wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ซายากะ เซ็มบงงิ
ซายากะ เซ็มบงงิ (千本木 彩花, せんぼんぎ さやか, 24 พฤศจิกายน 1995 -) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดไซตามะ สังกัดอยู่ไอแอมเอ็นเทอร์ไพรส์  สามีคือทาซูกุ ฮาตานากะ ก็เป็นนักพากย์เช่นกัน

ประวัติ
ในปี 2016 เธอได้รับบทนางเอกหลักครั้งแรกเป็นมุเมย์ในอนิเมะผ่าพิภพดงผีดิบ และในเดือนตุลาคมของปีเดียวกันนั้นก็ยังได้รับบทเป็นจิโตเสะ คาราสุมะในอนิเมะ Girlish Number เป็นครั้งแรกที่รับบทเป็นตัวเอก

ในปี 2017 ได้รับรางวัลนักแสดงหญิงหน้าใหม่จากงาน เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 11

เมื่อ วันที่ 29 ธันวาคม 2019 เธอได้ประกาศ การแต่งงานกับทาซูกุ ฮาตานากะ นักพากย์ที่ร่วมแสดงในอนิเมะเรื่องผ่าพิภพดงผีดิบ

 ผลงานพากย์ 
 ผ่าพิภพดงผีดิบ (มุเมย์)
 ฟันเฟืองหัวใจ กลไกเวลา (AnchoR)
 โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ: สายลมทองคำ  (ทริช อูนา)
 คาเงกิ โชโจะ!! (วาตานาเบะ ซาระสะ)
 บับเบิ้ล (อุซางิ)
 การปฏิวัติเวทมนตร์ขององค์หญิงเกิดใหม่กับยัยคุณหนูยอดอัจฉริยะ (อานิสเฟีย วิน ปาเร็ตเตีย)
 สกิลโกงไร้เทียมทาน สร้างตำนานในสองโลก -ชีวิตพลิกผันด้วยการอัปเลเวล- (มิโด มิอุ)
# พินธยพาสินีมนเทียร
พินธยพาสินีมนเทียร (เนปาลี: बिन्ध्यबासिनी मन्दिर) เป็นหนึ่งในโบสถ์พราหมณ์ที่เก่าแก่ที่สุดในโปขรา ประเทศเนปาล ตั้งอยู่ในแขวง 2 มิรูวา เป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของโปขราและมีทั้งชาวเนปาลและต่างชาติเดินทางมาสักการะจำนวนมาก โบสถ์ตั้งอยู่บนยอดเขาเตี้ย ๆ ในโปขราและสามารถเข้าถึงด้วยทางบันได บนยอดเชาที่เป็นที่ตั้งองมนเทียรยังสามารถเห็นทิวทัศน์ของเมืองโปขราและบรรดาหมู่เขาหิมาลัย

มนเทียรนี้ตั้งขึ้นในราวทศวรรษ 1760s กษัตริย์ คิรวัน ยุทธ พิกรม ชาห์ แห่งเนปาล ได้มอบหมายให้กหินทร ปาธย ปูเฑล (Kahindra Padhya Poudel) ตั้งโบสถ์พราหมณ์ขึ้นในโปขรา
# ตาลพาราหีมนเทียร
ตาลพาราหีมนเทียร  เป็นโบสถ์พราหมณ์บูชาพระพาราหี เทวีในศาสนาฮินดู ถือเป็นหนึ่งในโบสถ์พราหมณ์หลังที่สำคัญที่สุดในโปขรา รัฐคัณฑกี ประเทศเนปาล มนเทียรตั้งอยู่บนเกาะเล็ก ๆ ใจกลางทะเลสาบเผวา และสามารถเข้าถึงได้โดยทางเรือเท่านั้น มนเทียรเป็นสัญลักษณ์ของอวตารของอชิมา สัญลักษณ์ของพลังศักติของสตรี เทศกาลสำคัญของมนเทียรมีขึ้นในช่วงไพสาข (เมษายน-พฤษภาคม) และ กรฏิก (พฤศจิกายน-ธันวาคม)

ถาวรวัตถุหลังเดิมของมนเทียรสร้างขึ้นจากหินและมีหลังคาสาน สูงสองชั้น ในลักษณะแบบเจดีย์
# โทโมริ คูซูโนกิ
โทโมริ คูซูโนกิ (楠木 ともり, くすのき ともり, 22 ธันวาคม 1999 -) เป็น นักพากย์และร้องนักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว อยู่สังกัดโซนีมิวสิกอาร์ติสต์ ค่ายเพลงคือ SACRA MUSIC

 ประวัติ 
เนื่องจากชอบอนิเมะตั้งแต่ตอนอยู่ชั้นมัธยม 2 เมื่อได้ดูอนิเมะโคบาโตะและหลงไหลในการแสดงของคานะ ฮานาซาวะ จึงได้ตั้งเป้าที่จะเป็นนักพากย์ โดยไม่เคยได้ไปโรงเรียนฝึกนักพากย์แต่เรียนการแสดงด้วยด้วยตัวเอง

ในปี 2016 ได้รับรางวัลพิเศษในโครงการออดิชั่นครั้งที่ 5 "Anistoteles" ซึ่งจัดขึ้นโดย Sony Music Artists ในตอนนั้นจึงได้รู้สึกว่าเป็นเรื่องยากที่จะเป็นนักพากย์โดยที่ไม่มีประสบการณ์มาก่อน จึงได้ไปออดิชั่นเพื่อเป็นนักร้อง

ในปี 2017 ได้เปิดตัวในฐานะนักพากย์เป็นครั้งแรกด้วยบทเด็กสาวมัธยมต้นในอนิเมะน้องสาวของผมคืออาจารย์เอโรมังกะ ในปีต่อมาในปี 2018 จึงได้รับบทเป็นฮาซึกิ คางิมุระในอนิเมะ Märchen Mädchen เป็นครั้งแรกที่ได้รับบทเป็นตัวละครหลัก

 ผลงานพากย์ 
 น้องสาวของผมคืออาจารย์เอโรมังกะ (นักเรียนมัธยมต้น)
 Märchen Mädchen (คางิมุระ ฮาซึกิ)
 ASSASSINS PRIDE (เมริดา แอ็งเจล)
 ใครว่าข้าไม่เหมาะเป็นจอมมาร (มิชา เนครอน)
 ปราการแดนปีศาจ (นัตสึเมะ)
 เลิฟไลฟ์! ชมรมสคูลไอดอลนิจิงะซากิ (ยูกิ เซ็ตสึนะ)
 วันเดอร์เอ็ก ไพรออริตี (อาโอนุมะ เนรุ)
 ตำนานวิญญาณแฟนซี (เอนโด สึซึเนะ, ลาทีฟา)
 ลุ้นรักรุ่นน้องตัวจิ๋วกับรุ่นพี่ตัวป่วน (ฟุตาบะ อิงาราชิ)
 พรีม่าดอล (คาราสึบะ)
 มนุษย์เลื่อยยนต์ (มากิมะ)
 แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์ (ฮิซาเมะ)
 ห้องเรียนจารชน (อาเน็ต)
 นางร้ายสุดซึน ลีเซล็อตเต กับขบวนการพลิกลิขิตสู่ชีวิตแฮปปี้เอนด์ (ลีเซล็อตเต รีเฟนชตาล)
 ราชาวีรชน เกิดใหม่เพื่อขัดเกลาวิถีต่อสู้ และ กลายเป็นอัศวินฝึกหัดที่แกร่งสุดในโลก♀ (เลโอเน ออลฟา)
# มเหนทรปุล
มเหนทรปุล  เป็นย่านการค้าที่สำคัยของเมืองโปขรา รัฐคัณฑกี ประเทศเนปาล เป็นหนึ่งในย่านการค้าที่เก่าแก่และยุ่งที่สุดในเมือง รวมถึงเป็นย่านใจกลางเมืองที่สำคัญ ย่านมเหนทรปุลเป็นที่วางขายสินค้าทั้งเสื้อผ้า เครื่องใช้ไฟฟ้า เครื่องประดับ อัญมณี ไปจนถึงที่ทำการธนาคาร ชื่อของมเหนทรปุลมาจากสะพานมเหนทรปุล สะพานข้ามแม่น้ำเสตี ซึ่งเชื่อมต่อเข้ากับย่านรานีปาวะ ชื่อของสะพานมาจากกษัตริย์มเหนทร พีระ พิกรม ชาห์ และคำว่าปุล แปลว่าสะพาน
# คิม ฮย็อน-จู
คิม ฮย็อน-จู (, ; เกิด 24 เมษายน ค.ศ. 1977)  เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นที่รู้จักจากบทนักแสดงนำในละครโทรทัศน์เรื่อง อบอุ่นรักสัมผัสแห่งหัวใจ (1999), อิมซังอ๊ก ยอดพ่อค้าหัวใจทระนง (2001), รองเท้าแก้ว (2002), เจ้าสาวโชคร้ายกับคุณชายถังแตก (2004), เกมรักเรียลิตี (2005), สามวัยหัวใจเดียวกัน (2012), โซยง จอมนางสะท้านแผ่นดิน (2013), ครอบครัวจอมวุ่น บ้านอุ่นไอรัก (2014), อัศจรรย์รักสลับร่าง (2018) และ ทัณฑ์นรก (2021) โดยเธอได้รับรางวัลเอแพนสตาร์อะวอดส์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทละครโทรทัศน์ จากเรื่อง ไอแฮฟอะเลิฟเวอร์ ในปี 2015 นอกจากนี้เธอยังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแพ็คซังอาร์ทอวอร์ดมาแล้วถึง 5 ครั้ง และได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลละครเกาหลี ในสาขานักแสดงนำหญิงมาแล้ว 3 ครั้ง

 การแสดง 
 1996–2005 
คิม ฮย็อน-จู เริ่มต้นเข้าสู่วงการบันเทิงจากการถ่ายแบบให้นิตยสารวัยรุ่นขณะเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1996 เธอได้มีโอกาสแสดงในมิวสิกวิดีโอของ คิม ฮย็อน-ชอล และ ซอ จี-ว็อน ก่อนจะได้บทนักแสดงสมทบในละครโทรทัศน์หลายเรื่อง จนในปี 1999 เธอได้รับบทเด่นในละครเรื่อง สปริงไทม์ และ อบอุ่นรักสัมผัสแห่งหัวใจ รวมถึงได้แสดงนำคู่กับ ซง ซึง-ฮ็อน ในภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง พลิกลิขิตฟ้า ค้นหาหัวใจ ทำให้เธอเริ่มได้รับความสนใจจากวงการบันเทิงของประเทศเกาหลีใต้มากขึ้น

คิม ฮย็อน-จู มาประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นวงกว้างในทวีปเอเชียจากละครโทรทัศน์เรื่อง อิมซังอ๊ก ยอดพ่อค้าหัวใจทระนง (2001) และ รองเท้าแก้ว (2002) โดยเฉพาะเรื่อง รองเท้าแก้ว ที่ได้รับความนิยมในหลายประเทศส่งผลให้เธอเป็นนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ที่ได้รับความนิยมในประเทศจีน, ฮ่องกง, ไต้หวัน, เวียดนามรวมถึงในประเทศไทย จากความโด่งดังของเธอในหลายประเทศในเอเชียทำให้ในปี 2003 เธอได้แสดงนำในภาพยนตร์ของฮ่องกงเรื่อง สตาร์ รันเนอร์ โดยแสดงนำคู่กับอู๋ เจี้ยนหาว หรือ "แวนเนส" วงเอฟโฟร์

ในปี 2004 เธอแสดงนำคู่กับชี จิน-ฮี ในละครโทรทัศน์เรื่อง เจ้าสาวโชคร้ายกับคุณชายถังแตก ซึ่งจากบทบาทการแสดงในเรื่องดังกล่าวทำให้เธอได้รับรางวัลละครโทรทัศน์สถานีเอสบีเอส สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม และมีผลงานในภาพยนตร์เรื่อง เหตุอุบัติ สลับหล่อ โดยในปีต่อมาเธอแสดงนำคู่กับโก ซู ในเรื่อง เกมรักเรียลิตี้ (2005) ก่อนจะหยุดพักงานแสดงไปถึง 2 ปี โดยให้เหตุผลว่าต้องการพักจากบทบาทการแสดงเป็นตัวละครที่มีบุคคลิกไร้เดียงสาแบบเดิม ๆ

 2007–2010 
คิม ฮย็อน-จู กลับสู่วงการละครโทรทัศน์อีกครั้งในปี ค.ศ. 2007 กับการแสดงนำในเรื่อง อิน-ซุน อีสเพรตตี ซึ่งเป็นการแสดงเป็นตัวละครที่มีบุคคลิกแตกต่างออกไปจากเดิม โดยรับบทเป็นหญิงสาวที่เคยถูกพิพากษาจำคุกในข้อหาฆ่าผู้อื่น และมีปัญหาในชีวิตตามมาหลังพ้นโทษ โดยถึงแม้ละครเรื่องนี้จะไม่ได้รับความนิยมเท่าที่ควรและมีเรตติ้งที่ค่อนข้างต่ำ แต่การแสดงของเธอกลับได้รับคำชื่นชมและได้รับรางวัลละครโทรทัศน์จากสถานีเคบีเอสจากบทบาทดังกล่าว

ในปี ค.ศ. 2009 เธอรับบทนักแสดงสมทบในละครเรื่อง รักฉบับใหม่หัวใจ 4 ดวง ซึ่งดัดแปลงมาจากมังงะเรื่อง "สาวแกร่งแรงเกินร้อย" และได้แสดงนำคู่กับ อี ดง-อุก โดยรับบทเป็นแม่หม้ายที่ผันตัวมาเป็นทนายความหลังจากสูญเสียสามีในละครแนวกฎหมายเรื่อง พาร์ทเนอร์ คู่หูคู่สุดท้าย

ในปี 2010 เธอพักจากการแสดงอีกครั้งหลังพัก ยง-ฮาเพื่อนนักแสดงชายคนสนิทของเธอเสียชีวิตจากการผูกคอตาย รวมถึงสูญเสียพ่อด้วยอาการป่วย โดยเธอใช้เวลาในปีดังกล่าวในการเดินทางไปประเทศบังคลาเทศและประเทศฟิลิปปินส์ในฐานะทูตสันถวไมตรีของมูลนิธิกู้ด เนเบอส์ ซึ่งเป็นองค์กรเอ็นจีโอด้านสิทธิมนุษยชนและสาธารณประโยชน์
# วัดไทรน้อย (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดไทรน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางบาล ในตำบลไทรน้อย อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 

วัดไทรน้อยสร้างขึ้นเป็นวัดตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2313 เดิมมีนามว่า วัดบ้านมอญ คงจะหมายถึงเป็นหมู่บ้านของชาวมอญมาก่อน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้วประมาณ พ.ศ. 2320 โบราณสถานภายใในวัดประกอบด้วยวิหาร และฐานเจดีย์ โบราณสถานได้รับการบูรณะให้อยู่ในสภาพดี ลักษณะสถาปัตยกรรมอยุธยาตอนกลาง สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าปราสาททอง ทั้งเจดีย์ประธาน อุโบสถและพระพุทธรูปหินทราย

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อใหญ่ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถหลังเก่ารูปแบบมหาอุด เสาอุโบสถทำจากไม้ตะเคียนจำนวน 10 ต้น มีตำนานเล่าว่าสร้างโดยชาวมอญที่อพยพมาตั้งถิ่นฐานที่บ้านมอญราวอยุธยาตอนต้น องค์หลวงพ่อใหญ่บูรณะปฏิสังขรณ์ เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519
# วัดปราสาททอง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดปราสาททอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางบาล ในตำบลไทรน้อย อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 

จากหนังสือ ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 4 ระบุว่า วัดปราสาททอง สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2200 ต่อมากลายสภาพเป็นวัดร้างมีซากฐานเจดีย์ใหญ่ปรากฎอยู่ ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ประมาณ พ.ศ. 2452 ชาวบ้านเรียกนามวัดต่าง ๆ กันหลายนาม เช่น ชาวบ้านทางด้านใต้เรียก วัดเหนือ ชาวบ้านทางด้านเหนือเรียก วัดใต้ ส่วนชาวบ้านรอบ ๆ วัดเรียก วัดกลาง ชาวเรือเรียก วัดเจดีย์หัก เมื่อคราวเป็นวัดร้างมีผู้เฝ้าวัดชื่อตาบูนก็เรียก วัดตาบูน  เดิมวัดนี้ขึ้นอยู่ในเขตตำบล บ้านกุ่ม หมู่ที่ 2 มีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่าน ปัจจุบันสายน้ำเปลี่ยนทางเดินจึงกลายเป็นคลองบางบาลและได้เปลี่ยนเขตการปกครองใหม่มาขึ้นอยู่ในตำบลไทรน้อย หมู่ที่ 3กรมศิลปากร. "วัดปราสาททอง" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2566. เข้าถึงจาก http://gis.finearts.go.th/fineart/ วัดปราสาททองได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 18 เมตร ยาว 30 เมตร อีกแหล่งข้อมูลระบุว่าวัดปราสาททองสร้างโดยเจ้าพระยากลาโหมซึ่งต่อมาปราบดาภิเษกเป็นพระเจ้าปราสาททอง

วัดมีพระพุทธศิลานาเวง เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ สถาปัตยกรรมภายในวัดมีเจดีย์ทรงลังกา ซุ้มประตูสมัยอยุธยา และเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง
# ฮง อึน-แช
ฮง อึน-แช (; เกิดวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006) รู้จักกันดีในชื่ออึนแช เป็นนักร้องและนักเต้นชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นสมาชิกของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้เลเซราฟิม

ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา
อึนแชเกิดที่เมืองมีรยัง จังหวัดคย็องซังใต้ ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 10 ค.ศ. 2006 ครอบครัวของเธอประกอบด้วยตัวเธอเอง พ่อแม่ของเธอ และพี่ชาย อึนแชเป็นอดีตประธานนักเรียน และเธอยังได้ทำชมรมสื่อในโรงเรียนประถมศึกษา และยังเป็นอดีตสมาชิกของชมรมกรีฑาและสภานักเรียนในช่วงปีแรกของมัธยมต้น

อาชีพ
ก่อนเปิดตัว
อึนแชเป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนเดฟแดนซ์เป็นเวลาสองปี โดยก่อนหน้านั้นเธอได้ออดิชันที่เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์และเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ และเข้าร่วมซอร์ซมิวสิกในปี ค.ศ. 2021

2022–ปัจจุบัน: เปิดตัวกับเลเซราฟิม

วันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2022 ซอร์ซมิวสิกได้ประกาศเปิดตัวเกิร์ลกรุปใหม่ของพวกเขาในชื่อเลเซราฟิม โดยเป็นความร่วมมือกับไฮบ์คอร์ปอเรชัน อึนแชถูกเปิดเผยว่าเป็นสมาชิกคนที่สามของกลุ่มเมื่อวันที่ 6 เมษายน พวกเธอเปิดตัวเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 ด้วยอีพีเฟียร์เลส และซิงเกิลในชื่อเดียวกัน

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 อึนแชได้รับการประกาศให้เป็นพิธีกรคนใหม่ของมิวสิกแบงก์

 การสนับสนุน 
วันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 อึนแชได้รับการประกาศให้เป็นมิวส์คนใหม่ของแบรนด์ Kirsch วันที่ 16 กรกฎาคม อึนแชได้รับการประกาศให้เป็นมิวส์คนใหม่ของแบรนด์ญี่ปุ่น Calamee

 ผลงานเพลง 

 เครดิตการแต่งเพลง 
เครดิตเพลงทั้งหมดดัดแปลงมาจากฐานข้อมูลของ Korea Music Copyright Association เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น

 ชื่อ ปี ศิลปิน อัลบั้ม เนื้อเพลง "Between you, me and the lamppost"  2023 เลเซราฟิม อันฟอร์กิฟเวน   "We Got So Much" 2024 อีซี  

 ผลงานการแสดง 

 รายการเว็บ 
 ปี ชื่อ หมายเหตุ อ้างอิง 2023 Eunchae's Star Diary พิธีกรหลักแยกจากมิวสิกแบงก์ 

 พิธีกร 
 ปี ชื่อ หมายเหตุ อ้างอิง 2023–2024 มิวสิกแบงก์ กับอี แช-มิน / มุน ซัง-มิน

 รางวัลและการเสนอชื่อ 

+ ชื่อของพิธีมอบรางวัล ปีที่มอบรางวัล ประเภท ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล และผลการเสนอชื่อ พิธีมอบรางวัล ปี ประเภท เสนอชื่อ / ผลงาน ผล อ้างอิง เคบีเอสเอนเตอร์เทนเมนต์อะวอดส์ 2023 Best Couple Award มิวสิกแบงก์ กับอี แช-มิน   Digital Content Award Eun-chae's Star Diary 

 หมายเหตุ
# ริกาโกะ ไอดะ
ริกาโกะ ไอดะ (逢田 梨香子, あいだ りかこ, 8 สิงหาคม 1992 2016年11月20日閲覧。 -) เป็นนักพากย์และนักร้องหญิง และอดีตนักแสดงเด็กชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สำนักงานในเครือคือเค็นโพรดักชัน และค่ายเพลงคือ DMM music / Astro Voice 

ชื่อเล่นริเกียโกะ『声優アニメディア』2016年11月号、31頁（逢田梨香子のインタビューページ）。 ยังเป็นสมาชิกของ Aqours อีกด้วย และก่อนหน้านี้ยังเคยใช้ชื่อ ริกาโกะ อิโต

 ผลงานพากย์ 
 เลิฟไลฟ์! ซันไชน์!! ปฏิบัติการล่าฝันสคูลไอดอล (ซากุราอุจิ ริโกะ)
 สาวน้อยเซ็นริว (โอตสึกิ โคโตะ)
 ดันบอลเซ็นกิ หุ่นจิ๋วประจัญบาน (ริโกะ)
 พิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์ (ทาจิกิ ยุนะ)
 อควาโทปแห่งทรายขาว (มิยาซาวะ ฟูกะ)
 คาเงกิ โชโจะ!! (โคโซโนะ โมโมะ)
# เมร์โล (บัวโนสไอเรส)
เมร์โล  เป็นเมืองหลักของปาร์ติโดเมร์โล และศูนย์กลางการบริหารของเทศบาล, ตั้งอยู่ในเขตเมืองของมหานครบัวโนสไอเรส ในรัฐบัวโนสไอเรส, อาร์เจนตินา

เมืองถูกก่อตั้งโดย ฟรันซิสโก เด เมร์โล ในปี ค.ศ. 1755 และได้ถูกสร้างขึ้นใหม่โดย ฆวน ดิยอน ในปี ค.ศ. 1859

เมร์โลถูกแบ่งเป็น 2 ภูมิภาคที่โดดเด่น: เมร์โล เซนโตร, เขตชนชั้นกลาง กระจุกตัวอยู่รอบสถานีรถไฟ และ เขตชนชั้นแรงงาน บาร์ริโอ, ส่วนใหญ่อยู่ตามริม แม่น้ำเรกอนกิสตา

ศูนย์กลางการบริหารและศูนย์กลางการค้าอยู่รอบ ๆ ถนนสายหลัก, อาเบนิดา เดล ลิเบร์ตาดอร์ เฆเนรัล ซาน มาร์ติน ถนนที่ปกคลุมด้วยต้นไม้แห่งนี้ทอดยาวเจ็ดช่วงตึกจากสถานีรถไฟไปยังย่านประวัติศาสตร์ และมีอาคารเพียงไม่กี่หลังที่มีความสูงเกินสองชั้น

เมร์โลมีเขตติดกับเมืองโมเรโน และเมืองปาโซเดลเรย์—ทั้งสองเมืองอยู่ในปาร์ติโดโมเรโน—และติดกับแม่น้ำเรกอนกิสตา (ตะวันตกเฉียงเหนือ), ซานอันโตนิโอเดปาดัว (เหนือ), ลิเบร์ตัด และปาร์เกซานมาร์ติน (ตะวันออก) และมาเรียโน อาโกสตา (ใต้)

 บุคคลสำคัญ 
กาบริเอลา เซเลสเต อาลานิซ (เกิดปี 1996) - แชมป์โลกมวยหญิง
# Pro re nata
Pro re nata เป็นวลีภาษาละติน แปลว่า "ในสถานการณ์เช่นนี้" หรือ "ตามที่สถานการณ์นี้อุบัติขึ้น" (แปลตรงตัวว่า "สำหรับสิ่งที่ได้เกิดขึ้น")Oxford Latin Dictionary s.v. nascor ~ī nātus (p. 1156) ในศัพทวิทยาการแพทย์ นิยมเขียนย่อเป็น PRN หรือ P.R.N. และใช้สื่อถึงการใช้ยาหากมีสถานการณ์ให้ใช้

"P.R.N.", "PRN" หรือ pro re nata ในทางการแพทย์ หมายถึงการใช้ยาที่สั่งในเวลาที่ผู้ป่วยเป็นผู้กำหนดเอง เช่นในกรณีของยาระงับปวดแบบผู้ป่วยเป็นผู้บังคับ หรือสำหรับพยาบาล ผู้บริบาล เป็นผู้ให้ตามสถานการณ์ เป็นคำตรงข้ามกันกับยาที่ให้ใช้ตามช่วงเวลาที่กำหนดไว้อย่างชัดเจน ("scheduled dosage") บางครั้งอาจเรียก "PRN" ในภาษาอังกฤษว่า if needed (เมื่อต้องการ)

ดูเพิ่ม
 รายชื่ออักษรย่อในใบสั่งยา
# เยปีฟัน
เยปีฟัน (Yepifan) เป็นชุมชนนคร (urban locality; หมายถึงนิคมคนทำงาน) ในเขตกีมอฟสกี แคว้นตูลา ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ริมฝั่งของแม่น้ำดอน ราว  ทางตะวันออกเฉียงใน้ของกีมอฟสก์ และ  ทางตะวันออกเฉียงใต้ของตูลา ใกล้กันกับทุ่งกูลีโกโว

เยปีฟันก่อตั้งขึ้นโดยเจ้าชาย อีวัน มัสตีสลาฟสกี ผู้เป็นญาติของอีวันผู้เลวร้าย โดยตั้งขึ้นเป็นปราการเพื่อป้องกันการรุกรานจากชาวตาตาร์ไครเมีย เป็นส่วนหนึ่งของพรมแดนอาบาติสใหญ่  ชาวเมืองเยปีฟันสนับสนุนอีวัน โบลอตนีกอฟ ในช่วงยุคสมัยแห่งปัญหา เมืองถูกถล่มราบโดยการนำของอีวัน ซารูตสกี และชาวตาตาร์ ในหลายครั้ง โดยมีบันทึกการโจมตีเมืองโดยชาวตาตาร์ครั้งสุดในปี 1659 ปีเตร์มหาราช มีประสงค์จะเชื่อแม่น้ำดอนกับแม่น้ำวอลกาผ่านระบบทางน้ำและคูคลองที่มีจุดศูนย์อยู่ที่เยปีฟัน ต่อมาเป็นที่ประจักษ์ว่าโครงการคลองอีวานอฟสกีนั้นไม่สามารถนำมาใช้เพื่อการเดินเรือได้ โครงการที่เยปีฟันจึงถูกล้มเลิกไป

ในศตวรรษที่ 19 เยปีฟันเป็นศูนย์กลางของ ยูเยซด์ ซึ่งเป็นที่รู้จักจกงานประจำปี อาสนวิหารนักบุญนิโกลัส สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิก และประกอบพิธีเสกในปี 1850 เป็นจุดหมายตาสำคัญของเยปีฟัน
# สาธารณรัฐเชโกสโลวักที่ 2
สาธารณรัฐเชโกสโลวักที่สอง (,) ดำรงอยู่เป็นระยะเวลา 169 วัน ตั้งแต่วันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1938 ถึงวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1939 เป็นการรวมสหภาพกันระหว่างโบฮีเมีย มอเรเวีย ไซลีเชีย ภูมิภาคปกครองตนเองสโลวาเกียและซับคาร์เพเทียรุส (ซึ่งต่อมาจะเปลี่ยนชื่อเป็นคาร์เพเทีย-ยูเครนเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1938)

สาธารณรัฐที่สองมีจุดเริ่มต้นจากผลลัพธ์ที่ตามมาภายหลังความตกลงมิวนิก ที่เชโกสโลวาเกียถูกบังคับให้ยกภูมิภาคซูเดเทินลันท์แก่เยอรมนีเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1938 ต่อมารัฐบาลเยอรมนีได้ชี้แจงต่อนักการทูตต่างชาติว่าในขณะนี้เชโกสโลวาเกียได้กลายเป็นรัฐบริวารของเยอรมนีแล้ว รัฐบาลเชโกสโลวาเกียพยายามเอาใจเยอรมนี โดยการสั่งห้ามพรรคคอมมิวนิสต์ภายในประเทศ สั่งพักงานครูชาวยิวทุกคนในสถาบันการศึกษาของชาวเยอรมันในเชโกสโลวาเกีย และออกกฎหมายเพื่อให้รัฐสามารถเข้าครอบครองบริษัทชาวยิวได้Crowhurst, Patrick. Hitler and Czechoslovakia in World War II: Domination and Retaliation. pp. 83–84. นอกจากนี้ รัฐบาลยังอนุญาตให้ธนาคารของประเทศอยู่ภายใต้การควบคุมระหว่างเยอรมนี-เชโกสโลวาเกีย ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ด้วยรางวัลเวียนนาครั้งที่หนึ่ง เป็นผลทำให้ทางตอนใต้ของสโลวาเกียและซับคาร์เพเทียรูเทเนียถูกยกให้ฮังการี

สาธารณรัฐที่สองถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการเมื่อเยอรมนีเข้าบุกครองในวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1939 และผนวกภูมิภาคเช็กเข้าเป็นรัฐในอารักขาโบฮีเมียและมอเรเวีย ในวันเดียวกันนั้น ประธานาธิบดีเชโกสโลวาเกียแอมีล ฮาชา ได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานแห่งรัฐ (State President) โดยรัฐบาลเยอรมนี ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

thumb|upright=1.1|"ถึงจะเล็ก แต่ก็ยังเป็นของเรา" – แผนที่ร่วมสมัยสาธารณรัฐที่สอง
# สาธารณรัฐเชโกสโลวักที่ 1
สาธารณรัฐเชโกสโลวักที่หนึ่ง (,), บางครั้งรู้จักกันในภาษาปากว่า สาธารณรัฐที่หนึ่ง (, สโลวัก: Prvá republika) เป็นรัฐเชโกสโลวาเกียแห่งแรก ดำรงอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1918 ถึง ค.ศ. 1938 โดยเป็นการรวมสหภาพกันระหว่างชาติพันธุ์ชาวเช็กและชาวสโลวัก โดยทั่วไปประเทศมักถูกเรียกว่า เชโกสโลวาเกีย (เช็กและ) ซึ่งเป็นการประสมคำระหว่าง เช็ก และ สโลวาเกีย ที่ต่อมาจะกลายเป็นชื่อที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุดสำหรับรัฐสืบทอดต่อมา สาธารณรัฐครอบคลุมดินแดนที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของอดีตจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ทั้งในส่วนของออสเตรีย (โบฮีเมีย มอเรเวีย และส่วนเล็ก ๆ ของไซลีเชีย) และฮังการี (พื้นที่ส่วนใหญ่ของอัปเปอร์ฮังการีและคาร์เพเทียรูเทเนีย)

ภายหลัง ค.ศ. 1933 เชโกสโลวาเกียกลายเป็นประเทศเดียวที่ยังคงปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยโดยพฤตินัยในยุโรปกลาง ในฐานะสาธารณรัฐระบบรัฐสภา ต่อมาด้วยแรงกดดันจากชนกลุ่มน้อยเยอรมันในซูเดเทินลันท์ที่ได้รับการสนับสนุนจากประเทศเพื่อนบ้านอย่างเยอรมนี ทำให้เชโกสโลวาเกียถูกบังคับให้ยกภูมิภาคซูเดเทินลันท์แก่เยอรมนีเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1938 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความตกลงมิวนิก นอกจากนี้ยังยกดินแดนทางตอนใต้ของสโลวาเกียและคาร์เพเทียรูทีเนียแก่ฮังการี และภูมิภาคซาออลแชในไซลีเชียแก่โปแลนด์ด้วย ซึ่งถือเป็นการยุติลงของสาธารณรัฐเชโกสโลวักที่หนึ่ง และถูกแทนที่โดยสาธารณรัฐเชโกสโลวักที่ 2 ที่ดำรงอยู่เพียงครึ่งปีก่อนที่เยอรมนีจะยึดครองเชโกสโลวาเกียส่วนที่เหลือในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1939

thumb|270px|เชโกสโลวาเกียในช่วงสมัยระหว่างสงคราม
thumb|upright|โตมาช มาซาริก บิดาผู้ก่อตั้งและประธานาธิบดีคนแรกแห่งสาธารณรัฐเชโกสโลวัก
# ปูวาร์
ปูวาร์ (อักษรโรมัน: Poovar) เป็นเมืองท่องเที่ยวในเนยยัตตินกระ อำเภอติรุวนันตปุรัม รัฐเกรละ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ที่ปลายเกือบทางใต้สุดของติรุวนันตปุรัม เป็นรองแค่หมู่บ้านโปจิยูร์ ซึ่งอยู่ถัดไปทางใต้ ชื่อเมือง poo-var เป็นการเชื่อมกันของคำภาษามลยาฬัมคำว่า "ดอกไม้" และ "แม่น้ำ"

ปูวาร์ในอดีตเป็นศูนย์กลางการค้าของไม้, ไม้หอม, งาช้าง และเครื่องเทศ เชื่อกันว่ากองเรือที่มีกษัตริย์โซโลมอนแห่งอิสราเอลเป็นเจ้าของ ได้มาจอดเทียบท่าในโอเฟียร์ ที่ซึ่งนักวิชาการบางส่วนเชื่อว่าหมายถึงปูวาร์
# เกอดุงซาเต
เกอดุงซาเต  เป็นสิ่งปลูกสร้างของรัฐในบันดุง ประเทศอินโดนีเซีย สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมแบบนีโอคลาสสิก และผสมผสานองค์ประกอบของอินโดนีเซีย ผลงานออกแบบโดยสถาปนิกชาวดัตช์ J. Gerber เพื่อใช้เป็นที่ทำการหลักของรัฐบาลดัตช์อีสต์อินดีส ภาคส่วนกระทรวงรัฐวิสาหกิจ (State-Owned Enterprises; Departement van Gouvernmentsbedrijven) อาคารสร้างแล้วเสร็จในปี 1920 ปัจจุบันอาคารเป็นที่ทำการใหญ่ของรัฐบาลจังหวัดชวาตะวันตก และเป็นพิพิธภัณฑ์

ชื่อ Gedung sate เป็นชื่อเล่นของตึก แปลตรงตัวว่า "ตึกสะเต๊ะ" ซึ่งมาจากเสาสูงกลางของตึก ซึ่งมีรูปร่างคล้ายคลึงกันกับสะเต๊ะ อาหารท้องถิ่นของอินโดนีเซีย เสาสูงกลางนี้ประกอบไปด้วยทรงกลมหกลูก แทนเงินหกล้านกุลเดน ที่ใช้ในการก่อสร้างตึก
# สะพานปาซูปาตี
สะพานปาซูปาตี  หรือ ทางยกระดับปาซูปาตี (อินโดนีเซีย: Jembatan Pasupati, ซุนดา:) เป็นสะพานที่เชื่อมต่อพื้นที่ทางเหนือและตัวนออกของบันดุงผ่านที่ราบลุ่มแม่น้ำจีกาปุนดุง สะพานมีความยาว 2.8 km กว้าง 30–60 m เชื่อมต่อกับถนนปาสเตอร์ (Jalan Pasteur) ซึ่งเป็นถนนสายที่มีต้นปาล์มขนาบSuganda, Her.2007. สะพานนี้เป็นที่รู้จักจากการแสดงแสงสียามค่ำคืน ซึ่งได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของเมืองบันดุง ด้านใต้ของสะพานเป็นสวนสาธารณะในชื่อสวนปาซูปาตี

ชื่อเดิมของสะพานคือ Paspati ซี่งมักจะถูกตีคสามผิด ๆ ในภาษาซุนดาเป็นคำว่า “pas mati” ซึ่งแปลว่า "เมื่อสิ้นลม" ปาซูปาตีสร้างขึ้นเชื่อมถนนปาสเตอร์ (Jalan Pasteur) กับ ถนนซูราปาตี (Jalan Surapati)Affandy, Frances B., Andi Abubakar.2003. สร้างขึ้นโดยได้รับเงินสนับสนุนจากคูเวต
# นโรดม จักราวุธ
หม่อมเจ้า (นักองค์มจะ) นโรดม จักราวุธ  (ประสูติ 13 มกราคม พ.ศ. 2513) เป็นสมาชิกในราชวงศ์กัมพูชา  เป็นพระโอรสใน สมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์ และ พระองค์เจ้านโรดม มารี รณฤทธิ์ ปัจจุบันทรงดำรงตำแหน่งประธานพรรคฟุนซินเปก
# มกโพ
มกโพ (; Mokpo-si) เป็นนครในจังหวัดช็อลลาใต้ ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่บริเวณปลายสุดทางตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรเกาหลี ติดกับ มกโพมีบริการรถไฟความเร็วสูงไปยังกรุงโซลหลายเที่ยว และเป็นจุดหมายของเส้นทางเรือข้ามฟากหลายสายที่ให้บริการไปยังเกาะต่าง ๆ ในทะเลเหลือง และ

ในช่วงที่เกาหลีอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น (ค.ศ. 1910–1945) มกโพเป็นเมืองท่าเรือที่สำคัญทั้งในด้านการค้าและการขนส่ง เนื่องจากตั้งอยู่บนเส้นทางเดินเรือระหว่างหมู่เกาะญี่ปุ่นกับจีนแผ่นดินใหญ่ เกาะจำนวนมากที่ล้อมรอบมกโพยังทำหน้าที่เป็นเกราะป้องกัน ทำให้เมืองนี้ได้รับผลกระทบจากคลื่นสูงและคลื่นสึนามิน้อยลง ในช่วงที่ถูกญี่ปุ่นยึดครอง พื้นที่ที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่ถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับอาณานิคมของญี่ปุ่น ซึ่งปัจจุบันได้กลายเป็นย่านประวัติศาสตร์ของมกโพ หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง และเกาหลีเป็นอิสรภาพใน ค.ศ. 1945 ทำให้มกโพค่อย ๆ สูญเสียบทบาทลงในฐานะเมืองที่เคยเป็นที่ตั้งขององค์กรภาครัฐและอุตสาหกรรมอาวุธสงคราม นำไปสู่การลดขนาดของเมือง โดยในปัจจุบันมกโพเป็นนครขนาดกลางของภูมิภาคโฮนัม

 ศัพท์มูลวิทยา 
คำว่า มกโพ (木浦 เมื่อเขียนเป็นฮันจา) แปลว่า "ปากน้ำที่มีต้นไม้จำนวนมาก" คำนี้เริ่มปรากฏใน โครยอซา หรือบันทึกประวัติศาสตร์ราชวงศ์โครยอ อีกทฤษฎีหนึ่งเสนอว่า "มก" ในชื่อเมืองหมายถึง "คอ" ซึ่งเป็นคำเปรียบเทียบถึงความสำคัญของตำแหน่งที่ตั้งของเมืองที่เป็นทางออกสู่ทะเลเหลือง

 ภาพ
# สถาบันรัชต์ภาคย์
สถาบันรัชต์ภาคย์ เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2536 ในชื่อ "วิทยาลัยรัชต์ภาคย์" และเปลี่ยนประเภทเป็น "สถาบันรัชต์ภาคย์" ในปี พ.ศ. 2553 

 ประวัติ 
สถาบันรัชต์ภาคย์ ก่อตั้งโดยได้รับอนุญาตให้จัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ในนาม “วิทยาลัยรัชต์ภาคย์” เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2536 โดยนายเกริกชัย เจริญรัชต์ภาคย์ประกาศทบวงมหาวิทยาลัย เรื่อง การจัดตั้งวิทยาลัยรัชต์ภาคย์ ต่อมา ได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนสถานะเป็น “สถาบันรัชต์ภาคย์” เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2553ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง การเปลี่ยนประเภทวิทยาลัยรัชต์ภาคย์ เป็น สถาบันรัชต์ภาคย์ ตั้งอยู่เลขที่ 68 ถนนรามคําแหง 21 แขวงวังทองหลาง เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร

สถาบันรัชต์ภาคย์ ดำเนินการสอนในคณะต่างๆ ได้แก่ คณะบริหารธุรกิจ คณะวิศวกรรมศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ทั้งระดับปริญญาตรี และระดับปริญญาโท รวมทั้งการศึกษาทางไกลทางอินเตอร์เน็ต

ปัจจุบันมี ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ราชวิกรม อาทิตย เจริญรัชต์ภาคย์ เป็นอธิการบดี และมีศาสตราจารย์ ดร.โกวิทย์ โปษยานนท์ เป็นนายกสภาสถาบัน

 คณะ 
สถาบันรัชต์ภาคย์ จัดการศึกษา 4 คณะ 1 บัณฑิตวิทยาลัย ได้แก่
 คณะบริหารธุรกิจ
 การตลาด
 การบัญชี
 การจัดการ
 คอมพิวเตอร์ธุรกิจ
 การจัดการการท่องเที่ยว
 คณะศิลปศาสตร์
 การบริหารการศึกษา
 ศิลปการจัดการ
 ภาษาอังกฤษธุรกิจ
 ศาสตร์แห่งภูมิปัญญาสร้างสรรค์เพื่อการจัดการ (หลักสูตรนานาชาติ)
 คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์
 รัฐประศาสนศาสตร์
 รัฐศาสตร์
 กฎหมายอิสลาม
 คณะวิศวกรรมศาสตร์
 วิศวกรรมเครื่องกล
 วิศวกรรมอุตสาหการ
 บัณฑิตวิทยาลัย

 วิทยาเขต 
ปัจจุบันสถาบันรัชต์ภาคย์ มีการจัดตั้งวิทยาเขต 1 แห่ง คือ วิทยาเขตยะลาสถาบันรัชต์ภาคย์ วิทยาเขตยะลา และเคยจัดการศึกษานอกสถานที่ตั้งในพื้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช นราธิวาส และลพบุรี"สถาบันรัชต์ภาคย์" แจงเปิดนอกที่ตั้งแค่ 4 ศูนย์ 9 หลักสูตร
# ซุปใสใส่ไข่
ซุปใสใส่ไข่, ซุปไข่หยดน้ำ  หรือ ต้านฮวาทัง  บ้างเรียก ซุปอาสาเรน เป็นซุปไข่จากประเทศจีน ประกอบด้วยไข่และน้ำซุป ปรุงรสด้วยเกลือ น้ำตาล พริกไทย ต้นหอมสับละเอียด และเต้าหู้ โดยตีไข่เป็นเส้นบาง ๆ ลอยในน้ำซุปเดือด ซึ่งมักจะทำในช่วงท้ายของการปรุง เพื่อให้ไข่เป็นก้อนหรือเส้นสายสวยงามน่ารับประทาน

 ความหลากหลาย 
ซุปใสใส่ไข่ในสำรับอาหารจีนจะมีรสชาติเบาหรือจืดกว่าซุปไข่ในอาหารตะวันตก มีการใส่เครื่องเคราต่าง ๆ ลงไป เป็นต้นว่า เต้าหู้ ต้นหอมหั่นฝอย ถั่วงอก มะเขือเทศ และข้าวโพด ขึ้นอยู่วัตถุดิบที่มีในภูมิภาคนั้น ๆ

ในสหรัฐมักนำเสนอซุปใสใส่ไข่เป็นหลักในชุดอาหารจีนแบบอเมริกัน เรียกว่า เอ้กฟลาวเวอร์ซุป  ซึ่งเรียกตามคำแปลจากชื่อในภาษาจีน และร้านอาหารบางแห่งจะใส่แป้งข้าวโพดลงไปด้วยเพื่อให้น้ำซุปข้นขึ้น

ในประเทศไทยจะเรียกซุปใสใส่ไข่ว่า ซุปอาสาเรน มักใช้ไข่ไก่ตีพอแตก เทลงเป็นเส้นในน้ำซุปไก่เดือด คนตลอดจนไข่สุก จากนั้นปรุงรสด้วยเกลือ ซีอิ๊วขาว น้ำมันงา ใส่แป้งมันฮ่องกงผสมน้ำเปล่าเล็กน้อยคนเร็ว ๆ จนแป้งสุก แล้วโรยหน้าด้วยต้นหอมซอยและพริกไทย บ้างก็ใส่พริกหวานแดงหั่นเต๋า หรือเห็ดหอมลงไปด้วย ถือเป็นอาหารที่มีเครื่องปรุงไม่มาก เรียบง่าย และทำรับประทานเองได้ไม่ยาก สามารถรับประทานเคียงกับข้าวหรือบะหมี่ผัดได้ดี จากหนังสือ ใกล้เบื้องพระยุคลบาทกับลัดดาซุบซิบ (2548) เขียนโดยแถมสิน รัตนพันธุ์ ระบุว่าซุปอาสาเรนเป็นหนึ่งในเครื่องเสวยช่วงเวลากลางวันของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

 ระเบียงภาพ
# มาริอะ ซาชิเดะ
มาริอะ ซาชิเดะ (指出 毬亜, さしで まりあ, 20 กันยายน 1998  -) เป็นนักพากย์หญิง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดไซตามะ อยู่สังกัด WITH LINE

 ผลงานพากย์ 
 นางฟ้าตัวน้อยได้ลงมาโปรดฉันค่ะ (ชิโรซากิ ฮานะ)
 มนต์รักดาวเคราะห์น้อย (อิโนเสะ ไม)
 คุณอาฮาเรนนี่เข้าใจยากจริง ๆ นะ (ฟุตาบะ)
 เทมเมอร์ถูกทิ้งกับเด็กหญิงหูแมวสุดแกร่ง (ลูน่า)
 เลิฟไลฟ์! ชมรมสคูลไอดอลนิจิงะซากิ (เอ็มมา เวร์เด)
 ซุนดะโฮไรซุน (โอเอโดะ จังโกะ)