# การใช้กำลังเพื่อฆ่าหรือทำให้เกิดความเสียหายที่ร้ายแรงต่อชีวิต
การใช้กำลังเพื่อฆ่าหรือทำให้เกิดความเสียหายที่ร้ายแรงต่อชีวิต คือการใช้กำลัง ที่มีแนวโน้มจะทำให้บุคคลอื่นได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือเสียชีวิตในเขตอำนาจศาลส่วนใหญ่ การใช้กำลังถึงตายจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อมีความจำเป็นหรือเป็นทางเลือกสุดท้ายเท่านั้น เมื่อวิธีการที่น้อยกว่าทั้งหมดล้มเหลวหรือไม่สามารถใช้ได้อย่างสมเหตุสมผลอาทิเช่นอาวุธปืน อาวุธ หรือของมีคม วัตถุระเบิด และ ยานพาหนะ เป็นหนึ่งใน อาวุธ เหล่านี้ซึ่งถือเป็นอาวุธร้ายแรง การใช้ อาวุธที่ไม่ใช่แบบดั้งเดิมหรืออาวุธดัดแปลง ในลักษณะที่น่ารังเกียจ เช่น ไม้เบสบอล ดินสอคม เหล็กยาง หรืออื่น ๆ อาจถือเป็นพลังร้ายแรงเช่นกันRobert C. Ankony, "Sociological and Criminological Theory: Brief of Theorists, Theories, and Terms," CFM Research, July 2012, page 37.

 ประเทศอังกฤษ 
พระราชบัญญัติความยุติธรรมทางอาญาและการย้ายถิ่นฐานปี 2008 อนุญาตให้เจ้าของบ้านใช้กำลังตามสมควรต่อผู้บุกรุก ในบางกรณีสิ่งนี้อาจใชักำลังถึงแก่ความตายได้

 กฎหมายสหรัฐอเมริกา 
กองทัพสหรัฐฯให้คำจำกัดความของความรุนแรงถึงแก่ชีวิตว่า กำลังที่อาจก่อให้เกิด หรือที่บุคคลรู้หรือควรรู้จะก่อให้เกิดความเสี่ยงอย่างมากในการก่อให้เกิดการเสียชีวิตหรือการบาดเจ็บหรือการบาดเจ็บทางร่างกายอย่างร้ายแรงDoDD 5210.56 ARMING AND THE USE OF FORCERobert C. Ankony, "Sociological and Criminological Theory: Brief of Theorists, Theories, and Terms," CFM Research, July 2012, page 37. ในสหรัฐอเมริกาการใช้กำลังร้ายแรงโดยเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายที่สาบานถือเป็นสิ่งถูกกฎหมาย เมื่อเจ้าหน้าที่เชื่ออย่างสมเหตุสมผลว่าบุคคลดังกล่าวก่อให้เกิดภัยคุกคามร้ายแรงต่อการบาดเจ็บทางร่างกายสาหัสหรือการเสียชีวิตต่อตนเองหรือผู้อื่น การใช้กำลังถึงตายโดยการบังคับใช้กฎหมายก็ถือเป็นเรื่องถูกกฎหมายเช่นกัน เมื่อใช้เพื่อป้องกันการหลบหนีของผู้ร้ายที่หลบหนี เมื่อเจ้าหน้าที่เชื่อว่าการหลบหนีอาจเป็นภัยคุกคามต่อการบาดเจ็บสาหัสทางร่างกายหรือการเสียชีวิตของประชาชนทั่วไป กฎหมายทั่วไปอนุญาตให้เจ้าหน้าที่ใช้กำลังใด ๆ ที่จำเป็นเพื่อทำให้เกิดการจับกุมทางอาญา แต่สิ่งนี้จำกัดแคบลงในคำตัดสินของ เทนเนสซีกับการ์เนอร์ ในปี 1985 เมื่อ ศาลฎีกาสหรัฐ กล่าวว่า "กำลังร้ายแรง...ไม่อาจถูกนำมาใช้ เว้นแต่จำเป็นเพื่อป้องกันการจับกุม หลบหนีไปได้ และเจ้าหน้าที่มี เหตุน่าจะ เชื่อได้ว่าผู้ต้องสงสัยมีท่าทีคุกคามต่อการเสียชีวิตหรือทำร้ายร่างกายสาหัสต่อเจ้าหน้าที่หรือผู้อื่น"

ในคำตัดสินของ เกรแฮม กับ คอนเนอร์ ในปี 1989 ศาลฎีกาได้ขยายคำจำกัดความให้รวมมาตรฐาน ความสมเหตุสมผลตามวัตถุประสงค์ ซึ่งไม่ขึ้นอยู่กับอัตวิสัยว่าเจตนาของเจ้าหน้าที่คนใดอาจเป็นเช่นไร และจะต้องตัดสินจากมุมมองของเจ้าหน้าที่ที่สมเหตุสมผลในศาล จะต้องรวบรวมข้อเท็จจริงที่ว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจมักจะถูกบังคับให้ตัดสินใจในเสี้ยววินาทีเกี่ยวกับการใช้กำลังที่จำเป็นในสถานการณ์เฉพาะRobert C. Ankony, "Sociological and Criminological Theory: Brief of Theorists, Theories, and Terms," CFM Research, July 2012, page 37.

หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายส่วนใหญ่กำหนดการใช้กำลังต่อเนื่อง โดยเริ่มจากตัวอย่างที่ เจ้าหน้าที่จะพยายามควบคุมสถานการณ์โดยใช้กำลังขั้นต่ำที่จำเป็น หน่วยงานต่าง ๆ มักจะมีนโยบายจำกัดกำลังที่เคยเท่ากันหรือสูงกว่าหนึ่งขั้นต่อเนื่องเมื่อเทียบกับพลังที่ตนกำลังต่อต้าน

โดยทั่วไปแล้ว การใช้กำลังถึงตายของ พลเรือน จะสมเหตุสมผล หากพวกเขาเชื่ออย่างสมเหตุสมผลว่าพวกเขาหรือบุคคลอื่นตกอยู่ในอันตรายที่จวนจะถึงแก่ความตายหรือได้รับบาดเจ็บสาหัสRobert C. Ankony, "Sociological and Criminological Theory: Brief of Theorists, Theories, and Terms," CFM Research, July 2012, page 37. การให้เหตุผลและการป้องกันโดยให้เหตุ ผลจะแตกต่างกันไปในแต่ละรัฐ และอาจรวมถึงอาชญากรรมต่อทรัพย์สินบางประการ อาชญากรรมต่อเด็กโดยเฉพาะ หรือการป้องกันการล่วงละเมิดทางเพศ

กฎหมายของสหรัฐ กำหนดให้มีการสอบ สวนเมื่อใดก็ตามที่บุคคลทำให้บุคคลอื่นเสียชีวิต แต่กลไกในการสอบสวนอาจแตกต่างกันไปในแต่ละรัฐ การสืบสวนได้พัฒนาหลักฐานเกี่ยวกับการใช้กำลังทางกายภาพที่ร้ายแรงต่อรัฐหรือเขตอำนาจศาลใดรัฐหนึ่ง การสอบสวนอาจดำเนินการโดยหน่วยงานตำรวจในท้องถิ่นหรือของรัฐ และหน่วยงานพลเรือนด้วย เช่น พนักงานอัยการประจำเทศมณฑล หรืออัยการสูงสุดของรัฐRobert C. Ankony, "Sociological and Criminological Theory: Brief of Theorists, Theories, and Terms," CFM Research, July 2012, page 37. รายงานผลการสอบสวนดังกล่าวอาจยื่นฟ้องร้องและเปิดเผยต่อสาธารณะได้

อัตราการสังหาร ตำรวจ สหรัฐ ค่อนข้างลดลงที่ในช่วงห้าปีที่ผ่านมา โดยมีผู้เสียชีวิตต่ำอยู่ที่ 962 รายในปี 2559 และ สูงถึง 1,004 รายในปี 2562 อัตราการสังหารตำรวจสหรัฐฯ อยู่ที่ 3.05 การ สังหารตำรวจต่อประชากร หนึ่งล้านคน อัตราการสังหารคนผิวดำของตำรวจสหรัฐฯ อยู่ที่ 5.34 ต่อล้าน ของชาวฮิสแปนิกอยู่ที่ 2.63 ต่อล้าน ของคนผิวขาวคือ 1.87 ต่อล้านคน และอีกจำนวนหนึ่งคือ 1.5 ต่อประชากรล้านคน อัตราการฆ่าคนผิวดำของตำรวจสหรัฐฯ อยู่ที่ 2.86 เท่าของอัตราการฆ่าคนผิวขาวของตำรวจสหรัฐฯ อัตราการสังหารตำรวจสหรัฐฯ เทียบกับเขตอำนาจศาลอื่น ๆ ไม่น่าพอใจPaull, John (2019). The Use of Lethal Force by Police in the USA: Mortality Metrics of Race and Disintegration (2015-2019), Journal of Social and Development Sciences. 5 (4): 30-35

 ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับยานยนต์ 
ในเหตุการณ์ ศาลฎีกาของสหรัฐฯ ถือว่าเป็นความพยายามของเจ้าหน้าที่ตำรวจที่จะยุติการไล่ล่าด้วยรถยนต์ด้วยความ เร็วสูงที่เป็นอันตรายซึ่งคุกคามชีวิตของผู้บริสุทธิ์ที่ยืนดูอยู่นั้น ไม่ได้ละเมิด การแก้ไขเพิ่มเติมครั้งที่ 4 แม้ว่าจะทำให้ผู้ขับขี่รถยนต์ ที่หลบหนีมีความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บสาหัสหรือเสียชีวิตก็ตาม ในกรณีของแฮร์ริสเจ้าหน้าที่สก็อตต์ ใช้กันชนรถตำรวจของเขาไปที่ด้านหลังของรถของผู้ต้องสงสัย ทำให้รถต้องสงสัย สูญเสียการควบคุมและชน ส่งผลให้ผู้ต้องสงสัยที่หลบหนีเป็นอัมพาตตั้งแต่เอวลงมาRobert C. Ankony, "Sociological and Criminological Theory: Brief of Theorists, Theories, and Terms," CFM Research, July 2012, page 37.

ตามด้วยการสัมผัสกันโดยเจตนาระหว่างยานพาหนะถือเป็นพลังร้ายแรงที่ผิดกฎหมาย แม้ว่าคดีอุทธรณ์ของรัฐบาลกลางสหรัฐบางคดีจะช่วยบรรเทากรณีตัวอย่างนี้ได้ก็ตาม ในเหตุการณ์แอดัมส์ ปะทะ กรมตำรวจเขตเซนต์ลูเซียศาลอุทธรณ์รอบที่ 11 พิพากษาว่า แม้ว่าการเสียชีวิตอาจเกิดจากการชนกันโดยเจตนาระหว่างรถยนต์ แต่การเสียชีวิตดังกล่าวเกิดขึ้นไม่บ่อยนัก ดังนั้นการใช้กำลังถึงตายอย่างผิดกฎหมายจึงไม่ควรสันนิษฐานว่าเป็นระดับของกำลังที่ใช้ในเหตุการณ์ดังกล่าว ต่อมาคดีของอดัมส์ถูกตั้งคำถามโดยเหตุการณ์แฮร์ริส ปะทะ โคเวต้า เคาน์ตี้ซึ่งกลับถูกศาลฎีกาสหรัฐกลับรายการในคดี ของสก็อตต์ โวลต์ แฮร์ริส ที่กล่าวถึงข้างต้น ขอบเขตที่ อดัมส์ สามารถพึ่งพาได้ต่อไปนั้นไม่แน่นอน ในกรณีของ อดัมส์ เจ้าหน้าที่ได้พุ่งชนรถของผู้ต้องสงสัย

ในเหตุการณ์ดอโนแวน ปะทะ เมืองมิลวอกีศาลอุทธรณ์ภาค 7 ยอมรับหลักการนี้ แต่เสริมว่า การชนกันระหว่างรถยนต์และรถจักรยานยนต์มักทำให้ผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์เสียชีวิต ดังนั้นจึงถือว่าการตั้งใจชนกันโดยเจตนานั้นมีการใช้กำลังร้ายแรงโดยมิชอบด้วยกฎหมายจึงเหมาะสมกว่า ในกรณีของโดโนแวนผู้ต้องสงสัยสูญเสียการควบคุมรถจักรยานยนต์และลอยไปกลางอากาศ โดยชนเข้ากับรถของเจ้าหน้าที่ซึ่งจอดอยู่โดยเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งกีดขวางบนถนน

 ภัยคุกคามตามสถานการณ์ 
ภัยคุกคามร้ายแรงที่ผู้ต้องสงสัยอาจก่อขึ้นมีสองประเภทหลัก: 1) การหลบหนี และ 2) การทำร้ายร่างกาย การคุกคามอย่างหลังเกี่ยวข้องกับการขู่ว่าจะใช้ความรุนแรง การทำร้าย ร่างกาย และ/หรือการเสียชีวิต หากผู้ต้องสงสัยขู่ว่าจะทำร้ายพลเรือนและ/หรือเจ้าหน้าที่ เจ้าหน้าที่เหล่านั้นจะต้องดำเนินการเพื่อปกป้องตนเองและสาธารณะ ในสถานการณ์เช่นนี้ การรับรู้ของเจ้าหน้าที่ถือเป็นสิ่งสำคัญ หากมีการรับรู้ถึงภัยคุกคามตามความเป็นจริง (กล่าวคือ ผู้ต้องสงสัยกำลังทำให้ชีวิตตกอยู่ในอันตราย) เจ้าหน้าที่อาจประหารชีวิตผู้ต้องสงสัยเพื่อปกป้องตนเองและสาธารณะ อย่างไรก็ตาม สถานการณ์เหล่านี้อาจมีความซับซ้อนได้หากภัยคุกคามไม่ถือว่าเป็นหรือหากผู้ต้องสงสัยอยู่ในสถานที่ซึ่งการใช้กำลังร้ายแรงเพื่อปราบผู้ต้องสงสัยอาจทำให้ผู้บริสุทธิ์ที่ยืนดูเหตุการณ์อื่นตกอยู่ในอันตราย Alpert, Geoffrey P., Smith, William C., (1994) How Reasonable is the Reasonable Man. Journal of Criminal Law and Criminology. 85(2), 481-501.