# เถา จฺวิ้น
เถา จฺวิ้น  เป็นขุนพลและขุนนางชาวจีนของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊ก และภายหลังเป็นขุนนางของราชวงศ์จิ้น

 ประวัติ 
เถา จฺวิ้นเป็นชาวอำเภอเบาะเหลง (秣陵縣 มั่วหลิงเซี่ยน) เมืองตันเอี๋ยง (丹楊郡 ตานหยางจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือนครหนานจิง (南京市 หนานจิงชื่อ) มณฑลเจียงซู (江苏)(陶璜，字世英，丹陽秣陵人也。) จิ้นชู เล่มที่ 57. บิดาของเถา จฺวิ้นคือเถา จี (陶基) รับราชการในรัฐง่อก๊กในตำแหน่งเป็นข้าหลวงมณฑล (刺史 ชื่อฉื่อ) ของมณฑลเกาจิ๋ว (交州 เจียวโจว)(父基，吳交州刺史。) จิ้นชู เล่มที่ 57. เถา จฺวิ้นเป็นน้องชายของเถา หฺวาง (陶璜) ขุนพลของรัฐง่อก๊กผู้มีตำแหน่งเป็นเจ้ามณฑล (牧 มู่) ของมณฑลเกาจิ๋ว เถา จฺวิ้นยังเป็นพี่ชายของเถา ค่าง (陶抗) ผู้เป็นคนสนิทของรัชทายาท (太子中庶子 ไท่จื่อจงชู่จื่อ)(濬弟抗，太子中庶子。) จิ้นชู เล่มที่ 57.

เถา จฺวิ้นรับราชการเป็นขุนพลของรัฐง่อก๊กโดยมียศเป็นมหาขุนพลพิทักษ์ภาคใต้ (鎮南大將軍 เจิ้นหนานต้าเจียงจฺวิน) ดำรงตำแหน่งเจ้ามณฑล (牧 มู่) ของมณฑลเกงจิ๋ว (荊州 จิงโจว) มีบรรดาศักดิ์เป็นเฮาแห่งจฺวี้หรง (句容侯 จฺวี้หรงโหว) และมีศักดินา 2,000 ครัวเรือน(璜弟濬，吳鎮南大將軍、荊州牧) จิ้นชู เล่มที่ 57.(七世祖浚，交州刺史璜之弟，仕吳為鎮南將軍，封句容侯，食邑二千戶，與孫皓俱降晉，拜議郎散騎常侍、尚書。) ยฺหวินจี๋ชีเชียน เล่มที่ 107.

เมื่อ ค.ศ. 279 กัว หม่า (郭馬) ขุนพลง่อก๊กก่อกบฏในมณฑลกว่างโจว (廣州) ซุนโฮ (孫皓 ซุน เฮ่า) จักรพรรดิแห่งง่อก๊กทรงมีรับสั่งให้ขุนพลเถิง ซิว (滕修) นำกำลังพล 10,000 นายยกจากทางตะวันออกไปปราบกัว หม่า ไม่นานหลังจากนั้นพระองค์ก็มีรับสั่งให้เถา จฺวิ้นซึ่งเวลานั้นดำรงตำแหน่งเป็นแม่ทัพแห่งสฺวีหลิง (徐陵督 สฺวีหลิงตู) ให้กำลังพล 7,000 นายจากทางตะวันตกมาสมทบ อีกทั้งมีรับสั่งให้เถา หฺวางพี่ชายของเถา จฺวิ้นและเจ้ามณฑลเกาจิ๋วนำกำลังพลของตนรวมถึงกำลังพลจากเมืองเหอผู่ (合浦郡 เหอผู่จฺวิ้น; อยู่ทางตะวันออกเฉียงของอำเภอเหอผู่ เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงในปัจจุบัน) และยฺวี่หลิน (鬱林郡 ยฺวี่หลินจฺวิ้น; อยู่บริเวณนครกุ้ยก่าง เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงในปัจจุบัน) เข้าร่วมกับทัพตะวันตกและทัพตะวันออกในการปราบกบฏกัว หม่า([天紀三年]八月，以軍師張悌爲丞相，牛渚都督何植爲司徒。執金吾滕循爲司空，未拜，轉鎮南將軍，假節領廣州牧，率萬人從東道討馬，與族遇於始興，未得前。馬殺南海太守劉略，逐廣州刺史徐旗。皓又遣徐陵督陶濬將七千人從西道，命交州牧陶璜部伍所領及合浦、鬱林諸郡兵，當與東西軍共擊馬。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 48. ในฤดูหนาวของปีเดียวกันนั้น ราชวงศ์จิ้นส่งทัพ 6 สายยกบุกง่อก๊ก เวลานั้นเถา จฺวิ้นยกพลมาถึงบู๊เฉียง (武昌 อู่ชาง; ปัจจุบันคือนครเอ้อโจว มณฑลหูเป่ย์) ได้ทราบข่าวการเคลื่อนทัพจากทางเหนือ เถา จฺวิ้นจึงหยุดกำลังพลไว้ที่บู๊เฉียงไม่เคลื่อนพลต่อ(冬，晉命鎮東大將軍司馬伷向涂中，安東將軍王渾、揚州刺史周浚向牛渚，建威將軍王戎向武昌，平南將軍胡奮向夏口，鎮南將軍杜預向江陵，龍驤將軍王濬、廣武將軍唐彬浮江東下，太尉賈充爲大都督，量宜處要，盡軍勢之中。陶濬至武昌，聞北軍大出，停駐不前。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 48.

เมื่อ ค.ศ. 280 เถา จฺวิ้นเดินทางจากบู๊เฉียงกลับมายังเกี๋ยนเงียบ (建業 เจี้ยนเย่) นครหลวงของง่อก๊กและเข้าเฝ้าจักรพรรดิซุนโฮ ซุนโฮทรงถามข่าวคราวเกี่ยวทัพเรือของราชวงศ์จิ้น เถา จฺวิ้นทูลตอบว่า "เรือรบจากแดนจ๊ก (蜀 ฉู่) ล้วนมีขนาดเล็กมาก เวลานี้หากใช้ทหารสองหมื่นนายขึ้นเรือใหญ่ออกไปรับศึก ก็เพียงที่จะตีทัพข้าศึกให้แตกได้" ซุนโฮจึงทรงระดมพลและมอบหมายให้เถา จฺวิ้นเป็นผู้บังคับบัญชา แต่ในคืนก่อนหน้าที่เถา จฺวิ้นจะนำทัพออกไป ทหารทั้งหมดก็หนีทัพไป(戊辰，陶濬從武昌還，即引見，問水軍消息，對曰：「蜀船皆小，今得二萬兵，乘大船戰，自足擊之。」於是合衆，授濬節鉞。明日當發，其夜衆悉逃走。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 48. ก่อนที่ง่อก๊กจะถูกพิขิต จักรพรรดิซุนโฮทรงเขียนพระราชหัตถเลขาถึงเหอ จื๋อ (何植) ผู้เป็นพระมาตุลา (น้า) ของพระองค์ ในพระราชหัตถเลขามีความช่วงหนึ่งว่า "ได้รับฎีกาจากเถา จฺวิ้นแจ้งว่าพื้นที่ด้านตะวันตกของบูีเฉียงไม่อาจรักษาได้อีกต่อไป"(載皓將敗，與舅何植書曰：「...得陶濬表云武昌以西並復不守。...」) อรรถาธิบายจากเจียงเปี่ยวจฺว้าน (江表傳) ในสามก๊กจี่ เล่มที่ 48. ท้ายที่สุดซุนโฮทรงยอมจำนนต่อทัพราชวงศ์จิ้น เถา จฺวิ้นก็ยอมจำนนด้วยเช่นกันและภายหลังได้รับราชการกับราชวงศ์จิ้นในตำแหน่งขุนนางที่ปรึกษา (議郎 อี้หลาง), นายทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 ซานฉีฉางชื่อ) และราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู)