# ความสัมพันธ์บรูไน–มาเลเซีย
ประเทศบรูไนและประเทศมาเลเซียเริ่มต้นความสัมพันธ์ทางการทูตใน ค.ศ. 1984 โดยบรูไนมีสำนักงานข้าหลวงใหญ่ที่ปูตราจายาและกงสุลในโกตากีนาบาลูกับกูจิง ส่วนมาเลเซียมีสำนักงานข้าหลวงใหญ่ที่บันดาร์เซอรีเบอกาวัน ทั้งสองประเทศเป็นสมาชิกเต็มตัวของอาเซียนกับเครือจักรภพแห่งประชาชาติ และมีชายแดนบนพื้นดินในเกาะบอร์เนียว

เทียบประเทศ 
   ตราแผ่นดิน 175px 175px ธง   ประชากร 460,345 32,730,000 พื้นที่   ความหนาแน่นประชากร   เขตเวลา 1 1 เมืองหลวง บันดาร์เซอรีเบอกาวัน กัวลาลัมเปอร์ปูตราจายา (การบริหาร)  เมืองใหญ่สุด บันดาร์เซอรีเบอกาวัน – 100,700 กัวลาลัมเปอร์ – 1,790,000 รัฐบาล รัฐเดี่ยว สมบูรณาญาสิทธิราชย์แบบอิสลาม  สหพันธรัฐ ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญผ่านการเลือกตั้ง ในระบบรัฐสภา  ก่อตั้ง 17 กันยายน ค.ศ. 1888 (จัดตั้งเป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษ)23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1971 (จักรวรรดิบริติชให้สถานะปกครองตนเอง)1 มกราคม ค.ศ. 1984 (บรูไนประกาศเอกราชจากจักรวรรดิบริติช) 31 สิงหาคม ค.ศ. 1957 (สหพันธรัฐมาลายาประกาศเอกราชจากจักรวรรดิบริติช)16 กันยายน ค.ศ. 1963 (คำประกาศมาเลเซีย) รัฐก่อนหน้า สมัยราชอาณาจักรกลาง (1368–1888) รัฐสุลต่านบรูไน (1368–1888)
สมัยอาณานิคมอังกฤษ (1888–1984) (1888–1941; 1946–1984)
สมัยครอบครองของญี่ปุ่น (1942–1945) บริติชบอร์เนียวที่ถูกยึดครอง (1942–1945)
สมัยทหารชั่วคราว (1945–1946) หน่วยงานการทหารแห่งบอร์เนียว (1945–1946)
สมัยเอกราช (1984–ปัจจุบัน) (1984–ปัจจุบัน) สมัยอาณานิคมโปรตุเกส (1511–1641) มะละกาของโปรตุเกส (1511–1641)
สมัยอาณานิคมดัตช์ (1641–1825) มะละกาของดัตช์ (1641–1795; 1818–1825)
สมัยอาณานิคมอังกฤษ (1771–1946) สเตรตส์เซตเทิลเมนต์ (1826–1946) (1895–1946) รัฐมลายูที่ไม่ได้เป็นสหพันธรัฐ (1909–1946) (1841–1946) คราวน์โคโลนีแห่งลาบวน (1848–1946) (1881–1946)
สมัยครอบครองของญี่ปุ่น (1942–1945) มาลายาที่ถูกครอบครอง (1942–1945) บริติชบอร์เนียวที่ถูกยึดครอง (1942–1945) สี่รัฐมาลัย (1943–1945)
สมัยทหารชั่วคราว (1945–1946) หน่วยงานการทหารแห่งมาลายา (1945–1946) หน่วยงานการทหารแห่งบอร์เนียว (1945–1946)
สมัยรัฐบาลปกครองตนเอง (1946–1963) (1946–1948) (1948–1963) คราวน์โคโลนีแห่งบอร์เนียวเหนือ (1946–1963) คราวน์โคโลนีแห่งซาราวัก (1946–1963)
สมัยสหพันธรัฐ (1963–ปัจจุบัน) (1963–ปัจจุบัน) ผู้นำคนแรก มูฮัมหมัด ชาห์ (อดีต)ฮัสซานัล โบลเกียห์ (โดยนิตินัย) ตวนกู อับดุล ระห์มัน (กษัตริย์)ตุนกู อับดุล ระห์มัน (นายกรัฐมนตรี) ประมุขแห่งรัฐ  สุลต่าน: ฮัสซานัล โบลเกียห์  กษัตริย์: อับดุลละฮ์ หัวหน้ารัฐบาล  นายกรัฐมนตรี: ฮัสซานัล โบลเกียห์  นายกรัฐมนตรี: อิซมาอิล ซับรี ยักกบ รองประมุข มกุฎราชกุมาร: อัลมุห์ตาดี บิลละห์ ไม่มี นิติบัญญัติ สภานิติบัญญัติ (ระบบสภาเดี่ยว) รัฐสภา (ระบบสองสภา) สภาสูง ไม่มี วุฒิสภาประธาน: ราอิซ ยาติม สภาล่าง ไม่มี สภาผู้แทนราษฎรประธาน: อัซฮาร์ อาซีซัน ฮารุน ตุลาการ สภาสูง สภาสหพันธ์ประธานศาล: เติงกู ไมมุน ตวน มัต ภาษาราชการ มลายู มาเลเซีย (มีอีกชื่อว่า มลายู)  เพลงชาติ อัลละฮ์เปอลีฮารากันซุลตัน เนอการากู สกุลเงิน ดอลลาร์บรูไน (B$) ริงกิตมาเลเซีย (RM) สายการบินประจำชาติ รอยัลบรูไนแอร์ไลน์ มาเลเซียแอร์ไลน์ ท่าอากาศยานนานาชาติ ท่าอากาศยานนานาชาติบรูไน ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ การแพร่ภาพกระจายเสียงสาธารณะ สถานีวิทยุโทรทัศน์บรูไน สถานีวิทยุโทรทัศน์มาเลเซีย จีดีพี (เฉลี่ย) 13,002 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (30,933 ดอลลาร์สหรัฐต่อหัว) 800,169 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (25,833 ดอลลาร์สหรัฐต่อหัว)

 ประวัติ 
ความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศนี้จัดตั้งขึ้นตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 1984

 ความเชื่อมโยงทางวัฒนธรรม 
บรูไนและมาเลเซียมีความคล้ายคลึงทางวัฒนธรรม โดยเฉพาะในมาเลเซียตะวันออกที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิบรูไน ใน ค.ศ. 2011 มีชาวบรูไนประมาณ 61,470 คนเดินทางเยี่ยมชมมาเลเซีย ส่วนบรูไนรับนักท่องเที่ยวจากมาเลเซีย 1,238,871 คนใน ค.ศ. 2013

 การเดินทาง 
รัฐซาราวักและรัฐซาบะฮ์ในมาเลเซียตะวันออกเชื่อมกับบรูไนที่ทางหลวงแพนบอร์เนียวในบริเวณสะพานมิตรภาพบรูไน–มาเลเซีย

 ข้อพิพาท 
ก่อน ค.ศ. 2009 ชายแดนบนพื้นดินของมาเลเซียกับรูไนในบริเวณลิมบังอยู่ในเขตพิพาท ทั้งบรูไนและมาเลเซียยอมรับที่จะหยุดการสำรวจน้ำมันและก๊าซในดินแดนพิพาทจนกว่าจะมีการเจรจาข้อตกลงใน ค.ศ. 2003  ดูเหมือนว่ามีทางแก้ปัญหาระหว่างรัฐบาลทั้งสองได้สำเร็จในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2009 โดยสื่อของมาเลเซียรายงานว่าบรูไนถอนการอ้างสิทธิ์ในลิมบังทั้งหมด ทำให้บริเวณนี้กลายเป็นดินแดนของมาเลเซีย อย่างไรก็ตาม บรูไนปฏิเสธรายงานข่าวของมาเลเซียทันที โดยระบุว่าในช่วงการเจรจาแลกเปลี่ยนหนังสือฯ ยังไม่มีการอภิปรายปัญหาลิมบัง