# หอสมุดบริติช
หอสมุดบริติช  เป็นหอสมุดประจำชาติสหราชอาณาจักร"Using the British Library" . British Library. Retrieved 17 April 2014. ตั้งอยู่ในลอนดอน เป็นหนึ่งในหอสมุดที่ใหญ่ที่สุดในโลก ประมาณการจำนวนวัตถุในหอสมุดนี้อยู่ระหว่าง 170 ถึง 200 รายการจากหลากหลายชาติ หอสมุดดังกล่าวรับสำเนาหนังสือทั้งหมดที่พิมพ์ในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ในฐานะ และยังมีหนังสือจากต่างชาติที่เผยแพร่ในสหราชอาณาจักรจำนวนมากในอัตราส่วนที่มีนัยสำคัญ หอสมุดนี้ดำเนินการในฐานะ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก

หอสมุดบริติชเป็นห้องสมุดวิจัยขนาดใหญ่เนื่องด้วยมีวัตถุสารสนเทศในหลากหลายภาษาและรูปแบบ ทั้งแบบพิมพ์และดิจิทัล ประกอบด้วยหนังสือ เอกสารโบราณ วารสาร หนังสือพิมพ์ นิตยสาร แถบบันทึกเสียง วีดิทัศน์ บทละคร สิทธิบัตร ฐานข้อมูล แผ่นที่ แสตมป์ ภาพพิมพ์ และภาพวาด คลังสารสนเทศของหอสมุดประกอบด้วยหนังสือประมาณ 14 ล้านเล่ม ตลอดจนเอกสารโบราณและโบราณวัตถุจำนวนมากที่มีอายุนับตั้งแต่ 2,000 ปีก่อนคริสตกาล หอสมุดมีการบำรุงรักษารายการจัดการวัตถุสารสนเทศและเพิ่มวัตถุราวสามล้านรายการในแต่ละปี คิดเป็นระยะทาง  ของชั้นวางวัตถุเพิ่มใหม่The British Library Annual Report and Accounts 2010/11, p. 31 

อาคารหอสมุดตั้งอยู่ถัดจากสถานีรถไฟเซนต์แพนครัสในลอนดอน โดยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ทรงเปิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2541 อาคารดังกล่าวได้รับการจัดเป็นสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ เกรด I "แห่งประโยชน์กรณีพิเศษ" สำหรับสถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์ นอกจากนี้ยังมีอาคารจัดเก็บวัตถุเพิ่มเติมนอกพื้นที่หลักในพื้นที่ที่สองใกล้กับในยอร์กเชอร์

 ประวัติ 

 เริ่มก่อตั้ง  (พ.ศ. 2515 – 2540) 
หอสมุดบริติชจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ตามพระราชบัญญัติหอสมุดบริติช ค.ศ. 1972 โดยก่อนหน้านี้ หอสมุดประจำชาติแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์บริติชซึ่งเป็นผู้จัดสรรทรัพยากรแก่หอสมุดแห่งใหม่แห่งนี้ร่วมกับการผนวกองค์กรขนาดเล็กอื่น ๆ เข้าด้วยกัน (เช่น The National Central Library, a tutorial system and a scholarly library for working people who were not connected to an academic institution, had been founded by Albert Mansbridge. "Mansbridge, Albert." Encyclopædia Britannica. 2006.
หอสมุดให้ยืมแห่งชาติเพื่อวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และ) ใน พ.ศ. 2517 มีการให้โอนกิจการของสำนักงานสารสนเทศทางวิทยาศาสตร์และเทคนิคแก่หอสมุดบริติช จากนั้นใน พ.ศ. 2525 มีการโอนกิจการของและงานเย็บเล่มหนังสือของให้แก่หอสมุดบริติชWhitaker's Almanack; 1988, p. 409 ใน พ.ศ. 2526 หอสมุดได้ผนวกซึ่งถือครองสื่อบันทึกเสียงและภาพเคลื่อนไหวจำนวนมาก ไม่น้อยกว่าหนึ่งล้านแผ่นและแถบบันทึกนับพันชุดเข้าเป็นส่วนหนึ่งของหอสมุด

คลังทรัพยากรของหอสมุดแห่งนี้ส่วนมากมากจากการบริจาคและการจัดซื้อตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 คลังชุดนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "คลังพื้นฐาน" โดยคลังดังกล่าวมีบรรดาหนังสือและเอกสารเขียนมือของ ซึ่งตัดสินใจบริจาคห้องสมุดส่วนตัวและคลังสะสมทางธรรมชาติวิทยาให้แผ่นดินในการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์บริติช นอกจากนี้กรรมการบริหารพิพิธภัณฑ์ยังได้จัดซื้อคลังของ ในราคา 10,000 ปอนด์สเตอร์ลิงManuscripts Supplied to Robert Harley by John Bagford: Further Information from BL, Harl. MS. 5998 bl.uk ทั้งยังผนวกซึ่งเดิมเป็นคลังของที่เป็นของแผ่นดินอยู่แล้วอยู่ในในเวสต์มินสเตอร์ โดยคลังทั้งสามในภายหลังผนวกรวมโดย ซึ่งพระเจ้าจอร์จที่ 2 พระราชทานและแห่งสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3

thumb|left|สาขาหอสมุดบริติชที่ (บน), 
ในช่วงหลายปี มีการกระจายวัตถุสารสนเทศไปยังอาคารต่าง ๆ ทั่ว เช่น  (ภายในพิพิธภัณฑ์บริติช),   และ ตลอนจนศูนย์ที่ ห่างจากไปทางตะวันออก  ของยอร์กเชอร์ตะวันตก (ตั้งบนพื้นที่การค้าธอร์ปอาร์ช) และห้องสมุดเฉพาะหนังสือพิมพ์ที่ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของลอนดอน

 ย้ายไปเซนต์แพนครัส (พ.ศ. 2540  ปัจจุบัน) 
เดิมทีการสร้างหอสมุดบริติชจะรื้อถอนพื้นที่โดยรอบถนนบลูมส์บิวรีส่วนสำคัญราว 7 เอเคอร์ที่อยู่หน้าพิพิธภัณฑ์ ซึ่งจะทำให้หอสมุดตั้งอยู่ตรงข้ามกับพิพิธภัณฑ์โดยตรง แต่ภายหลังการคัดค้านอย่างรุนแรงและยาวนานที่นำโดยจอร์จ วากเนอร์ จึงล้มเลิกแผนการเดิมและให้Ritchie, p. 188ก่อสร้างหอสมุดบน ถัดจากสถานีรถไฟเซนต์แพนครัส

หลังจากการปิดห้องอ่านหนังสือรูปวงกลมที่พิพิธภัณฑ์บริติชเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2540 มีการย้ายคลังทรัพยากรของห้องหนังสือไปยังอาคารที่เซนต์แพนครัส โดยก่อนสิ้นปีดังกล่าวได้เปิดห้องอ่านหนังสือสิบเอ็ดห้องแรกและยังคงมีการขนย้ายคลังอย่างต่อเนื่องOvenden, Richard (1997) "The big move", in: Rare Books Newsletter; 57: winter 1997, pp. 49–53 ตั้งแต่ พ.ศ. 2540 ถึง 2552 คลังทรัพยากรหลักนั้นอยู่ในอาคารหลังใหม่เพียงอาคารเดียว ส่วนคลังหนังสือพิมพ์อังกฤษและชาติอื่นนั้นอยู่ที่ ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 หอสมุดประกาศว่าจะย้ายทรัพยากรที่มีการใช้งานต่ำไปยังในยอร์กเชอร์ พร้อมวางแผนปิดห้องสมุดสมุดหนังสือพิมพ์ที่คอลินเดลแล้วจะย้ายไปยังอาคารแบบที่มีลักษณะคล้ายกันในพื้นที่เดียวกัน ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2552 จนถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2555 มีการย้ายทรัพยากรไปยังอาคารจัดเก็บเพิ่มเติมเป็นระยะทางมากกว่า 200 กิโลเมตร ทรัพยากรจากแหล่งดังกล่าวยังคงให้บริการเมื่อมีการร้องขอโดยจัดรถขนส่งไปยังห้องอ่านหนังสือของหอสมุดบริติชในลอนดอน อาคารจัดเก็บเพิ่มเติมหลังดังกล่าวสร้างเสร็จใน พ.ศ. 2556 และปิดห้องสมุดหนังสือพิมพ์ในคอลินเดลเมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 ปัจจุบันคลังดังกล่าวแยกออกเป็นคลังที่เซนต์แพนครัสและบอสตันสปา นอกจากนี้ในอดีตยังมีคลังจัดเก็บหนังสือใน ทางตะวันออกเฉียงใต้ของลอนดอน ปัจจุบันไม่มีการใช้คลังดังกล่าวแล้ว

thumb|left|โถงทางเข้าที่ประดับป้าย
หอสมุดแห่งใหม่นี้ได้รับการออกแบบให้เหมาะสมกับวัตถุประสงค์การใช้งานโดยร่วมกันกับ ภรรยา ซึ่งเป็นผู้วางแผนที่ได้นำมาพัฒนาและสร้างในเวลาต่อมา ส่วนที่ติดกับถนนอูสตันเป็นลานกว้างขนาดใหญ่ ประกอบด้วยผลงานจำนวนหนึ่ง เช่น รูปปั้นขนาดใหญ่ที่สร้างโดย (รูปปั้นทองแดงที่สร้างขึ้นจากภาพพิมพ์ไอแซก นิวตันของ) และ อาคารดังกล่าวเป็นอาคารสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดของสหราชอาณาจักรในคริสต์ศตวรรษที่ 20

thumb|หอสมุดบริติช เบื้องหลังมีสถานีรถไฟเซนต์แพนครัสตั้งอยู่
ตอนกลางของอาคารเป็นอาคารกระจกสูงหอชั้นที่ได้แรงบันดาลใจจากงานสถาปัตยกรรมของ ประกอบด้วย ที่มีสิ่งพิมพ์ราว 65,000 ฉบับ และใบปลิว เอกสารเขียนมือ และแผนที่ที่พระเจ้าจอร์จที่ 3 ทรงสะสมไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2306 – 2363 ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 ทำพิธีเปิดอาคารจัดเก็บแห่งใหม่ในบอสตันสปา อาคารแห่งนี้ใช้งบประมาณในการสร้าง 26 ล้านปอนด์ สามารถจัดเก็บทรัพยากรได้มากถึงเจ็ดล้านฉบับ บรรจุลงชั้นเก็บพร้อมติดบาร์โค้ด 140,000 ชั้นวางและใช้หุ่นยนต์ในการสืบค้น ที่มีความยาวมากถึง 262 กิโลเมตร ในสภาพแวดล้อมควบคุมอุณหภูมิและความชื้น

อาคารหอสมุดที่ตั้งบนถนนอูสตันจะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ เกรด I เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2558 นอกจากนี้ยังมีแผนที่จะเปิดอาคารแห่งที่สามในลีดส์ โดยคาดว่าจะตั้งอยู่ในซึ่งเป็นอาคารที่ได้รับการขึ้นทะเบียนในระดับเดียวกัน

 การจัดเก็บเข้าคลังดิจิทัลและระบบห้องสมุดดิจิทัล 
ใน พ.ศ. 2548 หอสมุดบริติชเริ่มโครงการเพื่อจัดเก็บและรักษาเว็บไซต์จากสหราชอาณาจักร เมื่อหอสมุดจะจัดเก็บข้อมูล หอสมุดจะติดต่อเจ้าของเว็บไซต์เพื่อขออนุญาตเก็บเว็บไซต์นั้นเข้าคลัง

ใน พ.ศ. 2555 ของสหราชอาณาจักรลงนามในบันทึกความเข้าใจว่าด้วยการอนุญาตให้หอสมุดสามารถจัดเก็บเว็บไซต์ทั้งหมดเข้าคลังได้โดยอัตโนมัติและสร้างระบบสาธารณูปโภคทางเทคนิคที่สามารถใช้ร่วมกันในการดำเนินการระบบห้องสมุดดิจิทัล  ที่พัฒนาโดยหอสมุดบริติช ใน 5 เมษายน พ.ศ. 2556 หอสมุดประกาศโครงการที่จะเก็บบันทึกเว็บไซต์เข้าคลังทุกเว็บที่ลงท้ายด้วย .uk เพื่อจุดมุ่งหมายในการรักษาแห่งชาติ (ซึ่งในขณะนั้นมีเว็บไซต์ประมาณ 4.8 ล้านเว็บ ประกอบด้วยหน้าเว็บ 1 พันล้านหน้า) โดยหอสมุดเปิดให้คลังดังกล่าวให้ผู้ใช้เข้าถึงได้เป็นการทั่วไปภายในสิ้น พ.ศ. 2556 และยืนยันว่าคลังดังกล่าวจะได้รับการรักษาไปยังภายภาคหน้าด้วยความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีแม้ว่าอินเทอร์เน็ตจะมีความไหลลื่นก็ตาม ภายหลังรัฐบาลสหราชอาณาจักรออก "ระเบียบว่าด้วยห้องสมุดรับฝากตามกฎหมาย (งานที่ไม่ใช่สิ่งพิมพ์) ค.ศ. 2013" หอสมุดบริติชสามารถขยายอำนาจตามพระราชบัญญัติว่าด้วยห้องสมุดรับฝากตามกฎหมาย ค.ศ. 2003 ให้ครอบคลุมถึงสื่ออิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่ตีพิมพ์ตั้งแต่วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2556 

หน่วยจัดเก็บคลังทั้งสี่แห่ง (ในลอนดอน   และเอดินบะระ) เชื่อมโยงเข้าด้วยเครือข่ายป้องกันที่สื่อสารอย่างสม่ำเสมอในการทำซ้ำ สอบทานตนเอง และปรับแก้ข้อมูลโดยอัตโนมัติ มีการเพิ่มครอว์เว็บไซต์ .uk (และโดเมนระดับบนสุดอื่น) ทุกโดเมนฉบับสมบูรณ์เข้าไปใน DLS เป็นประจำทุกปีตั้งแต่ พ.ศ. 2556 ซึ่งประกอบด้วยคลังเว็บไซต์ .uk ของอินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2539 – 2556 โดยในนโยบายและระบบจาก ซึ่งครอว์เว็บไซต์โดเมน .fr รายปีตั้งแต่ พ.ศ. 2549 ด้วยความช่วยเหลือจากอินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2553

 การโจมตีทางไซเบอร์ พ.ศ. 2566 
thumb|250px|วิดีทัศน์แสดงจุดเด่นของหอสมุดบริติชเมื่อ พ.ศ. 2557
เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2566 เว็บไซต์หอสมุดบริติชไม่สามารถเข้าถึงได้ทั้งหมดเนื่องจากถูกโจมตีทางไซเบอร์ ซึ่งภายหลังมีการยืนยันว่าเป็นการโจมตีโดยมัลแวร์เรียกค่าไถ่จาก กลุ่มมัลแวร์เรียกค่าไถ่กลุ่มหนึ่ง ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อระบบแสดงสารบัญและเรียกใช้ ผู้ใช้งานหอสมุดไม่สามารถเข้าถึงคลังทรัพยากรได้ หอสมุดออกแถลงการณ์โดยกล่าวว่าบริการของหอสมุดจะมีปัญหาต่อไปอีกหลายสัปดาห์ บางส่วนอาจเป็นหลายเดือน

ในมกราคม พ.ศ. 2567 บริการอิเล็กทรอนิกส์ของหอสมุดบริติชยังคงมีปัญหาอันเป็นผลจากการโจมตีทางไซเบอร์ดังกล่าว ภายในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2567 บริการที่ก่อนหน้าไม่สามารถเข้าถึงได้กลับมาให้บริการได้อีกครั้ง รวมทั้งระบบเรียกใช้ทรัพยากรทางไกล ระบบการเรียนรู้ออนไลน์ และเอกสารโบราณออนไลน์

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2568 หอสมุดบริติชประกาศแผนการปรับปรุงหอสมุดมูลค่า 1.1 พันล้านปอนด์ ซึ่งได้รับทุนสนับสนุนจาก บริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ญี่ปุ่น โครงการดังกล่าวตั้งเป้าหมายที่จะขยายพื้นที่สาธารณะ โดยเพิ่มพื้นที่ 100,000 ตารางฟุตสำหรับกิจกรรมทางวัฒนธรรม การเรียนรู้ วิจัย และธุรกิจ พร้อมกับพื้นที่สำหรับธุรกิจและการค้าปลีกอีก 600,000 ตารางฟุต

 คลังทรัพยากร 
thumb|right|ภายในหอสมุดบริติช เบื้องหลังเป็นกระจกรมควันของห้องสมุดในพระมหากษัตริย์
หอสมุดบริติชเป็น ในอังกฤษ ห้องสมุดดังกล่าวสามารถย้อนประวัติไปได้ถึงอย่างน้อย ค.ศ. 1610Robert C. Barrington Partridge "The history of the legal deposit of books throughout the British Empire", London: Library Association, 1938 ได้กำหนดหลักการของห้องสมุดรับฝากตามกฎหมายเพื่อเป็นหลักประกันว่าหอสมุดบริติชและห้องสมุดอื่นอีกห้าแห่งในบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์สามารถรับสำเนาของสื่อสิ่งพิมพ์ที่เผยแพร่หรือจัดพิมพ์ในบริเตนได้โดยไม่มีค่าใช้จ่าย ห้องสมุดอีกห้าแห่งที่กล่าวถึง คือ ในออกซฟอร์ด ในเคมบริดจ์ หอสมุดวิทยาลัยทรินิตีในดับลิน  และ หอสมุดบริติชเป็นห้องสมุดแห่งเดียวที่จะต้องได้รับสำเนาสื่อสิ่งพิมพ์ทุกฉบับที่เผยแพร่ในบริเตนโดยอัตโนมัติ ส่วนห้องสมุดแห่งอื่นจะได้รับสื่อดังกล่าวก็ต่อเมื่อร้องขอเป็นการเฉพาะจากสำนักพิมพ์หลังจากทราบว่าสำนักพิมพ์นั้นได้เผยแพร่หรือจะเผยแพร่สื่อนั้น โดยมีเป็นผู้ดำเนินการดังกล่าวแบบรวมศูนย์

ภายใต้ (ฉบับล่าสุดคือรัฐบัญญัติลิขสิทธิ์และสิทธิ์ที่เกี่ยวข้อง ค.ศ. 2000) หอสมุดบริติชบริติชมีสิทธิ์ที่จะได้รับสำเนาของหนังสือทุกฉบับที่เผยแพร่ในไอร์แลนด์โดยอัตโนมัติและไม่มีค่าใช้จ่ายควบคู่กับ หอสมุดวิทยาลัยทรินิตีในดับลิน หอสมุด หอสมุด และกลุ่มหอสมุดของเครือข่ายมหาวิทยาลัยในสังกัดมหาวิทยาลัยแห่งชาติไอร์แลนด์ ส่วนหอสมุดบอดเลย์ หอสมุดมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และหอสมุดแห่งชาติสกอตแลนก์และเวลส์มีสิทธิ์ได้รับสำเนาสื่อสิ่งพิมพ์ที่เผยแพร่ในไอร์แลนด์ แต่ต้องร้องขออย่างเป็นทางการเช่นเดียวกัน

 ได้ขยายขอบข่ายอำนาจตามกฎหมายให้ห้องสมุดรับฝากตามกฎหมายของสหราชอาณาจักรให้ครอบคลุมถึงเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ เช่น แผ่นซีดีและเว็บไซต์ที่ได้รับเลือก

บริการจัดหาเอกสารหอสมุดบริติช  คลังจัดหาเอกสารของหอสมุด และมีฐานการให้บริการอยู่ที่หอสมุดที่บอสตันสปา คลังทรัพยากรในยอร์กแชร์ที่ประกอบด้วยทรัพยากรที่มีการใช้น้อย หนังสือพิมพ์ และคลังจัดหาเอกสารของหอสมุด คิดเป็นประมาณร้อยละ 70 ของทรัพยากรทั้งหมดที่หอสมุดถือครองอยู่ นอกจากนี้หอสมุดยังถือครอง (APAC) ซึ่งครอบคลุมถึงและสื่อในภาษาที่ใช้ในเอเชียและทางตอนเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือของแอฟริกา

 เอกสารโบราณ 

 คลังพื้นฐาน 
คลังพื้นฐานทั้งสามแห่งเป็นคลังที่รวมบรรดาเอกสารโบราณที่อยู่ในพิพิธภัณฑ์บริติชเข้าด้วยกันใน พ.ศ. 2296

 คลังอื่นที่มีชื่อ 
คลังเอกสารโบราณอื่น ๆ ที่มีการตั้งชื่อ เช่น

เอกสารโบราณของ

คลังอื่นที่ไม่ได้มีเฉพาะเอกสารโบราณเท่านั้น เช่น
 

 คลังเอกสารโบราณอื่น 
บรรดาชุดเอกสารโบราณอื่น ๆ ที่ไม่ได้อยู่ในคลังอื่นที่มีชื่อข้างต้นนั้นรวมอยู่ใน รวมทั้งเอกสารโบราณอื่นที่หอสมุดได้รับบริจาค จัดซื้อ หรือได้รับตามพินัยกรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2299 โดยมีหมายเลขประจำเอกสารตั้งแต่ 4101 ซึ่งเป็นเลขชุดต่อเนื่องมากจากคลังเอกสารโบราณสโลนซึ่งมีหมายเลขตั้งแต่ 1 ถึง 4100

 หนังสือพิมพ์ 
thumb|อาคารห้องสมุดหนังสือพิมพ์เดิมใน
หอสมุดมีหนังสือพิมพ์ของบริเตนและไอร์แลนด์เกือบครบถ้วนสมบูรณ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2383 อันมีส่วนจากกฎหมายว่าด้วยห้องสมุดรับฝากตามกฎหมายใน พ.ศ. 2412 ที่กำหนดให้หนังสือพิมพ์ทุกฉบับต้องส่งสำเนาหนังสือพิมพ์แต่ละฉบับให้แก่ห้องสมุด โดยฉบับลอนดอนของของหนังสือพิมพ์ระดับชาติรายวันและหนังสือพิมพ์วันอาทิตย์มีครบถ้วนนับตั้งแต่ พ.ศ. 2344 เมื่อนับรวมแล้วคลังดังกล่าวประกอบด้วยหนังสือพิมพ์ที่เข้าเล่ม 660,000 เล่มและ 370,000 ม้วนที่บรรจุหนังสือพิมพ์มากถึง 52,000 หัว เมื่อวางเรียงบนชั้นหนังสือจะได้ความยาวมากถึง  คลังหนังสือพิมพ์นี้มี ซึ่งมีหนังสือพิมพ์ในคริสต์ศตวรรษที่สิบเจ็ด 7,200 ฉบับ และ ซึ่งมีหนังสือพิมพ์ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เกือบ 1 ล้านหน้า นอกจากนี้ยังมีคลังหนังสือพิมพ์นอกอังกฤษในภาษาต่าง ๆ จำนวนมาก

แผนกหนังสือพิมพ์เดิมตั้งอยู่ในในลอนดอนตอนเหนือจนถึง พ.ศ. 2566 เมื่ออาคารซึ่งได้รับการพิจารณาว่าอยู่ในภาวะที่พื้นที่จัดเก็บไม่เพียงพอและเกินกว่าจะปรับปรุงได้ปิดตัวลงและขายเพื่อการพัฒนาต่อไป ปัจจุบันสถานที่จัดเก็บทางกายภาพแบ่งเป็นที่เซนต์แพนครัส (สำหรับสื่อที่มีงวดการออกที่มีการใช้งานสูงและทรัพยากรหายาก เช่น คลังเอกสารสั้นทอมาสันและคลังเบอร์นีย์) และที่บอสตันสปา (คลังเอกสารขนาดใหญ่ จัดเก็บในสถานที่ที่สร้างใหม่เฉพาะวัตถุประสงค์)

คลังทรัพยากรที่มีความสำคัญและมีอัตราการขยายตัวอย่างต่อเนื่องเปิดให้ผู้อ่านสามารถเข้าถึงได้ในรูปแบบสำเนา ทั้งในรูปแบบไมโครฟิล์มหรือแบบดิจิทัลซึ่งเพิ่มเติมล่าสุด ใน พ.ศ. 2553 มีการเริ่มต้นโครงการ 10 ปีเพื่อจัดทำสำเนาดิจิทัลของคลังจัดเก็บหนังสือพิมพ์ด้วยความร่วมมือกับคู่ค้าทางธุรกิจกับไบรท์โซลิด บริษัทในเครือของและเปิดตัวในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2557 หอสมุดเปิดห้องเฉพาะสำหรับอ่านหนังสือพิมพ์ ซึ่งรวมถึงอุปกรณ์สำหรับให้คำปรึกษาด้านการจัดทำไมโครฟิล์มและการจัดทำสำเนาดิจิทัล ตลอดจนการเรียกค้นทรัพยากรฉบับพิมพ์จากบอสตันสปาในกรณีที่ไม่มีสำเนาให้บริการ

 ทรัพยากรออนไลน์, อิเล็กทรอนิกส์ และดิจิทัล 
หอสมุดบริติชจัดทำสำเนาภาพถ่ายของทรัพยากรในคลังเผยแพร่ออนไลน์ คลังภาพออนไลน์ของหอสมุดเปิดให้เข้าถึงภาพถ่ายมากกว่า 30,000 ภาพจากหนังสือในยุคกลางจำนวนมาก พร้อมด้วยทรัพยากรจัดแสดงในรูปแบบนิทรรศการจำนวนหนึ่ง เช่น  รวมถึงนิทรรศการแบบเปิดหน้าหนังสือเสมือนกับเอกสารบางฉบับ เช่น สมุดจดของเลโอนาร์โด ดา วินชี นอกจากนี้ยังมีสารบัญรายการคลังเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรทางออนไลน์ พร้อมด้วยภาพถ่ายจากหน้าหนังสือหรือภาพขนาดย่อบางส่วนจากคลังเอกสารดังกล่าวที่มีจำนวนเพิ่มขึ้น และยังมีฐานข้อมูลของที่มีความสำคัญ

 บรรณานุกรม 
 เชิงอรรถ