wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เจ้าชายฌักแห่งบูร์บง-ปาร์มา
เจ้าชายฌักแห่งบูร์บง-ปาร์มา  ประสูติเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2465 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายเรอเนแห่งบูร์บง-ปาร์มา กับ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก เป็นพระเชษฐาใน ราชินีอานา และ พระมาตุลา (ลุงฝ่ายแม่) ใน มาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย พระองค์เป็นพระญาติใน แกรนด์ดยุกฌ็อง พระเจ้าบอริสที่ 3 เมื่อนับทางฝ่ายพระบิดา และ เป็นพระญาติใน สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10 แห่งเดนมาร์ก ทางฝ่ายพระมารดา หลงจากยุทธการที่ฝรั่งเศสสิ้นสุดลง พระองค์ พระมารดา และพระพี่น้อง ได้เสด็จลี้ภัยไปโปรตุเกสผ่านทางสเปน โดยสถานกงสุลเดนมาร์กในปารีส ได้จัดการให้พระองค์และพระมารดาเสด็จไปยังนิวยอร์กบนเรือเอสเอสเอ็กซ์คาลิเบอร์ โดยเสด็จนิวยอร์กในเดือนตุลาคม ปี พ.ศ. 2483 โดยพักอยู่ที่โรงแรมวอลดอร์ฟ อัสตอเรีย และพระองค์พร้อมด้วยพระอนุชาได้ทรงเข้าเรียนเยซูอิตในมอนทรีออล โดยทรงได้รีบการฝึกสอนจากทหารแคนาดา

เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485 พระองค์ได้เข้าร่วมกองทัพอากาศนอร์เวย์ แม้ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงนโยบายล่าสุดเพื่อจำกัดจำนวนอาสาสมัครชาวต่างชาติในกองทัพ แต่ใบสมัครของพระองค์ก็ได้รับการยอมรับ ด้วยเหตุผลที่ว่า สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ ทรงเป็นพระญาติฝั่งพระมารดาของพระองค์ พระองค์ได้รับการฝึกฝนในแคนาดาและสหราชอาณาจักร และทรงเป็นนักบิบริการรถพยาบาลในภาคเหนือของนอร์เวย์ แม้ว่าสงครามจะสิ้นสุดลงแล้ว ก่อนที่จะปลดประจำการในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2489

ชีวิตรักของพระองค์เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2490 พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เคาน์เตสบีกิตต์แห่งโฮนชไตน์-เลนเดอร์แบร์ค (พ.ศ. 2465 - พ.ศ. 2552) พระญาติในลุดวิจ โฮนชไตน์-เลนเดอร์แบร์ค ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งประธานสภาเดนมาร์ก มีพระบุตร คือ
เจ้าชายฟิลิปแห่งบูรบง-ปาร์มา 
เจ้าหญิงลอเรนทีน ชาร์ล็อตแห่งบูร์บง-ปาร์มา 
เจ้าชายอาแล็งแห่งบูร์บง-ปาร์มา 

หลังสงครามสงบลง พระองค์ทรงตั้งลงหลักปักฐานในเดนมาร์ก โดยทรงงานให้กับสายการบินเดนิสแอร์ไลน์ และ เดนิสแอร์แท็กซา ก่อนทรงจะเกษียณจากการบินในปี พ.ศ. 2492 และทรงงานให้กับบริษัทผลิตเนื้อสัตว์ในช่วงทศวรรษ 1950 ทรงมีความสนพระทัยในด้านการแข่งรถ โดยทรงชนะการแข่งขันหลายครั้ง

พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 จากสาเหตุรถยนต์ส่วนพระองค์ชนกับรถบรรทุกในรอสกิลด์ พระศพถูกฝังอยู่ที่เมืองเลจเรใกล้กับเมืองเลเดรบอร์ก ซึ่งเป็นดินแดนปกครองของราชวงศ์เดนมาร์กของพระมารดา
 อ้างอิง 
"Prince Jacques de Bourbon-Parma (1922 - 1964)". Danish WW2 Pilots. Retrieved 2 August 2024.
"Prins Jacques ramt af Flyvemaskinepropel". Berlingske tidende (in Danish). 3 August 1948. p. 5.
"DANISH PRINCE MARRIES: Jacques of Bourbon Parma Weds Daughter of Count". The New York Times. 10 June 1947. Retrieved 2 August 2024.
"Jacques de Bourbon-Parme". Motorsport Memorial. Retrieved 3 August 2024.
"Prince Killed in Denmark As Car and Truck Collide". The New York Times. Copenha
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2465
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2507
หมวดหมู่:เจ้าชายบูร์บง-ปาร์มา
หมวดหมู่:ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา
หมวดหมู่:นักแข่งรถชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางถนน
# เจ้าหญิงมาร์การิเตแห่งทวร์นและทัคซิส
เจ้าหญิงมาร์การิเตแห่งทวร์นและทัคซิส  ประสูติเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2452 เป็นพระธิดาพระองค์เล็กและพระองค์เดียวใน อเลสซานโดร ดยุกที่ 1 แห่งคาสเทล-ดุยโน กับ เจ้าหญิงมารีแห่งลีญ ทรงมีพระเชษฐา คือ ไรมุนโด ดยุกที่ 2 แห่งคาสเทล-ดุยโน และ เจ้าชายลุดวิจแห่งทวร์นและทีคซิส เป็นพระปิตุจฉา (อาหญิง) ในคาร์โล อเลสซานโดร ดยุกที่ 3 แห่งคาสเทล-ดุยโน 

พระบิดาและพระมารดาของพระองค์ทรงหย่าร้างกันในปี พ.ศ. 2462 เมื่อเจ้าหญิงทรงมีพระชันษา 10 ปี โดยเมื่อแรกประสูติ พระองค์ดำรงพระยศเป็น เจาหญิงแห่งทวร์นและทัคซิสและเจ้าหญิงแห่งคาสเทล-ดุยโน พร้อมฐานันดร เซอรีนไฮเนส ตามพระบรมราชโองการในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี เนื่องด้วยครอบครัวของพระองค์เสด็จไปประทับ ณ ราชอาณาจักรอิตาลี เมื่อไปประทับแล้ว พระองค์มีตวามสนพระทัยเชิงหลงไหลในวิทยาศาตร์ธรรมชาติ โดยทรงดำรงพระชนม์ในวัยเยา์ ณ ปราสาทดุยโน ของครอบครัวในเมืองตรีเยสเต นอกจากนี้พระองค์ยังมีปราสาทที่ประเทศเบลเยียม อีกแห่งหนึ่งด้วย

ด้านชีวิตส่วนพระองค์ พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายกาเอตาโนแห่งบูร์บง-ปาร์มา เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2474 มีพระราชวงศ์เสด็จมาร่วมงานมากมาย อาทิสมเด็จพระจักรพรรดินีซีตาแห่งออสเตรีย , เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา , แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย , เจ้าชายนีโกลาโอสแห่งกรีซและเดนมาร์ก , เจ้าหญิงยูจีนีแห่งกรีซและเดนมาร์ก ในวันนั้น พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งบูร์บง-ปาร์มา พร้อมฐานันดร รอยัลไฮเนส แต่พระองค์กลับทรงถูกเรียกขานตามพระนามของพระสวามี เจ้าหญิงกาเอตาโนแห่งบูร์บง-ปาร์มา โดยตามปรเพณีของครอบครัวพระสวามี เจ้าหญิงฯ ทรงได้รับสร้อยพระศอ (สร้อยคอ) ไข่มุกสามเส้นพร้อมเข็มกลัดมรกต และแหวนไข่มุกเลี้ยงสองเม็ด โดยเจ้าชายและเจ้าหญิงกาเอตาโนแห่งบูร์บง-ปาร์มา ทรงมีพระธิดาร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ
เจ้าหญิงไดอานาแห่งบูร์บง-ปาร์มา (-)

เจ้าชายและเจ้าหญิงกาเอตาโนแห่งบูร์บง-ปาร์มา ทรงเลือกใช้ชีวิตคู่ในลุกกา โดยทรงทุ่มเทเวลาทั้งหมด ดูแลเจ้าหญิงไดอานา พระธิดาเพียงพระองค์เดียวของทั้ง 2 พระองค์อย่างดีเยี่ยม ในช่วงทศวรรษปี 1930 เจ้าหญิง ทรงจัดงานสำคัญเกี่ยวกับราชวงศ์ทวร์นและทัคซิส อันเป็นราชวงศ์ประสูติของเจ้าหญิงฯ และพระประวัติของพระบิดาโดยสังเขป ณ เมืองตรีเยสต ซึ่งพระสวามีทรงเสด็จด้วยเสมอ โดยมีมีบุคคลสำคัญของเมืองตรัยสเต โกริเซีย , อูดีเน และเมืองอื่นๆ นอกจากนี้ พระองค์ยังเสด็จไปงานเสกสมรสของพระญาติ คือ เจ้าหญิงมาเรีย ฟรานเชสกาแห่งซาวอย กับ เจ้าชายหลุยส์แห่งบูร์บง-ปาร์มา ในเดือนมกราคม ปี พ.ศ. 2482 ณ ปราสาทควีลลีนา กรุงโรม

หลังจากงานเสกสมรสผ่านมาได้ไม่นาน ชีวิตคู่ของทั้ง 2 เริ่มระหองระแหง ต่อมาทรงแยกกันอยู่ ท้ายที่สุดทรงหย่าร้างกันครั้งแรกในฮังการีที่บูดาเปสต์ เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2483 และทรงหย่าร้างครั้งสุดท้ายในฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2493 และการหย่าร้างครั้งสุดท้ายของทั้งคู่ คือในปี พ.ศ. 2498 พระองค์ยังคงสามารถดำรงตำแหน่ง "เจ้าหญิงแห่งบูร์บง-ปาร์มา" และเป็นสมาชิกราชวงศ์ได้ โดยเมื่อทรงหย้าแล้ว เจ้าหญิงฯ ทรงประทับในอิตาลี , ฝรั่งเศส , แคว้นอันดาลูซิอา ในประเทศสเปน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2496 ซึ่งเจ้าหญิงฯทรงดำรงพระชนม์อย่างเรียบง่าย และสิ้นพระชนม์เมื่อพระชันษาได้ 96 ปี เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2549 พระศพของพระองค์ถูกฝังในปราสาทดุยโน ในตรีเยสเต
 อ้างอิง 
Marcellus Donald R. von Redlich, Pedigrees of Emperor Charlemagne, I, page 61.
Gothaischer Hof Kalender zum Nutzen und Vergnügen (in German). p. 309.
"Château De Belœil - official website" (in French).
# ร่างพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจสถานบันเทิงครบวงจร
ร่างพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจสถานบันเทิงครบวงจร หรือที่รู้จักในชื่อ ร่างพระราชบัญญัติเอ็นเตอร์เทนเมนต์คอมเพล็กซ์ เป็นร่างพระราชบัญญัติที่เสนอเพื่อทำให้กาสิโนและการพนันในประเทศไทยถูกกฎหมายในรูปแบบเอ็นเตอร์เทนเมนต์คอมเพล็กซ์

 เบื้องหลัง 
ภายใต้พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 การพนันส่วนใหญ่ถือเป็นสิ่งผิดกฎหมายในประเทศไทย

รัฐบาลไทยคาดหวังให้ร่างกฎหมายดังกล่าวช่วยลดการพนันผิดกฎหมาย สร้างรายได้ และดึงดูดการลงทุน

 การพิจารณา 
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2567 รัฐบาลไทย โดยคณะรัฐมนตรีแพทองธาร ชินวัตร ประกาศว่าจะดำเนินการตามแผนการเปิดกาสิโนถูกกฎหมายในประเทศไทย หลังจากเปิดรับฟังความคิดเห็นแล้วพบว่ามีผู้สนับสนุนการสร้าง "เอ็นเตอร์เทนเมนต์คอมเพล็กซ์" ที่มีกาสิโนด้วย

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2567 จุลพันธ์ อมรวิวัฒน์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ประกาศว่า กระทรวงการคลังจะส่งร่างพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจสถานบันเทิงครบวงจรให้คณะรัฐมนตรีพิจารณาในช่วงปลายปี จากการศึกษาของสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง พบว่าการตั้งเอ็นเตอร์เทนเมนต์คอมเพล็กซ์ คาดว่าจะสามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวต่างชาติได้เพิ่มขึ้น 5-20% และทำให้การใช้จ่ายของนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นจาก 40,000 บาท เป็น 60,000 บาท

ต่อมาเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2568 คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติร่างพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจสถานบันเทิงครบวงจร ก่อนจะส่งต่อให้คณะกรรมการกฤษฎีกาที่มีวิษณุ เครืองามอดีตรองนายกรัฐมนตรีเป็นประธานตรวจพิจารณาปรับปรุงแก้ไข จากนั้นเมื่อพิจารณาเสร็จแล้วจึงได้เปิดรับฟังความคิดเห็นอีกครั้งหนึ่ง 

ต่อมาในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2568 จุลพันธ์ อมรวิวัฒน์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลังเปิดเผยว่ากระทรวงการคลังได้ส่งร่างพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจสถานบันเทิงครบวงจรให้สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรีแล้วเพื่อรอคณะรัฐมนตรีพิจารณาในการประชุมในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2568 ซึ่งที่ประชุมคณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบร่างพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจสถานบันเทิงครบวงจร สำหรับคนไทยการเข้าไปเล่นนั้นมีข้อจำกัด สำหรับคนไทยการเข้าไปเล่นนั้นมีข้อจำกัด ร่างกฎหมายกำหนดให้ต้องเสียค่าธรรมเนียมแรกเข้า 5,000 บาท และหลักฐานเงินฝากธนาคารอย่างน้อย 50 ล้านบาท ข้อจำกัดเพิ่มเติมคือการจำกัดพื้นที่คาสิโนให้มีเพียง 10% ของพื้นที่ทั้งหมดของเอ็นเตอร์เทนเมนต์คอมเพล็กซ์ การพิจารณาร่างกฎหมายในวาระแรกเดิมกำหนดไว้ในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2568

ภายหลังถูกไชยชนก ชิดชอบ เลขาธิการพรรคภูมิใจไทย คัดค้านและวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก จึงทำให้มีการเลื่อนการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ออกไปเป็นการประชุมสภาสมัยหน้าซึ่งจะเริ่มขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2568

 ข้อสังเกต 
ร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวกำหนดให้เอ็นเตอร์เทนเมนต์คอมเพล็กซ์จะต้องดำเนินการโดยนิติบุคคลที่จดทะเบียนในประเทศไทย

อีกประการหนึ่งยังได้กำหนดให้คนไทยที่ถือครองเงินสดอย่างน้อย 50 ล้านบาทเท่านั้นจึงจะเข้ากาสิโนได้

 ปฏิกิริยา 
จตุพร พรหมพันธุ์ อดีตประธานแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) เรียกร้องให้ทุกฝ่ายออกมาประท้วงคัดค้านร่างพระราชบัญญัติดังกล่าว

ร่างกฎหมายฉบับนี้เผชิญกับการต่อต้านโดยเฉพาะจากชาวไทยมุสลิมที่อาศัยอยู่ทางภาคใต้ เนื่องมาจากความไม่พอใจต่อทักษิณ ชินวัตรและนโยบายในสมัยรัฐบาลของเขาต่อภูมิภาคนี้ พรรคประชาชาติซึ่งเป็นพรรคร่วมรัฐบาลชุดปัจจุบันได้ออกมาแสดงจุดยืนคัดค้านร่างกฎหมายฉบับนี้

วันที่ 9 เมษายน ประชาชนหลายร้อยคนออกมาประท้วงร่างกฎหมายดังกล่าวที่หน้าสัปปายะสภาสถาน รวมถึงผู้ประท้วงจากเครือข่ายนักศึกษาประชาชนปฏิรูปประเทศไทยและพันธมิตรต่อต้านกาสิโน
# อินฟันตามารีอา อังตอนีอาแห่งโปรตุเกส
อินฟันตามารีอา อังตอนีอาแห่งโปรตุเกส  ประสูติเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2405 เป็นพระราชธิดาใน พระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส กับ อาเดิลไฮท์แห่งเลอเวินชไตน์-แวร์ทไฮม์-โรเซินแบร์ค ในช่วงสงครามเสรีนิยม จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล พระอนุชาของพระราชบิดา ทรงชิงบัลลังก์มาจากพระราชบิดาของพระองค์ ทำให้ครอบครัวของพระองค์ต้องเสด็จพระราชดำเนิน/เสด็จออกจากประเทศ 

วันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2427 พระองค์ทรงเสกสมรสกับ โรเบิร์ต ดยุกที่ 1 แห่งปาร์มา ทรงมีพระบุตร 12 พระองค์ ต่อมาพระสวามี สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2450 ซึ่งต่อมา พระองค์ได้ประทับกับ เจ้าหญิงซีตาแห่งบูร์บง-ปาร์มา พระธิดาของพระองค์ ที่ถูกเนรเทศออกจากประเทศในปี พ.ศ. 2483 ซึ่งทรงอาศัยในรัฐเกแบ็ก ซึ่งทรงอยู่อย่างลำบาก ในที่สุด หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง พระองค์ได้เสด็จกลับไปประทับ ณ ปราสาทแบร์กในประเทศลักเซมเบิร์ก โดยพระองค์มีโอกาสจัดวันประสูติ 90 ปีของพระองค์ หลังจากประทับนาน พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2502 สิริพระชันษา 96 ปี ทรงเป็นพระราชนัดดาพระองค์ท้ายๆใน พระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส ที่ทรงมีพระชนม์ชีพ เหล่าพระทายาทสายพระโลหิตของพระองค์ ต่างมีพระชันษายืนยาวเช่นกัน 
 อ้างอิง 
"Maria Antonia Duchess of Parma, Infanta of Portugal| Royal Jewel History | ROYAL MAGAZIN" (in German). 27 August 2020. Retrieved 2020-12-17.
Bernier Arcand, Philippe, « Les Bourbon-Parme dans les institutions d’enseignement du Québec », Histoire Québec, 202, p. 24-28 (lire en ligne [archive])
Roman Oyarzun Oyarzun, Pretendientes al trono de España, Barcelona 1965, p. 84
# หลุยส์ สก๊อต (ทหาร)
พันโท หลุยส์ สก๊อต โอบีอี ดีซีเอ็ม อีดี (ค.ศ. 1887–ค.ศ. 1967) ทำหน้าที่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง รวมถึงเป็นผู้นำการฟื้นคืนกำลังของกองทหารชายแดนในประเทศแคนาดาระหว่างสงครามโลกทั้งสองครั้ง

สก๊อตเกิดที่ไบรตัน ประเทศอังกฤษ และเข้าร่วมกรมทหารราบเบาแคนาดาแห่งเจ้าหญิงแพทริเซียในกองกำลังรบนอกประเทศแคนาดาในฐานะพลทหารในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1914 โดยที่นั่น เขาทำหน้าที่เป็นจ่าสิบเอกประจำกรมทหารตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1915 ถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1915 ก่อนที่จะมาเป็นครูฝึกให้แก่กองทัพอากาศสหราชอาณาจักร เขาได้รับการคัดเลือกสู่กองร้อย 'ซี' กองพันที่หนึ่ง ของกรมทหารเอดมันตันหลวง ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งบัญชาการจนถึง ค.ศ. 1927"The Louis Scott Clock O’ the Walk Trophy," Princess Patricia’s Light Infantry Website,  Retrieved 4 March 2007.

สก๊อตได้รับการติดต่อให้เข้ารับตำแหน่งผู้บัญชาการกองทหารชายแดนแคนาดา (LoF) ซึ่งเป็นองค์การกำลังกึ่งทหารรักชาติที่ไม่ได้ดำเนินการอีกต่อไปหลังสงคราม โดยเขาได้ตอบรับ และภายใต้การนำของสก๊อตเป็นเวลานานกว่าทศวรรษ ที่เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1929 กองทหารชายแดนดังกล่าวก็ได้ฟื้นฟูขึ้นมาในแคนาดา และได้ใช้สิทธิ์ฟื้นฟูอย่างเต็มที่ในแคนาดา กระทั่ง ค.ศ. 1933 กองบัญชาการจักรวรรดิของกองทหารชายแดนนี้ในลอนดอนได้มอบสถานะกองพลให้แก่กองทหารชายแดนดังกล่าวภายใต้การนำของสก๊อต มีการร่างรัฐธรรมนูญขึ้น จัดตั้งหน่วยงานต่าง ๆ ทั่วประเทศ และสก๊อตได้จัดการซื้อที่ดิน  ใกล้กับเอดมันตัน รัฐแอลเบอร์ตา เพื่อใช้เป็นกองบัญชาการภาคสนาม ซึ่งต่อมาได้รับการตั้งชื่อว่า "ป้อมสก๊อต" ครั้นใน ค.ศ. 1936 กองทหารชายแดนได้เข้าสังกัดกองตำรวจม้าแคนาดา และได้รับเรียกตัวให้มาทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยในระหว่างการเสด็จเยือนข้ามประเทศของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 และสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธใน ค.ศ. 1939 โดยในปีเดียวกันนั้น กองตำรวจม้าแคนาดาได้ตัดความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการกับกองทหารชายแดนหลังจากการแบ่งแยกกองพลแคนาดาเกิดขึ้น  Dave Mason, University of Toronto Rare Books. Retrieved 4 March 2007; B. W. Shandro, "The Legion of Frontiersmen of the Commonwealth Canada,"  Retrieved 4 March 2007. และทหารชายแดนแดนได้ระดมสมาชิกของตนอีกครั้งเพื่อเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง แม้ว่าจะไม่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในฐานะองค์กรก็ตาม ซึ่งสก๊อตเคยประจำการในกองพันที่ 49
# จังหวัดกาฬสินธุ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์ พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คนรายงานวิจัยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2531. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2532

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองกาฬสินธุ์, อำเภอสมเด็จ, อำเภอกุฉินารายณ์, อำเภอเขาวง, อำเภอนามน และกิ่งอำเภอห้วยผึ้ง

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอกมลาไสย, อำเภอยางตลาด, อำเภอท่าคันโท, อำเภอสหัสขันธ์, อำเภอห้วยเม็ก, อำเภอคำม่วง, อำเภอหนองกุงศรี และกิ่งอำเภอร่องคำ
# กลุ่มภาษาคัมชัตกัน
กลุ่มภาษาคัมชัตกัน  เป็นกลุ่มภาษาย่อยในอดีตที่มีการพูดบนคาบสมุทรคัมชัตคา ปัจจุบันประกอบด้วยภาษาเดียวคือภาษาอิเทลเมนตะวันตก (เรียกอีกอย่างว่าคัมชาดัลตะวันตก) ในปีคริสต์ศักราช 1991 มีรายงานว่ามีผู้พูดภาษานี้ไม่เกิน 100 คน โดยส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ ตามสำมะโนประชากรของรัสเซียเมื่อปีคริสต์ศักราช 2010 มีรายงานว่ามีผู้พูดเหลืออยู่เพียง 80 คน

มีบันทึกที่ไม่ครบถ้วนที่กล่าวถึงการรับรองภาษาย่อยที่แตกต่างกันไปอย่างน้อย 2 ภาษา คือ ภาษาคัมชาดัลตะวันออก (หรือเรียกอีกอย่างว่า ภาษาคัมชาดัลเหนือ) และภาษาคัมชาดัลใต้ ที่ซึ่งทั้งสองได้ถูกจัดให้เป็นภาษาสูญไปในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18Endangered languages in Northeast Asia: report

แม้ว่ากลุ่มภาษาคัมชาดัลจะถือเป็นภาษาย่อยโดยทั่วไป แต่ก็มีความแตกต่างเพียงพอที่จะจัดเป็นภาษาที่แยกจากกันได้ มีการพูดภาษาทั้งสามภาษานี้ในคาบสมุทรคัมชัตคาทางภาคตะวันตก ตะวันออก และใต้ แตกต่างและปะปนกันไป ระดับความแตกต่างสามารถอธิบายได้ด้วยสรรพนามว่า "พวกเรา" (ประธาน) ซึ่งก็คือ muza, muza'n (คัมชาดัลตะวันตก); muš, burin (คัมชาดัลใต้); และ buze (คัมชาดัลตะวันออก)

กลุ่มภาษาคัมชัตกันไม่มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับกลุ่มภาษาชูคอตแต่อย่างใด แม้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองกลุ่มภาษาจะห่างไกลพอที่จะทำให้เกิดข้อสงสัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของทั้งสองได้ (เช่นในหนังสือหรือเอกสารของ Volodin เมื่อปี 1976) แต่ลักษณะทางวิทยาหน่วยคำที่เกี่ยวข้องกันแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่ากลุ่มภาษาคัมชัตกันก่อตัวจากตระกูลภาษาเดียวกับกับกลุ่มภาษาชูคอต แม้ว่ามันจะมีความแตกต่างที่โดดเด่นบ้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในลักษณะทางสัทวิทยาของทั้งสองกลุ่มภาษาก็ตาม ภาษาชูคอตโก-คัมชัตกันดั้งเดิมก็ได้รับการสร้างขึ้นใหม่มาบางส่วน

ไมเคิล ฟอร์เทสคู (Michael Fortescue) นักภาษาศาสตร์ชาวอังกฤษ เชื่อว่าคาบสมุทรคัมชัตกันอาจมีภาษาพื้นฐานที่เคยพูดโดยประชากรเบอริงเจียนที่เหลืออยู่ ตัวอย่างเช่น ภาษาคัมชัตกันมีพยางค์ที่กักเส้นเสียงลมออก ที่ซึ่งเป็นลักษณะทั่วไปในภาษาแถบแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ แต่พบได้ยากในภาษาแถบเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ

 เชิงอรรถ
# กลุ่มภาษาชูคอต
กลุ่มภาษาชูคอต  เป็นกลุ่มภาษาย่อยที่ประกอบเป็นสาขาหนึ่งของตระกูลภาษาชูคอตโก-คัมชัตกัน มีการพูดกันในสองเขตปกครองตนเองทางตะวันออกเฉียงเหนือสุดของประเทศรัสเซีย ที่ซึ่งมีอาณาเขตทางตะวันออกติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก และทางเหนือติดกับมหาสมุทรอาร์กติก

คำว่า "ลูโอราเวตลัน"  ที่ซึ่งใช้เรียกชาวชูคอตในช่วงคริสต์ทศวรรษปี 1930 นั้น จริง ๆ แล้วมีพื้นฐานมาจากชื่อชาติพันธุ์ของทั้งชาวชูคอตและกอร์ยัก

 ภาษาย่อย 

 ภาษาชูคอต ที่ซึ่งพูดส่วนใหญ่ในเขตปกครองตนเองชูคอตคา
 ภาษากอร์ยัก หรือเรียกอีกอย่างว่านือมือลัน (Nymylan) พูดในเขตกอร์ยักของดินแดนคัมชัตคา ภาษาย่อยหลักของภาษากอร์ยักเรียกว่ากอร์ยักชัฟชูเวน (Chavchuven Koryak)
 ภาษาอะลยูตอร์ (Alyutor, Alutor, Aliutor) มีผู้พูดในพื้นที่กอร์ยาเกียด้วย ตามที่ไมเคิล ฟอร์เทสคู (2005) กล่าวไว้ว่า ภาษาปาลานากอร์ยัก (Palana Koryak) และภาษาอะลยูตอร์ ควรได้รับการพิจารณาว่าเป็นภาษาย่อยที่มาจากภาษาเดียวกัน
 ภาษาเกเรก มีผู้พูดอาศัยอยู่ตามแนวชายฝั่งทางตอนใต้ของชูคอตคา ในปีคริสต์ศักราช 1997 มีผู้พูดที่เป็นผู้สูงอายุสองคนยังคงมีชีวิตอยู่ แต่ปัจจุบันภาษาดังกล่าวได้สูญไปแล้ว โดยกลุ่มชาติพันธุ์นี้ได้กลมกลืนเข้ากับชาวชูคอตเป็นที่เรียบร้อย (ฟอร์เทสคู 2005: 1)

โดยทั่วไปแล้ว กลุ่มภาษาชูคอตถือว่ามี 2 ภาษาคือภาษาชูคอตและภาษากอร์ยักเนื่องมาจากความแตกต่างทางชาติพันธุ์อย่างชัดเจนระหว่างชาวชุกชี (ชูคอต) และชาวกอร์ยัก อย่างไรก็ตาม ภาษาเกเรกและอะลยูตอร์ที่พูดโดยชาวชุกชีและกอร์ยัก มีความแตกต่างจากภาษาย่อยอื่น ๆ อย่างมาก อนึ่ง ในปัจจุบัน กลุ่มภาษาชูคอตได้รับการจำแนกโดยทั่วไปว่ามี 4 ภาษา แต่ก็อาจถือได้ว่าเป็น 1 ภาษาที่มีความแตกต่างของภาษาย่อยในแต่ละถิ่นหรือตำแหน่งอย่างมีนัยสำคัญเช่นกัน

 บรรณานุกรม 

 เบอร์นาร์ด คอมรี 1981 ภาษาของสหภาพโซเวียต สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
 ไมเคิล ฟอร์เทสคู 1998. ความสัมพันธ์ทางภาษาข้ามช่องแคบแบริ่ง ลอนดอน: Cassell & Co.
 ไมเคิล ฟอร์เทสคู 2005. พจนานุกรมเปรียบเทียบภาษาชูโคตโก–คัมชัตกัน แนวโน้มในทางภาษาศาสตร์ 23 เบอร์ลิน: มูตง เดอ กรูย์เตอร์
# ปั๋ว อีปัว
ปั๋ว อีปัว (17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1908 – 15 มกราคม ค.ศ. 2007) เป็นนักการเมืองชาวจีน เขาเป็นหนึ่งในบุคคลทางการเมืองอาวุโสที่สุดในประเทศจีนในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 และ 1990

หลังเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีนเมื่ออายุ 17 ปี เขาทำงานเป็นผู้จัดงานพรรคคอมมิวนิสต์ในเมืองไท่หยวน มณฑลซานซี บ้านเกิดของเขา เขาได้รับเลื่อนตำแหน่งให้จัดตั้งขบวนการกองโจรคอมมิวนิสต์ในภาคเหนือของจีนจากกองบัญชาการในเทียนจินใน ค.ศ. 1928 แต่เขาถูกตำรวจก๊กมินตั๋งจับกุมและจำคุกใน ค.ศ. 1931 ใน ค.ศ. 1936 ด้วยการสนับสนุนโดยปริยายของพรรคคอมมิวนิสต์ ปั๋วลงนามในคำสารภาพต่อต้านคอมมิวนิสต์เพื่อให้ได้รับการปล่อยตัว หลังได้รับการปล่อยตัว ปั๋วกลับไปยังซานซี เข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์อีกครั้ง และต่อสู้กับทั้งก๊กมินตั๋งและจักรวรรดิญี่ปุ่นในจีนตอนเหนือกระทั่งพรรคคอมมิวนิสต์รวมแผ่นดินใหญ่จีนได้สำเร็จใน ค.ศ. 1949

ในช่วงอาชีพของปั๋ว เขาดำรงตำแหน่งต่อเนื่องกัน เช่น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังคนแรกของคอมมิวนิสต์จีน สมาชิกกรมการเมืองของพรรคคอมมิวนิสต์ รองนายกรัฐมนตรี ประธานคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งรัฐ และรองประธานคณะกรรมการที่ปรึกษาส่วนกลางของพรรค ปั๋วถูกกวาดล้างใน ค.ศ. 1966 โดยแก๊งสี่คนที่ได้รับการสนับสนุนจากเหมา แต่เขาได้รับการนำกลับสู่อำนาจโดยเติ้ง เสี่ยวผิงในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 หลังเหมาเสียชีวิต

ปั๋วเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้อาวุโสผู้ทรงอำนาจที่ได้รับการคัดเลือกซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่เติ้งและเป็นที่รู้จักอย่างไม่เป็นทางการในนาม "แปดคนอมตะ" เนื่องจากอายุทางการเมืองที่ยืนยาวและอิทธิพลมหาศาลที่พวกเขาสั่งการในคริสต์ทศวรรษ 1980 และ 1990 หลังกลับสู่อำนาจ ปั๋วสนับสนุนการเปิดเสรีทางเศรษฐกิจ แต่เป็นอนุรักษ์นิยมสายกลางทางการเมือง ในตอนแรกเขาให้การสนับสนุนทั้งหู เย่าปังและผู้ประท้วงจัตุรัสเทียนอันเหมิน ค.ศ. 1989 แต่ท้ายที่สุดเขาก็ถูกกลุ่มสายแข็งโน้มน้าวให้สนับสนุนการปลดหูออกจากตำแหน่งใน ค.ศ. 1987 และการใช้ความรุนแรงต่อผู้ประท้วงใน ค.ศ. 1989 การมีส่วนร่วมทางการเมืองของปั๋วลดลงในคริสต์ทศวรรษ 1990 แต่เขายังคงใช้อิทธิพลของเขาเพื่อสนับสนุนทั้งเติ้ง เสี่ยวผิงและเจียง เจ๋อหมิน รวมถึงผลักดันเส้นทางอาชีพให้ปั๋ว ซีไหล ลูกชายของเขา เขาเป็นผู้ที่เหลือรอดคนสุดท้ายและมีอายุยืนยาวที่สุด ในบรรดาแปดผู้อาวุโส ในช่วงเวลาที่เขาเสียชีวิตเมื่อ 15 มกราคม ค.ศ. 2007 เหลือเวลาอีกเพียงเดือนเศษก่อนจะอายุครบ 99 ปีเท่านั้น
# จังหวัดกาฬสินธุ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์ พ.ศ. 2529 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2526 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)รายงานวิจัยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2529. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2530

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองกาฬสินธุ์, อำเภอกมลาไสย, อำเภอสมเด็จ, อำเภอกุฉินารายณ์, อำเภอเขาวง, กิ่งอำเภอร่องคำ, กิ่งอำเภอนามน และกิ่งอำเภอห้วยผึ้ง

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอยางตลาด, อำเภอท่าคันโท, อำเภอสหัสขันธ์, อำเภอห้วยเม็ก, อำเภอคำม่วง และอำเภอหนองกุงศรี
# ปั๋ว ซีไหล
ปั๋ว ซีไหล (;เกิด 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1949) เป็นอดีตนักการเมืองชาวจีนที่ถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานรับสินบนและยักยอกทรัพย์ เขาโดดเด่นขึ้นมาจากการดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีนครต้าเหลียนและต่อมาคือผู้ว่าการมณฑลเหลียวหนิง ตั้งแต่ ค.ศ. 2004 ถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ระหว่าง ค.ศ. 2007 ถึง 2012 เขาดำรงตำแหน่งสมาชิกกรมการเมืองของพรรคคอมมิวนิสต์จีน และเลขาธิการพรรคประจำฉงชิ่ง นครขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลาง ทั่วไปแล้วเขาถูกมองว่าเป็นคู่แข่งทางการเมืองหลักของสี จิ้นผิงก่อนที่สีจะกลายเป็นผู้นำสูงสุดของจีน

เขาเป็นลูกชายของปั๋ว อีปัว อดีตรองนายกรัฐมนตรีจีน เขาสร้างภาพลักษณ์ที่ดูเป็นกันเองและมีเสน่ห์ซึ่งแตกต่างไปจากธรรมเนียมทางการเมืองของจีนอย่างเห็นได้ชัด ในฉงชิ่ง ปั๋วริเริ่มการรณรงค์ต่อต้านกลุ่มอาชญากรรม เพิ่มการใช้จ่ายในโครงการสวัสดิการ รักษาระดับการเติบโตของ GDP ในอัตราเลขสองหลักอย่างต่อเนื่อง และรณรงค์เพื่อฟื้นฟู "วัฒนธรรมแดง" ในสมัยปฏิวัติวัฒนธรรม การส่งเสริมค่านิยมความเสมอภาคของปั๋วและความสำเร็จของ "ฉงชิ่งโมเดล" ของเขาทำให้เขาเป็นผู้สนับสนุนฝ่ายซ้ายใหม่ของจีน ซึ่งประกอบด้วยทั้งกลุ่มเหมาอิสต์และกลุ่มสังคมประชาธิปไตยที่ผิดหวังกับการปฏิรูปเศรษฐกิจแบบตลาดของประเทศและความไม่เท่าเทียมทางเศรษฐกิจที่เพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตาม การรับรู้ถึงการไร้กฎหมายในการรณรงค์ต่อต้านการทุจริตของปั๋ว ประกอบกับความกังวลเกี่ยวกับลัทธิบูชาบุคคล ทำให้เขาเป็นบุคคลที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง

ปั๋วถูกมองว่าเป็นผู้มีโอกาสได้รับการเลื่อนตำแหน่งเข้าสู่คณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีนในการประชุมสภาแห่งชาติพรรคครั้งที่ 18 ใน ค.ศ. 2012 อย่างไรก็ตาม โชคชะตาทางการเมืองของเขาต้องจบลงอย่างกะทันหันภายหลังอุบัติการณ์หวัง ลี่จฺวิน ซึ่งร้อยโทระดับสูงและหัวหน้าตำรวจของเขาได้ขอลี้ภัยที่สถานกงสุลอเมริกันในเฉิงตู หวังอ้างว่ามีข้อมูลเกี่ยวกับการมีส่วนเกี่ยวข้องของปั๋วและกู่ ไคไหล ภรรยาของเขาในการฆาตกรรมนีล เฮย์วูด นักธุรกิจชาวบริติช ผู้ซึ่งถูกกล่าวหาว่ามีความสัมพันธ์ทางการเงินใกล้ชิดกับทั้งสองคน ในผลพวงของเหตุการณ์นั้น ปั๋วถูกปลดจากตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำนครฉงชิ่งและเสียที่นั่งในกรมการเมือง ต่อมาเขาถูกปลดออกจากตำแหน่งทั้งหมดและเสียที่นั่งในสภาประชาชนแห่งชาติและถูกขับออกจากพรรคในท้ายที่สุด ใน ค.ศ. 2013 ปั๋วถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานทุจริต ถูกยึดทรัพย์สินทั้งหมดและถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต เขาถูกคุมขังอยู่ที่เรือนจำฉินเฉิง
# ลำพูน วอริเออร์ สเตเดียม
ลำพูน วอริเออร์ สเตเดียม  เป็นสนามกีฬาที่สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลลำพูน วอริเออร์ ตั้งอยู่ที่บ้านกู่เส้า ตำบลเหมืองจี้ อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน มีความจุทั้งหมด 5,400 ที่นั่ง
# เทือกเขาแอนติ-เลบานอน
เทือกเขาแอนติ-เลบานอน  หรือเรียกอีกอย่างว่า เขาอามานา (Mount Amana) เป็นเทือกเขาที่ทอดยาวในแนวตะวันตกเฉียงใต้ถึงตะวันออกเฉียงเหนือ ประมาณ  ซึ่งก่อตัวเป็นพรมแดนส่วนใหญ่ของระหว่างประเทศซีเรียและเลบานอน โดยเขตแดนส่วนใหญ่จะกำหนดไว้ตามสันเขาของเทือกเขา พื้นที่ส่วนใหญ่ของเทือกเขาจะอยู่ในประเทศซีเรีย
# ว่าน หลี่
ว่าน หลี่ (ธันวาคม ค.ศ. 1916 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2015) เป็นนักปฏิวัติคอมมิวนิสต์และนักการเมืองชาวจีนผู้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีคนที่หนึ่งของสาธารณรัฐประชาชนจีนตั้งแต่ ค.ศ. 1983 ถึง 1988 และประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติคนที่ 5 ตั้งแต่ ค.ศ. 1988 ถึง 1993

ว่านเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีนใน ค.ศ. 1936 และเป็นผู้นำกิจกรรมการปฏิวัติและการต่อต้านในช่วงสงครามในมณฑลชานตงบ้านเกิดของเขา ภายหลังการก่อตั้งรัฐคอมมิวนิสต์ใน ค.ศ. 1949 ว่านได้ทำงานในกระทรวงต่าง ๆ ของรัฐบาล และต่อมาได้เป็นส่วนหนึ่งของคณะผู้บริหารเทศบาลกรุงปักกิ่ง เขาถูกกวาดล้างในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม แต่ในที่สุดก็ได้รับการกู้ชื่อเสียงและกลับมาทำงานในตำแหน่งหัวหน้าพรรคประจำมณฑลอานฮุย ที่ซึ่งเขาเป็นผู้นำการปฏิรูปการเกษตรที่ประสบความสำเร็จ โดยมีระบบความรับผิดชอบครัวเรือนเป็นศูนย์กลาง ในคริสต์ทศวรรษ 1980 ว่านกลายเป็นหนึ่งในนักปฏิรูปสายกลางชั้นนำในระดับผู้นำสูงสุดของจีน โดยสนับสนุนการปฏิรูปตามรัฐธรรมนูญ การเสริมสร้างความเข้มแข็งของสถาบันนิติบัญญัติ และการยกเลิก "วาระตลอดชีพ'" ของผู้นำทางการเมืองระดับสูง เขาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สภาประชาชนแห่งชาติ) ใน ค.ศ. 1988 เขาเกษียณใน ค.ศ. 1993