wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# กรุงเทพมหานคร (เพลง)
"กรุงเทพมหานคร" เป็นเพลงของอัสนี-วสันต์ ลำดับที่ 5 ในอัลบั้ม ฟักทอง ซึ่งเผยแพร่เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 โดยมีความพิเศษ เนื่องจาก อัสนี โชติกุล และ กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา นำชื่อเต็มของกรุงเทพมหานคร ซึ่งพระราชนิพนธ์โดย พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มาใส่ทำนองขับร้องเป็นจำนวน 7 รอบ และเรียบเรียงเป็นดนตรีร็อกความยาว 6:18 นาที ทำให้ได้รับความนิยมมาจนถึงปัจจุบัน เนื่องจากทำให้ประชาชนสามารถจำชื่อเต็มของกรุงเทพมหานครได้ง่ายขึ้น
# เธาลาคีรี
เธาลาคีรี (อักษรโรมัน: Dhaulagiri) เป็นภูเขาในประเทศเนปาลมีความสูง 8,167 เมตร หนึ่งในยอดเขาแปดพันเมตร และสูงที่สุดเป็นอันดับเจ็ดของโลก ถือเป็นเป็นภูเขาที่สูงที่สุดที่ตั้งอยู่ในพรมแดนของประเทศเดียว พิชิตสำเร็จครั้งแรกในวันที่ 13 พฤษภาคม 1960 โดยคณะนักไต่เขาชาวสวิส, ออสเตรีย และเนปาล เขาอันนาปุราณะ I (สูง) ตั้งอยู่ห่างไป  ทางตะวันออกของเธาลาคีรี ชื่อเขา "เธาลาคีริ" (धौलागिरी) เป็นชื่อภาษาเนปาล มีที่มาจากภาษาสันสกฤตคำว่า ธวล (धवल) แปลว่าสีขาว, ความงามMonier-Williams, op. cit. p. 513 และคีรี (गिरि) แปลว่าภูเขาMonier-Williams, op. cit. p. 355 

ในปี 1808 การคำนวณสำรวจพื้นที่พบว่าเธาลาคีรีเป็นเขาที่สูงที่สุดที่ยังไม่ได้สำรวจWaller จนถึงปี 1838 ซึ่งเขากังเจนจุงคาขึ้นอันดับหนึ่งแทน และตามด้วยเขาเอเวอเรสต์ในปี 1858 

เธาลาคีรี I ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเทือกเขาเธาลาคีรี มีความสูงชันจากพื้นที่ลุ่มเบื้องล่างด้วยความสูง  จากที่ลุ่มแม่น้พกาลีคัณฑกีเบื้องล่างซึ่งห่างไป 30 กิโลเมตรทางใต้ ส่วนฝั่งใต้มีความสูงชันที่  ชั้นหินที่พบบนยอดของเธาลาคีรีมีลักษณะเช่นเดียวกับของเขาเอเวอเรสต์ กล่าวคือประกอบด้วยหินปูนและโดโลไมต์ซึ่งเกิดจากการก่อตัวใต้มหาสมุทร ในขณะที่ยอดเขาแปดพันอื่น ๆ ในเทือกเขาหิมาลัยเป็นหินแกรนิตที่ก่อตัวขึ้นใต้พื้นโลก

เธาลาคีรีเป็นเขาแปดพันลำดับก่อนสุดท้ายที่ถูกพิชิต และเป็นยอดเขาแปดพันแห่งสุดท้ายในเนปาลที่ถูกพิชิต ทุกเส้นทางในการพิชิตเขาล้วนมีความอันตราย การไต่ขึ้นส่วนใหญ่ใช้เส้นทางทางตะวันออกเฉียงเหนือเช่นเดียวกับการพิชิตครั้งแรก ข้อมูล ณ ปี 2007 มีผู้พิชิตเขาเธาลาคีรีสำเร็จ 358 คน และเสียชีวิต 58 คน หมายความว่ามีอัตราการเสียชีวิตในการพิชิตอยู่ที่ 16.2% ระหว่างปี 1950 ถึง 2006 นักพิชิตเขา 2.88% จาก 2,016 คนที่ไต่เขาเหนือกว่าเบสแคมป์ของเธาลาคีรี I เสียชีวิต สูงกว่าอัตราเสียชีวิตเฉลี่ยของบรรดาเขาแปดพันในแเนปาลซึ่งอยู่ที่ 1.63%
# แมวดำ
แมวดำ เป็นแมวบ้านที่มีขนสีดำ อาจเป็นสายพันธุ์เฉพาะหรือเป็นแมวบ้านทั่วไปที่ไม่มีสายพันธุ์เฉพาะหรือเป็นพันธุ์ผสม แมวดำส่วนใหญ่มีม่านตาสีทองเนื่องจากมีปริมาณเม็ดสีเมลานินสูง แมวดำเป็นหัวข้อในเรื่องปรัมปรา ตำนาน และความเชื่อโชคลาง ถูกมักเชื่อมโยงให้มีความเกี่ยวข้องกับแม่มด และโชคดีหรือโชคร้ายในคติชนยุโรป

สมาคมคนรักแมว (Cat Fanciers' Association; CFA) รับรองสายพันธุ์แมว 22 สายพันธ์ที่มีขนสีดำล้วน แมวสายพันธุ์บอมเบย์เป็นแมวที่มีขนสีดำล้วน
# มนาง
มนาง (Manang) เป็นเมืองในอำเภอมนาง ประเทศเนปาล ตั้งอยู่ที่ความสูง  จากระดับน้ำทะเล ประชากรตามสำมะโนปี 2011 อยู่ที่ 6,527 คน ใน 1,495 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 3 คน/ตารางกิโลเมตร มนางตั้งอยู่ในที่ราบลุ่มกว้างของแม่น้ำมรรศยังฑี ทางตอนเหนือต่อเทือกขาอันนปูรณะ นักไต่เขามายังหรือโดยรอบเขาอันนปูรณะนิยมนอนพักที่มนางเพื่อเตรียมความพร้อมร่างกายและปรับร่างกายให้เข้ากับสภาพความสูง

มนางสามารถเข้าถึงได้ทางถนน และยังมีท่าอากาศยานมนาง ตั้งอยู่ห่างไป  ทางตะวันออกของตัวเมือง ไม่มีเที่ยวบินพาณิชย์บินเข้าออกตั้งแต่ปี 2012
# จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คนรายงานวิจัยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2531. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2532

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, กิ่งอำเภอน้ำหนาว, กิ่งอำเภอเขาค้อ และกิ่งอำเภอวังโป่ง

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอชนแดน, อำเภอศรีเทพ และอำเภอบึงสามพัน
# การเป็นบิดามารดา
การเป็นบิดามารดา  หรือ การเลี้ยงดูและสั่งสอนเด็ก (child rearing) เป็นการส่งเสริมและสนับสนุนในการพัฒนาด้านร่างกาย สติปัญญา สังคม อารมณ์ และการศึกษา ตั้งแต่วัยทารกจนถึงวัยผู้ใหญ่ การเป็นบิดามารดาเกี่ยวข้องกับความสลับซับซ้อนซับซ้อนในการเลี้ยงดูบุตร และไม่ใช่เฉพาะความสัมพันธ์ทางสายเลือดเท่านั้น For the legal definition of parenting and parenthood see: Haim Abraham, A Family Is What You Make It? Legal Recognition and Regulation of Multiple Parents (2017)

ผู้เลี้ยงดูบุตรโดยปกติคือ พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของเด็กคนนั้น อย่างไรก็ตาม ผู้ดูแลอาจเป็นพี่น้อง พ่อเลี้ยง แม่เลี้ยง ปู่ย่าตายาย ผู้ปกครองตามกฎหมาย ป้า ลุง สมาชิกในครอบครัวคนอื่น ๆ หรือเพื่อนในครอบครัว รัฐบาลและสังคม อาจมีบทบาทในการเลี้ยงดูหรืออบรมเด็กด้วย ในหลายกรณี เด็กกำพร้า หรือเด็กที่ถูกทอดทิ้งได้รับการดูแลจากผู้ปกครองที่ไม่ใช่พ่อแม่หรือญาติที่ไม่ใช่สายเลือด บางคนอาจได้รับเลี้ยงเด็ก เติบโตใน บ้านอุปถัมภ์ หรือส่งไปอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ทักษะการเลี้ยงดูบุตรมีความหลากหลาย และพ่อแม่หรือแม่อุ้มบุญที่มีทักษะการเลี้ยงลูกที่ดีอาจเรียกได้ว่าเป็น พ่อแม่ที่ดี
# ประวัติศาสตร์ทางเลือก
ประวัติศาสตร์ทางเลือก (หรืออาจเรียก allohistory althist หรือเรียกสั้น ๆ ว่า AH) เป็นประเภทย่อยของจินตนิยาย ซึ่งมีเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์หนึ่งเหตุการณ์ขึ้นไปเกิดขึ้น แต่ได้รับการแก้ไขแตกต่างไปจากประวัติศาสตร์ที่แท้จริง  จากการคาดเดาโดยอ้างอิงจากข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ เรื่องราวในประวัติศาสตร์ทางเลือกจึงเสนอแนวคิดว่า จะเป็นอย่างไรถ้า? สถานการณ์เกี่ยวกับเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์มนุษยชาติและผลลัพธ์ปัจจุบัน ที่แตกต่างอย่างมากจากบันทึกทางประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์ทางเลือกบางเรื่องถือเป็นประเภทย่อยของบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ หรือ บันเทิงคดีแนวประวัติศาสตร์

นับตั้งแต่ช่วงครสิต์ทศวรรษ 1950 เป็นต้นมา เรื่องราวประวัติศาสตร์ทางเลือกบางเรื่องได้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการเดินทางข้ามเวลา ในช่วงระหว่างประวัติศาสตร์ การรับรู้ทางจิตถึงการมีอยู่ของจักรวาลทางเลือกโดยผู้อยู่อาศัยในจักรวาลใดจักรวาลหนึ่ง และการเดินทางข้ามเวลาที่แบ่งประวัติศาสตร์ออกเป็น กระแสเวลา ต่าง ๆ
# การผิดกาละ
การผิดกาละ (จากกรีก  , 'ขัด' และ  , 'เวลา') คือความไม่สอดคล้องกันทางด้านลำดับเวลา โดยเฉพาะการนำบุคคล เหตุการณ์ วัตถุ คำศัพท์ภาษา และประเพณีจากช่วงเวลาที่แตกต่างกันมาจัดวางด้วยกัน ประเภทที่พบมากที่สุดของการผิดกาละคือ วัตถุที่วางผิดที่ในเวลา ประเภทอื่นได้แก่ การแสดงออกด้วยวาจา เทคโนโลยี แนวคิดเชิงปรัชญา รูปแบบดนตรี วัตถุ พืชหรือสัตว์ ประเพณี หรือสิ่งอื่นใดที่เกี่ยวข้องกับช่วงเวลาใดช่วงเวลาหนึ่งที่อยู่นอกเหนือขอบเขตของเวลาที่เหมาะสม

การผิดกาละอาจเกิดขึ้นโดยตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจ การใช้ความไม่สอดคล้องตามยุคสมัยโดยเจตนาอาจนำมาใช้ในงานวรรณกรรมหรือศิลปะเพื่อช่วยให้ผู้ชมร่วมสมัยมีส่วนร่วมกับช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ได้ง่ายขึ้น การผิดกาละโดยเจตนายังสามารถใช้เพื่อวัตถุประสงค์ในการพูด การโฆษณาชวนเชื่อ การแสดงตลก หรือการสร้างความตกตะลึงได้ การผิดกาละที่ไม่ได้ตั้งใจอาจเกิดขึ้นได้เมื่อนักเขียน ศิลปิน หรือผู้แสดงไม่ทราบถึงความแตกต่างในด้านเทคโนโลยี คำศัพท์และภาษา ประเพณีและทัศนคติ หรือแม้แต่แฟชั่นระหว่างช่วงเวลาและยุคสมัยทางประวัติศาสตร์ที่แตกต่างกัน
# สตีมพังก์
สตีมพังก์  เป็นประเภทย่อยของบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ที่ผสมผสานเทคโนโลยี และ สุนทรียศาสตร์ แบบอนาคตนิยมย้อนรำลึก (retrofuturism) ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากเครื่องจักร พลังไอน้ำในอุตสาหกรรม ในศตวรรษที่ 19 แต่ก็ไม่จำกัดเพียงเท่านั้น ผลงานแนวสตีมพังก์มักตั้งอยู่ในประวัติศาสตร์ทางเลือกของยุควิกตอเรีย หรือ ชายแดนอเมริกัน (American frontier) ซึ่งพลังไอน้ำยังคงใช้กันในกระแสหลัก หรือในโลกแห่งจินตนาการซึ่งก็ใช้พลังงานไอน้ำในลักษณะเดียวกัน

สตีมพังก์จะมีเทคโนโลยีซึ่งไม่เข้ากับยุคสมัย หรือสิ่งประดิษฐ์ที่ล้ำยุคตามแบบที่ผู้คนในศตวรรษที่ 19 อาจจินตนาการไว้ (ซึ่งแตกต่างจากนีโอวิกตอเรียน) และยังมีรากฐานมาจากมุมมองของยุคนั้นต่อแฟชั่น วัฒนธรรม รูปแบบสถาปัตยกรรม และศิลปะ เทคโนโลยีดังกล่าวอาจรวมถึงเครื่องจักรในจินตนาการ เช่น ที่พบในผลงานของ เอช จี เวลส์ และ ฌูล แวร์น ตัวอย่างอื่นๆ  ของสตีมพังก์ประกอบด้วยการนำเสนอเทคโนโลยีในรูปแบบประวัติศาสตร์ทางเลือก เช่น ปืนใหญ่ไอน้ำ เรือเหาะที่เบากว่าอากาศ คอมพิวเตอร์ แอนะล็อก หรือ คอมพิวเตอร์เชิงกล ดิจิทัล เช่น เครื่องยนต์เชิงวิเคราะห์ ของชาลส์ แบบบิจ
# เทอร์พิน
เทอร์พิน  ในรูปแบบไฮเดรต (terpin·H2O) เป็นยาขับเสมหะสำหรับผู้ป่วยโรคและโรคที่เกี่ยวข้อง
ยาสกัดได้จากแหล่งต่างๆ เช่น น้ำมันสน  ไทม์ และยูคาลิปตัส
ยาเคยใช้ในสหรัฐอเมริกาในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่19 แต่ถูกถอนออกจากตลาดใน หลังจากองค์การอาหารและยาสหรัฐพบว่าขาดหลักฐานด้านความปลอดภัยและประสิทธิผล

 ทางการแพทย์ 
เทอร์พินไฮเดรตเป็นยาขับเสมหะ ใช้รักษาโรคหลอดลมอักเสบเฉียบพลันและเรื้อรัง โรคปอดบวม โรคหลอดลมพอง โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง และโรคแบบติดเชื้อและแบบอักเสบของทางเดินหายใจส่วนบน
มักจะผสมกับยาแก้ไอ (เช่น โคดีอีน) เป็นยาผสม

 ผลข้างเคียง 
อาการไม่พึงประสงค์ได้แก่การกดการหายใจ ความง่วงซึม ร่างกายทำงานไม่ประสานกัน ท้องผูก และปัสสาวะค้าง

การใช้เทอร์พินไฮเดรตผสมกับโคเดอีนในระยะยาวอาจทำให้ติดโคเดอีนได้
อนึ่ง ยาผสมดังกล่าวมักจะผสมแอลกอฮอล์เพราะโคเดอีนละลายน้ำได้ไม่ดี
อัตราแอลกอฮอล์ที่สูง (42%) อาจเพิ่มการกดการทำงานของระบบประสาทส่วนกลาง สร้างปัญหาการแยกสลายโคเดอีน และเพิ่มความเสี่ยงการใช้ยาผิดๆ

 กลไกการออกฤทธิ์ 
เทอร์พินไฮเดรตเป็นสารให้ความชุ่มชื้น (humectant) และยาขับเสมหะ 
ซึ่งออกฤทธิ์โดยตรงต่อเซลล์ที่หลั่งสารคัดหลั่งในหลอดลมที่ทางเดินหายใจส่วนล่าง เพื่อทำให้สารคัดหลั่งเหลวและขับออกได้ง่าย
นอกจากนี้ ยังมีฤทธิ์ฆ่าเชื้อเล็กน้อยที่เซลล์พาเรงไคมาในปอดCodeine with Terpin hydrate 

 ประวัติ 
ลีปีน แพทย์ชาวฝรั่งเศส ได้ศึกษาเทอร์พินไฮเดรตทางสรีรวิทยาเป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1885
โดยรายงานว่ายาออกฤทธิ์ต่อเยื่อเมือกและระบบประสาทคล้ายกับน้ำมันสน

สูตรยาที่ผสมเทอร์พินไฮเดรตต่อไปนี้มีจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อ ค.ศ. 1907 คือ
 ยาน้ำเทอร์พินไฮเดรต
 ยาน้ำเทอร์พินไฮเดรตผสมโคเดอีน
 ยาน้ำเทอร์พินไฮเดรตผสมเฮโรอีน

 ยาขับเสมหะที่มีจำหน่ายในปัจจุบันในสหรัฐอเมริกา 
ในปัจจุบัน ไกวเฟนิซิน (glyceryl guaiacolate) เป็นยาขับเสมหะเพียงชนิดเดียวที่ได้รับอนุมัติจากองค์การอาหารและยาสหรัฐ
นอกจากเทอร์พินไฮเดรตแล้ว ยาขับเสมหะอื่นๆ ที่ขาดหลักฐานด้านประสิทธิภาพได้แก่ แอมโมเนียมคลอไรด์, น้ำมันครีโอโสทจากไม้บีช, ยาที่ทำจากยางเบนโซอินจากไม้กำยาน, การบูร, น้ำมันยูคาลิปตัส, ไอโอดีน, น้ำเชื่อมอิพิแคกที่ทำจากรากไม้ Carapichea ipecacuanha, เมนทอล/น้ำมันเปปเปอร์มินต์, ยาจากน้ำมันดินของสนเขา, โพแทสเซียม ไกวอะคอลซัลโฟเนต (potassium guaiacolsulfonate), โซเดียมซิเตรต, ยาจากไม้ Drimia maritima (squill), น้ำมันโทลูและน้ำมันสน

 เชิงอรรถและอ้างอิง
# อย่ากลับบ้าน
อย่ากลับบ้าน  เป็นละครซีรีส์ไทยแนวดราม่าและลึกลับ ละครซีรีส์เรื่องนี้ออกอากาศทั่วโลกผ่านทางเน็ตฟลิกซ์ เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2567 กำกับโดย วุฒิดนัย อินทรเกษตร

 นักแสดง 
 วรนุช ภิรมย์ภักดี รับบท วารี จารึกอนันต์
 ซินดี้ บิชอพ รับบท พนิดา จารึกอนันต์
 พิชชาภา พันธุมจินดา รับบท ฟ้า
 พลอยปภัส ฝนแก้วศิวพร รับบท มินทิรา ปิตานันต์ (มิน)
 ธีรภัทร์ สัจจกุล รับบท พันเอกยุทธชัย ปิตานันต์
 ปาริธ ทิมทอง รับบท เต้
 พาทิศ พิสิฐกุล รับบท ดนัย
 สหัสชัย ชุมรุม รับบท นที
 พงศ์พิชญ์ ปรีชาบริสุทธิ์กุล รับบท นที (วัยหนุ่ม)
 สาวิกา กาญจนมาศ รับบท อร
 ณัฐนันท์ คุณวัฒน์ รับบท วัฒน์
 อลีน่า มารี จาง รับบท วารี (วัยเด็ก)
 ธัญพงษ์ วิชัยศรี รับบท อ๊อฟ
 นัฐ เค้ายวนผึ้ง รับบท เจ้าหน้าที่นุ้ย
 วิทยา ปานศรีงาม รับบท วิชัย
 คำรณ จิวะชาติ รับบท วิชัย (วัยหนุ่ม)
 ปราวดี สิงห์ทอง รับบท แม่ของฟ้า
 ภูริ ชัยสุภา รับบท ผี

 รายชื่อตอน
# ลูวิช ดี กามอยช์
ลูวิช วัช ดี กามอยช์  (หรือ 1525 – 10 มิถุนายน ค.ศ. 1580) ถือเป็น กวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโปรตุเกสและของภาษาโปรตุเกส ความเชี่ยวชาญด้านบทกวี เขาได้รับการเทียบเคียงได้กับเชกสเปียร์ มิลตัน, วอนเดล, โฮเมอร์, เวอร์จิล และ ดันเต เขาเขียนบทกวีและบทละครเป็นจำนวนมาก แต่ที่จำได้ดีที่สุดคือผลงานมหากาพย์เรื่อง Os Lusíadas (The Lusiads) งานบทกวีของเขา The Parnasum of Luís de Camões สูญหายไปในช่วงที่เขามีชีวิตอยู่ อิทธิพลของผลงานชิ้นเอก Os Lusíadas นั้นลึกซึ้งมากจนบางครั้งก็เรียกภาษาโปรตุเกสว่า "ภาษาของกามอยช์"

วันเสียชีวิตของเขาคือวันที่ 10 มิถุนายนของทุกปี ถือเป็นวันชาติของประเทศโปรตุเกส

 หมายเหตุ
# คติคลาสสิก
คติคลาสสิก, คตินิยมคลาสสิก หรือ คตินิยมแบบแผน  ในงานศิลปะ โดยทั่วไปหมายความถึง การให้ความสำคัญอย่างสูงต่อช่วงเวลาสมัยคลาสสิกของตะวันตก โดยเป็นการกำหนดมาตรฐานด้านรสนิยมที่ผู้นิยมคลาสสิกพยายามเลียนแบบ ในรูปแบบบริสุทธิ์แท้ คติคลาสสิกเป็นทัศนคติทางสุนทรียศาสตร์ที่อาศัยหลักการที่อิงตามวัฒนธรรม ศิลปะ และวรรณกรรมของกรีกและโรมโบราณ โดยเน้นที่รูปแบบ ความเรียบง่าย สัดส่วน ความชัดเจนของโครงสร้าง ความสมบูรณ์แบบ และอารมณ์ที่ยับยั้งชั่งใจ รวมถึงการดึงดูดสติปัญญาอย่างชัดเจน 

คติคลาสสิกมีอิทธิพลที่มักปรากฏอยู่ในยุโรปหลังยุคกลางและประเพณียุโรป
# จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2529 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2526 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คนรายงานวิจัยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2529. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2530

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, กิ่งอำเภอน้ำหนาว, กิ่งอำเภอเขาค้อ และกิ่งอำเภอวังโป่ง

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอชนแดน, อำเภอศรีเทพ และอำเภอบึงสามพัน
# มิลาเรปะ
เจจุน มีลาราปา (, Jetsun Milarepa) หรือ มิลาเรปะ (อักษรโรมัน: Milarepa, 1028/40–1111/23) เป็นสิทธาชาวทิเบต ที่เป็นที่รู้จักในฐานฆาตกรเมื่อเป็นเด็กก่อนจะหันเข้าสู่พุทธศาสนาและเป็นนักบวชรูปสำคัญในเวลาต่อมา ถือเป็นโยคีและคุรุนักประพันธ์ในศาสนาพุทธรูปที่มีชื่อเสียงที่สุดรูปหนึ่งของทิเบตและมีคำสอนเป็นที่รู้จักในหลายสำนักของศาสนาพุทธแบบทิเบต ท่านเป็นศิษย์ของมาร์ปาลตซาวา และเป็นบุคคลสำคัญในศาสนาพุทธทิเบตสำนักคักยู (Kagyu) รวมถึงเป็นผู้พิชิตขึ้นเขาไกรลาศได้สำเร็จ

เรื่องราวชีวิตของมิลาเรปะเป็นที่รู้จักในวัฒนธรรมทิเบต โดยชีวประวัติเล่มที่มีชื่อเสียงที่สุด The Life of Milarepa ผลงานเขียนโดยจังโยน เฮรูกา (1452–1507) ในศตวรรษที่ 15 ยังคงได้รับความนิยมมาถึงปัจจุบัน เรื่องเล่าของมิลาเรปะที่เล่าขานกันในปัจจุบันมีที่มาจากหนังสือดังกล่าว ประกอบกับธรรมเนียมมุขปาฐะและหลักฐานที่เป็นวัตถุบูชาที่เกี่ยวเนื่อง เช่น ผ้าคลุมหนังหมีของท่าน ในขณะที่เป็นที่ทราบกัน "น้อยมากเกี่ยวกับท่านในฐานะบุคคลในประวัติศาสตร์" มิลาเรปะยังควได้รับการเคารพบูชาในทุกสำนักทิเบตในฐานะ "ตัวอย่างของการทุ่มเทและกลายเป็นผู้ชำนาญทางศาสนา" เรื่องราวชีวิตของมิลาเรปะยังนำไปสู่การตั้งสำนักคักยูและบุคคลสำคัญในสำนัก

นักวิชาการดอนัลด์ เอส โลเปซ จูเนียร์ (Donal S. Lopez Jr.) ชี้ให้เห็นว่าในหนังสือของจังโยน เฮรูกา ใช้องค์ประกอบเชิงรูปแบบจากพุทธประวัติของพระโคตมพุทธเจ้ามาแสดงออกให้มิลาเรปะมีลักษณะประดุจพระพุทธเจ้าของทิเบต ในฐานะบุคคลที่ "เกิดและตรัสรู้ในทิเบต ไม่เคนเดินทางไปอินเดียหรือเป็นศิษย์ของคุรุอินเดียท่านใด ๆ" และแสดงให้เห็นถึง "วิธีอย่างรวดเร็วในแนวทางแบบตันตระ" ที่ซึ่งการหลุดพ้นสามารถทำได้ในช่วงชีวิตเดียว ในคำสอนที่มิลาเรปะให้ไว้ มีการเน้นย้ำถึงคำสอนพุทธที่ว่าด้วย "ความไม่เป็นนิรันดร์, ความทรมานใน สังสารวัฏ, ความตายอันหลีกเลี่ยงไม่ได้ และความไม่แน่นอนของการมาถึงซึ่งความตาย, การต้องเกิดใหม่อันน่าสยองขวัญ ซึ่งเป็นผลโดยตรงจากความไม่รู้" ในขณะเดียวกัน ชีวิตของมิลาเรปะยังเป็นตัวอย่างให้เห็นว่าแม้ฆาตกรก็กลับกลายมาเป็นพุทธะได้ และในหนังสือของจังโยน เฮรูกา ยังเป็นภาพสะท้อนของสองโลกที่อยู่คู่ขนานกัน โลกฆราวาส และโลกอันศักดิ์สิทธิ์ ที่ซึ่งท้ายที่สุดคือโลกเดียวกัน บ่งบอกว่าโลกใบนี้เป็นโลกที่ศักดิ์สิทธิ์ในตัวมันเอง

บทกวีเชิงจิตวิญญาณของมิลาเรปะที่ได้รับการยอมรับคือ ธรรมสังคีตแสนโศลกชื่อแปลไทยจาก  (The Hundred Thousand Songs)
ชีวประวัติต่าง ๆ ของมิลาเรปะมีรายละเอียดมากขึ้นด้วยธรรมสังคีตเหล่านี้ ซึ่งเมื่อรวมแล้วจะทำให้ชีวประวัติของท่านยาวขึ้นเป็นสองเท่า หนังสือนี้รวบรวมและแปลเป็นอังกฤษโดยมูลนิธิบูรพคดีศึกษา (Oriental Studies Foundation) ในปี 1962 และตีพิมพ์ใหม่อีกครั้งในปี 1999 เป็นตอนแยกในชื่อ ธรรมสังคีตแสนโศลกของมิลาเรปะ (The Hundred Thousand Songs of Milarepa) แปลและเสริมข้อมูลโดย Garma C.C. Chang และอีกครั้งในปี 2017 คริสตอเฟอร์ สตัก (Christopher Stag) จากเครือข่ายแปลนิตารถะ (Nitartha Translation Network) นำมาแปลใหม่และรวมธรรมสังคีตเหล่านี้อยู่ในตอนที่ 11 ของหนังสือ
# วิหารมายาเทวี
วิหารมายาเทวี (มายาเทวี มนฺทิร, Maya Devi Temple) เป็นวัดพุทธโบราณในลุมพินี แหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ในประเทศเนปาล ถือเป็นวิหารหลักที่ลุมพินี สถานที่ประสูติตามธรรมเนียมของพระโคตมพุทธเจ้า ตัววิหารตั้งอยู่ติดกับสระน้ำศักดิ์สิทธิ์ (ปุษฺกรณี) และอุทยาน ซากโบราณคดีสร้างจากอิฐที่พบในวิหารมีอายุประมาณ 300 ปีก่อนคริสต์กาล สร้างโดยพระเจ้าอโศก และในปี 2013 มีการค้นพบซากของศาลจาก 600 ปีก่อนคริสต์กาล ทำจากไม้

ภายในวิหารมีศิลาที่ระบุจุดที่พระโคตมพุทธเจ้าประสูติ และประติมากรรมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับประสูติกาลของพระองค์ วิหารหลังโบราณสร้างขึ้นโดยพระเจ้าอโศกขณะพระองค์เสด็จเยือนลุมพินีในราวปี 249 ปีก่อนคริสต์กาล โดยมีการก่อสร้างด้วยอิฐเผาล้อมรอบศิลาดังกล่าว การตรวจวัดอายุทางรังสีคาร์บอนจากหลุมเสาในดินโดยรอบบ่งบอกว่ามีโครงสร้างของเดิมที่อายุย้อนไปถึง 600 ปีก่อนคริสต์กาล 

นับตั้งแต่ปี 2010 คณะศึกษาโบราณคดีจากยูเนสโก, มหาวิทยาลัยเดอรัม, กรมโบราณคดีของเนปาล และทรัสต์พัฒนาลุมพินี (Lumbini Development Trust) ริเริ่มการขุดค้นทางโลราณคดีภายในวิหารมายาเทวี ภายใต้การสนับสนุนของรัฐบาลญี่ปุ่นUnesco.org (2019), available at:https://www.unesco.org/en/articles/earliest-buddhist-shrine-south-asia-discovered-lumbini-buddhas-birthplace-nepal  ในการขุดค้นนี้พบสิ่งปลูกสร้างที่อายุร่วมสมัยกับพระโคตมพุทธเจ้า อายุ 600 ปีก่อนคริสต์กาล ซึ่งผ่านการก่อสร้างใหม่และบูรณะหลายครั้งตลอดประวัติศาสตร์ ศาลที่ขุดพบนี้ถือเป็นพุทธศาสนสถานที่เก่าแก่ที่สุดที่พบในเอเชียใต้ นอกจากนี้ยังมีการพบซากของหมู่บ้านเก่าที่อายุถึง 1300 ปีก่อนคริสตกาล ประมาณ 200-300 เมตรทางใต้ต่อวิหาร
# โตร์มา
thumb|right|ชาวทิเบตกำลังผลิตโตร์มาทรงกรวย
thumb|โตร์มาทรงสถูปที่อารามราลุง ภาพถ่ายปี 1993

โตร์มา (Tor-ma) หมายถึงประติมากรรมที่ทำจากเนยและแป้งที่ใช้งานในพิธีกรรมเชิงตันตระหรือเป็นเครื่องถวายบูชาในศาสนาพุทธแบบทิเบต โตร์มาอาจนำมาย้อมเป็ยหลากหลายสี และนำมาขึ้นรูปเป็นรูปลักษณะต่าง ๆ ขึ้นอยู่กับการใช้งาน โดยทั่วไปขึ้นรูปเป็นทรงกรวย นอกจากนี้ยังอาจมีการสร้างโตร์มาขนาดใหญ่ตั้งในศาลเจ้าตามเทศกาลThe Tibet Album Glossary Beer (2003) pp. 212-220

 ประวัติศาสตร์ 
ธรรมเนียมการถวายขนมเค้กหรือก้อนแป้งนั้นมีมาก่อนศาสนาพุทธเข้าสู่ทิเบต โดยขนมแป้งที่ใช้ถวายตามธรรมเนียมอินเดียเดิมเรียกว่า พลี (bali)Kongtrul (2002) p. 172Kongtrul (1998) p. 129 หรือ พลิงห (balingha)Kongtrul (1998) p. 199 มีลักษณะแยนมากกว่าจะเป็นทรวกรวยแบบโตร์มาMartin (1996) p. 336

ชื่อโตร์มาในภาษาทิเบตมาจากราก gtor-ba แปลว่า "เพื่อทำลาย, สลาย, ขับไล่" ซึ่งตีความได้ทั้งในแง่ของสิ่งถวายและในแง่ของการปล่อยไปหรือการไม่ยึดติดBeer (2003) p. 212

 รูปแบบ 
โตร์มามีรูปแบบต่างกันไปตามวัตถุประสวค์การใช้งาน บ้างนำมาตั้งถวายในศาลเจ้าระหว่างพิธีกรรมหรือใช้แทนเทพเจ้า บ้างใช้ในการปฏิบัติพรตและนำมารับประทานระหว่างการปฏิบัตื บ้างทำขึ้นเพื่อเอาใจดวงวิญญาณ สะสมบุญ หรือปัดเป่าอุปสรรคThrangu Rinpoche (2004) p. 171 โตร๋มาทำมาจากแป้งบาร์เลน์และเนยเป็นหลัก แต่ตามธรรมเนียมแล้วอาจผสมไข่ นม น้ำตาล น้ำผึ้ง หรือเนื้อ ขึ้นกับการใข้งานBeer (2003) pp. 214

 โตร์มาเทพเจ้า 
โตร์มาเทพเจ้า หรือ เต็นโตร์ (ไวลีย์: rten gtor) เป็นโตร์มาที่เก็ยรักษาในศาลเจ้าและมีไว้แทนเทพเจ้าทางตันตระองค์ใดองค์กนึ่งPadmasambhava (2004) p. 245-246 โตร์มาเหล่านี้มีรูปแบบที่สลับซับซ้อนเป็นรูปเทพเจ้ากึ่งดุร้าย เช่น พระวัชรโยคินีหรือพระจักรสังวร ไปจนถึงรูปทรงกรวยสีขาวแทนเทพเจ้าสันติ เช่น พระตารา, พระอวโลกิเตศวรBeer (2003) pp. 213-214

 โตร์มาอาหาร 
โตร์มาอาหาร หรือ กังโตร์ (ไวลีย์: skang gtor) ใช้ในศาสนกิจ และจะนำมารับประทานบางส่วนขณะประกอบพิธี โดยที่เหลือ (ไวลีย์: dme gtor) จะนำมาถวายแก่สิ่งมีชีวิตระดับล่างกว่าหลังประกอบพิธีเสกแล้วKongtrul (1998) p. 132 ในบางธรรมเนียมอาจทำโตร์มาอาหารจากวัตถุดิบร่วมสมัยมากขึ้นเช่นกัน

 โตร์มาของถวาย 
โตร์มาของถวายบูชาทำขึ้นเพื่อถวายแด่เทพเจ้า หรือ กุบโตร์ / ชดโตร์ (ไวลีย์: sgrub gtor / mchod gtor) หรือพระธรรมบาล, ดวงวิญญาณที่เป็นอุปสรรคอยู่ หรือสิ่งมีชีวิตระดับล่างกว่า โดยโตร์มาที่ถวายแด่ดวงวิญญาณที่เป็นอุปสรรคจะเรียกว่า เก็กโตร์ (ไวลีย์: gegs gtor)

 โตร์มายา 
โตร์มาอาจนำมาใช้ในการแพทย์พื้นถิ่นของทิเบตเพื่อดึงเอาความเจ็บป่วยออกจากตัวและเพื่อรักษา จากนั้นจะนำไปทิ้งBeer (2003) p. 214
# จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2526 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2526 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2522 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)รายงานวิจัยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2526. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2526

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, อำเภอชนแดน และกิ่งอำเภอน้ำหนาว

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอศรีเทพ และอำเภอบึงสามพัน
# มูลนิธิบอร์เดอร์เลสเวิลด์
มูลนิธิบอร์เดอร์เลสเวิลด์ (, BWF) เป็นองค์การนอกภาครัฐไม่แสวงหากำไรซึ่งจดทะเบียนภายใต้พระราชบัญญัติการจดทะเบียนสมาคม ค.ศ. 1860 ของอินเดีย มูลนิธิ BWF ปฏิบัติงานในชัมมูและกัศมีร์ ตามแนวชายแดนที่มีปัญหาความขัดแย้งระหว่างอินเดีย ปากีสถาน และจีน โดยได้ช่วยเหลือเด็กผู้หญิงที่กำพร้าจากความขัดแย้งตามแนวชายแดนอินเดีย-ปากีสถานหลายร้อยคน มูลนิธิดำเนินกิจกรรมต่าง&hairsp;ๆ มากมาย รวมถึงการบรรเทาทุกข์จากภัยพิบัติ การสนับสนุนบริการการแพทย์ฉุกเฉินสำหรับชุมชน และการช่วยเหลือเด็กกำพร้าจากความขัดแย้งที่ยังคงดำเนินอยู่

 ประวัติ 
มูลนิธิก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2002 โดยอธิก กทัม (Adhik Kadam) และภารตี มมานี (Bharati Mamani) ในเมืองปุเณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย

 โครงการ 
มูลนิธิ BWF ทำงานด้านการศึกษา การดูแลสุขภาพ เวชศาสตร์ฉุกเฉิน และการเสริมสร้างศักยภาพสตรี องค์การดำเนินการบ้านพักสี่แห่งสำหรับเด็กผู้หญิงที่สูญเสียบิดามารดาไปในสถานการณ์ขัดกันด้วยอาวุธบริเวณหุบเขากัศมีร์ ระหว่างสงครามการ์คิล และแผ่นดินไหวในกัศมีร์ ค.ศ. 2005 มูลนิธิได้ สนับสนุนการศึกษา การฝึกอาชีพ และการให้คำปรึกษาสำหรับเด็กผู้หญิงเพื่อส่งเสริมการมีจุดมุ่งหมายของชีวิต
 แบเซรอเยทอบอสซูม (Basera-e-Tabassum, BeT): บ้านพักเด็กกำพร้าถูกจัดตั้งขึ้น ในเขตกุปวารา, ศรีนคร, อนันตนาค, พฑคาม และชัมมู ด้วยความช่วยเหลือจากองค์การอาศาฟอร์เอดูเคชัน (Asha for Education) สาขาอาศาซิลิคอนแวลลีย์ (Asha Silicon Valley)
 กัศมีร์ไลฟ์ไลน์ (Kashmir Life Line, KLL): บริการการแพทย์ฉุกเฉินสำหรับผู้ป่วยวิกฤตริเริ่มในกัศมีร์โดยมูลนิธิ ซึ่งได้รับความร่วมมือจากบริษัทศูนย์รับฝากหลักทรัพย์แห่งชาติของอินเดีย (National Securities Depository Limited, NSDL), บริษัทโลจิสติกส์ดีพีเวิลด์ (DP World) และกรมอนามัยชัมมูและกัศมีร์ มูลนิธิ BWF ได้จัดหารถพยาบาลในครั้งแรกจำนวน 4 คันเพื่อบริการสาธารณะในภูมิภาคโดยผ่านโครงการนี้
 รอเยนีสวอน (Rah-e-Niswan): โครงการช่วยให้เด็กผู้หญิงที่เติบโตในบ้านพักของมูลนิธิ เรียนรู้ทักษะการเป็นผู้ประกอบการและการจัดการทางการเงิน ก่อตั้งขึ้นเป็นธุรกิจ"เฉพาะผู้หญิง"แห่งแรกในพื้นที่ ซึ่งดำเนินการโดยหญิงสาวในความดูแลของมูลนิธิ ธุรกิจนี้ให้สภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยและไม่ตะขิดตะขวงใจสำหรับผู้หญิงในชุมชนโดยรวมในการจับจ่ายซื้อของที่จำเป็น เช่น ผ้าอนามัย
 การผ่าตัดเหยื่อกระสุนปืน: หลังจากความรุนแรงที่เพิ่มมากขึ้นในปี ค.ศ. 2016 มูลนิธิได้ดำเนินการผ่าตัดโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายให้กับผู้ที่มีความเสี่ยงต่อการสูญเสียการมองเห็นเนื่องจากการบาดเจ็บจากกระสุนปืน ในโครงการนี้มูลนิธิ BWF ร่วมมือกับโรงพยาบาลจักษุอาทิตยะโชฺยต (Aditya Jyot Eye Hospital) มูลนิธิจักษุจังกรา (Sankara Eye Foundation) การผ่าตัดเหล่านี้ดำเนินการโดยศัลยแพทย์ชั้นนำของอินเดีย ซึ่งช่วยรักษาการมองเห็นของเหยื่อความรุนแรงหลายร้อยรายไว้ได้
 การบรรเทาทุกข์จากภัยพิบัติ: คณะของมูลนิธิ BWF ทำหน้าที่เป็นผู้เผชิญเหตุหน่วยแรกหลังจากเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติหลายครั้ง รวมถึงอุทกภัยในปี ค.ศ. 2014 มูลนิธิสามารถจัดหาแพทย์และการบริจาคเวชภัณฑ์ทางการแพทย์ รวมถึงรถพยาบาลพร้อมอุปกรณ์จากทั่วอินเดีย ในการช่วยเหลือผู้คนในกัศมีร์

 รางวัลและการรับรอง 
ในปี ค.ศ. 2010 มูลนิธิ BWF ได้รับรางวัลคุณแม่เทเรซา (Mother Teresa Award) จากมูลนิธิฮาร์มอนี (Harmony Foundation) ในด้านความยุติธรรมทางสังคมและสันติภาพโดยรับมอบจากองค์ทะไลลามะ ในปี ค.ศ. 2016 มูลนิธิ BWF และอธิก กทัม ประธานมูลนิธิ ได้รับการเชิดชูเกียรติโดยองค์การอินเดียนส์ฟอร์คอลเลคทีฟแอกชัน (Indians for Collective Action) สำหรับการปฏิบัติงานของพวกเขา