wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# การแทรกแซงทางเศรษฐกิจ
การแทรกแซงทางเศรษฐกิจ  หรือบ้างเรียก การแทรกแซงของรัฐ เป็นจุดยืนนโยบายเศรษฐกิจซึ่งสนับสนุนให้รัฐบาลแทรกแซงในกระบวนการตลาดเพื่อแก้ไขความล้มเหลวของตลาดและส่งเสริมสวัสดิการโดยทั่วไปของประชาชน การแทรกแซงทางเศรษฐกิจเป็นการกระทำของรัฐบาลหรือสถาบันระหว่างประเทศในเศรษฐกิจแบบตลาดเพื่อพยายามให้มีผลกระทบต่อเศรษฐกิจเกินกว่าการวางระเบียบพื้นฐานซึ่งกลฉ้อฉล, การบังคับใช้สัญญา และการจัดหาสินค้าและบริการสาธารณะ การแทรกแซงทางเศรษฐกิจอาจมีเป้าหมายเพื่อจุดประสงค์ทางการเมืองหรือเศรษฐกิจต่าง ๆ เช่น ส่งเสริมการเติบโตทางเศรษฐกิจ เพิ่มการจ้างงาน เพิ่มค่าจ้าง เพิ่มหรือลดราคา ส่งเสริมความเสมอภาคทางรายได้ จัดการปริมาณเงินและอัตราดอกเบี้ย เพิ่มกำไรหรือแก้ไขความล้มเหลวของตลาด

คำว่า "แทรกแซง" มักใช้โดยผู้สนับสนุนระบบปล่อยให้ทำไปและทุนนิยมแบบตลาดเสรี และสันนิษฐานว่าในระดับปรัชญา รัฐและเศรษฐกิจในตัวควรแยกออกจากกัน และการกระทำของรัฐบาลนั้นอยู่ภายนอกเศรษฐกิจ ประเทศเศรษฐกิจแบบตลาดทุนนิยมที่มีการแทรกแซงทางเศรษฐกิจสูงมักเรียกว่าเป็นเศรษฐกิจแบบผสม

 ผลลัพธ์ 
ผลลัพธ์ของการแทรกแซงทางเศรษฐกิจของรัฐบาลมีการถกเถียงอย่างกว้างขวาง เจ้าหน้าที่วางระเบียบไม่ได้ปิดตลาดอยู่เสมอ แต่ตามที่เห็นในความพยายามเปิดเสรีทางเศรษฐกิจโดยรัฐและสถาบนต่าง ๆ ในละตินอเมริกา "การเปิดเสรีการเงินและการโอนกิจการของรัฐเป็นของเอกชนเกิดพร้อมกับการทำให้เป็นประชาธิปไตย" การศึกษาหนึ่งเสนอว่าทศวรรษที่เสียไปหลังเกิด "การแพร่หลายของเจ้าหน้าที่วางระเบียบ" เพิ่มขึ้น และตัวแสดงเหล่านี้เข้าร่วมในการปรับโครงสร้างเศรษฐกิจในละตินอเมริกา ตลอดคริสต์ทศวรรษ 1980 ละตินอเมริกาผ่านวิกฤตหนี้และอัตราเงินเฟ้อสูง (ระหว่าง ค.ศ. 1989 และ 1990) ผู้มีส่วนได้เสียระดับนานาชาติเหล่านี้จำกัดข้อได้เปรียบทางเศรษฐกิจของรัฐ และผูกมันไว้ในสัญญาให้ร่วมมือ หลังมีโครงการต่าง ๆ และพยายามยินยอมอย่างล้มเหลวมาหลายปี รัฐอาร์เจนตินาดูจะยุติการรื้อฟื้นและการแทรกแซงทางเศรษฐกิจ ปัจจัยการแทรกแซงสำคัญสองปัจจัยที่กระตุ้นความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจในประเทศอาร์เจนตินาเพิ่มการโอนกิจการของรัฐเป็นของเอกชนอย่างสำคัญ และตั้งคณะกรรมการเงินตรา เหตุการณ์นี้เป็นตัวอย่างแก่สถาบันโลก รวมทั้งกองทุนการเงินระหว่างประเทศและธนาคารโลก ในการกระตุ้นและโฆษณาการเปิดกว้างทางเศรษฐกิจเพื่อเพิ่มการลงทุนจากต่างประเทศและการพัฒนาเศรษฐกิจในพื้นที่ต่าง ๆ เช่น ละตินอเมริกา

ในประเทศตะวันตก ตามทฤษฎีข้าราชการชั่งน้ำหนักค่าใช้จ่ายกับประโยชน์สำหรับการแทรกแซงแก่ประชากร มิฉะนั้นจะตกอยู่ภายใต้การบีบบังคับจากเอกชนภายนอกและต้องดำเนินการ การแทรกแซงเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจยังขึ้นอยู่กับดุลยพินิจและประโยชน์ส่วนตนของผู้มีส่วนได้เสีย การตีความความก้าวหน้าที่หลากหลายและทฤษฎีการพัฒนา โดยจะยกตัวอย่างรัฐบาลและสถาบันระหว่างประเทศมิได้รีบเข้าช่วยเหลือเลห์แมนบราเธอส์ในช่วงวิกฤตการณ์การเงิน ค.ศ. 2007–2008 จึงปล่อยให้บริษัทยื่นล้มละลาย ไม่กี่วันให้หลัง เมื่ออเมริกันอินเตอร์เนชันแนลกรุ๊ปมีท่าทีจะล้มเช่นเดียวกัน รัฐจึงใช้งบประมาณสาธารณะเพื่อเข้าไปอุ้ม บริษัทเหล่านี้มีผลประโยชน์เชื่อมโยงถึงกัน ดังนั้นสิ่งจูงใจของบริษัทคือการใช้อิทธิพลให้รัฐบาลกำหนดนโยบายวางระเบียบเพื่อจะไม่ยับยั้งการสะสมสินทรัพย์ของบริษัทเอง
# โซโฮ
โซโฮ หรือ โซโห  เป็นย่านหนึ่งในนครเวสต์มินสเตอร์ในภูมิภาคเวสต์เอนด์ของลอนดอน โซโฮเคยย่านแฟชั่นของชนชั้นสูงและในปัจจุบันเป็นย่านบันเทิงหลักของลอนดอนซึ่งเป็นมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 19

พื้นที่นี้พัฒนาขึ้นจากการเป็นพื้นที่เกษตรโดยเฮนรีที่แปดในปี 1536 โดยใช้เป็นอุทยานหลวง ในปลายศตวรรษที่ 17 พื้นที่เริ่มมีอาคารที่อยู่อาศัยของชนชั้นสูงและมีการตั้งจัตุรัสโซโฮในทศวรรษที่ 1680s ในขณะที่โบสถ์เซนต์แอนน์ตั้งขึ้นในปลายศตวรรษที่ 17 และยังคงตั้งสง่าในฐานะแลนด์มาร์กของย่านถึงปัจจุบัน โบสถ์คริสต์อื่น ๆ ในพื้นที่ได้แก่โบสถ์พระมารดาอัสสัมชัญและเซนต์เกรเกอรี และโบสถ์เซนต์แพทริกในจัตุรัสโซโฮ ชนชั้นสูงเริ่มย้ายออกจากพื้นที่ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ที่ซ่งเกิดอหิวาห์รุนแรงในย่านเมื่อปี 1854 ในศตวรรษที่ 20 โซโฮเป็นที่รู้จักในฐานะย่านค้าบริการทางเพศและสถานบันเทิงยามราตรี รวมถึงเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่บริษัทภาพยนตร์ชั้นนำ จนกระทั่งนับตั้งแต่ทศวรรษที่ 1980s ย่านโซโฮเกิดการย้ายเข้าของผู้อยู่อาศัยกลุ่มใหม่ครั้งใหญ่ ในปัจจุบันย่านโซโฮเป็นย่านแฟชั่นและเต็มไปด้วยร้านอาหารระดับบนและสำนักงานสื่อ ในขณะที่สถานเริงราตรีและค้าบริการทางเพศยังคงมีอยู่เล็ก ๆ ในย่าน นอกจากนี้ชุมชนเกย์ของลอนดอนยังมีศูนย์กลางอยู่บนถนนโอลด์คอมพ์ทันในย่านโซโฮ

ชื่อ
คำว่า "Soho" ปรากฏครั้งแรกในศตวรรษที่ 17 เป็นไปได้ว่าอาจมาจากเสียงร้องขณะออกล่า (hunting cry) ในอดีต เจมส์ สก็อต ดยุกที่หนึ่งแห่งมอนมัธใช้คำว่า "soho" เป็นเสียงเรียกเดินขบวน (rallying call) สำหรับนายทหารของเขาในระหว่างยุทธการที่เซจมัวร์เมื่อ 6 กรกฎาคม 1685 หรือกว่าครึ่งศตวรรษหลังปรากฏชื่อโซโฮเป็นพื้นที่หนึ่งในลอนดอน

ชื่อโซโฮยังปรากฏเป็นชื่อในย่านบันเทิงและย่านภัตตาคารทั่วโลก เช่นที่โซโฮ ย่านบันเทิงของฮ่องกง และย่านโซโฮ  ในมาลากา ส่วนย่านโซโฮในเขตแมนฮัตตันของนิวยอร์กซิตีนั้นได้มาจากตำแหน่งของย่านซึ่งอยู่ทางใต้ของถนนฮิวสตัน (South of Houston Street) และจงใจให้พ้องกับชื่อของย่านโซโฮในลอนดอนไปพร้อมกัน ย่านอัปทาวน์ของพิตส์เบิร์ดในอดีตคือโซโฮเช่นกัน

ที่ตั้ง
thumb|200px|แผนที่ย่านโซโฮ
โซโฮมีพื้นที่รวมประมาณ  ล้อมรอบด้วยถนนชาฟทสบรีทางใต้, ถนนออกซเฟิดทางเหนือ, ถนนเรเจินท์ทางตะวันตก และ ถนนชาริงครอสทางตะวันออก พื้นที่รอบข้างของโซโฮได้แก่เมย์แฟร์ทางตะวันตก, ฟิตซรอเวียทางเหนือ, เซนต์ไจลส์ และ คอเวินท์การ์เดินทางตะวันออก, เซนต์เจมเมิสทางใต้ สมาคมโซโฮ (Soho Society) ระบุว่าย่านไชน่าทาวน์ซึ่งจั้งอยู่ระหว่างเลสเตอร์สแควร์ เป็นส่วนหนึ่งของโซโฮเช่นกัน
# จตุรศรึงคีเทวสถาน
จตุรศรึงคีเทวสถาน (Chaturaśruṅgī หรือ Chattushrungi) หรือ จตุรศริงคีเทวสถาน (Chattushringi) เป็นมนเทียรในเมืองปูเณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่บนเชิงเขาจตุรศริงคีบนถนนเสนาบดีบาปาต (Senapati Bapat Road)https://indianexpress.com/article/cities/pune/know-your-city-chaturshringi-temple/ โดยชื่อ จตุรศริงคี แปลว่า เขาสี่ยอด
# เขาปารวตี
เขาปารวตี  เป็นเขาในปูเณ ประเทศอินเดีย มีความสูงที่ยอด  จากระดบัน้ำทะเล บนยอดเขาเป็นที่ตั้งของมนเทียรปูชาพระแม่ปารวตี สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยจักรวรรดิของเปศว เขาปารวตีสูงที่สุดในปูเณเป็นอันดับสองรองจากเขาเวตัล
# พระเจ้าโจวเสี่ยน
พระเจ้าโจวเสี่ยน (; สิ้นพระชนม์ 321 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิมว่า จี เปี่ยน เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 35 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 23 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก พระราชประวัติของพระองค์ไม่เป็นที่รู้จักมากนัก พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวเลี่ย พระเชษฐาของพระองค์Records of the Grand Historian by Sima Qian ครั้นเมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวเชิ่นจิ้ง พระราชโอรสในพระองค์ขึ้นครองราชย์ต่อTrình Doãn Thắng, Ngô Trâu Cương, Thái Thành (1998), Cố sự Quỳnh Lâm, NXB Thanh Hoá

พระองค์ทรงส่งของกำนัลไปยังรัฐประเทศราชของโจวหลายแห่ง อาทิเช่น รัฐฉิน และ รัฐฉู่ ในช่วงปลายรัชสมัยของพระองค์ ผู้นำของรัฐอื่นต่างประกาศตัวเป็นกษัตริย์ และไม่นับถือพระองค์เป็นกษัตริย์อีกต่อไปZHOU GENEALOGY(Warring States Period)
# พระเจ้าโจวเชิ่นจิ้ง
พระเจ้าโจวเชิ่นจิ้ง (; สิ้นพระชนม์ 315 ปีก่อนคริสตกาล), พระนามเดิม จี ติ้ง เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 36 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 24 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออกTrình Doãn Thắng, Ngô Trâu Cương, Thái Thành (1998), Cố sự Quỳnh Lâm

พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าโจวเสี่ยน เป็นพระราชภาติยะในพระเจ้าโจวเลี่ยZen Baggage: A Pilgrimage to China by Bill Porter เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าโจวอานRecords of the Grand Historian by Sima Qian

ครั้นเมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวหนั่นพระอนุชา ขึ้นครองราชย์ต่อและเป็นกษัตริย์ที่ครองราชย์ยาวนานที่สุดองค์หนึ่งในราชวงศ์โจวPines, Envisioning Eternal Empire, 2009:238-9.
# รัฐสภาแห่งชาติเบลเยียม
รัฐสภาแห่งชาติ (,) เป็นการรวมตัวกันเพื่อก่อตั้งสภานิติบัญญัติชั่วคราวเพื่อร่างรัฐธรรมนูญฉบับแรกของเบลเยียมภายหลังจากการปฏิวัติเบลเยียมใน ค.ศ. 1830 ซึ่งได้ประกาศเอกราชเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1830 โดยรัฐบาลชั่วคราว

ประวัติ
รัฐสภาแห่งชาติได้รับการจัดตั้งขึ้นภายหลังการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1830 โดยผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งประมาณ 30,000 คนจากทั่วประเทศ และมีองค์ประกอบคือสมาชิกรัฐสภาจำนวน 200 ที่นั่ง เอราสม์ หลุยส์ ซูร์แล เดอ ชอกีเย เป็นประธานรัฐสภาคนแรก

รัฐสภาได้มีมติเลือกใช้การปกครองแบบราชาธิปไตยของปวงชนภายใต้รัฐธรรมนูญ และได้มีมติเลือกเจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเนอมูร์ พระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ขึ้นเป็นกษัตริย์พระองค์แรก โดยมีตัวเลือกอื่น ๆ เช่น โอกุสต์ เดอ โบอาร์แน และอาร์ชดยุกคาร์ลแห่งออสเตรีย พระอนุชาในจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และผู้ปกครองแห่งเนเธอร์แลนด์ใต้คนสุดท้าย อย่างไรก็ตาม เจ้าชายหลุยส์ได้รับการต่อต้านจากรัฐบาลแห่งสหราชอาณาจักร จึงจำเป็นต้องคัดเลือกใหม่ เอราสม์ หลุยส์ ซูร์แล เดอ ชอกีเย ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนในระหว่างการคัดเลือกพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ ส่วนตำแหน่งประธานรัฐสภาได้เปลี่ยนเป็นของเอเตียน กงส์ต็องแต็ง เดอ แฌร์ลัช แทน

ในที่สุดรัฐสภาได้มีมติเลือกเจ้าชายเลออปอลแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-โกทาขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม โดยทรงได้รับการรับรองจากรัฐสภาเมื่อ 4 มิถุนายน และในอีกหกสัปดาห์ต่อมาได้ทรงเข้าพิธีสาบานตนต่อหน้ารัฐธรรมนูญแห่งเบลเยียมที่บริเวณหน้าโบสถ์นักบุญเจมส์แห่งเกาเดินแบร์คที่กรุงบรัสเซลส์ ต่อมาวันที่ทำพิธี (21 กรกฎาคม) ได้ถือเป็นวันชาติเบลเยียม

ต่อมารัฐธรรมนูญแห่งเบลเยียม ค.ศ. 1831 ซึ่งถือกันว่าเป็นรัฐธรรมนูญที่ทันสมัยที่สุดในยุคนั้น ได้รับการรับรองเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1831 รัฐบาลชั่วคราวก็ค่อย ๆ ยุติบทบาทในเวลาต่อมา ในขณะที่รัฐสภาแห่งชาติยังดำรงอยู่จนกระทั่งการเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรกเมื่อ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1831 มีการสร้างอนุสรณ์สถานรัฐสภา (Congress Column) มีลักษณะเป็นเสาหินขึ้นเพื่อเป็นอนุสาวรีย์ ที่ฐานทั้งสี่ทิศประกอบด้วยรูปหล่อทองสำริดที่เป็นตัวแทนแห่งเสรีภาพทั้งสี่ในรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1831 ได้แก่ เสรีภาพในการนับถือศาสนา เสรีภาพในการสมาคม เสรีภาพในการศึกษา และเสรีภาพสื่อ
# เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเนอมูร์
เจ้าชายหลุยส์แห่งออร์เลอ็อง ดยุกแห่งนามูร์ (25 ตุลาคม ค.ศ. 1814 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1896) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส กับสมเด็จพระราชินีมารีอา อะเมเลีย

ในช่วง ค.ศ. 1825 ขณะที่มีการปฏิวัติกรีซ พระนามของพระองค์ได้ปรากฎอยู่ในรายพระนามของพระราชวงศ์ที่จะได้รับเลือกเป็นปฐมกษัตริย์เพื่อก่อตั้งราชอาณาจักรกรีซขึ้นอันเป็นผลพวงมาจากการประชุมลอนดอน ค.ศ. 1832 และต่อมาใน ค.ศ. 1831 ก่อนการปฏิวัติเบลเยียมจะลุล่วงเพื่อก่อตั้งราชอาณาจักรเบลเยียม พระนามของพระองค์ได้ปรากฏขึ้นอีกครั้งหนึ่งในการเข้ารับเลือกเป็นปฐมกษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม โดยในขณะนั้นนานาชาติร่วมกันห้ามพระราชบิดาของพระองค์เพื่อไม่ให้เจ้าชายหลุยส์ทรงรับตำแหน่งนี้ เจ้าชายหลุยส์ยังเป็นผู้เข้าร่วมบัญชาการรบร่วมกับกองทัพเหนือของฝรั่งเศสเพื่อเข้าช่วยเหลือเบลเยียมในสงครามอิสรภาพจากสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ โดยทรงเข้าร่วมในยุทธการที่แอนต์เวิร์ป

พระโอรสและธิดา
 เจ้าชายหลุยส์ ฟีลิป มารี แฟร์ดีน็อง กัสตง แห่งออร์เลอ็อง เคานต์แห่งเออ (28 เมษายน ค.ศ. 1842 – 28 สิงหาคม ค.ศ. 1922) พระสวามีในเจ้าหญิงอีซาแบลแห่งบราซิล พระราชธิดาพระองค์ใหญ่และพระรัชทายาทในจักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล
 เจ้าชายแฟร์ดีน็อง ฟีลิป มารี แห่งออร์เลอ็อง ดยุกแห่งอาล็องซง (12 กรกฎาคม – 29 มิถุนายน ค.ศ. 1910) เสกสมรสกับดัชเชสโซฟี ชาร์ล็อทเทอ แห่งบาวาเรีย (ค.ศ. 1847–1897) พระขนิษฐาในจักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย-ฮังการี
เจ้าหญิงมาร์เกอริต อาเดลาอีด แห่งออร์เลอ็อง (ค.ศ. 1846–1893)
 เจ้าหญิงบล็องช์ มารี อาเมลี การอลีน หลุยส์ วิกตัวร์ แห่งออร์เลอ็อง (ค.ศ. 1857–1932)
# นักพเนจรเหนือทะเลหมอก
นักพเนจรเหนือทะเลหมอก  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันโดยคัสพาร์ ดาวิด ฟรีดริช จิตรกรชาวเยอรมันซึ่งวาดขึ้นในค.ศ. 1818 ได้รับการยอมรับเป็นหนึ่งในงานชิ้นเอกของยุคศิลปะจินตนิยม ปัจจุบันถูกเก็บรักษาไว้ที่หอวัฒนธรรมฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี

แหล่งข้อมูลอื่น

 Wanderer above the Sea of Fog Analysis
 Sketches for the painting
# สนธิสัญญาสิบแปดข้อ
สนธิสัญญาสิบแปดข้อ  เป็นสนธิสัญญาที่เสนอให้ระหว่างเบลเยียมกับเนเธอร์แลนด์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อแบ่งพรมแดนระหว่างสองประเทศ โดยสนธิสัญญานี้มีผลเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1831 โดยลงนามตกลงกัน ณ กรุงลอนดอน

มูลเหตุ
การปฏิวัติเบลเยียมใน ค.ศ. 1830 ได้มีผลกระทบโดยตรงต่อข้อตกลงด้านการแบ่งดินแดนในยุโรปอันเป็นผลโดยตรงจากการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา โดยฝรั่งเศสได้สนับสนุนเบลเยียม แต่มหาอำนาจอื่น ๆ ในยุโรปที่ไม่เห็นด้วยนั้นอาจทำให้เกิดสงครามใหญ่ขึ้นในยุโรปอีกครั้งหนึ่งได้G M Trevelyan British History in the 19th Century (London 1922) p. 232-3 จึงจำเป็นจะต้องจัดการประชุมตกลงกันขึ้นที่ลอนดอน โดยให้อังกฤษและฝรั่งเศสเป็นคู่เจรจาในการหาข้อยุติE Halevy, The Triumph of Reform (London 1961) p. 7 and p. 20-1

ผลลัพธ์
ผลการตกลงในสนธิสัญญานี้ครอบคลุมถึงเรื่องการตกลงกันด้านการเงินระหว่างเบลเยียมกับฮอลแลนด์ ปัญหาด้านเขตแดน และการจัดการเรื่องลักเซมเบิร์กและลิมเบิร์กซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาความขัดแย้งH A L Fisher, A History of Europe (London 1936) p. 892

ถึงแม้ว่าฝั่งเบลเยียมจะตกลงในสนธิสัญญานี้ (เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1831) แต่สนธิสัญญาเป็นอันล้มเหลวเนื่องจากการต่อต้านของพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ ด้วยการส่งกองทัพเข้ารุกรานเบลเยียมในการทัพสิบวัน ฝ่ายมหาอำนาจจึงเข้ามาแทรกแซงเพื่อให้หยุดยิง โดยได้มีการปรับสนธิสัญญาให้ฝ่ายดัตช์ได้เปรียบมากขึ้น กลายเป็น "สนธิสัญญายี่สิบสี่ข้อ" แทน ซึ่งในอีกหลายปีต่อมาฝ่ายรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ได้ใช้สนธิสัญญานี้ในการเรียกร้องดินแดนส่วนของลักเซมเบิร์กและลิมเบิร์กในส่วนของตนจากการปกครองของเบลเยียมD Richards, Modern Europe (London 1964) p. 89 

ต่อมาสนธิสัญญาสิบแปดข้อนี้ได้รวมเข้ามาอยู่ในสนธิสัญญาลอนดอน โดยผนวกรวมเข้ากับสนธิสัญญายี่สิบสี่ข้อของเดือนตุลาคม ค.ศ. 1831E Halevy, The Triumph of Reform (London 1961) p. 73-4
# จักรพรรดิจิ้นคัง
จักรพรรดิจิ้นคัง (; ค.ศ. 322 – 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 344) พระนามเดิมว่า ซือหม่า เยว่  เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 9 แห่ง ราชวงศ์จิ้น และเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิจิ้นหมิง พระราชอนุชาของจักรพรรดิจิ้นเฉิง รัชสมัยของพระองค์สั้นมากครองราชย์เพียงสองปีเท่านั้น

พระราชประวัติ
จักรพรรดิจิ้นคังพระราชสมภพในปีค.ศ. 322 เป็นพระโอรสคนที่สองในจักรพรรดิจิ้นหมิง และพระมารดาจักรพรรดินีหมิงมู่ ในปี ค.ศ. 325 จักรพรรดิจิ้นเฉิง พระเชษฐาขึ้นครองราชย์ต่อจากการสวรรคตของพระราชบิดา ซือหม่าเยว่ถูกสถาปนาเป็นอู่หวังในปี ค.ศ. 326 ต่อมาในปี ค.ศ. 327 พระปิตุลา (อา) ซือหม่ายฺวี่แห่งหลางหยา ต้องการตำแหน่งที่มีเกียรติมากกว่านั้น ซือหม่ายฺวี่จึงได้รับสถาปนาเป็นกุ้ยจีหวัง (會稽王) และสุมาเยว่ก็เป็นหลางหยาหวัง (琅琊王) สงครามในช่วงปีค.ศ. 326–328 ไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าพระองค์เป็นองค์ประกันเหมือนพระเชษฐาที่แคว้นอู๋ และในช่วงการครองราชย์ของจักรพรรดิจิ้นเฉิง (พระเชษฐา) แม้พระองค์ได้รับความก้าวหน้าในด้านยศศักดิ์แต่ไม่มีหลักฐานการมีส่วนร่วมในงานราชการสำคัญ
# การทัพสิบวัน
การทัพสิบวัน  เป็นความล้มเหลวทางการทหารของฝ่ายกองทัพสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ต่อกองกำลังแบ่งแยกดินแดนชาวเบลเยียม เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 2–12 สิงหาคม ค.ศ. 1831 การทัพนี้เป็นความพยายามของพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ที่จะหยุดการปฏิวัติเบลเยียมที่เกิดขึ้นในปีก่อนหน้า (ค.ศ. 1830)

กองทัพดัตช์ได้เข้ารุกรานเบลเยียมในวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1831 และได้มีชัยชนะเหนือกองกำลังเบลเยียมในหลายยุทธการในไม่กี่วันต่อ มา โดยสามารถรุกคืบเข้าไปในดินแดนของเบลเยียมได้พอสมควร ต่อมาในวันที่ 8 สิงหาคม รัฐบาลเบลเยียมได้ยื่นขอความช่วยเหลือทางการทหารจากรัฐบาลฝรั่งเศส กองทัพฝรั่งเศสซึ่งนำโดยจอมพลเอเตียน มอริส เฌราร์ ได้ส่งกองทัพเข้ามาช่วย เมื่อกองทัพดัตช์รู้ข่าวความช่วยเหลือของฝรั่งเศสก็ถอนทัพออกไปทันที ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1832 ในยุทธการแอนต์เวิร์ป กองทัพฝรั่งเศสได้เข้าปิดล้อมและยึดเมืองแอนต์เวิร์ปซึ่งเป็นศูนย์สั่งสมกำลังของกองทัพดัตช์แห่งสุดท้ายในเบลเยียม จึงเป็นการสิ้นสุดของสงครามระหว่างสองประเทศลงโดยปริยาย
# พระไชยเชษฐาที่ 2
พระไชยเชษฐาที่ 2 (ជ័យជេដ្ឋាទី២; 2119-2171) กษัตริย์แห่งกัมพูชาซึ่งครองสิริราชสมบัติจาก อุดงมีชัย 40 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงเหนือของ กรุงพนมเปญ ในทุกวันนี้ระหว่างปี พ.ศ. 2161 ถึง 2171 เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ของ พระบรมราชาที่ 7 หรือ พระศรีสุพรรณมาธิราช (พ.ศ. 2143-2161) พระองค์ได้ย้ายราชธานีจาก ศรีสุนทร ไปยัง อุดงมีชัย และพระองค์ได้ร่วมมือกับญวนในการต่อสู้กับสยาม พระไชยเชษฐาที่ 2 เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2171 ที่ อุดงมีชัย ขณะพระชนมายุได้ 52 พรรษาหลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 10 ปีโดย พระยาตู ผู้เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ได้ขึ้นสืบราชสมบัติต่อมาเป็น พระศรีธรรมราชาที่ 2
# การล้อมแอนต์เวิร์ป (ค.ศ. 1832)
การล้อมแอนต์เวิร์ป  อุบัติขึ้นภายหลังจากการปฏิวัติเบลเยียมได้สิ้นสุดลง เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1832 กองทัพฝรั่งเศสเหนือ นำโดยจอมพลเอเตียน มอริส เฌราร์ นำกองทัพเข้าปิดล้อมกองทัพดัตช์ซึ่งนำโดยนายพลดาฟิด แฮ็นดริก ชาเซ โดยมีชัยชนะเมื่อ 23 ธันวาคม ในปีเดียวกัน 

สืบเนื่องจากสถานการณ์ในยุทธการสิบวัน ที่กองทัพฝรั่งเศสได้เข้าช่วยเบลเยียมใน ค.ศ. 1831 กองทัพดัตช์ได้ถอนกำลังออกจากเบลเยียมเกือบทั้งหมด เหลือไว้เพียงแต่กองกำลังในปราการแอนต์เวิร์ปซึ่งใช้เป็นที่ยิงปืนใหญ่ถล่มเมืองแอนต์เวิร์ป กองทัพฝรั่งเศสเหนือและฟร็องซัว อักโซ ผู้เชี่ยวชาญด้านการปิดล้อม ได้ใช้เวลาเพียง 24 วันในการปิดล้อมและยึดคืนปราการนี้ และส่งมอบคืนให้กับเบลเยียมในที่สุด 

พระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม ได้พระราชทานปืนใหญ่หลายขนาดให้กับฝรั่งเศสเป็นน้ำใจในความช่วยเหลือทางการทหาร และสภาสูงของฝรั่งเศสได้มอบ "ดาบแห่งเกียรติยศ"  เพื่อเป็นเกียรติประวัติแก่เอเตียน มอริส เฌราร์ ต่อมาใน ค.ศ. 1897 ได้มีการปั้นประติมากรรมเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ทหารชาวฝรั่งเศสผู้พลีชีพ แต่เมืองแอนต์เวิร์ปปฏิเสธไม่ขอรับไว้ โดยในปัจจุบันได้ตั้งอยู่ที่เมืองตูร์แน
# นโยบายเศรษฐกิจ
นโยบายเศรษฐกิจ ของรัฐบาลครอบคลุมระบบการตั้งระดับการเก็บภาษีอากร งบประมาณภาครัฐ ปริมาณเงินและอัตราดอกเบี้ย ตลอดจนตลาดแรงงาน การเป็นเจ้าของกิจการของรัฐและการแทรกแซงทางเศรษฐกิจอย่างอื่นของรัฐบาล

นโยบายเศรษฐกิจส่วนใหญ่จำแนกได้เป็นนโยบายการคลังซึ่งว่าด้วยการกระทำของรัฐเกี่ยวกับภาษีอากรและรายจ่าย หรือนโยบายการเงินซึ่งว่าด้วยมาตรการของธนาคารกลางเกี่ยวกับปริมาณเงินและอัตราดอกเบี้ย

 ประเภทของนโยบายเศรษฐกิจ 
ตัวอย่างการแบ่งประเภทนโยบายเศรษฐกิจ เช่นWalter Plosila, "State Science- and Technology-Based Economic Development Policy: History, Trends and Developments, and Future Directions," Economic Development Quarterly, Vol. 18, No. 2, May 2004, pp. 113-126
 นโยบายรักษาเสถียรภาพมหภาค ซึ่งพยายามรักษาการเติบโตของปริมาณเงินไว้ในอัตราที่ไม่ก่อให้เกิดเงินเฟ้อมากเกิน และพยายามปรับวัฏจักรธุรกิจให้ราบรื่นขึ้น
 นโยบายการค้า ซึ่งหมายถึง พิกัดศุลกากร ความตกลงการค้าและสถาบันระหว่างประเทศที่ควบคุมการค้า
 นโยบายที่ออกแบบมาเพื่อสร้างการเติบโตทางเศรษฐกิจ
 นโยบายที่เกี่ยวข้องกับเศรษฐศาสตร์การพัฒนา
 นโยบายที่จัดการกับการกระจายรายได้ ทรัพย์สิน และ/หรือ ความมั่งคั่ง
 ตลอดจน นโยบายข้อบังคับ นโยบายต่อต้านการรวมกันผูกขาด นโยบายอุตสาหกรรม และนโยบายการพัฒนาเศรษฐกิจแบบอาศัยเทคโนโลยี
# ยุคสิบแปดรัฐ
ยุคสิบแปดรัฐ  หรืออีกชื่อหนึ่งคือ รัฐทั้งสิบแปดในอาณัติเซี่ยงอวี่ (项羽十八诸侯列表) คือ รัฐสิบแปดแห่งที่ฌ้อปาอ๋อง (ชื่อเดิม เซี่ยงอวี่ –項羽) ผู้นำทางทหารในจีน แต่งตั้งขุนนางต่าง ๆ ไปครอบครองเมื่อ 206 ปีก่อนคริสตศักราชหลังการล่มสลายของราชวงศ์ฉิน林达礼，中华五千年大事记， 台南大孚书局, 1982, p. 56 รายละเอียดของสิบแปดรัฐและผู้ปกครองรัฐ มีดังนี้

ชื่อรัฐ (ภาษาไทย)ชื่อรัฐ (ภาษาจีนตัวย่อ)ชื่อรัฐ (ภาษาจีน)ผู้ปกครองรัฐ (เจ้านครรัฐ)อาณาเขต (เทียบกับจีนในปัจจุบัน)ฉู่ตะวันตก 西楚 西楚  ฌ้อปาอ๋อง  (จีนกลาง ฉู่ป้าหวาง)  มณฑลเจียงซู, มณฑลอานฮุยทางเหนือ, มณฑลเจ้อเจียงทางเหนือ, มณฑลเหอหนานทางตะวันออก และตอนใต้ฮั่น 汉 漢  หลิวปัง  มณฑลเสฉวน, ฉงชิ่ง, มณฑลส่านซีตอนใต้ยง 雍 雍  จางหาน (นายพลใน ราชวงศ์ฉิน)  มณฑลส่านซีตอนกลาง, และกังซูทางตะวันออกไซ 塞 塞  ซือหม่า ซิน (นายพลใน ราชวงศ์ฉิน)  มณฑลส่านซีทางตะวันออกเฉียงเหนือตี๋ 翟 翟  ตงอี้ (นายพลใน ราชวงศ์ฉิน)  มณฑลส่านซีทางเหนือเหิงชาน 衡山 衡山  อู๋ หรุ่ย (นายพลใน ราชวงศ์ฉิน โดยมีรัฐเยว่สนับสนุน)  มณฑลหูเป่ย์ทางตะวันออก, มณฑลเจียงซีหาน 韩 韓  หาน เฉิง (พระบรมวงศานุวงศ์ชาวฮั่น)  มณฑลเหอหนานทางตะวันตกเฉียงใต้ไต้代 代  เจ้า เซีย (พระบรมวงศานุวงศ์ชาวเจ้า)  มณฑลส่านซีทางเหนือ, มณฑลหูเป่ย์ทางตะวันตกเฉียงเหนือเหอหนาน 河南 河南  เซิน หยาง  มณฑลเหอหนานทางตะวันตกเฉียงเหนือฉางชาน 常山 常山  Zhang Er  มณฑลหูเป่ย์ตอนกลางยิน 殷 殷  Sima Ang (นายพลใน รัฐจ้าว)  มณฑลเหอหนานทางเหนือ, มณฑลหูเป่ย์ทางใต้เว่ยตะวันตก 西魏 西魏  Wei Bao (พระบรมวงศานุวงศ์ชาวรัฐเว่ย)  มณฑลส่านซีทางใต้จิ่วเจียง 九江 九江  Ying Bu (พระบรมวงศานุวงศ์ชาวฉู่)  มณฑลอานฮุยตอนกลาง และตอนใต้หลินเจียง 临江 臨江  Gong Ao (นายพลฉู่)  มณฑลหูเป่ย์ทางตะวันตก, มณฑลเหอหนานทางเหนือเหยิน燕 燕  Zang Tu (นายพลชาวเหยิน)  มณฑลหูเป่ย์, ปักกิ่ง, เทียนจินตอนเหนือเหลียวตง 辽东 遼東  Han Guang (พระบรมวงศานุวงศ์ชาวเหยิน)  มณฑลเหลียวหนิงตอนใต้ฉี 齐 齊  Tian Du (นายพลฉี)  มณฑลชานตงตอนกลางและตะวันตกเจียวตง 胶东 膠東  เทียนฟู่ (พระบรมวงศานุวงศ์ชาวฉี)  มณฑลชานตงทางตะวันออกจี้เป่ย 济北  濟北  Tian An (ผู้นำกบฏชาวฉี)  มณฑลชานตงตอนเหนือ

ยุคสิบแปดรัฐมีอายุสั้นมาก การสิ้นสุดอาจนับจากการก่อกบฏในรัฐฉี เมื่อเทียนหรงเข้ายึดครองเจียวตงและจี้เป่ยเป็นการรวมรัฐฉีเดิม ในขณะเดียวกันฌ้อปาอ๋องได้สังหารพระเจ้าฉู่อี้ และเฉิงเจ้านครรัฐหาน จากนั้นหลิวปังได้พิชิตดินแดนสามของรัฐฉิน และเกิดสงครามฉู่-ฮั่น ซึ่งในเวลาไม่นานฮั่นนำโดยหลิวปังชนะฉู่ และปราบรัฐอื่น ๆ ทั้งหมดได้ หลิวปังจึงตั้งตนเป็นจักรพรรดิองค์แรกแห่งราชวงศ์ฮั่น ในปี 202 ก่อนคริสตกาล
# โทเคนที่ไม่สามารถทดแทนกันได้
โทเคนที่ไม่สามารถทดแทนกันได้  หรือ เอ็นเอฟที (NFT) หน่วยของที่จัดเก็บข้อมูลในบัญชีแยกประเภทดิจิทัล หรือบล็อกเชน ที่รับรองว่าสินทรัพย์ดิจิทัลที่ไม่ซ้ำกัน ดังนั้นจึงไม่สามารถทดแทนกันได้ เอ็นเอฟทีสามารถใช้แทน รูปถ่าย วิดีโอ เสียง และไฟล์ดิจิทัลประเภทอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม การเข้าถึงสำเนาของไฟล์ต้นฉบับไม่จำกัดเฉพาะผู้ซื้อเอ็นเอฟที สำเนาของรายการดิจิทัลเหล่านี้พร้อมให้ทุกคนได้รับ เอ็นเอฟทีมีการติดตามในบล็อกเชน เพื่อให้เจ้าของมีหลักฐานการเป็นเจ้าของที่แยกออกจากลิขสิทธิ์

thumb|บางศิลปะดิจิทัลเอ็นเอฟทีก็คล้ายกับตัวละครภาพพิกเซล เช่น ศิลปะเจนเนอร์เรทีฟ

เอ็นเอฟที เป็นหน่วยของที่จัดเก็บข้อมูลในบัญชีแยกประเภทดิจิทัล หรือบล็อกเชน ที่รับรองว่าไฟล์ดิจิทัลไม่ซ้ำกัน ดังนั้นจึงไม่สามารถทดแทนกันได้ ที่รับรองไฟล์ดิจิทัลใด ๆ ที่ไม่ซ้ำกันฟังก์ชัน เอ็นเอฟทีทำหน้าที่เหมือนโทเคนการเข้ารหัส แต่แตกต่างจากสกุลเงินดิจิทัลอย่างบิตคอยน์ คือไม่สามารถใช้แทนกันได้หรือไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ถูกสร้างขึ้นเมื่อบล็อกเชนสตริงเรคคอร์ดของความยุ่งยากในการเข้ารหัส ชุดอักขระที่ตรวจสอบชุดข้อมูลว่าไม่ซ้ำกัน ลงในบันทึกก่อนหน้าดังนั้นจึงสร้างห่วงโซ่ของบล็อกข้อมูลที่สามารถระบุตัวตนได้ กระบวนการธุรกรรมการเข้ารหัสนี้ช่วยให้มั่นใจได้ถึงการพิสูจน์ตัวตนของไฟล์ดิจิทัลแต่ละไฟล์โดยจัดเตรียมลายเซ็นดิจิทัลที่ใช้เพื่อติดตามความเป็นเจ้าของผลงานเอ็นเอฟที อย่างไรก็ตามการเชื่อมโยงข้อมูลที่ชี้ไปยังรายละเอียดเช่นสถานที่จัดเก็บงานศิลปะอาจสูญหายได้ นอกจากนี้การเป็นเจ้าของผลงานเอ็นเอฟที ไม่ได้ให้ลิขสิทธิ์โดยเนื้อแท้ในเนื้อหาดิจิทัลใด ๆ ที่โทเคนแสดงถึง แม้ว่าอาจขายผลงานเอ็นเอฟที ที่เป็นตัวแทนของผลงานของเขา แต่ผู้ซื้อจะไม่จำเป็นต้องได้รับสิทธิพิเศษด้านลิขสิทธิ์เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงความเป็นเจ้าของผลงานเอ็นเอฟที ดังนั้นเจ้าของเดิมจึงได้รับอนุญาตให้สร้างเอ็นเอฟทีของงานเดียวกันได้อีก ในแง่นั้นเอ็นเอฟทีเป็นเพียงหลักฐานแสดงความเป็นเจ้าของที่แยกออกจากลิขสิทธิ์

 เอ็นเอฟทีในประเทศไทย 
ในประเทศไทย ตามประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ปรากฏในราชกิจจานุเบกษา ห้ามซื้อขายโทเคนเอ็นเอฟทีในศูนย์ซื้อขายสินทรัพย์ดิจิทัลประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ เล่ม ๑๓๘ ตอนพิเศษ ๑๒๖ ง
# ความหลากหลาย
ในการศึกษาสังคมวิทยาและการเมือง ความหลากหลาย  เป็นระดับความแตกต่างในลักษณะพิสูจน์รูปพรรณในหมู่สมาชิกที่นิยามไว้โดยมีวัตถุประสงค์หนึ่ง ๆ เช่น ความแตกต่างด้านกลุ่มชาติพันธุ์และเชื้อชาติ อายุ เพศ ศาสนา ปรัชญา ความสามารถทางกาย ภูมิหลังทางสังคมและเศรษฐกิจ อัตลักษณ์ทางเพศ สติปัญญา สุขภาพจิต ลักษณะทางพันธุกรรม บุคลิกภาพ พฤติกรรมหรือความสวยงาม ในกลุ่มหนึ่ง ๆ

เมื่อวัดความหลากหลายของมนุษย์ ดัชนีความหลากหลายเป็นตัวอย่างโอกาสที่สมาชิกที่สุ่มเลือกมาสองคนจะมีชาติพันธุ์ต่างกัน
# อันโทน ด็อสท์เลอร์
พลเอกทหารราบ อันโทน ด็อสท์เลอร์  เป็นนายทหารบกชาวเยอรมันและถูกประหารชีวิตหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองฐานกระทำอาชญากรรมสงคราม พลเอกด็อสท์เลอร์ถูกยิงประหารโดยกองทัพสหรัฐหลังเจ้าตัวสั่งการให้ประหารชเลยสงครามชาวอเมริกันในช่วงการทัพอิตาลี พลเอกด็อสท์เลอร์ถือเป็นอาชญากรสงครามรายแรกที่ถูกประหารชีวิตโดยฝ่ายสัมพันธมิตรหลังสิ้นสุดสงครามบนภาคพื้นยุโรป

แหล่งข้อมูลอื่น
 The Ginny II Mission
 Dostler's defense Explained by Kent Emery, Jr., son of one of Dostler's defense attorneys.
# เนเธอร์แลนด์ของออสเตรีย
เนเธอร์แลนด์ของออสเตรีย  เป็นอาณาจักรส่วนใหญ่ในเนเธอร์แลนด์ใต้ระหว่าง ค.ศ. 1714 จนถึง ค.ศ. 1797 โดยเริ่มต้นจากการยึดครองจากเนเธอร์แลนด์ของสเปนอันเป็นผลจากสนธิสัญญาราสตัทท์ ใน ค.ศ. 1714 และสิ้นสุดในการปฏิวัติฝรั่งเศสโดยการควบรวมเขตแดนซึ่งเป็นผลจากยุทธการที่สปรีมงใน ค.ศ. 1794 และการสงบศึกบาเซิล ใน ค.ศ. 1795 อย่างไรก็ตามออสเตรียก็ไม่ยอมละทิ้งการอ้างสิทธิ์ในดินแดนนี้จนกระทั่ง ค.ศ. 1797 ตามผลของสนธิสัญญากัมโปฟอร์มีโอ

เนเธอร์แลนด์ของออสเตรียนั้นครอบคลุมเขตแดนที่ไม่ติดต่อกันในดินแดนของเบลเยียมภาคกลาง และภาคตะวันตกในปัจจุบัน รวมถึงบริเวณส่วนใหญ่ของลักเซมเบิร์ก โดยคั่นกลางด้วยราชรัฐมุขนายกลีแยฌ ภาษาที่ใช้เป็นหลักคือเยอรมัน ดัตช์ และฝรั่งเศส รวมทั้งปิการ์ดและวัลลูน
# เจ้าหญิงนีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงนีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก  (พระนามเดิม:นีนา นาสตาสเซีย โฟลห์ร) ประสูติเมื่อวันที่ 22 มกราคม 2530 เป็นบุตรีของ โทมัส โฟลห์ร และ แคทธารีน คอนนี พระบิดาของพระองค์เป็นนักธุรกิจบริษัทเครื่องบินเช่าเหมาลำ ส่วนพระองค์นั้น ทรงก่อตั้งมูลนิธิ Kisawa Sanctuary และ Bazaruto ซึ่งทั้ง 2 องค์กรนั้น มีจุดประสงค์เพื่อการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ โดยทั้งสองที่อยู่ใน เกาะเบนกูเอรา ไอส์แลนด์ ประเทศโมซัมบิก ก่อนหน้านี้ทรงเคยทำงานเป็นผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ของVistaJet ซึ่งเป็น บริษัท สายการบินส่วนตัวสุดหรู

พระบิดาและพระมารดาของพระองค์หย่ากันในปี 2544 พระมารดาของพระองค์ได้ย้ายไปประทับใน ลอนดอน ซึ่งพระมารดาประกอบอาชีพเป็นบรรณาธิการ สำหรับพระองค์ ทรงมี ไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ เป็นพระมารดาทูลหัว

 เสกสมรส 
นีนา นาสตาสเซีย โฟลห์ร ได้พบกับ เจ้าชายฟิลิปปอสแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระสวามีในอนาคต พระราชโอรสพระองค์สุดท้องใน สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ และ สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ ในปี 2561 และได้พบกับอีกครั้งในงานเสกสมรสของ ฌ็อง-คริสต็อฟ เจ้าชายนโปเลียน และ โอลิมเปีย โบนาปาร์ต เจ้าหญิงนโปเลียน และอีกครั้งในงานเสกสมรสของ เจ้าหญิงยูเชนี กับ แจ็ก บรุกส์แบงก์ ทั้ง 2 ตัดสินใจหมั้นหมายกันที่เกาะอีทากา ประเทศกรีซ โดยการหมั้นหมายนั้นได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการจากสำนักพระราชวังเมื่อวันที่ 1 กันยายน 2563 ก่อนจะเสกสมรสกันเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ในปีเดียวกัน โดยนีนา นาสตาสเซีย โฟลห์ร รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระชายา พร้อมฐานันดรศักดิ์ 'รอยัลไฮเนส