wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เอริก โรเบิตส์
เอริก แอนโธนี โรเบิตส์ (เกิด 18 เมษายน ค.ศ. 1956) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เริ่มต้นแสดงบทบาทนักแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง King of the Gypsies (ค.ศ. 1978) ที่ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำเป็นครั้งแรก จากนั้นเขาได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำอีกครั้งในภาพยนตร์เรื่อง Star 80 (ค.ศ. 1983) ก่อนจะมีผลงานที่ประสบความสำเร็จและทำให้เขาเป็นที่รู้จักในวงกว้างในภาพยนตร์เรื่อง รถด่วนแหกนรก (ค.ศ. 1985) และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงลูกโลกทองคำเป็นสมัยที่ 3 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม โดยเอริก โรเบิตส์ เป็นพี่ชายของ จูเลีย โรเบิตส์ และเป็นพ่อของเอมมา โรเบิตส์

เอริก โรเบิตส์ เป็นนักแสดงที่มีผลงานทั้งทางภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ มาอย่างยาวนานกว่า 40 ปี โดยในขณะที่เขากำลังมีชื่อเสียงในวงการภาพยนตร์อเมริกันจากการเป็นนักแสดงหนุ่มที่สามารถเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำถึง 3 สมัย แต่ช่วงปลายยุคคริสต์ทศวรรษ 1980–90 ชื่อเสียงในวงการบันเทิงของเขากลับลดความนิยมลงจากปัญหาการใช้สารเสพติด โดยในปี ค.ศ. 1987 เขาเคยถูกเจ้าหน่าที่ตำรวจในนิวยอร์กจับกุมข้อหาครอบครองยาเสพติดให้โทษประเภทโคเคน และ กัญชา รวมถึงต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงาน ทำให้เขาถูกควบคุมตัว แม้ในที่สุดศาลจะยกฟ้องในคดียาเสพติดแต่ก็ส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงในวงการบันเทิง จากนั้น ในปี ค.ศ. 1995 เขาถูกจับกุมอีกครั้งในข้อหาทำร้ายร่างกายภรรยา และทำให้เขาประกาศเลิกใช้สารเสพติดอย่างถาวร แต่ก็ทำให้งานในอาชีพนักแสดงเขาตกต่ำลงจนได้แสดงแค่ในภาพยนตร์อิสระ และ ภาพยนตร์ทุนสร้างต่ำ

จนกระทั่งเขาได้รับโอกาสในการกลับมาแสดงในภาพยนตร์กระแสหลักอีกครั้งในบทบาท "ซัล มาโรนี" อาชญากรผู้มีอิทธิพล ใน แบทแมน อัศวินรัตติกาล (ค.ศ. 2008), บท "เจมส์ มันโร" อดีตเจ้าหน้าที่ซีไอเอ ใน โคตรคนทีมมหากาฬ (ค.ศ. 2010), บท แฟรงค์ แทนเนอร์ ใน เกมล่าคนทรชนเดนตาย 2 (ค.ศ. 2015)
# อักษรชญานวัชระทรงเหลี่ยม
อักษรซานาบาซาร์  หรือ อักษรชญานวัชระ  เป็นอักษรทรงเหลี่ยมแนวนอน (,) ใช้สำหรับเขียนภาษามองโกเลียในแนวนอน และยังอาจใช้เขียนภาษาทิเบตและภาษาสันสกฤตได้ด้วย อักษรชนิดนี้เป็นอักษรในตระกูลอักษรพราหมี มีพื้นฐานมาจากอักษรทิเบตและคล้ายคลึงกับอักษรพักปา

อักษรนี้ได้รับการคิดค้นโดยชญานวัชระ พระทิเบตชาวมองโกเลีย และเขายังได้สร้างอักษรสวยัมภูขึ้นมาด้วยในเวลาเดียวกันในปี 1686 ซึ่งเป็นรัชสมัยของจักรพรรดิคังซี ช่วงต้นยุคราชวงศ์ชิง

 ตัวอักษร 

 สระ 
right|thumb|300x300px| สระของตัวอักษรซานาบาซาร์ทรงเหลี่ยม
+ชนิด อักษร ชื่อ XML หมายเหตุ สระ 𑨀 A & #x11A00; สระที่ใส่ 𑨁 I & #x11A01; 𑨂 UE & #x11A02; 𑨃 U & #x11A03; 𑨄 E & #x11A04; 𑨅 OE & #x11A05; 𑨆 O & #x11A06; 𑨇 AI & #x11A07; ยังอาจใช้เป็นเสียงควบ '-I' ด้วย 𑨈 AU & #x11A08; ยังอาจใช้เป็นแสดงเสียงควบ '-U' ด้วย 𑨉 REVERSED I & #x11A09; ใช้ในภาษาสันสกฤต สระเสียงยาว 𑨊 VOWEL LENGTH MARK & #x11A0A; ใช้ใส่เพื่อให้เป็นสระเสียงยาว

 พยัญชนะ 
right|thumb|720x720px| พยัญชนะตัวอักษรซานาบาซาร์ทรงเหลี่ยม
+อักษรชื่อXMLหมายเหตุ𑨋KA&#x11A0B;𑨌KHA&#x11A0C;𑨍GA&#x11A0D;𑨎GHA&#x11A0E;𑨏NGA&#x11A0F;𑨐CA&#x11A10;𑨑CHA&#x11A11;𑨒JA&#x11A12;𑨓NYA&#x11A13;𑨔TTA&#x11A14;𑨕TTHA&#x11A15;𑨖DDA&#x11A16;𑨗DDHA&#x11A17;𑨘NNA&#x11A18;𑨙TA&#x11A19;𑨚THA&#x11A1A;𑨛DA&#x11A1B;𑨜DHA&#x11A1C;𑨝NA&#x11A1D;𑨞PA&#x11A1E;𑨟PHA&#x11A1F;𑨠BA&#x11A20;หรือ &#x11A2D; VA𑨡BHA&#x11A21;𑨢MA&#x11A22;𑨣TSA&#x11A23;𑨤TSHA&#x11A24;𑨥DZA&#x11A25;𑨦DZHA&#x11A26;𑨧ZHA&#x11A27;𑨨ZA&#x11A28;𑨩 -A&#x11A29;ภาษามองโกเลีย AANG, ภาษาทิเบต A-CHUNG𑨪YA&#x11A2A;𑨫RA&#x11A2B;𑨬LA&#x11A2C;𑨭VA&#x11A2D;𑨮SHA&#x11A2E;𑨯SSA&#x11A2F;𑨰SA&#x11A30;𑨱HA&#x11A31;𑨲KSSA&#x11A32;
right|thumb|360x360px
+ ชนิด อักษร ชื่อ เอนทิตี XML หมายเหตุ พยัญชนะตัวสุดท้าย 𑨳 FINAL CONSONANT MARK & #x11A33; ใช้เพื่อทำเครื่องหมายพยัญชนะตัวสุดท้ายของพยางค์ ลบสระ 𑨴 VIRAMA & #x11A34; สำหรับภาษาสันสกฤตและทิเบต จุดดวงจันทร์ 𑨵 CANDRABINDU & #x11A35; เสริมจมูก 𑨶 CANDRABINDU WITH ORNAMENT & #x11A36; ใช้สำหรับ & #x11A3F; 𑨷 CANDRA WITH ORNAMENT & #x11A37; ใช้สำหรับ & #x11A3F; สัมผัส 𑨸 ANUSVARA & #x11A38;.ใช้สำหรับภาษาสันสกฤต หยุดสัมผัส 𑨹 VISARGA & #x11A39; ใช้สำหรับภาษาสันสกฤต 𑨺 CLUSTER-INITIAL LETTER RA & #x11A3A; ใช้สำหรับกลุ่มพยัญชนะทิเบต รูปแบบเริ่มต้นของ & #x11A2B; 𑨻 CLUSTER-FINAL LETTER YA & #x11A3B; ใช้สำหรับกลุ่มพยัญชนะทิเบต รูปแบบสิ้นสุดของ & #x11A2A; 𑨼 CLUSTER-FINAL LETTER RA & #x11A3C; ใช้สำหรับกลุ่มพยัญชนะทิเบต รูปแบบสิ้นสุดของ & #x11A2B; 𑨽 CLUSTER-FINAL LETTER LA & #x11A3D; ใช้สำหรับกลุ่มพยัญชนะทิเบต รูปแบบสิ้นสุดของ & #x11A2C; 𑨾 CLUSTER-FINAL LETTER VA & #x11A3E; ใช้สำหรับกลุ่มพยัญชนะทิเบต รูปแบบสิ้นสุดของ & #x11A2D; สัญลักษณ์เริ่มต้น 𑨿 INITIAL HEAD MARK & #x11A3F; สัญลักษณ์เริ่มต้น 𑩀 เครื่องหมายปิดหัว & #x11A40; เครื่องหมายวรรคตอน 𑩁 MARK TSHEG & #x11A41; เครื่องหมายวรรคตอน 𑩂 MARK SHAD & #x11A42; เครื่องหมายวรรคตอน 𑩃 MARK DOUBLE SHAD & #x11A43; เครื่องหมายวรรคตอน 𑩄 MARK LONG TSHEG & #x11A44; สัญลักษณ์เริ่มต้น 𑩅 INITIAL DOUBLE-LINED HEAD MARK & #x11A45; สัญลักษณ์เริ่มต้น 𑩆 DOUBLE-LINED HEAD MARK & #x11A46; การเชื่อมต่อพยัญชนะ 𑩇 SUBJOINER & #x11A47; สำหรับกลุ่มพยัญชนะ

 การแสดงผลในคอมพิวเตอร์ 
ในยูนิโคดเวอร์ชัน 10.0 ได้เพิ่มอักษรชนิดนี้เข้าไปในช่วงรหัส U+11A4F U+11A00
# โนเซะ
โนเซะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอโทโยโนะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น

ณ เดือนตุลาคม 2016 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 9,971 คน มีความหนาแน่นของประชากร 100 คนต่อตารางกิโลเมตร (262 คนต่อตารางไมล์) และมีพื้นที่ทั้งหมด 98.68 ตารางกิโลเมตร (38.1 ตารางไมล์)

โนเซะเป็นที่รู้จักจาก "โนมะ เคยากิ" ซึ่งเป็นต้นเคยากิอายุ 1,000 ปี สูง 25 เมตร (82 ฟุต) เส้นรอบวง 11.95 เมตร (39.2 ฟุต)Osaka Toyono County: Noma Keyaki (in Japanese; google translation)

 ประวัติศาสตร์ 
ในพื้นที่ของโนเซะมีผู้คนอาศัยอยู่มาตั้งแต่ยุคโจมง (ประมาณ 10,000 ปีก่อนคริสตกาล – ประมาณ 300 ปีก่อนคริสตกาล) ชื่อในสมัยก่อนของโนเซะคือ หมู่บ้านคูซากะ ถูกกล่าวถึงในนิฮงโชกิ ซึ่งแต่งเสร็จใน ค.ศ. 720

ใน ค.ศ. 1837 ได้เกิดการก่อการกำเริบครั้งใหญ่โดยชาวนาในโนเซะ ในช่วงภาวะความอดอยากเท็มโป (ค.ศ. 1833–1839) ซึ่งเกิดขึ้นไม่กี่เดือนหลังจากการจลาจลของโอชิโอะ เฮฮาจิโรJ. Newmark, Yamadaya Daisuke’s 1837 Nose Movement, Early Modern Japan: An Interdisciplinary Journal v. 22 (2014), p. 8-28

 ภูมิศาสตร์ 
โนเซะถูกล้อมรอบด้วยภูเขาทุกทิศทาง ได้แก่ เขามิยามะ (791 ม.) และเขาเค็มปิ (784 ม.) นอกจากนี้ยังมีลำน้ำไหลผ่านหลายสาย ได้แก่ แม่น้ำยามาเบะ แม่น้ำฮิโตกูราโอโรจิ แม่น้ำโนมะ และแม่น้ำทาจิริ ซึ่งอยู่ในแอ่งแม่น้ำอินางาวะ และยังมีแม่น้ำคัตสึระที่ไหลผ่านเมืองด้วย

 การขนส่ง 
 รถไฟ 
เมืองโนเซะไม่มีสถานีรถไฟ สถานีที่ใกล้ที่สุดคือ สถานียามาชิตะ ในนครคาวานิชิ จังหวัดเฮียวโงะ

 ถนน 
 ทางหลวงแผ่นดิน
 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 173
 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 477
 ทางหลวงจังหวัด
 ทางหลวงจังหวัดโอซากะสาย 4
 ทางหลวงจังหวัดโอซากะสาย 54
# คิตะอากิตะ
คิตะอากิตะ  เป็นนครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น มีประชากร 31,504 คน 14,021 ครัวเรือน (30 พฤศจิกายน 2562) มีความหนาแน่นของประชากร 27 คนต่อตร.กม. และมีพื้นที่ทั้งหมดของเมืองคือ 1,152.76 ตารางกิโลเมตร (445.08 ตารางไมล์)  

 ภูมิศาสตร์ 
คิตะอากิตะตั้งอยู่ในเขตภูเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดอากิตะ ทางทิศตะวันออกทิศกับมีเทือกเขาโออุ พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองถูกปกคลุมไปด้วยป่าในอุทยานแห่งชาติโทวาดะ-ฮาจิมันไต คิตะอากิตะเป็นเมืองที่มีหิมะตกหนักและยาวนานในฤดูหนาว ห่างจากเมืองอาคิตะไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 80 กิโลเมตร 

เทศบาลรอบข้าง
จังหวัดอากิตะ
อากิตะ
โอดาเตะ
โนชิโระ
คาซูโนะ
เซ็มโบกุ
คามิโกอานิ
ฟูจิซาโตะ

 ภูมิอากาศ 
คิตะอากิตะมีภูมิอากาศแบบอากาศอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) ซึ่งมีความแตกต่างของอุณหภูมิในแต่ฤดูกาลมากโดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นถึงร้อนและฤดูหนาวที่หนาวเย็นถึงเย็นจัด มีปริมาณน้ำฝนตลอดทั้งปี แต่จะตกหนักสุดตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงตุลาคม อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคิตะอากิตะคือ 10.8 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1457 มม. ซึ่งเดือนกันยายนมีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 24.9 องศาเซลเซียส และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ -1.7 องศาเซลเซียส

 ประชากร 
ประชากรของคิตะอากิตะลดลงอย่างรวดเร็วในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา ตามข้อมูลสํามะโนประชากรญี่ปุ่นKitaakita population statistics
# วัดท่าอิฐ
วัดท่าอิฐ อาจหมายถึง
 วัดท่าอิฐ (จังหวัดนนทบุรี)
 วัดท่าอิฐ (จังหวัดสิงห์บุรี)
 วัดท่าอิฐ (จังหวัดอ่างทอง)
 วัดท่าอิฐ (อำเภอปากพลี)
 วัดท่าอิฐ (อำเภอเมืองนครนายก)
 วัดไชยภูมิธาราม จังหวัดฉะเชิงเทรา ชาวบ้านในละแวกนั้นมักเรียกว่า "วัดท่าอิฐ"
# อิวาเตะ (เมือง)
อิวาเตะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภออิวาเตะ จังหวัดอิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2020 เมืองนี้มีประชากร 13,111 คน มีความหนาแน่นของประชากร 36 คนต่อตารางกิโลเมตร มี 5,455 ครัวเรือน และมีพื้นที่ทั้งหมด Iwate Town official statistics

 ภูมิศาสตร์ 
right|thumb|270px|แม่น้ำทันโดในเมืองอิวาเตะ

เมืองอิวาเตะอยู่ในพื้นที่ภายในแผ่นดินไม่ติดกับทะเล ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดอิวาเตะ

 เทศบาลข้างเคียง 
 จังหวัดอิวาเตะ
 โมริโอกะ
 ฮาจิมันไต
 อิจิโนเฮะ
 คูซูมากิ

 ภูมิอากาศ 
เมืองอิวาเตะมีภูมิอากาศแบบหนาวชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dfa) มีลักษณะคือมีฤดูร้อนที่ไม่ร้อนจัด และมีฤดูหนาวที่หนาวเย็น อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในอิวาเตะอยู่ที่ 8.4 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,384 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด และกุมภาพันธ์เป็นเดือนที่แห้งแล้งที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 22.0 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ −4.1 °CIwate climate data

 สถิติประชากร 
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่นIwate population statistics ประชากรของอิวาเตะได้ลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วง 60 ปีที่ผ่านมา

 ประวัติศาสตร์ 
พื้นที่ของเมืองอิวาเตะในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นมุตสึ อยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลนัมบุในสมัยเอโดะ ซึ่งเป็นผู้ปกครองแคว้นศักดินาโมริโอกะภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ

วันที่ 1 เมษายน 1889 ในช่วงที่มีการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ขึ้น ได้มีการก่อตั้งหมู่บ้านนูมากูไน คาวางูจิ อิกกาตาอิ และมิโด ขึ้นกับอำเภอคิตะ-อิวาเตะ ต่อมาวันที่ 29 มีนาคม 1896 อำเภอคิตะ-อิวาเตะ และอำเภอมินามิ-อิวาเตะ ได้ควบรวมกันเป็นอำเภออิวาเตะ และในวันที่ 21 กรกฎาคม 1955 หมู่บ้านทั้งสี่ได้รวมกันเพื่อก่อตั้งเป็นเมืองอิวาเตะ

 การเมืองการปกครอง 
เมืองอิวาเตะมีการปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเทศบาลเมือง ซึ่งเป็นสภาเดี่ยว มีสมาชิกทั้งหมด 14 คน เมืองอิวาเตะ เมืองคูซูมากิ และนครฮาจิมันไต รวมเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดอิวาเตะจำนวน 2 ที่นั่ง ส่วนในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งจังหวัดอิวาเตะที่ 2 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น

 เศรษฐกิจ 
เศรษฐกิจท้องถิ่นของเมืองอิวาเตะคือการเกษตรเป็นหลัก โดยมีชื่อเสียงในด้านการผลิตบลูเบอร์รี

 การศึกษา 
เมืองอิวาเตะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 5 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 3 แห่ง และมีโรงเรียนมัธยมปลายอีก 1 แห่งที่ดำเนินการโดยคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดอิวาเตะ

 การขนส่ง 
 รถไฟ 
 22px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR East): โทโฮกุชิงกันเซ็ง
 สถานี: 
 20px ทางรถไฟสายอิวาเตะกิงงะ
 สถานี:  –  – 

 ทางหลวง 
  - ที่พักริมทางอิชิงามิโนะโอกะ
 

 สถานที่ท่องเที่ยว 
 พิพิธภัณฑ์ศิลปะอิชิงามิโนะโอกะ 

 บุคคลที่มีชื่อเสียง 
 เซชิโร อิตางากิ  - นายพลกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
# วัดโพธิ์ปากพลี
วัดโพธิ์ปากพลี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากพลี อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก 

วัดโพธิ์ปากพลีเป็นวัดเก่าแก่ น่าจะสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาแต่ไม่ทราบสร้างเมื่อปีใด แต่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นคณะสงฆ์อนุญาตสร้างวัดเมื่อราว พ.ศ. 2280 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2482 ซึ่งน่าจะมีอายุสมัยรุ่นเดียวกับวัดท้าวอู่ทอง จังหวัดปราจีนบุรี เนื่องจากมีผู้สูงวัยเล่าว่า มีการสร้างวัดโพธิ์ปากพลีสร้างแข่งขันคู่กันมากับวัดท้าวอู่ทอง แต่เดิมนั่นวัดโพธิ์ปากพลี เป็นวัดไม่ใหญ่โตนัก สร้างด้วยไม้มุ่งแฝกมีกุฎิเพียง 2–3 หลัง ศาลาการเปรียญและอุโบสถเล็ก ๆ ครั้นกาลล่วงมาอุโบสถชำรุดจึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ พระภิกษุในวัดแต่เดิมนั้นเป็นพระลาว ต่อมาจึงมีแต่พระไทย

ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์เริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2540 โดยผู้ช่วยศาสตราจารย์อาจารย์น้อม งามนิสัย อาจารย์ประจำคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร โดยได้งบประมาณสนับสนุนมาจากบริษัทเอสโซ่ (ประเทศไทย) จำกัด อาจารย์น้อมเป็นคนในพื้นที่และกรมศิลปากร ร่วมขุดค้นแหล่งโบราณคดีโคกกระโดน ตำบลปากพลี ลักษณะเป็นเนินในท้องนาที่ชาวบ้านเรียกว่า มาบไข่เน่า อยู่ห่างจากวัดออกไปประมาณ 2 กิโลเมตร มีการพบโบราณวัตถุเป็นจำนวนมาก เช่น ของมีค่าาพวกทองคำ สำริด จึงเข้าใจว่าบ้านปากพลีเคยรุ่งเรือง เป็นเมืองท่าเรือสำคัญ ภายหลังได้นำวัตถุโบราณเหล่านี้มาจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ ภายในวัดยังมีต้นยางนาเก่าแก่ 400 ปี ขึ้นทะเบียนเป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน เมื่อ พ.ศ. 2560
# ฟูจู
ฟูจู อาจหมายถึง
 ฟูจู (โตเกียว) - นครในมหานครโตเกียว
 ฟูจู (นครในจังหวัดฮิโรชิมะ) - นครในจังหวัดฮิโรชิมะ
 ฟูจู (เมืองในจังหวัดฮิโรชิมะ) - เมืองในจังหวัดฮิโรชิมะ
# ฟูจู (เมืองในจังหวัดฮิโรชิมะ)
ฟูจู  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภออากิ จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น

ณ วันที่ 1 พฤษภาคม 2017 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 52,056 คน มีความหนาแน่นของประชากร 5,000 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 10.45 ตารางกิโลเมตร

เมืองฟูจูเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของมาสด้า"Offices ." Mazda. Retrieved on October 29, 2009.
# วัดเทพนิมิตมงคล (อำเภอไทรงาม)
วัดเทพนิมิตมงคล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไทรงาม อำเภอไทรงาม จังหวัดกำแพงเพชร

วัดเทพนิมิตรมงคล หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดไทรงามเหนือ ตั้งวัดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2519 ประวัติการสร้างวัด มีวันหนึ่งหลวงปู่อินทร์ท่านได้นิมิตว่ามีเทวดา มาบอกว่าที่ตรงนี้ให้สร้างวัด ซึ่งในขณะนั้นประชาชนได้เป็นไข้มาเลเรียกันมาก เทวดาจึงบอกยารักษาโรคแก่หลวงปู่ให้นำมารักษาชาวบ้าน เมื่อหลวงปู่ได้นิมิตแล้วจึงได้บอกเล่าให้ผู้ใหญ่ม้วน เทียนสันต์ ถึงเรื่องนิมิตดังกล่าว และได้ขายที่ดินที่ชาวบ้านถวายหลวงปู่ไว้เพื่อวัด เริ่มสร้างเสนาสนะ สร้างกุฏิ ศาลา หลวงปู่อินทร์ได้เป็นประธานก่อสร้างอุโบสถ โดยนิมนต์พระมหาโชติ มาดำเนินการก่อสร้าง ทำการก่อสร้างอยู่ 2 ปี จึงแล้วเสร็จ และได้ทำการฝังลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2520

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิเจ้าอาวาส 1 หลัง กุฏิสงฆ์ 10 หลัง อุโบสถ 1 หลัง ศาลาธรรมสังเวช 1 หลัง เมรุ 1 หลัง และมณฑปหลวงปู่อินทร์
# วัดทุ่งกล้วย (จังหวัดพะเยา)
วัดทุ่งกล้วย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งกล้วย อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 2 ไร่

วัดทุ่งกล้วยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2441 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 30 เมตร มีเจ้าอาวาสรูปแรกชื่อว่า พระครูบาเจ้ากั๋ญไจย

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารกว้าง 12.4 เมตร ยาว 35.3 เมตร วิหารหลังนี้เป็นวิหารหลังที่สามของวัด มีงานปอยหลวงฉลองวิหารที่ได้บูรณปฏิสังขรณ์ในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ถึง 1 มกราคม พ.ศ. 2558 ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 22.4 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 หอระฆัง กว้าง 4.60 เมตร ยาว 6.30 เมตร มีความสูง 8 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 กุฏิทรงล้านนาประยุกต์สองชั้น ชั้นล่างเป็นปูนชั้นบนเป็นไม้ ยอดหลังหลังคาเป็นทรงจัตุรมุข กว้าง 20 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 และศาลาพระพุทธปิมปาสารูปเจ้าพระเจ้าทันใจสะหรี๋ศรีทุ่งกล้วยมหาบารมีบันดาลโภคทรัพย์ ศาลามีความกว้าง 2 เมตร มีความยาว 8 เมตร เป็นทรงล้านนาประยุกต์

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัย มีความสูง 3 เมตร สร้างด้วยอิฐถือปูน เป็นพระประธานในวิหาร พระพุทธรูปไม้สักทอง ซึ่งเป็นพระพุทธรูปเก่าแก่อายุร้อยกว่าปี มีความสูงประมาณ 1 เมตร พระสิงห์สอง เป็นพระพุทธรูปเนื้อเงิน มีความสูงประมาณ 1 ฟุต มีอายุหลายร้อยปีแล้ว ซึ่งพระสิงห์สองนี้มีมาก่อนที่จะสร้างวัดขึ้นมาแล้ว พระบรมสารีริกธาตุ และ พระพุทธปิมปาสารูปเจ้าพระเจ้าทันใจสะหรี๋ศรีทุ่งกล้วยมหาบารมีบันดาลโภคทรัพย์ องค์พระเป็นลักษณะคล้ายพระสิงห์หนึ่ง เป็นศิลปะเมืองน่าน หน้าตัก กว้าง 1 เมตร 50 สูง 1 เมตร 30 องค์สร้างด้วยอิฐถือปูนข้างในองค์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ

 รายนามเจ้าอาวาส 
 พระครูบาเจ้ากั๋ญไจย   เริ่มสร้างวัด
 พระอานันท์ใจ  พ.ศ. 2437–2449
 พะองค์ พ.ศ. 2450–2457
 พระกันทา พ.ศ. 2458–2471
 พระวิชัย พ.ศ. 2487–2501
 พระนวล พ.ศ. 2509–2510
 พระเปลี่ยน พ.ศ. 2510–2516
 พระสายชล พ.ศ. 2516–2523
 พระสมฤทธิ์ พ.ศ. 2523–2526
 พระสุทธิกานต์ พ.ศ. 2527–2535
 พระอธิการสุวรรณ พ.ศ. 2536–2540
 พระอธิการศรสุรินทร์ พ.ศ. 2542–
# วัดป่าฝาง (จังหวัดลำปาง)
วัดป่าฝาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระบาท อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง มีเนื้อที่ 7 ไร่ 1 งาน 60 ตารางวา 

วัดป่าฝาง หรือ วัดศาสนโชติการาม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2435 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449 สร้างโดยพ่อเฒ่าอูส่วยอัตถ์และแม่เฒ่าคำหวาน สุวรรณอัตถ์ สองสามี 

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์สีทองซึ่งบรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่อัญเชิญมาจากพม่าเมื่อประมาณ พ.ศ. 2449 วิหารเป็นเรือนไม้ทั้งหลังหลังคาซ้อนกันเป็นชั้น ๆ แบบพม่า อุโบสถขนาดเล็กมีหลังคาเครื่องไม้แบบพม่าประดับด้วยลวดลายเครือเถาปูนปั้นเหนือ บานประตูสวยงาม ซึ่งภายในประดิษฐานพระทับทิมพม่าซึ่งห่มจีวรประดับด้วยทับทิมสวยงาม วัดมีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ และพระประธานศิลปะแบบพม่า ปัจจุบัน วันป่าฝางถือว่าเป็นวัดประจำตระกูลของครอบครัว สุวรรรณอัตถ์ และ เป็นวัดคู่บุญของจังหวัดลำปาง
# วัดท่าไทร (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
วัดท่าไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าทองใหม่ อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีเนื้อที่ประมาณ 35 ไร่

วัดท่าไทรตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2200 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2511 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 22 เมตร ยาว 32 เมตร ได้รับคัดเลือกและประกาศให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างประจำปี 2533 จากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2533 และ ได้รับการคัดเลือกและประกาศให้เป็นอุทยานการศึกษาของจังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อ พ.ศ. 2536 ได้รับพระะราชวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2546 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถมีหลังคาเป็นแบบทรงไทย 3 ชั้น มุงด้วยกระเบื้องเคลือบเงาสีเขียว ฉาบปูนทั้งด้านนอกและด้านใน รอบอุโบสถได้สร้างวิหารคด กว้าง 4 เมตร สูง 3 เมตร ก่อกำแพงด้วยอิฐ ฉาบปูนทั้งด้านนอกและด้านในรอบวิหารคตทั้ง 4 ด้าน รอบระเบียงวิหารคด เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ขนาดหน้าตักกว้าง 32 นิ้ว จำนวน 36 องค์ อุโบสถ มีหน้าต่างข้างละ 5 ช่อง แกะสลักประดับด้วยมุข ทุกบาน ประตูด้านหน้า 2 ช่อง แกะสลักประดับมุข ประตูด้านหลัง 2 ช่อง แกะสลักประดับมุข พระประธานในอุโบสถ ทำจากทองเหลืองลงรักปิดทองหน้าตักกว้าง 58 นิ้ว สูง 79 นิ้ว มีพระพุทธรูปซึ่งแต่เดิมคือพระประธานประดิษฐานอยู่ด้านหน้าขององค์ปัจจุบัน เป็นพระพุทธรูปซึ่งสร้างด้วยศิลาแลง ลงรัก ปิดทอง กว้าง 48 นิ้ว สูง 68 นิ้ว 

วัดมีเกจิอาจารย์คือ พระครูดิตถารามคณาศัย หรือ หลวงพ่อชม คุณาราโม มีรูปเหมือนเท่าขนาดองค์จริงของท่าน ประดิษฐานในมณฑปวัด
# วัดไชยพฤฒาราม
วัดไชยพฤฒาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ในการสร้างวัด จำนวน 10 ไร่

วัดไชยพฤฒาราม หรือชาวบ้านโดยทั่วไปเรียกว่า วัดสัมปทวนใน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2260 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 36 เมตร มีประวัติว่าสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช สมัยที่เป็นพระยาตาก ได้ยกทัพไปตีเมืองจันทบุรีได้ผ่านมาทางวัดนี้ จึงได้ทำการบูรณะ ซ่อมแซมวัด ก่อนที่เดินทัพต่อไปเมืองจันทบุรี 

แต่ก็มีอีกเรื่องเล่าว่าหลังกรุงแตกราว พ.ศ. 2313 นายอยู่กับนายอินชักชวนชาวบ้านร่วมสร้างวัดขึ้นในหมู่บ้านสวนพริก ใช้เวลาสร้างประมาน 3 ปี สำเร็จราว พ.ศ. 2315 พระภิกษุอินได้แยกออกมาสร้างวัดสวนพริก (นอก) หรือวัดสัมปทวน (นอก) ริมฝั่งขวาของแม่น้ำบางปะกง

รายนามเจ้าอาวาส
 พระอธิการเป้า
 พระอธิการเจริญ
 พระมหาเทวิน
 พระอธิการนุช
 พระอธิการบุญธรรม ขนฺติธโร
 พระอธิการเทียนชัย โฆสธมฺโม
 พระอธิการกัณหา อภิวณฺโญ
 พระอธิการบุญนำ
 พระอธิการสมัย ธมฺมธโร
พระอธิการสมชาติ ขนฺติโก
# วัดพันท้ายนรสิงห์
วัดพันท้ายนรสิงห์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 5 ในตำบลพันท้ายนรสิงห์ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดจำนวน 18 ไร่ 2 งาน 13 ตารางวา

วันพันท้ายนรสิงห์ตั้งวัดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2525 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 ตามคำบอกเล่าของชาวบ้านต่อ ๆ กันมา เดิมเป็นพื้นที่ป่าไม่มีถนนสัญจรไปมาตามหลักฐานในสมัยนั้น โดยมีพระครูปลัดผล อินทสโร หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า หลวงปู่ผล เป็นเกจิอาจารย์ด้านเมตตา ได้สร้างอุโบสถมหาอุตด้านหน้าหันไปทิศตะวันตกทางเข้าออกทางเดียวกัน มีวิหารของหลวงปู่ผลและท่านพ่อพันท้ายนรสิงห์แม่สีนวล ต่อมาชาวบ้านได้หารือสร้างวิหารโดยเห็นว่าประชาชนนักเรียนนักศึกษาจะเดินทางไปศึกษาหาข้อมูลประวัติพันท้ายนรสิงห์และพระเจ้าเสือ ยากแก่การเดินทางจึงทำแผ่นจารึกติดไว้ ณ ผนังวิหารโดยสังเขปเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2527 โดยมี พลเอกอาทิตย์ กำลังเอก เป็นประธานพิธี

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ศาลาการเปรียญ โรงเรียนพระปริยัติธรรม วิหารท่านพ่อพันท้ายนรสิงห์ที่เป็นที่ตั้งของรูปปั้นพ่อพันท้ายนรสิงห์และแม่ศรีนวล ซึ่งหล่อด้วยโลหะตั้งประดิษฐานไว้บนศาลาจัตุรมุข และวิหารหลวงปู่ผล (อดีตเจ้าอาวาส) 

รายนามเจ้าอาวาส
 พระครูปลัดผล อินทสโร พ.ศ. 2524–2533
 พระอธิการกุ่น จิรกุโร พ.ศ. 2533–2539
 พระครูสาครพัฒนานุรักษ์ (ชาญศักดิ์ อุตตโม) พ.ศ. 2541–ปัจจุบัน
# วัดใหม่คลองตันประชาสรรค์
วัดใหม่คลองตันประชาสรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองตัน อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 25 ไร่ 3 งาน มีพระสมุห์สุทิตย์ กตปุญฺโญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

ประชาชนชาวบ้านในตำบลคลองตันได้มีจิตศรัทธาได้ร่วมกันบริจาคทรัพย์เป็นจำนวนเงิน 5 ล้านบาท เพื่อจัดซื้อสำหรับดำเนินการสร้างวัด เมื่อ พ.ศ. 2556 ในการดำเนินการขอสร้างวัด พระมงคลพัฒนาภรณ์ เจ้าคณะอำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร และเจ้าอาวาสวัดหลักสี่ราษฎร์สโมสร ผู้ขอสร้างวัดคือ  พระครูสาครพิพัฒนาภรณ์ ดำเนินการขอสร้างวัด เมื่อ พ.ศ. 2559 สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ประกาศให้เป็นวัดที่ 98 ของ จังหวัดสมุทรสาคร ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 ใช้ชื่อว่า "วัดใหม่คลองตันประชาสรรค์" ซึ่งสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ) วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนสมเด็จพระสังฆราช (ในขณะนั้น) ประทานชื่อ

ภายในวัดใหม่คลองตันประชาสรรค์มีความสงบร่มรื่น ประกอบด้วยต้นไม้หลากหลายชนิด ศาลาปฏิบัติธรรมและอาคารสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ มีวังมัจฉา ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อเงินเป็นพระพุทธรูปหินทราย อายุมากกว่า 200 ปี ขนาดหน้าตักกว้าง 19 นิ้ว ประดิษฐาน ณ ศาลาปฏิบัติธรรม หลวงพ่อเศรษฐีทันใจเป็นพระพุทธรูปเนื้อทองเหลือง ขนาดหน้าตักกว้าง 100 นิ้ว สูง 160 นิ้ว เป็นพระประธานในศาลาปฏิบัติธรรม และหลวงพ่อทองเป็นพระพุทธรูปหินทราย อายุมากกว่า 200 ปี ขนาดหน้าตักกว้าง 19 นิ้ว ประดิษฐาน ณ ศาลาปฏิบัติธรรม
# วัดไร่ไทรทอง (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดไร่ไทรทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 1 ในตำบลนาโคก อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน ทิศเหนือ ติดกับสะพานข้ามคลองสุนัขหอน ทิศตะวันออก ติดคลองรำราง ทิศตะวันตก ติดถนนเข้าหมู่บ้าน ทิศใต้ ติดบ่อปลาเอกชน

วัดไร่ไทรทอง แต่เดิมเป็นที่พักสงฆ์ก่อสร้างเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2556 การก่อสร้างเดิม มีกุฏิมุงจากหลังเดียว ต่อมาได้สร้างกุฏิขึ้นมาใหม่ สร้างโรงครัว และวิหาร ต่อมาได้ยกขึ้นเป็นวัด เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ผู้ขออนุญาตให้สร้างวัดคือ พระอมร สิริธโร และแต่งตั้งพระครูสาครพิพัฒนโสภณ วุดนาโคก มารักษาการเจ้าอาวาส และต่อมาได้แต่งตั้งพระปลัดรงคพันธ์ ธมฺมธีโร มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสจนถึงปัจจุบัน ปูชนียวัตถุที่สำคัญของวัด คือ หลวงพ่อใหญ่

รายนามเจ้าอาวาส
 พระครูสาครพิพัฒนโสภณ วุดนาโคก รักษาการเจ้าอาวาส
 พระปลัดรงคพันธ์ ธมฺมธีโร
# วัดหัวถนน (จังหวัดนครปฐม)
วัดหัวถนน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนพุทรา อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม พื้นที่วัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 1 งาน 64 ตารางวา

แต่เดิมนั้นชาวบ้านในละแวกนี้หากต้องทำบุญต้องไปทำบุญกันที่วัดทุ่งผักกูดและวัดดอนพุทรา ซึ่งเป็นไปด้วยความยากลำบาก และมีระยะทางไกล จนเมื่อหลวงตาหมูซึ่งเป็นพระธุดงค์มาจาก จังหวัดนครสวรรค์ ร่วมกับชาวบ้านหัวถนนและชาวบ้านดอนแกะแระ ได้สร้างที่พักสงฆ์ขึ้นมาในบริเวณที่สาธารณะ ช่วยกันขุดตอไม้สร้างเป็นที่พักสงฆ์ จนสำเร็จในวันเสาร์ที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2514 ต่อมาชาวบ้านได้นิมนต์ พระปลัดปลิว มาดูแลรักษาสำนักสงฆ์ จนได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาส และได้ซื้อที่ดินของนายขัน กำมา นายเอก เตี๊ยตาช้าง และนายลัพ ศรีคช ต่อมา พ.ศ. 2522 นายพล อ่ำเงิน ได้ขออนุญาตสร้างวัดต่อคณะสงฆ์ตามลำดับชั้น 

วัดหัวถนนตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2522

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเริ่มวางศิลาฤกษ์ก่อสร้างอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2532 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา กำหนดเขตกว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2532 และแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2550 ศาลา กุฏิสงฆ์ ห้องสุขา โรงครัว

รายนามเจ้าอาวาส
 พระปลัดปลิว  ปภสฺสโร พ.ศ. 2529
 พระคอน กิตฺติธมฺโม (หลวงตาคอน) รักษาการเจ้าอาวาส พ.ศ. 2529–2531
 พระอธิการวร วรธมฺโม (อาจารย์ชิน) พ.ศ. 2531–2537 (ลาออกจากตำแหน่ง)
 พระครูวิถีธรรมประวรรต พ.ศ. 2537–
# วัดผาสุการาม (จังหวัดนครปฐม)
วัดผาสุการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน เลขที่ 102 หมู่ที่ 2 ในตำบลบางไทรป่า อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีพื้นที่ตั้งวัดเนื้อที่ 30 ไร่ 1 งาน 86 ตารางวา

วัดผาสุการามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2489 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2490 ชาวบ้านเรียกว่า วัดใหม่ คู่กับวัดเก่า หรือวัดชุมนุมศรัทธาซึ่งตั้งอยู่ใกล้กัน มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระครูสังฆรักษ์ สังวาลย์ ส่วนเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูผาสุกกิจจาภรณ์ (สัมพันธ์ ผลธมฺโม)

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ วิหารหลวงพ่อสด และปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระบรมสารีริกธาตุ

รายนามเจ้าอาวาส
 พระครูสังฆรักษ์ สังวาลย์ พ.ศ. 2490–2509 
 พระอาจารย์สมหวัง
 พระอาจารย์สืบ
 พระอาจารย์สิน
 พระครูผาสุกกิจจาภรณ์ (สัมพันธ์ ผลธมฺโม) พ.ศ. 2534–