wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ยุทธการที่ซูโอมุสซัลมี
ยุทธการที่ซูโอมุสซัลมี  เป็นการต่อสู้ระหว่างกองกำลังของฟินแลนด์และโซเวียตในสงครามฤดูหนาว การต่อสู้เกิดขึ้นตั้งแต่ประมาณวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2482 (ค.ศ. 1939) ถึงวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2483 (ค.ศ. 1940) ผลลัพธ์คือชัยชนะของฟินแลนด์ต่อกองกำลังที่เหนือกว่า ยุทธการที่ซูโอมุสซัลมีถือเป็นชัยชนะของฟินแลนด์ที่ชัดเจนที่สุดและสำคัญที่สุดในครึ่งทางเหนือของฟินแลนด์ ในฟินแลนด์ปัจจุบัน การต่อสู้นี้ถิอว่าเป็นสัญลักษณ์ของสงครามฤดูหนาวทั้งหมด

 ผลลัพธ์ 
การสู้รบส่งผลให้ชาวฟินแลนด์ได้รับชัยชนะครั้งสำคัญ หากสหภาพโซเวียตยึดเมืองโอวลุได้ ชาวฟินแลนด์จะต้องปกป้องประเทศในสองด้านและทางรถไฟที่สำคัญไปยังสวีเดนจะถูกตัดขาด การสู้รบยังช่วยกระตุ้นขวัญกำลังใจของกองทัพฟินแลนด์อย่างมาก

นอกจากนี้กองกำลังของฟินแลนด์บนถนน Raate-Suomussalmi ได้ยึดเสบียงทางทหารจำนวนมาก รวมถึง รถถัง (43) ปืนสนาม (71) รถบรรทุก (260) ม้า (1,170) ปืนต่อต้านรถถัง (29) และอื่น ๆ อาวุธซึ่งเป็นที่ต้องการอย่างมากของกองทัพฟินแลนด์

 การวิเคราะห์ 
ยุทธการที่ซูโอมุสซัลมีมักถูกอ้างถึงว่าเป็นตัวอย่างของการที่กองกำลังขนาดเล็กที่นำอย่างเหมาะสมและต่อสู้ในภูมิประเทศที่คุ้นเคย สามารถเอาชนะศัตรูที่เหนือกว่าจำนวนมหาศาลได้ ปัจจัยที่สนับสนุนชัยชนะของฟินแลนด์ ได้แก่:
 กองทัพฟินแลนด์มีความคล่องตัวสูงเนื่องจากสกีและรถลากเลื่อน; ในทางตรงกันข้ามเครื่องจักรกลหนักของโซเวียตกักขังพวกเขาไว้ที่ถนน
 เป้าหมายของสหภาพโซเวียตที่จะตัดฟินแลนด์ออกเป็นครึ่งหนึ่งทั่วทั้งภูมิภาคโอวลุ ในขณะที่การปรากฏบนแผนที่ดูสมเหตุสมผล แต่ความจริงนั้นกลับตรงกันข้าม เนื่องจากภูมิภาคนี้ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ลุ่มที่เป็นป่า โดยมีเครือข่ายถนนซึ่งส่วนใหญ่เป็นเส้นทางตัดไม้ กองพลยานเกราะต้องพึ่งพาสิ่งเหล่านี้ ทำให้กลายเป็นเป้าหมายที่ง่ายสำหรับกองกำลังสกีเคลื่อนที่ของฟินแลนด์
 กลยุทธ์ของฟินแลนด์มีความยืดหยุ่นและมักจะนอกรีต ตัวอย่างเช่น กองทหารของฟินแลนด์ตั้งเป้าไปที่ครัวสนามของสหภาพโซเวียต ซึ่งทำให้ทหารโซเวียตขวัญเสียในช่วงฤดูหนาวแถบอาร์กติก
 กองทัพโซเวียตมีอุปกรณ์ไม่ดีโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องเสื้อผ้าลายพรางในฤดูหนาว ในทางตรงกันข้ามยุทโธปกรณ์ของกองทัพฟินแลนด์เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการทำสงครามในหิมะลึกและอุณหภูมิเยือกแข็ง
 กองทัพฟินแลนด์มีขวัญกำลังใจสูงมากซึ่งเป็นผลมาจากการที่พวกเขาปกป้องชาติของตน อย่างไรก็ตามกองทหารโซเวียตมีเหตุผลทางการเมืองสำหรับการโจมตีของพวกเขา ดังนั้นจึงสูญเสียความตั้งใจที่จะต่อสู้ในไม่ช้า แม้จะมีความพยายามโดยนักโฆษณาชวนเชื่อของสหภาพโซเวียตอย่างต่อเนื่อง
 ปัจจัยเพิ่มเติมคือความล้มเหลวในการตอบโต้หน่วยข่าวกรองของสหภาพโซเวียต: กองกำลังฟินแลนด์มักสกัดกั้นการสื่อสารของสหภาพโซเวียตซึ่งอาศัยสายโทรศัพท์มาตรฐานSnow and Slaughter at Suomussalmi – Hughes-Wilson, John – Military History, January/February 2006, page 50
# การระเบิดฝุ่น
การระเบิดฝุ่น  เป็นการเผาไหม้อย่างรวดเร็วของอนุภาคละเอียดที่แขวนลอยอยู่ในอากาศภายในพื้นที่ปิด เกิดจากการมีอณูวัตถุปริมาณมากติดไฟในตัวกลางที่เป็นตัวออกซิไดซ์ การระเบิดฝุ่นเป็นอันตรายที่พบได้บ่อยในการทำเหมืองถ่านหิน ฉางเก็บเมล็ดพืช และโรงงานอุตสาหกรรมอื่น ๆ อันตรายจากการระเบิดฝุ่นมาจากความดันเกิน คลื่นกระแทก และการลุกไหม้ที่สามารถทำลายโครงสร้างสิ่งปลูกสร้างหรือก่อให้เกิดสะเก็ดระเบิด

การเกิดการระเบิดฝุ่นอาศัยปัจจัย 5 อย่างได้แก่ อนุภาคที่ติดไฟได้ (เช่น ฝุ่นถ่านหิน แป้ง หรือขี้เลื่อย) ความหนาแน่นของอนุภาคที่แขวนลอยในอากาศ ความหนาแน่นของตัวออกซิไดซ์ (โดยทั่วไปคือออกซิเจน) มีแหล่งก่อให้เกิดประกายไฟ (เช่น ไฟฟ้าสถิต แรงเสียดทาน หรืออาร์กไฟฟ้า) และอยู่ในพื้นที่ปิด สาเหตุสำคัญที่ก่อให้เกิดการระเบิดเกิดจากอนุภาคนั้นมีพื้นที่ผิวมากกว่าเมื่อเทียบกับมวลของตัวมันเอง เมื่อเกิดประกายไฟที่มีตัวกลางเป็นออกซิเจนจะก่อให้เกิดการเผาไหม้ที่พื้นที่ผิวอย่างรวดเร็วโดยใช้พลังงานความร้อนน้อยกว่าการเผาไหม้ตัวมวลทั้งหมด อีกทั้งยังไม่มีการสูญเสียการเหนี่ยวนำความร้อนระหว่างการเผาไหม้ และเมื่อเกิดการเผาไหม้ในพื้นที่ปิดจะทำให้ความดันอากาศเพิ่มสูงขึ้น รวมถึงเกิดการแผ่รังสีความร้อนและการขาดออกซิเจนในรายผู้ประสบเหตุ

ในอดีตเคยเกิดเหตุระเบิดฝุ่นที่ก่อให้เกิดความเสียหาย เช่น การระเบิดเหมืองในเมืองเปิ่นซี ประเทศจีนในปี ค.ศ. 1942 มีผู้เสียชีวิตกว่า 1,500 คน, การระเบิดฉางเก็บเมล็ดพืชที่เมืองเวสต์วีโก รัฐลุยเซียนา ประเทศสหรัฐในปี ค.ศ. 1977 มีผู้เสียชีวิต 36 คน และเหตุเพลิงไหม้สวนน้ำนิวไทเป ประเทศไต้หวันในปี ค.ศ. 2015 มีผู้เสียชีวิต 15 คน ปัจจุบันมีการใช้หลายวิธีในการลดการระเบิด เช่น การรดน้ำเพื่อลดฝุ่น การลดความหนาแน่นของตัวออกซิไดซ์ และการระบายเพื่อลดการลุกไหม้ เป็นต้น
# ลูกชิ้น (ประเภทอาหาร)
thumb|ลูกชิ้นไก่ที่ยังไม่ผ่านการปรุง
thumb|ลูกชิ้นกำลังต้ม
ลูกชิ้น หรือ มีตบอล  คือเนื้อบดรีดเป็นลูกเล็ก ๆ บางครั้งก็มีส่วนผสมอื่น ๆ เช่น เกล็ดขนมปัง หัวหอม ไข่ เนย และเครื่องปรุงรส ลูกชิ้นปรุงโดยการทอด อบ นึ่ง หรือตุ๋นในซอส ลูกชิ้นมีหลายประเภทโดยแต่ละประเภทใช้เนื้อสัตว์และเครื่องเทศต่างกัน บางครั้งคำนี้จะขยายไปถึงรูปแบบที่ไม่มีเนื้อสัตว์โดยใช้ผักหรือปลา หรือที่เรียกว่าลูกชิ้นปลา

 ประวัติ 
สูตรอาหารจีน "ลูกชิ้นสี่สุข" (四喜丸子 —Sì xǐwánzi) มาจากอาหารชานตง ซึ่งมีต้นกำเนิดจากรูปแบบการปรุงอาหารพื้นเมืองของชานตง สามารถย้อนประวัติศาสตร์ไปได้ถึงในช่วงราชวงศ์ฉิน (221-207 ก่อนคริสตกาล)

ตำราอาหารของชาวโรมันโบราณ Apicius มีสูตรลูกชิ้นมากมายSally Grainger, Cooking Apicius: Roman Recipes for Today, Prospect Books, 2006, , p. 17-18

สูตรอาหารในช่วงแรก ๆ ที่รวมอยู่ในตำราอาหารเปอร์เซียโดยทั่วไปมีเนื้อแกะปรุงรสที่ม้วนเป็นลูกขนาดส้มและเคลือบด้วยไข่แดงและบางครั้งด้วยหญ้าฝรั่น วิธีนี้ถูกนำไปใช้ทางตะวันตกและเรียกว่าการร่อน (gilding) มีรูปแบบที่แตกต่างกันในระดับภูมิภาคจำนวนมาก ที่มีลักษณะเด่นคือ kufteh Tabrizi ที่มีขนาดใหญ่ผิดปกติจากภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอิหร่าน โดยมีเส้นผ่านศูนย์กลางเฉลี่ย 20 เซนติเมตร
# พระยาแสนซ้าย
พระยาแสนซ้าย หรือ เจ้าหลวงแสนซ้าย ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 1 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย และเป็นปฐมเจ้าผู้ครองนครแพร่แห่งราชวงศ์แสนซ้าย ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ 

ราชประวัติ
พระยาแสนซ้าย ไม่ปรากฏนามราชบิดาราชมารดา และพระนามเดิม สันนิษฐานว่าเดิมเป็นขุนนางตำแหน่งแสนซ้าย (แสนศรีไชย หรือแสนศรีซ้าย) มาก่อน เมื่อพระยาศรีสุริยวงศ์ (พระเมืองไชย) ถูกกักตัวที่กรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2330 แล้ว พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชจึงได้สถาปนาให้เป็นพระยาแพร่แทน ได้รับยศเป็น พระยาแสนซ้ายภูเดช แสนสา.เจ้าผู้ครองนครแพร่ยุคประเทศราชของสยาม ใน หมุดหมายประวัติศาสตร์ล้านนา: รวมบทความวิชาการในวาระครบรอบ ๖ ทศวรรษ ศาสตราจารย์สรัสวดี-รองศาสตราจารย์สมโชติ อ๋องสกุล. บริษัทโรงพิมพ์ตะวันออกจำกัด (มหาชน), พ.ศ. 2556.ในฐานะหัวเมืองประเทศราช

ภายหลังเมื่อพระยาแสนซ้ายถึงแก่พิราลัยแล้ว พระเมืองไชย (พระเมืองใจ) ราชโอรสจึงได้เสด็จขึ้นครองนครแพร่ต่อจากพระองค์เป็นพระยาเทพวงศ์ ตามที่พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4 ฉบับเจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) กล่าวว่า

"...เมืองแพร่นั้น เมื่อแผ่นดินพระบาทสมเด็จฯ พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกนั้น พระยาแสนซ้ายได้เป็นเจ้าเมือง ครั้นถึงแก่กรรมแล้ว โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ตั้งพระเมืองใจบุตรพระยาแสนซ้ายเป็นพระยาแพร่..."พระราชพงศาวดาร กรุงรัตนโกสินทร์ รัชชกาลที่ ๔ พ.ศ. ๒๓๙๔ – ๒๔๑๑ ฉะบับเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ พิมพ์เป็นที่ระลึก ในงานพระราชทานเพลิงศพ คุณหญิงธรรมสารเนติ (อบ บุนนาค); วันที่ ๑๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๗๗ ณ วัดประยูรวงศาวาส; พิมพ์ที่โรงพิมพ์พระจันทร์ ท่าพระจันทร์ พระนคร

 ราชโอรส-ธิดา
พระยาแสนซ้าย มีราชโอรสดังนี้
 เจ้าน้อยอุปเสน ต่อมาคือ พระยาเทพวงศ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย 

พระยาแสนซ้าย มีพระขนิษฐานาม เจ้าปิ่นแก้ว ภายหลังสมรสกับเจ้าวังขวา
# มัสยิดลาลา มุสทาฟา พาชา
มัสยิดลาลา มุสทาฟา พาชา (Temenos Lalá Moustaphá Pasá,) เดิมคือ อาสนวิหารนักบุญนิโคลัส (Cathedral of Saint Nicholas) และต่อมาคือ เซนต์โซเฟีย (อายาโซฟยา) มัสยิดแห่งมากูซา (Saint Sophia (Ayasofya) Mosque of Mağusa) เป็นสิ่งก่อสร้างยุคกลางที่ใหญ่ที่สุดในฟามากุสตา, ประเทศไซปรัส ถูกสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1298 ถึง ป. ค.ศ. 1400 โดยเคยเป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกใน ค.ศ. 1328 ตัวอาสนวิหารถูกเปลี่ยนเป็นมัสยิดหลังจากจักรวรรดิออตโตมันยึดเมืองฟามากุสตาใน ค.ศ. 1571 และยังคงเป็นมัสยิดถึงปัจจุบัน ตัวมัสยิดได้ชื่อนี้จากลาลา มุสทาฟา พาชา มหาเสนาบดีแห่งจักรวรรดิออตโตมัน ที่รับใช้สุลต่านมูรัดที่ 3 และนำกองทัพออตโตมันไปต่อสู้กับชาวเวนิสที่ไซปรัสใน ค.ศ. 1954

ประวัติ
thumb|left|ประตูตะวันตก สร้างเสร็จประมาณ ค.ศ. 1311

ช่วงต้น
อาสนวิหารถูกสร้างตั้งแต่ ค.ศ. 1298 ถึง 1312 และพรมน้ำพระพิพัฒน์สัตยาใน ค.ศ. 1328 จารึกบนครีบยันที่ประตูทิศใต้ระบุเวลาก่อสร้างใน ค.ศ. 1311Published by Camille Enlart in the nineteenth century and revisited in Franke, Arne. “St Nicholas in Famagusta: A New Approach to the Dating, Chronology and Sources of Architectural Language.” In Medieval and Renaissance Famagusta: Studies in Architecture, Art and History, 75–91 (Farnham: Ashgate, 2012). "หลังจากกรณีที่บิชอปคนปัจจุบันมีการฉ้อฉลในเรื่องทุนบูรณะ"Eileen Davey. Northern Cyprus: a traveller's guide. I. B. Tauris Publishers, 1994. Page 97. บิชอปกายแห่งไอเบลิน (Bishop Guy of Ibelin) ทำพินัยกรรมสำหรับการก่อสร้างอาสนวิหารไป 20,000 เบซันต์ (bezant)Adrian J. Boas. Crusader Archaeology: the Material Culture of the Latin East. Routledge (UK), 1999. Page 49. ราชวงศ์ลูซิยง (House of Lusignan) ได้ปราบดาภิเษกเป็นกษัตริย์แห่งไซปรัสในอาสนวิหารเซนต์โซเฟีย (ปัจจุบันคือมัสยิดเซลีมีเย) ที่นิโคเซีย และปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์เยรูซาเลม ณ อาสนวิหารนักบุญนิโคลัส ฟามากุสตา

ตัวอาคารถูกสร้างในรูปแบบแรยอน็อง ซึ่งไม่ค่อยพบนอกฝรั่งเศส แม้ว่า "ได้คำนึงถึงสิ่งก่อสร้างในไรน์ลันท์ก็ตาม"Nicola Coldstream. Medieval Architecture. Oxford University Press, 2002. Page 13. ต่อมาช่วงหนึ่งหลัง ค.ศ. 1480 มีการเพิ่มห้อง Loggia Bembo ในบริเวณฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของอาสนวิหาร ซึ่งดูเด่นจากเสาหินอ่อนLucchese, Vincenzo. “Famagusta from a Latin Perspective: Venetian Heraldic Shields and Other Fragmentary Remains.” In Medieval and Renaissance Famagusta: Studies in Architecture, Art and History, 167–86. Farnham: Ashgate, 2012. 

สมัยออตโตมัน
thumb|left|มินาเรตของมัสยิดที่มีรูปแบบกอทิก

หอส่วนบนของอาสนวิหารสองอันที่เสียหายจากแผ่นดินไหว ถูกทำลายอย่างหนักในช่วงทิ้งระเบิดของออตโตมันใน ค.ศ. 1571 และไม่ได้รับการซ่อมแซม ท้ายที่สุด ไซปรัสตกอยู่ภายใต้การควบคุมของออตโตมันในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1571 และอาสนวิหารถูกเปลี่ยนไปเป็นมัสยิด และเปลี่ยนชื่อเป็น "เซนต์โซเฟีย มัสยิดแห่งมากูซา".LALA MUSTAFA PASHA MOSQUE 
 
รูปปั้นเกือบทั้งหมด, ไม้กางเขน, กระจกสี, เฟรสโก และภาพวาดถูกลบหรือแปะทับ เช่นเดียวกันกับสุสานส่วนใหญ่และแท่นบูชา แต่ยังคงรักษาโครงสร้างกอทิก และมีสุสานบางส่วนที่ทางเดินทิศเหนือ

ภาพ

ดูเพิ่ม
 แรยอน็อง
 อาสนวิหารเซนต์โซเฟีย, นิโคเซีย
 การเปลี่ยนศาสนสถานที่ไม่ใช่อิสลามเป็นมัสยิด
# วาเลอรี (เพลงของเดอะซูตอนส์)
"วาเลอรี" เป็นเพลงของวงดนตรีอินดี้ร็อคจากอังกฤษ The Zutons จากอัลบั้มสตูดิโอชุดที่สองของพวกเขา Tired of Hanging Around (2549) ต่อมาเพลงนี้ได้ถูกนำมาทำใหม่โดย Mark Ronson ด้วยเสียงร้องนำของ Amy Winehouse ซึ่งขึ้นถึงอันดับสองใน UK Singles Chart เมื่อปีพ.ศ. 2550 

 เวอร์ชันของ Mark Ronson และ Amy Winehouse 
 นักดนตรีชาวอังกฤษ Mark Ronson และ Amy Winehouse นำเพลง "Valerie" มาทำใหม่ในอัลบั้มสตูดิโอชุดที่สองของรอนสัน เวอร์ชัน (2550) เปิดตัวเป็นซิงเกิลที่สามของอัลบั้มเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2550 แทร็กนี้ถูกแสดงครั้งแรกโดย Winehouse ใน รายการ Live Lounge ของ Jo Whiley ทาง BBC Radio 1 นักร้องและผู้กำกับ Jordan Galland เล่นเปียโนไฟฟ้าในซิงเกิลนี้ โรลลิงสโตน เรียกการนำมาทำดนตรีใหม่นี้ว่า "การบันทึกที่โดดเด่น" เพียงหนึ่งเดียวของ Winehouse หลังจาก Back to Black ก่อนหน้านี้ Winehouse เคยบันทึกเพลงนี้ในเวอร์ชันจังหวะช้ากว่า ซึ่งปรากฏเป็นเพลงพิเศษใน Back to Black ฉบับดีลักซ์ เพลงนี้ได้รับการนำเสนอใน 27 Dresses and Amy (2015) ซึ่งเป็น ภาพยนตร์สารคดี ชีวประวัติของ Winehouse และในโฆษณา Amazon Echo ในสหรัฐอเมริกา 

หลังจากที่ "วาเลอรี" ประสบความสำเร็จในช่วงฤดูร้อนปี 2549 เอมี ไวน์เฮาส์ ก็พบว่าเธอเป็นแฟนที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ของเพลงนี้ เอมีถูกเชิญให้ร่วมโครงการใหม่กับมาร์ค รอนสัน ในช่วงเวลาดังกล่าว รอนสันอ้างว่าไวน์เฮาส์ไม่ได้ฟังอะไรที่เขียนขึ้นหลังอัลบั้ม 1967 เลย และเธอประสบปัญหาในการหาสิ่งที่เหมาะสมสำหรับอัลบั้ม Version ที่กำลังจะออกของรอนสัน หลังจากที่รอนสันอธิบายว่าอัลบั้มดังกล่าวจะประกอบไปด้วยการนำบันทึกเสียงกีตาร์มาทำใหม่เป็นแนวโซล ไวน์เฮาส์ก็บอกเขาว่า เธออาจจะลอง "วาเลอรี" แต่รอนสันรู้สึกกังวลที่เครียดที่ได้ยินเสียงของเธอร้องเพลงนั้นในหัวของเขา "ผมไม่แน่ใจว่ามันใช้การได้อย่างไร แต่เธอเข้าไปในสตูดิโอและลองมันดู ผมชอบมันมาก" เขากล่าว 

เพลงนี้กลายเป็นความสำเร็จที่ให้ความรู้สึกผสมปนสำหรับ McCabe เขากล่าวว่า "บางครั้งผมต้องพยายามอย่างหนักที่จะไม่คิดถึง 'วาเลอรี' ในวันที่มันมาอยู่ในหัวของผม คือวันที่ผมต้องวางกีตาร์และลืมเรื่องการเขียนไปก่อน"
# ข้าวกั๊นจิ๊น
ข้าวกั๊นจิ๊น ข้าวเงี้ยว หรือ จิ๊นส้มเงี้ยว เป็นอาหารไทยภาคเหนือ มีลักษณะเป็นข้าวสวยคลุกเลือดหมูสดห่อในใบตองในลักษณะเดียวกับแหนม บางสูตรไม่ใส่เนื้อสับ แต่ใส่เลือดคลุกเคล้ากับข้าวอย่างเดียวรัตนา พรหมพิชัย. (2542). เข้าคั้นชิ้น. สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคเหนือ (เล่ม 2, หน้า 807). กรุงเทพฯ: มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์. นำมารับประทานกับน้ำมันกระเทียม หอมแดง แตงกวา และพริกทอด อาหารประเภทนี้นิยมรับประทานเป็นอาหารกลางวัน หรือ ข้าวตอน ในสูตรดั้งเดิมมักใช้วัวทำ แต่ปัจจุบันผู้คนไม่ค่อยกินเนื้อวัวกันแล้ว จึงดัดแปลงมาใช้เนื้อหมูแทน

ที่มา
ข้าวกั๊นจิ๊นเป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลมาจากชาวไทใหญ่ซึ่งนิยมรับประทานข้าวเจ้า (ข้าวสวย) ต่างจากกลุ่มชาติพันธุ์ไทกลุ่มอื่นที่มักรับประทานข้าวนึ่ง (ข้าวเหนียว) ในบางครั้งเรียกข้าวกั๊นจิ๊นว่า "ข้าวเงี้ยว" เพราะเป็นอาหารของชาวไทใหญ่ ในอดีตชาวล้านนามักจะเรียกชาวไทใหญ่ว่า "เงี้ยว" ซึ่งมีนัยของการดูถูกชาติพันธุ์ว่า เป็นชนชาติที่เจ้าเล่ห์ คบไม่ได้ ส่วนคำว่า กั๊น ในคำเมืองหมายถึง นวด บีบ หรือคั้น เพราะขั้นตอนการทำนั้นต้องนวดข้าวให้เข้ากับเลือดด้วย ส่วน จิ๊น ก็คือเนื้อสัตว์

ส่วนผสม
ข้าวกั๊นจิ๊นมีส่วนผสมคือ ข้าวสวย หมูสับ เลือดหมู นำมาคลุกเคล้าให้เข้ากัน จากนั้นใส่หนังหมูต้ม มะเขือส้ม เกลือป่น น้ำปลา น้ำมันหอมเจียว ทำให้อาหารมีรสชาติเค็มและหวานเล็กน้อย เมื่อคลุกเคล้าเข้ากันดีแล้วจึงนำไปห่อใบตอง โดยใช้ใบตองแผ่นใหญ่ ๆ ซ้อนกัน 2 ชั้น ห่อข้าวที่คลุกเป็นทรงเตี้ย ๆ คล้ายห่อหมกแล้วกลัดด้วยไม้กลัด นำมานึ่งจนเสร็จ แล้วนำกระเทียมเจียว พริกแห้ง หัวหอมแดงซอย และแตงกวาหั่น แต่งเป็นเครื่องเคียง
# บุนเดิสทาค
บุนเดิสทาค  เป็นสภากลางของประเทศเยอรมนี เป็นสถาบันนิติบัญญัติเดียวที่สมาชิกได้รับเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนทั่วทั้งประเทศ บุนเดิสทาคอาจเทียบได้กับสภาล่างในประเทศที่ใช้ระบบสองสภา เช่น สภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ  บุนเดิสทาคดำรงอยู่ตามบทบัญญัติหมวดที่สามของกฎหมายพื้นฐานสำหรับสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (รัฐธรรมนูญ)มาตรา 38 ถึง 49 ซึ่งบังคับใช้เมื่อ ค.ศ. 1949 เป็นฝ่ายนิติบัญญัติที่รับช่วงมาจากไรชส์ทาคของนาซีเยอรมนี อย่างไรก็ตาม กฎหมายพื้นฐานไม่ได้บัญญัติว่าประเทศเยอรมนีใช้ระบบสองสภา

บรรดาสมาชิกบุนเดิสทาคคือผู้แทนของประชาชนชาวเยอรมันทั้งปวง ไม่อยู่ใต้อาณัติคำสั่งใด อยู่ใต้มโนธรรมของตนเท่านั้น มีเพียงภาระรายงานเรื่องต่างๆ ต่อประชาชนของตน จำนวนสมาชิกบุนเดิสทาคขั้นต่ำที่กฎหมายกำหนดไว้คือ 598 คนParagraph 1 Section 1 of the Federal Elections Act  อย่างไรก็ตาม เนื่องจากระบบการชดเชยที่นั่งส่วนขยายเพื่อให้เกิดความเป็นสัดส่วนนั้นทำให้ปัจจุบันมีจำนวนสมาชิกถึง 709 คน ซึ่งถือเป็นบุนเดิสทาคที่ใหญ่ที่สุดที่เคยมีมา 

สมาชิกสภาสหพันธ์มาการเลือกตั้งจัดขึ้นทุกสี่ปีโดยประชาชนเยอรมันที่มีอายุ 18 ปีบริบูรณ์ขึ้นไปมาตรา 38 วรรค 2 แห่งกฎหมายพื้นฐานสหพันธ์: บุคคลผู้มีอายุถึงสิบแปดปีสามารถใช้สิทธิ์ลงคะแนนได้ บุคคลผู้บรรลุนิติภาวะแล้วสามารถรับเลือกตั้งได้ การเลือกตั้งนั้นใช้ระบบเลือกตั้งแบบสัดส่วนผสมซึ่งผสมผสานระหว่างระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดกับระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อเพื่อให้ขนาดของพรรคต่างๆ ในสภานั้นตรงกับคะแนนเสียงโดยรวมจากคะแนนรวมทั้งประเทศ 

บทบาทหน้าที่ของสภาสหพันธ์มีหลายประการ บุนเดิสทาคนั้นถือเป็นสภานิติบัญญัติส่วนกลางของประเทศเยอรมนี โดยเปิดทางให้แต่ละมลรัฐมีส่วนร่วมในกระบวนการนิติบัญญัติผ่านทาง บุนเดิสราท (คณะมนตรีสหพันธ์) ซึ่งคล้ายกับสภาสูงในระบบสองสภา อย่างไรก็ตาม กฎหมายพื้นฐานแบ่งแยกอำนาจทั้งสององค์กรออกจากกันโดยสิ้นเชิง แต่ยังคงร่วมมือกันในการตรากฎหมายสำหรับใช้ในระดับสหพันธ์ บุนเดิสทาคยังมีหน้าที่ในการเลือกตั้งฝ่ายบริหาร และยังมีบทบาทในการกำกับการทำงานของรัฐบาล รวมทั้งการจัดการด้านงบประมาณในระดับสหพันธ์ด้วย

ตั้งแต่การรวมประเทศในปี 1999 ที่ทำการสภาสหพันธ์ตั้งอยู่ที่อาคารไรชส์ทาคในเบอร์ลิน และยังมีสำนักงานย่อยตามอาคารอื่นของรัฐ ทั้งยังมีตำรวจสภาสหพันธ์ (Bundestagspolizei) ซึ่งเป็นตำรวจที่ขึ้นตรงต่อสภา
# โมฮามาดู ซูมาเรห์
โมฮามาดู ซูมาเรห์ (เกิดวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลชาวมาเลเซีย-แกมเบีย ปัจจุบันเล่นให้กับโจโฮร์ดารุลตักซิม และทีมชาติมาเลเซีย โดยเคยเล่นให้กับโปลิศ เทโรในไทยลีก เขามีฉายาที่ตั้งโดยแฟนปะหังว่า "เคลิบอย" เพราะเขามีรูปร่างผอมบางและสามารถเลี้ยงลูกบอลได้อย่างลื่นไหล เช่นเดียวกันกับการสับขาหลอก

 ชีวิตช่วงต้น 
ซูมาเรห์เกิดที่ฟาจาราในประเทศแกมเบีย ครอบครัวของเขาย้ายไปบันจูลหลังเขาเกิด เขาย้ายไปมาเลเซียเมื่ออายุได้ 12 ปี โดยติดตามบิดาของเขาที่ทำงานเป็นนักธุรกิจและอาศัยที่นั่นในอีกสามปีถัดมา นับตั้งแต่ที่อายุได้ 15 ปี ซูมาเรห์ได้เรียนรู้เกี่ยวกับประเทศมาเลเซีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งวัฒนธรรมในชุมชนท้องถิ่นและในฟุตบอล เขาได้ฝึกซ้อมกับอะคาเดมีฟุตบอลเยาวชนกัวลาลัมเปอร์

 สโมสรอาชีพ 
 สตีฟบีโก 
ซูมาเรห์ได้รับข้อเสนอให้เข้าร่วมทีมเยาวชนของสตีฟบีโกในปลายปี 2010 อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้รับสัญญาอาชีพ

 รอยัลมาเลเซียโปลิศ 
ปีถัดมา ซูมาเรห์เดินทางไปมาเลเซียและเซ็นสัญญากับรอยัลมาเลเซียโปลิศ (PDRM) ในมาเลเซียพรีเมียร์ลีก ด้วยสัญญาสองปี เขาลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชุดใหญ่เมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2013 ในนัดที่เปิดบ้านเอาชนะ 5–0 เบตาเรีย ต่อมาใน ค.ศ. 2014 เขาพาทีมชนะเลิศมาเลเซียพรีเมียร์ลีก ทำให้ได้เลื่อนชั้นสู่ซูเปอร์ลีก

 ปะลิส 
ซูมาเรห์เซ็นสัญญาหนึ่งปีกับปะลิสหลังหมดสัญญากับรอยัลมาเลเซียโปลิศ เขาลงเล่นนัดแรกให้กับปะลิสเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ในนัดที่เปิดบ้านแพ้ UiTM ในมาเลเซียพรีเมียร์ลีก เขาพาทีมจบอันดับที่ 6 ในพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2016

 ปะหัง 
ซูมาเรห์ย้ายไปปะหังในซูเปอร์ลีกแบบไม่มีค่าตัวในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2016 โดยเซ็นสัญญาสองปี เขาลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2017 ในนัดที่บุกไปเสมอเปรัก 1–1 เขาทำประตูแรกในซูเปอร์ลีกเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2017 ช่วยให้เอาชนะที-ทีม 5–0

 โปลิศ เทโร
วันที่ 7 กันยายน 2020 ซูมาเรห์เซ็นสัญญากับโปลิศ เทโร ในไทยลีก อย่างไรก็ตาม ปะหังไม่เห็นด้วยกับการย้ายครั้งนี้ โดยอ้างเหตุผลว่าเขายังมีสัญญากับทีมอยู่

 ทีมชาติ 
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 ซูมาเรห์ถูกเรียกเพื่อลงซ้อมให้กับทีมชาติมาเลเซียในนัดกระชับมิตรที่จะพบกับศรีลังกาและคีร์กีซสถาน เขาเป็นผู้เล่นโอนสัญชาติคนแรกที่ถูกเรียกติดทีมชาติ

เขาลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 2018 โดยลงเล่นเป็นตัวสำรองและทำประตูแรกในนามทีมชาติ ช่วยให้เอาชนะศรีลังกา 4-1 เขาทำประตูอีกครั้งช่วยให้ทีมเอาชนะมัลดีฟส์ 3-0 เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2018 วันถัดมา เขามีชื่อติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2018 วันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 2019 เขาทำประตูสำคัญในนาทีสุดท้ายช่วยให้เอาชนะอินโดนีเซีย 3–2 ในฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก ต่อมาในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 เขาทำประตูชัยช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะไทย 2–1 เพิ่มโอกาสในการผ่านเข้าสู่รอบถัดไปของฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก

 ชีวิตส่วนตัว 
ซูมาเรห์ได้รับสัญชาติมาเลเซียในเดือนเมษายน ค.ศ. 2018 หลังจากที่อาศัยในประเทศกว่า 5 ปี เขาเป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนนานาชาติมาซในชาห์อะลัม และมหาวิทยาลัย SEGi

 เกียรติประวัติ 
 สโมสร 
 PDRM
 มาเลเซียพรีเมียร์ลีก: 2014 พีเพิลส์คัพ: 2015

ปะหัง
 มาเลเซียซูเปอร์ลีก: รองชนะเลิศ 2017, 2019
 มาเลเซียเอฟเอคัพ : 2018, รองชนะเลิศ 2017

โจโฮร์ดารุลตักซิม
 มาเลเซียซูเปอร์ลีก: 2021, 2022, 2023
 มาเลเซียเอฟเอคัพ: 2022, 2023

 มาเลเซียคัพ: 2022, 2023
 Malaysia Charity Shield: 2022, 2023

 ทีมชาติ 
มาเลเซีย
 ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน: รองชนะเลิศ 2018

 รางวัลส่วนตัว 
 ทีมยอดเยี่ยมในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน: 2018
 กองกลางยอดเยี่ยมฟุตบอลลีกมาเลเซีย: 2019
# นายพล
นายพล อาจหมายถึง

 จอมพล
 พลเอกอาวุโส
 พลเอก
 พลโท
 พลตรี
 พลจัตวา
# วัดคลองโคน
วัดคลองโคน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองโคน ตำบลคลองโคน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม มีเนื้อที่ประมาณ 28 ไร่ 67.8 ตารางวา โดยมีพระมหาธนวัฒน์ อาทิจฺจวํโส เป็นเจ้าอาวาส

วัดคลองโคนไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นผู้สร้าง แต่เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดเสาวคนธ์ สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2374 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2509 ที่ตั้งเดิมอยู่ตรงปากแพรกเสาวคนธ์ ทำให้ชื่อวัดว่า "วัดเสาวคนธ์" ต่อมาได้ย้ายวัดออกไปทางปากอ่าวอีก 2 ครั้ง เพราะสถานที่แวดล้อมยังเป็นป่าและค่อนข้างกันดาร ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดคลองโคน" ตามชื่อตำบล

ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้าง ได้แก่ กุฏิพระสงฆ์ จำนวน 10 หลัง ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น จำนวน 1 หลัง หอกลอง-หอระฆัง จำนวน 1 หลัง โรงครัว จำนวน 1 หลัง ร้านค้าชุมชนจำนวน 1 แห่ง และศาลาบำเพ็ญกุศล (ฌาปนสถาน) จำนวน 1 หลัง อุโบสถหลังเก่ามีสภาพทรุดโทรมจากภัยทางธรรมชาติ (น้ำท่วม) จึงได้ดำเนินการก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่แทนหลังเดิม วัดมีพระพุทธรูปสาวกหล่อด้วยสัมฤทธิ์ ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อปู่
# วัดฉิมทายกาวาส
วัดฉิมทายกาวาส [ฉิม-ทา-ยะ-กา-วาด] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร

วัดฉิมทายกาวาสสร้างมาตั้งแต่สมัยใดไม่ปรากฏหลักฐาน แต่หลักฐานจากจารึกพระประธานในอุโบสถระบุว่าพระประธานสร้างเมื่อ พ.ศ. 2380 จึงสันนิษฐานว่าวัดนี้คงสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2370 ในสมัยรัชกาลที่ 3 และคงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2380 ผู้สร้างวัดคือ เจ๊สัวฉิม จึงตั้งชื่อวัดว่า วัดเจ๊สัวฉิม เป็นวัดที่สร้างคู่กันกับวัดวิเศษการ โดยผู้ที่สร้างวัดทั้งสองแห่งมีศักดิ์เป็นเขยพี่เขยน้อง เขยผู้พี่ชื่อ หมื่นรักษ์สันนิเวศน์ (พิมพ์) สร้างวัดวิเศษการ เขยผู้น้องชื่อ เจ๊สัวฉิม สร้างวัดนี้ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดฉิมทายกาวาส" เมื่อปี พ.ศ. 2482 

จากหลักฐานทางศิลปกรรมไม่พบว่าเก่าแก่กว่าสมัยรัชกาลที่ 3 แต่รูปทรงพระอุโบสถมีลักษณะคล้ายอุโบสถสมัยอยุธยาอยู่ พระอุโบสถสร้างเลียนแบบศิลปะจีน อาจเป็นพระอุโบสถที่มีแต่เดิมแล้วปฏิสังขรณ์ใหม่ก็อาจเป็นไปได้ ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 14 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 15 เมตร เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง และมีหอระฆังกว้าง 3.50 เมตร สูง 8 เมตร
# วัดวิเศษการ
วัดวิเศษการ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน คือ พระศรีวิสุทธิดิลก

วัดวิเศษการสร้างประมาณ พ.ศ. 2393 เดิมชื่อ วัดวิเศษอาวาส สร้างโดยข้าราชการในสมัยรัชกาลที่ 3 นามว่า รักษ์ ได้รับพระราชทานเป็นหมื่นวิเศษ แต่ประชาชนทั่วไปเรียกว่า หมื่นรักษ์ จึงได้เรียกชื่อวัดนี้ว่า วัดหมื่นรักษ์ ตามชื่อผู้สร้าง ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดวิเศษการ"

อาคารเสนาสนะ
พระอุโบสถสร้างตามแบบศิลปะจีน ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หน้าบันประดับชามสังคโลก ผนังใช้อิฐหนา ประตูหน้าต่างใช้ไม้แผ่นใหญ่หนา เปิดปิดด้วยลูกดาล มีลายตกแต่งดอกไม้ด้านหลังอุโบสถ ภายในประดิษฐานพระประธาน หน้าตักกว้าง 3 ศอก เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยแบบเชียงแสน อัญเชิญมาจากวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร มีพระพุทธรูปแบบสุโขทัยลงรักปิดทอง หน้าตักกว้าง 2 ศอก 2 องค์ นอกจากนั้นยังมีพระพุทธรูปปางเสด็จจากดาวดึงส์ ปางประทานพร ปางสมาธิ และปางทุกรกิริยา

อาคารเสนาสนะอื่น ได้แก่ ศาลาการเปรียญทรงปั้นหยาสร้างด้วยไม้ กุฏิ วิหารเป็นแบบทรงไทยประเพณี
# วัดบางสะแกนอก
วัดบางสะแกนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงตลาดพลู เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
วัดบางสะแกนอกสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาประมาณปี พ.ศ. 2077–2090 ในสมัยสมเด็จพระไชยราชาธิราช จากนั้นได้กลายเป็นวัดร้าง จนกระทั่งมีพระธุดงค์เดินทางมาพัก ชาวบ้านจึงนิมนต์ให้อยู่จำพรรษาและมีการบูรณะพัฒนาวัด ผู้อุปถัมภ์มีอุบาสิกาจิน อุบาสิกาปาน อุบาสิกาเมื่อ อุบาสกศุข และอุบาสกมี โดยมีมหาทองดีซึ่งเป็นพระฝ่ายวิปัสสนาธุระได้รับการแต่งตั้งเป็นพระวรญาณมุนี ได้เข้ามาขุดซากวัดและปฏิสังขรณ์วัดนี้ จนก่อสร้างสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2377 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ขานนามวัดตามชื่อคลองที่วัดตั้งอยู่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2377 อนึ่ง ยังมีวัดบางสะแกอีกแห่งในบริเวณใกล้เคียง คือวัดบางสะแกใน

อาคารเสนาสนะ
อุโบสถ กว้าง 18 เมตร ยาว 27 เมตร เป็นรูปแบบมหาอุด คือมีประตูหน้าเข้าเพียงทางเดียว มีรูปแบบอยุธยาตอนต้น ยังพบใบเสมาสมัยอยุธยาแบบสมเด็จพระไชยราชาธิราช มีทรวดทรงเตี้ยค่อม ภายในอุโบสถผนังหลังองค์พระประธาน มีรูปพระฉาย (ปางเปิดโลก) ด้านนอกมีกำแพงแก้วล้อมรอบ

วัดมีกุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น หอสวดมนต์มีสภาพทรุดโทรม กว้าง 6 เมตร ยาว 11 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 ศาลาการเปรียญเดิมเป็นศาลาไม้โบราณมีใต้ถุนยกสูง กว้าง 9.50 เมตร ยาว 22.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 และศาลาการเปรียญได้รับการบูรณะขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2552 แล้วเสร็จ พ.ศ. 2556

รายนามเจ้าอาวาส 
 พระครูจันทไพโรจนคุณ (หลวงพ่อผาด) พ.ศ. 2483–2525
 พระอธิการประสาธน์ จันทาโภ (หลวงพ่อลักษณ์) พ.ศ. 2525–2538
 พระครูสิริภิญโญภาส พ.ศ. 2539–ปัจจุบัน
# รัตเนศวรมหาเทวมนเทียร
รัตเนศวรมหาเทวมนเทียร (Ratneshwar Mahadev Mandir; ภาษาฮินดี: रत्नेश्वर  महादेव मंदिर) (หรือรู้จักในชื่อ มนเทียรเอนแห่งพาราณสี; Leaning temple of Varanasi) เป็นหนึ่งในมนเทียรที่ถูกถ่ายรูปมากที่สุดในพาราณสี ใน รัฐอุตตรประเทศ, ประเทศอินเดีย ภายในมนเทียร ครรภคฤห์โดยทั่วไปจะจมอยู่ใต้น้ำ ยกเว้นเพียงสองสามเดือนในฤดูร้อนपीसा की मीनार की तरह झुका हुआ है ये मंदिर, आज तक नहीं खुल पाया रहस्य dainikbhaskar.com, 14 September 2015

ที่เมืองการาจี ประเทศปากีสถาน เป็นที่ตั้งของศรีรัตเนศวรมนเทียรอีกแห่งภายในถ้ำ

มนเทียรก่อสร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบคลาสสิก ด้วยศิขรทรงนคร (nagara shikhara) และมณฑปแบบผัมสนะ ในบางครั้ง ศิขรของมนเทียรอาจจมอยู่ใต้น้ำKashi Vishwanath JyotirLinga Temple Darshan in Varanasi - Part 1, at 8:28