wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ตำบลทุ่งคลี
ทุ่งคลี เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลทุ่งคลี

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลทุ่งคลี มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ วันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2542

 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลโคกช้าง
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลสระแจง (อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี) และตำบลหนองกระทุ่ม (อำเภอค่ายบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี)
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเขาดิน
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลยางนอน

 ประวัติ 
ทุ่งคลี เดิมเป็นพื้นที่ทุ่งกว้างในเขตตำบลเขาดินและตำบลโคกช้าง (ทุ่งนาและเป็นพื้นที่ป่าในบางส่วน) ต่อมาได้มีประชาชนได้อพยพย้ายถิ่นฐานเข้ามาอยู่และจับจองพื้นที่ในการทำมาหากิน ซึ่งคนในสมัยก่อนได้เปรียบเทียบพื้นที่สีเขียวเป็นเสมือนทุ่งที่ใช้สำหรับการตีคลี ตามวรรณคดีโบราณและได้เรียกทุ่งนี้ว่า ทุ่งคลีประวัติตำบลทุ่งคลี อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี - เทศบาลตำบลทุ่งคลี สืบค้นเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ปี พ.ศ. 2492 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยกหมู่ 3–4 ของตำบลเขาดิน และหมู่ 3, 6–7 ของตำบลโคกช้าง มาตั้งเป็นตำบลทุ่งคลี วันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2492 รวมทั้งจัดตั้งสถานีตำรวจภูธรทุ่งคลีขึ้นปี พ.ศ. 2497 วันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497

ปี พ.ศ. 2519 นายสอน สุทธิสาร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 3 บ้านคลองละออม ของตำบลทุ่งคลี กับหมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลนางบวช กับหมู่ 2 บ้านห้วยปลาช่อน, หมู่ 7 บ้านท่ามะนาว, หมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลเขาดิน ออกไปตั้งเป็นตำบลยางนอน วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2519 

 การปกครองส่วนภูมิภาค 

 การปกครองส่วนภูมิภาค 
ตำบลทุ่งคลีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่
 หมู่ที่ 1 บ้านดอนฉนวน
 หมู่ที่ 2 บ้านคูเมือง
 หมู่ที่ 3 บ้านดอนตาลเสี้ยน
 หมู่ที่ 4 บ้านขุยโพธิ์
 หมู่ที่ 5 บ้านกุ่มโคก
 หมู่ที่ 6 บ้านกร่างสามยอด
 หมู่ที่ 7 บ้านก้นวุ้ง
 หมู่ที่ 8 บ้านคลองยอ

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ตำบลทุ่งคลีเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลทุ่งคลี ในปี พ.ศ. 2517 วันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลทุ่งคลีมี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 39.15 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,704 คน และ 1,406 ครัวเรือนประชากรรายตำบลในประเทศไทย ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2538 (เขตตำบลทุ่งคลี อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี) สืบค้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2567 ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลทุ่งคลีอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลี วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539

ปี พ.ศ. 2551 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลีมี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 39.15 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,631 คน และ 1,680 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 12.1 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎรประชากรรายตำบลในประเทศไทย ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2551 (เขตตำบลทุ่งคลี อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี) สืบค้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2567 พ.ศ. 2553 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลีอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลทุ่งคลี วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2553
# ภาวะเค็ม
ภาวะเค็ม  คือปริมาณเกลือที่ละลายอยู่ในน้ำ เรียกว่า น้ำเค็ม โดยปกติจะวัดเป็น กรัม/ลิตร หรือ กรัม/กิโลกรัม (กรัมของเกลือต่อลิตร/กิโลกรัมน้ำ ภายหลังไม่มีหน่วยวัดและเท่ากับ ‰)

ภาวะเค็มเป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดคุณสมบัติ ทางเคมีของน้ำในแหล่งธรรมชาติและกระบวนการทางชีววิทยาในน้ำ และเป็นตัวแปรสถานะอุณหพลวัต ที่ควบคุมลักษณะทางกายภาพ เช่น ความหนาแน่นและความร้อนจำเพาะของน้ำ ร่วมกับอุณหภูมิและความดัน
# เหล่าปาสัด
เหล่าปาสัด  (Lau Pa Sat) หรือ ตลาดเตอลกอาเยร์ (; Telok Ayer Market) เป็นอาคารเก่าแก่ในดาวน์ทาวน์คอร์ เขตกลาง ประเทศสิงคโปร์ อาคารสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1824 เป็นสะพานปลาริมน้ำในนิคมสิงคโปร์ยุคแรก ก่อนจะมีการสร้างใหม่ในปี 1838 ต่อมาได้ถูกรื้อย้ายมาประกอบสร้างใหม่ ณ จุดปัจจุบันในปี 1894 ปัจจุบันใช้งานเป็นสวนอาหาร

ตลาดนี้เป็นตัวอย่างของสถาปัตยกรรมวิกตอเรียที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และหนึ่งในโครงสร้างแรก ๆ ในเอเชียที่สร้างด้วยโลหะหล่อแบบพรีฟาบริเคต (pre-fabricated cast iron)

ศัพทมูล
ชื่อมลายู เตอลก อาเยร์ ตั้งตามชื่ออ่าวเตอลกอาเยร์ ก่อนการถมที่ดินในอ่าวดังกล่าวขึ้นมา คำนี้มีความหมายว่า "น้ำอ่าว"

เหล่าปาสัด  แปลว่า "ตลาดเก่า" ในภาษาจีนฮกเกี้ยนที่ใช้ในสิงคโปร์ "'เลา'" แปลว่า เก่า และ "'ปาสัด'" มาจากคำเปอร์เซีย ปสาน ชื่อนี้นอกจากจะเป็นเพราะนี่เป็นตลาดที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในสิงคโปร์ แต่ยังด้วยเพราะต่อมามีการสร้างตลาดเอลเลนบะระ (Ellenborough Market) ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อตลาดใหม่ (Pasar Baru หรือ Sin Pa Sat) ส่วนเตอลกอาเยร์จึงได้ชื่อตลาดเก่า หรือ เหล่าปาสัด  นอกจากนี้ยังมีเรียกว่าตลาดเหล็กหรือ ปาซาร์ เบอซี (pasar besi) ด้วยโครงสร้างที่ทำมาจากเหล็ก
# ตำบลยางนอน
ยางนอน เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลยางนอน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ วันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2542

 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลโคกช้าง
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลทุ่งคลี
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเขาดิน และตำบลนางบวช
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลเขาพระ

 ประวัติ 
ยางนอน เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 8 ของตำบลนางบวชและตำบลเขาดิน ปี พ.ศ. 2519 นายสอน สุทธิสาร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 3 บ้านคลองละออม ของตำบลทุ่งคลี กับหมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลนางบวช กับหมู่ 2 บ้านห้วยปลาช่อน, หมู่ 7 บ้านท่ามะนาว, หมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลเขาดิน ออกมาตั้งเป็นตำบลยางนอน วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2519 โดยอนุมัติจากนายคนึง ฦาไชย รองปลัดกระทรวงมหาดไทย

 การปกครองส่วนภูมิภาค 

 การปกครองส่วนภูมิภาค 
ตำบลยางนอนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่

 หมู่ที่ 1 บ้านคลองละออม
 หมู่ที่ 2 บ้านยางนอน
 หมู่ที่ 3 บ้านยางนอน
 หมู่ที่ 4 บ้านห้วยปลาช่อน
 หมู่ที่ 5 บ้านท่ามะนาว
 หมู่ที่ 6 บ้านกร่างด้วน
 หมู่ที่ 7 บ้านดงพิกุล

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ตำบลยางนอนเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลยางนอนหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลยางนอนมี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 35.83 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,489 คน และ 1,095 ครัวเรือนประชากรรายตำบลในประเทศไทย ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2538 (เขตตำบลยางนอน อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี) สืบค้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2567 ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลยางนอนอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลยางนอน วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539
# จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)รายงานผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ๒๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๕. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2535

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิษณุโลก, อำเภอบางระกำ, อำเภอบางกระทุ่ม และอำเภอพรหมพิราม

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนครไทย, อำเภอชาติตระการ, อำเภอวัดโบสถ์, อำเภอวังทอง และอำเภอเนินมะปราง
# เล่าเอียว
เล่าเอียว("แลขณะนั้นเมื่อพระเจ้าเล่าเสี้ยนจะให้ไปอ่อนน้อมแก่ข้าศึก ฝ่ายเล่ายอยเล่าเอียวเล่าจ้องเล่าจ้านเล่าสุนเล่ากี๋ ผู้บุตรเล่าเสี้ยนทั้งหกคนนี้จะได้ทัดทานประการใดหามิได้")  มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว เหยา  เป็นเจ้าชายของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์รองของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายของจ๊กก๊ก เล่าเอียวเป็นพระอนุชาของเล่ายอยรัชทายาทแห่งจ๊กก๊ก

 พระประวัติ 
ในปี ค.ศ. 238 ฤดูใบไม้ผลิ เดือน 1 ของศักราชเหยียนซี (延熙; ค.ศ. 238-257) ปีที่ 1 เล่าเสี้ยนทรงแต่งตั้งบุตรสาวคนรองของเตียวหุยเป็นจักรพรรดินี โปรดให้นิรโทษกรรมทั่วแผ่นดิน ทรงแต่งตั้งให้เล่ายอยพระโอรสองค์โตเป็นรัชทายาท และทรงแต่งตั้งให้เล่าเอียวพระโอรสองค์รองเป็นอ๋องแห่งฮันเต๋ง (安定王 อานติ้งหวาง)(延熙元年春正月，立皇后張氏。大赦，攻元。立子睿為太子，子瑤為安定王。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 33.

หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263 เล่าเอียวพร้อมด้วยเล่าเสี้ยนรวมถึงพระโอรสและพระญาติองค์อื่น ๆ ของเล่าเสี้ยนย้ายไปประทับที่ลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) นครหลวงของรัฐวุยก๊ก เนื่องจากเล่ายอยพระเชษฐาของเล่ายอยสิ้นพระชนม์ในเหตุการณ์กบฏจงโฮยเมื่อต้นปี ค.ศ. 264 เล่าเอียวที่เป็นพระโอรสองค์รองของเล่าเสี้ยนจึงควรเป็นทายาทของเล่าเสี้ยน แต่เล่าเสี้ยนโปรดเล่าสุนที่เป็นโอรสองค์ที่ 6 จึงทรงตั้งให้เล่าสุนเป็นทายาทโดยไม่ฟังคำทัดทานของเหวิน ลี่ (文立) เล่าสุนจึงได้สืบทอดบรรดาศักดิ์อ่านลกก๋ง (安樂公 อานเล่อกง) ของเล่าเสี้ยน(初，安樂思公世子早沒，次子宜嗣，而思公立所愛者。立亟諫之，不納。及愛子立，驕暴。) หฺวาหยางกั๋วจื้อ เล่มที่ 11.

ลูกหลานของเล่าเอียวทั้งหมดเสียชีวิตในช่วงวิบัติหย่งเจียในปี ค.ศ. 311(璿弟，瑤、琮、瓚、諶、恂、璩六人。蜀敗，諶自殺，餘皆內徙。值永嘉大亂，子孫絕滅。) อรรถาธิบายจากฉู่ชื่อผู่ในสามก๊กจี่ เล่มที่ 34.
# ทะเลแลบราดอร์
ทะเลแลบราดอร์   เป็นทะเลหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ตั้งอยู่ระหว่าง คาบสมุทรแลบราดอร์และกรีนแลนด์ ทะเลมีไหล่ทวีปอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ ตะวันตกเฉียงเหนือ และตะวันออกเฉียงเหนือ เชื่อมต่อกับอ่าวแบฟฟินทางเหนือผ่านช่องแคบเดวิส เป็นทะเลชายขอบทวีปของมหาสมุทรแอตแลนติก

ทะเลเกิดจากการแยกตัวของแผ่นเปลือกโลกอเมริกาเหนือและแผ่นเปลือกโลกกรีนแลนด์ เมื่อประมาณ 60 ล้านปีก่อนและหยุดลงเมื่อประมาณ 40 ล้านปีก่อน ประกอบด้วยระบบช่องกระแสน้ำขุ่นขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก คือ ช่องน้ำกลางมหาสมุทรแอตแลนติกตะวันตกเฉียงเหนือ (NAMOC) ซึ่งทอดยาวหลายพันกิโลเมตรตามแนวก้นทะเลสู่มหาสมุทรแอตแลนติก
# พรรคสาธารณรัฐอาร์มีเนีย
พรรคสาธารณรัฐอาร์มีเนีย (RPA, ; , HHK) เป็นพรรคการเมืองในประเทศอาร์มีเนียที่มีจุดยืนอนุรักษนิยมระดับชาติ

พรรคนี้ถือเป็นพรรคการเมืองแรกในอาร์มีเนียหลังได้รับเอกราช ก่อตั้งในปี 1990 และขึ้นทะเบียนในปี 1991 ถือเป็นพรรคฝ่ายขวาที่ใหญ่ที่สุดของอาร์มีเนีย และอ้างว่ามีจำนวนสมาชิก 140,000 คนในช่วงที่เจริญสูงสุด พรรคเป็นผู้นำประเทศตั้งแต่ปี 1999 ถึง 2018 กระทั่งการเลือกตั้งปี 2021 ซึ่งกลายมาเป็นพรรคฝ่ายค้าน ส่วนหนึ่งของพันธมิตรข้าพเจ้ามีเกียรติ

ดิเอคอนอมิสต์ บรรยายถึงพรรคนี้ไว้ว่าเป็น "'พรรคขุมพลัง' สมัยหลังโซเวียตแบบที่พบทั่วไป สมาชิกส่วนใหญ่เป็นเจ้าหน้าที่รัฐระดับอาวุโส ข้าราชการ และคนมีเงินที่ต้องพึ่งพาคอนเน็กชั่นกับรัฐ"Armenia's murky politics, The Economist, April 11, 2007. นักวิจารณ์การเมืองบรรยายลักษณะของพรรคว่าขาดอุดมการณ์

อุดมการณ์
อุดมการณ์อนุรักษนิยมระดับชาติของพรรคนั้นมีที่มาจากคติ เซฆาครอน ("ชาติ-ศาสนา") ลัทธิชาตินิยมอาร์มีเนียที่มีที่มาจากต้นศตวรรษที่ 20 ริเริ่มโดยกาเรกิน นัจเดฮ์ ซึ่งระบุว่าอัตลักษณ์ประจำชาติของอาร์มีเนียและของรัฐควรจะคงไว้ซึ่งความสำคัญของศาสนาสำหรับชาติพันธุ์อาร์มีเนียทั้งปวงArmenia: Vote 2007 - Republican Party of Armenia, Eurasianet.org, 2007. วลีดังกล่าวมีความหมายว่า "คนแบกเผ่า" หรือ ผู้มีเผ่า (carrier of race) อันหมานถึงผู้เป็นตัวแทนและแบกรับแก่นแท้ทางชีวภาพและทางจิตวิญญาณของความเป็นอาร์มีเนียดั้งเดิมOur ideology is based on the Tseghakron doctrine of Njdeh - Hetq.am
# เล่าจ้าน
เล่าจ้าน("แลขณะนั้นเมื่อพระเจ้าเล่าเสี้ยนจะให้ไปอ่อนน้อมแก่ข้าศึก ฝ่ายเล่ายอยเล่าเอียวเล่าจ้องเล่าจ้านเล่าสุนเล่ากี๋ ผู้บุตรเล่าเสี้ยนทั้งหกคนนี้จะได้ทัดทานประการใดหามิได้")  (ค.ศ. 252-262) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว จ้าน  เป็นเจ้าชายของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์ที่ 4 ของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายของจ๊กก๊ก

 พระประวัติ 
ในปี ค.ศ. 256 เล่าเสี้ยนทรงแต่งตั้งให้เล่าจ้านเป็นอ๋องแห่งซินผิง (新平王 ซินผิงหวาง) และโปรดให้นิรโทษกรรมทั่วแผ่นดิน(是歲，立子瓚為新平王。大赦。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 33.

หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263 เล่าจ้านพร้อมด้วยเล่าเสี้ยนรวมถึงพระโอรสและพระญาติองค์อื่น ๆ ของเล่าเสี้ยนย้ายไปประทับที่ลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) นครหลวงของรัฐวุยก๊ก ลูกหลานของเล่าจ้านทั้งหมดเสียชีวิตในช่วงวิบัติหย่งเจียในปี ค.ศ. 311(璿弟，瑤、琮、瓚、諶、恂、璩六人。蜀敗，諶自殺，餘皆內徙。值永嘉大亂，子孫絕滅。) อรรถาธิบายจากฉู่ชื่อผู่ในสามก๊กจี่ เล่มที่ 34.
# เล่าจ้อง
เล่าจ้อง("แลขณะนั้นเมื่อพระเจ้าเล่าเสี้ยนจะให้ไปอ่อนน้อมแก่ข้าศึก ฝ่ายเล่ายอยเล่าเอียวเล่าจ้องเล่าจ้านเล่าสุนเล่ากี๋ ผู้บุตรเล่าเสี้ยนทั้งหกคนนี้จะได้ทัดทานประการใดหามิได้")  (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 262) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว ฉง  เป็นเจ้าชายของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์ที่ 3 ของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายของจ๊กก๊ก

 พระประวัติ 
ในปี ค.ศ. 252 เล่าจ้องได้รับการแต่งตั้งเป็นอ๋องแห่งซีเหอ (西河王 ซีเหอหวาง)(十五年，吳王孫權薨。立子琮為西河王。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 33.

ในปี ค.ศ. 262 ฤดูใบไม้ผลิ เดือน 1 ของศักราชจิ่งเย่า (景耀; ค.ศ. 258-263) ปีที่ 5 เล่าจ้องสิ้นพระชนม์(五年春正月，西河王琮卒。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 33.

หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263 ลูกหลานของเล่าจ้องพร้อมด้วยเล่าเสี้ยนและพระญาติองค์อื่น ๆ ของเล่าเสี้ยนย้ายไปประทับที่ลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) นครหลวงของรัฐวุยก๊ก ลูกหลานของเล่าจ้องทั้งหมดเสียชีวิตในช่วงวิบัติหย่งเจียในปี ค.ศ. 311(璿弟，瑤、琮、瓚、諶、恂、璩六人。蜀敗，諶自殺，餘皆內徙。值永嘉大亂，子孫絕滅。) อรรถาธิบายจากฉู่ชื่อผู่ในสามก๊กจี่ เล่มที่ 34.
# เล่ากี๋
เล่ากี๋ เป็นบุคคลชาวจีน อาจหมายถึง:

 เล่ากี๋ (หลิว ฉี) (劉琦; เสียชีวิต ค.ศ. 209) ขุนพลและขุนนางในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก บุตรชายคนโตของเล่าเปียว
 เล่ากี๋ (หลิว เฉียน) (劉虔) พระโอรสองค์ที่ 7 ของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก
# เล่าสุน
เล่าสุน("แลขณะนั้นเมื่อพระเจ้าเล่าเสี้ยนจะให้ไปอ่อนน้อมแก่ข้าศึก ฝ่ายเล่ายอยเล่าเอียวเล่าจ้องเล่าจ้านเล่าสุนเล่ากี๋ ผู้บุตรเล่าเสี้ยนทั้งหกคนนี้จะได้ทัดทานประการใดหามิได้")  มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว สฺวิน  เป็นเจ้าชายของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์ที่ 6 ของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายของจ๊กก๊ก 

 พระประวัติ 
ในปี ค.ศ. 259 เดือน 6 ของศักราชจิ่งเย่า (景耀; ค.ศ. 258-263) ปีที่ 2 เล่าเสี้ยนทรงแต่งตั้งเล่าสุนเป็นอ๋องแห่งซินซิง (新興王 ซินซิงหวาง)(二年夏六月，立子諶為北地王，恂為新興王，虔為上黨王。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 33.

หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263 เล่าสุนพร้อมด้วยเล่าเสี้ยนรวมถึงพระโอรสและพระญาติองค์อื่น ๆ ของเล่าเสี้ยนย้ายไปประทับที่ลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) นครหลวงของรัฐวุยก๊ก เนื่องจากเล่ายอยพระเชษฐาของเล่ายอยสิ้นพระชนม์ในเหตุการณ์กบฏจงโฮยเมื่อต้นปี ค.ศ. 264 เล่าเอียวที่เป็นพระโอรสองค์รองของเล่าเสี้ยนจึงควรเป็นทายาทของเล่าเสี้ยน แต่เล่าเสี้ยนโปรดเล่าสุนจึงทรงตั้งให้เล่าสุนเป็นทายาทโดยไม่ฟังคำทัดทานของเหวิน ลี่ (文立) หลังเล่าเสี้ยนถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 271 เล่าสุนได้สืบทอดบรรดาศักดิ์อ่านลกก๋ง (安樂公 อานเล่อกง) ของเล่าเสี้ยน(初，安樂思公世子早沒，次子宜嗣，而思公立所愛者。立亟諫之，不納。及愛子立，驕暴。) หฺวาหยางกั๋วจื้อ เล่มที่ 11.

ลูกหลานของเล่าสุนทั้งหมดเสียชีวิตในช่วงวิบัติหย่งเจียในปี ค.ศ. 311(璿弟，瑤、琮、瓚、諶、恂、璩六人。蜀敗，諶自殺，餘皆內徙。值永嘉大亂，子孫絕滅。) อรรถาธิบายจากฉู่ชื่อผู่ในสามก๊กจี่ เล่มที่ 34.
# องค์การอุทกศาสตร์สากล
องค์การอุทกศาสตร์สากล   เป็นองค์การระหว่างประเทศที่ทำหน้าที่ด้านอุทกศาสตร์ จากข้อมูลเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2024 ประกอบด้วยประเทศสมาชิก 100 ประเทศ

เป้าหมายหลักประการหนึ่งของ IHO คือการทำให้มั่นใจว่าทะเล มหาสมุทร และแหล่งน้ำเดินเรือของโลกจะได้รับการสำรวจและทำแผนที่อย่างถูกต้อง การดำเนินการดังกล่าวเกิดขึ้นผ่านการกำหนดมาตรฐานสากล 

IHO ได้รับสถานะผู้สังเกตการณ์ในสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติซึ่งเป็นหน่วยงานที่มีอำนาจหน้าที่ที่ได้รับการยอมรับในด้านการสำรวจทางอุทกศาสตร์และการทำแผนที่เดินเรือ เมื่อกล่าวถึงอุทกศาสตร์และแผนที่เดินเรือในอนุสัญญาและเครื่องมือที่คล้ายคลึงกัน โดยปกติแล้วมาตรฐานและข้อกำหนดของ IHO จะเป็นมาตรฐานและเป็นข้อกำหนดที่มักใช้
# อ่าวแบฟฟิน
อ่าวแบฟฟิน  เป็นอ่าวที่ตั้งอยูระหว่างเกาะแบฟฟินและชายฝั่งตะวันตกของกรีนแลนด์ องค์การอุทกศาสตร์สากล (International Hydrographic Organization) ระบุให้เป็นทะเลชายขอบทวีปของมหาสมุทรอาร์กติก บางครั้งถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ เชื่อมต่อกับมหาสมุทรแอตแลนติกผ่านช่องแคบเดวิสและทะเลลาบราดอร์ ช่องแคบนาเรสที่แคบกว่าอ่าวแบฟฟินเป็นตัวกับมหาสมุทรอาร์กติก อ่าวนี้ไม่สามารถเดินเรือได้เกือบทั้งปี เนื่องจากมีน้ำแข็งปกคลุมและมีน้ำแข็งลอยและภูเขาน้ำแข็งหนาแน่นมากในพื้นที่เปิดโล่ง อย่างไรก็ตามโพลีเนียประมาณ 80,000 ตารางกิโลเมตร  ที่เรียกว่า นอร์ทวอเตอร์ เปิดในช่วงฤดูร้อนทางตอนเหนือใกล้กับสมิทซาวนด์ สิ่งมีชีวิตในน้ำในอ่าวส่วนใหญ่จะกระจุกตัวอยู่บริเวณใกล้บริเวณดังกล่าว
# เล่ากี๋ (หลิว เฉียน)
เล่ากี๋("แลขณะนั้นเมื่อพระเจ้าเล่าเสี้ยนจะให้ไปอ่อนน้อมแก่ข้าศึก ฝ่ายเล่ายอยเล่าเอียวเล่าจ้องเล่าจ้านเล่าสุนเล่ากี๋ ผู้บุตรเล่าเสี้ยนทั้งหกคนนี้จะได้ทัดทานประการใดหามิได้")  (ค.ศ. 252-262) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว เฉียน  หรือ หลิว ฉฺวี  เป็นเจ้าชายของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์ที่ 7 และองค์สุดท้องของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายของจ๊กก๊ก

 พระประวัติ 
ในปี ค.ศ. 259 เดือน 6 ของศักราชจิ่งเย่า (景耀; ค.ศ. 258-263) ปีที่ 2 เล่าเสี้ยนทรงแต่งตั้งเล่ากี๋เป็นอ๋องแห่งเสียงต๋ง (上黨王 ช่างต่างหวาง)(二年夏六月，立子諶為北地王，恂為新興王，虔為上黨王。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 33.

หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263 เล่ากี๋พร้อมด้วยเล่าเสี้ยนรวมถึงพระโอรสและพระญาติองค์อื่น ๆ ของเล่าเสี้ยนย้ายไปประทับที่ลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) นครหลวงของรัฐวุยก๊ก ลูกหลานของเล่ากี๋ทั้งหมดเสียชีวิตในช่วงวิบัติหย่งเจียในปี ค.ศ. 311(璿弟，瑤、琮、瓚、諶、恂、璩六人。蜀敗，諶自殺，餘皆內徙。值永嘉大亂，子孫絕滅。) อรรถาธิบายจากฉู่ชื่อผู่ในสามก๊กจี่ เล่มที่ 34.
# นีกอล พาชินยัน
นีกอล วอยายี พาชินยัน (, ; เกิด 1 มิถุนายน 1975) เป็นนักการเมืองชาวอาร์มีเนีย ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอาร์มีเนียตั้งแต่ 8 พฤษภาคม 2018 เขามีอาชีพเป็นนักข่าว และก่อตั้งหนังสือพิมพ์เป็นของตนเองในปี 1998 แต่ถูกสั่งปิดในปีเดียวเนื่องจากข้อหาหมิ่นประมาท เขาเคยถูกตัดสินจำคุกหนึ่งปีจากข้อหาหมิ่นประมาทแซร์ฌ ซาร์เคิสยัน รัฐมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ เขาเป็นบรรณาธิการประจำนิตยสาร ฮัยกากันฌามานัก ระหว่างปี 1999 ถึง 2012 เขาเป็นผู้สนับสนุนเลวอน เตร์-เปตรอสยัน ประธานาธิบดีคนแรกของอาร์มีเนีย และเป็นผู้วิจารณ์รอเบร์ต คอชาร์ยัน ประธานาธิบดีคนที่สองและพวก รวมถึงวิพากษ์วิจารณ์ความสัมพันธ์ใกล้ชิดระหว่างอาร์มีเนียกับรัสเซีย และสนับสนุนความสัมพันธ์อันดีกับตุรกีแทน

พาชินยันก่อตั้งพรรคสัญญาพลเมืองขึ้น และร่วมกับอีกสองพรรคฝ่ายค้าน จัดตั้งเป็นพันธมิตรทางออก ซึ่งได้คะแนนเสียงรวมเกือบ 8% ในการเลือกตั้งรัฐสภาปี 2017 ต่อมาเขาเป็นผู้นำการปฏิวัติปี 2018 ซึ่งโค่นล้มรัฐบาลของแซร์ฌ ซาร์เคิสยัน และได้รับเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีในการเลือกตั้งปีเดียวกัน ซึ่งได้รับการเชิดชูจากผู้สังเกตการณ์ด้านการเมืองว่าเป็นชัยชนะของประชาธิปไตยในอาร์มีเนีย ในขณะเดียวกันเขาถูกวิจารณ์ว่าเป็นพวกประชานิยม
# บำนาญ
บำนาญ (pension) หมายถึง ค่าตอบแทนจำนวนมากที่บริษัทหรือนายจ้างต้องให้แก่ลูกจ้างที่เกษียณอายุเมื่อบุคคลออกจากที่ทำงานเนื่องจากอายุหรือปัจจัยอื่น ๆ พนักงานสามารถเลือกถอนเงินจำนวนนี้เต็มจำนวนได้ในคราวเดียว (บำนาญครั้งเดียว) หรือผ่อนเป็นงวด (บำนาญตลอดชีพ)

การเกษียณอายุในประเทศและอาชีพที่ต่างกันไปมีอายุตามกฎหมายหรือความอาวุโสในการทำงานที่แตกต่างกัน พนักงานที่มีอายุถึงเกณฑ์นี้หรืออาวุโสจะถือว่าต้องลาออกจากที่ทำงานและสละตำแหน่งให้กับคนอายุน้อยกว่า ในเวลานี้นายจ้างจะต้องให้เงินจำนวนมากเป็นรางวัลสำหรับการทำงานหนักของคนงานตลอดชีวิตและใช้เป็นแหล่งที่มาของเงินบำนาญและค่ารักษาพยาบาลหลังจากที่หยุดทำงาน

โดยทั่วไปบำนาญเกษียณอายุในประเทศต่าง ๆ โดยทั่วไปแบ่งได้เป็น 3 ประเภท ได้แก่ ประเภทแรกคือเงินรายปีที่ได้รับทุนจากรัฐบาลหรือสถาบันที่เกี่ยวข้อง อีกประเภทคือเงินรายปีที่ได้รับทุนจากกองทุนเกษียณอายุที่จ่ายโดยพนักงานระหว่างการจ้างงาน และกองทุนที่รัฐวิสาหกิจจัดสรรไว้สำหรับพนักงาน และส่วนที่สามคือเงินรายปีที่จ่ายโดยบุคคล การออมและการลงทุนเพื่อการเตรียมการเกษียณอายุของตัวเอง (เช่น การประกันภัยเชิงพาณิชย์ การลงทุนในกองทุน ฯลฯ)

 ประวัติศาสตร์ 
หลักสำคัญของเงินบำนาญคือการจ่ายเงินคงที่ มีการออกเป็นจำนวนมากในฐานะหนี้สาธารณะของราชอาณาจักรกัสติยาในรัชสมัยของจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์諸田實 「スペイン王室の銀行家」 その二 神奈川大学商経論叢 29巻1号 p.44.

ระบบบำนาญภาคบังคับสำหรับพลเรือนระบบแรกของโลกเริ่มต้นโดยอ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค นายกรัฐมนตรีคนแรกของจักรวรรดิเยอรมัน ในปี 1889
# บ้านอุปถัมภ์
บ้านอุปถัมภ์ คือ สถานที่ซึ่งผู้ที่มีความเปราะบางทางสังคม อาศัยอยู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ ในที่อยู่อาศัยปกติ โดยได้รับการสนับสนุน มีตั้งแต่สถานดูแลสำหรับผู้สูงอายุและผู้พิการขั้นรุนแรงเป็นหลัก ไปจนถึงบ้านพักร่วมที่มีผู้พิการเล็กน้อยและเด็กที่ไม่สามารถอาศัยอยู่ร่วมกับพ่อแม่ได้ รวมถึงห้องอยู่อาศัยหรืออาคารชุด มีอุดมคติคือการทำให้ใช้ชีวิตอย่างผสมผสานเข้ากับชุมชนท้องถิ่นได้

 ประวัติศาสตร์ 
บ้านอุปถัมภ์ได้รับการเสนอขึ้นครั้งแรกใน สหราชอาณาจักร สำหรับผู้ที่มีอาการป่วยทางจิต ในอังกฤษในช่วงศตวรรษที่ 18 โรงพยาบาลบ้าซึ่งเทียบเท่ากับหอพักสงเคราะห์ บ้านพักกลุ่ม และโรงพยาบาลจิตเวชขนาดเล็กในปัจจุบัน ถูกสร้างขึ้นมากมาย มีหลากหลายรูปแบบและขนาด เช่น เรือนแรม หรือ ห้องอยู่อาศัย และแบบที่มีเตียงมากกว่า 100 เตียง精神障害者をどう裁くか 岩波明 光文社 ISBN 9784334035013 p74
# แชร์เฮาส์ (แก้ความกำกวม)
แชร์เฮาส์ (share house) อาจหมายถึง

 แชร์เฮาส์ - รูปแบบที่อยู่อาศัยที่อาศัยอยู่ร่วมกัน
 แชร์เฮาส์ (ภาพยนตร์) - ภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ฉายในปี 2011
# แชร์เฮาส์
แชร์เฮาส์ (シェアハウス, share house) เป็น รูปแบบที่อยู่อาศัยแบบหนึ่งในญี่ปุ่น หมายถึงอสังหาริมทรัพย์ให้เช่าซึ่งมีผู้คนหลายคนอาศัยอยู่รวมกันในที่พักอาศัยหลังเดียว โดยทั่วไป ผู้คนจะใช้ห้องครัว ห้องนั่งเล่น ห้องน้ำ ฯลฯ ร่วมกัน และใช้ห้องส่วนตัวเป็นพื้นที่ส่วนตัว

แชร์เฮาส์ส่วนใหญ่ใช้อาคารที่เคยเป็นหอพัก, อาคารชุด หรือ บ้านส่วนตัวทั่วไป ผู้อยู่อาศัยจะอาศัยอยู่ในห้องส่วนตัวและใช้สิ่งอำนวยความสะดวกร่วมกันเท่านั้น เช่น ห้องนั่งเล่น, ห้องครัว, ห้องน้ำ, อ่างอาบน้ำ และ เครื่องซักผ้า
# คณะกรรมการการแข่งขันทางการค้า
คณะกรรมการการแข่งขันทางการค้า ซึ่งมีหน่วยงานฝ่ายธุรการคือ สำนักงานคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้า (OTCC) เป็นหน่วยงานกำกับดูแลการแข่งขันทางการค้าของประเทศไทย ก่อตั้งครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542 และได้รับการปรับโครงสร้างใหม่เป็นหน่วยงานอิสระที่มีอำนาจในปี พ.ศ. 2560

ก่อนปี พ.ศ. 2560 กฎหมายที่เกี่ยวข้อง คือ พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2542 ได้จัดตั้งหน่วยงานดังกล่าวเป็นหน่วยงานในสังกัดกรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์ เป็นหน่วยงานของรัฐซึ่งคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้าแต่งตั้งขึ้น และมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์เป็นประธานโดยตำแหน่ง ในช่วงทศวรรษถัดมา โครงสร้างนี้พิสูจน์แล้วว่าไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ โดยคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้าดำเนินคดีเพียงคดีเดียวคือฟ้องเอพี ฮอนด้าในปี 2546 หลังจากคดีหมดอายุความเนื่องจากคดียืดเยื้อออกไปเป็นเวลาสิบปี ทำให้คณะกรรมการการแข่งขันทางการค้าถูกมองว่าเป็นเสือกระดาษ กฎหมายฉบับใหม่ คือ พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2560 ได้ยกเลิกโครงสร้างเดิมและจัดตั้งสำนักงานคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้าขึ้นใหม่เป็นหน่วยงานอิสระที่มีอำนาจมากยิ่งขึ้น รวมถึงอำนาจในการกำหนดค่าปรับและบทลงโทษ ตลอดจนอำนาจในการอนุมัติหรือปฏิเสธการควบรวมกิจการที่เสนอขึ้นมาซึ่งอาจนำไปสู่ “การผูกขาดหรือการครอบงำตลาดที่ไม่เหมาะสมต่อผลประโยชน์ของผู้บริโภค” อย่างไรก็ตาม อำนาจดังกล่าวจะไม่ครอบคลุมไปถึงภาคส่วนที่มีกฎหมายควบคุม เช่น โทรคมนาคมและพลังงาน

คดีใหญ่คดีแรกที่เกิดขึ้นก่อนการจัดตั้งคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้าขึ้นใหม่คือการขายเทสโก้โลตัสให้กับกลุ่มซีพีในปี พ.ศ. 2563 ซึ่งถือเป็นบททดสอบครั้งสำคัญของหน่วยงานในการต่อกรกับกลุ่มธุรกิจที่มีอิทธิพลของประเทศไทย ข้อตกลงดังกล่าวได้รับการอนุมัติด้วยคะแนนเสียง 4 ต่อ 3 โดยที่คณะกรรมการระบุว่า "ข้อตกลงดังกล่าวอาจลดการแข่งขันลงอย่างมาก แต่จะไม่สร้างความเสียหายร้ายแรงต่อเศรษฐกิจหรือผลประโยชน์ของผู้บริโภค" การตัดสินใจดังกล่าวได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงจากนักวิชาการ ประชาชนทั่วไป ตลอดจนคณะกรรมการที่ไม่เห็นด้วย รวมถึงประธานคณะกรรมการด้วย
# จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)รายงานวิจัยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2531. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2532

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิษณุโลก, อำเภอบางระกำ, อำเภอบางกระทุ่ม และอำเภอพรหมพิราม

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนครไทย, อำเภอชาติตระการ, อำเภอวัดโบสถ์, อำเภอวังทอง และอำเภอเนินมะปราง
# คาเอดามะ
คาเอดามะ  คือ การสั่งเส้นเพิ่มเติมที่ร้านราเม็ง หลังจากรับประทานเส้นไปแล้ว

 กำเนิดและแพร่หลาย 
ว่ากันว่ามีต้นกำเนิดที่ร้านอาหารเก็นโสะนางาฮามายะ (元祖長浜屋) ในเขตชูโอของเมืองฟุกุโอกะ กล่าวกันว่าเส้นบะหมี่มักจะยืดออกขณะรับประทานอาหาร ดังนั้นจึงได้มีการคิดค้นระบบที่ให้เสิร์ฟเส้นในปริมาณเล็กน้อย แล้วค่อยให้สั่งเส้นเพิ่มเส้นเพิ่มเติมโดย การสั่งเส้นเพิ่มนี้เรียกว่า "คาเอดามะ"

ว่ากันว่าระบบนี้ซึ่งเริ่มจากที่นางาฮามะได้แพร่กระจายไปยังฮากาตะและต่อมาได้แพร่กระจายไปยังส่วนอื่น ๆ ของประเทศ ตามความนิยมของราเม็งฮากาตะในญี่ปุ่น อย่างไรก็ตาม หากดูทั่วประเทศ โดยหลักแล้วจะมีแค่ในร้านที่ให้บริการราเม็งฮากาตะแบบเส้นบางแค่บางส่วนช ร้านราเม็งในคิวชู รวมถึงฟุกุโอกะ และแม้แต่ร้านค้าที่ขายราเม็งคิวชูและราเมงฮากาตะในพื้นที่อื่นนอกเหนือจากคิวชูก็ไม่จำเป็นต้องมีระบบคาเอดามะเสมอไป นอกจากนี้ร้านอาหารบางแห่งก็ไม่มีบริการคาเอดามะในช่วงเวลาอาหารกลางวันที่มีผู้คนพลุกพล่าน

ในภูมิภาคคันโต แม้จะมีร้านราเม็งคิวชูและร้านราเม็งฮากาตะอยู่แต่ว่าหลายแห่งก็ไม่มีคาเอดามะ

 นอกจากราเม็ง 
ในแถบเมืองฟุกุโอกะ นอกจากร้านราเม็งแล้ว ร้านอูดงบางร้านก็บริการคาเอดามะอยู่ในเมนูด้วย

นอกจากนี้ ที่ร้านนางาซากิเทย์ (長崎亭) ซึ่งเป็นร้านจัมปงในเมืองฟุกุโอกะ ก็มีให้บริการคาเอดามะด้วย