wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน
กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน  เป็นส่วนราชการระดับกรมของ กระทรวงพลังงาน มีหน้าที่รับผิดชอบในการส่งเสริมประสิทธิภาพการใช้พลังงาน กำกับการอนุรักษ์พลังงาน จัดหาแหล่งพลังงาน พัฒนาทางเลือกการใช้พลังงานแบบผสมผสานและเผยแพร่เทคโนโลยีด้านพลังงานอย่างเป็นระบบต่อเนื่อง เพื่อสนองตอบความต้องการของทุกภาคส่วนอย่างเพียงพอ ด้วยต้นทุนที่เอื้อต่อการพัฒนาประเทศ และการมีคุณภาพชีวิตที่ดีของประชาชนhttp://www.dede.go.th/ewt_w3c/ewt_news.php?nid=105  วิสัยทัศน์ พันธกิจ หน้าที่ ยุทธศาสตร์ ค่านิยม - กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน

 ประวัติ 
กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน แต่เดิมคือ การพลังงานแห่งชาติ โดยจัดตั้งขึ้น เมื่อวันที่ 6 มกราคม 2476 โดยมีที่มาจาก คณะกรรมการไฟฟ้าและพลังงานแห่งประเทศไทย ซึ่งได้รับความช่วยเหลือทางด้านวิชาการจากธนาคารโลก โดยที่ควรจะมีหน่วยงานที่เข้ามารับผิดชอบด้านพลังงานโดยเฉพาะhttp://tene.eppo.go.th/pdf_files/rak_no79.pdf  วารสาร 'รักพลังงาน ีที่ 10 ฉบับที่ 79 เดือนมกราคม 2556 ต่อมา ได้มีการตราพระราชบัญญัติการพลังงานแห่งชาติขึ้นราชกิจจานุเบกษา, พระราชบัญญัติการพลังงานแห่งชาติ พ.ศ. ๒๔๙๖, เล่ม 70, ตอนที่ 3, วันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2496, หน้า 1 โดยมีหน้าที่ในการจัดหา การค้นคว้า วิจัย และสำรวจแหล่งที่มาพลังงาน รวมไปถึงการวางนโยบายและส่งเสริมการใช้พลังงาน โดยเป็นส่วนราชการใน สำนักนายกรัฐมนตรี และมี ศาสตราจารย์ บุญรอด บิณฑสันต์ เป็นเลขาธิการการพลังงานแห่งชาติคนแรก โดยในระยะแรก ได้ใช้ที่ทำการชั่วคราวอยู่ที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้ย้ายมาที่ศาลาลูกขุนใน ในพระบรมมหาราชวัง

ต่อมา เมื่อมีการจัดตั้ง กระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ ขึ้นในปี 2506 การพลังงานแห่งชาติ ก็เป็นส่วนราชการหนึ่งของกระทรวง และในปี 2514 ก็ได้มีการเปลื่ยนชื่อเป็น สำนักงานพลังงานแห่งชาติ และกลับสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรีอีกครั้ง

ปี 2522 เมื่อมีการจัดตั้ง กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลังงาน จึงได้รับโอน สำนักงานพลังงานแห่งชาติ เข้าเป็นส่วนหนึ่งของกระทรวงด้วยราชกิจจานุเบกษา, พระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการสำนักงานพลังงานแห่งชาติ กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลังงาน พ.ศ. ๒๕๒๔, เล่ม 98, ตอนที่ 131 ฉบับพิเศษ, วันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2524, หน้า 38 และต่อมาได้มีการแยกส่วนงานที่เกี่ยวข้องกับการวางนโยบายพลังงาน ไปจัดตั้งเป็นส่วนราชการระดับกรม คือ สำนักงานคณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรีราชกิจจานุเบกษา, พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕, เล่ม 108, ตอนที่ 9, วันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535, หน้า 21 พร้อมกับการเปลื่ยนชื่อหน่วยงานเป็น กรมพัฒนาและส่งเสริมพลังงาน ในปี 2535ราชกิจจานุเบกษา, พระราชบัญญัติโอนหน้าที่และกิจการบริหารของสำนักงานพลังงานแห่งชาติ กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยและการพลังงาน ไปเป็นของกรมพัฒนาและส่งเสริมพลังงาน กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยและการพลังงาน พ.ศ. ๒๕๓๕, เล่ม 109, ตอนที่ 9, วันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535, หน้า 19

และเมื่อมีการปฏิรูประบบราชการเมื่อปี พ.ศ. 2545 กรมพัฒนาและส่งเสริมพลังงาน จึงได้เข้าสังกัด และเป็นส่วนหนึ่งของ กระทรวงพลังงาน พร้อมกับเปลื่ยนชื่อเป็น กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน จนถึงปัจจุบันhttp://www.dede.go.th/ebook_print.php?ebook_id=B0160  วารสาร 'รักพลังงาน ฉบับพิเศษ 62 ปี กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน
# ออลกา ลาดืยเจนสกายา
ออลกา อะเลคซันดรอฟนา ลาดืยเจนสกายา (; 7 มีนาคม ค.ศ. 1922 – 12 มกราคม ค.ศ. 2004) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวรัสเซีย เธอเป็นที่รู้จักจากผลงานเกี่ยวกับสมการเชิงอนุพันธ์ย่อย (โดยเฉพาะปัญหาข้อที่สิบเก้าของฮิลเบิร์ท)และพลศาสตร์ของไหลSee reference , and also the comment of Peter Lax in . เธอเป็นคนแรกที่เสนอข้อพิสูจน์การลู่เข้าของระเบียบวิธีผลต่างจำกัด (finite difference method) ของสมการนาเวียร์-สโตกส์ เธอเป็นลูกศิษย์ของอีวาน เปตรอฟสกีSee the biography by  from the Biographies of Women Mathematicians, Agnes Scott College. และได้รับรางวัลเหรียญทองโลโมโนซอฟใน ค.ศ. 2002

ลาดืยเจนสกายาเกิดและเติบโตที่เมืองโคโลกริฟ บิดาของเธอเป็นครูสอนคณิตศาสตร์และเป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้เธอสนใจคณิตศาสตร์ ใน ค.ศ. 1937 บิดาของเธอถูกหน่วยพลาธิการกิจการภายในประชาชนจับกุมในฐานะ "ศัตรูของประชาชน" และถูกสังหาร ลาดืยเจนสกายาจบชั้นมัธยมปลายใน ค.ศ. 1939 แต่ไม่สามารถเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเลนินกราดได้เนื่องจากสถานะศัตรูของประชาชนของบิดา เธอเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยมอสโกใน ค.ศ. 1943 จบการศึกษาใน ค.ศ. 1947 และนำเสนอวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกใน ค.ศ. 1953 ก่อนจะไปสอนหนังสือที่มหาวิทยาลัยในเลนินกราดและที่สถาบันสเตคลอฟ

ใน ค.ศ. 1958 ลาดืยเจนสกายาได้รับการเสนอชื่อเข้ารับเหรียญฟีลดส์ ซึ่งมีผู้ได้รับรางวัลได้แก่เคลาส์ รอธ นักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษและเรอเน ตอม นักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส 

เซิร์ชเอนจินกูเกิลได้เผยแพร่กูเกิล ดูเดิลเพื่อยกย่องผลงานของเธอเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2019 ซึ่งเป็นวันคล้ายวันเกิดปีที่ 97 ของเธอ
# วัดอินทารามวรวิหาร
วัดอินทารามวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร เป็นวัดที่มีความสำคัญมากในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และเป็นที่ประดิษฐานพระบรมอัฐิของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี รวมทั้งพระราชอัครมเหสีของพระองค์ นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่จัดแสดงสิ่งของเครื่องใช้ส่วนพระองค์ เช่น พระแท่นบรรทม  พื้นที่ของวัดแบ่งเป็นสองส่วน  เนื่องด้วยทางรถไฟสายมหาชัย ซึ่งสร้างขึ้นในภายหลังได้ตัดผ่านบริเวณวัด  และต่อมาเทศบาลนครธนบุรีได้ตัดถนนทางรถยนต์กินพื้นที่วัดบริเวณทิศตะวันออก ถัดจากทางรถไฟ ทำให้พื้นที่บริเวณตั้งวัดปัจจุบันมีประมาณ 15 ไร่ 2 งาน  ถัดจากถนนไปนั้น เป็นพื้นที่ธรณีสงฆ์ มีประมาณ 9 ไร่  2 งาน กับอีก 90 ตารางวา

 ประวัติ 
วัดอินทารามวรวิหาร เชื่อว่าสร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ชื่อเดิมคือ วัดบางยี่เรือนอก ซึ่งตั้งอยู่เคียงคู่กับวัดบางยี่เรือใน หรือวัดราชคฤห์วรวิหารในปัจจุบัน เดิมทีเป็นวัดราษฎร์ จนเมื่อครั้นสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงสถาปนากรุงธนบุรีขึ้นเป็นราชธานี พระองค์ทรงศรัทธาในวัดแห่งนี้มาก ได้ทรงบูรณปฏิสังขรณ์และสถาปนาขึ้นเป็นพระอารามหลวง ซึ่งในรัชสมัยของพระองค์ได้ทรงประกอบพิธีพระราชกุศลสำคัญที่วัดแห่งนี้เป็นประจำ วัดแห่งนี้ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่โดยพระยาศรีสหเทพ (ทองเพ็ง) ต้นตระกูลศรีเพ็ญ ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีการสร้างพระอุโบสถหลังใหม่ขึ้น บูรณะของเดิม และสร้างถาวรวัตถุมากมาย พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระนามใหม่ว่า "วัดอินทาราม" สืบมาจนปัจจุบัน

 ถาวรวัตถุสำคัญ 
 พระอุโบสถหลังใหม่ เป็นที่ประดิษฐาน "พระพุทธชินวร" พระประธานของวัด ปางมารวิชัย ศิลปะสุโขทัย ซึ่งพระยาศรีสหเทพ (ทองเพ็ง) ได้อัญเชิญมาประดิษฐานที่วัดเมื่อครั้นบูรณปฏิสังขรณ์วัดใหม่
 พระอุโบสถหลังเดิม สร้างขึ้นด้วยศิลปะแบบธนบุรี แต่เดิมไม่มีหน้าต่างภายใน
 พระพุทธรูปฉลองพระองค์ของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เป็นพระประธานภายในพระอุโบสถหลังเดิม ปางตรัสรู้ ภายในองค์พระประดิษฐานพระบรมราชสรีรังคารของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
พระเจดีย์กู้ชาติ 2 องค์ เป็นที่ประดิษฐานพระบรมอัฐิของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และพระอัครมเหสีของพระองค์ มีจุดสังเกตคือ เจดีย์ที่มียอดเป็นลักษณะบัวกลุ่มเถา 7 ชั้น เป็นเจดีย์ที่บรรจุพระบรมอัฐิของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ส่วนเจดีย์องค์ถัดไปที่มียอดลักษณะเป็นปล้องไฉน 13 ปล้อง เป็นเจดีย์ที่บรรจุพระบรมอัฐิของสมเด็จกรมหลวงบาทบริจา (พระนางสอน) ผู้เป็นพระอัครมเหสีของพระองค์

 ระเบียงภาพ
# ศาสนาพราหมณ์
ศาสนาพราหมณ์  หรือ ศาสนาพระเวท  เป็นศาสนาของชาวอินเดียโบราณซึ่งใช้กลุ่มภาษาอินโด-อารยัน ราว 1,500 ปีก่อนคริสต์ศักราชVedic religion, Encyclopedia Britannica โดยยึดคัมภีร์พระเวทเป็นหลักความเชื่อและแนวปฏิบัติพจนานุกรมศัพท์ปรัชญา ฉบับราชบัณฑิตยสภา, หน้า 34 และมีพัฒนาการจนเป็นศาสนาฮินดูในเวลาต่อมาพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554, หน้า 1445 จึงถือว่าศาสนาพระเวทเป็นส่วนหนึ่งของศาสนาฮินดูBrahmanism, Encyclopedia Britannica โดยมีสำนักพราหมณ์ต่าง ๆ เป็นผู้สืบทอดพระเวทมาจนปัจจุบัน

แม้พระเวทจะมีหลักคำสอนที่ลึกซึ้งมีแบบแผน แต่ไม่แน่ชัดว่าหลักคำสอนนั้นส่งผลในทางปฏิบัติของชาวบ้านเพียงใด มีหลักฐานชี้ว่าในศาสนาพระเวทมีสองสายที่ขัดแย้งกัน สายหนึ่งเน้นพิธีกรรมที่มีรูปแบบหยุมหยิม ค่าใช้จ่ายมาก ขั้นตอนซับซ้อน แต่อีกสายกลับตั้งคำถามกับเรื่องเหล่านี้ แล้วเน้นความหมายของพิธีกรรมต่อคุณค่าภายในใจและความจริงสากลมากกว่า ทั้งสองสายมีอิทธิพลต่อศาสนาแบบอินเดียทั้งศาสนาเชน ศาสนาพุทธ และศาสนาฮินดูโดยเฉพาะ

นักวิชาการบางคนมองว่าศาสนาพระเวทป็นการผสมผสานความเชื่อของชาวอินโด-อารยันในเอเชียกลางกับชาวฮารัปปาในอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ
# สามี
สามี เป็นละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2542 โดยบริษัท ละครไท จำกัด ออกอากาศระหว่างวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2542 – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 หลังจากนั้นได้ถูกนำมาทำใหม่อีกครั้งในชื่อเดิม โดยบริษัท เมคเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด ซึ่งออกอากาศตั้งแต่วันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 จนถึงวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2557 ทาง ไทยทีวีสีช่อง 3 ทั้ง 2 ครั้ง

 นักแสดงและตัวละคร 
 ปี พ.ศ. พ.ศ. 2542  พ.ศ. 2556 สถานีออกอากาศ สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 บริษัทผู้ผลิต บริษัท ละครไท จำกัด  บริษัท เมคเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัดบทโทรทัศน์ ละลิตา ฉันทศาสตร์โกศลนันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์  สองปุณณณฐผู้กำกับการแสดง ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์  เมธี เจริญพงศ์ ตัวละคร นักแสดงหลัก ราพณ์ ลิ้มวัฒนาถาวรกุล  พล ตัณฑเสถียร  วรินทร ปัญหกาญจน์  ภัทรกร ประเสริฐเศรษฐ์ (วัยเด็ก) หม่อมราชวงศ์รสิกา ประกาศเกียรติ (คุณหญิงอ้าย)  ศิริลักษณ์ ผ่องโชค  ฤดีมาส วชิราวุฒิชัย (วัยเด็ก)  รณิดา เตชสิทธิ์  ชวัลรัตน์ เจนจิตรานนท์ (วัยเด็ก) ปฐวี ประกาศเกียรติ   ธนกฤต พานิชวิทย์ รุ้งราย ลิ้มวัฒนาถาวรกุล  กัลยา เลิศเกษมทรัพย์  ณัฐวรา วงศ์วาสนา  กรณิศ เล้าสุบินประเสริฐ (วัยเด็ก) ราม ลิ้มวัฒนาถาวรกุล  นพชัย มัททวีวงศ์  อเล็กซานเดอร์ เรนเดลล์ สิริโสภา  ภัคจีรา วรรณสุทธิ์  พริมรตา เดชอุดม สุรีย์ส่อง ประกาศเกียรติ  สุธิตา เกตานนท์  อภิษฎา เครือคงคา เจ้าสัวเรียว ลิ้มวัฒนาถาวรกุล  เศรษฐา ศิระฉายา  ดิลก ทองวัฒนา หม่อมรัตนาวลี ประกาศเกียรติ ณ อยุธยา  อุทุมพร ศิลาพันธ์  จริยา แอนโฟเน่ รังรอง  ลิ้มวัฒนาถาวรกุล   พิจิตรา สิริเวชชะพันธ์  ประสิทธิ์ ประกาศเกียรติ   จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ ลินดา ลิ้มวัฒนาถาวรกุล   สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ ระริน ลิ้มวัฒนาถาวรกุล   พัทธ์ธีรา ศรุติพงศ์โภคิน  วรินท์น่า ธรรมนิธิรัตน์ (วัยเด็ก) มานพ   โฆษวิส ปิยะสกุลแก้ว ชาญชัย   อดิศร อรรถกฤษณ์แม่นมสงวน   พิศมัย วิไลศักดิ์ ลิ้ม ลิ้มวัฒนาถาวรกุล (อาม่า)   โฉมฉาย ฉัตรวิไล วศิน  กรรชัย กำเนิดพลอย  โชกุน สันธนะพานิช หมวย   พรรษกร เศรษฐภักดิ์ นที   นิธิโรจน์ สิมะกำธรณ์ พระลพ   ด.ช. อันดา อินทฤทธิ์ หม่อมราชวงศ์น้ำฟ้า ประกาศเกียรติ (คุณหญิงน้ำฟ้า)   ด.ญ.กุลฑีรา ยอดช่าง กิมท้อ  อ.วิโรจน์ ตั้งวาณิชย์  ศิรินทร ศรีแก้ว แหวว   ปิยะมาศ วัยวัฒน์ บทบาท  นักแสดงรับเชิญ เง็ก   กันติชา เอี่ยมสำอางค์ หม่อมเจ้าชัยประกาศ ประกาศเกียรติ  ดิลก ทองวัฒนา  ภาณุเดช วัฒนสุชาติ  กู๋พงษ์   อ.วิโรจน์ ตั้งวาณิชย์  กอบกู้   ณพสิทธิ์ เที่ยงธรรม  สกรรจ์  ณัฐนันท์ คุณวัฒน์  วรากร ศวัสกร ชนพ   นึกคิด บุญทอง  ฤดี   อำภา ภูษิต  ธีรพัฒน์   การิน ศตายุ  แก้ว   จารุวรรณ เปียชื่อ  มิสเตอร์หยาง   สหจักร บุญธนเกียรติ  กัน (ตำรวจ)   ต่อตระกูล จันทิมา  จัน   ปรมาภรณ์ จ่างกมล 
นักแสดง พ.ศ. 2542 อ้างอิงจาก:
# เนเบตเนฮัต
เนเบตเนฮัต ("สตรีแห่งต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์") เป็นพระมเหสีแห่งอียิปต์โบราณในช่วงกลางราชวงศ์ที่ 18 พระองค์เป็นพระมเหสีในฟาโรห์ที่ไม่ปรากฏพระนาม พระนามของพระองค์เป็นที่รู้จักจากหลักฐานเพียงชิ้นเดียวคือ ซิ้นส่วนโถคาโนปิกหินปูน ซึ่งค้นพบที่บริเวณสุสานหลวงหุบเขาราชินีAidan Dodson & Dyan Hilton: The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Thames & Hudson, 2004, , p.141 และโถคาโนปิกเป็นส่วนหนึ่งของการค้นพบที่เรียกว่าหลุมฝังศพของเจ้าหญิงPorter, Bertha and Moss, Rosalind, Topographical Bibliography of Ancient Egyptian Hieroglyphic Texts, Statues, Reliefs and Paintings Volume I: The Theban Necropolis, Part 2. Royal Tombs and Smaller Cemeteries, Griffith Institute. 1964

เป็นที่ยินยอมที่ว่า พระองค์ได้ดำรงตำแหน่งเป็นพระมเหสี อีนเนื่องจากพระองค์อาจจะเป็นคนสนิทสนมใกล้ชิดกับฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 บางทีพระองค์อาจจะเป็นพระราชธิดาหรือพระญาติผู้หญิงพระองค์อื่นๆ
# ไอเซท (พระราชธิดาและพระมเหสีในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สาม)
ไอเซท หรือ อาเซท เป็นเจ้าหญิงแห่งอียิปต์โบราณ

 พระประวัติ 
พระองค์เป็นหนึ่งในบรรดาพระราชโอรสและพระราชธิดาในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 จากราชวงศ์ที่ 18 แห่งอียิปต์โบราณกับสมเด็จพระราชินีทีเย พระองค์เป็นพระขนิษฐาหรือพระภคินีของฟาโรห์อเคนาเทนAidan Dodson & Dyan Hilton, The Complete Royal Families of Ancient Egypt, Thames & Hudson (2004), p.154-155 และองค์รัชทายาททุตโมส

พระนามของพระองค์นั้น ในภาษาอียิปต์โบราณจะเรียกพระองค์ว่า ไอซิส และสันนิษฐานว่าพระองค์จะเป็นพระมเหสีในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ซึ่งเข้าอภิเษกสมรสในช่วงปีที่ 34 แห่งการครองราชย์ของพระบิดา หรือประมาณช่วงเทศกาลเซดครั้งที่ 2 ของอเมนโฮเทปที่ 3

พระองค์ปรากฏอยู้ภาพสลักนูนในวิหารในเมืองโซเลบ ร่วมกับพระบิดา พระมารดา และพระนางเฮนุตทาเนบ ซึ่งเป็นพระขนิษฐาของพระองค์ (ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน, มหานครนิวยอร์ก) ภายหลังจาการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาของพระองค์ พระองค์ก็ไม่ได้ถูกกล่าวถึงอีก
# ทุตโมส (พระราชโอรสในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สาม)
ทุตโมส (หรือที่ถูกต้องกว่าคือ ดจุตโมส) เป็นพระราชโอรสพระองค์โตในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 กับสมเด็จพระราชินีทีเย ซึ่งมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์ การสิ้นพระชนม์ของพระองค์นำไปสู่การครองราชย์ของฟาโรห์อเคนาเตน พระอนุชาของพระองค์ในฐานะองค์รัชทายาท การเริ่มต้นและจุดจบลงของลัทธิอาเตน บันทึกแห่งอาร์มานา และการเปลี่ยนแปลงบทบาทของอำนาจของราชอาณาจักร

 พระชนม์ชีพ 
พระองค์มีบทบาทและหน้าที่เป็นนักบวชแห่งเทพพทาห์ในเมืองเมมฟิส p.88 ตำแหน่งของพระองค์ปรากฏอยู่ที่โลงศพของแมวสัตว์เลี้ยงของพระองค์: "องค์รัชทายาท ผู้ดูแลเหล่านักบวชแห่งอียิปต์บนและล่าง นักบวชชั้นสูงแห่งพทาห์ในเมมฟิส"Dodson, JEA 76, p.88 และมีรูปสลักชนาดเล็กของพระองค์ที่จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ พระองค์ไม่ได้ถูกกล่าวถึงในบันทึกและสันนิษฐานว่าจะสิ้นพระชนม์ในช่วงปลายของการครองราชย์ของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3Dodson & Hilton, p.157 ซึ่งตำแหน่งองค์รัชทายาทถูกเปลี่ยนมาเป็นพระอนุชาของพระองค์คือ อเนมโฮเทปที่ 4 หรือที่รู้จักกันดีว่า อเคนาเตน 
thumb|โลงศพหินของแมวสัตว์เลี้ยงของพระองค์
# โรดีออน มาลีนอฟสกี
โรดีออน ยาคอฟเลวิช มาลีนอฟสกี (รัสเซีย: Родио́н Я́ковлевич Малино́вский) เป็นผู้บัญชาการกองทัพโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง, จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต, และ รัฐมนตรีกลาโหมของสหภาพโซเวียตในช่วงปลายทศวรรษ 1950 และ 1960. เขามีส่วนทำให้ความพ่ายแพ้ครั้งสำคัญของเยอรมนีที่ยุทธการที่สตาลินกราด และ การล้อมบูดาเปสต์. ในช่วงหลังสงคราม, เขามีส่วนสำคัญในการเสริมสร้างความแข็งแกร่งของสหภาพโซเวียตในฐานะมหาอำนาจทางทหาร.
# งอฮูหยิน
งอฮูหยิน (เสียชีวิต ค.ศ. 202)  หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า อู๋ ฟูเหริน  ชื่อตัวไม่ปรากฏ เป็นสตรีสูงศักดิ์ชาวจีน เป็นภรรยาของขุนศึกซุนเกี๋ยนผู้มีชีวิตในช่วงปลายสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน มีบุตรชายกับซุนเกี๋ยน 4 คนและบุตรสาว 1 คน ได้แก่ ซุนเซ็ก ซุนกวน ซุนเซียง ซุนของ และซุนฮูหยิน ได้รับสมัญญานามย้อนหลังให้เป็นจักรพรรดินีอู๋เลี่ยในปี ค.ศ. 229 โดยซุนกวนบุตรชายคนรองผู้เป็นปฐมจักรรพรรดิของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊ก

ประวัติช่วงต้นและแต่งงานกับซุนเกี๋ยน

ประวัติช่วงซุนเซ็กพิชิตกังตั๋ง

ประวัติช่วงการปกครองของซุนกวน

ในนิยายสามก๊ก
ในนิยางอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก งอฮูหยินมีน้องสาวซึ่งเป็นตัวละครสมมติและแต่งงานกับซุนเกี๋ยนเช่นกัน งอฮูหยินเป็นมารดาของซุนเซ็กและซุนกวน ส่วนน้องสาวของงอฮูหยินเป็นมารดาของซุนฮูหยินและซุนลอง น้องสาวของงอฮูหยินเป็นที่รู้จักในชื่อว่า "งอก๊กไถ้" (吳國太 อู๋ กั๋วไท่; มีความหมายว่า "สตรีอาวุโสแซ่งอแห่งรัฐ") งอก๊กไถ้มีอายุยืนยาวกว่าพี่สาวเพราะมีบทบาทสำคัญในงานแต่งงานของบุตรสาวกับเล่าปี่ในปี ค.ศ. 209สามก๊ก ตอนที่ 54-55.

ดูเพิ่ม
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
 พงศาวลีง่อก๊ก#ซุนเกี๋ยน
# สัต
สัต/สัตว์ หรือ ความเป็น  ในทางปรัชญาหมายถึง สิ่งที่ดำรงอยู่จริง หรือเป็นอยู่จริง รวมไปถึงสภาวะความดำรงอยู่ของสิ่งนั้น  

อนึ่งคำว่า "สัตว์" มีรากศัพท์มาจากภาษาสันสกฤตว่า सत्त्व (สตฺตฺว) แปลว่า ความเป็น (being) ซึ่งในภาษาไทยได้นำคำนี้ไปใช้เรียก สิ่งมีชีวิตที่เป็นสัตว์ (animal) 

ภววิทยาเป็นสาขาในวิชาปรัชญาที่ศึกษาเกี่ยวกับสัต โดยสัตเป็นมโนทัศน์ (concept) หรือแนวคิดที่ครอบคลุมถึงลักษณะทั้งในเชิงภาวะวิสัย และอัตวิสัยของความเป็นจริงและการดำรงอยู่ สิ่งใด ๆ ที่เข้ามามีส่วนร่วมในสัตก็จะถูกเรียกว่าสัตเช่นกัน ตลอดประวัติศาสตร์ทางความคิดในวิชาปรัชญาตะวันตก ความเข้าใจในเรื่องสัตเป็นสิ่งที่ไม่ชัดเจน และเป็นที่ถกเถียงกันตลอดมา นับตั้งแต่จุดกำเนิดของวัฒนธรรมทางปรัชญาของตะวันตก (กล่าวคือนับตั้งแต่ความพยายามของปรัชญาในยุคก่อนโสเครตีส ที่จะทำความเข้าใจมัน) 

นักปรัชญาตะวันตกคนแรกที่พยายามจำแนกและนิยามแนวคิดเรื่องสัต คือพาร์เมนิดีส ผู้กล่าวว่า "whatever is is, and what is not cannot be." ("สิ่งใดที่ เป็นขึ้น ย่อม เป็น ส่วนสิ่งใดที่มิเป็นขึ้นย่อม มิอาจเป็น ได้") โดยพาร์เมนิดีสเชื่อว่า ทุกสิ่งที่มีอยู่หรือเป็นอยู่แล้ว (ὅπως ἐστίν) ย่อมมีสภาวะเป็นอมตะนิรันดร์ ไร้กาลเวลาและไม่เปลี่ยนแปลง ด้วยเหตุนี้สิ่งใดที่เป็นขึ้น ย่อมเป็นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์มาตั้งแต่ต้น ส่วนความเปลี่ยนแปลงที่เราเห็นนั้นเป็นสิ่งลวง เพราะความ "กลายเป็น" (becoming) ก็เป็นเช่นเดียวกับ "ความไม่เป็น" นั่นเอง 

มาร์ทีน ไฮเด็กเกอร์ นักปรัชญาชาวเยอรมัน เป็นผู้นำแนวคิดทางภววิทยาเรื่องสัตกลับมาศึกษาใหม่โดยละเอียด และใช้คำเยอรมันว่า Dasein เพื่อพัฒนาทฤษฎีของตนเกี่ยวกับสัตHeidegger, the day  Sein und Zeit, p. 27: "this entity which each of us is himself ... we shall denote by the term 'Dasein'." จนนำไปสู่การตีพิมพ์ผลงานเล่มสำคัญเมื่อ ปี ค.ศ. 1927 เรื่อง Sein und Zeit หรือ Being and Time (ภาวะกับกาล) ไฮเด็กเกอร์เชื่อว่าความคิดเกี่ยวกับสัตเป็นมโนทัศน์ที่ลึกที่สุดของปรัชญาตะวันตก ที่ไม่ได้รับความเอาใจใส่จากวงการปรัชญา มาตั้งแต่สมัยหลังอริสโตเติล ไฮเด็กเกอร์มีอิทธิพลกว้างขวางมากต่อวงการปรัชญาสมัยใหม่ในภาคพื้นทวีปยุโรป ทำให้มีการหยิบยืมหลักการทางภววิทยาของไฮเด็กเกอร์มาใช้เพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับความเป็นมนุษย์อย่างกว้างขวาง ทั้งด้านจิตวิทยามนุษย์ และความสัมพันธ์ของมนุษย์กับสื่อและเทคโนโลยี
# ปรัชญายุคก่อนโสกราตีส
ปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีส  เป็นสำนักคิดทางปรัชญากรีกโบราณ ที่มีอยู่ก่อนยุคของโสกราตีส (ผู้ได้รับการขนานนามว่าเป็นบิดาของปรัชญาตะวันตก). ปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีส มีจุดเด่นอยู่ที่ความสนใจไต่ถามเกียวกับความเป็นไปของธรรมชาติ และเอกภพ โดยมุ่งที่จะค้นหากฎเกณฑ์ที่เป็นเหตุเป็นผลของเอกภพ (cosmos)"Presocratic Philosophy", Stanford Encyclopedia of Philosophy, 4 April 2016. ซึ่งมนุษย์สามารถเข้าใจได้ โดยไม่ต้องอิงอยู่กับการกระทำของสิ่งเหนือธรรมชาติ ด้วยเหตุนี้ปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีสจึงมีเนื้อหาครอบคลุมวิทยาศาสตร์ธรรมชาติหลายสาขา ทั้งดาราศาสตร์ จักรวาลวิทยา คณิตศาสตร์ และฟิสิกส์. ปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีสได้รับอิทธิพลอย่างมากจากนักคิดชาวกรีกที่มีรกรากอยู่ทางฝั่งไอโอเนีย (Ionian thinkers) เช่น เธลีส (Thales) นักปราชญ์ชาวไอโอเนียที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ให้กำเนิดปรัชญากรีก และอะแนกซิแมนเดอร์ (Anaximander) และ พีทากอรัส (Pythagoras) แต่เมื่อชาวกรีกเริ่มขยายอาณานิคมไปทางทิศตะวันตก สำนักความคิดทางปรัชญาก็เริ่มแพร่กระจายไปยังอาณานิคมเหล่านั้นเช่นกัน ตัวอย่างสำคัญ เช่น เมืองโครตอน อังเป็นหนึ่งในอาณานิคมอิตาลีของนครรัฐกรีก และเป็นที่ตั้งของสำนักความคิดพีทาโกเรียน. 

ในสมัยกรีกโบราณ (หรือสมัยคลาสสิค) นักปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีสถูกเรียกรวม ๆ กัน ในภาษากรีกว่า φυσιολόγοι (อ่านว่า พู-ซิ-โอ-ลอ-กอย) ซึ่งหมายถึงบุคคลที่ศึกษาหรือไต่ถามถึงธรรมชาติ (φύσις) หรือ "นักปรัชญาธรรมชาติ" นั่นเอง.William Keith Chambers Guthrie, The Presocratic Tradition from Parmenides to Democritus, p. 13, . ต่อมาอริสโตเติ้ลได้ทำการแยกแยะเพิ่มขึ้นว่า นักปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีสยังมีพวกที่ไต่ถามถึงปัญหาทางเทววิทยา (theologoi) และพวกที่ไต่ถามเกี่ยวกับเรื่องปรัมปรา กับเทพปกรณัม (mythologoi) ด้วย. 

 ภาพรวมของปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีส 
เนื้อหาและการใช้เหตุผลของนักคิดในยุคก่อนโสกราตีสได้สูญหายไปตามกาลเวลาเป็นส่วนใหญ่ และไม่ตกทอดมาถึงเราโดยตรง ความรู้ส่วนใหญ่ที่เรามีเกี่ยวกับปรัชญายุคเริ่มแรกของกรีกจึงมักอยู่ในรูปของคำอธิบาย และการอ้างอิงในงานเขียนของนักปรัชญารุ่นหลัง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เพลโต และอริสโตเติล. โดยภาพรวมแล้ว นักปรัชญายุคก่อนโสคราตีสปฏิเสธคำอธิบายตามตำนานปรัมปราดั้งเดิม ของปรากฏการณ์ที่คนเราเห็นรอบ ๆ ตัว โดยแสวงหาคำอธิบายที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของเหตุผลมากขึ้น นักปรัชญาเหล่านี้จึงมุ่งถามคำถามเกี่ยวกับ "แก่นแท้ของสิ่งต่าง ๆ ":Eduard Zeller,  Outlines of the History of Greek Philosophy (1955). p. 323. เป็นต้นว่า
 สรรพสิ่งทั้งปวงมาจากไหน?
 สิ่งต่างๆ ถูกสร้างขึ้นจากอะไร?
 เราจะอธิบายความหลากหลายของสิ่งต่าง ๆ ที่พบในธรรมชาติได้อย่างไร
 เราจะใช้คณิตศาสตร์มาเป็นสื่อในการอธิบายธรรมชาติได้อย่างไร?
# เฮนุททาเนบ (พระราชธิดาในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สาม)
เฮนุททาเนบ เป็นเจ้าหญิงแห่งอียิปต์โบราณ

 ครอบครัว 
พระองค์เป็นหนึ่งในพระราชโอรสและพระราชธิดาในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 จากราชวงศ์ที่ 18 แห่งอียิปต์ กับสมเด็จพระราชินีทีเย พระองค์เป็นพระภคินีหรือพระขนิษฐาของฟาโรห์อเคนาเตน พระองค์มีพี่น้องหลายพระองค์ โดยมีพระเชษฐาอีกหนึ่งพระองค์และพระภคินีหลายพระองค์

พระนาม เฮนุททาเนบ มีความหมายว่า "สตรีแห่งแดนอียิปต์" ซึ่งเป็นพระนามที่มักจะใช้กับตำแหน่งพระราชินี พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สาม โดยหลังประสูติหลังจากพระนางซิทอามุน และพระนางไอซิส (หรืออาจจะเรียกว่า ไอเซท) 

 พระประวัติ 
พระองค์ปรากฎอยู่ที่รูปสลักหินมหึมาของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ร่วมพระนางทีเยAidan Dodson & Dyan Hilton, The Complete Royal Families of Ancient Egypt, Thames & Hudson (2004), p. 154 และมีความสูงถึง 7 เมตร (หรือ 23 ฟุต) ซึ่งเป็นรูปสลักของอเมนโฮเทปที่ 3 กับพระนางทีเยประทับนั่งเคียงกัน โดยมีรูปสลักหินยืนของสามพระราชธิดาด้านหน้าของทั้งสองพระองค์ และพระราชธิดาทั้งสาม พระนางเฮนุทาเนบจะอยู่ตรงกลางและมีขนาดใหญ่กว่าอีกสองพระองค์ที่เหลือ พระนางเนเบตาอยู่ด้านขวา และอีกหนึ่งพะองค์อยู่ทางด้านซ้ายซึ่งพระนามถูกทำลายO'Connor, David & Cline, Eric., Amenhotep III: Perspectives on his Reign, University of Michigan, 1998. p. 7 ทั่งนี้พระองค์ยังปรากฎอยู่ร่วมกับพระนางไอเซท (พระภคินี) ที่วิหาร ณ เมืองโซเลบ 

และยังคงไม่ชัดเจนว่าพระนางเฮนุททาเนบจะได้ดำรงตำแหน่งเป็นพระมเหสีเช่นกันกับพระนางซิทอามุนและพระนางไอเซท และไม่มีบันทึกใดๆ กล่าวถึงพระองค์ในฐานะของพระมเหสีแห่งฟาโรห์ แต่ในบันทึกที่วิหารในเมืองโซเลบพระนามของพระองค์สลักอยู่ในคาร์ทูธ ซึ่งมีแต่ฟาโรห์และพระมเหสีเท่านั้นที่สามารถในคาร์ทูธได้

ภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 พระองค์ก็มิได้ถูกกล่าวถึงในบันทึกใดๆ อีกเลย
# เนเบตา (พระราชธิดาในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สาม)
เนเบตา เป็นหนึ่งในพระราชธิดาของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 จากราชวงศ์ที่ 18 แห่งอียิปต์ กับสมเด็จพระราชินีทีเย พระองค์เป็นพระขนิษฐาของฟาโรห์อเคนาเตน

 พระประวัติ 
พระนาม เนเบตา มีความหมายว่า "สตรีแห่งพระราชวัง" พระนามของพระองค์นั้นคล้ายกับพระนามของพระภคินี คือ พระนางเฮนุททาเนบ ซึ่งมักจะใช้กับผู้เป็ฯพระมเหสีของฟาโรห์ พระองค์อาจจะเป็นพระมเหสีพระองค์สุดท้ายของอเมนโฮเทปที่ 3 พระองค์ไม่ค่อยปรากฏรูปสลักใดๆ เหมือนกับพระภคินีของพระองค์ ปรากฏเพียงแค่รูปสลักหินมหึมาของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ร่วมพระนางทีเย[2] และมีความสูงถึง 7 เมตร (หรือ 23 ฟุต) ซึ่งเป็นรูปสลักของอเมนโฮเทปที่ 3 กับพระนางทีเยประทับนั่งเคียงกัน โดยมีรูปสลักหินยืนของสามพระราชธิดาด้านหน้าของทั้งสองพระองค์ และพระราชธิดาทั้งสาม พระนางเฮนุทาเนบจะอยู่ตรงกลางและมีขนาดใหญ่กว่าอีกสองพระองค์ที่เหลือ พระนางเนเบตาอยู่ด้านขวา และอีกหนึ่งพะองค์อยู่ทางด้านซ้ายซึ่งพระนามถูกทำลายO'Connor, David & Cline, Eric., Amenhotep III: Perspectives on his Reign, University of Michigan, 1998. p.7

เนเบตาไม่เคยได้รับตำแหน่งเป็นพระมเหสี เหมือนกับพระนางซิทอามุนและพระนางไอซิส ผู้เป็นพระภคินี ซึ่งตำแหน่งของพระองค์มีเฉพาะแค่ พระราชธิดาแห่งฟาโรห์ ผู้เป็นที่รัก (มักจะใช้กับตำแหน่งพระราชธิดาหรือเจ้าหญิง) เมื่อรวมกับความจริงว่า ภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ของอเมนโฮเทปที่ 3 พระองค์มิได้ถูกกล่าวถึงอีกเลย ซึ่งสันนิษฐานได้ว่าพระองค์จะสิ้นพระชนม์ในวัยเยาว์ หรืออีกหนึ่งข้อสันนิษฐานกล่าวคือ พระองค์ได้รับพระนามใหม่ในช่วงปฏิรูปศาสนาในรัชสมัยของฟาโรห์อเคนาเตน ที่ปรากฏพระนามว่า เบเคตอาเตน โดยไม่มีการบันทึกหรือกล่าวถึงในช่วงก่อนการปฏิรูปศาสนาJoyce Tyldesley: Nefertiti – Egypt's Sun Queen, Viking Adult (1999), p.136.
# อเล็กซานเดรีย โอคาซีโอ-คอร์เทซ
อเล็กซานเดรีย โอคาซีโอ-คอร์เทซ (เกิด 13 ตุลาคม 1989), หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อของเธออย่างย่อว่า AOC เธอเป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน สังกัดพรรคเดโมแครต ทำหน้าที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ จากเขตเลือกตั้งรัฐนิวยอร์ก ที่ 14 ซึ่งรวมถึงภาคตะวันออกของเดอะบร็องซ์และส่วนหนึ่งของควีนส์กลางตอนเหนือในนครนิวยอร์ก 

คอร์เทซ ได้รับการยอมรับระดับชาติ เมื่อเธอชนะการเลือกตั้งเบื้องต้นของพรรค (ไพรมารีโหวต) สำหรับการเป็นตัวแทนพรรคในการแข่งขันชิงสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในเขตลือกตั้งที่ 14 ของรัฐนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2018 โดยเอาชนะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 10 สมัย และ ประธานคอคัสแห่งพรรคเดโมแครต โจ โครว์ลีย์  การเลือกตั้งกลางสมัยสหรัฐ ค.ศ. 2018  เธอเอาชนะคู่แข่งจากพรรครีพับลิกัน Anthony Pappas ในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2018 การเลือกตั้งทั่วไปนั้น ด้วยที่เธอมีอายุ 29 ปี กลายเป็นผู้หญิงที่อายุน้อยที่สุดที่ได้ปฏิบัติหน้าที่ในรัฐสภาสหรัฐอเมริกา คอร์เทซได้รับการบันทึกสำหรับการปรากฏตัวของในสื่อสังคมออนไลน์ที่เกี่ยวข้องกับเพื่อนสมาชิกของสภาคองเกรสของเธออย่างกว้างขวาง 

คอร์เทซสังกัดกลุ่มประชาธิปไตยสังคมนิยมเพื่ออเมริกา คอร์เทซสังกัดกลุ่มประชาธิปไตยสังคมนิยมเพื่ออเมริกา เธอและราชิดา ทราอิบ เป็นสมาชิกสองคนแรกของกลุ่มในสภาคองเกรสที่ได้เข้ารัฐสภา เธอสนับสนุนนโยบายที่ก้าวหน้าซึ่งรวมถึง Medicare For All การรับประกันงานของรัฐบาลกลาง ข้อเสนอเกี่ยวกับสภาวะโลกร้อนและโลกสีเขียว ยกเลิกการบังคับใช้กฎหมายตรวจคนเข้าเมืองและศุลกากรของสหรัฐอเมริกา สนับสนุนให้วิทยาลัยต่าง ๆ ของรัฐให้เรียนฟรี และให้เก็บภาษีอัตราร้อยละ 70 สำหรับผู้ที่มีรายได้สูงกว่า 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 

ก่อนที่จะลงสมัครรับเลือกตั้ง เธอทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการด้านการศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสถาบันฮิสแปนิกแห่งชาติ ปี 2017 และทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟและบาร์เทนเดอร์ควบไปด้วยกัน 

คอร์เทซ จบการศึกษาเอกสาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยบอสตัน จบการศึกษาระดับเกียรตินิยมในปี 2011