# จักรพรรดินีเหอ พระพันปีหลวง
จักรพรรดินีเหอ พระพันปีหลวง (ค.ศ. 230–264) หรือ เหอไท่โฮ่ว  ไม่ทราบชื่อตัว เป็นจักรพรรดินีพันปีหลวงแห่งรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระสนมของซุนโฮ (孫和 ซุน เหอ) ที่เป็นพระโอรสของซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก ขึ้นมามีตำแหน่งเป็นจักรรพรรดินีพันปีหลวงในรัชสมัยของซุนโฮ (孫皓 ซุน เฮ่า) ซึ่งเป็นพระโอรสของพระองค์และเป็นจักรพรรดิลำดับที่ 4 และลำดับสุดท้ายของง่อก๊ก

 พระประวัติ 
พระสนมเหอหรือเหอจี (何姬) เป็นชาวอำเภอจฺวี้หรง (จฺวี้หรงเซี่ยน) เมืองตันเอี๋ยง (ตานหยางจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือนครจฺวี้หรง มณฑลเจียงซู(孫和何姬，丹楊句容人也。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 50. บิดาของพระสนมเหอคือเหอ ซุ่ย  เป็นนายทหารม้าผู้รับราชการกับซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก(父遂，本騎士。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 50. วันหนึ่งขณะที่ซุนกวนทรงกำลังตรวจกำลังทหาร พระองค์ทรงสังเกตเห็นบุตรสาวของเหอ ซุ่ยกำลังแอบดูกำลังทหารที่รวมกลุ่มกัน เห็นว่าเป็นหญิงไม่ธรรมดา จึงทรงจัดให้บุตรสาวของเหอ ซุ่ยไปเป็นพระสนมของซุนโฮ (ซุน เหอ) ที่เป็นพระโอรสองค์ที่ 3 ของพระองค์(孫權嘗遊幸諸營，而姬觀於道中，權望見異之，命宦者召入，以賜子和。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 50. ในปี ค.ศ. 243 พระสนมเหอจีให้กำเนิดซุนโฮ (ซุน เฮ่า) พระโอรสองค์แรกของซุนโฮ (ซุน เหอ) เมื่อราวหนึ่งปีหลังซุนโฮ (ซุน เหอ) ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาท แทนที่ซุนเต๋งผู้เป็นพระเชษฐา(生男，權喜。名之曰彭祖，即皓也。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 50.

ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 240 เกิดการต่อสู้แย่งอำนาจระหว่างซุนโฮ (ซุน เหอ) และซุน ป้า (孫霸) ผู้เป็นอ๋องแห่งหลู่ (魯王 หลู่หวาง) และพระอนุชาของซุนโฮ ทั้งสองต่างแย่งชิงสิทธิ์ในราชบัลลังก์ของซุนกวนผู้เป็นพระบิดา ในปี ค.ศ. 250 ความขัดแย้งสิ้นสุดลงเมื่อซุนกวนทรงปลดซุนโฮจากตำแหน่งรัชทายาท และทรงบังคับซุน ป้าให้กระทำอัตวินิบาตกรรม เหอจีพร้อมด้วยสมาชิกในครอบครัวของซุนโฮที่เหลือถูกลดสถานะลงเป็นสามัญชน ภายหลังซุนกวนทรงคืนฐานะพระราชวงศ์ให้ซุนโฮโดยทรงตั้งให้เป็นอ๋องแห่งลำหยง (南陽王 หนานหยางหวาง) โดยมีเขตศักดินาอยู่ที่เมืองเตียงสา (長沙郡 ฉางชาจฺวิ้น; อยู่บริเวณนครฉางชา มณฑลหูหนานในปัจจุบัน)(太子和既廢，後為南陽王，居長沙。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 50.

ในปี ค.ศ. 252 ซุนกวนสวรรคต ซุนเหลียงพระโอรสองค์สุดท้องขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิแห่งง่อก๊กลำดับที่ 2 อย่างไรก็ตาม อีกหนึ่งปีต่อมา ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ซุนจุ๋น (孫峻 ซุน จฺวิ้น) ผู้ควบคุมจักรพรรดิซุนเหลียง บังคับซุนโฮ (ซุน เหอ) ให้กระทำอัตวินิบาตกรรม จางเฟย์ (張妃)  พระชายาของซุนโฮทรงกระทำอัตวินิบาตกรรมตามพระสวามี(孫亮即位，孫峻輔政。峻素媚事全主，全主與和母有隙，遂勸峻徙和居新都，遣使賜死，嫡妃張氏亦自殺。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 50.  เมื่อเหอจีซึ่งเป็นพระสนมของซุนโฮถูกเสนอให้ฆ่าตัวตาย เหอจีก็ปฏิเสธและขอชีวิตตนไว้เพื่อเลี้ยงดูเหล่าโอรสของซุนโฮ เหอจีเลี้ยงดูซุนโฮ (ซุน เฮ่า; พระโอรสที่เกิดจากตัวเหอจีเอง) และพระโอรสของซุนโฮ (ซุน เหอ) องค์อื่นอีก 3 พระองค์ ได้แก่ ซุน เต๋อ , ซุน เชียน  (พระโอรสสององค์นี้เกิดจากพระสนมคนอื่น) และซุน จฺวิ้น (孫俊; พระโอรสที่เกิดจากจางเฟย์)(何姬曰：「若皆從死，誰當養孤？」遂拊育皓及其三弟。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 50.

ในปี ค.ศ. 264 หลังการสวรรคตของซุนฮิวจักรพรรดิลำดับที่ 3 แห่งง่อก๊ก อัครมหาเสนาบดีเอียงเหียง (濮陽興 ผูหยาง ซิง) และขุนพลเตียวปอ (張布 จาง ปู้) เลือกซุนโฮ (ซุน เฮ่า) ให้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ หลังการขึ้นครองราชย์ ซุนโฮทรงยกย่องพระบิดาผู้ล่วงลับด้วยการแต่งตั้งย้อนหลังให้มีตำแหน่งจักรพรรดิ และทรงสถาปนาเหอจีพระมารดาของพระองค์เป็นจักรพรรดินีพันปีหลวงหรือไทเฮา (太后 ไท่โฮ่ว) จักรพรรดินีเหอ(皓即位，尊和為昭獻皇帝，何姬為昭獻皇后，稱昇平宮，月餘，進為皇太后。)  สามก๊กจี่ เล่มที่ 50. พระพันปีหลวงและตระกูลของพระองค์ขึ้นมามีอำนาจในรัชสมัยของซุนโฮพระโอรส ไม่ทราบว่าจักรพรรดินีเหอ พระพันปีหลวงสิ้นพระชนม์เมื่อใด แม้ว่าอาจจะมีพระชนมชีพได้ทอดพระเนตรการล่มสลายของง่อก๊กในปี ค.ศ. 280 เมื่อถูกพิชิตโดยราชวงศ์จิ้น