wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# คติบอยชุก
คติบอยชุก (Boychukism) เป็นปรากฏการณ์ทางศิลปะและวัฒนธรรมในประวัติศาสตร์ศิลปะยูเครนระหว่างทศวรรษ 1910 ถึงทศวรรษ 1930 มีลักษณะเด่นคือรูปแบบ "มอนิวเมนทัล-สังเคราะห์" (monumental-synthetic style) คติบอยชุกถือเป็นหนึ่งในรูปแบบศิลปะที่มีต้นกำเนิดในยูเครน เกิดจากการผสมผสานศิลปะพื้นถิ่นยูเครน, ศิลปะแบบโบสถ์ไบแซนไทน์ และเรอแนซ็องส์ดั้งเดิม ชื่อของรูปแบบศิลปะนี้ได้มาจากมือคัยลอ บอยชุก ศิลปินกราฟิกและมอนิวเมนทัลลิสต์

 ศิลปะไบแซนไทน์ใหม่ 
ศิลปินยุโรปในเวลานั้นเช่น ปาโบล ปิกาโซ, ออแลกซันดร์ อาร์คือแปนกอ และกาซือมือร์ มาแลวึช ล้วนมีความเข้าใจต่อความสัมพันธ์ระหว่างธรรมชาติเชิงจิตวิญญาณ (spiritual nature) ของวัฒนธรรมโบราณกับการตีความอย่างลื่นไหล (language of its plasticity) ศิลปินคติบอยชุกมีลัทธิไบแซนไทน์และศิลปะไร้มายายูเครนเป็นหมุดหมายทางศิลปะ

ในปี 1909 บอยชุกตั้งสตูดิโอศิลปะไบแซนไทน์ใหม่ (Neo-Byzantine art) ในปารีส ถือเป็นจุดเริ่มต้นของศิลปะขบวนการนี้ ศิลปินมีความมุ่งมั่นที่จะฟื้นฟูศิลปะยูเครนบนพื้นฐานของความสำเร็จที่ศิลปะไบแซนไทน์กับรุสเคียฟมี ศิลปินคติบอยชุกเชี่ยวชาญด้านการลงสีแบบ อัลเฟรสโก และ อัลเซกโก ซึ่งก็คือการลงสีโดยใช้สีแห้งและเปียก (ตามลำดับ) ผสมกับไข

ในฝรั่งเศสเรียกขบวนการศิลปะใหม่นี้ว่า Renovation Byzantine ("ไบแซนไทน์บูรณะ") และต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อมอนิวเมนทัลลิสต์แบบยูเครน (Ukrainian monumentalism) และคติบอยชุก 
+190px190pxโมเสกภาพนักบุญยอห์น โดยมือคัยลอ บอยชุก (1910)"Harvest" โดยมือคัยลอ บอยชุก (ทศวรรษ 1910)

 มอนิวเมนทัลลิสม์แบบยูเครน 
เป็นเวลานับสิบปีหลัง Renovation Byzantine ริเริ่มขึ้น ขบวนการทางศิลปะนี้จึงเปลี่ยนมาเป็นมอนิวเมนทัลลิสม์แบบยูเครน (Ukrainian monumentalism)  สถาบันศิลปะแห่งรัฐยูเครนก่อตั้งขึ้นในเดือนธันวาคม 1917 และกลายมาเป็นศูนย์กลางของลัทธิมอนิวเมนทัล

ลักษณะเด่นร่วมของคติบอยชุกคือการใช้สีฝุ่นแทนการใช้น้ำมัน ซึ่งถือเป็นการกลับไปสู่วิธีการผลิตงานตามแบบโบราณและเป็นซิงคริทิสม์ของรูปแบบศิลปะนี้

ในทศวรรษ 1920 คติบอยชุกเริ่มแตกแขนงออกเป็นขบวนการศิลปะย่อย ๆ เฉพาะบุคคล เช่น ซอฟียา นาแลปึนสกา-บอยชุก และอีวัน ปาดัลกา ในสายศิลปะกราฟิก, วาซึล แซดเลียร์, ออกซานา เปาแลนกอ และแซร์ฮีย์ กอลอส ในสายออกแบบอุตสาหกรรม และฮรือฮอรีย์ กอมาร์ ในสายจิตรกรรม

 การกดขี่ 
หลักการทางอุดมคติและทางศิลปะของคติบอยชุกเข้ากันไม่ได้กับเฟรมเวิร์กหลักของ "ศิลปะโซเวียต" ซึ่งนำไปสู่การกล่าวหาจากเจ้าหน้าที่โซเวียตว่าเป็นการบิดเบือนภาพของความเป็นจริงในสหภาพโซเวียต ในช่วงเปลี่ยนผ่านของทศวรรษ 1920 กับ 1930 การเขียนภาพในท้องเรื่องชาวไร่ชาวนาตามคติบอยชุกถูกกล่าวหาว่าเป็นการผลิตองค์ประกอบของกระฎุมพี-กูลาก (bourgeois-kulak element), ความเป็นชาตินิยม และฟอร์มัลลิสม์ (formalism)

งานเขียนสาธารณะขนาดใหญ่โตทั้งหมดตามคติบอยชุกถูกทำลายในสมัยโซเวียต คงเหลือเพียงภาพร่างบางส่วนเท่านั้น

 ระเบียงภาพ
# เรือนจำอีซอเลียตซียา
ที่ตั้งของอดีตหอศิลป์และโรงงาน อีซอเลียตซียา (นิยมถอดเป็นอักษรโรมันว่า Izolyatsia) ถูกนำมาใช้เป็นเรือนจำในดอแนตสก์ ประเทศยูเครน ตั้งขึ้นหลังเมืองถูกกองทัพรัสเซียเข้ายึดครองในปี 2014 เรือนจำตั้งขึ้นหลังตัวแทนของสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์เข้ายึดครองพื้นที่ของมูลนิธิศิลปะอีซอเลียตซียา (Izolyatsia Arts Foundation) และเปลี่ยนมาใช้เป็นพื้นที่ปิดสำหรับกระทรวงความมั่นคงของรัฐ (State Security Ministry) ที่ซึ่งถูกนำมาใช้งานสำหรับเป็นลานฝึกนักรบของสาธารณรัฐฯ และเป็นโรงเก็บอาวุธยุทโธปกรณ์และยานพาหนะ สถานะของเรือนจำนั้นเป็นความลับ เนื่องจากผู้ถูกคุมขังมาจากการตัดสินที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายโดยศาลของสาธารณรัฐฯ และปราศจากการตรวจสอบอย่างถี่ถ้วน มีหลายกรณีที่เป็นที่ประจักษ์ว่าผู้ถูกคุมขังที่นี่ถูกทรมานให้สารภาพ

ประวัติศาสตร์
อาคารสร้างขึ้นในปี 1955 เพื่อเป็นโรงงาน ก่อนจะปิดตัวลงในปี 1990 ในปี 2010 ถึง 2014 มูลนิธิอิโซลียัตซีอาเข้าใช้งานพื้นที่ ชื่อนี้มาจากชื่อเดิมของโรงงานซึ่งแปลว่า "ฉนวน" อันมาจากผลิตภัณฑ์พวกฉนวนที่โรงงานเคยผลิต ในอีกแง่หนึ่ง คำนี้ยังอาจหมายถึง "การแยกอยู่โดดเดี่ยว" (isolation) ก็ได้

นักโทษที่มีชื่อเสียง
ข้อมูลจากปี 2014 พบว่าเรือนจำมีนักโทษมากกว่า 100 คน นักโทษที่มีชื่อเสียงที่ถูกคุมขังที่นี่เช่น Valentina Buchok, Galina Gaeva, Stanislav Aseyev เป็นต้น

 สื่อสร้างสรรค์ 
 2018: รวมเรียงความโดย Stanislav Aseyev, V іzolyatsiï (In isolation).
 2020: ภาพยนตร์สารคดี Kontstabir "Izoliatsiia" (ค่ายกักกันอีซอเลียตซียา) ผลงานกำกับโดย Sergii Ivanov
# พระเจ้าคาร์ลที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
พระเจ้าคาร์ลที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (6 มีนาคม ค.ศ. 1823 – 6 ตุลาคม ค.ศ. 1891) เป็นกษัตริย์แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ตั้งแต่วันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1864 จนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 1891

 พระราชประวัติ 
พระเจ้าคาร์ลพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1823 ที่ชตุทการ์ท เป็นพระราชโอรสของกษัตริย์วิลเฮ็ล์มที่ 1 และพระมเหสีพระองค์ที่สามเพาลีเนอ เทเรซาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ในฐานะพระราชโอรสองค์โตของกษัตริย์ พระองค์ได้รับตำแหน่งมกุฎราชกุมารแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระองค์ทรงศึกษาที่เบอร์ลินและทือบิงเงิน

 การอภิเษกสมรสและราชาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค 
เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1846 พระเจ้าคาร์ลได้อภิเษกสมรสกับแกรนด์ดัชเชสโอลกา นีคะลายีฟนา แห่งรัสเซีย ธิดาของซาร์นิโคลัสที่ 1 และชาร์ล็อทเทอแห่งปรัสเซีย (ชาร์ล็อทเทอเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งปรัสเซียและลูอีเซอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ ; พระองค์ใช้ชื่ออเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาในการอภิเษกสมรสในราชวงศ์รัสเซีย) พระเจ้าคาร์ลขึ้นครองบัลลังก์เวือร์ทเทิมแบร์คเมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1864

200px|thumb|สมเด็จพระราชินีโอลกาและพระเจ้าคาร์ลที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ค.ศ. 1860

ทั้งคู่ไม่มีพระราชบุตร อาจเป็นเพราะการรักร่วมเพศของพระเจ้าคาร์ลSabine Thomsen. Die württembergischen Königinnen. Charlotte Mathilde, Katharina, Pauline, Olga, Charlotte – ihr Leben und Wirken [The Queens of Wuerttemberg: Charlotte Matilde, Katharina, Pauline, Olga, Charlotte – Their Lives and Legacies]. Silberburg-Verlag, 2006. . พระเจ้าคาร์ลกลายเป็นเป้าหมายของเรื่องอื้อฉาวหลายครั้งเนื่องจากความใกล้ชิดกับผู้ชายหลายคน โดยเรื่องอื้อฉาวที่สุดเป็นความสัมพันธ์กับชาวอเมริกัน ชาร์ลส์ วูดค็อก อดีตมหาดเล็กที่พระเจ้าคาร์ลพระราชทานเลื่อนตำแหน่งให้เป็นบารอนใน ค.ศ. 1888 พระเจ้าคาร์ลและชาร์ลส์กลายเป็นคู่ที่แยกกันไม่ออก ทั้งปรากฏพระองค์/ตัวพร้อมกันในที่สาธารณะ ฉลองพระองค์/แต่งตัวเหมือนกัน เสียงติฉินส่งผลให้พระเจ้าคาร์ลต้องละทิ้งบุคคลที่พระองค์โปรดปราน โดยวูดค็อกได้เดินทางกลับอเมริกา และพระเจ้าคาร์ลทรงมีสัมพันธ์ใหม่ในอีกหลายปีต่อมากับวิลเฮ็ล์ม เกอร์ค ผู้อำนวยการด้านเทคนิคของโรงละครหลวง

ในปี 1870 สมเด็จพระราชินีโอลกา และพระเจ้าคาร์ล รับเลี้ยงเวรา คอนสแตนตินอฟนา พระภาคิไนยของสมเด็จพระราชินีโอลกา ซึ่งเป็นพระธิดาของแกรนด์ดยุกคอนสแตนติน พระอนุชาของพระองค์

 การเมือง 
พระองค์ทรงเข้าข้างออสเตรียในสงครามออสโตร-ปรัสเซีย ค.ศ. 1866 แต่หลังจากการรบที่ซาโดวาได้บรรลุสนธิสัญญาลับทางทหารกับปรัสเซีย และเข้าร่วมในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียน ค.ศ. 1870–'71 และทรงนำเวือร์ทเทิมแบร์คเข้าร่วมกับจักรวรรดิเยอรมันใหม่ ในช่วงปลายปี 1870

พระองค์เสด็จสวรรคตโดยไม่มีพระราชบุตรในชตุทการ์ทเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1891 และผู้สืบราชบัลลังก์กษัตริย์แห่งเวือร์ทเทิมแบร์คได้แก่พระโอรสของพระภคินีของพระองค์คือวิลเฮ็ล์มที่ 2 พระศพของพระองค์ถูกฝังพร้อมกับของพระมเหสีในปราสาทเก่าในชตุทการ์ท
# แผนโค่นจอมกษัตริย์
แผนโค่นจอมกษัตริย์  เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2014 ที่สร้างจากเหตุการณ์จริงในความพยายามลอบปลงพระชนม์พระเจ้าช็องโจ ซึ่งพระเจ้าช็องโจ รับบทโดย ฮย็อน บิน โดยเป็นการแสดงภาพยนตร์ย้อนยุคครั้งแรกของเขาและเป็นงานแสดงชิ้นแรกหลังจากปลดประจำการจากการรับราชการทหาร

พระเจ้าช็องโจ (1752-1800) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 22 ของราชวงศ์โชซ็อน มีพระสมัญญาว่า "ราชาแห่งความโชคร้าย" เมื่อพระชนมายุได้ 10 พรรษา พระเจ้าช็องโจ ได้เห็นการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายรัชทายาทซาโด (พระราชบิดา) ผู้ซึ่งถูกสำเร็จโทษตามพระบรมราชโองการที่ออกโดยพระเจ้าย็องโจ พระอัยกา (ปู่) ของพระองค์ ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ พระเจ้าช็องโจอยู่ท่ามกลางความขัดแย้งระหว่างกลุ่มโนรน และโซรน และรอดชีวิตจากการพยายามลอบปลงพระชนม์เจ็ดครั้งในปีแรก

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากความพยายามลอบปลงพระชนม์พระเจ้าช็องโจ (Jeongyuyeokbyeon) โดยฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองของพระองค์ในปี ค.ศ. 1777 ซึ่งเป็นปีแรกของพระองค์ในฐานะกษัตริย์ ภาพยนตร์เรื่องนี้แสดงให้เห็นถึง 24 ชั่วโมงในเหตุการณ์พยายามลอบปลงพระชนม์พระเจ้าช็องโจ และผู้คนรอบข้างของพระองค์

เป็นภาพยนตร์เปิดตัวของผู้กำกับ อี แจ-คยู; ก่อนหน้านี้เขาเคยกำกับละครโทรทัศน์เรื่อง Damo (2003), Fashion 70's (2005), Beethoven Virus (2008) และ รักยิ่งใหญ่...หัวใจเพื่อเธอ (2012) รวมถึงภาพยนตร์ออนไลน์เรื่อง The Influence (2010)

 เนื้อเรื่อง 
ในปี ค.ศ. 1777 หนึ่งปีหลังจากที่พระองค์เริ่มครองราชย์ พระเจ้าช็องโจได้ใช้ชีวิตในพระราชวังที่เต็มไปด้วยอันตรายท่ามกลางการต่อต้านและภัยคุกคามจากคนรอบข้าง พระเจ้าช็องโจเป็นคนใจเย็นและมีน้ำใจแต่พระองค์ก็เป็นคนน่ากล้ว คนเดียวที่พระองค์ไว้วางพระทัยคือ คัปซู ข้าราชบริพารที่ซื่อสัตย์ของพระองค์ซึ่งถูกเรียกว่า เงาของกษัตริย์

เมื่อคัปซูยังเด็ก เขาถูกขายให้กับชายชื่อ กวังแบ็ก ผู้ซึ่งฝึกเด็กกำพร้าให้กลายเป็นมือสังหารมืออาชีพ คัปซูเป็นเพื่อนกับ อึลซู เด็กกำพร้าอีกคนที่อายุน้อยกว่าเขาไม่กี่ปี เมื่อกวังแบ็กได้รับคำสั่งให้มอบเด็กคนหนึ่งของเขาให้เป็นขันทีในราชสำนัก เขาขอให้คัปซูและอึลซูเล่นเกมเป่ายิ้งฉุบ คัปซูจงใจแพ้เกมนี้เพื่อปกป้องอึลซู ดังนั้น คัปซูจึงถูกตอนและส่งไปยังพระราชวัง ที่นั่นเขาได้พบกับเจ้าชายอี-ซาน ในขณะเดียวกัน อึลซูยังคงฝึกฝนอย่างหนักและเติบโตขึ้นมาในฐานะนักฆ่าที่ไร้ความปราณี

หลายปีต่อมา อึลซู ปัจจุบันได้เป็นสมาชิกของกลุ่มนักฆ่าลับที่อันตรายที่สุด ได้รับคำสั่งให้ปลงพระชนม์พระเจ้าช็องโจภายใน 24 ชั่วโมง เขาเริ่มแทรกซึมเข้าไปในวัง เขาได้ตกหลุมรัก วอลฮเย กุงเนียว (หรือสาวใช้ในราชสำนัก) ขณะนั้นพระนางฮเยกย็องพระราชมารดาของพระเจ้าช็องโจอยู่ท่ามกลางความขัดแย้งกับพระนางช็องซุนอดีตพระมเหสีของพระเจ้าย็องโจ ในขณะเดียวกัน คัปซูสารภาพอดีตอันดำมืดของเขากับพระเจ้าช็องโจและสาบานว่าจะปกป้องพระองค์

 นักแสดง 
 ฮย็อน บิน รับบทเป็น พระเจ้าช็องโจ
 กู ซึง-ฮย็อน รับบทเป็น พระเจ้าช็องโจ วัยเด็ก
 ช็อง แจ-ย็อง รับบทเป็น คัปซู/ซัง-แช็ก
นักฆ่าที่ถูกส่งไปปลงพระชนม์กษัตริย์โดยปลอมตัวเป็นขันที แต่เขากลับเชื่อว่าพระเจ้าช็องโจเหมาะสมที่จะปกครองแผ่นดิน
# สหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป
สหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป (,EBU; ,UER) เป็นองค์กรเครือข่ายการแพร่ภาพกระจายเสียงสาธารณะ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950 มีสมาชิกสามัญ 112 องค์กร จาก 55 ประเทศ และสมาชิกสมทบอีก 31 องค์กร จาก 20 ประเทศ โดยสหภาพมีชื่อเสียงจากการจัดการประกวดเพลงยูโรวิชัน
 ดูเพิ่ม 
 การประกวดเพลงยูโรวิชัน
 ยูโรวิชัน (เครือข่าย)
# อาเมะ โนะ อูซูเมะ
อาเมะ-โนะ-อูซูเมะ-โนะ-มิโกโตะ  เป็นเทพีแห่งรุ่งอรุณ ความรื่นเริง การทำสมาธิ และศิลปะในลัทธิชินโตของประเทศญี่ปุ่น และเป็นภรรยาของเทพซารูตาฮิโกะ โอกามิ  เป็นเทพีที่มีชื่อเสียงจากความเกี่ยวข้องกับเรื่องราวการหลบซ่อนตัวของอามาเตราซุ โอมิกามิ เทพีแห่งดวงอาทิตย์ ชื่อของพระนางยังเรียกได้อีกชื่อเป็น อามะ-โนะ-อูซูเมะ และยังมีอีกชื่อว่า โอมินาโมนะ-โนะ-โอกามิ  เทพแห่งอินาริ  ซึ่งอาจจะมีที่มาจากความสัมพันธ์กับสามีของพระนาง

 ตำนาน 
 อามาเตราซุและถ้ำ 
left|thumb| อูซูเมะร่ายรำเพื่อล่อให้อามาเตราซุออกมาจากถ้ำ

เทพแห่งพายุซูซาโนโอะ น้องชายของเทพีอามาเตราซุ ได้ทำลายทุ่งนาของอามาเตราซุ ถลกหนังม้าขว้างไปที่เครื่องทอผ้าของพระนาง และสังหารหญิงรับใช้คนหนึ่งของพระนางอย่างโหดเหี้ยมเนื่องจากการวิวาทระหว่างทั้งสอง ฝ่ายเทพีอามาเตราซุโกรธมากและหนีไปหลบในถ้ำหินสวรรค์ อามะ-โนะ-อิวาโตะ โลกที่ไร้แสงสว่างจากดวงอาทิตย์พลันมืดมิดและเหล่าทวยเทพก็ไม่สามารถเกลี้ยกล่อมอามาเตราซุให้ออกจากที่ซ่อนได้

เทพีอูซูเมะผู้เฉลียวฉลาดจึงคว่ำถังน้ำใกล้ทางเข้าถ้ำและเริ่มร่ายรำบนนั้น ฉีกอาภรณ์ของพระนางออกต่อหน้าเทพองค์อื่น ๆ เหล่าเทพเห็นว่าตลกมากก็หัวเราะเสียงดัง ว่ากันว่าการร่ายรำนี้เป็นการริเริ่มของระบำคางูระ อันเป็นการร่ายรำในพิธีกรรมของญี่ปุ่น

เทพีอูซูเมะแขวนกระจกสัมฤทธิ์และมณีหยกขัดเงาที่งดงาม ฝ่ายเทพีอามาเตราซุได้ยินเสียงรื่นเริงด้านนอกจึงมองออกไปเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อพระนางเปิดถ้ำก็เห็นมณีและเงาสะท้อนอันงดงามของพระนางบนกระจกที่เทพีอูซูเมะแขวนไว้บนต้นไม้ จึงค่อย ๆ เดินออกมาจากที่ซ่อนของพระนาง

ในขณะเดียวกัน เทพอาเมะ-โนะ-ทาจิการาโอะ-โนะ-มิโกโตะก็รีบเข้าไปปิดถ้ำที่อยู่ด้านหลังหลังพระนางเพื่อไม่ให้พระนางหนีกลับเข้าไปหลบข้างในได้อีก เทพอีกองค์ผูกเชือกวิเศษชิเมนาวะไว้ตรงทางเข้าถ้ำ เทพอาเมะ-โนะ-โคยาเนะ-โนะ-มิโกโตะและเทพอาเมะ-โนะ-ฟูโตดามะ-โนะ-มิโกโตะได้ขอร้องให้เทพีอามาเตราซุกลับมาเข้าร่วมกับเหล่าเทพอีกครั้ง พระนางตกลงและแสงสว่างก็กลับคืนสู่โลก

 อูซูเมะและซารูตาฮิโกะ 
thumb|เทพซารูตาฮิโกะ (ซ้าย) และเทพีอูซูเมะ (ขวา)
เทพอามาเตราซุสั่งให้เทพีอูซูเมะร่วมเดินทางไปส่งนินิงิ หลานชายของพระนางในการเดินทางมายังโลก ขบวนมุ่งหน้าไปที่อาเมะ-โนะ-อูกิฮาชิ ("สะพานลอยแห่งสวรรค์") เพื่อที่จะมุ่งหน้าไปยังโลก แต่เทพซารูตาฮิโกะขวางไว้ อูซูเมะเข้ามาหาและเกลี้ยกล่อมให้ซารูตาฮิโกะเปิดทางให้นินิงิผ่าน ในเรื่องเล่ากระแสอื่น อูซูเมะได้เข้าไปเกี้ยวพาราสีซารูตาฮิโกะ

ต่อมาอูซูเมะและซารูตาฮิโกะแต่งงานกัน ทั้งคู่เป็นต้นตระกูลของตระกูลซารูเมะ  

 การสักการะ 
left|thumb|254x254px| แผ่นจารึกที่ศาลเจ้าอาเมะ-โนะ-อูซูเมะ เมืองทากาจิโฮะ
ปัจจุบันยังมีการสักการะเทพีอาเมะ-โนะอูซูเมะในฐานะเทพในลัทธิชินโต

มีศาลเจ้าหลายแห่งที่สร้างอุทิศให้กับเทพีอูซูเมะ เช่น ศาลเจ้าชิโยะ ศาลเจ้าสึบากิแห่งอเมริกา และศาลเจ้าสึบากิ

 ความคล้ายคลึงกับศาสนาพราหมณ์ 
นักนิรุกติศาสตร์ไมเคิล วิตเซลกล่าวว่าอูซูเมะมีความเกี่ยวข้องอย่างมากกับอุษาเทวี เทพีของศาสนาพราหมณ์ ซึ่งมีต้นแบบมาจากเทพี Hausos   ในเทพปรณัมของโปรโต-อินโด-ยูโรเปียน เทพีทั้งสององค์มีความคล้ายคลึงในหลายแง่มุม เช่น ถ้ำ (วลา/อิวาโตะ) และการเผยหน้าอกอันเป็นสัญลักษณ์ของมิตรภาพ วิตเซลเสนอว่าศาสนาญี่ปุ่นและศาสนาพราหมณ์มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดมากกว่าเมื่อเทียบกับเทพปรณัมอื่นในกลุ่มที่วิตเซลเรียกว่า Laurasian mythology และที่มาของเทพปรณัมทั้งสองอาจสืบย้อนไปถึงยุคอินโด-อิหร่านเมื่อราว 2000 ปีก่อนคริสตกาล และทำให้เทพีอูซูเมะมีความคล้ายคลึงกับเทพีอีออสในเทพปรณัมกรีกและออโรราในเทพปรณัมโรมัน
# อัชชะบัก
อัชชะบัก (,) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์เคิร์ดที่อาศัยอยู่ทางตะวันออกของโมซูล ประเทศอิรัก ต้นกำเนิดของกลุ่มชนนี้ยังเป็นที่พิพาท และนักวิชาการบางส่วนถือว่าเป็นชาวเคิร์ด พวกเขาพูดภาษาชะบักและอาศัยอยู่ในชุมชนทางศาสนา (ta'ifa) แถวบริเวณที่ราบนิเนเวห์ บรรพบุรุษของชาวอัชชะบักเป็นผู้ติดตามของคณะแซแฟวีเย ซึ่งก่อตั้งโดยแซฟีแอดดีน แอร์แดบีลี นักรหัสยิกชาวเคิร์กในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 คัมภีร์หลักของชาวชะบักคือBuyruk หรือ Kitab al-Manaqib (Book of Exemplary Acts) ซึ่งเขียนด้วยภาษาเติร์กเมน

Bajalan (หรือ Bajarwans), Zangana และ Dawoody ชนเผ่าเคิร์ดสามกลุ่มที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกันกับอัชชะบักมักเข้าใจผิดว่าเป็นอีชชะบัก
# อำเภอวันโด
อำเภอวันโด  เป็นอำเภอในจังหวัดช็อลลาใต้ ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งชื่อตามเกาะวันโด ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอและเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอ

 เขตการปกครอง 
thumb|เมืองวันโด

อำเภอวันโดแบ่งการปกครองออกเป็น 3 อึบ (เมือง) และ 9 มย็อน (ตำบล)

แผนที่  ทับศัพท์ไทย  ฮันกึล  ฮันจา  พื้นที่ (ตร.กม.)  ประชากร (คน)  ครัวเรือน วันโด-อึบ  완도읍  莞島邑  54.11  19,031  8,429 คึมอิล-อึบ  금일읍  金日邑  28.14   3,947  2,051 โนฮวา-อึบ  노화읍  盧花邑  31.94   5,669  2,603 คุนเว-มย็อน  군외면  郡外面  42.78  3,540  1,897 ชินจี-มย็อน  신지면  新智面  31.31   3,650  1,865 โคกึม-มย็อน  고금면  古今面  46.38  4,602  2,376 ยักซัน-มย็อน  약산면  藥山面  28.8  2,478  1,335 ช็องซัน-มย็อน  청산면  靑山面  41.88  2,514  1,373 โซอัน-มย็อน  소안면  所安面  28.37   2,745  1,338 คึมดัง-มย็อน  금당면  金塘面  14.22  1,074  553 โพกิล-มย็อน  보길면  甫吉面  32.54  2,900  1,248 แซ็งอิล-มย็อน  생일면  生日面  15.07   864  467 วันโด-กุน  완도군  莞島郡  396.13  53,014  25,535

 ภูมิอากาศ 

 เมืองแฝด 
อำเภอวันโดเป็นเมืองแฝดกับ

 เขตคังดง ประเทศเกาหลีใต้
 เขตโนว็อน ประเทศเกาหลีใต้
 เขตย็อนซู ประเทศเกาหลีใต้
 ชอนัน ประเทศเกาหลีใต้
 หรงเฉิง มณฑลชานตง ประเทศจีน
# กัษมนณัฎฐ์ นามวิโรจน์
กัษมนณัฏฐ์ นามวิโรจน์ ชื่อเล่น เอิร์ธ (เกิด 1 พฤศจิกายน 2539) เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากซีรีส์วายเรื่องบังเอิญรัก และซีรีส์เรื่องด้ายแดง

 ประวัติ 
กัษมนณัฎฐ์เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 มีส่วนสูง 174 เซนติเมตร และน้ำหนัก 56 กิโลกรัม จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันสําเร็จการศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เขายังมีความสามารถในการวาดภาพและการออกแบบ และมีแบรนด์สินค้าเป็นของตัวเองชื่อ Cieloheart 

 เข้าสู่วงการ 
เขาเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเริ่มถ่ายหนังสั้นจากนิยายวาย และเล่นซีรีส์เรื่องแรกคือ บังเอิญรัก หรือ Love by chance series  โดยเขารับบทเป็น ต้า ซึ่งเป็นตัวละครที่ผูกโยงเรื่องหลาย ๆ เรื่องเข้าด้วยกัน ตัวละครนี้สามารถเข้ามาสร้างสีสันให้ซีรีส์เรื่องนี้ได้ คาแร็คเตอร์ของ ต้า เป็นตัวละครที่เคยพบเจอกับเรื่องราวบางอย่างจนเกิดปมในใจ ทำให้มีบุคลิคที่เปลี่ยนแปลงไปจากสดใสร่างเริงเป็นซึมเศร้า เกรงกลัวบางสิ่งบางอย่าง ต่อมาแสดงซีรีส์เรื่อง ด้ายแดง (Until We Meet Again) โดยรับบท อินทัชมาทำความรู้จักกับหนุ่ม เอิร์ธ กัษมนณัฎฐ์ นามวิโรจน์ นักแสดงซีรีส์วายสุดฮ็อตwww.starupdate.com 

 ผลงาน 

 ละครซีรีส์ 
+ปีเรื่องบทบาทออกอากาศ2561Love By Chance บังเอิญรักต้าGMM25Viral จูบของเราพายไม่ระบุ2562Until We Meet Again ด้ายแดงอินทัชLINE TV2563A Chance To Love บังเอิญรัก 2ต้าWeTV7 Project ตอน Would You Be My LoveโอโซนiQIYI2565เสน่หาสตอรี่ Season 4 ตอน ถนนสายเสน่หาเอ็มAISPLAYMy Only 12% ลุ้นรัก 12%ซีอิ๊ว3HD2567Beating Again ขยับหัวใจมาใส่จังหวะเฟมัสThai PBSFourever You Project เพราะรักนำทางอิสเตอร์จีเอ็มเอ็ม 25

 เพลง 
ปี พ.ศ.เพลงหมายเหตุสังกัด2563เพลง โชคดีแค่ไหนOst.Until we meet again ด้ายแดง ร่วมกับนักแสดงซีรีส์ด้ายแดงStudio Wabi Sabi2564เพลง Would you be my love ?7songs 7project  ร่วมกับพงศภัค อุดมโภชน์2566เพลง 0% ศูนย์เปอร์เซ็นต์OST.My Only 12% ร่วมกับพงศภัค อุดมโภชน์2567เพลง คืนนิรันดร์ (FOREVER NIGHT) OST. FOUREVER YOU เพราะรักนำทาง ร่วมกับพลวิชญ์ เกตุประภากร

 แหล่งข้อมูลอื่น
# ประธานาธิบดีอิตาลี
ประธานาธิบดีอิตาลี หรือ ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอิตาลี  เป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศอิตาลี เป็นตัวแทนของความสามัคคีของคนในชาติ และเป็นผู้รับประกันว่าการบริหารประเทศจะต้องปฏิบัติภายใต้รัฐธรรมนูญ ประธานาธิบดีเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพอิตาลีและเป็นประธานสภาสูงของตุลาการ วาระการดำรงตำแหน่งมีระยะเวลา 7 ปี ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนปัจจุบันคืออดีตผู้พิพากษาศาลรัฐธรรมนูญ แซร์โจ มัตตาเรลลา ได้รับเลือกตั้งเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2558 และได้รับเลือกอีกครั้งเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2565
# เทาเจียด
เทาเจียด (เสียชีวิต ค.ศ. 181) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉา เจี๋ย  ชื่อรอง ฮั่นเฟิง   เป็นขันทีราชสำนักและขุนนางชาวจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เทาเจียดขึ้นมามีอำนาจในรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้ (ฮั่นหลิงตี้; ครองราชย์ ค.ศ.168–189) มีส่วนร่วมในการต่อสู้แย่งชิงอำนาจกับฝ่ายตรงข้ามที่นำโดยเตาบู (โต้ว อู่) และตันผวน (เฉิน ฝัน) ในรัชสมัยของพระเจ้าฮวนเต้ (ฮันหฺวันตี้; ครองราชย์ ค.ศ. 146–168) และต้นรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้ ต่อมาเฝิงฝาง ลูกเขยของเทาเจียดกลายเป็นหนึ่งใน 8 นายกองพันของกองทัพอุทยานตะวันตก

ในช่วงต้นของนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง สามก๊ก ที่ประพันธ์ในศตวรรษที่ 14 เทาเจียดได้รับการระบุให้เป็นขันทีคนหนึ่งในกลุ่มสิบขันที แม้ว่าตามประวัติศาสตร์จริงแล้วเทาเจียดไม่ได้เป็นสมาชิกของกลุ่มสิบขันที

 ประวัติ 
เฉาเจี๋ยเริ่มทำรับราชการในตำแหน่งเสี่ยวหฺวังเหมิน  เมื่อต้นรัชสมัย จักรพรรดิฮั่นชุ่นตี้ (ครองราชย์ ค.ศ. 125–144) ต่อมาเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นจงฉางชื่อ  ในรัชสมัยพระเจ้าฮวนเต้ (ครองราชย์ ค.ศ. 146–168) เทาเจียดยังได้รับการแต่งตั้งให้ตำแหน่งเฟิ่งเชอตูเว่ย์  หรือนายกองรถม้า

ในปี ค.ศ. 168 เทาเจียดได้รับบรรดาศักดิ์เซียงโหฺวแห่งเตียงฮัน (ฉางอันเซียงโหว) จากความชอบในการมีส่วนช่วยให้พระเจ้าเลนเต้ได้ขึ้นครองราชย์ เนื่องจากเวลานั้นพระเจ้าเลนเต้ยังทรงพระเยาว์ พระพันปีหลวงเตา (โต้วไท่โฮฺ่ว; มเหสีม่ายของพระเจ้าเลนเต้), ขุนพลใหญ่เตาบู (บิดาของพระพันปีหลวงเตา) และ ราชครูตันผวนจึงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน เตาบูและตันผวนเป็นผู้นำกลุ่มขุนนางในราชสำนักที่ขัดแย้งกับกลุ่มขันทีที่มีเทาเจียดและคนอื่น ๆ เป็นตัวแทนกลุ่ม  เมื่อเทาเจียดและกลุ่มขันทีได้ยินว่าฝ่ายเตาบูและตันผวนวางแผนกำจัดพวกตน เทาเจียดและกลุ่มขันทีจึงกระทำรัฐประหารยึดอำนาจฝ่ายตรงข้ามด้วยความช่วยเหลือของหวัง ฝู่  จู ยฺหวี่  ก้ง ผู่ , จาง เลี่ยง  และคนอื่น ๆ เตาบูและตันผวนถูกจับและถูกประหารชีวิต  ในขณะที่พระพันปีหลวงเตาถูกกักบริเวณ หลังการรัฐประหาร เทาเจียดได้เลื่อนตำแหน่งเป็น “เสนาบดีราชองครักษ์แห่งตำหนักฉางเล่อ” (ฉางเล่อเว่ย์เว่ย์) นอกจากนี้ยังได้บรรดาศักดิ์เป็น "โหฺวแห่งยีหยง" (ยวี่หยางโหฺว) พร้อมได้กินส่วย 3,000 ครัวเรือน พันธมิตรที่ร่วมกับเทาเจียดในการทำรัฐประหารก็ได้รับบรรดาศักดิ์โหฺวและเกียรติยศอื่น ๆ จากพระเจ้าเลนเต้

ในปี ค.ศ. 169 เทาเจียดได้รับตำแหน่งเป็นจงฉางชื่อ  อีกครั้ง ไม่นานหลังจากนั้น เทาเจียดได้รับการแต่งตั้งเป็นต้าฉางชิว  หรือมหาดเล็กผู้รับใช้จักรพรรดินี ในปี ค.ศ. 172 เมื่อพระพันปีหลวงเตาสิ้นพระชนม์ระหว่างถูกกักบริเวณ เทาเจียดและหวัง ฝู่ทูลโน้มน้าวพระเจ้าเลนเต้ให้จัดพิธีศพของพระพันปีหลวงเตาเยี่ยงพิธีศพของพระสนมทั่วไปแทนที่จะจัดพิธีศพให้เหมาะกับสถานภาพ และไม่ให้ฝังพระศพด้วยกับพระบรมศพของพระเจ้าฮวนเต้ แต่ความพยายามทูลโน้มน้าวของทั้งคู่ไม่สำเร็จ เพราะขุนนางสองคนคือ เฉินฉิว  เสนาบดีตุลาการ (ถิงเว่ย์) และหลี่ เสียน  เสนาบดีกลาโหม (ไท่เว่ย์) ทูลโน้มน้าวพระเจ้าเลนเต้ให้จัดพิธีศพของพระพันปีหลวงเตาเยี่ยงพิธีศพของพระพันปีหลวงและให้ฝังพระศพด้วยกันกับพระเจ้าฮวนเต้  ในปีเดียวกันนั้น เทาเจียด หวัง ฝู่ และคนอื่น ๆ ใส่ร้ายหลิว คุย  อ๋องแห่งปุดไฮ (ปั๋วไห่หฺวัง) และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าฮวนเต้ว่าเป็นกบฏ ต่อมาหลิว คุยฆ่าตัวตายในคุก พระเจ้าเลนเต้บำเหน็จรางวัลให้เทาเจียดและหวัง ฝู่ที่เปิดเผย "การเป็นกบฏ" ของหลิว คุย โดยให้เพิ่มจำนวนครัวเรือนที่เรียกเก็บส่วย ญาติ ๆ ของทั้งคู่ก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางในราชสำนักฮั่น 

ในปี ค.ศ. 179 เทาเจียดได้เลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ (ชั่งชูลิ่ง) เทาเจียดเสียชีวิตในปี ค.ศ. 181 และได้รับการแต่งตั้งย้อนหลังให้เป็นขุนพลทหารม้าและรถศึก (เชอฉีเจียงจฺวิน)
# คริสตจักรออร์ทอดอกซ์แห่งยูเครน
คริสตจักรออร์ทอดอกซ์แห่งยูเครน (, ; OCU) เป็นคริสตจักรหนึ่งของอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ที่มีการยอมรับสถานะออโทเซฟาลีโดยบางคริสตจักร และมีอาณาเขตหลักคือประเทศยูเครน ข้อมูลจากเดือนธันวาคม 2019 ระบุจำนวนสังฆมณฑลทั้งหมดภายใต้ OCU อยู๋ที่ 44 สังฆมณฑล

การจัดตั้งและการยอมรับสถานะออโทเซฟาลีของ OCU โดยคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ออโทเซฟาลีอื่นได้รับการตอต้านและมีความพยายามจะกดให้คริสตจักรอยู่ภายใต้คริสตจักรออร์ทอดอกซ์รัสเซีย (อัครบิดรมอสโก) และรัฐบาลรัสเซีย

 หมายเหตุ
# แม่น้ำวาตาราเซะ
แม่น้ำวาตาราเซะ  เป็นแม่น้ำสายสําคัญทางตอนเหนือของภูมิภาคคันโต ประเทศญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในลำน้ำสาขาของแม่น้ำโทเนะ มีความยาว 106.7 กิโลเมตร (66.3 ไมล์) ครอบคลุมพื้นที่การระบายน้ำ 2,621 ตารางกิโลเมตร (1,012 ตารางไมล์) สายน้ำเกิดจากภูเขาซูไกในทางเหนือของเมืองนิกโก จังหวัดโทจิงิ และไหลลงสู่แม่น้ำโทเนะในเมืองโคงะ จังหวัดอิบารากิ และเมืองคาโซะ จังหวัดไซตามะ ถูกจัดเป็นแม่น้ำชั้นหนึ่งโดยรัฐบาลญี่ปุ่น 

แม้ในปัจจุบันแม่น้ำวาตาราเซะจะไหลลงสู่แม่น้ำโทเนะ แต่เมื่อในอดีตเส้นทางเดิมคือไหลลงสู่แม่น้ำเอโดะก่อนไหลลงสู่อ่าวโตเกียว เส้นทางของมันถูกเปลี่ยนหลังมีการถมที่ดินและการควบคุมน้ำท่วมที่ดำเนินการโดยโชกุนโทกูงาวะในศตวรรษที่ 17 และ 18
# อารามโดมทองนักบุญมีคาเอล
อารามโดมทองนักบุญมีคาเอล (, ; St. Michael's Golden-Domed Monastery) เป็นอารามในเคียฟ เมืองหลวงของประเทศยูเครน อารามตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำนีเปอร์ติดกับทางตะวันออกเฉียงเหนือของอาสนวิหารนักบุญโซเฟียในย่านปอดิล

อรามสร้างขึ้นครั้งแรกในยุคกลางโดยสเวียตอปอลก์ที่ 2 ผู้นำชาวรุสเคียฟ  ภายในอารามประกอบไปด้วยอาสนวิหาร, หอฉันนักบุญยอห์นผู้สูงส่ง ซึ่งสร้างในปี 1713, ประตูเอโกโนมิก (Economic Gates) ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1760 และหอระฆังซึ่งสร้างขึ้นในระหว่างประมาณปี 1716–1719 ภายนอกของสิ่งปลูกสร้างในอารามสร้างขึ้นใหม่ตามสถาปัตยกรรมบาโรกยูเครนในศตวรรษที่ 18 ในขณะที่ด้านในยังคงเป็นสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ อาสนวิหารหลังเดิมถูกสหภาพโซเวียตทุบทำลายในทศวรรษ 1930 ภายหลังได้มีการสร้างอาสนวิหารขึ้นใหม่หลังยูเครนได้รับเอกราชในปี 1991 และเปิดให้ใช้งานในปี 1999