wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เคียวกูชิน
เคียวกูชิน  เป็นรูปแบบหนึ่งของคาราเต้มีต้นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น เป็นกีฬาปะทะเต็มรูปแบบในลักษณะการต่อสู้แบบยืนสู้ มีรากฐานมาจากปรัชญาการพัฒนาตนเอง วินัย และการฝึกหนัก

เคียวกูชินไคกัง เป็นองค์กรศิลปะการต่อสู้ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1964 โดยชาวเกาหลี-ญี่ปุ่น นามว่า มัส โอยามะ ก่อตั้งอย่างเป็นทางการนาม องค์กรคาราเต้นานาชาติ ก่อนหน้านี้สถาบันนี้รู้จักกันในชื่อ โอยามะโดโจะ  ตั้งแต่ปี 1964 เคียวกูชินได้แพร่หลายไปสู่กว่า 120 ประเทศ เป็นหนึ่งในองค์กรศิลปะการต่อสู้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก และในญี่ปุ่นเองด้วย  [ จำเป็นต้องมีการอ้างอิงเพิ่มเติม ]
# สึชิอูระ
สึชิอูระ  เป็นนครตั้งอยู่ในจังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น จาก นครมีประชากร 142,181 คน จาก 66,629 หลังคาเรือน และมี  ความหนาแน่นประชากร  1,157 คนต่อตารางกิโลเมตร สัดส่วนของประชากรที่มีอายุมากกว่า 65 ปี คือ 29.7% เมืองมีพื้นที่  มีผู้อาศัยราว 3,000 คน ไม่ใช่ชาวญี่ปุ่น โดยสัดส่วนส่วนใหญ่เป็นชาวฟิลิปปินส์ จีนและบราซิล
# อำเภอโอ-จเริว
โอ-จเริว (,) เป็นอำเภอทางตะวันตกของจังหวัดบันทายมีชัย ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา อำเภอโอ-จเริวเป็นหนึ่งในอำเภอที่อยู่ตะวันตกสุดของจังหวัดบันทายมีชัย อำเภอนี้ติดกับประเทศไทยและปอยเปตและมีจุดผ่านแดนระหว่างประเทศยอดนิยมซึ่งเป็นที่ตั้งของคาสิโนจำนวนมาก

สามารถเข้าสู่อำเภอนี้ได้โดยทางรถยนต์จากศรีโสภณ (48 กิโลเมตร) และกรุงเทพมหานคร (230 กิโลเมตร) ทางหลวงหมายเลข 5 วิ่งจากตะวันออกไปตะวันตกผ่านอำเภอนี้และสิ้นสุดที่กรุงพนมเปญ แม้ว่าจะมีจุดผ่านแดนอย่างเป็นทางการเพียงแห่งเดียวถัดจากอำเภอนี้ แต่ถนนเล็ก ๆ จำนวนมากในเขตนี้ยังมีเส้นทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ บนชายแดน

 การปกครอง 
นายอำเภอโอ-จเริว รายงานต่อนายออง อวน ผู้ว่าราชการจังหวัดบันทายมีชัย ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอโอ-จเริวจำแนกตามตำบล
 ตำบล (คุ้ม)  หมู่บ้าน (ภูมิ) Changha   Boeng Seila, Ta Chrueng, Ta Phaok, Paoy Voat, Chhuk, Chrey Koub Yeang thmei, Mak Heun, Veang Muong, Koub Kaeut, Khai Dan, Naka Chhay, Koub Lech, Koub Cheung, Ou Chrov, Souriya, Koun Trei Kuttasat Koub Touch, Kaoh Char, Kuttaksat, Yeay Ort Samraong Banlech, Neak Ta Chhor, Samraong, Kampong Reab, Thmei, Thmenh Trei, Bat Trang, Anhchanh, Voat, Kandal Souphi Souphi Cheung, Souphi Kandal, Souphi Tboung, Kouk Chak, Kouk Prich Chak Thmey Soengh Soeng Lech, Roka, Anlong Svay, Soeng Tboung, Phkoam, Pongro, Tnaot Kandal, Run Ou Beichaon Banteay Thmei, Chouk Chey, Ou Bei Choan, Prasat, Prey Chan, Preav, Seila Khmaer, Snuol Tret, Thnal Bat, Tumnob Dach, Yeang Dangkum

 ประชากร 
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 7 ตำบล (คุ้ม) และ 49 หมู่บ้าน (ภูมิ)
# กาโรลินา มาริน
กาโรลินา มาริอา มาริน มาร์ติน (เกิดวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1993) เป็นนักแบดมินตันชาวสเปน เธอเป็นผู้ชนะเลิศโอลิมปิก ชนะเลิศระดับโลก 3 ครั้ง และชนะเลิศในยุโรป 8 ครั้ง เธอเคยเป็นมือวางอันดับ 1 ในการจัดอันดับระดับโลกของบีดับเบิลยูเอฟประเภทหญิงเดี่ยวเป็นเวลา 66 สัปดาห์ เธอได้รางวัลชนะเลิศระดับโลกในปี 2014, 2015 และ 2018 ทำให้เป็นผู้เล่นหญิงเดี่ยวคนที่สองที่ได้รางวัลนี้สามครั้ง (หลังจากหาน อ้ายผิง) มารินเป็นผู้เล่นเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์ที่ได้เหรียญทองอย่างน้อย 7 เหรียญในการแข่งขันชิงแชมป์ระดับทวีปประเภทเดี่ยว (ประเภทบุคคล) ได้ตำแหน่งชนะเลิศยุโรปทุกครั้งตั้งแต่ ค.ศ. 2014 และตำแหน่งยูโรเปียนเกมส์ใน ค.ศ. 2023 เธอยังได้เหรียญทองโอลิมปิกประเภทหญิงเดี่ยวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ทำให้เป็นผู้หญิงที่ไม่ใช่ชาวเอเชียคนเดียวที่ได้เหรียญทองแบดมินตันเดี่ยวในโอลิมปิก

มารินได้รับการแต่งตั้งเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ของลาลีกาและเมลิอาโฮเท็ลส์อินเตอร์เนชันเนลเพื่อโปรโมตให้กับประเทศอื่น ๆ ใน ค.ศ. 2024 มารินได้รับรางวัลเจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียสอะวอร์ดสาขากีฬา

ชีวิตช่วงต้น
มารินเคยเป็นนักเต้นฟลาเมงโกอย่างกระตือรือร้นในวัยเด็ก หลังเพื่อนของเธอทำให้เธอรู้จักกับแบดมินตัน เธอตกหลุมรักกีฬานี้จนตัดสินใจหยุดเต้นและเล่นแบดมินตันเต็มตัว ตอนอายุ 8 ขวบ เธอเริ่มเล่นแบดมินตันที่ IES La Orden ในเวลบา เธอจำต้องออกจากบ้านเกิดและครอบครัวของเธอตั้งแต่วัยเด็กเพื่อเดินทางไกลไปยังกรุงมาดริดเพื่อฝึกซ้อมในศูนย์แห่งชาติ

 อาชีพ 

 หนังสือ 
ร่วมกับเฟร์นันโด รีบัส: Gana el partido de tu vida. Editorial Planeta, 2016
#Puedo porque pienso que puedo. Harper Collins, 2020
# พอร์ตแมนโรด
พอร์ตแมนโรด  เป็นสนามฟุตบอลในเมืองอิปสวิช ซัฟโฟล์ค ประเทศอังกฤษ ซึ่งเป็นสนามเหย้าของอิปสวิชทาวน์มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1884 สนามกีฬานี้ยังเคยจัดการแข่งขันฟุตบอลเยาวชนทีมชาติอังกฤษหลายนัด และฟุตบอลเกมกระชับมิตร ทีมชาติอังกฤษชุดใหญ่ 1 นัดที่เจอกับโครเอเชีย ในปี ค.ศ. 2003 อีกด้วย ยังได้จัดกิจกรรมกีฬาอื่นๆ อีกหลายรายการ รวมถึงการแข่งขันกรีฑา การแข่งขันฮ็อกกี้นานาชาติ และคอนเสิร์ตดนตรี

ทีมอิปสวิชทาวน์ย้ายมาเล่นที่สนามในปี ค.ศ. 1884 และยังคงเล่นเกมเหย้าที่นี่จนถึงปัจจุบัน สนามกีฬาแห่งนี้มียอดผู้เข้าชมสูงสุดในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1975 เมื่อมีแฟนบอล 38,010 คนเข้าชมการแข่งขันกับลีดส์ยูไนเต็ด อัฒจันทร์ยืนทั้ง 4 ด้านได้รับการแปลงให้เป็นอัฒจันทร์ที่มีที่นั่งทั้งหมด ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 ตามคำแนะนำของเทย์เลอร์รีพอร์ต สนามกีฬาแห่งนี้ได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่ในช่วงต้นทศวรรษ 2000 ซึ่งทำให้ความจุเพิ่มขึ้นจาก 22,600 เป็น 30,311 ที่นั่ง ทำให้เป็นสนามฟุตบอลที่มีความจุมากที่สุดในอีสต์แองเกลีย เมื่อการเข้าซื้อกิจการของ Gamechanger 20 Ltd เสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2021 สโมสรก็ได้ลงทุนอย่างหนักในสนามกีฬาเพื่อให้ดูทันสมัยมากขึ้น หลังจากที่ถูกละเลยมาเป็นเวลาหลายปีจากเจ้าของเดิม ซึ่งรวมถึงอ่างอาบน้ำใหม่ ระบบทำความร้อนใต้ดิน และสนามหญ้าแบบไฮบริดใหม่ ซึ่งทำให้จำนวนผู้เข้าชมลดลงเล็กน้อยเหลือ 29,673 คน หลังจากที่สโมสรเลื่อนชั้นกลับมาสู่พรีเมียร์ลีก ในปี ค.ศ. 2024 สโมสรต้องลงทุนมหาศาลอีกครั้งเพื่อปรับปรุงสนามให้เทียบเท่ากับมาตรฐานของพรีเมียร์ลีก ซึ่งรวมถึงโครงการมากกว่า 100 โครงการ ตั้งแต่พื้นที่สื่อและกล้องใหม่ไปจนถึงการเพิ่มการจัดสรรที่นั่งกองเชียร์ทีมเยือน เมื่อการปรับปรุงเสร็จสมบูรณ์ ทำให้ความจุในปัจจุบันเพิ่มขึ้นเป็น 30,017 ที่นั่ง

 ประวัติ 
อิปสวิชลงเล่นช่วงแรก ๆ ที่บรูมฮิลล์พาร์ก แต่ในปี ค.ศ. 1884 สโมสรได้ย้ายมาเล่นที่พอร์ตแมนโรด และเล่นที่นั่นตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา สนามดังกล่าวยังใช้เป็นสนามคริกเกตในช่วงฤดูร้อนโดย East Suffolk Cricket Club ซึ่งเล่นที่นั่นมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1855 สโมสรคริกเก็ตได้สร้างศาลาซึ่งเป็นอาคารถาวรแห่งแรกในบริเวณสนาม องค์ประกอบที่สำคัญยิ่งขึ้นของการพัฒนาสนามไม่ได้ดำเนินการอีกเป็นเวลา 11 ปี แม้ว่าอิปสวิชจะเป็นหนึ่งในสโมสรแรก  ๆ ที่นำตาข่ายประตูมาใช้ในปี ค.ศ. 1890 ก็ตาม ในเวลานั้น อิปสวิชยังคงเป็นทีมสมัครเล่น (ทีมเปลี่ยนมาเป็นทีมอาชีพในปี ค.ศ. 1936) และการมาเยือนสนามครั้งแรกของสโมสรอาชีพเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1892 เมื่อเพรสตันนอร์ทเอนด์ลงแข่งกับทีมซัฟโฟล์คเคาน์ตี หกปีต่อมา แอสตันวิลลามาเยือนอีกครั้ง ซึ่งเป็นเกมที่ได้รับความนิยมมากจนต้องสร้างอัฒจันทร์ชั่วคราวเพื่อรองรับฝูงชนประมาณ 5,000 คน ในปี ค.ศ. 1901 พี่น้องตระกูลเชิร์ชแมนได้สร้างโรงงานแปรรูปยาสูบขึ้นที่ด้านใต้ของสนาม ซึ่งต่อมาชื่อนี้ได้กลายเป็นชื่ออัฒจันทร์ด้านใต้ที่ตั้งอยู่ตรงนั้น
# อำเภอสวายเจก
สวายเจก (,) เป็นอำเภอทางตอนเหนือของจังหวัดบันทายมีชัย ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา เมืองหลักของอำเภอนี้คือเมืองสวายเจก ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากเมืองหลักของเทศบาลศรีโสภณไปทางเหนือประมาณ 22 กิโลเมตรทางถนน อำเภอนี้มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศไทยทางทิศตะวันตก ไม่มีทางหลวงแผ่นดินสายใดวิ่งผ่านอำเภอนี้ แต่ถนนหมายเลข 56 จากเมืองศรีโสภณไปยังเมืองสำโรงในจังหวัดอุดรมีชัยตัดผ่านอำเภอนี้จากเหนือจรดใต้

สามารถเดินทางไปยังอำเภอนี้ได้ง่ายทางถนนจากศรีโสภณ (22 กิโลเมตร) เมืองพระตะบอง (90 กิโลเมตร) และเมืองเสียมราฐ (124 กิโลเมตร) อำเภอสวายเจกเป็นหนึ่งในอำเภอที่เล็กที่สุดในจังหวัดบันทายมีชัย และยังมีประชากรน้อยที่สุด รองจากอำเภอมาลัยและอำเภอพนมศก ครึ่งตะวันตกของอำเภอที่ติดกับประเทศไทยส่วนใหญ่ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ ไม่มีจุดผ่านแดนอย่างเป็นทางการในอำเภอนี้ แต่มีถนนเส้นหนึ่งเริ่มต้นที่บริเวณเมืองพนมศกและข้ามอำเภอนี้ไปสิ้นสุดที่ชายแดนไทย ถนนเล็ก ๆ จำนวนมากยังวิ่งไปจนถึงชายแดนไทยในฝั่งตะวันตกของอำเภอ

 แผนเค 5 

พื้นที่ทางตะวันตกของอำเภอสวายเช็กเป็นส่วนหนึ่งของแผนเค 5 ที่มีทุ่นระเบิดจำนวนมาก ซึ่งตั้งอยู่ภายในพรมแดนกัมพูชากับประเทศไทย สนามทุ่นระเบิดเค 5 มีความยาว 700 กิโลเมตร และกว้าง 400–500 เมตร มันวิ่งไปตามชายแดนไทย-กัมพูชา

 ที่ตั้ง 
อำเภอสวายเจก ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด และมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดสระแก้ว ประเทศไทย หากอ่านจากทางเหนือตามเข็มนาฬิกา เมืองสวายเช็กมีอาณาเขตติดกับอำเภอถมอปวกทางทิศเหนือ อาณาเขตทางตะวันออกของอำเภอมีอาณาเขตติดกับอำเภอพนมศกในทางตะวันออกเฉียงเหนือ และอำเภอพระเนตรพระในทางตะวันออกเฉียงใต้ ทางใต้ของอำเภอมีอาณาเขตติดต่อกับศรีโสภณ และอำเภอโอ-จเริว อาณาเขตด้านตะวันตกของอำเภอติดต่อกับอำเภอโคกสูง จังหวัดสระแก้ว ประเทศไทย

 การปกครอง 
นายอำเภอสวายเจกรายงานต่อผู้ว่าราชการจังหวัดบันทายมีชัย ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอสวายเช็กจำแนกตามตำบล

 ตำบล (คุ้ม)  หมู่บ้าน (ภูมิ) Phkoam  Phkoam, Yeang Vien, Yeang, Ampil, Ou, Prasat Vien, Ta Duol, Svay Sa, Mau, Thma Koul, Ta Kul Roluos Baek Chan Thmei, Khvav Kaeut, Stueng, Ta Ong Kaeut, Slaeng, Roluos, Ta Sman Sarongk  Pheas Tboung, Pheas Cheung, Chrung, Phlas Kang, Kouk Phlu, Kantrong Sla Kram Sla Kram, Kakaoh, Kamnab, Toap Siem, Khlaeng Poar Akphivoat, Prasat, Kouk Ampil, khlaeng Poar สวายเจกKouk Khvav, Ponsay Cheung, Kloeng, Baek Chan Chas, Ponsay Tboung, Roka Thmei, Ta Ong Lech, Slaeng, Thmei, Khvav Lech, Samraong, Chamkar Kor, Damnak Kokos, Lboek Svay Ta Baen Kouk Ta Aek, Ou Veaeng, Ta Baen, Kouk Roka, Ou Veaeng Tboung Ta Phou Ta Phou, Pongro, Ta Srei, Prech Kei, Kouk Kei, Khmoas, Thmei, Baray, Phchoek, Prech Tboung, Bantoat Baoh Treas Thmei, Chaeng, Doun Nouy, Prei, Ponley Chas, Treas, Ampil Prong, Ou Kakaoh, Ta Voek

 ประชากร 
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 8 ตำบล (คุ้ม) และ 63 หมู่บ้าน (ภูมิ) จากสำมะโนประชากร พ.ศ. 2541 พบว่าประชากรของอำเภอนี้มีทั้งหมด 47,960 คน ใน 10,079 ครัวเรือน ในปี พ.ศ. 2541 ประชากรดังกล่าวประกอบด้วยชาย 23,491 คน (ร้อยละ 49.0) และหญิง 24,469 คน (ร้อยละ 51.0) อำเภอสวายเช็กมีประชากรไม่ถึง 50,000 คน ซึ่งถือเป็นอำเภอหนึ่งที่มีประชากรน้อยที่สุดในจังหวัดบันทายมีชัย มีเพียงอำเภอมาลัยและอำเภอพนมศกเท่านั้นที่มีขนาดเล็ก ขนาดครัวเรือนโดยเฉลี่ยในสวายเช็กคือ 4.8 คนต่อครัวเรือน ซึ่งเล็กกว่าค่าเฉลี่ยในพื้นที่ชนบทของกัมพูชาเล็กน้อย (5.2 คน) อัตราส่วนทางเพศในเขตนี้คือร้อยละ 96.0 โดยมีผู้หญิงมากกว่าผู้ชายเล็กน้อย
# ประเทศออสเตรเลียในการประกวดเพลงยูโรวิชัน
ประเทศออสเตรเลียได้เข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันทั้งหมด 9 ครั้ง โดยเข้าร่วมครั้งแรกใน โดยเอสบีเอส สถานีโทรทัศน์ประจำชาติ ได้รับคำเชิญพิเศษจากสหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป (อีบียู) ในการเข้าร่วม นับเป็นเพียงประเทศเดียวนอกเขตการแพร่ภาพกระจายเสียงยุโรปที่เข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน

ออสเตรเลียทำผลงานติดสิบอันดับแรกทั้งหมดห้าครั้ง โดยผลงานที่ดีที่สุดคืออันดับที่สองด้วยเพลง "ซาวด์ออฟไซเลนส์" โดยดามิ อิม ในการประกวดปี  ตามด้วย "ทูไนต์อะเกน" ของกาย เซบาสเตียนด้วยอันดับที่ห้าในการประกวดปี 2015 รวมถึง "ดอนต์คอมอีซีย์" โดยไอเซยาห์, "ซีโร่แกร์วิตี" โดยเคต มิลเลอร์-ไฮด์เก, และ "พรอมิส" โดยวอยเอจเจอร์ ซึ่งได้อันดับที่เก้าในการประกวดปี , , และ  ตามลำดับ

เดิมทีการเข้าร่วมการประกวดของออสเตรเลียเในปี 2015 นั้นถูกกำหนดให้เป็นกิจกรรมครั้งเดียว โดยมีแผนว่าจะทำการแสดงอีกครั้งในปีถัดไปหากได้รับชัยชนะ แต่ต่อมาได้รับการยืนยันในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2015 โดยเอสเวียเทียว่าออสเตรเลียจะเข้าร่วม และออสเตรเลียก็ได้เข้าร่วมการประกวดทุกครั้งนับแต่นั้นมา

การประกวดนี้สามารถดึงดูดผู้ชมจำนวนมากให้กับเอสบีเอส และสร้างฐานแฟนคลับที่กว้างขวางทั่วประเทศ เนื่องจากความแตกต่างของเวลาในเมืองเจ้าภาพในยุโรป การประกวดจึงมักออกอากาศเวลา 05:00 น. เวลามาตรฐานตะวันออกของออสเตรเลีย (AEST) การประกวดได้รับการนำเสนอในสื่อกระแสหลักอย่างแพร่หลายในประเทศ

 ภาพรวม 
+  ◁ อันดับสุดท้าย X เพลงที่ได้รับเลือกแต่ไม่ได้เข้าร่วมประกวด

+ ประวัติการเข้าร่วม ปี ศิลปิน เพลง ภาษา รอบชิงชนะเลิศ รอบรองชนะเลิศ  กาย เซบาสเตียน "ทูไนต์อะเกน" อังกฤษ 5 196 colspan="2"   ดามิ อิม "ซาวด์ออฟไซเลนส์" อังกฤษ 2 511 1 330  ไอเซยาห์ "ดอนต์คอมอีซีย์" อังกฤษ 9 173 6 160  เจสสิกา เมาบอย "วีกอตเลิฟ" อังกฤษ 20 99 4 212  เคต มิลเลอร์-ไฮด์เก "ซีโร่แกร์วิตี" อังกฤษ 9 284 1 261  มอนเทน "ดอนต์เบรกมี" อังกฤษ colspan="4"   มอนเทน "เทคนิคัลเลอร์" อังกฤษ colspan="2"  14 28  เชลดอน ไรลีย์ "นอตเดอะเซม" อังกฤษ 15 125 2 243  วอยเอจเจอร์ "พรอมิส" อังกฤษ 9 151 1 149 อิเล็กทริกฟีลด์ส "วันมิลคาลี (วันบลัด)" อังกฤษ, ยันกุนิตจาตารา rowspan="2" colspan="2"  11 41  โก-โจ "มิลก์เชกแมน" อังกฤษ 11 41  รอประกาศ †

สมุดภาพ
# ชู้ (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2547)
ชู้  เป็นภาพยนตร์ไทยแนวจินตนิยม ดรามา ปี 2547 ซึ่งรีเมคมาจากภาพยนตร์ชื่อเดียวกันที่เข้าฉายเมื่อปี พ.ศ. 2515 จากการกำกับขององอาจ สิงห์ลำพอง นำแสดงโดยสรพงศ์ ชาตรี, เฮเลน นิมา และวัชระ ตังคะประเสริฐ เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2547

 เนื้อเรื่อง 
เรื่องราวความรักสามเส้าระหว่าง เทพ (วัชระ ตังคะประเสริฐ) ช่างภาพหนุ่มผู้รักอิสระและการเดินทาง ที่ต้องเดินทางกลับบ้านบนเกาะเล็ก ๆ แห่งหนึ่งเพื่อสะสางปัญหากับ เชิง (สรพงศ์ ชาตรี) ผู้เป็นพ่อ ทำให้เขาได้พบกับ เรียม (เฮเลน นิมา) ที่ท่าเรือ ซึ่งเขาตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเห็น โดยที่เทพไม่รู้เลยว่าเรียมเป็นภรรยาใหม่ของเชิง จึงมีศักดิ์เป็นแม่เลี้ยงของเทพ

 นักแสดง 
 สรพงศ์ ชาตรี รับบท เชิง
 เฮเลน นิมา รับบท เรียม
 วัชระ ตังคะประเสริฐ รับบท เทพ
# เอลีเซอ เอสกิลส์โดตเตร์
เอลีเซอ เอสกิลส์โดตเตร์ (เสียชีวิต ป. ค.ศ. 1483) เป็นขุนนางหญิงชาวนอร์เวย์ เอลีเซอเป็นบุตรสาวของเอสกิลด์ อัวเกอเซน  กับเอลีซาเบธ ยาโคบส์ดัตเตร์ เฮเกิล  บิดาของเธอเป็นอัศวินจากสกัวเนอ จากนั้นประมาณ ค.ศ. 1420 เธอสมรสกับโอลัฟ นิลส์สัน (ป. ค.ศ. 1400–1455) ขุนนางชาวนอร์เวย์ที่เป็นสมาชิกตระกูล Skanke

โอลัฟ นิลส์สันเป็นสมาชิก Riksråd แห่งนอร์เวย์และได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวินจากพระเจ้าอีริกแห่งพอเมอเรเนียใน ค.ศ. 1430 และเป็นขุนนางศักดินาเหนือ Ryfylke ใน Rogaland ประเทศนอร์เวย์ เขาเป็นเจ้าของที่ดินผู้มั่งคั่งที่มีทรัพย์สินทั้งในนอร์เวย์และเดนมาร์ก ภายหลังโอลัฟทำหน้าที่เป็นสลัดหลวงให้กับพระเจ้าคริสเตียนที่ 1 แห่งเดนมาร์กในสงครามเดนมาร์ก-สันนิบาตฮันเซอ (1426–35) หลังทำสนธิสัญญา Vordingborg ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1435 พระเจ้าคริสเตียนสงบศึกกับสันนิบาตฮันเซอ แต่โอลัฟยังคงโจมตีเรือสินค้าสัญชาติเยอรมัน ฝ่าฝืนพระราชกระแสรับสั่งของพระมหากษัตริย์ ทำให้ใน ค.ศ. 1453 พระองค์จึงขับไล้โอลัฟออก และใน ค.ศ. 1455 โอลัฟ นิลส์สันถูกสังหารที่ Munkeliv Abbey ร้วมกับนิลส์ บุตรชายของเขา Peder Nilsson Skanke พี่/น้องชาย และลีฟ ธอร์ โอลัฟส์สัน  บิชอปแห่งบาร์เกิน

หลังจากที่เขาเสียชีวิต เอลีเซอ เอสกิลส์โดตเตร์กับลุก ๆ เปิดศึกต่อการค้าของชาวเยอรมันชนชั้นพ่อค้าในบาร์เกิน โอลัฟ บุตรคนโต เสียชีวิตจากเรือล่มใน ค.ศ. 1465 แต่ Axel บุตรคนเล็กสุด ยังคงทำหน้าที่ต่อ เธอคัดค้านการปกครองของเดนมาร์กเหนือนอร์เวย์เหมือนกันขุนนางนอร์เวย์คนอื่น ๆ ใน ค.ศ. 1468 พระเจ้าคริสเตียนที่ 1 ทรงยึดทรัพย์ของเธอเพราะทรงไม่วางพระทัยต่อความจงรักภักดีของนางอีกต่อไป 

เอลีเซอเสียชีวิตประมาณ ค.ศ. 1483
# มัสยิดสแตนลีย์
มัสยิดสแตนลีย์  เป็นมัสยิดในสแตนลีย์ ฮ่องกง ประเทศจีน ถือเป็นมัสยิดที่ 4 ที่สร้างขึ้นในฮ่องกง และตั้งอยู่ในเรือนจำสแตนลีย์

ประวัติ
ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีคนงานมุสลิมประมาณ 400 คนจากปากีสถานและอินเดียทำงานในกรมราชทัณฑ์ฮ่องกง ตอนแรกสำนักงานกลางตั้งอยู่ที่ถนน Arbuthnot คนงานส่วนใหญ่เดินทางไปละหมาดที่มัสยิดญามิอะฮ์ อย่างไรก็ตาม หลังย้ายสำนักงานใหญ่จากถนน Arbuthnot ไปยังเรือนจำสแตนลีย์ที่อยู่ไกลกว่าเดิม จึงมีการเรียกร้องให้สร้างมัสยิดแห่งใหม่รอบบริเวณเรือนจำ เพื่อดูแลสวัสดิการและความต้องการทางศาสนาของเจ้าหน้าที่ชาวมุสลิมในเรือนจำ ดังนั้น มัสยิดสแตนลีย์จึงได้เปิดใช้งานภายในเรือนจำเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1937

คณะกรรมการที่ปรึกษาของสำนักงานโบราณสถานและอนุสรณ์สถานจัดให้มัสยิดนี้เป็นอาคารประวัติศาสตร์ Grade I ในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2009

อิหม่ามประจำมัสยิดคือฮาฟิซ อัฟซัล ข่าน เขายังสอนอัลกุรอานและเป็นผู้นำละหมาด เขาเป็นอิหม่ามประจำมัสยิดนี้เป็นเวลากว่า 20 ปี

สถาปัตยกรรม
มัสยิดสีทรายนี้มีหอละหมาดขนาดใหญ่ ระเบียง และลานมัสยิด พื้นที่จอดรถตั้งอยู่หน้ามัสยิด มัสยิดนี้โดยทั่วไปไม่เปิดให้คนทั่วไปเข้าชม เนื่องจากตั้งอยู่ในพื้นที่เรือนจำ
# หวัง เกิ่น
หวัง เกิ่น (20 กรกฎาคม ค.ศ. 1483 – 2 มกราคม ค.ศ. 1541) เป็นนักปรัชญาขงจื๊อใหม่ราชวงศ์หมิงที่นำคำสอนของหวัง หยางหมิงให้เป็นที่นิยม หวัง เกิ่นเป็นผู้ก่อตั้งสำนักไท่โจว
# เอริชที่ 2 ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค
เอริชที่ 2 ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค (3 กันยายน ค.ศ. 1483 – 21/22 ธันวาคม ค.ศ. 1508) เป็นดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค ผู้เป็นบุตรในมักนุสที่ 2 ดยุกแห่งเมคเลินบวร์คกับโซฟีแห่งพ็อมเมิร์น-ชแททีน

เอริชศึกษาที่มหาวิทยาลัยรอสต็อกและเป็นอธิการบดีกิตติมศักดิ์ถึง 3 ครั้งใน ค.ศ. 1499, 14991500 และ 1502 หลังบิดาเสียชีวิตในวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1503 เขาจึงปกครองเหนือเมคเลินบวร์ค-ชเวรีนร่วมกับไฮน์ริชที่ 5 และอัลเบิร์ตที่ 7 กับBalthasar ลุงของเขา เอริชน่าจะเสียชีวิตในวันที่ 21 หรือ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1508 โดยร่างฝังไว้ในโดเบอรันมินสเตอร์ที่บาดโดเบอรัน เขาไม่เคยสมรสและเสียชีวิตโดยไม่มีลูก
# อำเภอบ็อนเตียย์อ็อมปึล
บ็อนเตียย์อ็อมปึล  เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุดรมีชัย ทางตอนเหนือของประเทศกัมพูชา ตามสำมะโนประชากรของกัมพูชาในปี พ.ศ. 2541 พบว่ามีประชากร 27,075 คน See page 278.

 ประวัติ 
อำเภอบ็อนเตียย์อ็อมปึลเป็นที่ตั้งของวัดเจ้าสรีวิบล ซึ่งเป็นที่รู้จักน้อยกว่า วัดแห่งนี้อยู่ในเสียมราฐ ตั้งอยู่ริมถนนหลวงโบราณที่ทอดยาวจากนครวัดไปยังเบ็งเมเลีย

 การปกครอง 
ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอบ็อนเตียย์อ็อมปึล จำแนกตามตำบล
 ตำบล (คุ้ม)  หมู่บ้าน (ภูมิ) อ็อมปึล  Pong Tuek, Ampil Chas, Trom, Rung Roeang, Rumduol Chas, Kdol, Baray, Yak, Pongro, Prey Voa, Kouk Ritth, Ampil Thmei, Chob Kokir Khang Kaeut, ChobKokir Khang Lech, Kouk Thum, Lbaeuk Rith, Rumduol Thmei, Prasat Rumduol, Ovlaok, Tbaeng Chas, Tbaeng Thmei, Kouk Prech, Doun Tea, Char, Trab, Sopheap, Pongro Ta Lei, Ha Leam Saenchey, Chan Krohorm Saenchey, Decho Ou Da, Rumdul Saenchey Beng Beng, Totueng Thngai, Tumnob Thmei, Prasat Lbaeuk, Pou Thmei, Prasat Bei, Voa Yeav, Pou Chas, Reangsei, Kouk Kei, Kouk Kampol, Kouk Kabbas, Kantuy Chun, Ou Rumduol, Reaksmei Souphi, Samraong Teab, Ta Ma, Tumnob Chas, Yeay Tep, Trapaeng Svay, Pur Sen Chey, Maly Stroang, Kralor Sen Chey Kouk Khpos Kouk Khpos, Prei, Keab, Chheu Slab, Tonle Sa, Thnal, Monorum, Prasat Ou Tong, Prey Totueng, Srah Srang, Bos Thom, Saen Monorom 1, Saen Monorom 2 Kouk Mon Soengh, Siliem, Kouk Mon, Roneam Thum, Sala Rang, Kanhchrieb, Kouk Svay, Kur, Prey Veaeng, Sith Serei, Ta Nes, Trapeang Ampil, Thnal Bat, Thnal Dach, Kouk Sangkaeuch, Ta Ham, Rumchek, Thma Doun, Tamoan Saenchey

 ประชากร 
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 4 ตำบล (คุ้ม) และ 86 หมู่บ้าน (ภูมิ)
# อำเภออ็อนลวงแวง
อ็อนลวงแวง  เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุดรมีชัย ในประเทศกัมพูชา เมืองหลักในอำเภอนี้เรียกว่าอ็อนลวงแวง ประชากรของอำเภอนี้ไม่สามารถนับรวมได้ในระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากรของกัมพูชาในปี พ.ศ. 2541 เนื่องจากความขัดแย้งที่ยังคงดำเนินอยู่ในช่วงเวลาของการสำรวจสำมะโนประชากร คาดว่าร้อยละ 35 ของประชากรในอ็อนลวงแวงเป็นอดีตทหารเขมรแดง รวมถึง พล พต (สาฬุต ส) เผด็จการลัทธิเหมา

 ข้อมูลทางภูมิศาสตร์ 
อำเภออ็อนลวงแวงตั้งอยู่ในพื้นที่ของทิวเขาพนมดงรักทางตอนเหนือสุดของกัมพูชา ตั้งอยู่ห่างจากเสียมราฐไปทางเหนือ 125 กิโลเมตร และอยู่ใกล้กับจุดผ่านแดนระหว่างประเทศกับประเทศไทย มีเขื่อนกั้นน้ำอยู่ทางเหนือของเมือง

 ประวัติ 
thumb|หลุมศพของ พล พต ผู้นำเขมรแดงและผู้นำเผด็จการกัมพูชาอำเภออ็อนลวงแวงเป็นที่รู้จักดีที่สุดด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์สองประการ ประการแรกคือเป็นฐานที่มั่นสุดท้ายของเขมรแดงที่ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลในปี พ.ศ. 2541 และเป็นที่ฝังศพสุดท้ายของ พล พต

ทิวเขาพนมดงรักถูกใช้เป็นฐานทัพโดยเขมรแดงในการต่อสู้กับสาธารณรัฐเขมรที่นำโดย นายพล ลอน นอล

หลังจากประเทศเวียดนามยึดครองกัมพูชาและถอนทัพเวียดนามออกไป เขมรแดงได้สร้างฐานทัพเดิมขึ้นใหม่ในบริเวณทิวเขาพนมดงรักตามแนวชายแดนไทย อ็อนลวงแวงกลายเป็น "เมืองหลวง" หลักของเขมรแดงชั่วขณะหนึ่ง ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 เขมรแดงยังคงควบคุมอ็อนลวงแวง ซึ่งเป็น "ทุ่งสังหาร" แห่งแรก ๆ หลังจากการล่มสลายของ "กัมพูชาประชาธิปไตย"

ยังมีพื้นที่ที่ยังไม่ได้ขุดค้นในป่าที่มีทุ่นระเบิดอยู่อีกในทิวเขาพนมดงรัก ตั้งอยู่ห่างจากอ็อนลวงแวงกไปประมาณ 6 กิโลเมตร โดยมีผู้คนราว 3,000 คนถูกเขมรแดงสังหารเนื่องจากถูกกว่าวหาว่าเป็น "ผู้ทุจริต" ระหว่างปี พ.ศ. 2536 ถึง 2540 การประหารชีวิตเหล่านี้เกิดขึ้นในช่วงที่ ตา ม็อก เป็นผู้นำในพื้นที่ดังกล่าว

 การปกครอง 
ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภออ็อนลวงแวง จำแนกตามตำบล
 ตำบล (คุ้ม)  หมู่บ้าน (ภูมิ) อ็อนลวงแวง Kaoh Thmei, Ou Chenhchien, Prolean, Yeang Khang Tbong, Thnal Kandal Kraom, Thnal Kandal Leu, Thnal Totueng, Thnal Bambaek, Thnal Kaeng, Akphivoad, Rumchek, Yeang Khang Chheung, Thnal Thmey, Rumchek Khang Kert, Ou Ta Meng, Rumchek Khang Lech Trapeang Tav  Trapeang Tav, Ta Dev, Ou Angrae, Slaeng Por, Tuol Prasat, Tuol Svay, Thmei, Tumnob, Ou SrorMor, Tuol Svay Saen Chey Trapeang Prei  Tuol Kandal, Tuol Sala, Aekakpheap, Boeng, Cheung Phnum, Khleang Kandal, Prasat, Santepheap, Srah Chhuk, Tuol Tbaeng, Tumnob Leu, Tuek Chob, Tuek Chum Thlat  Chheu Teal Chrum, Ou Run, Svay Chek, Thlat, Tuol Kruos, Tuol Kralanh, Tuol Prich, Thmei Lumtong  Lumtong, Treas, Ou Kokir Kandal, Ou Kokir Kraom, Ou Kokir Leu, Lumtong Thmei, Sror LaoSroang, Trapaeng Thom, Chub Ta Mok, Kork Samphor, Char

 การพัฒนา 
จดหมายเวียนเกี่ยวกับความคิดริเริ่มในการฟื้นฟูประวัติศาสตร์ของนายกรัฐมนตรีฮุนเซน (ธันวาคม 2544) เรียกร้องให้สถานที่ในอันลองเวงกลายเป็นอนุสรณ์สถานและสถานที่ท่องเที่ยวให้ทันกับปีท่องเที่ยวกัมพูชาในปี พ.ศ. 2546 รัฐบาลมองว่าเมืองนี้เป็นจุดแวะพักที่มีประโยชน์สำหรับทัวร์จากเสียมราฐไปยังปราสาทพระวิหารที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 11 สถานที่นี้เคยมีการพัฒนาด้านการท่องเที่ยวเล็กน้อย เช่น พิพิธภัณฑ์ โรงแรม และคาสิโนhttps://web.archive.org/web/20111002104848/http://www.ocm.gov.kh/Circular%20on%20remains.pdf
# รายชื่อบริษัทมหาชนตามมูลค่าตลาด
รายการต่อไปนี้คือรายชื่อบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ที่มีมูลค่าหลักทรัพย์ตามราคาตลาดสูงที่สุด ซึ่งบางครั้งเรียกว่า "มูลค่าตลาด" ของบริษัท:

มูลค่าหลักทรัพย์ตามราคาตลาดคำนวณโดยการคูณ ราคาหุ้น ของบริษัทในวันที่เลือกและจำนวน หุ้นที่ออกแล้ว ในวันนั้น รายการนี้แสดงเป็น ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยใช้ค่าอัตราแลกเปลี่ยนจากวันที่เลือกเพื่อแปลงสกุลเงินอื่น ๆ

 บริษัทมูลค่าหลายล้านล้านดอลลาร์ 
ตารางด้านล่างแสดงรายชื่อบริษัททั้งหมดที่เคยมีมูลค่าตลาดเกิน 1 ล้านล้านดอลลาร์ในช่วงใดช่วงหนึ่ง, วันที่ที่มูลค่าตลาดของพวกเขาผ่าน 1 ล้านล้านดอลลาร์ครั้งแรก และมูลค่าตลาดสูงสุดของพวกเขา 

บริษัทประเทศเมื่อครั้งแรกที่มูลค่าตลาดเกินวันที่มูลค่าตลาดสูงสุดมูลค่าตลาดสูงสุด หมายเหตุ1 ล้านล้านดอลลาร์2 ล้านล้านดอลลาร์3 ล้านล้านดอลลาร์มูลค่าตามปกติ ปรับตามอัตราเงินเฟ้อแอปเปิลอินวิเดียซาอุดีอะแรมโค——แอลฟาเบต—เมตา——เทสลา———— บร็อดคอม——ทีเอสเอ็มซี——เบิร์กเชียร์แฮทาเวย์——

 หมายเหตุ
# จังหวัดอุบลราชธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี พ.ศ. 2526 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2526 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 4 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 11 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2522 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1, 2 และ 3) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 4)รายงานวิจัยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2526. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2526

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3 • เขต 4
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองอุบลราชธานี, อำเภอวารินชำราบ และกิ่งอำเภอตาลสุม

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเดชอุดม, อำเภอพิบูลมังสาหาร, อำเภอโขงเจียม, อำเภอบุณฑริก, อำเภอน้ำยืน และอำเภอนาจะหลวย

 เขตเลือกตั้งที่ 3 
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอม่วงสามสิบ, อำเภอเขื่องใน, อำเภออำนาจเจริญ, อำเภอพนา, อำเภอหัวตะพาน และกิ่งอำเภอเสนางคนิคม

 เขตเลือกตั้งที่ 4 
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอเขมราฐ, อำเภอตระการพืชผล, อำเภอศรีเมืองใหม่, อำเภอชานุมาน, อำเภอกุดข้าวปุ้น และกิ่งอำเภอโพธิ์ไทร
# อำเภอจงกาล
จงกาล  เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุดรมีชัย ทางตอนเหนือของประเทศกัมพูชา ตามสำมะโนประชากรของกัมพูชาในปี พ.ศ. 2541 พบว่ามีประชากร 18,843 คน See page 269.

 การปกครอง 
ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอจงกาล จำแนกตามตำบล
 ตำบล (คุ้ม)  หมู่บ้าน (ภูมิ) Cheung Tien   Cheung Tien, Srae Prang, Kouk Pongro, Ta Nouk, Kouk Trang, Chhkae Sraeng, Kouk Reang จงกาล Chong Kal, Kouk Voat, Ka, Prey Thum, Chhork, Srama, Banteay Chas, Ah Toa, Bat Thkao, Banteay Thmey Krasang Khnar, Chhuk, Kouk Spean, Koul, Chek Kbour, Kouk Samrech, Kouk Thnong, Rolum Veaeng, Kouk Bantoat Baoh, Kouk Thom Pongro Pongro, Ampil, Ta Paen, Kandaol Dom, Banteay Choar, Srah Kaev, Kouk Sangkae, Prey Nokor,
# อำเภอตอเปรียงปราสาท
ตอเปรียงปราสาท  เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุดรมีชัย ทางตอนเหนือของประเทศกัมพูชา ตามสำมะโนประชากรของกัมพูชาในปี พ.ศ. 2551 พบว่ามีประชากร 25,533 คน

 การปกครอง 
ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอตอเปรียงปราสาท จำแนกตามตำบล
 ตำบล (คุ้ม)  หมู่บ้าน (ภูมิ) Bak Anloung   Mean Chey, Sokh Serei, Sambour, Srae L'a, Tuol Prasaeur, Trapeang Prey Ph'av  Chraok, Ou Chik, Ph'av, Ruessei, Thkov, Phdeak Chrum, Ou Beng, Thnol Keng, Por Pel, Knong Tuol Mean Chey, Ta Mod Mean Chey, Popel Saenchey Ou Svay  Chheu Teal Chrum, Ou Lhong, Ou svay, Peam Knong, Ta Sam, Sen Sam, Toumnoub Akphivorth Preah Pralay  Banteay Chas, Ou Rumduol, Preah Pralay, Tram Paong, Tram Chan, Tram Paong Khang Tboung, Prasat Krohom Saenchey Tumnob Dach  Saen Sokh, Tumnob Dach, Tuol Pongro, Tuol Char, Tuol Prasat, Chey Nivoat ตอเปรียงปราสาท Chhuk Sa, Ou Krouch, Prey S'ak, Srah Chrey, Tumnob Thmei, Tuol Ta Sek, Trapeang Prasat, Thnal Kaeng, O Saom, Sre Korndal, Pean Meas, Ou Trach, Sre Krorsang, Ou Romdeng, De Chor Akpiwat