wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# สิน กุมภะ
สิน กุมภะ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง 5 สมัย เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ 1 สมัย เป็นอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดระยอง เป็นอดีตผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรี (นายสิน กุมภะ พลโท มะ โพธิ์งาม) และเป็นอดีตผู้ประสานงานพรรคไทยรักษาชาติ

 ประวัติ 
สิน กุมภะ เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480 เป็นชาวตำบลกร่ำ อำเภอแกลง จังหวัดระยอง แต่ต้นตระกูลมาจากจังหวัดตราด“หมื่นสิทธิสงคราม” วีรบุรุษนักรบผู้กล้าแห่งเมืองตราดที่หายจากหน้าประวัติศาสตร์

 การทำงาน 
สิน กุมภะ เข้าสู่งานการเมืองครั้งแรกในปี 2522 โดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 ในนามพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. สมัยแรก และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องอีกสมัย ในปี 2526

เขาได้รับเลือกตั้งอีกครั้งเป็นสมัยที่ 3 ในปี 2531 สังกัดพรรคกิจสังคมเช่นเดิม กระทั่งในปี 2535 เขาย้ายไปสังกัดพรรคสามัคคีธรรม และได้รับเลือกตั้งในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 หลังจากนั้นได้เข้าร่วมงานกับพรรคชาติไทย แต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้งอีกเลย จนกระทั่งเขาเข้าร่วมงานกับพรรคไทยรักไทย ในปี 2544 และกลับมาเป็น ส.ส. สมัยที่ 5 และในปี 2548 ได้ลงสมัครในแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 74 และได้เลื่อนขึ้นมาเป็น ส.ส. สมัยที่ 6 แทน ส.ส.ที่ไปเป็นรัฐมนตรี

หลังการรัฐประหารในปี 2549 เขาจึงหันไปทำงานการเมืองท้องถิ่น โดยได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดระยอง ในการเลือกตั้งเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 แทน พ.ต.อ.พณาเจือเพ็ชร กฤษณะราช ที่ลาออกจากตำแหน่ง แต่เขาก็ดำรงตำแหน่งได้เพียง 5 เดือน ก่อนจะถูกใบเหลืองสั่งเลือกตั้งใหม่ในเดือนพฤษภาคม 2550อดีตนายก อบจ.ระยอง เปิดใจหลังถูกใบเหลืองเผยรัฐต้องเสียงบไปกว่า 50 ล้าน แต่ในครั้งนี้เขาแพ้ให้กับ ปิยะ ปิตุเตชะ

ในปี 2557 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคเพื่อไทย แต่การเลือกตั้งเป็นโมฆะเสียก่อน กระทั่งในการเลือกตั้ง 2562 สิน กุมภะ เป็นผู้ประสานงานให้กับพรรคไทยรักษาชาติ‘ทษช.’ เปิดตัวผู้สมัคร ส.ส.ระยอง ‘จาตุรนต์’ ลั่น หากได้เป็นรัฐบาล เตรียมทบทวน ‘กม.ประมง’ ทั้งหมด และลงสมัคร ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 50เปิดรายชื่อปาร์ตี้ลิสต์ ‘ไทยรักษาชาติ’ หลังเผยทูลกระหม่อมหญิง เป็นแคนดิเดตนายกฯ

สิน เป็นนักธุรกิจในจังหวัดระยอง และเคยเป็นประธานหอการค้าจังหวัดระยอง  ซึ่งในปี 2553 เขาถูกศาลล้มละลายกลาง มีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด และพ้นจากการล้มละลายในปี 2554ประกาศเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ เรื่อง ยกเลิกการล้มละลาย [ศาลล้มละลายกลาง คดีหมายเลขแดงที่ ล. ๖๑๔๒/๒๕๕๓ นายสิน กุมภะ ลูกหนี้ ]

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๓, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๑๘ ตอนที่ ๒๒ ข หน้า ๗, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๔
# ยูซาวะ
ยูซาวะ อาจหมายถึง

 สถานที่ 
 ยูซาวะ (จังหวัดอากิตะ) ประเทศญี่ปุ่น
 ยูซาวะ (จังหวัดนีงาตะ) ประเทศญี่ปุ่น

 บุคคลที่มีนามสกุลนี้ 
 มาซาโตะ ยูซาวะ (, เกิด ค.ศ. 1993) นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
 เรียว ยูซาวะ (, เกิด ค.ศ. 1976) นักเทเบิลเทนนิสชาวญี่ปุ่น
# ยูซาวะ (จังหวัดอากิตะ)
ยูซาวะ  เป็นนครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 790.91 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ทางทิศใต้สุดของจังหวัด

แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
# ไทระ โนะ มูเนโมริ
ไทระ โนะ มูเนโมริ (平 宗盛; 1690 - 19 กรกฎาคม 1728) ทายาทผู้สืบทอดตำแหน่งของ ไทระ โนะ คิโยโมริ และหนึ่งในผู้บัญชาการของ ตระกูลไทระ ใน สงครามเก็มเป

เมื่อบิดาของเขา ไทระ โนะ คิโยโมริ สิ้นใจบนเตียงนอน เขาได้ทำตามความปราถนาสุดท้ายของเขา ด้วยการแต่งตั้งให้อำนาจการปกครองตระกูลทั้งหมดอยู่ในมือของ มูเนโมริ ส่วนบุตรชายคนโตของเขา ชิเงะโมะริ เสียชีวิตไปเมื่อสองปีก่อนหน้า มูเนโมริ จึงกลายเป็นลำดับต่อไปในการสืบทอดตำแหน่ง 

ในปี พ.ศ. 1726 ตระกูลคู่แข่งคือ ตระกูลมินาโมโตะ กำลังมีอำนาจ มินาโมโตะ โนะ โยชินากะ และ มินาโมโตะ โนะ ยูกิอิเอะ ได้เข้าปิดล้อมราชธานีอย่าง เกียวโต ตามด้วยการเปลี่ยนข้างของ จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ ไปทางฝั่งมินาโมโตะ มูเนโมรินำกองกำลังของเขาหนีออกจากราชธานีไปทางตะวันตก พร้อมกับยุวจักรพรรดิ จักรพรรดิอันโตะกุ ในเดือนกันยายนปีเดียวกันตระกูลไทระตั้งราชสำนักชั่วคราวที่ ยาชิมะ บน เกาะคีวชู

มูเนโมริออกรบในสงครามทุกครั้ง อาทิ ยุทธนาวีที่ดันโนะอุระ ในปี พ.ศ. 1728 เมื่อเขาถูกจับกุมตัวและถูกประหารชีวิตในอีกไม่กี่วันถัดมา
# เวย์น วีลเลอร์
เวย์น บิดเวลล์ วีลเลอร์ (10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1869–5 กันยายน ค.ศ. 1927) เป็นอัยการชาวอเมริกัน และผู้นำของสันนิบาตต่อต้านการขายสุรา ขบวนการสนับสนุนการห้ามสุรา ในช่วงปลายคริสต์คศวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เขามีบทบาทสำคัญในการผลักดันการแก้ไขรัฐธรรมนูญสหรัฐครั้งที่สิบแปด ซึ่งส่งผลให้การผลิต แจกจ่าย และจำหน่ายสุราเป็นสิ่งมิชอบด้วยกฎหมาย

วีลเลอร์เกิดที่เมืองบรูกฟิลด์ทาวน์ชิป ในเทศมณฑลทรัมบูล รัฐโอไฮโอ โดยเติบโตมาในฟาร์มของครอบครัว  อุบัติเหตุในวัยเด็กอันมีสาเหตุมาจากผู้รับจ้างซึ่งเมาสุราทำให้เขาหลีกเลี่ยงเครื่องดื่มมึนเมาไปตลอดชีวิต ในภายหลังเขาได้ใช้เรื่องราวดังกล่าวเพื่อดึงดูดผู้คนให้มาเข้าร่วมขบวนการห้ามสุราและเพื่อส่งเสริมให้มีการบัญญัติห้ามสุราในรัฐธรรมนูญสหรัฐ วีลเลอร์จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในรัฐโอไฮโอ จากนั้นจึงได้รับใบประกอบวิชาชีพครู และสอนอยู่สองปีก่อนที่จะเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยโอเบอร์ลิน  หลังจากสำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1894 เขาได้กลายมาเป็นนักเคลื่อนไหว (Organizer) ให้กับสันนิบาตต่อต้านการขายสุรา วีลเลอร์ได้รับปริญญานิติศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยเวสต์เทิร์นรีเซอฟ์ ใน ค.ศ. 1898  ต่อมาใน ค.ศ. 1902 เขาได้ขึ้นเป็นผู้นำของสันนิบาตต่อต้านการขายสุรา และดำเนินกลยุทธ์ผลักดันนโยบายบายเดียว (Single issue pressure politics) ซึ่งรวมไปถึงการณรงค์ด้วยสื่อและการเดินขบวนสาธารณะ เพื่อให้มีการตรากฎหมายลดหรือห้ามขายและดื่มสุรา

หน้าที่การงานของวีลเลอร์ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดเมื่อการแก้ไขรัฐธรรมนูญครั้งที่สิบแปดและรัฐบัญญัติโวลสตีด มีผลบังคับใช้ใน ค.ศ. 1920 เมื่อการบังคับห้ามสุราเริ่มยุ่งยากขึ้น เจ้าหน้าที่รัฐบาลกลางก็หันไปใช้วิธีรุนแรง ซึ่งรวมไปถึงการวางยาพิษในสุราเพื่อปราบปรามไม่ให้ประชาชนดื่มเครื่องดื่มมึนเมา การที่วีลเลอร์ปฏิเสธที่จะประนีประนอม เช่น ปรับแก้มาตราการห้ามสุราให้มีการอนุญาตบริโภคเบียร์และเอล ทำให้เขาถูกมองว่าเป็นคนไร้เหตุผลมากขึ้นเรื่อย ๆ อิทธิพลของเขาเริ่มลดลง และสุดท้ายเขาก็ลาออกใน ค.ศ. 1927

วีลเลอร์ประสบกับเหตุร้ายหลายประการหลังจากเขาลาออกได้ไม่นาน เป็นต้นว่า ภรรยาของเขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุเพลิงไหม้ในห้องครัว และพ่อตาของเขาก็เสียชีวิตตามไปด้วยโรคหัวใจหลังจากที่พยายามช่วยเธอแต่ไม่สำเร็จ วีลเลอร์ป่วยด้วยโรคไต และเสียชีวิตลงที่สถานพักฟื้น ในเมืองแบทเทิลครีก รัฐมิชิแกน เมือวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1927

 วีธีวีลเลอร์ 
ในฐานะผู้นำของสันนิบาตต่อต้านการขายสุรา วีลเลอร์ได้พัฒนารูปแบบการเคลื่อนไหวที่ต่อมาเรียกกันว่า "วีธีวีลเลอร์" หรือ "แบบวีลเลอร์"  (Wheelerism) ซึ่งมุ่งเป้าหมายไปยังประเด็นเพียงข้อเดียว และพึ่งพาสื่อมวลชนในการชักจูงนักการเมืองให้เชื่อว่าแนวคิดของสันนิบาตต่อต้านการขายสุราได้รับการสนับสนุนจากประชาชนจำนวนมาก กลยุทธ์ของวิธีวีลเลอร์ยังรวมไปถึงการชักจูงผู้มีอำนาจโดยตรงด้วยวิธีการต่าง ๆ เช่น ข่มขู่ว่าจะถอนการสนับสนุนการรณรงค์หาเสียง สนับสนุนและให้เงินทุนแก่คู่แข่ง และเปิดเผยข้อมูลอื้อฉาวเพื่อให้ได้มาซึ่งการสนับสนุนในการจำกัดการขายสุรา
# โคกูระ
thumb|สถานีรถไฟโคกูระ
thumb|upright|อิเซตัน ห้างสรรพสินค้า, โคกูระ
thumb|ตราของโคกูระ
โคกูระ  เป็นเมืองปราสาทโบราณและศูนย์กลางของคิตะกีวชู

 ประวัติศาสตร์ 
 ยุคเอโดะ 

 ยุคเมจิ 
หลังจากสิ้นสุดการปกครองของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ โคกูระได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดโคกูระ เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลนคร เมือง และหมู่บ้าน โคกูระเป็นหนึ่งใน 25 เมืองในจังหวัดโคกูระ ซึ่งต่อมาได้ยุบรวมเข้ากับจังหวัดฟูกูโอกะ และเมืองโคกูระก็ได้รับการยกฐานะเป็นนครใน ค.ศ. 1900

 สงครามโลกครั้งที่สอง 
วันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 เครื่องบินบี-29 จะนำแฟตแมนมาทิ้งระเบิดที่เมืองโคกูระ แต่เมืองโคกูระกลับมีหมอกควันหนาแน่น จึงได้ตัดสินใจตรงไปเป้าหมายที่สองคือนางาซากิแทนDaley, Ted, Apocalypse Never: Forging the Path to a Nuclear-Weapon-Free World, Rutgers University Press, 2010. p. 240. เหตุการณ์นี้จึงถูกเรียกว่า "ปาฏิหาริย์เมืองโคกูระ"

 หลังสงคราม 
เมื่อมีการจัดตั้งนครคิตะกีวชูขึ้นใน ค.ศ. 1963 นครโคกูระก็ได้ถูกแบ่งออกเป็นเขตโคกูระคิตะทางตอนเหนือ และเขตโคกูระมินามิทางตอนใต้

 ผู้อยู่อาศัยที่มีชื่อเสียง 
เซย์โช มัตสึโมโตะ – นักเขียน
มิยาโมโตะ มูซาชิ – นักดาบและโรนิง
โมริ โอไก – แพทย์, นักแปลภาษา, นักเขียนนวนิยาย และ กวี
เท็ด ฟูจิตะ – นักอุตุนิยมวิทยา

 บุคคลสำคัญที่เกิดในโคกูระ 
 สึกาซะ โฮโจ, นักวาดมังงะ
 เลอิจิ มัตซึโมโตะ, นักวาดมังงะ
 มาสึมิ มิตซุย, 10th Battalion, CEF.
 ลินดา ยามาโมโตะ, นักร้อง และ ไอดอลเจป็อป
 ซาโตรุ โนมูระ, เจ้าพ่อยากูซ่า, ผู้นำของคุโด-ไค
# วัดหนองเจริญธรรม
วัดหนองเจริญธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองกระทุ่ม อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 23 ไร่ 1 งาน 79 ตารางวา โดยมีพระครูสมุห์ไพทูรย์  สิริภฺทโท ดร.เป็นเจ้าอาวาส จุดเด่นของวัด คือ พระพุทธโคดมองค์ใหญ่เป็นที่กราบไหว้ของชาวบ้านในปัจจุบัน

วัดหนองเจริญธรรม เดิมพื้นที่นี้เป็นป่าไม้เบญจพรรณและมีหนองน้ำ ชาวบ้านส่วนใหญ่ทำไร่ยาสูบ ปลูกฝ้าย ต่อมากำนันเพิ่ม วิริยะช่วงโชติ ได้พิจารณาเห็นว่าที่บริเวณนี้เหมาะสมแก่การสร้างวัด จึงสอบถามชาวบ้านและได้รับการสนับสนุนด้วยดี จึงช่วงกันสละทรัพย์สร้างที่พักสงฆ์ก่อน และคณะได้เดินทางไปหาหลวงพ่อเปิ่น วัดบางพระ เพื่อขอให้ส่งพระสงฆ์มาอยู่และหลวงพ่อได้ส่งพระฉลอง ปภสฺญโร มาอยู่และได้ดำเนินก่อสร้างที่พักสงฆ์ จนขอตั้ง สำนักสงฆ์บ้านหนองเขมร เพื่อให้ตรงกับชื่อหมู่บ้าน แต่พระฉลอง ปภสฺญโร อยู่เป็นเจ้าสำนักได้ 3 ปี ก็มรณภาพ

จนกระทั่ง พ.ศ. 2551 กำนันบุญสิทธิ์ สุวรรณชีพ และชาวบ้านได้พบกับพระครูสมุห์ไพทูรย์  สิริภฺทโท ดร.ซึ่งเป็นพระธุดงค์ จึงนิมนต์มาอยู่ที่สำนักสงฆ์บ้านหนองเขมร และได้ซื้อที่ดินเพิ่ม 6 ไร่ 1 งาน  79 ตารางวา และได้ดำเนินการสร้างกุฏิ หอฉัน ศาลาการเปรียญ หอระฆัง ศาลาธรรมสังเวช เมรุ และอุโบสถ จนได้รับการยกฐานะเป็น "วัดหนองเจริญธรรม" เมื่อ พ.ศ. 2552 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557
# วัดรัตนรังสี
วัดรัตนรังสี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพรงมะเดื่อ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

วัดรัตนรังสี เดิมเป็น สำนักสงฆ์หนองแขม-หนองจอก ซึ่งมีหลวงพ่อไสว วชิรวํโส ท่านได้จัดการซื้อที่ดินจำนวน 6 ไร่เศษ ทำเป็นที่พักสงฆ์และสำนักสงฆ์ตามลำดับ ได้สร้างศาลาการเปรียญ 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง วิหาร 1 หลัง ปัจจุบันวิหารหลังนี้ได้รื้อถอนไปแล้ว หลวงพ่อไสวได้ดูแลสำนักสงฆ์ระหว่างปี พ.ศ. 2538–2540 ท่านได้อาพาธและมรณภาพลง ก่อนมรณภาพท่านได้สั่งญาติโยมให้พระมหาทองสุข สุทฺธสีโล จากวัดหัวคู้ อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ มาดูแลสำนักสงฆ์แทนท่าน แต่ท่านเจ้าอาวาสวัดหัวคู้ปฏิเสธอยู่หลายครั้ง แต่ภายหลังเห็นถึงความตั้งใจจริงของชาวบ้านจึงอนุญาต เมื่อพระมหาทองสุขมาอยู่ที่สำนักสงฆ์ ท่านได้ขออนุญาตสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2542 จนได้รับการจัดตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2545 และได้ทำการแต่งตั้งพระมหาทองสุข สุทฺธสีโล เป็นเจ้าอาวาสตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2546 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2552

พระมหาทองสุขได้จัดการซื้อที่ดินเพิ่มอีก 7 ไร่เศษ รวมกับพื้นที่เดิมอีก 6 ไร่เศษ วัดรัตนรังสีจึงมีเนื้อที่รวม 13 ไร่ 2 งาน 5.85 ตารางวา และได้ดำเนินการสร้างอุโบสถ 1 หลัง กุฏิสงฆ์ 2 หลัง กำแพงแก้วอุโบสถ เมรุ 1 หลัง และอื่น ๆ
# วัดเกตุประภา
วัดเกตุประภา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงคำพร้อย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน

วัดเกตุประภาสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2477 โดยมีโยมเกตุ วิเทศผล บริจาคที่ดินประมาณ 10 ไร่ และริเริ่มสร้างวัด ต่อมาโยมหนวนถวายให้วัดอีกประมาณ 2 ไร่เศษ และประชาชนช่วยกันบริจาคทรัพย์สร้างเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ได้ขนานนามวัดว่า "วัดเกตุประภา" เพื่อเป็นเกียรติอนุสรณ์แก่โยมเกตุผู้ริเริ่มสร้างวัดคนแรก แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดกลางคลองหก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2485 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496 ด้านการศึกษา ทางวัดได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนในพื้นที่วัด

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่กว้าง 7.40 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถแบบสุโขทัย หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว พระพุทธรูปปางต่าง ๆ ที่ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถอีก 4 องค์ อยู่ที่หอสวดมนต์ 4 องค์ ศาลาการเปรียญ 1 องค์ รวมทั้งหมด 10 องค์

รายนามเจ้าอาวาส
 พระเฮง 
 พระสมุห์ วงษ์ 
 พระเคลือบ 
 พระเชื้อ 
 พระอธิการประสิทธิ์ 
 พระอธิการเมื้อ 
 พระอธิการเพี้ยน 
 พระอธิการขาบ ขนฺติธโร 
 พระอธิการบรรจบ วิสุทธสีโร 
 พระครูประโชติพัฒนคุณ 
 พระครูสังฆรักษ์ เฉลียง กิตฺติคุโณ 
 พระครูโอภาสธรรมมงคล (มงคล มงฺคลิโก)
# สงครามทาสครั้งที่สาม
สงครามทาสครั้งที่สาม ยังถูกเรียกโดยพลูทาร์กว่า สงครามกลาดิอาตอร์ และสงครามสปาร์ตากุส เป็นครั้งสุดท้ายในเหตุการณ์ของการก่อกบฎของเหล่าทาสต่อสาธารณรัฐโรมัน เป็นที่รู้จักกันคือ สงครามทาส  ซึ่งครั้งที่สามเป็นเพียงครั้งเดียวที่คุกคามมาถึงกรุงโรม ใจกลางของอิตาลี เป็นเรื่องที่น่าตื่นตระหนกอย่างยิ่งสำหรับกรุงโรมเพราะดูเหมือนว่ากองทัพทหารจะไม่มีอำนาจในการปราบปราม

การก่อกบฎได้เริ่มต้นขึ้นในปี 73 ก่อนคริสตกาล ด้วยการหลบหนีของเหล่าทาสกลาดิอาตอร์ราว 70 คน จากโรงเรียนกลาดิอาตอร์ในคาปัว พวกเขาสามารถเอาชนะกองกำลังทหารโรมันจำนวนเล็กน้อยที่ถูกส่งมาเพื่อจับกุมพวกเขาให้กลับไป ภายในสองปี พวกเขาได้มีคนมาเข้าร่วมจำนวน 120,000 คน โดยมีทั้งผู้ชาย ผู้หญิง และเด็ก เหล่าชายฉกรรจ์ของกลุ่มนี้เป็นกองกำลังติดอาวุธที่มีประสิทธิภาพอย่างน่าประหลาดใจ ซึ่งแสดงให้เห็นเรื่อย ๆ มาว่าพวกเขาสามารถต้านทานหรือเอาชนะทหารโรมัน จากกองลาดตระเวนท้องถิ่นในแคว้นคัมปาเนีย กองทหารอาสาสมัครของโรมัน และแม้แต่กระทั่งกองทหารลีเจียนโรมันที่ถูกฝึกมาภายใต้คำสั่งของกงสุล เหล่าทาสได้เดินทางไปทั่วอิตาลี ทำการบุกปล้นที่ดินและเมืองโดยไม่ถูกโทษ บางครั้งได้แตกแยกกระจัดกระจายกันไป แต่ได้ติดต่อกับผู้นำหลายคน รวมทั้งสปาร์ตากุส แม่ทัพที่เป็นนักสู้กลาดิอาตอร์ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง 

วุฒิสภาโรมันได้เริ่มตื่นตระหนกมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อการปล้นสะดมและความสำเร็จทางทหารอย่างต่อเนื่องของกองทัพทาส ในท้ายที่สุด ฝ่ายโรมันก็ได้มีกองทัพจำนวนแปดลีเจียนภายใต้การนำที่แข็งกร้าว แต่มีประสิทธิภาพของมาร์กุส ลิกินิอุส กรัสซุส สงครามได้จบลงในปี 71 ก่อนคริสตกาล ภายหลังจากการสู้รบอันยาวนานและดุเดือด ก่อนที่กองทหารลีเจียนของกรัสซุลและคิดว่ากองทหารลีเจียนของปอมปีย์และมาร์กุส เทเรนิตุส วาร์โร ลูซูลุสที่กำลังเคลื่อนทัพเข้ามาเพื่อโอบล้อมพวกเขาเอาไว้ กองทัพของสปาร์ตากุสได้เปิดฉากเข้าปะทะอย่างเต็มกำลังกับกองทหารลีเจียนของกรัสซุสจนพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ ในเหล่าบรรดาผู้รอดชีวิตมีจำนวนประมาณ 6,000 คน ซึ่งถูกจับกุมและถูกประหารชีวิตด้วยการตรึงไม้กางเขนตามทางแอปเปียน เวย์ (Appian Way) 

เรื่องราวของการก่อกบฏของพลูทาร์กได้ชี้ให้เห็นว่า เหล่าทาสเพียงแค่ต้องการหลบหนีไปสู่อิสรภาพและออกจากดินแดนโรมันโดยไปทางซิซาลไพน์ กอล (Cisalpine Gaul) แอปเปียนและฟอลรุสได้อธิบายถึงการก่อกบฎว่าเป็นสงครามการเมืองซึ่งเหล่าทาสมีความตั้งใจจะเข้ายึดกรุงโรม สงครามทาสครั้งที่สามนั้นมีผลกระทบที่สำคัญและแผ่ไปไกลต่อประวัติศาสตร์ในวงกว้างของกรุงโรม ปอมปีย์และกรัสซุสต่างใช้ประโยชน์จากความเร็จในครั้งนี้เพื่อพัฒนาอาชีพทางการเมืองโดยใช้เสียงโห่ร้องไชโยของสาธารณชนและการคุกคามโดยนัยของกองทหารลีเจียนของพวกเขาให้เป็นประโยชน์ เพิ่อที่จะครอบงำการเลือกตั้งตำแหน่งกงสุส เมื่อปี 70 ก่อนคริสตกาล การกระทำของพวกเขาในฐานะกงสุสได้ทำการโค่นล้มสถาบันทางการเมืองของโรมันอย่างมาก และมีส่วนร่วมในการเปลี่ยนแปลงจากสาธารณรัฐโรมันมาเป็นจักรวรรดิโรมัน
# วัดสี่แยกราษฎร์บำรุง
วัดสี่แยกราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปลายโพงพาง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม มีเนื้อที่ 18 ไร่ 20 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูใบฎีกา ชาญ ปญฺญาโพธิสุวณฺโณ เป็นเจ้าอาวาส

วัดสี่แยกราษฎร์บำรุงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2300 และได้ร้างไปเป็นเวลานาน ผู้บริจาคที่ดินจำนวน 7 ไร่ 20 วา ได้สร้างวัดต่อมา คือ นายชื่น นางแสง จันทรรอด จัดสร้างเป็นสำนักสงฆ์ สร้างศาลาการเปรียญ 1 หลัง และกุฏิสงฆ์ เมื่อ พ.ศ. 2481 วัดมีคลองขนาบ 2 ด้าน ทิศใต้ติดกับคลองขุดเล็ก และทิศตะวันตกติดกับคลองบางแค วัดตั้งอยู่ตรงสี่แยกที่คลองทั้งสองตัดกัน จึงชื่อว่า วัดสี่แยก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2481

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถทรงไทยไม้สัก กุฏิสงฆ์ หอฉัน และกุฏิเจ้าอาวาสเรือนไม้ ทรงไทย ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปหล่อปางมารวิชัยประจำอุโบสถ เป็นพรประธาน และพระปั้นปางอุ้มบาตร สูงตั้งแต่พระบาทถึงพระเกตุ 180 เซนติเมตร
# วัดสี่แยกเจริญพร
วัดสี่แยกเจริญพร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองกระทุ่ม อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันมีพระครูปฐมสาธุวัฒน์ หรือพระอาจารย์เทพ คณิศร ฐิตสาโร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสเป็นลำดับที่ 8 ของวัด

วัดสี่แยกเจริญพรเริ่มก่อตั้งเป็นสำนักสงฆ์ เมื่อปี พ.ศ. 2518 โดยมีชื่อว่า สำนักสงฆ์หนองขโมย ซึ่งตั้งชื่อตามชื่อหมู่บ้านในสมัยนั้นที่มีชื่อหมู่บ้านว่าบ้านหนองขโมย มีหลวงพ่อสิงหล ฐิตธมฺโม เป็นเจ้าสำนักสงฆ์ สำนักสงฆ์หนองขโมยในสมัยนั้น ตั้งอยู่บนที่ดินประมาน 11 ไร่เศษ โดยได้รับบริจาคจาคผู้มีจิตศรัทธาหลายรายด้วยกัน ได้แก่ คุณมิ คุณกวี คงมาและครอบครัว บริจาคที่ดินจำนอน 2 ไร 2 งาน 84 ตารางวา คุณสุชาติ บัวแสงจันทร์และครอบครัวบริจาคที่ดิน 6 ไร่ 1 งาน 74 ตารางวาและคุณตริตรอง คุณทองม้วน น้อยศรีและครอบครัว บริจาค 2 ไร 3 งาน 15 ตารางวา ในพื้นที่ดินของสำนักสงฆ์มีกุฏิไม้หลังเล็ก ๆ ที่สร้างโดยการนำของหลวงพ่อสิงหล ฐิตธมฺโม พร้อมด้วยชาวบ้านของหมู่บ้านหนองขโมย สมัยนั้นสำนักสงฆ์ตั้งอยู่ที่หมู่ 5 ตำบลทุ่งลูกนก อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ต่อมาได้มีการแยกตำบลออกมาเป็นตำบลหนองกระทุ่ม

ต่อมานายเล็ก คงแจ่มและชาวบ้าน ได้ยื่นขอจัดตั้งสำนักสงฆ์หนองขโมยขึ้นเป็นวัด จนเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2528 ได้มีประกาศจากกระทรวงศึกษาธิการจัดตั้งให้เป็นวัด โดยใช้ชื่อว่า "วัดสี่แยกเจริญพร" (ตามประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่ม 102 ตอนที่ 176 วันที่ 26 พฤศจิกายน 2528 หน้า 5771)ราชกิจจานุกเบกษา เล่มที่ 102 ตอนที่ 176 วันที่ 26 พฤศจิกายน 2528 ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่องตั้งวัดในพระพุทธศาสนา http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2528/D/176/5771.PDF และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2556ประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 130 ตอนพิเศษ 105 ง วันที่ 23 สิงหาคม 2556 ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานวิสุงคามสีมา เอกสารแนบบัญชีรายชื่อวัดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา งวดที่ 2 ประจำปี 2556 ลำดับที่ 45 วัดสี่แยกเจริญพร ตำบลหนองกระทุ่ม อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2556/E/105/6.PDF

อุโบสถหลังแรกไม่มีการควบคุม รวมทั้งมีการเปลี่ยนช่างก่อสร้างหลายชุดทำให้โบสถ์ไม่ได้สัดส่วน โดยเฉพาะส่วนที่เป็นหลังคาไม่สมส่วน เมื่อปรับปรุงแบบครั้งแรกก็ไม่สามารถสร้างต่อได้ โดยเฉพาะปัญหาเรื่องน้ำรั่ว จึงต้องรื้อส่วนที่เป็นหลังคาโบสถ์ออกทั้งหมด พร้อมกับเปลี่ยนรูปแบบช่อฟ้า หางหงส์ รวมทั้งใบระกาเป็นสเตนเลสทั้งหมด ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ  พระประธานในอุโบสถ หลวงปู่หลิวนั่งพญาเต่าเผือกพระสมเด็จองค์ปฐม ทรงเครื่องจักรพรรดิ มี 2 องค์ พระสังกัจจายน์นั่งพญาเต่าเรือน และกันหาชาลี
# สงครามอังกฤษ-สยาม
สงครามอังกฤษ-สยาม เป็นสงครามช่วงสั้น ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่าง บริษัทอินเดียตะวันออกและอาณาจักรอยุธยาในปี พ.ศ. 2230–31"Anglo-Siamese War", in G. C. Kohn, Dictionary of Wars, rev. ed. (Routledge, 2013), p. 21. สยามประกาศสงครามกับบริษัทอังกฤษอย่างเป็นทางการในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2230 โดยไม่เคยมีการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพเพื่อยุติสงคราม
# ยูริฮนโจ
ยูริฮนโจ  เป็นนครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 1,209.60 ตารางกิโลเมตร เป็นเมืองที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดอากิตะ

แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
# คิม ดง-ฮี
คิม ดง-ฮี (เกิด 13 มิถุนายน พ.ศ. 2542) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ภายใต้สังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ เขามีชื่อเสียงจากการแสดงในละครชุดทางโทรทัศน์ยอดนิยมของเกาหลีเรื่อง สกายแคตเซิล (2019), ธุรกิจปิดเกมแค้น  (2020), เอทีน (2018), เอทีน 2 (2019) และละครต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง Extracurricular (2020)
# สันนิบาตอีโทเลียน
สันนิบาตอีโทเลียน  เป็นสมาพันธ์ชุมชนเผ่าและนครGrainger, 1999 กรีซโบราณที่มีศูนย์กลางอยู่ที่ภูมิภาคอีโทเลีย ทางตอนกลางของกรีซ สันนิบาตนี้อาจก่อตั้งช่วงต้นสมัยเฮลเลนิสต์เพื่อต่อต้านมาซิดอนและสันนิบาตอะเคียน การประชุมประจำปีสองครั้งจัดที่เทอร์มิกาและพาเนโตลิกา สันนิบาตอีโทเลียนยึดครองเดลฟีตั้งแต่ 290 ปีก่อนคริสตกาลและได้ดินแดนมากขึ้นเรื่อย ๆ จนสิ้นศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล สันนิบาตก็ครอบครองตอนกลางของกรีซเกือบทั้งหมดยกเว้นแอตติกาและบีโอเชีย สันนิบาตในยุครุ่งเรืองที่สุดแผ่ขยายไปถึงโลคริส มาลิส โดโลเปส เธสซาลีบางส่วน โฟซิส และอะคาร์นาเนีย ช่วงปลายอำนาจ นครรัฐกรีกที่เข้าร่วมสันนิบาตอีโทเลียนได้แก่ แมนติเนอา ทีเจีย ฟิจาเลีย และซีโดเนียHogan, 2008

ยังไม่แน่ชัดว่าสันนิบาตอีโทเลียนถูกก่อตั้งในปีใด มีการเสนอว่าสันนิบาตถูกก่อตั้งโดยเอปามีโนนดัส แม่ทัพชาวธีบส์ใน 367 ปีก่อนคริสตกาลhttp://omiriki-ereuna.blogspot.gr/p/blog-page_2325.htmlN. Tod, A selection of Greek Historical Inscriptions, vol. 2, p. 137 ขณะที่จอห์น ดี. เกรนเจอร์ นักประวัติศา่สตร์เชื่อว่าน่าจะก่อตั้งหลังจากนั้น ในช่วงพีลิปโปสที่ 2 แห่งมาเกโดนีอาเรืองอำนาจJohn D. Grainger, The League of the Aetolians, p. 49 ชาวอีโทเลียไม่ได้รับการยอมรับจากชาวกรีกอื่นในสมัยคลาสสิก โดยมองว่าพวกเขาป่าเถื่อนWest, 1902 แต่กระนั้นสันนิบาตมีโครงสร้างบริหารจัดการที่ซับซ้อนและมีกองทัพที่ทัดเทียมกับนครรัฐกรีกอื่น ๆ สันนิบาตอีโทเลียนก้าวขึ้นมามีอำนาจนำในตอนกลางของกรีซในสมัยเฮลเลนิสต์และผนวกหลายนครรัฐเข้ามาอยู่ใต้อำนาจ ขณะเดียวกันก็สู้รบกับมาซิดอนและกลายเป็นพันธมิตรกับโรม ซึ่งนำไปสู่การพิชิตกรีซของโรมัน

 ประวัติ 
ชาวอีโทเลียมีศูนย์กลางอยู่ที่เทอร์มอสมาตั้งแต่อย่างน้อยศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล เริ่มแรกพวกเขาวางตัวเป็นกลางในสงครามเพโลพอนนีเซียน แต่เมื่อเอเธนส์พยายามบุกครองอีโทเลียใน 426 ปีก่อนคริสตกาล พวกเขาโต้กลับจนเอเธนส์ล่าถอยThucydides 3.94 ระหว่างศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล สันนิบาตอีโทเลียนให้การสนับสนุนนครรัฐที่มีอำนาจมากกว่าและได้รับอีโอลิส ดินแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือของเอเชียน้อยจากธีบส์ใน 367 ปีก่อนคริสตกาล และนอแพกทอสจากพีลิปโปสที่ 2 แห่งมาเกโดนีอาใน 338 ปีก่อนคริสตกาล หลังพีลิปโปสที่ 2 สวรรคต ชาวอีโทเลียร่วมกับชาวธีบส์ต่อต้านอเล็กซานเดอร์มหาราช โอรสของพีลิปโปสที่ 2 แต่พ่ายแพ้ สันนิบาตเข้ากับเอเธนส์ในสงครามลาเมียน (323–322 ปีก่อนคริสตกาล) ที่อุบัติขึ้นหลังอเล็กซานเดอร์สวรรคต และต่อต้านมาซิดอนต่อในสงครามไดแอโดไค (322–281 ปีก่อนคริสตกาล) ต่อมาใน 279 ปีก่อนคริสตกาล ชาวอีโทเลียได้ชัยเหนือชาวกอลที่บุกครองกรีซ ชัยชนะนี้ทำให้พวกเขาได้รับการยอมรับจากชาวกรีกอื่นและมีโอกาสเข้าเป็นสมาชิกสันนิบาตแอมฟิกทีออนิก  220 ปีก่อนคริสตกาล สันนิบาตอีโทเลียนสู้กับราชอาณาจักรมาเกโดนีอาในสงครามโซเชียล (220–217 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งจบลงด้วยสนธิสัญญาสันติภาพนอแพกทอสWalbank 1967.

สันนิบาตอีโทเลียนเป็นพันธมิตรกรีกกลุ่มแรกของสาธารณรัฐโรมัน ช่วยเหลือฝ่ายโรมันรบกับมาซิดอนในสงครามมาซิดอนครั้งที่หนึ่ง (215–205 ปีก่อนคริสตกาล) และร่วมกำราบพีลิปโปสที่ 5 แห่งมาเกโดนีอาในยุทธการที่ไซโนสเซฟาลีระหว่างสงครามมาซดอนครั้งที่สอง (200–197 ปีก่อนคริสตกาล) ภายหลังทั้งสองเป็นปรปักษ์กันเมื่อโรมรุกล้ำภูมิภาคกรีซมากขึ้น สันนิบาตอีโทเลียนอยู่ข้างพระเจ้าแอนทิโอคัสมหาราชในสงครามโรมัน–ซิลูซิด (192–188 ปีก่อนคริสตกาล) แต่ความปราชัยของพระเจ้าแอนทิโอคัสใน 189 ปีก่อนคริสตกาลทำให้สันนิบาตไม่อาจต้านทานทัพโรมัน และถูกบังคับให้ลงนามในสนธิสัญญาหย่าศึก สันนิบาตจึงสูญสิ้นอำนาจในที่สุด
# ซิโนแว็ก ไบโอเทค
ซิโนแว็ก ไบโอเทค (จีน: 科兴控股生物技术有限公司, อังกฤษ: Sinovac Biotech) เป็นบริษัทชีวเภสัชภัณฑ์ของประเทศจีน มุ่งวิจัย พัฒนา ผลิต และจำหน่ายวัคซีนป้องกันโรคติดเชื้อ มีฐานอยู่ที่เขตไห่เตี้ยนนครปักกิ่ง - Chinese address : "地址：中国· 北京 海淀区上地西路39号北大生物城（100085）" บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แนสแด็ก แต่มีการห้ามการซื้อขายหุ้นของบริษัทในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 เนื่องจากการแข่งขันที่ไม่เป็นมิตรเพื่อการควบคุมองค์กร (proxy fight)

 วัคซีน 
วัคซีนที่ผลิตและออกวางจำหน่ายโดยซิโนแว็กได้แก่ วัคซีนตับอักเสบ เอ (Healive), วัคซีนรวมตับอักเสบ เอ และบี (Bilive), วัคซีนไข้หวัดใหญ่ (Anflu), วัคซีนไข้หวัดนก H5N1 (Panflu) และวัคซีนไข้หวัดใหญ่ H1N1 (Panflu.1)

ซิโนแว็กกำลังพัฒนาวัคซีนสำหรับโรคจากเชื้อเอนเทอโรไวรัส 71 และโรคพิษสุนัขบ้าในมนุษย์

 วัคซีนป้องกันโควิด-19 

โคโรนาแว็ก เป็นวัคซีนโรคโควิด-19 แบบเชื้อตาย ซึ่งพัฒนาโดยบริษัทซิโนแว็ก อยู่ในระหว่างการทดลองทางคลินิกระยะที่ 3 ในบราซิล ชิลี อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และตุรกี

มีการใช้โคโรนาแว็กในการรณรงค์ฉีดวัคซีนในประเทศต่าง ๆ ในเอเชีย, อเมริกาใต้, อเมริกาเหนือ และยุโรป ภายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 ซิโนแว็กมีกำลังการผลิต 2 พันล้านโดสต่อปี และส่งมอบได้ทั้งหมด 600 ล้านโดส ปัจจุบันมีการผลิตที่โรงงานหลายแห่งในจีน บราซิล และอียิปต์ เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2564 องค์การอนามัยโลกได้อนุมัติวัคซีนสำหรับใช้ในโครงการโคแวกซ์

 เหตุการณ์ที่เป็นที่วิจารณ์ 
ซิโนแว็ก ไบโอเทค เกี่ยวข้องกับคดีติดสินบนที่เกี่ยวกับองค์การเภสัชกรรมจีนในปี พ.ศ. 2559 อิ่น เว่ยตง  ผู้ก่อตั้งและประธานเจ้าหน้าที่บริหารของซิโนแว็ก ไบโอเทค ยอมรับว่าเขาติดสินบน อิ่ง หงจาง  อดีตรองผู้อำนวยการศูนย์ประเมินยาของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาแห่งรัฐ และภรรยาของเขาระหว่างปี พ.ศ. 2545 ถึง 2554 โดยจ่ายเงินไปกว่า 550,000 หยวน เพื่อเร่งให้แผนกตรวจและอนุมัติวัคซีนสำหรับโรคตับอักเสบ เอ, ไข้หวัดนก และไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ เอ ที่พัฒนาโดยซิโนแว็กเร็วขึ้น  อิ่น เว่ยตง กล่าวในตอนนั้นว่าเจ้าหน้าที่เป็นผู้เรียกเงินสินบนจากเขา และเขาไม่สามารถปฏิเสธคำขอนี้ได้ ต่อมา อิ่ง หงจาง ถูกตัดสินให้มีความผิดจำคุก 10 ปี ในขณะที่ อิ่น เว่ยตง ได้รับการยกเว้นจากการดำเนินคดีโดยอัยการไม่สั่งฟ้องและกันไว้ในฐานะพยาน
# เซ็นฮิเมะ
เซ็นฮิเมะ (千姫; 26 พฤษภาคม 2140April 11 in the old calendar - 11 มีนาคมFebruary 6 in the old calendar 2209) หรือ ท่านหญิงเซ็น เป็นธิดาคนโตของ โชกุน โทกูงาวะ ฮิเดตาดะ และภายหลังเป็นภรรยาของ โทโยโตมิ ฮิเดโยริ เธอแต่งงานอีกครั้งกับ ฮอนดะ ทาดาโตกิ หลังจากการเสียชีวิตของสามีคนแรกของเธอ ตามมาด้วยการเสียชีวิตของสามีคนที่ 2 ของเธอ ภายหลังเธอกลายเป็นแม่ชีในพระพุทธศาสนาภายใต้ชื่อ เท็นจูอิง (天樹院)
# บุนทอง จิดมะนี
บุนทอง จิดมะนี (เกิดวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1949) เป็นนักการเมืองและสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาวและเป็นอดีตผู้ว่าแขวงอุดมไซ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นประธานฝ่ายอนุญาตในการสอบสวนของพรรคประชาชนปฏิวัติลาว ในการประชุมแห่งชาติครั้งที่ 10 เขาได้รับเลือกเป็นโปลิตบูโรพรรคประชาชนปฏิวัติลาว และยังคงรักษาตำแหน่งนี้อยู่ เขาดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดีลาวตั้งแต่วันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2021