# ปัญญาจารย์ 1
ปัญญาจารย์ 1  เป็นบทแรกของหนังสือปัญญาจารย์ในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์Holman Illustrated Bible Handbook. Holman Bible Publishers, Nashville, Tennessee. 2012. หนังสือปัญญาจารย์ประกอบด้วยคำพูดเชิงปรัชญาของตัวละครที่เรียกว่าปัญญาจารย์ (โคเฮเลท; "ผู้สอน"; "ผู้พูดต่อหน้าที่ชุมนุมชน") อาจประพันธ์ขึ้นในช่วงศตวรรษ 5 ถึง 2 ก่อนคริสตกาล เพชิตตา, ทาร์กุม และทัลมุด ตลอดจนผู้อ่านชาวยิวและคริสต์ศาสนิกชนส่วนใหญ่ถือว่าผู้เขียนหนังสือปัญญาจารย์คือกษัตริย์ซาโลมอน บทที่ 1 ของหนังสือปัญญาจารย์ประกอบด้วยชื่อหนังสือ, อรรถาธิบายของข้อสังเกตพื้นฐานบางประการ และปัญญาของชีวิต โดยเฉพาะความอนิจจังของการแสวงหาปัญญา

 ต้นฉบับ 
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู บทแบ่งออกเป็น 18 วรรค

 พยานต้นฉบับ 
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4QQoh (4Q110; 30 ปีก่อนคริสตกาลค.ศ. 30; วรรคที่หลงเหลือ 8–15)Dead sea scrolls - Ecclesiastes. Quote: 4QQoh 1:1-14 Quote: 4QQoh 1:10-15.

thumb|240px|หน้าที่ประกอบด้วยปัญญาจารย์ 1:1–5:17 จากฉบับกิกาส (Codex Gigas) คัมภีร์ไบเบิลแปลเป็นภาษาละตินในคริสต์ศตวรรษที่ 13

ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; A; ศตวรรษที่ 5) ต้นฉบับภาษากรีกอาจมาจากผลงานของ Aquila of Sinope และผู้ติดตาม

 วรรค 1 
ถ้อยคำของปัญญาจารย์ ผู้เป็นเชื้อสายของดาวิด กษัตริย์ในเยรูซาเล็ม THSV11
"ปัญญาจารย์": "ผู้เรียกประชุม" หรือ "ผู้รวบรวม";  QohelethHebrew Text Analysis: Ecclesiastes 1:1. Biblehubหมายเหตุ [a] ของปัญญาจารย์ 1:1 ใน ESV มีความหมายอย่างง่ายว่า "ผู้สอน" (คำ participle ในภาษาฮีบรู) รากศัพท์มาจากคำว่า qahal ที่มีความหมายว่า "การเรียกประชุม"
 "เชื้อสายของดาวิด กษัตริย์ในเยรูซาเล็ม": อาจหมายถึงกษัตริย์พระองค์ใด ๆ ในเชื้อสายของดาวิด ("Davidic King") ใน ระบุว่าปัญญาจารย์ปกครอง "อิสราเอล" ในกรุงเยซูซาเล็ม หาก "อิสราเอล" หมายรวมถึงราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือแล้ว เชื้อสายของดาวิดที่ได้ปกครองก็มีเพียงซาโลมอนและพระโอรสคือ "เรโหโบอัมผู้ห่างไกลจากปัญญา" จากคำอธิบายเพิ่มเติมในบทที่ 1 และ 2 เป็นที่แน่ชัดว่า "ปัญญาจารย์"นั้นหมายถึงซาโลมอน แม้ว่าจะเลี่ยงการกล่าวพระนาม "ซาโลมอน" ก็ตาม ไม่ได้อ้างถึงอย่างชัดเจนอย่างใน หรือ

 บทนำ (วรรค 2-11) 
 วรรค 2 
ปัญญาจารย์กล่าวว่า อนิจจัง อนิจจัง
อนิจจัง อนิจจัง สารพัดอนิจจัง THSV11
คัมภีร์ไบเบิลอังกฤษเล็กซ์แฮมเรียกวรรคนี้ว่าเป็น "คติพจน์" (motto) ของปัญญาจารย์ Lexham English Bible คติพจน์นี้ปรากฏอีกครั้งในช่วงท้ายของคำสอนของปัญญาจารย์ในปัญญาจารย์ 12:8 "อนิจจัง" ซึ่งเป็นคำสำคัญของหนังสือปัญญาจารย์ แปลมาจากคำภาษาฮีบรูว่า , hebelHebrew Text Analysis: Ecclesiastes 1:2. Biblehub ซึ่งมีความหมายว่า "ความไม่มีสาระ" หรือ "ความไร้แก่นสาร"  ในทางรูปธรรมใช้หมายถึง "ควัน", "ไอน้ำ", หรือ "ลมหายใจ" และในเชิงเปรียบเทียบใช้หมายถึง 'สิ่งที่หายวับไปหรือว่องไว' (มีความแตกต่างกันขึ้นกับบริบท)หมายเหตุ [a] ของปัญญาจารย์ 1:2 ใน ESV อาจแปลได้ว่า 'ความไร้เหตุผล, ความคับข้องใจ, ความไร้ประโยชน์, ความไร้สาระ'หมายเหตุ a ของปัญญาจารย์ 1:2 ใน NKJV คำนี้ปรากฏ 5 ครั้งในวรรคนี้วรรคเดียวและปรากฏอีก 29 ครั้งในหนังสือปัญญาจารย์

"อนิจจัง อนิจจัง" มาจากความในภาษาฮีบรู:  (habel habalim)

 วรรค 3 
มนุษย์ได้ประโยชน์อะไรจากการตรากตรำทุกอย่างของเขา
ซึ่งเขาตรากตรำภายใต้ดวงอาทิตย์นั้น THSV11
คำถามเชิงโวหารนี้เป็นไปตามคำกล่าวเกี่ยวกับ "อนิจจัง"  และเป็นไปตามการพรรรณนาถึงโลกที่ 'ไม่ยอมรับความพยายามของมนุษย์'
"ประโยชน์" (, Hebrew Text Analysis: Ecclesiastes 1:3. Biblehub): คำที่ใช้ในการค้าขาย (โบราณ)
ทั้งคำนาม "การตรากตรำ" และคำกริยา "ตรากตรำ" มาจากรากศัพท์ภาษาฮีบรู amal (, เป็นคำนามหรือคำกริยา) ที่อาจหมายถึง 'ความพยายามทางกาย' (เปรียบเทียบกับ) หรือ 'ความหนักหน่วงทางจิตใจและอารมณ์' (เปรียบเทียบกับ; 

 วรรค 9 
วรรค 9 มีคำกล่าวที่เป็นที่รู้จักอย่างดีว่า "ไม่มีสิ่งใดใหม่ภายใต้ดวงอาทิตย์"

 วรรค 11 
ไม่มีการจดจำถึงคนสมัยก่อน
และไม่มีการจดจำถึงคนสมัยหลังที่จะเกิดมา
โดยคนรุ่นต่อมา THSV11

 ความอนิจจังของการแสวงหาปัญญา (วรรค 12–18)