# โฮเชยา 1
โฮเชยา 1  เป็นบทแรกของหนังสือโฮเชยาในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือโฮเชยาประกอบด้วยคำเผยพระวจนะที่ถือว่าเป็นของผู้เผยพระวจนะโฮเชยาบุตรเบเออรี หนังสือโฮเชยาเป็นส่วนหนึ่งของหนังสือสิบสองผู้เผยพระวจนะน้อยในคัมภีร์ฮีบรูMetzger, Bruce M., et al. The Oxford Companion to the Bible. New York: Oxford University Press, 1993.Keck, Leander E. 1996. The New Interpreter's Bible: Volume: VII. Nashville: Abingdon. บทที่ 1 ของหนังสือโฮเชยามุ่งเน้นโดยเฉพาะไปที่การผิดประเวณีทางจิตวิญญาณของชาวอิสราเอล โดยแสดงกิจพยากรณ์เชิงสัญลักษณ์

 ต้นฉบับ 
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู บทแบ่งออกเป็น 11 วรรคในคัมภีร์ไบเบิลภาษาไทยและภาษาอังกฤษ แต่ในคัมภีร์ฮีบรูวรรค 10 และ 11 ปรากฏในบทที่ 2 2หมายเหตุของโฮเชยา 1:10 และ Hosea 2:1 ใน English Standard Version ในฉบับ Mechon Mamre บทความนี้อิงตามการกำหนดเลขวรรคในคัมภีร์ไบเบิลภาษาไทยและภาษาอังกฤษของศาสนาคริสต์โดยทั่วไป โดยเพิ่มหมายเหตุเป็นเลขวรรคของคัมภีร์ฮีบรู

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับไคโร (Codex Cairensis; ค.ศ. 895) หนังสือผู้เผยพระวจนะฉบับปีเตอส์เบิร์ก (Petersburg Codex of the Prophets; ค.ศ. 916) ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4Q79 (4QXIId; 75–50 ปีก่อนคริสตกาล) โดยมีวรรคที่หลงเหลือคือ 6–11 (วรรค 1:6-9, 2:1-5 ในคัมภีร์ฮีบรู),Dead sea scrolls - Hosea4Q79 at the Leon Levy Dead Sea Scrolls Digital Library และ 4Q82 (4QXIIg; 25 ปีก่อนคริสตกาล) โดยมีวรรคที่หลงเหลือคือ 10–11 (วรรค 2:1-2 ในคัมภีร์ฮีบรู)4Q82 at the Leon Levy Dead Sea Scrolls Digital Library

ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; A; ศตวรรษที่ 5) และฉบับมาร์ชาล (Codex Marchalianus; Q; Q; ศตวรรษที่ 6) บทที่ 1 มี 11 วรรคในเซปทัวจินต์Brenton, L., Brenton's Septuagint Translation: Hosea 1, accessed 20 November 2023

 โครงสร้าง 
พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน (THSV 11) แบ่งเนื้อหาของบทนี้ดังต่อไปนี้:
 = คำนำ
 = ครอบครัวของโฮเชยา
 = การฟื้นฟูอิสราเอล

 คำนำ (1:1) 
 พระวจนะของพระยาห์เวห์ซึ่งมาถึงโฮเชยา บุตรเบเออรี
ในรัชกาลอุสซียาห์ โยธาม อาหัส และเฮเซคียาห์ กษัตริย์ทั้งหลายแห่งยูดาห์
และในรัชกาลเยโรโบอัม พระราชโอรสของเยโฮอาชกษัตริย์แห่งอิสราเอล  THSV11

 "โฮเชยา": มีความหมายว่า "ความรอด" หรือ "การปลดปล่อย" และยังมีความหมายว่า "ผู้ช่วยให้รอด" หรือ "ผู้ปลดปล่อย" เมื่อเพิ่มคำอุปสรรค "ยาห์" ("Jah") ซึ่งหมายถึงพระนามของ "พระยาห์เวห์" จะทำให้ชื่อกลายเป็น "โยชูวา" รูปเดิมของชื่อนี้มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับคำว่า "โฮซันนา" (hoshia na) หรือ "ช่วยให้รอด" (เปรียบเทียบกับ)Exell, Joseph S.; Spence-Jones, Henry Donald Maurice (Editors).  On "Hosea 1". In: The Pulpit Commentary. 23 volumes. First publication: 1890. Accessed 24 April 2019.
 "ในรัชกาลอุสซียาห์": โฮเชยาระบุว่าตนเผยพระวจนะในรัชสมัยของกษัตริย์แห่งยูดาห์ ไม่ใช่ของกษัตริย์แห่งอิสราเอลเหนือซึ่งโฮเชยาอาศัยอยู่ เพราะโฮเชยาถือว่ามีเพียงราชอาณาจักรยูดาห์ที่ชอบธรรมในการปกครอง โดยเอลีชาซึ่งปฏิบัติพันธกิจก่อนโฮเชยานำพระสัญญาของพระเจ้าไปถึงเชื้อสายของดาวิด หันหลังให้เยโฮรัม (2 พงศ์กษัตริย์ 3:13-14) และยอมรับเฉพาะเยโฮชาฟัทกษัตริย์แห่งยูดาห์ พระนามของเยโรโบอัมอาจถูกกล่าวถึงในฐานะกษัตริย์องค์สุดท้ายของอิสราเอลที่พระเจ้าทรงช่วยเนื่องด้วยพระสัญญาที่พระองค์มีต่อเยฮู และยังระบุด้วยว่าพระเจ้าทรงไม่เคยทอดทิ้งอิสราเอลโดยไม่ได้ทรงเตือนล่วงหน้า ตั้งแต่รัชสมัยของเยโรโบอัมที่ 1 ผู้ได้รับการเตือนโดยผู้เผยพระวจนะไม่ปรากฏชื่อที่สนับสนุนคำเผยพระวจนะของตนด้วยความตายของตนเอง (1 พงศ์กษัตริย์ 13) และยังได้รับการเตือนโดยอาหิยาห์ด้วย (1 พงศ์กษัตริย์ 14) จากนั้นบาอาชาได้รับการเตือนโดยเยฮูบุตรฮานานี (1 พงศ์กษัตริย์ 16), อาหับได้รับการเตือนโดยเอลียาห์และมีคายาห์บุตรอิมลาห์, อาซาริยาห์ได้รับการเตือนโดยเอลียาห์ (2 พงศ์กษัตริย์ 1); เยโฮรัมได้รับการเตือนโดยเอลีชาผู้ปฏิบัติพันธกิจจนถึงรัชสมัยของเยโฮอาช (2 พงศ์กษัตริย์ 13:14)Barnes, Albert. Notes on the Bible - Hosea 1. James Murphy (ed). London: Blackie & Son, 1884. Reprint, Grand Rapids: Baker Books, 1998.
 "เยโรโบอัม": คือเยโรโบอัมที่ 2 ผู้สิ้นพระชนม์ในปีที่ 15 ของรัชสมัยอุซซียาห์แห่งยูดาห์ หลังรัชสมัยของพระองค์ กษัตริย์แห่งอิสราเอลที่เหลือทุกพระองค์ต่างบูชาพระเทียมเท็จ: เศคาริยาห์ (2 พงศ์กษัตริย์ 15:9), เมนาเฮม (2 พงศ์กษัตริย์ 15:18), เปคาหิยาห์ (2 พงศ์กษัตริย์ 15:24), เปคาห์ (2 พงศ์กษัตริย์ 15:28) และท้ายที่สุดคือโฮเชยา (2 พงศ์กษัตริย์ 17:2) อิสราเอลเจริญรุ่งเรืองภายนอกมากที่สุดในรัชสมัยของเยโรโบอัมที่ 2 ผู้กอบกู้ดินแดนของอิสราเอลจากซีเรียได้ตามพระวจนะที่เผยโดยผู้เผยพระวจนะโยนาห์ ด้วยความเมตตาของพระเจ้าต่ออิสราเอล ไม่ใช่เพราะความดีของตัวกษัตริย์เอง ดังนั้น "ดินแดนอิสราเอลได้รับการกู้คืน ตั้งแต่ทางเข้าเมืองฮามัท ไกลไปจนถึงทะเลแห่งอาราบาห์" (2 พงศ์กษัตริย์ 14:23-27)Robert Jamieson, Andrew Robert Fausset; David Brown. Jamieson, Fausset, and Brown's Commentary On the Whole Bible. 1871.

 บุตรของโฮเชยาจากการสมรสกับโกเมอร์ (1:2–9) 

 คำพยากรณ์แห่งความรอด: การกลับคำพิพากษา (1:10–11)