wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เอนโซ มาเรสกา
วินเชนโซ 'เอนโซ' มาเรสกา (เกิด 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1980) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลีและอดีตนักฟุตบอลอาชีพ ปัจจุบันหัวหน้าผู้ฝึกสอนของเชลซี สโมสรในพรีเมียร์ลีก

หลังจากเริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับเวสต์บรอมมิชอัลเบียนใน ค.ศ. 1998 เขาก็ได้เล่นให้กับหลายสโมสรในประเทศของเขา รวมถึงยูเวนตุสที่ยืมตัวเขาถึงสองครั้งตลอดอายุสัญญา และทำให้เขาคว้าแชมป์ลีกใน ค.ศ. 2002 หลังจากถูกยูเวนตุสปล่อยตัวจากสโมสรใน ค.ศ. 2004 เขาก็ไปเล่นกับฟีออเรนตีนา 1 ฤดูกาล; จากนั้นเขาก็ย้ายไปเล่นในลาลิกากับเซบิยา (ซึ่งเขาอยู่เป็นเวลา 4 ปี) และมาลากา โดยลงเล่น 135 นัดและยิงได้ 17 ประตูพร้อมกับคว้าแชมป์เมเจอร์ 5 รายการกับเซบิยา ระหว่างที่เขาเล่นกับ 2 ทีมในสเปน เขายังใช้เวลา 1 ปีในฐานะนักเตะแบบยืมตัวในกรีซกับโอลิมเบียโกส หลังจากนั้นเขากลับมาอิตาลีใน ค.ศ. 2012 ซึ่งเขาเล่นจนกระทั่งแขวนสตั๊ดใน ค.ศ. 2017 ขณะอายุ 37 ปี

มาเรสกาเป็นตัวแทนของอิตาลีในระดับเยาวชน รวมถึงทีมชาติอิตาลีรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี แต่ไม่เคยติดทีมชาติชุดใหญ่

 ระดับสโมสร 
 เริ่มต้นอาชีพ 
มาเรสกาเกิดในปอนเตกัญญาโน ไฟอาโน จังหวัดซาแลร์โน มาเรสกาเริ่มเล่นฟุตบอลเมื่ออายุ 11 ปีกับเอซี มิลานใน ค.ศ. 1991 ในฐานะนักเตะเยาวชน ก่อนย้ายไปร่วมทีมคัลยารีกัลโช หลังจาก 3 ปีกับมิลานใน ค.ศ. 1994

ใน ค.ศ. 1998 เขาถูกซื้อโดยเวสต์บรอมมิชอัลเบียนหลังจากเล่นในทีมเยาวชนคัลยารีได้ 4 ปี และเปิดตัวในทีมชุดใหญ่ในเกมที่แพ้แบรดฟอร์ดซิตีในบ้าน 0–2 เมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1998 โดยเขาเล่น 2 ฤดูกาลกับเวสต์บรอมมิชในฟุตบอลลีกดิวิชัน 1 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ

 ยูเวนตุส 
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2000 มาเรสกาย้ายกลับไปอิตาลีโดยย้ายไปร่วมทีมยูเวนตุสด้วยค่าตัว 4.3 ล้านปอนด์ ซึ่งเป็นสถิติการโอนที่มีมูลค่าสูงที่สุดของเวสต์บรอมมิชในขณะนั้น

เกียรติประวัติ

นักเตะ
ยูเวนตุส
Serie A: 2001–02
Supercoppa Italiana: 2003

เซบิยา
Copa del Rey: 2006–07
Supercopa de España: 2007
UEFA Cup: 2005–06, 2006–07
UEFA Super Cup: 2006

ผู้จัดการ
เลสเตอร์ซิตี
อีเอฟแอลแชมเปียนชิป: 2023–24         Chelsea
UEFA Conference League: 2024-25
# สารบัญแฟ้มสมาคมดาราศาสตร์
สารบัญแฟ้มสมาคมดาราศาสตร์ (, AGK) คือสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ที่จัดทำโดยสมาคมดาราศาสตร์เยอรมัน ฉบับพิมพ์ครั้งแรก (AGK1) ผลิตขึ้นในปี 1861 โดยความร่วมมือระหว่างประเทศตามคำแนะนำของฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม อาร์เกลันเดอร์ เผยแพร่ตั้งแต่ปี 1890 ถึง 1954 โดยมีรายชื่อดาวฤกษ์ 200,000 ดวงที่มีโชติมาตรปรากฏจนถึงอันดับ 9

ฉบับพิมพ์ครั้งที่สอง (AGK2) เริ่มขึ้นในปี 1920 และเผยแพร่ตั้งแต่ปี 1951 ถึง 1958 โดยใช้ข้อมูลภาพถ่ายทางดาราศาสตร์ที่ได้รับจากหอดูดาวบ็อนและ หอดูดาวฮัมบวร์ค

ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 3 (AGK3) เสนอโดยอ็อทโท เฮ็คมัน มีการวัดค่าจากใน AGK2 ใหม่เพื่อปรับปรุงความแม่นยำของตำแหน่งดาวและ การเคลื่อนที่เฉพาะ เริ่มต้นจัดทำในปี 1956 และเผยแพร่ในปี 1975 มีการบันทึกดาว 183,145 ดวงบนท้องฟ้าทางเหนือที่มุมเอียง -2.5 องศาด้วยความเที่ยงตรงของตำแหน่งที่ ±0.13" และความแม่นยำของการเคลื่อนที่เฉพาะที่ ±0.009"/ปี
# วัดศรีโพธิ์ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดศรีโพธิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองสระบัว อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดศรีโพธิ์ มีอาณาเขตติดต่อกับวัดพรหมกัลยาราม (วัดใหม่) ซึ่งวัดใหม่นี้มีหลักฐานแผ่นศิลาจารึกหน้าอุโบสถว่า ท้าวพรหมกันดาน เป็นผู้สร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2292 ในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ สันนิษฐานว่าวัดศรีโพธิ์คงสร้างในสมัยเดียวกัน โดยสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติก็ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ.  2292 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2300 ต่อมาทั้งวัดพรหมกัลยารามและวัดศรีโพธิ์เป็นวัดร้าง ต่อมาได้รับการปฏิสังขรณ์ ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ต่อมาราว พ.ศ. 2475 ทางการและคณะสงฆ์ได้ประกาศให้วัดทั้งสองรวมเข้าไว้ด้วยกันแล้วขนานนามว่า "วัดศรีโพธิ์" ชาวบ้านเรียก วัดใหม่ศรีโพธิ์ และได้ทำการบูรณปฏิสังขรณ์อุโบสถขึ้นใหม่ โดยการสร้างครอบอุโบสถเก่าทั้งหลัง

ศิลปวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปสมัยสุโขทัย ลพบุรี อยุธยา เจดีย์พระธาตุประทานพร รอยพระพุทธบาทจำลอง ใบเสมา แผ่นศิลาจารึก (สมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ)กรมศิลปากร. "วัดศรีโพธิ์" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 20 มิถุนายน 2566. เข้าถึงจาก http://gis.finearts.go.th/fineart/
# การระรานกลุ่มแอลจีบีที
การระรานกลุ่มคนอย่างเกย์, เลสเบียน, รักร่วมสองเพศ, หรือกะเทย (แอลจีบีที), โดยเฉพาะในกลุ่มของเยาวชนผู้มีความหลากหลายทางเพศ เป็นการกระทำโดยเจตนาต่อเหยื่อโดยการกระทำเชิงลบต่อเนื่องโดยบุคคลคนหนึ่งต่อบุคคลอื่น เพื่อให้ส่งผลต่อความไม่สมดุลทางกายและจิตใจ

เยาวชนผู้มีความหลากหลายทางเพศมักรายงานพฤติกรรมการถูกระรานมากกว่าเยาวชนผู้ไม่มีความหลากหลายทางเพศ จากการศึกษาหนึ่งพบว่า เด็กชายที่ถูกล้อเลียนว่าเป็นเกย์จะส่งผลกระทบต่อจิตใจและต้องทนทุกข์จากการถูกกลั่นแกล้งโดยมีผลกระทบเชิงลบมากกว่าเด็กชายที่ถูกล้อเลียนเรื่องอื่น นักวิจัยบางคนแนะนำให้รวมกลุ่มเยาวชนที่ตั้งคำถามถึงเพศสภาพของตัวเองในการวิจัยการถูกระรานของผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศ เพราะว่าอาจส่งผลกระทบจากการอ่อนไหวในฐานะเป็นนักเรียนผู้มีความหลากหลายทางเพศ

เยาวชนผู้มีความหลากหลายทางเพศมักรายงานการถูกระรานอย่างมากภายในโรงเรียน เหยื่อของการถูกระรานมักรู้สึกไม่ปลอดภัย รวมไปถึงซึมเศร้าและวิตกกังวล รวมถึงอัตราการอัตวินิตบาตกรรมและความพยายามกระทำอัตวินิตบาตกรรมที่เพิ่มมากขึ้น นักเรียนผู้มีความหลากหลายทางเพศต้องพยายามแปลงตัวเป็นเพศตรงข้ามเพื่อหลีกหนีการถูกระราน ซึ่งนำไปสู่ปัญหาความเครียดและการแยกตัวจากกลุ่มที่แนวคิดเดียวกับตัว มีหลายองค์กรสนับสนุนการป้องกันการถูกระรานของผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศและช่วยเหลือผู้ที่ตกเป็นเหยื่อ บางเขตอำนาจศาลได้ผ่านกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองเหยื่อผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศจากการถูกระราน
# ตราแผ่นดินของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร
ตราแผ่นดินของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร ประกอบด้วยโล่ที่มีนกอินทรีของเซอร์เบีย (นกอินทรีสองหัวสีขาวที่รับมาจากราชวงศ์เนมันจิช) และโล่ที่มีกางเขนเซอร์เบีย (หรือกางเขนเหล็กไฟ) และสิงโตมอนเตเนโกร ตราสัญลักษณ์นี้ใช้เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร (รู้จักกันในชื่อสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียจนถึงปี 2003)

 การประกาศใช้ 
ตราแผ่นดินนี้ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการโดยรัฐสภาในปี 1993 แทนที่ตราอาร์มของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย ซึ่งยังคงเป็นตราแผ่นดินของสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียที่เพิ่งก่อตั้งตั้งแต่ปี 1992 ถึง 1993 และตราอาร์มนี้ถูกยกเลิกการใช้ในปี 2006 หลังจากการล่มสลายของสหภาพรัฐแห่งเซอร์เบียและมอนเตเนโกร

 การใช้เป็นตราแผ่นดินของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร 
กฎหมายที่ประกอบขึ้นจากสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียเป็นสหภาพเซอร์เบียและมอนเตเนโกรกำหนดให้มีการผ่านกฎหมายภายในสิ้นปี 2003 โดยระบุตราแผ่นดินและเพลงชาติของสหภาพ กฎหมายดังกล่าวไม่เคยถูกนำเสนอ และไม่เหมือนกับธงชาติและเพลงชาติ ไม่มีการเสนอข้อเสนอที่โดดเด่นสำหรับตราแผ่นดินใหม่ ดังนั้นสหภาพแห่งรัฐจึงยังคงใช้ตราอาร์มยูโกสลาเวียต่อไปจนกระทั่งล่มสลายในเดือนมิถุนายน 2006

 ที่มาของตราแผ่นดิน 
ตราแผ่นดินนี้ได้รับการออกแบบหลังจากการล่มสลายของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของสหภาพใหม่ที่ประกอบด้วยเพียงเซอร์เบียและมอนเตเนโกรเท่านั้น การออกแบบตราประทับนี้จึงใช้สัญลักษณ์ที่เชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์ของทั้งสองประเทศ

ตลอดประวัติศาสตร์ ตราแผ่นดินของมอนเตเนโกรและเซอร์เบียมีนกอินทรีสองหัวซึ่งมักจะเป็นสีเงินอยู่บนโล่สีแดง โดยโล่นี้เป็นโล่สีแดงซึ่งในส่วนของมอนเตเนโกรมีสิงโตสีทอง ส่วนของเซอร์เบียมีไม้กางเขนที่มีไฟสี่ตัวซึ่งมักจะเป็นสีเงิน ดังนั้นตราแผ่นดินของสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียจึงได้รับการออกแบบโดยการรวมเอาองค์ประกอบเหล่านี้: นกอินทรีเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้ร่วมกันระหว่างทั้งสองประเทศ แสดงถึงความเป็นเอกภาพ สิงโตแสดงถึงมอนเตเนโกร และไม้กางเขนไฟแสดงถึงเซอร์เบีย โล่สีแดงในกลางถูกแบ่งเป็น 4 ส่วน แม้ว่าสหภาพจะประกอบด้วยเพียงสองหน่วยงานในสหพันธรัฐ

ตรานี้ได้รับการเสนอครั้งแรกโดยอเล็กซานดาร์ ปาลาเวสตราจากสมาคมเฮอรัลดิกเซอร์เบียในปี 1992 ตราแผ่นดินเวอร์ชันที่ได้รับการรับรองสุดท้าย (ออกแบบโดยโบกดาน กอร์ซิช) มีลักษณะเดียวกับข้อเสนอแรก แต่มีความแตกต่างในด้านสไตล์กราฟิก

 ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐในยูโกสลาเวีย/เซอร์เบียและมอนเตเนโกร 

ดูเพิ่ม
ธงชาติเซอร์เบียและมอนเตเนโกร
ตราแผ่นดินของเซอร์เบีย
ตราแผ่นดินของมอนเตเนโกร
# บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง
บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง   เป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์จากการกวาดสำรวจท้องฟ้า สร้างขึ้นระหว่าง ปี 1859 ถึง 1903 ที่หอดูดาวบ็อน มีลักษณะเด่นคือการสำรวจในสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งได้รับการเปรียบเทียบกับแสงที่ตามองเห็น

ชื่อ Durchmusterung นั้นมาจากภาษาเยอรมัน และถูกใช้ในภาษาอังกฤษเช่นกัน มีความหมายว่า "การตรวจสอบวัตถุและข้อมูลอย่างเป็นระบบ" ส่วน Bonner หมายถึงเมืองบ็อนซึ่งเป็นที่ตั้งของหอดูดาวบ็อนในเยอรมนี ที่เป็นศูนย์กลางในการจัดทำสารบัญแฟ้มนี้

สารบัญแฟ้มนี้ได้จากการสำรวจสังเกตการณ์ยาวนานเป็นเวลา 44 ปี และได้สรุปตำแหน่งและขนาดของดาวประมาณ 325,000 ดวงที่มีโชติมาตรปรากฏตั้งแต่อันดับ 9 ถึง 10 ถือเป็นพื้นฐานของสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ต่าง ๆ ในศตวรรษที่ 20 เช่น สารบัญแฟ้มสมาคมดาราศาสตร์ และสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ของหอดูดาวสมิธโซเนียน เป็นต้น

 ความเป็นมา 
บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงเริ่มจัดพิมพ์โดย ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม อาร์เกลันเดอร์, อาดัลแบร์ท ครือเกอร์ และเอดูอาร์ท เชินเฟ็ลท์ จาก เยอรมนี ครอบคลุมดาวฤกษ์ 320,000 ดวงที่วิษุวัตต้นยุคอ้างอิง 1855.0 ได้รับการยอมรับว่าเป็นตัวบุกเบิกสารบัญแฟ้มดาวสมัยใหม่

ซืทลิชเชอดวร์ชมุสเทอรุง  (Südliche Durchmusterung) ซึ่งแสดงดาวฤกษ์ในซีกท้องฟ้าใต้ได้ถูกเพิ่มเข้ามาในปี 1886 จากที่เดิมทีบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงนั้นขึ้นอยู่กับการสังเกตการณ์ที่หอดูดาวบ็อน และครอบคลุมเฉพาะซีกท้องฟ้าเหนือเป็นหลักและซีกท้องฟ้าใต้บางส่วนเท่านั้น ดังนั้นเมื่อรวมเข้าไปแล้วจึงเพิ่มจำนวนดาวฤกษ์ไปอีก 120,000 ดวงที่มีเดคลิเนชันตั้งแต่ -1° ถึง -23°

 ส่วนต่อขยาย 
การแสวงหาความรู้ทางดาราศาสตร์หลายอย่าง เช่น สาขาวิชาฟิสิกส์ดาราศาสตร์ กลศาสตร์ท้องฟ้า และการศึกษาระบบสุริยะในช่วงยุคแรก ๆ ได้อาศัยบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงเป็นพื้นฐาน แต่ต่อมาความแม่นยำของตำแหน่งเริ่มเป็นปัญหาเมื่อต้องการศึกษาอย่างเข้มงวด นอกจากนี้เดิมทีบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงไม่ได้บันทึกดาวฤกษ์ในท้องฟ้าทางตอนใต้ซึ่งไม่สามารถมองเห็นได้จากเยอรมนี ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถอธิบายท้องฟ้าทั้งหมดได้

ด้วยเหตุนี้ ชุมชนวิทยาศาสตร์จึงตัดสินใจที่จะเสริมข้อมูลท้องฟ้าทางตอนใต้ด้วยการสังเกตการณ์เพิ่มเติมอีก 2 ครั้ง การสังเกตการณ์ได้ทำขึ้นที่หอดูดาวของเมืองกอร์โดบา ประเทศอาร์เจนตินา และ เมืองเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ ซึ่งอยู่ในซีกโลกใต้ และได้ทำการเผยแพร่ กอร์โดบาดวร์ชมุสเทอรุง (Córdoba Durchmusterung, CoD) ซึ่งมีดาวจำนวน 580,000 ตีพิมพ์ในปี 1892 จากความคิดริเริ่มของจอห์น เอ็ม โทมี และใน ปี 1896 ได้เผยแพร่ เคปโฟโตกราฟิกดวร์ชมุสเทอรุง (Cape Photographic Durchmusterung, CPD) โดยกอร์โดบาดวร์ชมุสเทอรุงนั้นได้ถูกทำขึ้นจากการสังเกตด้วยตาเปล่าเท่านั้น และจัดทำขึ้นในลักษณะเดียวกับบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง ในขณะที่ แคตตาล็อกเคปโฟโตกราฟิกดวร์ชมุสเทอรุง ได้รับการประมวลผลโดยใช้ภาพถ่ายที่ได้รับการยืนยันว่ามีความแม่นยำเพียงพอในสำหรับเทคโนโลยีใหม่

สารบัญแฟ้มทั้งสองนี้ได้ทำให้สามารถสร้างแบบจำลองที่เข้มงวดมากขึ้น และในศตวรรษที่ 19 นักดาราศาสตร์และนักภูมิมาตรศาสตร์ได้ใช้ระบบพิกัดร่วมทางดาราศาสตร์อย่างกว้างขวางโดยอิงตามแกนหมุนของโลก วันวสันตวิษุวัต และระนาบสุริยวิถี ระบบนี้กลายเป็นพื้นฐานของการทำสารบัญแฟ้มพื้นฐานของหอดูดาวเบอร์ลิน และถูกนำมาใช้ในระบบพิกัดที่แน่นอนของบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงและสารบัญแฟ้มสมาคมดาราศาสตร์
# เอดูอาร์ท เชินเฟ็ลท์
เอดูอาร์ท เชินเฟ็ลท์ (22 ธันวาคม 1828 – 1 มีนาคม 1891) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน เป็นที่รู้จักในฐานะที่เป็นผู้ช่วยของฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม อาร์เกลันเดอร์ ผู้สร้าง บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง ซึ่งเป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์สมัยใหม่เล่มแรก เขาได้สังเกตวัตถุท้องฟ้ามากมาย และหลังจากที่อาร์เกลันเดอร์เสียชีวิตไปแล้วเขาก็ยังได้ต่อเติม บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง ต่ออีก

เชินเฟ็ลท์เกิดในฮิลท์บวร์คเฮาเซินในซัคเซิน-ไมนิงเงิน (ปัจจุบันคือรัฐทือริงเงิน) แม้ว่าเขาจะสนใจดาราศาสตร์แต่เขาก็เรียนสถาปัตยกรรมในฮันโนเฟอร์และคัสเซิลตามความประสงค์ของบิดา ในปี 1849 เมื่อเขาเรียนวิชาเคมีกับโรแบร์ท บุนเซิน ที่มหาวิทยาลัยมาร์บวร์ค เขาจึงได้เรียนดาราศาสตร์ตามที่เขาปรารถนาอีกครั้ง

ในปี 1851 เชินเฟ็ลท์ได้มาหาอาร์เกลันเดอร์ที่หอดูดาวบ็อน และในปี 1853 เขารับตำแหน่งผู้ช่วย ในปีต่อมาเขาเขียนศาสตรนิพนธ์  และได้รับปริญญาที่หอดูดาวบ็อน เขาได้มีส่วนสำคัญในการจัดทำ บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง และวิจัยดาวแปรแสง ตั้งแต่ปี 1859 เขาเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยบ็อนอยู่ระยะหนึ่งก่อนที่จะมาเป็นผู้อำนวยการหอดูดาวมันไฮม์ซึ่งเป็นหอดูดาวที่มีแต่อุปกรณ์แบบเก่า แต่ก็มีการสังเกตการณ์เนบิวลา หลังจากอาร์เกลันเดอร์ถึงแก่กรรมในปี 1975 เชิงเฟ็ล์ทได้เข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการหอดูดาวบ็อน และพยายามแก้ไขและเพิ่มเติมดาวในซีกฟ้าใต้ลงใน บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง และได้รับการตีพิมพ์ในฉบับที่ 8 ฉบับแก้ไขในปี 1886

เชินเฟ็ลท์กลายเป็นสมาชิกของสมาคมดาราศาสตร์เยอรมันซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1863 และเป็นสมาชิกของสภาจนถึงปี 1869 ในปี 1878 เขาได้กลายเป็นสมาชิกต่างชาติของสมาคมดาราศาสตร์หลวง
# รูบี้ สาวน้อยอสูรทะเล
รูบี้ สาวน้อยอสูรทะเล  เป็นภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชันแนวก้าวผ่านวัย จินตนิมิต โลดโผนสุขนาฏกรรมของอเมริกาในปี พ.ศ. 2566 ผลิตโดยดรีมเวิกส์แอนิเมชันและจัดจำหน่ายโดยยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ กำกับโดยเคิร์ก เดอมิกโก ร่วมกำกับโดยฟาริน เพิร์ล และเขียนบทโดยแพม แบรดี, ไบรอัน ซี. บราวน์ และ Elliott DiGuiseppi ผู้พากย์เสียงตัวละครหลักในภาพยนตร์ได้แก่ Lana Condor, Toni Collette, Annie Murphy, Sam Richardson, Liza Koshy, Will Forte, Colman Domingo, Jaboukie Young-White, Blue Chapman, Eduardo Franco, Ramona Young, Echo Kellum, Nicole Byer และเจน ฟอนดา
# วากาชู
วากาชู (, "วัยรุ่น" ไม่เคยใช้กับผู้หญิงมาก่อน) เป็นคำศัพท์ทางประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นใช้หมายถึงวัยรุ่นชายโดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคเอโดะ (ค.ศ. 1603–1867) สถานะวากาชู บ่งชี้โดยทรงผม "วัยรุ่นชาย" มักหมายถึงเด็กชายที่มีอายุประมาณ 7–17 ปี ซึ่งไว้ทรงผมที่ตัดผมบางส่วนออกไป เมื่อถึงวัย เด็กชายจะพ้นจากความเป็นเด็กและสามารถเข้าศึกษาในระบบการศึกษา, เข้ารับการฝึกทักษะ หรือได้รับการว่าจ้างนอกบ้านของตน โดยมีพิธีการก้าวข้ามผ่านวัย (เก็มปูกุ) เมื่ออายุราว 20 ปี เป็นการปักหมุดหมายการเปลี่ยนผ่านไปยังวัยผู้ใหญ่ เมื่อถึงยุคเมจิ (ค.ศ. 1868–1912) คำศัพท์นี้เลือนหายไป ความหมายว่าชายหนุ่มถูกแทนที่โดยคำว่า "โชเน็ง" และอีกความหมายหนึ่งถูกแทนที่โดย "บิโชเน็ง" (หนุ่มสวย)

 เพศสภาพ 

ประเทศญี่ปุ่นในยุคเอโดะ วัยรุ่นชายถูกมองว่าเป็นวัตถุที่เหมาะสมเพื่อตอบสนองต่อความต้องการทางเพศของหญิงสาว, ผู้หญิงและผู้ชายวัยกลางคน (ตราบเท่าที่พวกเขาทำหน้าที่เป็นฝ่ายรุก) อายุเป็นเรื่องสำคัญ แต่ไม่ถึงกับจำเป็นสำหรับวากาชู ด้วยเหตุนี้ บางครั้งผู้ชายวัยกลางคนอาจรับการแต่งกายและกิริยาอาการของวากาชู ไปปรับใช้ด้วย อย่างไรก็ดี ผู้ให้บริการทางเพศชายที่ผ่านการก้าวข้ามผ่านวัยเด็กสู่วัยผู้ใหญ่แล้ว มักไม่ได้ถูกมองว่าเป็นวัตถุที่เหมาะสมต่อการตอบสนองความต้องการทางเพศของผู้ชายวัยกลางคน (วากาชูโด หรือ ชูโด) ใน ค.ศ. 1685 มีรายงานมาโดยตลอดว่า รัฐบาลโชกุนกวาดล้าง "โอวากาชู" (วัยรุ่นที่มีอายุ) ซึ่งชะลอการเข้าพิธีก้าวข้ามผ่านวัยจนถึงอายุราว 25 ปี 

thumb|alt= (tenth month of the traditional Japanese calendar), polychrome woodblock print. Original woodblock by Harunobu Suzuki , later printing. One of a pair (with) showing a young couple in autumn and spring, respectively.|วากาชู (นั่ง) และผู้หญิงซึ่งเป็นคู่ของเขา ในแวดล้อมของฤดูใบไม้ร่วงที่สวยงาม โดย ซูซูกิ ฮาราโนบุ ภาพพิมพ์แกะไม้หลายสี 

 ในงานศิลปะ 
ชูโด (衆道, Shudō, "วิถีแห่งชายรักชาย") มักเกี่ยวข้องกับเรื่องทางเพศ (โดยเฉพาะในหมู่ซามูไร) และความประณีตทางศิลปะ ในหนังสือของ ทารูโฮะ อินางากิ สุนทรียภาพแห่งชายรักชาย เขียนไว้ว่า มีเพียง "คนในชนชั้นอภิสิทธิ์เท่านั้นที่จะสามารถเข้าใจความสุขใจแห่งชายรักชายได้" ความสวยงามของวากาชู ที่มีระยะเวลาอันสั้น เปรียบดั่งได้กับดอกซากูระ การสรรเสริญความสวยงามของชายหนุ่มวัยรุ่นในวรรณกรรมญี่ปุ่นอาจย้อนรอยได้ไกลถึงวรรณกรรมคลาสสิกอย่างตำนานเก็นจิ ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ซึ่งมีการบรรยายตัวเอกว่า "เป็นตัวละครที่น่าดึงดูดจนชายอื่นรู้สึกปรารถนามองว่าเขาเป็นหญิง"

การค้าประเวณีและการแสดงมักมีส่วนเกี่ยวข้องกันในโรงละครคาบูกิช่วงแรก นักแสดงหญิงถูกสั่งห้ามจากคาบูกิใน ค.ศ. 1629 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในความพยายามกวาดล้างการค้าประเวณี และวากาชู เริ่มรับบทแสดงของผู้หญิงและวัยรุ่นชายแทน อย่างไรก็ตาม พวกเขาถูกห้ามจากการแสดงใน ค.ศ. 1652 ด้วยความต้องการที่จะร่วมประเวณีกับวากาชู ที่เพิ่มไม่หยุด และบทเหล่านี้ได้รับนักแสดงอนนางาตะ (ชายแสดงเป็นหญิง) ผู้ใหญ่แทน หรือนักแสดงวากาชูงาตะ ที่เชี่ยวชาญในการรับบทวัยรุ่นชาย
# อาดัลแบร์ท ครือเกอร์
คาร์ล นิโคเลาส์ อาดัลแบร์ท ครือเกอร์ (Karl Nicolaus Adalbert Krueger, 9 ธันวาคม 1932 – 21 เมษายน 1896Krüger, Adalbert Universitäts- und Landesbibliothek Bonn) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน

 ชีวประวัติ 
เกิดในเมืองมาเรียนบวร์ค ราชอาณาจักรปรัสเซีย (ปัจจุบันคือ มัลบอร์กของประเทศโปแลนด์) ในปี1 1872 เขาค้นพบความแปรปรวนของดาวดาวยักษ์แดงแปรแสงที่อยู่ในกระจุกดาวแฝด

ตั้งแต่ปี 1881 เขาเป็นบรรณาธิการของ Astronomische Nachrichten และในปี 1896 เขาได้เสียชีวิตในเมืองคีล
# บราซิล แอนิมาโด
บราซิล แอนิมาโด  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันตลกขับขันบราซิลที่ออกฉายใน พ.ศ. 2554 กำกับโดย มาเรียนา คัลตาบิอาโน และจัดจำหน่ายโดย อิมาเจม ฟิลเมส

เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันของบราซิลผลิตกับเทคโนโลยี 3 มิติ แรก

 นักแสดง 

 เอดูอาร์โด จาร์ดิม เป็น รีแล็ค (Relax), หมาสีแทนสูง
 จาร์ดิม ยังให้เสียงเป็น สเตรส (Stress), หมาสีเทาเขียวเห็นแก่ตัว

 การตอบรับ 
ในโอเมเลเต (Omelete) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 2 จาก 5 ในอะโดโรซีนีม่า (AdoroCinema) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 1,5 จาก 5

 รางวัล 
ในปี 2555, ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อ Grande Prêmio do Cinema Brasileiro สาขา Menção Honrosa
# บอบอสะแด๊ก
บอบอร์ซัณแดกเคียว (, บบรฺสณฺแดกฺเขียว) ในประเทศไทยเรียก บอบอสะแด๊ก หรือ บอบอซาแด๊ก เป็นของหวานอย่างหนึ่งของประเทศกัมพูชา ทำจากมันสำปะหลัง ถั่วเขียว น้ำตาล และกะทิ นิยมบริโภคหลังอาหารกลางวันหรือหลังเลิกงานยามเย็น มีลักษณะคล้ายถั่วเขียวต้มน้ำตาล ในประเทศไทยมีอาหารชนิดนี้อยู่ในสำรับแขกจามบ้านครัว กรุงเทพมหานคร มีส่วนประกอบแตกต่างออกจากฝั่งกัมพูชาไปบ้าง ได้แก่ ถั่วเขียวผ่าซีก ข้าวเหนียว สาคูเม็ดเล็ก น้ำตาลปี๊บ และกะทิ มีลักษณะคล้ายกับข้าวเหนียวเปียก

มีวิธีการทำคือต้องนำถั่วเขียวผ่าซีกไปคั่วด้วยไฟอ่อน ๆ ในกระทะให้สุกจนเกือบไหม้ ก่อนนำไปต้มจนเปื่อย เติมข้าวเหนียว สาคูเม็ดเล็ก น้ำตาลปี๊บ เคี่ยวให้เข้ากัน เมื่อจะตักไปรับประทานก็จะราดด้วยน้ำกะทิ ให้มีรสชาติหวานมัน และมีกลิ่นจากการคั่วถั่วเขียวเป็นเอกลักษณ์
# เมื่อวานเจ๊ทานอะไร?
เมื่อวานเจ๊ทานอะไร?  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยฟูมิ โยชินางะ เป็นซีรีส์เสี้ยวชีวิตเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างคาเคย์ ชิโร่และยาบูกิ เคนจิ คู่เกย์วัยกลางคนที่อาศัยในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มังงะตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะมอร์นิงตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์คนแสดงโดยโชจิกุ ออกอากาศทางช่องทีวีโตเกียวในปี พ.ศ. 2562 ภาพยนตร์ภาคต่อของละครโทรทัศน์ออกฉายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 มังงะและสื่อคนแสดงดัดแปลงได้รับเสียงชื่นชมในวงกว้าง ชนะเลิศรางวัลมังงะโคดันชะ รางวัลกาแล็กซี และรางวัลสถาบันละครโทรทัศน์หลายรายการ
# สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ของหอดูดาวสมิธโซเนียน
สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ของหอดูดาวสมิธโซเนียน (Smithsonian Astrophysical Observatory Star Catalog) เป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ มักเรียกโดยย่อว่า SAO

เผยแพร่โดยหอดูดาวสมิธโซเนียนในปี 1966 โดยรวบรวมสมบัติต่าง ๆ ที่แม่นยำของดาวฤกษ์258,997 ดวงในต้นยุคอ้างอิง 1950.0 โดยสามารถรวบรวมได้ในระยะเวลาอันสั้นโดยใช้คอมพิวเตอร์

สารบัญแฟ้มนี้รวบรวมโดยยืนพื้นจากสารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์อีกหลายรายการ มีการระบุสมบัติต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับดาวฤกษ์ที่มีโชติมาตรปรากฏถึงอันดับ 9 และมีความโดดเด่นในการอธิบายการเคลื่อนที่เฉพาะที่ทราบจากการเคลื่อนตัวของดาวฤกษ์ระหว่าง ปี 1900 ถึง 1930 ด้วยเหตุนี้ จึงมักใช้ในงานที่ต้องการข้อมูลการเคลื่อนไหวเฉพาะ เนื่องจากครอบคลุมดาวฤกษ์ที่มีโชติมาตรถึงอันดับ 9 จึงมีดาวหลายดวงที่ทับซ้อนกับสารบัญแฟ้มเฮนรี เดรเปอร์

ชื่อดาวที่แสดงในสารบัญแฟ้มดาวนี้จะขึ้นต้นด้วยอักษร SAO และตามด้วยเลข 6 หลัก โดยหมายเลขเรียงตามเดคลิเนชันไล่จากเหนือ

ต้นยุคอ้างอิงในการวัดฉบับล่าสุดคือ J2000.0 ด้วยเหตุนี้ความเที่ยงตรงจึงแตกต่างจากข้อมูลในอดีตตั้งแต่ปี 1900 ถึง 1930 และคาดว่าอาจมีข้อผิดพลาดในความแม่นยำของการเคลื่อนฉพาะ เนื่องจากความพร้อมใช้งานของข้อมูลบนอินเทอร์เน็ต จึงถือเป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ที่มีการใช้งานค่อนข้างมาก รุ่นล่าสุดมีการอ้างอิงข้ามไปมาระหว่างสารบัญแฟ้มเฮนรี เดรเปอร์ และบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงด้วย

 แหล่งที่มา 
オックスフォード天文学辞典 (初版第1刷 ed.). 朝倉書店. p. 218頁. ISBN 4-254-15017-2.
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์ในปี พ.ศ. 2509
หมวดหมู่:สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์
# SAO
SAO อาจหมายถึง

 องค์การบริหารส่วนตำบล
 ซอร์ดอาร์ตออนไลน์
 สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ของหอดูดาวสมิธโซเนียน
# ไซเบอร์เซ็กซ์ (เพลง)
"ไซเบอร์เซ็กซ์"  เป็นเพลงของแร็ปเปอร์และนักร้องชาวอเมริกัน โดจา แคต วางจำหน่ายพร้อมกับมิวสิกวิดีโอเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 2019 ผ่านสังกัดเคโมซาบีและอาร์ซีเอเรเคิดส์ เป็นซิงเกิลที่สี่จากสตูดิโออัลบัมชุดที่สอง ฮอตพิงก์ ซึ่งวางจำหน่ายในวันเดียวกัน เพลงเขียนโดยโดจา แคต, เยติ บีตส์ และลิเดีย แอสแรต และผลิตโดยคูล โกจัก ร่วมกับติซฮิมเซลฟ์ เพลงนำเสนอ "บับเบิลกัมแร็ปที่มีการใช้ซินธ์อย่างหนักแบบยุค 90"

ในมิวสิกวิดีโอเพลง โดจา แคต แสดงเป็นนางแบบเว็บแคมที่กลายเป็นวิศวกรและได้พัฒนาพันธุกรรมของคู่นอนในอุดมคติ เพลงดังกล่าวได้รับความนิยมหลังจากเป็นอินเทอร์เน็ตมีมที่ชื่อ "ราชินีแห่งบรุกลิน" บนสื่อสังคมอย่างทวิตเตอร์และติ๊กต็อก นอกจากนั้นยังได้รับการยืนยันระดับแผ่นเสียงทองคำจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกาในปลายเดือนพฤศจิกายน 2020

 ชาร์ต 
 ชาร์ต (2019–2020) ตำแหน่งสูงสุด New Zealand Hot Singles (RMNZ)13 US Rolling Stone Trending 25 10

การรับรอง
# วัดเววน
วัดเววน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าเว อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ตามประวัติวัดระบุว่าวัดเววนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2025 ชื่อ วัดพระแจ้ง ต่อมาเป็นวัดร้างและมีการบูรณะในสมัยอยุธยาโดยตั้งชื่อใหม่ว่า "วัดเววน" และเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดมณฑล ตามชื่อหมู่บ้าน ในช่วงสมัยสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสเสด็จตรวจเยี่ยมคณะสงฆ์ทางใต้ ได้โปรดให้เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็น "วัดเววน" ดังเดิม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493

บริเวณวัดเววนรวมถึงบ้านมณฑลเป็นแหล่งที่พบโบราณวัตถุสมัยทวารวดี ศรีวิชัย อย่างหนาแน่น พบพระพุทธรูปประทับนั่งปางสมาธิกำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ 12–16 ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานพระปฐมเจดีย์ พระพุทธรูปหินทรายแดงสมัยอยุธยาจำนวน 3 องค์ ปัจจุบันอยู่ภายในวิหาร เครื่องมือ เครื่องใช้โลหะและภาชนะเขียนสี อุโบสถของวัดสร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2484
# วัดเดิมเจ้า
วัดเดิมเจ้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าเว อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดเดิมเจ้าไม่มีประวัติการสร้างวัดที่ชัดเจนว่าสร้างสมัยใด แต่จากตำนานพระประธานวัดพระประสพ ได้กล่าวถึงวัดเดิมเจ้าในฐานะทางผ่านการชักลากพระจากเขาเพลาไปยังพุมเรียง โดยคำว่า "เดิมเจ้า" เพี้ยนมาจากเชือกลากพระมาขาด (ภาษาถิ่นใต้เรียก ขาดเข้าเหย้า) จึงเรียกพื้นที่นี้ว่าดอนเหยา อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2025 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2529

ใน สารานุกรมภาคใต้ พิมพ์ พ.ศ. 2529 ระบุว่าแหล่งโบราณคดีวัดเดิมเจ้าเป็นแหล่งโบราณคดีก่อนพุทธศตวรรษที่ 19 พบโบราณวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระพิมพ์อายุราวครึ่งแรกพุทธศตวรรษที่ 17 และเครื่องถ้วยต่าง ๆ สมัยราชวงศ์ซ่ง ราวปลายพุทธศตวรรษที่ 18 ถึงต้นพุทธศตวรรษที่ 19 ส่วนอุโบสถของวัดและใบเสมา ศิลปะรัตนโกสินทร์
# เรือบรรทุกนักโทษ
"เรือบรรทุกนักโทษ"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนเมษายน ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1893  เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 5 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 4 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว")

ตามลำดับเวลาแล้ว เรื่องราวที่เล่าใน "เรือบรรทุกนักโทษ" คือคดีแรกสุดในเนื้อเรื่องหลักของเชอร์ล็อก โฮมส์ เรื่องราวนี้มีความเกี่ยวข้องกับโฮมส์มากกว่าวัตสัน และเป็นคดีแรกที่โฮมส์ใช้ความสามารถในการอนุมาน โดยเวลานั้นโฮมส์ทำเป็นเพียงงานอดิเรก "เรือบรรทุกนักโทษ" เป็นหนึ่งในเรื่องราวของเชอร์ล็อก โฮมส์หลายเรื่องที่ตัวละครเอกของคดีถูกตามรังควานโดยเพื่อนเก่าจากอาชญากรรมครั้งเก่า เรื่องอื่น ๆ ได้แก่ "ความลับที่หุบเขาบอสคูมบ์", "ปีเตอร์ดำ", "จัตวาลักษณ์", "เมล็ดส้มห้าเมล็ด", "จองเวร" เป็นต้น และยังเป็นหนึ่งในหลายเรื่องที่เกี่ยวข้องกับชะตากรรมของตัวละครที่กลับมาอังกฤษหลังจากใช้เวลาอยู่ในอาณานิคมของจักรวรรดิอังกฤษในต่างแดน "The Cesspool of Empire: Sherlock Holmes and the Return of the Repressed," Victorian Literature and Culture, 34.1: March 2006, pp. 233-247.

 ประวัติการตีพิมพ์ 
"เรือบรรทุกนักโทษ" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1893Smith (2014), p. 84. ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตCawthorne (2011), p. 80.และ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ  ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกาCawthorne (2011), p. 75.
# แม่น้ำปัทมา
ปัทมา (Pôdma) เป็นแม่น้ำสายหลักในประเทศบังกลาเทศ ถือเป็นลำน้ำแตกสาขาหลักของแม่น้ำคงคาที่ไหลไปทางตะวันออกเฉียงใต้  ถึงจุดบรรจบกับแม่น้ำเมฆนาใกล้อ่าวเบงกอล นครราชชาฮีตั้งอยู่ริมแม่น้ำสายนี้Hossain ML, Mahmud J, Islam J, Khokon ZH and Islam S (eds.) (2005) Padma, Tatthyakosh Vol. 1 and 2, Dhaka, Bangladesh, p. 182 . นับตั้งแต่ ค.ศ. 1966 มีที่ดินถูกแม่น้ำปัทมากัดเซาะมากกว่า 66,000 เฮกตาร์