wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# คัตสึรางิ (จังหวัดวากายามะ)
คัตสึรางิ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภออิโตะ จังหวัดวากายามะ ประเทศญี่ปุ่น  เมืองนี้มีประชากรประมาณ 16,170 คน 7,137 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 110 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด  เมืองนี้ตั้งชื่อตามเทือกเขาคัตสึรางิ

 ภูมิศาสตร์ 
คัตสึรางิตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดวากายามะ มีรูปร่างยาวและแคบตั้งแต่เหนือจรดใต้ มีแม่น้ำคิโนกาวะไหลจากตะวันออกไปตะวันตกในเขตเมืองคัตสึรางิเดิม และมีแม่น้ำคิชิไหลจากตะวันออกไปตะวันตกในพื้นที่ชินชิโระที่ปลายทางใต้สุดของเมืองคัตสึรางิเดิม นอกจากนี้ ยังมีแม่น้ำอาริตะที่ไหลผ่านพื้นที่ที่เดิมเป็นหมู่บ้านฮานาโซโนะอีกด้วย ภูมิประเทศของคัตสึรางิถูกประกบด้วยเทือกเขาคิอิและเทือกเขาอิซูมิ ก่อตัวเป็นแอ่งระหว่างกลาง

 เทศบาลข้างเคียง 
 จังหวัดวากายามะ
 ฮาชิโมโตะ
 คิโนกาวะ
 คูโดยามะ
 โคยะ
 คิมิโนะ
 อาริดางาวะ
 จังหวัดโอซากะ
 คาวาจินางาโนะ
 อิซูมิ
 คิชิวาดะ
 จังหวัดนาระ
 โนเซงาวะ

 ภูมิอากาศ 
คัตสึรางิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) ลักษณะคือ มีฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่เย็นสบายโดยมีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคัตสึรางิอยู่ที่ 13.7 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,771 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.4 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.3 °Cข้อมูลภูมิอากาศคัตสึรางิ พื้นที่นี้อาจมีพายุไต้ฝุ่นในฤดูร้อน

 ประชากร 
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่นKatsuragi population statistics ประชากรของคัตสึรางิลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วง 70 ปีที่ผ่านมา

 ประวัติศาสตร์ 
เมืองคัตสึรางิก่อตั้งขึ้นจากการควบรวมเมืองอิโตะ เมืองเมียวจิ และหมู่บ้านมิโยชิ (ทั้งหมดขึ้นกับอำเภออิโตะ) เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 1958 ต่อมาวันที่ 1 ตุลาคม 2005 หมู่บ้านฮานาโซโนะ ซึ่งขึ้นกับอำเภออิโตะ ได้ผนวกรวมเข้ากับเมืองคัตสึรางิ

 การเมืองการปกครอง 
right|thumb|260px|ศาลาว่าการเมืองคัตสึรางิ

คัตสึรางิมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภาเทศบาลเมืองที่เป็นสภาเดี่ยวและมีสมาชิก 14 คน คัตสึรางิกับเทศบาลอื่น ๆ ในอำเภออิโตะ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดวากายามะจำนวน 1 ที่นั่ง ส่วนในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งวากายามะที่ 2 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น

 เศรษฐกิจ 
คัตสึรางิเป็นพื้นที่เกษตรกรรมที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในวากายามะ เศรษฐกิจในท้องถิ่นส่วนใหญ่จะเป็นเกษตรกรรม พืชสวน และการแปรรูปอาหาร

 การศึกษา 
คัตสึรางิมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 5 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง เมืองนี้มีโรงเรียนมัธยมปลาย 2 แห่ง ซึ่งดำเนินการโดยคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดวากายามะ

 การขนส่ง 
 รถไฟ 
 20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก – สายวากายามะ
  –  –  –  – 

 ทางหลวง 
 30px|link=|alt= ทางด่วนเคนาวะ
 
 
 
 

 สถานที่ท่องเที่ยว 
 ศาลเจ้านิอุตสึฮิเมะ - โบราณสถานแห่งชาติและมรดกโลก
 โคยาซัง โชอิชิ-มิจิ - โบราณสถานแห่งชาติและมรดกโลก

 บุคคลที่มีชื่อเสียง 
 ฮิโรฟูมิ ฮิราโนะ - นักการเมือง
 เน็นจิ โคบายาชิ - นักแสดง
# รายพระนามจักรพรรดิแห่งทิเบต
แจ็นโป  หรือจักรพรรดิแห่งถู่ปัว (吐蕃君主) คือผู้ปกครองสูงสุดของจักรวรรดิทิเบต
# เลาดาแอร์
เลาดาแอร์  เป็นสายการบินสัญชาติออสเตรีย โดยมีสำนักงานใหญ่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา โดย นิกิ เลาดา อดีตแชมป์โลกฟอร์มูลาร์วัน ได้ก่อตั้งสายการบินนี้ขึ้นในปี ค.ศ. 1979 ในช่วงเวลาต่อมา เลาดาแอร์ได้กลายเป็นสายการบินเช่าเหมาลำในเครือของออสเตรียนแอร์ไลน์ ต่อมาในวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2013 กิจการของเลาดาแอร์ได้ถูกโอนย้ายไปยังออสเตรียนเอ็มฮอลิเดย์

 ประวัติ 
เลาดาแอร์ก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 1979 โดยอดีตแชมป์แข่งรถฟอร์มูลาร์วัน นิกิ เลาดา และเริ่มดำเนินการในปีค.ศ. 1985 โดยเริ่มดำเนินการเป็นบริการเช่าเหมาลำ เครื่องบินเจ็ตประเภทแรกของเลาดาแอร์คือ บีเอซี 1-11 โดยเครื่องบินเหล่านี้เช่าจากทารอม เลาดาเปิดสำนักงานใหญ่ในชเวแชต ประเทศออสเตรียhttp://www.flightglobal.com/pdfarchive/view/1991/1991%20-%200781.html?search=%22Lauda%20Air%22 

เลาดาแอร์กลายเป็นบริษัทในเครือของออสเตรียนแอร์ไลน์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2000 และมีพนักงาน 35 คนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2007 ในปี 2005 เที่ยวบินของเลาดาแอร์ได้รวมเข้ากับสายการบินออสเตรียนแอร์ไลน์ และป้ายชื่อ "เลาดาแอร์" เป็นผู้ดำเนินการเที่ยวบินเช่าเหมาลำภายในกลุ่มสายการบินออสเตรียน

เลาดาแอร์ได้ผนวกเข้ากับออสเตรียนแอร์ไลน์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012"Austrian bids farewell to the 737", Airliner World, p. 6, June 2013 เครื่องบินทุกลำในฝูงบินของเลาดาแอร์นี้ถูกย้ายไปยังออสเตรียนแอร์ไลน์เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 เพื่อให้สามารถใช้ประโยชน์จากโครงสร้างสายการบินออสเตรียน 

เลาดาร์แอร์เริ่มยกเลิกเที่ยวบินฤดูร้อนในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2013 ก่อนถูกแทนที่ด้วย "ออสเตรียนเอ็มฮอลิเดย์" 

 จุดหมายปลายทาง 
สายการบินออสเตรียนแอร์ไลน์ให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทาง 38 แห่งภายใต้ชื่อเลาดาแอร์เป็นประจำจนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013http://www.laudaair.com/site/fileadmin/Bilder/Downloads/Lauda_Flugplan_So-11_v1_.pdf 

 ฝูงบิน 
เลาดาแอร์เคยมีเครื่องบินในฝูงดังนี้:

+ฝูงบินของเลาดาแอร์เครื่องบินประจำการปลดประจำการหมายเหตุแอร์บัส เอ320-20019992005บีเอซี 1-11-5001980s1990sโบอิง 737-20019852013โบอิง 737-300โบอิง 737-400โบอิง 737-600โบอิง 737-700โบอิง 737-800โบอิง 767-300อีอาร์19901991หนึ่งลำเกิดอุบัติเหตุในเที่ยวบินที่ 0042007โบอิง 777-200อีอาร์19972005บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ-10019942004โอนย้ายไปยังออสเตรียนแอโรว์ฟอกเกอร์ เอฟ-27 เฟรนด์ชิป19851994

 เลาดาเอ็กซ์คลูทีฟ 
เลาดาแอร์ให้บริการฝูงบินซึ่งประกอบด้วยเครื่องบินเจ็ตขนาดเล็ก 3 ลำ ได้แก่ เซสนา ไซเทชั่นทู (9 ที่นั่ง), บอมบาร์ดิเอร์ เลียร์ 60 (7 ที่นั่ง) และ แดสซอล์ท ฟอลคอน 20 (12 ที่นั่ง) เครื่องบินทุกลำใช้สำหรับเที่ยวบินเช่าเหมาลำส่วนตัว

 อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ 

 เที่ยวบินที่ 004 ในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1991 โบอิง 767-300อีอาร์ ได้ดำเนินเที่ยวบินจากฮ่องกงไปยังเวียนนา โดยมีจุดแวะพักที่กรุงเทพมหานคร หลังจากขึ้นบินจากท่าอากาศยานดอนเมืองได้ไม่นาน เครื่องบินได้ตกลงสู่อุทยานแห่งชาติพุเตย สาเหตุเกิดจากการตัวย้อนกลับแรงขับตัวใดตัวหนึ่งได้เกิดกางออกขณะบิน ทุกคนบนเที่ยวบินเสียชีวิต
# วัดจาซีลวินโป
thumb
thumb| วัดจาซีลวินโป

วัดจาซีลวินโป  หรือ วัดจาสือหลุนปู้ (扎什伦布寺) หรือ วัดจี๋เสียงซวีหมี (吉祥须弥寺) เป็นวัดที่ใหญ่ที่สุดในเมืองซีกาเจ ซึ่งเป็นเมืองใหญ่อันดับสองของเขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน เป็นที่พักของแป็นเช็นลามะตั้งแต่รุ่นที่สี่เป็นต้นมา มักเรียกรวมกับสามวัดใหญ่ในลาซ่าคือวัดกันแต็น วัดเซรา วัดแจปุง ว่าเป็น "สี่วัดใหญ่" และยังเรียกรวมพร้อมกับวัดกูปุม (塔尔寺) ในมณฑลชิงไห่ และวัดลาจัง (拉卜楞寺) ในมณฑลกานซู่ ว่าเป็น "หกวัดใหญ่" แห่งนิกายเกลุก
# ตำบลเฆร์กู
เฆร์กู  เป็นตำบลในอำเภอแอลอแมร์ฟแดชต์ เทศมณฑลลอเมร์ด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 22 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 6,259 คนใน 1,314 ครัวเรือน
# แชฮ์เรพีร์
แชฮ์เรพีร์  เป็นเมืองและเมืองหลักในอำเภออีแซดฆวอสต์ เทศมณฑลแซร์รีนแดชต์ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 7,161 คนใน 1,549 ครัวเรือน
# แป็นเช็นลามะ
แป็นเช็นลามะ  คือผู้นำในศาสนาพุทธนิกายเกลุก รองลงมาจากทะไลลามะ คำว่า "แป็นเช็น" (པན་ཆེན་) มาจากคำยืมภาษาสันสกฤต "ปัณฑิตะ" (पण्डित, paṇḍita) ซึ่งหมายถึง "บัณฑิต" ในภาษาทิเบตอ่านว่า "แป็นที"  กับภาษาทิเบตคำว่า "เช็นโป"  ซึ่งมีความหมายว่า "ยิ่งใหญ่"

 รายชื่อแป็นเช็นลามะ 
 ชื่อ ช่วงชีวิต  อักษรทิเบต ไวลี พินอินทิเบต  การเขียนแบบอื่น ๆ ชื่อจีน  1 แคชุบ เกเล็ก แปซังโป 1385–1438  Mkhas-grub Dge-legs Dpal-bzang-po Kächub Gêlêg Bäsangbo  Khädrup Je, Khedrup Gelek Pelsang, Kedrup Geleg Pelzang, Khedup Gelek Palsang, Khedrup Gelek Pal Sangpo 克珠傑·格勒巴桑 2 เซอนัม ชกคยี ลังโป 1438–1505   Bsod-nams Phyogs-kyi Glang-po་ Sönam Qogkyi Langbo  Sönam Qoglang,
Sonam Choglang, Soenam Choklang  索南卻朗 3 เว็นซาปา โลซัง เทินชุบ 1505–1568   Dben-sa-pa Blo-bzang Don-grub Wênsaba Losang Tönchub  Gyalwa Ensapa, Ensapa Lozang Döndrup, Ensapa Losang Dhodrub 羅桑丹珠 4 โลซัง เชอกยี แกยแช็น 1570–1662   Blo-bzang Chos-kyi Rgyal-mtshan Losang Qögyi gyäcän  Losang Chökyi Gyältsän, Lozang Chökyi Gyeltsen, Lobsang Chökyi Gyaltsen, Lobsang Choekyi Gyaltsen, Lobsang Choegyal, Losang Chögyan 羅桑卻吉堅贊 5 โลซัง เยเซ 1663–1737   Blo-bzang Ye-shes Losang Yêxê  Lobsang Yeshi, Losang Yeshe 羅桑意希 6 โลซัง แปแต็น เยเซ 1738–1780   Blo-bzang Dpal-ldan Ye-shes Losang Bädän Yêxê  Palden Yeshe, Palden Yeshi 羅桑華丹益希 7 แปแต็น แต็นแป ญีมา 1782–1853   Dpal-ldan Bstan-pa'i Nyi-ma Bädän Dänbä Nyima  Tänpä Nyima, Tenpé Nyima, Tempai Nyima, Tenpey Nyima 敦貝尼瑪 8 แต็นแป วังชุก 1855–1882   Bstan-pa'i Dbang-phyug Dänbä Wangqug  Tänpä Wangchug, Tenpé Wangchuk, Tempai Wangchuk, Tenpey Wangchuk 敦丹汪曲 9 ทุบแต็น เชอกยี ญีมา 1883–1937   Thub-bstan Chos-kyi Nyi-ma Tubdän Qögyi Nyima  Choekyi Nyima, Thubtän Chökyi Nyima 確吉尼瑪 10 โลซัง ชินแล ลวินชุบ เชอกยี แกยแช็น 1938–1989   Blo-bzang Phrin-las Lhun-grub Chos-kyi Rgyal-mtshan  Losang Chinlä Lhünchub Qögyi Gyäcän  Choekyi Gyaltsen, Chökyi Gyeltsen, Choekyi Gyaltse, Trinley Choekyi Gyaltsen, Lozang Trinlä Lhündrup Chökyi Gyältsän 確吉堅贊 11
(แต่งตั้งโดยทะไลลามะองค์ที่ 14)เกตวิน เชอกยี ญีมา 1989-   Dge-'dun Chos-kyi Nyi-ma Gêdün Qögyi Nyima  Gendün Chökyi Nyima 更登確吉尼瑪11
(แต่งตั้งโดยทางรัฐบาลจีน)เชอกยี แกยโป,
แกย็นแช็นโนร์พู 1990-  ,Chos-kyi Rgyal-po,
Rgyal-mtshan Nor-bu Qögyi Gyäbo,
Gyäncän Norpu Choekyi Gyalpo, Chökyi Gyälbo, Gyaincain Norbu, Gyaltsen Norbu, Qoigyijabu 确吉傑布, 堅贊諾布
# คั่ม
คัม  หรือ คัง  เป็นเขตหนึ่งในการแบ่งเขตของทิเบตสมัยก่อน ซึ่งมักจะแบ่งเป็น 3 ส่วน โดยที่เหลือคืออวีจังและอัมโต กินพื้นที่ตรงตอนตะวันออกของเขตปกครองตนเองทิเบต และตอนตะวันตกของมณฑลเสฉวน รวมถึงตอนเหนือของมณฑลยูนนาน

ในสมัยจักรวรรดิทิเบต อัมโตและคัมถูกเรียกรวมกันเรียกว่า "โตคัม" 

ผู้อยู่อาศัยหลักของพื้นที่คัมนี้เรียกว่า คัมปา (,)
# ระบบการถอดอักษรแบบไวลี
ระบบการถอดอักษรแบบไวลี (威利转写) เป็นหนึ่งในวิธีการถอดอักษรทิเบตเป็นอักษรโรมัน คิดค้นขึ้นโดยเทอเรล ไวลี (Turrell Wylie) ในปี ค.ศ. 1959 และได้กลายเป็นตัวช่วยสำคัญในการทับศัพท์ภาษาทิเบตแบบถอดตัวอักษรเพื่อการศึกษา

 ภาพรวม 
อักษรทิเบตเป็นอักษรแสดงเสียงซึ่งได้รับการคิดขึ้นมาในคริสต์ศตวรรษที่ 7 เพื่อแสดงเสียงภาษาทิเบตในสมัยนั้น แต่เสียงอ่านภาษาทิเบตในปัจจุบันได้เปลี่ยนแปลงจากเดิมไปมาก ในขณะที่อักษรยังเขียนเหมือนเดิมอยู่ ดังนั้นเมื่อพยายามเขียนภาษาทิเบตโดยใช้อักษรโรมันจึงมีความแตกต่างอย่างมากระหว่างการถอดอักษรกับการถอดตามเสียง ระบบการถอดอักษรไวลีนี้เป็นวิธีทับศัพท์โดยการถอดอักษรทิเบตโดยตรง เน้นการถอดอักษรให้เห็นรากศัพท์มากกว่าที่จะแสดงเสียงอ่านจริง ต่างจากระบบพินอินทิเบตที่ถอดตามเสียงโดยอิงสำเนียงลาซ่าเป็นมาตรฐาน

 ประวัติศาสตร์ 
ในปี ค.ศ. 1959 เทอเรล ไวลี ได้ชี้ให้เห็นว่าระบบการทับศัพท์ทิเบตที่ใช้กันมาก่อนหน้านั้นมีปัญหา จึงได้เรียบเรียงระบบการถอดอักษรนี้ขึ้น โดยเขาไม่ได้คิดขึ้นเองใหม่ทั้งหมดแต่ปรับปรุงจากระบบที่มีการใช้อยู่ในมหาวิทยาลัยวอชิงตัน

 พยัญชนะ 

อักษรพยัญชนะแต่ละตัวถอดเป็นอักษรโรมันตามระบบไวลีได้ดังนี้
ཀ ཁ ག ང ཅ ཆ ཇ ཉ ཏ ཐ ད ན པ ཕ བ མไวลี k kh g ng c ch j ny t th d n p ph b mพินอินทิเบตgkkngjqqnydttnbppmเสียงอ่านกคคงจชชญตททนปพพม
ཙ ཚ ཛ ཝ ཞ ཟ འ ཡ ར ལ ཤ ས ཧไวลี ts tsh dz w zh z ' y r l sh s hพินอินทิเบตzccwxsyrlxshเสียงอ่านจชชวซซอยรลซซฮ
อักษรทิเบตตัวสุดท้ายคือ  นั้นเป็นเสียง "อ" ซึ่งจะไม่แสดงในการเขียนระบบไวลี

 สระ 
อักษรทิเบตมีรูปสระมีอยู่ 4 ตัวคือสระอี อู เอ โอ โดยสระอะจะไม่แสดงรูปในอักษรทิเบตแต่จะแทนด้วยตัว a ในระบบไวลี
ཨ ཨི ཨུ ཨེ ཨོ a i u e oอาอีอูเอโอ

 เพิ่มเติม 
เครื่องหมาย  ที่วางต่อท้ายแต่ละพยางค์จะแทนด้วยการเว้นวรรค
หมวดหมู่:การทับศัพท์
# อัมโต
อัมโต  หรือ อานตัว (安多) หนึ่งในเขตดั้งเดิมของชาวทิเบตจากการแบ่งเขตเป็นสามเขต โดยอีก 2 ส่วนคืออวีจังและคัม ตั้งอยู่บนที่ราบสูงทิเบต กินพื้นที่ส่วนใหญ่ของมณฑลชิงไห่ และบางส่วนของมณฑลกานซู่ ของสาธารณรัฐประชาชนจึน ในปัจจุบัน 
thumb| การแบ่งเขตพื้นที่ทิเบตแบบดั้งเดิม: อวีจัง (แดง), อัมโต (น้ำเงิน), คัม (เขียว)

 ถอดความ 
อัมโตนั้นยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า โตแม  และในสมัยราชวงศ์หยวนยังถูกเรียกว่า "ตั่วซือหมา" (朵思麻) หรือ "ทัวซือหมา" (脫思麻)

ในสมัยจักรวรรดิทิเบต อัมโตและคัมได้ถูกเรียกรวมว่า "โตคัม" (ทิเบต: མདོ་ཁམས, ไวลี: mDo Khams, พินอินทิเบต: do kam)
thumb| วัดกูปุม (塔尔寺) ในอัมโต
ในอัมโตมีวัดที่มีชื่อเสียงที่สุดคือวัดลาจัง (拉卜楞寺) อยู่ในมณฑลกานซู่ และวัดกูปุม (塔尔寺) ในมณฑลชิงไห่

ภาษาที่ใช้ในพื้นที่นี้คือภาษาทิเบตสำเนียงอัมโต ซึ่งเป็นสำเนียงที่ยังคงอนุรักษ์การออกเสียงตามแบบภาษาทิเบตโบราณไว้ได้มากกว่าภาษาทิเบตมาตรฐานสำเนียงลาซ่า เนื่องจากไม่ได้รับผลกระทบจากภาษาถิ่นเหมือนดั่งในพื้นที่ส่วนอื่นของทิเบต
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ทิเบต
# ทะเลฮาริมะ
ทะเลฮาริมะ  เป็นทะเลตั้งอยู่ทางตะวันออกของทะเลในเซโตะของประเทศญี่ปุ่น播磨灘 - 環境省 อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดเฮียวโงะ ทางทิศตะวันออกติดกับเกาะอาวาจิ ทางทิศตะวันตกติดกับเกาะโชโดชิมะ และทางทิศใต้ติดกับเกาะชิโกกุ โดยมีหมู่เกาะอิเอชิมะตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ  

ทะเลฮาริมะมีพื้นที่ 2,500 ตารางกิโลเมตร (970 ตารางไมล์) และมีความลึกประมาณ 40 เมตร (130 ฟุต) ซึ่งในบางพื้นที่มีความลึกเกิน 100 เมตร (330 ฟุต) ทะเลแห่งนี้เป็นเส้นทางสําคัญในการเดินทางระหว่างภูมิภาคคันไซ ไปยังภูมิภาคชูโงกุ ชิโกกุ และคีวชู

ในทะเลฮาริมะมีแนวปะการังหินจํานวนมาก ซึ่งทำให้ทะเลแห่งนี้เป็นสถานที่มีวงศ์ปลาจาน ปลาแซนด์แลนซ์ และสึกุดานิซึ่งเคยมีการผลิตสูงมากในจังหวัดฮาริมะ (ปัจจุบันคือจังหวัดเฮียวโงะ) แต่ก็ได้ลดการผลิตลงเนื่องจากเกิดผลกระทบต่อที่อยู่อาศัยปลาแซนด์แลนซ์
# วัดตะเคียนงาม (จังหวัดระยอง)
วัดตะเคียนงาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำกระแส อำเภอแกลง จังหวัดระยอง

วัดตะเคียนงามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2409 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2449 ภายในวัดมีต้นตะเคียนที่ได้รับการลงทะเบียนเป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน อายุกว่า 400 ปี มีตำนานเล่าขานเกี่ยวกับตะเคียนใหญ่นั้นว่าต้นตะเคียนนั้นมีโอ่งน้ำอยู่ภายใน เนื่องจากเคยมีโอ่งน้ำตั้งอยู่ใต้ต้น เมื่อเวลาผ่านไป ต้นตะเคียนจึงได้โตโอบเอาโอ่งใบนั้น เป็นต้นตะเคียนคู่ ชาวบ้านเรียกว่าต้นตะเคียนเจ้าแม่และต้นตะเคียนเจ้าพ่อ จากจดหมายเหตุเมืองจันทบูรบันทึกไว้ว่า พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีรับสั่งให้นำไม้ตะเคียนจากปากน้ำประแส เพื่อไปทำเรือพระที่นั่งอนันตนาคราช จนเมื่อมีการสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2409 จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดตะเคียนงาม"

ตะเคียนเจ้าแม่และต้นตะเคียนเจ้าพ่อ ต้นแม่ปัจจุบันวัดโดยรอบได้ 7.40 เมตร ส่วนต้นพ่อนั้นวัดรอบวงได้ 5.60 เมตร แต่สูงและแผ่กิ่งก้านไปเป็นวงราว ๆ 20 เมตร เมื่อชาวประมงจะออกไปหาปลากลางทะเล จะใช้พิกัดระหว่าง ยอดไม้ 2 ต้น ซึ่งมองเห็นแต่ไกลเป็นจุดนัดพบกันบนฝั่ง
# คดีป่วน ชวนให้รัก
คดีป่วน ชวนให้รัก  เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2017 นำแสดงโดย จี ชัง-อุก และ นัม จี ฮย็อน ร่วมด้วย ชเว แท-จุน และ คว็อน นา-รา ออกอากาศทาง เอสบีเอส ตั้งแต่วันที่ 10 พฤษภาคม ถึง 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 เวลา 22:00 น. ในวันพุธและวันพฤหัสบดี จำนวน 40 ตอน

ละครมีส่วนแบ่งผู้ชมเพียงเล็กน้อยแต่สามารถเอาชนะคู่แข่งได้ด้วยการขึ้นอันดับหนึ่งในกลุ่มประชากรที่มีอายุตั้งแต่ 20-49 ปี

 เรื่องย่อ 
เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ โนห์ จี-อุก (จี ชัง-อุก) เป็นอัยการ และ อึน บง-ฮี (นัม จี ฮย็อน) เป็นอัยการฝึกหัด พวกเขาทำงานร่วมกันในคดีลึกลับที่เกี่ยวข้องกับฆาตกรโรคจิตเจ้าเล่ห์ พวกเขาค้นพบว่าพวกเขาเชื่อมโยงกันในอดีต

โนห์ จี-อุก ป็นอัยการที่เปลี่ยนอาชีพเป็นทนายความในภายหลัง อึน บง-ฮี เป็นอัยการฝึกหัดภายใต้ จี-อุก ในตอนที่ จี-อุก เป็นอัยการ และ จี อึน-ฮย็อก (ชเว แท-จุน) เป็นเพื่อนสนิทของ จี-อุก ที่ทรยศ จี-อุก ด้วยการแอบมีสัมพันธ์กับแฟนสาวของ จี-อุก

เมื่อเกิดฆาตกรรมขึ้น บง-ฮี ก็พบว่าตัวเองเป็นผู้ต้องสงสัย

 นักแสดง 
 นักแสดงหลัก 
 จี ชัง-อุก รับบทเป็น โนห์ จี-อุก
 เป็นอัยการในสำนักงานอัยการเขตซุนโฮ ซึ่งต่อมาเปลี่ยนอาชีพเป็นทนายความหลังปกป้อง อึน บง-ฮี จำเลยที่ควรจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขา เขาต้องพบกับความบอบช้ำจากเหตุการณ์ในวัยเด็กที่เกี่ยวข้องกับพ่อแม่ของเขา บง-ฮี ได้ตกหลุมรักเขาแม้ว่าเขาจะไม่มีความรู้สึกในตอนแรก แต่ในที่สุดเขาก็ตระหนักถึงความรู้สึกของเขาที่มีต่อเธอและพยายามเอาชนะใจเธอ เขาเริ่มหวั่นไหวอีกครั้งกับความจริงที่ว่าพ่อของ บง-ฮี อาจเป็นคนวางเพลิงจุดไฟเผาพ่อแม่ของเขาจนเสียชีวิต

 นัม จี ฮย็อน รับบทเป็น อึน บง-ฮี
 เป็นอัยการฝึกหัดที่สำนักงานของ จี-อุก ซึ่งต่อมาเป็นทนายความ เธอยังเคยเป็นนักกีฬาเทควันโดในวัยเด็ก อยู่มาวันหนึ่ง เธอก็กลายเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรมโดยพบว่าศพแฟนเก่าของเธอถูกพบอยู่ในบ้านของเธอ โดยที่เธอไม่มีข้อแก้ตัว ในที่สุดเธอก็ตกหลุมรัก จี-อุก หลังจากที่เขาปกป้องเธอ

 ชเว แท-จุน รับบทเป็น จี อึน-ฮย็อก
 เป็นอัยการที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเพื่อนสนิทกับ จี-อุก ตอนนี้เขาถูก จี-อุก รังเกียจแต่เขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อกลับไปเป็นเพื่อนกับจีอุก

 คว็อน นา-รา รับบทเป็น ชา ยู-จ็อง
 อดีตแฟนสาวของ โนห์ จี-อุก

 นักแสดงสมทบ 
 ผู้คนรอบข้าง โนห์ จี-อุก 
 อี ท็อก-ฮวา รับบทเป็น บย็อน ย็อง-ฮี
 พ่อบุญธรรมของ จี-อุก

 นัม กี-แอ รับบทเป็น ฮง บก-จา
 แม่บุญธรรมของ จี-อุก เธอเป็นเพื่อนสนิทกับแม่แท้ ๆ ของ จี-อุก และเป็นเจ้าของร้านพิซซ่า

 โจ ซึง-ย็อน รับบทเป็น โนห์ ย็อง-ซุก
 พ่อของ จี-อุก ซึ่งเป็นอัยการ

 จาง ฮย็อก-จิน รับบทเป็น บัง อึน-โฮ
 เป็นอัยการที่ผันตัวเป็นทนาย

 ผู้คนรอบข้าง อึน บง-ฮี 
 ยุน บก-อิน รับบทเป็น พัก ย็อง-ซุน
 แม่ของ บง-ฮี เธอทำงานในสถานอาบอบนวด

 ฮวัง ชาน-ซ็อง รับบทเป็น จาง ฮี-จุน
 แฟนเก่าของ บง-ฮี เขาเสียชีวิตในบ้านของ บง-ฮี ทำให้เธอเป็นผู้ต้องสงสัยคนสำคัญ

 ผู้คนที่ศูนย์ฝึกอบรม 
 คิม เย-ว็อน รับบทเป็น นา จี-แฮ
 เป็นเพื่อนร่วมชั้นและคู่แข่งของ บง-ฮี หลังจากนั้นเธอก็กลายเป็นอัยการ

 ตัวละครอื่น 
 ทง ฮา รับบทเป็น จ็อง ฮย็อน-ซู
 เหยื่อที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกรซึ่งมีความรู้สึกคล้ายกับคดีของ บง-ฮี แต่มีตัวตนลึกลับที่ซ่อนอยู่ในตัวเขา เขาเป็นผู้ร้ายตัวจริงที่ฆ่า จาง ฮี-จุน ที่จริงเป้าหมายที่แท้จริงของเขาคือ บง-ฮี ซึ่งเคยเห็นเขาฆ่าคนร้ายสองคนโดยไม่รู้ตัว ในที่สุด ฮย็อน-ซู ก็ถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตในคดีฆาตกรรมที่เขาก่อขึ้น

 คิม ฮง-ฟา รับบทเป็น จาง มู-ย็อง
 พ่อของ จาง ฮี-จุน และ อัยการเขตของเขตซุนโฮ เขาใส่ร้ายพ่อของ บง-ฮี ว่าเป็นผู้ลอบวางเพลิงที่จุดไฟเผาพ่อแม่ของ จี-อุก

 จิน จู-ฮย็อง รับบทเป็น โก ชาน -โฮ
 พนักงานนิติเวชที่หายตัวไป

 หมายเหตุ
# ชินะ
ชินะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนเกาะโอกิโนเอราราบุ ในอำเภอโอชิมะ จังหวัดคาโงชิมะ ประเทศญี่ปุ่น

ณ เดือนมิถุนายน 2013 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 6,506 คน มีความหนาแน่นของประชากร 122 คนต่อตารางกิโลเมตร (320 คนต่อตารางไมล์) มีพื้นที่ทั้งหมด 53.29 ตารางกิโลเมตร (20.6 ตารางไมล์)

 ภูมิศาสตร์ 
เมืองชินะตั้งอยู่ทางใต้สุดของเกาะโอกิโนเอราราบุ มีหาดยาโกโมะความยาว 1 กิโลเมตร ซึ่งใช้เวลาเดินทางจากท่าเรือประมาณ 5 นาทีโดยรถบัส เอ็นเอชเคได้ระบุว่าเป็นชายหาดที่สวยที่สุดแห่งหนึ่งบนเกาะ สถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติริมทะเลอื่น ๆ เช่น หาดอูชิชิ (ウシシ海岸) และแหลมทามินะ (田皆岬)

สถานที่ท่องเที่ยวอีกแห่งของเมืองนี้คือ ถ้ำโชรีว (昇竜洞) ความยาว 3,500 เมตร (11,483 ฟุต หรือ 2.2 ไมล์) ถูกค้นพบในปี 1963 และเริ่มเปิดให้สาธารณชนเข้าชมบางส่วนในปีเดียวกัน

 เทศบาลข้างเคียง 
 วาโดมาริ

 ภูมิอากาศ 
เมืองชินะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นมากและฤดูหนาวที่ไม่รุนแรง ปริมาณน้ำฝนมีมากตลอดทั้งปี แต่จะสูงที่สุดในเดือนพฤษภาคม มิถุนายน และกันยายน พื้นที่นี้มีพายุไต้ฝุ่นบ่อยครั้ง

 ประวัติศาสตร์ 
หมู่บ้านชินะก่อตั้งขึ้นในปี 1888 หมู่บ้านนี้รวมทั้งเกาะโอกิโนเอราบุทั้งเกาะอยู่ภายใต้การควบคุมของสหรัฐมาตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 1946 จนถึงวันที่ 25 ธันวาคม 1953 หมู่บ้านชินะได้รับการยกฐานะจากหมู่บ้านเป็นเมืองในปี 1946
# วัดเขาสุกิม
วัดเขาสุกิม (ราษฎร์บูรณะคุณาราม) เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขาบายศรี อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี มีเนื้อที่ในการขออนุญาตสร้างวัด จำนวน 6 ไร่ 50 ตารางวา มีเนื้อที่เป็นของวัด 3,344 ไร่ ต่อมาได้ยกที่ให้โรงเรียนมัธยมวัดเขาสุกิม 50 ไร่ และโรงพยาบาลวัดเขาสุกิม 14 ไร่ จึงเหลือเนื้อที่ของวัด 3,280 ไร่ 

วัดเขาสุกิมตั้งวัดเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2515 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะสร้างวัด ชาวบ้านบริเวณเขาสุกิมได้เห็นแสงสว่างแวววาวอยู่บนยอดเขา มีลำแสงคล้ายพญานาคระยิบระยับ ส่วนมากจะเป็นวัน 8 ค่ำ กับ 15 ค่ำ ต่อมามีพระธุดงค์องค์ชื่อ  ท่านพระอาจารย์สมชาย ฐิตวิริโย  มาปักกลดอยู่ที่บ้านเนินดินแดง เพราะเห็นว่าเนินดินแดงเป็นสถานที่สงบจึงได้สร้างที่พักสงฆ์ ราว พ.ศ. 2500 ภายหลังเมื่อพระธุดงค์ทราบว่าเขาสุกิมเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ จึงพร้อมด้วยอุบาสกอุบาสิกาช่วยกันสร้างเป็นที่พักสงฆ์อีกแห่งหนึ่ง ประกอบด้วยนายขาว นายมา นายสง่า และมีอีกมากที่มาช่วยสร้าง โดยย้ายที่พักสงฆ์เนินดินแดงมาพักอยู่ที่พักสงฆ์ที่สร้างใหม่ คือ บริเวณเขาสุกิม

วัดมีพิพิธภัณฑ์วัดเขาสุกิม อยู่บนชั้น 3 ของตึก 60 ปีเฉลิมพระเกียรติ เป็นที่เก็บรวบรวมโบราณวัตถุจำนวนมาก เช่น พระพุทธรูปปางต่าง ๆ ทำด้วยศิลาและสำริด เครื่องถ้วยกระเบื้องจีนขนาดเล็กและใหญ่ ขวานหิน ฆ้อง หม้อ ไห มีด ดาบ เครื่องประดับสำริด กระต่ายขูดมะพร้าว เป็นต้น ยังมีการจัดแสดงหุ่นขี้ผึ้งพระเกจิอาจารย์ดังของไทย เช่น หลวงปู่แหวน หลวงปู่วัน พระอาจารย์มั่น ฯลฯ และภายในวัดยังเป็นศูนย์ปฏิบัติธรรมวิปัสสนา

รายนามเจ้าอาวาส
 พระอธิการคำพันธ์ สิริปญฺโญ พ.ศ. 2508–2517
 พระอธิการคำพันธ์ คมฺภีรญาโณ พ.ศ. 2517–2526
 พระญาณวิลาส (บุญ สิริปญฺโญ) พ.ศ. 2526–2558
 พระครูกันตรัตนาภรณ์(พระอาจารย์รัญจวน) พ.ศ.2564-
# จัสติน แนปป์
จัสติน แอนโทนี แนปป์ (เกิดในวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982) รู้จักกันในนามแฝงในโลกออนไลน์ว่า Koavf เป็นผู้ใช้วิกิพีเดียสัญชาติอเมริกันที่เป็นบุคคลแรกที่มีส่วนร่วมในการแก้ไขข้อมูลในวิกิพีเดียมากกว่าหนึ่งล้านครั้ง ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2021 จัสตินได้แก้ไขในวิกิพีเดียภาษาอังกฤษไปแล้วมากกว่า 2.1 ล้านครั้งWikipedia:List of Wikipedians by featured article nominations เขาเคยอยู่ในอับดับ 1 ของผู้มีส่วนร่วมในวิกิพีเดียมากที่สุดตลอดกาลในวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2012 จนกระทั่งสตีเวน พริวอิตแซงเขาในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015
# เลาดาโมชัน
เลาดาโมชัน  ดำเนินการในชื่อ เลาดา หรือชื่อเดิม อมิราแอร์ เป็นสายการบินราคาประหยัดสัญชาติออสเตรีย โดยมีสำนักงานใหญ่ที่เวียนนา ประเทศออสเตรียhttps://www.laudamotion.com/en/help-contact/imprint.jsp โดยสายการบินเป็นหนึ่งในสมาชิกของไรอันแอร์โฮลดิ้งตั้งแต่ปีค.ศ. 2018 นิกิ เลาดา อดีตแชมป์โลกฟอร์มูลาร์วัน ได้ถือหุ้นส่วนหนึ่งของอมิราแอร์ ก่อนถูกซื้อในปีค.ศ. 2016  

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 เลาดาเข้าซื้อกิจการของนิกิซึ่งเป็นสายการบินที่ก่อตั้งโดยนิกิ เลาดา จากนั้นอมิราแอร์เปลี่ยนมาให้บริการเที่ยวบินประจำแทน โดยในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 เลาดาแอร์ถูกทดแทนด้วยเลาด้ายุโรป สายการบินต้นทุนต่ำสัญชาติมอลตา  

 ประวัติ 
thumb|แอร์บัส เอ321-200 ของเลาดา โดยมีลวดลายชั่วคราวของแอร์เบอร์ลินในชื่อเลาดาโมชัน
เลาดาโมชันก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 2004 ในชื่ออมิราแอร์ โดยนักลงทุน รอนนี เพคชิค โดยสายการบินเริ่มดำเนินเที่ยวบินแบบเช่าเหมาลำไปยังจุดหมายปลายทางในยุโรปและเที่ยวบินระหว่างประเทศ

ในปีค.ศ. 2016 นิกิ เลาดาได้เข้าซื้อกิจการของสายการบิน แล้วเปลี่ยนชื่อเป็นเลาดาโมชัน เลาดาให้บริการเที่ยวบินแบบเช่าเหมาลำจนถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 แล้วจึงเปลี่ยนมาให้บริการเที่ยวบินประจำแทน

เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2018 นิกิได้ตกลงที่จะขายสายการบินให้แก่เลาดาโมชัน โดยเครื่องบินทกลำของนิกิที่ถูกโอนย้ายเข้าฝูงบินของเลาดา

ในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2018 ไรอันแอร์ได้เข้าถือหุ้นของเลาดาโมชัน 24.9% โดยไรอันแอร์ตั้งใจที่จะเข้ามาสร้างผลกำไรภายในปีที่สามของการดำเนินงานด้วยเครื่องบิน 30 ลำhttp://atwonline.com/blog/o-leary-s-winning-hand-lauda

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2019 เลาดาโมชันเปลี่ยชื่อเป็นเลาดา

ในช่วงปีค.ศ. 2020 เลาดาได้เริ่มปิดทำการฐานหลัก ๆ ของสายการบินเช่น ท่าอากาศยานเวียนนา, ท่าอากาศยานนานาชาติดึสเซิลดอร์ฟเป็นต้น

ในวันที่ 31 เดือนตุลาคม ค.ศ. 2020 เลาดาได้เลิกดำเนินงานไปในที่สุด และกิจการทั้งหมดถูกโอนย้ายไปยังเลาดายุโรป

 จุดหมายปลายทาง 
เลาดาให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลาย 38 แห่งในยุโรป, เอเชีย, และแอฟริกา ณ เดือนมิถุนายน 2020 เที่ยวบินเลาดาทั้งหมดถูกเปลี่ยนเป็นการเช่าเครื่องบินภายใต้หมายเลขเที่ยวบินของไรอันแอร์

 ฝูงบิน 
 ฝูงบินสุดท้าย 
thumb|แอร์บัส เอ320-200
ก่อนการเลิกดำเนินงาน เลาดาเคยมีเครื่องบินในฝูงบินดังนี้:+ ฝูงบินของเลาดาเครื่องบินประจำการคำสั่งซื้อผู้โดยสารหมายเหตุแอร์บัส เอ320-20028—180เครื่องบิน 9 ลำดำเนินงานให้แก่เลาดาโดยมีทะเบียนของมอลตารวม28—
# ศิขัณทิน
ศิขัณทิน (,) เป็นตัวละครที่เป็นบุคคลที่มีลักษณะของสองเพศในมหากาพย์ฮินดูเรื่องมหาภารตะ แรกเกิดเป็นเพศหญิง เป็นธิดาของท้าวทรุปัท กษัตริย์แห่งแคว้นปัญจาละ ภายหลังได้เปลี่ยนเพศเป็นชาย ศิขัณทินเป็นพี่ชายของเทราปที ตัวละครเอกหญิงของมหากาพย์และภรรยาร่วมของพี่น้องปาณฑพ 

ศิขัณทินเป็นการกลับชาติมาเกิดของพระนางอัมพาผู้เคยถูกภีษมะทำให้เสียเกียรติ ศิขัณทินร่วมรบในสงครามทุ่งกุรุเกษตรในฝ่ายปาณฑพที่เป็นน้องเขย และเป็นตัวแปรสำคัญในการเสียชีวิตของภีษมะ นอกจากการมีส่วนร่วมในการสังหารภีษมะแล้ว ศิขัณทินยังได้รบกับยอดนักรบอย่างอัศวัตถามา กฤปาจารย์ และกฤตวรมัน

ในการแสดงหุ่นกระบอกวายังของชวา ศิขัณทินเป็นที่รู้จักในชื่อ ซรีกันดี (Srikandi) เกิดเป็นเพศชายและเปลี่ยนเป็นเพศหญิง และกลายเป็นภรรยาคนที่สองของอรชุนแห่งฝ่ายปาณฑพ ถัดจากเทราปทีที่เป็นภรรยาคนแรกHartana, S.S., 2017. Origins, journeys, encounters: a cultural analysis of wayang performances in North America (Doctoral dissertation).page=49