wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# สพล ชนวีร์
สพล ชนวีร์ (เกิด 8 มีนาคม 
2523) เป็นอดีตนักแสดงชายชาวไทย มีชื่อเสียงจากการรับบทเป็นพระเอกในละครจักร ๆ วงศ์ ๆหลายเรื่องเปิดภาพล่าสุด บอย ปิยะรัชต์ อดีตพระเอกละครพื้นบ้านชื่อดัง

 ประวัติ 
สพล ชนวีร์ มีชื่อจริงว่า ปิยะรัชต์ อรรถกรศิริโพธิ์ ชื่อเล่นว่า บอย เกิดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2523 เป็นพี่คนโตในบรรดาพี่น้อง 2 คน เขามีน้องสาวคือ บี–มาติกา อรรถกรศิริโพธิ์ นักแสดงชื่อดัง ซึ่งมีชื่อเสียงจากการแสดงละครจักร ๆ วงศ์ ๆ เช่นเดียวกันและเคยได้แสดงละครร่วมกันหลายเรื่อง

ปัจจุบันสพลหรือปิยะรัชต์ได้หันหลังให้กับวงการบันเทิงตั้งแต่ปี 2550 โดยหันไปทำธุรกิจส่วนตัวและแต่งงานกับหญิงสาวนอกวงการนามว่า "ขวัญฤดี ธานินทรประชา" ซึ่งทั้งคู่มีลูกสาวด้วยกันทั้งหมด 2 คนโฉมหน้าเมียและลูกสาว บอย สพล พี่ชายแท้ๆของ บี มาติกา

ในช่วงปี 2557 สพลป่วยเป็นโรค GBS (Guillain-Barre' Syndrome) ถึงขั้นนอนเฉย ๆ ขยับตัวไม่ได้ กินอาหารและขับถ่ายไม่ได้ ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ แต่ในปัจจุบันรักษาจนหายเป็นปกติบอย ปิยะรัชต์ อดีตพระเอกจักรๆวงศ์ๆ เล่าเรื่องปาฏิหาริย์ หายป่วยโรคGBS

 เข้าสู่วงการ 
สพลเข้าสู่วงการจากการแสดงเป็น พ่อจันทร์ บุตรชายคนโตของ ขุนไกร กับ ดาวเรือง ในละครพีเรียดอิงประวัติศาสตร์เรื่องสายโลหิต เมื่อปี 2538 ในปีถัดมา เขาได้แสดงละครเรื่องบ้านสอยดาว โดยแสดงเป็น ปวุฒิ (วัยเด็ก) รวมถึงละครเรื่องรัตนโกสินทร์ แสดงเป็น พี่ชายของแม่เพ็ง นางเอกของเรื่อง

ก่อนที่ในปี 2543 เขาจะได้แสดงละครพื้นบ้านเรื่องแรกคือเรื่องนางสิบสอง แสดงเป็น พระรถเสน คู่กับ บี มาติกา น้องสาวของเขาที่แสดงเป็น นางเมรี ซึ่งทั้งคู่ได้แสดงคู่กันอีกในละครเรื่องพระสุธน–มโนห์รา ภาคต่อของเรื่องนางสิบสองในปีเดียวกัน

ในปี 2544 เขาได้แสดงละครพื้นบ้านเรื่อง แก้วหน้าม้า ในบท มานพน้อยวัชรา ร่างแปลงของแก้วมณี ตามด้วยสี่ยอดกุมาร แสดงเป็นแสงสุรีย์ (ไฟ) จากนั้นก็ได้มีผลงานละครกับทางช่อง 7 ซึ่งเป็นต้นสังกัดอีกหลายเรื่องอาทิ วงษ์สวรรค์ (2545), นะหน้าทองและเทพสามฤดู (2546), แหวนทองเหลือง (2547), เกราะกายสิทธิ์ (2549) และละครเรื่องสุดท้ายก่อนหันหลังให้วงการคือเรื่องสังข์ทอง เมื่อปี 2550 โดยแสดงเป็น พยนตรา

 ผลงาน 
 ละครโทรทัศน์ 
 ปี  เรื่อง  ช่อง  แสดงเป็น 2538 สายโลหิต ช่อง 7 พ่อจันทร์  2539 บ้านสอยดาว ปวุฒิ (วัยเด็ก) รัตนโกสินทร์ พี่ชายแม่เพ็ง 2546 นะหน้าทอง ทศพร 2547 แหวนทองเหลือง 

 ละครพื้นบ้าน 
 ปี  เรื่อง  ช่อง  แสดงเป็น 2543 นางสิบสอง ช่อง 7 พระรถเสน พระสุธน มโนห์รา พระสุธน 2544 แก้วหน้าม้า มานพน้อยวัชรา สี่ยอดกุมาร แสงสุรีย์ (ไฟ) 2545 วงษ์สวรรค์ วงษ์สวรรค์ 2546 เทพสามฤดู สามสี 2549 เกราะกายสิทธิ์ อังคาส (เกราะวันอังคาร) 2550 สังข์ทอง พยนตรา (เป็นตัวร้ายและเป็นตัวละครใหม่ที่เพิ่มเข้ามา)
# พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมรัฐมอญ
พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมรัฐมอญ (พม่า: မွန်ယဉ်ကျေးမှုပြတိုက်; Mon State Cultural Museum) หรือชื่อเดิม พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมชาติพันธุ์มอญ เป็นพิพิธภัณฑ์ในมอละมไยน์ รัฐมอญ ประเทศพม่า สถาปนาขึ้นในปี 1955 อยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงกิจการศาสนาและวัฒนธรรม

ของจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยเครื่องแต่งกายพื้นถิ่น พุทธศาสนวัตถุ ประติมากรรม จารึกใบลาน งานหัตกรรม งานโลหะสัมฤทธิ์ เครื่องเงิน เหรียญ และตุ๊กตาของชาวมอญ รวมถึงศิลปะเซรามิกของอาณาจักรมอญ ซึ่งรวมถึง ไหมะตะบัน และเครื่องดนตรีมอญ นอกจากนี้ยังจัดแสดงชิ้นจำลองของจารึกเมียเซดี (ค.ศ. 1113) เป็นภาษามอญ และมงกุฎจำลองของราชินีเชงสอบู ส่วนของจริงจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียแอนด์อัลเบิร์ตในลอนดอน

นอกจากของชาวมอญแล้วยังมีจัดแสดงวัตถุของชาวปยู, วัฒนธรรมตองอู และวัฒนธรรมโก้นบอง รวมถึงเบาะนั้งจากศตวรรษที่ 19 ของพระมเหสีราชวงศ์โก้นบอง พระนางเซนดน และเจ้าหญิงเมียะพะยากะเล ซึ่งเคยอาศัยอยู่ในมอละมไยน์New Page 1 

ค่าเข้าชมของพิพิธภัณฑ์อยู่ที่ 5,000 จัต สำหรับชาวต่างชาติ และ 500 จัต สำหรับคนท้องถิ่น ส่วนนักเรียนเข้าชมโดยไม่เสียค่าเข้าชม
# พิพิธภัณฑ์โบราณคดีพุกาม
พิพิธภัณฑ์โบราณคดีพุกาม  เป็นพิพิธภัณฑ์โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในเมืองพุกาม ประเทศพม่า สร้างขึ้นในปี 1904 ตั้งอยู่ใกล้กับอานานดาพะย่า มีการก่อสร้างใหม่ในปี 1938 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง โบราณวัตถุได้ถูกนำไปฝังใต้ดินเพื่อป้องกันการถูกทำลาย ในปี 1952 หลังพม่าได้รับเอกราช กระทรวงวัฒนธรรมได้เริ่มเข้าบริหารพิพิธภัณฑ์ อาคารพิพิธภัณฑ์มีความสูงสามชั้นและเก็บรักษาวัตถุโบราณของพุกามที่สำคัญมากมาย รวมถึง จารึกเมียเซดี ซึ่งเรียกกันว่าเป็นศิลาโรเซตตาของพม่า

 ประวัติศาสตร์ 
ในปี 1901 ผู้ว่าการใหญ่แห่งอินเดียเดินทางถึงพุกามเพื่อป้องกันการทำลายสิ่งปลูกสร้างและวัตถุโบราณทางศาสนา ศาสตราจารย์ด้านภาษาบาลีประจำวิทยาลัยย่างกุ้ง เอมานูเอล ฟอร์ชแฮมเมอร์ ได้รับมอบหมายให้ดูแลหน้าที่ในส่วนนี้ ในปี 1902 Taw Sein Ko หัวหน้าแผนกจารึกและศิลา (ปัจจุบันคือแผนกโบราณคดี) ได้รวบรวมศิลาจารึกและโบราณวัตถุจากรอบพุกาม ต่อมาได้สร้างพิพิธภัณฑ์ขนาดเล็กขึ้นทางเหนือของอานานดาพะย่าในปี 1904 เพื่อจัดแสดงวัตถุเหล่านี้Zan, Nu. (2016). Museums in Myanmar: Brief History and Actual Perspectives. 10.1007/978-981-10-0886-3_2.

ในปี 1994 หัวหน้าคณะรัฐประหาร นายพลต้านชเว ขณะเดินทางเยือนพุกาม ได้เสนอการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่ขึ้นในพุกาม พิพิธภัณฑ์หลังใหม่เปิดในปี 1998 ข้อมูลจากรายงานของรัฐ พิพิธภัณฑ์มียอดเข้าชมอยู่ที่ 295,284 คน ในระหว่างปีงบประมาณ 2018-2019
# การบริการ
การบริการ คือการกระทำหรือการใช้งานที่ผู้บริโภค บริษัท หรือรัฐบาลยินดีที่จะจ่าย, Glossary, p. G-25. ตัวอย่างเช่น งานที่ทำโดยช่างตัดผม แพทย์ ทนายความ ช่างเครื่อง ธนาคาร บริษัทประกันภัย และอื่น ๆ ส่วนบริการสาธารณะ คือบริการที่สังคม (รัฐชาติ สหภาพการคลัง หรือภูมิภาค) ได้จ่ายให้ 

ผู้ให้บริการจะใช้ทรัพยากร ทักษะ ความคล่องแคล่ว และประสบการณ์ เพื่อประโยชน์แก่ผู้บริโภค การบริการอาจหมายถึงการกระทำหรือการปฏิบัติงานที่จับต้องไม่ได้โดยที่ผู้ให้บริการมอบมูลค่าหรือคุณค่าให้กับลูกค้า
# พิพิธภัณฑ์ซรี บาดูกา
พิพิธภัณฑ์ซรี บาดูกา  เป็นพิพิธภัณฑ์ของรัฐที่ตั้งอยู่ในเมืองบันดุง ประเทศอินโดนีเซีย พิพิธภัณฑ์แห่งนี้จัดแสดงสิ่งสะสมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับจังหวัดชวาตะวันตก เช่น งานฝีมือของชาวซุนดา เครื่องเรือน ประวัติทางธรณีวิทยา และความหลากหลายทางธรรมชาติ

 ประวัติ 
พิพิธภัณฑ์ซรี บาดูกา ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2517 ภายในอาคารที่เคยใช้เป็นที่ทำการรัฐบาลของเกอเวดานาอัน เตอกัลเลอกา ซึ่งเป็นอดีตหน่วยการปกครองระดับต่ำกว่าอำเภอในบันดุง เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2523 มีพิธีเปิดดำเนินการพิพิธภัณฑ์อย่างเป็นทางการโดย ดาอุด ยูซุฟ  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการและวัฒนธรรมในขณะนั้น ในชื่อ "พิพิธภัณฑ์แห่งรัฐของจังหวัดชวาตะวันตก"  ในปี 2533 พิพิธภัณฑ์ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "พิพิธภัณฑ์แห่งรัฐของจังหวัดชวาตะวันตกซรี บาดูกา"  หรือพิพิธภัณฑ์ซรี บาดูกา ตามพระนามซรี บาดูกา มาฮาราจา  กษัตริย์ชาวซุนดาในคริสต์ศตวรรษที่ 15

 สิ่งสะสม 
พิพิธภัณฑ์ซรี บาดูกา รวบรวมสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมในภูมิภาคจังหวัดชวาตะวันตก พิพิธภัณฑ์มีชุดสะสมประมาณ 5,637 ชิ้น จัดแสดงบนสามชั้นของอาคาร ชั้นแรกจัดแสดงพัฒนาการเบื้องต้นของประวัติศาสตร์ธรรมชาติและวัฒนธรรมของชวาตะวันตก ซึ่งอธิบายด้วยการจัดแสดงมรดกทางวัฒนธรรมตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์จนถึงยุคฮินดู-พุทธ

ชั้นสองประกอบด้วยนิทรรศการวัตถุทางวัฒนธรรมดั้งเดิมที่มีความสำคัญต่อการดำรงชีวิต การค้า และการคมนาคม รวมถึงอิทธิพลของศาสนาอิสลามและวัฒนธรรมยุโรป ประวัติศาสตร์การต่อสู้ของชาติ และตราสัญลักษณ์ของเมืองต่าง ๆ ในชวาตะวันตก

ชั้น 3 จัดแสดงชุดสะสมทางด้านชาติพันธุ์วิทยาในรูปแบบของงานผ้า ชิ้นงานศิลปะ และเซรามิก
# เครื่องกำเนิดไฟฟ้ากระแสสลับ (ยานยนต์)
เครื่องกำเนิดไฟฟ้ากระแสสลับ หรือ อัลเทอร์เนเตอร์ เป็นเครื่องกำเนิดไฟฟ้าชนิดหนึ่งที่ใช้ในรถยนต์สมัยใหม่เพื่อชาร์จแบตเตอรี่ และให้พลังงานแก่ระบบไฟฟ้าในขณะที่เครื่องยนต์ กำลังทำงาน

จนถึงทศวรรษที่ 1960 รถยนต์ใช้เครื่องกำเนิดไฟฟ้ากระแสตรงพร้อมคอมมิวเตเตอร์ เนื่องจากวงจรเรียงกระแสซิลิคอน-ไดโอด มีจำหน่ายกันอย่างแพร่หลายและราคาไม่แพงเครื่องกำเนิดไฟฟ้ากระแสสลับจึงค่อย ๆ เข้ามาแทนที่ไดนาโม สิ่งนี้ได้รับแรงหนุนจากความต้องการพลังงานไฟฟ้าที่เพิ่มขึ้นสำหรับรถยนต์ในช่วงเวลานี้ โดยเพิ่มภาระจากไฟหน้าที่ใหญ่ขึ้น ที่ปัดน้ำฝนไฟฟ้า ระบบทำความร้อนกระจกหลัง และอุปกรณ์เสริมอื่น ๆ
# พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพม่า (ย่างกุ้ง)
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ  ที่นครย่างกุ้ง เป็นหนึ่งในสองพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติด้านศิลปะ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมของพม่า ตั้งอยู่ในเขตอำเภอตะเกิง สถาปนาขึ้นในปี 1952 ตัวอาคารพิพิธภัณฑ์มีความสูงห้าชั้นและเก็บรักษาโบราณวัตถุที่มีความเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และอารยธรรมของชาวพม่า จุดเด่นสำคัญของพิพิธภัณฑ์คือบัลลังก์สิงห์ของกษัตริย์พม่าของเดิมชิ้นเดียวที่ยังหลงเหลือถึงปัจจุบัน วัตถุในพิพิธภัณฑ์มีจำนวนมากกว่า 4,000 ชิ้น

พิพิธภัณฑ์นี้เป็นพิพิธภัณฑ์ของรัฐและอยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงศาสนกิจและวัฒนธรรม โดยพิพิธภัณฑ์นี้จัดเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ

อาคารหลังเดิมของพิพิธภัณฑ์อยู่ที่อาคารจูบิลีฮอลล์ (Jubilee Hall) และเปิดให้บริการในปี 1952 ต่อมาจึงย้ายไปเปิดสถานที่ใหญ่กว่าบนถนนป้านโซ่ด้าน ในปี 1970 และย้ายมาที่ปัจจุบันซึ่งเป็นอาคารสูงห้าชั้นในปี 1996 ภายในประกอบไปด้วยโถงจัดแสดงที่แบ่งออกเป็น 14 ส่วน
# มาตฤกา
มาตฤกา (Sanskrit: मातृका (singular), IAST: mātṝkās, lit. "มารดร") หรือเรียกอีกอย่างว่ามาตฤหรือมาตริ เป็นกลุ่มพระเทวีในศาสนาพราหมณ์ ฮินดูซึ่งมักปรากฏองค์พร้อมกันทั้งเจ็ดนาง จึงขนานนามว่า สัปตมาตฤ (เจ็ดเทพี) หรือในบางครั้งปรากฏองค์แปดนาง จึงขนานนามว่า   อัสตมาตฤกา (แปดเทพี) คณะเทพีกลุ่มนี้คืออิตถีพละหรืออำนาจแห่งเทพชายาของเทพบุรุษที่สำคัญในศาสนาฮินดู (ศักติ) คือ พระพรหมาณี มาจากอิตถีพละแห่ง พระพรหม, พระไวษณวี จาก พระวิษณุ, พระมเหศวรี จาก พระศิวะ, พระอินทราณี จาก พระอินทร์, พระเกามารี จาก พระขันธกุมาร, พระวราหิ จาก พระวราหะ และ พระจามุณฑา จาก พระจัณฑี ในบางครั้งอาจปรากฏ พระนรสิงหิ จาก พระนรสิงห์ และ พระวินายกี จาก พระพิฆเนศ

ในประเทศไทยมีเทวรูปคณะเทพีกลุ่มนี้ประดิษฐานอยู่ในวัดพระศรีมหาอุมาเทวี (วัดแขกสีลม) ณ พื้นที่ด้านข้างเทวสถานในส่วนเทพเจ้าพื้นเมืองของอินเดียใต้ ในโดยประดิษฐานร่วมกันกับพระอัยยนาร์และออกนามเป็นสำเนียงแบบอินเดียใต้ว่า พระซับทระกรรณี
# เจนทูลินุกซ์
เจนทูลินุกซ์ (ออกเสียง   ) เป็นการแจกจ่ายลินุกซ์ที่สร้างขึ้นโดยใช้ตัวจัดการแพ็กเกจ ที่ชื่อ Portage ซึ่งทำงานแตกต่างไปจา การแจกจ่ายซอฟต์แวร์แบบไบนารี กล่าวคือ รหัสต้นทางจะถูกคอมไพล์ในเครื่องตามความต้องการของผู้ใช้ และมักจะได้รับการปรับประสิทธิภาพให้เหมาะกับคอมพิวเตอร์นั้นๆ โดยเฉพาะ ไบนารีที่คอมไพล์สำเร็จรูปแล้วมีให้สำหรับบางแพ็คเกจ 

เจนทูลินุกซ์นั้นได้รับการตั้งชื่อตามเพนกวินเจนทู ซึ่งเป็นเพนกวินที่มักเข้าใจกันว่าว่ายน้ำได้เร็วที่สุด ชื่อนี้ได้รับเลือกเพื่อสะท้อนถึงการปรับปรุงความเร็วที่เป็นไปได้ของการปรับประสิทธิภาพต่อคอมพิวเตอร์แต่ละเครื่อง ซึ่งเป็นคุณสมบัติหลักของเจนทูลินุกซ์ โดยตัวจัดการแพ็คเกจของเจนทูลินุกซ์นั้นได้รับการออกแบบให้มีลักษณะ โมดูลาร์ พอร์ตได้ บำรุงรักษาง่าย และยืดหยุ่น เจนทูลินุกซ์อธิบายตัวเองว่าเป็น "การแจกจ่ายลินุกซ์แบบเมทา" เนื่องจากมีความสามารถในการปรับตัว ในความหมายที่ว่าผู้ใช้ส่วนใหญ่มีการกำหนดค่าและชุดของโปรแกรมที่ติดตั้งซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของแต่ละเครื่อง และแต่ละแอปพลิเคชันที่พวกเขาใช้
# ยามาฮ่า ที135
ยามาฮ่า ที135   เป็นจักรยานยนต์ประเภทอันเดอร์โบนที่ผลิตและพัฒนาโดยบริษัทยามาฮ่ามอเตอร์ (Yamaha Motor) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 เป็นที่รู้จักในชื่อ สปาร์ค 135/135ไอ ในประเทศไทย, สไนเปอร์/เอ็มเอกซ์ 135 ในฟิลิปปินส์, จูปิเตอร์ เอ็มเอกซ์ 135 แอลซี ในอินโดนีเซีย, 135แอลซี ในมาเลเซีย, เอ็กซ์ไซเตอร์ 135 ในเวียดนาม และ คริปตัน เอกซ์ 135 ในกรีซ ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์สูบเดี่ยวขนาด 134.4 ซีซี

มอเตอร์ไซค์รุ่นนี้สืบทอดโดย ที-150 ขนาด 150 ซีซี ยกเว้นในมาเลเซีย ซึ่งทั้งสองรุ่นมีขายในประเทศมาเลเซีย

 รุ่น (โฉม)
# สตรีในประเทศญี่ปุ่น
แม้ว่าสตรีในประเทศญี่ปุ่นจะได้รับการยอมรับว่ามีสิทธิตามกฎหมายเท่าเทียมกันกับผู้ชายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง แต่สภาพทางเศรษฐกิจของสตรียังคงไม่สมดุล ซึ่งความคิดริเริ่มด้านนโยบายสมัยใหม่เพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมของมารดาและในสถานที่ทำงานให้ผลลัพธ์ที่หลากหลาย

สตรีในประเทศญี่ปุ่นได้รับสิทธิลงคะแนนเสียงใน ค.ศ. 1945 แม้ว่าสถานะของสตรีชาวญี่ปุ่นจะดีขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงหลายทศวรรษนับตั้งแต่นั้นมา แต่ความคาดหวังแบบดั้งเดิมสำหรับผู้หญิงที่แต่งงานแล้วและมารดาถูกมองว่าเป็นอุปสรรคต่อความเท่าเทียมกันทางเศรษฐกิจโดยสมบูรณ์ ส่วนสถาบันกษัตริย์เป็นสถาบันสำหรับชายเท่านั้น และเจ้าหญิงจะต้องลาออกจากตำแหน่งของจักรพรรดิหากเธอแต่งงานกับคนธรรมดาสามัญ

 ประวัติศาสตร์วัฒนธรรม 

ขอบเขตที่สตรีสามารถมีส่วนร่วมในสังคมญี่ปุ่นนั้นแตกต่างกันไปตามกาลเวลาและชนชั้นทางสังคม โดยในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ประเทศญี่ปุ่นมีจักรพรรดินี และในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ระหว่างยุคเฮอัง สตรีในญี่ปุ่นสามารถสืบทอดทรัพย์สินในชื่อของตนเองและจัดการได้ด้วยตัวเอง ซึ่ง "ผู้หญิงสามารถเป็นเจ้าของทรัพย์สิน, ได้รับการศึกษา และได้รับอนุญาตให้มีเพศสัมพันธ์ได้ หากแยกกันโดยสิ้นเชิง"

ตั้งแต่ปลายยุคเอโดะ สถานะของสตรีก็ลดลง ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 หนังสือ "อนนะไดงากุ" หรือ "การเรียนรู้สำหรับผู้หญิง" ของเอกิเก็ง ไคบาระ ผู้เป็นนักเขียนลัทธิขงจื๊อ ได้กล่าวถึงความคาดหวังที่มีต่อผู้หญิงญี่ปุ่น โดยระบุว่า "นี่คือความโง่เขลาของอุปนิสัยของผู้หญิงญี่ปุ่นที่ทำให้เธอต้องไม่ไว้ใจตัวเองและเชื่อฟังสามีในทุกกรณี"
# เมื่อคู่กัดตัวร้ายกลายเป็นภรรยาหวานใจ
เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดย อามาโนะ เซจุ และวาดภาพประกอบโดย นานามิ นารุมิ เปิดตัวครั้งแรกในรูปแบบมังงะบนยูทูบ ในช่อง Manga Angel Neko Oka ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 เริ่มตีพิมพ์โดย เมเดียแฟกทอรี ภายใต้สำนักพิมพ์ เอ็มเอฟ บุงโกะ เจ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 ซึ่งตีพิมพ์ไปแล้ว 9 เล่ม ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดย มอสคอมบุ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Shōnen Ace Plus ของคาโดกาวะโชเต็ง ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564 โดยรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่มทังโกบง ถึงเล่มที่ 5 เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ซีรีส์ไลต์โนเวลและมังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ โดยมีการประกาศสร้างเป็นอนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอสตูดิโอโกกูมิ และ AXsiZ ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2568

 ตัวละคร 

 

เพื่อนร่วมห้องที่ไม่ถูกกับอากาเนะ เขาเป็นหลานชายของโฮโจ เท็นริว เจ้าของบริษัทที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น

 

เพื่อนร่วมห้องที่ไม่ถูกกับไซโตะ

 

เพื่อนร่วมห้องของอากาเนะและไซโตะ

 

ลูกพี่ลูกน้องและเพื่อนร่วมห้องของไซโตะ

 

ปู่ของไซโตะและประธานบริษัท โฮโจ กรุ๊ป

 

ย่าของอากาเนะและเพื่อนเก่าของเท็นริว

นักเรียนหญิงรุ่นน้องที่เพิ่งย้ายมาเรียนที่โรงเรียน เธอเป็นน้องสาวของอากาเนะ และเธอก็มีความสนใจในตัวอากาเนะเป็นอย่างมาก

 สื่อ 

 ไลต์โนเวล 
ไลต์โนเวลเรื่องนี้เขียนโดยอามาโนะ เซจุ และวาดภาพโดยนานามิ นารุมิ เริ่มตีพิมพ์โดย เมเดียแฟกทอรี ซึ่งเริ่มเผยแพร่ซีรีส์นี้ภายใต้สำนักพิมพ์ไลต์โนเวล เอ็มเอฟ บุงโกะ เจ เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2563 โดยเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 ได้วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 9 มีประกาศว่าไลต์โนเวลเรื่องนี้จะจบในเล่มที่ 10 ซึ่งจะตีพิมพ์ในวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2568

ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ โดยประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2565

 มังงะ 
มังงะดัดแปลงวาดภาพประกอบโดยมอสคอมบุ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Shōnen Ace Plus ของของคาโดกาวะโชเต็งเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 ซึ่งได้รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่มทังโกบง เล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ปัจจุบันวางจำหน่ายไปแล้วทั้งหมด 6 เล่ม โดยมังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ โดยประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2566

อนิเมะ
ได้รับการประกาศดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ ที่ผลิตโดย อะนิเพล็กซ์ เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2567 แอนิเมชันโดยสตูดิโอสตูดิโอโกกูมิ และ AXsiZ ซึ่งกำกับการดูแลโดย Hiroyuki Oshima เขียนบทโดย Tatsuya Takahashi ออกแบบตัวละครโดย Nanako Tatsu และเพลงประกอบโดย Arisa Okehazama โดยมีกำหนดออกอากาศในวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2568 ทางโตเกียวเอ็มเอ็กซ์ , โทจิงิทีวี, กุนมะทีวี, และช่อง บีเอส11 มีเพลงเปิดคือ ร้องโดยวงไอดอล =Love ในขณะที่เพลงปิดคือ  ร้องโดย ฮินากิ ยาโนะ ในบทบาท ซากุระโมริ อากาเนะ พลัสมีเดียเน็ตเวิร์คเอเชียได้รับลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และจะออกอากาศทางช่อง Aniplus Asia

 รายชื่อตอน
# เฆร์มัน เปเซลา
เฆร์มัน อาเลโฆ เปเซลา (, ; 27 มิถุนายน ค.ศ. 1991 –) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวอาร์เจนตินา ซึ่งปัจจุบันทำหน้าที่ในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้สโมสรเรอัลเบติสในลาลิกา รวมถึงฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา ซึ่งเขาได้คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 2022 ร่วมกับทีมดังกล่าว

 อาชีพสโมสร 

 อาชีพช่วงแรก 
เปเซลาเข้าร่วมทีมเยาวชนของสโมสรกลุบอัตเลติโกริเบร์เปลตใน ค.ศ. 2005 ขณะอายุ 14 ปี หลังจากเป็นตัวแทนของกลุบโอลิมโป

หลังจากสร้างความประทับใจให้แก่ทีมสำรองของอดีตนี้ เขาก็ได้รับการเรียกตัวไปอุ่นเครื่องที่ประเทศแคนาดา โดยปรากฏตัวในเกมกระชับมิตรกับสโมสรฟุตบอลโทรอนโต, มอนทรีออลอิมแพกต์ และเอฟเวอร์ตัน

 ริเบร์เปลต 
หลังจากเป็นตัวสำรองที่ไม่ได้ใช้ในเกมเยือนเสมอกับกลุบอัตเลติโกอูรากัน 0 ประตูต่อ 0 เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 2009 เปเซลาได้เปิดตัวชุดใหญ่เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2011 โดยเริ่มในเหย้าด้วยชัยชนะ 1 ประตูต่อ 0 เมื่อครั้งพบกับเดเฟนโซเรสเดเบลกราโนสำหรับการแข่งโกปาอาร์เจนตินาของฤดูกาลดังกล่าว การเปิดตัวในลีกของเขาเกิดขึ้นในวันที่ 2 มีนาคมของปีถัดไป โดยเขาเล่นเต็ม 90 นาทีในเหย้าที่เสมอกับกิลเมสอัตเลติโกกลุบ 0 ประตูต่อ 0
# เรขาคณิตแบบยุคลิด
เรขาคณิตแบบยุคลิด  เป็นระบบทางคณิตศาสตร์ระบบหนึ่งซึ่งคิดค้นโดยยุคลิด นักคณิตศาสตร์ชาวกรีกโบราณ ซึ่งเขาได้อธิบายไว้ในหนังสือเกี่ยวกับเรขาคณิตของเขาที่ชื่อ เอเลเมนส์

แนวทางการพิสูจน์ของยุคลิดเริ่มจากการตั้งสมมติฐานหรือสัจพจน์จำนวนหนึ่งซึ่งสามารถเข้าใจได้ง่ายโดยสัญชาตญาณ แล้วจากนั้นก็จึงนำสมมติฐานเหล่านี้ไปพิสูจน์ทฤษฎีบทอื่น ๆ เพิ่มเติม และถึงแม้ว่าทฤษฎีบทจำนวนมากจะเคยมีผู้กล่าวถึงไว้แล้วก่อนหน้านั้น. แต่ยุคลิดก็เป็นคนแรกที่สามารถนำเสนอทฤษฎีบทเหล่านี้ให้เป็นระบบโดยทำการพิสูจน์ทฤษฎีบทเหล่านี้ด้วยสมมติฐานที่เขาได้ตั้งไว้ก่อนหน้านี้.

ดูเพิ่ม
 เรขาคณิตนอกแบบยุคลิด
# ตาแล็สอาเลนียาสเปซ
ตาแล็สอาเลนียาสเปซ  เป็นกิจการร่วมค้าระหว่างตาแล็สกรุป บริษัทเทคโนโลยีสัญชาติฝรั่งเศส กับเลโอนาร์โด กลุ่มบริษัทด้านกลาโหมสัญชาติอิตาลี มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กาน ประเทศฝรั่งเศส ให้บริการเกี่ยวกับระบบต่าง ๆ สำหรับอวกาศ รวมถึงดาวเทียมและระบบภาคพื้นดิน ซึ่งใช้สำหรับวัตถุประสงค์ต่าง ๆ ทางวิทยาศาสตร์ ไม่ว่าจะเป็นด้านโทรคมนาคม การสำรวจอวกาศ และอื่น ๆ โดยบริษัทเป็นผู้มีส่วนร่วมทางอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองในสถานีอวกาศนานาชาติ และยังเป็นผู้ผลิตมอดูลปรับความดันจำนวนมากให้แก่องค์การอวกาศยุโรป
# เอ็กซ์เอไอ
เอ็กซ์.เอไอ คอร์ป  ทำธุรกิจในชื่อ xAI เป็นบริษัทสตาร์ตอัปสัญชาติอเมริกันที่ทำงานในด้านปัญญาประดิษฐ์ (AI) ก่อตั้งโดย อีลอน มัสก์ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2023 มีวัตถุประสงค์ "เพื่อเข้าใจธรรมชาติที่แท้จริงของจักรวาล"

 หมายเหตุ
# ยุคลิด (ยานอวกาศ)
ยุคลิด  เป็นกล้องโทรทรรศน์อวกาศมุมกว้างที่พัฒนาโดยองค์การอวกาศยุโรป (อีเอสเอ) และยุคลิดคอนซอร์เทียม ถูกปล่อยขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจและทำความเข้าใจเกี่ยวกับพลังงานมืดและสสารมืดโดยการวัดการขยายตัวด้วยความเร่งของเอกภพอย่างแม่นยำ และเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ดังกล่าว กล้องโทรทรรศน์ตัวนี้จะทำการวัดรูปร่างของดาราจักรที่ระยะทางต่าง ๆ จากโลก และสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างระยะทางกับการเลื่อนไปทางแดง โดยภารกิจของยานยุคลิดจะล้ำหน้าและเติมเต็มการสำรวจของกล้องโทรทรรศน์พลังค์ซึ่งเคยดำเนินการระหว่างปี ค.ศ. 2009 ถึง 2013 ส่วนชื่อของยานยุคลิดนั้นมาจากนักคณิตศาสตร์ชาวกรีกโบราณชื่อ ยุคลิด

เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 ยานยุคลิดได้เผยภาพชุดแรกซึ่งเป็นภาพสีทั้งหมดออกมาจำนวน 5 ภาพ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงศักยภาพอย่างเต็มที่ในการสร้างแผนที่เอกภพแบบสามมิติที่ครอบคลุมและกว้างขวางที่สุดที่เคยมีมาhttps://www.esa.int/Science_Exploration/Space_Science/Euclid/Euclid_s_first_images_the_dazzling_edge_of_darkness
# พิพิธภัณฑ์แมวกูจิง
พิพิธภัณฑ์แมวกูจิง  เป็นพิพิธภัณฑ์แมวในนครกูจิง รัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536 ถือครองโดยศาลาว่าการนครกูจิงเหนือ (DBKU)

 ประวัติ
left|thumbnail|250px|ทางเข้าหลักของพิพิธภัณฑ์แมวกูจิงในปี พ.ศ. 2552
แนวคิดในการสร้างพิพิธภัณฑ์แมวริเริ่มขึ้นโดยอับดุล ตาอิบ มะห์มุด ผู้ว่าราชการรัฐซาราวัก และไลลา ตาอิบผู้เป็นภรรยา

 สิ่งสะสม 
right|thumbnail|250px|ห้องแสดงผลงานศิลปะที่จัดแสดงผลงานของซาโตรุ สึดะช่างภาพชาวญี่ปุ่น
ในพิพิธภัณฑ์มีห้องแสดงผลงานศิลปะ 4 ห้องและมีสิ่งจัดแสดงมากกว่า 4,000 ชิ้น ได้แก่ภาพจิตรกรรมและของที่ระลึกเกี่ยวกับแมว จัดแสดงทั้งมัมมี่แมวจากอียิปต์โบราณ ห้องจัดแสดงโฆษณาเกี่ยวกับแมว และแมวป่า 5 สายพันธุ์ที่พบในเกาะบอร์เนียว สิ่งจัดแสดงเหล่านี้ได้รับมาจากพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติในกรุงกัวลาลัมเปอร์ และจัดแสดงเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2531 ที่เดวัน ตุน อับดุล ราเซ็ก ศูนย์การค้าปูตราเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ สิ่งสะสมเหล่านี้่ถูกส่งมอบให้ศาลาว่าการนครกูจิงเหนือหลังศาลาว่าการสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2535
# ทฤษฎีบท
ในทางคณิตศาสตร์ ทฤษฎีบท  คือข้อความที่พิสูจน์แล้วว่าเป็นจริง หรือสามารถพิสูจน์ได้ว่าเป็นจริง และสามารถใช้ในการอ้างอิงเพื่อพิสูจน์ข้อความอื่นได้

การพิสูจน์ทฤษฎีบทคือการอ้างเหตุผลเชิงตรรกะซึ่งใช้กฎการอนุมานในการพิสูจน์ว่าทฤษฎีบทนั้นเป็นผลพวงเชิงตรรกะของสัจพจน์ต่าง ๆ รวมถึงทฤษฎีบทอื่น ๆ ที่เคยพิสูจน์ไปก่อนแล้ว

ในคณิตตรรกศาสตร์ แนวคิดของทฤษฎีบทและการพิสูจน์ถูกทำให้เป็นระบบเพื่อให้การให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์สำหรับสิ่งเหล่านั้นสามารถเป็นไปได้ ในบริบทนี้ ข้อความจะอยู่ในรูปของสูตรรูปดี (well-formed formulas) ซึ่งเป็นภาษารูปนัย
# สัจพจน์เส้นขนาน
สัจพจน์เส้นขนาน  เป็นสัจพจน์ข้อที่ห้าของยุคลิดซึ่งได้ระบุไว้ในหนังสือเอเลเมนส์ของยุคลิด เป็นสมมติฐานที่โดดเด่นในเรขาคณิตแบบยุคลิด ซึ่งได้กล่าวไว้ว่า ในระบบเรขาคณิตสองมิติ ถ้าส่วนของเส้นตรงตัดกับเส้นตรงสองเส้นที่ทำให้เกิดมุมภายในสองมุมที่ด้านเดียวกันซึ่งมีค่าน้อยกว่ามุมฉากสองมุม (180°) แล้วเส้นสองเส้น (หากยื่นออกไปโดยไม่รู้จบ) จะมาบรรจบกันที่ด้านดังกล่าว

สัจพจน์นี้ไม่ได้พูดถึงเส้นขนานโดยเฉพาะnon-Euclidean geometries, by Dr. Katrina Piatek-Jimenez แต่เป็นเพียงสัจพจน์ที่เกี่ยวข้องกับการขนานกันของเส้นสองเส้นเท่านั้น โดยยุคลิดได้ให้นิยามของเส้นขนานไว้ในนิยามข้อ 23 ของหนังสือเอเลเมนส์เล่ม 1 ก่อนส่วนของสัจพจน์ทั้งห้าข้อ

เรขาคณิตแบบยุคลิดเป็นระบบเรขาคณิตที่สอดคล้องกับสัจพจน์ทั้งห้าข้อของยุคลิด รวมถึงสัจพจน์เส้นขนานนี้ด้วย
# ฮั่นชู
ฮั่นชู  หรือ ตำราประวัติศาสตร์ราชวงศ์ฮั่นยุคก่อน  เป็นตำราประวัติศาสตร์จีนที่เขียนเสร็จเมื่อปี ค.ศ. 111 มีเนื้อหาครอบคลุมยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันตกหรือราชวงศ์ฮั่นยุคก่อน ตั้งแต่จักรพรรดิพระองค์แรกเมื่อ 206 ปีก่อนคริสตกาลจนกระทั่งหวัง หมั่งโค่นล้มราชวงศ์ในปี ค.ศ. 23 

ฮั่นชูเขียนโดยปาน กู้ (ค.ศ. 32-92) ขุนนางของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก โดยได้รับการช่วยเหลือจากน้องสาวคือปาน เจา สานต่อจากงานของปาน เปียวผู้เป็นบิดาของทั้งคู่ ปาน กู้และปาน เจาเขียนฮั่นชูโดยรูปแบบการเขียนมีต้นแบบจากฉื่อจี้ ตำราประวัติศาสตร์ที่ครอบคลุมหลายราชวงศ์ แต่ฮั่นชูเป็นตำราประวัติศาสตร์ที่เขียนในรูปแบบพงศาวดาร-ชีวประวัติฉบับแรกที่ครอบคลุมยุคราชวงศ์เดียว เป็นแหล่งข้อมูลที่ดีที่สุดสำหรับหลายข้อมูลของยุคราชวงศ์ฮั่นเช่นเรื่องวรรณกรรม แหล่งข้อมูลที่ดีรองลงมาคือโฮ่วฮั่นชูที่ครอบคลุมยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกตั้งแต่ ค.ศ. 25 ถึง ค.ศ. 220 และรวบรวมในศตวรรษที่ 5 โดยฟ่าน เย่ (ค.ศ. 398–445)
# ภาษาธรรมชาติ
ภาษาธรรมชาติ  คือภาษาใด ๆ ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติในชุมชนมนุษย์จากการใช้บ่อย ๆ และมีการเปลี่ยนแปลงซึ่งเป็นไปเองโดยไม่มีการวางแผนหรือไตร่ตรองไว้ล่วงหน้า อาจเป็นรูปแบบต่าง ๆ เช่น ภาษาพูด ภาษามือ ฯลฯ 

ภาษาธรรมชาติจัดเป็นภาษาคนละประเภทกับภาษาประดิษฐ์ (เช่น ภาษาโปรแกรม) และภาษารูปนัย นอกจากนี้ภาษาช่วยสื่อสารนานาชาติที่มนุษย์สร้างขึ้น และการสื่อสารของสิ่งมีชีวิตอื่นที่ไม่ใช่มนุษย์ เช่น การเปล่งเสียงของวาฬ การเต้นแบบส่ายท้องของผึ้งน้ำหวาน ก็ไม่ถือว่าเป็นภาษาธรรมชาติเช่นกัน
# การอ้างเหตุผล
การอ้างเหตุผล  คือการพิสูจน์หรือตรวจสอบข้อความ ประโยค หรือประพจน์ที่เป็นข้อตั้ง โดยสามารถนำไปตั้งบทสรุปได้ มีวัตถุประสงค์เพื่อให้เหตุผลสำหรับบทสรุปของสิ่งหนึ่งด้วยการกล่าวอ้าง อธิบาย หรือชักจูง และเพื่อพิสูจน์ความน่าเชื่อถือว่าข้อความที่เป็นบทสรุปนั้นสอดคล้องกับความจริงมากเพียงใดRalph H. Johnson, Manifest Rationality: A pragmatic theory of argument (New Jersey: Laurence Erlbaum, 2000), 46–49.This is called "argument-as-product", distinguished from "argument-as-process" and "argument-as-procedure."

Wenzel, J. W. (1987). The rhetorical perspective on argument. In F. H. van Eemeren, R. Grootendorst, J. A. Blair, & C. A. Willard (Eds.), Argumentation. Across the lines of discipline. Proceedings of the conference on argumentation 1986 (pp. 101–109). Dordrecht-Providence: Foris.

ในตรรกศาสตร์ การอ้างเหตุผลจะอยู่ในรูปของภาษารูปนัยเชิงสัญลักษณ์ และไม่อยู่ในรูปของภาษาธรรมชาติ และสามารถนิยามได้ว่าเป็นกลุ่มของประพจน์ที่ประพจน์หนึ่งอ้างว่ามาจากประพจน์อื่น ๆ ผ่านการอนุมานที่สมเหตุสมผลแบบนิรนัยซึ่งพิสูจน์ความจริงได้ตั้งแต่ส่วนของข้อตั้งไปจนถึงบทสรุป ซึ่งมุมมองเชิงตรรกศาสตร์เกี่ยวกับการอ้างเหตุผลนี้ยังมีความเกี่ยวข้องในสาขาวิชาต่าง ๆ เช่น คณิตศาสตร์ และวิทยาการคอมพิวเตอร์
# อิสานโนซอรัส
อิสานโนซอรัส  เป็นสกุลของไดโนเสาร์ซอโรพอดที่สูญพันธุ์จากประเทศไทย เดิมจัดให้อยู่ในช่วงอายุประมาณ 210 ล้านปีในยุคไทรแอสซิกตอนปลาย (ขั้น Norian ตอนปลายถึง Rhaetian) ซึ่งจะทำให้เป็นหนึ่งในซอโรพอดที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่รู้จัก ภายหลังถือว่าไม่ทราบยุคสมัย และอาจอยู่ในยุคจูแรสซิกตอนต้น หรือแม้แต่ช้าสุดถึงยุคจูแรสซิกตอนปลาย ไดโนเสาร์ชนิดนี้มีเพียงชนิดเดียว คือ อิสานโนซอรัส อรรถวิภัชน์ชิ (Isanosaurus attavipachi) แม้ว่าจะมีความสำคัญต่อความเข้าใจเกี่ยวกับต้นกำเนิดซอโรพอดและวิวัฒนาการในยุคแรก ๆ Isanosaurus ก็ยังไม่เป็นที่รู้จัก ความสัมพันธ์อย่างชัดเจนระหว่างซอโรพอดชนิดอื่นยังคงไม่ได้รับการแก้ไข

 การค้นพบและตั้งชื่อ 
ตัวอย่างชนิดนี้พบในหินทรายสีแดงเข้มในหมวดหินน้ำพองใกล้บ้านโนนถาวร (Ban Non Thaworn) จังหวัดชัยภูมิ เมื่อมีการค้นพบใน ค.ศ. 1998 โครงกระดูกส่วนใหญ่ถูกกัดกร่อนไปแล้วอย่างน่าเสียดาย ในส่วนของฟอสซิลสัตว์มีกระดูกสันหลังนั้น มีการสำรวจในบริเวณนี้ได้ไม่ดีนัก นอกจาก Isanosaurus แล้ว พบแค่กระดูกก้นแบบชัดเจน 2 อัน โดยกระดูกก้นเป็นของ Isanosaurus หรือไม่นั้นยังไม่เป็นที่กระจ่าง เนื่องจากไม่มีกระดูกเชิงกรานที่เก็บรักษาไว้ในตัวอย่างต้นแบบแรก

Isanosaurus ได้รับการระบุโดยเอริก บุฟแฟโต (Éric Buffetaut) นักบรรพชีวินวิทยาชาวฝรั่งเศส และเพื่อนร่วมงานใน ค.ศ. 2000 ชื่อไดโนเสาร์มาจากภาคอีสานของประเทศไทย ส่วนชื่อชนิดตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ปรีชา อรรถวิภัชน์ ผู้สนับสนุนการวิจัยบรรพชีวินวิทยาในประเทศไทยและอดีตอธิบดีกรมทรัพยากรธรณี

 วิวัฒนาการชาติพันธุ์ 
เดิมจัดให้เป็นซอโรพอด ภายหลังจึงระบุเป็นซอโรโพดิฟอร์มที่ไม่ใช่ซอโรพอด (non-sauropod sauropodiform) แผนภาพข้างล่างนี้แสดงตำแหน่งของ Isanosaurus ใน Massopoda ตามข้อมูลจาก Oliver W. M. Rauhut และผู้ร่วมงาน, 2020: