wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# สปุตนิก 2
สปุตนิก 2 ( , ดาวเทียม 2) หรือ Prosteyshiy Sputnik 2 (PS-2,    , ดาวเทียมที่เรียบง่ายที่สุด 2) เป็นยานอวกาศลำที่สองที่ปล่อยสู่วงโคจรโลกเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 และลำแรกที่บรรทุกสัตว์ที่มีชีวิตคือสุนัขอวกาศโซเวียตชื่อไลกา ไลกาเสียชีวิตในการวนรอบวงโคจรที่สี่เนื่องจากความร้อนสูงเกินไปที่เกิดจากความผิดปกติของเครื่องปรับอากาศ

สปุตนิก 2 ปล่อยตัวโดยสหภาพโซเวียต เป็นแคปซูลรูปกรวยสูงความสูง 4 เมตร (13 ฟุต) และฐานเส้นผ่านศูนย์กลางฐาน 2 เมตร (6.6 ฟุต) ที่หนักประมาณ 500 กก. แต่ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อแยกออกจากแกนจรวดที่นำมันขึ้นสู่วงโคจรทำให้มวลรวมในวงโคจรอยู่ที่ 7.79 ตัน ประกอบไปด้วยเครื่องส่งสัญญาณวิทยุหลายช่อง ระบบโทรมาตร หน่วยโปรแกรม ระบบสร้างใหม่และควบคุมอุณหภูมิสำหรับห้องโดยสาร และเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ ห้องโดยสารที่ปิดสนิทแยกต่างหากมีสุนัขไลกา

ข้อมูลทางวิศวกรรมและชีวภาพจะถูกส่งโดยใช้ระบบโทรมาตร Tral D ซึ่งส่งข้อมูลมายังโลกเป็นเวลา 15 นาทีในแต่ละการหมุน ในยานมีโฟโตมิเตอร์สองเครื่องสำหรับวัดรังสีดวงอาทิตย์ (การปล่อยรังสีอัลตราไวโอเลตและรังสีเอกซ์) และรังสีคอสมิก กล้องโทรทัศน์ 100 เส้นให้ภาพของไลกา สปุตนิก 2 เปิดตัวสู่อวกาศเพียง 32 วันหลังจากรุ่นก่อนอย่างสปุตนิก 1 เนื่องจากความสำเร็จอย่างมากของสปุตนิก 1 นีกีตา ครุชชอฟจึงสั่งให้เซียร์เกย์ โคโรเลฟกลับมาทำงานเพื่อสร้างสปุตนิก 2 ซึ่งจำเป็นต้องเตรียมพร้อมสำหรับพื้นที่ครบรอบ 40 ปีของการปฏิวัติบอลเชวิค 

แผนสำหรับสปุตนิก 1 และสปุตนิก 2 ริเริ่มและนำเสนอโดยโคโรเลฟ และได้รับการอนุมัติในเดือนมกราคม 2500 ในเวลานั้นยังไม่ชัดเจนว่าแผนดาวเทียมหลักของโซเวียต (ซึ่งจะกลายเป็น สปุตนิก 3 ในที่สุด) จะสามารถขึ้นสู่อวกาศได้เนื่องจากปัญหาต่อเนื่องกับ R-7 ICBM ซึ่งจำเป็นในการส่งดาวเทียม ขนาดนั้น. "โคโรเลฟเสนอให้แทนที่ 'ดาวเทียมธรรมดา' สองดวงด้วยดาวเทียม IGY "ทางเลือกในการเปิดตัวทั้งสองดาวเทียมนี้แทนที่จะรอให้ สปุตนิก 3 ที่ขั้นสูงกว่าเสร็จสิ้นนั้นมีแรงบันดาลใจจากความต้องการที่จะส่งดาวเทียมขึ้นสู่วงโคจรก่อนสหรัฐฯ

 เชิงอรรถ
# วันวัฒนธรรม
วันวัฒนธรรม  เป็นวันนักขัตฤกษ์ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในญี่ปุ่นในวันที่ 3 พฤศจิกายน มีวัตถุประสงค์ในการส่งเสริมวัฒนธรรม ศิลปะ และความพยายามทางวิชาการ โดยทั่วไปแล้วงานเทศกาลจะรวมถึงนิทรรศการศิลปะ ขบวนพาเหรด และพิธีมอบรางวัลสำหรับศิลปินและนักวิชาการที่มีชื่อเสียง

 ประวัติศาสตร์ 
วันวัฒนธรรมจัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2491 เพื่อรำลึกถึงการประกาศรัฐธรรมนูญของญี่ปุ่นหลังสงครามเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489

วันที่ 3 พฤศจิกายน ถือเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2411 โดยเรียกว่า เทนโช-เซตสุ   ซึ่งเป็นวันหยุดที่จัดขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่วันประสูติของจักรพรรดิผู้ครองราชย์ในเวลานั้นหรือจักรพรรดิเมจิ หลังจากการเสียชีวิตของจักรพรรดิเมจิในปี พ.ศ. 2455 วันที่ 3 พฤศจิกายนจะหยุดเป็นวันหยุดจนถึงปี พ.ศ. 2470 เมื่อวันเกิดของเขาเป็นวันหยุดเฉพาะของตัวเองหรือที่เรียกว่า เมจิ-เซ็ตซุ  ต่อมาได้ถูกยกเลิกหลังจากการประกาศวันวัฒนธรรมในปี พ.ศ. 2491

 การปฏิบัติในปัจจุบัน 
เนื่องจากวันวัฒนธรรมมีขึ้นเพื่อส่งเสริมศิลปะและความพยายามทางวิชาการด้านต่างๆ รัฐบาลท้องถิ่นและจังหวัดมักเลือกวันนี้เพื่อจัดแสดงงานศิลปะเทศกาลวัฒนธรรมและขบวนพาเหรด ยกตัวอย่างเช่นในฮาโกเนะในจังหวัดคานางาวะจะมีการจัดขบวนฮาโกเนะไดเมียว  ในทุก ๆ ปีเพื่อแสดง เสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายสมัยเอโดะGoJapan: Japanese Autumn Holidays , Retrieved November 17, 2005 โรงเรียนประถมและมัธยมมักจะจัดเทศกาลวัฒนธรรม

ตั้งแต่ปี 1936 เป็นต้นมามีการจัดพิธีมอบรางวัลเครื่องราชอิสริยาภรณ์วัฒนธรรมอันทรงเกียรติ โดยจักรพรรดิมอบให้แก่ผู้ที่มีความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ ศิลปะ หรือวัฒนธรรมอย่างมีนัยสำคัญ นับเป็นหนึ่งในเกียรติประวัติสูงสุดที่ราชวงศ์จักรพรรดิมอบให้ รางวัลนี้ไม่จำกัดเฉพาะชาวญี่ปุ่น ตัวอย่างเช่นมอบให้กับนักบินอวกาศอพอลโล 11 เมื่อเดินทางกลับจากดวงจันทร์ได้สำเร็จเช่นเดียวกับ โดนัลด์ คีน นักวิชาการด้านวรรณกรรม

วันวัฒนธรรมตามสถิติเป็นหนึ่งในวันที่อากาศดีสุดในปี ระหว่างปี พ.ศ. 2508-2539 มีเพียงสามปีที่มีฝนตกในโตเกียวในวันวัฒนธรรมKids Web Japan: Culture Day , Retrieved November 17, 2005
# คูยะ
คูยะ (空也; Kūya; 903-972) เป็นพระสงฆ์พนเจรชาวญี่ปุ่น หรือที่เรียกว่า ฮิจิริ (聖; hijiri) ต่อมาได้เข้าบวชในนิกายเท็นได ที่ซึ่งสร้างความนิยมในกับการปฏิบัติเน็มบุตสึ ความพยายามของคูยะช่วยให้แนวคิดของพุทธวิสุทธิภูมิในศาสนาพุทธเผยแพร่ไปถึงเมืองหลวงในขณะนั้นของญี่ปุ่น และได้รับความนิยม ด้วยความทุ่มเทต่าง ๆ นี้ คูยะได้รับการขนานนามให้เป็น อิจิฮิจิริ (พระของตลาด) และ อามิดาฮิจิริ  คูยะเป็นที่รู้จักในฐานะพระผู้นำเอาการร่ายรำ ละเล่น และดนตรี เข้ามาประกอบกับบทสวดมนต์ เรียกว่าโอโดริเน็มบุตสึMoriarty, Elisabeth (1976). Nembutsu Odori, Asian Folklore Studies 35 (1), 7-16 เช่นเดียวกับ เกียวกิ ทั้งคู่เชื่อว่าได้ทำประโยชน์ให้กับสาธารณะผ่านการสร้างถนน สะพาน ขุดบ่อน้ำ และช่วยฝังศพไร้ญาติ

ดูเพิ่ม
 นิกายสุขาวดี
 โจโดชู
 โจโดชินชู
 เน็มบุตสึ
 คันจิง
# ป้อมปราการสกอเปีย
ป้อมปราการสกอเปีย  หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า กาแล (มาจากคำ kale ซึ่งแปลว่า "ป้อมปราการ" ในภาษาตุรกี) เป็นป้อมปราการเก่าแก่ที่ตั้งอยู่ในเมืองเก่าของสกอเปีย เมืองหลวงของมาซิโดเนียเหนือ ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลแซนตาร์ และตั้งอยู่บนจุดที่สูงที่สุดในเมืองที่มองเห็นแม่น้ำวาร์ดาร์ ป้อมปราการนี้ปรากฏในตราอาร์มของสกอเปียซึ่งรวมอยู่ในธงประจำเมืองด้วย

 ประวัติศาสตร์ 
ป้อมปราการรุ่นแรกสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 6 บนพื้นที่ที่มีผู้คนอาศัยอยู่ในช่วงยุคหินใหม่และยุคสำริด (ประมาณ 4,000 ปีก่อนคริสต์ศักราชเป็นต้นมา) โดยสร้างด้วยหินปูนสีเหลืองและแทรเวอร์ทีน พร้อมกับชิ้นส่วนของจารึกภาษาละติน วัสดุสำหรับสร้างป้อมปราการมีต้นกำเนิดมาจากเมืองสกูปีของโรมันซึ่งถูกทำลายจากแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 518

เชื่อกันว่าป้อมปราการแห่งนี้สร้างขึ้นในสมัยการปกครองของจักรพรรดิยุสตินิอานุสที่ 1 และสร้างเพิ่มเติมในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 10 และ 11 ทับซากเดิมจากสมัยจักรพรรดิยุสตินิอานุส ซึ่งอาจถูกทำลายเนื่องจากสงครามและการสู้รบในภูมิภาค เมืองนี้เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 ระหว่าง ค.ศ. 992–1015 และเป็นศูนย์กลางของการลุกฮือของจักรวรรดิบัลแกเรียเพื่อต่อต้านจักรวรรดิไบแซนไทน์ภายใต้การปกครองของแปเตอร์ แดลยัน ไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับป้อมปราการในสมัยกลางนอกเหนือจากเอกสารบางส่วนที่อธิบายลักษณะของป้อมปราการไว้เพียงเล็กน้อย

ใน ค.ศ. 1346 ที่ป้อมปราการสกอเปีย สแตฟันได้รับตำแหน่งจักรพรรดิในพิธีราชาภิเษกและได้ย้ายเมืองหลวงของจักรวรรดิเซอร์เบียมายังสกอเปีย

ใน ค.ศ. 1660 เอฟลียา เชเลบี ผู้บันทึกเหตุการณ์ของจักรวรรดิออตโตมันได้เขียนเรื่องราวเชิงลึกเกี่ยวกับลักษณะของป้อมปราการขณะเดินทางผ่านดินแดนของจักรวรรดิ

ป้อมปราการถูกทำลายบางส่วนอีกครั้งจากแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 1963 แต่ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นใหม่จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้
# สิทธิผู้ค้าประเวณี
สิทธิผู้ค้าประเวณี  ประกอบด้วยเป้าหมายหลายประการที่ผลักดันเพื่อเรียกร้องเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน, สิทธิสุขภาพ และ สิทธิแรงงานของผู้ค้าประเวณีและลูกค้า เป้าหมายของการเคลื่อนไหวในกลุ่มนี้หลากหลายมาก แต่โดยทั่วไปแล้วมีเป้าหมายเพื่อเลิกการทำให้ผิดกฎหมาย (decriminalize) และเลิกสร้างตราบาป (destigmatize) ให้กับการค้าประเวณี และเพื่อมห้เกิดการปฏิบัติโดยเท่าเทียมต่อผู้คนในอุตสาหกรรมเพศ คำว่า sex work หมายถึงการค้าประเวณี และยังรวมถึงผู้แสดงวิดีโอผู้ใหญ่, ผู้ให้บริการโฟนเซ็กซ์, เว็บแคมโมเดล, นักเต้นในสตริปคลับ และผู้ให้บริการทางเพศอื่น ๆ

นับตั้งแต่การใช้ร่มสีแดงเป็นสัญลักษณ์ในผู้ค้าประเวณีในเวนิส ประเทศอิตาลี ในปี 2001 เป็นส่วนหนึ่งของเวนิสอาร์ตเบียนนาเล่ครั้งที่ 49 ร่มสีแดงได้กลายเป็นสัญลักษณ์
# เอมีล ฟิชเชอร์
แฮร์มัน เอมีล ลูอี ฟิชเชอร์ (FRS FRSE FCS; 9 ตุลาคม ค.ศ. 1852 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1919) เป็นนักเคมีชาวเยอรมันและผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีใน ค.ศ. 1902 เขาค้นพบเอสเทอริฟิเคชันของฟิชเชอร์ นอกจากนี้เขายังพัฒนาฟิชเชอร์โพรเจกชันซึ่งเป็นสัญลักษณ์สำหรับการวาดอะตอมของคาร์บอนที่ไม่สมมาตร เขาไม่เคยใช้ชื่อตัวชื่อแรก (แฮร์มัน) และเป็นที่รู้จักมาตลอดชีวิตในชื่อเอมีล ฟิชเชอร์Biography Biography of Fischer from Nobelprize.org website

 ช่วงต้น 
ฟิชเชอร์เกิดที่เมืองอ็อยส์เคียร์เชิน ใกล้กับโคโลญ เป็นลูกของเลาเร็นทซ์ ฟิชเชอร์ นักธุรกิจ และยูเลีย เพินส์เกิน ภรรยาของเขา หลังจากสำเร็จการศึกษา เขาต้องการศึกษาต่อด้านวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ แต่พ่อของเขาบังคับให้เขาทำงานในธุรกิจของครอบครัวจนกระทั่งเห็นว่าลูกชายของเขาไม่เหมาะ ต่อมาฟิชเชอร์เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยบ็อนใน ค.ศ. 1871 แต่ย้ายไปที่มหาวิทยาลัยสทราซบูร์ใน ค.ศ. 1872Farber, Eduard (1970–1980). "Fischer, Emil Hermann". Dictionary of Scientific Biography. 5. New York: Charles Scribner's Sons. pp. 1–5. เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกใน ค.ศ. 1874 จากการศึกษาเกี่ยวกับเทลิอีน (phthalein) ภายใต้การดูแลของอาด็อล์ฟ ฟ็อน ไบเออร์ และได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งในมหาวิทยาลัย

 การวิจัย 
ฟิชเชอร์เป็นที่รู้จักเป็นพิเศษจากผลงานที่เกี่ยวกับน้ำตาล: ในบรรดาผลงานอื่น ๆ การสังเคราะห์ D-(+)-กลูโคส และพิวรีน (รวมถึงการสังเคราะห์กาเฟอีนครั้งแรก)

ฟิชเชอร์ยังมีบทบาทในการค้นพบบาร์บิเชอริต ซึ่งเป็นยาระงับประสาทที่ใช้สำหรับการนอนไม่หลับ โรคลมชัก ความวิตกกังวล และการระงับความรู้สึก เขามีส่วนช่วยในการเปิดตัวยากล่อมประสาทบาร์บิเชอริตเป็นครั้งแรกร่วมกับโยเซ็ฟ ฟ็อน เมริง แพทย์ชาวเยอรมัน ใน ค.ศ. 1904
# โบสถ์สตาฟอือเนส
โบสถ์สตาฟอือเนส  เป็นโบสถ์สตาฟสร้างขึ้นในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 ตั้งอยู่ที่ อือเนส ริมฟยอร์ดลุสทราฟียอร์เดิน ในเขตเทศบาลลุสเทร์ ในเทศมณฑลเว็สต์ลัน ประเทศนอร์เวย์ ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของฟยอร์ด ตรงข้ามฟยอร์ดไปเป็นหมู่บ้านซอลวอร์น และห่างจากหมู่บ้านฮัฟสโล ไปทางตะวันออกประมาณ  โบสถืนี้เป็นหนึ่งในโบสถ์สตาฟที่เก่าแก่ที่สุดในนอร์เวย์ โดยมีโครงสร้างไม้บางส่วนที่มีอายุตั้งแต่ครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 11 โบสถ์แห่งนี้สร้างขึ้นตามแผนผังแบบมหาวิหารซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากโบสถ์คริสต์ในสมัยกลาง โดยมีเสาทรงกระบอกและซุ้มโค้งครึ่งวงกลมอยู่ภายใน การตกแต่งหัวเสาและด้านนอกของโบสถ์เป็นหลักฐานที่แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลง การซึมซับ และการยอมรับศาสนาคริสต์ของวัฒนธรรมไวกิง ประตูทางทิศเหนือของโบสถ์ได้รับการนิยามว่าเป็นแบบอย่างอือเนส มีรูปแบบการตกแต่งที่มาจากประมวลเรื่องปรัมปรานอร์เวย์ซึ่งมีอายุย้อนไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12

สมาคมเพื่อการอนุรักษ์โบราณสถานนอร์เวย์  ได้เป็นเจ้าของโบสถ์อือเนสตั้งแต่ ค.ศ. 1881 ใน ค.ศ. 1979 โบสถ์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก)
# เลเซอร์ดิสก์
thumb|frameless|ภาพแผ่นเลเซอร์ดิสก์เปรียบเทียบกับแผ่นดีวีดี
เลเซอร์ดิสก์  หรือ LD เป็นรูปแบบสื่อวิดีโอและสื่อเก็บข้อมูลออปติคัลดิสก์แผ่นแรกแรกที่ได้รับอนุญาต วางจำหน่ายและวางตลาดในชื่อ MCA DiscoVision (หรือที่เรียกกันสั้นๆ ว่า “DiscoVision”) ในสหรัฐใน ค.ศ. 1978 แม้ว่าเลเซอร์ดิสก์จะให้คุณภาพของภาพและเสียงที่สูงกว่ารูปแบบอื่น เช่น วีเอชเอส และ Betamax แต่เลเซอร์ดิสก์กลับไม่มีการใช้ในวงกว้างในอเมริกาเหนือ เนื่องจากราคาของเครื่องเล่นที่สูง รวมไปถึงไม่สามารถบันทึกรายการโทรทัศน์ได้ อย่างไรก็ตามรูปแบบนี้ได้รับความนิยมมากขึ้นในภูมิภาคช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 แต่ก็ยังคงเป็นรูปแบบที่ไม่นิยมในยุโรปและออสเตรเลีย ตรงกันข้ามกับในประเทศญี่ปุ่น ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก รวมถึงในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เช่นกัน  เทคโนโลยีและแนวคิด เลเซอร์ดิสก์ เป็นรากฐานสำหรับรูปแบบออปติคัลดิสก์ในภายหลังซึ่งรวมถึง คอมแพ็กดิสก์, ดีวีดี และ บลูเรย์
# การลอบสังหารอะลี
อะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ เคาะลีฟะฮ์องค์ที่ 4 แห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีน และอิมามชีอะฮ์คนแรก ถูกลอบสังหารโดย เคาะวาริจญ์ ที่มีชื่อว่าอับดุรเราะฮ์มาน อิบน์ มุลญัม ในวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 661 ที่มัสยิดใหญ่แห่งกูฟะฮ์ ปัจจุบันอยู่ในประเทศอิรัก ทำให้อะลีเสียชีวิตตอนอายุ 62 หรือ 63 ปี ภายในสองวันที่อับดุรเราะฮ์มาน อิบน์ มุลญัม แทงที่หัวด้วยดาบอาบยาพิษ ในวันที่ 21 (หรือ 19) เราะมะฎอน ฮ.ศ. 40 (28 มกราคม ค.ศ. 661) และเป็นเคาะลีฟะฮ์องค์ที่สามที่ถูกลอบสังหาร หลังจากอุมัรและอุษมาน

อะลีกลายเป็นเคาะลีฟะฮ์ หลังการลอบสังหารอุษมานใน ค.ศ. 656 อย่างไรก็ตาม เขาพบปัญหาบางส่วน ซึ่งรวมไปถึงผู้ว่าการลิแวนต์ มุอาวิยะฮ์ที่ 1 กับสงครามกลางเมืองที่มีชื่อว่าฟิตนะฮ์ครั้งแรก ทำให้เกิดการโค่นล้มเคาะลีฟะฮ์แห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีน และก่อตั้งราชวงศ์อุมัยยะฮ์ขึ้น โดยเกิดขึ้นในช่วงที่เคาะลีฟะฮ์อุษมาน อิบน์ อัฟฟานถูกลอบสังหารใน ค.ศ. 656 แล้วดำเนินต่อในช่วงการครองราชย์ของอะลีอีก 4 ปี
หลังจากอะลียอมรับอนุญาโตตุลาการกับมุอาวิยะฮ์ที่ 1 ในยุทธการที่ศิฟฟีน (ค.ศ. 657) ทหารบางคนของอะลีได้ก่อกบฎ ทำให้มีการเรียกพวกนี้ว่า เคาะวาริจญ์ ("ผู้ที่ออกไป") พวกเขาฆ่าผู้สนับสนุนอะลีบางส่วน แต่ถูกกองทัพอะลีทำลายในยุทธการที่นะฮ์เราะวานในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 658

อิบน์ มุลญัม พบกับเคาะวาริจญ์อีกสองคนในมักกะฮ์ที่มีชื่อว่า อัลบุร็อก อิบน์ อับดุลลอฮ์ กับ อัมร์ อิบน์ บักร์ อัตตะมีมี และได้ข้อสรุปว่า สถานะการณ์ที่มุสลิมพบเจอในตอนนี้เป็นความผิดพลาดของอะลี, มุอาวิยะฮ์ และอัมร์ อิบน์ อัลอาส ผู้ว่าการอียิปต์ พวกเขาตัดสินใจว่าจะฆ่าทั้งสามคนเพื่อแก้ "สถานการณ์ที่น่าเวทนา" ในเวลานั้น และแก้แค้นจากการสู้รบที่นะฮ์เราะวาน โดยอิบน์ มุลญัม ไปฆ่าอะลีที่กูฟะฮ์ ซึ่งเขาตกหลุมรักกับหญิงที่พี่/น้องชายและพ่อของเธอเสียชีวิตที่นะฮ์เราะวาน เธอจะยอมแต่งงานถ้าเขาฆ่าอะลีได้ ด้วยเหตุนี้ ทำให้อิบน์ มุลญัม แทงอะลีที่มัสยิดใหญ่แห่งกูฟะฮ์ หลังจากอะลีเสียชีวิต ฮะซัน อิบน์ อะลี ได้สั่งประหารชีวิตอิบน์ มุลญัม เป็นการตอบแทน
# บาบาวังกา
วังแกลียา ปันแดวา กุชแตรอวา (นามสกุลเดิม ดีมีตรอวา; ; 3 ตุลาคม 1911 – 11 สิงหาคม 1996) หรือที่รู้จักกันในชื่อ บาบาวังกา  เป็นรหัสยิก ผู้มีตาทิพย์ และผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพรชาวบัลแกเรีย กุชแตรอวาเป็นผู้บกพร่องทางการเห็นตั้งแต่ยังเด็ก เธออาศัยอยู่ในพื้นที่รูปีแต ซึ่งเป็นเขตเทือกเขาทางตอนใต้ของประเทศบัลแกเรียThe Weiser Field Guide to the Paranormal: Abductions, Apparitions, ESP, Synchronicity, and More Unexplained Phenomena from Other Realms, Judith Joyce, Weiser Books, 2011, , pp. 21-25.The History of Bulgaria, The Greenwood histories of the modern nations, Frederick B. Chary, ABC-CLIO, 2011, , pp. 145-146.<ref>In Search of Destiny: The Universe and Man], Robert A. Welcome, AuthorHouse, 2012, , pp. 35-36.</ref> Zheni Kostadinova อ้างใน ค.ศ. 1997 ว่า ผู้คนนับล้านเชื่อว่าเธอมีพลังเหนือธรรมชาติПрoрoчeствaтa на Вaнгa. Жeни Кoстaдинoвa, Издателство Труд, ,Страници 696.

ดูเพิ่ม
 นอสตราดามุส
# ปิตาธิปไตย
ปิตาธิปไตยhttps://so03.tci-thaijo.org/index.php/eJHUSO/article/download/131587/98734/ วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา  เป็นระบบสังคมแบบหนึ่งที่ซึ่งเพศชายเป็นผู้กุมอำนาจหลักและครอบงำบทบาทในด้านผู้นำการเมือง อำนาจหน้าที่ทางศีลธรรม เอกสิทธิ์ทางสังคม และการควบคุมทรัพย์สิน สังคมปิตาธิปไตยบางแห่งยังเป็นสังคมแบบสืบทอดทางพ่อ (patrilineal) ด้วย หมายความว่า ทรัพย์สินและยศฐาบรรดาศักดิ์นั้นสืบทอดโดยสายสกุลเพศชาย 

ปิตาธิปไตยนั้นมีความเกี่ยวข้องกับชุดความคิดหนึ่ง อุดมการณ์ปิตาธิปไตยนั้นใช้เพื่ออธิบายและให้เหตุผลกับสภาพครอบงำของเพศชาย และถือว่าเป็นผลมาจากความแตกต่างตามธรรมชาติระหว่างชายและหญิง นักสังคมวิทยามักมองว่าปิตาธิปไตยเป็นผลผลิตทางสังคมและไม่ได้เป็นผลจากความแตกต่างระหว่างเพศทั้งสองในตัวเอง และมุ่งให้ความสนใจกับทางที่บทบาทจากเพศในสังคมหนึ่งนั้นส่งผลต่อความแตกต่างเชิงอำนาจระหว่างชายกับหญิงอย่างไร

ในประวัติศาสตร์ ปิตาธิปไตยปรากฏอยู่ในองค์กรทางสังคม กฎหมาย การเมือง ศาสนา และเศรษฐกิจ แตกต่างกันไปตามวัฒนธรรม ในสังคมร่วมสมัย ถึงแม้จะไม่มีการระบุว่าเป็นปิตาธิปไตยอย่างเปิดเผย แต่ในทางปฏิบัติพบว่าเป็นปิตาธิปไตยยังคงมีอยู่

นักสังคมวิทยามักปฏิเสธคำอธิบายเชิงชีววิทยาเกี่ยวกับปิตาธิปไตยซึ่งถูกนำมาใช้อธิบายกำเนิดของปิตาธิปไตยอย่างแพร่หลายMacionis, John J. (2012). Sociology (13th ed.). Prentice Hall.  และยึดมั่นว่าเป็นที่กระบวนการทางสังคมที่นำไปสู่บทบาทตามเพศที่ทำให้เกิดปิตาธิปไตยขึ้น ทฤษฎีทางสังคมวิทยามาตรฐานเชื่อว่าปิตาธิปไตยเป็นผลมาจากการก่อร่างทางสังคมและส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น
 ดูเพิ่ม 
 บทบาททางเพศ

 เชิงอรรถ
# การประเมินความก้าวหน้า
การประเมินความก้าวหน้า หรือ การประเมินย่อย หรือ การประเมินระหว่างเรียน  เป็นการประเมินที่กระทำโดยผู้สอนระหว่างกระบวนการเรียนรู้ เพื่อปรับปรุงการสอนและกิจกรรมการเรียนรู้ให้ผู้เรียนเกิดความสำเร็จให้ได้ เป้าหมายของการประเมินความก้าวหน้าคือการเฝ้าสังเกตการเรียนรู้ของผู้เรียนเพื่อให้ผลตอบกลับที่ช่วยให้ผู้เรียนสามารถระบุจุดแข็งและจุดอ่อน และสิ่งที่ต้องปรับปรุงพัฒนา นอกจากนี้ยังช่วยให้ผู้สอนสามารถรับรู้เมื่อผู้เรียนเผชิญกับอุปสรรคและจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างทันท่วงที การให้ผลตอบกลับของผู้สอนโดยทั่วไปของการประเมินความก้าวหน้าจะเน้นไปทางเชิงคุณภาพมากกว่าที่จะเป็นคะแนน  โดยการประเมินความก้าวหน้ามีความแตกต่างกับการประเมินรวบยอด ที่แสวงหาผลของการศึกษา
# การโทษผู้เสียหาย
การโทษผู้เสียหาย  เกิดขึ้นเมื่อผู้เสียหายของอาชญากรรมหรือการกระทำผิดใด ๆ นั้นถูกกล่าวโทษว่าเป็นต้นเหตุทั้งหมดหรือบางส่วนของภัยที่เกิดแก่ผู้นั้น วิชาเหยื่อวิทยา (victimology) มุ่งบรรเทาอคติต่อผู้เสียหาย และมโนทัศน์ว่าผู้เสียหายต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของผู้ก่อเหตุ มีอคติทั้งในอดีตและปัจจุบันต่อผู้เสียหายความรุนแรงในครอบครัวและอาชญากรรมทางเพศ เช่น มีแนวโน้มโทษผู้เสียหายถูกข่มขืนกระทำชำเรามากกว่าการปล้นทรัพย์หากผู้เสียหายและผู้ก่อเหตุรู้จักกันก่อนเกิดเหตุ
# สเปซเอ็กซ์ ครูว์-1
สเปซเอ็กซ์ ครูว์-1 (  หรือที่เรียกว่า USCV-1 หรือ Crew-1)  จะเป็นเที่ยวบินปฏิบัติการครั้งแรกของยานอวกาศ Crew Dragon ยานอวกาศ Crew Dragon รีซิลเลียน คาดว่าจะปล่อยตัวในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563  บนฟัลคอน 9 จากศูนย์อวกาศเคนเนดี, LC-39A โดยจะบรรทุกนักบินอวกาศของนาซ่า Michael Hopkins, Victor Glover และ Shannon Walker พร้อมกับ Soichi Noguchi นักบินอวกาศ JAXA ทั้งหมดเป็นสมาชิกของลูกเรือ Expedition 64  ภารกิจนี้จะเป็นการบินโคจรของลูกเรือครั้งที่สองของCrew Dragon  ที่รอการรับรองของยานยานอวกาศ
# อีวัน คเวสิช
อีวัน คเวสิช (13 ตุลาคม ค.ศ. 1996 –) เป็นนักกีฬาคาราเต้ชาวโครเอเชียซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์โลก 2018 ที่มาดริด ประเทศสเปน

 ความสำเร็จ 
ค.ศ. การแข่ง สถานที่ อันดับ อีเวนต์2018ชิงแชมป์โลกมาดริด ประเทศสเปน 1คูมิเตะ 84 กก.2019ยูโรเปียนเกมส์มินสค์ ประเทศเบลารุส 1คูมิเตะ 84 กก.
# ธีรวัฒน์ คลังทอง
ธีรวัฒน์ คลังทอง (10 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 –) เป็นนักคาราเต้ชาวไทย เขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งคูมิเตะรุ่นน้ำหนัก 75 กก. ขึ้นไป ในการแข่งซีเกมส์ 2019 ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์

ส่วนปี พ.ศ. 2558 เขาได้รับหนึ่งในเหรียญทองแดงจากการแข่งคูมิเตะชายรุ่นน้ำหนัก 84 กก. ขึ้นไป ในการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์เอเชีย 2015 ซึ่งจัดขึ้นที่โยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น

ในการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์เอเชีย 2018 ซึ่งจัดขึ้นที่อัมมาน ประเทศจอร์แดน เขาได้รับหนึ่งในเหรียญทองแดงจากการแข่งขันคูมิเตะชายรุ่นน้ำหนัก 84 กก. ขึ้นไป ในปีต่อมา ที่การแข่งคาราเต้ชิงแชมป์เอเชีย 2019 ซึ่งจัดขึ้นที่ทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถาน เขายังได้รับหนึ่งในเหรียญทองแดงในการแข่งนี้

 ความสำเร็จ 
พ.ศ. การแข่ง สถานที่ อันดับ อีเวนต์2558ชิงแชมป์เอเชียโยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น 3คูมิเตะ 84 กก. ขึ้นไป2561ชิงแชมป์เอเชียอัมมาน ประเทศจอร์แดน 3คูมิเตะ 84 กก. ขึ้นไป 2562ชิงแชมป์เอเชียทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถาน 3คูมิเตะ 84 กก. ขึ้นไปซีเกมส์มะนิลา ฟิลิปปินส์ 1คูมิเตะ 75 กก. ขึ้นไป

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ประจำปี ๒๕๖๗, เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๒ ข หน้า ๒๖, ๑๓ สิงหาคม ๒๕๖๗
# สเปซเอ็กซ์ ครูว์-2
สเปซเอ็กซ์ ครูว์-2  จะเป็นเที่ยวบินปฏิบัติการลำที่สองของยานอวกาศครูว์ดรากอน และนับเป็นครั้งที่สามที่เป็นเที่ยวบินโคจรที่มีลูกเรือ ปัจจุบันภารกิจนี้มีแผนจะปล่อยตัวในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2564  รอวันที่ปล่อยตัวจริงของภารกิจ SpaceX Crew-1 และการปรับปรุงแคปซูล Endeavour หลังจากการกู้คืน Demo-2  ภารกิจ Crew-2 จะส่งลูกเรือสี่คนไปยังสถานีอวกาศนานาชาติ

 ลูกเรือ 

เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 JAXA, ESA และ NASA ยืนยันการมอบหมายงานแก่นักบินอวกาศในภารกิจนี้
# มัสยิดซันจักลาร์
มัสยิดซันจักลาร์  ตั้งอยู่ในเขตบือยึกเชกเมแจ ชานเมืองอิสตันบูล ประเทศตุรกี ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกแอมเร อาโรลัท สร้างเสร็จใน พ.ศ. 2555 และได้รับรางวัลสิ่งก่อสร้างทางศาสนาประจำปี พ.ศ. 2558 จากอาร์กเดลี

ใน พ.ศ. 2561 แมรี เบียร์ด นักศิลปะคลาสสิก กล่าวในรายการสารคดีชุด ซิวิไลเซชันส์ ของบีบีซีว่า มัสยิดซันจักลาร์เป็น "หนึ่งในการสร้างสรรค์ทางศาสนาที่โดดเด่นที่สุดในสมัยใหม่" และเป็น "หนึ่งในมัสยิดที่น่าทึ่งที่สุดในโลก"
# มาร์ดุก
มาร์ดุก (อักษรรูปลิ่ม: 𒀭𒀫𒌓 dAMAR.UTU; ภาษาซูเมอร์: amar utu.k "บุตรแห่งพระอาทิตย์"; ภาษากรีก ,identified with Marduk by Heinrich Zimmeren (1862-1931), Stade's Zeitschrift 11, p. 161. Mardochaios; ภาษาฮีบรู: מְרֹדַךְ, marōḏaḵ) เป็นเทพเมโสโปเตเมียในยุคหลัง มาร์ดุกเป็นเทพประจำเมืองบาบิโลน และเป็นเทพแห่งน้ำ พืชพันธุ์ การพิพากษา และเวทมนตร์ พระองค์เป็นโอรสของเทพอีอา (เองกีในซูเมอร์) กับดัมกัลนูนา มีพระชายาคือซาปาร์นิต และมีโอรสคือเนโบ เทพแห่งปัญญาและการรู้หนังสือ มีอาวุธประจำกายคืออาวุธแห่งสายลมอิมฮุลลู และพาหนะเป็นมังกรมุชคุชชู ในช่วงที่บาบิโลนปกครองโดยพระเจ้าฮัมมูราบี มาร์ดุกมีความเกี่ยวข้องในทางโหราศาสตร์กับดาวพฤหัสบดีJastrow, Jr., Morris (1911). Aspects of Religious Belief and Practice in Babylonia and Assyria, G.P. Putnam's Sons: New York and London. pp. 217-219.

ที่มาของพระนามมาร์ดุกมาจาก amar-Utu ("บุตรผู้เป็นอมตะของอูตู" หรือ "บุตรเยาว์วัยของสุริยเทพอูตู")Helmer Ringgren, (1974) Religions of The Ancient Near East, Translated by John Sturdy, The Westminster Press, p. 66. สะท้อนถึงที่มาหรือความเกี่ยวข้องกับเมืองซิปปาร์ซึ่งมีอูตูเป็นเทพประจำเมืองThe Encyclopedia of Religion - Macmillan Library Reference USA - Vol. 9 - Page 201 สถานภาพเดิมของมาร์ดุกยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่ภายหลังพระองค์ถูกเชื่อมโยงเข้ากับน้ำ พืชพันธุ์ การพิพากษา และเวทมนตร์[John L. McKenzie, Dictionary of the Bible, Simon & Schuster, 1965 p 541.] ตามเอนูมาเอลิช ตำนานการถือกำเนิดของบาบิโลเนียกล่าวว่า มาร์ดุกซึ่งเป็นเทพที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่เทพรุ่นหลังได้ทำสงครามกับเทพยุคแรกเริ่มติอามัตเป็นเวลา 12 วันจึงปราบติอามัตลงได้ จากนั้นมาร์ดุกทรงสร้างสวรรค์และโลกจากร่างติอามัต และปรึกษากับเทพอีอาก่อนจะสร้างมนุษย์คนแรกชื่อลัลลูจากชิ้นส่วนเทพที่สนับสนุนติอามัตเพื่อให้เป็นบริวาร ชาวบาบิโลเนียมีการเฉลิมฉลองชัยชนะของมาร์ดุกเหนือติอามัตในเทศกาลแซกมัก หรือวันขึ้นปีใหม่ช่วงเดือนธันวาคมเป็นเวลา 12 วัน โดยกษัตริย์บาบิโลนจะเป็นตัวแทนมาร์ดุก ประกอบพิธีเฮียรอสกามอสและต่อสู้ในการรบแบบจำลอง

มาร์ดุกเป็นเทพประจำเมืองบาบิโลน เมื่อบาบิโลนกลายเป็นศูนย์กลางอำนาจในหุบเขายูเฟรตีสในรัชสมัยพระเจ้าฮัมมูราบีราวศตวรรษที่ 18 ก่อนคริสตกาล มาร์ดุกค่อย ๆ ก้าวขึ้นมาเป็นเทพสูงสุดของปวงเทพบาบิโลเนีย และแทนที่เทพเอนลิลในฐานะเทพสูงสุดอย่างสมบูรณ์หลังรัชสมัยพระเจ้าเนบูคัดเนสซาร์ที่ 1 ช่วงศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสตกาล ต่อมาในสหัสวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล มาร์ดุกได้รับการบูชาในพระนามเบล อันเป็นการผสานเทพมาร์ดุก เทพเอนลิล และเทพดูมูซิด มีการประดิษฐานรูปเคารพมาร์ดุกไว้ที่วิหารอีซากิลาและซิกกุรัตอีเทเมนันกี ซึ่งภายหลังเฮโรโดตัสบันทึกว่าถูกเซิร์กซีสที่ 1 แห่งจักรวรรดิอะคีเมนิดขนย้ายออกไปตอนพระองค์ปราบกบฏในบาบิโลนเมื่อ 482 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากนั้นวิหารก็ถูกทิ้งร้างจนกลายเป็นซากปรักหักพังช่วงบาบิโลนตกอยู่ใต้อำนาจจักรวรรดิพาร์เธียราวศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
# จอห์น ซี. บัวโล กรานท์
จอห์น ขาลส์ บัวโล กรานท์ (John Charles Boileau Grant; 1886–1973) เป็นนักกายวิภาคศาสตร์ชาวบริเตน-แคนาดา ประธานภาควิชากายวิภาคศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยโทรอนโต ตั้งแต่ปี 1930 ถึง 1956 กรานท์เป็นที่รู้จักดีจากหนังสือเรียนของเขา Grant's Atlas of Anatomy (แผนที่ภายวิภาคศาสตร์มนุษย์โดยกรานท์) และ Grant's Dissector (การผ่าศพโดยกรานท์) ที่ซึ่งปัจจุบันตีพิมพ์เป็นรุ่นที่ 16 และใช้ศึกษาในหมู่นักเรียนแพทย์ทั่วโลก

กรานท์เสียชีวิตในวันที่ 14 สิงหาคม 1973 ด้วยวัย 87 ปี

การศึกษา
กรานท์เกิดในเมืองโลนเฮด ทางใต้ของเอดินบะระในปี 1886 และเขาศึกษาวิชาแพทยศาสตร์ที่วิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอดินบะระ และจบการศึกษาด้วยวุฒิ M.B., Ch.B. ในปี 1908 ขณะอยู่ที่เอดินบะระ กรานท์ได้ทำงานร่วมกับเดเนียล จอห์น คันนิงแฮม และได้เหรียญรางวัลรุ่นเล็กและรุ่นโตในภายวิภาคเชิงปฏิบัติ (Practical Anatomy) และ Mackenzie Bursary สำหรับการผ่าศพ ในปี 1909 จนถึงปี 1911 เขาเข้าทำงานเป็นผู้ช่วยผ่าอาจารย์ใหญ่ของศาสตราจารย์ฮาวเดินที่มหาวิทยาลัยเดอร์แฮม และได้รับเชือกตั้งเป็นเฟลโลว์ (fellow) ประจำราชวิทยาลัยศัลยศาสตร์เอกินบะระ (Royal College of Surgeons of Edinburgh) ในปี 1913

การทำงาน
ในปี 1919 เขาทำงานด้านกายวิภาคศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยนิวคัสเซิล ก่อนจะย้ายมาประเทศแคนาดา ภายหลังไดรับแต่บตั้งเป็นประธานภาควิชากายวิภาคศาสตร์ มหาวิทยาลัยมานิทอบา ด้วยวัย 33 ปี ในปี 1930 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานภาควิชากายวิภาคศาสตร์ มหาวิทยาลัยโทรอนโต ที่ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 26 ปี จนเกษียณอายุในปี 1956 ที่โทรอนโตนี้เป็นที่ซึ่งเขาได้เขียนหนังสือที่มีชื่อเสียงของเขา เขาตีพิมพ์ Method of Anatomy, Descriptive and Deductive (วิธีวิทยาของภายวิภาคศาสตร์, คำอธิบายและความคิดเห็น) ในปี 1937 ต่อมาเขาได้ตีพิมพ์ Handbook of Dissectors (คู่มือสำหรับนักผ่าศพ) ในปี 1940 ร่วมกับคาเทส์ (Cates) ในปัจจุบันหนังสือเล่มนี้คือ Grant's Dissector (การผ่าศพโดยกรานท์) และตีพิมพ์เป็นรุ่นที่ 16 ในปัจจุบัน ในปี 1943 เขาได้ตีพิมพ์ Grant's Atlas of Anatomy (กายวิภาคศาสตร์ร่างกายมนุษย์โดยกรานท์) ที่ซึ่งปัจจุบันตีพิมพ์เป็นรุ่นที่ 13 Grant was a very popular teacher, year on year his students voted his class in anatomy as the most popular in the faculty. ภายหลังเกษียณอายุแล้ว เขาได้ประกอบหน้าที่เป็นผู้ดูแลและภัณฑารักษ์ประจำพิพิธภัณฑ์กายวิภาคศาสตร์ มหาวิทยาลัยโทรอนโต (Anatomy Museum at the University of Toronto)

เกียรติประวัติ
พิพิธภัณฑ์กายวิภาคศาสตร์ มหาวิทยาลัยโทรอนโตตั้งชื่อตามเขา
# ตำบลปิงโค้ง
ปิงโค้ง เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันมีประชากร 14,282 คน

พื้นที่ตำบลปิงโค้งเป็นที่ตั้งของศูนย์พัฒนาโครงการหลวงห้วยลึก โครงการนี้ดำเนินการจัดพื้นที่ทำกินให้แก่ชาวเขาเผ่าแม้ว กะเหรี่ยง และคนเมืองในพื้นที่โดยส่งเสริม วิจัย และเพาะพันธุ์พืชต่าง ๆ เช่น ผักจำพวกผักสลัด เบญจมาศ พีค็อก แคนตาลูป เสาวรส ทับทิม ฝรั่งคั้นน้ำ เป็นต้น ฤดูท่องเที่ยวของที่นี่จะอยู่ระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงมีนาคม เนื่องจากมีผลิตผลให้ชมและซื้อหาได้ สภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดเจ็ดแห่งและมีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลสามแห่ง

ตำบลปิงโค้งทั้งตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลปิงโค้งซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลปิงโค้ง จัดตั้งเป็นสภาตำบลหลังจากที่ตำบลปิงโค้งแยกตัวออกจากตำบลเมืองงาย ก่อนที่จะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลปิงโค้งใน พ.ศ. 2539 แล้วจึงได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2551 นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งที่ 5 ของอำเภอเชียงดาว พร้อมกับเทศบาลตำบลพระธาตุปู่ก่ำและเทศบาลตำบลทุ่งข้าวพวง