# เจเน็ต จี. ทราเวล
เจเน็ต เกรม ทราเวล (17 ธันวาคม ค.ศ. 1901 – 1 สิงหาคม ค.ศ. 1997) เป็นแพทย์และนักวิจัยทางการแพทย์ชาวอเมริกัน

 ชีวิตตอนต้นและการศึกษา 
เธอเกิดใน ค.ศ. 1901 โดยเป็นลูกของจอห์น วิลลาร์ด และเจเน็ต เอลิซา (เดวิดสัน) ทราเวล โดยได้รับอิทธิพลอย่างมากจากอาชีพแพทย์ของบิดา ทราเวลได้ตัดสินใจที่จะประกอบอาชีพด้านการแพทย์ กระทั่งในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1929 ที่นครนิวยอร์ก เจเน็ตแต่งงานกับจอห์น วิลเลียม กอร์ดอน เพาเวล ซึ่งเป็นที่ปรึกษาการลงทุน พวกเขามีลูกสาวสองคน ได้แก่ เจเน็ตและเวอร์จิเนีย ครั้นอายุได้ 95 ปี ทราเวลเสียชีวิตด้วยภาวะหัวใจล้มเหลวที่บ้านของเธอในนอร์แทมป์ตัน รัฐแมสซาชูเซตส์

เธอเป็นที่จดจำในฐานะแพทย์ประจำตัวของประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี และเป็นนักวิจัยเกี่ยวกับแนวคิดเรื่องจุดกดเจ็บซึ่งเป็นสาเหตุของอาการปวดต่างที่ของกล้ามเนื้อโครงร่าง

 อาชีพ 
ในอาชีพการงานของเธอ ดร. ทราเวลได้บุกเบิกเทคนิคต่าง ๆ ในการรักษาอาการปวดกล้ามเนื้อเรื้อรัง รวมถึงการฝังเข็มคลายจุด อาชีพของเธอเริ่มต้นด้วยการแสวงหาการศึกษาที่วิทยาลัยเวลเลสลีย์ และเรียนต่อในระดับบัณฑิตศึกษาขณะที่เธอเรียนต่อปริญญาโทจากวิทยาลัยการแพทย์มหาวิทยาลัยคอร์เนลในนครนิวยอร์ก ทราเวลได้พำนักอยู่ที่โรงพยาบาลนิวยอร์กเป็นเวลาสองปี ในขณะเดียวกันก็ทำหน้าที่เป็นศัลยแพทย์ประจำรถพยาบาลสำหรับกองกำลังตำรวจในนครนิวยอร์ก หลังจากเสร็จสิ้นการอยู่อาศัย ทราเวลกลายเป็นนักวิจัยที่โรงพยาบาลเบลเลอวู ซึ่งเธอได้ศึกษาผลกระทบของถุงมือจิ้งจอกในผู้ป่วยที่เป็นปอดอักเสบเฉพาะกลีบ เมื่อตำแหน่งผู้วิจัยในมหาวิทยาลัยของเธอสิ้นสุดลง ทราเวลได้กลับไปที่มหาวิทยาลัยคอร์เนลเพื่อทำหน้าที่เป็นผู้สอนในภาควิชาเภสัชวิทยา และต่อมาได้เป็นรองศาสตราจารย์ด้านเภสัชวิทยาคลินิก ขณะทำงานให้แก่คอร์เนล เธอยังทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาด้านหทัยวิทยาของโรงพยาบาลซีวิวในเกาะสแตเทน

ทราเวลรับทุนการศึกษาโจไซอา เมซี จูเนียร์ ที่โรงพยาบาลเบทอิสราเอลในนิวยอร์กเพื่อศึกษาโรคหลอดเลือดแดงตั้งแต่ ค.ศ. 1939 ถึง 1941 ในช่วงที่เธอดำรงตำแหน่งนี้เองที่เธอเริ่มสนใจอาการเจ็บกล้ามเนื้อ ซึ่งเป็นเครื่องหมายแสดงอาชีพในภายหลังของเธอ งานวิจัยของเธอได้ผลิตเทคนิคการดมยาสลบแบบใหม่สำหรับการรักษาอาการกล้ามเนื้อหดเกร็งหลังที่เจ็บปวด ซึ่งพิสูจน์แล้วว่าประสบความสำเร็จอย่างมากในหมู่ผู้ป่วย เทคนิคของทราเวลได้รวมถึงการใช้การฉีดโพรเคนและสเปรย์น้ำเย็นเพื่อบรรเทาอาการปวด สเปรย์ดังกล่าวยังคงเป็นที่นิยมในการรักษาด้วยเวชศาสตร์การกีฬาในปัจจุบัน

จากความสำเร็จของเธอในการบรรเทาอาการปวดกล้ามเนื้อโครงร่าง ส่งผลให้ทราเวลเป็นผู้หญิงคนแรกที่เป็นแพทย์ประจำตัวประธานาธิบดี ทราเวลถูกเรียกโดยศัลยแพทย์กระดูกและข้อส่วนบุคคลของวุฒิสมาชิกจอห์น เอฟ. เคนเนดี เพื่อช่วยรักษาอาการปวดหลัง เนื่องด้วยเคนเนดีต้องทนทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดสาหัสซึ่งอาจเป็นผลมาจากการผ่าตัดหลังแบบลุกลามที่เกี่ยวข้องกับการบาดเจ็บที่เกิดขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อเคนเนดีชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1960 เขาได้แต่งตั้งเธอเป็นแพทย์ประจำตัว  การรักษาของเธอรวมถึงการใช้เก้าอี้โยกกับเก้าอี้นวมโยกที่เข้าคู่กันเพื่อช่วยบรรเทาอาการปวดหลัง ในกระบวนการนี้ทำให้เป็นที่นิยมในหมู่ประชาชน ซึ่งเห็นประธานาธิบดีในภาพโยกเก้าอี้ของเขาในห้องทำงานรูปไข่Guide to the Janet G. Travell Papers, 1910-1997, Special Collections Research Center, Estelle and Melvin Gelman Library, The George Washington University เธอยังคงทำหน้าที่เป็นแพทย์ประจำตัวของประธานาธิบดีต่อไปหลังจากการลอบสังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดี โดยมีลินดอน บี. จอห์นสัน เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของเขา เธอยังคงดำเนินต่อผ่านการเลือกตั้งใหม่ของจอห์นสัน แต่ตัดสินใจลาออกจากทำเนียบขาวใน ค.ศ. 1965

ขณะดำรงตำแหน่งแพทย์ประจำตัวประธานาธิบดี ทราเวลยังรับตำแหน่งรองศาสตราจารย์ด้านการแพทย์คลินิกที่มหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน ใน ค.ศ. 1961 แม้หลังจากออกจากทำเนียบขาว เธอยังคงสอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยในคณะแพทยศาสตร์ เธอดำรงตำแหน่งรองศาสตราจารย์คลินิกใน ค.ศ. 1961–1970, ศาสตราจารย์คลินิกกิตติคุณ คณะแพทยศาสตร์ใน ค.ศ. 1970–1988 และศาสตราจารย์คลินิกกิตติมศักดิ์ คณะแพทยศาสตร์ตั้งแต่ ค.ศ. 1988 จนกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 1997 ซึ่งทราเวลยังคงทำงานด้านการแพทย์จนถึงตอนปลาย ได้แก่ การเขียนบทความ, การบรรยาย และการเข้าร่วมการประชุมGuide to the Janet G. Travell Papers, 1910-1997, Special Collections Research Center, Estelle and Melvin Gelman Library, The George Washington University

 การวิจัย 
ความสนใจส่วนตัวของเธอทำให้เธอต้องชันสูตร, บรรยาย และชี้แจงปรากฏการณ์ของอาการปวดกล้ามเนื้อเรื้อรัง ซึ่งเป็นจุดรองจากจุดกดเจ็บ ที่เขียนขึ้นครั้งแรกในคริสต์ทศวรรษ 1920 โดย ดร. ดัดลีย์ เจ. มอร์ตัน เธอได้ดึงความสนใจไปที่บทบาทของ "นิ้วเท้าของมอร์ตัน" และภาระในการก่อให้เกิดความเจ็บปวดทั่วร่างกาย

การวิจัยของทราเวลส่งผลให้เกิดบทความทางวิทยาศาสตร์มากกว่า 100 บทความ รวมถึงหนังสือที่ประพันธ์ร่วมกับเดวิด จี. ไซมอนส์ ที่ได้รับการยกย่องใน ค.ศ. 1983 อย่างมัยโอฟาสเชียลเพนแอนด์ดิสฟังชัน: เดอะทริกเกอร์พอยต์แมนนวล (Myofascial Pain and Dysfunction: The Trigger Point Manual) นอกจากนี้ เธอยังเขียนอัตชีวประวัติชื่อออฟฟิศเอาเออส์: เดย์แอนด์ไนต์ (Office Hours: Day and Night) ซึ่งให้ความกระจ่างเกี่ยวกับอาชีพและชีวิตของเธอ

 อ้างคำพูด 
 "ฉันอาศัยอยู่ในโลกที่พิเศษมาก - โลกแห่งความรักและความปลอดภัย; ความงามและความสงบสุข; โอกาส, การผจญภัย และความหลากหลาย; ความท้าทายและความสำเร็จ รวมถึงความชื่นชมยินดีของเพื่อนร่วมงานของฉัน ฉันมีทุกสิ่งที่ฉันต้องการเพียงพอและไม่มีอะไรเหลือเฟือ" ดร. ทราเวล, บันทึกของผู้เขียนถึงออฟฟิศอาวเวอส์: เดย์แอนด์ไนต์ ค.ศ. 1968"The President's Physician: The life and legacy of Dr. Janet G. Travell" (2003) , Special Collections Research Center, Estelle and Melvin Gelman Library, George Washington University.