wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ฌ็อง-โกลด บล็อง
ฌ็อง-โกลด บล็อง (เกิด 9 เมษายน 1963 ในช็องเบรี ประเทศฝรั่งเศส) เป็นผู้จัดการทั่วไปชาวฝรั่งเศส อดีตผู้บริหารฝ่ายการตลาดของปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง และอดีตประธานเจ้าหน้าที่บริหารของยูเวนตุส

บล็อง เป็นประธานกรรมการบริหารของ INEOS Sport และนั่งอยู่ในคณะกรรมการบริหารของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

 การศึกษา 
บล็องสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาธุรกิจและการตลาดระหว่างประเทศจากวิทยาลัยธุรกิจสเกมา และปริญญาโทสาขาบริหารธุรกิจจากวิทยาลัยธุรกิจฮาร์วาร์ด

 อาชีพ 
บล็องคือหนึ่งในผู้บริหารการตลาดด้านกีฬาที่มีประสบการณ์มากที่สุดในยุโรป โดยเป็นผู้นำองค์การด้านกีฬาประเภทต่าง ๆ ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา เขาบริหารจัดการทั้งโอลิมปิกฤดูร้อน, โอลิมปิกฤดูหนาว, ตูร์เดอฟร็องส์, ปารีสดาการ์, เฟรนช์โอเพน, เดวิสคัพ และดำรงตำแหน่งประธานและประธานเจ้าหน้าที่บริหารของยูเวนตุส

ก่อนที่จะมาเป็นประธานบอร์ดของยูเวนตุสในเดือนตุลาคม 2009 บล็องถูกดึงเข้ามาเป็นสมาชิกบอร์ดในช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ของสโมสร เมื่อสโมสรตกชั้นไปเซเรียบี เนื่องจากคดีอื้อฉาว กัลโชโปลี บล็องมุ่งความสนใจไปที่การสร้างทีมและเจ้าหน้าที่ด้านเทคนิคขึ้นมาใหม่ทันที เขายังเจรจาสัญญาทางธุรกิจที่สำคัญใหม่ทั้งหมดและปรับปรุงสถานะทางการเงินของสโมสร ทีมทำผลงานได้ดีและกลับมาสู่เซเรียอาทันทีในฤดูกาล 2006–07 โดยขึ้นอันดับ 3 อย่างไม่คาดคิดในฤดูกาล 2007–08 จากนั้นรองแชมป์ในฤดูกาล 2008–09 ทำให้การเงินของสโมสรดำเนินไปอย่างคุ้มทุน

ผลงานชิ้นเอกของบล็องในช่วง 5 ปีที่ผ่านมาคือโครงการสร้างสนามฟุตบอลแห่งใหม่ของยูเวนตุส สนามฟุตบอลแห่งนี้ประกอบด้วยห้างสรรพสินค้าขนาด 35,000 ตร.ม. เป็นสนามฟุตบอลแห่งแรกที่สร้างขึ้นในอิตาลีตั้งแต่ปี 1990 และเป็นสนามแห่งเดียวในอิตาลีที่มีสโมสรฟุตบอลเป็นเจ้าของ บล็องเคยกล่าวไว้หลายครั้งว่าสนามฟุตบอลคืออนาคตของยูเวนตุส เป็นแหล่งสร้างรายได้หลักและเป็นจิตวิญญาณใหม่ของทีม

เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2010 บล็องลาออกจากตำแหน่งประธานบอร์ดของยูเวนตุส และส่งมอบตำแหน่งให้กับอันเดรีย อันเญลลี บุตรชายของอุมแบร์โต อันเญลลี อดีตประธานสโมสร บล็องยังคงดำรงตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร คำตอบของอันเญลลีต่อความรับผิดชอบของบล็องคือ “เขาจะดูแลการบริหารจัดการของสโมสรแบบ 360 องศา และมุ่งเน้นไปที่การพัฒนารายได้เป็นหลัก, จัดการความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของเรากับฟีฟ่าและยูฟ่าตลอดจนติดตามโครงการสร้างสนามฟุตบอลสำหรับอนาคตของสโมสร”
# ซัมซุง กาแลคซี่เอ็ม 32
ซัมซุง กาแลคซี่เอ็ม 32 เป็นสมาร์ทโฟนระบบ แอนดรอยด์ที่ผลิตโดยซัมซุง เป็นสมาร์ทโฟนลำดับที่ 19 ในชุดกาแลคซี่เอ็ม เปิดตัวเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2564 สำหรับตลาดอินเดีย และในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 สำหรับตลาดอื่น ๆ   ข้อมูลจำเพาะที่สำคัญ ได้แก่ จอแสดงผล Super AMOLED ขนาด 6.4 นิ้วพร้อมอัตราการรีเฟรช 90 Hz มาพร้อมกล้องสี่ตัวที่มีกล้องหลัก 64 ล้านพิกเซล
# งูเขียวกาบหมาก
งูเขียวกาบหมาก  เป็นงูชนิดหนึ่งในวงศ์ Colubridae ถือเป็นชนิดเฉพาะถิ่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

งูชนิดนี้ได้รับการอธิบายครั้งแรกโดย Friedrich Boie ใน ค.ศ. 1827
# ถนนหนานจิง
ถนนหนานจิง (เซี่ยงไฮ้: Noecin Lu) เป็นถนนในเซี่ยงไฮ้ซึ่งมีส่วนตะวันออกเป็นถนนการค้าเส้นหลักเส้นหนึ่งของเซี่ยงไฮ้ ถนนหนานจิงเป็นหนึ่งในถนนช็อปปิงที่พลุกพล่านที่สุดของโลก เช่นเดียวกับ ฟิฟต์แอเวนู, ถนนออกซฟอร์ด, ถนนออร์เชิร์ด, ถนนทาเคชิตะ และฌองเซลีเซ ชื่อของถนนมาจากชื่อนครหนานจิง ราชธานีของมณฑลเจียงซูซึ่งอยู่ติดกันกับเซี่ยงไฮ้ และอดีตราชธานีของสาธารณรัฐจีน ถนนหนานจิงในปัจจุบันแบ่งเป็นสองส่วน คือ ถนนหนานจิงตะวันออก และตะวันตก

ในบางบริบท ชื่อของถนนหนานจิงอาจหมายถึงเฉพาะถนนหนานจิงที่มีอยู่ก่อนปี 1945 ซึ่งคือถนนหนานจิงตะวันออกในปัจจุบัน และมีลักษณะเป็นถนนคนเดิน ก่อนการนำระบบพินอินมาใช้ในทศวรรษ 1950s ขื่อของถนนในภาษาอังกฤษคือ ถนนนานกิง (Nanking Road) ถนนเส้นเดิมนี้มีความยาวอยู่ภายในนิคมนานาชาติเซี่ยงไฮ้เท่านั้น ส่วนถนนหนานกิงตะวันตกในปัจจุบันนั้น ในอดีตคือ ถนนบับบลิงเวล (Bubbling Well Road) ถนนนอกนิคม ถนนทั้งสองเส้นมาบรรจบกันที่หัวมุมทางเหนือตรงที่เป็นเซี่ยงไฮ้เรซคลับ

ประวัติศาสตร์ของถนนหนานจิงสามารถย้อนไปได้ถึงปี 1845Warr, Anne: Shanghai Architecture, The Watermark Press, 2007,  ในสมัยนั้นมีชื่อว่า "พาร์กเลน" ("Park Lane") มีความยาวจากเดอะบันด์ไปยังถนนเหอหนาน ต่อมาในปี 1854 ได้ขยายออกมาถึงถนนเจ้อเจียง และแปดปีจ่อมาขยายออกไปถึงถนนซีจัง ชื่อ "ถนนนานกิง" ถูกตั้งอย่างเป็นทางการในปี 1862
# ชยตุสันสกฤตัม
ชยตุสันสกฤตัม (อักษรโรมัน: Jayatu Sanskritam) เป็นขบวนการที่เริ่มต้นในปี 1947 นำโดยนักเรียนของโรงเรียนสันสกฤต ตีน ธารา ปักษาลา ในประเทศเนปาล ขบวนการนี้เคลื่อนไหวเรียกร้องประชาธิปไตย, สวัสดิการขั้นพื้นฐาน และการนำเอาวิชาสมัยใหม่เข้าในหลักสูตรการศึกษา นี่ถือเป็นการลุกฮือของนักเรียนนักศึกษาเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์เนปาล และนำไปสู่การปฏิวัติปี 1951 และการสิ้นสุดขอจักรวรรดิรานาในที่สุด

ขบวนการเริ่มต้นที่โรงเรียนสันสกฤตตีน ธารา ปักษาลา ก่อนจะขยายไปรวมถึงนักเรียนของโรงเรียนราชกิยสันสกฤตวิทยาลัย ใกล้กับรานีโปขรี การประท้วงของนักเรียนมีศูนย์กลางอยู่ที่การต่อต้านการการขีดข้อกำหนดในการศึกษา เป็นต้นว่าในโรงเรียนสันสกฤตเช่นนี้มีให้เรียนเพียงวิชาเดียว ซึ่งคือวิชาภาษาสันสกฤตเท่านั้น ในขณะที่นักเรียนที่มีฐานะกว่าสามารถเข้าเรียนในโรงเรียนที่เปิดสอนหลักสูตรที่กว้างและมีรายวิชาอย่างสมัยใหม่ เช่นนักเรียนที่มีความสัมพันธ์กับจักรวรรดิรานา

ผู้ประท้วงใช้คติพจน์ในการประท้วงว่า ชยตุ สํสฺกฤตมฺ ("ชัยชนะเพื่อกิจการแห่งสันสกฤต")

ในวันมี่ 1 มิถุนายน 1947 นักเรียนได้ทำการยื่นข้อเสนอแก่นายกรัฐมนตรีเนปาล ปัทมะ ศุมเศร์ ชาง พหาทูร รานา เรียกร้องให้มีการเรียนการสอนในรายวิชาภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ และรัฐศาสตร์ ขึ้นในโรงเรียน กระนั้นข้อเสนอถูกเพิกเฉย อันนำไปสู่การประท้วงหยุดเรียนของนักเรียน นอกจากการเรียกร้องการปรับเปลี่ยนหลักสูตรแล้ว ในการประท้วงยังมีการเรียกร้องถึงความเท่าเทียม ไปจนถึงมีการต่อต้านจักรวรรดิรานา การประท้วงหยุดเรียนสิ้นสุดเมื่อ 15 มิถุนายน เมื่อรัฐบาลยอมรับข้อเสนอที่จะขยายหลักสูตรตามคำร้องขอของนักเรียน อย่างไรก็ตาม ผู้นำกองทัพในเวลานั้น โมหัน ศุมเศร์ ชาง พหาทูร รานา ได้ออกคำสั่งประกาศจับและจำคุกผู้เข้าร่วมการประท้วง ตลอดจนมีการบังคับลี้ภัยนักเรียนรวม 42 คนที่ระบุตัวว่าเป็นผู้นำของการเรียกร้องนี้ ผู้ถูกบังคับลี้ภัยจำนวนหนึ่งรวมกล่มในอินเดียก่อตั้งวิศเวศวร ประสาท โกอิราละ ในขณะที่ที่เหลือร่วมกันจัดตั้งขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยขึ้นในเนปาล ซึ่งท้ายที่สุดได้นำไปสู่การปฏิวัติปี 1951 และการล้มล้างจักรวรรดิรานา
# ยูลี มาร์ตอฟ
ยูลี มาร์ตอฟ หรือ แอล. มาร์ตอฟ (Ма́ртов; นามแรกเกิด ยูลี โอซีโปวิช เซเดียร์บาอูม; 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1873 – 4 เมษายน ค.ศ. 1923) เป็นนักการเมืองและนักปฏิวัติชาวรัสเซีย ผู้เป็นหัวหน้าเมนเชวิค ซึ่งเป็นกลุ่มส่วนหนึ่งในพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย (RSDLP) เขาเป็นเพื่อนร่วมงานคนสนิทกับวลาดีมีร์ เลนิน กระทั่งความไม่ลงรอยกันระหว่างมาร์ตอฟกับเลนิน ซึ่งนำไปสู่การแบ่งแยกอุดมการณ์ของพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย โดยเลนินเป็นหัวหน้ากลุ่มบอลเชวิคที่เป็นฝ่ายต่อต้านเขา

มาร์ตอฟเกิดในครอบครัวชนชั้นกลางชาวยิวที่กรุงคอนสแตนติโนเปิล เมืองหลวงของจักรวรรดิออตโตมัน เขาเติบโตที่ออแดซาและเริ่มรับแนวคิดแบบลัทธิมากซ์หลังจากเผชิญกับทุพภิกขภัยในรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1891–1892 มาร์ตอฟเข้าศึกษาที่ราชวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์กเป็นระยะเวลาสั้น ๆ แต่ต่อมาถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัยและเนรเทศไปยังวิลนา เขาอุทิศตนให้กับการทำงานกับแรงงานยิวในปีถัด ๆ มา ซึ่งการปลุกปั่นของเขาจะเป็นการปูทางในการก่อตั้งสหภาพแรงงานชาวยิวสามัญ (General Jewish Labour Bund) เขาเดินทางกลับมาเซนต์ปีเตอส์เบิร์กอีกครั้งใน ค.ศ. 1895 มาร์ตอฟได้สร้างความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับวลาดีมีร์ เลนิน และทั้งสองร่วมกันก่อตั้งสันนิบาตการต่อสู้เพื่อการปลดปล่อยชนชั้นแรงงาน หนึ่งปีต่อมาเขาถูกจับและเนรเทศไปยังอาร์กติกไซบีเรียเป็นเวลาสามปี หลังจากการถูกเนรเทศ มาร์ตอฟจึงร่วมมือกับเลนินและย้ายไปที่ยุโรปตะวันตก เขากลายเป็นสมาชิกพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซียและเป็นผู้ร่วมก่อตั้งกองบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ของพรรคอย่าง อีสครา ในการประชุมใหญ่ของพรรคครั้งที่สองใน ค.ศ. 1903 เกิดความแตกแยกระหว่างผู้สนับสนุนของทั้งสองฝ่าย โดยมาร์ตอฟเป็นผู้นำฝ่ายเมนเชวิคที่ต่อต้านบอลเชวิคของเลนิน

ภายหลังการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 มาร์ตอฟเดินทางกลับรัสเซียแต่พบว่าตนเองถูกทำให้ไร้ความสำคัญหลังการปฏิวัติเดือนตุลาคม ซึ่งบอลเชวิคเข้ามามีอำนาจภายในประเทศ เขายังคงเป็นหัวหน้าเมนเชวิคต่อไปและประณามมาตรการปราบปรามของรัฐบาลโซเวียตที่มีจำนวนมาก

ใน ค.ศ. 1920 มาร์ตอฟถูกกดดันให้ออกจากรัสเซีย เมนเชวิคกลายเป็นพรรคผิดกฎหมายในปีต่อมา เขาอยู่พำนักในเยอรมนีและถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 1923 ตามที่น้องสาวของเลนินกล่าวไว้นั้น เลนินพยายามส่งเงินให้มาร์ตอฟในระหว่างที่เขาป่วยครั้งสุดท้ายใน ค.ศ. 1922 แต่โจเซฟ สตาลินปฏิเสธและกล่าวว่ามาร์ตอฟเป็น “ต้นเหตุของศัตรูของชนชั้นแรงงาน!”

 เชิงอรรถ 

 หนังสืออ่านเพิ่ม 
Figes, Orlando. A People's Tragedy: The Russian Revolution, 1891–1924 (2017).
 Getzler, Israel. Martov: A Political Biography of a Russian Social Democrat (2003).
 Translation of the 1995 Russian original.
Haimson, Leopold H., Ziva Galili and Richard Wortman, The Making of Three Russian Revolutionaries: Voices from the Menshevik Past (Cambridge and Paris, 1987).

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Julius Martov archive
 Biography from Spartacus Educational
# โซเมโยชิโนะ
Prunus × yedoensis (syn. Cerasus × yedoensis) เป็นซากูระที่เกิดจากการผสมระหว่าง พันธุ์โอชิมะ (Prunus speciosa) และ พันธุ์เอโดะฮิงัง (Prunus itosakura)Online Resource 5. Inferences, from morphological classification and STRUCTURE analysis, on the origins of Japanese flowering cherry cultivars p.7 ‘Yedoensis’/染井吉野 (Cer194) 、STRUCTURE analysis (K = 11)、 Tree Genetics & Genomes Volume 10, Issue 3(2014), pp 477–487、30 Jan. 2014、Supplementary Material (5) 11295_2014_697_MOESM5_ESM.pdf (318KB) กำเนิดขึ้นในประเทศญี่ปุ่น หนึ่งในพันธุ์ปลูกของพืชนี้อย่าง โซเมโยชิโนะ  เป็นหนึ่งในซากูระที่ได้รับความนิยมมากที่สุด และปลูกกันอย่างแพร่หลายในภูมิภาคเขตอบอุ่นทั่วโลกในปัจจุบันHuxley, A., ed. (1992). New RHS Dictionary of Gardening. Macmillan .Rushforth, K. (1999). Trees of Britain and Europe. Collins . โซเมโยชิโนะเป็นโคลนจากต้นไม้ต้นเดียว โดยถูกแพร่กระจายทั่วโลกด้วยการต่อกิ่ง โดยโซเมโยชิโนะได้รับคุณลักษณะอย่างการบานก่อนที่ใบคลี่ออกของโอโดะฮิงัง และการโตไวและมีดอกสีขาวของซากูระโอชิมะ คุณลักษณะทางบวกเหล่านี้ส่งผลให้โซเมโยชิโนะเป็นหนึ่งในพันธุ์ปลูกที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของซากูระ

เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2019 สถาบันวิจัยดีเอ็นเอคาซึสะของมหาวิทยาลัยชิมาเนะและมหาวิทยาลัยเกียวโตฟุริตสึ ได้เปิดเผยสามารถอดรหัสข้อมูลทางพันธุกรรมทั้งหมดของโซเมโยชิโนะเรียบร้อยแล้ว และพบว่าโซเมโยชิโนะสืบเชื้อสายมาจากซากูระเอโดะฮิงังและซากูระโอชิมะตามที่เชื่อกันทั่วไป นอกจากนี้ยังเปิดเผยอีกว่าบรรพบุรุษของทั้งสองสายพันธุ์พ่อแม่ถูกแยกออกจากกันเป็นคนละสปีชีส์เมื่อ 5.52 ล้านปีก่อน ส่วนโซเมโยชิโนะเกิดจากการผสมพันธุ์เมื่อ 100 กว่าปีที่แล้ว
 
ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ถูกเรียกว่าเป็นโซเมอิโยชิโนะในขณะที่ปลูก แต่บันทึกที่เก่าแก่ที่สุดที่สามารถตรวจสอบได้ของการปลูกโซเมอิโยชิโนะคือในสวนพฤกษศาสตร์โคอิชิกาวะในปี 1775 นอกจากนี้ยังการปลูกโซเมอิโยชิโนะในสวนพฤกษศาสตร์โคอิชิกาวะในปี 1875 ในสวนสาธารณะไคเซซันในเมืองโคริยามะ จังหวัดฟูกูชิมะ ในปี 1878 และในปราสาทฮิโรซากิในปี 1882 ซึ่งบางครั้งถูกเรียกว่าเป็นโซเมอิโยชิโนะที่เก่าแก่ที่สุด
ในปี 2019 สมาคมวิจัยสุขภาพต้นไม้ประเทศญี่ปุ่น ได้ยอมรับว่าโซเมอิโยชิโนะที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่ในญี่ปุ่นปลูกอยู่ในสวนสาธารณะไคเซซันในปี 1878 โดยอิงจากการหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสีและการศึกษาทางวิทยาศาสตร์อื่น ๆ
# โซลมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 33
โซลมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 33  เป็นพิธีมอบรางวัลที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 2 มกราคม 2024 โดยวายโกลบอลมิวสิกและสปอร์ตโซล และมี อี ซึง-กี, ทิฟฟานี, แบมแบม และย็องแจ ทำหน้าที่เป็นพิธีกร

เกณฑ์
เฉพาะเพลงและอัลบั้มที่วางจำหน่ายตั้งแต่เดือนมกราคมถึงธันวาคม 2023 เท่านั้นที่มีสิทธิ์ได้รับการเสนอชื่อ
	
ผล
ผู้ชนะได้แก่เอ็นซีทีดรีม (รางวัลใหญ่); นิวจีนส์ (เพลงยอดเยี่ยม); เซเวนทีน (อัลบั้มยอดเยี่ยม); และคิม โฮ-จุง (รางวัลความนิยม)

 หมวดหมู่ โหวตออนไลน์ กรรมการ ยอดขายเพลง ยอดขายอัลบั้ม รางวัลหลัก (บอนซัง) 25% 50% 25% รางวัลหน้าใหม่ รางวัลยอดนิยม 100% (เกาหลีเท่านั้น) rowspan="2" colspan="3"  รางวัลพิเศษฮันรยู 100% (ต่างประเทศเท่านั้น) รางวัลเพลงทรอต 25% 50% 25% รางวัลเพลงบัลลาด รางวัลเพลงประกอบ

ผู้ได้รับการเสนอชื่อ
รายชื่อผู้ชนะและผู้ได้รับการเสนอชื่อเรียงตามลำดับตัวอักษรภาษาอังกฤษ ผู้ชนะจะถูกระบุเป็นอันดับแรกและเน้นด้วยตัวหนา

รายชื่อผู้ได้รับการเสนอชื่อได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2023 ผ่านเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เปิดให้โหวตบนแอปพลิเคชันเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2023 และมีกำหนดปิดในวันที่ 15 พฤศจิกายน 2023

รางวัลหลัก
 รางวัลใหญ่(แดซัง) รางวัลหลัก(บอนซัง) เอ็นซีทีดรีม ไอเดิล
 เอสปา
 ไอฟ์
 จีมิน
 จ็องกุก
 คัง แดเนียล
 อิม ย็อง-อุง
 เอ็นซีทีดรีม
 นิวจีนส์
 เอ็นมิกซ์
 ไรซ์
 เซเวนทีน
 สเตย์ซี
 สเตรย์คิดส์
 ซ็อนมี
 วี
 ย็อง ทัก
 ซีโรเบสวัน เพลงยอดเยี่ยม อัลบั้มยอดเยี่ยม นิวจีนส์ – "OMG" เซเวนทีน – FML รางวัลศิลปินหน้าใหม่ การแสดงยอดเยี่ยม ไรซ์
 ซีโรเบสวัน
 8เทิร์น
 บอยเน็กซ์ดอร์
 เอลส์อัพ
 อีวึน
 แฟนตาซีบอยส์
 จัง เย-อึน
 คิสออฟไลฟ์
 N.SSign
 Pow
 เพลฟ
 The Wind
 TIOT
 ไซเกอส์
 Young Posse บิลลี รางวัลความนิยม รางวัลพิเศษฮันรยู	 คิม โฮ-จุง คิม โฮ-จุง

รางวัลตามแนวเพลง
 รางวัลเพลงทรอต รางวัลเพลงบัลลาด ย็อง ทัก
 ฮยอนซุก
 Jang Minho
 Jin Sung
 Jung Dong-won
 คิม โฮ-จุง
 ลี ชาน-วอน
 อิม ย็อง-อุง
 นา ฮุน-อา
 นัม จิน
 พัก ซอ-จิน
 ซง กา-อิน
 แท จิน-อา ย็องเค
 ชเว ยู-รี
 DK
 Huh Gak
 Roy Kim
 Kassy
 Lim Han-byul
 โซย็อน
 พัก แจ-จอง
 Sung Si-kyung
 The Cross
 Tophyun
 วุดซ์
 จีอา รางวัลเพลงประกอบ รางวัลฮิปฮอปอาร์แอนด์บี แบ็กฮย็อน
 บิกนอติ
 Colde
 คราวิตี
 ฮา ฮยอน-อู
 Hen
 อิดจี
 Jeon Woong & อี แด-ฮวี
 จอง ซึง-ฮวาน
 คิม มิน-ซอก
 Kim Ye-ji
 Lim Ha-young
 Lim Jae-hyeon
 เมโลแมนซ์
 โซย็อน 
 Rothy ไดนามิกดูโอ

รางวัลอื่น ๆ
 New Wave Star World Best Artist คิสออฟไลฟ์
 เพลฟ
 ยูจู แบล็กพิงก์ Discovery of the Year Band Award ฟิฟตีฟิฟตี เอกซ์ดินารีฮีโรส์ K-pop Special Award Lifetime Achievement Award ซันดารา พัก คิม ซู-ช็อล
 นัม จิน Y Global Special Award Fan Choice of the Year เอ็น.ไซน์ วี – Layover Thai Best Artist World Trend Artist ซี พฤกษ์ และ นุนิว
 เจมีไนน์ และ โฟร์ท บีทีเอส Global Producer Award แบมแบม
 มาร์ก ต้วน
 ย็องแจ

การแสดง
รายชื่อศิลปินชุดแรกประกอบด้วยแบมแบม, คัง แดเนียล, คิสออฟไลฟ์, เอ็นซีทีดรีม, เอ็นมิกซ์, ไรซ์, พัก ซันดารา, สเตย์ซี, ทิฟฟานี, ย็องแจ, ย็อง ทัก, และซีโรเบสวัน ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2023
# ฉิน (นามสกุล)
ฉิน  เป็นนามสกุลจีน นามสกุลฉินถอดเสียงว่า Qin ในระบบถอดเสียงฮั่นยฺหวี่พินอินของภาษาจีนกลางซึ่งเป็นภาษาที่ใช้โดยทั่วไปในประเทศจีน การถอดเสียงแบบอื่น ๆ ของนามสกุลนี้ ได้แก่ Chin และ Jin ในภาษาจีนกลาง,  Ceon และ Cheun ในภาษากลางตุ้ง, และ Tần ในภาษาเวียดนาม ผู้คนที่ใช้นามสกุลฉินมักพบได้ทั่วไปในมณฑลเหอหนาน มณฑลฉ่านซี มณฑลชานตง มณฑลเสฉวน มณฑลหูเป่ย์ และมณฑลเหอเป่ย์ เป็นนามสกุลลำดับที่ 18 ในกวีนิพนธ์นามสกุลร้อยตระกูล

 บุคคลที่มีชื่อเสียงที่มีนามสกุลฉิน 
 ฉิน ไค (秦開) ขุนพลของรัฐเยียน
 ฉิน อู่หยาง (秦舞陽; เสียชีวิต 227 ก่อนคริสตกาล) หลานชายของฉิน ไค ร่วมกับกับจิง เคอในการพยายามลอบพระชนม์จิ๋นซีฮ่องเต้เมื่อ 227 ปีก่อนคริสตกาล
 ฉิน เจีย (秦嘉) กวีในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
 จีนล่ง หรือฉิน หล่าง (秦朗) ขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก 
 ฉิน ฉฺยง (秦瓊; เสียชีวิต ค.ศ. 638) ขุนพลในยุคราชวงศ์ถัง
 ฉิน จงเฉฺวียน (秦宗權; เสียชีวิต ค.ศ. 889) ขุนศึกในยุคราชวงศ์ถัง
 ฉิน กวาน (秦觀; ค.ศ. 1049 –) นักเขียนและกวีในยุคราชวงศ์ซ่ง
 ฉิน ฮุ่ย (秦檜; ค.ศ. 1090–1155) ขุนนางในยุคราชวงศ์ซ่งใต้
 ฉิน จิ่วเฉา (秦九韶; ค.ศ. 1202–1261) นักคณิตศาสตร์ในยุคราชวงศ์ซ่งใต้
 ฉิน เหลียงยฺวี่ (秦良玉; ค.ศ. 1574–1648) ขุนพลในยุคราชวงศ์หมิง
 ฉิน รื่อกาง (秦日綱; ค.ศ. 1821–1856) ผู้นำกบฏไท่ผิง
 ฉิน จีเหว่ย์ (秦基伟; ค.ศ. 1914–1997) นายพล
# อัลมุฮาซิบี
อัลมุฮาซิบี (ค.ศ. 781–857) เป็นนักเทววิทยา, นักปรัชญา และนักพรตนิยมชาวอาหรับมุสลิม ถือเป็นผู้ก่อตั้งสำนักปรัชญาอิสลามแบกแดดที่ผสมกะลามกับลัทธิศูฟี และยังเป็นครูของซิรรี อัสซะเกาะฏีและญุนัยด์ อัลบัฆดาดี

ชื่อเต็มของเขาคือ อะบู อับดุลลอฮ์ ฮาริษ อิบน์ อะซัด อิบน์ อับดุลลอฮ์ อัลอะนิซี อัลบัศรี และมาจากอาหรับเผ่าอะนิซะฮ์ เขาเป็นผู้ก่อตั้งสิ่งที่ภายหลังกลายเป็นหลักคำสอนศูฟีสายหลัก และมีอิทธิพลต่อนักเทววิทยายุคหลัง เช่น อัลเฆาะซาลี

เขาเป็นผู้เขียนผลงานประมาณ 200 ชิ้นGavin Picken, Spiritual Purification in Islam: The Life and Works of al-Muhasibi, Routledge (2011), p. 67 โดยมีเนื้อเกี่ยวกับเทววิทยาและ ตะเศาวุฟ (ลัทธิศูฟี), ผลงานเหล่านี้ ได้แก่ Kitab al-Khalwa และ Kitab al-Ri`aya li-huquq Allah
 
อ้างอิง

อ่านเพิ่ม
 

แหล่งข้อมูลอื่น
 Mu'atabah an-Nafs by Harith al-Muhasibi
 al-Ri'ayah Li'Huquq-il-lah by Harith al-Muhasibi
  Treatise of Faith by Imam Al Muhasibi (at-tawhid.net)
# เชย์นิส ปาลาซิโอส
เชย์นิส อาลอนดรา ปาลาซิโอส กอร์เนโฆ (เกิด 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2543) เป็นนางแบบชาวนิการากัวและผู้ครองตำแหน่งประกวดความงามที่ได้รับการสวมมงกุฎนางงามจักรวาล 2023 ก่อนหน้านี้เธอเคยสวมมงกุฎมิสนิการากัว 2023 เธอเป็นชาวนิการากัวคนแรกที่ชนะการประกวดนางงามจักรวาล และเป็นคนแรกที่ชนะหนึ่งในการประกวดนางงามนานาชาติบิ๊กโฟร์

ก่อนที่จะเข้าประกวดนางงามจักรวาล ปาลาซิโอสได้เข้าประกวดในมิสเวิลด์ 2021 ในฐานะมิสเวิลด์นิการากัว 2020 โดยเข้ารอบ 40 คนสุดท้าย
# ฉิน อี๋ลู่
ฉิน อี๋ลู่ (เสียชีวิต ค.ศ. 199) เป็นนายทหารผู้รับใช้ขุนพลและขุนศึกลิโป้ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน ฉิน อี๋ลู่อาจเป็นบุคคลเดียวกันกับฉิน อี้  ซึ่งปรากฏชื่อในบันทึกต่าง ๆ

 ประวัติ 
ฉิน อี๋ลู่เป็นชาวเมืองยฺหวินจง (雲中郡 ยฺหวินจงจฺวิ้น; อยู่ทางตะวันตกของอำเภอทัวเค่อทัว เขตปกครองตนเองมองโกเลียในในปัจจุบัน) ฉิน อี๋ลู่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของลิโป้ผู้ซึ่งมาจากมณฑลเป๊งจิ๋วเช่นเดียวกับฉิน อี๋ลู่ ในปี ค.ศ. 192 ฉิน อี๋ลู่เป็นคนหนึ่งในสองคนที่ลิโป้มอบหมายให้ซุ่มโจมตีและลอบสังหารขุนศึกตั๋งโต๊ะในเตียงฮันโดยปลอมตัวเป็นองครักษ์ ภายหลังฉิน อี๋ลู่ติดตามลิโป้เมื่อลิโป้หนีจากเตียงฮันและเดินทางไปทั่วที่ราบภาคกลางก่อนจะเข้ายึดครองมณฑลชีจิ๋วจากขุนศึกเล่าปี่

เมื่อลิโป้ถูกล้อมโดยทัพพันธมิตรของโจโฉและเล่าปี่ในยุทธการที่แห้ฝือในปี ค.ศ. 198 ลิโป้ส่งฉิน อี๋ลู่ไปขอกำลังเสริมจากขุนศึกเตียวเอี๋ยงและอ้วนสุด ตู้ชื่อ (杜氏) ภรรยาของฉิน อี๋ลู่และจีนล่ง (秦朗 ฉิน หล่าง) บุตรชายของฉิน อี๋ลู่ยังคงอยู่ในแห้ฝือในขณะที่ทัพโจโฉเข้ายึดแห้ฝือได้ กวนอูขุนพลของเล่าปี่ขอกับโจโฉหลายครั้งให้ตนได้สมรสกับตู้ชื่อหลังได้ชัยชนะต่อลิโป้ โจโฉสงสัยว่าเหตุใดกวนอูจึงต้องการตู้ชื่อขนาดนั้นจึงคาดว่าตู้ชื่อคงจะงดงามมาก จึงสั่งให้คนนำตัวตู้ชื่อมาพบ ตู้ชื่อจึงกลายเป็นภรรยาน้อยของโจโฉโดยโจโฉไม่ใส่ใจต่อคำขอร้องของกวนอู และจีนล่งได้กลายเป็นบุตรบุญธรรมของโจโฉ(布之被圍，關羽屢請於太祖，求以杜氏為妻，太祖疑其有色，及城陷，太祖見之，乃自納之。) อรรถาธิบายจากเซี่ยนตี้จฺว้านในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 3.(初，羽隨先主從公圍呂布於濮陽，時秦宜祿為布求救於張楊。羽啟公：「妻無子，下城，乞納宜祿妻。」公許之。及至城門，復白。公疑其有色，李本作他。自納之。) หฺวาหยางกั๋วจื้อ เล่มที่ 6.

ฉิน อี๋ลู่กำลังอยู่ที่ค่ายของอ้วนสุดในขณะที่แห้ฝือถูกตีแตก อ้วนสุดจึงจัดการให้ฉิน อี๋ลู่ได้สมรสกับสตรีสูงศักดิ์ผู้หนึ่งผู้เป็นเชื้อพระวงศ์ของราชวงศ์ฮั่นแทนที่ตู้ชื่อภรรยาคนเดิม อย่างไรก็ตาม อ้วนสุดที่ตั้งตนเป็นจักรพรรดิทำให้ฉิน อี๋ลู่รู้สึกไม่สบายใจที่ต้องข้องเกี่ยวกับกบฏ ฉิน อี๋ลู่จึงทำตามคำแนะนำของเล่าฮกไปสวามิภักดิ์ต่อโจโฉผู้ซึ่งกุมอำนาจราชสำนักฮั่นและควบคุมพระเจ้าเหี้ยนเต้จักรพรรดิราชวงศ์ฮั่น

ฉิน อี๋ลู่ที่อยู่ภายใต้โจโฉได้รับตำแหน่งเป็นนายอำเภอของอำเภอจื้อ (銍縣 จื้อเซี่ยน) อำเภอขนาดเล็กในราชรัฐไพก๊ก (沛國 เพ่ย์กั๋ว) เมื่อเล่าปี่ก่อกบฏต่อโจโฉและผ่านมาทางเสียวพ่าย (小沛 เสี่ยวเพ่ย์; ปัจจุบันคืออำเภอเพ่ย์ มณฑลเจียงซู) เตียวหุยขุนพลของเล่าปี่เรียกฉิน อี๋ลู่มาพบและเหยียดหยามว่า "มีคนอื่นที่เอาภรรยาท่านไป แต่ท่านกลับเลือกจะเป็นนายอำเภอในสังกัดเขา! ท่านทำเรื่องโง่เขลาเช่นนี้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้อย่างไร! ท่านอยากจะติดตามเราหรือไม่" ฉิน อี๋ลู่ติดตามเล่าปี่เดินทางไปอีกหลายลี้่ ก่อนจะรู้สึกเสียใจและตัดสินใจจากไป เตียวหุยจึงสังหารฉิน อี๋ลู่เสีย(宜祿歸降，以為銍長。及劉備走小沛，張飛隨之，過謂宜祿曰：「人取汝妻，而為之長，何蚩蚩若是邪！隨我去乎？」宜祿從之數里，悔欲還，飛殺之。) อรรถาธิบายจากเซี่ยนตี้จฺว้านในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 3.

จีนล่งบุตรชายของฉิน อี๋ลู่ได้โจโฉรับเป็นบุตรบุญธรรม และภายหลังได้กลายเป็นขุนพลคนสำคัญของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กที่ก่อตั้งโดยโจผีบุตรชายและทายาทของโจโฉ(朗隨母氏畜于公宮，太祖甚愛之，每坐席，謂賔客曰：「豈有人愛假子如孤者乎？」) อรรถาธิบายจากเซี่ยนตี้จฺว้านในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 3.
# ฆาบิเอร์ มิเลย์
ฆาบิเอร์ เฆราร์โด มิเลย์ (22 ตุลาคม พ.ศ. 2513 –) เป็นนักเศรษฐศาสตร์ นักเขียน และนักการเมืองฝ่ายขวาชาวอาร์เจนตินา ซึ่งชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีอาร์เจนตินาใน พ.ศ. 2566 และดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอาร์เจนตินาตั้งแต่วันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2566 ต่อจากอัลเบร์โต เฟร์นันเดซ

ในฐานะนักเศรษฐศาสตร์ เขาอยู่หนึ่งในแกนนำของสำนักออสเตรีย เขาได้วิพากษ์วิจารณ์การบริหารเศรษฐกิจของรัฐบาลอาร์เจนตินา นอกจากนี้เขายังเป็นอาจารย์สอนมหาวิทยาลัยในภาควิชาเศรษฐศาสตร์ หลักสูตรเศรษฐศาสตร์มหภาค เศรษฐศาสตร์จุลภาค และคณิตศาสตร์สำหรับเศรษฐศาสตร์มานานกว่ายี่สิบปี นอกจากนี้เขายังมีผลงานทางวิชาการและหนังสือหลายเล่ม รวมทั้งยังเคยเป็นนักจัดรายการวิทยุอีกด้วย เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของอาร์เจนตินาใน พ.ศ. 2564 ต่อมาเขาได้ลงสมัครเลือกตั้งประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2566 โดยคู่แข่งของเขาคือเซร์ฆิโอ มาซา จากพรรคเฟรนเตเรโนบาดอร์ พรรคการเมืองสายลัทธิเปรอน ซึ่งเขาได้รับเลือกตั้งด้วยคะแนนเสียงถึง 56% 

ในทางการเมือง เขาจัดอยู่ในการเมืองฝ่ายขวาจัด โดยยึดอุดมการณ์ประชานิยม, เสรีนิยมใหม่, อนุรักษนิยมสุดขั้ว และทุนนิยมอนาธิปไตย ซึ่งมุมมองทางการเมืองของเขานั้นโดดเด่นและแปลกใหม่ในบรรดานักการเมืองของอาร์เจนตินา ทำให้เขาได้รับความสนใจจากสื่อและประชาชนภายในประเทศ เขาเสนอให้ยกเลิกธนาคารกลางแห่งอาร์เจนตินา รวมไปถึงการยกเลิกโครงสร้างพื้นฐานที่ไม่จำเป็น ทั้งนี้เขายังต่อต้านการทำแท้งอย่างหนักแม้ว่าจะเกิดจากการถูกข่มขืนก็ตาม นอกจากนี้เขายังสนับสนุนเสรีภาพทางเลือก โดยเฉพาะความหลากหลายทางเพศ และเสรีภาพในการครอบครองอาวุธปืน

สำหรับนโยบายต่างประเทศ มิเลย์พยายามฟื้นฟูความสัมพันธ์กับสหรัฐและสหราชอาณาจักร สนับสนุนประเทศยูเครนในสงครามรัสเซีย–ยูเครน ตลอดจนตัดความสัมพันธ์กับสาธารณรัฐประชาชนจีน
# กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 มีกำหนดจัดขึ้นที่คังนึงโอวัล ในคังนึง ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 22–26 มกราคม  ค.ศ. 2024

 ตารางสรุปเหรียญรางวัล 

 การคัดเลือก 

 สรุปผลการคัดเลือก 
NOC ต่อไปนี้ได้รับโควต้า:

NOC ชาย หญิง รวม  0  1  1  1  0  1  0  1  1  2  0  2  0  1  1  1  2  3  2  1  3  1  0  1  2  2  4  1  1  2 รวม: 10 NOCs  34  34  68
# กีฬาสกีกระโดดไกลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024
กีฬาสกีกระโดดไกลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 มีกำหนดจัดขึ้นที่ศูนย์สกีกระโดดอัลเพนเซีย ในคังนึง ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 20-21 มกราคม  ค.ศ. 2024

 ตารางสรุปเหรียญรางวัล 

 การคัดเลือก 
แต่ละประเทศสามารถรับโควต้าได้ 2 ตำแหน่งต่อเพศโดยการจัดอันดับใน Marc Hodler Trophy ที่ 2023 Nordic Junior World Ski Championships นอกจากนี้ ประเทศที่เหลือจะได้รับโควตาผ่าน 2022–23 FIS Ski Jumping Continental Cup และ 2022–23 FIS Ski Jumping FIS Cup

 สรุปผลการคัดเลือก 
นี่คือรายการโควต้าชั่วคราว ณ วันที่ 6 ตุลาคม 2023

NOC ชาย หญิง รวม  2  2  4  1  1 0  1  2 0  2  2  2  2  4  1    1  2  2  4  2  2  4  2  2  4  2  2  4  2  2  4  2  2 1  3  2  2  4  2  2  4  2 1  2 1  2  2  2 1  3  2  2  4  2  2 0  2  2  2 1  3  2  2  4  2  2  4 ทั้งหมด: 20 NOCs  35  30  65
# พิพิธภัณฑ์เนินฝังศพโบราณประจำจังหวัดคูมาโมโตะ
พิพิธภัณฑ์เนินฝังศพโบราณประจำจังหวัดคูมาโมโตะ  เป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับโคฟุง (เนินฝังศพโบราณในยุคโคฟุง) ในนครยามางะ จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์ได้แก่ห้องจำลองขนาดเท่าของจริงของห้องด้านในของสุสานโบราณ 12 แห่ง

พิพิธภัณฑ์ได้รับการออกแบบโดยทาดาโอะ อันโด และสร้างเสร็จด้วยทุนสร้าง 1.6 พันล้านเยนเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2535
# พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์อาซูกะ
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์อาซูกะ  เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ในโอกูยามะ หมู่บ้านอาซูกะ จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2518 และเป็นหน่วยงานหนึ่งของสถาบันวิจัยทรัพย์สินทางวัฒนธรรมแห่งชาตินาระ
# วัดกานลู่
วัดกานลู่  อาจหมายถึง:

 วัดกานลู่ (เขาจิ่วฮฺว่า) บนเขาจิ่วหฺวา ในอำเภอชิงหยาง มณฑลอานฮุย ประเทศจีน
 วัดกานลู่ (เจิ้นเจียง) ในนครเจิ้นเจียง มณฑลเจียงซู ประเทศจีน
 วัดกานลู่ (อู๋ซี) ในนครอู๋ซี มณฑลเจียงซู ประเทศจีน
# จิน (นามสกุล)
จิน  เป็นนามสกุลจีน ตัวอักษรของนามสกุลมีความหมายว่า "ทองคำ" เป็นนามสกุลลำดับที่ 29 ในกวีนิพนธ์นามสกุลร้อยตระกูล ในปี พ.ศ. 2549 นามสกุลจินติดอันดับที่ 64 ของนามสกุลจีนที่พบมากที่สุด

 บุคคลที่มีชื่อเสียงที่มีนามสกุลจิน 
 จิน มี่ตี (金日磾)
 จิน เชิ่งทาน (金聖嘆) (ชื่อโดยกำเนิด จิน เหรินรุ่ย 金人瑞)
 จิน เยฺว่หลิน (金岳霖)
 จิน ตี๋ (金迪)
 จิน จิง (金晶)
 จิน เฟิ่งหลิง (金鳳玲)
 จิน กู่เหลียง (金古良) ผู้วาดภาพของอู๋ชฺวางผู่
 จิน จิ้งเต้า (金敬道)
 จิน ลี่ฉฺวิน (金立群)
 จิน เค่อยฺหวี่ (金刻羽)
 จิน ลู่เสียน (金鲁贤) มุขนายกแห่งเซี่ยงไฮ้
 จิน ซิง (金星)
 จิน ลี่ (金力)
 จิน อู๋ไต้ (金無怠)
 จิน เหรินชิ่ง (金人慶)
 จิน ยฺวี่ปั๋ว (金煜博)
 จิน จื้อหยาง (金志扬)
 จิน เยี่ยนหลิง (金燕玲)
 จิน เสฺว่เฟย์ (金雪飛)
 จิน เฉิน (金晨) นักแสดง
 จิน ยฺวี่จ้าง (金毓嶂) แห่งราชตระกูลอ้ายซินเจว๋หลัว
 กิมย้ง หรือจิน ยง (金庸) นามปากกาของจา เหลียงยง (查良鏞) 
 จิน ปั๋วหยาง (金博洋)
 จิน ชาน (金山)
 จิน ชา (金莎) หรือ Kym นักแสดงและนักแสดง
 จินชา (金沙) นามปากกาของเฉิง โย่วชู (成幼殊)
 จิน ซิ่วหลาน (金秀兰) นักฟิสิกส์
 จิน ชู่เหริน (金树仁)
 จิน โหย่วจือ (金友之)
 จิน ฉี่ฉง (	金启孮)
 จิน ชฺวาน (金川) นักพากย์ผู้ให้เสียงเซียวในเก็นชินอิมแพกต์
# หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนาในแปซิฟิกเกมส์ 2023
หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาแปซิฟิกเกมส์ 2023 ในเมืองโฮนีอารา หมู่เกาะโซโลมอน ตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายนถึง 2 ธันวาคม พ.ศ. 2566 ครั้งนี่จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 11 ของหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนาในการแข่งขันแปซิฟิกเกมส์นับตั้งแต่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1979

 นักกีฬา 
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

+ กีฬา ชาย หญิง รวมกรีฑา 4  3  7เพาะกาย 1  1  2ฟุตบอล 21  0  21กอล์ฟ 6  1  7เรือแคนูกรรเชียง 7  9  16ว่ายน้ำ   15เทนนิส 4  0  4ไตรกีฬา   1วอลเลย์บอล 2  2  4ยกน้ำหนัก   6 ทั้งหมด
# มโหราค
มโหราค (สันสกฤต: महोरग) เป็นหนึ่งในเทวดาตามความเชื่อของ ศาสนาฮินดู และศาสนาพุทธ มีลักษณะคล้ายกับนาค ที่ช่วงล่างของร่างกายมีลักษณะคล้ายงู ซึ่งขึ้นอยู่กับผู้ภาพวาด บางครั้งมีลักษณะเป็นหัวงูแต่ร่างกายเป็นมนุษย์ก็มีNishigori, Ryosuke. Tenbu no Butsuzo Jiten. Tokyo Bijutsu, 1983

มโหราคา ที่ปรากฏในตำนานของพุทธศาสนานิกายมหายาน เป็นหนึ่งในเทพและอมนุษย์ 8 จำพวก ซึ่งมีอิทธิฤทธิ์เฉพาะตนแตกต่างกันไป ประกอบด้วย เทพ อสูร นาค ครุฑ ยักษ์ คนธรรพ์ กินนร และมโหราคBuswell, Robert E., Jr., & Donald S. Lopez Jr., Princeton Dictionary of Buddhism. Princeton University Press, 2013