wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# หุ่นยนต์อ่อน
หุ่นยนต์อ่อน เป็นสาขาย่อยของวิทยาการหุ่นยนต์ที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบ การควบคุม และการผลิตหุ่นยนต์ที่ประกอบด้วยวัสดุที่ยืดหยุ่นได้ แทนที่จะเป็นข้อต่อและโครงสร้างแบบแข็ง Yasa, Oncay; Toshimitsu, Yasunori; Michelis, Mike Y.; Jones, Lewis S.; Filippi, Miriam; Buchner, Thomas; Katzschmann, Robert K. (3 May 2023). "An Overview of Soft Robotics". Annual Review of Control, Robotics, and Autonomous Systems. 6 (1): 1–29. doi:10.1146/annurev-control-062322-100607. hdl:20.500.11850/595503. ISSN 2573-5144. S2CID 253542475. Retrieved 4 May 2023. Rus, Daniela; Tolley, Michael T. (27 May 2015). "Design, fabrication and control of soft robots" (PDF). Nature. 521 (7553): 467–475. Bibcode:2015Natur.521..467R. doi:10.1038/nature14543. hdl:1721.1/100772. PMID 26017446. S2CID 217952627.เมื่อเทียบกับหุ่นยนต์ที่มีโครงสร้างแบบแข็งที่สร้างจากโลหะ เซรามิก และพลาสติกแข็งแล้ว ความยืดหยุ่นของหุ่นยนต์แบบอ่อนช่วยเพิ่มความปลอดภัยเมื่อทำงานใกล้ชิดกับมนุษย์  หรือทำงานกับสิ่งที่บอบบางได้

 ประเภทและการออกแบบ 

thumb|โมเดลพิมพ์ 3 มิติที่มีลักษณะคล้ายปลาหมึก
เป้าหมายของหุ่นยนต์อ่อนคือการออกแบบและสร้างหุ่นยนต์ที่มีโครงสร้างและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ยืดหยุ่น ในหุ่นยนต์อ่อนบางชนิด ความยืดหยุ่นอาจจะถูกจำกัดอยู่เฉพาะในส่วนที่จำเป็นของหุ่นยนต์เท่านั้น ตัวอย่างเช่น แขนหุ่นยนต์ที่มีลำตัวแข็งสามารถใช้ปลายมือจับที่อ่อนนุ่มเพื่อจับและจัดการวัตถุที่บอบบางหรือมีรูปร่างไม่สม่ำเสมอได้อย่างอ่อนโยน  หรือหุ่นยนต์เคลื่อนที่ที่มีลำตัวแบบแข็งส่วนบางชนิดอาจใช้ชิ้นส่วนที่ยืดหยุ่นเฉพาะในส่วนที่จำเป็น เช่น แผ่นรองเท้าเพื่อดูดซับแรงกระแทกหรือข้อต่อแบบสปริงเพื่อจัดเก็บและปลดปล่อยพลังงานศักย์ยืดหยุ่น อย่างไรก็ตาม สาขาของหุ่นยนต์อ่อนมักมุ่งเน้นไปที่การสร้างเครื่องจักรที่อ่อนเป็นหลักหรือทั้งหมด หุ่นยนต์ที่มีร่างกายอ่อนนุ่มทุกส่วนมีความสามารถแตกต่างจากหุ่นยนต์ที่แข็ง เช่น ความยืดหยุ่น ซึ่งช่วยให้หุ่นยนต์สามารถเปลี่ยนรูปร่างเพื่อเข้าไปในสถานที่ที่ร่างกายแข็งไม่สามารถเข้าถึงได้ ซึ่งอาจเป็นประโยชน์ในการบรรเทาทุกข์ภัยพิบัติ นอกจากนี้ หุ่นยนต์อ่อนยังปลอดภัยกว่าสำหรับสัมผัสร่างกายมนุษย์หรือการใช้งานภายในร่างกายมนุษย์อีกด้วย 

การออกแบบหุ่นยนต์อ่อนมักมีแรงบันดาลในจากธรรมชาติโดยเฉพาะจากสัตว์น้ำ เนื่องจากสัตว์ต่างๆ นั้นมีส่วนประกอบที่อ่อนนุ่มเป็นส่วนใหญ่ แลสัตว์ดังกล่าวสามารถใช้ประโยชน์จากความอ่อนนุ่มดังกล่าวเพื่อการเคลื่อนไหวอย่างมีประสิทธิภาพในสภาพแวดล้อมที่ซับซ้อนในบริเวณต่าง ๆ ของโลก  ด้วยเหตุนี้ หุ่นยนต์อ่อนจึงมักได้รับการออกแบบให้มีลักษณะเหมือนสัตว์ โดยเฉพาะสิ่งมีชีวิตที่นิ่มอย่างเช่น ปลาหมึก อย่างไรก็ตาม การออกแบบและการควบคุมหุ่นยนต์อ่อนนั้นยากและซับซ้อนกว่าหุ่นยนต์ที่ลำตัวแข็ง เนื่องจากหุ่นยนต์อ่อนมีความต้านทานเชิงกลต่ำ ความยืดหยุ่นของหุ่นยนต์อ่อนที่ทำให้มันมีความสามารถที่แตกต่างนี้เองที่เป็นความท้าทายในการควบคุมหุ่นยนต์เหล่านี้ นอกจากนั้น คณิตศาสตร์ที่พัฒนามาตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมาเพื่อการออกแบบวัตถุแข็งไม่สามารถนำมาใช้กับหุ่นยนต์ชนิดอ่อนได้ ด้วยเหตุนี้ การออกแบบหุ่นยนต์อ่อนจึงนิยมใช้เครื่องมือออกแบบอัตโนมัติ เช่น อัลกอริทึมเชิงวิวัฒนาการ ซึ่งทำให้สามารถออกแบบและปรับให้รูปร่าง คุณสมบัติของวัสดุ และตัวควบคุมของหุ่นยนต์อ่อนได้พร้อมกันและโดยอัตโนมัติสำหรับงานที่กำหนด
# สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024
ตารางเหรียญการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024 จัดอันดับชาติที่มีส่วนร่วมของคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ (NPCs) ที่เข้าร่วมตามจำนวนเหรียญทองที่นักกีฬาได้รับในระหว่างการแข่งขันพาราลิมปิก 2024 ถือเป็นการแข่งขันครั้งที่ 17 โดยเป็นการแข่งขันทุกๆ 4 ปี สำหรับนักกีฬาที่มีความพิการทางกายภาพและความบกพร่องทางสติปัญญา การแข่งขันจัดขึ้นที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่วันที่ 28 สิงหาคม ถึง 8 กันยายน พ.ศ. 2567 โดยมีการแข่งขันชิงเหรียญรางวัลจำนวน 549 รายการ

มอริเชียส เนปาล และทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย คว้าเหรียญพาราลิมปิกเหรียญแรกได้สำเร็จในครั้งนี้ โดย ณ ปี พ.ศ. 2567 เนปาลยังไม่มีเหรียญรางวัลโอลิมปิก

ยูโด เทเบิลเทนนิส และเทควันโด มีรางวัลเหรียญทองแดง 2 เหรียญต่อแต่ละประเภทกีฬา โดยประเภทกีฬาเทเบิลเทนนิสมอบให้แก่ผู้แพ้ในรอบรองชนะเลิศ ส่วนเหรียญทองแดงในประเภทกีฬายูโดและเทควันโดจะแข่งกันในรอบแก้ตัว ซึ่งนักกีฬาที่แพ้ในรอบรองชนะเลิศจะต้องกลับมาแข่งขันเพื่อชิงเหรียญทองแดง

 ตารางสรุปเหรียญ 
มีการมอบเหรียญเงิน 2 เหรียญสำหรับอันดับที่ 2 ร่วมทั้งสองคนในการแข่งขันฟรีสไตล์ 50 เมตร ชาย - S11 จึงไม่มีเหรียญทองแดงในการแข่งขันประเภทนี้ และมีการเหรียญทองแดง 2 เหรียญสำหรับอันดับที่ 3 ร่วมในการแข่งขันกระโดดสูงชาย - T64 และมีการมอบเหรียญทองแดง 2 เหรียญในประเภทกรีฑาวิ่ง 100 เมตรหญิง T63 อีกด้วย

 นักกีฬาพาราลิมปิกที่เป็นกลาง 
นักกีฬาพาราลิมปิกเป็นกลาง เป็นชื่อที่ใช้แทนนักกีฬารัสเซียและเบลารุส ที่ได้รับการรับรองในการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024 หลังจากที่คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (IPC) ได้สั่งห้ามใช้ชื่อประเทศของนักกีฬาเหล่านี้เนื่องจากการรุกรานยูเครนของรัสเซีย ในปี พ.ศ. 2565

นักกีฬาเป็นกลางแข่งขันภายใต้ธงขาวซึ่งมีตัวอักษรสีดำเขียนว่า NPA การใช้ธงนี้จำกัดเฉพาะกราฟิกการนำเสนอทางทีวีและกีฬาและในพิธีมอบเหรียญรางวัล การได้รับเหรียญรางวัลไม่ได้ถูกบันทึกในตารางเหรียญรางวัลของการแข่งขันพาราลิมปิก 2024 ที่ปารีส และเมื่อนักกีฬาที่เป็นกลางได้รับเหรียญทอง เพลงชาติพาราลิมปิกจะบรรเลงขึ้น แต่เหรียญรางวัลของพวกเขาจะไม่ถูกเพิ่มในตารางเหรียญรางวัลอย่างเป็นทางการ
# ซากาโดะ
ซากาโดะ  เป็นนครในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มกราคม 2021 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 100,612 คน ใน 46,735 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 2,500 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมดของเมืองคือ 41.02 ตารางกิโลเมตร (15.84 ตารางไมล์)

 ภูมิศาสตร์ 
ซาคาโดะตั้งอยู่ในบริเวณใจกลางทางภูมิศาสตร์ของจังหวัดไซตามะ ห่างจากใจกลางกรุงโตเกียวประมาณ 40 กิโลเมตร ภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นพื้นที่ราบ โดยมีแม่น้ำโคมะไหลจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเมือง

 ชุมชนใกล้เคียง 
จังหวัดไซตามะ

 คาวาโงเอะ
 สึรูงาชิมะ
 ฮิงาชิมัตสึยามะ
 ฮิดากะ
 โมโรยามะ
 คาวาจิมะ
 ฮาโตยามะ
# ดาวแห่งเบธเลเฮม
ดาวแห่งเบธเลเฮม  หรือ ดาวคริสต์มาส . ปรากฏในเรื่องราวการประสูติของพระเยซูในพระวรสารนักบุญมัทธิว บทที่ 2 ซึ่ง "พวกนักปราชญ์จากทิศตะวันออก" ได้รับการดลใจโดยดวงดาวให้เดินทางมายังเยรูซาเล็ม พวกนักปราชญ์เข้าเฝ้ากษัตริย์เฮโรดแห่งยูเดียและทูลถามว่า:

เฮโรดทรงเรียกบรรดาธรรมาจารย์และปุโรหิตมาปรึกษา พวกเขาอ้างถึงวรรคจากหนังสือมีคาห์ ตีความว่าเป็นคำเผยพระวจนะว่าพระเมสสิยาห์ของชาวยิวจะประสูติในเบธเลเฮมทางใต้ของเยรูซาเล็ม เฮโรดจึงลอบวางแผนจะตามหาและปลงพระชนม์พระเมสสิยาห์เพื่อรักษาตำแหน่งกษัตริย์ของพระองค์ไว้ เฮโรดรับสั่งต่อพวกนักปราชญ์ให้ตามหาพระเมสสิยาห์และกลับมาแจ้งพระองค์ระหว่างทางกลับ

ดวงดาวนำพวกนักปราชญ์ไปถึงสถานที่ประสูติของพระเยซูในเบธเลเฮม พวกนักปราชญ์นมัสการพระกุมารและถวายเครื่องบรรณาการ พวกนักปราชญ์ได้รับคำเตือนจากพระเจ้าไม่ให้กลับไปเข้าเฝ้าเฮโรด พวกเขาจึงเดินทางกลับโดยใช้เส้นทางอื่น

คริสต์ศาสนิกชนหลายคนเชื่อว่าดาวดวงนี้เป็นหมายอัศจรรย์ นักเทววิทยาบางคนอ้างว่าดาวดวงนี้เป็นการทำให้คำเผยพระวจนะที่รู้จักในชื่อคำเผยพระวจนะดวงดาวให้เป็นจริง นักดาราศาสตร์พยายามหลายครั้งที่จะเชื่อมโยงดาวดวงนี้กับปรากฏการณ์บนท้องฟ้าที่ไม่ปกติ เช่น ปรากฏการณ์ดาวล้อมเดือน (conjunction) ของดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์ หรือของดาวพฤหัสบดีและดาวศุกร์. ดาวหาง หรือมหานวดารา"Star of Bethlehem." Cross, F. L., ed. The Oxford dictionary of the Christian Church. New York: Oxford University Press. 2005. นักวิชาการสมัยใหม่บางคนไม่ถือว่าเรื่องราวนี้เป็นการระบุถึงเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ แต่เป็นเรื่องแต่งที่เพิ่มเข้ามาภายหลังในเรื่องราวของพระวรสารหลักFor example, Paul L. Maier, "Herod and the Infants of Bethlehem", in Chronos, Kairos, Christos II, Mercer University Press (1998), 171; Geza Vermes, The Nativity: History and Legend, London: Penguin, 2006, p. 22; E. P. Sanders, The Historical Figure of Jesus, 1993, p. 85; Aaron Michael Adair, "Science, Scholarship and Bethlehem's Starry Night", Sky and Telescope, Dec. 2007, pp. 26–29 (reviewing astronomical theories).

หัวข้อเรื่องดาวแห่งเบธเลเฮมเป็นที่นิยมในการแสดงของท้องฟ้าจำลองในช่วงเทศกาลคริสต์มาส. อย่างไรก็ตาม แหล่งข้อมูลโบราณส่วนใหญ่และธรรมเนียมของคริสตจักรโดยทั่วไประบุว่าพวกนักปราชญ์ไปเข้าเฝ้าที่เบธเลเฮมหลังการประสูติของพระเยซูผ่านไปแล้วระยะหนึ่ง ตามธรรมเนียมนิยมมีการฉลองวาระการเข้าเฝ้าของพวกนักปราชญ์ในวันสมโภชพระคริสต์แสดงองค์ (6 มกราคม) ในศาสนาคริสต์ตะวันตก.

เรื่องราวนี้ในพระวรสารนักบุญมัทธิวระบุถึงพระเยซูด้วยคำภาษากรีกที่มีความหมายกว้างว่า  ซึ่งอาจหมายถึง "ทารก" หรือ "เด็ก" แทนที่จะใช้คำที่มีความหมายจำเพาะถึงทารกมากกว่าคือ  ซึ่งอาจอนุมานได้ว่าเวลาได้ผ่านไปแล้วระยะหนึ่งหลังการประสูติ อย่างไรก็ตาม คำว่า  ยังใช้ในพระวรสารนักบุญลูกาโดยเฉพาะเมื่อเกี่ยวกับการประสูติของพระเยซูและการถวายพระองค์ในพระวิหารในภายหลัง กษัตริย์เฮโรดมีรับสั่งให้สังหารทารกเพศชายชาวฮีบรูทั้งหมดในพื้นที่ที่มีอายุจนถึง 2 ขวบในเหตุการณ์การประหารทารกผู้วิมล

 เรื่องเล่าในพระวรสารนักบุญมัทธิว 
thumb|การนมัสการของพวกนักปราชญ์, อาสนวิหารชาทร์, โดย Jehan de Beauce, ประเทศฝรั่งเศส, คริสต์ศตวรรษที่ 16
พระวรสารนักบุญมัทธิวเล่าเรื่องที่พวกนักปราชญ์ มาถึงราชสำนักของกษัตริย์เฮโรดในเยรูซาเล็มและทูลกษัตริย์เรื่องดาวที่เผยถึงการประสูติของกษัตริย์แห่งชาวยิว:
# นาโอยะ มิยาเซะ
นาโอยะ มิยาเซะ (, เกิด 6 ธันวาคม 1997) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองคาวาโงเอะ จังหวัดไซตามะ สังกัดเค็นยูออฟฟิศ

ในปี 2023 ได้รับบทเป็นซาโจ วาตารุในอนิเมะ เด็กหนุ่มจอมเพ้อฝัน ผู้ตื่นมามองความเป็นจริง เป็นครั้งแรกที่ได้รับบทตัวเอก
# รถทัวร์
รถทัวร์  คือรถบัสหรือรถโคชขนาดใหญ่ที่ใช้ในการนำเที่ยว หรือรถโดยสารประจำทางที่ให้บริการพานักท่องเที่ยวไปยังสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญต่าง ๆ

 สิ่งอำนวยความสะดวกภายในรถ 
 เบาะที่บุด้วยผ้าหรือนั่ง มักปรับเอนได้
 ที่วางแขนและเท้า
 จอโทรทัศน์
 ห้องน้ำ
 ที่วางกระเป๋า (ด้านล่างของรถ)
# โฟเซอดีย็อนเนอ
ฟอเซอดีย็อนเนอ  เป็นน้ำพุใต้ดินVille de Tonnerre - Guide touristique du patrimoine, édité par l'Office de tourisme, 2012 ในท็อนแนร์ จังหวัดอียอน ประเทศฝรั่งเศส โดยมีแหล่งน้ำมาจากน้ำฝนจากหุบเขาโดยรอบและจากแม่น้ำใต้ดินอย่างน้อยหนึ่งสาย เฟอเซอดีย็อนเนอมีความโดดเด่นที่อัตราการไหลออกของน้ำซึ่งอยู่ที่ 311 ลิตรต่อวินาที แต่มีบันทึกอัตราการไหลออกสูงถึง 3000 ลิตรต่อวินาทีในกรณีที่เกิดอุทกภัย เช่นเมื่อ 15 มีนาคม 2001

ฟอเซอดีย็อนเนอจัดเป็นจุดกลางทางธรณีอุทกศาสตร์ (hydrogeological focal point) และเป็นน้ำพุธรรมชาติแบบไม่เคยแห้ง (resurgent spring) ต้นน่ำส่วนใหญ่มาจากน้ำฝนที่ไหลผ่านชั้นหินตะกอนสมัยจูราสสิกจากที่ราบสูงโดยรอบท็อนแนร์ การศึกษาย้อมสีติดตามพบว่าน้ำบางส่วนไหลมาจากแม่น้ำลากีเนอซึ่งเป็นแม่น้ำที่ไหลลงใต้ดินที่วีแล็งเนซ็องเดโม ห่างไป  จากท็อนแนร์ และยังพบว่ามีทางเชื่อมต่อกับกูเฟรอดาเทด้วยRecherches sur la Source de la Fosse Dionne à Tonnerre, pg. 14

ถ้ำใต้น้ำของน้ำพุนี้มีบันทึกการสำรวจครั้งแรกในปี 1955 ที่ความลึก 32 เมตร มุม 45 องศา ความลึกของโพรงถ้ำเท่าที่สำรวจได้โดยมนุษย์อยู่ที่ความลึก 70 เมตรจากพื้นผิว ความยาว 370 เมตรจากปากโพรงถ้ำ มีนักดำน้ำเสียชีวิตในถ้ำของน้ำพุนี้ซึ่งนำมาสู่การตรวจบังคับสำหรับการดำน้ำในน้ำพุแห่งนี้อย่างเคร่งครัด
# บาซิลิกาซิสเทิร์น
บาซิลิกาซิสเทิร์น (, ,  หรือ) เป็นโพรงน้ำใต้ดินโบราณที่ใหญ่ที่สุดในนครอิสตันบูล ประเทศตุรกี ตั้งอยู่ห่างไป  ทางใต้ของอายาโซฟยา บนคาบสมุทรซารายบูร์นู บาซิลิกาซิสเทิร์นสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 6 ในรัชสมัยของจักรพรรดิบีแซนทีน ยุสตีนยาที่หนึ่ง และมีบันทึกอ้างว่าใช้ทาสกว่า 7,000 คนในการก่อสร้าง ปัจจุบันมีการคงระดับน้ำภายในให้ต่ำสำหรับเปิดให้สาธารณชนสามารถเข้าชมได้

ชื่อบาซิลิกานี้ได้มาจากในอดีตซิสเทิร์นนี้ตั้งอยู่ใต้จัตุรัสสาธารณะขนาดใหญ่ที่ชื่อ สโตอาบาซิลิกา (Stoa Basilica) บนเนินเขาที่หนึ่ง ก่อนหน้านี้จัตุรัสเคยเป็นที่ตั้งของบาซิลิกาที่สร้างขึ้นในต้นศตวรรษที่ 3-4
# หมู่พเฏศวรมนเทียร
หมู่พเฏศวรมนเทียร (IAST: baṭeśvar) เป็นกลุ่มมนเทียรเกือบ 200 แห่งที่สร้างจากหินทรายในตอนเหนือของรัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมโบสถ์พราหมณ์แบบนคร สมัยหลังคุปตะ-คุรชร-ปรติหารตอนต้น ตั้งอยู่ห่างไป  ทางเหนือของนครควาลิยัร และ  ทางตะวันออกของเมืองใกล้สุด โมเรนา หมู่มนเทียรเหล่านี้กระจายตัวอยู่ในเพื้นที่ขนาด  และมีทั้งมนเทียรพระศิวะ พระวิษณุ ศักติเทวี ไปจนถึงพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร หมู่มนเทียรเหล่านี้ตั้งอยู่บนชายฝั่งของแม่น้ำจัมพัล บนเนินเขาใกล้กับหมู่บ้านปฑาวลี (Padavali) มนเทียรเหล่านี้สร้างขึ้นระหว่างศตวรรษที่ 8-10 และน่าจะตั้งชื่อตามภูเตศวรมนเทียร ซึ่งเป็นมนเทียรพระศิวะและใหญ่ที่สุดในหมู่มนเทียร มนเทียรส่วนใหญ่พังทลายลงในศตวรรษที่ 13 โดยเป็นที่เข้าใจว่าอาจะเกิดจากแผ่นดินไหว

หลายมนเทียรในปัจจุบันได้รับการบูรณะโดยกรมสำรวจโบราณคดีอินเดียในปี 2005

น้กประวัติศาสตร์ศิลปะอินเดีย ไมเคิล ไมชเตอร์ (Michael Meister) กำหนดอายุของมนเทียรที่เก่าที่สุด ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ควาลิยัร ว่าสร้างขึ้นในสมัย ค.ศ. 750-800Michael W. Meister (1976), Construction and Conception: Maṇḍapikā Shrines of Central India, East and West, Vol. 26, No. 3/4 (September - December 1976), page 415, Figure 21 caption, context: 409-418 และระบุว่าความโดดเด่นสำคัญของหมู่มนเทียรนี้คือแนวคิดการก่อสร้างศาลแบบ มณฑปิกา ("Mandapika shrine") ในอินเดียกลาง ซึ่งเป็นการลดทอนแนวคิดการออกแบบมนเทียรกลับสู่แนวคิดพื้นฐานที่เรียบง่าย การออกแบบนี้ปรากฏบันทึกเป็นภาษาสันสกฤตเรียกว่า ศิลามณฑปิกา (sila mandapika; "มณฑปหิน")
# อุทยานแห่งชาติอาลัซ ปูร์โว
อุทยานแห่งชาติอาลัซ ปูร์โว  ตั้งอยู่ในคาบสมุทรบลัมบางันในแไดภแบาญูวางี บริเวณปลายตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดชวาตะวันออก อุทยานนี้มีชื่อเสียงจากวัวแดงและที่โต้คลื่นในอ่าวกราจากัน

ชื่ออุทยานหมายถึง ป่าแรก หรือ ป่าโบราณ ตามตำนานชวาว่าพื้นดินปรากฏขึ้นที่แรกจากมหาสมุทรที่นี่

พืชและสัตว์
พืชพรรณที่ได้รับการคุ้มครองในอุทยานแห่งชาตินี้ได้แก่ Terminalia catappa, Calophyllum inophyllum, Sterculia foetida, Barringtonia asiatica และ Manilkara kaukiMinistry of Forestry: Alas Purwo National Park , retrieved 10-December-2009

อุทยานนี้เป็นที่อยู่ของสัตว์ชนิดใกล้สูญพันธุ์บนเกาะชวา เช่น วัวแดง (Bos javanicus) ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2004 มีรายงานพบวัวแดงเพียง 57 ตัวในพื้นที่ซาวันนาซาเกองัน ส่วนประชากรเมื่อปีที่แล้วอยู่ที่ประมาณ 80 ถึง 100 ตัวBanteng di Ujung Timur Pulau Jawa. KOMPAS, Sunday, May 30, 2004. Retrieved on August 27, 2007  แต่ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 นักวิทยาศาสตร์พบวัวแดง 73 ตัวในพื้นที่ซาวันนา 80 เฮกเตอร์ ถือว่าเพิ่มขึ้นมากใน 6 ปี แม้ว่าพวกมันเสี่ยงต่อการรุกล้ำและการสูญเสียที่อยู่อาศัย
# ดินแดนโกเชน
ดินแดนโกเชน (, ʾEreṣ Gōšen) เป็นชื่อในคัมภีร์ฮีบรูที่ใช้กล่าวถึงสถานที่ในอียิปต์ที่ฟาโรห์ของโยเซฟพระราชทานแก่ชาวฮีบรู (หนังสือปฐมกาล,) และเป็นดินแดนที่พวกเขาออกจากอียิปต์ในการอพยพ เชื่อกันว่าพื้นที่นี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ อียิปต์ล่าง โดยอาจอยู่ที่อวาริส ศูนย์กลางอำนาจของกษัตริย์ฮิกซอส หรือบริเวณใกล้เคียง
 
ข้อความพระคัมภีร์
ดินแดนโกเชนได้รับการกล่าวถึงในหนังสือปฐมกาลและอพยพ โดยเรื่องราวของโยเซฟในบทสุดท้ายของหนังสือปฐมกาล ยาโคบเผชิญกับทุกขภิกขภัยและส่งลูกชาย 10 คนไปซื้อข้าวที่อียิปต์ โยเซฟ ลูกชายอีกคนของยาโคบ เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในอียิปต์และอนุญาตให้พ่อกับพี่ชายอาศัยที่อียิปต์ ในปฐมกาล 45:10 ดินแดนโกเชนได้รับการปฏิบัติเหมือนเป็นผู้ใกล้ชิดโยเซฟ ผู้อาศัยอยู่ที่ราชสำนักฟาโรห์ และในปฐมกาล 47:5 โกเชนได้รับการกล่าวถึงเป็น "ดินแดนดีที่สุด" ของดินแดนอียิปต์ แต่ยังเป็นนัยว่ามีความแตกต่างจากส่วนอื่น ๆ ของอียิปต์ด้วย เนื่องจากโยเซฟกล่าวแก่ครอบครัวให้เสนอตัวเป็นผู้ดูแลปศุสัตว์ต่อฟาโรห์ "เพื่อท่านทั้งหลายจะได้อาศัยอยู่ในดินแดนโกเชน เพราะชาวอียิปต์เกลียดชังคนที่เลี้ยงแพะแกะทั้งหมด" ปฐมกาล 47:11 สลับ "ดินแดนราเมเสส" เข้ากับโกเชน: "ฝ่ายโยเซฟให้บิดาและบรรดาพี่น้องของท่านอาศัยอยู่และให้กรรมสิทธิ์ที่ดินในแผ่นดินอียิปต์ ในดินแดนดีที่สุด คือดินแดนราเมเสส ตามรับสั่งของฟาโรห์"
 
ในหนังสืออพยพ วงศ์วานอิสราเอล ลูกหลานของยาโคบ ยังคงอาศัยอยู่ในอียิปต์และให้กำเนิดลูกหลานจำนวนมาก ชื่อโกเชนปรากฏในหนังสืออพยพเพียงสองครั้ง เช่น ในหัวเรื่องภัยพิบัติแห่งอียิปต์ โกเชนที่ชาวอิสราเอลอาศัยอยู่รอดพ้นจากภัยพิบัติแมลงวันและลูกเห็บที่รุมเร้าชาวอียิปต์
 
ดินแดนนี้ยังได้รับการกล่าวถึงในหนังสือโยชูวา ซึ่งวงศ์วานอิสราเอลยังคงทำการพิชิตแผ่นดินแห่งพระสัญญา โยชูวา 11:16 ระบุว่า: "โยชูวายึดแผ่นดินนั้นทั้งหมด คือแดนเทือกเขาเนเกบทั้งหมด แผ่นดินโกเชนทั้งหมด ที่ลุ่ม ที่ราบ และแดนเทือกเขาของอิสราเอลกับที่ลุ่มของมัน" ไม่มีความเห็นที่ตรงกันทั้งหมดว่าโกเชนในหนังสือโยชูวาหมายถึงถิ่นที่อยู่เดิมของชาวยิวในอียิปต์หรือไม่ เนื่องจากระยะทางระหว่างคานาอันและโกเชนของอียิปต์นั้นไกลมาก โทราห์ยังระบุอีกหลายครั้งว่าพระผู้เป็นเจ้าทรงห้ามวงศ์วานอิสราเอลเดินทางกลับอียิปต์ แม้จะมีการเรียกร้องก็ตาม
 
ศัพทมูลวิทยา

 
การระบุที่ตั้ง

ใน ค.ศ. 1885 Édouard Naville ระบุโกเชนเป็นโนมที่ 20 ของอียิปต์ ตั้งอยู่ทาสามเหลี่ยมปากแม่น้ำตะวันออกและรู้จักกันในชื่อ "Gesem" หรือ "Kesem" ในสมัยราชวงศ์ที่ยี่สิบหกแห่งอียิปต์ (672–525 ปีก่อน ค.ศ.) ปลายด้านตะวันตกครอบคลุมถึงวาดีฏุมิลาต ปลายตะวันออกอยู่ในอำเภอ Succoth ที่มีปิธมเป็นเมืองหลัก ทางเหนือถึงซากพี-ราเมส ("ดินแดนแรเมซีส") และรวมทั้งพื้นที่เพาะปลูกและพื้นที่เลี้ยงสัตว์
 
Isaac Rabinowitz, Israel Ephʿal, Jan Retsö และ David F. Graf เหล่านักวิชาการ ระบุดินแดนโกเชนเข้ากับส่วน "Arabia" ของอาณาจักร Qedarite ทางตะวันออกของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ และรอบปิธม และชาวอียิปต์รู้จักกันในนาม   ส่วนชาวยิวรู้จักกันในนาม  (,) ตามพระเจ้าเกเชมแห่ง Qedarite หรือราชวงศ์ของพระองค์
 
แม้ว่า John Van Seters นักวิชาการ คัดค้านการระบุ ʾEreṣ Gōšen เข้ากับดินแดน Qedarite ในอียิปต์ตะวันออก โดยอ้างว่าชาว Qedarites ไม่เคยปกครองภูมิภาค Wādī Ṭumīlāt การค้นพบเศษซากของชาว Qedarite ในภูมิภาค Wādī Ṭumīlāt เช่น ศาลเจ้าที่อุทิศแด่เทพีอัลลาต ทำให้ข้อคัดค้านของ Van Seters ถูกปัดตกไป
 
อ้างอิง

 
ข้อมูล
# ออลิฟ (แก้ความกำกวม)
ออลิฟ (olive) อาจหมายถึง
 พืช 

 มะกอกออลิฟ - ไม้ยืนต้นในวงศ์มะลิ
 น้ำมันมะกอก

 ชื่อสี 

 สีเขียวขี้ม้า - หนึ่งในชื่อสีที่ใช้ในเว็บ

 ชื่อบุคคล 

 ออลิฟ ทอมัส - นักแสดงภาพยนตร์และนักสังคมสงเคราะห์ชาวอเมริกัน
# สีเขียวขี้ม้า
สีเขียวขี้ม้า หรือ สีมะกอก เป็นสีเขียวแกมเหลืองเข้ม ซึ่งพบได้ในผลมะกอกออลิฟที่ยังไม่สุก สีนี้สามารถสร้างขึ้นได้โดยการผสมสีดำเข้ากับสีเหลืองเล็กน้อย

ชื่อเรียกว่า "สีมะกอก" (olive) มีที่มาจากภาษาอังกฤษ ไม่เป็นที่ชัดเจนว่าชื่อเรียกว่าถูกนำมาใช้เรียกครั้งแรกเมื่อใด ทราบเพียงว่าปรากฏในภาษาอังกฤษสมัยกลางเท่านั้น

หากต้องการสร้างสีเขียวขี้ม้าโดยใช้ระบบสี RGB มักทำโดยกำหนดอัตราส่วนของสีแดงและสีเขียวเท่ากันโดยไม่ต้องผสมสีน้ำเงินปน

ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ชาวคอเคเซียนในแถบเมดิเตอร์เรเนียนมีผิวคล้ำกว่าชาวคอเคเชียนกลุ่มอื่น ๆ ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ต่าง ๆ เช่น ทางตอนใต้ของอิตาลี ดังนั้นจึงถูกบรรยายว่ามีผิวเป็นสีเขียวขี้ม้า

ในบางภูมิภาค สีเขียวขี้ม้ายังถูกใช้เป็นสีของคริสตจักรด้วย

สีเขียวขี้ม้าเข้มมักใช้ในการใช้งานทางการทหารเพื่อเป็นสีป้องกันที่กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติได้ง่าย โดยอาจใช้สีนี้สีเดียวหรือประกอบกันเป็นลายพรางก็ได้เช่นกัน
# โชตาโร อูซาวะ
โชตาโร อูซาวะ (, เกิด 22 มกราคม 1997) เป็นนักพากย์ และนักแสดง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดจิบะ  สังกัด81 โพรดิวซ์ สูง 170 ซม.
# เมอิ ชิบาตะ
เมอิ ชิบาตะ (, เกิด 9 ตุลาคม 1997) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่ จังหวัดฟุกุโอกะ สังกัด 81 โพรดิวซ์ตั้งแต่วันที่ 2 เมษายน 2018
# โมโมกะ เทราซาวะ
โมโมกะ เทราซาวะ (, เกิด 18 กันยายน) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดจิบะ ส่วนสูง 148 ซม. สังกัดซิกมาอิเลฟเวน

 ชีวประวัติ 
เมื่อสมัยที่เรียนอยู่ชั้นมัธยม 1 เธอได้พากย์เสียงตัวละครในการแสดงหุ่นกระบอกในงานของโรงเรียน และความสุขเมื่อได้ยินเสียงของผู้ชมที่เอาใจช่วยตัวละครที่ตัวเองแสดง จึงได้กลายมาเป็นแรงบันดาลใจให้ตั้งเป้าเป็นนักพากย์ นอกจากนี้ยังมีประสบการณ์เล่นดนตรีในวงดนตรีเครื่องเป่า 

หลังจากสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนฝึกอบรมแห่งที่ 23 ในเครือซิกมาอิเลฟเวน ก็ได้กลายเป็นสมาชิกของค่ายซิกมาอิเลฟเวน ตั้งแต่ วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2561

ได้รับบทตัวเอกครั้งแรกในอนิเมะ สี่พี่น้องยุซึกิ ครอบครัวนี้มีแต่รัก ในปี พ.ศ. 2566

ผลงานพากย์
อนิเมะ
พ.ศ. 2566
สี่พี่น้องยุซึกิ ครอบครัวนี้มีแต่รัก, ยุซึกิ กะคุโตะ

พ.ศ. 2567
ฮิบิเคะ! ยูโฟเนียม, ฮาริยะ คาโฮะ
รักครั้งนี้มีคนนกเยอะไปมั้ย!, จิกะ โคมาริ

เกม
พ.ศ. 2564
บลูอาร์ไคฟ์ รับบทเป็น ฮานาโอกะ ยูสึ
# โกลเดนคามุย (ภาพยนตร์)
เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น จากการกำกับโดย ชิเงอากิ คุโบะ อิงจากซีรีส์ มังงะ ของโกลเดนคามุย ที่เขียนและวาดภาพประกอบโดย ซาโตรุ โนดะ

ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย เค็นโตะ ยามาซากิ, อันนะ ยามาดะ, ยูมะ ยามาโมโตะ และ กอร์ดอน มาเอดะ

 เนื้อเรื่อง 

 นักแสดง 
 เค็นโตะ ยามาซากิ รับบท สุกิโมโต้ ไซจิ
 อันนะ ยามาดะ รับบท อาชิริปะ
 กอร์ดอน มาเอดะ รับบท โอกาตะ เฮียคุโนะสุเกะ
 ยูมะ ยาโมโตะ รับบท ชิราอิชิ โยชิทาเกะ
 อาสุกะ คุโด รับบท ซึกิชิม่า ฮาจิเมะ
 ชุนทาโร่ ยานางิ รับบท โคเฮ นิกาอิโดะ / โยเฮ นิกาอิโดะ
 ยูกิ อิซูมิสาวะ รับบท โทราชิ
 มิตสึกิ ทาคาฮาตะ รับบท อุเมโกะ
 เรียวเฮ โอตานิ รับบท ทานิกาคิ เก็นจิโร่
 มากิตะ สปอร์ตส์ รับบท โกโต้
 ยูโนะ นากาโอะ รับบท โอโซมะ
 เดโบะ อาคิเบะ รับบท ลุงของอาชิริปะ
 ฮิซาโกะ โอคาตะ รับบท ยายของอาชิริปะ ("ฮูจิ")
 คัตสึยะ รับบท อุชิยามะ ทัตซึอุมะ
 คัตสึมิ คิบะ รับบท นางาคุระ ชินปาจิ
 อาราตะ อิอุระ รับบท อาคะ
 ฮิโรชิ ทามากิ รับบท ซึรุมิ โทคุชิโร่
 ฮิโรชิ ทาจิ รับบท โทชิโซ ฮิจิคาตะ

 การผลิต 
การผลิตเริ่มขึ้นในช่วงต้นปี ค.ศ. 2021 หลังจากที่ WOWOW และ CREDEUS ได้รับสิทธิ์ในการสร้างภาพยนตร์ และการผลิตดำเนินไปเป็นเวลาสามปี แนวคิดของภาพยนตร์คือการเคารพในซีรีส์มังงะและรักษาเนื้อเรื่องเดิมไว้ ดังนั้น ชิเงอากิ คุโบะ ซึ่งเป็นแฟนของซีรีส์ต้นฉบับ จึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้กำกับ ซาโตรุ โนดะ ผู้เขียนเรื่องต้นฉบับได้ดูแลกระบวนการเขียนบทเพื่อไม่ให้เนื้อเรื่องเบี่ยงเบนไปจากต้นฉบับ

 การออกฉาย 
โปสเตอร์และตัวอย่างภาพยนตร์ถูกปล่อยออกมาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2023 ในขณะที่ภาพยนตร์ออกฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2024 และเริ่มสตรีมบน เน็ตฟลิกซ์ เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 หลังจากออกฉายในญี่ปุ่นเป็นเวลา 4 เดือน

 บ็อกซ์ออฟฟิศ 
ภาพยนตร์ทำรายได้มากกว่า 500 ล้านเยนและดึงดูดผู้ชมกว่า 350,000 คนในช่วงสามวันแรกของการออกฉาย ขึ้นอันดับ 1 ในบ็อกซ์ออฟฟิศ และสามารถดึงดูดผู้ชมได้ถึง 1.75 ล้านคนและทำรายได้ 2.58 พันล้านเยนจนถึงวันที่ 29 กุมภาพันธ์

 การตอบรับจากนักวิจารณ์ 
เจมส์ แฮดฟิลด์ จาก The Japan Times ให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ 3 จาก 5 ดาว โดยกล่าวว่า “แม้จะเต็มไปด้วยความหรูหรา แต่ โกลเดนคามุย ก็ทำให้รู้สึกไม่เต็มอิ่ม”

ปานอส โคทซาธานาซิส จาก Asian Movie Pulse ระบุในบทวิจารณ์ของเขาว่า โกลเดนคามุย เป็นภาพยนตร์ที่ควรค่าแก่การชม แต่ฉากย้อนอดีตถูกวางไว้ในช่วงเวลาที่ไม่เหมาะสม และส่วนของความดราม่าควรได้รับการจัดการที่ดีกว่านี้
# จังหวัดปราจีนบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งลดลงจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 3 ที่นั่ง ภายหลังจากการแยกพื้นที่บางส่วนของจังหวัดปราจีนบุรีจัดตั้งเป็นจังหวัดสระแก้ว แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คนข้อมูล สถิติ และผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2538

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดปราจีนบุรีทั้งจังหวัด
# อัศวินหญิงผู้กล้ากับแมงดาไม่เอาอ่าว
เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นที่เขียนโดยโทรุ ชิโรกาเนะ และวาดภาพประกอบโดยซากิ มาชิมะ เริ่มตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์ไลต์โนเวลเด็นเกกิ บุนโกะของแอสกีมีเดียเวิร์กส์ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 มังงะที่วาดภาพประกอบโดยคียัง เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์มังงะ ComicWalker ของคาโดกาวะในเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 มีการประกาศสร้างเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ผลิตโดยสตูดิโอเบลดแล้ว

 ตัวละคร 

 สื่อ 
 ไลต์โนเวล 
อัศวินหญิงผู้กล้ากับแมงดาไม่เอาอ่าวเขียนโดยโทรุ ชิโรกาเนะ และวาดภาพประกอบโดยซากิ มาชิมะ เริ่มตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์ไลต์โนเวลเด็นเกกิ บุนโกะของแอสกีมีเดียเวิร์กส์เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 มีการตีพิมพ์เป็นหนังสือแล้วทั้งหมด 5 เล่มวางจำหน่าย ณ วันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2566 สำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์เรื่องนี้ในฉบับภาษาไทยเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2566

 มังงะ 
มังงะที่วาดภาพประกอบโดยคียัง เริ่มลงตีพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์มังงะ ComicWalker ของคาโดกาวะ เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2565 ตอนต่างๆ ของมังงะได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)โดยแอสกีมีเดียเวิร์กส์เป็นจำนวน 2 เล่ม เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2566 สำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์เรื่องนี้ในฉบับภาษาไทยเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2567

 อนิเมะ 
มีการประกาศสร้างเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ในระหว่างอีเวนต์การถ่ายทอดสดงาน "Dengeki Bunko Winter Festival 2025" เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 ซีรีส์เรื่องนี้จะผลิตโดยสตูดิโอเบลด และกำกับโดยชิฮิโระ คุมาโนะ โดยมีเดโกะ อากาโอะรับหน้าที่เป็นผู้เขียนบท และฮิซาโอะ อิชิอิเป็นผู้ออกแบบตัวละคร

 ผลตอบรับ 
ซีรีส์เรื่องนี้คว้ารางวัลใหญ่จากงาน Dengeki Novel Prize ครั้งที่ 28 ในปี พ.ศ. 2565

 หมายเหตุ
# สีม่วงแดง
thumb|240x240px|หมึกสีม่วงแดงด้านซ้าย (ตลับหมึก)
สีม่วงแดง หรือ มาเจนตา (magenta) เป็นชื่อสีชนิดหนึ่ง ใช้เรียกสีที่มีลักษณะแดงอมม่วงWebster's New World Dictionary of the American Language (1964)definition of magenta in Oxford dictionary (American English) (US) สีม่วงแดงเป็นหนึ่งใน 3 แม่สี ของวัตถุธาตุ

 สีม่วงแดงในเทคโนโลยีการพิมพ์ 
สีม่วงแดงเป็นหนึ่งในแม่สี 3 สีที่ใช้ในหมึกและผงหมึกซึ่งใช้ในการพิมพ์ โดยทั่วไปจะเรียกรวมกับสีเหลืองและสีน้ำเงินเขียวว่าเป็นระบบสี CMYK

สีม่วงแดงเมื่อแสดงเป็นค่า CMYK จะได้เป็น C=0 M=100 Y=0 K=0

 สีม่วงแดงในรูปของสีของแหล่งกำเนิดแสง 
สีม่วงแดงได้จากการผสมระหว่างสีแดง (#FF0000) และ สีน้ำเงิน (#0000FF) ขนาดเท่ากันมีค่า RGB เป็น

(R, G, B) = (255, 0, 255)

ในระบบสีที่ใช้ในเว็บ ชื่อสี magenta ใช้แทนค่า #FF00FF