wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# การก่อกำเนิดภาษาธรรมชาติ
การก่อกำเนิดภาษาธรรมชาติ (natural language generation) เป็นส่วนหนึ่งของสาขาการประมวลภาษาธรรมชาติ หมายถึงการสร้างภาษาธรรมชาติ จากระบบเครื่องจักรหรือคอมพิวเตอร์ เช่น โดยใช้ฐานความรู้ หรือ รูปแบบเชิงตรรกะ 

อาจกล่าวได้ว่าเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับกระบวนการการเข้าใจภาษาธรรมชาติ ซึ่งเป็นกระบวนการการทำให้ประโยคป้อนเข้ามีความกระจ่างขึ้นแล้วแปลงเป็นภาษาที่เครื่องเข้าใจได้ แต่กระบวนการการก่อกำเนิดภาษาธรรมชาตินั้นจำเป็นต้องมีการตัดสินเกี่ยวกับวิธีการแสดงแนวคิดด้วยคำพูด

การประยุกต์ใช้โดยทั่วไปนั้นได้แก่การสร้างข้อความต่าง ๆ เช่นการรายงานอากาศ หรืออาการป่วย การสร้างข้อความจากภาพ รวมไปถึงการสร้างจักรกลสนทนา

 ภาพรวม 
กระบวนการสร้างข้อความสามารถทำได้ง่ายเพียงแค่เชื่อมต่อคำที่เลือกจากรายการความคิดโบราณกับข้อความที่เชื่อมโยง ซึ่งจะสร้างข้อความที่เพียงพอสำหรับด้านต่าง ๆ เช่น เครื่องทำนาย หรือจดหมายธุรกิจส่วนบุคคล เป็นต้น แต่ระบบการก่อกำเนิดภาษาธรรมชาติที่ซับซ้อนนั้นจำเป็นต้องมีขั้นตอนของการบูรณาการข้อมูลและการวางแผนเพื่อสร้างประโยคที่ดูเป็นธรรมชาติและดูไม่เหมือนความคิดตายตัวซ้ำซาก

ขั้นตอนทั่วไปมีดังนี้

 - การตัดสินบริบท
 ทำการตัดสินใจว่าสมบัติ/ลักษณะใดที่ควรค่าแก่การกล่าวถึง เทคนิคที่ใช้ในขั้นตอนนี้เกี่ยวข้องกับการทำเหมืองข้อมูล
 - แผนเรียงความ
 ทำการจัดระเบียบการนำเสนอข้อมูลโดยรวม
 - บูรณาการประโยค
 รวมประโยคที่คล้ายกันเพื่อปรับปรุงให้อ่านง่าย และเป็นธรรมชาติ
 - ทำให้เป็นคำศัพท์
 ทำการแทนที่แนวคิดด้วยคำพูด
 - การสร้างนิพจน์อ้างอิง
 ทำการเชื่อมโยงคำในประโยคโดยนำเสนอวิธีการแสดงออกที่ให้ความหมายแทนสิ่งที่อ้างอิง เช่น คำสรรพนาม
 - การประมวลผลทางวากยสัมพันธ์/หน่วยคำ
 เป็นการดำเนินการย้อนกลับการวิเคราะห์ไวยากรณ์ การใช้ข้อมูลทั้งหมดที่รวบรวมไว้ในขั้นตอนก่อนหน้านี้จะใช้กฎทางวากยสัมพันธ์ และ วิทยาหน่วยคำ เพื่อสร้างสายอักขระที่แสดงถึงประโยคจริง
 - การประมวลผลออร์โทกราฟิก
 เกี่ยวกับการใช้อักษรตัวพิมพ์ใหญ่และตัวพิมพ์เล็ก เครื่องหมายวรรคตอน การจัดรูปแบบ ฯลฯ
# ไปปอร์ตา
ไปปอร์ตา (บาเลนเซียและ) เป็นเมืองและเทศบาลในเทศมณฑลออร์ตาซุต จังหวัดบาเลนเซีย แคว้นบาเลนเซีย ประเทศสเปน

ไปปอร์ตาถูกเรียกขานว่าเป็นจุดศูนย์กลางความเสียหายจากเหตุอุทกภัยในจังหวัดบาเลนเซียเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2024 ในกรณีของไปปอร์ตาและเทศบาลอื่น ๆ ในเขตมหานครบาเลนเซีย ความเสียหายเกิดจากการล้นตลิ่งของน้ำในห้วยแห้งโปโย
# ซาร์ยาออฟเดอะดอว์น
ซาร์ยาออฟเดอะดอว์น  เป็นหนังสือคอมิกสั้นที่เขียนโดยคริส คัชตาโนวา (Kris Kashtanova) และวาดภาพทั้งหมดด้วยซอฟต์แวร์ปัญญาประดิษฐ์ มิดเจอร์นีย์ ซึ่งก่อให้เกิดข้อพิพาทด้านลิขสิทธิ์

เนื้อเรื่อง

ข้อพิพาทลิขสิทธิ์
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022 คัชตาโนวาได้ยื่นขอการคุ้มครองลิขสิทธิ์คอมิกเรื่องนี้จากสำนักงานลิขสิทธิ์แห่งสหรัฐ แต่ไม่ได้เปิดเผยว่าภาพประกอบดังกล่าวสร้างขึ้นโดยใช้มิดเจอร์นีย์ ซึ่งเป็นเครื่องสร้างภาพด้วยปัญญาประดิษฐ์ คอมิกดังกล่าวได้รับการคุ้มครองลิขสิทธิ์ แต่สำนักงานลิขสิทธิ์ได้เริ่มดำเนินการเพิกถอนการคุ้มครองผลงานศิลปะหลังพบข้อเท็จจริงดังกล่าว การคุ้มครองลิขสิทธิ์ของผลงานศิลปะถูกเพิกถอนในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 และสำนักงานลิขสิทธิ์ชี้แจงว่าเฉพาะผลงานที่มนุษย์สร้างขึ้นเท่านั้นจึงจะได้รับการคุ้มครอง แม้ว่ารูปภาพไม่ได้รับการคุ้มครองลิขสิทธิ์ แต่การจัดเรียงรูปภาพ ข้อความ และเรื่องราวในหนังสือได้รับการคุ้มครองลิขสิทธิ์ เนื่องจากเป็นผลงานสร้างสรรค์ของคัชตาโนวา ไม่ใช่ปัญญาประดิษฐ์

ดูเพิ่ม
ปัญญาประดิษฐ์และลิขสิทธิ์
ศิลปะปัญญาประดิษฐ์
อลิสแอนด์สปาร์เคิล
# ฟรีดริช อัลเบรชท์ ซู ออยเลนบวร์ก
เคานต์ฟรีดริช อัลเบรชท์ ซู ออยเลนบวร์ก (29 มิถุนายน 1815 – 2 มิถุนายน 1881) เป็นนักการทูตและนักการเมืองชาวปรัสเซีย เขาเป็นผู้นำการเดินทางของออยเลนบวร์ก และเป็นผู้ลงนามในสนธิสัญญาปรัสเซีย-ญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 24 มกราคม 1861 ซึ่งคล้ายกับสนธิสัญญาไม่เสมอภาคอื่น ๆ ที่มหาอำนาจยุโรปทำกับประเทศทางตะวันออกJapanese-German Relations, 1895-1945: war, diplomacy and public opinion By Christian W. Spang, Rolf-Harald. Wippich, p. 1

 ประวัติ 
ออยเลนบวร์กเกิดที่เมืองเคอนิชส์แบร์ค เขาเป็นลูกคนโตที่รอดชีวิตของฟรีดริช เลโอโปลด์ กราฟ ซู ออยเลนบวร์ก (Prassen, 26 ธันวาคม 1787 – เคอนิชส์แบร์ค, 30 กรกฎาคม 1845) และ Amalie Julie Eleonore née von Kleist (Perkuiken, 26 พฤษภาคม 1792 – เคอนิชส์แบร์ค, 16 พฤศจิกายน 1830)

ออยเลนบวร์กศึกษากฎหมายที่มหาวิทยาลัยเคอนิชส์แบร์ค และมหาวิทยาลัยบอนน์Biography at Allgemeine Deutsche Biographie  และทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐในออปอแล จากนั้นจึงทำงานในกระทรวงต่าง ๆ ในกรุงเบอร์ลิน ในปี 1852 เขาเข้ารับราชการทางการทูตในตำแหน่งกงสุลใหญ่ปรัสเซียประจำเมืองแอนต์เวิร์ป การขยายตัวทางการค้าของปรัสเซียส่งผลให้มีการค้นหาพันธมิตรทางการค้าในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเอเชียตะวันออก และเขาได้รับเลือกให้เป็นผู้นำภารกิจการค้าครั้งใหญ่ เขาออกเดินทางในเดือนตุลาคม 1859 มุ่งหน้าสู่ประเทศญี่ปุ่น จีน และสยาม

เมื่อวันที่ 24 มกราคม 1861 เขาได้ทำสนธิสัญญาไมตรีและพาณิชย์ระหว่างปรัสเซียและญี่ปุ่นกับมูรางากิ โนริมาสะแห่งรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ในยุคเอโดะซึ่งมีพื้นฐานมาจากสนธิสัญญาไมตรีและพาณิชย์ระหว่างอังกฤษกับญี่ปุ่น ในเดือนกันยายนของปีเดียวกัน เขาได้ทำสนธิสัญญาทางการค้ากับจักรวรรดิชิง ซึ่งคล้ายกับสนธิสัญญาเทียนจินที่อังกฤษและฝรั่งเศสได้ทำกับจีนเมื่อสามปีก่อน

left|thumb|จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย (ทรงหมวกทรงสูง) และนิโคลัส ซู นัสเซา ที่เมืองบาดเอมส์

หลังจากกลับมา เขาได้รับแต่งตั้งเป็นเสนาบดีกระทรวงมหาดไทยของปรัสเซียเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 1862 ภายหลังการเติบโตของรัฐปรัสเซียในปี 1864 และ 1866 ออยเลนบวร์กก็ได้ทำการปฏิรูปการบริหารที่ครอบคลุมในจังหวัดเก่าด้วย อย่างไรก็ตาม เขาต้องเผชิญกับการต่อต้านจากพวกคาทอลิกในตะวันตก และพวกเสรีนิยมในตะวันออก เขาร่วมเดินทางกับจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซียในการเจรจากับเคานต์เบเนเด็ตติ เอกอัครราชทูตฝรั่งเศส ณ เมืองบาดเอมส์ก่อนสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย

แผนปฏิรูปการบริหารเทศบาลในปรัสเซียของเขาถูกต่อต้านโดยอ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค และออยเลนบวร์กก็ลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยเยอรมนีในวันที่ 30 พฤศจิกายน 1878 และโบโท ซู ออยเลนบวร์ก ลูกพี่ลูกน้องของเขาก็เข้ามาสืบทอดตำแหน่งต่อ

 ตระกูล 
พ่อแม่ของออยเลนบวร์กแต่งงานกันที่เคอนิชส์แบร์ค เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม 1811 เขามีพี่น้องคือ

 อาดัลแบร์ต กราฟ ซู ออยเลนบวร์ก (10 พฤศจิกายน 1812 – 17 มิถุนายน 1814)
 มารี กราฟิน ซู ออยเลนบวร์ก (13 ตุลาคม 1813 – 10 กุมภาพันธ์ 1818)
 เอลีเซอ กราฟิน ซู อูเลนเบิร์ก (เคอนิชส์แบร์ค 27 สิงหาคม 1817 – เบอร์ลิน 15 มิถุนายน 1853) ซึ่งเสียชีวิตโดยไม่ได้สมรสและไม่มีบุตร และ
 ฟิลิป กราฟ ซู ออยเลนบวร์ก (เคอนิชส์แบร์ค 24 เมษายน 1820 – เบอร์ลิน 5 มีนาคม 1889) สมรสในกรุงเบอร์ลิน 22 เมษายน 1846 กับ  Alexandrine Freiin von Rothkirch und Panthen (กวอกุฟ 20 มิถุนายน 1824 – Meran 11 เมษายน 1902) พระบิดาและพระมารดาของเจ้าชายฟิลิปแห่งออยเลนบวร์ก

ออยเลนบวร์กไม่ได้แต่งงานและไม่มีลูกสืบสกุล

 เกียรติยศ 
 เครื่องราชอิสริยาภรณ์นกอินทรีแดง, ชั้นที่ 2, 1862
# ท่าอากาศยานหมู่เกาะโคโคส (คีลิง)
ท่าอากาศยานหมู่เกาะโคโคส (คีลิง) (,  ),  เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการหมู่เกาะโคโคส (คีลิง) ซึ่งเป็นดินแดนของประเทศออสเตรเลียที่ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอินเดีย ท่าอากาศยานตั้งอยู่บนเวสต์ไอแลนด์ ซึ่งเป็นเกาะหนึ่งในหมู่เกาะเซาท์คีลิงและเป็นเมืองหลวงของดินแดน

 ประวัติ 
thumb|left|บี-24 ลิเบอร์เรเตอร์ ของสหราชอาณาจักรขึ้นบินเพื่อปฏิบัติการโจมตีสนามบินของญี่ปุ่นในสุมาตรา
ท่าอากาศยานแห่งนี้สร้างขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเพื่อสนับสนุนเครื่องบินของฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามกับญี่ปุ่น มีการสร้างทางวิ่งสองเส้นโดยฝูงบินทิ้งระเบิดสามฝูงบินได้ย้ายมายังหมู่เกาะโคโคส เพื่อโจมตีเป้าหมายญี่ปุ่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเพื่อให้การสนับสนุนระหว่างการรุกกลับมาลายาและยึดสิงคโปร์คืนตามแผน เครื่องบินลำแรกที่มาถึงคือ ซูเปอร์มารีน สปิตไฟร์ เอ็มเค 8 (Supermarine Spitfire Mk VIII) ของฝูงบินที่ 136 ของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร เครื่องบินเหล่านี้รวมถึงเครื่องบินทิ้งระเบิดบี-24 ลิเบอร์เรเตอร์ (B-24 Liberator) จากฝูงบินที่ 321 (เนเธอร์แลนด์) ของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร (สมาชิกกองกำลังดัตช์ที่ลี้ภัยซึ่งประจำการอยู่กับกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร) ได้ประจำการอยู่บนหมู่เกาะนี้ด้วย

ช่วงก่อนปี ค.ศ. 1970 เครื่องบินของเซาท์แอฟริกันแอร์เวส์ (South African Airways) ซึ่งทำการบินระหว่างโจฮันเนสเบิร์กและเพิร์ทลงจอดระหว่างทางเพื่อเติมน้ำมันที่ท่าอากาศยานแห่งนี้

สมุดปกขาวด้านการป้องกันประเทศออสเตรเลียประจำปี ค.ศ. 2016 ระบุว่าท่าอากาศยานจะได้รับการปรับปรุงเพื่อรองรับเครื่องบินตรวจการณ์ทางทะเลโบอิง พี-8 โพไซดอน (P-8 Poseidon) ของกองทัพอากาศออสเตรเลีย แม้ว่าต้นทุนจะเพิ่มขึ้นอย่างมากก็ตาม การปรับปรุงก็มีกำหนดเริ่มในช่วงต้นปี ค.ศ. 2023 และจะแล้วเสร็จภายในปี 2026  มีการวางแผนว่าท่าอากาศยานจะทำหน้าที่เป็นฐานปฏิบัติการหน้าในภูมิภาคสำหรับเครื่องบินลาดตระเวนและเครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์ของออสเตรเลีย

 สิ่งอำนวยความสะดวก 
ท่าอากาศยานมีทางวิ่ง 1 เส้น กำหนดหมายเลขเป็น 15/33 โดยพื้นผิวปูด้วยยางมะตอยมีขนาด 2,441 เมตร × 45 เมตร (8,009 ฟุต × 148 ฟุต) และอยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 3 เมตร (10 ฟุต)

 สายการบินและจุดหมายปลายทาง 

 สถิติ 
ท่าอากาศยานหมู่เกาะโคโคสให้บริการผู้โดยสาร 14,896 รายในปีงบประมาณ 2017–2018 หมายถึง "การดำเนินการขนส่งสาธารณะปกติ (RPT) เท่านั้น"
# สถานีรถไฟนอวีซาด
สถานีรถไฟนอวีซาด (Železnička stanica Novi Sad) เป็นสถานีรถไฟหลักของนครนอวีซาด ปนะเทศเซอร์เบีย ตั้งอยู่บนถนนยาเช ทอมีตซา (Jaše Tomića Boulevard) สถานีปัจจุบันเปิดให้บริการในปี 1964 แทนที่สถานีเดิมที่สร้างในปี 1883 และเคยตั้งอยู่ที่ลีมัน ปัจจุบันสถานีมีให้บริการรถไฟเร็วจำนวนหนึ่งที่วิ่งไปยังเบลเกรด และเป็นสถานีในโครงการทางรถไฟสายบูดาเปสต์-เบลเกรด

สถานีหลังปัจจุบันมีที่มาจากในปี 1960 สภานครนอวีซาดประกาศประกวดการออกแบบอาคาร โดยมี 4 โครงการที่นำเสนอแต่ไม่ผ่านข้อบังคับต่าง ๆ ที่ตั้งไว้ ท้ายที่สุดจึงว่าจ้างสตูดิโอสถาปัตยกรรม "Arhitekt" นำโดยอิมเร ฟาร์กาช (Imre Farkaš) และ มีลาน มาตอวิช (Milan Matović) การออกแบบสร้างให้เกิดบรรยากาศสร้างสรรค์และนำเอาข้อนำเสนอในการพัฒนารถไฟเป็นสมัยใหม่มาปรับใช้ การก่อสร้างเริ่มต้นในปี 1963 โดยบริษัทไนแมร์ (Novi Sad "Neimar") และบริษัทอื่น ๆ บานกระจกเป็นผลงานโดยบริษัทอัลบีนี (Albini) โดยใช้เวลาเพียง 28 ชั่วโมงไม่หยุดพัก การก่อสร้างแล้วเสร็จในเวลาเพียง 15 เดือน ถือว่าเร็วที่สุดโครงการหนึ่งของเซอร์เบีย และก่อสร้างโดยใช้วิธีแบบพื้นฐาน ทำให้ค่าก่อสร้างต่ำกว่าที่ตั้งไว้ และเปิดใช้งานได้ก่อนที่คาดการณ์ไว้
# เหตุกันสาดสถานีรถไฟนอวีซาดถล่ม
เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 กันสาดคอนกรีตของสถานีรถไฟนอวีซาด สถานีรถไฟหลักของนครนอวีซาด ประเทศเซอร์เบีย ถล่มลงมาใส่ทางเท้าเบื้องล่างซึ่งมีผู้คนเดินอยู่ขวักไขว่ เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 14 ราย บาดเจ็บอย่างน้อยสามคน

ภูมิหลัง
กันสาดนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการปรับปรุงสถานีครั้งใหญ่โดยกลุ่มบริษัทจากจีน ได้แก่ บริษัททางรถไฟจีนนานาชาติ จำกัด (China Railway International Co., Ltd; บริษัทลูกของไชน่าเรลเวย์กรุ๊ป) และ บริษัทก่อสร้างขนส่งจีน ซึ่งเรียกรวมกันว่า CRIC-CCCC การก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดใช้งานในวันที่ 5 กรกฎาคม 2024

ในเดือนมกราคม 2024 สำนักข่าวท้องถิ่น พอร์ทาล 021 (Portal 021) ยื่นคำร้องขอดูเอกสารสัญญาและค่าใช้จ่ายของโครงการปรับปรุงสถานีรถไฟจากกระทรวงการก่อสร้าง คมนาคม และสาธารณูปโภค แต่ถูกปฏิเสธ โดย CRIC-CCCC คัดค้านการให้เอกสารแก่บุคคลที่สามจนกว่าการก่อสร้างเสร็จและจะมีการยืนยันความพึงพอใจในงาน

หลังเกิดเหตุการณ์ ทั้ง CRIC-CCCC และองค์การของรัฐที่เกี่ยวข้อง ได้ปฏิเสธว่ากันสาดไม่ได้เป็นของสร้างขึ้นใหม่ระหว่างโครงการปรับปรุงสถานีที่ผ่านมา แต่เป็นของเดิมของสถานีที่ได้รับการปรับสภาพเท่านั้น

เหตุการณ์
ณ วันที่ 1 พฤสจิกายน 2024 เวลา 11:56 น. CET กันสาดคอนกรีตความยาว  ถล่มลงมาสู่เบื้องล่าง ใส่ผู้คนที่เดินสัญจรผ่านและนั่งพักในบริเวณ มีผู้เสียชีวิตสิบสี่ราย บาดเจ็บอย่างน้อยสามตน ในจำนวนผู้เสียชีวิต 13 คนเป็นพลเมืองเซอร์เบีย และ 1 คนเป็นพลเมืองของมาซีโดเนีย หนึ่งในผู้เสียชีวิตมีเด็กอายุ 6 ปี และมีผู้ที่ได้รับบาดเจ็บอยู่ในภาวะสาหัส รวมถึงมีคนที่ต้องถูกตัดระยางค์เพื่อรักษา

หลังเกิดเหตุมีผู้เข้าช่วยเหลือมากกว่า 80 คน ที่รวมตัวมาจากทั้งในและนอกนครนอวีซาด ใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ ในการให้ความช่วยเหลือ รถไฟทั้งหมดที่ออกจากสถานีถูกยกเลิกชั่วคราว

ผลสืบเนื่อง
ผู้คนบนสื่อสังคมออนลไน์จำนวนมากประณามรัฐบาลว่าเพิกเฉยและขาดความใส่ใจ และมีเป้าหมายหลักในการวิจารณ์อยู่ที่การกล่าวอ้างว่ากันสาดไม่ได้สร้างขึ้นใหม่ และประเด็นที่บริษัท CRIC-CCCC ปฏิเสธการเปิดเผยเอกสารเกี่ยวกับการก่อสร้างต่อสาธารณะ ในวันที่ 3 พฤศจิกายน มีการประท้วงด้านหน้าอาคารกระทรวงการก่อสร้างในเบลเกรด เรียกร้องให้ผู้มีส่วนรับผิดชอบในการก่อสร้างลาออกจากตำแหน่งหรือให้มีการจับกุม ในวันที่ 4 พฤศจิกายน รัฐมนตรีกระทรวงการก่อสร้าง กอราน เวซิช ประกาศการลาออกจากตำแหน่งซึ่งต้องรอการยืนยันจากรัฐสภา และขณะเดียวกันระบุว่าเขา "ไม่มีส่วนรับผิดชอบ"
# การเลือกตั้งประธานาธิบดีมอลโดวา พ.ศ. 2567
ประเทศมอลโดวามีการเลือกตั้งประธานาธิบดีในวันที่ 20 ตุลาคม 2024 และมีการเลือกตั้งรอบที่สองในวันที่ 3 พฤศจิกายน ซึ่งตัดสินระหว่างมายา ซันดู ประธานาธิบดีคนปัจจุบันและผู้ชนะในรอบแรก กับอาเลกซันดร์ สตอยานอกลอ อัยการสูงสุดซึ่งมีคะแนนตามมาเป็นอันดับสอง ซันดูชนะการเลือกตั้งด้วยคะแนนเสียงข้างมาก ดำรงตำแหน่งต่อเป็นวาระที่สองและวาระสุดท้าย

เดอะการ์เดียน บรรยายการเลือกตั้งนี้ว่าเป็นการเลือกระกว่างตะวันตกหรือรัสเซีย โดยซันดูเป็นฝั่งสนับสนุนยุโรป ส่วนสตอยานอกลอเป็นฝั่งเป็นมิตรกับรัสเซีย เรนาตอ อูซาตึย ซึ่งได้คะแนนอันดับสามในการลงคะแนนรอบแรก ปฏิเสธที่จะสนับสนุนผู้ลงสมัครคนใดในการเลือกตั้วรอบสอง รูเมเนียนอินไซเดอร์ บรรยายถึงวิกตอรียา ฟูร์ตูเนอ และวาซีเล ตาร์เลฟ ผู้ลงสมัครรอบแรกซึ่งได้คะแนนอันดับ 5 และ 6 ตามลำดับ ว่าได้รับการหนุนหลังจากอีลัน ชอร์ มหาเศรษฐีการเมืองที่สนับสนุนรัสเซีย

ในวันเดียวกันกับการลงคะแนนเสียงเลือกตั้งรอบแรก ผู้ลงคะแนนเสียงส่วนใหญ่ยังได้ลงคะแนนเสียงตอบ "ใช่" ในการลงประชามติเพิ่มวัตถุประสงค์การเข้าร่วมกับสหภาพยุโรปในรัฐธรรมนูญ ซึ่งเป็นชัยชนะเช่นเดียวกันสำหรับซันดูที่รณรงค์ฝั่ง "ใช่" ซันดูเคยกล่าวโทษว่าผลคะแนนซึ่งสูสีกว่าที่คาดไว้ เป็นผลจากการแทรงแซงและซื้อเสียงโดยกลุ่มที่เกี่ยวข้องกับรัสเซีย
# ยูโรเปียนคัพ ฤดูกาล 1967–68
ยูโรเปียนคัพ ฤดูกาล 1967–68 เป็นการแข่งขันยูโรเปียนคัพครั้งที่ 13 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอล ระดับสโมสรที่สำคัญที่สุดของยูฟ่า การแข่งขันครั้งนี้เป็นชัยชนะของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดซึ่งเอาชนะไบฟีกา 4–1 ในรอบชิงชนะเลิศที่สนามเวมบลีย์ กรุงลอนดอน การคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพถือเป็นการครบรอบ 10 ปีหลังเกิดเหตุภัยพิบัติทางอากาศมิวนิกซึ่งทำให้ผู้เล่นของแมนฯ ยูไนเต็ดเสียชีวิตถึง 8 ราย และแมตต์ บัสบีผู้จัดการทีมก็เกือบเสียชีวิตเช่นกันเพียงหนึ่งวันหลังจากที่ทีมได้ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศของยูโรเปียนคัพ ฤดูกาล 1957–58 นอกจากนี้ยังเป็นครั้งแรกที่ทีมจากอังกฤษสามารถคว้าถ้วยรางวัลนี้มาได้

กฎประตูทีมเยือน (ซึ่งใช้ในยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพและอินเตอร์-ซิตีส์แฟส์คัพแล้ว) ถูกนำมาใช้ถ้าสกอร์รวมเท่ากันหลังจากสองนัด แต่จะใช้เฉพาะรอบแรกของการแข่งขันเท่านั้น ประตูในช่วงต่อเวลาพิเศษไม่ได้รวมอยู่ในกฎนี้

เซลติกเป็นแชมป์เก่าจากฤดูกาลก่อน แต่ถูกดือนามอกือยิวเขี่ยตกรอบแรก

 ทีม 
 Dinamo Tirana  ราพีทวีน  อันเดอร์เลคต์  Botev Plovdiv  โอลิมเบียโกส นีโกเซีย  Sparta Prague  Hvidovre  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด  KuPS  แซ็งเตเตียน  FC Karl-Marx-Stadt  ไอน์ทรัคท์เบราน์ชไวค์  โอลิมเบียโกส  Vasas  Valur  Dundalk  ยูเวนตุส  Jeunesse Esch  Hibernians  อายักซ์  Glentoran  Skeid  กูร์ญิกซับแช  ไบฟีกา  Rapid București  เซลติก แชมป์เก่า เรอัลมาดริด  Djurgården  บาเซิล  เบชิกทัช  ดือนามอกือยิว  ซาราเยโว 

 รอบแรก 

|}

เลกแรก

 เลกสอง 
ซาราเยโวชนะด้วยสกอร์รวม 5-3
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ชนะด้วยสกอร์รวม 4–0
ดือนามอกือยิว ชนะด้วยสกอร์รวม 3-2
รวมผลสองนัด กูร์ญิกซับแช ชนะด้วยสกอร์รวม 4–0.
รวมผลสองนัด วิโดฟเร ชนะด้วยสกอร์รวม 5–4.
รวมผลสองนัด เรอัลมาดริด ชนะด้วยสกอร์รวม 3–2
รวมผลสองนัด สปาร์ตาปรากชนะด้วยสกอร์รวม 2–1
รวมผลสองนัด อันเดอร์เลคต์ชนะด้วยสกอร์รวม 5–2
รวมผลสองนัด วาซัสชนะด้วยสกอร์รวม 9–1
รวมสองนัดเสมอกัน 4–4 วาลูร์ชนะด้วยกฎประตูทีมเยือน
รวมผลสองนัดเสมอ 1–1 ไบฟีกาชนะด้วยกฎประตูทีมเยือน
รวมผลสองนัด แซ็งเตเตียน ชนะด้วยสกอร์รวม 5–0.
รวมผลสองนัด ราพีทวีน ชนะด้วยสกอร์รวม 4–0
ยูเวนตุสชนะด้วยสกอร์รวม 2–0

ราปิดบูคาเรสต์ ชนะด้วยสกอร์รวม 3–2.

รอบรองชนะเลิศ

|}

เลกแรก

เลกที่สอง

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ชนะ 4–3 ด้วยประตูรวม

ไบฟีกา ชนะ 3–0 ด้วยประตูรวม

รอบชิงชนะเลิศ
# ชาตมาซาลา
ชาตมาซาลา (อักษรโรมัน: Chaat masala หรือ chat masala) หรือ จาฏมสาลา เป็นผงเครื่องเทศผสมหรือมาซาลา ที่มีที่มาจากอนุทวีปอินเดีย นิยมใช้ปรุงรสชาต โดยทั่วไป ชาตมาซาลาประกอบด้วยผงอัมชูร์ (มะม่วงแห้ง), ยี่หร่า, ผักชี, ขิงแห้ง, เกลือ (โดยเฉพาะเกลือดำ), พริกไทยดำ, มหาหิงค์ และ พริกป่น บ้างอาจผสมการัมมาซาลาลงไปด้วย

การใช้งาน
นอกจากใช้งานในชาต แล้ว ยังนิยมนำมาปรุงสลัดผลไม้แบบอินเดีย ซึ่งใช้มะละกอ, ซาโปดิลลา, แอปเปิล แลพ กล้วย และยังนิยมนำมาโรยหน้ามันฝรั่ง ผลไม้ ไข่ ขนมปัง หรือสลัดอื่น ๆ ในอินเดีย

บริษัทผู้ผลิตเครื่องเทศบางเจ้าผลิตเครื่องเทศผสมอีกรูปแบบที่เรียกว่า ฟรุตชาตมาซาลา (fruit chaat masala) ซึ่งมีปริมาณยี่หร่า ผักชี และขิง ที่ลดลงกว่าสูตรปกติ และเพิ่มพริกป่น พริกไทย เกลือดำ อัมชูร์ และมหาหิงค์ แทน ในขณะที่ผู้ค้าริมทางนิยมผสมชาตมาซาลาด้วยตนเอง ก่อนนำมาโรยบนผลไม้หรือผัก บางครั้งอาจใช้เพียงแค่เกลือดำกับพริกป่นก็มี
# ชาง ฉือ
ชาง ฉือ (คริสต์ทศวรรษ 190–230) ชื่อรอง เซี่ยวเหริน  เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน

 การรับราชการช่วงต้น 
ชาง ฉือเกิดในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นชาวเมืองห้วยหนำ (淮南 หฺวานหนาน; ครอบคลุมพื้นที่ของมณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) ชาง ฉือเริ่มรับราชการเป็นข้าราชการผู้น้อยประจำเมือง ในช่วงศักราชเจี้ยนอัน (建安; ค.ศ. 196–220) ในรัชสมัยพระเจ้าเหี้ยนเต้ ชาง ฉือได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกองร้อยผู้สยบและรวบรวม (ซุยจี๋ตูเว่ย์) เพื่อดูแลระบบถุนเถียนในเมืองห้วยหนำ(倉慈字孝仁，淮南人也。始為郡吏。建安中，太祖開募屯田於淮南，以慈為綏集都尉。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 16.

หลังการสิ้นสุดของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 220 ชาง ฉือรับราชการในรัฐวุยก๊ก ชาง ฉือดำรงตำแหน่งเป็นนายอำเภอของเตียงอั๋น (ฉางอานลิ่ง) ในช่วงปลายรัชสมัยของโจผี (ครองราชย์ ค.ศ. 220–226) และเป็นที่รู้จักในด้านความซื่อสัตย์ยุติธรรม ชาง ฉือเป็นที่เคารพนับถือและชื่นชมจากข้าราชการคนอื่น ๆ และราษฎรทั่วไป(黃初末，為長安令，清約有方，吏民畏而愛之。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 16.
# กาลานะมัก
กาลานะมัก (อักษรโรมัน: Kala namak) หรือ เกลือดำ เป็นหินเกลือที่นำไปเผาไฟในเตาเผา มีกลิ่นคล้ายกำมะถันและเหม็น ใช้ในอนุทวีปอินเดีย ทำมาจากเกลือที่ขุดได้จากเทือกเขาหิมาลัยและพื้นที่โดยรอบ องค์ประกอบหลักของเกลือดำคือโซเดียมคลอไรด์ โดยมีองค์ประกอบอื่น ๆ ที่ทำให้เกิดกลิ่นและสีที่เป็นเอกลักษณ์ กลิ่นนั้นโดยหลักมาจากองค์ประกอบจำพวกกำมะถัน ส่วนสีน้ำตาลผสมชมพูจนถึงม่วงเข้มมีที่มาจากไกรก์ไทต์ , เหล็ก(I, III) ซัลไฟด์) ในแร่ธาตุของเกลือ

ในอายุรเวทเชิดชูเกลือดำว่ามีคุณประโยชน์ทางการแพทย์โดยเฉพาะการใช้งานเป็นยาถ่าย

การผลิต
วัตถุดิบตั้งต้นสำหรับการผลิตเกลือดำโดยดั้งเดิมจะใช้หินเกลือธรรมชาติที่ขุดได้จากอินเดียเหนือ ในพื้นที่เฉพาะในแถบเทือกเขาหิมาลัย และทะเลเกลือเช่นสัมภร และ ทิทวานา

ดั้งเดิมแล้ว หินเกลือจะแปรสภาพจากสีค่อนขาวในรูปธรรมชาติ มาเป็นที่เข้มแบบที่เรียกว่ากาลานะมัก ผ่านกระบวนการทางเคมีรีดักชั่นที่แปรสภาพโซเดียมซัลเฟตที่มีอยู่ตามธรรมชาติในเกลือดิบให้กลายเป็นไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ โซเดียมซัลไฟด์ ซึ่งมีกลิ่นฉุน กระบวนการรีดักชั่นนี้อาจประกอบด้วยการนำเกลือไปเผาในเตาไฟนาน 24 ชั่วโมงในรูปที่ห่อหั้มด้วยไหเซรามิก ไฟที่ใช้จะจุดจากถ่านที่อาจผสมเม็ดฮารัด, อามลัก, บาเฮรา, เปลือกบาบูล หรือ นาโตรน เกลือที่เผาเสร็จแล้วจะนำไปทิ้งไว้จนเย็น เก็บรักษา และอาจบ่มต่อก่อนนำไปจำหน่ายArchived at Ghostarchive and the Wayback Machine:
# เทือกเขาเกลือ
เทือกเขาเกลือ (Salt Range) เป็นเทือกเขาในแคว้นปัญจาบตอนเหนือ ประเทศปากีสถาน ได้ชื่อมาจากแหล่งหินเกลือจำนวนมากที่สะสมในบริเวณThe Salt Range and Khewra Salt Mine whc.unesco.org, accessed 5 June 2023 เทือกเขานี้กินพื้นที่ไปตามแนวทางใต้ของที่ราบโปโตหาร และเหนือต่อแม่น้ำเฌลุม ภายในเทือกเขาประกอบไปด้วย เหมืองเขวรา, กาลาบาฆ และ วารจา ซึ่งเป็นเหมืองเกลือขนาดใหญ่ ถ่านหินคุณภาพปานกลางยังค้นพบที่นี่เช่นกัน เทือกเขาเกลือถือเป็นเทือกเขาที่อายุน้อยที่สุดและอยู่ใต้สุดของเทือกเขาหิมาลัยตะวันตกในประเทศปากีสถาน มีลักษณะทางภูมิศาสตร์ที่ต่างกับเทือกเขาอื่นในหิมาลัย 

ในเทือกเขาสามารถพบซากดึกดำบรรพ์ในหินของสิ่งมีชีวิตน้ำเค็มจากสมัยเอเดียคารัน (Ediacaran; 570 ล้านปีมาแล้ว) บ่งบอกว่าหินในเทือกเขาพัฒนามาจากตะกอนของทะเล และปรากฏหลักฐานจารึกการสร้างอารามพุทธโดยบุคคลชื่อว่า โรตตา สิทธาวฤทธิ (Rotta Siddhavriddhi) ในสมัยของผู้ปกครองฮูนา โตรมานะ บนเทือกเขาเกลือ

เทือกเขาเกลือมีระดับความหลากหลายทางชีวภาพที่สูง และปัจจุบันมีเขตอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่าจำนวนมากกระจายอยู่ เช่น จุมพิสูรลา, อุทยานแห่งชาติจินชี ป่าอนุรักษ์ ไปจนถึงพื้นที่ชุ่มน้ำอนุรักษ์ เช่น ทะเลสาบอุฉลีกับขัพพิกี
# อุทยานแห่งชาติพระมุนีวงศ์
อุทยานแห่งชาติพระมุนีวงศ์ ปูกโค (,) เป็นอุทยานแห่งชาติในจังหวัดกำปอดทางตอนใต้ของประเทศกัมพูชาที่ได้รับการจัดตั้งใน ค.ศ. 1993 และครอบคลุมพื้นที่  ใน ค.ศ. 2003 อุทยานนี้ได้รับการรวมอยู่ในอุทยานมรดกอาเซียน อุทยานแห่งนี้ตั้งอยู่ที่เทือกเขาด็อมเร็ยตรงบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของทิวเขาบรรทัด พื้นที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่เหนือน้ำทะเลประมาณ 1,000 เมตร และยอดเขาที่สูงสุดที่สุดคือพนมโบโกร์ที่มีความสูง 1,081 เมตร

 ประวัติ 

 ภาพ
# เขาเลโวโตบี
เลโวโตบี  เป็นภูเขาไฟคู่ในฝั่งทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะฟลอเรส ประเทศอินโดนีเซีย ประกอบด้วยเขาเลโวโตบีลากีลากี (Lewotobi Lakilaki หรือ เลโวโตบีชาย) และ เลโวโตบีเปอเริมปูวัน (Lewotobi Perempuan หรือ เลโวโตบีหญิง) มีลักษณะเป็นภูเขาไฟกรวยสลับชั้น

ชื่อในอดีตของภูเขาไฟ เช่น โลเบตาบี (Lobetabi), โลโวตีโว (Lovotivo). และ ลอบีทอบี (Loby Toby) ในหนังสือของรัดยาร์ด คิปลิง

การปะทุ
เขาลูกนี้ปะทุตั้งแต่วันที่ 23 ธันวาคม 2023 ที่เขาเลโวโตบีลากีลากี เป็นผลให้มีผู้ต้องอพยพย้ายถิ่นถึง 6,500 คน ณ เดือนมกราคม 2024 ในวันที่ 4 พฤศจิกายน 2024 ภูเขาไฟปล่อยเศษซากต่าง ๆ ออกมาถึงหมู่บ้านโดยรอบ ไกลถึง  จากปากปล่อง บ้านเรือนและทรัพย์สินเสียหาย และมีผู้เสียชีวิตอย่างน้อยสิบราย และมีการออกประกาศแนะนำให้ผู้คนในรัศมี  ต้องอพยพ มีหมู่บ้านได้รับผลกระทบรวมเจ็ดหมู่บ้าน
# ยิ้มแพ็กเจ
ในประวัติศาสตร์ศิลปะเกาหลี ยิ้มแพ็กเจ เป็นรูปการยิ้มที่พบบ่อยในศิลปกรรมสมัยอาณาจักรแพ็กเจ ซึ่งมีลักษณะเป็นรอยยิ้มที่มีลักษณะเฉพาะ มีการบรรยายว่าทั้งมีพลังและอ่อนโยน มีการบรรยายลักษณะอยู่หลายแบบ ตั้งแต่ "ยิ้มกว้างแบบจริงใจ", "บาง ๆ จาง ๆ" จนถึง "ลึกล้ำและเปี่ยมเมตตา"asianinfo.org

ในขณะที่ประติมากรรมจากสมัยอาณาจักรโคกูรยอมีลักษณะแข็งทื่อ ส่วนสมัยอาณาจักรซิลลามีความเป็นทางการ ประติมากรรมสมัยแพ็กเจมีลักษณะที่โดดเด่นด้วยลักษณะความอบอุ่น นุ่มนวล และใช้ท่าทางที่ปล่อยสบาย  britannica.com บางครั้งมีการระบุว่าศิลปกรรมแพ็กเจได้รับอิทธิพลจากบรรดาราชวงศ์ในจีนตอนใต้  ลักษณะรอยยิ้มแบบแพ็กเจจึงช่วยให้ความรู้สึกเป็นมิตรและบรรยากาศความเบิกบานใจที่มักไม่ปรากฏในประติมากรรมพุทธสมัยอื่น ๆ  buddhamuseum.com
# เลนส์เทคโนโลยี
เลสน์เทคโนโลยี  เป็นบริษัทเทคโนโลยีสัญชาติจีน มีสำนักงานใหญ่อยู่ในหูหนาน บริษัทมีการวิจัย พัฒนา ผลิต และจำหน่าย ผลิตภัณฑ์จำพวกเลนส์ และจำหน่ายแผ่นกระจกปิดสำหรับหน้าจอสัมผัส, มอดูลตรวจจับการสัมผัส และแผ่นปิดสัมผัส

บริษัทเป็นส่วนหนึ่งของฟอบส์ 2000 โดยมีมาร์เก็ตแค็ปอยู่ที่ $22 พันล้าน ณ เดือนมกราคม 2021

ผู้ก่อตั้งบริษัท โจว กุ๋นเฟย์ เป็นสตรีที่รวยที่สุดในโลกที่มีความมั่งคั่งมาจากตนเอง ไม่ได้มาจากการสืบทอดมรดก

บริษัทเป็นซัพพลายเออร์ให้กับไอโฟนของแอปเปิล

ในเดือนธันวาคม 2020 มีรายงานระบุว่าบริษัทใช้แรงงานโดยบังคับจากชาวอุยกูร์ในโรงงานของบริษัท โดยบางคนมีตัวเลือกระหว่างมาทำงานที่เลนส์เทคโนโลยี หรือส่งไปค่ายกักกันแทน
# ป้อมเทาลตาบาด
ป้อมเทาลตาบาด (อักษรโรมัน: Daulatabad) หรือ ป้อมเทวคีรี (อักษรโรมัน: Deogiri หรือ Devagiri) เป็นป้อมปราการตั้งอยู่ในหมู่บ้านเทาลตาบาด ใกล้กับเมืองฉัตรปตี สัมภจี นคร รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ในอดีตเป็นราชธานีของยาฑวะ ระหว่างศตวรรษที่ 9-14 และเป็นราชธานีของรัฐสุลต่านเดลี เป็นเวลาสั้น ๆ ระหว่างปี 1327–1334 ต่อมาเป็นราชธานีรองของรัฐสุลต่านอะห์มัดนคร ในปี 1499–1636

ราวศตวรรษที่ 6 เป็นต้นมา เทวคีรีเป็นเมืองสำคัญบนที่สูงใกล้กับที่ปัจจุบันคือเอารางคาบาด บนเส้นทางคาราวานไปอินเดียใต้ ป้อมปราการเดิมมีลักษณะเป็นแปลนรูปสามเหลี่ยม สร้างขึ้นในปี 1187 โดยกษัตริย์ยาฑวะคนที่หนึ่ง ภิลลมา ที่ห้า ในปี 1308 นครถูกยึดครองโดย
อะลาอูดดิน ขาลจี แห่งรัฐสุลต่านเดลี ในปี 1327 มุฮัมมัด บิน ตุฆลุก เปลี่ยนชื่อเป็นนครเทาลตาบาด และย้ายราชธานีจากเดลีมาที่นี่พร้อมสั่งให้มีการอพยพประชากรมายังเทาลตาบาด ก่อนจะย้อนการตัดสินใจในปี 1334 ให้เดลีคงสถานะเป็นราชธานีดังเดิม
# ปอบ หวีด สยอง
ปอบ หวีด สยอง เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญ /ตลก ปี 2544 กำกับโดยเหมันต์ เชตมีและเขียนบทโดยภาคภูมิ วงษ์จินดา

 เนื้อเรื่อง 
สยามในปี พ.ศ. 2475 ผีสาวชื่อปอบจอมหิวโหยกำลังก่อกวนหมู่บ้านสามโคตร จังหวัดร้อยเอ็ด ทำให้ผู้ชายทุกคนในหมู่บ้านเสียชีวิต มีการนำหมอผีเข้ามาปราบ และเขามัดผีร้ายด้วยสายสิญจน์

ย้อนเวลากลับมาในปี พ.ศ. 2543 เป็นช่วงเปิดภาคเรียนใหม่ โดยมีกลุ่มนักศึกษาจากกรุงเทพมหานครเดินทางมาเพื่อเข้าค่ายโครงการพัฒนาชนบทในหมู่บ้านสามโคตร เด็กผู้ชายบางคนแอบดูเพื่อนร่วมชั้นสาวสวยอย่างเกอร์ขณะที่เธอกำลังอาบน้ำในแม่น้ำ โดยบังเอิญ พวกเขาได้ทำลายบ่อน้ำที่ปิดผนึก และปลดปล่อยผีร้ายออกมาโดยไม่รู้ตัว ผีเข้าสิงเคอร์ และเมื่อเหล่านักศึกษากลับมาถึงเมืองหลวง วิญญาณก็ตามมากับพวกเขาด้วย

เมื่อผีร้ายที่เข้าสิงเกอร์เข้ามาอาศัยอยู่ในเมือง ก็กลับเกิดหิวขึ้นมาอีกครั้ง จนทำให้เกอร์กลายเป็นคนเสพติดเซ็กส์ เธอไม่สามารถหาผู้ชายได้เพียงพอ เกอร์ชวนเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งไปออกเดท หลังจากดูหนังจบ เธอก็แปลงร่างเป็นผีปีศาจในรถ และเอามือลูบร่างของผู้ชายคนนั้น เขารอดชีวิตมาได้ แต่ในเวลาต่อมามีการเปิดเผยว่าตับของเขาหายไปแล้ว

เพื่อน ๆ ของเกอร์สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในพฤติกรรมของเธอ โดยเฉพาะหลังจากที่เธอใช้ลิ้นยาวของเธอทำความสะอาดจานตับ และเธอก็แปลงร่างเป็นปีศาจที่น่ากลัว

ในที่สุด ชายหนุ่มลึกลับชื่อคอมก็ปรากฏตัวขึ้น และแสดงให้เหล่านักศึกษาเห็นถึงวิธีกำจัดผีโดยใช้ถุงยางอนามัย แต่วิญญาณเพียงแค่เข้าครอบครองร่างอื่นๆ กระโดดจากร่างหนึ่งไปยังอีกร่างหนึ่งเพื่อหลบหนีและเอาชีวิตรอด จากนั้นคองก็จัดเตรียมกล้องพิเศษและอาวุธอื่นๆ ให้กับนักศึกษาเพื่อใช้ในการต่อสู้กับผี

 นักแสดง 

 ดนัย สมุทรโคจร รับบทเป็น คอม
 แองเจล่า แกรนท์ รับบทเป็น ฟ้า
 ชมพูนุช ปิยะภาณี รับบทเป็น เกอร์
 เชษฐวุฒิ วัชรคุณ รับบทเป็น อิซาเบลล่า
 ชัยชาญ นิ่มพูลสวัสดิ์ รับบทเป็น วู
 นภัสนันท์ ทวีกิจถาวร รับบทเป็น พิม

 กระแสตอบรับ 
บทวิจารณ์พบว่าการแสดงของนักแสดงนั้น “ตลก” และ “แสดงอารมณ์เกินเหตุ”