# ความมั่นคงของอุปกรณ์เคลื่อนที่
ความมั่นคงของอุปกรณ์เคลื่อนที่ 

เป็นการป้องกันสมาร์ทโฟน แท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ และจากอันตรายที่เกิดเพราะการใช้อุปกรณ์กับเครือข่ายไร้สาย
ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญขึ้นเรื่อย ๆ
เพราะความปลอดภัยของข้อมูลส่วนตัวและข้อมูลทางธุรกิจที่เก็บไว้ในสมาร์ทโฟนปัจจุบันเป็นเรื่องน่าเป็นห่วงเป็นพิเศษ

ปัจจุบันทั้งผู้ใช้ส่วนบุคคลและธุรกิจต่างก็ใช้สมาร์ทโฟนโดยไม่ใช่เพียงเพื่อสื่อสาร แต่เพื่อวางแผนงานและจัดการชีวิตทั้งในออฟฟิศและในบ้าน ในองค์กรต่าง ๆ เทคโนโลยีเช่นนี้จึงได้เปลี่ยนการจัดการระบบสารสนเทศไปอย่างลึกซึ้ง โดยเพิ่มความเสี่ยงใหม่ ๆ ในระบบจริงอย่างนั้น สมาร์ทโฟนใช้เก็บข้อมูลที่อ่อนไหวและสำคัญเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จึงต้องจัดการและป้องกันทั้งความเป็นส่วนตัวของผู้ใช้และความลับขององค์กร

จุดอ่อนของสมาร์ทโฟนมักเนื่องกับการใช้ระบบการสื่อสารต่าง ๆ รวมทั้งบริการสารสั้น (SMS) บริการข้อความสื่อประสม (MMS) ไวไฟ  และจีเอสเอ็มอันเป็นมาตรฐานสากลสำหรับการสื่อสารทางมือถือ
ถึงแม้ระบบโทรศัพท์แบบ CDMA จะปลอดภัยกว่าระบบอื่น ๆ แต่ก็ยังสามารถเป็นจุดโจมตีได้
ระบบปฏิบัติการของสมาร์ทโฟนและเว็บบราวเซอร์ก็ยังเป็นจุดอ่อนด้วย
มัลแวร์บางอย่างสามารถฉวยโอกาสกับผู้ใช้ที่มีความรู้จำกัด
ถึงแม้ผู้ใช้เพียงแค่ 2.1% เท่านั้นจะรายงานว่าได้เคยเจอมัลแวร์ด้วยตนเองบนอุปกรณ์เคลื่อนที่ตามงานศึกษาปี2008 ของบริษัท McAfee 
และมีผู้ใช้เพียงแค่ 11.6% เท่านั้นที่เคยได้ยินว่าคนอื่นมีปัญหากับ
แต่ก็พยากรณ์ได้ว่าอัตราเช่นนี้จะสูงขึ้น

มีวิธีการรับมือที่กำลังพัฒนาขึ้นแล้วใช้กับสมาร์ทโฟน เริ่มตั้งแต่แนวทางการปฏิบัติที่ดีสุดในด้านซอฟต์แวร์ จนถึงการให้ความรู้แก่ผู้ใช้
โดยสามารถทำให้เกิดผลในทุก ๆ ระดับรวมทั้งการพัฒนาระบบปฏิบัติการ การออกแบบซอฟต์แวร์ และการเปลี่ยนพฤติกรรมผู้ใช้

 พื้นเพและมุมมองทั่วไป 
 ความสำคัญของอุปกรณ์เคลื่อนที่ 
มีการใช้อุปกรณ์เคลื่อนที่รวมทั้งแล็ปท็อป โทรศัพท์เคลื่อนที่ เครื่องเล่นสื่อ และสื่อที่ถอดออกได้ (เช่น ยูเอสบีแฟลชไดรฟ์) เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ผู้ใช้ก็เพิ่มขึ้น ลูกเล่นที่มีให้ใช้ก็เพิ่มขึ้น เช่น อีเมล การเข้าดูเว็บไซต์ แอปการสื่อสารต่าง ๆ ก็มีเพิ่มขึ้น เช่น ไลน์ เมสเซนเจอร์ แอปบริการอื่น ๆ ก็มีเพิ่มขึ้น เช่น แอปธนาคาร แอปซื้อขายหุ้น แอปช็อปปิ้งต่าง ๆ ระบบไร้สายต่าง ๆ ก็มีเพิ่มขึ้น เช่น เครือข่ายโทรศัพท์ไร้สาย ไวไฟ บลูทูธ ข้อมูลสำคัญทั้งที่เป็นของส่วนตัวและขององค์กรก็บรรจุเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งหมดนี้ล้วนเพิ่มโอกาสเกิดความเสียหายจากเหตุต่าง ๆ ที่สำคัญเป็นพิเศษก็คือแล็ปท็อปและสมาร์ทโฟน ที่มีสมรรถภาพในการประมวลข้อมูล การสื่อสาร และการเก็บข้อมูล จึงสามารถใช้คล้ายกับคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ แต่ก็จะต้องรักษาความปลอดภัยเป็นพิเศษ

เพราะผู้ใช้เก็บข้อมูลองค์กร/บริษัทไว้ในอุปกรณ์ส่วนตัวเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จึงจำเป็นต้องวิเคราะห์ความสำคัญอ่อนไหวของข้อมูลทั้งที่เป็นส่วนตัวและขององค์กร และหาวิธีการป้องกันความปลอดภัยของทั้งอุปกรณ์และของข้อมูลเหล่านั้น

 ปัญหาความปลอดภัย 
แม้จะใช้ประโยชน์ได้ดี แต่เพราะเคลื่อนที่ได้ อุปกรณ์เคลื่อนที่จึงเสี่ยงปัญหาความปลอดภัยต่าง ๆ มากขึ้น 
ปัญหารวมทั้งการที่ข้อมูลตกไปอยู่ในมือของบุคคลที่ไม่ควรได้เนื่องกับอุปกรณ์ถูกขโมย ลืม หรือหาย ปัญหาการติดไวรัสหรือการถูกดักฟังการสื่อสาร
แม้เมื่อได้อุปกรณ์คืนมา แต่ถ้าข้อมูลไว้ไม่ดี ความจริงข้อมูลก็อาจถูกขโมยหรือถูกเปลี่ยนแปลงไปแล้วได้

 ปัญหาการใช้ไวไฟ บลูทูธ และอื่น ๆ 
แม้ปกติโทรศัพท์เคลื่อนที่จะมีการสื่อสารทั้งทางเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ ทางไวไฟ และทางอื่น ๆ เช่น บลูทูธ เป็นต้น แต่ปกติการสื่อสารทางเครือข่ายโทรศัพท์จะไม่สามารถปรับอะไรได้

ส่วนการใช้ไวไฟ ผู้ใช้อาจต้องการเชื่อมใช้ไวไฟที่ต่อได้ฟรีซึ่งอาจไม่น่าเชื่อถือ หรือต่อกับเครือข่ายที่การสื่อสารไม่เข้ารหัสลับซึ่งปัจจุบันเป็นสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเลือกที่มีโดยปริยาย ดังนั้นจึงน่าสงสัย ผู้ใช้จึงควรพยายามต่อกับระบบไวไฟที่น่าเชื่อถือและเข้ารหัสลับเท่านั้น 
หรืออาจใช้บริการเป็นตัวแก้ปัญหา

การใช้บลูทูธก็สร้างปัญหาได้เหมือนกัน ดังนั้น ผู้ใช้จึงอาจควรจะพยายามทำสิ่งเหล่านี้คือ เปิดบลูทูธใช้ต่อเมื่อจำเป็นเท่านั้น อย่าทิ้งไว้ในสถานะที่ค้นพบได้ (discoverable) เป็นประจำ และอย่าจับคู่อุปกรณ์กับอุปกรณ์อื่นที่ไม่รู้จัก

อนึ่ง เทคโนโลยีสำหรับการเชื่อมต่อกันก็มีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เช่น การสื่อสารสนามใกล้ (NFC) 
ซึ่งแม้จะเป็นสิ่งที่เป็นประโยชน์อย่างมากเช่นเดียวกับไวไฟและบลูทูธ แต่ก็จะเกิดจุดเสี่ยงต่าง ๆ เพิ่มขึ้นเช่นกัน

 ปัญหาการพิสูจน์ตัวจริง 
เพราะอุปกรณ์เคลื่อนที่เช่นสมาร์ทโฟนมีข้อมูลที่ระบุบุคคลยิ่งกว่าอุปกรณ์ชนิดอื่น ๆ การพิสูจน์ตัวจริงที่ดีเพื่อให้บุคคลที่ควรเท่านั้นเข้าถึงข้อมูลต่าง ๆ ได้จึงสำคัญ โดยเฉพาะเพราะยังใช้วิธีการพิสูจน์บางอย่างเป็นอย่างมากเช่นรหัส PIN

ถ้าไม่มีการพิสูจน์ตนที่ดีแล้วอุปกรณ์ตกไปถึงมือของผู้ร้าย ก็อาจจะทำให้คนร้ายปลอมตัวเป็นบุคคลนั้นทางออนไลน์ได้ และอาจเข้าถึงข้อมูลสำคัญขององค์กรได้ 
แต่ปัญหาก็คือผู้ใช้อาจไม่รู้สึกว่าจำเป็นต้องป้องกัน หรือมีลูกเล่นจำกัดในการป้องกันอุปกรณ์

ในโทรศัพท์มือถือ บัตรซิมสามารถป้องกันด้วยรหัสพินต่างหากได้ ซึ่งทำให้ไม่สามารถนำบัตรนั้นไปใช้ในโทรศัพท์อื่น ๆ โดยไม่รู้รหัสได้ การเข้าถึงแอปต่าง ๆ ในโทรศัพท์ก็ยังสามารถป้องกันต่างหากกับบัตรซิมด้วยรหัสพินหรือรหัสผ่านได้ แต่ปัญหาอย่างหนึ่งคือผู้ใช้ก็จะสับสนว่าทำไมต้องมีรหัสผ่านสองอย่าง
ปัญหาอื่นๆ ที่ผู้ใช้ประสบก็คือการไม่เปลี่ยนรหัสที่บริษัทโทรศัพท์ตั้งไว้แล้วโดยปริยาย การใช้รหัสเหมือนกันสำหรับบริการ/อุปกรณ์ต่าง ๆ และการแชร์รหัสกับคนอื่นๆ
ซึ่งปัญหาเหล่านี้บางอย่างก็จะแก้ได้ด้วยการใช้การพิสูจน์ตัวจริงด้วยลักษณะทาง เช่น ลายนิ้วมือและ

ให้สังเกตว่าถึงแม้ว่าบริการต่าง ๆ ที่ผู้ใช้ใช้อาจมีกระบวนการพิสูจน์ตัวจริงของผู้ใช้ต่างหาก หากแต่เพราะความสะดวกสบาย ผู้ใช้อาจใช้บริการของระบบปฏิบัติการหรือของเว็บบราวเซอร์ในการจำชื่อผู้ใช้และรหัสผ่านไว้ ดังนั้น เพียงแต่เข้าถึงแอปต่าง ๆ ในระบบได้ บุคคลนั้นก็มักสามารถเข้าถึงบัญชีอื่น ๆ ทางเว็บของผู้ใช้ด้วย

 ปัญหาการป้องกันรักษาข้อมูล 
สิ่งที่ควรจะป้องกันมากที่สุดในอุปกรณ์เคลื่อนที่ได้อาจเป็นข้อมูลซึ่งอาจทดแทนไม่ได้ หรืออาจมีค่าหรือสร้างความเสียหายมากยิ่งกว่าตัวอุปกรณ์เองที่แม้มีค่า แต่ก็ยังจำกัดและหามาแทนได้ เพราะฉะนั้นสิ่งแรกที่อาจควรพิจารณาก็คือ ข้อมูลส่วนตัวหรือข้อมูลองค์กร ควรจะมีอยู่ในอุปกรณ์นั้นหรือไม่ ถ้าเป็นข้อมูลส่วนตัว นี้เป็นเรื่องที่ตัวบุคคลต้องพิจารณา ถ้าเป็นข้อมูลองค์กร องค์กรควรจะมีนโยบายการให้มีข้อมูลในอุปกรณ์ส่วนตัวและการมีระบบควบคุมเพื่อจัดการข้อมูลเช่นนั้น ๆ

ปัญหาก็คือข้อมูลขององค์กรอาจไม่ได้รับการป้องกันที่เหมาะสมในอุปกรณ์ส่วนตัว ส่วนในอุปกรณ์ขององค์กร ข้อมูลส่วนตัวอาจทำให้องค์กรเกิดเสียชื่อเสียงเพราะเหตุผู้ใช้ หรือว่าผู้ใช้อาจไม่ชอบใจว่าข้อมูลส่วนตัวถูกจัดรวมเข้ากับข้อมูลที่นำไปใช้ในองค์กร
ดังนั้น องค์กรควรมีนโยบายที่ชัดเจนว่าข้อมูลอะไรบ้างสามารถเก็บไว้ในอุปกรณ์ผู้ใช้ได้ว่าอุปกรณ์ส่วนตัวเช่นไรสามารถใช้ในที่ทำงานได้ว่าข้อมูลเช่นใด ในสถานการณ์เช่นใดควรเก็บไว้ในอุปกรณ์เคลื่อนที่ได้ และควรมีเทคนิคในการควบคุมข้อมูลทั้งขาเข้าและขาออกจากระบบขององค์กร โดยป้องกันไม่ให้คนที่ไม่สมควรเข้าถึงได้

ข้อมูลพิจารณาได้ว่าต้องรักษาไว้ในสามระดับคือ 
 สามารถเก็บไว้ได้เปล่า ๆ โดยไม่ต้องเข้ารหัสลับ
 ต้องเก็บไว้โดยเข้ารหัส
 ไม่ควรเก็บไว้ในอุปกรณ์เคลื่อนที่โดยประการทั้งปวง

ปัญหาการเก็บข้อมูลอย่างหนึ่งก็คือว่า อุปกรณ์ต่าง ๆ มีสมรรถภาพและลูกเล่นต่าง ๆ ไม่เท่ากัน ดังนั้น ข้อมูลที่ต้องได้รับการป้องกันอย่างสูงสุดอาจควรเก็บไว้ในอุปกรณ์ที่มีระบบสนับสนุนการป้องกันข้อมูลอย่างสูงสุดเช่นกัน เช่น การเข้ารหัสลับด้วยฮาร์ดแวร์
วิธีการเข้ารหัสลับที่เป็นมาตรฐานก็สำคัญด้วย เช่น AES อุปกรณ์เคลื่อนที่บางอย่าง เช่น แอนดรอยด์ อาจสามารถล็อกอุปกรณ์หรือล้างข้อมูลด้วยคำสั่งระยะไกลได้
แต่ก็ต้องเข้าใจว่า นี่ไม่ใช่วิธีป้องกันที่ควรทำตั้งแต่เบื้องต้น แต่เป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุแล้ว 
และเวลาที่อุปกรณ์หายกับเวลาที่สั่งล้าง ก็อาจห่างกันเกินไป

อุปกรณ์ที่จะให้คนอื่นใช้ต่อไป หรือว่าที่หมดอายุการใช้งานแล้ว จะต้องล้างให้ดีเพื่อไม่ให้กู้ข้อมูลกลับมาได้ บางชนิดอาจจะต้องเขียนทับข้อมูล บางอย่างใช้แม่เหล็กลบ บางอย่างอาจจะต้องทำลายถึงขั้นเผาทิ้ง

การสำรองข้อมูลก็สำคัญด้วย เพราะอุปกรณ์อาจหาย ถูกขโมย เสีย หรือซอฟต์แวร์เสีย การควบคุมการเข้าไปยังระบบขององค์กร หรือออกจากระบบขององค์กรไปยังอุปกรณ์เคลื่อนที่ก็สำคัญด้วย 
เป็นการป้องกันไม่ให้นำอันตรายมาเข้าสู่ระบบขององค์กร และเป็นการกันไม่ให้เอาข้อมูลสำคัญและมีค่าออกไปใช้ในทางที่ไม่ควร

 ปัญหาไวรัส มัลแวร์ และม้าโทรจัน 
ไวรัส หนอนคอมพิวเตอร์ มัลแวร์ และม้าโทรจันมีเพิ่มขึ้นในอุปกรณ์เคลื่อนที่ขึ้นเรื่อย ๆ โดยแล็ปท็อปก็มีปัญหาคล้ายๆ กับคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะที่มีอยู่แล้ว
โดยอาจกระจายผ่านบลูทูธ และบริการข้อความสื่อประสม

แม้การใช้โปรแกรมป้องกันไวรัสโดยเฉพาะ ๆ อาจยังไม่จำเป็นในสมาร์ทโฟน แต่ก็ยังต้องป้องกันในระดับหนึ่ง เช่น แอปสโตร์ และต่างก็มีกระบวนการป้องกันไวรัสไม่ให้ไปถึงอุปกรณ์ของผู้ใช้ในระดับหนึ่ง

สมาร์ทโฟนยังอาจมีปัญหาในเรื่องการโจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการ สแปม ฟิชชิ่ง โดยผ่านระบบเอสเอ็มเอส อีเมล
และระบบการสื่อสารอื่น ๆ เช่น ไลน์ อีกด้วย ดังนั้นผู้ใช้จึงควรระวังและใช้ระบบการป้องกันภัยต่าง ๆ ที่ระบบมีให้ใช้ แม้จะมีจำกัดเทียบกับคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ

 ผลเสียต่าง ๆ จากมัลแวร์ 
เมื่อสมาร์ทโฟนติดมัลแวร์แล้ว ผู้ร้ายอาจทำอะไรได้หลายอย่าง
 สามารถทำให้เป็นเครื่องซอมบี้ คือเครื่องที่แฮ็กเกอณ์สามารถสื่อสารแล้วส่งคำสั่งให้ส่งข้อความทางอีเมลหรือทางเอสเอ็มเอส
 สามารถใช้โทรศัพท์ได้ เช่น อาจใช้เอพีไอ PhoneMakeCall ของไมโครซอฟต์ที่ปกติจะไม่มีในสมาร์โฟน ซึ่งจะเก็บเบอร์โทรศัพท์จากแหล่งต่าง ๆ (รวมทั้งสมุดหน้าเหลือง) แล้วโทรไปยังเบอร์เหล่านั้น หรืออาจโทรไปยังเบอร์ที่คิดค่าบริการกับเจ้าของโทรศัพท์ หรือบางทีอาจทำอันตราย เช่น โทรไปขัดขวางปฏิบัติการของบริการฉุกเฉินต่าง ๆ
 สมาร์ทโฟนที่ถูกแฮ็กแล้ว อาจบันทึกการพูดคุยของเจ้าของกับคนอื่น ๆ แล้วส่งไปให้บุคคที่สาม แล้วสร้างปัญหาความเป็นส่วนตัวและปัญหาความมั่นคงทางธุรกิจ
 แฮ็กเกอร์ยังอาจขโมยข้อมูลระบุบุคคลผู้ใช้ ปลอมตนเป็นบุคคลนั้น (เพราะมีข้อมูลซิม หรือแม้แต่สามารถใช้โทรศัพท์เอง) ซึ่งเป็นปัญหาความปลอดภัยในประเทศต่าง ๆ ที่สามารถใช้สมาร์ทโฟนสั่งของ จัดการบัญชีธนาคาร หรือใช้ระบุตัวบุคคล
 แฮ็กเกอร์อาจทำให้ใช้การโทรศัพท์ได้ไม่ดี เช่นทำให้แบตหมดเร็วขึ้น เช่น อาจเปิดแอปที่ใช้หน่วยประมวลผลกลางอยู่ตลอด ทำให้หมด
 แฮ็กเกอร์อาจทำให้โทรศัพท์ใช้ไม่ได้ เช่น อาจลบเอาสคริปต์สำหรับปลุกเครื่องโทรศัพท์ออก ทำให้ระบบปฏิบัติการใช้ไม่ได้ อาจเปลี่ยนไฟล์บางอย่างทำให้โทรศัพท์ใช้ไม่ได้ เช่น เป็นสคริปต์ที่ทำการเมื่อเปิดโทรศัพท์โดยปิดแล้วเปิดโทรศัพท์อีกอย่างไม่เลิก หรืออาจเปิดแอปที่ทำให้แบตหมด
 แฮ็กเกอร์อาจลบข้อมูลผู้ใช้ออก ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลส่วนตัว เช่น ภาพถ่าย แทร็คเพลง หรือวิดีโอ หรืออาจเป็นข้อมูลทางอาชีพ เช่น สมุดรายชื่อคนติดต่อ ปฏิทิน

 ความจำกัดของอุปกรณ์เคลื่อนที่ 
สมาร์ทโฟนมีระบบรักษาความปลอดภัย แต่ปกติจะจำกัดเมื่อเทียบกับระบบคอมพ์ตั้งโต๊ะหรือแล็ปท็อป ผู้ใช้จึงควรเข้าใจจุดอ่อนของอุปกรณ์ นี่เป็นปัญหาสำคัญเมื่อสมาร์ทโฟนสามารถเข้าถึงข้อมูลและระบบต่าง ๆ เท่า ๆ กับอุปกรณ์ตั้งโต๊ะ ดังนั้น จึงพึงพิจารณาว่า ถ้าไม่มีวิธีป้องกันการเข้าถึงข้อมูลบางอย่างหรือการเข้าถึงระบบต่าง ๆ ได้ดี ควรจะใช้สมาร์ทโฟนเพื่อเข้าถึงข้อมูลหรือระบบต่าง ๆ เหล่านั้นหรือไม่ และดังที่กล่าวแล้ว องค์กรพึงมีนโยบายการเก็บข้อมูลและการใช้อุปกรณ์ทั้งที่เป็นขององค์กรและที่เป็นของส่วนบุคคลในบริเวณองค์กรที่ชัดเจน

 การโจมตีอาศัยการสื่อสาร 
 เอสเอ็มเอสและเอ็มเอ็มเอส 
การโจมตีบางอย่างอาจมาจากความผิดพลาดของซอฟต์แวร์ในการจัดการข้อความเอสเอ็มเอสและเอ็มเอ็มเอส

โทรศัพท์มือถือบางรุ่นมีปัญหาในการจัดการข้อความเอสเอ็มเอสที่เข้ารหัสฐานสอง
ถ้าได้รับข้อความในรูปแบบที่ไม่ถูกต้อง ก็อาจปิดเปิดเอง ทำให้ใช้โทรศัพท์ไม่ได้ เป็นการโจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการ
เช่น ถ้าโทรศัพท์ Siemens S55 ได้รับข้อความอักษรจีน ก็จะทำให้ใช้โทรศัพท์ไม่ได้

ในอีกกรณีหนึ่ง มาตรฐานแอป "โนเกียเมล" กำหนดว่าจำนวนอักษรสำหรับที่อยู่อีเมลต้องยาวไม่เกิน 32ตัว แต่โทรศัพท์โนเกียบางรุ่นไม่ได้เช็คความยาว เมื่อผู้ใช้ใส่ที่อยู่อีเมลยาวกว่า 32ตัว จึงทำให้ระบบจัดการอีเมลหยุดทำงานโดยสิ้นเชิง งานศึกษาเรื่องความมั่นคงของโครงสร้างพื้นฐานระบบเอสเอ็มเอสพบว่า ข้อความที่ส่งไปจากอินเทอร์เน็ตสามารถใช้โจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการต่อโครงสร้างพื้นฐานระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ในเมืองใหญ่ ๆ ได้โดยใช้จุดอ่อนว่า การส่งข้อความมีความล่าช้า ดังนั้น จึงสามารถส่งข้อความจนจำนวนเกินพิกัดของระบบได้

การโจมตีอีกวิธีหนึ่งเป็นการส่งข้อความเอ็มเอ็มเอสไปยังโทรศัพท์อีกเครื่องหนึ่ง โดยมีเอกสารแนบซึ่งติดไวรัส
เมื่อผู้รับเปิดเอกสารแนบนั้น โทรศัพท์นั้นก็จะติดไปด้วย โดยไวรัสจะส่งข้อความเอ็มเอ็มเอสพร้อมกับเอกสารแนบติดเชื้อไปยังรายชื่อในสมุดที่อยู่ทั้งหมด
มีตัวอย่างไวรัสเช่นนี้ที่เรียกว่า Commwarrior
ที่เอกสารแนบติดไวรัสก็จะถูกกระจายส่งต่อ ๆ กันไป

 การโจมตีอาศัยเครือข่ายการสื่อสาร 
 เครือข่ายจีเอสเอ็ม 
ผู้โจมตีอาจพยายามทำลายการเข้ารหัสลับของเครือข่ายจีเอสเอ็ม ขั้นตอนวิธีการเข้ารหัสลับของเครือข่ายอยู่ในสกุล A5 เพราะตั้งขึ้นโดยใช้นโยบายความมั่นคงโดยการปกปิด (security through obscurity) ขั้นตอนวิธีจึงไม่สามารถทดสอบความมั่นคงได้อย่างเป็นสาธารณะเบื้องต้น มีขั้นตอนวิธีสองอย่าง คือ A5/1 และ A5/2 (เป็น stream ciphers) โดยแบบแรกค่อนข้างมั่น แต่แบบหลังตั้งใจออกแบบให้อ่อนแอโดยสามารถดักฟังแล้วถอดรหัสลับได้และสถานบันมาตรฐานโทรคมนาคมยุโรป (ETSI) ก็บังคับให้ประเทศบางประเทศ ปกตินอกยุโรป ให้ใช้วิธี A5/2 ต่อมาเมื่อได้เปิดเผยขั้นตอนวิธีนี้ จึงพบว่ามันสามารถล้มได้ โดย A5/2 จะล้มได้ในเวลาจริง และ A5/1 จะล้มได้ภายใน  ต่อมาในเดือนกรกฎาคม 2007 กลุ่มมาตรฐาน 3GPP จึงอนุมัติให้ห้ามใช้วิธี A5/2 อีกต่อไปในโทรศัพท์มือถือใหม่ ๆ

ขั้นตอนวิธีสาธารณะที่มั่นคงกว่าได้เพิ่มเข้าไปในมาตรฐานจีเอสเอ็มรวมทั้ง A5/3 และ A5/4 (Block cipher) ซึ่งเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า KASUMI หรือ UEA1 แต่ถ้าเครือข่ายไม่สนับสนุน A5/1 หรือขั้นตอนวิธี A5 อื่น ๆ สถานีก็จะสามารถระบุ A5/0 เป็นขั้นตอนวิธีโมฆะ (null algorithm) ได้โดยสัญญาณวิทยุจะส่งโดยไม่เข้ารหัสลับ ถึงแม้โทรศัพท์จะสามารถใช้สัญญาณ 3 จี หรือ 4 จี ซึ่งมีการเข้ารหัสที่ดีกว่า 2 จีมาก แต่สถานีก็ยังสามารถลดระดับการสื่อสารถเป็น 2 จีโดยระบุขั้นตอนวิธี A5/0 คือไม่เข้ารหัสลับ นี่เป็นวิธีการดักฟังการสื่อสารในเครือข่ายโทรศัพท์มือถือโดยใช้อุปกรณ์เสาโทรศัพท์ปลอมที่เรียกว่า IMSI catcher

เมื่อล้มการเข้ารหัสลับของจีเอสเอ็มแล้ว ผู้โจมตีก็จะสามารถดักฟังการสื่อสารที่รับส่งโดยสมาร์ทโฟนของเหยื่อ

 ไวไฟ

thumb|right | 350px |การปลอมจุดเข้าถึง Access Point
ผู้โจมตีอาจพยายามดักฟังการสื่อสารทางไวไฟเพื่อเก็บข้อมูล (เช่น ชื่อบัญชีผู้ใช้ รหัสผ่าน) แม้จะเป็นการโจมตีที่ไม่ได้มีเฉพาะกับสมาร์ทโฟน แต่ก็เป็นจุดอ่อนของโทรศัพท์เพราะบ่อยครั้งไวไฟเป็นวิธีการสื่อสารและการเข้าถึงอินเทอร์เน็ต ดังนั้น ความปลอดภัยของเครือข่ายไวไฟจึงสำคัญ

ในรุ่นต้น ๆ เครือข่ายไร้สายได้ป้องกันด้วยกุญแจรหัสแบบ WEP (Wired Equivalent Privacy)
ซึ่งมีจุดอ่อนว่าเป็นกุญแจเข้ารหัสแบบสั้น ๆ โดยระบบรับบริการทั้งหมดจะใช้รหัสเดียวกัน อนึ่ง นักวิจัยยังพบว่า มีจุดอ่อนที่ทำให้สามารถลดจำนวนกุญแจที่ต้องค้นหาเพื่อเจาะการเข้ารหัสลับ

ในปัจจุบัน เครือข่ายโดยมากใช้โพรโทรคอลความปลอดภัยแบบ WPA (Wi-Fi Protected Access) ซึ่งสืบมาจากโพรโทรคอล TKIP (Temporal Key Integrity Protocol) โดยออกแบบให้อุปกรณ์ที่มีแล้วเปลี่ยนจากการใช้ WEP เป็น WPA ข้อปรับปรุงสำคัญทางความปลอดภัยก็คือ กุญแจเข้ารหัสจะสร้างขึ้นแบบพลวัต แต่ในเครือข่ายเล็ก ๆ ก็ยังอาจใช้ "pre-shared key" ที่เป็นกุญแจร่วมใช้ ซึ่งอาจเป็นปัญหาถ้ากุญแจสั้นและเพราะพิมพ์รหัสได้ลำบาก เช่น เมื่อใช้แป้นพิมพ์ตัวเลข ผู้ใช้โทรศัพท์มือถืออาจใช้กุยแจรหัสสั้น ๆ ที่มีแต่ตัวเลข
ซึ่งเพิ่มโอกาสให้ผู้โจมตีสามารถหาเลขกุญแจรหัสได้ โดยลองกุญแจรหัสทีละตัว (brute-force attack) โพรโทคอลสืบทอดจาก WPA ก็คือ WPA2 โดยออกแบบให้ปลอดภัยพอรับมือกับการโจมตีแบบลองกุญแจรหัสทีละตัวได้

การให้บริการไวไฟที่เร็วและฟรีอาจเป็นบริการพิเศษที่คู่แข่งไม่มี ดังนั้น สนามบิน ร้านกาแฟ และร้านอาหารอาจให้บริการนี้โดยมีเหตุผลเช่น ทำให้ลูกค้าคงอยู่ในสถานที่บริการและเสียค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น โดยช่วยให้ลูกค้าทำการต่าง ๆ ได้
แต่เหตุผลอย่างอื่นอาจเป็นเพราะต้องการติดตามกิจกรรมของลูกค้า โดยร้านอาหารและร้านกาแฟบางแห่งอาจรวบรวมข้อมูลของลูกค้าเพื่อจะส่งโฆษณาโดยเฉพาะ ๆ ไปยังอุปกรณ์ของลูกค้า
องค์กรที่ให้บริการไวไฟควรรับผิดชอบเรื่องความปลอดภัยของเครือข่าย เพราะเครือข่ายที่ไม่ได้ป้องกันมีอันตรายหลายอย่าง การโจมตีแบบ man-in-the-middle เป็นการดักฟังและเปลี่ยนแปลงข้อมูลที่ส่งระหว่างผู้รับบริการ (ผู้ใช้) กับผู้ให้บริการ (เซิร์ฟเวอร์) อนึ่ง มัลแวร์อาจจะกระจายไปทางเครือข่ายแบบฟรีได้ โดยแฮ็กเกอร์อาจโจมตีทางช่องโหว่ของซอฟต์แวร์ ทำให้อุปกรณ์ที่มีช่องโหว่ติดมัลแวร์ได้
อนึ่ง ยังสามารถดักฟังสัญญาณไวไฟได้ด้วยซอฟต์แวร์และอุปกรณ์โดยเฉพาะ ๆ ทำให้สามารถเก็บข้อมูลบัญชีแล้วแฮ็กบัญชีผู้ใช้ได้

เหมือนกับจีเอสเอ็ม เมื่อเจาะกุญแจเข้ารหัสได้แล้ว ก็จะสามารถโจมตีทั้งอุปกรณ์ที่เชื่อมกับเครือข่ายและเครือข่ายเองได้ต่อ ๆ ไป

สมาร์ทโฟนมักจะจำเครือข่ายไร้สายที่เคยเชื่อมต่อด้วย เพราะผู้ใช้จะได้ไม่ต้องระบุรหัสผ่านเมื่อเชื่อมต่อในครั้งต่อ ๆ ไป แต่ผู้โจมตีก็สามารถปลอมเครือข่ายที่มีลักษณะคล้าย ๆ กันกับเครือข่ายที่เคยเชื่อมต่อมาก่อน
ดังนั้น เมื่อเชื่อมต่อโดยอัตโนมัติกับเครือข่ายที่เคยเชื่อมต่อในอดีต ก็อาจจะต่อกับเครือข่ายปลอมของผู้โจมตีผู้สามารถดักฟังข้อมูลที่ไม่ได้เข้ารหัสลับ

Lasco เป็นหนอนคอมพิวเตอร์ที่ดั้งเดิมทำให้อุปกรณ์ที่เชื่อมต่อกับเครือข่ายติดเชื้อโดยใช้ไฟล์ในรูปแบบ SIS 
ซึ่งเป็นสคริปต์ที่ระบบปฏิบัติการ Symbian OS อาจใช้ดำเนินการโดยไม่ต้องอาศัยปฏิสัมพันธ์กับผู้ใช้
โดยสมาร์ทโฟนเข้าใจว่าได้มาจากแหล่งที่เชื่อถือได้ จึงไฟล์ แล้วดำเนินการต่อไปจนทำให้ระบบติดเชื้อ

 บลูทูธ 
จุดอ่อนหนึ่งที่พบก็คือ ผู้โจมตีส่งไฟล์ทางบลูทูธไปยังอุปกรณ์ที่เปิดบลูทูธในโหมดค้นหาอุปกร์เชื่อมต่อ (discovery mode)
ถ้าผู้ใช้ยอมรับไฟล์ ก็จะส่งไฟล์ติดไวรัสไป
ตัวอย่างหนึ่งก็คือหนอนคอมพิวเตอร์ที่เรียกว่า Cabir
เมื่อผู้ยอมรับแล้วติดตั้งโปรแกรมดังที่ว่า อุปกรณ์นั้นก็จะติดหนอนนั้น ๆ

 การโจมตีอาศัยช่องโหว่ในซอฟต์แวร์ 
การโจมตีบางประเภทอาศัยข้อบกพร่องในระบบปฏิบัติการหรือแอปในสมาร์ทโฟน

 เว็บบราวเซอร์ 
เว็บบราวเซอร์บนอุปกรณ์เคลื่อนที่ได้เริ่มกลายเป็นพาหะการโจมตีอุปกรณ์เคลื่อนที่
เหมือนกับเว็บบราวเซอร์บนคอมพ์ตั้งโต๊ะ เว็บบราวเซอร์บนสมาร์ทโฟนได้ขยายการใช้งานจากการลิงก์ไปยังข้อมูลต่าง ๆ บนเว็บไซต์ โดยรวมเอาวิดเจ็ตและตัวขยายเว็บบราวเซอร์เข้าด้วย

วิธีการแหกคุกของไอโฟน (jailbreaking) ที่มีเฟิร์มแวร์ เป็นการใช้จุดอ่อนของเว็บบราวเซอร์ล้วน ๆ
เป็นช่องโหว่ด้าน stack buffer overflow ในคลังโปรแกรม LibTIFF ที่เว็บบราวเซอร์ใช้
ต่อมาจึงพบช่องโหว่คล้าย ๆ กันในเว็บบราวเซอร์ของแอนดรอยด์ในปลายปี2008
โดยเหมือนกับไอโฟนเพราะใช้คลังโปรแกรมที่ล้าสมัยและมีช่องโหว่ แต่ต่างกันตรงเพราะสถาปัตยกรรมแบบ sandbox ของได้จำกัดความเสียหายที่เว็บบราวเซอร์อาจก่อ

 ระบบปฏิบัติการ 
ในบางกรณี แฮ็กเกอร์สามารถเลี่ยงกระบวนการรักษาความปลอดภัยของระบบปฏิบัติการของมือถือ เช่น โดยการเปลี่ยนเฟิร์มแวร์และการใส่ใบทะเบียนลายเซ็น (ซอฟต์แวร์) ที่ไม่ถูกต้อง
แต่การโจมตีเช่นนี้ก็ทำได้ยาก

แอนดรอยด์เป็นระบบปฏิบัติการที่ถูกโจมตีมากที่สุด เพราะมีคนใช้มากสุด
บริษัทความมั่นคงทางไซเบอร์บริษัทหนึ่งรายงานว่าได้ป้องกันการโจมตีถึง 18 ล้านครั้งในปี2016

 การโจมตีอาศัยช่องโหว่ทางฮาร์ดแวร์ 
 คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า 
ในปี2015 นักวิจัยที่สำนักงานความปลอดภัยระบบสารสนเทศแห่งชาติฝรั่งเศส (ANSSI)
พบวิธีการจุดชนวนให้ส่วนต่อประสานทางเสียงของสมาร์ทโฟนบางอย่างทำงาน โดยส่งคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าโดยเฉพาะ ๆ จากที่ไกล 
 
ไปยังสายหูฟังที่มีลักษณะเหมือนกับสายอากาศเมื่อเสียบเข้ากับรูแจ็คของสมาร์ทโฟนที่มีปัญหา โดยมีผลเป็นการปลอมเสียงส่งคำสั่งไปยังสมาร์ทโฟน

 การแฮ็กเมื่อชาร์จโทรศัพท์ (Juice jacking) 
การแฮ็กทำได้กับโทรศัพท์ที่มีช่องโหว่ทางฮาร์ดแวร์
คืออาศัยการใช้สายโทรศัพท์ที่รับส่งทั้งกระแสไฟฟ้าและข้อมูล โทรศัพท์บางอย่างจึงเสี่ยงถูกดูดข้อมูล หรือติดมัลแวร์ เมื่อใช้บริการชาร์จโทรศัพท์ในที่สาธารณะ 
หรือเมื่อมีอุปกรณ์พิเศษซ่อนไว้ในตัวหม้อแปลงจ่ายไฟ

 Jailbreaking และ rooting 
Jailbreaking และ rooting ที่ทำให้ติดตั้งซอฟต์แวร์และลูกเล่นต่าง ๆ ได้โดยไม่อาจทำได้กับโทรศัพท์ปกติ เป็นการสร้างจุดอ่อนในระบบของสมาร์ทโฟน นี่เป็นวิธีการที่ทำให้ผู้ใช้โทรศัพท์สามารถควบคุมอุปกรณ์ของตนเองได้มากขึ้น สามารถปรับลูกเล่นต่าง ๆ ที่อุปกรณ์ปกติไม่ยอมให้ทำ สามารถติดตั้งแอปต่าง ๆ ที่ไม่ได้รับการรับรองอื่น ๆ แต่ก็เป็นการสร้างจุดอ่อนทำให้สมาร์ทโฟนอ่อนแอต่อการโจมตีต่าง ๆ ซึ่งอาจดูดข้อมูลส่วนตัวไปจากสมาร์ทโฟนได้

 การเจาะรหัสผ่าน 
ในปี2010 นักวิจัยที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียได้ตรวจสอบวิธีการเจาะรหัสผ่านอุปกรณ์โดยใช้รอยนิ้วมือที่ติดอยู่กับจอของสมาร์ทโฟน
แล้วพบว่า สามารถรู้รหัสผ่านได้ถึง 68% ในสถานการณ์บางอย่าง
อนึ่ง ในสถานการณ์จริง ผู้ร้ายอาจแอบมองรหัสผ่านของเหยื่อ ไม่ว่าจะเป็นรหัสผ่านที่พิมพ์ หรือการลากนิ้วเป็นลายเพื่อเปิดโทรศัพท์ 

 มัลแวร์ 
thumb|right|450px|ชนิดมัลแวร์ที่ติดสมาร์ทโฟน (ปี2009)
เพราะสมาร์ทโฟนปกติจะเปิดเชื่อมกับอินเทอร์เน็ตอยู่ตลอด จึงสามารถติดมัลแวร์ได้ง่าย ๆ เหมือนกับคอมพิวเตอร์ มัลแวร์เป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่มุ่งทำอันตรายต่อระบบ 

ม้าโทรจัน หนอนคอมพิวเตอร์ และไวรัส ล้วนจัดเป็นมัลแวร์
ม้าโทรจันเป็นโปรแกรมที่ทำให้แฮ็กเกอร์สั่งงานระบบนั้นได้จากที่ไกลโดยผู้ใช้จะไม่รู้ตัว 
หนอนคอมพิวเตอร์เป็นโปรแกรมที่สร้างก๊อบปี้ตนเอง แล้วกระจายติดไปทั่วเครือข่ายคอมพิวเตอร์ 
ส่วนไวรัสเป็นซอฟต์แวร์ที่ออกแบบให้กระจายไปยังคอมพิวเตอร์อื่น ๆ โดยสอดตนเข้าไปในโปรแกรมอื่น ๆ แล้วดำเนินการโค๊ดของตัวเองต่างหาก

เทียบกับคอมพิวเตอร์ มัลแวร์สมาร์ทโฟนก็ยังมีน้อยกว่าและสร้างความเสียหายน้อยกว่า
แต่งานศึกษาก็แสดงว่า จำนวนมัลแวร์ก็ได้มีเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในไม่กี่ปีที่ผ่านมา
ในปี2017 มัลแวร์ชนิดต่าง ๆ สำหรับสมาร์ทโฟนมีเพิ่มขึ้นถึง 54%

 แอปสามัญและซอฟต์แวร์ที่ติดตั้งมากับอุปกรณ์อันสร้างปัญหา 
แอปสามัญที่ติดตั้งกันเป็นล้าน ๆ อาจลุกล้ำความเป็นส่วนตัว แม้จะได้ติดตั้งมาจากตลาดซอฟต์แวร์ที่น่าเชื่อถือเช่น กูเกิล เพลย์ 
เช่น ในปี2022 พบว่า แอปยอดนิยมคือ ติ๊กต็อกเก็บข้อมูลส่วนตัวผู้ใช้เป็นจำนวนมากโดยยังต้องเปิดเผยให้แก่พรรคคอมมิวนิสต์จีนเพราะเหตุกฎหมายความมั่นคงแห่งชาติ 

แม้เฟิร์มแวร์และซอฟต์แวร์ที่ติดตั้งมาพร้อมกับอุปกรณ์และพร้อม ๆ กันกับอุปกรณ์ก็ยังอาจสร้างปัญหา คือมีองค์ประกอบที่ไม่ต้องการ หรือมีค่าการติดตั้งที่ลุกล้ำความเป็นส่วนตัว หรือมีช่องโหว่ทางความปลอดภัยที่สำคัญ 
ในปี2019 บริษัทความมั่นคงทางไซเบอร์ได้พบแอนดรอยด์ที่มีเฟิร์มแวร์อันสร้างปัญหา โดยเก็บข้อมูลที่อ่อนไหวสำคัญ แล้วส่งไปให้เซิร์ฟเวอร์โดยไม่ขออนุญาตจากผู้ใช้ 

งานวิเคราะห์ข้อมูลการสื่อสารของสมาร์ทโฟนแอนดรอยด์ในปี2021 พบว่า 
มีการเก็บข้อมูลส่วนตัวเป็นจำนวนสำคัญ โดยตั้งเป็นค่าตั้งต้นอันเปลี่ยนไม่ได้ของซอฟต์แวร์ที่ติดตั้งมาพร้อมกับอุปกรณ์
ปัญหานี้ยังแก้ไม่ได้ด้วยการทางความปลอดภัย (security patches) ที่ทำโดยปกติ 

 มัลแวร์ 
ปกติแล้ว การโจมตีสมาร์ทโฟนด้วยมัลแวร์จะมี 3 ระยะ คือ การติดมัลแวร์ การทำตามเป้า และการกระจายมัลแวร์ไปยังระบบอื่น ๆ
มัลแวร์มักใช้ทรัพยากรที่สมาร์ทโฟนมีในการทำกิจต่าง ๆ เช่น บลูทูธ หรืออินฟราเรด โดยยังอาจใช้ข้อมูลในสมุดติดต่อ หรือที่อยู่อีเมลต่าง ๆ ของผู้ใช้ เพื่อทำคนที่รู้จักให้ติดมัลแวร์ด้วย เป็นการฉวยโอกาสจากความเชื่อใจซึ่งกันและกันระหว่างตัวผู้ใช้กับคนที่รู้จักอื่น ๆ

 การติด 
การติดมัลแวร์อาจเกิดเพราะช่องโหว่ทางฮาร์ดแวร์หรือซอฟต์แวร์ในตัวอุปกรณ์ หรืออาจเป็นเพราะการเชื่อใจง่ายของผู้ใช้ 
โดยจะจัดอยู่ใน 4 ระดับตามปฏิสัมพันธ์ของผู้ใช้กับซอฟต์แวร์ 
 ขออนุญาตอย่างโจ่งแจ้ง เป็นระดับปฏิสัมพันธ์ที่เห็นได้ชัดที่สุด เป็นการขอติดตั้งมัลแวร์บนอุปกรณ์กับผู้ใช้ เป็นตัวชี้ที่เห็นได้ง่ายว่าอาจมีการดำเนินการที่มุ่งร้าย นี่เป็นพฤติกรรมปกติของมัลแวร์ที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นตัวพิสูจน์วิธีปฏิบัติการของมัลแวร์ (proof of concept)
 ขออนุญาตโดยปริยาย นี่เป็นวิธีที่ฉวยโอกาสจากนิสัยของผู้ใช้ในการติดตั้งซอฟต์แวร์ ม้าโทรจันมักจะใช้คำเกลี้ยกล่อมผู้ใช้ให้ติดตั้งแอปที่น่าใช้ เช่นเกมหรือแอปที่มีประโยชน์ แต่จริง ๆ เป็นแอปที่มากับมัลแวร์ 
 เป็นปฏิสัมพันธ์สามัญกับสมาร์ทโฟน นี่อาศัยพฤติกรรมสามัญต่าง ๆ ของผู้ใช้ เช่นการเปิดข้อความเอ็มเอ็มเอส หรือการเปิดอีเมล 
 ไร้ปฏิสัมพันธ์ คืออุปกรณ์อาจติดมัลแวร์ได้โดยที่ผู้ใช้ไม่ต้องทำอะไรเลย รูปแบบนี้อันตรายที่สุด เพราะไม่ต้องขออนุญาตและเกิดโดยอัตโนมัติ 

 การทำกิจให้สำเร็จ  
เมื่อมัลแวร์ติดสมาร์ทโฟนแล้ว ก็จะหาวิธีทำการร้ายให้สำเร็จ รวมทั้ง
 หาเงิน คือผู้ร้ายจะขโมยข้อมูลส่วนตัวของผู้ใช้แล้วเรียกค่าไถ่ข้อมูลกับผู้ใช้ หรือขายข้อมูลนั้นให้แก่บุคคลที่3 
 ทำให้ข้อมูลและอุปกรณ์เสียหาย คือมัลแวร์อาจทำให้อุปกรณ์นั้นเสียหายเป็นบางส่วน หรือลบหรือเปลี่ยนข้อมูลในอุปกรณ์นั้น 
 สร้างความเสียหายที่ไม่ปรากฏ คือ ความเสียหายสองอย่างที่กล่าวมาก่อนเป็นสิ่งที่ตรวจสอบได้ แต่มัลแวร์อาจเปิดประตูหลังทิ้งไว้เพื่อใช้ในการโจมตีในอนาคต หรือเพื่อจะดักฟังการสื่อสารผ่านโทรศัพท์ 

 การกระจายไปยังระบบอื่น ๆ 
เมื่อมัลแวร์ติดสมาร์ทโฟนแล้ว ก็จะพยายามกระจายไปติดอุปกรณ์อื่นๆ อีก
ซึ่งปกติจะเกิดกับอุปกรณ์ที่อยู่ใกล้ ๆ โดยผ่านไวไฟ บลูทูธ หรืออินฟราเรด หรือเกิดกับเครือข่ายที่อยู่ไกลอื่น ๆ โดยผ่านโทรศัพท์ ข้อความเอสเอ็มเอส หรืออีเมล 
thumb|500x500px| 
ผังแสดงความสามัญของมัลแวร์ชนิดต่าง ๆ
มีมัลแวร์อย่างน้อย 50ชนิด ที่ไม่สร้างความเสียหายอย่างอื่นยกเว้นกระจายไปยังระบบอื่นๆ ๆ

 ตัวอย่าง 
 ไวรัสและม้าโทรจัน 
 Cabir (Caribe, SybmOS/Cabir, Symbian/Cabir และ EPOC.cabir) เป็นชื่อหนอนคอมพิวเตอร์ซึ่งพัฒนาขึ้นในปี2004 โดยออกแบบให้ติดโทรศัพท์มือถือระบบปฏิบัติการ Symbian OS และเชื่อว่าเป็นหนอนคอมพิวเตอร์ชนิดแรกที่สามารถติดโทรศัพท์มือถือได้ 
 Commwarrior สร้างขึ้นเมื่อวันที่7 มีนาคม 2005 เป็นหนอนคอมพิวเตอร์ชนิดแรกที่สามารถติดอุปกรณ์จำนวนมากผ่านข้อความเอ็มเอ็มเอส โดยส่งเป็นไฟล์แนบชื่อ COMMWARRIOR.ZIP ซึ่งบรรจุไฟล์ COMMWARRIOR.SIS เมื่อผู้ใช้ดำเนินการไฟล์นี้แล้ว ก็จะพยายามต่อกับอุปกรณ์ใกล้ ๆ ด้วยบลูทูธหรืออินฟราเรดโดยใช้ชื่อสุ่ม แล้วก็จะพยายามส่งข้อความเอ็มเอ็มเอสไปยังบุคคลในสมุดที่อยู่ของสมาร์ทโฟน โดยใช้หัวเรื่องต่าง ๆ กันสำหรับแต่ละบุคคล ผู้เมื่อเปิดข้อความเอ็มเอ็มเอสโดยไม่ตรวจสอบบริบทอื่น ๆ ก่อน ก็จะติดหนอนนี้เช่นกัน
 Phage เป็นไวรัสของระบบ Palm OS ชนิดแรกที่พบ ซึ่งส่งจากพีซีไปยัง Palm ผ่านการซิงก์ ซึ่งจะทำให้แอปทั้งหมดบนโทรศัพท์ติด โดยฝังโค๊ดของตนลงในแอป โดยที่ทั้งผู้ใช้และตัวระบบเองจะไม่สามารถตรวจจับมันได้ เพราะจากมุมมองของระบบ แอปทั้งหมดทำงานได้โดยปกติ 
 RedBrowser เป็นม้าโทรจันที่เขียนด้วยภาษาจาวา โดยปลอมตัวเป็นโปรแกรมที่เรียกว่า RedBrowser ซึ่งช่วยผู้ใช้ให้ไปเยี่ยมดูแบบ WAP โดยไม่ต้องมีการเชื่อมต่อแบบ WAP เมื่อกำลังติดตั้งแอป ก็จะขออนุญาตเพื่อส่งข้อความ ถ้าผู้ใช้อนุญาต แอปก็จะสามารถส่งข้อความเอสเอ็มเอสไปยังเบอร์ที่คิดตังค์ผู้ใช้ได้ โปรแกรมนี้ฉวยโอกาสกับเครือข่ายสังคม เช่นเฟซบุ๊คและทวิตเตอร์ เพื่อดูดเอาข้อมูลการติดต่อกับคนที่ผู้ใช้รู้จัก โดยผู้ใช้ได้ให้อนุญาต แล้วก็จะส่งข้อความไปยังบุคคลเหล่านั้น 
 WinCE.PmCryptic.A เป็นซอฟต์แวร์ก่อการร้ายในระบบ Windows Mobile เป็นการหาเงินของผู้ร้าย โดยจะทำให้อุปกรณ์อื่น ๆ ติดโดยใช้การ์ดความจำที่ใส่เข้าไปในสมาร์ทโฟน
 CardTrap เป็นไวรัสที่สามารถกระจายไปยังสมาร์ทโฟนชนิดต่าง ๆ โดยสามารถล้มการทำงานของแอประบบและแอปของบริษัทที่3 อื่น ๆ มันปฏิบัติการโดยเปลี่ยนไฟล์ที่ใช้เริ่มระบบสมาร์ทโฟนและแอป โดยทำให้ใช้งานไม่ได้  ยังมีรูปแบบอื่น ๆ นี้อีกเช่น Cardtrap.A สำหรับระบบ SymbOS โดยเฉพาะ มันยังส่งมัลแวร์ไปตามการ์ดความจำ ที่ทำให้ระบบวินโดว์สติดได้ 
 Ghost Push เป็นซอฟต์แวร์ก่อการร้ายบนระบบแอนดรอยด์ ซึ่งรูตสมาร์ทโฟนได้โดยอัตโนมัติ แล้วติดตั้งแอปก่อการร้ายอื่น ๆ เองในส่วนเก็บข้อมูลของระบบ (system partition) แล้วก็จะอันรูตอุปกรณ์ เป็นป้องกันผู้ใช้ไม่ให้ถอนสิ่งที่ติดตั้งออกจากระบบได้ด้วยการรีเซ็ต โดยจะสามารถถอนได้ด้วยการติดตั้งระบบรอมใหม่เท่านั้น มันทำให้ทรัพยากรต่าง ๆ ของระบบใช้งานไม่ได้ ทำงานได้ไว และตรวจจับได้ยาก 

 มัลแวร์เรียกค่าไถ่ 
มัลแวร์เรียกค่าไถ่บนโทรศัพท์มือถือเป็นซอฟต์แวร์ที่กันไม่ให้เจ้าของใช้โทรศัพท์ได้นอกจากจะเสียค่าไถ่ก่อน
เป็นอันตรายที่มีเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เริ่มตั้งแต่ปี2014
เหตุอย่างหนึ่งก็คือ ผู้ใช้โทรศัพท์มักไม่ค่อยใส่ใจเรื่องความมั่นคงปลอดภัย โดยเฉพาะในการตรวจสอบแอปที่ใช้กับลิงก์ที่ได้ เพราะเชื่อใจสมรรถภาพการป้องกันความปลอดภัยของอุปกรณ์ 

มัลแวร์เรียกค่าไถ่บนอุปกรณ์เคลื่อนที่ เป็นปัญหาสำคัญสำหรับธุรกิจ ที่ต้องเข้าถึงข้อมูลทางการค้าของบริษัทอยู่เรื่อย ๆ รวมทั้งข้อมูลการติดต่อลูกค้า นักธุรกิจผู้กำลังเดินทางอยู่มีโอกาสจ่ายค่าไถ่สูงกว่าอย่างสำคัญ เพื่อให้เข้าถึงข้อมูลในอุปกรณ์ของตัวเองได้ เพราะมีปัญหาในการรับความช่วยเหลือจากพนักงานไอที ทั้งโดยเวลาและโดยการเข้าถึงได้โดยตรง มัลแวร์เรียกค่าไถ่ได้สร้างปัญหากับอุปกรณ์อินเทอร์เน็ตต่าง ๆ เพราะใช้งานไม่ได้ เป็นความเสียหายราคาแพงสำหรับบริษัทเมื่อต้องกู้ข้อมูลคืนมา 

 สปายแวร์ 

 Pegasus - ในปี2021 นักข่าวและนักวิจัยได้รายงานการค้นพบสปายแวร์ที่พัฒนาและแจกจำหน่ายโดยบริษัทเอกชน ซึ่งสามารถติดสมาร์ทโฟนทั้งระบบไอโอเอสและแอนดรอยด์ ส่วนหนึ่งโดยการใช้ 0-day exploit คือช่องโหว่ของระบบหรือของแอปที่ยังไม่มี โดยไม่ต้องมีปฏิสัมพันธ์ใด ๆ กับผู้ใช้ และไม่ทิ้งร่องรอยให้ผู้ใช้รู้ตัวได้ สปายแวร์นี้สามารถใช้ขโมยข้อมูล ติดตามตำแหน่งของผู้ใช้ บันทึกภาพหรือด้วยกล้อง หรือเปิดไมโครโฟนฟัง โดยจะทำเมื่อไหร่ก็ได้
 Flexispy เป็นแอปของระบบ Symbian ที่จัดเป็นม้าโทรจัน โปรแกรมนี้จะส่งข้อมูลที่สมาร์ทโฟนได้รับหรือส่งไปยังเซิฟเวอร์ของ Flexispy โดยเบื้องต้นมุ่งหมายจัดทำเพื่อป้องกันความปลอดภัยให้แก่เด็ก หรือสืบติดตามคู่ครองที่มีชู้

 การกระจายมัลแวร์ไปยังแพลตฟอร์มต่าง ๆ 
แฮ็กเกอร์สามารถทำมัลแวร์ให้ใช้ได้กับแพลตฟอร์มหลายอย่าง มัลแวร์อาจจะโจมตีระบบปฏิบัติการโดยตรง แต่ก็ยังอาจสามารถกระจายไปในระบบต่าง ๆ 

ในเบื้องต้น มัลแวร์อาจจะอาศัย runtime environment เช่น เจวีเอ็ม (Java virtual machine) หรือดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก
หรืออาจจะใช้คลังซอฟต์แวร์ที่มีอยู่ในหลายๆ ระบบ
มัลแวร์บางอย่างอาจนำไฟล์ดำเนินการ (executable file) สำหรับระบบต่าง ๆ ไปด้วยกัน เพื่อให้สามารถใช้ไปในระยะที่กระจายไปยังระบบต่าง ๆ แต่ในทางปฏิบัติแล้ว มัลแวร์ชนิดนี้ต้องอาศัยการเชื่อมต่อกันที่มีอยู่ระหว่างระบบปฏิบัติการสองระบบเพื่อใช้ในการโจมตี การ์ดความจำก็ใช้ได้ในกรณีนี้ หรือว่าซอฟต์แวร์ที่ใช้ในการซิงก์ก็ใช้ได้

 การป้องกัน 
ความั่นคงของอุปกรณ์เคลื่อนที่สามารถจัดอยู่เป็นหลายหมวด แต่ละหมวดจะไม่ป้องกันในระดับเดียวกัน และออกแบบเพื่อป้องกันอันตรายต่าง ๆ กัน 
เริ่มจากการป้องกันภัยของระบบปฏิบัติการ คือป้องกันไม่ให้ระบบถูกเปลี่ยนแปลงโดยแอป ไปจนถึงการให้ข้อมูลแก่ผู้ใช้ว่าควรป้องกันตัวอย่างไร เช่น เพื่อป้องกันการติดตั้งซอฟต์แวร์ที่น่าสงสัย 

 ความปลอดภัยในระดับระบบปฏิบัติการ 
ระดับแรกในการรักษาความมั่นคงของสมาร์ทโฟนอยู่ที่ระดับระบบปฏิบัติการ 
นอกจากจะต้องทำกิจทั่วไปของระบบปฏิบัติการ เช่น การจัดการทรัพยากร การจัดการกระบวนการคอมพิวเตอร์ แล้ว
ยังต้องมีวิธีให้ผู้ใช้เพิ่มแอปและลงข้อมูลในอุปกรณ์ โดยไม่เพิ่มอันตรายต่างๆ

หลักสำคัญอย่างหนึ่งในระบบปฏิบัติการของอุปกรณ์เคลื่อนที่ก็คือ การแบ่งกระบวนการคอมพิวเตอร์ให้อยู่ในส่วนของตน (sandbox คือจำกัดให้อยู่ในกล่องทราย)
นี่เป็นเพราะสมาร์ทโฟนออกแบบให้ใช้แอปได้หลายอย่าง จึงต้องมีกลไกเพื่อให้แน่ใจว่า แอปเช่นนี้ไม่เป็นภัยต่อโทรศัพท์ หรือต่อแอปอื่น ๆ หรือต่อข้อมูลในระบบ หรือต่อผู้ใช้ คือ ถ้ามีโปรแกรมก่อการร้ายได้มาถึงอุปกรณ์เคลื่อนที่แล้ว ก็ควรจะมีจุดอ่อนที่ถูกโจมตีได้น้อยที่สุด กล่องทรายเป็นการดำเนินการกระบวนการคอมพิวเตอร์ในส่วนของตน ไม่ให้มีปฏิสัมพันธ์ต่อกันและกัน ไม่ให้ทำอันตรายต่อกันและกัน 
แต่ตามประวัติระบบปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ กล่องทรายมีการทำให้เกิดผลต่าง ๆ กัน 

รายการต่อไปนี้เป็นกลไกที่ทำให้เกิดผลในระบบปฏิบัติการต่าง ๆ โดยเฉพาะแอนดรอยด์ 
ตัวตรวจจับรูตคิต
การติดรูตคิตในระบบ เป็นอันตรายอย่างยิ่งเช่นกับที่พบบนคอมพ์ตั้งโต๊ะ ดังนั้น จึงควรจะป้องกันไม่ให้เกิด และตรวจจับให้ได้เร็วมากที่สุด จริงเช่นนั้น โปรแกรมก่อการร้ายชนิดนี้ อาจทำให้แฮ็กเกอร์สามารถเลี่ยงการรักษาความปลอดภัยของอุปกรณ์ ไม่ว่าจะโดยทั้งหมดหรือเป็นบางส่วน หรือทำให้ได้สิทธิของแอดมินได้ ถ้าถึงขั้นแล้ว ก็จะไม่มีอะไรที่สามารถป้องกันแฮ็กเกอร์ ไม่ให้ปิดระบบรักษาความปลอดภัยต่างๆ ไม่ให้ติดตั้งแอปที่ต้องการ หรือไม่ให้ส่งรูตคิตไปยังอุปกรณ์อื่นๆ 

 ตัวอย่างกลไกการป้องกันการแฮ็กเช่นนี้ก็คือ chain of trust (โซ่ความเชื่อใจ) ในระบบไอโอเอส โดยอาศัยลายเซ็นที่แอปพลิเคชันมีเพื่อจะเริ่มระบบปฏิบัติการ ซึ่งก็จะต้องมีใบรับรองที่เซ็นรองรับโดยแอปเปิล ถ้าลายเซ็นปรากฏว่าไม่ถูกต้อง อุปกรณ์ก็จะหยุดการเริ่มระบบ แต่ถ้าได้ทำ jailbreaking ระบบตรวจจับรูตคิตก็อาจจะไม่ทำงานเพราะกระบวนการ jailbreaking ได้ปิดระบบไป หรือว่าถ้ามีการโหลดซอฟต์แวร์หลังจากที่วิธีการที่ใช้ใน jailbreaking ได้ระงับการการตรวจสอบรูตคิตไป

การแยกกระบวนการคอมพิวเตอร์โดยกล่องทราย (sandboxing)
 ส่วนแอนดรอยด์ใช้กลไกแยกกระบวนการคอมพิวเตอร์ในระดับของผู้ใช้ เป็นกลไกที่สืบทอดมาจากลินุกซ์ คือ แอปแต่ละแอปจะมีเลขระบุผู้ใช้ (UID) บวกกับเลขระบุกลุ่ม (GID) ซึ่งรวมกันระบุทรัพยากรที่แอปเข้าถึงได้ เป็นการจำกัดให้อยู่ในกล่องทรายของตน คือแม้แอปอาจจะก่อการร้าย แต่ก็ไม่สามารถออกจากกล่องทรายของตน คือใช้ทรัพยากรเกินกว่าที่ระบุได้ ดังนั้นจึงไม่สามารถขัดขวางการทำงานที่ถูกต้องของระบบ เช่น เพราะกระบวนการคอมพิวเตอร์ของผู้ใช้จะไม่สามารถล้มการทำงานของกระบวนการคอมพิวเตอร์ของผู้ใช้อีกคนหนึ่ง ดังนั้น แอปก็จะไม่สามารถหยุดการทำงานของแอปอีกแอปหนึ่งได้

สิทธิการเข้าถึงไฟล์
 มรดกสืบทอดจากลินุกซ์อีกอย่างก็คือสิทธิที่ให้อนุญาตการเข้าถึงทราย ซึ่งช่วยเสริมความปลอดภัยเนื่องกับกล่องทรายได้ การมีสิทธิโดยเฉพาะ ๆ จะป้องกันไม่ให้กระบวนการคอมพิวเตอร์เปลี่ยนไฟล์อะไรก็ได้ที่ตนต้องการ ดังนั้นจึงไม่สามารถเปลี่ยนไฟล์ที่จำเป็นในการดำเนินงานของแอปอื่น ๆ หรือของระบบ แล้วทำให้เสียหายได้ อนึ่ง แอนดรอยด์ยังมีวิธีการจำกัดการติดตั้งแอป เพราะไม่สามารถเปลี่ยนสิทธิของไฟล์ในเอสดีการ์ด โทรศัพท์จึงไม่สามารถติดตั้งแอปหรือดำเนินการแอปจากเอสดีการ์ดได้

การป้องกันระบบความจำ 
 เช่นเดียวกันกับระบบคอมพิวเตอร์อื่น ระบบป้องความจำจะทำให้ไม่สามารถยกระดับเอกสิทธิ์ (privilege escalation) ได้ ซึ่งเกิดขึ้นได้ถ้ากระบวนการคอมพิวเตอร์สามารถเข้าถึงความจำที่จัดให้กับกระบวนการอื่น แล้วสามารถบันทึกลงในความจำของกระบวนการที่มีสิทธิยิ่งกว่าตน (มีกระบวนการระดับรูตเป็นที่สุด) แล้วจึงสามารถทำอะไรเกินสิทธิของตน เช่น สามารถให้ดำเนินการฟังก์ชันด้วยเอกสิทธิ์ของกระบวนการที่มีสิทธิเหนือกว่าตนนั้น ๆ

การดำเนินการซอฟต์แวร์ผ่าน runtime environment
 ซอฟต์แวร์มักจะพัฒนาด้วยภาษาโปรแกรมระดับสูง ดังนั้น ตัวโปรแกรมที่ดำเนินการซอฟต์แวร์จึงอาจควบคุมสิ่งที่ซอฟต์แวร์ทำได้ ตัวอย่างเช่น เจวีเอ็ม (Java virtual machine) สามารถติดตามตรวจสอบการทำงานของ thread ที่จัดการ ตรวจดูแล ให้ทรัพยากร และจึงป้องกันการก่อการร้ายได้อีกด้วย เช่น สามารถป้องกันการโจมตีแบบ Buffer overflow ได้

 ซอฟต์แวร์ความมั่นคง 
เหนือระบบรักษาความปลอดภัยของระบบปฏิบัติการ ยังมีซอฟต์แวร์รักษาความปลอดภัยอีกชั้นหนึ่ง
เป็นองค์ประกอบโดยเฉพาะ ที่ป้องกันจุดอ่อนชนิดต่าง ๆ เช่น ป้องกันมัลแวร์ การลุกล้ำ การระบุผู้ใช้ว่าเป็นมนุษย์หรือไม่ และการพิสูจน์ตัวจริงผู้ใช้
เป็นองค์ประกอบที่สืบทอดมาจากระบบรักษาความปลอดภัยของคอมพิวเตอร์ แต่ก็มีทรัพยากรที่จำกัดกว่าคอมพิวเตอร์

โปรแกรมป้องกันไวรัสและโปรแกรมไฟร์วอลล์
โปรแกรมป้องกันไวรัสสามารถใช้บนอุปกรณ์เพื่อให้แน่ใจว่าไม่ติดไวรัสที่รู้จักแล้ว ปกติโดยตรวจจับลักษณะพิเศษของไฟล์คอมพิวเตอร์ โปรแกรมป้องกันไวรัสบนอุปกรณ์เคลื่อนที่ปกติจะสแกนไฟล์แล้วเปรียบเทียบลักษณะพิเศษของไฟล์กับฐานข้อมูลมัลแวร์ที่ได้พบในอุปกรณ์มือถือ

 ส่วนไฟร์วอลล์สามารถตรวจดูการสื่อสารกับเครือข่ายเพื่อให้แน่ใจว่า โปรแกรมก่อการร้ายจะไม่สามารถสื่อสารผ่านไฟร์วอลล์ได้ หรืออาจจะเช็คดูว่า โปรแกรมที่ได้ติดตั้งไม่มีการสื่อสารที่น่าสงสัย ซึ่งอาจช่วยป้องกันการลุกล้ำของแฮ็กเกอร์ไม่ให้เข้ามาในระบบได้

 การแจ้งเตือน
 เพื่อให้ผู้ใช้สามารถรู้ถึงกิจกรรมที่ผิดปกติ เช่น การโทรที่ผู้ใช้ไม่ได้เป็นผู้เริ่ม โปรแกรมควรจะแจ้งเตือนผู้ใช้ด้วยวิธีที่ไม่สามารถปิดบังได้ เช่น ถ้ามีการใช้โทรศัพท์ เบอร์โทรควรจะแสดงให้ดูอยู่เสมอ ดังนั้น ถ้าแอปก่อการร้ายเป็นผู้เริ่มโทร ผู้ใช้ก็จะเห็นแล้วสามารถทำกิจที่สมควรได้ 

การทดสอบทัวริง
 เป็นเรื่องสำคัญ ที่จะยืนยันกิจกรรมบางอย่างที่ผู้ใช้ตัดสินใจทำ จึงมีการใช้การทดสอบทัวริงเพื่อแยกแยะระหว่างมนุษย์กับผู้ใช้ที่ไม่ใช่มนุษย์ โดยมักจะอยู่ในรูปแบบของแคปต์ชา

การพิสูจน์ตัวจริงด้วยลักษณะทางชีวมิติ
 อีกวิธีที่ทำได้ก็คือการใช้ลักษณะทางชีวมิติ เป็นวิธีที่ระบุตัวบุคคลโดยลักษณะพิเศษเฉพาะตน (เช่น ใบหน้า ลายในจอตา) หรือโดยพฤติกรรม (เช่น วิธีการเขียน) ข้อดีของการรักษาความปลอดภัยด้วยลักษณะทางชีวมิติก็คือ ผู้ใช้ไม่ต้องจำรหัสผ่านหรือความลับอื่น ๆ เพื่อจะพิสูจน์ตัวเอง แต่ก็ยังป้องกันไม่ให้คนอื่นเข้าถึงอุปกรณ์ของตนได้ ในระบบที่มีการรักษาความปลอดภัยทางชีวมิติที่ดี ผู้ใช้คนเดียวเท่านั้นจะสามารถเปิดสมาร์ทโฟนของตนได้ 

 การตรวจตราทรัพยากรในสมาร์ทโฟน 
ถ้าแอปก่อการร้ายสามารถข้ามวิธีการรักษาปลอดภัยต่าง ๆ ได้ ก็จะสามารถทำกิจของตนได้
แต่กิจกรรมเช่นนี้ บางครั้งก็สามารถตรวจจับได้ด้วยโปรแกรมที่ตรวจตราการใช้ทรัพยากรต่าง ๆ ในโทรศัพท์ ทรัพยากรต่อไปนี้เป็นเพียงตัวบ่งชี้ แต่ไม่ใช่ตัวกำหนดที่แน่นอนว่า กิจกรรมของแอปหนึ่ง ๆ ดีหรือไม่ดีอย่างแน่นอน แต่ตัวบ่งชี้สามารถชี้แอปที่น่าสงสัยได้ โดยเฉพาะถ้าแอปใช้ทรัพยากรต่าง ๆ หลายอย่าง

แบต
 มัลแวร์บางอย่างมุ่งใช้พลังงานของโทรศัพท์ทั้งหมด ดังนั้น การตรวจดูการใช้พลังงานของโทรศัพท์ อาจทำให้ตรวจจับมัลแวร์บางอย่างได้

การใช้ความจำ 
 แม้โปรแกรมทุกชนิดจะใช้ความจำ แต่ถ้าใช้เกินกว่าที่ควรจะใช้ ก็อาจเป็นตัวบ่งชี้ความน่าสงสัยได้ 

การสื่อสารกับเครือข่าย 
เมื่อสมาร์ทโฟนทำงานเป็นปกติ แอปหลายอย่างย่อมใช้เน็ต แต่ถ้ามีอัตราการส่งถ่ายข้อมูลที่ผิดปกติ ก็ตั้งความสงสัยได้ว่าพยายามส่งข้อมูลเป็นจำนวนมาก หรือพยายามส่งข้อมูลไปยังอุปกรณ์อื่น ๆ เป็นจำนวนมาก แต่นี้ก็เป็นเพียงตัวบ่งชี้เท่านั้นเพราะแอปจริง ๆ บางอย่าง ก็อาจส่งถ่ายข้อมูลเป็นจำนวนมากได้ เช่น แอปวิดีโอ 

การใช้บริการ 
 ผู้ใช้อาจตรวจตรากิจกรรมของแอปต่าง ๆ บนสมาร์ทโฟนได้ ในบางครั้ง แอปไม่ควรจะทำงานอยู่ ดังนั้นถ้าทำงานอยู่ แอปนั้นอาจน่าสงสัย เช่น ถ้าผู้ใช้กำลังถ่ายวิดีโออยู่ กลับมีแอปที่ส่งข้อความเอสเอ็มเอส การสื่อสารเช่นนั้นควรเป็นที่ตั้งความสงสัย เพราะมัลแวร์บางอย่างจะพยายามส่งข้อความเอสเอ็มเอส เมื่อผู้ใช้กำลังทำกิจอื่น ๆ ที่ทำให้มองไม่เห็น

 การตรวจเครือข่าย 
การสื่อสารทางเครือข่ายที่โทรศัพท์ทำสามารถตรวจสอบได้ เช่น ใส่ตัวตรวจสอบที่จุดส่งต่อการสื่อสารเพื่อตรวจจับพฤติกรรมผิดปกติ เพราะโพรโทคอลทางเครือข่ายที่อุปกรณ์มือถือใช้จะจำกัดกว่าที่พบในคอมพิวเตอร์ ดังนั้น ข้อมูลที่โทรศัพท์ส่งไปทางเครือข่ายจึงสามารถระบุได้ (เช่น เป็นโพรโทคอลที่ส่งเอสเอ็มเอส) และทำให้สามารถตรวจจับความผิดปกติในเครือข่ายมือถือได้

ตัวกรองสแปม
 คล้ายกับที่พบในอีเมล สแปมที่เกิดในการสื่อสารทางมือถือ เช่นข้อความเอสเอ็มเอสหรือเอ็มเอ็มเอส ก็ตรวจจับได้เหมือนกัน ดังนั้น โครงสร้างพื้นฐานของเครือข่ายมือถือ จึงสามารถใช้ตรวจจับและลดจำนวนข้อความสแปมเหล่านั้น

การเข้ารหัสลับข้อมูลที่เก็บไว้หรือที่ส่ง 
 เพราะการแลกเปลี่ยนข้อมูลมีโอกาสถูกดักฟังได้อยู่ตลอด ดังนั้น การสื่อสารและข้อมูลที่เก็บไว้ ก็จะต้องเข้ารหัสลับเพื่อกันผู้ร้ายไม่ให้ลักข้อมูลในช่วงการสื่อสาร แต่คำถามก็คือ แล้วจะแลกเปลี่ยนกุญแจเข้ารหัสลับกันได้อย่างไร ซึ่งจะต้องอาศัยช่องทางที่ปลอดภัย 

 การตรวจตราเครือข่ายของบริษัทโทรศัพท์ 
 การส่งข้อความเอสเอ็มเอสและเอ็มเอ็มเอสมีลักษณะที่แน่นอน ไม่มีความต่าง ๆ กันเทียบกับโพรโทคอลของเครือข่ายคอมพิวเตอร์เช่น  หรือยูดีพี ซึ่งไม่อาจพยากรณ์ลักษณะการแลกเปลี่ยนข้อมูลที่แน่นอน เช่น โพรโทคอลหนึ่ง ๆ อาจจะแลกเปลี่ยนข้อมูลไม่มากเพราะเช็คแต่หน้าเว็บอันมีรูปแบบไม่ซับซ้อนโดยทำไม่บ่อย หรือว่าอาจใช้เน็ตมากเพราะใช้ส่งวิดีโอ เทียบกับข้อความที่แลกเปลี่ยนกันโดยโทรศัพท์มือถือ ซึ่งมีโครงร่างและรูปแบบที่แน่นอน และโดยปกติแล้ว ผู้ใช้จะไม่สามารถเปลี่ยนลักษณะต่าง ๆ ในการสื่อสารเยี่ยงนั้น ดังนั้น ถ้าพบความผิดปกติในข้อมูลที่แลกเปลี่ยนกันโดยเครื่องโทรศัพท์มือ ก็อาจจะค้นพบและตรวจจับได้อย่างรวดเร็ว 

 การตรวจตราโดยผู้ผลิต 
ในลูกโซ่การผลิตและการแจกจำหน่าอุปกรณ์เคลื่อนที่ ผู้ผลิตมีหน้าที่สร้างอุปกรณ์ให้มีค่าตั้งพื้นฐานที่ไม่มีช่องโหว่ เพราะผู้ใช้โดยมากไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญในด้านความปลอดภัย จึงจะไม่รู้ถึงปัญหาความปลอดภัย ดังนั้น ผู้ใช้ปกติก็จะไม่เปลี่ยนค่าตั้งที่ผู้ผลิตตั้งไว้ 
ผู้ผลิตสมาร์ทโฟนบางบริษัทบางครั้งยังเพิ่มองค์ประกอบเสริมเช่นชิปความปลอดภัย Titan M2

ปิดโหมดหาจุดบกพร่อง 
 โทรศัพท์บางครั้งจะตั้งให้อยู่ในโหมดหาจุดบุกพร่อง (debug mode) ในช่วงการผลิต แต่ควรจะต้องปิดโหมดนี้เมื่อขายโทรศัพท์ เพราะทำให้เข้าถึงลูกเล่นที่ไม่ได้มุ่งหมายผู้ใช้ปกติได้ แต่เพราะต้องทำการอย่างรวดเร็วในช่วงการพัฒนาและผลิต บางครั้งอุปกรณ์บางอย่างอาจจะขายโดยตั้งอยู่ในโหมดหาจุดบกพร่อง ซึ่งอาจเป็นจุดอ่อนสำคัญสำหรับอุปกรณ์เช่นนี้

 ตั้งค่าตั้งโดยปริยายให้ปลอดภัย
 เมื่อขายสมาร์ทโฟน ค่าตั้งโดยปริยายไม่ควรมีช่องโหว่ทางความปลอดภัย เพราะปกติผู้ใช้ทั่วไปจะไม่เปลี่ยนค่าตั้งเช่นนั้น จึงควรทำให้ดีตั้งแต่ต้น เช่นค่าตั้งโดยปริยายของโทรศัพท์มือถือบางอย่างมีช่องโหว่ให้เกิดการโจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการ

มีแอปตรวจสอบความปลอดภัย 
 แอปสตอร์เกิดขึ้นพร้อม ๆ กับสมาร์ทโฟน ทั้งผู้ใช้และผู้ให้บริการต่างต้องตรวจสอบแอปที่มีเป็นจำนวนมากในด้านต่าง ๆ เช่น ความปลอดภัย ข้อมูลที่ให้ การตรวจความปลอดภัยควรทำอย่างระมัดระวัง เพราะถ้าไม่พบจุดบกพร่อง แอปที่ไม่ดีก็จะกระจายไปยังอุปกรณ์ต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็ว ทำให้อุปกรณ์จำนวนมากมีปัญหา

ตรวจจับแอปที่ขอสิทธิต่าง ๆ อย่างน่าสงสัย 
 เมื่อติดตั้งแอป ควรจะเตือนผู้ใช้ว่า ชุดสิทธิบางอย่างอาจมีอันตราย หรืออย่างน้อยก็น่าสงสัย เฟรมเวอร์กพัฒนาโปรแกรมบางอย่าง เช่น Kirin อาจพยายามตรวจจับและป้องกันไม่ให้ใช้ชุดสิทธิบางอย่าง

เรียกคืนแอปที่ติดตั้ง
 เป็นกระบวนการที่แอนดรอยด์ได้พัฒนาขึ้นเป็นครั้งแรก ซึ่งสามารถถอนการติดตั้งแอปหนึ่ง ๆ จากศูนย์กลางโดยทำได้ทั่วโลก ซึ่งอาจระงับแอปก่อการร้ายที่หลีกเลี่ยงการรักษาความปลอดภัยชนิดอื่น ๆ ได้

เลี่ยงการสร้างระบบที่ปรับตามยี่ห้อเกินไป
 ผู้ผลิตมักปรับหน้าระบบปฏิบัติการที่ใช้โดยมีจุดประสงค์หลายอย่างเช่น เพื่อให้ผู้ใช้ปรับค่าระบบตามที่ต้องการได้ หรือไม่ให้ใช้ลูกเล่นบางอย่าง หรือเพื่อคิดเงินสำหรับลูกเล่นบางอย่าง เป็นการก่อผลลบสองอย่างคือ เพิ่มโอกาสสร้างจุดบกพร่องใหม่ ๆ ในระบบ บวกกับการกระตุ้นให้ผู้ใช้ต้องหาทางปรับระบบใหม่เพื่อหลีกเลี่ยงข้อจำกัดของผู้ผลิต จึงทำให้ระบบไม่เสถียร เอาแน่เอานอนไม่ได้เท่ากับระบบดั้งเดิม และก่อจุดอ่อนต่าง ๆ

ปรับปรุงกระบวนการซอฟต์แวร์ 
 องค์ประกอบด้านซอฟต์แวร์ของสมาร์ทโฟนมีรุ่นใหม่ ๆ อยู่ตลอดรวมทั้งระบบปฏิบัติการเอง เป็นการแก้ไขจุดบกพร่องอย่างต่อเนื่อง แต่ผู้ผลิตมักจะไม่ซอฟต์แวร์เช่นนี้ได้เร็วพอ และบางครั้งก็ไม่เลย ดังนั้น ซอฟต์แวร์อาจจะคงยืนมีช่องโหว่ทั้ง ๆ ที่มีการแก้ไขแล้ว และเพราะเป็นเรื่องที่รู้กันทั่วไป แฮ็กเกอร์จึงสามารถหาช่องทางเจาะจุดอ่อนต่าง ๆ เหล่านั้นได้

 ผู้ใช้ควรรู้จักปัญหา 
ผู้ใช้มีหน้าที่รับผิดชอบสำคัญในการป้องกันความปลอดภัยของอุปกรณ์ ซึ่งอาจจะเป็นเพียงแค่การใช้รหัสผ่าน หรือการระมัดระวังให้สิทธิโดยเฉพาะ ๆ แก่แอปต่าง ๆ นี้จะสำคัญเป็นพิเศษสำหรับพนักงานของบริษัทที่เก็บข้อมูลของบริษัทไว้บนอุปกรณ์ 

แอปมักก่อการร้ายได้ก็เพราะผู้ใช้ไม่ค่อยระมัดระวัง
พบว่าผู้ใช้สมาร์ทโฟนมักจะไม่ใส่ใจข้อความเตือนเกี่ยวกับความปลอดภัยเมื่อติดตั้งแอป ในเรื่องการเลือกใช้แอป การเช็คชื่อเสียงของแอป การดูรีวิว การตรวจความปลอดภัย และการเช็ครายละเอียดของสัญญาการตกลง
บริษัทความปลอดภัยอินเทอร์เน็ต BullGuard ได้สำรวจแล้วพบว่า ผู้ใช้ไม่มีความรู้เกี่ยวกับอันตรายต่อสมาร์ทโฟนของตน ๆ โดยผู้ใช้ 53% ระบุว่า ไม่รู้ว่ามีซอฟต์แวร์ความปลอดภัยสำหรับสมาร์ทโฟน 
ส่วนอีก 21% อ้างว่า การป้องกันเช่นนั้นไม่จำเป็น และอีก 42% ยอมรับว่า ไม่เคยคิดว่ามีปัญหา
สถิติเช่นนี้แสดงว่า ผู้บริโภคไม่ใส่ใจเรื่องความเสี่ยงทางความปลอดภัยพอ เพราะไม่เชื่อว่าเป็นเรื่องร้ายแรง
แต่จริง ๆ แล้ว สมาร์ทโฟนก็คือคอมพิวเตอร์ติดมือ และก็อ่อนแอเท่า ๆ กับคอมพิวเตอร์ 

สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ผู้ใช้สามารถทำเพื่อเพิ่มความปลอดภัยให้แก่สมาร์ทโฟนของตน 

อย่าเชื่อใจง่าย 
ผู้ใช้ไม่ควรเชื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่คนอื่นบอก เพราะข้อมูลบางอย่างอาจผิดพลาด หรือทำให้เข้าใจผิด หรือจริง ๆ เป็นฟิชชิง หรือเป็นการพยายามกระจายแอปก่อการร้าย ดังนั้น จึงควรเช็คชื่อเสียงของแอปก่อนจะซื้อหรือติดตั้ง

สิทธิที่ให้แก่แอปต่างๆ 
 เพราะมีการแจกจำหน่ายแอปเป็นจำนวนมาก จึงต้องมีกลไกการให้สิทธิในระบบปฏิบัติการต่าง ๆ ผู้ใช้ควรจะเข้าใจสิทธิเหล่านั้น โดยเฉพาะเพราะมันแตกต่างกันในแต่ละระบบ อนึ่ง ปกติจะแก้ไขสิทธิที่แอปหนึ่ง ๆ ขอไม่ได้ แต่นี้ก็เสี่ยง เพราะผู้ใช้อาจให้สิทธิแก่แอปมากเกินความจำเป็น เช่น แอปบันทึกข้อความ จริง ๆ ไม่จำเป็นต้องได้ตำแหน่งทางภูมิภาคของโทรศัพท์เพื่อจะใช้งาน ดังนั้น ในช่วงการติดตั้งแอป ผู้ใช้ควรจะพิจารณาสิทธิที่แอปควรจะได้ และไม่ติดตั้งแอปที่ขอสิทธิอันไม่สมควรกับแอป

ระมัดระวัง 
 โทรศัพท์อาจป้องกันได้ด้วยวิธีการอย่างง่าย ๆ เช่น ให้ล็อกเมื่อไม่ได้ใช้ ไม่ทิ้งโทรศัพท์โดยไม่เฝ้า อย่าเชื่อใจแอปต่าง ๆ โดยไม่ตรวจสอบ ไม่เก็บข้อมูลที่สำคัญหรืออ่อนไหวที่ไม่จำเป็น ให้เข้ารหัสข้อมูลที่สำคัญและอ่อนไหวไว้ชนิดที่ไม่สามารถแยกออกจากโทรศัพท์ได้

เลิกต่อกับอุปกรณ์ภายนอกที่ไม่ได้ใช้ 
สถาบันมาตรฐานและเทคโนโลยีแห่งชาติสหรัฐแนะแนวทางไว้ว่า ให้จำกัดผู้ใช้และแอปในการเข้าถึงฮาร์ดแวร์ต่าง ๆ เช่น กล้อง จีพีเอส  ยูเอสบี และที่เก็บข้อมูลซึ่งเอาออกได้ โดยอาจรวมการยกเลิกสิทธิหรือค่าตั้งสำหรับอุปกรณ์ภายนอกที่ไม่ได้ใช้ 

 การเข้ารหัสระดับอุปกรณ์ของแอนดรอยด์ (device encryption) 
แอนดรอยด์รุ่นใหม่ ๆ จะตั้งให้เข้ารหัสข้อมูลทั้งหมดที่เก็บไว้ในอุปกรณ์โดยอัตโนมัติ 
ดังนั้น การดูดข้อมูลและการถอดรหัส เมื่อโทรศัพท์หาย ก็จะทำได้ยาก เป็นค่าติดตั้งที่เข้าถึงได้ผ่าน Settings → Security → Encrypt Phone + Encrypt SD Card หรือ ค่าติดตั้ง → ความปลอดภัย → การเข้ารหัสโทรศัพท์ + การเข้ารหัสเอสดีการ์ด

การลบข้อมูล
 สมาร์ทโฟนปัจจุบันสามารถบันทึกข้อมูลไว้เป็นจิกะไบต์ ดังนั้น ผู้ใช้จะต้องระมัดระวังว่าตนเก็บข้อมูลใดไว้บ้าง ว่าข้อมูลควรจะต้องป้องกันเพิ่มหรือไม่ เช่นเป็นข้อมูลทางธนาคาร หรือข้อมูลทางธุรกิจ ต้องระมัดระวังในการเก็บและส่งข้อมูลที่อ่อนไหวและสำคัญจากสมาร์ทโฟน เพราะอาจขโมยได้ง่าย อนึ่ง เมื่อไม่ใช้อุปกรณ์นั้นแล้ว ต้องลบข้อมูลออกก่อนทั้งหมด เมื่อทำได้เช่นนี้ ก็จะลดความเสี่ยงที่คนอื่นหรือว่าแอปก่อการร้าย จะถือเอาประโยชน์จากสมาร์ทโฟนนั้นได้ 

 การเก็บข้อมูลไว้ในเซิฟเวอร์ 
วิธีการป้องกันข้อมูลในมือถืออย่างหนึ่งก็คือ การรับส่งและการเก็บข้อมูลไว้ในเซิฟเวอร์ ไม่เก็บไว้บนโทรศัพท์เอง โดยเมื่อผ่านเกณฑ์อะไรบางอย่างแล้ว เช่น หมดอายุแล้ว ก็จะลบข้อมูลนั้นออก

 ข้อจำกัด 
กลไกความปลอดภัยของสมาร์ทโฟนที่กล่าวในบทความนี้ โดยมากสืบทอดมาจากความรู้และประสบการณ์กับความมั่นคงของคอมพิวเตอร์ มีองค์ประกอบที่สามารถใช้ได้เหมือนกันในอุปกรณ์ทั้งสองอย่าง เช่นโปรแกรมป้องกันไวรัสหรือไฟร์วอลล์ แต่ถึงกระนั้น การทำโปรแกรมเช่นนี้ให้เกิดผล ก็อาจเป็นไปไม่ได้หรือว่าจำกัดมากในอุปกรณ์มือถือ เหตุผล ก็คือทรัพยากรทางเทคนิคที่ต่างกันในคอมพิวเตอร์และในมือถือ แม้สมาร์ทโฟนจะมีกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เร็วขึ้นเรื่อย ๆ แต่ก็ยังมีข้อจำกัดอื่น ๆ 
 เป็นระบบที่ทำงานได้ทีละอย่าง คือระบบปฏิบัติการบางอย่างรวมทั้งทียังใช้อยู่อย่างสามัญ จะทำงานได้ทีละอย่าง (single-tasking) เป็นงานที่กำลังแสดงบนหน้าจออยู่เท่านั้นที่กำลังดำเนินการ ดังนั้น จึงทำโปรแกรมป้องกันไวรัสและไฟล์วอลล์ได้ยากในระบบเช่นนี้ เพราะทำงานร่วมกันไม่ได้ในขณะที่ผู้ใช้กำลังใช้อุปกรณ์ ซึ่งจริง ๆ เป็นเวลาที่จำต้องตรวจสอบมากที่สุด 
 ต้องจำกัดพลังงาน คือ ข้อจำกัดสำคัญอย่างหนึ่งของสมาร์ทโฟนก็คือมีพลังงานจำกัด จึงสำคัญว่า กลไกรักษาความปลอดภัยไม่ควรใช้แบตเกินควร ซึ่งจะทำให้สมาร์ทโฟนใช้ได้ไม่ดี 
 ต้องจำกัดการใช้เครือข่าย คือเช่นเดียวกันกับแบต กลไกรักษาความปลอดภัยไม่ควรใช้เน็ตมากเกินไป ในเรื่องการใช้แบต การใช้เน็ตเป็นกิจกรรมที่กินแบตมากที่สุดอย่างหนึ่ง อย่างไรก็ดี การคำนวณค่าบางอย่างก็อาจจะต้องทำที่เซิร์ฟเวอร์ผ่านการใช้เน็ตเพื่อจำกัดการใช้แบต การประหยัดการคำนวณแต่ต้องใช้เน็ตเช่นนี้ จึงเป็นเรื่องที่ซับซ้อน ทำให้ดีได้ยาก

อนึ่ง ถึงแม้ซอฟต์แวร์อาจมี หรือทำขึ้นได้ แต่ก็อาจจะไม่ได้ใช้ 
เช่นผู้ใช้อาจไม่รู้ว่ามีของระบบปฏิบัติการ 
หรือผู้ผลิตหรือผู้พัฒนาซอฟต์แวร์อาจใช้เวลานานมากเกินไปในการทำ ทำให้จุดอ่อนสามารถถูกฉวยโอกาสโจมตีได้

 ความมั่นคงของสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุด 
ซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ต่อไปนี้ จะเป็นองค์ประกอบของความมั่นคงของโทรศัพท์มือถือรุ่นปัจจุบันหรือรุ่นต่อ ๆ ไป 

ระบบปฏิบัติการที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น (Rich operating system) ซึ่งก็คือ ระบบปฏิบัติการของโทรศัพท์มือถือเช่นแอนดรอยด์ ไอโอเอส ก็จะคงให้บริการเกี่ยวกับความมั่นคงแก่แอปต่าง ๆ ต่อไป 

Secure OS
 หมวดนี้ จะเป็นระบบปฏิบัติการที่มี secure kernel ซึ่งทำงานร่วมกับระบบปฏิบัติการซับซ้อนในข้อก่อน จะมี drivers สำหรับระบบปฏิบัติการซึ่งดำเนินงานอยู่ส่วนปกติ เพื่อใช้สื่อสารกับ secure kernel ซึ่งดำเนินการอยู่ในส่วนที่มั่นคงปลอดภัย โครงสร้างพื้นฐานซึ่งเชื่อใจได้รวมตัวต่อประสานต่าง ๆ เช่น หน้าจอหรือแป้นพิมพ์ ไปจนถึงบริเวณเลขที่อยู่ของ PCI-E หรือเลขที่อยู่ของหน่วยความจำ 

Trusted Execution Environment (TEE)
 หมวดนี้จะประกอบด้วยทั้งฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ ซึ่งช่วยป้องกันควบคุมการใช้สิทธิ และเป็นที่ดำเนินการของแอปที่สำคัญและมีข้อมูลอ่อนไหว ซึ่งจำต้องแยกออกจากระบบปฏิบัติการธรรมดา เท่ากับเป็นไฟร์วอลล์ระหว่างส่วนปกติ กับส่วนที่มั่นคงปลอดภัย เป็นบริเวณความปลอดภัยอันเป็นส่วนของหน่วยประมวลผลกลาง ซึ่งช่วยป้องกันโค๊ดและข้อมูลที่ได้โหลดเข้าภายใน ให้สามารถดำเนินการได้อย่างเป็นความลับ (confidentiality) ข้อมูลและโค๊ดไม่อาจถูกเปลี่ยนแปลงได้ (integrity) โดยแม้กระทั่งเจ้าของอุปกรณ์เอง

Secure Element (SE)
 เป็นระบบปฏิบัติการแบบปลอดภัย (secure OS) ภายในหน่วยประมวลผลต่างหากที่กันการถูกดูดข้อมูลหรือถูกเปลี่ยนแปลงได้ มันสามารถป้องกันข้อมูลสำคัญต่าง ๆ (เช่น root of trust, กุญแจเข้ารหัสลับ, certificate) จากการถูกโจมตีโดยซอฟต์แวร์อื่น ๆ หรือจากการโจมตีทางฮาร์ดแวร์ แอปที่ต้องใช้ข้อมูลสำคัญ จะแยกออกและดำเนินการต่างหากในสิ่งแวดล้อมที่มีการควบคุม โดยที่ซอฟต์แวร์อื่น ๆ รวมทั้งมัลแวร์ ซึ่งอาจมีในระบบปฏิบัติการ จะมีผลต่อการดำเนินการเช่นนี้ไม่ได้ 

แอปความปลอดภัย
 จะมีแอปความปลอดภัยต่าง ๆ ในแอปสโตร์ ที่ป้องกันอุปกรณ์จากไวรัส และที่ประเมินช่องโหว่ของอุปกรณ์/ซอฟต์แวร์ต่างๆ