# วัดแสนสุข (กรุงเทพมหานคร)
ประวัติวัดแสนสุข
วัดแสนสุขเดิมเป็นวัดโบราณ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงธนบุรี ประมาณพุทธศักราช 2315 ไม่ทราบนามเดิมและประวัติผู้สร้างที่แน่ชัด เข้าใจว่าชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างขึ้นเพื่อเป็นวัดประจำท้องทุ่งแสนแสบ และได้ขนานนามว่า “วัดแสนแสบ” ตามชื่อท้องที่ที่ตั้งของวัด

ต่อมาในปีพุทธศักราช 2445 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้รวมท้องที่อำเภอคลองสามวา อำเภอแสนแสบ อำเภอเจียรดับ และอำเภอหนองจอก รวม 4 อำเภอ ตั้งเป็นเมืองขนานนามว่า “เมืองมีนบุรี” ซึ่งหมายถึง “เมืองปลา” เพื่อให้คู่กับ “เมืองธัญญบุรี” ที่แปลว่า “เมืองข้าว”

ทั้งนี้ ทรงโปรดเกล้าฯ ให้หม่อมเจ้าสง่างาม สุประดิษฐ์ เป็นข้าหลวงรักษาราชการเมือง ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน รัตนโกสินทร์ศก 121 (พ.ศ. 2445)

วัดแสนแสบซึ่งเป็นวัดประจำท้องถิ่นแสนแสบและตั้งอยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองมีนบุรี จึงมีฐานะเป็นวัดประจำจังหวัดมีนบุรี

เมื่อประมาณปีพุทธศักราช 2460 จากการสันนิษฐานตามหลักฐานทางโบราณวัตถุภายในวัด คาดว่าได้มีการสร้างอุโบสถขึ้นใหม่แทนหลังเดิม ซึ่งสังเกตจากอักษรที่สังฆาฏิของพระประธานในอุโบสถ ที่ระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2460 โดยมี พระครูมีนนครธรรภาณ (ปั่น) เป็นเจ้าอาวาส และเป็นเจ้าคณะจังหวัดมีนบุรี

ก่อนหน้านี้คาดว่าน่าจะมีอุโบสถอยู่แล้ว สันนิษฐานจาก หลวงพ่อดำ พระประธานองค์เก่าแก่ของวัดแสนแสบ เป็นพระพุทธรูปศิลปะแบบสุโขทัย ปางสมาธิ ราวพุทธศตวรรษที่ 20

ต่อมาในปีพุทธศักราช 2472 พระใบฎีกาหงส์ เจ้าอาวาสวัดแสนแสบ และเจ้าคณะแขวงหนองจอก ได้รับแต่งตั้งเป็น พระครูมีนนครธรรมภาร สังฆวาหะ ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัดมีนบุรี ถือเป็นเจ้าอาวาสวัดแสนแสบอีกรูปหนึ่งที่ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะจังหวัด

ปีพุทธศักราช 2474 ทางราชการได้ยุบจังหวัดมีนบุรีเป็นอำเภอมีนบุรี และขึ้นกับจังหวัดพระนคร ทำให้วัดแสนแสบอยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดพระนคร (ปัจจุบันคือ กรุงเทพมหานคร)

ในปี พ.ศ. 2475 พระครูมีนนครธรรมภาร (หงส์) ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะแขวงหนองจอก (อำเภอหนองจอก) จังหวัดฉะเชิงเทรา และได้ย้ายไปปฏิบัติหน้าที่ที่วัดหนองจอก

การเปลี่ยนนามวัดและการพัฒนา
 
ต่อมาในปีพุทธศักราช 2490 ได้เปลี่ยนชื่อวัดจาก "วัดแสนแสบ" เป็น "วัดแสนสุข" และได้เริ่มก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ในปี พ.ศ. 2523 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2527 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 (ขนาดเขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร)

ในปี พ.ศ. 2514 นายสาราญ พ่วงชูศักดิ์ ได้ถวายที่ดินในหมู่ที่ 19 แขวงทรายกองดิน เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร ให้แก่วัดแสนสุข จำนวน 2 แปลง รวมเนื้อที่ 21 ไร่ 1 งาน 98 ตารางวา (โฉนดเลขที่ 2255, 2257) เพื่อเป็นที่ธรณีสงฆ์

ปี พ.ศ. 2516 วัดแสนสุขได้รับเลือกเป็น "วัดพัฒนา" ตามโครงการพัฒนาวัดทั่วราชอาณาจักรของกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ

ข้อมูลปัจจุบันของวัดแสนสุข

วัดแสนสุขถือเป็นวัดคู่เมืองมีนบุรีมาตั้งแต่อดีต เป็นที่ตั้งของโรงเรียนประจำเมืองมีนบุรี และยังเป็นสำนักเรียนบาลีแห่งแรกในเขตมีนบุรี

ตั้งอยู่ที่เลขที่ 214 (47) หมู่ที่ 2 ถนนสุวินทวงศ์ แขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีพื้นที่ประมาณ 16 ไร่ 1 งาน 14 ตารางวา

อุโบสถหลังใหม่ของวัดมีขนาดกว้าง 13 เมตร ยาว 26.50 เมตร พระประธานประจำอุโบสถคือ พระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 53 นิ้ว สูง 83 นิ้ว สร้างเมื่อพุทธศักราช 2460

ภายในอุโบสถมี ภาพเขียนสีน้ำมันพุทธประวัติ ที่สวยงาม แสดงเป็นตอน ๆ อย่างมีลำดับ

อาณาเขตโดยรอบของวัด

 ทิศตะวันออก: ยาวประมาณ 74.5 วา ติดกับที่ดินเอกชนและทางหลวงสายสุวินทวงศ์ (หมายเลข 304)

 ทิศใต้: ยาวประมาณ 122.5 วา ติดกับลำคลองแสนแสบตลอดแนว

 ทิศตะวันตก: ยาวประมาณ 78.5 วา ติดกับที่ดินของเอกชน

 ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ (แนวฉาก): ยาวประมาณ 88.5 วา ติดกับถนนสีหบุรานุกิจ 
และถนนสุวินทวงศ์ (ซอย 16)

 ทิศเหนือ: ยาวประมาณ 65 วา ติดกับที่ดินของเอกชน และทางหลวงสายสุวินทวงศ์ (หมายเลข 304)

รายนามเจ้าอาวาส
 พระครูมินนครธรรมภาณ (โทน) พ.ศ. 2454-2460
 พระครูมีนนครธรรมภาณ (ปั่น) พ.ศ. 2460-2469
 พระอาจารย์เป้า พ.ศ. 2469-2471
 พระครูมีนนครธรรมภาณ (หงส์) พ.ศ. 2471-2475
 พระภิกษุฉุย เขมทสฺสี รักษาการเจ้าอาวาสวัดแสนแสบ พ.ศ. 2475
 พระครูมีนธรรมภาณ (ฉุย เขมทสฺสี) พ.ศ. 2478-2529
 พระครูพิศิษฐ์ธรรมวาที รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดแสนสุข พ.ศ. 2531
 พระมงคลปริยัติกิจ (อำพล อมฺพโล) พ.ศ. 2533-2567
 พระครูสังฆกิจจาทร (อำพล พฺรหฺมปญฺโญ) พ.ศ.2567 - ปัจจุบัน