wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# กระทรวงมหาดไทย (จีนโบราณ)
กระทรวงมหาดไทย หรือ ลี้ปู้  เป็นหน่วยงานระดับกระทรวงในยุคจีนโบราณ

 ประวัติศาสตร์ 

ราชวงศ์ฮั่นตะวันออกเริ่มจัดตั้ง ลี้เฉา (吏曹) ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น ซ่างซูฉางซื่อเกา (尚书常侍曹) หลังราชวงศ์เว่ย และราชวงศ์จิ้น มันถูกเรียกว่ากระทรวงมหาดไทย (吏部 "ลี้ปู้") ในสมัยราชวงศ์สุย ราชวงศ์ถัง ยุคห้าราชวงศ์และสิบอาณาจักร เป็นหนึ่งในหกกระทรวงภายใต้สังกัด (尚书省"ซ่างซูเฉิ่ง") ขุนนางที่เป็นหัวหน้าของกระทรวงมหาดไทยถูกเรียกว่าเสนาบดีว่าการกระทรวงมหาดไทย (吏部尚书 "ลี้ปู้ซ่างซู")

กระทรวงมหาดไทยประกอบด้วย 4 กรม ดังนี้ (吏部司"ลี้ปู้ซือ")、(司封司 "ซือเฟิงซือ")、(司勋司 "ซือซุนซือ")、(考功司 "ข่าวกงซือ")

 กระทรวงมหาดไทยราชวงศ์หมิง 

หลังจากจักรพรรดิหงอู่ยกเลิกตำแหน่งอัครเสนาบดี ทำให้กระทรวงทั้งหกอยู่ภายใต้การควบคุมจักรพรรดิโดยตรง กระทรวงมหาดไทยในราชวงศ์หมิง รับผิดชอบในการประเมิน แต่งตั้ง โยกย้าย ลดเลื่อนตำแหน่ง ถอดถอนข้าราชการ และมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการทหารในสังกัดกระทรวงกลาโหม (兵部 "ปิงปู้") แต่ไม่มีอำนาจแต่งตั้งคณะรัฐบาลต้าเสวียซื่อ (内阁大学士)

 ขุนนางในกระทรวงมหาดไทยราชวงศ์หมิง 

 เสนาบดีว่าการกระทรวงมหาดไทย (吏部尚书"ลี้ปู้ซ่างซู") จำนวน 1 คน เป็นขุนนางขั้น 2 ชั้นเอก
 เสนาบดีช่วยซ้าย (左侍郎 "จั่วซื่อหลาง"), เสนาบดีช่วยขวา (右侍郎 "โย่วซื่อหลาง") เป็นขุนนางขั้น 3 ชั้นเอก
 ปลัดทูลฉลอง (司务厅"ซืออู้วทิง") จำนวน 2 คน เป็นขุนนางขั้น 9 ชั้นรอง
 จางวางกรม (郎中 "หลางจง") กรมละ 1 คน เป็นขุนนางขั้น 5 ชั้นเอก
 เจ้ากรม (员外郎 "หยวนไว่หลาง") กรมละ 1 คน เป็นขุนนางขั้น 5 ชั้นรอง
 สมุบาญชีย์ (主事 "จู่ซื่อ") กรมละ 1 คน เป็นขุนนางขั้น 6 ชั้นเอก

 กระทรวงมหาดไทยราชวงศ์ชิง 

ขุนนางในกระทรวงมหาดไทยราชวงศ์ชิงประกอบด้วยเสนาบดีว่าการ (尚书 "ซ่างซู") เป็นขุนนางขั้น 1 ชั้นรอง และมีเสนาบดีช่วยซ้าย (左侍郎 "จั่วซื่อหลาง"), เสนาบดีช่วยขวา (右侍郎 "โย่วซื่อหลาง") เป็นขุนนางขั้น 2 ชั้นรอง“雍正八年俱定從二品。各部同。俱滿、漢一人。”《清史稿》卷114，职官一。
# ปทุมคงคา (แก้ความกำกวม)
ปทุมคงคา อาจหมายถึง:
 วัดปทุมคงคาราชวรวิหาร เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เดิมชื่อ วัดสำเพ็ง
 โรงเรียนปทุมคงคา โรงเรียนมัธยมศึกษาชายล้วน เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
# มหาอำมาตย์พระที่นั่งจงจี้
มหาอำมาตย์พระที่นั่งจงจี้ หรือ จงจี้เตี้ยนต้าเสวียซื่อ  เดิมเรียกว่าฮั่วไกเตี้ยนต้าเสวียซื่อ (華蓋殿大學士) คือ ตำแหน่งหนึ่งในคณะรัฐบาลต้าเสวียซื่อ ของราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง ปรากฏครั้งแรกในช่วงต้นราชวงศ์หมิง เป็นขุนนางขั้น 5 ชั้นเอก ทำหน้าที่ตรวจฎีกา กลั่นกรอง แล้วลงมติตามสมควร《明史》（卷72）：“十五年，仿宋制，置華蓋殿、武英殿、文淵閣、東閣諸大學士，禮部尚書邵質為華蓋，檢討吳伯宗為武英，翰林學士宋訥為文淵，典籍吳沉為東閣。又置文華殿大學士，征耆儒鮑恂、余詮、張長年等為之，以輔導太子。秩皆正五品。二十八年敕諭群臣：「國家罷丞相，設府、部、院、寺以分理庶務，立法至為詳善。以後嗣君，其毋得議置丞相。臣下有奏請設立者，論以極刑。」當是時，以翰林、春坊詳看諸司奏啟，兼司平駁。大學士特侍左右，備顧問而已。建文中，改大學士為學士。悉罷諸大學士，各設學士一人。又改謹身殿為正心殿，設正心殿學士。成祖即位，特簡解縉、胡廣、楊榮等直文淵閣，參預機務。閣臣之預務自此始。然其時，入內閣者皆編、檢、講讀之官，不置官屬，不得專制諸司。諸司奏事，亦不得相關白。”

 ประวัติศาสตร์ 
ในรัชศกหงหวู่ปีที่ 13 (ค.ศ. 1380) ช่วงต้นราชวงศ์หมิง หมิงไท่จู่เกาหวงตี้สังหารหู เหวย์ยง และยกเลิกตำแหน่งอัครเสนาบดี ที่มีมานานกว่า 2,000 ปี แล้วตั้งให้กระทรวงทั้งหกขึ้นตรงต่อจักรพรรดิ《明太祖實錄》卷239：「自古三公論道，六卿分職。自秦始置丞相，不旋踵而亡。漢、唐、宋因之，雖有賢相，然其間所用者多有小人專權亂政。我朝罷相，設五府、六部、都察院、通政司、大理寺等衙門，分理天下事務，彼此頡頏，不敢相壓，事皆朝廷總之，所以穩當。以後嗣君並不許立丞相，臣下敢有奏請設立者，文武群臣即時劾奏，處以重刑。」 อย่างไรก็ตาม เนื่องจากภาระงานที่มากเกินไป ในรัชศกหงหวู่ปีที่ 15 หมิงไท่จู่เกาหวงตี้จึงต้องตั้งต้าเสวียซื่อขึ้นเพื่อช่วยแบ่งเบางานของจักรพรรดิ ในตอนแรกต้าเสวียซื่อยังไม่มีอำนาจที่มากนัก โดยทำหน้าที่คล้ายกับเลขานุการในปัจจุบัน《明史》（卷172）：“中極殿大學士，舊名華蓋殿，建極殿大學士，舊名謹身殿，文華殿大學士，武英殿大學士，文淵閣大學士，東閣大學士，並正五品掌獻替可否，奉陳規誨，點檢題奏，票擬批答，以平允庶政。凡上之達下，曰詔，曰誥，曰制，曰冊文，曰諭，曰書，曰符，曰令，曰檄，皆起草進畫，以下之諸司。下之達上，曰題，曰奏，曰表，曰講章，曰書狀，曰文冊，曰揭帖，曰制對，曰露布，曰譯，皆審署申覆而修畫焉，平允乃行之。凡車駕郊祀、巡幸則扈從。禦經筵，則知經筵或同知經筵事。東宮出閣講讀，則領其事，敘其官，而授之職業。冠婚，則充賓贊及納征等使。修實錄、史志諸書，則充總裁官。春秋上丁釋奠先師，則攝行祭事。會試充考試官，殿試充讀卷官。進士題名，則大學士一人撰文，立石於太學。大典禮、大政事，九卿、科道官會議已定，則按典制，相機宜，裁量其可否，斟酌入告。頒詔則捧授禮部。會敕則稽其由狀以請。宗室請名、請封，諸臣請諡，並擬上。以其授餐大內，常侍天子殿閣之下，避宰相之名，又名內閣。” หลังจากนั้น จักรพรรดิหมิงเฉิ่งจู่ นับแต่สมัยจักรพรรดิหมิงซวนจง เนื่องจากจักรพรรดิเริ่มพึ่งพาต้าเสวียซื่อในการทำงานมากขึ้น ประกอบกับฎีกาทั้งหมดจะต้องผ่านต้าเสวียซื่อก่อนแล้วจึงจะส่งให้จักรพรรดิ จึงทำให้อำนาจของต้าเสวียซื่อเริ่มมีมากขึ้น《明史》（卷72）：“永樂二十二年八月，複置三公、三少。宣德三年，敕太師、英國公張輔，少師、吏部尚書蹇義，少傅、兵部尚書、華蓋殿大學士楊士奇，少保兼太子少傅、戶部尚書夏原吉，各輟所領，侍左右，咨訪政事。公孤之官，幾於專授。逮義、原吉卒，士奇還領閣務。自此以後，公、孤但虛銜，為勳戚文武大臣加官、贈官。而文臣無生加三公者，惟贈乃得之。嘉靖二年加楊廷和太傅，辭不受。其後文臣得加三公惟張居正，萬曆九年加太傅，十年加太師。”

ในรัชกาลของจักรพรรดิเจียจิ้ง ได้เปลี่ยนชื่อจากฮั่วไกเตี้ยนเป็นจงจี้เตี้ยน และในสมัยราชวงศ์ชิงได้เปลี่ยนชื่อจงจี้เตี้ยนเป็นจงเหอเตี้ยน

ในรัชศกคังซีปีที่ 20 (ค.ศ. 1681) หลังจากถู่ไห่ (圖海) ถึงแก่กรรม ก็ไม่มีใครรับตำแหน่งนี้อีกเลย

ในวันที่ 4 ธันวาคม รัชศกเฉียนหลงปีที่ 13 (22 มกราคม ค.ศ. 1749) คณะรัฐบาลต้าเสวียซื่อ ได้เปลี่ยนจากสี่พระที่นั่งสองศาลา เป็นสามพระที่นั่งสามศาลา และตำแหน่งมหาอำมาตย์พระที่นั่งจงเหอ ถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการ
# โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งมหาวิทยาลัยรัวร์ โบคุม
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งมหาวิทยาลัยรัวร์ โบคุม (, อักษรย่อ: UK RUB) เป็นองค์การของโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยหกแห่งและสถานที่ที่เกี่ยวข้องของมหาวิทยาลัยรัวร์ โบคุม ซึ่งได้รับการก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 2008 โดยการควบรวมกิจการของโรงพยาบาลอิสระอย่างเป็นทางการของโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งมหาวิทยาลัยรัวร์ โบคุม ปัจจุบันเป็นผู้ให้บริการด้านสุขภาพรายใหญ่ในเขตเมืองรัวร์ ซึ่งให้การรักษาผู้ป่วยมากกว่า 400,000 คนต่อปี ด้วยความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าในการวิจัยและการสอน

 ประวัติ 
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งมหาวิทยาลัยรัวร์ โบคุม เกิดขึ้นจากแบบจำลองโบคุม ซึ่งมีโรงพยาบาลที่ไม่ใช่ของรัฐหลายแห่งในโบคุม และปริมณฑลโดยรอบได้รับการแต่งตั้งให้เป็นโรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอน การกำหนดนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อเป็นการแก้ปัญหาชั่วคราวสำหรับปัญหาการขาดแคลนทางการเงิน และปัญหาทางการเมืองในการพัฒนาคณะแพทย์ในโบคุมในคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากที่อูนีแฟร์ซีเท็ทสกลีนีคุม เอ็สเซิน แยกตัวออกจากมหาวิทยาลัยรัวร์ใน ค.ศ. 1972 และรวมเข้ากับอูนีแฟร์ซีเท็ท-เกซัมท็อคชูเลอ เอ็สเซิน ที่ได้รับการจัดตั้งขึ้นใหม่

ครั้นเมื่อ ค.ศ. 1998 ความร่วมมือระหว่างโรงพยาบาลที่ได้รับการกำหนด และมหาวิทยาลัยรัวร์ได้รับการสถาปนาอย่างถาวร ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2008 ซึ่งเป็นรากฐานสำหรับการก่อตั้งแฟร์บันด์ กลีนีคุม แดร์ รัวร์-อูนีแฟร์ซีเท็ท โบคุม โดยมีหน้าที่ประสานงานในด้านคลินิก, วิทยาศาสตร์ และการสอน

 ที่ตั้ง 

 โรงพยาบาลสอนมหาวิทยาลัย 
 โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแบร์กมันไชล์ โบคุม
 คนัพชัฟทสครันเค็นเฮาส์ โบคุม-ลังเกนแดร์
 คาโทลิสเคสคลีนีคุม โบคุม
 โรงพยาบาลซังคท์โยเซ็ฟ โบคุม
 โรงพยาบาลซังคท์เอลีซาเบ็ท โบคุม
 โรงพยาบาลซังคท์มารีอาฮิล์ฟ โบคุม
 คลีนิคบลันเค็นสไตน์ ฮัททิงเงิน
 มาเรียนฮ็อสพีทัลแฮร์เนอ แฮร์เนอ
 เอ็ลเวเอ็ล-อูนีแวร์ซีเท็ทส์คลีนิค โบคุม
 ศูนย์หัวใจและเบาหวาน รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน (แฮทซ์- อุนด์ ดีอาเบเท็สเซ็นทรุม รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน) บัดเอินเฮาเซิน

 โรงพยาบาลและสถาบันเพิ่มเติม 
 คลีนิคฟือร์พซือโคโซมาทิสเชเมดิซินอุนด์พซือโคเทราพีเดสเอ็ลเวเอ็ล-อูนีแวร์ซีเท็ทส์คลีนิคคุมส์ แดร์รัวร์-อูนีแวร์ซีเท็ท โบคุม
 เอ็ลเวเอ็ล-อูนีแวร์ซีเท็ทส์คลีนิค ฮัม ฮัม
 อินสตีทูทฟือร์เพรเว็นทีอ็อนอุนด์อาร์ไบท์สเมดีซีนแดร์ด็อยท์เชินเฌเซทซลีเชินอุนฟัลแวร์ซีเชรุง (สถาบันวิจัยเพื่อการป้องกันและอาชีวเวชศาสตร์ / IPA)
 อินสตีทูทฟือร์พาโทโลจีแดร์รัวร์-อูนีแวร์ซีเท็ท โบคุม (สถาบันพยาธิวิทยา)

 โรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอนวิชาการภายนอก 
 คนัพชัฟทสครันเค็นเฮาส์ ดอร์ทมุนท์
 อัลเกไมเนิสครันเค็นเฮาส์ ฮาเกิน
 คนัพชัฟทสกรันเค็นเฮาส์ เร็คลิงเฮาเซิน
 โรงพยาบาลพร็อสเพอร์ เร็คลิงเฮาเซิน
 โรงพยาบาลมาเรียน วิทเทิน

 ศูนย์พัฒนาขีดความสามารถที่อยู่บนพื้นฐานของความร่วมมือแบบสหวิทยาการ 
 ศูนย์มะเร็งครบวงจรแห่งมหาวิทยาลัยรัวร์ (RUCC)
 ศูนย์มะเร็งปอด
 ศูนย์รัวร์สำหรับอายุรศาสตร์
 ศูนย์มะเร็งเต้านม โบคุม-แฮร์เนอ
 ศูนย์อุบัติเหตุฉุกเฉิน
 มุสเค็ลเซ็นทรุม รัวร์เกเบียท (ศูนย์กล้ามเนื้อรัวร์)
 ศูนย์โรคหัวใจและระบบไหลเวียนโลหิต
 เครือข่ายรังสีวินิจฉัยระยะไกล ศูนย์เอ็กโม
 ศูนย์โรคลมชัก
 ศูนย์มะเร็งผิวหนัง
 ศูนย์โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง
 ศูนย์ตับอ่อน
 ศูนย์ปลูกถ่าย
 ศูนย์หลอดเลือดดำ
 ศูนย์สุขภาพทางเพศ
# มหาอำมาตย์ศาลาเหวินหยวน
มหาอำมาตย์ศาลาเหวินหยวน หรือ เหวินหยวนเก๋อต้าเสวียซื่อ  คือ ตำแหน่งหนึ่งในคณะรัฐบาลต้าเสวียซื่อ ของราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง ปรากฏครั้งแรกในช่วงต้นราชวงศ์หมิง เป็นขุนนางขั้น 5 ชั้นเอก ทำหน้าที่ตรวจฎีกา กลั่นกรอง แล้วลงมติตามสมควร《明史》（卷72）：“十五年，仿宋制，置華蓋殿、武英殿、文淵閣、東閣諸大學士，禮部尚書邵質為華蓋，檢討吳伯宗為武英，翰林學士宋訥為文淵，典籍吳沉為東閣。又置文華殿大學士，征耆儒鮑恂、余詮、張長年等為之，以輔導太子。秩皆正五品。二十八年敕諭群臣：「國家罷丞相，設府、部、院、寺以分理庶務，立法至為詳善。以後嗣君，其毋得議置丞相。臣下有奏請設立者，論以極刑。」當是時，以翰林、春坊詳看諸司奏啟，兼司平駁。大學士特侍左右，備顧問而已。建文中，改大學士為學士。悉罷諸大學士，各設學士一人。又改謹身殿為正心殿，設正心殿學士。成祖即位，特簡解縉、胡廣、楊榮等直文淵閣，參預機務。閣臣之預務自此始。然其時，入內閣者皆編、檢、講讀之官，不置官屬，不得專制諸司。諸司奏事，亦不得相關白。”

ในรัชศกหงหวู่ปีที่ 15 (ค.ศ. 1382) หมิงไท่จู่ได้จัดตั้งคณะรัฐบาลต้าเสวียซื่อขึ้นเพื่อช่วยแบ่งเบางานของจักรพรรดิ โดยคัดเลือกบันฑิตจากสำนักฮั่นหลิน ให้ดำรงตำแหน่งในคณะรัฐบาลต้าเสวียซื่อ ซึ่งตอนแรกต้าเสวียซื่อยังไม่มีอำนาจที่มากนัก โดยทำหน้าที่คล้ายกับเลขานุการในปัจจุบัน《明史》（卷172）：“中極殿大學士，舊名華蓋殿，建極殿大學士，舊名謹身殿，文華殿大學士，武英殿大學士，文淵閣大學士，東閣大學士，並正五品掌獻替可否，奉陳規誨，點檢題奏，票擬批答，以平允庶政。凡上之達下，曰詔，曰誥，曰制，曰冊文，曰諭，曰書，曰符，曰令，曰檄，皆起草進畫，以下之諸司。下之達上，曰題，曰奏，曰表，曰講章，曰書狀，曰文冊，曰揭帖，曰制對，曰露布，曰譯，皆審署申覆而修畫焉，平允乃行之。凡車駕郊祀、巡幸則扈從。禦經筵，則知經筵或同知經筵事。東宮出閣講讀，則領其事，敘其官，而授之職業。冠婚，則充賓贊及納征等使。修實錄、史志諸書，則充總裁官。春秋上丁釋奠先師，則攝行祭事。會試充考試官，殿試充讀卷官。進士題名，則大學士一人撰文，立石於太學。大典禮、大政事，九卿、科道官會議已定，則按典制，相機宜，裁量其可否，斟酌入告。頒詔則捧授禮部。會敕則稽其由狀以請。宗室請名、請封，諸臣請諡，並擬上。以其授餐大內，常侍天子殿閣之下，避宰相之名，又名內閣。” หลังจากนั้น จักรพรรดิหมิงเฉิ่งจู่ นับแต่สมัยจักรพรรดิหมิงซวนจง เนื่องจากจักรพรรดิเริ่มพึ่งพาต้าเสวียซื่อในการทำงานมากขึ้น ประกอบกับฎีกาทั้งหมดจะต้องผ่านต้าเสวียซื่อก่อนแล้วจึงจะส่งให้จักรพรรดิ จึงทำให้อำนาจของต้าเสวียซื่อเริ่มมีมากขึ้น《明史》（卷72）：“永樂二十二年八月，複置三公、三少。宣德三年，敕太師、英國公張輔，少師、吏部尚書蹇義，少傅、兵部尚書、華蓋殿大學士楊士奇，少保兼太子少傅、戶部尚書夏原吉，各輟所領，侍左右，咨訪政事。公孤之官，幾於專授。逮義、原吉卒，士奇還領閣務。自此以後，公、孤但虛銜，為勳戚文武大臣加官、贈官。而文臣無生加三公者，惟贈乃得之。嘉靖二年加楊廷和太傅，辭不受。其後文臣得加三公惟張居正，萬曆九年加太傅，十年加太師。”

ในสมัยราชวงศ์ชิง ได้รับการเลื่อนขั้นจากขุนนางขั้น 5 ชั้นเอก เป็นขุนนางขั้น 1 ชั้นเอก อย่างไรก็ตาม อำนาจและความรับผิดชอบไม่มีมากเท่าของราชวงศ์หมิง เพราะจักรพรรดิหย่งเจิ้งได้ก่อตั้ง สภาความลับทหาร ทำให้มหาอำมาตย์ศาลาเหวินหยวนมีหน้าที่ดูแลกิจการทั่วไปของรัฐและออกประกาศฎีกาเท่านั่น。清朝沿置，升为正一品。但权责不如明朝，雍正设立军机处，文淵閣大學士只主管日常例行政务和发布文告《清史稿》（卷114）
# คณะมหาอำมาตย์
คณะมหาอำมาตย์ หรือ เน่ย์เก๋อต้าเสวียซื่อ  คือ คณะรัฐบาลที่ก่อตั้งขี้นในสมัยราชวงศ์หมิง ประกอบด้วย 

มหาอำมาตย์พระที่นั่งจงจี้ (中极殿大学士)
มหาอำมาตย์พระที่นั่งเจี้ยนจี่ (建极殿大学士)
มหาอำมาตย์พระที่นั่งเหวินฮั่ว (文华殿大学士) 
มหาอำมาตย์พระที่นั่งอู่อิง (武英殿大学士)
มหาอำมาตย์ศาลาเหวินหยวน (文渊阁大学士)
มหาอำมาตย์ศาลาตง (东阁大学士)

หน้าที่หลัก คือ ตรวจฎีกา กลั่นกรอง แล้วลงมติตามสมควร ซึ่งสมาชิกอาวุโสสุดเรียกกันทั่วไปว่า อำมายต์นายก  (首輔 "โฉวฝู่")張帆．中國古代簡史．北京：北京大學出版社

ในสมัยราชวงศ์ชิง หลังรัชศกหย่งเจิ้งปีที่ 8 (ค.ศ. 1730) คณะรัฐบาลต้าเสวียซื่อได้เลื่อนขั้นจากขุนนางขั้น 5 ชั้นเอก เป็นขุนนางขั้น 1 ชั้นเอก และในวันที่ 4 ธันวาคม รัชศกเฉียนหลงปีที่ 13 (22 มกราคม ค.ศ. 1749) คณะรัฐบาลต้าเสวียซื่อ ได้เปลี่ยนจากสี่พระที่นั่งสองศาลา เป็นสามพระที่นั่งสามศาลา และตำแหน่งมหาอำมาตย์พระที่นั่งจงเหอถูกยกเลิก มีการตั้งมหาอำมายต์ศาลาถี่เริ่น (体仁阁大学士) ขึ้นมาแทน中国历代职官词典

 โฉวฝู่ 

โดยทั่วไปแล้วในสมัยราชวงศ์หมิง โฉวฝู่หมายถึงขุนนางที่เข้าร่วมรัฐบาลต้าเสวียซื่อนานที่สุด เป็นผู้อาวุโสที่สุด และมีตำแหน่งทางการสูงสุด ด้วยปัจจัยนี้มักจะได้รับความไว้วางใจจากจักรพรรดิมากที่สุด  ทำให้มีอำนาจและสถานะที่สำคัญ นอกจากจะมีโฉวฝู่ ยังมีตำแหน่งรองอำมายต์นายก (次輔"ชื่อฝู่")

 อำนาจของโฉวฝู่ 

ในสมัยราชวงศ์หมิงโฉวฝู่เป็นประธานของรัฐบาลต้าเสวียซื่อและมีอำนาจมากที่สุด โดยเฉพาะอำนาจในการ "ร่างหมาย" (票擬)方誌遠. 明代內閣的票擬製度[J]. 江西師範大學學報(哲學社會科學版)

 ประการแรกโฉวฝู่มีอำนาจในการลงหมึกสีชาดแทนจักรพรรดิ
 ประการที่สองโฉวฝู่อิทธิพลต่อหกกระทรวง
 ประการที่สามโฉวฝู่มักจะควบตำแหน่งอื่นด้วย

นอกจากนี้ยังมีอำนาจในการหักล้างพระราชโองการที่ไม่เหมาะสมของ จักรพรรดิด้วยการส่งคืนจักรพรรดิ ซึ่งอำนาจที่แท้จริงของโฉวฝู่นั่นจะแตกต่างกันไปในแต่ละคน แต่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่กล้าที่ใช้อำนาจที่แท้จริงของโฉวฝู่ เช่น จาง จฺวีเจิ้ง เป็นต้น張帆．中國古代簡史．北京：北京大學出版社
# มีววิง (เทคนิคการปรับโครงสร้างใบหน้า)
การมีววิง  เป็นหนึ่งในรูปแบบของการฝึกท่าทางในช่องปากที่มีจุดประสงค์เพื่อปรับปรุงโครงสร้างขากรรไกรและใบหน้า  ได้รับการตั้งชื่อตามไมค์และจอห์น มีว ทันตแพทย์จัดฟันชาวอังกฤษซึ่งเป็นที่ถกเถียงกันในวงการ ผู้คิดค้นเทคนิคนี้โดยเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิบัติที่พวกเขาเรียกว่าออร์โธโทรปิกส์ (Orthopedics) โดยเกี่ยวข้องกับการวางลิ้นไว้ที่เพดานปากและใช้แรงดันขึ้น โดยมีจุดประสงค์เพื่อปรับเปลี่ยนโครงสร้างของขากรรไกร   ไม่มีงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่น่าเชื่อถือใด ๆ พิสูจน์ถึงประสิทธิภาพของออร์โธโทรปิกส์ได้  ตั้งแต่ ค.ศ. 2019 มีววิงได้รับการรายงานข่าวจากสื่ออย่างกว้างขวางเนื่องจากมีกระแสไวรัลบนโซเชียลมีเดีย  โดยเฉพาะในวัฒนธรรมย่อยอินเซลและลุคส์แมกซ์ซิง (looksmaxxing) 
ในขณะที่เทคนิคนี้ได้รับการกล่าวอ้างถึงข้อสรุปที่น่าเชื่อถือLee, Urie K.; Graves, Lindsay L.; Friedlander, Arthur H. (1 September 2019). "Mewing: Social Media's Alternative to Orthognathic Surgery?". Journal of Oral and Maxillofacial Surgery. 77 (9): 1743–1744. doi:10.1016/j.joms.2019.03.024. ISSN 0278-2391. PMID 31005620.  ทันตแพทย์จัดฟันจำนวนมากเชื่อว่าการมีววิงยังไม่มีหลักฐานว่าเป็นวิธีทางเลือกในการรักษาแทนการผ่าตัดจัดฟันได้  ไมค์ มีวถูกขับออกจากสมาคมทันตกรรมจัดฟันแห่งอังกฤษ Brennan, William (2020-12-28). "How Two British Orthodontists Became Celebrities to Incels". The New York Times Magazine. Retrieved 2024-02-16. และกำลังเผชิญกับการพิจารณาคดีประพฤติมิชอบเนื่องจากอาจก่อให้เกิดอันตรายต่อผู้ป่วยเด็กที่เข้ารับการรักษาของเขา 

 ในสื่อต่าง ๆ 
เทคนิคนี้ถูกใช้เป็นอินเทอร์เน็ตมีม บนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดีย เช่นติ๊กต็อก ผู้สร้างเนื้อหาชี้ไปที่กรามเพื่อสื่อถึงการมีววิง[ต้องการอ้างอิง]
# กระทรวงธรรมการ (จีนโบราณ)
กระทรวงธรรมการ หรือ หลี่ปู้  เป็นหน่วยงานระดับกระทรวงในยุคจีนโบราณ由吏部到礼部——试探开元二十四年贡举考试改革的深层原因

 ประวัติศาสตร์ 

กระทรวงธรรมการก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ ภายหลังราชวงศ์สุย ก็ได้กลายเป็นหนึ่งในหกกระทรวง ทำหน้าที่ดูแลเครื่องบรรณาการ พิธีเซ่นไหว้ พิธีกรรม การศึกษา การสอบขุนนาง

ในสมัยราชวงศ์ซ่งอยู่ภายใต้สำนักซ่างซู ต่อมาในสมัยราชวงศ์หยวน และช่วงต้นราชวงศ์หมิงอยู่ภายใต้สำนักจงซู ต่อมาจักรพรรดิหมิงไท่จู่ได้ยกเลิกตำแหน่งอัครเสนาบดี และให้กระทรวงทั้งหกปฏิบัติตามคำสั่งของจักรพรรดิโดยตรง

ในสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง กระทรวงธรรมการประกอบด้วย 4 กรม ดังนี้ (仪制清吏司"อี้จื้อชิงลี้ซือ")、(祠祭清吏司 "ฉื่อจี้ชิงลี้ซือ")、(主客清吏司 "จู๋เค้อชิงลี้ซือ")、(精膳清吏司 "จิงซ้านชิงลี้ซือ")

ในรัชศกซวนถงปีที่ 3 (ค.ศ.1911) กระทรวงธรรมการเปลี่ยนชื่อเป็นสภามหกรรม (典礼院 "เตี๋ยนหลี่ย่วน")

 กระทรวงธรรมการราชวงศ์ถัง 

กระทรวงธรรมการของราชวงศ์ถังสืบทอดระบบเก่าของราชวงศ์สุย และเป็นหนึ่งในหกกระทรวงภายใต้สำนักซ่างซู ประกอบด้วย 4 กรม ดังนี้

กรมธรรมการ (礼部司 "หลี่ปู้ซือ"): รับผิดชอบงานพระราชพิธีและดนตรี โรงเรียน สถาบัน เสื้อผ้า ตราของทางราชการ ฤกษ์มงคล พิธีศพ และเรื่องอื่นๆ

กรมพิธีการ (祠部司 "ฉื่อปู้ซือ"): รับผิดชอบในการจัดการการบูชาบรรพบุรุษ การบูชายัญ ดาราศาสตร์ นาฬิกาน้ำ การแกะสลัก วันครบรอบการสวรรคตของจักรพรรดิและจักรพรรดินี ข้อห้ามพระอารามนาม การทำนายดวงชะตา การแพทย์ นักบวช และกิจการอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง

กรมเกษตรอาหาร (膳部司 "ซ้านปู้ซือ"): รับผิดชอบการจัดหาสุราอาหาร และเก็บน้ำแข็ง

กรมอาคันตุกะ (主客司 "จู๋เค่อซือ"): รับผิดชอบในการจัดการต้อนรับและจัดหาสิ่งของจำเป็นในชีวิตประจำวันแก่พระบรมราชวงศ์ เครื่องบรรณาการ

 ขุนนางในกระทรวงธรรมการราชวงศ์ถัง 

เสนาบดีว่าการกระทรวงธรรมการ (礼部尚书"หลี่ปู้ซ่างซู") จำนวน 1 คน เป็นขุนนางขั้น 3 ชั้นเอก
เสนาบดีช่วยกระทรวงธรรมการ (礼部侍郎 "หลี่ปู้ซื่อหลาง") จำนวน 1 คน เป็นขุนนางขั้น 4 ชั้นเอก
จางวางกรม (郎中 "หลางจง") กรมละ 1 คน เป็นขุนนางขั้น 5 ชั้นรอง
เจ้ากรม (员外郎 "หยวนไว่หลาง") กรมละ 1 คน เป็นขุนนางขั้น 6 ชั้นรอง
สมุบาญชีย์ (主事 "จู่ซื่อ") กรมละ 2 คน เป็นขุนนางขั้น 8 ชั้นรอง
เสมียน (令史 "ลิ่งซือ") กรมละ 5 คน
เสมียนผู้ช่วย (书令史 "ซูลิ่งซือ") กรมละ 11 คน
ผู้กำกับ (亭长 "ถิ่งจาง") กรมละ 6 คน
ผู้ดูแล (掌固 "จางกู้") กรมละ 8 คน
# ผยอง
ผยอง เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า โรแมนติก สร้างจากบทประพันธ์ของ ดวงดาว ซึ่งเป็นนามปากกาของหม่อมเจ้าสวาสดิ์วัฒโนดม ประวิตร ถูกนำมาสร้างแล้วทั้งหมด 2 ครั้ง ครั้งแรกคือในปี 2536 สร้างโดยดาราวิดีโอ จากการกำกับของจรูญ ธรรมศิลป์ นำแสดงโดย หนุ่ม ศรราม เทพพิทักษ์ และกบ สุวนันท์ คงยิ่ง ออกอากาศทางช่อง 7 ทุกวันจันทร์–อังคาร เวลา 21.00–22.15 น. ระหว่างวันที่ 2 มีนาคม ถึง 25 พฤษภาคม 2536 มีจำนวนทั้งสิ้น 26 ตอนผยอง (2536)

ส่วนครั้งที่ 2 คือในปี 2543 ออกอากาศทางช่อง 3 จากการกำกับของอดีตนักแสดงและผู้กำกับระดับตำนานผู้ล่วงลับ อดุลย์ ดุลยรัตน์ นำแสดงโดย ออย ธนา สุทธิกมล และโบว์ ปรารถนา องค์ชัยศักดิ์ผยอง (2543)

โดยก่อนหน้านั้นได้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ขนาด 35 มม. พากย์เสียงในฟิล์ม สร้างโดย อินทรวิจิตรภาพยนตร์ จากการกำกับของครูชาลี อินทรวิจิตร เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2518 นำแสดงโดย ตุ้ย สุริยา ชินพันธุ์ รับบท เหินฟ้า ซึ่งนับเป็นการรับบทพระเอกเต็มตัวครั้งแรกของสุริยา และ ปุ๊ ปิยะมาศ โมนยะกุล รับบท สวยหรือนะสื่อผยอง (2518)

 นักแสดง 
 ตัวละคร  ปี 2518  ปี 2536  ปี 2543  ปี 2552หม่อมราชวงศ์เหินฟ้า จตุรพลสุริยา ชินพันธุ์ศรราม เทพพิทักษ์ธนา สุทธิกมล ฐากูร การทิพย์สวย/นะสื่อปิยะมาศ โมนยะกุลสุวนันท์ คงยิ่งปรารถนา องค์ชัยศักดิ์ จอมขวัญ ลีละพงศ์ประสุตหม่อมเจ้ามยุเรศลักษณาดวงดาว จารุจินดาชุดาภา จันทเขตต์เพ็ญพักตร์ ศิริกุลหม่อมเจ้าจอมเทพ จตุรพลแรม วรธรรมนาท ภูวนัยมนตรี เจนอักษรบัลลังก์พลรัตน์ รอดรักษานภัสกร มิตรเอมอดิศร อรรถกฤษณ์กาหลงชุติมา นัยนาดวงใจ หทัยกาญจน์สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐหม่อมราชวงศ์สุธนิสา สุรกานต์ดวงใจ หทัยกาญจน์สุชาดา พูนพัฒนสุขหม่อมเจ้าภิเษกศรี จตุรพลจารุวรรณ ปัญโญภาสพิศมัย วิไลศักดิ์ดวงตา ตุงคะมณีหม่อมราชวงศ์ธิดาศรี  วรรณิศา ศรีวิเชียรสุรางคณา สุนทรพนาเวช หม่อมราชวงศ์ขนิษฐศรี  อรชุมา ธรรมกามีมนัสวีร์ กฤตตานุกูลหม่อมหลวงพิมประภา จตุรพล (คุณน้อย) (ลูกสาวของเหินฟ้า กับ สวย)วชิราภรณ์ พึ่งสังข์ด.ญ.ครองขวัญ ยุทธชัยด.ญ.พิมประภา ตั้งประภาพรหม่อมหลวงกัญญาลักษณ์ จตุรพล (คุณนิด) (ลูกสาวของเหินฟ้า กับ สวย)สุภาพร ศรีสมเคราะห์ด.ญ.กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์ด.ญ.วรภร เลิศเกียรติไพบูลย์

 เกร็ด 
ในตอนแรกละครเรื่อง ผยอง เวอร์ชั่นปี 2536 ได้มีการวางตัว ปู วิชชุดา สวนสุวรรณ ซึ่งกำลังโด่งดังจากละครเรื่องอรุณสวัสดิ์ ให้มารับบท สวย หรือ นะสื่อ โดยมีการถ่ายทำไปบ้างแล้วแต่เสียชีวิตไปเสียก่อนจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ทำให้บทนี้ตกเป็นของ กบ สุวนันท์ นางเอกรุ่นน้องร่วมช่องและต้องเริ่มถ่ายใหม่ทั้งหมด
# เอลีซาเบตา รีเซอา
เอลีซาเบตา รีเซอา (28 มิถุนายน 1912 – 4 ตุลาคม 2003) เป็นสมาชิกแนวร่วมต้านคอมมิวนิสต์ชาวโรมาเนียในแถบเขาเฟอเกอรัชในวอลเลเกียเหนือ หลังการปฏิวัติโรมาเนียปี 1989 เธอกลาขมาเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการต้านทานคอมมิวนิสต์

ชีวประวัติ
รีเซอาเกิดเมื่อปี 1912 ในดอมเนชต์ หมู่บ้านในเทศมณฑลอาร์เจช ในเทือกเขาคาร์เพเทียนใต้ บิดและมารดาคืออียอน ชุตซา (Ion Șuța) และมารียา ชุตซา (Maria Șuța) ซึ่งเป็นไพร่ติดที่ดิน เมื่ออายุ 19 ปี เธอย้ายไปยังหมู่บ้านใกล้ ๆ ซึ่งคือนุกชออารา ที่เธอแต่งงานกับกียอร์กีเย รีเซอา (Gheorghe Rizea) ซึ่งเป็นลูกจ้างของกียอร์กีเย ชุตซา (Gheorghe Șuța) ลุงเธอ

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพโซเวียตนำเอารัฐบาลคอมมิวนิสต์มาประกาศใช้ในโรมาเนีย ลุงของรีเซอาซึ่งเป็นผู้นำท้องถิ่นของพรรคชาวนาแห่งชาติถูกฆาตกรรมโดยตำรวจลับในวันเลือกตั้ง แต่ไม่ทราบว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในปี 1946 หรือ 1948 สามีของรีเซอาจึงเข้าร่วมเป็นทหารกองโจรต้านคอมมิวนิสต์ ไฮดูชีย์ มุสเชลูลุย ซึ่งนำโดยกียอร์กีเย อาร์เซเนสกู ส่วนเอลีซาเบตาให้การสนับสนุนอาหารและอื่น ๆ แก่กองทหาร เมื่อคืนวันที่ 18 มิถุนายน 1949 สมาชิกขอบกลุ่มอาร์เซเนสกูถูกตำรวจลับลอบโจมตี มีผู้เสียชีวิตสองราย และที่เหลือหลบหนีไปได้ หลังจากนั้นกองพลของตำรวจลับจึงทำการสำรวจพื้นที่ครั้งใหญ่ใช้พลทหารรวมสองกองพันรอบบริเวณ รีเซอาถูกจับกุมจากการให้ความช่วยเหลือกลุ่ม ถูกทุบตี และนำตัวไปเรือนจำปีเตชต์ ถูกคุมขังนาน 18 เดือนขณะรอการตัดสิน จากนั้นจึงถูกตัดสินจำคุกเจ็ดปี

หลังถูกปล่อยตัวจากคุก เธอยังคงให้อาหารและส่งข่าวสารแก่นักต่อสู้ต้านคอมมิวนิสต์ในเทือกเขาคาร์เพเทียนใต้ เมื่ออาร์เซเนสกูถูกจับกุมในปี 1961 เธอก็ถูกดำเนินคดีเช่นกัน และถูกประกาศให้เป็น "dușman al poporului" (ดุชมันอัลปอปอรูลุย; ศัตรูของประชาชน) และตัดสินจำคุก 25 ปี อยู่ที่เรือนจำสตรีในมิสเลอา สามปีต่อมา ในปี 1964 จึงได้รับการปล่อยตัวจากข้อตกลงนิรโทษกรรม (general amnesty)

ตลอดสิบสองปีในคุก เธอถูกกระทำทารุณหลายรูปแบบ เช่น ถูกจับมัดแขวนโดยใช้เส้นผมของเธอเองจากตะขอ แล้วจึงถูกทุบตีจนสลบไปเพราะมีซี่โครงหัก นอกจากนี้ถูกโกนหัว, เผา, ทุบตีด้วยพลั่ว เมื่อออกจากเรือนจำ เธอไม่มีทั้งผมและเดินไม่ได้ เพราะเข่าถูกทุบทำลายไปหมด

หลังการปฏิวัติล้มล้างคอมมิวนิสต์เสร็จสิ้นในปี 1989 เรื่องราวของเธอกลายมาเป็นที่รับรู้อย่างกว้างขวางจากการให้สัมภาษณ์ซึ่งปรมกฏในสารคดีปี 1992 เรื่อง Memorialul Durerii โดยลูชียา ฮอสซู-ลองกิน  ในปี 2001 พระเจ้ามีไฮ อดีตสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งโรมาเนีย เสด็จเยี่ยมรีเซอาที่บ้านของเธอในนุกชออารา

รีเซอาเสียชีวิตในปี 2003 ด้วยปอดอักเสบไวรัส ที่โรงพยาบาลในปีเตชต์

มีถนนในเมืองยัช, นุกชออารา, ตีมีชออารา และวอลุนตาร์ ที่ตั้งชื่อตามชื่อเธอ
# ปุษปา พัสเนต
ปุษปา พัสเนต (เนปาลี: पुष्पा बस्नेत, อักษรโรมัน: Pushpa Basnet) เป็นนักสังคมสงเคราะห์ ประธานและผู้ก่อตั้งศูนย์พัฒนาเด็กตอนต้น (ECDC) และบ้านผีเสื้อ (Butterfly Home) ซึ่งเป็นองค์การไม่แสวงผลกำไรในกาฐมาณฑุซึ่งมีจุดมุ่งหมายเพื่อพัฒนาสิทธิเด็กที่อาศัยในเรือนจำกับบิดามารดาที่ถูกจองจำ

ความทุ่มเทของเธอได้รับการยอมรับจากนานาชาติ โดยเธอได้รับรางวัลวีรชนของซีเอ็นเอ็นประจำปี 2012 และปี 2016

เธอเริ่มต้นอาชีพของเธอเมื่อออายุได้ 21 ขณะยังศึกษาสังคมเคราะห์ที่วิทยาลัยนักบุญซาเวียร์ เธอเดินทางเยี่ยมเรือนจำสตรีในกาฐมาณฑุในฐานะส่วนหนึ่งของงานมอบหมาย และเศร้าใจอย่างมากที่ต้องพบเด็ก ๆ อาศัยกับมารดาของตนในเรือนจำ เธอเรี่ยไรเงิน 70,000 รูปีเนปาล (ราว 885 ดอลลาร์สหรัฐ) จากมิตรสหายและพี่น้องเพื่อก่อตั้งศูนย์ ECDC ให้บริการเดย์แคร์แก่เด็ก ๆ ในปี 2005
# อนุราธา โกอิราลา
อนุราธา โกอิราลา (อักษรโรมัน: Anuradha Koirala, สกุลเดิม กุรุง; Gurung, เกิด 14 เมษายน 1949) เป็นนักสังคมสงเคราะห์ชาวเนปาล ผู้ก่อตั้งองค์การไม่แสวงผผลกำไร ไมติเนปาล ซึ่งดูแลเหยื่อการค้าเพศในเนปาล เธอได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการคนที่หนึ่งของแคว้นพคมาตี ดำรงตำแหน่งระหว่างปี 2018 – 2019 โดยรัฐบาลเนปาลเป็นผู้มอบหมายhttps://www.tribuneindia.com 

ไมติเนปาลเปิดให้บริการศูนย์พักพิงฟื้นฟูในกาฐมาณฑุและบ้านพักรอการเปลี่ยนถ่ายในเมืองบนพรมแดนกับอินเดีย และสถาบันในกาฐมาณฑุหนึ่งแห่ง คำว่าไมติ มาจากภาษาเนปาลแปลว่าบ้านแม่ องค์การดำเนินกิจกรรมในการให้ที่พักพิงแก่เหยื่อค้าเพศจากอินเดียจนกว่าจะสามารถเดินทางกลับภูมิลำเนา หรือจนกว่าจะสามารถออกไปตั้งต้นใช้ชีวิตเองได้โดยอิสระ ระหว่างปี 1993 ถึง 2022 มีสตรีและเด็กหญิงมากกว่า 50,002 คนที่ได้รับการฟื้นฟูและดูแลโดยองค์การนี้ นอกจากการให้ที่พักพิงแล้ว องค์การยังมีภารกิจในการส่งคืนสตรีกลับยังครอบครัว ตรวจตราพื้นที่พรมแดนเนปาลกับอินเดียร่วมกับตำรวจและหน่วยกฎหมาย รวมถึงช่วยสตรีที่ค้าบริการในอินเดียโดยความช่วยเหลือร่วมกับหน่วยงานรัฐของอินเดีย

โกอิราลาได้รับรางวัลความกล้าหาญแห่งจิต (Courage of Conscience Award) โดยเดอะพีชแอบบี (The Peace Abbey) ในเชอร์บอร์น รัฐแมสซาชูเซตส์เมื่อ 25 สิงหาคม 2006. peaceabbey. org และชนะรางวัลวีรชนแห่งปีของซีเอ็นเอ็นประจำปี 2010 และยังได้รับการเชิดชูให้เป็น "แม่ชีเทเรซา" ของเนปาล

ในปี 2017 โกอิราลาเข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรคคองเกรสเนปาล
# วิทยาเทวี ภัณฑารี
วิทยาเทวี ภัณฑารี (, อักษรโรมัน: Bidya Devi Bhandari, ; เกิด 19 มิถุนายน 1961) เป็นอดีตนักการเมืองชาวเนปาบ ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเนปาลระหว่างปี 2015-อดีตรัฐมนตรีกลาโหม และสิ่งแวดล้อม เธอเป็นสตรีคนแรกที่ได้เป็นประธานาธิบดีเนปาล เธอเป็นประธานพรรคคอมมิวนิสต์เนปาล (ร่วมมาร์กซ์-เลนิน) ก่อนหน้าเป็นประธานาธิบดี ภัณฑารีได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกลาโหม ระหว่างปี 2009 ถึง 2011 ถือเป็นสตรีคนแรกที่ดำรงตำแหน่งนี้ รวมถึงเป็นรัฐมนตรีสิ่งแวดล้อมและประชากรในปี 1997 ก่อนหน้านี้เธอทำการรณรงค์ด้านสิ่งแวดล้อมและสิทธิสตรีในเนปาล ในปี 2016 ฟอบส์ จัดอันดับเธออยู่ที่ 52 ใน 100 รายชื่อสตรีที่ทรงอิทธิพลที่สุดของโลก
# การเฉลิมฉลองสหัสวรรษ
การเฉลิมฉลองสหัสวรรษ  เป็นกิจกรรมที่ประสานงานกันทั่วโลกเพื่อเฉลิมฉลองและรำลึกถึงสิ้นปี 1999 และต้นปี 2000 ในปฏิทินกริกอเรียน การเฉลิมฉลองนี้จัดขึ้นเพื่อเป็นการสิ้นสุดของคริสต์สหัสวรรษที่ 2, คริสต์ศตวรรษที่ 20 และ คริสต์ทศวรรษที่ 200 และการเริ่มต้นของ คริสต์สหัสวรรษที่ 3, คริสต์ศตวรรษที่ 21 และ คริสต์ทศวรรษที่ 201 (แม้ว่าจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของช่วงเวลาดังกล่าวจะเป็นเช่นนั้นก็ตาม และยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่) ประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกจัดงานเฉลิมฉลองอย่างเป็นทางการในช่วงสัปดาห์และเดือนก่อนถึงวันที่ดังกล่าว เช่น งานเฉลิมฉลองที่จัดขึ้นในสหรัฐ โดยสภาสหัสวรรษแห่งทำเนียบขาว และเมืองใหญ่ ๆ ส่วนใหญ่จะจัดให้มีการแสดงพลุในเวลาเที่ยงคืน ในทำนองเดียวกัน สถานที่ส่วนตัว ศูนย์วัฒนธรรมและศาสนาหลายแห่งจัดกิจกรรมต่าง ๆ และมีการสร้างของที่ระลึกที่หลากหลาย รวมถึงแสตมป์ที่ระลึกด้วย

เช่นเดียวกับวันส่งท้ายปีเก่าทุกครั้ง กิจกรรมต่างๆ มากมายจะถูกกำหนดเวลาด้วยจังหวะเที่ยงคืนในเขตเวลา ของสถานที่นั้น ๆ นอกจากนี้ยังมีเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับรุ่งอรุณของวันที่ 1 มกราคมอีกมากมาย การออกอากาศทางโทรทัศน์ระหว่างประเทศชื่อ 2000 ทูเดย์ ผลิตโดยกลุ่มผู้ออกอากาศ 60 ราย ในขณะที่รายการทางเลือก มิลเลเนียมไลฟ์ ถูกยกเลิกไปในช่วง 2 วันก่อนงาน

หลายประเทศที่อยู่ตรงกลางมหาสมุทรแปซิฟิก และด้วยเหตุนี้จึงใกล้กับเส้นแบ่งเขตวันสากล จึงได้โต้แย้งว่าพวกเขาเป็นประเทศแรกที่เข้าสู่สหัสวรรษใหม่ หมู่เกาะแชทัม ประเทศนิวซีแลนด์ ประเทศตองงา ประเทศฟีจี และประเทศคิริบาส ต่างอ้างสิทธิ์ในสถานะดังกล่าว โดยการย้ายเส้นวันที่ ซึ่งเป็นสถาบันชั่วคราวของเวลาออมแสง และอ้างสิทธิ์ใน "ดินแดนแรก" "ดินแดนที่หนึ่ง" "ดินแดนแรกที่มีคนอาศัย" หรือ "เมืองแรก" ที่เข้าสู่ปีใหม่

 เหตุการณ์ 
thumb|600px|center|แผนที่เขตเวลามาตรฐานใน ค.ศ. 1999 ลำดับการเฉลิมฉลองเกิดขึ้นจากขวาไปซ้าย