# ชาวเกาะโอเบเก
ชาวเกาะโอเบเก  เป็นชาติพันธุ์ลูกผสมกลุ่มเล็กที่มีเชื้อสายยูโรนีเชียในประเทศญี่ปุ่น พวกเขามีวัฒนธรรมและเชื้อสายที่ต่างไปจากชาวยามาโตะ รีวกีว และไอนุ เนื่องจากพวกเขาเป็นผู้สืบสันดานจากชาวยุโรป ชาวอเมริกันผิวขาว ชาวพอลินีเชีย และชาวคานักยุคใหม่ ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานบนเกาะฮาฮาจิมะและเกาะชิจิจิมะช่วงศตวรรษที่ 18

ทั้งนี้คำว่า โอเบเก ในภาษาญี่ปุ่น จะมีความหมายว่า "ลูกหลานของชาวคอเคซอยด์ผู้มีถิ่นฐานเดิมในทวีปยุโรปและอเมริกา" และแปลได้อีกว่า "สกุลของชาวอเมริกันผู้มีเชื้อสายยุโรป" แม้จะระบุเช่นนั้น แต่บรรพบุรุษของชาวเกาะโอเบเกเมื่อแรกตั้งถิ่นฐาน ประกอบด้วยผู้คนจากหลายเชื้อชาติ โดยเฉพาะชาวฮาวายและพอลินีเชียอื่น ๆ หาได้มีแต่เพียงชาวยุโรปผิวขาวเท่านั้น

 ประวัติ 
มีเอกสารระบุเรื่องการตั้งถิ่นฐานครั้งแรกบนหมู่เกาะโองาซาวาระ หรือโบนิน เมื่อ ค.ศ. 1830 นำโดยเนทาเนียล เซโวรี  ชาวอเมริกันผิวขาวจากรัฐแมสซาชูเซตส์ ตั้งถิ่นฐานบนเกาะชิจิจิมะ เข้ามาพร้อมกับมัตเตโอ มัซซาโร  ชาวเมืองรากูซาสัญชาติสหราชอาณาจักร, จอห์น มิลเลนแคมป์  ชาวอเมริกัน, เฮนรี เว็บ  และชาลส์ โรบินสัน  ชาวสหราชอาณาจักร และโจอาคิม กอนซาเลส  ชาวโปรตุเกส รวมทั้งชาวฮาวายพื้นเมืองที่ไม่ปรากฏชื่อเสียงเรียงนามแบ่งเป็นเพศชาย 7 คน และหญิง 13 คนNotes on the Bonin Islands, Michael Quin, Journal of the Royal Geographical Society of London, Vol. 26, (1856), pp. 232–235, Blackwell Publishing on behalf of The Royal Geographical Society (with the Institute of British Geographers) แม้นายเซโวรีเป็นชาวอเมริกัน แต่ได้กองทัพสหราชอาณาจักรสนับสนุนการเดินทาง ทำให้ถูกรวมเป็นผู้ตั้งถิ่นฐานชาวสหราชอาณาจักรไปด้วย เมื่อนายมัซซาโรเสียชีวิต นายเซโวรีจึงปกครองเกาะต่อมาMeader, A. E. "Notes on the Life of Nathaniel Savory" ชนเหล่านี้ได้แต่งงานข้ามชาติพันธุ์จนกลายเป็นประชากรลูกผสมสืบมาจนถึงปัจจุบัน ในเวลาต่อมาคณะผู้แทนจากรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะเดินทางมาถึงเกาะชิจิจิมะและได้ทำการประกาศอำนาจอธิปไตยเหนือหมู่เกาะโองาซาวาระเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1862小笠原・火山(硫黄)列島の歴史 ชาวเกาะที่อาศัยมาแต่ดั้งเดิมได้รับอนุญาตให้ตั้งถิ่นฐานได้ต่อไป และให้การยอมรับอำนาจของนายเซโวรีด้วย เหตุนี้ชาวหมู่เกาะจึงได้รับสัญชาติญี่ปุ่นโดยอัตโนมัติ และเริ่มมีการอพยพของผู้คนจากแผ่นดินใหญ่เข้ามา

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เจ้าหน้าที่ของทางการญี่ปุ่นเคลือบแคลงชาวเกาะโอเบเกว่าอาจเป็นสายลับแก่ฝ่ายปัจจามิตร ในเวลาต่อมาพวกเขาถูกบังคับให้เปลี่ยนไปใช้ชื่อและสกุลเป็นภาษาญี่ปุ่น กระทั่ง ค.ศ. 1944 พลเรือนในหมู่เกาะโองาซาวาระจำนวน 6,886 คน ถูกอพยพไปอยู่เกาะโฮมแทน Note: Google review ทว่าหลังสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพเรือสหรัฐเข้าควบคุมหมู่เกาะโองาซาวาระและทำการขับไล่ราษฎรออก ยกเว้นชาวเกาะพื้นเมืองดั้งเดิม กับผู้ที่เกี่ยวดองกับทหารสหรัฐจากการแต่งงานJ. Bradshaw, "Review of English on the Bonin (Ogasawara) Islands",Language Documentation and Conservation v2, n1 (June 2008), pp. 176–8 และอนุญาตให้ชาวอเมริกันผิวขาว ชาวยุโรป ชาวไมโครนีเชีย และชาวพอลินีเชียที่เคยอาศัยบนเกาะตั้งแต่ยุคก่อนสงครามกลับมาอาศัยบนเกาะได้Trumbull, Robert. "Bonin Islanders Seek U.S. Tie But Remain International Pawns; Descendants of Americans Ask Citizenship in Vain—Fight Return of Japanese," New York Times. March 11, 1956. เมื่อหมู่เกาะโองาซาวาระกลับคืนสู่การปกครองของประเทศญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 1968 ชาวเกาะได้รับสัญชาติญี่ปุ่น รวมทั้งอนุญาตให้ชาวญี่ปุ่นจากแผ่นดินใหญ่กลับเข้าไปตั้งถิ่นฐานบนเกาะดังเดิม จนกลายเป็นประชากรกลุ่มใหญ่ที่สุดของหมู่เกาะโองาซาวาระแทนที่ชาวเกาะโอเบเก

 วัฒนธรรม 
จากการที่มีชาวอเมริกัน ยุโรป และชาวเกาะแปซิฟิกอื่น ๆ อาศัยอยู่มากกว่าชาวญี่ปุ่น ทำให้เกิดภาษาอังกฤษผสมแก้ขัดที่เรียกว่าภาษาอังกฤษแบบโบนิน ปรากฏครั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา อันเกิดจากการผสมกันระหว่างภาษาอังกฤษและญี่ปุ่นทำให้เกิดภาษาผสมที่แปลกหู

ปัจจุบันชาวเกาะโอเบเกบางส่วนยังคงรักษาอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ของตนเอง แม้จะเปลี่ยนไปถือสัญชาติญี่ปุ่นแล้ว เช่น การนับถือหรือยังเชื่อในศาสนาคริสต์ หรือการใช้ภาษาอังกฤษสำเนียงถิ่น ซึ่งก็รับอิทธิพลทางวัฒนธรรม ภาษา และศาสนาจากญี่ปุ่นมากขึ้นเป็นลำดับ โดยยังมีผู้สืบสันดานอยู่ เช่น เซโวรี , โรบินสัน , วอชิงตัน , จิลลีย์  และกอนซาเลซ  โดยบางส่วนได้แปลงไปใช้นามสกุลเป็นภาษาญี่ปุ่น ดังนี้

+ นามสกุลของชาวเกาะโอเบเก นามสกุลเดิม  นามสกุลญี่ปุ่น  สัญชาติเดิม เซโวรี (,)  เซโบริ   อเมริกัน โอกูมูระ  วอชิงตัน (,)  โอฮิระ   อเมริกัน คิมูระ  อิเกดะ  มัตสึซาวะ  เว็บ (,)  โจบุ   อเมริกัน กอนซาเลซ (,)  คิชิ   โปรตุเกส โองาซาวาระ  จิลลีย์ (,)  มินามิ   โปรตุเกส-สหราชอาณาจักร โนซาวะ 

 ระเบียงภาพ