wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ยามาดะคุงกับแม่มดทั้งเจ็ด
เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น ที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยมิกิ โยชิกาวะ (吉河 美希) ตีพิมพ์ต่อเนื่องใน โชเน็นแม็กกาซีน นิตยสารโชเน็งของสำนักพิมพ์โคดันชะ ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2012 ถึงกุมภาพันธ์ 2017 โดยรวบรวมเป็นฉบับรวมเล่ม (ทังโกบง) ได้ทั้งหมด 28 เล่ม ซีรีส์นี้เผยแพร่ในรูปแบบดิจิทัลเป็นภาษาอังกฤษโดย Crunchyroll เริ่มในปี 2013 และได้รับอนุญาตในอเมริกาเหนือโดย Kodansha USA ในปี 2015

ละครโทรทัศน์ที่ดัดแปลงจากมังงะจำนวน 8 ตอนออกอากาศทางฟูจิทีวี ตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงกันยายน 2013 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ความยาว 12 ตอนซึ่งดัดแปลงโดยไลเดนฟิมส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน 2015

 เนื้อเรื่อง 
ริว ยามาดะ (山田 竜) เป็นที่รู้จักในฐานะนักเรียนเกเรในโรงเรียนมัธยมปลาย เขาเบื่อการเรียนหลังจากเรียนหนังสือมา 1 ปี วันหนึ่ง เขาบังเอิญตกจากบันไดกระแทกใส่อูราระ ชิราอิชิ (白石 うらら) นักเรียนเก่งของโรงเรียน ยามาดะตื่นขึ้นมาและพบว่าเขาสลับร่างกับเธอ ทั้งสองพยายามกลับคืนร่างของพวกเขาและพบว่าการจูบทำให้เกิดการสลับร่าง ตามคำแนะนำของ โทราโนะซูเกะ มิยามูระ รองประธานสภานักเรียน พวกเขาฟื้นฟูชมรมวิจัยปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ มิยาบิ อิโต สาวผู้หลงใหลในปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ เข้าร่วมชมรมในเวลาต่อมา ชมรมพบกับ "แม่มด" อีกกลุ่มที่มีพลังพิเศษแตกต่างกัน ซึ่งสามารถปลุกพลังได้ด้วยการจูบที่ริมฝีปาก

 กระแสตอบรับ 
ภายในเดือนกุมภาพันธ์ 2017 มังงะมียอดขายมากกว่า 3.85 ล้านเล่มในญี่ปุ่น

 หมายเหตุ
# โรงอุปรากรและบัลเลต์แห่งรัฐชูวัช
โรงอุปรากรและบัลเลต์แห่งรัฐชูวัช (,) เป็นโรงอุปรากรและโรงละครบัลเลต์ในนครเชบอกซารี สาธารณรัฐชูวัช ประเทศรัสเซียЧувашский государственный театр оперы и балета

ทุก ๆ ปี ที่โรงอุปรากรมีกาาจัดเทศกาลการปสดงอุปรากรนานาชาติในชื่อของมักชิม มีไฮลอฟ ซึ่งจัดเป็นประจำมาตั้งแต่ปี 1991 นอกจากนี้ยังมีเทศกาลแสดงบัลเลต์นานาชาติประจำปีมาตั้งแต่ปี 1997, การแข่งขันนักร้องอุปรากรรุ่นใหม่ตั้งแต่ปี 2010 และเทศกาลโอเปอเรตตา (Operetta) ตั้งแต่ปี 2010 ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของมรดกทางวัฒนธรรมในชูวัช

โรงอุปรากรนี้เปิดให้บริการครั้งแรกในปี 1960 โดยมีการแสดงอุปรากรรอบปฐมทัศน์คือเรื่อง ชีฟวาร์มัน  โดยเอฟ วาซีเลฟ (F. Vasilev) ผู้ประเดิมตำแหน่งผู้อำนวยการโรงละครคือบอริส มรร์คอฟ
# อมร ภารตี
อมร ภารตี (อักษรโรมัน: Amar Bharati) เป็นสาธุชาวอินเดียซึ่งเป็นที่รู้จักจากการกล่าวอ้างว่าเป็นผู้ยกแขนขวาค้างไว้ตลอด 50 ปีที่ผ่านมาเพื่อเป็นการแสดงความศรัทธาต่อพระศิวะ และเพื่อเรียกร้องสันติสุขในโลกhttps://greekreporter.com/2023/08/25/indian-ascetic-holding-arm-up-world-peace/

ก่อนจะออกบวช ภารตีเป็นพนักงานที่ทำงานในนิวเดลี ต่อมาในปี 1970 เขาลาออกจากงานและทิ้งครอบครัวเพื่อเติมเต็มความศรัทธาที่มีต่อพระศิวะ เทพเจ้าองค์สำคัญของศาสนาฮินดู เขาเริ่มยกแขนขวาของเขาในปี 1973 เพื่อเป็นสัญลักษณ์แทนศรัทธาที่มีต่อพระศิวะ และ "เพื่อต่อต้านสงครามและเพื่อสนับสนุนสันติภาพในโลก" สองปีแรกเขาทนทรมานอย่างมากจากการยกแขนค้างไว้เช่นนี้ ต่อมาเขาจึงสูญเสียความรู้สึกทั้งหมดในแขน และกล้ามเนื้อทั้งหมดในแขนข้างนั้นได้ฝ่อลีบลงไปพร้อม ๆ กัน ผู้ศรัทธาในตัวเขาบางส่วนยังเริ่มปฏิบัติตามการยกแขนนี้อยู่หลายปี และเรียกการยกแขนค้างไว้นี้ว่าเป็น "สัญญาณไฟแห่งความหวัง" (beacon of hope)
# เซียนเฉินโหลว
เซียนเฉินโหลว  เป็นสิ่งปลูกสร้างทรงศาลา ตั้งอยู่ในเมืองเจี้ยซิว มณฑลชานซี ประเทศจีน ศาลานี้สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ซ่งเพื่อเป็นศาลาการแสดง ส่วนหนึ่งของหมู่อาคารที่รวมกันเป็นวิหารของศาสนาโซโรอัสเตอร์

แม้ว่าตัววิหารโซโรอัสเตอร์ต่อมาได้ถูกทำลายลงเพื่อสร้างเป็นอารามเต๋าขึ้นมาแทน แต่ศาลานี้ยังคงอยู่มาถึงปัจจุบัน และถือว่าเป็นสิ่งปลูกสร้างของโซโรอัสเตอร์แห่งเดียวที่ยังหลงเหลือในประเทศจีน และได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถานสำคัญภายใต้การคุ้มครองระดับชาติในปี 1996

 ระเบียงภาพ
# บาสเกตบอล 3x3 เอเชียคัพ 2022
การแข่งขันบาสเกตบอล 3x3 เอเชียคัพ 2022  เป็นการแข่งขันครั้งที่ห้าของบาสเกตบอล 3x3 เอเชียคัพ การแข่งขันรอบสุดท้ายจัดขึ้นในสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 6 กรกฎาคม ถึง 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2565

 ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน 

บาสเกตบอล 3x3 เอเชียคัพกลับมาอีกครั้งในครั้งที่ 5 ของปีนี้ และมี 53 ทีมจาก 30 ประเทศมาแข่งขันกันเพื่อชิงถ้วยรางวัล มีจัดขึ้นระหว่างวันที่ 6-10 กรกฎาคม ที่อีเว้นท์พลาซ่าของ Marina Bay Sands การแข่งขันนี้ได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มีผู้เข้าร่วมจำนวนมาก สถิติก่อนหน้านี้ตั้งไว้เมื่อปี ค.ศ. 2019 โดยมี 40 ทีมจาก 23 ประเทศ

ทีมชาย 30 ทีมและทีมหญิง 23 ทีมได้ลงทะเบียนเข้าร่วมการแข่งขันทีมชาติ 3x3 ครั้งแรกสำหรับทีมที่อยู่ในเอเชียและโอเชียเนีย การจับสลากหลักเริ่มในวันที่สามของการแข่งขันโดยมีจำนวนทีมเท่ากัน (12) จากแต่ละเพศ

 การแข่งขันหลัก 
 ชาย 
กลุ่มเอกลุ่มบีกลุ่มซีกลุ่มดี

 หญิง 
กลุ่มเอกลุ่มบีกลุ่มซีกลุ่มดี
# กัลปา
กัลปา (อักษรโรมัน: Kalpa) เป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ในที่ราบลุ่มแม่น้ำสุตเลช เหนือเรกโกงเปว เขตอำเภอกินเนาร์ รัฐหิมาจัลประเทศ ประเทศอินเดีย ในพื้นที่เทือกเขาหิมาลัยเขตอินเดีย กัลปาเป็นที่อยู่อาศัยของชาวกินเนาร์และเป็นที่รู้จักจากการเพาะปลูกแอปเปิล ชาวกินเนาร์ในกัลปานับถือศาสนาผสมระหว่างศาสนาฮินดูกับศาสนาพุทธ ดังที่ปรากฏเป็นเทพเจ้าของทั้งสองศาสนาในศาสนสถานต่าง ๆ ทั่วหมู่บ้านกัลปา อัตราการรู้หนังสทอของกลัปาอยู่ที่ 83.75% นอกจากนี้ กัลปายังเป็นที่รู้จักในฐานะบ้านเกิดของ ศยาม สรัน เนคี ผู้ที่ลงคะแนนเสียงเลือกตั้งคนแรกของอินเดีย

กัลปาตั้งอยู่ที่พิกัด Falling Rain Genomics, Inc - Kalpa และมีความสูงเฉลี่ย 2,960 เมตรจากระดับน้ำทะเล ตั้งอยู่ห่างไป 265 กิโลเมตรจากศิมลา หมู่บ้านตั้งอยู่บนเชิงเขาในเทือกเขาไกรลาศส่วนกินเนาร์
# จังหวัดพะเยาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพะเยา พ.ศ. 2548 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน

 ภาพรวม 
 ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รวมทั้งจังหวัดพะเยา) 
พรรค คะแนนเสียง  จน.  %  +/–  ไทยรักไทย  195,107  73.35%   มหาชน  28,933  10.88%   อื่น ๆ  41,955  15.77%  ผลรวม  265,995  100.00%  –

 ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รายเขตเลือกตั้ง) 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รวมทั้งจังหวัดพะเยา) 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รายเขตเลือกตั้ง) 

 ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ 
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดพะเยา

! colspan=2 | พรรค
! คะแนนเสียง
! ร้อยละ

|-
| bgcolor="" |
| align="left" | ชาติไทย (1)
| 5,158
| 1.94

|-
| bgcolor="" |
| align="left" |กิจสังคม (2)
| 774
| 0.29

|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |พัฒนาชาติไทย (3)
| 477
| 0.18

|-
| bgcolor="" |
| align="left" |ประชาธิปัตย์ (4)
| 21,986
| 8.27

|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ประชาชนไทย (5)
| 492
| 0.18

|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |คนขอปลดหนี้ (6)
| 3,756
| 1.41

|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ธรรมชาติไทย (7)
| 401
| 0.15

|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |แผ่นดินไทย (8)
| 1,028
| 0.39

|-
| bgcolor="" |
| align="left" |ไทยรักไทย (9)
| 195,107
| 73.35

|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ความหวังใหม่ (10)
| 784
| 0.29

|-
| bgcolor="" |
| align="left" |มหาชน (11)
| 28,933
| 10.88

|-
| bgcolor="" |
| align="left" |ประชากรไทย (12)
| 359
| 0.14

|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ไทยช่วยไทย (13)
| 451
| 0.17

|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |แรงงาน (14)
| 660
| 0.25

|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ชาติประชาธิปไตย (15)
| 470
| 0.18

|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |กสิกรไทย (16)
| 284
| 0.11

|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ทางเลือกที่สาม (17)
| 179
| 0.07

|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |รักษ์ถิ่นไทย (18)
| 383
| 0.14

|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |พลังเกษตรกร (19)
| 3,946
| 1.48

|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |พลังประชาชน (20)
| 367
| 0.14

|-
| colspan="4" bgcolor="#E9E9E9"|
|-
|align=left colspan=2|บัตรดี
| 265,995
| 96.09

|-
|align=left colspan=2|บัตรเสีย
| 8,130
| 2.94

|-
|align=left colspan=2|ไม่ประสงค์ลงคะแนน
| 2,683
| 0.97

|-
|align=left colspan=2|ผู้มาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง
| 276,808
| 74.30

|-
|align=left colspan=2|ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง
| 372,550
| 100.00
|}

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองพะเยา และอำเภอแม่ใจ

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
ประกอบไปด้วยอำเภอเชียงคำ อำเภอจุน และกิ่งอำเภอภูซาง

 เขตเลือกตั้งที่ 3 
ประกอบไปด้วยอำเภอดอกคำใต้ อำเภอปง อำเภอเชียงม่วน และกิ่งอำเภอภูกามยาว
# เอสโกลีนญา ดู โปรเฟสโซร ไรมุนดู (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2558)
เอสโกลีนญา ดู โปรเฟสโซร ไรมุนดู  เป็นซีรีส์โทรทัศน์แนวตลกของบราซิล สร้างโดย บรูนู มาซเซอู และนีซู แนตู อิงจากซีรีส์โทรทัศน์ชื่อเดียวกันปี พ.ศ. 2533 โดย ฮาโรลดู บาร์บอซา และชีกู อันีซียู ออกอากาศทางช่องคานาล วีวา เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ถึงวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563

 นักแสดง 
บรูนู มาซเซอู รับบท โปรเฟสโซร ไรมุนดู (Professor Raimundo)
ดานี คาลาเบรซา รับบท คาติฟูนดา (Catifunda)
มาเตวส์ โซลานู รับบท เซ โบนิตินโญ่ (Zé Bonitinho)
ลูซียู เมารู ฟิลยู รับบท อัลเดมาร์ วิการียู (Aldemar Vigário)
ฟาเบียนา คาร์ลา รับบท โดนา คาซิลดา (Dona Cacilda)
มาเรีย คลารา เกยรอส รับบท คานดิดา (Cândida)
เบตตี กอฟแมน รับบท โดนา เบลา (Dona Bela)
มาร์เซลู อาดแน รับบท โรลันดู เลรู (Rolando Lero)
Marcius Melhem รับบท เซอู โบเนกู (Seu Boneco)
เอวานดรู เมสกิตา รับบท อาร์มันดู โวลตา (Armando Volta)
# รักบี้ 7 คนชายชิงแชมป์โอเชียเนีย
การแข่งขันรักบี้ 7 คนชายชิงแชมป์โอเชียเนีย  เป็นการแข่งขันกีฬารักบี้ 7 คนระดับนานาชาติที่จัดโดยรักบี้โอเชียเนีย จัดขึ้นเป็นประจำตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 เพื่อคัดเลือกทีมชาติชายที่ดีที่สุดในโอเชียเนีย

 ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน 
ทีมชายที่แข่งขันในรักบี้ 7 คนชายชิงแชมป์โอเชียเนีย และอันดับหลังจบการแข่งขันมีดังนี้ (อันดับของประเทศเจ้าภาพแสดงด้วยตัวหนา):

 ทีม08091011121314151617181920212223ทีมในโซนโอเชียเนีย   –    –    –    6    6  5    8    7    7    7  –    9    –   –     –  13   –    –   1 4  1 3  4 1  3 3* 4  1   –  3  2  7  3   5    5    5   4 4   7    5    6     6      6   10   –   –     –  8   –    –    –   2   – 2 1   –  1  1 1 2  –   1  3  3   –    –    –    –    –    –    –    –    –    –  –   –   –   –     –  14   –    –    –    –    –    –    –    8    9    11  12   12   –   –     –  12   –    –    –    9    –    –    11   –    8    9  8    14   –   –     –  –   –    –    –    –    –    –   2  –  – 2 2   7    –   2  1  1  4  4   6    8    –    –    10   –    –    –    13   15   –   –     –  15  5   3  4   7    5  6    5   4  4   5  7    6    –   –     –  4  1 1  2 1  2 1  3  3  2 3* 3  4   –   –     –  2   6    –    –    10   7  7    9    6    10   9  9    8    –   –     –  6   8  7  7  –    8  –    12   –    –    –    –    –    –   –     –  –  2  2  3  3  3  –    6   2   5    7  5    5    –    –   4  5   –    –    –    –    –    8    –    –    –    13  11   11   –   –     –  11   7    6    8    –    –    –    –    –    –    11  10   13   –   –     –  10ทีมรับเชิญ   –    –    –    –    –    –    –    –    –    –  –   3   –   –     –  – โอเชียเนียบาร์บาเรียน  –    –    –    –    –    –    –    –    –    –  –    –    –   4   –  9 จำนวนทีม 8  6   8 10  8   8  12  8 10  13   13 15 –   4  4  15

หมายเหตุ
 * – เครื่องหมายดอกจัน หมายถึง อันดับร่วมกัน (เช่น 3* คือ อันดับที่สาม)
# อารามลาชัง
อารามลาชัง (Labrang Monastery) เป็นหนึ่งในหกอารามสำคัญของนิกายเกอลุกปะในศาสนาพุทธแบบทิเบตNietupski (1999), p. 21. ตั้งอยู่ริมแม่น้ำต้าเซี้ยะ ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำเหลืองNietupski (1999), p. 16. ในมณฑลเซียะเหอ, เขตปกครองตนเองกันนัน แคว้นกังซก ในเขตวัฒนธรรมอัมโด อารามนี้มีภิกษุจำพรรษาอยู่มากที่สุดนอกเขตปกครองตนเองทิเบต 

อารามสถาปนาขึ้นในปี 1709 โดยยัมยังเจอปะคนที่หนึ่ง งาวังซโยนดรยู 

ในระหว่างการประท้วงเรียกร้องเอกราชทิเบตในเดือนมีนาคม 2008 ตำรวจควบคุมฝูงชนทำการเข้าล้อมอาราม และเจ้าหน้าที่จากกองทัพปิดถนนทางเข้าออกอาราม ภิกษุภายในอารามถูกจำกัดไว้ภายในและจับกุมโดยทางการจีน
# ซันตาเวร์นา
ซันตาเวร์นา  คือแหล่งโบราณคดีหินใหญ่ที่ตั้งอยู่บนเกาะโกโซ ประเทศมอลตา บริเวณนี้เคยเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านยุคก่อนประวัติศาสตร์และวิหารหินใหญ่ แม้ว่าวิหารจะอยู่ในสภาพทรุดโทรมในปัจจุบัน แต่ในสมัยโบราณน่าจะเป็นวิหารที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในกลุ่มเกาะมอลตา ชื่อ "ซันตาเวร์นา" นั้นมาจากชื่อของโบสถ์น้อยหลังหนึ่งที่สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญเวเนราและครั้งหนึ่งเคยตั้งอยู่ใกล้วิหาร

 แหล่ง 
ในอดีต ซันตาเวร์นาเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านยุคก่อนประวัติศาสตร์แห่งหนึ่ง เศษเครื่องดินเผาที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่พบมีอายุย้อนไปถึงระยะอาร์ดาลัมเมื่อราว 5,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ส่วนวิหารนั้นได้รับการสร้างขึ้นในช่วงหลายศตวรรษต่อมา มีผังเป็นรูปดอกจิกตามแบบฉบับของยุคสมัยนั้น ในยุครุ่งเรือง ซันตาเวร์นาน่าจะเป็นวิหารที่มีความสำคัญเทียบเท่ากับวิหารใหญ่อื่น ๆ อย่างจกันตียา, ฮาจาร์อีม และฮัลตาร์ชีนเป็นต้น

ในปัจจุบัน สิ่งที่หลงเหลืออยู่ของวิหารมีเพียงบล็อกหินใหญ่ตั้งตรง 3 บล็อก บล็อกหินใหญ่แนวนอนอีก 3 บล็อกที่เรียงรายอยู่ทางทิศตะวันออก และพื้นดินเดิม ทั้งหมดนี้ช่วยให้มองเห็นเค้าโครงดั้งเดิมของวิหารได้

 การขุดค้น 
โครงสร้างหินใหญ่ที่ซันตาเวร์นาได้รับการค้นพบโดยนิโคลา ซาอีด คนงานของกรมโยธาธิการมอลตา มานูเอล มากรี นักโบราณคดีชาวมอลตา ได้จดบันทึกถึงแหล่งนี้เช่นกันในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 พื้นที่แห่งนี้ได้รับการขุดค้นใน ค.ศ. 1911 โดยทอมัส แอชบี และอาร์. เอ็น. แบรดลีย์ นักโบราณคดีชาวสหราชอาณาจักร ระหว่างการขุดค้น พบโครงกระดูกสมบูรณ์ 2 โครง และโครงกระดูกไม่สมบูรณ์อีกหลายโครงซึ่งรวมถึงโครงกระดูกเด็ก 1 โครง นอกจากนี้ยังพบเครื่องมือเครื่องใช้ขนาดเล็กจำนวนมาก

ซากปรักหักพังเหล่านี้มีชื่อรวมอยู่ในรายการโบราณวัตถุสถานมอลตา ค.ศ. 1925 จากนั้นใน ค.ศ. 1961 เดวิด เอช. ทรัมป์ นักโบราณคดีชาวสหราชอาณาจักร ได้ดำเนินการขุดค้นอีกครั้ง ครั้งนี้มีการค้นพบซากหมู่บ้านยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ก่อนการสร้างวิหาร การขุดค้นเพิ่มเติมอย่างกว้างขวางซึ่งได้รับทุนสนับสนุนจากสภาวิจัยยุโรปใน ค.ศ. 2015 เผยให้เห็นผังวิหารที่มีมุขโค้ง 5 มุขจากระยะอาร์ดาลัม หลักฐานเพิ่มเติมของการตั้งถิ่นฐานก่อนหน้านี้ รวมถึงตัวอย่างกระดูกสัตว์โบราณ ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ และเมล็ดพืชตระกูลถั่ว
# หอคอยอาวาลา
หอคอยอาวาลา  เป็นหอกระจายสัญญาณความสูง  ตั้งอยู่บนเขาอาวาลา ในกรุงเบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย หอคอยเดิมสร้างแล้วเสร็จในปี 1965 และถูกทำลายลงเมื่อวันที่ 29 เมษายน 1999 ระหว่างการทิ้งระเบิดในยูโกสลาเวียโดยเนโท หอคอยสร้างขึ้นใหม่ในปี 2006 และเปิดใช้อย่างเป็นทางการในปี 2010

 ประวัติศาสตร์ 
 หอคอยเดิม 
หอคอยเป็นผลงานออกแบบโดยสถาปนิกอุย์ลเยชา บอกูนอวิช, สะลอบอดัน ยันชิช และวิศวกร มีลัน เคิร์ซทิช (Milan Krstić) ก่อสร้างโดยบริษัทรัด ("Rad") เริ่มต้นก่อสร้างเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 1961 ใช้เวลาก่อสร้างนานสี่ปี แล้วเสร็จในปี 1965 ด้วยน้ำหนัก  และมีจุดสังเกตการณ์บริเวณความสูง  ถึง  เข้าถึงได้ที่ลิฟต์โดยสารจากความสูง  แปลนตัดขวางของหอคอยนี้เป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า ถือเป็นหอคอยเดียวในโลกที่เป็นลักษณะนี้ รวมถึงลักษณะของหอคอยซึ่งมีขารับน้ำหนักแทนที่การฝังลงไปในดิน ก็ถือว่ามีไม่กี่หอคอยในโลกที่ทำเช่นนี้เช่นกัน ลักษณะขาของหอคอยเป็นลักษณะสามขา ซึ่งสอดคล้องกับสัญลักษณ์แทนเก้สอี้สามขาของเซอร์เบียที่เรียกว่าทรอนอชัซ (tronožac)

ยอดสุดของหอคอยเป็นเสากระจายสัญญาณซึ่งแรกเริ่มใช้ส่งสัญญาณโทรทัศน์ขาวดำ ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นเสาสัญญาณโทรทัศน์สีในปี 1971 ต่อมายังมีการกระจายสัญญาณโทรทัศน์ดิจิทัลภาคพื้นดินเป็นครั้งแรกในเซอร์เบียจากหอคอยนี้ด้วย

 การทำลายในปี 1999 

หอคอยอาวาลาถูกทำลายลงมาในวันที่ 29 เมษายน 1999 จากการทิ้งระเบิดทางอากาศในกรุงเบลเกรดโดยเนโท ในส่วนหนึ่งของปฏิบัติการเพื่อปิดการแพร่สัญญาณจากองค์การวิทยุโทรทัศน์เซอร์เบีย (RTS) เป็นการถาวรตลอดช่วงสงคราม หอคอยนี้ถือเป็นหนึ่งในสิ่งปลูกสร้างที่ใหญ่ที่สุดที่ถูกทำลายโดยเนโทในระหว่างสงคราม ระเบิดที่ใช้ในการทำลายคือระเบิดนำทางด้วยเลเซอร์ GBU-27 ซึ่งระเบิดใส่ขาหนึ่งของหอคอย ทำให้หอคอยถล่มลงมาทั้งหมด

หอคอยเดิมนี้ถือเป็นจุดหมายตาของเบลเกรด และยังเป็นสัญลักษณ์และความภาคภูมิใจหนึ่งของเซอร์เบียไปจนถึงของยูโกสลาเวีย

 การก่อสร้างใหม่ 

แนวคิดำารสร้างหอคอยขึ้นมาใหม่ด้วยลักษณะเดิมทั้งหมดบนจุดเดิมที่ถูกทิ้งระเบิดไปนั้นเริ่มต้นมาจากสมาคมนักหนังสือพิมพ์เซอร์เบีย (Journalists' Association of Serbia) ในปลายปี 2002 และในต้นปี 2004 RTS ได้เข้าร่วมกับแนวคิดนี้ โดยจัดารรณรงค์ทางสื่อเพื่อระดมทุน และยังได้รับการสนับสนุนโดยคนสำคัญของเซอร์เบียจากหลายภาคส่วนและอุตสาหกรรม มีการประมาณว่ามีคนมีส่วนร่วมผ่านช่องทางต่าง ๆ ในการระดมทุนก่อสร้างหอคอยใหม่รวมแล้วกว่าหนึ่งล้านคน ด้วยเงินระดมทุนรวมแล้วมากกว่า 1 ล้านยูโร

ซากปรักหักพังเดิมเริ่มต้นขนย้ายออกจากพื้นที่ในปี 2005 โดยรวมซากของหอเดิมที่ต้องขนย้ายออกราวหนึ่งตัน จากนั้นในปี 2006 ได้มีการตรวจสอบทางธรณีวิทยาเพื่อเตรียมการก่อสร้าง หอคอยสร้างแล้วเสร็จในปี 2009 ล่าช้าจากกำหนดการเดิมในปี 2008 ไป ตรงกับการครบรอบสิบปีที่หอคอยถูกทำลายRTS article on tower completion , (in Serbian).

พิธีเปิดมีขึ้นในวันที่ 21 เมษายน 2010 ด้วยความสูงสุดท้ายของหอคอยที่  สูงขึ้นจากเดิม  โดยส่วนหอกระจายสัญญาณสูง 

 ในปัจจุบัน 

ในปี 2016 มีรายงานจำนวนผู้เข้าเยี่ยมชมหอคอยอยู่ที่ 137,000 คน 155,000 in 2017 และเพิ่มเป็น 185,000 คนในปี 2018 ในปี 2017 ได้มีการเปิดตัวหมู่อาคารสนับสนุนการท่องเที่ยวใต้หอคอย ซึ่งมีทั้งภัตตาคาร ส่วนจัดแสดงทางชาติพันธุ์ ร้านของฝาก และลานกีฬา รวมถึงยังมีการติดตั้งภาพพิมพ์คอนกรีต 105 ภาพแสดงรูปบุคคลที่มีส่วนร่วมใยการช่วยก่อสร้างหอคอยใหม่ เช่น นอวัค จอคอวิค และอานา จอคอวิค
# คิมิโนะ ทาเมนาระ ชิเนรุ
คิมิโนะ ทาเมนาระ ชิเนรุ เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แนวยูริ เขียนและวาดภาพโดยคุซุชิโระ ได้รับการตีพิมพ์ออนไลน์ใน Manga Life Winของสำนักพิมพ์ ทาเคโชโบตั้งแต่เดือนมีนาคม 2010 ถึงมีนาคม 2024 และได้รับอนุญาตให้เผยแพร่เป็นภาษาอังกฤษโดยJ Mangaในปี 2012

เรื่องย่อ
เรื่องราวเกิดขึ้นในยุคฮีอัน (Heian era) ตามติดตามชีวิตของ เซอิ โชนาโกนะ (Sei Shonagon) นักเขียนผู้สะท้อนชีวิตแบบ นีท ซึ่งเป็นผู้หลงใหลในความงดงามของจักรพรรดินีเทอิชิ และเริ่มรับใช้ราชสำนักในฐานะครูสอนพิเศษส่วนตัวของเธอ ในขณะที่โชนาโกะจับตามองจักรพรรดินี สตรีในราชสำนักจำนวนมากก็จับตามองเธอ

สื่อตีพิมพ์
เขียนและวาดภาพโดย คุซึชิโระ ได้รับการตีพิมพ์ออนไลน์ในนิตยสาร Manga Life Win ของสำนักพิมพ์ทาเคโชโบ ตั้งแต่วันที่ 10 มีนาคม 2010 ถึง 21 มีนาคม 2024 ซีรีส์นี้รวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 14 เล่ม ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2011 ถึงพฤษภาคม 2024

ซีรีส์นี้ได้รับอนุญาตสำหรับการเผยแพร่ภาษาอังกฤษในรูปแบบดิจิทัลโดย JManga
# กีฬาว่ายน้ำมาราธอนในกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2023 – 10 กิโลเมตร บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬาว่ายน้ำมาราธอน 10 กิโลเมตร บุคคลหญิง ในกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2023 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2566

 ผลการแข่งขัน 
การแข่งขันจัดขึ้นเวลา 08:00 น.

 อันดับ  นักว่ายน้ำ  สัญชาติ  เวลา  ลีโอนี่ เบ็ค   2:02:34.0  เชลซี กูเบคก้า   2:02:38.1  เคธี่ กริมส์   2:02:42.3 4 ชารอน ฟาน รูเวนดาล   2:02:42.4 5 อานา มาร์เซลา กุนยา   2:02:42.5 6 จิเนฟรา ทัดเดอุคชี   2:02:46.7 7 ลีอา บอย   2:03:12.9 8 มารายห์ เดนิแกน   2:03:13.5 9 เบตติน่า ฟาเบียน   2:03:15.2 10 จูเลีย แกบบริเอลเลสชิ   2:03:15.7 11 แองเจล่า มาร์ติเนซ   2:03:16.5 12 แอนนา โอลาสซ์   2:03:16.9 13 อนาสตาเซีย เคอร์พิชนิโควา   2:03:17.6 14 แคนเดลา ซานเชซ   2:03:18.2 15 แองเจลิกา อังเดร   2:03:18.9 16 โอซีเอนา กาซิกนอล   2:03:25.5 17 มาฟัลดา โรซ่า   2:03:25.9 18 แอมเบอร์ คีแกน   2:03:30.3 19 มาร์ธา แซนโดวัล   2:03:44.8 20 เซซิเลีย บิอาจิโอลี   2:03:47.2 21 สเปลา เปอร์เช   2:03:48.2 22 มาเรีย บรามอนต์-อาเรียส   2:04:11.9 23 แมดดี้ กอฟ   2:04:18.6 24 ลีอาห์ กรอบ   2:05:03.5 25 อีวา เฟเบียน   2:05:05.0 26 วิเวียน จุงบลุต   2:05:05.8 27 ซัน จีอาเก   2:05:06.1 28 ไอริ เอบินะ   2:05:08.4 29 นิป ซี่ หยิน    2:07:06.3 30 เอ็มม่า ฟินลิน   2:07:09.5 31 เปาลา เปเรซ   2:07:11.7 32 อเลน่า เบเนโชวา   2:07:24.3 33 ฮานาโนะ คาโตะ   2:07:26.4 34 ชานทัล หลิว   2:07:48.5 35 อู๋ ชูทง   2:08:56.7 36 แคนเดลา จิออร์ดานิโน   2:09:07.2 37 เลนกา เชอร์โบวา   2:09:36.5 38 เลนกา เชอร์โบวา   2:10:08.1 39 นิกิต้า แลม   2:10:08.8 40 อามิกา เด ฮาเกอร์   2:10:31.9 41 เต็ง หยูเหวิน   2:11:11.1 42 อี แฮ-ริม   2:12:43.0 43 ลามีส เอล-ซ็อกคารี   2:12:49.6 44 พอลลิน่า อลานิส   2:13:16.7 44 ไดอาน่า ทัสชาโนวา   2:13:16.7 46 นาดีน คาริม   2:13:29.1 47 อี ช็อง-มิน   2:13:41.0 48 [[พิมพ์ปัน ชูพงศ์]   2:18:23.0 49 บริตต้า ชเวงเกิล   2:19:11.9 50 อนาสตาซิยา เซลินสกายา   2:19:13.5 51 ทอรี่ เอิร์ล   2:19:27.7 52 มาเรีย ปอร์เรส   2:21:58.3 53 ฐิติรัตน์ เจริญทรัพย์   2:22:17.3 54 มารียา เฟโดโตวา   2:22:57.6 55 มาริเอล่า กัวดามูโร   2:23:34.8 56 อลอนดรา ไคลส์   2:25:07.9 57 อัศมิธา จันทรา   2:27:58.7 โซฟี ฟริโชต์  ปาริโซด้า อิสกันดาโรวา คิชา ฆิเมเนซ เฟอร์นันดา รามิเรซ ฟาติมา ปอร์ติลโล
# อุทกภัยในรัฐฮิวกรังจีดูซูว พ.ศ. 2567
ตั้งแต่วันที่ 29 เมษายน 2024 เกิดอุทกภัยรุนแรงจากฝนและพายุหนักในพื้นที่รัฐฮิวกรังจีดูซูว ประเทศบราซิล เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างต่ำหนึ่งร้อยราย เกิดดินถล่มในหลายพื้นที่ และเป็นผลให้มีเขื่อนถล่มหนึ่งแห่ง อุทกภัยนี้ถือว่าเลวร้ายที่สุดในบราซิลในรอบ 80 ปี

มีผู้คนกว่า 500,000 คนที่ถูกตัดขาดจากไฟฟ้าและน้ำสะอาด และมีความเสียหายจากอุทกภัยใน 401 จาก 497 เทศบาลของรัฐ สะพานและถนนจำนวนมากพังทลาย ทำให้การขนส่งถูกตัดขาด และการสื่อสารทางอินเทอร์เน็ตกับบริการสัญญาณโทรศัทพ์ถูกตัดขาดเช่นกันในมากกว่า 85 เขตเทศบาล ทั้งสามผู้ให้บริการเครือข่ายโทรศัพท์และอินเทอร์เน็ต (TIM, วีโว และกลาโร) ได้รับผลกระทบจากอุทกภัยนี้ และเปิดให้ลูกค้าของตนใช้บริการโรมมิงได้โดยไม่คิดค่าใช้จ่ายชั่วคราว
# กือบึสโวนิงเงิน
กือบึสโวนิงเงิน  หรือ บ้านลูกบาศก์  เป็นชุดบ้านล้ำสมัยที่สร้างขึ้นในเฮลมอนด์และโรตเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ผลงานออกแบบโดยสถาปนิกปีต โบลม โดยมีรากฐานจากแนวคิด "การอยู่อาศัยกันเป็นหลังคาของเมือง" (urban roof) หรือกล่าวคือเป็นที่อยู่อาศัยความหนาแน่นสูงที่มีพื้นที่ว่างเพียงพอบนชั้นพื้น เป้าหมายหลักคือการใช้พื้นที่ภายในให้เกิดประโยชน์สูงสุด การออกแบบของเขาเป็นภาพแทนของหมู่บ้านในเมือง โดยที่แต่ละบ้านเป็นดั่งต้นไม้ และเมื่อแต่ละบ้านอยู่รวมกันก็กลายเป็นป่าไม้ แนวคิดสำคัญของการสร้างที่อยู่อาศัยกลุ่มนี้คือเพื่อใช้พื้นที่ภายในให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อการใข้สอยและอยู่อาศัยของลูกบ้าน

เฮลมอนด์
ในปี 1972 ปีต โบลม ได้นับมอบหมายให้ออกแบบสร้างพื้นที่ว่างในย่านใจกลางเมืองเฮลมอนด์ โบลมเสนอโครงการบ้านผสมผสานสถาบันทางวัฒนธรรม การออกแบบบ้านลูกบาศก์ในเฮลมอนด์จึงออกมาเป็นบ้าย 188 หลัง (หรือเรียกเป็นป่าไม้) ที่ล้อมรอบโรงละครตรงกลาง อย่างไรก็ตามเมื่อลานจอดรถใต้ดินถูกถอดออกจากแผนเดิม จำนวนบ้านภายในลดเหลือเพียง 60 หลัง ทั้งนี้ รัฐบาลท้องถิ่นไม่ได้วางใจนักโครงการของเขา ฮันส์ เกรยเติร์ส ได้ทำการสนับสนุนเงินทุนก่อสร้างบ้านลูกบาศก์ 3 หลังสำหรับทดลองในปี 1974 ที่วิลเฮลมีนาลาน  โครงการนี้ได้รับสถานะ 'ที่อยู่อาศัยเพื่อการทดลอง' โดยรัฐบาลแห่งชาติ ซึ่งมีส่วนช่วยในการสร้างเตอาเตอร์เอิตสเปลเฮยส์  ที่ด้านหน้าล้อมรอบด้วยบ้านลูกบาศก์ 18 หลัง ขึ้นที่ปีตโบลมไปลน์  ในปี 1977Woningenwoud, EX 73 - 177, in Predicaat experimentele woningbouw 1968-1980, Verkenning Post 65, Marcel Barzilay, Ruben Ferwerda, Anita Blom, Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, 2018, page 105  โรงละครดังกล่าวถูกเพลิงไหม้เสียหายในปี 2011Very large fire in Theater 't Speelhuis, Helmond. 

 โรตเตอร์ดัม 

โครงการบ้านลูกบาศก์ในโรตเตอร์ดัมตั้งอยู่บนถนนโอเฟอร์บลาก  อยู่ด้านบนสถานีรถไฟใต้ดินบลาก แผนเดิมในปี 1977 จะสร้าง 55 หลัง กระนั้นไม่ใช่ทุกหลังที่ได้รับการก่อสร้าง ภายหลังผู้อยู่อาศัยในบ้านลูกบาศก์ที่โอเฟอร์บลากถูกรบกวนบ่อยครั้งจากผู้ที่เดินทางมาเยี่ยมชม จึงมีผู้อยู่อาศัยรายหนึ่งเปิดบ้านลูกบาศก์แบบเปิดให้ผู้เยี่ยมชมสามารถเดินทางเข้ามาภายในได้ รวมถึงยังจัดนำชมภายในบ้านดังกล่าวด้วย

ในปี 2009 บางส่วนถูกแปรสภาพเป็นโฮสเทลในเครือ Stayokay: Hostel Rotterdam

โทรอนโต

ในปี 1996 มีการสร้างบ้านลูกบาศก์เป็นกระจุกสามหลังขึ้นบนถนนอีสเทิร์น  ในโทรอนโต ผลงานโดยสถาปนิกเบน คุตเนอร์  และเจฟฟ์ บราวน์  โดยได้รับแรงบันดาลใจจากบ้านลูกบาศก์เดิมในโรตเตอร์ดัม ในปี 2018 ที่ดินที่สร้างบ้านเหล่านี้ในโทรอนโตถูกขายเพื่อพัฒนาที่ดิน โครงสร้างเดิมคาดว่าจะย้ายไปไว้ที่อื่น
# เบเนบิซิออน
เบเนบิซิออน  เป็นเครือข่ายโทรทัศน์ของเวเนซุเอลากลุ่มซิสเนรอสเป็นเจ้าของ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2504 โดยดิเอโก ซิสเนรอส

เบเนบิซิออนเป็นหนึ่งในผู้ผลิตเทเลโนเวลารายใหญ่ร่วมกับเตเลบิซา เตอูเบ อัซเตกา เตเลมุนโด การาโกลเตเลบิซิออน เอเรเซเอเน เตเลบิซิออน เอบีเอส-ซีบีเอ็น จีเอ็มเอ เน็ตเวิร์ค และช่อง 3 เอชดี

 โลโก้
# กันเทวิหาร
กันเทวิหารยะ  เป็นวัดพุทธสำคัญในอำเภอกฬุตระ ประเทศศรีลังกา ชื่อของวัดมีความหมายว่าวิหารบนเขา เนื่องจากที่ตั้งบนเขาใกล้กับเมืองอลุตคมะ วัดนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนแหล่งโบราณคดีภายใต้การอนุรักษ์โดยรัฐบาลศรีลังกา

วัดนี้สถาปนาขึ้นโดยพระกรปคละ เทวมิตตเถโร (Karapagala Dewamitta Thero) ในปี 1734 ภาบใต้การดูแลของพระอุฑุคมะ จันทรสรเถโร (Udugama Chandrasara thero) เจ้าอาวาทของคลปตะราชมหาวิหารในเวลานั้น และศิษย์ของพระเวฬิวิฏศรีสรณังกรเถโร ในปี 1904 ได้มีการสร้างโรงเรียนสอนศาสนาพุทธขึ้นสำหรับพระสงฆ์ในชื่อ เกษตรรามปิริเวณ (Kshethrarama Pirivena) ในบริเวณวัด ภายใต้การนำโดยพระหิกกฑุเวศรีสุมงคลเถโร

ถาวรวัตถุโบราณที่สำคัญของวัดมีทั้งสถูป, ต้นโพธิ์ และผนังล้อมรอบเป็นรูปแปดเหลี่ยม โดยต้นโพธิ์นี้เชื่อกันว่ามีอายุมากกว่า 300 ปี ส่วนพระสถูปองค์ใหญ่สร้างขึ้นในปี 1935 เพื่อครอบพระสถูปองค์เดิมที่สร้างขึ้นโดยพระอุฑุคมจันทรสรเถโรในปี 1783 ถาวรวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ ห้องพระบรมธาตุ (Relic Chamber) ซึ่งเชื่อว่าเป็นสิ่งปลูกสร้างที่เก่าแก่ที่สุดในวัด, ห้องเก็บรักษาพระพุทธรูป, อุปุลวนเทวาลยะ และเทวาละอื่น ๆ เช่น กตรคัมเทวาลยะ และปัตตินิเทวาลยะ

ในปี 2002 ยังมีการเริ่มก่อสร้างพระพุทธรูปปางประทับสมาธิภูมิปรรศมุทรา ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 2007 ด้วยความสูง  ถือเป็นหนึ่งในพระพุทธรูปประทับนั่งที่สูงที่สุดในโลก
# จันทร์เร้นในคืนฝนพรำ
เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดย คุซึชิโระ เริ่มตีพิมพ์เป็นตอนบนเว็บไซต์นิตยสาร Comic Days ของสำนักพิมพ์โคดันชะในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 และรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 6 เล่ม ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2567

สื่อตีพิมพ์
จันทร์เร้นในคืนฝนพรำเขียนและวาดภาพโดยคุซึชิโระ ได้เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์มังงะนิตยสาร Comic Days ของสำนักพิมพ์โคดันชะ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2564 รวมเล่ม(ทังโกบง)ทังหมด 6 เล่ม ณ วันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2567

ในระหว่าง การหารือ อนิเมะเอ็นวายซี 2022 Kodansha USA ได้ประกาศว่าพวกเขาได้รับลิขสิทธิ์มังงะสำหรับเผยแพร่ในฤดูใบไม้ร่วงปี 2023

เล่ม

อนิเมะ
มีประกาศประกาศสร้างเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น