wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ธีต้ารักษา
ธีต้ารักษา (ThetaHealing) เป็นวิธีบำบัดแบบช่วยเหลือตัวเองที่สร้างขึ้นโดย Vianna Stibal ในปี 1994 ซึ่งออกแบบมาเพื่อช่วยให้ผู้คนเปลี่ยนความเชื่อในจิตใต้สำนึกที่ขัดขวางไม่ให้พวกเขาบรรลุเป้าหมายด้านสุขภาพ ความมั่งคั่ง หรือความรัก

 การใช้งาน 
ThetaHealing ถูกนำไปใช้ในรูปแบบของเซสชันแต่ละรอบเวลาที่เรียกว่า 'งานความเชื่อ' ซึ่งลูกค้าและผู้ให้การบำบัดจะนั่งตรงข้ามกันหรือพูดคุยทางโทรศัพท์ นอกจากนี้ยังสามารถใช้เป็นวิธีการทำสมาธิและวิปัสสนาประจำวันได้ด้วยตนเอง  แนวคิดคือผู้เข้าร่วมสามารถค้นหาและเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เรียกว่า 'ความเชื่อ' ซึ่งอาจอยู่ในจิตใต้สำนึกในระดับแกนหลัก พันธุกรรม ประวัติศาสตร์ และจิตวิญญาณ

เป้าหมายคือการปรับปรุงสุขภาพโดยทั่วไปและความเป็นอยู่ที่ดีดังที่ Vianna กล่าวว่า 'งานด้านความเชื่อช่วยให้เราสามารถลบและแทนที่รูปแบบความคิดเชิงลบด้วยรูปแบบที่เป็นบวกและเป็นประโยชน

 หลักปรัชญา 
ตามแนวคิดของ Vianna Stibal ปรัชญาของ ThetaHealing มีศูนย์กลางอยู่ที่ ‘เจ็ดระดับชีวิต’ ที่ให้กรอบเพื่อแสดงความสำคัญของ ‘ผู้สร้างทุกสรรพสิ่งคือระดับชีวิตที่เจ็ด’ ซึ่งยังอธิบายอีกว่าเป็น ‘ระดับแห่งความรักที่สมบูรณ์แบบและสติปัญญา’

ระดับชีวิตทั้งเจ็ดอธิบายถึงโลกทางกายภาพและทางจิตวิญญาณเนื่องจากเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนที่ของอะตอมและอนุภาค ซึ่งระดับที่เจ็ดเป็นพลังชีวิตที่สร้างทุกสรรพสิ่ง

นอกจากนี้แนวคิดของระดับชีวิตทั้งเจ็ดสามารถผสมผสานกับแนวคิดทางศาสนาส่วนใหญ่ได้

 บทวิจารณ์ 
ปรัชญาของ ThetaHealing ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์เนื่องจากมีความลึกลับและมีพื้นฐานมาจากความเชื่อ

 ข้อมูลอ้างอิง
# สตีฟ เอจี
สตีเฟน ดักลาส เอจี (; เกิด 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512) เป็นนักแสดงตลก, นักแสดง, นักเขียน, ผู้กำกับ และนักดนตรีชาวอเมริกัน เอจีอาจเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางที่สุดจากบทบาทของเขาในบท สตีฟ ไมรอน ในซีรีส์ของ Comedy Central เรื่อง The Sarah Silverman Program

เอจีเกิดที่ริเวอร์ไซด์, แคลิฟอร์เนีย เอจีสัญญาว่าจะอ่านชื่อผู้ติดตามทวิตเตอร์ของเขาทุกคนหากเขามีผู้ติดตามถึง 5,000 คน ณ วันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2009 เพื่อเป็นโปรโมชันสำหรับบัญชีทวิตเตอร์ของเขา และเขาได้รับผู้ติดตามมากกว่า 7,700 คนภายในวันนั้น และทำตามสัญญาบน Ustream.tv วันรุ่งขึ้น  Rich Fulcher, James Gunn, Rainn Wilson, Sarah Silverman และเพื่อน ๆ ของเอจีพูดคุยกันผ่านทางโทรศัพท์และอ่านชื่อ
# วิง เรมส์
เออร์วิง ราเมเซส เรมส์ (เกิด 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2502) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากบทบาทนักแสดงในบท Luther Stickell ในซีรีส์ภาพยนตร์ Mission: Impossible และบทบาทสนับสนุนของเขาในฐานะหัวหน้าแก๊ง Marsellus Wallace ใน Pulp Fiction นอกจากนี้เขายังปรากฏตัวใน Jacob's Ladder (1990), Striptease (1996), Con Air (1997), Out of Sight (1998), Entrapment (1999), Bringing Out The Dead (1999) และ Dawn of the Dead (2004) เขาพากย์เสียง Cobra Bubbles ในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง Lilo & Stitch (2002)
# อีวาน โจนส์ (นักแสดง)
อีวาน โจนส์ (เกิด 1 เมษายน พ.ศ. 2519) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่ทำงานในภาพยนตร์เช่น 8 Mile, Jarhead, Gangster Squad, The Book of Eli, Glory Road, และ A Million Ways to Die in the West โจนส์เป็นสมาชิกของซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง October Road และได้ปรากฏตัวเป็นแขกรับเชิญในซีรีส์เรื่อง Brothers & Sisters และ Going to California และเรื่องอื่น ๆ
# ไมเคิล โรเซนบัม
ไมเคิล โอเวน โรเซนบัม (เกิด 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2515) เป็นนักแสดง, โปรดิวเซอร์, นักร้อง และนักแสดงตลกชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักจากการแสดงใน Sorority Boys และรับบท Lex Luthor ในซีรีส์โทรทัศน์ Superman เรื่อง Smallville เป็นบทบาทที่รวมอยู่ในรายการ "The 60 Nastiest Villains of All Time" ของ TV Guide ในปี ค.ศ. 2013 Bretts, Bruce; Roush, Matt; (March 25, 2013). "Baddies to the Bone: The 60 nastiest villains of all time". TV Guide. pp. 14-15.

โรเซนบัมเป็นที่รู้จักจากการรับบท Dutch Nilbog ในเรื่อง Breaking In ของ Fox และงานพากย์เสียงในแอนิเมชันเช่น บทบาทของ Wally West / The Flash ในซีรีส์ DC Animated Universe เรื่อง Justice League (2001-04) และภาคต่อ Justice League Unlimited (2004-06) ระหว่างปี พ.ศ. 2558 ถึง 2559 เขารับบทนำในซีรีส์ตลกเรื่อง Impastor ของ TV Land
# พลาสติกแรป
พลาสติกแรป  เป็นฟิล์มพลาสติกบางใสที่ใช้สำหรับห่อหุ้มอาหารเพื่อช่วยเก็บรักษาอาหารให้คงความสดเป็นเวลานานขึ้น

 วัสดุ 
พลาสติกชนิดแรกที่นิยมใช้ทำพลาสติกแรปคือ เซลโลเฟน (cellophane) ค้นพบโดยนักเคมีชาวสวิตเซอร์แลนด์ชื่อ ฌัก บรานเดนแบร์เกอร์ ในปี ค.ศ. 1911 และในราวต้นปี ค.ศ. 1924 เซลโลเฟนเริ่มนำมาผลิตฟิล์มใสใช้งาน จุดเด่นของฟิล์มเซลโลเฟนคือ ความใส การใช้ฟิล์มชนิดนี้ห่อหุ้มอาหารดึงดูดผู้บริโภคอย่างมากเนื่องจากมองเห็นอาหาร ต่อมาในราวปี ค.ศ. 1933 ได้ค้นพบพลาสติกที่ใช้ผลิตพลาสติกแรปอีกชนิดหนึ่งคือ พอลิเอทิลีน (polyethylene, PE) ผลิตเป็นพลาสติกแรปครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1945 และพอลิไวนิลคลอไรด์ (polyvinyl chloride, PVC) เมื่อปี ค.ศ. 1950 ปัจจุบันพีวีซียังเป็นที่นิยมในการผลิตพลาสติกแรปแม้ว่าจะไม่ปลอดภัย อย่างไรก็ตามมีแนวโน้มที่จะใช้พอลิเอทิลีน โดยเฉพาะพอลิเอทิลีนชนิดความหนาแน่นต่ำ (LDPE) มากขึ้น เนื่องจากไม่ต้องเติมพลาสติกไซเซอร์และมีราคาต่ำกว่าพลาสติกแรป (plastic wrap)  สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 30 ตุลาคม 2559.

 การใช้กับอาหาร 
thumb| พลาสติกแรปห่อทุเรียน
thumb| พลาสติกแรปห่อภาชนะอาหาร

 วัตถุประสงค์ 
พลาสติกแรปที่มีบทบาทสำคัญในการบรรจุ การปกป้อง และการถนอมอาหาร พลาสติกแรปป้องกันอาหารไม่ให้เน่าเสียง่าย ยืดอายุการเก็บรักษา และรักษาคุณภาพของอาหาร

 ความกังวลด้านสุขภาพ 
วัสดุพลาสติกถูกใช้กันอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมอาหารเนื่องจากราคาถูกและสะดวกสบาย อย่างไรก็ตามความกังวลด้านสุขภาพที่มีมากขึ้น เนื่องจากมีความเป็นไปได้ที่พลาสติกเหล่านี้ปล่อยสารเคมีลงในผลิตภัณฑ์อาหาร และมีผลต่อสุขภาพ แม้ว่าตัวพลาสติกมีคุณสมบัติในการสกัดกั้นการปล่อยสารต่าง ๆ แต่สารเคมีที่ไม่พึงปรารถนาอาจมีที่มาจากสารเติมแต่งเพื่อปรับปรุงคุณภาพและคุณสมบัติของพลาสติกในบรรจุภัณฑ์พลาสติก ได้แก่ สารหล่อลื่น พลาสติไซเซอร์ สารดูดกลืนแสงยูวี และสารต้านอนุมูลอิสระ รวมทั้งสารเคลือบเงา และหมึกพิมพ์ 
มีความกังวลเกี่ยวกับการสัมผัสไดเอทิลเฮกซิลอดิเปต (DEHA) ซึ่งเป็นพลาสติไซเซอร์ที่เติมลงในพลาสติกแรปบางชนิดเพื่อให้มีความยืดหยุ่น เช่น พลาสติกแรป PVC แม้ว่าการี้ปล่อยสารจะมีระดับต่ำกว่ามาตรฐานการเกิดพิษในการทดลองกับสัตว์ก็ตาม และกรณีหนึ่งคือเกี่ยวกับไดออกซินที่ระบุว่า "น่าจะเป็นสารก่อมะเร็งในมนุษย์" โดยสำนักงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมของสหรัฐอเมริกา แต่ปัจจุบันยังไม่พบหลักฐานว่าพลาสติกแรปมีไดออกซิน โดยรวมแล้วการใช้พลาสติกแรปในอุตสาหกรรมอาหารยังไม่ก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของมนุษย์

 ความกังวลด้านสิ่งแวดล้อม 
พลาสติกแรปเป็นส่วนหนึ่งของขยะพลาสติก ที่มีผลทั้งทางตรงในการการสะสมตัวขยะพลาสติกทั้งในพื้นดินและแหล่งน้ำ และทางอ้อมจากการปล่อยสารประกอบที่เป็นพิษเข้าสู่ระบบนิเวศในระหว่างการย่อยสลาย ปัจจุบันมีความพยายามที่จะลดปริมาณการใช้งานพลาสติกแรปด้วยการใช้วัสดุอื่นห่ออาหาร เช่น ขี้ผึ้งห่ออาหาร และการพัฒนาพลาสติกที่สามารถย่อยสลายได้เพื่อนำมาผลิตพลาสติกแรป 

 การใช้ในทางการแพทย์ 
ใช้ในการห่อตัวทารกที่คลอดก่อนกำหนด ทันทีหลังการคลอดจะช่วยป้องกันไม่ให้เกิดภาวะตัวเย็นเกินก่อนส่งไปถึงหน่วยอภิบาลทารกแรกเกิด และใช้เป็นเครื่องช่วยปฐมพยาบาลสำหรับแผลไฟไหม้
อ้างอิง
# ศีรษะจากเมโรเอ
ศีรษะจากเมโรเอ  หรือ ศีรษะออกัสตัสจากเมโรเอ  เป็นประติมากรรมบรอนซ์ขนาดใหญ่กว่าตัวคนที่แสดงศีรษะของออกัสตัส จักรพรรดิโรมันแรก ซึ่งค้นพบในแหล่งโบราณคดีเมโรเอในภูมิภาคนูเบีย (ปัจจุบันคือประเทศซูดาน) ในปี 1910 เป็นที่ชื่นชมด้วยรูปลักษณ์ที่มีความโดดเด่น และมีสัดส่วนที่สวยงาม ปัจจุบันอยู่ภายใต้ความดูแลของบริติชมิวเซียมBritish Museum HighlightsBritish Museum Collection ศีรษะนี้ได้ปล้นมาจากโรมันอียิปต์เมื่อ 24 ปีก่อนคริสต์กาล โดยกองกำลังของพระนางอะมานิเรนาสแห่งอาณาจักรกูช ก่อนที่จะนำมันกลับมายังเมโรเอที่ซึ่งถูกฝังไว้ใต้บันไดของวิหารแห่งหนึ่ง

การขุดค้นและค้นพบ
ศีรษะนี้ค้นพบโดยนักโบราณคดีชาวอังกฤษ จอห์น การ์สทังในเดือนธันวาคม ปี 1910 ที่เมโรเอ ซึ่งเคยเป็ยเมืองหลวงของราชอาณาจักรกูชอยู่หลายศตวรรษ ศีรษะนี้ถูกค้นพบใกล้กับเนินดินที่ซึ่งเคยเป็นบันไดทางขึ้นของวิหารแห่งหนึ่ง ถือเป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ โดยเฉพาะเมื่อพิจารณาระยะห่างระหว่างกรุงโรมและเมโรเอ รูปปั้นนี้ถูกฝังโดยจงใจเมื่อ 1900 ปีก่อน และถูกรักษาสภาพไว้อย่างดีในสภาวะที่ร้อนและแห้งเช่นนี้ ศีรษะนี้ได้บริจาคให้กับบริติชมิวเซียมโดยคณะกรรมการขุดค้นซูดาน (Sudan Excavation Committee) ภายใต้การสนับสนุนของกองทุนเนชั่นนอลอาร์ทคอลเลคชั่นในปี 1911Image and portraiture of Augustus, the Meroë Head , CityLit.ac.uk, retrieved 21 July 2014

การขุดค้นนี้เป็นส่วนหนึ่งของการขุดค้นเมืองเมโรเอทั้งเมือง และการขุดค้นพบศีรษะนี้ได้มาจากการขุดค้นเมืองในรอบที่สอง

การออกแบบ
thumb|ดวงตาที่เป็นเอกลักษณ์ของประติมากรรมนี้
ศีรษะเมโรเอมีขนาดใหญ่กว่าตัวคนและเลียนแบบศิลปะกรีกโดยการสร้างรูปเหมือนของจักรพรรดิออกัสตัสด้วยสัดส่วนแบบคลาสสิก เป็นที่ชัดเจนว่าการออกแบบนี้ทำขึ้นเพื่อสร้างภาพอุดมคติ (idealize) และยกยอ (flatter) จักรพรรดิให้สูงส่ง เช่นเดียวกันกับงานภาพเหมือนของออกัสตัสชิ้นอื่น ๆ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสวยงามในการประดิษฐ์ประดอยภาพเหมือนของชายหนุ่มอย่างสวยงาม

ดูเพิ่ม
บลาคัสคาเมโอ
การสร้างรูปเหมือนบุคคลแบบโรมัน
# แบบอักษรลูซี
ลูซี  เป็นตระกูลไทป์เฟซที่ออกแบบให้กับเอ็กซ์วินโดวซิสเต็มโดยคริส โฮมส์กับชาร์ล บิเกโลว์จาก Bigelow & Holmes Inc ตัวแบบอักษรดูคล้ายกับลูซีดา – แบบอักษรก่อนหน้า

แบบอักษรลูซีเคยเป็นที่นิยมใช้ในระบบปฏิบัติการซอฟต์แวร์เสรี เช่น ลินุกซ์ ที่เผยแพร่ภายใต้ลิขสิทธิ์ในการใช้งานฟรีแต่ไม่สามารถแก้ไขได้ ทำให้แบบอักษรลูซีไม่ใช่ซอฟต์แวร์เสรี ซึ่งทำให้มีการถอดแบบอักษรนี้ออกในแพ็กเกจเดเบียนสำหรับ XFree86 เช่นเดียวกันกับเฟโดรา

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Download the Luxi fonts
 XFree86 Changelog
 Announcement of availability
 License
 Discussion about inclusion in TeX Live
# โฟลญาร์ด
โฟลญาร์ด  หรือที่รู้จักกันในชื่อ ฟลาญาร์ด , ฟลอญาร์ด  และ ฟลูญาร์ด  เป็นของหวานชนิดหนึ่งของฝรั่งเศส ได้จากการวางเรียงผลไม้ในภาชนะที่ทาเนยไว้ ราดส่วนผสมที่ทำจากแป้ง นม และไข่ตีเข้าด้วยกันLarousse Gastronomique, Clarkson Potter Publishers, New York, English edition จากนั้นนำไปอบ ผลไม้ที่ใช้ทำโฟลญาร์ดได้แก่ แอปเปิล ท้อ แพร์ พลัม และพรุนเป็นต้น (หากใช้เชอร์รีจะเรียกว่า กลาฟูตี) เมื่อสุก ของหวานชนิดนี้จะมีลักษณะคล้ายพุดดิงอบหรือแพนเค้กขนาดใหญ่ และสามารถเสิร์ฟได้ทั้งแบบอุ่นหรือแบบเย็น

ชื่อ โฟลญาร์ด มาจากคำในภาษาอุตซิตาว่า Frederic Mistral, Lou Tresor dóu Felibrige: FLEUNHE: (rom. fenis, débile) Mou, faible, défaillant, douillet และ Frederic Mistral, Lou Tresor dóu Felibrige: FLAUNHARD: (rom. flaugnard) Mignard avec niaiserie, qui se plaint pour peu de chose, douillet, faible, indolent ซึ่งทั้งคู่แปลว่า "อ่อนนุ่ม" ของหวานชนิดนี้พบได้ทั่วไปในภูมิภาคโอแวร์ญ, ลีมูแซ็ง และเปรีกอร์ของฝรั่งเศส
# จิมมี ยูรีน
เจมส์ ยูรินเจอร์ (เกิด 7 กันยายน พ.ศ. 2512) หรือที่รู้จักกันในชื่อ จิมมี ยูรีน เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลง และนักดนตรีชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงจากการเป็นนักร้องนำและโปรแกรมเมอร์ของวงดนตรีอิเล็กโทรพังค์ ไมด์เลส เซลฟ์ อินดูลเจนซ์

 ชีวิตวัยเด็ก 
เจมส์ ยูรินเจอร์ เกิดและเติบโตในนครนิวยอร์ก เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมคาทอลิก เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะ แต่ก็ลาออกในเวลาต่อมา 

 อาชีพ 
 ภาพยนตร์ 
ยูรีนเป็นผู้ให้เสียงพากย์ The Body ในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง ฮาร์ทสตริงมาเรียนเน็ตต์ ของ เอ็มดอทสเตรนจ์ ในปี ค.ศ. 2012  นอกจากนี้เขายังแสดงในเรื่อง แอลเลเลีย! เดอะเดวิลส์คาร์นิวัล ของ ดาร์เรน ลินน์ บอสแมน ร่วมกับภรรยาของเขาในบทนักแปล Batez ยูรีนรับบทเป็น ราเวเจอร์ ชื่อ ฮาล์ฟ-นัท ในเรื่อง รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 2 ของผู้กำกับ เจมส์ กันน์ เขายังแต่งเพลงสำหรับภาพยนตร์เรื่อง "Un Deye Gon Hayd (The Unloved Song)" ซึ่งได้ยินในฉากบนดาว Contraxia เพลงนี้้ไม่ปรากฏในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ แต่ได้รับเครดิต  ต่อมาในปี ค.ศ. 2017 มีการอัปโหลดวิดีโอ "อัน เดย์ กอน เฮยด์ (Un Deye Gon Hayd)" บนยูทูบ

 ชีวิตส่วนตัว 
ยูรินเจอร์แต่งงานกับ แชนทัล คลาเร็ต นักร้องนำวง มอร์นิงวู้ด เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2551   ในปี พ.ศ. 2561 ทั้งคู่ย้ายจากลอสแองเจลิสไปนิวซีแลนด์  เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2562 ทั้งยูริงเจอร์และคลาเร็ตได้ประกาศผ่านอินสตาแกรมว่า คลาเร็ตตั้งครรภ์แฝดหญิง และให้กำเนิดในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562
# กลาฟูตี
กลาฟูตี  หรือ กลาฟูติส  เป็นของหวานชนิดหนึ่งของฝรั่งเศส ได้จากการวางเรียงผลไม้ (สูตรดั้งเดิมใช้เชอร์รีดำ) ในภาชนะที่ทาเนยจนทั่ว ราดด้วยส่วนผสมที่ทำจากแป้ง นม และไข่ตีเข้าด้วยกัน จากนั้นนำไปอบจนสุก โรยหน้าด้วยน้ำตาลไอซิงและเสิร์ฟขณะอุ่น บางครั้งเสิร์ฟกับครีม

กลาฟูตีสูตรดั้งเดิมแบบลีมูแซ็งไม่เพียงแต่ใช้เนื้อของผลเชอร์รี แต่ยังใช้เนื้อในเมล็ดด้วย เนื้อในเมล็ดเชอร์รีมีเบ็นซัลดิไฮด์ซึ่งเป็นสารประกอบที่ทำให้เกิดกลิ่นอย่างกลิ่นอัลมอนด์ นอกจากนี้ยังมีอะมิกดาลินจำนวนเล็กน้อย อะมิกดาลินเป็นสารประกอบที่สามารถปล่อยไซยาไนด์ออกมาได้หากกินเข้าไป แต่ไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายหากได้รับในปริมาณเล็กน้อย

 ต้นกำเนิด 
กลาฟูตีมีต้นกำเนิดจากแคว้นลีมูแซ็งในฝรั่งเศส และแม้ว่าตามสูตรดั้งเดิมจะใช้เชอร์รีดำ แต่ก็มีการใช้ผลไม้อื่น ๆ แทน เช่น เชอร์รีแดง พลัม พรุน แอปเปิล แพร์ แครนเบอร์รี แบล็กเบอร์รี เป็นต้นLarousse Gastronomique, Clarkson Potter Publishers เมื่อใช้ผลไม้ชนิดอื่นแทนเชอร์รี จะเรียกของหวานชนิดนี้ว่า โฟลญาร์ด

ชื่อ กลาฟูตี มาจากคำว่า  ในภาษาอุตซิตา ซึ่งมาจากคำกริยา  หรือ  แปลว่า "เติม" (ความหมายโดยนัยคือ "เติมส่วนผสมที่ตีไว้ด้วยเชอร์รี") เป็นที่ปรากฏว่ากลาฟูตีได้แพร่ไปทั่วฝรั่งเศสระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19
# คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่  เป็นคณะในสังกัดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดตั้งเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2560 ตั้งอยู่ที่ตำบลสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

ประวัติ
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้รับการจัดตั้งโดยสภามหาวิทยาลัยเชียงใหม่มีมติเห็นสมควรให้จัดตั้งคณะสาธารณสุขศาสตร์ ขึ้นเป็นคณะใหม่ ตามประกาศ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560 ลงวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2560 และได้ประกาศลงใน ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 134 ตอนพิเศษ 114ง เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2560 โดยกำหนดให้เป็นส่วนงานวิชาการที่จัดตั้งขึ้นเพื่อทำหน้าที่จัดการศึกษาทางด้านสาธารณสุขศาสตร์ เป็นองค์กรหลักในการสร้างองค์ความรู้ด้านการสาธารณสุข มีการพัฒนาวิชาการและงานวิจัยด้าน สาธารณสุขอย่างเป็นระบบ เพื่อให้สามารถบริหารจัดการหลักสูตรอย่างเป็นเอกภาพ และตอบสนองการเปลี่ยนแปลงปัญหาด้านสุขภาพที่มีความ ซับซ้อนมากขึ้นในยุคปัจจุบันประวัติคณะ

หลักสูตร
 หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ระดับปริญญาตรี ระดับปริญญาโท ระดับปริญญาเอกไม่มีการเรียนการสอนหลักสูตรสาธารณสุขศาสตร์มหาบัณฑิต (ส.ม.)หลักสูตร ส.บ.
 หลักสูตรภาษาไทย
 หลักสูตรนานาชาติ
 หลักสูตรนานาชาติ 2 ปริญญาหลักสูตรสาธารณสุขศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต (ส.ด.)หลักสูตร ส.ด.
 สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์
# มารงกลาเซ
มารงกลาเซ  เป็นขนมหวานชนิดหนึ่ง มีต้นกำเนิดอยู่ทางภาคเหนือของอิตาลีและภาคใต้ของฝรั่งเศส ได้จากการเชื่อมเกาลัดแล้วฉาบเกาลัดนั้นด้วยน้ำเชื่อมอีกทีหนึ่ง มารงกลาเซเป็นส่วนผสมในของหวานหลายชนิด หรือนำมาจะกินต่างหากก็ได้
# เจ้าหญิงราเซนดรานูรู
เจ้าหญิงราเซนดรานูรู (ค.ศ. 1860 – 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901) เป็นเจ้าหญิงแห่งมาดากัสการ์ เป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 พระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของมาดากัสการ์ หลังจากมาดากัสการ์ตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส พระองค์เสด็จลี้ภัยในดินแดนของฝรั่งเศส และดำรงพระชนม์ในบั้นปลาย ณ อาณานิคมแอลจีเรียของฝรั่งเศส

 พระประวัติ 
เจ้าหญิงราเซนดรานูรู เป็นพระธิดาพระองค์หนึ่งจากทั้งหมดเก้าพระองค์ของเจ้าหญิงราเกตากา  กับพระภัสดานามอันดรีอันซีมีอานาตรา  ซึ่งเป็นพระประยูรญาติ พระชนนีเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวที่ยังทรงพระชนม์ของพระเจ้าราดามาที่ 1 เจ้าหญิงราเซนดรานูรูเป็นพระเชษฐภคินีของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 หลังพระขนิษฐภคินีเสด็จขึ้นเสวยราชสมบัติ เจ้าหญิงราเซนดรานูรูจึงย้ายไปประทับ ณ พระตำหนักภายในพระราชวังอันตานานาริโว

เจ้าหญิงราเซนดรานูรูเสกสมรสกับอันดรีอานาลี  ซึ่งเป็นชายผู้ดี ใน ค.ศ. 1881 ประสูติการพระบุตรสามพระองค์คือ เจ้าชายรากาตูเมนา , เจ้าหญิงราซูเฮรีนา  และเจ้าหญิงราซาฟีนันดรีอามานีตรา 

วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1897 หลังระบอบกษัตริย์ของมาดากัสการ์ถูกยกเลิก และแทนที่ด้วยการปกครองของเจ้าอาณานิคมประเทศฝรั่งเศส เจ้าหญิงราเซนดรานูรู พร้อมด้วยเจ้าหญิงราซาฟีนันดรีอามานีตรา พระธิดา และเจ้าหญิงรามาซินดราซานา พระมาตุจฉา ทรงลี้ภัยออกจากพระราชวังไปประทับร่วมกับสมเด็จพระราชินีนาถ ณ โตมาซีนา  ต่อมาเจ้านายทั้งหมดเสด็จลงเรือ "ลาปีรุส"  ลี้ภัยไปเกาะเรอูว์นียง เมื่อประทับอยู่โรงแรมยุโรป  ในแซ็ง-เดอนีได้ไม่นานนัก เจ้าหญิงราซาฟีนันดรีอามานีตรา พระธิดา ก็มีพระประสูติการ และสิ้นพระชนม์ลงจากพระอาการแทรกซ้อนหลังจากนั้นไม่กี่วัน หนึ่งเดือนต่อมาได้ตามเสด็จสมเด็จพระราชินีนาถและพระราชวงศ์ ไปประทับ ณ เรือนของมาดามเดอวีลเลนทรัว  ใกล้สถานที่ราชการของฝรั่งเศส พระองค์ดำรงพระชนม์ชีพที่นั่นได้สองปี ก็ถูกรัฐบาลฝรั่งเศสส่งไปประทับที่เมืองมาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส และหลังจากนั้นไม่กี่เดือน สมเด็จพระราชินีนาถและเหล่าพระราชวงศ์ก็ถูกส่งไปประทับในวิลลาในเมืองแอลเจียร์ แอลจีเรียของฝรั่งเศสBarrier 1996, pp. 269–271.
# รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย S3
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย S3  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครหนานจิง เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2560 มีระยะทาง 36.22 กิโลเมตร จำนวน 19 สถานี

 รายชื่อสถานี 
รหัสชื่อสถานีเชื่อมต่อกับเชื่อมต่อกับภาษาไทยภาษาจีนS3-สถานีรถไฟหนานจิงใต้南京南站     NKHเมืองหนานจิงเขตยู่ฮ่วยไต้S3-จิ่งหมิงเจียย๋วน景明佳園S3-เถี่ยซินเฉียว鐵心橋S3-ชุนเจียงลู่春江路S3-เจี่ยซี賈西S3-ยูฟางเฉียว油坊橋 S3-หย่งฉู่ลู่永初路S3-ถนนผิงเหลียง平良大街  รถรางเหอซีS3-หวูเฮาลู่吳侯路  รถรางเหอซีS3-เกามี่ยวเจีย高廟街S3-เทียนเป่า天保S3-เล่าชุน劉村S3-หม่าหลัวเหวย馬騾圩เขตปู่โข่วS3-หลานฮวาถัง蘭花塘S3-ซวังหล่ง雙壠S3-ฉือคี่เหอ石磧河S3-เฉียวหลินซินเฉิง橋林新城S3-หลินชาน林山S3-เกาเจียชง高家沖

 ระเบียงภาพ
# เจ้าหญิงรามาซินดราซานา
เจ้าหญิงรามาซินดราซานา   เป็นเจ้าหญิงแห่งมาดากัสการ์ และเป็นพระมาตุจฉาในสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 พระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของมาดากัสการ์ หลังจากมาดากัสการ์ตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส พระองค์เสด็จลี้ภัยในดินแดนของฝรั่งเศส และบั้นปลายพระชนม์ประทับในจังหวัดอาลป์-มารีตีม ประเทศฝรั่งเศส

 พระประวัติ 

เจ้าหญิงรามาซินดราซานา เป็นพระธิดาของเจ้านายพระองค์ใดไม่มีข้อมูลปรากฏ ทราบแต่เพียงว่าพระองค์มีศักดิ์เป็นพระมาตุจฉาของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 และเจ้าหญิงราเซนดรานูรู

28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1897 หลังระบอบกษัตริย์ของมาดากัสการ์ถูกยกเลิก และแทนที่ด้วยการปกครองของเจ้าอาณานิคมประเทศฝรั่งเศส เจ้าหญิงรามาซินดราซานาทรงลี้ภัยออกจากพระราชวังไปประทับร่วมกับสมเด็จพระราชินีนาถ ณ โตมาซีนา 

ต่อมาเจ้านายทั้งหมดเสด็จลงเรือ "ลาปีรุส"  ลี้ภัยไปเกาะเรอูว์นียง เมื่อประทับอยู่โรงแรมยุโรป  ในแซ็ง-เดอนี ระหว่างนั้นพระองค์ตามเสด็จสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 ปรากฏตัวต่อสาธารณชนเพื่อทอดพระเนตรการก่อสร้างโบสถ์คริสต์หลังใหม่ และทรงมีพระปฏิสันถารกับผู้ว่าราชการเรอูว์นียงด้วย หนึ่งเดือนต่อมาสมเด็จพระราชินีนาถพร้อมด้วยพระราชวงศ์ย้ายไปประทับ ณ เรือนของมาดามเดอวีลเลนทรัว  ใกล้สถานที่ราชการ พระองค์ดำรงพระชนม์ชีพที่นั่นได้สองปี ก็ถูกรัฐบาลฝรั่งเศสส่งไปประทับที่เมืองมาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส และหลังจากนั้นไม่กี่เดือน สมเด็จพระราชินีนาถและเหล่าพระราชวงศ์ก็ถูกส่งไปประทับในวิลลาในเมืองแอลเจียร์ แอลจีเรียของฝรั่งเศสBarrier 1996, pp. 269–271.

หลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 เมื่อ ค.ศ. 1917 เจ้าหญิงรามาซินดราซานาทรงออกจากแอลเจียร์ ย้ายไปประทับในจังหวัดอาลป์-มารีตีม ประเทศฝรั่งเศส จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ที่นั่นBarrier 1996, p. 358.
# อะเลคซันดร์ ฟาเดเยฟ (นักเขียน)
อะเลคซันดร์ อะเลคซันโดรวิช ฟาเดเยฟ (– 13 พฤษภาคม 1956) เป็นนักเขียนชาวโซเวียตซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสหภาพนักเขียนโซเวียตและเป็นประธานตั้งแต่ ค.ศ. 1946 ถึง ค.ศ. 1956

ฟาเดเยฟเกิดที่ Kimry, เขตผู้ว่าการตเวียร์ ตั้งแต่ปี 1908 ถึงปี 1912 เขาอาศัยอยู่ใน Chuguyevka, ดินแดนปรีมอร์สกี เขาเข้าร่วมพรรคบอลเชวิคในปี 1918 และมีส่วนร่วมในการเคลื่อนไหวแบบกองโจรต่อต้านกองทัพขาวและญี่ปุ่นที่เข้าไปแทรกแซงในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซีย ในปี 1927 เขาได้ตีพิมพ์นวนิยายเรื่อง The Rout (หรือที่เรียกว่า The Nineteen) ซึ่งเขาเล่าถึงนักสู้กองโจรวัยเยาว์ ในปี 1930 เขาได้ตีพิมพ์ส่วนแรกของนวนิยายเรื่อง The Last of the Udege ซึ่งเขายังคงทำงานต่อไปตลอดชีวิต (ฉบับที่มีเล่มที่สองทั้งหมดที่เขาทำได้ทั้งหมดได้รับการตีพิมพ์ในปี 1940Роман Фадеева «Последний из удэге» .)

ในปี 1945 ฟาเดเยฟได้ประพันธ์นวนิยายเรื่อง โมโลดายากวาร์ดียา (อิงจากเหตุการณ์จริงในสงครามโลกครั้งที่สอง) โดยที่นิยายเล่าเกี่ยวกับองค์กรคอมโซมอลใต้ดินชื่อยังการ์ด ซึ่งต่อสู้กับพวกนาซีในเมืองคราซโนดอนที่ถูกยึดครอง (ในสาธารณรัฐยูเครน) ฟาเดเยฟได้รับรางวัลสตาลินในปี 1946 สำหรับนวนิยายเรื่องนี้ ในปี 1948 ภาพยนตร์เรื่อง โมโลดายากวาร์ดียา ซึ่งสร้างจากหนังสือเล่มนี้ได้ถูกฉายและได้ถูกปรับแก้ในปี 1964 เพื่อแก้ไขความไม่ถูกต้องในหนังสือ

ฟาเดเยฟได้รับการสนับสนุนจากโจเซฟ สตาลินซึ่งประกาศว่าเขาเป็น "นักมนุษยนิยมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่โลกเคยรู้จัก" ในช่วงทศวรรษที่ 1940 เขาได้ให้ความสำคัญกับลัทธิจดานอฟ ซึ่งเป็นแคมเปญรณรงค์วิพากษ์วิจารณ์และข่มเหงต่อนักเขียนและนักประพันธ์ชั้นนำของสหภาพโซเวียตหลายคน อย่างไรก็ตามเขาเป็นเพื่อนของมิคาอิล โชโลคอฟ ฟาเดเยฟได้แต่งงานกับ Angelina Stepanova (1905–2000) ซึ่งเป็นนักแสดงละครเวทีชื่อดัง

ในช่วงหลายปีสุดท้ายของชีวิต ฟาเดเยฟมีอาการทางประสาทกำเริบจากการดื่มแอลกอฮอล์เป็นเวลานาน แหล่งข่าวบางแห่งอ้างว่าส่วนใหญ่เกิดจากการล้มล้างลัทธิสตาลินในช่วงการผ่อนปรนครุชชอฟ ในที่สุดฟาเดเยฟกระทำอัตวินิบาตกรรมด้วยการยิงตัวตายที่ในบ้านดาช่าของเขาในเปเรเดคีนะ โดยที่ทิ้งจดหมายไว้ให้ใครเห็น เนื้อหาในจดหมายเป็นทัศนคติเชิงลบของเขาต่อทั้งผู้นำเก่าและใหม่ของพรรคSovlit.net: Fadeyev's suicide note and KGB report on his death เขาเรียกสตาลินว่าเป็น "เซแทร็ป" ในโน้ต การฆ่าตัวตายของเขาเกิดขึ้นจากการที่เขาถูกประณามจากมิคาอิล โชโลคอฟ เพื่อนของเขาและถูกรัฐตำหนิว่าเป็นนักวรรณกรรมโซเวียตที่แย่ในการประชุมครั้งที่ 20Sholokhov's speech at the 20th Party Conference ในจดหมายลาตายของเขา เขาโจมตีพวกสตาลินที่ "กำจัด" บุคคลที่ดีที่สุดในวงการวรรณกรรมโซเวียตและกล่าวว่าพวกเขา "นำพวกเรา (นักเขียน) ลงไปสู่ระดับเด็ก พวกเขาทำลายเรา พวกเขาคุกคามเราในเชิงอุดมคติและเรียกสิ่งนี้ว่า 'สปิริตของพรรค'" เขาโจมตีผู้นำโซเวียตคนใหม่ว่าเต็มไปด้วยคนที่ไม่ได้รับการศึกษาซึ่งแสดงให้เห็นว่า "ลัทธินิยมและความโง่เขลา - พร้อมกับความเชื่อมั่นในตนเองที่น่าอัปยศอดสู" ในความพยายามที่จะเป็นผู้นำวรรณกรรมของโซเวียตSovlit.net: Fadeyev's suicide note and KGB report on his death ร่างของอะเลคซันดร์ ฟาเดเยฟถูกฝังที่สุสานโนโวเดวีชี
# สาธารณรัฐกล้วย
ในทางรัฐศาสตร์ ศัพท์ สาธารณรัฐกล้วย  หมายถึงประเทศไร้เสถียรภาพทางการเมืองที่มีระบบเศรษฐกิจขึ้นอยู่กับการส่งออกผลผลิตหรือทรัพยากรสิ้นเปลืองเพียงชนิดเดียว เช่น กล้วย แร่ธาตุ ใน ค.ศ. 1901 โอ. เฮนรี นักเขียนชาวอเมริกันได้บัญญัติศัพท์นี้ขึ้นเพื่อใช้สื่อถึงประเทศฮอนดูรัสและประเทศเพื่อนบ้านภายใต้การขูดรีดทางเศรษฐกิจของบริษัทต่าง ๆ จากสหรัฐ เช่น ยูไนเต็ดฟรูตคัมพานี สังคมแบบฉบับในสาธารณรัฐกล้วยเป็นสังคมที่มีชนชั้นแยกกันอย่างสุดขีด โดยมักจะเป็นชนชั้นแรงงานที่ยากจนกับชนชั้นปกครองที่ร่ำรวยซึ่งประกอบด้วยอภิชนทางธุรกิจ การเมือง และการทหารในสังคมนั้น ชนชั้นปกครองควบคุมภาคพื้นฐานของเศรษฐกิจผ่านการขูดรีดแรงงาน ดังนั้น ศัพท์ สาธารณรัฐกล้วย จึงเป็นคำบรรยายแฝงนัยดูหมิ่นสำหรับระบอบคณาธิปไตยใด ๆ ที่รับสินบนเพื่อแลกเปลี่ยนกับการส่งเสริมและสนับสนุนการแสวงหาประโยชน์จากพื้นที่เพาะปลูกทางการเกษตรขนาดใหญ่โดยเฉพาะการปลูกกล้วย

สาธารณรัฐกล้วยเป็นประเทศที่มีระบบเศรษฐกิจแบบทุนนิยมโดยรัฐ โดยที่ประเทศเหล่านี้จะดำเนินการในลักษณะวิสาหกิจการค้าเอกชนเพื่อผลกำไรพิเศษของชนชั้นปกครอง การแสวงประโยชน์ดังกล่าวเกิดขึ้นได้จากการสมรู้ร่วมคิดระหว่างรัฐกับการผูกขาดทางเศรษฐกิจที่ได้รับการสนับสนุน กำไรที่ได้จากการแสวงประโยชน์ส่วนตัวจากที่ดินสาธารณะตกเป็นทรัพย์สินส่วนตัว ในขณะที่หนี้ที่เกิดขึ้นนั้นเป็นความรับผิดชอบทางการเงินของคลังสาธารณะ เศรษฐกิจที่ไม่สมดุลดังกล่าวยังถูกจำกัดด้วยการพัฒนาเศรษฐกิจที่ไม่สม่ำเสมอของเมืองและประเทศ และมักจะลดค่าสกุลเงินของประเทศให้กลายเป็นธนบัตรที่ไม่มีมูลค่า (เงินกระดาษ) ทำให้ประเทศเหล่านั้นไม่มีสิทธิ์ได้รับสินเชื่อระหว่างประเทศเพื่อการพัฒนา
# วัดหลวงพ่อโอภาสี
วัดหลวงพ่อโอภาสี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางมด เขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร ปัจจุบัน พระครูสุทธิญาโณภาส (อุสา ป.ธ.๓) เป็นเจ้าอาวาส 

ประวัติ
วัดหลวงพ่อโอภาสีตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2536 โดยเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2485 พื้นที่ย่านบางมดแห่งนี้เต็มไปด้วยสวนส้ม หลวงพ่อโอภาสีได้เดินธุดงค์มาปักกลด ด้วยปฏิปทาอันน่าศรัทธาเลื่อมใส ชาวบ้านจึงพากันไปกราบไหว้เป็นประจำ จนเศรษฐีเจ้าของที่ดินได้ยกที่ดินให้สร้างเป็น อาศรมบางมด และได้นิมนต์ให้ท่านอยู่เป็นการถาวร ต่อมาเปลี่ยนมาเป็นชื่อ "วัดหลวงพ่อโอภาสี" ตามนามของหลวงพ่อโอภาสี (พระมหาชวน มลิพันธ์) ซึ่งท่านเป็นพระอาจารย์รูปหนึ่งที่มีชื่อเสียงในด้านอิทธิอภินิหาร เชื่อกันว่าท่านเป็นพระที่สามารถรู้ถึงเหตุการณ์ล่วงหน้าและทำนายทายทักได้ถูกต้อง ท่านยังถือลัทธิบูชาเพลิง มีคหบดี เจ้าสัวจากย่านเยาวราช สำเพ็ง บางลำพู ฯลฯ แม้แต่เจ้านายชั้นผู้ใหญ่ เช่น จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ก็ได้ไปกราบไหว้ท่าน พร้อมทั้งร่วมทำบุญสร้างวัดกับท่านเป็นประจำ

วัตถุมงคล
วัดมีวัตถุมงคลหลากหลายรูปแบบของท่านที่สร้างชื่อเสียงโด่งดังทางด้านพุทธคุณ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอยู่ยงคงกระพันชาตรีหรือเมตตามหานิยม และที่ยอมรับกันเป็นอย่างมาก คือ การค้าขายให้เจริญรุ่งเรือง ในยุคแรกที่ประเทศไทยเข้าร่วมรบในสงคราม ท่านได้ทำผ้ายันต์ ผ้าประเจียด เหรียญสตางค์รู แจกให้ลูกศิษย์ มีผู้นำไปใช้แล้วเกิดประสบการณ์ต่าง ๆ เช่น คงกระพัน ถูกยิงถูกฟันไม่เข้า แคล้วคลาดจากภยันตรายต่าง ๆ จนมีผู้คนมาขอของท่านมากขึ้น ท่านจึงได้สร้างพระปิดตาเนื้อตะกั่วและพระพิมพ์เนื้อผงผสมดิน ซึ่งล้วนได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง