# เหงียน วัน กื่อ
เหงียน วัน กื่อ  (9 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 - 28 สิงหาคม พ.ศ. 2484) เป็นนักปฏิวัติชาวเวียดนาม เขาดำรงตำแหน่งเลขาธิการคนที่ 4 ของคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน ระหว่างวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2481 ถึง 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 เป็นเวลา 2 ปี กับอีก 224 วัน
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2484 เหงียน วัน กื่อถูกทางการฝรั่งเศสที่ปกครองอินโดจีนจับกุมและประหารชีวิตโดยหน่วยยิงของฝรั่งเศสที่ Giồng T-road junction (ngã ba Giồng) ในเขตอำเภอฮ้อกโมน กรุงไซ่ง่อน พร้อมกับ เหงียน ถิ มินห์ ไค และ หว่อ ฟัน เติ่น สหายร่วมนักปฏิวัติErik Harms Saigon's Edge: On the Margins of Ho Chi Minh City - Page 29 "... intersection, where many anticolonial figures perished, including, most famously, the trio of Nguyễn thị Minh Khai, Võ Văn Tần, and Nguyễn Văn Cừ, who were put before the firing squads there on August 28, 1941. ... And nowadays the historic memorial to revolutionary martyrs executed at the “Giồng” triple intersection is threatened by"

ประวัติ
เหงียน วัน กื่อ เกิดวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 ในครอบครัวขงจื๊อจากชุมชนฟู่เขว เมืองตื่อสน จังหวัดบั๊กนิญ อาณานิคมอินโดจีนของฝรั่งเศส (ปัจจุบันคืออำเภอตื่อสน จังหวัดบั๊กนิญ ประเทศเวียดนาม) ในปีพ. ศ. 2470 เขาเข้าร่วมสมาคมสันนิบาตเยาวชนปฏิวัติเวียดนาม ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2472 เขาได้รับการยอมรับเข้าพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนในฮานอยเป็นสังกัดแรก ในปีพ. ศ. 2473 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นเลขาธิการพรรคประจำเขตพิเศษฮ่งไก - อึ่งบี (ปัจจุบันคือเขตพิเศษในจังหวัดกว๋างนิญ) หลังจากนั้นระหว่างปีพ.ศ. 2474 - 2479 เขาถูกทางการฝรั่งเศสจับ และตัดสินใช้แรงงานหนักรวมทั้งจำคุกที่คุกฮัวโล(เป็นคุกฝรั่งเศสที่ฮานอย) และคุกกอนด๋าว(ปัจจุบันคือหมู่เกาะกอนด๋าวในจังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่า) 

ในปีพ. ศ. 2479 เขาได้รับการปล่อยตัวและกลับไปปฏิบัติการลับในฮานอย เหงียนวันกื่อมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูรากฐานของพรรค ฟื้นฟูและเสริมสร้างการเคลื่อนไหวต่อสู้ของประชาชนและประสบความสำเร็จในการจัดตั้งคณะกรรมการพรรคภาคเหนือขึ้นใหม่และในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2480 วันคื่อได้เข้าเป็นสมาชิกของคณะกรรมการประจำพรรคคอมมิวนิสต์ตังเกี๋ย(เวียดนามเหนือตอนบน) ต่อมาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2480 เหงียนวันคูได้รับการแต่งตั้งให้เป็นคณะกรรมการประจำคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนในการประชุมที่ฮ้อกโมน (Gia Dinh) โคชินไชนา และในปีพ.ศ. 2481 เขาได้รับเลือกเป็นเลขาธิการใหญ่คณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนเมื่ออายุ 26 ปี

ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2482 เขาเขียนหนังสือวิจารณ์ตนเอง โดยสำนักพิมพ์ Dan Dan วางจำหน่ายหนังสือเล่มนี้เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2482 ในกรุงฮานอย เขาเขียนหนังสือวิจารณ์ขึ้นเพื่อเน้นย้ำว่าเพื่อสร้างเอกภาพทางอุดมการณ์ให้สมาชิกพรรคแต่ละคนจำเป็นต้องรับรู้หลักการวิพากษ์วิจารณ์ภายในพรรคอย่างชัดเจน พรรคยังอายุน้อยดังนั้นจึงมีข้อบกพร่องและข้อผิดพลาดมากมาย แต่การที่พรรคจะวิพากษ์วิจารณ์ตนเองอย่างตรงไปตรงมาและอย่างกล้าหาญจะไม่ทำให้พรรคอ่อนแอลง แต่จะทำให้พรรครวมความคิดและการกระทำของตนมากขึ้น การวิจารณ์ตนเองมีความหมายและผลกระทบที่สำคัญในการต่อสู้ทางอุดมการณ์ภายในพรรค งานนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงภารกิจเร่งด่วนของทั้งพรรคและประชาชนในการต่อสู้เพื่อการดำรงชีวิตของประชาชน ประชาธิปไตยและสันติภาพ เป็นเครื่องมือที่เฉียบคมในการต่อสู้กับการวิพากษ์วิจารณ์และการวิจารณ์ตนเองภายในพรรคทำให้พรรคมีความคิดและการกระทำที่เป็นเอกภาพมากขึ้นเรื่อยๆ ผู้คนเชื่อมั่นในแนวทางที่ถูกต้องและสดใสมากขึ้นเรื่อยๆ เป็นผลงานของเขาที่ประสบความสำเร็จอย่างมากก่อนที่เขาจะถูกจับครั้งสุดท้าย

วันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2483 เหงียนวันกื่อและเล สวน ถูกจับกุมในไซ่ง่อนพร้อมเอกสารสำคัญจำนวนมากและถูกศาลไซง่อนตัดสินจำคุก หลังจากการจลาจลทางตอนใต้ในปี 2483 นักล่าอาณานิคมของฝรั่งเศสได้ให้เขาทำหน้าที่ร่าง "มติจัดตั้งแนวร่วมต่อต้านอินโดจีนแห่งชาติ" "นโยบายการใช้ความรุนแรง" และ "บุคคลที่มีความรับผิดชอบทางจิตวิญญาณในระหว่างการจลาจลโคชินชินา" และถูกตัดสินจำคุก ถึงแก่ความตาย เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2484 เหงียนวันกื่อถูกยิงในเวลาเดียวกันกับสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์หลายคนเช่น ห่า ฮวี เติ่ป, เหงียน ถิ มินห์ ไค,  หว่อ ฟัน เติ่น และฟ่าน ดัง ลิ้ว ที่ฮ้อกโมน กรุงไซ่ง่อน