wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วัดพรหมเทพาวาส
วัดพรหมเทพาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวป่า อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี

ประวัติ
วัดพรหมเทพาวาส ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2446 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449 แต่สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ จากประวัติพระพิมลธรรม (อ้น) ท่านได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดพรหมเทพาวาสเมื่ออายุได้ 14 ปี พ.ศ. 2378 ในสมัยรัชกาลที่ 3 แสดงให้เห็นว่าวัดมีความเจริญรุ่งเรืองมาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น และได้รับการอุปถัมภ์เรื่อยมาจนถึงสมัยรัชกาลที่ 4,5,6 และ 7 

แต่เดิมวัดเรียกว่า วัดชลวน [ชน-วน] เนื่องจากตรงวัดน้ำเชี่ยวมากและวนด้วย ต่อมาออกเสียงเป็น วัดชลอน [ชะ-ลอน] วัดพรหมเทพาวาสเป็นสถานที่สำหรับข้าราชการเมืองพรหมบุรีจัดพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาในอุโบสถ

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้งเสด็จพระราชดำเนินเมืองลพบุรีและอื่น ๆ ในพ.ศ. 2421 ระหว่างเสด็จกลับพระนครทางชลมารคตามลำน้ำเจ้าพระยา ผ่านหน้าวัดพรหมเทพาวาส เมื่อวันจันทร์ขึ้น 10 ค่ำ เดือน 12 ปีขาล ร.ศ.97 (4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2421) ทรงบันทึกว่าเห็นวัดชลอนซึ่งพระธรรมไตรโลกสร้าง ช่อฟ้าใบระกาปิดทองใหม่ หอระฆังข้างหน้าทำเป็นยอดเกี้ยวดูงามดีอยู่ พระองค์ยังได้เสด็จประพาสต้นเยี่ยมเยียนราษฎรที่วัดพรหมเทพาวาสอีกครั้งเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2499 และยังทรงถ่ายภาพศาสนสถานและประชาชนที่มารับเสด็จ

เสนาสนะ
เสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 22 เมตร ยาว 45 เมตร สร้าง พ.ศ. 2466 โครงสร้างก่ออิฐถือปูน ปูด้วยหินอ่อน มีกำแพงล้อมรอบ ศาลาการเปรียญกว้าง 15 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2466 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ นอกจากนี้มีวิหาร ศาลาพักร้อน และฌาปนสถาน สำหรับปูชนียวัตถุ มีพระประธานในอุโบสถ ปางสมาธิ มีพระพุทธรูปไสยาสน์ ประดิษฐานในวิหารกรมศิลปากร. "วัดพรหมเทพาวาส (ชลอน)" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 6 พฤศจิกายน 2567. เข้าถึงจาก http://gis.finearts.go.th/fineart/
# จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คนรายงานการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของกระทรวงมหาดไทย เล่ม ๒. กองเลือกตั้ง ส่วนการทะเบียนและเลือกตั้ง กรมมหาดไทย. 2502

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้ง
# จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คนรายงานการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของกระทรวงมหาดไทย เล่ม ๑. กองเลือกตั้ง ส่วนการทะเบียนและเลือกตั้ง กรมมหาดไทย. 2501

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้ง
# เบตเซเลม
เบตเซเลม (, B'Tselem,) เป็นองค์การไม่แสวงผลกำไรที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ในเยรูซาเลม ซึ่งระบุวัตถุประสงค์คือการบันทึกและเผยแพร่การละเมิดสิทธิมนุษยชนชาวปาเลสไตน์โดยอิสราเอลในดินแดนปาเลสไตน์ที่อิสราเอลยึดครอง, ต่อกรกับการปฏิเสธการละเมิดสิทธิมนุษยชนเหล่านั้น และช่วยสร้างวัฒนธรรมสิทธิมนุษยชนขึ้นในอิสราเอล ปัจจุบันนำโดยยูลี นอวาก (Yuli Novak) ที่สืบทอดตำแหน่งในปี 2023 ต่อจากฮาไก เอล-อัด ที่อยู่ในตำแหน่งตั้งแต่ปี 2014 เบตเซเลมยังมีปฏิบัติการณ์ในวอชิงตันดีซี ในชื่อเบตเซเลมยูเอสเอ (B'Tselem USA) องค์การเป็นที่พูดถึงอย่างหลากหลายในอิสราเอล ตั้งแต่ชื่นชมอย่างมากไปจนถึงวิจารณ์รุนแรง

เบตเซเลมก่อตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ 1989 โดยกลุ่มชาวอิสราเอลขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยนักกฎหมาย แพทย์ และนักวิชาการที่มีแรงสนับสนุนจากสมาชิกสิบคนในรัฐสภาอิสราเอล เป้าหมายขององค์การในการบันทึกการละเมิดสิทธิมนุษยชนในกาซาและเวสต์แบงก์ ดำเนินควบคู่ไปกับการยึดมั่นในความปลอดภัยและคุณสมบัติความเป็นมนุษย์ของรัฐอิสราเอลTalmor, Ronny (translated by Ralph Mandel) (1990) The Use of Firearms - By the Security Forces in the Occupied Territories. B'Tselem. ISSN 0792-4003. Back cover บรรดาลูกจ้างของเบตเซเลมระบุตัวตนว่าเป็นฝ่ายซ้ายในการเมืองอิสราเอลมาโดยตลอด

แหล่งทุนของเบตเซเลมมาจากรายบุคคลในภาคเอกชน ทั้งในและนอกอิสราเอล และจากมูลนิธิด้านสิทธิมนุษยชนในยุโรปและอเมริกาเหนือ
# การประชุมระบบประมวลผลข้อมูลประสาท
การประชุมระบบประมวลผลข้อมูลประสาท (Conference on Neural Information Processing Systems, ย่อว่า NeurIPS หรือเดิมย่อเป็น NIPS) เป็นการประชุมทางวิชาการด้านการเรียนรู้ของเครื่อง และ ประสาทวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ ซึ่งจัดขึ้นในเดือนธันวาคมของทุกปี

 ประวัติศาสตร์ 
เสนอขึ้นโดย นักวิชาการจาก สถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย และ ห้องทดลองเบลล์ ในปี 1986 จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี 1987 ก่อนปี 2000 จัดขึ้นที่ เดนเวอร์ สหรัฐอเมริกา นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ได้มีการจัดขึ้นหลายแห่งในสหรัฐอเมริกา สเปน และแคนาดา ในปี 2015 การประชุมเป็นระบบทางเดียว และหลังจากปี 2015 ได้มีการเปลี่ยนเป็นระบบสองทาง

 การเปลี่ยนชื่อ 
ชื่อการประชุมนี้เดิมทีเคยย่อว่า NIPS แต่เนื่องจาก nips ยังหมายถึง หัวนม จึงมีการเรียกร้องให้เปลี่ยนชื่อการประชุม ในเดือนมีนาคม 2018 อาจารย์และนักศึกษามากกว่า 120 คนที่มหาวิทยาลัยจอนส์ ฮอปคินส์ได้ส่งจดหมายเปิดผนึกถึงคณะกรรมการบริหารของ NIPS โดยขอให้เปลี่ยนชื่อเพื่อหลีกเลี่ยงการใช้ตัวย่อ ทำให้เกิดสภาพแวดล้อมที่ไม่เป็นมิตรซึ่งมีแนวโน้มที่จะล่วงละเมิดทางเพศ เมื่อปลายเดือนตุลาคมของปีเดียวกัน คณะกรรมการระบุว่าจะไม่เปลี่ยนชื่อ ทำให้เกิดการประท้วงรอบใหม่ โดยได้รับการสนับสนุนจากประชาชนเกือบ 2,000 คน เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2018 คณะกรรมการได้เปลี่ยนอักษรย่อการประชุมเป็น NeurIPS อย่างเป็นทางการภายใต้แรงกดดัน
# ราชวงศ์กากตียะ
ราชวงศ์กากตียะ (IAST: Kākatīya, อักษรเทวนาครี: काकतीय; เตลูกู: కాకతీయులు; กันนาดา: ಕಾಕತೀಯ) เป็นราชวงศ์เตลูกูที่ปกครองส่วนใหญ่ของที่ราบเดกกันตะวันออกในบริเวณที่ปัจจุบันอยู่ในประเทศอินเดียระหว่างศตวรรษที่ 12-14 มีอาณาเขตครอบคลุมที่ปัจจุบันคือส่วนใหญ่ของรัฐเตลังคานาและรัฐอานธรประเทศ ตลอกจนบางส่วนของรัฐกรณาฏกะ, รัฐทมิฬนาฑูตอนเหนือ และรัฐโอฑิศาFor a map of their territory see:  มีราชธานีคือโอรุคัลลุ (Orugallu) หรือชื่อในปัจจุบันคือวรังคัล

ผู้นำกากตียะรุ่นแรก ๆ มีบทบาทเป็นรัฐฟิวดอลภายใต้ราษฏรกูฏและจาลุกยะตะวันตกนานกว่าสองศตวรรษ ก่อนจะได้รับเอกราชในรัชสมัยของปรตาปรุทร ที่หนึ่ง ในปี 1163 คณปตีเทวะ (ครองราชย์ 1199–1262) ได้ขยายอาณาเขตของกากตียะครั้งใหญ่ในระหว่างทศวรรษ 1230 ซึ่งรวมดินแดนปากแม่น้ำโกทาวรีและกฤษณะมาอยู่ในปกครองของกากตียะ กษัตริย์คนถัดมา รุทรามเทวี (ครองราชย์ 1262–1289) เป็นราชินีไม่กี่คนในประวัติศาสตร์ เมื่อครั้นมาร์โกโปโลเดินทางเยือนอินเดียในประมาณปี 1289–1293 เขาได้บันทึกถึงการปกครองและธรรมชาติของรุทรามเทวีในเชิงชื่นชมและเชิดชู ในรัชสมัยของเธอยังสามารถรบชนะยาฑวะจากเทวคีรีที่เข้ามารุกรานได้สำเร็จ

ในปี 1303 อะลาอูดดีน ขาลจี จักรพรรดิแห่งรัฐสุลต่านเดลีรุกรานเขตแดนของกากตียะเป็นครั้งแรก แต่ปราชัยให้แก่กากตียะ กระนั้นในปี 1310 การล้อมนครวรังคัลในรัชสมัยปรตาปรุทรที่สองทำให้กากตียะต้องกลายเป็นรัฐส่งบรรณาการแก่เดลี ในปี 1323 อูลุฆ ข่าน เข้ารุกรานกากตียะและชนะ การล่มสลายของกากตียะนำไปสู่ความโกลาหลและการช่วงชิงบัลลังก์จากคนนอกอยู่สักพัก กระทั่งราชวงศ์มุสุนุรีนายกผนวกบรรดาเผ่าและแคว้นเตลูกูเข้าไว้ด้วยกันและยึดคืนนครวรังคัลจากรัฐสุลต่านเดลีได้สำเร็จ; ; 

กากตียะได้รวบรวมบรรดาวัฒนธรรมจากที่สูงและที่ราบของดินแดนเตลูกูเข้าไว้ด้วยกัน ซึ่งนำมาสู่ความรู้สึกเกี่ยวเนื่องสัมพันธ์กันระหว่างบรรดาชนผู้พูดภาษาเตลูกู ในสมัยกากตียะยังมีการสร้างระบบชลประทานในแถบบที่ราบสูงที่ยังคงมีใช้บางส่วนในปัจจุบัน กากตียะมีความง่ายในการเลื่อนลำดับขั้นทางสังคมอย่างมาก ไพร่คนหนึ่งสามารถสมัครเป็นทหารและไต่เต้าด้วยความสามารถขึ้นเป็นผู้มีชั้นทางสังคม ในเชิงวัฒนธรรม กากตียะมีการพัฒนาสถาปัตยกรรมรูปแบบของตนเองขึ้นจากวัฒนธรรมต่าง ๆ ดังที่ปรากฏในเทวาลัยพันเสาที่หนัมโกณฑะ, รามัปปเทวาลัย, ป้อมวรังคัล, ป้อมโคลกณฑะและ โกฏคุลลุ
# ปัสตูแรลา
ปัสตูแรลา (อุตซิตาเก่า:) เป็นบทร้อยกรองภาษาอุตซิตาเก่าที่ได้รับความนิยมในหมู่ตรูบาดูสมัยกลาง และเป็นต้นกำเนิดของบทร้อยกรองปัสตูแรลซึ่งประพันธ์เป็นภาษาฝรั่งเศสเก่า หัวข้อประจำของบทร้อยกรองประเภทนี้คือการพบกันระหว่างอัศวินกับสาวเลี้ยงแกะ เนื้อเรื่องต่อจากนั้นสามารถดำเนินไปสู่บทสรุปได้หลายแบบ โดยทั่วไปมักมีอารมณ์ขันแฝงอยู่ กล่าวกันว่าผู้ริเริ่มปัสตูแรลาคือตรูบาดูนามว่าเซร์กอมุน แต่ผลงานปัสตูแรลาของเขาได้สูญหายไปหมด มาร์กาบรือ ตรูบาดูร่วมสมัยซึ่งกล่าวกันว่าเป็นศิษย์ของเซร์กอมุน ได้สืบทอดรูปแบบบทร้อยกรองประเภทนี้จนเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลาย

รายการ
ปัสตูแรลาที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบันมีเพียงไม่กี่ชิ้นเท่านั้น ฌ็อง โอดีโย นับว่าปัสตูแรลาภาษาอุตซิตาเก่าที่เป็น "ของแท้" นั้นเหลืออยู่ 24 ชิ้น โดยกล่าวถึงบทร้อยกรองอีก 10 ชิ้นที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันแต่จัดอยู่ในบทกวีประเภทอื่น และบทร้อยกรองอีก 1 ชิ้นที่แปลมาจากภาษาฝรั่งเศส ในขณะที่โยเซ็ฟ เซ็มพ์ ประเมินว่าเหลือ "ของแท้" อยู่เพียง 17 ชิ้นเท่านั้น
ผู้ประพันธ์บาทนำหมายเหตุมาร์กาบรือมาร์กาบรือกิเราต์ เด บูร์เน็ลย์กิเราต์ เด บูร์เน็ลย์กาเบาดากาเบาดากาเดเน็ตกี ดือเซ็ลกี ดือเซ็ลกี ดือเซ็ลเปาเล็ต เด มาร์เซ็ลยอกิเราต์ ริกิเย ค.ศ. 1260กิเราต์ ริกิเย ค.ศ. 1262กิเราต์ ริกิเย ค.ศ. 1264กิเราต์ ริกิเย ค.ศ. 1267กิเราต์ ริกิเย ค.ศ. 1276กิเราต์ ริกิเย ค.ศ. 1282จูวัน เอ็สเตเบ ค.ศ. 1275จูวัน เอ็สเตเบ ค.ศ. 1285จูวัน เอ็สเตเบ ค.ศ. 1288กิเราต์ เด็สปัญญา ?ซาร์บารี ดา ฌิโรนาซาร์บารี ดา ฌิโรนาซาร์บารี ดา ฌิโรนาซาร์บารี ดา ฌิโรนาจูยุส เด ตูลูซอกิลเย็ม เดาต์ปุลนิรนามนิรนามจัดว่าเป็นเพลงเต้นรำบาลาดอนิรนามได้รับการตั้งชื่อว่า
# จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2 และ 3)ข้อมูล สถิติ และผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2538

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครสวรรค์, อำเภอพยุหะคีรี, อำเภอลาดยาว, อำเภอโกรกพระ และกิ่งอำเภอแม่วงก์

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอบรรพตพิสัย, อำเภอเก้าเลี้ยว, อำเภอชุมแสง และอำเภอท่าตะโก

 เขตเลือกตั้งที่ 3 
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอหนองบัว, อำเภอไพศาลี, อำเภอตากฟ้า และอำเภอตาคลี
# จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2 และ 3)ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2535. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2536

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครสวรรค์, อำเภอพยุหะคีรี, อำเภอลาดยาว, อำเภอโกรกพระ และกิ่งอำเภอแม่วงก์

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอบรรพตพิสัย, อำเภอเก้าเลี้ยว, อำเภอชุมแสง และอำเภอท่าตะโก

 เขตเลือกตั้งที่ 3 
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอหนองบัว, อำเภอไพศาลี, อำเภอตากฟ้า และอำเภอตาคลี
# ซีเหมินติง
ซีเหมินติง  เป็นย่านการค้าในเขตว่านหวา นครไทเป ประเทศไต้หวัน เขตคนสัญจรซีเหมินติง (Ximending Pedestrian Area) เป็นพื้นที่แรกในไทเปที่ก่อสร้างขึ้นเป็นเขตเดินสัญจรโดยเฉพาะ และเป็นหนึ่งในเขตเดินสัญจรที่ใหญ่ที่สุดของเมือง

ชื่อซีเหมินติงตั้งตามเขตการปกครอง แขวงเซมง  ซึ่งมีอยู่ในสมัยปกครองโดยญี่ปุ่น เรีกยรวมพื้นที่นอกประตูเมืองตะวันตกของไทเป แขวงเซมวในปัจจุบันจะกินพื้นที่ถนนเฉิงตู , ถนนซีหนิงใต้ , ถนนคุนหมิง , และถนนคังติง .

ซีเหมินติงเป็นที่รู้จักในฐานะถนนโรงละครของไทปนับตั้งแต่ทศวรรษ 1930 และเจริญรุ่งเรืองขึ้นอีกหลังญี่ปุ่นปราชัยในสงครามโลกครั้งที่สอง พื้นที่เขต 1 ของย่านเคยมีโงละครตั้งอยู่มากกว่าสิบหลังบนถนนเส้นเดียวกัน กระนั้น หลังทศวรรษ 1990 นครไทเปได้พัฒนาพื้นที่ออกไปทางเขตตะวันออก ออกไปจากย่านซีเหมินติง ทำให้ธุรกิจในย่านเริ่มซบเซาลง ในปี 1999 รัฐบาลนครไทเปจัดตั้งย่านซีเหมินติงเป็นย่านคนเดินสัญจร ห้ามยานพาหนะเข้าในวันสุดสัปดาห์และวันหยุดรัฐ ซึ่งประสบผลสำเร็จในการดึงดูดลูกค้าและธุรกิจกลับมาในย่าน โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ ปัจจุบันซีเหมินติงมีโรงละครมากกว่า 20 หลัง และร้านค้ารวมมากกว่าหกพันร้าน รวมถึงเป็นพื้นที่นิยมในการแสดงดนตรีและแสดงริมทาง โรงละครเก่าแก่สำคัญของย่านคือโรงละครตึกแดงซึ่งสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยไต้หวันในปกครองของญี่ปุ่น

ซีเหมินติงเป็นย่านที่มีอัตราอาชญากรรมสูงกว่าที่เหลือของเมือง โดยมีรายงานการปะทะตะลุมบอนและการค้ากามอยู่มากมาย ในพื้นที่จึงมีการประจำการของตำรวจอยู่มากเป็นพิเศษ
# หมู่บ้านวัฒนธรรมชนเผ่าพื้นเมืองฟอร์โมซา
หมูบ้านวัฒนธรรมชนเผ่าพื้นเมืองฟอร์โมซา (Formosan Aboriginal Culture Village) เป็นสวนสนุกในเมืองยวี๋ฉือ เทศมณฑลหนานโถว ประเทศไต้หวัน เปิดให้บริการครั้งแรกในปี 1986"PR Release: Most of Taiwan's indigenous Great theme park", 2009-01-10 มีความโดดเด่นที่ธีมวัมนธรรมชนเผ่าพื้นเมืองฟอร์โมซา และเป็นที่ตั้งของเครื่องเล่นดร็อปทาวเวอร์ที่สูงที่สุดในไต้หวัน และสวนยุโรปที่ใหญ่ที่สุดในไต้หวัน สวนสนุกนี้มีพื้นที่รวมทั้งหมก  แบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก คือ สวนหมู่บ้านชนเผ่าพื้นเมือง (Aboriginal Village Park), เกาะสวนสนุก (Amusement Isle) และสวนยุโรป (European Garden) ภายในมีจัดแสดงหมู่บ้านและวิถีชีวิตของชนเผ่าพื้นเมืองเก้าดผ่าหลักของไต้หวันKhatri, D. (April. 19, 2007). Aboriginal culture village shows tribal lifestyles. The China Post. Retrieved from http://www.chinapost.com.tw/travel/taiwan-central/nantou/2007/04/19/107535/Aboriginal-Culture.htm

ส่วนพื้นที่สวนหมู่บ้านชนเผ่าพื้นเมือง (Aboriginal Village Park) ซึ่งถือเป็นพิพิธภัณฑ์ในที่แจ้งที่ใหญ่ที่สุดของไต้หวัน ประกอบด้วยเก้าหมู่บ้านตั้งอยู่บนเนินเขาเหนือเกาะสวนสนุกแต่ละหมู่บ้านแทนชนเผ่าพื้นเมืองต่าง ๆ เก้าเผ่า โดยอาคารต่าง ๆ นั้นสร้างขึ้นจำลองจากข้อมูลที่นักมานุษยวิทยาร่างขึ้นจากการสำรวจพื้นที่ในทศวรรษ 1930-40
# โรงละครตึกแดง
โรงละครตึกแดง หรือ โรงละครหงโหลว (Red House Theater) หรือ ซีเหมินหงโหลว เป็นโรงละครเก่าแก่ในย่านซีเหมินติง เขตว่านหวา นตรไทเป ประเทศไต้หวัน ตั้งอยู่ที่เลขที่ 10 ถนนเฉิงตู

ประวัติศาสตร์
อาคารสร้างขึ้นในปี 1908 ในสมัยปกครองของญี่ปุ่น ผลงานออกแบบโดยสถาปนิกชาวญี่ปุ่น คนโดะ จูโระ โดยเดิมทีใช้งานเป็นอาคารตลาด ชั้นล่างเป็นห้างสรรพสินค้า

นับตั้งแต่ปี 1945 อาคารได้แปรสภาพมาใช้งานเป็นโรงละคร เป็นโรงละครหลักประจำคณะแสดงงิ้วปักกิ่ง และมีใช้งานแสดงอื่น ๆ ซึ่งสะท้อนการเปลี่ยนแปลงทางสังคมของไต้หวัน

รัฐบาลขึ้นทะเบียนอาคารเป็นแหล่งโบราณสถานระดับ III ในปี 1997 อาคารได้รับการบูรณะใหญ่หลังเหตุเพลิงไหม้ในทศวรรษ 2000 นับตั้งแต่ปี 2007 โรงละครตึกแดง อยู่ภายใต้การบริหารงานโดยมูลนิธิวัฒนธรรมไทเป ซึ่งใช้งานโรงละครในการจัดแสดงกิจกรรมเชิงศิลปะและวัฒนธรรม รวมถึงใช้ฟื้นฟูชุมชนย่านซีเหมินติง

ในผี 2016 มีผู้ก่อเหตุวางเพลิงอาคาร
# ชุมนุมแห่งชาติ (ฝรั่งเศส)
พรรคชุมนุมแห่งชาติ (, RN) หรือชื่อเดิมพรรคว่า แนวร่วมแห่งชาติ (, FN) จนกระทั้งปี ค.ศ. 2018 เป็นพรรคการเมืองฝรั่งเศสที่มีจุดยืนทางฝ่ายขวาจัดและที่มีอุดมการณ์ทางชาตินิยมและประชานิยม ก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1972 โดยฌ็อง-มารี เลอ แปนและอดีตทหารจากวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส ปีแยร์ บูสเกต์

 ประวัติสัญลักษณ์พรรค 

 แนวร่วมแห่งชาติ 

 ชุมนุมแห่งชาติ 

 เชิงอรรถ
# บริษัทพัฒนาต่างแดนมันซูแด
บริษัทพัฒนาต่างแดนมันซูแด  หรือ โครงการต่างแดนมันซูแด  เป็นบริษัทก่อสร้างในเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ เป็นส่วนงานขายนานาชาติของสตูดิโอศิลป์มันซูแดPier Luigi Cecioni and Eugenio Cecioni, "The Mansudae Art Studio, from The Hermit Country, published by Petra, Padua/Empoli, Italy, May 2007 ข้อมูล ณ สิงหาคม 2011 บริษัทมีรายได้ประมาณ 160 ล้านดอลล่าร์สหรัฐจากโครงการก่อสร้างอนุสรณ์สถานทั่วโลก ข้อมูล ณ ปี 2015 มันซูแดมีผลงานก่อสร้างแล้วใน 17 ประเทศทั่วโลก ได้แก่ แองโกลา, อัลจีเรีย, เบนิน, บอตสวานา, กัมพูชา, ชาด, คองโก, อียิปต์,  เอควิตอเรียลกีนี, เอธิโอเปีย, เยอรมนี, มาเลเซีย, มาลี, โมซัมบิก, นามิเบีย, เซเนกัล, โทโก และ ซิมบับเว ลูกจ้างของบริษัททั้งศิลปิน วิศวกร และคนงานก่อสร้าง เป็นคนเกาหลีเหนือแทนที่การจ้างงานคนท้องถิ่น และโครงการต่าง ๆ จะออกแบบด้วยศิลปะแบบสัจนิยมสังคมนิยมแบบเกาหลีเหนือ

ผลงานสร้างโดยมันซูแด เช่น อนุสาวรีย์ทีกลาชินในอาดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย ซึ่งบริจาคให้โดยรัฐบาลเกาหลีเหนือในปี 1984 ในประเทศเยอรมนี โครงการก่อสร้างขึ้นใหม่ในฟรังก์ฟวร์ท สร้างโดยมันซูแด น้ำพุนี้เป็นน้ำพุโบราณ ของเดิมจากปี 1910 ที่ถูกหลอมเอาเหล็กในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้เยอรมนีเป็นรัฐตะวันตกเพียงรัฐเดียวที่มีสิ่งปลูกสร้างโดยเกาหลีเหนือ ประเทศที่มีสิ่งปลูกสร้างโดยมันซูแดมากที่สุดประเทศหนึ่งคือนามิเบีย ซึ่งเป็นประเทศเดียวที่จ้างมันซูแดสร้างโครงการสาธารณะมากถึงสี่โครงการ ได้แก่ ฮีโรส์เอเคอร์ และอนุสาวรีย์ทหารนิรนามในวินด์ฮุก, พิพิธพัณฑ์การทหารโอคาฮันด์ยาในโอคาฮันด์ยา, รัฐสภานามิเบียแห่งใหม่ในวินด์ฮุก และพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์เอกราชในวินด์ฮุก
# สโมสรฟุตบอลบีคาเม็กซ์ บิ่ญเซือง
สโมสรฟุตบอลบีคาเม็กซ์ บิ่ญเซือง  หรือที่รู้จักในชื่อ บีคาเม็กซ์ บิ่ญเซือง เป็นสโมสรฟุตบอล อาชีพที่ตั้งอยู่ในถูเสิ่วหมต จังหวัดบิ่ญเซือง ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันทีมเล่นอยู่ในลีกสูงสุดของเวียดนามคือ วี.ลีก ดิวิชัน 1 สนามเหย้าของพวกเขาคือ สนามกีฬาก่อเดิ่ว สโมสรคว้าแชมป์วี.ลีก ดิวิชัน 1 4 สมัยในปี 2550, 2551, 2557 และ 2558

 เกียรติยศ 

 การแข่งขันระดับชาติ 

 ลีก 
 วี.ลีก ดิวิชัน 1 
  ชนะเลิศ (4): 2007, 2008, 2014, 2015
  รองชนะเลิศ (2): 2006, 2009

         วี.ลีก ดิวิชัน 2 

  รองชนะเลิศ (1): 2003

 ถ้วย 

 เวียดนามเนชันแนลคัพ

  ผู้ชนะเลิศ (3): 1994 (เช่น ซ่งเบ้), 2015, 2018
  รองชนะเลิศ (3): 2008, 2014, 2017

 เวียดนาม ซูเปอร์คัพ

  ชนะเลิศ (4): 2007, 2008, 2014, 2015
  รองชนะเลิศ (1): 2018

 การแข่งขันอื่นๆ 

 บีทีวี คัพ

  ชนะเลิศ (8): 2002, 2003, 2005, 2012, 2013, 2017, 2019, 2021

  รองชนะเลิศ (3): 2006, 2008, 2011

 การแข่งขันชิงแชมป์สโมสรแม่โขง

  ผู้ชนะเลิศ (1): 2014
# สโมสรฟุตบอลแท้ปซัญ นามดิ่ญ
สโมสรฟุตบอลแท้ปซัญ นามดิ่ญ  หรือที่รู้จักกันในชื่อ นามดิ่ญ เอฟซี เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของประเทศเวียดนามที่ตั้งอยู่ในนามดิ่ญ ซึ่งแข่งขันใน วี.ลีก ดิวิชัน 1

ถือว่าเป็นหนึ่งในสโมสรฟุตบอลที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานในเวียดนาม ในอดีตทีมเคยคว้าแชมป์ฟุตบอลเวียดนามเมื่อปี 2528 (ฤดูกาล 1985) ด้วยสถิติไม่แพ้ใครตลอดทั้งฤดูกาลด้วยชื่อ ห่านามนิญอินดัสตรี

 เกียรติยศ 

 การแข่งขันระดับชาติ 

ลีก
วี.ลีก ดิวิชัน 1
ชนะเลิศ: 1985, 2023–24, 2024–25
รองชนะเลิศ: 2000–01, 2004
วี.ลีก ดิวิชัน 2
ชนะเลิศ: 2017
วี.ลีก ดิวิชัน 3
ผู้ชนะเลิศ: 2014

ถ้วย
เวียดนามคัพ
ชนะเลิศ: 2007
อันดับที่สาม: 2023-24
เวียดนาม ซูเปอร์คัพ
ชนะเลิศ: 2024-25

 การแข่งขันอื่นๆ 

 การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์ประเทศจีน-อาเซียน 
 ชนะเลิศ : 2016
 รองชนะเลิศ : 2017
# ฟุตซอลทีมชาติเวียดนาม
ฟุตซอลทีมชาติเวียดนาม  เป็นตัวแทนของประเทศเวียดนามในการ แข่งขันฟุตซอล ระดับนานาชาติ และอยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของ สหพันธ์ฟุตบอลเวียดนาม พวกเขาลงเล่น ฟุตบอลโลก สองครั้งใน ปี 2016 และ 2021 และเข้าถึงรอบน็อกเอาต์ทั้งสองครั้ง

 ทีมงานฝึกสอน 

 คณะผู้ฝึกสอนปัจจุบัน 

ตำแหน่ง ชื่อ ผู้จัดการ ดิเอโก้ จิอุสโตซซี่ ผู้ช่วยผู้จัดการ นิโคลัส กูลิเซีย ผู้ช่วยผู้จัดการ เหงียน ตวน อันห์ ล่าม ฮวน ตัน ก๊วก ผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิค เหงียน ถัน เหงียน โค้ชผู้รักษาประตู อันโตนิโอ ฮิเมเนซ เทรนเนอร์ฟิตเนส มิเกล เลเดสมา นักกายภาพบำบัด ฮาเวียร์ กอนซาเลซ นักกายภาพบำบัด เหงียน วัน นู หมอ หลวงกุ้ยกุ้ย

 ประวัติผู้จัดการ 
สัญชาติ โค้ช ปี อ้างอิง  เหงียน ทันห์ วินห์ 2540 – 2550  พัทยาเปี่ยมคำ พ.ศ. 2551 – 2553  เซร์คิโอ การ์เจลลี 2553 – 2556  บรูโน่ การ์เซีย ฟอร์โมโซ 2557 – กันยายน 2559  เหงียน บ่าว กวน ตุลาคม 2559 – พฤษภาคม 2560  มิเกล โรดริโก มิถุนายน 2560 – พฤศจิกายน 2562  ฟัม มินห์ ซาง ธันวาคม 2562 – กรกฎาคม 2565 ดิเอโก้ จิอุสโตซซี่ สิงหาคม 2565 –

 ทีม 

 ทีมปัจจุบัน 
รายชื่อผู้เล่น 14 คนต่อไปนี้ได้รับการเรียกตัวให้เข้าร่วม การแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์อาเซียน 2024
# สตูดิโอศิลปะมันซูแด
สตูดิโอศิลปะมันซูแด เป็นสตูดิโอศิลปะในเขตพย็องช็อน กรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ก่อตั้งขึ้นในปี 1959 เป็นหนึ่งในศูนย์ผลิตงานศิลปะที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีพื้นที่ปฏิบัติการณ์ขนาดมากกว่า 120,000 ตารางเมตร สตูดิโอมีลูกจ้างประมาณ 4,000 คน โดย 1,000 คนเป็นศิลปินที่คัดเลือกมาจากสถาบันที่ดีที่สุดในประเทศ ส่วนใหญ่มาจากมหาวิทยาลัยเปียงยาง สตูดิโอแบ่งออกเป็น 13 สาขา ตั้งแต่งานไม้ ภาพเขียนดินสอ เซรามิกส์ ภาพปัก ไปจนถึงจิตรกรรมอัญมณี

อนุสรณ์สถานสำคัญ ๆ ของประเทศ เป็นผลงานโดยมันซูแด เช่น อนุสรณ์การสถาปนาพรรคแรงงานเกาหลี, รูปปั้นช็อลลีมา และอนุสรณ์ใหญ่มันซูแด แผนกส่วนงานนอกประเทศ บริษัทต่างแดนมันซูแด มีผลงานสร้างอนุสรณ์ต่าง ๆ ให้แก่ 18 ประเทศในแอฟริกาและเอเชีย ณ ปี 2014 ภาพทั้งหมดของตระกูลคิมล้วนผลิตโดยสตูดิโอศิลปะมันซูแด และอยู่ภายใต้การกำกับโดยคิม จ็อง-อิล จนเขาเสียชีวิต นับตั้งแต่ 2009 สตูดิโอยังมีพื้นที่ของตนเองใน 798 อาร์ตดิสตริกต์ที่ปักกิ่ง ในชื่อพิพิธภัณฑ์ศิลปะมันซูแด
# ธนัตถ์ วงศ์ศุภลักษณ์
ธนัตถ์ วงศ์ศุภลักษณ์  (19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2528 –) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทยจากสโมสรฟุตบอลโดมในศึกไทยลีก 3

เขาเคยทำหน้าที่ให้แก่สโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงไทย (ภายหลังเป็นสโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าส) ในรอบแบ่งกลุ่มเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2008
# รักมาทักทายที่อุมิเนโกะ
เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวยูริ เขียนและวาดภาพโดย นาโอโกะ โคดามะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร คอมมิคยูริฮิเมะ ของสำนักพิมพ์อิจิจินชะ ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2562 ถึงสิงหาคม พ.ศ. 2563 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู

เรื่องย่อ
เมื่อมายูมิสูญเสียคู่หมั้นให้กับเพื่อนเพียงคนเดียวของเธอ เธอจึงละทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลัง และหนีออกไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ในฐานะครูมัธยมต้นในชนบทที่เธอไม่รู้จักใครเลย แต่เมื่อเธอไปถึงที่นั่น เธอได้พบกับริน แม่เลี้ยงเดี่ยวผู้ทะนงตนแต่ใจดีที่ดูแลหอพักที่มายูมิพักอยู่ หลังจากที่ทั้งสองตกลงไปในทะเลด้วยกัน แม้ว่าผู้หญิงทั้งสองคนจะไม่มีอะไรเหมือนกันมากนัก แต่พวกเธอก็ยังคงดึงดูดซึ่งกันและกัน และความสัมพันธ์ที่เติบโตขึ้นระหว่างพวกเธอก็มีความลึกซึ้งมากกว่าที่ทั้งคู่คาดไว้

การตีพิมพ์
เขียนและวาดภาพโดย นาโอโกะ โคดามะ รักมาทักทายที่อุมิเนโกะ เริ่มตีพิมพ์ในญี่ปุ่นในนิตยสารคอมมิคยูริฮิเมะ ของสำนักพิมพ์อิจิจินชะตั้งแต่วันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2562 ถึงวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2563 และได้รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 3 เล่ม ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2562 ถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2564

มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู

ผลตอบรับ
ซีรีส์นี้ได้รับบทวิจารณ์โดยรวมในเชิงบวก เครือข่ายข่าวอนิเมะ ได้ให้คะแนนรวม C+ สำหรับเล่มแรกของ รักมาทักทายที่อุมิเนโกะ โดยระบุว่าซีรีส์นี้ "ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังรอเวลานานเกินไป และเมื่อพิจารณาจากตอนจบที่น่ากังวลของเล่มนี้และการวางรากฐานที่วางไว้ ซีรีส์นี้อาจเป็นหนึ่งในซีรีส์ที่ดีขึ้นเรื่อย ๆ" Erica Friedman จาก Yuricon กล่าวในบทวิจารณ์ของเล่มที่ 1 ว่า "ถ้าไม่มีอารมณ์ขันของเจ้าของบ้านอย่างริน เรื่องราวนี้คงจะจบลงได้" แต่โดยรวมแล้วมีแง่บวกต่อซีรีส์นี้ อย่างไรก็ตาม เมื่อถึงเล่มสุดท้าย ฟรีดแมนรู้สึกว่าเรื่องราวนี้ควรจะได้รับการสำรวจเพิ่มเติม "มันให้ความรู้สึกเหมือนหนังสือที่สามารถกลายเป็นซีรีส์ที่น่ากังวลใจอีกชุดหนึ่งได้ แต่ถูกตัดออก (เร็วไปหน่อย? อาจจะอย่างนั้น ฉันไม่รู้) และให้ตอนจบที่มีความสุข"
# แม่น้ำลิส
แม่น้ำลิส  หรือ แม่น้ำเลอี  เป็นแม่น้ำในประเทศฝรั่งเศสและเบลเยียม และเป็นสาขาของแม่น้ำสเกลต์ฝั่งซ้าย มีต้นกำเนิดอยู่ที่จังหวัดปาดกาแล ประเทศฝรั่งเศส และไหลลงสู่แม่น้ำสเกลต์ที่เมืองเกนต์ ประเทศเบลเยียม มีระยะทางรวม  .

ในอดีต แม่น้ำสายนี้ได้รับมลพิษอย่างมากจากความหนาแน่นของประชากรที่สูงและจากอุตสาหกรรมในทั้งภาคเหนือของฝรั่งเศสและเบลเยียม แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แม่น้ำสายนี้ได้รับการปรับปรุงอย่างมาก เนื่องมาจากอุตสาหกรรมหลักคือการปั่นและทอผ้าลินินลดลง ภูมิภาคเลอีเป็นที่รู้จักว่าเป็นสถานที่โปรดของจิตรกรจำนวนมากในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20

ลิส
เลอี
# แวร์เดิง
แวร์เดิง  เป็นนครในจังหวัดเมิซ แคว้นกร็องแต็สต์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส

แวร์เดิงเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดเมิซ แม้ว่าเมืองหลักของจังหวัดคือ บาร์-เลอ-ดุก ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าแวร์เดิงเล็กน้อย เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะสถานที่สู้รบที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ยุคใหม่ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

เมืองแวร์เดิงตั้งอยู่บนทั้งสองฝั่งของแม่น้ำเมิซ ในส่วนเหนือของจังหวัดเมิซ
# ภูมิอากาศบรรพกาลวิทยา
ภูมิอากาศบรรพกาลวิทยา  คือการศึกษาทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศ ก่อนการประดิษฐ์เครื่องมืออุตุนิยมวิทยา เมื่อไม่มีข้อมูลการวัดโดยตรง เนื่องจากการบันทึกด้วยเครื่องมือมีเพียงเล็กน้อยของ ประวัติศาสตร์โลก การจำลองสภาพภูมิอากาศในยุคโบราณจึงมีความสำคัญต่อการทำความเข้าใจการเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติและวิวัฒนาการของสภาพภูมิอากาศในปัจจุบัน

ภูมิอากาศบรรพกาลวิทยาใช้หลากหลายวิธี ในการจำลองจากวิทยาศาสตร์ศาสตร์โลกและชีววิทยาศาสตร์ เพื่อรวบรวมข้อมูลที่เก็บรักษาไว้ก่อนหน้านี้ใน หิน ตะกอน หลุมเจาะ พืดน้ำแข็ง วงปีของต้นไม้ ปะการัง เปลือกหอย และซากดึกดำบรรพ์ขนาดเล็ก เมื่อรวมกับเทคนิคในการหาอายุของข้อมูลจำลอง บันทึกสภาพภูมิอากาศในอดีตจะถูกนำมาใช้เพื่อระบุสถานะในอดีตของบรรยากาศของโลก