wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เอียวัน โปลก์กะ
"เอียวัน โป็ลก์กะ" (ฟินนิช: Ievan polkka; แบบซาโวแปลว่า "ดนตรีโปลกาโดยเอียวา") เป็นเพลงที่มีชื่อเสียงจากประเทศฟินแลนด์ ฉบับเนื้อร้องเผยแพร่ในปี 1928 โดย Eino Kettunen ซึ่งใส่เนื้อร้องให้กับดนตรีโพลกาแบบฟินแลนด์ดั้งเดิม เพลงนี้ขับร้องด้วยสำเนียงซาโวตะวันออกซึ่งพูดในแถบกะเรเลียเหนืออย่างหนักแน่น เนื้อเพลงเล่าถึงมุมมองของชายหนุ่มคนหนึ่งที่เล่าเรื่องเกี่ยวกับสตรีชื่อเอียวา (Ieva) (ซึ่งตรงกับอีวา; Eva หรือ Eeva ในภาษาฟินแลนด์มาตรฐาน) ผู้ซึ่งได้หนีออกไปอยู่ตรงจุดที่ทุกคนกำลังเต้นโพลกา และเต้นรำไปด้วยทั้งคืน 

ที่มา

ทำนองของ "เอียวันโปก์กะ" ใกล้เคียงกับทำนองของ  และในกะเรเลียใต้รู้จักเพลงนี้ในชื่อ "Savitaipaleen polkka" ทำนองนั้นเหมือนกันกับทำนองดนตรีพื้นเมืองรัสเซีย "สโมเลนสกีย์ กีซาชอก" (Смоленский гусачок; The Smolyanin Gosling) อย่างน่าตกใจ

ความนิยม
เพลงเอียวันโป็ลก์กะกลายเป็นหนึ่งในเพลงที่มีความนิยมในวัฒนธรรมสมัยนิยม และเป็นหนึ่งในเพลงฟินนิชที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก

เพลงนี้ในเวอร์ชันอะคัพเพลลาเป็นเวอร์ชันที่ได้รับความนิยมมากกว่าในระดับสากลในฐานะปรากฏการณ์ทางอินเตอร์เน็ตในปี 2006 ที่ซึ่ง Loituma Girl (หรือรู้จักในชื่อ Leekspin) ซึ่งเป็นแฟลชแอนิเมชั่นของตัวละครจากอะนิเม เรื่อง บลีช โอริฮิเมะ อินูเอะ โบกสะบัดต้นหอมญี่ปุ่น (leek)

ในเดือนธันวาคม 2018 วิดีโอของนักดนตรีท้องถนนชายที่มีการมองเห็นเรือนราง ชาวตุรกี Bilal Göregen ขับร้องเพลงเอียวันโป็ลก์กะ ประกอบดาร์บูกาได้อัปโหลดขึ้นบนยูทูบ และมียอดเข้าชมมากกว่า 1.9 ล้านครั้งภายในหนึ่งปี ต่อมาได้มีวิดีโอนี้ซึ่งตัดต่อแมวตัวหนึ่งโยกหัวตามจังหวะเพลงเข้าไป รู้จักกันในชื่อ "CatJAM" / "Vibing Cat" ได้อัปโหลดขึ้นบนทวิตเตอร์เมื่อเกือนตุลาคม 2020 ได้รับความนิยมในฐานะอินเตอร์เน็ตมีม และกลายเป็นเทมเพลทในการทำมีมบนบนอินสตาแกรมและเรดดิต

เวอร์ชันอื่น ๆ
 Matti Jurva (1937)
 Onni Laihanen (1947)
 Jorma Ikävalko (1950)
 Lumberjack Band (1952)
 Arttu Suuntala (1966)
 Pauli Räsänen (1972)
 Sukellusvene (ในชื่อ "Savitaipaleen polkka") (1979)
 DJ Sharpnel (ในชื่อ "PRETTY GREEN ONIONS") (2006)
 Holly Dolly (ในชื่อ "Dolly Song [Ieva's Polka]") (2006)
 Hatsune Miku (2007)
 Kagamine Rin/Len (2007)
 Kuunkuiskaajat (2010)
 Korpiklaani (2012)
 Salut Salon (2013)
 Busy Signal (2014)
 Liza, the Fox-Fairy (2015) Soundtrack 
 Erika Ikuta (2016)
 Otava Yo  (ในชื่อ "Finnish Polka") (2017)
 Tuuletar (2018)
 Shirakami Fubuki (2019)
 Bilal Göregen (2019)
 Akai Haato (2020)
 The Kiffness (2020)

ดูเพิ่ม
 Säkkijärven polkka
# ฟรูม
ฟรูม  เป็นเมืองและซิวิลพาริชในซัมเมอร์เซตตะวันออก ประเทศอังกฤษ ตั้งอยู่บนพื้นที่สูงที่ไม่เรียบดชิงเขาทางตะวันตกของเทือกเขาเมนดิพ และมีศูนย์กลางอยู่ที่แม่น้ำฟรูม ตั้งอยู่ห่างไปราว  ทางใต้ของเมืองบาธ,  ทางตะวันออกของทวอนทัน และ  ทางตะวันตกของลอนดอน จากสำมะโนประชากรปี 2011 ฟรูมมีประชากร 26,203 คน และเป็นเมืองใหญ่สุดในเขตเมนดิพของซัมเมอร์เซตและเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งสภาซัมเมอร์ทันแอนด์ฟรูม

เมืองฟรูมมีวัฒนธรรมและกิจกรรมทางกีฬาภายในเมืองที่หลากหลาย เช่น เทศกาลฟรูม และ พิพิธภัณฑ์ฟรูม ในปี 2014 ฟรูมได้รับการแต่งตั้งให้เป็น "เมืองที่เท่ที่สุดอันดับหก" ในบริเตนโดย เดอะไทมส์ ฟรูมยังมีรายชื่อเข้ารอบสามเมืองสุดท้ายในประเทศสำหรับรางวัลเออร์บันนิสม์ ประจำปี 2016 ในสาขา 'เมืองอันยิ่งใหญ่' (Great Town Award) ในรายยงานจากปี 2018 เกี่ยวกับ "เมืองที่น่าอยู่ที่สุดในสหราชอาณาจักร" โดย ซันเดย์ไทมส์ ระบุให้ฟรูมเป็นเมืองที่น่าอยู่ที่สุดในอังกฤษตะวันตกเฉียงใต้ ในเดือนเมษายน 2019 ไทม์เอาท์ ระบุให้ฟรูมเป็นหนึ่งใน 15 เมืองสำหรับการท่องเที่ยวสุดสัปดาห์จากลอนดอน ฟรูมมักถูกเรียกขานเป็นหนึ่งในชื่อสถานที่ที่อ่านออกเสียงยากที่สุดในสหราชอาณาจักร
 อ้างอิง
# ลอนดอนโบโร
ลอนดอนโบโร  หรือ เขตของลอนดอน เป็นเขตการปกครองท้องถิ่นระดับอำเภอจำนวน 32 เขต ที่ประกอบขึ้นเป็นเทศมณฑลทางพิธีการที่ชื่อเกรเทอร์ลอนดอน แต่ละโบโรปกครองโดยสภาลอนดอนโบโรของตน ลอนดอนโบโรในปัจจุบันก่อตั้งขึ้นมาพร้อมกันกับเกรเทอร์ลอนดอนเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1965 ภายหลังการประกาศใช้พระราชบัญญัติการปกครองลอนดอน ค.ศ. 1963 ในจำนวนนี้มี 12 โบโรที่ได้รับการกำหนดให้เป็นโบโรของลอนดอนชั้นใน และอีก 20 โบโรเป็นของลอนดอนชั้นนอก ลอนดอนโบโรสามารถเทียบได้กับเขตของกรุงเทพมหานคร

นครลอนดอน ซึ่งเป็นศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ เป็นเทศมณฑลทางพิธีการอีกแห่งหนึ่งที่แยกต่างหากและเป็นเขตการปกครองท้องถิ่นที่มีลักษณะเฉพาะตัว  โดยจะมีหน้าที่ค่อนข้างที่จะแตกต่างจากลอนดอนโบโร อย่างไรก็ตาม พื้นที่ของทั้งสองเทศมณฑลรวมกันจะประกอบเป็นภูมิภาคที่ชื่อเกรเทอร์ลอนดอน ซึ่งทั้งหมดอยู่ภายใต้การปกครองขององค์การบริหารเกรเทอร์ลอนดอน (Greater London Authority)

ลอนดอนโบโรมีประชากรประมาณ 150,000 ถึง 300,000 คน ลอนดอนโบโรชั้นในมักจะมีขนาดเล็กกว่าทั้งในด้านประชากรและพื้นที่ รวมถึงมีประชากรหนาแน่นกว่าลอนดอนโบโรชั้นนอก ลอนดอนโบโรก่อตั้งขึ้นโดยการควบรวมหน่วยการปกครองท้องถิ่นในอดีต และต่อมามีการพิจารณาเปลี่ยนแปลงอาณาเขตของโบโรเล็กน้อยซึ่งดำเนินการไปเมื่อปี 1987 และ 1992 สภาลอนดอนโบโรจะจัดทำบริการสาธารณะส่วนใหญ่ของรัฐบาลท้องถิ่น (เช่น โรงเรียน การจัดการขยะ บริการสังคม ห้องสมุด) ตรงกันข้ามกับองค์การบริหารเกรเทอร์ลอนดอน ที่จัดทำนโยบายเชิงยุทธศาสตร์ซึ่งมีอำนาจจำกัดในพื้นที่ของเกรเทอร์ลอนดอนทั้งหมด

รายชื่อโบโร

  ซิทีออฟลอนดอน (ไม่นับเป็นหนึ่งในลอนดอนโบโร)
ซิทีออฟเวสท์มินสเทอร์
เคนซิงทันแอนด์เชลซี
แฮมเมอร์สมิธแอนด์ฟูลฮัม
วอนดสเวิร์ธ
ลามเบธ
เซาธ์วอร์ค
ทาวเวอร์ฮามเลิทส์
ฮัคนีย์
อิสลิงทัน
คามเดิน
เบรนท์
อีลิง
ฮาวน์สโลว์
ริชมอนด์อเพินเธมส์
คิงสตันอเพินเธมส์
เมอร์เทินซัทเทิน
ครอยดอน
บรอมลีย์
เลวิสฮัม
เกรนิช
เบกซ์ลีย์
ฮัฟริง
บาร์คิงแอนด์ดาเกอนัม
เรดบริดจ์
นิวัม
วอล์ธัมฟอร์เรสท์
ฮาริงเกย์
เอนฟีลด์
บาร์เนท์
ฮาร์โรว์
ฮิลลิงดัน

ดูเพิ่ม
 โบโร
 ISO 3166-2:GB

หมายเหตุ
# เอฟรีแวร์แอทดิเอนด์ออฟไทม์
เอฟรีแวร์แอทดิเอนด์ออฟไทม์  เป็นชุดของดนตรีจำนวนหกอัลบัมที่ปล่อยในปี 2016 ถึง 2019 โดยเดอะแคร์เทเกอร์ นามแฝงของศิลปิน เจมส์ เลย์แลนด์ เคอร์บี (James Leyland Kirby) โดยมีเป้าหมายเพื่อค้นหาและแสดงภาวะความจำเสื่อม, สมองเสื่อม และโรคอัลไซเมอร์

เสียงทั้งหมดในหกอัลบั้มผลิตจากแซมเปิลส์ของเพลงเรเคิดส์ และ ไซลินเดอส์หลายรูปแบบ โดยเฉพาะจากเพลงแนวบอลรูม อายุตั้งแต่ทศวรรษ 1900s ถึง 1960s แต่ละอัลบัมในหกอัลบั้ม (ซึ่งเรียกว่าเป็นหก “ระยะ”) เป็นตัวแทนถึงแต่ละระยะในหกระยะที่บุคคลหนึ่งจะต้องพบเจอขณะทุกข์ทรมานจากอาการสมองเสื่อม อัลบัมแรก (ระยะ 1) ปล่อยในเดือนกันยายน 2016 พร้อมการเพิ่มเข้าไปใหม่อีกทุก ๆ หกเดือนก่อนมาถึง “การตาย” ของโปรเจ็กต์เดอะแคร์เทเกอร์ในวันที่ 14 มีนาคม 2016 เมื่อระยะ 6 และอัลบัมประกอบในชื่อ เอฟรีแวร์ แอนเอมตี้บลิสส์ (Everywhere, an Empty Bliss) ได้ถูกปล่อย 

ในเดือนกันยายน 2020 อัลบัมนี้ได้กลายเป็นปรากฏการณ์ทางอินเตอร์เน็ตบนเว็บไซต์เช่นติ๊กต็อก และทวิตเตอร์ รวมถึงเป็นที่พูดถึงทั้งในเดอะไควเอทัส และเดอะนิวยอร์กไทมส์

 การตอบรับ 

 รายชื่อเพลง 
ชื่อและความยาวเพลงดังต่อไปนี้ดัดแปลงมาจากข้อมูลบนแบนด์แคมป์
# วงแหวนเพชร
วงแหวนเพชร  เป็นเส้นทางท่องเที่ยวยอดนิยมรอบ ๆ ฮูซาวิกและทะเลสาบมีวาทน์ทางตอนเหนือของประเทศไอซ์แลนด์

จุดแวะหลักสี่แห่งบนเส้นทาง ได้แก่ เมืองฮูซาวิก, แอสเบกีแคนยอน, ทะเลสาบมีวาทน์ และน้ำตกเดตติฟอส ซึ่งเป็นน้ำตกที่ทรงพลังที่สุดในทวีปยุโรป

จุดแวะอื่น ๆ ได้แก่ อุทยานแห่งชาติวัตนาโยกัล, โกอาฟอส, ปราสาทมืด, น้ำตกไอเดอร์, หน้าผากระซิบ และเลาการ์ ซึ่งวงแหวนเพชรครอบคลุมพื้นที่ที่เต็มไปด้วยภูเขาไฟและความร้อนใต้พิภพ

ส่วนสมาคมวงแหวนเพชรเป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรที่ทำงานเพื่อส่งเสริมและปกป้องวงแหวนเพชร รวมถึงพื้นที่โดยรอบทางตอนเหนือของประเทศไอซ์แลนด์
# จงชาน
จงชาน  เป็นนครระดับจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนใต้ของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ล ในมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน มีประชากรมากกว่า 3 ล้านคน (2012) แขวงที่เป็นใจกลางเมืองเคยถูกเรียกว่า ฉือฉี หรือ แสกเข่ย์ 

จงชานเป็นหนึ่งในเพียงไม่กี่เมืองในประเทศจีนที่ตั้งชื่อตามบุคคล โดยเมืองนี้ตั้งชื่อตาม ดร.ซุน ยัตเซ็น (1866–1925) ซึ่งเรียกชื่อของเขาในภาษาจีนกลางว่า ซุน จงชาน ซุนเป็นบิดาผู้ก่อตั้งสาธารณรัฐจีน เกิดที่หมู่บ้านชุ่ยเหิง ตำบลหนานหลาง อำเภอเซียงชานในขณะนั้น ในปี 1925 หนึ่งปีหลังจากที่เขาเสียชีวิต เซียงชานได้เปลี่ยนชื่อเป็นจงชานเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา

 ภาพ
# ชาติชาย ศรีวรขาน
พลเรือเอก ชาติชาย ศรีวรขาน เป็นอดีตผู้บัญชาการทหารเรือ เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2504 สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 20 โรงเรียนนายเรือ รุ่นที่ 77, วิทยาลัยการทัพเรือ รุ่นที่ 39, เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น ผู้บัญชาการกองเรือทุ่นระเบิด กองเรือยุทธการ, ปลัดบัญชีทหารเรือ, เสนาธิการทหารเรือ, ผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารเรือ จนได้รับพระมหากรุณาธิคุณแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารเรือ คนที่ 54 และเป็นอดีตสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12

ประวัติ
การศึกษา
พลเรือเอกชาติชายจบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยรุ่นที่ 97 และต่อมาก็ได้เรียนโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 20 รุ่นเดียวกับ พลเอก อภิรัชต์ คงสมพงษ์ อดีตผู้บัญชาการทหารบก และ พลตำรวจเอก สุวัฒน์ แจ้งยอดสุข ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ พอจบจากโรงเรียนเตรียมทหาร พลเรือเอกชาติชายก็ได้ไปเรียนต่อโรงเรียนนายเรือ รุ่นที่ 77 และพลเรือเอกชาติชายได้รับการฝึกอบรมหลักสูตรต่าง ๆ เช่น หลักสูตรนายทหารชั้นต้นพรรคนาวิน หลักสูตรเสนาธิการทหารเรือ หลักสูตรวิทยาลัยการทัพเรือ หลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร หลักสูตรหลักนิติธรรมเพื่อประชาธิปไตย

การรับราชการทหาร
พลเรือเอกชาติชายเคยเป็นผู้บังคับการเรือ ต.14 ผู้บังคับการเรือหลวงท้ายเมือง นายธงผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารเรือ นายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำเสนาธิการทหารเรือ นายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำผู้บัญชาการทหารเรือ ผู้ช่วยทูตทหารเรือ ประจำกรุงมาดริด ณ ราชอาณาจักรสเปน เสนาธิการกองเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ กองเรือยุทธการ เสนาธิการฐานทัพเรือสัตหีบ รองปลัดบัญชีทหารเรือ ปลัดบัญชีทหารเรือ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2560 พลเรือเอกชาติชายได้รับแต่งตั้งเป็นรองเสนาธิการทหารเรือ ต่อมาในปี พ.ศ. 2561 พลเรือเอกชาติชายได้รับพระราชทานยศ พลเรือเอก และในปี 2562 พลเรือเอกชาติชายได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารเรือ จนกระทั่งในปี 2563 พลเรือเอกชาติชายได้รับโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้เป็นผู้บัญชาการทหารเรือ คนที่ 54

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๖๓, เล่ม ๑๓๘ ตอนพิเศษ ๑ ข หน้า ๑๐๖, ๒๒ มกราคม ๒๕๖๔
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๖๐, เล่ม ๑๓๔ ตอนที่ ๔๗ ข หน้า ๑๗, ๒๘ กันยายน ๒๕๖๐
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน, เล่ม ๑๐๕ ตอนที่ ๑๖๖ ง หน้า ๗๔๓๘, ๑๓ ตุลาคม ๒๕๓๑
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญราชการชายแดน, เล่ม ๑๐๘ ตอนที่ ๖๕ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๔๙, ๑๐ เมษายน ๒๕๓๔
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๑๑๒ ตอนที่ ๕ ข หน้า ๒๐๖, ๒๘ เมษายน ๒๕๓๘
# วัดชัยมงคล (กรุงเทพมหานคร)
วัดชัยมงคล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
วัดชัยมงคลสร้างขึ้นมาเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2390 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2404 เดิมบริเวณนี้เป็นชุมชนของช่างตีเหล็กและเคยได้ทำพระแสงถวายพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจนเป็นที่พอพระราชหฤทัย เมื่อสร้างวัดจึงขนานนามวัดว่า วัดช่างแสง ตามที่มาของชุมชนช่างตีเหล็กแห่งนี้ ต่อมาจึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดชัยมงคล" คาดว่าน่าจะเปลี่ยนชื่อหลัง พ.ศ. 2476 เพราะโรงเรียนวัดที่ตั้งในปีนั้นยังใช้ชื่อว่าโรงเรียนวัดช่างแสงอยู่
thumb|180px|left|อุโบสถ
thumb|180px|left|พระประธานในอุโบสถ
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถมีขนาด 5 ห้อง มีมุขหน้าและหลัง ซุ้มประตูหน้าต่างทำเป็นซุ้มคล้ายซุ้มบันแถลง หลังคาซ้อน 2 ชั้น 2 ตับ ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันประดับลายปูนปั้นรูปนารายณ์ทรงครุฑ โดยรูปพระนารายณ์สองพระกรอยู่ในท่าพนม อีกสองพระกรถือจักรและตรี รอบอุโบสถมีใบเสมาอยู่บนฐานเตี้ย ๆ ติดกับผนังอุโบสถ รอบอุโบสถมีใบเสมาอยู่บนฐานเตี้ย ๆ ติดกับผนังอุโบสถ รูปทรงของใบเสมาเป็นแบบที่นิยมในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว คือประดับวงกลมที่ตรงกลาง ด้านบนเป็นกลีบบัวทรงชายคลุมสามแฉก เหนือขึ้นไปเป็นรัดเกล้า แต่ใบเสมาของวัดชัยมงคลนั้นใหญ่และหนา ต่างจากใบเสมาทั่วไปในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่บาง เป็นไปได้ว่าเป็นของที่สร้างหรือซ่อมใหม่ในภายหลัง ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย ประดิษฐานบนฐานชุกชีซึ่งซ้อนกัน 5 ชั้น ประดับลายปูนปั้นกลีบบัวหงายและลายดอกประจำยาม เพดานอุโบสถเขียนทองลายดาวล้อมเดือน ไม่ปรากฏภาพจิตรกรรมฝาผนัง

เจดีย์องค์หนึ่งอยู่หลังอุโบสถ มีเพียงลวดบัวที่ซ้อนกันขึ้นไปคล้ายกับปล้องไฉนแล้วมีปลีอยู่ด้านบนสุด ไม่มีองค์ระฆัง ไม่มีบัลลังก์ ไม่ใช่ทั้งเจดีย์ทรงกลมหรือย่อมุม เจดีย์องค์นี้อยู่คู่กับวัดมานาน ดังปรากฏในชุดภาพถ่ายเก่าของคาร์ล เดอริง ที่เดินทางเข้ามาในสยามในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวถึงต้นสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยบรรยายใต้ภาพว่า "วัดช่างแสง" จากภาพนี้พบว่า เจดีย์องค์นี้เคยมีเจดีย์บริวารที่มุมของฐาน มีรูปทรงคล้าย ๆ กัน ซึ่งปัจจุบันไม่มีอยู่แล้ว และตัวฐานเองก็เปลี่ยนไปมาก
# วัดหนองเสือ (จังหวัดนครปฐม)
วัดหนองเสือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านปากท่อ ตำบลหนองดินแดง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

ประวัติ
ชุมชนวัดหนองเสือเป็นชุมชนชาวไทยเชื้อสายลาว สันนิษฐานว่าน่าจะอพยพมาอยู่อาศัยในบริเวณนี้ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้มีการสร้างมณฑปและอุโบสถ (หลังเก่า) ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2413 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2533

อาคารเสนาสนะ
มณฑปประดิษฐานพระพุทธรูป เป็นมณฑปก่ออิฐถือปูน โดยรอบส่วนฐานปั้นปูนเป็นพระพุทธรูปยืนในอิริยาบถพนมมือประทับยืนบนฐานบัวโดยรอบ มีบันไดทางขึ้น 2 ทาง คือทิศเหนือและทิศใต้ ทำราวบันไดเป็นตัวพญานาค ส่วนหลังคาเป็นเครื่องไม้ทรงปราสาท มุ่งด้วยแป้นเกล็ดไม้ หน้าบันแกะสลักเป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างสามเศียร แวดล้อมด้วยลายพรรณพฤกษา มีช่อฟ้า ใบระกา ลำยอง นาคสะดุ้งตรงแปลาน และหางหงส์ อิทธิพลศิลปะแบบลาวสมัยต้นรัตนโกสินทร์ ปัจจุบันทางวัดปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่

อุโบสถหลังเก่าสมัยต้นรัตนโกสินทร์เป็นอุโบสถขนาด 5 ห้อง ก่ออิฐถือปูน หลังคามุงกระเบื้องดินเผาเคลือบสี หันหน้าหาแนวคลองทางทิศตะวันตก เสากลมบนพื้นระเบียงโดยรอบอุโบสถรับส่วนชายหลังคา หน้าบันส่วนบนทำปูนปั้นลายพรรณพฤกษา ส่วนล่างปั้นเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องประทับนั่งบนฐานบัวปางสมาธิ มีสิงห์ประดับทั้ง 2 ข้าง กำแพงแก้วมีเจดีย์รายโดยรอบอุโบสถ กำแพงแก้วทำเป็นซุ้มประตูทางเข้าหน้าหลังด้านละ 2 ช่อง

รายนามเจ้าอาวาส
 พระคำ 
 พระอ่อน 
 พระมี 
 พระฉัน 
 พระพร 
 พระครูอั้น 
 พระครูปัญญาจิตตารักษ์ 
 พระปลัดมานิตย์ วราภิญโญ
# วัดชำนิหัตถการ
วัดชำนิหัตถการ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
left|thumb|หลังคาอุโบสถthumb|220x220px|ลวดลายหน้าบันพระอุโบสถ|center
left|thumb|พระศรีสรรเพชญทศพลญาณ พระประธานในอุโบสถ (องค์บนสุด)

ประวัติ
วัดชำนิหัตถการหรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า วัดสามง่าม เดิมมีนามอีกนามหนึ่งว่า วัดพิกุลทอง เป็นวัดเก่าแก่สร้างมานาน ครั้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2367 พระยาชำนิหัตถการได้มาทำการบูรณะก่อสร้างขึ้นใหม่ แล้วขนานนามว่า วัดพระยาชำนิ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานนามให้ใหม่เป็น "วัดชำนิหัตถการ" เพื่อเป็นเกียรติอนุสรณ์แก่พระยาชำนิหัตถการผู้สร้างวัด วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2447
thumb|321x321px|วิหารพระพุทธไสยาสน์
thumb|320x320px|พระพุทธไสยาสน์

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
อุโบสถเป็นสถาปัตยกรรมแบบพระราชนิยมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว กล่าวคือ หลังคาไม่ประดับเครื่องลำยอง ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันและกรอบหน้าบันประดับปูนปั้นลายพรรณพฤกษาแบบจีน มีการยกคอสอง คือยกส่วนหลังคาขึ้นจากส่วนชายคา ที่คอสองเจาะซุ้มโค้งยอดแหลมโดยรอบ  อุโบสถมีเสาพาไลโดยรอบ แต่เป็นเสาพาไลที่หนากว่าวัดอื่น ๆ ที่ 8 ตำแหน่งโดยรอบปรากฏใบเสมา สลักดอกไม้กลมอยู่ตรงกลางและข้างซ้ายขวา ปลายใบเสมางอน ด้านบนเป็นกลีบบัวทรงชายคลุมและรัดเกล้า เป็นลักษณะของใบเสมาสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ซุ้มประตูหน้าต่างประดับลายอย่างเทศ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยศิลปะสุโขทัย นามว่า พระศรีสรรเพชญทศพลญาณ ด้านหน้ามีพระพุทธรูปปางมารวิชัยประดิษฐานลดหลั่นลงมาอีก 2 องค์ และด้านข้างประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุและพระพุทธรูปยืนจำนวนหนึ่ง

ด้านหลังอุโบสถ คือ วิหารพระพุทธไสยาสน์ หลังคาประดับเครื่องลำยองซึ่งน่าจะต่อเติมในสมัยหลัง หน้าบันประดับลายปูนปั้นพรรณพฤกษา ผนังภายในตอนบนเจาะช่องประดิษฐานพระพุทธรูปโดยรอบ ภายในประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ อยู่ในท่าบรรทมสีหไสยาสน์ หรือนอนตะแคงขวาอย่างพระนอนทั่วไป มีพระรัศมีเป็นเปลว ขมวดพระเกศาเล็ก พระพักตร์ค่อนข้างกลม พระขนงโก่ง นูนขึ้นเป็นสัน พระโอษฐ์เล็ก แย้มพระโอษฐ์ ลักษณะพระพักตร์ที่นิ่งอย่างหุ่นละคร หรือที่เรียกว่าพระพักตร์อย่างหุ่น 

นอกจากนี้ยังมีศาลาประดิษฐานพระสีวลี พระศรีอริยเมตไตรย และพระมหากัจจายนะซึ่งประชาชนนิยมมากราบไหว้ขอพร โดยเฉพาะพระสีวลีปางนั่งซึ่งเป็นองค์แรกของประเทศไทย สร้างในขนาดเท่าคนจริง
# วัดคลองเตยใน
วัดคลองเตยใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 12 ไร่ วัดมีชื่อเสียงในด้านทำการฌาปนกิจสุนัขแมวที่ตายแล้ว และยังเป็นสถานที่ที่สืบสานและอนุรักษ์ไม้ดัดโบราณและเขามอ

ประวัติ
วัดคลองเตยในสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2350 โดยราษฎรเป็นผู้จัดสร้าง ทิศตะวันออกจรดคลองเตย สาเหตุที่เรียกคลองเตยเป็นเพราะเดิมสองฟากฝั่งคลองเต็มไปด้วยต้นเตย ชาวบ้านจึงนิยมพายเรือมาเก็บใบเตยนำไปใช้ประกอบในส่วนของขนมไทย ปัจจุบันคลองนี้ถูกถมทับเป็นบ้านเรือนประชาชนเกือบทั้งหมด ในอดีตวัดยังเป็นที่ตั้งสโมสรไลออนส์ดุสิต กรุงเทพฯ และเป็นที่ตั้งฝ่ายสาธารณสุข เทศบาลนครกรุงเทพ ปัจจุบันเหลือเพียงโรงเรียนวัดคลองเตยตั้งอยู่ข้างวัด

ปูชนียวัตถุ
ภายในอุโบสถประดิษฐาน พระพุทธศรีสรรเพชร เป็นพระพุทธรูปปางสะดุ้งมาร ขนาดหน้าตักกว้าง 7 ศอก ทำด้วยเนื้อหิน ลงรักปิดทอง สร้างขึ้นในช่วงสมัยอยุธยา ทางวัดยังเก็บรักษาตาลปัตรพัดรองในยุคสมัยต่าง ๆ รวมทั้งนาฬิกาแขวนโบราณ

รายนามเจ้าอาวาส
 พระอาจารย์ทอง
 พระอาจารย์เอก
 พระอาจารย์บาง
 พระครูธีราภินันท์ (เมี้ยน กลิ่นรื่น)
 พระครูธีราภินันท์ ชุบ รุ่งเรือง (หลวงปู่ชุบ)
 พระราชสิทธิสุนทร (สมพงษ์ กิตฺติสาโร)
# วัดสะพาน (เขตคลองเตย)
วัดสะพาน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงพระโขนง เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
วัดสะพานตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดหัวสะพาน เพราะที่ตั้งอยู่ใกล้กับสะพานข้ามคลองซึ่งมีรถไฟไอน้ำวิ่งผ่าน ระหว่างสถานที่รถไฟหัวลำโพงไปยังปากน้ำสมุทรปราการ หนังสืออนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ ท่านเจ้าคุณพระวินยานุวัติคุณระบุว่า อุโบสถสร้างเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2461 การบูรณปฏิสังขรณ์ปรากฏหลักฐานที่ช่อฟ้าใบระกา ระบุว่าซ่อมแซมในปี พ.ศ. 2485

สิ่งก่อสร้างและเสนาสนะ
สภาพวัดในปัจจุบัน หากมีฝนตกหรือหน้าน้ำทะเลหนุน น้ำในคลองพระโขนงจะไหลเข้าท่วมขังภายในอุโบสถอยู่เป็นประจำ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553 อุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปศิลปะสุโขทัยปางมารวิชัย พระพุทธสิหิงค์จำลอง พระศรีอริยเมตไตรยจำลอง พระพุทธโสธรจำลอง พระพุทธบาทจำลอง พระพุทธมหาสิทธิโชค พระพุทธทสสหัสโกฎิ (หลวงพ่อแสนล้าน) พระพุทธนิรันตราย พระพุทธรูปปางไสยางสน์ พระพุทธรูปปางอุ้มบาตร เป็นต้น ปัจจุบันวัดยังเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำกรุงเทพมหานคร แห่งที่ 18 สถานพยาบาลศูนย์สงเคราะห์ฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติด และองค์กรสาธารณประโยชน์ วัดได้เปิดโรงเรียนปริยัติธรรมแผนกธรรม ทำการสอนทุกปีในช่วงเข้าพรรษา 

งานประเพณี
วัดมีการจัดงานประเพณีต่าง ๆ เช่น งานทำบุญ ปิดทองไหว้พระ ประเพณีลอยกระทงลอย จัดกิจกรรมบรรพชาสามเณรในช่วงเดือนเมษายนและตุลาคมของทุกปี จัดโครงการอุปสมบทหมู่ ฯลฯ

รายนามเจ้าอาวาส
 พระพิศาลธรรมานุสิฐ (สมบูรณ์ กุลวฑฺฒโน) 
 พระวินยานุวัติคุณ (วิง กิจฺจกาโร)
# วัดอัมพวัน (กรุงเทพมหานคร)
วัดอัมพวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
วัดอัมพวันสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ราวปี พ.ศ. 2385 โดยพระยาราชชนะสงคราม (วัน) สร้างเพื่ออุทิศแด่มารดาชื่อ อ่ำ และได้ขนานนามว่า วัดอ่ำวัน ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดอัมพวัน" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2395 การสร้างและบูรณะเสนาสนะส่วนใหญ่เกิดขึ้นในสมัยของพระครูโสภณวิริยคุณ ในช่วง พ.ศ. 2523 เป็นต้นมา ทั้งอุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิ และอาคารพักรับรองเป็นต้น

อาคารเสนาสนะ
อุโบสถมีกำแพงแก้วล้อมรอบ ที่มุมกำแพงมีเจดีย์ทรงเครื่องประดับอยู่ทั้ง 4 มุม ปัจจุบันได้รื้อกำแพงแก้วและเจดีย์มุมทั้งสองด้านอุโบสถออก ส่วนด้านหลังสร้างระเบียงคดประดิษฐานพระพุทธรูปภายใน โดยครอบเชื่อมต่อกับอุโบสถและใช้กำแพงแก้วเดิมเป็นผนังระเบียง อุโบสถเป็นทรงโรง ก่อหน้าบันกว้างประดับกรอบช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ พื้นหน้าบันเรียบ ตกแต่งด้วยปูนปั้นลายดอกไม้ร่วงกระจายห่าง ๆ กัน ตรงกลางทำเป็นวงรี ทางข้างในสีแดง ติดด้วยเครื่องกระเบื้องเคลือบที่กลางวง ขอบวงรีประดับลายดอกไม้และริบบิ้น เหนือขึ้นไปสุดหน้าบันมีปูนปั้นลายพวงมาลัยระบายผ้า ปัจจุบันหน้าบันเหลือเห็นเฉพาะด้านหลังอุโบสถ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปเป็นหมู่ จิตรกรรมฝาผนังเขียนขึ้นใหม่ในสมัยปัจจุบัน นอกจากนั้นยังมีการวาดจิตรกรรมฝาผนังที่ศาลาการเปรียญ

วัดยังมีซุ้มเจดีย์แบบพุทธคยา เนื่องจากอดีตเจ้าอาวาสผู้สร้างเคยไปเป็นพระธรรมทูตที่วัดไทย พุทธคยา ประเทศอินเดีย
# วัดฟุ้งประชาธรรมาราม
วัดฟุ้งประชาธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 บ้านดอนราวใหม่ ตำบลโรงเข้ อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 28 ไร่ 2 งาน 43 ตารางวา

ประวัติ
วัดฟุ้งประชาธรรมารามหรือ วัดดอนราว ตั้งเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2516 โดยมีนางฟุ้ง จันทอง เป็นผู้ริเริ่มสร้างวัด เพราะเห็นว่าบริเวณนั้นขาดวัด ในระยะแรกบริจาคที่ดินจำนวน 10 ไร่ 1 งาน 53 ตารางวา ต่อมามีผู้บริจาคยกที่ดินเพิ่มให้และมีผู้มีศรัทธาซื้อเพิ่มอีก คณะกรรมการวัดและชาวบ้านเห็นพ้องต้องกันว่า เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่นางฟุ้งจึงขอตั้งชื่อวัดว่า "วัดฟุ้งประชาธรรมาราม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2520 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร และได้มีพระทองอยู่ แสงพยับ มารักษาการเป็นรูปแรก ตั้งแต่ พ.ศ. 2510–2511 วัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเมื่อ พ.ศ. 2512

อาคารเสนาสนะ
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง 7.20 เมตร ยาว 17 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 39 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 18.40 เมตร ยาว 37.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ หอฉัน วิหารพระ หอระฆัง

งานประเพณี
ทางวัดได้จัดให้มีการทำบุญทั้ง 8 ค่ำ และ 15 ค่ำ มีการรักษาศีลอุโบสถ และจัดให้มีการแสดงธรรมเทศนาสอนประชาชน นอกจากนี้ยังมีการจัดงานในวันมาฆบูชา วันวิสาขบูชา วันอาสาฬหบูชา วันลอยกระทง วันขึ้นปีใหม่ วันพ่อแห่งชาติ วันตรุษจีน วันสงกรานต์ และวันสารท และยังเป็นสถานที่แข่งขันเรือประเพณีคลองวัดดอนราว

รายนามเจ้าอาวาส
 พระทองอยู่ พ.ศ. 2510–2511
 พระครูสาครวิริยคุณ พ.ศ. 2512–2522
 พระครูสาครธรรมาภรณ์ พ.ศ. 2523–2529
 พระครูกัลยาธรรมสาคร พ.ศ. 2530–
# วัดบางโฉลงใน
วัดบางโฉลงใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านเกาะบางโฉลง ตำบลบางโฉลง อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่  42 ไร่ 3 งาน 12 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มมีลักษณะเป็นเกาะเหลี่ยมน้ำล้อมรอบ ทิศเหนือและทิศตะวันออกจดคลองบางโฉลง ทิศใต้และทิศตะวันตกจดคลองอ้อมเกาะ

วัดสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2301 สมัยปลายกรุงศรีอยุธยา แต่เดิมมีชื่อว่า วัดเกาะแก้วสว่างอารมณ์ ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบางโฉลงใน" เข้าใจว่าเพื่อให้มีนามตรงกับตำบลที่ตั้งวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 วัดบางโฉลงในได้รับรางวัลจากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ 2 ครั้ง คือ วัดพัฒนาตัวอย่าง พ.ศ. 2540 และวัดพัฒนาตัวอย่างที่มีผลงานดีเด่น พ.ศ. 2544

วัดบางโฉลงในมีอุโบสถกว้าง 8.90 เมตร ยาว 17.50 เมตร ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย เป็นพระประธาน 2 องค์ กุฏิสงฆ์ 18 หลัง ศาลาการเปรียญไม้สัก หลวงพ่อเพ็ชร และพระสัมฤทธิ์รวม 2 องค์ นอกจากนี้ยังมีเจดีย์ใหญ่ 1 องค์ สร้างขึ้นมาพร้อมกับอุโบสถหลังเก่า

วัดมีประเพณีตักบาตรดอกไม้ ผู้ถือศีลและพุทธศาสนิกชนจะนำดอกไม้มาถวายพระสงฆ์ในวันเข้าพรรษา เพื่อพระสงฆ์ได้นำดอกไม้ไปกระทำพิธีสังฆกรรมในพระอุโบสถ ซึ่งถือปฏิบัติมาเป็นเวลากว่า 100 ปี โดยดอกไม้ที่นำมาตักบาตร ได้แก่ ดอกบัว ดอกมะลิ ดอกเข็ม ดอกเข้าพรรษา ดอกพุทธรักษา และดอกไม้อื่น ๆ ที่มีอยู่ในท้องถิ่น
# เปิดหัวใจรักใหม่
เปิดหัวใจรักใหม่  เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวรัก-ชีวิตในปี ค.ศ. 2017 กำกับโดย เดรก โดเรมัส เขียนบทโดย เบน ยอร์ก โจนส์ และนำแสดงโดย นิโคลัส เฮาลต์, ไลอา คอสตา, คอร์ตนีย์ อีตตัน, แดนนี ฮัสตัน, เจสสิกา เฮนวิก และเอสเธอร์ เพอร์เรล

เปิดหัวใจรักใหม่ ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2017 ที่เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ และฉายอย่างเป็นทางการในสหรัฐตั้งแต่วันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 โดยลอสซิตี ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ทั้งบวกและลบ เว็บไซต์รอตเทนโทเมโทส์กล่าวว่า นักวิจารณ์ร้อยละหกสิบเก้าวิจารณ์ภาพยนตร์เรื่องนี้ในทางทั่วไปแบบคละกัน ขณะที่เว็บไซต์เมทาคริติกได้ให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ 50 จาก 100 คะแนน จากความคิดเห็นของนักวิจารณ์กระแสหลักแปดคนระบุว่า ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์ "หลากหลายหรือเฉลี่ยเท่า ๆ กัน"

 นักแสดง
# นือกุซ
นือกุซ (กืออึซ: , ; เทียบ,) เป็นชื่อตำแหน่งในภาษากลุ่มเซมิติกแถบเอริเทรียกับเอธิโอเปียตอนเหนือ ใช้สื่อถึงพระมหากษัตริย์Negus. Amharic nəgus, from Geez nĕgūša nagašt king of kings. First Known Use: 1594 Merriam Webster dictionary เช่น บาฮ์รีเนกาซี (Bahri Negasi, "ราชาแห่งท้องทะเล") ของราชอาณาจักรเมดรีบาฮ์รีในเอริเทรียช่วงก่อน ค.ศ. 1890 และเนกุสแห่งเอธิโอเปียในช่วงก่อน ค.ศ. 1974 ในธรรมเนียมอิสลามเรียกเนกุสว่า อันนะญาชี 

ภาพรวม

นือกุซ เป็นคำนามที่แผลงมาจากรากศัพท์  ในกลุ่มภาษาเซมิติกแบบเอริเทรียและเอธิโอเปีย หมายถึง "ครองราชย์" ในเวลาต่อมาชื่อตำแหน่งนี้มักแปลเป็น "กษัตริย์" หรือ "จักรพรรดิ" ในคัมภีร์ไบเบิลและวรรณกรรมอื่น ๆ ในสมัยหลังจะใช้คำนี้เป็นคำนำหน้านามผู้ว่าการจังหวัด (อาณาจักร) สำคัญ ได้แก่ กอจจัม, เบเกมเดอร์, โวลโล, ตึกรัย, อาณาจักรริมทะเล และชีวา

ในหนังสือ Through the Lands of the Serb ใน ค.ศ. 1904 อีดิท เดอรัม นักมานุษยวิทยาชาวอังกฤษ เสนอแนะอย่างไม่ถูกต้องโดยไม่มีหลักฐานว่า คำว่า นือกุซ แผลงมาจากชื่อหมู่บ้านเญกูชี (Njegushi) ในเฮอร์เซโกวีนาDurham, Mary Edith, Through the Lands of the Serb, Ch. 1.

ดูเพิ่ม
 จักรพรรดิแห่งเอริเทรียหรือเมดรีบาฮ์รี 
 เคบรา นากาสต์
# มัสยิดตงกวาน
มัสยิดตงกวาน  เป็นมัสยิดในซีหนิง มณฑลชิงไห่ ประเทศจีน ซึ่งเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลชิงไห่

ประวัติ
อาคารเดิมสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1380 โดยมีซุ้มประตูขาวสวยงามในบริเวณข้างนอกของตึกกว้าง ซึ่งมีโดมเขียวและขาว และมินาเรตสูง 2 ต้น

นายพลหม่า ฉี และหม่า ปู้ฟาง ควบคุมมัสยิดตงกวานในช่วงที่พวกเขาเป็นผู้ว่าการทหารแห่งมณฑลชิงไห่

 ภาพ 

ดูเพิ่ม
 ศาสนาอิสลามในประเทศจีน
 รายชื่อมัสยิดในประเทศจีน