# จักรวรรดิเยอรมัน (ค.ศ. 1848–1849)
{{Infobox Former Country
| native_name            = 
| conventional_long_name = จักรวรรดิเยอรมัน
| common_name            = จักรวรรดิเยอรมัน
| era                    = ความร่วมมือแห่งยุโรป
| status                 = จัดตั้งไม่สำเร็จ
| status_text            = กึ่งรัฐ
| year_start             = 1848
| year_end               = 1849
| event_start            = การปฏิวัติเยอรมัน
| date_start             = 
| event1                 = รัฐธรรมนูญแฟรงก์เฟิร์ต
| date_event1            = 28 มีนาคม ค.ศ. 1849
| event_end              = ยุบรัฐสภาแห่งชาติแฟรงก์เฟิร์ต
| date_end               = 31 พฤษภาคม
| date_post              = 1850
| event_post             = ฟื้นฟูสมาพันธรัฐเยอรมัน
| p1                     = สมาพันธรัฐเยอรมัน
| flag_p1                = Wappen Deutscher Bund.svg
| border_p1              = no
| s1                     = สมาพันธรัฐเยอรมัน
| flag_s1                = Wappen Deutscher Bund.svg
| border_s1              = no
| currency               = 
| image_flag             = Flag of Germany.svg
| flag_type              = ธงชาติ
| flag_type_article      = ธงชาติเยอรมนี
| image_coat             = Imperial Coat of arms of Germany (1848).svg
| symbol_type            = ตราแผ่นดิน
| symbol_type_article    = ตราแผ่นดินของเยอรมนี
| image_map              = German Empire (1849).png
| image_map_caption      = ดินแดนควบคุมและอ้างสิทธิ์ของจักรวรรดิเยอรมัน

| capital                = แฟรงก์เฟิร์ต
| government_type        = สมาพันธรัฐระบบรัฐสภา  ภายใต้ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
| title_leader           = จักรพรรดิแห่งชาวเยอรมันจากการคัดเลือก
| leader1                = ฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4| year_leader1           = 1849
| title_representative   = ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
| representative1        = อาร์ชดยุกโยฮัน
| year_representative1   = 1848-1849
| title_deputy           = นายกรัฐมนตรี
| deputy1                = เจ้าชายคาร์ลแห่งไลนิงเงิน
| year_deputy1           = 1848 (คนแรก)
| deputy2                = August Ludwig zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg
| year_deputy2           = 1849 (คนสุดท้าย)
| legislature            = รัฐสภาแห่งชาติแฟรงก์เฟิร์ต
| footnotes              = 1: พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 ได้รับการเสนอมงกุฎจักรพรรดิ แต่พระองค์ทรงปฏิเสธที่จะ "สวมมงกุฎจากรางน้ำ"Encyclopædia Britannica Vol. 2 p. 1078.
| demonym                = ชาวเยอรมัน
}}

จักรวรรดิเยอรมัน  เป็นความพยายามรวมรัฐเยอรมันภายในสมาพันธรัฐเยอรมันให้เป็นหนึ่งเดียว เพื่อสร้างรัฐชาติเยอรมนีแต่ไม่ประสบผลสำเร็จ จักรวรรดิก่อตั้งขึ้นในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1848 ในระหว่างการปฏิวัติเยอรมันโดยรัฐสภาแฟรงก์เฟิร์ต โดยรัฐสภาได้เลือกอาร์ชดยุกโยฮันแห่งออสเตรียเป็นประมุขแห่งรัฐชั่วคราวในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ต่อมาเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1849 มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญและรัฐสภาได้เลือกพระมหากษัตริย์ปรัสเซีย พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 เป็นพระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญของจักรวรรดิ ภายใต้พระอิสริยยศ ‘จักรพรรดิแห่งชาวเยอรมัน’ อย่างไรก็ตาม จักรวรรดิยุติลงในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1849 เมื่อรัฐบาลกลางเยอรมันถูกคณะกรรมาธิการกลางสหพันธรัฐแทนที่

รัฐสภาแห่งชาติเยอรมัน (รัฐสภาแฟรงก์เฟิร์ต) มองตนเองในฐานะรัฐสภาของจักรวรรดิใหม่และออกกฎหมายหลวงจำนวนมาก รัฐสภาได้จัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวและก่อตั้งกองเรือแรกของเยอรมนีทั้งหมด ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1849 บรรดารัฐเยอรมันใหญ่อย่างออสเตรียและปรัสเซียบีบบังคับให้สมาชิกรัฐสภาลาออก รัฐบาลชั่วคราวดำรงอยู่จนถึงเดือนธันวาคมของปีนั้น ในฤดูร้อน ค.ศ. 1851 มีการฟื้นฟูบุนเดิสทาคแห่งสมาพันธรัฐเยอรมัน ส่งผลให้กฎหมายที่ผ่านในช่วงจักรวรรดิเป็นโมฆะ อย่างไรก็ตาม ในบุนเดิสทาคหรือบรรดารัฐต่าง ๆ ก็ไม่เคยมีมุมมองต่อรัฐบาลชั่วคราวว่ากระทำอย่างผิดกฎหมาย 
left|thumb|อาร์ชดยุกโยฮันแห่งออสเตรียผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์และพระปิตุลาในสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งออสเตรีย

 ความเป็นมา 
รัฐนี้ก่อตั้งขึ้นโดยรัฐสภาแฟรงก์เฟิร์ตในฤดูใบไม้ผลิปี 1848 หลังการปฏิวัติเดือนมีนาคม จักรวรรดิสิ้นสุดลงในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1849 เมื่อรัฐบาลกลางเยอรมันถูกแทนที่ด้วยคณะกรรมาธิการกลางสหพันธรัฐ  โดยจักรวรรดิพยายามดิ้นรนเพื่อให้ได้รับการยอมรับจากทั้งรัฐเยอรมันและรัฐต่างประเทศ รัฐเยอรมันซึ่งเป็นตัวแทนโดยการประชุมสหพันธรัฐแห่งสมาพันธรัฐเยอรมัน เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1848 ยอมรับกลางรัฐบาลเยอรมัน อย่างไรก็ตาม ในเดือนต่อๆ มา รัฐเยอรมันที่ใหญ่กว่าไม่ยอมรับกฤษฎีกาและกฎหมายของรัฐบาลกลางเยอรมันและรัฐสภาแฟรงก์เฟิร์ตเสมอไป

คำสั่งรัฐธรรมนูญลำดับแรกของจักรวรรดิคือกฎหมายจักรวรรดิเกี่ยวกับการริเริ่มอำนาจกลางชั่วคราวสำหรับเยอรมนี เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1848 ตามคำสั่งนี้ รัฐสภาแฟรงก์เฟิร์ตได้จัดตั้งสำนักไรช์สเวอร์เวเซอร์ (ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในฐานะพระมหากษัตริย์ชั่วคราว) และรัฐมนตรีของจักรวรรดิ คำสั่งตามรัฐธรรมนูญฉบับที่สอง คือ รัฐธรรมนูญแฟรงก์เฟิร์ต เมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1849 โดยได้รับการยอมรับจากรัฐในเยอรมนี 28 รัฐ แต่ไม่ใช่กับรัฐที่ใหญ่กว่า อย่างปรัสเซียพร้อมด้วยรัฐอื่นๆในเยอรมนีซึ่งบีบให้รัฐสภาแฟรงก์เฟิร์ตต้องยุบสภา

 อำนาจรัฐ ดินแดน และประชาชน 
รัฐสภาแฟรงก์เฟิร์ตมองว่าตัวเองเป็นสภานิติบัญญัติแห่งชาติของเยอรมนี ดังที่ได้ระบุไว้อย่างชัดเจนในกฎหมายจักรวรรดิที่เกี่ยวข้องกับการประกาศกฎหมายจักรวรรดิและกฤษฎีกาของอำนาจกลางชั่วคราว ตั้งแต่วันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1848 และที่ได้ออกกฎหมายก่อนหน้านี้ เช่น กฎหมายวันที่ 14 มิถุนายน ที่มีการสถาปนากองทัพเรือแห่งจักรวรรดิ และกฎหมายที่โดดเด่นที่ได้รับการยกย่องอย่างสูงคือ ประกาศสิทธิขั้นพื้นฐานของชาวเยอรมัน เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1848

อำนาจกลางหรือรัฐบาลกลางประกอบด้วย อาร์ชดยุกโยฮัน ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค และรัฐมนตรีที่พระองค์แต่งตั้ง โดยปกติพระองค์จะแต่งตั้งนักการเมืองที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐสภาแฟรงก์เฟิร์ต อย่างน้อยจนถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1849 เมื่อรัฐมนตรีรายหนึ่งคือนายพลเอดูอาร์ด ฟอน พิคเกอร์แห่งปรัสเซีย ถูกเรียกเก็บเงินกับกองกำลังรัฐบาลกลางและป้อมปราการของรัฐบาลกลางของสมาพันธรัฐเยอรมัน รัฐบาลกลางไม่มีอำนาจในการปกครองมากนัก เนื่องจากฝ่ายบริหารยังคงอยู่ในมือของรัฐเดี่ยว ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1849 พยว่ามี 105 คนทำงานให้กับรัฐบาลกลาง (เทียบกับ 10 คนในการประชุมของรัฐบาลกลาง)

รัฐสภาแฟรงก์เฟิร์ตสันนิษฐานโดยทั่วไปว่าอาณาเขตของสมาพันธรัฐเยอรมันเป็นอาณาเขตของรัฐใหม่นี้ด้วย บุคคลนั้นจะเป็นชาวเยอรมันหากเขาอยู่ภายใต้รัฐหนึ่งรัฐหนึ่งในจักรวรรดิเยอรมัน (มาตรา 131 รัฐธรรมนูญแฟรงก์เฟิร์ต) นอกจากนี้ยังหารือถึงอนาคตของดินแดนอื่นๆ ที่ชาวเยอรมันอาศัยอยู่ สมาชิกรัฐสภาบางครั้งอ้างถึงดินแดนอื่นที่มีการพูดภาษาเยอรมันเป็นส่วนใหญ่ บางครั้งก็อ้างถึงสิทธิทางประวัติศาสตร์ บางครั้งก็อ้างถึงการพิจารณาทางทหาร (ตัวอย่างเช่น หนึ่งในข้อโต้แย้งที่คัดค้านการเป็นรัฐเอกราชของโปแลนด์เพราะกลัวว่าจะอ่อนแอเกินไปที่จะทำหน้าที่เป็นรัฐกันชนกับรัสเซีย) โดยดินแดนที่มีการโต้แย้งมากที่สุดแห่งหนึ่งคือชเลสวิช
left|thumb|กฎหมายเบื้องต้นว่าด้วยสิทธิขั้นพื้นฐาน 27 ธันวาคม คงศ.1848 โดยมีลายพระนามของผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
thumb|รัฐสภาแห่งชาติเยอรมันในแฟรงก์เฟิร์ต