wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ธนะมินทร์ วงษ์สกุลพัชร์
ธนะมินทร์ วงษ์สกุลพัชร์ (ชื่อเล่น ชีวิน) เป็น โปรดิวซ์เซอร์ ผู้กำกับ และเจ้าของบริษัท ก็อปปี้ เอ แบงคอก (Copy A Bangkok)

 ประวัติ 
ชีวิน อยู่ในวงการบันเทิงไทยตั้งแต่อายุ 15 ปี ในปัจจุบันชีวินหันมาเป็นคนเบื้องหลัง ไม่ว่าจะเป็น Casting ผู้ช่วยผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ หรือแอคติ้งโค้ช และในปัจจุบันชีวินเป็นผู้กำกับ และเจ้าของบริษัทก็อปปี้เอแบงคอก

 ผลงาน 
+ปี ค.ศ. ที่ฉายชื่อเรื่องช่องทางฉายหมายเหตุ2025รินไม่มีวันรักWetvกำกับการแสดงและควบคุมการผลิต2024ชุลมุนกางเกงน้ำเงินช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี IQIYIผู้กำกับการแสดง2023แค่อยากบบอกรัก show me loveYouTube
GrandTVกำกับการแสดง2022แอบหลงรักเดอะซีรีส์ Secret Crush On Youช่อง 3 Youtubeผู้กำกับการแสดง2021Y-Destiny หรือเป็นที่พรหมลิขิตAIS PLAYผู้กำกับการแสดง และผู้อำนวยการผลิต2020You Never Eat AloneAIS PLAYผู้กำกับแสดง และผู้อำนวยการผลิต2020YYY มันส์ฟินนะLINE TV2020MAKE IT RIGHT ON THE BEACHLINE TV2020YYY มันส์เว่อร์นะLINE TV2020WHY R U เพราะรักใช่เปล่าOne31 & LINE TV2019WATER BOYY The SeriesLineTV2016MAKE IT RIGHT รักออกเดินMCOT HD & LINE TV2014LOVE SICK THE SERIESMCOT HD & LINE TVซีรีส์วายเรื่องแรกในประเทศไทย

 รางวัล 
+ปี ค.ศ.รางวัลผลงานผู้จัดงานหมายเหตุ2021ซีรีส์ฟินหมอนกระจุยWHY R U THE SERIES เพราะรักใช่เปล่าYniverse Award 2020ผู้กำกับ2021เพลงประกอบซีรีส์วายยอดนิยมไวรัสไอ้ต้าว - Ost. YYY มันส์ฟินนะYniverse Award 2020ผู้กำกับ และผู้อำนวยการผลิต
# แองโกลาของโปรตุเกส
โปรตุเกสแองโกลา  หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า แอฟริกาตะวันตกของโปรตุเกส  หมายถึงแองโกลา ในช่วงประวัติศาสตร์ที่เป็นดินแดนอาณานิคมภายใต้อำนาจของโปรตุเกส ตั้งอยู่ในทวีปแอฟริกาด้านตะวันตกเฉียงใต้ ในบริบทเดียวกันนี้เป็นที่รู้จักกันดี จนถึงค.ศ. 1951 ในชื่อ"แอฟริกาตะวันตกของโปรตุเกส" (โดยชื่ออย่างเป็นทางการคือรัฐแอฟริกาตะวันตก)

ในช่วงต้นได้ปกครองตามแนวชายฝั่ง และการมีส่วนร่วมในความขัดแย้งทางด้านทหารกับราชอาณาจักรบาคองโก ในศตวรรษที่ 18 โปรตุเกสค่อยๆยึดครองพื้นที่สูงๆ ภายในดินแดนบาคองโกได้ อย่างไรก็ตามยังไม่สามารถควบคุมดินแดนทั้งหมดได้อย่างเต็มที่ จนกระทั่งต้นศตวรรษที่ 20 เมื่อข้อตกลงกับมหาอำนาจอื่นๆ ในยุโรปในช่วงลัทธิอาณานิคมในทวีปแอฟริกา ได้เกิดการแก้ไขพรมแดนภายในของตัวอาณานิคม เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1951 สถานะได้รับการยกฐานะเป็นจังหวัดโพ้นทะเลแองโกลา และในที่สุดเป็นรัฐแองโกลาในปี ค.ศ. 1973  ในปี ค.ศ. 1975 แองโกลาของโปรตุเกสได้รับเอกราชและกลายเป็นสาธารณรัฐประชาชนแองโกลา
# วัดละมุด (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดละมุด เป็นวัดราษฎร์ในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกายตั้งอยู่ที่ ตำบลปากจั่น อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 31 ไร่

วัดละมุดสร้างขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2100 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2110 ในรัชสมัยของสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ 

ใน พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา ได้มีการกล่าวถึงวัดละมุดว่า สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ได้โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอนุรักษ์มนตรี มาผนวชที่วัดละมุดแห่งนี้ ในช่วงที่สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศประชวรหนักใกล้สวรรคต พระภิกษุเจ้าฟ้ากรมขุนอนุรักษ์มนตรี ได้ลาผนวชและมาเฝ้าพระอาการโดยประทับที่พระตำหนักสวนกระต่ายของเจ้าฟ้ากรมขุนพรพินิต พระอนุชาร่วมพระมารดา

ต่อมาเมื่อพระองค์เสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติเป็นสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ ก็โปรดเกล้าฯ ให้บูรณะปฏิสังขรณ์วัดละมุดที่พระองค์เคยผนวชใหม่ทั้งพระอารามเมื่อปี พ.ศ. 2308 ตำนานวัดละมุด.. วัดของกษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอยุธยา น่าสะพรึงกลัว!! "อาถรรพ์ประตูวิญญาณ" คนลองดีฉี่ใส่ จน...บวมเป่ง. 

ยังมีเรื่องเล่ากันว่า ประมาณ พ.ศ. 2305 เจ้าจอมละมุด ซึ่งเป็นพระสนมของพระเจ้าเอกทัศน์ ได้มาสร้างวิหาร ขนาดใหญ่และยาว (เดิมวิหาร มีลักษณะรูปท้องสำเภาสันนิษฐานว่าเป็นรูปแบบของสถาปัตยกรรมในสมัยอยุธยาตอนกลาง) ในการนี้ได้สร้างพระพุทธรูปศิลปะสุโขทัยขึ้น 15 องค์ เป็นพระพุทธรูปหน้านาง สร้างด้วยหินทรายแดง ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อหิน ส่วนประตูโขลง ซึ่งเป็นประตูเข้าขนาดใหญ่ทางด้านทิศเหนือขนานไปกับแม่น้ำป่าสัก มีเรื่องเล่ากันว่า พระเจ้าเอกทัศน์ ได้มาผนวชที่วัดละมุดนี้ นัยว่า เพื่อรักษาโรคเรื้อนที่ท่านเป็นอยู่ โดยการรักษานั้น จะกระทำภายในวิหารใหญ่ของวัดละมุด พระองค์ได้ให้สืบหาหมอยาดี ๆ มาเพื่อรักษา และเพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้ความลับเรื่องที่พระองค์อาพาธด้วยโรคร้ายนี้แพร่ขยายออกไป จึงมีรับสั่งให้ประหารชีวิตหมอยาทุกคนที่มาถวายการรักษาแล้วไม่สามารถรักษาได้สำเร็จ โดยสถานที่ประหารนั้น คือ ประตูโขลง หมายความว่า มีคนมาตายกันเป็นโขลง ๆ
# วัดอโยธยา
วัดอโยธยา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหันตรา อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันเจ้าอาวาส คือ พระครูสังฆรักษ์ปัญญาพล ปญฺญาพโล,ดร.

วัดอโยธยา หรือ วัดเดิม ตาม พงศาวดารเหนือ เชื่อกันว่าบริเวณวัดนี้เคยเป็นพระราชวังสมัยอโยธยามาก่อน ต่อมาเมื่อกษัตริย์ผู้ปกครองเมืองได้ถวายพื้นที่พระราชวังให้สร้างเป็นวัด ให้ชื่อว่า "วัดเดิม" เป็นศูนย์กลางของเมืองอโยธยา เป็นวัดประจำพระราชวัง "เมืองอโยธยาศรีรามเทพนคร" ริมแม่น้ำป่าสัก ก่อนที่สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 จะทรงสถาปนากรุงศรีอยุธยา ณ หนองโสน เดิมเป็นพระอารามหลวง โดยพระเจ้าหลวงยกวัดให้เป็นวังเช่นเดียวกับวัดพระศรีสรรเพชญ์ในสมัยกรุงศรีอยุธยา เป็นวัดในฝ่ายอรัญวาสี ยังปรากฏชื่อวัดนี้ในจารึกวัดศรีชุม คือ จารึกหลักที่ 2 ในประมวลจารึกไทย ที่สันนิษฐานว่าจารึกโดยพระมหาเถรศรีศรัทธา วัดนี้เป็นวัดที่มีพระมหากษัตริย์หลายพระองค์เสด็จประทับอยู่และเป็นวัดที่สำคัญเกี่ยวกับพิชัยสงคราม

เจดีย์มีลักษณะเป็นเจดีย์ทรงระฆังกลมหรือทรงลังกาแปดเหลี่ยมตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยม รูประฆังเรียวปากแคบไม่ผายกว้าง องค์ระฆังกลมทำเป็นรูปปูนปั้นกลีบดอกบัวลดหลั่นแปลกตากว่าเจดีย์องค์อื่น ๆ และมีบันไดขึ้นทางด้านหน้าและด้านหลัง เป็นเจดีย์อโยธยารุ่นแรก ซึ่งมีอายุกว่า 500 ปี พงศาวดารเหนือ เล่าว่า พระมหาเถรศรีศรัทธาได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่เจดีย์นี้ด้วย เมื่อครั้งอุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 เจดีย์วัดอโยธยาองค์นี้ก็ได้รับความเสียหายจากถูกน้ำขังเป็นเวลานานหลายเดือนตั้งแต่บริเวณรอบฐานรากจนถึงองค์เจดีย์ อุโบสถซึ่งได้รับการสร้างขึ้นใหม่ในสมัยรัตนโกสินทร์บนรากฐานอาคารเดิม ส่วนทางด้านทิศตะวันตกของวัดเป็นที่ตั้งของวิหารซึ่งถูกปกคลุมด้วยเนินดิน
# เคาน์เตสโมนีคา ซู ซ็อลมส์-เลาบัค
เคาน์เตสโมนีคา ซู ซ็อลมส์-เลาบัค  ประสูติเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2472 เป็นธิดาคนที่ 4 ใน จอร์จ เคานต์ที่ 9 แห่งซ็อลมส์-เลาบัค และ เจ้าหญิงโยฮันนาแห่งโซล์มส-โฮเฮนโซล์มส-ลิช เป็นพระชายาพระองค์ที่ 2 ใน แอนสท์ ออกัสตุส เจ้าชายแห่งฮันโนเฟอร์ โดยทรงเสกสมรสกันเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2524 ซึ่งการเสกสมรสของทั้ง 2 ต้องเป็นไปตามพระบรมราชวินิจฉัยใน เอลิซาเบธที่ 2 ซึ่งต่อมา ทรงมีพระบรมราชโองการโปรดกระหม่อม พระราชทานการเสกสมรสเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ในปีเดียวกัน รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งฮันโนเฟอร์ พระชายา ดัชเชสแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค พระชายา พร้อมฐานันดร รอยัลไฮเนส

ก่อนที่พระองค์จะสิ้นพระชนม์ พระองค์ได้ประมูลเครื่องเพชร เจ้าหญิงไธราแห่งเดนมาร์ก (พ.ศ. 2396-2476) พระราชธิดาใน คริสเตียนที่ 9 และถูกจัดเก็บในพระตำหนักส่วนพระองค์ ในปี 2547 ต่อมา พระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 2558 สิริพระชันษา 85 ปี
 อ้างอิง 
Opfell, Olga S. (15 April 2001). Royalty Who Wait: The 21 Heads of Formerly Regnant Houses of Europe. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company, Inc. p. 46. ISBN 0786409010.
de Badts de Cugnac, Chantal. Coutant de Saisseval, Guy. Le Petit Gotha. Nouvelle Imprimerie Laballery, Paris 2002, pp. 58–62, 66. (French) ISBN 2-9507974-3-1
Leigh, N.E. (12 June 1981). "Privy Council Office". The London Gazette. The Stationery Office. Retrieved 9 February 2019.
Warren, Simon; Weigman, Matthew (13 October 2008). "Sotheby's Announces the Sale of Imperial and Royal Presents". Sotheby's. Retrieved 9 February 2019.
Meise, Rüdiger (12 June 2015). "Monika von Hannover ist tot". Göttinger Tageblatt. Madsack. Retrieved 9 February 2019.
"Laubacher trauern um "ihre Monika"". Gießener Anzeiger. Archived from the original on 10 February 2019. Retrieved 9 February 2019.
"Laubach: Das Tor zum Vogelsberg". Reiseziele Deutschland. 7 March 2018. Retrieved 9 February 2019.
"Puppenstubenmuseum Laubach: Eröffnung mit Prinz von Preußen". Gießener Allgemeine. 1 October 2011. Retrieved 9 February 2019.
"Faszinierende Puppenstuben: "Die Große Welt im Kleinen"". Puppenstuben Museum. Retrieved 9 February 2019.
"Monika von Hannover: Obituary Notice". Frankfurter Allgemeine Zeitung. 10 June 2015. Retrieved 9 February 2019.
# อินเดียของโปรตุเกส
รัฐอินเดีย  หรือมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า รัฐโปรตุเกสแห่งอินเดีย (Estado Português da Índia, EPI) หรือเรียกอย่างง่ายว่า อินเดียของโปรตุเกส (Índia Portuguesa) หรือเรียกอย่างง่ายว่า อินเดีย เป็นรัฐอาณานิคมของจักรวรรดิโปรตุเกส ที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 6 ปีหลังจากการค้นพบเส้นทางการเดินเรือไปสู่อนุทวีปอินเดียโดยโปรตุเกส เมืองหลวงของอินเดียของโปรตุเกสทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการเมืองการปกครองของฐานที่มั่นของโปรตุเกส และการตั้งถิ่นฐานที่ได้กระจัดกระจายไปตามมหาสมุทรอินเดีย

อุปราชคนแรกคือ ฟรังสิโก เด อาลเมลดา ตั้งกองบัญชาการในโคคิม ซึ่งเป็นโคชิน (โกชิ) ในสมัยนั้น ภายหลังผู้ว่าการคนต่อมา ไม่ได้อยู่ในตำแหน่งอุปราชโดยเสมอไป หลังจาก ค.ศ. 1510 เมืองหลวงของอุปราชถูกย้ายไปยัง แวลลาส คอนคิวทาส (พื้นที่ยึดครองเดิม) ซึ่งเป็นกัวและดามาออเนในปัจจุบัน โดยมุมไบ (บอมเบย์) ในปัจจุบัน เคยเป็นส่วนหนึ่งของอินเดียของโปรตุเกสในฐานะBom Baim จนกระทั่งถูกยกให้เป็นดินแดนภายใต้ราชบัลลังก์ของอังกฤษใน ค.ศ. 1661 ซึ่งได้ให้เช่าบอมเบย์ให้กับ บริษัทอินเดียตะวันออก จนกระทั่งศตวรรษที่ 18 ผู้ว่าการในกัวได้มีอำนาจเหนือการครอบครองของโปรตุเกสทั้งหมดในมหาสมุทรอินเดีย ตั้งแต่แอฟริกาตอนใต้จนไปถึงภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ใน ค.ศ. 1752 โมซัมบิกได้มีรัฐบาลที่แยกต่างหาก และใน ค.ศ. 1844 รัฐบาลของอินเดียของโปรตุเกส ได้ยุติการปกครองดินแดนของ มาเก๊า, โซโลร์ และติมอร์ และอำนาจของมันได้ถูกจำกัดขอบเขต ให้อยู่ในภายใต้การถือครองอาณานิคมบนชายฝั่งของโกนกานและมะละบาร์ ของฝั่งอินเดียด้านตะวันตก

ในช่วงเวลาที่บริติชราชล่มสลายใน ค.ศ. 1947 อินเดียของโปรตุเกสถูกแบ่งออกเป็นสามเขต ซึ่งตั้งอยู่บนชายฝั่งด้านตะวันตกของ อินเดีย ในปัจจุบันบางครั้งเรียกรวมกันว่ากัว ได้แก่ กัว ดาเมา ซึ่งรวมถึงดินแดนเล็กๆของดาดราและนครหเวลี และ ดีอู โปรตุเกสสูญเสียการควบคุมอย่างมีประสิทธิภาพ ในบริเวณดินแดนเล็กๆของดาดราและนครหเวลีใน ค.ศ. 1954 และในที่สุดดินแดนโพ้นทะเลที่เหลืออยู่ ถูกอินเดียได้ทำการผนวกดินแดน นำโดยนายกรัฐมนตรีชวาฮาร์ ลาลเนห์รู ในช่วงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1961 ทั้งๆ ที่โปรตุเกสได้ยอมรับในการควบคุมของอินเดียใน ค.ศ. 1974 หลังการปฏิวัติคาร์เนชันและการล่มสลายของระบอบการปกครองแบบเอสตาโดโนโว โดยสนธิสัญญาที่ได้ลงนามเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1974
# ซันจูซังเก็ง-โด
วัดซันจูซังเก็ง  เป็นพุทธศาสนสถานในนิกายเท็นได ตั้งอยู่ในย่านฮิกาชิยะมะในเมืองเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น

วัดตั้งขึ้นในปี 1164 โดย ไทระ โนะ คิโยโมริ และมีชื่อทางการคือเร็งเกียว-อิน (และเป็นส่วนหนึ่งของหมู่อาคารของวัดเมียวโฮ-อิน

วัดเป็นที่รู้จักจาก ฮงโด (โถงหลัก) ที่มีความยาวมาก สร้างขึ้นในปี 1266 (ยุคคามะคุระ) และได้รับสถานะสมบัติแห่งชาติของญี่ปุ่น ในฮงโดประดิษฐานเทวรูปพระโพธิสัตว์พันกรจำนวน 1001 องค์, รูปปั้นยืนประกอบ 28 องค์, รูปปั้นของฟูจิงองค์หนึ่ง และไรจิงองค์หนึ่ง และพระโพธิสัตว์กวนอิมพันกรองค์ประธานของวัด ทั้งหมดนี้เป็นสมบัติแห่งชาติของรัฐบาลญี่ปุ่น
# คณิศร ภู่พันธ์
คณิศร ภู่พันธ์ เป็นผู้รักษาประตูฟุตซอลชาวไทย และเป็นสมาชิกของฟุตซอลทีมชาติไทยAFC FUTSAL CLUB CHAMPIONSHIP 2015 Finals Squad List ทั้งนี้ เขาทำหน้าที่ให้แก่สโมสรฟุตซอลการท่าเรือ ในการแข่งฟุตซอลไทยแลนด์ลีก
# วัดพลับพลาไชย (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดพลับพลาไชย โบราณสถานประเภทวัดร้างที่ตั้งอยู่ที่ ตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  โดยตั้งอยู่ทางเหนือของ วัดราชบูรณะ

ประวัติ
วัดพลับพลาไชยไม่ปรากฏนามผู้สร้างแต่สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น วัดพลับพลาไชย  ปรากฏชื่อใน พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ว่า เป็นที่ตั้งทัพของ เจ้าอ้ายพระยา พระราชโอรสองค์ใหญ่ของสมเด็จพระอินทราชา ก่อนจะเคลื่อนทัพออกมาเจอกับ เจ้ายี่พระยา พระราชอนุชาของพระองค์ที่ตั้งทัพอยู่ที่ วัดชัยภูมิที่เชิงสะพานป่าถ่านและได้กระทำยุทธหัตถีกระทั่งสิ้นพระชนม์บนคอช้างพร้อมกันทำให้เจ้าสามพระยา พระอนุชาพระองค์เล็กได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2

จากนั้นวัดพลับพลาไชยได้ปรากฏชื่อใน พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ในรัชสมัยของ สมเด็จพระศรีสุธรรมราชา ว่า ระหว่างที่เกิดสงครามกลางเมือง สมเด็จพระนารายณ์ ที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคลได้ยกกองทัพออกจาก พระราชวังจันทรเกษม ซึ่งเป็นวังหน้าผ่านวัดพลับพลาชัยเพื่อไปตั้งกองบัญชาการที่ พระที่นั่งจักรวรรดิ์ไพชยนต์ กระทั่งได้รับชัยชนะและเสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติเป็น สมเด็จพระนารายณ์มหาราช

 สิ่งก่อสร้างภายในวัด 
เจดีย์ประธาน มีลักษณะเป็นเจดีย์ทรงระฆังกลม ฐานแปดเหลี่ยม ขนาดเส้นผ่าศูนย์ของเจดีย์ประมาณ 4 เมตร  ภายในก่ออิฐสอดินซึ่งเป็นเทคนิคของงานช่างสมัยอู่ทองถึงอยุธยาตอนต้น เจดีย์รายย่อมุมไม้สิบสอง ทรงยอดปรางค์ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเจดีย์ประธาน ศิลปะอยุธยาตอนปลาย จากรูปแบบทางสถาปัตยกรรมทำให้สันนิษฐานได้ว่าวัดนี้น่าจะสร้างขึ้นในราวสมัยอยุธยาตอนต้นและถูกใช้งานเรื่อยมาจนกระทั่งถึงในสมัยอยุธยาตอนปลาย และมีวิหารขนาดเล็ก ตั้งหันหน้าไปทางทิศตะวันออก เจาะช่องหน้าต่างขนาดเล็กไว้ด้านละ 1 บาน มีประตูทางเข้า 2 ช่อง ซึ่งเป็นลักษณะที่นิยมสร้างในสมัยอยุธยาตอนกลาง
# บราซิลสมัยอาณานิคม
บราซิลสมัยอาณานิคม  ได้หลอมรวมยุคประวัติศาสตร์ของบราซิล มาตั้งแต่ ค.ศ. 1500 ตั้งแต่การริเริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานของชาวโปรตุเกส หลังการค้นพบดินแดนโดยเปดรู อัลวารึช กาบรัล จนถึง ค.ศ. 1815 เมื่อบราซิลได้รับการยกฐานะเป็นราชอาณาจักร ร่วมกับราชอาณาจักรโปรตุเกส และราชอาณาจักรแอลการ์ฟในฐานะ สหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟ 

ในช่วง 300 ปีต้น ๆ ของประวัติศาสตร์ของการล่าอาณานิคมของบราซิล การแสวงหาผลประโยชน์ทางด้านเศรษฐกิจของดินแดนนี้มีพื้นฐานมาจากการสกัดต้นบราซิล (pau brazil) (เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16) ซึ่งทำให้ดินแดนนี้มีชื่อเรียกตามต้นไม้ดังกล่าวA.J.R. Russell-Wood, Brazil, The colonial era" in Encyclopedia of Latin American History and Culture, vol. 1, p. 410. New York: Charles Scribner's Sons 1996. การผลิตน้ำตาลจากการนำทาสชาวแอฟริกันมาเก็บเกี่ยวต้นอ้อย (เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16–18) และการขุดทองและเพชรที่ได้ค้นพบในใต้ดิน (เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 18) ทาสโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ที่นำมาจากทวีปแอฟริกาซึ่งเป็นแรงงานส่วนใหญ่ของระบบเศรษฐกิจ การส่งออกของบราซิลเกิดขึ้น ภายหลังจากที่ทาสชาวพื้นเมืองใช้เวลาช่วงระยะสั้น ๆ เพื่อทำการตัดต้นบราซิล

เมื่อเปรียบเทียบกับดินแดนของสเปนที่อยู่ใกล้เคียงกัน ซึ่งมีอุปราชหลายคน ที่มีเขตอำนาจการควบคุมภายในช่วงเริ่มแรกเหนือ นิวสเปน (เม็กซิโก) และเปรู และในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ได้ขยายขอบเขตอำนาจไปถึงบริเวณเขตอุปราชแห่งรีโอเดลาปลาตา และนิวกรานาดา อาณานิคมบราซิลของโปรตุเกสได้ตั้งรกรากอยู่ในพื้นที่ชายฝั่ง โดยชาวโปรตุเกส และประชากรของทาสสีผิวดำที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก ที่ทำงานในพื้นที่สวนน้ำตาล และเหมืองแร่ วัฏจักรแห่งเศรษฐกิจที่เฟื่องฟูและเชื่อมโยงกับสินค้าส่งออก ยุคน้ำตาลแห่งบราซิลถูกผูกมัดกับการพัฒนาทาสภายในสวนไร่ ทำให้พ่อค้าซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวกลาง ระหว่างแหล่งผลิตน้ำตาล ท่าเรือของบราซิล และทวีปยุโรป ถูกลดความสำคัญ โดยการเติบโตของระบบอุตสาหกรรมน้ำตาล ในทะเลแคริบเบียนบนหมู่เกาะ ที่ประเทศบนทวีปยุโรปได้ยึดอำนาจมาจากสเปน ทองคำและเพชร ถูกค้นพบและถูกขุด อยู่ทางตอนใต้ของบราซิลจนถึงช่วงปลายยุคอาณานิคม ส่วนใหญ่ของเมืองในบราซิลเป็นเมืองท่าและมีการย้ายเมืองหลวงของการปกครองอาณานิคม อยู่หลายครั้ง เพื่อตอบสนองต่อความสำคัญของสินค้าส่งออกที่เพิ่มขึ้นและลดลงในบางครั้ง

ไม่เหมือนกับอาณานิคมบนทวีปอเมริกาของสเปน ซึ่งแตกแยกออกมาเป็นหลากหลายสาธารณรัฐ เมื่อได้รับเอกราชเป็นของตนเอง บราซิลยังคงเป็นระบบการปกครองเดี่ยวภายใต้ระบอบราชาธิปไตย ซึ่งทำให้เป็นประเทศที่ใหญ่ที่สุดในละตินอเมริกา เช่นเดียวกับที่ชาวสเปนที่อยู่ในยุโรป และศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งเป็นแหล่งหลักของการรวมตัวกันบนดินแดนที่กว้างใหญ่ และสเปนมีหลากหลายเชื้อชาติ สังคมบราซิลจึงเป็นสังคมที่รวมกันเป็นหนึ่งเดียว ด้วยภาษาโปรตุเกสและความเชื่อแบบโรมันคาทอลิก ภาษาโปรตุเกสมีความสำคัญอย่างยิ่ง ต่ออัตลักษณ์ของชาวบราซิล
# วฤนทาวันจันทโรทยมนเทียร
วฤนทาวันจันทโรทยมนเทียร (Vrindavan Chandrodaya Mandir; วฤนฺทาวนฺ จนฺทโรทย มนฺทีร) เป็นมนเทียรภายใต้การก่อสร้างในวฤนทาวัน มถุรา ประเทศอินเดีย หากก่อสร้างเสร็จตามแปลนจะกลายเป็นสิ่งก่อสร้างทางศาสนาที่มีความสูงที่สุดในโลก ด้วยมูลค่าคาดการณ์ก่อสร้างที่  มนเทียรอยู่ภายใต้การบริหารของอิสก์คอน บังกาลอร์ ตามแปลนการก่อสร้าง อาคารจะมีความสูง 213 เมตร และ 70 ชั้น ในพื้นที่ราว 50,000 ตารางเมตรVrindavan Spiritual Capital of India,Vrindavan Chandrodaya Mandir รวมถึงจะมีที่จอดรถและลานจอดเฮลิคอปเตอร์ISKCON to build world's tallest temple at Mathura from today

การก่อสร้าง

มธูปัณฑิตทาสเคยพบปะประธานาธิบดีปรณัพ มุขรจีเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับการก่อสร้างอาคารhttp://newshour.press/news-hour-special/madhu-pandit-dasa-briefs-president-on-lord-krishnas-tallest-temple/ ในเดือนมีนาคม 2014 มุขยมนตรีรัฐอุตตรประเทศ อขิเลศ ยาดัฟ เดินทางมาเปิดตัวโครงการ และเมื่อ 16 พฤศจิกายน 2014 ประธานาธิบดี ปรณัพ มุขรจี เดินทางมาเคาะศิลาฤกษ์ของมนเทียร จนถึงปัจจุบัน มนเทียรยังคงอยู่ภายใต้การก่อสร้าง

ระเบียงภาพ

ดูเพิ่ม
วิราตรามยัณมนเทียร โครงการก่อสร้างนครวัดขึ้นใหม่เป็นมนเทียรในอินเดีย
นันทมหรธาม
# วัดโคกพระยา (ตำบลภูเขาทอง)
วัดโคกพระยา โบราณสถานประเภทวัดร้างที่ตั้งอทางด้านทิศเหนือของเกาะเมือง ในตำบลภูเขาทอง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บริเวณโบราณสถานมีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 40 ไร่ 3 งาน 81 ตารางวา

วัดโคกพระยาเป็นวัดขนาดเล็กที่มีอายุการสร้างมาแต่สมัยอยุธยาตอนต้นและถูกใช้งานมาจนถึงสมัยอยุธยาตอนปลาย แต่เดิมสันนิษฐานกันว่าวัดนี้เคยใช้เป็นที่ฝังพระศพ และสำเร็จโทษพระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์หลายพระองค์ แต่จากหลักฐานที่พบภายหลังการขุดแต่ง ซึ่งไม่ปรากฏพบร่องรอยว่าเคยใช้ประกอบพิธีดังกล่าว จึงสันนิษฐานว่าวัดที่ปรากฏชื่อในพระราชพงศาวดารนั้น อาจจะเป็นวัดโคกพระยาในตำบลลุมพลี

โบราณสถานวัดโคกพระยานี้มีการก่อสร้าง 3 สมัย สมัยแรกสันนิษฐานจากลักษณะของใบเสมาว่าตั้งอยู่ในสมัยอยุธยาตอนกลาง ได้แก่ เจดีย์ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงกลม ส่วนยอดและองค์เจดีย์หักพังลงเหลือแต่ฐานและแกนด้านในองค์เจดีย์ซึ่งก่อเป็นแกนรูปกากบาท อุโบสถมีประตูทางเข้า 4 ประตู มีทางเดินโดยรอบอุโบสถฐานไพทีด้านหลังกว้าง 3 เมตร พื้นปูกระเบื้องดินเผา พบชิ้นส่วนพระพุทธรูปปูนปั้นขนาดใหญ่ 1 องค์และพบร่องรอยการพอกปูนทับฐานชุกชีของเดิม สมัยที่ 2 มีการบูรณะอุโบสถและกำแพงแก้ว ได้ก่อพอกกำแพงแก้วด้านตะวันออกและตะวันตกให้หนาขึ้นสร้างกำแพงด้านทิศใต้เพิ่มอีก 1 แนว โดยทำเป็นฐานบัวแล้วถมดินเพื่อปรับระดับพื้นส่วนที่ขยายออกมาจากแนวฐานเดิมมาจนชิดแนวกำแพงนี้ สมัยที่ 3 บูรณะอุโบสถโดยปรับปรุงพื้นปูกระเบื้อง มีการก่ออิฐบริเวณกำแพงแก้วด้านทิศตะวันออกและทิศใต้ให้หนาขึ้น มีการก่อสร้างแนวกำแพงวัดใหม่ด้านทิศตะวันออก พร้อมกลบทับแนวกำแพงแก้วเดิมจนถึงระดับมีการก่อพอกและใช้แนวเดิมตั้งแต่สมัยที่ 1 และฐานกำแพงแก้ว และมีอาคารต่าง ๆ อีก
# วัดโคกพระยา
วัดโคกพระยา อาจหมายถึง
 วัดโคกพระยา ตำบลลุมพลี  จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
 วัดโคกพระยา ตำบลภูเขาทอง  จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

โคกพระยา
# โรคกลัวทะเล
โรคกลัวทะเล หรือ ทาลัสโซโฟเบีย ((thalassa) "ทะเล" และ  (phobos) "กลัว") เป็นความกลัวแหล่งน้ำลึกอย่างต่อเนื่องและเข้มข้น ซึ่งอาจเป็นทะเล มหาสมุทร สระว่ายน้ำหรือทะเลสาปก็ได้ ทั้งนี้ ระวังสับสนกับโรคกลัวน้ำหรืออะควาโฟเบีย (aquaphobia) ซึ่งเป็นความกลัวคนละอย่างกัน โรคกลัวทะเลอาจประกอบด้วยความกลัวอยู่ในแหล่งน้ำลึก กลัวความเวิ้งว้างของทะเล คลื่นทะเล และความกลัวอยู่ห่างจากแผ่นดิน สาเหตุของโรคกลัวทะเลนั้นยังไม่ชัดเจนและยังเป็นหัวข้อวิจัยอยู่ เพราะแต่ละคนมีเหตุผลแตกต่างกันไป ความรุนแรงและอาการและอาการแสดงของโรคอาจเปลี่ยนแปลงและมีความซับซ้อนได้ โดยอาจมีช่วงที่ทุกข์ทรมานทางอารมณ์และกายภาพที่เกิดจากตัวกระตุ้นหลากหลาย การรักษาอาจมีการบำบัดและยาคลายกังวลผสมกัน และจะมีประสิทธิภาพมากที่สุดเมื่อรักษาในวัยเด็ก ซึ่งเป็นช่วงวัยที่พบโรคนี้มากที่สุด
# รัฐบราซิล
รัฐบราซิล  เป็นหนึ่งในรัฐนอกดินแดนหลักของจักรวรรดิโปรตุเกสบนทวีปอเมริกา ในช่วงที่ยังเป็นอาณานิคมบราซิล
# ศาลเจ้าโชเซ็ง
ศาลเจ้าโชเซ็ง  เป็นศาลเจ้าชินโตที่สำคัญที่สุดในประเทศเกาหลีตั้งแต่ ค.ศ. 1925 ถึง 1945 ในสมัยการปกครองของญี่ปุ่น

อิโจ ชูตะ สถาปนิกและนักประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมชื่อดังที่มีส่วนในการสร้างศาลเจ้าเมจิ ก็มีส่วนในการวางแผนสร้างศาลเจ้านี้ด้วย

ที่ตั้งของอดีตศาลเจ้าปัจจุบันกลายเป็นส่วนหนึ่งของสวนนัมซาน

เบื้องหลัง
thumb|พื้นที่ศาลเจ้ามองจากท้องฟ้า 
หลังญี่ปุ่นผนวกเกาหลีใน ค.ศ. 1910 รัฐบาลญี่ปุ่นได้ดำเนินการตามนโยบายกระบวนการกลายเป็นญี่ปุ่น (Japanization) ซึ่งรวมไปถึงการสักการะที่ศาลเจ้าชินโต เช่นเดียวกันกับการแสดงออกทางการเมืองต่อความรักประเทศชาติเป็นข้อปฏิบัติทางศาสนา ตั้งแต่ ค.ศ. 1925 นักเรียนในโรงเรียนจะต้องเข้าไปในศาลเจ้าชินโต และใน ค.ศ. 1935 มีการบังคับให้นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยและข้าราชการจะต้องเข้าร่วมพิธีศาสนาชินโต จนถึง ค.ศ. 1945 มีศาลเจ้าในเกาหลีที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับรัฐชินโต (State Shinto) รวม 1,140 แห่ง

 เป็นผู้สนับสนุนให้พยายามใช้แนวคิด เพื่อผสานความเชื่อศาสนาญี่ปุ่นและเกาหลี บางคนระบุพระเจ้าทันกุนเข้ากับซูซาโนโอะ-โนะ-มิโกโตะ รัฐบาลไม่ต้องการแสดงจุดยืนในเรื่องการบรรจุโอกูนิตามะทั่วไปไว้ที่โชเซ็งจิงงู เพื่อให้ผู้ศรัทธาสามารถตีความในแบบของตนเอง  เป็นผู้สนับสนุนจุดยืนนี้อย่างหนักแน่น และการสนับสนุนของเขาเกี่ยวข้องกับการสถาปนาโอกูนิตามะทั้งที่โชเซ็นจิงงุและ

อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่ของรัฐที่โชเซ็งจิงงูไม่อนุญาตให้โอกูนิตามะตรงนั้นมีชื่อเรียกว่า "โชเซ็นโอกูนิตามะ" และความเชื่อท้องถิ่นพระเจ้าทันกุนถูกปราบปรามลงเพื่อหันไปบูชาอามาเตราซุในศาลเจ้าแทน

 ประวัติ 
โชเซ็งจิงงูถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1925 ที่ยอดเขานัมซานในเมืองเคโจ และทำพิธีบูชาในเดือนตุลาคม โดยอุทิศแด่เทพีอามาเตราซุกับจักรพรรดิเมจิ ตัวอาคารมีรูปแบบสถาปัตยกรรมชินเม-ซูกูริตามศาลเจ้าอิเซะ

การบูชาที่ศาลเจ้าเพิ่มมากขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1930 หลังรัฐบาลเริ่มบังคับให้ผู้คนเข้าชมที่นี่ ทำให้ศาลเจ้าและที่อื่น ๆ กลายเป็นเป้าหมายความขุ่นเคือง หลังการปลดปล่อยเกาหลีใน ค.ศ. 1945 ภายในไม่กี่วัน มีศาลเจ้าหลายแห่งที่ถูกเผาทำลาย

กลุ่มชาติพันธุ์เกาหลีเสนอให้เข้ามารับช่วงการบูชาโอกูนิตามะต่อหลังสงครามและเปลี่ยนศาลเจ้าไปเป็นศาลที่บูชาพระเจ้าทันกุน แต่รัฐบาลใหม่ปฏิเสธ ก็เสนอระบบที่ชาวญี่ปุ่นในอาณานิคมถูกมองเป็นอามัตสึกามิและชนพื้นเมืองมองเป็นคูนิตสึกามิ

หลังคำประกาศยอมจำนนของญี่ปุ่นในวันที่ 15 สิงหาคม ในช่วงบ่ายวันนั้นได้มีพิธีเคลื่อนย้ายองค์เทพที่ประดิษฐานอยู่ รัฐบาลทหารของกองทัพสหรัฐในเกาหลีพิจารณาให้ศาลเจ้านี้เป็น "ทรัพย์สินศัตรู"

โชเซ็งจิงงูจึงถูกทำลายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1945 พื้นที่อดีตศาลเจ้าปัจจุบันกลายเป็นส่วนหนึ่งของสวนนัมซาน และใน ค.ศ. 1970 ได้มีการสร้าง "อนุสรณ์สถานรักชาติ อัน จุง-กึน" ในบริเวณที่เคยเป็นศาลเจ้า เพื่อยกย่องอัน จุง-กึน ผู้ลอบสังหารอิโต ฮิโรบูมิ ผู้ตรวจราชการชาวญี่ปุ่นคนแรก และมีการติดตั้งอนุสรณ์คิม กู นักเคลื่อนไหวเพื่ออิสรภาพอีกคนหนึ่งด้วย

 รายละเอียด 
ศาลเจ้านี้มีความยาวเป็นแกนตรงประมาณ  ศาลเจ้าหลักอยู่ที่ปลายสุดจากทางเข้า

 ภาพ 

ดูเพิ่ม
รัฐชินโต (State Shinto)
ศาสนาชินโตในประเทศเกาหลี
เกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น
การจัดอันดับศาลเจ้าชินโตในระบบสมัยใหม่ (Modern system of ranked Shinto Shrines)
# เดดไรซิง 4
เดดไรซิง 4  เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัยที่พัฒนาโดยแคปคอมแวนคูเวอร์ และเผยแพร่โดยไมโครซอฟท์สตูดิโอส์สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และเอกซ์บอกซ์วัน โดยเป็นภาคที่สี่ในซีรีส์เดดไรซิง ซึ่งมีการประกาศในงานแถลงข่าวอิเล็กทรอนิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์เอ็กซ์โป 2016 ของไมโครซอฟท์เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2016 เกมนี้เป็นการกลับมาของแฟรงก์ เวสต์ และมีฉากอยู่ที่วิลลาเมตต์ รัฐโคโลราโด ในธีมคริสต์มาส

เดดไรซิง 4 ได้รับการวางจำหน่ายทั่วโลกเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2016 เกมดังกล่าวได้รับการวิจารณ์จากนักวิจารณ์ที่หลากหลาย โดยยกย่องรูปแบบการเล่น และการกลับมาของแฟรงก์ เวสต์ อย่างไรก็ตาม การลดลงของคุณภาพ และปัญหาทางเทคนิคบางอย่างถูกกล่าวถึงในเชิงลบ ทั้งนี้ เวอร์ชันไมโครซอฟท์ วินโดวส์ สำหรับสตีมได้รับการเปิดตัวในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 ซึ่งเผยแพร่โดยบริษัทแคปคอม ส่วนเกมเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 4 ได้ใช้ชื่อเดดไรซิง 4: แฟรงก์สบิ๊กแพกเกจ  ซึ่งเปิดตัวเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2017
# ยุทธการที่อินช็อน
ยุทธการที่อินช็อน  เป็นการบุกครองด้วยการยกพลขึ้นบกและการสู้รบในสงครามเกาหลี ซึ่งส่งผลลัพธ์ให้ได้รับชัยชนะที่เด็ดขาดและการพลิกกลับสถานการณ์ทางยุทธศาสตร์เพื่อสนับสนุนแก่กองบัญชาการสหประชาชาติ(UN) ปฏิบัติการดังกล่าวเกี่ยวข้องกับกองกำลังทหารจำนวน 75,000 นาย และเรือรบ 261 ลำ และนำไปสู่การยึดครองกรุงโซล เมืองหลวงของเกาหลีใต้กลับคืนมาในอีกสองสัปดาห์ต่อมา ชื่อรหัสสำหรับปฏิบัติการครั้งนี้คือ ปฏิบัติการโครไมต์

การสู้รบเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1950 และสิ้นสุดลงในวันที่ 19 กันยายน ด้วยการจู่โจมยกพลขึ้นบกที่น่าประหลาดใจซึ่งอยู่ห่างไกลจากวงรอบปูซาน ซึ่งกองทัพสหประชาชาติและกองทัพสาธารณรัฐเกาหลี(ROK) ได้ทำการป้องกันอย่างเอาเป็นเอาตาย เมืองอินช็อนที่ไร้การป้องกันส่วนใหญ่ได้ถูกรักษาการณ์ ภายหลังจากถูกทิ้งระเบิดโดยกองทัพสหประชาชาติ การสู้รบครั้งนี้ได้ทำให้ชัยชนะของกองทัพประชาชนเกาหลี(KPA) ของเกาหลีเหนือต้องจบลง  ภายหลังจากสหประชาชาติได้ยึดครองกรุงโซลกลับคืนมาได้แล้ว ทำให้สายส่งเสบียงของกองทัพประชาชนเกาหลีเหนือในเกาหลีใต้ได้ถูกตัดขาดไปเพียงบางส่วน

กองทัพสหประชาชาติและกองทัพสาธารณรัฐเกาหลีได้รับคำสั่งจากนายพลแห่งกองทัพ ดักลาส แมกอาเธอร์ แห่งกองทัพบกสหรัฐ แมกอาเธอร์ได้เป็นแรงผลักดันที่อยู่เบื้องหลังปฏิบัติการ การเอาชนะความเคลือบแคลงอย่างรุนแรงของเหล่านายพลที่คอยระมัดระวังมากขึ้นที่จะเข้าโจมตีที่มีความเสี่ยงในภูมิประเทศที่ไม่เอื้ออำนวยอย่างมาก การสู้รบที่ตามมาด้วยการล่มสลายอย่างรวดเร็วของกองทัพประชาชนเกาหลี ภายในหนึ่งเดือนของการยกพลขึ้นบกที่อินช็อน อเมริกันได้จับกุมเชลยศึกจากทหารของกองทัพประชาชนเกาหลีจำนวน 135,000 นายStueck, William W. (2002), Rethinking the Korean War: A New Diplomatic and Strategic History, Princeton, NJ: Princeton University Press,  Page 202.
# โมเนสกิน
โมเนสกิน หรือ โมเนอสเคิน (, ; ;) เป็นวงดนตรีร็อกจาก โรม อิตาลี ผู้ได้รับรางวัลชนะเลิศ การประกวดเพลงยูโรวิชัน ปี 2021