wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# นาฬิกาช้าง
thumb|นาฬิกาช้างที่สร้างขึ้นจริง จัดแสดงในอิบน์ บะฏูเฏาะฮ์มอล ดูไบ

นาฬิกาช้าง  เป็นสิ่งประดิษฐ์ยุคกลางโดย อิสมาอีล อัลญะซะรี (1136–1206) วิศวกรและนักประดิษฐ์นาฬิกาหลายชนิด

กลไกเวลาของนาฬิกานั้นมาจากแอ่งน้ำที่ซ่อนไว้ในตัวช้าง ในถังน้ำมีถ้วยลึกลอยอยู่ ซึ่งมีรูเล็ก ๆ อยู่ตรงกลาง โดยถ้วยนี้จะใช้เวลาครึ่งชั่วโมงพอดีในการที่น้ำจะเติมเช้าจนเต็ม ทันใดเมื่อถ้วยจมลงก็จะดึงเส้นเชือกที่ติดกับกลไกแบบม้าโยกในหอคอยบนเหนือช้าง ปล่อยให้ลูกบอลหล่นลงมาในปากของงู ทำให้งูล้มไปด้านหน้าและดึงถ้วยขึ้นมาจากน้ำโดยใช้เชือก ในขณะเดียวกัน ระบบเส้นเชือกจะทำให้หุ่นในหอคอยยกหัวขึ้นทางซ้ายหรือขวา ส่วนควาญช้างจะตีกลอง ซึ่งจะบอกว่าครบครึ่งชั่วโมงหรือหนึ่งชั่วโมง ถัดมา งูจะหักกลับไปที่เดิม และวนเวียนวงจรนี้ใหม่อีกครั้ง

ในปัจจุบันมีการสร้างนาฬิกาช้างขึ้นจริงมากมายภายใต้องค์กร 1001 อินเวนชั่นส์ และนำไปจัดแสดงทั่วโลกตั้งแต่ปี 2006 ในปี 2010 ขณะที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ลอนดอน นักข่าวบีบีซี  นิค ฮิงงัมเคยชื่นชมว่าสิ่งประดิษฐ์ยักษ์นี้ "อลังการ"
# พระยาสุรเสนา (สวัสดิ์ ชูโต)
พระยาสุรเสนา (สวัสดิ์ ชูโต) เป็นขุนนางในสมัยรัชกาลที่ 4 และเป็นต้นสกุลสวัสดิ์-ชูโตราชินิกุล  ชมรมสายสกุลบุนนาค

ประวัติ
พระยาสุรเสนา (สวัสดิ์ ชูโต) เป็นบุตรของพระยาสมบัติบาล (เสือ) กับคุณหญิงม่วง ธิดาเจ้าคุณชายชูโต พระเชษฐาในสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 6 คน คือ
 ท่านผู้หญิงน้อย สมรสกับสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัด บุนนาค)
 จมื่นศรีสรรักษณ์ (ถัด ชูโต)
 เพ็ง ชูโต
 เจ้าพระยาพลเทพ (เอี่ยม ชูโต)
 หว้า ชูโต
 เจ้าพระยาสุรเสนา (สวัสดิ์ ชูโต) 
 พระยาสมบัติยาธิบาล (นาค ชูโต)

พระยาสุรเสนา (สวัสดิ์ ชูโต) ได้สมรสกับคุณหญิงเปี่ยม บุนนาค ธิดาสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) มีบุตรธิดา 3 คน คือ
นิ่ม สวัสดิ์-ชูโต สมรสกับนายสุดจินดา (พลอย ชูโต) มีธิดาคือท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์
พระยาสุรศักดิ์มนตรี (แสง ชูโต) ต้นสกุลแสง-ชูโต
เขียน สวัสดิ์-ชูโต สมรสกับเอี่ยม มีบุตรคือพระยาสุรนารถเสนี (เป๋า สวัสดิ์-ชูโต)

สมรมกับ หลุบ มีธิดาคือ
แจ้ง สวัสดิ์-ชูโต

สมรสกับ ทับ มีบุตรคือ
นายราชมุทธาธร (หนู สวัสดิ์-ชูโต)

พระยาสุรเสนา (สวัสดิ์ ชูโต) เป็นต้นสกุลสวัสดิ์-ชูโต
# ประเทศเคนยาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศเคนยา จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศเคนยาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 3 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา

 จำนวนผู้เข้าแข่งขัน
กีฬาชายหญิงรวม  1  1  2 รวม  1  1  2

 กรีฑา 

นักกีฬารายการฮีทรอบก่อนรองฯรอบรองฯชิงชนะเลิศผลอันดับผลอันดับผลอันดับผลอันดับ แซมเวล กิมานิ Men's 1500m & 5000m T11 แนนซี ชีแลงแกต โคเอฮ์ Women's 1500m T11
# อับดุลละฮ์ เออจาลัน
อับดุลละฮ์ เออจาลัน (; เกิดวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1949) รู้จักกันในชื่อ อาโป (Apo) (ชื่อสั้นของอับดุลละฮ์และ "ลุง" ในภาษาเคิร์ด) เป็นนักโทษทางการเมืองชาวเคิร์ด และสมาชิกผู้ก่อตั้งพรรคแรงงานเคอร์ดิสถาน (PKK)

เออจาลันเคยอยู่ที่ซีเรียใน ค.ศ. 1979 ถึง 1998 เขาช่วยก่อตั้ง PKK ใน ค.ศ. 1978 และนำกลุ่มเข้าความขัดแย้งคิร์ด–ตุรกีใน ค.ศ. 1984 หลังถูกบังคับให้ออกจากประเทศ เออจาลันถูกลักพาตัวจากประเทศไนโรบีไปยังประเทศตุรกีใน ค.ศ. 1999 โดยองค์การข่าวกรองแห่งชาติตุรกี (ด้วยความช่วยเหลือจากสหรัฐ) โดยเขาถูกตัดสินประหารชีวิตตามมาตรา 125 ของประมวลกฎหมายอาญาของตุรกี ซึ่งสร้างความกังวลต่อการก่อตัวขององค์กรติดอาวุธ ต่อมาหลังประเทศตุรกียุบเลิกโทษประหารชีวิต ทำให้เปลี่ยนทลงโทษเป็นจำคุกตลอดชีวิต ตั้งแต่ ค.ศ. 1999 ถึง 2009 เขาเป็นนักโทษคนเดียวในเรือนจำอิมราลือบนทะเลมาร์มะราMarlies Casier, Joost Jongerden, Nationalisms and Politics in Turkey: Political Islam, Kemalism and the Kurdish Issue, Taylor & Francis, 2010, p. 146.Council of Europe, Parliamentary Assembly Documents 1999 Ordinary Session (fourth part, September 1999), Volume VII, Council of Europe, 1999, p. 18
# พระยาสุรศักดิ์มนตรี (แสง ชูโต)
พระยาสุรศักดิ์มนตรี (แสง ชูโต) เป็นขุนนางในสมัยรัชกาลที่ 5 และเป็นต้นสกุลแสง-ชูโตราชินิกุล  ชมรมสายสกุลบุนนาค

ประวัติ
พระยาสุรศักดิ์มนตรี (แสง ชูโต) เป็นบุตรพระยาสุรเสนา (สวัสดิ์ ชูโต)กับคุณหญิงเปี่ยม มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 3 คน คือ
นิ่ม สวัสดิ์-ชูโต สมรสกับนายสุดจินดา (พลอย ชูโต) มีธิดาคือท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์
พระยาสุรศักดิ์มนตรี (แสง ชูโต)
เขียน สวัสดิ์-ชูโต สมรสกับเอี่ยม มีบุตรคือพระยาสุรนารถเสนี (เป๋า สวัสดิ์-ชูโต)

และมีพี่น้องต่างมารดาอีก 2 คนคือ
แจ้ง สวัสดิ์-ชูโต
นายราชมุทธาธร (หนู สวัสดิ์-ชูโต)

ต่อมาได้เข้ารับราชการเป็นจางวางมหาดเล็กในรัชกาลที่ 5 มีบรรดาศักดิ์ที่นายพิจารณ์สรรพกิจ หุ้มแพร มหาดเล็กเวรเดช ต่อมารับราชการจนได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ที่ พระยาสุรศักดิ์มนตรี โปรดเกล้าฯ ให้เป็นกงสีซื้อจ่ายของใช้ในราชการทั่วไป และเป็นผู้เร่งรัดเงินภาษีอากรที่ค้างแก่เจ้าภาษี พ.ศ. 2413 โปรดเกล้าฯ ให้พระยาสุรศักดิ์มนตรี จัดตั้งกองทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์ขึ้น และให้พระยาสุรศักดิ์มนตรีเป็นผู้บังคับการทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์เป็นคนแรก

พ.ศ. 2416 พระยาสุรศักดิ์มนตรี ป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่ โปรดเกล้าฯ ให้นายแพทย์หลวงมาพยาบาล เสด็จพระราชดำเนินมาเยี่ยมอาการป่วย และส่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์มาพระราชทานในวันเดียวกันนั้นด้วย ได้ประกอบการรักษาพยาบาลอย่างเต็มที่ อาการไข้มีแต่ทรงกับทรุด ถึงแก่กรรมดมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2416 พระราชทานเพลิงที่วัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร

พระยาสุรศักดิ์มนตรี (แสง ชูโต) เป็นต้นสกุลแสง-ชูโต

ครอบครัว
พระยาสุรศักดิ์มนตรี (แสง ชูโต) สมรสกับคุณหญิงเดิม บุนนาค ธิดาพระสุริยภักดี (สนิท บุนนาค) กับคุณเอี่ยม มีบุตรธิดาด้วยกัน 11 คน เสียชีวิตตั้งแต่เด็ก 7 คน เหลือ 4 คน คือ
พระยาสุนทรสงคราม (จันทร์ แสง-ชูโต) ผู้ว่าราชการเมืองสุพรรณบุรี
เจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี (เจิม แสง-ชูโต)
สังวาลย์ แสง-ชูโต
หญิง แสง-ชูโต
# ไนต์ฮอกส์ (จิตรกรรม)
ไนต์ฮอกส์  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันบนผ้าใบ เขียนเสร็จในปี 1942 ผลงานของเอ็ดเวิร์ด ฮอปเปอร์ แสดงภาพคนสี่คนในไดเนอร์แห่งหนึ่งในย่านดาวน์ทาวน์ในช่วงกลางคืน ท่ามกลางถนนอันเงียบงันของเมือง

ผลงานชิ้นนี้มักได้รับการยอมรับว่าเป็นผลงานชิ้นที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของฮอปเปอร์Ian Chilvers and Harold Osborne (Eds.), The Oxford Dictionary of Art Oxford University Press, 1997 (second edition), p. 273,  "The central theme of his work is the loneliness of city life, generally expressed through one or two figures in a spare setting - his best-known work, Nighthawks, has an unusually large 'cast' with four." และเป็นหนึ่งในผลงานที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในบรรดาศิลปะของสหรัฐHopper's Nighthawks , Smarthistory video, accessed April 29, 2013. ไม่กี่เดือนหลังผลงานเสร็จสมบูรณ์ งานนี้ถูกขายให้กับสถาบันศิลปะชิคาโกในวันที่ 13 พฤษภาคม 1942 ด้วยมูลค่า $3,000The sale was recorded by Josephine Hopper as follows, in volume II, p. 95 of her and Edward's journal of his art: "May 13, '42: Chicago Art Institute - 3,000 + return of Compartment C in exchange as part payment. 1,000 - 1/3 = 2,000." See Deborah Lyons, Edward Hopper: A Journal of His Work. New York: Whitney Museum of American Art, 1997, p. 63.

 การเขียนภาพ 

thumb|right|"ไนต์ฮอวกส์" จัดแสดงที่สถาบันศิลปะชิคาโก

มีการเสนอว่าฮอปเปอร์ได้รับแรงบันดาลใจในการเขียนภาพนี้มาจากเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งของเออร์เนสต์ เฮมมิงเวย์ ซึ่งอาจจะเป็น "เดอะคิลเลอส์" ซึ่งฮอปเปอร์ชื่อชมอย่างมากGail Levin in "Interview with Gail Levin " หรืออาจะเป็น "อะคลีน เวลไลเต็ดเพลซ" ซึ่งมีความเป็นปรัชญามากกว่าWagstaff 2004, p. 44 ฮอปเปอร์ตอบกลับความรู้สึกของผู้ชมจำนวนมากที่บอกว่าสัมผัสได้ถึงความว่างเปล่าและอ้างว้าง โดดเดี่ยว ว่า "ผมไม่เห็นว่ามันดูโดดเดี่ยวเป็นเฉพาะนะ" เขาระบุว่า "น่าจะจริงที่[ตอนนั้น] ผมกำลังเขียนภาพของความเหงาในเมืองใหญ่โดยไม่รู้ตัว"

 ประวัติผู้ถือครอง 
ภายหลังฮอปเปอร์เขียนภาพนี้เสร็จในช่วงปลายฤดูหนาวของปี 1941–42 ฮอปเปอร์นำภาพนี้จัดแสดงไว้ที่หอศิลป์เรนส์ (Rehn's) ซึ่งเขามักนำภาพไปจัดแสดงเพื่อจำหน่ายเป็นปกติ ภาพตั้งอยู่อย่างนั้นเป็นเวลาราวเดือน จนกระทั่งเมื่อวันเซนต์แพทริก ฮอปเปอร์และโจเข้าร่วมงานเปิดนิทรรศการภาพเขียนของอองรี รุสโซ ที่โมมา จัดขึ้นโดย เดเนียล แคททัน ริช ผู้อำนวยการสถาบันศิลปะชิคาโก ในตอนนั้น ริชอยู่ในงานกับแอลเฟรด บาร์ ผู้อำนวยการของโมมา บาร์พูดถึงผลงานของฮอปเปอร์เมื่อปีก่อน แก๊ส อย่างกระตือรือร้น และ "โจบอกเขาว่าเขาแค่ต้องไปที่หอศิลป์เรนส์เพื่อไปดู ไนต์ฮอกส์ ต่อมา เมื่อริชได้เดินทางไปดูภาพเขียน เขาเอ่ยปากชื่นชม ไนต์ฮอกส์ ว่า 'งดงามเทียบเท่ากับ[งานของ] [วินสลาว์] ฮอเมอร์' และจัดการเตรียมซื้อเป็นของสะสมของชิคาโก"Gail Levin, Edward Hopper: An Intimate Biography. New York: Rizzoli, 2007, pp. 351-2, citing Jo Hopper's diary entry for March 17, 1942. ราคาซื้ออยู่ที่ $3,000 

ร้านอาหารในภาพ
เชื่อกันว่าฉากของร้านอาหารได้รับแรงบันดาลใจมาจากไดเนอร์แห่งหนึ่งที่ถูกทุบไปแล้ว ในเกรนิชวิลเลจ ย่านที่อยู่ของฮอปเปอร์ในแมนฮัตตัน แต่เขา "ทำให้ร้านอาหารดูเรียบง่ายและใหญ่ขึ้นมาก ๆ"Hopper, interview with Katharine Kuh, in The Artist's Voice: Talks with Seventeen Modern Artists. 1962. Reprinted, New York: Da Capo Press, 2000, p. 134.

ผู้ชื่นชอบฮอปเปอร์ได้ทำการค้นหาร้านอาหารในภาพ หนึ่งในร้านอาหารที่มีการเสนอว่าเป็นต้นแบบในภาพ คือร้านอาหารบิกเฟิร์ดส์ (Bickford's) ไม่ไกลจากถนนเกรนิชวิลเลจ
# ฉัตรี
ฉัตรี เป็นคำเรียกศาลาทรงสูงที่เป็นองค์ประกอบสำหรับตกแต่งในสถาปัตยกรรมอินเดีย-อิสลาม และสถาปัตยกรรมอินเดีย ฉัตรีที่เก่าแก่ที่สุดในอนุทวีปอินเดียค้นพบที่ศาลอิบราฮิมในภเทรศวร สร้างขึ้นในปี 1159 ถึง 1175

ดูเพิ่ม
เซโนทาฟ
ยัสวันต์ กี ฉัตรี
ชาหาร์ตาค
คัพพอลา
# สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสกลนคร
จังหวัดสกลนคร มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 3 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ 

 ประวัติศาสตร์ 
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543พระราชกฤษฎีกาให้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2543 (ในวันที่ 4 มีนาคม 2543) จังหวัดสกลนครมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 3 คน คือ มาลีรัตน์ แก้วก่า เพ็ญศักดิ์ จักษุจินดา และ วิญญู อุฬารกุล

 นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ นายดำเกิง วงศ์กาฬสินธุ์
 สมาชิกวุฒิสภาสตรีชุดแรกของจังหวัดสกลนคร คือ นางสาวมาลีรัตน์ แก้วก่า และ นางเพ็ญศักดิ์ จักษุจินดา (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2543)

 รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด 
 ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 
 ลำดับ  ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543  ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549  1  มาลีรัตน์ แก้วก่า  ดำเกิง วงศ์กาฬสินธุ์ 2  เพ็ญศักดิ์ จักษุจินดา  สิทธิรัตน์ รัตนวิจารณ์ 3  วิญญู อุฬารกุล  นริศร ทองธิราช

 ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 
 ลำดับ  ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551  ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557  1  ประดิษฐ์ ตันวัฒนะพงษ์  ดำเกิง วงศ์กาฬสินธุ์
# เจ้าพระยาอัครมหาเสนา (สังข์)
เจ้าพระยาอัครมหาเสนา (สังข์) เป็นสมุหพระกลาโหมในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

ประวัติ
เจ้าพระยาอัครมหาเสนา (สังข์) เป็นบุตรของเจ้าขุนทองและเจ้าคุณทองอยู่พระพี่นางของสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี มีน้องสาว 1 คน คือ หงส์ เป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 1

เจ้าพระยาอัครมหาเสนา เดิมรับราชการในตำแหน่งจางวางมหาดเล็ก จนมีบรรดาศักดิ์เป็น พระยาศรีสุริยวงษ์ เจ้าพระยาพระคลัง (กร) เสนาบดีกรมท่าถึงแก่กรรม พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยจึงทรงโปรดเกล้าฯ ให้พระยาศรีสุริยวงษ์ (สังข์) เป็นเจ้าพระยาพระคลัง ว่าราชการกรมท่าแทน ต่อมาเจ้าพระยาวงศาสุรศักดิ์ (แสง วงศาโรจน์) ถึงแก่กรรม จึงทรงตั้งเจ้าพระยาพระคลัง (สังข์) เปนเจ้าพระยาอัครมหาเสนา สมุหพระกลาโหมแทน

ในวันงานพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าประไพวดี กรมหลวงเทพยวดี เจ้าพระยาอัครมหาเสนา (สังข์) ได้เกิดเหตุทะเลาะวิวาทกับเจ้าพระยาอภัยภูธร (น้อย บุณยรัตพันธุ์) รัชกาลที่ 2 จึงโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์และพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นศักดิพลเสพเป็นตระลาการชำระความในครั้งนี้

หลวงอาวุธวิเศษประเทศพานิช (โรเบิร์ต ฮันเตอร์) หรือนายหันแตร ได้บันทึกถึงอุปนิสัยของเจ้าพระยาอัครมหาเสนา (สังข์) ไว้ว่า

"...ในเย็นวันที่ 5 มกราคม พวกเราได้ไปพบเจ้าพระยามหาเสนา หรือ กลาโหม ซึ่งเป็นเสนาบดีที่ 2 ของไทย... ท่านผู้นี้เป็นคนสูงอายุ กะประมาณเกือบ 70 ปี เป็นคนสุภาพ อารมณ์ดีที่สุดที่ข้าพเจ้าเคยพบมา..."

เจ้าพระยาอัครมหาเสนา (สังข์) ถึงแก่อสัญกรรมในปี พ.ศ. 2370 ไม่มีบุตรธิดา
# การนัดหยุดงานของสมาคมอาชีพนักเขียนแห่งอเมริกา ค.ศ. 2007–2008
ระหว่างวันที่ 5 พฤศจิกายน 2007 ถึง 12 กุมภาพันธ์ 2008 นักเขียนบทภาพยนตร์และโทรทัศน์จำนวนกว่า 12,000 คน สมาชิกสหภาพแรงงานสมาคมอาชีพนักเขียนแห่งอเมริกาตะวันออก (Writers Guild of America, East; WGAE) และสมาคมอาชีพนักเขียนแห่งอเมริกาตะวันตก (Writers Guild of America West; WGAW) นัดหยุดงานประท้วง

เพื่อเรียกร้องค่าตอบแทนเพิ่มให้กับนักเขียนเมื่อเทียบกับผลกำไรของสตูดิโอที่ใหญ่กว่า เป้าหมายของการประท้วงคือพันธมิตรผู้ผลิตภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ (Alliance of Motion Picture and Television Producers; AMPTP) ซึ่งเป็นสมาคมการค้า (trade association) ที่ประกอบด้วยผู้ผลิตภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์จำนวน 397 ราย ในจำนวนนี้ประกอบด้วย 11 บริษัทยักษ์ใหญ่ในวงการ คือ: ซีบีเอส (เลส มูนเวส), เอ็มจีเอ็ม (แฮร์รี อี. ซโลน), เอ็นบีซียูนิเวอร์ซอล (เจฟ ซัคเกรอ์), เดอะไวน์สไตน์คัมปานี (ฮาร์วีย์ และ บ็อบ ไวน์สไตน์), ไลเอินสเกต (จอน เฟลไธเมอร์), นิวส์คอร์เปอเรชั่น (พีเทอร์ เชิร์นนิน), พาราเมาท์พิคเจอส์ (แบรด เกรย์), ลิเบอร์ทีมีเดีย/สตาร์ซ (คริส แม็คเกิร์ก), โซนีพิคเจอส์ (ไมเคิล ลินตัน), บริษัทวอล์ตดิสนีย์ (บ็อบ ไอเกอร์) และ วอร์เนอร์บราเตอส์ (แบร์รี ไมเยอร์)

ทีมเจรจาของกลุ่มนักเขียนได้ข้อตกลงที่เป็นไปได้ที่สุดในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2008 และคณะกรรมการของทั้งสองกีลด์ลงนามเอกฉันท์ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2008 นักเขียนได้ลงคะแนนเสียงกันในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2008 โดย 92.5% ลงมติให้สิ้นสุดการนัดหยุดงานประท้วง ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ WGA ประกาศว่าสัญญาจ้างได้รับการอนุมัติโดยการยอมรับของสมาชิก 93.6% ของ WGA

การนัดหยุดงานหระท้วงดำเนินไปสุทธิ 14 สัปดาห์ 2 วัน (100 วัน) อย่างไรก็ตาม ทางออกหลังการประท้วงยังไม่เป็นที่ทราบชัดเจน โดยทั่วไปคือนักเขียนได้รับค่าจ้างในร้อยละเทียบกับทุนของการผลิต ตามข้อตกลงที่กีลด์วางไว้"Who Won the Writers Strike?", The New York Times.
# สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดกาฬสินธุ์
จังหวัดกาฬสินธุ์ มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 3 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ 

 ประวัติศาสตร์ 
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543พระราชกฤษฎีกาให้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2543 (ในวันที่ 4 มีนาคม 2543) จังหวัดกาฬสินธุ์มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 3 คน คือ ประศักดิ์ ณ กาฬสินธุ์ สมบัติ วรามิตร และ วิบูลย์ แช่มชื่น

 สมาชิกวุฒิสภาสตรีคนแรกของจังหวัดกาฬสินธุ์ คือ นางชะม้อย วรามิตร (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2549)
 ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ
วรามิตร (2 คน) ได้แก่ สมบัติ วรามิตร และ ชะม้อย วรามิตร

 รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด 
 ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 
 ลำดับ  ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543  ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549  1  ประศักดิ์ ณ กาฬสินธุ์ (เสียชีวิต)  ชะม้อย วรามิตร เกรียงไกร ภูมิเหล่าแจ้ง (แทนนายประศักดิ์) 2  สมบัติ วรามิตร  นิพนธ์ ศรีธเรศ 3  วิบูลย์ แช่มชื่น  จำปี โยธารินทร์

 ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 
 ลำดับ  ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551  ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557  1  สิทธิศักดิ์ ยนต์ตระกูล  วิรัช พิมพะนิตย์
# สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดร้อยเอ็ด
จังหวัดร้อยเอ็ด มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 4 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ 

 ประวัติศาสตร์ 
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543พระราชกฤษฎีกาให้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2543 (ในวันที่ 4 มีนาคม 2543) จังหวัดร้อยเอ็ดมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 4 คน คือ เกษม มาลัยศรี สุรชัย ดนัยตั้งตระกูล วิจิตร มโนสิทธิ์ศักดิ์ และ ประเกียรติ นาสิมมา

 นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ นายจตุรงค์ ธีระกนก
 ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ
ดนัยตั้งตระกูล (2 คน) ได้แก่ สุรชัย ดนัยตั้งตระกูล และ สุรพร ดนัยตั้งตระกูล

 รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด 
 ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 
 ลำดับ  ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543  ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549  1  เกษม มาลัยศรี  วิรัช ประราศรี 2  สุรชัย ดนัยตั้งตระกูล  สานิต ว่องสันธพงษ์ 3  วิจิตร มโนสิทธิ์ศักดิ์  สุรพร ดนัยตั้งตระกูล 4  ประเกียรติ นาสิมมา  จตุรงค์ ธีระกนก

 ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 
 ลำดับ  ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551  ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557  1  จตุรงค์ ธีระกนก  สมเกียรติ พื้นแสน
# สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสุรินทร์
จังหวัดสุรินทร์ มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 4 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ 

 ประวัติศาสตร์ 
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543พระราชกฤษฎีกาให้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2543 (ในวันที่ 4 มีนาคม 2543) จังหวัดสุรินทร์มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 4 คน คือ สมสิทธิ์ ศิริเจริญไชย อำนาจ เธียรประมุข เกษม รุ่งธนเกียรติ และ อุทัยพันธุ์ สงวนเสริมศรี

 นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ นายอนันต์ อริยะชัยพาณิชย์
 สมาชิกวุฒิสภาสตรีคนแรกของจังหวัดสุรินทร์ คือ นางกนกกาญจน์ ควรหา (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2549)

 รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด 
 ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549 
 ลำดับ  ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543  ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549  1  สมสิทธิ์ ศิริเจริญไชย  เกษมศักดิ์ แสนโภชน์ 2  อำนาจ เธียรประมุข (เสียชีวิต)  อนันต์ อริยะชัยพาณิชย์ สรรพกิจ ปรีชาชนะชัย (แทนนายอำนาจ) 3  เกษม รุ่งธนเกียรติ (ลาออก)  ยรรยง ร่วมพัฒนา ปริญญา กรวยทอง (แทนนายเกษม) 4  อุทัยพันธุ์ สงวนเสริมศรี  กนกกาญจน์ ควรหา

 ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557 
 ลำดับ  ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551  ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557  1  อนันต์ อริยะชัยพาณิชย์  นุรุทธิ์ เจริญพันธ์
# บรรพพฤกษศาสตร์
บรรพพฤกษศาสตร์ เป็นพฤกษศาสตร์และบรรพชีวินวิทยาแขนงหนึ่งที่มุ่งเน้นการกู้และระบุซากพืชจากชั้นหิน บรรพพฤกษศาสตร์ศึกษาฟอสซิลพืชบก รวมถึงโฟโตออโตทรอพทะเลในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ เช่น สาหร่ายและเคลป์ สาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับบรรพพฤกษศาสตร์ ได้แก่ เรณูวิทยา ซึ่งศึกษาสปอร์และละอองเรณูทั้งจากชนิดที่ยังหลงเหลือและจากฟอสซิล

บรรพพฤกษศาสตร์มีส่วนสำคัญในการจำลองระบบนิเวศและภูมิอากาศสมัยดึกดำบรรพ์ รวมถึงความเข้าใจในวิวัฒนาการของพืช ซึ่งเกี่ยวข้องกับวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต นอกจากนี้การหาอายุเปรียบเทียบหินพืช (phytoliths) อันเป็นโครงสร้างแข็งเกิดจากซิลิกาในซากพืชโบราณของบรรพพฤกษศาสตร์ยังมีส่วนในการเสริมสร้างองค์ความรู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และพืชในอดีตเรียกว่า บรรพพฤกษศาสตร์พื้นบ้าน (paleoethnobotany)

การศึกษาบรรพพฤกษศาสตร์ปรากฏชัดช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 จากงานของแอ็นสท์ ฟรีดริช ฟ็อน ชโลไธม์ นักบรรพชีวินวิทยาชาวเยอรมัน, คัสพาร์ มาเรีย ฟ็อน สเติร์นแบร์ก นักวิชาการชาวเช็ก และอาดอลฟ์-เตออดอร์ บรงญาร์ นักพฤกษศาสตร์ชาวฝรั่งเศส คำว่าบรรพพฤกษศาสตร์ตรงกับคำในภาษาอังกฤษคือ paleobotany ซึ่งมีรากศัพท์มาจากภาษากรีกโบราณสองคำคือ παλαιός (palaiós, เก่าแก่) และ βοτάνη (botánē, “พืช”)

 ภาพรวมของฟอสซิลพืช 
ซากพืชมีท่อลำเลียงแท้ถูกพบครั้งแรกในฟอสซิลยุคไซลูเรียนในมหายุคพาลีโอโซอิก ขณะที่บางส่วนพบเป็นสปอร์หรือผิวเคลือบคิวทินกระจัดกระจายอยู่ในชั้นหินยุคออร์โดวิเชียน และเชื่อว่ามาจากพืชกลุ่มลิเวอร์เวิร์ตและมอสส์

ฟอสซิลขนาดใหญ่ของพืชพบมากในยุคดีโวเนียนตอนปลาย เช่น ลำต้น ใบของเฟิร์นและราก เชื่อกันว่าไม้ต้นยุคแรกสุดคือ Archaeopteris จากปลายยุคดีโวเนียนที่มีลำต้นคล้ายสนและใบคล้ายเฟิร์นที่เรียงตัวเป็นเกลียวบนกิ่งก้าน จนกระทั่งในค.ศ. 2007 มีการค้นพบฟอสซิลของ Wattieza จากยุคดีโวเนียนตอนกลาง ซึ่งปัจจุบันเชื่อว่าเป็นไม้ต้นยุคแรกสุด

พืชดอกพัฒนาในช่วงมหายุคมีโซโซอิก เรณูและใบของพืชดอกปรากฏครั้งแรกในยุคครีเทเชียสตอนต้น ประมาณ 130 ล้านปีที่แล้ว

 การคงสภาพฟอสซิลพืช 
ฟอสซิลพืชถูกคงสภาพในหลายวิธี แต่ละวิธีจะบ่งบอกถึงข้อมูลพืชต้นทางต่างกัน โดยประเภทของการคงสภาพฟอสซิลพืช ได้แก่
 แบบกดทับ (adpressions) เป็นประเภทที่พบได้ทั่วไป ฟอสซิลประเภทนี้จะให้รายละเอียดทางสัณฐานวิทยาที่ดี โดยเฉพาะส่วนของพืชที่มีด้านบน-ด้านล่างต่างกัน เช่น ใบ หากผิวเคลือบคิวทินถูกรักษาไว้จะทราบถึงรายละเอียดของอีพิเดอร์มิสของพืช
 แบบกลายเป็นหิน (petrifactions) จะให้ข้อมูลเกี่ยวกับกายวิภาคของเซลล์เนื้อเยื่อพืชที่ละเอียด แบบกลายเป็นหินให้ข้อมูลทางสัณฐานวิทยาเช่นกัน แต่ต้องใช้การตัดเรียงลำดับ ซึ่งเป็นกระบวนการที่ยากและใช้เวลานาน
 แบบพิมพ์หล่อ (moulds and casts) ฟอสซิลประเภทนี้มักคงสภาพส่วนที่แข็งของพืช เช่น ลำต้น เมล็ด มักให้ข้อมูลแบบสามมิติ ในกรณีที่เป็นซากลำต้นจะให้รายละเอียดความหนาแน่นของพืชต้นทาง อย่างไรก็ตามฟอสซิลประเภทนี้มักไม่คงรายละเอียดทางสัณฐานวิทยาหรือกายวิภาคของเซลล์
 แบบกลายเป็นแร่เกิดกับที่ (authigenic mineralisations) ฟอสซิลประเภทนี้มักให้ข้อมูลทางสัณฐานวิทยาแบบสามมิติที่ละเอียดมาก และมีความสำคัญต่อการศึกษาโครงสร้างสืบพันธุ์ซึ่งในแบบกดทับจะพบผิดรูป อย่างไรก็ตามเนื่องจากมีลักษณะเป็นก้อนแร่ จะไม่ค่อยพบเป็นชิ้นขนาดใหญ่
 แบบฟิวเซน (fusain) ฟอสซิลประเภทนี้มีลักษณะเป็นถ่านจากการถูกไฟเผา ซึ่งจะให้รายละเอียดทางสัณฐานวิทยาที่ดี ฟอสซิลของดอกไม้ยุคแรก ๆ พบเป็นแบบฟิวเซน
# เจ้าฟ้าอภัย
เจ้าฟ้าอภัย เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 กับกรมหลวงราชานุรักษ์ ภายหลังได้ทำสงครามแย่งชิงราชบัลลังก์กับกรมพระราชวังบวรสถานมงคล (สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ) ที่สุดกรมพระราชวังบวรสถานมงคลเป็นฝ่ายชนะ ทรงถูกสำเร็จโทษศิลปากร, กรม.  พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา เล่ม 2.  พิมพ์ครั้งที่ 9.  กรุงเทพฯ : สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์  กรมศิลปากร, 2542

พระประวัติ
เจ้าฟ้าอภัย เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 กับกรมหลวงราชานุรักษ์ มีพระเชษฐภคินี พระเชษฐา พระอนุชาร่วมพระมารดา 6 พระองค์ คือ
 เจ้าฟ้าหญิงเทพ
 เจ้าฟ้าหญิงประทุม
 เจ้าฟ้านเรนทร กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์
 เจ้าฟ้าอภัย
 เจ้าฟ้าปรเมศร์
 เจ้าฟ้าชายทับ

ในขณะที่สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 ทรงพระประชวรหนักนั้น พระองค์ตัดสินพระทัยยกราชสมบัติให้แก่เจ้าฟ้านเรนทร พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ แต่เจ้าฟ้านเรนทรไม่รับสืบราชสมบัติเพราะเห็นว่ามีกรมพระราชวังบวรฯ ซึ่งสมควรได้สืบราชสมบัติมากกว่าจึงทรงผนวช พระเจ้าท้ายสระจึงยกราชสมบัติให้แก่เจ้าฟ้าอภัย พระราชโอรสองค์รอง ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 จึงได้เกิดการสู้รบกันระหว่างกรมพระราชวังบวรสถานมงคลกับพระราชโอรสของพระเจ้าท้ายสระคือเจ้าฟ้าอภัยและเจ้าฟ้าปรเมศร์ อันเนื่องมาจากพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศในขณะนั้นทรงดำรงพระอิสริยยศที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคล มีสิทธิที่จะขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อพระเชษฐาอย่างถูกต้อง แต่เมื่อพระเจ้าท้ายสระใกล้สวรรคตกลับยกราชสมบัติให้แก่เจ้าฟ้าอภัย เป็นเหตุให้เกิดการต่อสู้แย่งชิงราชบัลลังก์จนกลายเป็นสงครามกลางเมือง กินระยะเวลาไม่ต่ำกว่า 1 ปี

คำให้การชาวกรุงเก่า ระบุว่าภายหลังเหตุการณ์สงบแล้ว กรมพระราชวังบวรสถานมงคลจึงได้ขึ้นครองราชย์เฉลิมพระนามว่าพระมหาธรรมราชาพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น, หน้า 550 (แต่ในบัญชีพระนามเจ้านายว่าพระเจ้าบรมราชาพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น, หน้า 623) และสำเร็จโทษเจ้าฟ้าอภัย และ เจ้าฟ้าปรเมศร์

 พงศาวลี 

</center>
# พระองค์เจ้าชื่น
พระองค์เจ้าชื่น เป็นพระราชธิดาในเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ ประสูติแต่หม่อมเจ้าสวย

พระประวัติ
พระองค์เจ้าชื่น เป็นพระราชธิดาในเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ ประสูติแต่หม่อมเจ้าสวย มีพระเชษฐภคินีร่วมพระชนกชนนี คือ พระองค์เจ้ามิตร และพระองค์เจ้าทับ

พ.ศ. 2278 ในต้นรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ขณะที่ทรงพระประชวรอยู่นั้น กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ซึ่งทรงผนวชอยู่ที่วัดยอดเกาะ ได้เสด็จย้ายมาอยู่ที่วัดโคกแสง ภายในพระนคร เมื่อได้ทราบว่าพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศประชวรจึงได้มาเข้าเฝ้าอยู่เนือง ๆ เนื่องจากกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ ทรงสนิทกับสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศอย่างมาก ทำให้เจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์เกิดความระแวงขึ้น พระองค์จึงตรัสให้พระองค์เจ้าชื่นและพระองค์เจ้าเกิดไปนิมนต์เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์เข้ามายังพระราชวังหน้าเพื่อมาเยี่ยมพระราชบิดา เมื่อเจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์เสด็จมาถึง พระองค์ได้ใช้พระแสงดาบฟันเจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ แต่ไม่ทรงได้รับบาดเจ็บเพียงถูกแต่ผ้าจีวรขาดเท่านั้น เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นดังนั้นจึงเกรงพระราชอาญาแล้วจึงเสด็จไปยังตำหนักกรมหลวงอภัยนุชิต 

หลังจากนั้น เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์เสด็จเข้าเฝ้าสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ และพระองค์ตรัสถามว่า เหตุใดผ้าจีวรจึงขาด เจ้าฟ้าพระฯ กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ถวายพระพรว่ากรมขุนเสนาพิทักษ์หยอกท่าน เมื่อเจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ถวายพระพรลาสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแล้ว กรมหลวงอภัยนุชิตได้เสด็จมาอ้อนวอนและตรัสว่าถ้าท่านไม่ช่วยในคราวนี้เห็นทีกรมขุนเสนาพิทักษ์คงสิ้น เจ้าฟ้าพระฯ กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์จึงตรัสว่าคงมีแต่ร่มกาสาวพัตรเท่านั้นที่จะช่วยได้ กรมหลวงอภัยนุชิตจึงพากรมขุนเสนาพิทักษ์เสด็จออกผนวชทันทีที่วัดโคกแสง มีพระนามฉายาว่า "สิริปาโล"

ในครั้งนั้นสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวทรงพระพิโรธกรมขุนเสนาพิทักษ์มาก มีพระราชดำรัสให้ค้นหาตัวจนทั่วพระราชวัง แต่พบเพียงพระองค์เจ้าชื่นและพระองค์เจ้าเกิดที่สมรู้ร่วมคิดเท่านั้น จึงมีพระราชดำรัสให้นำตัวทั้ง 2 พระองค์ไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์

 พงศาวลี 

</center>