# ฟราดาริกา มุนแซ็ญ
ฟราดาริกา มุนแซ็ญ อี มัญเญ (, ; ค.ศ. 1905–1994) เป็นนักอนาธิปไตยและปัญญาชนซึ่งทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีสาธารณสุขและนโยบายสังคมในรัฐบาลสาธารณรัฐสเปนที่ 2 ช่วงสงครามกลางเมืองสเปน เธอเป็นที่รู้จักเป็นนักเขียนนวนิยายและความเรียง และการเป็นรัฐมนตรีหญิงคนแรก ๆ ในยุโรปตะวันตก

ชีวประวัติ
ฟราดาริกา มุนแซ็ญ เกิดวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1905 ในมาดริด ประเทศสเปน เธอเป็นลูกที่รอดชีวิตคนเดียวของฌูอัน มุนแซ็ญ (Joan Montseny) กับตาแรซา มัญเญ มิราแบ็ต (Teresa Mañé Miravet) ทั้งสองเป็นครู และเป็นนักอนาธิปไตยเชื้อสายกาตาลา พวกเขาอาศัยอยู่ในมาดริด เนื่องจากพ่อของเธอถูกจำคุกและต้องลี้ภัยในเวลาต่อมาเหตุจากเหตุระเบิดขบวนแห่วันสมโภชพระคริสตวรกายในบาร์เซโลนา ค.ศ. 1896 (1896 Barcelona Corpus Christi procession bombing) ทั้งสองกลับสเปนอย่างลับ ๆ และอาศัยอยู่ในเมืองหลวง ตั้งแต่ ค.ศ. 1898 บุพการีของเธอร่วมกันทำหน้าที่บรรณาธิการวารสารรายปักษ์ชื่อ ลาเรบิสตาบลังกา ซึ่งเป็นหนึ่งในวารสารอนาธิปไตยฉบับที่สำคัญที่สุดในเวลานั้น ครอบครัวเธอใช้เงินเก็บเพื่อหาบ้านในเขตชานเมืองของมาดริด ผู้พัฒนาที่สร้างบ้านพวกเขาขู่ฟ้องร้องพ่อของเธอ เมื่อเขากล่าวหาว่าผู้พัฒนาขโมยเงินจากคนจนที่จ่ายค่าบ้านที่ไม่ถูกสร้างเสียที ทำให้ครอบครัวต้องย้ายออกและใช้เวลาหลายปีหลังจากนั้นในการย้ายที่อยู่ตลอดเวลา และเอาชีวิตรอดด้วยการเขียนและการเพาะปลูกเป็นครั้งคราว ในวัยเด็กของมุนแซ็ญ หน่วยพิทักษ์พลเรือน  มักมาเยี่ยมบ้านครอบครัวเธอเพื่อค้นหาพ่อของเธอ เธอถ่วงเวลาให้พวกเขาเข้ามาช้าที่สุดเพื่อให้เวลาพ่อเธอซ่อนตัว

มุนแซ็ญได้รับการศึกษาที่บ้านจากบุพการีของเธอ หลังจากที่เธอมีทักษะอ่านเขียนแล้ว แม่ของเธอใช้วิธีการสอนแบบพิพัฒนาการเพื่อเสริมสร้างความอยากรู้อยากเห็นของลูกเธอ ทำให้มุนแซ็ญสามารถอ่านเนื้อหาที่หลากหลายเพื่อส่งเสริมให้เธอไล่ตามความสนใจทางปัญญาของตัวเอง มุนแซ็ญได้รู้จักกับทั้งวรรณกรรมและทฤษฎีทางสังคมและการเมือง เธอยังกล่าวว่าการเติบโตในสิ่งแวดล้อมชนบทได้มีส่วนในพัฒนาการทางปัญญาของเธอ ตลอดชั่วชีวิตเธอ เธอจะกลับไปหาธรรมชาติเมื่อต้องจัดการกับปัญหาทางสังคม เธอมีลูกสามคนกับฌาร์มินัล อัซเกลอัส

การทำงาน

thumb|ฟราดาริกา มุนแซ็ญ กล่าวคำปราศรัยที่งานประชุมครั้งประวัติศาสตร์ของสมาพันธ์แรงงานแห่งชาติ  ในบาร์เซโลนา ค.ศ. 1977 เป็นครั้งแรกหลังจาก 36 ปีของสเปนภายใต้การนำของฟรังโก
thumb|สวนสาธารณะฟราดาริกา มุนแซ็ญ ในปารีส

ในช่วงสงครามกลางเมืองสเปน มุนแซ็ญสนับสนุนรัฐบาลสาธารณรัฐ เธอต่อต้านการใช้ความรุนแรงในอาณาเขตของสาธารณรัฐ โดยกล่าวว่าเป็น "ความกระหายเลือดที่ก่อนหน้านี้นึกไม่ออกเลยว่าจะเกิดจากมนุษย์สุจริต" ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1936 ฟรันซิสโก ลาร์โก กาบาเยโร (Francisco Largo Caballero) แต่งตั้งมุนแซ็ญเป็นรัฐมนตรีกระทรวงสาธารณสุข การกระทำครั้งนี้ทำให้เธอได้กลายเป็นผู้หญิงคนแรกในประวัติศาสตร์สเปนที่ได้เป็นรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรี

ลี้ภัย
ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 เธอและผู้นิยมสาธารณรัฐคนอื่นย้ายไปยังเมืองตูลูซ และกลับมาสเปนใน ค.ศ. 1977 หลังฟรังโกเสียชีวิต ต่อมาเธอเสียชีวิตวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1994 สิริอายุ 88 ปี

มรดก
ถนน สวนสาธารณะ และโรงเรียนหลายแห่งในสเปน โดยเฉพาะแคว้นกาตาลุญญา และในเมืองเช่นปารีส ตั้งชื่อตามเพื่อรำลึกถึงเธอ

งาน

นวนิยาย
 Horas trágicas (1920)
 Amor de un día (1920)
 Ana María (1920)
 El amor nuevo (1920)
 El juego del amor y de la vida (1920)
 La mujer que huía del amor (1920)
 La vida que empieza (1920)
 Los caminos del mundo (1920)
 María Magda (1920)
 Maternidad (1920)
 Vampiresa (1920)
 Florecimiento (1925)
 La victoria (1925)
 Vida nueva (1925)
 ¿Cuál de las tres? (1925)
 Los hijos de la calle (1926)
 El otro amor (1926)
 La última primavera (1926)
 Resurrección (1926)
 El hijo de Clara (1927)
 La hija del verdugo (1927)
 El rescate de la cautiva (1927)
 El amor errante (1927)
 La ruta iluminada (1928)
 El último amor (1928)
 Frente al amor (1929)
 Sol en las cimas (1929)
 El sueño de una noche de verano (1929)
 La infinita sed (1930)
 Sonata patética (1930)
 Pasionaria (1930)
 Tú eres la vida (1930)
 El ocaso de los dioses (1930)
 Aurora roja (1931)
 Cara a la vida (1931)
 El amor que pasa (1931)
 Nocturno de amor (1931)
 Una mujer y dos hombres (1932)
 Amor en venta (1934)
 Nada más que una mujer (1935)
 Vidas sombrías (1935)
 Tres vidas de mujer (1937)
 La indomable (1938)
 Una vida (1940)
 Amor sin mañana	
 La rebelión de los siervos	
 La sombra del pasado	
 Martirio
 Nuestra Señora del Paralelo	
 Sinfonía apasionada	
 Una historia triste

งานอื่น ๆ
 La mujer, problema del hombre (1932)
 Heroínas (1935)
 Buenaventura Durruti (1936)
 In Memoriam of Comrade Durruti (1936)
 La voz de la F.A.I. (1936)
 El anarquismo militante y la realidad española (1937)
 La incorporación de las masas populares a la historia: la Commune, primera revolución consciente (1937)
 Anselmo Lorenzo (1938)
 Cien días de la vida de una mujer (1949)
 Jaque a Franco (1949)
 Mujeres en la cárcel (1949)
 El problema de los sexos: matrimonio, unión libre y amor sin convivencia (1950)
 Pasión y muerte de los españoles en Francia (1950)
 María Silva: la libertaria (1951)
 El Éxodo: pasión y muerte de españoles en el exilio (1969)
 Problemas del anarquismo español (1971)
 Crónicas de CNT: 1960-1961 (1974)
 Qué es el anarquismo (1974)
 El éxodo anarquista (1977)
 Cuatro mujeres (1978)
 Seis años de mi vida (1978)
 Mis primeros cuarenta años (1987)