wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# มหาศึกพิทักษ์อันซี
มหาศึกพิทักษ์อันซี  เป็นภาพยนตร์ประวัติศาสตร์ มหากาพย์ ต่อสู้ของเกาหลีใต้ปี 2018 กำกับโดยคิม กวัง-ชิก นำแสดงโดยโช อิน-ซ็อง, นัม จู-ฮย็อก และพัก ซ็อง-อุง ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 19 กันยายน 2018

 นักแสดง 
 นักแสดงหลัก 
โช อิน-ซ็อง รับบทเป็น แม่ทัพยางมันชุน
นัม จู-ฮย็อก รับบทเป็น ซามุล
พัก ซ็อง-อุง รับบทเป็น หลี ซื่อหมิน

 นักแสดงสมทบ 

แพ ซ็อง-วู รับบทเป็น ชู ซู-จี
ออม แทกู รับบทเป็น พา-โซ
คิม ซ็อล-ฮย็อน รับบทเป็น แพ็ค-ฮา
โอ แด-ฮวาน รับบทเป็น ฮวัล-โบ
พัก บย็อง-อึน รับบทเป็น พุง
ช็อง อึน-แช รับบทเป็น ชี-มี
ยู โอ-ซ็อง รับบทเป็น ยอนแกโซมุน 
ซ็อง ดง-อิล รับบทเป็น อู-แด
ช็อง กวัง
ยอ ฮวี-ฮย็อน รับบทเป็น มา-โร

 นักแสดงพิเศษ 
สเตฟานี ลี รับบทเป็น ดัล-แร

 รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง  
รางวัลสาขาผู้รับผลอ้างอิง38th Korean Association of Film Critics AwardsTop 11 Filmsมหาศึกพิทักษ์อันซีBest New Actorนัม จู-ฮย็อก 55th Baeksang Arts Awards2nd The Seoul Awards39th Blue Dragon Film AwardsBest Cinematography and Lightningนัม ดง-กึน & ช็อง แฮ-จีTechnical Award (Special Effects)ยุน แด-ว็อน5th Korean Film Producers Association Awards Best Supporting Actorแพ ซ็อง-วู
# ระฆังทมิฬ
ระฆังทมิฬ  เป็นระฆังบรอนซ์แตกที่ค้นพบในราวปี 1836 โดยมิชชันนารี วิลเลียม คอเลนโซ ขณะนั้นระฆังถูกใช้เป็นหม้อต้มมันฝรั่งโดยชาวเมารีใกล้กับแวงกาเรในนิวซีแลนด์เหนือ

ระฆังมีขนาดยาว 13 cm และลึก 9 cm มีจารึกริมขอบเขียนด้วยอักษรทมิฬ ปริวรรตได้ว่า "มุไกยฺยตีณฺ วกฺกุจุ อุไฏย กปฺปลฺ อุไฏย มณิ" (Mukaiyyatīṉ vakkucu uṭaiya kappal uṭaiya maṇi") แปลว่า "ระฆังของเรือโมโหยิเดน บูกส์" ("Mohoyiden Buks ship’s bell") อักษรบางตัวเป็นรูปแบบโบราณที่ไม่มีใช้แล้วในอักษรทมิฬสมัยใหม่ อักษรต่าง ๆ ที่ปรากฏเสนอว่าระฆังนี้อายุราว 500 ปี และเป็นไปได้ว่ามาจากสมัยปัณทยะตอนปลาย ด้วยความแปลกของระฆังที่ปรากฏในพื้นที่ที่ไม่ค่อยมีประวัติการติดต่อกับทมิฬ ระฆังนี้ถูกจัดว่าเป็นโบราณวัตถุแปลก

thumbnail|ภาพระฆังจากอีกแหล่งข้อมูลหนึ่ง
นักภารตวิทยา วีอาร์ รามจันทระ ทิชศิตาร์ ระบุไว้ใน The Origin and Spread of the Tamils ว่านักผจญทะเลชาวทมิฬโบราณอาจรู้จักออสเตรเลียและพอลีนีเซียมาตั้งแต่โบราณ การค้นพบระฆังนี้นำไปสู่การตั้งข้อสงสัยถึงความเป็นไปได้ว่าอาจมีชาวทมิฬอยู่ในนิวซีแลนด์มาแต่โบราณ กระนั้น ระฆังนี้ไม่ถือเป็นหลักฐานโดยตรงถึงการติดต่อกันระหว่างชาวทมิฬกับดินแดนนิวซีแลนด์ในยุคแรกKerry R. Howe (2003). The Quest for Origins: Who First Discovered and Settled New Zealand and the Pacific Islands? pp 144–5 Auckland:Penguin. มีความเป็นไปได้ว่านักผจญทะเลจากตริณโกมลีอาจเดินทางถึงนิวซีแลนด์ในสมัยที่เริ่มมีการค้ามากขึ้นระหว่างทมิฬกับรัฐวันนีและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ระฆังนี้อาจถูกทิ้งลงบนชายฝั่งโดยเรือของโปรตุเกส ที่ซึ่งก่อนหน้าได้เดินทางไปยังอินเดีย นอกจากนี้ ยังมีเรือของอินเดียจำนวนหนึ่งที่ถูกจับได้โดยชาวยุโรปในยุคนั้น จึงมีความเป็นไปได้อีกแบบคือระฆังอาจมาจากเรือที่ล่มในเหตุการณ์ดังกล่าว และลอยมาติดชายฝั่งของนิวซีแลนด์

วิลเลียมได้มอบระฆังนี้ให้กับพิพิธภัณฑ์ดอมีเนียน (Dominion Museum) ปัจจุบันคือพิพิธภัณฑ์นิวซีแลนด์เตปาปาตองงาเรวา
# บริสเซิลส์ (วิดีโอเกม)
บริสเซิลส์  เป็นวิดีโอเกมที่เขียนโดยเฟร์นันโด เอร์เรรา สำหรับตระกูลอาตาริ 8-บิต และเผยแพร่โดยบริษัทที่เขาร่วมก่อตั้งคือเฟิสต์สตาร์ซอฟต์แวร์ใน ค.ศ. 1983 เกมนี้ได้รับการพอร์ตสู่ระบบคอมโมดอร์ 64, แซดเอกซ์ สเปกตรัม และระบบอาร์เคดแมกซ์-เอ-เฟลกซ์ ของบริษัทเอกซิดี โดยในเกมบริสเซิลส์ ผู้เล่นต้องใช้บันไดและลิฟต์เพื่อเคลื่อนย้ายช่างทาสีที่ชื่อปีเตอร์ผ่านมุมมองของบ้านเพื่อทาสีผนังทั้งหมด

 รูปแบบการเล่น 
thumb|left|ภาพหน้าจอรูปแบบการเล่น (อาตาริ 8-บิต)

ในเกมบริสเซิลส์ ผู้เล่นจะควบคุมช่างทาสีที่ชื่อปีเตอร์ โดยมีเป้าหมายในการทาสีผนังบ้านแปดหลังภายในเวลาที่กำหนด หากต้องการย้ายไปมาระหว่างชั้นต่าง ๆ ปีเตอร์สามารถขึ้นลิฟต์หรือขึ้นบันไดได้ และถ้าเขาติดอยู่ในปล่องลิฟต์ที่เปิดอยู่ ปีเตอร์จะถูกส่งไปยังด้านล่างของอาคาร

วัตถุอันตรายที่ขัดขวางงานของปีเตอร์คือ "ครึ่งแก้วบิน" ที่จะน็อกเขา และ "ถังใบ้" ที่ขโมยแปรงของปีเตอร์ ส่วนด่านต่อมาได้เพิ่ม "เด็กเหลือขอที่ชื่อเบรนดา" ซึ่งทิ้งรอยมือไว้ทั่วผนังที่ทาสีใหม่ และ "ถังสาด" ที่ไม่เคยหยุดไล่ตามปีเตอร์ โดยผู้เล่นสามารถทำให้เบรนดาสงบลงได้ด้วยไม้เท้าลูกกวาด และถังสาดสามารถติดอยู่ชั่วคราวในเครื่องผสมสี ผู้เล่นเริ่มต้นด้วย 10 แปรงที่ทำหน้าที่ในฐานะครองชีวิต และอีกสองแปรงจะได้รับการเพิ่มหลังจากเสร็จสิ้นงานทาสีในทุกด่าน

 ดนตรี 
ซาวด์แทร็กของเกมบริสเซิลส์ใช้การจัดเรียงท่อนต่าง ๆ จากเดอะนัทแครกเกอร์สวีท โอปุสที่ 71 เอ ของไชคอฟสกี เกมนี้มีธีมหลักคืออี. ดองส์กาแรกเดอริสติก - อา. มาร์ช และเมื่อผู้เล่นถูกน็อก เกมจะตอบสนองด้วยท่อนอีเซเป็นรัสเซียนแดนซ์ และเมื่อเบรนดากำลังทำลายผนังที่ทาสีใหม่ จะมีการบรรเลงท่อนอีเซเป็นไชนีสแดนซ์

 การตอบรับ 
ในบทวิเคราะห์สำหรับนิตยสารแอนติกเมื่อ ค.ศ. 1984 จอร์จ อดัมสัน ได้เขียนว่า: "เกมดำเนินไปอย่างรวดเร็วและอลหม่าน แม้ว่าด่านที่สูงกว่าจะไม่เร็วกว่า แต่บริสเซิลส์ได้เสนอความท้าทายใหม่ ๆ แทน" ส่วนนิตยสารวิดีโอเกมได้เขียนว่า "แม้ภาพจะยอดเยี่ยมและมีสีสัน แต่ทำนองเพลงตลอดการแข่งครั้งนี้ก็เป็นตัวหยุดนำเสนอโดยแท้"

ครั้นใน ค.ศ. 1985 ในบทวิเคราะห์เกมที่ได้อ่อนตัวของนิตยสารแอนะล็อกคอมพิวติง นักวิจารณ์ที่ชื่อแอนดี เอ็ดดี ได้เตือนว่า "ผู้เล่นหลายคนจะพบว่าบริสเซิลส์ยากเกินไป รวมถึงเรียกร้องมากเกินควร เนื่องจากเป็นเกมที่ยากมากที่จะเชี่ยวชาญ"

 สิ่งสืบทอด 
ใน ค.ศ. 2004 ได้มีการเผยแพร่การดัดแปลงเวอร์ชันคอมพิวเตอร์อาตาริ 8-บิต ที่ได้รับอนุญาตในฐานะตลับอาตาริ 5200
# ผ้าห่อศพแห่งตูริน
ผ้าห่อศพตูริน (,) หรือ ผ้าห่อพระศพอันศักดิ์สิทธิ์ (หรือ) เป็นผ้าลินินผืนที่ปรากฏภาพเนกกาทีฟแสดงรูปมนุษย์ บ้างบรรยายว่าภาพที่เห็นนี้เป็นภาพของพระเยซูแห่งนาซาเรธ และเชื่อว่าผ้าผืนนี้คือผ้าห่อพระศพที่ห่อพระวรกายของพระเยซูหลังทรงถูกตรึงกางเขน

ปรากฏการกล่าวถึงผ้าผืนนี้ครั้งแรกในปี 1354 และถูกประกาศว่าเป็นของปลอมในปี 1389 โดยบิชอปแห่งโตรเยส ในปัจจุบัน คริสต์จักรคาทอลิกไม่ทั้งยืนยันหรือปฏิเสธว่าผ้าผืนนี้เป็นผ้าห่อพระศพของพระเยซูจริง และในปี 2013 พระสันตะปาปาฟรังซิสได้กล่าวถึงผ้าผืนนี้ว่าเป็น "รูปเคารพของบุรุษที่เฆี่ยนตีและตรึงกางเขน" ผ้าห่อศพนี้เก็บรักษาอยู่ที่โบสถ์น้อยหลวงของอาสนวิหารตูริน ประเทศอิตาลี มาตั้งแต่ปี 1578

ในปี 1988 การวิเคราะห์คาร์บอนทางรังสีพบว่าผ้าห่อศพนี้มีอายุจากยุคกลาง ในปี 1260 ถึง 1390 ข้อสันนิษฐานทุกข้อที่พยายามโต้เถียงการตรวจวิเคราะห์คาร์บอนนี้ถูกปฏิเสธทางวิทยาศาสตร์แล้วทั้งหมด รวมถึงข้อสันนิษฐานว่าผ้าที่นำไปตรวจเป็นส่วนผ้าที่ซ่อมแซมในยุคกลาง ข้อสันนิษฐานการปนเปื้อน และข้อสันนิษฐานคาร์บอนมอนอกไซด์ 

ภาพบนผ้าห่อศพจะสามารถเห็นได้ชัดเจนยิ่งขึ้นในรูปภาพเนกกาทีฟขาวดำมากกว่าที่จะเห็นได้จากสีซีเปียโดยธรรมชาติของผ้า มีข้อเสนอมากมายว่าภาพบนผ้าเกิดขึ้นจากอะไร แต่วิธีแท้จริงที่ใช้ยังไม่ได้นับการระบุหรือยืนยันโดยชัดเจน ผ้าห่อศพนี้ยังคงถูกค้นคว้าในเชิงลึกอยู่ตลอด และยังคงเป็นประเด็นถกเถียงระหว่างนักวิทยาศาสตร์กับนักวิชาการไบเบิล

ลักษณะ

ผ้าห่อศพนี้เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีขนาดประมาณ  ทอออกมาในรูปผ้าทวิลแบบก้างปลาสัดส่วนสามต่อหนึ่ง ทำมาจากเส้นใยป่าน ลักษณะเด่นของผ้าคือภาพสีน้ำตาลจาง ๆ ที่ปรากฏเป็นรูปด้านหล้าและด้านหลังของชายเปลือย มือประสานกันอยู่ที่ตรงขาหนีบ ภาพสีเหลืองฟางจาง ๆ บนส่วนมงกุฏของผ้า (crown of the cloth fibres) ดูจะเป็นภาพบุรุษมีหนวดเครา ผมประบ่าแสกกลาง มีกล้ามเนื้อชัดเจน และมีส่วนสูงประมาณ 1.70 - 1.88 เมตร คราบสีแดงน้ำตาลยังพบได้ตามจุดต่าง ๆ ของผ้า ตรงกับจุดที่เป็นรอบแผลบนร่างของพระเยซูขณะถูกตรึงกางเขน ตามที่สาธกไว้ในไบเบิล

ในปี 1898 ช่างภาพชาวอิตาลี เซกอนโด ปิยา ได้รับอนุญาตให้ถ่ายภาพผ้าผืนนี้เป็นครั้งแรกในวันที่ 28 พฤษภาคม 1898  ในปี 1931 ช่างภาพอีกคน Giuseppe Enrie ได้ถ่ายภาพที่มีผลออกมาคล้ายกับของปิยา ในปี 1978 ได้มีการถ่ายภาพอัลตราไวโอเลต 

ผ้าผืนนี้เสียหายจากไฟในปี 1532 ขณะอยู่ในโบสถ์น้อยหลังหนึ่งใน Chambery ประเทศฝรั่งเศส จึงปรากฏหลุมรอยไหม้ด้านล่างของทั้งสองฝั่งของผ้า อันเกิดจากเงินที่หลอมจากไฟไหม้โดยผ้าขณะพับไว้

 หมายเหตุ
# หูเหฺย
หูเหฺย  หรือ ฮ้อเอี๋ย เป็นเทวดาหรือเซียนหรือวิญญาณในรูปของเสือในศาสนาชาวบ้านจีน ซึ่งมีการขนานนามอื่น ๆ เช่น หูเหฺย (虎爷公) หูเหฺยเจียงจฺวิน (虎爷将军) หูเจียงจฺวิน (虎将军) เซี่ยถานเจียงจฺวิน (下坛将军)  ชานจฺวินจุนเฉิน (山君尊神 หรือ 山军尊神) เรื่องราวและคติความเชื่อของเจ้าพ่อเสือนั้นคล้ายคลึงกับคติความเชื่อเรื่อง เสือสมิง ในศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทย คติของเจ้าพ่อเสือเป็นการนับถือว่าเป็นเทพเจ้าแห่งขุนเขาและเจ้าป่า เป็นสัญลักษณ์แห่งความกล้าหาญ เป็นเครื่องหมายของเพศชาย เป็นผู้มีร่างกายสง่างามด้วยอำนาจอันน่าเกรงขาม ซึ่งศาลเจ้าของเทพองค์และงเอี่ยนเทียนส่งเต่ที่มีชื่อเสียงของไทยได้แก่ ศาลเจ้าพ่อเสือ (เสาชิงช้า)https://www.bangkokbiznews.com/lifestyle/985359http://www.area.co.th/thai/area_announce/area_press.php?strquey=press_announcement3885.htm

ในศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทยเป็นนามของเทพารักษ์ในศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทยอันมีมากมายหลากหลายองค์ตามท้องถิ่นนั้น ๆ และนามนี้ในหมู่ชาวไทยเชื้อสายจีนยังได้มาทับศัทพ์จากภาษาจีน ของเอี่ยนเทียนส่งเต่ในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋าอันเป็นนามเดิมของพระองค์ เช่นเดียวกับในกรณีของ เจ้าแม่ทับทิม อันเป็นเทพารักษ์นารีในศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทยอันมีมากมายหลากหลายองค์ตามท้องถิ่นนั้น ๆ ที่หมู่ชาวไทยเชื้อสายจีนทับศัทพ์ในภาษาไทยสำหรับเรียก ม่าจ้อโป๋ จุ้ยบ้วยเนี้ย และ เจ้าแม่ไท้ฮัว (ไท้วาโผ่) (泰华聖娘) ซึ่งเป็นเทพนารีคนละองค์แต่ใช้นามเดียวกันและกรณีของก่ำเทียนไต่เต่อันได้รับการขนานนามว่า เจ้าพ่อเขาตก ซึ่งเป็นนามของเทพารักษ์ในศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทยอันมีหน้าที่รักษาพระพุทธบาท ณ เขาสัจจพันธ์คีรีซึ่งใช้ในนามเดียวกัน เช่นกัน
# ม็อบไซโค 100 คนพลังจิต
ม็อบไซโค 100 คนพลังจิต  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยวัน เผยแพร่ในเว็บไซต์ Ura Sunday ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2555 ถึงธันวาคม พ.ศ. 2560  และยังมีเผยแพร่ทางแอปพลิเคชันมือถือ MangaONE ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2557 สำนักพิมพ์โชงากูกังรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 16 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์

ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลง สร้างโดยสตูดิโอโบนส์ ฤดูกาลแรกออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2559 ฤดูกาลที่สองออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเมษายน พ.ศ. 2562 ฤดูกาลที่สามออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565 ละครไลฟ์แอ็กชันดัดแปลงออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเมษายน พ.ศ. 2561 ซีรีส์มังงะภาคแยก ชื่อเรื่องว่า Reigen เผยแพร่ในแอปพลิเคชันมือถือ MangaONE ของสำนักพิมพ์โชงากูกังในปี พ.ศ. 2561

 หมายเหตุ
# จำปาสี่ต้น
จำปาสี่ต้น เป็นนิทานพื้นบ้านเลียนแบบชาดก ซึ่งรู้จักกันอย่างแพร่หลาย ซึ่งจารลงในใบลาน ปรากฏหลักฐานในภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ของประเทศไทย รวมถึงในประเทศลาว

ในภาคเหนือนิยมแต่งเป็นค่าวธรรม ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือนิยมอ่านกันในงานศพ ในประเทศลาวพบหลักฐานเป็นหนังสือผูกใบลาน จารเป็นอักษรธรรมอีสาน อักษรไทน้อย และอักษรลาว อยู่หลายฉบับซึ่งเก็บรักษาไว้ที่หลวงพระบาง จำปาศักดิ์ และเวียงจันทน์ สันนิษฐานว่าฉบับภาคตะวันออกเฉียงเหนือและลาวคงได้รับอิทธิพลมาจากล้านนา

วรรณกรรมจำปาสี่ต้นได้รับการดัดแปลงเป็นละคร สี่ยอดกุมาร และ ดินน้ำลมไฟ รวมถึงมีนิทานวาดภาพระบายสีจำปาสี่ต้น และหมอลำเรี่องต่อกลอน คณะศิลปินภูไท เป็นต้น

เนื้อเรื่อง
ณ เมืองจักขิน เกิดภัยใหญ่ขึ้น คือมีเหยี่ยวใหญ่ (ฮุ้งใหญ่) สองตัวผัวเมียมาจับประชาชนกินเป็นอาหารเป็นประจำ เจ้าเมืองหมดทางสู้จึงนำธิดาสาวชื่อ ปัดทุม มาไปซ่อนไว้ในกลองในพระราชวัง จนเมื่อเหยี่ยวใหญ่ได้จับคนกินหมด ต่อมาท้าวจุลละนีแห่งเมืองปัญจานคร ได้ออกล่าสัตว์ได้หลงเข้าไปในเมืองจักขิน เห็นสภาพเมืองรกร้างเต็มไปด้วยซากกระดูก จึงไปตีกลองได้ยินเสียงนางปัดทุมมาร้องออกมาจากในกลอง จึงเอานางออกมา ดังนั้นนางจึงมีอีกชื่อว่า นางคำกลอง

ท้าวจุลละนีรับนางเป็นมเหสีคนที่สองรองจากนางอัคคี นางอัคคีมีความริษยาในนางคำกลองมาก เมื่อนางคำกลองมีโอรส 4 องค์ ถูกนางอัคคีเอาผ้าผูกตา แล้วเอาลูกสุนัขมาเปลี่ยนพร้อมทั้งใส่ร้ายนางว่ามีความผูกพันกับสุนัข ท้าวจุลละนีจึงเนรเทศนางออกจากเมืองไป เป็นคนเลี้ยงหมู 
ส่วนกุมารทั้งสี่องค์ถูกนางอัคคีจับใส่ไหลอยน้ำไปติดอยู่ที่สวนดอกไม้ ย่าเฒ่าจำสวนเอาศพทั้งสี่กุมารไปเผา ตรงเชิงตะกอนที่เผานั้นเกิดมีต้นจำปาขึ้นสี่ต้น

นางอัคคีสืบทราบความจริงอีก จึงให้เสนามาโค่นแล้วให้ลอยน้ำไป จำปาทั้งสี่ต้นลอยไปถึงพระฤาษี พระฤาษีชุบชีวิตให้เป็นมนุษย์ดังเดิม แล้วสอนวิชาอาคมต่าง ๆ ให้กุมารทั้งสี่คนได้เที่ยวรบชนะยักษ์มารและมนุษย์ได้เมืองขึ้นมากมาย แล้วกลับมาหาย่าเฒ่าจำสวน จากนั้นได้ออกเดินทางติดตามหาแม่จนพบแล้วเข้าเฝ้าท้าวจุลละนี ได้เล่าความจริงให้ทราบแล้วอยู่ครองเมืองต่อไป ส่วนนางอัคคีถูกลงโทษให้เป็นทาสเลี้ยงหมู
# เสฺวียนอู่
เสฺวียนอู่  หรือ เสฺวียนตี้ , หรือเป็นที่รู้จักในนาม เจินอู่ ("วีระสัจจะบดี" หรือ "ไกรสุระสัตยะบดี") หรือ เจินอู่ต้าตี้ ("วีระเทพยอธิราชบดี" หรือ "สัตยะเทวอธิราชบดี") เป็นเทวดาในศาสนาพื้นเมืองเดิมของจีนและได้รับการยกย่องเป็นเทพบดีชั้นผู้ใหญ่ในลัทธิเต๋า และได้รับการนับถือว่าเป็นเทวบดีผู้ทรงอานุภาพ อันสามารถควบคุมธาตุและพลังเวทมนตร์ได้ พระองค์ได้ชื่อว่าเป็นเทพเจ้าแห่งทิศเหนือเหอตี้ ("นิกกาฬอธิราช") และเป็นที่เคารพนับถือในฐานะบรรพจารย์ของศิลปะการยุทธ์รณรงค์https://www.somboon.info/default.asp?content=contentdetail&id=9568 พระองค์ได้รับการยกย่องสรรเสริญอย่างยิ่งในหมู่ชาวมณฑลเหอเป่ย์ มณฑลเหอหนาน, แมนจูเรีย และ มองโกเลีย https://palungjit.org/threads/%E0%B8%95%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B5%E0%B8%99-%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%99-%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A7%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%8B%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B5%E0%B9%89-%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B4%E0%B8%A8%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B8%AD.512933/

ในหมู่ชาวไทยเชื้อสายจีนมักออกนามทับศัพท์พระองค์ว่า เจ้าพ่อเสือ ซึ่งเป็นนามของเทพเสือในศาสนาชาวบ้านจีนซึ่งมีหลายองค์ตามพื้นที่ท้องถิ่นต่าง ๆ และอีกหนึ่งเป็นนามของเทพารักษ์ในศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทยอันมีมากมายหลากหลายองค์ตามท้องถิ่นนั้น ๆ ซึ่งเป็นการยืมนามของเทพารักษ์องค์นี้มาทับศัพท์ภาษาจีนอันเป็นนามเดิมของพระองค์ เช่นเดียวกับในกรณีของ เจ้าแม่ทับทิม อันเป็นเทพารักษ์นารีในศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทยอันมีมากมายหลากหลายองค์ตามท้องถิ่นนั้น ๆ ที่หมู่ชาวไทยเชื้อสายจีนทับศัพท์ในภาษาไทยสำหรับเรียก ม่าจ้อโป๋ จุ้ยบ้วยเนี้ย และ เจ้าแม่ไท้ฮัว (ไท้วาโผ่) (泰华聖娘) ซึ่งเป็นเทพนารีคนละองค์แต่ใช้นามเดียวกันและกรณีของก่ำเทียนไต่เต่อันได้รับการขนานนามว่า เจ้าพ่อเขาตก ซึ่งเป็นนามของเทพารักษ์ในศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทยอันมีหน้าที่รักษาพระพุทธบาท ณ เขาสัจจพันธ์คีรีซึ่งใช้ในนามเดียวกัน เช่นกัน
# คำจากลาของคิมหันต์ ณ ปลายอุโมงค์
คำจากลาของคิมหันต์ ณ ปลายอุโมงค์  เป็นไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนเรื่องโดยเม ฮาจิโมกุ และวาดภาพประกอบโดยคุกกะ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โชงากูกังเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2562 โดยเป็นหนังสือในเครือกากาก้าบุงโกะ ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู มังงะดัดแปลงชื่อเรื่องว่า ปลายอุโมงค์แห่งคำบอกลาในหน้าร้อน: Ultramarine วาดภาพโดยโคดัง เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Monthly Sunday Gene-X นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 ถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ภาพยนตร์อนิเมะดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอ CLAP เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 ภาพยนตร์อนิเมะจัดจำหน่ายในประเทศไทยโดยบริษัทดรีม เอกซ์เพรส (เดกซ์) ฉายในเทศกาลภาพยนตร์แจมนิเมะเฟสติวัล 2023 เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 รอบปกติฉายเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2566

 ตัวละคร
# นักฆ่าโรแมนติก
นักฆ่าโรแมนติก  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยวาตารุ โมโมเซะ เผยแพร่ในเว็บไซต์โชเน็งจัมป์+ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2562 ถึงมิถุนายน พ.ศ. 2563 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 4 เล่ม ออริจินอลเน็ตวิดีโอดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอ DOMERICA ฉายทางเน็ตฟลิกซ์ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 

 เรื่องย่อ 

สำหรับโฮชิโนะ อันซุแล้ว วิดีโอเกม ช็อกโกแลต และแมวคือของชอบสามสิ่งที่เติมเต็มชีวิต วันหนึ่งมีภูตจอมเวทย์ "กามเทพสื่อรัก" นามริริโผล่ออกมาจากหน้าจอโทรทัศน์และบอกว่าจะช่วยอันซุให้พบประสบการณ์โรแมนติกในชีวิตจริง อันซุปฏิเสธเพราะไม่สนใจในเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ริริจึงยึดของชอบสามสิ่งไปจากอันซุและวางแผนการทำให้อันซุต้องเจอกับสถานการณ์แบบในเกมจีบหนุ่ม อันซุไม่มีทางเลือกจำต้องร่วมเล่น "เกม" ของริริ แต่ก็พยายามหลีกเลี่ยงทุกสถานการณ์โรแมนติกอย่างสุดความสามารถ

 ตัวละคร 

 รูปแบบต่าง ๆ 

 มังงะ 
ซีรีส์มังงะแต่งเรื่องและวาดภาพโดยวาตารุ โมโมเซะ เผยแพร่ในเว็บไซต์โชเน็งจัมป์+ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่วันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ถึงวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2563 หนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) เล่มแรกวางจำหน่ายในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2562 เล่มที่ 2 ถึงเล่มที่ 4 วางจำหน่ายในรูปแบบดิจิทัลในวันที่ 4 มีนาคม 4 สิงหาคม และ 4 กันยายน พ.ศ. 2563ตามลำดับ รูปแบบเล่มพิมพ์วางจำหน่ายพร้อมกันในวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2565

 หนังสือมังงะ 

 อนิเมะ 
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 เว็บไซต์โชเน็งจัมป์+ได้ประกาศว่าซีรีส์จะได้รับการดัดแปลงเป็นออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน ผลิตโดยสตูดิโอ DOMERICA กำกับโดยคาซูกิ อิจิกาวะ ดูแลบทโดยซายูริ โอบะและฮิโรโกะ ฟูกูดะ ออกแบบตัวละครโดยอาริซะ มัตสึอูระ และแต่งดนตรีประกอบโดยเรียว คาวาซากิและโทโมยูกิ โคโนะ ซีรีส์ฉายทางเน็ตฟลิกซ์ในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2565 เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "ROMA☆KiRA" ร้องโดย YURiKA ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า ""Romantic Love ~เร็นไอ ชิมาเซ็ง คะ?☆~" ร้องโดยมิกาโกะ โคมัตสึ

 รายชื่อตอน 
ตอนที่ ชื่อตอนวันที่ฉาย

เสียงตอบรับ 
ซีรีส์ได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่งในรางวัลมังงะแบบเลื่อนแนวตั้งของโชเน็งจัมป์ครั้งที่สอง ในปี พ.ศ. 2563 ซีรีส์ติดอันดับที่ 12 ในรางวัลมังงะถัดไป สาขาเว็บมังงะ
# กาฬเกษ
กาฬเกษ เป็นนิทานพื้นบ้านที่แพร่หลายทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย รวมถึงในประเทศลาว มักอ้างกันว่าอยู่ในปัญญาสชาดกซึ่งเป็นชาดกนอกนิบาต

ท่านเจ้าคุณอริยานุวัตร อดีตเจ้าอาวาสวัดมหาชัย จังหวัดมหาสารคาม ได้ตรวจชำระเรื่องกาฬเกษ จากต้นฉบับใบลานอักษรไทน้อยที่ได้มาจากวัดสว่างอารมณ์ อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด เผยแพร่เมื่อปี พ.ศ. 2519 พิมพ์ที่โรงพิมพ์ศิริธรรม อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี ขนาดความยาว 480 หน้า ตอนท้ายของฉบับนี้ระบุว่า แต่งโดยสมเด็จกู ในกรุงศรีสัตนาคณะหูต (กรุงล้านช้าง) ในสมัยสมเด็จเจ้าเชียงทอง จุลศักราช 1100 หรือ พ.ศ. 2281 หากพิจารณาแล้วตรงกับสมัยพระเจ้าสิริบุญสาร

วรรณกรรมเรื่องนี้ยังปรากฏเป็นบทกล่อมเด็กสมัยอยุธยา บทละครนอกของภาคกลาง ส่วนภาคใต้มีบทกล่อมเด็กในชื่อ กาเกด รวมถึงมีการนำมาสร้างเป็นละครและภาพยนตร์ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

เนื้อเรื่อง
ณ เมืองพาราณสี ปกครองโดยพระราชานามว่า สุริวงษ์ มีพระมเหสีนามว่า กาฬ ท้าวสุริวงษ์มีม้ามณีกาบซึ่งเป็นม้าวิเศษ เมื่อท้าวสุริวงษ์ได้ไปเรียนวิชาอาคมและได้ไปพบกับพญาครุฑและยักษ์กุมภัณฑ์ ซึ่งต่อมาได้เป็นสหายกัน ท้าวสุริวงษ์ก็เรียนวิชาอาคมกับพระฤาษีจนสำเร็จ แล้วกลับมาปกครองเมืองต่อไป

วันหนึ่งท้าวสุริวงษ์ต้องการจะมีบุตรชายเพื่อเอาไว้สืบราชสมบัติ พระองค์จึงทำพิธีขอลูกกับพระอินทร์ พระอินทร์ได้ส่งเทพบุตรกับเทพธิดาลงมาเกิดในเมืองมนุษย์ เพื่อให้เป็นคู่สามีภรรยากัน โดยเทพบุตรองค์หนึ่งมาเกิดในท้องนางกาฬ มเหสีของท้าวสุริวงษ์ จนประสูติพระโอรสตั้งชื่อว่า กาฬเกษ

จนเมื่อกาฬเกษกุมารทรงเจริญวัย ได้เข้าไปเล่นในโรงม้า อันเป็นที่อยู่ของม้ามณีกาบ เจ้าชายกาฬเกษได้แอบขึ้นขี่ม้า ม้ามณีกาบได้พาเจ้าชายกาฬเกษเหาะขึ้นไปในอากาศออกจากเมืองมุ่งเข้าป่าหิมพานต์ ขณะที่เจ้าชายกาฬเกษหนีออกจากเมือง ได้พบกับนกสาริกาคู่หนึ่ง จึงได้สั่งความแก่นกคู่นั้นว่าให้ไปบอกท้าวสุริวงษ์บิดาของตนด้วยว่า จะออกไปเที่ยวในป่าสัก 3 ปี แล้วจะกลับมา

เจ้าชายกาฬเกษได้เดินทางถึงเมืองผีมนต์ซึ่งเป็นเมืองของท้าวผีมนต์และนางมาลีทอง เจ้าชายกาฬเกษได้พักอยู่นอกเมือง ได้ทราบข่าวว่าท้าวผีมนต์มีพระธิดารูปงามพระองค์หนึ่ง ชื่อว่า มาลีจันทน์ เจ้าชายกาฬเกษได้หาทางจนพบนางในสวนดอกไม้ จนได้ชอบพอรักใคร่กัน เมื่อครั้นเวลากลางคืน เจ้าชายกาฬเกษจึงแอบเข้าไปหานาง แต่ท้าวผีมนต์สืบได้ทราบความจริงว่ามีคนแอบไปหากับพระธิดา ท้าวผีมนต์จึงทำหอกยนต์ดักยิง เมื่อเจ้าชายกาฬเกษแอบเข้ามาก็ถูกหอกยนต์ยิง ก่อนจะสิ้นใจเจ้าชายกาฬเกษได้สั่งนางมาลีจันทน์ไว้ว่าอย่าเผาศพตน ให้เอาศพใส่แพลอยน้ำไป ศพของเจ้าชายกาฬเกษได้ลอยทวนกระแสน้ำจนไปถึงอาศรมพระฤาษี เมื่อพระฤาษีมาพบเข้าจึงร่ายมนต์ชุบชีวิตให้ฟื้นขึ้นมา 

เจ้าชายกาฬเกษฟื้นขึ้นมาและได้ร่ำเรียนวิชาอาคมอยู่กับพระฤาษี จนสำเร็จแล้วลาพระฤาษีกลับไปหานางมาลีจันทน์อีกครั้ง ท้าวผีมนต์ทราบข่าว จึงได้สู้รบกันในที่สุด ท้าวผีมนต์ก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ จึงได้ยกเมืองให้เจ้าชายกาฬเกษและนางมาลีจันทน์ครองเมือง แต่อยู่ได้ไม่นานก็พานางมาลีจันทน์เดินกลับเมืองพาราณสี
# ลำบุษบา
ลำบุษบา หรือรู้จักกันทั่วไปว่า ปลาแดกปลาสมอ หรือเรียกรวมกันว่า กำพร้าบุษบาปลาแดกปลาสมอ เป็นนิทานพื้นบ้านที่แพร่หลายอยู่ในภาคอีสานของประเทศไทยและประเทศลาว 

มีชื่ออื่นอีกคือ อะลองปลาส้ม ในวรรณกรรมไทยเขิน เมืองเชียงตุง ประเทศพม่า และเรื่อง อะลองปลาส้ม ในวรรณกรรมไทเหนือเขตปกครองตนเองใต้คง สาธารณรัฐประชาชนจีน ชาวไทดำเรียก ปลาแดกปลาสมอ ส่วนภาคใต้ของประเทศไทยมีวรรณกรรมที่มีเนื้อเรื่องคล้ายกัน เรื่อง วันคาร 

ฉบับ
ต้นฉบับลำบุษบาที่พบบันทึกด้วยอักษรธรรม แต่งเป็นร้อยแก้ว ที่พบเช่น

 ฉบับของวัดบ้านโคกศรี จังหวัดกาฬสินธุ์ จารเมื่อ พ.ศ. 2455 จํานวน 8 ผูก 234 หน้าลาน
 ฉบับของวัดบ้านโคกใหญ่ศรีโพธิ์ชัย เมืองอุทุมพร แขวงสะหวันนะเขต ประเทศลาว จารเมื่อ พ.ศ. 2474 จํานวน 5 ผูก 228 หน้าลาน
 ฉบับหอสมุดแห่งชาติ จารเมื่อ พ.ศ. 2461
 ฉบับวัดบ้านโด จังหวัดมหาสารคาม จารเมื่อ พ.ศ. 2481
 ฉบับวัดยางลุ่ม จังหวัดอุบลราชธานี ไม่ปรากฏปีที่จาร

เนื้อเรื่อง
พระโพธิสัตว์ลงมาเกิดเป็นชายกำพร้าชื่อ บุษบา อยู่กับย่ามีฐานะยากจน วันหนึ่งไปตกปลาได้ปลาสมอมากมายจึงนำไปทางปลาร้าฝากนายสำเภาไปขายต่างเมือง ในที่สุดได้ธิดาของพระราชาต่างเมืองที่มอบให้เป็นค่าปลาร้ามาเป็นภรรยา ด้วยความที่ภรรยามีรูปโฉมงดงามจึงเป็นเหตุให้พระราชาที่ท้าวกำพร้าบุษบาต้องการแย่งชิงมาเป็นเทวีของตนา จึงได้กลั่นแกล้งต่าง ๆ เพื่อให้ถึงแก่ความตาย แต่ท้าวกำพร้าบุษบาก็ได้รอดพ้นภัยทุกครั้งด้วยความช่วยเหลือจากภรรยา พร้อมทั้งได้ภรรยาเพิ่มมาอีก 3 คน

ในที่สุดพระราชาก็ถึงแก่ความตายเพราะหลงเชื่อท้าวกำพร้าบุษบาที่บอกให้เผาตนเองเพื่อไปเยี่ยมญาติที่ปรโลก ท้าวกำพร้าบุษบาจึงได้ครองเมืองแทน
# วัดพิชัย (จังหวัดลำปาง)
วัดพิชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพิชัย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ 85 ตารางวา โฉนดเลขที่ 2872 อาณาเขต ทิศเหนือจดทางสาธารณประโยชน์ ทิศใต้จดที่ดินของเอกชน ทิศตะวันออกจดที่ดินของเอกชน ทิศตะวันตกจดที่ดินของเอกชนและทางสาธารณประโยชน์ 

วัดพิชัยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 โดยครูบาเจ้าโพธาและชาวบ้านที่อพยพมาจากเชียงแสน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 16 กรกฏาคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร นอกจากทางวัดยังให้ราชการตั้งโรงเรียนประถมศึกษาในที่ดินของวัด

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฎิ 3 หลัง และมีพระธาตุนามว่า พระธาตุมณีมงคล

รายนามเจ้าอาวาส
 ครูบาเจ้าโพธา
 ครูบาเจ้าอินต๊ะ
 ครูบาเจ้าธรรมชัย
 ครูบาเจ้าญาณรังสี
 ครูบาเจ้าธรรมเสนา ระหว่าง พ.ศ. 2465–2513
 พระครูพิชัยมงคล ระหว่าง พ.ศ. 2514–2522
 พระอธิการบุญยงค์ โอภาโส ระหว่าง พ.ศ. 2523–2526
 พระอธิการอรุณ จิตตปุญฺโญ  พ.ศ. 2526–
 พระอธิการทองคำ ธมฺมธโน
# เจ้าพ่อเสือ
เจ้าพ่อเสือ สามารถหมายถึง
 เจ้าพ่อเสือ  - นามของเทพารักษ์บุรุษหรือรุกขเทวดาอารักษ์มเหศักดิ์(มเหสักข์)บุรุษตามศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิมของไทย ซึ่งมักใช้เรียกเทพารักษ์ผู้ชายหรือรุกขเทวดาที่เกี่ยวข้องกับเสือหรือเสือสมิง ซึ่งมีมากมายหลายองค์ตามพื้นถิ่นนั้นๆ ที่มีชื่อเสียงเช่น เจ้าพ่อเสือ(พระหัวเสือ) เสื้อวัดอารักษ์รักษาวัดกระทุ่มเสือปลา เขตประเวศ กรุงเทพมหานครhttps://www.thaipost.net/main/detail/66502https://thaimartialartshouse.wordpress.com/2010/09/12/%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%8D%E0%B8%96%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A9%E0%B8%B2-%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0/ หรือ  เจ้าพ่อเสือภายในโรงเรียนการบิน ตำบลกระตีบ อำเภอกำแพงแสน  จังหวัดนครปฐม หรือ เจ้าพ่อเสือ หมู่บ้านบ้านแห ตำบลหนองกี่ อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรีhttps://www.banmuang.co.th/news/region/245314และ เจ้าพ่อเสือ บางเขน สี่แยกถนนรามอินทรา สะพานใหม่เป็นต้น
 ปู่เจ้าสมิงพราย นามเรียกฤาษีหรือนักสิทธิ์ ตามศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิมของไทย ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับเสือหรือเสือสมิง ซึ่งมีมากมายหลายองค์ตามพื้นถิ่นนั้นๆ ที่มีชื่อเสียงเช่น ปู่เจ้าสมิงพราย ในลิลิตพระลอ หรือ ปู่เจ้าสมิงพราย เสื้อเมืองอารักษ์รักษาอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
 เสฺวียนอู่ ในลัทธิเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน
 หูเหฺย ในลัทธิเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน