wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การแข่งขันจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬาจักรยานในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม - 3 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม Artesia Freeway, ถนน Mission Viejo และ Olympic Velodrome ซึ่งการแข่งขันกีฬาจักรยานครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 8 รายการ คือ ประเภททีมชาย 7 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 359 คน จาก 54 ประเทศ

 ปฏิทินการแข่งขัน 

 การคัดเลือก 

 ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 สรุปเหรียญรางวัล

 ตารางสรุปเหรียญ 

 ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
 ถนน 
thumb|Men's team time trial (USA team)
 ชาย 
 road race    team time trial Marcello BartaliniMarco GiovannettiEros PoliClaudio Vandelli Alfred AchermannRichard TrinklerLaurent VialBenno Wiss Ron KiefelClarence KnickmanDavis PhinneyAndrew Weaver

 หญิง 
 road race   

 ลู่ 

 Points race    Pursuit, Individual    Pursuit, Team Michael GrendaKevin NicholsMichael TurturDean Woods  David GryllsSteve HeggPatrick McDonoughLeonard NitzBrent Emery Reinhard AlberRolf GölzRoland GüntherMichael Marx  Sprint    1 km time trial
# กีฬาโบว์ลิ่งในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
การแข่งขันโบว์ลิ่งในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันกีฬาสาธิตในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2531 จัดขึ้นที่สนาม Seoul's Royal Bowling Center ซึ่งการแข่งขันกีฬาโบว์ลิ่งครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 24 คน จาก 21 ประเทศ

 ปฏิทินการแข่งขัน 

 การคัดเลือก 

 ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน 

 สรุปเหรียญรางวัล

 ตารางสรุปเหรียญ 

 ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 

 Men's tournament    Women's tournament
# กีฬาเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การแข่งขันเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬาสาธิตในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคม - 7 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม Dodger Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬาเบสบอลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 1 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน  คน จาก 8 ประเทศ

 ปฏิทินการแข่งขัน 

 การคัดเลือก 

 ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน 

 สรุปเหรียญรางวัล

 ตารางสรุปเหรียญ 

 ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 

ทีมชาย Yukio Arai, RFKatsuyuki Fukumoto, 1BShinichi Furukawa, LFShinji Hata, DH/CKatsumi Hirosawa, DH/1BAkimitsu Ito, PAtsunori Ito, PTerumitsu Kumano, CFKazutomo Miyamoto, PNoboru Morita, LFYoshihiko Morita, SSYoshiaki Nishikawa, PMunehiko Shimada, CKozo Shoda, 2BKazuaki Ueda, DH/3BYasushi Urahigashi, 3BYutaka Wada, 1B/2B/DHAkira Yonemura, PYasuo Yoshida, CYukio Yoshida, P Sid Akins, PFlavio Alfaro, SSDon August, PScott Bankhead, PBob Caffrey, DH/CWill Clark, DH/LFMike Dunne, PGary Green, SSChris Gwynn, RFJohn Hoover, PBarry Larkin, 2B/DH/LFShane Mack, LF/RFJohn Marzano, COddibe McDowell, CFMark McGwire, 1BRobert Myers, PPat Pacillo, PCory Snyder, 3BB. J. Surhoff, CBill Swift, PBobby Witt, PMac Varner, 1B George Chao, DH/1BChiang Tai-Chuan, DHChuang Sheng-Hsiung, PKuo Tai-Yuan, PLee Chu-Ming, CFLu Wen-sheng, 2BLi Chih-Chun, LFLin Hua-Wei, 3BLin I-Tseng, RFLiu Chiu-Lung, PSung Yung-Tai, 1B/LF/CFTsai Sen-Fong, RFTseng Chih-chen, CTu Fu-Ming, PTu Hung-Chin, PTwu Jong-Nan, CWu Fu-Lien, SSWu Te-Shen, 3B/SSYang Ching-Long, 1BYeh Chih-Shien, 2B
# กีฬาเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
การแข่งขันเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันกีฬาสาธิตในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 20-27 กันยายน พ.ศ. 2531 จัดขึ้นที่สนาม Jamsil Baseball Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬาเบสบอลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 1 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน  คน จาก 8 ประเทศ

 ปฏิทินการแข่งขัน 

 การคัดเลือก 

 ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน 
 Blue Division
 
 
 
 
 White Division
 
 
 
 

 สรุปเหรียญรางวัล

 ตารางสรุปเหรียญ 

 ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 

ทีมชาย"1988 United States Olympic Team Roster ", USABaseball.com, accessed December 29, 2008.
Jim Abbott, P
Bret Barberie, IF
Andy Benes, P
Jeff Branson, IF
Mike Fiore, OF
Tom Goodwin, OF
Ty Griffin, IF
Andrew Kobliska, OF 
Tino Martinez, IF
Bill Masse, OF
Ben McDonald, P
Mike Milchin, IF/P
Mickey Morandini, OF
Charles Nagy, P
Doug Robbins, C
Scott Servais, C
Dave Silvestri, IF
Joe Slusarski, P
Ed Sprague, IF
Robin Ventura, IF
Ted Wood, OF
Mark Marquess, head coach
Skip Bertman, assistant coach
Dave Bingham, assistant coach
Ron Polk, assistant coach1988 Japan Olympic Team Roster (Japanese) 

1 Masafumi Nishi, IF 
2 Hiroki Katsuragi, IF 
3 Kunji Yonezaki, IF 
6 Kenjiro Nomura, IF 
8 Terushi Nakajima, OF 
9 Hirofumi Ogawa, IF 
10 Daisuke Tsutsui, IF 
11 Tetsuya Shiozaki, P
12 Tomio Watanabe, P
14 Tetsu Suzuki, P
15 So Kikuchi, P
16 Shuji Yoshida, P
18 Takehiro Ishii, P 
19 Hideo Nomo, P 
20 Atsuya Furuta, C 
21 Makoto Maeda, OF 
22 Atsuyoshi Otake, C 
25 Yasushi Matsumoto, OF
27 Kenji Tomashino, OF
28 Tsuyoshi Omori, IF
30 Yoshinobu Suzuki, head coach
31 Katsuji Kawashima, assistant coach
32 Masatake Nakayama, assistant coach Albert Bracero
 Elliot Cianchini
 Luis O. Davila
 Jesus I. Feliciano
 James C. Figueroa
 Anthony Garcia
 Efrain Garcia
 Eddie Horrio
 Jose Lorenzana
 Victor L. Martinez
 Roberto Mateo
 Jose V. Melendez
 Angel A. Morales
 Benedicto Poupart
 Mariano Quinones
 Luis Ramos
 Jorge Robles
 Abimael Rosario
 Roberto Santana
 Wilfredo Velez
# กีฬาวีลแชร์เรซซิ่งในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
การแข่งขันวีลแชร์เรซซิ่งในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันกีฬาสาธิตในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2531 จัดขึ้นที่สนาม สนามกีฬาโอลิมปิก (โซล) ซึ่งการแข่งขันกีฬาวีลแชร์เรซซิ่งครั้งนี้จัดอยู่ในการแข่งขันกรีฑา มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 16 คน จาก 9 ประเทศ

 ปฏิทินการแข่งขัน 

 การคัดเลือก 

 ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน 

 สรุปเหรียญรางวัล

 ตารางสรุปเหรียญ 

 ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
 วีลแชร์ 1,500 เมตร ชาย   
                       
อันดับ   นักกีฬา  ชาติ  เวลา  หมายเหตุ   Mustapha Badid    3:33.51     Paul van Winkel    3:33.61     Craig Blanchette    3:34.37   4  Farid Amarouche    3:50.40   5  Gregor Golombek    3:51.14   —  André Viger    —   —  Robert Figl    —   —  Yoo Hee-sang    —  

 วีลแชร์ 800 เมตร หญิง  
อันดับ   นักกีฬา  ชาติ  เวลา  หมายเหตุ   Sharon Hedrick    2:11.49     Connie Hansen    2:18.29     Candace Cable-Brooks    2:18.68   4  Ingrid Lauridsen    2:28.24   5  Jeannette Jansen    2:28.56   6  Ann Cody-Morris    2:28.78   7  Monica Wetterström    2:30.28   8  Kang Hyung-soon    3:16.28
# ย่อมุม
ย่อมุม คือ ส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรมไทย ที่เกี่ยวข้องกับผังพื้นที่ของฐาน แท่น ตัวอาคาร หรือรูปทรงของเสา และส่วนยอดหรือส่วนหลังคา

การย่อมุมเริ่ม ทำกับเสาไม้ ฐาน หรือแท่นไม้ ที่เรียกว่า "ย่อมุมไม้" ต่อมาจึงมีการย่อมุมสถาปัตยกรรมที่เป็นอาคาร เครื่องก่อ เสาที่ก่อด้วยอิฐ แต่ยังเรียกว่า ย่อมุมไม้อยู่ เช่น  เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง หรือเจดีย์ย่อมุมไม้ยี่สิบ

การย่อมุมมี 2 วิธี ย่อมุมแบบ 45 องศา เช่น การย่อของฐาน หรือแท่นที่ซ้อนกัน อีกวิธีคือ ย่อเป็นมุมรัศมี เรียกว่า "ย่อมุมแบบรัศมี" ได้แก่ การย่อมุมของเจดีย์ย่อมุม หรือการย่อมุมของเครื่องยอด ทรงยอดบุษบกหรือทรงยอดมณฑป

เหตุผลการย่อมุม
ผังพื้นที่มีรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส หรือสี่เหลี่ยมผืนผ้า จะย่อมุมเพื่อลดความกระด้างและแหลมคมที่มีอันตรายเมื่อเดินผ่าน สามารถย่อมุมโดยย่อมุมไม้แปด หรือย่อมุมไม้สิบสอง อีกเหตุผลคือ เพื่อความสวยงาม ส่วนการย่อยมุมฐานชุกชีที่รองรับรัตนบัลลังก์ มีการยื่นออกมาเพื่อตั้งของเครื่องบูชา เรียกว่า ย่อเก็จ

การย่อมุมเสา จะทำในเสาลอย  เสาหลอก หรือเสาเก็จ เพื่อลดความแหลมของมุม สําหรับเสาอิงมักไม่มีการย่อมุม อีกเหตุผลในการย่อมุมในเสา เป็นการย่อมุมไม้แปด หรือย่อมุมไม้สิบสอง เพราะเสานั้นมีบัวหัวเสา อยู่ในทรงกลม การย่อมุมเพื่อให้รูปตัดของเสาใกล้กับเสากลม เพื่อให้ใกล้เคียงกับบัวหัวเสากลม หากบัวหัวเสาสี่เหลี่ยมด้วย จะมีทั้งไม่ย่อมุมและย่อมุมไม้แปด เมื่อย่อมุมที่เสาแล้ว ก็ต้องย่อมุมที่บัวหัวเสาด้วย

การย่อมุมในตัวอาคาร เช่น หากเจดีย์เหลี่ยม ย่อมุมเพื่อให้กลมกลืนกับส่วนยอดซึ่งเป็นทรงกรวยกลม การย่อมุมอีกประเภทคือ ในอาคารประเภทไม้ เสาตรงมุมทั้งสี่จะตั้งเยื้องกันจำนวน 3 ต้น ทําให้เกิดมุมทํานองเดียวกับการย่อมุม การย่อมุมเพื่อให้สอดคล้องกับการย่อมุมของเครื่องยอดที่เป็นหลังคา

นอกจากนี้ยังมีการย่อมุมในเครื่องยอด  เช่น มณฑป บุษบก พระเมรุมาศ
# บีไลก์บิล
บีไลก์บิล (, ท. "จงเป็นเหมือนบิล") เป็นมีมในสื่อสังคมที่เริ่มต้นในช่วงปลายค.ศ. 2015 ก่อนที่จะโด่งดังในช่วงต้นปีค.ศ. 2016

 มีม 
มีมบีไลก์บิลเป็นภาพของมนุษย์ก้างปลา (stick figure) ที่ใส่หมวกถักนิตติ้ง พร้อมกับประโยคว่า "บิลกำลังดูเฟซบุ๊กอยู่ บิลเป็นมังสวิรัติ บิลไม่บอกใครในนั้น บิลฉลาด จงทำตัวเหมือนบิล" (Bill is on Facebook. Bill is a vegan. Bill doesn't tell everybody about it. Bill is smart. Be like Bill.) ตัวมีมนี้ถูกกอธิบายเป็น "วิธีที่ผู้คนพูดแบบเฉย ๆ-อุกอาจไปยังพฤติกรรมในสื่อสังคมที่ทำให้พวกเขารำคาญ" ตัวมีมเป็นที่สนใจจากผู้กล่าวร้ายจำนวนมาก โดยพวกเขาวิจารณ์ถึงระดับเสียงของมีมและไม่ค่อยมีการรับรู้ตนเอง

มีเพจบีไลก์บิลบนเฟซบุ๊ก และ ตัวเพจมีคนกดไลก์กว่า 1.5 ล้าน
thumb|มีมไลก์บิลถูกสร้างเพื่อตอบสนองต่อแคมเปญ #1lib1ref
เจ้าหน้าที่บอสตันใช้มีมนี้เพื่อกีดกันการใช้เก้าอี้จอดรถ (Parking chair) ในที่จอดรถ ทางกรมตำรวจควีนส์แลนด์เขียนมุกในอัปเดตสเตตัสเฟซบุ๊กว่าพวกเขาแจ้งความบิลเพราะ "รบกวนช่วงเวลาของผู้คน"

 ความหลากหลาย 
ตัวมีมถูกแปลไปหลายภาษา เช่น บิลาลในภาษาอาหรับ, ราชิดในภาษามาเลเซีย, โฆเซในภาษาสเปน และ Петя (Petya; เปตยา) ในภาษารัสเซีย รุ่นแบบเจาะจงทางวัฒนธรรมของประเทศอัฟกานิสถานถูกเรียกเป็นโกโดส (Qodos) ซึ่งเขียนด้วยภาษาดารีและภาษาปาทาน รุ่นประเทศฟิลิปปินส์ถูกเรียกเป็น ตูลารัน ซี ฆวน (Tularan si Juan) ที่เขียนด้วยภาษาตากาล็อก

มีรุ่นของประเทศศรีลังกาที่เคยมีชื่อว่า සිරිමත් (Sirimat; ศิริมัต) ซึ่งถูกเปลี่ยนเป็น සිරිපාල (Siripaala; ศิริปาละ) หลายสัปดาห์ก่อนการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปีค.ศ. 2015 โดยมีกวีสิงหลโบราณที่กล่าวกันในโรงเรียนว่า มีเด็กชายสมมติคนหนึ่งที่มีชื่อว่าศิริมัตยกย่องวิถีชีวิตประจำวัน เช่น วางแผนสำหรับวันพรุ่งนี้ก่อนนอน และตื่นนอนแต่เช้าตรู่http://vidula-sinhala.blogspot.com/2011/11/blog-post_30.html และมีรุ่นเพศหญิงที่มีชื่อว่าเอมิลีด้วย
# พีเอร์ ทรูโด
โจเซฟ ฟิลิปป์ พีเอร์ อีฟ เอลเลียต ทรูโด  เป็นนักการเมืองชาวแคนาดาที่เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 15 ของแคนาดาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968 ถึง ค.ศ. 1979 และอีกครั้งในปี ค.ศ. 1980 ถึง ค.ศ. 1984 นอกจากนี้เขายังเป็นบิดาของ จัสติน ทรูโด นายกรัฐมนตรีแคนาดาคนที่ 23 และคนปัจจุบันอีกด้วย
# สกุลศิลปะเค
ศิลปะเค  หรือ เคฮะ (Kei-ha) เป็นรูปแบบหนึ่งของศิลปะญี่ปุ่น (art school/style) ในการสร้างพระพุทธรูปหรือประติมากรรมในศาสนาพุทธ ที่เริ่มมีขึ้นในต้นยุคคามากูระ (c. 1200) และมีฐานอยู่ที่เมืองนาระ ศิลปะนี้ถือเป็นศิลปะที่มีอิทธิพลมากต่อศิลปะในพระพุทธศาสนาของญี่ปุ่นในศตวรรษที่ 14 และยังคงความมีอิทธิพลนี้จนถึงศตวรรษที่ 19 นักประวัติศาสตร์ศิลปะ โจน สตานเลย์ เบเกอร์ระบุว่างานยุคแรก ๆ ของศิลปะแบบเคนั้นเป็นจุดสูงสุดครั้งสุดท้ายในประวัติศาสตร์ประติมากรรมญี่ปุ่นBaker, Joan Stanley. Japanese Art. London: Thames and Hudson, 1984. p109.

ศิลปะไคนั้นพัฒนาขึ้นมาโดยนำโดย บึสชิ (busshi; ประติมากรรูปเคารพในศาสนาพุทธ) นามว่าโจโช (Jōchō), ผู้สืบทอดของโจโชนามว่า คาคูโจ (Kakujō) และบุตรชายของคาคูโจนามว่าไรโจ (Raijō) "Keiha 慶派." Japanese Architecture and Art Users System (JAANUS). 2001. Accessed 17 November 2008. อย่างไรก็ตาม ศิลปะแบบเคนั้นยังไม่ถือว่าเป็นศิลปะแบบเคจนกระทั่งหลังไรโจนั้นสืบทอดโดยโคเก (Kōkei) และ อูงเก (Unkei) ในราวปี 1200 ตามด้วยบุตรหกคนและผู้สืบทอดทั้งปวง

เมืองเช่นนาระ กับเคียวโตะนั้นถูกทำลายลงหลังสงครามเก็มเป (Genpei War) ระหว่างปี 1180-1185 ศิลปะแบบเคได้รับโอกาสในการซ่อมแซมและทำนุบำรุงวัดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของนาระ วัดโทได และวัดโคฟุกุ พร้อมทั้งสร้างพระพุทธรูปองค์ใหม่ขึ้นทดแทนองค์เดิม ด้วยลักษณะที่มั่นคงและเป็นขนมของศิลปะตระกูลเคทำให้รูปแบบนี้ได้รับความนิยมจากรัฐบาลโชกุนคามากูระ นอกจากนี้ด้วยสกุลช่างเคนั้นไม่มีความสัมพันธ์กับราชสำนักดังเช่นที่ศิลปะอิง (In school) กับ  ศิลปะเอ็ง (En school) มี จึงยิ่งช่วยเสริมให้รัฐโชกุนคามางูระอุปถัมภ์และสร้างให้ศิลปะแบบเคนี้มีอิทธิพลอย่างสูง

การบูรณะวัดโทไดนั้นใช้เวลายาวนานหลายชั่วอายุคน ประมาณปี 1180 จนถึง 1212Munsterberg, Huge. The Arts of Japan: An Illustrated History. Tokyo: Charles E. Tuttle Company, 1957. p98. และได้รับอิทธิพลจากศิลปะแบบราชวงศ์ถังกับราชวงศ์ซ่งของจีนมาประกอบ ทำให้เกิดองค์ประกอบใหม่ขึ้นในรูปแบบในขณะที่ยังคงขนบไว้ ได้เกิดรูปแบบประติมาน (iconographic) มนุษย์แบบใหม่ขึ้นที่มีความเรียบง่ายมากขึ้นและสมจริงมากขึ้น รวมทั้งใช้สีที่จัดจ้านน้อยลง (more subdue) เป็นครั้งแรกที่มีการนำคริสตัลที่มีศูนย์กลางสีเข้มมาประดับเป็นดวงตาของรูปปั้น ถึงแม้ว่าศิลปะแบบเคจะเป็นการฟื้นฟูองค์ประกอบจากประติมากรรมจากยุคนาระ แต่โจน สตานเลย์ เบเกอร์ (Joan Stanley Baker) อธิบายว่าศิลปะแบบเคนั้นมีความเหนือจริง (idealised) น้อยกว่า, มีความเป็นปุถุชน (generic) และไร้อารมณ์ (impersonal) กว่างานยุคนาระ ประติมากรสกุลเคนั้นมุ่งเน้นที่การสร้างอัตลักษณ์เฉพาะขององค์ประธานในประติมากรรมที่สร้างและลักษณะทางกายภาพ (physical details) มากกว่า

ประติมากรรม พระไวโรจนพุทธะ จากยุคปลายศตวรรษที่ 12 สร้างโดยอุงเค (Unkei) ได้ทำการประมูลขายที่คริสตีส์ เมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2008 ปิดราคาประมูลอยู่ที่ US$14.37 ล้าน สร้างสถิติใหม่ของราคางานศิลปะญี่ปุ่นที่สูงที่สุดในการประมูล รวมทั้งเป็นงานศิลปะที่ราคาประมูลสูงที่สุดเท่าที่เคยมีขายในนิวยอร์กซิตีด้วย"Wooden Buddha sculpture sold for $14.3 million." Reuters. 18 March 2008. Accessed 18 November 2008.<ref>"A Highly Important Wood Sculpture of Dainichi Nyorai (Mahavairocana)." Christie's. Accessed 18 November 2008.</ref>

ศิลปินคนสำคัญ
โคเก (Kōkei)
อูงเก (Unkei)
ไคเก (Kaikei)
ตังเก (Tankei)
# คูชิกัตสึ
คูชิกัตสึ  หรือเรียกอีกอย่างว่า คูชิอาเงะ  เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ทำด้วยเนื้อสัตว์และผักที่เสียบด้วยไม้และทอดในน้ำมันท่วมจนสุกกรอบ ในภาษาญี่ปุ่น คำว่า คูชิ (串) แปลว่าไม้เสียบที่ใช้กัน ในขณะที่คำว่า คัตสึ หมายถึง เนื้อสัตว์ที่นำมาทอดในน้ำมันท่วมจนสุกกรอบ จากนั้นก็หั่นเป็นชิ้น ๆ
# ซุปมิโซะ
ซุปมิโซะ  เป็นซุปญี่ปุ่นแบบดั้งเดิมที่ประกอบไปด้วยน้ำสต๊อกดาชิกับเต้าเจี้ยวมิโซะแบบนิ่มผสมเข้าด้วยกัน นอกจากนี้ยังมีส่วนผสมที่เป็นตัวเลือกอื่น ๆ อีกมากมายที่อาจจะมีการใส่เพิ่มลงไป ขึ้นอยู่กับสูตรอาหารตามภูมิภาคและตามฤดูกาล รวมไปถึงความชอบส่วนบุคคล

ซุปมิโซะถือเป็นหนึ่งในประเภทซุปพื้นฐานสองประเภทของอาหารญี่ปุ่นร่วมกับซูอิโมโนะ (ซุปใส)
# ลูอีเซอ ไรเนอร์
ลูอีเซอ ไรเนอร์ (12 มกราคม ค.ศ. 1910 – 30 ธันวาคม ค.ศ. 2014) เป็นนักแสดงชาวเยอรมัน-อเมริกัน-บริติช เธอเป็นนักแสดงคนแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์สองปีติดต่อกัน จากภาพยนตร์เรื่อง เดอะเกรตซีกเฟลด์ (1936) และ ทรัพย์ในดิน (1937)"Oldest living winners of Best Actress Oscar", IMDB"Luise Rainer: Oldest Living Oscar Winner Turns 103", Alt Film Guide

ไรเนอร์เริ่มแสดงตั้งแต่อายุ 16 ปี โดยเรียนการแสดงกับมักซ์ ไรน์ฮาร์ดต์ ผู้กำกับละครเวทีชาวออสเตรีย และเริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักแสดงบนละครเวที  ซึ่งนักวิจารณ์ต่างชื่นชอบการแสดงของเธอ ต่อมาเซ็นสัญญากับเมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ในปี ค.ศ. 1935 ซึ่งผู้สร้างภาพยนตร์ส่วนใหญ่มองว่า เธอจะกลายเป็นเกรทา การ์โบคนถัดไป สตรีชั้นนำของเอ็มจีเอ็มในขณะนั้น

ในปี ค.ศ. 1936 แสดงในภาพยนตร์ชีวประวัติอเมริกันเรื่อง เดอะเกรตซีกเฟลด์ ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมเป็นครั้งแรก จากการแสดงเพียง 3 นาที 50 วินาที 
จนได่รับฉายาว่าเป็น "Viennese teardrop""Hilary Swank: The Sequel", Los Angeles Magazine, January 2002 p. 89 บทบาทต่อมาสร้างจากนวนิยายของเพิร์ล เอส. บักในภาพยนตร์เรื่อง ทรัพย์ในดิน ซึ่งมีฉากหลังเป็นประเทศจีนทั้งหมด การแสดงจากภาพยนตร์เรื่องนี้ส่งให้ไรเนอร์ชนะรางวัลออสการ์เป็นครั้งที่สองติดกันVieira, Mark A. Hollywood Dreams Made Real, Abrams (2008) p. 218
# โครกเกะ
thumb|โซบะโครกเกะ

โครกเกะ [โค-รก-เกะ]  เป็นชื่อภาษาญี่ปุ่นของอาหารทอดในน้ำมันท่วมที่มีต้นกำเนิดมาจากอาหารฝรั่งเศสชนิดหนึ่งคือ ครอแก็ต โครกเกะนั้นทำได้โดยการผสมเนื้อ อาหารทะเล หรือผักสับที่ปรุงสุกแล้ว กับมันฝรั่งบดหรือซอสขาว มักจะปั้นให้มีรูปร่างแบนเล็กน้อย คลุกแป้งสาลี ชุบไข่ และคลุกเกล็ดขนมปังแบบญี่ปุ่น จากนั้นนำไปทอดในน้ำมันท่วมจนด้านนอกมีสีน้ำตาล

 ประวัติ 
ในปี ค.ศ. 1887 ครอแก็ต อาหารทอดของฝรั่งเศสได้รับการนำเข้าไปในญี่ปุ่น เชื่อกันว่าโครกเกะที่ใช้มันฝรั่งบดได้รับการคิดค้นขึ้นเพราะเทคโนโลยีการผลิตนมยังไม่เป็นที่นิยมในญี่ปุ่นในสมัยนั้น

เราสามารถพบโครกเกะได้ในซูเปอร์มาร์เก็ตและร้านสะดวกซื้อเกือบทุกแห่งในญี่ปุ่น โดยสามารถลิ้มรสได้ในราคาที่ไม่แพง

 รูปแบบต่าง ๆ 
โครกเกะนั้นมีอยู่หลายประเภท ขึ้นอยู่กับส่วนผสมหลักหรือส่วนผสมที่รวมเข้าด้วยกัน โดยทั่วไปจะเรียกชื่อตามส่วนผสมของโครกเกะประเภทนั้น ๆ ได้แก่

  โครกเกะมันฝรั่ง - โครกเกะที่ทำจากใช้มันฝรั่ง
  โครกเกะเนื้อ - โครกเกะที่ทำจากเนื้อบดและมันฝรั่ง ถ้าที่ทำจากเนื้อเพียงอย่างเดียวก็จะเป็นเม็นจิกัตสึ
  โครกเกะทูน่า - โครกเกะที่ทำจากทูน่า
  โครกเกะยาไซ (ผัก) - โครกเกะที่ทำจากผักรวม
  โครกเกะแกงกะหรี่ - โครกเกะรสแกงกะหรี่
 โครกเกะคาโบจะ (ฟักทอง) - โครกเกะที่ทำจากฟักทอง
 โครกเกะโอการะ (กากถั่วเหลือง) - โครกเกะที่ทำจากกากถั่วเหลือง
 โครกเกะครีม - โครกเกะที่ทำจากซอสขาว
 โครกเกะกูราตัง - โครกเกะจากซอสขาวและมักกะโรนี

บางครั้งโครกเกะจะขายแบบห่อด้วยกระดาษ เรายังอาจใช้โครกเกะเป็นเครื่องโปะหน้าอาหารอื่น ๆ เมื่อนำโครกเกะไปสอดไส้ระหว่างขนมปังสองแผ่น จะเรียกว่า โครกเกปัง (ปัง คือขนมปังในภาษาญี่ปุ่น) หรือ โครกเกซันโดะ กูราโกโระ เป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการนำเสนอโดยแมคโดนัลด์ในญี่ปุ่น ทำจากโครกเกะกูราตังที่ประกบด้วยขนมปังเบอร์เกอร์
# คาราอาเงะ
คาราอาเงะ  เป็นเทคนิคการปรุงอาหารของญี่ปุ่นซึ่งมีอาหารหลากหลายประเภท - ส่วนใหญ่มักจะใช้เนื้อไก่ แต่ยังมีเนื้อสัตว์และเนื้อปลาอื่น ๆ ซึ่งจะถูกนำไปทอดในน้ำมันท่วมจนสุกกรอบ กรรมวิธีนี้เกี่ยวข้องกับการชุบชิ้นขนาดเล็ก ๆ ของเนื้อสัตว์หรือปลาด้วยแป้งสาลี หรือแป้งมันฝรั่ง หรือแป้งข้าวโพด และทอดในน้ำมันเบา ๆ กรรมวิธีนี้จะแตกต่างจากการตระเตรียมการของเท็มปูระ ซึ่งจะไม่ทำการหมักและใช้แป้งสำหรับชุบPlate Lab: Karaage is like Japanese fried chicken - The Washington Post คาราอาเงะมักจะถูกเสิร์ฟเพียงอย่างเดียวหรือกับข้าวและกะหล่ำปลีหั่นฝอย เมื่อไม่นานมานี้ ได้กลายเป็นที่นิยมด้วยการกินคาราอาเกะที่ห่อด้วยชิโซะ (ใบเพริลาสีเขียว) และใบผักกาดหอม
# อูลีซึช กูไรยา อี ซิลวา
ฌูแซ อูลีซึช ดึ ปีนา กูไรยา อี ซิลวา  เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวกาบูเวร์ดีซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีกาบูเวร์ดีคนปัจจุบันตั้งแต่วันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 2016
# หลอดน้ำเหลือง
หลอดน้ำเหลือง  เป็นหลอดหรือท่อที่มีผนังบางและมีโครงสร้างคล้ายหลอดเลือด ทำหน้าที่ขนส่งน้ำเหลือง เป็นส่วนเสริมของระบบหัวใจและหลอดเลือด หลอดน้ำเหลืองประกอบด้วยชั้นต่าง ๆ ได้แก่ ชั้นเนื้อเยื่อบุโพรง, ชั้นบาง ๆ ของกล้ามเนื้อเรียบ, และชั้นแอดเวนทิเชียที่ยึดหลอดน้ำเหลืองเข้ากับเนื้อเยื่อข้างเคียง หลอดน้ำเหลืองทำหน้าที่ขับดันน้ำเหลืองที่มาจากหลอดน้ำเหลืองฝอย ซึ่งดูดซึมมากจากสารน้ำแทรกในเนื้อเยื่อ หลอดน้ำเหลืองฝอยมีขนาดใหญ่กว่าหลอดเลือดฝอยที่อยู่คู่กันเพียงเล็กน้อย หลอดน้ำเหลืองจะมีลิ้นเพื่อป้องกันการไหลย้อนกลับของน้ำเหลือง

โดยทั่วไปแล้ว น้ำเหลืองจะไหลออกจากเนื้อเยื่อไปยังต่อมน้ำเหลือง โดยหลอดน้ำเหลืองที่ขนส่งน้ำเหลืองไปยังต่อมน้ำเหลือง เรียกว่า หลอดน้ำเหลืองนำเข้า (afferent lymph vessel) และที่ขนส่งออกจากต่อมน้ำเหลือง เรียกว่า หลอดน้ำเหลืองนำออก (efferent lymph vessel) ต่อจากนั้น น้ำเหลืองจะไหลไปยังต่อมน้ำเหลืองอื่น ๆ หรืออาจไหลกลับมายังหลอดเลือดดำ หรือไหลเข้าสู่ท่อน้ำเหลือง ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า อันได้แก่ ท่อน้ำเหลืองด้านขวา (right lymphatic duct) และท่อน้ำเหลืองทอราซิก (thoracic duct) ซึ่งท่อน้ำเหลืองทอราซิกเป็นท่อน้ำเหลืองที่ใหญ่ที่สุดในร่างกาย และสุดท้ายท่อน้ำเหลืองจะระบายน้ำเหลืองไปยังหลอดเลือดดำใต้กระดูกไหปลาร้าซ้ายและขวา (subclavian vein) เพื่อกลับเข้าสู่ระบบไหลเวียนเลือด

 ภาพเพิ่มเติม
# จิงโจ้ (เทพปกรณัม)
จิงโจ้ เป็นสัตว์ในจินตนาการชนิดหนึ่งของไทย มีรูปร่างหน้าตาอย่างมนุษย์แต่มีปีกและตีนอย่างนก คล้ายอรหันและกินรี โดยชื่อ จิงโจ้ นี้ เป็นชื่อนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ร้องเสียง จี-โจ้ จี-โจ้ เมื่อร้องก็จะโยกหัวและตัวไปมา แลดูยงโย่ยงหยก ปรากฏในพระราชนิพนธ์ อิเหนา ของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ความว่า

ด้วยลักษณะของนกจิงโจ้นี้ ชาวไทยจึงนำไปจินตนาการเป็นสัตว์พิเศษขึ้นมา ปรากฏภาพจิงโจ้โล้สำเภาที่บานหน้าต่างภายในอุโบสถวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร เป็นภาพลายรดน้ำสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นภาพหมากำลังเห่าตัวประหลาดคือตัวจิงโจ้ที่เกาะหัวเรือสำเภา จะตกแหล่ไม่ตกแหล่ จากภาพนี้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงอธิบายไว้ว่า "การที่เอาคำเด็กร้องเล่นมาเขียนเป็นรูปภาพที่วัดพระเชตุพนคงเป็นพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นแน่ และเมื่อเขียนรูปภาพแล้วคงได้ทอดพระเนตร มิใช่รูปเขียนตามอำเภอใจช่าง ที่ช่างเขียนรูปจิงโจ้หน้าเป็นมนุษย์ ตีนเป็นนกนั้น ต้องมีอะไรเป็นหลักฐานว่า รูปร่างจิงโจ้เป็นเช่นนั้น" เพราะช่างเขียนทราบว่าจิงโจ้เป็นนก หากจะวาดเป็นนก ก็จะขัดกับบทร้องเพลง ที่ระบุว่าจิงโจ้สามารถดำผุดดำว่ายในน้ำได้ จึงวาดให้จิงโจ้มีความเป็นมนุษย์มากกว่านก บ้างอธิบายว่าเป็น "คนประหลาด" หรือ "สัตว์ประหลาด"

จิงโจ้ปรากฏในบทเพลงกล่อมเด็กในสมัยก่อน ตามอย่างบทร้องโดยราชบัณฑิตยสภา ความว่า

หรือตามอย่างบทร้องใน ฉันท์เยาวพจน์ ของเปโมรา ความว่าเอนก นาวิกมูล. เจ้านาย ขุนนาง. กรุงเทพฯ : พิมพ์คำ, 2555, หน้า 302

๏ จิงโจ้เอย  มาโล้สำเภา  หมาไล่เห่าจิงโจ้ตกน้ำ  หมาไล่ซ้ำ  จิงโจ้ดำหนีได้กล้วยสองหวี  รับขวัญจิงโจ้  โห่ฮิ้ว ฯ

ส่วนภาพจิงโจ้โล้สำเภาที่บานหน้าต่างด้านล่างภายในอุโบสถวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ของเดิมตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวถูกลบทิ้งเมื่อ พ.ศ. 2525เอนก นาวิกมูล. เจ้านาย ขุนนาง. กรุงเทพฯ : พิมพ์คำ, 2555, หน้า 278

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีการตั้งโขลนเป็นทหารหญิง ก็ทรงเรียกว่าจิงโจ้ ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ชาวไทยรู้จักแกงการู (สมัยนั้นเรียกว่า กังกูลู) สัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องชนิดหนึ่งของประเทศออสเตรเลีย จึงเรียกสัตว์ชนิดนี้ว่า "จิงโจ้" ด้วยเป็นสัตว์แปลก มักยืนยงโย่ยงหยก ตั้งแต่ พ.ศ. 2404–2439 เป็นต้นมา ปรากฏการใช้ชื่อ "จิงโจ้" สำหรับ "แกงการู" ในพจนานุกรม ศริพจน์ภาษาไทย์ ของบาทหลวงฌ็อง-บาติสต์ ปาลกัว แก้ไขเพิ่มเติมโดยบาทหลวงเวย์ ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2439 ดังคำกราบทูลของพระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) ต่อสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 ความว่า "ข้าพเจ้าสืบได้ความมาอย่างนี้ จิ้งโจ้ เดิมเป็นชื่อนก คือ นกจีโจ้ โดยที่นกอย่างนี้มีอาการโยกไปย้ายมาไม่อยู่นิ่ง ไปเข้ากับคำว่า จิ้ง และ จี้ ในภาษาไทยใหญ่และไทยย้อย แปลว่า โคลง จึงเอาลักษณะนั้นมาตั้งให้ตัวแกงกะรู..."
# การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศเวียดนาม
การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในประเทศเวียดนาม เป็นส่วนหนึ่งของการระบาดทั่วโลกที่ยังดำเนินอยู่ของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) ที่เกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2)  กระทรวงอนามัยประกาศว่ามีผู้ติดเชื้อยืนยัน 2,910 ราย หายแล้ว 2,516 ราย และเสียชีวิต 35 ราย ซึ่งได้ปฏิบัติการการตรวจแล้วเกือบ 2.9 ล้านคน ในเดือนเมษายนปีเดียวกัน จังหวัดหายเซืองเป็นจังหวัดที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดโดยมีผู้ป่วยที่ได้รับการยืนยัน 762 รายและไม่มีผู้เสียชีวิต

ณ วันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ประเทศจีนได้ประกาศพบกลุ่มผู้ติดเชื้อปอดบวมที่อู่ฮั่น ตัวไวรัสเข้ามายังประเทศเวียดนามในวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2020 ผ่านชาวจีนสองคนในนครโฮจิมินห์ที่มีผลตรวจเป็นบวก เคสช่วงแรกมาจากต่างประเทศ จนกระทั่งมีการแพร่เชื้อในประเทศในเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม โดยพบกลุ่มผู้ติดเชื้อในหวิญฟุก ต่อมาพบผู้เสียชีวิตรายแรกในฮานอย, นครโฮจิมินห์, ดานัง และจังหวัดหายเซืองในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2020

เวียดนามระงับการเข้ามาของชาวต่างชาติตั้งแต่วันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2563 จนกว่าจะมีประกาศเพิ่มเติมเพื่อจำกัดการแพร่กระจายของโควิด-19 มาตรการนี้จะไม่ใช้กับนักการทูต, เจ้าหน้าที่, นักลงทุนต่างชาติ, ผู้เชี่ยวชาญ และแรงงานที่มีทักษะ ในช่วงตรุษญวน ค.ศ. 2021 ทุกคนที่เข้าไปในประเทศเวียดนามจะต้องกักตัวเองอย่างน้อย 14 วันที่สถานกักกันของเจ้าหน้าที่ โดยยกเว้นเพียงนักการทูตพิเศษของกระทรวงการต่างประเทศ

เวียดนามได้รับการอ้างถึงจากสื่อระดับโลกว่าเป็นหนึ่งในโครงการควบคุมการแพร่ระบาดของโรคที่ดีที่สุดในโลก พร้อมกับเกาหลีใต้, สิงคโปร์ และไต้หวัน หลายคนชื่นชมการตอบสนองของเวียดนามเมื่อเปรียบเทียบกับความสำเร็จในปี พ.ศ. 2546 เมื่อเวียดนามกลายเป็นประเทศแรกที่ทำให้หมดโรคซาร์ส แม้จะมีความสามารถทางเศรษฐกิจและเทคโนโลยีที่ด้อยกว่า แต่การตอบสนองของประเทศต่อการระบาดของโรคก็ได้รับเสียงไชโยโห่ร้องสำหรับความฉับไว, ประสิทธิภาพ และความโปร่งใส ซึ่งตรงกันข้ามกับข้อกล่าวหาที่ปกปิดในประเทศจีน และการเตรียมการที่ไม่ดีในสหรัฐรวมถึงประเทศในยุโรป

ถึงแม้ว่าโรคระบาดทั่วจะทำลายเศรษฐกิจของประเทศอย่างหนัก อัตราการเติบโตของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศในประเทศยังคงเป็นหนึ่งในประเทศแถบเอเชียแปซิฟิกที่มีค่าสูงสุด โดยอยู่ที่ร้อยละ 2.91 ใน ค.ศ. 2020 และประมาณการว่าจะเติบโตเป็นร้อยละ 6.6 ภายใน ค.ศ. 2021

การฉีดวัคซีนเริ่มขึ้นในวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 2021 จนถึงวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2021 มีผู้ได้รับวัคซีนอย่างน้อยหนึ่งอันรวม 506,435 ราย จนถึงตอนนี้ ทางกระทรวงอนามัยได้อนุมัติให้ใช้วัคซีนโควิด-19 ของแอสตราเซเนกาและสปุตนิก วีในช่วงฉุกเฉิน มีการคาดการณ์ว่าจะมีวัคซีนรวม 150 ล้านโดสให้ใช้ในช่วงปลาย ค.ศ. 2021

 ภูมิหลัง 
เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2563 องค์การอนามัยโลก (WHO) ยืนยันว่าไวรัสโคโรนาตัวใหม่เป็นสาเหตุของการเจ็บป่วยทางเดินหายใจในกลุ่มคนในเมืองอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน ซึ่งได้รายงานต่อองค์การอนามัยโลกในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562

อัตราการตายของผู้ป่วยโควิด-19 นั้นต่ำกว่าโรคซาร์สปี พ.ศ. 2546 มาก แต่การแพร่เชื้อน่าสังเกตมากกว่า ด้วยจำนวนผู้เสียชีวิตที่มีความหมาย