# ขุนศึก ภูจิตร
ขุนศึก หรือ ศึก ภูจิตร (พ.ศ. 2493 - 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515) เป็นโจรชาวไทย ที่ร่วมกับเดช สุธี และแขก พรมสา ก่อเหตุปล้นทรัพย์ และจับคนไปเรียกค่าไถ่ในภาคอีสาน ซึ่งถูกประหารชีวิตตามคำสั่งของหัวหน้าคณะปฎิวัติ ในความผิดฐานปล้นทรัพย์แล้วจับคนไปเรียกค่าไถ่ที่ตำบลเกิ้ง เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2514 และปล้นทรัพย์ แล้วฆาตกรรมผู้ใหญ่บ้านที่ตำบลเขวา เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2514 เขาถูกจับกุมที่จังหวัดหนองคายเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 และถูกประหารชีวิตในที่สาธารณะตามคำสั่งจอมพลถนอม กิตติขจร เมื่อวันทึ่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 ที่จังหวัดมหาสารคาม

 ประวัติ 
ขุนศึก ภูจิตร เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2493 ที่อำเภอยางตลาด จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นบุตรของนายคำสอน ภูจิตร และนางน้อย ภูจิตร เขาไม่เคยเคยสมรส และไม่มีอาชีพที่แน่นอน เขามีพฤติกรรมชอบลักเล็กขโมยน้อย,ชิงทรัพย์,ปล้นทรัพย์ และข่มขืน นอกจากนี้เขามักจะซื้อบริการทางเพศเป็นประจำ แม้ว่าบิดามารดาจะทราบถึงพฤติกรรมที่ไม่ดีของขุนศึก แต่ก็ไม่สามารถอบรมสั่งสอนเขาได้ ขุนศึกมักจะไม่ค่อยกลับมาหาคำครอบครัว แต่เมื่อกลับมาเขาจะนำเงินมาเพื่อช่วยเหลือครอบครัว

 การก่อคดี 
ในช่วงกลางคืนของวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2514 ขุนศึกได้ร่วมกับเดช สุธี,แขก พรมสา และพวกอีก 7 คนใช้อาวุธปล้นทรัพย์บัวผัน สุระธรรม ที่ตำบลสีแก้ว อำเภอเมืองร้อยเอ็ด โดยได้เงินสด และทรัพย์สินเป็นมูลค่ารวม 2,690 บาท 50 สตางค์ เดชกับแขกได้ตบและเตะบัวผัน แล้วพาออกไปไกลจากบ้าน หลังจากนั้นจึงปล่อยตัวเธอไป ระหว่างนั้นสุขสันต์ จินทะดา น้องชายของบัวผันได้วิ่งเข้ามาเพื่อจะช่วยเหลือบัวผัน ทำให้เขาถูกทั้งสิบจับตัวและปล้นนาฬิกาข้อมือจำนวน 1 เรือน มูลค่า 350 บาทไป

วันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ขุนศึกร่วมกับเดช,แขก และพวกอีกคน ปล้นทรัพย์ทองพูน กันปัญญา ที่ตำบลเกิ้ง อำเภอเมืองมหาสารคาม โดยได้ทรัพย์สินเป็นมูลค่าประมาณ 6,750 บาท ระหว่างการปล้นทั้งสี่ใช้ปืนยิงขู่ชาวบ้านเพื่อไม่ให้มาช่วยเหลือ หลังจากนั้นทั้งสี่จับตัวทองพูน,คำปิว ภรรยาของทองพูน และขันทอง ลูกสาวของทองพูน ไปเรียกค่าไถ่ นอกจากนี้ยังได้จับตัว สี พะวังคาม และ อ่าง มาเลิศ ชาวบ้านที่เดินผ่านไปด้วย ต่อมาทั้งสี่ได้ปล่อยตัว คำปิว กับขันทองให้นำเงินจำนวน 5,000 บาทมาไถ่ตัว เมื่อทั้งสองนำเงินกลับมาไถ่ตัวแล้ว ทั้งสี่จึงปล่อยตัว ทองพูน, สี และอ่างกลับบ้านไป

การปล้นครั้งสุดท้ายของขุนศึกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ขุนศึก,เดช,แขก และพวก 2 คนได้ร่วมกันปล้นพา จันทร์เรือง ผู้ใหญ่บ้าน,บุญเลี้ยง มูลสมบัติ, บุญมา นนมูลศรี และจี ภูศรีฤทธิ์ ที่หมู่บ้านหนองบัวดง ตำบลเขวา อำเภอเมืองมหาสารคาม โดยได้เงินและทรัพย์สินไปจำนวน 590 บาท ระหว่างการปล้นพาได้ร้องขอชีวิตจากกลุ่มโจร และให้ค้นเอาเงินและทรัพย์สิน แต่แขกใช้ปืนยิงพาเข้าที่กระบอกตาด้านซ้าย กระสุนทะลุออกที่ท้ายทอยด้านขวา จากนั้นขุนศึกได้ใช้มีดปลายแหลมฟันพาเข้าที่กลางศรีษะลึกถึงกะโหลก แล้วแทงพาที่สะดือจนเสียชีวิต นอกจากนี้บุญเลี้ยงถูกกระสุนปืนยิงเข้าที่ต้นขาซ้าย ส่วนบุญมาถูกกระสุนปืนยิงเข้าที่หน้าขาซ้ายท่อนล่าง และเหนือตาตุ่มจนได้รับบาดเจ็บสาหัส ในการปล้นครั้งนี้เดชและแขกได้แบ่งเงินให้กับขุนศึกจำนวน 150 บาท

 การจับกุม 
ภายหลังจากที่เดช สุธี และแขก พรมสา หัวหน้าของขุนศึก ถูกจับกุมที่อำเภอกระนวน เมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2515 ขุนศึกได้หลบหนีไปบวชเป็นพระที่วัดโพธิ์ ตำบลบัวบาน อำเภอยางตลาด ต่อมาหลังจากเขาบวชเป็นพระเป็นระยะเวลา 2 เดือน เขาทราบข่าวว่าจอมพล ถนอม กิตติขจร ออกคำสั่งให้ประหารชีวิตเดช และแขก เขาจึงลาสิกขาออกมาแล้วหนีไปหลบซ่อนตัวที่นครหลวงกรุงเทพธนบุรีระยะหนึ่ง ต่อมาเขาเดินไปยังจังหวัดหนองคาย และไปติดพันกับลูกสาวของเพ็ง เสนากุล

ต่อมา พ.ต.อ. ธวัชชัย พิทักษ์ รองผู้กำกับการตำรวจภูธรเขต 4 สืบทราบว่า ขุนศึกหลบหนีไปหลับนอนอยู่ในบ้านเลขที่ 833 ถนนแก้ววรวุฒิ หลังโรงพยาบาลจังหวัดหนองคาย อำเภอเมืองหนองคาย ซึ่งบ้านดังกล่าวเป็นของคำดี สุธรรมมา ภารโรงประจำอำเภอเมืองหนองคาย พ.ต.อ. ธวัชชัย จึงมีคำสั่งให้ พ.ต.ต. วิทยา สมรไกรสรกิจ นำกำลังไปจับกุมขุนศึก

วันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 เจ้าหน้าที่ตำรวจสถานีตำรวจภูธรเมืองหนองคายนำกำลังปิดล้อมบ้านเลขที่ 833 และสามารถจับกุมขุนศึกได้โดยไม่มีการต่อสู้ โดยขุนศึกได้ให้การรับสารภาพ และนำชี้จุดเกิดเหตุ ต่อมาหลังจากการสอบสวนเสร็จสิ้น เจ้าหน้าที่ตำรวจได้สรุปสำนวนการสอบสวน และพยานหลักฐานให้คณะปฎิวัติเพื่อพิจารณาโทษ

 การประหารชีวิต 
วันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 จอมพลถนอม กิตติขจร ลงนามในคำสั่งที่ 68/2515 โดยมีคำสั่งให้ประหารชีวิตขุนศึก เนื่องจากเห็นว่าขุนศึกมีความประพฤติชั่วร้าย กระทำการปล้นทรัพย์มาแล้วหลายราย โดยในการปล้นทรัพย์ ขุนศึกได้ร่วมกับผู้อื่นใช้อาวุธปืนซึ่งเป็นอาวุธร้ายแรงในการปล้นทรัพย์ และปล้นทรัพย์แล้วยังจับตัวคนไปเรียกค่าไถ่ และฆ่าเจ้าทรัพย์ นับเป็นการกระทำที่โหดร้ายทารุณ ไม่เกรงกลัวโทษระหว่างการประกาศใช้กฎอัยการศึก แม้จะให้การรับสารภาพ แต่เป็นเพราะจำนนต่อพยานหลักฐาน โดยกำหนดให้ประหารชีวิตในช่วงเช้าของวันที่ 23 พฤศจิกายน ณ อำเภอเมืองมหาสารคาม ซึ่งเป็นที่เกิดเหตุสองครั้งสุดท้าย เพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่าง และก่อความเดือดร้อนแก่ประชาชนต่อไป นอกจากนี้ในวันเดียวกันจอมพลถนอม ยังลงนามในคำสั่งที่ 67/2515 โดยมีคำสั่งให้ประหารชีวิต ประพันธ์ จันทร์เชย ในความผิดฐานปล้นทรัพย์แล้วใช้ปืนยิงแดง ฮวดอ้นเสียชีวิต และรุมโทรมละเอียด จันทร์เกษม ภรรยาของแดง ที่หน้าโรงเรียนศึกษาวิทยา อำเภอเมืองพิษณุโลก ส่วนผู้ร่วมก่อเหตุอีกสี่คนที่ร่วมรุมโทรม แต่ไม่ใช่คนยิงแดง มีคำสั่งให้จำคุกตลอดชีวิต โดยประพันธ์จะถูกประหารชีวิตที่บริเวณเรือนแพ หน้าโรงเรียนศึกษาวิทยาในช่วงเช้าของวันที่ 23 พฤศจิกายน

วันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 เวลา 06.20 น. เจ้าหน้าที่ของคณะปฎิวัติได้เบิกตัวขุนศึกออกจากห้องขังในสถานีตำรวจภูธรอำเภอเมืองมหาสารคามเพื่อดำเนินการตามขั้นตอนต่างๆก่อนการประหารชีวิต จากการตรวจค้นพบจดหมายจำนวน 3 ฉบับ โดยสองฉบับเป็นจดหมายของผู้หญิงสองคนในจังหวัดหนองคาย ส่วนอีกฉบับเป็นจดหมายที่ขุนศึกเขียนถึงคนรักในจังหวัดมหาสารคาม ซึ่งทั้งสองได้รู้จักระหว่างถูกฝากขังที่เรือนจำจังหวัดมหาสารคาม หลังจากถูกนำตัวออกจากห้องขัง ขุนศึกได้หันกลับไปพูดกับผู้ต้องหาซึ่งถูกขังในห้องขังเดียวกันจำนวน 5 คนว่า "เมื่อคืนฝันว่าตำรวจเอาผ้าขาวมามัดมือ" 
280px|thumb|ขุนศึกกำลังเขียนจดหมายถึงบิดามารดา
เจ้าหน้าที่ตำรวจอนุญาตให้ขุนศึกรับประทานอาหารเช้า ซึ่งประกอบด้วย ไก่ย่าง, แกงไก่, ไข่พะโล้, ฝอยทอง และส้มเกลี้ยง ขุนศึกรับประทานอาหารเกือบหมด หลังจากนั้นขุนศึกเขียนจดหมายถึงบิดามารดา เขาเขียนจดหมายโดยมีใจความว่า ขอลาพ่อแม่ และอย่าให้น้องเอาเป็นเยี่ยงอย่าง ตนเป็นคนมีกรรมขอให้ต้องรับใช้กรรมไป ให้พ่อแม่เอาศพไปที่บ้าน และบอกพวกน้องๆอย่าประพฤติชั่ว

เจ้าหน้าที่ได้นิมนต์ท่านเจ้าพระคุณพระอารียานุวัตร เจ้าอาวาสวัดมหาชัยมาเทศน์โปรดขุนศึกในเรื่องกฎแห่งกรรม เมื่อเทศน์จบเจ้าหน้าที่นำตัวขุนศึกขึ้นรถตราโล่ไปยังสนามยิงปืนตำรวจภูธรจังหวัดมหาสารคามที่ตำบลแก่งเลิงจาน โดยเดินทางไปถึงเมื่อเวลา 08.55 น. หลังจากนั้น พล.ต.ต. ทวี คุปตบุตรได้อ่านคำสั่งหัวหน้าคณะปฎิวัติให้ประชาชนที่ไปชมการประหารชีวิตประมาณ 3,000 คน ถัดจากนั้นเจ้าหน้าที่ได้นำผ้าขาวผูกตาขุนศึกแล้วนำขุนศึกไปผูกมัดกับหลักประหาร ต่อมาในเวลาประมาณ 09.00 น. ร.ต.ต. ศุภวุฒิ สังข์อ่อน ออกคำสั่งให้เพชฌฆาตซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจหน่วยปฎิบัติการณ์พิเศษจำนวน 5 นายดำเนินการประหารชีวิตด้วยปืน 05 นาโต้ โดยใช้กระสุนกับขุนศึกจำนวน 50 นัด จากนั้นนายแพทย์ นพ สกุลพานิช ได้ไปตรวจสอบร่างของขุนศึกพบว่าขุนศึกเสียชีวิตแล้ว ตำรวจจึงนำศพของขุนศึกไปเก็บที่วัดมหาชัย