wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# จือปั๋ว
จือปั๋ว  เป็นนครระดับจังหวัดทางตอนกลางของมณฑลชานตง สาธารณรัฐประชาชนจีน มีอาณาเขตทางทิศตะวันตกติดกับจี่หนาน เมืองหลวงของมณฑล ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับไท่อาน ทิศใต้ติดกับหลินอี๋ ทิศตะวันออกติดกับเหวย์ฟาง ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับตงหยิง และทิศเหนือติดกับปินโจว

จือปั๋วมีพื้นที่  ในการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 ประชากรของจือปั๋วอยู่ที่ 4.53 ล้านคน ในจำนวนนี้ 4.41 ล้านคนอาศัยอยู่ในพื้นที่เขตเมือง ซึ่งประกอบด้วยเขตเมือง 5 เขต ได้แก่ เขตจางเตี้ยน เขตจือชวาน เขตปั๋วชาน เขตโจวชุน และเขตหลินจือ และบางส่วนของอำเภอใกล้เคียง ไดแก่ อำเภอฮฺหวานไถ อำเภอเกาชิง และอำเภออี๋ยฺเหวียน

พื้นที่ของจือปั๋วเป็นศูนย์กลางของรัฐโบราณชื่อว่ารัฐฉี ซึ่งเมืองหลวงของรัฐนี้คือ หลินจือ เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในจีน ผู ซงหลิง นักเขียนที่มีชื่อเสียงในสมัยราชวงศ์ชิง เป็นหนึ่งในบุคคลที่มีชื่อเสียงที่สุดจากจือปั๋ว จือปั๋วเป็นเมืองท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงในฐานะแหล่งกำเนิดของวัฒนธรรมฉี

อุตสาหกรรมการผลิตเป็นส่วนสำคัญของเศรษฐกิจของเมืองโดยเฉพาะอุตสาหกรรมการผลิตเซรามิกส์ อุตสาหกรรมหลักอื่น ๆ ได้แก่ อุตสาหกรรมปิโตรเคมี เภสัชกรรม โลหกรรม วัสดุก่อสร้าง และสิ่งทอ อีกทั้งอุตสาหกรรมใหม่และอุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูง เช่น เคมีภัณฑ์ อิเล็กทรอนิกส์ ไอที และชีวเภสัชกรรม ก็กำลังพัฒนาอย่างรวดเร็วเช่นกัน

จากรายงานความสามารถในการแข่งขันของเมืองทั่วโลกปี 2007–2008 ที่เผยแพร่โดยสถาบันสังคมศาสตร์แห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน จือปั๋วเป็นหนึ่งใน 20 เมืองชั้นนำของโลกในแง่ของการเติบโตทางเศรษฐกิจที่รวดเร็วระหว่างปี 2001 ถึง 2005"15 out of top 20 cities which enjoy the fastest economic growth are in China", , Sohu news, Guangzhou Daily Aug.12,08. จากรายงานของนิตยสาร Oriental Outlook Magazine ระบุว่า จือปั๋วติดอันดับ 1 ในการจัดอันดับเมืองที่มีราคาอสังหาริมทรัพย์ที่เหมาะสมที่สุดในประเทศจีน และอยู่ในอันดับที่ 2 ในการจัดอันดับเมืองที่มีการรักษาความปลอดภัยสาธารณะที่ดีที่สุดในประเทศจีนในปี 20082008 Top Happiest Cities in China , Guangzhou Daily, Retrieved on Apr.16,09. ในปี 2009 เมืองนี้ได้รับรางวัล "เมืองของจีน 10 อันดับแรกที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันและมีการพัฒนาอย่างยั่งยืน"2009 Best 10 Harmonious Cities that enjoy Sustainable Development in China , www.sdfdc.com, Retrieved on Sep.29,09.

 เขตการปกครอง 
นครระดับจังหวัดจือปั๋วแบ่งเขตการปกครองระดับอำเภอ ออกเป็น 8 แห่ง ได้แก่ 5 เขต และ 3 อำเภอ

แผนที่เขตการปกครองภาษาจีนพินอิน   เขตจือชวาน  Zīchuān Qū เขตจางเตี้ยน  Zhāngdiàn Qū เขตปั๋วชาน  Bóshān Qū เขตหลินจือ  Línzī Qū เขตโจวชุน  Zhōucūn Qū อำเภอฮฺหวานไถ  Huántái Xiàn อำเภอเกาชิง  Gāoqīng Xiàn อำเภออี๋ยฺเหวียน  Yíyuán Xiàn
# กุลนาซาร์ เคลดี
กุลนาซาร์ เคลดี (20 กันยายน ค.ศ. 1945 – 13 สิงหาคม ค.ศ. 2020) เป็นกวีชาวทาจิกิสถานจากดาร์ดาร์ และบรรณาธิกรหนังสือพิมพ์ Adabiyet va sanat (วรรณกรรมและศิลปะ) เขาเป็นผู้แต่งเนื้อร้อง ซูรูดีมิลลี เพลงชาติของประเทศทาจิกิสถาน
# กลุ่มอาการฮอร์เนอร์
กลุ่มอาการฮอร์เนอร์  หรือ อัมพฤกษ์ออคูโลซิมพาเธทิก (oculosympathetic paresis) เป็นกลุ่มอาการที่เกิดจากกลุ่มของเส้นประสาทซิมพาเธทิกทรังค์ได้รับความเสียหาย อาการแสดงจะเกิดขึ้นที่ด้านเดียวกัน (ipsilateral) กับที่เกิดการบาดเจ็บบนซิมพาเธทิกทรังค์ อาการแสดงประกอบด้วยไมออซิส (รูม่านตาหด), โทซิสบางส่วน (หนังตาอ่อนแรงและห้อย), แอนไฮโดรซิสอย่างสังเกตได้ (เหงื่อออกลดลง) และเอนอฟธัลมอส (ลูกตาหดเข้าด้านใน)

เส้นประสาทต่าง ๆ ของซิมพาเธทิกทรังค์นั้นออกมาจากไขสันหลังส่วนอก และวิ่งไปตามคอและใบหน้า เส้นประสาทต่าง ๆ เหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของระบบประสาทซิมพาเธทิก ส่วนหนึ่งของระบบประสาทออโทนอมิก เมื่ออาการเป็นที่สังเกตได้แล้ว อาจจำเป็นต้องมีการถ่ายภาพทางการแพทย์และตรวจสอบการตอบสนองต่อตาที่ตกเพื่อวินิจฉัยจุดที่เกิดการบาดเจ็บในระบบประสาทต่อไป
 ดูเพิ่ม 
อานิซอคอเรีย
กลุ่มอาการฮาร์เลควิน
# คดีประหลาดคนปีศาจ
คดีประหลาดคนปีศาจ  เป็นซีรีส์การ์ตูนญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยโช ไอโมโตะ ตีพิมพ์ในนิยตสารจัมป์สแควร์ นิยตสารการ์ตูนโชเน็งของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 ได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่มแล้ว 12 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Ajia-do Animation Works ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2564

ตัวละคร

 

 

 

 

อนิเมะ
ซีรีส์อนิเมะสร้างโดยสตูดิโอ Ajia-do Animation Works ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 10 มกราคม ถึงวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2564 รวมทั้งหมด 12 ตอน โดยมิวส์ คอมมิวนิเคชันได้รับลิขสิทธิ์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้ และได้เผยแพร่อนิเมะบนช่องยูทูบ Muse Asia และ Muse Thailand อีกด้วย
รายชื่อตอน
ตอนที่ 1 คาบาเนะ
ตอนที่ 2 ร้านเคโมโนะ
ตอนที่ 3 จิ้งจอก
ตอนที่ 4 ภารกิจ
ตอนที่ 5 ลอบเร้น
ตอนที่ 6 ตื่นขึ้นมา
ตอนที่ 7 ถิ่นเกิด
ตอนที่ 8 ความเป็นจริง
ตอนที่ 9 ครอบครัว
ตอนที่ 10 ฝาแฝด
ตอนที่ 11 ความทรงจำ
ตอนที่ 12 คดีประหลาดคนปีศาจ
# การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปเอเชีย
โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019ในทวีปเอเชีย เริ่มขึ้นที่เมืองอู่ฮั่น, มณฑลหูเป่ย, ประเทศจีน แล้วแพร่กระจายทั่วทวีป  ทุกประเทศมีรายงานผู้ติดเชื้ออย่างน้อย 1 ราย ยกเว้นประเทศเกาหลีเหนือและประเทศเติร์กเมนิสถาน

ประเทศในทวีปเอเชียที่มีผู้ติดเชื้อมากที่สุดคือประเทศอินเดีย, รัสเซีย (ประเทศข้ามทวีป), ตุรกี, อิหร่าน และอินโดนีเซีย ส่วนประเทศที่มีรายงานผู้ติดเชื้อนอกประเทศจีนในช่วงแรก ได้แก่ ประเทศไทย, ญี่ปุ่น, เกาหลีใต้, ไต้หวัน และเวียดนาม แต่ประเทศเหล่านี้สามารถควบคุมโรคระบาดทั่วได้ จำนวนผู้เสียชีวิตสูงสุดคืออินเดีย, อิหร่าน, อินโดนีเซีย, ตุรกี และอิรัก ด้วยจำนวนผู้เสียชีวิตรวมกันมากกว่า 240,000 คน อย่างไรก็ตาม จำนวนผู้เสียชีวิตในประเทศเหล่านี้มักสูงกว่าตัวเลขรายงานจากทางการ

 ผู้ติดเชื้อยืนยัน 
+สรุปผู้ติดเชื้อในทวีปเอเชีย 10 อันดับแรก (ในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2021) ประเทศ/ดินแดน รวมผู้ติดเชื้อ ผู้ติดเชื้อรายวัน เสียชีวิต หาย อ้างอิง  อินเดีย33,651,221309,511446,94832,894,762  รัสเซีย7,487,138626,809206,3886,653,941 ตุรกี7,013,639	478,30162,9386,472,400 อิหร่าน5,519,728479,668119,0824,920,978	 อินโดนีเซีย4,920,978	44,071141,381	4,020,801 ฟิลิปปินส์2,470,235165,110		37,4052,267,720 มาเลเซีย2,257,584160,413	26,456	2,070,715  อิรัก1,991,628	77,143	22,0721,892,413 ญี่ปุ่น1,689,89944,723	17,4211,627,755	 ไทย1,561,638122,46316,2681,422,907
# ปาเวล เลดนีออฟ
ปาเวล เซราฟีโมวิช เลดนีออฟ (; เกิดวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1943 ณ นิจนีนอฟโกรอด นิจนี ประเทศรัสเซีย – เสียชีวิตวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 ณ มอสโก ประเทศรัสเซีย) เป็นนักปัญจกีฬาสมัยใหม่ชาวโซเวียตและแชมป์โอลิมปิก เขาได้รับเหรียญโอลิมปิกเจ็ดเหรียญในปัญจกีฬาสมัยใหม่ ซึ่งมากกว่านักกีฬาคนอื่น ๆ ในปัจจุบัน เขาชนะการแข่งชิงแชมป์โลกประเภทบุคคลสี่รายการ และสองเหรียญทองในฐานะสมาชิกของทีมโซเวียต

 อาชีพ 
เลดนีออฟเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968, 1972, 1976 และ 1980 โดยได้รับรางวัลเหรียญทองสองเหรียญ, เหรียญเงินสองเหรียญ และเหรียญทองแดงสามเหรียญ

เลดนีออฟกลายเป็นแชมป์ของสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1968 และผ่านเข้ารอบการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่เม็กซิโกซิตี ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกของเขา เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงประเภทบุคคล และรางวัลเหรียญเงินกับทีมโซเวียต ซึ่งประกอบด้วยเลดนีออฟ, บอริส ออนิชเชนโก และสตาซีส์ สพาร์นิส ส่วนที่มิวนิกในปี ค.ศ. 1972 เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งประเภทบุคคล ซึ่งตามหลังอ็อนดราช บ็อลโซ และรางวัลเหรียญทองโอลิมปิกในการแข่งประเภททีม ร่วมกับบอริส ออนิชเชนโก และวลาดีมีร์ ชมีลีออฟ

ที่ลอนดอนในปี ค.ศ. 1973 เลดนีออฟกลายเป็นแชมป์โลกสองรายการ โดยชนะการแข่งประเภทบุคคลด้วย 5,412 คะแนน ซึ่งนำหน้าชมีลีออฟ 145 คะแนน และทีมโซเวียตของเขาชนะการแข่งประเภททีมที่นำหน้าเยอรมนีตะวันตก ซึ่งในปี ค.ศ. 1973 เขาก็ได้เป็นแชมป์ระดับประเทศเป็นครั้งที่สอง กระทั่งเขากลายเป็นแชมป์โลกสองรายการอีกครั้งในปี ค.ศ. 1974 และในปี ค.ศ. 1975 เขาได้กลายเป็นแชมป์โลกของประเภทบุคคลเป็นครั้งที่สาม

ส่วนในการแข่งกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่มอนทรีออล เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในประเภทบุคคล ซึ่งตามหลังยานุช ปีจัค-เปจัค ผู้ชนะรางวัลเหรียญทอง ครั้นในปี ค.ศ. 1978 เขาได้กลายเป็นแชมป์โลกอีกครั้ง ซึ่งเป็นครั้งที่สี่ของเขาในการแข่งประเภทบุคคล และในการแข่งกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในประเภทบุคคล และยังได้รางวัลเหรียญทองโอลิมปิกกับทีมโซเวียตเป็นครั้งที่สอง ร่วมกับอนาโตลี สตารอสติน และเยฟเกนี ลีเปเยฟ

 รางวัลที่ได้รับ 
เลดนีออฟได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในนักกีฬาสหภาพโซเวียตสิบอันดับแรกแห่งปีโดยสมาพันธ์นักข่าวกีฬาแห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1973 และ 1975
# รถไฟใต้ดินฉางชา
รถไฟใต้ดินฉางชา (จีนตัวย่อ: 长沙地铁; จีนตัวเต็ม: 長沙地鐵; อังกฤษ:Changsha Metro)  เป็นรถไฟใต้ดินในนครฉางชามณฑลหูหนาน ประเทศจีน เปิดให้บริการครั้งแรกในปี พ.ศ. 2557 ปัจจุบันมี 7 เส้นทาง ระยะทาง 208 กม.

 เส้นทางในปัจจุบัน 
สีเส้นทาง สาย ภาษาจีน เส้นทาง จำนวนสถานี ความยาว เปิดให้บริการครั้งแรก จำนวนคัน สาย 1 一號線  開福區政府 ถึง 尚雙塘20 23.57กม. พ.ศ.2559 6คัน สาย 2 二號線  梅溪湖西 ถึง 光達23 26.57กม. พ.ศ.2557 6คัน สาย 3 三號線  山塘 ถึง 廣生25 36.4กม. พ.ศ.2663 6คัน สาย 4 四號線  罐子嶺 ถึง 杜家坪25 33.5กม. พ.ศ.2662 6คัน สาย 5 五號線  水渡河 ถึง 毛竹塘18 22.5กม. พ.ศ.2663 6คัน สายแม็กเลฟ 磁浮線  磁浮高鐵站 ถึง 磁浮機場站3 18.7กม. พ.ศ.2559 3คัน
# ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2020
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2020 (ภายใต้ชื่อว่า PS5 ซูเปอร์คัพ สำหรับเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) จะเป็นครั้งที่ 33 ของ ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา, ฟุตบอลอิตาเลียนซูเปอร์คัพ. ครั้งนี้จะลงเล่นในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2021 สำหรับครั้งแรกที่ สนามกีฬามาเปอิ – ซิตตา เดล ตริโกโลเร, เรจโจเอมีเลีย, ระหว่าง ยูเวนตุส, ทีมชนะเลิศของ เซเรียอา ฤดูกาล 2019–20 แชมเปียนชิป, และ นาโปลี, ทีมชนะเลิศของ โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2019–20.Supercoppa Italiana 2020. Chi sfiderà il Napoli? Le ipotesi su avversaria e data. Il Sussidiario. Published June 18, 2020.

ภูมิหลัง
ยูเวนตุสได้สร้างสถิติการเข้าชิงเป็นครั้งที่เก้าติดต่อกันในการแข่งขันรายการนี้, และเป็นครั้งที่ 16 โดยรวม. ยูเวนตุสมีสถิติ 4–4 ระหว่างก่อนลงสนาม, และคือ 8–7 โดยรวม. นาโปลีได้มีส่วนร่วมในการแข่งขันสำหรับครั้งที่สี่, ได้มีการเข้าร่วมในฐานะแชมเปียนส์ เซเรียอา หนึ่งครั้ง (1990) และในฐานะทีมชนะเลิศ โกปปาอีตาเลีย สองครั้ง (2012, 2014). นาโปลีชนะสองจากสามครั้งที่ผ่านมาในขณะที่พวกเขาลงเล่น.Supercoppa Italiana 2020, chi affronterà il Napoli? Possibile avversaria, data e luogo. OA Sport. Published June 18, 2020. ในทั้งหมดสามครั้งยูเวนตุสเป็นคู่แข่งขันฝ่ายตรงข้าม.

แมตช์
รายละเอียด

 GK 1  วอยแชค ชแชนส์นือRB 16 ฮวน กัวดราโดCB 19 เลโอนาร์โด โบนุชชีCB 3  จอร์โจ กีเอลลีนี (กัปตัน)LB 13 ดานีลูRM 14 เวสตัน แมคเคนนีCM 30 โรดริโก เบนตังกูร์   CM 5  อาร์ตูร์LM 22 เฟเดริโก คิเอซา   CF 44 เดยัน คูลูเซฟสกี   CF 7  คริสเตียโน โรนัลโด  ผู้เล่นสำรอง:GK 31 คาร์โล ปินโซโญGK 77 จันลุยจี บุฟฟอนDF 36 อาเลสซันโดร ดิ ปาร์โดDF 37 ราดู ดรากูซินDF 38 จันลูกา ฟราบอตตาMF 8  แอรอน แรมซีย์ MF 25 อาเดรียง ราบีโย   MF 33 เฟเดรีโก แบร์นาร์เดสกี   MF 41 นิโคโล ฟาจิโอลีMF 56 ฟิลิปโป ราน็อกเกียFW 9  อัลบาโร โมราตา   ผู้จัดการทีม: อันเดรอา ปีร์โล300px GK 25 ดาบิด โอสปีนาRB 22 จิโอวานนี ดิ โลเรนโซCB 44 คอสตัส มาโนลัสCB 26 คาลิดู คูลิบาลีLB 6  มาริโอ รูย   CM 4  ดิเอโก เด็มเม   CM 5  ตีเยมูเอ บากายอโก   RW 11 อีร์บิง โลซาโนAM 20 ปิโอเตร์ ไซลินสกี  LW 24 โลเรนโซ อินซิญเญ (กัปตัน)CF 37 อันเดรอา เปตัญญา   ผู้เล่นสำรอง:GK 1  อเล็กซ์ เมเร็ตGK 16 นิกิตา คอนตินีDF 19 นิคอลา มักซิมอวิชDF 23 เอลเซอิด ไฮซาจDF 31 ฟาอูซ๊ กูล็อมDF 33 อามีร์ รราห์มานีMF 7  อีลิฟ เอลมาส   MF 68 สตานิสลาฟ โลบ็อตกาFW 14 ดรีส แมร์เตินส์   FW 18 เฟร์นันโด ยอเรนเต   FW 21 มัตเตโอ โปลิตาโน   FW 58 อันโตนิโอ ซิออฟฟีผู้จัดการทีม: เจนนาโร กัตตูโซ

ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัด:
คริสเตียโน โรนัลโด (ยูเวนตุส)

ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
Daniele Bindoni
Stefano Del Giovane
ผู้ตัดสินที่สี่:
Maurizio Mariani
ผู้ช่วยผู้ตัดสินสำรอง:
ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:
Marco Di Bello
ผู้ช่วยผู้ตัดสินจากการใช้วีดีโอช่วยตัดสิน:
Giacomo Paganessi
|}กฏ-กติกา:
90 นาที.
30 นาทีของการต่อเวลาพิเศษในกรณีที่จำเป็น
การดวลลูกโทษตัดสิน ในกรณีที่ผลการแข่งขันยังคงเท่ากัน
ผู้เล่นสำรองสิบสองคน
ใช้เปลี่ยนตัวได้ห้าคน, กับอนุญาตเปลี่ยนตัวคนที่หกได้ในช่วงต่อเวลาพิเศษ

ดูเพิ่ม
 เซเรียอา ฤดูกาล 2019–20
 โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2019–20
# วัดไผ่เหลือง (อำเภอบางบัวทอง)
วัดไผ่เหลือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านบางแพรก ตำบลบางรักพัฒนา อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี

ประวัติ
วัดไผ่เหลืองเป็นวัดโบราณเดิมชื่อ วัดป่าไผ่เหลือง เดิมเป็นวัดร้างไม่มีพระภิกษุอยู่พำนัก ตามหนังสือทำเนียบสงฆ์กระทรวงธรรมการ ร.ศ. 123 (พ.ศ. 2448) ไม่ปรากฏว่ามีชื่อ "วัดป่าไผ่เหลือง" จึงคาดว่าอาจจะเป็นวัดร้างก่อนหน้านั้น หรือยังไม่ได้สร้าง แต่มาสร้างหลังจาก พ.ศ. 2448 สิ่งก่อสร้างก่อนการบูรณะมีแต่ฐานเจดีย์เพียง 1 แห่ง พื้นที่ของวัดร้างนั้นได้มีชาวบ้านมาเช่าทำนา	

ต่อมา ดำรงค์ อยู่สุข ผู้ใหญ่บ้านในตำบลบางรักใหญ่ (ต่อไปจะได้เป็นกำนันตำบลบางรักพัฒนา) ได้ชักชวนชาวบ้านช่วยกันพัฒนาวัดให้เป็นวัดใหม่ โดยเริ่มต้นจากการสร้างที่พักสงฆ์ขึ้นก่อน โดยสร้างกุฏิด้วยไม้ไผ่มุงจากจำนวน 6 หลัง ราคาหลังละ 600 บาท และศาลาอีก 1 หลัง เป็นศาลาทำด้วยไม้ไผ่มุงจากเช่นกัน ต่อมามีผู้มีจิตศรัทธาบริจาคเรือนไม้ จึงได้นำมาสร้างเป็นหอสวดมนต์และหอฉัน จากนั้นมีพระสงฆ์จากวัดโมลีมาอยู่จำพรรษาที่วัดจำนวน 5 รูป มีพระสง่า เกาฎีระ เป็นประธานพระสงฆ์ชุดแรก ใช้ชื่อวัดว่า "วัดไผ่เหลือง" ตั้งขึ้นเป็นวัดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2528

อาคารเสนาสนะ
อุโบสถขนาด 5 ห้อง หลังคาลดซ้อน 3 ชั้น มีตับหลังคา 3 ตับ ด้านหน้าและด้านหลังชักออกมาเป็นมุข หลังคามุงกระเบื้องเกล็ดเต่า สีส้มออกแดง เครื่องลำยองเป็นปูน หน้าบันด้านหน้า ประดิษฐานพระพุทธรูปปางประทานพรประทับนั่งอยู่ในซุ้มเรือนแก้ว องค์พระพุทธรูปปั้นแบบพระพุทธรูปมอญ สังฆาฏิทับกันเป็นชั้น ปลายสังฆาฏิวางทับซ้อนเป็นริ้วสวยงาม มีเทวดา 2 องค์ อยู่ทางขวาและซ้ายของพระพุทธรูป องค์หนึ่งถือพัดโบก อีกองค์หนึ่งถือแส้จามรีคอยปรนนิบัติพระพุทธเจ้า เหนือซุ้มเรือนแก้วเป็นลายกระหนกก้านขดออกลายหัวโต หน้าบันด้านหลัง ประดิษฐานพระพุทธรูปทรงเครื่อง ท้าวมหาชมพูปางประทานพรประทับนั่งอยู่ในซุ้มเรือนแก้ว ด้านขวาและด้านซ้ายมีพระพรหมและเทวดาด้านละองค์ นั่งถวายอภิวาทแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าอยู่ในซุ้มเรือนแก้ว เหนือซุ้มเรือนแก้วมีลายกระหนกออกลายช่อหัวโต

ศาลาการเปรียญ หลังคาทรงไทยไม่มีลดชั้น มีเครื่องลำยองประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ แต่ทำรวยระกาแบบมอญ ไม่มีนาคสะดุ้ง หน้าบันด้านหน้าประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยล้อมด้วยลายกระหนกก้านขด หน้าบันด้านหลังเป็นรูปพระสีวลีล้อมด้วยลายพรรณพฤกษา มีดอกไม้สีสดสวยงามบานสะพรั่ง

รายนามเจ้าอาวาส
 พระสง่า เกาฎีระ
 พระสมุห์ชุ่ม	
 พระครูนนทการโกศล (บุญมา สิริมังคโล) ป.ธ.5
 พระมหาอนุชาติ อนุภัทโท
# วัดเสาธงกลาง
วัดเสาธงกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านบางเสาธง ตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 54 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา อาณาเขตทิศตะวันออกติดต่อกับคลองบางเสาธง ทิศใต้และทิศตะวันตกติดต่อกับคลองชวดลาน

วัดเสาธงกลางสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2427 โดยนายปื้นได้ซื้อที่ดินประมาณ 20 ไร่ บริจาคให้เป็นที่สร้างวัด ต่อมานางสาวมุ้ยถวายที่ดินเพิ่มเติมให้วัด 2 ไร่ 2 งาน นายเสงี่ยมและนางฟัก อ่ำชิต ถวายอีก 9 ไร่ 1 งาน 18 ตารางวา และนางเน้ย มียิ้ม ขายและถวายให้วัดรวม 20 ไร่ เดิมวัดมีชื่อว่า วัดราษฎร์สโมสร เมื่อมีการบูรณปฏิสังขรณ์ชาวบ้านก็เรียกว่า วัดคลองเสาธง และเนื่องจากมีอีกวัดหนึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลกันนักคือวัดเสาธงนอก จึงเรียกวัดนี้ว่า "วัดเสาธงกลาง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2437 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2476 และได้เปิดสอนเด็กเล็กก่อนเกณฑ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517 นอกจากนั้นยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนวัดเสาธงกลางขึ้นในวัด สอนระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา ให้สถานที่สร้างสถานีอนามัย จัดให้มีที่อ่านหนังสือประจำหมู่บ้าน และตั้งหน่วยอบรมประจำตำบลขึ้นภายในวัด

วัดมีปูชนียวัตถุคือ หลวงพ่อขาว เป็นพระประธานในอุโบสถหลังเก่า สร้างในสมัยสุโขทัย ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 2.30 เมตร เป็นพระศักดิ์สิทธิ์โบราณที่ประชาชนทั่วไปเคารพนับถือ วัดมีการจัดงานประจำปี ปิดทองหลวงพ่อขาว ในวันขึ้น 10 ค่ำ 11 ค่ำ เดือน 3 ของทุกปี
# วัดสังวรพิมลไพบูลย์
วัดสังวรพิมลไพบูลย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 12 บ้านคลองยายจับ ตำบลบางม่วง อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี

วัดสังวรพิมลไพบูลย์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2404 แต่ว่าน่าจะสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ไม่ปรากฏว่าใครเป็นผู้สร้างและบริจาคที่ดินให้สร้างวัด เดิมชื่อว่า วัดขนุน ชาวบ้านเรียกกันว่า วัดใน และต่อมาเปลี่ยนชื่อใหม่ว่า "วัดสังวรพิมลไพบูลย์" ในสมัยพระครูนนทวุฒาจารย์ (อดีตเจ้าอาวาส) เพื่อให้สอดคล้องกับปากคลองบางม่วงที่มีวัดอัมพวันหรือวัดนอกตั้งอยู่ โดยสมเด็จพระวันรัต วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม เป็นผู้เปลี่ยนให้ เพราะบ้านเกิดของท่านอยู่ในคลองบางม่วง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2493

อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัยซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2549 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น ภายในมีพระประธานปางมารวิชัยซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ส่วนปูชนียวัตถุอื่นของวัด ได้แก่ พระนอน เจดีย์ และรูปหล่อหลวงปู่เหยียบ (อดีตเจ้าอาวาส)
# วัดวชิรคาม
วัดวชิรคาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านท้ายหาด (วชิรคาม) ตำบลท้ายหาด อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันพระอธิการสมบูรณ์ กิตฺติสาโร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส 

วัดวชิรคามเป็นวัดโบราณเก่าแก่ ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง มีข้อมูลตั้งวัดในปี พ.ศ. 2300 เดิมเรียกกันว่า วัดบางนางจีนใน ต่อมาเปลี่ยนเป็น วัดใหม่ชีรคาม แล้วเปลี่ยนมาเป็น "วัดวชิรคาม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2484 สิ่งก่อสร้างที่ยังเหลือที่พอจะสันนิษฐานได้ว่าเป็นวัดโบราณคือ อุโบสถหลังเก่า ก่อด้วยอิฐมอญแบบเก่า หน้าอิฐเจาะชนิด 8 รู และ 12 รู ปัจจุบันได้ทรุดโทรมลงมาก ทางวัดจึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ซึ่งงดงามมาก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2482 สิ่งสำคัญของวัดคือ พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่มีชื่อว่า พระพุทธพิชัยสงคราม จากเชียงตุงประดิษฐานอยู่ที่วิหารเล็ก ๆ หน้าอุโบสถ
# เจดับเบิ้ลยูดี อินโฟโลจิสติกส์
บริษัท เจดับเบิ้ลยูดี อินโฟโลจิสติกส์ จำกัด (มหาชน) (ชื่อย่อ: JWD) เริ่มก่อตั้งในปี พ.ศ. 2522 และจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในปี พ.ศ. 2558 ให้บริการด้านโลจิสติกส์และซัพพลายเชนในภูมิภาคอาเซียน  

ในปี พ.ศ. 2566 ได้ควบรวมกิจการกับ บริษัท เอสซีจี โลจิสติกส์ แมเนจเม้นท์ จำกัด (SCGL) และเปลี่ยนชื่อเป็น '''บริษัท เอสซีจี เจดับเบิ้ลยูดี โลจิสติกส์ จำกัด (มหาชน)''' (SCGJWD) 

 ประวัติ 
บริษัท เจดับเบิ้ลยูดี อินโฟโลจิสติกส์ จำกัด (มหาชน) เริ่มก่อตั้งในปี พ.ศ. 2522 ภายใต้ชื่อบริษัท เจวีเค อินเตอร์เนชั่นแนล มูฟเวอร์ส จำกัด ให้บริการขนย้ายบ้านและสำนักงาน จากนั้น บริษัท เจดับเบิ้ลยูดี อินโฟโลจิสติกส์ จำกัด (มหาชน) ได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 29 กันยายน 2558 แปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชน ให้บริการด้านโลจิสติกส์และซัพพลายเชนใน 9 ประเทศ ได้แก่ ไทย กัมพูชา ลาว พม่า เวียดนาม ไต้หวัน อินโดนีเซีน สิงค์โปร์ และมาเลเซีย  เกี่ยวกับ JWD

 การประกอบธุรกิจ 
แบ่งธุรกิจออกเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่สรุปข้อสนเทศบริษัทจดทะเบียน ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
 กลุ่มธุรกิจโลจิสติกส์และซัพพลายเชน 
 กลุ่มธุรกิจอาหาร 
 กลุ่มธุรกิจไอทีโซลูชั่น 
 กลุ่มธุรกิจการลงทุน 

 บริษัทในเครือ และสัดส่วนการถือหุ้นของบริษัท 
บริษัท เจดับเบิ้ลยูดี อินโฟโลจิสติกส์ จำกัด (มหาชน) มีบริษัทย่อยและบริษัทร่วม ทั้งหมด 41 บริษัท  (ข้อมูล ณ เดือนธันวาคม 2562)แบบ 56-1 แสดงรายการข้อมูลประจําปี 2562 บริษัท เจดับเบิ้ลยูดี อินโฟโลจิสติกส์ จำกัด (มหาชน) 

 โครงสร้างผู้ถือหุ้น 
บริษัทเริ่มซื้อขายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2558 และมีทุนจดทะเบียน 510 ล้านบาท 

 ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ 

 ข้อมูล ณ วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2563  ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
 ลำดับที่  รายชื่อผู้ถือหุ้น  จำนวนหุ้นสามัญ  สัดส่วนการถือหุ้น 1  นาย ชวนินทร์ บัณฑิตกฤษดา213,667,60020.95  20.95% 2  นาง พิมลทิพ บัณฑิตกฤษดา128,784,18012.63  12.63% 3  นาย จิตชัย นิมิตรปัญญา 96,719,4609.48 9.48% 4  นาง อัจฉรา นิมิตรปัญญา 70,923,6606.95 6.95% 5 น.ส. อมรพรรณ บัณฑิตกฤษดา 51,653,1405.06 5.06%
# เกมพลิกโฉมนายกระจอก
เกมพลิกโฉมนายกระจอก  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนเรื่องโดยยูกิ ยากุ วาดภาพประกอบโดยฟลาย ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โชงากูกัง วางจำหน่ายในเครือกากาก้าบุงโกะตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 ซีรีส์มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยเอท ชิดะ ตีพิมพ์ในนิตยสารกังกังโจกเกอร์รายเดือน นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์สแควร์เอนิกซ์ ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 ถึงกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564  รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 6 เล่ม ทั้งไลต์โนเวลและมังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอโปรเจกต์นัมเบอร์ไนน์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2564 ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2567

ตัวละคร

 หมายเหตุ
# วัดนางวัง
วัดนางวัง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันมีพระครูบวรธรรมธัช (ธงชัย) เป็นเจ้าอาวาส

ประวัติ
วัดนางวังตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496 ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง เดิมเรียกว่า วัดเพชรน้อยนางวัง หรือ วัดยายวัง จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2460 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ทรงให้ตัดคำว่า "เพชรน้อย" ออก ให้เรียกว่า "วัดนางวัง" สันนิษฐานกันว่า ชาววังได้มาสร้างหรือปฏิสังขรณ์ไว้ เพราะตัววัดตั้งอยู่ไม่ไกลจากพระตำหนักที่ประสูติของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
พื้นที่ส่วนใหญ่ของวัดถูกกระแสน้ำกัดเซาะจนพังทลายไปมาก พื้นที่จริงกับโฉนดของวัดจึงไม่ตรงกัน อุโบสถก็ถูกกระแสน้ำเซาะพังลงน้ำไปสองหลังแล้ว ปัจจุบันอุโบสถหลังที่สามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 และเมื่อ พ.ศ. 2511 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (ปุ่น ปุณฺณสิริ) เสด็จมายกช่อฟ้าอุโบสถหลังที่สามนี้ด้วย ภายในพระอุโบสถมีพระประธาน พระสารีบุตร พระโมคคัลลานะ ซึ่งเป็นฝีพระหัตถ์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ 

ปูชนียวัตถุของวัด ได้แก่ พระพุทธรูปศิลาแดงปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 40 นิ้ว ชาวบ้านเรียกกันว่า หลวงพ่อแดง เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่คู่มากับวัด เป็นพระประธานในอุโบสถหลังแรก พระประธานในอุโบสถหลังปัจจุบัน หน้าตักกว้าง 42 นิ้ว สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อสร้างอุโบสถหลังที่ 2 ห่างจากอุโบสถหลังแรกประมาณ 100 ปี ผนังอุโบสถมีภาพเขียนสวยงาม เป็นรูปพระอาทิตย์กับพระจันทร์คู่กัน รูปพระอาทิตย์ชิงดวง มีนัยว่าเป็นตรารูปประจำตระกูลบุนนาค จึงสันนิษฐานว่าผู้สร้างโบสถ์หลังที่สองคงเป็นสมาชิกตระกูลบุนนาค วัดยังมีพระศรีอริยเมตไตรยทรงเครื่อง เคยอาราธนานำไปแห่รอบตลาดอัมพวาเพื่อให้ประชาชนสักการะทุก ๆ ปี ปัจจุบันได้ยกเลิกประเพณีนี้ไปแล้ว และมีธรรมาสน์บุษบกของเก่า ปัจจุบันชำรุดทรุดโทรมมาก
# เทศบาลตำบลเกษไชโย
เทศบาลตำบลเกษไชโย เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลไชโย ในอำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง ซึ่งเป็นที่ตั้งของวัดไชโยวรวิหาร เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลเกษไชโยที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2506 วันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2506 ก่อนที่ต่อมาจะยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 วันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ใน พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลตำบลเกษไชโยมีประชากรทั้งหมด 2,765 คน 

ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 สภาตำบลไชโยได้ยุบรวมกับพื้นที่เทศบาลตำบลเกษไชโย เนื่องจากกระทรวงมหาดไทยดำเนินการประกาศยุบรวมสภาตำบลทั้งหมดและองค์การบริหารส่วนตำบลใดที่มีจำนวนประชากรไม่ถึงสองพันคน โดยให้รวมพื้นที่เข้ากับเทศบาลตำบลอื่น หรือหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นที่มีเขตติดต่อกันภายในเขตอำเภอเดียวกัน จึงรับพื้นที่สภาตำบลไชโยมาทั้งหมด 5.749 ตารางกิโลเมตร วันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 จากพื้นที่สุขาภิบาลเดิมมีพื้นที่ 0.750 ตารางกิโลเมตร ปัจจุบันจึงมีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 6.499 ตารางกิโลเมตร

เทศบาลตำบลเกษไชโยเป็นที่ตั้งของวัดสำคัญในจังหวัดอ่างทอง ได้แก่ วัดไชโยวรวิหาร เดิมเป็นวัดราษฏร์โบราณ ซึ่งต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 4 สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) แห่งวัดระฆังโฆสิตาราม ได้สร้างพระพุทธรูปปางสมาธิองค์ใหญ่เป็นปูนขาวไม่ปิดทองไว้กลางแจ้ง ณ วัดแห่งนี้ ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์ได้เสด็จมานมัสการและโปรดเกล้าฯ ให้ปฏิสังขรณ์วัดไชโยใน พ.ศ. 2430 วันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2430 สภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดสองแห่งและมีโรงพยาบาลหนึ่งแห่ง คือ โรงพยาบาลไชโยสืบค้นวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2563
# วัดสุธรรมวดี
วัดสุธรรมวดี หรือ วัดมอญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร

วัดสุธรรมวดีตั้งวัดเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2535

ตึกพระปริยัติธรรมสุธรรมวดีภายในวัดเป็นโรงเรียนสอนพระและเด็กนักเรียนที่ต้องการหาความรู้ไม่ว่าจะเป็นชาวมอญ เขมร และเชื้อสายอื่น ๆ ที่ไม่มีกำลังทรัพย์ วัดนี้มักมีประชาชนมาทำบุญตลอดเวลาโดยเฉพาะวันหยุด วันเสาร์ และวันอาทิตย์ ส่วนมากจะเป็นชาวมอญ มีการดำรงรักษาประเพณีของชาวมอญไม่ว่าจะเป็นประเพณีปีใหม่ ประเพณีเปิงสงกรานต์ ฟังเทศน์ การทำบุญกัดทอน (ทอดกฐิน) การทำบุญข้าวยาคู เป็นต้น

ในปี พ.ศ. 2560 วัดมีการจัดงานพิธีประชุมเพลิงพระภิกษุมอญ 2 รูป ได้แก่ หลวงพ่อพระครูปลัดสมจิตร อุตตโม และหลวงพ่อประเสริฐ เอกวัณโณ ซึ่งเป็นพระภิกษุที่ชาวมอญศรัทธาเลื่อมใส โดยใช้เวลาสร้างปราสาทตั้งศพ 4 เดือนทั้งกลางวันและกลางคืน ใช้ช่าง 10 คนพร้อมกับชาวมอญที่ศรัทธาอีกจำนวนมาก และประชุมเพลิงในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2562 มีชาวมอญมาร่วมจากทุกสารทิศ ส่วนใหญ่เป็นแรงงานในภาคกลางและภาคตะวันออกของไทย พุทธศาสนิกชนชาวมอญนิยมไปงานศพมากกว่าที่จะไปงานทอดกฐิน เพราะการเผาศพพระเกจิอาจารย์มอญถือเป็นมหากาลทานซึ่งเป็นทานที่ใหญ่กว่า

ปราสาทมอญที่สร้างไว้เพื่อเผาปราสาทตั้งศพและโลงไปด้วยกัน เป็นโครงสร้างทำจากไม้ ประดับประดาด้วยกระดาษระบายสีและประดับไฟอย่างสวยงาม บนปราสาทมีชิงช้าไกวสำหรับนำร่างภิกษุจากโลงใส่ลงภายในซึ่งมีลักษณะเป็นตะแกรง