wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# โตบี
โตบี("เจาจิ๋วก็ห้ามปรามเปนหลายครั้ง ขงเบ้งก็มิได้ฟัง จึงสั่งให้ กุยฮิวจี๋ บิฮุย ตันอุ๋น เฮียงทง ตันจีน เจียวอ้วน เตียวฮี เตาเขง โตบี เอียวฮอง เบงก๋อง ไลบิน อินเบด ลิจวน ฮุยสี เจาจิ๋ว กับขุนนางผู้ใหญ่ร้อยเศษ คุมทหารอยู่รักษาเมืองเสฉวน")  (มีบทบาทในช่วงทศวรรษ 190 – ทศวรรษ 220) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ตู้ เวย์  ชื่อรอง กั๋วฝู่  เป็นบัณฑิตผู้ปฏิเสธการเข้ารับราชการ รวมไปถึงการแกล้งป่วย ก่อนในที่สุดจะกลายมาเป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน

 ประวัติ 
โตบีเป็นชาวอำเภอโปยเสีย (涪縣 ฝูเซี่ยน) เมืองจื่อถง (梓潼郡 จื่อถงจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือนครเหมี่ยนหยาง มณฑลเสฉวน โตบีเกิดในช่วงกลางหรือปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ในวัยเยาว์โตบีเรียนตำรากับเริ่น อาน (任安; ค.ศ. 124–202) บัณฑิตและพหูสูตที่มีชื่อเสียง โตบีกลายเป็นบัณฑิตผู้ถือวิถีสันโดษเช่นเดียวกับเริ่น อานผู้เป็นอาจารย์(杜微字國輔，梓潼涪人也。少受學於廣漢任安。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 42. เล่าเจี้ยง เจ้ามณฑลของมณฑลเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่มณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) ได้ยินชื่อเสียงของโตบีจึงเสนอให้โตบีมาดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่ผู้ช่วย (從事 ฉงชื่อ) ประจำที่ว่าการเมือง แต่โตบีอ้างว่าตนป่วยและปฏิเสธข้อเสนอ(劉璋辟為從事，以疾去官。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 42.ในปี ค.ศ. 214จือจื้อทงเจี้ยน เล่มที่ 67.หลังจากขุนศึกเล่าปี่ยึดครองมณฑลเอ๊กจิ๋วจากเล่าเจี้ยง เล่าปี่ต้องการรับโตบีมารับราชการ แต่โตบีอ้างว่าตนไม่สามารถรับราชการได้เพราะตนหูหนวก และยังคงอยู่กับบ้าน(及先主定蜀，微常稱聾，閉門不出。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 42.
# โดโจ
โดโจ  หมายถึงโถงหรือสถานที่สำหรับการเรียนรู้แบบสมจริง (immersive learning), การเรียนรู้เชิงประสบการณ์ (experiential learning) หรือการทำสมาธิ โดยธรรมเนียมใช้สำหรับศิลปะป้องกันตัวแต่ก็มีนำมาใช้สำหรับการเรียนรู้ในสาขาอื่น ๆ เช่นกัน คำว่าโดโจแปลว่า "สถานที่แห่งหนทาง" ในภาษาญี่ปุ่น

คำว่า โดโจ มีที่มาจากโพธิมัณฑ์ แรกเริ่ม โดโจ จะตั้งอยู่ตรงข้ามกับพุทธศาสนสถานเพื่อเป็นสถานที่สำหรับฝึกฝนอย่างเป็นระบบสำหรับศิลปกรรมญี่ปุ่นใด ๆ ที่ชื่อลงท้ายด้วยคำว่า "โด" ("-dō") ซึ่งมาจากภาษาจีน เต๋า แปลว่า "หนทาง" บางครั้ง โถงในศาสนาพุทธแบบเซนสำหรับการฝึกสมาธิ ซาเซง ก็อาจเรียกว่าโดโจเช่นกัน

ในประเทศญี่ปุ่น สถานที่ใด ๆ ที่มีไว้สำหรับการฝึกทางกายภาพ รวมถึงซูโมอาชีพ อาจเรียกว่า "โดโจ" เช่นกัน ในโลกตะวันตก คำว่า "โดโจ" ในแง่สำหรับกิจกรรมทางกายภาพ ใช้สำหรับศิลปะป้องกันตัวของญี่ปุ่นโดยเฉพาะ เช่น ไอคิโด, ยูโด, คาราเตะโด
# ลานา เดล เรย์ (แก้ความกำกวม)
ลานา เดล เรย์ (ชื่อเกิด อีลิซาเบธ วูลริดจ์ แกรนต์)  นักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เกิดในปี ค.ศ. 1985

ลานา เดล เรย์ อาจหมายถึง:

 ลานาเดลเรย์ (อัลบั้ม) สตูดิโออัลบั้มเปิดตัวชื่อเดียวกันกับตัวเธอใน ค.ศ. 2010
 ลานาเดลเรย์ (อีพี)  เอกซ์เทนเดดเพลย์ชื่อเดียวกันกับตัวเธอใน ค.ศ. 2012
# น้ำตกทุธสาคร
น้ำตกทุธสาคร  เป็นน้ำตกสี่ชั้น ตั้งอยู่บนแม่น้ำมัณโฑวี ในกัว ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ห่างไป 60 กิโลเมตรจากปณชีทางถนน ทุธสาครเป็นหนึ่งในน้ำตกที่สูงที่สุดในอินเดียด้วยความสูง 310 เมตร และความกว้างเฉลี่ย 30 เมตร ทุธสาครตั้งอยู่ในเขตอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่าภควัน มหาวีระ และอุทยานแห่งชาติโมลเลมในเทือกเขาฆาฏตะวันตก

สถานีรถไฟที่เข้าถึงได้ทางรถที่ใกล้ที่สุดคือสถานีคัสเซิลร็อก อุตตรกันนาดา รัฐกรณาฏกะ นักท่องเที่ยวสามารถขึ้นรถไฟจากสถานีนั้นและลงที่ป้ายทุธสาครซึ่งเป็นป้ายที่ไม่มีชานชาลา จากป้ายนี้สามารถเดินไปอีกราวหนึ่งกิโลเมตรจะถึงตัวน้ำตก อย่างไรก็ตาม ในปี 2015 การรถไฟอินเดียได้ออกประกาศห้ามขึ้นลงรถที่ป้ายทุธสาคร
# เบงกอง
เบงกอง หรือ เบงก๋อง (มีบทบาทในช่วงทศวรรษ 190 – ศตวรรษที่ 3) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เมิ่ง กวาง  ชื่อรอง เซี่ยวยฺวี่  เป็นขุนนางและบัณฑิตของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน

 ประวัติ 
เบงกองเป็นชาวนครลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) ในเขตเมืองโห้หล้ำ (河南 เหอหนาน) ซึ่งคือนครลั่วหยาง มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน เบงกองเกิดในยุตราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ญาติของเบงกองชื่อเมิ่ง ยฺวี่ (孟郁) รับราชการเป็นเสนาบดีกลาโหม (太尉 ไท่เว่ย์) ในราชสำนักฮั่น(孟光字孝裕，河南洛陽人，漢太尉孟郁之族。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 42. พี่ชายของเมิ่ง ยฺวี่ชื่อเมิ่ง เปิน (孟賁) เป็นขันทีในตำแหน่งผู้ถวายงานกลาง (中常侍 จงฉางชื่อ)(續漢書曰：郁，中常侍孟賁之弟。) อรรถาธิบายจากซฺวี่ฮั่นชูในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 42. เบงกองเริ่มรับราชการในฐานะเจ้าหน้าที่ระดับล่างในสำนักหนึ่งของราชสำนักในช่วงปลายรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (ครองราชย์ ค.ศ. 168–189)(靈帝末為講部吏。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 42.
# มาโอะ โคบายาชิ
มาโอะ โคบายาชิ (, 21 กรกฎาคม 1982 - 22 มิถุนายน 2017) เป็นผู้ประกาศข่าวและนักแสดงอิสระชาวญี่ปุ่น เธอยังเป็น 1 ในผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศของฟูจิเทเลวิชันอีกด้วย

 ชีวิตในวัยเด็ก 
มาโอะ โคบายาชิเกิดในปี 1982 ที่เมืองโอจิยะ จังหวัดนีงาตะ เป็นลูกสาวคนสุดท้องในบรรดาพี่น้อง 2 คน ครอบครัวของเธอย้ายไปมาระหว่างไซตามะ จังหวัดไซตามะ และนิชิโนะมิยะ จังหวัดเฮียวโงะ 7 ครั้ง ก่อนจะมาตั้งรกรากที่อารากาวะ จังหวัดโตเกียว เมื่อเธอเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย พี่สาวของเธอคือมายะ โคบายาชิ (小林 麻耶, เกิดปี 1979) ซึ่งเป็นนักข่าวเช่นเดียวกับเธอ

เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลาย Kokugakuin ในปี 2005 เธอสำเร็จการศึกษาจากภาควิชาจิตวิทยาที่มหาวิทยาลัยโซเฟีย

 อาชีพ 
ในขณะที่ยังอยู่ในมหาวิทยาลัย เธอได้รับความสนใจจากการแสดงในรายการ Koi no kara Sawagi ทางช่องนิปปงทีวี ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2003 ถึงเดือนกันยายน 2006 โคบายาชิทำหน้าที่เป็นผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศให้กับรายการ Mezamashi Saturday ของฟูจิเทเลวิชัน
# วิดิโอเกมส์ (เพลง)
"วิดิโอเกมส์"  คือซิงเกิลเปิดตัวของ ลานา เดล เรย์ นักร้องแและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่สองของเธอ แต่เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดแรกภายใต้สังกัดเพลงในชื่อ บอร์นทูดาย (ค.ศ. 2012) โดยมี โรโบป็อป (Robocop) เป็นโปรดิวเซอร์ เนื้อเพลงถูกเขียนโดยเดล เรย์ และ จัสติน ปาร์กเกอร์ (Justin Parker) เพลงนี้ได้ถูกเผยแพร่ครั้งแรกบนอินเตอร์เน็ตในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 และต่อมาได้ถูกเผยแพร่ในภายหลังบนอีพีที่มีชื่อว่า ลานาเดลเรย์ เพลงนี้ได้ถูกเผยแพร่อีกครั้งในฐานะซิงเกิลนำของอัลบั้มชุดที่สองของเธอ บอร์นทูดาย ในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2011 ผ่านค่ายเพลง อินเตอร์สโคป โดย "วิดิโอเกมส์" เป็นเพลงแนวบาโรกป็อป, ดรีมป็อป และดาวน์เทมโปบัลลาด ซึ่งเล่าเรื่องราวของตัวละครหลักที่ถูกละเลยโดยคนรักของเธอ แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามเธอก็ยังคงเลือกที่จะรักเขาต่อไปอยู่ดี
# ซัมเมอร์ไทม์แซดเนส
"ซัมเมอร์ไทม์แซดเนส"  เป็นเพลงของ ลานา เดล เรย์ นักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่สองของเธอบอร์นทูดาย (ค.ศ. 2012) เป็นเพลงแนวบัลลาดป็อป ที่วางจำหน่ายในวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2012 โดยค่ายเพลงอินเตอร์สโคปในฐานะซิงเกิลที่สี่จากอัลบั้ม ช่วงฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 2013 เพลง "ซัมเมอร์ไทม์แซดเนส" ขึ้นอันดับหนึ่งในประเทศโปแลนด์, ยูเครน และอาร์เมเนีย และติดสิบอันดับในหลาย ๆ ประเทศทั่วยุโรป อาทิ ออสเตรีย, บัลแกเรีย, เยอรมนี, กรีซ, ลักเซมเบิร์ก และสวิตเซอร์แลนด์  รีมิกซ์ของเพลง "ซัมเมอร์ไทม์แซดเนส" ในฉบับดนตรีแทร็ปและเฮาส์ เป็นตัวช่วยให้เดล เรย์มีผลงานเข้าสู่ชาร์ต ฮอตแดนซ์คลับเพลย์ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอได้รับความนิยมในระดับพอประมาณ และร่วมกันกับการติดอันดับบนชาร์ตเพลง Dance/Mix Show Airplay ที่ทำให้เดล เรย์มีเพลงอันดับหนึ่งบนชาร์ตเพลงในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรก เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013
# สถาบันเพื่อการวิจัยแพทยศาสตร์
สถาบันเพื่อการวิจัยแพทยศาสตร์  เป็นสถาบันวิจัยในเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ตัวอาคารของสถาบันเป็นที่รู้จักในชื่อ หลุมหลบภัยหนู (Mäusebunker) แรกเริ่มสร้างขึ้นเพื่อใช้งานสำหรับการทดลองในสัตว์และผสมพันธุ์สัตว์ทดลองที่ใช้ในสถาบัน ตัวสถาบันตั้งอยู่ใกล้กันกับศูนย์การแพทย์เบนยามิน ฟรังกลิน (Benjamin Franklin Medical Center) และ สถาบันความสะอาดและอนูชีววิทยา (Institute for Hygiene and Microbiology) สามสถาบันนี้ตั้งขึ้นเพื่อเป็นสาธารณูปโภคกำลังสูงสำหรับการพัฒนาและการใช้งานยากับวัคซีนใหม่ ๆ

ตัวอาคารเป็นผลงานออกแบบแรกเริ่มโดยสามีภรรยา แกร์ด และ มักดาเลนา ฮันสกา (Gerd Hänska and Magdalena Hänska) ออกแบบในระหว่างปี 1965 ถึง 1967 และเริ่มก่อสร้างในปี 1971. แบบแปลนโดยละเอียดและการก่อสร้างนำโดยแกร์ด ฮันสกา และ ควร์ท ชแมร์โซว (Kurt Schmersow) ระหว่างปี 1971 ถึง 1981 รูปลักษณะของอาคารกลายมาเป็นที่ถกเถียงนับตั้งแต่แรกเริ่ม ด้วยการออกแบบที่ดูชั่วร้าย (sinister) และการใช้งานเพื่อการทดลองในสัตว์ ทำให้อาคารนี้ไม่เป็นที่นิยมในสาธารณชน กระนั้น เมื่อเวลาผ่านไป อาคารนี้กลายมาเป็นที่นิยมชื่นชอบโดยผู้นิยมสถาปัตยกรรมบรูทัลลิสต์ มีการตีพิมพ์ระดับนานาชาติหลายชิ้นที่ยกอาคารนี้เป็นตัวอย่างชิ้นสำคัญของสถาปัตยกรรมบรูทัลลิสต์ในเยอรมนี

หลังเจ้าของปัจจุบันของอาคาร ชาริเต ประกาศแผนว่าจะทุบอาคารนี้ทิ้ง ได้เกิดความตระหนักขึ้นในสาธารณชนมากยิ่งขึ้น มีการลงนามยื่นอุทธรณ์ให้อนุรักษ์อาคารนี้ นำโดยสถาปนิกกุนแนร์ คลัก (Gunnar Klack) และนักประวัติศาสตร์ศิลป์ แฟลิซ ตอร์แคร์ (Felix Torkar) ในปี 2020 มีการพูดคุยเกี่ยวกับอนาคตของอาคาร "หลุมหลบภัยหนู" ตีพิมพ์ในสิ่งพิมพ์ระดับนานาชาติ มีการอ้างถึงอาคารนี้เชื่อมต่อกับตัวอย่างชิ้นงานบรูทัลลิสต์อื่น ๆ ในระดับโลก ไปจนถึงการพูดคุยเกี่ยวกับอนาคตของแต่ละอาคารโดยอ้างถึงอาคารหลังนี้ เช่น สถานีรถบัสกลางเทลอาวีฟ ในอิสราเอล และวังแสดงดนตรีและกีฬาวิลเนียส ในลิทัวเนีย
# ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2023–24 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ (ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก)
หน้านี้สรุป ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก แต่ละนัดของ ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2023–24 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ.

แต่ละเวลาคือ CEST (UTC+2), ตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, คืออยู่ในวงเล็บ).

รอบคัดเลือกรอบสอง
การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบสองได้ภจภัดขึ้นในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2566.
สรุปผลการแข่งขัน

|+ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก

|}

แมตช์

รวมผลสองนัด วัลมิเอรา ชนะ 10–0.

รวมผลสองนัด แฟแร็นตส์วาโรช ชนะ 6–0.

รวมผลสองนัด สวิฟต์ เฮสเปรันเก ชนะ 4–3.

รวมผลสองนัด ปาร์ตีซานี ชนะ 5–1.

รวมผลสองนัด แฮมรุน สปาร์ตันส์ ชนะ 3–1.

รวมผลสองนัด ฟารุล คอนสแตนตา ชนะ 6–4.

รวมผลสองนัด สตรูกา ชนะ 5–3.

รวมผลสองนัด บอลล์กานี ชนะ 7–1.

รอบคัดเลือกรอบสาม
การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบสามได้จัดขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2566.

สรุปผลการแข่งขัน

|+ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก

|}

แมตช์

รวมผลสองนัด แฟแร็นตส์วาโรช ชนะ 8–2.

รวมผลสองนัด ฟารุล คอนสแตนตา ชนะ 5–0.

รวมผลสองนัด ปาร์ตีซานี ชนะ 3–1.

รวมผลสองนัด บอลล์กานี ชนะ 5–1.

รวมผลสองนัด สตรูกา ชนะ 4–3.

รอบเพลย์ออฟ
การจับสลากสำหรับรอบเพลย์ออฟได้จัดขึ้นในวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2023.

สรุปผลการแข่งขัน

|+ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก

|}

แมตช์

รวมผลสองนัด บอลล์กานี ชนะ 4–2.

รวมผลสองนัด แฟแร็นตส์วาโรช ชนะ 7–0.

รวมผลสองนัด ไบรดาบลิก ชนะ 2–0.

รวมผลสองนัด เอชเจเค ชนะ 3–2.

รวมผลสองนัด อัสตานา ชนะ 2–1.

หมายเหตุ
# แพ ฮย็อน-ซ็อง
แพ ฮย็อน-ซ็อง (เกิด 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ภายใต้สังกัด Awesome ENT เขาแสดงในเว็บซีรีส์เกาหลีเรื่อง Love Playlist ซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง Extraordinary You (2019) และ Our Blues (2022)

 ผลงานการแสดง 
 ภาพยนตร์ 
 ปี ค.ศ. เรื่อง บทบาท	  หมายเหตุ  2019 The Divine Fury ฮย็อน-ซ็อง   The Most Ordinary Romance ลูกจ้าง  

 ละครโทรทัศน์ 
 ปี ค.ศ. เรื่อง บทบาท	  หมายเหตุ  2018 What's Wrong with Secretary Kim พนักงานฝึกงาน   2019 Extraordinary You แพก จุน-ฮยอน    2020–2021 เพลย์ลิสต์ชุดกาวน์  ชัง ฮง-โด ฤดูกาลที่ 1–2  2022 Our Blues ช็อง-ฮย็อน   Dear. M  พัก ฮา-นึล   Gaus Electronics แพก มา-ทัน   2023 Miraculous Brothers คัง ซัน  2025Resident Playbookจางฮงโด
# เขากัง
เขากัง เป็นภูเขาหินปูนขนาดเล็กสูงประมาณ 50 เมตร ตั้งอยู่ภายในโรงพยาบาลพัทลุง ตำบลคูหาสวรรค์ อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง ชื่อ เขากัง เป็นตำนานท้องถิ่นภาคใต้แปลว่า "เกะกะไม่เรียบร้อย" หมายถึง พวกนักเลงหัวไม้หรือพวกพาลเกเร มาจากตำนานเขาอกทะลุว่านางบุปผามีลูกชายคนหนึ่ง ชื่อว่า นายซังกั้ง เมื่อตายแล้วกลายเป็นเขาซั้งกั้ง แต่ชาวพัทลุงนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า "เขากัง"

ก่อน พ.ศ. 2499 บริเวณเขากังเป็นป่าช้าผีดิบ ต่อมาบริเวณดังกล่าวเป็นที่ตั้งโรงพยาบาลประจำจังหวัดและศาลจังหวัด กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อ พ.ศ. 2478

เขากังมีถ้ำพระอยู่ทางทิศใต้ของเขา ลักษณะเป็นเพิงผา บริเวณหน้าถ้ำมีศาลาพักร้อนสร้างด้วยไม้ 1 หลัง จากศาลามีบันไดขึ้นสู่เพิงผาหิน ด้านหน้ามีปืนใหญ่ 2 กระบอก เดิมเข้าใจว่ามี 4 กระบอก เพราะว่ายังมีรอยฐานปืนใหญ่อีก 2 แห่ง แต่ไม่มีตัวปืน ด้านขวาของปากถ้ำมีพระพุทธรูปปางมารวิชัย ฝีมือนายแจ้ง  พรหมคีรี สร้างไว้เมื่อ พ.ศ. 2469 ด้านซ้ายมือของปากถ้ำเดิมเป็นที่ตั้งศาลเทพารักษ์หรือเจ้าเขา ซึ่งคนทั่วไปเข้าใจผิดว่าเป็นอนุสาวรีย์ของดำหัวแพร ขุนโจรแห่งเมืองพัทลุงในอดีต ปัจจุบันไม่มีแล้ว ภายในถ้ำมีพระพุทธรูปจำหลักไม้ 7 องค์ ศิลปะรัตนโกสินทร์ ฝีมือช่างพื้นบ้าน ลักษณะไม่สวยงามเท่าที่ควร ที่ผนังถ้ำปั้นเป็นรูปหัวงูโผล่จากซอกหอน ชาวบ้านนับถือ เรียกว่า "ทวดเขากัง"
# กรมวิชาการเกษตร
กรมวิชาการเกษตร เป็นส่วนราชการระดับกรม ในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2515 เพื่อการศึกษา วิจัยและพัฒนาพืช เครื่องจักรกลการเกษตร และปัจจัยการผลิต ถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตพืชสู่กลุ่มเป้าหมายทั้งภาครัฐ เอกชน และเกษตรกรกรมวิชาการเกษตร จัดงานใหญ่ "5 ทศวรรษแห่งการพัฒนาวิชาการเกษตรไทยฯ"

 ประวัติ 
กรมวิชาการเกษตรได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นหน่วยงานหนึ่งในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2515 โดยก่อนที่จะมาเป็นกรมวิชาการเกษตรในปัจจุบัน ได้มีการก่อตั้งหน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง ตั้งแต่วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2446 จัดตั้งกรมช่างไหมขึ้นในกระทรวงเกษตราธิการ ซึ่งถือเป็นการกำเนิดงานด้านวิชาการเกษตร จนกระทั่งในปี 2515 ได้มีการรวม "กรมการข้าว" กับ "กรมกสิกรรม" เพื่อสถาปนาเป็น กรมวิชาการเกษตร

 การจัดงานมหกรรมพืชสวนโลก 
กรมวิชาการเกษตร ได้รับมอบหมายให้เป็นหน่วยงานผู้รับผิดชอบการจัดงาน มหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2549  หรือเรียกย่อๆว่า ราชพฤกษ์ 2549 เป็นงานมหกรรมจัดแสดงด้านพืชสวนกลางแจ้ง จัดขึ้นระหว่างวันที่ 1 พฤศจิกายน 2549 – 28 กุมภาพันธ์ 2550 ณ ศูนย์วิจัยเกษตรหลวงเชียงใหม่ ตำบลแม่เหียะ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ โดยใช้งบประมาณทั้งสิ้น 2,404 ล้านบาท จัดขึ้นในนามของรัฐบาลไทย และสมาคมพืชสวนแห่งประเทศไทย ภายใต้การสนับสนุนของสมาพันธ์ดอกไม้โลก (WFC) และสมาคมพืชสวนระหว่างประเทศ (ISHS)  และการรับรองมาตรฐานมหกรรมระดับโลก ระดับ A1 (มาตรฐานมหกรรมขั้นสูงสุด) การจัดงานจากสมาคมพืชสวนระหว่างประเทศ (AIPH)จดหมายข่าวมหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2549 ฉบับที่ 4 ประจำเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 และสำนักงานมหกรรมโลก (BIE)จดหมายข่าวมหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2549 ฉบับที่ 7 ประจำเดือนมกราคม พ.ศ. 2549 โดยประเทศไทยนับเป็นประเทศที่สามในทวีปเอเชีย ที่ได้รับรองการจัดงานมหกรรมระดับโลกจาก BIE ต่อจากจีน และญี่ปุ่น

และได้รับมอบหมายให้จัดงานมหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2554 อีกครั้งหนึ่ง

 หน่วยงานในสังกัด  
การแบ่งส่วนราชการกรมวิชาการเกษตร มีดังนี้แผนภูมิโครงสร้างการแบ่งส่วนราชการ
 สํานักงานเลขานุการกรม
 กองการเจ้าหน้าที่
 กองคลัง
 กองแผนงานและวิชาการ
 กองพัฒนาระบบและรับรองมาตรฐานสินค้าพืช
 กองวิจัยพัฒนาปัจจัยการผลิตทางการเกษตร
 กองวิจัยและพัฒนาวิทยาการหลังการเก็บเกี่ยวและแปรรูปผลิตผลเกษตร
 กองวิจัยพัฒนาพืชเศรษฐกิจใหม่และ
การจัดการก๊าซเรือนกระจก สำหรับภาคเกษตร
 ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
 สถาบันวิจัยเกษตรวิศวกรรม
 สถาบันวิจัยพืชไร่และพืชทดแทนพลังงาน
 สถาบันวิจัยพืชสวน
 สํานักควบคุมพืชและวัสดุการเกษตร
 สํานักคุ้มครองพันธุ์พืช
 สํานักวิจัยพัฒนาการอารักขาพืช
 สํานักวิจัยพัฒนาเทคโนโลยีชีวภาพ

 หน่วยงานจัดตั้งภายใน 
 สำนักนิติการ
 กองประสานงานโครงการพระราชดำริ
 กองการยาง
 กองวิจัยพัฒนาเมล็ดพันธุ์พืช
 กองวิจัยพัฒนาพืชเศรษฐกิจใหม่และการจัดการแก๊สเรือนกระจกสำหรับภาคเกษตร

 หน่วยงานส่วนกลางที่ตั้งอยู่ในภูมิภาค 
 สํานักวิจัยและพัฒนาการเกษตร เขตที่ 1-8
 ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเกษตรจังหวัด 54 ศูนย์
 ด่านตรวจพืช 48 ด่าน
 ศูนย์ควบคุมยาง 6 ศูนย์
 ศูนย์วิจัยพัฒนาปัจจัยการผลิตทางการเกษตรขอนแก่น
 ศูนย์วิจัยพืชไร่ 10 ศูนย์
 ศูนย์วิจัยพืชสวน 10 ศูนย์
 ศูนย์วิจัยเกษตรวิศวกรรม 4 ศูนย์
 ศูนย์วิจัยและพัฒนาเมล็ดพันธุ์พืช 5 ศูนย์
# ชาวมระหม่า
มระหม่า  เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองของเขตเนินเขาจิตตะกอง ประเทศบังกลาเทศ ส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่ที่อำเภอพานทรพาน อำเภอขาคฬาฉฬี อำเภอรางคามาฏี ซึ่งตั้งอยู่ในภาคจิตตะกอง ทั้งยังพบชาวมระหม่าตั้งถิ่นฐานที่อำเภอคอกส์บาซาร์ ภาคจิตตะกอง และอำเภอปฏุยาขาลี ภาคบอรีชัล ในประเทศอินเดียมีชุมชนชาวมระหม่าขนาดใหญ่ที่รัฐตริปุระ และในประเทศพม่าพบชาวมระหม่าที่รัฐยะไข่ ถือเป็นหนึ่งใน 135 ชาติพันธุ์ที่รัฐบาลพม่าให้การยอมรับ

บรรพบุรุษของชาวมระหม่า คือชาวยะไข่ที่ตั้งถิ่นฐานในแถบชายฝั่งทะเลจิตตะกองเรื่อยไปจนถึงเทือกเขาอาระกัน (ปัจจุบันคือรัฐยะไข่ ประเทศพม่า) ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15-16 ชาวยะไข่มีชื่อเสียงจากการเป็นโจรสลัดร่วมกับพวกโปรตุเกส โดยออกโจรกรรมทั่วไปในแถบอ่าวเบงกอล กระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 18-18 มีชาวยะไข่อพยพออกจากมาตุภูมิไปตั้งถิ่นฐานบริเวณเขตเนินเขาจิตตะกอง ซึ่งตรงกับเหตุการณ์ที่อาณาจักรมเยาะอู้เข้ายึดเมืองจิตตะกองได้สำเร็จ แต่จากการศึกษาด้านพันธุศาสตร์พบว่าชาวมระหม่ามีแฮปโลกรุปฝ่ายมารดาเชื้อสายอินเดียความถี่สูง มีเชื้อสายเอเชียตะวันออกความถี่ต่ำ อีกทั้งยังมีความหลากหลายทางสายเลือดค่อนข้างสูงเมื่อเปรียบเทียบกับชาวตริปุระและชาวจักมา อันแสดงให้เห็นว่าชาวมระหม่าอาศัยอยู่ภูมิภาคนี้มายาวนาน หลังประเทศบังกลาเทศได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2514 ชาวเบงกอลมุสลิมกลุ่มใหญ่อพยพเข้าไปตั้งถิ่นฐานบริเวณเขตเนินเขาจิตตะกอง ทำให้ชนพื้นเมืองเหล่านี้ต้องกลายเป็นชนกลุ่มน้อยไปโดยปริยาย
# ภาษามากอนเด
มากอนเด (อักษรโรมัน: Makonde) หรือ กีมากอนเด (อักษรโรมัน: Kimakonde) เป็นภาษาที่พูดโดยกลุ่มชาวมากอนเด กลุ่มชาติพันธุ์ในแทนซาเนียตะวันออกเฉียงใต้และโมซัมบิกเหนือHammarström (2015) Ethnologue 16/17/18th editions: a comprehensive review: online appendices มากอนเดเป็นภาษาบันตู ใกล้ชิดกับภาษายาโอ ส่วนภาษามะเตมบเว (Matembwe) และ มะบีฮา (Maviha) เป็นสำเนียงของภาษามากอนเดที่แตกต่างออกไปและอาจไม่ถือว่าเป็นภาษามากอนเดNurse 2003

โรคชิคุนกุนยาซึ่งมีรายงานครั้งแรกในที่ราบสูงมากอนเด มาจากรากคำกริยาในภาษามากอนเด kungunyala (แปลว่า "ที่ซึ่งงอขึ้น", "ถูกควบคุม," หรือ "เดินตัวงอ") กระนั้นชื่อนี้มักถูกเข้าใจผิดว่าได้มาจากภาษาสวาฮิลี
# จิตรกรรมสุนทรี
จิตรกรรมสุนทรี (หรือ Sundari images; ; สุนฺทรี จิตฺร) เป็นรูปแบบหนึ่งของพินอัปหรือศิลปะเย้ายวนที่เป็นที่นิยมในกัลกัตตาสมัยศตวรรษที่ 19The Babu & the Bazaar: Art from the 19th & Early 20th–Century Bengal. Aditi Nath Sharkar, with Shatadeep Maitra. DAG Pvt. Ltd., New Delhi, 2022. . ส่วนใหญ่วางจำหน่ายในรูปภาพพิมพ์ จิตรกรรมสุนทรีแสดงภาพของสตรี โดยเฉพาะสตรีชนชั้นใหม่ที่เป็นหม้ายและมาประกอบอาชีพค้ากามเพื่อเอาชีวิตรอด และเป็นอ้างอิงอันมีค่าสำหรับการทำความเข้าใจที่ทางของสตรีในสังคมที่กำลังอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่านครั้งใหญ่

สุนทรีแปลว่า 'สตรีโฉมงาม' และสุนทรีแต่ละชิ้นมีลักษณะเฉพาะของตน เช่น เล่นตาบลา, เตรียมปาน, ปรับสายไวโอลิน หรือแสดงท่าทางเย้ายวนคู่กับดอกกุหลาบ ภาพเขียนสุนทรีแสดงภาพสตรีชาวเบงกอลในศตวรรษที่ 19 ที่เป็นหม้ายและเป็นนางโลม ภาพเขียนเหล่านี้ยังแสดงถึงความเห็นต่อปรากฏการณ์ทางสังคมที่ใหญ่กว่าที่สตรีเป็นหม้ายต้องถูกบังคับให้ค้าประเวณี ซึ่งพบได้มากในเบงกอลยุคศตวรรษที่ 19-20 หลังการสั่งยกเลิกพิธี สตี
# ชาวมากอนเด
มากอนเด (อักษรโรมัน: Makonde หรือ Maconde) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในแทนซาเนียตะวันออกเฉียงใต้, โมซัมบิกเหนือ และเคนยา มีวิวัฒนาการทางสัฒนธรรมขึ้นในที่ราบสูงมูเวดาในโมซัมบิก ปัจจุบันอาศ้ยกระจายอยู่ในแทนซาเนียและโมซัมบิก และมีจำนวนน้อยอยู่ในเคนยา ประชากรของมากอนเดในแทนซาเนียประมาณเมื่อปี 2001 อยู่ที่ คน 1,140,000 ส่วนสำมะโนปี 1997 ของโมซัมบิกระบุจำนวนชาวมากอนเดอยู่ที่  233,358 คน รวมทั้งสองประเทศราว 1,373,358 กลุ่มชาติพันธุ์นี้ถูกแบ่งโดยคร่าว ๆ จากแม่น้ำรูวูมา กลุ่มในแทนซาเนียจะเรียกว่า มากอนเด (Makonde) ส่วนกลุ่มในโมซัมบิกจะเรียกว่า มากอนเด (สะกดเป็น Maconde) สองกลุ่มนี้ได้พัฒนาภาษาที่แตกต่างกันแต่ยังคงมีวัฒนธรรมและจุดเริ่มต้นร่วมกันอยู่

ศิลปะมากอนเดซึ่งโดยธรรมเนียมประกอบด้วยไม้แกะสลักเพื่อใช้สอยในครัวเรือน เป็นตุ๊กตา รูปสลัก หรือหน้ากากในพิธีกรรม นับตั้งแต่หลังทศวรรษ 1930s มาได้กลายมาเป็นส่วนสำคัญของศิลปะร่วมสมัยในแอฟริกา โดยมีศิลปินคนสำคัญในระดับนานาชาติเช่นจอร์จ ลีลังงาMohl, M.: Masterpieces of the Makonde (1990) ในยุคของขบวนการปฏิวัติ FRELIMO ขบวนการได้รับเงินสนับสนุนบางส่วนจากการค้าขายงานแกะสลักไม้ของชาวมากอนเด และชาวมากอนเดยังกลายมาเป็นกระดูกสันหลังของขบวนการ ชาวมากอนเดในโมซัมบิกมีบทบาทมากในการต้นาทานเจ้าอาณานิคมโปรตุเกส และในปัจจุบันยังคงเป็นกลุ่มที่ทรงอิทธิพลในการเมืองของโมซัมบิก
# เกคิโซเซ็นไต คาร์เรนเจอร์ VS โอเรนเจอร์
เกคิโซเซ็นไต คาร์เรนเจอร์ VS โอเรนเจอร์  วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1997 ความยาว 47 นาที 

 ภาพรวม 
เป็นออริจินอลวิดีโอจากละครชุดโทรทัศน์ ขบวนการรถซึ่ง คาร์เรนเจอร์ จาก ซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ และเป็นผลงานเรื่องที่ 2 ของ ซูเปอร์เซ็นไต OV ซีรีส์ หลังจาก โจริคิเซ็นไต โอเรนเจอร์ โอเร VS คาคุเรนเจอร์ ประสบความสำเร็จ เช่นเดียวกับผลงานที่แล้ว ผลงานเรื่องนี้ยังถูกสร้างเป็นผลงานครอสโอเวอร์กับซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์เรื่องก่อนหน้าอย่าง ขบวนการพลังมหัศจรรย์ โอเรนเจอร์ โดยมาพร้อมกับฉากหุ่นยนต์จาก 2 เรื่องมาปรากฏตัวเป็นครั้งแรก ในเรื่องนี้อยู่ในช่วงระหว่างเหตุการณ์ทีวีซีรีส์ของคาร์เรนเจอร์ ตั้งแต่ช่วงหลังจากตอนที่ 37 จากการปรากฏตัวของ จักรพรรดิแก๊งซิ่ง เอ็กซอสและก่อนตอนที่ 45 ในช่วงที่ซอนเน็ตกลับบ้าน 

 เนื้อเรื่อง 

 ตัวละครจากต้นฉบับ 
SS สตาทันโซ (SSスタタンゾ, สตาสตา สตาทันโซ)
บาระโมบิล (バラモビル)
โนริชิรอน โซคัน (ノリシロン-増刊)

 สื่อถูกที่วางจำหน่าย 
 รูปแบบม้วนวิดีโอVHS ในรูปแบบเช่าเปิดให้เช่าเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1997 ต่อมาเมื่อวันที่ 21 กรกฏาคม ได้ทำรูปแบบขาย
 รูปแบบแผ่นเลเซอร์ดิสก์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1997
 รูปแบบแผ่นดีวีดี วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2001
 รูปแบบแผ่นบลูเรย์ จากชุด ซูเปอร์เซ็นไต V CINEMA&THE MOVIE Blu-ray BOX 1996‐2005 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2016
 รูปแบบแผ่นบลูเรย์ จากชุด ซูเปอร์เซ็นไต V CINEMA&THE MOVIE Blu-ray 1996‐1998 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019
# เด็นจิเซ็นไต เมกะเรนเจอร์ VS คาร์เรนเจอร์
เด็นจิเซ็นไต เมกะเรนเจอร์ VS คาร์เรนเจอร์  เป็นออริจินอลวิดีโอจาก ขบวนการแม่เหล็กไฟฟ้า เมกะเรนเจอร์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1998 ความยาว 47 นาที

 ภาพรวม 
เป็นออริจินอลวิดีโอจากละครชุดโทรทัศน์ ขบวนการแม่เหล็กไฟฟ้า เมกะเรนเจอร์ จาก ซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ และเป็นผลงานเรื่องที่ 3 ของ ซูเปอร์เซ็นไต OV ซีรีส์ สำหรับเรื่องนี้อยู่ในช่วงระหว่างเนื้อหาทีวีซีรีส์ของเมกะเรนเจอร์ หลังจากตอนที่ 46 จากเหตุการณ์ในช่วงใกล้จบการศึกษาในชั้นมัธยมปลายปีที่ 3 และก่อนตอนที่ 49 จากเหตุการณ์เผยตัวจริงของเมกะเรนเจอร์

ในส่วนเนื้อหาของเรื่องนี้ เน้นไปที่การต่อสู้เพื่อปกป้องภูติอวกาศ พิค็อตซึ่งถือกุญแจหลักของเรื่องและฉากถ่ายภาพหมู่สำหรับอัลบั้มจบการศึกษาของเคนตะและเพื่อนในฐานะเมกะเรนเจอร์ทั้ง 5 ทั้งนี้ ยังมีการเล่าชีวิตตั้งแต่ช่วงวัยเรียนของนักเรียนมัธยมปลายของเมกะเรนเจอร์ และ ชีวิตของพนักงานเงินเดือนของคาร์เรนเจอร์ นอกจากนี้ ในเรื่องได้มีการเพิ่ม เมกะเทคเตอร์ อุปกรณ์ใหม่ของเมกะเรนเจอร์ที่ปรากฏเฉพาะในเรื่อง ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เพิ่มองค์ประกอบใหม่ของออริจินอลวิดีโอ

 เนื้อเรื่อง 

 ตัวละครจากต้นฉบับ 
ภูติอวกาศ พิค็อต (宇宙妖精ピコット)
คานิเนจิเลอร์ (カニネジラー)
นักซิ่งอวกาศ เฮลเมโด (宇宙暴走族ヘルメドー)
กองทัพไซโคเนจิเลอร์ที่คืนชีพ (再生サイコネジラー軍団)

 พลังการต่อสู้ 
เมกะเทคเตอร์ (メガテクター)
ชุดเกราะของเมกะเรนเจอร์ เกิดจากคำขอพรของเคนตะที่ต้องการ พลังใหม่เพื่อต่อกรกับศัตรูที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น ทำให้พิค็อตผู้รับคำขอพรเรียกใช้พลังนี้ขึ้นมา ตัวชุดเกราะเป็นสีทอง ประดับทั้งส่วน ลำตัว, ไหล่, ข้อมือ และมือ นอกจากนี้ทักษะความสามารถต่างๆ ทั้งพลัง, ความเร็ว และการกระโดด ได้เพิ่มพลังให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น
กระสุนมาร์คกิ้ง (マーキング弾)
กระสุนที่ยิงจากเมกะสลิง มีฟังก์ชั่นติดตามคู่ต่อสู้ที่สะกดรอยตาม

 สื่อถูกที่วางจำหน่าย 
 รูปแบบม้วนวิดีโอVHS ในรูปแบบเช่าเปิดให้เช่าเมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1998 ต่อมาเมื่อวันที่ 21 กรกฏาคม ได้ทำรูปแบบขาย
 รูปแบบแผ่นเลเซอร์ดิสก์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1998
 รูปแบบแผ่นดีวีดี วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2001
 รูปแบบแผ่นบลูเรย์ จากชุด ซูเปอร์เซ็นไต V CINEMA&THE MOVIE Blu-ray BOX 1996‐2005 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2016
 รูปแบบแผ่นบลูเรย์ จากชุด ซูเปอร์เซ็นไต V CINEMA&THE MOVIE Blu-ray 1996‐1998 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019