wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ดาวโบซอน
ดาวโบซอน (boson star) เป็นวัตถุทางดาราศาสตร์ที่อยู่ในสมมุติฐานว่าน่าจะมีตัวตนอยู่ ประกอบขึ้นจากอนุภาคโบซอน (ดาวฤกษ์ดั้งเดิมประกอบด้วยเฟอร์มิออน) การมีอยู่ของดาวฤกษ์ประเภทนี้จำเป็นต้องมีโบซอนที่เสถียรและมีมวลน้อย ปัจจุบันยังคงไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าดาวในลักษณะดังกล่าวมีอยู่จริง อย่างไรก็ตาม มีความเป็นไปได้ที่จะตรวจจับการปลดปล่อยคลื่นความโน้มถ่วง จากระบบดาวคู่ ซึ่งดาวโบซอนโคจรรอบซึ่งกันและกันอยู่

เชื่อกันว่าดาวโบซอนก่อตัวขึ้นจากการยุบตัวจากความโน้มถ่วงในช่วงแรก ๆ ของบิกแบง อย่างน้อยในทางทฤษฎี ดาวโบซอนมวลมากสามารถมีอยู่ในบริเวณศูนย์กลางดาราจักร และสมมติฐานนี้สามารถอธิบายลักษณะต่าง ๆ ที่สังเกตได้ในนิวเคลียสดาราจักรกัมมันต์ นอกจากนี้แล้ว ดาวโบซอนยังได้รับการตั้งสมมุติฐานว่าอาจจะเป็นสสารมืดด้วย
# ดาวเหล็ก
ดาวเหล็ก (iron star)野本憲一, 森正夫, 横山順一, 松原隆彦, 塩澤真人, 村山斉, 小松英一郎(監修) เป็นวัตถุท้องฟ้าในสมมุติฐานที่เชื่อว่าสามารถปรากฏขึ้นได้ในอนาคตอันไกลโพ้น เงื่อนไขเบื้องต้นสำหรับการที่ดาวแบบนี้จะเกิดขึ้นคือต้องไม่มีการสลายตัวของโปรตอน (ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2020 ยังไม่ได้รับหลักฐานที่แน่ชัดเกี่ยวกับการสลายตัวของโปรตอน) แม้ว่าจะขัดต่อผลการคาดการณ์ทางทฤษฎี แต่เรายังไม่สามารถปฏิเสธความเป็นไปได้ว่าโปรตอนเป็นอนุภาคที่เสถียร

ตามข้อสันนิษฐานของทากาฮิโกะ มัตสึบาระ (松原隆彦) ศาสตราจารย์แห่งองค์การวิจัยเครื่องเร่งอนุภาคพลังงานสูง โปรตอนเป็นอนุภาคที่ไม่มีการสลายตัว และอะตอมทั้งหมดจะเปลี่ยนเป็นเหล็กอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ในที่สุด ธาตุที่มีเลขอะตอมต่ำกว่าเหล็กจะเกิดปฏิกิริยาฟิวชันเนื่องจากปรากฏการณ์ลอดอุโมงค์ แล้วในที่สุดก็เปลี่ยนเป็นธาตุเหล็ก-56 ที่เสถียรที่สุด ธาตุที่มีเลขอะตอมสูงกว่าธาตุเหล็กจะถูกเปลี่ยนเป็นธาตุเหล็กด้วยปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชัน หรือ การสลายให้อนุภาคอัลฟา ซึ่งในท้ายที่สุดจะก่อตัวเป็นก้อนเหล็กเย็นที่มีมวลเท่ากับดาวฤกษ์

ฟรีแมน ไดซอนได้คำนวณว่าดาวเหล็กจะปรากฏในอีก 101500 ปีข้างหน้า นอกจากนี้ไดซอนยังบอกว่าในอีก  ปี ดาวเหล็กจะเปลี่ยนเป็นดาวนิวตรอนหรือหลุมดำซึ่งมีความเสถียรมากกว่า
# ดาวเคราะห์ฮีเลียม
ดาวเคราะห์ฮีเลียม (helium planet) เป็น ดาวเคราะห์ในสมมุติฐานที่สามารถเกิดขึ้นได้โดยการที่ดาวแคระขาวมวลน้อยสูญเสียมวลไป

ปกติแล้วดาวเคราะห์ยักษ์โดยทั่วไป เช่น ดาวพฤหัสบดี และ ดาวเสาร์ ส่วนใหญ่ประกอบด้วยไฮโดรเจนเป็นหลัก และมีฮีเลียมมากเป็นอันดับ 2 แต่ในดาวเคราะห์ฮีเลียมนั้นไฮโดรเจนทั้งหมดได้ถูกเผาไหม้และเปลี่ยนเป็นฮีเลียมหรือธาตุที่หนักกว่านั้นไปจนหมดสิ้นแล้ว

 ต้นกำเนิด 
ดาว AM CVn เป็นดาวแคระขาวที่มี จานพอกพูนมวลฮีเลียมเข้าสู่แกนฮีเลียม และเชื่อกันว่าเป็นระบบดาวคู่ที่อยู่ร่วมกันโดยมีการขนถ่ายมวลจากดาวฤกษ์มวลเบากว่าไปหาดาวฤกษ์มวลหนักกว่า หลังจากสูญเสียมวลส่วนใหญ่ไปแล้ว ดาวแคระขาวดวงที่เบากว่าก็จะมีมวลเข้าใกล้มวลดาวเคราะห์

 ลักษณะของดาว 
ดาวเคราะห์ฮีเลียมมีรัศมีใกล้เคียงกับดาวเคราะห์ก๊าซทั่วไปที่มีมวลใกล้เคียงกัน ปกติแล้ววัตถุที่หนักกว่า 13 เท่าของมวลดาวพฤหัสบดีจะเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันของดิวเทอเรียมขึ้นมาได้จึงจัดว่าเป็นดาวแคระน้ำตาล แต่ดาวเคราะห์ฮีเลียมไม่หลงเหลือดิวเทอเรียมอยู่แล้ว ต่อให้มวลมากกว่า 13 เท่าของดาวพฤหัสบดีก็ไม่อาจเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันขึ้นมาได้ จึงถือว่าเป็นดาวเคราะห์แทนที่จะจัดเป็นดาวแคระน้ำตาล
# เดชเรต
เดชเรต (อียิปต์โบราณ: 𓂧𓈙𓂋𓏏𓋔, โรมัน: dašrat, แปลว่า 'สีแดง') เป็นมงกุฎแดงแห่งอียิปต์ล่าง เมื่อรวมกับมงกุฎเฮดเจต (มงกุฏขาว) ของอียิปต์บนก็จะกลายเป็นมงกุฎสเกนต์ (มงกุฎคู่) ซึ่งในภาษาอียิปต์โบราณเรียกว่า เซเคมติ

มงกุฎแดงในอักษรอียิปต์โบราณถูกใช้เป็นตัวอักษรแนวตั้ง "n" โดยอักษรอียิปต์โบราณ "n" ดั้งเดิมจากช่วงสมัยยุคก่อนราชวงศ์และสมัยราชอาณาจักรเก่าเป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงระลอกคลื่นของน้ำ

คำว่า เดชเรต ยังหมายถึงทะเลทรายสีแดงที่ด้านใดด้านหนึ่งของเคเมต (ดินแดนสีดำ) ซึ่งเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำไนล์อันอุดมสมบูรณ์

 ความสำคัญ 
ในตำนานเทพเกบ ซึ่งเป็นเทพแห่งพื้นพิภพ โดยทรงเป็นผู้ปกครองดั้งเดิมของอียิปต์ที่ทรงให้เทพฮอรัสทรงปกครองอียิปต์ล่างEwa Wasilewska, Creation Stories of the Middle East, Jessica Kingsley Publishers 2000, p.128ฟาโรห์แห่งอียิปต์ซึ่งมองว่าพระองค์เองทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของเทพฮอรัส และสวมมงกฎเดชเรตเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของพระราชอำนาจเหนืออียิปต์ล่างToby A. H. Wilkinson, Early Dynastic Egypt, Routledge 1999, p.194 เทพเจ้าพระองค์อื่น ๆ ก็สวมมงกุฎเดชเรตเช่นกันหรือถูกระบุว่าเป็นสัญลักษณ์ด้วย เช่น เทพีวาดเจต ซึ่งเป็นเทพีงูผู้ทรงคุ้มครองและเทพีผู้สร้างของเมืองซาอิสพระนามว่า นิอิธ ซึ่งมักจะทรงสวมมงกุฏแดงGeorge Hart, The Routledge Dictionary Of Egyptian Gods And Goddesses, p.100

ต่อมามงกุฎแดงจะถูกรวมเข้ากับมงกุฎขาวของอียิปต์บนเพื่อประกอบขึ้นเป็นมงกุฎคู่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการปกครองทั่วทั้งดินแดนอียิปต์ "ดินแดนทั้งสอง" ตามที่ชาวอียิปต์แสดงไว้Ana Ruiz, The Spirit of Ancient Egypt, Algora Publishing 2001, p.8
# ซอลิดสเตต
ซอลิดสเตต  อาจหมายถึง
 สถานะของแข็ง
 อิเล็กทรอนิกส์สถานะของแข็ง 
 ฟิสิกส์สถานะของแข็ง 
 เคมีสถานะของแข็ง 
 โซลิดสเตตไดรฟ์
# วัฒนธรรมญิรซะฮ์
วัฒนธรรมญิรซะฮ์ หรือที่เรียกว่า นะกอดะฮ์ที่ 2 หมายถึง ช่วงเวลาทางโบราณคดีที่ญิรซะฮ์ ซึ่งเป็นสุสานในช่วงสมัยอียิปต์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ สุสานแห่งนี้ตั้งชื่อตามญิรซะฮ์ ซึ่งเป็นเมืองร่วมสมัยที่อยู่ใกล้เคียงกันในอียิปต์ ญิรซะฮ์ตั้งอยู่ห่างจากโอเอซิสฟัยยูมไปทางตะวันออกเพียงไม่กี่ไมล์

นักโบราณคดีได้ระบุวัฒนธรรมญิรซะฮ์เป็นวัฒนธรรมทางวัตถุที่เป็นช่วงที่สองในสามของวัฒนธรรมนะกอดะฮ์ก่อนประวัติศาสตร์และเป็นที่รู้จักกันว่าช่วงนะกอดะฮ์ที่ 2 วัฒนธรรมญิรซะฮ์อยู่ถัดจากช่วงวัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์ ("นะกอดะฮ์ที่ 1") และตามด้วยช่วงสมัยนะกอดะฮ์ที่ 3 ("ช่วงก่อนสมัยราชวงศ์" หรือ "วัฒนธรรมเซไมเนียน")
# รายพระนามแห่งมะดีนะตุลฮาบู
อนุสรณ์วิหารแห่งราเมสเซสที่ 3 ที่มะดีนะตุลฮาบู ซึ่งปรากฏพระนามของฟาโรห์แห่งสมัยราชอาณาจักรใหม่ของอียิปต์เพียงไม่กี่พระองค์ คำจารึกดังกล่าวมีลักษณะใกล้เคียงกับบันทึกรายพระนามแห่งราเมสเซียม ซึ่งได้ใช้ฉากภาพสลักของฟาโรห์ราเมสเซสที่ 2 มาเป็นแม่แบบการสร้างภาพสลักภาพดังกล่าว

ภาพสลักดังกล่าวเป็นฉากที่ฟาโรห์ราเมสเซสที่ 3 ทรงเข้าร่วมในพิธีเทศกาลแห่งเทพมิน ซึ่งมีการอัญเชิญรูปสลักของบรรพกษัตริย์ในขบวนแห่อันงดงามเพื่อถวายแด่เทพมิน ประกอบด้วยภาพสลักจำนวน 16 ภาพที่ปรากฏพระนามของฟาโรห์จำนวนเก้าพระองค์ซึ่งแบ่งออกเป็นสองส่วน

โครงร่างคร่าวๆ ของฉากภาพสลักดังกล่าวจัดตีพิมพ์เผยแพร่โดยวีว็อง เดอนง ในปี ค.ศ. 1802Dominique Vivant Denon (1802). Voyage dans la Basse et la Haute Égypte, plate 134, Paris ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางของนโปเลียนไปยังอียิปต์ในปี ค.ศ. 1798 ถึง 1801 ซึ่งมีการตีพิมพ์ฉากภาพสลักที่มีรายละเอียดมากขึ้นเล็กน้อยในปี ค.ศ. 1809Description de l'Égypte, Vol. II, Antiquités, Plate 11, Paris ในอีกสามสิบปีต่อมา ฉากภาพสลักทั้งหมดรวมทั้งภาพแกะสลักของฟาโรห์ได้รับการตีพิมพ์ตีพิมพ์โดยจอห์น การ์ดเนอร์ วิลกินสันในปี ค.ศ. 1837John Gardner Wilkinson (1837). Manners and customs of the ancient Egyptians, plate 76, London ตามมาด้วยฌ็อง-ฟร็องซัว ช็องปอลียงJean-François Champollion (1845). Monuments de l'Égypte et de la Nubie, Vol II, plates 213-214, Paris และเล็พซิอุสCarl Richard Lepsius (1849). Denkmaeler aus Aegypten und Aethiopien, III, plates 212-213, Leipzig ภาพฉบับในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทั้งหมดมีการละเว้นและมีข้อผิดพลาด แต่ในปี ค.ศ. 1940 การสำรวจเอพิกราฟิกได้เผยแพร่การแสดงฉากภาพสลักที่ชัดเจน (และสมบูรณ์)The Epigraphic Survey (1940). Medinet Habu IV, plates 203-207, OIP 51, Chicago
center|thumb|800x800px|บันทึกพระนามแห่งมะดีนะตุลฮาบู (การสำรวจเอพิกราฟิก)

 ฟาโรห์ที่ถูกกล่าวถึงในบันทึกพระนาม 
ภาพสลักได้แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือฉากภาพด้านซ้ายปรากฏขบวนแห่รูปสลักบรรพกษัตริย์จำนวน 7 พระองค์ ส่วนฉากด้านขวาปรากฏขบวนแห่รูปสลักบรรพกษัตริย์จำนวน 9 พระองค์ 
ฉากภาพสลักด้านซ้ายฉากภาพสลักด้านขวาลำดับฟาโรห์คำจารึก (พระนามครองราชย์)ลำดับฟาโรห์คำจารึก (พระนามครองราชย์)1ราเมสเซสที่ 3อูเซอร์มาอัตเร-เมริอามุน8ราเมสเซสที่ 3อูเซอร์มาอัตเร-เมริอามุน2เซตนัคต์เออูเซอร์คาอูเร-เมริอามุน9เซตนัคต์เออูเซอร์คาอูเร-เมริอามุน3ราเมสเซสที่ 2อูเซอร์มาอัตเร-เซเทปเอนเร10เซติที่ 2อูเซอร์เคเปอร์อูเร-เซเทปเอนเร4เมอร์เอนพทาห์บาเอนเร-เมริอามุน11เมอร์เอนพทาห์บาเอนเร-เมริอามุน5ราเมสเซสที่ 3อูเซอร์มาอัตเร-เมริอามุน12ราเมสเซสที่ 2อูเซอร์มาอัตเร-เซเทปเอนเร6เซตนัคต์เออูเซอร์คาอูเร-เมริอามุน13เซติที่ 1เมนมาอัตเร7เซติที่ 2อูเซอร์เคเปอร์อูเร-เซเทปเอนเร14ราเมสเซสที่ 1เมนเพติเร15ฮอร์เอมเฮบดเจเซอร์เคเปอร์อูเร-เซเทปเอนเร16อเมนโฮเทปที่ 3เนบมาอัตเร
ปัจจุบันฉากภาพสลักดังกล่าวยังคงอยู่ในพื้นที่เดิมบนเสาต้นที่สองทางทิศตะวันออกในลานที่สอง ซึ่งภาพสลักแนวนอนอยู่บนกำแพงด้านตะวันออก
# วัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์
วัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์ หรือที่เรียกว่า นะกอดะฮ์ที่ 1 เป็นวัฒนธรรมทางโบราณคดีในพื้นที่บริเวณอียิปต์บนในช่วงสมัยยุคก่อนประวัติศาสตร์ มีอายุประมาณตั้งแต่ 4,000 ถึง 3,500 ปีก่อนคริสต์ศักราช

 ภาพรวม 
วัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์ได้ตั้งชื่อตามแหล่งโบราณคดีอัลอัมเราะฮ์ ซึ่งอยู่ห่างจากอัลบะดารีในอียิปต์บนไปทางใต้ประมาณ 120 กิโลเมตร (75 ไมล์) อัลอัมเราะฮ์เป็นพื้นที่แรกที่พบค้นกลุ่มวัฒนธรรมนี้โดยไม่ปะปนกับวัฒนธรรมญิรซะฮ์ในช่วงเวลาภายหลัง (นะกอดะฮ์ที่ 2) อย่างไรก็ตาม ช่วงเวลาดังกล่าวมีปรากฏหลักฐานทางโบราณคดีดีกว่าที่เมืองนะกอดะฮ์ ดังนั้นจึงเรียกว่าวัฒนธรรมนะกอดะฮ์ที่ 1 เครื่องปั้นดินเผาเคลือบสีดำยังคงผลิตต่อไป แต่เครื่องปั้นดินเผาเส้นขวางสีขาวซึ่งเป็นประเภทที่ตกแต่งด้วยเส้นสีขาวขนานชิดกันโดยมีเส้นสีขาวขนานชิดอีกชุดหนึ่งตัดกัน ซึ่งเริ่มผลิตในช่วงเวลาดังกล่าว วัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์อยู่ระหว่าง S.D. 30 และ 39 ในระบบการหาคู่ลำดับของฟลินเดอส์ พีทรี

ชาวอัลอัมเราะฮ์มีการครอบครองทาสและสร้างเรือพายจากต้นกกที่มัดรวมกัน ซึ่งสามารถล่องเรือในแม่น้ำไนล์ได้การค้าระหว่างผู้ถือวัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์ในอียิปต์บนและประชากรในอียิปต์ล่างได้รับการยืนยันในช่วงเวลาดังกล่าวผ่านวัตถุที่ขุดพบใหม่ ซึ่งพบแจกันหินจากทางเหนือที่อัลอัมเราะฮ์ โดยวัฒนธรรมอัลบะดารี ซึ่งเป็นวัฒนธรรมก่อนหน้ายังได้ค้นพบว่าแร่มาลาไคต์สามารถให้ความร้อนจนกลายเป็นเม็ดทองแดงได้ ชาวอัลอัมเราะฮ์ขึ้นรูปโลหะดังกล่าวด้วยการบิ่น หินออบซิเดียนและทองคำจำนวนเล็กน้อยถูกนำเข้ามาจากนิวเบียในช่วงเวลาดังกล่าว มีแนวโน้มที่จะมีการค้ากับเครื่องเทศเช่นกัน ไม้ซีดาร์นำเข้ามาจากเมืองบิบลอส หินอ่อนจากแพรอส และแร่เอเมอรีจากนักซอส

นวัตกรรมใหม่ เช่น อาคารอิฐดิบ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในวัฒนธรรมญิรซะฮ์ ก็เริ่มปรากฏขึ้นในช่วงเวลาดังกล่าวเพื่อยืนยันความต่อเนื่องทางวัฒนธรรม อย่างไรก็ตาม ไม่ถึงขนาดเกือบแพร่หลายอย่างที่ทราบกันในช่วงเวลาต่อมา นอกจากนี้ จานสีเครื่องสำอางรีรูปสัตว์ดูเหมือนจะใช้ในช่วงเวลาดังกล่าว อย่างไรก็ตาม ฝีมือช่างยังเป็นแบบพื้นฐานอยู่มาก และงานศิลปะสลักที่พวกเขาทราบภายหลังนั้นยังไม่ปรากฏอยู่แล้วในปัจจุบัน

หมู่บ้านอัลอัมเราะฮ์แต่ละแห่งก็จะมีเทพเจ้าสัตว์ ซึ่งมนุษย์จะใช้เครื่องรางและสัตว์ต่าง ๆ รวมถึงนกและปลา อาหาร อาวุธ รูปปั้น ของประดับตกแต่ง มาลาไคต์ และบางครั้งสุนัขก็ถูกฝังไปพร้อมกับผู้เสียชีวิต
# บอยซ์ทาวน์
บอยซ์ทาวน์  เป็นย่านโคมแดงของชายรักร่วมเพศในเมืองพัทยา, ประเทศไทย ตั้งอยู่ในพัทยาแลนด์ ซอย 3, ระหว่างซอย 13/4 และซอย 13/5

ย่านนี้ก่อตั้งขึ้นในทศวรรษที่ 1980 โดยเป็นสถานที่สำหรับชายรักร่วมเพศแห่งแรกในเมืองพัทยา ในไม่ช้าก็กลายเป็นสถานบันเทิงยามค่ำคืนยอดนิยมสำหรับนักเดินทางที่เป็นชายรักร่วมเพศและคนในท้องถิ่น โดยมีสถานที่อย่างโรงแรม ผับ ร้านอาหาร บาร์โชว์คาบาเรต์ และบาร์อะโกโก้
ในขณะที่พื้นที่นี้มักมีชายรักร่วมเพศมาท่องเที่ยวเป็นประจำตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 จนถึงปี ค.ศ. 2009 ในปี ค.ศ. 2010 มีการจัดระเบียบพื้นที่ นักเยี่ยมเยือนโดยตรงจำนวนมากพบว่าทำเลใจกลางพัทยาใต้เป็นทำเลที่ดีสำหรับการพำนักของเมือง

ตลอดหลายทศวรรษของการดำรงอยู่ของบอยซ์ทาวน์โดยเจ้าของธุรกิจได้ทำงานการกุศลผ่านมูลนิธิเรียกว่า "เทศกาลเกย์พัทยา" และ "พัทยาไพรด์" ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 มีการบริจาคเงินให้กับมูลนิธิการกุศลรวมถึงเรื่องเอชไอวีและเอดส์
# ฮัง ลีโป
ฮัง ลีโป (,) ปรากฎอยู่ในพงศาวดารของมลายู ระบุว่าเป็นเจ้าหญิงจีนยุคราชวงศ์หมิงที่ถูกส่งมาเป็นพระมเหสีในสุลต่านมันซูร์ ชะฮ์ สุลต่านแห่งมะละกา เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 15 แต่ก็มีข้อถกเถียงอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับการมีอยู่ของนาง เพราะไม่ปรากฏข้อมูลของฮัง ลีโป ในเอกสารของราชวงศ์หมิงเลย ในเอกสาร รายงานแห่งบูรพาทิศ จากทะเลแดงถึงจีน (Suma Oriental que trata do Mar Roxo até aos Chins) ของโตเม ปีรึช กล่าวถึงหญิงสามัญชนชาวจีนไม่ปรากฏนาม เข้าเป็นพระมเหสีในสุลต่านเมอกัต อิซกันดาร์ ชะฮ์ หรือเกิดขึ้นก่อนหน้าสุลต่านมันซูร์ ชะฮ์ ถึงสามรัชกาล
thumb|บูกิตจีนา สถานที่ที่เกี่ยวข้องกับฮัง ลีโป
ฮัง ลีโป ถูกส่งมายังมะละกาพร้อมด้วยผู้ติดตามราว 500 คน สุลต่านมันซูร์ ชะฮ์ พระราชทานผืนดินบริเวณเนินเขาแก่ผู้ติดตามชาวจีนสำหรับตั้งถิ่นฐานเรียกว่าบูกิตจีนา  เพื่อเป็นของทูลพระขวัญแก่ฮัง ลีโป ปัจจุบันบูกิตจีนาได้กลายเป็นสุสานจีนที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศมาเลเซีย

เรื่องราวของฮัง ลีโป ถือเป็นเรื่องราวการสมรสข้ามชาติพันธุ์และข้ามวัฒนธรรมกรณีแรก ๆ ในหมู่เกาะมลายู มรดกทางวัฒนธรรมและลำดับวงศ์ตระกูลของนางโดดเด่นในกลุ่มวัฒนธรรมลูกผสมเปอรานากัน ซึ่งพบได้บนเกาะปีนังและเมืองมะละกา มีชื่อเสียงด้านการผสมผสานวัฒนธรรมระหว่างจีนโบราณกับวัฒนธรรมท้องถิ่นของภูมิภาคนูซันตาราอย่างมีเอกลักษณ์[Mixed Race in Asia: Past, Present and Future, by Zarine Rocha (ed.) London: Routledge, 2017, p. 147-161."Peranakans". Baba & Nyonya Heritage Museum, Malacca. Archived from the original on 12 January 2020. Retrieved 16 January 2020. แต่หลังจากการทำให้เป็นอิสลามแผ่ขยายขึ้นในแถบหมู่เกาะมลายูเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา ทำให้การสมรสข้ามชาติพันธุ์ระหว่างจีนกับมลายูในแถบนี้ลดลง[Praying together, Staying together: Islamization and Inter-ethnic marriages in Malaysia, by Hew Cheng Sim, International Journal of Sociology of the Family, vol.36, no.2 (2010), pp.199-215.

อย่างไรก็ตามฮัง ลีโป เป็นเรื่องราวที่ชาวมลายูมุสลิมทราบเป็นอย่างดี เพราะนางเป็นหญิงเชื้อสายจีนที่เข้ามาอยู่ในกลุ่มชาวมลายูมุสลิม ทั้งยังเป็นหนึ่งในสมาชิกราชวงศ์ที่ปรากฏอยู่ในประวัติศาสตร์ยุคต้นของประเทศมาเลเซีย ทำให้เกิดการยอมรับและการผสมกลมกลืนทางวัฒนธรรมกับกุลีจีนที่อพยพเข้าสู่คาบสมุทรมลายูในช่วงที่ตกเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักรเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึง 19
# เวกา
เวกา หรือ เวก้า อาจหมายถึง
 ดาวเวกา - ดาวในกลุ่มดาวพิณ
 นกเวกา - นกชนิดหนึ่งที่พบในนิวซีแลนด์ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Gallirallus australis
 เวกา (ซอฟต์แวร์) - ซอฟต์แวร์เสรีสำหรับพัฒนาโปรแกรม
 เวก้า (สตรีทไฟท์เตอร์) - ตัวละครในเกมสตรีทไฟท์เตอร์
 เรือใบเวก้า - เรือใบที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงใช้ที่อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี
# กรกฎาคม พ.ศ. 2566
กรกฎาคม พุทธศักราช 2566 เป็นเดือนที่ 7 ของปี พ.ศ. 2566 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์

 สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน
# ฝุ่นจักรราศีนอกระบบ
ฝุ่นจักรราศีนอกระบบ (exozodiacal dust) คือเม็ดฝุ่นคาร์บอนอสัณฐาน และ ซิลิเกต ที่มีขนาดตั้งแต่ 1 ถึง 100 ไมโครเมตรที่กระจายอยู่เต็มระนาบของระบบดาวเคราะห์นอกระบบ มันเป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่คล้ายคลึงกับฝุ่นจักรราศีที่สังเกตพบในระบบสุริยะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแถบดาวเคราะห์น้อยหลักที่มีการสังเกตอนุภาคขนาดตั้งแต่ 1 ถึง 100 ไมครอน

เมื่อเทียบกับฝุ่นจักรราศีของระบบสุริยะแล้ว อนุภาคเหล่านี้อาจมาจากดาวหางที่มีการปล่อยก๊าซออกมา หรืออาจมาจากวัตถุขนาดใหญ่กว่า เช่น การชนกันระหว่างดาวเคราะห์น้อย เมฆฝุ่นจักรราศีนอกระบบประกอบไปด้วยจานเศษซากรอบดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลัก ซึ่งตรวจพบการแผ่รังสีอินฟราเรดมากเกิน

โดยปกติแล้ว ฝุ่นจักรราศีนอกระบบหมายถึงส่วนที่ร้อนที่สุดและอยู่ในสุดของเศษจานเหล่านี้ภายในระยะห่างไม่กี่ AU จากดาวฤกษ์ รูปร่างของฝุ่นจักรราศีนอกระบบเหล่านี้สามารถเปิดเผยอิทธิพลของดาวเคราะห์นอกระบบที่มีต่อการเปลี่ยนแปลง และชี้ให้เห็นถึงการดำรงอยู่ของดาวเคราะห์ 

เนื่องจากมักจะตั้งอยู่ใกล้กับเขตอาศัยได้ของดาวฤกษ์ ฝุ่นจักรราศีนอกระบบจึงเป็นแหล่งสัญญาณรบกวนที่สำคัญเมื่อพยายามถ่ายภาพดาวเคราะห์คล้ายโลก

 ตัวอย่างของดาวฤกษ์ที่มีฝุ่นจักรราศีนอกระบบ 
 51 คนแบกงู
 โฟมัลฮอต
 เทาวาฬ
 ดาวเวกา
# บริษัทรถไฟคีวชู
บริษัทรถไฟคีวชู  หรือเรียกโดยย่อว่า JR คีวชู  เป็นหนึ่งในบริษัทของกลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น  ให้บริการรถไฟระหว่างเมืองภายในเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น และให้บริการเรือเฟอร์รี่ข้ามช่องแคบสึชิมะ ระหว่างฟูกูโอกะและปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ นอกจากนี้ยังดำเนินการโรงแรม ร้านอาหาร และร้านขายยาทั่วภูมิภาค สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ เขตฮากาะตะ, นครฟูกูโอกะ

 ประวัติ 
บริษัทรถไฟคีวชู ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2530 หลังจากการยุบการรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่นเป็นบริษัทย่อยหลายบริษัทเพื่อแก้ไขปัญหาหนี้สินเดิม โดยรับผิดชอบในเส้นทางรถไฟเดิมของการรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่นในบริเวณพื้นที่เกาะคีวชู

หลังจากการปรับปรุงกิจการ บริษัทได้กระจายธุรกิจไปสู่กิจการใหม่ ๆ เช่น การเลี้ยงปลาและเห็ด และการขายรถยนต์ กิจการอื่น ๆ เช่น เรือข้ามฟากบีเทิล ที่เริ่มในปี พ.ศ. 2534 และเครือร้านเบเกอรี่ Train d'or ที่เริ่มในปี พ.ศ. 2535 นอกจากนี้ยังได้เปิดบริการรถไฟระดับพรีเมียมโดยการให้บริการรถไฟความเร็วสูง คีวชูชิงกันเซ็ง และรถไฟท่องเที่ยวแบบหรูหรา นานัตสึโบชิอินคีวชู

บริษัทได้เปิดตัว ซุโงะกะ ซึ่งเป็นระบบตั๋วสมาร์ตการ์ด ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2552

จากการเปิดเผยของบริษัทรถไฟคีวชูในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 การดำเนินงานที่ไม่ใช่ทางรถไฟคิดเป็นสัดส่วนประมาณ 60% ของยอดขายของบริษัทและเป็นกำไรส่วนใหญ่ของบริษัท

 เส้นทางรถไฟ 

 ชิงกันเซ็ง 

 คีวชูชิงกันเซ็ง (สายคาโงชิมะ)
 นิชิคีวชูชิงกันเซ็ง

 สายหลัก 

 สายหลักคาโงชิมะ
 สายหลักนางาซากิ
 สายหลักคีวได (สายยูฟุโคเง็ง)
 สายหลักโฮฮิ (สายอาโซะโคเง็ง)
 สายหลักนิปโป
 สายหลักชิกูโฮ (แบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ สายฮารูดะ สายฟูกูโฮกุ ยูตากะ และสายวากามัตสึ)

 สายอื่น ๆ 

 สายชิกูฮิ
 สายฟูกูโฮกุ ยูตากะ (ชื่อเรียกสายที่เกิดจากบางส่วนของสายหลักคาโงชิมะ, สายหลักชิกูโฮ และทั้งสายของสายซาซากูริ)
 สายโกโตจิ
 สายฮิซัตสึ
 สายฮิตาฮิโกซัง
 สายอิบูสึกิ มากูราซากิ
 สายคาชิอิ
 สายคารัตสึ
 สายคิตโตะ
 สายมิซูมิ
 สายมิยาซากิคูโก
 สายนิจินัน
 สายโอมูระ
 สายซาซากูริ
 สายซาเซโบะ

 ลิมิเต็ด เอ็กซเพรส และรถไฟท่องเที่ยว 
thumb| รถไฟนานัตสึโบชิอินคีวชู รุ่น DF200 หัวรถจักร DF200-7000 กันยายน พ.ศ. 2556

 อาริอาเกะ (ฮากาตะ - คูมาโมโตะ)
 อารุ เรชชะ (โออิตะ - ฮิตะ เมษายนถึงมิถุนายน) (ซาเซโบะ - นางาซากิ กรกฎาคมถึงกันยายน)
 อาโซะ บอย (คูมาโมโตะ - มิยาจิ)
 เอ-เทรน (คูมาโมโตะ - มิซูมิ)
 ฮายาโตะโนะคาเซะ (คาโงชิมะชูโอ - โยชิมัตสึ)
 เฮาส์เทนบอช (ฮากาตะ - เฮาส์เทนบอช)
 อิบูซูกิ โนะ ทามาเตบาโกะ (คาโงชิมะชูโอ - อิบูซูกิ)
 อิซาบูโระ & ชินเป (ฮิโตโยชิ - โยชิมัตสึ)
 ไคโอ (ฮากาตะ - โนงาตะ)
 คาซาซากิ (ฮากาตะ - ฮิเซ็นคาชิมะ)
 คาวาเซมิ ยามาเซมิ (คูมาโมโตะ - ฮิโตโยชิ)
 คิราเมกิ (โมจิโก - ฮากาตะ)
 คิริชิมะ (มิยาซากิ - คาโงชิมะชูโอ)
 คูมากาวะ (คูมาโมโตะ - ฮิโตโยชิ)
 มิโดริ (ฮากาตะ - ซาเซโบะ)
 นิชิริน/นิชิรินซีไกอา (โคกูระ - ท่าอากาศยานมิยาซากิ)
 รีเลย์คาโมเมะ (ฮากาตะ - ทาเกโอะ-ออนเซ็น)
 นานัตสึโบชิอินคีวชู (เส้นทางรอบเกาะคีวชู)
 SL ฮิโตโยชิ (คูมาโมโตะ - ฮิโตโยชิ/คูมาโมโตะ - โทซุ)
 โซนิก (ฮากาตะ - โออิตะ)
 ทรานส์คีวชู ลิมิเต็ด เอ็กซเพรส (ฮิโตโยชิ - โออิตะ)
 อูมิซาชิยามาซาชิ (มิยาซากิ - นังโงะ)
 ยูฟุ/ยูฟุ DX/ยูฟูอินโนะโมริ (ฮากาตะ - โออิตะ)
# ท็อดด์ โบห์ลี
ท็อดด์ โบห์ลี (เกิด 20 กันยายน ค.ศ. 1973) เป็นนักธุรกิจและนักลงทุนชาวอเมริกัน  เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้ง ประธาน ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร และสมาชิกผู้มีอำนาจควบคุมของ Eldridge Industries ซึ่งเป็นบริษัทโฮลดิ้งที่มีสำนักงานใหญ่ในเมืองกรีนิช รัฐคอนเนทิคัต เขายังเป็นรักษาการซีอีโอของ Hollywood Foreign Press Association เจ้าของร่วมและประธานสโมสรฟุตบอลเชลซี และ RC Strasbourg Alsace ในลีกเอิง
# นพดล มงคลพันธ์
นพดล มงคลพันธ์ (ชื่อเล่น แดง) หรือรู้จักกันในชื่อ แดงซ่า เป็นอดีตนักแสดง,ผู้กำกับและผู้อำนวยการสร้างละครโทรทัศน์ชาวไทย

 ประวัติ 
นพดล หรือแดง อดีตนักแสดงและผู้กำกับละครชาวไทย มีชื่อสกุลจริงตั้งแต่แรกเกิดว่า นพดล ห้วยทิพย์ เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ.2497 เป็นชาวอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลาโดยกำเนิด มีพี่น้องทั้งหมด 5 คนแดงเป็นคนที่ 2 คนในครอบครัวมักจะเรียกว่า ม่วย เพราะตอนเด็กเป็นคนผิวขาวแก้มแดงคล้ายเด็กผู้หญิงและไม่ซน เริ่มเข้ารับการศึกษาที่ โรงเรียนดรุณศึกษา อำเภอหาดใหญ่จากนั้นย้ายไปศึกษาต่อที่ โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยและจบมหาวิทยาลัยรามคำแหงนพดล มงคลพันธ์

เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยรับบทพระเอกร่วมกับ ต่อลาภ กำพุสิริ ในภาพยนตร์เรื่อง ทะเลฤๅอิ่ม พ.ศ.2519 เป็นภาพยนตร์ใน พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล ชื่อ แดงซ่า  มาจากภาพยนตร์เรื่อง ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น พ.ศ.2520 
ต่อมาทำเบื้องหลังและเป็นผู้กำกับละครในเครือบริษัท กันตนา และในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) รวมถึงเป็นผู้บริหารบริษัท เรด ดราม่า จำกัด อีกด้วย

นพดล เสียชีวิตเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ.2549 ที่โรงพยาบาลพระราม 9 จากโรคหอบหืด สิริอายุ 52 ปีสลด-´แดงซ่า´ผู้กํากับดังตาย และประกอบพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดพระศรีมหาธาตุบางเขน มีดารานักแสดงมาร่วมงานมากมายแดงซ่าเสียชีวิต

 ผลงานละครโทรทัศน์ 
 ซีอุย (ละครโทรทัศน์) 2527 ช่อง 5
 ตี๋ใหญ่ 2528 ช่อง 5
 สารวัตรเถื่อน 2530 ช่อง 7

 ผลงานภาพยนตร์ 
 ทะเลฤๅอิ่ม 2519
 ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น 2520
 ล่า 2520
 แสนแสบ 2521
 สัญชาตญาณโหด 2522
 ถ้าเธอยังมีรัก 2524
 กตัญญูประกาศิต 2526 

 ผู้กำกับและผู้สร้าง 
 จ้าวพ่อกรรมกร 2532 ช่อง 7
 สุสานคนเป็น 2534 ช่อง 7
 หมาดำ 2535-2536 ช่อง 5
 หักลิ้นช้าง 2539 ช่อง 7
 นายขนมต้ม 2539 ช่อง 7
 ชุมทางเขาชุมทอง 2540 ช่อง 5
 ตี๋ใหญ่ 2542 ช่อง 3
 พริกกับเกลือ 2543 ช่อง 3
 ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น 2544 ช่อง 3
 มนต์จันทรา 2544 ช่อง 3
 พุทธานุภาพ 2546 ช่อง 3
 โจรปล้นใจ 2546 ช่อง 7
 คู่กรรม 2 2547 ช่อง 3
 รักของนายดอกไม้ 2548 ช่อง 3
 หักเหลี่ยมรัก 2548 ช่อง 7 (ผู้อำนวยการสร้าง)
 พี่ชาย 2549 ช่อง 3
 ดวงใจปาฏิหาริย์ 2549  ช่อง 7
# บาตัง เกียโป
บาตัง เกียโป  เป็นซีรีส์โทรทัศน์ของฟิลิปปินส์ที่ฉายทางช่องคาปามีลยาแชนแนล เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 นำแสดงโดย โคโค่ มาร์ติน และโลวี โพ

 นักแสดง 

 โคโค่ มาร์ติน รับบท เฮซุส นาซาเรโน "แทงกอล" ดิมากิบา / เฮซุส นาซาเรโน มอนเตเนโกร
 โลวี โพ รับบท โมนิก้า "โมกัง / โมนิค" ไดมาคูลังกัน
# ทาร์คัน
ทาร์คัน เป็นพื้นที่สุสานอียิปต์โบราณ ตั้งอยู่ประมาณ 50 กิโลเมตร ทางใต้ของกรุงไคโรบนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ สุสานแห่งนี้ถูกขุดขึ้นในสองฤดูกาลโดยฟลินเดอรส์ พีทรี ซึ่งปรากฏว่าได้ค้นพบหลุมฝังศพของเกือบทุกยุคสมัย แต่ที่สำคัญที่สุด คือ ค้นพบสุสานจำนวนมากจากสมัยการก่อตั้งรัฐของอียิปต์ หรือสมัยราชวงศ์ตอนต้น ราวประมาณ 3100 ปีก่อนคริสตกาล โดยพีทรีได้ค้นพบหลุมฝังศพมากกว่า 2,000 หลุม ซึ่งส่วนใหญ่เป็นหลุมธรรมดาบนพื้นที่เป็นสุสานของสามัญชนทั่วไป อย่างไรก็ตาม ยังค้นพบมาสตาบาหลายหลังจากสมัยราชวงศ์ที่หนึ่ง ซึ่งประดับประดาด้วยกรอบหน้าพระราชวัง

การค้นพบที่สำคัญที่สุด ได้แก่ หลุมฝังศพที่ปรากฏตราประทับมากมายที่เป็นของฟาโรห์นาร์เมอร์และชุดทาร์คัน ซึ่งเป็นหนึ่งในชุดที่เก่าแก่ที่สุดที่พบในอียิปต์ สุสานในยุคต่อมาเรียกว่า คัฟร์ อัมมัร ถึงแม้ว่าจะอยู่เคียงข้างกับสุสานในยุคก่อนก็ตาม และพบภาพเหมือนของมัมมี่ฟัยยูมจากหลุมฝังศพสมัยโรมัน

 สุสานหมายเลข 1060 
สุสานหมายเลข 1060 เป็นมาสตาบาที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในทาร์คัน ซึ่งถูกแบ่งออกเป็นหลายห้อง โดยส่วนใหญ่จะใช้สำหรับเก็บของที่ใช้ในฝังศพ แม้ว่าจะหลงเหลือมาเพียงเล็กน้อยก็ตาม ตรงกลางเป็นห้องฝังศพใต้ดินที่มีห้องเล็กๆ ด้านข้างสี่ห้อง ซึ่งไม่มีประตูเชื่อมถึงกัน แต่มีประตูเจาะบนผนังซึ่งทำหน้าที่เป็นห้องสัญลักษณ์ ซอกที่ทาด้วยสีแดงนั้น ซึ่งมีเพียงช่องเดียวที่มีพื้นไม้ไม่ทาสี ซึ่งอาจจะบ่งบอกถึงสถานที่ทางศาสนาสำหรับผู้เสียชีวิต รอบ ๆ มาสตาบามีกำแพง ซึ่งไม่ทราบชื่อเจ้าของ

 ระเบียงภาพ 

 บรรณานุกรม 

 Wolfram Grajetzki: "The architecture and the signification of the Tarkhan mastabas" In: Archeo-Nil 18 (2008), p. 103-112
 W. Grajetzki, Tarkhan, In: J. Picton, I. Pridden (editors): Unseen Images, Archive Photographs in the Petrie Museum, Volume I: Gurob, Sedment and Tarkhan, London 2008, p. 185-237 
 W M. Flinders Petrie, G.A. Wainwright, B.A., A.H. Gardiner, D. Litt.: Tarkhan I and Memphis V, London 1913
 W.M. Flinders Petrie: Tarkhan II, London 1914
 W.M. Flinders Petrie: Heliopolis, Kafr Ammar and Shurafa, London 1915