wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# Lemeltonia
Lemeltonia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Bromeliaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ อเมริกากลางไปทางตะวันตกเฉียงเหนือของเปรูและตรินิแดด พบในประเทศเบลีซ บราซิล โคลอมเบีย คอสตาริกา เอกวาดอร์ เฟรนช์เกียนา กัวเตมาลา กายอานา ฮอนดูรัส นิการากัว ปานามา เปรู ซูรินาเม ตรินิแดด-โตเบโก และเวเนซุเอลา

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Lemeltonia acosta-solisii 
Lemeltonia cornuta 
Lemeltonia dodsonii 
Lemeltonia monadelpha 
Lemeltonia narthecioides 
Lemeltonia scaligera 
Lemeltonia triglochinoides
# Leiothylax
Leiothylax เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Podostemaceae.

แคเมอรูนถึงแทนซาเนียและแองโกลา

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

Leiothylax callewaertii 
Leiothylax drummondii 
Leiothylax quangensis 
Leiothylax warmingii
# Lecosia
Lecosia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Amaranthaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ บราซิลตะวันออก

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

Lecosia formicarum 
Lecosia oppositifolia
# Lauterbachia
Lauterbachia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Monimiaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lauterbachia novoguineensis .

ถิ่นกำเนิดของมันคือนิวกินี
# การยึดครองเมืองซารันจ์
การยึดครองเมืองซารันจ์ อันเป็นเมืองหลวงของจังหวัดนิมรัซ ประเทศอัฟกานิสถาน เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ตามการรายงานของเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น มีเพียงแต่กองอำนวยการความมั่นคงแห่งชาติ (NDS) และกองกำลังของเจ้าหน้าที่เท่านั้นปะทะกับตอลิบาน อย่างไรก็ดี ต่อมา กองกำลังของทางการอัฟกานิสถานต้องจำยอมแก่ตอลิบาน เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นร้องขอกำลังเสริมแต่ไม่มีการตอบรับ เมืองซารันจ์เป็นเมืองหลวงประจำจังหวัดในประเทศอัฟกานิสถานแห่งแรกที่ถูกยึดครองในช่วงการรุกของตอลิบาน ในปี พ.ศ. 2564 และเป็นเมืองหลวงแรกที่ถูกยึดครองตั้งแต่เมืองกุนดุซเมื่อปี พ.ศ. 2559

ตอลิบานรบกับกองกำลังแค่เพียงเล็กน้อยหรือไม่มีการปะทะในขณะกำลังยึดครองเมืองซารันจ์ เจ้าหน้าที่ทางการอัฟกานิสถานและกองกำลังความมั่นคงยอมจำนนหรือหนีทัพไปยังประเทศอิหร่านหรือจังหวัดใกล้เคียง

 เหตุปะทะ 
มีการตั้งรับการโจมตีของตอลิบานแค่เพียงเล็กน้อยเมื่อกำลังตอลิบานมาถึงประมาณเวลา 14:00 นาฬิกา ของวันที่ 6 สิงหาคม การปะทะใช้ระยะเวลาสั้น โดยที่ไม่มีการสนับสนุนจากรัฐบาลอัฟกานิสถาน กองกำลังของรัฐบาลได้ปะทะเป็นเวลาสองถึงสามชั่วโมงก่อนจะล่าถอยกลับไปยังจุดหลักของอำเภอชาฮาร์บรือจักก์ไปทางทิศใต้ ซึ่งเป็นอำเภอสุดท้ายในจังหวัดที่อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลอัฟกานิสถาน การปะทะกระจุกตัวตรงบริเวณสำนักงานผู้ว่าการจังหวัด และสำนักงานตำรวจท้องที่ และสำนักงานหน่วยข่าวกรอง มีเพียงแค่กองอำนวยการความมั่นคงแห่งชาติ (NDS) และกองกำลังของเจ้าหน้าที่เท่านั้นปะทะกับตอลิบาน

หลังจากการปะทะสิ้นสุด กองทัพอากาศอัฟกานิสถานได้ทิ้งการโจมตีทางอากาศที่สำนักงานตำรวจและสะพานหลักข้ามชายแดน การโจมตีทางอากาศในครั้งนี้ถูกตอลิบาน โดยมีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิต 14 คน รวมถึงอับดุล คาลิก ผู้ว่าราชการเงาจังหวัดนิมรุซ

 ผลสืบเนื่อง 
หลังการยึดครอง ตอลิบานบุกเข้าไปในเรือนจำประจำจังหวัดและปล่อยตัวนักโทษจำนวน 350 คน ในที่นี้มีตอลิบานจำนวน 40 คน ผู้คนต่างอยู่ในที่พัก โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ทางการกลัวการปะทะซ้ำ โพสต์บนโซเชียลมีเดียแสดงให้เห็นการปล้นสะดมตามสถานที่ของทางการ ตามรายงานของเจ้าหน้าที่ทางการ ตอลิบานได้ออกค้นหาที่พำนักเจ้าหน้าที่ของรัฐ ประเทศอิหร่านปิดชายแดนเนื่องจากการปะทะอันนนำมาสู่การลี้ภัยของชาวอัฟกานิสถาน เจ้าหน้าที่ทหารหนีทัพเข้าไปในประเทศอิหร่านเพื่อหลบหนี

ตอลิบานยังคงบุกโจมตี โดยยึดเมืองชีร์เบอกานในวันรุ่งขึ้นหลังจากการปะทะอย่างดุเดือดตลอดหลายสัปดาห์ เมืองซารันจ์ถูกยึกครองภายในวันเดียวเพราะขาดการประสานงานกับรัฐบาลอัฟกานิสถานในคาบูล และนักธุรกิจนานาชาติในฐานะผู้มีอิทธิพลภายในท้องถิ่น
# Lasiadenia
Lasiadenia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Thymelaeaceae.

ถิ่นกำเนิดคือโคลอมเบียถึงกายอานาและบราซิลตอนเหนือ

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

Lasiadenia ottohuberi 
Lasiadenia rupestris
# Lagenanthus
Lagenanthus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lagenanthus princeps.

ถิ่นกำเนิดของมันคือโคลอมเบียถึงเวเนซุเอลา
# Lagoseriopsis
Lagoseriopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Asteraceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lagoseriopsis popovii.

ถิ่นกำเนิดของมันคือเอเชียกลาง
# Lagenantha
Lagenantha เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Amaranthaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ โซมาเลียถึงเคนยา Socotra

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

Lagenantha cycloptera 
Lagenantha gillettii
# Lampayo
Lampayo เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Verbenaceae.

ถิ่นกำเนิดคือโบลิเวียถึงอาร์เจนติน่าตะวันตกเฉียงเหนือ

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

Lampayo castellani 
Lampayo hieronymi 
Lampayo officinalis
# Lacomucinaea
Lacomucinaea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Santalaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lacomucinaea lineata.

มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตอนใต้ของแอฟริกา
# Krukoviella
Krukoviella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Ochnaceae มันมีหนึ่งคำพ้องความหมายคือ Planchonella . มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Krukoviella disticha 

ถิ่นกำเนิดคือเปรูและบราซิลตอนเหนือ
# Kuepferia
Kuepferia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae.

มีถิ่นกำเนิดตั้งแต่ (ตะวันออกและตะวันตก) หิมาลัย ไปจนถึงตอนใต้ของจีนตอนกลาง นอกจากนี้ยังพบใน พม่า, เนปาล และ ทิเบต

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Kuepferia caryophyllea 
Kuepferia chateri 
Kuepferia damyonensis 
Kuepferia decorata 
Kuepferia doxiongshangensis 
Kuepferia hicksii 
Kuepferia infelix 
Kuepferia kanchii 
Kuepferia leucantha 
Kuepferia masonii 
Kuepferia otophora 
Kuepferia otophoroides 
Kuepferia pringlei 
Kuepferia sichitoensis
# ป้อมเชคูปุรา
ป้อมเชคูปุรา (ปัญจาบ, ; Sheikhupura Fort) เป็นป้อมปราการยุคจักรวรรดิโมกุล สร้างขึ้นในปี 1607 ใกล้กับเมืองเชคูปุรา แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน สร้างขึ้นในสมัยของชะฮันคีร์ ต่อมาเมื่อพื้นที่ปัญจาบอยู่ภายใต้ปกครองของซิกข์ มีการตกแต่งและสร้างอาคารขึ้นในป้อมปราการขึ้นมากมายโดยใช้การตกแต่งด้วยศิลปะแบบซิกข์ ในปี 1808 ป้อมถูกยึดครองโดยขารัข สิงห์ บุตรของมหาราชารณชีต สิงห์ ในปี 1811 รณชีตมอบป้อมปราการนี้ให้กับภรรยา มหาราณีดาตาร์ กาวร์ ซึ่งอาศัยอยู่ที่นี่จนวาระสุดท้าย

ในกลางศตวรรษที่ 19 พื้นที่ปัญจาบตกอยู่ภายใต้ปกครองของอังกฤษ ป้อมนี้ถูกใช้งานเป็นที่คุมขังมหาราณีสุดท้าย จินด์ กาวร์ ผู้เป็นมารดาของมหาราชาทุลีป สิงห์

ป้อมปราการนี้ตั้งอยู่ไม่ไกลจากหิรัญมินาร์ ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงสัตว์เลี้ยงแอนตีโลปของชะฮันคีร์ ในปัจจุบันป้อมยังคงเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมถึงแม้จะอยู่ในสภาพทรุดโทรมอย่างมาก
# Koyamaea
Koyamaea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cyperaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Koyamaea neblinensis .

มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางใต้ เวเนซุเอลา และตอนเหนือ บราซิล
# Krauseola
Krauseola เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Caryophyllaceae.

มีถิ่นกำเนิดใน เคนยา, โมซัมบิก และ KwaZulu-Natal(ในแอฟริกาใต้)

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Krauseola gillettii 
Krauseola mosambicina
# Kirkbridea
Kirkbridea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Melastomataceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือประเทศโคลอมเบีย

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Kirkbridea pentamera 
Kirkbridea tetramera
# Keraunea
Keraunea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Convolvulaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ บราซิลตะวันออก

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

Keraunea brasiliensis 
Keraunea capixaba
# Killipia
Killipia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Melastomataceae มันเป็น 'synonym' ในปัจจุบันของ Miconia .

ถิ่นกำเนิดของมันคือโคลอมเบียถึงเอกวาดอร์
# Kerriothyrsus
Kerriothyrsus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Melastomataceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Kerriothyrsus tetrandrus 

ถิ่นกำเนิดของมันคือ อินโดจีน พบใน ลาว และ เวียดนาม
# Kissenia
Kissenia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Loasaceae.

ถิ่นกำเนิดคือแอฟริกาเขตร้อนตะวันออกเฉียงเหนือถึงคาบสมุทรอาหรับตะวันตกเฉียงใต้ นามิเบียถึงสาธารณรัฐแอฟริกาใต้

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

Kissenia arabica 
Kissenia capensis
# Khaosokia
Khaosokia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cyperaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Khaosokia caricoides.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศไทย
# หเวลี
หเวลี หมายถึงที่อยู่อาศัยกลุ่มทาวน์เฮาส์, แมนชั่น, เมเนอร์, วัง หรือ ป้อมปราการในอนุทวีปอินเดีย โดยทั่วไปใช้เรียกกลุ่มที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์หรือสถาปัตยกรรม คว่า "หเวลี" มาจากภาษาอาหรับ hawali แปลว่า "การแบ่งกั้น" หรือ "พื้นที่ส่วนตัว" เป็นที่นิยมขึ้นมาในยุคจักรวรรดิโมกุล คำว่า "หเวลี" ไม่ได้มีไว้ใช้เรียกสิ่งก่อสร้างของสถาปัตยกรรมประเภทใดประเภทหนึ่งโดยเฉพาะ ในภายหลังมา หเวลี เป็นคำทั่วไปใช้เรียกที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่โตและมนเทียรที่พบในอนุทวีปอินเดีย

หเวลีในยุคแรกมีไว้เป็นที่อยู่อาศัยหรือใช้งานของผู้ปกครองชาวมุสลิม และกลายเป็นองค์ประกอบสำคัญของเมืองในสมัยโมกุล ถึงแม้ว่าหเวลีจะมีต้นตอมาจากสถาปัตยกรรมอินเดีย-อิสลาม แต่มีการอ้างว่าการสร้างที่อยู่อาศัยหลายชั้นนั้นปรากฏในอนุทวีปมานานกว่า 3300 ปีก่อนคริสต์กาล ในยุคกลางของอินเดีย คำว่า "หเวลี" ยังถูกนำมาใช้ในราชปุตนะโดยกลุ่มไวษณวะเพื่อเรียกมนเทียรของกลุ่มที่ตั้งอยู่ในรัฐคุชราต จนในที่สุดคำนี้ถูกนำมาใช้เรียกบ้านแบบทาวน์เฮาส์และแมนชั่นของผู้ค้าวาณิชย์โดยทั่วไป
# Koehneria
Koehneria เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Lythraceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Koehneria madagascariensis 

ถิ่นกำเนิดของมันคือประเทศมาดากัสการ์
# Kellochloa
Kellochloa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Poaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ ภาคกลางและตะวันออกของสหรัฐ

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

Kellochloa brachyantha 
Kellochloa verrucosa
# Kelseya
Kelseya เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rosaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Kelseya uniflora. It is commonly called the oneflower kelseya, spiraea or alpine laurel. สกุลนี้ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ Francis Duncan Kelsey ซึ่งเป็น Montana ถิ่นที่อยู่ botanist เป็นค้นพบพืชชนิดนี้ในปี ค.ศ. 1888 ณ "Gate of the Mountains" ใกล้ ทาวน์เซนด์.
# Kelleronia
Kelleronia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Zygophyllaceae.

ถิ่นกำเนิดคือแอฟริกาเขตร้อนตะวันออกเฉียงเหนือ คาบสมุทรอาหรับตอนใต้

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

Kelleronia gillettiae 
Kelleronia revoilii 
Kelleronia splendens
# Kebirita
Kebirita เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Fabaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Kebirita roudairei.

มีถิ่นกำเนิดในแอฟริกาเหนือถึงมอริเตเนีย

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
# มัดเราะซะฮ์โกกัลดอช (ทาชเคนต์)
มัดเราะซะฮ์โกกัลดอช (/) เป็นมัดเราะซะฮ์เก่าแก่ในทาชเคนต์ เมืองหลวงของประเทศอุซเบกิสถาน ตั้งอยู่ใกล้กับตลาดชอร์ซูและสถานีชอร์ซู มัดเราะซะฮ์สร้างขึ้นในปี 1570 โดยจักรวรรดิเชย์บานิด

ในปี 1830–1831 ชั้นหนึ่งของมัดเราะซะฮ์ถูกทำลายลงแล้วนำอิฐไปใช้สร้างมัดเราะซะฮ์เบกแลร์เบกี  ซึ่งอยู่ใกล้กัน ต่อมาชั้นนี้ได้รับการสร้าวขึ้นใหม่ทดแทน มัดเราะซะฮ์ได้รับความเสียหายจากเหตุแผ่นดินไหวในปี 1868 และได้รับการบูรณะในปี 1902–1903 จากนั้นได้รับการสร้างต่อเติมและซ่อมแซมอีกครั้งในทศวรรษ 1950 และเป็นหนึ่งในอาคารทางศาสนาเพียงไม่กี่แห่งที่เหลือรอดจากเหตุแผ่นดินไหวในทาชเคนต์ปี 1966

ในศตวรรษที่ 18 มัดเราะซะฮ์แห่งนี้เคยถูกใช้งานเป็นสถานีคาราวาน ตามด้วยการใช้เป็นป้อมปราการ ในศตวรรษที่ 20 ใช้งานเป็นพิพิธภัณฑ์ ตอนแรกเกี่ยวกับอเทวนิยม (ในสมัยโซเวียต) และต่อมาเกี่ยวกับดนตรีพื้นเมือง และในทศวรรษ 1990 ได้มีการฟื้นฟูอาคารกลับมาใช้งานเป็นมัดเราะซะฮ์ดังเดิม
# Kairoa
Kairoa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Monimiaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ นิวกินี

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

Kairoa cromeana 
Kairoa endressiana 
Kairoa suberosa 
Kairoa villosa
# Isotheca
Isotheca เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Acanthaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Isotheca alba.

มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางเหนือ ตรินิแดด
# Kadenicarpus
Kadenicarpus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cactaceae.

มีถิ่นกำเนิดในเม็กซิโกตะวันออก

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Kadenicarpus horripilus 
Kadenicarpus pseudomacrochele
# Isidroa
Isidroa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Verbenaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Isidroa spinifera.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ Hispaniola และพบใน สาธารณรัฐโดมินิกัน และ ประเทศเฮติ
# Johnstonalia
Johnstonalia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rhamnaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Johnstonalia axilliflora  

ถิ่นกำเนิดของมันคือประเทศเปรู
# Itzaea
Itzaea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Convolvulaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Itzaea sericea. It was first published in the Field Musem of Natural History Botanical Series in 1944.

มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตอนใต้ของเม็กซิโกถึงอเมริกากลาง
# Ivanjohnstonia
Ivanjohnstonia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Ivanjohnstonia jaunsariensis 

ถิ่นกำเนิดของมันคือเทือกเขาหิมาลัยตะวันตก
# ฆีวา
ฆีวา (//), ฆีเว (/) หรือชื่ออื่นในอดีต เช่น ฆวารัซม์ , เคาะวาริซม์  เป็นต้น เป็นเมืองที่มีประชากร 90,000 คนในแคว้นฆอราซึม ประเทศอุซเบกิสถาน ข้อมูลจากหลักฐานทางโบราณคดีระบุว่าเมืองนี้ก่อตั้งมาตั้งแต่ราว ค.ศ. 400 ถึง 500В. А. Булатова, И. И. Ноткин, Архитектурные памятники Хивы. (Путеводитель), Ташкент, 1972; Хива. (Архитектура. Фотоальбом), Л., 1973; Г. Пугаченкова, Термез, Шахрисябз, Хива, (М„ 1976). ฆีวาเคยเป็นเมืองศูนย์กลางของฆวารัซม์, อาณาจักรข่านฆีวา และสาธารณรัฐโซเวียตประชาชนฆอราซึม แหล่งโบราณคดีอีชังกัลอาในฆีวาเป็นแหล่งมรดกโลกแห่งแรกของอุซเบกิสถานที่ยูเนสโกขึ้นทะเบียนใน ค.ศ. 1991 อัลบีรูนี (ค.ศ. 973–1048) นักคณิตศาสตร์ยุคอาหรับPatrologia Orientalis Tom. Decimus, p.291 https://archive.org/details/patrologiaorient10pariuoft เกิดที่เมืองฆีวาหรือไม่ก็เมืองคอสซึ่งอยู่ไม่ไกลกัน
# กาลีฆาฏมนเทียร
กาลีฆาฏมนเทียร (Kālīghāṭa mandir) เป็นมนเทียรในย่านกาลีฆาฏของนครโกลกาตา รัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นเพื่อบูชาพระกาลี มนเทียรนี้เป็นหนึ่งใน 51 ศากติปีฐ

กาลีฆาฏมนเทียรเป็นหนึ่งในศักติปีฐที่สำคัญที่สุดสี่แห่งที่เรียกรวมกันว่า "อาทีศักติปีฐ" ได้แก่วิมลมนเทียร, ตาราตาริณี, กามขยมนเทียร และ ทักษิณกาลี ที่กาลีฆาฏ

มนเทียรหลังปัจจุบันสร้างขึ้นแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1809 ภายใต้การอุปถัมภ์ของครอบครัวของสาพรรณะ โรย จาวธุรี (Sabarna Roy Chowdhury)Bangiya Sabarna Katha Kalishetra Kalikatah by Bhabani Roy Choudhury, Manna Publication.
# จิตรกรรมกาลีฆาฏ
จิตรกรรมกาลีฆาฏ  หรือ กาลีฆาฏปฏจิตร  เป็นรูปแบบจิตรกรรมที่มีต้นกำเนิดในพื้นที่โดยรอบกาลีฆาฏมนเทียร ย่านกาลีฆาฏ กัลกัตตา รัฐเบงกอลตะวันตกKalighat Painting: Banglapedia en.banglapedia.org. Retrieved 7 August 2021 ถือเป็นหนึ่งในรูปแบบย่อยหนึ่งของจิตรกรรมอินเดียที่ผ่านการพัฒนาสืบเนื่องจนเกิดลักษณะที่โดดเด่นเฉพาะตัวA brief history of Kalighat paintings in Kolkata, India theculturetrip.com. Retrieved 7 August 2021 จิตกรรมกาลีฆาฏมักแสดงภาพของเทพเจ้าและตำนานในศาสนาฮินดูไปจนถึงชีวิตประจำวันของชาวท้องถิ่นในเบงกอลThe history of Kalighat paintings  www.lonelyplanet.com. Retrieved 7 August 2021

จิตรกรรมกาลีฆาฏในยุคแรกเริ่มย้อนกลับไปในศตวรรษที่ 19 มักเขียนลงบนผืนผ้า เขียนบอกเล่าเรื่องราวจากมหากาพย์และตำนานของฮินดู

ระเบียงภาพ

ดูเพิ่ม
จิตรกรรมอินเดีย
จิตรกรรมมธุพัน
จิตรกรรมโมกุล
จิตรกรรมราชปุต
ตำนานรักตรเกศวร
# มงกุฎนกเรเวน
มงกุฎนกเรเวน (ซองคา: དབུ་ཞྭ་བྱ་རོག་ཅན་; ไวลี: dbu-zhva bya-rog-can) เป็นมงกุฎที่สวมโดยพระมหากษัตริย์ภูฏาน เป็นพระมาลาที่มีส่วนบนเป็นนกเรเวน
ประวัติศาสตร์
thumb|130px|ต้นแบบแรกของมงกุฎนกเรเวน เป็นรูปแบบหมวกสำหรับสู้รบ
ระบอบราชาธิปไตยแบบสืบราชสันตติวงศ์ของราชวงศ์วังชุก ในรัฐภูฏานซึ่งตั้งอยู่ในแถบเทือกเขาหิมาลัย สถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1907 พระมหากษัตริย์พระองค์แรกคือ กงซาร์ อุกเยน วังชุก (ต.ศ. 1862 - 1926) เป็นบุคคลผู้โดดเด่นซึ่งก้าวเข้ามามีอำนาจหลังสภาพความขัดแย้งที่ไม่หยุดหย่อนและความซับซ้อนในรัฐนักรบที่วุ่นวายนี้ 

พระองค์ทรงรับเอาสัญลักษณ์ที่แสดงถึงพระราชอำนาจของพระองค์ เป็นมงกุฎผ้าซาตินและไหมประดับด้วยหัวนกเรเวนเบื้องบนเป็นการแสดงถึงอำนาจBhutan celebrates coronation of new king นกเป็นสัญลักษณ์ของเทพมหากาฬ ซึ่งเป็นเทพผู้อุปถัมภ์ภูฏาน ต้นแบบของมงกุฎนกเรเวนได้ถูกคิดค้นขึ้นครั้งแรกในฐานะหมวดสวมเพื่อสู้รบของพระราชบิดาของพระองค์ คือ จิกมี นัมเกล (ค.ศ. 1825 - 1881) จิกมี นัมเกลได้รับสมญานามว่า "ผู้สำเร็จราชการดำ" เขาได้สวมหมวกนี้ในการสู้รบที่นองเลือดกับศัตรูของเขาภายในประเทศ และต่อต้านกองทัพอังกฤษ ซึ่งอังกฤษปราบปรามเขาไม่สำเร็จ

เรื่องราวความรุ่งเรืองและชัยชนะของราชวงศ์วังชุกโดดเด่นออกจากภาพความโกลาหลและความวุ่นวายนำมาสู่สันติภาพและความมั่นคง

มงกุฎนกเรเวนในทุกวันนี้เป็นมงกุฎที่สวมโดยพระมหากษัตริย์ภูฏานอย่างเป็นทางการ นกเรเวนเป็นนกประจำชาติภูฏาน และผู้คนท้องถิ่นเรียกนกเรเวนว่า จาร็อค (Jaroq) ครั้งหนึ่งเคยมีกฎหมายว่าการฆ่านกเรเวนถือเป็นอาชญากรรมในภูฏาน

รายพระนามพระมหากษัตริย์ภูฏาน
thumbnail|130px|ภาพวาดลงสีของมงกุฎนกเรเวน
 สมเด็จพระราชาธิบดีอุกเยน วังชุก
 สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี วังชุก
 สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ดอร์จี วังชุก
 สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก
 สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก
อ้างอิง
# ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–ตองงา
ญี่ปุ่นและตองงามีความสัมพันธ์ทางการทูตอย่างเป็นทางการนับตั้งแต่กรกฎาคม ค.ศ. 1970"Japan-Tonga Relations", Japanese Ministry of Foreign Affairs ญี่ปุ่นเป็นผู้นำด้านการให้ความช่วยเหลือตองงาในด้านเทคโนโลยี รัฐบาลญี่ปุ่นอธิบายถึงความสัมพันธ์กับตองงาว่า "ดีเยี่ยม" และเพิ่มเติมว่าราชวงศ์ญี่ปุ่นและราชวงศ์ตองงามีพัฒนาการของความสัมพันธ์ที่จริงใจและส่วนตัวในแต่ละปี ญี่ปุ่นเป็นหนึ่งในสี่ประเทศที่มีสถานทูตในนูกูอาโลฟา ขณะที่ตองงาก็มีสถานทูตในโตเกียว

ในช่วงต้น ค.ศ. 2009 ญี่ปุ่นกลายเป็นประเทศที่สี่ที่มีสถานทูตในตองงา (ต่อจากออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์ และสาธารณรัฐประชาชนจีน)  โดยในเดือนมีนาคม ยาซูโอะ ทากาเสะเป็นเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำตองงาคนแรก"King attends reception for new Japanese Embassy" , Matangi Tonga, May 30, 2009 และเขายังเป็นเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นที่มีถิ่นพำนักในประเทศพอลินีเซียคนแรกอีกด้วย"First resident Japanese Ambassador in Tonga" , Matangi Tonga, March 20, 2009

การเปิดสถานทูตนำมาสู่คำอธิบายของการเพิ่มขึ้นของความช่วยเหลือด้านการพัฒนาของญี่ปุ่นในแปซิฟิก"Pacific Leaders call on Japan for leadership in Water and Sanitation" , Matangi Tonga, May 21, 2009

การเยี่ยมเยียนระหว่างรัฐ
ในเดือนพฤษภาคม 2009 นายกรัฐมนตรีตองงาเฟเลติ เซเวเลได้รับการต้อนรับจากสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะในการสนทนาระดับภูมภาคเกี่ยวกับการให้ความช่วยเหลือ"Emperor Akihito welcomes Pacific Islands leaders" , Matangi Tonga, May 22, 2009

สมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4 (พระมหากษัตริย์ตองงาระหว่าง ค.ศ. 1965–2006) เคยเสด็จเยือนญี่ปุ่นเจ็ดครั้ง

การค้า
ใน ค.ศ. 2013 ตองงาส่งออกสินค้าไปยังญี่ปุ่น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นฟักทองและปลาทูน่าคิดเป็นมูลค่า 146 ล้านเยน ขณะที่ตองงานำเข้าสินค้าจากญี่ปุ่นซึ่งส่วนใหญ่เป็นเครื่องจักรคิดเป็นมูลค่า 460 ล้านเยน และญี่ปุ่นเป็นตลาดส่งออกที่ใหญ่ที่สุดของตองงา

 คณะผู้แทนทางทูต  
ญี่ปุ่นส่งเอกอัครราชทูตที่เป็นข้าราชการทางการทูตมายังตองงาเท่านั้น ในทางกลับกันตองงาเคยมีเอกอัครราชทูตเป็นเชื้อพระวงส์ได้แก่เจ้าชายตูโปโตอา อูลูกาลาลา (ค.ศ. 2010–12) ซึ่งดำรงพระยศเป็นมกุฎราชกุมารในขณะนั้น
# สมเด็จพระราชินีเกอเนอพิล
สมเด็จพระราชินีเกอเนอพิล (1905 — 1938) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีพระองค์สุดท้ายแห่งมองโกเลีย โดยอภิเษกสมรสกับบอจด์ ข่าน พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีได้ไม่ถึงหนึ่งปี ในค.ศ. 1924 แต่เรื่องราวของพระนางได้ดึงดูดคนรุ่นหลัง สมเด็จพระราชินีเกอเนอพิลทรงถูกประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1938 จากการกวาดล้างของสตาลินในมองโกเลีย

สมเด็จพระราชินี
หลังจากสมเด็จพระราชินีทเซนดิน ดองด็อกดูลามสิ้นพระชนม์ เกอเนอพิลได้ถูกเลือกเป็นสมเด็จพระราชินีองค์ต่อไปท่ามกลางกลุ่มเด็กสาว อายุ 18 ถึง 20 ปี ซึ่งถูกเลือกโดยที่ปรึกษาของพระมหากษัตริย์ พระนางมาจากครอบครัวในมองโกเลียเหนือ ซึ่งมีถิ่นเดิมอยู่ที่อารามบัลดาน เบรีวัน พระนามเดิมของพระนางคือ "เซเยนพิล" แต่ในภายหลังเปลี่ยนเป็นเกอเนอพิล และนางแต่งงานแล้วกับชายชื่อ ลูฟซันดามบา

พระนางประทับอภิบาลบอจ์ด ข่านจนกระทั่งพระองค์สวรรคตในวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1927 เมื่อระบอบกษัตริย์ถูกยุบเลิก หลังจากนั้นพระนางเสด็จออกจากราชสำนักมองโกเลียไปประทับยังบ้านเดิมของพระนาง ใน ค.ศ. 1937 อดีตพระราชินีเกอเนอพิลและครอบครัวได้ถูกจับกุม และต่อมาทรงถูกประหารชีวิตใน ค.ศ. 1938 ในช่วงการกวาดล้างของสตาลินในมองโกเลีย
# สงครามกลางเมืองอิตาลี
สงครามกลางเมืองอิตาลี  เป็นสงครามกลางเมืองในอิตาลีซึ่งเป็นการสู้รบระหว่างขบวนการต่อต้านอิตาลีและกองทัพบกร่วมทำสงครามอิตาลี (Italian Co-belligerent Army) กับฟาสซิสต์อิตาลีและสาธารณรัฐสังคมนิยมอิตาลี ตั้งแต่วันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1943 (วันที่มีการลงนามของการสงบศึกที่แคสซิบีล) ถึง วันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 (วันที่กองทัพเยอรมันในอิตาลีได้ยอมจำนน) ขบวนการต่อต้านและกองทัพบกร่วมทำสงครามของอิตาลียังได้ร่วมมือกันต่อสู้กับกองทัพนาซีเยอรมัน ซึ่งเริ่มเข้ายึดครองอิตาลีโดยทันทีก่อนที่จะมีการลงนามของการสงบศึก จากนั้นจึงบุกเข้ายึดครองอิตาลีในพื้นที่ขนาดใหญ่มากขึ้นภายหลังจากการสงบศึก

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ภายหลังจากมุสโสลินีได้ถูกปลดและจับกุม เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1943 โดยพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 อิตาลีได้ลงนามการสงบศึกที่แคสซิบีล เมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1943 เป็นการยุติการทำสงครามกับฝ่ายสัมพันธมิตร อย่างไรก็ตาม กองทัพเยอรมันได้ประสบความสำเร็จในการเข้าควบคุมอิตาลีทางตอนเหนือและกลางไว้ได้ไม่นาน ได้สถาปนาก่อตั้งสาธารณรัฐสังคมอิตาลี โดยมุสโสลินีได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้นำ ภายหลังจากเขาได้รับการช่วยเหลือจากพลทหารโดดร่มเยอรมัน เยอรมนีซึ่งบางครั้งได้รับความช่วยเหลือจากฟาสซิสต์ได้ก่อการกระทำความโหดร้ายทารุณหลายครั้งต่อพลเรือนและทหารชาวอิตาลี ด้วยเหตุนี้ กองทัพร่วมทำสงครามอิตาลีจึงถูกก่อตั้งขึ้นเพื่อต่อสู้รบกับสาธารณรัฐสังคมอิตาลีและเยอรมนีที่เป็นพันธมิตร ในขณะที่กองกำลังทหารอิตาลีอื่น ๆ ซึ่งยังจงรักภักดีต่อมุสโสลินี ยังคงต่อสู้รบเคียงข้างกับเยอรมนีในนามของกองทัพบกสาธารณรัฐแห่งชาติ นอกจากนี้ ขบวนการต่อต้านอิตาลีขนาดใหญ่ได้เริ่มทำสงครามแบบกองโจรซึ่งต่อกรกับกองกำลังฟาสซิสต์อิตาลีและเยอรมนี ด้วยชัยชนะของฝ่ายต่อต้านฟาสซิสต์ได้นำไปสู่การประหารชีวิตมุสโสลินี ปลดปล่อยประเทศจากเผด็จการ และการก่อกำเนิดของสาธารณรัฐอิตาลีภายใต้การควบคุมของรัฐบาลทหารฝ่ายสัมพันธมิตรในดินแดนที่ถูกยึดครองซึ่งปฏิบัติหน้าที่จนกระทั่งสนธิสัญญาสันติภาพกับอิตาลี ค.ศ. 1947
# อินโด-ไซเทีย
อินโด-ไซเทีย  หรือบางครั้งเรียก อินโด-ซากา  เป็นกลุ่มชนอิหร่านร่อนเร่กลุ่มหนึ่งที่มีต้นกำเนิดจากชาวซากาและชาวไซเทีย ต่อมาพวกเขาอพยพจากเอเชียกลางมาตั้งถิ่นฐานในภูมิภาคตอนเหนือและตะวันตกของอินเดียช่วงกลางศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาลถึงคริสต์ศตวรรษที่ 4

ผู้ปกครององค์แรกของชาวอินโด-ไซเทียคือ Maues (ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล) ผู้สถาปนาอำนาจในแคว้นคันธาระและหุบเขาสินธุ ชาวอินโด-ไซเทียแผ่ขยายอำนาจลงมาทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย พิชิตอาณาจักรอินโด-กรีกและอาณาจักรท้องถิ่นอื่น ๆ ก่อนถูกปราบโดยจักรวรรดิกุษาณะKharapallana and Vanaspara are known from an inscription discovered in Sarnath, and dated to the 3rd year of Kanishka, in which they were paying allegiance to the Kushanas. Source: "A Catalogue of the Indian Coins in the British Museum. Andhras etc." Rapson, p ciii และกลายเป็นประเทศราชที่มีเซแทร็ปปกครองแยกกันทางเหนือและตะวันตก"The titles "Kshatrap" and "Mahakshatrapa" certainly show that the Western Kshatrapas were originally feudatories" in Rapson, "Coins of the British Museum", p.cv ผู้ปกครองชาวซากาเริ่มเสื่อมอำนาจในคริสต์ศตวรรษที่ 2 หลังพ่ายแพ้ให้กับจักรวรรดิสาตวาหนะWorld history from early times to A D 2000  by B .V. Rao: p.97A Brief History of India, by Alain Daniélou p.136 การปกครองของชาวอินโด-ไซเทียในตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดียสิ้นสุดลงเมื่อเซแทร็ปองค์สุดท้ายของฝ่ายตะวันตกถูกพระเจ้าจันทรคุปต์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิคุปตะพิชิตในค.ศ. 395India in a Globalised World, by Sagarika Dutt p.24Ancient India, by Ramesh Chandra Majumdar p. 234

นักประวัติศาสตร์โรมันโบราณ เช่น แอร์เรียน และทอเลมีบันทึกว่าชาวซากาเป็นชนร่อนเร่Ptolemy vi, xiii (1932), p. 143. อย่างไรก็ตามอิตาโล รอนกาบรรยายในการศึกษาของเขาว่าข้อความของทอเลมีที่ว่า "ดินแดนของชาวซากาเป็นดินอดนของชนร่อนเร่ พวกเขาไม่สร้างเมือง แต่อาศัยอยู่ในป่าและถ้ำ" นั้นไม่จริงRonca (1971), pp. 39, 102, 108.
# อับดุล กาบีร์
เมาราวี มุฮัมมัด อับดุล กาบีร์ เป็นสมาชิกอาวุโสของกลุ่มหัวหน้าประมุขตอลิบานThe list of individuals belonging to or associated with the Taliban , United Nations, October 4, 2006 และรักษาการรองนายกรัฐมนตรีคนที่สาม ร่วมกับอับดุล ฆานี บาราดาร์ และอับดุล ซาลัม ฮานาฟี แห่งรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน ตั้งแต่วันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2564 ก่อนหน้านี้ กาบีร์ดำรงตำแหน่งรักษาการนายกรัฐมนตรีอัฟกานิสถานตั้งแต่วันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2544 ถึง 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544

องค์การสหประชาชาติรายงานว่ากาบีร์เป็นรองรัฐมนตรีว่าการสภาตอลิบานคนที่สอง, ผู้ว่าการจังหวัดนันการ์ฮาร์, และหัวหน้าเขตตะวันออก
ยูเอ็นรายงานว่า กาบีร์เกิดระหว่างปี พ.ศ. 2501 ถึง พ.ศ. 2506 ในพักเทีย ประเทศอัฟกานิสถาน และมาจากชาติพันธุ์ท้องถิ่นซาดแรน
ยูเอ็นรายงานว่า กาบีร์มีบทบาทในการปฏิบัติการก่อการร้ายของผู้ก่อการในอัฟกานิสถานตะวันออก
# มัสยิดซีดี บาชีร์
มัสยิดซีดี บาชีร์ (Sidi Bashir Mosque) เป็นอดีตมัสยิดในนครอะห์มดาบาด รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย ปัจจุบันหลงเหลือเพียงซุ้มประตูประกอบหอคอบสองหอเท่านั้น หอคอยหรือหออะษานทั้งสองนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ ฌูลตามินารา (Jhulta Minar) หรือ หอคอยสั่นพริ้ว 

เข้าใจกันว่ามัสยิดสร้างขึ้นโดยซีดี บาชีร์ (Sidi Bashir) ข้าราชบริพารในอะห์เมด ชาห์ หรือโดยมาลีก ซาราง (Malik Sarang) ขุนนางในราชสำนักของมะห์มูด เบเกดา มีการกำหนดอายุมัสยิดอยู่ที่ปี 1452 อย่างไรก็ตาม รูปแบบของหออะษานมีลักษณะเป็นแบบรัชสมัยของมะห์มูด เบเกดา (ราวปี 1511 เป็นต้นมา) มากกว่า ตัวอาคารของมัสยิดถูกทำลายไปในปี 1753 ในสงครามระหว่างชาวมราฐีกับรัฐสุลต่านคุชราต คงเหลือไว้เพียงซุ้มทางเข้าหลักซึ่งมีหอคอย (หออะษาน) ประกอบสองข้างเท่านั้น

ฌูลตามินารา
หออะษาน "ฌูลตามินารา" (Jhulta Minar; แปลว่า มีนารา (หออะษาน) ที่สั่นพริ้ว) เป็นหออะษานที่สูงที่สุดในอะห์มดาบาด สูงสามชั้น และประดับประดาด้วยระเบียงแกะสลัก หากมีหอคอยใดหอคอยหนึ่งถูกเขย่าเบา ๆ อีกหอคอยจะสั่นไหวตาใไปด้วยภายในสองหรือสามวินาที ปัจจุบันยังคงไม่ทราบกลไกการเกิดปรากฏการณ์นี้อย่างแน่ชัด แต่เชื่อกันว่าเกี่ยวข้องกับการก่อสร้างที่มีแบ่งเป็นชั้น ๆ (layered construction) การสั่นพริ้วของหอคอยนี้มีผู้บันทึกครั้งแรกในศตวรรษที่ 19 โดยมอนเนียร์ เอ็ม. วิลเลียมส์ นักวิชาการภาษาสันสกฤตชาวอังกฤษ