wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# บาซิลิกาเดลซันโตนิญโญ
มหาวิหารรองพระกุมารศักดิ์สิทธิ์  หรือชื่อท้องถิ่น บาซิลิกาเดลซันโตนิญโญเดเซบู  หรือมักเรียกกันว่า มหาวิหารซันตานิญโญ เป็นมหาวิหารรองในนครเซบู ประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งขึ้นในปี 1565 โดยคุณพ่อ อังเดรส เด อูร์ดาเนตา และคุณพ่อ ดิเอโก เด อาร์แรรา ถือเป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศ สร้างขึ้นบนจุดที่ค้นพบรูปเคารพซันโตนิญโญเดเซบูระหว่างการออกเดินทางขอบมิกุเอล โลเปซ เด เลกัซปี รูปเคารพพระกุมารเยซูองค์นี้ เป็นองค์เดียวกับที่ แฟร์ดีนันด์ มาเจลลัน ถวายแด่ราชาฮูมาโบนเมื่อครั้นประกอบศีลจุ่มเข้าสู่โรมันคาทอลิกในปี 1521  พระสันตะปาปาปอลที่หก ยกสถานะที่นี่จากโบสถ์เป็นมหาวิหารในปี 1965 และประกาศให้ที่นี่เป็นสัญลักษณ์ของจุดกำเนิดและการเติบโตของศาสนาคริสต์ในประเทศฟิลิปปินส์

โบสถ์หลังปัจจุบันสร้างในปี 1740 และพระสันตะสำนักได้ประกาศให้ที่นี่เป็น "มารดาของโบสถ์ทั้งปวงในฟิลิปปินส์" (Mother and Head of all Churches in the Philippines) มหาวิหารอยู่ภายใต้เขตของสังฆมณฑลเซบู และแคว้นเอากัสตินซันโตนิญโญเดเซบู 

โบสถ์หลังแรกสร้างขึ้นโดยใช้ไม้และนีปา ก่อนที่จะมีการสร้างหลังใหม่ในปี 1605 แล้วเสร็จในปี 1626 กระนั้นโลสถ์หลังนี้ถูกเพลิงไหม้ในปี 1628 คุณพ่อ ฌวน เมดินา (Juan Medina,) เริ่มการก่อสร้างโบสถ์หลังใหม่ขึ้นในปีเดียวกันโดยใช้หินกับอิฐ แต่หยุดการก่อสร้างไปเพราะพบว่าโครงสร้างมีปัญา ต่อมาในปี 1735 จึงเริ่มก่อสร้างโบสถ์หลังปัจจุบัน โดยเริ่มต้นที่ฐานทำจากหิน การก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1740 ต่อมาในปี 1789 มีการบูรณปฏิสังขรณ์โบสถ์ และอีกครั้งในปี 1889 โดยคุณพ่อ มาเตโอ ดิเอซ (Mateo Diez,) โดยมีการเพิ่มเติมกน้าต่างเข้ามาในโครงสร้างเดิม มีการบูรณะครั้งใหญ่ในปี 1965 เนื่องมนโอกาสครบรอบสี่ศตวรรษในการเป็นคริสต์ของประเทศ
# อารามอามาร์บายัสกาลันท์
อารามอามาร์บายัสกาลันท์ (, Amurbayasqulangtu keyid;  Urgun Elhe Sy, ; Amarbayasgalant Monastery) เป็นหนึ่งในสามอารามในศาสนาพุทธที่ใหญ่ที่สุดในประเทศมองโกเลีย อารามตั้งอยู่ในหุบเขาอีเวน (Iven Valley) ใกล้กับแม่น้ำเซเล็งก์ ในอำเภอบาโรบูเรน จังหวัดเซเล็งก์ ทางตอนเหนือของประเทศมองโกเลีย เมืองใกล้สุดคือเอร์เดเน็ท ซึ่งห่างไป 60 กิโลเมตรทางใต้

อารามนี้ตั้งขึ้นโดยดำริของจักรพรรดิยงเจิง แล้วเสร็จในสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง เพื่อใช้เป็นที่ไว้ร่างของซานาบาซาร์ (1635–1723) ผู้นำทางจิตวิญญาณในศาสนาพุทธแบบทิเบตแห่งคัลคาในมองโกเลียนอก ตลอดจนเป็นอาจารย์ทางจิตวิญญาณให้แก่จักรพรรดิคังซีซึ่งเป็นบรรพชนของจักรพรรดิทั้งสอง ว่ากันว่าเมื่อครั้นตามหาสถานที่ก่อสร้างอาราม คณะสำรวจได้พบกับเด็กชายสองคน คือ อามูร์ (Amur) กับ บายัสกูลังทู (Bayasqulangtu) กำลังวิ่งเล่นบนทุ่งหญ้าสเตปป์ จึงได้สร้างอารามขึ้นและตั้งชื่อตามเด็กทั้งสอง (Amur-Bayasqulangtu)
# เจค็อบ ดับเบิลยู. เดวิส
เจค็อบ วิลเลียม เดวิส (1831–1908) เป็นช่างตัดเสื้อชาวรัสเซีย–อเมริกันเชื้อสายยิว ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้คิดค้นกางเกงยีนส์สมัยใหม่ เติบโตขึ้นมาในจักรวรรดิรัสเซีย เขาอพยพไปยังสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ยังเป็นชายหนุ่ม และใช้เวลาอยู่ที่แคนาดาด้วย เขาคิดค้นกางเกงยีนส์โดยใช้เนื้อผ้าที่แข็งแรงทนทานและหมุดย้ำเพื่อเสริมจุดอ่อนในตะเข็บ และร่วมมือกับลีวาย สเตราส์เพื่อผลิตกางเกงยีนส์เหล่านี้ในปริมาณมาก

 ชีวิตในวัยเด็ก 
เดวิสเกิดในครอบครัวชาวยิวในเมืองรีกาในปี 1831 ในช่วงเวลานี้ เขาได้ฝึกฝนและทำงานเป็นช่างตัดเสื้อ

 อพยพไปสหรัฐอเมริกา 
ในปี 1854 เมื่ออายุ 23 ปี เขาอพยพไปยังสหรัฐอเมริกา และมาถึงนิวยอร์กซิตีซึ่งเขาได้เปลี่ยนชื่อและนามสกุลเป็นเจค็อบ เดวิส ที่นั่นเขาเปิดร้านตัดเสื้อก่อนที่จะย้ายไปเมน จากนั้นในปี 1856 ไปซานฟรานซิสโก ก่อนที่จะย้ายไปวีฟเวอร์วิลล์

 ช่วงเวลาในแคนาดา 
หลังจากการเดินทางครั้งนี้ในอเมริกา เชื่อกันว่าในช่วงเวลานั้นเขาทำงานเป็นช่างตัดเสื้อให้กับนักเดินทาง ในปี 1858 เดวิสออกจากแคลิฟอร์เนียและย้ายไปแคนาดาตะวันตกเพื่อพยายามหางานที่ทำกำไรได้มากขึ้น ที่นั่น เดวิสได้พบกับแอนนี่ พาร์คเชอร์ หญิงสาวผู้อพยพชาวเยอรมันซึ่งเขาแต่งงานและอยู่ด้วยกัน จาค็อบและแอนนี่มีลูก 6 คน ในช่วงเวลาที่เขาอยู่ในแคนาดา เดวิสทำงานร่อนหาทองที่แม่น้ำเฟรเซอร์Jacob Davis and the Copper-riveted Jeans 

 กลับสู่อเมริกา 
ในเดือนมกราคม 1867 เดวิสกลับไปซานฟรานซิสโกพร้อมกับแอนนี่และครอบครัวของเขา ต่อมาในปีนั้น พวกเขาย้ายไปที่เวอร์จิเนียซิตี รัฐเนวาดา ซึ่งเขาขายยาสูบและเนื้อหมูขายส่งก่อนเริ่มทำงานเป็นช่างตัดเสื้ออีกครั้ง ในปี 1868 ครอบครัวได้ย้ายไปที่เมืองรีโน รัฐเนวาดา ซึ่งในเวลานั้นเป็นเมืองทางรถไฟเล็กๆ และที่นั่นเขาได้ช่วยเฟรดเดอริก เฮอร์ทลีนสร้างโรงเบียร์ ในปี 1869 เดวิสกลับมาทำธุรกิจเดิม โดยเปิดร้านตัดเสื้อที่ถนนสายหลักของเมือง

 ร้านตัดเสื้อในรีโน 
ในร้านตัดเสื้อของเขา เดวิสทำสิ่งของอเนกประสงค์ เช่น เต็นท์ ผ้าห่มม้า และผ้าคลุมเกวียน ให้กับคนงานรถไฟของทางรถไฟสายเซ็นทรัลแปซิฟิก ผ้าที่เดวิสใช้คือผ้าเป็ด ผ้าเดนิม และผ้าฝ้าย ที่เขาซื้อจาก ลีวาย สเตราส์ แอนด์ โค ซึ่งเป็นบริษัทสรรพสินค้าในซานฟรานซิสโก เพื่อเสริมความแข็งแรงให้กับสิ่งของที่เขาทำ เดวิสจึงตอกหมุดทองแดงลงไประหว่างตะเข็บ

 การถือกำเนิดของยีนส์ 
ในเดือนธันวาคม 1870 ลูกค้าขอให้เดวิสทำกางเกงทำงานที่ทนทานให้กับสามีของเธอที่เป็นช่างตัดไม้ เขาสร้างกางเกงที่แข็งแรงเหมาะกับการทำงานโดยใช้ผ้าเป็ดรวมถึงเสริมความแข็งแรงทนทานของตะเข็บและกระเป๋าด้วยหมุดทองแดง
# เซอร์เบียในสงครามยูโกสลาเวีย
right|thumb|250x250px|อนุสาวรีย์รำลึกถึงเหยื่อในสงครามยูโกสลาเวียในกรุงเบลเกรด
เซอร์เบีย ได้มีส่วนร่วมในสงครามยูโกสลาเวีย ซึ่งเกิดขึ้นระหว่างปี 1991 ถึงปี 1999 โดยมีสงครามสิบวัน สงครามประกาศอิสรภาพโครเอเชีย สงครามบอสเนีย และสงครามคอซอวอ โดยตั้งแต่ปี 1991 ถึงปี 1997 สลอบอดัน มีลอเชวิช ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเซอร์เบียในช่วงที่เซอร์เบียเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวีย (FRY) แต่ศาลอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวีย (ICTY) ได้กำหนดว่ามีลอเชวิชเป็นผู้ควบคุมกองกำลังเซิร์บในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาและโครเอเชียในช่วงสงครามมีการสู้รบตั้งแต่ปี 1991 ถึงปี 1995

สหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียถูกกล่าวหาว่าสนับสนุนกองกำลังกบฏเซิร์บในโครเอเชียและบอสเนีย จึงได้ถูกองค์กรและสถาบันระหว่างประเทศส่วนใหญ่ระงับการเป็นสมาชิก และมีการบังคับใช้มาตรการคว่ำบาตรทางเศรษฐกิจและการเมือง ซึ่งส่งผลให้เกิดหายนะทางเศรษฐกิจและผู้คนจำนวนมหาศาลอพยพออกนอกประเทศ การทิ้งระเบิดของเนโทในยูโกสลาเวียในช่วงสงครามคอซอวอสร้างความเสียหายอย่างมากต่อโครงสร้างพื้นฐานและเศรษฐกิจของประเทศ หลังสงครามยูโกสลาเวีย เซอร์เบียกลายเป็นที่อยู่อาศัยของผู้ลี้ภัยและผู้พลัดถิ่นภายในประเทศจำนวนมากที่สุดในยุโรป

หลังจากการขึ้นสู่อำนาจของมีลอเชวิชและการปะทุของสงครามยูโกสลาเวีย ขบวนการต่อต้านสงครามก็ได้เพิ่มขึ้นในเซอร์เบียเป็นจำนวนมาก คาดว่ามีผู้คนระหว่าง 50,000 ถึง 200,000 คนถูกปลดจากกองทัพประชาชนยูโกสลาเวีย ในขณะที่ผู้คนระหว่าง 100,000 ถึง 150,000 คนอพยพออกจากเซอร์เบียหลังจากปฏิเสธที่จะเข้าร่วมสงคราม การโฆษณาชวนเชื่อของรัฐบาลมีลอเชวิชมีบทบาทสำคัญในสงคราม

หลังจากพรรคของมีลอเชวิชพ่ายแพ้การเลือกตั้งท้องถิ่นเมื่อปี 1996 การประท้วงต่อต้านรัฐบาลในปี 1996-1997 และการคว่ำบาตรการเลือกตั้งปี 1997 โดยฝ่ายค้าน เนื่องจากการเลือกตั้งที่ผิดปกติ พันธมิตรฝ่ายค้านได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งในปี 2000 นำไปสู่การโค่นล้มมีลอเชวิชและยูโกสลาเวียได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกสหประชาชาติ และได้จับกุมมีลอเชวิชเพื่อส่งผู้ร้ายข้ามแดนเพื่อเข้ารับการพิจารณาคดีในข้อหาอาชญากรสงคราม
อ้างอิง
# การแลกเปลี่ยนตัวประกันและนักโทษระหว่างอิสราเอลกับปาเลสไตน์ พ.ศ. 2566
ระหว่างสงครามอิสราเอล–ฮะมาส พ.ศ. 2566 มีการแลกเปลี่ยนหลายครั้งระหว่างอิสราเอลกับฮะมาสเพื่อแลกเปลี่ยนตัวประกันที่กลุ่มติดอาวุธจับกับนักโทษชาวปาเลสไตน์ การเจรจาดังกล่าวมีกาตาร์ อียิปต์ และสหรัฐเป็นตัวกลาง และเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงหยุดยิงชั่วคราว

 ปูมหลัง 
มีประวัติของการแลกเปลี่ยนเชลยในความขัดแย้งอิสราเอล–ปาเลสไตน์ที่โดดเด่นที่สุดคือการแลกเปลี่ยนนักโทษกิลัด ชาลิตในปี พ.ศ. 2554"Hamas to gain politically from prisoner swap deal", Xinhua News Agency, 20 October 2011. ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2566 กลุ่มติดอาวุธปาเลสไตน์ได้ควบคุมตัวผู้คนประมาณ 250 คนจากอิสราเอล รวมทั้งชาวอิสราเอลและผู้ที่ไม่ใช่ชาวปาเลสไตน์ ระหว่างการโจมตีอิสราเอลที่นำโดยฮะมาส เจ้าหน้าที่ของฮะมาสจัดให้การปล่อยตัวชาวปาเลสไตน์จากเรือนจำอิสราเอลเป็นหนึ่งในแรงจูงใจหลักสำหรับการโจมตีในอิสราเอลเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ก่อนหน้านั้น อิสราเอลได้ควบคุมตัวชาวปาเลสไตน์ 5,200 คนที่ถูกจองจำก่อนสงคราม แต่ตามข้อมูลของเจ้าหน้าที่ชาวปาเลสไตน์ จำนวนดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่า 10,000 คน ท่ามกลางคลื่นของการกักขังจำนวนมาก หลังจากการเนรเทศคนงานชาวกาซาที่ถูกคุมขังหลายพันคน คณะกรรมการเพื่อผู้ถูกคุมขังและกิจการอดีตนักโทษชาวปาเลสไตน์ได้วางจำนวนไว้ที่ประมาณ 8,300 คน

 การเจรจา 
ฮะมาสเสนอข้อตกลงที่เรียกว่า ทุกคนสำหรับทุกคน หรือ ทั้งหมดเพื่อทั้งหมด ซึ่งเป็นการปล่อยตัวประกันทั้งหมดที่ถูกจับในฉนวนกาซาเพื่อแลกกับการที่อิสราเอลปล่อยตัวชาวปาเลสไตน์หลายพันคนในเรือนจำของอิสราเอล 

เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน มีรายงานว่ากลุ่มฮะมาสบอกกับผู้ไกล่เกลี่ยของกาตาร์ว่ากลุ่มนี้เต็มใจที่จะปล่อยตัวประกันผู้หญิงและเด็กมากถึง 70 คนที่ถูกคุมขังในฉนวนกาซาเป็นเวลา 5 วัน และปล่อยตัวผู้หญิงและเด็ก 275 คนที่ถูกอิสราเอลควบคุมตัว

เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน มีการประกาศว่าอิสราเอลและฮะมาสบรรลุข้อตกลงเกี่ยวกับการหยุดยิงและปล่อยตัวตัวประกัน 50 คน เพื่อเป็นการตอบสนองรัฐบาลอิสราเอลจะปล่อยตัวนักโทษชาวปาเลสไตน์ 150 คน กลุ่มฮะมาสยอมรับว่าเด็ก ๆ จะเป็นองค์ประกอบหลักของตัวประกันที่ได้รับการปล่อยตัว

เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ไม่กี่วันหลังสิ้นสุดการหยุดยิงระหว่างอิสราเอลกับฮะมาส ศอเลียะห์ อัลอารูรี รองหัวหน้ากลุ่มฮะมาส กล่าวว่าจะไม่มีการแลกปลี่ยนนักโทษ/ตัวประกันกับอิสราเอลจนกว่าจะมีการหยุดยิงที่กาซา

 การปล่อยตัว 
เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 รัฐบาลอิสราเอลยืนยันว่าตัวประกันชาวอิสราเอล 13 คนได้รับการปล่อยตัวแล้ว เศรษฐา ทวีสิน นายกรัฐมนตรีของไทย ยืนยันผ่านสื่อสังคมว่าตัวประกันชาวไทย 12 คนได้รับการปล่อยตัวจากฉนวนกาซาแล้ว ต่อมาในวันนั้น มีการรายงานว่าจากตัวประกัน 24 คนที่ปล่อยตัวครั้งแรก เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ในจำนวนนี้ประกอบด้วยพลเมืองอิสราเอล 13 คน (ซึ่งบางคนเป็นพลเมืองสองสัญชาติ) พลเมืองไทย 10 คน และพลเมืองฟิลิปปินส์หนึ่งคนโดยกระทรวงการต่างประเทศกาตาร์ มีรายงานว่าคนไทยจำนวนหนึ่งได้รับการปล่อยตัวนอกข้อตกลงพักรบ เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน มีพลเมืองที่ได้รับการปล่อยตัว 105 คน ซึ่งรวมชาวอิสราเอล 81 คน ชาวไทย 23 คน และชาวฟิลิปปินส์คนเดียว

สุขภาพร่างกายของตัวประกัน
ตัวประกันทั้งหมดได้รับรายงานว่ามีสุขภาพแข็งแรงดีคนหนึ่งเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลตัวประกันที่ได้รับการปล่อยตัวเพียงไม่กี่คนได้พูดถึงประสบการณ์ของพวกเขา แต่คนที่เล่าว่าถูกขังอยู่ในที่แออัดซึ่งมีไฟฟ้าเพียงเล็กน้อยและไม่มีที่นอน มีอาหารอยู่ไม่มาก แต่พวกเขาได้รับไก่และข้าว ขนมปัง ฮัมมัสกระป๋อง เนยแข็ง และชา
# คอซีย์ มามุ
คอซีย์ มามุ (เกิด 23 เมษายน พ.ศ. 2514) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี และกรรมการบริหารพรรคพลังประชารัฐ

 ประวัติ 
คอซีย์ เกิดเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2514 เป็นบุตรนายบาราเฮง แมะสง สาและ ด้านครอบครัวสมรสกับนางรอมือละ มามุ มีบุตร 3 คน

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาพัฒนาชุมชน จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา และระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการปกครองท้องถิ่น จากมหาวิทยาลัยขอนแก่นผู้แทนหน้าใหม่ : คอซีย์ มามุ สส.ปัตตานี พลังประชารัฐ ชู ‘พัฒนานำการเมือง’

 งานการเมือง 
คอซีย์ เข้าสู่งานการเมืองท้องถิ่น เริ่มตั้งแต่การเป็นสมาชิกสภาตำบลนาประดู่ และสมาชิกองค์การบริหารส่วนตำบลนาประดู่ ตามลำดับ จนกระทั่งมาดำรงตำแหน่งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนตำบลนาประดู่ ตั้งแต่ พ.ศ. 2546 จนถึง พ.ศ. 2564 ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2566 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ โดยเอาชนะมูฮำมัดอารีฟีน จะปะกิยา อดีต สส.จากพรรคประชาชาติ และอับดุลบาซิม อาบู อดีต สส.จากพรรคภูมิใจไทย

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
คอซีย์ มามุ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคพลังประชารัฐ

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นต่ำกว่าสายสะพาย ประจำปี ๒๕๖๗, เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๓ ข หน้า ๖, ๑๓ สิงหาคม ๒๕๖๗
# มายฮีโร (วิดีโอเกม)
มายฮีโร  หรือที่รู้จักในชื่อเซชุงสแกนดัล (, การแปลตรงตัว 'วัยรุ่นฉาวโฉ่') ในประเทศญี่ปุ่น เป็นเกมแนวบีตเอ็มอัปแบบเลื่อนด้านข้างที่วางจำหน่ายโดยบริษัทเซกาสำหรับอาร์เคดใน ค.ศ. 1985 และสำหรับมาสเตอร์ซิสเตมในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1986 ซึ่งเกมนี้ได้รับการออกแบบโดยโคตาโร ฮายาชิดะ

รูปแบบการเล่นจะคล้ายกับเกมกังฟูมาสเตอร์ของบริษัทไอเรมที่วางจำหน่ายใน ค.ศ. 1984 แต่มายฮีโรแตกต่างจากเกมศิลปะการต่อสู้ก่อนหน้า โดยได้เบี่ยงเบนจากฉากศิลปะการต่อสู้แบบดั้งเดิม และแทนที่ด้วยการเกิดขึ้นในสภาพแวดล้อมในเมืองร่วมสมัยที่มีแก๊งข้างถนน ซึ่งเหมือนเกมแนวบีตเอ็มอัปในเวลาต่อมา เช่น เรนอิเกด (ค.ศ. 1986) และดับเบิลดรากอน (ค.ศ. 1987)

 รูปแบบการเล่น 
left|thumb|ตัวละครหลัก (ทาเกชิ/สตีเวน) ขณะโจมตีศัตรูด้วยขวดในด่านที่ 1

เวอร์ชันอาร์เคดประกอบด้วยสามด่านที่ต่างกัน โดยแต่ละด่านจะดำเนินวนซ้ำต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุดจนกว่าผู้เล่นจะหมดชีวิต ซึ่งเริ่มด้วยตัวละครของผู้เล่น (ที่ชื่อทาเกชิในประเทศญี่ปุ่น และชื่อสตีเวนตามปรากฏในใบปลิวอาร์เคดของทวีปยุโรป) ขณะเดินชมถนนในเมือง ก็ได้มีนักเลงวิ่งมาโฉบแฟนสาวของเขาไป (ที่ชื่อเรมีตามปรากฏในใบปลิวอาร์เคด หรือชื่อมาริในประเทศญี่ปุ่น) ขณะที่เขาไล่ตามมัน เขาจะต้องต่อสู้กับแก๊งอันธพาลข้างถนนคนอื่น ๆ เมื่อผ่านไปได้ครึ่งทางของด่าน สตีเวนมีโอกาสที่จะช่วยชีวิตผู้เห็นเหตุการณ์ที่ถูกคุมตัว ซึ่งหากได้รับการช่วยเหลือก็จะช่วยเขาต่อสู้จนกว่าผู้เห็นเหตุการณ์นี้จะถูกกำจัด ไม่นาน (หลังจากกระโดดข้ามบรรดาแท่นและหลบลูกไฟ) สตีเวนก็มาถึงชายหาดและต่อสู้กับอันธพาลที่จับกุมเรมีไว้ หลังจากที่บอสของด่านนี้พ่ายแพ้หลังจากถูกโจมตี 10 ครั้ง ก็จะผ่านด่านดังกล่าว ซึ่งกระบวนการเดียวกันนี้จะเกิดขึ้นซ้ำในช่วงที่เหลือของเกม เฉพาะการออกแบบกับบอสและด่านอีกสองด่านเท่านั้น ซึ่งการออกแบบด่านที่ 2 มีลักษณะคล้ายกับมหากาพย์นินจาญี่ปุ่นยุคเอโดะ โดยมีศัตรูและบอสในธีมนินจา ตามด้วยธีมไซไฟที่อิงจากซีรีส์พิภพวานรอย่างหลวม ๆ รวมถึงศัตรูที่เป็นมนุษย์วานร และบอส

เนื่องจากข้อจำกัดด้านพื้นที่ในเซกาการ์ด พอร์ตเซกา มาสเตอร์ซิสเตม จึงนำเสนอเฉพาะแก๊งข้างถนนใน 3 ด่านที่จะวนซ้ำอย่างต่อเนื่องจนกว่าผู้เล่นจะเสียชีวิตทั้งหมดและเกมโอเวอร์ ส่วนศัตรูที่เป็นนินจา และมนุษย์วานรจากเวอร์ชันอาร์เคดจะถูกละไว้

 การตอบรับ 
ในประเทศญี่ปุ่น เกมแมชชีนฉบับวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1985 ได้จัดอันดับให้มายฮีโรเป็นยูนิตอาร์เคดบนโต๊ะที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของเดือน

ไมก์ รอเบิตส์ และสตีฟ ฟิปส์ จากนิตยสารคอมพิวเตอร์เกมเมอร์ได้วิจารณ์เกมเวอร์ชันอาร์เคดในเชิงบวก พวกเขากล่าวว่าถึงแม้ "จะธรรมดากว่าเกมแฮงก์-ออน ที่น่าทึ่งนิดหน่อย" แต่ก็ยัง "ค่อนข้างสนุก" และมี "รูปแบบที่สนุกสนานของธีมเกมกังฟู" พวกเขาเล่าว่า "ฉากและกราฟิกที่ดีทำให้เกมนี้เป็นเกมที่สนุกสนาน" พร้อมด้วยปริศนาที่ "ค่อนข้างยาก"
# Amanita subjunquillea
Amanita subjunquillea มีชื่อในภาษาอังกฤษว่า East Asian death cap เป็นเห็ดในสกุล Amanita ซึ่งปรากฏในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หากกินเข้าไป อาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้ โดยมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับ A. phalloides

เดิมมีรายงานเกี่ยวกับพิษน้อย แต่ภายหลังมีการระบุถึงความเป็นพิษของ A. subjunquillea เป็นอย่างดี งานวิจัยในประเทศเกาหลีเปิดเผยว่าพิษของมันมีผลคล้ายกับ A. phalloides ได้แก่ อาการเกี่ยวกับทางเดินอาหาร, พิษต่อตับ และอัตราการเสียชีวิตอยู่ที่ 12.5%  Rho HJ, Kim JH, Kang HR, Lee MK, Hyun SH, Kang YM, Lee JM, Kim NS (2000)"Clinical manifestations of Amanita subjunquillea poisoning" Korean J Med. 58(4):453–461 เห็นชนิดนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตไป 5 ใน 6 คนที่กินเข้าไปในมณฑลเหอเป่ย์ ประเทศจีนใน ค.ศ. 1994云南野生蘑菇中毒防治手册 2011.05

Amanita subjunquillea var. alba สายพันธ์ุสีขาวล้วน พบในจีนตะวันตกเฉียงใต้ ประเทศญี่ปุ่น และอินเดียเหนือ
# วัดสิริสีลสุภาราม
วัดสิริสีลสุภาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลฉลอง อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต บนเนื้อที่ 38 ไร่ อยู่ห่างจากวัดฉลองเพียง 500 เมตร

วัดสิริสีลสุภาราม หรือ วัดหลวงปู่สุภา แต่เดิมชื่อ วัดสีลสุภาราม ตั้งวัดเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2546 พระมงคลวิสุทธิ์ (หลวงปู่สุภา กนฺตสีโล) เดิมอยู่ที่วัดเขารังสามัคคีธรรม ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2554 มีผู้ศรัทธาบริจาคที่ดินแปลง ณ ถนนเจ้าฟ้าตะวันตก ตำบลฉลอง อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต ท่านจึงย้ายมาอยู่ในที่ดินดังกล่าว และสร้างวัดใหม่ขึ้น วัดแห่งนี้เป็นวัดลำดับที่ 39 ที่หลวงปู่สุภาได้สร้างขึ้น  รวมถึงท่านได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาส สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงพระราชทานนามว่า "วัดสิริสีลสุภาราม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2554

วัดมีอุโบสถทรงกลมสีขาวและด้านล่างยังมีโบสถ์กลางน้ำและ พิพิธภัณฑ์รูปเหมือนของหลวงปู่สุภา
# ตลาดน้ำยะกัง
ตลาดน้ำยะกัง ขนม 100 ปี เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดนราธิวาส ซึ่งมีการขายขนมโบราณ ที่ทำโดยคนในชุมชน

 ความเป็นมา 
ตลาดน้ำยะกัง ขนม 100 ปี อดีตเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจที่สำคัญของจังหวัดนราธิวาส เพราะอยู่ติดแม่น้ำ เคยเป็นท่าเรือขนาดใหญ่เป็นตลาดแลกเปลี่ยนสินค้าเพื่อลำเลียงไปยังเมืองต่าง ๆ เช่น ปัตตานี สายบุรี กลันตัน สิงคโปร์ อินโดนีเซีย เป็นต้น จึงทำให้มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้านอาหาร และขนม ที่สำคัญ

ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2555 จังหวัดนราธิวาสได้สนับสนุนและมอบงบประมาณในการพัฒนาตลาดให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2559 ชุมชนได้ก่อตั้งคณะกรรมการชุดแรกขึ้น เพื่อบริหารจัดการตลาด และเปิดเป็นแหล่งท่องเที่ยวอย่างเป็นทางการ ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ.2559http://spmcnews.com/?p=1306

 ที่ตั้ง 
ตั้งอยู่บริเวณริมคลองยะกัง ชุมชนยะกัง 1 ตำบลบางนาค อำเภอเมือง จังหวัดนราธิวาส ห่างจากตัวเมืองนราธิวาส ประมาณ 3 กิโลเมตร พื้นที่ยาวประมาณ 900 เมตร

 ขนมเด่น 

 บาตาบูโระ
 ปูตูฮาลือบอ
 ปุตรีรีอายู
 กอดู
 อาเกาะ

 กิจกรรม 

 จักรยานน้ำ
 ล่องเรือชมบรรยากาศ
 ประเพณีแข่งเรือยอกอง
 ประเพณีจับเป็ดในน้ำ
# ดานีเอล ริช
ดานีเอล ริช (เกิด 5 มีนาคม ค.ศ. 1978) เป็นนักการเมืองชาวลีชเทินชไตน์ อดีตนายกรัฐมนตรีลีชเทินชไตน์ อดีตรองนายกรัฐมนตรีลีชเทินชไตน์ และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโครงสร้างพื้นฐาน กิจการเศรษฐกิจ และกีฬา ตั้งแต่ปี 2017 ถึง 2021 ในรัฐบาลของเอรีอัน ฮัลเลอร์

 ประวัติ 
ก่อนหน้านี้ดานีเอล ริชเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมลีชเทินชไตน์ในวาดุซ ตั้งแต่ปี 1990 ถึง 1998 และได้รับปริญญาตรีด้านธุรกิจ ต่อมาเขาศึกษาด้านการบริหารธุรกิจที่มหาวิทยาลัย St. Gallen และ Zurich ของสวิตเซอร์แลนด์ รวมถึงมหาวิทยาลัย Ludwig-Maximilian ใน Munich ตั้งแต่ปี 1999 ถึง 2003 เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาสาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัย Zurich

จากนั้นดานีเอล ริชจึงเริ่มการศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาสารสนเทศธุรกิจที่มหาวิทยาลัย Freiburg ในปี 2004 และในปี 2006 ถึง 2007 เป็นนักวิชาการรับเชิญที่มหาวิทยาลัย Melbourne ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการเข้าพักวิจัย ระหว่างนี้เขายังทำงานเป็นอาจารย์ที่ University of Applied Sciences of Northwestern Switzerland  เขาสำเร็จการศึกษาที่เมืองท Freiburg ในปี 2007 และได้รับปริญญาเอกสาขาเศรษฐศาสตร์ (dr. rer. pol.)

ในปี 2007 เขาเป็นผู้จัดการโครงการ หัวหน้าฝ่ายขาย และประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการตลาดที่ Unic AG ซึ่งเป็นบริษัทที่ปรึกษาด้านธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์ในเมือง Zurich และ Bern ตั้งแต่ปี 2015 เขาทำงานเป็นประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการตลาดที่ Liechtensteinische Post จนกระทั่งเข้าสู่การเป็นรัฐบาลในปี 2017

ในปี 2009 ดานีเอล ริชเป็นสมาชิกของคณะกรรมการผู้ก่อตั้งคณะกรรมการจัดงานและองค์กรอุปถัมภ์ของเทศกาล FL1.LIFE ในเมืองชาน เขาแต่งงานกับ Jasmin Schädler และมีลูกสองคน

ในปี 2015 ถึง 2017 เขาเป็นสมาชิกคณะกรรมการใน Liechtensteiner forum สำหรับเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (IKT Forum Liechtenstein)

ในปี 2016 ดานีเอล ริชเป็นสมาชิกของรัฐสภาของ Liberal-conservative Patriotic Union (VU)หลังการเลือกตั้งทั่วไปในปี 2017 เขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็นรองนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลผสมร่วมกับพรรค Progressive Citizens (FBP) ซึ่งเป็นพรรคอนุรักษ์นิยมแห่งชาติ ในฐานะรองนายกรัฐมนตรีเขายังดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโครงสร้างพื้นฐาน เศรษฐกิจ และกีฬาอีกด้วย ในที่สุดเขาก็ได้เป็นนายกรัฐมนตรีหลังการเลือกตั้งทั่วไปในปี 2021 เป็นหัวหน้ารัฐบาลผสมชุดใหม่ร่วมกับ Sabine Monauni จากพรรค FBP
# มิลัน มิลูตีนอวิช
มิลัน มิลูตีนอวิช (19 ธันวาคม 1942 – 2 กรกฎาคม 2023) เป็นนักการเมืองชาวเซอร์เบียซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเซอร์เบียระหว่างปี 1997–2002

มิลูตีนอวิชดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการและวิทยาศาสตร์เซอร์เบียระหว่างปี 1977–1982 และผู้อำนวยการหอสมุดแห่งชาติเซอร์เบียระหว่างปี 1983–1987 เอกอัครราชทูตสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียประจำกรีซ (1989–1995) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหพันธรัฐยูโกสลาเวีย (1995–1997) หลังจากหมดวาระการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีในเดือนธันวาคม 2002 เขาได้มอบตัวต่อคณะตุลาการอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวียซึ่งพิจารณาคดีกับเขาในข้อหาก่ออาชญากรรมสงคราม เขาได้รับการตัดสินว่าไม่มีความผิดในทุกข้อกล่าวหาเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2009Kosovo trial clears Serbia leader. bbc.co.uk; accessed 17 May 2018.
อ้างอิง
# บริการซื้อสินค้าจากบ้าน
บริการซื้อสินค้าจากบ้าน หรือ บริการจำหน่ายสินค้าทางไกล หรือที่รู้จักกันในนาม โฮมช็อปปิง  เป็นอุตสาหกรรมการค้าปลีกอิเล็กทรอนิกส์และช่องทางการซื้อสินค้าจากบ้าน ซึ่งรวมถึงบริษัทด้านโทรทัศน์และการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์มูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์ เช่น อีเบย์, แอมะซอน เป็นต้น เช่นเดียวกับการสั่งซื้อทางไปรษณีย์แบบดั้งเดิมและร้านค้าปลีกที่มีหน้าร้านจริง บริการซื้อสินค้าจากบ้านช่วยให้ผู้บริโภคสามารถซื้อสินค้าอย่างเป็นส่วนตัวภายในบ้านของตนเองได้ เมื่อเทียบกับการซื้อสินค้าแบบดั้งเดิมซึ่งต้องซื้อสินค้าจากร้านค้าปลีกที่มีหน้าร้านจริง และห้างสรรพสินค้า

บริการซื้อสินค้าจากบ้านมี 3 ประเภทหลัก คือ

 การสั่งซื้อทางไปรษณีย์หรือโทรศัพท์จากแค็ตตาล็อก
 การสั่งซื้อทางโทรศัพท์เพื่อตอบสนองต่อการโฆษณาในสื่อสิ่งพิมพ์และอิเล็กทรอนิกส์ (เช่น วารสาร โทรทัศน์ และวิทยุ)
 การซื้อของออนไลน์

ผลการศึกษาพบว่าลูกค้าชื่นชอบบริการซื้อสินค้าจากบ้านอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะผู้ที่ทำงานทางไกลและชนชั้นแรงงานที่มีความถี่ในการทำงานที่หนาแน่น
# ซอรัน จีนจิช
ซอรัน จีนจิช (, ; 1 สิงหาคม 1952 – 12 มีนาคม 2003) เป็นนักการเมืองชาวเซอร์เบียซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของเซอร์เบียตั้งแต่ปี 2001 จนกระทั่งถูกลอบสังหารในปี 2003 เขาเป็นนายกเทศมนตรีกรุงเบลเกรดในปี 1997 จีนจิชเป็นนักการเมืองฝ่ายค้านมาอย่างยาวนานและสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาปรัชญา

จีนจิชเป็นหนึ่งในบุคคลสิบสามคนที่เป็นผู้ฟื้นฟูพรรคประชาธิปไตยDemocratic Party official site: Reforming of Democratic Party  Democratic Party official site: Dr Zoran Đinđić (1952-2003)   ในคริสต์ทศวรรษ 1990 เขาเป็นหนึ่งในผู้นำร่วมของขบวนการต่อต้านสลอบอดัน มีลอเชวิช และกลายเป็นนายกรัฐมนตรีของเซอร์เบียในปี 2001 หลังจากการโค้นล้มมีลอเชวิช

ในฐานะนายกรัฐมนตรี เขาสนับสนุนการปฏิรูปเพื่อประชาธิปไตยและบูรณาการเซอร์เบียเข้ากับสหภาพยุโรป รัฐบาลของเขาให้สัตยาบันกับอนุสัญญายุโรปว่าด้วยสิทธิมนุษยชนและปรับใช้นโยบายใหม่ ๆ ตามข้อเสนอแนะของสภายุโรป ซึ่งนำไปสู่การจัดตั้งสถาบันต่าง ๆ เพื่อคุ้มครองสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพและเพื่อให้เซอร์เบียและมอนเตเนโกรกลายเป็นรัฐสมาชิกของสภายุโรปในปี 2003 รัฐบาลของเขาสนับสนุนความร่วมมืออย่างแข็งขันกับคณะตุลาการอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวีย (ไอซีทีวาย) หลังจากการจับกุมสมาชิกหน่วยปฏิบัติการพิเศษ (เยเอ็สเอ) และการส่งผู้ร้ายข้ามแดนไปยังศาลอาญาระหว่างประเทศ เยเอ็สเอได้การก่อการกำเริบโดยใช้อาวุธในเดือนพฤศจิกายน 2001 ในกรุงเบลเกรด จีนจิชถูกลอบสังหารในปี 2003 โดยซเว็ซดัน ยอวานอวิช อดีตสมาชิกเยเอ็สออซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มเซมูน
# รฺเหวี่ยน เวิงจ้ง
thumb|รูปปั้นอนุสาวรีย์ที่ถนนเวิงจ้ง
รฺเหวี่ยน เวิงจ้ง  เป็นวีรบุรุษชาวจีนในยุคราชวงศ์ฉิน ผู้ต่อสู้กับชนเผ่าซฺยงหนูบนกำแพงเมืองจีนที่เมืองชายแดนหลินเถา กล่าวกันว่ารฺเหวี่ยน เวิงจ้งเป็นยักษ์สูง 3 เมตร เรื่องราวของรฺวี่ยน เวิงจ้งถูกกล่าวถึงครั้งแรกโดยเกา โย่ว นักเขียนในศตวรรษที่ 3 โดยเขียนไว้ตำราหฺวายหนานจื่อ และต่อมาได้รับการพัฒนาในศตวรรษที่ 6 เป็นฉุ่ยจิงจู้:

จิ๋นซีฮ่องเต้จักรพรรดิพระองค์แรกของจีนโปรดให้สร้างรูปหล่อสัมฤทธิ์ขนาดยักษ์ที่มีรูปร่างเหมือนเยฺวี่ยน เวิงจ้ง นอกเหนือจากสิบสองมนุษย์ทองคำอันโด่งดังของพระองค์ สร้างด้วยการหลอมอาวุธสัมฤทธิ์ที่ยึดมาได้จากชัยชนะเหนือหกรัฐ รูปหล่อนี้ถูกวางไว้นอกพระราชวังหลวงที่เสียนหยาง ใกล้กับนครซีอาน

คำว่า "เวิงจ้ง" ได้กลายเป็นคำทั่วไปสำหรับใช้เรียกรูปหล่อสัมฤทธิ์และรูปสลักหินขนาดใหญ่ และใช้เรียกรูปสลักหยกที่วางไว้ภายในโลงศพคนตาย
# กรมองค์การพรรคคอมมิวนิสต์จีน
กรมองค์การคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน  เป็นหน่วยงานจัดการทรัพยากรมนุษย์ของคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน รับผิดชอบการบริหารและควบคุมบุคลากรภายในพรรค

กรมองค์การเป็นหนึ่งในหน่วยงานสำคัญที่สุดของพรรคคอมมิวนิสต์จีน เป็นหัวใจหลักของระบบพรรคการเมืองลัทธิเลนิน ควบคุมสมาชิกพรรคกว่า 70 ล้านคนทั่วทั้งประเทศ และจัดทํารายงานลับเกี่ยวกับรายละเอียดของผู้นําที่มีศักยภาพในอนาคตของพรรค หน่วยงานนี้ขึ้นชื่อในเรื่องของลักษณะที่เป็นความลับสูง ไชนานิวส์เซอร์วิส สื่อของรัฐ ระบุว่า "สวมผ้าคลุมหน้าลึกลับเสมอ" และในอดีตแทบจะไม่มีปฏิสัมพันธ์กับสาธารณะหรือสื่อมวลชนเลย

เนื่องจากสาธารณรัฐประชาชนจีนเป็นรัฐพรรคการเมืองเดียว กรมองค์การพรรคจึงมีอำนาจควบคุมบุคลากรของรัฐอย่างมหาศาล ซึ่งเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ในอำนาจของพรรค และเป็นกุญแจสำคัญในการครอบงำบุคลากรทั่วทั้งภาครัฐและอุตสาหกรรมทุกระดับ และเป็นหนึ่งในหน่วยงานสำคัญของคณะกรรมาธิการกลางร่วมกับกรมโฆษณาชวนเชื่อกลาง และกรมประสานงานระหว่างประเทศ