wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อะเชนจ์ออฟซีซันส์
อะเชนจ์ออฟซีซันส์  เป็นอีพีของวงดนตรีโพรเกรสซิฟเมทัล ดรีมเทียเตอร์ ออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1995 ทางค่ายเพลงอีสต์เวสต์เรเคิดส์ อีพีนี้ประกอบด้วยเพลงที่มีชื่อเดียวกันกับอีพีที่มีความยาว 23 นาที และเพลงคัฟเวอร์แสดงสดที่ทำการแสดงไปเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1995 ที่รอนนี สกอตต์ แจ๊สคลับ (Ronnie Scott's Jazz Club) ในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ

เพลงแรกของอีพีทำการบันทึกเสียงที่แบร์แทร็กสตูดิโอ (BearTracks Studios) ในรัฐนิวยอร์ก และเดิมทีเพลงนี้จะได้อยู่ในอัลบั้ม อิมเมเจสแอนด์เวิดส์ ที่ออกจำหน่ายไปเมื่อปี ค.ศ. 1992 แต่ได้ทำการบันทึกเสียงใหม่และออกจำหน่ายในรูปแบบอีพีแทน  แม้ว่าเพลงนี้จะมีเสียงจากภาพยนตร์หนึ่งในปี ค.ศ. 1989 เรื่อง เดดโพเอตส์โซไซตี (เป็นบทกวีของโรเบิร์ต เฮอร์ริก ชื่อว่า To the Virgins, to Make Much of Time)http://www.luminarium.org/sevenlit/herrick/tovirgins.htm แต่เนื้อเพลง ที่แต่งขึ้นโดยไมค์ พอร์ตนอยนั้น ไม่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากภาพยนตร์เรื่องนี้แต่อย่างใด อีพีนี้เป็นผลงานแรกของดรีมเทียเตอร์ที่มี เดอเร็ก เชอริเนียน ทำหน้าที่เป็นมือคีย์บอร์ด

เพลงแรกของอีพีได้ถูกตัดนำไปใช้โดยเอ็นบีซีในช่วงการแข่งขันสกีลงเขา ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002YouTube.com

แม้ว่าผลงานนี้จะเรียกว่าอีพี แต่ก็มีความยาว 57 นาที 30 วินาที ซึ่งถือว่ามากกว่าความยาวของอีพีมาตรฐาน และยาวกว่าแม้กระทั่งอัลบั้มเต็มสองชุดแรกของดรีมเทียเตอร์ ไมค์ พอร์ตนอยกล่าวว่า "มันสำคัญกับเราและค่ายเพลง ที่จะไม่ให้เข้าใจว่ามันเป็นสตูดิโออัลบั้มชุดล่าสุด นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมถึงเรียกมันว่าอีพี"

 รายชื่อเพลง 

 นักดนตรี 
ดรีมเทียเตอร์
เจมส์ ลาบรี – ร้องนำ
จอห์น ไมอัง – กีตาร์เบส
จอห์น เปตรุชชี – กีตาร์
ไมค์ พอร์ตนอย – กลอง
เดอเร็ก เชอริเนียน – คีย์บอร์ด

 อันดับในชาร์ต 
 ปี ค.ศ.   ชาร์ต  อันดับ1995Billboard 20058"A Change of Seasons – Dream Theater | Awards". AllMusic. Rovi Corporation. Retrieved 2013-11-25.1995UK Albums Chart88
# ทางหลวงพิเศษหมายเลข 84
ทางหลวงพิเศษหมายเลข 84 เป็นโครงการทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองสายรองประธานในพื้นที่จังหวัดสงขลา มีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มศักยภาพในการเดินทางจากอำเภอหาดใหญ่ไปยังชายแดนไทย/มาเลเซีย ที่อำเภอสะเดาhttps://web.facebook.com/Thailand.Infra/photos/pcb.943329666105513/943298369441976/?type=3&theater ถือเป็นการช่วยแบ่งเบาการจราจรจากถนนเพชรเกษม ซึ่งเป็นถนนสายหลักเพียงสายเดียวที่ใช้ในการเดินทางระหว่างช่วงดังกล่าวhttps://web.facebook.com/Thailand.Infra/posts/535701620201655 ทางหลวงพิเศษสายนี้มีระยะทางประมาณ 62.5 กิโลเมตร

 รายละเอียดของเส้นทาง 
มีจุดเริ่มต้นจากถนนเพชรเกษม บริเวณกิโลเมตรที่ 1242+135 ในพื้นที่อำเภอบางกล่ำ จังหวัดสงขลา มุ่งหน้าไปทางทิศใต้ผ่านด้านหลังท่าอากาศยานหาดใหญ่ ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4145 แล้วตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4054 จากนั้นเบี่ยงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตัดกับถนนเพชรเกษมอีกครั้ง แล้วตรงไปสิ้นสุดที่ด่านศุลกากรสะเดา แห่งที่ 2 รวมระยะทางประมาณ 62.5 กิโลเมตร โดยจะก่อสร้างเป็นทางหลวงพิเศษขนาด 4 ช่องจราจรระดมความเห็นนักลงทุนก่อนเปิด PPP มอเตอร์เวย์ “หาดใหญ่-สะเดา” 5.7 หมื่นล้าน

นอกจากนี้ยังมีการก่อสร้างทางเชื่อมต่อไปยังทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4135 ระยะทาง 7.83 กิโลเมตร เพื่ออำนวยความสะดวกในการเดินทางไปยังท่าอากาศยานหาดใหญ่อีกด้วย

 การเก็บค่าผ่านทาง 
เก็บค่าผ่านทางในระบบปิด คือรับบัตรที่ด่านต้นทาง แล้วคืนบัตรพร้อมชำระค่าผ่านทางที่ด่านปลายทาง โดยอัตราค่าผ่านทางสำหรับรถยนต์ 4 ล้อ จะคิดค่าแรกเข้า 10 บาท หลังจากนั้นจะคิดเพิ่มอีกกิโลเมตรละ 1.25 บาท เมื่อใช้บริการตลอดเส้นทางจะเสียค่าผ่านทาง 88 บาท'อาคม' สั่งลุย! มอเตอร์เวย์เชื่อมไทย-มาเลเซีย งบทะลุ 5.7 หมื่นล้าน
# ตำบลสวนป่าน
สวนป่าน เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม สภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม มีคลองธรรมชาติและคลองขุดชลประทานไหลผ่าน ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมและเลี้ยงสัตว์ ผลผลิตทางการเกษตรที่สำคัญ ได้แก่ ข้าวโพดฝักอ่อน ข้าว อ้อย และหญ้าสำหรับเลี้ยงวัว

ตําบลสวนป่านทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสวนป่านซึ่งได้รับการยกฐานะจากเดิมที่เป็นสภาตำบลสวนป่านเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2539

 ที่มาของชื่อ 
ในอดีตก่อนที่จะมีการจัดตั้งตำบล มีหมู่บ้านแห่งหนึ่งในบริเวณนี้ ชาวบ้านส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทำสวนป่าน ต้นป่านที่โตได้ขนาดแล้วจะถูกตัด ลอกเปลือก และเอาเส้นใยออกมาทำเชือกล่ามปศุสัตว์หรือมัดสิ่งของต่าง ๆ การทำสวนป่านถือว่าเป็นอาชีพที่แปลกและหมู่บ้านนั้นเป็นหมู่บ้านเพียงแห่งเดียวที่ทำสวนป่านเป็นหลักในบริเวณดังกล่าว จึงได้ชื่อว่า "บ้านสวนป่าน" (ปัจจุบันคือหมู่ที่ 6)ศูนย์วัฒนธรรมอำเภอเมืองนครปฐม. มหาวิทยาลัยคริสเตียน. "ภูมินามท้องถิ่นจังหวัดนครปฐม: อำเภอเมืองนครปฐม." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: https://service.christian.ac.th/ncc/Name_History_NakhonPathom/001.pdf  [ม.ป.ป.]. สืบค้น 18 กรกฎาคม 2563. ต่อมามีการรวมบ้านสวนป่านกับหมู่บ้านใกล้เคียงอีก 5 หมู่บ้านแล้วจัดตั้งเป็นตำบล โดยตั้งชื่อตามชื่อบ้านสวนป่านว่า ตำบลสวนป่าน

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลสวนป่านตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอเมืองนครปฐม ห่างจากตัวอำเภอเป็นระยะทางประมาณ 17 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลดอนกระเบื้อง ตำบลหนองอ้อ (อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี) และตำบลสระกะเทียม (อำเภอเมืองนครปฐม)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลสระกะเทียม (อำเภอเมืองนครปฐม)
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบางแพ (อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี) 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลวังเย็น (อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี) และตำบลหนองโพ (อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี)

 การแบ่งเขตการปกครอง 
ตำบลสวนป่านแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
 หมู่ที่ 1 บ้านทุ่งแฝก
 หมู่ที่ 2 บ้านห้วยลึกตะวันออก
 หมู่ที่ 3 บ้านห้วยลึกตะวันตก
 หมู่ที่ 4 บ้านหนองควายตาย
 หมู่ที่ 5 บ้านรางปลาหมอ
 หมู่ที่ 6 บ้านสวนป่าน

 การคมนาคม 
ในพื้นที่ตำบลสวนป่านไม่มีทางหลวงขนาดใหญ่ตัดผ่าน เส้นทางสายสำคัญที่ใช้สัญจรภายในพื้นที่ ได้แก่
 ทางหลวงชนบท นฐ. 1003 สายแยกทางหลวงหมายเลข 4 (กม.ที่ 65+960) – บ้านหนองอ้อ
 ทางหลวงท้องถิ่น นฐ.ถ 101-01 สายบ้านทุ่งแฝก–สวนป่าน
 ทางหลวงท้องถิ่น นฐ.ถ 101-02 สายบ้านห้วยลึกตะวันออก–บ้านรางปลาหมอ
 ทางหลวงท้องถิ่น นฐ.ถ 101-03 สายบ้านรางปลาหมอ–บ้านรางพลับ
 ทางหลวงท้องถิ่น นฐ.ถ 101-04 สายบ้านสวนป่าน (บ้านมหาพล)–บึงกุ่ม
 ทางหลวงท้องถิ่น นฐ.ถ 101-05 สายบ้านรางเป็ดแดง–บ้านสวนป่าน
 ทางหลวงท้องถิ่น นฐ.ถ 101-06 สายบ้านหนองควายตาย
 ทางหลวงท้องถิ่น นฐ.ถ 101-07 สายบ้านทุ่งแฝก–บ้านสระกะเทียม
 ทางหลวงท้องถิ่น นฐ.ถ 101-08 สายบ้านทุ่งแฝก–บ้านสวนใหญ่
 ทางหลวงท้องถิ่น นฐ.ถ 101-09 สายบ้านทุ่งแฝก–คลองลำสระเกษ
# กาลีเลโอ กีนี
thumb|ภาพประกาศนียบัตรของ คินี ที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น ตริตาภรณ์ช้างเผือก เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2456

ศาสตราจารย์ กาลิเลโอ คินี (2 ธันวาคม พ.ศ.2416 - 23 สิงหาคม พ.ศ.2499) มัณฑนากร นักออกแบบ จิตรกร และประติมากรชาวอิตาลี ซึ่งเดินทางเข้ามายังสยามเพื่อวาดภาพพระราชกรณียกิจของพระมหากษัตริย์ใน ราชวงศ์จักรี ตั้งแต่ รัชกาลที่ 1-6 ในสไตล์เฟรสโก (ภาพเขียนบนปูนเปียก) ที่โดมภายใน พระที่นั่งอนันตสมาคม ร่วมกับ คาร์โล ริโกลี ทำให้เขาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น ตริตาภรณ์ช้างเผือก เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2456 นอกจากนี้เขายังได้วาดภาพที่เกี่ยวกับเมืองไทยไว้อีกหลายภาพ

 คลังรูปภาพ 

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
 พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์
# ตำบลสระกะเทียม
สระกะเทียม เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม สภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบลุ่ม มีคลองธรรมชาติและคลองขุดชลประทานไหลผ่าน ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม (ทำไร่ นา สวนมะพร้าวและมะม่วง) ที่เหลือประกอบอาชีพส่วนตัวและรับจ้างองค์การบริหารส่วนตำบลสระกะเทียม. "สภาพทั่วไป." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: https://www.srakathiam.go.th/condition.php [ม.ป.ป.]. สืบค้น 18 กรกฎาคม 2563. 

สระกะเทียมเป็นตำบลหนึ่งที่เคยอยู่ในการปกครองของอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี จนกระทั่งใน พ.ศ. 2486 ทางราชการจึงได้โอนมาขึ้นกับอำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันท้องที่ตำบลทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสระกะเทียมซึ่งได้รับการยกฐานะจากเดิมที่เป็นสภาตำบลสระกะเทียมเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538

 ที่มาของชื่อ 
ในอดีตมีผู้ขุดพบไหกระเทียมไหกระเทียมคือไหดินเผาชนิดหนึ่ง มีหลายขนาด เดิมคงใช้บรรจุกระเทียมดองเป็นหลัก แต่ต่อมาได้นำมาใช้บรรจุของอย่างอื่นด้วย เช่น น้ำปลา น้ำผึ้ง เป็นต้น หลายใบในสระน้ำสระหนึ่ง (ปัจจุบันอยู่ในเขตหมู่ที่ 3 บ้านปากสระ) ชาวบ้านในละแวกนั้นและละแวกใกล้เคียงจึงเรียกสระนั้นว่า "สระกะเทียม"ศูนย์วัฒนธรรมอำเภอเมืองนครปฐม. มหาวิทยาลัยคริสเตียน. "ภูมินามท้องถิ่นจังหวัดนครปฐม: อำเภอเมืองนครปฐม." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: https://service.christian.ac.th/ncc/Name_History_NakhonPathom/001.pdf  [ม.ป.ป.]. สืบค้น 18 กรกฎาคม 2563. เมื่อมีการจัดตั้งตำบลก็เรียกท้องที่อันเป็นที่ตั้งสระนั้นว่า ตำบลสระกะเทียม

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลสระกะเทียมตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอเมืองนครปฐม มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหนองอ้อ (อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี) และตำบลหนองดินแดง (อำเภอเมืองนครปฐม)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหนองดินแดงและตำบลวังเย็น (อำเภอเมืองนครปฐม)
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลดอนใหญ่ (อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี) และตำบลสวนป่าน (อำเภอเมืองนครปฐม)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลสวนป่าน (อำเภอเมืองนครปฐม) และตำบลหนองอ้อ (อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี)

 การแบ่งเขตการปกครอง 
ตำบลสระกะเทียมแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ได้แก่
 หมู่ที่ 1 บ้านลาดหญ้าแพรกตะวันออกหรือบ้านลาดหญ้าแพรก
 หมู่ที่ 2 บ้านลาดหญ้าแพรกตะวันตกหรือบ้านลาดหญ้าแพรก
 หมู่ที่ 3 บ้านปากสระ
 หมู่ที่ 4 บ้านไร่
 หมู่ที่ 5 บ้านต้นมะขาม
 หมู่ที่ 6 บ้านบ่อน้ำเค็ม
 หมู่ที่ 7 บ้านดอนมะยม
 หมู่ที่ 8 บ้านใน
 หมู่ที่ 9 บ้านดอนทราย
 หมู่ที่ 10 บ้านหนองบัวลอย
 หมู่ที่ 11 บ้านบ่อโรงเหล้า
 หมู่ที่ 12 บ้านหมู่ใหญ่
 หมู่ที่ 13 บ้านดอนพุทรา
 หมู่ที่ 14 บ้านหลักประดู่

 การคมนาคม 
ถนนสายหลักในพื้นที่ตำบลสระกะเทียม ได้แก่
 ถนนเพชรเกษม (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4)

ถนนสายรองในพื้นที่ตำบลสระกะเทียม ได้แก่
 ทางหลวงชนบท นฐ. 1003 สายแยกทางหลวงหมายเลข 4 (กม.ที่ 65+960) – บ้านหนองอ้อ
 ทางหลวงท้องถิ่น นฐ.ถ 98-001 สายบ้านต้นมะขาม–บ้านดอนทราย

 เชิงอรรถและอ้างอิง 

สระกะเทียม
สระกะเทียม
สระกะเทียม
# อัลโด โมโร
อัลโด โรมีโอ ลุยจิ โมโร  เป็นรัฐบุรุษชาวอิตาลีและเป็นสมาชิกที่โดดเด่นของพรรคประชาธิปไตยคริสเตียน (DC) เขาทำหน้าที่เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 38 ของอิตาลีตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 1963 ถึงมิถุนายน ค.ศ. 1968 และจากพฤศจิกายน ค.ศ. 1974 ถึงกรกฎาคม ค.ศ. 1976Aldo Moro, Enciclopedia Treccani
# แม่น้ำเอ็กซ์
แม่น้ำเอ็กซ์  เป็นแม่น้ำในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอังกฤษ มีต้นน้ำอยู่ที่เอ็กซ์เฮด (Exe Head) ใกล้กับหมู่บ้านไซมอนส์บาธ (Simonsbath) ในเทศมณฑลซัมเมอร์เซต ห่างจากช่องแคบบริสตอลที่อยู่ทางทิศเหนือประมาณ 8.4 กิโลเมตร แต่ไหลลงไปทางทิศใต้ โดยความยาวส่วนใหญ่ของแม่น้ำเอ็กซ์อยู่ในเทศมณฑลเดวอน แม่น้ำเอ็กซ์มีความยาว 96 กิโลเมตรThe Statesman’s Year-Book World Gazetteer ed. John Paxton และไหลลงช่องแคบอังกฤษที่ปากแม่น้ำเอ็กซ์บนชายฝั่งด้านใต้ของเดวอน สะพานที่อยู่ใกล้ปลายน้ำที่สุดเคยอยู่ที่นครเอ็กซิเตอร์ ซึ่งเป็นชุมชนขนาดใหญ่ที่สุดริมแม่น้ำนี้ แต่ในปัจจุบัน มอเตอร์เวย์ M5 ตัดผ่านทางใต้ของเดวอน และข้ามแม่น้ำเอ็กซ์ถัดลงไปทางใต้ 3 กิโลเมตรจากตัวเมือง

 ลักษณะทั่วไป 
thumb|left|แม่น้ำเอ็กซ์ช่วงที่ไหลผ่านเอ็กซิเตอร์คีย์
ชื่อแม่น้ำมีที่มาจากคำว่า *Iska ซึ่งเป็นรากศัพท์ในภาษาบริตโตนิกดั้งเดิมหมายถึง "น้ำ" หรือ "ที่ที่มีปลาอาศัย" ซึ่งเป็นรากศัพท์ร่วมกับคำว่า pysg ในภาษาเวลส์ซึ่งเป็นรูปพหูพจน์ของปลาOwen, H.W. & Morgan, R. 2007 Dictionary of the Place-names of Wales Gomer Press, Ceredigion; Gwasg Gomer / Gomer Press; page 484. คำเดียวกันนี้ยังเป็นที่มาของชื่อแม่น้ำอีกหลายสายเช่นแม่น้ำแอกซ์ (River Axe) และแม่น้ำเอสก์ (River Esk) ในอังกฤษ และแม่น้ำอัสก์ (River Usk) ในเวลส์ เป็นต้น ชื่อแม่น้ำนี้เป็นที่มาของชื่อนครเอ็กซิเตอร์ ("ป้อมบนแม่น้ำเอ็กซ์") และชุมชนอื่น ๆ ที่ตั้งอยู่ใกล้เคียง รวมทั้งหมู่บ้านเอ็กซ์บริดจ์ (Exebridge) ซึ่งเป็นจุดที่แม่น้ำบาร์ล (River Barle) ไหลมาบรรจบ เมืองชายฝั่งสองเมืองตั้งอยู่คนละฟากของปากแม่น้ำเอ็กซ์ โดยเมืองเอ็กซ์มัท (Exmouth) ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออก และเมืองดอว์ลิชวอร์เรน (Dawlish Warren) ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตก โดยมีสันดอนทรายเชื่อมระหว่างสองเมืองทอดขวางปากแม่น้ำ

แม่น้ำสายนี้ส่งผลทำให้เอ็กซิเตอร์เจริญก้าวหน้าขึ้นอย่างมากในยุคกลาง อุตสาหกรรมในเอ็กซิเตอร์เริ่มมีขึ้นในบริเวณเกาะเอ็กซ์ ซึ่งสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 10 จากการขุดคลองส่งน้ำเข้าไปในบริเวณหาดทรายและที่ลุ่มริมแม่น้ำ ก่อนที่เกาะเอ็กซ์จะกลายเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตกระดาษและสิ่งทอโดยใช้พลังงานจากน้ำ

ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 อิซาเบล เด ฟอร์ซ เคาน์เตสที่ 8 แห่งเดวอนได้สั่งให้สร้างฝายกั้นแม่น้ำในนครเอ็กซิเตอร์ ฝายดังกล่าวต่อมาจึงมีชื่อเรียกว่าเคาน์เตสแวร์ (Countess Wear) อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันเคาน์เตสแวร์ได้กลายเป็นชื่อชุมชนหนึ่งในนครเอ็กซิเตอร์ ส่วนฝายแห่งใหม่ได้แก่ทรูส์แวร์ (Trews Weir) สร้างย้อนขึ้นไปทางต้นน้ำจากเคาน์เตสแวร์เดิม 2 กิโลเมตร คลองเอ็กซิเตอร์ถูกขุดขึ้นเพื่อเป็นทางเลี่ยงให้เรือสามารถเดินทางเข้ามาในตัวเมืองได้ เนื่องจากปากแม่น้ำกว้าง ช่วงน้ำขึ้นผู้คนจึงนิยมเล่นกีฬาทางน้ำโดยเฉพาะเรือใบ วินด์เซิร์ฟ และสกีน้ำในบริเวณปากแม่น้ำ

ทั้งสองฝั่งของบริเวณปากแม่น้ำมีทางรถไฟตัดผ่าน โดยฝั่งตะวันออกมีทางรถไฟสายอาโวเซ็ตจากเอ็กซิเตอร์ไปยังเอ็กซ์มัท และฝั่งตะวันตกมีทางรถไฟสายหลักเซาท์เดวอน โดยสายหลักเซาท์เดวอนตัดเลียบชายฝั่งทะเล และช่วงระหว่างพาวเดอรัม (Powderham) และดอว์ลิชวอร์เรนนั้นตัดผ่านแนวกำแพงกันคลื่น นอกจากนี้ยังมีเรือโดยสารข้ามฟากระหว่างเอ็กซ์มัทและสตาร์ครอสในช่วงฤดูร้อน เชื่อมระหว่างเอ็กซ์มัทและสถานีรถไฟสตาร์ครอสที่อยู่ในสายหลักเซาท์เดวอน บริเวณปากแม่น้ำเอ็กซ์ยังเป็นแหล่งอาหารสำหรับนกอพยพในช่วงฤดูหนาว ทำให้ดอว์ลิชวอร์เรนเป็นที่นิยมสำหรับนักดูนก นอกจากนี้แม่น้ำเอ็กซ์ยังมีปลาเทราต์สีน้ำตาลและปลาชนิดอื่น ๆ ชุกชุม
# วัดเทียนดัด
วัดเทียนดัด เป็นวัดราษฏร์สังกัดมหานิกาย ในตำบลบ้านใหม่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ริมฝั่งแม่น้ำท่าจีน

วัดเทียนดัดสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2312 ในสมัยกรุงธนบุรี หลังจากที่กรุงศรีอยุธยาแตก พระสงฆ์ได้หนีพม่ามาพักบริเวณนี้ ชาวบ้านได้สร้างวัดให้ โดยใช้ชื่อวัดว่า วัดดงเกด เนื่องจากมีต้นเกดขึ้นอยู่มาก ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดกระแชงดาด, วัดเชิงดาดคงคาวน และ วัดเชิงดาดคงคาวล ต่อมาสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสเสด็จมาที่วัดนี้และได้ตั้งชื่อวัดใหม่ว่า วัดเทียนดัด ในอดีตวัดมีพระเถรซึ่งมีชื่อเสียงมาก ได้แก่ พระครูปลัดผัน ติสฺสวณฺโณ อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 4 และพระครูอาทรพิทยคุณ (ผล ธมฺมโชติ) อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 5 ทั้งสองท่านมีชื่อเสียงทางด้านการสร้างพระและเครื่องรางของขลัง อีกองค์หนึ่งเป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 6 คือ พระครูมนูญ กิจจานุวัตร (แสวง ธมฺรโส) ที่ได้พัฒนาวัดและสิ่งก่อสร้าง วัดเทียนดัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2480 ปัจจุบันมีพระครูวิกรมพิทยคุณ เป็นเจ้าอาวาส

วัดมีอุโบสถหลังเก่า สร้างหันหน้าไปทางแม่น้ำ ด้านหน้ามีพาไลหรือหลังคาคลุมทอดลงมา ใบเสมาตรงเอวทำเป็นลวดลายก้านขดสลับไป วัดยังมีเอกสารโบราณ อย่าง ตำรายันต์ ตำราคาถา ตำรายา มหาถะมืน ฯลฯ

thumb|พระมหาเจดีย์ วัดเทียนดัด
# วัดเวฬุราชิณ
วัดเวฬุราชิณ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ในแขวงบางยี่เรือ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร ช่วงเวลาในการสร้างวัดคาบเกี่ยวกัน 2 แผ่นดิน คือ รัชกาลที่ 3 และรัชกาลที่ 4

ประวัติ
ผู้สร้างวัดคือ เจ้าพระยาพลเทพ (เอี่ยม ชูโต) โดยได้นำเงิน ค่าภาษีไม้ไผ่สีสุกที่ท่านเป็นเจ้าภาษีรับสัมปทานผูกขาดการเก็บอยู่มาใช้เป็นค่าสร้างวัด แต่เดิมใช้ชื่อวัดว่า วัดท้องคุ้ง ตามสภาพภูมิศาสตร์ที่ตั้งวัดที่เป็นคุ้งใหญ่ในคลองบางกอกใหญ่ สร้างเสร็จในสมัยรัชกาลที่ 4 จึงได้น้อมเกล้าฯ ถวายเป็นพระอารามหลวง ได้รับพระราชทานนามว่า วัดเวฬุราชิณ ซึ่งแปลว่า วัดซึ่งเกิดจากหนี้ภาษีไม้ไผ่ของพระราชา ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 4 พระยาพิศาลศุภผล (ชื่น พิศาลบุตร) และขุนตาลวโนชากร (นิ่ม เสนะวัต) ได้ร่วมกันปฏิสังขรณ์วัดใหม่ทั้งหมด เป็นการปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่เท่ากับเป็นการสร้างวัดใหม่ ต่อมาพระไพโรจน์ธรรมาภรณ์เป็นเจ้าอาวาสได้บูรณะวัด

 อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ 

พระอุโบสถ มีลักษณะสถาปัตยกรรมทรงไทย หลังคาลด 2 ชั้น มุงกระเบื้อง ประดับช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ ซุ้มประตูหน้าต่างเป็นลายปูนปั้นงดงาม ภายในมีจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องชาดก เหนือหน้าต่างเป็นภาพเทพพนม พัดแฉกคนธรรพ์ และเทพบันเทิงฝาผนังหลังพระประธาน เป็นภาพพระพุทธเจ้าทรงแสดงพระธรรมเทศนาโปรดพระพุทธมารดา พระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย

พระวิหารทิศ 4 หลังมีมุขลดหน้าบันจำหลักไม้เป็นรูปพระพุทธเจ้าแสดงพระธรรมเทศนาแก่เหล่าเทวดา มีพระพุทธสีหไสยาสน์ประดิษฐานประดิษฐานอยู่ภายใน ส่วนพระเจดีย์ทรงลังกาอยู่หลังพระอุโบสถ ตั้งอยู่บนฐานทักษิณสี่เหลี่ยมกรมการศาสนา. (2551). พระอารามหลวง เล่ม 1. กรุงเทพฯ : กรมการศาสนา. หน้าที่ 195–196
# วัดชิโนรสารามวรวิหาร
วัดชิโนรสารามวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร สังกัดมหานิกาย ในแขวงบ้านช่างหล่อ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ริมคลองมอญ ติดถนนอิสรภาพ ตรงข้ามกับกรมอู่ทหารเรือ

ประวัติ
ผู้สร้างวัดคือ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส ขณะดำรงพระอิสริยยศเป็นกรมหมื่นนุชิตชิโนรส สร้างเมื่อ พ.ศ. 2379 ด้วยพระประสงค์จะใช้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม เจริญวิปัสสนากรรมฐาน สำราญพระอิริยาบถในบางโอกาส โดยได้สร้างพระอุโบสถ พระวิหาร 4 ทิศ พระเจดีย์ยอดปรางค์ พระเจดีย์ใหญ่ ชาวบ้านเรียกวัดว่า วัดใหม่วาสุกรี ตามพระนามเดิมของพระองค์คือ พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าวาสุกรี 

ต่อมาท่านได้น้อมถวายวัดเป็นพระอารามหลวงในสมัยรัชกาลที่ 4 แต่วัดยังสร้างไม่เสร็จก็ทรงสิ้นพระชนม์เสียก่อน ในสมัยรัชกาลที่ 4 ทรงโปรดเกล้าฯ ให้ช่างปั้นและเขียนรูปนาคไว้ทั่วไปเพื่อเป็นเครื่องหมายแห่งพระนามเดิม และให้ปั้นรูปพระมหามงกุฎ ลงรักปิดทองไว้เหนือเรือนแก้วหลังพระประธานในพระอุโบสถ

 อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ 
thumb|พระพุทธชินสีห์วรมงคลมุนี
พระอุโบสถมีศิลปะผสมแบบสมัยรัชกาลที่ 3 กว้าง 13.60 เมตร ยาว 26.30 เมตร เป็นลักษณะทรงไทย หลังคาลด 2 ชั้น หน้าบันประดับปูนปั้นเป็นรูปกิ่งไม้ ดอกไม้ มีเทพพนมครึ่งองค์อยู่ตรงกลาง ปิดทองประดับกระจก บานประตูหน้าต่างภายในเขียนลายฮ่อ หรือลายโต๊ะจีน หลังคามุงกระเบื้องประดับช่อฟ้า ใบระกา ภายนอกอาคารเขียนลายรดน้ำรูปนาคดั้นเมฆ บานประตูกลางด้านนอกเขียนรูปเซี่ยวกางเหยียบนาคถือพัดแฉก เพดานสีแดงเขียนรูปนาคลายฉลุปิดทอง ภายในมีจิตรกรรมฝาผนัง ช่วงหน้าพระประธานระดับหน้าต่างเขียนภาพแผนที่วัดชิโนรส แผนที่คลอง แม่น้ำ และแผนที่พระบรมมหาราชวัง 

มีพระประธานคือ พระพุทธชินสีห์วรมงคลมุนี ซึ่งได้รับพระราชทานนามจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เป็นพระพุทธรูปหล่อ ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก 4 นิ้ว สูงตลอดยอดพระรัศมี 1 วา 5 นิ้ว มีพระอัครสาวกซ้ายขวาข้างละองค์ สูง 2 ศอก 1 คืบ 9 นิ้ว เท่ากันทั้งสององค์ รัชกาลที่ 9 ยังโปรดให้ปั้นพระมหาพิชัยมงกุฎ ลงรักปิดทองไว้เหนือซุ้มเรือนแก้ว หลังพระประธาน เพื่อเป็นการรำลึกถึงสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส

พระวิหาร 4 ทิศ หรือวิหารคด ทิศละ 2 หลัง รวม 8 หลัง เป็นอาคารทรงไทย ก่ออิฐถือปูน ไม่มีช่อฟ้าใบระกา ปัจจุบันเหลือเพียง 2 หลัง มีพระเจดีย์คู่องค์ใหญ่ ก่ออิฐถือปูน ฐานล่างย่อ 6 เหลี่ยม สูง 14 วา ฐานกว้าง 13 วา องค์พระเจดีย์ย่อมุม 5 เหลี่ยม เป็นพระเจดีย์ไม้สิบสอง มียักษ์แบก 18 ตน 

ในวัดยังมีพระตำหนักสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส กว้าง 11.40 เมตร ยาว 24.90 เมตร พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสร้างถวาย
# แคว้นสเวียร์ดลอฟสค์
แคว้นสเวียร์ดลอฟสค์  เป็นแคว้นหนึ่งของสหพันธรัฐรัสเซีย ตั้งอยู่ในเขตสหพันธ์ยูรัล มีเมืองเยคาเตรินบุร์กเดิมชื่อสเวียร์ดลอฟสค์ เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองและการค้า มีประชากรทั้งหมด 4,297,747 คน (ในปี ค.ศ. 2010).
# วัดไพชยนต์พลเสพย์ราชวรวิหาร
วัดไพชยนต์พลเสพย์ราชวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ราชวรวิหาร ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 ตำบลบางพึ่ง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ มีสถาปัตยกรรมแบบวัดพุทธจีน

ประวัติ
พงศาวดารระบุว่า พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยโปรดเกล้าฯ ให้กรมหมื่นศักดิพลเสพเป็นแม่กองสร้างเมืองนครเขื่อนขันธ์ที่ยังค้างอยู่ให้เสร็จ โดยได้มีการสร้างป้อมเพชรหึงษ์และขุดคลองลัดขึ้นด้วย กรมหมื่นศักดิพลเสพทรงสร้างวัดขึ้นแห่งหนึ่งในคลองลัด พระราชทานนามว่า "วัดไพชยนต์พลเสพย์" แต่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพได้ทรงสันนิษฐานว่า เมื่อแรกสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย วัดนี้น่าจะเรียกว่า วัดกรมศักดิ หรือ วัดปากลัด และในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว คงเรียกว่า วัดวังหน้า จากนั้นพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวคงจะพระราชทานนามใหม่ว่า "วัดไพชยนต์พลเสพย์"

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ 
พระอุโบสถลักษณะก่ออิฐถือปูน ทรงจีน กว้าง 8 วา 3 ศอก ยาว 12 วา ด้านในมีเสารายใหญ่ ไม่มีช่อฟ้าใบระกา แต่มีใบเสมาหินทรายสีเขียว หัวบันไดประดับหินสิงโตจีน ภายในผสมผสานศิลปะไทย สลักลายรดน้ำ ลงรักปิดทองเป็นรูปป่าหิมพานต์และสิงสาราสัตว์ดึกดำบรรพ์ที่บานหน้าต่าง ยังมีวิหารทิศอีก 4 หลัง ลักษณะทรงจีนเช่นกัน ภายในวิหารมีกลุ่มประติมากรรมรูปเทวดาซึ่งมีสีกายต่าง ๆ รวมถึงพระพรหมซึ่งมีสี่หน้า เชื่อว่าเป็นเทวดาประดับพระเมรุวังหน้า รัชกาลที่ 3

พระประธานปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 2 ศอกเศษ ประดิษฐานบนบุษบกทำด้วยไม้สัก บุษบกยอดปรางค์นี้ กรมพระราชวังบวรฯ รัชกาลที่ 1 ทรงสร้างประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์ ณ พระที่นั่งพุทไธสวรรย์ แต่เมื่อกรมพระราชวังบวรฯ สวรรคต มีผู้ร้ายขึ้นลักเครื่องบูชาในพระที่นั่งพุทไธสวรรย์ จึงได้มีการเชิญพระพุทธสิหิงค์ลงมาไว้ในพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ส่วนบุษบกยอดปรางค์ยังอยู่ในพระที่นั่นพุทไธสวรรย์ ในสมัยรัชกาลที่ 2 ไม่ได้เชิญพระพุทธสิหิงค์กลับไปไว้วังหน้า บุษบกนั้นตั้งว่างอยู่เปล่า จนในสมัยรัชกาลที่ 3 กรมพระราชวังบวรมหาศักดิพลเสพ จึงโปรดฯ ให้เอาบุษบกยอดปรางค์มาประดิษฐานพระประธานที่ในพระอุโบสถวัดไพชยนต์พลเสพย์

พระพุทธรูปหล่อ ปางหลวงพ่อเนตร ที่ซุ้มมุขหน้าพระวิหาร 1 องค์ สูง 1 วา 9 นิ้ว ไม่ทราบว่าสร้างเมื่อใด คูหาตามฝาผนังวิหารชั้นในมีพระพุทธรูปนั่งอยู่รอบรวม 44 องค์ หน้าตักกว้างประมาณ 16 นิ้ว ในซุ้มมุขหลังพระวิหารมีรอยพระพุทธบาทจำลอง

 รูปภาพ
# ข้อริเริ่มเข็มขัดและเส้นทาง
ข้อริเริ่มเข็มขัดและเส้นทาง  หรือเดิมเรียก หนึ่งเข็มขัด หนึ่งเส้นทาง  เป็นยุทธศาสตร์การพัฒนาทั่วโลกที่รัฐบาลจีนเริ่มใช้ในปี 2556 ซึ่งเกี่ยวข้องกับการพัฒนาและการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานในประเทศและองค์การระหว่างประเทศเกือบ 70 แห่ง ถือเป็นศูนย์กลางของนโยบายต่างประเทศของสี จิ้นผิง เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน

"เข็มขัด" หมายถึง เส้นทางทางบกสำหรับการขนส่งทางถนนและราง เรียก "เข็มขัดเศรษฐกิจเส้นทางสายไหม" ส่วน "ถนน" หมายความถึง เส้นทางทะเล หรือเส้นทางสายไหมทางทะเลคริสต์ศตวรรษที่ 21 มีการบรรจุในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี 2560 

รัฐบาลจีนเรียกข้อริเริ่มนี้ว่าเป็น "การประมูลราคาเพื่อเสริมการเชื่อมถึงกันในภูมิภาคและรับอนาคตที่สว่างไสว" ผู้สังเกตการณ์บางคนมองว่าเป็นแผนการครองโลกของจีนสำหรับเครือข่ายการค้าทั่วโลกที่มีจีนเป็นศูนย์กลาง โครงการนี้มีวันที่แล้วเสร็จที่กำหนดไว้ในปี 2592 ซึ่งประจวบกับการครบรอบ 100 ปีการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน

 เป้าหมายและโอกาส 
นโยบายของจีนในการส่งบริษัทก่อสร้างของตนไปต่างประเทศเริ่มต้นจากนโยบาย "การออกนอกประเทศ" ของอดีตเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ หลิน เจียงเจ๋อหมิง  โครงการ "หนึ่งแถบ หนึ่งเส้นทาง" ของสี่ จิ้นผิง พัฒนาและขยายจากนโยบายดังกล่าว รวมทั้งสร้างจากนโยบาย "การพัฒนาภาคตะวันตกของจีน" ของหลิน 

สี่ จิ้นผิง ประกาศแนวคิด BRI เป็น "เส้นทางสายเศรษฐกิจแห่งเส้นทางสายไหม" เมื่อวันที่ 7 กันยายน 2013 ที่มหาวิทยาลัยนาซาร์บาเยฟในอัสตานา คาซัคสถาน  ในเดือนตุลาคม 2013 ระหว่างการกล่าวสุนทรพจน์ในอินโดนีเซีย สี่ ระบุว่าจีนมีแผนที่จะสร้าง "เส้นทางสายไหมทางทะเลแห่งศตวรรษที่ 21" เพื่อเสริมสร้างความร่วมมือในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และอื่นๆ

แม้ว่าผลประโยชน์จะเป็นหลักสำหรับบริษัทจีนโดยการอำนวยความสะดวกในการส่งออกสินค้าและบริการ ไม่มีข้อจำกัดใดที่ขัดขวางบริษัทต่างประเทศใช้โครงสร้างพื้นฐาน OBOR การประเมินและวางแผนอย่างรอบคอบอาจทำให้ OBOR มีประโยชน์ต่อบริษัทต่างชาติในจีนและต่างประเทศ สำหรับประเทศกำลังพัฒนา BRI เป็นที่ดึงดูดเนื่องจากโอกาสที่มันเสนอให้บรรเทาสภาพเศรษฐกิจที่เสียเปรียบของพวกเขาเมื่อเทียบกับประเทศตะวันตก BRI มอบการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน ความช่วยเหลือทางการเงิน และการช่วยเหลือทางเทคนิคจากจีน  การเพิ่มการลงทุนตรงจากต่างประเทศและการขยายความสัมพันธ์การค้าก็เพิ่มการจ้างงานและลดความยากจนในประเทศเหล่านี้

แม้ว่าบางประเทศ โดยเฉพาะสหรัฐอเมริกา จะวิพากษ์โครงการนี้เนื่องจากอิทธิพลที่เป็นไปได้ของรัฐบาลจีน แต่ประเทศอื่นชี้ไปที่การสร้างเครื่องยนต์การเติบโตระดับโลกใหม่โดยการเชื่อมโยงและรวมเอเชีย ยุโรป และแอฟริกาเข้าด้วยกัน

ผู้สนับสนุนชื่นชมโครงการสำหรับศักยภาพในการเพิ่ม GDP โลก โดยเฉพาะในประเทศกำลังพัฒนา อย่างไรก็ตาม โครงการนี้ก็ถูกวิจารณ์เกี่ยวกับการละเมิดสิทธิมนุษยชนและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม รวมถึงความกังวลว่ามันจะผลักดันประเทศที่ยากจนสู่หนี้สินของจีนและนำไปสู่นีโอคลอเนียลิซึมและจักรวรรดินิยมทางเศรษฐกิจ ความเห็นต่างเหล่านี้เป็นประเด็นที่ถูกอภิปรายอย่างหนัก
# อาร์มีเนียนพรีเมียร์ลีก
อาร์มีเนียนพรีเมียร์ลีก  เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกระดับสูงสุดของประเทศอาร์มีเนีย ลีกนี้เคยเป็นเพียงลีกภูมิภาคในช่วง ค.ศ. 1936–1991 ซึ่งอาร์มีเนียยังเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต ต่อมาหลังจากที่ได้รับเอกราช ได้มีการก่อตั้งสหพันธ์ฟุตบอลอาร์มีเนียและอาร์มีเนียนพรีเมียร์ลีกซึ่งประกอบด้วยทีมประมาณ 9–10 ทีม ทีมชนะเลิศของลีกจะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกรอบแรก

 ผลงานแบ่งตามสโมสร 

สโมสรชนะเลิศรองชนะเลิศปีชนะเลิศ พียูนิก 14 2 1992 (ร่วม), 1995–96, 1996–97, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2014–15 ชีรัก 4 7 1992 (ร่วม), 1994, 1999, 2012–13 อาลัชแกร์ต 3 – 2015–16, 2016–17, 2017–18 อารัคส์อารารัต 2 – 1998, 2000 อารารัต-อาร์แมนียา 2 – 2018–19, 2019–20 บานันทส์ 1 6 2013–14 อารารัตเยเรวาน 1 4 1993 อูลิส 1 1 2011 เยเรวาน 1 – 1997 มีกา – 4  กันด์ซาซาร์ – 2  ซวาร์ทนอทส์-เฮา – 1  นออา – 1