# สุสานหลวงหมิงหวง
สุสานหลวงหมิงหวง หรือ หมิงหวงหลิ่ง  เป็นสุสานหลวง ที่สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิหงอู่ จักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์หมิง เพื่อฝังพระบรมศพของพระราชชนกสมเด็จพระจักรพรรดิชุ่น และพระราชชนีสมเด็จพระจักรพรรดินีชุ่น ตั้งอยู่ทางใต้ของอำเภอเฟิ่งหยาง นครชูโจว (滁州) ในมณฑลอานฮุย อยู่ห่างออกไป 7 กิโลเมตร 

ในปี พ.ศ. 2525 สุสานหลวงหมิงหวง โดยสภาแห่งรัฐของสาธารณรัฐประชาชนจีนได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญภายใต้การคุ้มครองระดับชาติ (全国重点文物保护单位)朱氏世德碑记

 ประวัติการก่อสร้างและการบูรณะ 
ในสมัยรัชศกจื้อเจิ้งปี 4 แห่งราชวงศ์หยวน (พ.ศ. 1887) เกิดภัยแล้งและโรคระบาดครั้งใหญ่ในหวยเป่ย (淮北) ทำให้ จู ชื้อเจิน, ท่านหญิงเฉิน และ จู ซิงหลง เสด็จสวรรคต เพื่อนบ้านนามว่า หลิ่ว จี้จู๋ (刘继祖) ยอมสละที่ดินให้ฝังพระบรมศพ ปัจจุบันคือสุสานหลวงหมิงหวง明史·卷一·本纪第一

สุสานหลวงหมิงห่วงถูกสร้างขึ้นครั้งแรกในสมัยรัชศกจื้อเจิ้งปี 26 แห่งราชวงศ์หยวน (พ.ศ. 1909) โดยจักรพรรดิหงอู่เมื่อได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งหวู่ (吴王) ได้สั่งให้ หวัง เหวิน (汪文) และคนอื่น ๆ เดินทางไปที่เฮาโจว เพื่อซ่อมแซมสุสานของพระราชชนกและพระราชชนนี ในระหว่างการก่อสร้างสุสานหลวง จู หยวนจาง ได้ไปสักการะสุสานหลวงอยู่หลายครั้ง

รัชศกหงหวู่ปีที่ 2 (พ.ศ. 1912) จู หยวนจางออกคำสั่งให้สร้างเมืองจงตูในบ้านเกิดของเขา ในเวลาเดียวกัน เขายังสั่งให้ปรับปรุงสุสานหลวงใหม่

รัชศกหงหวู่ปีที่ 8 (พ.ศ. 1918) ได้รับการบูรณะ

รัชศกหงหวู่ปีที่ 12 (พ.ศ. 1922) ได้รับการบูรณะครั้งใหญ่

รัชศกหย่งเล่อปีที่ 1 (พ.ศ. 1946) ได้รับการบูรณะ

รัชศกหย่งเล่อปีที่ 6 (พ.ศ. 1951) ได้รับการบูรณะ

รัชศกหย่งเล่อปีที่ 11 (พ.ศ. 1956) ได้รับการบูรณะ

รัชศกเจิ้งถงปีที่ 4 (พ.ศ. 1982) ได้รับการบูรณะ

รัชศกจิ่งไท่ปีที่ 5 (พ.ศ. 1997) ได้รับการบูรณะ

รัชศกเทียนชุ่นปีที่ 1 (พ.ศ. 2000) ได้รับการบูรณะ

รัชศกเฉิงฮว่าปีที่ 23 (พ.ศ. 2030) ได้รับการบูรณะครั้งใหญ่

รัชศกเจียจิ้งปีที่ 10 (พ.ศ. 2074) ได้รับการบูรณะครั้งใหญ่

รัชศกเจียจิ้งปีที่ 14 (พ.ศ. 2078) ได้รับการบูรณะ

รัชศกฉงเจินปีที่ 8 (พ.ศ. 2178) ได้รับการบูรณะ

ในช่วงต้นราชวงศ์ชิง รัฐบาลอนุญาตให้ประชาชนรื้อถอนอาคารอื่น ๆ ได้ตามต้องการ เมื่อถึงสมัยเฉียนหลง อาคารทั้งหมดในสุสานหลวงหมิ่งห่วงได้รับความเสียหาย ยกเว้นศิลาทั้งสอง ร่างหิน และม้า หลังจากนั้นอนุสาวรีย์ที่ไม่มีเครื่องหมายก็พังทลายลงมาและแตกออกเป็นสี่ส่วน ส่วนประกอบของอิฐ ก็ค่อย ๆ ย้ายไปใช้งานอื่นโดยผู้คนที่ตั้งถิ่นฐานใกล้เคียง หลังการปฏิวัติ ปี พ.ศ. 2454

ในช่วงสงครามต่อต้านญี่ปุ่น ผู้บุกรุกชาวญี่ปุ่นตัดต้นสนและต้นไซเปรสในสุสาน เปลี่ยนสุสานอันเขียวชอุ่มให้กลายเป็นเนินดินที่ว่างเปล่าและความรกร้าง พื้นที่สุสานทั้งหมดถูกใช้เป็นพื้นที่เพาะปลูกสำหรับเกษตรกรและฟาร์มสุสานของจักรพรรดิที่เข้ามาก่อนและหลังการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน รูปปั้นหินบางส่วนถูกสร้างขึ้นและถูกทำลายอย่างโหดร้ายในช่วง "การปฏิวัติวัฒนธรรม"

หลังจากปี พ.ศ. 2525 หน่วยงานจัดการโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมได้ก่อตั้งขึ้นในเมืองจงตูและสุสานหลวงหมิ่งห่วงเพื่อปกป้องสิ่งแวดล้อมโดยรอบ

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 สำนักงานจัดการโบราณวัตถุวัฒนธรรมอำเภอเฟิ่งหยาง ร่วมกับผู้เชี่ยวชาญจากสถาบันโบราณวัตถุวัฒนธรรมและโบราณคดีประจำจังหวัดอันฮุย และพิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดอันฮุย ได้ดำเนินการบูรณะงานแกะสลักหินของสุสานหลวงอย่างครอบคลุมอย่างต่อเนื่อง โดยได้ทำความสะอาดรากฐานของเพื่อฟื้นฟูสุสานหลวง

ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2546 ถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2547 เนื่องจากลมและฝนกัดเซาะ อนุสาวรีย์ทั้งที่มีและไม่มีตัวอักษรจึงถูกผุกร่อนอย่างรุนแรง เพื่อที่จะปกป้องโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมได้ดียิ่งขึ้น และป้องกันความเสียหายเพิ่มเติมต่อศิลา สถาบันโบราณคดีอันฮุยได้บูรณะศาลาศิลาทั้งที่มีและไม่มีตัวอักษรเหมือนเดิม凤阳明皇陵碑亭复建工程滁州凤阳安徽凤阳全方位保护性修复明皇陵石刻安徽凤阳全方位保护性修复明皇陵石刻

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2558 อำเภอเฟิ่งหยางได้เริ่มงานบูรณะป้องกันงานแกะสลักหินของสุสานหลวงหมิ่งห่วง凤阳明皇陵石刻全方位保护性修复工作全面展开