# ข้อวิจารณ์รัฐบาลอิสราเอล
ข้อวิจารณ์รัฐบาลอิสราเอล หรือมักเรียกสั้น ๆ ว่าข้อวิจารณ์อิสราเอล เป็นหัวข้อคำวิจารณ์และการวิจัยทางวารสารศาสตร์และวิชาการภายในขอบเขตของทฤษฎีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ และแสดงออกในทางรัฐศาสตร์ที่กำลังดำเนินอยู่ ประเทศอิสราเอลเผชิญกับข้อวิจารณ์ระหว่างประเทศนับแต่ประกาศเอกราชในปี 1948 โดยเกี่ยวข้องกับหลายหัวข้อภายในขอบเขตของความปรารถนาให้เกิดประชาชาติทั่วโลก

รัฐบาลอิสราเอลถูกวิจารณ์จากปัญหาเกี่ยวข้องกับนิคมอิสราเอลในดินแดนปาเลสไตน์ การปฏิบัติต่ออาหรับปาเลสไตน์ ความประพฤติของกำลังป้องกันอิสราเอลระหว่างความขัดแย้งและการปิดล้อมฉนวนกาซาของดินแดนปาเลสไตน์ ปัญหาในอดีตอื่นซึ่งมีผลกระทบต่อเนื่องมาถึงปัจจุบันก็ถูกวิจารณ์ด้วย ได้แก่ การปฏิเสธให้ผู้ลี้ภัยปาเลสไตน์หลังสงครามกลับบ้านเกิด และการยึดครองดินแดนที่ได้มาในสงครามอย่างยืดเยื้อและการก่อสร้างนิคมในดินแดนยึดครองนั้น

มีการตั้งคำถามเกี่ยวกับสถานภาพประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนของประเทศอิสราเอลด้วยเนื่องจากผู้อยู่อาศัยในดินแดนยึดครองชาวอิสราเอลได้รับอนุญาตให้ออกเสียงเลือกตั้งในการเลือกตั้งของประเทศอิสราเอล แต่ผู้อยู่อาศัยชาวปาเลสไตน์ไม่ได้รับอนุญาต แหล่งข้อวิจารณ์อีกแหล่งหนึ่งคือความเสียดทานที่เกิดจากปัญหาการเข้ารีตระหว่างรับบีเนตของอิสราเอลและยิวส่วนที่ไม่นับถือทรรศนะดั้งเดิม ณ ปลายสุดของสเปกตรัมหนึ่งเป็นความพยายามบ่อนทำลายสิทธิการมีอยู่ของอิสราเอลWant to Delegitimize Israel? Be Careful Who You Mess With Eroding Israel’s Legitimacy in the International Arena http://reut-institute.org/en/Publication.aspx?PublicationId=3766  นำไปสู่การโต้เถียงในปัจจุบันเกี่ยวกับว่าการวิจารณ์อิสราเอล ณ จุดใดล้ำเส้นเป็นการต่อต้านยิว ผลกระทบของการวิจารณ์จากนานประเทศมีผลกระทบต่อจิตวิทยาสังคมของสาธารณชนยิวอิสราเอล ในการสำรวจหนึ่งพบว่า อิสราเอลกว่าครึ่งเชื่อว่า "โลกทั้งใบอยู่ตรงข้ามกับเรา" และอิสราเอลสามในสี่เชื่อว่า "ไม่ว่าอิสราเอลทำสิ่งใดหรือไม่ว่าอิสราเอลพยายามระงับความขัดแย้งกับปาเลสไตน์มากเพียงใด โลกก็ยังจะวิจารณ์อิสราเอลอยู่นั่นเอง"

ข้อวิจารณ์นโยบายของอิสราเอลมาจากหลายกลุ่ม โดยมาจากนักเคลื่อนไหวทั้งในอิสราเอลและทั่วโลกเป็นหลัก สหประชาชาติและองค์การนอกภาครัฐอื่นรวมทั้งคริสตจักรยุโรปและสื่อมวลชน ฝ่ายอภิปรายตั้งสองฝ่ายต่างอ้างความลำเอียงของสื่อ นับแต่ปี 2003 สหประชาชาติออกข้อมติ 232 ข้อที่เกี่ยวข้องกับประเทศอิสราเอล คิดเป็นร้อยละ 40 ของข้อมติทั้งหมดที่สหประชาชาติออกในช่วงเวลานั้น และมากกว่าประเทศซูดานหกเท่าซึ่งเป็นเป้าหมายของข้อมติยูเอ็นมากเป็นอันดับสอง

 แนวเทียบ 

 การกล่าวหาว่าถือผิว 
มีการเปรียบเทียบระหว่างประเทศแอฟริกาใต้สมัยการถือผิวกับอิสราเอลเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ 

สมาคมเพื่อสิทธิพลเมืองในอิสราเอล กลุ่มในประเทศอิสราเอลซึ่งได้รับการสนับสนุนจากรัฐสหภาพยุโรปหลายรัฐ ประเมินในปี 2008 ว่า เครือข่ายถนนแยกกันในเวสต์แบงก์สำหรับชาวอิสราเอลและปาเลสไตน์ การขยายนิคมยิว การจำกัดการเติบโตของเมืองปาเลสไตน์และการให้บริการ งบประมาณและการเข้าถึงทรัพยากรธรรมชาติโดยเลือกปฏิบัติเป็น "การละเมิดหลักการความเสมอภาคอย่างชัดแจ้ง และในหลายทางคล้ายกับระบอบการถือผิวในแอฟริกาใต้"

 การเปรียบเทียบกับนาซีเยอรมนี 
บางครั้งมีการเปรียบเทียบบางแง่มุมสำคัญของสังคมอิสราเอลกับนาซีเยอรมนีไม่ว่าโดยตรงหรือโดยการอ้างถึง ตัวอย่างเช่น การเปรียบฉนวนกาซากับค่ายกักกันในยุโรปที่นาซียึดครอง และการเปรียบความคิดยิวผู้ถูกเลือกกับความคิดเชื้อชาติปกครองของนาซี 

ฟอรัมว่าด้วยการต่อต้านยิวยุโรป (European Forum on Anti-Semitism) แถลงว่า "การเปรียบเทียบนโยบายอิสราเอลร่วมสมัยกับนโยบายนาซี" ถือเป็นการต่อต้านยิว ในปี 2006 กลุ่มรัฐสภาทุกพรรคคัดค้านการต่อต้านยิวของบริเตน (British All-Party Parliamentary Group against Antisemitism) แนะนำให้รัฐบาลสหราชอาณาจักรมีจุดยืนอย่างเดียวกัน นักสังคมวิทยา เดวิด เฮิร์ชกล่าวหานักต่อต้านลัทธิไซออนิสต์ว่ามีสองมาตรฐานในการวิจารณ์อิสราเอล และสังเกตว่ารัฐอื่นดำเนินการนโยบายคล้ายกับอิสราเอลโดยไม่ถูกเรียกว่า "นาซี" เขาเสนอว่าการบรรยายว่าอิสราเอลข้องแวะใน "การล้างชาติ" เป็นการกล่าวหาโดยไม่พูดเปรียบเทียบกับฮอโลคอสต์ และการเปรียบลัทธิไซออนิสต์เท่ากับลัทธินาซีHirsh, David. 2007. Anti-Zionism and Antisemitism: Cosmopolitan Reflections. Working Paper. Yale Initiative for the Interdisciplinary Study of Antisemitism (YIISA) Occasional Papers, New Haven, CT. ผู้ประพันธ์ชาวบริติช ฮาววาร์ด เจคอบสันเสนอว่าการเปรียบเทียบระหว่างภาวะที่ชาวปาเลสไตน์เผชิญและที่ผู้อยู่อาศัยในวอร์ซอเกตโตเผชิญนั้นเจตนา "สร้างรอยแผลแก่ยิวในประวัติศาสตร์ล่าสุดและเจ็บปวดที่สุดของพวกเขา และเพื่อลงโทษเขาด้วยความทุกข์ของเขาเอง" และเป็นการปฏิเสธฮอโลคอสต์รูปแบบหนึ่งซึ่งยอมรับว่ายิวทุกข์ทรมานจริง แต่กล่าวหายิวว่า "พยายามหากำไรจากความทุกข์นั้น" เขาว่า "ราวกับว่าโดยการกลับกฎของเหตุและผลตามปกติ การปฏิบัติของยิวในวันนี้พิสูจน์ว่ายิวสมควรได้รับแล้วในวันวาน"