# เซียวค้า
เซียวค้า("ฝ่ายว่าเซียวค้าเปนที่ขุนนางคนหนึ่ง เห็นจงโฮยยกกองทัพไปแล้วจึงเข้ามาว่าแก่สุมาเจียวว่า ซึ่งให้จงโฮยเปนแม่ทัพหลวงถืออาญาสิทธิ์คุมทหารยกไปตีเมืองเสฉวนครั้งนี้ ข้าพเจ้าเห็นว่าจงโฮยนี้มีใจมักกำเริบคิดการใหญ่หลวงเหลือตัวนัก ข้าพเจ้ามิเต็มใจ สุมาเจียวจึงว่าอันนํ้าใจจงโฮยนั้น แต่ก่อนเราก็รู้อยู่แล้ว เซียวค้าจึงว่า เมื่อท่านสิรู้น้ำใจจงโฮยอยู่แล้ว เหตุไรท่านจึงมิให้ขุนนางที่สัตย์ซื่อกำกับไปด้วยเล่า")  มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เช่า ที่  ชื่อรอง ยฺเหวียนปั๋ว  เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน มีตำแหน่งเป็นขุนนางสำนักตะวันตก (西曹屬 ซีเฉาฉู่)

 ประวัติ 

เซียวค้าเป็นชาวเมืองยงเป๋ง (陽平郡 หยางผิงจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันอยู่ทางตะวันออกของอำเภอต้าหมิง มณฑลเหอเป่ย์(邵悌字元伯，陽平人。) อรรถาธิบายจากรายชื่อขุนนางร้อยคนในศักราชเสียนซีปีแรกในสามก๊กจี่ เล่มที่ 28.

ในปี ค.ศ. 263 สุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งวุยก๊กคิดจะส่งจงโฮยผู้เป็นขุนพลพิทักษ์ภาคตะวันตก (鎮西將軍 เจิ้นซีเจียงจฺวิน) และแม่ทัพผู้กำกับดูแลการทหารในภูมิภาคกวนต๋ง (關中 กวานจง) ให้นำทัพบุกจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก ในช่วงเวลานั้นเซียวค้าผู้เป็นขุนนางสำนักตะวันตก (西曹屬 ซีเฉาฉู่) เตือนสุมาเจียวว่า "บัดนี้จงโฮยถูกส่งไปเป็นผู้นำทัพใหญ่มากกว่า 100,000 นาย เขาไม่มีคนในครอบครัวต้องพะวงถึง ควรส่งผู้อื่นไปจะเป็นการดีกว่า"(初，文王欲遣會伐蜀，西曹屬邵悌求見曰：「今遣鍾會率十餘萬眾伐蜀，愚謂會單身無重任，不若使餘人行。」) สามก๊กจี่ เล่มที่ 28. สุมาเจียวหัวเราะและกล่าวว่า "ข้าจะไม่เข้าใจความจริงข้อนี้เลยหรือ จ๊กฮั่นเป็นปัญหาใหญ่สำหรับรัฐเราที่ทำให้ราษฎรไม่อาจสงบใจ บัดนี้การนำทัพปราบปรามเป็นเรื่องง่ายดั่งพลิกฝ่ามือ ผู้คนต่างมีความเห็นว่าข้าไม่อาจโจมตีจ๊ก ถ้าใจคนขลาดกลัว ปัญญาและความกล้าก็สิ้นไป เมื่อไม่มีปัญญาและความกล้าแล้วถูกบังคับให้ออกรบ ก็มีแต่จะถูกข้าศึกจับกุมเท่านั้น ความคิดของจงโฮยและของข้าเหมือนกัน บัดนี้จงโฮยถูกส่งให้บัญชาการทัพบุกจ๊ก จ๊กจะต้องถูกตีแตกเป็นแน่ เมื่อจ๊กสิ้นไป แม้จะเกิดเหตุตามที่ท่านกังวล แต่จงโฮยก็ไม่อาจทำการให้สำเร็จได้ เมื่อจ๊กสิ้นแล้ว ชาวจ๊กก็ตกอยู่ในความหวาดกลัวไม่อาจช่วยจงโฮยได้ กำลังทหารวุยหลังเสร็จศึกก็อ่อนล้าหมดแรงคิดถึงบ้าน ก็ไม่อาจช่วยสนับสนุนจงโฮยเช่นกัน หากจงโฮยก่อกบฏ ก็เป็นเพียงการนำไปสู่การทำลายตัวเองเท่านั้น ท่านไม่จำเป็นต้องกังวล แต่สิ่งที่เราพูดกันในวันนี้ไม่อาจให้คนอื่นรู้ได้!"(文王笑曰：「我寧當復不知此耶？蜀為天下作患，使民不得安息，我今伐之如指掌耳，而眾人皆言蜀不可伐。夫人心豫怯則智勇並竭，智勇並竭而強使之，適為敵禽耳。惟鍾會與人意同，今遣會伐蜀，必可滅蜀。滅蜀之後，就如卿所慮，當何所能一辦耶？凡敗軍之將不可以語勇，亡國之大夫不可與圖存，心膽以破故也。若蜀以破，遺民震恐，不足與圖事；中國將士各自思歸，不肯與同也。若作惡，祗自滅族耳。卿不須憂此，慎莫使人聞也。」) สามก๊กจี่ เล่มที่ 28.

หลังจ๊กก๊กถูกพิชิตได้ จงโฮยลอบรายงานราชสำนักวุยก๊กว่าเตงงายกำลังวางแผนจะก่อกบฏ สุมาเจียวจึงนำทัพยกไปตั้งมั่นที่เตียงอั๋น (長安 ฉางอาน) เซียวค้ากล่าวกับสุมาเจียวว่า "จงโฮยมีกำลังทหารมากกว่าเตงงาย 5-6 เท่า ควรปล่อยให้จงโฮยยกไปโจมตีแตงงาย ไม่จำเป็นที่ท่านต้องไปด้วยตนเอง" สุมาเจียวกล่าวว่า "ท่านลืมที่พูดไว้ก่อนหน้านี้แล้วหรือ เหตุใดท่านจึงบอกข้าไม่ให้ไป (เตียงอั๋น) เล่า โปรดเก็บเรื่องที่เราพูดกันนี้ไว้เป็นความลับเถิด ข้าปฏิบัติต่อผู้คนด้วยความไว้วางใจและความเคารพ ตราบใดที่พวกเขายังคงภักดีต่อข้า ข้าก็จะไม่สงสัยพวกเขา เมื่อเร็ว ๆ นี้กาอุ้นบอกข้าว่า 'ท่านสงสัยจงโฮยหรือไม่' ข้าตอบว่า 'หากข้าส่งท่านไปปฏิบัติภารกิจในวันนี้ ท่านจะคิดว่าข้ากำลังสงสัยท่านหรือไม่' เขาตอบข้าไม่ได้ ทุกอย่างจะเรียบร้อยเมื่อข้าไปถึงเตียงอั๋น" เมื่อสุมาเจียวมาถึงเตียงอั๋น จงโฮยก็ถูกสังหารระหว่างการก่อการกำเริบไปแล้ว ตรงตามที่สุมาเจียวคาดการณ์ไว้(及會白鄧艾不軌，文王將西，悌復曰：「鍾會所統，五六倍於鄧艾，但可勑會取艾，不足自行。」文王曰：「卿忘前時所言邪，而更云可不須行乎？雖爾，此言不可宣也。我要自當以信義待人，但人不當負我，我豈可先人生心哉！近日賈護軍問我，言：『頗疑鍾會不？』我荅言：『如今遣卿行，寧可復疑卿邪？』賈亦無以易我語也。我到長安，則自了矣。」軍至長安，會果已死，咸如所策。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 28.