# ปลาสเตอร์เจียนเปอร์เซีย
ปลาสเตอร์เจียนเปอร์เซีย (Acipenser persicus) เป็นปลาชนิดหนึ่งในวงศ์ Acipenseridae ถูกพบในทะเลแคสเปียน และพบในจำนวนน้อยที่ทะเลดำ ปลาชนิดนี้ว่ายขึ้นไปตามแม่น้ำบางสายเพื่อวางไข่ โดยมักเป็นแม่น้ำวอลกา, Kura, Araks, และยูรัล มันถูกจับอย่างหนักเพื่อเนื้อและไข่ของมัน และถูกจำกัดในการอพยพขึ้นสู่แม่น้ำโดยการสร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำ ปลาอายุน้อยกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก จากนั้นจึงค่อย ๆ เปลี่ยนไปเป็นเหยื่อที่มีขนาดใหญ่กว่าเช่นปูและปลาเมื่อโตขึ้น ภัยคุกคามที่ปลาชนิดนี้ต้องเผชิญ ได้แก่ การจับปลามากเกินไปด้วยการลดจำนวนปลาที่ยังไม่เจริญเติบโตเต็มที่ก่อนที่พวกมันจะผสมพันธุ์, การสร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำ, การสูญเสียพื้นที่วางไข่, และมลพิษทางน้ำ สหภาพระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติได้ระบุว่าปลาชนิดนี้เป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง และได้เสนอว่าการจัดหาแหล่งอนุบาลไข่อาจเป็นประโยชน์ต่อปลาชนิดนี้

 ลักษณะทางกายภาพ 
ปลาสเตอร์เจียนเปอร์เซียมีลำตัวยาวเทอะทะและมีโทนสีน้ำเงินKuliev, ZM & Ivanova, LA. "Acipenser persicus". Caspian Environment Org (http://www.caspianenvironment.org/biodb/eng/fishes/Acipenser%20persicus/main.htm) Accessed 4/27/2007. ปลาสเตอร์เจียนชนิดนี้มีถิ่นกำเนิดในแอ่งแคสเปียนและแอ่งทะเลดำ แต่ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในทะเลแคสเปียน อาจพบประชากรในแควและแม่น้ำขาเข้าสู่ทะเลแคสเปียน ปลาสเตอร์เจียนเปอร์เซียเป็นปลาที่มีความสำคัญในเชิงพาณิชย์ซึ่งมีมูลค่าสำหรับเนื้อ ที่ส่วนใหญ่มักเป็นไข่ปลาAlavi, Sayyed Mohammad Hadi & Cosson, Jacky.  Sperm motility and fertilizing ability in the Persian
sturgeon Acipenser persicus. Aquaculture Research, 2005, 36, 841-850.  Accessed May 1, 2007. ก่อนหน้านี้มีปลาชนิดนี้อยู่ทั่วไปทุกแห่งในภูมิภาคนี้ การจับปลาสเตอร์เจียนอย่างหนักสำหรับคาเวียร์ได้บังคับให้ปลาชนิดนี้ตกอยู่ในสถานะสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ขั้นวิกฤตSturgeon Specialist Group 1996. Acipenser persicus. In: IUCN 2006. 2006 IUCN Red List of Threatened Species. www.iucnredlist.org. Accessed  April 27, 2007.

 การกระจายพันธุ์ 
ปลาสเตอร์เจียนเปอร์เซียหากินที่บริเวณไหล่ทะเล ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลแคสเปียน ปลาสเตอร์เจียนเปอร์เซียยังสามารถพบได้ทางเหนือ, ตะวันตก และตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลแคสเปียนKuliev, ZM & Ivanova, LA. "Acipenser persicus". Caspian Environment Org (http://www.caspianenvironment.org/biodb/eng/fishes/Acipenser%20persicus/main.htm) Accessed April 27, 2007.

 นิเวศวิทยา 
ปลาสเตอร์เจียนเปอร์เซียเป็นเฮเทโรทรอพที่มีตัวรับสัมผัสและตัวรับรส เมื่อให้อาหาร ปลาชนิดนี้จะใช้วิธีการดูดกิน พฤติกรรมการกินของปลาสเตอร์เจียนเปอร์เซียเปลี่ยนไปตลอดชีวิต เมื่ออายุไม่มาก ปลาสเตอร์เจียนจะกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังเช่น กุ้งเคย ริ้นน้ำจืด และแอมฟิพอดในวงศ์ Gammaridae เมื่ออายุประมาณ 2–3 ปี หลายตัวจะกินปูหรือปลา และเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่ ปลาสเตอร์เจียนเปอร์เซียจะกินปลาเป็นหลัก 

ปลาสเตอร์เจียนเปอร์เซียส่วนใหญ่แพร่พันธุ์ในแม่น้ำวอลกา, Kura, Araks และยูรัล การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศนี้เกิดขึ้นในน้ำที่มีอุณหภูมิ 20–25 °C การวางไข่เกิดขึ้นในเวลาที่ต่างกันสำหรับแม่น้ำคนละสายกัน มีการวางไข่ในแม่น้ำโวลก้าตั้งแต่ปลายเดือนกรกฎาคมถึงต้นเดือนสิงหาคม ในแม่น้ำ Kura ตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกลางเดือนกันยายน และในแม่น้ำยูรัลตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงเดือนกรกฎาคม นอกเหนือจากช่วงเวลาของการวางไข่ ปลาสเตอร์เจียนเปอร์เซียเป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่ตามพื้นโคลนหรือพื้นทราย

 การอนุรักษ์ 
มีข้อควรพิจารณาสี่ประการที่ต้องคำนึงถึงเมื่อกล่าวถึงการอนุรักษ์ปลาสเตอร์เจียนเปอร์เซียคือ การดูแลรักษาลำธารและการสร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำ, การสูญเสียพื้นที่วางไข่, ระดับการปนเปื้อนของแม่น้ำสู่ทะเลแคสเปียน, และการจับปลาในทะเล ปัญหาจำนวนมากสำหรับปลาสเตอร์เจียนเกิดจากกิจกรรมของมนุษย์โดยเฉพาะการจับปลา เมื่อชาวประมงนำปลาสเตอร์เจียนออกจากทะเลก่อนเวลาอันควร พวกเขาจะขัดขวางวงจรของระบบนิเวศโดยการกำจัดปลาที่ยังไม่เจริญเต็มที่และลดจำนวนประชากรที่สามารถวางไข่ได้ วิธีแก้ปัญหาดังกล่าววิธีหนึ่งคือการให้เงินอุดหนุนจากรัฐบาลหรือนอกภาครัฐเพื่อช่วยเหลือผู้อนุบาลปลาในการผสมเทียมปลาสเตอร์เจียนเปอร์เซีย