# กอบีลและฮาบีล
ฮาบีลและกอบีล (  , อาเบลและคาอิน) เป็นที่เชื่อกันว่า ชาวมุสลิม เป็นบุตรสองคนแรกของ อาดัมและหะวาอ์ (เอวา) ที่กล่าวถึงในอัลกุรอาน

เหตุการณ์ของเรื่องราวในอัลกุรอาน : "และเจ้าจงอ่านให้พวกเขา ฟัง ซึ่งข่าวคราวเกี่ยวกับบุตรชายสองคน ของอาดัมตามความเป็นจริง ขณะที่ทั้งสองได้กระทำการพลีซึ่งสิ่งพลี อยู่นั้น แล้วสิ่งพลีนั้นก็ถูกรับจากคนหนึ่งในสองคน และมันมิไสด้ถูกรับจากอีกคนหนึ่ง เขา จึงได้กล่าวว่า แน่นอนข้าจะฆ่าเจ้า ให้ได้เขา กล่าวว่า แท้จริงอัลลอฮ์จะทรงรับจากหมู่ผู้มีความยำเกรงเท่านั้น .' แทบจะเหมือนกับการอธิบายใน พระคัมภีร์ฮีบรู : พี่น้องทั้งสองถูกบัญชาให้ถวายเครื่องบูชาแด่ อัลลอฮ์ เป็นรายบุคคล อัลลอฮ์ยอมรับการถวายของฮาบีลและปฏิเสธการถวายของกอบีล ด้วยความอิจฉา กอบีลจึงสังหารฮาบีล ซึ่งเป็นการฆาตกรรมครั้งแรกที่เกิดขึ้นบนโลก

มุมมองของ สุนนะห์ อธิบายว่าอัลลอฮ์ทรงบัญชา (หรืออนุญาต) ให้อาดัมแต่งงานกับลูกสาวฝาแฝดคู่หนึ่งของเขากับลูกชายฝาแฝดของเขา ฮาบีลกับ อิกลิมียา ผู้งดงาม และกอบีลกับละยูษาที่มี เสน่ห์ น้อยกว่า เมื่อาอดัมกำลังจะแต่งงานกับพวกเขา กอบีล ต่อต้านและไม่เชื่อฟัง โดยอ้างว่าภรรยาของเขามีเสน่ห์น้อยกว่าในขณะที่ภรรยาของน้องชายของเขาสวยงาม จากการวะฮีย์ของอัลลอฮ์ นบีอาดัมได้สั่งให้ลูกชายทั้งสองของเขาทำการสังเวย ใครก็ตามที่ได้รับ กุรบาน ก็มีสิทธิที่จะแต่งงานกับอิกลิมียา ตามฉบับ ชีอะฮ์ จากรายงานของบรรดา อิมาม ชีอะฮ์ของพวกเขา การที่พี่ชายแต่งงานกับน้องสาวถือเป็นบาปเสมอ และการเสียสละกลับกลายเป็นการตัดสินว่าใครจะได้รับเลือกให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของอาดัมบนโลก ในทั้งสองเรื่อง การเสียสละของฮาบีลเป็นสิ่งที่อัลลอฮ์ยอมรับในท้ายที่สุด และด้วยความโกรธแค้น กอบิลก็สังหารเขา

 ในอัลกุรอาน 
thumb|ภาพของกอบีลฝังศพฮาบีล จากหนังสือกิเศาะศุล อัมบิยาอ์
ในบรรดาบุตรคนแรกของนบีอาดัม กอบีลเป็นบุตรคนโต ส่วนฮาบีลเป็นบุตรคนรอง แต่ละคนถวายเครื่องบูชาแด่อัลลอฮ์ แต่พระองค์ทรงรับจากฮาบีลเท่านั้น เนื่องจากทัศนคติที่ชอบธรรมและความศรัทธาและความเชื่อมั่นในพระเจ้าของฮาบีล หลังจากถวายเครื่องบูชาแล้ว กอบีล พี่น้องผู้ชั่วร้ายเยาะเย้ย ฮาบีลด้วยความอิจฉาและบอกเขาว่า ข้าจะฆ่าเจ้าอย่างแน่นอน ฮาบีลเตือนกอบีล อย่างยุติธรรมว่าอัลลอฮ์ทรงยอมรับการเสียสละของผู้ที่ชอบธรรมในการกระทำของพวกเขาเท่านั้น เขาบอกกอบีลต่อไปว่า ถ้ากอบีลพยายามฆ่าเขาจริงๆ: “หากท่าน ยื่นมือของท่านมายังข้า เพื่อจะฆ่าข้า ข้าก็จะไม่ยื่นมือของข้าไปยังท่าน เพื่อจะฆ่าท่าน แท้จริงข้ากลัวอัลลอฮ์ผู้เป็นพระเป็นเจ้าแห่งสากลโลก” ฮาบีลจะไม่ตอบโต้และฆ่าเขาเพราะเขาเกรงกลัวอัลลอฮ์จะไม่ฆ่าเขาเพราะความอิจฉา จากนั้น ฮาบีล บอกกอบีล ว่าในการฆ่าเขา เขาจะแบกรับภาระไม่เพียงแต่บาปของเขาเท่านั้น แต่ยังรวมถึงบาปของเหยื่อด้วย: “แท้จริงข้าต้องการที่จะให้ท่านนำบาปของข้าและบาปของท่านกลับไป แล้วท่านก็จะกลายเป็นคนหนึ่งในหมู่ชาวนรก และนั่นแหละคือการตอบแทนแก่บรรดาผู้อธรรม” ผลที่ตามมาก็คือ เหยื่อที่ต้องทนทุกข์กับความอยุติธรรม จะได้รับการอภัยบาปของเขาเอง และในขณะที่ฆาตกรได้รับคำเตือน ก็จะส่งผลให้บาปของเขาเพิ่มขึ้นด้วย อาเบลเทศนาอย่างทรงพลังและเตือนคาอินว่าบทลงโทษของการฆาตกรรมคือการที่เขาจะต้องใช้ชีวิตหลังความตายในไฟนรกญะฮันนัม

คำวิงวอนและคำเทศนาที่ไร้เดียงสาของฮาบีลไม่มีผลใดๆ ต่อกอบีล เพราะเขาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง จองหอง และความอิจฉาริษยา ต่อมาเขาได้สังหาร ฮาบีลผู้ชอบธรรม: แล้วจิตใจของเขา ก็คล้อยตามเขาในการที่จะฆ่าน้องชายของเขา แล้วเขาก็ฆ่าน้องชายของเขา ดังนั้นเขาจึงได้กลายเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้ขาดทุน แต่ในการทำเช่นนั้น เขาทำลายตัวเองและกลายเป็นหนึ่งในผู้ที่หลงทาง นี่จะเป็นตัวอย่างแรกสุดของการฆาตกรรมคนชอบธรรมที่เกิดขึ้นบนแผ่นดินโลก ในอนาคต ผู้ทำความชั่วอีกหลายคนจะสังหารผู้เชื่อที่ฉลาดและเคร่งศาสนา

หลังจากการฆาตกรรม อัลลอฮ์ได้ส่งอีกาตัวหนึ่งลงไปค้นหาในพื้นดินเพื่อแสดงให้กอบีลเห็นถึงวิธีซ่อนความอัปยศอดสูของพี่ชายของเขา ด้วยความละอายใจ กอบีลเริ่มสาปแช่งตัวเอง: แล้วอัลลอฮ์ก็ทรงได้ส่งกาตัวหนึ่งมาคุ้ยหาในดิน เพื่อที่จะให้เขาเห็นว่าเขาจะกลบศพน้องชายของเขาอย่างไรเขากล่าวว่า โอ้ความพินาศของข้า ข้าไม่สามารถที่จะเป็นเช่นกาตัวนี้แล้วกลบศพน้องชายของข้สเชียวหรือนี่? แล้วเขาก็กลายเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้ตรอมใจและเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด ในที่สุดความคิดเกี่ยวกับอาชญากรรมก็มาถึงตัวฆาตกร เมื่อเขาตระหนักดีว่าการสังหารใครก็ตามมันน่ากลัวเพียงใด ยิ่งเหยื่อเป็นผู้บริสุทธิ์และชอบธรรมมากเท่าไร เต็มไปด้วยความเสียใจ กอบีล ถูกทำเครื่องหมายด้วยความเศร้าโศกอย่างสุดซึ้ง อัลกุรอานกล่าวว่า “และเขากลายเป็นผู้หนึ่งที่ตรอมใจ” 5:31 (บทที่ 5 ข้อ 31)

 สาส์น 

อัลกุรอานกล่าวว่าเรื่องราวของกอบีลและฮาบีลเป็นสาส์นสำหรับมนุษยชาติ: เนื่องจากเหตุนั้นแหละ เราจึงได้บัญญัติแก่วงศ์วาน อิสรออีลว่า แท้จริงผู้ใดฆ่าชีวิตหนึ่งโดยมิใช่เป็นการชดเชยอีกชีวิตหนึ่ง หรือมิใช่เนื่องจากกการบ่อนทำลายในแผ่นดินแล้วก็ประหนึ่ง่าเขาได้ฆ่ามนุษย์ทั้งมวล และแท้จริงนั้นบรรดาเราะสูลของเราได้นำหลักฐานต่าง ๆ อันชัดแจ้งมายังพวกเขาแล้ว แล้วได้มีจำนวนมากมายในหมู่พวกเขาเป็นผู้ฟุ่มเฟือยในแผ่นดิน ตามที่ได้บอกพวกเขาเกี่ยวกับผลของการฆาตกรรม และการฆ่าวิญญาณจะเหมือนกับว่าเขาหรือเธอได้สังหารมนุษยชาติทั้งหมด แต่อัลกุรอานระบุว่าผู้คนยังคงปฏิเสธสาส์นของเรื่องราวนี้ และยังคงทำบาปร้ายแรง เช่น การสังหารบรรดานบีและคนชอบธรรมคนอื่นๆ นบีทุกคนที่เทศนาตั้งแต่สมัยอาดัมถูกข่มเหง ดูหมิ่น หรือประจานไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง อย่างไรก็ตาม สำหรับบรรดาผู้ชอบธรรม อัลกุรอานกล่าวว่าผู้คนก้าวไปอีกขั้นหนึ่ง โดยพยายามสังหารพวกเขาหรือสังหารพวกเขาจริงๆ สำหรับการสังหารผู้ชอบธรรม มันกล่าวว่า "สำหรับผู้ที่ปฏิเสธสัญญาณของพระผู้เป็นเจ้าและฝ่าฝืนความถูกต้อง สังหารผู้เผยพระวจนะ และสังหารผู้ที่สอนเพียงแค่การติดต่อกับมนุษย์ ให้ประกาศการลงโทษอันมหันต์แก่พวกเขา"