# เหตุกราดยิงขบวนรถพลเรือนในกูปิยันสก์
เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2565 ระหว่างการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย กองทัพรัสเซียได้กราดยิงขบวนรถพลเรือนยูเครนบนถนนสายเชื่อมระหว่างหมู่บ้านกูรือลิวกากับหมู่บ้านปิชชาแน ใกล้เมืองกูปิยันสก์ แคว้นคาร์กิว ประเทศยูเครน ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 26 คน ครึ่งหนึ่งในจำนวนนี้เป็นเด็ก

ในช่วงเวลานั้นถนนสายดังกล่าวอยู่ใน "พื้นที่สีเทา" ทหารยูเครนไม่สามารถเข้าถึงจุดเกิดเหตุได้จนกระทั่งวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2565

 ภูมิหลัง 
หมู่บ้านกูรือลิวกาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองกูปิยันสก์ซึ่งถูกกองทัพรัสเซียเข้ายึดครองเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 เพียงสามวันหลังจากเริ่มรุกรานยูเครน พื้นที่บริเวณนี้ตกอยู่ภายใต้การยึดครองของรัสเซียเป็นเวลานานกว่า 6 เดือน จนกระทั่งในช่วงปลายเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 กองทัพยูเครนเปิดฉากรุกโต้ตอบเพื่อปลดปล่อยดินแดนที่รัสเซียยึดครองในแคว้นคาร์กิว ซึ่งรวมถึงพื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองกูปิยันสก์และพื้นที่โดยรอบ

การยิงโต้ตอบกันระหว่างกองกำลังรัสเซียกับกองกำลังยูเครนรุนแรงขึ้น อีกทั้งกองกำลังรัสเซียยังใช้กลยุทธ์ผลาญภพระหว่างหลบหนีการรุกคืบของกองกำลังยูเครน ชาวบ้านกูรือลิวกาส่วนหนึ่งจึงตัดสินใจอพยพออกจากพื้นที่ ตลอดเวลาหลายเดือนชาวบ้านใช้ชีวิตอยู่โดยปราศจากสัญญาณโทรทัศน์หรือสัญญาณโทรศัพท์ ท่ามกลางหมอกสงคราม พวกเขาเห็นว่าทางเลือกที่น่าจะปลอดภัยที่สุดคือการเดินทางย้อนเข้าไปในพื้นที่ที่รัสเซียยึดครอง จากนั้นค่อยแยกย้ายกันไปตามจุดหมายของแต่ละครอบครัวหรือบุคคล โดยใช้ถนนสายหนึ่งที่พวกเขาเชื่อว่าเป็นเส้นทางเดียวที่ยังใช้การได้ เนื่องจากหมู่บ้านกูรือลิวกามีลำน้ำและหนองน้ำขนาบอยู่และสะพานข้ามลำน้ำที่ถนนสายอื่นถูกทำลายหมด คนในท้องถิ่นคนหนึ่งรับหน้าที่จัดขบวนอพยพโดยเก็บเงินจากผู้ที่ต้องการอพยพคนละ 6,000 ฮรึวญา และวางแผนออกเดินทางในวันที่ 25 พฤษภาคม

ในวันที่ 27 กันยายน กองทัพยูเครนปลดปล่อยนิคมกูปิยันสก์-วุซลอวึยและหมู่บ้านใกล้เคียงได้สำเร็จ สามวันต่อมา ในวันที่ 30 กันยายน ทหารยูเครนพบศพพลเรือนหลายศพที่บริเวณรอบนอกหมู่บ้านกูรือลิวกา ศพอยู่ในรถเก๋ง 6 คันและรถมินิบัส 1 คันซึ่งถูกยิงและถูกเผาระหว่างเดินทางมุ่งหน้าไปทางหมู่บ้านปิชชาแน 

 การโจมตี 
หลังจากที่สื่อยูเครนเผยแพร่ข่าวเกี่ยวกับการพบร่างผู้เสียชีวิตออกไป พยานในเหตุการณ์ 7 คนที่หนีรอดไปยังนิคมกิวชาริวกาก็ออกมาแสดงตัวและให้ข้อมูล ตามคำให้การของพวกเขา ในเช้าวันที่ 25 กันยายน ขบวนอพยพของพวกเขาซึ่งประกอบด้วยรถเก๋ง 6 คันและรถมินิบัส 1 คัน พร้อมด้วยพลเรือน 48 คน ออกจากหมู่บ้านกูรือลิวกาโดยใช้ถนนเลียบทางรถไฟ มุ่งหน้าไปทางเมืองสวาตอแวในแคว้นลูฮันสก์ซึ่งถูกรัสเซียยึดครองอยู่ ที่ท้ายรถมินิบัสมีป้ายเขียนติดไว้ว่า "เด็ก"

เมื่อขบวนรถมาถึงจุดเกิดเหตุในเวลาประมาณ 09:00 น. รถคันหน้าสุดของขบวนถูกซุ่มยิงจากข้างทางโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า จากนั้นรถคันอื่น ๆ ก็ถูกระดมยิงด้วยลูกกระสุนและลูกระเบิด หลังการยิงชุดแรกสงบลง ผู้โดยสารที่รอดชีวิตรีบหนีออกจากรถแล้วคลานเข้าไปหลบหลังคันดินข้างทางรถไฟ สักพักพวกเขาได้ยินเสียงยานพาหนะเคลื่อนตัวจึงพากันคลานเข้าไปซ่อนในดงไม้ แต่กลุ่มผู้โจมตีเริ่มยิงใส่พวกเขาต่อ ผู้รอดชีวิตคนหนึ่งเล่าว่า "เรารู้สึกว่ามันไล่ตามเรามา" จากดงไม้ริมทางรถไฟนั้น พวกเขาเดินย้อนกลับไปทิศทางเดิมโดยพยายามซ่อนตัวให้พ้นจากยานพาหนะของกลุ่มผู้โจมตีซึ่งยังคงตามล่าพวกเขา

 ผู้เสียชีวิต 
ระหว่างการกราดยิง ผู้อพยพในขบวนอีก 22 คนรอดชีวิตไปได้ ในจำนวนนี้มีเด็กชายอายุ 1 ขวบ และเด็กหญิงอายุ 5 ขวบครึ่ง แต่พ่อแม่ของทั้งสองเสียชีวิตในจุดเกิดเหตุ ข้อมูลเบื้องต้นระบุว่ามีผู้เสียชีวิตประมาณ 24 คน ในจำนวนนี้มีเด็ก 13 คน และหญิงมีครรภ์ 1 คน จากการตรวจสอบเพิ่มเติมของเจ้าหน้าที่ยูเครน พบศพผู้เสียชีวิตอีกศพหนึ่ง เป็นหญิงอายุ 75 ปีซึ่งคลานหนีเข้าไปในดงไม้ได้ประมาณ 200 เมตร ก่อนจะเสียชีวิตจากอาการบาดเจ็บ ต่อมาในวันที่ 17 ตุลาคม พบศพผู้เสียชีวิตเพิ่มอีก 1 ศพ เป็นชายอายุ 19 ปีซึ่งเสียชีวิตจากอาการบาดเจ็บกลางทางเดินในดงไม้หลังจากหนีออกจากจุดเกิดเหตุไปได้ 1.5 กิโลเมตร ทางการยูเครนสรุปยอดผู้เสียชีวิตจากเหตุกราดยิงครั้งนี้ไว้ที่ 26 คน ผู้เสียชีวิต 12 คนได้รับการระบุตัวตนภายในวันที่ 20 ตุลาคม

 การสืบสวน 
หลักฐานทางกายภาพบางส่วน (ร่างผู้เสียชีวิตและรถยนต์) ได้รับการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญชาวฝรั่งเศส พวกเขาพบร่องรอยของการใช้กระสุนระเบิดแรงสูงขนาด 30 มิลลิเมตร และ 45 มิลลิเมตร เช่นเดียวกับลูกระเบิดโวก-17 และโวก-25 ออแลกซันดร์ ฟิลชากอว์ อัยการแคว้นคาร์กิว กล่าวว่าชิ้นส่วนกระสุนที่พบในจุดเกิดเหตุเป็นชนิดเดียวกับที่ใช้ในปืนกลหนักที่ติดตั้งบนยานพาหนะหุ้มเกราะของรัสเซีย

อีฮอร์ ชุบ อัยการอีกคนหนึ่งของแคว้นคาร์กิว กล่าวว่าพยานผู้รอดชีวิตต่างให้การสอดคล้องกันว่าทิศทางการยิงมาจากแนวรบฝั่งที่กองกำลังรัสเซียยึดครองอยู่ นอกจากนี้ พยานหลายคนยังย้ำว่าก่อนที่ขบวนรถจะไปถึงจุดเกิดเหตุ พวกเขาได้ผ่านด่านตรวจของทหารรัสเซียมาแล้ว 2 ด่านหรือมากกว่านั้น ซึ่งบ่งชี้ว่าบริเวณจุดเกิดเหตุในขณะนั้นอยู่ภายใต้การควบคุมของรัสเซีย