wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# สกัวเนอ
สกัวเนอ (,), สกอเนอ (,) หรือ สกานิอา  เป็นจังหวัดในอดีตที่ตั้งอยู่ทางใต้สุดของประเทศสวีเดน ตั้งอยู่ตรงปลายทางใต้ของภูมิภาคเยอตาลันด์ มีอาณาเขตใกล้เคียงกับอาณาเขตของเทศมณฑลสกัวเนอซึ่งตั้งขึ้นในปี 1997 สกัวเนอประกอบด้วยเทศบาล 33 เทศบาล และมีเมืองใหญ่สุดคือมัลเมอ ซึ่งใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่สามของประเทศสวีเดน

สกัวเนอมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดฮัลลันด์ จังหวัดสมัวลันด์ จังหวัดเบลียกิงเงอ ทะเลบอลติก และช่องแคบเออเรซุนด์ซึ่งมีสะพานเออเรซุนด์ทอดข้ามและเชื่อมต่อกับประเทศเดนมาร์ก สกัวเนอเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคเออเรซุนด์ที่มีพื้นที่ครอบคลุมข้ามประเทศ

พื้นที่ของสกัวเนอคิดเป็นร้อยละ 3 ของพื้นที่ประเทศ มีประชากรราว 1,320,000 คน หรือร้อยละ 13 ของจำนวนประชากรของประเทศ และมีความหนาแน่นประชากร 121 คนต่อตารางกิโลเมตร ซึ่งสูงเป็นอันดับที่สองของประเทศ
# วัดผาผ่า
วัดผาผ่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่คะตวน อำเภอสบเมย จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน 86 ตารางวา

วัดผาผ่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2312 ชาวบ้านเรียกวัดนี้ว่า วัดก๋าผ่า ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2315 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 7 เมตร ยาว 16 เมตร  ภายหลังมีสภาพเป็นนวัดร้างประจำหมู่บ้านทิศเหนือติดกับที่ดินเอกชนทิศใต้ติดกับถนนทิศตะวันออกติดกับถนนทิศตะวันตกติดกับป่าคลองชลประทาน แต่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2538

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถศิลปะล้านนา หลังคามีมุขด้านหน้ามุงด้วยกะเบื้องพื้นเมือง ผนังก่ออิฐฉาบปูนมุขด้านหน้า มีซี่ลูกกรงไม้ พื้นปูนฉาบ-กำแพงแก้ว อยู่โดยรอบอุโบสถ มีประตูเข้าด้านหน้า กำแพงแก้วสูงประมาณ 1.20 เมตร

รายนามเจ้าอาวาส
 พระครูบาเต๋จ๊ะ พ.ศ. 2312–2340
 พระครูบาปัญโญ พ.ศ. 2341–2375
 พระครูปัญญาวรวัตร พ.ศ. 2475–2504
 พระอธิการณรงค์ศักดิ์ ยสธโร พ.ศ. 2505–2518
 พระครูอนุรักษ์พัฒนคุณ (ปภสฺสโร)
# จังหวัดของประเทศสวีเดน
จังหวัด  เป็นภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ และทางวัฒนธรรมของประเทศสวีเดน สวีเดนประกอบด้วย 25 จังหวัด ถึงแม้จะไม่มีหน้าที่ในการบริหาร (เว้นแต่ในบางกรณีเช่นในการแบ่งเขตกีฬา) แต่จังหวัดของสวีเดนก็เป็นมรดกทางประวัติศาสตร์และเป็นหนึ่งในเครื่องมือที่ใช้ระบุเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของสิ่งที่เกี่ยวข้อง เช่น ภาษาถิ่น คติชาวบ้าน เป็นต้น

ในบางกรณี เขตการปกครอง (เทศมณฑล) มีอาณาเขตแทบจะสอดคล้องกับอาณาเขตของจังหวัด เช่น จังหวัดเบลียกิงเงอและเทศมณฑลเบลียกิงเงอ หรือจังหวัดก็อตลันด์ เทศมณฑลก็อตลันด์ และเทศบาลก็อตลันด์ เป็นต้น

เมืองใหญ่อย่างสต็อกโฮล์ม กอเทนเบิร์ก และมัลเมอ ล้วนมีเส้นอาณาเขตของจังหวัดผ่ากลางเมือง ผลสำรวจชิ้นหนึ่งพบว่าประชากรของเมืองเหล่านี้เลือกที่จะระบุตัวตนด้วยเมือง มากกว่าที่จะระบุตัวตนจากจังหวัด

 รายชื่อจังหวัด 
ภาษาไทยภาษาสวีเดนภาษาละตินก็อตลันด์เซอเดอร์มันลันด์ดอลส์ลันด์ดอลานานอร์บ็อตเตินแนร์เกอบูฮืสแลนเบลียกิงเงอเมียเดิลพอดเย็มต์ลันด์เย็สตริกลันด์แลปแลนด์เว็สต์มันลันด์เว็สเตอร์บ็อตเตินเว็สเตอร์เยิตลันด์แวร์มลันด์สกัวเนอสมัวลันด์อ็องเงอร์มันลันด์อุปลันด์เออลันด์เอิสเตอร์เยิตลันด์ฮัลลันด์เฮ็ลซิงลันด์แฮร์เยอดอเลิน

ในบางครั้งภาษาอังกฤษและบางภาษาใช้ชื่อในภาษาละตินแทนชื่อภาษาสวีเดน เช่น  (ภาษาสวีเดนคือ) เป็นที่นิยมมากกว่าในภาษาอังกฤษ ส่วนบางคำที่เป็นเอ็กโซนิมในภาษาอังกฤษ เช่น  แทน ,  แทน ,  แทน  และ  แทน  ปรากฏใช้มากกว่าในวรรณกรรมภาษาอังกฤษEric Linklater in The Life of Charles XIIRobert Nisbet Bain in Gustavus III and His ContemporariesBernard Quaritch in The stories of the Kings of Norway Called the Round World (Heimskringla) ในขณะที่งานเขียนของชาวสวีเดนเป็นภาษาอังกฤษเลือกใช้แต่ชื่อภาษาสวีเดนมาอย่างยาวนานR. Svanström & C.F. Palmstierna in A History of Sweden (1934)Nils Ahnlund in Gustav Adolf the Great (1940)
# โมบิลสูทกันดั้ม แม่มดจากดาวพุธ
โมบิลสูทกันดั้ม แม่มดจากดาวพุธ  เป็นซีรีส์อนิเมะญี่ปุ่นแนวเมคา และเป็นซีรีส์เส้นเรื่องหลักลำดับที่ 15 ในแฟรนไชส์กันดั้มของซันไรส์ ซีรีส์อนิเมะกำกับโดยฮิโรชิ โคบายาชิและเรียว อันโดะ เขียนบทโดยอิจิโร โอโกอูอจิ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2566 ทางช่อง TBS และ MBS สำหรับประเทศไทยออกอากาศทาง ช่อง 7HD ในช่วงของรายการการ์ตูนดังสุดสัปดาห์ ทุกวันเสาร์เวลา 7.30 น. โดยเริ่มออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2566

แม่มดจากดาวพุธ ถือเป็นอนิเมะโทรทัศน์เส้นเรื่องหลักของแฟรนไชส์กันดั้มเรื่องแรกที่สร้างในรอบ 7 ปีนับตั้งแต่ โมบิลสูทกันดั้ม ไอรอน บลัด ออร์แฟนซ์ และยังเป็นซีรีส์โทรทัศน์เรื่องแรกของแฟรนไชส์ที่มีตัวละครเอกเป็นผู้หญิง (นับเป็นเรื่องที่สี่ของแฟรนไชส์ทั้งหมด ตามหลัง École du Ciel, ซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์ และทไวไลต์เอ็กซิส) แก่นของซีรีส์คือเรื่องอันตรายของเทคโนโลยีอุบัติใหม่ควบคู่กับเรื่องการทุจริตทางการเมือง การวิจารณ์ทุนนิยม และการแก้แค้น

 ตัวละคร 

นางเอกของเรื่อง เป็นชาวดาวพุธ อายุ 17 ปี เป็นนักเรียนปีที่ 2 ของแผนกนักบิน จากสถาบัน Asticassia School of Tecnology มีเอกลักษณ์คือ ผมสีแดง ตาสีเขียว ผิวออกคล้ำ เป็นคนใสซื่อและขี้อายเพราะเธอสูญเสียพ่อตั้งแต่ยังทารก มีเพียงหุ่นกันดั้มแอเรียลที่อยู่เป็นเพื่อนกับเธอจนโต  ทำให้นอกเหนือจากแม่และพี่สาว(กันดั้มแอเรียล) เธอแทบจะคุยกับใครไม่ได้ ที่ดาวพุธ เธอได้รับการฝึกฝนให้เป็นนักบินตั้งแต่ยังเด็ก และต่อมา เธอก็ถูกส่งไปเรียนที่สถาบันตามคำสั่งของแม่เธอ(เบื้องหลังคือวางแผนแก้แค้นเดลลิ่ง) ทันทีๆเข้าเรียน เธอถูกท้าดวลโดยมิโอริเน่ หลังชนะมาได้ เธอถูกมิโอริเน่ปุบปับขอแต่งงาน ทำให้ต้องยอมเป็นคู่หมั้นจำเป็น และต่อมา เธอก็ค่อยๆมีชื่อเสียงในสถาบันมากขึ้นเรื่อยๆ ถึงแม้เธอจะเป็นชาวสปาเซี่ยน(พวกนอกโลก) แต่เธอก็มาอยู่ในแผนก Earthhouse(พวกดาวโลก) ตอนหลัง เธอถูกแม่หลอกใช้ และฆ่าคนอย่างเลือดเย็น ทำให้มิโอริเน่ช็อคกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ในภาคต่อมา ชูเล็ตต้าดวลกันดั้มแพ้มิโอริเน่ และถูกบอกเลิกรากัน ทำให้เธอเสียใจ และได้รู้ความลับของตัวเอง ว่าเป็นเพียงร่างโคลนของพี่สาว ในตอนหลังเธอหยุดสงครามที่แม่ของเธอก่อขึ้นมาได้ด้วยหุ่นกันดั้มคาลิบาร์น ทำให้แม่และพี่สาวยอมหยุดสงครามลง และแต่งงานกับมิโอริเน่ในที่สุด

นางรองของเรื่อง เป็นชาวดาวโลก อายุ 17 ปี เป็นนักเรียนปีที่ 2 ของแผนกนักบิน จากสถาบัน Asticassia School of Tecnology เอกลักษณ์คือผมสีขาว ลูกสาวของเดลลิ่ง ประธานบริษัทกลุ่มเบเนอริต และยังเป็นประธานกรรมการนักเรียนอีกด้วย แต่อคติกับพ่อของเธอเนื่องจากไม่ยอมรับในตัวเธอ เธอได้พบชูเล็ตต้าครั้งแรกและขอแต่งงานหลังท้าดวล และตอนหลังเธอได้เป็นประธานบริษัทชั่วคราว ส่วนชูเล็ตต้าเป็นเลขาส่วนตัว และความสัมพันธ์กับชูเล็ตต้าก็ค่อยๆดีขึ้น กับเรียนรู้ที่จะไม่หนีปัญหาซึ่งกันและกันอีกต่อไป แต่หลังชูเล็ตต้าได้กระทำอย่างโหดเหี้ยมต่อหน้าเธอ เธอได้รู้แล้วว่าคู่หมั้นของเธอโดนแม่ตัวเองหลอกใช้มาตลอด จึงถูกบังคับให้ทำข้อตกลงให้ตัวเธอและกูเอลชิงตำแหน่งโฮเดอร์ของโรงเรียนจากชูเล็ตต้า หลังจบสงครามเธอตัดสินใจลาออกและยุบบริษัทพ่อของเธอเพื่อยุติความขัดแย้งระหว่างชาวโลกและชาวนอกโลก กับแต่งงานกับชูเล็ตต้าในที่สุด

รายชื่อตอน

ซีซั่น 1 (2022-2023)
 ตอนที่ ชื่อไทย / ชื่ออังกฤษชื่อตามต้นฉบับของญี่ปุ่น  ออกอากาศ  ออกอากาศช่อง 7HD

ซีซั่น 2 (2023)
 ตอนที่ ชื่อไทย / ชื่ออังกฤษชื่อตามต้นฉบับของญี่ปุ่น  ออกอากาศ  ออกอากาศช่อง 7HD

หมายเหตุ
ในวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2566 งดออกอากาศ โมบิลสูทกันดั้ม แม่มดจากดาวพุธ ทางช่อง 7HD เนื่องจากมีการถ่ายทอดสดการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก 2023 ไทย พบ เซอร์เบีย
# กัณเฑศวรี
กัณเฑศวรี (IAST: Gandēśvarī) เป็นเทพีในศาสนาฮินดู นิยมเคารพบูชาในกลุ่มคานธพานิก และเชื่อว่าเป็นอวตารของพระทุรคา มีการบูชามากในรัฐเบงกอลตะวันตกและชาวฮินดูในบังกลาเทศhttps://www.jiyobangla.com/bn/news/story-of-devi-gandheshwari
# ลิลิตพายัพ
ลิลิตพายัพ เป็นวรรณกรรมประเภทนิราศ พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหามงกุฎราชกุมาร โดยใช้นามแฝงว่า หนานแก้วเมืองบูรพ์ อย่างไรก็ดีมีผู้แต่งร่วมอีก 2 คน คือหม่อมเจ้าถูกถวิล ศุขสวัสดิ์ และพระยาบำเรอบริรักษ์ (สาย ณ มหาชัย) ซึ่งระบุไว้อยู่ในโคลงในฐานะผู้ตามเสด็จด้วย

เนื้อหาของเรื่องมีลักษณะเป็นบันทึกรายวัน มีการระบุวันเวลาชัดเจน เริ่มเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2448 โดยพระองค์ไปทรงเปิดทางรถไฟสายกรุงเทพฯ-ปากน้ำโพ เริ่มเรื่องจากสถานีรถไฟสามเสนเพื่อไปเปิดทางรถไฟที่สถานีบ้านภาชี จากนั้นจึงตามเสด็จประพาสลพบุรีและนครสวรรค์ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้แยกเดินทางต่อไปยังมณฑลพายัพโดยเรือจักรกล ผ่านเมืองพิจิตร พิษณุโลก และอุตรดิตถ์ จากนั้นจึงขึ้นบกเดินทางถึงแพร่ ลำปาง ขากลับพระนครโดยเรือจักรกลทางแม่น้ำปิง ผ่านตาก กำแพงเพชร ชัยนาท สิงห์บุรี อ่างทอง พระนครศรีอยุธยา และจึงได้ขึ้นรถไฟเสด็จกลับยังกรุงเทพมหานครถึงเมื่อสิ้นเดือนมกราคมในปีถัดมา

ลิลิตพายัพได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสืองานศพพระตำรวจเอก เจ้าพระยาราชศุภมิตร พ.ศ. 2472มงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. ลิลิตพายัพ. พิมพ์ครั้งที่ 2. พระนคร : มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2510.
# ธิดารัตน์ ยิ่งเจริญ
ธิดารัตน์ ยิ่งเจริญ (ชื่อเล่น ธิดา) เป็นนักวิชาการ นักการศึกษา และนักการเมืองชาวไทย อดีตโฆษกและผู้อำนวยการศูนย์นโยบาย พรรคไทยสร้างไทย อดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อและรองโฆษกพรรคเพื่อไทย

 ประวัติ 
ธิดารัตน์มีมารดาเป็นชาวไทยจากจังหวัดอุตรดิตถ์ ส่วนบิดาเป็นชาวพม่าเชื้อสายลาหู่ บิดาของเธออพยพข้ามพรมแดนมาตั้งถิ่นฐานที่อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย เมื่อเขาอายุได้สามขวบ บิดาเป็นมิชชันนารีประจำโบสถ์ของชุมชน และเผยแผ่ศาสนาในชุมชนตามชายแดน ส่วนมารดาก็ทำงานร่วมกับคณะมิชชันนารี

ธิดารัตน์จบการศึกษาระดับปริญญาตรีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศจากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยได้รับทุนการศึกษาจากคณะรัฐศาสตร์ฯ จากนั้นได้ศึกษาต่อระดับปริญญาโทด้านนโยบายสาธารณะจากมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด ด้วยทุนจากรัฐบาลอังกฤษและมูลนิธิอ๊อกซ์ฟอร์ด (ไทย) และปัจจุบันกำลังศึกษาปริญญาโทด้านรัฐประศาสนศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยชิงหวาด้วยทุนรัฐบาลจีน

ระหว่างศึกษาที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด ธิดารัตน์เป็นนักโต้วาทีภาษาอังกฤษที่ได้รับเลือกเป็นตัวแทนเข้าแข่งขันในนามมหาวิทยาลัย และได้รับรางวัลชนะเลิศหลายรายการในหลายประเทศ นอกจากนี้ ธิดารัตน์ยังได้รับเลือกให้เป็นเป็นตัวแทนประเทศไทยเพื่อเข้าร่วมประชุม One Young World Summit 2017 ที่ประเทศโคลอมเบีย  

นอกจากนี้ ยังได้มีส่วนร่วมในการจัดทำร่างรายงาน Universal Periodic Review ของประเทศไทย ครั้งที่ 1 ภายใต้คณะผู้แทนถาวรไทยประจำสหประชาชาติ ณ นครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์  

ธิดารัตน์ได้รับรางวัลชนะเลิศศิษย์เก่าสหราชอาณาจักรดีเด่นในประเทศไทย ประจำปี 2021-22 (Study UK Alumni Awards 2021-22)  สาขาการสร้างความเปลี่ยนแปลงในสังคม (Social Action Award) โดยบริติซ เคานซิล ในฐานะผู้สนับสนุนความเท่าเทียมทางการศึกษาผ่านองค์กรอิสระและเวทีพรรคการเมือง

 บทบาททางการเมือง 
ธิดารัตน์เริ่มต้นเส้นทางการเมืองกับพรรคเพื่อไทย โดยดำรงตำแหน่งรองโฆษก และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อของพรรคเพื่อไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ต่อมาได้ดำรงเลขานุการประจำคณะกรรมาธิการการต่างประเทศ ชุดที่ 25 ของสภาผู้แทนราษฎร  

จากนั้นได้ย้ายมาร่วมงานกับพรรคไทยสร้างไทย  เริ่มต้นจากตำแหน่งผู้อำนวยการ ศูนย์นโยบาย และได้รับเลือกจากสมาชิกในการประชุมใหญ่วิสามัญครั้งที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2565 ของพรรคไทยสร้างไทย ให้ดำรงตำแหน่งโฆษกพรรค ต่อมาในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2566 เธอลาออกจากพรรคและพ้นจากตำแหน่งดังกล่าว

ธิดารัตน์สนใจนโยบายการต่างประเทศ ด้านการศึกษา และสิทธิสตรี

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ธิดารัตน์ ยิ่งเจริญ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลต่าง ๆ ดังนี้
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๓๘ ตอนพิเศษ ๑ ข หน้า ๒๘, ๒๒ มกราคม ๒๕๖๔
# แฮสแซน แปแครวอน
แฮสแซน แปแครวอน (4 สิงหาคม พ.ศ. 2454 - 11 เมษายน พ.ศ. 2522) เป็นนักการเมืองชาวอิหร่านและทหารชาวอิหร่านในฐานะผู้อำนวยการองค์การข่าวกรองและความมั่นคงแห่งรัฐ (ซอวอก) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2504 ถึง พ.ศ. 2508 และรัฐมนตรีกระทรวงข่าวสารในคณะรัฐมนตรีของแอมีร์แอบบอส โฮเวย์ดาในปี พ.ศ. 2508 ถึง พ.ศ. 2510 และเอกอัครราชทูตหลายประเทศเช่นปากีสถานและฝรั่งเศสและสมาชิกของกระทรวงราชสำนัก (Royal Court) แต่นอกจากนี้เขามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับรูฮุลลอฮ์ โคมัยนีอีกด้วย

เขาถูกประหารชีวิตในวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2522

 ตำแหน่งของเขา 
 ทูตทหารในปากีสถานJames William Spain. (1998). In Those Days: A Diplomat Remembers. p. 155.
 ผู้อำนวยการข่าวกรองทหาร
 ทูตทหารในอินเดีย
 รองผู้อำนวยการองค์การข่าวกรองและความมั่นคงแห่งรัฐในด้านกิจการภายใน
 รองนายกรัฐมนตรีและผู้อำนวยการองค์การข่าวกรองและความมั่นคงแห่งรัฐ
 รัฐมนตรีกระทรวงข่าวสารS. Steinberg. (1968). The Statesman's Year-Book 1966-1967. The One-Volume Encyclopedia of all nations. p. 1136.
 เอกอัครราชทูตปากีสถาน
 เอกอัครราชทูตฝรั่งเศสIran Who's who, Volume 3. Echo of Iran., (1976), p. 407.
 ที่ปรึกษาอาวุโสของกระทรวงราชสำนัก

 ผู้อำนวยการองค์การข่าวกรองและความมั่นคงแห่งรัฐ 
เมื่อเขาเป็นผู้อำนวยการองค์การข่าวกรองและความมั่นคงแห่งรัฐและเขาก็คัดค้านการทรมานระหว่างสอบสวนAbbas Milani: Eminent Persians.Syracuse University Press, 2008, S. 478.
# คณะรัฐมนตรีชุดที่สองของแอซาโดลลอฮ์ แอแลม
คณะรัฐมนตรีชุดที่สองก่อตั้งโดยนายกรัฐมนตรีแอซาโดลลอฮ์ แอแลมในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 แทนคณะรัฐมนตรีชุดแรกที่สิ้นสุดในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 ซึ่งคณะรัฐมนตรีอยู่ได้เพียง 13 เดือนจนกระทั่งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2507 แอซาโดลลอฮ์ แอแลมลาออก และถูกแทนที่โดยคณะรัฐมนตรีของแฮแซนแอลี แมนซูร์

 สมาชิกคณะรัฐมนตรี 
สมาชิกคณะรัฐมนตรีของเขาจะมีอยู่ในรายชื่อดังต่อไปนี้

 การปรับเปลื่ยนคณะรัฐมนตรี 
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร แฮแซน แอร์แซนจอนีลาออกเมื่อวันที่ 9 มีนาคมและถูกแทนที่โดยพลโทเอสมออีล รียอฮีเมื่อวันที่12 มีนาคม แต่ในความเป็นจริงแล้วแอร์แซนจอนีถูกบีบให้ลาออกและแต่งตั้งเอกอัครราชทูตประจำอิตาลีทันที 

 สิ้นสุดคณะรัฐมนตรี 
รัฐมนตรีหกคนได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งคณะรัฐมนตรีของแฮแซนแอลี แมนซูร์

 แหล่งอ้างอิง
# โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยลินเชอปิง
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยลินเชอปิง (ย่อ US) เป็นโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยประจำคณะแพทยศาสตร์ (Hälsouniversitet) มหาวิทยาลัยลินเชอปิง ในลินเชอปิง ประเทศสวีเดน โรงพยาบาลประกอบด้วยแผนกเฉพาะทางทุกสาขายกเว้นแค่สาขาการปลูกถ่ายอวัยวะ สาขาที่ชำนาญพิเศษเช่นดูแลแผลไหม้ที่ซึ่งโรงพยาบาลนี้ร่วมกับโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอุปซอลามีภาระรับผิดชอบในการให้บริการระดับชาติ (rikssjukvård) โรงพยาบาลได้รับการจัดอันดับเป็น "โรงพยาบาลที่ดีที่สุด" ในประเทศสวีเดนถึงสามครั้งในวารสาร Dagens Medicin และในปี 2019 เป็นโรงพยาบาลสอนที่ดีที่สุดอันดับสามของประเทศสวีเดนDagens Medicin. 22 Jan 2020. 

โรงพยาบาลประกอบด้วยลูกจ้าง 4,900 คน และมีขนาด 600 เตียงÖstergötland County website  และให้บริการการแพทย์สาขาเฉพาะทางพิเศษตติยภูมิสำหรับพื้นที่เออสแตร์เยิตลันด์, คัลมาร์ และ เยินเชอปิง รวมถึงเป็นเป็นโรงพยาบาลปฐมภูมิสำหรับเขตตอนกลางของเออสแตร์เยิตลันด์
# นาย
นาย คือคำที่ใช้นำหน้าชื่อของบุคคลเพศชายที่มีอายุตั้งแต่ 15 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป

ความหมายของ นาย (, ย่อ: Mr.) ในแต่ละประเทศจะใช้ไม่เหมือนกัน เช่น ในอังกฤษที่ใช้กันทั่วไป ให้เกียรติสำหรับผู้ชายโดยไม่มีตำแหน่ง
# สาวน้อยนักปีนเขา
สาวน้อยนักปีนเขา  เป็นซีรีส์มังงะแนวเสี้ยวชีวิต เขียนเรื่องและวาดภาพโดยชิโระ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกเอิร์ทสตาร์ของสำนักพิมพ์เอิร์ทสตาร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ในปี พ.ศ. 2554  ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์สร้างโดยสตูดิโอเอทบิตออกอากาศระหว่างเดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2556 ฤดูกาลที่สองออกอากาศระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2557 ออริจินอลวิดีโอแอนิเมชันวางจำหน่ายเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 และฤดูกาลที่สามออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2561 ซีรีส์อนิเมะชุดใหม่ชื่อว่า สาวน้อยนักปีนเขา: เน็กซ์ซัมมิต ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565

 ตัวละคร 

นักเรียนหญิงมัธยมปลายผู้กลัวความสูงหลังตกจากเครื่องเล่นในสนามเด็กเล่นและขาหัก แต่ภายหลังฮินาตะเป็นแรงบันดาลทำให้เริ่มสนใจการปีนเขา

เด็กสาวร่าเริงผู้รักการปีนเขา เคยเป็นเพื่อนกับอาโออิสมัยเรียนชั้นประถมก่อนจะมาพบกันอีกครั้งในโรงเรียนมัธยมปลาย ให้กำลังใจอาโอกิให้เอาชนะความกลัวความสูงและชวนไปปีนเขา

แม่ของอาโออิ

แม่ของโคโคนะ
# กิลด์ป่วนก๊วนฮา
กิลด์ป่วนก๊วนฮา  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยไทจิ คาวาโซเอะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งกังกังรายเดือน นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของบริษัทสแควร์เอนิกซ์ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 11 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เฟิร์ส เพจ โปร ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลง สร้างโดยสตูดิโอ  TNK ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565

 ตัวละคร 

 สื่อ 
 มังงะ 
ซีรีส์มังงะแต่งเรื่องและวาดภาพโดยไทจิ คาวาโซเอะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งกังกังรายเดือน นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของบริษัทสแควร์เอนิกซ์ตั้งแต่วันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2560 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 10 ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เฟิร์ส เพจ โปร 

 หนังสือการ์ตูน 

 อนิเมะ 
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงมีการประกาศสร้างในวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2565  ซีรีส์อนิเมะผลิตโดยสตูดิโอทีเอ็นเค กำกับโดยทากูยะ อาซาโอกะ เขียนบทโดยคาซูยูกิ ฟูเดยาซุ ออกแบบตัวละครโดยฮิรากุ คาเนโกะ แต่งดนตรีประกอบโดยเรียว ชิราซาวะ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคมถึง 21 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ทางช่อง AT-X และเครือข่ายอื่น ๆ  เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Never the Fever!!" ร้องโดยซายากะ ซาซากิ ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า  ร้องโดยมินามิ คูริบายาชิ

 รายชื่อตอน 

 หมายเหตุ
# สเวียตอฮีสก์
สเวียตอฮีสก์ (,) เป็นนครทางตอนเหนือของแคว้นดอแนตสก์ ประเทศยูเครน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำซีแวร์สกึยดอแนตส์ ห่างจากสลอวิยันสก์ประมาณ  ประมาณกันว่าใน ค.ศ. 2021 นครนี้มีประชากร 4,309 คน มีอารามคริสต์ออร์ทอดอกซ์สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 16 อยู่ริมฝั่งขวาของแม่น้ำตรงข้ามกับตัวนคร
# วัดมะนาว (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดมะนาว  เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทับตีเหล็ก อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินทั้งวัดมีเนื้อที่ 28 ไร่ 2 งาน 

วัดมะนาวตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2341 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2508 ชื่อของวัดปรากฏอยู่ในนิราศสุพรรณ ประพันธ์โดยสุนทรภู่ วัดมีเกจิอาจารย์คือ หลวงพ่อโบ้ย ได้รับการนับถือเรื่องพุทธคุณทางด้านแคล้วคลาด คงกระพัน ป้องกันภัยจากภยันตรายทั้งปวง ภายในวัดมีวิหารหลวงพ่อโบ้ยและพิพิธภัณฑ์หลวงพ่อโบ้ย ซึ่งภายในบรรจุพระเครื่องและของเก่า

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร ภายในประดิษฐานพระประธานปางสมาธิเก่าแก่ กุฏิทรงเรือนไทยภาคกลาง และศาลาการเปรียญ
# วัดฝาโถ
วัดฝาโถ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวนา อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่  32 ไร่ งาน 48 เศษสองส่วนสิบ ตารางวา

วัดฝาโถ เดิมชื่อว่า วัดโบสถ์  ประวัติศาสตร์สันนิษฐานว่าเป็นแหล่งอารยธรรมโบราณสมัยทวารวดี มีการผสมผสานและก่อสร้างศาสนสถานสืบต่อกันมายาวนานจนถึงสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี เจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุดและเสื่อมสลายไปตามกาลเวลา จนมีชาวบ้านไปแผ้วถางป่าพบโบสถ์เก่าและเจดีย์ร้าง จึงมีการทำนุบำรุงขึ้นมาใหม่ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2310 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2530

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 30  เมตร ยาว  40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง  17  เมตร ยาว 38 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533–43  เป็นอาคารไม้  หอสวดมนต์ กว้าง  32 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547–57  เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์เรียงแถว จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารไม้ทั้งหมด ศาลาสังเวช กว้าง 18 เมตร ยาว 34 เมตร  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2564  เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถ พร้อมพระโมคคัลลาน์และพระสารีบุตร
# วัดสามกอ (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดสามกอ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสิบเอ็ดศอก อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา

วัดสามกอตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 โดย นายอยู่ นางคล้อย โพธิ์สุวรรณ เป็นผู้มอบที่ดินถวายเพื่อสร้างวัดสามกอ เป็นจำนวนทั้งสิ้น 21 ไร่ กับอีก 40 ตารางวา นายจิ๋วและชาวบ้านสิบเอ็ดศอกร่วมกันอุปถัมภ์สร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2502

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2512 ศาลาการเปรียญอาคารไม้หลังคาทรงสูง เสาไม้ทุกต้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 หมู่กุฏิสงฆ์ใต้ถุนสูงเป็นไม้ 1 หลัง อยู่ด้านหลังวิหารหลวงพ่อเสือ หลังหนึ่งมี 3 ห้อง และ หมู่กุฏิสงฆ์ใต้ถุนสูงเป็นอาคารคอนกรีต หลังคาทรงไทย 2 หลัง หลังหนึ่งมี 4 ห้อง อยู่ด้านทิศใต้ และ วิหาร หลวงพ่อเสือ เป็นวิหารหลังคาทรงจัตุรมุข สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2535

รายนามเจ้าอาวาส
 หลวงพ่อเสือ วิรุฬหผล พ.ศ. 2460–2498
 หลวงพ่อเผย สีลสาโร พ.ศ. 2499–2506
 พระครูสัมปัน (ชม) พ.ศ. 2507-–2534
 พระครูประทีบธรรมาทร (ชนินทร์  ธมฺมทีโป) พ.ศ. 2535–
# ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ  หรือในญี่ปุ่นเรียกอย่างย่อว่า เท็งเก็ง  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยยู ทานากะ และวาดภาพประกอบโดยลูโล่ เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2558 ภายหลังได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ไมโครแมกกาซีน ตีพิมเป็นหนังสือไลต์โนเวลตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559 ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เฟิร์ส เพจ โปร มังงะดัดแปลงวาดโดยโทโมโอะ มารูยามะ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เก็นโตชะ และยังมีมังงะภาคแยกวาดภาพโดยฮินาโกะ อิโนอูเอะ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ไมโครแมกกาซีน ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสดูดิโอ ซี2ซี ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถีงธันวาคม พ.ศ. 2565 มีการประกาศสร้างฤดูกาลที่สอง

 เนื้อเรื่อง 
หลังตัวละครเอกเสียชิวิตจากอุบัติเหตุรถชน ก็จะพบว่าตัวเองกลับชาติมาเกิดเป็นดาบไร้ชื่อในต่างโลก แม้ว่าตนจะจำเรื่องทุกอย่างจากชาติก่อนได้ เมื่อยอมรับชะตากรรมในฐานะดาบแล้วจึงเริ่มตามหาใครสักคนมาเป็นผู้ถือ จึงพบเข้ากับกองคาราวานของพ่อค้าทาสที่ถูกหมีสองหัวโจมตี ทาสเด็กสาวหูแมวชื่อฟรันได้พบกับดาบจึงใช้ฆ่าหมี หลังฟรันได้รับอิสระจากการเป็นทาส จึงเรียกดาบว่าเป็น "อาจารย์" แล้วทั้งสองก็ออกผจญภัยด้วยกัน

 ตัวละคร
# ฌัก การ์ตีเย (ช่างทำอัญมณี)
ฌัก-ธีโอดูเล การ์ตีเย (2 กุมภาพันธ์ 1884–10 กันยายน 1941) เป็นช่างทำอัญมณีชาวฝรั่งเศส และผู้บริหารบริษัทเครื่องประดับคาร์เทียร์ หรือ การ์ตีเย ในภาษาฝรั่งเศส

 ชีวิตในวัยเด็ก 
ฌักเกิดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1884 ที่ปารีส เขาเป็นลูกชายคนเล็กในบรรดาลูกชายสามคนของ อัลเฟร็ด การ์ตีเย (1841–1925) และ อเมลี อลิซ การ์ตีเย (1853–1914) พี่ชายสองคนของเขาคือปิแอร์ การ์ตีเย และหลุยส์ การ์ตีเย ปู่ของเขา หลุยส์-ฟร็องซัวส์ การ์ตีเย ได้เข้าซื้อกิจการร้านขายเครื่องประดับของ อดอลฟี ปิการ์ ซึ่งเป็นอาจารย์ของเขาใน ค.ศ. 1847 ถือเป็นการก่อตั้งบริษัทเครื่องประดับการ์ตีเย (คาร์เทียร์) ที่มีชื่อเสียง

ฌักสำเร็จการศึกษาจาก Collège Stanislas de Paris

 อาชีพ 
ฌักทำงานร่วมกับพี่ชายสองคนของเขาเพื่อสร้างชื่อให้กับ 'คาร์เทียร์' ซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัวให้มีชื่อเสียงในระดับโลก ทั้งในด้านเครื่องประดับและนาฬิกา ในขณะที่ฌักเปิดและบริหารร้านในลอนดอน ปิแอร์ก็เปิดและบริหารร้านในนิวยอร์ก ฌักรับผิดชอบการดำเนินงานของคาร์เทียร์ที่ลอนดอนใน ค.ศ. 1909 และในที่สุดก็ย้ายไปอยู่ที่ตำแหน่งปัจจุบันที่ 175 New Bond Street ในขณะเดียวกัน หลุยส์เป็นนักออกแบบที่สร้างผลิตภัณฑ์สไตล์คาร์เทียร์ที่เป็นที่รู้จักในปัจจุบัน

ฌักโชคดีมากที่ได้รับคำแนะนำจากเจ้าหญิงมาทิลเด พระญาติของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ซึ่งมีส่วนช่วยส่งเสริมธุรกิจของคาร์เทียร์ ในช่วงต้นทศวรรษ 1900 "คาร์เทียร์กลายเป็นช่างทำอัญมณีให้กับ ร็อคกี้เฟลเลอร์, Vanderbilts, ฟอร์ด, มอร์แกน, สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร, พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย และ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งใน ค.ศ. 1907 ตรงกับการเสด็จประพาสยุโรปครั้งที่ 2 ของพระองค์ Hans Nadelhoffer ซึ่งเป็นผู้เขียนชีวประวัติของคาร์เทียร์ได้กล่าวว่า พระองค์ทรงซื้อกำไลคาร์เทียร์มูลค่า 450,000 ดอลลาร์

หลังจากพวกเขาประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่อง หลุยส์และปิแอร์ต่างก็ตัดสินใจแต่งงาน ในขณะที่ฌักยุ่งอยู่กับการสนองความต้องการและความปรารถนาของราชวงศ์ และเดินทางไปต่างประเทศเพื่อค้นหาอัญมณีที่มีเอกลักษณ์และโดดเด่น ฌักไปที่อ่าวเปอร์เซียเพื่อค้นหาไข่มุกที่สมบูรณ์แบบ จากนั้นฌักเดินทางไปอินเดียโดยนำเครื่องเพชรพลอยอันงดงามของบรรดามหาราชาในท้องถิ่นกลับไปที่สตูดิโอในลอนดอนเพื่อออกแบบใหม่และปรับเปลี่ยนเพื่อการใช้งานของผู้สวมใส่ ปิแอร์และฌักร่วมกันซื้อไข่มุกและอัญมณีล้ำค่าจำนวนมากจากเจ้าชายอินเดีย เอกลักษณ์ของไข่มุกและอัญมณีทำให้เครื่องประดับแต่ละชิ้นมีความพิเศษ ซึ่งช่วยให้ธุรกิจของพวกเขาประสบความสำเร็จ

ฌักเปิดร้านในลอนดอนจนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1941 หลุยส์พี่ชายของเขาเสียชีวิตในปีถัดมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1942 ตระกูลการ์ตีเยสิ้นสุดการบริหารธุรกิจของตระกูลในปี ค.ศ. 1964 เนื่องจากการจากไปของปิแอร์
# เจ้าแม่ฉฺยงเซียว
เจ้าแม่ฉฺยงเซียว   หรือ นามเดิมของนาง คือ จ้าว ฉฺยงเซียวเป็นเทวีในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋าอันเป็นหนึ่งในเทวีผู้ประทานพรและคุ้มครองอุปถัมป์การคลอดแต่บรรดาสตรีและมารดรทั้งหลาย  นางเป็นพระเทพีขนิษฐาอันดับสองในของคณะเทพี ซานเซียวเชิ่งหมู่  (三霄聖母) หรือ ซานเซียวเนี่ยเนี้ย (三霄娘娘) เจ้าแม่ซานเซียวเนี้ยวเนี้ยวทรงได้รับการสักการะบูชาในฐานะของเจ้าแม่ผู้พิทักษ์ครัวเรือน หรือ เทพีห้องสุขา    ในธรรมเนียมศาสนาชาวบ้านจีนว่ากันว่า "เทพเจ้าเตาไฟนั้นทรงสถิตย์คอยพิทักษ์คุ้มครองจากในครัว และเทพีซานเซียวนั้นทรงสถิตย์คอยพิทักษ์คุ้มครองจากในครัวเรือน"

 เทพปกรณัม 
ตามเทพปกรณัม ห้องสิน เจ้าแม่นั้นทรงอยู่ฝ่ายของพระเจ้าชางโจ้ว เจ้าแม่เป็นหนึ่งในขนิษฐาสตรีทั้งสามโดยเป็นเชษฐภคินีใหญ่สุดและทรงเป็นขนิษฐาของเทพแห่งโชคลาภสมบัติเงินทองของมีค่า คือ จ้าวกงหมิง คณะนางพร้อมด้วยขนิษฐาทั้งสามถึงแก่ชีพตักษัยวายชนม์หลังการรณรงค์ยุทธสงครามกับองค์เจียง จื่อหยา ต่อมาได้รับการสถาปนาเป็นหนึ่งในคณะเทพสามร้อยหกสิบห้าองค์ โดยได้รับการสักการะบูชาและมีหน้าที่อุปถัมป์ค้ำจุนเกื้อหนุนสำหรับการปัดเป่าทำลายโรคฝีดาษและโรคทั้งหลายเด็กและทารก

นางพร้อมด้วยขนิษฐภคินี คือ เจ้าแม่ยฺหวินเซียว และขนิษฐาของนาง คือ จ้าว ปี้เซียว  ได้รับการจัดหมวดหมู่เป็นคณะตรีเทพี โดยเป็นหนึ่งในเจ้าแม่ประทานบุตร

 ศาลเจ้าอุทิศถวายพระนางในประเทศไทย