wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วัดดอยแท่นพระผาหลวง
วัดดอยแท่นพระผาหลวง  เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าไผ่ อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่

ประวัติ
วัดดอยแท่นพระผาหลวงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1900 ประวัติวัดระบุว่าตั้งเมื่อ พ.ศ. 1924 มีตำนานเล่าว่าก่อนที่พระพุทธเจ้าจะเสด็จดับขันธ์ปรินิพพาน ได้เคยมาเสวยภัตกิจ ณ แท่นหินศิลาขนาดใหญ่ และได้ทรงตรัสกับพระอานนท์ว่า ภายหน้าหินก่อนนี้จะปรากฏชื่อ ผาหลวงแท่นพระ ซึ่งคือที่ตั้งวัดปัจจุบัน

ครูบาเจ้าศรีวิชัยเคยมาจำพรรษาที่วัดนี้ หลังจากนั้นจึงได้ถูกทิ้งร้างไป จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2519 พระอาจารย์วัลลภกิตติภัทโต อดีตเจ้าอาวาสวัดดอยแท่นพระผาหลวง ได้พบวัดนี้ระหว่างธุดงค์และได้บูรณปฏิสังขรณ์วัดขึ้น ภายหลังพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้เสด็จมายังบ่อน้ำของวัด เพื่อทอดพระเนตรสภาพผืนป่า ทรงมีรับสั่งให้มหาวิทยาลัยแม่โจ้ กรมชลประทาน และหน่วยงานภาคส่วนต่าง ๆ ร่วมกันฟื้นฟูผืนป่าบ้านโปปง

เสนาสนะและปูชนียวัตถุ
อุโบสถมีลักษณะเก่าเป็น 4 เหลี่ยมผืนผ้าเป็นไม้สักทั้งหลังและชั้นเดียว พระที่อยู่ด้านในจะหันหลังให้ ส่วนประตูมีนางเทวดาติดที่ประตูและมีค้านกันให้เดินเข้าไปและมีรูปวาดติดประตูที่ต่างจากวัดอื่นและอุโบสถ์ตั้งอยู่หลังก้อนหินหรือแท่นพระ เจดีย์สีเงินและรอบเจดีย์มีนักสัตว์ซึ่งยอดเจดีย์เป็นสีทองและตรงด้านล่างของเจดีย์ประดับไปด้วยแก้วที่มีหลากหลายสีติดรอบเจดีย์และตั้งอยู่ที่สูงมีบันได 100 กว่าขั้น บันไดทางขึ้นมีรูปปั้นพญานาคอยู่ขนาบทั้ง 2 ข้าง ระหว่างทางเดินขึ้นบันไดมีระฆังแขวน

ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานศิลปะเชียงแสนยุคต้น อายุกว่า 700 ปี แท่นผาหินก้อนใหญ่ รอยพระพุทธบาท จารึกแผ่นไม้ รั้วเหล็กที่มีการจารึกอักษรล้านนาโบราณ
# วัดหัวฝาย
วัดหัวฝาย อาจหมายถึง
 วัดหัวฝาย จังหวัดฉะเชิงเทรา
 วัดหัวฝาย อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย
 วัดหัวฝาย อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย
 วัดหัวฝาย อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย
 วัดหัวฝาย อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย
 วัดหัวฝาย อำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่
 วัดหัวฝาย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
 วัดหัวฝาย อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่
 วัดหัวฝาย อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่
 วัดหัวฝาย อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่
 วัดหัวฝาย จังหวัดตาก
 วัดหัวฝาย อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
 วัดหัวฝาย อำเภอลอง จังหวัดแพร่
 วัดหัวฝาย จังหวัดมหาสารคาม
 วัดหัวฝาย อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง
 วัดหัวฝาย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง
 วัดหัวฝาย อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง
 วัดหัวฝาย อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง
 วัดหัวฝาย จังหวัดลำพูน
 วัดหัวฝาย อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย
 วัดหัวฝาย อำเภอบ้านด่านลานหอย จังหวัดสุโขทัย
 วัดหัวฝาย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย
# วัดหัวฝาย (อำเภอเมืองเชียงใหม่)
วัดหัวฝาย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

วัดหัวฝายตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2130 เดิมชื่อ วัดศรีสร้อยทรายมูล สันนิษฐานว่าชาวบ้านน่าจะร่วมกันสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจและประกอบพิธีกรรมทางศาสนาของคนในหมู่บ้าน เพราะในอดีตที่ตั้งของวัดอยู่นอกกำแพงเมืองเชียงใหม่และอยู่กลางทุ่งนา คงไม่ใช่วัดที่สร้างขึ้นโดยกษัตริย์หรือข้าราชการ ขุนนาง  ชาวบ้านร่วมกันสร้างใช้ชื่อว่า "วัดศรีสร้อยทรายมูล" หรือที่ชาวบ้านนิยมเรียกกันว่า วัดปูคำ เพราะว่าสถานที่ตั้งของวัดอยู่บริเวณทุ่งนา มีปูมาอาศัยในบริเวณดังกล่าวเป็นจำนวนมาก จนเมื่อครั้งที่ยอดพระธาตุของวัดพังลงมา มีชาวบ้านเห็น ปูเงิน ปูคำ มาอาศัยอยู่บริเวณพระธาตุ เพื่อรักษาองค์พระธาตุ จึงเรียกกันว่า วัดปูคำ หรือบ้างก็เรียกว่า วัดน้ำปู เพราะวัดตั้งอยู่กลางทุ่งนามีปูมาก ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดหัวฝาย" เพราะบริเวณใกล้วัดเป็นฝ่ายกั้นน้ำ วัดหัวฝายได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

วัดมีเจดีย์ซึ่งแต่เดิมเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงล้านนา เนื่องจากเวลาผ่านไป สภาพของเจดีย์ก็ทรุดโทรมและพังลงมาชาวบ้านจึงร่วมกับทางวัดบูรณะเจดีย์ใหม่โดยการประดับด้วยกระจกแก้วทั้งองค์ พระพุทธรูปเก่าแก่ประจำวัดมีพระพุทธรูปเก่าแก่อยู่ทั้งหมด 4 องค์ คือ พระพุทธสิงห์หนึ่ง จำนวน 3 องค์ (แต่สูญหายไป 2 องค์) พระพุทธรูปหินอ่อนศิลปะเชียงแสน 1 องค์

รายนามเจ้าอาวาส
 พระดี คนะวังโส พ.ศ. 2476–2478
 พระตา รตนรัฐวตโณ พ.ศ. 2478–2489
 พระยาน เขมงกโล พ.ศ. 2489–2504
 พระครูชลธารพิทักษ์ คำปัน มหาวัณโณ พ.ศ. 2504–2538
 พระปลัดมนตรี อภิวัณโณ พ.ศ. 2538–2540
 พระไปฏิกา เอกรัตน์ ประภัสโร พ.ศ. 2540–2541
 พระอธิการสุกิจ คนสีโล พ.ศ. 2541–2547
 พระประดิษฐ์ ทินฺนญาโณ รักษาการแทนเจ้าอาวาส ปัจจุบัน
# อาซาบุ
อาซาบุ  เป็นย่านที่อยู่อาศัยในเขตมินาโตะ กรุงโตเกียว เป็นที่รู้จักในฐานะย่านที่อยู่อาศัยมูลค่าสูงในโตเกียว

 ความเป็นมา 
พื้นที่อาซาบุเป็นเนินเขา ในอดีตย่านอาซาบุเป็นย่านเกษตรกรรมทั่วไปตั้งแต่สมัยยุคโจมง ก่อนจะพัฒนาเป็นชุมชนภายหลังโทกูงาวะ อิเอยาซุ ตั้งรัฐบาลขึ้นที่เอโดะหรือโตเกียวในปัจจุบัน ทำให้อาซาบุกลายเป็นตลาดซื้อขายม้าที่ใหญ่ที่สุดในสมัยนั้น 

สมัยปฏิรูปเมจิ มีการสร้างรถรางเชื่อมต่อกับตัวเมืองโตเกียวทำให้ย่านอาซาบุพัฒนาเติบโตกลายเป็นย่านธุรกิจการค้าและบริเวณเนินเขาเป็นย่านที่อยู่อาศัยที่เป็นที่นิยม 

ต่อมาในสมัยไทโชอาซาบุเป็นที่ตั้งของห้างสินค้า โรงภาพยนตร์ และสถานบันเทิงจำนวนมาก จนกลายเป็นย่านโคมแดงที่มีชื่อที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น จนกระทั่งสงครามโลกทั้งที่สองโตเกียวถูกทิ้งระเบิดครั้งใหญ่ ทำให้ย่านธุรกิจการค้าที่เคยมีก่อนหน้านี้ถูกทำลายไป เหลือเป็นเพียงย่านที่อยู่อาศัยในปัจจุบัน
# อัลอะเกาะบะฮ์
อัลอะเกาะบะฮ์ (,) เป็นเมืองชายฝั่งแห่งเดียวของประเทศจอร์แดน และเป็นเมืองใหญ่สุดที่ตั้งอยู่บนอ่าวอัลอะเกาะบะฮ์  เมืองตั้งอยู่ทางใต้ของประเทศ และเป็นศูนย์กลางการปกครองของเขตผู้ว่าราชการอัลอะเกาะบะฮ์ เมืองมีประชากร 148,398 คน (ปี 2015) และมีพื้นที่รวม  ปัจจุบัน อัลอะเกาะบะฮ์เป็นเมืองที่มีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนาเศรษฐกิจจอร์แดนทั้งจากการค้าขายและการท่องเที่ยว ท่าเรืออัลอะเกาะบะฮ์ยังถือเป็นท่าเรือสำคัญของทั้งจอร์แดนและประเทศอื่นในภูมิภาค

ที่ตั้งของอัลอะเกาะบะฮ์มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์มาก เนื่องจากตั้งอยู่บนปลายตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลแดงระหว่างทวีปเอเชียกับแอฟริกา รวมถึงทำให้อัลอะเกาะบะฮ์มีความสำคัญมายาวนานตั้งแต่ในประวัติศาสตร์
# โยฮันเนิส ดีคมัน
โยฮันเนิส ดีคมัน  เป็นนักข่าวและนักการเมืองชาวเยอรมัน ซึ่งได้ดำรงตำแหน่งประมุขแห่งรัฐคนแรก (ในฐานะผู้รักษาการ) ของประเทศเยอรมนีตะวันออก ระหว่างปีค.ศ. 1949 ถึง 1969

ดีคมันเกิดในฟิชเชอร์ฮูเดอ มณฑลฮันโนเฟอร์ ราชอาณาจักรปรัสเซีย ภายในจักรวรรดิเยอรมัน เป็นบุตรชายของบาทหลวงนิกายโปรเตสแตนต์ เขาจบการศึกษาสาขาเศรษฐศาสตร์และปรัชญาจากมหาวิทยาลัยในเบอร์ลิน ต่อมาในปี 1916 เขาถูกเกณฑ์ทหารเพื่อร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และได้รับบาดเจ็บหนัก ต่อมาภายหลังสงคราม เขาเข้าร่วมกับพรรคประชาชนเยอรมัน  และกลายเป็นคนใกล้ชิดของกุสทัฟ ชเตรเซอมันArticle by Marc Zirlewagen in Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon และกลายเป็นแกนนำพรรคประชาชนเยอรมันส่วนภูมิภาค และได้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภารัฐซัคเซินระหว่างปี 1929 ถึง 1933

เมื่อพรรคนาซีเรืองอำนาจในปี 1933 ดีคมันถูกปลดออกจากตำแหน่งในบริษัทเชื้อเพลิงและน้ำมัน ต่อมาในปี 1939 เขาถูกเกณฑ์ทหารอีกครั้งและเข้าร่วมในยุทธการที่ฝรั่งเศสเป็นเวลาปีเศษ จากนั้นในปี 1941 เขาก็เข้าทำงานที่บริษัทอุตสาหกรรมของไซลีเชีย ต่อมาในปี 1944 เขาตกอยู่ภายใต้การสอดส่องโดยตำรวจลับ เนื่องจากลูกพี่ลูกน้องของเขาชื่อว่าวิลเฮล์ม ดีคมัน มีความเกี่ยวพันกับผู้พยายามก่อการรัฐประหารโค่นล้มฮิตเลอร์

ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี 1945 เขากับแฮร์มัน คัสเนอร์ เป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรคประชาธิปไตยเยอรมนี  (ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคพรรคเสรีประชาธิปไตยเยอรมนี) และมีตำแหน่งเป็นกรรมการบริหารพรรค ต่อมาในปี 1948 เขาได้รับตำแหน่งมนตรียุติธรรมของรัฐซัคเซิน และเป็นรองมุขมนตรีรัฐซัคเซิน ในปีเดียวกันนั้น เขาได้รับเป็นสมาชิกคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจเยอรมัน  และเป็นสมาชิกสภาประชาชน  ต่อมาในปี 1949 เขาได้รับเลือกเป็นประธานหอประชาชน  ซึ่งเป็นรัฐสภาของเยอรมนีตะวันออก และดำรงตำแหน่งจนถึงแก่กรรมในปี 1969Article by Marc Zirlewagen in Biographisch-Bibliographises Kirchenlexikon
อ้างอิง
# หอประชาชน
หอประชาชน  คือสถาบันนิติบัญญัติในระบบสภาเดี่ยวของประเทศเยอรมนีตะวันออก

เมื่อแรกก่อตั้งประเทศเยอรมนีตะวันออก หอประชาชนมีสถานะเป็นสภาล่างในระบบสองสภา โดยที่สภาสูงมีชื่อว่า หอประชารัฐ  ซึ่งเป็นสภาผู้แทนรัฐ อย่างไรก็ตามในปีค.ศ. 1952 การปกครองระดับรัฐท้องถิ่นถูกยุบเลิกทั้งหมด ท้ายที่สุด หอประชารัฐจึงถูกยุบเลิกในปีค.ศ. 1958 ประเทศเยอรมนีตะวันออกจึงเหลือหอประชาชนเพียงสภาเดียวนับแต่นั้น และถือเป็นองค์กรที่มีอำนาจสูงสุดของประเทศ โดยเป็นผู้แต่งตั้งสภาแห่งรัฐ , สภารัฐมนตรี  และสภากลาโหมแห่งชาติ 

หอประชาชนสิ้นสภาพไปพร้อมกับการล่มสลายของเยอรมนีตะวันออกในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1990Digitalisierung und Onlinestellung des Bestandes DA 1 Volkskammer der DDR, Teil 10. Wahlperiode (abgerufen am 20. August 2011).
ประธานหอประชาชน
รายนามประธานหอประชาชน  ผู้ดำรงตำแหน่งแทบทุกคนไม่ใช่นักคอมมิวนิสต์ ยกเว้นเพียงนายฮอสท์ ซินเดอร์มัน
 โยฮันเนิส ดีคมัน (Johannes Dieckmann)  ระหว่าง 	7 ต.ค. 1949 ถึง 22 ก.พ. 1969
 เกรัลท์ เกิททิง (Gerald Götting) ระหว่าง 12 พ.ค. 1969 ถึง 29 ต.ค. 1976
 ฮอสท์ ซินเดอร์มัน (Horst Sindermann) ระหว่าง 29 ต.ค. 1976 ถึง 13 พ.ย. 1989
 กึนเทอร์ มาล็อยดา (Günther Maleuda) ระหว่าง 13 พ.ย. 1989 ถึง 5 เม.ย.1990
 ซาบีเนอ แบร์คมัน-โพล (Sabine Bergmann-Pohl) ระหว่าง 5 เม.ย. 1990 ถึง 2 ต.ค. 1990

การเลือกตั้ง
หอประชาชนเคยมีการเลือกตั้งสมาชิกจำนวนสิบครั้ง
 การเลือกตั้งครั้งที่ 1: วันที่ 15 ตุลาคม 1950
 การเลือกตั้งครั้งที่ 2: วันที่ 17 ตุลาคม 1954
 การเลือกตั้งครั้งที่ 3: วันที่ 16 พฤศจิกายน 1958
 การเลือกตั้งครั้งที่ 4: วันที่ 20 ตุลาคม 1963
 การเลือกตั้งครั้งที่ 5: วันที่ 2 กรกฎาคม 1967
 การเลือกตั้งครั้งที่ 6: วันที่ 14 พฤศจิกายน 1971
 การเลือกตั้งครั้งที่ 7: วันที่ 17 ตุลาคม 1976
 การเลือกตั้งครั้งที่ 8: วันที่ 14 มิถุนายน 1981
 การเลือกตั้งครั้งที่ 9: วันที่ 8 มิถุนายน 1986
 การเลือกตั้งครั้งที่ 10: วันที่ 18 มีนาคม 1990
# น็อยมึนส์เทอร์
น็อยมึนส์เทอร์  เป็นเมืองในรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางเหนือของนครฮัมบวร์คประมาณ 70 กิโลเมตร บนเส้นทางสู่ประเทศเดนมาร์ก 

เมืองนี้ปรากฏชื่อเรียกว่าวิพเพินดอร์ฟ (Wippendorf) ซึ่งปรากฏในเอกสารปี 1127 และต่อมาจึงถูกเรียกว่าน็อยมึนส์เทอร์ ซึ่งมีความหมายว่า "นวาราม" อันเป็นอารามใหม่ที่สร้างโดยมุขนายกนามว่าฟีทเซลิน (Vizelin) ปัจจุบันเมืองแห่งนี้มีสถานะเป็นนครนอกอำเภอ (Kreisfreie Stadt)
# เกาะเฮ
เกาะเฮ หรือ คอรัลไอแลนด์  เป็นเกาะเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ในตำบลราไวย์ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต ห่างจากชายฝั่งภูเก็ตประมาณ 10 กิโลเมตร เป็นเกาะท่องเที่ยวยอดนิยมของภูเก็ต มีกิจกรรมการท่องเที่ยว เช่น การดำน้ำตื้น พาราเซลลิง การพายเรือแคนูใส การเล่นเรือกล้วย เกาะเฮมีพื้นที่ 1.774	ตารางกิโลเมตร

เกาะเฮมีความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรทางทะเล น้ำทะเลใส หาดทรายขาวสะอาด มีปะการังหลากชนิด เช่น ปะการังสมอง ปะการังผักกาด ปะการังเขากวาง ปะการังจาน และยังเป็นแหล่งดูนกเงือก นกแก๊ก เป็นแหล่งอาศัยของนกเงือกจำนวนหลายตัว (ไม่น้อยกว่า 20 คู่)

เกาะเฮมีหาดอยู่ 2 หาด โดยหาดด้านหน้าเป็นหาดสาธารณะที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะมาเที่ยวที่หาดนี้กัน อีกหาดคือหาดกล้วยซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของบานานาบีช
# แม่น้ำวึมเมอ
แม่น้ำวึมเมอ  เป็นแม่น้ำในภาคเหนือของประเทศเยอรมนี เป็นพรมแดนทางธรรมชาติของรัฐนีเดอร์ซัคเซินและรัฐเบรเมิน มีความยาวทั้งสิ้น 121 กิโลเมตร เมืองชายฝั่งของแม่น้ำสายนี้ได้แก่ เลาเอินบรึค, เชเซิล, โรเทินบวร์ค, ฟิชเชอร์ฮูเดอ, ลิลีนธาล และเบรเมิน
# เกาะราชาใหญ่
เกาะราชาใหญ่  หรือที่เรียกกันในแบบภาษาท้องถิ่นว่า เกาะรายาใหญ่ ตั้งอยู่ในตำบลราไวย์ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต มีพื้นที่ 4.708 ตารางกิโลเมตร อยู่ห่างจากเกาะราชาน้อยประมาณ 6 กิโลเมตร  เป็นเกาะซึ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเกาะภูเก็ต ห่างจากชายฝั่งเกาะภูเก็ต ท่าเทียบเรืออ่าวฉลองประมาณ 25 กิโลเมตร และแหลมพันวาประมาณ 21 กิโลเมตร การเดินทางโดยเรือหางยาวจากท่าเรืออ่าวฉลองใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง และเรือสปีดโบต ประมาณ 45 นาที ถึง 1 ชั่วโมง

เกาะราชาใหญ่ส่วนพื้นที่ราบที่อยู่ติดทะเล ชาวบ้านและนักลงทุนได้พัฒนาบางส่วนเป็นที่พักและร้านอาหารสำหรับรองรับนักท่องเที่ยว เกาะราชาใหญ่ประกอบด้วย อ่าวปะตก อยู่ทางด้านตะวันตกระหว่างหุบเขา เป็นรูปคล้ายเกือกม้า อ่าวสยามเป็นอ่าวที่ยาวที่สุดของเกาะ และอ่าวขอนแค ทางตะวันออกของเกาะ เหมาะแก่การดำน้ำดูปะการัง เช่น ปะการังเขากวาง ประการังอ่อน เป็นจุดดำน้ำดูปะการังที่สมบูรณ์จุดหนึ่ง 

เกาะราชาใหญ่มีแนวปะการังก่อตัวหนาแน่น ยกเว้นด้านตะวันตกเฉียงใต้ที่มีลักษณะโขดหินโดยจะพบปะการังบริเวณที่เป็นอ่าว พื้นที่แนวปะการังทั้งหมดประมาณ 267 ไร่ แนวปะการังกว้างประมาณ 200 เมตร และขอบแนวปะการังสิ้นสุดที่ความลึกประมาณ 10 เมตร ปะการังที่มีชนิดเด่นทั้งในด้านโคโลนีและการปกคลุมพื้นที่ ส่วนใหญ่มีรูปทรงเป็นก้อน ได้แก่ ปะการังโขด (Porites lutea) ปะการังโขด (Porites lobata) ปะการังสีน้ำเงิน (Heliopora coeruleaorites) ปะการังช่องเล็ก (Montipora spp.) ปะการังช่องดาว (Asteropora spp.) และปะการังรังผึ้ง (Coeloseris spp.)
# ภรรยาจารชน
ภรรยาจารชน  เป็นภาพยนตร์โทรทัศน์ดรามาอิงประวัติศาสตร์–โรแมนติกกำกับและร่วมเขียนโดย คิโยชิ คูโรซาวะ นำแสดงโดย ยู อาโออิ และ อิซเซ ทากาฮาชิ ภาพยนตร์มีฉากอยู่ในประเทศญี่ปุ่นระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองและเล่าเรื่องราวของภรรยาที่เริ่มสงสัยสามีของเธอว่าเขาอาจเป็นจารชนให้แก่สหรัฐ 

 เรื่องย่อ 
ใน ค.ศ. 1940 ขณะกำลังเกิดสงครามแปซิฟิกซึ่งมีจักรวรรดิญี่ปุ่นเป็นผู้นำฝ่ายอักษะ ยูซากุ ฟูกูฮาระ เปิดบริษัทส่งออก-นำเข้าสินค้าระหว่างประเทศในโคเบะ เขามีภรรยาอาศัยร่วมกัน ซาโตโกะ ฟูกูฮาระ ที่มักนิยมผลิตภัณฑ์จากตะวันตก ขณะที่ ไทจิ สึโมริ เพื่อนสมัยเด็กของซาโตโกะเตือนยูซากุว่าหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกำลังเฝ้าจับตามองเขาอยู่เนื่องจากการแต่งตัวแบบชาวตะวันตก, การนำเข้าสินค้า และการใกล้ชิดกับชาวต่างประเทศตามกฎหมายขับเคลื่อนประเทศ ยูซากุบอกกับซาโตโกะว่าเขาจะเดินทางธุรกิจระยะสั้นที่ประเทศแมนจูเพื่อนำเข้ายาในราคาถูก เมื่อเขากลับมาพร้อมกับหญิงสาวที่ต่อมาทราบว่าถูกฆาตกรรมทำให้ซาโตโกะเริ่มสงสัยว่าสามีของตนจะเป็นจารชนให้แก่สหรัฐ

 นักแสดง 
 ยู อาโออิ แสดงเป็น ซาโตโกะ ฟูกูฮาระ
 อิซเซ ทากาฮาชิ แสดงเป็น ยูซากุ ฟูกูฮาระ
 มาซาฮิโระ ฮิงาชิดะ แสดงเป็น ไทจิ สึโมริ
 เรียวตะ บันโด แสดงเป็น ฟูมิโอะ ทาเกชิตะ
 ยูริ สึเนมัตสึ แสดงเป็น โคมาโกะ
 มิโนซูเกะ แสดงเป็น คาเนมูระ
 ฮยุนริ แสดงเป็น ฮิโรโกะ คูซากาเบะ
 ทากาชิ ซาซาโนะ แสดงเป็น นพ.โนซากิ

 การผลิต 
ลูกศิษย์ของคิโยชิ คูโรซาวะ ที่มหาวิทยาลัยศิลปะโตเกียวชักชวนคูโรซาวะให้วางแผนผลิตละครโทรทัศน์เอ็นเอชเคโดยมีฉากในโคเบะและถ่ายทำผ่านกล้อง 8K ขณะที่รีวซูเกะ ฮามางูจิเสนอร่วมเขียนบทด้วย ภาพทิวทัศน์ของเมืองในภาพยนตร์อยู่ในช่วงยุคโชวะตอนต้นและใช้ฉากเดียวกันกับละครไทกะเรื่อง อิตาเต็ง (Itaden)

ภรรยาจารชน ได้รับการออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นทางเอ็นเอชเคบีเอสโฟร์เค (NHK BS4K) และเอ็นเอชเคบีเอสเอตเค (NHK BS8K) ในวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2020

 รางวัล 
 ปี รางวัล สาขา ผู้รับ ผล อ้างอิง2020เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส ครั้งที่ 77รางวัลสิงโตเงินคิโยชิ คูโรซาวะ 2021รางวัลภาพยนตร์เอเชีย ครั้งที่ 15 ภาพยนตร์ยอดเยี่ยมภรรยาจารชน  ผู้กำกับยอดเยี่ยม คิโยชิ คูโรซาวะ  นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ยู อาโออิ  ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม ฮารูกิ โคเก็ตสึ  ผู้กำกับงานศิลป์ยอดเยี่ยม โนริฟูมิ อาตากะ
# วัดเขาแก้ว (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
วัดเขาแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งกง อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันเจ้าอาวาสชื่อพระครูวิสุทธิวุฒิคุณ  เนื้อที่ของวัดมีประมาณ 15 ไร่เศษ เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า

วัดเขาแก้วประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2378 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2425 เดิมชื่อ วัดรัตนคีรี แต่ชาวบ้านทั่วไปนิยมเรียก "วัดเขาแก้ว" เป็นวัดโบราณ ตามหลักฐานโบราณคดีน่าจะมีมาแต่ปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา วัดนี้ได้รับการฟื้นฟูให้เจริญรุ่งเรืองขึ้นอีกในปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เคยเป็นแหล่งศึกษาวิชาตำรายาพื้นบ้านที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของอำเภอกาญจนดิษฐ์ ใกล้วัดมีแหล่งน้ำสำคัญคือ น้ำเขาแก้ว หรือห้วยแก้ว ในสมัยโบราณถือเป็นแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้ประกอบพิธีบรมราชาภิเษก วัดมีวิหารจตุคามซึ่งประดับตกแต่งด้วยองค์จตุคามรามเทพ กว่า 50 รุ่น กว่า 2 แสนองค์ ไว้ที่ผนังด้านในและด้านนอก 

โบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ ประติมากรรมหลากหลายในบริเวณวัด ซากอิฐโบราณซึ่งน่าจะเป็นอุโบสถหลังเก่าที่รื้อทำลายไปแล้ว หมู่พระพุทธรูปศิลาทรายแดงเช่นเดียวกัน ใบเสมาเก่าบางส่วนก็ถูกทิ้งทำลายภายใน รอยพระพุทธบาทจำลองโลหะผสมสร้างเมื่อ พ.ศ 2490  อุโบสถมีพระประธาน ซึ่งเป็นพระพุทธรูปศิลาทรายแดง ฝีมือช่างพื้นเมืองซึ่งก็ถูกตกแต่งจนผิดไปจากลักษณะเดิม สร้างในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น
# วัดกลางอุดมเวทย์
วัดกลางอุดมเวทย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพนมไพร อำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 9 ไร่ 71 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูอดุลจันทคุณ เป็นเจ้าอาวาส และดำรงตำแหน่งเจ้าคณะตำบลพนมไพร เขต 1

วัดกลางอุดมเวทย์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2425 เดิมชื่อ วัดโพธิ์ เพราะเห็นว่าเป็นวัดที่ต้นโพธิ์มากและได้เดินทางไปขอแบ่งชิ้นส่วนของพระอุรังคธาตุมาจากภูกำพร้านำมาประดิษฐานไว้ที่วัดโพธิ์ และมีการสร้างพระสถูปเจดีย์เพื่อบรรจุชิ้นส่วนของพระอุรังคธาตุและพระพุทธรูปที่ได้อัญเชิญมาจากภูกำพร้า อีกพันปีต่อมา ในสมัยพระครูกิตติมาศักดิ์ (พระครูม้าวหรือยาคูตุ้ย) ประมาณ พ.ศ. 2402–2535  พระครูกิตติมาศักดิ์ได้ทำการปฏิสังขรณ์และบูรณะวัดโพธิ์ ได้เปลี่ยนชื่อวัดโพธิ์ใหม่และประกาศ ชื่อใหม่อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2425 ซึ่งชื่อใหม่ของวัดโพธิ์คือ "วัดกลางอุดมเวทย์" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2450 ต่อมาในสมัยของพระครูประโชตธรรมานุยุต (หลวงพ่อชารี) เป็นเจ้าอาวาสระหว่าง พ.ศ. 2497–2514 ได้เห็นว่าองค์พระมหาธาตุได้ทรุดโทรมปรักหักพังลงมามาก จึงได้ชักชวนญาติโยมช่วยกันทำการบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่จนสำเร็จเป็นองค์ 

ปูชนียวัตถุมีสถูป 5 องค์ คือ องค์ที่ 1 เป็นสถูปขนาดใหญ่ ชาวบ้านเรียกชื่อว่า  พระธาตุ ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง  องค์ที่ 2 และองค์ที่ 3 เป็นสถูปโบราณเช่นเดียวกับสถูปองค์แรก สูงประมาณ 10 เมตร ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง องค์ที่ 4 เป็นสถูปของพระครู ประโชติธรรมานุยุต (เจ้าอาวาสรูปที่ 4) ซึ่งศิษยานุศิษย์สร้างขึ้นบรรจุอัฐิของพระครูประโชติธรรมานุยุต องค์ที่ 5 สถูปบรรจุอัฐิของหลวงพ่อพระครูกิตติมศักดิ์ (เจ้าอาวาสรูปที่ 1) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 พระพุทธรูปมีพระเจ้าใหญ่ เป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520
# เกาะมุก
เกาะมุก บ้างเขียนว่า เกาะมุกต์ ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหม ในท้องที่ตำบลเกาะลิบง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง เป็นเกาะที่มีความใหญ่เป็นอันดับ 3 ของจังหวัดตรัง มีความยาวของเกาะในแนวเหนือใต้ ประมาณ 4.15 กิโลเมตร ความกว้างในแนวตะวันออกตะวันตก ประมาณ 3.8 กิโลเมตร มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 7.7 ตารางกิโลเมตร มีหมู่บ้าน 1 หมู่บ้าน คือ บ้านเกาะมุก ซึ่งได้กันแนวเขตออกจากพื้นที่อุทยานแห่งชาติ ร้อยละ 80 ของพื้นที่ทั้งหมด ภูเขามีจุดสูงสุดประมาณ 300 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง โดยวางตัวในแนวเหนือใต้ มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 1500 คน เป็นมุสลิมประมาณร้อยละ 80 อาชีพหลักของคนบนเกาะ ได้แก่ ประมงพื้นบ้าน โดยเฉพาะลอบหมึก ที่เกาะมุกยังมีการดำหาหอยมุกกันบ้าง 

เกาะมุกมีถ้ำมรกต (Morakot Cave) อยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะ เป็นถ้ำที่มีโพรงถ้ำเล็ก ๆ ที่จะเข้าไปได้ก็ต้องรอช่วงน้ำลดเท่านั้น เมื่อเข้าไปในถ้ำราว 80 เมตร จะถึงปากถ้ำอีกด้าน ซึ่งมีหาดทรายขาวท่ามกลางหน้าผาสูงชัน เหตุที่ชื่อว่าถ้ำมรกตเพราะน้ำทะเลในถ้ำกระทบกับแสงจากภายนอกทำให้มองเห็นเป็นสีมรกต
# ฮาเร็มนี้พี่ขอสร้างที่ต่างโลก
ฮาเร็มนี้พี่ขอสร้างที่ต่างโลก  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยชาจิ โซงาโนะ และวาดภาพประกอบโดยชิกิโดจิ เผยแพร่ออนไลน์ระหว่างปี พ.ศ. 2554 ถึง พ.ศ. 2562 ทางเว็บไซต์เผยแพร่นิยายสร้างโดยผู้ใช้ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร  ภายหลังสำนักพิมพ์ชูฟูโนะโตโมะได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นเป็นหนังสือตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2555 โดยเป็นหนังสือในเครือฮีโร่บุงโกะ ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 12  ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดยอิซเซ เฮียวจุ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งเอชรายเดือน นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 8 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอปัสซีโอเน ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565 

 ตัวละคร
# เอาแล้วไง ยัยแฟนเก่าดันเป็นลูกสาวแม่ใหม่
เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม ที่เขียนโดยเคียวสุเกะ คามิชิโระ และวาดภาพประกอบโดยทากายากิ เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์นวนิยายออนไลน์ Kakuyomu ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 ฉบับพิมพ์โดยสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง โดยเป็นหนังสือในเครือคาโดกาวะสนีกเกอร์บุงโกะ เริ่มตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพประกอบโดยเร คูซากาเบะ เผยแพร่ออนไลน์โดยฟูจิมิโชโบะ ทางเว็บไซต์ Niconico Seiga ในฐานะส่วนหนึ่งของแบรนด์ Dra Dra Sharp และ Dra Dra Flat ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2562 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอโปรเจกต์นัมเบอร์ไนน์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565

 ตัวละคร 

สื่อ
ไลต์โนเวล
ซีรีส์นี้เริ่มสร้างเป็นซีรีส์บนเว็บไซต์นวนิยายออนไลน์ คากูยามุ เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2560 โดยฉบับพิมพ์เริ่มตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง ในเครือคาโดกาวะสนีกเกอร์บุงโกะ เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ปัจจุบันซีรีส์ไลต์โนเวลนี้มีสิบเล่ม ณ วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2566 ส่วนลิขสิทธิ์ในประเทศไทย วันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2565 สำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ได้ประกาศลิขสิทธิ์สำหรับการตีพิมพ์ไลต์โนเวลฉบับภาษาไทย

ในชุด บลูเรย์ ของซีรีส์อนิเมะ เรื่องราวแบบ what-if ดั้งเดิมที่มีชื่อว่า  ที่เขียนโดยเคียวสุเกะ คามิชิโระ รวมอยู่ด้วย โดยเป็นเรื่องราวที่ว่าจะเป็นอย่างไรถ้ายูเมะและมิสึโตะไม่ได้เลิกกันก่อนที่จะกลายเป็นลูกเลี้ยง

มังงะ
มังงะที่ดัดแปลงโดย เร คูซากาเบะ เริ่มการตีพิมพ์ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์ Niconico Seiga ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแบรนด์ Dra Dra Sharp และ Dra Dra Flat เมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2562 และได้รับการรวบรวมเป็นหกเล่มโดย ฟูจิมิโชโบะ ณ วันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2566

อนิเมะ
ได้ประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ต่อมาได้รับการเปิดเผยว่าผลิตโดยสตูดิโอโปรเจกต์นัมเบอร์ไนน์ ซีรีส์นี้กำกับโดยชินสุเกะ ยานางิ โดยเดโกะ อาคาโอะเป็นคนเขียนบท คาชิยูกิ ซาโต้เป็นคนออกแบบตัวละคร และฮิโรมิ มิซึทานิแต่งเพลงประกอบ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 กรกฎาคมถึง 21 กันยายน พ.ศ. 2565 ทาง AT-X, โตเกียวเอ็มเอ็กซ์, BS NTV, MBS และ BS Fuji เพลงเปิดคือเพลง  ร้องโดย Dialogue+ ในขณะที่เพลงปิดคือเพลง  ร้องโดย Harmoe.

รายชื่อตอน
# ไชน์โพสต์
ไชน์โพสต์  เป็นโครงการสื่อผสมแนวไอดอลญี่ปุ่น สร้างโดยบริษัทโคนามิดิจิตัลเอ็นเทอร์เทนเมนต์และสเตรทเอจ ประกอบด้วยซีรีส์ไลต์โนเวลเขียนเรื่องโดยรากูดะและวาดภาพประกอบโดยบูริกิชื่อเรื่องว่า ไชน์โพสต์: เน ชิตเตตะ? วาตาชิ โอะ เซ็ตไต ไอดอล นิ ซูรุ ทาเมะ โนะ, โกคุ ฟุตสึ เดะ อาตาริมาเอะ นะ, โตะ บิกกิริ โนะ มาโฮ เริ่มตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ ASCII Media Works เป็นหนังสือในเครือเด็งเงกิบุงโกะในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 2 ซีรีส์มังงะวาดภาพโดยมากิโกะ คาวาเซมิตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกอไลฟ์รายเดือน นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรีตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2565 วิดีโอเกมโดยอากิฮิโระ อิชิฮาระจะพัฒนาโดยโคนามิดิจิตัลเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์สร้างโดยสตูดิโอไค ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงตุลาคม พ.ศ. 2565

 ตัวละคร 
 TINGS 

 HY:RAIN 

 FFF 

 YuraYura Sisters 

 Hotaru 

 ตัวละครอื่น 

 รูปแบบต่าง ๆ 
 ไลต์โนเวล 
โครงการสื่อผสม ไชน์โพสต์ เริ่มต้นด้วยซีรีส์ไลต์โนเวล เขียนเรื่องโดยรากูดะ และวาดภาพประกอบโดยบูริกิ ซีรีส์ไลต์โนเวลมืชื่อเรื่องว่า ไชน์โพสต์: เน ชิตเตตะ? วาตาชิ โอะ เซ็ตไต ไอดอล นิ ซูรุ ทาเมะ โนะ, โกคุ ฟุตสึ เดะ อาตาริมาเอะ นะ, โตะ บิกกิริ โนะ มาโฮ  เริ่มตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ ASCII Media Works เป็นหนังสือในเครือเด็งเงกิบุงโกะ วางจำหน่ายเล่มแรกในวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2564 วางจำหน่ายเล่มที่ 3 เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2565

 มังงะ 
ซีรีส์มังงะ วาดภาพโดยมากิโกะ คาวาเซมิ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกอไลฟ์รายเดือนของสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรีในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2565 มังงะได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง)

 อนิเมะ 
ซีรีส์อนิเมะประกาศสร้างในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2564  ซีรีส์อนิเมะสร้างโดยสตูดิโอไค กำกับโดยเค โออิกาวะ จัดองค์ประกอบซีรีส์โดย SPP เขียนบทโดยทัตซึโตะ ฮิกูจิ และรากูดะ (นักเขียนผู้เขียนซีรีส์ไลต์โนเวล) ออกแบบตัวละครโดยโยชิฮิโระ นางาตะ ผลิตดนตรีโดยโยเฮ คิซาระ เรียบเรียงดนตรีโดยยาซูโนริ นิชิกิและสึบาซะ อิโตะ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 13 กรกฎาคม ถึงวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ทางผังรายการ AnichU ของช่อง NTV,  ช่อง BS NTV และช่อง AT-X 

 เกม
# ลีนุส เวเบอร์
ลีนุส เวเบอร์  เกิดเมื่อวันที่ 1 เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1999 เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายชาวเยอรมัน เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติเยอรมัน ในการคว้าเหรียญเงินในการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2017 ในระดับสโมสร เล่นให้กับทีมออนีคอ วาร์ชาวา ในประเทศโปแลนด์.

ความสำเร็จด้านกีฬา
สโมสร
 วอลเลย์บอลชายบุนเดิสลีกา
 2018/2019 16px ชนะเลิศ, กับ เบอร์ลิน รีไซกลิง วอลเลย์

แหล่งข้อมูลอื่น
 Player profile at LegaVolley.it 
 Player profile at Volleybox.net
# เวอร์มีลแห่งเวทสีทอง ~นักอาคมหวิดซิ่วกับอสูรรับใช้สุดแกร่งบุกตะลุยโลกเวทมนตร์~
เวอร์มีลแห่งเวทสีทอง ~นักอาคมหวิดซิ่วกับอสูรรับใช้สุดแกร่งบุกตะลุยโลกเวทมนตร์~  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องโดยโคตะ อามานะ และวาดภาพโดยโยโกะ อูเมซุ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งกังกังรายเดือน นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของบริษัทสแควร์เอนิกซ์ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 6 ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Staple Entertainment ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565

 ตัวละคร
# วัดชนะไชยศรี
วัดชนะไชยศรี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลฟากห้วย อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว

วัดชนะไชยศรี เดิมนั้นชาวบ้านเรียก วัดเกาะ เชื่อกันว่าสร้างขึ้นหลังจากที่บรรพบุรุษของชาวไทยญ้ออพยพเข้ามาอยู่ในบริเวณอำเภออรัญประเทศ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2471 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2548

อุโบสถสร้างขึ้นตามคติความเชื่อแบบไทยดั้งเดิม มีขนาดและสัดส่วนที่งดงาม เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนขนาดเล็ก หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผา ซ้อน 2 ชั้น 2 ตับ มีการประดับเครื่องลำยองตามไทยประเพณี คือ ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ และงวงไอยรา บริเวณกลางสันหลังคาสัตตบริภัณฑ์ตามแบบศิลปะลาว ลายปูนปนรูปหม้อน้ำประดับลายดอกไม้ ด้านข้างเป็นลาดก้านขดขนาบข้างหม้อน้ำ

ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2499 อาจารย์เย็น เจ้าอาวาสสมัยนั้นได้ร่วมกับชาวบ้านสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นทางฝั่งตะวันออกของห้วยพรหมโหด แทนอุโบสถหลังเก่าที่ชำรุดจนไม่สามารถใช้ประกอบศาสนกิจได้ ลักษณะเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด หลังคาเครื่องไม้ทรงจั่วลดชั้น 2 ชั้น มุงกระเบื้องดินเผาซึ่งกล่าวกันว่าซื้อมาจากอาคารเก่าที่เมืองศรีโสภณ ประเทศกัมพูชา มีชายคาปีกนกคลุมโดยรอบ บนกึ่งกลางสันหลังคามีสัตบริภัณฑ์หรือช่อฟ้าประดับลายไม้แกะสลัก ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปประธาน หล่อด้วยทองเหลือง ลักษณะทางสถาปัตยกรรมของอุโบสถได้รับอิทธิพลของศิลปะล้านนาหรือล้านช้าง ซุ้มเสมามีลักษณะเป็นซุ้มเสมาปูนปั้นมีลวดลายตกแต่งภายในมีใบเสมาหินประดิษฐานอยู่