# โยบ 3
โยบ 3  เป็นบทที่ 3 ของหนังสือโยบในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์Holman Illustrated Bible Handbook. Holman Bible Publishers, Nashville, Tennessee. 2012. ไม่ทราบว่าผู้เขียนหนังสือโยบเป็นใคร นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าเขียนขึ้นราวศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสกาล บทที่ 3 ของหนังสือโยบเป็นส่วนหนึ่งของส่วนบทสนทนาของหนังสือที่ประกอบด้วยโยบ 3:1-31:40

 ต้นฉบับ 
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 26 วรรค

 พยานต้นฉบับ 
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่  ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) 

ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; A; ศตวรรษที่ 5)

 วิเคราะห์ 
โครงสร้างของหนังสือเป็นดังต่อไปนี้:
บทนำ (บทที่ 1–2)
บทสนทนา (บทที่ 3–31)
การตัดสิน (32:1–42:6)
บทส่งท้าย (42:7–17)

ในโครงสร้างนี้ บทที่ 3 ถูกรวมอยู่ในส่วนบทสนทนาที่มีโครงสร้างดังต่อไปนี:
การแช่งตนเองและการคร่ำครวญให้ตนเองของโยบ (3:1–26)
การแช่งตนเองของโยบ (3:1–10)
การคร่ำครวญให้ตนเองของโยบ (3:11–26)
รอบที่หนึ่ง (4:1–14:22)
รอบที่สอง (15:1–21:34) 
รอบที่สาม (22:1–27:23)
บทคั่น – บทกวีสรรเสริญปัญญา (28:1–28)
การสรุปของโยบ (29:1–31:40)

ส่วนบทสนทนาเขียนด้วยรูปแบบบทกวีที่มีวากยสัมพันธ์และไวยากรณ์ที่มีลักษณะเฉพาะตัว

 โยบแช่งวันเกิดของตน (3:1–10) 
หลังจากบทนำที่เขียนด้วยร้อยแก้วในบทที่ 1–2 ผู้เล่าเรื่องของหนังสือก็ขาดบทบาทไปจนกระทั่งกลับมาในบทที่ 42 จึงไม่มีผู้ตีความที่จะอธิบายบทสนทนาระหว่างกลุ่มผู้พูด และผู้อ่านต้องตั้งใจติดตามแนวความคิดของบทสนทนาด้วยตนเอง ภายหลังจากเจ็ดวันผ่านไปนับตั้งแต่เพื่อนสามคนของโยบมาถึง ในที่สุดโยบก็ปลดปล่อย 'อารมณ์อันอดกลั้น' ของตนออกมา โดยการแช่งวันเกิดของตนเอง (วรรค 2–10) ก่อนจะหันมาตั้งคำถามในวรรค  11–26 ในทุกคำที่โยบพูด โยบไม่ได้แช่งพระเจ้าโดยตรงตามที่ซาตานคาดไว้ (1:11) หรือตามที่ภรรยาของเขาแนะนำ (2:9) ไม่มีอะไรใน "คำแช่งตนเอง" ของโยบที่ขัดแย้งกับความเชื่อในพระเจ้าของโยบ คำพูดของโยบเป็นที่เข้าใจได้ดีที่สุดว่าเป็นเสียงร้องอันขมขื่นแห่งความทุกข์หรือการทักท้วงถึงสภาวะลำบากที่ตนประสบอยู่ โดยยังคงรักษาความเชื่อในท่ามกลางประสบการณ์อันงุนงงสับสน มากกว่าจะแช่งเพื่อทำลายการทรงสร้าง เพราะไม่สามารถบรรลุผล
[[File:Léon Bonnat - Job.jpg|right|thumb|150px|"'โยบ โดย Léon Bonnat (ค.ศ. 1880)]]

 วรรค  1 ต่อมา โยบอ้าปากแช่งวันเกิดของตน THSV11
"แช่ง": จากภาษา, qalal คำภาษาฮีบรูโดยปกติของ "แช่ง" ในที่นี้ใช้แทนการเกลื่อนคำ , barak ("อวยพร"; เทียบกับ 2:5) ซึ่งใช้เมื่อพระเจ้าทรงเป็นกรรมของคำกริยา นี่เป็นการแช่งครั้งเดียวที่โยบพูด แม้ว่าตลอดทั้งเล่มของหนังสือ โยบเกือบจะแช่งพระเจ้า (ซึ่งเป็นเป้าหมายที่ซาตานคาดหวังในโยบ 2:5) แต่โยบก็ไม่เคยทำเช่นนั้นเลยจนถึงท้ายที่สุด
"วันเกิดของตน": แปลจากภาษา, yō-w-mōwJob 3:1 Hebrew Text Analysis. Biblehub. ซึ่งมีความหมายโดยตรงตามตัวอักษรว่า "วันของตน" ในบริบทนี้จึงชัดเจนว่าโยบหมายถึง "วันที่ถือกำเนิด"หมายเหตุ [d] ของโยบ 3:1 ใน NET Bible ในฉบับภาษาภาษาซีรีแอก (Peshitta) อ่านว่า “วันซึ่งตนถือกำเนิด”Szpek, Heidi M. "Translation Technique in the Peshitta to Job" (SBLDS), apud หมายเหตุ [d] ของโยบ 3:1 ใน NET Bible

 วรรค 4 
[โยบกล่าวว่า] ขอให้วันนั้นเป็นความมืดขอพระเจ้าจากเบื้องบนอย่าเอาพระทัยใส่วันนั้นหรืออย่าให้แสงสว่างส่องในวันนั้น THSV11
"ขอให้[วันนั้น]เป็นความมืด": แปลจากภาษา, yə-hî ḥō-šeḵJob 3:4 Hebrew Text Analysis. Biblehub. เป็นข้อความที่ตรงกันข้ามกับปฐมกาล 1:3 เมื่อพระเจ้าตรัสว่า "จงเกิดความสว่าง" (, yə-hî ’ō-wrGenesis 1:3 Hebrew Text Analysis. Biblehub.) ใน "วันที่หนึ่ง" เพื่อบรรยายถึงความปรารถนาของโยบให้ "วันที่หนึ่งของตน" เป็นความมืด และเนื่องจากพระเจ้าเท่านั้นที่ทรงมีพระอำนาจที่จะทรงกระทำเช่นนั้นได้ โยบเสริมว่าขอ "พระเจ้าจากเบื้องบน" อย่าทรงคำนึงถึงวันนั้นหมายเหตุ [b] ของโยบ 3:4 ใน NET Bible 
"ส่อง": แปลจากคำกริยาภาษา, ‘ā-lāw ซึ่งเป็นคำ Hiphil ของ , yafaʿ ซึ่่งมีความหมายในที่นี้ว่า "ทำให้ส่องแสง"หมายเหตุ [d] ของโยบ 3:4 ใน NET Bible ประธานของกริยานี้เป็นคำที่ปรากฏครั้งเดียวตลอดคัมภีร์ไบเบิลคือ , neharah, “แสง” ซึ่งมาจากคำกริยา , nahar, “ส่องแสง” (เทียบกับ อิสยาห์ 60:5)

 การคร่ำครวญให้ตนเองของโยบ (3:11–26) 
การคร่ำครวญของโยบในส่วนนี้แบ่งได้เป็น 2 ส่วนย่อย:
โยบแสดงความปรารถนาว่าเขาไม่อยากเกิดมา แต่ออกจากครรภ์แล้วไปแดนคนตายทันที (3:11–19)
โยบหันไปกล่าวถึงความทุกข์ยากในปัจจุบัน (3:20–26)
แต่ละส่วนย่อยขึ้นต้นด้วยคำภาษาฮีบรู , lām-māh, "ทำไม"

การคร่ำครวญเติมเต็มให้กับการร้องแช่งในช่วงต้น (วรรค 1–10) ด้วยชุดคำถามเชิงวาทศิลป์ โดยโต้แย้งเรื่องที่ตนเกิดมา (วรรค 10) โอกาสแรกสุดที่เขามีเพื่อจะหลบหนีจากชีวิตแห่งความทุกข์ยากนี้จะต้องมีตั้งแต่แรกเกิด (วรรค 11–12, 16) ในขณะที่วรรค  13–19 โยบคือว่าความตายเป็น 'การลงไปสู่การหลับใหลอย่างสงบ ณ สถานที่ที่ไร้ปัญหา'หมายเหตุ [a] ของโยบ 3:11 ใน NET Bible ภายหลังพระยาห์เวห์ทรงตั้งคำถามของพระองค์ต่อโยบ (โยบ 38–41) ซึ่งทำให้โยบตระหนักว่าโยบเพิกเฉยต่อวิถีทางของพระยาห์เวห์

 วรรค 11 
[โยบกล่าวว่า] ทำไมข้าไม่ตายเสียตั้งแต่ออกจากครรภ์?ทำไมข้าไม่ออกจากครรภ์มารดาแล้วสิ้นใจ?"'' THSV11

ทั้งสองครึ่งวรรคของวรรคนี้ใช้บุพบทวลี ("ออกจากครรภ์" ในทั้งสองครึ่งวรรค; ครึ่งวรรคแรกมีความหมายตรงตัวว่า "จากครรภ์" ครึ่งวรรคหลังมีความหมายตรงตัวว่า "จากท้องที่ข้าออกมา") ทั้งในสองครึ่งวรรคมีความหมายในเชิง "ปรากฏออกมาจากครรภ์"หมายเหตุ [e] ของโยบ 3:11 ใน NET Bible

'รูปคู่ของความตาย' ในทั้งสองครึ่งวรรคของวรรคนี้ ("ตาย", "สิ้นใจ") ตรงกันข้ามกับ 'สองสัญลักษณ์ของชีวิต' ในวรรค 12 ("หัวเข่ารับข้าไว้", "หัวนมให้ข้าดูด")