wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เชฟโรเลต ทาโฮ
เชฟโรเลต ทาโฮ  และ จีเอ็มซี ยูคอน  ซึ่งเป็นรถที่ใช้พื้นฐานวิศวกรรมเดียวกัน เป็นรถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดใหญ่ (full-size SUV) ที่ผลิตและพัฒนาโดยเจเนรัลมอเตอร์ เปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2537 ส่วนยูคอนเปิดตัวในปี พ.ศ. 2534 

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 เชฟโรเลตและจีเอ็มซีได้ทำการจำหน่ายรถ SUV ที่ขนาดต่างกันภายใต้ชื่อรุ่น "เบลเซอร์" และ "จิมมี" โดยในปี พ.ศ. 2526 ได้มีการเปิดตัวรุ่นย่อยที่มีขนาดเล็กกว่าอย่าง เชฟโรเลต S-10 เบลเซอร์ และจีเอ็มซี S-15 จิมมี โดยวางจำหน่ายควบคู่ไปกับรุ่นดั้งเดิมไปจนถึงต้นทศวรรษที่ 1990 

เจเนรัลมอเตอร์เริ่มเปลี่ยนชื่อของ SUV ขนาดใหญ่ก่อน โดยในปี 2534 ได้เปลี่ยนชื่อรุ่นจิมมีขนาดใหญ่เป็น "ยูคอน" ส่วนทางฝั่งเชฟโรเลตนั้นรอจังหวะการปรับโฉมของรุ่น S-10 เบลเซอร์ขนาดกลางในปี 2537 จึงใช้โอกาสนี้เปลี่ยนชื่อรุ่นเป็น "นิวเบลเซอร์" ขณะเดียวกันก็เปลี่ยนชื่อรุ่นเบลเซอร์ขนาดใหญ่เดิมเป็น "ทาโฮ" ซึ่งตั้งตามชื่อของพื้นที่แถวทะเลสาบทาโฮ ซึ่งเป็นบริเวณที่สวยงามและขรุขระทางภูมิประเทศ ตั้งอยู่ทางตะวันตกของสหรัฐ ก่อนหน้านี้ชื่อทาโฮเคยถูกนำไปใช้เป็นเพียงแค่ระดับแต่ง (trim level) ของรถรุ่น S-10 มาก่อน ส่วนชื่อยูคอนหมายถึงดินแดนยูคอนทางตอนเหนือของแคนาดา

ในปี พ.ศ. 2538 ทั้งทาโฮและยูคอนได้มีการเพิ่มรุ่นตัวถังแบบสี่ประตูที่ขนาดยาวขึ้น โดยรุ่นใหม่นี้ได้เข้ามาเติมเต็มช่องว่างด้านขนาดระหว่างรุ่นสองประตูเดิมกับเชฟโรเลต/จีเอ็มซี ซับเบอรบัน ที่มีฐานล้อยาวกว่า

เชฟโรเลต ทาโฮ วางจำหน่ายในแบบพวงมาลัยซ้ายในพื้นที่หลักคืออเมริกาเหนือ บางส่วนของเอเชียอย่างฟิลิปปินส์ ตะวันออกกลาง และอีกหลายประเทศ เช่น โบลิเวีย ชิลี เปรู โคลอมเบีย เอกวาดอร์ และแองโกลา ส่วนจีเอ็มซี ยูคอน วางจำหน่ายเฉพาะในอเมริกาเหนือและตะวันออกกลางเท่านั้น

เชฟโรเลต ทาโฮ และจีเอ็มซี ยูคอน เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มรถ SUV ขนาดใหญ่ของเจเนรัลมอเตอร์ จุดเด่นที่ทำให้แตกต่างจากรุ่นใกล้เคียงอย่างซับเบอร์บันและยูคอน XL นั้นอยู่ที่ความยาวของพื้นที่โดยสารและพื้นที่เก็บสัมภาระด้านหลังเสา C โดยทาโฮและยูคอนจะมีขนาดที่เล็กกว่ารุ่น XL ในปี พ.ศ. 2542 จีเอ็มซี ยูคอน ได้มีการเพิ่มรุ่นย่อย (sub-model) ระดับหรูหราขึ้นมา โดยใช้ชื่อว่า "เดนาลี" (Denali) ซึ่งเป็นรุ่นท็อปสุดของรถ จะเน้นความหรูหราเหนือกว่ารุ่นมาตรฐาน โดยมีการตกแต่งภายในและภายนอกที่ใช้วัสดุคุณภาพดีขึ้น คาดิลแลค เอสคาเลด (Cadillac Escalade) เป็นรถอีกหนึ่งรุ่นที่ใช้พื้นฐานตัวถังร่วมกัน แต่จะมีการตกแต่งภายในและภายนอกที่หรูหรายิ่งขึ้นไปอีก เดนาลีมีจำหน่ายทั้งรุ่นมาตรฐานและ XL

เชฟโรเลต ทาโฮ ครองตำแหน่งรถ SUV ขนาดใหญ่ที่ขายดีที่สุดในสหรัฐมาอย่างต่อเนื่อง โดยมักจะขายได้มากกว่าคู่แข่งถึงสองเท่าเป็นประจำ

 รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2535) 

 รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2543) 

 รุ่นที่ 3 (พ.ศ. 2550) 

 รุ่นที่ 4 (พ.ศ. 2558) 

 รุ่นที่ 5 (พ.ศ. 2564) 

 รุ่นไฮบริด 

 นอกสหรัฐ 

 ตำรวจ 

 ทหาร 

 ยอดขายในสหรัฐ
# ตัปเอกซ์เพรส
ตัปเอกซ์เพรส  เป็นสายการบินเสมือนและสายการบินระดับภูมิภาคสัญชาติโปรตุเกส ที่มีฐานการบินหลักและสำนักงานใหญ่ที่ท่าอากาศยานอุงแบร์ตู แดลกาดู ในกรุงลิสบอน สายการบินดำเนินเที่ยวบินในภูมิภาคให้แก่ตัปแอร์ปูร์ตูกัล

 ประวัติ 
เมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2016 ตัปแอร์ปูร์ตูกัลได้ประกาศการเปลี่ยนอัตลักษณ์องค์กรของสายการบินลูก ปูร์ตูกาเลียแอร์ไลน์ โดยจะเปลี่ยนมาใช้ชื่อ ตัปเอกซ์เพรส ในวันที่ 27 มีนาคม โดยจะดำเนินงานในฐานะบริษัทลูกเช่นเดิม มาตรการนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนการปรับองค์กรของตัป ที่สายการบินหลักจะให้สายการบินระดับภูมิภาคดำเนินเที่ยวบินในภูมิภาคในนามของสายการบินหลัก เพื่อเป็นการเพิ่มความถี่เที่ยวบิน ลดการใช้อากาศยานขนาดใหญ่ในเส้นทางที่มีผู้โดยสารน้อย และเพื่อการแข่งขันกับสายการบินอื่น

ในวันเดียวกันนั้น ตัปแอร์ปูร์ตูกัลได้ประกาศปลดประจำการฟอกเกอร์ 100 และเอ็มบราเออร์ อีอาร์เจ-145 ทั้งหมดของปูร์ตูกาเลียภายในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 โดยจะทดแทนด้วยเอ็มบราเออร์ 190 และเอทีอาร์ 72-600 โดยจะสวมลวดลายที่คล้ายคลึงกับสายการบินแม่atwonline.com - TAP Portugal creates TAP Express to replace Portugalia 15 January 2016 ไวต์แอร์เวย์ สายการบินลูกของออมนิเอวิเอชัน จะดำเนินการเที่ยวบินให้แก่ตัปจนถึง ค.ศ. 2022aerotelegraph.com (German) 3 November 2022 ปูร์ตูกาเลียแอร์ไลน์จะดำเนินการด้วยชื่อ ตัปเอกซ์เพรสaviation.direct - "Portugália Airlines to be merged with TAP" (German) 15 April 2022

 ฝูงบิน 
thumb|เอ็มบราเออร์ 190 ของตัปเอกซ์เพรส
thumb|เอทีอาร์ 72-600 ของตัปเอกซ์เพรส

 ฝูงบินปัจจุบัน 

ณ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 ตัปเอกซ์เพรสมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:

+ ฝูงบินของตัปเอกซ์เพรสเครื่องบินประจำการคำสั่งซื้อผู้โดยสารหมายเหตุ C Y รวมเอ็มบราเออร์ 19012——106106เอ็มบราเออร์ 1957——118118รวม19—

ตัปเอกซ์เพรสมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 13.3 ปี

 ฝูงบินในอดีต 
ตัปเอกซ์เพรสเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:

+ ฝูงบินในอดีตของตัปเอกซ์เพรส เครื่องบิน เริ่มประจำการ ปลดประจำการเอทีอาร์ 72-50020172018เอทีอาร์ 72-60020162023
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
# สิ่งคล้ายมนุษย์ปรัมปรา
สิ่งคล้ายมนุษย์ปรัมปรา  คือสิ่งมีชีวิตในตำนาน คติชาวบ้าน หรือเรื่องปรัมปราที่มีลักษณะบางส่วนเป็นมนุษย์ หรือมีลักษณะเหมือนมนุษย์ในแง่รูปลักษณ์หรืออุปนิสัย แต่ละวัฒนธรรมมีสิ่งปรัมปราแตกต่างกันซึ่งมาจากต้นกำเนิดที่หลากหลาย สิ่งปรัมปราเหล่านี้หลายสิ่งมีลักษณะคล้ายมนุษย์ โดยสามารถพูดได้และเป็นผู้นำทางให้ตัวเอกในเรื่องปรัมปราหลายเรื่อง

สิ่งคล้ายมนุษย์ปรัมปราจากวัฒนธรรมทั่วโลกมีตั้งแต่ภูตน้ำเจงกูไปจนถึงมนุษย์ไฮยีนาจากทวีปแอฟริกา เงือก ก็อบลิน และวิญญาณอย่างโทแกบีจากทวีปเอเชีย ทวีปอเมริกามีสิ่งมีชีวิตเช่นบิ๊กฟุตและมอธแมนที่ลึกลับ รวมถึงสกินวอล์กเกอร์ที่จำแลงกายได้ ขณะที่ทวีปยุโรปมีสิ่งมีชีวิตในตำนานอย่างพูกาที่เกเรซุกซนและกอร์กอนที่น่ากลัว เขตโอเชียเนียมีบันยิปที่สิงสถิตอยู่ตามแหล่งน้ำและโยวี่ที่หลบหนีได้ว่องไว ในขณะที่สิ่งเช่นผีและมัมมี่ปรากฏอยู่ทั่วทุกภูมิภาคในโลก สิ่งคล้ายมนุษย์ปรัมปราเหล่านี้ ไม่ว่าจะเป็นผู้นำทางใจดีหรือวิญญาณชั่วร้าย ล้วนสะท้อนให้เห็นถึงจินตนาการและศิลปะการเล่าเรื่องอันรุ่มรวยหลากหลายของมนุษย์

 แหล่งข้อมูลอื่น
# เจนเนอรัล มอเตอร์ส ประเทศไทย
บริษัท เจนเนอรัล มอเตอร์ส (ประเทศไทย) จำกัด  เป็นอดีตบริษัทผู้ถือหุ้นหลักของบริษัทในเครือที่ทำหน้าที่ทั้งจำหน่ายและผลิตรถยนต์ของเจเนรัลมอเตอร์ (จีเอ็ม) ในประเทศไทย

บริษัทนี้ได้จดทะเบียนก่อตั้งเป็นบริษัทด้านการขายในปี พ.ศ. 2536 และต่อมาได้เปิดโรงงานผลิตในปี พ.ศ. 2543 ในช่วงที่รุ่งเรืองที่สุด จีเอ็ม ประเทศไทย สามารถส่งออกรถยนต์ไปยังแทบทุกภูมิภาคของโลก รวมถึงอเมริกาใต้ อเมริกากลาง ยุโรป แอฟริกา ตะวันออกกลาง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ออสเตรเลีย และญี่ปุ่น

เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 เจเนรัลมอเตอร์ได้ประกาศยุติการดำเนินธุรกิจในประเทศไทย และโรงงานที่จังหวัดระยองได้ถูกบริษัท เกรท วอลล์ มอเตอร์ เข้าซื้อกิจการไปภายในปลายปี พ.ศ. 2563 ถึงแม้จะยุติการผลิต แต่บริษัทยังคงให้การสนับสนุนลูกค้าเชฟโรเลตที่มีอยู่เดิมด้วยบริการหลังการขาย การรับประกัน และการดูแลรักษาอย่างต่อเนื่อง

 ประวัติ 

 ผลิตภัณฑ์ 
thumb|ตลอดระยะเวลาดำเนินกิจการ จีเอ็ม ประเทศไทย ได้ผลิตเชฟโรเลต โคโลราโด จำนวน 934,758 คัน

 ผลิตโดย เจนเนอรัล มอเตอร์ส (ประเทศไทย) 

 เชฟโรเลต โคโลราโด (2547–2563)
 เชฟโรเลต เทรลเบลเซอร์ (2555–2563)
 เชฟโรเลต แคปติวา (2550–2561)
 เชฟโรเลต ครูซ (2553–2560)
 เชฟโรเลต โซนิค (2555–2558)
 เชฟโรเลต อาวีโอ (2549–2555)
 เชฟโรเลต ออพตร้า (2546–2553)
 เชฟโรเลต ซาฟิร่า (2543–2550)
 ซูบารุ ทราวิค (2544–2547)
 อัลฟ่า โรมีโอ 156 (2545–2547)

 ไม่ได้ผลิตโดย เจนเนอรัล มอเตอร์ส (ประเทศไทย) 

 โอเปิล โอเมก้า B1 (2537–2542)
 โอเปิล แอสตร้า (2536–2541)
 โอเปิล คอร์ซา สวิง (2536–2543)
 โอเปิล คอร์ซ่า เซล (2536–2543)

 นำเข้า 

 เชฟโรเลต แคปติวา (2562–2563, นำเข้าจาก เอสจีเอ็มดับเบิลยู อินโดนีเซีย)
 เชฟโรเลต สปิน (2556–2558, นำเข้าจาก เจเนรัลมอเตอร์ อินโดนีเซีย)
 เชฟโรเลต ลูมินา (2546–2548, นำเข้า โฮลเดน ออสเตรเลีย)
 โอเปิล เวคตร้า A (2536–2539, นำเข้าจาก โอเปิล)
 โฮลเดน คามิรา (2530–2532, นำเข้าจาก โฮลเดน ออสเตรเลีย)
 โฮลเดน คอมโมดอร์ (VK) (2527–2529, นำเข้าจาก โฮลเดน ออสเตรเลีย)
 โฮลเดน คาเลส์ (VP) (2535–2541, นำเข้าจาก โฮลเดน ออสเตรเลีย)
 โอเปิล เรคอร์ด E2 (2525–2529), นำเข้าจาก โอเปิล)

 ยอดขายในประเทศ 
+ปียอดขายอันดับ254833,9396255431,503255725,7998255817,4569255914,9319256018,7719256120,31310256215,16110
 อ้างอิง
# ผู้ว่าราชการกรุงโตเกียว
ผู้ว่าราชการมหานครโตเกียว  เป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารของมหานครโตเกียว ตำแหน่งนี้จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1943 ในครั้งที่มีการรวมการบริหารของนครโตเกียวกับจังหวัดโตเกียวเข้าด้วยกัน ตำแหน่งผู้ว่าราชการมหานครโตเกียวที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1947 ตามพระราชบัญญัติการปกครองตนเองท้องถิ่น

 ภาพรวม 
ผู้ว่าราชการมหานครโตเกียวเป็นหัวหน้าขององค์การปกครองมหานครโตเกียว และได้รับเลือกตั้งจากประชาชนในมหานครโตเกียวทุก ๆ สี่ปี ครั้งล่าสุดคือ การเลือกตั้งผู้ว่าราชการมหานครโตเกียว ค.ศ. 2024

เนื่องจากโตเกียวมีขนาดเศรษฐกิจและจำนวนประชากรมากที่สุดในประเทศ นโยบายขององค์การปกครองมหานครโตเกียวจึงสามารถส่งผลกระทบต่อกิจการของประเทศได้อย่างมาก ทำให้ผู้ว่าราชการมหานครโตเกียวมีอิทธิพลต่อประเทศอย่างมาก และมีเสียงที่ดังในสมาคมผู้ว่าราชการแห่งชาติ

งบประมาณประจำปีของมหานครโตเกียวอยู่ที่ประมาณ 13 ล้านล้านเยน มากกว่าจังหวัดอื่น ๆ ถึง 10 เท่า และเทียบเท่ากับงบประมาณแผ่นดินของประเทศอินโดนีเซีย ดังนั้นผู้ว่าราชการมหานครโตเกียวจึงมีอิทธิพลอย่างมากต่อเศรษฐกิจญี่ปุ่นอีกด้วย องค์การปกครองมหานครโตเกียวมีพนักงานมากกว่า 160,000 คน ถือได้ว่าเป็นผู้ว่าจ้างที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น

 คุณสมบัติ 
ผู้สมัครจะต้องเป็นพลเมืองญี่ปุ่นและอาศัยอยู่ในโตเกียวมาเป็นเวลาอย่างน้อย 3 เดือน และต้องมีอายุมากกว่า 30 ปี ผู้สมัครจะต้องนำเงิน 3 ล้านเยนไปยื่นให้กับองค์การปกครองมหานครโตเกียว ซึ่งจะคืนให้เฉพาะในกรณีที่ได้รับคะแนนเสียงอย่างน้อยร้อยละ 10 เท่านั้น

 รายชื่อ 
 ผู้ว่าราชการจังหวัดโตเกียวจากการแต่งตั้ง (ค.ศ. 1869–1943) 
 คาราซูมารุ มิตสึเอะ (1868)
 โอกิ ทากาโต (1868–1869)
 มิบุ โมโตโอซะ (1869–1871)
 ยูริ คิมิมาซะ (1871–1872)
 โอกูโบะ อิจิโอ (1872–1875)
 คูซูโมโตะ มาซาตากะ (1875–1879)
 มัตสึดะ มิจิยูกิ (1879–1882)
 โยชิกาวะ อากิมาซะ (1882–1885)
 วาตานาเบะ ฮิโรโมโตะ (1885–1886)
 ทากาซากิ โกโรกุ (1886–1890)
 มาร์ควิส ฮาจิซูกะ โมจิอากิ (1890–1891)
 โทมิตะ เท็ตสึโนซูเกะ (1891–1893)
 มิอูระ ยาซูชิ (1893–1896)
 มาร์ควิส โคงะ มิจิตสึเนะ (1896–1897)
 ไวเคานต์ โอกาเบะ นางาโมโตะ (1897–1898)
 โคอิซูกะ รีว (1898)
 บารอน เซ็งเงะ ทากาโตมิ (1898–1908)
 ฮิโรชิ อาเบะ (1908–1912, ครั้งที่ 1)
 ฮิโรชิ อาเบะ (1919–1921, ครั้งที่ 2)
 อูซามิ คัตสึโอะ (1921–1925)

 ผู้ว่าราชการมหานครโตเกียวจากการแต่งตั้ง (ค.ศ. 1943–1947) 
 ชิเงโอะ โอดาจิ (1943–1944)
 โทชิโซ นิชิโอะ (1944–1945)
 ฮิซาตาดะ ฮิโรเซะ (1945–1946)
 โชเฮ ฟูจินูมะ (1946)
 ฮารูโอะ มัตสึอิ (1946)
 เซอิจิโร ยาซูอิ (1946–1947)
 คาซูมิ อีนูมะ (1947)

 ผู้ว่าราชการมหานครโตเกียวจากการเลือกตั้ง (ค.ศ. 1947–ปัจจุบัน) 
 ลำดับ รูป ชื่อ(เกิดเสียชีวิต) วาระดำรงตำแหน่ง พรรค การเลือกตั้ง1115x115pxเซอิจิโร ยาซูอิ3 พฤษภาคม ค.ศ. 194718 เมษายน ค.ศ. 1959 เสรีประชาธิปไตย (LDP)1947

1951

19552100x100pxเรียวตาโร อาซูมะ27 เมษายน ค.ศ. 195922 เมษายน ค.ศ. 1967 อิสระ1959

19633108x108pxเรียวกิจิ มิโนเบะ23 เมษายน ค.ศ. 196722 เมษายน ค.ศ. 1979 อิสระ1967

1971

1975486x86pxชุนอิจิ ซูซูกิ 23 เมษายน ค.ศ. 197922 เมษายน ค.ศ. 1995 อิสระ1979

1983

1987

19915122x122pxยูกิโอะ อาโอชิมะ 23 เมษายน ค.ศ. 199522 เมษายน ค.ศ. 1999 อิสระ1995698x98pxชินตาโร อิชิฮาระ23 เมษายน ค.ศ. 199931 ตุลาคม ค.ศ. 2012 อิสระ1999

2003

2007

20117105x105pxนาโอกิ อิโนเซะ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2012	24 ธันวาคม ค.ศ. 2013 อิสระ20128104x104pxโยอิจิ มาซูโซเอะ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 201421 มิถุนายน ค.ศ. 2016 อิสระ20149104x104pxยูริโกะ โคอิเกะ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2016อยู่ในตำแหน่ง อิสระ2016

2020

 หมายเหตุ
# ซูราการ์ตา
ซูราการ์ตา (, อักษรชวา: , อักษรเปโกน:) รู้จักกันในภาษาพูดว่า โซโล (, อักษรชวา:) เป็นนครหลักในจังหวัดชวากลาง ประเทศอินโดนีเซีย โดยมีขนาด 46.72 ตารางกิโลเมตร Badan Pusat Statistik: Luas Daerah menurut Kabupaten/Kota di Provinsi Jawa Tengah Tahun 2009  ทางเหนือติดกับอำเภอการางาญาร์กับอำเภอโบโยลาลี ทางตะวันออกและตะวันตกติดกับอำเภอการางาญาร์และอำเภอซูโกฮาร์โจ และทางใต้ติดกับอำเภอซูโกฮาร์โจ Map of Surakarta ด้านตะวันออกของโซโลติดกับแม่น้ำโซโล เขตมหานครซูราการ์ตาประกอบด้วยนครซูราการ์ตากับอำเภอ 6 แห่งโดยรอบ ("พื้นที่เกรตเตอร์โซโล" อดีตคือภูมิภาคพิเศษซูราการ์ตา) ซึ่งเป็นที่ตั้งของพลเมือง 6,837,753 คนตามจำนวนประมาณการอย่างเป็นทางการช่วงกลาง ค.ศ. 2023 ในจำนวนนี้มีผู้อาศัยอยู่ในเขตนคร 526,870 คน

ซูราการ์ตาเป็นบ้านเกิดของโจโก วีโดโด ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย เขาเคยดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีซูราการ์ตาใน ค.ศ. 2005 ถึง 2012

 เขตบริหาร 
thumb|left|ศาลาว่าการนครซูราการ์ตา
หลังซูราการ์ตากลายเป็นนคร บริเวณนี้จึงแบ่งออกเป็น 5 เขต (เกอเจอมาตัน) แต่ละเขตแบ่งออกเป็น 51 เกอลูราฮัน (ปัจจุบันมี 54 แห่ง) เขตของนครซูราการ์ตาในตารางข้างล่างนี้ระบุพร้อมพื้นที่และประชากรในสำมะโน ค.ศ. 2010Biro Pusat Statistik, Jakarta, 2011. และสำมะโน ค.ศ. 2020Badan Pusat Statistik, Jakarta, 2021. กับจำนวนประมาณการในช่วงกลาง ค.ศ. 2023Badan Pusat Statistik, Jakarta, 28 February 2024, Kabupaten Sragen Dalam Angka 2024 (Katalog-BPS 1102001.3314) ตารางนี้ยังรวมที่ตั้งศูนย์กลางเขต จำนวนหมู่บ้านในแต่ละเขต (ทั้งหมดจัดให้เป็น เกอลูราฮัน) และรหัสไปรษณีย์เขต Kecamatan dan Desa/Kelurahan menurut Kabupaten/Kota di Provinsi Jawa Tengah Tahun 2005, 2008 dan 2009 

 รหัสเขตการปกครอง ชื่อเขต(เกอเจอมาตัน)  พื้นที่ในตารางกิโลเมตร  ประชากรในสำมะโนค.ศ. 2010  ประชากรในสำมะโนค.ศ. 2020  ประชากรประมาณกลาง ค.ศ. 2023 ศูนย์กลาง จำนวนหมู่บ้านรหัสไปรษณีย์  33.72.01  ลาเวอยัน(a)9.1386,05788,52488,879เปอนุมปิง1157141 - 57149 33.72.02  เซอเรองัน 3.0843,65347,77848,295เซอเรองัน757151 - 57157 33.72.03  ปาซาร์กลีวน 4.8874,26978,51779,461โจโยซูรัน1057111 - 57119 33.72.04  เจอเบริซ 14.38138,049138,775139,232เจอเบริซ1157121 - 57129  (b) 33.72.05  บันจาร์ซารี 15.26157,309168,770171,003บาญูวาญาร์1557131 - 57139  รวม 46.72499,337522,364526,870 54 

หมายเหตุ: (a) บางครั้งสะกดเป็น "ลาวียัน" (b) ยกเว้น เกอลูราฮัน จากาลัน ที่มีรหัสไปรษณีย์ 57162
# กรรมการ
กรรมการ หรือ สมาชิกสภา  คือบุคคลที่นั่งอยู่ ลงคะแนนเสียงหรือเป็นสมาชิกของคณะกรรมการหรือสภา โดยทั่วไปจะเป็นตัวแทนที่ได้รับเลือกจากเจ้าของหน่วยงานนั้น ๆ เช่น หากเป็นสภาในระดับประเทศ จากประชาชนในเขตเลือกตั้งในเทศบาล หรือรัฐบาลในระดับภูมิภาค หรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่น ๆ หรือหากเป็นกรรมการขงององค์การ จะได้รับการแต่งตั้งจากผู้ถือหุ้นขององค์การ ตำแหน่งของกรรมการหรือสมาชิกสภาจะแตกต่างกันไปตามภูมิศาสตร์ โดยทั่วไปชื่อจะนำหน้าด้วยชื่อ (หรือเวอร์ชันย่อ Cllr เมื่อเขียน) ในสถานการณ์ที่เป็นทางการหรือเกี่ยวข้องกับสภาในหลายแห่ง
# สวนสาธารณะนาระ
thumb|ภาพปริทัศน์ทางอากาศของสวนสาธารณะนาระ
thumb|อีกมุมมองทางอากาศของสวนสาธารณะนาระ
thumb|ภาพปริทัศน์ทางอากาศของสวนสาธารณะนาระที่หันเข้าเมืองเก่า
สวนสาธารณะนาระ  เป็นสวนสาธารณะที่ตั้งอยู่ในเมืองนาระ ประเทศญี่ปุ่น ที่เชิงเขาของภูเขาวากากูซะ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1880 เป็นหนึ่งในสวนสาธารณะที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น สวนสาธารณะอยู่ภายใต้การบริหารของจังหวัดนาระ เป็นหนึ่งใน "สถานที่ที่มีความงามทางทัศนียภาพ" ที่กำหนดโดยกระทรวงศึกษาธิการ วัฒนธรรม กีฬา วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี (MEXT) กวางซีกา (หรือ  shika) มากกว่า 1,200 ตัวที่เดินไปมาโดยรอบในสวนสาธารณะอย่างอิสระได้รับการกำหนดจากกระทรวงศึกษาธิการ วัฒนธรรม กีฬา วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีให้เป็นสมบัติทางธรรมชาติ แม้ว่าพื้นที่อย่างเป็นทางการของสวนสาธารณะคือประมาณ  พื้นที่ยังรวมบริเวณวัดโทไดจิ, วัดโคฟูกูจิ, ศาลเจ้าคาซูงะ  และพิพิธภัณฑ์แห่งชาตินาระ ซึ่งอยู่บริเวณขอบหรือถูกล้อมโดยสวนสาธารณะนาระ รวมแล้วมีพื้นที่ถึง 

สวนสาธารณะนาระเริ่มเปิดทำการในปี ค.ศ. 1880 เมื่อพื้นที่ 14 เฮกตาร์ภายในบริเวณวัดโคฟูกูจิซึ่งเป็นที่ดินของรัฐบาลได้รับการกำหนดให้เป็นสวนสาธารณะ ในปี ค.ศ. 1889 มีการเพิ่มพื้นที่ของวัดโทไดจิ, คาซูงาโนะ และพื้นที่ภูเขาเช่นภูเขาวากาซูกะเข้าไป ทำให้พื้นที่สวนสาธารณะขยายขึ้นเป็น 535 เฮกตาร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 ถึง ค.ศ. 1951 พื้นที่สวนสาธารณะภายในบริเวณวัดถูกเพิกถอน ทำให้พื้นที่ลดลงเป็น 500 เฮกตาร์ ในปี ค.ศ. 1960 มีการกำหนดอย่างเป็นทางการให้สวนสาธารณะนาระอยู่ภายใต้พระราชบัญญัติสวนสาธารณะในเมืองด้วยพื้นที่ 502 เฮกตาร์

สัตว์ป่าที่อาศัยอยู่ภายในสวนสาธารณะ ได้แก่ กวาง, หมูป่า, จิ้งจอกแร็กคูนญี่ปุ่น, กระรอกบินยักษ์ญี่ปุ่น, กระรอก และสัตว์อื่น ๆ พืชพรรณประกอบด้วยต้นสนเขา, ซากูระ, เมเปิล, พลัม, สนซีดาร์ญี่ปุ่น, Japanese pieris และพืชอื่น ๆ

 กวาง 
thumb|กวางซีกาในสวนสาธารณะนาระ
ตามตำนานท้องถิ่น กวางซีกาในพื้นที่นี้ถือเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เนื่องจากการมาเยือนของทาเกมิกาซูจิ หนึ่งในสี่เทพเจ้าแห่งศาลเจ้าคาซูงะFodor's Japan 18th Edition (2007) กล่าวว่ากันทาเกมิกาซูจิได้รับเชิญจากศาลเจ้าคาชิมะในจังหวัดอิบารากิในปัจจุบัน และปรากฏอยู่เหนือภูเขามิกาซะ (หรือภูเขาวากากูซะ) โดยประทับบนกวางสีขาว ด้วยเหตุนี้กวางจึงถือว่าเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์และได้รับการนับถือจากทั้งศาลเจ้าคาซูงะและวัดโคฟูกูจิ การฆ่ากวางศักดิ์สิทธิ์ถือเป็นความผิดที่มีโทษถึงประหารชีวิต จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1637 ซึ่งเป็นปีสุดท้ายที่มีการบันทึกถึงการละเมิดกฎหมายดังกล่าว

thumb|เซ็มเบกวางที่จำหน่ายสำหรับป้อนให้กวาง

หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กวางถูกถอดจากสถานะสัตว์ศักดิ์สิทธิ์อย่างเป็นทางการ และได้รับการกำหนดให้เป็นอนุสรณ์สถานทางธรรมชาติ (Tennen kinenbutsu) แทน และได้รับการคุ้มครองในฐานะดังกล่าว ปัจจุบันนักท่องเที่ยวสามารถซื้อ "เซ็มเบกวาง" (Shika-senbei) สำหรับป้อนเป็นอาหารให้กวางในสวนสาธาณะ

 คลังภาพ
# อเมริกันเอ็กซ์เพรส
อเมริกัน เอ็กซ์เพรส (Amex) เป็นบริษัทผู้ถือหุ้นธนาคารและบริษัทบริการทางการเงินข้ามชาติสัญชาติอเมริกันที่เชี่ยวชาญด้านบัตรชำระเงิน สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เลขที่ 200 เวซีย์สตรีต ซึ่งรู้จักกันในชื่อ “อเมริกันเอ็กซ์เพรสทาวเวอร์” (American Express Tower) ตั้งอยู่ในย่านแบตเตอรีพาร์กซีตี ของโลเวอร์แมนแฮตตัน Amex เป็นเครือข่ายบัตรเครดิตที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของโลกเมื่อพิจารณาจากปริมาณการใช้จ่าย ตามหลังไชนายูเนียนเพย์ (China UnionPay), วีซ่า (Visa) และมาสเตอร์การ์ด (Mastercard) ณ สิ้นปี พ.ศ. 2566 มีบัตร Amex ใช้งานอยู่ทั่วโลกกว่า 141.2 ล้านใบ โดยสมาชิกมีค่าใช้จ่ายเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 24,059 ดอลลาร์สหรัฐ และในปีเดียวกัน Amex ก็สามารถรองรับปริมาณการใช้จ่ายบนเครือข่ายได้มากกว่า 1.7 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ Amex เป็นหนึ่งในธนาคารที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐ โดยอยู่ในอันดับที่ 77 ในฟอร์จูน 500  และอันดับที่ 28 ในรายชื่อแบรนด์ที่มีมูลค่ามากที่สุดโดยฟอบส์  ในปี พ.ศ. 2566 บริษัทสามารถขึ้นแท่นอันดับที่ 63 ในการจัดอันดับฟอบส์ โกลบอล 2000 ที่น่าสนใจคือ Amex ยังเป็นเจ้าของธนาคารเสมือน (direct bank) อีกด้วย
# ปลาค้าวดำเหนือ
ปลาค้าวดำเหนือ หรือ ปลาเค้าดำเหนือ  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) จัดเป็นปลาที่อยู่ในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) 

ปลาค้าวดำเหนือมีรูปร่างลำตัวยาวแต่ค่อนข้างป้อม ลำตัวที่อยู่ค่อนไปทางหางมีลักษณะแบนข้างมาก พื้นลำตัวสีเทาถึงดำสนิท ส่วนหัวมีขนาดใหญ่และแบน ปากกว้าง ภายในมีฟันซี่เล็ก ๆ อยู่ในขากรรไกรทั้ง 2 ข้าง มีหนวด 2 คู่ โดยคู่ที่อยู่มุมปากมีลักษณะเรียวยาว ส่วนคู่ที่ใต้คางจะสั้นและเล็กมาก มีครีบทั้งหมด 7 ครีบ ครีบก้นใหญ่และยาวจรดครีบหาง ขอบปลายหางด้านบนจะใหญ่กว่าด้านล่าง ส่วนท้องป่องออก ส่วนหลังยกสูงขึ้นกว่าปลาค้าวขาว (Wallago attu) ซึ่งเป็นปลาที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน แต่จัดอยู่ในคนละสกุล

มีขนาดลำตัวยาวได้ถึง 1 เมตร น้ำหนักกว่า 50 กิโลกรัม โดยอาจยาวได้ถึงกว่า 2 เมตร น้ำหนัก 80 กิโลกรัม สถิติที่ใหญ่ที่สุดพบที่ปากน้ำโพ จังหวัดนครสวรรค์

พฤติกรรมตามปกติ มักจะซุกตัวอยู่นิ่ง ๆ ใต้น้ำ เป็นปลาที่สายตาไม่ดี จึงใช้หนวดในการนำทางและหาอาหาร พบตามแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ทั้งภาคกลางและภาคอีสานของประเทศไทย เช่น แม่น้ำเจ้าพระยาและสาขา, แม่น้ำแม่กลอง, แม่น้ำโขงและสาขา และพบได้ถึงประเทศเวียดนาม

เดิมทีถูกจัดให้อยู่รวมเป็นชนิดเดียวกับปลาค้าวดำใต้ (W. leerii) ซึ่งเป็นปลาค้าวดำที่พบในภาคใต้ แต่ได้ถูกแยกออกมาใน ค.ศ. 2004 เมื่อมีการศึกษาใหม่ โดยปลาค้าวดำเหนือมีครีบอกยาวกว่า หัวงอนขึ้นเล็กน้อย ดวงตาเล็กกว่า และมีหนวดยาวถึงบริเวณฐานครีบท้องRoberts, T.R. (2014): Wallago Bleeker, 1851 and Wallagonia Myers, 1938 (Ostariophysi, Siluridae), Distinct Genera of Tropical Asian Catfishes, with Description of †Wallago maemohensis from the Miocene of Thailand. Bulletin of the Peabody Museum of Natural History, 55 (1): 35-47. doi:10.3374/014.055.0103

ปลาค้าวดำเหนือเป็นปลาไทยอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่เป็นปลาที่มีนิสัยดุร้าย ก้าวร้าว หวงถิ่นที่อยู่อาศัยมาก กินปลาขนาดเล็กตัวอื่นเป็นอาหาร จึงมักเลี้ยงตัวเดียวเดี่ยว ๆ นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นปลาที่สามารถฮุบกลืนกินเหยื่อหรืออาหารขนาดใหญ่ได้ โดยในอดีตที่บ้านปากกิเลน อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี เคยมีเหตุการณ์ปลาค้าวดำเหนือกินคนมาแล้ว โดยเกิดเหตุที่โป๊ะท่าน้ำ เมื่อทารกคนหนึ่งอุจจาระเลอะเปรอะเปื้อนทั้งตัว ผู้เป็นแม่จึงนำไปแกว่งล้างในแม่น้ำ ทันใดนั้นก็ได้มีปลาค้าวดำเหนือตัวใหญ่โผล่ขึ้นมาจากน้ำฮุบกินเด็กเข้าไปทั้งตัว เหตุการณ์นี้เป็นที่แตกตื่นตกใจของผู้คนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านนั้นหน้า 114, Monsters of the River 2013 โดย กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์, ป๋อง บางตาล. "V.I.P. (Very Important Pisces)". นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 4 ฉบับที่ 39: กันยายน 2013
นอกจากนี้แล้ว ปลาค้าวดำเหนือมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาอีทุก" หรือ "ปลาทุก" ในภาษาอีสาน โดยเรียกตามสีลำตัวที่มีสีดำสนิทเหมือนกับคนสวมชุดไว้ทุกข์
# ปลาค้าวดำใต้
ปลาค้าวดำใต้ หรือ ปลาเค้าดำใต้  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) จัดเป็นปลาที่อยู่ในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) 

ปลาค้าวดำใต้มีรูปร่างลำตัวยาวแต่ค่อนข้างป้อม ลำตัวที่อยู่ค่อนไปทางหางมีลักษณะแบนข้างมาก พื้นลำตัวสีเทาถึงดำสนิท ส่วนหัวมีขนาดใหญ่และแบน ปากกว้าง ภายในมีฟันซี่เล็ก ๆ อยู่ในขากรรไกรทั้ง 2 ข้าง มีหนวด 2 คู่ โดยคู่ที่อยู่มุมปากมีลักษณะเรียวยาว ส่วนคู่ที่ใต้คางจะสั้นและเล็กมาก มีครีบทั้งหมด 7 ครีบ ครีบก้นใหญ่และยาวจรดครีบหาง ขอบปลายหางด้านบนจะใหญ่กว่าด้านล่าง ส่วนท้องป่องออก ส่วนหลังยกสูงขึ้นกว่าปลาค้าวขาว (Wallago attu) ซึ่งเป็นปลาที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน แต่จัดอยู่ในคนละสกุล

มีขนาดลำตัวยาวได้ถึง 1 เมตร น้ำหนักกว่า 50 กิโลกรัม โดยอาจยาวได้ถึงกว่า 2 เมตร น้ำหนัก 80 กิโลกรัม

ปลาค้าวดำใต้พบในพื้นที่ภาคใต้ของประเทศ เช่น แม่น้ำตาปี จนถึงคาบสมุทรมลายู เกาะสุมาตรา และเกาะบอร์เนียวในประเทศอินโดนีเซียRoberts, T.R. (2014): Wallago Bleeker, 1851 and Wallagonia Myers, 1938 (Ostariophysi, Siluridae), Distinct Genera of Tropical Asian Catfishes, with Description of †Wallago maemohensis from the Miocene of Thailand. Bulletin of the Peabody Museum of Natural History, 55 (1): 35-47.

เป็นปลาที่ใกล้สูญพันธุ์มาก แต่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้โดยสถานีประมงน้ำจืดจังหวัดสุราษฎร์ธานี ใน ค.ศ. 1990 โดยได้มีการปล่อยลูกปลาที่เพาะได้กลับคืนถิ่นธรรมชาติ

เดิมที จัดให้เป็นชนิดเดียวกันกับปลาค้าวดำเหนือหรือปลาอีทุก (W. micropogon) แต่ได้ถูกจัดแยกออกเป็นชนิดต่างหากเมื่อ ค.ศ. 2004 จากการศึกษาที่มากขึ้น โดยปลาค้าวดำใต้มีฐานครีบอกที่สั้นกว่า หัวงอนน้อยกว่า ดวงตามีขนาดโตกว่า และหนวดไม่ยาวถึงฐานครีบท้อง
# การเปรียบเทียบยศทหารบกชั้นสัญญาบัตรของทวีปเอเชีย
แผนภาพ การเปรียบเทียบยศทหารบกชั้นสัญญาบัตรของทวีปเอเชีย  แสดงให้เห็นถึงรูปแบบยศทางทหารของกองกำลังทางบกแต่ละรัฐในทวีปเอเชีย

 นายทหารชั้นสัญญาบัตร 

 นายดาบ
# มนัสเสห์แห่งยูดาห์
มนัสเสห์ (;  Mənaššé, "ผู้ลืม";  Menasî [me-na-si-i];  Manasses) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 14 ของราชอาณาจักรยูดาห์ เป็นพระโอรสองค์โตของเฮเซคียาห์และเฮฟซีบาห์ (2 พงศ์กษัตริย์ 21:1) พระองค์ขึ้นครองราชย์ขณะพระชนมายุ 12 พรรษาและครองราชย์เป็นเวลา 55 ปี (2 พงศ์กษัตริย์ 21:1; 2 พงศาวดาร 33:1) 

 บันทึกในคัมภีร์ไบเบิล 
คัมภีร์ฮีบรูบันทึกเกี่ยวกับมนัสเสห์ใน 2 พงศ์กษัตริย์ 21:1-18 และ 2 พงศาวดาร 32:33–33:20 พระองค์ยังทรงได้รับการกล่าวถึงในเยเรมีย์ 15:4 ซึ่งผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์ทำนายถึง "การทำลายล้างสี่อย่าง" สำหรับประชาชนยูดาห์เพราะความชั่วร้ายที่มนัสเสห์ทรงกระทำในยูดาห์

มนัสเสห์เป็นกษัตริย์แห่งยูดาห์พระองค์แรกที่ไม่ได้ร่วมสมัยกับราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือซึ่งถูกทำลายโดยชาวอัสซีเรียเมื่อประมาณ 720 ปีก่อนคริสตกาลและประชาชนจำนวนมากของอิสราเอลเหนือถูกกวาดต้อนไป มนัสเสห์ทรงฟื้นฟูการบูชาแบบพหุเทวนิยมขึ้นใหม่และพลิกกลับการเปลี่ยนแปลงทางศาสนาที่กระทำโดยเฮเซคียาห์พระบิดาของพระองค์ จึงมีความที่ตำหนิพระองค์ในหลายวรรคของคัมภีร์ไบเบิล2 พงศ์กษัตริย์ 21:2 และหลายวรรคที่ตามมา

พระองค์สมรสกับเมชุลเลเมท บุตรหญิงของฮารูสชาวโยทบาห์ มีพระโอรสคืออาโมนผู้สืบราชบัลลังก์ในฐานะกษัตริย์แห่งยูดาห์หลังมนัสเสห์สิ้นพระชนม์ เฮเซคียาห์ มนัสเสห์ และอาโมนปรากฏในลำดับพงศ์ของพระเยซูในพระวรสารนักบุญมัทธิว

พระองค์ครองราชย์เป็นเวลา 55 ปีซึ่งเป็นรัชสมัยที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ของยูดาห์ พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อประมาณ 643 ปีก่อนคริสตกาล พระศพได้รับฝังในสวนของอุสซา "ในพระราชอุทยานของพระราชวัง" (2 พงศ์กษัตริย์ 21:17-18; 2 พงศาวดาร 33:20) ไม่ได้ฝังในนครดาวิดท่ามกลางบรรพบุรุษของพระองค์ เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิลระบุว่ามนัสเสห์ขึ้นครองราชย์ในช่วงเวลาที่พระบิดาสิ้นพระชนม์2 พงศ์กษัตริย์ 20:24, 2 พงศาวดาร 32:33 แต่เอ็ดวิน อาร์. ทีเลอ (Edwin R. Thiele) สรุปว่าพระองค์ครองราชย์ในฐานะผู้สำเร็จราชการร่วมกับเฮเซคียาห์พระบิดาเมื่อ 697/696 ปีก่อนคริสตกาล โดยมีระยะเวลา 12 ปี พระองค์เริ่มครองราชย์พระองค์เดียวในเมื่อ 687/686 ปีก่อนคริสตกาลจนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อ 643/642 ปีก่อนคริสตกาลEdwin Thiele, The Mysterious Numbers of the Hebrew Kings, (1st ed.; New York: Macmillan, 1951; 2nd ed.; Grand Rapids: Eerdmans, 1965; 3rd ed.; Grand Rapids: Zondervan/Kregel, 1983). , 9780825438257, 217