# นอร์แมน เอลเดอร์
นอร์แมน แซม เอลเดอร์ (17 กรกฎาคม ค.ศ. 1939 – 15 ตุลาคม ค.ศ. 2003) เป็นนักสำรวจชาวแคนาดา, เจ้าของสัตว์แปลก ๆ, นักเขียน, ศิลปิน, นักขี่ม้าโอลิมปิก และหนึ่งในบุคคลผิดปกติของเมืองโทรอนโต เขาเป็นเจ้าของพิพิธภัณฑ์นอร์แมน เอลเดอร์ ที่ 140 ถนนเบดฟอร์ด ในย่านเดอะแอนเนกซ์ ซึ่งเป็นย่านที่ร่ำรวยในโทรอนโต รัฐออนแทรีโอ

 ภูมิหลัง 
นอร์แมน เอลเดอร์ เป็นทายาทของรอเบิร์ต เจมส์ เอลเดอร์ ผู้ก่อตั้งเอลเดอร์แคร์ริอิจเวิกส์ ซึ่งเป็นธุรกิจผลิตรถม้าในโทรอนโต โดยบริษัทดังกล่าวจัดหารถม้าให้แก่ห้างสรรพสินค้าเครืออีเทินส์

เขาเติบโตที่พาร์กเลนเซอร์เคิลในโทรอนโต ซึ่งเป็นที่ที่เขาได้ค้นพบตัวเอง อันเป็นความรักที่มีต่อสัตว์ และความสามารถของเขาในความพยายามที่น่าเหลือเชื่อ

เอลเดอร์เป็นเพื่อนตลอดชีวิตกับเกเลน เวสตัน และคอนราด แบล็ก ที่เป็นนักธุรกิจชาวแคนาดา

เขาสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยอัปเปอร์แคนาดา, มหาวิทยาลัยเวสเทิร์นออนแทรีโอ และมหาวิทยาลัยโทรอนโต

นอกจากนี้ เขายังลงสมัครชิงตำแหน่งสมาชิกสภาเทศบาลในโทรอนโต ซึ่งเขาได้ให้สัมภาษณ์ทางโทรทัศน์ที่น่าสนใจหลายครั้งก่อนที่จะเป็นฝ่ายแพ้

ครั้นใน ค.ศ. 1998 ศาลออนแทรีโอตัดสินจำคุกเอลเดอร์เป็นเวลาสองปีหักออกหนึ่งวัน ฐานมีพฤติกรรมล่วงละเมิดทางเพศชายหนุ่มหลายคน

เอลเดอร์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2003 ที่โทรอนโต จากการฆ่าตัวตายโดยการแขวนคอ ทั้งนี้ เขายังเป็นหัวข้อของบทในหนังสือเอนเคาน์เตอส์วิธออเธอส์: เอสเซส์ออนสกอต ไซมอนส์, โรบิน ฮาร์ดี, นอร์แมน เอลเดอร์ ของเอียน ยัง ใน ค.ศ. 2013 ร่วมกับโรบิน ฮาร์ดี และสกอต ไซมอนส์"‘Encounters with Authors: Essays on Scott Symons, Robin Hardy, Norman Elder’ by Ian Young" . Lambda Literary Foundation, August 26, 2013.

 พิพิธภัณฑ์นอร์แมน เอลเดอร์ 
thumb|right|150px|เต่าบกโทนี เป็นเต่าบกหมู่เกาะกาลาปาโกส และสัตว์เลี้ยงในสถานที่นี้มาอย่างยาวนาน

พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นบ้านส่วนตัวที่มีวัตถุนับพันชิ้นที่รวบรวมจากการเดินทางของเขา ส่วนชั้นบนของพิพิธภัณฑ์ทำหน้าที่เป็นห้องเช่าสำหรับผู้เช่าได้ถึง 10 คน

ซึ่งฉากภายในสองฉากจากภาพยนตร์เรื่องเนคิดลันช์ของเดวิด โครเนนเบิร์ก ได้ถ่ายทำในห้องนั่งเล่นหลักและห้องสมุดของพิพิธภัณฑ์

พิพิธภัณฑ์นอร์แมน เอลเดอร์ เป็นบ้านของสัตว์แปลก ๆ หลายชนิด 'โทนี' ซึ่งเป็นเต่าบกหมู่เกาะกาลาปาโกสเพศผู้ ได้อาศัยอยู่เป็นเวลาหลายปีโดยชอบเดินเตร่ไปมาในชั้นแรก มันมักจะกินผักกาดหอมและมักจะเดินไปหาคนในห้อง รวมถึงมักจะสนุกกับการเกาคอของมัน และจะยืดคอของมันออกไปด้วยระหว่างที่เกา ในที่สุด มันก็ล้มป่วยและถูกส่งไปที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยกเวล์ฟ จนกระทั่งเสียชีวิต มันถูกแช่แข็งอยู่ที่นั่นจนกระทั่งถูกส่งไปให้ช่างสตัฟฟ์สัตว์ และท้ายที่สุด มันก็ถูกส่งตัวกลับไปที่พิพิธภัณฑ์ดังกล่าวด้วยร่างที่ถูกสตัฟฟ์

นอกจากนี้ ในพิพิธภัณฑ์ยังมีงูหลามขนาดใหญ่มากสองตัว และงูเหลือมอีกหนึ่งตัว ซึ่งอาศัยอยู่ในห้องใต้ดินและมักจะหนีไปยังส่วนอื่น ๆ ของบ้าน ตลอดจนมีค้างคาวผลไม้หนึ่งตัว, ลีเมอร์สามตัว, ชินชิยาหลายตัว และเฟร์ริตจำนวนมากอาศัยอยู่ในบ้านเป็นครั้งคราว

จากโบราณวัตถุนับไม่ถ้วนที่จัดแสดงอยู่ภายในพิพิธภัณฑ์ สิ่งประดิษฐ์ที่แปลกประหลาดที่สุด ได้แก่ โครงกระดูกแพนเทอร์ที่สร้างขึ้นใหม่, ไข่มาลาไคต์สีฟ้าอมเขียวขนาดเท่าเกรปฟรูต, ไข่นกช้างที่กลายเป็นฟอสซิล, ลูกปืนครกทหารที่ยังไม่ระเบิด, กะโหลกกะโหลกช้างพร้อมกระดูกขากรรไกร, มูลช้างแห้ง, หมาป่าดิงโกที่ถูกสตัฟฟ์ และกะโหลกศีรษะมนุษย์ต่าง ๆ จากแม่น้ำคงคา

สวนด้านหน้าของพิพิธภัณฑ์นี้ล้อมรอบด้วยรั้วเหล็กกันหมีขั้วโลกสูง 8 ฟุต ซึ่งซื้อมาจากสวนสัตว์ริเวอร์เดลระหว่างการปรับปรุงใหม่

ส่วนสวนด้านหลังมีอุโมงค์ใต้ดินที่มีผนังหินแกรนิตซึ่งนำไปสู่ห้องที่เรียกว่าสุสาน ทางเข้าอุโมงค์ดังกล่าวเป็นประตูทางเข้าลับใต้เตียงของของเอลเดอร์ในห้องนอนใหญ่ที่ชั้นหนึ่ง

บ้านเลขที่ 140 ถนนเบดฟอร์ด ได้รับการรื้อและปรับปรุงใหม่หลังจากการเสียชีวิตของเอลเดอร์ โดยแทบไม่เหลือร่องรอยของผู้ที่อยู่อาศัยในบ้านคนเดิม ส่วนชาร์ลีย์ ซึ่งเป็นสุนัขสุดที่รักของนอร์แมน (ที่ถูกสตัฟฟ์และนั่งบนแท่นล้อเคลื่อนที่) ได้รับการคืนมาและเป็นของนักสะสมส่วนตัว