wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ระหว่างเรา และดอกไม้ไฟ
ระหว่างเรา และดอกไม้ไฟ  เป็นภาพยนตร์การ์ตูนอนิเมะโรแมนติกญี่ปุ่น อิงจากละครโทรทัศน์ชื่อภาษาญี่ปุ่นเดียวกันของชุนจิ อิวาอิ ได้รับการวิจารณ์ที่หลากหลายจากนักวิจารณ์ที่ชื่นชมดนตรีและแอนิเมชั่น แต่วิจารณ์การเล่าเรื่องและลักษณะ เป็นภาพยนตร์อนิเมะที่ทำรายได้สูงสุดอันดับหกของปี พ.ศ. 2560 และทำรายได้ไปแล้วกว่า 26 ล้านเหรียญสหรัฐทั่วโลก นอกจากนี้ยังได้รับการเผยแพร่โดยแมดแมนเอ็นเตอร์เทนเมนต์ อนิเมะลิมิเต็ด และจีเคไอดีเอส

 เนื้อเรื่อง 
โนริมิจิ ชิมาดะ กับนาซึนะ โออิคาวะ อาศัยอยู่ในเมืองโมชิโมะ นักเรียนพนันกันว่าดอกไม้ไฟจะกลมหรือแบนบนท้องฟ้า หลังจากนาซึนะพบหินอ่อนแก้วขนาดเล็ก นาซึนะ โนริมิจิ และยูสุเกะแข่งขันในการแข่งขันว่ายน้ำ ยูสุเกะชนะและนาซึนะขอให้เขาไปออกเดท นาซึนะเก็บกระเป๋าเดินทางและวางแผนที่จะออกจากบ้าน ยูสึเกะประกันตัวเดทและนาซึนะถูกแม่พากลับบ้าน โนริมิจิขว้างหินอ่อนเพื่อขอพรแล้วทำให้ย้อนเวลาได้ ย้อนกลับไปเมื่อการแข่งขันเกิดขึ้น รอบนี้โนริมิจิชนะและนาซึนะถามเขาเรื่องเดท พวกเขามุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟ แต่ถูกแม่ของนาซึนะถูกจับได้และคู่หมั้นของเธอ โนริมิจิรู้ว่าดอกไม้ไฟแบนและทราบว่าเขาอยู่ในไทม์ไลน์อื่น โนริมิจิขอโอกาสอีกครั้งที่จะหนีไปกับนาซึนะ เขาโยนหินอ่อนจากประภาคารและย้อนเวลาอีกครั้ง เขาช่วยเธอหลบเลี่ยงครอบครัวและขึ้นรถไฟ พวกเขาถูกจับอีกครั้งโดยคนอื่นๆ เมื่อยูสึเกะผลักทั้งสองออกจากระเบียง โนริมิจิใช้หินอ่อนอีกครั้ง ไม่ต้องการให้ใครเห็นพวกเขา เวลากระโดดกลับมาอีกครั้งและรถไฟใช้เส้นทางอื่น ปล่อยให้ทั้งสองอยู่ในเมืองเดียวกันในโดมแก้ว หลังจากที่ช่างทำดอกไม้ไฟใช้หินอ่อนเป็นค่าดอกไม้ไฟที่เหลือแล้วระเบิดขึ้นบนท้องฟ้า หลังจากเห็นอนาคตภายในเศษชิ้นส่วนแล้ว นะซึนิถามโนริมิจิพวกเขาจะเห็นที่ไหนต่อไป ในวันต่อมา ทางโรงเรียนแจ้งการขาดเรียนของโนริมิจิและนะซึนะ

 นักพากย์ 
ตัวละครภาษาญี่ปุ่นนะซึนะ โออิคาวะ ซูซุ ฮิโรเซะนักเรียนหญิงซึ่งพ่อของเขาเสียชีวิตหลังจากการหย่าร้าง แม้ว่าเธอไม่มีเพื่อน นะซึนะตกหลุมรักกับโนริมิจิโนริมิจิ ชิมาดะ มาซากิ ซูดะนักเรียนชายที่เรียนรู้ว่าดอกไม้ไฟเป็นรูปแบนยูสึเกะ อาซึมิ มาโมรุ มิยาโนะเพื่อนของโนริมิจิ ยูสึเกะเชื่อว่านะซึนะรักโนริมิจิแม่ของนะซึนะทากาโกะ มัตสึผู้หญิงในครอบครัวที่ไม่มีชื่อในรุ่นหลัง เธอและคู่หมั้นของเธอวางแผนที่จะออกจากเมือง
# วัดโพนชัย (อำเภอด่านซ้าย)
วัดโพนชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำหมัน ในตำบลด่านซ้าย อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย 

วัดโพนชัยสร้างขึ้นตั้งแต่เมื่อไรไม่ปรากฏหลักฐานที่ชัดเจน สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นในคราวเดียวกันกับการสร้างพระธาตุศรีสองรักในระหว่าง พ.ศ. 2103–06 โดยเป็นที่พักของพระสงฆ์ที่มาร่วมงานสมโภชพระธาตุศรีสองรัก โดยจากรูปแบบของเจดีย์ก็คล้ายคลึงกับพระธาตุศรีสองรัก แต่มีขนาดเล็กและชะลูดกว่าซึ่งน่าจะสร้างขึ้นในช่วงเวลาใกล้เคียงหรือหลังการสร้างพระธาตุศรีสองรักเล็กน้อย

วัดโพนชัยตั้งอยู่บนเนินดิน ซึ่งชาวบ้านเชื่อว่าเกิดจากขุยดินปากรูพญานาค ซึ่งในสมัยพุทธกาลพญานาคเคยได้ถวายพื้นที่แห่งนี้ให้พระพุทธเจ้าประทับแรม พร้อมด้วยพระสาวก 500 รูปมาก่อน เนินดินชาวบ้านเรียกว่า "โพน" และเพื่อความเป็นสิริมงคลจึงตั้งชื่อวัดว่า "วัดโพนชัย" อย่างไรก็ตามสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2103 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2110

วิหารของวัดมีลักษณะสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นที่ได้รับอิทธิพลจากศิลปะล้านช้าง เดิมเป็นวิหารโถง เสาไม้ แต่ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์มาอย่างต่อเนื่อง ส่วนบนเป็นเครื่องไม้มุงด้วยกระเบื้องดินเผา ส่วนล่างเป็นผนังก่ออิฐถือปูน มีช่องหน้าต่าง ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อพระเจ้าใหญ่ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย ลงรักปิดทอง ขนาดหน้าตักกว้างประมาณ 79 นิ้ว เป็นพระพุทธรูปศิลปะล้านช้าง ฝีมือช่างท้องถิ่น อายุราวพุทธศตวรรษที่ 22–23 สันนิษฐานว่าอาจจะสร้างขึ้นพร้อมกับการสร้างวัดโพนชัย ภายในวัดยังเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ผีตาโขนและพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นเมืองด่านซ้าย

วัดมีประเพณีที่สำคัญคือ งานบุญหลวง หรือ เทศกาลผีตาโขน มีการทำบุญมหาชาติในเดือน 7 (กรกฏาคม)
# วัดฉางข้าวน้อยใต้
วัดฉางข้าวน้อยใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าซาง อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน มีเนื้อที่ 4 ไร่ 42 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 4 ไร่ 2 งาน 70 ตารางวา 

วัดฉางข้าวน้อยใต้ หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า วัดต้นยาง เนื่องจากมีต้นยางนาขนาดใหญ่ขึ้นที่บริเวณด้านหลัง (ทิศตะวันตก) ของวัด วัดฉางข้าวน้อยใต้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2330 โดยครูบาคัณธา เรวจฺจ พร้อมด้วยชาวบ้านได้อพยพมาจากสิบสองปันนาได้ช่วยกันสร้างวัด เดิมใช้ชื่อวัดว่า วัดสันข้าวน้อย ตามสภาพพื้นที่ซึ่งมีฉางข้าวสำหรับเก็บผลผลิตจากการทำนา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2340 วัดฉางข้าวน้อยใต้ได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนเป็นมรดกจังหวัดลำพูนเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

พื้นที่ของวัดแบ่งออกเป็น 2 ส่วน อันเนื่องจากมีถนนพหลโยธินตัดผ่าน พื้นที่ฝั่งตะวันออกเป็นที่ตั้งเสนาสนะสงฆ์ วิหารทรงโรงเป็นอาคารทึบ ฐานเป็นฐานเขียง ที่ผนังด้านหลังพระประธานมีลายรดน้ำและมีช่องทางเชื่อมเข้าสู่องค์เจดีย์ซึ่งสร้างติดกับวิหาร หอไตรก่อด้วยอิฐถือปูน 2 ชั้น ส่วนพื้นที่ฝั่งตะวันตกเป็นที่ตั้งของเจดีย์ครูบาคางเป็ด (ครูบาคัณธา เรวจฺจ) และอุโบสถ เจดีย์ครูบาคางเป็ดเป็นเจดีย์ที่บรรจุอัฐครูบาคัณธา เป็นเจดีย์ศิลปะแบบไทลื้อที่ได้รับอิทธิพลจากศิลปกรรมแบบพม่า บริเวณรององค์เจดีย์มีประติมากรรมแสดงเรื่องราวจากชาดกเรื่องสิงห์คาบนาง
# หัลทีราม
หัลทีราม (อักษรโรมัน: Haldiram's) เป็นบริษัทอุตสาหกรรมอาหาร ผลิตและให้บริการร้านอาหาร, ขนมอินเดีย และ ของว่างอินเดีย สำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองนาคปุระ รัฐมหาราษฏระ บริษัทมีโรงงานผลิตสินค้าอยู่ในนาคปุระ, นิวเดลี, คุรคาว, หูคลี, รุทรปุระ และ โนยดา หัลทีรามยังมีหน้าร้านค้าปลีกเป็นสาขา และร้านอาหารหลายรูปแบบในปูเณ, นาคปุระ, รายปุระ, โกลกาตา, โนยดา และเดลี

ประวัติศาสตร์
หัลทีรามก่อตั้งขึ้นในปี 1937 โดยคงคา พิษาณ อัครวาล (Ganga Bishan Agarwal) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ "หัลทีรามจี" (Haldiram Ji) โดยแรกเริ่มก่อตั้งเป็นร้านค้าปลักขนมหวานและนามกีนแห่งหนึ่งในเมืองพิกาเนร์ รัฐราชสถาน

ต่อมา บริษัทได้เริ่มต้นการผลิตในระดับอุตสาหกรรม โดยโรงงานแห่งแรกตั้งอยู่ที่โกลกาตา และในปี 1970 ได้มีการตั้งโรงงานใหญ่ที่ชัยปุระ และอีกแห่งที่นิวเดลีในต้นทศวรรษ 1990s ในปี 2003 บริษัทเริ่มทำการตลาดจำหน่ายสินค้าอาหารสะดวกซื้อ ในปี 2014 บริษัทได้รับการจัดอันดับเป็นตราสินค้าที่ได้รับการเชื่อถือที่สุดของอินเดียเป็นอันดับที่ 55 ตามรายงาน Brand Trust Report โดย Trust Research Advisory บริษัทเติบโตขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง และในปี 2017 ได้กลายมาเป็นบริษัทผลิตของกินเล่นที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ เอาชนะทั้งคู่แบ่งในประเทศและคู่แข่งระดับนานาชาติ ปัจจุบัน สินค้าของบริษัทมีจำหน่ายในมากกว่า 80 ประเทศทั่วโลก

ผลิตภัณฑ์
หัลทีรามมีผลิตภัณฑ์มากกว่า 410 รายการ รวมถึงของกินเล่นและขนม ทั้งแบบตะวันตกและอินเดีย เช่น กุหลาบจามุน, ภุชิยาพิกาเนรี และ ปาปาดัม นอกจากนี้ บริษัทยังผลิตอาหารกึ่งสำเร็จรูป และนับตั้งแต่ทศวรรษ 1990s บริษัทยังเริ่มผลิตสินค้าที่มีส่วนผสมของมันฝรั่ง ภายใต้เครื่องจักรที่ผ่านการนำเข้ามาจากสหรัฐอเมริกา

ผลิตภัณฑ์ของหัลทีรามมีวางขายในร้านค้าปลีกตั้งแต่ร้านขนมปังไปจนถึงร้านขนมหวาน รวมถึงบนเว็ยไซต์ค้าปลีกหลายเจ้า ราคาของสินค้านั้นโดยทั่วไปต่ำกว่าผลิตภัณฑ์เดียวกันของเจ้าอื่น ๆ ในตลาดสหรัฐ หัลทีรามสามารถวางจำหน่ายได้แค่ผลิตภัณฑ์ขนมมันฝรั่งทอดจนถึงปี 2003 ผลิตภัณฑ์ของหัลทีรามมีวางจำหน่ายตามซุปเปอร์มาร์เก็ตอินเดียหลายแห่งในสหรัฐ และเป็นที่นิยมในบรรดาชาวอินเดียโพ้นทะเล

 โฆษณา 
หัลทีรามมีการโฆษณาและทำการตลาดเช่นเดียวกับบริษัทอุตสาหกรรมอาหารอื่น ๆ และในปี 2015 บริษัทได้ร่วมทุนผลิตภาพยนตร์บอลลีวูดในชื่อ Prem Ratan Dhan Payo ที่ซึ่งซองขนมของหัลทีรามกว่า 15 ล้านซองถูกพรินท์ติดไปกับตราของภาพยนตร์ ปัจจุบัน หัลทีรามยังคงขยับขยายแฟรนไชส์ของตัวเองอย่างต่อเนื่อง
# เคียราเบ็ง
เคียราเบ็ง  หรือ คาราเบ็ง (charaben) ย่อมาจาก เคียรากูตาเบ็นโต  หรือ คาแร็กเตอร์เบ็นโต (character bento) เป็นเบ็นโต (ข้าวกล่องมื้อกลางวันของญี่ปุ่น) รูปแบบหนึ่งที่จัดแต่งอย่างประณีต โดยประกอบด้วยอาหารที่การตกแต่งให้ดูเหมือนคน ตัวละครจากสื่อที่เป็นที่นิยม สัตว์ และพืช แม่บ้านหรือพ่อบ้านชาวญี่ปุ่นมักใช้เวลาวางแผนมื้ออาหารของครอบครัว รวมถึงข้าวกล่องมื้อกลางวันด้วย

เดิมที เคียราเบ็งหรือเบ็นโตตกแต่งทำขึ้นด้วยจุดประสงค์เพื่อให้เด็กสนใจอาหารและส่งเสริมนิสัยการรับประทานอาหารที่หลากหลาย ปัจจุบันได้พัฒนาเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมจนถึงขั้นที่มีการจัดประกวดระดับชาติ

 ในวัฒนธรรมประชานิยม 
กล่องข้าวเคียราเบ็ง เป็นองค์ประกอบหลักของเนื้อเรื่องใน เบ็นโตโมโนงาตาริ (Bento Monogatari) ภาพยนตร์สั้นในปี พ.ศ. 2553 โดยผู้กำกับชาวเบลเยียม Pieter Dirkx

 คลังภาพ
# คิม ไรโฮลท์
คิม สตีเวน บาร์ดรัม ไรโฮลต์ (เกิด 19 มิถุนายน พ.ศ. 2513) เป็นศาสตราจารย์ด้านไอยคุปต์วิทยาที่มหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน และเป็นผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และวรรณคดีอียิปต์ และยังเป็นผู้อำนวยการศูนย์วิจัย Canon and Identity Formation in the Earliest Literate Societies ภายใต้ University of Copenhagen Program of Excellence (ตั้งแต่ปี 2008) และผู้อำนวยการ The Papyrus Carlsberg Collection & Project (ตั้งแต่ปี 1999)Project poster for The Papyrus Carlsberg Collection & Project online PDF online PDF
# Fibulariidae
Fibulariidae เป็นวงศ์ของเอไคโนเดอร์มาตาที่อยู่ในอันดับ Clypeasteroida

สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
 Cyamidia Lambert & Thiery, 1914
 Fibularia Lamarck, 1816
 Fibulariella Mortensen, 1948
 Lenicyamidia Brunnschweiler, 1962
 Tarphypygus
 Thagastea Pomel, 1888
# Brissidae
Brissidae เป็นวงศ์ของเอไคโนเดอร์มาตาที่อยู่ในอันดับ Spatangoida

สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:

Genera:
 Anabrissus Mortensen, 1950
 Anametalia Mortensen, 1950
 Brissalius Coppard, 2008
 Brissopsis L. Agassiz, 1840
 Brissus Gray, 1825
# Asteroporpa
Asteroporpa เป็นสกุลของหนอนตัวแบนที่อยู่ในวงศ์ Gorgonocephalidae

สปีชีส์ในสกุลนี้พบในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนกลางและมหาสมุทรแปซิฟิก

สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:

Asteroporpa annulata 
Asteroporpa australiensis 
Asteroporpa bellator 
Asteroporpa hadracantha 
Asteroporpa indicus 
Asteroporpa koyoae 
Asteroporpa lindneri 
Asteroporpa muricatopatella 
Asteroporpa paucidens 
Asteroporpa pulchra 
Asteroporpa reticulata
# Fibularia
Fibularia เป็นสกุลของหนอนตัวแบนที่อยู่ในวงศ์ Fibulariidae สกุลนี้พบว่ามีการกระจายทั่วโลก

สปีชีส์ในสกุลนี้พบใน

สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
 Fibularia coffea Tanaka, Wakabayashi & Fujita, 2019
 Fibularia cribellum de Meijere, 1903
 Fibularia japonica Shigei, 1982
 Fibularia nutriens H.L. Clark, 1909
 Fibularia ovulum Lamarck, 1816
 Fibularia plateia H.L. Clark, 1928

สกุลย่อย Fibularia (Fibulariella) Mortensen, 1948 ได้รับการยกฐานะสกุลเป็น Fibulariella Mortensen, 1948.
# อุมัร อิบน์ อับดุลอะซีซ
อุมัร อิบน์ อับดุลอะซีซ (2 พฤศจิกายน ค.ศ. 680 –) โดยทั่วไปรู้จักในพระนาม อุมัรที่ 2  เป็นเคาะลีฟะฮ์แห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์องค์ที่ 8 พระองค์ทรงมีส่วนสำคัญหลายประการและได้ปฏิรูปสังคม และมักระบุเป็นมุญัดดิดคนแรกและเคาะลีฟะฮ์ผู้ชอบธรรมแห่งอิสลามองค์ที่ 6Hoyland, In God's Path, 2015: p.199

พระองค์เป็นลูกพี่ลูกน้องในอดีตเคาะลีฟะฮ์ โดยเป็นพระราชโอรสของอับดุลอะซีซ พระอนุชาในอับดุลมะลิก พระองค์ยังเป็นพระราชปนัดดาฝ่ายพระราชมารดาของอุมัร อิบน์ อับค็อฏฏอบ เคาะลีฟะฮ์องค์ที่ 2 ด้วย 

ชีวิตช่วงต้น
อุมัรน่าจะเสด็จพระราชสมภพในมะดีนะฮ์เมื่อประมาณ ค.ศ. 680 อับดุลอะซีซ อิบน์ มัรวาน พระราชบิดาของพระองค์ อยู่ในตระกูลอุมัยยะฮ์อันมั่งคั่งในนครนี้ ส่วนอุมม์ อาศิม บินต์ อาศิม พระราชมารดา เป็นหลานวาสของเคาะลีฟะฮ์ อุมัร อิบน์ อัลค็อฏฏอบ  การที่อุมัรที่ 2 สืบเชื้อสายจากเคาะลีฟะฮ์อุมัรทำให้ภายหลังพระองค์เน้นย้ำในเรื่องนี้ และข้อมูลธรรมเนียมมุสลิมแยกพระองค์จากผู้นำอุมัยยะฮ์องค์อื่น ๆ ในช่วงที่พระองค์เสด็จพระราชสมภพนั้น ผู้ปกครองรัฐเคาะลีฟะฮ์มาจากสายซุฟยาน ซึ่งปกครองรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์จากดามัสกัส เมื่อเคาะลีฟะฮ์ ยะซีดที่ 1 และมุอาวิยะฮ์ที่ 2 พระราชโอรสของพระองค์และผู้สืบทอด สววรคตใน ค.ศ. 683 และ 684 ตามลำดับ อำนาจของอุมัยยะฮ์ล่มสลายทั่วรัฐเคาะลีฟะฮ์และตระกูลอุมัยยะฮ์ในฮิญาซ (รวมมะดีนะฮ์) ถูกขับออกจากบริเวณนี้โดยผู้สนับสนุนเคาะลีฟะฮ์คู่เข้าชิงที่มีฐานในมักกะฮ์นาม อับดุลลอฮ์ อิบน์ อัซซุบัยร์ ฝ่ายอุมัยยะฮ์ลี้ภัยไปที่ซีเรีย ซึ่งยังมีชนเผ่าอาหรับที่จงรักภักดีสนับสนุนราชวงศ์อยู่ โดยพวกชนเผ่าให้การยอมรับมัรวานที่ 1 พระอัยกาของอุมัร เป็นเคาะลีฟะฮ์และจัดตั้งการปกครองของอุมัยยะฮ์ในซีเรียใหม่

สวรรคต
ขณะเดินทางกลับจากอะเลปโปไปยังดามัสกัส หรืออาจกลับไปที่คฤหาสน์ Khunasira ของพระองค์ อุมัรกลับทรงพระประชวร พระองค์สวรรคตในช่วงวันที่ 5 กุมภาพันธ์ถึง 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 720 ขณะมีพระชนมพรรษา 37 พรรษา ที่หมู่บ้าน Dayr Sim'an (มีอีกชื่อว่า Dayr al-Naqira) ใกล้มะอะเราะตุนนัวะอ์มาน อุมัรได้ซื้อที่ดินด้วยเงินของพระองค์เองและฝังในหมู่บ้านนั้น โดยซากสุสานที่ไม่ทราบวันก่อสร้างของพระองค์ยังคงปรากฏให้เห็นอยู่ ยะซีดที่ 2 ขึ้นครองราชย์ถัดจากอุมัรที่ 2

ณ วันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2020 ในช่วงสงครามกลางเมืองซีเรีย มีรายงานกองกำลังอาสาสมัครที่หนุนโดยอิหร่านเข้าจู่โจมสุสานของอุมัร ตามภาพวิดีโอที่เผยแพร่ในหน้าเพจที่สนับสนุนรัฐบาลซีเรียบนสื่อสังคม ส่วนอีกวิดีโอหนึ่งแสดงภาพสุสานที่ถูกเปิดและไม่มีศพข้างใน ไม่มีข้อมูลว่าส่วนหลงเหลือที่อยู่ข้างในนั้นถูกย้ายไปไว้ที่ไหน

พงศาวลี
# มีซ็องปลัส
มีซ็องปลัส (,) เป็นวลีเกี่ยวกับการทำอาหารในภาษาฝรั่งเศสซึ่งหมายถึง "วางประจำที่" หรือ "รวบรวม" วลีนี้สื่อถึงการเตรียมการต่าง ๆ ที่จำเป็นก่อนลงมือทำอาหาร และมักใช้ในครัวตามภัตตาคารหรือร้านอาหารขนาดใหญ่เพื่อสื่อถึงการจัดเรียงส่วนผสมต่าง ๆ เช่นเนื้อสัตว์ ผักดอง ซอส ส่วนผสมที่ทำให้สุกบางส่วนไปแล้ว เครื่องเทศ ผักที่หั่นเรียบร้อยแล้ว และส่วนผสมอื่น ๆ ที่คนครัวต้องใช้สำหรับเมนูต่าง ๆ ที่คาดว่าจะต้องปรุงในช่วงเวลาทำการMontagné, Prosper. Larousse Gastronomique. Jennifer Harvey Lang (ed.). New York: Crown, 1988. Second English edition.

thumb|alt=Mise En Place Bowls|มีซ็องปลัสสำหรับการผัดถั่ว
thumb|ส่วนผสมสำหรับทำถั่วตัดจัดเรียงไว้ก่อนลงมือทำ
นอกจากในร้านอาหารแล้ว ธรรมเนียมนี้ยังสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในครัวเรือนได้เช่นกัน

วลี "มีซ็องปลัส" ในบริบทการทำอาหารสามารถเป็นได้ทั้งคำนามและคำกริยาสื่อถึงการเตรียมวัตถุดิบหรือส่วนผสมก่อนลงมือทำ และยังใช้สื่อถึงสภาพจิตหรือกรอบความคิดได้ด้วยเช่นกัน วลีนี้ยังสามารถนำไปใช้ในสถานการณ์อื่น ๆ นอกเหนือจากการทำอาหาร เช่นในห้องเรียน ในโรงพยาบาล ในฝ่ายเทคโนโลยีสารสนเทศของสำนักงาน เป็นต้น
# ศิลปะพะเยา
ศิลปะพะเยา หรือ สกุลช่างพะเยา เป็นรูปแบบศิลปะจัดอยู่ในสกุลช่างหนึ่งในศิลปะล้านนา พบบริเวณจังหวัดพะเยา พบเป็นประติมากรรมเช่นพระพุทธรูปหินทราย สถูปเจดีย์หินทราย และจารึกต่าง ๆ ปัจจุบันได้มีการเก็บรวบรวมไว้หลายที่หลายแห่ง แต่มากที่สุดถูกเก็บไว้ที่วัดศรีโคมคำและวัดลี จังหวัดพะเยา  

นิยาม
ศิลปะพะเยาได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกโดยหม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุล โดยทรงจัดว่าศิลปะพะเยาเป็นตอนปลายของศิลปะเชียงแสนรุ่นหลัง อายุราวพุทธศตวรรษที่ 21–22หม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุล, ศิลปะในประเทศไทย (กรุงเทพฯ : อมรินทร์การพิมพ์, พิมพ์ครั้งที่ 7, 2524), 24.

จากงานวิจัยเรื่อง "พระพุทธรูปหินทรายสกุลช่างพะเยา" ของศักดิ์ชัย สายสิงห์ ระบุว่าสกุลช่างพะเยาเริ่มสร้างงานศิลปกรรมตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา จนถึงช่วงครึ่งแรกของพุทธศตวรรษที่ 24 โดยในยุคแรกสร้างตามแบบพระสิงห์โดยใช้วัสดุเป็นหินทราย ต่อมาได้รับอิทธิพลสกุลช่างสุโขทัยเข้ามา โดยได้พัฒนาจนมีรูปแบบเฉพาะตัวในช่วงกลางพุทธศตวรรษที่ 21 คงดำรงไว้จนถึงช่วงครึ่งแรกของพุทธศตวรรษที่ 22 แล้วจึงเสื่อมโทรมลง

น.ณ. ปากน้ำ กำหนดอายุพระพุทธรูปหินทรายสกุลช่างพะเยาว่า ร่วมสมัยกับพระพุทธรูปหินทรายในสมัยอยุธยา สุพรรณบุรีและลพบุรี

ลักษณะ
พระพุทธรูปหินทรายสกุลช่างพะเยามีเอกลักษณ์คือ ทำพระพุทธรูปที่มีเม็ดพระศกมีลักษณะเป็นตารางสี่เหลี่ยมมีส่วนยอดเรียวแหลม เป็นลักษณะเฉพาะที่เกิดขึ้นเพราะวัสดุหินทรายซึ่งไม่สามารถสลักเป็นขมวดวงก้นหอยได้ ส่วนประกอบของพระพักตร์ ได้แก่ พระขนง พระนาสิก เชื่อมต่อกันเป็นสันนูน ไม่นิยมทำไรพระศก มุมพระโอษฐ์ทั้งสองข้างตวัดขึ้นสูง พระวรกายโปร่ง เพรียว มักทำประทับขัดสมาธิราบ ปางมารวิชัย พระพุทธรูปปางสมาธิ หรือพระพุทธรูปทรงเครื่องพบหลักฐานไม่มากนัก
# Brissus
Brissus เป็นสกุลของหนอนตัวแบนที่อยู่ในวงศ์ Brissidae.

สกุลนี้พบว่ามีการกระจายทั่วโลก

สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:

Brissus agassizii 
Brissus bridgeboronensis 
Brissus camagueyensis 
Brissus caobaense 
Brissus duperieri 
Brissus durhami 
Brissus eximius 
Brissus expansus 
Brissus fosteri 
Brissus gigas 
Brissus glenni 
Brissus greifatensis 
Brissus inaequalis 
Brissus kewi 
Brissus lasti 
Brissus latecarinatus 
Brissus latidunensis 
Brissus meridionalis 
Brissus miocaenicus 
Brissus obesus 
Brissus rana 
Brissus sagrae 
Brissus shaimaae 
Brissus unicolor
# เซนิเท็นโด ร้านลึกลับกับขนมวิเศษ
เซนิเท็นโด ร้านลึกลับกับขนมวิเศษ  เป็นวรรณกรรมชุดสำหรับเยาวชนญี่ปุ่น เขียนโดยเรโกะ ฮิโรชิมะ  วาดภาพประกอบโดย Jyajya (จาจา) และตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ไคเซชะ ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556 รวมทั้งหมด 21 เล่ม ต่อมาโทเอแอนิเมชันได้ดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์แบบชุด ออกฉายเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2563 และโทเอแอนิเมชันได้ดัดแปลงนวนิยายดังกล่าวเป็นภาพยนตร์อนิมะ ใช้ชื่อว่า Fushigi Dagashiya Zenitendō: Tsuritai Yaki  เดิมมีกำหนดฉายที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2563 แต่ถูกเลื่อนไปฉายในวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2563  อันเป็นผลจากการระบาดทั่วของโควิด-19

เนื้อหาในแต่ละตอนเป็นเรื่องราวของเบนิโกะ  หญิงลึกลับร่างท้วมสูงใหญ่ในชุดกิโมโน ริมฝีปากทาด้วยสีแดงสด มีผมสีขาวปักด้วยปิ่นหลายอัน แต่มีดวงหน้าอ่อนเยาว์ เป็นเจ้าของร้านขายขนมชื่อเซนิเท็นโด  ร้านซึ่งเต็มไปด้วยเรื่องราวลึกลับมหัศจรรย์ เบนิโกะจะมอบโชคดีหรือความสมปรารถนาแก่ผู้ที่ผ่านมาพบร้านนี้โดยบังเอิญ โดยต้องแลกขนมวิเศษหรือของวิเศษกับเหรียญเงินเยนในแต่ละปีแก่เธอ ในแต่ละตอนนั้นจะเขียนถึงปัญหาที่เราพบได้ในชีวิตประจำวัน ทั้งยังแฝงแง่คิดบางประการเอาไว้ให้ขบคิด

ในประเทศไทยมีการตีพิมพ์และแปล เซนิเท็นโด ร้านลึกลับกับขนมวิเศษ เป็นภาษาไทย โดยสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ ตีพิมพ์ออกมาสี่เล่ม ได้แก่ ตอนของนำโชคของเบนิโกะ (กรกฎาคม 2565) ตอนโชคชะตาที่คุณเลือกเอง (กันยายน 2565) ตอนคู่แข่งเบนิโกะปรากฏตัว (พฤศจิกายน 2565) ตอนเบนิโกะปะทะโยโดมิ (กุมภาพันธ์ 2566) เล่มแรกแปลโดยกิ่งดาว ไตรยสุนันท์ ส่วนเล่มที่สองและสี่แปลโดยวิธารณี จงสถิตย์วัฒนา

 หมายเหตุ
# ชอร์บา
ชอร์บา (/) เป็นประเภทกว้าง ๆ ของสตูหรือซุปข้นที่พบในอาหารประจำชาติของประเทศในตะวันออกกลาง ยุโรปกลาง ยุโรปตะวันออก เอเชียกลาง และอนุทวีปอินเดีย นิยมเสิร์ฟเป็นจานเดี่ยว ๆ ในฐานะซุป หรือเสิร์ฟกับขนมปัง

ศัพทมูลวิทยา
คำว่า ชอร์บา ในภาษาต่าง ๆ มีที่มาหลากหลาย โดยอาจแผลงมาจากคำในภาษาอาหรับถิ่นว่า ชูรบะฮ์  ซึ่งแปลว่า 'ซอสข้น'; แผลงมาจากศัพท์ในภาษาเปอร์เซียว่า โชร์บา  ซึ่งมาจากคำว่า โชร์ (, 'เค็ม') ประสมกับคำว่า อาบ (, 'น้ำ') หรือคำว่า มา (, 'สตู, แกง'); หรืออาจมาจากคำที่สมมุติว่าเป็นคำร่วมเชื้อสายคำหนึ่งซึ่งพบทั้งในภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซีย

ชื่ออื่น ๆ ได้แก่ ชอร์เบอ , ชอร์โป , โชร์บา , โชร์ปา (/), โชร์วา , ชูร์บัด , ชูร์ปา  และ โซร์ปา 

ประเภท
โชร์วา  เป็นซุปอัฟกันที่ทำง่าย แต่เนื่องจากใช้เวลานานในการปรุงจึงนิยมใช้หม้ออัดแรงดันเพื่อร่นระยะเวลา ส่วนผสมหลักคือมันฝรั่ง ถั่ว และเนื้อสัตว์ นิยมเสิร์ฟกับขนมปังแผ่นแบน โดยฉีกขนมปังในวงกินข้าวลงไปผสมในซุป

ชอร์เบอ  ตามที่เรียกในประเทศมอลโดวาและประเทศโรมาเนียนั้นประกอบด้วยผัก เนื้อสัตว์ และสมุนไพรต่าง ๆ ส่วน บอร์ช  เป็นซุปเปรี้ยวที่รับประทานกันในประเทศมอลโดวาและภูมิภาคมอลโดวาของประเทศโรมาเนีย กล่าวกันว่าซุปชนิดนี้มีประโยชน์ต่อสุขภาพ โดยช่วยกระตุ้นระบบการย่อยอาหารและต้านโรคหวัด

ระเบียงภาพ
# เขาภูกระดึง
ภูกระดึง เป็นภูเขาสูง 1,316 เมตร (4,318 ฟุต) ในจังหวัดเลย ประเทศไทย ตั้งอยู่ในอำเภอภูกระดึงตามชื่อของอำเภอ ทางทิศตะวันตกติดกับอำเภอน้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์ ภูเขาภูกระดึงเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาเพชรบูรณ์ ซึ่งเป็นเทือกเขาพรมแดนธรรมชาติระหว่างภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ภูกระดึงอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 ไปทางทิศตะวันตก 9 กิโลเมตร
# ชาละวัน (สกุล)
ชาละวัน เป็นสกุลสัตว์ที่สูญพันธุ์ อยู่ในวงศ์ของ pholidosaurid mesoeucrocodylia โดยรู้จักในยุคจูแรสซิกตอนปลาย หรือยุคครีเทเชียสตอนต้น ค้นพบที่ภูกระดึง จังหวัดหนองบัวลำภู ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประกอบด้วยสปีชีส์เดียวชาละวัน ไทยแลนดิคัส กับสปีชีส์ที่สองที่เป็นไปได้ Chalawan shartegensis
# วัดพระธาตุต้นฝาง
วัดพระธาตุต้นฝาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลขุนควร อำเภอปง จังหวัดพะเยา

พื้นที่เดิมของวัดเป็นป่าทึบไม่มีผู้คนอาศัย ต่อมาได้มีชาวบ้านได้อพยพโยกย้ายแหล่งท้ามาหากินจากจังหวัดน่านตั้งเป็นหมู่บ้านบ้านสบขามและบ้านนาอ้อม มีหอศาลเจ้าหลวงควรในบริเวณที่เรียกว่า "ดงป่ากรรม" ซึ่งพบซากปรักหักพังของอิฐ พระพุทธรูปทั้ง หินทราย และสัมฤทธิ์ เป็นจำนวนมาก จนกาลเวลาล่วงสมัยมาจนถึงปัจจุบัน มีพระธุดงเข้าไปจำพรรษาอยู่ในดงป่ากรรม ปฏิบัติปัดกวาดพื้นที่รกร้าง สร้างเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม ได้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2548

เดิมวัดเรียกว่า วัดเก๊าราชถาน ก่อตั้งขึ้นในยุคสมัยเดียวกับอาณาจักรล้านนา อาณาจักภูกามยาวและรัฐกาวน่าน พบหลักศิลาจารึก ลักษณะเป็นหินทรายจ้านวนด้าน 2 ด้าน มี 30 บรรทัด ด้านที่ 1 มี 13 บรรทัด ด้านที่ 2 มี 17 บรรทัด จารึกเป็นอักษรล้านนาฝักขาม อายุพุทธศตวรรษที่ 21-22 มีเนื้อหาโดยสังเขปกล่าวไว้ว่า "พระสงฆ์ทั้งหลายพร้อมด้วยอาจารย์สวรมาลา ได้ทำบุญและถวายส่วนบุญแก่พระเป็นเจ้าแม่
ลูก โดยอุทิศที่นาแก่วัดเก๊าราชสถาน พระมหาเทวีเองได้อุทิศข้าพระไว้ประจ้าวัดเป็นจ้านวน 10 ครัว (ครอบครัว) ด้วยใจศรัทธา" ศิลาจารึกที่พบปัจจุบันเก็บอยู่ที่หอวัฒนธรรมนิทัศน์วัดศรีโคมคำ

สิ่งก่อสร้างที่สำคัญของวัดได้แก่ วิหารเป็นสถาปัตยกรรมร่วมสมัยระหว่างล้านนา ไทลื้อ ไทใหญ่ และพม่า และพระธาตุต้นฝางซึ่งเป็นซากปรักหักพังของอิฐ
# ตำบลสำนักบก
สำนักบก เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ตั้งอยู่ทางตะวันออกของอำเภอเมืองชลบุรี ระยะทางห่างจากตัวอำเภอประมาณ 14 กิโลเมตร มีเนื้อที่รวมทั้งสิ้นประมาณ 6.5 ตารางกิโลเมตร (4,062.5 ไร่) สภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดหนึ่งแห่ง ได้แก่ โรงเรียนวัดสำนักบก  ด้านสาธารณสุขนั้นมีโรงพยาบาลชลบุรีตั้งอยู่ห่างจากพื้นที่ตำบลไปอีกประมาณ 12 กิโลเมตร และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลสำนักบก

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลสำนักบกมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลนาป่า (อำเภอเมืองชลบุรี)
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองซ้ำซาก (อำเภอบ้านบึง)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลมาบไผ่ (อำเภอบ้านบึง) และตำบลหนองตำลึง (อำเภอพานทอง)
 ทิศตะวันตกติดต่อกับตำบลนาป่า (อำเภอเมืองชลบุรี)

 ประวัติ 
ตำบลสำนักบกเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี เป็นตำบลเก่าแก่ในจังหวัดชลบุรี และปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับการให้ใช้ชื่อ "ตำบลสำนักกระบก" ในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2447 วันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2447 เป็นรายชื่อตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองชลบุรี

เดิมตำบลนี้มีต้นไม้ชนิดหนึ่งชาวบ้านทั่ว ๆ ไปเรียกว่า "ต้นกระบก" มีกิ่งก้านสาขาใหญ่โตมาก ตั้งอยู่กลางตำบลและอยู่ใกล้ทางเกวียน (ข้างวัดหนองศรีสงวน) พวกบรรดาเวียนไปมาโดยมาหยุดพักอาศัยกันตลอดฤดูฝนและพักร้อนใต้ต้นกระบกนี้ ซึ่งมีน้ำอุดมสมบูรณ์ จึงได้ชื่อว่า "ตำบลสำนักกระบก" ต่อมาชื่อเพี้ยนจากสำนักกระบก มาเป็น "สำนักบก" ชื่อนี้จึงเป็นชื่อของตำบลสำนักบกนับตั้งแต่นั้นมา

 การปกครองส่วนภูมิภาค 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
ตำบลสำนักบกแบ่งออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
 หมู่ที่ 1 บ้านห้วย
 หมู่ที่ 2 บ้านบน
 หมู่ที่ 3 บ้านหนองน้ำร้อน
 หมู่ที่ 4 บ้านห้วยตะคุก
 หมู่ที่ 5 บ้านไร่
 หมู่ที่ 6 บ้านหนองกระต่าย

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่ตำบลสำนักบก มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลสำนักบก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำนักบกทั้งหมด ซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลสำนักบก แล้วจึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลสำนักบกใน พ.ศ. 2539

 ประชากร 
พื้นที่ตำบลสำนักบกประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 7 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 6,170 คน แบ่งเป็นชาย 3,111 คน หญิง 3,059 คน (เดือนธันวาคม 2564)

 
 
 

* ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก

หมู่บ้านพ.ศ. 2564พ.ศ. 2563พ.ศ. 2562พ.ศ. 2561พ.ศ. 2560พ.ศ. 2559พ.ศ. 2558ห้วย331334334319318326334บน570568569552544531511หนองน้ำร้อน1,2001,063971870773728653ห้วยตะคุก1,0981,0781,0721,0681,0541,008959ไร่1,7171,6821,6251,5741,4881,4081,266หนองกระต่าย1,2541,1971,1341,004913861773รวม6,1705,9225,7055,3875,0904,8624,496