wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ทากาชิ นากาเซะ
ทากาชิ นากาเซะ (永瀬 隆 Nagase Takashi, 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 – 21 มิถุนายน ค.ศ. 2011) เป็นนักล่ามแปลภาษาชาวญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเกิดในปี ค.ศ. 1918 ในเมืองคูราชิกิ จังหวัดโอกายามะ ประเทศญี่ปุ่น และเรียนภาษาอังกฤษจากบาทหลวงนิกายเมทอดิสต์ชาวอเมริกันในวิทยาลัยในกรุงโตเกียว เขาเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่นายทหารในความรับผิดชอบของการก่อสร้าง"เส้นทางรถไฟสายมรณะ"ซึ่งจะวิ่งไปมาระหว่างไทยและพม่า และรวมถึงสะพานเหนือแม่น้ำแควที่มีชื่อเสียง  และเป็นที่รู้จักกันสำหรับการใช้แรงงานบังคับต่อเชลยศึกสงครามฝ่ายสัมพันธมิตร แม้ว่าแรงงานส่วนใหญ่ (และผลลัพธ์ของการเสียชีวิต) จะเกิดขึ้นโดย "โรมูฉะ" หรือพลเรือนท้องถิ่นที่เกณฑ์บังคับแรงงาน

นากาเซะได้แนะนำตัวเป็นครั้งแรกแก่สาธารณชนชาวบริติซในสารคดีที่ถูกทำขึ้นโดยอดีตเชลยศึกที่ชื่อ John Coast เกี่ยวกับความจริงของชีวิตบนเส้นทางรถไฟสายพม่า-ไทย ซึ่งออกอากาศครั้งแรกในสหราชอาณาจักรบนช่องบีบีซี2 เมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1969 มันได้ถูกแทนที่บนช่องบีบีซี 1 เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1969 และอีกครั้งในวันเปิดกล่องของขวัญ ปี ค.ศ. 1974 สารคดีนี้ได้ออกอากาศเป็นครั้งแรกและเป็นส่วนหนึ่งของซีรีส์ One Pair of Eyes Return to the River Kwai ได้สัมภาษณ์พิเศษกับนากาเซะและทหารญี่ปุ่นอีกสองนายที่ทำงานในการควบคุมเชลยศึกบนเส้นทางรถไฟ นากาเซะได้ทำหน้าที่เป็นทั้งล่ามแปลภาษาแก่ทหารอื่นอีกสองนายและเป็นผู้ให้สัมภาษณ์ บันทึกของสารคดีนี้และคำตอบของนากาเซะต่อคำถามของ Coast เกี่ยวกับการปฏิบัติต่อเชลยศึก และบางส่วนของชาวญี่ปุ่นที่ถูกกล่าวหาว่าก่ออาชญากรรมสงครามในช่วงหลังสงคราม (รวมทั้งบางคำตอบของนากาเซะที่ไม่ได้รับการแก้ไขเป็นครั้งที่สุดท้ายของสารคดี) สามารถพบได้ในหนังสือเล่มใหม่ของ Coast ที่ถูกตีพิมพ์ฉบับในปี ค.ศ. 2014 "Railroad of Death" ได้เผยแพร่เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1946

นากาเซะยังได้รับการกล่าวถึงการปรับความเข้าใจกับอดีตเจ้าหน้าที่นายทหารแห่งกองทัพบกบริติซ อีริก โลแมกซ์ ซึ่งเขาได้ถูกสอบปากคำและทรมานที่ค่ายเชลยศึกสงครามของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1942 โลแมกซ์ก็ได้ไปหารือเรื่องการปรับความเข้าใจและเป็นเพื่อนสนิทกับนากาเซะในที่สุดในอัตชีวประวัติของเขา The Railway Man หนังสือเล่มนี้ได้ถูกรวบรวมด้วยประสบการณ์ของเขาทั้งก่อน ระหว่าง และหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ได้รับชนะเลิศจากรางวัล NCR Book ปี ค.ศ. 1996 และ J. R. Ackerley Prize for Autobiography

นากาเซะยังได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับประสบการณ์ของเขาในช่วงระหว่างหว่างและหลังสงครามที่มีชื่อเรื่องว่า Crosses and Tigers และบริจาคเงินให้แก่วัดพุทธที่อยู่ใกล้สะพานแห่งนั้นเพื่อชดใช้ในสิ่งที่ได้กระทำลงไปในช่วงสงคราม การปรับความเข้าใจระหว่างชายทั้งสองคนได้ถูกถ่ายทำเป็นสารคดีที่ชื่อว่า ศัตรู, เพื่อนของฉัน (Enemy, My Friend? (1995)) ที่ได้รับการกำกับโดย Mike Finlason

ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง ทากาชิ นากาเซะได้กลายเป็นพระภิกษุในศาสนาพุทธอย่างเคร่งครัด และพยายามที่จะชดใช้สำหรับการปฏิบัติต่อเชลยศึกของกองทัพญี่ปุ่น เขาได้ทำการชดใช้มากกว่าร้อยภารกิจกับแม่น้ำแควในประเทศไทย

เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2011
# อุบัติการณ์คีวโจ
อุบัติการณ์คีวโจ (โดยศัพท์แปลว่า อุบัติการณ์พระราชวังหลวง) เป็นความพยายามก่อรัฐประหารของทหารในจักรวรรดิญี่ปุ่นเมื่อใกล้จะสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเกิดขึ้นระหว่างคืนวันที่ 14–15 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ไม่นานก่อนญี่ปุ่นยอมจำนนต่อฝ่ายสัมพันธมิตร ผู้ก่อรัฐประหาร คือ คณะนายทหารสัญญาบัตรในสำนักเสนาธิการ (Staff Office) ของกระทรวงยุทธนาธิการ (Ministry of War) และทหารรักษาพระองค์ (Imperial Guard)  มีวัตถุประสงค์เพื่อยับยั้งการออกอากาศพระราชดำรัสประกาศยุติสงคราม (ซึ่งหมายถึงการยอมจำนนของญี่ปุ่นต่อฝ่ายสัมพันธมิตร) ของจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ

คณะรัฐประหารได้สังหารพลโททาเกชิ โมริ จากกองพลรักษาพระองค์ที่ 1 (First Imperial Guards Division) และพยายามปลอมแปลงคำสั่ง จนมีผลให้สามารถยึดพระราชวังหลวงไว้ได้ จากนั้น พยายามกักขังจักรพรรดิฮิโรฮิโตะไว้ในพระตำหนักโดยอาศัยกำลังจากกองพลน้อยทหารราบรักษาพระองค์ที่ 2 (Second Brigade Imperial Guard Infantry) แต่ชวนให้กองทัพภาคบูรพาและผู้บัญชาการระดับสูงในกองทัพบกมาร่วมด้วยไม่สำเร็จ และเมื่อชวนให้ทหารฝ่ายอื่น ๆ มาร่วมขับราชวงศ์ออกจากอำนาจไม่สำเร็จอีก คณะรัฐประหารจึงจบบทบาทลงด้วยการคว้านท้องฆ่าตัวตาย และการออกอากาศพระราชดำรัสประกาศยุติสงครามก็ดำเนินต่อไปตามกำหนด
# แอลวีทีพี-5
แอลวีทีพี-5 (ยานพาหนะยกพลขึ้นบก, สายพาน, ลำเลียงพล)  เป็นตระกูลยานรบหุ้มเกราะสะเทินน้ำสะเทินบกที่ใช้โดยเหล่านาวิกโยธินฟิลิปปินส์ และก่อนหน้านี้โดยเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ มันได้รับการออกแบบโดยบริษัทบอร์กวอร์เนอร์ และสร้างโดยเอฟเอ็มซี (ฟูดแมชชีนเนอรีคอร์ปอเรชัน) พร้อมกับบริษัทอื่นอีกไม่กี่บริษัท มันได้รับการยอมรับครั้งแรกในการใช้งานเมื่อปี ค.ศ. 1956 มีการผลิตรุ่นพื้นฐาน 1,124 คัน รวมถึงรุ่นพิเศษ และเห็นได้ในสงครามเวียดนามเป็นจำนวนมาก

 ประวัติ 
มันเป็นวิวัฒนาการของซีรีส์ยานพาหนะยกพลขึ้นบกแบบสายพาน แอลวีที-1 ถึง แอลวีที-4 ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง แต่มีขนาดใหญ่กว่ามากและสามารถลำเลียงกองกำลังติดอาวุธรบได้ 30–34 นาย การออกแบบที่มีขนาดเล็กตามเอ็ม 59 เอพีซี ก็มีการผลิตในฐานะแอลวีที-6 แต่มีเพียงไม่กี่คันเท่านั้น

ต่อมา แอลวีทีพี-5 ได้รับการแทนที่ในการใช้งานโดยตระกูลแอลวีที-7

ประเภทที่พบมากที่สุดคือแอลวีทีพี-5 ซึ่งเป็นทั้งรถลำเลียงพลหุ้มเกราะ, กวาดทุ่นระเบิด, บัญชาการ, กู้ซ่อม และยิงสนับสนุน โดยด้านหลังติดตั้งฮาวอิตเซอร์ขนาด 105 มม. ส่วนรุ่นต่อต้านอากาศยานได้รับการสร้างต้นแบบ แต่ก็ไม่เคยเห็นว่ามีการใช้งาน

ราวกลางคริสต์ทศวรรษ 2010 มีผู้ใช้ที่เหลือแต่เพียงผู้เดียวของแอลวีทีเอช-6 คือฟิลิปปินส์ ซึ่งใช้ 4 คันดังกล่าวสำหรับกำลังพลทหารเรือของพวกเขา ส่วนในปี ค.ศ. 2013 แอลวีทีเอช-6 ของฟิลิปปินส์ได้มาในรูปแบบลายพราง "ดิจิทัล"

 รุ่น 
 แอลวีทีพี-5 (ยานพาหนะยกพลขึ้นบก, สายพาน, ลำเลียงพล) - รถลำเลียงพลหุ้มเกราะ
 แอลวีทีซี-5 (ยานพาหนะยกพลขึ้นบก, สายพาน, บัญชาการ) - ยานพาหนะบัญชาการ
 แอลวีทีเอช-6 (ยานพาหนะยกพลขึ้นบก, สายพาน, ฮาวอิตเซอร์) - ชุดสนับสนุนการยิงแบบติดอาวุธด้วยฮาวอิตเซอร์เอ็ม 49 ขนาด 105 มม. ได้รับการสร้าง 210 คัน
 แอลวีทีอาร์-1 (ยานพาหนะยกพลขึ้นบก, สายพาน, กู้ซ่อม) - ยานพาหนะกู้ซ่อม ได้รับการสร้าง 65 คัน
 แอลวีทีอี-1 (ยานพาหนะยกพลขึ้นบก, สายพาน, ทหารช่าง) - กวาดทุ่นระเบิด ได้รับการสร้าง 41 คัน
 แอลวีทีเอเอ-เอ็กซ์ 1 (ยานพาหนะยกพลขึ้นบก, สายพาน, ต่อต้านอากาศยาน) - รุ่นต่อต้านอากาศยาน ที่จะติดตั้งป้อมปืนของเอ็ม 42 ดัสเตอร์ โดยสร้างต้นแบบเท่านั้น

 ประจำการ 
thumb|upright|แอลวีทีพี-5 ของเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ ระหว่างการฝึกซ้อมในปี ค.ศ. 1968
thumb|upright|แอลวีทีพี-5 ซึ่งได้รับการจัดแสดงที่อุทยานทหารผ่านศึกรัฐจอร์เจีย
ปัจจุบัน
 
 มี 4 คันที่ยังคงใช้งานในปี ค.ศ. 2016
อดีต
# เค็นจิ ฮาตานากะ
พันตรี เค็นจิ ฮาตานากะ(畑中 健二 Hatanaka Kenji)  (28 มีนาคม ค.ศ. 1912 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945) เป็นเจ้าหน้าที่นายทหารชาวญี่ปุ่นและหนึ่งในผู้นำกลุ่มสมคบคิดในอุบัติการณ์คีวโจ ด้วยการคิดแผนอุบายในการเข้ายึดพระราชวังหลวงและเพื่อขัดขวางการออกอากาศพระสุรเสียงของพระราชดำรัสการยอมจำนนของสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะเพื่อทำให้สงครามโลกครั้งที่สองยุติลงHoyt, 1986, pp. 409 ด้วยความล้มเหลวในการโน้มน้าวใจกองทัพที่เหลืออยู่เพื่อขับไล่ราชวงศ์ญี่ปุ่นออกไปและจะทำสงครามกับฝ่ายสัมพันธมิตรต่อไป เขาจึงฆ่าตัวตายด้วยการยิงตัวเองที่ลานหน้าพระราชวังหลวง ในกระเป๋าของฮาตานากะได้พบโคลงบทก่อนตายของเขาที่เขียนว่า
# ชนัญชิดา รุ่งเพชรรัตน์
ชนัญชิดา รุ่งเพชรรัตน์ (เกิด 12 ตุลาคม พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น บลอสซั่ม เป็นนักแสดงและนางเเบบชาวไทย มีชื่อเสียงจากการประกวดเวที เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซั่น 3

 ประวัติ 
ชนัญชิดา รุ่งเพชรรัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ 2535 เป็นคนจังหวัด กรุงเทพมหานคร ด้านการศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี บัณฑิตเกียรตินิยมอันดับสอง คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากรสวยและเก่งระดับเกียรตินิยม! บลอสซั่ม ชนัญชิดา สาวเทียม The Face Thailand 3

 เข้าสู่วงการ 
ชนัญชิดาเริ่มเข้าสู่วงการจากการประกวดเวที มิสทิฟฟานี่ยูนิเวิร์ส 2013 เเละได้ครองตำเเหน่งรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่หนึ่ง พร้อมตำเเหน่ง Miss Silky Sexy Skin เเละเคยมีผลงาน MV มากมายรวมถึงเเฟชั่นโชว์ เเละในปี พ.ศ. 2560 ได้เข้าประกวดเวที เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซั่น 3 โดยได้ผ่านเข้ารอบ 15 คนสุดท้าย เป็นลูกทีมของเมนเทอร์ บี น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์ โดยไม่ผ่านเข้ารอบ 4 คนสุดท้าย เเละได้เซ็นสัญญาเป็นนักเเสดงในสังกัด กันตนา 

ในปี พ.ศ. 2561 ได้เข้าประกวดในรายการ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 4 โดยไม่ผ่านเข้ารอบ 18 คนสุดท้าย เเละในปี พ.ศ 2564 เธอก็ได้ร่วมเป็นหนึ่งในสมาชิก ราตรี จีนี่ จ๋า เเละมีช่องยูทูบแชนแนลของตัวเองชื่อว่า Ladyblossom เเละในปี พ.ศ. 2567 เธอได้มีผลงานละครเรื่อง ตำรับเเม่ เป็นผลงานละครเรื่องเเรกของเธอ รับบท เเพรรี่ ปัจจุบันเธอมีผลงานให้ได้รับชมอยู่เรื่อยมา

 ผลงาน 
 ละครโทรทัศน์ 
ปี พ.ศ. เรื่อง รับบท ออกอากาศ2567ตำรับเเม่ "บลอสซั่ม" The Face กับมุมมอง LGBT บนเส้นทางนักแสดงเเพรรี่Thai PBS

 ภาพยนตร์ 
 พ.ศ.  เรื่อง  บทบาท 2558  Herr Lenz reist in den Fruhlingโชค

 พิธีกร 
ออนไลน์
 ค.ศ. 2019 : On Air YouTube:Ladyblossom (5/4/19)

 เพลง 
 ปี  เพลง  ศิลปิน  สังกัด  หมายเหตุ 2564  จีนี่ จ๋า“บลอสซั่ม” อยากให้เปิดใจฟัง "2021 ราตรี" แล้วจะตกหลุมรัก - Amarin TV  ร่วมร้องกับ วิชญาณี เปียกลิ่น, วริศรา ยู, ปัญญริสา เธียรประสิทธิ์, มิลลิ  2021 ราตรี จีนี่ จ๋า
  -
# ทาเกชิ โมริ (ผู้บัญชาการ)
พลโท ทาเกชิ โมริ(森 赳 Mori Takeshi, 25 เมษายน ค.ศ. 1894 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945) เป็นผู้บัญชาการแห่งกองพลทหารอารักขาองค์จักรพรรดิที่หนึ่งของจักรวรรดิญี่ปุ่นในขณะที่สงครามโลกครั้งที่สองใกล้จะสิ้นสุดลง เขาได้ถูกสังหารโดยพันตรี เคนจิ ฮาตะนะกะ ในช่วงอุบัติการณ์คิวโจ
# จิโร ชีซากิ
จิโร ชีซากิ (Shiizaki Jirō; 30 กันยายน ค.ศ. 1911 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945) เป็นพันโทในกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง รับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายกิจการภายใน กองยุทธการ สำนักกิจการทหาร และเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่จากฝ่ายดังกล่าวที่ร่วมก่อรัฐประหาร (อุบัติการณ์คีวโจ) เมื่อเช้าวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นวันที่จักรพรรดิฮิโรฮิโตจะทรงประกาศการยอมจำนนของญี่ปุ่น

บุคคลหลักในการก่อรัฐประหาร คือ พันตรี เค็นจิ ฮาตานากะ มีบุคคลจำนวนหนึ่งเข้าร่วมแผนการด้วยในแต่ละขั้นตอน ตัวชีซากิเองเป็นหนึ่งในกลุ่มที่มีส่วนร่วมช่วงสำคัญ ด้วยความช่วยเหลือของกองพลทหารรักษาพระองค์ที่ 1 คณะรัฐประหารสามารถยึดพระราชวังหลวงและควบคุมจักรพรรดิไว้ในพระตำหนัก แล้วพยายามทำลายบันทึกพระสุรเสียงในการประกาศจำนน

ช่วงเวลาราวเจ็ดโมงเช้าวันที่ 15 สิงหาคม แผนเริ่มแตก พลเอก ชิซูอิจิ ทานากะ ผู้บัญชาการโทบูกุง (กองทัพภาคบูรพา) มาถึงพระราชวังหลวง ด่าทอคณะรัฐประหารที่ผิดหน้าที่ต่อประเทศชาติ และเรียกให้คณะรัฐประหารคว้านท้องฆ่าตัวตายล้างอายที่เป็นกบฏ ชีซากิและคนอื่น ๆ ฆ่าตัวตาย ณ เช้าวันนั้นในเขตพระราชฐานนั้นเอง
# ชิซูอิจิ ทานากะ
ชิซูอิจิ ทานากะ (田中 静壱 Tanaka Shizuichi, 1 ตุลาคม ค.ศ. 1887 – 24 สิงหาคม ค.ศ. 1945)เป็นนายทหารชาวญี่ปุ่นในระดับยศนายพลในกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งได้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการแห่งกองทัพเขตตะวันออกซึ่งครอบคลุมพื้นที่โตเกียว-โยโกฮามะ ชิซูอิจิ ทานากะได้รับการยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษในอุบัติการณ์ 15 สิงหาคม ซึ่งเขาได้เข้าขัดขวางกลุ่มทหารก่อกบฏที่ก่อการต่อสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรอิโตะเพื่อขัดขวางการประกาศยอมจำนนของญี่ปุ่นต่อฝ่ายสัมพันธมิตร ในเวลาต่อมา เขาจึงตัดสินใจฆ่าตัวตายด้วยการยิงปืนทะลุหัวใจที่อาคาร Dai-ichi Life ที่เป็นสำนักงานของเขา(ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นสำนักงานใหญ่ของผู้บัญชาการทหารสูงสุดสำหรับฝ่ายสัมพันธมิตร) เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1945
# ร็อกเก็ตพันช์
ร็อกเก็ตพันช์ เป็นเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ สังกัดอุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ มีสมาชิกหกคน คือ จูริ, ย็อนฮี, ซูยุน, ยุนคย็อง, โซฮี และดาฮย็อน เปิดตัวเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ด้วยอีพี พิงก์พันช์

ประวัติ
ก่อนเปิดตัว
จูริ เป็นสมาชิกของเอเคบีโฟร์ตีเอต รุ่นที่ 12 จากการออดิชันในปี 2011 ต่อมาเธอได้เปิดตัวต่อสาธารณชนในฐานะสมาชิกทีมโฟร์ เมื่อเดือนมีนาคม 2018 เธอปรากฏตัวครั้งแรกในเกาหลีจากการเข้าแข่งขันรายการเรียลลิตี พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต ซูยุนและโซฮีเป็นตัวแทนของอุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ เข้าแข่งขัน พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต เช่นเดียวกัน ในเดือนมีนาคม 2019 ได้รับการยืนยันว่า จูริเซ็นสัญญากับอุลลิมเอนเตอร์เมนต์เพื่อเริ่มต้นงานในเกาหลีใต้และเตรียมเป็นสมาชิกของเกิร์ลกรุปกลุ่มใหม่ สองเดือนต่อมาจูริประกาศจบการศึกษาจากเอเคบีโฟร์ตีเอต เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม อุลลิมเอนเตอร์เมนต์เปิดตัวโลโก้ร็อกเก็ตพันช์ซึ่งมีการคาดเดาว่าจะเป็นเกิร์ลกรุปกลุ่มใหม่ จากนั้นก็ได้รับการยืนยันจากอุลลิมเอนเตอร์เมนต์ด้วยคอนเซปต์วิดีโอที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พร้อมกับสมาชิกทั้งหกคน ร็อกเก็ตพันช์เป็นเกิร์ลกรุปกลุ่มที่สองต่อจากเลิฟลิซในปี 2014

2019: เปิดตัว
ร็อกเก็ตพันช์เปิดตัวด้วยอีพี พิงก์พันช์ ซึ่งออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2019 โดยมีเพลง "บิมบัมบุม" เป็นเพลงนำhttps://n.news.naver.com/entertain/article/215/0000801618 งานเปิดตัวจัดขึ้นในโซล เกาหลีใต้ พร้อมกับวันจำหน่ายอีพีของพวกเขาhttps://n.news.naver.com/entertain/article/016/0001566398https://n.news.naver.com/entertain/article/421/0004134755

สมาชิก
 จูริ (쥬리)  : นักร้องเสริม
 ย็อนฮี (연희)  : – หัวหน้าวง , นักร้องนำ  
 ซูยุน (수윤)  : นักร้องเสียงหลัก
 ยุนคย็อง (윤경)  :  นักเต้นหลัก , นักร้องนำ 
 โซฮี (소희)  : นักเต้นนำ , นักร้องเสริม , แร็ปเปอร์หลัก
 ดาฮย็อน (다현)  : นักเต้นนำ , นักร้องเสริม

ผลงานเพลง
เอกซ์เทนเดดเพลย์
 ชื่อ รายละเอียด อันดับสูงสุดบนชาร์ต ยอดขายเกาหลี พิงก์พันช์ ออกจำหน่าย: 7 สิงหาคม ค.ศ. 2019
 ค่าย: อุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์
 รูปแบบ: ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด, ส่งต่อเนื่อง 6 

ซิงเกิล
 ชื่อ ปี อันดับสูงสุดบนชาร์ต ยอดขาย อัลบั้มเกาหลี "บิมบัมบุม"  2019 colspan="2"  พิงก์พันช์
# อู้กะลา
อู้กะลา  เป็นนักประวัติศาสตร์และอาลักษณ์ชาวพม่า เป็นที่รู้จักอย่างดีจากการเรียบเรียง มหาราชวงศ์ พงศาวดารฉบับแรกของพม่า อู้กะลาเป็นผู้ริเริ่มบันทึกประวัติศาสตร์พม่าโดยอิสระปราศจากการอุปถัมภ์ของราชสำนัก ถือเป็นฆราวาสคนแรกที่ทำการบันทึกประวัติศาสตร์ด้วยตนเอง

อู้กะลาเกิดในครอบครัวที่มั่งคั่งทั้งฝ่ายบิดาและมารดา บิดาชื่อเทวเศรษฐะ เป็นมหาเศรษฐีชาวบ้านซินไกง์ ทางทิศใต้ของเมืองอังวะ เขาสืบเชื้อสายมาจากเจ้าเมืองหรือผู้กินเมือง  ในแถบนั้น  ส่วนมารดาชื่อเจ้ามณีโอฆะ เป็นสตรีที่สืบเชื้อสายไทใหญ่และพม่า มีบรรพชนเป็นขุนนางระดับสูงที่คอยรับใช้ราชวงศ์ตองอูมาตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 15 มิคกี้ ฮาร์ท นักวิชาการชาวพม่า ให้ข้อมูลว่า เจ้ามณีโอฆะ มารดาของอู้กะลาเป็นเหลนของพระสุพรรณกัลยามิคกี้ ฮาร์ท. โยเดียกับราชวงศ์พม่า เรื่องจริงที่ไม่มีใครรู้. กรุงเทพฯ : สถาบันพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้แห่งชาติ, 2561, หน้า 114

อู้กะลาสามารถเข้าถึงข้อมูลสำคัญจากราชสำนักตองอู เช่น พระราชหัตถเลขา ปะระไบ เอกสารของราชสำนักที่บันทึกโดยโหรและอาลักษณ์ บันทึกด้านการทหาร และลำดับพงศาวลีของพระราชวงศ์ เพื่อใช้ในการรวบรวมข้อมูลเพื่อเขียน มหาราชวงศ์ และเสริมด้วยข้อมูลจากเอกสารในท้องถิ่น จารึก อัตชีวประวัติ และประวัติศาสตร์ศาสนา ที่ถูกบันทึกและจัดเก็บไว้ตามวัดหรือหอพระสมุดหลวงในเขตราชธานี

 ลำดับสาแหรก
# ฟิลลิป มอร์ริส อินเตอร์เนชั่นแนล
ฟิลลิป มอร์ริส อินเตอร์เนชั่นแนล (Philip Morris International; ย่อ: PMI) เป็นบริษัทข้ามชาติ ผลิตบุหรี่และยาสูบ สัญชาติอเมริกัน ผลิตภัณฑ์มียอดขายมากกว่า 180 ประเทศนอกเหนือจากสหรัฐ ผลิตภัณฑ์ที่เป็นที่รู้จักและมียอดจำหน่ายดีที่สุดของบริษัทคือ มาร์ลโบโร

เดิมทีบริษัทบริหารโดยแอลเทรีย หลังจากนั้นบริษัทฟิลลิป มอร์ริส อินเตอร์เนชั่นแนล แยกออกมาเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2008 แอลเทรียอธิบายว่าจะทำให้ฟิลลิป มอร์ริส อินเตอร์เนชั่นแนลมีอิสระมากขึ้นจากข้อจำกัดความเป็นเจ้าของบรรษัทในสหรัฐในแง่คดีความที่อาจเกิดขึ้นได้ และข้อบังคับทางกฎหมายที่ "ไล่ตามอัตราการเติบโตของยอดขายในตลาดเกิดใหม่" ขณะที่แอลเทรียดูแลตลาดในสหรัฐ ผู้ถือหุ้นของแอลเทรียในตอนนั้นได้รับหุ้นในฟิลลิป มอร์ริส อินเตอร์เนชั่นแนล ซึ่งมีรายชื่ออยู่ในตลาดหลักทรัพย์ลอนดอนและตลาดหลักทรัพย์อื่น ๆ

สำนักงานใหญ่ของบริษัทตั้งอยู่ที่นครนิวยอร์ก แต่ไม่ได้ดำเนินงานในสหรัฐ ขณะที่ฟิลลิป มอร์ริส ยูเอสเอ บริษัทย่อยของแอลเทรียเป็นเจ้าของแบรนด์ฟิลลิป มอร์ริสในสหรัฐ
# ยังโอม
รัธพงศ์ ภูรีสิทธิ์ (เกิด 24 ตุลาคม พ.ศ. 2541) ชื่อเล่น โอม มีชื่อในวงการเพลงว่า ยังโอม  เป็นแร็ปเปอร์และนักร้องชาวไทย มีเพลงดังคือ "เฉยเมย" ที่ได้รางวัลเพลงฮิปฮอปแห่งปี งานจูกซ์ไทยแลนด์มิวสิกอะวอดส์ (JOOX Thailand Music Awards) และเพลง "ธารารัตน์" มียอดเข้าฟังสูงถึง 1,000,000 ครั้ง ในเวลาเพียง 15 ชั่วโมง ของแอปพลิเคชันจูกซ์

 ประวัติ 
ยังโอมศึกษาที่โรงเรียนมัธยมวัดธาตุทอง ต่อมาเขาสอบเข้าได้เป็นนิสิตสาขาวิชาศิลปะการแสดง คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ แต่เข้าเรียนได้เพียงครึ่งวันก็ตัดสินใจลาออกหลังจากนั้น ในขณะที่เรียนอยู่ระดับมัธยมต้น เขาเริ่มฟังเพลงฮิปฮอปและแต่งเพลงแร็ปเอง จนชั้นมัธยมปลายเริ่มเข้าห้องอัดเสียง และโพสต์คลิปเพลงทางโซเชียลเน็ตเวิร์ก โดยชื่อ "ยังโอม" มาจากแร็ปเปอร์ต่างประเทศ ที่มักจะใช้คำว่า Young นำหน้าชื่อ จึงนำมาใช้นำชื่อเล่นของตน ยังโอมร่วมกับเพื่อน ๆ เข้าแข่งขันในรายการ Rap is Now ฤดูกาลที่ 2 ซึ่งเป็นรายการค้นหาแร็ปเปอร์ สามารถเข้าถึงรอบ 32 คน และในปี 2559 ในฤดูกาลที่ 3 ของ Rap is Now ยังโอมกลับมาร่วมแข่งขันอีกครั้งสามารถเข้ารอบ 8 คนสุดท้าย แม้ไม่ได้ตำแหน่งชนะเลิศแต่ทำให้เป็นที่รู้จักในวงการแร็ปเปอร์มากขึ้น 

ปี พ.ศ. 2560 ยังโอมเป็นที่รู้จักมากขึ้นกับเพลง "เฉยเมย" ซึ่งขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตจูกซ์ ในปีนี้เองได้ร้องเพลงร่วมกับวันเดอร์เฟรมในเพลง "อยู่ดี ๆ ก็" ต่อมาปี พ.ศ. 2561 ยังโอมได้รับรางวัลเพลงฮิปฮอปแห่งปี งานจูกซ์ไทยแลนด์มิวสิกอะวอดส์ (JOOX Thailand Music Awards) จากเพลง "เฉยเมย"  ยังได้ร่วมร้องเพลง "รู้ดีว่าไม่ดี" ของเก็ตสึโนวา และ "เสือสิ้นลาย" ของ ฟักกลิ้งฮีโร่, FYMME และ P –Hot

พ.ศ. 2562 ยังโอมออกเพลง "ดูไว้" เพียงแค่ครึ่งเดือนแรกมียอดวิวทะลุ 55 ล้านวิว ต่อมากับเพลง "ธารารัตน์" ซึ่งสร้างสถิติใหม่บนแอปพลิเคชันจูกซ์ โดยยอดเข้าฟังสูงถึง 1,000,000 ครั้ง ในเวลาเพียง 15 ชั่วโมง อีกทั้งยอดเข้าชมบนยูทูบ 23 ล้านวิวในสัปดาห์แรก

ในปี พ.ศ. 2565 ยังโอมเปิดเผยว่าตัวเองป่วยเป็นโรคอารมณ์สองขั้ว และปีต่อมาเขาได้ออกอัลบั้มที่สอง ธาตุทองซาวด์ โดยจัดงานเปิดอัลบั้มเมื่อวันที่ 25 มกราคม ณ เกษร เออร์บัน รีสอร์ท แอท เกษรวิลเลจ เขาจัดคอนเสิร์ตใหญ่ครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ปีเดียวกัน

 ความเป็นศิลปิน 
เพลงของยังโอม เป็นเรื่องราวของเขาเองราวร้อยละ 95 ทางด้านการแต่งเพลง เดอะสแตนดาร์ด วิเคราะห์เพลงของยังโอม ว่า มีเนื้อเพลงที่คมคาย เกรี้ยวกราด หยาบคาย ไม่ได้ใช้คำฟุ่มเฟือย บางครั้งก็มีข้อสรุป บางครั้งก็ไม่มี ซึ่งในหลาย ๆ ที ต้องฟังซ้ำถึงจะเข้าใจ อย่างเพลง "ธารารัตน์" และเพลง "เฉยเมย" มีวิธีการเอื้อนร้องที่แปลก กับประโยคเปิดหัว “ยังไม่ได้นอนเลยจะสิบโมงเช้า” ซึ่งวิธีการร้องนี้เขาได้รับอิทธิพลจาก อิลสลิก ในระยะแรกยังโอมยังใช้อุปกรณ์ออโตจูน ปรับเสียงร้องอีกด้วย แต่ได้เลิกใช้ในอัลบั้มถัดมา

เนื้อหาเพลงของยังโอมยังแสดงถึงเสรีภาพในการพูด เขามักวิพากษ์วิจารณ์เรื่องการเมืองอย่างตรงไปตรงมาแทรกเอาไว้ในทุกเพลง

 ผลงาน 
 ซิงเกิ้ล 
เฉยเมย (พ.ศ. 2560)
ดูผิด (พ.ศ. 2561)
ดูไว้ (พ.ศ. 2561)
ธารารัตน์ (พ.ศ. 2562)
รถด่วนขบวนสุดท้าย (พ.ศ. 2562)
คนเดียวบางที (พ.ศ. 2562)
คนที่เธอไม่เคยมอง (พ.ศ. 2562)
ไม่เฟี้ยว (พ.ศ. 2562)
Very Very Small (พ.ศ. 2565)
I JUST WANNA BE FREE (พ.ศ. 2565)

 อัลบั้ม 
BANGKOK LEGACY (พ.ศ. 2563)
ธาตุทองซาวด์ (พ.ศ. 2566)
 ภาพยนตร์ 
ห้าวเป้งจ๋า อย่าแกงน้อง (พ.ศ. 2564)

คอนเสิร์ต
  The Concert Application Presents YOUNGOHM Concert “Sound from Dekwat  (เสียงจาก เด็กวัด)” – 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 เจเจมอลล์

รางวัล
 รางวัลเพลงฮิปฮอปแห่งปี งานจูกซ์ไทยแลนด์มิวสิกอะวอดส์ (JOOX Thailand Music Awards)
# พระเจ้าอูซะนาที่ 2 แห่งปี้นยะ
พระเจ้าอูซะนาที่ 2 (, 1324/25-กันยายน 1364) กษัตริย์แห่ง ปี้นยะ เป็นเวลา 3 เดือนใน ค.ศ. 1364 พระองค์เป็นเพียงกษัตริย์ธรรมดาและไม่มีพระราชอำนาจใด ๆ ในการต้านทานการโจมตีจากเมืองมาว ทางตอนเหนือ รัฐฉาน พระองค์ถูกโค่นล้มในเดือนกันยายน ค.ศ. 1364 โดย ตะโดมินพญา แห่ง ซะไกง์

 พระราชประวัติ 
พระเจ้าอูซะนาที่ 2 เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ของ พระนางอตุลจันทาเทวีแห่งปี้นยะ กับ เจ้าชายจะซวา แห่งปีนแลHmannan Vol. 1 2003: 380 พระองค์ประสูติ  ค.ศ. 1324/25 เป็นพระราชนัดดาของ พระเจ้าสีหตู แห่ง มยีนไซง์-ปี้นยะ และ พระเจ้ากะยอชวาแห่งพุกาม ทำให้พระองค์สืบสายราชวงศ์จากทั้ง อาณาจักรปี้นยะ และ อาณาจักรพุกาม พระองค์มีพระอนุชาและพระขนิษฐาร่วมพระมารดา 5 พระองค์ (พระอนุชา 2 พระองค์ พระขนิษฐา 3 พระองค์) และต่างพระมารดาอีก 2 พระองค์พระองค์เจริญพระชนม์ที่ปีนแลแต่ย้ายไปปี้นยะอันเป็นราชธานีของอาณาจักรพร้อมกับพระราชวงศ์ใน ค.ศ. 1344 เมื่อพระราชบิดากลายเป็นผู้ปกครองแบบไร้ข้อโต้แย้งของอาณาจักรปี้นยะThan Tun 1959: 124

แม้ว่าพระองค์จะเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ พระเจ้าอูซะนากลับมีพระชนม์อยู่ในเงาของพระอนุชา องค์กษัตริย์เลือกพระราชโอรสองค์รองของพระองค์ จะซวาผู้เยาว์ เป็น ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง ของพระองค์ เหตุผลได้ถูกบันทึกไว้ใน มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ ว่าพระองค์อาจอ่อนแอหรือขาพิการ โดยองค์กษัตริย์ถือว่าพระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระองค์ไม่เหมาะสมที่จะกลายเป็นกษัตริย์Yazawin Thit Vol. 1 2012: 169 พระเจ้าอูซะนายังถูกมองข้ามต่อไปเมื่อจะซวาผู้เยาว์กลายเป็นกษัตริย์ใน ค.ศ. 1350 นามว่า พระเจ้าจะซวาที่ 2 และพระอนุชาองค์เล็กของทั้งสองพระองค์ นะระตู ถูกกำหนดให้เป็น ทายาทโดยสันนิษฐาน แซงหน้าพระเจ้าอูซะนา โดยพระเจ้าจะซวาที่ 2 ไม่มีพระราชโอรส

 รัชสมัย 
ไม่ชัดเจนว่าสถานะของเจ้าชายอูซะนาเปลี่ยนไปหรือไม่ เมื่อเจ้าชายนะระตูกลายเป็นกษัตริย์ใน ค.ศ. 1359 แต่เจ้าชายอูซะนาก็ได้เป็นกษัตริย์ในอีก 5 ปีต่อมา ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1364 ผู้บุกรุกจากเมืองมาวตอนเหนือของ รัฐฉาน ได้ขับไล่ปี้นยะและคุมตัวพระเจ้านะระตูพร้อมกับปล้นสะดม ในเดือนถัดมาราชสำนักได้เลือกเจ้าชายอูซะนาเป็นกษัตริย์ กษัตริย์องค์ใหม่คือพระเจ้าอูซะนาที่สองยกน้องสะใภ้ พระนางซอโอมมา ซึ่งเป็นพระมเหสีของ พระเจ้าจะซวาที่ 2 และ พระเจ้านรตู่ ขึ้นเป็นพระอัครมเหสีของพระองค์Hmannan Vol. 1 2003: 393 พระองค์ได้อภิเษกกับ พระนางซอซะละ ด้วยThan Tun 1959: 127

พระเจ้าอูซะนาที่ 2 เป็นเพียงกษัตริย์แต่ในนาม พระองค์มีพระราชอํานาจเพียงเล็กน้อยแม้ในเขตเมืองหลวง การจู่โจมของ เมืองมาว รัฐฉาน ทำให้พม่าตอนกลางทั้งหมดรวมถึงอาณาจักรที่อยู่ใกล้เคียงของปี้นยะ อาณาจักรซะไกง์ ถูกโจมตี ตะโดมินพญา ผู้ปกครองคนใหม่ได้เข้ามามีอำนาจที่ ซะไกง์ เช่นเดียวกับที่ ปี้นยะ เนื่องจากทั้งปี้นยะ และ ซะไกง์ เป็นกลุ่มเมืองของราชวงศ์มยีนไซง์ ซึ่งพระเจ้าอูซะนาที่ 2 และ พระเจ้าตะโดมินพญา มีความสัมพันธ์กัน โดยพระเจ้าตะโดมินพญาเป็นลูกพี่ลูกน้องกับพระเจ้าอูซะนาที่ 2 พระเจ้าตะโดมินพญาซึ่งพิสูจน์แล้วว่าเป็นผู้นำที่มีพระปรีชาสามารถและรวมอำนาจของพระองค์ที่ ซะไกง์ ได้อย่างรวดเร็ว ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1364 พระเจ้าตะโดมินพญาและกองทัพของพระองค์ข้าม แม่น้ำอิรวดี และยึดปี้นยะได้โดยไม่มีการต่อสู้ กษัตริย์องค์ใหม่สั่งสำเร็จโทษพระเจ้าอูซะนาที่ 2Hmannan Vol. 1 2003: 393–394
# เทรบูเชต
เทรบูเชต  เป็นแคทะพัลต์ (catapult) ประเภทหนึ่ง ที่ใช้แขนเหวี่ยงเพื่อโยนวัตถุ เป็นเครื่องยนต์การล้อม (siege engine) ทรงพลังที่พบทั่วไปก่อนการมาถึงของดินปืน

มีเทรบูเชตสองชนิดหลัก ชนิดแรกเป็นเทรบูเชตเสียดทาน หรือแมนกะเนล (mangonel) ซึ่งใช้แรงมนุษย์ในการเหวี่ยงแขน ปรากฏครั้งแรกในประเทศจีนในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล ต่อมาพวกอาวาร์นำไปเผยแพร่ทางตะวันตก จักรวรรดิไบแซนไทน์รับเทคโนโลยีดังกล่าวในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 6 และประเทศเพื่อนบ้านในศตวรรษต่อ ๆ มา

อีกชนิดหนึ่งได้แก่ เทรบูเชตน้ำหนักถ่วง หรือเรียก เทรบูเชตสมดุล ซึ่งมีในภายหลังและมักมขนาดใหญ่กว่า ใช้น้ำหนักถ่วงเพื่อเหวี่ยงแขน ปรากฏขึ้นครั้งแรกในโลกคริสเตียนและมุสลิมแถบเมดิเตอร์เรเนียนในคริสต์ศตวรรษที่ 12 และมองโกลนำกลับไปเผยแพร่ในจีนในคริสต์ศตวรรษที่ 13
# ท่าช้อน
ท่าช้อน คือท่วงท่าของกิจกรรมทางเพศและเทคนิคการโอบกอด ชื่อนี้มีต้นกำเนิดมาจากวิธีที่ช้อนสองคันจะถูกวางชิดติดกัน โดยอยู่ในตำแหน่งแนวตั้งกับถ้วยชามCox, Tracey. The Hot Sex Handbook (Random House, Inc., 2005), p. 64. ท่าช้อนเป็นท่วงท่าการร่วมเพศที่เป็นรูปแบบของท่วงท่าที่เข้าจากทางด้านหลัง นอกจากท่าอื่นๆอย่างท่าหมา ท่าช้อนนั้นได้ถูกเรียกว่าเป็นหนึ่งในสี่ท่วงท่าร่วมเพศที่เป็นพื้นฐานTim F. LaHaye, Beverly LaHaye, Mike Yorkey. The Act of Marriage After 40: Making Love for Life (Zondervan, 2000), pp. 92-93.
# แคทะพัลต์
แคทะพัลต์  เป็นอุปกรณ์วิถีศาสตร์ที่ใช้ยิงวัตถุเป็นระยะทางไกล ๆ โดยไม่ต้องอาศัยอุปกรณ์ระเบิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเครื่องยนต์ล้อม (siege engine) ในยุคโบราณและยุคกลางหลายชนิด ในการใช้นับแต่โบราณกาล แคทะพัลต์ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นกลไกที่ทรงประสิทธิภาพมากที่สุดอย่างหนึ่งในยามสงคราม ในสมัยใหม่ คำนี้ใช้กับอุปกรณ์ตั้งแต่อุปกรณ์มือถือ (เรียก "หนังสติ๊ก") ไปจนถึงกลไกสำหรับการปล่อยอากาศยานจากเรือ

แคทะพัลต์แรกสุดมีอายุอย่างน้อยถึงศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาลด้วยการประดิษฐ์แมนกะเนลในจีนโบราณ ซึ่งเป็นเทรบูเชตเสียดทานและแคทะพัลต์ชนิดหนึ่ง มีระบุว่าพระเจ้าอชาตศัตรูแห่งแคว้นมคธทรงใช้อาวุธดังกล่าวครั้งแรก ๆ ในการณรงค์ต่อพวกลิจฉวี แคทะพัลต์กรีกสมัยแรกถือกำเนิดขึ้นเมื่อราวศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
# เมแกน ราพิโน
เมแกน แอนนา ราพิโน  เป็นนักฟุตบอลหญิงชาวอเมริกัน ซึ่งปัจจุบันเป็นกัปตันของสโมสรเรนในเนชันแนลวีเมนส์ซอกเกอร์ลีกของสหรัฐ โดยราพิโนเล่นในตำแหน่งกองกลางและปีก เธอมีส่วนสำคัญให้ทีมชาติสหรัฐชนะเลิศในการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิงในปี 2015 และ 2019 เหรียญทองในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016ที่กรุงลอนดอน และรองชนะเลิศฟุตบอลโลกหญิง 2011 นับตั้งแต่ปี 2018 เธอดำรงตำแหน่งกัปตันทีมชาติสหรัฐร่วมกับคาร์ลี ลอยด์และอเล็กซ์ มอร์แกน

ราพิโนเป็นที่รู้จักในวงการฟุตบอลสากลว่าเป็นผู้เล่นที่มีลูกเล่นเหนือชั้น และการครอสบอลของเธอที่แม่นยำทำให้แอบบี วอมแบชทำประตูตีเสมอบราซิลได้ในนาทีที่ 122 ในรอบก่อนรองชนะเลิศก่อนที่จะชนะด้วยการดวลลูกโทษ นอกจากนี้เธอยังเป็นนักฟุตบอลคนแรก (จากทั้งสองเพศ) ที่ทำประตูได้จากการเตะมุมในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก

นอกเหนือจากวงการฟุตบอลแล้ว ราพิโนยังสนับสนุนองค์กรที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศหลายองค์กรในสหรัฐ รวมทั้ง Gay, Lesbian & Straight Education Network (GLSEN) และ Athlete Ally ในปี 2019 เธอร่วมก่อตั้งแบรนด์ไลฟ์สไตล์ที่เป็นกลางทางเพศ re-inc กันนักกีฬาคนอื่นๆได้แก่ Christen Press, Tobin Heath, และ Meghan Klingenberg.

ในปี 2020 ไทม์ให้ราพิโนเป็นหนึ่งใน 100 คนที่มีอิทธิพลมากที่สุดในโลก
# เจ้าหญิงคริสทาแห่งทวร์นและทักซิส
เจ้าหญิงคริสทาแห่งทวร์นและทัคซิส  ประสูติเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ณ รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี เป็นบุตรีของเอริช ไฮน์เลอ กับอิงเงอบอร์ค ววทซ์เนอร์ 
 เสกสมรส 
คริสทา อิงเงอบอร์ค ทรงเสกสมรสกับเจ้าชายมัคส์แห่งทวร์นและทัคซิส เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2516 และพิธีทางศาสนาเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ปีเดียวกัน รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงคริสทาแห่งทวร์นและทัคซิส พร้อมฐานันดรเซอรีนไฮเนส มีพระโอรส 2 พระองค์คือ
เจ้าชายฮูแบร์ทุส ราฟาเอล
เจ้าชายฟิลลิพ กาบรีเอล

ภายหลังการเป็นเจ้าหญิงแล้วนั้น ทรงดำรงตำแหน่งประธานกิตติมศักดิ์กาชาดแห่งบาวาเรีย และถือเป็นประธานกิตติมศักดิ์คนแรกของกาชาดบาวาเรียด้วย