wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# พระกุรุปันสวามี
พระกุรุปันสวามี (,) เป็นเทพเจ้าในศาสนาฮินดูประเภทเทพอารักษ์พื้นเมือง (ครามเทวตา) ของชาวทมิฬในภาคใต้ของรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย โดยมีเทวฐานะคือเทพอารักษ์ผู้คุ้มครองเทวสถานและหมู่บ้านของชาวทมิฬเช่นเดียวกับเทพารักษ์ท้องถิ่นของชาวทมิฬในรัฐทมิฬนาฑูองค์อื่น ๆ เช่น พระกัตตวรายัน พระมทุไร วีรัน พระอิราวัต พระมุนีศวรhttps://hindumeeting.com/muneeshwaran/ฐานะและบทบาทหน้าที่ของพระองค์ตรงกับตรงกับกับคติของพระเสื้อวัด เทพอารักษ์ หรือ มเหสักข์ (มเหศักดิ์)ในศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิมของไทยก่อนการมาถึงของศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู ที่มาของเทพเจ้าองค์นี้และเทพเจ้าท้องถิ่นอื่น ๆ ส่วนใหญ่ในอินเดียภาคใต้มาจากการบูชาบรรพบุรุษ หรือ วีรชน ในอดีตและได้รับการผสานความเชื่อต่อมาด้วยตำนานเทพปกรณัมให้เข้ากับศาสนาพราหมณ์ ฮินดู
# นฤสิงหนาถมนเทียร
ศรีนฤสิงหนาถ  เป็นโบสถ์พราหมณ์ในรัฐโอฑิศา ประเทศอินเดีย อยู่ในบริเวณของภูเขาคันธมาทน์ใกล้กับ Paikmal, Bargarh อันพระมหากษัตริย์แห่งแคว้นปัตนะ คือ ไพชัย เทวะ สถาปนาขึ้นในช่วงประมาณพุทธศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด มีความสูงเพียงสี่สิบห้าฟุต แบ่งออกเป็นสองส่วน คือส่วนแรกเป็นวิหารของพระนรสิงห์นาถ (ในรูปของแมว)https://www.newindianexpress.com/opinions/2011/may/19/a-twist-to-marjara-keshari-legend-254641.html และส่วนที่สองคือของชคันโหมณ์ อันห้องโถงมีสามประตูและแต่ละเสารองรับด้วยเสาสี่ต้น 

thumb|ทวารของนฤสิงหนาถ มณเฑียร
 เทพปกรณัม 
ในเทพปกรณัมท้องถิ่นของรัฐโอฑิศา กล่าวถึงอสูรมุสิกราชอันได้สร้างความเดือดร้อนแก่บรรดาอาณาประชาราษฎร์และพระนารายณ์ได้เสด็จมามาปราบอสูรตนนี้ในภาคพระนรสิงห์ แต่อสูรมุสิกราชตนนี้ได้หลบหนีไปซ่อนในภูเขาคันธมาทน์พระองค์จึงทรงปรากฏรูปเป็นแมวเฝ้าหน้าถ้ำทางเข้าเพื่อคอยปราบอสูรตนนี้จนถึงปัจจุบัน และได้นามว่า มารชารเกศรี  จนถึงปัจจุบัน
# สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 พระนามเดิม จีโอวันนี มารีอา มัสตาอี แฟร์เร็ตติ  เป็นสมเด็จพระสันตะปาปาระหว่างปี ค.ศ. 1846 ถึง 1878 การดำรงตำแหน่งของพระองค์เป็นเวลาเกือบ 32 ปี ถือเป็นการดำรงตำแหน่งที่ยาวนานที่สุดในบรรดาพระสันตปาปาองค์ใด ๆ ในประวัติศาสตร์ เป็นรองแค่สมเด็จพระสันตะปาปาซีโมนเปโตร พระสันตะปาปาองค์แรก พระองค์เป็นที่จดจำจากการเรียกประชุมคณะสังฆมนตรีแห่งวาติกันครั้งแรกในปี 1868 นอกจากนี้ ในสมัยของพระองค์ วาติกันยังสูญเสียอำนาจเหนือดินแดนของรัฐสันตะปาปาให้แก่ประเทศอิตาลีอย่างถาวรในปี 1870 ซึ่งนับแต่นั้น พระองค์ก็ไม่ยอมเสด็จออกจากวาติกันอีกเลย และประกาศว่าพระองค์เป็น "นักโทษแห่งนครรัฐวาติกัน" 

ในช่วงที่พึ่งได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา พระองค์ถูกมองว่าเป็นนักอิสรนิยมและนักปฏิรูป แต่แล้วการปฏิวัติในปี 1848 โดยกลุ่มหัวใหม่และผู้เรียกร้องประชาธิปไตย ก็ทำให้พระองค์เปลี่ยนนโยบายเป็นแนวอนุรักษนิยม ในเหตุการณ์นั้น นายกรัฐมนตรีของวาติกันถูกลอบสังหาร ทหารสวิสถูกปลดอาวุธ  พระองค์จึงเหมือนถูกคุมขังในวาติกัน แต่แล้วก็สามารถลักลอบเสด็จหนีจากกรุงโรมและประกาศคว่ำบาตรผู้เข้าร่วมสาธารณรัฐโรมัน ต่อมาเมื่อสาธารณรัฐโรมันถูกปราบลงโดยกองทัพฝรั่งเศส พระองค์จึงเสด็จกลับกรุงโรมในปี 1850 นับแต่นั้น นโยบายของพระองค์ก็ยิ่งทวีความเป็นอนุรักษนิยม เพื่อต้านทานกระแสปฏิวัติที่กำลังแพร่ทั่วยุโรป

ในปี 1857 พระองค์รู้สึกว่าองคชาติของรูปสลักผู้ชายจำนวนมากในกรุงโรมเป็นสิ่งปลุกเจ้ากามตัณหา จึงทรงบัญชาให้ทำลายองคชาติของรูปสลักทั่วกรุงโรม และนำประติมากรรมใบมะเดื่อปิดไว้แทนที่
# บิเยิน อันเดรียเซิน
บิเยิน โยฮัน อันเดรียเซิน  เป็นนักแสดงและนักดนตรีชาวสวีเดน มีชื่อเสียงที่สุดจากการรับบทเป็นเด็กชายทัดซิโอในภาพยนตร์ Death in Venice ซึ่งออกฉายในปี 1971 

หลังจากที่ภาพยนตร์ดังกล่าวออกฉาย วงการภาพยนตร์ก็ตื่นตะลึงกับความงดงามของเขา นายลอเรินซ์ เจ. เควียร์ก นักประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ ถึงขนาดกล่าวว่า บางภาพของอันเดรียเซิน "สามารถดึงออกจากเฟรมแล้วแขวนไว้บนกำแพงที่ลูฟวร์หรือที่วาติกัน" ซึ่งในเทศกาลภาพยนตร์เมืองกานในหนึ่งปีถัดมา อันเดรียเซินถูกพาดหัวข่าวในระดับนานาชาติว่าเป็น "เด็กหนุ่มที่งดงามที่สุดในโลก" ("the most beautiful boy in the world")

ไม่ปรากฏว่าบิดาของเขาเป็นใคร ส่วนมารดาของเขาก็ฆ่าตัวตายขณะที่เขามีอายุสิบขวบ หลังจากนั้น เด็กชายอันเดรียเซินก็ถูกเลี้ยงดูโดยยาย เขาเคยอยู่โรงเรียนประจำในประเทศเดนมาร์ก ก่อนที่ต่อมา จะเข้าเรียนที่โรงเรียนดนตรีในสต็อกโฮล์ม  ประเทศสวีเดน
# วัดป่าอารยวังสาราม
วัดป่าอารยวังสาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงรากน้อย อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่รวมทั้งสิ้น 41 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา

วัดป่าอารยวังสารามเป็นสาขาของวัดป่าพุทธพจน์หริภุญไชย จังหวัดลำพูน อยู่ในเครือข่ายการบริหารงานของพระอาจารย์อารยวังโส โดยเมื่อ พ.ศ. 2556 ตระกูลกุลละวนิชย์ได้ถวายที่ดินเพื่อให้จัดสร้างวัด พื้นที่บริเวณนี้เดิมเป็นป่าช้า ต่อมาได้รับการประกาศให้ตั้งเป็นวัดขึ้นในพระพุทธศาสนาเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559

สิ่งก่อสร้างและเสนาสนะในวัด ได้แก่ ศาลาปฏิบัติธรรม ศาลาบรรยายธรรม กุฏิพระสงฆ์ 4 หลัง กุฏิรวม 2 ห้องใหญ่ เรือนประทับสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา และเรือนพักฆราวาส (แยกหญิง-ชาย) และอุโบสถสร้างขึ้นตามแบบของพระอุโบสถวัดพระราม 9 กาญจนาภิเษก
# เซียร์เกย์ ซูโรวิคีน
พลเอกอาวุโส เซียร์เกย์ วลาดิมีโรวิช ซูโรวีคีน  เป็นนายพลของกองทัพรัสเซีย ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพอวกาศรัสเซีย เขาเคยเป็นผู้รับผิดชอบการจัดตั้งกรมบัญชาการใหญ่สารวัตรทหาร หน่วยงานใหม่สังกัดกระทรวงกลาโหม และเคยเป็นผู้บัญชาการมณฑลทหารตะวันออกในปี 2013 จนกระทั่งถูกโยกย้ายไปเป็นผู้บัญชาการกำลังทหารรัสเซียประจำประเทศซีเรียในปี 2017 เพื่อสนับสนุนประธานาธิบดีบัชชาร อัลอะซัด ในสงครามกลางเมืองซีเรีย

ซูโรวีคีนเป็นผู้บัญชาการกลุ่มทัพใต้ในการรุกรานยูเครน ค.ศ. 2022 ซึ่งในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการใหญ่ของเขตสงครามยูเครน อย่างไรก็ตาม ในช่วงที่เขาบังคับบัญชาเขตสงคราม กองทัพรัสเซียในบัญชาของเขากลับถูกกองทัพยูเครนตีคืนพื้นที่อย่างต่อเนื่อง ท้ายที่สุดในเดือนมกราคม 2023 กระทรวงกลาโหมรัสเซียจึงแต่งตั้งพลเอกอาวุโสวาเลรี เกราซีมอฟ เสนาธิการใหญ่กองทัพรัสเซีย มาแทนในตำแหน่งของเขา และลดตำแหน่งเขาเป็นรองผู้บัญชาการใหญ่เขตสงคราม
# จอห์น วิค (ตัวละคร)
จอห์น วิค  เป็นตัวละครที่สร้างขึ้นโดย ดีเร็ก โคลสตาด และเป็นตัวเอกของภาพยนตร์แอ็คชั่นระทึกขวัญแนวนีโอ-นัวร์ ที่รับบทโดย คีอานู รีฟส์ จอห์นเป็นนักฆ่าในตำนานที่เกษียณตัวเองไปจนกระทั่งมีแก๊งค์บุกเข้ามาในบ้าน ขโมยรถของเขา และฆ่าลูกสุนัขที่เฮเลนภรรยาผู้ล่วงลับของเขามอบให้เขา สิ่งนี้ทำให้เขาอยู่บนเส้นทางแห่งการแก้แค้น กลับสู่โลกอาชญากรใต้ดินและในที่สุดก็ขัดแย้งกับองค์กรนักฆ่าระดับนานาชาติซึ่งเขาเคยเป็นส่วนหนึ่ง
# ลู้ก เบรซีย์
ลู้ก เบรซีย์ (เกิด 26 เมษายน พ.ศ. 2532) เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลีย"April Celebrity Birthdays: Luke Bracey". E! Online. Retrieved July 23, 2017.Parker Lou (27 February 2017). "Oscars 2017: Aussies Teresa Palmer and Luke Bracey steal the show on the Academy Awards red carpet" News.com.au เขามีชื่อเสียงจากผลงานในภาพยนตร์เช่น มอนติคาร์โล, จีไอโจ สงครามระห่ำแค้นคอบร้าทมิฬ, เดอะโนเวมเบอรืแมน, พอยท์เบรก, และ แฮกซอว์ริดจ์ และสำหรับละครโทรทัศน์อย่างเรื่อง โฮมแอนด์อะเวย์ ซึ่งเป็นการปรากฏตัวครั้งแรกทางหน้าจอ

 อาชีพ 
เบรซีย์เริ่มต้นอาชีพการแสดงด้วยการปรากฏตัวในละครโทรทัศน์เรื่อง โฮมแอนด์อะเวย์ ของออสเตรเลีย การเริ่มต้นของเขาเกิดขึ้นหลังจากได้รับเชิญให้ไปออดิชั่น เขารับบทเป็น เทรย์ ปาล์เมอร์ ในซีรีส์เรื่องนี้ในปี ค.ศ. 2009 นอกจากนี้เขายังเล่นเป็น อารอน ดีน ในหลายตอนของเรื่อง  แดนซ์อะคาเอมี ซีซั่นแรกซึ่งออกอากาศในออสเตรเลียในปี ค.ศ. 2010 บทบาทในภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาคือใน มอนติคาร์โล ซึ่งถ่ายทำในยุโรปในค.ศ. 2010 และออกในปีต่อถัดไป ในปี ค.ศ. 2012 เขาย้ายไปอเมริกาเพื่อทำงานด้านการแสดงต่อไป

หลังจากย้ายมา เขาเล่นเป็น คอบร้าคอมมานเดอร์ ในภาพยนตร์เรื่อง จีไอโจ สงครามระห่ำแค้นคอบร้าทมิฬ (2013) แทนที่ โจเซฟ กอร์ดอน-เลวิตต์  จาก สงครามพิฆาตคอบร้าทมิฬ|ภาพยนตร์ในภาคแรก]] ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 เขาเซ็นสัญญารับบทนักแสดงนำชายในละครนำทางเรื่อง เวสต์ไซด์ ผลิตโดยแมคจี และพัฒนาโดย อิลีน ไชเก้น สำหรับบริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน แต่บทไม่ได้พัฒนาเป็นซีรีส์ จากนั้นเขาก็มีบทบาทนำในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 2014 เรื่อง เดอะโนเวมเบอรืแมน และ เดอะเบสต์ออฟมี ใน ค.ศ. 2015 เบรซีย์ได้แสดงในเรื่อง พอยท์เบรก ในฐานะเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ จอห์นนี่ ยูทาห์ ในภาพยนตร์ที่สร้างใหม่จากเรื่องเดิมในปี ค.ศ. 1991
# กีฬาโต้คลื่นในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาโต้คลื่น เปิดตัวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ในปี ค.ศ. 20121 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลให้รวมอยู่ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส

 รายการ 
 ชาย 
 รายการปัจจุบัน รายการ  20  24  ปี กระดานสั้น  X  X  2

 หญิง 
 รายการปัจจุบัน รายการ  20  24  ปี กระดานสั้น  X  X  2

 ผู้ได้รับเหรียญรางวัล 
 ชอร์ทบอร์ดชาย    ชอร์ทบอร์ดหญิง   

 ตารางสรุปเหรียญ 
ที่มา:
# คานทรงตัวในโอลิมปิก
คานทรงตัว เป็นหนึ่งในรายการแข่งขันกีฬายิมนาสติกสากลที่จัดขึ้นในโอลิมปิกฤดูร้อนซึ่งมีเฉพาะผู้หญิงเท่านั้นที่เข้าแข่งขัน ผู้หญิงเริ่มเข้าแข่งขันและได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศในปี พ.ศ. 2495

 ผู้ได้รับเหรียญรางวัล 
 หญิง 
 ผู้ได้รับหลายเหรียญรางวัล 
 อันดับ นักยิมนาสติก ประเทศ โอลิมปิกทองเงินทองแดง รวม 1      1976–1980  2  0  0  2 2      พ.ศ. 2499-2503  1  1  0  2     1964–1968  1  1  0  2     1972–1976  1  1  0  2     1992–1996  1  1  0  2 6      พ.ศ. 2499-2503  0  2  0  2 7      1960–1964  0  1  1  2 8      2016–2020  0  0  2  2

 ผู้ได้รับเหรียญรางวัลตามประเทศ 

 อันดับ ประเทศทองเงินทองแดง รวม 1   6  0  4  10 2   3  8  4  15 3   3  3  1  7 4   2  4  5  11 5   2  2  0  4 6   1  0  1  2 7   1  0  0  1  1  0  0  1 9    0  1  1  2 10   0  1  0  1 11    0  0  1  1
# เขตเท็นรีว
เขตเท็นรีว  เป็นหนึ่งในสามเขตของนครฮามามัตสึ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของฮามามัตสึ พื้นที่ส่วนใหญ่ปกคลุมไปด้วยป่าไม้

 ประวัติ 
เขตเท็นรีวก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2007 เดิมประกอบด้วยเทศบาล 5 แห่ง ได้แก่ นครเท็นรีว เมืองซากูมะ เมืองฮารูโนะ เมืองมิซากูโบะ และหมู่บ้านทัตสึยามะ ซึ่งได้ผนวกเข้ากับนครฮามามัตสึเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2005

 ภูมิศาสตร์ 
เขตเท็นรีวมีพื้นที่ 943.84 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเป็นเขตที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาเขตทั้งเจ็ดของฮามามัตสึ ใน ค.ศ. 2009 มีประชากรจำนวน 34,936 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 28.9 คนต่อตารางกิโลเมตร เขตเท็นรีวมีพื้นที่ป่าหนาแน่น จึงมีการทำอุตสาหกรรมป่าไม้ ซึ่งเป็นหนึ่งในอุตสาหกรรมหลักของฮามามัตสึ นอกจากนี้ ยังมีเขื่อนหลายแห่งที่ต้นน้ำของแม่น้ำเท็นรีว ซึ่งผลิตพลังงานไฟฟ้าพลังน้ำให้แก่โครงข่ายไฟฟ้าของบริษัทชูบุเด็นเรียวกุ 

 อาณาเขตติดต่อ 
 จังหวัดชิซูโอกะ
 เขตคิตะ และเขตฮามากิตะ ของนครฮามามัตสึ
 นครชิมาดะ นครอิวาตะ เมืองโมริ และเมืองคาวาเนฮง
 จังหวัดไอจิ
 นครชินชิโระ เมืองโทเอ และหมู่บ้านโทโยเนะ
 จังหวัดนางาโนะ
 นครอีดะ และหมู่บ้านเท็นรีว

 ภูมิอากาศ 
เขตเท็นริวมีภูมิอากาศร้อนและชื้นในฤดูร้อน และฤดูหนาวที่ค่อนข้างอบอุ่น (เขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในเขตเท็นริวอยู่ที่  ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่  โดยเดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ  และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 

 การขนส่ง 
 รถไฟ 
เขตเท็นรีวมีรถไฟให้บริการ ได้แก่ สายอีดะของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง 13 สถานี, รถไฟเท็นรีวฮามานาโกะ สายเท็นรีวฮามานาโกะ 3 สถานี และทางรถไฟเอ็นชู 1 สถานี
# การเรียนรู้ตามอัธยาศัย
การเรียนรู้ตามอัธยาศัย  มีลักษณะเฉพาะคือมีการวางแผนและการจัดการในระดับต่ำในด้านบริบทการเรียนรู้, การสนับสนุนการเรียนรู้, เวลาในการเรียนรู้ และวัตถุประสงค์ในการเรียนรู้ ซึ่งต่างจากการเรียนรู้ในระบบ, การเรียนรู้นอกระบบ เนื่องจากการเรียนรู้ตามอัธยาศัยไม่มีการกำหนดผลลัพธ์การเรียนรู้ แต่ดูจากความตั้งใจที่จะกระทำจากมุมมองของผู้เรียน เช่น การแก้ปัญหา วิธีการโดยทั่วไปของการเรียนรู้ตามอัธยาศัย เช่น การลองผิดลองถูกหรือการเรียนรู้จากการกระทำ, การแสดงตัวอย่าง, การให้ข้อมูลป้อนกลับในเชิงแก้ไขและการสะท้อนคิดTannenbaum, S. I., Beard, R. L., McNall, L. A., & Salas, E. (2010). Informal Learning and Development in Organizations. In S. W. J. Kozlowski, & E. Salas (Eds.), Learning, training, and development in organizations (pp. 303-332). New York: Routledge. การเรียนรู้ตามอัธยาศัยเป็นปรากฏการณ์ต่อเนื่องของการเรียนรู้ผ่านการมีส่วนร่วมหรือการเรียนรู้ผ่านการสร้างความรู้ ซึ่งต่างจากมุมมองดั้งเดิมของการเรียนรู้ที่มีครูเป็นศูนย์กลางผ่านการได้รับความรู้ ประมาณการว่าร้อยละ 70–90 ของการเรียนรู้ของผู้ใหญ่เกิดขึ้นในแบบตามอัธยาศัยและนอกสถาบันการศึกษา
# ฟูมิเอะ
thumb|ฟูมิเอะรูปพระเยซู
ฟูมิเอะ ("เหยียบบนภาพ") คือการให้ผู้ต้องสงสัยว่าเป็นคริสตังลับเหยียบย่ำภาพเหมือนของพระเยซูหรือพระนางมารีย์ เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้นับถือศาสนาคริสต์ บุคคลที่ไม่ยอมเหยียบภาพเหมือนดังกล่าว ถือเป็นเรื่องผิดกฎหมายในรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ พวกเขาจะถูกทรมานอย่างสาหัส หรือร้ายกว่านั้นคือถูกฆ่าทิ้ง

 ประวัติ 
ฟูมิเอะ ถูกใช้ครั้งแรกหลังเกิดการข่มเหงผู้ที่นับถือศาสนาคริสต์ในนางาซากิเมื่อ ค.ศ. 1629 ประชาชนทุกคนไม่ว่าจะเป็นสามัญชน ซามูไร หรือแม้แต่พระภิกษุ ก็ต้องร่วมกิจกรรมนี้ โดยวัตถุที่ถูกเหยียบจะเรียกว่า เอะอิตะ หรือ อิตะเอะ  ส่วนการเหยียบจะเรียกว่า เอะฟูมิ โดยรัฐบาลญี่ปุ่นใช้วิธีนี้เพื่อพิสูจน์ศรัทธา เพราะเป็นภาพของพระเยซูหรือภาพของแม่พระ ผู้ที่ต้องสงสัยว่านับถือศาสนาคริสต์จะต้องเหยียบย่ำภาพเหมือนดังกล่าว แต่หากว่าผู้ต้องสงสัยนั้นไม่ยอมเหยียบหรือไม่เต็มใจที่จะเหยียบ ก็จะถูกระบุว่าเป็นคริสต์ศาสนิกชนทันที และจะถูกส่งไปเมืองนางาซากิ รัฐบาลญี่ปุ่นมีเป้าประสงค์ให้พวกเขาเลิกศรัทธาในศาสนาคริสต์ หากชาวคริสต์คนใดปฏิเสธที่จะเปลี่ยนศาสนาก็จะถูกทรมาน หลายคนถูกประหาร โดยเฉพาะการประหารชีวิตด้วยการโยนลงบ่อน้ำพุร้อนบนเขาอุนเซ็งในนางาซากิ

ฟูมิเอะถูกยกเลิกเมื่อคราวญี่ปุ่นเปิดประเทศรับชาวต่างชาติเมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1856 แต่ยังมีการบังคับใช้ในบางท้องที่ กระทั่งศาสนาคริสต์ได้รับการคุ้มครองในรัชสมัยเมจิ ฟูมิเอะจึงถูกยกเลิกอย่างถาวร ชาวคริสตังลับหลายคนต้องยอมทำพิธีฟูมิเอะ หลังการเปิดประเทศและการอนุญาตให้นับถือศาสนาคริสต์ได้โดยไม่ผิดกฎหมาย มีคริสตังลับอาศัยอยู่ราว 20,000 คนในนางาซากิ ซึ่งลดลงจากเดิมที่มีมากถึง 500,000 คน ศาสตราจารย์มาร์ก มุลลินส์ แห่งมหาวิทยาลัยออกแลนด์ระบุว่า "ในแง่นโยบาย [ฟูมิเอะ] มีประสิทธิภาพ"

โดยทั่วไป ฟูมิเอะ ทำจากสัมฤทธิ์ มีบ้างที่ทำจากหินทาสี และบ้างก็เป็นภาพแกะจากไม้ ปัจจุบันมีฟูมิเอะหลงเหลืออยู่ค่อนข้างน้อย เพราะส่วนใหญ่ถูกทิ้ง หรือนำไปหลอมเพื่อใช้ประโยชน์อื่น สถาบันสมิธโซเนียนได้จัดนิทรรศการรอบโลก : โปรตุเกสและโลกในศตวรรษที่ 16 และ 17 (Encompassing the Globe: Portugal and the World in the 16th and 17th Centuries) เมื่อ ค.ศ. 2007 โดยได้จัดแสดงแผ่นฟูมิเอะไว้ด้วย

 ทัศนะ 
นักศาสนศาสตร์ อธิบายว่า การทำฟูมิเอะนั้นสื่อถึงความรักและการให้อภัยของพระเยซูคริสต์e.g. Masao Takenaka: When the Bamboo Bends, Christ and Culture in Japan, WCC 2002 pgs 50-51

ศาสตราจารย์ไซมอน ฮิลล์ แห่งมหาวิทยาลัยคาทอลิกจุนชิง นางาซากิ อธิบายว่าหากคริสต์ศาสนิกชนเลือกที่จะต่อต้านไม่เหยียบฟูมิเอะ ศาสนาคริสต์ก็คงหายไปจากประเทศญี่ปุ่นแล้ว โดยกล่าวไว้ว่า "...เพราะมีบางคนที่กล้าที่จะเหยียบฟูมิเอะ...ทำให้ศาสนาคริสต์ยังคงดำรงอยู่ในประเทศญี่ปุ่น"
# Ixodidae
Ixodidae เป็นวงศ์ของเห็บแข็ง (hard tick) ซึ่งเป็นหนึ่งในสามวงศ์ของเห็บ ประกอบด้วยสมาชิกกว่า 700 สปีชีส์ เห็บในวงศ์นี้มีแผ่นสคูเทลลัม (scutellum) ที่หลัง ซึ่งเห็บวงศ์ Argasidae (เห็บอ่อน) ไม่มี เห็บแข็งเป็นปรสิตภายนอกของโฮสต์หลายสปีชีส์ บางชนิดเป็นพาหะนำเชื้อก่อโรคในมนุษย์

 ลักษณะ 
เห็บในวงศ์นี้ต่างจากเห็บในวงศ์ Argasidae เนื่องจากมีสคูเทลลัม ระยะตัวกลางวัย (nymph) และตัวเต็มวัยมีคาปิตูลัม (capitulum/gnathosoma) ซึ่งประกอบเป็นส่วนปากของเห็บ ชี้มาทางด้านหน้าของลำตัว แต่เห็บในวงศ์ Argasidae มีคาปิตูลัมซ่อนอยู่ใต้ลำตัว

นอกจากนี้เห็บในวงศ์ Ixodidae ยังยังแตกต่างในด้านวงจรชีวิต โดยจะเกาะติดบนตัวโฮสต์และกัดโดยที่โฮสต์มักไม่รู้สึกตัว และจะดูดเลือดไปเรื่อยๆ จนกว่าจะอ้วนพี (engorged) และพร้อมเปลี่ยนตำแหน่งบนผิวหนังของโฮสต์ กระบวนการนี้อาจกินเวลาหลายวันหรือหลายสัปดาห์ บางชนิดหลุดจากตัวโฮสต์เพื่อไปลอกคราบในที่ปลอดภัย บางชนิดยังคงเกาะอยู่บนโอสต์ตัวเดิมและจะหลุดจากโฮสต์เมื่อพร้อมวางไข่

 การจัดจำแนก 
thumb
ประกอบด้วย 702 สปีชีส์ใน 17 สกุล รายชื่อสกุลมีดังต่อไปนี้:

Africaniella – สองสปีชีส์
Amblyomma – 130 สปีชีส์ (รวมถึง Aponomma บางสปีชีส์)
Anomalohimalaya – สามสปีชีส์
Archaeocroton – หนึ่งสปีชีส์
Bothriocroton – เจ็ดสปีชีส์
Cosmiomma – หนึ่งสปีชีส์
Cornupalpatum – หนึ่งสปีชีส์
Compluriscutula – หนึ่งสปีชีส์
Dermacentor – 34 สปีชีส์ (รวมถึง Anocentor)
Haemaphysalis – 166 สปีชีส์
Hyalomma – 27 สปีชีส์
Ixodes – 246 สปีชีส์
Margaropus – สามสปีชีส์
Nosomma – สองสปีชีส์
Rhipicentor – สองสปีชีส์
Rhipicephalus – 82 สปีชีส์ (รวมถึง Boophilus)
Robertsicus – หนึ่งสปีชีส์

 สกุลที่พบจากซอลซิล 

 †Compluriscutula Poinar and Buckley 2008 Burmese amber, Myanmar, Cenomanian
 †Cornupalpatum Poinar and Brown 2003 Burmese amber, Myanmar, Cenomanian

 ความสำคัญทางการแพทย์ 

เห็บแข็งหลายชนิดมีความสำคัญทางการแพทย์เนื่องจากเป็นพาหะของโรคที่เกิดจากแบคทีเรีย โปรโตซัว และไวรัส เช่น Rickettsia และ Borrelia น้ำลายของเห็บเพศเมียเป็นพิษและทำให้เกิดอาการอ่อนแรงแบบเป็นจากปลายมาหาต้น (ascending paralysis) ในสัตว์และมนุษย์ เรียกว่า อัมพาตจากเห็บ (tick paralysis) เห็บที่มักเป็นสาเหตุของอัมพาตจากเห็บได้แก่  Dermacentor andersoni, Dermacentor occidentalis, Dermacentor variabilis, และ Ixodes holocyclus

โรคอื่นที่นำโดยเห็บมีดังเช่น โรคไลม์ โรคติดเชื้อบาบีเซีย โรคติดเชื้อเออร์ลิเชีย โรคติดเชื้ออนาพลาสมา ไข้กระต่าย
# ไฟร์ทรัก (วิดีโอเกม)
ไฟร์ทรัก  เป็นเกมอาร์เคดขาวดำ ค.ศ. 1978 ที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทอาตาริ, อิงค์. ตามที่เว็บไซต์เกมส์เรดาร์เผย เกมนี้เป็นวิดีโอเกมแรกสุดที่มีการเล่นเกมแบบร่วมมือที่ผู้เล่นสองคนต้องทำงานร่วมกัน ไฟร์ทรักสร้างขึ้นจากเทคโนโลยีการเลื่อนฉากแบบหลายทิศทางที่สร้างขึ้นสำหรับเกมซูเปอร์บักของบริษัทอาตาริที่เปิดตัวเมื่อปีก่อน

ส่วนเวอร์ชันผู้เล่นเดี่ยวได้รับการเปิดตัวในฐานะสโมกีย์ โจ และภายในเหมือนกับเกมไฟร์ทรัก ทั้งสองเกมได้รับการตั้งโปรแกรมโดยฮาวเวิร์ด เดลแมน อนึ่ง ไฟร์ทรักได้รับการจัดจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นโดยบริษัทนัมโค

 รูปแบบการเล่น 
thumb|left|230px|ภาพหน้าจอ

ผู้เล่นต้องร่วมมือกันขับรถบรรทุกฝ่าการจราจรให้ไกลที่สุดโดยไม่ชน แม้ว่าเกมนี้จะสามารถเล่นได้โดยใช้ผู้เล่นคนเดียว แต่เกมนี้ออกแบบมาสำหรับสองคนเป็นหลัก ผู้เล่นด้านหน้าควบคุมหัวลากของรถบรรทุกโดยนั่งลง, ควบคุมแก๊ส และเบรก ขณะที่ผู้เล่นด้านหลังยืน และบังคับคัดท้ายสำหรับล้อหลัง, ควบคุมการแกว่งของเทรลเลอร์ ส่วนตัวตู้เกมมีเสียงระฆังและแตรให้ผู้เล่นเช่นกัน แม้ว่าสิ่งเหล่านี้จะไม่มีประโยชน์ในเกมจริงก็ตาม

 การตอบรับ 
ในสหรัฐ นิตยสารรีเพลย์ระบุว่าสโมกีย์ โจ เป็นเกมอาร์เคดที่ทำรายได้สูงสุดอันดับเก้าเมื่อ ค.ศ. 1978 และเกมไฟร์ทรักดั้งเดิมเป็นเกมที่ทำรายได้สูงสุดอันดับที่ 12 ของปีดังกล่าว
# เขตเศรษฐกิจคอเคซัสเหนือ
เขตเศรษฐกิจคอเคซัสเหนือ (tr.: Severo-Kavkazsky ekonomichesky rayon) เป็นหนึ่งใน 12 เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย ประกอบด้วยเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือทั้งหมดและหน่วยองค์ประกอบทางตะวันตกของเขตสหพันธ์ใต้

ในบริเวณนี้ ไล่ขึ้นไปทางเหนือจากบริเวณแนวหลักของเทือกเขาคอเคซัสไปจนถึงที่ราบ จะพบแหล่งน้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ และถ่านหินที่อุดมสมบูรณ์ เมืองใหญ่ ๆ ได้แก่ โดเนตสค์, รอสตอฟ-ออน-ดอน, ครัสโนดาร์, เซวาสโทพอล, เคอร์สัน, กรอซนี, ลูกันค์, วลาดีคาฟคาซ, ซาโปโรซีและโนโวรอสซีสค์ โซซีและยัลตาเป็นรีสอร์ทยอดนิยม เครื่องจักรการเกษตร ถ่านหิน ปิโตรเลียม และก๊าซธรรมชาติเป็นผลิตภัณฑ์หลัก ภูมิภาคริมแม่น้ำคูบัน ซึ่งเป็นพื้นที่ดินดำที่อุดมสมบูรณ์ เป็นหนึ่งในยุ้งฉางหลักของรัสเซีย มีการปลูกข้าวสาลี หัวบีตน้ำตาล ยาสูบ ข้าว และเมล็ดทานตะวัน และเลี้ยงโค แม่น้ำสายอื่น ๆ ได้แก่ ดอน, คูมา และ เตเรก และคลองวอลกา-ดอน เป็นเส้นทางคมนาคมหลักRussia. The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition. 2001-07

 องค์ประกอบ 
 สาธารณรัฐอะดีเกยา (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ใต้)
 สาธารณรัฐเชเชน (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือ)
 สาธารณรัฐดาเกสถาน (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือ)
 สาธารณรัฐอินกูเชเตีย (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือ)
 สาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือ)
 สาธารณรัฐคาราชาเยโว-ซีร์คัสเซีย (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์คอเคเชียนเหนือ)
 ดินแดนครัสโนดาร์ (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ใต้)
 สาธารณรัฐนอร์ทออสซีเชีย–อาลาเนีย (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือ)
 แคว้นรอสตอฟ (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ใต้)
 สาธารณรัฐไครเมีย (เป็นที่ยอมรับในระดับสากลว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน) 
 เซวัสโตปอล (เป็นที่ยอมรับในระดับสากลว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน) 
 แคว้นแคร์ซอน (เป็นที่ยอมรับในระดับสากลว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน) 
 แคว้นซาปอริฌเฌีย (เป็นที่ยอมรับในระดับสากลว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน) 
 สาธารณรัฐประชาชนโดเนตสค์ (เป็นที่ยอมรับในระดับสากลว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน) 
 สาธารณรัฐประชาชนลูกันสค์ (เป็นที่ยอมรับในระดับสากลว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน)
# 100 เมตรในโอลิมปิก
การแข่งขันกีฬากรีฑา 100 เมตรในโอลิมปิกฤดูร้อน ได้รับการจัดแข่งขันตั้งแต่การแข่งขันกีฬาหลายประเภทครั้งแรก รายการ 100 เมตรชายได้เข้าร่วมโปรแกรมกรีฑาโอลิมปิกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2439 โดย 100 เมตรถือเป็นหนึ่งในรายการเกียรติยศสุงสุดของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและเป็นหนึ่งในการแข่งขันที่มีความนิยมมากที่สุดในโอลิมปิก โดยเป็นการแข่งขัน 100 เมตรที่มีชื่อเสียงที่สุดในระดับชั้นนำและเป็นการแข่งขันวิ่งระยะสั้นที่สุดในกีฬาโอลิมปิก ซึ่งเป็นตำแหน่งที่จัดในทุกๆ รุ่น ยกเว้นช่วงสั้นๆ ระหว่างปี 1900 ถึง 1904 เมื่อมีการแข่งขัน 60 เมตรชาย

แชมป์โอลิมปิกคนแรกคือ โธมัส เบิร์ก ในประเภทผู้ชายและ 32 ปีต่อมา เบ็ตตี้ โรบินสัน ชนะในประเภทผู้หญิง สถิติการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสำหรับการแข่งขันคือ 9.63 วินาที โดย ยูเซน โบลต์ ในปี ค.ศ. 2012 และ 10.61 วินาที โดย เอเลน ทอมป์สัน-เฮอร์ราห์ ในปี ค.ศ. 2021 สถิติโลกของรายการนี้เท่ากันหรือถูกทำลายระหว่างการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกถึง 7 ครั้งในประเภทชายและ 12 ครั้งในประเภทหญิง

 สรุปเหรียญรางวัล 
 ชาย 
 เหรียญแบ่งตามประเทศ 
 อันดับ ประเทศทองเงินทองแดง รวม 1   16  14  9  39 2   3  4  1  8 3   3  2  3  8 4   2  0  4  6 5   1  2  1  4 6   1  0  1  2 7  1 0  0 1  1  0  0  1  1  0  0  110   0  2  0  2  0  2  0  2 12   0  1  2  3 13   0  1  0  1 14   0  0  2  215   0  0  1  1  0  0  1  1  0  0  1  1  0  0  1  1  0  0  1  1  0  0  1  120  รวม  29  28  29  86

 หญิง 
 เหรียญแบ่งตามประเทศ 

 อันดับ ประเทศทองเงินทองแดง รวม 1   9  7  2  18 2   4  6  6  16 3   2  1  3  6 4   1  2  2  5 5   1  1  2  46  1  0  1  2  0  0  1  17   1  0  0  1  1  0  0  1  1  0  0  1 10   0  2  1  3 11   0  2  0  212   0  1  0  1  0  1  0  1  0  1  0  115   0  0  1  1  0  0  1  1  0  0  1  118  รวม  21  23  20  64
# เขตเศรษฐกิจเหนือ
เขตเศรษฐกิจเหนือ (
tr.: Severny ekonomichesky rayon) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย

องค์ประกอบ
แคว้นอาร์คันเกลสค์
สาธารณรัฐคาเรเลีย
สาธารณรัฐโคมิ
แคว้นมูร์มันสค์
เขตปกครองตนเองเนเนตส์
แคว้นโวล็อกดา
ทั้งหมดอยู่ใน เขตสหพันธ์ตะวันตกเฉียงเหนือ

 ตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจและสังคม 
เขตเศรษฐกิจเหนือคิดเป็นสัดส่วนเกือบ 4% ของ GRP ของประเทศในปี พ.ศ. 2551 ในเขตอาร์คติกบางส่วนของรัสเซีย ค่าจ้างรายเดือนดูสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศมาก แต่สิ่งนี้ถูกชดเชยด้วยโอกาสที่การจ่ายเงินจะต่ำกว่ามาก สัดส่วนที่มากกว่าในภูมิภาคนั้นเป็นการจ้างงานในรัฐวิสาหกิจ และสัดส่วนที่ต่ำกว่ามีความมั่นคงในการทำงาน การว่างงานในภูมิภาคนี้สูงกว่าหนึ่งในห้าของทั้งประเทศ

แม้ว่าสภาพภูมิอากาศจะดูน่ากลัว แต่อายุขัยในภาคเหนือก็เกือบเท่ากับค่าเฉลี่ยของประเทศสำหรับทั้งชายและหญิง เยาวชนที่ต้องการการศึกษาที่สูงกว่ามักจะออกจากภูมิภาค อัตราส่วนของนักเรียนต่อประชากรต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศประมาณห้าเท่า และสำหรับผู้ที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้ ความคาดหวังในการปรับปรุงคุณภาพชีวิตก็ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ
# เขตเศรษฐกิจยูรัล
เขตเศรษฐกิจยูรัล  เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย เขตอุตสาหกรรมที่โดดเด่นประกอบด้วยเขตการปกครองต่อไปนี้ (กับศูนย์กลางการปกครอง) สาธารณรัฐบัชคอร์โตสตาน (อูฟา), แคว้นเชเลียบินสค์ (เชเลียบินสค์), แคว้นคูร์กัน (คูร์กัน), แคว้นโอเรนบุร์ก (โอเรนบุร์ก), ดินแดนเปียร์ม (เปียร์ม), แคว้นสเวียร์ดลอฟสค์ (เยคาเตรินเบิร์ก) และ สาธารณรัฐอุดมูร์ต (อีเจฟสค์) ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในภาคกลาง และบางส่วนอยู่ในภาคใต้และตอนเหนือของยูรัล และยังรวมถึงบางส่วนของ ยุโรปตะวันออก และ ที่ราบไซบีเรียตะวันตก ขอบเขตของมันแตกต่างกันเริ่มจาก เขตสหพันธ์ยูรัล ได้แก่ สาธารณรัฐบัชคอร์โตสตาน, แคว้นโอเรนบุร์ก, ดินแดนเปียร์ม และ สาธารณรัฐอุดมูร์ต อยู่ใน เขตสหพันธ์วอลกา ในขณะที่อีกสามแห่งอยู่ในเขตสหพันธ์ยูรัล
# เขตเศรษฐกิจวอลกา-เวียตคา
เขตเศรษฐกิจวอลกา-เวียตคา (tr.: Volgo-Vyatsky ekonomichesky rayon) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย คิดเป็นเกือบร้อยละ 3 ของ GRP ระดับประเทศในปี ค.ศ. 2008 ทั้งหมดอยู่ในเขตสหพันธ์วอลกา

องค์ประกอบ
สาธารณรัฐชูวัช
แคว้นคีรอฟ
สาธารณรัฐมารีเอล
สาธารณรัฐมอร์โดเวีย
แคว้นนิจนีนอฟโกรอด
# เขตเศรษฐกิจตะวันตกเฉียงเหนือ
เขตเศรษฐกิจตะวันตกเฉียงเหนือ รู้จักกันในชื่อ เขตสหพันธ์ตะวันตกเฉียงเหนือ (tr.: Severo-Zapadny Ekonomichesky Rayon) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย

 องค์ประกอบ 
แคว้นเลนินกราด
แคว้นโนฟโกรอด
แคว้นปัสคอฟ
นครสหพันธ์เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก

 ตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจและสังคม 
เขตเศรษฐกิจตะวันตกเฉียงเหนือคิดเป็น 5% ของ GRP ของประเทศในปี ค.ศ. 2008 ด้วยท่าเรือบอลติกอยู่ใกล้กับประเทศฟินแลนด์ ภูมิภาคนี้และเมืองใหญ่อย่างเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กจึงเป็นหน้าต่างของรัสเซียทางตะวันตกมาโดยตลอด ประวัติความเป็นมาแตกต่างจากมอสโกและส่วนอื่น ๆ ของสหพันธรัฐรัสเซียอย่างมาก สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นในมุมมองเชิงบวกของผู้อยู่อาศัยจำนวนมาก การประเมินเศรษฐกิจในปัจจุบันนั้นสูงกว่าปกติตามมาตรฐานของรัสเซีย และความคาดหวังในการมีชีวิตที่ดีขึ้นก็เช่นกัน ภูมิภาคนี้ยังเป็นแม่เหล็กดึงดูดนักศึกษาที่ต้องการการศึกษาระดับสูงกว่าอีกด้วย

แม้ว่ารายได้จะต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ แต่อยู่ในขอบเขตที่มีนัยสำคัญ รายได้นี้ได้รับการทดแทนด้วยข้อเท็จจริงที่ว่าโอกาสในการใช้จ่ายนั้นสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ ยิ่งไปกว่านั้น ประชากรที่มีชีวิตที่พึงพอใจกับการดำรงชีวิตนั้นยังสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศอีกด้วยNorth-West
# เขตเศรษฐกิจวอลกา
เขตเศรษฐกิจวอลกา (Povolzhsky) (tr.: Povolzhsky ekonomichesky rayon) เป็นหนึ่งใน 12 เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย

องค์ประกอบ
แคว้นอัสตราฮัน (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ใต้)
สาธารณรัฐคัลมืยเคีย (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ใต้)
แคว้นเปนซา (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์วอลกา)
แคว้นซามารา (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์วอลกา)
แคว้นซาราตอฟ (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์วอลกา)
สาธารณรัฐตาตาร์สถาน (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์วอลกา)
แคว้นอุลยานอฟสค์ (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์วอลกา)
แคว้นวอลโกกราด (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ใต้)