wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เอสเอส เกรตบริเตน
เอสเอส เกรตบริเตน  เป็นพิพิธภัณฑ์เรือและอดีตเรือจักรไอน้ำโดยสารที่ล้ำหน้าในสมัยนั้น เป็นเรือโดยสารขนาดใหญ่ที่สุดในโลกตั้งแต่ ค.ศ. 1845 ถึง 1853 ออกแบบโดยอิซัมบาร์ด คิงดอม บรูเนล (ค.ศ. 1806–1859) ให้กับบริษัทเกรตเวสเทิร์นสตีมชิปสำหรับบริการเดินเรือข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกระหว่างบริสตอลและนครนิวยอร์ก  แม้เรือลำอื่น ๆ จะเคยถูกสร้างด้วยเหล็กหรือติดตั้งใบจักรเกลียวมาก่อน แต่เกรตบริเตนเป็นลำแรกที่รวมคุณสมบัติเหล่านี้เข้าไว้ด้วยกันในเรือเดินสมุทรขนาดใหญ่ ทำให้เธอกลายเป็นหนึ่งในเรือที่มีเทคโนโลยีล้ำหน้าที่สุดในสมัยนั้น เธอเป็นเรือจักรไอน้ำเหล็กลำแรกที่ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งเธอทำได้ใน ค.ศ. 1845 โดยใช้เวลา 14 วัน

เรือมีความยาว  และมีระวางขับน้ำ 3,400 ตัน เธอขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์สองสูบแบบเอียงชนิดทำงานขับตรง โดยมีกระบอกสูบคู่ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง  และช่วงชัก  เธอยังมีเสากระโดงรองสำหรับใช้พลังงานลมจากใบเรือ ั้ง 4 ชั้นสามารถรองรับลูกเรือได้ 120 คน และผู้โดยสารอีก 360 คน พร้อมห้องโดยพักองอาหาร และบาร์ริมถนน

เมื่อออกสู่ทะเลใน ค.ศ. 1843 เกรตบริเตนก็กลายเป็นเรือขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสร้างมาอย่างเห็นได้ชัด อย่างไรก็ตาม ระยะเวลาการก่อสร้างที่ยืดเยื้อถึงหกปี (ค.ศ. 1839–1845) และต้นทุนที่สูงมาก ทำให้เจ้าของประสบปัญหาการเงินอย่างหนัก และถูกบังคับให้เลิกกิจการใน ค.ศ. 1846 หลังพวกเขาใช้เงินทุนที่เหลือทั้งหมดในการกู้เรือขึ้นมาหลังเรือเกยตื้นที่อ่าวดันดรัมในเทศมณฑลดาวน์ใกล้นิวคาสเซิลซึ่งปัจจุบันคือไอร์แลนด์เหนือ เนื่องจากความผิดพลาดในการเดินเรือ ใน ค.ศ. 1852 เธอถูกขายเป็นเศษซากเรือและได้รับการซ่อมแซม ค่อมาเกรตบริเตนขนส่งผู้อพยพหลายพันคนไปยังออสเตรเลียตั้งแต่ ค.ศ. 1852 กระทั่งถูกดัดแปลงเป็นเรือใบล้วนใน ค.ศ. 1881 สามปีต่อมา เธอถูกปลดระวางไปยังหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ที่ซึ่งเธอถูกใช้เป็นโกดังเก็บของ เรือกักกันและเรือเก็บถ่านหินกระทั่งเธอถูกจมใน ค.ศ. 1937 เป็นเวลา 98 ปีหลังเริ่มวางกระดูกงู

ใน ค.ศ. 1970 หลังเกรตบริเตนถูกทิ้งร้างมา 33 ปี เซอร์ แจ็ก อาร์โนลด์ เฮย์เวิร์ด (Sir Jack Arnold Hayward, OBE) (ค.ศ. 1923–2015) ออกค่าใช้จ่ายในการกู้เรือขึ้นมาและซ่อมแซมพอให้สามารถลากจูงขึ้นไปทางเหนือผ่านมหาสมุทรแอตแลนติกกลับสู่สหราชอาณาจักร และนำกลับไปยังอู่แห้งบริสตอลที่ซึ่งเรือถูกสร้างขึ้นเมื่อ 127 ปีก่อนหน้านั้น เฮย์เวิร์ดเป็นนักธุรกิจ นักพัฒนา ผู้ใจบุญและเจ้าของสโมสรฟุตบอลวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ของอังกฤษในขณะนั้น ปัจจุบันเกรตบริเตนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นส่วนหนึ่งของกองเรือประวัติศาสตร์แห่งชาติ (National Historic Fleet) และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและพิพิธภัณฑ์เรือที่อ่าวจอดเรือบริสตอล โดยมีผู้เข้าชมระหว่าง 150,000 ถึง 200,000 คนต่อปี

ดูเพิ่ม
 เอสเอส เกรตอีสเทิร์น
 เอสเอส เกรตเวสเทิร์น

หมายเหตุ
# ดนตรีสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ดนตรีสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  โดยทั่วไปหมายถึงดนตรีในยุโรปช่วงศตวรรษที่ 15 และ 16 ซึ่งถือว่ามาช้ากว่าสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในศาสตร์แขนงอื่น ๆ แทนที่จะเริ่มต้นจากศตวรรษที่ 14 ตอนต้นในยุคนวศิลป์ (ars nova) ช่วงต้นศตวรรษที่ 14 นักดนตรีวิทยามองว่าดนตรีเตรเชนโต ว่าเป็นบทส่งท้ายของดนตรีสมัยกลาง และยุคใหม่เริ่มต้นเมื่อเกิดการใช้เสียงสามระดับ (triadic harmony)   อย่างแพร่หลาย รวมถึงการแพร่กระจายของสไตล์ contenance angloise จากหมู่เกาะอังกฤษไปสู่สกุลดนตรีบูร์กอญ  จุดเปลี่ยนสำคัญที่ใช้แบ่งจบยุคนี้คือการเริ่มใช้แนวเบสต่อเนื่อง (basso continuo) ในช่วงต้นของยุคบารอก

ยุคดนตรีนี้สามารถแบ่งคร่าว ๆ ได้เป็น 3 ช่วง ได้แก่ยุคต้นตรงกับช่วงชีวิตของ กียอม ดูว์ ฟาอี (ราว ค.ศ. 1397–1474) ซึ่งมีลักษณะเด่นคือการใช้สไตล์กันตีเลนา (cantilena) ในยุคกลางอยู่ภายใต้อิทธิพลของสกุลดนตรีฝรั่งเศส-เฟลมมิช   ซึ่งนิยมใช้เนื้อดนตรี 4 แนว โดยมีนักประพันธ์คนสำคัญ เช่น โฌอานเนอ อ็อกเกอเฌิม (ค.ศ. 1410 หรือคริสต์ทศวรรษ 1420–1497) และฌ็อซแก็ง เดอ แพร (ปลายคริสต์ทศวรรษ 1450–1521) และมาถึงจุดสุดยอดในช่วงการปฏิรูปศาสนา โดยมีรูปแบบทำนองสัมพันธ์อันหรูหราของโจวันนี ปีแอร์ลุยจี ดา ปาเลสตรีนา  และสกุลดนตรีโรมัน
# รัฐฟะรีทโกฏ
รัฐฟะรีทโกฏ หรือ ฟะรีดโกฏ  เป็นอดีตรัฐมหาราชาปกครองตนเองในภูมิภาคปัญจาบซึ่งปกครองโดยชาวชัฏฏตระกูลพราร นอกบริติชอินเดียในสมัยบริติชราช ดำรงอยู่จนประเทศอินเดียได้รับเอกราช รัฐตั้งอยูาทางใต้ของอดีตแขวงฟีโรซปูร์ในสมัยอาณานิคมอังกฤษ มีขนาดพื้นที่ 1649.82 ตารางกิลโลเมตร ประชากร ณ ปี ค.ศ. 1941 อยู่ที่ 199,000,000 คน ผู้ปกครองของรัฐนี้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับอังกฤษมาตลอด

รัฐฟะรีทโกฏสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1763 โดย ฮามีร์ สิงห์ (Hamir Singh, เสียชีวิตปี 1782) โดยมีราชธานีอยู่ที่นครฟะรีทโกฏ รัฐฟะรีทโกฏสถปานาขึ้นโดยชาวชัฏฏเผ่าตระกูลพราร โดยตระกูลผู้ปกครอวรัฐถือว่าตนเป็นผู้สืบทอดสายสกุลมาจากชัยสัล สิงห์

หลังอินเดียได้รับเอกราช รัฐฟะรีทโกฏถูกผนวกเข้ากัลอินเดียในฐานะส่วนหนึ่งของเปปซู (PEPSU; Patiala and East Punjab States Union - สหพันธรัฐปฏิอาลาและปัญจาบตะวันออก) ในวันที่ 20 สิงหาคม 1948 ซึ่งเป็นการรวมและยุติสถานะเอกราชของรัฐมหาราชารวมห้ารัฐในแถบปัญจาบ ได้แก่ รัฐฟะรีทโกฏ, ปฏิอาลา, ชินท์, นภา และ กปูรฐัล หรินทร สิงห์ (Harinder Singh) ซึ่งเป็นผู้ปกครองรัฐฟะรีทโกฏในเวลานั้นได้รับอนุญาตให้ยังคงมีอำนาจเหนือสมบัติบางส่วนของตนซึ่งรวมถึงที่ดินหลายร้อยเอเคอร์, ป้อมปราการและสิ่งปลูกสร้าง, อากาศยานและรถเก่า และเงินในธนาคาร ซึ่งมีกระจัดกระจายอยู่ทั้งในปัญจาบ และนอกปัญจาบในบริเวณที่กลายมาเป็นรัฐหิมาจัลประเทศ หรยาณา และเดลี หรินทร สิงห์ ยังคงมีบทบาทในการพัฒนาภูมิภาคผ่านการสร้างทางรถไฟปละโรงพยาบาล พระบรมวงศานุวงศ์ของฟะรีทโกฏย้ายไปพำนักในศิมลาหลังรัฐฟะรีทโกฏสิ้นสภาพ และหรินทร สิห์ เสียชีวิตในวันที่ 16 ตุบาคม 1989

หรินทรสิงห์มีบุตรธิดารวมสี่คน เป็นชายหนี่งและหญิงสาม ลูกสาวคนโต อมฤต เการ์ (Amrit Kaur) ทะเลาะกับบิดาอย่างรุนแรงเนื่องจาการสมรสนอกความประสงค์ของบิดา แต่ต่อมาได้กลับมาฟื้นความสัมพันธ์อีกครั้งก่อนหรินทรเสียชีวิต ลูกชาย หรโมหินทร สิงห์ (Harmohinder Singh) และลูกสาวอีกคน มหีปินทร เการ์ (Maheepinder Kaur) ต่อมาเสียชีวิตโดยไม่มีทายาท หลังหรินทรเสียชีวิตในปี 1989 พินัยกรรมถูกคัดค้านโดยอมฤต เการ์ จนนำไปสู่การฟ้องร้องบนศาล ท้ายที่สุดศาลมีคำสั่งตัดสินว่าพินับกรรมของหรินทรที่พบนั้นเป็นของปลอม

 รูปภาพ
# ป้อมศิวเนรี
ศิวเนรี (อักษรเทวนาครี: शिवनेरी) เป็นป้อมปราการโบราณ ตั้งอยู่ใกล้กับชุนนรในอำเภอปูเณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย เป็นที่รู้จักในฐานะสถานที่เกิดของจักรพรรดิศิวาจี ปฐมกษัตริย์แห่งจักรวรรดิมราฐา

ในสมัยยาฑวะแห่งเทวคีรีได้ตั้งชื่อป้อมปราการนี้ว่าศิวเนรี ในอดีตใช้งานเป็นป้อมเพื่อรักษาความปลอดภัยของเส้นทางการค้าระหว่างเทศกับเมืองท่ากัลยาน ป้อมปราการเปลี่ยนมือเจ้าของเรื่อยมาตลอดตามอาณาเขตของรัฐต่าง ๆ กระทั่งในศตวรรษที่ 16 เป็นของรัฐสุลต่านอะห์มัดนคร ในปี ค.ศ. 1595 ผู้นำชาวมราฐา มโลจี โภสเล ปู่/ตาของฉัตรบดี ศิวาจี (ต่อมาสถาปนาขึ้นเป็นจักรพรรดิศิวาจี) ได้รับสถาปนายศจากสุลต่านแห่งอะห์มัดนคร พหาทูร นิซัม ศาห์ และได้รับมอบศิวเนรีกับจกัน ฉัตรบดี ศิวาจี เกิดที่ป้อมศิวเนรีในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 1630 และเติบโตในช่วงเป็นเด็กในป้อมนี้ ภายในป้อมในปัจจุบันสามารถพบวิหารบูชาเทวนีนามว่า ศิวาอีเทวี (Shivai Devi) ชื่อของจักรพรรดิศิวาจีว่ากันว่าตั้งชื่อตามป้อมปราการนี้
# โบราณศิลป์
โบราณศิลป์ (ars antiqua หรือที่เรียกว่า ars veterum หรือ ars vetus) เป็นคำที่นักวิชาการสมัยใหม่ใช้เรียกดนตรีสมัยกลางในยุโรปในยุคกลางสูง (High Middle Ages) โดยประมาณอยู่ในช่วงปี ค.ศ. 1170 ถึง 1310 ช่วงเวลานี้ครอบคลุมยุคของโรงเรียนน็อทร์-ดาม แห่ง พหุศัพท์ ซึ่งเป็นการใช้แนวทำนองหลายแนวพร้อมกันที่เป็นอิสระต่อกัน และช่วงเวลาหลังจากนั้นที่มีการพัฒนารูปแบบดนตรีแนวประสานแบบใหม่ที่เรียกว่าโมเท็ต ซึ่งเป็นบทประพันธ์แนวขับร้องที่มีความหลากหลายสูง โดยทั่วไป คำว่า ars antiqua จะจำกัดเฉพาะดนตรีศักดิ์สิทธิ์ (ของคริสตจักร) หรือดนตรีพหุศัพท์เท่านั้น ไม่รวมถึงดนตรีฆราวาสที่ไม่ใช่ดนตรีทางศาสนาของตรูบาดู และทรูแวร์ อย่างไรก็ตาม ในการใช้งานทั่วไป คำว่า โบราณศิลป์ มักใช้ในความหมายกว้าง เพื่ออ้างถึงดนตรียุโรปทั้งหมดในช่วงศตวรรษที่ 13 และก่อนหน้านั้นเล็กน้อย

คำว่า โบราณศิลป์ (ars antiqua) มักใช้ในเชิงเปรียบเทียบตรงข้ามกับ นวศิลป์ (ars nova ซึ่งแปลว่า "ศิลปะใหม่" หรือ "เทคนิคใหม่") การเปลี่ยนผ่านจาก โบราณศิลป์ สู่ ศิลป์ใหม่ นั้นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างค่อยเป็นค่อยไปในช่วงปลายศตวรรษที่ 13 ถึงต้นศตวรรษที่ 14 ตามการตีความของนักวิชาการในยุคหลัง
# แนแทนซ์
แนแทนซ์  เป็นนครในอำเภอกลาง เทศมณฑลแนแทนซ์ จังหวัดเอสแฟฮอน ประเทศอิหร่าน ทำหน้าที่เป็นทั้งเมืองหลักของเทศมณฑลและอำเภอ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้จากคอชอน 

ประชากร
จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 นครนี้มีประชากร 12,060 คนใน 3,411 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 มีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 12,281 คนใน 3,829 ครัวเรือน สำมะโนใน ค.ศ. 2016 ระบุประชากรที่ 14,122 คนใน 4,564 ครัวเรือน
# ญะซากัลลอฮ์
ญะซากัลลอฮ์  หรือ ญะซากัลลอฮุค็อยร็อน  เป็นคำแสดงความขอบคุณในภาษาอาหรับที่มีความหมายว่า "ขออัลลอฮ์ทรงตอบแทนความดีงามให้แก่ท่าน"

แม้ว่าคำทั่วไปของคำว่าขอบคุณในภาษาอาหรับคือ ชุกร็อน  มุสลิมส่วนใหญ่มักใช้ ญะซากัลลอฮุค็อยร็อน โดยไม่อิงถึงเชื้อชาติ

การตอบรับคำนี้คือ วะอิยยากะ(/กิ)  หรือ วะอิยยากุม  สำหรับพหุพจน์ ซึ่งหมายถึง "และท่านเช่นกัน" รูปตอบที่ทางการกว่าคือ "วะอันตุมฟะญะซากุมุลลอฮุค็อยร็อน"  "และท่านด้วย ขออัลลอฮ์ทรงตอบแทนความดีงามให้แก่ท่าน"
# กรมพร้อมรบส่วนกลาง
กรมพร้อมรบส่วนกลาง  เป็นกรมทหารราบของกองกำลังป้องกันตนเองทางบกญี่ปุ่น ซึ่งประจำการอยู่ที่ค่ายอุสึโนะมิยะ ใกล้กับท่าอากาศยานอุสึโนมิยะ (ค่ายคิตะ-อุสึโนะมิยะ) เนื่องจากตั้งใจให้กรมมีความพร้อมสำหรับการเคลื่อนพลอย่างรวดเร็วทั้งในญี่ปุ่นและต่างประเทศ

 ประวัติ 
กรมพร้อมรบส่วนกลางก่อตั้งขึ้นในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2549 ผู้บัญชาการกรมคนแรก คือ พันเอก ยามาโมโตะ ได้รับการแต่งตั้งใน พ.ศ. 2550 โดยการจัดตั้งกรมเสร็จสิ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551

ในปี 2009 หน่วยแยกจากกรมทหารได้ถูกส่งไปยังจิบูตีเพื่อเข้าร่วมในปฏิบัติการปราบปรามโจรสลัดในฐานะกองกำลังรักษาความปลอดภัยที่ฐานทัพอากาศ ตั้งแต่นั้นมา กรมทหารได้รับการส่งไปปฏิบัติภารกิจต่าง ๆ นอกประเทศญี่ปุ่นหลายครั้ง รวมถึงภารกิจช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมในเหตุการณ์แผ่นดินไหวในเฮติในปี พ.ศ. 2553 และคณะผู้แทนสหประชาชาติในซูดานใต้

ในช่วงการยึดกรุงคาบูลและการขนส่งทางอากาศในกรุงคาบูลในสงครามอัฟกานิสถาน กองทหารได้รับการส่งตัวไปอพยพพลเมืองในอัฟกานิสถาน

 หน่วยทหารและยุทโธปกรณ์ 
กรมพร้อมรบส่วนกลางก่อตั้งขึ้นเป็นกรมทหารราบพิเศษของกองกำลังพร้อมรบส่วนกลาง ซึ่งแตกต่างจากกองพลน้อยส่งทางอากาศที 1 ที่เป็นกองกำลังส่งทางอากาศ กรมทหารนี้ได้อัตราการจัดและยุทโธปกรณ์ (table of organization and equipment) มาใช้คล้ายกับกรมทหารราบที่มีกองร้อยปืนเล็กยาว 3 กองร้อย อย่างไรก็ตาม กกรมทหารได้พัฒนาระบบการจัดระเบียบเฉพาะของตนเองสำหรับภารกิจพิเศษ รวมถึงกองร้อยวิศวกรรมทหารที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2560 และชุดทำลายล้างวัตถุระเบิดในปี พ.ศ. 2562 ทหารทั้งหมดในกรมทหารนี้สมัครใจที่จะย้าย และหลายคนมีคุณสมบัติเป็นทหารพลร่มหรือจู่โจม

กรมทหารมียานรบหุ้มเกราะเช่นเดียวกับกรมทหารราบอื่น ๆ รวมถึงยานรบหุ้มเกราะ แอลเอวี โคมัตสึ และรถลำเลียงพลหุ้มเกราะแบบ 96 นอกจากนี้ กรมทหารยังติดตั้งอุปกรณ์พิเศษเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับปฏิบัติการทางทหารอื่น ๆ นอกเหนือจากสงครามในต่างประเทศ เช่น ยานยนต์เคลื่อนที่แบบมีการป้องกันบุชมาสเตอร์ สำหรับการปฏิบัติการส่งกลับผู้ที่มิใช่กำลังรบ และเครื่องส่งคลื่นความถี่สูงเป็นอาวุธที่ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต

เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ยานภาคพื้นดินไร้คนขับที่ผลิตโดย IHI Aerospace ได้ถูกนำไปใช้งานในการสาธิต Fuji Firepower 2019 สำหรับภารกิจกำจัดวัตถุระเบิด
# พิพิธภัณฑ์ผ้าในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ
พิพิธภัณฑ์ผ้าในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ  ตั้งอยู่ในพระบรมมหาราชวัง โดยการบูรณะหอรัษฎากรพิพัฒน์ กระทรวงการคลัง ที่สร้างในปี พ.ศ. 2416 ตามพระราชดำริของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เมื่อปี พ.ศ. 2546

 ประวัติ 
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชดำริที่จะจัดตั้งระบบการจัดเก็บภาษีแบบรวมศูนย์ขึ้นในสยาม พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดเกล้าฯ ให้ก่อตั้งหอรัษฎากรพิพัฒน์ เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2416 เพื่อปรับปรุงการจัดเก็บภาษีให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ซึ่งในเวลาต่อมาคือกรมศุลกากร การบริหารงานมีประสิทธิภาพมากขึ้นภายใต้การดูแลของกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงแต่งตั้งให้สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ พระอนุชาเป็นผู้รับผิดชอบ โดยทรงว่าจ้างชาวอิตาลีออกแบบและก่อสร้างอาคาร และดูแลโดยสำนักงานพระคลังข้างที่ ซึ่งแต่เดิมทำหน้าที่จัดเก็บทรัพย์สินของพระมหากษัตริย์ จุดประสงค์ประการหนึ่งก็คือ เพื่อต่อต้านอิทธิพลของตระกูลบุนนาคที่ควบคุมการจัดเก็บทรัพย์สินมาตั้งแต่ต้นอาณาจักรรัตนโกสินทร์

ในปี พ.ศ. 2418 มีการสถาปนากระทรวงพระคลังมหาสมบัติขึ้น ณ หอรัษฎากรภิพัฒน์

 พิพิธภัณฑ์ผ้า 
สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้บูรณะหอรัษฎากรพิพัฒน์ ซึ่งถูกปล่อยทิ้งร้างหลังจากกระทรวงการคลังย้ายไปตั้ง ณ ที่ใหม่แล้ว ให้เป็นพิพิธภัณฑ์ผ้า เปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2546
# อภินันท์ โปษยานนท์
ศาสตราจารย์ อภินันท์ โปษยานนท์ เกิดที่กรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2499 เขาเป็นหนึ่งในภัณฑารักษ์และนักเขียนด้านศิลปะที่มีชื่อเสียงที่สุดในภูมิภาคเอเชีย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์ของบางกอกอาร์ตเบียนนาเล, กรรมการฝ่ายศิลปวัฒนธรรมของไทยเบฟเวอเรจ, กรรมการฝ่ายศิลปวัฒนธรรมของวัน แบงค็อก และกรรมการหอศิลป์แห่งชาติสิงคโปร์  อีกทั้งยังเป็นอาจารย์ที่คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอีกด้วย

 ประวัติ 
 การศึกษา 
อภินันท์สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีและโทจากมหาวิทยาลัยเอดินบะระ ต่อมาสำเร็จการศึกษาปริญญาเอกสาขาประวัติศาสตร์ศิลปะจากมหาวิทยาลัยคอร์เนล เขายังสำเร็จหลักสูตรนักบริหารระดับสูงของสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน ในปี พ.ศ. 2547 และหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2551

 การทำงาน 
อภินันท์เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย อธิบดีกรมส่งเสริมวัฒนธรรม และปลัดกระทรวงวัฒนธรรม เขายังเคยเป็นประธานกรรมการและรักษาการผู้อำนวยการ สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (องค์การมหาชน) และกรรมการมูลนิธิหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร อีกทั้งเป็นผู้ประพันธ์หนังสือ ศิลปะสมัยใหม่ในประเทศไทย (2535) จิตรกรรมและประติมากรรมแบบตะวันตกในราชสำนักไทย (2536) อีกด้วยhttps://www.bkkartbiennale.com/about#artistic-director

 การมีส่วนสนับสนุนศิลปะร่วมสมัย 
อภินันท์ส่งเสริมศิลปินร่วมสมัยชาวไทยด้วยการส่งพวกเขาไปร่วมแสดงศิลปะนานาชาติเพื่อจัดแสดงในงานนิทรรศการศิลปะครั้งสำคัญ ด้วยความเชี่ยวชาญด้านศิลปะและวัฒนธรรม ทำให้เขากลายเป็นภัณฑารักษ์ที่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ

เขาดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกคณะกรรมการของพิพิธภัณฑ์โซโลมอน อาร์ กุกเกนไฮม์ หอศิลป์แห่งชาติสิงคโปร์ เขาเป็นที่ปรึกษาบริษัทไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน) และเป็นสมาชิกคณะกรรมการศิลปะและวัฒนธรรมที่วัน แบงค็อก

รางวัลเกียรติยศ ได้แก่ นักวิจัยดีเด่น สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ รางวัล Knight Grand Cordon ของประเทศไทย รางวัล Order of the Polar Star ของสวีเดน รางวัล Order of the Star of Solidarity ของอิตาลี และรางวัล Order of Arts and Letters ของฝรั่งเศสApinan Poshyananda
# อย่าเล่นกับอนล
อย่าเล่นกับอนล  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวจินตนิยม ชายรักชายในปี พ.ศ. 2566 นำแสดงโดยศุภมงคล วงศ์วิสุทธิ์ และสิรภพ มานิธิคุณ

ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 18 กุมภาพันธ์ถึง 22 เมษายน พ.ศ. 2566 ทางช่องวัน 31 ทุกวันเสาร์ เวลา 22:40 น. (เวลามาตรฐานไทย) จำนวน 10 ตอน ส่วนเวอร์ชั่นที่ไม่มีการตัดต่อจะออกอากาศทางอ้ายฉีอี้

 เรื่องย่อ 
เอื้อและคิงทำงานในบริษัทเดียวกัน หลังจากดื่มไปสองสามแก้วก็นำไปสู่การมีความสัมพันธ์แบบคู่นอนคืนเดียว พวกเขาก็กลายเป็นเพื่อนกันด้วยผลประโยชน์

 นักแสดงและตัวละคร 
 ศุภมงคล วงศ์วิสุทธิ์ รับบท อนล นันทาภิวัฒน์ (เอื้อ)
 นักออกแบบกราฟิกที่เกลียดคนเจ้าชู้ เขามีวัยเด็กที่เลวร้าย: เขาถูกแม่ทุบตีและขังไว้ในห้องเพราะเป็นเกย์ ทำให้เขากลัวความมืด และถูกพ่อเลี้ยงล่วงละเมิดทางเพศ เขามีโลกส่วนตัวและระมัดระวังคนอื่น มักจะปกปิดความรู้สึกของตัวเองไว้ภายใต้หน้ากากที่ดูดี
 สิรภพ มานิธิคุณ รับบท คุณากร สุทธิกุล (คิง)
 เป็นโปรแกรมเมอร์คอมพิวเตอร์ และเป็นเพลย์บอย
 ปริญญากรณ์ ขันสวะ รับบท เจต
 เพื่อนสนิทและเพื่อนร่วมงานของเอื้อ รู้จักกันตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย

 การผลิต 
อย่าเล่นกับอนล เป็นละครโทรทัศน์ที่ดัดแปลงมาจากเว็บโนเวลของ littlebbear96 ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2564 ภายใต้ความร่วมมือระหว่างมันดีเวิร์ค, ดูมันดิ และวีทีวี โดยมีศุภมงคล วงศ์วิสุทธิ์ และสิรภพ มานิธิคุณ รับบทคู่รักในจอเป็นครั้งที่ 3
# อาร์เอ็มเอส โอเชียนิก (ค.ศ. 1899)
อาร์เอ็มเอส โอเชียนิก  เป็น เรือเดินสมุทรข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกที่สร้างขึ้นสำหรับสายการเดินเรือไวต์สตาร์ เธอออกเดินทางครั้งแรกเมื่อ 6 กันยายน ค.ศ. 1899 และเป็นเรือขนาดใหญ่ที่สุดในโลกจนถึง ค.ศ. 1901 เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งอุบัติขึ้นเธอถูกดัดแปลงเป็นเรือลาดตระเวนติดอาวุธ วันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1914 เธอได้รับมอบหมายให้ประจำการในราชนาวี

วันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1914 เรือหลวงโอเชียนิกที่ได้รับการกำหนดใหม่ออกจากเซาแทมป์ตันเพื่อลาดตระเวนในน่านน้ำตั้งแต่แผ่นดินใหญ่ทางตอนเหนือของสกอตแลนด์ไปจนถึงหมู่เกาะแฟโร วันที่ 8 กันยายน เธอเกยตื้นและอับปางลงนอกชายฝั่งเกาะฟูลา ในหมู่เกาะเชตแลนด์

หมายเหตุ
# อามานิโตเร
อามานิโตเร  บางครั้งสะกดเป็น อามานิเตเร (Amanitere) หรือ อามานิตาเร (Amanitare) เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรคุชที่ปกครองจากเมโรวีในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 1 พระนางครองราชย์ร่วมกับนาตากามานี พระราชโอรส การปกครองร่วมกันของอามานิโตเรและนาตากามานีถือเป็นช่วงเวลาที่ได้รับการยืนยันอย่างดี และดูเหมือนจะเป็นช่วงเวลาที่เจริญรุ่งเรือง ทั้งสองอาจมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงเดียวกันกับจักรพรรดิแนโรแห่งโรม

พันธสัญญาใหม่
อามานิโตเรอาจได้รับการกล่าวถึงเป็น คานดาสี ในคัมภีร์ไบเบิลส่วนที่เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการสนทนาของชาวเอธิโอเปียในกิจการ 8:26–40:
# ภาษาแองโกล-นอร์มัน
ภาษาแองโกล-นอร์มัน  เป็นภาษาย่อยของภาษานอร์มันเก่าที่เคยใช้ในราชอาณาจักรอังกฤษ และบางส่วนใช้ในพื้นที่อื่นๆ ในบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ในอังกฤษสมัยแองโกล-นอร์มันIan Short, A Companion to the Anglo-Norman World, "Language and Literature", Boydell & Brewer Ltd, 2007. (p. 193)

การใช้และพัฒนาการ
แม้ว่าภาษาแองโกล-เฟรนช์จะถูกนำมาใช้เป็นประจำในราชสำนัก แต่ก็ไม่ได้เป็นภาษาราชการหลักในอังกฤษ ส่วนภาษาละตินนั้นใช้บันทึกข้อมูลในเอกสารทางกฎหมายและเอกสารราชการอื่นๆ ตลอดช่วงยุคกลาง อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 ภาษาแองโกล-เฟรนช์ถูกนำมาใช้ในรายงานทางกฎหมาย กฎบัตร พระราชกฤษฎีกา จดหมายราชการ และการค้าในทุกระดับอย่างมาก อีกทั้งยังเป็นภาษาของกษัตริย์ ราชสำนัก และชนชั้นสูงอีกด้วย นอกจากนี้ ยังมีหลักฐานที่แสดงว่าคำภาษาต่างประเทศ (ละติน กรีก อิตาลี อาหรับ และสเปน) มักเข้ามาในภาษาอังกฤษผ่านทางภาษาแองโกล-นอร์มัน

ภาษาที่ใช้ในเอกสารยุคหลังได้นำเอาการเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่เกิดขึ้นในภาษาฝรั่งเศสภาคพื้นทวีปมาใช้ และสูญเสียลักษณะเฉพาะของสำเนียงดั้งเดิมไปหลายอย่าง ดังนั้น ภาษาแองโกล-เฟรนช์จึงยังคงเป็นส่วนหนึ่งของสำเนียงภาษาฝรั่งเศสสมัยใหม่ (อย่างน้อยในบางแง่มุมและอย่างน้อยในระดับสังคมบางระดับ) โดยมักมีการสะกดที่แตกต่างกัน เมื่อเวลาผ่านไป การใช้ภาษาแองโกล-เฟรนช์ได้ขยายไปสู่สาขาต่างๆ เช่น กฎหมาย การบริหาร การพาณิชย์ และวิทยาศาสตร์ ซึ่งล้วนมีสารคดีอันทรงคุณค่าหลงเหลืออยู่ ซึ่งบ่งบอกถึงความมีชีวิตชีวาและความสำคัญของภาษา

อย่างไรก็ตาม ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ภาษาฝรั่งเศสเฉพาะกลุ่มที่ยังคงเหลืออยู่กลับกลายเป็นภาษาฝรั่งเศสแบบอังกฤษอย่างมาก ซึ่งเรียกว่า ภาษาฝรั่งเศสกฎหมาย (Law French) โดยภาษานี้ยังคงเป็นที่รู้จักในชื่อ "ภาษาฝรั่งเศสแบบนอร์มัน" จนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 แม้ว่าในทางภาษาศาสตร์จะไม่มีลักษณะอะไรที่เป็นแบบนอร์มันเลยก็ตามPollock and Maitland, p. 87 note 3.

มารี เดอ ฟรองซ์ เป็นหนึ่งในนักเขียนที่มีความสำคัญแห่งเครือจักรภพวัฒนธรรมแองโกล-นอร์มัน
# ระวางบรรทุกรวมตีทะเบียน
ระวางบรรทุกรวมตีทะเบียน (หรือ ; ย่อ: GRT, grt, grt, gt) คือปริมาตรรวมภายในของเรือที่แสดงเป็น "ตันตีทะเบียน" (register tons) ซึ่งแต่ละตันเท่ากับ  ถูกแทนที่ด้วยระวางบรรทุกรวม (GT) โดยระวางบรรทุกรวมจะใช้ความจุรวมของพื้นที่ถาวรภายในเรือเป็นพื้นฐานในการวัดปริมาตร โดยทั่วไปแล้ว สิ่งนี้จะใช้สำหรับค่าธรรมเนียมจอดเรือ ค่าธรรมเนียมผ่านคลอง และวัตถุประสงค์ที่คล้ายคลึงกันซึ่งเหมาะสมที่จะเรียกเก็บเงินตามขนาดของเรือทั้งลำ ในระดับสากล GRT อาจถูกย่อว่า BRT สำหรับภาษาเยอรมันว่า "Bruttoregistertonne"

ระวางบรรทุกสุทธิตีทะเบียน (net register tonnage) คือการนำปริมาตรของพื้นที่ที่ไม่สามารถใช้บรรทุกสินค้า เช่น ห้องเครื่องยนต์ ถังเชื้อเพลิง และห้องพักลูกเรือออกจากระวางบรรทุกรวมตีทะเบียน

ระวางบรรทุกรวมตีทะเบียนไม่ใช่การวัดน้ำหนักของเรือหรือระวางขับน้ำและไม่ควรสับสนกับศัพท์ต่าง ๆ เช่น น้ำหนักบรรทุก (deadweight tonnage) หรือระวางขับน้ำ (displacement)

ประวัติศาสตร์
ระวางบรรทุกรวมตีทะเบียนได้รับการนิยามโดยคณะกรรมการมัวร์ซอมใน ค.ศ. 1849

ระวางบรรทุกรวมและระวางบรรทุกสุทธิตีทะเบียนถูกแทนที่ด้วยระวางบรรทุกรวมและระวางบรรทุกสุทธิ ตามลำดับ เมื่อองค์การทางทะเลระหว่างประเทศ (IMO) นำอนุสัญญาว่าด้วยการวัดระวางบรรทุกเรือระหว่างประเทศมาใช้ในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1969 ข้อบังคับระวางบรรทุกใหม่นี้มีผลบังคับใช้กับเรือใหม่ทุกลำตั้งแต่วันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1982 แต่เรือที่มีอยู่เดิมได้รับระยะเวลาเปลี่ยนผ่าน 12 ปี เพื่อให้แน่ใจว่าเรือจะได้รับมาตรการป้องกันทางเศรษฐกิจที่สมเหตุสมผล เนื่องจากค่าธรรมเนียมท่าเรือและค่าธรรมเนียมอื่น ๆ จะถูกเรียกเก็บตามระวางบรรทุกของเรือ

ตั้งแต่วันที่ 18 กรกฎาคม 1994 เป็นต้นมา ระวางบรรทุกรวมและระวางบรรทุกสุทธิ ซึ่งเป็นดัชนีไร้มิติที่คำนวณจากปริมาตรขึ้นรูปรวมและระวางสินค้าของเรือด้วยสูตรทางคณิตศาสตร์ ได้กลายเป็นหน่วยวัดระวางบรรทุกเรืออย่างเป็นทางการเพียงอย่างเดียวInternational Convention on Tonnage Measurement of Ships . International Maritime Organization (IMO).  อย่างไรก็ตาม ระวางบรรทุกรวมและสุทธิตีทะเบียนก็ยังคงมีการใช้อย่างแพร่หลายในการอธิบายถึงเรือรุ่นเก่า

ดูเพิ่ม

 ตัน (ปริมาตร)
 ระวางบรรทุก
# จิรายุธ
อาฟีซัน เจ๊ะดือราแม (เกิด 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ จิรายุธ  เป็นนักร้องเพลงดังดุตชาวไทยซึ่งมีผลงานในประเทศอินโดนีเซีย
# ราชอาณาจักรเบอร์นิเซีย
เบอร์นิเซีย  เป็นราชอาณาจักรแองโกล-แซกซันที่ก่อตั้งโดยกลุ่มชนชาวแองเกิลในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ตั้งของภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศสกอตแลนด์และนอร์ทอีสต์อิงแลนด์

ดินแดนเบอร์นิเซียของชาวแองเกิลเทียบเท่ากับเทศมณฑลนอร์ทัมเบอร์แลนด์ ไทน์และเวียร์ และเดอรัมของอังกฤษ รวมถึงเทศมณฑลเบริกเชอร์และอีสต์โลเทียนของสกอตแลนด์ ซึ่งทอดยาวจากแม่น้ำฟอร์ทไปจนถึงแม่น้ำทีส์ในปัจจุบัน ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7 ดินแดนนี้ได้รวมเข้ากับดินแดนเพื่อนบ้านทางใต้คือราชอาณาจักรเดรา ก่อตั้งเป็นราชอาณาจักรนอร์ทัมเบรีย และต่อมาพรมแดนของดินแดนก็ได้ขยายออกไปอย่างมาก
# ลัจ
ลัจ (, ; นามชี้เฉพาะ:) เป็นเมืองและอดีตเทศบาลในเทศมณฑลเลเฌอ ประเทศแอลเบเนีย ในการปฏิรูปการปกครองท้องถิ่น ค.ศ. 2015 บริเวณนี้กลายเป็นเขตการปกครองย่อยและที่ตั้งของเทศบาลกูร์บิน บริเวณนี้เคยเป็นศูนย์กลางบริหารของอดีตอำเภอกูร์บิน ประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2023 อยู่ที่ 12,854 คน

ชื่อ
ลัจหมายถึงพื้นที่บึงในภาษาแอลเบเนีย ภูมินามวิทยาที่คล้ายกันในประเทศแอลเบเนียได้แก่ Laç-Bruç, Kodër-Laç, Përroi i Laçit, Fushë-Laç เป็นต้น

ประวัติประชากร

ลัจได้รับการบันทึกใน defter ของออตโตมันใน ค.ศ. 1467 ในฐานะทรัพย์สิน hass-ı mir-liva ที่วีลาเยตกูร์บิน ที่อยู่อาศัยนี้มีเพียงสี่ครัวเรือน ซึ่งระบุเป็นหัวหน้าครัวเรือน ดังนี้: Pal Suma, Nikolla Smaka, Gjergj Marku และ Tanush Znishi
# ป๊ะป๋าเป็นผู้กล้า มาม้าเป็นเทพธิดา ส่วนหนูกลับมาเกิดใหม่พลังเต็มพิกัด
เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลของญี่ปุ่นที่เขียนโดย Matsuura และวาดภาพประกอบโดย keepout เรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนออนไลน์ระหว่างเดือนกันยายน พ.ศ. 2559 ถึงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 บนเว็บไซต์เผยแพร่นวนิยายอย่าง โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ต่อมาได้ถูกซื้อไปตีพิมพ์โดยฟูจิมิโชโบ ซึ่งได้ตีพิมพ์หนังสือรวมเล่มจำนวน 9 เล่มตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ภายใต้สำนักพิมพ์ Kadokawa Books มังงะที่วาดภาพประกอบโดย Yutaka Ohhori ได้รับการตีพิมพ์บนนิตยสารมังงะแนวเซเน็งอย่าง บิ๊กกังกังรายเดือน ของสแควร์เอนิกซ์ ตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2561 และได้รวมเป็นเล่มทังโกบง จำนวน 12 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอ เจซีสตาฟ มีกำหนดออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568

เรื่องย่อ
เมื่อสิบปีที่แล้ว ฮีโร่คนหนึ่งได้ช่วยอาณาจักรจากฝูงปีศาจ แต่เขากลับได้รับบาดเจ็บสาหัส พันธมิตรวิญญาณของเขาพาเขาไปยังโลกของเธอเพื่อดูแลเขา หลายปีต่อมา เขากลับมาพร้อมกับลูกสาว และทั้งคู่ก็ถูกดึงเข้าสู่ประวัติศาสตร์อันมืดมนยาวนานหลายศตวรรษที่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์

ตัวละคร
 เอเรน แวนครีฟท์
 
 

 โรเวล แวนครีฟท์
 
 

 ออริจิน
 
 

 ซาวเวล แวนครีฟท์
 

 อาเรีย แวนครีฟท์
 

 ลาฟิเลีย แวนครีฟท์
 

 อาริเอล
 

 กาเบรียล
 

สื่อ
ไลต์โนเวล
เขียนโดย Matsuura, ป๊ะป๋าเป็นผู้กล้า มาม้าเป็นเทพธิดา ส่วนหนูกลับมาเกิดใหม่พลังเต็มพิกัด ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนครั้งแรกบนเว็บไซต์เผยแพร่นวนิยาย โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ตั้งแต่วันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2559 ถึงวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ต่อมาได้ถูกซื้อโดยฟูจิมิโชโบ ซึ่งได้ตีพิมพ์เล่มรวม 9 เล่มพร้อมภาพประกอบโดย keepout ภายใต้สำนักพิมพ์ไลต์โนเวล Kadokawa Books ตั้งแต่วันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2561 ถึงวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2565

มังงะ
มังงะที่วาดภาพประกอบโดย Yutaka Ohhori เริ่มตีพิมพ์บนนิตยสารมังงะแนวเซเน็งอย่าง บิ๊กกังกังรายเดือน ของสแควร์เอนิกซ์ ตั้งแต่วันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2561 บทต่าง ๆ ในมังงะได้รับการรวบรวมเป็นเล่มทังโกบง จำนวน 12 เล่ม ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2568 โดยมังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์

อนิเมะ
มีการประกาศสร้างเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์เรื่องนี้ผลิตโดยสตูดิโอเจซีสตาฟ และกำกับโดยโทชิโนริ ฟูกูชิมะ โดยมีโทโกะ มาจิดะ รับหน้าที่เรียบเรียงและเขียนบทของตอนต่าง ๆ ออกแบบตัวละครโดยมินะ โอซาวะ และแต่งเพลงประกอบโดยมิซากิ อูมาเซะ มีกำหนดออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568 ทางโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และเครือข่ายอื่น ๆ

ดูเพิ่ม
 เภสัชกรเทพสองโลก ซีรีส์ไลต์โนเวลอีกเรื่องหนึ่งที่วาดภาพประกอบโดย keepout
 ขุนนางหมูขาวขอใช้ความทรงจำชาติก่อนเลี้ยงดูน้องชายลูกเจี๊ยบ ซีรีส์ไลต์โนเวลอีกเรื่องหนึ่งที่วาดภาพประกอบโดย keepout
# โคลน
โคลน (หรือ ภาษาดัตช์กลาง) คือ ดินร่วน ดินตะกอน หรือดินเหนียว ที่ผสมกับน้ำ โคลนส่วนใหญ่มักเกิดขึ้นหลัง ฝนตกหรือใกล้แหล่งน้ำ ตะกอนโคลนโบราณเมื่อผ่านเวลาทางธรณีวิทยานาน ๆ จะกลายเป็นหินตะกอน เช่น หินตะกอน หินดินดาน หรือหินโคลน (โดยทั่วไปเรียกว่า หินลูไทต์) เเมื่อตะกอนโคลนก่อตัวในบริเวณบริเวณปากแม่น้ำ จะกลายเป็นชั้นตะกอนที่เรียกว่า โคลนอ่าว (bay mud) โคลนยังถูกนำมาใช้เป็นวัสดุในการก่อสร้างบ้านเรือนเป็นหลักมานานหลายศตวรรษ และยังใช้เป็นตัวประสานอีกด้วย
# มีซาน
มีซาน  เป็นแนวคิดในอัลกุรอานที่ระบุเป็น "หลักการแห่งทางสายกลาง" และ "หลักการศักดิ์สิทธิ์ที่ครอบคลุมสำหรับการจัดระเบียบจักรวาลของเรา" อะซีซะฮ์ วาย. อัลฮิบรีโต้แย้งว่า มีซานในฐานะ"ตาชั่งศักดิ์สิทธิ์"อาจแปลงไปเป็นอัดล์ในโลกมนุษย์