# ซุนไค
ซุนไค("ฝ่ายซุนไคทหารจงโฮยเห็นชาวด่านไล่รุกออกมาดังนั้นก็หลีกเข้ายืนแอบอยู่ริมทาง ได้ทีก็ยิงเกาทัณฑ์ไปถูกล่อซุนตกจากหลังม้าตาย") ("จงโฮยครั้นมาอยู่ในด่านนายทัพนายกองทั้งปวงมาถึงแล้วจึงว่าแก่เคาหงีว่า ตัวอาสาเราเปนกองหน้าแล้วมาทำการให้เสียทีแก่ข้าศึกดังนี้ หากว่าซุนไคแก้ไว้เราจึงไม่เปนอันตราย โทษท่านนี้ถึงตาย จึงสั่งให้ทหารเอาตัวเคาหงีไปตัดสีสะเสีย") ("จงโฮยจึงว่า ซึ่งจะขอโทษเคาหงีผู้กระทำความผิดไว้นั้นไม่ได้อาญาสิทธิ์จะเสียไป ทหารทั้งปวงผู้จะกระทำสงครามไปข้างหน้าจะเอาเยี่ยงอย่างกัน ก็ให้เอาเคาหงีไปตัดสีสะเสียบไว้ แล้วจึงให้หาซุนไคมาว่า อันความชอบของท่านครั้งนี้มากนัก จึงให้ม้าแลเกราะแก่ซุนไคปูนบำเหน็จฝีมือ แล้วจงโฮยจึงให้ลิจวนคุมทหารกองหนึ่งยกไปตีเมืองก๊กเสีย จึงให้ซุนไคไปตีเมืองฮันเสีย ส่วนตัวจงโฮยนั้นยกทหารทั้งปวงไปด่านแฮเบงก๋วน")  (ค.ศ. 240-305) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า สฺวิน ข่าย  ชื่อรอง เม่าปั๋ว  หรือ จื๋อจฺวี่   เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน ภายหลังเป็นขุนนางและขุนพลของราชวงศ์จิ้นตะวันตก

 ประวัติ 
ซุนไคเป็นชาวอำเภออิ่งอิน (潁陰縣 อิ่งอินเซี่ยน) เมืองเองฉวน (穎川郡 อิ่งชฺวานจฺวิ้น) ซึ่งอยู่ในนครสฺวี่ชาง มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน(荀彧字文若，潁川潁陰人也。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 10. บิดาของซุนไคคือสฺวิน อี้ (荀霬) สวิน อี้เป็นบุตรชายคนรองของซุนหุน (荀惲 สฺวิน ยฺวิ่น) ที่เกิดกับเจ้าหญิงอานหยาง (安陽公主 อานหยางกงจู่) บุตรสาวของโจโฉ ซุนหุนเป็นบุตรชายคนโตของซุนฮก (荀彧 สฺวิน ยฺวี่) ซุนไคจึงเป็นเหลนของทั้งซุนฮกและโจโฉ มารดาของซุนไคคือเจ้าหญิงหนานหยาง (南陽公主 หนานหยางกงจู่) เจ้าหญิงหนานหยางเป็นบุตรสาวของสุมาอี้และจาง ชุนหฺวา (張春華) เป็นน้องสาวของสุมาสูและสุมาเจียว ซุนไคจึงเป็นหลานตาของสุมาอี้(《荀氏家傳》曰：荀愷字茂伯，小而知，外祖晋宣王甚器之，字爲虎子。弟悝爲龍子。王每謂曰：「俟汝長大，當共天下。」) ไท่ผิงยฺวี่หล่าน เล่มที่ 363.

ในปี ค.ศ. 263 ระหว่างการศึกที่วุยก๊กพิชิตจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริ ซุนไคเข้าร่วมในทัพหลักของจงโฮยผู้เป็นขุนพลพิทักษ์ภาคตะวันตก (鎮西將軍 เจิ้นซีเจียงจฺวิน) ซึ่งบุกเข้าตีเมืองฮันต๋ง (漢中 ฮั่นจง) โดยซุนไคมีตำแหน่งเป็นผู้พิทักษ์ทัพ (護軍 ฮู่จฺวิน) จงโฮยมอบหมายให้ซุนไคนำกำลังทหาร 10,000 นายยกไปปิดล้อมเจียวปิน (蔣斌 เจี่ยง ปิน) ขุนพลจ๊กก๊กตำแหน่งผู้พิทักษ์ทัพที่รักษาอำเภอฮั่นเสีย (漢城縣 ฮั่นเฉิงเซี่ยน; ปัจจุบันคืออำเภอเหมี่ยน มณฑลฉ่านซี)(會使護軍荀愷、前將軍李輔各統萬人，愷圍漢城，輔圍樂城。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 28.(九月，鐘會使前將軍李輔統萬人圍王含於樂城，護軍荀愷圍蔣斌於漢城。) จือจื้อทงเจี้ยน เล่มที่ 78.

ในช่วงศักราชเสียนซี (咸熙; ค.ศ. 264-265) ในรัชสมัยของจักรพวรรดิโจฮวน วุยก๊กฟื้นฟูระบบบรรดาศักดิ์ห้าขั้น ซุนไคได้รับการแต่งตั้งให้มีบรรดาศักดิ์หนานตุ้นจื่อ (南頓子)(咸熙中，開建五等，霬以著勳前朝，改封愷南頓子。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 10.

ในรัชสมัยของสุมาเอี๋ยนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์จิ้นตะวันตก ซุนไคดำรงตำแหน่งเป็นขุนนางมหาดเล็ก (侍中 ชื่อจง)(愷，晉武帝時爲侍中。) อรรถาธิบายจากสฺวินชื่อเจียจฺว้านในสามก๊กจี่ เล่มที่ 10. และมหาขุนพลพิทักษ์ทัพ (鎮軍大將軍 เจิ้นจฺวินต้าเจียงจฺวิน)(愷位至征西大將軍。) อรรถาธิบายจากสฺวินชื่อเจียจฺว้านในสามก๊กจี่ เล่มที่ 10. ภายหลังได้ย้ายไปเป็นรองราชเลขาธิการฝ่ายซ้าย (尚書左僕射 ช่างชูจั่วผูเย่)(尚書左僕射荀愷與楷不平，因奏楷是駿親，收付廷尉。) จิ้นชู เล่มที่ 47.

ในปี ค.ศ. 291 จักรพรรดิจิ้นฮุ่ยตี้ทรงแต่งตั้งให้ซุนไคเป็นผู้บังคับการมณฑลราชธานี (司隸校尉 ซือลี่เซี่ยวเว่ย์) ในช่วงเวลานั้นลูกพี่ลูกน้องของซุนไคเสียชีวิต ซุนไคจึงถวายฎีกาขอไปร่วมไว้ทุกข์ ราชสำนักออกพระราชโองการอนุญาต แต่ซุนไคไม่ไปร่วมไว้ทุกข์ให้ลูกพี่ลูกน้องตามที่ขออนุญาตไว้ กลับไปเยี่ยมจวนของหยาง จฺวิ้น (楊駿) ที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แทน ฝู่ เสียน (傅咸) ถวายฎีกาถึงราชสำนักเพื่อตำหนิซุนไคด้วยเรื่องดังกล่าวนี้(時司隸荀愷從兄喪，自表赴哀，詔聽之而未下，愷乃造駿。咸因奏曰：……) จิ้นชู เล่มที่ 47.

ในช่วงสงครามแปดอ๋อง ซุนไคอยู่ใต้บังคับบัญชาของซือหม่า เยฺว่ (司馬越) ผู้เป็นอ๋องแห่งตองไฮ (東海王 ตงไห่หวาง) ต่อมาซุนไคเสียชีวิตด้วยอาการป่วยในปี ค.ศ. 305 ได้รับสมัญญานามว่า "ชุ่นกง" (順公)

 หมายเหตุ