wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เจ้าชายฟรันทซ์แห่งบาวาเรีย
เจ้าชายฟรันทซ์แห่งบาวาเรีย (พระนามเต็ม: ฟรันทซ์ มารีอา ลูอิทโพล์ด; 10 ตุลาคม พ.ศ. 2418 – 25 มกราคม พ.ศ. 2500) ทรงเป็นเจ้าชายแห่งบาวาเรีย และ ทหารชาวเยอรมัน
 พระประวัติ 
เจ้าชายฟรันทซ์ ประสูติเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2418 เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย และ มารีอา เตรีซาแห่งออสเตรีย-เอสเต สมเด็จพระราชินีแห่งบาวาเรีย ทรงมีพระพี่น้องร่วมพระครรภ์ คือเจ้าชายรูพเพ็ชลท์ มกุฎราชกุมารแห่งบาวาเรีย , เจ้าหญิงอเดลกุลเดอแห่งบาวาเรีย , เจ้าหญิงมารีอา ลุดวิกา เตเรซาแห่งบาวาเรีย , เจ้าชายคารัลแห่งบาวาเรีย , เจ้าหญิงมาธิลด์แห่งบาวาเรีย , เจ้าชายว็อล์ฟกัง , เจ้าหญิงฮิลเดอการ์เดอ , เจ้าหญิงน็อทแบร์กา ดัชเชสแห่งอูรัค , เจ้าหญิงดีเอทีเรนเดอ และ เจ้าหญิงกูนทีเรนเดอ เคาน์เตสแห่งพีร์ซิง-ลีชเทอเนต-มูส์ 
 ทรงงานทหาร 
เมื่อทรงเจริญพระชันษา ทรงเป็นผู้บัญชาการกองทหารราบที่ 2 ของพระมหากษัตริย์บาวาเรีย แต่ไม่นานก่อนที่สงครามโลกครั้งที่ 1 จะเกิดขึ้น ทรงได้รับมอบหมายให้บัญชาการกองพลทหารราบที่ 3 ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นกองพลทหารราบที่ 4 เจ้าชายฟรันซ์ ทรงเป็นผู้นำกองพลนี้ผ่านชัยชนะ ณ ป้อมสำคัญต่างๆมาแล้ว และเนื่องด้วยความเป็นผู้นำที่เป็นแบบอย่างของพระองค์ในระหว่างปฏิบัติการเหล่านี้ ทำให้ทรงได้รับเหรียญและรางวัลมากมาย เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 และในวันที่ 28 ตุลาคมในปีเดียวกัน ทรงได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บังคับบัญชากองทหารราบที่ 4 ทั้งหมด ในฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2461 เจ้าชายฟรันซ์ทรงได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทางทหารสูงสุดของปรัสเซีย เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2461 อย่างไรก็ตาม ในช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2461 กองทหารราบที่ 4 ได้รับความสูญเสียอย่างหนักระหว่างยุทธการที่แม่น้ำซอม และถูกย้ายไปยังแนวรบอิตาลีเพื่อปฏิบัติหน้าที่ปกป้องชายแดน ซึ่งพระองค์ประทับที่นั่นตลอดช่วงที่เหลือของสงคราม
 อภิเษกสมรส 
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงอีซาแบลลา อันโทเนียแห่งคร็อย เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 ซึ่งทั้ง 2 พระองค์ ทรงมีพระบุตร คือ
เจ้าชายลูทวิช คารัลแห่งบาวาเรีย
เจ้าหญิงมารีอา เอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรีย
เจ้าหญิงอเดิลกุลเดอ มารีอาแห่งบาวาเรีย
เจ้าหญิงเอเลโอนอเรอ มารีแห่งบาวาเรีย
เจ้าหญิงโดโรธีอา เตเรซาแห่งบาวาเรีย
เจ้าชายรัสโซแห่งบาวาเรีย
 อ้างอิง 
Prince Franz of Bavaria
Das Bayernbuch vom Kriege 1914-1918, Konrad Krafft von Dellmensingen, Friedrichfranz Feeser, Chr. Belser AG, Verlagsbuchhandlung, Stuttgart 1930
Die Wittelsbacher. Geschichte unserer Familie. Adalbert, Prinz von Bayern. Prestel Verlag, München, 1979
# จัตุรัสนักบุญเปโตร
จัตุรัสนักบุญเปโตร (, ,   ) เป็นจัตุรัสของเมืองขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ด้านหน้าของมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ ในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นดินแดนแทรกที่เป็นที่ประทับของพระสันตปาปา ภายในกรุงโรม ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของย่าน (rione) บอร์โก ทั้งจัตุรัสและมหาวิหารได้รับการตั้งชื่อตามซีโมนเปโตร อัครสาวกของพระเยซู ซึ่งคริสตังถือว่าเป็นพระสันตะปาปาพระองค์แรก

ตรงใจกลางจัตุรัสคือเสาโอเบลิสก์วาติกัน ซึ่งเป็นเสาโอเบลิสก์แบบอียิปต์โบราณ ที่นำมาตั้งในสถานที่ปัจจุบันเมื่อ ค.ศ. 1586 จัน โลเรนโซ แบร์นีนี ออกแบบจัตุรัสนี้ในช่วงเกือบ 100 ปีถัดมา โดยรวมถึงเสารายขนาดใหญ่สไตล์ตอสคานีWilliam Tronzo, ed., St. Peter's in the Vatican, Cambridge University Press, 2005, page 149.Franco Mormondo, Bernini: His Life and His Rome, University of Chicago Press, 2011, page 203. ที่มีความลึกสี่เสา ซึ่งโอบรับผู้มาเยือนใน "อ้อมอกแห่งมารดาของวัดแม่" น้ำพุหินแกรนิตที่สร้างโดยแบร์นินีทางด้านใต้ในปี ค.ศ. 1675 ตรงกับน้ำพุอีกแห่งทางด้านเหนือที่ออกแบบโดยการ์โล มาแดร์โน ในปี ค.ศ. 1613
thumb| มุมมองทางอากาศตอนเย็นของจัตุรัสและมหาวิหาร|leftจัตุรัสนักบุญเปโตรเป็นพื้นที่สำหรับทำกิจกรรมสำคัญในนครรัฐวาติกัน เช่น ในการประชุมเลือกสันตะปาปา จัตุรัสนักบุญเปโตรเป็นสถานที่ที่คริสตังจะมารวมตัวกันเพื่อสังเกตควันที่ออกมาจากปล่องของโบสถ์น้อยซิสทีน ซึ่งจะเป็นสัญญาณของการเลือกพระสันตะปาปา หลังจากนั้นภายในระยะเวลา 30-60 นาทีหลังจากมีควันสีขาวออกมาจากปล่อง พระสันตะปาปาพระองค์ใหม่จะเสด็จออกบนระเบียงของมหาวิหารฝั่งจัตุรัส และมีพระราชดำรัสพระราชทานพรต่อกรุงโรมและต่อโลกให้แก่คริสตัง
# ถนนรองเมือง
ถนนรองเมือง เป็นถนนสายสั้น ๆ ที่เป็นที่มาของชื่อแขวงรองเมือง ในพื้นที่เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร ตั้งชื่อตามบรรดาศักดิ์ พระยาอินทราธิบดีสีหราชรองเมือง ในขณะนั้นของเจ้าพระยาอภัยราชามหายุติธรรมธร (หม่อมราชวงศ์ลพ สุทัศน์) ซึ่งเป็นหนึ่งในขุนนางที่ร่วมสร้างถนนหลายแห่งในเขตบางรักเพื่อการลงทุนด้านอสังหาริมทรัพย์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เช่น ถนนสี่พระยา, ถนนเดโช, ถนนสุรวงศ์ เป็นต้น โดยเริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2445 จนแล้วเสร็จและมีพิธีเปิดถนนเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2447Kanthika Sriudom, 2006. “King Chulalongkorn’s Blessings for Modern Bangkok.” วารสารเมืองโบราณ 32, 1 (Jan.-Mar. 2006): 36-49.

ถนนรองเมืองระยะทางประมาณ 900 เมตร แนวเส้นทางเริ่มต้นจากถนนพระรามที่ 4 บริเวณหัวมุมตะวันออกเฉียงใต้ของสถานีกรุงเทพ (หัวลำโพง) บริเวณจุดแยกจากทางขึ้นทางพิเศษศรีรัช มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือในแนวขนานกับทางรถไฟทางฝั่งตะวันออก โดยมีถนนเจริญเมืองและถนนจรัสเมืองแยกออกมาทางทิศตะวันออก แล้วไปสิ้นสุดที่ถนนพระรามที่ 1 เชิงสะพานกษัตริย์ศึก บริเวณวัดสระบัว โดยอาคารที่ตั้งอยู่ริมถนนรองเมืองส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นตึกแถว และมักเป็นอาคารสำนักงานของบริษัทที่ประกอบธุรกิจนำเที่ยว และเนื่องจากถนนรองเมืองมีความกว้างเพียง 2 จราจร การจราจรจึงให้รถวิ่งได้ทางเดียวตลอดทั้งสาย โดยแบ่งออกเป็น 2 ส่วน เส้นทางจากถนนพระรามที่ 1 ให้รถวิ่งไปทางทิศใต้เท่านั้น ส่วนเส้นทางจากถนนพระรามที่ 4 ให้รถวิ่งไปทางทิศเหนือเท่านั้น โดยทั้ง 2 ส่วนจะบรรจบกันที่สามแยกที่แยกออกไปยังถนนเจริญเมือง และจะบังคับให้เดินรถไปทางทิศตะวันออกเข้าสู่ถนนเจริญเมือง เพื่อไปออกที่ถนนจารุเมืองหรือถนนบรรทัดทอง
# สภาสงฆ์โลก
สภาสงฆ์โลก (ชื่อย่อ: WBSC) เป็นองค์การนอกภาครัฐระหว่างประเทศที่มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาการแลกเปลี่ยนระหว่างชุมชนทางศาสนาพุทธและพระสงฆ์ในนิกายต่าง ๆ ทั่วโลก และช่วยดำเนินกิจกรรมเพื่อการสืบทอดพระพุทธศาสนา ก่อตั้งที่โคลัมโบ ประเทศศรีลังกา ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2509 ต่อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 ได้ย้ายสำนักงานใหญ่ไปตั้งที่ประเทศไต้หวัน

 ประเทศที่เป็นตัวแทน 
สภาสงฆ์โลกประกอบด้วยตัวแทนพระสงฆ์ในพระพุทธศาสนาจากทุกนิกาย ทั้งเถรวาท มหายาน และวัชรยาน และจากประเทศต่อไปนี้: ออสเตรเลีย บังกลาเทศ บราซิล แคนาดา เดนมาร์ก ฝรั่งเศส เยอรมนี ฮ่องกง อินเดีย อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ มาเก๊า มาเลเซีย มองโกเลีย พม่า เนปาล นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ศรีลังกา สวีเดน ไต้หวัน ไทย สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา

 หลักพื้นฐานที่เถรวาทและมหายานมีร่วมกัน 

ในระหว่างการประชุมครั้งแรก พระมหาปัณฑิตา ปิมบุเร โสรตเถระ เลขาธิการคนแรก ได้ร้องขอต่อพระภิกษุวัลโปละ ราหุล ให้นำเสนอสูตรอย่างกระชับสำหรับการสร้างเอกภาพของนิกายที่แตกต่างกัน ซึ่งได้รับการอนุมัติอย่างเป็นเอกฉันท์จากสภา เหล่านี้คือ “หลักพื้นฐานที่เถรวาทและมหายานมีร่วมกัน”
# ก้องเกียรติ เกตุสมบัติ
ก้องเกียรติ เกตุสมบัติ (เกิด 12 สิงหาคม พ.ศ. 2524)  เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช เขต 8 สังกัดพรรคกล้าธรรม และเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช

 ประวัติ 
ก้องเกียรติ เกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2524 ที่ตำบลละอาย อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ด้านครอบครัวสมรสกับชุตินธร บุณยเกียรติ กำนันตำบลช้างกลาง และบุตรสาวชินวรณ์ บุณยเกียรติ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2565ประวัติ “บิ๊กโอ” ก้องเกียรติ เกตุสมบัติ ว่าที่ สส. คนที่ 25 ของพรรคกล้าธรรมศึกเก้าอี้เมืองคอนเดือด! พ่อตา-ลูกเขยชิงเก้าอี้

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการตลาด จากมหาวิทยาลัยศรีปทุม

 งานการเมือง 
ก้องเกียรติ เข้าสู่การเมืองโดยการเป็นสารวัตรกำนันตำบลละอาย ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช ในปี พ.ศ. 2563 ในปี พ.ศ. 2566 เขาสนใจสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช เขต 8 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ทางพรรคไม่ส่ง จึงย้ายมาสังกัดพรรคไทยภักดี และย้ายมาสังกัดพรรคกล้าธรรม และลงสมัครเลือกตั้งซ่อม ในปี พ.ศ. 2568 และสามารถเอาชนะไสว เลื่องสีนิล สามีมุกดาวรรณ เลื่องสีนิล จากพรรคภูมิใจไทย ไปได้ และได้รับเลือกรวม 1 สมัยเปิดผลคะแนนเลือกตั้งซ่อมเขต 8 นครศรีธรรมราช ก้องเกียรติ ทิ้งคู่แข่งกว่าหมื่นคะแนนกล้าธรรม เคาะชื่อ ‘ก้องเกียรติ เกตุสมบัติ’ ชิงเลือกตั้งซ่อม ส.ส.นครศรีธรรมราช เขต 8กกต.รับรองผลเลือกตั้ง ส.ส.นครศรีธรรมราช เขต 8 ‘ก้องเกียรติ’ รายงานตัว ไม่หวั่นคำร้องซื้อเสียง

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
ก้องเกียรติ เกตุสมบัติ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช เขต 8 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2568 จังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดพรรคกล้าธรรม
# วัดถ้ำพุหว้า
วัดถ้ำพุหว้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เป็นสาขาหนึ่งของวัดปากน้ำ นอกจากวัดนี้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม

วัดถ้ำพุหว้าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ได้รับการบูรณะครั้งใหญ่ขึ้น ด้วยการสร้างอุโบสถหินทรายครอบตัวถ้ำเอาไว้ รูปแบบศิลปะขอมโบราณประยุกต์ขนาดใหญ่สีน้ำตาลแดง ภายในถ้ำมีหินงอกหินย้อย มีพระพุทธรูปหลายองค์ รวมถึงพระบรมสารีริกธาตุที่อัญเชิญมาจากพม่า มีพระพุทธรูปปางสมาธิ ประดิษฐานเป็นองค์ประธาน
อ้างอิง

ถ้ำพุหว้า
# โคลงนิราศชุมพร
โคลงนิราศชุมพร เป็นนิราศประพันธ์โดยพระพิพิธสาลี แต่งเป็นโคลงสี่สุภาพ จำนวน 193 บท ไม่มีร่ายนำในตอนต้น เนื้อความในโคลงตั้งแต่บทแรกถึงโคลงบทที่ 13 กล่าวสรรเสริญพระนครและพระมหากษัตริย์ ตามประเพณีนิยมของโคลงนิราศ โคลงหลายบทได้รับอิทธิพลจากโคลงสมัยอยุธยา เช่น คล้ายกับกาพย์ห่อโคลงพระศรีมโหสถ

โคลงนิราศชุมพรกล่าวถึงการเดินทางจากกรุงเทพไปยังชุมพร เริ่มเรื่องด้วยบทยอพระเกียรติพระมหากษัตริย์และชมพระนคร จากนั้นจึงรำพันถึงนางอันเป็นที่รักตามขนบของนิราศ สถานที่ที่กวีพรรณนาเป็นแห่งแรก คือ ตำหนักน้ำหรือตำหนักแพ จากนั้นกล่าวถึงวัดอรุณราชวราราม  ปากคลองบางกอก (บางหลวง) วัดราชบุรณราชวรวิหาร (วัดเลียบ) ย่านสำเพ็ง บางลำพู (ล่าง) บางรัก บางนา ออกไปยังสำโรง จังหวัดสมุทรปราการ จากนั้นออกไปยังทะเลอ่าวไทยสู่ภาคใต้ ผ่านบ้านแหลม สมุทรสาคร เพชรบุรี เขาสามร้อยยอด บางสะพาน เขาทะลุ ประจวบคีรีขันธ์ เข้าเขตอำเภอปะทิว และถึงเมืองชุมพร

เชื่อว่าพระพิพิธสาลีมีอายุอยู่ในช่วงรัชกาลที่ 1 แต่งขึ้นเมื่อใดนั้นไม่ปรากฏหลักฐาน ทั้งความในนิราศก็มิได้ระบุถึงสาเหตุของการเดินทางในครั้งนั้น
# อายาตาร์
ในคติชาวบ้านฟินแลนด์ อายาตาร์ (,) บางครั้งสะกดเป็น อายัตตารา (,), ไอแอแตร์ (,) หรือ ไอโยตาร์ (,) เป็นวิญญาณหญิงชั่วร้าย
 
รายละเอียด
ในคติชนฟินแลนด์ อายาตาร์เป็นวิญญาณหญิงชั่วร้าย เธออาศัยอยู่ในป่าที่ตั้งอยู่ในเทือกเขาโปห์โยลา โดยได้รับการเรียกขานว่ามี "ผมเปียยาวถึงส้นเท้าและหน้าอกห้อยลงมาถึงเข่า" คล้ายกับ Skogsnufva ของสวีเดน 'seawoman' ของเดนมาร์ก หรือ wildfraulein แห่ง eifel.
 
อายาตาร์เป็นหลานสาวของฮีซี (เจ้าแห่งป่าและผู้แพร่โรค) และเจ้าแห่งเล็มโปกับโนม เธอว่ากันว่าแพร่โรคและโรคระบาด ผ่านความเชื่อมโยงกับฮีซีและเล็มโป
 
เธอมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับงู และมักปรากฏในงานศิลปะสมัยใหม่ในรูปของมังกรหรือรูปร่างครึ่งมนุษย์และงู
 
 ศัพทมูลวิทยา 
คำว่า “ajatar” น่าจะมาจากคำศัพท์ภาษาฟินแลนด์ว่า ajattaa แปลว่า "ไล่ตาม" (หรือ "ขับเคลื่อน") คำต่อท้ายเพศหญิง “-tar-” พบได้ในชื่อฟิลแนด์หลายชื่อ เช่น ใน Louhi แบบอื่น (Louhetar, Loviatar, Louhiatar) และ Syöjätär (syödä ‘กิน,’ กับคำต่อท้ายเพศหญิง -tar, แปลว่า ‘ผู้กลืนกิน, แวมไพร์’)
 
อ้างอิง

 
ข้อมูล

 
Category:คติชาวบ้านฟินแลนด์
Category:สิ่งมีชีวิตในตำนานเพศหญิง
# ปีเอโตร ปาโรลิน
ปีเอโตร ปาโรลิน  (, , ; เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1955) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวอิตาลี ดำรงตำแหน่งเลขาธิการแห่งรัฐวาติกันตั้งแต่ ค.ศ. 2013 จนถึงวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2025 และเป็นสมาชิกคณะพระคาร์ดินัลตั้งแต่ ค.ศ. 2014 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสทรงแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัล เนื่องจากเป็นพระคาร์ดินัลมุขนายกที่มีอาวุโสสูงสุดในกลุ่มพระคาร์ดินัลอายุต่ำกว่า 80 ปี เขาจึงเป็นประธานการประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025

ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งเลขาธิการแห่งรัฐวาติกัน ปาโรลินทำงานด้านการทูตประจำสันตะสำนักเป็นเวลา 30 ปี ในประเทศไนจีเรีย เม็กซิโก และเวเนซุเอลา รวมทั้งเป็นผู้ช่วยเลขาธิการฝ่ายความสัมพันธ์ระหว่างประเทศเป็นเวลากว่า 6 ปี เมื่อดำรงตำแหน่งพระคาร์ดินัลเลขาธิการแห่งรัฐ ปาโรลินได้กำหนดจุดยืนนโยบายต่างประเทศของนครรัฐวาติกันภายใต้การปกครองสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส จุดยืนของปาโรลินได้แก่ การประณามอิสราเอลและการกระทำของอิสราเอลในฉนวนกาซา เรียกร้องให้ยุติอาชญากรรมสงคราม และปกป้องพลเมืองในฉนวนกาซา เขาวิจารณ์ข้อเสนอของดอนัลด์ ทรัมป์ ต่อฉนวนกาซา โดยกล่าวว่า "ใครก็ตามที่เกิดและเคยอาศัยอยู่ในฉนวนกาซาต้องคงอยู่ในดินแดนของตน"

ปาโรลินเป็นหนึ่งในผู้ร่างข้อตกลงระหว่างวาติกันกับจีนในปี 2018 ซึ่งอนุญาตให้สมเด็จพระสันตะปาปาอนุมัติและยับยั้งมุขนายกที่แต่งตั้งโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน นอกจากนี้ยังสนับสนุนประเด็นผู้ลี้ภัยและวิพากษ์วิจารณ์การเพิ่มขึ้นของลัทธิชาตินิยม ประชานิยม และการเมืองต่อต้านผู้อพยพในยุโรป ในการประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025 ปาโรลินถูกคาดการณ์ว่าเป็น ปาปาบีเล ซึ่งเป็นผู้สมัครชั้นนำที่มีโอกาสดำรงตำแหน่งสมเด็จพระสันตะปาปาองค์ต่อไปสืบทอดจากสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส
# อาลปีนเอฟวันทีม
อาลปีนเอฟวันทีม  เป็นทีมและผู้ผลิตสัญชาติฝรั่งเศสในการแข่งขันฟอร์มูลาวันตั้งแต่ฤดูกาล  ปัจจุบันเข้าร่วมการแข่งขันภายใต้ชื่อ บีดับเบิลยูทีอาลปีนเอฟวันทีม  เดิมชื่อ เรอโนเอฟวันทีม ทีมอยู่ในเครือของบริษัทผู้ผลิตยานยนต์สัญชาติฝรั่งเศส กรุปเรอโน รวมถึงเป็นส่วนหนึ่งในพันธมิตรของบริษัทคือเรอโน–นิสสัน–มิตซูบิชิอัลไลแอนซ์ ทีมได้ปรับภาพลักษณ์ใหม่สำหรับฤดูกาล  เพื่อสนับสนุนตราสินค้ารถสปอร์ตของบริษัท อาลปีน และทำหน้าที่เป็นทีมโรงงานของเรอโน ทีมจะยังคงสถานะนี้จนกระทั่งเรอโนออกจากการแข่งขันฟอร์มูลาวันหลังสิ้นสุดฤดูกาล  และเปลี่ยนไปใช้เครื่องยนต์ที่ผลิตโดยเมอร์เซเดสตั้งแต่ฤดูกาล  เป็นต้นไป สำนักงานออกแบบแชสซีและบริหารทีมตั้งอยู่ที่เมืองเอนสโตน ประเทศอังกฤษ ทำให้ทีมมีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า "ทีมเอนสโตน" ส่วนฐานการผลิตเครื่องยนต์ของเรอโนให้แก่ทีมตั้งอยู่ที่วีรี-ชาตียง ในเขตชานเมืองปารีส ประเทศฝรั่งเศส

ฟีลิป ครีแอ็ฟ ดำรงตำแหน่งเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหาร และ ฟลาวีโอ บรีอาโตเร เป็นที่ปรึกษาฝ่ายบริหารและทำหน้าที่เป็นหัวหน้าทีมโดยพฤตินัย หลังจากหัวหน้าทีมคนก่อนหน้าคือ โอลิเวอร์ โอ๊กส์ ลาออกจากตำแหน่ง ทีมรักษานักขับจากเรอโนเอฟวันทีม แอ็สเตบาน ออกง และเซ็นสัญญากับแชมป์โลกสองสมัย เฟร์นันโด อาลอนโซ สำหรับฤดูกาล 2021 อาลอนโซออกจากทีมในฤดูกาล  และถูกแทนที่โดย ปีแยร์ กัสลี เพื่อจับคู่กับออกง ทั้งคู่แข่งขันร่วมกันและทำผลงานด้วยอันดับสองตำแหน่งบนโพเดียมแรกให้แก่ทีม จนกระทั่งออกงออกจากทีมล่วงหน้าหลังสิ้นสุดการแข่งขันกาตาร์กรังด์ปรีซ์ 2024 ทำให้ แจ็ก ดูอัน ที่เซ็นสัญญาสำหรับฤดูกาล 2025 ไว้แล้วได้เข้าร่วมการแข่งขันก่อนกำหนดที่อาบูดาบีกรังด์ปรีซ์ ดูอันถูกลดตำแหน่งไปเป็นนักขับสำรอง และ ฟรังโก โกลาปินโต เป็นนักแข่งหลักแทนภายใต้สัญญาแบบ "หมุนเวียนตำแหน่ง" โดยมีผลตั้งแต่การแข่งขันเอมีเลีย-โรมัญญากรังด์ปรีซ์จนถึงการแข่งขันออสเตรียนกรังด์ปรีซ์

 ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวัน 
(คำสำคัญ)
 ฤดูกาล แชสซี เครื่องยนต์ ยางรถยนต์ นักขับ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 คะแนน   เอ521 เรอโน    BHR EMI POR ESP MON AZE FRA STY AUT GBR HUN BEL NED ITA RUS TUR USA MXC SAP QAT SAU ABU 155 5                         แอ็สเตบาน ออกง                        เอ522 เรอโน    BHR SAU AUS EMI MIA ESP MON AZE CAN GBR AUT FRA HUN BEL NED ITA SIN JPN USA MXC SAP ABU 173 4  เฟร์นันโด อาลอนโซ                        แอ็สเตบาน ออกง                        เอ523 เรอโน    BHR SAU AUS AZE MIA MON ESP CAN AUT GBR HUN BEL NED ITA SIN JPN QAT USA MXC SAP LVG ABU 120 6  ปีแยร์ กัสลี                        แอ็สเตบาน ออกง                        เอ524 เรอโน    BHR SAU AUS JPN CHN MIA EMI MON CAN ESP AUT GBR HUN BEL NED ITA AZE SIN USA MXC SAP LVG QAT ABU 65 6  ปีแยร์ กัสลี                          แอ็สเตบาน ออกง                         แจ็ก ดูอัน   เอ525 เรอโน    AUS CHN JPN BHR SAU MIA EMI MON ESP CAN AUT GBR BEL HUN NED ITA AZE SIN USA MXC SAP LVG QAT ABU rowspan="4"  rowspan="4"   แจ็ก ดูอัน                         ฟรังโก โกลาปินโต                    ปีแยร์ กัสลี                         แหล่งที่มา:
 หมายเหตุ
  ไม่จบการแข่งขันแต่ถูกจัดอันดับ เนื่องจากแข่งขันมากกว่าร้อยละ 90 ของระยะทางการแข่งขัน
  คะแนนเพียงครึ่งหนึ่งถูกมอบให้ เนื่องจากการแข่งขันเสร็จสิ้นน้อยกว่าร้อยละ 75 ของระยะทางการแข่งขัน
  ฤดูกาลกำลังดำเนินอยู่
# บันทึกของหัวใจประกาศให้โลกรู้
บันทึกของหัวใจประกาศให้โลกรู้  เป็นภาพยนตร์ดราม่าชีวประวัติอเมริกันในปี 2007 เขียนบทและกำกับโดยริชาร์ด ลาเกรเวเนเซ และนำแสดงโดยฮิลารี สแวงก์ สก็อตต์ เกล็นน์ อิเมลดา สตอนตัน แพทริก เดมป์ซีย์ และมาริโอ

ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากหนังสือเรื่อง เดอะฟรีดอมไรเตอร์สไดอารี ซึ่งเขียนโดยอาจารย์เอริน กรูเวลล์และนักเรียนที่ร่วมกันเรียบเรียงเนื้อหาจากบันทึกส่วนตัวในชีวิตจริงที่เขียนขึ้นในชั้นเรียนภาษาอังกฤษที่โรงเรียนมัธยมคลาสสิกวูดโรว์ วิลสัน ในเมืองลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย ชื่อของภาพยนตร์และหนังสือเรื่องนี้เป็นการเล่นคำกับคำว่า "ฟรีดอมไรเดอร์ส" (Freedom Riders) ซึ่งหมายถึงนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิพลเมืองหลายเชื้อชาติที่ทดสอบคำตัดสินของศาลสูงสุดสหรัฐที่สั่งให้ยกเลิกการแบ่งแยกสีผิวบนรถโดยสารระหว่างรัฐในปี 1961

แนวคิดสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้มาจากนักข่าวเทรซี เดอร์นิงซึ่งทำสารคดีเกี่ยวกับเอริน กรูเวลล์สำหรับรายการ ไพรม์ไทม์ไลฟ์ ของเอบีซีนิวส์ เดอร์นิ่งทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างร่วมของภาพยนตร์เรื่องนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงอาร์มานด์ โจนส์ นักแสดงที่เสียชีวิตหลังจากถ่ายทำภาพยนตร์ บันทึกของหัวใจประกาศให้โลกรู้ เขาถูกยิงสาหัสเมื่ออายุ 18 ปีในเมืองอนาไฮม์ รัฐแคลิฟอร์เนีย หลังจากการเผชิญหน้ากับชายคนหนึ่งที่ปล้นสร้อยคอของโจนส์ในร้านอาหารเดนนีส์
# มารียาน เจ้าหญิงแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์
มารียาน เจ้าหญิงแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ พระนามเดิม บารอเนสมารีอา อันนา มายเออร์ ฟอน เมลน์ฮฮล์ฟ (9 ธันวาคม พ.ศ. 2462 - 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2568) เป็นสตรีสูงศักดิ์ชาวเยอรมัน นักสังคมสงเคราะห์ ช่างภาพมืออาชีพ สมาชิกของราชวงศ์ไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ และทรงเป็นพระมารดาของ อเล็คซันเดอร์ เจ้าชายที่ 7 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ 
 พระประวัติ 
210px|thumb|left|ตราอาร์มประจำครอบครัวของพระองค์ พระราชทานในช่วงจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี โดย จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย
thumb|พระตำหนักที่ประทับของพระองค์ในวัยเยาว์
พระองค์ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2462 (หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงบ 1 ปี) ทรงมีพระนามเดิมว่า บารอเนสมารีอา อันนา มายเออร์ ฟอน เมลน์ฮฮล์ฟ พระบิดานามว่า บารอนฟรีดริช อัลเบร็ชท์ มายเออร์ ฟอน เมลน์ฮฮล์ฟ และพระมารดา คือเคาน์เตสมารีอา-อันนา ฟอน มิราน พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจากจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ผ่านทางพระมารดา โดยตระกูลของพระองค์ ได้รับพระราชทานมาจากจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย นอกจากปราสาทกลาเนกก์แล้ว พระราชวังในเมืองกราทซ์และเวียนนา ซึ่งเป็นของครอบครัวพระองค์ ยังมีที่ประทับอื่นๆในเมืองต่างๆของออสเตรีย อีกหลายที่ ซึ่งใช้เป็นที่พำนักของครอบครัวพระองค์ในช่วงฤดูต่างๆ 

สำหรับอาชีพระองค์ก่อนเสกสมรสคือ ช่างภาพมืออาชีพและเก็บภาพไว้ประมาณ 300,000 ภาพจนกระทั่งวันประสูติครบรอบ 100 ปีของเธอในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 ทรงถ่ายภาพคนดังมากมายตั้งแต่ มารีอา คาลส์ ไปจนถึง เกลนิล แอลเจนi และลูชาโน ปาวารอตตี รวมไปถึงชีวประวัติอื่นๆเกี่ยวกับพระองค์  โดยพระองค์ได้รับพระนามว่า "Mamarazza" ซึ่งมาจากคำว่า "paparazzo" ซึ่งเป็นพระนามเล่นในเจ้าหญิงการอลีน เจ้าหญิงแห่งฮันโนเฟอร์ โดยเจ้าหญิงการอลีน ทรงตรัสกับพระองค์ว่า "มันนี่ คุณเป็น Mamarazza ตัวจริง" ต่างจากปาปารัสซีตรงที่เธอไม่เคยถ่ายภาพที่ไม่สุภาพหรือดูหมิ่น "ฉันถ่ายรูปเพื่อนๆ ของฉันในฐานะเพื่อนเสมอมา"

 เสกสมรส 
187px|thumb|left|อเล็คซันเดอร์ เจ้าชายที่ 7 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ พระโอรสผู้สืบทอดพระอิสริยยศถัดจากพระสวามีของพระองค์
บารอเนสมารีอา อันนา มายเออร์ ฟอน เมลน์ฮฮล์ฟ เข้าพิธีเสกสมรสกับ ลูทวิช เจ้าชายที่ 6 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2485 ทั้งคู่มีพระบุตร 5 พระองค์ คือ
เจ้าหญิงอีวอนน์แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ 
อเล็คซันเดอร์ เจ้าชายที่ 7 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ 
เจ้าหญิงเอลีซษเบ็ทแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ (-)
เจ้าหญิงเตเรซาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ 
เจ้าชายเปตอร์แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ 

พระองค์นับเป็นเจ้านายแห่งราชวงศ์เยอรมันที่มีพระชันษาสูง ทรงผ่านเหตุกาณ์สำคัญต่างๆมากมาย อาทิ สงครามโลกครั้งที่สอง เป็นต้น โดยพระองค์พำนักกับพระโอรส-ธิดา พระนัดดา จนถึงวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2568 พระองค์สิ้นพระชนม์อย่างสงบ สิริพระชันษา 105 ปี
# หัวเผา
ในเครื่องยนต์ดีเซล หัวเผา (หรือ) คืออุปกรณ์ให้ความร้อนที่ใช้เพื่อช่วยในการสตาร์ตเครื่องยนต์ในสภาพอากาศเย็น มีลักษณะเป็นแท่งโลหะรูปดินสอโดยมีตัวทำความร้อนไฟฟ้าอยู่ที่ส่วนปลาย

ระบบหัวเผาประกอบด้วยหัวเผาเดี่ยวในท่อร่วมไอดี หรือหัวเผาหนึ่งหัวต่อหนึ่งกระบอกสูบ ในระบบรุ่นเก่า ผู้ขับขี่จะต้องเปิดใช้งานระบบหัวเผาด้วยตนเองและรอประมาณ 20 วินาทีก่อนสตาร์ตเครื่องยนต์ ระบบใหม่กว่าจะเปิดใช้งานหัวเผาโดยอัตโนมัติก่อนสตาร์ตเครื่องยนต์และมีระยะเวลาอุ่นเครื่องเร็วกว่า

 การออกแบบ 
thumb|หัวเผาติดตั้งอยู่ในเครื่องยนต์ขนาดเล็ก (ใต้แถบแนวนอน)

โดยทั่วไปหัวเผาถูกใช้เป็นอุปกรณ์ช่วยในการสตาร์ตเครื่องยนต์ ขณะมอเตอร์สตาร์ทกำลังหมุนเครื่องยนต์ และในกรณีส่วนใหญ่จะถูกปิดเมื่อเครื่องยนต์มีอุณหภูมิทำงานขั้นต่ำที่กำหนดไว้ เครื่องยนต์ดีเซล ซึ่งต่างจากเครื่องยนต์เบนซินทั่วไปที่ไม่ใช้หัวเทียนในการจุดระเบิดส่วนผสมของอากาศและเชื้อเพลิง แต่จะอาศัยการอัดอากาศเพียงอย่างเดียวเพื่อเพิ่มอุณหภูมิของอากาศจนถึงจุดที่เชื้อเพลิงลุกไหม้ได้เองเมื่อสัมผัสกับอากาศร้อนที่มีแรงดันสูง เมื่อสภาพแวดล้อมรอบเครื่องยนต์เย็น พลังงานความร้อนของอากาศที่ก่อนหน้านี้ได้รับจากการทำงานของการอัดของมอเตอร์สตาร์ตจะถูกดูดซับโดยฝาสูบและเสื้อสูบ และถ่ายเทไปยังอากาศรอบเครื่องยนต์ในที่สุด เมื่ออุณหภูมิของอากาศรอบเครื่องยนต์ต่ำกว่าค่าหนึ่ง ซึ่งขึ้นอยู่กับการออกแบบฝาสูบ (40 °C สำหรับเครื่องยนต์แบบฉีดเข้าห้องเผาไหม้ช่วย, 20 °C สำหรับเครื่องยนต์แบบฉีดเข้าห้องหมุนวน, และ 0 °C สำหรับเครื่องยนต์แบบฉีดตรง) เครื่องยนต์จะสูญเสียความร้อนจากการอัดมากเกินไปจนไม่สามารถจุดระเบิดได้อย่างน่าเชื่อถือ และเครื่องยนต์จะไม่สามารถสตาร์ตได้ หัวเผาถูกใช้เพื่อช่วยแก้ไขปัญหานี้โดยการเพิ่มพลังงานความร้อนเข้าไปในห้องเผาไหม้

หัวเผามีลักษณะคล้ายดินสอโลหะสั้น ๆ ตัวทำความร้อนติดตั้งอยู่ที่ปลายของมัน ไส้หลอดหัวเผาต้องทำจากวัสดุบางชนิด เช่น แพลทินัมและอิริเดียม ที่ทนทานต่อการเกิดออกซิเดชันและทนต่ออุณหภูมิสูง เครื่องยนต์ดีเซลบางชนิด (โดยเฉพาะเครื่องยนต์แบบฉีดตรง) จะไม่ใช้อุปกรณ์ช่วยสตาร์ต เช่น หัวเผา เครื่องยนต์ที่มีความจุมากกว่าหนึ่งลิตรต่อสูบโดยทั่วไปจะใช้ระบบสตาร์ตด้วยเปลวไฟแทนหัวเผา หากจำเป็นต้องมีระบบช่วยสตาร์ท

 การใช้งาน 
thumb|ไฟเตือนหัวเผาบนแผงหน้าปัดรถยนต์
สำหรับรถยนต์รุ่นเก่า ผู้ขับขี่ต้องเปิดใช้งานหัวเผาเป็นเวลาประมาณ 20 วินาทีก่อนสตาร์ตเครื่องยนต์ ซึ่งทำได้โดยการบิดสวิตช์กุญแจไปที่ตำแหน่ง "เปิด" (on) และเลื่อนไปที่ตำแหน่ง "สตาร์ต" (start) เมื่อหัวเผาอุ่นเครื่องยนต์เสร็จสิ้นเท่านั้น เมื่อเครื่องยนต์ทำงานแล้ว รถยนต์บางคันยังคงใช้หัวเผาต่อไปจนกว่าเครื่องยนต์จะถึงอุณหภูมิทำงาน เพื่อลดการปล่อยไอเสียดีเซล ทำนองเดียวกัน เครื่องยนต์บางรุ่นจะเปิดใช้งานหัวเผาอีกครั้งหากอุณหภูมิของเครื่องยนต์ภายใต้ภาระเบาลดลงต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพของเครื่องยนต์

เครื่องยนต์สมัยใหม่จำนวนมากจะเปิดใช้งานหัวเผาโดยอัตโนมัติเมื่อผู้ขับขี่ปลดล็อกรถหรือเปิดประตูรถ ซึ่งช่วยลดความยุ่งยากในกระบวนการและลดระยะเวลาคอยก่อนที่เครื่องยนต์จะสตาร์ตติด นอกจากนี้ โดยทั่วไปแล้ว ระยะเวลาที่ใช้ในการอุ่นเครื่องยนต์ล่วงหน้าจะอยู่ที่ประมาณ 6-8 วินาที รถยนต์บางรุ่นจะมีไฟเตือนบนแผงหน้าปัดที่จะดับลงเมื่อเครื่องยนต์ได้รับการอุ่นเครื่องเรียบร้อยแล้ว
# เอ็มมี (นักร้องชาวนอร์เวย์)
เอ็มมี คริสตีเนอ กุตตุลสรุด คริสเตียนเซน (เกิด 13 กันยายน ค.ศ. 2000) หรือชื่อในวงการ เอ็มมี เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวนอร์เวย์ เธอจะเป็นตัวแทนของในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ด้วยเพลง "ไลกาปาร์ตี"

 ประวัติ 
คริสเตียนเซนมาจากหมู่บ้านซานเดอในเขตเทศบาลโฮล์มสตรันด์ ในวัยเด็กเธอเคยร้องเพลงในคณะนักร้องประสานเสียง ในปี 2015 เมื่ออายุได้ 14 ปี เธอได้เข้าร่วมการแสดงดนตรีเยาวชนเมลูดีกรังด์ปรีซ์จูเนียร์ ด้วยเพลง "Aiaiaiai" ซี่งการประกวดนี้เออร์ลันด์ พี่ชายของเธอได้เข้าร่วมมาแล้วในปี 2011

ในปี 2021 เอ็มมีได้เข้าร่วมเมลูดีกรังด์ปรีซ์ 2021 การประกวดเพลงระดับชาติซึ่งจะคัดเลือกตัวแทนของสำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2021 ด้วยเพลง "วิตช์วูดส์" เธอผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศรอบที่สามเพื่อเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ แต่ไม่สามารถเข้ารอบชิงชนะเลิศเหรียญทองของการแข่งขันได้ 

เอ็มมีเป็นหนึ่งในคณะกรรมการของนอร์เวย์สำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2023

ใน เธอได้มีส่วนร่วมในการแต่งเพลง "วูแมนโชว์" ของมาทิลด์ เอสพีแซด, คริส อาร์เชอร์ และสแลมดังก์ นอกเหนือจากงานของเธอในนอร์เวย์แล้ว เธอยังมีผู้ติดตามนอกประเทศตนเองผ่านบัญชีติ๊กต็อกของเธอ ซึ่งเธอก็มีผู้ติดตามมากกว่าหนึ่งล้านคน

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2025 เอ็มมีได้เข้าร่วม การประกวดเพลงระดับชาติเพ่อเลือกตัวแทนของไอร์แลนด์สำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ด้วยเพลง "ไลกาปาร์ตี" ซึ่งเธอประพันธ์ขึ้นร่วมกับนักแต่งเพลงชาวไอร์แลนด์หนึ่งคนและชาวนอร์เวย์อีกสามคน โดยเดิมเพลงนี้ได้ถูกส่งไปเข้าร่วม แต่งถูกเอ็นอาร์เคปัดตกไป ในรอบชิงชนะเลิศระดับประเทศ เธอชนะทั้งการลงคะแนนของคณะลูกขุนระดับประเทศและการลงคะแนนทางโทรทัศน์ ทำให้ได้รับสิทธิ์เป็นตัวแทนของไอร์แลนด์ในการประกวด
# ปาปาบีเล
ปาปาบีเล (, ; พหูพจน์ ; ; ,  ,  "papabile" (US) and) เป็นคำในภาษาอิตาลีอย่างไม่เป็นทางการที่คิดขึ้นโดยนักวาติกันวิทยา และปัจจุบันใช้ในระดับนานาชาติในหลายภาษาเพื่ออธิบายถึงผู้ชายในคริสตจักรคาทอลิกซึ่งในทางปฏิบัติมักหมายถึงพระคาร์ดินัล ที่ได้รับการคาดหมายว่ามีแนวโน้มหรืออาจเป็นไปได้ที่จะได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา

ในบางกรณี พระคาร์ดินัลจะเลือกจะตัวเต็งที่เป็น ปาปาบีเล ในบรรดาพระคาร์ดินัลปาปาบีเลที่จะได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาได้แก่ เอวเจนีโอ ปาเชลลี (สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12), โจวันนี มอนตีนี (สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6), โยเซฟ รัทซิงเงอร์ (สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16) และฮอร์เฮ มาริโอ เบร์โกกลิโอ (สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส) อย่างไรก็ตาม ในบางครั้งสภาพระคาร์ดินัลได้เลือกผู้ที่ไม่ถูกพิจารณาว่าเป็น ปาปาบีเล โดยผู้สังเกตการณ์วาติกันส่วนใหญ่ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ผู้ที่ได้รับเลือกเป็นพระสันปะปาแม้ไม่ถูกพิจารณาว่าเป็น ปาปาบีเล ได้แก่ สมเด็จพระสันตะปาปายอห์นที่ 23, สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 และสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2

รายชื่อของ ปาปาบีเล เปลี่ยนแปลงไปตามอายุของพระคาร์ดินัล ตัวอย่างเช่นการ์โล มารีอา มาร์ตีนี (Carlo Maria Martini) เคยได้รับการพิจารณาว่าเป็น ปาปาบีเล จนกระทั่งเมื่อการ์โลลาออกจากสมณศักดิ์เมื่ออายุถึง 75 ปี มีคำกล่าวที่มีชื่อเสียงว่า "ผู้ที่เข้าการประชุมเลือกสันตะปาปาในฐานะพระสันตะปาปา จะออกมาในฐานะพระคาร์ดินัล"