wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# พัก จ็อง-มิน
พัก จ็อง-มิน (เกิด 24 มีนาคม ค.ศ. 1987) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง บลีคไนท์ (2011), ทงจู: เดอะพอร์เทรตออฟอะโพเอต (2015), คียส์ทูเดอะฮาร์ท (2018) และ เดลิเวอร์อัสฟรอมอีวิล (2020) เขายังเป็นนักเขียนหนังสือขายดีเรื่อง A Useful Person 

 การศึกษา 
ในปี พ.ศ. 2548 พักลงทะเบียนเรียนที่วิทยาลัยศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกาหลีอันทรงเกียรติ แต่ต่อมาก็ลาออกด้วยความตั้งใจที่จะเป็นผู้สร้างภาพยนตร์ จากนั้นเขาก็เรียนสาขาด้านการสร้างภาพยนตร์ที่มหาวิทยาลัยศิลปะแห่งชาติเกาหลี แต่ต่อมาก็เปลี่ยนวิชาเอกเป็นการแสดงหลังจากที่ปลดจากทหารประจำการและจบการศึกษา
# ออร์ตา
ออร์ตา (,) เป็นเขตเทศบาลและเมืองในหมู่เกาะอะโซร์สของโปรตุเกส ตั้งอยู่เกาะไฟยัล มีประชากรจำนวน 15,038 คน ใน ค.ศ. 2011 ในพื้นที่ประมาณ  ในเขตเมืองออร์ตานั้นมีประชากรประมาณ 7,000 คน

บริเวณท่าเรือของออร์ตาเป็นแหล่งพักเรือยอตสำคัญในการเดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก โดยกำแพงและทางเดินภายในท่าเรือนั้นรายล้อมไปด้วยภาพเขียนโดยเหล่านักเดินทางที่ใช้เขียนชื่อเรือยอตที่ใช้เดินทาง ลูกเรือ และปีที่แวะพัก
# ภาษาที่สอง
ภาษาที่สอง  หมายถึง ภาษาที่บุคคลเรียนรู้หลังจากภาษาแรก อาจจะเป็นภาษาที่ผู้พูดเรียนรู้และใช้งานในฐานะภาษาต่างประเทศ (foreign language) หรือเป็นภาษาที่ใช้ในประเทศบ้านเกิดแต่ไม่ใช่ภาษาแม่ของผู้พูดก็ได้ เช่น ภาษาอังกฤษในฐานะภาษาที่สองในประเทศอินเดีย ประเทศฟิลิปปินส์
# เดฮ์บีด (เทศมณฑลเซพีดอน)
เดฮ์บีด  เป็นอดีตหมู่บ้านในตำบลแฮมอยจอน อำเภอแฮมอยจอน เทศมณฑลเซพีดอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อดีตหมู่บ้านนี้มีประชากร 339 คนใน 72 ครัวเรือน ปัจจุบันถูกรวมเข้าไปในเมืองแฮมอแชฮร์
# ประเทศแคนาดาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศแคนาดา จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศแคนาดาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 87 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 10 ชนิดกีฬา

 จำนวนผู้เข้าแข่งขัน
กีฬาชายหญิงรวม  6  1  7 รวม  6  1  7

 กรีฑา 

นักกีฬารายการฮีทชิงชนะเลิศผลอันดับผลอันดับออสติน อินแกรมMen's 100m T13เบนรต์ ลากาโตสMen's 100m T53Men's 400m T53Men's 800m T53กิลลูม ออลเลตMen's 5000m T13นาธาน รีชMen's 1500m T38ออสติน สมีนก์Men's 800m T34
# เอิสตอร์ปอ็อกอัวดรัน
เอิสตอร์ปอ็อกอัวดรัน (บางครั้งเรียกว่า อัวดรันอ็อกเอิสตอร์ป  เป็นท้องที่สองเทศบาลในเทศบาลฮานิงเงอและเทศบาลฮุดดิงเงอ เทศมณฑลสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ใน พ.ศ. 2553 มีประชากรในท้องที่นี้ 244 คน
# ไดซิเคิล
ไดซิเคิล (, https://en.oxforddictionaries.com/definition/dicycle; มีอีกชื่อว่า ไดวีล (diwheel)) เป็นยานพาหนะที่มีล้อ 2 ล้อขนานกันตามด้านข้าง ต่างจากยานพาหนะทางเดี่ยว (single-track vehicle) อย่างจักรยานยนต์หรือจักรยานซึ่งมีล้อ 2 ล้อเรียงแถวกัน ในอดีตคำนี้เคยใช้เรียกยานพาหนะที่มีล้อและตัวถีบขนาดใหญ่ แต่ในปัจจุบันคำนี้ใช้กับสกูตเตอร์ที่ทรงตัวได้เองที่มีล้อเล็กกว่าและไม่มีตัวถีบ เช่น เซกเวย์ พีทีหรือโฮเวอร์บอร์ดที่ทรงตัวได้เอง

ศัพทมูลวิทยา
ในการใช้สมัยปัจจุบัน ศัพท์ ไดซิเคิล ใช้เรียกยานพาหนะทั้งที่มีตัวถีบและที่มีเครื่องยนต์ที่มีล้อหลายขนาด ตราบเท่าที่ยังมีแกนเดียวกัน โดยไม่จำเป็นต้องมีเพลาเดียวกัน ใน ค.ศ. 2017 พจนานุกรมเมอร์เรียม-เว็บสเตอร์ให้คำจำกัดความว่า "จักรยานที่มีล้อสองล้อขนานกัน" และพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ดให้คำจำกัดความว่า "ยานพาหนะที่ขับเคลื่อนด้วยการถีบที่มีล้อใหญ่สองล้อขนานกัน"
# บรัม ฟัน แดร์ ฟลุคต์
บรัม ฟัน แดร์ ฟลุคต์ (28 พฤษภาคม ค.ศ. 1934 – 19 ธันวาคม ค.ศ. 2020) เป็นนักแสดงชาวดัตช์ที่เป็นที่รู้จักจากการแสดงบทบาทซินเตอร์กลาสเป็นเวลากว่าสองทศวรรษ เขาเสียชีวิตในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2020 อายุ 86 ปี หลังจากติดโรคโควิด-19 ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศเนเธอร์แลนด์

 ชีวิตส่วนตัว 
ฟัน แดร์ ฟลุคต์ เกิดที่เดอะเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นบุตรของแอ็ลเลิน (สโตกฟิส) กับอาบราฮัม รึตเคอร์ ฟัน แดร์ ฟลุคต์ แม่ของเขาเป็นชาวยิวและถูกสังหารในช่วงฮอโลคอสต์
# วัดพนมยงค์
วัดพนมยงค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองเมืองในตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดพนมยงค์สร้างขึ้นในราวรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ระหว่าง พ.ศ. 2173–2198 เดิมบริเวณที่ตั้งวัดเป็นสวนของพระนมในราชสำนักของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช มีนามว่า โยง หรือ ยง เมื่อพระนมโยงได้ถึงแก่อนิจกรรมลงแล้ว เจ้านายบางองค์ได้ระลึกถึงอุปการคุณ จึงได้สร้างวัดขึ้นที่สวนของพระนมเพื่ออุทิศส่วนกุศลแด่พระนม วัดที่สร้างขึ้นจึงได้มีนามว่า วัดพระนมโยง ต่อมาเรียกว่า วัดพนมโยง วัดจอมมะยงค์ หรือ "วัดพนมยงค์" ภายหลังเสียกรุงศรีอยุธยา พ.ศ. 2310 วัดนี้ได้ถูกปล่อยทิ้งร้าง และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาตระกูลพนมยงค์ได้เป็นโยมอุปถัมภ์วัดนี้มาจนถึงในปัจจุบัน 

อุโบสถทรงท้องสำเภา อันเป็นคติทางพุทธศาสนาฝ่ายมหายานที่แฝงอยู่กับคติเถรวาท มีหมายถึงพุทธศาสนาเป็นดั่งสำเภาที่จะพาปุถุชนข้ามโอฆสังสารไปสู่ความสิ้น ทุกข์ พระพุทธรูปในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปสมัยอู่ทอง พระพุทธรูปปางไสยาสน์ที่ประดิษฐานอยู่ในวิหารโปร่ง คือมีฝาผนังตันที่ด้านหัวและท้ายของตัววิหารชั้นเดียว ฐานเตี้ย ผนังด้านข้างโปร่งทั้งสองข้าง พระพุทธรูปปางไสยาสน์
# ตำบลบุ่งคล้า (อำเภอบุ่งคล้า)
บุ่งคล้า เป็นตำบลในอำเภอบุ่งคล้า จังหวัดบึงกาฬ ณ พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 5,216 คนใน 9 หมู่บ้าน
# รัฐสภากือราเซา
รัฐสภากือราเซา (ปาเปียเมนตู: Parlamento di Kòrsou,) คือสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวของกือราเซาซึ่งเป็นประเทศองค์ประกอบภายในราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 21 คน มาจากการเลือกตั้งคราวละ 4 ปี โดยรัฐสภาสมัยแรกนั้นสถาปนาขึ้นเมื่อ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ภายหลังจากการยุบดินแดนเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสลง โดยที่ทำการรัฐสภาตั้งอยู่ที่เมืองวิลเลมสตัด โดยสร้างเป็นอาคารมีบันไดจำนวน 21 ขั้นตามจำนวนผู้แทน 21 คน ประธานสภาคนปัจจุบันคือ ชาเร็ตตี อะเมริกา-ฟรานซิสกาhttps://nu.cw/2021/05/12/nieuwe-statenvoorzitter-america-wil-volwassen-politiek/
# รัฐสภาซินต์มาร์เติน
รัฐสภาซินต์มาร์เติน  คือสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวของประเทศซินต์มาร์เตินอันเป็นประเทศองค์ประกอบในราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 15 คน มาจากการเลือกตั้งคราวละ 4 ปี โดยรัฐสภาสมัยแรกนั้นสถาปนาขึ้นเมื่อ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ภายหลังจากการยุบดินแดนเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสลงRNW.nl – Eilandsraad Sint Maarten unaniem achter staatsregeling โดยที่ทำการรัฐสภาตั้งอยู่ที่เมืองฟีลิปส์บืร์ค ประธานสภาคนปัจจุบันคือ โรแลนโด บริซัน 

บทบาทและหน้าที่สำคัญของรัฐสภาได้แก่ด้านนิติบัญญัติเพื่อตรากฎหมายสำหรับซินต์มาร์เติน และส่วนที่สองคือกำกับดูแลด้านนโยบายของรัฐบาล โดยในส่วนแรกเกี่ยวกับนิติบัญญัตินั้น รัฐสภามีอำนาจร่วมกับรัฐบาลในการตรากฎหมาย และมีอำนาจในการรับรองและแก้ไขงบประมาณ มีอำนาจในการตรวจสอบผ่านการตั้งกระทู้ถามในรัฐสภาโดยสมาชิกรัฐสภาต่อรัฐมนตรีเป็นรายบุคคล สมาชิกรัฐสภายังมีสิทธิในการยื่นร่างกฎหมายตามความเห็นของตนได้ และยังมีสิทธิในการแก้ไขร่างกฎหมายที่รับเข้ามาพิจารณาในรัฐสภา รวมทั้งสิทธิในการตั้งกระทู้ถามรัฐมนตรีด้วยวาจาหรือลายลักษณ์อักษร
# อึนกูลุนกูลูอึมนีกาตีเวตีบูซีโซเตมาสวาตี
"อึนกูลุนกูลูอึมนีกาตีเวตีบูซีโซเตมาสวาตี"  เป็นเพลงชาติของประเทศเอสวาตีนี ซึ่งมีแนวดนตรีผสมทั้งแบบสวาซีกับตะวันตก และถูกนำมาใช้หลังได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1968 เนื้อร้องนี้แต่งโดยฟันยานา ซีเมลาเน (Fanyana Simelane) และทำนองดนตรีโดยเดวิด ไรคอฟต์ (David Rycroft)

 เนื้อร้อง 
 ภาษาสวาซี แปลไทย Nkulunkulu Mnikati wetibusiso temaSwati;
 Siyatibonga tonkhe tinhlanhla;
 Sibonga iNgwenyama yetfu.
 Live netintsaba nemifula.

 Busisa tiphatsimandla takaNgwane;
 Nguwe wedvwa Somandla wetfu;
 Sinike kuhlakanipha lokungenabucili
 Simise usicinise, Simakadze.โอ้พระเจ้า ผู้ประทานพรแก่ชาวสวาซี
เราขอขอบพระคุณสำหรับเคราะห์กรรมที่ดีของเราทั้งหมด
เราขอขอบพระคุณและสรรเสริญแก่กษัตริย์ของเรา
และสำหรับแผ่นดินอุดมสมบูรณ์ ภูเขา และแม่น้ำของเรา

พรของพระองค์จงลงมายังผู้นำประเทศของเรา
พระองค์เท่านั้นคือพระเจ้าของเรา
เราขอพรแก่ท่านให้ปัญญาให้เราโดยไร้ซึ่งการหลอกลวงหรือความอาฆาตพยาบาท
จงก่อตั้งและปกป้องเรา ผู้ทรงอมตะ
# ทานิศ สิทธิกี
ทานิศ สิทธิกี (อักษรโรมัน: Danish Siddiqui; 19 พฤษภาคม 1983 – 15 กรกฎาคม 2021) เป็นช่างภาพข่าวชาวอินเดีย อาศัยอยู่ที่มุมไบ อดีตหัวหน้าทีมรอยเตอส์มัลทิมีเดียของอินเดีย เขาได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ร่วมกับทีมรอยเตอส์ในปี 2018 จากผลงานถ่ายภาพและรายงานสถานกรณ์วิกฤตผู้ลี้ภัยโรฮิงญา

ในปี 2021 สิทธิกีถูกยิงเสียชีวิตขณะทำข่าวการปะทะกันระหว่างกองกำลังแห่งชาติอัฟกันกับ ตาลีบัน ที่พรมแดนใกล้กับประเทศปากีสถาน

สิทธิกีเริ่มแรกทำงานในสายวารสารศาสตร์โดยเป็นผู้สื่อข่าวของฮินดูสตานไตมส์ ตามด้วยทีวีตูเดย์เน็ตเวิร์ก เขาเข้าสู่วงการภาพข่าวและเข้าร่วมกับรอยเตอส์ในฐานะอินเทิร์นในปี 2010 นับจากนั้นสิทธิกีได้มีส่วนร่วมในการทำข่าวและภาพข่าวในสงครามที่โมซุล ปี 2016-17, เหตุแผ่นดินไหวที่เนปาลเดือนเมษายน 2015, วิกฤตผู้อพยพโรฮิงญา ปี 2015, การประท้วงในฮ่องกง ปี 2019-20, จลาจลในเดลี ปี 2020 และการระบาดทั่วของโควิด-19 นอกจากนี้ยังมีผลงานเกี่ยวกับเรื่องราวจากเอเชียใต้ ตะวันออกกลาง และยุโรป
# วัดปิ่นจันทราราม
วัดปิ่นจันทราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสัมปทวน อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

วัดปิ่นจันทราราม หรือที่รู้จักกันในชื่อ วัดกกตาล ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2517 อาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ ได้แก่ หารหลวงพ่อวัว เจดีย์ และโบสถ์ ซึ่งมีความเก่าแก่เป็นอย่างมาก อีกทั้งหน้าวัดยังมีผู้คนนิยมนำอาหารมาเลี้ยงปลากันมากมา

ในสมัยหลวงพ่อพระครูมงคลศิริชัย (สนิท นิพภโย) เป็นเจ้าอาวาส ตั้งแต่ พ.ศ. 2500 ท่านได้พัฒนาวัดสร้างสาธารณูปโภค สาธารณูปการ ทั้งบูรณะอุโบสถ สร้างกุฏิสงฆ์ใหม่หลายหลัง สร้างศาลาการเปรียญให้กว้างขวาง รวมทั้งบริจาคสาธารณกุศลช่วยชุมชน จนเป็นที่รู้จักศรัทธาเลื่อมใส เป็นพระที่เปี่ยมด้วยเมตตาธรรม ท่านได้สร้างวัตถุมงคลมากมาย เช่น  ธงมหามงคล ที่มีพุทธคุณด้านเมตตามหานิยม ทำมาค้าขายได้ดี เงินทองเข้าร้านร่ำรวย และสร้างเหรียญขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2506 รุ่นแรก ลักษณะแบบใบเสมา มีรูปท่านครึ่งองค์ เนื้อทองแดงรมดำ จำนวน 5,000 เหรียญ โดดเด่นด้านเมตตามหานิยมและคงกระพันชาตรี เป็นต้น

รายนามเจ้าอาวาส
 หลวงพ่อเกิด 
 พระอาจารย์กอบ 
 พระอาจารย์จันทร์ 
 พระอาจารย์ฟัก 
 พระอาจารย์แก้ว 
 พระอาจารย์พุฒ พ.ศ. 2476 
 พระอาจารย์ย้อย พ.ศ. 2476–2498
 พระครูมงคลสิริชัย พ.ศ. 2499
# การวัดความอิ่มตัวออกซิเจนจากชีพจร
การวัดความอิ่มตัวออกซิเจนของฮีโมโกลบินจากชีพจร  เป็นวิธีการหนึ่งที่สามารถวัดความอิ่มตัวออกซิเจนของฮีโมโกลบิน (oxygen saturation) แบบไม่รุกล้ำร่างกาย การอ่านค่าความอิ่มตัวออกซิเจนจากส่วนปลาย (SpO2) มักให้ความแม่นย่ำอยู่ที่ประมาณ 2% เมื่อเทียบกับการอ่านค่าความอิ่มตัวออกซิเจนของฮีโมโกลบินจากการตรวจเลือดแดง (SaO2) ซึ่งถือเป็นการวัดแบบมาตรฐาน การวัดทั้งสองวิธีนี้มีความสอดคล้องกันมากเพียงพอที่จะใช้การวัด SpO2 ด้วยเครื่องวัดแบบใช้ชีพจร เป็นการตัดสินใจให้หรือไม่ให้การรักษาทางการแพทย์ได้

การวัดความอิ่มตัวออกซิเจนจากชีพจรที่ใช้กันแพร่หลายที่สุดคือการวัดแบบส่องผ่าน (transmissive) โดยตัววัดจะถูกวางบนร่างกายส่วนที่บางพอให้แสงส่องผ่านได้ เช่น ปลายนิ้ว ติ่งหู หรือฝ่ามือฝ่าเท้าของทารก อุปกรณ์วัดจะมีด้านหนึ่งที่ส่งแสงสองความยาวคลื่นออกมาเพื่อให้แสงนี้ทะลุผ่านร่างกายไปยับตัวรับแสงที่อยู่อีกด้าน ซึ่งจะวัดการดูดกลืนช่วงแสงที่เปลี่ยนแปลงไปตามการเต้นของชีพจร สามารถคำนวณแยกส่วนที่เป็นการดูดกลืนช่วงแสงที่มาจากเลือดแดง และแยกเอาส่วนที่เป็นการดูดกลืนของเลือดดำ กระดูก ผิวหนัง เนื้อเยื่อต่างๆ ได้ และส่วนใหญ่จะแยกการดูดกลืนช่วงแสงของสีทาเล็บได้ด้วย

การวัดอีกแบบคือการวัดแบบสะท้อน (reflectance) ซึ่งมีที่ใช้จำกัดกว่า วิธีนี้ไม่จำเป็นต้องวัดที่ร่างกายส่วนที่บางพอให้แสงส่องผ่าน จึงสามารถใช้กับเท้า หน้าผาก หน้าอก ได้ อย่างไรก็ดีวิธีนี้ยังมีข้อจำกัดอยู่ที่หากร่างกายส่วนที่จะวัดมีเลือดดำคั่งหรือมีหลอดเลือดดำขยายอาจเกิดชีพจรในเลือดดำมากพอที่จะรบกวนการวัดค่าได้
 อ้างอิง
# จักรพรรดิฉีเกา
จักรพรรดิเกา แห่งราชวงศ์ฉีใต้ (; 427–482) มีพระนามเดิมว่า เส้า เต้าเฉิง เป็นปฐมจักรพรรดิองค์แรก ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฉีใต้ของจีน อดีตพระองค์เคยเป็นขุนนางใน ราชวงศ์หลิวซ่ง ในช่วงรัชสมัย จักรพรรดิหลิวซ่งหมิง และ จักรพรรดิหลิวซ่งโฮ่วเฟย์ ในปี ค.ศ. 477 ด้วยความกลัวว่าจักรพรรดิโฮ่วเฟย์ที่อายุน้อยและโหดเหี้ยมจะสังหารพระองค์ พระองค์จึงลอบปลงพระชนม์จักรพรรดิโหวเฟยเสียก่อน และยึดอำนาจ ในที่สุดก็ขึ้นครองบัลลังก์ในปี 479 แล้วเริ่มต้นราชวงศ์ฉีใต้

 พระราชประวัติ 
พระองค์พระราชสมภพในปี 427 บรรพบุรุษของพระองค์สืบเชื้อสายมาจากขุนนางชาวฮั่น นามว่า เส้า เหอ หากบันทึกของพวกเขาถูกต้อง พระองค์จะเป็นลูกหลานของเส้าเหอรุ่นที่ 24 ในสมัย ราชวงศ์จิ้น และ ราชวงศ์หลิวซ่ง บรรพบุรุษของพระองค์เป็นแค่ขุนนางชั้นสามัญ เส้า เจิ้งสือ พระราชบิดาของพระองค์เป็นขุนนางในรัชสมัยของ จักรพรรดิหลิวซ่งเหวิน มีหน้าที่สำคัญในการต่อสู่กับทัพของราชวงศ์เว่ยเหนือ จนได้เป็นเจ้าเมืองจินเสียง พระองค์ทรงศึกษาตามปรัชญาลัทธิขงจื๊อ ในสำนักเรียนที่จักรพรรดิหลิวซ่งเหวินก่อตั้งและนำโดยนักพรต หลิว ซื่อสง เมื่ออายุได้ 12 ปี แต่เมื่ออายุได้ 15 ปีพระองค์ก็ได้เป็นแม่ทัพ พระองค์ยังคงเป็นทหารในรัชสมัยของจักรพรรดิเหวินและ จักรพรรดิหลิวซ่งเสี้ยวอู่ (พระราชโอรสของจักรพรรดิเหวิน)

 ในรัชกาลของจักรพรรดิหลิวซ่ง 
ในช่วงเวลาที่ จักรพรรดิหลิวซ่งหมิง พระเชษฐาของจักรพรรดิเสี้ยวอู่ และ หลิว ซื่อซุน พระราชโอรสของจักรพรรดิเสี้ยวอู่ กำลังต่อสู้เพื่อครองบัลลังก์ในปี 466 หลังจากการครองราชย์ และการลอบปลงพระชนม์พระราชโอรสของจักรพรรดิเสี่ยวหวู่ จักรพรรดิเฉียนเฟย เซียวเต้าเฉิงเป็นแม่ทัพ และยังรับใช้จักรพรรดิหลิวซ่งหมิงด้วยความจงรักภักดี พระองค์ได้เข้าร่วมในกองทัพของหลี่ ซื่อซุน อ๋องแห่งซุนหยาง ต่อมาเขาพระองค์สามารถเอาชนะกองทัพของ สวี อันตู ทางใต้ (ในปัจจุบันคือ มณฑลเจียงซู และ มณฑลอานฮุย ทางเหนือ) ต่อมาจักรพรรดิหมิงได้แต่งตั้งเขาให้เป็นผู้ว่าแห่งซูตอนใต้ (ปัจจุบันคือมณฑลเจียงซูทางตะวันตกตอนกลาง) ต่อมาเขาได้เป็นผู้ว่าราชการเหยินใต้ โดยพระองค์เริ่มคุ้นเคยกับองครักษ์ที่มีความสามารถ

ในช่วงรัชสมัยของจักรพรรดิหมิงมีข่าวลือว่าใบหน้าของพระองค์นั้นผิดปกติ และเป็นนิมิตว่าพระองค์จะกลายเป็นจักรพรรดิในอนาคต เมื่อถึงปี 471 จักรพรรดิหมิง – ผู้ซึ่งได้ปลงพระชนม์พระประยูรญาติ และขุนนางผู้ใหญ่มากมาย เพราะกลัวว่าพวกเขาจะไม่จงรักภักดีต่อ หลิว อิ้ว ผู้เป็นรัชทายาท หลังจากการสิ้นพระชนม์ จึงมีคนเริ่มสงสัยพระองค์อย่างมากเนื่องจากมีข่าวลือว่า พระองค์แอบสื่อสารกับข้าศึกชาวเว่ยเหนือ ทำให้จักรพรรดิหมิง ส่งนายพลอู่ซือ ซึ่งเป็นพระสหายของพระองค์ได้เดินทางมาหาพร้อมเหล้า 1 ขวด เส้าเซียวกลัวว่าเหล้าจะถูกวางยาพิษจึงเตรียมตัวหลบหนีไปที่เว่ยเหนือ ซึ่งอู่ได้แอบกระซิบพระองค์ล่วงหน้าแล้วว่าเหล้าไม่ได้วางยาพิษ และดื่มเองก่อนที่พระองค์จะทรงเสวยตาม

เมื่ออู่ซือกลับสู่เมืองหลวง เขาได้กราบทูลจักรพรรดิหมิงว่าเส้าเต้าเฉิงซื่อสัตย์ แต่หลังจากที่แผนการรั่วไหล จักรพรรดิหมิงได้บังคับให้อู่ ซือฆ่าตัวตาย หลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิหมิงก็จับตัวพระองค์ ผู้คนส่วนใหญ่สงสัยว่าจักรพรรดิหมิงจะประหารเต้าเฉิน และแนะนำให้เต้าเฉินต่อต้าน แต่พระองค์เชื่อว่าจักรพรรดิหมิงจะไม่ทำเช่นนั้น พระองค์จึงเสด็จกลับไปเมืองหลวง ซึ่งต่อมาก็ได้เป็นสมุหนายกอยู่กับหลิว อิ้ว (พระองค์บอกกับขุนนางของพระองค์อย่างลับๆ ว่าหลิวซ่งจะอยู่ได้ไม่นานนักและพระองค์จะให้ขุนนางสนับสนุนอะไรบ้างถ้ามีโอกาส) เมื่อจักรพรรดิหมิงป่วยหนักในปี 472 ฉู่หยวน ขุนนางผู้ใหญ่แนะนำให้เต้าเฉินดูแลรับใช้รัชทายาทหลิวอิ้ว ต่อมาจักรพรรดิหมิงก็สวรรคต และรัชทายาทหลิวอิ้วก็ได้ขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิโฮ่วเฟย์
# วัดไผ่หูช้าง
วัดไผ่หูช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไผ่หูช้าง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 24 ไร่ 2 งาน 89 ตารางวา ที่กัลปนา 25 ไร่ 2 งาน

วัดไผ่หูช้างประกาศตั้งวัดเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2461 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 ซึ่งมีนายสว่าง นางสา ทองเต่าอินทร์ เป็นผู้มอบที่ดินจำนวน 24 ไร่ 2 งาน 89 ตารางวา จนตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2461 ได้มีเจ้าอาวาสปกครองวัด มีการพัฒนาสร้างเสนาสนะเป็นยุค ๆ จนถึงปัจจุบันได้เหลือเพียงอุโบสถเท่านั้นเป็นของเก่าที่ ยังไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบไปมาก นอกนั้นเป็นสิ่งก่อสร่างใหม่ทั้งหมด อุโบสถหลังใหม่สีขาวล้วน ภายในประดิษฐานองค์พระประธาน พระปฐมพรมหามิ่งมงคล  วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 มีการจัดสร้างศูนย์วัฒนธรรมท้องถิ่นบ้านไผ่หูช้าง เพื่อเป็นแหล่งเผยแพร่ ให้ความรู้ เกี่ยวกับวิถีชีวิตไทยทรงดำ ด้วยความร่วมมือกับของเจ้าอาวาสวัดไผ่หูช้าง โรงเรียนวัดไผ่หูช้าง อบต. ไผ่หูช้าง และชาวบ้านในตำบล ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อเพชรประดิษฐานอยู่ในวิหารและหลวงพ่อโชคดี

รายนามเจ้าอาวาส
 พระอธิการทองดี พ.ศ. 2461–2465 
 พระอธิการผิว พ.ศ. 2465–2467 
 พระอธิการยอด พ.ศ. 2467–2469
 พระอธิการไผ่ พ.ศ. 2469–2470 
 พระอธิการทิพย์ อังเพชร พ.ศ. 2470–2481
 พระอธิการใส เขมโก พ.ศ. 2481–2493 
 พระอธิการพุฒ ภทฺทโก พ.ศ. 2493–2499 
 พระอธิการปอก วรธมฺโม พ.ศ. 2499–2503 
 พระอธิการเยิง ปิยธโร พ.ศ. 2503–2507 
 พระครูโสภณปริยัติธาดา พ.ศ. 2507–2519 
 พระอธิการโกมินทร์ อินฺทวีโร พ.ศ. 2519-2523 
 พระอธิการเฉลียว อินฺธิโชโต พ.ศ. 2523-2525 
 พระอธิการเสถียร ขิปฺปาทิญฺโญ พ.ศ. 2525-2528 
 พระครูภัทรกิจพิศาล (ปภทฺโท) พ.ศ. 2531-2553 
 พระครูใบฎีกา ศักดา กลฺยาโน พ.ศ.  2554
# สภาดินแดนแซ็ง-บาร์เตเลมี
สภาดินแดนแซ็ง-บาร์เตเลมี  เป็นสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวแห่งแซ็ง-บาร์เตเลมี ซึ่งเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสาธารณรัฐฝรั่งเศส โดยสภาประกอบด้วยสมาชิก (territorial councillors) จำนวน 19 คน มีวาระคราวละ 5 ปี ซึ่งมาจากการเลือกตั้งทางตรงOutre-mer. Elections des conseils territoriaux de St-Martin et St-Barth La gazette des communesArticle L.O. 482 à 485, page 103 Code électoral - Conseil Constitutionnel ผู้บริหารในสภาประกอบด้วยประธานสภา 1 ตำแหน่ง รองประธาน 4 ตำแหน่ง และผู้บริหารอีก 2 ตำแหน่ง
# ตำบลหนองเลิง
หนองเลิง เป็นตำบลของอำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 8,752 คนใน 13 หมู่บ้าน
# อันวัร วัจญ์ดี
อันวัร วัจญ์ดี (11 ตุลาคม ค.ศ. 1904 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1955) มีชื่อเกิดว่า อันวัร วัจญ์ดี ยะห์ยา อัลฟัตตาล  เป็นนักแสดง ผู้เขียนบท ผู้กำกับ และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอียิปต์Prominent Egyptians - Egyptian Government State Information Service. Arab Movie Online Encyclopedia. 

ชีวิต
อันวัรเกิดที่อัซซอฮิร ไคโร มีเชื้อสายซีเรีย ยะห์ยา วัจญ์ดี อัลฟัตตาล พ่อของเขามาจากประเทศซีเรีย ส่วนมุฮิบบะฮ์ อัรริกาดี แม่ของเขา มาจากไคโรProminent Egyptians - Egyptian Government State Information Service.  เขาเสียชีวิตตอนอายุ 50 ปีที่ประเทศสวีเดน ขณะกำลังรักษาโรคถุงน้ำในไต
# สภาดินแดนแซ็งปีแยร์และมีเกอลง
สภาดินแดนแซ็งปีแยร์และมีเกอลง  เป็นสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวแห่งแซ็งปีแยร์และมีเกอลง. ซึ่งเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสาธารณรัฐฝรั่งเศส โดยสภาประกอบด้วยสมาชิก (territorial councilors) จำนวน 19 คน มีวาระคราวละ 5 ปี ซึ่งมาจากการเลือกตั้งทางตรงระบบสองรอบ โดยรอบแรกนั้นจะเปิดกว้างให้ผู้สมัครทุกราย และพรรคการเมืองที่ได้เสียงข้างมากเด็ดขาดจะได้ที่นั่งส่วนใหญ่ไป หากในรอบแรกไม่มีพรรคใดได้เสียงข้างมากเด็ดขาด จะต้องมีการลงคะแนนรอบที่สองในสัปดาห์ถัดไป โดยในรอบที่สองพรรคการเมืองที่ได้เสียงมากที่สุดจะได้ที่นั่ง 11 ที่นั่งจากทั้งหมด 19 ที่นั่ง ที่นั่งจำนวนที่เหลือ 4 ที่นั่ง (และ 4 ที่นั่ง สำหรับเกาะมีเกอลง) จะถูกแบ่งสรรปันส่วนให้ตามระบบสัดส่วน
# วัดป่าแสงอรุณ
วัดป่าแสงอรุณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย  ตั้งอยู่ในตำบลพระลับ อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น

วัดป่าแสงอรุณตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2473 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528 เดิมเรียกว่า วัดป่าพระคือ  เพราะพระอาจารย์ผู้นำสร้าง ย้ายมาจากดอนปู่ตา (วัดสมศรี) ทั้งได้รับการอุปถัมภ์จากชาวบ้านพระคือมาก่อน ได้เรียกชื่อวัดครั้งแรกว่า วัดป่าอรุโณ  ต่อมาท่านเจ้าคุณพระวินัยสุนทรเมธี (พระราชสุเมธี) วัดศรีจันทร์ อดีตเจ้าคณะจังหวัดขอนแก่น (ธรรมยุต) ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดป่าแสงอรุณ"

บริเวณวัดมีลักษณะเป็นเนินสูง จากด้านทิศเหนือราบลุ่มลงไปทางด้านทิศใต้และพื้นที่บางส่วนก็เป็นหลุม เป็นบ่อ มีไผ่ป่าและหญ้าคาขึ้นหนาแน่น ส่วนบริเวณที่พระสงฆ์อยู่อาศัย มีไม้ยืนต้นที่สำคัญ เช่น มะค่าแต้ ตะโก ตะแบก ประดู่ สะเดา ไม้จิก ไม้แดง ต้นปีบ เป็นต้น

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ คือ สิมอีสาน เป็นสิมที่มีสถาปัตยกรรมแบบอีสานตอนบนผสมผสานกับสถาปัตยกรรมส่วนกลาง สิมมีความกว้าง 15 เมตร ความยาว 35 เมตร สูงจากพื้นดินเดิม 62 เมตร มีเสา 52 ต้น หน้าต่าง 14 บาน และประตู 3 บาน หลังคามุงด้วยกระเบื้องเกล็ดปลาแบบโบราณ และมีหอระฆัง 4 หอ ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว ภายในสิมประดิษฐานพระประธาน คือ พระพุทธรังสิโยภาสสุขพิพัฒน์ เป็นพระพุทธรูปปางสะดุ้งมาร (ปางมารวิชัย) องค์พระมีขนาดหน้าตักกว้าง 69 นิ้ว สูง 2 เมตรเศษ ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น หอระฆัง วิหาร มีศาลาอเนกประสงค์ ฌาปนสถาน ศาลาบำเพ็ญกุศล สุสาน ศาลาผู้ปฏิบัติธรรม โรงครัว เป็นต้น
# ตำบลบ้านจีต
ตำบลบ้านจีต เป็นตำบลหนึ่งในสี่ตำบลของอำเภอกู่แก้ว จังหวัดอุดรธานี เดิมครอบคลุมตำบลโนนทองอินทร์ ตำบลคอนสาย ตำบลค้อใหญ่ และตำบลพังงู

 ประวัติ  
 วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2506 ตำบลพังงู แยกออกจากตำบลบ้านจีดประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่อำเภอหนองหาร จังหวัดอุดรธานี 
 วันที่ 6 ตุลาคม 2513 ตั้งตำบลคอนสาย แยกออกจากตำบลบ้านจีด ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่อำเภอเมืองอุดรธานี อำเภอหนองหาน อำเภอกมุภวาปี อำเภอศรีบุญเรือง และกิ่งอำเภอน้ำโสม จังหวัดอุดรธานี 
 วันที่ 12 ธันวาคม 2529 ตั้งตำบลค้อใหญ่ แยกออกจากตำบลพังงูประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่อำเภอกุดจับ และอำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี 
 วันที่ 4 ธันวาคม 2533 ตั้งตำบลโนนทองอินทร์ แยกออกจากตำบลบ้านจีตประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและกำหนดเขตตำบลในท้องที่อำเภอน้ำโสม และอำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี 
 วันที่ 26 พฤษภาคม 2537 แยกพื้นที่ตำบลบ้านจีต ตำบลโนนทองอินทร์ ตำบลค้อใหญ่ และตำบลคอนสาย อำเภอหนองหาน มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอกู่แก้ว ขึ้นกับอำเภอหนองหาน ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง แบ่งเขตท้องที่อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี ตั้งเป็นกิ่งอำเภอกู่แก้ว 
 วันที่ 8 กันยายน 2550 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอกู่แก้ว อำเภอหนองหาน เป็น อำเภอกู่แก้ว พระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอฆ้องชัย อำเภอดอนจาน อำเภอนาคู อำเภอสามชัย อำเภอโกสัมพีนคร อำเภอบึงสามัคคี อำเภอโคกโพธิ์ไชย อำเภอซำสูง อำเภอโนนศิลา อำเภอบ้านแฮด อำเภอเวียงเก่า อำเภอหนองนาคำ อำเภอเขาคิชฌกูฏ อำเภอคลองเขื่อน อำเภอเกาะจันทร์ อำเภอเนินขาม อำเภอหนองมะโมง อำเภอซับใหญ่ อำเภอดอยหลวง อำเภอเวียงเชียงรุ้ง อำเภอดอยหล่อ อำเภอแม่ออน อำเภอหาดสำราญ อำเภอเกาะกูด อำเภอเกาะช้าง อำเภอวังเจ้า อำเภอวังยาง อำเภอเทพารักษ์ อำเภอบัวลาย อำเภอพระทองคำ อำเภอเมืองยาง อำเภอลำทะเมนชัย อำเภอสีดา อำเภอช้างกลาง อำเภอนบพิตำ อำเภอชุมตาบง อำเภอแม่เปิน อำเภอภูเพียง อำเภอแคนดง อำเภอบ้านด่าน อำเภอสามร้อยยอด อำเภอภูกามยาว อำเภอภูซาง อำเภอศรีนครินทร์ อำเภอดงเจริญ อำเภอบึงนาราง อำเภอสากเหล็ก อำเภอกุดรัง อำเภอชื่นชม อำเภอเชียงขวัญ อำเภอทุ่งเขาหลวง อำเภอหนองฮี อำเภอสุขสำราญ อำเภอเขาชะเมา อำเภอนิคมพัฒนา อำเภอบ้านคา อำเภอเวียงหนองล่อง อำเภอหนองหิน อำเภอเอราวัณ อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ อำเภอศิลาลาด อำเภอมะนัง อำเภอบางเสาธง อำเภอโคกสูง อำเภอวังสมบูรณ์ อำเภอวิภาวดี อำเภอเขวาสินรินทร์ อำเภอโนนนารายณ์ อำเภอพนมดงรัก อำเภอศรีณรงค์ อำเภอเฝ้าไร่ อำเภอโพธิ์ตาก อำเภอรัตนวาปี อำเภอสระใคร อำเภอกู่แก้ว อำเภอประจักษ์ศิลปาคม อำเภอนาตาล อำเภอนาเยีย อำเภอน้ำขุ่น อำเภอสว่างวีระวงศ์ และอำเภอเหล่าเสือโก้ก พ.ศ. ๒๕๕๐

 อาณาเขต 
 ทิศเหนือ  ติดต่อกับ ตำบลค้อใหญ่ ตำบลโนนทองอินทร์ (อำเภอกู่แก้ว)
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับ ตำบลจำปี (อำเภอศรีธาตุ) 
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับ ตำบลคอนสาย (อำเภอกู่แก้ว)
ทิศใต้  ติดต่อกับ ตำบลจำปี (อำเภอศรีธาตุ) 

 การปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
ตำบลบ้านจีต แบ่งการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้านได้แก่

 หมู่ที่ 1 บ้านซำป่ารัง
 หมู่ที่ 2 บ้านจีต
 หมู่ที่ 3 บ้านซำป่าหัน
 หมู่ที่ 4 บ้านจีต
 หมู่ที่ 5 บ้านจีต
 หมู่ที่ 6 บ้านจีต
 หมู่ที่ 7 บ้านกู่แก้ว
 หมู่ที่ 8 บ้านซำเจริญ

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่ตำบลบ้านจีต ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลกู่แก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านจีตทั้งตำบล

 สถานศึกษา 
โรงเรียนกู่แก้ววิทยา
# เรื่องเล่าผีญี่ปุ่น
เรื่องเล่าผีญี่ปุ่น  เป็นซีรีส์อนิเมะญี่ปุ่น ฤดูกาลแรกกำกับโดยโทโมยะ ทากาชิมะ เขียนบทโดยฮิโรมุ คูมาโมโตะ และผลิตโดยสตูดิโอ ILCA แต่ละตอนของอนิเมะสร้างโดยการเลียนแบบการเล่าเรื่องแบบคามิชิไบ (ละครกระดาษ) ซีรีส์อนิเมะเป็นการรวมเรื่องสั้นที่แต่ละตอนมีความยาวเพียงไม่กี่นาที แต่ละตอนเป็นเรื่องราวที่แตกต่างกันที่อิงจากตำนานและตำนานเมืองของญี่ปุ่น

เรื่องย่อ
ทุก ๆ สัปดาห์เวลา 5 ทุ่ม จะมีชายชราสวมหน้ากากสีเหลือง (นักเล่าเรื่องคามิชิไบ) ปรากฏตัวขึ้นในสนามเด็กเล่นและเล่าเรื่องผีที่อิงจากตำนานและตำนานเมืองของญี่ปุ่น ชายชราเล่าเรื่องโดยใช้ละครกระดาษหรือคามิชิไบ  ที่วางอยู่บนที่นั่งรถจักรยาน และจะเล่าเรื่องใหม่ ๆ ในทุก ๆ สัปดาห์

การผลิต
thumb|left|ซีรีส์อนิเมะสร้างโดยเลียนแบบการเล่าเรื่องด้วยละครกระดาษหรือคามิชิไบ
ฤดูกาลแรกผลิตโดยสตูดิโอ ILCA และกำกับโดยโทโมยะ ทากาชิมะ เขียนบทโดยฮิโรมุ คูมาโมโตะ และให้เสียงบรรยายโดยคันจิ สึดะ ซีรีส์อนิเมะสร้างโดยเลียนแบบวิธีการเล่าเรื่องตามแบบศิลปะการเล่าเรื่องด้วยละครกระดาษของญี่ปุ่นหรือคามิชิไบ

ฤดูกาลที่สองกำกับโดยทากาชิ ชิมิซุ และโนโบรุ อิงุจิ เขียนบทโดยโชอิจิโร มาซูโมโตะ

การออกอากาศ

ฤดูกาลแรกออกอากาศทางช่อง TV Tokyo ตั้งแต่วันที่ 14 กรกฎาคมถึง 29 กันยายน พ.ศ. 2556 ทั้งหมด 13 ตอน

ฤดูกาลที่สองออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 กรกฎาคมถึง 28 กันยายน พ.ศ. 2557 ทั้งหมด 13 ตอน

ฤดูกาลที่สามออกอากาศตั้งแต่วันที่ 10 มกราคมถึง 3 เมษายน พ.ศ. 2559 ทั้งหมด 13 ตอน

ฤดูกาลที่สี่ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 16 มกราคมถึง 26 มีนาคม พ.ศ. 2560 ทั้งหมด 13 ตอน

ฤดูกาลที่ห้าออกอากาศตั้งแต่วันที่ 3 กรกฎาคมถึง 2 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ทั้งหมด 13 ตอน

ฤดูกาลที่หกออกอากาศตั้งแต่วันที่ 7 กรกฎาคมถึง 29 กันยายน พ.ศ. 2561 ทั้งหมด 13 ตอน

ฤดูกาลที่เจ็ดออกอากาศตั้งแต่วันที่ 7 กรกฎาคมถึง 29 กันยายน พ.ศ. 2562 ทั้งหมด 13 ตอน 

ฤดูกาลที่แปดออกอากาศตั้งแต่วันที่ 10 มกราคมถึง 4 เมษายน พ.ศ. 2564 ทั้งหมด 13 ตอน 

ฤดูกาลที่เก้าออกอากาศเริ่มตั้งแต่วันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2564