wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ร่องทอร์นาโด
thumb|upright=1.5|การเกิดทอร์นาโดในสหรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 1950–2006 โดยนับจำนวนทอร์นาโดขนาดมาตรา EF3-EF5 ต่อพื้นที่ 2,470 ตารางไมล์

ร่องทอร์นาโด  เป็นพื้นที่ที่กำหนดขึ้นอย่างคร่าว ๆ ในบริเวณตอนกลางของสหรัฐ เนื่องจากบริเวณนี้มีการก่อตัวของทอร์นาโดอยู่บ่อยครั้ง มีการใช้ศัพท์นี้เป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1952 เพื่อใช้เป็นหัวข้องานวิจัยที่ศึกษาสภาพอากาศที่รุนแรงในพื้นที่เท็กซัส ลุยเซียนา โอคลาโฮมา แคนซัส เซาท์ดาโคตา ไอโอวา และเนแบรสกา นักภูมิอากาศวิทยาได้จำแนกความถี่ของทอร์นาโดในบางพื้นที่ และนักล่าพายุก็มักจะมาล่าทอร์นาโดบริเวณเกรตเพลนส์

ถึงแม้จะยังไม่มีการกำหนดขอบเขตที่ชัดเจนอย่างเป็นทางการ แต่ร่องทอร์นาโดหลักจะเริ่มตั้งแต่รัฐเท็กซัสผ่านขึ้นไปทางโอคลาโฮมา แคนซัส เนแบรสกา และเซาท์ดาโคตา แต่บางครั้งรัฐรอบข้างอย่างมินนิโซตา วิสคอนซิน อิลลินอยส์ อินดีแอนา มิสซูรี นอร์ทดาโคตา และโอไฮโอก็ถูกรวมอยู่ในร่องทอร์นาโดด้วยเช่นกัน นอกจากนี้งานวิจัยยังแสดงให้เห็นว่าบ่อยครั้งพายุทอร์นาโดสามารถก่อตัวขึ้นทางตอนเหนือของร่องทอร์นาโดซึ่งขึ้นไปถึงบริเวณที่ราบแพรรีแคนาดาด้วย

ที่มาของศัพท์
ศัพท์ ร่องทอร์นาโด ถูกใช้เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1952 โดยนักอุตุนิยมวิทยาของกองทัพอากาศสหรัฐนามว่า พันตรี เออร์เนสต์ เจ. ฟอว์บุช (ค.ศ. 1915–1982) และร้อยเอก รอเบิร์ต ซี. มิลเลอร์ (ค.ศ. 1920–1998) โดยใช้เป็นหัวข้องานวิจัย เพื่อศึกษาสภาพอากาศที่รุนแรงในพื้นที่บางส่วนของเท็กซัสและโอคลาโฮมาSee:

 Jeremy Singer-Vine (May 23, 2011) "How did "Tornado Alley" get its name?,"  Slate (on-line magazine).
 John P. Gagan, Alan Gerard, and John Gordon (December 2010) "A historical and statistical comparison of "Tornado Alley" to "Dixie Alley", "   National Weather Digest, vol. 34, no. 2, pages 146-155; see especially page 146.
 "Weather officers commended," Take-Off (newspaper of Tinker Air Force Base; Midwest City, Oklahoma), January 16, 1953.
 Results of search of Google Books for "tornado alley".

ความถี่
ตัวเลขนี้รายงานโดยศูนย์ข้อมูลภูมิอากาศแห่งชาติสหรัฐ โดยเป็นข้อมูลในช่วงเวลาระหว่าง ค.ศ. 1991 ถึง 2010 โดยแสดงชื่อรัฐ 17 รัฐที่มีอัตราการเกิดพายุเฉลี่ยมากที่สุดต่อพื้นที่ 10,000 ตารางไมล์ (25,899.9 ตารางกิโลเมตร) ต่อปี

 ฟลอริดา: 12.2
 แคนซัส: 11.7
 แมริแลนด์: 9.9
 อิลลินอยส์: 9.7
 มิสซิสซิปปี:  9.2
 ไอโอวา: 9.1
 โอคลาโฮมา: 9
 เซาท์แคโรไลนา: 9
 แอละแบมา: 8.6
 ลุยเซียนา: 8.5
 อาร์คันซอ: 7.5
 เนแบรสกา: 7.4
 มิสซูรี: 6.5
 นอร์ทแคโรไลนา: 6.4
 เทนเนสซี: 6.2
 อินดีแอนา: 6.1
 เท็กซัส: 5.9
# แมงมุมแล้วไง ข้องใจเหรอคะ
แมงมุมแล้วไง ข้องใจเหรอคะ  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนเรื่องโดยโอกินะ บาบะ วาดภาพประกอบโดยสึกาสะ คิริว เป็นเรื่องราวเกี่ยวเด็กสาวที่เกิดใหม่เป็นแมงมุมในดันเจี้ยนและพยายามดิ้นรนเอาตัวรอด ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ และได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Millepensee เริ่มออกอากาศในเดือนมกราคมถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2564

ตัวละคร

เธอเป็นผู้กลับชาติมาเกิดที่ได้เกิดใหม่เป็นสมอลเลซเซอร์ทาราเทคต์ มอนสเตอร์ที่อ่อนแอที่สุดในเขาวงกตใต้ดินที่ใหญ่ที่สุดและอันตรายที่สุดในโลก อย่างเขาวงกตยักษ์เอลโรว์ เธอต้องเอาชีวิตรอดในเขาวงกตที่แสนอันตรายในช่วงระยะเวลา 2 ปี จนกระทั่งเธอได้วิวัฒนาการมาเป็นอารัคเน่

องค์ชายลำดับที่ 4 แห่งราชอาณาจักรอนาเลท เกิดจากพระสนมลำดับที่ 3 เขาเป็นผู้กลับชาติมาเกิด ชื่อในชาติที่แล้วคือ ยามาดะ ชุนสุเกะ
 / 
 (anime)

 (anime)

 (anime)

 (anime)
 / 
 (anime)

 (anime)

 (anime)
# อำเภออัยน์
อัยน์  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการชับวะฮ์ ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 22,051 คน
# อำเภออัฏฏ็อลห์
อัฏฏ็อลห์  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการชับวะฮ์ ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 9,404 คน
# ขนมถังแตก
ขนมถังแตก เป็นขนมไทยอย่างหนึ่ง ลักษณะคล้ายแพนเค้กที่มีลักษณะคล้ายขนมเบื้อง แต่มีขนาดใหญ่กว่าและนุ่มกว่าขนมเบื้อง ขนมถังแตกเป็นอาหารว่างที่เป็นเอกลักษณ์ของไทยในงานวัด เมื่อก่อนคนทั่วไปจะหาได้ตามงานวัดเท่านั้น ปัจจุบันสามารถหาซื้อได้ตามตลาดท้องถิ่นหรือริมถนน

ขนมถังแตกทำจากแป้งข้าวเจ้าและกะทิ (บางสูตรอาจผสมไข่) ราดด้วยมะพร้าวขูด น้ำตาล และงา บางครั้งก็อาจประกอบด้วยเครื่องโรยหน้าชนิดอื่น เช่น เนื้อหวาน กระเทียม พริกไทย นอกจากนี้ยังมีสูตรที่ใส่น้ำใบเตยเพื่อให้มีสีเขียวและมีกลิ่นหอม
# วัดเกาะสุวรรณาราม
วัดเกาะสุวรรณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองถนน เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร

วัดเกาะสุวรรณารามสร้างประมาณ พ.ศ. 2420 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมบริเวณนี้เป็นที่ราบลุ่ม ล้อมรอบด้วยลำคลองและทุ่งนา พระครูพร พุทธสโร มาปักกลด ณ บริเวณนี้ ชาวบ้านจึงได้ร่วมใจกันนิมนต์พระครูพรให้เป็นผู้นำในการสร้างวัดและอุโบสถ และขอพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2420 เจ้าของที่ดินชื่อว่า เกาะ ซึ่งเป็นชาวไทยเชื้อสายมอญ ได้รวบรวมที่ดินกับญาติพี่น้องถวายที่ดิน 13 ไร่ เพื่อสร้างวัด ชาวบ้านเรียกชื่อวัดว่า วัดออเกาะ ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเกาะสุวรรณาราม" หลังจากนั้นคุณสินและคุณผุด รุ่งแกร ได้ถวายที่ดินข้างวัดจำนวน 4 ไร่ และผู้มีจิตศรัทธาได้รวบรวมที่ดินซึ่งเป็นที่ทำนา 1 แปลง ถวายแก่วัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2541

ปัจจุบันสภาพบริเวณวัดเป็นถนน หมู่บ้าน อาคารพาณิชย์ ภายในวัดมีสิ่งปลูกสร้างใหม่ เช่น อุโบสถ 2 ชั้น ซึ่งสร้างขึ้นแทนพระอุโบสถหลังเก่าที่ชำรุด ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ วิหาร หอระฆัง ฌาปนสถานไร้ควัน ศาลาบำเพ็ญศพ และซุ้มประตูเป็นต้น

วัดมีวัตถุมงคลสร้างโดยพระอาจารย์แม้น อัคคจิตโต เช่น ผ้ายันต์ ที่โด่งดังคือ ยันต์พระเจ้า 5 พระองค์ ท่านมักจะลงอักขระหลายตัวจนเต็มพื้นที่ โดดเด่นทางด้านเมตตามหานิยมเป็นพิเศษ 

รายนามเจ้าอาวาส
 พระดอม
 พระถมยา
 พระหยวก
 พระหงษ์
 พระครูพิศาลวิธิยคุณ (สงวน ธมฺมโชโต)
 พระอธิการทองก้อน
 พระครูสุวรรณวรวัฒน์ (ลำไย สร้อยพลอย)
 พระครูสถิตมงคลวัตร (มงคล กะสี)
 พระครูปลัดสุวัฒนกวีคุณ (รุ่งแสง ฐิติญาโณ)
# อำเภออัรเราเฎาะฮ์
อัรเราเฎาะฮ์  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการชับวะฮ์ ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 27,371 คน
# รถไฟใต้ดินหนานทง
รถไฟใต้ดินหนานทง (จีนตัวย่อ: 南通轨道交通; จีนตัวเต็ม: 南通軌道交通; อังกฤษ: Nantong Rail Transit) เป็นรถไฟใต้ดินในนครหนานทงมณฑลเจียงซู ประเทศจีน คาดว่าเปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ พ.ศ. 2565

 เส้นทางในปัจจุบัน 
สายภาษาจีนสถานีปลายทางจำนวนสถานีระยะทาง (กม.)วันที่เปิดให้บริการความยาวสาย 1一號線ผิงเฉาเจิ้นซิงลู่2839.182 กม.24.4 ม.

 เส้นทางที่กำลังก่อสร้าง 
สีเส้นทางสายชื่อภาษาจีนก่อสร้างเส้นทางจำนวนสถานีความยาวเปิดให้บริการครั้งแรกสาย 2สายต่อตะวันตก เซียนเฟิง  ถึง ซิ่งฝู 1720.4กม.26ตุลาคม พ.ศ. 2561พ.ศ. 2566

 ระบบรถไฟฟ้า 

 
ซ
# อีกอร์ โนวีคอฟ (นักปัญจกีฬา)
อีกอร์ โนวีคอฟ (19 ตุลาคม ค.ศ. 1929 – 30 สิงหาคม ค.ศ. 2007) เป็นนักปัญจกีฬาสมัยใหม่และแชมป์โอลิมปิกชาวโซเวียต เขาเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ที่เมลเบิร์น ซึ่งเขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งประเภททีม (ร่วมกับอะเลคซันดร์ ทาราซอฟ และอีวาน เดรูฮิน) เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 ที่โรม และเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ที่โตเกียว ซึ่งเขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งประเภททีม (ร่วมกับอัลเบิร์ต โมเกเยฟ และวิกเตอร์ มีเนเยฟ) และเหรียญเงินในการแข่งประเภทบุคคล

หลังจากออกจากการแข่ง โนวีคอฟได้ทำงานในฐานะผู้ฝึกสอนและผู้ดูแลปัญจกีฬาสมัยใหม่ นอกจากนี้ ระหว่างปี ค.ศ. 1977 ถึง 1991 เขาได้เป็นประธานสหพันธ์ปัญจกีฬาสมัยใหม่ของสหภาพโซเวียต และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 ถึง 1992 เขาได้เป็นประธานของสหภาพปัญจกีฬาสมัยใหม่นานาชาติ
# วัดท่าเสา (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดท่าเสา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านเก่า ตำบลท่าเสา อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร มีเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 70 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูนิเทศก์สาครธรรมหรือหลวงพ่อลำเจียกเป็นเจ้าอาวาส

วัดท่าเสาสร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 เดิมเคยเป็นวัดร้างเก่าแก่มาก่อน ถูกทอดทิ้งมานานมาก อุโบสถหลังเก่าผุพังหมด จนในสมัยพระครูอาทรธรรมนิเทศก์ (ทองอยู่ อตฺตทีโป) อดีตเจ้าอาวาส ได้มาบูรณะใหม่ แรกเริ่มมีเพียงกุฏิมุงจากเล็ก ๆ มีลิงอาศัยบริเวณวัด สาเหตุที่ตั้งชื่อว่าวัดท่าเสาเป็นเพราะเคยเป็นสถานที่นำเสามาขึ้นสำหรับนำไปปลูกสร้างบ้านเรือน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2481 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร  ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2525

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ 2 ชั้น กว้าง 10 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 หอสวดมนต์ กว้าง 12 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 10 เมตร ยาว 29 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก อาคารเสนาสนะอื่น ๆ คือ หอกลอง หอระฆัง หอฉัน และศาลาธรรมสังเวช

รายนามเจ้าอาวาส
 พระครูอาทรธรรมนิเทศก์ พ.ศ. 2531
 พระครูนิเทศก์สาครธรรม พ.ศ. 2532–ปัจจุบัน
# วัดสิงห์ (จังหวัดนนทบุรี)
วัดสิงห์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางคูเวียง ในท้องที่หมู่ที่ 7 บ้านคลองบางนา ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

วัดสิงห์สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2320 ในสมัยกรุงธนบุรี ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง พระวิหาร หอระฆัง หอไตร ศาลาการเปรียญเก่า และศาลาท่าน้ำของวัดได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อ พ.ศ. 2536กองพุทธศาสนสถาน. ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2. หน้า 448 

พระอุโบสถมีฐานเป็นฐานสิงห์เช่นเดียวกับฐานส่วนเฉลียง ซุ้มประตูประดับซุ้มบันแถลง ส่วนหน้าต่างประดับซุ้มกรอบลายอย่างเทศ เป็นลวดลายดอกไม้และใบไม้ประสานกันเป็นตัวลาย หลังคาเป็นทรงจั่วแบบไขรา มีมุขลดใต้ขื่อด้านหน้าและด้านหลัง หลังคาอาคารและมุขซ้อน 3 ตับ ส่วนหน้าบันอาคารและมุขลดประดับลวดลายพุดตานล้อมกรอบ ที่หน้าบันชั้นลดมีประดับกรอบสาหร่าย รวงผึ้งสลักลวดลายพรรณพฤกษา

พระวิหารมีลักษณะทรงสูง ด้านหน้าและด้านหลังเป็นมุขเด็จ หน้าบันและสาหร่ายสร้างด้วยไม้สัก สลักลวดลายดอกไม้ บัวหัวเสา ฐานชุกชี ซุ้มประตู และหน้าต่างเป็นลวดลายปูนปั้นปิดทองประดับกระจก ฐานพระวิหารแอ่นโค้งเป็นรูปสำเภาแบบศิลปกรรมสมัยอยุธยาตอนปลาย หอไตรตั้งอยู่กลางน้ำ หน้าบันแกะเป็นรูปพระนารายณ์ทรงครุฑและลายกระหนกเปลว ออกช่อเป็นรูปเทพนมล้อมรูปพระนารายณ์ บานประตูหน้าต่างเป็นลายรดน้ำ หอระฆังประดับลายจำหลักประณีตตลอดทั้งหลัง หลังคาซ้อนทรงสูงเพรียว ซ้อนหนึ่งชั้น ลดหนึ่งชั้น และมีเฉลี่ยงล้อมรอบหนึ่งชั้น ศิลปกรรมสมัยอยุธยา
# วัดสิงห์ (จังหวัดนครปฐม)
วัดสิงห์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางแก้วด้านทิศเหนือ ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดสิงห์ ตำบลบางแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ภายในวัดมีแนวถนนแบ่งพื้นที่ออกเป็น 2 ส่วน คือ ทิศเหนือเป็นหมู่กุฏิและศาลาอเนกประสงค์ ส่วนทิศใต้มีสระน้ำขนาดใหญ่ อุโบสถ และเจดีย์โบราณ

วัดสิงห์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2342 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2516

วัดสิงห์เป็นที่ประดิษฐานเจดีย์ทรงสูงขนาดใหญ่ ทรงระฆังกลม ซึ่งบ่งชี้ว่าเป็นศิลปะสมัยทวารวดีตอนปลาย เจดีย์ตั้งอยู่บนชุดฐานสิงห์ซ้อนลดหลั่นสามชั้น ย่อมุมไม้สิบสอง องค์เจดีย์มีบัวปากระฆัง เหนือระฆังทำเป็นบัว แทนบัลลังก์รองรับส่วนป้องไฉน ปลียอดหักหายไป องค์เจดีย์ตั้งอยู่บนฐานหน้ากระดานยืดสูง มีลานประทักษิณและราวระเบียงโดยรอบ บริเวณมุมทั้งสี่ทำเป็นเสาบัวเม็ดทรงมัณฑ์ มีบันไดทางขึ้นด้านทิศตะวันตก

พระพุทธรูปในพระอุโบสถเป็นพระพุทธรูปศิลาแลงพอกด้วยปูน เดิมเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ แต่ภายหลังได้รับการบูรณะใหม่มีลักษณะคล้ายปางมารวิชัย แต่พระหัตถ์หงายออกจีบพระอังคุฐและพระดัชนี
# วัดป่ากลางทุ่ง
วัดป่ากลางทุ่ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านบางขะแยง ตำบลบางขะแยง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีพื้นที่ทั้งหมดราว 32 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา

วัดป่ากลางทุ่งเป็นวัดเก่าแก่ สันนิษฐานว่าอุโบสถเก่าที่มีภาพจิตรกรรมนั้นสร้างมาตั้งแต่ราวปี พ.ศ. 2385 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมชื่อ วัดป่าใต้ จากนั้นมีอีกวัดหนึ่งมาสร้างติดคลองเรียกว่า "วัดกลางทุ่ง" เมื่อมีการรวมสองวัดเข้าด้วยกันจึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดป่ากลางทุ่ง" วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2533 หลังจากที่สร้างอุโบสถหลังใหม่เสร็จใน พ.ศ. 2530

อาคารเสนาสนะ
อุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ทรงโถง หลังคามุงกระเบื้อง ไม่มีช่อฟ้า ใบระกามีชายคากันฝนด้านหน้า หน้าบันเป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณประกอบลายช่อดอกไม้ ติดกระเบื้องถ้วยเบญจรงค์ประดับที่ดอก อันเป็นรูปแบบที่นิยมในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประตูหน้าต่างเจาะเป็นช่องสี่เหลี่ยมตกแต่งอย่างเรียบง่าย ซุ้มประตูแต่งลายปูนปั้นเป็นรูปเทพนม ซุ้มหน้าต่างแต่ละบานตกแต่งลายปูนปั้นต่าง ๆ กัน สีมาเป็นปูนปั้นสลักลวดลายตั้งอยู่บนฐานบัว มีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ทาสีทองอยู่ 2 องค์เบื้องหน้าอุโบสถ สันนิษฐานว่าคงจะบรรจุอัฐิธาตุผู้สร้างอารามแห่งนี้ 

พระพุทธรูปในอุโบสถที่เก่าแก่นั้นได้ถูกโจรขโมยไปนานแล้ว ภาพจิตรกรรมฝาผนังมีเรื่องราวทศชาติชาดก เขียนด้วยสีที่สกัดจากพืชและสารตามธรรมชาติ แต่มีสภาพชำรุดทรุดโทรม บริเวณผนังด้านหลังพระประธานเป็นภาพอดีตพระพุทธเจ้าประทับนั่งในซุ้มเรือนแก้วปางมารวิชัย ฐานชุกชีประดับด้วยกระหนกใบเทศ ผ้าทิพย์ปูลาดลง ด้านหน้าประดับด้วยดอกบัวและลายประจำยาม พื้นผนังลงด้วยสีแดง บางส่วนมีการลงรักปิดทอง ระหว่างหน้าต่างด้านข้างเป็นภาพพุทธประวัติเขียนเป็นตอน ๆ สลับกันไป ส่วนฝาผนังด้านสกัดไม่ปรากฏจิตรกรรม

อุโบสถหลังใหม่สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารทรงไทย หลังคามุงกระเบื้องซ้อน 2 ชั้น มีปีนกลาดลงด้านละ 2 ตับ ซุ้มประตูและหน้าต่างทรงมงกุฎ มีพระพุทธรูปปางห้ามสมุทรอยู่กลางซุ้ม ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปเป็นพระประธานลักษณะเช่นเดียวกับพระพุทธชินราช หน้าตัก 40 นิ้ว สูง 50 นิ้ว ระหว่างอุโบสถเก่ากับอุโบสถใหม่เป็นที่ตั้งของศาลาการเปรียญหลังใหญ่ 2 ชั้น ก่ออิฐถือปูนทรงไทย สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2545 วัดยังมีศาลเจ้า โดยมีรูปเจ้าแม่กวนอิมอยู่เพียงรูปเดียว

วัดเป็นที่ตั้งของโรงเรียนพระปริยัติธรรม สร้างด้วยไม้ในรูปแบบของวัดมอญทั้งหลาย มีเสาหงส์อยู่ระหว่างบันไดทางขึ้นและมีอักขระรามัญที่ซุ้มประตู บนอาสน์สงฆ์ด้านในสุดมีพระพุทธรูปตั้งเป็นประธาน ด้านซ้ายเป็นภาพพระเวสสันดร
# วัดภาวนาราม (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดภาวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านขุนสมุทรไทย (แพรกตะเข้) ตำบลนาเกลือ อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูสมุห์ สมศักดิ์ ชวโน เป็นเจ้าอาวาส

วัดภาวนารามได้รับอนุญาตให้สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2518 กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 โดยมีนายประยงค์ เต่าทอง เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด นายจ้อยและนางอบเชย เต่าทอง ถวายที่ดินให้สร้างวัด ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2522 ได้ทำพิธียกวัดถวายแด่สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ) เจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ วัดมีชื่อเดิมว่า วัดภาวณาสุวรรณาราม ต่อมาตัดคำว่า "สุวรรณา" ออก จึงเป็นชื่อ "วัดภาวนาราม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2524 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

วัดภาวนารามมีถาวรวัตถุประกอบด้วยวิหารหลวงพ่อโต โบสถ์ไม้แดง หอระฆัง กุฏิพระภิกษุ 10 หลัง และเมรุ
# เพอร์เพิลฮาร์ต
เพอร์เพิลฮาร์ต  เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ทางทหารของสหรัฐที่ปูนบำเหน็จในนามของประธานาธิบดีให้แก่ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตในขณะปฏิบัติหน้าที่ทั้งในและภายหลังจากวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1917 กับกองทัพสหรัฐ เมื่อนับรวมกับแบดจ์ออฟมิลิเทรีเมริต (ซึ่งมีรูปหัวใจที่ทำด้วยผ้าสีม่วง) ที่มีมาก่อน เพอร์เพิลฮาร์ตเป็นรางวัลปูนบำเหน็จแก่ทหารที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงมอบให้แก่สมาชิกกองทัพสหรัฐ รางวัลปูนบำเหน็จเพียงรางวัลเดียวก่อนหน้านี้คือฟิเดลิตีมิแดเลียนซึ่งปัจจุบันไม่มีแล้ว หอเกียรติยศเพอร์เพิลฮาร์ตแห่งชาติตั้งอยู่ที่นิววินด์เซอร์ รัฐนิวยอร์ก

ประวัติ
เพอร์เพิลฮาร์ตแบบเดิม ซึ่งทำหน้าที่เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ทหาร ได้รับการจัดตั้งโดยจอร์จ วอชิงตัน (ณ เวลานั้นดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารในกองทัพภาคพื้นทวีป) ตามคำสั่งที่นิวเบิร์ก ศูนย์บัญชาการนิวยอร์กเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1782 วอชิงตันให้เครื่องอิสริยาภรณ์ทหารเฉพาะทหารในสงครามปฏิวัติเพียงสามคน เขาอนุญาตให้เจ้าหน้าที่ผู้ใต้บังคับบัญชาออกเครื่องอิสริยาภรณ์ตามความเหมาะสม ถึงแม้ว่าจะไม่ยุบเลิกรางวัลนี้ แต่ไม่มีการเสนอรางวัลนี้อย่างเป็นทางการอีกเลยจนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

ณ ค.ศ. 2009 เนชั่นแนล จีโอกราฟิก ประมาณการจำนวนเพอร์เพิลฮาร์ตไว้ดังนี้: 

สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง: 320,518
สงครามโลกครั้งที่สอง: 1,076,245
สงครามเกาหลี: 118,650
สงครามเวียดนาม: 351,794
สงครามอ่าวเปอร์เซีย: 607
สงครามในอัฟกานิสถาน: 12,534 (ณ วันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018)
สงครามอิรัก: 35,411 (ณ วันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018)
ความขัดแย้งทางการทหาร : 76 (ณ วันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2020).
ภารกิจการรักษาเสถียรภาพบูรณาการหลายมิติของสหประชาชาติในประเทศมาลี, MINUSMA super camp attack: 2 

ทุก ๆ วันที่ 7 สิงหาคมของทุกปี เป็น "วันเพอร์เพิลฮาร์ตแห่งชาติ"
# วัดหลักสาม
วัดหลักสาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองภาษีเจริญ ในแขวงหนองแขม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร

วัดหลักสามเดิมชื่อ สำนักสงฆ์พระอาทิตย์ พระจันทร์ ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2515 นายชวลิต เงินล้าน และเพื่อนได้มีจิตศรัทธาตั้งสำนักสงฆ์ขึ้น มีเจ้าอาวาสองค์แรกคือ พระครูสังฆรักษ์แก้ว สัจจวโร ต่อมาเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2531 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดในพระพุทธศาสนา มีนามว่า "วัดหลักสาม" ผู้ขออนุญาตตั้งวัดคือ นายเล็ก สีเฟื่อง และดาบตำรวจ บุญช่วย ปิณฑะคุปต์ โดยมีพระครูสังฆรักษ์แก้ว สัจจวโร เป็นเจ้าอาวาส วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544

ปูชนียวัตถุในวัดได้แก่ หลวงพ่อใหญ่ เจ้าแม่กวนอิม ไอ้ไข่ บริเวณวัดหลักสามมีชุมชนข้างวัดหลักสามโดยมีจำนวนครัวเรือนทั้งหมดราว 80 ครัวเรือน
# บาเกโมโนะ โนะ เอะ
บาเกโมโนะ โนะ เอะ  หรืออีกชื่อหนึ่งว่า บาเกโมโนซูกูชิเอะ  เป็นม้วนภาพในประเทศญี่ปุ่นสมัยเอโดะที่มีภาพบาเกโมโนะ 35 ชนิดจากคติชนญี่ปุ่น ซึ่งวาดด้วยมือด้วยเม็ดสีที่สดใสบนกระดาษ บาเกโมโนะแต่ละชนิดมีชื่อที่เขียนด้วยพู่กัน และไม่มีอย่างอื้นเขียนลงในม้วนกระดาษ ไม่มีข้อมูลทางบรรณานุกรม และไม่มีลายเซ็นหรือตราของศิลปิน

 รายชื่อบาเกโมโนะ 
นี่คือรายชื่อบาเกโมโนะใน บาเกโมโนะ โนะ เอะ พร้อมกับรายละเอียด.
# วัดน้ำจั้น
วัดน้ำจั้น อาจหมายถึง
 วัดน้ำจั้น อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี 
 วัดน้ำจั้น อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี 
 วัดน้ำจั้น จังหวัดกาฬสินธุ์
# วัดปากน้ำ (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดปากน้ำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านปากน้ำ ตำบลแควอ้อม อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

ประวัติ
วัดปากน้ำหรือ วัดอมรวิมลจันทร์ เป็นวัดโบราณสมัยกรุงศรีอยุธยา โดยสันนิษฐานได้จากโบราณวัตถุที่ยังหลงเหลืออยู่ มีรอยพระพุทธบาทและพระพุทธไสยาสน์เป็นต้น ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง แต่เพิ่งขอตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2458 และได้รับวิสุงคามสีมาในปีเดียวกัน วัดมีความเจริญสูงสุดเมื่อพระครูวิมลศีลาจารย์เป็นเจ้าอาวาส และท่านเป็นเจ้าคณะอำเภออัมพวาด้วย มีความเจริญทางด้านการศึกษา ทั้งด้านศาสนาและการศึกษาสามัญ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เสด็จมาทอดพระเนตรวัดนี้เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458

อาคารเสนาสนะ
อุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องสี ลดชั้น 2 ชั้น ซ้อนกันชั้นละ 3 ตับ ด้านหน้าและด้านหลังมีประตูทางเข้าด้านละ 1 ประตู ซุ้มประตูปูนปั้นตกแต่งด้วยเศษเครื่องถ้วย เป็นรูปพระพุทธรูปปางปาลิไลยก์ มีมังกรดั้นเมฆเลื้อยอยู่ด้านบน และมีอักษรระบุศักราช 2458 ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระปูนปั้นปางมารวิชัย และยังมีพระพุทธรูปหล่อด้วยโลหะปางอุ้มบาตรเป็นของเก่าคู่มากับวัด

กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนวิหารที่ประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์เป็นโบราณสถานแห่งชาติ มีภาพผนังนูนปูนปั้นประดับกระเบื้องเคลือบฝีมืองดงามมาก วิหารที่ประดิษฐานพระพุทธรูปจำลองหลวงพ่อบ้านแหลม พระพุทธฉาย ก่อสร้างด้วยไหโบราณ วิหารที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาท 4 รอย พระปรางค์ก่ออิฐถือปูนขนาดเล็ก ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมมีระเบียงล้อมรอบ ฐานพระปรางค์เป็นฐานสิงห์ซ้อนกัน 3 ชั้น เรือนธาตุมีซุ้มหน้านางซ้อนกันด้านละ 2 ซุ้มทั้งสี่ด้านยอดปรางค์ นอกจากนี้ยังมีอาคารอื่น ๆ ของวัดที่กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนโบราณสถานไว้ ได้แก่ ศาลาท่าน้ำเก่า วิหารน้อย เรือนไทยไม้สักทรงปั้นหยาขนมปังขิง ศาลาการเปรียญไม้สักทรงไทย และกุฏิเก๋งจีน วัดมีพระพุทธรูปหลวงพ่อทันใจประทับนั่งปางมารวิชัย สีเหลืองทององค์ใหญ่ ประดิษฐานอยู่ริมแม่น้ำแม่กลองหน้าวัด

วัตถุมงคล
วัตถุมงคลที่สร้างโดยเกจิอาจารย์ หลวงพ่อช่วงหรือพระครูวิมลศิลาจารย์ ที่ได้รับความนับถือมากคือตะกรุดและเหรียญ เมื่อปี พ.ศ. 2463 หลวงพ่อช่วงได้สร้างเหรียญหล่อเป็นรูปหลวงพ่อวัดบ้านแหลม และเมื่อปี พ.ศ 2471 ลูกศิษย์ลูกหาของหลวงพ่อช่วงได้ขออนุญาตหลวงพ่อช่วงสร้างเหรียญที่ระลึกในการทำบุญอายุหลวงพ่อช่วง อายุครบ 6 รอบ 72 ปี เป็นเหรียญปั๊มรูปหลวงพ่อครึ่งองค์ด้านหลัง เป็นรูปพระปิดตา และมียันต์ล้อมรอบ พุทธคุณเด่นทางด้านมหาอุด แคล้วคลาด และเมตตามหานิยม
# อำเภออัรมาอ์
อัรมาอ์  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการชับวะฮ์ ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 10,188 คน
# อำเภออะตัก
อะตัก  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการชับวะฮ์ ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 37,315 คน
# เกาะมอร์กิต
เกาะมอร์กิต (; ;) เป็นเกาะที่อยู่กลางแม่น้ำดานูบ ตั้งอยู่ในอาณาเขตของกรุงบูดาเปสต์ เมืองหลวงของประเทศฮังการี เกาะกลางแม่น้ำนี้มีขนาด 0.965 ตารางกิโลเมตร มีความยาว 2.5 กิโลเมตร และ ความกว้าง 500 เมตร เกาะนี้ทั้งเกาะถือเป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ประจำกรุงบูดาเปสต์ เป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับการทำกิจกรรมสันทนาการต่าง ๆ ในกรุงบูดาเปสต์ ในสมัยยุคกลางของยุโรป เกาะมอร์กิตเคยมีความสำคัญทางด้านศาสนาในอดีต และยังมีซากปรักหักพักของสิ่งปลูกสร้างที่เคยตั้งอยู่บนเกาะมอร์กิต (ส่วนใหญ่เป็นโบสถ์คริสต์) เกาะนี้มีสะพานอยู่สองแห่งอยู่ทางด้านเหนือสุดและทางด้านใต้สุดของเกาะ ประกอบด้วย สะพานอาร์ปาด (Árpád-híd) และ สะพานมอร์กิต (Margit-híd) ตามลำดับ ซึ่งเชื่อมฝั่งตะวันตก (บูดอ) และฝั่งตะวันออก (แปชต์) ของกรุงบูดาเปสต์เข้าด้วยกัน ก่อนคริสตศตวรรษที่ 14 เกาะแห่งนี้มีชื่อว่า Insula leporum ซึ่งเป็นภาษาละตินแปลว่า เกาะแห่งกระต่าย เกาะมอร์กิตเคยอยู่ใต้การปกครองของเขต 13 ของกรุงบูดาเปสต์ แต่ได้มีการเปลี่ยนแปลงให้อยู่ภายใต้การปกครองของกรุงบูดาเปสต์โดยตรงโดยที่ไม่ขึ้นกับเขตไหนเลย ตั้งแต่วันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2013

เกาะที่ปรากฏในปัจจุบันเกิดจากการพัฒนาโดยการเชื่อมต่อเกาะสามเกาะที่แยกจากกันเข้าด้วยกัน ได้แก่เกาะเฟสตือ Festő (ชื่อจิตรกร), เกาะเฟอร์ดือ Fürdő (โรงอาบน้ำ) และเกาะญุลอก Nyulak (กระต่าย) ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เพื่อควบคุมการไหลของแม่น้ำดานูบ เดิมเกาะนี้อยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 102.5 เมตร แต่ตอนนี้ถูกถมขึ้นให้สูงขึ้นถึงระดับ 104.85 เมตรจากระดับน้ำทะเล เพื่อควบคุมน้ำท่วม

เกาะนี้มีสิ่งปลูกสร้างตั้งอยู่เล็กน้อย มีโรงแรม 2 แห่ง ร้านขายอาหารและเครื่องดื่มจำนวนหนึ่ง สนามกีฬา สระว่ายน้ำ สปา เวทีจัดแสดงแบบเปิดโล่ง และ หอคอยเก็บน้ำแห่งเกาะมอร์กิต นอกจากนั้นเกาะแห่งนี้ยังมีซากปรักหักพังและโบสถ์ขนาดเล็กจากยุคกลาง รูปปั้นบุคคลสำคัญและอนุสาวรีย์ต่าง ๆ บ่อน้ำ สวนหย่อม สนามหญ้า น้ำพุ และ สวนสัตว์ขนาดเล็ก เกาะนี้รอบเกาะมีทางวิ่งสำหรับผู้ที่ต้องการวิ่ง บนเกาะนี้นอกจากแท็กซี่และรถบัสประจำทางแล้ว ห้ามไม่ให้ยานพาหนะส่วนบุคคลเข้ามาในพื้นที่ของเกาะมอร์กิต

 ระเบียงภาพ
# วัดโกมุทพุทธรังสี
วัดโกมุทพุทธรังสี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงศาลาธรรมสพน์ เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมีพระครูโกมุทสิทธิการ (พิทักษ์ เกสโร) เป็นเจ้าอาวาส

วัดโกมุทพุทธรังสีเริ่มสร้างในปี พ.ศ. 2540 ในครั้งแรกนางสาวนฤมล โกมุท คหบดีชาวบางขุนนนท์ ได้ถวายที่ดิน 15 ไร่ แด่พระราชพิพัฒน์โกศล (หลวงพ่อเณร) เจ้าอาวาสวัดศรีสุดารามวรวิหาร จากนั้นมีการนิมนต์พระราชพิพัฒน์โกศลเป็นประธานก่อสร้างฝ่ายพระสงฆ์ และเชิญนางสาวนฤมลเป็นประธานฝ่ายฆราวาส แล้วจึงได้รับอนุญาตให้ตั้งเป็นวัดในศาสนาพุทธเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540

อุโบสถประดิษฐานหลวงพ่อโกมุทพุทธาภิบาลปราบมารประทานพรโชคลาภ ซึ่งสร้างคู่มากับวัดเป็นพระพุทธรูปประจำวัด ได้ทำการหล่อที่ประเทศอินเดีย และมีรูปหล่อเหมือนเกจิอาจารย์ เช่น หลวงพ่อโต หลวงปู่มั่น หลวงปู่ทิม และยังมีปู่ฤๅษีบดยา ฤๅษีตาไฟ ฤๅษีตาวัด ฤๅษี 108 และยังมีราหู ที่มีการบูชาราหูทุกค่ำวันพุธ นอกจากยังเป็นศูนย์ปฏิบัติธรรมวิปัสสนากรรมฐาน มีการจัดพิธีสวดมนต์ทุกวันพระ วันเสาร์ และวันอาทิตย์ สวดนพเคราะห์
# จังหวัดฮัมกย็องใต้
จังหวัดฮัมกย็องใต้  เป็นจังหวัดของประเทศเกาหลีเหนือ จังหวัดนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1896 โดยแยกออกจากพื้นที่ทางใต้ของจังหวัดฮัมกย็องเดิม และยังคงเป็นจังหวัดของประเทศเกาหลีจนถึงปี ค.ศ. 1945 หลังจากนั้นก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเกาหลีเหนือ มีเมืองเอกคือฮัมฮึง

 ภูมิศาสตร์ 
จังหวัดนี้มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดรยังกัง ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดต่อกับจังหวัดฮัมกย็องเหนือ ทางทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดคังว็อน และทางทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดพย็องอันใต้ โดยทางตะวันออกของจังหวัดคือทะเลญี่ปุ่น (เรียกว่า "ทะเลเกาหลีตะวันออก" ในเกาหลีเหนือ)

 การแบ่งเขตการปกครอง 
จังหวัดฮัมกย็องใต้แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 3 เมือง 2 เขต และ 15 อำเภอ ดังนี้
 เมือง 
 ฮัมฮึง (เมืองเอก) (함흥시 /)
 ชินโพ (신포시 /)
 ทันช็อน (단천시 /)

 เขต 
 เขตซูดง (>수동구 /)
 เขตคุนโฮ (금호지구 /)

 อำเภอ 
 อำเภอชังจิน (장진군 /)
 อำเภอช็องพย็อง (정평군 /)
 อำเภอฮัมจู (함주군 /)
 อำเภอฮอช็อน (허천군 /) อำเภอฮงว็อน (홍원군 /)
 อำเภอโกว็อน (고원군 /)
 อำเภอกึมยา (금야군 /)
 อำเภอพูจ็อน (부전군 /) อำเภอพุกช็อง (북청군 /)
 อำเภอรักว็อน (락원군 /)
 อำเภอรีว็อน (리원군 /)
 อำเภอชินฮึง (신흥군 /) อำเภอท็อกซ็อง (덕성군 /)
 อำเภอย็องกวัง (영광군 /)
 อำเภอโยด็อก (요덕군 /)
# วัดบางนมโค
วัดบางนมโค เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านหัวไผ่ ตำบลบางนมโค อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ทั้งหมด 24 ไร่ 21 วา 3 งาน 

วัดบางนมโคสร้างขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจน บางท่านก็ว่ามีในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย เดิมชื่อ วัดนมโค ครั้นเมื่อ พ.ศ. 2310 พม่าข้าศึกล้อมกรุงศรีอยุธยา ได้มาตั้งค่ายหนึ่งขึ้นที่ตำบลสีกุก ห่างจากวัดบางนมโค ย่านนั้นมีการเลี้ยงวัวมากกว่าที่อื่น พม่าได้ถือโอกาสกวาดต้อนเอาวัวควายจากย่านนี้ไปเป็นเสบียง ในที่สุดกรุงศรีอยุธยาก็เสียแก่พม่า วัดบางนมโคจึงทรุดโทรมไปบ้างตามกาลเวลา ต่อมาก็ได้มีการซ่อมแซมขึ้นใหม่ก็ยังมีการเลี้ยงวัวกันอยู่อีกมากมาย ชาวบ้านจึงเรียกติดปากว่า "วัดบางนมโค"

วัดบางนมโคเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของผู้คนทั่วประเทศ ด้วยความเมตตาของพระครูวิหารกิจจานุการ (ปาน โสนนฺโท) ท่านมีความรู้รอบด้านอย่างลึกซึ้ง ตั้งแต่พระธรรม กัมมัฏฐาน การแพทย์แผนโบราณ รวมถึงได้สร้างวัตถุมงคลต่าง ๆ เช่น เกราะยันต์ พระเครื่องเนื้อดินเผา อุดด้วยผงอิทธิเจของหลวงพ่อปาน ซึ่งเป็นรุ่นเดียวที่ท่านสร้างขึ้นและปลุกเสกเอง ท่านได้วิชาการสร้างพระพิมพ์ต่าง ๆ เหล่านี้มาจากชีปะขาว ซึ่งเป็นพระพิมพ์ที่ไม่เหมือนพระพิมพ์ใด

วัดมีมณฑปหลวงพ่อปานซึ่งมีรูปหล่อลื่น อัฐิ และหุ่นขี้ผึ้งของหลวงพ่อตั้งอยู่ภายใน อุโบสถที่หลวงพ่อปานที่สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2467 รายล้อมด้วยใบเสมาทอง ด้านหน้าคือรูปหล่อหลวงพ่อปาน มีภาพจิตรกรรมฝาผนังบันทึกเหตุการณ์เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิรินธรเทพรัตนสุดา เสด็จพระราชดำเนินมายังวัดบางนมโคเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2517 ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า พระพุทธโสนันทะ ด้านหลังพระอุโบสถคือพระธาตุเจดีย์ซึ่งหลวงพ่อปานสร้างขึ้นใหม่แทนองค์เดิมที่ชำรุดทรุดโทรม เป็นที่มาของการสร้างพระรุ่นแรก รูปพระพุทธเจ้าประทับบนบัลลังก์เหนือสัตว์ต่าง ๆ ทั้งเจ็ด เมื่อ พ.ศ. 2450 ซึ่งมีชื่อเสียงมาก วัดบางนมโคมีจัดงานพิธีสักการะรำลึกพระเดชพระคุณหลวงพ่อปานทุกวันที่ 26 กรกฎาคม