# รายชื่อภูมิภาคของจีน
รายชื่อภูมิภาคของจีน รายชื่อภูมิภาคระดับบนสุดดั้งเดิมของจีน

 สาธารณรัฐจีน (1912–1949) 
 ภูมิภาคสมัยรัฐบาลคณะชาติ 
400px

 เขตปกครองทางทหารของกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน 

 สาธารณรัฐประชาชนจีน 

 ภูมิภาคทางการ (1949–1952) 

400px
รายชื่อ 34  เขตการปกครองระดับมณฑลของสาธารณรัฐประชาชนจีน ที่แบ่งตามการจัดเขตบริหารใหญ่ (大行政区) ซึ่งตั้งขึ้นในช่วงแรก ๆ ของการก่อตั้งประเทศจีนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 ถึง 1952 เพื่อปกครองหลายมณฑล เขตการปกครองตนเอง และนครปกครองโดยตรงต่าง ๆ  ในเวลานั้นมีการแบ่งเขตออกเป็น 6 เขตบริหารใหญ่ หรือเรียก หกเขตบริหารใหญ่ของสาธารณรัฐประชาชนจีน (中华人民共和国六大行政区)  คือ จีนภาคเหนือ , จีนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ , จีนภาคตะวันออก , จีนภาคกลางและใต้ , จีนภาคตะวันตกเฉียงใต้ , และจีนภาคตะวันตกเฉียงเหนือ  คณะกรรมการทหาร (บริหาร) จัดตั้งภูมิภาคเหล่านี้ขึ้นเพื่อนำรัฐบาลท้องถิ่นต่าง ๆ  ให้อยู่ภายใต้เขตอำนาจปกครองในนามของรัฐบาลประชาชนกลาง ดำเนินการตามนโยบายและนโยบายส่วนกลางต่าง ๆ ดำเนินการก่อสร้างทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตย ดำเนินการ ขบวนการปฏิรูปสังคมนิยมต่าง ๆ และฟื้นฟูกิจการทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมและการศึกษาของชาติและด้านอื่น ๆ หน่วยการบริหารส่วนภูมิภาคที่เรียก เขตบริหารใหญ่นี้ถูกยกเลิกไปแล้วในปี ค.ศ. 1954
เขตบริหารใหญ่แผนที่พื้นที่
(ตารางกิโลเมตร)ประชากร
(2010)ความหนาแน่นของประชากร
(คน ต่อ ตารางกิโลเมตร)มณฑล/เขตการปกครองตนเอง/นครปกครองโดยตรงจีนภาคเหนือ华北 (หฺวาเป่ย์)link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:North_China.svg|200x200px1,556,061164,823,226105ปักกิ่งเทียนจินเหอเป่ย์ชานซีมองโกเลียในจีนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ东北 (ตงเป่ย์)link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Northeast_China.svg|200x200px793,300109,520,844138เหลียวหนิงจี๋หลินเฮย์หลงเจียงจีนภาคตะวันออก华东 (หฺวาตง)link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:East_China.svg|200x200px795,837384,364,968483เซี่ยงไฮ้เจียงซูเจ้อเจียงอานฮุยฝูเจี้ยนไต้หวันเจียงซีชานตงจีนภาคกลาง-ใต้中南 (จงหนาน)link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:South_Central_China.svg|200x200px1,014,354383,559,808378เหอหนานหูเป่ย์หูหนานกวางตุ้งกว่างซีไห่หนานจีนภาคตะวันตกเฉียงใต้西南 (ซีหนาน)link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Southwest_China.svg|200x200px2,365,900192,979,24382ฉงชิ่งเสฉวนกุ้ยโจวยูนนานทิเบตจีนภาคตะวันตกเฉียงเหนือ西北 (ซีเป่ย์)link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Northwest_China.svg|200x200px3,107,70196,644,03831ฉ่านซีกานซู่ชิงไห่หนิงเซี่ยซินเจียง

 ภูมิภาคแบบอื่น 
เขตการปกครองของประเทศจีน ตามรัฐธรรมนูญของจีนกำหนดให้มีเขตการปกครองโดยนิตินัยสามระดับ ได้แก่ ระดับมณฑล (มณฑล เขตปกครองตนเอง นครปกครองโดยตรง และเขตบริหารพิเศษ), ระดับจังหวัด, ระดับอำเภอ เท่านั้น

การแบ่งภูมิภาคแบบอื่น เฉพาะในทางสถิติเชิงพาณิชย์ (ไม่เป็นทางการ) ซึ่งปัจจุบันแบ่งออกตามภูมิศาสตร์เป็น 6–7 ภาค คือ จีนภาคเหนือ (华北; หฺวาเป่ย์), จีนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (东北; ตงเป่ย์), จีนภาคตะวันออก (华东; หฺวาตง), จีนภาคกลาง (华中; หฺวาจง), จีนภาคใต้ (华南; หฺวาหนาน) และ จีนภาคตะวันตก (华西; หฺวาซี)The Average Annual Wage of Persons Employed in Urban Private Units In 2021. National Bureau of Statistics of China, 2022-05-24, ซึ่งบางครั้งจีนภาคตะวันตกอาจแบ่งออกเป็น 2 ภาคคือ จีนภาคตะวันตกเฉียงเหนือ (西北; ซีเป่ย์) และ จีนภาคตะวันตกเฉียงใต้ (西南; ซีหนาน) ในทางสถิติพาณิชย์บางครั้งยังแบ่งรวม ไต้หวัน ฮ่องกง และ มาเก๊าเป็นภูมิภาคย่อยเดียวกัน (港澳台地区)

link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Other_Kinds_of_Statistics_in_China.png|400x400px|right
ภาคพื้นที่
(ตารางกิโลเมตร)ประชากร
(2010)ความหนาแน่นของประชากร
(คน ต่อ ตารางกิโลเมตร)มณฑล/เขตการปกครองตนเอง/นครปกครองโดยตรงจีนภาคเหนือ(华北; หฺวาเป่ย์) (ไม่นับรวมเขตปกครองตนเองมองโกเลียในฝั่งตะวันออก)1,082,492153,180,300142ปักกิ่ง, เทียนจิน, เหอเป่ย์, ชานซี, และ มองโกเลียใน (ยกเว้น ชื่อเฟิง, ภูมิภาคซิงอาน, ฮูลุนเบอร์, และ ทงเหลียว)จีนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ(东北; ตงเป่ย์) (ไม่นับรวมเขตปกครองตนเองมองโกเลียในฝั่งตะวันตก)1,266,869121,163,77096เหลียวหนิง, จี๋หลิน, เฮย์หลงเจียง, และ มองโกเลียในฝั่งตะวันออก (คือ ชื่อเฟิง, ภูมิภาคซิงอาน, ฮูลุนเบอร์, และ ทงเหลียวจีนภาคตะวันออก(华东; หฺวาตง)832,028407,527,091499เจียงซู, เจ้อเจียง, อานฮุย, ฝูเจี้ยน, ไต้หวัน, เจียงซี และชานตง จีนภาคกลาง(华中; หฺวาจง)564,700216,945,029384 เหอหนาน, หูเป่ย์, หูหนานจีนภาคใต้(华南; หฺวาหนาน)449,654166,614,779371 กวางตุ้ง, กว่างซี, ไห่หนาน, ฮ่องกง และ มาเก๊าจีนภาคตะวันตก(华西; หฺวาซี)3,978,700289,623,28173 ฉงชิ่ง, เสฉวน, กุ้ยโจว, ยูนนาน, ทิเบต, ฉ่านซี, กานซู่, ชิงไห่, หนิงเซี่ย และ ซินเจียง