# พีระมิดชั้น
พีระมิดชั้น (เรียกในภาษาอาหรับว่า อัลฮะรัม อัลมิดะว์วัร, อาหรับ: الهرم المدور, แปลว่า 'พีระมิดเนินหิน') เป็นพีระมิดขั้นบันไดที่อยู่ในสภาพปรักหักพังตั้งแต่สมัยราชวงศ์ที่สามแห่งอียิปต์ (ระหว่าง 2686 ปีก่อนคริสตกาล จนถึง 2613 ปีก่อนคริสตกาล) และตั้งอยู่ในสุสานหลวงของซาวยัต อัลอัรยัน ไม่ทราบว่าฟาโรห์พระองค์ใดเป็นทรงเป็นเจ้าของพีระมิดแห่งนี้อย่างแน่ชัดและอาจจะเป็นพีระมิดของฟาโรห์คาบา อย่างไรก็ตาม สถาปัตยกรรมพีระมิดนั้นคล้ายคลึงกับพีระมิดที่ถูกฝังของฟาโรห์เซเคมเคต และด้วยเหตุดังกล่าวจึงมีข้อมูลแน่ชัดถึงราชวงศ์ที่สาม

พีระมิดถูกขุดค้นเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยทีมงาน 2 ทีมที่รายงานการประมาณที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับขนาดและจำนวนห้องใต้ดิน ไม่พบสิ่งของใดๆ ในระหว่างการขุดค้น และไม่พบร่องรอยของการฝังศพ ด้วยเหตุนี้ จึงไม่มีความชัดเจนว่าพีระมิดถูกใช้เป็นที่ฝังพระบรมศพของฟาโรห์หรือถูกทิ้งร้างหลังจากการเสด็จสวรรคตก่อนเวลาอันควรของฟาโรห์

ในช่วงเวลาของการก่อสร้าง พีระมิดถูกล้อมรอบด้วยสุสาน ซึ่งมีมาสตาบาขนาดใหญ่ที่เป็นของขุนนางระดับสูงของรัฐในช่วงราชวงศ์ที่สาม วิหารบูชาพระบรมศพถูกสร้างขึ้นทางด้านตะวันออกของพีระมิด และวิหารรับพระบรมศพอาจอยู่ห่างจากพีระมิดหลายร้อยเมตร ในปัจจุบันนี้ พีระมิดตั้งอยู่ในขอบเขตของเขตทหารที่จำกัด ยกเว้นการขุดค้นภายในพื้นที่ในปัจจุบัน
thumb|368x368px|ผังของพีระมิดชั้น

 ประวัติการสำรวจพีระมิด 
พีระมิดชั้นได้รับการตรวจสอบและสำรวจสภาพแวดล้อมครั้งแรกในปี ค.ศ. 1839  โดยจอห์น เช เพอร์ริง ไม่นานหลังจากนั้น ในปี ค.ศ. 1848 คาร์ล ริชาร์ด เล็พซีอุส ระบุว่าพีระมิดดังกล่าวเป็นพีระมิดหมายเลข 14 ซึ่งระบุว่าเป็นพีระมิดหมายเลข 14 ในรายชื่อของพีระมิดช่วงแรก ๆ ของเล็พซิอุสKarl Richard Lepsius: Denkmäler aus Aegypten und Aethiopien, Text 1, p.128, Pyramid no. XIV, available online.Mark Lehner: Z500 and The Layer Pyramid of Zawiyet-el-Aryan, Excerpt available online  ประมาณ 40 ปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1886 แกสตัน มัสเปโร พยายามค้นหาทางเข้าทางเดินใต้ดินของพีระมิด แต่ไม่สำเร็จ ซึ่งฌาคส์ เดอ มอร์แกนได้ค้นพบทางเข้าในปี ค.ศ.  1896Alexandre Barsanti: Ouverture de la pyramide de Zaouiet el-Aryân, Annales du service des antiquités de l'Égypte, Vol. 2, 1902, pp. 92-94, available online. โดยเดอ มอร์แกนได้ทำการขุดค้นพีระมิด แต่ต้องหยุดลงหลังจากจัการกับบันไดทางลงสองสามขั้นแรกได้Rainer Stadelmann: King Huni: His Monuments and His Place in the History of the Old Kingdom. In: Zahi A. Hawass, Janet Richards (Hrsg.): The Archaeology and Art of Ancient Egypt. Essays in Honor of David B. O’Connor. Band II, Conceil Suprême des Antiquités de l’Égypte, Kairo 2007, p. 425–431, available onlineMiroslav Verner: Die Pyramiden. Rowohlt, Wiesbaden 1999, , p. 174-177.

จากนั้นมีการสำรวจเพิ่มเติมในปี ค.ศ. 1900 โดยอเลสซานโดร บาร์ซานติ ซึ่งเป็นผู้เปิดปล่องทางเข้าแนวตั้งที่นำไปสู่ห้องฝังพระบรมศพ เมื่อบาร์ซานติเห็นว่าทางเดินและห้องหลายห้องดูเหมือนยังไม่แล้วเสร็จและทั้งหมดไม่ปรากฏโบราณวัตถุใดเลย จึงถือว่าพีระมิดดังกล่าวไม่เคยถูกใช้งานเลย หลังจากนั้นไม่นาน ในปี ค.ศ. 1910–1911 จอร์จ ไรส์เนอร์และคลาเรนซ์ เอส. ฟิชเชอร์ ได้สำรวจบนพื้นที่ดังกล่าวอีกครั้งG.A. Reisner and C.S. Fisher: "The Work of the Harvard University - Museum of Fine Arts Egyptian Expedition" (pyramid of Zawiyet el-Aryan), Bulletin of the Museum of Fine Arts (BMFA) 9, Boston, No. 54 Vol. IX (December 1911), pp. 54-59, available online  โดยขุดค้นด้านนอกทางทิศเหนือและทิศตะวันออกของพีระมิด ตลอดจนสุสานรอบๆDows Dunham: Zawiyet el-Aryan - The Cemeteries Adjacent To The Layer Pyramid, Museum of Fine Art, Boston 1978,  ขนาดของพีรามิดตามที่ประเมินโดย บาร์ซานติ, ไรส์เนอร์ และฟิชเชอร์นั้นแตกต่างกันอย่างมาก และถึงแม้แต่จำนวนของห้องชุดใต้ดินที่ทั้งสามคนรายงานก็ยังขัดแย้งกันAidan Dodson: The Layer Pyramid of Zawiyet El-Aryan Its Layout and Context,  Journal of the American Research Center in Egypt, Vol. 37 (2000), pp. 81-90, Available online และน่าเสียดายที่พีระมิดอยู่ในเขตทหารที่โดยจำกัดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 และด้วยเหตุดังกล่วจึงไม่มีการขุดค้นที่นั่นเลยตั้งแต่งานสำรวจอย่างไม่ละเอียดของไรส์เนอร์และฟิชเชอร์ ทำให้โครงสร้างใต้พีระมิดยังคงเป็นปริศนา ยิ่งกว่านั้น พีระมิดโดดทับถมโดยทราย ส่งผลการประมาณขนาดของพีระมิดในปัจจุบันนั้นยังเป็นอุปสรรค