# ทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์
ทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์  ย่อว่า ทีดับเบิลยูเอ (TWA) เป็นอดีตสายการบินหลักของสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี 1930 ดำเนินการจนถึงปี 2001 เมื่อถูกสายการบินอเมริกันแอร์ไลน์เข้าซื้อกิจการ ก่อตั้งขึ้นในชื่อ ทรานส์คอนติเนนตัลแอนด์เวสเทิร์นแอร์  เพื่อให้บริการเส้นทางจากนิวยอร์กซิตีไปยังลอสแองเจลิสผ่านเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เซนต์หลุยส์ แคนซัสซิตี และจุดจอดอื่น ๆ ด้วยเครื่องบินฟอร์ด ไตรมอเตอส์ สายการบินนี้เป็น 1 ใน "บิ๊ก 4" ของสหรัฐซึ่งก่อตั้งขึ้นในการประชุมสปอยลส์ เมื่อปี 1930 ร่วมกับสายการบินอเมริกัน, ยูไนเต็ด และ อีสเทิร์น

ฮาวเวิร์ด ฮิวส์ เข้ามาถือหุ้นใหญ่ของในปี 1939 และหลังสงครามโลกครั้งที่สองได้ขยายสายการบินไปให้บริการในยุโรป ตะวันออกกลาง และเอเชีย ทำให้ทีดับเบิลยูเอกลายเป็นสายการบินแห่งชาติแห่งที่สองอย่างไม่เป็นทางการของสหรัฐอเมริกาต่อจากแพนอเมริกันเวิลด์แอร์เวส์Barry Meier, "Ailing T.W.A. Still a Symbol, and So Perhaps a Target, Abroad", New York Times, August 25, 1996. ฮิวส์วางมือจากการบริหารในทศวรรษที่ 1960 และผู้บริหารชุดใหม่ของทีดับเบิลยูเอได้เข้าซื้อกิจการฮิลตันอินเตอร์แนชนัลและเซ็นจูรี 21 ในความพยายามที่จะขยายธุรกิจของบริษัท

เนื่องจากกฎหมายการยกเลิกการควบคุมสายการบิน ค.ศ. 1978 ทำให้สายการบินหลายแห่งล้มละลาย เกิดสายการบินใหม่ ๆ ขึ้นมากมาย และสายการบินบางแห่งถูกบริษัทอื่นซื้อกิจการทีดับเบิลยูเอเองก็ถูกแยกออกจากบริษัทโฮลดิ้งในปี 1984 ในปี 1988 คาร์ล ไอคาห์น นักลงทุนชาวอเมริกัน เข้ามาซื้อหุ้นของทีดับเบิลยูเอจำนวนมากจนกลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัท และดำเนินการเทคโอเวอร์โดยใช้กลยุทธ์การซื้อกิจการแบบใช้เงินกู้ยืม ทำให้ทีดับเบิลยูเอแปรสภาพจากบริษัทมหาชนจำกัดเป็นบริษัทเอกชน ทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์เผชิญปัญหาหนี้สินจำนวนมาก จึงต้องขายเส้นทางบินไปลอนดอน และเข้าสู่กระบวนการปรับโครงสร้างธุรกิจถึงสองครั้งในปี 1992 และ 1995 เหตุการณ์ร้ายแรงยิ่งตามมาเมื่อทีดับเบิลยูเอ เที่ยวบินที่ 800 ประสบอุบัติเหตุตกในปี 1996 กลายเป็นอุบัติเหตุทางอากาศที่ร้ายแรงที่สุดเป็นอันดับสามในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา

ทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์เคยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองแคนซัสซิตี รัฐมิสซูรี และวางแผนจะใช้ท่าอากาศยานนานาชาติแคนซัสซิตีเป็นฐานการบินหลักทั้งในประเทศและต่างประเทศ แต่ในที่สุดก็ยกเลิกแผนการนี้ในช่วงทศวรรษ 1970 ต่อมา สายการบินทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์ได้ขยายฐานการบินหลักที่ใหญ่ที่สุดไปยังสนามบินนานาชาติเซนต์หลุยส์แลมเบิร์ต มีศูนย์กลางการบินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกที่สำคัญตั้งอยู่ที่ ทีดับเบิลยูเอ ไฟลท์ เซ็นเตอร์ ภายในท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี นครนิวยอร์ก อาคารหลังนี้เป็นผลงานการออกแบบของ อีโร ซารินเนน สถาปนิกชื่อดัง ที่สร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี 1962

ทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์ยื่นล้มละลายเป็นครั้งที่สามและครั้งสุดท้ายในเดือนมกราคม 2001 และต่อมาถูกสายการบินอเมริกันแอร์ไลน์เข้าซื้อกิจการ หลังเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน อุตสาหกรรมการบินทั่วโลกประสบปัญหาอย่างหนัก โดยบริษัทอเมริกันแอร์ไลน์ได้เลิกจ้างอดีตพนักงานของทีดับเบิลยูเอจำนวนมาก ทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์ยังคงดำเนินกิจการต่อในรูปแบบบริษัทจำกัดความรับผิด (LLC) ภายใต้การควบคุมของสายการบินอเมริกันแอร์ไลน์ จนถึงวันที่ 1 กรกฎาคม 2003 ในปี 2009 สายการบินอเมริกันแอร์ไลน์ได้ตัดสินใจปิดฐานปฏิบัติการที่เซนต์หลุยส์
right|thumb|ตารางเวลาและแผนที่จุดหมายปลายทางภายในประเทศของทีดับเบิลในเดือนกันยายน ค.ศ. 1933

 จุดหมายปลายทาง 

 ข้อตกลงการบินร่วม 
ตลอดการดำเนินงานทีดับเบิลยูเอได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่างๆ ดังต่อไปนี้:
 แอร์ยูโรปา
 แอร์มอลตา
 อเมริกาเวสต์แอร์ไลน์
 อเมริกันแอร์ไลน์
 คูเวตแอร์เวย์
 รัวยาแลร์มาร็อก
 รอยัลจอร์แดเนียน

 ฝูงบิน 
thumb|โบอิง 717 ของทีดับเบิลยูเอ
thumb|โบอิง 757-200 ของทีดับเบิลยูเอ
thumb|แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-82 ของทีดับเบิลยูเอ
 ฝูงบินสุดท้าย 
ก่อนการเลิกดำเนินงาน ทีดับเบิลยูเอมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:

+ ฝูงบินของทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์คำสั่งซื้อประจำการคำสั่งซื้อผู้โดยสารหมายเหตุFCYรวมแอร์บัส เอ318-100—50รอประกาศคำสั่งซื้อโอนย้ายไปยังอเมริกันแอร์ไลน์ แต่ถูกยกเลิกในเวลาต่อมาโบอิง 717-20029—16–95111ทั้งหมดโอนย้ายไปยังอเมริกันแอร์ไลน์และถูกปลดประจำการในปี 2003โบอิง 757-20027—–22158180ทั้งหมดโอนย้ายไปยังอเมริกันแอร์ไลน์ ต่อมาขายให้แก่สายการบินอื่นเนื่องจากใช้เครื่องยนต์ต่างรุ่นกับของอเมริกันเดิม  ส่วนมากยังประจำการกับเดลตาแอร์ไลน์โบอิง 767-300อีอาร์9—30–178208แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-8239—–12132144ทั้งหมดโอนย้ายไปยังอเมริกันแอร์ไลน์และถูกปลดประจำการในปี 2019แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-8364—รวม16850

 ฝูงบินในอดีต 
ทีดับเบิลยูเอเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:

+ ฝูงบินของทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์ในอดีตเครื่องบินจำนวนเริ่มประจำการปลดประจำการหมายเหตุโบอิง 307 สตราโตรไลเนอร์519401951โบอิง 707-1205919601983โบอิง 707-32067หนึ่งลำถูกระเบิดในเที่ยวบินที่ 841โบอิง 720บี419611962เช่าจากโบอิงโบอิง 727-1003519641993โบอิง 727-2006119682000โบอิง 747-100251970หนึ่งลำตกในเที่ยวบินที่ 800โบอิง 747-200บี719841998โบอิง 747เอสพี319791986โบอิง 767-2001219822001คอนโซซิเดเต็ด ฟลีตสเตอร์1คอนแวร์ 8802819601974เคอร์ติส คิงเบิร์ด11933เคอร์ติส ซี-46 คอมมานโด119421942เช่าจากกองทัพอากาศสหรัฐเคอร์ติส ที-32 ค็อนดอร์ 2319291931ดักลาส ดีซี-1119331936ดักลาส ดีซี-23119341942ดักลาส ดีซี-3 10419371957ดักลาส ซี-47 สกายเทรนดักลาส ซี-54 สกายมาสเตอร์1419461961แฟร์ไชล์ด ซี-82 แพ็กเก็ต1ฟอกเกอร์ อูนิเวอร์ซัล119301930ฟอกเกอร์ เอฟ-1081931ฟอกเกอร์ เอฟ-142ฟอกเกอร์ เอฟ-322ฟอร์ด 5-เอที-ดีเอส ไตรมอเตอส์221936ล็อกฮีด แอล-12 อิเล็กตราจูเนียร์119401945ล็อกฮีด แอล-049 คอนสเตเลชัน4019451962หนึ่งลำเสียหายขั้นจำหน่ายในเที่ยวบินที่ 6963ล็อกฮีด แอล-749 คอนสเตเลชัน1219481968ล็อกฮีด แอล-749เอ คอนสเตเลชัน281950ล็อกฮีด แอล-1049 ซูเปอร์คอนสเตเลชัน1019521964ล็อกฮีด แอล-1049จี ซูเปอร์คอนสเตเลชัน2819551967ล็อกฮีด แอล-1049เฮช ซูเปอร์คอนสเตเลชัน919571961ล็อกฮีด แอล-1649เอ สตาร์ไลเนอร์3019571967ล็อกฮีด แอล-1011 ไตรสตาร์4119721997หนึ่งลำเสียหายขั้นจำหน่ายในเที่ยวบินที่ 843ล็อกฮีด แอล-1329 เจ็ตสตาร์3อากาศยานธุรกิจล็อกฮีด โอไรออน41931ล็อกฮีด เวกา4มาร์ติน 2-0-2เอ1219501959มาร์ติน 4-0-44019501961หนึ่งลำเสียหายขั้นจำหน่ายในเที่ยวบินที่ 400แมคดอนเนลล์ดักลาส ดีซี-9-14619661979แมคดอนเนลล์ดักลาส ดีซี-9-15141980719861999ฝูงบินของโอซาร์กแอร์ไลน์ในอดีตแมคดอนเนลล์ดักลาส ดีซี-9-31182001แมคดอนเนลล์ดักลาส ดีซี-9-3216แมคดอนเนลล์ดักลาส ดีซี-9-34319861999ฝูงบินของโอซาร์กแอร์ไลน์ในอดีตแมคดอนเนลล์ดักลาส ดีซี-9-41319861999แมคดอนเนลล์ดักลาส ดีซี-9-51121993ฝูงบินของอีสเทิร์นแอร์ไลน์ในอดีตนอร์ทธรอป อัลฟา1419311935ซิคอร์สกี เอส-61แอล1 เฮลิคอปเตอร์สเตอร์แมน ซี3บี1