wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เทศมณฑลแดชเทออซอเดกอน
แดชเทออซอเดกอน (เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน โดยมีซูแซนเกิร์ดเป็นเมืองหลัก จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้ (รวมส่วนที่แยกเป็นเทศมณฑลโฮเวย์เซ) มีประชากร 126,865 คนใน 22,021 ครัวเรือน ถ้าไม่รวมจำนวนนั้น จะเหลือประชากร 96,115 คนใน 16,604 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้แบ่งออกเป็น 2 อำเภอ ได้แก่อำเภอกลาง และอำเภอโบสทอน และมีเมืองเพียง 4 เมือง ได้แก่ซูแซนเกิร์ด, คูเทเซย์เยดแนอีม, โบสทอน และแอบูโฮเมย์เซ
# อำเภอกลาง (เทศมณฑลโฮเวย์เซ)
อำเภอกลางของเทศมณฑลโฮเวย์เซ  เป็นอำเภอในเทศมณฑลโฮเวย์เซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 22,523 คนใน 4,082 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือโฮเวย์เซ และมีตำบลเพียงตำบลเดียวคือตำบลโฮเวย์เซ
# ทาเกรุ
ทาเกรุ หรือ ทาเครุ อาจหมายถึง

 บุคคล 
 ยามาโตะ ทาเกรุ
 ทาเกรุ ซาโต

 ตัวละครในบันเทิงคดี 
 ทาเครุ หรือ เรดมาสก์ ตัวละครจากเรื่อง ขบวนการแสง มาสค์แมน
 ทาคาอิชิ ทาเครุ ตัวละครจากเรื่อง ดิจิมอน
 โฮมุระ ทาเครุ ตัวละครจากเรื่อง ยูกิโอ VRAINS
 ทาเครุ จาคูซูเระ ตัวละครจากเรื่อง กาโร่ อัศวินหมาป่าทองคำ
 เทนคูจิ ทาเครุ ตัวละครจากเรื่อง มาสค์ไรเดอร์โกสต์
# ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2022 นัดชิงชนะเลิศ
ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2022 นัดชิงชนะเลิศ เป็นแมตช์ฟุตบอลระหว่าง จีน และ เกาหลีใต้ นั้นจัดขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565. แมตช์นี้กำหนดหาผู้ชนะของ ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2022 ที่ สนามกีฬาดี. วาย. ปาฏีล ใน นาวี มุมไบ, ประเทศอินเดีย. มันเป็น นัดชิงชนะเลิศ ครั้งที่ 20 ของ ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ.

เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ

รอบคู่แข่งขันผลการแข่งขันรอบแบ่งกลุ่มคู่แข่งขันผลการแข่งขัน4–0นัดที่ 13–07–0นัดที่ 22–0โมฆะนัดที่ 31–1กลุ่ม เอ ชนะเลิศตารางคะแนนกลุ่ม ซี รองชนะเลิศคู่แข่งขันผลการแข่งขันรอบแพ้คัดออกคู่แข่งขันผลการแข่งขัน3–1รอบก่อนรองชนะเลิศ1–02–2 (หลังต่อเวลาพิเศษ; 4–3 p)รอบรองชนะเลิศ2–0

รายละเอียด

สถิติทีม สถิติ 14  โอกาสยิงทั้งหมด  116  ยิงเข้ากรอบ  560%  เปอร์เซ็นต์การครองบอล  40%504  การผ่านบอล  33878%  ความแม่นยำในการผ่านบอล  64%8  ทำฟาวล์  133  ใบเหลือง  00  ใบแดง  01  ล้ำหน้า  11  เตะมุม  3

ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
Joanna Charaktis (ออสเตรเลีย)
Heba Saadieh (ปาเลสไตน์)
ผู้ตัดสินที่สี่:
Ranjita Devi Tekcham (อินเดีย)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินสำรอง:
Supawan Hinthong (ไทย)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:
Kate Jacewicz (ออสเตรเลีย)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินจากวิดีโอช่วยตัดสิน:
Lara Lee (ออสเตรเลีย)
# ยูมิ
ยูมิ (Yumi) อาจหมายถึง
 ยุมิ ธนูชนิดหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น
 ยูมิ ยูมิ ยูมิ เพลงชาติสาธารณรัฐวานูอาตู
 ยูมิ (ชื่อ) ชื่อต้นของบุคคล

 ตัวละครในบันเทิงคดี 
 ยูมิ (เก็นโซซุยโคเด็น) ตัวละครจากเรื่อง เก็นโซซุยโคเด็น
 ยูมิ (เอาชีวิตรอดซีรีส์) ตัวละครจากเรื่อง เอาชีวิตรอด
 ยูมิ โยชิมูระ ตัวละครจากเรื่อง เอมิยูมิ ซูเปอร์สตาร์แสบยกกำลังสอง
 ยูมิ อิชิยามะ ตัวละครจากเรื่อง โค้ตเลียวโกะ และ โค้ตเลียวโกะ อีโวลูชั่น นักสู้กู้โลก
 มิยาโมโต้ ยูมิ ตัวละครจากเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
 ยูมิ อาซึสะ ตัวละครจากเรื่อง โซลอีทเตอร์
 โคมากาตะ ยูมิ ตัวละครจากเรื่อง ซามูไรพเนจร
# ยู (ชื่อญี่ปุ่น)
ยู อาจหมายถึง

 บุคคล 
 ยู อาโออิ
 ยู คะชี
 ยู โคบายาชิ (นักฟุตบอล)
 ยู ยามาดะ
 ยู โยโกยามะ

 ตัวละครในบันเทิงคดี 
 อามาโนะ ยู ตัวละครจากเรื่องดิจิมอนครอสวอร์ส
 เทนโด ยู ตัวละครจากเรื่องเมทัลไฟท์ เบย์เบลด
 ยู คาจิมะ ตัวละครจากเรื่องกันดั้ม
 คันดะ ยู ตัวละครจากเรื่องดี.เกรย์แมน
 โฮโจ ยู ตัวละครจากเรื่องมายฮีโร่ อคาเดเมีย
 ทาเคยามะ ยู ตัวละครจากเรื่องมายฮีโร่ อคาเดเมีย
 นิชิโนยะ ยู ตัวละครจากเรื่องไฮคิว!! คู่ตบฟ้าประทาน
 คาชิมะ ยู ตัวละครจากเรื่องนักเขียนหน้าตาย นายโนซากิคุง
 โคทาริ ยู ตัวละครจากเรื่องแบล็ค ร็อค ชูตเตอร์
 อิชิงามิ ยู ตัวละครจากเรื่องสารภาพรักกับคุณคางุยะซะดี ๆ ~สงครามประสาทความรักของเหล่าอัจฉริยะ~
# องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่า
องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่า เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 5, 7–12 และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–4, 13 ของตำบลแหลมฟ้าผ่า (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า) ในอำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลแหลมฟ้าผ่าใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่าในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ปัจจุบันในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่ามีประชากร 4,840 คน

พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญคือ ป้อมพระจุลจอมเกล้า เป็นป้อมปราการทางน้ำ คาดว่าสร้างขึ้นในราวเดือนมีนาคม พ.ศ. 2427 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อป้องกันการรุกรานจากอังกฤษและฝรั่งเศส และวัดขุนสมุทราวาส เป็นวัดที่มีลักษณะที่ตั้งเป็นแหลมเล็ก ๆ ยื่นเข้าไปในอ่าวไทย ทั้งนี้ บริเวณบ้านขุนสมุทรจีนเป็นจุดที่มีการกัดเซาะรุนแรงมากที่สุดในประเทศไทย
# มิฮามะ (จังหวัดฟูกูอิ)
มิฮามะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดฟูกูอิ ประเทศญี่ปุ่น  เมืองนี้มีประชากรประมาณ 9,643 คน 3,175 หลังคาเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 63 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 

 ภูมิศาสตร์ 
right|thumb|ห้าทะเลสาบแห่งมิกาตะ

มิฮามะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดฟูกูอิ มีอาณาเขตทางทิศใต้ติดกับจังหวัดชิงะ ทางทิศเหนือติดกับอ่าววากาซะของทะเลญี่ปุ่น ส่วนหนึ่งของเมืองมิฮามะอยู่ภายในอาณาเขตของกึ่งอุทยานแห่งชาติวากาซะวัง

 เทศบาลข้างเคียง 
 จังหวัดฟูกูอิ
 สึรูงะ
 วากาซะ
 จังหวัดชิงะ
 ทากาชิมะ

 ภูมิอากาศ 
มิฮามะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและชื้น และฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในมิฮามะคือ 14.7 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 2200 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 27.1 องศาเซลเซียส และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.6 องศาเซลเซียส Mihama climate data

 สถิติประชากร 
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่นMihama population statistics มิฮามะมีจำนวนประชากรที่ลดลงอย่างมาก

 ปี ประชากร 1970 13,157 1980 13,036 1990 13,222 2000 11,630 2010 10,563

 ประวัติศาสตร์ 
มิฮามะเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นวากาซะในอดีต ในยุคเอโดะ พื้นที่แห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาโอบามะ ต่อมาหลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่แห่งนี้ได้ถูกจัดให้เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมิกาตะในจังหวัดฟูกูอิ เมื่อมีการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ในวันที่ 1 เมษายน 1889 หมู่บ้านคิตะไซโง มินามิไซโง มิมิ และซันโต จึงถูกจัดตั้งขึ้น และได้มีการควบรวมหมู่บ้านทั้งสี่นี้เป็นเมืองมิฮามะเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 1954

เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2004 ที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์มิฮามะ น้ำและไอระเหยร้อนที่ไม่มีกัมมันตรังสีได้รั่วออกมาจากท่อที่ชำรุด ส่งผลให้คนงานเสียชีวิต 5 คน และได้รับบาดเจ็บอีก 6 คนPress release from KEPCO  Mihama Nuclear Power Plant Accident 

 เศรษฐกิจ 
เศรษฐกิจของมิฮามะซึ่งก่อนหน้านี้ต้องพึ่งพาการทำประมงเชิงพาณิชย์และการเกษตร แต่ปัจจุบันต้องพึ่งพาอุตสาหกรรมพลังงานนิวเคลียร์เป็นอย่างมาก การปิดโรงไฟฟ้านิวเคลียร์มิฮามะนับตั้งแต่ภัยพิบัตินิวเคลียร์ฟูกูชิมะในปี 2011 ถือว่าเป็นการทำลายเศรษฐกิจในท้องถิ่น

 การศึกษา 
มิฮามะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง และเมืองนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย

 การขนส่ง 
 รถไฟ 
 20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก - สายโอบามะ
 , 

 ทางหลวง 
 25px|link=|alt= ทางด่วนไมซูรุ–วากาซะ
 

 ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ 
  - เขตฉือเหมิน นครซินเป่ย์ ประเทศไต้หวัน (เมืองมิตรภาพ)

 สถานที่ท่องเที่ยว 
 กึ่งอุทยานแห่งชาติวากาซะวัง
 ห้าทะเลสาบมิกาตะ - พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์
 ทะเลสาบซุยเง็ตสึ
# ตำบลโฮเวย์เซ
โฮเวย์เซ  เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลโฮเวย์เซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 49 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 8,101 คนใน 1,333 ครัวเรือน
# องค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากด
ในคลองบางปลากด เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่หมู่ที่ 1–3, 5–6, 8, 10–13 รวมทั้งพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 4, 7, 9 ของตำบลในคลองบางปลากด (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า) ในอำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลในคลองบางปลากดใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากดในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ปัจจุบันในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากดมีประชากร 75,371 คน

พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญคือ วัดใหญ่ (วัดใหญ่บางปลากด) ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา วัดใหญ่เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่ง มีหลักฐานทางราชการจากกรมการศาสนาว่าได้ขึ้นทะเบียนประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2304 แต่เดิมชาวบ้านนิยมเรียกอีกนามว่า วัดใหญ่บางปลากด และมีเจ้าอาวาสปกครองวัดสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน อาคารเสนาสนะต่าง ๆ โดยเฉพาะอุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ ได้รับการบูรณะกันมาหลายสมัยจนไม่สามารถซ่อมแซมได้ จนในสมัยที่พระครูสุตาภิรัตดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ได้ร่วมกับญาติโยมสาธุชนละแวกนั้นก่อสร้างถาวรวัตถุดังกล่าวขึ้นมาใหม่เกือบหมด

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
องค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังนี้  
 ทิศเหนือ ติดต่อกับกรุงเทพมหานครและเขตเทศบาลเมืองลัดหลวง (อำเภอพระประแดง)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ (อำเภอพระสมุทรเจดีย์)
 ทิศใต้ ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่าและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่า (อำเภอพระสมุทรเจดีย์)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนาเกลือและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคลองสวน (อำเภอพระสมุทรเจดีย์)
# ถนนสายไม้
ถนนสายไม้ หรือ ชุมชนประชานฤมิตร ตั้งอยู่ในซอยประชาราษฎร์ สาย 1 ซอย 24 และซอยกรุงเทพ-นนทบุรี 5 (ประชานฤมิตร) ซึ่งเป็นซอยที่เชื่อมถนนประชาราษฎร์ สาย 1 กับถนนกรุงเทพ-นนทบุรี ในเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร ถนนสายไม้มีความยาวประมาณ 1.1 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 53 ไร่ ปัจจุบันถือเป็นแหล่งรวมเครื่องเรือนและชิ้นส่วนอุปกรณ์ไม้ต่าง ๆ ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของไทย มีร้านไม้อยู่ประมาณ 200 ร้าน บริเวณริมถนนประชาราษฎร์ สาย 1 มีซุ้มประตูสูงใหญ่ สลักจากไม้ตะเคียนทอง เขียนตัวอักษรสีทองว่า "ประชาคมประชานฤมิตร"

ประวัติ
แต่เดิมนั้นบริเวณบางโพเป็นส่วนชานเมือง เป็นที่รกร้างว่างเปล่า ส่วนในพระนครคือตัวเมืองซึ่งรับไม้มาจากทางภาคเหนือของไทย มีการตั้งโรงเลื่อยในเขตพระนครริมแม่น้ำเจ้าพระยา จนในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เห็นว่าพื้นที่ในพระนครนั้นคับแคบและการตั้งโรงงานนั้นสร้างมลพิษ อุตสาหกรรมต่าง ๆ ย้ายออกจากเขตเมือง โรงเลื่อยจึงจำเป็นต้องย้ายกันออกมา มีการตั้งโรงเลื่อยไม้หลายโรงเรียงรายกันอยู่ เริ่มตั้งแต่บางกระบือ บางอ้อ รวมถึงบางโพ โรงเลื่อยเหล่านี้จะแปรรูปไม้เป็นผลิตภัณฑ์แล้วนำส่งขายไปที่ย่านบางลำพู วัดสระเกศ และสะพานดำ แต่เนื่องจากไม่สามารถขยายพื้นที่ได้ ร้านผลิตเครื่องเรือนต่าง ๆ ได้อพยพมาอยู่กันที่ซอยประชานฤมิตรซึ่งอยู่ตรงข้ามกับวัดบางโพโอมาวาสในปัจจุบัน เนื่องจากพื้นที่นี้ยังว่างและอยู่ใกล้แหล่งผลิตและสะดวกในการขนส่ง

ในอดีตภายในซอยประชานฤมิตรมีสะพานไม้อยู่ 6 สะพาน ต่อมา พ.ศ. 2503 มีการปรับปรุงถนนจากถนนคันดินกว้าง 2 เมตร ขยายเป็นถนนกว้าง 8 เมตร มีการลาดยางถนน ตั้งชื่อว่า ถนนร่วมสุข 

พ.ศ. 2522 ชาวจีนในพื้นที่ต่าง ๆ ได้แก่ วัดญวน สะพานขาว ถนนดำรงรักษ์ สะพานดำ วัดสระเกศ และบางลำพู ได้ย้ายมาอยู่ในซอยประชานฤมิตรและซอยไสวสุวรรณ ชาวจีนเหล่านี้ได้นำความรู้ด้านการแกะสลักเครื่องไม้ติดตัวมาด้วย จากเดิมชาวบ้านทำอาชีพทำไร่ทำสวนมาเป็นผลิตเครื่องเรือนไม้

พ.ศ. 2540 สำนักงานเขตบางซื่อเห็นว่าชุมชนนี้มีความพิเศษ จึงเข้าส่งเสริมเศรษฐกิจท้องที่ให้เป็นที่รู้จักกว้างขวางมากขึ้น จนมีการตั้งกิจกรรมนี้ว่า ถนนสายไม้ เมื่อ พ.ศ. 2542

ปัจจุบันได้มีการขยายถนนสายไม้ไปสู่ซอยประชาราษฎร์ สาย 1 ซอย 28 และซอยกรุงเทพ-นนทบุรี 13 (ไสวสุวรรณ) ซึ่งเรียกได้ว่าเป็น ถนนสายไม้เส้นที่ 2
# อักษรภูชิโมล
right|thumb|300x300px| เปรียบเทียบอักษรภูชิโมลและอักษรอื่น ๆ ที่เคยใช้ในเนปาล
อักษรภูชิโมล (भुजिमोल लिपि) หรือ อักษรภูชิมโมล (भुजिंमोल लिपि) เป็นหนึ่งในอักษรหลายชนิดที่เคยใช้เขียนภาษาเนวาร์ เช่นเดียวกับอักษรเทวนาครี อักษรรัญชนา และอักษรปรัจลิต นอกจากนี้ยังมีการใช้เขียนภาษาสันสกฤตและหนึ่งในรูปแบบยอดนิยมที่สุดของอักษรเนปาลด้วยLienhard, Siegfried (1992). Songs of Nepal: An Anthology of Nevar Folksongs and Hymns. New Delhi: Motilal Banarsidas. . Page 2.
# แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโอกูชิริ พ.ศ. 2536
thumb|ภาพเคลื่อนไหวสึนามิพัดเข้าชายฝั่งของเกาะโอกูชิริ 
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโอกูชิริ พ.ศ. 2536   หรือแผ่นดินไหวโอกูชิริ เกิดขึ้นในทะเลญี่ปุ่นใกล้กับจังหวัดฮกไกโดเมื่อเวลา 13:17 น.  เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ปี 1993 มีขนาด 7.7 มีความรุนแรงสูงสุด 6 (ชินโดะ)  และ  VIII (รุนแรง) (มาตราเมร์กัลลี) แผ่นดินไหวได้ทำให้เกิดคลื่นสึนามิขนาดใหญ่พัดถล่มตามแนวชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดฮกไกโดและทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศรัสเซีย แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 230 ราย ซึ่งผู้เสียชีวิตกว่า 165 ราย เสียชีวิตบนเกาะโอกูชิริเนื่องจากได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง

 เปลือกโลก 
ด้านตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะฮนชูซึ่งเป็นพื้นที่เปลือกโลกภาคพื้นสมุทรที่เกิดจากแอ่งโค้งด้านหลัง ซึ่งเป็นแนวบรรจบกันของแผ่นแปซิฟิกและแผ่นโอค็อตสค์
ภูมิภาคนี้เป็นพื้นที่เกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่หลายครั้ง เช่น แผ่นดินไหวในจังหวัดนีงาตะ พ.ศ. 2507 และ แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในทะเลญี่ปุ่น พ.ศ. 2526 กลไกลดังกล่าวมีรอยเลื่อนแบบย้อนกลับ

 ความเสียหาย 
แรงสั่นสะเทือนก่อให้เกิดความรุนแรงในระดับ 6 (มาตราชินโดะ) VIII (มาตราเมร์กัลลี) คลื่นสึนามิได้พัดเข้าเกาะโอกูชิริ ประมาณ 2 - 7 นาที หลังจากแผ่นดินไหว คำเตือนสึนามิได้รับการแจ้งเตือนโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นหลังแผ่นดินไหว 5 นาที แผ่นดินไหวทำให้เกิดไฟไหม้ในเมืองโอกูชิริซึ่งทำให้เกิดความเสียหายจำนวนมาก คาดว่าสึนามิก่อให้เกิดความเสียหายประมาณ 600 ล้านดอลลาร์ 
+ความเสียหาย สำนักงานใหญ่รับมือแผ่นดินไหวฮกไกโด、ค.ศ. 1993 พื้นที่  เสียชีวิต  สูญหาย  บาดเจ็บสาหัส  อาคารเสียหายรุนแรง  อาคารเสียหายปานกลาง อาคารเสียหายเล็กน้อยเมืองโอกูชิริ175274842655345อื่น ๆ262181642923119ทั้งหมด20129665903473464

 ลักษณะ 
 แผ่นดินไหว 
แผ่นดินไหวได้เกิดแรงสั่งสะเทือนสองครั้งครั้งแรกใช้เวลา 20 วินาทีในขณะที่ครั้งที่สองใช้เวลา 35 วินาที  รอยเลื่อนมีความยาวประมาณ 150 กิโลเมตร แผ่นดินไหวทำให้เกาะโอกูชิริจมลง 5–80 ซม. 

 ความรุนแรงของแผ่นดินไหว จังหวัด สถานี 6 ฮกไกโด โอกูชิริ 5 ฮกไกโด เอซาชิ , โอตารุ อาโอโมริ ฟูกาอูระ 4 ฮกไกโด ฮาโกดาเตะ・มูโรราอิ・โทมาโกไม อาโอโมริ สถานีอาโอโมริ・มุตสึ 3 อาโอโมริ สถานีซัปโปโระ・อิวามิซาวะ・โอบิฮิโระ อาโอโมริ ฮาจิโนเฮะ อากิตะ อากิตะ

 สึนามิ 
สึนามิได้พัดทำลายพื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะโอกูชิริซึ่งมีคลื่นสูง 32 เมตร ในทางตะวันออกของเกาะ สึนามิได้พัดกระจายไปทั่วทะเลญี่ปุ่นในจังหวัดอากิตะคลื่นสึนามิสูง 3.5 เมตร ทางตะวันออกของรัสเซียสูง 4 เมตร และชายฝั่งเกาหลีใต้สูง  2.6 เมตร 
 อ้างอิง
# ยาซูชิ โยชิดะ
ยาซูชิ โยชิดะ (เกิด 9 สิงหาคม ค.ศ. 1960) เป็นผู้จัดการทีมและอดีตนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น เขาเคยเป็นผู้จัดการทีมของสมุทรปราการ ซิตี้

 อาชีพผู้เล่น 
โยชิดะเกิดที่แขวงเนริมะในโตเกียวเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1960 หลังจากที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยวาเซดะ เขาได้เล่นฟุตบอลให้แก่มิตซูบิชิมอเตอส์ (อูราวะ เรด ในปัจจุบัน) ตั้งแต่ ค.ศ. 1983 ถึง 1992 เขาลงเล่นให้แก่มิตซูบิชิทั้งสิ้น 175 นัด ยิงได้ 35 ประตู

 อาชีพผู้ฝึกสอน 
หลังจากที่เลิกเล่นฟุตบอล โยชิดะได้เริ่มต้นอาชีพผู้ฝึกสอนกับอูราวะ เรดส์ใน ค.ศ. 1992 โดยเขาได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนจนถึง ค.ศ. 2000 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1999 เขาได้คุมทีมในการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระจักรพรรดิ 1999 ต่อมาใน ค.ศ. 2001 เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนของฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีชุดที่เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์โลกในปี 2003 และ 2005 ต่อมาใน ค.ศ. 2005 เขารับตำแหน่งผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีในการแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2007 และใน ค.ศ. 2011 เขาได้กลับมาคุมทีมชาติชุดนี้อีกครั้ง ต่อมาใน ค.ศ. 2013 เขาเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมโรอัสโซ คูมาโมโตะ แต่ได้ลาออกในเดือนกรกฎาคมRoasso Kumamoto และในเดือนกันยายนปีเดียวกัน เขาเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมหญิงของอูราวะ เรดส์ และลาออกจากตำแหน่งหลังจบฤดูกาล 2016Urawa Reds

วันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 2021 โยชิดะได้เข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมสมุทรปราการ ซิตี้ในไทยลีก แต่สุดท้ายเขาไม่สามารถช่วยทีมให้รอดพ้นจากการตกชั้นได้
# อามิ (แก้ความกำกวม)
อามิ (Ami) อาจหมายถึง
 อามิ เมืองในจังหวัดอิบารากิ
 อามิ (ชื่อ) ชื่อต้นของบุคคล

 ตัวละครในบันเทิงคดี 
 มิซุโนะ อามิ ตัวละครจากเรื่อง เซเลอร์มูน
 อามิ โอนูกิ ตัวละครจากเรื่อง เอมิยูมิ ซูเปอร์สตาร์แสบยกกำลังสอง
 ฮินาโมริ อามิ ตัวละครจากเรื่อง คาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์
# สาลี่นก
สาลี่นก หรือ สาลี่ถั่ว  เป็นไม้ผลผลัดใบในสกุลสาลี่ วงศ์ Rosaceae มีถิ่นกำเนิดในในประเทศจีนตะวันออกและจีนตอนใต้จนถึงเวียดนาม รวมทั้งเกาหลีและญี่ปุ่น มักขึ้นในป่าเชิงเขา ริมหนองบึง และป่าหญ้าที่มีอากาศอบอุ่นและชื้น สามารถใช้เป็นต้นตอในการติดตาต่อกิ่ง รากและใบมีคุณค่าทางยา บำรุงปอด บรรเทาอาการไอ คลายร้อน ล้างพิษ รักษาโรคตาแดงเฉียบพลัน ผลมีขนาดเล็ก ผลไม้ช่วยทำให้กระเพาะแข็งแรง บรรเทาโรคบิด

 อนุกรมวิธาน 
สาลี่นก (P. calleryana) ตั้งชื่อตามผู้เชี่ยวชาญจีนวิทยาชาวอิตาลี-ฝรั่งเศส โจเซฟ-มารี แคลเลอรี (Joseph-Marie Callery; ค.ศ. 1810–ค.ศ. 1862) ซึ่งส่งตัวอย่างต้นไม้จากจีนไปยังยุโรปReimer, F.C., "A promising new pear stock," The Monthly Bulletin, California State Commission of Horticulture, 5:5 (May 1916), p. 167.

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 
สาลี่นกเป็นไม้ผลผลัดใบ มีความสูง 5–8 เมตร (16–26 ฟุต) มักมีทรงพุ่มรูปกรวยถึงกลมมน

ใบเป็นรูปไข่ ยาว 4–8 เซนติเมตร (1+1⁄2 ถึง 3 นิ้ว) สีเขียวเข้มมันด้านบน ด้านล่างสีซีดกว่าเล็กน้อย ก้านใบยาว ใบเมื่อเริ่มงอกเป็นทรงกระบอก (terete) และมีขนสั้น ๆ (tomentose) เมื่อแก่ใบเกลี้ยง (glabrescent) ตารูปสามเหลี่ยมรี เป็นไม้ผลัดใบในช่วงฤดูร้อนใบเป็นสีเขียวเข้ม ในฤดูใบไม้ร่วงมักจะเปลี่ยนเป็นสีตั้งแต่สีเหลืองและสีส้มไปจนถึงสีแดง สีชมพู สีม่วง

ช่อดอก มี 6-12 ดอก ดอกสีขาวห้ากลีบมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2–2.5 เซนติเมตร. (3⁄4 ถึง 1 นิ้ว) กลีบประดับรูปใบหอกขอบเรียบปลายแหลมหยัก ยาว 8-13 มิลลิเมตร ออกดอกมากทั่วทั้งต้นในต้นฤดูใบไม้ผลิ เมื่อดอกร่วงจะออกใบเต็มที่

ผลเกลี้ยง สีน้ำตาลอมดำมีจุดสีซีด ทรงกลม (ซึ่งมักถูกสันนิษฐานว่ากินไม่ได้เนื่องจากมีเมล็ดที่มีไซยาไนด์เจืออยู่มาก) มีขนาดเล็กมาก เส้นผ่านศูนย์กลางน้อยกว่า 1 เซนติเมตร ก้านผลยาว 1.5–3 เซนติเมตร ผลค่อนข้างแข็งสากเกือบเป็นไม้ ช่วงติดผลคือเดือนสิงหาคม-กันยายน มีนกช่วยกระจายเมล็ดจากการถ่ายมูล

สาลี่นกมีความสามารถต้านทานโรคใบไหม้ได้อย่างดี แม้ว่าในสายพันธุ์ปลูกต่าง ๆ แต่อ่อนไหวและได้รับความเสียหายจากพายุลมแรง (รวมทั้งพายุน้ำแข็ง หิมะตกหนัก) โดยง่าย ซึ่งทำให้เสียรูปทรงต้น หรือตายได้ เนื่องจากอัตราการเจริญเติบโตตามธรรมชาติที่เร็วเกินไป

 การแพร่กระจายและถิ่นที่อยู่ 
พบในป่าเนินเขา ที่ราบ ป่าเบญจพรรณ ป่าทึบในมณฑลชานตง เหอหนาน เจียงซู เจ้อเจียง เจียงซี อานฮุย หูเป่ย์ หูหนาน ฝูเจี้ยน กวางตุ้ง กวางสี และยูนนาน ในสภาพอากาศที่อบอุ่นและชื้น เหนือระดับน้ำทะเล 80–1800 เมตร และในภาคเหนือของเวียดนาม

 การใช้ประโยชน์ 
ไม้สาลี่ (ทุกชนิด) เป็นไม้ที่มีเนื้อสัมผัสที่ดีที่สุดในจำนวนพืชไม้ผลทั้งหมด มีเนื้อแข็งและมีเนื้อแน่นเหมาะสำหรับทำเครื่องเป่าลมไม้ และใช้ในเฟอร์นิเจอร์ชั้นดี นอกจากนี้ยังเป็นที่ต้องการสำหรับเป็นแผ่นไม้แกะสำหรับงานภาพพิมพ์แกะไม้ด้วยEscher, M.C. The Graphic Work of M. C. Escher. Pub: Oldbourne Book Co. London. 1961. page 9

สาลี่นกถูกใช้เป็นต้นตอสำหรับการติดตาต่อกิ่งแพร์และโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับสาลี่จีน 

สาลี่นก (P. calleryana) ได้ถูกนำเข้าไปปลูกครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในปี 1909 และ 1916 โดยส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลจากงานวิจัยของแฟรงค์ เมเยอร์ (Frank N. Meyer) นักสำรวจพันธุ์พืชของกระทรวงเกษตรสหรัฐ หรือที่รู้จักกันทั่วไปในเรื่องการค้นพบ "มะนาวเมเยอร์" สำหรับการทดลองทางการเกษตรในเรื่องศักยภาพของสายพันธุ์ในฐานะเป็นไม้ประดับ

ในไต้หวัน พบใช้เป็นผลไม้แทนซานจาในถังหูหลู เรียกว่า หลี่จึเซียน (李仔攕), เหนี่ยวหลีจึเกา (鳥梨仔膏), เหนี่ยวหลีจึถัง (鳥梨仔糖)
# นิกาโฮะ
นิกาโฮะ  เป็นนครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น มีประชากรประมาณ 24,291 คน (ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2562) มีความหนาแน่นของประชากร 100 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมดของเมืองคือ 241.13 ตารางกิโลเมตร (93.10 ตารางไมล์)

 ภูมิศาสตร์ 
นิกาโฮะตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดอากิตะ ทางทิศตะวันตกล้อมรอบด้วยทะเลญี่ปุ่น ทิศใต้ติดกับจังหวัดยามางาตะ

 ประชากร 
ประชากรของนิกาโฮะลดลงในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา ตามข้อมูลสํามะโนประชากรญี่ปุ่น

 ภูมิอากาศ 
นิกาโฮะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) ซึ่งมีความแตกต่างของอุณหภูมิในแต่ฤดูกาลมากโดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นถึงร้อนและฤดูหนาวที่หนาวเย็นถึงเย็นจัด มีปริมาณน้ำฝนตลอดทั้งปี แต่จะตกหนักสุดตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงตุลาคม อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในนิกาโฮะคือ 10.9 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1877 มม. ซึ่งเดือนกันยายนมีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 24.4 องศาเซลเซียส และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ -0.9 องศาเซลเซียส

 ประวัติ 
พื้นที่ของนิกาโฮะเคยเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นอุโงะ ซึ่งถูกปกครองโดยตระกูลซาตาเกะในสมัยเอโดะภายใต้โชกุนโทกุงาวะ ต่อมาในยุคเมจิ ในปี ค.ศ. 1878 พื้นที่แห่งนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอยูริ จังหวัดอากิตะ หมู่บ้านฮิราซาวะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 และได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1902 หลังจากรวมเข้ากับหมู่บ้านโคอิเดะและอินาอิเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1955 ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองนิกาโฮะเช่นในปัจจุบัน 

นครนิกาโฮะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2005 จากการควบรวมของเมืองนิกาโฮะกับเมืองข้างเคียง ได้แก่ เมืองคิซากาตะ และเมืองโคโนอูระ
# มีมี
มีมี (Mimi) อาจหมายถึง

 บุคคล 
 มีมี (ชื่อ) ชื่อต้นของบุคคล
 มีมี ลี
 มารายห์ แครี มีชื่อเล่นว่า มีมี
 มิมิ ฮางิวาระ

 ตัวละครในบันเทิงคดี 
 มีมี่ (เอาชีวิตรอดซีรีส์) ตัวละครจากเรื่อง เอาชีวิตรอด
 มีมี่ (แฮปปีทรีเฟรนดส์) ตัวละครจากเรื่อง แฮปปีทรีเฟรนดส์
 มิมิ (แฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร) ตัวละครจากเรื่อง แฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร
 ชเว มี-มี่ ตัวละครจากเรื่อง Hello Jadoo หนูชื่อจาดู
 ทาโซงาเระ มีมี่ ตัวละครจากเรื่อง สงครามเกมไพ่
 ทาจิคาวะ มีมี่ ตัวละครจากเรื่อง ดิจิมอน
 เจ้าหญิงมีมี่ ตัวละครจากเรื่อง คูโระจัง แมวไซบอร์ค เหมียวมิซไซล์
 อาตาจิ มิมิ ตัวละครจากเรื่อง ยูกิโอ SEVENS
# ศ็อรอะฮ์
ศ็อรอะฮ์  เป็นหมู่บ้านอาหรับปาเลสไตน์ที่อยู่ห่างจากเยรูซาเลมทางตะวันตก 25 กิโลเมตร โดยถูกทอดทิ้งในสงคราม ค.ศ. 1948 นักภูมิศาสตร์ในอดีตรู้จักพื้นที่นี้ในปัจจุบันจากเมืองโศราห์ในพระคัมภีร์E. Robinson & E. Smith, Biblical researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea (vol. 2), Boston 1841, pp. 339–340, 343; C.R. Conder, Tent Work in Palestine (vol. 1), London 1879, pp. 274–275; Ishtori Haparchi, Kaphtor u'ferach (3rd edition), vol. II -- chapter 11, Jerusalem 2007, p. 78 (note 282) (Hebrew), et al.Victor Guérin, Description géographique, historique et archéologique de la Palestine (vol. 3), Paris 1869, p. 323 เมืองนี้ตั้งอยู่เหนือน้ำทะเลประมาณ  และตั้งอยู่บนเนินเขาThe Palestine Exploration Fund Quarterly Statement, London 1871, p. 93
# สะพานมิตรภาพ 1 (ไทย–มาเลเซีย)
สะพานโก-ลก หรือ สะพานรันเตาปันจัง–สุไหงโก-ลก  และที่รู้จักกันในชื่อ "สะพานมิตรภาพ"  เป็นสะพานข้ามแม่น้ำโก-ลกที่ชายแดนมาเลเซีย–ไทย เชื่อมระหว่างเมืองรันเตาปันจังในรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย กับอำเภอสุไหงโก-ลกในจังหวัดนราธิวาส ประเทศไทย โดยตั้งอยู่ทางใต้ของสะพานรถไฟข้ามชายแดนที่อยู่ใกล้เคียง สะพานนี้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงสายเอเชีย AH18 ที่รวมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4056 และทางสหพันธ์ 3 ของทั้งสองประเทศ มีการเปิดพิธีสะพานนี้อย่างเป็นทางการในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 โดยถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีไทย และอับดุล ราซัก ฮุซเซน นายกรัฐมนตรีมาเลเซีย

 การออกแบบ 
สะพานนี้เป็นสะพานแบบคานที่มีคานรูปกล่อง ส่วนหลักของสะพานประกอบด้วยถนน 3 ช่วงที่ปูด้วยคอนกรีตอัดแรง แต่ละช่วงมีความยาว 30.48 เมตร และตรงปลายเชื่อมด้วยคอนกรีตเสริมแรงที่มีความยาว 9.14 เมตร รวมมีความยาว 109.73 เมตร แบ่งเป็นพื้นถนนกว้าง 7.32 เมตร และทางเดินแต่ละด้านกว้าง 2.13 เมตร Department of Highways, Thailand 

 การก่อสร้าง 
บริษัทที่สร้างคือ Chang Loon Construction Co., Ltd. บริษัทรับเหมาสัญชาติมาเลเซียที่ชนะการประมูลในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2513 โดยได้เสนอราคาไว้ที่ 630,000 ริงกิตหรือ 4,500,000 บาท จากนั้นรัฐบาลทั้งสองประเทศลงนามสัญญาก่อสร้างในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2513 โดยรัฐบาลสองประเทศแบ่งจ่ายครึ่งหนึ่ง เนื่องจากสะพานนี้สร้างเสร็จในวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2516 หลังพ้นเส้นตายในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2515 ทำให้ทางบริษัทต้องจ่ายค่าล่วงเวลาที่ 200 ริงกิตหรือ 1,400 บาทต่อวัน รวมแล้วจ่ายเงินไป 36,000 ริงกิตหรือ 252,000 บาท

ดูเพิ่ม
 สะพานบูกิตบูงา–บ้านบูเก๊ะตา