wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# พ่อดอกรัก
พ่อดอกรัก เป็นภาพยนตร์ไทยปี พ.ศ. 2525 ขนาด 35 มม. พากย์เสียงในฟิล์ม สร้างโดยวิมานรัตน์ภาพยนตร์ จากการกำกับของประวิทย์ ชุ่มฤทธิ์ นำแสดงโดยสรพงศ์ ชาตรี และเนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ เล่าเรื่องราวของลูกชายเศรษฐีที่ปลอมตัวเป็นพ่อค้าเร่ขายของทางน้ำในรูปแบบห้างสรรพสินค้าลอยน้ำจนได้พบรักกับลูกสาวแม่ค้าขายข้าวแกง

ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 ประวิทย์ ชุ่มฤทธิ์ได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้กลับมาสร้างใหม่ในรูปแบบละครโทรทัศน์ออกอากาศทางช่อง 3 ใช้ชื่อว่าล่องเรือหารัก โดยยังคงเนื้อเรื่องตามฉบับภาพยนตร์รวมถึงเพลงไตเติ้ลอย่าง ล่องเรือหารัก เอาไว้เพียงแต่ได้มีการขยายเรื่องราวให้มากขึ้น ปรับเนื้อหาให้ร่วมสมัย รวมถึงเปลี่ยนชื่อตัวละครบางตัว นำแสดงโดยยอดรัก สลักใจและปภัสรา ชุตานุพงษ์

จากนั้นในปี 2552 บริษัท 559 ออนแอร์ ของกาญจนาพร ปลอดภัยได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้กลับมาสร้างใหม่อีกครั้งในรูปแบบละครโทรทัศน์ออกอากาศทางช่อง 7 จากการกำกับของ ปัญญา ชุ่มฤทธิ์ ลูกชายของประวิทย์ ชุ่มฤทธิ์ โดยยังคงใช้ชื่อว่า ล่องเรือหารัก ซึ่งยังคงโครงเรื่องเดิมเอาไว้ แต่ได้มีการปรับเปลี่ยนเนื้อหาให้ร่วมสมัยมากขึ้น เพิ่มตัวละคร ปรับเปลี่ยนชื่อตัวละคร นำแสดงโดยเคลลี่ ธนะพัฒน์และโสภิตนภา ชุ่มภาณี ออกอากาศระหว่างวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ถึง 19 มีนาคม 2552 มีจำนวนทั้งสิ้น 30 ตอน

 นักแสดง 
 ตัวละคร  ภาพยนตร์ปี 2525  ละครโทรทัศน์ปี 2533  ละครโทรทัศน์ปี 2552 รักเกียรติ (2525)/พงษ์เทพ (2533)/เกียรติ (2552) สรพงศ์ ชาตรี ยอดรัก สลักใจ เคลลี่ ธนะพัฒน์ พิมพ์จิต (2525)/กำไล (2533)/หอมจันทร์ (2552) เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ ปภัสรา ชุตานุพงษ์ โสภิตนภา ชุ่มภาณี วิมล (2525)/น้ำตาล (2533, 2552) ธิติมา สังขพิทักษ์  ปุณยาพร พูลพิพัฒน์ ชะโอด มนตรี เจนอักษร ณรงค์ เจนคลองธรรม สุรศักดิ์ โชติทินวัฒน์ ลุงเทียม (2525)/ลุงธรรม (2533)/ลุงบุญธรรม (2552) ท้วม ทรนง ดี๋ ดอกมะดัน พนม นพพร สำรวย (2525)/ภัสดา (2533, 2552) มานพ อัศวเทพ กฤษณ์ ศุกระมงคล ศรุต วิจิตรานนท์ วรรณ (2525)/ใหญ่ (2533, 2552) สุวิน สว่างรัตน์ สมจินต์ ธรรมทัต ชลิต เฟื่องอารมย์ เศรษฐีสน ล้อต๊อก สมพล กงสวรรณ นิรุตติ์ ศิริจรรยา ชะเอม ชูศรี มีสมมนต์ โฉมฉาย ฉัตรวิไล ดวงดาว จารุจินดา พริ้ง (2525)/ (2533)/พิมพ์จิต (2552) มาลี เวชประเสริฐ มารศรี อิศรางกูร ณ อยุธยา วิยะดา โกมารกุล ณ นคร สายใจ อ้อยทิพย์ ปัญญาธร ปรารถนา สัชฌุกร  ชะอม  เป็ด เชิญยิ้ม  อรวี ไม่มีตัวละครตัวนี้ ปาลิตา โกศลศักดิ์ จรุงจิต ไม่มีตัวละครตัวนี้ เจมี่ บูเฮอร์ สายฝน ไม่มีตัวละครตัวนี้ อรสา พรหมประทาน ไม่มีตัวละครตัวนี้ มด จุ่น ทรงเล็ก  นักแสดงรับเชิญ ฤทธิไกร (2525)/พงศทัต (2533)/บันลือ (2552) กำธร สุวรรณปิยะศิริ อดุลย์ ดุลยรัตน์ สมภพ เบญจาธิกุล ศิริวรรณ (2525)/พักตร์พริ้ง (2533)/(2552) ไศลทิพย์ ตาปนานนท์ พิศมัย วิไลศักดิ์ กาญจนาพร ปลอดภัย พ่อของแพรวโพยม (2525)/แม่ของแพรวโพยม (2533)  กิ่งดาว ดารณี ไม่มีตัวละครตัวนี้
# อักษรกล
อักษรกล  เป็นกวีนิพนธ์หรือคำประพันธ์อื่น ๆ ที่อักษร (หรือพยางค์หรือคำ) แรกของแต่ละบรรทัด (หรือย่อหน้าที่คุณสมบัติปรากฏซ้ำอื่น ๆ ในข้อความ) สะกดออกมาได้เป็นคำ ข้อความ หรือชุดตัวอักษร คำว่า "acrostic" มาจากคำภาษาฝรั่งเศสว่า  มาจากภาษาละตินสมัยหลังคลาสสิกว่า  มาจากภาษากรีกคอยนีว่า  มาจากภาษากรีกโบราณว่า  ที่แปลว่า "สูงสุด" และ  ที่แปลว่า "บทกวี" อักษรกลเป็นรูปแบบหนึ่งของการเขียนแบบจำกัดเงื่อนไข (constrained writing) สามารถใช้เป็นเครื่องมือช่วยจำ เมื่ออักษรท้ายขอแต่ละบรระทัด (หรือคุณสมบัติปรากฏซ้ำอื่น ๆ) รวมมาได้เป็นคำจะเรียกว่า telestich การรวมกันของอักษรกลและ telestich ในองค์ประกอบด้วยกันเรียกว่า อักษรกลคู่ (double acrostic; เช่น Sator Square ภาษาละตินในคริสต์ศตวรรษที่ 1)

 ตัวอย่าง 
 ภาษากรีก 
thumb|กวีนิพนธ์อักษรกลบนป้ายหลุมศพในโบสถ์คิลเฟน ประเทศไอร์แลนด์
อักษรที่มีชื่อเสียงในภาษากรีกคือวลีว่า พระเยซูคริสต์ พระบุตรของพระเจ้า พระผู้ช่วยให้รอด อักษรแรกของแต่ละคำสะกะได้เป็นคำว่า  (ICHTHYS) ซึ่งมีความหมายว่าปลา:
 Ιησοῦς    I     พระเยซู
 Χριστός   CH   คริสต์
 Θεοῦ      TH      ของพระเจ้า
 Υἱός      Y       พระบุตร
 Σωτήρ     S      พระผู้ช่วยให้รอด
# จดหมายของประกาศกเยเรมีย์
จดหมายของประกาศกเยเรมีย์  เป็นหนังสือในคัมภีร์อธิกธรรมของพันธสัญญาเดิม จดหมายฉบับนี้เชื่อว่าเขียนโดยผู้เผยพระวจนะ (ประกาศก) เยเรมีย์ และส่งถึงชาวยิวที่ถูกพาตัวไปเป็นเชลยในบาบิโลนโดยกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ที่ 2 จดหมายฉบับนี้รวมอยู่ในคัมภีร์ไบเบิลของคริสตจักรโรมันคาทอลิกในฐานะบทสุดท้ายของหนังสือบารุค (บารุค 6) จดหมายฉบับนี้ยังรวมอยู่ในคัมภีร์ไบเบิลของคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ในฐานะหนังสือที่แยกต่างหาก รวมถึงในคัมภีร์นอกสารบบของฉบับพระเจ้าเจมส์

 ผู้เขียน 
thumb|บารุคเขียนคำเผยพระวจนะของเยเรมีย์ (กุสตาฟว์ ดอเร)
ตามเนื้อความในจดหมาย ผู้เขียนคือผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์ หนังสือเยเรมีย์ในคัมภีร์ไบเบิลมีเนื้อความของจดหมายที่ส่งโดยเยเรมีย์ "จากกรุงเยรูซาเล็ม" ถึง "เชลย" ในบาบิโลน  จดหมายของประกาศกเยเรมีย์ก็มีลักษณะเป็นจดหมายโต้ตอบที่คล้ายคลึงกัน
 จดหมายของประกาศกเยเรมีย์ 1 (ThCB)  เยเรมีย์ 29:1 (ThCB)สำเนาจดหมายซึ่งประกาศกเยเรมีย์ส่งถึงชาวอิสราเอลที่กษัตริย์ของชาวบาบิโลนจับเป็นเชลยไปที่กรุงบาบิโลน เพื่อแจ้งให้เขารู้พระบัญชาของพระเจ้านี่คือข้อความของจดหมายที่ประกาศกเยเรมีย์ส่งจากกรุงเยรูซาเล็ม ไปถึงบรรดาผู้อาวุโส สมณะ ประกาศก และประชากรทั้งหมดที่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ได้กวาดต้อนจากกรุงเยรูซาเล็มไปเป็นเชลยที่กรุงบาบิโลน
# วัง จี-ว็อน
วัง จี-ว็อน ((เกิดเมื่อวันที่ วันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988) เป็นนักแสดงและนักบัลเล่ต์ชาวเกาหลีใต้

 อาชีพ 
วังได้รับการฝึกฝนจาก Royal Ballet School ใน ประเทศอังกฤษ และศึกษาด้านการเต้นที่ มหาวิทยาลัยศิลปะแห่งชาติเกาหลี โดยเธอเป็นสมาชิกของ คณะบัลเลต์แห่งชาติเกาหลี ในปี ค.ศ. 2009 วังเปิดตัวเธอประเดิมงานแสดงครั้งแรกในปี ค.ศ. 2012 และปรากฏตัวใน ละครเกาหลี หลายเรื่อง โดยเฉพาะ I Need Romance 3 และ You Are My Destiny

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2018 วังได้เซ็นสัญญากับ วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ ต่อมาเธอตัดสินใจไม่ต่อสัญญาและได้เซ็นสัญญากับ SH Media Corp

 ชีวิตส่วนตัว 
เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2022 มีการยืนยันว่า วัง กำลังเตรียมตัวที่จะแต่งงานกับ พัก จง-ซ็อก นักบัลเลต์ชาวเกาหลีใต้ ทั้งคู่ได้แต่งงานกันในกรุงโซลเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022

 ผลงานการแสดง 

 ละครโทรทัศน์ 
 ปี เรื่อง บทบาท 2012 Family  ผู้สอน 2013 Good Doctor  คิม ซอน-จู  The Heirs ยัง ดา-คยอง (ตอนที่ 17, 19-20) 2014 I Need Romance 3  โอ เซ-รยอง Another Parting ซอ ฮา-นา You Are My Destiny  คัง เซ-รา 2015 Divorce Lawyer in Love โจ ซู-อา 2016  Immortal Goddess อี ยู-รี 2017 Hospital Ship ชเว ยอง-อึน 2018 Still 17  คิม แท-ริน 2022 Never Give Up ชา ยู-จิน2024My Sweet Mobster จี-ว็อน (รับเชิญ, ตอนที่ 3)

 ภาพยนตร์ 
 ปี เรื่อง บทบาท 2017 One Line  แฮซอน

 รายการวาไรตี้ 
 ปี เรื่อง บทบาท  2017 The Swan Club แคสต์ เมมเบอร์ 2023 Same Bed, Different Dreams 2: You Are My Destiny 

 รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง 
+ชื่อของงานประกาศรางวัล ปีที่มอบรางวัล หมวดหมู่ ผู้เข้าชิง และผลการเสนอชื่อ งานประกาศรางวัล ปี หมวดหมู่ ผู้เข้าชิง / ผลงาน ผลการเสนอชื่อ  เอ็มบีซี ดราม่า อวอร์ดส์ 2017 รางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมในมินิซีรีส์ Hospital Ship
# เท็ด เอ็ดเวิร์ดส์ (นักแสดง)
เท็ด เอ็ดเวิร์ดส์ (ชื่อเกิด มอริส เอ็ดเวิร์ด เบอร์เรลล์; 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1884 – 29 กันยายน ค.ศ. 1945) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษในยุคภาพยนตร์เงียบ เขาปรากฏตัวในภาพยนตร์ตลกสั้นหลายเรื่องของชาร์ลี แชปลิน

ชีวิตและอาชีพ
เขาเกิดในเมืองเชฟฟีลด์ ประเทศอังกฤษ โดยมีชื่อเต็มว่า มอริซ เอ็ดเวิร์ด เบอร์เรล เขาเป็นหนึ่งในลูกเก้าคนที่เกิดจากจอห์น วิลเลียม เบอร์เรล และภรรยาของเขา ซาราห์ แอนน์ จอห์น เบอร์เรลเป็นพ่อค้าเสื้อผ้าที่มีร้านอยู่ที่ 59 ถนน สนิก ฮิลล์ เมืองเชฟฟิลด์; ในช่วงหลังของชีวิตครอบครัวได้ย้ายไปอาศัยที่บ้านเลขที่ 80 ถนนเคนดัล ในย่านฮิลส์โบโรห์ เมืองเชฟฟีลด์

เมื่อเขาได้ใช้ชื่อในวงการว่า เท็ด เอ็ดเวิร์ดส เขาได้ใช้ชีวิตอยู่ในแคนาดาก่อนที่จะย้ายไปสหรัฐอเมริกาและเริ่มแสดงในคณะละครเร่ และวอดวิลล์ ระหว่างปี ค.ศ. 1914 ถึง ค.ศ. 1917 เขาได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์ตลกของ สตูดิโอคีย์สโตน ประมาณ 50 เรื่อง ซึ่งรวมถึงมากกว่าสิบเรื่องที่เขาแสดงร่วมกับชาร์ลี แชปลิน โดยเขามักจะรับบทเป็นนักบวชอยู่บ่อยครั้ง Trav S.D., "On Ted Edwards and How To Survive the Coming Apocalypse", Travalanche, May 9, 2024. Retrieved May 9, 2024

หลังจากนั้นไม่นานเขาได้เลิกอาชีพนักแสดงและหันไปทำงานเป็นช่างไม้และผู้รับเหมา เขาเสียชีวิตที่ลอสแอนเจลิสในปี 1945 เมื่ออายุได้ 61 ปี

ตามการค้นคว้าของนักวิจัย เบรนต์ วอล์กเกอร์กล่าว เขาไม่ใช่บุคคลเดียวกับนักแสดงที่ปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง Fires of Youth (1924), Maniac (1934), และ Polygamy (1936)

 ผลงานภาพยนตร์ที่ได้รับคัดเลือก 
 Ambrose's First Falsehood (1914)
 A Bath House Beauty (1914)
 Dough and Dynamite (1914)
 His Prehistoric Past (1914)
 Leading Lizzie Astray (1914)
 A Busy Day (1915)
 Tillie's Punctured Romance (1914)
 A Submarine Pirate (1915)
 A Dog's Life (1914) – Unemployed man
 Fatty's Faithful Fido (1915)
 Fatty's Plucky Pup (1915)
 Fatty's Tintype Tangle (1915)
 Fatty and Mabel at the San Diego Exposition (1915)
 Hearts and Planets (1915)
 Fatty's Reckless Fling (1915)
 Fatty's Chance Acquaintance (1915)
 Mabel and Fatty's Simple Life  (1915)
 When Love Took Wings (1915)
 Are Waitresses Safe? (1917)
# หนังสือเอเสเคียล
หนังสือเอเสเคียล  เป็นหนังสือเล่มที่ 3 ในหมวดผู้เผยพระวจนะยุคหลังในคัมภีร์ฮีบรู และเป็นเล่มหนึ่งในหมวดผู้เผยพระวจนะใหญ่ในพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์ ถัดจากหนังสืออิสยาห์และหนังสือเยเรมีย์ ตามที่ระบุในตัวหนังสือเอเสเคียล หนังสือเล่มนี้บันทึกนิมิต 6 ครั้งของผู้เผยพระวจนะเอเสเคียลผู้ถูกพาตัวไปเป็นเชลยในบาบิโลน ในช่วงเวลา 22 ปีตั้งแต่ 593 ถึง 571 ปีก่อนคริสตกาล

นิมิตและหนังสือมีโครงสร้างเนื้อหาเป็นสามส่วน: (1) การพิพากษาอิสราเอล (บทที่ 1–24); (2) การพิพาษาบรรดาประชาชาติ (บทที่ 25–32) และ (3) พระพรในอนาคตสำหรับอิสราเอล (บทที่ 33–48) สาระสำคัญของหนังสือเอเสคียลได้แก่การทรงสถิตของพระเจ้า, ความบริสุทธิ์, อิสราเอลในฐานะชุมชนของพระเจ้า และความรับผิดชอบของแต่ละบุคคลต่อพระเจ้า หนังสือเอเสเคียลมีอิทธิพลในภายหลังให้มีการพัฒนาเป็นประเพณีแบบรหัสยลัทธิและพยากรณ์ในศาสนายูดาห์ยุคพระวิหารที่สอง, ศาสนายูดาห์รับบี และศาสนาคริสต์

 โครงสร้าง 
หนังสือเอเสเคียลมีโครงสร้างกว้าง ๆ เป็น 3 ส่วน ได้แก่ คำพยากรณ์ถึงความทุกข์ยากของประชาชนของผู้เผยพระวจนะ ตามด้วยคำพยากรณ์ถึงชนชาติเพื่อนบ้านของอิสราเอล ปิดท้ายด้วยคำเผยพระวจนะแห่งความหวังและความรอด:
 คำเผยพระวจนะเกี่ยวกับยูดาห์และเยรูซาเล็ม บทที่ 1–24
 คำเผยพระวจนะเกี่ยวกับบรรดาประาชาติ บทที่ 25–32
 คำเผยพระวจนะเกี่ยวกับความหวังและความรอด บทที่ 33–48
# ราชินีอู กู้บัลลังก์
เรื่องย่อ 
ทันทีที่ประกาศ การสิ้นพระชนม์ของ พระเจ้าโคกุกช็อนแห่งโคกูรยอ ถูกประกาศออกไป การต่อสู้ที่ดุเดือดระหว่างชนเผ่าต่าง ๆ ก็เริ่มขึ้น พระราชินีอู ผู้ซึ่งกลายเป็นเป้าหมายของห้าชนเผ่าที่แสวงหาอำนาจ ต้องพยายามจัดตั้งกษัตริย์ใหม่ภายในเวลา 24 ชั่วโมง นี่คือการเริ่มต้นของการเดินทางในชีวิตของ 'อู' ผู้ซึ่งกลายเป็นผู้หญิงคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ได้เป็นราชินีถึงสองครั้ง<ref>

นักแสดง
 นักแสดงหลัก 
 จอน จอง-ซอ รับบทเป็น อูฮี / พระราชินีอูแห่งโคกูรยอ
 ราชินีแห่งโกคูเรียวที่มีทั้งความงามและสติปัญญา เธอพยายามปกป้องครอบครัวและเผ่าของเธอโดยการแต่งงานกับน้องชายคนหนึ่งของสามีเมื่อพระราชาถึงแก่กรรม
 คิม มู-ยอล รับบทเป็น อึล พา-โซ
 อัครมหาเสนาบดีแห่งราชวงศ์โคกูรยอและทหารของ พระราชาโกนัมมู
 จี ชัง-อุก รับบทเป็น โค นัม-มู / พระเจ้าโคกุกช็อนแห่งโคกูรยอ
 สวามีของ พระราชินีอู ผู้เป็นพระราชาผู้มีจิตใจอันชาญฉลาด
 ช็อง ยู-มี รับบทเป็น อูซุน
 พี่สาวของ พระราชินีอู
 อี ซู-ฮย็อก รับบทเป็น โก บึล-กี
 เจ้าชายแห่งโครยอซึ่งเป็นหนึ่งในสามหนึ่งในทายาทของราชวงศ์ที่ต้องการแย่งชิงบัลลังก์ราชามาจาก โก นัม-มู
 พัก จี-ฮวาน รับบทเป็น มูกล
 หัวหน้ากองกำลังทหารผู้คอยอารักขา โกนัมมู

นักแสดงสมทบ
 จอน แพ-ซู รับบทเป็น อูโซ
 หัวหน้าครอบครัวอู
 โจ ฮัน-ช็อล รับบทเป็น อูโด
 หัวหน้าครอบครัวอู
 คิม โด-ย็อน รับบทเป็น ซงอู
 ผู้ช่วยที่ใกล้ชิดของพระราชา
 อี แฮ-อู รับบทเป็น โมจิ
 สมาชิกของหน่วยองครักษ์
 คัง ยอง-ซ็อก รับบทเป็น โค ย็อน-อู / พระเจ้าซันซังแห่งโคกูรยอ
 เจ้าชายลำดับที่สี่แห่งโคกูรยอเจ้าชายลำดับที่สี่แห่งโคกูรยอ
 จอง แจ-กวัง รับบทเป็น โค เก-ซู
 เจ้าชายลำดับที่ห้าของโคกูรยอ
 ซง แจ-ลิม รับบทเป็น โค แพ-อี
 เจ้าชายที่ถูกปลดออกจากตำแหน่ง
 พัก โบ-คย็อง รับบทเป็น จอลบอน
 หญิงสาวที่พยายามทำลายราชวงศ์โค
 วอน ฮย็อน-จุน รับบทเป็น โนอึม
 หัวหน้าเผ่าเสือขาว
ข้อถกเถียง
ชุดและทรงผมของตัวละครหลักถูกวิจารณ์ว่าไม่ถูกต้องตามประวัติศาสตร์ เนื่องจากได้รับแรงบันดาลใจจากสไตล์ของราชวงศ์ฉินของจีน

ผู้ชมยังวิพากษ์วิจารณ์การใช้ฉากที่แสดงความใกล้ชิดเกินเหตุ โดยอ้างว่าฉากเหล่านี้มักดูไม่เข้าพวกและขัดจังหวะเนื้อเรื่อง ต่างจากช่องโทรทัศน์ระดับประเทศที่จำกัดเนื้อหาสำหรับผู้มีอายุ 19 ปีขึ้นไป การเพิ่มขึ้นของแพลตฟอร์ม OTT ในเกาหลีทำให้มีฉาก "หยาบคายและสกปรก" มากขึ้น ซึ่งมองว่าผู้หญิงเป็นวัตถุและอาศัยมูลค่าที่น่าตกใจเพื่อดึงดูดผู้ชมบทวิจารณ์ระบุว่ามีการใช้ความรุนแรงที่ย่ำยีผู้หญิงมากเกินไป ฉากที่มักถูกอ้างถึงคือตอนที่โค บัล-กี พระอนุชาของกษัตริย์ ก้มตัวภรรยาของเขาลงบนโต๊ะ และขณะมีเพศสัมพันธ์ เขาก็แทงเธอเข้าที่ด้านหลังด้วยดาบของเขา ไม่กี่นาทีต่อมา เขาแทงกำแพงด้วยความหงุดหงิด ทำให้ผู้หญิงที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเสียชีวิตโดยไม่ได้ตั้งใจ และสั่งให้องครักษ์ตัดศีรษะของสาวใช้ที่เหลืออยู่ทั้งหมดในวัง
# นุศ็อยร์ มัซรอวี
นุศ็อยร์ มัซรอวี (เกิด 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลอาชีพ ซึ่งเล่นในตำแหน่งฟุลแบ็กให้กับสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและทีมชาติโมร็อกโก เขาสามารถเล่นได้ทั้งตำแหน่งแบ็กขวาและแบ็กซ้าย

 ระดับสโมสร 
 อายักซ์ 
มัซรอวีเติบโตที่เมืองอัลเฟินอานเดินไรน์ และเริ่มเล่นฟุตบอลให้กับสโมสรอาเฟเฟ อัลเฟิน ซึ่งเป็นสโมสรฟุตบอลในท้องถิ่นตั้งแต่อายุ 4 ขวบ หลังจากนั้นอีกสามปี เขาได้ย้ายไปร่วมทีมอัลเฟินส์บอยส์ ก่อนจะได้รับโอกาสเข้าสู่ทีมเยาวชนของอายักซ์ เขาลงเล่นประเดิมสนามให้กับทีมสำรองของอายักซ์ (Jong Ajax) เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2016 ในการแข่งขันเอร์สเตอดีวีซี หรือดิวิชัน 1 นัดที่พบกับสโมสรอัลเมเรซิตี โดยลงมาแทนที่ริชาร์โร่ ซีฟโควิช ในนาทีที่ 86

เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 มัซรอวีได้ลงประเดิมสนามในเอเรอดีวีซี โดยลงมาเป็นตัวสำรองแทนเดวิด เนเรส ในนัดที่เอาชนะเอ็นเอซี เบรดาไป 3–1 ในฤดูกาลต่อมา เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2018 มัซรอวีทำประตูแรกในแชมเปียนส์ลีกในเกมเยือนที่เสมอกับไบเอิร์นมิวนิก 1–1 ในวันที่ 23 ตุลาคม มัซรอวีทำประตูชัยนาทีที่ 92 ช่วยให้ทีมเอาชนะไบฟีกาไป 1–0 วันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2018 มัซรอวีทำประตูแรกในเอเรอดีวีซีเกมที่เอาชนะ เดอ กราฟชัป ไปถึง 8–0
# จอมเวทฝึกหัดกับหมวกมหัศจรรย์
เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยคาโมเมะ ชิราฮามะ เรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารมังงะแนวเซเน็ง ของสำนักพิมพ์โคดันชะมาตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559 และได้มีการรวบรวมตอนทั้งหมดตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง) จำนวน 13 เล่มในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ซีรีส์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของหญิงสาวชื่อโคโคที่ใฝ่ฝันอยากเป็นแม่มด แต่ในโลกของเธอ มีเพียงผู้ที่เกิดมาพร้อมความสามารถวิเศษเท่านั้นที่สามารถเป็นแม่มดได้ อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ได้พบกับแม่มดชื่อคีฟรี ความฝันของโคโคก็เริ่มเป็นจริง

ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอบั๊กฟิล์ม มีกำหนดออกอากาศในปี พ.ศ. 2568 ซีรีส์สปินออฟเรื่องพ่อครัวฝึกหัดกับหมวกมหัศจรรย์ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยาสารมอร์นิ่ง ทู เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2562

 สื่อ 
 มังงะ 
จอมเวทฝึกหัดกับหมวกมหัศจรรย์เขียนและวาดภาพประกอบโดยคาโมเมะ ชิราฮามะ ได้เริ่มลงพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนวเซเน็ง ของโคดันชะเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 นิตยสารได้ยุติการตีพิมพ์แบบพิมพ์และย้ายไปสู่การเผยแพร่แบบดิจิทัล เริ่มตั้งแต่วันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2565 โคดันชะได้รวบรวมตอนต่างๆ ตีพิมพ์เป็นรูปเล่ม(ทังโกบง) โดยเล่มแรกได้รับการตีพิมพ์เมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2560 ณ วันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ได้ตีพิมพ์เป็นเล่มแล้วจำนวน 13 เล่ม ได้รับการแปลและตีพิมพ์เป็นภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ

มังงะสปินออฟของฮิโรมิ ซาโต้ชื่อว่าพ่อครัวฝึกหัดกับหมวกมหัศจรรย์ ได้เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมอร์นิ่ง ทู เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562

 จำนวนเล่ม 

 อนิเมะ 
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2565 มีการประกาศว่าซีรีส์นี้จะได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะ ต่อมาได้มีการเปิดเผยว่าจะเป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ซึ่งจะผลิตโดยสตูดิโอบั๊กฟิล์มและกำกับโดยอายูมุ วาตานาเบะ โดยมีฮิโรอากิ โคจิมะเป็นผู้อำนวยการสร้าง, ไคริ อุนาบาระเป็นผู้ออกแบบตัวละคร และยูกะ คิตะมูระเป็นผู้แต่งเพลงประกอบ ซีรีส์นี้มีกำหนดออกอากาศในปี พ.ศ. 2568
# หมาป่าอ่าวฮัดสัน
หมาป่าอ่าวฮัดสัน (Canis lupus hudsonicus) เป็นสปีชีส์ย่อยหนึ่งของหมาป่าสีเทา เป็นสัตว์พื้นถิ่นของภูมิภาคคิแวลลิกตอนเหนือ รวมถึงชายฝั่งทางตะวันตกเฉียงเหนือของอ่าวฮัดสันในแคนาดา ได้รับการจัดจำแนกครั้งแรกว่าเป็นสปีชีส์ย่อยที่แยกออกมาต่างหาก เมื่อ ค.ศ. 1941 โดยเอ็ดเวิร์ด โกลด์แมน โดยเขาได้อธิบายลักษณะไว้ว่าเป็นสปีชีส์ย่อยที่มีสีขาว ขนาดปานกลาง คล้ายกับ C. l. arctos แต่มีกะโหลกแบนกว่าGoldman, E. A. (1941), Three new Wolves from North America, Proceedings of the Biological Society of Washington, 54: 109- 113 หมาป่าอ่าวฮัดสันได้รับการยอมรับว่าเป็นสปีชีส์ย่อยของ Canis lupus ในมาตรฐานอ้างอิงอนุกรมวิธาน Mammal Species of the World (2005)

 thumb | 220x124px | right
# สะพานเฉลิมสวรรค์ 58
สะพานเฉลิมสวรรค์ 58 เป็นสะพานข้ามคลองคูเมืองเดิมทางด้านเหนือในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร สะพานแห่งนี้ตั้งอยู่บนถนนพระอาทิตย์ และเปิดใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2455 โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ซึ่งเป็นพระราชโอรส เพื่อเป็นการระลึกถึงพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระบรมชนกนาถเพียงสองปีหลังจากเสด็จสวรรคต เป็นสะพานสุดท้ายในชุดสะพานเฉลิม ซึ่งมีทั้งหมด 17 สะพาน สร้างขึ้นเพื่อเป็นพระราชกุศลถวายแด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 58 พรรษา โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

สะพานมีเอกลักษณ์โดดเด่นด้วยเสา 4 ต้น ตั้งอยู่ที่มุมทั้งสี่ของสะพาน ปลายเสาประดับด้วยพระปรมาภิไธยย่อของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว คือ "จปร." ซึ่งย่อมาจาก "มหาจุฬาลงกรณ์ ปรมราชาธิราช" ที่ฐานของเสาแต่ละต้นด้านตรงข้ามกัน มีการจารึกชื่อสะพานไว้ และที่ฐานอีกสองด้าน จารึกปีที่สร้างสะพานเป็นศักราช โดยใช้ศักราชรัตนโกสินทร์ศกว่า "ศก ๑๓๐" ซึ่งตรงกับปี พ.ศ. 2454

สะพานเฉลิมสวรรค์ 58 เคยเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางรถรางสายดุสิต เชื่อมระหว่างถนนพระอาทิตย์และถนนราชินี จนกระทั่งวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2506 เส้นทางรถรางสายนี้ได้ถูกตัดออกเป็นสองส่วน ระหว่างพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนครและบ้านมะลิวัลย์ (ปัจจุบันคือสำนักงานขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ)

เนื่องจากการก่อสร้างสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้าในปี พ.ศ. 2514 ทำให้สะพานเฉลิมสวรรค์ 58 ซึ่งตั้งอยู่บริเวณเดียวกันต้องถูกรื้อออกไป เพื่อปรับปรุงพื้นที่และรองรับการจราจรที่เพิ่มขึ้นจากสะพานใหม่
# เทอร์เมต
เทอร์เมต (Thermate) เป็นวัตถุเพลิงชนิดหนึ่งที่พัฒนามาจาก เทอร์ไมต์ และเป็นส่วนประกอบของดอกไม้ไฟที่สามารถสร้างความร้อนสูงในช่วงเวลาสั้น ๆ ในพื้นที่เล็ก ๆ มักใช้กับ ระเบิดเพลิง

ปฏิกิริยาเคมีหลักในเทอร์เมตเหมือนกับเทอร์ไมต์ คือปฏิกิริยา อะลูมิโนเทอร์มิก ระหว่างผงอะลูมิเนียม และโลหะออกไซด์ เทอร์เมตสามารถยังใช้แมกนีเซียมหรือธาตุอื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกันแทนอะลูมิเนียมได้ นอกจากเทอร์ไมต์แล้ว เทอร์เมตบางครั้งยังมี นอกจากเทอร์ไมต์แล้ว เทอร์เมตบางครั้งมีการเพิ่ม ซัลเฟอร์ และบางครั้งก็ แบเรียมไนเตรต ซึ่งทั้งสองอย่างนี้จะเพิ่มผลทางความร้อน
สร้างเปลวไฟขณะเผาไหม้และลดอุณหภูมิที่ต้องการในการจุดติดไฟอย่างมาก ส่วนผสมของสารเหล่านี้สามารถเรียกว่าเทอร์เมตได้ แต่เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนกับ เทอร์เมต-ทีเอช 3 สามารถเรียกว่าเทอร์ไมต์รุ่นหรืออนุพันธ์ ในทางทหาร เทอร์เมต-ทีเอช 3 ประกอบด้วยเทอร์ไมต์ 68.7%, แบเรียมไนเตรต 29.0%, ซัลเฟอร์ 2.0% และ สารยึดเกาะ 0.3% เช่น พอลิบิวทาไดอีนอะคริโลไนไทรล์ (เนื่องจากเทอร์ไมต์และเทอร์เมตติดไฟยากมาก การจุดติดไฟจำเป็นต้องได้รับการดูแลและอาจต้องใช้ความพยายามอย่างต่อเนื่อง

เนื่องจากเทอร์เมตเผาไหม้ที่อุณหภูมิสูงกว่าเทอร์ไมต์ทั่วไป จึงมีการนำไปใช้ทางการทหารในการตัดเกราะรถถังหรือยานพาหนะทางทหารหรือบังเกอร์ที่แข็งแรงอื่น ๆ เช่นเดียวกับเทอร์ไมต์ ความสามารถในการเผาไหม้ของเทอร์เมตโดยไม่ต้องมีออกซิเจน จากภายนอก ทำให้มีประโยชน์ในอุปกรณ์จุดไฟใต้น้ำ
# ชินตา มูเลีย ซารี
ชินตา มูเลีย ซารี (เกิดวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1988) เป็นอดีตนักแบดมินตันชาวสิงคโปร์ที่เกิดในอินโดนีเซีย เธอเป็นตัวแทนสิงคโปร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ประเภทหญิงคู่กับเหยา เหล่ย์ ทั้งเธอและเหยาเข้ารอบถึง 8 ทีมสุดท้ายในกีฬาเครือจักรภพ 2014 และเป็นส่วนหนึ่งของทีมผสมจากสิงคโปร์ที่ชนะเหรียญทองแดง
# มลานา (รัฐหิมาจัลประเทศ)
มลานา (อักษรเทวนาครี: मलाना, อักษรโรมัน: Malana) เป็นหมู่บ้านโบราณในรัฐหิมาจัลประเทศ ประเทศอินเดีย ในเทือกเขาปารวตี ท่ามกลางยอดเขาจันทรขนีและเทวติพพะ ที่ความสูง  จากระดับน้ำทะเล มลานามีระบบความเชื่อ การจัดระเบียบสังคม และจารีตประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองและยังคงถือปฏิบัติกันอย่างเคร่งครัด ภาษาที่ใช้ในหมู่บ้านคือภาษากนาศีซึ่งเป็นภาษาที่มีการใช้งานเพียงแค่หมู่บ้านนี้และไม่สามารถเข้าใจได้กับภาษาฮินดี จำนวนชาวบ้านในหมู่บ้านประมาณอยู่ที่ 1700 คน หมู่บ้านมลานามีการเติบโตของประชากรเกือบสามเท่าในระยะเวลาสี่สิบปีที่ผ่านมาMalana : Shangrila in the Himalayas เศรษฐกิจส่วนหนึ่งของหมู่บ้านมาจากการเพาะปลูกและจำหน่ายกัญชาในฐานะพืชเศรษฐกิจ กัญชามีการเพาะปลูกในแถบเทือกเขาปราวตีและในหมู่บ้านมลานามาหลายศตวรรษ และนับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา มลานากลายมาเป็นจุดหมายปลายทางหนึ่งของการท่องเที่ยวเพื่อเสพยา

มลานามีการกล่าวอ้างว่าเป็น "ประชาธิปไตยที่เก่าแก่ที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง" และ "สาธารณรัฐที่เก่าแก่ที่สุดของโลกแห่งหนึ่ง" จนถึงปัจจุบัน ชาวบ้านปกครองกันเองภายในผ่านระบบสองสภาที่ได้สมาชิกสภามาจากการเลือกตั้ง และชาวบ้านเชื่อกันว่าตนเป็นทายาทที่สืบทอดวงศ์วานมาจากทหารชาวกรีกของอเล็กซานเดอร์มหาราช ซึ่งถูกทิ้งไว้ที่นี่เนื่องจากบาดเจ็บจากการรบ กระนั้น ข้อกล่าวอ้างนี้ไม่เคยได้รับการพิสูจน์ทั้งทางประวัติศาสตร์

มลานายังมีจารีตที่ยึดถือปฏิบัติอย่างเคร่งครัดที่ห้ามมิให้บุคคลจากนอกหมู่บ้านสัมผัสสิ่งใดก็ตามในหมู่บ้าน ทั้งชาวบ้านและเทวสถานในหมู่บ้าน จารีตนี้นี้มีการบังคับใช้ในฐานะกฎหมาย ซึ่งผู้ที่ละเมิดจะถูกปรับ  ถึง  ส่วนชาวบ้านที่เผลอสัมผัสบุคคลภายนอกจะรีบวิ่งไปอาบน้ำทันที สำหรับบุคคลภายนอก การซื้อของจากร้านค้าภายในหมู่บ้านจะใช้การวางเงินบนพื้นของร้าน แลกกับสินค้าซึ่งก็วางอยู่บนพื้นเช่นกัน ทำให้การซื้อขายสินค้ายังเป็นไปได้โดยที่ทั้งสองฝ่ายไม่ได้สัมผัสกัน จารีตนี้ปฏิบัติกันอย่างเคร่งครัดเพื่อ "คงรักษา 'ความบริสุทธิ์' ของหมู่บ้าน" ชาวมลานานับถือเทวดาประจำหมู่บ้านนามว่า ชัมลูเทวดา (อักษรเทวนาครี: जमलू देवता, Jamlu Devata) เทวดาองค์นี้เป็นฤาษีซึ่งมีอำนาจและศักดิ์สูงสุดในการตัดสินใจใด ๆ ก็ตามในหมู่บ้าน ชัมลูเทวดาจะจุติผ่านชาวบ้านคนหนึ่งซึ่งเป็นดั่งโหรของหมู่บ้าน
# สะพานเจื่องเตี่ยน
สะพานเจื่องเตียน  เป็นสะพานข้ามแม่น้ำหอมในเว้ ประเทศเวียดนาม มีความยาว  ประกอบด้วยซุ้มโค้ง 6 โค้ง ความกว้าง  เชื่อมต่อแขวงดงบา เขตฟู้ซวน กับแขวงฟู้โห่ย เขตถ่วนฮว้าในใจกลางเมืองเว้

ประวัติศาสตร์
ในปี ค.ศ. 1897 บริษัทวิศวกรรมสัญชาติฝรั่งเศส ไอเฟล ได้รับมอบหมายจากรัฐบาลฝรั่งเศสเจ้าอาณานิคมในเวียดนามกลางให้ออกแบบสร้างสะพานข้ามแม่น้ำหอมในเว้ สะพานเป็นผลงานออกแบบโดยคณะของ Schneider, Cie และ Letellier ของบริษัทไอเฟล ก่อสร้างด้วยงบประมาณราว 732,456 ฟรังก์ เริ่มต้นก่อสร้างในปี 1899 และเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการในปี 1900

หลังเกิดอุทกภัยใหญ่ปีมังกรในปี 1904 ("Trận lụt năm Thìn") สะพานได้รับความเสียหายอย่างหนัก การซ่อมแซมดำเนินไปอีกสองปี จากนั้นจึงเปิดให้บริการอีกครั้งในปี 1906 พร้อมทั้งได้ปรับสภาพพื้นผิวถนนเป็นคอนกรีตจากเดิมที่เป็นไม้

หลังผ่านหลายทศวรรษของการถูกโจมตีและจากภัยพิบัติต่าง ๆ สะพานเสียหายและถูกถล่มหลายครั้ง รวมถึงระหว่างสงครามเอกราชเวียดนาม การยึดเว้ และสงครามเวียดนาม ท้ายที่สุดสะพานได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่ในปี 1991 ถึง 1995 เป็นสภาพสะพานในปัจจุบัน ปี 2002 มีการติดตั้งไฟถาวรหลากสีบนสะพานเพื่อใช้สำหรับงานเทศกาล
# ปีแยร์ บัลแม็ง
ปีแยร์ บัลแม็ง (, 18 พฤษภาคม 1914 – 29 มิถุนายน 1982) เป็นดีไซเนอร์ชื่อดังชาวฝรั่งเศสและผู้ก่อตั้ง "บัลแม็ง" แบรนด์แฟชั่นชั้นนำระดับโลกในยุคหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นที่รู้จักในด้านความสง่างามและความซับซ้อนของงานออกแบบ เขาเปรียบเทียบศิลปะการตัดเย็บเสื้อผ้าเสมือนเป็น 'สถาปัตยกรรมแห่งการเคลื่อนไหว'

 ชีวิตวัยเด็ก 
บิดาของบัลแม็งซึ่งเป็นเจ้าของธุรกิจขายส่งผ้าม่านเสียชีวิตขณะที่เขาอายุเพียง 7 ขวบ ฟรองซัวส์มารดาของเขาร่วมกับพี่สาวน้องสาวของเธอเปิดร้านบูติกเสื้อผ้าชื่อ กาเลรี ปารีเซียง เขาเข้าเรียนที่ช็องเบรี และเมื่อมีโอกาสไปพักผ่อนกับลุงที่อ็อกซ์-เล-แบนส์ ในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ เขาได้พบกับสุภาพสตรีชั้นสูงหลายท่าน ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้เขาหลงใหลในความสง่างามและความประณีตของแฟชั่นชั้นสูง

บัลแม็งเริ่มต้นเส้นทางการศึกษาในสาขาสถาปัตยกรรม ณ โรงเรียนวิจิตรศิลป์แห่งชาติ (École des Beaux-Arts) ในปี 1933 พร้อมกันนี้ยังทำงานฟรีแลนซ์ด้านการออกแบบให้กับนักออกแบบชื่อดังอย่างโรแบร์ พิเกต์ ไปด้วย

 อาชีพ 
หลังจากเยี่ยมชมสตูดิโอของเอ็ดเวิร์ด มอลินูซ์ ในปี 1934 บัลแม็งได้รับข้อเสนองาน ทำให้เขาตัดสินใจหยุดเรียนและเข้าทำงานเป็นผู้ช่วยให้กับมอลินูซ์ต่อเนื่องเป็นเวลา 5 ปี ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ปีแยร์ บัลแม็งได้เข้าทำงานกับลูเซียน เลอลง ซึ่งเป็นที่ที่เขาได้พบกับคริสตีย็อง ดียอร์ ดีไซเนอร์หนุ่มดาวรุ่ง

 เสียชีวิต 
ปีแยร์ บัลแม็ง เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งตับที่โรงพยาบาลอเมริกันในปารีส ขณะอายุ 68 ปี หลังจากเพิ่งวาดภาพร่างคอลเล็กชั่นฤดูใบไม้ร่วงเสร็จสิ้น

 แบรนด์บัลแม็ง 
แบรนด์บัลแม็งเปิดตัวในปี ค.ศ. 1945 แบรนด์บัลแม็งโดดเด่นในช่วงแรกด้วยกระโปรงทรงระฆังยาวเอวคอด ซึ่งเป็นสไตล์ที่ได้รับความนิยมหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดยมีดีไซเนอร์ชื่อดังอย่างดียอร์เป็นผู้ริเริ่มแนวคิด "New Look" ในปี 1947 คอลเล็กชั่นแรกของบัลแม็งเปิดตัวในนิตยสารโว้ก ฉบับเดือนพฤศจิกายน และได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ว่า เสื้อผ้าของแบรนด์นั้น "สวยงามและน่าอยากใส่"

thumb|บัลแม็งออกแบบฉลองพระองค์ให้กับสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ระหว่างที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินเยือนสหรัฐอเมริกาเมื่อปี 1960
บัลแม็ง มีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่ยอมรับในวงการแฟชั่นระดับโลก จนได้รับเลือกให้เป็นผู้ออกแบบฉลองพระองค์ให้กับสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในการเสด็จพระราชดำเนินเยือนสหรัฐอเมริกา เมื่อปี ค.ศ. 1960