wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# กรณีอรุณา ศานบาค
อรุณา รามจันทระ ศานบาค (, เทวนาครี: अरुणा रामचंद्र शानबाग; Aruna Ramchandra Shanbaug หรือ Śanbāg, 1 มิถุนายน 1948 – 18 พฤษภาคม 2015) เป็นพยาบาลชาวอินเดีย ผู้กลายเป็นที่สนใจหลังเธอตกเป็นศูนย์กลางของการตัดสินคดีว่าด้วยการทำการุณยฆาตหลังเธออยู่ในภาวะสมองตายเป็นเวลา 37 อันเป็นผลจากการโจมตีทางเพศ เมื่อปี 1973 ขณะเธอทำงานเป็นนางพยาบาลที่โรงพยาบาลเคอีเอ็มในย่านปเรล เมืองมุมไบ ศานบาคถูกข่มขืนและทำร้ายร่างกายโดย โสหันลาล ภารตะ วาลมีกิ (Sohanlal Bhartha Walmiki) เจ้าหน้าที่ประจำวอร์ดจนสมองของเธอได้รับบาดเจ็บจนเข้าสู่ภาวะสมองตาย ชนิดถาวร ในวันที่ 24 มกราคม 2011 หลังเกิดเหตุการณ์ได้ 37 ปีศาลสูงสุดอินเดียตอบรับคำร้องขอให้กระทำการการุณยฆาตเธอ ซึ่งยื่นร้องโดยนีกข่าง ปินกี วิราณี ผู้ตั้งคณะกรรมการแพทย์เพื่อวินิจฉัยสภาวะของเธอ ศาลปฏิเสธคำร้องในวันที่ 7 มีนาคม 2011 อย่างไรก็ตาม ในความเห็นหลัก (landmark opinion) นี้ได้ระบุยินยอมการการุณยฆาตแบบพาสซีฟ (passive euthanasia) ในประเทศอินเดีย

สานบาคเสียชีวิตด้วยโรคปอดบวมในวันที่ 18 พฤษภาคม 2015 ภายหลังตกอยู่ในสภาวะสมองตายต่อเนื่องเป็นเวลาเกือบ 42 ปี

อ่านเพิ่ม
 Aruna's Story: the true account of a rape and its aftermath, by Pinki Virani. Viking, 1998 
Arunachi Goshta (Aruna's story) , by Pinki Virani, 1998, Translator : Meena Karnik. Mehta Publishing House. 1998
# คิเนคสตาร์วอร์ส
คิเนคสตาร์วอร์ส  เป็นวิดีโอเกมสตาร์วอร์สที่พัฒนาโดย Terminal Reality และจัดจำหน่ายโดย ลูคัสอาตส์ และ ไมโครซอฟท์สตูดิโอส์ สำหรับเอกซ์บอกซ์ 360 ที่ใช้อุปกรณ์ต่อพ่วงการเคลื่อนไหวคิเนค ตัวเกมประกอบด้วย "เจไดเดสตินี" โดยมีโหมดเกมถึงสี่โหมดคือ โหมดเกมหลัก, พอดเรซซิ่ง, แลนคอร์แรมเพจ และ กาแลกติกแดนซ์-ออฟ

ไมโครซอฟท์สตูดิโอส์ได้วางแผนที่จะสร้างเกมสตาร์วอร์สที่ใช้คิเนคตั้งแต่การพัฒนาระบบตรวจจับการเคลื่อนไหวในช่วงแรก ตัวเกมได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการในงานอี3 2011 และวางจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 3 เมษายน 2012 คิเนคสตาร์วอร์ส เป็นเกมสุดท้ายที่ลูคัสอาตส์เป็นผู้จัดจำหน่ายก่อนที่เดอะวอลต์ดิสนีย์จะหยุดการพัฒนาภายในทั้งหมดของลูคัสอาตส์ในอีกหนึ่งปีต่อมา Craig Derrick รับหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างเกม

คิเนคสตาร์วอร์ส ได้รับเสียงวิจารณ์ผสมกันเป็นส่วนใหญ่โดยที่นักวิจารณ์ชื่นชมงานศิสป์และการนำเสนอของเกม แต่วิจารณ์รูปแบบการเล่นที่ด้อยพัฒนา, การเขียนบทที่อ่อนเกินไปและการควบคุมที่ไม่ถูกต้อง
# เกรกอรี ผู้ให้ความกระจ่าง
นักบุญเกรกอรี ผู้ให้ความกระจ่าง หรือ นักบุญเกรกอรี ผู้มอบความสว่าง (or Saint Gregory the Enlightener; คลาสสิก, Grigor Lusavorich;  –) เป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์และปฐมอัครบิดรของคริสตจักรอัครทูตอาร์มีเนีย ท่านได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้นำศาสนาผู้เปลี่ยนประเทศอาร์มีเนียจากลัทธิเพแกนมาเป็นศาสนาคริสต์ในปี ค.ศ. 301

เกรกอรีเป็นบุตรHovannisian, The Armenian People From Ancient to Modern Times, Volume I: The Dynastic Periods: From Antiquity to the Fourteenth Century, p. 72 ของขุนนางอาร์มีเนียชาวปาร์เธียAgat’angeghos, History of the Armenians, p. xxvii บิดาคือ อานัค ชาวปาร์เธีย และมารดาคือโอโคเฮ (Okohe) เชื่อกันว่าอานัค บิดาของเกรกอรี สืบเชื้อสายมาจากเจ้าชายในจักรวรรดิอาร์ซาจิด (Arsacid) แห่งอาร์มีเนีย หรือมาจากสภาซูเรน หนึ่งในแคว้นปาร์เธียทั้งเจ็ดTerian, Patriotism And Piety In Armenian Christianity: The Early Panegyrics On Saint Gregory, p. 106

ในปี 301 เกรเกอรีประกอบพิธีบัปติศมาให้แก่พระเจ้าทีรีดาเตสที่ 3 และราชวงศ์ พระเจ้าทีรีดาเตสที่ 3 ทรงมีพระราชกฤษฎีกาให้เกรกอรีมีสิทธิ์เต็มในการเปลี่ยนศาสนาดินแดนอาร์มีเนียทั้งประเทศเป็นศาสนาคริสต์ และในปีเดียวกันนั้นเป็นที่ถือกันว่าประเทศอาร์มีเนียได้รับการเปลี่ยนเข้าสู่ศาสนาคริสต์The Journal of Ecclesiastical History – Page 268 by Cambridge University Press, Gale Group, C.W. Dugmore

ดูเพิ่ม
อาสนวิหารเอจมิยซิน
ศาสนาคริสต์อีสเติร์นตะวันออก
เกรกอริดส์
วาร์ดาเพท นักบวชสายเทศนาของอาร์มีเนีย
# พระราชครูวามเทพมุนี (หว่าง รังสิพราหมณกุล)
มหาเสวกตรี พระราชครูวามเทพมุนี (หว่าง รังสิพราหมณกุล) (22 ธันวาคม 2410 - 11 มิถุนายน 2470) อดีตประธานพระครูพิธีพราหมณ์ในสมัยรัชกาลที่ 7 อดีตองคมนตรี

 ประวัติ 
พระราชครูวามเทพมุนี มีนามเดิมว่า หว่าง รังสิพราหมณกุล เกิดเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2410 ในช่วงปลายรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นบุตรชายของ พระครูอัษฎาจารย์ (แจ้ง รังสิพราหมณกุล) ต่อมาได้เข้ารับราชการในกรมพราหมณ์พิธีและรับประทวนตราตั้งเป็นที่ ขุนศรีสบสมัย ต่อมาในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2440 ขณะอายุได้ 30 ปีได้รับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์เป็นที่ หลวงญาณสยมภูว์ ถือศักดินา ๖๐๐  พระราชทานสัญญาบัตร  จากนั้นในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2453 ซึ่งตรงกับต้นรัชกาลของ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์เป็น หลวงราชมุนี ปลัดกรมพราหมณ์พิธี ถือศักดินา ๖๐๐ พระราชทานสัญญาบัตรขุนนาง (หน้า ๒๖๔๓)  

กระทั่งปีถัดมาคือในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2454 ที่ พระที่นั่งพิมานปฐม พระราชวังสนามจันทร์ หลวงราชมุนีได้เข้ารับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์เป็น พระครูวามเทพ เจ้ากรมพราหมณ์พิธี ถือศักดินา ๘๐๐  พระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์  จากนั้นในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2455 พระครูวามเทพได้รับพระราชทานยศ เสวกตรี  พระบรมราชโองการ ประกาศพระราชทานยศ แก่ข้าราชการในกระทรวงวัง (หน้า ๑๓๙๙)  ต่อมาในวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2456 โปรดเกล้าฯ พระราชทานยศให้ พระครูวามเทพ เป็น เสวกโท ตั้งและเลื่อนยศ (หน้า ๔๘๗) 

กระทั่งวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2457 เนื่องในงานพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา พระครูวามเทพ ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์เป็น พระราชครูวามเทพมุนี รามเวทีศรีไสยศาสตร์ อนุษฎกวาทโกศล จางวางกรมพราหมณ์พิธี ถือศักดินา ๑๐๐๐ พระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์ (หน้า ๒๔๑๙)  ต่อมาในวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2460 พระราชครูวามเทพมุนีได้รับพระราชทานยศเป็น เสวกเอก  พระราชทานยศ  จากนั้นในวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2466 พระราชครูวามเทพมุนีได้รับพระราชทานยศเป็น มหาเสวกตรี  พระราชทานยศ 

พระราชครูวามเทพมุนีถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคเนื้องอกเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2470 ขณะอายุได้ 59 ปี ข่าวตาย 

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๔๑ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๓๔๘๕, ๑ มกราคม ๒๔๖๗
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าฝ่ายหน้า, เล่ม ๓๙ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๒๓๔๙, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๔๖๕
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์และเหรียญ, เล่ม ๓๓ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๒๘๗๒, ๑๔ มกราคม ๒๔๕๙
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ฝ่ายใน, เล่ม ๔๐ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๓๔๙๑, ๗ มกราคม ๒๔๖๖
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์, เล่ม ๓๘ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๒๓๘๕, ๒๐ พฤศจิกายน ๒๔๖๔
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์, เล่ม ๔๓ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๓๓๐๐, ๑๑ ธันวาคม ๒๔๖๙
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญราชรุจิ, เล่ม ๓๐ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๑๐๕๗, ๒๔ สิงหาคม ๒๔๕๖
# อาเรวาคัช
สัญลักษณ์แห่งความเป็นนิรันดร์ของอาร์มีเนีย (, haverzhut’yan nshan) หรือ อาเรวาคัช (, Arevakhach; "กางเขนพระอาทิตย์") เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติอาร์มีเนียและเครื่องหมายแสดงอัตลักษณ์ประจำชาติ ของชาวอาร์มีเนีย,  , 
จากบทความ Prehistory of the Armenian Dram and Armenian eternity signs โดย National institute of Standards of Republic of Armenia. ปรากฏเป็นสัญลักษณ์หนึ่งที่พบทั่วไปในสถาปัตยกรรมอาร์มีเนียJacob G. Ghazarian (2006), The Mediterranean legacy in early Celtic Christianity: a journey from Armenia to Ireland, Bennett & Bloom, pp. 263, p. 171 "... Quite a different version of the Celtic triskelion, and perhaps the most common pre-Christian symbolism found throughout Armenian cultural tradition, is the round clockwise (occasionally counter-clockwise) whirling sun-like spiral fixed at a centre—the Armenian symbol of eternity."K. B. Mehr, M. Markow (2002). Mormon Missionaries enter Eastern Europe. Brigham Young University Press. pp. 399, p. 252. "... She viewed a tall building with spires and circular windows along the top of the walls. It was engraved with sun stones, a typical symbol of eternity in ancient Armenian architecture." แกะสลักบน คัชการ์ และผนังของคริสต์ศาสนสถาน

ในวัฒนธรรมอาร์มีเนียยุคกลาง สัญลักษณ์นี้สื่อแทนชีวิตที่เป็นนิรันดร์บนสวรรค์ (everlasting, celestial life) นับตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 5 พบปรากฏบนจารึกและในสัญลักษณ์วิทยาของ คัชการ์ N. Sahakyan (2006). Armenian Highland. RAU Press. pp. 349, p. 150. จนกระทั่งราวคริสต์ศตวรรษที่ 8 ได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์เชิงภาพของอาร์มีเนียJacob G. Ghazarian (2006), The Mediterranean legacy in early Celtic Christianity: a journey from Armenia to Ireland. Bennett & Bloom. pp. 263, p. 186. "The eighth, or ninth, century date of this two examples of Irish stone crosses places them chronologically well after the carving of stone crosses in Armenia and the use of the Armenian symbol of eternity had become a long established national iconographical practice." และยังคงความหมายดั้งเดิมมาจนถึงปัจจุบัน .

 ArmSCII และยูนิโคด 
ใน ArmSCII หรือระบบแลกเปลี่ยนรหัสและข้อมูลมาตรฐานอาร์มีเนีย (Armenian Standard Code for Information Interchange) มีปรากฏสัญลักษณ์นี้เข้ารหัส (encoded) ในรูปมาตรฐาน 7 และ 8 บิต มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987 เป็นอย่างน้อย และในปี ค.ศ. 2010 ได้เสนอสัญลักษณ์ต่อยูนิโคด ทั้งสัญลักษณ์แบบหันออกทางซ้ายและทางขวา ปรากฏในยูนิโคดรุ่น 7.0 ซึ่งเผยแพร่ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014

 ระเบียงภาพ 
คริสต์ศาสนสถาน

สิ่งก่อสร้างยุคใหม่

ตราสัญลักษณ์
# วัดโพสพผลเจริญ
วัดโพสพผลเจริญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินของวัดทั้งหมด 32 ไร่ 1 งาน 94 ตารางวา พื้นที่วัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ริมถนนคลองหกวาล่างมีถนนลำลูกกาเป็นทางคมนาคมสะดวก

วัดโพสพผลเจริญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2436 โดยมีนายขุน ตำบลฉุน พร้อมด้วยบุตรภรรยา เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัดในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมมีชื่อว่า วัดลาดกระแซง ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น วัดไพสพผลเจริญ จากนั้นเปลี่ยนชื่อครั้งสุดท้าย เป็น "วัดโพสพผลเจริญ" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2517

ภายในอุโบสถวัดโพสพผลเจริญมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องราวพุทธประวัติที่งดงาม มีศาลาการเปรียญที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดปทุมธานี วัดนี้มีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธศรีทศพล เป็นพระพุทธรูปประจำในพระอุโบสถ ตู้พระไตรปิฎก และยังมีพระประจำวัน
# วัดคลองชัน
วัดคลองชัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลาดสวาย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่วัด 14 ไร่ 1 งาน 12 ตารางวา พื้นที่วัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ริมคลองหกวาสายล่าง มีถนนสายลำลูกกาผ่านทางทิศเหนือ 

วัดคลองชันสร้างเมื่อ พ.ศ. 2440 ไม่พบหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง เดิมชื่อ วัดสาลีราษฏร์บำรุง ต่อมาเปลี่ยนเป็น วัดปากคลองชัน ตามสภาพที่ตั้งของวัดในขณะนั้น ต่อมาคำว่า "ปาก" หายไปเมื่อใดไม่ทราบ ได้เรียกสั้น ๆ ว่า "วัดคลองชัน"  และได้ใช้นามนี้มาจนปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 ทางวัดยังเปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2452 รวมถึงให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษาในที่ดินของวัดอีกด้วย

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถสร้าง เมื่อ พ.ศ. 2453 กุฏิสงฆ์ ศาลาการเปรียญ วิหาร หอสวดมนต์ หอระฆัง หอกลาง ด้านปูชนียวัตถุสำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถ หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว เป็นพระพุทธสิหิงค์จำลอง รูปหล่อหมอชีวกโกมารภัจจ์ 1 องค์ รูปเหมือนอดีตเจ้าอาวาส เจดีย์ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง มีพระสงฆ์ที่มรณภาพแล้วร่างไม่สลายไปตามธรรมชาติ 1 รูป และวิหารหลวงพ่อโสธรจำลอง
# แยกศุลกากร
แยกศุลกากร เป็นสี่แยกที่เป็นจุดตัดกันระหว่างถนนเกษมราษฎร์ ถนนอาจณรงค์และถนนสุนทรโกษา ในท้องที่แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร

 สถานที่สำคัญบริเวณทางแยก 

 กรมศุลกากร
 การท่าเรือแห่งประเทศไทย
 สำนักแพทย์และอนามัย การท่าเรือแห่งประเทศไทย
 องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ เขตการเดินรถที่ 4 (อู่คลองเตย)

 แหล่งข้อมูลอื่น 

ศุลกากร
ศุลกากร
# วัดห้วยผักชี
วัดห้วยผักชี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งลูกนก อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 12 ไร่

วัดห้วยผักชีประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2481 โดยมีนายมาก อุไกรหงษา และนายเงิน ไม่ทราบนามสกุล เป็นผู้มอบที่ดินให้พื้นที่แต่เดิมเป็นป่าไผ่ และมีนายอินทร์ มหาดเล็ก เป็นผู้ริเริ่มชักชวนชาวบ้านมาช่วยกันแผ้วถางป่าปรับพื้นที่ และร่วมแรงร่วมใจกันปลูกสร้างกุฏิที่พักสงฆ์ขึ้นมา สาเหตุที่ตั้งชื่อวัดว่าวัดห้วยผักชีชีเพราะว่าวัดตั้งอยู่ริมห้วยซึ่งมีผักชีล้อมขึ้นอยู่เต็มห้วยจำนวนมาก

จากนั้นได้อาราธนานิมนต์พระสงฆ์จากที่อื่นมาจำพรรษาอยู่ตลอด และมีผู้บริจาคที่ดินเพิ่ม คือ นายเทิง นายมาก นางดอย อุไกรหงษา ต่อมามี นายกำจัด กลั่นสุนทร และข้าราชการต่างประเทศซื้อที่ดินถวายวัดเพิ่มอีกจำนวน 2 ไร่ นายงาม นางสิงห์ สาโรจน์ บริจาคเพิ่มอีก 200 ตารางวา ได้นิมนต์พระอาจารย์เกาะมาจำพรรษาที่พักสงฆ์ห้วยผักชี จากนั้นชาวบ้านก็พากันเดินทางไปนิมนต์หลวงพ่อบ้อง อธิปัญโญ ที่วัดมะขาม อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ในราวปี พ.ศ. 2506 ให้มาจำพรรษาที่วัดห้วยผักชีและเป็นเจ้าอาวาสปกครองวัดห้วยผักชีเป็นรูปแรก ท่านริเริ่มสร้างบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะและเริ่มสร้างอุโบสถวัดห้วยผักชี วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2515 และทำการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2515

รายนามเจ้าอาวาส
 พระอธิการบ้อง อธิปญฺโญ	 
 พระอธิการวินิจ วินิจฺจาโร 
 พระอธิการชัยวัฒน์ ปวฒฺฑโน 
 พระอธิการทองคำ ทตฺตมโน 
 พระครูสุนทรวิทยคุณ (โสภณวิชญ์ มหาวีโร)
# เทศบาลตำบลท่าม่วง (จังหวัดกาญจนบุรี)
ท่าม่วง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่หมู่ที่ 2–3 รวมทั้งพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1 ในตำบลท่าม่วง อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี ในปี พ.ศ. 2498 ทางราชการได้แยกพื้นที่อันเป็นที่ตั้งศูนย์ราชการอำเภอท่าม่วงขึ้นเป็น สุขาภิบาลท่าม่วง วันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2498 และยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลในปี พ.ศ. 2542 วันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ปัจจุบันมี 8 ชุมชน คือ ชุมชนศรีโลหะ ชุมชนยางโทนพัฒนา ชุมชนแสงชูโต ชุมชนหนองตาบ่ง ชุมชนริมน้ำ ชุมชนเกษตรผล ชุมชนโรงเจ ชุมชนบ้านแขก มีประชากรในปี พ.ศ. 2566 ทั้งหมด 9,527 คน

ที่ทำการเดิมตั้งอยู่เลขที่ 4/17 หมู่ 1 ตำบลท่าม่วง ห่างจากที่ว่าการอำเภอท่าม่วงประมาณ 300 เมตร ห่างจากเทศบาลหลังใหม่ประมาณ 1.5 กิโลเมตร ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 ผู้บริหารของเทศบาลตำบลท่าม่วงในขณะนั้น ได้แก่ นางสมจิต กาญจนสุทธิรักษ์ นายกเทศมนตรี สมาชิกสภาเทศบาล ปลัดเทศบาล มองว่า สำนักงานเทศบาลหลังเดิมมีขนาดเล็กคับแคบ ซึ่งในปี พ.ศ. 2546 มีการปฏิรูประบบราชการและมีการถ่ายโอนภารกิจในด้านต่าง ๆ มาสู่ท้องถิ่น จึงได้มีแนวคิดขยับขยายที่สร้างสำนักงานใหม่ พื้นที่ 4 ไร่ 0 งาน 79 ตารางวา อยู่ในหมู่ 4 ตำบลท่าม่วง และได้ดำเนินการก่อสร้างตั้งแต่วันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2548 แล้วเสร็จวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2549 เทศบาลหลังใหม่ตั้งอยู่เลขที่ 1124/5 หมู่ 4 ตำบลท่าม่วง เป็นสำนักงานอาคาร 3 ชั้น กว้าง 26 เมตร ยาว 47 เมตร มีพื้นที่ใช้สอย 1,620 ตารางเมตร เพื่อรองรับการถ่ายโอนภารกิจได้อย่างสมบูรณ์ ส่วนสำนักงานเทศบาลหลังเดิมได้จัดทำเป็นสำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย
# ท่าอากาศยานอับส์
ท่าอากาศยานอับส์   เป็นท่าอากาศยานที่รองรับตัวเมืองอับส์ ประเทศเยเมน
# วัดปากคลองมะขามเฒ่า
วัดปากคลองมะขามเฒ่า เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมบริเวณปากคลองมะขามเฒ่า แม่น้ำท่าจีน ในตำบลมะขามเฒ่า อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท

วัดปากคลองมะขามเฒ่า หรือเรียกว่า วัดปากคลอง ตามชื่อบ้าน สร้างขึ้นเป็นวัดประมาณ พ.ศ. 2432 เดิมมีนามว่า วัดอู่ทองปากคลองมะขามเฒ่า ต่อมาคำว่า "อู่ทอง" ตัดหายไป การสร้างวัดเริ่มมีสองสามีภรรยาได้บริจาคที่ดินเป็นที่สร้างวัด และมีบุตรชายชื่อ "สุข" ต่อมาได้อุปสมบทและได้เป็นเจ้าอาวาสอยู่ปกครองวัดนี้ ซึ่งชาวบ้านเรียกกันว่า "หลวงปู่สุข" ได้ไปบวชที่อื่นและออกธุดงค์เป็นเวลานานประมาณ 10 ปี แล้วกลับมาเยี่ยมโยมบิดามารดาและได้เป็นเจ้าอาวาสวัดปากคลองมะขามเฒ่า วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2440 

พระเกจิอาจารย์ชื่อดังในอดีต คือ พระครูวิมลคุณากร (ศุข เกสโร) หรือที่ชาวบ้านรู้จักในนาม หลวงปู่ศุข ประชาชนทั่วไปต่างเลื่อมใสศรัทธาท่านในด้านความศักดิ์สิทธิ์ ด้วยตำนานที่ยังเล่าขานกันสืบมาในเรื่องของวิชาอาคม และเครื่องรางของขลัง ความนิยมในพระเครื่องหลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า ยังมีอยู่สูงมากในปัจจุบัน แม้ว่าท่านจะมรณภาพไปตั้งแต่ปี พ.ศ. 2466 หลวงปู่ศุขยังได้สร้างพระเครื่อง เครื่องรางของขลัง ซึ่งประชาชนนิยมนำไปสักการะบูชา เชื่อว่าให้คุณทั้งในด้านโชคลาภ เมตตามหานิยม และแคล้วคลาดอยู่ยงคงกระพัน

สิ่งสำคัญภายในวัด ได้แก่ รูปเหมือนหลวงปู่ศุข รูปเหมือนกรมหลวงชุมพร เจ้าแม่กวนอิม มณฑป (หลวงปู่ศุข    ได้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2456) อุโบสถซึ่งภายในมีจิตรกรรมฝาผนัง เป็นภาพเขียนฝีพระหัตถ์ของกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์และมีข้าราชบริพารร่วมเขียนด้วย ทั้งหมดเขียนด้วยอักษรขอม ผนังด้านใต้มีภาพเขียนที่บอกเวลาเขียนไว้คือปี พ.ศ. 2433
# เบลาบลิตซ์ อากิตะ
เบลาบลิตซ์ อากิต  เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพจากเมืองอากิตะ จังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นอยู่ในเจ2 ลีก

สโมสรคู่ปรับ
สโมสรคู่ปรับท้องถิ่นที่สำคัญคือมอนเตดิโอ ยามางาตะ ซึ่งการพบกันของทั้งคู่ถูกเรียกว่า "Ōu Honsen" และได้รับความสนใจจากแฟนทั้งสองทีมเป็นอย่างมากhttps://www.montedioyamagata.jp/news/p/10947/

 เกียรติประวัติ 
เจ3 ลีก
ชนะเลิศ (2): 2017, 2020https://int.soccerway.com/teams/japan/tdk-sc/8346/trophies/
Tohoku Soccer League
ชนะเลิศ (11): 1982, 1983, 1984, 1988, 1989, 2000, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006
# ท่าอากาศยานกะมะรอน
ท่าอากาศยานกะมะรอน  เป็นท่าอากาศยานที่รองรับหมู่บ้านกะมะรอนบนเกาะกะมะรอน ประเทศเยเมน

แม้ว่าจะมองเห็นทางวิ่งเครื่องบินไม่ชัด แต่ยังคงมีสัญลักษณ์ว่ามีทางวิ่งอยู่ โดยมีความยาวในแนวเหนือ–ใต้
# สิ่งแวดล้อมชีวกายภาพ
สิ่งแวดล้อมชีวกายภาพ  เป็นสิ่งแวดล้อมมีชีวิตและไม่มีชีวิตแวดล้อมสิ่งมีชีวิตหรือประชากรหนึ่ง ๆ และรวมถึงปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการดำรงชีวิต การเจริญและวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตหรือประชากรดังกล่าว สิ่งแวดล้อมชีวกายภาพอาจมีขนาดหลากหลายตั้งแต่ระดับมองไม่เห็นด้วยตาเปล่าไปจนถึงระดับโลก นอกจากนี้ยังแบ่งได้ตามลักษณะของมัน เช่น สิ่งแวดล้อมทะเล สิ่งแวดล้อมบรรยากาศและสิ่งแวดล้อมบนดิน จำนวนสิ่งแวดล้อมชีวกายภาพนั้นมีนับไม่ถ้วน เพราะสิ่งมีชีวิตหนึ่ง ๆ ย่อมมีสิ่งแวดล้อมเป็นของตนเอง
# สายสีทอง
สายสีทอง อาจหมายถึง
 รถไฟฟ้าสายสีทอง - ระบบขนส่งผู้โดยสารอัตโนมัติในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
 รถไฟใต้ดินแอตแลนตา สายสีทอง - ระบบขนส่งมวลชนเร็วในนครแอตแลนตา สหรัฐ
 รถไฟชานเมืองเดนเวอร์ สายสีทอง - รถไฟฟ้าชานเมืองในนครเดนเวอร์ สหรัฐ
 รถไฟรางเบาซาคราเมนโต สายสีทอง - รถไฟรางเบาในนครซาคราเมนโต สหรัฐ
 ซิตีลิงซ์ สายสีทอง - รถรางในนครชาร์ลอตต์ สหรัฐ
 คิมโพ โกลด์ไลน์ - ระบบขนส่งมวลชนเร็วในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้
 โตเกียวเมโทรสายยูรากุโจ - ระบบขนส่งมวลชนเร็วในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ใช้รหัสสีเป็นสีทอง
 สายอิมาซาโตซูจิ - ระบบขนส่งมวลชนเร็วในนครโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ใช้รหัสสีเป็นสีทอง
 รถไฟฟ้าปารีส สาย 10 - ระบบขนส่งมวลชนเร็วในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ใช้รหัสสีเป็นสีทอง
# มันซัวร์
มันศูร อัชชิฮัยล์ (; 28 ตุลาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวซาอุดีอาระเบียที่ได้เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อสังเวียน มันซัวร์ (Mansoor) เป็นนักมวยปล้ำชาวซาอุดีอาระเบียคนแรกที่เข้าร่วม WWE

แชมป์และรางวัล
 East Bay Pro Wrestling
 EBPW Championship (1 time)
 Pro Wrestling Illustrated
 Ranked No. 181 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2021
 Wrestling Observer Newsletter
 Worst Gimmick (2022) Maximum Male Models
 WWE
 51-Man Battle Royal
# ฟาวัด อาลี
ฟาวัด อาลี (เกิดวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986) เป็นนักคริกเก็ตชั้นแรกชาวปากีสถานที่เล่นให้กับทีมคริกเก็ตเปศวาร์
# รามอน ซัมเปโดร
รามอน ซัมเปโดร คามัน (5 มกราคม 1943 – 12 มกราคม 1998) เป็นกะลาสีและนักเขียนชาวสเปน ซัมเปโดรกลายเป็นอัมพาตร่างกายท่อนล่างตั้งแต่อายุ 25 ปี (เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 1968) หลังประสบอุบัติเหตุขณะดำน้ำ นับจากนั้นเป็นเวลาตลอด 29 ปี เขาพยายามต่อสู้เพื่อรับการฆ่าตัวตายภายใต้ความช่วยเหลือของแพทย์ (assisted suicide) จนกระทั่งเขาฆ่าตัวตายด้วยการรับพิษจากพอแทสเซียมไซยาไนด์ในปี 1998 ภายใต้ความช่วยเหลือของเพื่อนเขา

ซัมเปโดรวัยหนุ่มกระโดดน้ำลงจากหินใกล้กับบ้านเขาซึ่งอยู่ในหมู่บ้านชาวประมงในภูมิภาคกาลีเซียของสเปน ศีรษะของเขาโหม่งเข้ากับแผ่นดินใต้น้ำอย่างรุนแรงเพราะความผิดพลาดในการประเมินความลึกของน้ำในขณะนั้น จนได้รับบาดเจ็บที่ไขสันหลัง ส่งผลให้มีอาการอัมพาตตั้งแต่ใต้คอลงมา ซัมเปโดรได้ยื่นเรื่องต่อศาลท้องถิ่นและศาลสูงของสเปน ไปจนถึงศาลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนของคณะกรรมการยุโรป ในเมืองสตราสบูร์กเพื่อได้สิทธิ์ในการจบชีวิตตนเองโดยถูกต้องตามกฎหมาย ภายใต้ความต้องการที่จะปลิดชีวิตตัวเองแต่ไม่สามารถกระทำการฆ่าตัวตายเองโดยปราศจากการช่วยเหลือจากบุคคลอื่นอันเนื่องมาจากภาวะอัมพาต 

 การเสียชีวิต 
thumb|แผ่นป้ายระลึกถึงการเสียชีวิตของซัมเปโดรในอัสฟูร์นัส (As Furnas)
ซัมเปโดรเสียชีวิตในวันที่ 12 มกราคม 1998 ในเมืองโบอีโร ประเทศสเปน ด้วยภาวะพิษจากพอแทสเซียมไซยาไนด์ หลายวันถัดมา รามอนา มาไนโร (Ramona Maneiro) ถูกจับกุมและคาดโทษความผิดฐานช่วยเหลือซัมเปโดรให้ฆ่าตัวตาย  อย่างไรก็ตาม ซัมเปโดรวางแผนการฆ่าตัวตายโดยแบ่งขั้นตอนและการกระทำต่าง ๆ ย่อย ๆ ให้กับเพื่อนเขาและตัวเขาเอง ส่วนย่อยต่าง ๆ นี้เล็กมากจนทำให้ยากต่อการที่บุคคลที่เกี่ยวข้องจะถูกจับกุมได้ ท้ายที่สุดมาไนโรได้รับการปล่อยตัวเนื่องจากขาดหลักฐานเพียงพอ และไม่มีการติดตามสืบสวนใด ๆ ต่ออีก

เจ็ดปีต่อมา หลังอายุความหมดลง มาไนโรได้เปิดเผยกับรายการทอล์กโชว์หนึ่ง ยอมรับว่าตนช่วยเตรียมหลอดดื่มและเครื่องดิ่มผสมไซยาไนด์ให้กับซัมเปโดร รวมถึงเปิดวิดีโอที่อัดขณะซัมเปโดรกล่าวคำพูดสุดท้ายก่อนดื่มไซยาไนด์โดยที่เธอเป็นคนอัดวิดีโอนั้น รวมถึงเธอได้ปล่อยจดหมายเปิดผนึกว่าด้วยสิทธิในการตาย จนเกิดข้อถกเถียงในสังคมสเปนยุคนั้น และนำไปสู่การตั้งคณะกรรมการพิจารณาการุณยฆาตในรัฐสภาในปี 1999

 งานเขียน 
ซัมเปโดรเขียนหนังสือที่เกี่ยวข้องกับกรณีสิทธิในการตายไว้สองเล่มสำคัญ คือ
# กรณีการรักษาแอชลีย์
กรณีการรักษาแอชลีย์  เป็นชุดการรักษาและการปฏิบัติการทางการแพทย์ที่เป็นที่ถกเถียง ซึ่งกระทำเพื่อเป็นการรักษาเด็กชาวอเมริกันในชื่อ "แอชลีย์ เอ็กซ์" (Ashley X) ผู้เกิดเมื่อปี 1997 และมีอาการความผิดปกติทางพัฒนาการแต่กำเนิดอันเนื่องมาจากเอเซฟาโลพาธี เป็นที่สรุปว่าเธอมีระดับจิตใจและสมองเทียบเท่าเด็กทารก แต่ยังคงเติบโตในทางกายภาพ ชุดการรักษาทางการแพทย์ที่จะกระทำต่อแอชลีย์ได้แก่การชะลอการเติบโตของร่างกาย ผ่านการให้เอสโตรเจนในระดับสูง, การตัดมดลูก, การตัดเต้านมทั้งสองข้าง และ การตัดไส้ติ่ง ในเดือนมิถุนายน 2016 หรือ 18 ปีนับจากการพยายามทำความเข้าใจอาการของเธอ อาการของแอชลีย์ได้รับการประเมินว่าเกิดขากสาเหตุแบบ เดอโนโว (de novo; ไม่ได้เกิดจากการถ่ายทอด หรือกล่าวได้ว่าเกิดจากมิวเทชัน) และพบพอลีมอร์ฟิสม์ชนิดนิวคลีโอไทด์เดี่ยวแบบไม่ใช่โมเสก (non-mosaic Single-nucleotide polymorphism) ของยีน GRIN1 ซึ่งเกี่ยวข้องกับการสื่อประสาท

ชุดการรักษาที่ดำเนินไปนั้นมีเพื่อพัฒนาสภาพความเป็นอยู่ของแอชลีย์ผ่านการจำกัดการเติบโตทางกาย การขจัดความปวดจากประจำเดือนและการไหลของประจำเดือน รวมถึงป้องกันความรู้สึกไม่สบายกายจากหน้าอกที่โต ชุดการรักษาเหล่านี้เป็นที่สนใจในวงกว้างถึงแง่มุมของจริยธรรมในช่วงต้นปี 2007 ซึ่งมีทั้งผู้ที่เห็นด้วยและต่อต้าน

ผู้ปกครองของแอชลีย์ให้สัมภาษณ์ครั้งแรกผ่านทางการเขียนกับซีเอ็นเอ็น เฮลธ์ในเดือนมีนาคม 2008
และอีกครั้งกับ เดอะการ์เดียน ในเดือนมีนาคม 2012
# เหตุสะพานรถไฟใต้ดินเม็กซิโกซิตีถล่ม
เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2021 เวลา 22:25 น. ตามเวลาท้องถิ่น ทางรถไฟส่วนยกระดับของรถไฟใต้ดินเม็กซิโกซิตีสาย 12 ช่วงระหว่างสถานีโอลิโบสกับเตซองโกในเม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก ถล่ม รายงานยืนยันผู้เสียชีวิต 25 ราย โดย 21 รายเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ และ 3 รายเสียชีวิตที่โรงพยาบาล สาย 12 นั้นเปิดให้บริการในปี 2012 และเป็นสายที่ใหม่ที่สุดในระบบ

ที่เกิดเหตุตั้งอยู่ในย่านตลาอวก บนรถไฟสายมุ่งหน้าทิศตะวันออกระหว่างสถานีโอลิโบสกับเตซองโก ราว 220 เมตรก่อนถึงสถานีโอลิโบส สะพานส่วนที่ถล่มเกิดจากการพังลงมาของคาน ส่งผลให้ขบวนรถไฟสองขบวนปลาย ถล่มลงมา มีรถยนต์หนึ่งคันบนถนนด้านล่างถูกซากที่พังลงมาหล่นทับ สะพานตั้งอยู่เหนือเกาะกลางที่ระดับความสูง  จากพื้นดิน

สาย 12 ถูกยกเลิกบริการชั่วคราวและให้บริการรถโดยสายประจำทางแทน และพลเมืองได้รับการเตือนไม่ให้เดินทางเข้าใกล้พื้นที่
# นกปากซ่อมเล็ก
thumb|พฤติกรรมการเคลื่อนไหวแบบกระเด้งตัวขึ้นลง ของนกปากซ่อมเล็ก
thumb|นกปากซ่อมเล็ก ในเขตหนาว

นกปากซ่อมเล็ก  เป็นนกลุยน้ำขนาดเล็ก จัดในจำพวกนกปากซ่อมที่เล็กที่สุดและเป็นเพียงชนิดเดียวของสกุลนกปากซ่อมเล็ก (Lymnocryptes) ลักษณะเด่นที่กระดูกสันอกทำให้แตกต่างจากนกปากซ่อม (snipe) หรือนกปากซ่อมดง (woodcock) อื่น ๆNewton, Alfred (1911). "Snipe" . In Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.

 ศัพทมูลวิทยา 
ชื่อสกุล Lymnocryptes มาจากภาษากรีก limne หมายถึง "บึง" และ kruptos หมายถึง "ซ่อน" ชื่อชนิด minimus หมายถึง "เล็กที่สุด"

 ลักษณะทางสรีรวิทยา 
ตัวเต็มวัยมีขนาดเล็กกว่าและมีจะงอยปากค่อนข้างสั้นกว่านกปากซ่อมทั่วไป ความยาวลำตัว (ปลายปาก–โคนหาง) 18–25 เซนติเมตร (7.1–9.8 นิ้ว) ปีกกว้าง 30–41 เซนติเมตร (12–16 นิ้ว) และน้ำหนัก 33–73 กรัม (1.2–2.6 ออนซ์) ลำตัวด้านบนมีลายพร้อยสีน้ำตาล ดำ และด้านล่างซีดกว่า มีแถบสีเข้มผ่านตา ปีกแหลมและแคบ แถบหลังสีเหลืองบนหลังมองเห็นได้ขณะบิน ไหล่สีเข้มเหลือบม่วงแกมเขียวเล็กน้อย อกมีลายขีดสีน้ำตาลลงมาถึงสีข้าง ท้องขาว ขนคลุมใต้หางมีลายขีดเล็ก ๆ 

นกปากซ่อมเล็กมีแถบดำและแถบเหลืองสลับหลายแถบบนหัว ซึ่งแตกต่างจากนกปากซ่อมทั่วไปและชนิดอื่น ๆ ในสกุล Gallinago ตรงที่ไม่มีแถบสีเหลืองกลางกระหม่อม แต่แทนที่ด้วยแถบสีเหลืองด้านข้างสองแถบ ซึ่งแยกต่างหากออกจากแถบคิ้วสีดำ แถบน้ำตาลอ่อนเหนือตามีแถบดำคั่นทำให้คล้ายมีคิ้ว 2 ชั้น มองจากด้านคล้ายรางยาวจากหัวจรดหาง

 การกระจายพันธุ์และถิ่นที่อยู่ 
นกปากซ่อมเล็ก (L. minimus) เป็นนกอพยพ โดยใช้ช่วงเวลานอกฤดูผสมพันธุ์ในบริเตนใหญ่ ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกและชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนของทวีปยุโรป ทวีปแอฟริกา ในอินเดียและบางส่วนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นกปากซ่อมเล็กเป็นหนึ่งในชนิดพันธุ์ที่มีการใช้ข้อตกลงว่าด้วยการอนุรักษ์นกน้ำอพยพแอฟริกัน-ยูเรเชีย (AEWA) พื้นที่ผสมพันธุ์ในหนอง บึง ทุ่งทุนดรา และทุ่งหญ้าที่ลุ่มน้ำที่มีพืชใบสั้น ในยุโรปเหนือและตอนเหนือของรัสเซีย
 ประเทศไทย 
เป็นนกที่อพยพเข้ามาช่วงนอกฤดูผสมพันธุ์ (ฤดูหนาว) อาจพบได้ในภาคเหนือเช่น เชียงใหม่ แม่ฮ่องสอนJack Snipe. Avibase. สืบค้นเมื่อ 5 พฤษภาคม 2564. และมีรายงานการพบเพียงครั้งเดียวในภาคเหนือตอนล่างที่สนามบินสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย

 พฤติกรรม 
นกปากซ่อมเล็กสามารถหลบซ่อนตัวได้ดีในพื้นที่นอกฤดูผสมพันธุ์ (ในฤดูหนาว) สังเกตได้ยากจากลายขนที่ช่วยในการพรางตัวได้ดี เมื่ออยู่ในที่โล่งนกปากซ่อมมักมีพฤติกรรมการเคลื่อนไหวโยกตัวแบบขึ้นลง ผลุบ ๆ โผล่ ๆ ราวกับอยู่บนสปริง ด้วยเหตุนี้นักดูนกจึงได้พัฒนาเทคนิคพิเศษในการค้นหานกปากซ่อมเล็กโดยการรบกวนการเดินในพื้นที่อาศัยและจำเป็นต้องบินขึ้น

โดยปกตินกปากซ่อมเล็กจะหมอบตัว และไม่พุ่งออกจากที่กำบังจนกว่าจะจวนตัวเมื่อผู้บุกรุกเข้ามาใกล้ ซึ่งจะบินออกไปในระยะทางสั้น ๆ อย่างเงียบ ๆ และร่อนลง (ทิ้งตัว) ในกลุ่มพืช

 การหาอาหาร 
มักหาอาหารในดินอ่อน โคลนนุ่ม แหย่หรือจกอาหารด้วยสายตา กินแมลงและไส้เดือนเป็นหลัก รวมถึงส่วนของพืช

 การผสมพันธุ์ 
ตัวผู้แสดงเกี้ยวพาราสีประกอบการบิน และส่งเสียงที่โดดเด่นคล้ายเสียงม้าควบ ทำรังในตำแหน่งที่ซ่อนไว้อย่างดีบนพื้น วางไข่ครอกละ 3-4 ฟอง