# โน กึม-ซ็อก
โน กึม-ซ็อก (, 10 มกราคม ค.ศ. 1932 – 26 ธันวาคม ค.ศ. 2022) เป็นวิศวกรและนักบินชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลีผู้เกิดในเกาหลีเหนือและเป็นอดีตทหารอากาศในกองทัพอากาศประชาชนเกาหลีระหว่างสงครามเกาหลี สมัยที่เกาหลีเป็นอาณานิคมญี่ปุ่น โนต้องใช้ชื่อภาษาญี่ปุ่นว่าโอกามูระ คิโยชิ หลังสิ้นสุดสงครามเกาหลีได้ประมาณสองเดือน โนแปรพักตร์โดยขับเครื่องบินมิก-15 หนีไปเข้ากับเกาหลีใต้และต่อมาได้ขอลี้ภัยทางการเมืองไปยังสหรัฐ และเปลี่ยนมาใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า เคนเน็ท เอช. โรว์ 

 ชีวิตวัยเด็ก 
thumb|left|โนสมัยเด็ก ค.ศ. 1935 กับพ่อซึ่งเป็นนักเบสบอล
โนเกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1932 ในเทศมณฑลชิงโก มณฑลคังเกียวนัง อาณานิคมเกาหลี จักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศเกาหลีเหนือ

โนสนับสนุนญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สองและตั้งใจว่าอยากจะเป็นนักบินรบคามิกาเซะ แต่พ่อของโนคัดค้านอย่างรุนแรง ต่อมาแนวคิดของโนเปลี่ยนไป โดยเปลี่ยนจากสนับสนุนจักรวรรดิญี่ปุ่นไปสนับสนุนชาติตะวันตกแทน แม้ว่าโนจะต้องแอบซ่อนแนวคิดของเขาเอาไว้เพราะเกรงกลัวอันตราย

โนเล่าว่าขณะที่เขาเป็นวัยรุ่น ช่วงต้น ค.ศ. 1948 โนได้ไปฟังสุนทรพจน์โดยคิม อิล-ซ็อง และพบว่าคิม อิล-ซ็องเป็นนักพูดที่ดี แม้ว่าตัวโนเองจะต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ก็ตาม โนจำเป็นต้องซ่อนแนวคิดต่อต้านคอมมิวนิสต์เพราะหวาดเกรงอันตรายถ้าเกิดว่าเจ้าหน้าที่ของเกาหลีเหนือรับรู้

 อาชีพทางการทหาร 
thumb|right|รายการข่าว ค.ศ. 1954 เกี่ยวกับโนเดินทางเข้าสู่สหรัฐ
thumb|left|โนพบรองประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสันที่อาคารรัฐสภาสหรัฐ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1954

 สงครามเกาหลี 
สมัยสงครามเกาหลี โนสมัครเข้าประจำการในกองทัพเรือประชาชนเกาหลีและได้รับคัดเลือกหลังจากที่เขาโกหกระหว่างทดสอบคัดเลือก อาจารย์สอนประวัติศาสตร์ของเขาชื่นชอบเขามากและช่วยเหลือเขาให้ได้รับคัดเลือกเป็นนักบิน โนได้รับการฝึกหัดบินที่แมนจูเรีย โดยระหว่างสงครามเกาหลีโนได้ปฏิบัติหน้าที่กว่า 100 ภารกิจ

 การแปรพักตร์ 
thumb|left|เครื่องบินมิก-15 ของโนที่ท่าอากาศยานคิมโพ 21 กันยายน ค.ศ. 1953 หลังโนลงจอดไม่นานนัก
เช้าวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1953 โนขับเครื่องบินมิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-15 ออกจากสนามบินซูนันชานกรุงเปียงยางมุ่งหน้าไปยังฐานทัพอากาศคิมโพในเกาหลีใต้ เที่ยวบินของเขาจากเกาหลีเหนือสู่เกาหลีใต้ใช้เวลา 17 นาที เครื่องบินมิก-15 ทำความเร็วสูงสุดถึง Harden (2015), Chapter 11, Part 3 โดยที่เขาไม่ถูกเครื่องบินของเกาหลีเหนือไล่ตามเพราะว่าอยู่ไกลเกินไป และกองกำลังของสหรัฐทั้งทางอากาศและทางบกก็ไม่สามารถสกัดกั้นเขาได้ เรดาร์ของสหรัฐใกล้กับฐานทัพอากาศคิมโพขณะนั้นอยู่ระหว่างปิดซ่อมแซมตามวาระ โนลงจอดผิดฝั่งและเกือบชนกับเครื่องบินนอร์ทอเมริกัน เอฟ-86 เซเบอร์ที่กำลังจะลงจอดจากอีกด้านหนึ่ง เรืออากาศเอกเดฟ วิลเลียมหักเครื่องบินหลบและอุทานเสียงดังออกทางวิทยุว่า "นี่มันเครื่องบินมิก!" เรืออากาศเอกจิม ซัตตัน นักบินอเมริกันอีกคนหนึ่งซึ่งกำลังขับเครื่องบินวนรอบสนามบินกล่าวว่าถ้าโนพยายามลงจอดฝั่งที่ถูกต้อง โนอาจจะถูกจับได้และยิงตก โนขับเครื่องบินมิกเข้าสู่ช่องจอดระหว่างเครื่องบินเซเบอร์สองลำ ลงจากเครื่องบิน ฉีกภาพของคิม อิล-ซ็องซึ่งอยู่ในห้องนักบินทิ้ง และยกมือขึ้นแสดงอาการยอมจำนนต่อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของฐานทัพอากาศ

หลังจากถูกควบคุมตัวและสอบสวนโดย "แอนดี บราวน์" (ชื่อเกิด อาร์เซนี ยันคอฟสกี) เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการของซีไอเอ โนได้รับเงิน 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ  จากปฏิบัติการมูลาห์เนื่องจากเป็นนักบินคนแรกที่แปรพักตร์มาพร้อมกับเครื่องบินที่สามารถใช้การได้ โนกล่าวว่าไม่เคยได้ยินปฏิบัติการดังกล่าวมาก่อนที่จะแปรพักตร์ โนอธิบายว่านักบินเกาหลีเหนือไม่ได้รับอนุญาตให้ฟังวิทยุของเกาหลีใต้ ใบปลิวชวนเชื่อเกี่ยวกับปฏิบัติการนี้ไม่เคยถูกโปรยลงในแมนจูเรียซึ่งเป็นที่ที่นักบินประจำการ และแม้ว่านักบินจะทราบเรื่องนี้ นักบินก็ไม่เข้าใจมูลค่าของเงินดอลลาร์สหรัฐ เขากล่าวว่าปฏิบัติการนี้น่าจะได้ผลดีกว่านี้ถ้าจูงใจด้วยการเสนองานและที่พำนักในอเมริกาเหนือ ประธานาธิบดีดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ก็ไม่เห็นด้วยกับการจ่ายเงินตอบแทนผู้แปรพักตร์Harden (2015), Chapter 11, Part 5

 เครื่องบินมิก-15 ของโน 
thumb|right|เครื่องบินมิก-15 ของโนจัดแสดงที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกองทัพอากาศสหรัฐ
เครื่องบินมิก-15 ลำที่โนขับหนีออกมาถูกนำไปที่โอกินาวะ ถูกทำสีและลวดลายในแบบของกองทัพอากาศสหรัฐ เรืออากาศเอกเอช. อี. คอลลินส์ และนาวาอากาศตรีชัก เยเกอร์ได้รับมอบหมายให้นำเครื่องขึ้นบินทดสอบ เครื่องบินลำดังกล่าวถูกลำเลียงไปยังฐานทัพอากาศไรต์-แพตเทอร์สันหลังจากที่ทางสหรัฐประกาศให้เจ้าของมารับคืนแล้วไม่มีผู้ใดตอบ เครื่องบินดังกล่าวจัดแสดงที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกองทัพอากาศสหรัฐ

 ชีวิตหลังแปรพักตร์ 
โนอพยพสู่สหรัฐเมื่อ ค.ศ. 1954 และได้พบกับรองประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน โนเปลี่ยนชื่อหลังเข้าสู่สหรัฐเป็นภาษาอังกฤษว่า "เคนเน็ท เอช. โรว์"  ต่อมาใน ค.ศ. 1957 เขาได้พบกับแม่ของเขาซึ่งแปรพักตร์เข้าสู่เกาหลีใต้ก่อนหน้านี้เมื่อ ค.ศ. 1951 เขาจบการศึกษาระดับปริญญาด้านวิศวกรรมเครื่องกลและไฟฟ้าจากมหาวิทยาลัยเดลาแวร์ สมรสกับผู้อพยพชาวเกาหลีเหนือจากแคซ็อง มีลูกชายสองคนและลูกสาวหนึ่งคน และต่อมาโนหรือโรว์ได้เป็นพลเมืองสหรัฐ เขาทำงานเป็นวิศวกรการบินให้กับกรัมแมน โบอิง สายการบินแพนแอม เจเนรัลไดนามิกส์ เจเนรัลมอเตอร์ เจเนอรัลอิเล็กทริก ล็อกฮีด ดูปองต์ และเวสติงเฮาส์

เรืออากาศเอกรี อึน-ย็อง ครูฝึกนักบินประจำกองทัพอากาศประชาชนเกาหลีผู้ซึ่งแปรพักตร์เข้าสู่เกาหลีใต้สองปีหลังจากโนกล่าวว่าพลเอกวัน-ย็อง ผู้บัญชาการในกองทัพอากาศประชาชนเกาหลีถูกปรับลดยศ เพื่อนและผู้บังคับบัญชาของโนห้าคนถูกประหารชีวิต หนึ่งในนั้นได้แก่เรืออากาศเอกคุน ซู-ซ็อง เพื่อนสนิทของโน พ่อแม่ของโนจะถูกลงโทษด้วย แต่ว่าพ่อของโนเสียชีวิตในสงครามเกาหลี ส่วนแม่ของโนแปรพักตร์เข้าสู่เกาหลีใต้ไปแล้วก่อนหน้านี้ ชะตากรรมของญาติพี่น้องคนอื่นของโนไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดHarden (2015), Chapter 11, Part 4

นักบินประจำฝูงบินเดียวกันกับโนคนหนึ่งได้แก่ โอ กึก-รย็อล ต่อมาได้เลื่อนยศเป็นพลเอกและถูกจับตาว่าเป็นผู้ทรงอิทธิพลอันดับสองในเกาหลีเหนือ

ค.ศ. 1996 โนเขียนหนังสือชื่อ อะมิก-15 ทูฟรีดอม เล่าเรื่องราวการแปรพักตร์และชีวิตของเขาในเกาหลีเหนือ โนดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านวิศวกรรมการบินและอวกาศประจำมหาวิทยาลัยการบินและอวกาศเอมบรี–ริดเดิลเป็นเวลา 17 ปีก่อนจะเกษียณอายุเมื่อ ค.ศ. 2000 เบลน ฮาร์เดินเขียนหนังสือชีวประวัติของโนชื่อ เดอะเกรตลีดเดอร์แอนด์เดอะไฟเตอร์ไพลอต: เดอะทรูสตอรีออฟเดอะไทแรนต์ฮูครีเอตทิดนอร์ทโคเรียแอนด์เดอะยังลูเทแนนต์ฮูสโตลฮิสเวย์ทูฟรีดอม ออกตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 2015 ฮาร์เดินสัมภาษณ์โนเพื่อทราบข้อมูลใหม่ด้วยตัวเอง

 ชีวิตส่วนตัว 
โนพูดได้สามภาษา ได้แก่อังกฤษ ญี่ปุ่น และเกาหลี เขาพักอาศัยอยู่ที่เดย์โทนาบีช รัฐฟลอริดา จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2022 สิริอายุ 90 ปี โนกล่าวว่าเขาไม่เคยนึกเสียดายเลยแม้แต่ครั้งเดียวที่เลือกแปรพักตร์จากเกาหลีเหนือมาใช้ชีวิตใหม่ในสหรัฐ ขณะที่โนเสียชีวิตครอบครัวของเขาประกอบด้วยภรรยา ลูกสาว ลูกชายคนเล็ก และหลานชายหนึ่งคน