wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ฟุตบอลทีมชาติคอโมโรส
ฟุตบอลทีมชาติคอโมโรส เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศคอโมโรส อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลคอโมโรส ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1979 ก่อนที่จะเข้าร่วมสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกาใน ค.ศ. 2003 และกลายเป็นสมาชิกฟีฟ่าใน ค.ศ. 2005 คอโมโรสผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของการแข่งขันรายการหลักครั้งแรกใน ค.ศ. 2021 โดยพวกเขาได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2021 หลังจากที่เสมอกับโตโก 0–0

 ประวัติ 
ฟุตบอลทีมชาติคอโมโรสลงแข่งขันนัดแรกในรายการอินเดียนโอเชียนไอแลนด์เกมส์ 1979 ซึ่งเป็นเพียงนัดเดียวที่พวกเขาได้ลงเล่น จนกระทั่งการแข่งขันอาหรับเนชันส์คัพ 2009 รอบคัดเลือกใน ค.ศ. 2006 ซึ่งเป็นการแข่งขันสองนัดแรกของพวกเขาที่ได้รับการรับรองจากทางฟีฟ่า หนึ่งในนั้นมีนัดที่พวกเขาเอาชนะจิบูตี 4–2 ต่อมาใน ค.ศ. 2007 คอโมโรสได้เข้าร่วมแข่งขันรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลกและแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ที่จะจัดขึ้นใน ค.ศ. 2010 แต่พวกเขาตกรอบคัดเลือกหลังจากที่แพ้มาดากัสการ์ด้วยผลประตูรวม 2–10

ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือกเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2015 คอโมโรสสามารถผ่านรอบแรกได้เป็นครั้งแรกหลังจากที่เอาชนะเลโซโทด้วยกฎประตูทีมเยือน ผลงานของทีมเริ่มดีขึ้นหลังจากนั้น พวกเขาสามารถเปิดบ้านเอาชนะบอตสวานา, มอริเชียส และมาลาวีในรอบคัดเลือกของแอฟริกาคัพออฟเนชันส์

วันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 คอโมโรสประเดิมการแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2021 รอบคัดเลือกด้วยการบุกชนะโตโก นับเป็นชัยชนะเกมเยือนนัดแรกในการแข่งขันรอบคัดเลือกนี้ สุดท้ายแล้ว พวกเขาสามารถผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของรายการ นับเป็นการเข้าร่วมรายการแข่งขันหลักครั้งแรกนับตั้งแต่ที่พวกเขาเป็นสมาชิกฟีฟ่า
# ชอย
ชอย  อาจหมายถึง

 นามสกุล 
 ชเว (นามสกุลเกาหลี) - นามสกุลของบุคคล
 ชอย ชุลซู
 ชอย ยอนแคบ

 ตัวละครในบันเทิงคดี 
 ชอยอิจิ (Choi Ichi) - ตัวละครจากเรื่องล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า
 ชเว จา-ดู (Choi Ja-doo) - ตัวละครจากเรื่องHello Jadoo หนูชื่อจาดู
 ชเว คัง-ลิม (Choi Kang-lim) - ตัวละครจากเรื่องชินบิ หอพักอลเวง
# ท่าอากาศยานในประเทศอัลกุเราะยาต
ท่าอากาศยานในประเทศอัลกุเราะยาต (,) เป็นท่าอากาศยานที่บริการแก่เมืองอัลกุเราะยาต แคว้นอัลเญาฟ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1974

สิ่งอำนวยความสะดวก
ท่าอากาศยานนี้ตั้งอยู่ที่ความสูงเหนือระดับน้ำทะเล  มีทางวิ่งเครื่องบินเดียวที่ทำจากยางมะตอยมีความยาว 

สายการบินและจุดหมายปลายทาง
# องค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
องค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 5 กับพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–4 ตำบลบ้านแพรก พื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 3–6 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2 ตำบลสำพะเนียง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบ้านแพรก) และพื้นที่ทั้งหมดของตำบลบ้านใหม่ อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลสำพะเนียงใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียงเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539

ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลบ้านแพรกและสภาตำบลบ้านใหม่ รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียง ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียงครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านใหม่ทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลบ้านแพรกกับตำบลสำพะเนียง (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านแพรก)
# เทศบาลตำบลบ้านแพรก
เทศบาลตำบลบ้านแพรก เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1 และบางส่วนของหมู่ที่ 2–4 ตำบลบ้านแพรก และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1–2 ตำบลสำพะเนียง ในอำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลบ้านแพรกที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากร 1,970 คน

พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอบ้านแพรก พื้นที่เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 50.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 114 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ตรงกลางของเขตเทศบาลมีแม่น้ำลพบุรีไหลผ่านเป็นแม่น้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 1.270 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 793.75 ไร่
# วอชิงตันสแควร์ (กรุงเทพมหานคร)
วอชิงตันสแควร์  เป็นอดีตย่านสถานบันเทิงในพื้นที่แขวงคลองตัน เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร ใกล้กับซอยสุขุมวิท 22, สถานีรถไฟฟ้าพร้อมพงษ์ และย่านพร้อมพงษ์ ภายในพื้นที่มีบาร์ ร้านอาหาร ร้านนวด และโรงละครคาลิปโซคาบาเรต์ ซึ่งปรับปรุงมาจากโรงภาพยนตร์วอชิงตันเดิมล่าโรงหนังเก่า 6 วอชิงตัน/วิลล่า ย่านนี้เป็นที่นิยมในหมู่ชาวต่างชาติในกรุงเทพฯ คนงานโรงกลั่นน้ำมันในตะวันออกกลาง รวมถึงกลุ่มชายสูงอายุผิวขาวชาวสหรัฐ และทหารผ่านศึกในสงครามเวียดนาม ในปี พ.ศ. 2548 หนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์เคยตีพิมพ์เรื่องราวของร้านอาหาร "บูร์บงสตรีท" ซึ่งให้บริการอาหารเคจัน และอาหารครีโอล  

วอชิงตันสแควร์ เคยได้รับการกล่าวถึงในชุดนวนิยายอาชญากรรมของคริสโตเฟอร์ จี. มัวร์ ซึ่งเล่าผ่านตัวละคร วินเซนต์ คาลวิโน และบาร์เท็กซัสโลนสตาร์ในย่านดังกล่าว มักได้รับกล่าวถึงในนวนิยายแนวรหัสคดีของดีน บาร์เร็ตต์ ซึ่งครั้งหนึ่งเขาเคยเช่าอพาร์ตเมนต์ในย่านนี้

ในปี พ.ศ. 2556 มีการรื้อถอนวอชิงตันสแควร์ เพื่อเตรียมการก่อสร้างเอ็มสเฟียร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการดิ เอ็มดิสทริค ของกลุ่มเดอะมอลล์ ร้านอาหารและบาร์ส่วนใหญ่ในย่านนั้นปิดตัวลง แต่บางส่วนก็ย้ายไปยังบริเวณใกล้เคียง ในระหว่างที่โครงการเอ็มสเฟียร์ถูกชะลอไว้เป็นการชั่วคราว กลุ่มเดอะมอลล์ได้นำที่ดินของวอชิงตันสแควร์ให้เช่าเป็นสวนสนุก "ไดโนซอร์ แพลนเน็ต" ซึ่งเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2559“ไดโนซอร์แพลนเน็ต” ตะลุยบุกสวนสนุกไดโนเสาร์ ที่เที่ยวใหม่ใจกลางกรุง และปิดให้บริการในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2561ปิด “ไดโนซอร์ แพลนเน็ต” สวนสนุกใจกลางสุขุมวิท 20 เม.ย.นี้ หลังจากแผนการก่อสร้างเอ็มสเฟียร์ได้รับอนุมัติให้ดำเนินการต่อ โดยโครงการดังกล่าวเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2566
# เทศบาลตำบลมหาราช
เทศบาลตำบลมหาราช เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลหัวไผ่และตำบลมหาราช อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลมหาราชที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากร 3,224 คน

ในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลหัวไผ่กับสภาตำบลมหาราช รวมเข้ากับพื้นที่เทศบาลตำบลมหาราช  จึงทำให้เขตเทศบาลครอบคลุมตำบลหัวไผ่และตำบลมหาราชทั้งหมด

พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอมหาราช พื้นที่เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 27.9 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 97.1 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ด้านตะวันตกของเขตเทศบาลมีคลองบางแก้วและแม่น้ำลพบุรีไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 13.52 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 8,450.0 ไร่
# เทศบาลตำบลโรงช้าง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
เทศบาลตำบลโรงช้าง เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลน้ำเต้า ตำบลโรงช้าง ตำบลเจ้าปลุก และตำบลพิตเพียน ในอำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลมหาราชที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากร 6,277 คน

ในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลเจ้าปลุก สภาตำบลโรงช้าง สภาตำบลพิตเพียน กับสภาตำบลน้ำเต้า รวมเข้ากับพื้นที่เทศบาลตำบลโรงช้าง จึงทำให้เขตเทศบาลครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำเต้า ตำบลโรงช้าง ตำบลเจ้าปลุก และตำบลพิตเพียนทั้งหมด

พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอมหาราช อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอมหาราชประมาณ 6.91 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 34.5 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 107 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ตรงกลางของเขตเทศบาลมีคลองสันป่าและแม่น้ำลพบุรีไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ เทศบาลมีพื้นที่รับผิดชอบ 22.42 ตารางกิโลเมตร
# วอท เอฟ4ยู คอร์แซร์
วอท เอฟ4ยู คอร์แซร์  เป็นเครื่องบินขับไล่บนเรือบรรทุกเครื่องบินของสหรัฐ โดยได้เข้าประจำการในสงครามโลกครั้งที่สองและสงครามเกาหลี

 ประจำการ 

 กองทัพอากาศอาร์เจนตินา

 กองทัพอากาศเอลซัลวาดอร์"Historical Listings: El Salvador (ELS)"
  World Air Forces. Retrieved: 28 September 2012.

 กองทัพเรือฝรั่งเศส

 กองทัพอากาศฮอนดูรัส

 กองทัพอากาศนิวซีแลนด์

ราชนาวีRickard, J. "Chance Vought F4U Corsair in British Service". History of War, 24 April 2007. Retrieved: 28 September 2012.

กองทัพเรือสหรัฐ
เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ
# ไดโอมิดีสแห่งเธรซ
ในเทพปกรณัมกรีก กษัตริย์ ไดโอมิดีสแห่งเธรซ (กรีกโบราณ: Διομήδης) เป็นพระราชโอรสในแอรีสกับไซรีนี พระองค์ประทับที่ริมชายฝั่งทะเลดำปกครองเผ่านักรบแห่งBistones พระองค์เป็นที่รู้จักจากการเป็นเจ้าของม้ากินคนที่เฮราคลีสขโมยไปเพื่อทำให้ภารกิจที่ 8 จากภารกิจ 12 ประการสำเร็จ โดยเฮราคลีสได้ลงมือฆ่าไดโอมิดีสเพื่อขโมยม้าของพระองค์ไป
# องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่พระ
องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่พระ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลไผ่พระ ตำบลกกแก้วบูรพา รวมทั้งพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 6 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–3, 5 ของตำบลบ้านเกาะในอำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลไผ่พระใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลไผ่พระเมื่อ พ.ศ. 2540

ต่อมาใน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลบ้านเกาะและสภาตำบลกกแก้วบูรพา รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่พระ ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลไผ่พระครอบคลุมถึงตำบลกกแก้วบูรพาและตำบลบ้านเกาะเฉพาะส่วนที่อยู่นอกเขตเทศบาลเมืองบางไทร
# องค์การบริหารส่วนตำบลบางนา
องค์การบริหารส่วนตำบลบางนา เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลกะทุ่มและตำบลบางนา อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลบางนาใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางนาเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539

ต่อมาในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลกะทุ่ม รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบางนา ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางนาครอบคลุมพื้นที่ตำบลกะทุ่มและตำบลบางนาทั้งหมด
# เทศบาลตำบลบางปะอิน
เทศบาลตำบลบางปะอิน เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–10 กับพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 12 ตำบลบ้านเลน อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลบ้านเลนที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ใน พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากรทั้งหมด 6,688 คน

ในวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2554 กระทรวงมหาดไทยให้เปลี่ยนชื่อเทศบาลตำบลบ้านเลนเป็นเทศบาลตำบลบางปะอิน เพื่อความเหมาะสมและสอดคล้องตามเจตนารมณ์ของประชาชนในเขตเทศบาลตำบล และเนื่องจากเป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการของอำเภอบางปะอิน จึงเปลี่ยนเพื่อให้สอดคล้องกับชื่อของอำเภอ

พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอบางปะอิน (ยกเว้นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอบางปะอินและโรงพยาบาลบางปะอินซึ่งตั้งอยู่ในเขตเทศบาลตำบลปราสาททอง) พื้นที่เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 19.44 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 61.1 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ด้านตะวันตกของเขตเทศบาลมีคลองจิก คลองบ้านเลน และแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 4.78 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 2,987.5 ไร่
# เทศบาลตำบลปราสาททอง
เทศบาลตำบลปราสาททอง เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–3 กับพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1, 11 ตำบลบ้านเลน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบางปะอิน) ในอำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากรทั้งหมด 4,973 คน

เทศบาลตำบลปราสาททองเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบ้านเลนที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2516 แล้วได้รับการยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2538 ในวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 กระทรวงมหาดไทยห้เปลี่ยนชื่อองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเลนเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลปราสาททอง เนื่องจากองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเลนมีชื่อพ้องกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในตำบลเดียวกันคือเทศบาลตำบลบ้านเลน ทำให้เข้าใจผิดและเกิดความสับสนในการติดต่อราชการ เมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลปราสาททองมีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลปราสาททอง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 โดยมีผลในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2550

พื้นที่เทศบาลตำบลปราสาททองมีแนวเขตล้อมรอบทิศเหนือ ทิศตะวันออก และทิศใต้ของพื้นที่เทศบาลตำบลบางปะอิน เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอบางปะอินและโรงพยาบาลบางปะอิน อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 20.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 61.8 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ทิศเหนือและทิศใต้ของเขตเทศบาลมีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ เทศบาลมีพื้นที่รับผิดชอบ 10.53 ตารางกิโลเมตร
# เทศบาลตำบลราชคราม
เทศบาลตำบลราชคราม เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลราชครามและตำบลช้างใหญ่ อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลราชครามที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2537 วันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 6,069 คน

พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอบางไทร อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบางไทรประมาณ 24.8 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 30.9 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 60.2 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ด้านตะวันตกของเขตเทศบาลมีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ เทศบาลมีพื้นที่รับผิดชอบ 14.32 ตารางกิโลเมตร
# อำเภอแกทอบ
อำเภอแกทอบ  เป็นอำเภอในเทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 45,104 คนใน 11,185 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือแกทอบ และมีตำบลเพียง 2 ตำบลคือตำบลแกทอเบโจนูบี และตำบลแกทอเบโชมอลี
# ตำบลแกทอเบโจนูบี
แกทอเบโจนูบี  เป็นตำบลในอำเภอแกทอบ เทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 19 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 14,743 คนใน 3,532 ครัวเรือน
# แกทอบ
แกทอบ  เป็นเมืองและเมืองหลักในอำเภอแกทอบ เทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 6,956 คนใน 1,744 ครัวเรือน
# ตำบลแกทอเบโชมอลี
แกทอเบโชมอลี  เป็นตำบลในอำเภอแกทอบ เทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 30 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 23,405 คนใน 5,909 ครัวเรือน
# เทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า
เทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1, 6 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–4, 13 ตำบลแหลมฟ้าผ่า กับพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 4, 7, 9 ตำบลในคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลแหลมฟ้าผ่าที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 21,871 คน

พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอพระสมุทรเจดีย์  เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดสมุทรปราการประมาณ 24.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 30.1 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ด้านตะวันออกของเขตเทศบาลมีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 7.0 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 4,375.0 ไร่

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
เขตเทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่ามีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากดและเขตเทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ (อำเภอพระสมุทรเจดีย์)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตเทศบาลนครสมุทรปราการและเขตเทศบาลตำบลบางปู (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) 
 ทิศใต้ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่า (อำเภอพระสมุทรเจดีย์) 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่า (อำเภอพระสมุทรเจดีย์)
# เทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์
เทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลปากคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลพระสมุทรเจดีย์ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 11,839 คน

พื้นที่เทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ตั้งอยู่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอพระสมุทรเจดีย์ ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 5.2 กิโลเมตร มีสถานที่สำคัญในเทศบาลคือพระสมุทรเจดีย์ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำจังหวัดสมุทรปราการ ผู้คนทั่วไปจะเรียกกันติดปากว่า พระเจดีย์กลางน้ำ เนื่องจากเดิมบริเวณที่ก่อสร้างพระสมุทรเจดีย์เป็นเกาะแม่น้ำในแม่น้ำเจ้าพระยา ต่อมาชายตลิ่งฝั่งขวาของแม่น้ำตื้นเขินงอกออกมาเชื่อมติดกับเกาะอันเป็นที่ตั้งพระเจดีย์ และป้อมผีเสื้อสมุทรซึ่งตั้งอยู่บนเกาะแม่น้ำ ด้านใต้พระสมุทรเจดีย์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2362  

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
เทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้

 ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองลัดหลวง (อำเภอพระประแดง)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางโปรง องค์การบริหารส่วนตำบลบางด้วน และเขตเทศบาลนครสมุทรปราการ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ)
 ทิศใต้ ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า (อำเภอพระสมุทรเจดีย์)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากด (อำเภอพระสมุทรเจดีย์)
# โนชิโระ
thumb|right|นาข้าวในที่ราบในที่ราบโนชิโระ

โนชิโระ  เป็นนครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น มีประชากร 52,283 คนNoshiro City official statistics   มีความหนาแน่นของประชากร 120 คนต่อตารางกิโลเมตร (ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562) และมีพื้นที่ทั้งหมด 526.95 ตารางกิโลเมตร (203.46 ตารางไมล์)

 ภูมิศาสตร์ 
โนชิโระตั้งอยู่บนที่ราบชายฝั่งทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดอากิตะซึ่งล้อมรอบด้วยทะเลญี่ปุ่น เมืองโนชิโระมีแม่น้ำโยเนชิโระไหลผ่านตัวเมืองก่อนที่จะไหลลงสู่ทะเลญี่ปุ่นบริเวณท่าเรือโนชิโระ จุดสูงสุดคือภูเขายาเคยามะ 963.1 เมตร (3,160 ฟุต)

 ประชากร 
ประชากรของโนชิโระลดลงในช่วง 60 ปีที่ผ่านมา ตามข้อมูลสำมะโนประชากรญี่ปุ่นNoshiro population statistics

 ภูมิอากาศ 
โนชิโระมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) ซึ่งมีความแตกต่างของอุณหภูมิในแต่ฤดูกาลมากโดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นถึงร้อนและฤดูหนาวที่หนาวเย็นถึงเย็นจัด ปริมาณน้ำฝนสามารถตกได้ตลอดปีแต่จะตกหนักสุดตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงตุลาคม อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในโนชิโระคือ 12.3 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1467 นิ้ว ซึ่งเดือนกันยายนมีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 25.3 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ -0.8 °C
 Noshiro climate data

 วัฒนธรรม 
โนชิโระ ยาคุตะนะบาตะ
เทนกุ โนะ ฟุยะโจ
เทศกาลดอกไม้ไฟท่าเรือโนชิโระ
# วัดท่าข้ามใต้
วัดท่าข้ามใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านกาศ อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน ปัจจุบันมี พระสองเมือง ถาวโร เป็นเจ้าอาวาส

วัดท่าข้ามใต้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2473 วัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระบรมสารีริกธาตุ ซึ่งท่านปัญญาวุฒิโฑ อดีตเจ้าอาวาสวัดท่าข้ามใต้ ได้ไปพบในวัดถ้ำเหง้า โดยพระบรมสารีริกธาตุได้แสดงอภินิหารปรากฏมีแสงสว่างเจิดจ้าภายในถ้ำ จึงได้อาราธนาอัญเชิญองค์พระบรมสารีริกธาตุมาประดิษฐานที่วัดท่าข้ามใต้ ซึ่งต่อมาวัดท่าข้ามใต้ได้ดำเนินการก่อสร้างพระเจดีย์องค์ใหม่เพื่อบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ วัดยังมีงานสรงน้ำองค์พระบรมสารีริกธาตุ เป็นประจำทุกปี
# พิพิธภัณฑ์โอรังอัซลี
พิพิธภัณฑ์โอรังอัซลี  เป็นพิพิธภัณฑ์ในอำเภอกมบัก รัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย จัดแสดงประวัติศาสตร์และประเพณีของชนพื้นเมืองโอรังอัซลี ในพิพิธภัณฑ์มีห้องสมุดและโรงละครขนาดเล็ก และเปิดทำการในวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1987 โดยนายกรัฐมนตรีมาฮาดีร์ บิน โมฮามัด
# วัดควรค่าม้า
วัดควรค่าม้า เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีเนื้อที่ 1 ไร่ 94 ตารางวา 

วัดควรค่าม้าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2035 เหตุที่ชื่อวัดควรค่าม้าเพราะในอดีด บริเวณส่วนใหญ่ของวัดเป็นพื้นที่ที่ใช้ในการเลี้ยงม้าจำนวนมาก เลี้ยงม้าเป็นพาหนะค้าขาย ต่อมาม้าได้ล้มตายลง ด้วยความอาลัยม้าจึงตัดสินใจอุทิศที่แปลงนี้ให้เป็นวัด สร้างวัดเพื่อระลึกถึงม้า เดิมชื่อ วัดคุณค่าม้า ต่อมาก็เพี้ยนเป็นวัดควรค่าม้า วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2405

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ วิหาร เจดีย์ (พระธาตุ) ย่อมุมไม้สิบสอง ด้านหน้าของเจดีย์ประดิษฐ์สถานเป็นพระพุทธรูปสมัยเชียงแสน ด้านซ้ายประดิษฐ์สถานเป็นพระสิงห์ ด้านขวาประดิษฐ์สถานเป็นพระนาคปรก ด้านหลังประดิษฐ์สถานพระเจ้าทันใจ

รายนามเจ้าอาวาส
 ครูบาคำ 
 ครูบาปัญญา ปัญญาธโร 
 พระอธิการวีรธรรม วีรธัมโม พ.ศ. 2496–2506 
 พระอธิการทองสุข กลญาโน พ.ศ. 2506–2512 
 พระอธิการบุญฤทธิ์ ฐิติโก พ.ศ. 2513–2526 
 พระครูวีรุฬธรรมวัฒน์ พ.ศ. 2527–ปัจจุบัน
# แอร์ฟรานซ์โฮป
แอร์ฟรานซ์โฮป  หรือชื่อเดิม โฮป! เป็นสายการบินระดับภูมิภาคสัญชาติฝรั่งเศส โดยให้บริการเที่ยวบินในนามของบริษัทแม่ แอร์ฟรานซ์ สายการบินก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2012 จากการควบรวมกิจการของสายการบิน แอร์ลิแนร์, บริตแอร์ และ เรจินัล
thumb|โลโก้ของโฮป! ในช่วงปีค.ศ. 2013-2019 

 ประวัติ 
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 แอร์ฟรานซ์-เคแอลเอ็ทกรุ๊ป ได้ประกาศการควบรวมกิจการของแอร์ลินแอร์, บริตแอร์ และ เรจินัลแอร์ไลน์ อย่างเป็นทางการในปีค.ศ. 2017  ภายใต้ชื่อ โฮป!

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 บริการต่าง ๆ ของโฮป! จะถูกรีแบรนด์เป็น "แอร์ฟรานซ์ โฮป" เครื่องบินลำแรกในลวดลาย - แอร์ฟรานซ์โฮป ลำแรกก็ได้เข้ามาประจำการในเดือนพฤษภาคมในปีเดียวกัน

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2019 เที่ยวบินของแอร์ฟรานซ์โฮป ย้ายไปดำเนินการภายใต้ชื่อของแอร์ฟรานซ์ทั้งหมด

 จุดหมายปลายทาง 

 ข้อตกลงการบินร่วม 
ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 แอร์ฟรานซ์โฮปมีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่าง ๆ ดังนี้:

 แอร์คอร์ซิกา
 แอร์ฟรานซ์

 ฝูงบิน 
thumb|เอ็มบราเออร์ อี190 ของแอร์ฟรานซ์โฮป
ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2024 แอร์ฟรานซ์โฮปมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:

+ฝูงบินของแอร์ฟรานซ์โฮปเครื่องบินประจำการคำสั่งซื้อผู้โดยสารหมายเหตุBEรวมเอ็มบราเออร์ อี17013—205676เอ็มบราเออร์ อี19022—2872100รวม35—แอร์ฟรานซ์โฮปมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 13.5 ปี
# วัดพระเจ้าเม็งราย
วัดพระเจ้าเม็งราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

วัดพระเจ้าเม็งราย เดิมชื่อว่า วัดคานคาด คงจะเพี้ยนมาจากคำว่า กาละก้อด หรืออาจมีความหมายว่า ไม้คานหามพระพุทธรูปมาคาด หรือกร่อนจาก จนเกือบจะนำมาใช้หามพระพุทธรูปต่อไปอีกไม่ได้ จึงตั้งว่า วัดคาดคอดปริศนาโบราณคดี : “พระเจ้าค่าคิง” พระพุทธรูปสูงเท่าคนสร้าง? ยังมีอีกชื่อว่า วัดศรีสร้อยท้าเจ่ง เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดพระเจ้าเม็งราย" ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สันนิษฐานว่าเป็นพระอารามหลวงแห่งที่สามที่พญามังรายทรงสร้างขึ้น สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1839

วัดมีโบราณวัตถุที่สำคัญเป็นพระพุทธรูปยืนปางห้ามญาติ มีชื่อเรียกว่า พระเจ้าค่าคิงพญามังราย สูงประมาณ 540 เซนติเมตร เป็นพระพุทธรูปยืนสมัยต้นเชียงใหม่เป็นพระพุทธรูปที่สำคัญองค์หนึ่ง เรื่องราวของพระพุทธรูปองค์นี้ปรากฏในตำนานเมืองเชียงใหม่และในพงศาวดารโยนก ปูชนียวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ พระพุทธรูปที่จำลองจากพระพุทธสิหิงค์ สร้างโดยศรีสัทธัมมะมหาสังฆราชเมื่อ พ.ศ. 2012 ประดิษฐานในวิหารใหญ่ ขนาดหน้าตักกว้าง 86 เซนติเมตร และยังมีกลุ่มพระพุทธรูปปางมารวิชัยสำริดอีกหลายองค์ เป็นรูปแบบของพระพุทธรูปปางมารวิชัย ในต้นพุทธศตวรรษที่ 21 พระพุทธรูปปางลีลาสกุลช่างเชียงใหม่ สำริดปิดทองพุทธศตวรรษที่ 21–22 ประดิษฐานอยู่ในวิหารน้อย
# วัดสำเภา (จังหวัดเชียงใหม่)
วัดสำเภา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่บนถนนราชดำเนิน ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ อยู่ตรงข้ามกับวัดพันอ้น ในเขตคูเมืองเชียงใหม่ ห่างจากประตูท่าแพ 250 เมตร

วัดสำเภาสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์มังราย ชื่อเดิมคงไม่ใช่ชื่อนี้ ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง ในตอนนั้นมีพ่อค้าชาวเมืองระแหง (จังหวัดตากในปัจจุบัน) เดินทางมาค้าขายในเมืองเชียงใหม่ เกิดศรัทธาต่อพุทธศาสนาจึงสร้างสำเภาทองบรรจุในเจดีย์ของวัดแห่งนี้ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2113  ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2362 พระยาธรรมลังกา เจ้าหลวงเชียงใหม่องค์ที่ 2 ได้มาทำบุญถาวรวัตถุ และเจ้าสุริยวงศ์ (คำตัน สิโรรส) ได้ทำนุบำรุงสืบมา

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนา ตัวอาคารตั้งอยู่บนฐานยกสูง หลังคาซ้อนกันสามชั้น หน้าบันตลอดจนตัวเสาประดับด้วยลายปูนปั้นเป็นรูปเทวดา ลายพรรณพฤกษาและสัตว์ต่าง ๆ บันไดทางขึ้นเป็นมกรคายนาค ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยเป็นพระประธาน เจดีย์ศิลปะล้านนา ตั้งอยู่ด้านหลังวิหาร ฐานด้านล่างสุดเป็นสี่เหลี่ยม รับฐานบัวย่อเก็จยกสูง ถัดขึ้นไปเป็นชั้นมาลัยเถาซ้อนกันห้าชั้น รับกับองค์ระฆังทรงกลมสีทอง หุ้มด้วยทองจังโก ส่วนยอดประดับฉัตรสีทองห้าชั้น และอุโบสถ ตั้งอยู่ด้านข้างวิหาร หลังคาซ้อนกันสองชั้น ช่อฟ้ายังคงเป็นของเดิม ส่วนนาคสะดุ้งทำขึ้นใหม่ ด้านหน้าประดับด้วยลายปูนปั้นรูปพรรณพฤกษาและกระจกหลากสี ประตูทางเข้าแกะไม้เป็นรูปเทวดาสององค์เฝ้าประตูอยู่
# กระต่ายป่าแห่งอินาบะ
กระต่ายป่าแห่งอินาบะ  สามารถสื่อถึงตำนานญี่ปุ่นสองแบบที่มาจากแคว้นอินาบะ (ปัจจุบันคือจังหวัดทตโตริฝั่งตะวันออก) โดยตำนานกระต่ายป่าแห่งอินาบะของ อิซูโมะ เด็นไร มีที่มาจากแคว้นอิซูโมะ ส่วนกระต่ายป่าแห่งอินาบะอีกอันอยู่ในตำนานของ โอนามูจิ-โนะ-คามิ เทพเจ้าชินโต

กระต่ายป่าที่กล่าวถึงในตำนานคือ Lepus brachyurus หรือกระต่ายป่าญี่ปุ่น ซึ่งอาจจะเป็นชนิดย่อยที่พบในหมู่เกาะโอกิที่มีชื่อว่า Lepus brachyurus okiensis กระต่ายป่าญี่ปุ่นมีความยาวระหว่าง  ถึง  และมีขนาดเล็กกว่ากระต่ายป่ายุโรป กระต่ายป่าญี่ปุ่นมักมีผิวสีน้ำตาล แต่ในพื้นที่ที่มีภูมิอากาศหลากหลายอย่างแคว้นอินาบะ ผิวของมันจะเปลี่ยนเป็นสีขาวในฤดูหนาว