wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ฟรานซิส ไลต์
กัปตันฟรานซิส ไลต์ (ค.ศ. 1740–21 ตุลาคม ค.ศ. 1794) เป็นนักสำรวจชาวอังกฤษ ผู้ก่อตั้งอาณานิคมอังกฤษบนเกาะปีนัง (ปัจจุบันอยู่ในประเทศมาเลเซีย) และเมืองหลวงจอร์จทาวน์ขึ้นในปี ค.ศ. 1786 ส่วนวิลเลียม ไลต์ บุตรของเขา เป็นผู้ก่อตั้งเมืองแอดิเลดในออสเตรเลีย

ไลต์เสียชีวิตจากมาลาเรียเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1794 See page-url.

 ชีวิตช่วงต้น 
ไลต์รับศีลจุ่มในดอลลิงฮู ซัฟฟอล์ก ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 15ธันวาคม ค.ศ. 1740 มารดาของเขาคือแมรี ไลต์ ญาติซึ่งเป็นขุนนางชื่อวิลเลียม นีกัส (William Negus) รับเขาไปเลี้ยง ไลต์เข้าเรียนในโรงเรียนแกรมมาร์วูดบริดจ์ ในปี ค.ศ. 1747 Part of The Malay Documents now held by School of Oriental and African Studies.

 อาชีพการงาน 
 ถลาง ประเทศสยาม 
ในปี ค.ศ. 1765 เขาออกเดินทางมากับเรือ ไคลฟ์ ของบริษัทอินเดียตะวันออก ซึ่งมีกัปตันเรือคือจอห์น แอลเลน (John Allen) มุ่งหน้าบอมเบย์และมัทราส เมื่อเดินทางถึงอินเดีย เขาได้รับความไว้วางใจให้นำเรือของบริษัทค้าขาย Jourdain, Sulivan & Desouza จากมัทราส ชื่อเรือ สปีดเวลล์ เพื่อออกเดินทางไปสยาม เขาเดินทางและค้าขายไปมาระหว่างถลางในสยาม (ปัจจุบันคือภูเก็ต), อาเจะฮ์ (ปัจจุบันอยู่ในอินโดนีเซีย) และคาบสมุทรมลายู โดยมีถิ่นฐานเป็นหลักแหล่งอยู่ที่ถลาง ที่นั่นเขาพบกับสตรีชื่อว่ามาร์ทีนา รอเซลส์ (Martina Rozells) ทั้งคู่ร่วมกันก่อตั้งสถานีการค้าแห่งหนึ่งขึ้นในกัวลาเกอดะฮ์ Full text at archive.org. ไม่นานนับจากนั้น เขามีอิทธิพลอย่างมากและได้รับความไว้วางใจจากสุลต่านแห่งไทรบุรี

เขาตั้งรกรากในถลางและอาศัยอยู่เป็นเวลานับสิบปี เขาได้เรียนรู้ภาษาท้องถิ่นทั้งภาษามลายูและภาษาไทย รวมถึงในเวลาต่อมายังเป็นมิตรสหายกับคุณหญิงจัน คุณมุก และเจ้าเมืองถลาง ต่อมาในปี ค.ศ. 1785 เขาได้เตือนชนชั้นปกครองของถลางว่าเกาะอาจถูกพม่าบุกโจมตีอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ คำเตือนของไลต์ทำให้ชาวถลางซึ่งนำโดยท่านผู้หญิงจันและท่านผู้หญิงมุกเตรียมความพร้อมต่อการสู้รบ และชนะข้าศึกพม่าได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 1785 หลังเจ้าเมืองถลางถึงแก่กรรม ภรรยาหม้ายของเขาและญาติได้เสนอให้ไลต์ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองถลางคนต่อไป อย่างไรก็ตามพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย กษัตริย์แห่งสยามในเวลานั้น ทรงปฏิเสธข้อเสนอนี้

 ปีนัง 
ไลต์เริ่มสนใจเกาะปีนังตั้งแต่ปี ค.ศ. 1771 เขาเคยเสนอแนวคิดอาณานิคมอังกฤษในแถบนี้แก่วอร์เรน เฮสติงส์ ผู้ว่าการอินเดียของบริษัทอินเดียตะวันออก เขายังเสนอว่าเกาะปีนังสามารถเป็น "สำคัญของการค้าขายในตะวันออก" กระนั้นแนวคิดของเขาไม่ได้รับความสนใจ ในปี ค.ศ. 1776–1777 ไลต์เป็นผู้จัดการการขนส่งอาวุธปืนชุดใหญ่ให้แก่อาณาจักรธนบุรีซึ่งนำโดยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

ในปี ค.ศ. 1786 ไลต์ในฐานะผู้แทนบริษัทอินเดียตะวันออกได้เช่าเกาะปีนังจากสุลต่านอับดุลเลาะห์ มูคาร์ราม ชาห์ ด้วยมูลค่า 6,000 ดอลลาร์สเปนต่อปี ในสมัยการปกครองของผู้สำเร็จราชการเซอร์จอห์น แม็กเฟอร์สัน ไลต์ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการหรือที่ชาวมลายูเรียก เทวราชา (Dewa Raja) ประจำอาณานิคมปีนังในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1786 ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของการปกครองของอังกฤษเหนือรัฐมลายู ไลต์เริ่มการหักร้างถางพงเพื่อก่อตั้งเมืองจอร์จทาวน์ขึ้นใหม่ เขาตั้งชื่อเมืองนี้ตามพระนามของพระเจ้าจอร์จที่ 3 ต่อมามีเรือของบริษัทอินเดียตะวันออกสองลำมาจอดบนฝั่งจอร์จทาวน์ ไลต์ถือโอกาสนี้ชักชวนลูกเรือมาร่วมพิธีการที่จัดขึ้นในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1786 เพื่อประกาศอาณานิคมแห่งใหม่ให้แก่เจ้าชายแห่งเวลส์ ในคืนวันก่อนวันพระราชสมภพของเจ้าชายแห่งเวลส์
# เลตมีบีแดร์
เลตมีบีแดร์  เป็นเพลงยอดนิยมที่แต่งโดยจอห์น รอสติลล์ (John Rostil) บันทึกเสียงครั้งแรกโดย ออกจำหน่ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 1973 เป็นซิงเกิลที่สองจากสตูดิโออัลบั้มที่มีชื่อเดียวกัน เพลงนี้ซึ่งได้รับอิทธิพลจากดนตรีคันทรี เป็นซิงเกิลแรกของนิวตัน-จอห์นที่ได้รับการจัดอันดับท็อปเทนซิงเกิลในสหรัฐ โดยขึ้นถึงอันดับที่ 6 และยังทำให้เธอได้รับรางวัลแกรมมีในสาขานักร้องเพลงคันทรีหญิงยอดเยี่ยมอีกด้วย ผู้ร้องประสานเสียงเบสในเพลงได้แก่ ไมค์ แซมส์ (Mike Sammes)

 ชาร์ต 

 รายสัปดาห์ 
ชาร์ต (1973–74)อันดับสูงสุดAustralia (KMR)11New Zealand (Listener)11US Cashbox4

 สรุปประจำปี 
ชาร์ต (1974)อันดับAustralia David Kent's "Australian Chart Book 1970-1992" 71Canada Top Singles 71U.S. Cashbox 22U.S. Billboard Hot 100 26

 ยอดขายและการรับรอง 

 คัพเวอร์ 
 "เลตมีบีแดร์" ได้รับการบันทึกการแสดงสดโดยเอลวิส เพรสลีย์ และได้นำไปขับร้องในคอนเสิร์ตหลายครั้งจนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1977 รุ่นการบันทึกที่โด่งดังที่สุดของเอลวิส น่าจะเป็นจากคอนเสิร์ตในเมืองเมมฟิส รัฐเทนเนสซี เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1974 บทเพลงส่วนใหญ่จากคอนเสิร์ตนั้นถูกเผยแพร่ในอัลบั้ม Elvis: As Recorded Live On Stage In Memphis Elvis Presley: Recorded Live On Stage In Memphis ในฐานข้อมูล Discogs. เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1974 นอกจากนี้คัพเวอร์ของเพลง "เลตมีบีแดร์" จากคอนเสิร์ตครั้งนั้นยังได้รับการเผยแพร่เป็นเพลงที่ 5 ในอัลบั้ม Moody Blue Elvis Presley: Moody Blue ในฐานข้อมูล Discogs. เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1977
 ไอค์ & ทีนา เทอร์เนอร์ ในอัลบั้ม Sweet Rhode Island Red Ike & Tina Turner: Sweet Rhode Island Red ในฐานข้อมูล Discogs. เผยแพร่ในปี ค.ศ. 1974 
 ทันยา ทัคเกอร์ ในอัลบั้ม Would You Lay with Me (In a Field of Stone) Tanya Tucker: Would You Lay With Me (In A Field Of Stone) ในฐานข้อมูล Discogs. ซึ่งได้รับแผ่นเสียงทองคำในปี ค.ศ. 1974 และรวมอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงฮิตหลายอัลบั้ม
 คอนเวย์ ทวิตตี และโลเรตตา ลินน์ ในอัลบั้ม LP Feelins' Loretta Lynn & Conway Twitty: Feelins´ ในฐานข้อมูล Discogs. เผยแพร่ในปี ค.ศ. 1975
 เมลินดา ชไนเดอร์ และเบซซี โคล ในอัลบั้ม Great Women of Country ในปี ค.ศ. 2014
 เดลตา กูดเดร็ม ในมินิซีรีส์ Olivia Newton-John: Hopelessly Devoted to You และอัลบั้มเพลงประกอบ [[I honest Love You (album)|I Integrity Love You]]'' ซึ่งเธอร่วมทำเพลง "เลตมีบีแดร์" กับนิวตัน-จอห์น ด้วยตนเอง
# ไนต์วิตอะแคต
ไนต์วิตอะแคต  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยคิวริว Z เดิมเริ่มเผยแพร่ในบัญชีทวิตเตอร์ของผู้เขียนในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 ภายหลังสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 4 ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอพูยูไก ออกอากาศตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565 และฉายต่อในฐานะออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน (โอเอ็นเอ) ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ถึงมกราคม พ.ศ. 2566 ฤดูกาลที่ 2 มีกำหนดฉายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566

 ตัวละคร
# วัดสามร่ม
วัดสามร่ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางปะกงในตำบลบางเล่า อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา มีอาณาเขต ทิศเหนือจดที่ดินเอกชน ทิศใต้จดแม่น้ำบางปะกง ทิศตะวันออกจดโรงเรียนวัดสามร่ม (ไพบูลย์ปัญญา) ทิศตะวันตกจดที่ดินเอกชน มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 26 ไร่ 1 งาน

วัดสามร่ม (จีโรตมาราม) ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2426 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2504 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 25 เมตร 
เป็นวัดที่หลวงพ่อเหลือแห่งวัดสาวชะโงกได้เดินทางมาถึง ณ ที่วัดแห่งนี้ และได้ปักร่มกลดธุดงค์จำนวน 3 คัน เพื่อใช้เป็นสถานที่ในการนั่งสมาธิปฎิบัติธรรมฐาน ต่อมาชาวบ้านจึงเรียกว่า "วัดสามร่ม"

อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบำเพ๋ญกุศล ฌาปนสถาน และกุฏิ ภายในวัดสามร่ม มีวิหารหล่วงพ่อพุทธจำลองและพระสิวลี บรรยกาศภายในวัดค่อนข้างที่จะกว้างขวาง

รายนามเจ้าอาวาส
 พระแดง
 พระครูนิ่ม
 พระตั๊วะ
 พระครูหลิน
 พระครูชวลิต
 พระครูสุทธิวรากร
# วัดจันทร์ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดจันทร์  เป็นวัดราษฎร์ในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกายตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสักฝั่งตะวันตก ในตำบลบางพระครู อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ประมาณ 20 ไร่ 3 งาน 48 ตารางวา

วัดจันทร์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2360 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2365 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2560

เมื่อครั้งอุโบสถหลังเดิมมีสภาพทรุดโทรม จึงได้มีการย้ายองค์พระประธานหรือ หลวงพ่อขาว เพื่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ กลับพบวัตถุมงคล เศียรพระพุทธรูปจำนวนมาก ใต้ฐานองค์พระมีไหสีดำขนาดใหญ่ มีหูจับ 4 หู จึงนำมาเปิดดูพบว่า ภายในมีพระเครื่องเนื้อดินเผา เช่น หลวงพ่อโตวัดบางกระทิง พระซุ้มกอเหรียญหลวงพ่อขาว วัตถุมงคลรุ่นแรกของวัด พุทธลักษณะของพระกรุวัดจันทร์ สันนิษฐานเบื้องต้นน่าจะเป็นพระสร้างสมัยรัตนโกสินทร์ประมาณ 150–170 ปี จากลักษณะพิมพ์ทรง และอักขระคาถาที่ประทับด้านหลังองค์พระ เช่น อุเฑาะว์ นะ

อาคารเสนาสนะภายในวัด ได้แก่กุฏิพระสงฆ์ 1 หลัง จำนวน 7 ห้อง ศาลาอเนกประสงค์ จำนวน 1 หลัง หอกลอง หอระฆัง จำนวน  1 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง ฌาปนสถาน จำนวน 1 หลัง ห้องสุขา 1 หลัง จำนวน 6 ห้อง และอุโบสถหลังใหม่ที่สร้างตามแบบวัดพระราม 9 กาญจนาภิเษก
# วัดคุ้งกร่าง
วัดคุ้งกร่าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดแม่น้ำบางปะกง ในตำบลบางตลาด อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา 

วัดคุ้งกร่าง แต่เดิมชื่อว่า วัดภาราม ต่อมาชาวบ้านเรียกกันว่า วัดคุ้ง เพราะอยู่บนเส้นทางสัญจรทางน้ำ (แม่น้ำบางปะกง) ต่อมาเรียกต่อท้ายว่า "วัดคุ้งกร่าง" เพราะบริเวณชายน้ำหน้าวัดมีต้นกร่างใหญ่ยืนอยู่ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2286 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542

ภายในวิหารหลวงพ่อผอมข้างอุโบสถจะเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางบำเพ็ญทุกรกิริยา ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อผอม ซึ่งมีอายุมากกว่า 200 ปี ภายในวัดมีศาลาการเปรียญที่สร้างด้วยไม้สักทองทั้งหลัง ยังมีหลวงพ่อพุทธโสธร รูปปั้นหลวงปู่สะอาดอดีตเจ้าคณะตำบลบางตลาด เจ้าอาวาสวัดคุ้งกร่าง หลวงปู่กิจ อดีตเจ้าคณะอำเภอบางคล้า เจ้าอาวาสวัดคุ้งกร่าง ประดิษฐานอยู่ นอกจากนั้นภายนอกวิหารมีองค์พระสังกัจจายน์ปางประทานทรัพย์องค์ใหญ่ที่สุดในโลก
# วันสิ้นโลกกับสุนัขชิบะของฉัน
วันสิ้นโลกกับสุนัขชิบะของฉัน  เป็นซีรีส์มังงะสี่ช่องญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยยู อิชิฮาระ เดิมเผยแพร่ในฐานะเว็บมังงะทางทวิตเตอร์ ต่อมาได้นำมาเผยแพร่เป็นซีรีส์โดยคาโดกาวะคอร์เปอเรชัน เริ่มเผยแพร่ทางเว็บไซต์ ComicWalker ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) โดยสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง ถึงเล่มที่ 3 เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 ออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน (โอเอ็นเอ) ดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอ ดีแอลอี ฉายทางยูทูบตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 ถึงกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566

 ตัวละคร 

 

 

 สื่อ 
 มังงะ 

 อนิเมะ 
เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2565 มีการประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน (โอเอ็นเอ) ผลิตแอนิเมชันโดยสตูดิโอดีแอลอีและกำกับโดยโซโรโซโระ ทานิงาวะ เริ่มเผยแพร่ทางยูทูบเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2565
# นกอีแพรดท้องเหลือง
นกอีแพรดท้องเหลือง เป็นนกกินแมลงขนาดเล็กท้องสีเหลืองสดใส หางพัดคล้ายนกอีแพรด ทำให้มันเคยได้รับการระบุชนิดในสกุลนกอีแพรด ปัจจุบันตั้งแต่ปี 2552 นกอีแพรดท้องเหลืองนี้กลับไปอยู่ในสกุล Chelidorhynx ซึ่งมีชนิดเดียวในสกุล และอยู่ในวงศ์นกจับแมลง (Stenostiridae) ในชื่อวิทยาศาสตร์ Chelidorhynx hypoxanthus และชื่อภาษาอังกฤษ fairy-flycatcher, yellow-bellied fantail หรือ yellow-bellied fairy-fantail

พบมากในป่าดิบชื้นบริเวณตีนเขาและกึ่งภูเขาเช่น ช่วงป่าที่มีไม้ใบกว้าง ในอนุทวีปอินเดีย แถบเทือกเขาหิมาลัย และบางส่วนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้แก่ไทย ลาว เวียดนาม และพม่า รวมทั้งอาจพบได้ในประเทศจีน

 อนุกรมวิธาน 
นกอีแพรดท้องเหลืองเคยถูกจัดชนิดไว้ในสกุลนกอีแพรด (Rhipidura) วงศ์นกอีแพรด (Rhipiduridae) แต่การวิเคราะห์ดีเอ็นเอแสดงให้เห็นว่ามันเป็นญาติสนิทของนกจับแมลง ดังนั้นจึงย้ายไปอยู่ในในสกุล Chelidorhynx ซึ่งเป็นสกุลที่มีชนิดเดียว ในวงศ์ Stenostiridae

 ลักษณะทางกายวิภาค 
นกอีแพรดท้องเหลืองเป็นนกกินแมลงขนาดเล็กมาก มีความยาวลำตัวประมาณ 8 เซนติเมตร คล้ายนกจับแมลงที่มีหางยาว เมื่อกางหางออกเป็นรูปพัดคล้ายนกอีแพรดเป็นอย่างมากแต่นกอีแพรดท้องเหลืองมีขนาดเล็กกว่ามาก

นกชนิดนี้มีภาวะทวิสัณฐานทางเพศที่ต่างกันเล็กน้อย นกตัวผู้มีหัวและลำตัวด้านบนสีเขียวคล้ำหรือเขียวมะกอกเข้ม หน้าผากและคิ้วกว้างสีเหลืองสด แถบตาดำ ลำตัวด้านล่างเหลือง หางเรียวยาวสีเทาแกมเขียวคล้ำ ปลายหางแต้มขาว นกตัวเมีย มีแถบตาเขียวคล้ำเหมือนสีหัว

 พฤติกรรม 
นกซึ่งค่อนข้างเปรียว ไม่ค่อยเกาะนิ่ง ชอบบินจับแมลงที่กำลังบินอยู่กินเป็นอาหาร มักพบรวมฝูงอยู่กับนกชนิดอื่นเช่น นกกระจิบ นกกระติ๊ด นกเดินดง

มักร้องเสียงสูง "ติ๊ด ๆ" ซ้ำ ๆ เป็นเวลานาน

 ถิ่นที่อยู่และการกระจายพันธุ์ 
thumb|left|Yellow-bellied fantail at Zuluk, Sikkim
พบมากในป่าดิบชื้นบริเวณตีนเขาและกึ่งภูเขา ระดับความสูง 1,500 – 2,565 เมตร ในอนุทวีปอินเดียในแถบเทือกเขาหิมาลัย เช่น เนปาล ปากีสถาน อินเดียตอนบน ภูฏาน บังกลาเทศ และบางส่วนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้แก่ ภาคเหนือและภาคตะวันตกตอนเหนือของไทย ลาวตอนเหนือ เวียดนามตอนเหนือ และพม่า รวมทั้งอาจพบได้ในมณฑลยูนนานของจีน

.ในประเทศไทยเป็นนกประจำถิ่นนกอีแพรดท้องเหลือง Yellow-bellied Fantail ภาพถ่ายนกทุกชนิดที่พบในประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2565. มีรายงานการพบที่อุทยานแห่งชาติดอยภูคา จังหวัดน่าน อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ และอุทยานแห่งชาติแม่วงก์ จังหวัดกำแพงเพชร

 นิเวศวิทยาและการอนุรักษ์ 
นกอีแพรดท้องเหลืองมีช่วงกระจายพันธุ์ แนวโน้มของประชากรดูเหมือนจะคงที่แม้ว่าขนาดประชากรยังไม่ได้รับการนับอย่างชัดเจน องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) ระบุให้มีสถานะเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ (LC)

 ในประเทศไทย 
นกอีแพรดท้องเหลืองจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองของประเทศไทย ตั้งแต่พ.ศ. 2546 ในประเภทสัตวป่าจําพวกนกลำดับที่ 842กฎกระทรวง พ.ศ. 2546.ราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่ม 120 ตอนที่ 74ก วันที่ 1 สิงหาคม 2546.
# นานา (เทพี)
นานา (กรีกกุษาณ: Νανα, Ναναια, Ναναϸαο; ซอกเดีย: nny) เป็นเทพสตรีศักดิ์สิทธิ์ในคติชนแบกเตรีย เกิดขึ้นจากการประสมความเชื่อระหว่างเทพีอินันนาของชาวซูเมอร์-บาบิโลน กับเทพีอานาฮีตาของศาสนาโซโรอัสเตอร์ ซึ่งเป็นความเชื่อท้องถิ่นของจักรวรรดิกุษาณ

เทพีนานาปรากฏนามครั้งแรกในเหรียญกษาปณ์ของกษัตริย์แบกเตรียเมื่อ 100 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นภาพราชสีห์ สองศตวรรษถัดมาเทพีนานาก็ปรากฏอีกครั้งในเหรียญกษาปณ์และตราประทับของกษัตริย์กุษาณ โดยเฉพาะกลางคริสต์ศตวรรษที่ 2 ซึ่งตรงกับรัชสมัยพระเจ้ากนิษกะ โดยปรากฏภาพเทวีองค์นี้ในลักษณะต่อสู้ โดยมีราชสีห์คุ้มกัน ใกล้เคียงกับเทพีทุรคาในศาสนาฮินดู เพราะเป็นเทพีแห่งสงครามและมีสิงโตคุ้มกันเช่นกัน

พื้นที่จักรวรรดิกุษาณในอดีตครอบคลุมพื้นที่ของชาวอิหร่าน ได้แก่ ซอกเดีย เฟอร์กอนา แบกเตรีย และแอราโคเซีย เรื่อยไปจนถึงคันธาระ และมถุรา ปัจจุบันดินแดนส่วนใหญ่เหล่านี้ขึ้นกับประเทศอัฟกานิสถาน ประเทศปากีสถาน ประเทศทาจิกิสถาน ประเทศอุซเบกิสถาน และทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย  ในประเทศปากีสถานและอัฟกานิสถานมีคำว่า นาวี เป็นคำในภาษาปาทาน แปลว่า เจ้าสาว

 ระเบียงภาพ
# ศิลปะเครื่องกล
ศิลปะเครื่องกล (,) เป็นแนวคิดในยุคกลางเกี่ยวกับการปฏิบัติหรือทักษะที่จัดเรียงลำดับไว้ มักเปรียบเทียบกับศิลปศาสตร์ตามประเพณีชาวตะวันตก 7 แขนง (artes liberales ซึ่งแปลตามตัวอักษรว่า ศิลปะที่คู่ควรกับเสรีชน) ในภาษาอังกฤษ ศิลปะเครื่องกลมีการเรียกแบบอื่นอีกด้วย ได้แก่ "servile" ([ศิลปะของ]ทาส) และ "vulgar" ([ศิลปะของ]สามัญชน)เช่นดูที่ De Officiis, Book I, xxlii ของกิแกโร โดยตั้งแต่สมัยโบราณ ศิลปะเครื่องกลถือว่าไม่คู่ควรกับชายที่เป็นอิสระเพราะถือว่าเป็นสิ่งที่ตอบสนองความต้องการที่ต่ำกว่าความต้องการของเสรีชน

การอธิบายโดยสรุป
จอห์น สโกตัส แอร์ยูจีนา (ศตวรรษที่ 9) แบ่งศิลปะเครื่องกลเป็น 7 แขนง ได้แก่ 
  (การตัดเย็บเสื้อผ้า, การทอผ้า)
  (เกษตรกรรม)
  (สถาปัตยกรรม, การก่อสร้างด้วยหิน)
  และ  (การทำสงครามและการล่าสัตว์, การศึกษาการทหาร, "ศิลปะการต่อสู้")
  (การค้า)
  (การทำอาหาร)
  (การตีเหล็ก, โลหกรรม)ในคำวิจารณ์เกี่ยวกับงานเขียนในศตวรรษที่ 5 ตอนต้นของมาร์ตีอานุส กาแปล์ลา ได้แก่ The Marriage of Philology and Mercury (การสมรสระหว่างนิรุกติศาสตร์กับเทพเมอร์คิวรี) ซึ่งเป็นหนึ่งในแหล่งอ้างอิงหลักสำหรับการไตร่ตรองในยุคกลางเกี่ยวกับศิลปศาสตร์

ในงานเขียนชื่อว่า ดิดัสกะลิกน (Didascalicon) ของฮิวแห่งเซนต์วิกเตอร์ (ศตวรรษที่ 12) ผู้เขียนรวมการเดินเรือ เวชศาสตร์ และ ศิลปะการแสดงละครเป็นส่วนหนึ่งของศิลปะเครื่องกล และไม่ถือว่าการค้า เกษตรกรรม และการทำอาหารเป็นส่วนหนึ่งของศิลปะเครื่องกลHugues de Saint-Victor, Libri septem eruditiones didascaliae, ch.26 (PL 176, col.760): lanificium, armaturum, navigationem, agriculturem, venationem, medicinam, theatricam การรวมแบบนี้ของฮิวในระดับหนึ่งเป็นการกำหนดและยกระดับศิลปะเครื่องกลให้เป็นสิ่งที่ปรับปรุงมนุษยชาติ โดยเป็นการยกระดับที่เป็นตัวแทนของแนวโน้มที่กำลังได้รับความนิยมจากคนในยุคกลางตอนปลายSee Georges Legoff, Time, Work and Culture in the Middle Ages, (Chicago, University of Chicago Press) 116.

ในศตวรรษที่ 12 ดอมินิกุส กุนดิสซะลินุสเป็นผู้เริ่มกำหนดศิลปะเครื่องกลให้เป็นเรขาคณิตประยุกต์ในยุโรปตะวันตก โดยเขาได้รับอิทธิพลมาจากผลงานของชาวอาหรับที่เขาศึกษามา

ในศตวรรษที่ 19 คำว่า ศิลปะช่างกล (mechanic arts) ใช้อ้างถึงสาขาวิชาบางสาขาซึ่งรู้จักในนาม วิศวกรรม การใช้คำนี้เห็นได้ว่าเป็นการพยายามแยกสาขาวิชาเหล่านี้ออกจากสาขาวิชาที่เกี่ยวกับการสร้างสรรค์และศิลปะ เช่น ศิลปะการแสดงและวิจิตรศิลป์ ซึ่งมีไว้สำหรับชนชั้นสูงในเวลานั้นและสำหรับกลุ่มปัญญาชน นอกจากนี้ ศิลปะช่างกล ถือว่าเป็นสาขาวิชาที่นำไปใช้ประโยชน์ได้จริงสำหรับผู้ที่ไม่ได้มาจากครอบครัวที่ดี

วลีที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ ศิลปะที่มีประโยชน์ (useful arts) หรือ ศิลปะประยุกต์ (applied arts) ซึ่งอาจครอบคลุมศิลปะเครื่องกลและศิลปการทั่วไป

การใช้คำว่า ศิลปะช่างกล ในภาษาอังกฤษที่เป็นที่รู้จักที่สุด (และพบบ่อยที่สุดในปัจจุบันนี้) พบได้ในรัฐบัญญัติยกที่ดินสาธารณะให้ของมอร์ริลล์ (Morrill Land-Grant Acts)

ดูเพิ่ม
 ศิลปศาสตร์

เชิงอรรถ
# เคโกะ
เคโกะ สามารถหมายถึง
 เคโกะ (ชื่อ) - ชื่อต้นของบุคคล
 จักรพรรดิเคโก - จักรพรรดิองค์ที่ 12 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น
 เคโกะ คิตางาวะ - นักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
 เกย์โก ฟูฆิโมริ - บุตรสาวคนโตของอัลเบร์โต ฟูฆิโมริ อดีตประธานาธิบดีเปรู

 ตัวละครในบันเทิงคดี 
 โมโมอิ เคโกะ - ตัวละครจากเรื่องจอมโจรอัจฉริยะ
 คาวาฮาระ เคโกะ - ตัวละครจากเรื่องไดโนมาสเตอร์
 เคโกะ โอไบรอัน - ตัวละครจากเรื่องสตาร์ เทรค
# เอซ (แก้ความกำกวม)
เอซ หรือ เอส (Ace) อาจหมายถึง

 ไพ่เอซ ในเกมไพ่ หรือ ไพ่ตาย
 เอซ (เบสบอล)

 ตัวละครในบันเทิงคดี 
 เอส (เดอะพาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์) ตัวละครจากเรื่องเดอะพาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์
 เอส (ศึกเกมการ์ด อสูรล้านปี) ตัวละครจากเรื่องไดโนมาสเตอร์
 ศ.เอส ตัวละครจากเรื่องเอาชีวิตรอด
 เอซ บันนี่ ตัวละครจากเรื่องลูนี่ตูนส์ บ้าหลุดโลก
 พอร์ทกัส ดี. เอส ตัวละครจากเรื่องวันพีซ
 อุลตร้าแมน เอซ ตัวละครจากเรื่องชื่อเดียวกัน
# ตลาดตรอกหม้อ
ตลาดตรอกหม้อ หรือ ตลาดเทศา มีชื่อทางการว่า ชุมชนราชบพิธพัฒนา เป็นชุมชนและตลาดสดในกรุงเทพ ถือเป็นหนึ่งในตลาดที่คึกคักและเก่าแก่ที่สุด ตั้งอยู่ในแขวงวัดราชบพิธ เขตพระนคร หรือเกาะรัตนโกสินทร์ ย่านเมืองเก่าของกรุงเทพ ตลาดนี้ถือเป็นหนึ่งในตลาดสดในกรุงเทพส่วนในร่วมกับปากคลองตลาดและตลาดท่าเตียน

ตลาดนี้ตั้งอยู่ริมซอยเทศา ติดกับถนนราชบพิธ ใกล้วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร และเชื่อมกับถนนบำรุงเมืองในพื้นที่ใกล้เสาชิงช้าและวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหารกับศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร

ในอดีต ตลาดมีความกว้างมากกว่าในปัจจุบัน โดยมีขนาดใหญ่ถึงพื้นที่เสาชิงช้าและบริเวณที่เป็นศาลาว่าการกรุงเทพมหานครในปัจจุบัน โดยในเวลานั้นมีชื่อเรียกว่า "ตลาดเสาชิงช้า" จนถึง พ.ศ. 2516 หลังมีการก่อสร้างศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร เหล่าผู้ค้าจึงย้ายไปตั้งในพื้นที่ปัจจุบัน
thumb|ข้าวแกงในตลาดตรอกหม้อ
thumb|ผู้ขายกุ้งในตลาดตรอกหม้อ
ปัจจุบัน ตลาดนี้เป้นที่รู้จักจากการขายสินค้าต่าง ๆ เช่น อาหารทะเล ผลไม้สด ผัก ข้าวกับแกง และเสื้อผ้า อาคารทั้งหมดเป็นห้องแถวในรูปแบบสถาปัตยกรรมจีน-โปรตุเกส และส่วนใหญ่ดำเนินกิจการโดยชาวไทยเชื้อสายจีน

ตลาดตรอกหม้อเป็นตลาดในช่วงเช้า โดยเปิดบริการเฉพาะเวลา 05.00 นาฬิกาจนถึงประมาณ 11.00 นาฬิกา
# ความถี่เชิงมุม
...
หน่วย
ในหน่วย SI โดยปกติแล้วความถี่เชิงมุมจะมีหน่วยเป็น เรเดียนต่อวินาที แม้บางครั้งจะไม่แสดงค่าของการหมุนก็ตาม หากมองในมุมมองของการวิเคราะห์เชิงมิติแล้วนั้น การใช้หน่วยเป็น เฮิรตซ์ (Hz) ก็ถือว่าถูกต้องเช่นกัน หากแต่ตามธรรมเนียม Hz จะใช้กับความถี่ f เท่านั้นและแทบจะไม่ใช้กับความถี่เชิงมุม ω เลย โดยที่คงไว้แบบนี้ก็เพื่อป้องกันการสับสน เมื่อนำมาใช้กับความถี่หรือค่าคงตัวของพลังค์ เพราะว่าหน่วยของการวัดเชิงมุม (รอบหรือเรเดียน) นั้นถูกละเว้นในระบบ SI นั่นเอง

ในการประมวลผลสัญญาณดิจิทัล ความถี่เชิงมุมนั้นอาจถูกทำให้เป็นมาตรฐานโดยอัตราการสุ่มตัวอย่าง เพื่อให้ได้ผลเป็นความถี่ปกติ

ตัวอย่าง
การเคลื่อนที่แบบวงกลม
ในการหมุนหรือการโคจรของวัตถุ จะมีค่าความสัมพันธ์ระหว่าง ระยะห่างจากแกน , ความเร็วในแนวสัมผัส  และ ความถี่เชิงมุมของการหมุน ในระหว่าง 1 คาบ  วัตถุเคลื่อนที่เป็นวงกลมได้ระยะทาง  ซึ่งระยะทางนั้นจะเท่ากับเส้นรอบวงที่ถูกพาดผ่านโดยวัตถุนั้น  ทำให้ปริมาณสองปริมาณนั้นมีค่าเท่ากัน เมื่อนำความสัมพันธ์ของคาบกับความถี่เชิงมุมมาคิด เราจะได้
# โอชิมะ (โตเกียว)
โอชิมะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในกิ่งจังหวัดโอชิมะ มหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น  เมืองนี้มีประชากรประมาณ 7,762 คน มีความหนาแน่นของประชากร 85.5 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 

โอชิมะตั้งอยู่บนเกาะอิซุโอชิมะ ในบริเวณหมู่เกาะอิซุ ทะเลฟิลิปปิน ทางทิศใต้ระยะทาง 120 กิโลเมตรจากใจกลางโตเกียว อาชีพหลักคือการประมงและการท่องเที่ยว

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 เว็บไซต์ทางการเทศบาลเมืองโอชิมะ
# อัสซะลามุลมะละกี
"อัสซะลามุลมะละกี"  เป็นอดีตเพลงชาติของราชอาณาจักรอิรักใน ค.ศ. 1924 ถึง 1958 ประพันธ์ทำนองโดยร้อยโท A. Chaffon เจ้าหน้าที่อังกฤษในตำแหน่งผู้กำกับวงทหารบกเมื่อ ค.ศ. 1924
# ขัฏวางคะ
ขัฏวางคะ (khaṭvāṅga; ขฏฺวางฺค) คือตะบองยาวปลายแหลมที่ในอดีตใช้เป็นอาวุธ และต่อมากลายมาเป็นสัญลักษณ์ในทางศาสนาของศาสนาอินเดียโดยเฉพาะในลัทธิไศวะและต่อมาพุทธศาสนาแบบวัชรยานได้รับไว้เป็นสัญลักษณ์ทางพิธีกรรม

ผู้นับถือลัทธิไศวะมักถือขัฏวางคะในฐานะอาวุธประเภทไม้ บางครั้งจึงเรียกคนเหล่านี้ว่า "ขัฏวางคี" นักวิชาการรอเบิร์ท เบียร์ (Robert Beer) ระบุว่า "ในศาสนาฮินดู ขัฏวางคะเป็นสัญลักษณ์และอาวุธของพระศิวะ และมีการบรรยายไว้หลายแบบ ทั้งว่าเป็นตะบองหรือเป็นตรีศูลที่ยอดเป็นรูปกะโหลกหรือมีกะโหลกปักอยู่ข้างบน" 

ขัฏวางคะในพุทธศาสนามีที่มาจากตะบองที่ใช้ในกลุ่มกปาลิกา หรือพวกนักพรตในลัทธิไศวะ กปาลิกาเดิมทีหมายถึงคนต้องโทษจากการสังหารพราหมณ์โดยไม่ได้ตั้งใจ และต้องถูกลงโทษเป็นเวลา 12 ปี ให้ถือคฑาที่มีกะโหลกของพราหมณ์ที่ตนสังหารปักอยู่ ("ขัฏวางคะ") และให้มีกะโหลกมนุษย์ใช้เป็นบาตร รวมถึงต้องถูกเนรเทศไปอาศัยในกระท่อมกลางป่า, "ทางแพร่งที่ห่างไกล" (desolate crossroads), ในป่าช้า (charnel ground) และต้องดำรงชีพด้วยการเป็นขอทาน ปฏิบัติตนเยี่ยงสมณะ ในพุทธศาสนาสายวัชรยาน โดยเฉพาะในสายญิงมาของคุรุปัทมสมภพ ลักษณะเหล่านี้ของกปาลิกาในฐานะผู้ที่มีขัฏวางคะปักกะโหลกของพราหมณ์ที่ตนสังหารพกติดตัวไปด้วย และต้องบำเพ็ญพรตอยู่ตามป่าช้าหรือ "ทางแพร่ง" (ในทางสัญลักษณ์อาจสื่อถึงทางแยกระหว่างโลกมนุษย์กับโลกวิญญาณ) ถูกนำมาใช้ในฐานะสัญลักษณ์ของตันตระฝ่ายซ้าย ("left-handed path" หรือ วามาจาร)

นอกจากนี้ ในการตีความอีกแบบหนึ่ง กะโหลกสามกะโหลกที่ปักบนขัฏวางคะ เป็นสัญลักษณ์แทนโมกษะหรือการหลุดพ้นจากโลกทั้งสาม (ไตรโลกยะ) ส่วนผ้าหลากสีที่มัดบนขัฏวางคะเป็นสัญลักษณ์ถึงแสงบริสุทธิ์ทั้งห้าของมหาภูตะ
# เปอนาตารัน
จัณฑิเปอนาตารัน  เป็นหนึ่งในหมู่จัณฑิฮินดูที่ใหญ่ที่สุดในอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ในจังหวัดชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย ราว 12 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงเหนือของบลีตาร์ เข้าใจว่าสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 12 ถึง 15 และมีบทบาทสำคัญยิ่งในรัชสมัยฮายัมวูรุกแห่งอาณาจักรมัชปาหิต กษัตริย์ฮายัมวูรุกทรงถือให้จัณฑินี้เป็นวิหารโปรดของพระองค์

จัณฑิเปอนาตารันเป็นเทวสถานบูชาพระศิวะ และยังเป็นแหล่งรวมประติมากรรมนูนต่ำแสดงพระประวัติและอวตารต่าง ๆ ของพระวิษณุที่ใหญ่ที่สุดในอินโดนีเซีย นอกจากนี้ ภาพแกะสลักนูนต่ำยังรวมถึงเรื่องราวของพระรามในรามายณะแบบชวา และเรื่องราวของพระวิษณุในมหากาพย์กฤษณยานJan Fontein (1973), The Abduction of Sitā: Notes on a Stone Relief from Eastern Java, Boston Museum Bulletin, Vol. 71, No. 363 (1973), pp. 21-35 งานแกะสลักนูนต่ำแสดงมหากาพย์ของฮินดูที่พบที่เปอนาตารันกับที่ปรัมบานันในยกยาการ์ตาเป็นที่สนใจของนักโบราณคดีมาก
# เต้าหู้ไข่เยี่ยวม้า
เต้าหู้ไข่เยี่ยวม้า (, ผีต้านโต้วฝุ) หรือ บางครั้งเรียก เต้าหู้เย็นไข่เยี่ยวม้า หรือ ยำเต้าหู้ไข่เยี่ยวม้า เป็นอาหารว่าง ประกอบด้วยเต้าหู้อ่อนหั่นเป็นก้อน โรยหน้าด้วยไข่เยี่ยวม้าสับ และราดด้วยเครื่องปรุงรสเช่น กระเทียมสับละเอียด, หอมซอย, ซีอิ๊ว และน้ำส้มสายชูดำ และอาจโรยหน้าด้วยถั่วลิสงทอด ผักชี
# วัดเจ็ดเสมียน
วัดเจ็ดเสมียน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเจ็ดเสมียน อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี มีเนื้อที่ 19 ไร่ 6 ตารางวา

วัดเจ็ดเสมียนประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2519 ชื่อของวัดปรากฏอยู่ในตำนานพระปฐมเจดีย์ ฉบับพระยาราชสัมภารากรและฉบับตาปะขาวรอด ได้บันทึกเรื่องราวของนิทานพื้นบ้านเรื่องพระยากง พระยาพาน เมื่อครั้งที่พระเจ้าแผ่นดินสุโขทัยให้บุตรบุญธรรมคือพระยาพาน ได้ลงมาซ่องสุมผู้คนตั้งอยู่ที่บ้านเจ็ดเสมียน ยังปรากฏเรื่องเล่าสืบต่อมาว่าในคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง พระเจ้าตากสินมหาราชได้รวบรวมไพร่พลออกจากกรุงศรีอยุธยาเดินทางผ่านมายังเมืองราชบุรี ทรงมีดำริให้ป่าวประกาศรับสมัครชายชาติทหารเพื่อร่วมรบกับข้าศึก ปรากฏว่ามีผู้คนมาสมัครเป็นจำนวนมาก พระองค์จึงโปรดให้รับสมัครผู้รู้หนังสือมาเป็นเสมียนรับลงทะเบียนเพิ่มเติม ปรากฏว่ามีคนมาอาสาทำหน้าที่ดังกล่าวถึง 7 คนละทำการบันทึกรายชื่อทหารได้ทันพลบค่ำพอดี จึงกลายเป็นที่มาของชื่อหมู่บ้าน

นอกจากนั้น "เจ็ดเสมียน" ยังปรากฏอยู่ในบทประพันธ์ต่าง ๆ หลายครั้ง เช่น ใน นิราศพระแท่นดงรัง ของสามเณรกลั่น ซึ่งแต่งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2376 ใน นิราศท่าดินแดง พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก โคลงนิราศตามเสด็จทัพลำน้ำน้อยแขวงเมืองกาญจนบุรี ของพระยาตรัง โคลงนิราศทวายของพระพิพิธสาลี ลิลิตเสด็จไปขัดทัพพม่าเมืองกาญจนบุรี พระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ นิราศไทรโยค พระนิพนธ์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ และเรื่องเที่ยวไทรโยคคราวสมเด็จพระราชปิตุลา บรมวงศาภิมุข เสด็จประพาสเมื่อ พ.ศ. 2464

พระราชนิพนธ์เสด็จประพาสไทรโยคในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตอนหนึ่งว่า "วัดเจ็ดเสมียน ลานวัดกว้างใหญ่ ต้นไม้ร่มดูงามนัก เรือลูกค้าจอดอาศัยอยู่ที่นี้มาก บ้านเจ็ดเสมียนนี้เป็นที่ชอบของนักเลงกลอน พอใจจะอยากไหว้วานให้เสมียนมาจดแทบทุกฉบับ ในนิราศพระพุทธยอดฟ้าก็มีว่าถึงเจ็ดเสมียนนี้เหมือนกัน"

ในวิหารหลวงพ่อดำ มีรูปหล่อหลวงพ่อดำซึ่งเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก บริเวณวัดยังเป็นที่ตั้งของตลาดเก่า 119 ปี เจ็ดเสมียน
# การคว่ำบาตรรถโดยสารประจำทางมอนต์โกเมอรี
การคว่ำบาตรรถโดยสารประจำทางมอนต์โกเมอรี เป็นการรณรงค์ประท้วงทางการเมืองและสังคมต่อต้านนโยบายการแบ่งแยกเชื้อชาติในระบบขนส่งสาธารณะของเมืองมอนต์โกเมอรี รัฐแอละแบมา เป็นเหตุการณ์ที่เป็นรากฐานในขบวนการสิทธิพลเมืองในสหรัฐ การรณรงค์นี้มีขึ้นตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1955 อันเป็นวันจันทร์หลังจากโรซา พากส์ สตรีชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา ถูกจับกุมเพราะไม่ยอมสละที่นั่งให้แก่คนผิวขาว จนถึงวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1956 ซึ่งเป็นวันที่คำวินิจฉัยของศาลส่วนกลางในคดีระหว่างบราวเดอร์กับเกลมีผล และนำไปสู่คำตัดสินของศาลสูงสุดสหรัฐซึ่งประกาศว่า กฏหมายของแอละแบมาและมอนต์โกเมอรีที่แบ่งแยกรถโดยสารประจำทางนั้นขัดต่อรัฐธรรรมนูญ