# นกมุ่นรกหน้าผากสีน้ำตาล
นกมุ่นรกหน้าผากสีน้ำตาล หรือ นกมุ่นรกหน้าผากสีน้ำตาลแดง  เป็น นกชนิดหนึ่งในวงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae)BirdLife International. (2016). "Schoeniparus dubius". IUCN Red List of Threatened Species. 2016: e.T22716627A94503294. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T22716627A94503294.en. Retrieved 25 July 2020.  พบใน ภูฏาน จีน อินเดีย ลาว เมียนมา และ เวียดนาม  มีถิ่นที่อยู่ตามธรรมชาติในป่าดิบเขาในเขตร้อนชื้นหรือเขตกึ่งร้อน เป็นนกประจำถิ่นของประเทศไทยที่พบเห็นได้ยากAvibase. Rusty-capped Fulvetta สืบค้นเมื่อ 27 ธันวาคม 2563.

 อนุกรมวิธาน 
นกมุ่นรกหน้าผากสีน้ำตาล เป็นนกใน ในวงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) ของลำดับนกเกาะคอน (Passeriformes) ซึ่งมี 4 ชนิดย่อยที่เป็นที่ยอมรับ ดังนี้

 ชนิดย่อย 
 Schoeniparus dubius dubius — อาศัยในเขตป่าสนของประเทศเมียนมา ถึงเขตรอยต่อในประเทศ จีน (ยูนนาน) และบางส่วนในภาคเหนือตอนล่างของไทย ชนิดย่อยนี้เป็นนกประจำถิ่นของประเทศไทยแต่อยู่ในสถานะพบได้ยากAvibase. Rusty-capped Fulvetta (nominate). สืบค้นเมื่อ 27 ธันวาคม 2563.
 Schoeniparus dubius cui — พบในเวียดนามตอนกลาง (ภูเขา Ngoc Linh จังหวัดกอนตูม) และบางส่วนในภาคเหนือของเวียดนามAvibase. Rusty-capped Fulvetta (cui). สืบค้นเมื่อ 27 ธันวาคม 2563.
 Schoeniparus dubius mandellii — กระจายพันธุ์ทางใต้ของรัฐอัสสัม (ฝั่งใต้ของแม่น้ำพรหมบุตร) ไปจนถึงเมียนมา (แถบเทือกเขาของรัฐชีน ในภาคตะวันตกของเมียนมา)Avibase. Rusty-capped Fulvetta (mandellii). สืบค้นเมื่อ 27 ธันวาคม 2563.
 Schoeniparus dubius genestieri — ในทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน (บริเวณมณฑลชิงไห่ฝั่งตะวันตก ยูนนาน และกุ้ยโจว) ถึงอินโดจีน ได้แก่ ลาว Avibase. Rusty-capped Fulvetta (genestieri). สืบค้นเมื่อ 237 ธันวาคม 2563.

 ลักษณะทางชีววิทยาและพฤติกรรม 
ลักษณะเด่นที่ต่างจากนกมุ่นรกอื่น ๆ คือ หน้าผากสีน้ำตาลแกมส้ม กระหม่อมถึงท้ายทอยน้ำตาลแดงเข้ม มีแถบสีดำบาง ๆ เหนือคิ้วยาวสีขาว หน้าถึงข้างคอน้ำตาลเทาเกือบดำ มีลายขีดขาวตอนท้ายของหัวBird of the Lower Northern Thailand. Rusty-capped Fulvetta  (Schoeniparus dubius (Hume, 1874)) สืบค้นเมื่อ 27 ธันวาคม 2563.eBird. นกมุ่นรกหน้าผากสีน้ำตาล. สืบค้นเมื่อ 27 ธันวาคม 2563.

ลำตัวด้านบนน้ำตาลแกมแดง คอขาวนวล ลำตัวด้านล่างสีน้ำตาลอ่อน

เคลื่อนไหวเป็นฝูงขนาดเล็กถึงขนาดกลาง ซึ่งไม่ค่อยพบกับรวมกับนกชนิดอื่นซึ่งต่างจากนกมุ่นรกอื่น ๆ เสียงร้องมีหลากหลาย เช่น เสียงร้องแบบแหบเขย่ายาวนานและเร่งความถี่ตามด้วยเสียงหวีดสามครั้ง เสียงร้องแบบสั้น ตี-ตี๊-ตี่-ตี้ และตามด้วยเสียงคล้ายผิวปาก แหว่ว ๆ สามถึงสี่ครั้ง โดยโน้ตตัวสุดท้ายมีแนวโน้มที่จะคมและดังที่สุด

 ถิ่นที่อยู่และการกระจายพันธุ์ 
ในประเทศไทย ถิ่นอาศัยในพื้นที่ภาคเหนือตอนล่าง ในป่าดิบเขา ชายป่า ที่มีความสูง 1,600-2,100 เมตร อยู่ในสถานะพบได้ยากและมีรายงานการพบที่ยอดเขาโมโกจู อุทยานแห่งชาติแม่วงก์ จังหวัดกำแพงเพชร และยอดเขาขะเจอลา เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง จังหวัดตาก  

รายงานที่พบในประเทศไทย

 พบหลายฝูง ๆ ละ 9-10 ตัว  บางฝูงอาจมากถึง 20 ตัว และถ่ายภาพไว้ได้ บนดอยโมโกจู ตั้งแต่ระดับความสูง  1,600 เมตร จนถึงยอดสูงสุดคือ 1,964 เมตร ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติแม่วงก์  จังหวัดกำแพงเพชร ระหว่างวันที่ 24-26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 โดย วัชระ  สงวนสมบัติ โดม ประทุมทอง กฤษณ์ มุติตาภรณ์ บารมี เต็มบุญเกียรติ  และเสาร์วดี มังกรศักดิ์สิทธิ์ 
  พบบนยอดดอยสูงสุด ระดับความสูง 2,152 เมตร  ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง จังหวัดตาก ระหว่างวันที่ 24-25 เมษายน  พ.ศ. 2544 โดย ฟิลิป ดี ราวด์ 
 พบหลายฝูงบนดอยโมโกจู ตั้งแต่ระดับความสูง 1,600 เมตร  จนถึงยอดสูงสุด คือ 1,964 เมตร ในอุทยานแห่งชาติแม่วงก์ จังหวัดกำแพงเพชร  ระหว่างวันที่ 21-22 มกราคม พ.ศ. 2545 โดย อวยพร ขวัญแพ ประสิทธิ์ จันเสรีกร  และคณะ 
  เดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 พบนกหลายฝูง ฝูงละไม่ต่ำกว่า 6-7 ตัว ที่ระดับความสูง 1,600 เมตร จนถึงที่แคมป์ 2 โดย มาโนช แตงตุ้ม และคณะ  - สถานภาพของนกชนิดนี้พบได้ไม่ยากนักระหว่างการเดินทางขึ้นสู่ยอดดอยโมโกจู