wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วัดแก้วฟ้า
วัดแก้วฟ้า อาจหมายถึง
 วัดแก้วฟ้า จังหวัดนนทบุรี
 วัดแก้วฟ้า จังหวัดสมุทรสงคราม
 วัดแก้วฟ้ารังษี 
 วัดแก้วฟ้าจุฬามณี 
 วัดแก้วแจ่มฟ้า 

ก
# โรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ลพบุรีโซล่าร์
โรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ลพบุรีโซล่าร์  เป็นโรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ขนาด 63 เมกะวัตต์ ดำเนินการโดย บริษัท พัฒนาพลังงานธรรมชาติ จำกัด ตั้งอยู่ในตำบลวังเพลิง อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี

 การดำเนินงาน 
โรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ลพบุรีโซล่าร์ เป็นโครงการในการร่วมทุนกันในสัดส่วนร้อยละ 33.33 เท่ากัน ระหว่าง บริษัท ผลิตไฟฟ้า จำกัด (มหาชน), บริษัท ซีแอลพี ไทยแลนด์ รีนิวเอเบิลส์ ลิมิเต็ด ในเครือซีแอลพี และ บริษัท ไดมอนด์ เจเนอเรติ้ง เอเชีย ลิมิเต็ด ในเครือมิตซูบิชิ คอร์ปอเรชั่น ใช้เงินกู้จำนวน 8,000 ล้านบาท โดยกู้เงินจากสถาบันการเงินร้อยละ 70 เป็นเงิน 5,125 ล้านบาท แบ่งเป็นเงินจากธนาคารเพื่อการพัฒนาเอเชีย (เอดีบี) จำนวน 1,742 ล้านบาท ธนาคารกสิกรไทย ธนาคารไทยพาณิชย์ และธนาคารกรุงเทพ ธนาคารละ 1,127 ล้านบาท และลงนามในการซื้อแผงโซล่าร์แบบทินฟิล์ม จำนวน 540,000 แผง จาก ชาร์ป คอร์เปอเรชั่น รวมถึงเซ็นสัญญาก่อสร้างกับ บริษัท อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ จำกัด (มหาชน) และบริษัท อิตัลไทยเอ็นจิเนียร์ริ่ง จำกัด และเริ่มต้นก่อสร้างในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 ใช้ระยะเวลาในการก่อสร้าง 18 เดือน ปฏิบัติงานโดยใช้เจ้าหน้าที่และผู้เชี่ยวชาญรวมประมาณ 1,400 คน

โรงไฟฟ้ามีแผนในการเพิ่มกำลังการผลิตในเฟสที่ 2 อีก 11 เมกะวัตต์รวมเป็นจำนวน 84 เมกะวัตต์ แล้วเสร็จในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555 รวมถึงสร้างแหล่งเรียนรู้เกี่ยวกับแหล่งพลังงานธรรมชาติสำหรับเปิดให้ท่องเที่ยวโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายในช่วงกลางปี พ.ศ. 2555

บริษัทมีรายได้ในปีแรกคือ พ.ศ. 2555 จำนวน 700 ล้านบาท และรายได้ในปี พ.ศ. 2556 มีรายได้ประมาณ 1,000 ล้านบาท

การตรวจสอบกิจกรรมในปี พ.ศ. 2557 รายงานว่าโครงการได้ดำเนินกิจกรรมสำเร็จลุล่วงผ่านมา 2 ปี การตรวจสอบได้จัดประเภทโครงการนี้ว่า "ประสบความสำเร็จอย่างมาก"Asian Development Bank. 2014. Extended Annual Review Report: Loan Solar Power Project (Thailand). Manila: September 2014.

ต่อมาในปี พ.ศ. 2558 บริษัท ผลิตไฟฟ้า จำกัด (มหาชน) ได้ซื้อหุ้นเพิ่มในสัดส่วนร้อยละ 33.33 จากบริษัท ไดมอนด์ เจเนอเรติ้ง เอเชีย ลิมิเต็ด (DGA) ผู้ถือหุ้นร่วมก่อนหน้านี้ ทำให้บริษัท ผลิตไฟฟ้า จำกัด (มหาชน) กลายเป็นผู้ถือหุ้นหลักในโรงไฟฟ้าร้อยละ 66.66

ในปี พ.ศ. 2567 โรงไฟฟ้าได้บริหารงานโรงไฟฟ้า 2 แห่ง รวมกำลังการผลิตติดตั้งทั้งหมดลดลงเหลือ 63 เมกะวัตต์ ใช้แผงโซลาร์เซลแบบฟิล์มบาง (Thin Film) ขนาดใหญ่ จำนวน 520,000 แผง บนเนื้อที่ประมาณ 1,400 ไร่
# บอระเพ็ด (คัมภีร์ไบเบิล)
thumb|บอระเพ็ดมุ่งชนโลก (Douce Apocalypse, ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13)
บอระเพ็ด (กรีก: ἀψίνθιον apsinthion หรือ ἄψινθος apsinthos) เป็นดาวหรือทูตสวรรค์Lewis, James R., Oliver, Evelyn Dorothy (1996), Angels A to Z, entry: "Wormwood", p. 417, Visible Ink Press ที่ปรากฏในหนังสือวิวรณ์

 คัมภีร์ฮีบรู 
คำในภาษาฮีบรูไบเบิล לענה (la'anah) แปลเป็นภาษาไทยว่า "บอระเพ็ด" และแปลเป็นภาษาอังกฤษว่า "wormwood" ปรากฏ 9 ครั้งในคัมภีร์ฮีบรู โดย 7 ครั้งมีความหมายแฝงถึงความขมขื่น และอีก 2 ครั้งเป็นคำนามชี้เฉพาะในคำแปลภาษากรีก โดยเป็นการเรียกดาวในวิวรณ์ 8:11

 พันธสัญญาใหม่ 
คำภาษากรีก apsinthos ที่แปลเป็นภาษาไทยว่า "บอระเพ็ด" และแปลเป็นภาษาอังกฤษว่า "wormwood" ถูกกล่าวถึงครั้งเดียวในพันธสัญญาใหม่ในหนังสือวิวรณ์:

เชื่อกันว่าคำว่า Apsinthos หมายถึงพืชในสกุลโกฐจุฬาลัมพา (Artemisia) ซึ่งใช้เป็นอุปลักษณ์ที่มีความหมายถึงสิ่งที่มีรสขม คำแปลภาษาอังกฤษ "wormwood" หมายถึงน้ำมันสีเขียวเข้มที่ผลิตจากพืชสกุลนี้ที่ใช้ฆ่าพยาธิในลำไส้ ในหนังสือวิวรณ์ กล่าวถึงการที่น้ำเปลี่ยนเป็นบอระเพ็ด กล่าวคือทำให้มีรสขม
# คริสตจักรทั้งเจ็ดในแคว้นเอเชีย
คริสตจักรทั้งเจ็ดในแคว้นเอเชีย  หรือ คริสตจักรทั้งเจ็ดแห่งวิวรณ์  เป็นคริสตจักร 7 แห่งของศาสนาคริสต์ยุคแรกซึ่งกล่าวถึงในหนังสือวิวรณ์ของพันธสัญญาใหม่ คริสตจักรทั้ง 7 แห่งตั้งอยู่ในเอเชียน้อย ซึ่งปัจจุบันคือประเทศตุรกี

 รายละเอียด 
วิวรณ์ 1:11 ระบุว่าบนเกาะปัทมอสไกลออกไปทางตะวันออกทะเลอีเจียน พระเยซูตรัสสั่งยอห์นแห่งเกาะปัทมอสว่า "สิ่งที่ท่านเห็นนั้นจงเขียนไว้ในหนังสือม้วน และส่งไปให้คริสตจักรทั้งเจ็ด คือคริสตจักรที่เมืองเอเฟซัส เมืองสเมอร์นา เมืองเปอร์กามัม เมืองธิยาทิรา เมืองซาร์ดิส เมืองฟีลาเดลเฟียและเมืองเลาดีเซีย" คริสตจักรในบริบทนี้หมายถึงชุมชนหรือชุมนุมของคริสต์ศาสนิกชนที่อาศัยอยู่ในแต่ละเมือง

 คริสตจักรทั้งเจ็ด 
คริสตจักรทั้งเจ็ดเรียกด้วยชื่อตามสถานที่ตั้ง หนังสือวิวรณ์ให้รายละเอียดของแต่ละคริสตจักรดังนี้
 เอเฟซัส (วิวรณ์ 2:1–7): เป็นที่รู้จักในเรื่องการตรากตรำและและไม่ท้อถอย แยกออกจากคนชั่ว แต่ได้รับการตักเตือนเรื่องการละทิ้งความรักครั้งแรกของตน (2:4)
 สเมอร์นา (วิวรณ์ 2:8–11): เป็นที่ชื่นชมและเห็นใจในเรื่องความยากลำบากและยากจน ได้รับการคาดการณ์ว่าจะต้องประสบการการข่มเหง (2:10)
 เปอร์กามัม (วิวรณ์ 2:12–17): ตั้งอยู่ในที่ที่ "บัลลังก์ของซาตาน" ตั้งอยู่ จำเป็นต้องกลับใจจากการติดตามผู้สอนเท็จ (2:16)
 ธิยาทิรา (วิวรณ์ 2:18–29): เป็นที่รู้จักในเรื่องการกุศลซึ่ง "ตอนปลายนั้นดีกว่าตอนต้น" ทนฟังต่อคำสอนของหญิงผู้เผยพระวจนะเทียม (2:20)
 ซาร์ดิส (วิวรณ์ 3:1–6): ได้รับการตักเตือนในเรื่องชื่อเสียงที่ตายไป และได้รับคำแนะนำให้เสริมกำลังตนเองและกลับใจมาหาพระเจ้า (3:2–3)
 ฟีลาเดลเฟีย (เรียกว่า Alaşehir ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1350; วิวรณ์ 3:7–13): เป็นที่รู้จักในเรื่องความมั่นคงต่อความเชื่อ รักษาพระวจนะของพระเจ้า และมีความทรหดอดทน (3:10)
 เลาดีเซีย ใกล้กับเมืองเดนิซลี (วิวรณ์ 3:14–22): ถูกเรียกว่าเป็นแต่อุ่น ๆ ไม่ร้อนและไม่เย็น (3:16)
# ห่วงโซ่เกรเตอร์คูริล
ห่วงโซ่เกรเตอร์คูริล  เป็นชื่อเรียกของหมู่เกาะหลัก ๆ ในหมู่เกาะคูริลหรือหมู่เกาะต่าง ๆ ที่อยู่ทางตอนเหนือของเกาะชิโกตันและหมู่เกาะฮาโบไม เช่นเกาะอีตูรุป และเกาะคูนาชีร์ เป็นต้น

ที่ปลายสุดทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ ห่วงโซ่เกรเตอร์คูริลถูกแยกออกจากห่วงโซ่เลสเซอร์คูริลโดยช่องแคบคูริลใต้ ระดับความสูงสูงสุดในหมู่เกาะคูริลและห่วงโซ่เกรเตอร์คูริลคือ 2,339 เมตร บนเกาะแอตลาสอฟ (Atlasov island) ห่วงโซ่นี้มีความยาวอยู่ที่ 1,200 กิโลเมตร และมีพื้นที่อยู่ทั้งหมด 10,100 ตารางกิโลเมตร

ห่วงโซ่เกรเตอร์คูริลเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นซาฮาลินของรัสเซีย ในกลุ่มเกาะทางตอนใต้ เกาะอีตูรุปและเกาะคูนาชีร์ก็อยู่ภายใต้การควบคุมของรัสเซีย แต่ญี่ปุ่นโต้แย้งเรื่องกรรมสิทธิ์การครอบครองของเกาะทั้งสองนี้
# ห่วงโซ่เลสเซอร์คูริล
ห่วงโซ่เลสเซอร์คูริล (;  หรือ 小千島列島) เป็นชื่อที่เอาไว้เรียกหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันตกเฉียงเหนือ หมู่เกาะเหล่านี้ได้รับการบริหารในฐานะส่วนหนึ่งของเขตยุจโน-คูริลสกีของแคว้นซาฮาลิน ประเทศรัสเซีย และหลายแหล่งข้อมูลถือว่ากลุ่มเกาะนี้เป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะคูริลในทางภูมิศาสตร์ อย่างไรก็ตามรัฐบาลญี่ปุ่นอ้างว่าเกาะเหล่านี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะคูริลแต่เป็นเพียงเกาะเล็ก ๆ ของจังหวัดฮกไกโดเท่านั้น
# เหตุฆาตกรรมยะฮ์ยา ซินวาร
เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2024 ระหว่างสงครามอิสราเอล-ฮะมาส กองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) ฆาตกรรมผู้นำฮะมาส ยะฮ์ยา ซินวาร ขณะทำการตรวจตราตามปกติจนไปพบกับซินวารโดยบังเอิญในเมืองราฟะฮ์ของฉนวนกาซา ซินวารเป็นหนึ่งในบุคคลที่อิสราเอลต้องการตัวมากที่สุดนับตั้งแต่การโจมตีอิสราเอลโดยฮะมาสในวันที่ 7 ตุลาคม 2023

ก่อนการยิง สมาชิกของกองพันบิสลามาคที่ 828 รายงานว่าพบกิจกรรมต้องสงสัยและได้รับคำสั่งการยืนยันให้เข้าร่วม ขณะอากาศยานไร้คนขับควบคุมระยะไกลของอิสราเอลตรวจจับทหารสามนายกำลังหลบหนีจากอาคารหลังหนึ่ง ทหารอิสราเอลได้ทำการยิงใส่ โดยไม่ได้รู้ว่าหนึ่งในนั้นคือยะฮ์ยา ซินวาร ทหารทั้งสามนายที่ถูกยิงแตกกระเจิง ส่วนซินวารวิ่งหลบหนีขึ้นไปในอาคารหลังหนึ่งเพียงลำพัง หลังจากนั้นมีการยิงแลกเปลี่ยนจนเป็นผลให้ทหาร IDF บาดเจ็บสาหัสนายหนึ่ง รถถังของ IDF ยิงเข้าใส่อาคารที่ซินวารอยู่และกองทัพอิสราเอลจู่โจมเข้าไปในอาคาร แต่ต้องถอยร่นออกมาหลังซินวารปาระเบิดใส่ จากนั้น IDF จึงส่งอากาศยานไร้คนขับชนิดควบคุมระยะไกลเพื่อตรวจสอบบริเวณภายในและตรวจจับซินวารซึ่งนั่งบาดเจ็บอยู่ ณ เวลานั้น กองทัพยังไม่ทราบตัวตนว่าบุคคลดังกล่าวคือซินวาร ในวันต่อมากองทัพอิสราเอลเข้าไปยังอาคารดังกล่าวอีกครั้งและพบกับศพของชายที่เชื่อว่าคือซินวารโดยสังเกตจากลักษณะภายนอก และตัดนิ้วมือของเขาเพื่อส่งกลับไปยืนยันตัวตนที่อิสราเอล ในเวลาต่อมาของในวันเดียวกันจึงเคลื่อนร่างของซินวารออกมาจากซากอาคาร 

ร่างของซินวารได้รับการยืนยันตัวตนผ่านข้อมูลดีเอ็นเอและได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการโดยอิสราเอลในภายหลัง นักพยาธิวิทยาชาวอิสราเอลคนหนึ่งรายงานว่าร่างของซินวารแสดงให้เห็นว่ามีการบาดเจ็บหลายจุดจากหลายสาเหตุ และเขาเสียชีวิตจากการถูกยิงเข้าที่ศีรษะซึ่งทำให้เกิดการบาดเจ็บต่อสมอง ฮะมาสประกาศยอมรับการเสียชีวิตของเขาในวันที่ 18 ตุลาคม

นายกรัฐมนตรีอิสราเอล เบนยามิน เนทันยาฮู กล่าวว่าการฆาตกรรมซินวารถือเป็นการ "สะสางความแค้น" (settled the score) กระนั้นยังคงออกข่าวเตือนว่าอิสราเอลอาจยังคงดำเนินสงครามต่อเต็มกำลังจนกว่าตัวประกันอิสราเอลทั้งหมดจะได้รับการปล่อยตัว ประธานาธิบดีสหรัฐ โจ ไบเดิน ระบุว่า "นี่เป็นวันที่ดีวันหนึ่งของอิสราเอล ของสหรัฐ และของโลก" โดยเปรียบเปรยการเสียชีวิตของซินวารกับการสังหารโอซามา บิน ลาเดน ในคำแถลงการณ์เดียวกับที่ยอมรับการเสียชีวิตของซินวาร ผู้นำฮะมาสในกาซา บาเซม นาอิม ระบุด้วยว่า "ฮะมาสจะแข็งแกร่งขึ้นและได้รับความนิยมมากยิ่งขึ้น ทุก ๆ ครั้งที่ผู้นำ[ของฮะมาส]ถูกกำจัด มันเจ็บปวดที่จะต้องสูญเสียใครไป โดยเฉพาะผู้นำที่พิเศษอย่างยะฮ์ยา ซินวาร กระนั้น พวกเราเชื่อว่าเราจะชนะในตอนจบ"
# หญิงแพศยาแห่งบาบิโลน
บาบิโลนมหานคร  โดยทั่วไปรู้จักในคำเรียกว่า หญิงแพศยาแห่งบาบิโลน  หมายถึงทั้งบุคคลผู้หญิงและสถานที่ที่เป็นสัญลักษณ์ของความชั่วร้าย ตามที่กล่าวถึงในหนังสือวิวรณ์ของพันธสัญญาใหม่ ชื่อตำแหน่งเต็มของหญิงแพศยาแห่งบาบิโลนระบุในวิวรณ์ 17:5 ว่า "บาบิโลนมหานคร แม่ของหญิงแพศยาทั้งหลาย และแม่ของบรรดาสิ่งน่าสะอิดสะเอียนแห่งแผ่นดินโลก" 

หญิงแพศยาแห่งบาบิโลนยังถูกระบุว่าเป็นตัวแทนของ "มหานครที่ครอบครองอยู่เหนือกษัตริย์ทั้งหลายของแผ่นดินโลก" ในวิวรณ์ 17:18

 ความจากหนังสือวิวรณ์ 
"หญิงแพศยาตัวเอ้" ในหนังสือวิวรณ์ปรากฏในบทที่ 17:

1แล้วทูตสวรรค์องค์หนึ่งในเจ็ดองค์ที่ถือชามเจ็ดใบนั้น ก็มาและพูดกับข้าพเจ้าว่า "มานี่ซี เราจะให้ท่านดูการลงโทษหญิงแพศยาตัวเอ้ที่นั่งอยู่บนน้ำมากหลาย2คือหญิงที่บรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลกล่วงประเวณีด้วย และคนทั้งหลายที่อยู่บนแผ่นดินโลกก็เมามายด้วยเหล้าองุ่นแห่งการล่วงประเวณีของนาง"3แล้วท่านนำข้าพเจ้าเข้าไปในถิ่นทุรกันดารโดยพระวิญญาณ และข้าพเจ้าเห็นผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่บนสัตว์ร้ายสีแดงเข้มตัวหนึ่ง ซึ่งเต็มไปด้วยชื่อที่เป็นคำหมิ่นประมาทพระเจ้า มันมีเจ็ดหัวและสิบเขา4หญิงคนนั้นนุ่งห่มสวมชุดสีม่วงและสีแดงเข้ม และประดับด้วยทองคำ อัญมณีต่างๆ และไข่มุก ในมือของนางมีถ้วยทองคำที่เต็มไปด้วยสิ่งน่าสะอิดสะเอียนและของโสโครกจากการล่วงประเวณีของตน5และบนหน้าผากของนางมีชื่อที่เป็นความลึกลับเขียนไว้ว่า "บาบิโลนมหานคร แม่ของหญิงแพศยาทั้งหลาย และแม่ของบรรดาสิ่งน่าสะอิดสะเอียนแห่งแผ่นดินโลก"6และข้าพเจ้าเห็นหญิงนั้นเมามายด้วยโลหิตของพวกธรรมิกชนและโลหิตของบรรดาพยานของพระเยซู เมื่อข้าพเจ้าเห็นนางแล้วก็อัศจรรย์ใจอย่างยิ่ง9นี่ต้องใช้ความคิดอย่างมีปัญญา หัวทั้งเจ็ดนั้นคือเนินเขาเจ็ดยอดที่หญิงนั้นนั่งอยู่ และคือกษัตริย์เจ็ดองค์10ห้าองค์ล่วงไปแล้ว และองค์หนึ่งกำลังเป็นอยู่ ส่วนอีกองค์หนึ่งนั้นยังไม่มา และถ้ามาแล้วก็จะต้องอยู่เพียงระยะสั้นๆ11ส่วนสัตว์ร้ายที่เคยเป็นอยู่ แต่ไม่ได้เป็นอยู่ในปัจจุบันนั้นเป็นองค์ที่แปด แต่ก็ยังเป็นหนึ่งในเจ็ดองค์นั้น และกำลังไปสู่ความพินาศ12เขาทั้งสิบเขาที่ท่านเห็นนั้น คือกษัตริย์สิบองค์ที่ยังไม่ได้รับราชอาณาจักร แต่จะรับสิทธิอำนาจเหมือนอย่างกษัตริย์ด้วยกันกับสัตว์ร้ายตัวนั้นหนึ่งชั่วโมง15และทูตสวรรค์องค์นั้นบอกข้าพเจ้าว่า "น้ำมากหลายที่ท่านเห็นซึ่งหญิงแพศยานั่งอยู่นั้น คือชนชาติต่างๆ ฝูงชนต่างๆ ประชาชาติต่างๆ และภาษาต่างๆ18และผู้หญิงที่ท่านเห็นนั้นคือมหานครที่ครอบครองอยู่เหนือกษัตริย์ทั้งหลายของแผ่นดินโลก"

 — , พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน
# ตือฮวน
ต้มเครื่องในหมู
 ตือฮวนจุกบี้
 ตือฮวนเกี้ยมฉ่าย
# เค้กแฟนต้า
เค้กแฟนต้า หรือ ฟันทาคูเคิน (,) เป็นเค้กที่มีที่มาจากประเทศเยอรมนี โดยมีเบสเป็นเค้กสปันจ์ วัตถุดิบหลักคือแฟนต้า ซึ่งเป็นน้ำอัดลม ที่ช่วยสร้างผิวสัมผัสที่นุ่มฟูกว่าเค้กสปันจ์แบบทั่วไปเนื่องจากกระบวนการคาร์บอเนชัน จากนั้นจึงแต่งหน้าเค้กด้วยการเคลือบเกลซเลมอนหรือชั้นครีมเปรี้ยวหนา, วิปครีม, น้ำตาล และส้มแมนดาริน โดยทั่วไปมักเสิร์ฟเค้กแฟนต้าตามงานฉลองวันเกิดหรือตามงานขายขนมอบ

แฟนต้าเป็นเครื่องดื่มน้ำอัดลมที่พัฒนาโดยบริษัทโคคา-โคล่าสำนักงานเยอรมนีในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เนื่องจากการการคว่ำบาตรการค้าทำให้ส่วนประกอบทั่วไปสำหรับการผลิตน้ำอัดลมหาได้ยากในเยอรมนีใต้ปกครองนาซี แฟนต้าต่อมาได้กลายมาเป็นทั้งเครื่องดื่มยอดนิยม และสารให้ความหวานในอาหารจานอื่นเช่นเค้ก

 เค้กอื่น ๆ ที่คล้ายกัน 
ในประเทศเยอรมนี สูตรอาหารอื่น ๆ ที่นำเอาน้ำอัดลมมาใช้ยังมีอีก เช่น สไปรต์ นำมาทำ ชพรีเทอคูเคิน และ โค้ก ในการทำ โคลาคูเคิน เครื่องดื่มอื่น ๆ เช่น น้ำมะนาว ยังสามารถนำมาทำ ลีโมคูเคิน

ในภาคใต้ของสหรัฐ มีเค้กลักษณะคล้ายกันที่ใช้ เซเว่นอัป, โค้ก และ ด็อกเตอร์เป๊ปเปอร์ เกิดขึ้นในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งมักเรียกรวมกันว่า "เค้กโซดาภาคใต้" (Southern Soda Cakes) แคร็กเกอร์แบเริล นำเอาเค้กโคลามาใส่ในเมนูของตนในคริสต์ทศวรรษ 1990 รวมถึงรูปแบบคล้ายคลึงกันอย่างเค้กโคล่า-ช็อกโกแล็ตฟัดจ์

นอกจากนี้ยังมีการใช้เบียร์มาทำเค้กเบียร์ เนื่องด้วยคุณสมบัติการคาร์บอเนตตามธรรมชาติของเบียร์เช่นเดียวกับน้ำอัดลม

 ส่วนประกอบ 
thumb|เค้กแฟนต้าโรยหน้าด้วยน้ำตาลไอซิง
เค้กแบตเตอร์ที่ใช้มักประกอบด้วยส่วนประกอบทั่วไป คือ แป้ง ไข่ น้ำตาล เนย และมีการผสมแฟนต้าเข้ามาให้เกิดเนื้อสัมผัสนุ่มและรสส้มจาง ๆ ท็อปปิงที่มักใช้ครีมเปรี้ยว พุดดิงวานิลลา และผลไม้ เข้ามาช่วยเสริมรสจาง ๆ จากน้ำอัดลม บางสูตรยังใช้เปลือกส้ม หรือน้ำตาลไอซิงส้ม มาช่วยเพิ่มรสและกลิ่นของส้มในเค้ก
# ยะฮ์ยา ซินวาร
ยะฮ์ยา อิบราฮีม ฮะซาน ซินวาร (29 ตุลาคม 1962 – 16 ตุลาคม 2024) เป็นทหารและนักการเมืองชาวปาเลสไตน์ ผู้ดำรงตำแหน่งประธานสำนักการเมืองฮะมาสตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2024 และผู้นำรัฐบาลฮะมาสในฉนวนกาซาตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2017 กระทั่งเสียชีวิตในเดือนตุลาคม 2024 โดยเขาขึ้นสืบทอดตำแหน่งต่อจากอิสมาอีล ฮะนีเยฮ์ ในทั้งสองตำแหน่ง

ซินวารเกิดในค่ายผู้ลี้ภัยฮันยูนิสในกาซาใต้ปกครองอียิปต์ในปี 1962 ในครอบครัวที่ถูกขับไล่จากบริเวณที่ปัจจุบันคืออัชเกล็อน ระหว่างสงครามปาเลสไตน์ปี 1948 เขาจบการศึกษาปริญญาตรีในสาขาอาหรับศึกษาจากมหาวิทยาลัยอิสลามกาซา ในปี 1989 ซินวารถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตสี่ครั้งในอิสราเอลจากความผิดฐานมีส่วนร่วมในการวางแผนการลักพาตัวและฆาตกรรมทหารอิสราเอลสองนายและชาวปาเลสไตน์สี่คนที่เขาเชื่อว่าเป็นผู้มีส่วนร่วม เขาจำคุกนาน 22 ปีกระทั่งถูกปล่อยตัวพร้อมนักโทษอื่น 1,026 คนในปี 2011 ระหว่างการแลกเปลี่ยนนักโทษกับทหารอิสราเอล กีลาด ชาลิต ระหว่างถูกจำคุก ซินวารยังคงวางแผนและประสานงานการลงโทษชาวปาเลสไตน์ที่ถูกต้องสงสัยว่ามีส่วนร่วมกับอิสราเอล รวมถึงวางแผนการลักพาตัวทหารอิสราเอล ซินวารเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งแขนงความปลอดภัยของฮะมาส

ในปี 2017 ซินวารได้รับเลือกตั้งเป็นผู้นำฮะมาสในกาซา และอ้างว่าจะนำพา 'การต้านทานของประชาชนโดยสันติ' และสนับสนุนการประท้วงพรมแดนปี 2018-19 กระนั้นก็มีรายงานว่าเขามีจุดมุ่งหมายจะกำจัดอิสราเอลให้สิ้นไป รวมถึงเคยกล่าวถึงการเผชิญหน้าทางการทหารว่าเป็นหนทางเดียวที่จะ "ปลดปล่อยปาเลสไตน์" ซึ่งจะทำได้ก็ด้วย "การใช้กำลัง ไม่ใช่การเจรจา" ระหว่างดำรงตำแหน่งผู้นำฮะมาส เขายังมีส่วนในการพัฒนาความสัมพันธ์กับอิหร่านอย่างแน่นแฟ้น ในปี 2021 ซินวารได้รับเลือกตั้งเป็นผู้นำฮะมาสอีกครั้ง และในปีเดียวกันรอดชีวิตจากการลอบสังหารโดยอิสราเอล ถือกันว่าเขาเป็นผู้บงการการโจมตีอิสราเอลโดยฮะมาสเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2023 ซึ่งนำไปสู่สงครามระหว่างฮะมาสกับอิสราเอลและแพร่ไปถึงพื้นที่อื่นในภูมิภาคตะวันออกกลางในที่สุด

 หมายเหตุ
# พรูอิตต์–ไอโก
เวนเดลล์ โอ. พรูอิตต์ โฮมส์  และ วิลเลียม ไอโก อะพาร์ตเมนส์  หรือที่นิยมเรียกรวมกันว่า พรูอิตต์–ไอโก  เป็นอดีตโครงการที่อยู่อาศัยชนิดรัฐสนับสนุนบางส่วน เริ่มมีผู้ย้ายเข้าอยู่อาศัยครั้งแรกใน ค.ศ. 1954 ตั้งอยู่ในนครเซนต์ลุยส์ รัฐมิสซูรี สหรัฐ โครงการประกอบด้วยอาคารสูงสิบเอ็ดชั้นจำนวน 33 หลังที่ออกแบบด้วยสถาปัตยกรรมมอเดิร์น โดยมิโนรุ ยามาซากิ ถือเป็นหนึ่งในโครงการพัฒนาที่อยู่อาศัยสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดของสหรัฐ ก่อนสร้างขึ้นด้วยเงินทุนสนับสนุนจากระดับประเทศบนจุดที่เคยเป็นสลัมในฐานะส่วนหนึ่งของโครงการฟื้นฟูนคร แม้ว่าโครงการนี้จะไม่มีการแบ่งแยกสีผิว แต่ผู้อยู่อาศัยเกือบทั้งหมดเป็นชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ชื่อโครงการตั้งตามชาวเซนต์หลุยส์สองคนคือ เวนเดิล โอ. พรูอิตต์ นักนับเครื่องบินรบชางแอฟริกัน-อเมริกันในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง กับวิลเลียม แอล. ไอโก อดีตคองเกรสแมน เริ่มแรกจะแบ่งจัดสรรเขตพรูอิตต์สำหรับคนดำ และเขตไอโกสำหรับคนขาว กระนั้นการแบ่งแยกสีผิวในที่อยู่อาศัยถูกยกเลิกในเซนต์หลุยส์ใน ค.ศ. 1955 ก่อนการเปิดตัวโครงการ

แม้ว่าในตอนแรก โครงการจะได้รับการยกย่องในฐานะการปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ของผู้คน แต่ไม่นานหลังเปิดให้เข้าพักอาศัย ความเป็นอยู่ในโครงการเริ่มเลวร้ายลง และภายในกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 โครงการเต็มไปด้วยอาชญากรรมและมีปัญหาขาดการดูแล รวมถึงประสบปัญหาการทำลายทรัพย์สินและปัญหาอาชญากรรมเยาวชน หลังจากนั้นมามีการเสนอโครงการต่าง ๆ เพื่อปรับสภาพแต่ทั้งหมดล้วนไม่ประสบความสำเร็จ ใน ค.ศ. 1970 ผู้อยู่อาศัยย้ายออกจากโครงการ จนเหลือห้องว่างมากกว่าสองในสาม และท้ายที่สุดใน ค.ศ. 1972 จึงเริ่มต้นการทำลายอาคารในโครงการด้วยการระเบิดอาคารผ่านการถ่ายทอดทางโทรทัศน์ ผู้อยู่อาศัยทั้งหมดย้ายออกและโครงการถูกทำลายจนเสร็จสิ้นในสี่ปีต่อมา

พรูอิตต์–ไอโก กลายมาเป็นสัญลักษณ์ของความล้มเหลวในความพยายามเปลี่ยนสังคมด้วยสถาปัตยกรรมมอเดิร์น นักวิจารณ์ ชาลส์ เจิงส์ อธิบายการทุบทำลายโครงการนี้ว่าเป็น "วันที่สถาปัตยกรรมมอเดิร์นตายลง" ในการวิเคราะห์เหตุการณ์ในยุคหลัง ๆ เริ่มหันเหมาให้น้ำหนักกับปัญหาการลดลงของประชากรในนครเซนต์ลุยส์ และปัญหาการเงินขององค์การที่ดูแลที่อยู่อาศัยของท้องถิ่น อาร์คีเท็กชรอลรีวิว ระบุว่ามุมมองในสมัยใหม่ต่อโครงการนี้มองว่า "ต้องล้มเหลวเข้าในสักวันมาตั้งแต่แรก" ข้อมูลจาก ค.ศ. 2024 พื้นที่ที่ในอดีตเป็นโครงการพรูอิตต์–ไอโก ยังคงถูกทิ้งร้างเป็นส่วนใหญ่

มีการกล่าวถึงและบทวจารณ์เกี่ยวกับพรูอิตต์–ไอโกอยู่มากมายในวรรณกรรมด้านสถาปัตยกรรม สถาปนิก วิลเลียม แรมรอธ (William Ramroth) บรรยายว่าพรูอิตต์–ไอโก เป็น "ภัยพิบัติด้านที่อยู่อาศัยสาธารณะที่มีชื่อเสียงเลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์อเมริกัน" และเป็น "ตัวแบบ" (poster child) สำหรับโครงการพัฒนาที่อยู่อาศัยสาธารณะ กระนั้นก็ดี เสียงตอบรับในระยะแรกต่อโครงการนี้เป็นไปในทางบวก แม้ว่าโครงการจะไม่เคยได้รับรางวัลใด ๆ ก็ตาม ใน ค.ศ. 1951 ก่อนที่จะก่อสร้างแล้วเสร็จ บทความบน อาร์คีเท็กชรอลฟอรัม เขียนสรรเสริญแผนเดิมของยามาซากิ และเชิดชูว่าเป็น "ชุมชนแนวตั้งสำหรับคนจน" ผู้เขียนชีวประวัติของยามาซากิน พอล คิดเดอร์ (Paul Kidder) ชื่นชมโครงการนี้ว่าเป็น "ความพยายามอันทะเยอทะยานอย่างน่าอัศจรรย์ ก่อนที่จะกลายมาเป็นความน่าอับอาย" ความล้มเหลวและการทุบทำลายโครงการนี้ส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของยามาซากิในฐานะสถาปนิก และเขาเองยังยอมรับว่าตนเองเสียใจที่ได้ออกแบบอาคารเหล่านี้
# คริสท็อฟ นีมัน
คริสท็อฟ นีมัน (เกิดปี 1970) เป็นนักวาดภาพประกอบ, นักออกแบบกราฟิก และนักประพันธ์หนังสือเด็กชาวเยอรมัน เขาทำงานเขียนและวาดภาพประกอบให้กับ เดอะนิวยอร์กไทมส์ ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2008 ผ่านบล็อกชื่อแอ็บสแตร็กต์ซิตี ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น แอ็บสแตร็กต์ซันเดย์ ในปี 2011 หลังย้ายไป นิตยสารเดอะนิวยอร์กไทมส์

ชีวิตส่วนตัว
นีมันจบการศึกษาจากสถาบันวิจิตรศิลป์แห่งรัฐ ชตุทการ์ท มีอาจารย์ประจำคือ ไฮนทซ์ เอเดิลมันในปี 1997 หลังจากจบการศึกษาเขาออกเดินทางมายังนิวยอร์กซิตีที่เขาอาศัยอยู่เป็นเวลา 11 ปี ก่อนจะย้ายกัลบไปตั้งรกรากในเบอร์ลินกับภรรยาและลูกสามคน

 อาชีพการงาน 
นีมันเป็นที่รู้จักจากผลงานชุด ซันเดย์สเกตชิส (Sunday Sketches) ซีรีส์ภาพเขียนตลกรายสัปดาห์ที่เล่นกับขนาดและตำแหน่ง ที่ซึ่งเขามักเอาวัตถุมาแปรสภาพเป็นอะไรที่ไม่น่าคาดคิด เช่น ดินสอสีแดงกลายมาเป็นโทรโข่ง หรือหนังสือที่เปิดออกกลายมาเป็นหนวดแมว

ผลงานของเขาปรากฏบนหน้าปกของทั้ง เดอะนิวยอร์กเกอร์, แอตแลนติกมันธ์ลี และ นิตยสารเดอะนิวยอร์กไทมส์ นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลจากทั้ง AIGA และอาร์ตไดเร็กเตอร์คลับ

เขาเป็นสมาชิกของ Alliance Graphique Internationale และได้รับเชิญเป็นผู้พูดในงานประชุมดีไซน์อินดาบาสองครั้ง ในปี 2006 และ 2013

ในปี 2010 เขาได้รับการคัดเลือกเข้าเป็นหนึ่งในรายชื่อของหอเกียรติยศอาร์ตไดเรกเตอส์คลับ (Art Directors Club Hall of Fame)

ในปี 2013 เขาปล่อยภาพประกอบเชิงโต้ตอบ (interactive illustration) แรกของเขาในการประชุมดีไซน์อินดาบาที่เคปทาวน์ ในรูปแบบของแอปพลิเคชันทางไอโอเอสชื่อ Petting Zoo by Christoph Niemann ในปี 2013 ภาพของเขาสองภาพได้ถูกนำไปใช้โดยกูเกิลเพื่อฉลองวันครีษมายันและเหมายัน ในรูปของกูเกิลดูเดิลประจำวันFirst Day of Summer 2013First Day of Winter 2013 และยังปรากฏเป็นประเด็นบนสารคดีชุดทางเน็ตฟลิกซ์ Abstract: The Art of Design

นีมันผลิต Traffic Pong ในปี 2019 ซึ่งเป็นชิ้นงานศิลปะวิดีโอเกมที่แสดงเกม Pong วางทาบบนภาพถ่ายทางอากาศของการจราจรบนถนน Paulista Avenue ในเซาเปาลู ที่ซึ่งรถยนต์บนถนนจะโต้ตอบกับลูกบอลในเกม

ผลงานหนังสือ
 (2000) Fresh Dialogue 1, New Voices in Graphic Design (with Nicholas Blechman, Paul Sahre and Paula Scher). .
 (2005) 100% Evil (with Nicholas Blechman and Chip Kidd). .
 (2007) The Police Cloud. .
 (2007) The Boy with Two Belly Buttons (with Stephen J. Dubner). .
 (2008) The Pet Dragon: A Story about Adventure, Friendship, and Chinese Characters. 
 (2008) in German: Der kleine Drache. .
 (2009) Windsbraut written by T.C.Boyle, illustrated by Christoph Niemann. 
 (2010) SUBWAY. .
 (2010) I LEGO N.Y.. .
 (2010) I LEGO N.Y. (German edition) .
 (2011) That's How. .
 (2012) Abstract City. (English edition) .
 (2012) Abstract City - Mein Leben unterm Strich. (German edition) .
 (2012) Der Kartoffelkönig. .
# ข้าคือขุนนางชั่วแห่งอาณาจักรดวงดาว
เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นที่เขียนโดยโยมุ มิชิมะ และวาดภาพประกอบโดยนาดาเระ ทาคามิเนะ เริ่มตีพิมพ์เป็นนิยายบนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561 ต่อมาได้ถูกนำมาตีพิมพ์โดยโอเวอร์แลป และเริ่มตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์ไลต์โนเวลโอเวอร์แลป บุนโกะในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพโดยไค นาดาชิมะ เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์มังงะคอมิกส์ การ์โด ของโอเวอร์แลปในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอ Quad ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนจนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2568

 ตัวละคร 

 สื่อ 
 ไลต์โนเวล 
ข้าคือขุนนางชั่วแห่งอาณาจักรดวงดาวเขียนโดยโยมุ มิชิมะ เริ่มตีพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ต่อมาได้ถูกนำมาตีพิมพ์โดยโอเวอร์แลป ซึ่งเริ่มตีพิมพ์พร้อมภาพประกอบที่วาดโดยนาดาเระ ทาคามิเนะ ภายใต้สำนักพิมพ์ไลต์โนเวลโอเวอร์แลป บุนโกะ เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 ได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือแล้วทั้งหมด 10 เล่มที่ได้รับการวางจำหน่ายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2568 สำนักพิมพ์อนิแม็กได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในการแปลเป็นภาษาไทยเมื่อ 22 กันยายน พ.ศ. 2565

สปินออฟของเรื่องนี้  เริ่มจัดเป็นตอนบนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ต่อมาได้ถูกนำมาตีพิมพ์โดยโอเวอร์แลป และได้เริ่มตีพิมพ์พร้อมภาพประกอบโดยนาดาเระ ทาคามิเนะ ภายใต้โอเวอร์แลป บุนโกะเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือแล้วทั้งหมด 4 เล่มที่ได้รับการวางจำหน่ายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 สำนักพิมพ์อนิแม็กได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในการแปลเป็นภาษาไทยเมื่อ 2 กันยายน พ.ศ. 2567

 มังงะ 
การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพประกอบโดยไค นาดาชิมะ เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์มังงะคอมิกส์ การ์โด ของโอเวอร์แลป เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 ตอนต่างๆ ได้รับการรวบรวมเป็นเล่มจำนวน 7 เล่ม ณ เดือนตุลาคม พ.ศ. 2567 สำนักพิมพ์อนิแม็กได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในการแปลเป็นภาษาไทยเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2568

สำหรับผลงานสปินออฟเรื่องฉันคือยอดอัศวินหญิงแห่งอาณาจักรดวงดาว ซึ่งดัดแปลงมาเป็นมังงะและวาดภาพประกอบโดยจู อิชิกูจิ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารคอมิกส์ การ์โด เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 มังงะเล่มแรกออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2566

 อนิเมะ 
มีการประกาศสร้างเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ระหว่างการถ่ายทอดสด "5th Overlap Bunko All-Star Roundup Special" เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2567 ผลิตโดยสตูดิโอ Quad และกำกับโดยเท็ตสึยะ ยานางิซาวะ เขียนบทโดยคัตสึฮิโกะ ทาคายามะ ออกแบบตัวละครโดยคาซึยะ โมริมาเอะ และแต่งเพลงประกอบโดยยูซุเกะ เซโอะ และชุน นาริตะ ซีรีส์นี้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 เมษายนจนถึงวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2568 บนรายการ Animazing!!! ในเครือข่ายของเอเอ็นเอ็น รวมถึงช่องเอบีซีและทีวีอาซาฮิ เพลงเปิดของเรื่องคือ  ร้องโดย ในขณะที่เพลงปิดของเรื่องคือ  ร้องโดย มิวส์ คอมมิวนิเคชันเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

 รายชื่อตอน
# จุกบี้
จุกบี้ (เพ็งอิม: zug8 bhi2) เป็นคำภาษาแต้จิ๋ว แปลว่า ข้าวเหนียว ในไทยมักใช้เรียกชื่ออาหารแต้จิ๋วที่ทำจากข้าวเหนียว โดยเฉพาะ ตือฮวนจุกบี้

"จุกบี้" อาจหมายถึง
 ข้าวเหนียว
 ตือฮวนจุกบี้
# อาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2024
การแข่งขันอาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2024 เป็นการแข่งขันครั้งที่ 18 ของอาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ จัดขึ้นโดยสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน (เอเอฟเอฟ) ในการแข่งฟุตซอล ซึ่งครั้งนี้จะเป็นครั้งแรกที่มีการเปลี่ยนชื่อการแข่งเป็นฟุตซอลชิงแชมป์อาเซียน ทัวร์นาเมนต์นี้จัดขึ้นที่จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 2 ถึง 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567

สนามแข่งขัน
แมตช์ทั้งหมดจัดขึ้นที่ เทอร์มินอล ฮอลล์ - เทอร์มินอล 21 โคราช นครราชสีมา
 นครราชสีมาเทอร์มินอล ฮอลล์, เทอร์มินอล 21 โคราช ความจุ : 3,500200px

 ทีม 

 ทีมที่ผ่านรอบคัดเลือก 
ไม่มีการคัดเลือก และทุกทีมทั้งหมดเข้ามาเล่นในทัวร์นาเมนต์รอบสุดท้าย โดยมี 9 ทีมด้านล่างนี้จากชาติสมาคมของสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน เข้าร่วมแข่ง
ทีมสมาคมเข้าร่วมผลงานที่ดีที่สุดครั้งที่ผ่านมาเอฟเอ ไทยแลนด์ครั้งที่ 17ชนะเลิศ (2001, 2003, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2022)เอฟเอ อินโดนีเซียครั้งที่ 16ชนะเลิศ (2010)เอฟเอ มาเลเซียครั้งที่ 18รองชนะเลิศ (2003, 2005, 2010, 2017, 2018)ฟุตบอลออสเตรเลียครั้งที่ 7รองชนะเลิศ (2007, 2013, 2014, 2015)เวียดนาม เอฟเอฟครั้งที่ 15รองชนะเลิศ (2009, 2012)เมียนมาร์ เอฟเอฟครั้งที่ 15รองชนะเลิศ (2016)เอฟเอ บรูไน ดีเอสครั้งที่ 15อันดับที่ 4 (2001, 2005 และ 2008)เอฟเอฟ กัมพูชาครั้งที่ 7อันดับที่ 4 (2003, 2006)เอฟเอฟ ติมอร์-เลสเตครั้งที่ 11อันดับที่ 4 (2016)
ไม่ได้เข้าร่วม

 การจับสลาก 
การจับสลากจัดขึ้นเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2567.

9 ทีมได้ถูกจับสลากอยู่ในสี่กลุ่มที่มีสองทีมกับกลุ่มสุดท้ายจะมีสามทีมกับทีมวาง ขึ้นอยู่กับผลงานของพวกเขาในครั้งที่ผ่านมา การจัดทีมวางจะแสดงอยู่ในวงเล็บ
โถ 1โถ 2โถ 3โถ 4 (1) (เจ้าภาพ)
 (2) (3)
 (4) (5)
 (6) (7)
 (8)

 (9)

 รอบแบ่งกลุ่ม 
เวลาทั้งหมดคือเวลาท้องถิ่น: UTC+7.

 กลุ่ม เอ 

 กลุ่ม บี 

 รอบแพ้คัดออก 
 สายการแข่งขัน 

รอบรองชนะเลิศ

นัดชิงอันดับที่ 3

นัดชิงชนะเลิศ

ดูเพิ่ม
อาเซียนวิเมนส์ฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2024