wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ท้าวอินทรสุริยา (อาบ ชูโต)
ท้าวอินทรสุริยา ชื่อเดิม อาบ ชูโต เป็นพระพี่เลี้ยงใน สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร และต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์ให้เป็น ท้าวอินทรสุริยา ตำแหน่งคุณท้าวว่าการห้องวิเสท https://writer.dek-d.com/bird711/story/viewlongc.php?id=524172&chapter=80

โดยสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร นั้นทรงบันทึกในจดหมายเหตุรายวัน ส่วนพระองค์ ถึงคุณท้าวท่านนี้ หลายตอน บางตอนอ่านแล้วน่ารักน่าเอ็นดูทั้งพระองค์ท่านเองและคุณท้าวท่านตรัสเรียกคุณท้าวว่า “ยายอิน” 

เมื่อพระชนมายุเพียง ๕ พรรษา ทรงบันทึกว่า วันเสาร์ที่ ๓๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๒๖

“วันนี้เราขี้เกียจอ่านหนังสือ ยายอินเตือนให้เราอ่าน เราร้องไห้สองหน เราอ่านเล็กน้อย กลับมายายอินล้อเรา เราชกกับยายอิน...ฯลฯ...”และ

“...ยายอินมาเล่าถึงไปดูรับแขกเมือง...“

“...เราเล่นกับยายอิน...“

ทว่าแม้จะเป็นพระพี่เลี้ยง ซึ่งใกล้ชิดสนิทสนมและดูจะโปรดมาก เมื่อยายอินของพระองค์ท่านบกพร่อง ก็ไม่ทรงเข้าข้าง แสดงว่าทรงรู้จักคิด รู้จักว่าความรับผิดชอบคืออะไร ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์

ทรงบันทึกเมื่อวันที่ ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๔๒๘ พระชนมายุย่างเข้า ๗ พรรษา ว่า

“สองโมงเศษแต่งตัวไปทรงบาตร ทูลหม่อมบนไม่ได้เสด็จลง เราทรงแทน พระแปดสิบ ข้าวไม่พอ เราออกฉุนเต็มแก่ ได้เรียกยายอินมาต่อว่า แกกลับพูดเละละ บ่ายเราไปบน เฝ้าที่สวนสวรรค์ ทูลหม่อมบนทรงก่อเขา เราทูลถึงข้าวบาตรไม่พอ รับสั่งว่าให้เราเอาตัวยายอินมาเฆี่ยนเสีย...“

วันที่ ๑๓ เมษายน ๒๔๒๘ ทรงบันทึกว่า

“...เมื่อเสด็จที่ไพศาล (พระที่นั่งไพศาลทักษิณ) รับสั่งถามยายอินเรื่องของทรงบาตร ยายอินฉุนเราใหญ่ เราไม่เข้ากับผู้ผิดแน่ เห็นอะไรก็ต้องทูลให้ทูลหม่อมบนทรงทราบ...“

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, การถวายบังคมพระบรมรูปแลพระราชทานเครื่องราชอิศริยาภรณ์, 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1894, หน้า 262
 80px|border เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลปัจจุบันฝ่ายใน , เล่ม ๒๕, ตอน ๓๙, ๒๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๕๑, หน้า ๑๑๕๓
# คอนเทเจี้ยน สัมผัสล้างโลก
คอนเทเจี้ยน สัมผัสล้างโลก  เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวระทึกขวัญ ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2011 กำกับโดย สตีเว่น โซเดอเบิร์ก เป็นเรื่องของการระบาดทั่วของไวรัสที่ติดต่อผ่านการสัมผัสวัตถุ ความพยายามของนักวิจัยและเจ้าหน้าที่สาธารณสุขในตรวจหาเชื้อและกักกันโรค ความโกลาหลเมื่อสังคมสิ้นไร้ขื่อแปหลังการระบาดของโรค และการผลิตวัคซีนเพื่อชะลอการระบาดของโรค 

โซเดอร์เบิร์ก และผู้เขียนบทคือ สกอตต์ ซี. เบิร์นส์ (ซึ่งเคยร่วมงานกันมาแล้วในภาพยนตร์เรื่อง สายลับ..โอละพ่อ (The Informan!, 2009) ซึ่งหลังจากภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวออกฉาย เบิร์นส์ ก็ได้เสนอแนวคิดที่จะทำภาพยนตร์ระทึกขวัญทางการแพทย์เกี่ยวกับการระบาดอย่างรวดเร็วของเชื้อไวรัส ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจมากจากการระบาดทั่วของเชื้อโรคต่าง ๆ ในช่วงเวลานั้น ได้แก่ การระบาดทั่วของโรคซาร์ส ค.ศ. 2003 และการระบาดทั่วของไข้หวัดใหญ่ 2009 เพื่อที่จะสามารถนำเสนอเหตุการณ์ระหว่างการระบาดของโรคได้อย่างสมจริง เบิร์นส์ ได้ปรึกษากับตัวแทนขององค์การอนามัยโลก และผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ที่มีชื้อเสียง เช่น ดับเบิลยู. เอียน ลิปกิ้น และ ลอว์เรนซ์ "แลร์รี่" บริลเลียนท์ส ด้วย การถ่ายทำหลักเริ่มขึ้นในฮ่องกงเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 และถ่ายทำต่อจนสิ้นสุดในชิคาโก แอตแลนตา ลอนดอน เจนีวา และซานฟรานซิสโก จนสิ้นสุดการถ่ายทำในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011

การตอบรับ
การได้รับความสนใจใหม่
ใน ค.ศ. 2020 ขณะที่มีการระบาดของโคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่ ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกหยิบยกมาพูดถึงเป็นกระแสอีกครั้ง
# รุบอุลฮิซบ์
รุบอุลฮิซบ์  เป็นสัญลักษณ์อิสลามที่มีรูปสี่เหลี่ยมสองรูปซ้อนกัน ในภาษาอาหรับ รุบอ์ หมายถึง "หนึ่งส่วนสี่" ส่วน ฮิซบ์ หมายถึง "กลุ่ม" ตอนแรกมีที่ใช้ในอัลกุรอาน โดยการแบ่งเป็น 60 ฮิซบ์ (60 กลุ่มของความยาวที่เท่ากันโดยประมาณ) ตัวสัญลักษณ์มักจะกำหนดทุก ๆ หนึ่งในสี่ของฮิซบ์ ในขณะที่ฮิซบ์คือครึ่งหนึ่งของยุซ หลังจากนั้นจึงถูกใช้เป็นตอนจบของบทในอักษรวิจิตรอาหรับ สัญลักษณ์นี้มีในยูนิโคด ۞ ที่ U+06DE

การใช้งาน
thumb|150px|แผนการพัฒนาการเปโตรนาสทาวเวอร์หอที่ 1 ชั้น 43 หรือแผนจากสัญลักษณ์รุบอุลฮิซบ์Galal Abada, "2004 On Site Review Report: Petronas Office Towers, Kuala Lumpur, Malaysia" 
เราสามารถพบรุบอุลฮิซบ์ได้ใน:
 ธงของราชวงศ์มารินิดและซะอาดีแห่งโมร็อกโก
 ตราแผ่นดินของเติร์กเมนิสถานในปัจจุบัน
 ตราแผ่นดินของอุซเบกิสถานในปัจจุบัน
 ธงของพรรคอะซัด
 ธงอย่างไม่เป็นทางการของคาซัคสถานในคริสตทศวรรษ 1990
 ตราทางการของกองกำลังพิเศษ "บอสนา" (Special Police Squad "Bosna") ในกระทรวงมหาดไทยของสาธารณรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ในระหว่างการล้อมเมืองซาราเยโว
 ธงสมมติของรัฐฮาทัยในภาพยนตร์ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า 3 ตอน ศึกอภินิหารครูเสด
 ตราขององค์การขบวนการลูกเสือคาซัคสถาน (Organization of the Scout Movement of Kazakhstan)
 อดีตตราของสภาลูกเสือและเนตรนารีแห่งอิรัก (Iraq Boy Scouts and Girl Guides Council)
ตราของรถไฟใต้ดินไคโร
 ตึกรูปแปดเหลี่ยม  
อิสรออ์และมิอ์รอจญ์: การพบกันของพระจันทร์เสี้ยวและดวงดาว 

รูปตัดของเปโตรนาสทาวเวอร์มีแบบจากรุบอุลฮิซบ์ แต่ได้เพิ่มวงกลมเล็ก ๆ อีกเพื่อเพิ่มพื้นที่ของชั้น

ดาวอัลกุดส์
thumb|170px|ดาวอัลกุดส์แบบมาตรฐาน
ดาวอัลกุดส์ (, najmat al-Quds) เป็นสัญลักษณ์รุบอุลฮิซบ์แบบอิสลามที่เจาะจงกับอัลกุดส์ (ป.ล. เยรูซาเลม)

ดูเพิ่ม
 ดาวแห่งพระลักษมี
 สุญูด ซึ่งใช้สัญลักษณ์นี้ ۩ ในกุรอานส่วนใหญ่
 รายชื่อสัญลักษณ์ดาว
 ดาวแปดแฉก
# เดิงแกร์ก
เดิงแกร์ก (,), ดืงแกร์เกอ  หรือ ดันเคิร์ก  เป็นเมืองและเทศบาลในจังหวัดนอร์ แคว้นโอดฟร็องส์ ทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของประเทศโดยห่างจากชายแดนประเทศเบลเยียมประมาณ  และมีอ่าวจอดเรือที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามของประเทศ ประชากรในเขตเทศบาลเดิงแกร์ก ณ วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2560 มีจำนวน 87,353 คน
# คริสโตเฟอร์ แมคควอรี
คริสโตเฟอร์ แมคควอรี  เกิดเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1968 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้างและนักเขียนบทชาวอเมริกัน เขาได้รับรางวัล แบฟตาอะวอร์ด, อินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอดส์ และ รางวัลออสการ์ สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม สำหรับภาพยนตร์ลึกลับนีโอนัวร์เรื่อง ปล้นไม่ให้จับได้ (1995)

แมคควอรี ได้เปิดตัวในฐานะผู้กำกับด้วยภาพยนตร์สยองขวัญอาชญากรรมเรื่อง เดอะ เวย์ ออฟ เดอะ กัน (2000) เขาทำงานร่วมกับ ทอม ครูซ บ่อยครั้ง หลังจากเขียนบทและกำกับภาพยนตร์แอ็คชั่นเรื่อง ยอดคนสืบระห่ำ (2012), มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ปฏิบัติการรัฐอำพราง (2015) และ มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ฟอลล์เอาท์ (2018) เขายังเป็นส่วนหนึ่งของทีมนักเขียนในภาพยนตร์เรื่อง ยุทธการดับจอมอหังการ์อินทรีเหล็ก (2008), ซูเปอร์นักรบดับทัพอสูร (2014), เดอะ มัมมี่ (2017) และ ท็อปกัน: มาเวอริค (2022)

ผลงาน
ภาพยนตร์
 ปี เรื่อง ตำแหน่ง หมายเหตุ ผู้กำกับ เขียนบท ผู้อำนวยการสร้าง 1993 พับบลิค แอคเซส    1995 ปล้นไม่ให้จับได้    2000 เอ็กซ์-เม็น: ศึกมนุษย์พลังเหนือโลก    เดอะ เวย์ ออฟ เดอะ กัน    2008 ยุทธการดับจอมอหังการ์อินทรีเหล็ก    2010 ทริปลวงโลก    2011 มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ปฏิบัติการไร้เงา    2012 แจ็ค รีชเชอร์: ยอดคนสืบระห่ำ    2013 แจ็คผู้สยบยักษ์    เดอะ วูล์ฟเวอรีน    2014 ซูเปอร์นักรบดับทัพอสูร    2015 มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ปฏิบัติการรัฐอำพราง    2016 แจ็ค รีชเชอร์: ยอดคนสืบระห่ำ 2    โร้ค วัน: ตำนานสตาร์ วอร์ส    2017 เดอะ มัมมี่    อเมริกัน เมด    2018 มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ฟอลล์เอาท์    2022 ท็อปกัน: มาเวอริค    2023 มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ล่าพิกัดมรณะ ตอนที่หนึ่ง    2025 มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ล่าพิกัดมรณะ ตอนที่สอง    

โทรทัศน์
 ปี เรื่อง เขียนบท ผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหาร หมายเหตุ1994 NYPD บลู    1997 ดิ อันเดอร์เวิลด์    2010 เพอร์เซินส์ อันโนน    2022 แจ็ค รีชเชอร์: ยอดคนสืบระห่ำ   

ผลตอบรับ
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 5 เรื่องของ คริสโตเฟอร์ แม็คควอรี่
 ปี เรื่อง รอตเทนโทเมโทส์ เมทาคริติก ไอเอ็มดีบี ทุนสร้าง รายได้ทั่วโลก 2000  เดอะ เวย์ ออฟ เดอะ กัน 12px 46%   49   6.6   $8,500,000  $13,200,972 2012  แจ็ค รีชเชอร์: ยอดคนสืบระห่ำ 12px 64%   50   7.0   $60,000,000  $218,340,595 2015  มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ปฏิบัติการรัฐอำพราง 12px 94%   75   7.4   $150,000,000  $682,716,636 2018  มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ฟอลล์เอาท์ 12px 97%   87   7.7   $178,000,000  $791,120,426 2023  มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ล่าพิกัดมรณะ ตอนที่หนึ่ง 12px 96%   81   7.7   $219,000,000  $567,535,383 เฉลี่ย  รวม 12px 79%  68 7.3 $615.5 ล้าน $2,272,914,012
16px  

สีแดง  สีส้ม  สีเขียว   

$
# จอช โบรลิน
จอช โบรลิน หรือนามเต็ม โจชัวร์ เจมส์ โบรลิน เกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 1968 Screen World 2003, By John Willis, Barry Monush. Published by Hal Leonard Corporation, 2004. ,  https://sfcinemacity.com/news-activity/news-1115 รู้จักกับ จอช โบรลิน ดาราที่ฮอตที่สุดในซัมเมอร์ 2018 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ที่มีผลงานการแสดงเรื่องต่างๆมากมาย The Goonies (1985), Mimic (1997), Hollow Man (2000), Grindhouse (2007), ล่าคนดุในเมืองเดือด (2007), อเมริกันอันธพาล (2007), W. (2008), ฮาร์วีย์ มิลค์ ผู้ชายฉาวโลก (2008), True Grit (2010), เมนอินแบล็ค หน่วยจารชนพิทักษ์จักรวาล 3 (2012), Vice Inherent (2014), Sicario (2015), Hail, Caesar! (2016) และ เดดพูล 2 (2018) 

จอช โบรลิน กับ มาร์เวลคอมิกส์ ในบทบาทที่สร้างชื่อเสียงให้โด่งดังไปทั่วโลกอย่าง ธานอส  ตัวร้ายคนสำคัญของจักรวาลมาร์เวล ออกฉากครั้งแรกใน รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล (2014) อีกทั้งยังปรากฏตัวใน อเวนเจอร์ส: มหาศึกอัลตรอนถล่มโลก (2015) และ อเวนเจอร์ส: มหาสงครามล้างจักรวาล (2018) และ อเวนเจอร์ส: เผด็จศึก (2019) ทั้งๆที่บทนี้เขาไม่ได้ถูกเสนอชื่อมาเล่นเลยhttps://movie.mthai.com/movie-news/257256.html  คนวาดธานอส เปิดใจ ไม่มีชื่อของ จอช โบรลิน อยู่ในหัวเลย ตอนที่หานักแสดงมารับบทนี้

จอช โบรลิน ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง รางวัลออสการ์, รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ และ อินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอด จากผลงานที่เขาสร้างชื่อไว้ก่อนหน้านี้
# ดันเคิร์ก (แก้ความกำกวม)
ดันเคิร์ก สามารถหมายถึง
 เดิงแกร์ก เมืองและเทศบาลในแคว้นโอดฟร็องส์ ทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส
 ยุทธการที่เดิงแกร์ก ปฏิบัติการทางทหารซึ่งเกิดระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
 ดันเคิร์ก (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2560) ผลงานโดยคริสโตเฟอร์ โนแลน
# อัลอะละมัยน์
อัลอะละมัยน์  เป็นเมืองหนึ่งในเขตผู้ว่าการมัฏรูห์ทางตอนเหนือของประเทศอียิปต์ ตั้งอยู่ริมอ่าวอาหรับ (ส่วนหนึ่งของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน) ห่างจากเมืองอะเล็กซานเดรียไปทางทิศตะวันตก  และห่างจากกรุงไคโรไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
# ปรัชญาภูมิศาสตร์
ปรัชญาภูมิศาสตร์ เป็นสาขาย่อยของปรัชญาที่เกี่ยวข้องกับปัญหาทางญาณวิทยา  อภิปรัชญา  และ อรรฆวิทยาในภูมิศาสตร์  โดยวิธีการทางภูมิศาสตร์ทั่วไปและปัญหาที่มีความสัมพันธ์ในวงกว้าง อย่างเช่น  การรับรู้และการแสดงของพื้นที่และสถานที่  

 แนวคิด  
แม้นจะมีการถกเถียงกันในประเด็นวิธีการวิทยาที่เกี่ยวข้องกับความรู้ทางภูมิศาสตร์มานานหลายศตวรรษ  ผลงาน The Nature of Geography: A Critical Survey of Current Thought in the Light of the Past  ของ Richard Hartshorne (1899–1992)  ตีพิมพ์ออกสู่สาธารณชนในปี 1939  ซึ่งเป็นผลงานหลักชิ้นแรกที่พิมพ์เป็นภาษาอังกฤษอย่างเป็นระบบ   และช่วยกระตุ้นให้เกิดความเรียงเชิงวิพากษ์อีกหลายสำนวนในหลายทศวรรษถัดมา   John Kirtland Wright (1891-1969)  นักภูมิศาสตร์ชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงในด้านการทำแผนที่ และการศึกษาประวัติศาสตร์ความคิดทางภูมิศาสตร์   เขาได้รับประกาศเกียรติคุณเกี่ยวกับด้านธรณีวิทยา ในปี 1947   เพื่อการศึกษาความรู้ทางภูมิศาสตร์ในวงกว้าง    หนังสือเล่มอื่นที่อ้างว่าเป็นผลงานสำคัญในสาขานี้  ได้แก่ คำอธิบายในทางภูมิศาสตร์ของ  David Harvey  เมื่อปี 1969  และการสร้างพื้นที่ ของ Henri Lefebvre  เมื่อปี 1974   นับเป็นการอภิปรายในประเด็นต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในภายหลังซึ่งส่วนหนึ่งเป็นแรงบันดาลใจในการก่อตั้ง สมาคมปรัชญาและภูมิศาสตร์ ในยุค 1990's 

สมาคมปรัชญาและภูมิศาสตร์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ.1997 โดย Andrew Light นักปรัชญาประจำมหาวิทยาลัย George Mason University และ Jonathan Smith นักภูมิศาสตร์ประจำมหาวิทยาลัย Texas A&M University วารสารปรัชญาและภูมิศาสตร์ที่เป็นบทวิจารณ์ประจำปีทั้งสามเล่มตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Rowman & Littlefield Press ซึ่งต่อมากลายเป็นวารสารรายปักษ์ที่ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Carfax นักภูมิศาสตร์ได้ตีพิมพ์วารสารจริยศาสตร์ สถานที่ และสิ่งแวดล้อม เมื่อปี ค.ศ.2005  และได้นำวารสารฉบับนี้รวมเข้ากับวารสารอื่นกลายเป็น จริยศาสตร์ สถานที่ และสิ่งแวดล้อม: วารสารปรัชญาและภูมิศาสตร์ที่ตีพิมพ์โดย Routledge  วารสารดังกล่าวได้รับการแก้ไขโดย Light and Smith จนกระทั่งปี 2009  และได้ตีพิมพ์ผลงานของนักปรัชญา  นักภูมิศาสตร์และนักวิชาการอื่น ๆ ในสาขาที่เกี่ยวกับปัญหาของพื้นที่  สถานที่และสิ่งแวดล้อมซึ่งมีการตีความที่หลากหลาย   และได้รับการยอมรับว่าเป็นเครื่องมือในการขยายขอบเขตของสาขาจริยศาสตร์สิ่งแวดล้อมรวมถึงการทำงานในสภาพแวดล้อมในเขตเมือง 

ในปี 2009 Smith ลาออกจากการทำงานวารสารส่วน Benjamin Hale แห่งมหาวิทยาลัย Colorado  ได้เข้ามาเป็นบรรณาธิการร่วมคนใหม่   Hale and Light เปิดตัววารสารเกี่ยวกับจริยศาสตร์  นโยบาย  และสิ่งแวดล้อมอีกครั้งในเดือนมกราคม 2011  ในขณะที่วารสารได้มุ่งเน้นไปที่ความสัมพันธ์ระหว่างจริยศาสตร์สิ่งแวดล้อมกับนโยบาย  แต่ก็ยังยินยอมการเสนอผลงานที่เกี่ยวข้องจากนักภูมิศาสตร์ 

หนังสือชุดซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกโดย Rowman & Littlefield  และสำนักพิมพ์ Cambridge Scholars Press ในภายหลัง  เริ่มต้นในปี 2002 เพื่อเผยแพร่รายงานการประชุมในวาระการประชุมประจำปีของสมาคมปรัชญาและภูมิศาสตร์ ซึ่งจัดขึ้นโดย Gary Backhaus และ John Murungi จากมหาวิทยาลัย Towson    ในปี 2005 สมาคมที่ให้การสนับสนุนการประชุมประจำปีเหล่านี้ได้กลายเป็น สมาคมระหว่างประเทศเพื่อการศึกษาด้านสิ่งแวดล้อม  พื้นที่  และสถานที่   ในปี 2009 มีหนังสือชุดวารสารวิชาการทางด้านสิ่งแวดล้อม  พื้นที่  และสถานที่  ซึ่งได้จัดพิมพ์และแก้ไขโดย C. Patrick Heidkamp, Troy Paddock และ Christine Petto จากมหาวิทยาลัยแห่งรัฐคอนเนคติกัทตอนใต้
# กลุ่มอาการจากการหลั่งไซโตไคน์
กลุ่มอาการจากการหลั่งไซโตไคน์  เป็นกลุ่มอาการตอบสนองต่อการอักเสบทั่วร่างกายประเภทหนึ่ง พบเป็นภาวะแทรกซ้อนของโรคหรือการติดเชื้อบางประเภท และยังพบเป็นผลข้างเคียงของการให้ยาแอนติบอดีชนิดเดี่ยวบางประเภท และการรักษาด้วยการรับเซลล์ที กรณีที่ผู้ป่วยมีอาการรุนแรงอาจเรียกว่า พายุไซโตไคน์ 
อ้างอิง
# เรดเลสเตอร์
เรดเลสเตอร์  หรือชื่อสั้น ๆ เช่น เลสเตอร์  หรือ เลสเตอร์เชอร์ชีส  เป็นชีสอังกฤษ ผลิตด้วยกรรมวิธีที่คล้ายกันกับเชดดาร์ชีส แต่มีผิวที่เปราะขุยกว่า และมักใช้เวลาหมักที่ 6-12 เดือน เปลือก (rind) ของเรดเลสเตอร์เป็นสีแดงส้ม มีราคล้ายผงอยู่บนนั้น ตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ผู้ผลิตใช้การเติมอันนัตโตลงไปเพื่อให้เกิดสีส้ม เรดเลสเตอร์ผลิตมาจากนมวัว และตั้งชื่อตามเลสเตอร์เชอร์ เคาน์ทีในประเทศอังกฤษ เรดเลสเตอร์แบบดั้งเดิมจะค่อนข้างมีเนื้อแน่นและแห้ง เปราะเล็กน้อย รสชาติออกหวานและนุ่มนวลนั้นจะเข้มขึ้นเมื่อยิ่งหมักไว้นานขึ้น ส่วนที่ผลิตแบบ Block-made มีลักษณะชื้นกว่า และมีรสหวานตามพร้อมทั้งผวคล้ายครีม
# เมอเมเลียฟอร์มิส
เมอเมเลียฟอร์มิส (แปลว่า "รูปร่างคล้ายสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม") เป็นเคลดที่ประกอบด้วยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมและสัตว์ชนิดใกล้เคียงที่สูญพันธุ์ไปแล้ว กลุ่มนี้แผ่ปรับตัวจากซีโนดอนต์โพรไบโนเนเธีย เมอเมเลียฟอร์มิสนิยามขึ้นเป็นเคลดที่เกิดเป็นบรรพบุรุษร่วมที่ใกล้กันที่สุดของมอร์แกนูโคดอนตากับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม กลุ่มหลังนี้เป็นเคลดที่เกิดเป็นบรรพบุรุษร่วมที่ใกล้กันที่สุดของอันดับมอนอเทรมาตา ชั้นฐานสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้อง และชั้นฐานพลาเซนทาเลีย เมอมาเลียฟอร์มิสยังมีสัตว์อื่นนอกจากมอร์แกนูโคดอนตาและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ได้แก่ ดอโคดอนตา และ แฮโดรโคเดียม และยังมีไทกิเธอเรียมจากยุคไทรแอสซิก ซึ่งเป็นสมาชิกที่เก่าแก่ที่สุดของกลุ่ม

เมอเมเลียฟอร์มิสเป็นคำจากการตั้งชื่อทางวิวัฒนาการชาติพันธุ์ การจัดสิ่งมีชีวิตหนึ่งให้เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมแต่เดิมนั้นอยู่บนพื้นฐานของลักษณะ ทำให้กลุ่มสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมเป็นกลุ่มที่ครอบคลุมมากกว่ากลุ่มเมอเมเลียฟอร์มิสเล็กน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อนุกรมวิธานที่อยู่บนพื้นฐานของลักษณะโดยปกติจะรวมแอดีโลบาซิเลียสกับไซโนโคโนดอนเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม แม้ว่าสองสกุลนี้จะอยู่นอกเหนือนิยามของเมอเมเลียฟอร์มิสก็ตาม สกุลทั้งสองดังกล่าวถูกรวมเข้าไปในเมอเมเลียมอร์ฟา ซึ่งเป็นเคลดที่ใหญ่กว่า โดยเคลดนี้นิยามขึ้นเป็นบรรพบุรุษร่วมที่ใกล้กันที่สุดของไทรทีโลดอนทิดีกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม กลุ่มที่ใหญ่กว่าดังกล่าวรวมวงศ์บางวงศ์ที่อนุกรมวิธานบนพื้นฐานของลักษณะไม่จัดรวมให้อยู่ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ดังเช่นไทรทีโลดอนทิดีและแบรซิโลดอนทิดี
# ดิปโล
ทอมัส เวสลีย์ เพนซ์ (เกิด 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978) หรือชือในวงการคือ ดิปโล (Diplo) เป็นดีเจ นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง ชาวอเมริกัน มีพื้นเพอยู่ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นสมาชิกนำและผู้ร่วมก่อตั้งกลุ่มดนตรีแนวแดนซ์ฮอลล์ที่ชื่อ เมเจอร์เลเซอร์ ยังเป็นสมาชิกวงซูเปอร์กรุปที่ชื่อ แอลเอสดี อันประกอบด้วยสมาชิกคือ เซีย และแลบรินท์ เขายังเป็นสมาชิกวงดูโอ แจ็กยูที่ร่วมกับดีเจสกริลเลกซ์ และเป็นสมาชิกวง ซิลก์ซิตีกับมาร์ก รอนสัน เขาเป็นผู้ก่อตั้งและบริหารค่ายเพลงแมดดีเซนต์ และร่วมก่อตั้งองค์กรไม่แสวงหาผลประโยชน์ ฮีปส์ดีเซนต์ เขายังเคยเป็นครูสอนภาษาอังกฤษในประเทศญี่ปุ่นและครูที่ฟิลาเดลเฟีย ในช่วงปี ค.ศ. 2013 ออกอีพีชุด Revolution เข้าชาร์ตสัปดาห์แรกที่อันดับ 68 บนชาร์ต  บิลบอร์ด 200

ในช่วงที่เริ่มมีชื่อเสียง ดิปโล ทำงานร่วมกันนักดนตรีชาวอังกฤษ เอ็ม.ไอ.เอ. ศิลปินที่ถือว่าทำให้เขาเป็นที่รู้จักในช่วงแรก ต่อมาเขาและโปรดิวเซอร์ของ เอ็ม.ไอ.เอ. ที่ชื่อ สวิตช์ ทำโปรเจกต์แดนซ์ฮอลล์และซีรีส์การ์ตูนที่ชื่อ Major Lazer จากนั้นก็ได้ทำงานผลิตมิกซ์เทปร่วมกับศิลปินป็อปมากมาย อาทิ เกว็น สเตฟานี, ดาย แอนต์วูร์ด, บริตนีย์ สเปียส์, มาดอนนา, ชากีรา, บียอนเซ่ โนวส์, เอลลี โกลดิง, โนเดาต์, จัสติน บีเบอร์, อัชเชอร์, สนูป ด็อกก์, ทริปปี เรดด์, คริส บราวน์, ซีแอล, จีดรากอน, แบดบันนี, มุ และป็อปปีDiplo: Interview – Time Out London . Timeout.com (January 19, 2009). Retrieved on October 23, 2010.Diplo: The Stylus Interview – Article . Stylus Magazine. Retrieved on October 23, 2010.Interviews: Diplo . Pitchfork (April 3, 2005). Retrieved on October 23, 2010.Dan DeLuca, "Musical Diplo-mat", The Philadelphia Inquirer, Jan 19, 2006, Pg C01
# พระครูพิพัฒนิโรธกิจ (ปาน)
พระครูพิพัฒนิโรธกิจ หรือ หลวงพ่อปาน เป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดมงคลโคธาวาส (วัดบางเหี้ย) และพระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงจากการสร้างเขี้ยวเสือแกะ

 ประวัติ 
หลวงพ่อปาน เป็นชาวตำบลบางเหี้ย (ตำบลคลองด่านในปัจจุบัน) เกิดปี พ.ศ. 2368 เป็นบุตรคนที่ 3 ของนายปลื้มกับนางตาล มีเชื้อสายจีนทั้งสองคน เมื่อโตขึ้นได้เรียนหนังสือที่วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร แล้วบวชเป็นสามเณรโดยมีพระศรีสากยบุตร (เซ่ง) เป็นพระอุปัชฌาย์ แต่ภายหลังได้ลาสิกขาบทเพื่อกลับมาช่วยทำงานหาเลี้ยงครอบครัว จนอายุครบ 20 ปี จึงอุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดอรุณราชวราราม โดยมีพระศรีสากยบุตร (เซ่ง) เป็นพระอุปัชฌาย์ ไม่ปรากฏฉายาแน่ชัด (บ้างว่าติสฺสโร บ้างว่าอคฺคปญฺโ) ท่านอยู่ศึกษากรรมฐานพอสมควรแล้วจึงลากลับมาอยู่วัดมงคลโคธาวาส และได้เป็นเจ้าอาวาสต่อมา 

ในการพระราชพิธีฉัตรมงคล ร.ศ. 120 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้เลื่อนเป็นพระครูสัญญาบัตรที่พระครูพิพัฒนิโรธกิจ มีนิตยภัตราคาเดือนละ 6 บาท พัดยศเป็นตาลปัตรพุดตานพื้นกำมะหยี่ขาวหักทองขวาง ท่านมาไม่ทันงานพระราชพิธี จึงโปรดเกล้าฯ ให้กระทรวงธรรมการส่งสัญญาบัตร ไตร และพัดยศไปพระราชทาน

พระราชหัตถเลขาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว "เรื่องเสด็จประพาสมณฑลปราจีน" เมื่อ ร.ศ. 127 เพื่อตรวจเยี่ยมการสร้างประตูชลประทานคลองบางเหี้ย ทรงเล่าว่าได้พบพระครูปาน เนื้อความในพระราชหัตถเลขาว่า [พิมพ์ในงานพระเมรุ พลเอก สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร] (อักขรวิธีตามพระราชหัตถเลขา)

พระครูพิพัฒนิโรธกิจ อาพาธเป็นฝีในคอ มรณภาพเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2453 เวลา 22:45 นาที  ถึงวันอาทิตย์ที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2454 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้เจ้าพนักงานส่งหีบเพลิงไปพระราชทานเพลิงศพ และพระราชทานเงิน 1,000 สตางค์ ผ้าขาวพับ 2 พับ
# เดียป
เดียป  เป็นเมืองและเทศบาลชายฝั่งทะเลในเขตเดียป จังหวัดแซน-มารีตีม แคว้นนอร์ม็องดี ทางภาคเหนือของประเทศฝรั่งเศส ณ วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2560 ในเขตเทศบาลเมืองนี้มีจำนวนประชากร 29,080 คน

เดียปเป็นเมืองท่าริมช่องแคบอังกฤษตรงปากแม่น้ำอาร์ก มีชื่อเสียงเรื่องหอยพัด และมีบริการเรือข้ามฟากไปยังนิวเฮเวินในอังกฤษ นอกจากนี้ยังมีหาดกรวดยอดนิยม ปราสาทสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 15 และโบสถ์นักบุญยากอบและนักบุญเรมี
# ริการ์ดู บูฟิลย์
ริการ์ดู บูฟิลย์ ลาบี  (, ; 5 ธันวาคม ค.ศ. 1939 – 	14 มกราคม ค.ศ. 2022) เป็นสถาปนิกชาวสเปน โดยนับตั้งแต่ ค.ศ. 1963 เป็นผู้นำในการออกแบบสถาปัตยกรรมนานาชาติและออกแบบเมืองให้แก่บริษัท ริการ์ดูบูฟิลย์ตาเยร์เดอาร์กิเตกตูรา ริการ์ดู บูฟิลย์เกิดในครอบครัวนักก่อสร้างที่เมืองบาร์เซโลนา เข้าศึกษาที่วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์บาร์เซโลนา จบการศึกษาจากวิทยาลัยศิลปะและการออกแบบในเจนีวา ขณะมีอายุ 17 ปี เขาออกแบบโครงการเป็นครั้งแรก เป็นบ้านพักฤดูร้อนในอิบิซา และขณะมีอายุ 23 ปี เป็นสถาปนิกหลักในเอลตาเยร์ มากกว่า 50 ปีที่บูฟิลย์ยังคงเป็นสถาปนิกผู้นำให้กับริการ์ดูบูฟิลย์ตาเยร์เดอาร์กีเตกตูรา มีโครงการมากกว่า 1,000 โครงการ มากกว่า 50 ประเทศ
# เกรอนอบล์
เกรอนอบล์ (, ;  หรือ) เป็นเมืองหนึ่งทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ตีนเทือกเขาเฟรนช์แอลป์บริเวณที่แม่น้ำดรักบรรจบกับแม่น้ำอีแซร์ในแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ เกรอนอบล์เป็นเมืองหลักของจังหวัดอีแซร์This article incorporates text from a publication now in the public domain: Coolidge, William Augustus Brevoort (1911). "Grenoble." In Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica. 12 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 579–580. และเป็นศูนย์กลางวิทยาศาสตร์ที่สำคัญแห่งหนึ่งของยุโรป เมืองนี้ประกาศตนเองว่าเป็น "เมืองหลวงของเทือกเขาแอลป์" เนื่องจากขนาดของเมืองและความใกล้กับเทือกเขาดังกล่าว

ประวัติศาสตร์ของเกรอนอบล์ย้อนไปได้กว่า 2,000 ปี ถึงช่วงเวลาที่ยังเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ในภูมิภาคกอล ต่อมาได้กลายเป็นศูนย์กลางของดินแดนโดฟีเนในคริสต์ศตวรรษที่ 11

การพัฒนาอุตสาหกรรมได้ส่งเสริมความโดดเด่นของเกรอนอบล์ผ่านการขยายตัวทางเศรษฐกิจหลายช่วงในสามศตวรรษที่ผ่านมา เริ่มต้นด้วยอุตสาหกรรมถุงมือที่เฟื่องฟูในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ต่อด้วยการพัฒนาอุตสาหกรรมไฟฟ้าพลังน้ำที่แข็งแกร่งในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 และสิ้นสุดลงด้วยการเติบโตทางเศรษฐกิจหลังสงครามโลกครั้งที่สองซึ่งแสดงให้เห็นจากการเป็นเจ้าภาพมหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 10 ใน ค.ศ. 1968 ต่อมาเมืองนี้ได้เติบโตจนกลายเป็นศูนย์กลางการวิจัย เทคโนโลยี และนวัตกรรมที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของยุโรป โดยประชากรของเมืองหนึ่งคนจากทุก ๆ ห้าคนทำงานโดยตรงในสาขาเหล่านี้

ประชากร
# แคว้นโลสลาโกส
โลสลาโกส (, ,) เป็นหนึ่งในสิบหกแคว้นของประเทศชิลี ประกอบด้วย 4 จังหวัดคือ ชิโลเอ, ยังกิเว, โอซอร์โน และปาเลนา แคว้นนี้มีเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของประเทศ คือ เกาะชิโลเอ และทะเลสาบที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของประเทศ คือ ทะเลสาบยังกิเว

เมืองหลักของแคว้นคือ ปูเอร์โตมอนต์ เมืองสำคัญอื่น ๆ เช่น โอซอร์โน, กัสโตร, อังกุด และปูเอร์โตบารัส เศรษฐกิจที่สำคัญของแคว้นคือภาคบริการ แต่ก็มีพื้นฐานอยู่บนการทำประมง การเพาะเลี้ยงแซลมอน การป่าไม้ การทำฟาร์มปศุสัตว์ การท่องเที่ยวยังถือเป็นเศรษฐกิจที่สำคัญบริเวณเทือกเขาแอนดีส บ้านพักตากอากาศสำหรับเล่นสกี น้ำพุร้อน และการตกปลาเพื่อนันทนาการได้รับความนิยมในแถบนี้
# ซีแนปซิด
ซีแนปซิด  เป็นกลุ่มของสัตว์ที่รวมทั้งสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมและสัตว์อื่นทุกชนิดที่ใกล้ชิดกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมมากกว่าสมาชิกอื่นในเคลดแอมนิโอตาอย่างสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ปีกLaurin, Michel, and Robert R. Reisz: Synapsida: Mammals and their extinct relatives . Version 14, 2011. In: The Tree of Life Web Project. สัตว์จำพวกซีแนปซิดสามารถจำแนกออกจากแอมนิโอตอื่นได้โดยง่ายด้วยการมีช่องเปิดของกระดูกขมับ ซึ่งเป็นช่องเปิดใต้เพดานกะโหลกศีรษะด้านหลังดวงตาแต่ละข้าง และเหลือแต่โค้งกระดูกอยู่ข้างใต้ของช่องเปิดเหล่านั้น เอกลักษณ์ดังกล่าวเป็นที่มาของชื่อเคลดRomer, A.S. & Parsons, T.S. (1985): The Vertebrate Body. (6th ed.) Saunders, Philadelphia. ซีแนปซิดเริ่มแรกนั้นมักเรียกกันว่าเป็นพีลีโคซอร์หรือไซแนปซิดเกรดพีลีโคซอร์ คำไม่เป็นทางการนี้ประกอบด้วยไซแนปซิดทั้งหมดที่ไม่เป็นเธอแรปซิด ซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์เดียวของสัตว์คล้ายสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่พัฒนามากกว่า ไซแนปซิดที่ไม่เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมได้รับการบรรยายว่าเป็นสัตว์เลื้อยคลานคล้ายสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในระบบการจำแนกชั้นดั้งเดิม แต่ไม่มีการใช้ศัพท์ที่อาจทำให้เข้าใจผิดดังกล่าวแล้วCarroll, Robert L. (1988). Vertebrate Paleontology and Evolution. New York: W.H. Freeman & Co. . p. 397.Benton, Michael J. (2005). Vertebrate Palaeontology, 3rd ed. Oxford: Blackwell Science Ltd. . p. 122. ปัจจุบันซีแนปซิดหมายถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมต้นกำเนิดหรือโพรโต-แมเมิล ซีแนปซิดวิวัฒนาการมาจากสัตว์ฐานจำพวกแอมนิโอต และเป็นหนึ่งในสองเคลดหลักของแอมนิโอต อีกเคลดหนึ่ง คือ ซอรอปซิดา ซึ่งเป็นกลุ่มสัตว์จำพวกสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ปีก ช่องเปิดของกระดูกขมับที่เป็นเอกลักษณ์พัฒนาขึ้นในบรรพบุรุษของไซแนปซิด ประมาณ 312 ล้านปีก่อน ช่วงปลายยุคคาร์บอนิเฟอรัส

ซีแนปซิดเป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบกขนาดใหญ่ที่สุดในยุคเพอร์เมียน 299 ถึง 251 ล้านปีก่อน แม้ว่าช่วงสิ้นสุดยุคเพอร์เมียนจะมีแพเรอาซอร์ขนาดใหญ่จำนวนหนึ่งที่มีขนาดใกล้เคียงก็ตาม จำนวนและความหลากหลายของซีแนปซิดถูกลดลงไปอย่างมากโดยเหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคเพอร์เมียน–ไทรแอสซิก ในช่วงเวลาการเกิดเหตุการณ์สูญพันธุ์ดังกล่าว ซีแนปซิดรูปร่างเก่าทั้งหมด (คือพีลีโคซอร์) สูญพันธุ์ไปแล้ว แทนที่ด้วยสัตว์จำพวกเธอแรปซิดที่พัฒนามากกว่า แม้ว่าไดซีโนดอนต์และยูเธอริโอดอนต์ ซึ่งสัตว์กลุ่มหลังประกอบไปด้วยยูเธอโรเซฟาเลีย (เธอโรเซฟาเลีย) และอีพิซีโนดอนเทีย (ซีโนดอนเทีย) จะมีชีวิตอยู่ในยุคไทรแอสซิกในฐานะเธอแรปซิดที่เหลืออยู่เป็นกลุ่มสุดท้าย อาร์โคซอร์กลายเป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบกขนาดใหญ่ที่สุดและมีจำนวนมากที่สุดในยุคนี้ แต่ก็ยังมีซีแนปซิดขนาดใหญ่เหลืออยู่จำนวนหนึ่งอย่าง Lisowicia bojani ค้นพบครั้งแรกในปี พ.ศ. 2551 โดยมีขนาดเท่าช้าง โพรไบโนเนเธีย ซึ่งรวมถึงเมอเมเลียฟอร์มิส เป็นซีแนปซิดกลุ่มสุดท้ายที่มีชีวิตรอดพ้นยุคไทรแอสซิก หลังเหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลิโอจีน ไซแนปซิดที่เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมก็มีความหลากหลายมากขึ้นอีกครั้งจนกลายเป็นสัตว์บกและสัตว์น้ำที่ใหญ่ที่สุดบนโลก
# จอห์น สโนว์
จอห์น สโนว์ (, 15 มีนาคม ค.ศ. 1813 – 16 มิถุนายน ค.ศ. 1858) คืออายุรแพทย์ชาวอังกฤษและผู้นำในการพัฒนาด้านวิสัญญีวิทยาและสุขศาสตร์ทางการแพทย์ เขาได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกทางวิทยาการระบาดสมัยใหม่ซึ่งเป็นผลจากงานของเขาส่วนหนึ่งเกี่ยวกับการระบุแหล่งกำเนิดของการแพร่ระบาดของอหิวาตกโรคในเขตโซโฮ ลอนดอนใน ค.ศ. 1854 นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดระบุถึงการค้นพบของสโนว์ว่าเป็นแรงบันดาลใจให้กับการยอมรับด้านวิสัญญีวิทยาตลอดจนการเปลี่ยนแปลงรากฐานของระบบน้ำกับการบำบัดน้ำเสียในลอนดอนและการเปลี่ยนแปลงที่คล้ายกันในเมืองอื่น ๆ รวมถึงการปรับปรุงอย่างมีนัยสำคัญทางสาธารณสุขพื้นฐานทั่วโลก