# 1 พงศาวดาร 1
1 พงศาวดาร 1  เป็นบทแรกของหนังสือพงศาวดารในคัมภีร์ฮีบรู หรือหนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 1 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือพงศาวดารรวบรวมจากแหล่งข้อมูลที่เก่ากว่าโดยบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ไม่ทราบตัวตน ซึ่งนักวิชาการสมัยใหม่เรียกว่าเป็น "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร" (the Chronicler) และมีรูปร่างสุดท้ายที่ทำขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 5 หรือ 4 ก่อนคริสตกาล เนื้อหาของบทที่ 1 ของ 1 พงศาวดาร เป็นรายการลำดับพงศ์พันธุ์ตั้งแต่อาดัมถึงอิสราเอล (=ยาโคบ) โดยมีโครงสร้างดังนี้: อาดัมถึงโนอาห์ (วรรค 1–4); เชื้อสายของโนอาห์ตั้งแต่บุตร 3 คนของโนอาห์คือ เชม, ฮาม และยาเฟท: ชาวยาเฟท (วรรค 5–7), ชาวฮาม (วรรค 8–23), ชาวเชม (วรรค 24–27); บุตรของอับราฮัม (วรรค 28–34a); บุตรของอิสอัค (34b–54; ต่อด้วย 2:2 สำหนับบุตรของอิสราเอล) บทนี้เป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่รายการลำดับพงศ์พันธุ์ตั้งแต่อาดัมจนถึงรายนามของผู้คนที่กลับจากการไปเป็นเชลยในบาบิโลน (1 พงศาวดาร 1:1 ถึง 1 พงศาวดาร 9:34)

 ต้นฉบับ 
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 54 วรรค

 พยานต้นฉบับ 
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)

สำเนาต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; A; ศตวรรษที่ 5)

 การอ้างอิงในพันธสัญญาเดิม 
1 พงศาวดาร 1:1–4: 
1 พงศาวดาร 1:4–23: 
1 พงศาวดาร 1:24–27: 
1 พงศาวดาร 1:29–31: 
1 พงศาวดาร 1:32–33: 
1 พงศาวดาร 1:35: 
1 พงศาวดาร 1:36–37: 
1 พงศาวดาร 1:38–54: 

 จากอาดัมถึงอับราฮัม (1:1–27) 
รายนามนำมาจากหนังสือปฐมกาลโดยเฉพาะและย่อให้เหลือเพียง 'โครงร่างหลัก' โดยละเว้นบางชื่อ 'ที่เชื้อสายสิ้นสุดด้วยความตาย' อย่างผู้สืบเชื้อสายของคาอินและพี่น้องของอับราฮัม เชื่อมโยงจุดกำเนิดของอิสราเอลเข้ากับจุดกำเนิดของผู้คนทั้งหมด – ความเป็นบรรพบุรุษของอับราฮัมในอาดัมและโนอาห์ – จึงอยู่ภายในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ทั้งหมด วรรค 1–4 (จากอาดัมถึงโนอาห์) ตรงกันอย่างมากกับลำดับพงศ์พันธุ์ใน วรรค 5–12 (ลำดับพงศ์พันธุ์ของบุตรโนอาห์) ตรงกันกับใน วรรค 13–27 (ผู้สืบเชื้อสายของเชมจนถึงอับราฮัม) คู่ขนานกับลำดับพงศ์พันธุ์ใน วรรค 27 มีึความหมาย "อับรามคืออับราฮัม" (ชื่อแรกที่พระเจ้าประทานให้ใน) แสดงถึงการกระโดดจากปฐมกาล 11 ไปยังปฐมกาล 17

 ววรค 1 
อาดัม เสท เอโนช1 พงศาวดาร 1:1 THSV11
โนอาห์เป็นผู้สืบเชื้อสายโดยตรงของเสท จึงไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงคาอินและอาเบลหรือบุตรคนอื่น ๆ ของอาดัมClarke, Adam (1832) "Commentary on 1 Chronicles 1:1". "The Adam Clarke Commentary". Study Light.

 วรรค 4 
โนอาห์ เชม ฮาม ยาเฟท1 พงศาวดาร 1:4 THSV11
"เชม ฮาม ยาเฟท": เหล่านี้เป็นบุตรชายของโนอาห์ ไม่ได้เป็นรุ่นถัด ๆ ไปตามลำดับ ดังที่อ่านได้ในหนังสือปฐมกาล (ปฐมกาล 5–10) ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นแหล่งข้อมูลของหนังสือพงศาวดาร ชื่อเหล่านี้ถูกระบุในลักษณะเดียวกันใน Masoretic Text และวัลเกตภาษาละติน ในขณะที่เซปทัวจินต์ (LXX) ภาษากรีกเสริมเพิ่มเติมว่า "บุตรโนอาห์" ก่อน "เชม ..."หมายเหตุของ 1 พงศาวดาร 1:4 ใน NKJV

 วรรค 6 
บุตรของโกเมอร์ชื่ออัชเคนัส ดีฟัท และโทการมาห์1 พงศาวดาร 1:6 THSV11 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน) หรือ
บุตรของโกเมอร์ ได้แก่ อัชเคนัส รีฟาท และโทการมาห์1 พงศาวดาร 1:6 TNCV (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
"รีฟาท": เหมือนกับใน   ตามสำเนาต้นฉบับภาษาฮีบรูในยุคกลางหลายเล่ม เซปทัวจินต์ และวัลเกต และใช้ในฉบับแปลภาษาอังกฤษบางฉบับ (NAB, NIV, NLT ฯลฯ ฉบับแปลภาษาไทยใช้ใน TNCV, thaKJV, NTV) ในขณะที่ฉบับอื่น ๆ (ASV, NASB, NRSV ฯลฯ ฉบับแปลภาษาไทยใช้ใน THSV11, TH1971, THA-ERV) ใช้ว่า "ดีฟัท"  ตาม Masoretic Textหมายเหตุของ 1 พงศาวดาร 1:6 ใน NET Bible

 เชื้อสายของอับราฮัม (1:28–54)