# ฮารูตและมารูต
ฮารูตและมารูต  เป็นทูตสวรรค์สองตนในอัลกุรอาน ซูเราะฮ์ที่ 2:102 กล่าวกันว่าทั้งสองล่อลวงมนุษย์ด้วยการสอนไสยศาสตร์ (ซิหร์) ที่บาบิโลน ตัฟซีรอธิบายว่าทูตสวรรค์ทั้งสองวิจารณ์ถึงความชั่วร้ายของมนุษย์ ซึ่งอ้างถึงซูเราะฮ์ 2:30 จากนั้นทั้งสองจึงถูกส่งลงมายังโลก เพื่อแข่งขันในเรื่องความเชื่อฟังกับมนุษย์ หลังทั้งสองก่ออาชญากรรมต่าง ๆ ก็พบว่าไม่สามารถกลับสวรรค์ได้ พระเจ้าทรงให้ทั้งสองเลือกระหว่างการลงโทษบนโลกนี้หรือในนรก ทั้งสองเลือกการลงโทษในโลกนี้ นำไปสู่สถานการณ์ในอัลกุรอาน

เรื่องราวนี้กลายเป็นประเด็นพิพาททางเทววิทยาในศาสนาอิสลาม นักเทววิทยามุสลิมบางส่วนโต้แย้งว่าทูตสวรรค์ไม่มีวันทำบาป จึงปฏิเสธเรื่องราวของฮารูตและมารูต ฮารูตและมารูตอาจระบุเป็น "สองกษัตริย์" แทน ขึ้นอยู่กับวิธีการอ่านอัลกุรอาน (กิรออาต) กษัตริย์เหล่านี้อาจเรียนรู้ไสยศาสตร์จากมารร้ายแล้วสอนวิชานี้แก่มวลมนุษย์ ทางเลือกหนึ่งในการปกป้องฮารูตและมารูตจากบาป พร้อมทั้งยืนยันสถานะทูตสวรรค์ของทั้งสองคือการอธิบายว่าทั้งสองเป็นทูตสวรรค์ที่สอนเวทมนตร์ที่ดี ในขณะที่มารร้ายสอนเวทมนตร์ที่ชั่วร้าย

นักเทววิทยามุสลิมบางส่วนเชื่อมโยงข้อโต้แย้งของฮารูตและมารูตเข้ากับข้อพิพาทของบรรดาทูตสวรรค์ในซูเราะฮ์ 2:30 ซึ่งระบุว่า เมื่อพระผู้เป็นเจ้าประกาศสร้างอะดัม ทูตสวรรค์พากันตั้งข้อสงสัยในเรื่องนี้และโต้แย้งว่าพวกตนทำได้ดีกว่มนุษย์ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังการประกาศครั้งนั้น อย่างไรก็ตาม นักวิชาการมุสลิมส่วนใหญ่จัดให้เรื่องนี้เกิดขึ้นหลังการสร้างอะดัม

 อัลกุรอาน
ในอัลกุรอานมีการกล่าวถึงฮารูตและมารูตโดยย่อในซูเราะฮ์ 2:102 โดยมีการอ่านและตีความที่แตกต่างกัน:

ฮะซัน อัลบัศรี (ค.ศ. 642–728) ระบุตามการอ่านไว้ว่า ฮารูตและมารูตเป็น "สองกษัตริย์"  ไม่ใช่สองทูตสวรรค์Jung, Leo. "Fallen Angels in Jewish, Christian and Mohammedan Literature: A Study in Comparative Folk-Lore." The Jewish Quarterly Review 16.3 (1926): 287-336.Al-Saïd Muhammad Badawi Arabic–English Dictionary of Qurʾanic Usage M. A. Abdel Haleem ISBN 978-90-04-14948-9, p. 864Omar Hamdan Studien zur Kanonisierung des Korantextes: al-Ḥasan al-Baṣrīs Beiträge zur Geschichte des Korans Otto Harrassowitz Verlag 2006 ISBN 978-3-447-05349-5 pp. 291–292 (German)  ในอีกกรณีหนึ่ง อิบน์ อับบาสระบุการอ่านคำว่า มา  แปลเป็น "ไม่" แทนที่จะแปลเป็น "อะไร"Jung, Leo. "Fallen Angels in Jewish, Christian and Mohammedan Literature: A Study in Comparative Folk-Lore." The Jewish Quarterly Review 16.3 (1926): p. 297

ในตัฟซีรของอัฏเฏาะบะรี (ค.ศ. 839–923) เสนอข้อโต้แย้งว่า มา ("ไม่") สื่อถึงมลาอิกะฮ์ญิบรออีลและมีกาอีล ไม่ใช่ฮารูตและมารูตAyoub, Mahmoud M. Qurʾan and Its Interpreters, The, Volume 1 State University of New York Press, 30.06.1984 p. 130Jung, Leo. "Fallen Angels in Jewish, Christian and Mohammedan Literature: A Study in Comparative Folk-Lore." The Jewish Quarterly Review 16.3 (1926): p. 297 สอดคล้องกับรูปอ่านของฮะซัน อัลบัศรีที่ระบุว่า ฮารูตและมารูตเป็นบุคคลธรรมดาที่เรียนรู้เวทมนตร์จากมารร้ายJung, Leo. "Fallen Angels in Jewish, Christian and Mohammedan Literature: A Study in Comparative Folk-Lore." The Jewish Quarterly Review 16.3 (1926): p. 297 แนวทางการตีความนี้คล้ายคลึงกับการตีความ Bənē hāʾĔlōhīm จากหนังสือปฐมกาลใหม่ ซึ่งระบุทั้งสองเป็นมนุษย์ธรรมดา (บุตรของคาอินและเสท) แทนที่จะเป็นทูตสวรรค์Jung, Leo. "Fallen Angels in Jewish, Christian and Mohammedan Literature: A Study in Comparative Folk-Lore." The Jewish Quarterly Review 16.3 (1926): p. 298 อย่างไรก็ตาม นักตัฟซีรอัลกุรอานยุคแรกส่วนใหญ่ถือว่าฮารูตและมารูตเป็นทูตสวรรค์Ayoub, Mahmoud M. Qurʾan and Its Interpreters, The, Volume 1 State University of New York Press, 30.06.1984 p. 131

 อรรถกถา 
thumb|ฮารูตและมารูตในบ่ออันนิรันดร์ (Forever Well) (ค.ศ. 1703)
ฮารูตและมารูตได้รับการพรรณาเป็นต้นตอของพิธีกรรมทางไสยศาสตร์บนโลกSalim Ayduz, Caner Dagli The Oxford Encyclopedia of Philosophy, Science, and Technology in Islam Oxford University Press, 2014 isbn 978-01998-1257-8 p. 504 และด้วยเหตุนั้น จึงอธิบายได้ว่าเวทมนตร์มีต้นกำเนิดจากโลกอื่น ในมุมมองเทววิทยา ฮารูตและมารูตเป็นการล่อลวงรูปแบบหนึ่ง คล้ายกับชัยฏอนJones, David Albert. Angels: a very short introduction. OUP Oxford, 2010. p. 107 ทั้งสองได้รับการกล่าวถึงใน เรื่องเล่าของบรรดาศาสดา (กิเศาะศุลอันบิยาอ์) และมองเป็นสัญลักษณ์ของ "ความรักอันลุ่มหลง"KÜRŞAT DEMİRCİ, "HÂRÛT ve MÂRÛT", TDV İslâm Ansiklopedisi, https://islamansiklopedisi.org.tr/harut-ve-marut (19.09.2023).

 เรื่องราวฮารูตและมารูต 

 การโต้แย้งของทูตสวรรค์ 
บางครั้งฮารูตและมารูตถูกเชื่อมโยงเข้ากับซูเราะฮ์ 2:30 แม้ว่าจะไม่มีการกล่าวถึงเรื่องนี้แบบตรง ๆ :Ayoub, Mahmoud M. Qurʾan and Its Interpreters, The, Volume 1 State University of New York Press, 30.06.1984 p. 131 
"และจงรำลึกถึงขณะที่พระเจ้าของเจ้าได้ตรัสแก่มลาอิกะฮฺว่า แท้จริงข้าจะให้มีผู้แทนคนหนึ่งในพิภพ มลาอิกะฮฺได้ทูลขึ้นว่า พระองค์จะทรงให้มีขึ้นในพิภพซึ่งผู้ที่บ่อนทำลาย และก่อการนองเลือด ในพิภพกระนั้นหรือ ทั้ง ๆ ที่พวกข้าพระองค์ให้ความบริสุทธิ์ พร้อมด้วยการสรรเสริญพระองค์ และเทิดทูนความบริสุทธิ์ในพระองค์ พระองค์ตรัสว่า แท้จริงข้ารู้ยิ่งในสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้" 2:30 

ในมุมมองนี้ พระผู้เป็นเจ้าส่งทูตสวรรค์เหล่านี้ลงมาเพื่อแสดงให้เหล่าทูตสวรรค์ที่ประท้วงเห็นถึงคุณสมบัติพิเศษและความเป็นเอกลักษณ์ของเหล่ามนุษย์Ayoub, Mahmoud M. Qurʾan and Its Interpreters, The, Volume 1 State University of New York Press, 30.06.1984 p. 131

ในหนังสือ Haba'ik fi akhbar al-mala'ik อัสซุยูตีรายงานถึงฮะดีษที่ว่า หลังข้อพิพาทในโองการนั้น เหล่าทูตสวรรค์ได้ท้ากับพระผู้เป็นเจ้าว่าตนเชื่อฟังต่อพระองค์มากกว่าลูกหลานอะดัม จากนั้นพระผู้เป็นเจ้าทรงขอให้เลือกทูตสวรรค์สองตนจากกลุ่มนั้นเพื่อลงมายังโลกและถูกทดสอบBurge, Stephen. Angels in Islam: Jalal al-Din al-Suyuti's al-Haba'ik fi akhbar al-mala'ik. Routledge, 2015. p. 286

 คำวิจารณ์ 
 ทางประวัติศาสตร์ 
แม้ว่าอัลกุรอานไม่ได้เรียกทูตสวรรค์คู่นี้ว่า ตกสวรรค์ แบบเปิดเผย แต่ในบริบทถือว่าเป็นเรื่องจริง เรื่องราวนี้มีความคล้ายคลึงกับทูตสวรรค์ผู้บริสุทธิ์ ที่มีการกล่าวถึงในธรรมเนียมพระวิหารที่สองและสะท้อนความเชื่อของชาวคริสต์ยุคต้น อย่างไรก็ตาม ส่วนที่โดดเด่นที่สุดของเรื่องราวอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของธรรมเนียมอิสลามและไม่สะท้อนถึงสองความเชื่อก่อนหน้า คือ แก่นเรื่องในด้านความประหลาดใจของเหล่าทูตสวรรค์ต่อความชั่วร้ายของมนุษย์ เรื่องราวนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับการก่อกบฏของทูตสวรรค์หรือบาปกำเนิด แต่เกี่ยวกับความยากลำบากของการเป็นมนุษย์ และอัลกุรอานระบุไว้ว่า ทูตสวรรค์เหล่านี้ "ส่งลงมา" โดยพระผู้เป็นเจ้าDye, Guillaume. Early Islam: the sectarian milieu of late Antiquity?. Éditions de l'Université de Bruxelles, 2023. 

ชื่อ "ฮารูต" และ "มารูต" ไม่ได้มีต้นตอจากความเชื่อแบบเซมิติก แต่มีความคล้ายคลึงทางนิรุตศาสตร์กับคำว่า Haurvatat และ Ameretat Amesha Spenta สองตนจากศาสนาโซโรอัสเตอร์Bürgel, J. Christoph. "Zoroastrianism as viewed in medieval Islamic sources." Muslim Perceptions of Other Religions (1999): 202-212. Georges Dumézil เสนอแนะว่าเรื่องราวนี้มีความคล้ายคลึงกันเรื่องราวในมหาภารตะอย่างใกล้ชิดBurge, Stephen. Angels in Islam: Jalal al-Din al-Suyuti's al-Haba'ik fi akhbar al-mala'ik. Routledge, 2015. p. 89

 ทางเทววิทยา