wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# กฎหมายสัญชาติไทย
กฎหมายสัญชาติไทย พระราชบัญญัติสัญชาติฉบับแรกของประเทศไทยประกาศใช้ในปี พ.ศ. 2456 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชบัญญัติสัญชาติฉบับใหม่ประกาศใช้ในปี พ.ศ. 2508 ในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร แทนที่ พระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ. 2495 ที่ประกาศใช้ในรัฐบาลจอมพลแปลก พิบูลสงคราม

 สิทธิโดยสายโลหิต 
สิทธิโดยสายโลหิตเป็นวิธีการหลักในการได้รับสัญชาติไทย บุคคลใดซึ่งเป็นบุตรของมารดาหรือบิดาซึ่งมีสัญชาติไทย ย่อมเป็นผู้มีสัญชาติไทยโดยกำเนิดตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติสัญชาติ

การสืบสายโลหิตฝ่ายพ่อต้องอาศัยการส่งข้อมูลไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อยืนยันว่าเป็นลูกที่ถูกต้องตามกฎหมายหรือไม่ หรือการทดสอบดีเอ็นเอเพื่อพิสูจน์ความสัมพันธ์ทางชีววิทยา

 สิทธิโดยแผ่นดิน 
พระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ. 2456 และพระราชบัญญัติหลังจากนั้นส่วนใหญ่ได้รวมหลักการของสิทธิโดยแผ่นดินไว้ด้วย แม้ว่าในบางครั้งจะมีข้อจำกัดต่าง ๆ ก็ตาม พระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ. 2495 ได้ยกเลิกบทบัญญัติเรื่องสิทธิโดยแผ่นดินในพระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ. 2456 เพื่อตอบสนองต่อความกังวลเกี่ยวกับการผสมผสานเชื้อชาติกับบุตรหลานของผู้อพยพชาวจีน แต่สิทธิโดยแผ่นดินก็ได้รับการฟื้นคืนกลับมาในพระราชบัญญัติสัญชาติ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2499 ในปี พ.ศ. 2515 เนื่องด้วยมีการลักลอบเข้าเมืองอย่างผิดกฎหมายและเกิดความกังวลเรื่องคอมมิวนิสต์ในพื้นที่ชายแดน จอมพลถนอม กิตติขจร ในฐานะหัวหน้าคณะปฏิวัติ จึงออกประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 337 เพิกถอนสัญชาติไทยแก่บุคคลซึ่งเกิดในราชอาณาจักรไทยโดยบิดาเป็นคนต่างด้าวหรือมารดาเป็นคนต่างด้าวแต่ไม่ปรากฏบิดาที่ชอบด้วยกฎหมาย เรื่องนี้ก่อให้เกิดความยากลำบากแก่ชาวเขาในพื้นที่ชายแดนที่ไม่ได้ลงทะเบียนในสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2499 เพราะไม่มีทางพิสูจน์ได้ว่าพ่อแม่เป็นคนไทย ไม่ใช่เข้ามาในประเทศในฐานะผู้ลี้ภัย

มาตรา 23 แห่งพระราชบัญญัติสัญชาติ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 ให้คืนสัญชาติแก่ผู้ถูกเพิกถอนสัญชาติตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 337 ลงวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2515 และให้บุคคลที่เกิดในประเทศไทยก่อนพระราชบัญญัติสัญชาติ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535 ใช้บังคับ สามารถยื่นคำร้องขอสัญชาติไทยใหม่ได้ อย่างไรก็ตาม ผู้ลงทะเบียนได้รายงานถึงความยากลำบากในการขอให้เจ้าหน้าที่รัฐดำเนินการลงทะเบียน ภายหลังจากพระราชบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ บุคคลแรกที่ได้รับสัญชาติตามมาตรา 23 คือฟองจันทร์ สุขเสน่ห์ บุตรของมิชชันนารีชาวอเมริกันที่สอนชาวมลาบรีหรือเผ่าตองเหลือง ซึ่งเกิดในจังหวัดเชียงใหม่

 หมายเหตุ
# ตุ๊กแกตาแดง
ตุ๊กแกตาแดง หรือ ตุ๊กแกอาจารย์วิโรจน์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Gekko nutaphandi) เป็นชนิดของตุ๊กแกหรือกิ้งก่า ในวงศ์ Gekkonidae ชนิดนี้เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นของประเทศไทย

 ศัพทมูลวิทยา 
ชื่อเฉพาะ nutaphandi เพื่อเป็นเกียรติแก่วิโรจน์ นุตพันธุ์ นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวไทย (พ.ศ. 2475–2548)Beolens B, Watkins M, Grayson M (2011). The Eponym Dictionary of Reptiles. Baltimore, Maryland: Johns Hopkins University Press. xiii + 296 pp. . (Gekko nutaphandi, p. 192).

 ขอบเขตทางภูมิศาสตร์ 
ตุ๊กแกตาแดงพบในจังหวัดกาญจนบุรี ภาคตะวันตกของประเทศไทย www.reptile-database.org.

 ที่อยู่อาศัย 
แหล่งที่อยู่ตามธรรมชาติที่ต้องการของตุ๊กแกตาแดง คือถ้ำหินปูนและป่าโดยรอบBauer et al. (2008).

 ลักษณะ 
ตุ๊กแกตาแดงมีขนาดกลางสำหรับสกุลของมัน โดยมีความยาวจากปลายจมูกถึงรูทวาร (SVL) ที่ 12 ซม. (4.7 นิ้ว) หรือมากกว่านั้น มีปุ่มกระดูกหลังจำนวน 14 แถว รูพรุนส่วนลำตัวมีจำนวน 17–22 และเรียงตัวกันเป็นชุดแบบไม่ต่อเนื่อง ม่านตามีสีแดง

 การสืบพันธุ์ 
ตุ๊กแกตาแดงเป็นสัตว์ที่ออกลูกเป็นไข่

 เชิงอรรถและอ้างอิง 

 อ่านเพิ่มเติม 
 Bauer AM, Sumontha M, Pauwels OSG (2008). "A new red-eyed Gekko (Reptilia: Gekkonidae) from Kanchanaburi Province, Thailand". Zootaxa 1750: 32–42. (Gekko nutaphandi, new species).
# งูพิษอาจารย์วิโรจน์
งูพิษอาจารย์วิโรจน์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Craspedocephalus wiroti) โดยมีชื่อสามัญในภาษาอังกฤษว่า Wirot's pit viper เป็นงูหางกระดิ่งมีพิษชนิดหนึ่งในวงศ์ Viperidae ชนิดนี้พบเฉพาะในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

 ศัพทมูลวิทยา 
ชื่อเฉพาะ wiroti เป็นการยกย่องนักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวไทยวิโรจน์ นุตพันธุ์ (พ.ศ. 2475–2548)Beolens, Bo; Watkins, Michael; Grayson, Michael (2011). The Eponym Dictionary of Reptiles. Baltimore: Johns Hopkins University Press. xiii + 296 pp. . (Trimeresurus wiroti, p. 288; "Nutaphand", p. 192).

 ขอบเขตทางภูมิศาสตร์ 
C. wiroti พบได้ในคาบสมุทรมาเลเซียและประเทศไทย 

 ที่อยู่อาศัย 
แหล่งที่อยู่ตามธรรมชาติที่ต้องการของ C. wiroti คือป่าที่ระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลถึง 1200 ม. (3900 ฟุต)

 พฤติกรรม 
C. wiroti เป็นสัตว์ที่อาศัยบนต้นไม้

 การสืบพันธุ์ 
C. wiroti เป็นสัตว์ที่ออกลูกเป็นไข่

 เชิงอรรถและอ้างอิง 

 อ่านเพิ่มเติม 
 Chan-ard T, Parr JWK, Nabhitabhata J (2015). A Field Guide to the Reptiles of Thailand. New York: Oxford University Press. 352 pp.  (hardcover),  (paperback). (Trimeresurus wiroti, p. 348).
 Das I (2012). A Naturalist's Guide to the Snakes of South-East Asia: Malaysia, Singapore, Thailand, Myanmar, Borneo, Sumatra, Java and Bali. Oxford, England: John Beaufoy Publishing. 176 pp. .
 Trutnau L (1981). Schlangen im Terrarium: Haltung, Pflege und Zucht in zwei Bänden. Band 2. Giftschlangen [= Snakes in the Terrarium: Keeping, Care and Breeding, in Two Volumes. Volume 2. Venomous Snakes ]. Stuttgart: Eugen Ulmer Verlag. 200 pp., 63 color plates. ISBN 978-3800170524. (Trimeresurus wiroti, new species, p. 188). (ในภาษาเยอรมนี).
# ตะพาบเซเนกัล
ตะพาบเซเนกัล (ชื่อวิทยาศาสตร์: Cyclanorbis senegalensis) เป็นชนิดของเต่าในวงศ์ย่อย Cyclanorbinae ของวงศ์ Trionychidae เต่าชนิดนี้เป็นหนึ่งในสองชนิดของตะพาบในสกุล Cyclanorbis ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นในทวีปแอฟริกา

 ขอบเขตทางภูมิศาสตร์ 
C. senegalensis พบได้ในประเทศเบนิน ประเทศบูร์กินาฟาโซ ประเทศชาด ประเทศแคเมอรูน สาธารณรัฐแอฟริกากลาง ประเทศเอธิโอเปีย ประเทศโกตดิวัวร์ ประเทศแกมเบีย ประเทศกานา ประเทศกินี-บิสเซา ประเทศไลบีเรีย ประเทศมาลี ประเทศไนเจอร์ ประเทศไนจีเรีย ประเทศเซเนกัล ประเทศเซียร์ราลีโอน ประเทศซูดานใต้ ประเทศซูดาน และประเทศโตโก

 ที่อยู่อาศัย 
แหล่งที่อยู่ตามธรรมชาติที่ต้องการของ C. senegalensis คือพื้นที่ชุ่มน้ำจืดและสะวันนาthumb|left|Cyclanorbis senegalensis

 ลักษณะ 
C. senegalensis อาจมีความยาวกระดองในแนวตรงยาวได้ถึง 35 ซม. (14 นิ้ว)

หัวมีสีมะกอก และมีจุดสีขาวจำนวนมาก กระดองหลังเป็นสีเขียวมะกอก มีลักษณะสม่ำเสมอ หรือมีจุดสีเข้มเล็ก ๆ ลูกเต่าจะมีปุ่มเล็ก ๆ เรียงเป็นแถวตามยาวบนกระดองหลัง กระดองท้องมีสีเหลืองอมน้ำตาล ผิวด้านที่เป็นแผ่นกระดองของกระดองท้องมีลักษณะเป็นเม็ดละเอียดBoulenger GA (1889). Catalogue of the Chelonians, Rhynchocephalians, and Crocodiles in the British Museum (Natural History). New Edition. London: Trustees of the British Museum (Natural History). (Taylor and Francis, printers). x + 311 pp. + Plates I–VI. (Cyclanorbis senegalensis, new combination, pp. 271–272).

 อาหาร 
C. senegalensis ล่าลูกอ๊อด สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกอื่น ๆ และปลา ตัวเต็มวัยขนาดใหญ่ของ C. senegalensis มีขากรรไกรที่แข็งแรงพอที่จะกินหอยน้ำจืดและหอยทากได้

 เชิงอรรถและอ้างอิง 

 อ่านเพิ่มเติม 
 Trape J-F, Trape S, Chirio L (2012). Lézards, crocodiles et tortues d'Afrique occidentale et du Sahara. Paris: IRD Orstom. 503 pp. . (ในภาษาฝรั่งเศส).

 แหล่งข้อมูลอื่น
# เต่าบ้าน
เต่าบ้าน หรือ เต่าหวาย (ชื่อวิทยาศาสตร์: Heosemys grandis) อาศัยอยู่ตามแม่น้ำ ลำธาร ที่ลุ่มชื้นแฉะ และนาข้าว ตั้งแต่พื้นที่ลุ่มบริเวณปากแม่น้ำจนถึงระดับความสูงปานกลาง (สูงประมาณ) ทั่วทั้งประเทศกัมพูชาและประเทศเวียดนาม และในบางส่วนของประเทศลาว ประเทศมาเลเซีย ประเทศเมียนมาร์ และประเทศไทย

 ลักษณะ 
สามารถเห็นความแตกต่างเล็กน้อยในสีของแต่ละชนิด กระดองหลังของเต่าบ้านจะมีสีน้ำตาลจนถึงสีดำ โดยมีสันนูนที่โดดเด่นตรงกลาง ในขณะที่กระดองท้องมีสีเหลือง หัวมีสีเทาถึงน้ำตาลGiant Asian pond turtle photos and facts. (n.d.). http://www.arkive.org/giant-asian-pond-turtle/heosemys-grandis/ 

 ที่อยู่อาศัยและพฤติกรรม 
เต่าบ้านสามารถอาศัยอยู่ในน้ำหรือบนบกได้ โดยสามารถพบได้ตามแหล่งน้ำต่าง ๆ เช่น ทะเลสาบ บึงน้ำ แม่น้ำ ลำธาร และคลอง เต่าบ้านเป็นสิ่งมีชีวิตกินทั้งพืชและสัตว์ โดยหากินได้ทั้งบนบกและในน้ำ อาหารของของเต่าบ้านประกอบด้วยไส้เดือน ตัวอ่อน แมลง หอยทาก ซากสัตว์ และพืชน้ำและพืชบกLintner M, Weissenbacher A, Heiss E (2012) The Oropharyngeal Morphology in the Semiaquatic Giant Asian Pond Turtle, Heosemys grandis, and Its Evolutionary Implications. PLOS ONE 7(9): e46344. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0046344 ในทำนองเดียวกันกับเต่าชนิดอื่น ๆ เต่าบ้านได้พัฒนารูปแบบการปรับตัวและเทคนิคที่แตกต่างกันในการจับเหยื่อในสภาพแวดล้อมทั้งสองประเภทSummers, A. P., Darouian, K. F., Richmond, A. M., & Brainerd, E. L. (1998). Kinematics of aquatic and terrestrial prey capture in Terrapene carolina, with implications for the evolution of feeding in cryptodire turtles. The Journal of Experimental Zoology, 281(4), 280-287. doi:10.1002/(sici)1097-010x(19980701)281:43.0.co;2-k

 ภัยคุกคามสำคัญ 
ปัญหาหลักที่น่ากังวลคือการจับและส่งออกเต่าเหล่านี้อย่างผิดกฎหมายเพื่อนำไปใช้เป็นอาหารและสัตว์เลี้ยง (ซึ่งพบไม่บ่อยนัก) ในบางส่วนของเอเชีย นอกจากนี้ ที่อยู่อาศัยเหล่านี้ยังถูกคุกคามจากการเปลี่ยนพื้นที่เพื่อเกษตรกรรมVan Dijk, P. P., Stuart, B. L., & Rhodin, A. G. (Eds.). (2000). Asian Turtle Trade: Proceedings of a Workshop on Conservation and Trade of Freshwater Turtles and Tortoises in Asia. Chelonian Research Monographs, 2.

 แกลเลอรี่ 

 เชิงอรรถและอ้างอิง
# ลิเฮา
ลิเฮา("ครั้นพระเจ้าเล่าเสี้ยนแจ้งดังนั้น จึงแต่งหนังสือไปถึงเกียงอุยให้เร่งเข้าคำนับนบนอบแก่เตงงายเถิด แล้วให้ลิเฮาออกไปแจ้งแก่เตงงายว่าเดือนยี่ขึ้นคํ่าหนึ่งจะออกมาคำนับ จึงให้เอาบาญชีพลเมืองแลสิ่งของในท้องพระคลังนั้นออกไปแจ้งด้วย ครั้นลิเฮามาถึงเมืองปวยเสียก็เข้าไปคำนับแก่เตงงายแจ้งเนื้อความทั้งปวงแล้วเอาบาญชีนั้นส่งให้ เตงงายดูบาญชีเมืองเสฉวนนั้นมีครัวสิบแปดหมื่นครัว หญิงชายใหญ่น้อยเก้าสิบสี่หมื่น ทหารกินเบี้ยหวัดสิบหมื่นสองพัน มีเข้าในฉางสี่สิบหมื่นเศษ ทองสองพันชั่งเงินสองพันชั่ง แพรดีสีอย่าง ๆ ละสิบหมื่นพับ แลสิ่งของทั้งปวงเปนอันมาก เตงงายมีความยินดีก็ให้แต่งโต๊ะ เลี้ยงลิเฮาตามอย่างธรรมเนียม")  มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลี หู่  เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน

 ประวัติ 

ลิเฮารับราชการในตำแหน่งเจ้าพนักงานสำนักราชเลขาธิการ (尚書郎 ช่างชูหลาง) ของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก

ในปี ค.ศ. 263 เตงงายขุนพลของวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของจ๊กก๊กนำกำลังทหารโจมตีจ๊กก๊ก เล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กทรงตัดสินพระทัยยอมจำนนต่อเตงงาย พระองค์ทรงส่งลิเฮาไปยื่นหนังสือบันทึกเกี่ยวกับข้อมูลประชากรและข้อมูลทางสถิติอื่น ๆ ของจ๊กก๊กให้กับเตงงาย ในบันทึกระบุว่าจ๊กก๊กมี 280,000 ครัวเรือน มีประชากร 940,000 คน มีทหาร 120,000 นาย มีข้าราชการ 40,000 คน มีข้าวมากกว่า 400,000 หู (斛; หน่วยปริมาตร) มีทองคำ 2,000 ชั่งจีน (斤 จิน; หน่วยน้ำหนัก) มีเงิน 2,000 ชั่งจีน มีผ้ายกและผ้าไหมสี 400,000 ม้วน(禪又遣太常張峻、益州別駕汝超[sic]受節度，遣太僕蔣顯有命勑姜維。又遣尚書郎李虎送士民簿，領戶二十八萬，男女口九十四萬，帶甲將士十萬二千，吏四萬人，米四十餘萬斛，金銀各二千斤，錦綺綵絹各二十萬匹，餘物稱此。) อรรถาธิยายจากฉู่จี้ในสามก๊กจี่ เล่มที่ 33.
# โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็คคิงเงิน
โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็คคิงเงิน  เป็นราชรัฐขนาดเล็กทางตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี โดยผู้ปกครองราชรัฐนี้มาราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น สายชวาเบิน 

 ประวัติศาสตร์ 
left|thumb|เมืองเฮ็คคิงเงินและปราสาทโฮเอินทnซ็อลเลิร์น ประมาณ ค.ศ. 1830
เคาน์ตีโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็คคิงเงินถูกก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1576 อันเป็นผลจากการแบ่งแยกเคาน์ตีโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น ซึ่งเป็นแคว้นศักดินาของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังจากคาร์ลที่ 1 แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น (ค.ศ. 1512–1579) ถึงแก่กรรม ดินแดนนี้จึงถูกแบ่งออกให้แก่โอรสทั้งสามของพระองค์ ได้แก่

 ไอเทิล ฟรีดริชที่ 4 เคานต์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็ชชิงเงิน (ค.ศ. 1545–1605)
 คาร์ลที่ 2 เคานต์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน (ค.ศ. 1547–1606)
 คริสท็อฟแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ไฮเกอร์ล็อก (ค.ศ. 1552–1592)

โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นทางตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนียังคงนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ต่างจากสายราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นแห่งบรันเดินบวร์คและปรัสเซีย  โดยเคาน์ตีแห่งนี้ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นราชรัฐใน ค.ศ. 1623 โดยมีราชสำนักอยู่ที่ปราสาทฟรีดริชส์บวร์กคในเมืองเฮ็คคิงเงิน

ในค.ศ. 1806 ราชรัฐแห่งนี้ได้เข้าร่วมสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์และต่อมาได้เป็นรัฐสมาชิกของสมาพันธรัฐเยอรมัน ตั้งแต่ป ค.ศ. 1815 ถึง 1850 ในการปฏิวัติ ค.ศ. 1848 ในโฮเอินท์ซ็อลเลิร์นได้ประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง และเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1848 เจ้าชายถูกบังคับให้ยอมรับการจัดตั้งรัฐธรรมนูญ อย่างไรก็ตาม ความขัดแย้งระหว่างฝ่ายราชวงศ์และฝ่ายประชาธิปไตยยังคงดำเนินต่อไป จนกระทั่งวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1849 กองทัพปรัสเซียเข้ายึดครองโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น ต่อมาเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1849 เจ้าชายค็อนสตันทีนได้ขายดินแดนของพระองค์ให้แก่พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 แห่งปรัสเซียพระญาติของพระองค์และในวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1850 โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็คคิงเงินได้ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรปรัสเซียพร้อมกับโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงินก่อตั้งเป็นมณฑลโฮเอินซ็อลเลิร์น
# แคตช์เวต
แคตช์เวต  เป็นคำที่ใช้ในกีฬาต่อสู้ เช่น มวยหรือศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน เพื่ออธิบายพิกัดน้ำหนัก ที่ไม่เป็นไปตามพิกัดดั้งเดิมของรุ่นน้ำหนัก ในการชกมวย แคตช์เวตจะตกลงกันก่อนที่จะชั่งน้ำหนัก ซึ่งจะทำกันหนึ่งวันก่อนการชก คำศัพท์นี้อาจใช้ใน มวยปล้ำอาชีพได้

 คำอธิบาย 
หากพูดอย่างเคร่งครัด แคชเวตในการชกมวย มีไว้สำหรับรุ่นพิกัดที่ผู้ต่อสู้ต่อสู้ไม่สามารถทำน้ำหนักได้ตามรุ่นพิกัดทั่วไป แคตช์เวตจะกำหนดขึ้นหลังจากการชั่งน้ำหนักแบบเดิมซึ่งทำขึ้นในวันแข่งขัน แต่ภายหลังได้เปลี่ยนมาเป็นก่อนวันแข่งขันหนึ่งวัน ในทำนองเดียวกัน แคตช์เวตถูกนำมาใช้หลังจากมีการขยายรุ่นน้ำหนักแบบดั้งเดิมจากแปดรุ่นเป็นสิบเจ็ดรุ่น

น้ำหนักที่ตกลงกันไว้จะนำมาใช้เพื่อตกลงกันเป็นรุ่นแคตช์เวตแบบตามธรรมเนียมปฏิบัติที่มีมีข้อจำกัดเพียงแปดรุ่นเท่านั้น และการชั่งน้ำหนักทั้งหมดจะต้องทำ "วันหรือชั่วโมง" ก่อนการแข่งขัน เหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ที่ชี้ให้เห็นว่าการชั่งน้ำหนักในวันแข่ง สิ้นสุดเมื่อการถือกำเนิดของโทรทัศน์ ในยุคของมูฮัมหมัด อาลี (ค.ศ. 1960-1970) โปรโมชันมวยเริ่มถ่ายทอดการชั่งน้ำหนักทางโทรทัศน์เพื่อสร้างการประชาสัมพันธ์ก่อนการชก โดยต้องมีการชั่งน้ำหนัก "หนึ่งวันก่อน" การชก

นักมวยสามารถลดน้ำหนักเพื่อชั่งน้ำหนักใน "วันก่อนการแข่งขัน" ด้วยวิธีควบคุมน้ำหนักและการฝึกซ้อมตามระบบสมัยใหม่ และสามารถเพิ่มน้ำหนักได้ใน "วัน" แข่งขัน จุดประสงค์ของแคตช์เวตคือการชดเชยความสามารถของนักมวยตัวใหญ่ในการลดน้ำหนักก่อนการชั่งน้ำหนักใน "วันก่อนการแข่งขัน" และให้น้ำหนักกลับมาเกินน้ำหนักที่กำหนดในวันแข่งขัน โดยมีผลเพียงเล็กน้อยต่อประสิทธิภาพการแข่งขัน แคตช์เวตยังมีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างการแข่งขันที่เท่าเทียมและป้องกันความไม่สมดุลของน้ำหนักที่อาจเป็นอันตรายต่อนักสู้ ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น แคตช์เวตจะทำให้มั่นใจได้ว่าการต่อสู้จะไม่ถูกยกเลิกในวินาทีสุดท้ายเนื่องจากการตกลงเรื่องเวลาการชก

 ตัวอย่าง 
กรณีศึกษาที่น่าสนใจเกี่ยวกับเรื่องน้ำหนัก คือกรณีของ อาร์ตูโร กัตติ กับโจอี กามาเช ในการแข่งขันกัตติเอาชนะกามาเช อดีตแชมป์โลกด้วยการน็อกในยกที่ 2 หลังการชก ผู้จัดการของกามาเช ยื่นฟ้องโดยอ้างว่ากัตติน้ำหนักเพิ่มขึ้น 19 ปอนด์หลังการชั่งน้ำหนัก และด้วยเหตุนี้กัตติ จึงมีความได้เปรียบกามาเชอย่างมาก ส่งผลให้ กามาเชซึ่งตัวเล็กกว่ามากได้รับบาดเจ็บสาหัส หลังจากกัตติ-กามาเช คณะกรรมการมวยสากลบางแห่งเริ่มชั่งน้ำหนักนักมวยเป็นครั้งที่สอง
# เจ้าหญิงมารีอา ลุดวิกา เตเรซาแห่งบาวาเรีย
เจ้าหญิงมารีอา ลุดวิกา เตเรซาแห่งบาวาเรีย (พระนามเต็ม: มารีอา ลุดวิกา เตเรซา; 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2415 – 10 มิถุนายน พ.ศ. 2497) เป็นเจ้าฟ้าหญิงแห่งบาวาเรีย และต่อมาเป็น ดัชเชสแห่งกาลาเบรียและกัสโตร ผ่านการเสกสมรส ผู้อ้างสิทธิ์สมเด็จพระราชินีแห่งซิซิลีทั้งสอง 
 พระประวัติ 
เจ้าหญิงฯ ประสูติเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 เป็นพระราชธิดาใน พระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย กับ  มารีอา เตรีซาแห่งออสเตรีย-เอสเต สมเด็จพระราชินีแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระบรมชนกนาถของพระองค์ เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลสุดท้ายแห่งราชอาณาจักรบาวาเรีย ทั้งนั้งพระองค์เป็นพระน้องนางเธอใน เจ้าชายรูพเพ็ชลท์ มกุฎราชกุมารแห่งบาวาเรีย เป็นพระปิตุจฉา (อาหญิง) ในเจ้าชายอัลเบ็รชท์ ดยุกแห่งบาวาเรีย และมีศักดิ์เป็นพระอัยยิกา (ย่า) ในเจ้าชายฟรันซ์ ดยุกแห่งบาวาเรีย ประมุขแห่งราชวงศ์บาวาเรีย พระองค์ปัจจุบัน
 เสกสมรส 
เจ้าหญิงฯ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายแฟร์ดีนันด์ ปิอุส ดยุกแห่งกัสโตร เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2440 มีพระบุตร ดังนี้
เจ้าหญิงมารีอา อันโตนีตา
เจ้าหญิงมารีอา กรีสตีนา
เจ้าชายรุกเกโร มาเรีย ดยุกแห่งโนโต
เจ้าหญิงบาร์บารา มารีอา
เจ้าหญิงลูเซีย
เจ้าหญิงอูร์รากา

 เหรียญในพระองค์ 
Dame of the Order of the Starry Cross
Dame Grand Cross of Justice of the Sacred Military Constantinian Order of Saint George
Dame Grand Cross of Honor and Devotion of the Sovereign Military Order of Malta
Dame of the Order of Queen Maria LuisaGeneall
 อ้างอิง 
Geneall
# ศาลแขวง (ประเทศญี่ปุ่น)
ศาลแขวง  เป็นศาลยุติธรรมของประเทศญี่ปุ่น จัดอยู่ในศาลชั้นล่างมีอำนาจพิจารณาคดีมโนสาเหร่และคดีอาญาที่มีโทษเบา การพิจารณาคดีจะกระทำโดยผู้พิพากษาคนเดียว นอกเหนือจากการพิจารณาคดี ศาลแขวงยังเป็นตัวกลางไกล่เกลี่ย โดยให้ฝ่ายต่างๆที่เกี่ยวข้องพยายามแก้ไขข้อพิพาทโดยการไกล่เกลี่ย

 ภูมิหลัง 
ในอดีตขณะมีการร่างพระราชบัญญัติศาล แนวคิดเกี่ยวกับศาลแขวงไม่ได้อยู่ในร่างกฎหมาย เนื่องจากต้องการให้ศาลมีความเป็นองค์เดียวกันมากที่สุด แต่เนื่องจากรัฐธรรมนูญกำหนดให้ต้องมีหมายศาลเพื่อบังคับใช้กฎหมายในคดีอาญา โดยเฉพาะในชั้นสอบสวน จึงเกิดความกังวลว่าหากไม่มีผู้พิพากษาอยู่ใกล้สถานีตำรวจ เจ้าหน้าที่จะไม่สามารถตอบสนองได้ทันเวลาเมื่อมีเหตุจำเป็นเร่งด่วน จึงมีการเรียกร้องให้มีการจัดตั้งศาลคดีอาญาใกล้สถานีตำรวจ อีกด้านหนึ่งก็มีความจำเป็นต้องมีศาลที่ใกล้ชิดประชาชนและสามารถพิจารณาคดีแพ่ง เช่น การไกล่เกลี่ยค่าเสียหายเล็กน้อย เพื่อตอบสนองความต้องการทั้งสองข้อนี้ จึงมีการจัดตั้งศาลแขวงมากมายทั่วประเทศ兼子一・竹下守夫『法律学全集34 裁判法〔第四版〕』有斐閣、1999年、211頁

ปัจจุบัน ญี่ปุ่นมีศาลแขวงจำนวน 438 แห่ง ทั้งนี้ ประเทศญี่ปุ่นเคยมีศาลแขวงจำนวนมากถึง 575 แห่งในปี 1987

คดีในเขตอำนาจของศาลแขวง
มาตรา 33 แห่งพระราชบัญญัติศาล ระบุให้ศาลแขวงมีอำนาจในการพิจารณาคดีชั้นต้นในกรณีดังนี้:

 คดีความแพ่งที่มีทุนทรัพย์ไม่เกิน 1.4 ล้านเยน ยกเว้นคดีที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายการบริหารราชการ (行政事件訴訟)
 คดีความอาญาที่ศาลแขวงมีอำนาจพิจารณาแต่เพียงผู้เดียว
 คดีที่มีบทลงโทษไม่เกินโทษปรับ หรือมีบทโทษสถานเบา เช่น การกักขัง
 คดีความอาญาที่ศาลแขวงและศาลแขวงมีอำนาจพิจารณาร่วมกัน
 คดีที่สามารถลงโทษโดยการปรับ
 การพนันเป็นนิสัย, ลักลอบเปิดสถานที่เล่นการพนัน
 การยักยอกทรัพย์, การรับซื้อของโจร ฯลฯ

ศาลแขวงไม่สามารถตัดสินลงโทษจำคุก หรือลงโทษที่สูงกว่าการกักขัง อย่างไรก็ตาม ศาลแขวงสามารถตัดสินลงโทษจำคุกได้ไม่เกินสามปีในคดีบางประเภท เช่นการบุกรุกเคหสถาน (รวมถึงพยายามบุกรุก), การพนันที่เป็นนิสัย, การลักลักทรัพย์ (รวมถึงพยายามลักทรัพย์), การยักยอกทรัพย์, การรับซื้อของโจร หรือการกระทำผิดตามกฎหมายอื่น หากศาลแขวงเห็นว่าจำเลยควรได้รับโทษที่สูงกว่าอำนาจของศาลแขวง (เห็นว่าควรลงโทษจำคุกเกินสามปี) จะต้องส่งต่อคดีไปยังศาลภาค (地方裁判所)

หากจำเลยหรือโจทย์ไม่เห็นด้วยกับคำตัดสินของศาลภาคในท้องที่ สามารถยื่นอุทธรณ์ขึ้นสู่ชั้นศาลสูงในท้องที่

 ผู้พิพากษาศาลแขวง 
ในปัจจุบัน ตำแหน่งผู้พิพากษาศาลแขวง (簡易裁判所判事) มีจำนวนทั้งสิ้น 806 อัตรา คัดเลือกโดยการจัดสอบเป็นการภายใน ซึ่งส่วนมาก ผู้เข้าสอบสนามนี้มักเป็นผู้สอบไม่ผ่านเนติบัณฑิต นักวิชาการด้านกฎหมาย หรือเจ้าหน้าที่ธุรการศาล เป็นต้น นอกจากนี้ ผู้พิพากษาศาลภาคหรือศาลสูงเมื่อใกล้เกษียณหรือเมื่อเกษียณที่อายุ 65 ปี ก็มักจะสอบเป็นผู้พิพากษาศาลแขวงใกล้บ้านของตนเอง เนื่องจากผู้พิพากษาศาลแขวงจะเกษียณที่อายุ 70 ปี
# เถี่ยกวานอิน
thumb|250x250px| ใบชาเถี่ยกวานอินก่อนการชง
เถี่ยกวานอิน  หรือ ทิกวนอิม เป็นชาแบบกึ่งหมักชนิดหนึ่ง ในชาจีนในความหมายกว้าง ๆ ถือเป็นชาอูหลงชนิดหนึ่ง ตราสินค้าที่เป็นที่รู้จักได้แก่ "อานซีเถี่ยกวานอิน" (安溪鐵觀音) ที่ผลิตในเขตอานซี เมืองเฉวียนโจว มณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน และ "มู่จ้าเถี่ยกวานอิน" (木柵鐵觀音) ที่ผลิตขึ้นแถวเขตเหวินซาน นครไทเป ถือเป็นหนึ่งในสิบชาชั้นยอดของจีน

 ภาพรวม 
ใบชาดิบโดยทั่วไปเก็บเกี่ยวจากต้นชาพันธ์ที่เรียกว่าเถี่ยกวานอิน ซึ่งเป็นพันธุ์ไม้สวนที่มีต้นกำเนิดในเขตอานซี เมืองเฉวียนโจว มณฑลฝูเจี้ยน และกล่าวกันว่าพี่น้องจาง ไหน่เฉียนเป็นผู้นำต้นชาและวิธีการผลิตชาจากอานซีมายังไต้หวันในรัชสมัยของจักรพรรดิกวางซวี่ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ชิง แม้ว่าจะเป็นตราสินค้าที่รู้จักกันดี แต่ยอดผลิตคิดเป็นเพียง 5% ของชาอูหลงทั้งหมดที่ผลิต เนื่องจากเป็นชาประเภทกึ่งหมัก จึงต้องหมักในระดับหนึ่งด้วยเอนไซม์ ออกซิไดซ์ในใบชาเอง จากนั้นจึงคั่วเพื่อหยุดการหมัก จากนั้นจึงผ่านกระบวนการที่เรียกว่าการกลิ้งใบชา รวมถึงการคั่วและอบแห้ง ใบชาจะถูกม้วนอย่างแรงเพื่อให้ใบชาม้วนงอและมีพื้นผิวมันคล้ายเหล็ก หรือเหมือนทาด้วยน้ำมัน南廣子（監修） 『日本茶・紅茶・中国茶―おいしいお茶のカタログ』 新星出版社、2002年、p.144-145

มีรสชาติที่เข้มข้นเต็มที่ แต่ก็ยังมีรสหวานติดคอ กลิ่นหอมหวานบริสุทธิ์ ได้ถูกนำมาเปรียบเทียบกับกลิ่นหอมของน้ำผึ้ง กล้วยไม้ หรือ หอมหมื่นลี้ หรือดอกไม้อย่างลูกท้อ工藤佳治, 兪向紅 『中国茶図鑑』 文藝春秋〈文春新書〉、2000年、p.23 สีของชาที่ชงแล้ว (สีฟ้าอ่อน) จะมีสีทอง จนถึงสีเหลืองส้มอ่อน

นอกจากนี้ยังกล่าวกันว่ามีประสิทธิผลในการบรรเทาอาการท้องผูก และ การไหลเวียนโลหิตไม่ดีอีกด้วย大森正司（監修） 『日本茶・紅茶・中国茶・健康茶』 日本文芸社、2006年、p.135 ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ชานี้ ได้รับรางวัลชนะเลิศจากการแข่งขันชาภายนอกประเทศจีน และกลายเป็นแบรนด์ยอดนิยมทั่วโลก ในญี่ปุ่น ถูกนำมาใช้เป็นใบชาผสมชนิดหนึ่งเมื่อ บริษัทอิโตเอ็ง เปิดตัวชาอูหลงชนิดกระป๋องเป็นครั้งแรก ทำให้ชื่อเสียงของเถี่ยกวานอินเริ่มเป็นที่รู้จักในญี่ปุ่นในช่วงทศวรรษ 1980 ชาอูหลงทองคำ (อาหารเพื่อสุขภาพ) ที่บริษัทอิโตเอ็งออกจำหน่ายในเดือนเมษายน 2015 มีส่วนประกอบของชาพันธุ์นี้ถึง 60%
# เราะมะฎอน อิบน์ อะลาอุดดีน
เราะมะฎอน อิบน์ อะลาอุดดีน (ค.ศ. 1312―11 เมษายน ค.ศ. 1349) เป็น darughachi (ผู้ว่าราชการ) แห่งราชวงศ์หยวนที่หรงโจว มณฑลกวางซี ที่เป็นมุสลิมและมาจากเกาหลี เขาดำรงตำแหน่งจนกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 1349 การมีอยู่ของเขาทราบเพียงจากคำจารึกบนหลุมศพในสุสานที่มัสยิดหฺวายเชิ่งที่กว่างโจวเท่านั้น เราะมะฎอนมีชื่อเสียงเพราะเป็นมุสลิมจากเกาหลีคนแรกที่มีการเอ่ยนามไว้ แม้ว่ายังไม่เป็นที่กระจ่างว่าเขามีเชื้อสายเกาหลีหรือไม่

ประวัติศาสตร์นิพนธ์และกลายเป็นที่นิยม

สิ่งพิมพ์ทางวิชาการฉบับแรกที่กล่าวถึงเราะมะฎอน ชาวมุสลิมจากเกาหลีในคริสต์ศตวรรษที่ 14 คือเอกสารใน ค.ศ. 1989 เกี่ยวกับจารึกบนหลุมฝังศพของผู้นับถือศาสนาอิสลามที่เมืองกว่างโจวโดย Yang Tang และ Jiang Yongxing นักประวัติศาสตร์ชาวจีน การมีตัวตนของเราะมะฎอนกลายเป็นที่นิยมในประเทศเกาหลีใต้ใน ค.ศ. 2005 เมื่อหนังสือพิมพ์รายวัน Hankook Ilbo ตีพิมพ์เรื่องราวของ Son Sang-ha เอกอัครราชทูตประจำกระทรวงของประเทศในขณะนั้น เดินทางเยือนกว่างโจวเพื่อดูแบบจำลองจารึกของเราะมะฎอน ใน ค.ศ. 2006 เคบีเอส ช่องกระจายเสียงสาธารณะแห่งชาติเกาหลีใต้ ผลิตสารคดีเกี่ยวกับศาสนาอิสลามในเกาหลีสมัยกลางโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เราะมะฎอน

จารึกหลุมฝังศพ

thumb|260px|คำจารึกของเราะมะฎอน อิบน์ อะลาอุดดีน

ชีวิตของเราะมะฎอนรู้จักเฉพาะผ่านคำจารึกในสุสานของมัสยิดหฺวายเชิ่งที่กว่างโจว ประเทศจีน เดิมตั้งอยู่ใกล้หลุมฝังศพที่คาดว่าเป็นของซะอด์ อิบน์ อะบี วักกอศ เศาะฮาบะฮ์ของมุฮัมมัดที่เชื่อว่าเสียชีวิตในประเทศจีน คำจารึกนี้ปัจจุบันย้ายอยู่ข้างในอาคารมัสยิด ข้อความจารึกมีสองภาษา โดยที่ภาษาอาหรับตั้งอยู่ตรงกลาง และภาษาจีนคลาสสิกที่เขียนด้วยอักษรขนาดเล็กอยู่ที่ขอบ

จารึกภาษาอาหรับเป็นข้อความที่มักพบบนจารึกหลุมฝังศพอิสลาม โดยใช้วลีจากอัลกุรอานโองการที่ 3:185 ว่า "แต่ละชีวิตนั้น จะได้ลิ้มรสแห่งความตาย" เป็นหัวข้อ จากนั้นจึงต่อด้วยอายะฮ์กุรซีทั้งหมด แล้วเพิ่มรายละเอียดเกี่ยวกับเราะมะฎอนเพียงเล็กน้อย:

ศาสนทูตของอัลลอฮ์กล่าวไว้เมื่อนานมาแล้วว่า "ใครที่เสียชีวิตในต่างประเทศถือว่าเสียชีวิตอย่างคนชะฮีด"

หลุมศพนี้คือที่ซึ่งเราะมะฎอน อิบน์ อะลาอุดดีนเสียชีวิต ได้กลับคืนสู่พระองค์ ขอให้อัลลอฮ์ทรงประทานอภัยและเมตตาแก่เขาและ [อ่านไม่ออก] 

[อ่านไม่ออก] ผู้เยือนอะเลปโปเขียนไว้ในเดือนเราะญับ [อ่านไม่ออก] ในปี 751 ได้รับพรจากอัลลอฮ์"'하느님의 선지자가 일찍이 말하기를 타향에서 죽은 자는 이미 순교자가 되었다.' 이 묘는 알라우딘의 자식 라마단이 죽어 귀속된 곳이다. 하느님께서 그를 용서해주시고 자비를 구하여[缺] 할렙을 여행한 아르사[缺]이 하느님 축복받은 751년 7월 [缺]일에 쓴다." 

ข้อความภาษาจีนที่แนบมาระบุที่อยู่ อาชีพ และวันที่เสียชีวิตกับวันฝังศพของเราะมะฎอน

เราะมะฎอน [ ] ผู้พักอาศัยแห่ง Qingxuangguan ที่ Wanping Prefecture ในเขตต้าตู เป็นชาวเกาหลี เขามีอายุสามสิบแปดปี และได้รับการแต่งตั้งเป็น darughachi ที่ Luchuan Prefecture ในหรงโจว มณฑลกวางซี เขาเสียชีวิตในวันที่ยี่สิบสาม เดือนสาม ปีที่เก้าของจื้อเจิ้ง [11 เมษายน ค.ศ. 1349] เขาถูกฝังในวันที่สิบแปด เดือนแปด [30 กันยายน] ที่ Guihuagang ริมสะพาน Liuhua ที่ Chengbei กว่างโจว [ที่ตั้งสุสานมุสลิม] ได้มีการสร้างคำจารึกบนหลุมศพไว้"大都路 宛平縣 靑玄關 주인 刺馬丹은 고려 사람이다. 나이는 38세이고 지금 廣西道 容州 陸川縣 達魯花赤에 임명되었다. 지정 9년 3월 23일에 몰하다. 8월 18일에 광주 城北 流花橋 桂花崗에 묻고 비석을 세우다." 

ตามข้อความภาษาจีนระบุว่าเราะมะฎอนเสียชีวิตในเดือนเมษายน ค.ศ. 1349 แต่ฝังที่พื้นที่ปัจจุบันในเดือนกันยายน ข้อความภาษาอาหรับระบุเดือนอิสลามที่เราะญับ ฮ.ศ. 751 ตรงกับเดือนกันยายน ค.ศ. 1350 นั่นคือปีถัดมา ดังนั้น จึงดูเหมือนว่าตำแหน่งปัจจุบันของหลุมศพเป็นผลจากการฝังใหม่ และจารึกปัจจุบันนั้นถูกเขียนขึ้นหนึ่งปีหลังจากการฝังใหม่

อัตลักษณ์

หมายเหตุ