wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ภรรยาน้อยของคนเลวี
เหตุการณ์ ภรรยาน้อยของคนเลวี  หรือ สงครามคนเบนยามิน  ใน ผู้วินิจฉัย 19–21 กล่าวถึงคนเลวีจากเอฟราอิมและภรรยาน้อย ทั้งสองเดินทางผ่านเมืองกิเบอาห์ของเผ่าเบนยามิน และถูกรุกรานโดยฝูงชนที่ต้องการข่มขืนคนเลวี คนเลวีจึงผลักภรรยาน้อยใส่ฝูงชน คนเหล่านั้นจึงข่มขืนนางจนหมดสติ หลังภรรยาน้อยของคนเลวีเสียชีวิตจากการถูกทารุณกรรม คนเลวีจึงหั่นศพของนางเป็นท่อน ๆ และส่งไปยังเผ่าอื่น ๆ ของอิสราเอล คนของเผ่าต่าง ๆ โกรธมากต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จึงปฏิญาณกันว่าจะไม่มีใครที่จะยกบุตรหญิงของตนให้แต่งงานกับคนเบนยามิน แล้วเปิดฉากการทำสงครามซึ่งแทบจะกวาดล้างทั้งเผ่าเบนยามิน เหลือผู้ชายเพียง 600 คนที่รอดชีวิต อย่างไรก็ตาม เผ่าต่าง ๆ ที่ทำสงครามกับเผ่าเบนยาบินก็รู้สึกสงสารเผ่าเบนยามิน กลัวว่าเรื่องนี้จะทำให้ทั้งเผ่าเบนยามินสูญสิ้นไป ดังนั้นเพื่อที่เผ่าเบนยามินอยู่รอดต่อไปได้ในขณะที่เผ่าอื่น ๆ ก็ไม่ผิดต่อคำปฏิญาณก่อนหน้านี้ เผ่าเลวีจึงบุกเข้าสังหารหมู่ในเมืองยาเบชกิเลอาดซึ่งชาวเมืองนั้นไม่มีใครเลยที่เข้าร่วมสงครามหรือร่วมปฏิญาณ เผ่าเลวีจับหญิงพรหมจารีชาวยาเบชกิเลอาด 400 คนมามอบให้เป็นภรรยาของคนเบนยามิน ชายอีก 200 คนที่ยังไม่มีภรรยาได้รับอนุญาตให้ลอบฉุดหญิงพรหมจารีที่กำลังเต้นรำในเทศกาลที่ชิโลห์
# โรเดอริก
โรเดอริก (, บางครั้งสะกดเป็น Ruderic, Roderik, Roderich หรือ Roderick;พระนามของพระองค์มีต้นตอจากภาษากอทิก โดยมีรากเจอร์แมนิกเป็น Hrōþirīk(i)az สเปนและ, ; สวรรคต ค.ศ. 711) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งวิซิกอทในฮิสปานิอาช่วง ค.ศ. 710 ถึง 711 พระองค์เป็นที่รู้จักในฐานะ "กษัตริย์ชนกอทสุดท้าย" แม้ว่าอันที่จริงเป็นบุคคลลึกลับคนหนึ่งที่ไม่มีใครรู้จักและไม่สามารถบอกอะไรได้แน่ชัดนัก พระองค์เป็นชาวกอทคนสุดท้ายที่ปกครองจากโตเลโด แต่ไม่ใช่กษัตริย์กอทองค์สุดท้าย ตำแหน่งนั้นเป็นของอาร์โด

การคัดเลือกโรเดอริกเป็นกษัตริย์เป็นที่ถกเถียง และพระองค์ปกครองเพียงส่วนหนึ่งของฮิสปานิอาร่วมกับอาคิลา ฝ่ายตรงข้าม ที่ปกครองดินแดนที่เหลือ พระองค์เผชิญหน้ากับการกบฏของชาวบาสก์และการรุกรานของอุมัยยะฮ์ พระองค์พ่ายแพ่และถูกปลงพระชนม์ในยุทธการที่กัวดาเลเต ส่วนเอกิโลนา พระมเหสีหม้าย เชื่อว่าสมรสกับอับดุลอะซีซ อิบน์ มูซา ผู้ว่าการมุสลิมแห่งฮิสปานิอาคนแรก

พระชนม์ชีพช่วงต้น
รายงานจากพระราชพงศาวดารอัลฟอนโซที่ 3 โรเดอริกเป็นพระราชโอรสในเธโอเดเฟรด (Theodefred) โอรสในพระเจ้า Chindaswinth กับสตรีนามว่าริกกิโล (Riccilo) วันพระราชสมภพที่แน่นอนของโรเดอริกยังไม่ทราบอย่างแน่ชัด แต่คาดว่าน่าจะหลัง ค.ศ. 687 โดยประมาณดารจากการอภิเษกสมรสของพระราชบิดาเกิดขึ้นหลังการลี้ภัยไปกอร์โดบา หลังการขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าเอกิกา (Egica) ในปีนั้นCollins, Visigothic, 136.

การสืบทอด

สงครามกับมุสลิม
# มาร์ฮารือตา แปซอตส์กา
มาร์ฮารือตา วอลอดือมือริวนา แปซอตส์กา (เกิดวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักเทเบิลเทนนิสชาวยูเครน

อาชีพ
แปซอตส์กาเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เข้าถึงรอบแรกในการแข่งขันประเภทเดี่ยว เธอได้เหรียญเงินในเทเบิลเทนนิสชิงแชมป์ยุโรป ประเภทเดี่ยว ใน ค.ศ. 2009 สองปีต่อมาเธอได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป 2011 จากนั้นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เธอเข้ารอบถึงรอบที่สามในการแข่งขันประเภทเดี่ยว แปซอตส์กาได้รับการตาดการณ์ว่าจะเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 และถึงขั้นได้รับบัตรเชิญ แต่เธอถอนตัวเนื่องจากอาการบาดเจ็บ
# สเตร็ปซิล
สเตร็ปซิล  เป็นยี่ห้อยาอมฆ่าเชื้อโรคในปากหรือลำคอ ผู้ผลิตในปัจจุบันคือเรกคิตต์เบนคีเซอร์ บริษัทสัญชาติบริเตนและเนเธอร์แลนด์

ชื่อยี่ห้อนี้มาจากชื่อแบคทีเรียสเตร็ปโตคอกคัสที่ก่ออาการเจ็บคอบางชนิด

 ส่วนผสม 
ส่วนผสมออกฤทธิ์หลักได้แก่ไดคลอโรเบนซิลแอลกอฮอล์และอะมิลเมทาเครซอล บางสูตรยังมีกรดแอสคอร์บิก (วิตามินซี) ร่วมอยู่ด้วย ส่วนผสมที่ไม่ออกฤทธิ์ได้แก่เมนทอล กรดทาร์ทาริก และโพรพิลีนไกลคอล

 ความเป็นมา 
เดิมบริษัทบูตส์เฮลท์แคร์นำเสนอสเตร็ปซิลต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2493 ในรูปแบบยาบ้วนปาก ส่วนยาอมนั้นนำเสนอต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2501 ต่อมาใน พ.ศ. 2549 บริษัทเรกคิตต์เบนคีเซอร์ได้เป็นเจ้าของกิจการของบูตส์เฮลท์แคร์ จึงกลายเป็นเจ้าของสเตร็ปซิลด้วย

สเตร็ปซิลผลิตมาตั้งแต่ พ.ศ. 2501 โดยใช้ส่วนผสมที่ออกฤทธิ์ 2 ส่วนผสม คืออะมิลเมทาเครซอล และ 2,4-ไดคลอโรเบนซิลแอลกอฮอล์ ส่วนผสมเหล่านี้เป็นสารฆ่าเชื้ออย่างอ่อน สามารถฆ่าแบคทีเรียที่เกี่ยวเนื่องกับการติดเชื้อในปากและลำคอได้ แต่ตัวบรรจุภัณฑ์เองระบุว่า ยังไม่มีการวิจัยที่แสดงว่าผลิตภัณฑ์มีสารฆ่าแบคทีเรียที่จะช่วยลดระยะเวลาหรือความรุนแรงในการติดเชื้อ สเตร็ปซิลสูตรเอกซ์ตรามีเฮกซิลรีซอร์ซินอลเป็นส่วนผสมที่ออกฤทธิ์ บริษัทเรกคิตต์เบนคีเซอร์ยังเคยผลิตยาเม็ดที่มีฤทธิ์แรงกว่าปรกติ มีเฟลอร์บิพรอเฟนเป็นส่วนผสม และวางขายในยี่ห้อสเตร็ปซิล แต่ปัจจุบันเปลี่ยนไปใช้ยี่ห้อ "สเตร็ปเฟน" แทน

ในออสเตรเลีย อาร์เจนตินา และฮังการี ยังมีสเตร็ปซิลสูตรพลัสซึ่งมีลิโดเคนเป็นส่วนผสมเพิ่มเติมจากสารฆ่าแบคทีเรียในสูตรปรกติ สูตรพลัสนี้วางขายในฝรั่งเศสและสเปนในชื่อ "สเตร็ปซิลลิโดเคน"

สเตร็ปซิลวางขายในอิตาลีด้วยชื่อ "เบนากอล" วางขายในเยอรมนีด้วยชื่อ "โดเบนดัน" และวางขายในนอร์เวย์ด้วยชื่อ "เร็ปซิล"

 ขนาด 
ขนาดที่แนะนำให้รับประทานคือ 1 เม็ดต่อทุก ๆ 2 ถึง 3 ชั่วโมงสำหรับผู้ใหญ่
# ประเทศสเปนในโอลิมปิกเยาวชน
สเปน ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทุกครั้ง คณะกรรมการโอลิมปิกสเปน (COE) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของสเปน

นักกีฬาสเปนได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 29 เหรียญ (4 เหรียญทอง) ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน และอีก 8 เหรียญในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว

 ตารางเหรียญรางวัล 

 เหรียญรางวัลจากการแข่งขันฤดูร้อน 
 การแข่งขัน นักกีฬารวมอันดับ  2010 สิงคโปร์  46  1  4  6  11  33  2014 หนานจิง  66  2  1  6  9  32  2018 บัวโนสไอเรส  85  1  3  5  9  46 รวม  4  8  17  29  36

 เหรียญรางวัลจากการแข่งขันฤดูหนาว 
 การแข่งขัน นักกีฬารวมอันดับ  2012 อินส์บรุค  9  0  0  0  0  –  2016 ลิลเลียแฮมเมอร์  6  0  0  0  0  –  2020 โลซาน  24  3  1  3  7  19  2024 คังวอน  29  0  0  1  1  30 รวม  3  1  4  8  20
# สหภาพโซเวียตในกีฬามหาวิทยาลัยโลก
สหภาพโซเวียต ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกทั้งหมด 14 ครั้ง ตั้งแต่กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 1959 ถึง กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 1991 จนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1991

 จำนวนเหรียญรางวัล 
สหภาพโซเวียตได้รับเหรียญรางวัลทั้งหมด 988 เหรียญในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อนและอยู่ในอันดับที่ 3 ของสรุปเหรียญรางวัลกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อนตลอดกาล 

ครั้งที่20px20px20px40px  ตูริน 1959  11  8  5  24  โซเฟีย 1961  21  23  8  52  ปอร์ตูอาเลเกร 1963  18  12  3  33  บูดาเปสต์ 1965  14  26  15  55  โตเกียว 1967 ไม่ได้เข้าร่วม  ตูริน 1970  26  17  15  58  มอสโก 1973  69  37  31  137  โรม 1975  7  5  11  23  โซเฟีย 1977  26  31  25  82  เม็กซิโกซิตี 1979  33  29  14  76  บูคาเรสต์ 1981  38  36  36  112  เอดมันตัน 1983  57  30  25  112  โกเบ 1985  41  22  17  80  ซาเกร็บ 1987  23  34  19  76  ดุยส์บวร์ก 1989  9  11  8  28  เชฟฟิลด์ 1991  16  14  19  49รวม408339241988
# ประเทศอินเดียในโอลิมปิกเยาวชน
อินเดีย ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทุกครั้ง ยกเว้นโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 สมาคมโอลิมปิกอินเดียเป็น คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของอินเดีย

นักกีฬาอินเดียได้รับเหรียญรางวัลรวม 23 เหรียญ (3 เหรียญทอง) จากการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน อินเดียทำผลงานได้ดีที่สุดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 โดยได้รับเหรียญรางวัลรวม 13 เหรียญ รวมถึงเหรียญทอง 3 เหรียญ อย่างไรก็ตาม ประเทศยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ ในการแข่งขัน โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว

 ตารางเหรียญรางวัล 

 โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 
 การแข่งขัน นักกีฬาทองเงินทองแดงรวมอันดับ 2010 สิงคโปร์  32  0  6  2  8  58 2014 หนานจิง  32  0  1  1  2  64 2018 บัวโนสไอเรส  46  3  9  1  13  17 2026 ดาการ์  กำลังจะจัดขึ้น รวม 110  3  16  4  23  51

 โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 
 การแข่งขัน นักกีฬาทองเงินทองแดงรวมอันดับ2012 อินส์บรุค  1  0  0  0  0  -2016 ลีลแฮมเมอร์  1  0  0  0  0  -2020 โลซาน ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน2024 คังวอน  1  0  0  0  0  - รวม  3  0  0  0  0  –
# กานต์สิรี คูดำรงสวัสดิ์
กานต์สิรี คูดำรงสวัสดิ์ ประกาศผล 13 เด็กฝึกที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย ‘4 EVE Girl Group Star’ รอบ Pre Debut (29 มกราคม พ.ศ. 2542 –) เป็นนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งหญิงทีมชาติไทย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งกองหลัง

นอกจากนี้ เธอมีความสามารถโดดเด่นด้านการเต้น โดยเคยเป็นแดนเซอร์แบ็กอัปให้แก่วงทูพีเอ็ม และธงไชย แมคอินไตย์ รวมถึงเป็นผู้เข้าสู่รอบสุดท้ายของรายการโฟร์อีฟเกิร์ลกรุปสตาร์ที่มีผู้สมัครมากถึง 1,000 คนทำความรู้จักกับ 13 คนที่ผ่านเข้ารอบ Final Debut ก่อนจะเป็น 4EVE Girl Group

 ประวัติ 
กานต์สิรีสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนศรีวิกรม์ เอกขับร้อง ก่อนเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

 ชีวิตส่วนตัว 
กานต์สิรีมีศิลปินที่ชื่นชอบคือช็องฮาและโรเซ นอกจากนี้ เธอชอบภาพยนตร์, แฟชัน และฟังพอดแคสต์

 เกียรติประวัติ 
 เหรียญทอง รางวัลเหรียญทอง ไอไอเอชเอฟวีเมนส์ชาลเลนจ์คัพออฟเอเชีย 2019รู้จักกับ 20 สาว ‘4EVE Trainee’ หลากหลายคาแร็กเตอร์ แต่ความฝันเดียวคือการเดบิวต์เป็น Girl Group
 เหรียญทอง รางวัลเหรียญทองแดง ไอไอเอชเอฟวีเมนส์ชาลเลนจ์คัพออฟเอเชีย 2018
# ชินชิยา
ชินชิยา  คือสกุลของสัตว์แทะ 2 ชนิด ได้แก่ ชินชิยาหางสั้น (Chinchilla chinchilla) และชินชิยาหางยาว (Chinchilla lanigera) มีถิ่นกำเนิดอยู่บริเวณเทือกเขาแอนดีสในทวีปอเมริกาใต้ ชินชิยาเป็นสัตว์ที่ออกหากินยามสนธยา อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงในพื้นที่สูงจนถึง 4,270 เมตร (14,000 ฟุต) ในอดีตกระจายพันธุ์อยู่ในพื้นที่บางส่วนของโบลิเวีย เปรู และชิลี แต่ในปัจจุบันพบประชากรในธรรมชาติที่ชิลีเท่านั้น ชินชิยาจัดเป็นสัตว์ในวงศ์ชินชิยา (Chinchillidae) ร่วมกับบิซกาชาซึ่งเป็นญาติใกล้ชิด อีกทั้งยังมีความสัมพันธ์กับหนูชินชิยาอีกด้วย

ชินชิยาเป็นสัตว์ที่มีขนหนาแน่นที่สุดในบรรดาสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั้งหมดที่อาศัยอยู่บนบก โดยมีขนประมาณ 20,000 เส้นต่อตารางเซนติเมตร และมีขนประมาณ 50 เส้นงอกออกมาจากรากขนแต่ละราก (ในน้ำ นากทะเลเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีขนหนาแน่นกว่า) ชินชิยาได้รับการตั้งชื่อตามชาวชินชาแห่งเทือกเขาแอนดีส เนื่องจากครั้งหนึ่งพวกเขาเคยนำขนชินชิยาซึ่งมีผิวสัมผัสนุ่มคล้ายกำมะหยี่มาทำเครื่องนุ่งห่ม เมื่อถึงช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชินชิยากลายเป็นสัตว์หายากหลังจากถูกล่าอย่างหนักเพื่อเอาขน ชินชิยาส่วนใหญ่ที่ถูกจับไปใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมขนสัตว์ทุกวันนี้มาจากฟาร์มเพาะเลี้ยง ชินชิยาบ้านที่สืบเชื้อสายมาจากชินชิยาหางยาวมักถูกเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงเพื่อความเพลิดเพลินและอาจถือเป็นสัตว์เลี้ยงฉบับกระเป๋าชนิดหนึ่ง
# วรรณกรรมมุขปาฐะ
วรรณกรรมมุขปาฐะ (, orature) หรือ วรรณกรรมชาวบ้าน  (folk literature) เป็นประเภทหนึ่งของวรรณกรรมที่บอกเล่าหรือขับร้อง ซึ่งแตกต่างกับวรรณกรรมเขียน แม้ว่าจะมีการบันทึกวรรณกรรมมุขปาฐะไว้มากมายก็ตาม ไม่มีคำจำกัดแบบมาตรฐาน เนื่องจากนักมานุษยวิทยาได้ให้คำอธิบายที่แตกต่างกันไปสำหรับวรรณกรรมมุขปาฐะหรือวรรณกรรมชาวบ้าน แนวความคิดแบบกว้าง ๆ หมายถึง วรรณกรรมที่มีลักษณะถ่ายทอดด้วยมุขปาฐะหรือบอกเล่าต่อ ๆ กันมา และไม่มีรูปแบบที่ตายตัว เนื้อหาประกอบด้วยเรื่องราว ตำนาน และประวัติศาสตร์ที่ถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่นในรูปแบบคำบอกเล่า
# จังหวัดศรีสะเกษในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 9 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คนผลการเลือกตั้ง เว็บไซต์กรมการปกครอง

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 

เขต 1 • เขต 2 • เขต 3
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองศรีสะเกษ, อำเภอกันทรารมย์, อำเภอราษีไศล, อำเภอยางชุมน้อย, อำเภอน้ำเกลี้ยง, อำเภอวังหิน และกิ่งอำเภอพยุห์

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอขุขันธ์, อำเภออุทุมพรพิสัย, อำเภอปรางค์กู่, อำเภอห้วยทับทัน, อำเภอบึงบูรพ์, อำเภอภูสิงห์, กิ่งอำเภอเมืองจันทร์ และกิ่งอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ

 เขตเลือกตั้งที่ 3 
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอกันทรลักษ์, อำเภอขุนหาญ, อำเภอไพรบึง, อำเภอโนนคูณ, อำเภอศรีรัตนะ และกิ่งอำเภอเบญจลักษ์
# ชินชิยาหางสั้น
ชินชิยาหางสั้น , ชินชิยาเปรู , ชินชิยาที่ราบสูง , ชินชิยาเทือกเขา  หรือ ชินชิยาหลวง  เป็นสัตว์แทะขนาดเล็กชนิดหนึ่งในวงศ์ชินชิยา (Chinchillidae) ซึ่งองค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติจัดว่าเป็นชนิดใกล้สูญพันธุ์ ชินชิยาหางสั้นมีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้ ในอดีตกระจายพันธุ์อยู่ในเปรู โบลิเวีย ชิลี และอาร์เจนตินา ทุกวันนี้เหลือประชากรในธรรมชาติจำกัดอยู่ในแถบเทือกเขาแอนดีสทางตอนเหนือของชิลี แต่ก็เพิ่งมีการพบประชากรกลุ่มเล็ก ๆ อีกกลุ่มทางตอนใต้ของโบลิเวีย

ลักษณะเด่นของชินชิยาหางสั้นคือขนสีเทาอมฟ้าซึ่งมีความหนาแน่นและนุ่มมาก สัตว์ชนิดนี้จัดอยู่ในสกุลชินชิยา (Chinchilla) ร่วมกับชินชิยาหางยาว เมื่อเทียบกับชนิดหางยาวแล้ว ชนิดหางสั้นจะมีลำตัวใหญ่กว่า คอหนากว่า ไหล่กว้างกว่า หูเล็กและกลมกว่า ความแตกต่างที่สำคัญที่สุดอยู่ที่ความยาวของหาง โดยชนิดหางสั้นมีหางยาวได้ถึง 100 มิลลิเมตร ในขณะที่ชนิดหางยาวมีหางยาวได้ถึง 130 มิลลิเมตร ชินชิยาทั้งสองชนิดมีหัวกว้างและมีร่องรอยกระพุ้งแก้มเก็บอาหารซึ่งเป็นโครงสร้างที่เหลือค้างมาจากวิวัฒนาการ

มนุษย์ได้จับชินชิยามาใช้ประโยชน์ต่าง ๆ มานานหลายศตวรรษ การล่าชินชิยาหางสั้นเพื่อเอาขนไปใช้ในเชิงพาณิชย์เริ่มจากที่ชิลีใน ค.ศ. 1828 ส่งผลให้ความต้องการขนชินชิยาในยุโรปและสหรัฐเพิ่มสูงขึ้น เมื่อความต้องการขนชินชิยาเพิ่มขึ้น ประชากรชินชิยาก็ลดจำนวนลงจนดูเหมือนว่าพวกมันจะสูญพันธุ์ไปใน ค.ศ. 1917 มีการออกกฎหมายห้ามล่าชินชิยาใน ค.ศ. 1929 แต่ก็ไม่มีการบังคับใช้อย่างเคร่งครัดจนกระทั่ง ค.ศ. 1983 แม้จะมีการค้นพบชินชิยาหางสั้นอีกครั้งในธรรมชาติใน ค.ศ. 1953 แต่ประชากรสัตว์ชนิดนี้ก็ยังคงลดลงอย่างต่อเนื่องจนถูกจัดเป็นชนิดใกล้สูญพันธุ์ ชินชิยาหางสั้นมีภัยคุกคามมากมาย เช่น การล่าสัตว์อย่างผิดกฎหมาย การสูญเสียแหล่งที่อยู่ การตัดไม้ทำฟืน การทำเหมือง เป็นต้น ในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา ชินชิยาได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในฐานะสัตว์เลี้ยงแปลกใหม่ ส่งผลให้การล่าและดักจับพวกมันเพิ่มสูงขึ้นตามไปด้วย
# ชินชิยาหางยาว
ชินชิยาหางยาว , ชินชิยาชิลี , ชินชิยาชายฝั่ง  หรือ ชินชิยาน้อย  เป็นสัตว์แทะชนิดหนึ่งจากสองชนิดในสกุลชินชิยา อีกชนิดคือชินชิยาหางสั้น ทั้งสองชนิดกลายเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ในธรรมชาติเนื่องจากถูกมนุษย์ล่าเอาขนนุ่มของพวกมันมาโดยตลอด ชินชิยาที่เลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงมีอยู่ 3 พันธุ์ ได้แก่ ลาปลาตา โกสตินา และราตอน เชื่อกันว่าสายพันธุ์เลี้ยงเหล่านี้ได้รับการพัฒนาพันธุ์มาจากชินชิยาหางยาว 

ในอดีตมีรายงานการพบชินชิยาหางยาวตั้งแต่เมืองตัลกา (35°30'S) ของชิลี ไปทางทิศเหนือจนถึงเปรู และไปทางทิศตะวันออกจากเนินเขาชายฝั่งชิลี ตามภูเขาลูกเตี้ย ๆ แต่พอถึงช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็ไม่พบชินชิยาหางยาวทางตอนใต้ของแม่น้ำโชอาปาในชิลีตอนกลางแล้ว ณ ค.ศ. 1996 เหลือประชากรสัตว์ชนิดนี้กระจายพันธุ์ในธรรมชาติใกล้กับเมืองอิยาเปล (31°38'S, 71°06'W) ในเขตสงวนแห่งชาติลัสชินชิยัส และใกล้กับเมืองลาอิเกรา (29°33'S, 71°04'W) ห่างจากเมืองโกกิมโบไปทางทิศเหนือประมาณ 100 กิโลเมตร
# การบริหารธุรกิจ
การบริหารธุรกิจ  คือ การจัดการหรือบริหารธุรกิจCompare: โดยครอบคลุมทุกด้านของการกำกับดูแลและควบคุมดูแลการดำเนินการทางธุรกิจขององค์กร

การบริหารธุรกิจรวมถึงการดำเนินการหรือจัดการการดำเนินการทางธุรกิจและการตัดสินใจ ตลอดจนการจัดองค์กรบุคลากรและทรัพยากรอื่น ๆ อย่างมีประสิทธิภาพเพื่อนำกิจกรรมต่าง ๆ บรรลุเป้าหมายร่วมกัน โดยทั่วไป "การบริหาร" หมายถึงมีหน้าที่ในการจัดการ รวมถึงการเงิน บุคลากร และบริการระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการที่เกี่ยวข้อง
# จังหวัดศรีสะเกษในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 9 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คนข้อมูล สถิติ และผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2538

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 

เขต 1 • เขต 2 • เขต 3
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองศรีสะเกษ, อำเภอกันทรารมย์, อำเภอราษีไศล, อำเภอยางชุมน้อย, อำเภอน้ำเกลี้ยง, อำเภอวังหิน และกิ่งอำเภอพยุห์

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอขุขันธ์, อำเภออุทุมพรพิสัย, อำเภอปรางค์กู่, อำเภอห้วยทับทัน, อำเภอบึงบูรพ์, กิ่งอำเภอภูสิงห์, กิ่งอำเภอเมืองจันทร์ และกิ่งอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ

 เขตเลือกตั้งที่ 3 
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอกันทรลักษ์, อำเภอขุนหาญ, อำเภอไพรบึง, อำเภอโนนคูณ, อำเภอศรีรัตนะ และกิ่งอำเภอเบญจลักษ์
# กริสเตียน ปินาเลส
กริสเตียน ฮาบิเอร์ ปินาเลส (เกิดวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2000) เป็นนักมวยชาวโดมินิกัน เขาเข้ารอบในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 โดยไปถึงรอบก่อนรองชนะเลิศหลังเอาชนะทัวเหอถาเอ่อร์เปี๋ยเค่อ ถังลาถีฮั่น และกาบรีเยล เวออชิช แต่เขาแพ้ให้กับนูร์เบก โอรัลบัย จากคาซัคสถานในรอบก่อนรองชนะเลิศ ทำให้เขาได้รับเหรียญทองแดงhttps://olympics.com/es/paris-2024/atleta/1943368
# เอริสลันดิ อัลบาเรซ
เอริสลันดิ อัลบาเรซ  เป็นนักมวยชาวคิวบา เขาเข้ารอบและเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024https://olympics.com/en/athletes/erislandy-alvarez
# ดานีแยล วาแรลา ดึ ปีนา
ดานีแยล ดาวิด วาแรลา ดึ ปีนา (เกิดวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักมวยมือสมัครเล่นชาวกาบูเวร์ดี เขาเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ประเภทฟลายเวทชาย จากนั้นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 วาแรลา ดึ ปีนาเป็นผู้ถือธงทีมชาติของตนเองในพิธีเปิด และสร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเป็นชาวกาบูเวร์ดีคนแรกที่ได้รับเหรียญโอลิมปิก โดยเขาได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันประเภทฟลายเวท
# สุลต่านอับดุล โมมิน
สุลต่านอับดุล โมมิน  เป็นสุลต่านองค์ที่ 24 แห่งบรูไน ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1852–ค.ศ. 1885 พระองค์เป็นผู้ปกครองในช่วงเวลาที่บรูไนต้องเผชิญกับความท้าทายครั้งใหญ่ รวมถึงการเสียดินแดนให้แก่ซาราวักภายใต้การปกครองของเจมส์ บรูก(James Brooke) ซึ่งเป็นผู้ที่ได้รับสมญานามว่า "รายาผิวขาวแห่งซาราวัก"

 พระราชประวัติ 
สุลต่านอับดุล โมมินทรงเป็นพระราชโอรสของอับดุล วาฮับ ไม่ปรากฏข้อมูลแน่ชัดเกี่ยวกับวันเดือนปีพระราชสมภพ พระองค์ขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1852 ต่อจากสุลต่านโอมาร์ อาลี ไซฟุดดินที่ 2 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่บรูไนกำลังเผชิญกับการแผ่ขยายอำนาจของมหาอำนาจตะวันตกและแรงกดดันจากซาราวัก ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเจมส์ บรูก

 เหตุการณ์สำคัญในรัชสมัย 
 การเสียดินแดนให้แก่ซาราวัก 
ในรัชสมัยของสุลต่านอับดุล โมมิน บรูไนได้สูญเสียดินแดนส่วนใหญ่ให้แก่เจมส์ บรูก ซึ่งกลายเป็น "รายาผิวขาวแห่งซาราวัก" ดินแดนเหล่านี้ถูกผนวกจากบรูไนทีละน้อย ส่งผลให้ขนาดของอาณาจักรลดลงอย่างมาก การสูญเสียดินแดนดังกล่าวสร้างผลกระทบทางเศรษฐกิจและการปกครองอย่างรุนแรงต่อบรูไน

 การเผชิญหน้ากับมหาอำนาจตะวันตก 
สุลต่านอับดุล โมมินต้องรับมือกับการแทรกแซงจากมหาอำนาจตะวันตก เช่น สหราชอาณาจักร และ สหรัฐอเมริกา ซึ่งเริ่มเข้ามามีอิทธิพลในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พระองค์ทรงพยายามรักษาอธิปไตยและความมั่นคงของบรูไนอย่างสุดความสามารถ แม้สถานการณ์ในยุคนั้นจะเต็มไปด้วยความยากลำบาก

 การสวรรคต 
สุลต่านอับดุล โมมินสวรรคตเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1885 หลังจากทรงครองราชย์เป็นเวลา 33 ปี โดยมีสุลต่านฮาชิม จาลิลุล อาลัม อักอามัดดิน ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์
# ยุทธการที่กรุนวอลด์ (มาเตย์โก)
ยุทธการที่กรุนวอลด์  เป็นภาพที่วาดโดยยัน มาเตย์โก ซึ่งแสดงถึงยุทธการที่กรุนวอลด์ และชัยชนะของพันธมิตรราชบัลลังก์แห่งราชอาณาจักรโปแลนด์และแกรนด์ดัชชีลิทัวเนียเหนือคณะอัศวินทิวทอนิกใน ค.ศ. 1410 ภาพวาดนี้มีอายุย้อนไปถึง ค.ศ. 1878 และเป็นหนึ่งในภาพที่แสดงถึงประวัติศาสตร์ของโปแลนด์และลิทัวเนียได้อย่างกล้าหาญที่สุด ภาพวาดนี้จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติในกรุงวอร์ซอ

ภาพนี้เน้นไปที่ฉากการตายของอูลริช ฟอน ยุงกิงเงน ผู้นำ (แกรนด์มาสเตอร์) แห่งคณะอัศวินทิวทอนิก ส่วนตัวละครสำคัญอีกคนหนึ่งคือวีเทาตัสมหาราชแห่งลิทัวเนีย ซึ่งสวมชุดสีแดงและถือดาบ ภาพนี้ได้รับการยกย่องและวิพากษ์วิจารณ์ถึงความซับซ้อนของภาพ เป็นผลงานชิ้นหนึ่งที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของมาเตย์โก และอาจมีส่วนทำให้ภาพลักษณ์ของภาพยุทธการที่กรุนวอลด์เป็นที่นิยม และเป็นที่รู้จักยาวนานในสายตาชาวโปแลนด์และลิทัวเนีย

 ประวัติ 
มาเตย์โกเริ่มรวบรวมวัสดุสำหรับการวาดภาพใน ค.ศ. 1871 เขาเริ่มวาดภาพบนผ้าใบเมื่อช่วง ค.ศ. 1872 และวาดเสร็จสิ้นใน ค.ศ. 1878 ไม่นานหลังจากนั้น เขาได้รับคทาจากสภากรากุฟในพิธีอย่างเป็นทางการ เพื่อเป็นการยอมรับผลงานของเขาและฐานะของเขาในฐานะศิลปินชาวโปแลนด์ที่ได้รับการเคารพมากที่สุดคนหนึ่ง  ภาพวาดนี้ถูกขายในปีนั้นให้กับเดวิด โรเซนบลูม  บุคคลธรรมดาในวอร์ซอ ภาพวาดนี้ถูกจัดแสดงในนิทรรศการนานาชาติมากมาย ใน ค.ศ.1902 ภาพวาดนี้ถูกซื้อมาจากทายาทของโรเซนบลูมโดยสมาคมส่งเสริมวิจิตรศิลป์ (Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych) และจัดแสดงในกรุงวอร์ซอ

เฉกเช่นเดียวกับผลงานอื่น ๆ ยุทธการที่กรุนวอลด์ ถูกชาวโปแลนด์ซ่อนไว้ระหว่างการยึดครองโปแลนด์โดยนาซีเยอรมนี ผลงานนี้เป็นหนึ่งในสองงานศิลปะร่วมกับ Prussian Homage ที่ติดอันดับสูงสุดในรายชื่อภาพวาด "ที่ต้องการมากที่สุด" ของนาซี ซึ่งได้ดำเนินการทำลายโบราณวัตถุที่เป็นวัฒนธรรมของโปแลนด์ทั้งหมดทางกายภาพอย่างเป็นระบบ โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์เสนอเงินรางวัล 10 ล้านมาร์คสำหรับภาพวาดนี้ และสมาชิกหลายคนของขบวนการใต้ดินโปแลนด์ถูกเยอรมันประหารชีวิตเมื่อพวกเขาปฏิเสธที่จะเปิดเผยสถานที่ตั้งแม้ว่าจะถูกสอบสวนและทรมานก็ตาม ภาพวาดนี้รอดจากสงครามหลายปีที่ซ่อนอยู่ใกล้เมืองลูบลิน

ภาพวาดสีน้ำมันนี้ได้รับการบูรณะหลังสงครามโลกครั้งที่สองตั้งแต่ ค.ศ. 1949 และจัดแสดงในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติในกรุงวอร์ซอ ใน ค.ศ. 1999 ยุทธการที่กรุนวอลด์ ถูกยืมไปแสดงที่ลิทัวเนีย ซึ่งได้รับเสียงตอบรับที่ดีเนื่องจากมีจุดเด่นคือวีเทาตัสซึ่งถือเป็นวีรบุรุษของชาติในประเทศนั้น ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 2000 ภาพวาดนี้ต้องได้รับการบูรณะ ใน ค.ศ. 2010 ภาพวาดมีสภาพทรุดโทรมจึงไม่สามารถนำไปจัดแสดงในนิทรรศการพิเศษที่ปราสาทวาเวลเพื่อรำลึกถึงวันครบรอบ 600 ปีของยุทธการได้ ภาพเขียนนี้ได้รับการปรับปรุงใหม่ โดยแล้วเสร็จใน ค.ศ. 2012 หลังจากบูรณะแล้ว ภาพนี้ถูกจัดแสดงอีกครั้งที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
# ดาวพระเสาร์ (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2513)
ดาวพระเสาร์ เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโลดโผน จินตนิยม ขนาด 16 มม. พากย์สด ปี 2513 ที่สร้างจากบทประพันธ์ชื่อเดียวกันของเสนีย์ บุษปะเกศ จากการกำกับของเชษฐ ชัยชนะ นำแสดงโดยสมบัติ เมทะนี, อรัญญา นามวงศ์ และรุจน์ รณภพ เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 ที่โรงภาพยนตร์เอ็มไพร์

ต่อมาในปี พ.ศ. 2525 ดามพ์ ดัสกร ดาวร้ายชื่อดังได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้กลับมาสร้างใหม่อีกครั้ง นำแสดงโดยสรพงศ์ ชาตรี, ทูน หิรัญทรัพย์ และจารุณี สุขสวัสดิ์

 เนื้อเรื่อง 
ดาวพระเสาร์ เรื่องราวของ คฑาหัสต์ ชัชวาล (สมบัติ เมทะนี) ชายหนุ่มลูกเศรษฐีที่พเนจรออกเดินทางมาหาเพื่อนที่ลพบุรีเพราะผิดหวังในความรักจากผู้หญิงชื่อ สนฉัตร ที่เดี๋ยวนี้กลายมาเป็นแม่เลี้ยงของเขา ทำให้เขาได้พบกับ อุทัย ธานี (รุจน์ รณภพ) ชายหนุ่มลูกเศรษฐีเช่นเดียวกันที่กำลังเดินทางไปลพบุรีเพื่อชิงตัว แตง ร่มใบ (อรัญญา นามวงศ์) หญิงสาวคนรักลูกสาวของ กำนันยอด ธงไทย (ถวัลย์ คีรีวัต) ที่กำลังจะเข้าพิธีแต่งงานกับ สิงห์ มโนรมย์ นักเลงใหญ่ผู้มีอิทธิพลจากชัยนาท เพราะผู้ใหญ่ฝั่งอุทัย ธานีและแตง ร่มใบ ไม่ถูกกัน คฑาหัสต์จึงอาสาช่วยอุทัยพาตัวแตง ร่มใบ หนีออกมาจนเกิดเรื่องราวชุลมุนตามมา

 นักแสดง 
 ตัวละคร  นักแสดง คฑาหัสต์ ชัชวาล สมบัติ เมทะนี แตง ร่มใบ อรัญญา นามวงศ์ อุทัย ธานี รุจน์ รณภพ
# ไวน์ (บริการ)
ไวน์  เป็นบริการรับฝากวีดิทัศน์ขนาดสั้นสัญชาติอเมริกันที่สามารถแบ่งปันคลิปวิดีโอแบบวนลูปยาวถึง 6 วินาที ก่อตั้งในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 โดย Rus Yusupov, Dom Hofmann และ Colin Kroll 4 เดือนต่อมา Twitter, Inc. เข้าซื้อบริษัทด้วยเงิน 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ไวนเปิดตัวผ่านแอปไอโอเอสในวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 2013 และผ่านแอนดรอยด์และวินโดวส์ในรุ่นถัดมา

วิดีโอที่เผยแพร่ผ่านเครือข่ายสังคมของไวน์สามารถแชร์ผ่านเครือข่ายสังคมอื่น ๆ เช่น เฟซบุ๊กและทวิตเตอร์ แอปไวน์ยังสามารถใช้สืบค้นวิดีโอหรือกลุ่มวิดีโอในอัปโหลดผ่านธีม และหวังว่าผู้ใช้สามารถทำให้วิดีโอเป็น "เทรนด์" ไวน์แข่งขันกับบริการสื่อสังคมอื่น เช่น อินสตาแกรมและสแนปแชต เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 ไวน์มีผู้ใช้ที่มีความเคลื่อนไหวมากกว่า 200 ล้านบัญชี

เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2016 ทางทวิตเตอร์ประกาศว่าไวน์จะหยุดให้การอัปโหลดทั้งหมด แต่ยังคงชมและดาวน์โหลดได้ ทวิตเตอร์ปิดบริการไวน์ในวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2017 และไม่กี่เดือนถัดมาตัวแอปจึงยุติให้บริการ เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2017 ทวิตเตอร์เปิดตัวคลังข้อมูลออนไลน์ของวิดีโอไวน์ทั้งหมดที่เคยเผยแพร่ ก่อนที่จะปิดตัวลงอย่างเป็นทางการในเดือนเมษายน ค.ศ. 2019 Dom Hofmann ผู้ร่วมก่อตั้งไวน์ ได้สร้างแอปสืบทอดที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับทวิตเตอร์ ซึ่งเปิดตัวในวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 2020 ภายใต้ชื่อไบต์ เปลี่ยนชื่อสองครั้ง และปิดบริการในวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2023

ดูเพิ่ม
 อินเทอร์เน็ตมีม
 ไลกี
 ติ๊กต็อก
# มาโฮเม็ด ซีร็อกโก
ชูลุก เมห์เหม็ด พาชา (ค.ศ. 1525 – 7 ตุลาคม ค.ศ. 1571) รู้จักกันในยุโรปว่า เมห์เหม็ด ซีโรโก (Mehmed Siroco) หรือ มาโฮเม็ด ซีร็อกโก (Mahomet Sirocco) และรู้จักกันพร้อมตำแหน่ง พาชา, เรอิส หรือ เบย์ เป็นเบย์ (ผู้ว่าการแคว้น) ออตโตมันแห่งอะเล็กซานเดรียในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 ทั้งชื่อเล่นต่างชาติและภาษาตุรกี (และรูปสะกดต่าง ๆ) มาจากชื่อลมเมดิเตอร์เรเนียนตอนใต้ชื่อ Sirocco จากภาษากรีก  sirokos และเป็นที่มาของชื่อในภาษาอาหรับลิแวนต์ว่า  shlūq
 
เมห์เหม็ด ซีโรโกได้รับการแต่งตั้งเป็นพลเรือเอกของจักรวรรดิออตโตมันในยุทธการที่เลปันโต (ค.ศ. 1571) สู้รบกับสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ที่นำโดยพลเรือเอก อาโกสติโน บาร์บาริโก เขาเป็นที่รู้จักจากการผู้โจมตีในการต่อสู้แบบก้าวร้าวที่สุด ตัวเขาได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิตขณะสู้รบต่อชาวเวนิสในยุทธการที่เลปันโต เช่นเดียวกันกับบาร์บารีโก เมห์เหม็ด ซีโรโกถูกตัดหัวด้วยดาบของ Giovanni Contarini ชาวเวนิส
 
อ้างอิง