wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ยุทธการที่เมมโหย่
ยุทธการที่เมมโหย่ ต่อสู้ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2311 เป็นสงครามครั้งสุดท้ายและสิ้นสุดการบุกพม่าครั้งที่สามของจีนระหว่าง สงครามจีน–พม่า ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2310 จักรพรรดิเฉียนหลงสั่งการบุกรุกครั้งที่สามภายใต้คำสั่งของ หมิงรุ่ย พระราชบุตรเขยของพระองค์ด้วยกองกำลังจู่โจมที่แข็งแกร่ง 50,000 คน นำโดยทัพแปดกองธงหลังจากความล้มเหลวของกองธงเขียวและกองทหารชายแดนยูนนาน ทัพจีนประสบความสำเร็จจากการรุกรานที่เจาะลึกเข้าไปยังตอนกลางของพม่าและเอาชนะกองทัพหลักของพม่าที่ ยุทธการที่โกรกธารโกะเทะ อย่างไรก็ตามทัพของหมิงรุ่ยสายเกินไปที่จะเข้าถึงอังวะ เนื่องจากกองกำลังเสริมของพม่าซึ่งกลับจากสยามได้เริ่มตีตัดเส้นทางเสบียงอาหารของชิง กองทัพจีนต้องทนทุกข์ทรมานจากโรคเขตร้อนและผลกระทบของการสู้รบแบบกองโจร ทัพของหมิงรุ่ยถูกบังคับให้ต้องล่าถอย กองทัพพม่าภายใต้การนำของ อะแซหวุ่นกี้ ตามมาจับเขาได้ทันที่เมมโหย่หรือปัจจุบันคือ ปยีนอู้ลวีน และกำจัดกองกำลังเกือบทั้งหมดยกเว้นผู้รอดชีวิตเพียงไม่กี่คน
# ทาดามิจิ คูริบายาชิ
พลเอก ทาดามิจิ คูริบายาชิ (Kuribayashi Tadamichi, 7 กรกฎาคม 1891 – 26 มีนาคม 1945) เป็นนายพลในกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น นักเขียนนอกเวลา กวีไฮกุ นักการทูตและผู้การของเจ้าหน้าที่เสนาธิการแห่งกองทัพบกญี่ปุ่น เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในฐานะผู้บัญชาการทหารญี่ปุ่นโดยรวมในช่วงยุทธการที่อิโอโต

แม้กระทั่งก่อนการสู้รบ นายพลคุริบายาชิได้ยืนกรานที่จะแบ่งปันความยากลำบากของทหารของเขา เขายังปฏิเสธที่จะอนุญาตให้ทำการบันไซชาร์จ ซึ่งเขามองว่าเป็นการสูญเสียชีวิตทหารของเขาโดยไร้ประโยชน์ แม้ว่านาวิกโยธินสหรัฐฯคาดว่าจะเข้ายึดเกาะอิโอโตได้ภายในห้าวัน คูริบายาชิและทหารของเขาต่างได้ต่อสู้ยืนหยัดได้ถึง 36 วัน หรือ 5 สัปดาห์ ในขณะที่มีความเชื่อกันว่าเขาได้เสียชีวิตในการปฏิบัติหน้าที่ในการโจมตีครั้งสุดท้าย ศพของคูริบายาชิไม่เคยถูกพบหรือยืนยันได้เลยแม้โดยทหารสหรัฐฯ

 แหล่งข้อมูลอื่น
# เสียงกรีดร้อง
เสียงกรีดร้อง  หรือ เสียงกรีดร้องของธรรมชาติ  เป็นภาพวาดโดยเอ็ดวัด มุงก์ จิตรกรชาวนอร์เวย์ เป็นภาพบุคคลแสดงสีหน้าหวาดกลัวอยู่ด้านหน้า ด้านหลังมีบุคคลสองคนกำลังเดินห่างออกไป และด้านบนเป็นท้องฟ้าสีแดง มุงก์วาดภาพนี้ไว้ 4 ภาพและทำภาพพิมพ์หินจำนวนหนึ่ง โดยแบบที่เป็นที่รู้จักดีเป็นภาพวาดสีน้ำมัน สีฝุ่นเทมเพอรา และสีชอล์กบนกระดาษแข็งในปี ค.ศ. 1893 ปัจจุบันได้รับการจัดแสดงที่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงออสโล

มุงก์กล่าวถึงที่มาของ เสียงกรีดร้อง ในบันทึกส่วนตัวเมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1892 ว่า
 

มีการระบุว่าสถานที่ในภาพคือเนินเขาเอเกอบาร์ที่มองลงไปเห็นกรุงออสโลและฟยอร์ดออสโล ซึ่งในช่วงเวลาที่มุงก์วาดภาพนี้ เขามาเยี่ยมน้องสาวที่ป่วยเป็นโรคอารมณ์สองขั้วที่โรงพยาบาลจิตเวชที่ตั้งอยู่ที่ตีนเขา ในปี ค.ศ. 1978 รอเบิร์ต โรเซนบลัม นักประวัติศาสตร์ศิลป์ชาวอเมริกันเสนอว่ามุงก์อาจได้รับแรงบันดาลใจในการวาดบุคคลที่แสดงสีหน้าหวาดกลัวมาจากมัมมี่เปรูที่มุงก์เห็นในงานนิทรรศการโลกที่กรุงปารีสในปี ค.ศ. 1889

มีความพยายามในการอธิบายถึงสีท้องฟ้าในภาพ ทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่ามาจากความทรงจำของมุงก์ที่เห็นท้องฟ้าที่ได้รับผลกระทบจากการปะทุของภูเขาไฟกรากะตัวเมื่อสิบปีก่อน ส่งผลให้ท้องฟ้ายามเย็นของซีกโลกตะวันตกมีสีแดงจัดนานหลายเดือน ในขณะที่อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าเป็นผลมาจากเมฆมุก (nacreous cloud หรือ polar stratospheric cloud) ซึ่งเป็นเมฆที่ก่อตัวที่ชั้นสตราโตสเฟียร์และเกิดการเลี้ยวเบนของแสงจนปรากฏเป็นสีรุ้ง

เสียงกรีดร้อง เป็นหนึ่งในผลงานที่เป็นที่รู้จักดีของมุงก์ และเป็นหนึ่งในผลงานที่ส่งผลให้เกิดกลุ่มลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 สีหน้าที่แสดงถึงความหวาดวิตกและสภาพแวดล้อมที่บิดเบี้ยว ทำให้ภาพนี้มักถูกเชื่อมโยงกับความผิดปกติทางจิต นอกจากนี้ยังส่งอิทธิพลต่อผลงานอื่น ๆ ในยุคหลัง เช่น หน้ากากโกสต์เฟซในภาพยนตร์ หวีดสุดขีด, ตัวละครไซเลนซ์ในซีรีส์ ดอกเตอร์ฮู และงานล้อเลียนอีกจำนวนมาก

 ระเบียงภาพ
# เห็ดนางรม
เห็ดนางรม มีชื่อวิทยาศาตร์ว่า PLEUROTUS OSTREATUS เป็นเห็ดที่กินได้ดีและเป็นที่นิยม ได้รับการเพาะปลูกครั้งแรกในประเทศเยอรมนีเพื่อเป็นมาตรการในการยังชีพช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1Eger, G., Eden, G. & Wissig, E. (1976). Pleurotus ostreatus – breeding potential of a new cultivated mushroom. Theoretical and Applied Genetics 47: 155–163. และในปัจจุบันได้การเพาะปลูกในเชิงพาณิชย์ทั่วโลกเพื่อเป็นอาหาร มันเกี่ยวข้องกับเห็ดนางรมหลวงที่ปลูกในทำนองเดียวกัน เห็ดนางรมยังสามารถใช้ในอุตสาหกรรมเพื่อกำจัดของเสีย(mycoremediation)

เห็ดนางรมเป็นหนึ่งในเห็ดที่นิยมขึ้นในป่ามากกว่าแม้ว่ามันจะสามารถนำไปปลูกบนฟางและสิ่งอื่น ๆ ได้ มันมีกลิ่นขมอมหวานของเบนซาลดีไฮด์ (ซึ่งเป็นลักษณะของอัลมอนด์ขม)

คุณสมบัติ:

หมวกมีความกว้าง2-15ซม. สีเงินเทา เทา น้ำตาลอ่อน น้ำตาลเทา มีรูปร่างคล้ายเปลือกหอย เรียบ เป็นมัน ขอบม้วนขึ้นในตอนแรก

เนื้อมีสีขาวเทา ขาวสกปรก เมื่อแก่จะแข็ง โดยเฉพาะบริเวณก้านสามารถแข็งมากได้แม้ตอนยังอ่อน

ก้านสั้นและหนา ก้านข้างเกือบติดหมวก มีฐานเหนียว พันธุ์ที่ได้รับการเพาะปลูกนั้นลำต้นอาจหายไปเกือบหมดหรืออาจยาวเป็นพิเศษก็ได้ รูปแบบเหล่านี้ยังเกิดขึ้นในป่าผลัดใบตามธรรมชาติบนต้นไม้ผลัดใบเช่นต้นบีช

แผ่นมีสีขาวต่อมามีสีเหลือง ไหลลงมาถึงก้าน ขอบหยัก มีรอยบากเล็กน้อย แผ่นไม่ขยายไปถึงโคนก้านเหมือนในหอยนางรมที่มีก้านซี่โครง

สีผงสปอร์มีสีขาวถึงสีม่วงเทาอ่อน เรียบ ทรงกระบอก ทรงรี

สรรพคุณ: โดยทั่วไปทำให้ระบบภูมิคุ้มกันแข็งแรงขึ้น มี สารต้านอนุมูลอิสระมีวิตามินหลายชนิด (โดยเฉพาะวิตามินบีและดี) ว่ากันว่ามีฤทธิ์ต้านมะเร็ง ลดความดันโลหิต น้ำตาลในเลือด และคอเลสเตอรอล สนับสนุนการป้องกันเซลล์และสามารถยับยั้งการแพร่กระจาย (การแพร่กระจาย) ของโรคเนื้องอกได้ รองรับการแพร่กระจายของแบคทีเรียที่ไม่เป็นอันตรายในบริเวณลำไส้ แนะนำเป็นพิเศษหลังการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะและสร้างเชื้อโรคเชิงบวกเหล่านี้ขึ้นมาใหม่ มีผลผ่อนคลายต่อข้อต่อและกล้ามเนื้อ และเสริมสร้างความแข็งแรงของหลอดเลือดดำและหลอดเลือดแดง ผลป้องกันโรคกระดูกพรุนและโดยทั่วไปมีฤทธิ์เสริมสร้างกระดูก บรรเทาอาการปวดจากโรคปวดเอวและเร่งการงอกใหม่ 

โทษ: นอกจากนี้ยังมีสารที่เรียกว่า PLEUROTOLYSIN ซึ่งคล้ายกับส่วนผสมในพิษผึ้งและอาจนำไปสู่การทำลายเซลล์เม็ดเลือดแดงอย่างค่อยเป็นค่อยไปโดยสิ่งที่เรียกว่าฮีโมไลซิน อย่างไรก็ตามพิษนี้จะถูกทำลายด้วยความร้อน ดังนั้นควรปรุงอาหารให้ดีเสมอ!
# เจ้าชายจินอัน
เจ้าชายจินอัน หรือ แทกุนจินอัน (, 1897-15 มกราคม 1937) เป็นเจ้าชายแห่งโชซ็อนและเป็นพระราชโอรสองค์โตของ พระเจ้าแทโจ แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน และ พระนางชินอึย

 พระประวัติ 
พระองค์เป็นราชเลขาของกษัตริย์องค์สุดท้ายแห่ง ราชวงศ์โครยอ ใน ค.ศ. 1388 พระบิดาของพระองค์ พระเจ้าแทโจ ล้มล้างราชวงศ์โครยอ หลังจากได้เห็นเหตุการณ์นี้พระองค์ไปที่ภูเขาโบเกในชอลวอนเพื่อเกษียณ ต่อมาพระองค์เสด็จไปที่ ฮัมฮึง ซึ่งอยู่ในเกาหลีเหนือในปัจจุบัน ที่นั่นพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุ 40

ใน พ.ศ. 1935 เมื่อพระเจ้าแทโจพระราชทานพระนามาภิไธยให้กับพระราชโอรสองค์โตของพระองค์กลายเป็นที่รู้จักในพระนาม เจ้าชายจินอัน

ในพงศาวดารของราชวงศ์โชซ็อนอธิบายถึงเจ้าชายจินอันว่าพระองค์โปรดปรานน้ำจัณฑ์ (สุรา) และระบุว่าพระองค์เสวยจำนวนมากจนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์

อย่างไรก็ตามตามที่อนุสรณ์หินของ เจ้าชายจินอัน ซึ่งสร้างขึ้นใน พ.ศ. 2332 ระบุว่า 

 พงศาวลี
# พระเจ้าฌูเอาที่ 3 แห่งโปรตุเกส
พระเจ้าฌูเอาที่ 3 แห่งโปรตุเกส (7 มิถุนายน 2045-11 มิถุนายน 2100) เป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกสและแอลการ์ฟตั้งแต่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2064 ถึง 11 มิถุนายน พ.ศ. 2100 พระองค์เป็นพระราชโอรสของ พระเจ้ามานูเอลที่ 1 และ พระนางมาเรียแห่งอารากอน พระราชธิดาองค์ที่ 3 ของ พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอน และ สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา พระเจ้าฌูเอาสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาของพระองค์ใน พ.ศ. 2064 ตอนพระชนมายุสิบเก้า

ในช่วงการปกครองของพระองค์มีการครอบครองและขยายดินแดนของโปรตุเกสทั้งในเอเชียและในโลกใหม่ผ่านการตั้งอาณานิคมโปรตุเกสของบราซิล พระราโชบายของพระเจ้าฌูเอาที่ 3 ในการตอกย้ำฐานของโปรตุเกสในอินเดีย (เช่นกัว) ทำให้โปรตุเกสเป็นผู้ผูกขาดการค้าเครื่องเทศของกานพลูและลูกจันทน์เทศจากเกาะมาลุกุอันเป็นผลมาจากการที่พระเจ้าฌูเอาที่ 3 ถูกเรียกว่าราชาของชำ ในช่วงก่อนที่พระองค์จะเสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 2100 จักรวรรดิโปรตุเกสมีขนาดทั่วโลกครอบคลุมเกือบ 1 พันล้านเอเคอร์ (ประมาณ 4 ล้านตารางกิโลเมตร)

ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ชาวโปรตุเกสกลายเป็นชาวยุโรปชาติแรกที่ติดต่อกับทั้งจีนภายใต้ ราชวงศ์หมิง และญี่ปุ่นในช่วง ยุคมูโรมาจิ พระองค์ละทิ้งดินแดนมุสลิมในแอฟริกาเหนือเพื่อสนับสนุนการค้ากับอินเดียและการลงทุนในบราซิล ในยุโรปพระองค์ปรับปรุงความสัมพันธ์กับภูมิภาคบอลติกและไรน์แลนด์หวังว่าสิ่งนี้จะหนุนการค้าของโปรตุเกส
# จีบรีล ซีดีเบ (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2535)
จีบรีล ซีดีเบ (เกิด 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็กขวาให้กับอาแอ็ส มอนาโก และทีมชาติฝรั่งเศส

เกียรติประวัติ
มอนาโก
ลีกเอิง: 2016–17

ฝรั่งเศส
 ฟุตบอลโลก: 2018

ส่วนบุคคล
UNFP ลีกเอิง ทีมแห่งปี: 2016–17

เครื่องอิสริยาภรณ์
Chevalier of the Légion d'honneur: 2018
# วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย
การแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกรอบคัดเลือกโซนเอเชีย 2020 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในทวีปเอเชียเพื่อคัดเลือกทีมวอลเลย์บอลหญิงเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ และสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย โดยจะมีเพียงหนึ่งทีมที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันรอบสุดท้ายในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จะมีกำหนดจัดขึ้นที่จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 7–12 มกราคม ค.ศ. 2020

 การคัดเลือก 

 ทีมที่มีสิทธิ์คัดเลือก  
อันดับทีม12345678

ทีมที่ผ่านการคัดเลือกโดยไม่ต้องเข้าร่วมการแข่งขัน
ทีมหมายเหตุเจ้าภาพผ่านการคัดเลือกรอบคัดเลือกระหว่างทวีป

 สนามแข่งขัน 
จังหวัดนครราชสีมาโคราช ชาติชาย ฮอลล์ความจุ: 5000 ที่นั่ง250px

 การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน 
 จำนวนแมตช์ที่ชนะ
 คะแนน 
 แมตช์ที่ชนะด้วยผล 3–0 หรือ 3–1: ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ส่วนทีมที่แพ้จะไม่ได้คะแนน
 แมตช์ที่ชนะด้วยผล 3–2: ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ส่วนทีมที่แพ้จะได้ 1 คะแนน
 ถ้าหากผลการแข่งขันเท่ากัน จะพิจารณาตามเกณฑ์ต่อไปนี้
 อัตราส่วนเซตที่ชนะต่อแพ้
 อัตราส่วนคะแนนที่ทำได้ในแมตช์ต่อคะแนนที่เสีย

 การแบ่งกลุ่ม 
การจับสลากแบ่งกลุ่มอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2019 โดยเจ้าภาพและอีก 3 ทีมจะได้รับให้เป็นทีมวางของแต่ละกลุ่มโดยใช้วิธีสลับฟันปลา และอีก 3 ทีมที่เหลือได้ทำการจับฉลากในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2019 ณ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย โดยตัวเลขในวงเล็บเป็นลำดับจากการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2019

กลุ่มเอกลุ่มบี (เจ้าภาพ; 2) (3) (6) (5) (9) (7)  (8)

 รอบแรก 
 เวลาการแข่งขันในท้องถิ่น UTC+07:00 (ตามเวลาประเทศไทย)
 ผ่านเข้ารอบสู่รอบสุดท้าย

กลุ่มเอ

|}

|}

กลุ่มบี

|}

|}

รอบสุดท้าย

รอบรองชนะเลิศ

|}

รอบชิงอันดับที่ 3

|}

รอบชิงชนะเลิศ

|}

อันดับการแข่งขัน
{| class="wikitable" style="text-align: center;"
!width=40|อันดับ
!width=180|ทีม
|- bgcolor=#ccffcc
|1 
|style="text-align:left;"|
|-
|2
|style="text-align:left;"|
|-
|3
|style="text-align:left;"|
|-
|4
|style="text-align:left;"|
|-
|5
|style="text-align:left;"|
|-
|6
|style="text-align:left;"|
|-
|7
|style="text-align:left;"|
|- 
|}
 ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน 2020

การถ่ายทอดสด
สำหรับรายการถ่ายทอดสดวอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือกโซนเอเชียในประเทศไทย มีดังนี้

วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือกโซนเอเชียวันที่ ทีม เวลา ช่อง 7 มกราคม   พบ   15.30 ช่อง 34 อมรินทร์ทีวี 7 มกราคม   พบ   18.00 ช่อง 34 อมรินทร์ทีวี 8 มกราคม   พบ   15.30 ช่อง 34 อมรินทร์ทีวี 8 มกราคม    พบ    18.00 ช่อง 34 อมรินทร์ทีวี 9 มกราคม    พบ    15.30 ช่อง 34 อมรินทร์ทีวี 9 มกราคม    พบ    18.00 ช่อง 34 อมรินทร์ทีวี 11 มกราคม  รอบรองชนะเลิศ พบ   15.30 ช่อง 34  อมรินทร์ทีวี 11 มกราคม  รอบรองชนะเลิศ  พบ   18.00 ช่อง 34 อมรินทร์ทีวี 12 มกราคม  รอบชิงอันดับ3  พบ       15.30 ช่อง 34 อมรินทร์ 12 มกราคม  รอบชิงชนะเลิศ  พบ  18.00 ช่อง 34 อมรินทร์
# เลห์
เลห์  เป็นเมืองหนึ่งในเขตเลห์ของลาดักบนเทือกเขาหิมาลัย มีชื่อเสียงจากการเป็นที่ตั้งของพระราชวังเลห์ซึ่งเป็นอดีตวังของเจ้านายลาดักในอดีต ลักษณะใกล้เคียงกับพระราชวังโปตาลา เคยเป็นที่ประทับของทะไลลามะที่ 14 ก่อนเสด็จไปประทับที่เมืองธรรมศาลา รัฐหิมาจัลประเทศ ในช่วงการก่อการกำเริบในทิเบต พ.ศ. 2502

เลห์ตั้งอยู่บนความสูง 3,524 เมตรจากระดับน้ำทะเล มีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 เชื่อมการเดินทางกับเมืองศรีนครทางตะวันตกเฉียงเหนือ และทางหลวงเลห์–มนาลีเชื่อมการเดินทางไปยังเมืองมนาลีทางใต้

ประชากรส่วนใหญ่ในเลห์สืบเชื้อสายจากชาวทิเบต พูดภาษาลาดักซึ่งเป็นภาษาทิเบตตะวันออก ส่วนชาวมุสลิมเป็นประชากรที่อพยพเข้ามาในยุคหลัง หลังการผนวกลาดักเป็นส่วนหนึ่งของกัศมีร์ ในการสำรวจสำมะโนครัวประชากร พ.ศ. 2554 พบว่าส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธแบบทิเบตร้อยละ 43.85 ศาสนาฮินดูร้อยละ 35.37 ศาสนาอิสลามร้อยละ 15.14 และศาสนาซิกข์ร้อยละ 2.70Leh Ladakh, Census of India 2011.
# ฮิการุ นากามูระ
ฮิการุ นากามูระ (9 ธันวาคม ค.ศ. 1987 –) เป็นแกรนด์มาสเตอร์หมากรุกสากลชาวอเมริกันที่เกิดในประเทศญี่ปุ่น

เขาเป็นแชมป์หมากรุกสหรัฐห้าสมัย ผู้ชนะการแข่งหมากรุกทาทา สตีล กลุ่มเอ ประจำปี ค.ศ. 2011 และเป็นตัวแทนสหรัฐในการแข่งหมากรุกสากลโอลิมเปียดห้าครั้ง โดยชนะหนึ่งเหรียญทองในประเภททีม และสองเหรียญทองแดงในประเภททีม นอกจากนี้ เขายังได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับหมากรุกเร็วที่ชื่อบูลเล็ตเชส: วันมินิตทูเมต (Bullet Chess: One Minute to Mate)

เรตยูเอสซีเอฟสูงสุดของเขาคือ 2,900 ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 ส่วนในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2015 เขาได้มาถึงระดับสมาพันธ์หมากรุกโลกสูงสุดของเขาที่ 2816 ซึ่งเขาติดอันดับที่สองของโลก และในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2014 เมื่อสมาพันธ์หมากรุกโลกเริ่มเผยแพร่การจัดอันดับหมากรุกประเภทแรพิดและประเภทเกมบลิตซ์เป็นทางการ นากามูระก็ติดอันดับหนึ่งของโลกในทั้งสองรายการ
# รายชื่อตอนในเกมกลคนอัจฉริยะ
รายชื่อตอนของการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศญี่ปุ่นเรื่อง ยูกิโอ ดูเอลมอนสเตอร์ ซีรีส์จากยูกิโอ ซึ่งได้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2000 จนถึงวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2004 โดยแบ่งออกเป็น 5 ซีซัน

เพลง

เพลงเปิด
Yu-Gi-Oh!
 ชื่อเพลง  นักร้อง  ตอน   Field of View   1-27 

Yu-Gi-Oh! Duel Monsters
 ชื่อเพลง  นักร้อง  ตอน Voice  CLOUD  1-48 Shuffle  Masami Okui  49-80  Wild Drive  Masato Nagai   81-131 Warriors  Yuichi Ikusawa  132-189 Overlap  Kimeru  190-224

เพลงจบ
Yu-Gi-Oh!
 ชื่อเพลง  นักร้อง  ตอน   WANDS  1-27 

Yu-Gi-Oh! Duel Monsters
 ชื่อเพลง  นักร้อง  ตอน   Aki Maeda   1-48    Masami Okui   49-80   CAVE  81-131    Yuichi Ikusawa  132-189  EYE'S  Yuichi Ikusawa  190-224 

ยูกิโอ (2541)

 ตอนที่ ชื่อตอน  ออกอากาศ

ยูกิโอ ดูเอลมอนสเตอร์

ดูเอลลิสคิงดอม (ฤดูกาลที่ 1)

 ตอนที่ ชื่อตอน  ออกอากาศ

แบทเทิลซิตี้ (ฤดูกาลที่ 2)

 ตอนที่ ชื่อตอน  ออกอากาศ

ศึกอัลคาทราซ (ฤดูกาลที่ 3)

 ตอนที่ ชื่อตอน  ออกอากาศ

ศึกคืนชีพมังกรล้างโลก (ฤดูกาลที่ 4)

 ตอนที่ ชื่อตอน  ออกอากาศ

ศึกดูเอลท้าฟาโรห์ (ฤดูกาลที่ 5)

 ตอนที่ ชื่อตอน  ออกอากาศ

ยูกิโอ แคปซูลมอนสเตอร์

 ตอนที่ ชื่อตอน  ออกอากาศ

ภาพยนตร์
 ตอนที่ ชื่อตอน  ออกอากาศ
# เจ้าชายฮโยรย็อง
เจ้าชายฮโยรย็อง (,6 มกราคม 1939-12 มิถุนายน 2029) เป็นเจ้าชายและเป็นพระราชโอรสองค์ที่สองของ พระเจ้าแทจง แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน และ พระนางว็อนกย็อง พระองค์เป็นพระเชษฐาของ พระเจ้าเซจงมหาราช

 พระราชวงศ์ 
 พระบิดา: พระเจ้าแทจง (태종)
 พระมารดา: พระนางว็อนกย็อง (원경왕후)
 คู่สมรสและโอรส-ธิดา:
 ท่านผู้หญิงเยซ็อง,เจ้าหญิงพระชายา,ตระกูลช็องแห่งแฮจู (예성부부인 정씨)
 อี แช, เจ้าชายอีซ็อง (의성군 이채)
 อี ชิน, เจ้าชายซอว็อน (서원군 이친)
 อี ฮับ, เจ้าชายโบซ็อง (보성군 이합)
 อี มิล, เจ้าชายนากัน (낙안군 이밀)
 อี จอง, เจ้าชายย็องช็อน (영천군 이정)
 อี อู, เจ้าชายว็อนช็อน (원천군 이의)

 พงศาวลี
# โจวหย่ง
โจวหย่ง (,) ชื่อรอง เหรินหมิง (仁明) เป็นขุนนางที่มีชีวิตอยู่ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกตอนปลายของจีน เขามาจากเขตบัญชาการไคว่จี (會稽郡) ซึ่งปัจจุบันอยู่ประมาณเมืองเช่าซิง มณฑลเจ้อเจียง มีพี่น้องสองคน ได้แก่ โจว อัง และโจว ซิน

ใน ค.ศ. 189 ขุนศึกโจโฉกำลังเกณฑ์ทหารให้เข้าร่วมในการรณรงค์ต่อต้านขุนศึกตั๋งโต๊ะ ผู้ควบคุมราชสำนักฮั่นจาก ค.ศ. 189 ถึง 192 โจวหย่งจัดการเกณฑ์ทหาร 2,000 นาย และพาพวกเขาไปสมทบกับโจโฉ ต่อมาเขากลายเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของขุนศึก อ้วนเสี้ยว และได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ตรวจการแห่งอิจิ๋ว

ใน ค.ศ. 191 โจวหย่งต่อสู้เคียงข้างอ้วนเสี้ยวที่ยุทธการที่หยางเฉิงกับน้องชายและคู่แข่งของอ้วนเสี้ยว อ้วนสุด ซึ่งกำลังนำโดยพันธมิตรของเขา ซุนเกี๋ยน แม้ว่าโจวหย่งจะได้เปรียบกว่าในช่วงเริ่มต้นของการต่อสู้ แต่ในที่สุดเขาก็พ่ายแพ้ต่อซุนเกี๋ยน ในบันทึกทางประวัติศาสตร์ มีการบันทึกอย่างผิดพลาดว่าน้องชายของโจวหย่ง โจวอัง เป็นคนที่เกี่ยวข้อง

ใน ค.ศ. 192 โจวหย่งและน้องชายของเขาโจวอังพ่ายแพ้ในการสู้รบที่อำเภอหยินหลิง (陰陵縣, ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอฉางเฟิง มณฑลอานฮุย ในปัจจุบัน) ต่อกองทัพของอ้วนสุด หลังจากการสู้รบเขากลับมาที่บ้านในเขตบัญชาการไคว่จี สถานที่ที่เขาถูกสังหารโดยเค้าก๋อง ผู้ปกครองของเขตบัญชาการอู๋ (吳郡)
# เดอะวอชิงตันโพสต์
เดอะวอชิงตันโพสต์ (บางครั้งย่อว่า WaPo) เป็นหนังสือพิมพ์รายวันสัญชาติอเมริกัน เจ้าของคือนักธุรกิจชาวอเมริกัน เจฟฟ์ เบโซส หนังสือพิมพ์ตีพิมพ์ในวอชิงตันดีซี มีเนื้อหาเน้นเรื่องการเมืองสหรัฐและรัฐบาลกลาง ถือเป็นหนังสือพิมพ์ที่มียอดจำหน่ายมากที่สุดในเขตมหานครวอชิงตัน

เดอะวอชิงตันโพสต์ ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ 27 รางวัล รวมถึง 6 รางวัลพูลิตเชอร์ในปี 2008 เป็นรองเพียง เดอะนิวยอร์กไทมส์ ที่ได้รับรางวัล 7 รางวัลในปี 2002 ที่ถือเป็นจำนวนรางวัลที่มากที่สุดของหนังสือพิมพ์ในปีเดียวกัน ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 หนังสือพิมพ์เป็นที่รู้จักจากเหตุการณ์ที่ถือเป็นประวัติศาสตร์หนังสือพิมพ์ เมื่อนักข่าว บ็อบ วูดวาร์ด และคาร์ล เบิร์นสไตน์ ชี้ให้สื่ออเมริกันสืบสวนเหตุการณ์ที่เป็นที่รู้จักว่า คดีวอเตอร์เกต การรายงานของ เดอะวอชิงตันโพสต์ มีผลทำให้ประธานาธิบดี ริชาร์ด นิกสันลาออกจากตำแหน่ง นับจากนั้นมาการสืบสวนของ เดอะวอชิงตันโพสต์ ถูกตรวจสอบมากขึ้นจากศูนย์การแพทย์กองทัพวอลเตอร์รีด (Walter Reed Army Medical Center)

เมื่อเดือนตุลาคม 2013 หลังจากที่ครอบครัวเกรแฮมเป็นเจ้าของมาอย่างยาวนาน ก็ได้ขายให้กับแนชโฮลดิงส์ บริษัทโฮลดิ้ง ของเจฟฟ์ เบโซส ด้วยจำนวนเงิน 250 ล้านเหรียญสหรัฐ
# วงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์โพช็อนโบ
วงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์โพช็อนโบ  เป็นวงออเคสตราในประเทศเกาหลีเหนือ มีชื่อเสียงในด้านเพลงของการปฏิวัติและเพลงพื้นบ้าน พวกเขาได้รับรายงานว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มยอดนิยมของประเทศMartial music and sea shanties for Andy Kershaw in North Korea, Andy Kershaw, Songlines: the world music magazine #22, Jan/Feb 2004, p. 112.Axis of Evil meets Harry Potter, Britney , Audra Ang, Pittsburgh Post-Gazette, November 7, 2005, on line, accessed 14-3-2007.Popular Music in North Korea, Keith Howard, IIAS Newsletter #26, November 2001, on line, accessed 14-3-2007.

วงดนตรีนี้ใช้ชื่อจากการต่อสู้ของโพช็อนโบ ในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ.2480 เมื่อหน่วยกองสู้รบภายใต้การนำของ คิม อิล-ซ็อง สารประกอบที่ถูกโจมตีของการยึดครองญี่ปุ่น บังคับใช้ในตัวเมืองโพช็อนโบ วงดนตรีนี้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ.2528 จากส่วนวงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ของคณะศิลปะมันซูแด เป็นวงป๊อปอิเล็กทรอนิกส์แรกในประเทศเกาหลีเหนือ

 สมาชิก 

 นักร้อง 

 ฮย็อน ซงว็อล (현송월)
 รี กย็อง-ซุก (리경숙)
 คิม กวัง-ซุก (김광숙 พ.ศ.2507-2561) 
 รี บุนฮี (리분희)
 โจ กึมฮวา (조금화)
 จ็อน ฮเยยอง (전혜영)
 คิม จ็องนยอ (김정녀)
 ยูน ฮเยยอง (윤혜영)

 ผู้บรรเลงดนตรี 

 คิม วอน-อิล (김원일) ซินธิไซเซอร์
 คิม แฮซ็อง (김해성) ซินธิไซเซอร์
 คิม มุนฮย็อก (김문혁) ซินธิไซเซอร์
 คว็อน คย็องฮัก (권경학) ซินธิไซเซอร์
 ช็อนกว็อน (전권) เปียโน
 รีมุน (리문) ออร์แกนอีเล็กทรอนิกส์
 คัง ช็อลโฮ (강철호) ออร์แกนอีเล็กทรอนิกส์
 คัง กึมช็อล (강금철) ออร์แกนอีเล็กทรอนิกส์
 ซงกวัง (송광) กีตาร์
 คิม ย็อง-อิล (김영일) กีตาร์เบส
 ชเว มุนช็อล (최문철) กลองชุด
 คิมจิน (김진) เพอร์คัชชัน
 คิม ย็อนซู (김연수) ตัวนำของดนตรี
 รี ชงโอ (리종오) ตัวนำของดนตรี (พ.ศ.2486 - 2559)
# เขาทากาโอะ
250px|thumb|วัดยากูโอะ 

เขาทากาโอะ  เป็นภูเขาในเมืองฮาจิโอจิในกรุงโตเกียว ตั้งอยู่ในวนอุทยานแห่งชาติเมจิโนะโมริทากาโอะ ยอดเขามีความสูง 599 เมตรจากระดับน้ำทะเล เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแนวเดินเขาที่นิยม แต่ละปีมีนักท่องเที่ยวกว่า 2.5 ล้านคน ที่ตีนเขาเป็นที่ตั้งของวัดยากูโอะซึ่งสร้างในปีค.ศ. 744 เขาทากาโอะมีประติมากรรมภูติปักษาเท็งงุจำนวนมาก มีความเชื่อว่าเขาลูกนี้มีเท็งงูคอยปกปักษ์คณะบรรพชิตที่มาฝึกเจริญกรรมฐานในอดีต

เขาทากาโอะมีพืชพรรณกว่า 1,200 สปีชีส์ ตลอดจนแมลงและสัตว์ป่าอีกหลายสายพันธุ์ ที่พบได้ทั่วไปคือกวาง หมูป่า และลิง
แหล่งข้อมูลอื่น

 Official website (Japanese)
 "Citizens' Association to Protect Wildlife of Mt.Takao" website  (Japanese)
 Trail map (Japanese)
# จักรกฤษณ์ ทองศรี
จักรกฤษณ์ ทองศรี (เกิด 14 มกราคม พ.ศ. 2523) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ และกรรมการบริหารพรรคภูมิใจไทย

 ประวัติ 
จักรกฤษณ์ เกิดเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2523 เป็นบุตรชายของนายเพิ่มพูน ทองศรี อดีต สว. และ สส. และเป็นหลานนายทรงศักดิ์ ทองศรี รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยคู่ปรับ ล้อมกรอบ "ภท." หวังยึด "สนามบุรีรัมย์" ยกจังหวัด 

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะนิติศาสตร์ปรีดี พนมยงค์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ และระดับปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหงนายจักรกฤษณ์ ทองศรี ระบบบริหารจัดการสารสนเทศด้านทรัพยากรบุคคล สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร

งานการเมือง
จักรกฤษณ์ เข้าสู่สนามการเมือง ในต้นปี พ.ศ. 2552 ซึ่งตระกูลทองศรี เป็นเครือญาติลูกพี่ลูกน้องของนายเนวิน ชิดชอบคู่ปรับ ล้อมกรอบ "ภท." หวังยึด "สนามบุรีรัมย์" ยกจังหวัด  กลุ่มเพื่อนเนวิน ส่งเขาเข้าสมัครรับเลือกตั้งในฐานะสมาชิกพรรคประชาราช โดยลงสมัครรับเลือกตั้งซ่อมเขต 1 จังหวัดบุรีรัมย์ หลังจากเหตุการณ์รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 ชนะไปด้วยคะแนน 49,067 คะแนน ทิ้งห่างคะแนนจากคู่แข่งจากพรรคที่มีกระแสการเมืองแรงอย่างพรรคเพื่อไทย และพรรคประชาธิปัตย์ เจาะลึกโค้งสุดท้ายเลือกซ่อม 2 ส.ส.บุรีรัมย์-คาดทายาทกลุ่ม “เนวิน-ปณวัตร” คว้าชัย อดีตกรรมาธิการวิทยาศาสตร์ สภาผู้แทนราษฎรนายจักรกฤษณ์  ทองศรี ระบบบริหารจัดการสารสนเทศด้านทรัพยากรบุคคล สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร 

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
จักรกฤษณ์ ทองศรี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ เขต 2 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2552 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคประชาราช
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคภูมิใจไทย
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคภูมิใจไทย
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคภูมิใจไทย

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสายสะพาย ประจำปี ๒๕๖๖, เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๔ ข หน้า ๒, ๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๖๖
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๖๓, เล่ม ๑๓๘ ตอนพิเศษ ๑ ข หน้า ๖, ๒๒ มกราคม ๒๕๖๔
# พระชคันนาถ
ชคันนาถ (, ไอเอเอสที: Jagannātha; แปลตรงตัวว่า “เจ้าแห่งจักรวาล”) ทรงเป็นเทพเจ้าท้องถิ่นในศาสนาฮินดู และ ศาสนาพุทธ ในอินเดีย และ บังคลาเทศ พระจกันนาถเชื่อกันว่าเป็นอวตารหนี่งของพระวิษณุ พระองค์เป็นหนึ่งในสามเทพร่วมกับพระพลรามและนางสุภัทรา ผู้นับถือลัทธิไวษณพส่วนใหญ่เชื่อว่าพระจกันนาถเป็นรูปนามธรรมของพระกฤษณะ ส่วนในบางส่วนของลัทธิไศวะและลัทธิศักติเชื่อว่าเป็นรูปแบบตันตระสมมาตรของพระไภรวะ แม้แต่ในพุทธบางกลุ่มก็เชื่อว่าเป็นพระพุทธเจ้าในรูปหนึ่ง และในไชนะบางกลุ่มก็เชื่อว่าพระนามนี้มาจาก “จีนะนาถ”

เทวรูปของพระชคันนาถสร้างขึ้นจากตอไม้สลักและตกแต่งให้มีพระเนตรวงกลมขนาดโต รูปเคารพของพระชคันนาถไม่แสดงแขนขาให้เห็นอย่างชัดแจ้ง พิธีกรรมบูชาต่าง ๆ มีการผสมผสานกันระหว่างความเชื่อต่าง ๆ สูงมาก (syncretic) แม้แต่มีพิธีกรรมที่ไม่พบในศาสนาฮินดูโดยทั่วไป"Synthetic Character of Jagannath Culture", Pp. 1–4  โดยทั่วไปแล้ว รูปเคารพของพระชคันนาถจะถูกสร้างขึ้นใหม่ด้วยไม้ทุก ๆ ระยะเวลาหนึ่งที่กำหนดไว้ ต้นกำเนิดของการบูชาพระชคันนาถนั้นยังเป็นที่ถกเถียงและไม่ชัดเจน นักวิชาการบางส่วนตีความบทภาวนาที่ 10.155.3 ใน ฤคเวท ว่าอาจจะเป็นจุดกำเนิดดั้งเดิมของพระชคันนาถ ในขณะที่บางส่วนแย้งว่าพระชคันนาถมีรากฐานมาจากการผสมผสานเข้ากับเทวดาท้องถิ่นที่มีพื้นฐานมาจากความเชื่อของชนเผ่า ไม่พบพระนามของพระชคันนาถเป็นหนึ่งในสิบทศาวตาร (อวตารทั้งสิบปาง) ของพระวิษณุในฉบับดั้งเดิม แต่ในวรรณกรรมโอริยาพบพระชคันนาถปรากฏในฐานะอวตารปางที่เก้าแทนที่พระโคตมพุทธเจ้าในทศาวตารฉบับดั้งเดิมMukherjee, Prabhat The history of medieval Vaishnavism in Orissa. P.155

พระชคันนาถได้รับการนับถือในฐานะเทพเจ้าที่ไม่เฉพาะต่อลัทธิหนึ่ง ๆ (non-sectarian deity) และพบบูชาเป็นเทพเจ้าองค์สำคัญเป็นพิเศษในรัฐโอริศา, ฉัตตีสครห์, เบงกอลตะวันตก, ฌารขัณฑ์, พิหาร, คุชราต, อัสสัม, มณีปุระ และ ตรีปุระ รวมถึงในชาวฮินดูของประเทศบังกลาเทศ เทวสถานสำคัญของพระชคันนาถคือชคันนาถมนเทียรในเมืองปุรี รัฐโอริศา และสำคัญมากเป็นพิเศษในไวษณพนิกาย รวมถึงเป็นหนึ่งในแหล่งแสวงบุญทั้งสี่ จารธาม ของประเทศอินเดียSee: Chakravarti 1994, p 140 ชคันนาถมนเทียรเป็นเทวสถานขนาดใหญ่โต มีศิขรสูงกว่า  สร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบนคร (Nagara Hindu temple style) และเป็นหนึ่งในตัวอย่างที่ดีที่สุดที่ยังหลงเหลือถึงปัจจุบันของสถาปัตยกรรมกลิงคะหรือสถาปัตยกรรมโอริยา นอกจากนี้ยังพบหลักฐานว่าชคันนาถมนเทียรเป็นเทวสถานสำคัญที่ชาวฮินดูมามีการจาริกแสวงบุญมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 8

มีการเฉลิมฉลองพระชคันนาถอย่างยิ่งใหญ่ในเทศกาลรถยาตรในเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคมของทุกปี เฉลิมฉลองเป็นพิเศษในรัฐทางตะวันออกของอินเดีย ควบคู่ไปกับเทพเจ้าองค์สำคัญอีกสององค์ ซึ่งจะถูกอัญเชิญขึ้นประดิษฐานบน “รถ” (ราชรถ) จากที่ประดิษฐานเดิมพายในครรภคฤห์ของมนเทียรหลักในชคันนาถปุรี จากนั้นอาสาสมัครและศาสนิกชนจำนวนมากจะช่วยกันลากราชรถไปยังคุนทิจามนเทียร (ห่างไปประมาณ) ประดิษฐานที่นั่นสองสามวันก่อนจะอัญเชิญกลับไปยังชคันนาถปุรี
# เอ็ม18 เฮลล์แคท
เอ็ม18 เฮลล์แคท(ชื่ออย่างเป็นทางการว่า 76 mm Gun Motor Carriage M18 หรือ เอ็ม18 จีเอ็มซี) เป็นรถถังพิฆาตสัญชาติอเมริกันในสงครามโลกครั้งที่สอง ยังถูกใช้ในสงครามเกาหลี เป็นรถถังของสหรัฐที่เคลื่อนที่ได้เร็วบนท้องถนน ด้วยความเร็วนั้นจะเคลื่อนที่ได้โดยการเก็บรักษาเกราะที่เล็กน้อย ได้ใช้ระบบเกียร์อัตโนมัติแบบ Torqmatic ซึ่งเป็นนวัตกรรมใหม่ และติดตั้งบนยานพาหนะที่ค่อนข้างเบาด้วยเครื่องยนต์ที่ใช้เดียวกันกับรถถังเชอร์แมนที่มีขนาดใหญ่มาก

เฮลล์แคทเป็นรถถังพิฆาตของสหรัฐที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในสงครามโลกครั้งที่สอง มันมีอัตราสังหารที่สูงกว่าอัตราการสูญเสียของรถถังหรือรถถังพิฆาตอื่นๆที่ถูกนำใช้โดยกองทัพสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สองPatton's Vanguard: The United States Army Fourth Armored Division, By Don M. Fox. P.25