# เตียวหิว
เตียวหิว("ครั้นถึงเดือนสี่ (พ.ศ. ๗๗๒) ก็ให้แต่งการพระราชพิธีพร้อมเสร็จทุกประการตามประเพณีแต่ก่อน ตั้งพระองค์เปนใหญ่ในเมืองกังตั๋ง ในวันศุภมงคลฤกษ์ จึงตั้งซุนเต๋งพระราชบุตรเปนฝ่ายหน้า ให้จูกัดเจ๊กบุตรจูกัดกิ๋นเปนเสนาบดีฝ่ายขวา ให้เตียวหิวบุตรเตียวเจียวเปนเสนาบดีฝ่ายซ้าย ช่วยทำนุบำรุงพระราชบุตรตามประเพณี")  (ค.ศ. 205–245) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า จาง ซิว  ชื่อรอง ชูซื่อ  เป็นขุนพลของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน

 ประวัติ 
เตียวหิวเป็นบุตรชายคนรองของเตียวเจียว รัฐบุรุษผู้รับใช้ซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก หลังเตียวเจียวผู้บิดาเสียชีวิต เตียวหิวได้สืบทอดบรรดาศักดิ์ "โหลวโหว" (婁侯) ของบิดา เพราะจาง เฉิง (張承) ที่เป็นพี่ชายของเตียวหิวมีบรรดาศักดิ์ของตนเองอยู่แล้ว(長子承已自封侯，少子休襲爵。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 52.

เมื่อเตียวหิวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่เมื่ออายุราว 19 ปี เตียวหิวพร้อมด้วยจูกัดเก๊ก, กู้ ถาน (顧譚)(譚字子默，弱冠與諸葛恪等為太子四友，從中庶子轉輔正都尉。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 52. และเฉิน เปี่ยว (陳表) ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นข้าราชบริพารของซุนเต๋ง บุตรชายคนโตและทายาทของซุนกวน(是歲，立登為太子。選置師傅，銓簡秀士，以為賓友。於是諸葛恪、張休、顧譚、陳表等以選入。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 59. เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 221 เมื่อซุนกวนยังคงเป็นเงาอ๋อง (吳王 อู๋หวาง) ในปี ค.ศ. 229 ภายหลังจากซุนกวนขึ้นเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิ ทั้งสี่คนก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่ง (黄龙元年，权称尊号，登为皇太子，以恪为左辅，休右弼，谭为辅正，表为翼正都尉，是为四友...) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 59. พวกเขาสั่งสอนความรู้ในตำราประวัติศาสตร์ฮั่นชูให้กับซุนเต๋ง(休字叔嗣，弱冠與諸葛恪、顧譚等俱為太子登僚友，以漢書授登。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 52. เตียวหิวไม่เพียงสอนอย่างถูกต้องและเป็นระเบียบ แต่ยังเป็นกันเองและเป็นมิตร ซุนเต๋งจึงถือว่าเตียวหิวเป็นสหายสนิทและมักเชิญเตียวหิวมาร่วมงานเลี้ยงครั้งต่าง ๆ(吳書曰：休進授，指摘文義，分別事物，並有章條。每升堂宴飲，酒酣樂作，登輒降意與同歡樂。休為人解達，登甚愛之，常在左右。) อรรถาธิบายจากอู๋ชูในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 52.

ต่อมาเตียวหิวได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายร้อยผู้ช่วยฝ่ายซ้าย (右弼都尉 โย่วปี้ตูเว่ย์) จักรพรรดิซุนกวนมักออกไปประพาสป่าล่าสัตว์อยู่บ่อยครั้งและเสด็จกลับมาช้าในเวลาเย็น เตียวหิวจึงเขียนฎีกาทูลเกล้าฯ ถวายซุนกวน แนะนำซุนกวนให้จัดการบริหารเวลาให้ดียิ่งขึ้น ซุนกวนทรงทำตามคำแนะนำของเตียวหิวและยังนำฎีกาที่เตียวหิวเขียนให้เตียวเจียวดูด้วย หลังจากซุนเต๋งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 241 เตียวหิวได้ขึ้นเป็นขุนนางมหาดเล็ก (侍中 ชื่อจง) และได้รับมอบหมายหน้าที่เป็นแม่ทัพหน่วยยฺหวี่หลิน (羽林都督 ยฺหวี่หลินตูตู) และมีหน้าที่ตรวจสอบกิจการการทหาร ภายหลังเตียวหิวได้เลื่อนขั้นเป็นขุนพลเชิดชูยุทธ (揚武將軍 หยางอู่เจียงจฺวิน)(從中庶子轉為右弼都尉。權嘗游獵，迨暮乃歸，休上疏諫戒，權大善之，以示於昭。及登卒後，為侍中，拜羽林都督，平三典軍事，遷揚武將軍。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 52.

ในช่วงทศวรรษ 240 เกิดการต่อสู้แย่งชิงอำนาจระหว่างโอรสสองพระองค์ของซุนกวน คือซุนโฮผู้เป็นรัชทายาท และซุน ป้า (孫霸) ผู้เป็นอ๋องแห่งหลู่ (魯王 หลู่หวาง) เตียวหิวเป็นผู้สนับสนุนของซุนโฮ ในปี ค.ศ. 241 หลังจากเตียวหิวกลับจากยุทธการกับรัฐวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของง่อก๊กที่เชฺว่เปย์ (芍陂; อยู่ทางใต้ของอำเภอโช่ว มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) ขุนพลง่อก๊กจวนจ๋องและเฉฺวียน จี้ (全寄) บุตรชายกล่าวหาเตียวหิว, กู้ ถาน และกู้ เฉิง (顧承) ในข้อหาสมคบกับข้าราชการชื่อเฉิน สฺวิน (陳恂) รายงานเท็จเกี่ยวกับความดีความชอบในยุทธการที่เชฺว่เปย์ ในปี ค.ศ. 245 เตียวหิวและพี่น้องกู้ถูกเนรเทศไปยังมณฑลเกาจิ๋ว ก่อนหน้านี้เตียวหิวมีเหตุบาดหมางกับซุน หง (孫弘) หัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ ซุน หงจึงถือโอกาสนี้กล่าวหาเตียวหิวเพิ่มเติม เป็นผลทำให้เตียวหิวได้รับคำสั่งจากซุนกวนให้ฆ่าตัวตาย เตียวหิวเสียชีวิตขณะอายุ 40 ปี(為魯王霸友黨所譖，與顧譚、承俱以芍陂論功事，休、承與典軍陳恂通情，詐增其伐，並徙交州。中書令孫弘佞偽險詖，休素所忿，弘因是譖訴，下詔書賜休死，時年四十一。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 52.