# จังหวัดของประเทศจีน
เขตการปกครองระดับจังหวัด  เป็นหน่วยการปกครองของประเทศจีนระดับที่สองรองจากมณฑล มีทั้งหมด 339 แห่ง แบ่งเป็น 7 จังหวัด, 299 นครระดับจังหวัด, 30 จังหวัดปกครองตนเอง และ 3 เหมิงหรือแอมัก (จังหวัดของมองโกเลียใน)

 ประเภทของเขตการปกครองระดับจังหวัด

+ มณฑล  นครระดับจังหวัด  จังหวัดปกครองตนเอง  จังหวัด  เหมิง รวมทั่วประเทศ 299  30  7  3 ปักกิ่ง  0  0  0  0 เทียนจิน  0  0  0  0 เหอเป่ย์  11  0  0  0 ชานซี  11  0  0  0 มองโกเลียใน  9  0  0  3 เหลียวหนิง  14  0  0  0 จี๋หลิน  8  1  0  0 เฮย์หลงเจียง  12  0  1  0 เซี่ยงไฮ้  0  0  0  0 เจียงซู  13  0  0  0 เจ้อเจียง  11  0  0  0 อานฮุย  16  0  0  0 ฝูเจี้ยน  9  0  0  0 เจียงซี  11  0  0  0 ชานตง  16  0  0  0 ไต้หวัน6 0 0 0 เหอหนาน  17  0  0  0 หูเป่ย์  12  1  0  0 หูหนาน  13  1  0  0 กวางตุ้ง  21  0  0  0 กว่างซี  14  0  0  0 ไหหลำ  4  0  0  0 ฉงชิ่ง  0  0  0  0 เสฉวน  18  3  0  0 กุ้ยโจว  6  3  0  0 ยูนนาน  8  8  0  0 ทิเบต  6  0  1  0 ฉ่านซี  10  0  0  0 กานซู่  12  2  0  0 ชิงไห่  2  6  0  0 หนิงเซี่ย  5  0  0  0 ซินเจียง  4  5  5  0

 จังหวัด 
จังหวัดเป็นหน่วยการปกครองย่อยรองลงมาจากเขตการปกครองระดับมณฑล

คณะกรรมการการปกครอง  เป็นสำนักงานสาขาทางการปกครองที่มีระดับเทียบเท่ากับกระทรวง  และถูกส่งมาประจำอยู่ในจังหวัดโดยคณะปกครองของมณฑล หัวหน้าคณะปกครองของจังหวัด เรียกว่า กรรมการปกครองจังหวัด  ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากคณะปกครองของมณฑล แทนที่จะใช้สภาประชาชนในท้องถิ่น คณะกรรมการสภาประชาชนประจำมณฑลจะส่งคณะกรรมการประจำจังหวัดไปกำกับดูแลคณะปกครองของจังหวัด และไม่สามารถเลือกตั้งหรือปลดคณะปกครองของจังหวัดได้"The standing committee of the people’s congress of a province and autonomous region may set up administrative offices in the prefectures under its jurisdiction.
" from Item 2, Article 53, Organic Law of the Local People’s Congresses and Local People’s Governments of the People’s Republic of China (2004 Revision) คณะทำงานจังหวัดของคณะกรรมการสภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีน (CPPCC) ประจำมณฑล เป็นส่วนหนึ่งของคณะกรรมการ CPPCC ประจำจังหวัด ซึ่งหมายความว่าคณะทำงานจังหวัดของ CPPCC เป็นสาขาของคณะกรรมการ CPPCC ประจำมณฑล ไม่ใช่หน่วยงานที่แยกเป็นเอกเทศ เช่นเดียวกับคณะกรรมการ CPPCC ประจำมณฑล ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคณะกรรมการ CPPCC ระดับชาติ

คำว่า จังหวัด เดิมมาจากคำว่า  (เต้า) ซึ่งอยู่ในระดับระหว่างมณฑลและอำเภอในสมัยราชวงศ์ชิง ในปี 1928 รัฐบาลของสาธารณรัฐจีนได้ยกเลิกเต้า ทำให้อำเภออยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลโดยตรง แต่หลังจากนั้นไม่นานก็พบว่าไม่สามารถทำได้เนื่องจากบางมณฑลมีหลายร้อยอำเภอ ด้วยเหตุนี้ ในปี 1932 มณฑลต่าง ๆ จึงถูกแบ่งออกเป็นจังหวัดอีกครั้ง และได้มีการจัดตั้งสำนักงานการปกครองส่วนภูมิภาคขึ้น

จนถึงช่วงเวลาหนึ่ง จังหวัดถือได้ว่าเป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดประเภทหนึ่งที่พบได้ทั่วไป ในปัจจุบัน จังหวัดส่วนใหญ่ได้เปลี่ยนสถานะมาเป็นนครระดับจังหวัด และมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ โดยประเทศจีนมีเขตการปกครองที่เรียกว่าจังหวัดเหลืออยู่เพียง 7 จังหวัด

 ชื่อ อักษรจีน เขตการปกครองระดับมณฑล ประชากร (2010) พื้นที่ (ตร.กม.) เขตที่ตั้งศาลากลางจังหวัดต้าซิงอันหลิ่งเฮย์หลงเจียง511,56446,755เขตเจียเก๋อต๋าฉี , นครมั่วเหอ จังหวัดงารี่ทิเบต95,465304,683เมืองเซงเขคาบั้บ (ชือชวันเหอ) ในอำเภอก๋าร์จังหวัดอัลไตซินเจียง603,280117,988นครอัลไตจังหวัดถ่าเฉิงซินเจียง1,219,21294,891นครถ่าเฉิงจังหวัดคัชการ์ซินเจียง3,979,362112,058นครคัชการ์จังหวัดอักซูซินเจียง2,370,887128,099นครอักซูจังหวัดโฮตัน ซินเจียง2,014,365248,946นครโฮตัน

 นครระดับจังหวัด 

นครระดับจังหวัด (地级市 พินอิน: dìjíshì) เป็นเทศบาลนครที่ได้รับสถานะจังหวัดและสิทธิ์ในการปกครองอำเภอโดยรอบ ในทางปฏิบัติ นครระดับจังหวัดนั้นมีเนื้อที่ใหญ่เหมือนกับเขตการปกครองระดับจังหวัดประเภทอื่น ๆ และไม่ตรงกับความหมายสากลของคำว่า "นคร" กล่าวคือ ไม่ได้หมายความว่าจะมีลักษณะความเป็นเมืองทั้งพื้นที่

นครระดับจังหวัดเป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดที่พบมากที่สุดในจีนแผ่นดินใหญ่ในปัจจุบัน

 เหมิง 

 จังหวัดปกครองตนเอง 

จังหวัดปกครองตนเอง (จื้อจื้อโจว) เป็นพื้นที่ที่มีประชากรเป็นชนกลุ่มน้อย หรือเคยเป็นที่อยู่อาศัยของชนกลุ่มน้อยอย่างมีนัยสำคัญ แต่จำนวนประชากรส่วนใหญ่ในจังหวัดปกครองตนเองทั้งหมดถูกครอบงำโดยชาวจีนฮั่น ชื่อทางการของจังหวัดปกครองตนเองจะประกอบด้วยชื่อชนชาติของชนกลุ่มน้อยที่มีประชากรมากที่สุดในพื้นที่นั้น บางแห่งก็ตั้งชื่อคู่กัน 2 ชนชาติ หรือ 3 ชนชาติก็มีแต่พบได้น้อย ตัวอย่างเช่น ชนชาติคาซัค ก็จะเรียกว่า คาซัคจื้อจื้อโจว

จังหวัดปกครองตนเองแบ่งออกเป็นเขตการปกครองระดับอำเภอ เช่นเดียวกับเขตการปกครองระดับจังหวัดประเภทอื่น ๆ แต่มีข้อยกเว้น คือ จังหวัดปกครองตนเองชนชาติคาซัค อีหลี จะมี 2 จังหวัดที่อยู่ภายใต้การปกครองของตน

ตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน จังหวัดปกครองตนเองไม่สามารถยุบเลิกได้ อย่างไรก็ตาม เคยมีการยุบจังหวัดปกครองตนเอง 2 แห่ง เพื่อจัดตั้งมณฑลใหม่ เช่น จังหวัดปกครองตนเองชนชาติหลีและเหมียว ไห่หนาน ถูกยุบเพื่อจัดตั้งมณฑลไหหลำในปี 1988 และจังหวัดปกครองตนเองชนชาติถู่เจียและเหมียว เฉียนเจียง ถูกยุบเพื่อจัดตั้งเทศบาลนครปกครองโดยตรงฉงชิ่งในปี 1997