wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เดดเฟลย์
เดดเฟลย์ (อักษรโรมัน: Deadvlei) เป็นแอ่งดินเหนียว ตั้งอยู่ใกล้กับแอ่งโซสซูสเฟลย์ในหุบเขาระหว่างเนินทรายในอุทยานแห่งชาตินามิบ-เนาคลุฟต์ ประเทศนามิเบีย ชื่อของเดดเฟลย์มีความหมายว่า แอ่งแห่งความตาย (จากภาษาอังกฤษ dead และ ภาษาอาฟริกาน vlei แปลว่าทะเลสาบ) ส่วนชื่อภาษาอาฟริกานของเดดเฟลย์คือ "Dooie Vlei"

แอ่งดินเหนียวนี้ก่อตัวขึ้นหลังมีฝนแล้วแม่น้ำทเซาชาบเกิดเอ่อล้น ทำให้เกิดแอ่งน้ำตื้นชั่วคราวขึ้น มากพอให้ต้นเขาอูฐเติบโต พอสภาพภูมิอากาศเกิดเปลี่ยนแปลงและเกิดความแห้งแล้งขึ้น ประกอบกับเนินทรายถูกพัดมาปิดกั้นทางน้ำไหลจากแม่น้ำ ทำให้น้ำในแอ่งแห้งขอดลง และต้นเขาอูฐยืนต้นตาย ในขณะที่พืชอื่น ๆ ที่ยังคงเหลือ เช่นซัลโลซาและก้อนนารา ซากยืนต้นตายของต้นเขาอูฐในแอ่งนี้ประมาณว่าตายมานาน 600–700 ปีแล้ว (หรือราวปี 1340-1430) สภาพในปัจจุบันเป็นต้นสีดำจากการตากแดดร้อนแรงมายาวนานBrook, G. A., P. Srivastava, and E. Marais (2006), Characteristics and OSL minimum ages of relict fluvial deposits near Sossus Vlei, Tsauchab River, Namibia, and a regional climate record for the last 30 ka, Journal of Quaternary Science, 21(4), 347-362, doi:10.1002/jqs.977 กระนั้น ต้นเหล่านี้ไม่ได้กลายเป็นหินเนื่องจากไม่เกิดกระบวนการย่อยสลายเพราะอากาศแห้งเกินไป

พื้นที่นี้เคยเป็นสถานที่ถ่ายทำในภาพยนตร์เช่น The Cell, The Fall, Ghajini และ Ayan
# มิเกล อังเฆล อัสตูเรียส
มิเกล อังเฆล อัสตูเรียส โรซาเลส (, 19 ตุลาคม ค.ศ. 1899 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 1974) เป็นกวี-นักการทูต นักเขียนนวนิยาย นักเขียนบทละครและนักวารสารศาสตร์ชาวกัวเตมาลา อัสตูเรียสได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมใน ค.ศ. 1967 จากผลงานที่ตระหนักถึงวัฒนธรรมพื้นเมืองกัวเตมาลา

อัสตูเรียสเกิดและเติบโตในกัวเตมาลา แม้ว่าส่วนใหญ่เขาจะใช้ชีวิตวัยผู้ใหญ่ในต่างแดน หลังเรียนจบด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยซานการ์โลสแห่งกัวเตมาลา เขาย้ายไปอยู่ที่ปารีสช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 เพื่อศึกษาชาติพันธุ์วิทยาที่มหาวิทยาลัยปารีส นักวิชาการบางคนมองว่าอัสตูเรียสเป็นนักเขียนชาวลาตินอเมริกาคนแรกที่แสดงให้เห็นว่าการศึกษามานุษยวิทยาและภาษาศาสตร์ส่งผลอย่างไรต่อวรรณกรรมRoyano Gutiérrez, 1993 อัสตูเรียสยังข้องเกี่ยวกับขบวนการลัทธิเหนือจริงขณะอยู่ที่ปารีส และได้รับการยกย่องว่ามีส่วนในการแนะนำองค์ประกอบทางนวยุคนิยมเข้าสู่งานเขียนลาตินอเมริกา ด้วยเหตุนี้ เขาจึงผู้นำหน้าละตินอเมริกันบูม (Latin American Boom) หรือยุคเฟื่องฟูของวรรณกรรมละตินอเมริกาช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960–1970

เอลซินญอร์เปรซิเดนเต (El Señor Presidente, แปลไทยชื่อ "เดอะ เพรสซิเดนท์") เป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของอัสตูเรียสที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1946 บอกเล่าถึงชีวิตภายใต้ผู้เผด็จการ นวนิยายเล่มนี้ส่งอิทธิพลต่อนักเขียนชาวลาตินอเมริกันยุคหลังในแง่การผสานสัจนิยมเข้ากับจินตนิมิต หรือต่อมาเรียกว่าสัจนิยมมหัศจรรย์Lorenz, 163 การวิพากษ์วิจารณ์ระบอบเผด็จการอย่างเปิดเผยส่งผลให้อัสตูเรียสต้องใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างระหกระเหิน โอมเบรเดไมซ (Hombres de maíz, แปลไทยชื่อ "คนข้าวโพด") ที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1949 เป็นอีกหนึ่งผลงานชิ้นเอกที่อัสตูเรียสใช้ปกป้องธรรมเนียมและวัฒนธรรมมายา นวนิยายเล่มนี้บรรยายถึงกลุ่มคนพื้นเมืองที่กำลังเผชิญกับสังคมยุคใหม่ด้วยกลวิธีสัจนิยมมหัศจรรย์ โอมเบรเดไมซ ฉบับแปลภาษาอังกฤษเป็นส่วนหนึ่งของชุดผลงานตัวแทนของยูเนสโก (UNESCO Collection of Representative Works)Men of Maize. UNESCO.

ด้านชีวิตส่วนตัว อัสตูเรียสแต่งงานกับเคลเมนเซีย อามาโดใน ค.ศ. 1939 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสองคนคือ มิเกลและโรดริโก อังเฆล ก่อนจะหย่าร้างใน ค.ศ. 1947 ต่อมาเขาแต่งงานกับบลังกา โมรา อี อาราอูโฆใน ค.ศ. 1950 อัสตูเรียสได้รับการยกย่องจากต่างประเทศในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 หลังถูกเนรเทศและกลายเป็นคนชายขอบมานานหลายทศวรรษ ปี ค.ศ. 1966 เขาได้รับรางวัลสันติภาพเลนินจากสหภาพโซเวียต ปีต่อมาอัสตูเรียสได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ถือเป็นชาวลาตินอเมริกันคนที่สองที่ได้รับรางวัลนี้ (กาบริเอลา มิสตรัลเป็นคนแรกที่ได้รับรางวัลใน ค.ศ. 1945) อัสตูเรียสใช้ชีวิตบั้นปลายที่มาดริดก่อนจะเสียชีวิตใน ค.ศ. 1974 ร่างของเขาถูกฝังที่สุสานแปร์ลาแชสในปารีส
# ข้าวดอกราย
ข้าวดอกราย หรือ ข้าวราหมัย เป็นอาหารชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นข้าวคลุกกับน้ำพริกและเนื้อปลาทะเลย่าง พร้อมเครื่องเคราและเครื่องปรุงรสอีกเล็กน้อย พบได้เฉพาะในชุมชนชาวสะกอม ในตำบลสะกอม อำเภอจะนะ และตำบลสะกอม อำเภอเทพา จังหวัดสงขลา และต้องใช้ครกแบบพิเศษสำหรับทำอาหารนี้โดยเฉพาะ

 ประวัติ 
ข้าวดอกรายเป็นอาหารเฉพาะกลุ่มของชาวสะกอม พวกเขายึดอาชีพประมงพื้นบ้านบริเวณชายฝั่ง โดยใช้วัตถุดิบที่หาได้ง่ายในท้องถิ่นมาประกอบอาหาร เชื่อกันว่าอาหารชนิดนี้มีมานานแล้ว มีเรื่องราวมุขปาฐะประจำชุมชนว่า หากมีครอบครัวที่พี่น้องมีปัญหาทะเลาะเบาะแว้ง หรือผิดใจกันแม้จะเพียงเล็กน้อย พ่อแม่จะชวนลูก ๆ ล้อมวงรับประทานข้าวดอกรายเพื่อพูดคุยปรับความเข้าใจกัน บางคนให้สมญาว่า ข้าวสามัคคี เพราะเป็นสิ่งที่เรียกว่า "กินข้าวครกเดียวกัน" หมายถึง การพึ่งพาช่วยเหลือซึ่งกันและกัน การทำข้าวดอกรายแต่ละครั้ง ชาวบ้านจะนำวัตถุดิบในการทำมาคนละอย่างสองอย่างเพื่อทำและล้อมวงรับประทานด้วยกัน

ส่วนที่ใช้ชื่ออาหารชนิดนี้ว่า "ข้าวดอกราย" เพราะมีส่วนผสมที่หลากหลาย หาได้ง่ายจากในครัวเรือน โดยเฉพาะข้าวเย็น ซึ่งเป็นข้าวที่กินเหลือจากอาหารมื้อก่อน

 ส่วมผสม 
วัตถุดิบสำหรับทำข้าวดอกราย ประกอบไปด้วย ข้าวสวย เนื้อปลาทะเลสุก (จากการย่างหรือต้ม ตามชอบ) ตะไคร้ หอมแดง พริกสด กะปิเคย กุ้ง และน้ำมะขามเปียก  มีกรรมวิธีทำไม่ยาก เบื้องต้นต้องตำน้ำพริกลงในครก ด้วยการใส่ตะไคร้ซอย หอมแดงซอย พริก เนื้อปลาทะเลสุกแกะเนื้อ กะปิ ตำทุกอย่างให้เข้ากัน แต่งรสด้วยน้ำมะขามเปียก (หรือมะขามสด) ก่อนคดข้าวเย็นลงไปคลุกกับน้ำพริกที่ตำไว้ในครกให้เข้ากัน โดยปรุงให้ได้รสเปรี้ยวนำ เค็มและเผ็ดตาม รับประทานเคียงกับผักสด ปลาเส้นทอด หรือปลาแห้งทอด จะยิ่งทำให้ข้าวดอกรายมีรสชาติที่ดีขึ้น

ข้าวที่ใช้จะเป็นข้าวเย็นที่กินเหลือจากอาหารมื้อก่อน เพื่อให้เมล็ดข้าวคงรูปไม่เละ บ้างก็ว่าเป็นกุศโลบายให้ใช้อาหารกินเหลือให้เกิดประโยชน์ กะปิควรใช้กะปิสดใหม่ จะให้รสสัมผัสและความหอมที่ดี

ส่วนครกที่ใช้ในการทำข้าวดอกรายจะมีลักษณะพิเศษ มีเฉพาะในชุมชนสะกอมเท่านั้น กล่าวคือเป็นครกไม้ที่มีปากครกใหญ่พอที่จะทำหน้าที่เป็นเขียงได้ทั้งสองด้าน โดยจิรณรงค์ วงษ์สุนทร ให้คำอธิบายไว้วว่า "...ครกไม้ที่ใช้สำหรับตำข้าวดอกรายโดยเฉพาะ เป็นไม้ท่อนใหญ่ท่อนเดียว ขุดเป็นหลุม ที่ปากหลุมมีปีกที่กว้างออกไปพอที่จะใช้พื้นที่หั่น ซอย สับเครื่องน้ำพริกต่าง ๆ แทนเขียง แล้วปาดทุกอย่างลงไปในหลุมแล้วตำให้เข้ากัน" ซึ่งครกไม้นี้ทำจากไม้ตะเคียนไม่ค่อยขึ้นรา หากขึ้นราให้ล้างด้วยน้ำส้มสายชู ขัดกับน้ำเกลือ และนำไปตากแดด
# โฮกูโตะ (จังหวัดฮกไกโด)
โฮกูโตะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่กึ่งกลางของกิ่งจังหวัดโอชิมะ ตอนใต้ของจังหวัดฮกไกโด เป็นเมืองที่อยู่อาศัยของผู้ที่ทำงานในนครฮาโกดาเตะ ที่อยู่ทางทิศตะวันออกของโฮกูโตะ โฮกูโตะได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 จากการควบรวมเมืองคามิอิโซะ ในอำเภอคามิอิโซะ และเมืองโอโนะ ในอำเภอคาเมดะ โฮกูโตะเป็นเทศบาลนครที่จัดตั้งเป็นลำดับที่สามในกิ่งจังหวัดโอชิมะ (ลำดับที่สองคือ คาเมดะ ซึ่งถูกยุบไปแล้ว 2 ปี หลังจากจัดตั้งเมื่อ ค.ศ. 1971) โฮกูโตะเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ในกิ่งจังหวัดโอชิมะเมื่อเรียงตามจำนวนประชากร รองจากฮาโกดาเตะ

 ภูมิศาสตร์ 
โฮกูโตะตั้งอยู่กึ่งกลางของโอชิมะ ซึ่งเป็นคาบสมุทรทางตอนใต้ของเกาะฮกไกโด พื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ส่วนใหญ่เป็นที่ราบ และทางตะวันตกเป็นภูเขา ทิศใต้ติดกับอ่าวฮาโกดาเตะ แม่น้ำโอโนะไหลจากทางทิศเหนือไปยังทิศใต้ผ่านตอนกลางของโฮกูโตะ

ยอดเขา: เขาฟูตามาตะ  826 เมตร
แม่น้ำ: แม่น้ำโอโนะ , แม่น้ำเฮกิริจิ 
ทะเลสาบ: อ่างเก็บน้ำคามิอิโซะ 
วนอุทยาน: ฮาจิโรนูมะโคเอ็ง 

 เทศบาลข้างเคียง 
 กิ่งจังหวัดโอชิมะ
 นครฮาโกดาเตะ
 อำเภอคามิอิโซะ: เมืองคิโกไน
 อำเภอคาเมดะ: เมืองนานาเอะ
 อำเภอคายาเบะ: เมืองโมริ
 กิ่งจังหวัดฮิยามะ
 อำเภอฮิยามะ: เมืองอัซซาบุ

 ภูมิอากาศ 

 ประวัติศาสตร์ 
ค.ศ. 1900: จัดตั้งหมู่บ้านคามิอิโซะ  และหมู่บ้านโอโนะ 
ค.ศ. 1918: หมู่บ้านคามิอิโซะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองคามิอิโซะ 
ค.ศ. 1955: หมู่บ้านโมเบ็ตสึ  รวมเข้ากับเมืองคามิอิโซะ
ค.ศ. 1957: หมู่บ้านโอโนะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองโอโนะ 
ค.ศ. 2006: เมืองคามิอิโซะและเมืองโอโนะควบรวมกันเพื่อจัดตั้งนครโฮกูโตะ

 การขนส่ง 
 รถไฟ 
 สายเอซาชิ (สถานี: นานาเอฮามะ – ฮิงาชิคูเนเบ็ตสึ – คูเนเบ็ตสึ – คิโยกาวางูจิ – คามิอิโซะ – โมเฮจิ – โอชิมะโทเบ็ตสึ)
 สายหลักฮาโกดาเตะ (สถานี: ชิงฮาโกดาเตะโฮกูโตะ)
 ฮกไกโดชิงกันเซ็ง (สถานี: ชิงฮาโกดาเตะโฮกูโตะ)

หมายเหตุ: ชื่อเดิมของสถานีชิงฮาโกดาเตะโฮกูโตะคือ สถานีโอชิมะโอโนะ เปลี่ยนชื่อหลังจากฮกไกโดชิงกันเซ็งแล้วเสร็จเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016

 ถนน 
25px|link=|alt= ทางด่วนฮาโกดาเตะ-เอซาชิ: ทางแยกต่างระดับโฮกูโตะโออิวาเกะ – ทางแยกต่างระดับโฮกูโตะชูโอ – ทางแยกต่างระดับโฮกูโตะโทมิงาวะ – ทางแยกต่างระดับโฮกูโตะโมเฮจิ

 การศึกษา 
 โรงเรียนมัธยมปลาย 
 โรงเรียนมัธยมปลายคามิอิโซะ จังหวัดฮกไกโด
 โรงเรียนมัธยมปลายการเกษตรโอโนะ จังหวัดฮกไกโด
 โรงเรียนมัธยมปลายการประมงฮาโกดาเตะ จังหวัดฮกไกโด
# อ่าววัลฟิส
อ่าววัลฟิส (แปลว่า: อ่าววาฬ;) หรือ วัลฟิสเบย์  เป็นนคร ในประเทศนามิเบีย และอ่าวที่ซึ่งนครนี้ตั้งอยู่ เมืองนี้มีขนาดใหญ่สุดเป็นอันดับสองของประเทศ และเป็นเมืองชายฝั่งที่ใหญ่ที่สุดของนามิเบีย พื้นที่นครมีขนาด 
อ่าวนี้เป็นแหล่งพักเรือเดินทะเลที่ปลอดภัยเนื่องมาจากลักษณะอ่าวซึ่งลึกโดยธรรมชาติ และมีแหลมทรายเพลิแกนพอยต์ (Pelican Point) กั้นอยู่ ทำให้อ่าวนี้เป็นอ่าวโดยธรรมชาติแห่งเดียวบนชายฝั่งของนามิเบีย น้ำทะเลของอ่าวยังอุดมไปด้วยแพลงก์ตอนและสัตว์น้ำทะเล อันดึงดูดวาฬเซาเติร์นไรต์Southern Right Whale, Eubalaena australis, The Namibian Dolphin Project ซึ่งยังดึงดูดนักล่าวาฬ ตลอดจนเรือประมง

เจ้าอาณานิคมหลายรุ่นได้พัฒนาสถานที่นี้และทรัพยากรของอ่าวอันเป็นจุดยุทธศาสตร์นี้ขึ้นมาเป็นนิคมริมอ่าว มูลค่าของอ่าวนี้เกี่ยวเนื่องกันกับเส้นทางเดินทะเลรอบแหลมกูดโฮปได้กลายมาเป็นที่หมายตาของมหาอำนาจโลกมาตั้งแต่ปี 1485 ด้วยลักษณะที่ตั้งของนิคมที่แยกขาดออกจากส่วนอื่นของแผ่นดิน ประกอบกับความสำคัญและมูลค่าของอ่าวช่วยอธิบายประวัติศาสตร์การเมืองของอ่าววัลฟิสที่ซับซ้อน ในอดีต อ่าววัลฟิสถูกปกครองในฐานะดินแดนแยกจากที่เหลือของเขตแดนที่ปัจจุบันคือนามิเบีย ในปัจจุบันอ่าววัลฟิสยังเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวที่สำคัญของนามิเบีย สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ เช่น เกาะนกซึ่งถมขึ้นมา ศูนย์กลางอุตสาหกรรมการเก็บเกี่ยวขี้นกกวาโน เนินทรายหมายเลข 7 เป็นต้น
# ขนมปังเฉพาะพระพักตร์
ขนมปังเฉพาะพระพักตร์ (Leḥem haPānīmCommentary of Rashi on Exodus 25:30 – "Bread of the Faces: because it had faces," "לחם פנים - שהיה לו פנים", and commentary of Nachmanides on the same verse – "Bread of the Faces: because it had faces facing this way and that way," "לחם פנים - שיש לו פנים רואים לכאן ולכאן") ในบริบทของคัมภีร์ไบเบิลหรือศาสนายูดาห์หมายถึงขนมปังที่วางอยู่เป็นนิตย์บนโต๊ะที่จัดไว้เป็นพิเศษในพระวิหารในกรุงเยรูซาเลมเพื่อเป็นเครื่องบูชาถวายพระเจ้า อีกคำแปลภาษาอังกฤษหนึ่งซึ่งเหมาะสมกว่าคือควรเป็น presence breadJewish Encyclopedia เพราะคัมภีร์ไบเบิลระบุว่าขนมปังต้องอยู่ต่อพระพักตร์ (presence) พระเจ้าอยู่เป็นนิตย์ 

 การกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล 
thumb|right|220px|ภาพวาดปุโรหิตในพระวิหารเปลี่ยนขนมปังเฉพาะพระพักตร์ในแต่ละสัปดาห์
ในคัมภีร์โทราห์ ขนมปังเฉพาะพระพักตร์มีการระบุเฉพาะในประมวลกฎหมายปุโรหิตและประมวลกฎหมายศักดิ์สิทธิ์ แต่บางส่วนของคัมภีร์ไบเบิล ได้แก่ หนังสือพงศาวดาร หนังสือซามูเอล และหนังสือพงศ์กษัตริย์ก็มีการบรรยายลักษณะของขนมปังเฉพาะพระพักตร์ด้วย ในประมวลกฎหมายศักดิ์สิทธิ์ระบุว่าขนมปังเฉพาะพระพักตร์เป็นขนมปังสิบสองก้อนที่ปิ้งจากแป้งอย่างดี  วางเรียงเป็นสองแถวบนโต๊ะ ขนมปังแต่ละก้อนทำจากแป้ง "สองในสิบเอฟาห์"  (ประมาณ 4.9 ปอนด์หรือ 2.2 กิโลกรัม) กฎหมายในคัมภีร์ไบเบิลระบุว่าต้องนำเครื่องกำยานใส่ในทุกแถวของขนมปัง ในคัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษากรีก (Septuagint) ระบุว่ามีการผสมเกลือเข้ากับกำยาน กำยานซึ่งคัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษากรีกเรียกว่า  anamnesis (ปรากฏการเรียกครั้งเดียว) ถือเป็นส่วนอนุสรณ์ (azkarah) คู่กับขนมปังเพื่อถวายพระเจ้าบนแท่นบูชา
# ผีตายหวาก
ผีตายหวาก บ้างเรียก บี้ถ่ายบาก หรือ บี้ถ่ายบั๊ก  อาจเป็นที่รู้จักในชื่อ ลอดช่องสิงคโปร์ เป็นของหวานชนิดหนึ่งของชาวเปอรานากัน หรือบ้าบ๋า ที่อาศัยอยู่ทางตอนใต้ของประเทศไทย (โดยเฉพาะในจังหวัดภูเก็ตและสงขลา) สามารถพบอาหารลักษณะเดียวกันนี้ตามชุมชนเปอรานากันในประเทศมาเลเซีย (โดยเฉพาะเมืองมะละกาและปีนัง) และประเทศสิงคโปร์ ถือเป็นหนึ่งใน "ปุ๊นเตโก้ย" หรือขนมพื้นเมืองภูเก็ต ปัจจุบันถือเป็นของหวานที่หารับประทานยากชนิดหนึ่งในไทย มักขายเป็นถุง สนนราคาถุงละ 12 บาท (ใน พ.ศ. 2559)

เส้นของผีตายหวากทำจากแป้งข้าวเจ้า มีตัวเส้นและเนื้อสัมผัสคล้ายเส้นขนมจีน หากแต่เส้นนั้นเล็ก สั้น และนุ่มมากกว่า เส้นมีสองสีคือสีขาวกับสีแดง รับประทานด้วยการราดน้ำเชื่อม อาจแต่งกลิ่นน้ำลอยดอกมะลิหรือใบเตย แล้วใส่น้ำแข็งไสเพื่อเพิ่มความสดชื่น บางสูตรใช้น้ำตาลโตนดให้ความหวานแทนน้ำเชื่อม และใส่เม็ดแมงลักลงไปด้วย ส.พลายน้อย ให้คำอธิบายเกี่ยวกับผีตายหวากไว้ว่า "...ขนมชนิดนี้เป็นของทางภาคใต้ ขนมเป็นเส้นคล้ายขนมจีน ผสมลูกแมงลัก กินกับน้ำเชื่อม..."

 เชิงอรรถ
# วังพิพิธภักดี
วังพิพิธภักดี หรือคฤหาสน์พิพิธภักดี มลายูถิ่นเรียกว่า วังสลินดงบายู เป็นบ้านโบราณ ตั้งอยู่ที่ถนนกลาพอ ตำบลตะลุบัน อำเภอสายบุรี  จังหวัดปัตตานี ซึ่งอยู่ตรงกันข้ามกับวังสายบุรี

 ประวัติ 
พระพิพิธภักดี (ตนกูมุกดา อับดุลบุตร) บุตรชายคนโตของเจ้าเมืองยะหริ่ง(พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม นิโวะ) ได้สร้างวังพิพิธภักดีขึ้นเพื่อใช้เป็นเรือนหอกับ ตนกูซง หลานสาวของเจ้าเมืองสายบุรี พระยาสุริยสุนทรบวรภักดี (เต็งกูอับดุลมุฏฏอเล็บ)|(พระยาสุริยสุนทรบวรภักดี ศรีมหารายา มัตตาอับดุลวิบุลยขอบเขตประเทศราช เต็งกูอับดุลมุฏฏอเล็บ)สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม วังพิพิธภักดี ภูมิหลังสืบเชื้อสายวังพิพิธภักดี  (PDF).P.93-99ปัจจุบันวังพิพิธภักดี หรือคฤหาสน์พิพิธภักดีอยู่ในความดูแลของชมรมมุสลีมะห์เพื่อใช้ในการจัดกิจกรรมและสาธารณะประโชยน์กลุ่มสายบุรี ลุกเกอร์ (PDF).P45

 สถาปัตยกรรม 
สถาปัตยกรรมของวังพิพิธภักดี เป็นอาคารไม้สักสองชั้น มีการตกแต่งลวดลายแบบผสมผสานระหว่างมลายู ชวา และตะวันตกวังพิพิธภักดี
# ในปฐมกาล
"ในปฐมกาล" (Bereshit) เป็นวลีขึ้นต้นที่ใช้ในคัมภีร์ไบเบิลในปฐมกาล 1:1 ส่วนในยอห์น 1:1 ของพันธสัญญาใหม่ คำว่า  Archē ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยด้วยวลีเดียวกันนี้

 ศัพทมูล 
วลีในคัมภีร์ไบเบิลฮีบรูคือ เบเรชิต (Bereshit): "ในการเริ่มต้น" ไม่มีคำกำกับนามชี้เฉพาะ (the) แต่โดยนัยแล้วเสมือนมีคำกำกับนาม

Archē  เป็นคำต้นฉบับที่ใช้ในยอห์น 1:1

 การใช้ 
คำแปลภาษาไทยของปฐมกาล 1:1 ในพระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน มีความว่า "ในปฐมกาล พระเจ้าทรงเนรมิตสร้างฟ้าและแผ่นดิน" คำแปลภาษาไทยของยอห์น 1:1 ในพระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน มีความว่า "ในปฐมกาลพระวาทะทรงดำรงอยู่ และพระวาทะทรงอยู่กับพระเจ้า และพระวาทะทรงเป็นพระเจ้า"
# สิราษฎร์ อินทรโชติ
สิราษฎร์ อินทรโชติ (เกิด 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2538) ชื่อเล่น ทู เป็นนักแสดงชาวไทย ที่คุ้นหน้าคุ้นตากันดีกับงานแสดงมิวสิควีดีโอและงานโฆษณาอีกหลายตัว และผลงานที่ทำให้เป็นที่รู้จักคือหนังสั้นโฆษณา The Only One จาก The 1 Card และมิวสิควีดีโอเพลง ตัวปลอม ของลุลา และวง POTATO โดยทูได้มีผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ Die Tomorrow ของเต๋อ นวพล ต่อมาทูก็ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง App War แอปชนแอป และผลงานภาพยนตร์เรื่องล่าสุดของทูคือภาพยนตร์เรื่อง 4 kings อาชีวะ ยุค 90’s ในบท เอก บุรณพนธ์ และมีผลงานภาพยนตร์ 4 kings 2 ในช่วงปลายปี 2566

 ประวัติ 
สิราษฎร์ อินทรโชติ เกิด 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนรุ่งอรุณ ในช่วงมัธยมปลายทสิราษฎร์ได้เคยไปแลกเปลี่ยนโครงการ AFS  ที่ประเทศแอฟริกาใต้เป็นเวลา 1 ปี และศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

 เข้าสู่วงการ 
สิราษฎร์ได้ก้าวเข้าสู่วงการจากการชักชวนของรุ่นพี่กำกับ เนื่องจากสิราษฎร์อยากที่จะเป็นผู้กำกับ รุ่นพี่ให้ลองไปแสดงในมิวสิกวิดีโอก่อน นอกจากสิราษฎร์จะเป็นนักแสดง แล้วก็ยังเป็นศิลปิน ในนาม madeitwhendrunk

 ผลงาน 

 ซีรีส์ 
ปีเรื่องช่องแสดงเป็น2563คลับสะพานฟายจีเอ็มเอ็ม 25เจ (Ep.8)

 ภาพยนตร์ 
ปีเรื่องแสดงเป็น2560Die Tomorrow พรุ่งนี้ตายน้องชาย2561App War แอปชนแอปไต๋2564ใจจำลองเอก4 KINGS อาชีวะ ยุค 90’sเอก บุรณพนธ์25664 KINGS 22568ฮาลาบาลา ป่าจิตหลุด

 ภาพยนตร์สั้น/ภาพยนตร์โฆษณา 
ปีเรื่องบทบาทหมายเหตุ2559THE ONLY ONE จีบได้แฟนตายแล้วเบสท์A film by The 1 CardROMPBOY - 39เพื่อนแฟนเมย์2560After the Rainไทม์Mitr Phol Sugar2561MY MARATHONชายหนุ่มbird mini marathon project2562REDECORATE (ห้องที่ไม่เคยสว่าง - The Yers)พระเอกALBUM DARKROOM 012563THE ONE - แอ๊บรัก...ทักค่ะทูEP.01 : The Ex-Boyfriend 01 "TOO"

 พิธีกร 
ปีรายการช่อง2566-ปัจจุบันตั้งใจทำตั้งใจทำ

 มิวสิควิดีโอ 
ปีเพลงนักร้อง2559ถามใจSmile LiesตัวปลอมPOTATO-LULA2560ทุกวัน(if)scrubbThe DevilSTAMPเรื่องของชั้น (M.Y.B.)GENA DESOUZAR U OK (เช็ด)สิงโต นำโชค2562Statusลุลาสุญญากาศโอ ศิร์ภูมิ2565รู้อยู่D GERRARD2567เอี๊ยดD GERRARD 
Feat. เบลล์ นิภาดา

 กำกับมิวสิควิดีโอ 
ปีเพลงนักร้อง2557Automatic LoveNew Mandarin2560HighLukpeachไม่ไปไหนCOSTLYWOOD
# Harmoe
𝒉𝒂𝒓𝕞𝕠𝕖 เป็นยูนิตนักพากย์ที่ประกอบขึ้นจากนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น 2 คน คือ ฮารุกิ อิวาตะ และ โมเอกะ โคอิซึมิ

ค่ายเพลงที่สังกัดอยู่คือโพนีแคนยอน ชื่อแฟนคลับ อย่างเป็นทางการคือ "ฮารุโมเอะ room" (はるもえroom)

 ภาพรวม 
ประกาศก่อตั้งวงขึ้นเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2020 และเปิดตัวครั้งแรกในวันที่ 10 มีนาคม 2021

ชื่อวงตั้งขึ้นจากการรวมกันระหว่างชื่อโรมาจิของสมาชิกทั้ง 2 คนคือ haruki + moeka เวลาเขียนจะใช้ตัวพิมพ์เล็กทั้งหมด

ชื่อนี้ตั้งโดยโปรดิวเซอร์ เท็ปเปย์ โนจิมะ เดิมทีชื่อนี้ถูกเลือกให้เป็นชื่อชั่วคราวตอนเปิดตัว แต่ก็ถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการเพราะฟังดูดีและเข้ากับบรรยากาศของทั้งสองคน 

 สมาชิก 
ชื่อบุคคล วันเกิด บ้านเกิด สี ฮารุกิ อิวาตะ     โตเกียว  โมเอกะ โคอิซึมิ     จังหวัดเฮียวโงะ
# ไท่-ยฺเหวียน
ไท่-ยฺเหวียน   เป็นเป็นชื่อศักราชลำดับที่ 5 ในรัชสมัยของจักรพรรดิซุนกวนแห่งง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน ชื่อศักราชไท่-ยฺเหวียนใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 251 ถึง ค.ศ. 252 รวมเวลา 2 ปี李崇智，《中國歷代年號考》，第18頁。

ในเดือน 2 ของศักราชไท่-ยฺเหวียนปีที่ 2 (ค.ศ. 252) เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเฉินเฟิ่งปีที่ 1

 การเปลี่ยนชื่อศักราช 
 ศักราชชื่ออูปีที่ 14 (ค.ศ. 251) —— เดือน 5 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นไท่-ยฺเหวียนปีที่ 1「太元元年夏五月，立皇后潘氏，大赦，改年。……（二年）二月，大赦，改元為神鳳。」「（赤烏十三年）十二月，有神人授書，告改年、立后。帝大赦，改明年為太元元年。……（二年）八月，大赦天下，改元神鳳元年。」「〔嘉平三年五月〕吳主立潘夫人為皇后，大赦，改元太元。……〔四年二月〕吳改元神鳳，大赦。」

 ศักราชไท่-ยฺเหวียนปีที่ 2 (ค.ศ. 252) —— เดือน 2 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเฉินเฟิ่งปีที่ 1

 ตารางเทียบศักราช 
 ไท่-ยฺเหวียน  1  2 ค.ศ. 251  252วุยก๊กเจียผิง 3  เจียผิง 4 จ๊กก๊กเหยียนซี 14  เหยียนซี 15
# ชื่ออู
ชื่ออู   เป็นเป็นชื่อศักราชลำดับที่ 4 ในรัชสมัยของจักรพรรดิซุนกวนแห่งง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน ชื่อศักราชชื่ออูใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 238 ถึง ค.ศ. 251 รวมเวลา 14 ปี李崇智，《中國歷代年號考》，第18頁。 คำว่าชื่ออูแฝงความหมายมงคลบ่งบอกถึงเมื่อครั้งจิวบูอ๋อง (周武王 โจวอู่หวาง) แห่งราชวงศ์จิวพิชิตติวอ๋อง (紂王 โจ้วหวัง) แห่งราชวงศ์เซียงลงได้ ได้ปรากฏนิมิตมงคลเป็นนกกาแดง (赤烏 ชื่ออู) บ่งบอกถึงการ "สำเร็จแผ่นดิน"

ในเดือน 5 ของศักราชชื่ออูปีที่ 14 (ค.ศ. 251) เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นไท่-ยฺเหวียนปีที่ 1

 การเปลี่ยนชื่อศักราช 
 ศักราชเจียเหอปีที่ 7 (ค.ศ. 238) —— เดือน 8 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นชื่ออูปีที่ 1「（赤烏元年）秋八月，武昌言麒麟見。有司奏言麒麟者太平之應，宜改年號。詔曰：『間者赤烏集於殿前，朕所親見。若神靈以為嘉祥者，改年宜以赤烏為元。』群臣奏曰：『昔武王伐紂，有赤烏之祥，君臣觀之，遂有天下，聖人書策載述最詳者，以為近事既嘉，親見又明也。』於是改年。……太元元年夏五月，立皇后潘氏，大赦，改年。」「（嘉禾六年）冬十二月，赤烏群集前殿。大赦。改明年為赤烏元年。……（十三年）十二月，有神人授書，告改年、立后。帝大赦，改明年為太元元年。」「〔景初二年〕九月，吳改元赤烏。」

 ศักราชชื่ออูปีที่ 14 (ค.ศ. 251) —— เดือน 5 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นไท่-ยฺเหวียนปีที่ 1「〔嘉平三年五月〕吳主立潘夫人為皇后，大赦，改元太元。」

 ตารางเทียบศักราช 
 ชื่ออู  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10ค.ศ. 238  239  240  241  242  243  244  245  246  247วุยก๊กจิ่งชู 2  จิ่งชู 3  เจิ้งฉื่อ 1  เจิ้งฉื่อ 2  เจิ้งฉื่อ 3  เจิ้งฉื่อ 4  เจิ้งฉื่อ 5  เจิ้งฉื่อ 6  เจิ้งฉื่อ 7  เจิ้งฉื่อ 8จ๊กก๊กเหยียนซี 1  เหยียนซี 2  เหยียนซี 3  เหยียนซี 4  เหยียนซี 5  เหยียนซี 6  เหยียนซี 7   เหยียนซี 8  เหยียนซี 9  เหยียนซี 10 ชื่ออู  11  12  13  14ค.ศ. 248  249  250  251วุยก๊กเจิ้งฉื่อ 9  เจิ้งฉื่อ 10เจียผิง 1  เจียผิง 2  เจียผิง 3จ๊กก๊กเหยียนซี 11  เหยียนซี 12  เหยียนซี 13  เหยียนซี 14
# เกาะช้าง (จังหวัดระนอง)
เกาะช้าง เป็นเกาะในความดูแลของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะระนอง ในตำบลเกาะพยาม อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของระนอง มีพื้นที่ 18.19 ตารางกิโลเมตร ชื่อของเกาะถูกตั้งตามลักษณะเนินเขารูปร่างโค้งมน มองจากระยะไกลคล้ายช้าง อาณาเขตทิศเหนือจดเกาะสินไห ทิศใต้จดเกาะพยาม ทิศตะวันออกจดเกาะทรายดำ เกาะจาก และทิศตะวันตกจดทะเลอันดามัน จุดที่สูงที่สุดในอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะระนองตั้งอยู่บริเวณอ่าวไข่เต่าชองเกาะช้างมีความสูง 390 เมตร จากระดับน้ำทะเล ทางตะวันออกของเกาะมีรอยพระพุทธบาทจำลอง

พื้นที่เกือบทั้งหมดของเกาะเป็นพื้นที่เกษตรกรรม มีถนนสายเล็ก ๆ ที่ขนาบสองข้างด้วยร่มเงาของต้นมะม่วงหิมพานต์ สวนยางพารา และผืนป่าธรรมชาติ เป็นแหล่งอาศัยของนกแก๊กหรือนกแกง
# เกาะสินไห
เกาะสินไห เป็นเกาะในทะเลอันดามัน ทางทิศตะวันตกห่างจากชายฝั่งระนอง ประมาณ 18 กิโลเมตร ในท้องที่ตำบลเกาะพยาม อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง เกาะอยู่ติดเขตน่านน้ำประเทศพม่า เกาะมีความกว้าง 1.6 กิโลเมตร ยาว 3.4 กิโลเมตร เนื้อที่ 2.9 ตารางกิโลเมตร สูง 162 เมตร อยู่ทางทิศเหนือของเกาะช้าง ระยะห่าง 2.7 กิโลเมตร และมีอาณาเขตบริเวณติดกับเกาะตาครุฑ เกาะคัน เกาะขี้นก  เกาะหลาม ในเขตน่านน้ำไทย สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. อักขรานุกรมภูมิศาสตร์ไทย เล่ม ๔ (อักษร ย-ฮ) ฉบับราชบัณฑิตยสภา. พิมพ์ครั้งที่ ๔. กรุงเทพมหานคร : สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิสชิ่ง, ๒๕๖๑. (แก้ไขปรับปรุงข้อมูลเมื่อ พ.ศ. ๒๕๖๓)

เดิมเรียกว่า เกาะสิ้นไห เล่ากันว่ามีชาวประมงเข้ามาตักน้ำที่เกาะแห่งนี้ ในสมัยก่อนตักน้ำใส่ในไห แล้วเรือดังกล่าวเจอคลื่นลมเรือกระแทกหินทำให้ไหแตกจนหมดสิ้น จึงเรียกว่า "เกาะสิ้นไห" ต่อมาเพี้ยนเสียงเป็น "เกาะสินไห"

ท้องทะเลรอบเกาะมีสัตว์น้ำชุกชุม ข้อมูล พ.ศ. 2549 มีประชากรอาศัยอยู่ราว 215 ครัวเรือน 1,075 คน มีอาชีพประมงเป็นหลัก นับถือศาสนาอิสลาม 100 % ภาษาที่ใช้มีทั้งภาษามลายูและไทยปักษ์ใต้

สถานที่บนเกาะมี หาดใหญ่อยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะ เป็นชายหาดทรายสีขาว โค้งยาวประมาณ 1.5 กิโลเมตร แหลมตุ๊กแกเป็นที่ตั้งของชุมชนชาวเลอยู่ตอนทิศเหนือของเกาะ
# เกาะลิดีเล็ก
เกาะลิดีเล็ก บ้างเขียน เกาะลีดีเล็ก เป็นเกาะในตำบลละงู อำเภอละงู จังหวัดสตูล เกาะมีความกว้าง 820 เมตร ยาว 790 เมตร เนื้อที่ 350,560 ตารางเมตร สูง 104 เมตร อยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะลิดีใหญ่ ระยะห่าง 100 เมตรสำนักงานราชบัณฑิตยสภา. อักขรานุกรมภูมิศาสตร์ไทย เล่ม ๔ (อักษร ย-ฮ) ฉบับราชบัณฑิตยสภา. พิมพ์ครั้งที่ ๔. กรุงเทพมหานคร : สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิสชิ่ง, ๒๕๖๑. (แก้ไขปรับปรุงข้อมูลเมื่อ พ.ศ. ๒๕๖๓) อยู่ในความดูแลของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะเภตรา ทางการได้ปลูกสร้างอาคารหน่วยพิทักษ์อุทยานและที่พักผ่อนสำหรับนักท่องเที่ยว คำว่า "ลิดี" เป็นภาษามลายูแปลว่า "ไม้เรียว"

เกาะมีหน้าผาและถ้ำเป็นที่อาศัยของนกนางแอ่นเป็นจำนวนมาก แนวหาดหินรอบเกาะ ป่าโกงกาง ทุ่งสาหร่ายทะเล แนวหญ้าทะเล และแนวปะการังน้ำตื้น มีหาดทรายคืออ่าวลำพู อ่าวมะพร้าว อ่าวจิก อ่าวมะขาม (อ่าวบาศี) มีถ้ำคือ ถ้ำสูง มีป่าลำพูอายุพันปีตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ

พืชน้ำที่โดดเด่นคือหญ้าทะเลและสาหร่ายทะเลชนิดต่าง ๆ พบนกทะเลและนกที่พบบนชายฝั่ง มีลิงแสมว่ายน้ำไปมาระหว่างเกาะลิดีเล็กและเกาะลิดีใหญ่ มีแย้ งูเหลือม แมลงต่าง ๆ มากมาย พบกิ้งกือเผือกจำนวนมาก
# เมอร์ซิดีส รูห์ล
เมอร์ซิดีส เจ. รูห์ล (, ; เกิด 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ จากภาพยนตร์เรื่อง บ้ากระตุกหลวม (1991)

รูห์ลเป็นที่รู้จักจากบทนำในละครเวที ลอสอินยองเกอส์ (1990) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลโทนี ก่อนจะประสบความสำเร็จอย่างสูงกับภาพยนตร์เรื่อง บ้ากระตุกหลวม (1991) นอกจากนี้ เธอยังร่วมแสดงในภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง เช่น บิ๊ก อยากโตก็ได้โต (1988), แต่งงานกับม็อบ (1988), คนเหล็กทะลุมิติ (1993), โรแซนนาส์เกรฟ (1997), เจีย (1998) และ ยั่ว สวย รวย แสบ (2019)

 ชีวิตช่วงแรกและการศึกษา 
รูห์ลเกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948 ในแจ็กสันไฮส์ รัฐควีนส์ นครนิวยอร์ก เป็นบุตรของเมอร์ซิดีส เจ. รูห์ล ทำงานเป็นคุณครู และวินเซนต์ รูห์ล ทำงานเป็นเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ บิดามีเชื้อสายเยอรมันและไอริช ส่วนมารดามีเชื้อสายคิวบาและไอริช ในวัยเด็ก ครอบครัวของเธอย้ายที่อยู่บ่อยครั้ง เนื่องจากอาชีพการงานของบิดา โดยย้ายไปอาศัยอยู่ในรัฐต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงซิลเวอร์สปริง รัฐแมริแลนด์ ทั้งนี้ เธอและพี่ชาย ปีเตอร์ ได้รับการเลี้ยงดูแบบโรมันคาทอลิกRuehl, Mercedes. Casting a new light on a dark subject - novelist Cynthia Ozick - Interview. Interview. August 1994. FindArticles.com. 

เธอเข้าศึกษาที่วิทยาลัยนิวโรแชลล์ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาภาษาอังกฤษเมื่อปี 1969
# พิซซาผลไม้
พิซซาผลไม้  เป็นขนมอบชนิดหนึ่งที่มีลักษณะเด่นคือทำจากเปลือกคุกกี้รูปพิซซา น้ำตาลไอซิง และแต่งหน้าด้วยผลไม้ พิซซาผลไม้ขึ้นชื่อในการออกแบบและแบบรูปที่มีสีสันหลากหลายที่เกิดจากการจัดวางผลไม้นานาชนิดแต่งหน้าอย่างประณีตบนหน้าของหวาน พิซซาผลไม้มักถือว่าเป็นของหวานทางเลือกที่ดีต่อสุขภาพเนื่องจากความโดดเด่นของผลไม้สด

 ประวัติ 
อาหารที่คล้ายคลึงกับพิซซาผลไม้มีการทำตั้งแต่เมื่อศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาลเป็นอย่างน้อย เมื่อทหารชาวเปอร์เซียอบขนมปังแผ่นพร้อมชีสและอินทผลัมบนโล่รบ"Pizza, A Slice of American History" Liz Barrett (2014), p.13"The Science of Bakery Products" W. P. Edwards (2007), p.199 พิซซาสมัยใหม่มีต้นกำเนิดในเมืองนาโปลี ประเทศอิตาลีในศตวรรษที่ 18 แต่ยังไม่มีพิซซาผลไม้จนกระทั่งในช่วงระหว่างช่วงปลายของสงครามโลกครั้งที่สองถึงทศวรรษ 1980 ซึ่งเริ่มมีบันทึกถึงของหวานสมัยใหม่อย่างพิซซาผลไม้"Pizza: A Global History" Carol Helstosky (2008), pp.48-74