# ริ้วธงการทัพ
thumb|ริ้วธงสงคราม (guþfana genumen) ซึ่งมีการกล่าวถึงใน บันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซัน ในปัจจุบันเรียกว่า แบนเนอร์เรเวน ซึ่งปรากฏบนพรมผนังบาเยอ

ริ้วธงการทัพ  เป็นอิสริยาภรณ์ที่ติดไว้กับธงทหารเพื่อแสดงความชื่นชมความสำเร็จหรือเหตุการณ์เฉพาะของหน่วยทหารหรือกองทัพ ริ้วธงการทัพมักจะติดไว้บนหัวของธงบรรจุมอบ โดยจะมีแถบริบบิ้นจารึกชื่อและวันที่ซึ่งแสดงถึงการเข้าร่วมในสมรภูมิ การทัพ หรือเขตสงครามใดสงครามหนึ่ง สีของแถบริบบิ้นจะถูกเลือกตามความเหมาะสม และมักจะตรงกับเหรียญการทัพหรือแพรแถบย่อประจำการสงครามที่เกี่ยวข้อง ริ้วธงการทัพมักจะแสดงถึงเกียรติยศในการรบ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าธงประดับทั้งหมดเป็นเกียรติยศในการรบ (เช่น ธงประดับงานกาลาหรือขบวนพาเหรดที่ไม่เกี่ยวข้องกับการรบ) ไม่ควรสับสนกับคันทวย ซึ่งโดยปกติแล้วมีไว้เพื่อการตกแต่งเท่านั้น

กองทัพของเยอรมนี สหรัฐ และประเทศอื่น ๆ ต่างก็ใช้ริ้วธงในลักษณะนี้เช่นกัน ในอดีต ปรัสเซีย ออสเตรีย-ฮังการี และสหภาพโซเวียตก็ใช้ริ้วธงรางวัลในลักษณะนี้เช่นกัน

 สหรัฐ 
thumb|การแสดงริ้วธง จากธงเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ
thumb|ภาพแสดงริ้วธงบนธงกองทัพบกสหรัฐ ธงประจำหน่วย

 ภูมิหลัง 
กองทัพบกสหรัฐได้จัดตั้งริ้วธงการทัพในปี พ.ศ. 2463 เหล่านาวิกโยธินสหรัฐในปี พ.ศ. 2482 กองทัพอากาศสหรัฐในปี พ.ศ. 2500 ยามฝั่งสหรัฐได้นำริ้วธงสมรภูมิมาใช้ในปี พ.ศ. 2511 และกองทัพเรือสหรัฐได้ทำตามในปี พ.ศ. 2514

 การใช้งาน 
การปฏิบัติหลายอย่างที่เกี่ยวข้องกับริ้วธงและการจัดแสดงนั้นมีความคล้ายคลึงกันในแต่ละเหล่า อย่างไรก็ตาม มีความแตกต่าง โดยเฉพาะในเรื่องของจำนวนริ้วธงและการใช้อุปกรณ์ปัก กองทัพบกมีริ้วธงแยกกันสำหรับแต่ละปฏิบัติการสำคัญในสงครามทั้งหมดที่หน่วยนั้น ๆ เข้าร่วม โดยแต่ละอันจะปักชื่อของปฏิบัติการที่ระลึกถึง ปัจจุบัน กองทัพบกอนุญาตให้มีริ้วธงได้ 190 อัน และกองทัพอากาศซึ่งใช้ระบบของกองทัพบกมีมากกว่า 60 อัน 

ขณะที่นาวิกโยธินและกองทัพเรือจะแตกต่างจากการปฏิบัติของกองทัพบกและกองทัพอากาศ นาวิกโยธินและกองทัพเรือใช้ริ้วธงหนึ่งอันสำหรับแต่ละสงคราม การทัพ หรือยุทธบริเวณ ปฏิบัติการหรือการรบที่เฉพาะเจาะจงจะเน้นด้วยดาวสีบรอนซ์และสีเงินที่ปักไว้บนริบบิ้น นาวิกโยธินมีริบบิ้น 57 อัน  กองทัพเรือมี 36 อัน และหน่วยยามฝั่งทะเลมี 43 อัน โดยไม่ได้ประดับด้วยดาวหรือตัวอักษรใดๆ ดาวบนริ้วธงของนาวิกโยธินและกองทัพเรือเป็นไปตามธรรมเนียมปฏิบัติที่ริเริ่มในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองสำหรับแพรแถบย่อและเหรียญตรา นั่นคือ ดาวสีบรอนซ์สำหรับการปฏิบัติงานแต่ละอย่าง และดาวสีเงินแทนดาวสีบรอนซ์ 5 ดวง กองทัพเรือใช้ดาวบนริบบิ้นที่เหมาะสมตลอดประวัติศาสตร์ ในขณะที่นาวิกโยธินใช้ดาวเพื่อรำลึกถึงการปฏิบัติงานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2443 ริ้วธงอิสริยาภรณ์ประกาศกิตติคุณหน่วยประธานาธิบดี (Presidential Unit Citation) ของกองทัพเรือ อิสรยาภรณ์สรรเสริญหน่วยนาวี (Navy Unit Commendation) และอิสรยาภรณ์สรรเสริญหน่วยอันมีคุณความดี (Meritorious Unit Commendation) ของกองทัพเรือแต่ละอันจะมีตัวเลขสีแดงแทนดาว ซึ่งแสดงถึงจำนวนครั้งที่มอบรางวัลดังกล่าวให้กับหน่วยของกองทัพเรือ

 ลักษณะปรากฏ 
ริ้วธงมักมีปลายแบน พร้อมข้อความ โดยมีข้อยกเว้นเพียงอย่างเดียวคือริ้วธงของนาวิกโยธินสหรัฐ ซึ่งมักมีปลายแหลมและไม่มีข้อความ ปลายปีกของสตรีมเมอร์มักมีหางติ่ง

 ขนาด 
ขนาดของริ้วธงจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับเหล่าทัพที่ใช้และขนาดของธงที่ติดอยู่ โดยทั่วไปจะมีความยาว  และกว้าง ; ริ้วธงของนาวิกโยธินสหรัฐมีความกว้าง  และยาว  หรือ 

 สี 
ในกรณีที่มีการมอบเหรียญตราสำหรับสงครามหรือการบริการเฉพาะ สีและรูปแบบของริ้วธงจะเหมือนกันกับแพรแถบที่ใช้แขวนเหรียญรางวัล ความขัดแย้งและปฏิบัติการที่ไม่มีการมอบเหรียญรางวัลจะมีริบบิ้นที่ออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่อใช้เป็นริ้วธงรางวัล

 การตัดสินใจปี พ.ศ. 2566 เกี่ยวกับเกียรติยศการรบของสมาพันธรัฐ 
เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2566 หน่วยของกองกำลังป้องกันชาติทางภาคใต้ของสหรัฐที่ได้รับเครื่องหมายเกียรติยศการรบในสงครามกลางเมือง (ฝ่ายสมาพันธรัฐอเมริกา) ได้รับคำสั่งให้ถอดธงรบเหล่านั้นออกจากเสาธงกองพัน

 ไทย 
thumb|250x250px|พลเอก เดวิลเลียม บี. รอสสัน ประดับเมอริโทเรียส ยูนิท คอมมันเดเชิน (ทหารบก) บนธงไชยเฉลิมพลของกองพลทหารอาสาสมัคร และประดับแพรแถบย่อเกียรติคุณให้แก่ทหารไทย ณ สาธารณรัฐเวียดนาม
ประเทศไทยไม่มีการใช้งานริ้วธงการทัพเป็นของตนเอง แต่ได้รับการประดับบนธงไชยเฉลิมพลของหน่วยที่ปฏิบัติการร่วมฝรั่งเศส, สหรัฐ, เกาหลีใต้ และเวียดนามใต้ ในสงคราม คือ สงครามโลกครั้งที่ 1, สงครามเกาหลี และสงครามเวียดนาม