# โซจะ
โซจะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดโอกายามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด  ณ วันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2024 โซจะมีจำนวนประชากรประมาณ 69,158 คน มีความหนาแน่นของประชากร 326 คนต่อตารางกิโลเมตร

 ภูมิศาสตร์ 
นครโซจะตั้งอยู่ในทางตอนกลาง-ใต้ของจังหวัดโอกายามะ มีแม่น้ำทากาฮาชิไหลผ่านเมืองจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปยังทิศใต้ ทางตอนเหนือและตะวันตกตั้งอยู่ในพื้นที่ทางตอนใต้ของที่ราบสูงคิบิ ส่วนทางตอนใต้เป็นพื้นที่เนินเขา พื้นที่ตอนกลางเป็นที่ราบน้ำท่วมถึงของแม่น้ำทากาฮาชิ ซึ่งเป็นที่ตั้งของตัวเมือง

thumb|300px|none|ภาพถ่ายทางอากาศบริเวณใจกลางเมืองของนครโซจะ ถ่ายเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2007

 เทศบาลข้างเคียง 
 จังหวัดโอกายามะ
 นครโอกายามะ: เขตคิตะ
 นครคูราชิกิ
 นครอิบาระ
 นครทากาฮาชิ
 เมืองยากาเงะ
 เมืองคิบิจูโอ

 แม่น้ำ
 แม่น้ำทากาฮาชิ
 แม่น้ำชิมปง
 แม่น้ำมากิดานิ

 ภูเขา 
 คิโจยามะ
 เขาฟูกุ
 เขาคารูเบะ

 ภูมิอากาศ 
โซจะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในโซจะอยู่ที่ 14.7 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,392 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนกรกฎาคมอยู่ที่ประมาณ 26.6 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ 3.5 °Cข้อมูลภูมิอากาศโซจะ

 สถิติประชากร 
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่นสถิติประชากรโซจะ ประชากรของโซจะเพิ่มขึ้นในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา

 ประวัติศาสตร์ 
thumb|left|ศาลเจ้าโซจะ

พื้นที่ที่เป็นนครโซจะในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นในอดีตที่ชื่อแคว้นบิตจู และเป็นศูนย์กลางของอาณาจักรคิบิ โบราณสถานจากยุคนี้ ได้แก่ สุสานสึกูริยามะ ซึ่งเป็นเนินฝังศพที่ใหญ่เป็นอันดับ 10 ของญี่ปุ่น และปราสาทคิ ซึ่งเป็นป้อมปราการที่ตั้งอยู่บนยอดเขา ต่อมาในยุคนาระ ศาลเจ้าบิตจูโคกูบุนจิและศูนย์กลางของแคว้นตั้งอยู่ในบริเวณที่เป็นนครโซจะในปัจจุบัน พื้นที่แห่งนี้เจริญรุ่งเรืองในยุคมูโรมาจิในฐานะที่เป็นเมืองวัด ที่มาของชื่อโซจะ มาจากชื่อของศาลเจ้าบิตจูโนะคูนิโซจะ

หลังการปฏิรูปเมจิ เมื่อมีการใช้ระบบเทศบาล หมู่บ้านโซจะได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1896 และได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1954 และเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2005 หมู่บ้านยามาเตะและหมู่บ้านคิโยเนะ (เทศบาลทั้งสองมาจากอำเภอสึกูโบะ) ได้ถูกยุบรวมเข้ากับนครโซจะ

 การเมืองการปกครอง 
นครโซจะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครที่เป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียวซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 22 คน ในแง่ของการเมืองระดับจังหวัด นครโซจะเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดโอกายามะจำนวน 2 คน และในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครโซจะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 3 จังหวัดโอกายามะ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภาญี่ปุ่น

 เศรษฐกิจ 
นครโซจะเป็นเมืองที่มีเศรษฐกิจแบบผสมผสาน อุตสาหกรรมในท้องถิ่นจะเป็นการผลิตชิ้นส่วนรถยนต์เป็นหลัก นอกจากนี้ยังมีการแปรรูปอาหาร และภาคการเกษตร

 การศึกษา 
thumb|มหาวิทยาลัยจังหวัดโอกายามะ

โรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนครโซจะ ประกอบด้วย โรงเรียนประถมศึกษา 13 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 3 แห่ง และโรงเรียนการศึกษาภาคบังคับ 1 แห่ง และโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดโอกายามะ ประกอบด้วย โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 2 แห่ง นอกจากนี้ โซจะยังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยจังหวัดโอกายามะอีกด้วย

 การขนส่ง 
 รถไฟ 
thumb|สถานีรถไฟโซจะ

 frameless|20x20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก (JR West): สายฮากูบิ
 สถานี:  –  –  –  – 
 frameless|20x20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก (JR West): สายคิบิ
 สถานี:  –  – 
 20px บริษัทรถไฟอิบาระ: สายอิบาระ
 สถานี:  – 

 ทางหลวง 
 25px|link=|alt= ทางด่วนโอกายามะ
 
 
 

 บุคคลที่มีชื่อเสียง 
   - นักซอฟต์บอล
   - นักการเมือง
   - นักวิ่งระยะไกล
 ซาโตชิ ชิมิซุ  - นักมวย
   - ผู้กำกับอนิเมะ
   - นักร้องเฮฟวีเมทัล

 เมืองแฝด 
นครโซจะเป็นเมืองแฝดกับนครชิโนะ ในจังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่ ค.ศ. 1984

 สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น 
right|thumb|บิตจูโคกูบุนจิ

 โคโมริซูกะโคฟุง 
 ปราสาทคิ 
 สึกูริยามะโคฟุง 
 ซากบิตจูโคกูบุนจิ 
 ซากปราสาทฟูกูยามะ