wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ฟาโรห์ทีออส
ดเจดฮอร์ หรือที่รู้จักกันดีในพระนามว่า เทออส (กรีกโบราณ: Τέως) หรือทาโชส (กรีกโบราณ: Τάχως) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สามสิบ 

 พระราชประวัติ 
พระองค์เป็นพระราชโอรสในฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 1 และทรงได้สำเร็จราชการร่วมกับพระราชบิดาของพระองค์เป็นระยะเวลา 3 ปี ก่อนที่จะทรงขึ้นครองราชย์ในระหว่าง 361 ถึง 360 ปีก่อนคริสตกาล

 การสำรวจทางการทหาร 
ความสำเร็จของฟาโรห์เนคทาเนโบที่หนึ่งในบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ในการต่อต้านกองทัพเปอร์เซียที่บุกรุกในช่วงระหว่าง 374 ถึง 373 ปีก่อนคริสตกาล ได้สนับสนุนให้ฟาโรห์เทออสได้ทรงริเริ่มวางแผนสำรวจทางการทหารเข้าสู่ดินแดนปาเลสไตน์และฟีนิเซีย ซึ่งเป็นดินแดนในการควบคุมโดยเปอร์เซีย พระองค์ได้ทรงใช้ประโยชน์จากจุดอ่อนของจักรวรรดิอะเคเมนิด เนื่องจากการก่อจลาจลในบางเขตปกครองในเอเชียไมเนอร์ พระองค์ยังทรงขอความช่วยเหลือจากทั้งกษัตริย์อาเกซิลาอุสแห่งสปาร์ตา และนายพลชาบรีอุสแห่งเอเธนส์ รวมถึงทหารรับจ้างจำนวน 200 คนจากดินแดนกรีก อย่างไรก็ตาม ฟาโรห์เทออสทรงต้องกำหนดภาษีใหม่และเวนคืนสิ่งของของวิหารมาเพื่อเป็นเงินทุนสำหรับการสำรวจดังกล่าว ส่งผลให้ทำลายสมดุลอันละเอียดอ่อนที่พระราชบิดาของพระองค์ทรงสร้างขึ้น การกระทำนี้ทำให้ฟาโรห์เทออสทรงไม่เป็นที่ชอบใจอย่างมาก
thumb|นายพลแห่งเอเธนส์ (ด้านซ้าย) กับกษัตริย์สปาร์ตาอาเกซิเลอุส (ตรงกลาง) ในราชสำนักของฟาโรห์แห่งอียิปต์เนคทาเนโบที่ 1 และผู้สำเร็จราชการร่วม เทออส ที่ อียิปต์ เมื่อ 361 ปีก่อนคริสตกาล
การปฏิบัติการต่อต้านชาวเปอร์เซียเริ่มต้นด้วย การที่ชาบรีอุสได้เป็นผู้บัญชาการกองเรือ กษัตริย์อาเกซิลาอุสทรงเป็นผู้บัญชาการทหารรับจ้างชาวกรีก และเจ้าชายนัคต์ฮอร์เฮบ พระราชนัดดาของพระองค์ทรงเป็นผู้นำของกองทหารชั้นต่ำ (ดิโอโดรัส ซิคูลัสได้กล่าวเกินจริงอย่างแน่นอน โดยอ้างว่า กองทัพทหารชั้นต่ำดังกล่าวมีจำนวน 80,000 คน) และพระองค์ทรงวางตนเองเป็นผู้บัญชาการสูงสุดของการเดินทาง (ซึ่งกษัตริย์อาเกซิลาอุสที่อ้างสิทธิ์ในตำแหน่งดังกล่าว) และทรงโปรดให้ เจ้าชายทจาฮาปิมู ซึ่งเป็นพระอนุชาของพระองค์และเป็นพระบิดาของเจ้าชายนัคต์ฮอร์เฮบขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ การเดินทางในครั้งได้เดินทางไปยังเมืองฟีนิเซียโดยไม่มีปัญหาใดเป็นพิเศษ

 การทรยศและการสิ้นสุดรัชสมัย 
left|thumb|เศษคาร์ทูชปรากฏพระนามฟาโรห์เทออส
เป็นเศร้าสลดอย่างยิ่งต่อฟาโรห์เทออส ที่เจ้าชายทจาฮาปิมู ผู้เป็นพระอนุชากำลังวางแผนต่อต้านพระองค์ โดยใช้ประโยชน์จากความไม่เป็นที่ชอบใจของฟาโรห์เทออส และด้วยการสนับสนุนของชนชั้นนักบวช เจ้าทจาฮาปิมูได้ทรงโน้มน้าวให้เจ้าชายนัคต์ฮอร์เฮบ ซึ่งเป็นพระโอรสให้ก่อกบฏต่อฟาโรห์เทออส และปราบดาภิเษกตนเองขึ้นเป็นฟาโรห์  โดยเจ้าชายนัคต์ฮอร์เฮบได้ทรงเกลี้ยกล่อมกษัตริย์อาเกซิลาอุสให้เข้าร่วมการก่อกบฏโดยใช้ประโยชน์จากความขัดแย้งที่เกิดขึ้นระหว่างกษัตริย์สปาร์ตาและองค์ฟาโรห์ ต่อมาเจ้าชายนัคต์ฮอร์เฮบได้รับการยอมรับให้ขึ้นเป็นฟาโรห์ ซึ่งรู้จักกันดีในพระนาม เนคทาเนโบที่ 2 และส่วนฟาโรห์เทออสที่ทรงถูกทรยศนั้นไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหนีลี้ภัยไปนครซูซา ซึ่งเป็นตั้งของราชสำนักของฝ่ายศัตรู

พระชะตากรรมสุดท้ายของฟาโรห์เทออสนั้นทราบมาจากคำจารึกของขุนนางนามว่า เวนเนเฟอร์ ผู้ซึ่งได้เข้าร่วมการเดินทางอันโชคร้ายของพระองค์ในฐานะแพทย์ เวนเนเฟอร์ถูกส่งตัวโดยฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 2 เพื่อค้นหาตัวฟาโรห์เทออสและให้กษัตริย์อาร์ตาเซอร์ซีสที่ 2 แห่งเปอร์เซียซึ่งควบคุมตัวพระองค์ไว้ที่นครซูซา เวนเนเฟอร์จึงนำตัวพระองค์กลับมาพร้อมกับล่ามโซ่ฟาโรห์แห่งอียิปต์
# ทางามิ
ทางามิ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอมินามิกัมบาระ จังหวัดนีงาตะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น   เมืองนี้มีประชากรประมาณ 11,481 คน 4,203 หลังคาเรือนสถิติทางการเทศบาลเมืองทางามิ และมีความหนาแน่นของประชากร 362 คนต่อตารางกิโลเมตร

 ภูมิศาสตร์ 
ทางามิตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดนีงาตะ ติดกับนครนีงาตะทางทิศเหนือ มีแม่น้ำชินาโนะไหลผ่านเมือง

 เทศบาลโดยรอบ 
 จังหวัดนีงาตะ
 เขตมินามิ นครนีงาตะ
 เขตอากิฮะ นครนีงาตะ
 นครคาโมะ
 นครโกเซ็ง

 ภูมิอากาศ 
ทางามิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน Cfa) มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่อบอุ่นและเปียกชื้น และฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในทางามิอยู่ที่ 13.0 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,958 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.3 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 1.2 °Cข้อมูลภูมิอากาศทางามิ

 ประชากร 
จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่นสถิติประชากรทางามิ จำนวนประชากรของทางามิเพิ่มขึ้นสูงสุดประมาณ ค.ศ. 2000 และลดลงอย่างต่อเนื่องตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

 ประวัติศาสตร์ 
พื้นที่ที่เป็นเมืองทางามิในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเอจิโงะ และเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนเท็นเรียวที่ปกครองโดยตรงโดยรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในช่วงยุคเอโดะ

ในช่วงที่มีการจัดตั้งระบบเทศบาล ได้มีการก่อตั้งเทศบาลหมู่บ้านทางามิขึ้นภายในอำเภอมินามิกัมบาระ จังหวัดนีงาตะ เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 และได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1973

 เศรษฐกิจ 
เศรษฐกิจที่สำคัญในท้องถิ่นคือเกษตรกรรม โดยเฉพาะการผลิตข้าว อีกทั้งเมืองนี้ยังเป็นเมืองที่อยู่อาศัยของที่ผู้เดินทางไปทำงานที่นครนีงาตะ นครซันโจ และนครคาโมะที่อยู่ใกล้เคียง

 การศึกษา 
ทางามิมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 2 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย นอกจากนี้ยังมี วิทยาลัยเทคนิคนีงาตะชูโอ  ซึ่งตั้งอยู่ในทางามิ

 การขนส่ง 
 รถไฟ 
 20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก - สายหลักชิงเอ็ตสึ
 สถานี: 

 ทางหลวง
# ฮิราโอะ
ฮิราโอะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอคูมาเงะ จังหวัดยามางูจิ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น  ณ ค.ศ. 2016 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 12,643 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 

 ภูมิศาสตร์ 
 เทศบาลข้างเคียง 
 จังหวัดยามางูจิ
 นครยานาอิ
 เมืองคามิโนเซกิ
 เมืองทาบูเซะ

 การขนส่ง 
ฮิราโอะไม่มีสถานีรถไฟ สถานีที่อยู่ใกล้ที่สุดคือ สถานีรถไฟยานาอิ ซึ่งตั้งอยู่ในนครยานาอิ ใช้เวลาเดินทางจากเมืองฮิราโอะประมาณสิบนาที ฮิราโอะมีทางหลวงแผ่นดินผ่าน 1 สาย คือ ทางหลวงญี่ปุ่นหมายเลข 188

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 เว็บไซต์ทางการเทศบาลเมืองฮิราโอะ
# อาซาฮิ (จังหวัดยามางาตะ)
อาซาฮิ  เป็นเทศบาลเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอนิชิมูรายามะ จังหวัดยามางาตะ ประเทศญี่ปุ่น เมืองอาซาฮิมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น   มีประชากรประมาณ 7,020 คนสถิติทางการเทศบาลเมืองอาซาฮิ  และมีความหนาแน่นของประชากร 36 คนต่อตารางกิโลเมตร มีอดีตเทศบาลที่มีชื่อเดียวกันในจังหวัดเดียวกันคือ เทศบาลหมู่บ้านอาซาฮิ ซึ่งปัจจุบันได้ผนวกรวมเข้ากับเทศบาลนครสึรูโอกะแล้ว

 ภูมิศาสตร์ 
อาซาฮิตั้งอยู่ในพื้นที่ภูเขาของจังหวัดยามางาตะ มีภูเขาอาซาฮิตั้งอยู่บริเวณเส้นเขตแดนของเมือง และมีแม่น้ำโมงามิเป็นเส้นเขตแดนด้านตะวันตกของเมือง

 เทศบาลข้างเคียง 
 จังหวัดยามางาตะ
 นครนางาอิ
 เมืองโอเอะ
 เมืองนิชิกาวะ
 เมืองโองูนิ
 เมืองยามาโนเบะ
 เมืองชิราตากะ

 ภูมิอากาศ 
อาซาฮิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dfa) โดยมีความแตกต่างของอุณหภูมิในแต่ละฤดูกาลเป็นอย่างมาก โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นไปจนถึงร้อน (และมักจะชื้น) และฤดูหนาวที่หนาวเย็น (บางครั้งอาจหนาวจัด) มีหยาดน้ำฟ้าตกตลอดทั้งปี แต่จะหนักที่สุดตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงตุลาคม อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในอาซาฮิอยู่ที่ 8.9 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,715 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 22.7 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ -3.7 °Cข้อมูลภูมิอากาศอาซาฮิ

 ประชากร 
จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่นสถิติประชากรอาซาฮิ ประชากรของอาซาฮิค่อย ๆ ลดลงในช่วง 60 ปีที่ผ่านมา

 ประวัติศาสตร์ 
พื้นที่ที่เป็นเมืองอาซาฮิในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเดวะ หลังจากการเริ่มต้นของยุคเมจิ พื้นที่แห่งนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนิชิมูรายามะ จังหวัดยามางาตะ เทศบาลเมืองอาซาฮิก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954 โดยการควบรวมเมืองมิยาจูกุ กับหมู่บ้านโอยะ และหมู่บ้านนิชิอิโมงาวะ

 เศรษฐกิจ 
เศรษฐกิจหลักของอาซาฮิคือเกษตรกรรม

 การศึกษา 
อาซาฮิมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง อาซาฮิไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย

 การขนส่ง 
 รถไฟ 
อาซาฮิไม่มีรถไฟโดยสารให้บริการ สถานีรถไฟที่ใกล้ที่สุดคือ สถานีรถไฟอาเตราซาวะ ซึ่งตั้งอยู่ที่เมืองโอเอะที่อยู่ใกล้เคียง

 ทางหลวง 
 

 สถานที่ท่องเที่ยว 
thumb|right|270px|ภูเขาอาซาฮิ
 ภูเขาอาซาฮิ
# ตำบลเทชแคน
เทชแคน  เป็นตำบลในอำเภอเชเกนี เทศมณฑลเชเกนี จังหวัดโลเรสถาน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 48 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 10,303 คนใน 2,154 ครัวเรือน
# ตำบลโดว์เร
โดว์เร  เป็นตำบลในอำเภอเชเกนี เทศมณฑลเชเกนี จังหวัดโลเรสถาน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 38 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 9,208 คนใน 2,052 ครัวเรือน
# อำเภอซินญิบาร
ซินญิบาร  เป็นอำเภอในเขตผู้ว่าการอับยัน ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 25,524 คน
# อำเภอซิบาห์
ซิบาห์  เป็นอำเภอในเขตผู้ว่าการอับยัน ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 15,996 คน
# อำเภอซิรอร
ซิรอร  เป็นอำเภอในเขตผู้ว่าการอับยัน ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 15,093 คน
# Girardia tigrina
Girardia tigrina เป็นชนิดในวงศ์ dugesiid โดยเป็นสัตว์ท้องถิ่นในทวีปอเมริกาBall, I. R.:  A contribution to the phylogeny and biogeography of the freshwater triclads (Platyhelminthes: Turbellaria). Biology of the Turbellaria (Edited by: Riser NW and Morse MP). New York: McGraw-Hill New York  1974 , 339-401. ที่บังเอิญมีการนำเข้าทวีปยุโรป และประเทศญี่ปุ่นSluys, R., Kawakatsu, M., Yamamoto, K., 2010. "Exotic freshwater planarians currently known from Japan". Belgian Journal of Zoology, 140 (Suppl.). p. 103-109

การกระจายและนิเวศวิทยา
เดิม Girardia tigrina เป็นสัตว์พื้นถิ่นในทวีปอเมริกา จากนั้นจึงกลายเป็นชนิดพันธุ์รุกรานในทวีปยุโรปและประเทศญี่ปุ่น โดยมีบันทึกพบเห็นครั้งแรกในประเทศฝรั่งเศสเมื่อ ค.ศ. 1925 จากนั้นจึงมีรายงานพบเห็นในประเทศแถบยุโรปหลายประเทศ เช่น เยอรมนี,Meinken (H.)., 1925. Ein verkannter Laichraùher — Wochenschrift fur Aquarien und Terrarienkunde, 22 S : 94-96.Meinken (H.)., 1927. Planaria maculata, ein aus Nordamerika eingeschleffter Laichriiber und seine Vertilgung — Blatter fiir Aquarien und Terrarienkunde, 38 S : 131-133. อิตาลี,Benazzi M., 1970. Karyological research on the American planarians Dugesia dorotocephala and Dugesia tigrina. J. Biol. Psychol. / Worm Runner's Digest, XII (1): 81-82. เนเธอร์แลนด์, โรมาเนียAn der Lan (H.)., 1962. Zur Turbellarien Fauna der Danau. Arch. Hydrobiol., suppl., 2 7 : 3-27. และเวลส์Gee, H., 1990. The biology of the immigrant triclad Dugesia tigrina, (Girard): a comparative study with native triclad species. Unpublished Ph.D. Thesis, University of Liverpool, England.

อาหาร
G. tigrina เป็นสัตว์กินเนื้อที่กินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง เช่น โอลิโกคีทา, ไอโซพอด, ริ้นน้ำจืด, หอยทาก, แมลงหนอนปลอกน้ำ และแมลงชีปะขาว
# เทศกาลภาพยนตร์เอเชียนิวยอร์ก ครั้งที่ 21
เทศกาลภาพยนตร์เอเชียนิวยอร์ก ครั้งที่ 21  จัดขึ้นในนครนิวยอร์กตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ถึง 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 ภาพยนตร์ฉายเปิดคือ  ภาพยนตร์ไทย เร็วโหด..เหมือนโกรธเธอ โดยนวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ และฉายปิดด้วยภาพยนตร์เกาหลี เอเลียนนอยด์ โดยชเว ดง-ฮุน ซึ่งครั้งนี้ได้มีการเฉลิมฉลองวันครบรอบ 20 ปีของเทศกาลและมีการคัดเลือกภาพยนตร์กว่าเจ็ดสิบเรื่องด้วยตนเอง อันประกอบด้วย 6 รอบปฐมทัศน์โลก, 8 รอบปฐมทัศน์นานาชาติ, 19 รอบปฐมทัศน์ในอเมริกาเหนือ, 4 รอบปฐมทัศน์ในสหรัฐ และ 17 รอบปฐมทัศน์ทางชายฝั่งตะวันออก

เทศกาลยังจัดงานระดมทุนชื่อ ไฟต์แคนเซอร์ไนต์ ในวันที่ 17 กรกฎาคม เพื่อหาเงินให้สมาคมโรคมะเร็งแห่งสหรัฐอเมริกาด้วย

สถานที่จัด
 ลินคอล์นเซ็นเตอร์
 โรงละครวอลเตอร์รีด
 สถาบันเอเชียโซไซตี
 725 พาร์กอเวนิว

ผู้ตัดสิน
 แอนเดอร์สัน เลอ: ผู้ร่วมก่อตั้งอีสต์ฟิลมส์และผู้กำกับศิลป์ของเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติฮาวาย
 แมเดลีน โมลีเนอซ์: ผู้อำนวยการสร้างอิสระและผู้ก่อตั้งพิกเชอร์พาเลซพิกเชอส์
 เจสัน เกรย์: ผู้สร้างสรรค์งานของโลเด็ดฟิลมส์และแพลน 75
 มายุ นากามูระ: ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์และประธานเจ้าของรางวัลโอมฟาลอสพิกเชอส์
# คาน์ วิค
คาน์ วิค (Koun Wick) เป็นนักการเมืองชาวเขมรและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศของกัมพูชาและเป็นลูกพี่ลูกน้องของเจา เซน ก็อกซาล ชุม (นายกรัฐมนตรีกัมพูชา)
# ซุลฮาดี โอมาร์
ซุลฮาดี โอมาร์  หรือ เอ็ดดี เตียว (เกิด 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2527) เป็นช่างซ่อมบำรุงและผู้บริหารฝ่ายขายชาวมาเลเซีย เขาเกิดที่โรงพยาบาลบาตูปาฮัต รัฐยะโฮร์ ประเทศมาเลเซีย แต่เนื่องจากความผิดพลาดของเอกสาร ทำให้เขาถูกแจ้งเกิดว่าเป็นบุตรของโอมาร์ ซาอิม (Omar Saim) กับฮัซนะฮ์ ซัลเละฮ์ (Hasnah Salleh) คู่สามีภรรยาชาวมลายูมุสลิม ซึ่งแท้จริงแล้วเขาเป็นบุตรของเตียว มา เลียง (Teyo Ma Liong) กับลิ้ม ซิก ไฮ (Lim Sik Hai) ซึ่งเป็นชาวจีนที่นับถือศาสนาพุทธ และได้รับการยืนยันจากผลดีเอ็นเอ เขาเป็นที่รู้จักจากการฟ้องร้องทางการมาเลเซียหลายครั้ง เพื่อเปลี่ยนศาสนาจากศาสนาอิสลามเป็นศาสนาพุทธ
# เจ็บเจียนตาย
เจ็บเจียนตาย  เป็นละครกึ่งสารคดีแบบ ลิมิเต็ดซีรีส์ ความยาว 4 ตอนจบHurts Like Hell เจ็บเจียนตาย ลิมิเต็ดซีรีส์ที่อยากชวนทุกคนมาสัมผัส…ความจริง!ที่ผลิตโดย เน็ตฟลิกซ์ จากการกำกับของ กิตติชัย วรรณ์ประเสริฐ นำแสดงโดย ธเนศ วรากุลนุเคราะห์, วิทยา ปานศรีงาม, ณัฏฐ์ กิจจริต, นพชัย ชัยนาม และ ภูริภัทร พูลสุขตั้งการ์ดรับความเจ็บไปกับ ‘Hurts Like Hell เจ็บเจียนตาย’ ลิมิเต็ดซีรีส์ที่จะมาเปิดแผลวงการมวยไทย

 นักแสดงและตัวละคร 
 ธเนศ วรากุลนุเคราะห์ รับบท คม
เซียนมวยรุ่นใหญ่ที่มีผู้คนนับหน้าถือตาเป็นจำนวนมาก จนทำให้เขาสามารถใช้อำนาจได้ตามใจตัวเอง
 วิทยา ปานศรีงาม รับบท วิรัตน์
กรรมการผู้ชี้ขาดบนเวที ด้วยหน้าที่การงานทำให้เขาเข้าไปเกี่ยวข้องกับผู้มีอิทธิพล
 ณัฏฐ์ กิจจริต รับบท พัด
เซียนมวยที่มีความสามารถในการวิเคราะห์ความเก่งกาจของนักมวย และมีความฝันที่จะเปิดค่ายมวยเป็นของตนเอง
 นพชัย ชัยนาม รับบท ครูต้อย
ครูมวยเจ้าของค่ายมวย ผู้มองเห็นแววของนักมวยรุ่นเยาว์จนนำมาสู่การสนับสนุนและปั้นนักมวยรุ่นใหม่
 ภูริภัทร พูลสุข รับบท วิเชียร
# แอบบอสแอลี แฆลแอตแบรี
แอบบอสแอลี แฆลแอตแบรี (ราชกิจจานุเบกษาใช้อับบาส-อาลี คาลัทบารีhttp://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2522/A/009/54.PDF) (พ.ศ. 2455 – 11 เมษายน พ.ศ. 2522) เป็นนักการเมืองและนักการทูตชาวอิหร่านซึ่งดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศระหว่าง พ.ศ. 2514 ถึง พ.ศ. 2521 และถูกประหารชีวิตหลังการปฏิวัติอิหร่าน

แฆลแอตแบรีเกิดเมื่อ พ.ศ. 2455 ในครอบครัวที่มีฐานะดีhttp://2001-2009.state.gov/documents/organization/70712.pdf เขาได้ไปศึกษาต่อที่ปารีสที่ซึ่งเขาได้รับปริญญาในสาขารัฐศาสตร์จากคณะนิติศาสตร์และเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยปารีส ใน พ.ศ. 2479
# ตำบลมอร์ซ
มอร์ซ  เป็นตำบลในอำเภอชอฮ์ดอดโฆดอ เทศมณฑลแกลเอเยแกนจ์ จังหวัดเคร์มอน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 38 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 2,705 ใน 578 ครัวเรือน
# ราฟีญา (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2539)
ราฟาแอล จีอัส แบโลลี (เกิด 14 ธันวาคม ค.ศ. 1996) หรือรู้จักกันในนาม ราฟีญา  เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งปีกให้แก่บาร์เซโลนา สโมสรในลาลิกา และทีมชาติบราซิล

ชีวิตช่วงแรก
ราฟีญาเกิดในเมืองโปร์ตูอาแลกรี ประเทศบราซิล เขาเติบโตขึ้นในชุมชนแออัดเรสชิงกาซึ่งอยู่ห่างไกลจากใจกลางเมือง พ่อของเขามีทำงานเป็นนักดนตรีรับจ้าง เขาได้รับการเลี้ยงดูที่ยากลำบากโดยเขาอธิบายว่าเขาต้องนอนร่วมกับพ่อแม่ น้องชาย และสัตว์เลี้ยงของเขา ดิ้นรนเสียค่าเดินทาง และเคยถึงจุดที่ต้องขออาหาร เขามีเชื้อสายอิตาลี

เมื่ออายุ 7 ขวบ เขาเข้าร่วมงานฉลองวันเกิดของรอนัลดีนโย เพราะพ่อ และลุงของเขารู้จักกัน พวกเขาพบกันหลายครั้งตั้งแต่นั้นมา และพัฒนามิตรภาพที่ยาวนาน

ก่อนที่เริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลของเขา ราฟีญา มีส่วนร่วมในการแข่งขันรายการ "เวร์เซอา" จนกระทั่งอายุ 18 ปี ที่เขาได้อธิบายว่าเป็น "เครือข่ายการแข่งขัน และการแข่งขันอิสระที่จัดโดยชุมชนท้องถิ่น" โดยอนุญาตให้ผู้เล่นที่มีความต้องการสามารถเข้าร่วมได้ การแข่งขันเหล่านี้ได้แข่งขันภายใต้สภาวะที่ไม่เอื้ออำนวย รวมถึงแฟนบอลเจ้าบ้านที่ก่อกวนผู้เล่นของทีมฝ่ายตรงข้ามใกล้กับห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนการแข่งขัน เสียงปืน สนามดินเหนียวที่มีฝุ่น และทราย ความร้อนจัด เสาแทนตาข่าย และทีมที่ไม่สวมเสื้อเนื่องจากขาดเสื้อ

เขาเป็นเพื่อนกับบรูนู ฟือร์นังดึชมาอย่างยาวนาน โดยเริ่มต้นก่อนที่เขาจะกลายเป็นเพื่อนร่วมทีมสปอร์ติงลิสบอน
# เทศกาลภาพยนตร์เอเชียนิวยอร์ก
เทศกาลภาพยนตร์เอเชียนิวยอร์ก  เป็นเทศกาลภาพยนตร์ที่จัดขึ้นในนิวยอร์ก อุทิศให้กับการแสดงวัฒนธรรมภาพยนตร์เอเชีย เทศกาลภาพยนตร์เอเชียนิวยอร์กมักฉายภาพยนตร์ร่วมสมัยรอบปฐมทัศน์และภาพยนตร์คลาสสิกจากเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (โดยเฉพาะ ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ ฮ่องกง จีน ฟิลิปปินส์ และ ไทย) ภาพยนตร์เอเชียใต้เป็นภาพยนตร์จาก อินเดีย และ ปากีสถาน เทศกาลภาพยนตร์เอเชียนิวยอร์กได้ฉายภาพยนตร์หลายเรื่องเป็นการฉายครั้งแรกและครั้งเดียวในประเทศ ทำให้ผู้ชมมีโอกาสได้ชมภาพยนตร์เหล่านี้ แม้ว่าจะไม่ได้ฉายตามปกติในสหรัฐอเมริกาก็ตาม นักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ที่กำลังมาแรงจะได้รับการคัดเลือกให้เป็นแขกรับเชิญพิเศษของเทศกาลทุกปี ประเภทของภาพยนตร์ในเทศกาล ได้แก่ หนังสยองขวัญ หนังแก๊งอันธพาล หรือ อาชญากรรม หนังศิลปะการต่อสู้และหนังแอ็คชั่น

ลินคอล์นเซ็นเตอร์ ซึ่งเดิมเรียกว่า สถาบันภาพยนตร์แห่งลินคอล์นเซ็นเตอร์ จนถึงปี ค.ศ. 2019 เป็นพันธมิตรหลักของเทศกาลและเป็นสถานที่จัดงานตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 เทศกาลภาพยนตร์เอเชียนิวยอร์กดำเนินการโดยองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร มูลนิธิภาพยนตร์เอเชียนิวยอร์ก ทุกปี เทศกาลภาพยนตร์จัดและดูแลโดยผู้อำนวยการบริหาร ซามูเอล เจมีร์ โปรแกรมเมอร์ แคลร์ มาร์ตี, เดวิด วิลเลนซ์, คาเรน เซเวิร์นส์ และโคอิจิ โมริ

จนถึงปี ค.ศ. 2007 เทศกาลนี้จัดขึ้นทุกปีที่ Anthology Film Archives และ The ImaginAsian ประมาณปลายเดือนมิถุนายนและต้นเดือนกรกฎาคม ซึ่งเป็นกรอบเวลาปกติของเทศกาล ในปี ค.ศ. 2007 เทศกาลย้ายไปที่ IFC Center และ Japan Society และในปี ค.ศ. 2010 Film at Lincoln Center กลายเป็นสถานที่จัดงานหลักของเทศกาล โดยมีโรงละคร SVA เป็นสถานที่จัดงานรองของเทศกาล
# เหรียญทองคำอียิปต์
เหรียญกษาปณ์ทองคำ (อียิปต์โบราณ: nfr-nb, "Nefer-nub, เนเฟอร์-นุบ" หมายถึง "ทองคำเนื้อดี") เป็นเหรียญกษาปณ์แรกที่ผลิตขึ้นในสมัยอียิปต์โบราณ เมื่อราว 360 ปีก่อนคริสตกาล ในรัชสมัยของฟาโรห์ทีออสแห่งราชวงศ์ที่สามสิบแห่งอียิปต์

 รัชสมัยฟาโรห์ทีออส 
ฟาโรห์ทีออสทรงริเริ่มใช้เหรียญกษาปณ์ทองคำนี้เพื่อจ่ายเงินเดือนให้แก่เหล่าทหารรับจ้างชาวกรีกที่รับใช้พระองค์ ซึ่งพบ:

 เหรียญกษาปณ์ทองคำมีน้ำหนักเท่ากันกับเหรียญดาริกเปอร์เซีย (ประมาณ 8.42 กรัม) โดยมีนกฮูกอยู่ทางซ้าย จำลองตามแบบของเอเธนส์ และปาปิรัสอยู่ทางขวา

 เหรียญกษาปณ์ทองคำมีมูลค่าเท่าเหรียญเตตราดราม มีนกฮูกอยู่ทางซ้าย และกิ่งมะกอกอยู่ทางขวา มีอักษรเดโมติกเขียนว่า "ทีโอ...ฟาโรห์"

 รัชสมัยฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 2 
ฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 2 ก็ยังทรงใช้เหรียญกษาปณ์ทองคำต่อจากฟาโรห์ทีออส ถึงแม้ว่าจะกำหนดสถานะเหรียญกษาปณ์ทองคำเหล่านั้นเป็นของส่วนพระองค์ ซึ่งพบ:

 เหรียญกษาปณ์ทองคำขนาดเท่าเหรียญดาริก (ประมาณ 8.42 กรัม) ด้านหน้ามีม้าพลิ้วไหวอยู่ทางขวาSchulz, Seidel, 1998. Egypt: The World of the Pharaohs, Editors, Regine Schulz, Matthias Seidel, Konemann Verlagsgesellschaft mbH, Cologne, English translation version. p. 370. (obverse, reverse) (hardcover,) กลับด้านด้วยอักษรอียิปต์โบราณ nfr-nb

 เหรียญกษาปณ์ทองคำขนาดเล็ก (ประมาณ 2.56 กรัม ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 14-15 มม.) พร้อมหน้าเหรียญที่น่าจะเป็นรูปเนื้อทรายกระโจน อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการยืนยันว่าเหรียญกษาปณ์ทองคำดังกล่าวนั้นมีความเกี่ยวข้องกับฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 2
# ชาวทาจิก
ชาวทาจิก (, Tājīk, Tājek) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษาเปอร์เซีย ซึ่งส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในประเทศอัฟกานิสถานและทาจิกิสถาน

พวกเขาเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่จำนวนมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศอัฟกานิสถาน และยังเป็นชนกลุ่มน้อยที่โดดเด่นในประเทศอุซเบกิสถาน ซึ่งมีประชากรระหว่าง 1,420,000 คน
# 4-นิงวะโซเระโซเระอูโซะโอะสึกุ
4-นินวะโซเระโซเระอูโซะโอะสึกุ   เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยมาโดกะ คาชิฮาระ มังงะได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะ Bessatsu Shōnen Magazine ของสำนักพิมพ์โคดันชะ ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2563 มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดย Studio Flad ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565

 ตัวละคร 

 / 

 สื่อ 
 มังงะ 
4-นินวะโซเระโซเระอูโซะโอะสึกุ เขียนและวาดภาพประกอบโดยมาโดกะ คาชิฮาระ มังงะได้รับการตีพิมพ์ลงนิตยสารมังงะ Bessatsu Shōnen Magazine ของสำนักพิมพ์โคดันชะ ในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2563 มังงะได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง)  โดยที่เล่มแรกวางจำหน่ายในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2565 มังงะเล่มที่สองได้วางจำหน่าย

 อนิเมะ 
มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดย Studio Flad โดยถูกประกาศในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 อนิเมะกำกับโดยมาโกโตะ โฮชิโนะ พร้อมบทที่เขียนโดยเมงูมิ ชิมิซุ ออกแบบตัวละครโดยรูริโกะ วาตานาเบะ และประพันธ์เพลงประกอบโดยโทโมกิ คิกูยะ อนิเมะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 16 ตุลาคมถึงวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ทางผังรายการ  ของ ABC และ TV Asahi
# นกกินปลีแดง
นกกินปลีแดง  เป็นนกกินปลีในสกุล Aethopyga ของวงศ์นกกินปลี พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตั้งแต่เกาะบอร์เนียว, เกาะสุมาตรา, คาบสมุทรมลายู และภาคใต้ฝั่งตะวันตกของประเทศไทย ในเขตร้อนชื้น แถบป่าภูเขา พบได้ที่ระดับความสูงไม่เกิน 1,800 เมตร

 อนุกรมวิธาน 
นกกินปลีแดง ได้รับการตั้งชื่อสามัญภาษาอังกฤษและชื่อทวินามเพื่อเป็นที่ระลึกแก่ เคินราด จาคอบ เทมมิงค์ (Coenraad Jacob Temminck) ขุนนางชาวดัตช์และนักสัตววิทยา

นกกินปลีแดงได้รับการพิจารณาว่าอาจมีความเป็นไปได้ที่เป็นชนิดเดียวกับ นกกินปลีชวา (Aethopyga mystacalis) ซึ่งสามารถเรียกอย่างกว้าง ๆ ได้ทั้งชื่อ Aethopyga mystacalis หรือ temminckii (sensu lato) นกชนิดนี้ไม่มีชนิดย่อย

ชื่อภาษาอินโดนีเซีย คือ burung-madu ekor-merah หรือ burungmadu ekor-merah และเรียกชื่อ burung kelicap merah ในภาษามลายู

 ลักษณะทางกายวิภาค 
นกกินปลีแดงจัดเป็นนกขนาดกลางในกลุ่มนกกินปลีต่าง ๆ ตัวเมียมีลำตัวยาว 10 เซนติเมตร และนกตัวผู้ยาว 12.5 เซนติเมตร นกตัวผู้มีหางยาว และขนทั้งตัวและหางส่วนใหญ่เป็นสีแดง ยกเว้นท้องสีเทา แถบสีเหลืองและสีม่วงที่โคนหาง (สะโพก) และมีแถบสีม่วงสี่แถบคาดตรงโคนจะงอยปากเป็นรูป 4 แฉก นกตัวผู้เมื่อยังไม่โตเต็มวัยคล้ายตัวเมียแต่มีจุดแดงประปรายที่คอและท้ายทอย ตัวเมียเป็นสีมะกอกเข้ม ยกเว้นขนที่ปีกและหางเป็นสีน้ำตาลแดง

 ถิ่นที่อยู่อาศัยและการกระจายพันธุ์ 
นกกินปลีแดงอาศัยในป่าดิบเขาและตีนเขา ในเขตร้อน ในประเทศไทย มาเลเซีย ทั้งบนคาบสมุทรมลายูและเกาะบอร์เนียว และเกาะสุมาตราของอินโดนีเซีย  มีถิ่นที่อยู่อาศัยค่อนข้างกว้างประมาณ 2,610,000 ตารางกิโลเมตร

ในประเทศไทยมีรายงานพบที่อุทยานแห่งชาติเขาหลวง จังหวัดนครศรีธรรมราช, อุทยานแห่งชาติสันกาลาคีรี จังหวัดสงขลา, อุทยานแห่งชาติบางลางและเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา ในเขตปกครองจังหวัดยะลาและจังหวัดนราธิวาส

 นิเวศวิทยาและการอนุรักษ์ 
นกกินปลีแดงจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองของประเทศไทย ตั้งแต่พ.ศ. 2546 ในประเภทสัตวป่าจําพวกนกลำดับที่ 179กฎกระทรวง พ.ศ. 2546.ราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่ม 120 ตอนที่ 74ก วันที่ 1 สิงหาคม 2546.

 ระเบียงภาพ
# ซะมันนูด
ซะมันนูด  เป็นเมือง (markaz) ตั้งอยู่ในเขตผู้ว่าการการ์เบีย ประเทศอียิปต์ ที่รู้จักกันในสมัยโบราณคลาสสิกว่า เซเบนนิโตส (กรีก: Σεβέννυτος) เมืองซะมันนูดเป็นเมืองในประวัติศาสตร์ที่มีผู้คนอาศัยอยู่ตั้งแต่สมัยอียิปต์โบราณ ในปี ค.ศ. 2019 ได้มีการสำรวจสำมะโนครัวประชากรของซะมันนูด โดยคาดว่ามีผู้ที่อาศัยอยู่ในเขตเมืองจำนวน 83,417 คน และมีผู้ที่อาศัยอยู่ในเขตพื้นที่ชนบทจำนวน 326,971คน รวมทั้งหมด 410,388 คน"Samannūd (Markaz, Egypt)". Citypopulation.de. Retrieved 20 June 2020.

 นิรุกติศาสตร์ 
ในอดีต เมืองซะมันนูดถูกเรียกว่า เซเบนนิโตส หรือ เซเบนนิตัส (หรือในคอปติกยุคปลาย: ⲥⲉⲃⲉⲛⲛⲏⲧⲟⲩ และ ⲥⲉⲃⲉⲛⲛⲉⲧⲟⲩ, ,Ptolemy iv. 5. § 50, Stephanus of Byzantium หรือ ,Strabo xvii. p. 802 อียิปต์โบราณ: ṯb-(n)-nṯr)

ซะมันนูด ก็มาจากชื่อในภาษาอียิปต์โบราณ ṯb-(n)-nṯr ซึ่งแปลว่า "เมืองแห่งลูกวัวศักดิ์สิทธิ์" ชื่อนี้น่าจะออกเสียงว่า */ˌcabˈnaːcar/ ในภาษาอียิปต์โบราณและ */ˌcəbˈnuːtə/ หรือ */ˌcəbənˈnuːtə/ ในภาษาอียิปต์ตอนปลายLoprieno, Antonio (1995) Ancient Egyptian: A Linguistic Introduction, Cambridge: Cambridge University Press, , p. 34
# กาลีดู กูลีบาลี
กาลีดู กูลีบาลี (เกิด 20 มิถุนายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวเซเนกัล ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้แก่อัลฮิลาล สโมสรในซาอุดีโปรเฟสชันนัลลีก และเป็นกัปตันทีมชาติเซเนกัล เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในกองหลังที่ดีและสมบูรณ์ที่สุดในโลก ด้วยความสามารถในการป้องกัน ความแข็งแกร่ง และความเร็วของเขา ทำให้เขาได้รับฉายาว่า "เคทู" และ "เดอะวอลล์" จากเหล่าแฟนคลับของเขา
# คลองบึงขวาง
คลองบึงขวาง หรือ คลองลำบึงขวาง เป็นคลองขุดสาขาของคลองสองต้นนุ่น มีจุดเริ่มต้นตั้งแต่บริเวณคลองลาดบัวขาวตัดกับคลองสองต้นนุ่น ไปสิ้นสุดที่คลองสี่ คลองอยู่ในท้องที่เขตมีนบุรี

เดิมทีคลองบึงขวางมีชื่อว่า คลองบึงทองหลาง ต่อมาผู้คนที่อาศัยอยู่บริเวณนี้เรียกกันติดปากว่า "คลองบึงขวาง"

สถานที่ตั้งอยู่ริมคลองได้แก่ มัสยิดอันนูรอยน์ (บึงขวาง) ได้เริ่มทำการก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 ยังมีถนนเลียบคลองคือถนนบึงขวาง เป็นถนนที่เชื่อมต่อระหว่างถนนร่มเกล้ากับถนนสุวินทวงศ์ ช่วงจากคลองบึงขวางถึงคลองสาม ระยะทางประมาณ 2,200 เมตร กว้าง 12 เมตร ประชาชนช่วยกันบริจาคที่ดินอุทิศให้เป็นที่สาธารณะ คิดเป็นเนื้อที่ดินบริจาคจัดสร้างถนน จำนวน 1 ไร่ 2 งาน นอกจากนั้นบริเวณเคหะชุมชนรามคำแหง ชุมชนใช้เป็นแหล่งน้ำทิ้งของชุมชน
# คลองสองต้นนุ่น
คลองสองต้นนุ่น เป็นคลองขุดเชื่อมต่อจากคลองสามวาด้านทิศใต้ ตั้งแต่จุดบรรจบคลองแสนแสบไปสิ้นสุดที่ฟากเหนือของคลองประเวศบุรีรมย์ คลองนี้ใช้เป็นคลองระบายน้ำสายหลักต่อจากคลองสามวา ในท้องที่เขตมีนบุรีมีความยาว 4,500 เมตร กว้าง 7–24 เมตร ในท้องที่เขตลาดกระบังมีความยาว 5,800 เมตร กว้าง 8–20 เมตร

บริเวณจุดบรรจบกับคลองแสนแสบเป็นที่ตั้งของศาลเจ้าเจียวตี้เหล่าเอี๊ยะ (ศาลเจ้าพ่อมีนบุรี) อยู่ในชุมชนมีนบุรีอุปถัมภ์ซึ่งเป็นชุมชนชาวจีน เริ่มมีการตั้งชุมชนหลังจาก พ.ศ. 2428 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร) มาบุกเบิกพื้นที่ด้วยการก่อสร้างอาคารพาณิชย์และบ้านเรือนให้เช่า แล้วชาวจีนจึงอพยพเข้ามาตั้งรกรากที่นี่ ชุมชนมีอาคารเก่าแก่ยุคแรกซึ่งสร้างขึ้นในราว พ.ศ.  2448 เป็นอาคารที่สร้างจากอิฐมวลแดง ริมคลองมีมัสยิดนูรุ้ลฮูดา (คลองสองต้นนุ่น) เป็นอาคารไม้ทรงไทยไม้สัก บริเวณคลองมีเคหะชุมชนรามคำแหงและเคหะชุมชนร่มเกล้าซึ่งเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2527 และบริเวณจุดบรรจบกับคลองประเวศบุรีรมย์เป็นที่ตั้งของวัดสังฆราชาซึ่งสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2430 ชื่อเดิมของวัดคือ วัดสอง หรือ วัดที่สอง ตามชื่อคลอง