wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เอเสเคียล 2
เอเสเคียล 2  เป็นบทที่ 2 ของหนังสือเอเสเคียลในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือเอเสเคียลประกอบด้วยคำเผยพระวจนะที่ถือว่าเป็นของผู้เผยพระวจนะ/ปุโรหิตเอเสเคียล เป็นหนึ่งในหนังสือหมวดผู้เผยพระวจนะTheodore Hiebert et al., 1996. The New Interpreter's Bible: Volume VI. Nashville: Abingdon. บทที่ 2 ของหนังสือเอเสเคียล เป็นส่วนหนึ่งของเนื้อหาที่ครอบครุมตั้งแต่  ถึงเอเสเคียล 3:15 "เอเสเคียลได้รับมอบหมาย [จากพระเจ้า] ให้ไปยัง 'ประชาชาติที่มักกบฏ' คืออิสราเอล" และประกาศพระวจนะของพระเจ้า

 ต้นฉบับ 
thumb|right|200px|หนังสือเอเสเคียลในฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) จากฉบับสำเนาเก่า
thumb|right|200px|ส่วนต้นของหนังสือเอเสคียลในภาษาละตินจากฉบับกีกัส (Codex Gigas) สำเนาต้นฉบับในยุคกลางที่หลงเหลืออยู่ที่ใหญ่ที่สุดในโลก (จากต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13)
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู บทแบ่งออกเป็น 10 วรรค เมื่อนับตามจำนวนวรรคแล้ว บทนี้คือเป็นบทที่สั้นที่สุดในหนังสือเอเสเคียล

 พยานต้นฉบับ 
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับไคโร (Codex Cairensis; ค.ศ. 895) หนังสือผู้เผยพระวจนะฉบับปีเตอส์เบิร์ก (Petersburg Codex of the Prophets; ค.ศ. 916) ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)

ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; A; ศตวรรษที่ 5) และฉบับมาร์ชาล (Codex Marchalianus; Q; Q; ศตวรรษที่ 6)

 วรรค 2 
 ในขณะที่พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้านั้น พระวิญญาณทรงเข้ามาในข้าพเจ้า
 และทรงตั้งข้าพเจ้าให้ยืนขึ้น
 ข้าพเจ้าได้ยินพระองค์ผู้ตรัสกับข้าพเจ้า  THSV11
 "พระวิญญาณ": เป็น "การเสริมพลัง" ว่าวิวรณ์และข้อความของเอเสเคียลมาจากพระเจ้า แอนดรูว์ บี. เดวิดสัน (Andrew B. Davidson) ตั้งข้อสังเกตว่าพระวิญญาณ "ไม่ได้ถูกกล่าวโดยตรงว่าเป็นพระวิญญาณของพระเจ้า แม้ว่าจะมีนัยหมายถึงเช่นนั้นก็ตาม" เดวิดสันเสนอว่าคำอ่านอาจเป็นเพียงว่า "วิญญาณเข้ามาในข้าพเจ้า" ("spirit entered me")Davidson, A. B. (1893), Ezekiel 2 in the Cambridge Bible for Schools and Colleges, accessed on 7 July 2024

 วรรค 3 
และพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า "บุตรมนุษย์เอ๋ย เราส่งเจ้าไปยังคนอิสราเอล ไปยังประชาชาติที่มักกบฏ ผู้ซึ่งได้กบฏต่อเรา ทั้งตัวเขาและบรรพบุรุษของเขาได้ละเมิดต่อเราจนถึงทุกวันนี้"  THSV11
เดวิดสันตั้งข้อสังเกตว่าในตอนแรก ผู้คนที่เอเสเคียลถูกส่งไปหาเรียกว่า "คนอิสราเอล" แต่จากนั้นก็ถูกเรียกว่า "ประชาชาติ" (goyim, รูปพหูพจน์: พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัยเรียกว่า "ชนชาติที่ชอบกบฏ"): TNCV อาจหมายถึงสองราชวงศ์ของอิสราเอลคือราชอาณาจักรเหนือและใต้ หรืออาจหมายถึง "ประชาชน [ของอิสราเอล] โดยรวมซึ่งถือว่าประกอบด้วยกลุ่มคนที่ใหญ่กว่า"

 วรรค 10 
 แล้วพระองค์ทรงคลี่หนังสือนั้นออกต่อหน้าข้าพเจ้า
 มีตัวหนังสือเขียนอยู่ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง
 มีบทคร่ำครวญ คำไว้ทุกข์ และคำวิบัติเขียนอยู่บนนั้น  THSV11
"ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง": ม้วนหนังสือนี้ได้รับการบรรยายว่าเต็มไปด้วยข้อความทั้งสองด้าน แตกต่างจากม้วนหนังสือทั่วไปที่เขียนข้อความเพียงด้านเดียว ซึ่งเน้นถึงข้อเท็จจริงว่าพระเจ้าเป็นผู้ประทานคำพยากรณ์แก่เอเสเคียล อาจบ่งบอกถึงความรู้ในม้วนหนังสือของเยเรมีย์
# เรือหลวงนราธิวาส
เรือหลวงนราธิวาส (OPV-512)  เป็นเรือลำที่สองในเรือตรวจการณ์ไกลฝั่งชุดเรือหลวงปัตตานี สังกัดกองเรือตรวจอ่าว กองเรือยุทธการ กองทัพเรือไทย

 ประวัติ 
กองทัพเรือไทยได้เสนอโครงการจัดหาเรือตรวจการณ์ไกลฝั่งจำนวน 2 ลำต่อกระทรวงกลาโหม ซึ่งได้รับอนุมัติเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2542 โดยจัดหาเรือจากประเทศจีนด้วยการว่าจ้าง บริษัทไซน่าชิป บิวดิ้ง เทรดดิ้ง จำกัด ในลักษณะระหว่างรัฐบาลต่อรัฐบาลจีน งบประมาณผูกพันข้ามปีระหว่างปี พ.ศ. 2545 - 2549 วงเงิน 3,200 ล้านบาท เพื่อตอบสนองภารกิจในการปกป้องอธิปไตย และป้องกันการกระทำผิดทางทะเล ซึ่งก่อนหน้านี้ประสบปัญหาขาดเรือสำหรับปฏิบัติการไกลจากชายฝั่งซึ่งต้องเป็นเรือขนาดใหญ่และทนทะเลสูง ขณะที่เรือที่มีศักยภาพดังกล่าวคือเรือฟริเกตก็เป็นเรือที่ออกแบบมาสำหรับการรบเป็นหลัก ทำให้มีการใช้กำลังพลและอัตราอาวุธขนาดหนัก ส่งผลให้สิ้นเปลืองการส่งกำลังบำรุงในการปฏิบัติการ กองทัพเรือจึงได้จัดหารเรือตรวจการณ์ไกลฝั่งเข้ามาปฏิบัติการจำนวน 2 ลำ และมีขนาดใกล้เคียงกับเรือฟริเกต โดยเรือที่จัดหามานี้ได้รับพระราชทานชื่อจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว คือ เรือหลวงปัตตานี (OPV-511) และเรือหลวงนราธิวาส (OPV-512)

เรือหลวงนราธิวาส ต่อขึ้นในลักษณะต่อตัวเรือทั้งหมดที่ประเทศจีน พร้อมทั้งติดตั้งระบบอิเล็คทรอนิกส์ต่าง ๆ บนเรือเป็นระบบของประเทศตะวันตก จากนั้นได้นำเรือเปล่าแล่นกลับมาที่ประเทศไทยเพื่อติดระบบอาวุธและระบบอำนวยการรบ

เรือหลวงนราธิวาส ขึ้นระวางประจำการเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2549 และมีพิธีต้อนรับเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ณ ท่าเทียบเรือแหลมเทียน ฐานทัพเรือสัตหีบ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี โดยมี พลเรือเอก วิชัย ยุวนางกูร รองผู้บัญชาการทหารเรือเป็นประธานในพิธีต้อนรับเรือ

ในปี พ.ศ. 2567 กองทัพเรือได้มีแผนที่จะเพิ่มประสิทธิภาพเรือหลวงนราธิวาส วงเงินงบประมาณ 2,750 ล้านบาท ประกอบไปด้วย เรดาร์ตรวจการณ์ 3 มิติ แบบ ซ้าบ Sea Giraffe 1X ระบบอำนวยการรบแบบ Catiz ระบบควบคุมการยิงแบบ STIR 1.2 EO Mk.2 และระบบสงครามอิเล็กทรอนิกส์ Vigile 100S Mk.2

 การออกแบบ 
เรือหลวงนราธิวาส มีหมายเลขตัวเรือคือ 512 ต่อโดย หูตง-จงหัว ชิปบิลดิง เซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐประชาชนจีน มีคุณลักษณะตัวเรือ ความยาวตลอดลำเรือ 94.50 เมตร ความกว้างเรือ 11.80 เมตร เรือกินน้ำลึก 3.30 เมตร ทำความเร็วสูงสุด 25 นอต มีระวางขับน้ำสูงสุด 1,635 ตัน เรือมีระยะปฏิบัติการไกลสุด 3,500 ไมล์ มีความคงทนทะเล ได้ถึงสภาวะทะเลระดับ 5 สามารถปฏิบัติการต่อเนื่องได้ไม่น้อยกว่า 20 วัน มีกำลังพลประจำเรือ 84 นาย เรือมีดาดฟ้าบินรับเฮลิคอปเตอร์น้ำหนักได้ 7 ตัน พร้อมด้วยอากาศยานประจำเรือ แบบ Super Lynx 300

 ระบบตรวจการและปฏิบัติการ 

 เรดาร์ตรวจการณ์ 3 มิติ แบบ ซ้าบ Sea Giraffe 1X
 เรดาร์ตรวจการณ์พื้นน้ำแบบ Selex RAN-30 X/I หรือ Leonardo
 เรดาร์ทางยุทธวิธีแบบ LPI 
 เรดาร์และออปโทรนิกส์สำหรับควบคุมการยิงแบบ เออร์ลิคอน TMX/EO
 เรดาร์เดินเรือแบบ X Band 
 เรดาร์เดินเรือแบบ S Band 
 ระบบกล้องตรวจการณ์ 1 ระบบ 
 ระบบสื่อสารแบบระบบรวมการสื่อสาร 1 ระบบ ของบริษัท Rohde & Schwarz 
 ระบบอำนวยการรบแบบ Catiz
 ระบบควบคุมการยิงแบบ STIR 1.2 EO Mk.2
 ระบบสงครามอิเล็กทรอนิกส์ Vigile 100S Mk.2

 ระบบอาวุธเรือประกอบไปด้วย 

 ปืนหลักแบบ OTO Melara 76/62 มม. Super Rapid Fire จำนวน 1 กระบอก
 ปืนกลขนาด 20 มิลลิเมตรแบบ Oerlikon GAM-C01 จำนวน 2 กระบอก 
 ปืนกลขนาด .50 นิ้ว จำนวน 2 กระบอก

 ระบบขับเคลื่อนและเครื่องจักรช่วย คือ 

 เครื่องจักรใหญ่แบบ รัสตัน 16 อาร์เค 270 ดีเซล จำนวน 2 เครื่อง
 ใบจักร แบบ CPP 2 พวง 
 เครื่องไฟฟ้า จำนวน 4 เครื่อง
# จังหวัดอุทัยธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุทัยธานี พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คนข้อมูล สถิติ และผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2538

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดอุทัยธานีทั้งจังหวัด
# ซาบีดา ไทยเศรษฐ์
ซาบีดา ไทยเศรษฐ์ (เกิด 11 ตุลาคม พ.ศ. 2527)  เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร บุตรสาวชาดา ไทยเศรษฐ์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย

 ประวัติ 
ซาบีดาเกิดเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2527 เป็นบุตรสาวคนที่สองของชาดา ไทยเศรษฐ์ กับเตือนจิตรา แสงไกร มีพี่สาวและน้องสาวร่วมบิดามารดาจำนวนสองคน คือ ปานัดฌา ไทยเศรษฐ์ และอัลฑริกา ไทยเศรษฐ์

ซาบีดาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะนิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ และระดับปริญญาโทในคณะเดียวกันจากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในลอนดอน สหราชอาณาจักร

ชีวิตส่วนตัว ซาบีดาสมรสกับอนันต์ ปาทาน (ชื่อเล่น: ชาเดฟ) โดยจัดงานฉลองมงคลสมรสเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2565 ณ โรงแรมบันยันทรี เกาะสมุย โดยมี ชวน หลีกภัย ประธานสภาผู้แทนราษฎรในขณะนั้น เป็นประธานในพิธี และมีบุคคลทางการเมืองเข้าร่วมงานเป็นจำนวนมาก

 การดำรงตำแหน่ง 
 ธุรกิจ 
ซาบีดาเคยเป็นหุ้นส่วนร่วมกับอัลฑริกาผู้เป็นน้องสาว ในห้างหุ้นส่วนจำกัด ชฎาอุทัยธานีทัวร์ ประกอบธุรกิจขนส่งผู้โดยสารด้วยรถโดยสารประจำทาง นอกจากนี้ ซาบีดายังเป็นผู้ถือหุ้นในบริษัทอีก 4 แห่ง ในจำนวนนี้เป็นกรรมการด้วย 2 แห่ง คือ บริษัท ท่าทรายหนองมะโมง ชาชีพ จำกัด (ถือหุ้น 48%) ประกอบธุรกิจร้านขายปลีกวัสดุก่อสร้าง และ บริษัท พาวเวอร์.ธันเดอร์ จำกัด (ถือหุ้น 60%) ประกอบธุรกิจผลิตเครื่องจ่ายไฟฟ้า (เสร็จการชำระบัญชีแล้ว) ส่วนอีก 2 ธุรกิจที่ซาบีดาร่วมเป็นเจ้าของ ได้แก่ ร่วมเป็นหุ้นส่วนในห้างหุ้นส่วนจำกัด เสืออุทัย (ร่วมลงหุ้น 33.33%) ประกอบธุรกิจก่อสร้างถนน สะพาน และอุโมงค์ (เสร็จการชำระบัญชีแล้ว) และเป็นผู้ถือหุ้นของ บริษัท ใจบุญ พร๊อพเพอร์ตี้ จำกัด (ถือหุ้น 5%) ประกอบธุรกิจซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ประเภทพักอยู่อาศัย ทั้งนี้ เธอได้ลาออกและโอนหุ้นออกจาก บจก.ท่าทรายหนองมะโมง ชาชีพ ก่อนเข้ารับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย‘ซาบีดา’ ลูกสาว ‘ชาดา ไทยเศรษฐ์’ โอนหุ้น บ.รับเหมาให้พวก ก่อนนั่ง มท.3 วันเดียว

 มูลนิธิ 
บุตรสาวของชาดาทั้ง 3 คนยังดำรงตำแหน่งในมูลนิธิอีก 2 แห่ง ได้แก่ มูลนิธิไทยเศรษฐ์ และ มูลนิธิอุทัยธานีเพื่อการพัฒนา ซึ่งจัดตั้งขึ้นเพื่อช่วยเหลือปัญหาต่าง ๆ ในจังหวัดอุทัยธานีเป็นหลัก โดยซาบีดาเป็นรองประธานกรรมการและเลขานุการทั้ง 2 มูลนิธิ

 งานการเมือง 
ในส่วนของการทำงานการเมืองนั้น ซาบีดาเคยเป็นหนึ่งในคณะทำงานประจำรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในสมัยที่ชาดาผู้เป็นบิดาดำรงตำแหน่ง และเป็นตัวแทนของบิดาในการทำงานและดูแลประชาชนในพื้นที่จังหวัดอุทัยธานี เขต 1 ที่ชาดาได้รับเลือกตั้ง ต่อมาเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2567 ชาดาได้ประกาศถอนตัวออกจากรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร เนื่องจากกังวลต่อคุณสมบัติของตน และให้ซาบีดาไปดำรงตำแหน่งเดิมของตน โดยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการแต่งตั้งเธอในตำแหน่งดังกล่าวในวันรุ่งขึ้น (4 กันยายน) นับเป็นรัฐมนตรีสตรีมุสลิมคนแรกในกระทรวงมหาดไทย และเป็นบุคคลสกุลไทยเศรษฐ์คนที่สามที่ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี ต่อจากชาดาและมนัญญา ไทยเศรษฐ์ ผู้เป็นอา

 หมายเหตุ
# ทีโอ เอวาน
อีแวนเจลอส ทีโอโดรู  หรือชื่อในวงการ ทีโอ เอวาน เป็นนักร้องและผู้ประพันธ์เพลงชาวไซปรัส ซึ่งจะเป็นตัวแทนของไซปรัสในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ด้วยเพลง "ชู่"

 ชีวิตและการทำงาน 
อีวานเกิดในนิโคเซีย ในครอบครัวชาวไซปรัส-กรีกที่ร่ำรวย เขาใช้ชีวิตช่วงเยาว์วัยด้วยการเรียนเต้นรำและร้องเพลงในคณะนักร้องประสานเสียงของโรงเรียน เขาเป็นนักร้องและนักเต้นมาตั้งแต่อายุ 7 ขวบ และเริ่มแต่งเพลงตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น นอกจากนี้ อีวานยังทำการแสดงในละครเวทีและการแสดงความสามารถต่างๆ มากมายทั่วไซปรัส และมักได้รับรางวัลและเกียรติยศจากความพยายามของเขา

หลังจากสำเร็จการศึกษาจากดิอิงลิชสคูลในนิโคเซีย อีวานได้ย้ายไปสหรัฐเพื่อศึกษาเกี่ยวกับดนตรีและการแสดงที่วิทยาลัยดนตรีเบิร์กลีในบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ เขาออกซิงเกิลแรก "เดอะวอลล์" ในปี 2021 นอกจากนี้ เขายังปรากฏตัวเป็นนักแสดงประกอบในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของอเมริกาเรื่อง ยูโฟเรีย

ในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 2024 ได้มีประกาศว่าอีวานจะเป็นตัวแทนของไซปรัสในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025

 การเป็นศิลปิน 
ผลงานศิลปะของเอวานได้รับการกล่าวขานว่า "ได้รับแรงบันดาลใจจากทุกสิ่งทุกอย่างตั้งแต่สโตรเม ไปจนถึงไมเคิล แจ็กสันและเรเกตอน"

 ผลงานเพลง 
 ชื่อ ปี อัลบั้มหรืออีพี "เดอะวอลล์" 2021 rowspan="8"  "โซโคลด์" 2022 "เบิร์นอัสดาว์น" "เซฟมีฟรอมมายเซลฟ์" 2023 "ดาร์กไซด์" "เดอะคอสออฟลูซิ่งยู" 2024 "เฟดดิ้งดรีมส์" "ชู่" 2025
# วังน้ำเขียว
วังน้ำเขียว อาจหมายถึง
 อำเภอวังน้ำเขียว 
 ตำบลวังน้ำเขียว (อำเภอวังน้ำเขียว)
 ตำบลวังน้ำเขียว (อำเภอกำแพงแสน)
 วัดวังน้ำเขียว (จังหวัดนครปฐม)
ดูเพิ่ม
 วังเขียว
 พระราชวังเขียว
# พระราชวังเขียว
พระราชวังเขียว (มองโกล: ᠨᠣᠭᠣᠭᠠᠨ ᠣᠷᠳᠣᠨ Nogoon Ordon, Green Palace) เป็นพระราชวังฤดูหนาวของบ็อกด์ ข่าน ผู้นำมองโกเลีย ตั้งอยู่ในกรุงอูลานบาตาร์ ปัจจุบันภายในเปิดเป็น พิพิธภัณฑ์วังบ็อกด์ ข่าน (Bogd Khan Palace Museum) ในส่วนของอาคารพระราชวังฤดูหนาว ภายในถือเป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีของสะสมมากที่สุดแห่งหนึ่งในมองโกเลีย และอาคารนี้เป็นอาคารเดียวจากวังสี่หลังของบกด์ ข่าน ที่ยังหลงเหลือถึงปัจจุบัน

ในอดีต ราชธานีของมองโกเลีย อีฮ์ฮุรี เป็นที่ตั้งของวังและที่พำนักของขุนนางมากมาย กระจุกอยู่ในบริเวณที่เรียกว่า อนด์กีนซุร์กีนนูทัก (Öndgiin sürgiin nutag) โดยบ็อกด์ ข่าน มีวังหลวงสี่แห่งหลักด้วยกัน ประกอบด้วยวังเหลือง (ᠰᠢᠷ᠎ᠠ ᠣᠷᠳᠣᠨ Shar ordon) เป็นที่พำนักหลัก, วังฤดูร้อนชื่อเอร์ดมีนดาไลบูยันช็อลกันซุม (Erdmiin dalai buyan chuulgan süm) หรือ บ็อกด์ ฮานี เซรุนอ็อร์ด (Bogd khaanii serüün ord) อีกสองวังคือ วังขาว (Tsagaan süm, or Gьngaa dejidlin) และวังพระนโรฑากิณี (Naro Kha Chod süm) โดยบางวังสร้างไว้สำหรับใช้งานทางศาสนา

พระราชวังเขียวเป็นหนึ่งในไม่กี่โบราณสถานที่รอดพ้นจากการทำลายโดยกองทัพโซเวียตและมองโกลสมัยคอมมิวนิสต์ กระนั้นก็ตาม สิ่งปลูกสร้างอีกหลายหลังในส่วนตะวันออกและตะวันตกของวังถูกทำลาย เหลือเพียงแต่สิ่งปลูกสร้างในส่วนตรงกลางเท่านั้น

ปัจจุบัน สิ่งปลูกสร้างที่ยังเหลือในวังประกอบด้วยพระราชวังฤดูหนาว, ประตูสันติสุข, ศาลาพักร้อน และวิหารหกหลัง ภายในจัดแสดงงานพุทธศิลป์ จารึก และทังกา รวมแล้วมีสิ่งปลูกสร้าง 20 หลังในวังในปัจจุบัน ในส่วนพิพิธภัณฑ์มีของจัดแสดง 8,600 ชิ้น และมีผู้เข้าชมปีละ 40,000 คน ในบรรดาของที่จัดแสดงเป็นข้าวของอขงบ็อกด์ ข่าน เช่น บัลลังก์และเตียงบรรทม งานศิลปะ สัตว์สตัฟฟ์ และเกอร์ที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษสำหรับการเฉลิมฉลอง ทั้งหมดเป็นของสะสมส่วนตัวของบ็อกด์ ข่าน, เครื่องเพชรประดับช้างสัตว์เลี้ยงของข่าน และรองเท้าบู๊ตคู่หนึ่งที่ข่านได้รับพระราชทานมาจากซาร์ นิโกลัสที่สอง แห่งรัสเซียKohn, Michael Lonely Planet Mongolia 4th edition, 2005 , p. 63
# วัดถึด่าม
วัดถึด่าม  เป็นวัดพุทธตั้งอยู่บนถนนถึดั่ม เขตเจื่องอัน เว้ ประเทศเวียดนาม สร้างขึ้นโดยพระพุทธาจารย์เถี่ยน ทิก มิญ เหื่อง ผู้เป็นลัมเท้เซ็น (Lâm Tế Zen) ลำดับที่ 34 วัดสร้างขึ้นในปลายศตวรรษที่ 17 ในรัชสมัยของขักรพรรดิเลอ ฮี ทง ในเวลานั้น วัดนี้ยังมีชื่อว่า วัดอั๊นตน (Ấn Tôn Temple) ในปี 1841 จักรพรรดิเถี่ยว จิ มีรับสั่งมห้เปลี่ยนชื่อวัดใหม่ วัดนี้เป็นหนึ่งในสามวัดหลวงของราชวงศ์เหงียนในเมืองเว้

ในปี 1951 มีการจัดงานพบปะระหว่างพระสงฆ์ 51 รูปสำคัญจากทั่วประเทศเวียดนาม และจากหกกลุ่มDommen, p. 192.  เพื่อตั้งองค์การพุทธศาสนาขึ้นสำหรับเวียดนาม โดยได้เลือกทิก ทิญ เคี๊ยต เป็นผู้นำพุทธศาสนาในเวียดนามรูปแรก ในการพบปะนี้ยังเป็นครั้งแรกที่ธงฉัพพรรณรังสีถูกชักขึ้นในพื้นที่วัด

ในปี 1968 วัดได้รับความเสียหายอย่างหนักระหว่างการรุกวันเท็ตในสงครามเวียดนาม ความเสียหายบางส่วนในวัดยังคงอยู่ถึงปัจจุบัน และในปี 1966 ได้มีการจัดสร้างพระพุทธรูปสัมฤทธิ์ขึ้นประดิษฐานในวัดแทนที่องค์ซึ่งถูกทำลายไปในสมัยรัฐบาลโง ดิ่ญ เสี่ยม ซึ่งเกิดวิกฤตการณ์ชาวพุทธ ปัจจุบันวัดถึดั่มยังคงเปิดใช้งานเป็นวัดที่ประกอบศาสนากิจโดยมีพระสงฆ์จำพรรษาและยังคงเป็นที่ตั้งของสำนักงานพุทธศาสนาประจำจังหวัด
# สถาปัตยกรรมแอนดีสใหม่
แอนดีสใหม่ หรือ นีโอแอนเดียน  เป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมร่วมสมัยที่มีศูนย์กลางอยู่ในเอลอัลโต ประเทศโบลิเวีย ดังที่ปรากฏสร้างในแมนชั่นขนาดย่อมหรือโชเล็ต (cholets) และโถงเต้นรำมากมายในเอลอัลโต สถาปนิกชาวโบลิเวีย เฟร็ดดี มามานี ถือว่าเป็นสถาปนิกแอนดีสใหม่คนที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด เขาเป็นวิศวกรโยธาที่เริ่มต้นด้วยการเป็นคนใช้แรงงานเมื่อสองทศวรรษก่อน และสร้างอาคารทรงแอนดีสใหม่มากกว่า 60 แห่งในเอลอัลโตนับตั้งแต่ปี 2005

นักประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม ปาโอลา โฟลเร็ซ (Paola Flores) ชี้ให้เห็นว่า "สิ่งปลูกสร้างแอนดีสใหม่ส่วนม่กก่อสร้างขึ้นนับตั้งแต่ประธานาธิบดี เอโว โมราเล็ซ ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งในปี 2006 โมราเล็ซเป็นชาวอัยมารา และเป็นผู้นำชาวชาติพันธุ์พื้นเมืองคนแรกของประเทศ การเฟื่องฟูขึ้นของสถาปัตยกรรมแอนดีสใหม่ประจวบเหมาะกับการเติบโตทางเศรษฐกิจพอสมควรควบคู่กับความเติบโตในความภาคภูมิใจในรากเหง้าความเป็นชาวอัยมารา" คำว่านีโอแอนเดียนเริ่มปรากฏใช้ครั้งแรกในวารสารสถาปัตยกรรมศาสตร์เพื่อใช้เรียกรูปแบบสถาปัตยกรรมของอาคารสถานทูตสหรัฐในลิมา ประเทศเปรู ผลงานออกแบบโดยอาร์กีเตโตนีกาในปี 1996 ซี่ง "ได้แรงบันดาลใจแทบจะโดยตรงจากประวัติศาสตร์เปรู และดัดแปลงมาจากสิ่งปลูกสร้างในโบราณสถานเช่นนครโบราณกุซโกและมาชูปิกชู" สำหรับผู้คนที่ไม่ได้มีพื้นหลังจากวัฒนธรรมแอนดีส เคยบรรยายถึงรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบแอนดีสใหม่ไว้ว่ามีสีสันสดใส, มีความ "ล้ำสมัย" และ "ฟังก์" (funky)
# ทามกวาน
ทามกวาน (,) หรือ ทามมน (,) เป็นซุ้มทางเข้าออกที่เป็นเอกลักษณ์ของศาสนาพุทธแบบเวียดนาม ประกอบด้วยช่องทางเข้าออกสามช่อง โดยที่ช่องกลางใหญ่กว่าอีกสองช่องที่ขนาบข้างซึ่งมีขนาดเท่ากัน และนิยมสร้างรวมถึงในศาสนสถานของลัทธิขงจื๊อ, เต๋า, ศาสนาพื้นบ้าน และ คริสต์ ไปจนถึงเป็นซุ้มทางเข้าออกของสถานศึกษา อาคารบ้านเรือน และหมู่บ้านเป็นต้น

ทามกวานมีที่มาจากคติ "โลกทัศน์ทั้งสาม" ในศาสนาพุทธ อันประกอบด้วย ฮัวกวาน "hữu quan (有觀)", คงกวาน "không quan (空觀)" และ จุงกวาน "trung quan (中觀)" ซึ่งเป็นตัวแทนของทัศนะที่เป็นรูป (ของไม่จริง), ความว่างเปล่า (อนิตยะ) และ ตรงกลางระหว่างทั้งสอง  บ้างอธิบายว่าทามกวานนี่แทนดวงมณีทั้งสามตามคติพระรัตนตรัย 

ทามกวานมีลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่ส่งต่อมาจากจีน ซึ่งได้รับมาจากอินเดียผ่านเส้นทางสายไหม
# เฟร็ดดี มามานี (สถาปนิก)
เฟร็ดดี มามานี ซิลเว็ซเตร (อักษรโรมัน: Freddy Mamani Silvestre, เกิด 1 พฤศจิกายน 1971) เป็นสถาปนิกชาวโบลิเวียที่เรียนรู้สถาปัตยกรรมด้วยตนเอง เขาเป็นที่รู้จักจากการพัฒนารูปแบบสถาปัตยกรรมแอนดีสใหม่ ผลงานส่วนใหญ่ของเขาอยู่ในเอ็ลอัลโต

มามานีเกิดในกาตาวี และจบการศึกษาจาก Universidad Mayor de San Andres กับ Universidad Boliviana de Informática

รูปแบบสถาปัตยกรรมของเขาได้รับการบรรยายว่า "มีองค์ประกอบบางส่วนที่ถอดแบบมาจากศิลปกรรมแอนดีส มามานีเลือกใช้กากบาทแบบแอนดีสมาใช้ในการออกแบบของเขา"
# เอ็กโซติค ฟู้ด
บริษัท เอ็กโซติค ฟู้ด จำกัด (มหาชน) เป็นบริษัทที่ประกอบธุรกิจผลิตและจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ซอสปรุงรสและน้ำจิ้ม เครื่องแกง เครื่องประกอบอาหารไทย ผลิตภัณฑ์อาหารปรุงสำเร็จ เช่น แกงเขียวหวาน ต้มยำ ผัดไทย อาหารสำเร็จรูป และกึ่งสำเร็จรูป เช่น สินค้าในน้ำมันและน้ำเกลือ, ผักและผลไม้กระป๋อง, ผลิตภัณฑ์จากข้าว, ของแห้งและของดองต่างๆ มีสินค้าส่งออกกว่า 700 รายการ ซึ่งรวมถึงซอสศรีราชามากกว่า 40 รสชาติ โดยผลิตภัณฑ์ของบริษัทจำหน่ายภายใต้ตราสินค้า เช่น Exotic Food, Thai Pride และ Flying Goose เป็นต้น สินค้าที่ได้รับความนิยม ได้แก่ Sriracha Original, Sriracha Mayo, Sweet Chili Sauce และแบรนด์น้ำมะพร้าว Coco Loto

บริษัทฯ เริ่มจัดตั้งบริษัทชื่อ "บริษัท เอ็กโซติค ฟู้ด จำกัด" เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2542 ด้วยทุนจดทะเบียน 1 ล้านบาท เพื่อดําเนินธุรกิจผลิตและจําหน่ายผลิตภัณฑ์ประเภทซอส น้ำจิ้ม และเครื่องแกง ต่อมาเดือนตุลาคม พ.ศ. 2543 เริ่มลงทุนก่อสร้างโรงงานที่นิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี

เดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนเปลี่ยนชื่อมาเป็น "บริษัท เอ็กโซติค ฟู้ด จำกัด (มหาชน)"
# เทวฆร
เทวฆร (อักษรเทวนาครี: देवघर, อักษรโรมัน: Deoghar หรือ Devaghar) เป็นเมืองสำคัญทางศาสนาฮินดูในรัฐฌารขัณฑ์ ประเทศอินเดีย เป็นที่รู้จักจากไพทยนาถมนเทียร หนึ่งใน 12 ชโยติรลิงค์ และเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอเทวฆร เทศมณฑลสันถัลปรรคนัส โดยมีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับห้าของรัฐฌารชัณฑ์และเป็นจุดหมายปลายทางสำคัญสำหรับศาสนิกชนฮินดูโยเฉพาะผู้นับถือพระศิวะ
# หมู่ทะเลสาบโคกโย
หมู่ทะเลสาบโคกโย (Gokyo Lakes) เป็นหมู่ทะเลสาบไร้สารอาหารในอุทยานแห่งชาติสาครมาตา ประเทศเนปาล ตั้งอยู่ที่ความสูง  จากระดับน้ำทะเล ตั้งชื่อตามยอดเขาโคกโยรี ประกอบด้วยทะเลสาบหลักหกทะเลสาบโดยถือเป็นระบบทะเลสาบน้ำจืดที่อยู่สูงที่สุดในโลก ในหกทะเลสาบมีทะเลสาบโฐนักที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ในเดือนกันยายน 2007 โคกโยทั้งทะเลสาบและพื้นที่ชุ่มน้ำขนาดรวม  ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นพื้นที่แรมซาร์

หมู่ทะเลสาบโคกโยตั้งอยู่ในเขตคณะกรรมการพัมนาหมู่บ้านขุมชุง อำเภอโสลุมขุมพุ เชตสาครมาตา บนชายฝั่งตะวันออกเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านโคกโย ระบบทะเลสาบโคกโยมีทะเลสาบอยู่ในระบบรวม 19 ทะเลสาบ รวมพื้นที่  และมีความสูงระหว่าง  จากระดับน้ำทะเล พื้นที่ชุมน้ำมีอาณาเขตตั้งแต่ทุธโกสีซึ่งลงมาจากโชโอยู

 แกลเลอรี่ภาพ
# ตือร์กูฌิว
ตือร์กูฌิว (, ฮังการี: Zsilvásárhely) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑลกอร์ฌ ในภูมิภาคออลเตเนีย ประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ทางใต้ของเขาคาร์เพเทีย บนชายฝั่งแม่น้ำฌิว ประกอบด้วยแปดเขตการปกครอง คือ เบอร์เซช (Bârsești), ดรือโกอีย์น (Drăgoieni), เยซูเรน (Iezureni), โปลาตา (Polata), เปรอัฌบามาเร (Preajba Mare), รอมาเนชต์ (Romanești), สลอบอเซีย (Slobozia) และ อูร์ซัช (Ursați)

ตือร์กูฌิวเป็นที่ตั้งของหมู่ประติมากรรมสำคัญผลงานของกอนสตันติน บรึงกุช ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในปี 2024

ชื่อของเมืองได้มาจากแม่น้ำฌิวซึ่งไหลผ่านเมือง ในอดีตเมืองนี้เริ่มต้นเป็นหมู่บ้านชาวดาเกีย หลังชาวโรมันพิชิตดินแดนออลเตเนียได้ในปี 101-102 ได้มีการสร้างถนนเชื่อมต่อกับดินแดนอื่นของโรมมายังที่นี่ ในทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองในปัจจุบันมีการขุดค้นทางโบราณคดีพบโมเสก เหรียญ เซรามิก อิฐจากสมะยโรมัน ไปจนถึงทางรอวีนารี Ministerul Culturii şi Patrimoniului Naţional, Lista Monumentelor Istorice, 2010  ทั้งหมดนี้สนับสนุนข้อเสนอที่ว่าตือร์กูฌิวเป็นเมืองค้าขาย (วีกุส) ในสมัยจักรวรรดิโรมัน เชื่อมต่อแถบแม่น้ำดานูบและทรานซิลวาเนียเข้าด้วยกัน
 
อ้างอิง
# เสือของทีพู
เสือของทีพู  หรือ เสือของฏิปปุ  เป็นออโตเมตอนจากศตวรรษที่ 18 ที่สร้างขึ้นให้กับทีพู สุลต่าน ผู้ปกครองราชอาณาจักรไมสูรุ (ปัจจุบันคือรัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย) เสือของทีพูแสดงตุ๊กตาเสือขณะขย้ำชายชาวยุโรป โดยกลไกภายในทำให้แขนของชายชาวยุโรปขยับข้างหนึ่งและปล่อยเสียงร้องครวญออกมาจากปาก และเสียงคำรามจากปากเสือ นอกจากนี้ข้างตัวเสือยังมีแผ่นปิดที่เมื่อพับลงมาจะเปิดเผยให้เห็นคีย์บอร์ดไปป์ออร์แกนขนาดจิ๋วที่มีตัวโน๊ตดนตรี 18 ตัว

ออโรเมตอนนี้นำเอาสัญลักษณ์ประจำตัวของสุลต่านซึ่งคือเสือ เนื่องจากทีพู สุลต่าน เลือกใช้เสือเป็นตราประจำตัวมาอย่างเป็นระบบ ทั้งที่ปรากฏตามอาวุธส่วนตัว บนเครื่องแบบทหารส่วนตัว ไปจนถึงใช้ประดับภายในวังของตนเอง การนำเสือนี้มาขย้ำเหยื่อในชุดอย่างยุโรปแสดงให้เห็นถึงความรังเกียจต่อศัตรูของเขา ซึ่งคือชาวอังกฤษจากบริษัทอินเดียตะวันออก เสือของทีพูนี้ได้มาจากวังฤดูร้อนของเขาเมื่อครั้งกองทัพของบริษัทอินเดียตะวันออกเข้ายึดครองราชธานีของไมสูรุในปี 1799 กัฟเวิร์นเนอร์เจเนรอล ลอร์ดมอร์นิงทัน ส่งเสือของทีพูกลับไปยังอังกฤษโดยตั้งใจจะให้ไปจัดแสดงในหอคอยลอนดอน เสือของทีพูนำมาจัดแสดงสู่สาธารณชนเป็นครั้งแรกในปี 1808 ที่อีสต์อินเดียเฮาส์ และต่อมาได้ส่งมอบให้เป็นของสะสมของพิพิธภัณฑ์วิคทอเรียแอนด์อัลเบิร์ตในปี 1880 ปัจจุบัน เสือของทีพูจัดแสดงในนิทรรศการถาวรว่าด้วยจักรวรรดิอังกฤษในอินเดีย

เสือของทีพูเป็นหนึ่งในชิ้นงานเชิงเสียดสีของสุลต่านที่สร้างขึ้นเพื่อแสดงภาพชาวยุโรป โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวอังกฤษ ถูกโจมตีโดยเสือหรือช้าง หรือถูกประหารชีวิต ทรมาน หรือทำให้อับอาย มีอีกหลายภาพที่สุลต่านรับสั่งให้วาดขึ้นเพื่อประดับผนังภายนอกของบ้านเรือนในถนนสายหลักของศรีรังคปัฏฏณะ ราชธานีของสุลต่าน ในเวลานั้น สุลต่านมีความ "ใกล้ชิด" กับฝรั่งเศสซึ่งในเวลานั้นกำลังทำสงครามกับอังกฤษเช่นกัน ช่างศิลป์ชาวฝรั่งเศสบางคนที่เดินทางมายังราชสำนักของสุลต่านเป็นไปได้ว่ามีส่วนช่วยในการออกแบบสร้างกลไกภายในเสือของทีพูนี้

เชื่อกันว่าการออกแบบเสือของทีพูนี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากการเสียชีวิตในปี 1792 ของบุตรชายของนายพลเซอร์เฮกเตอร์ มุนโร ผู้นำกองพันหนึ่งในการยุทธ์ที่พอร์โทโนโว (หรือปารังคิเปฏไฏ) ในปี 1781 ที่ซึ่งอังกฤษมีชัยชนะเหนือไฮเตอร์ อะลี บิดาของทีพู สุลต่าน เฮกเคอร์ ซัทเทอร์แลนด์ มุนโร (Hector Sutherland Munro) เป็นนักเรียนนายร้อยของบริษัทอินเดียตะวันออกวัย 17 ปี บุตรชายของเซอร์เฮกเตอร์ มุนโร ขณะเขากำลังเดินทางไปมัทราส ได้ถูกเสือโจมตีจนเสียชีวิตในวันที่ 22 ธันวาคม 1792 ขณะออกล่าสัตว์บนเกาะสาครในอ่าวเบงกอล
# กอนสตันติน บรึงกุช
กอนสตันติน บรึงกุช (; 19 กุมภาพันธ์ 1876 – 16 มีนาคม 1957) เป็นประติมากร, จิตรกร และช่างภาพชาวโรมาเนีย ผู้มาประสบความสำเร็จทางศิลปะในฝรั่งเศส เขาได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในประติมากรที่ทรงอิทธิพลที่สุดขอบศตวรรษที่ 20 และเป็นหนึ่งในผู้ริเริ่มศิลปะมอเดิร์นนิสม์ รวมถึงได้รับการเรียกขานให้เป็นผู้อุปถัมภ์แห่งสถาปัตยกรรมมอเดิร์น เขาจบการศึกษาจากบูคาเรสต์, มิวนิก และท้ายที่สุดจากเอกอลเดโบซาร์ในปี 1907 งานศิลปะของเขามุ่งเน้นที่การใช้เส้นเรขาคณิตที่เรียบว่ายและสมดุลผ่านวัสดุ ประกอบกับการใช้สัญลักษณ์และศิลปะตัวอทน บรึงกุชได้รับแรงบันดาลใจมาจากวัฒนธรรมนอกยุโรป ทั้งจากลัทธิเอ็กซอติกดึกดำบรรพ์เช่นเดียวกับเพาล์ โกแก็ง, ปาโบล ปีกัซโซ, อังเกร เดอแร็ง นอกจากนี้เขายังได้รับอิทธิพลจากศิลปกรรมพื้นบ้านของโรมาเนีย ซึ่งมีที่มาย้อนไปได้ถึงธรรมเนียมบีแซนทีนและดีโอนีเซียน