wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# สถานีศรีเทพา
สถานีศรีเทพา (รหัส: YL21) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีเหลือง ยกระดับเหนือถนนเทพารักษ์ในพื้นที่อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ 

 ที่ตั้ง
สถานีศรีเทพาตั้งอยู่เหนือถนนเทพารักษ์ บริเวณปากซอยหมู่บ้านธนเศรษฐแลนด์ ในพื้นที่หมู่ที่ 3 บ้านทิพวัล ตำบลเทพารักษ์ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ

 รายละเอียด 
 สีสัญลักษณ์ 
ใช้สีเหลืองตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเหลือง

 รูปแบบ 
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง

ทางเข้า–ออก
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
 1 ทางแยกศรีเทพา (ฝั่งใต้) (ลิฟต์)
 2 ซอยร่วมจิตพัฒนา (บันไดเลื่อน)
 3 ถนนเทพารักษ์ขาเข้า (บันไดเลื่อน)
 4 ทางแยกศรีเทพา (ฝั่งเหนือ) (ลิฟต์)

แผนผัง
U3ชานชาลาชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้ายชานชาลา 1 มุ่งหน้า   ชานชาลา 2 มุ่งหน้า  ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้ายU2ชั้นขายบัตรโดยสารชั้นขายบัตรโดยสารทางออก 1–4, ศูนย์บริการผู้โดยสารห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสารGระดับถนน–ป้ายรถประจำทาง

 ระเบียงภาพ 

 การเชื่อมต่อรถโดยสารประจำทาง 
  ถนนเทพารักษ์ 
องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ
  เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์

 สายที่ จุดเริ่มต้น จุดสิ้นสุด ประเภทของรถที่ให้บริการผู้ให้บริการ หมายเหตุ 3-4E (23E) (1) ปากน้ำ (ตลาดปากน้ำ) เทเวศร์1.รถโดยสารประจำทางสีครีม-แดง
2.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีส้ม (ยูโรทู)ขสมก. 3-9E (1) หนามแดง ท่านํ้าสี่พระยา1.รถโดยสารประจำทางสีครีม-แดง 3-31 (3) เมกาบางนา ตลาดบางบอน
# โรส เลเวนสัน-โกเวอร์ เคาน์เตสแกรนด์วิลล์
โรส เลเวนสัน-โกเวอร์ เคาน์เตสแกรนด์วิลล์  เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม 2433 เป็นธิดาคนที่ 7 ใน คอลด โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 14 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น และ เซซิเลีย โบวส์-ลีออน เคาน์เตสแห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น  เธอมีพี่น้องร่วมบิดามารดาดังนี้
ไวโอเลท โบวส์-ลีออน
แมรี แอลฟินสโตน เลดีแอลฟินสโตน
แพทริก โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 15 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น
จอห์น โบวส์-ลีออน
อเล็กซานเดอร์ โบวส์-ลีออน
เฟอร์กัส โบวส์-ลีออน
ไมเคิล โบวส์-ลีออน
เอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน
เดวิด โบวส์-ลีออน

เธอป็นพระเชษฐภคินีใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี พระราชมาตุฉา (ป้าฝ่ายแม่ใน) ใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร กับ เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน ซึ่งเธอเป็นแม่ทูลหัวให้กับ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตด้วย ในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 เลดีโรส โบวส์-ลีออน เข้าพิธีวิวาห์กับ วิลเลียม เลเวสัน-โกเวอร์ ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ 
เลดีแมรี เลเวนสัน-โกเวอร์ (12 ธันวาคม พ.ศ. 2460 – 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557) 
แกรนด์วิลลื โลเวนสัน-โกเวอร์ เอิร์ลที่ 5 แกรนด์วิลล์ (6 ธันวาคม พ.ศ. 2461 – 31 ตุลาคม พ.ศ. 2539)

สามีของเธอเสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2496 อายุ 72 ปี เธอมีอายุยืนกว่าเขาถึง 14 ปี เมื่อเธอเสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 อายุ 77 ปี เธอเป็นพระพี่น้องคนสุดท้ายใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี ที่มีชีวิตเป็นคนสุดท้าย
 อ้างอิง 
Charles Mosley, editor. Burke's Peerage, Baronetage & Knightage, 107th edition, 3 volumes (Wilmington, Delaware, U.S.A.: Burke's Peerage (Genealogical Books) Ltd, 2003), volume 2, page 1639.
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2433
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2510
หมวดหมู่:ตระกูลโบวส์-ลีออน
หมวดหมู่:เลดี
หมวดหมู่:เคาน์เตส
# เดวิด โบวส์-ลีออน
เซอร์ เดวิด โบวส์-ลีออน  เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2445 เป็นบุตรชายคนสุดท้อง ใน คอลด โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 14 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น และ เซซิเลีย โบวส์-ลีออน เคาน์เตสแห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น เขามีพี่น้องร่วมบิดามารดาดังนี้
ไวโอเลท โบวส์-ลีออน
แมรี แอลฟินสโตน เลดีแอลฟินสโตน
แพทริก โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 15 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น
จอห์น โบวส์-ลีออน
อเล็กซานเดอร์ โบวส์-ลีออน
เฟอร์กัส โบวส์-ลีออน
โรส เลเวนสัน-โกเวอร์ เคาน์เตสแกรนด์วิลล์
ไมเคิล โบวส์-ลีออน
เอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน

เขาเป็นพระอนุชาคนเดียวใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี พระราชมาตุลา (น้าชาย) ใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร กับ เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 เขาแต่งงานกับราเชล พอลลีน สเปนเดอร์-เคลย์ (19 มกราคม พ.ศ. 2450 – 21 มกราคม พ.ศ. 2539) บุตรสาวคนเล็กของเฮอร์เบิร์ต เฮนรี สเปนเดอร์-เคลย์ ทั้งสองมีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ
ดาวินา แคเธอรีน โบวส์-ลีออน (2 พฤษภาคม พ.ศ. 2473 – 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560); แต่งงานเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2503 กับ จอห์น ดาลริมเปิล เอิร์ลที่ 13 แห่งสเตรียร์ 
เซอร์ ไซมอน อเล็กซานเดอร์ โบวส์-ลีออน (เกิด 17 มิถุนายน พ.ศ. 2475); แต่งงานกับ แคโรไลน์ ไพค์ (เกิด 27 กันยายน พ.ศ. 2483) เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2509

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นนายอำเภอของ ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ ในปี พ.ศ. 2493 และเป็นผู้หมวดแห่งฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 จนกระทั่งเสียชีวิต

เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2491 เขาเข้าร่วมพระราชพิธีประกาศพระนาม เจ้าฟ้าชายชาลส์ และเขาเป็นพระบิดาทูลหัวด้วย โดยมีสมาชิกพระราชวงศ์อื่นๆ คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ มาเรียแห่งเท็ค เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน (เดเวิดเอง ก็เป็นพระบิดาทูลหัวในเจ้าหญิงมาร์กาเร็ต)  เจ้าหญิงวิคโทรีอาแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ แพทริเซีย แคนเชบูลล์ เคาน์เตสที่ 2 เมานต์แบ็ตเทนแห่งพม่า และ เจ้าชายจอร์จแห่งกรีซและเดนมาร์ก

เขาถึงแก่กรรมด้วยอาการหัวใจวายหลังจากป่วยเป็นอัมพาตครึ่งซีกเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2504 อายุ 59 ปี โดยเขาถึงแก่กรรมปีเดียวกันกับ แมรี แอลฟินสโตน เลดีแอลฟินสโตน พี่สาวของเขา โดยงานศพจัดขึ้นที่ Ballater และเขาถูกฝังไว้ที่ Walden Bury ของ St. Paul ภรรยาม่ายของเขาเสียชีวิตในอีก 34 ปีต่อมาในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2539 อายุ 89 ปี
 อ้างอิง 
Thornton, Michael (September 1985). Royal feud: the Queen Mother and the Duchess of Windsor. M. Joseph. ISBN 9780718126001. Retrieved 29 July 2013.
Gardeners Chronicle & New Horticulturist. Haymarket Publishing. 1954. Retrieved 29 July 2013.
"No. 239587". The London Gazette. 1 July 1952. p. 3587.
"The Christening of Prince Charles". Royal Collection Trust. Retrieved 18 February 2022.
Fletcher, Harold Roy (1969). The story of the Royal Horticultural Society, 1804–1968. Oxford U. P. for the Royal Horticultural Society. ISBN 978-0-19-212944-4. Retrieved 29 July 2013.
The Lily Year Book. Royal Horticultural Society. 1959. Retrieved 29 July 2013.
Proceedings of the Third World Orchid Conference. Royal Horticultural Society. 1960. Retrieved 29 July 2013.
Vickers, Hugo (2006). Elizabeth: The Queen Mother. Arrow Books/Random House. p. 394. ISBN 978-0-09-947662-7.
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2445
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2504
หมวดหมู่:ตระกูลโบวส์-ลีออน
หมวดหมู่:เซอร์
# บาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 – รอบปรีควอลิฟาย
การแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิกรอบปรี-ควอลิฟาย 2024  จะเป็นการแข่งขันบาสเกตบอล 5 คน ที่แข่งขันโดยทีมชาติ 40 ทีม โดยทีมที่ชนะจะได้รับโควต้าในการแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 การแข่งขันจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 12 ถึง 20 สิงหาคม ค.ศ. 2023

 การคัดเลือกเจ้าภาพ 
การแข่งขันจะจัดขึ้นที่ประเทศไนจีเรีย อาร์เจนตินา ตุรกี โปแลนด์ เอสโตเนีย และประเทศในเอเชีย

 ทีม 
ทีมที่ตกรอบบาสเกตบอลชิงแชมป์โลก 2023 และทีมที่มีอันดับดีที่สุดอันดับถัดไปจะเข้าร่วมในการแข่งขันเหล่านี้

ฟีบาแอฟริกาฟีบาอเมริกาฟีบาเอเชียและโอเชียเนียฟีบายุโรป

 การแข่งขันรอบคัดเลือก 
 แอฟริกา 

 อเมริกา 

 เอเชีย 

 ยุโรป 1 

 ยุโรป 2 

 หมายเหตุ
# วีระ ปัทมสิริวัฒน์
วีระ ปัทมสิริวัฒน์ (13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 - 22 มีนาคม พ.ศ. 2544) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก 6 สมัย และอดีตกรรมการบริหารพรรคชาติพัฒนา

 ประวัติ 
นายวีระ เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 ที่ตำบลแก่งโสภา อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก โดยบิดาและมารดาของนายวีระประกอบอาชีพค้าขายอยู่ในตลาดอําเภอวังทอง นายวีระสําเร็จการศึกษาขั้นสูงสุดคือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) วิทยาลัยพาณิชยการเชตุพนกรุงเทพมหานคร

นายวีระ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2544 ขณะดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรร่างพระราชกฤษฎีกาให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก เขตเลือกตั้งที่ 6 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. ….

 งานการเมือง 
นายวีระลงสมัครรับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคชาติไทย ต่อมาย้ายมาสังกัดพรรคชาติพัฒนาในปี พ.ศ. 2535 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมาทุกครั้ง ในปี พ.ศ. 2542 ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมคำสั่งกระทรวงคมนาคม ที่ ๒๐๒/๒๕๔๒ เรื่อง แต่งตั้งที่ปรึกษารัฐมนตรี และผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวง  การประชุมใหญ่ของพรรคชาติพัฒนาในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2543 นายวีระได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง ตอบรับการเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรคชาติพัฒนา  แต่ก็ลาออกในวันที่ 15 พฤศจิกายนปีเดียวกันประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง ตอบรับการเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรคชาติพัฒนา  เพื่อย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย
# แอลเบเนียในอารักขาของอิตาลี (ค.ศ. 1939–1943)
แอลเบเนียในอารักขาของอิตาลี บางครั้งรู้จักกันในชื่อ ราชอาณาจักรแอลเบเนีย หรือ เกรตเทอร์แอลเบเนีย เป็นช่วงเวลาหนึ่งของประเทศแอลเบเนียในฐานะรัฐในอารักขาของราชอาณาจักรอิตาลี ซึ่งทางปฏิบัติแล้วถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งกับอิตาลี มีประมุขแห่งรัฐคือพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี และมีรัฐบาลของตนเองอย่างเป็นทางการ จากการที่แอลเบเนียตกอยู่ภายใต้การปกครองของผู้ว่าการอิตาลีนับตั้งแต่การยึดครองทางทหารใน ค.ศ. 1939 จนถึง ค.ศ. 1943 ทำให้แอลเบเนียในช่วงเวลานี้ยุติสถานะความเป็นรัฐเอกราชลงและกลายเป็นส่วนหนึ่งของเขตปกครองตนเองของจักรวรรดิอิตาลี รัฐบาลอิตาลีพยายามหลอมรวมแอลเบเนียตามแนวคิดเกรตเทอร์อิตาลี โดยการเปลี่ยนชาวแแอลเบเนียเป็นพลเมืองอิตาลี และเริ่มมีการตั้งถิ่นฐานของชาวอิตาลีในแอลเบเนียมากขึ้นเพื่อเปลี่ยนแอลเบเนียให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนอิตาลีทีละน้อย

ตามสนธิสัญญาลอนดอนในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ไตรภาคีได้ให้สัญญาการยกดินแดนแอลเบเนียตอนกลางและใต้แก่อิตาลีเพื่อตอบแทนสำหรับการเข้าร่วมต่อต้านฝ่ายมหาอำนาจกลางNigel Thomas. Armies in the Balkans 1914–18. Osprey Publishing, 2001. p. 17. ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1917 เมื่อทหารอิตาลีเข้ายึดครองพื้นที่จุดสำคัญของแอลเบเนีย อิตาลีได้ประกาศให้แอลเบเนียตอนกลางและใต้เป็นรัฐในอารักขาของตน อย่างไรก็ตาม สัญญาที่ให้ไว้กับอิตาลีถูกระงับลงในเดือนกันยายน ค.ศ. 1920 เมื่ออิตาลีได้รับแรงกดดันให้ถอนกำลังออกจากดินแดนดังกล่าว อิตาลีไม่พอใจต่อผลตอบแทนที่ได้รับเพียงเล็กน้อยจากการเจรจาสันติภาพ ซึ่งถือว่าเป็นการละเมิดสนธิสัญญาลอนดอน นักฟาสซิสต์อิตาลีได้อ้างว่าชาวแอลเบเนียมีความเชื่อมโยงทางชาติพันธุ์กับชาวอิตาลีจากการโยงใยกับประชากรอิตาริค อิลลิเรีย และโรมโบราณ และได้กล่าวถึงอิทธิพลของจักรวรรดิโรมันและเวนิสที่มีต่อแอลเบเนีย ซึ่งทำให้อิตาลีมีสิทธิในการครองครองดินแดนนี้ นอกจากนี้ ชาวแอลเบเนียหลายแสนคนยังถูกบังคับอพยพไปยังภาคใต้ของอิตาลี เพื่อใช้เป็นข้ออ้างสำหรับการผนวกแอลเบเนียเป็นรัฐเดียวOwen Pearson. Albania in the twentieth century: a history, Volume 3. London; New York: I.B. Taurus Publishers, 2004. p. 389. อิตาลีให้การสนับสนุนอุดมการณ์เรียกร้องดินแดนของชนชาติเดียวกันของชาวแอลเบเนีย โดยมุ่งต่อต้านดินแดนคอซอวอของยูโกสลาเวีย และอิไพรัสของกรีซที่มีประชากรส่วนใหญ่เป็นแอลเบเนีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งตามแนวพรมแดนชาเมเรีย (Chameria) ที่มีชนกลุ่มน้อยแอลเบเนียชาติพันธุ์ชาม (Cham Albania) อาศัยอยู่
# ยูโกะ โอโนะ
ยูโกะ โอโนะ (大野 柚布子おおの ゆうこ, 2 พฤศจิกายน 1993 –) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่นครนาโงยะ จังหวัดไอจิ สังกัดเมาซูโปรโมชัน ส่วนสูง 143 ซม.

 ผลงานพากย์ 
 3P! วัยปิ๊งจังหวะป็อป (โกโต จุง)
 18if (ทามากิ)
 โรงเตี๊ยมของคุณจิ้งจอก (ยุซึ)
 มาโฮโชโจะไซต์ (อาซางิริ อายะ)
 องงากุโชโจะ (ยุกิโนะ ฮิโย)
 Infinite Dendrogram (เนเมซิส)
 สึกุโมโมะ ภูตสาวแสบดุ (อาซามิ)
 เหล่าผู้กล้าระแวงสังคมรวมตัวกู้โลก (รีเน)
 เกิดใหม่เป็นขุนนางไปผจญภัยในต่างโลก -อัครทูตจอมซุ่มซ่ามของทวยเทพ- (ปัลมา)
 สกิลโกงไร้เทียมทาน สร้างตำนานในสองโลก -ชีวิตพลิกผันด้วยการอัปเลเวล- (โซระ)
# เพลูรุ
เพลูรุ  หรือ เบลูร์ (อักษรโรมัน: Belur) เป็นเมืองและหมู่บ้านในอำเภอฮัสซาน รัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย เพลูรุยังเป็นราชธานีแรกของจักรวรรดิโหยสละ ก่อนที่จะสร้างและย้ายราชธานีไปยังทวารสมุทร หรือที่ปัจจุบันคือหเลพีฑ

เพลูรุเป็นที่รู้จักมากจากจันนเกศวเทวาลัย เทวาลัยบูชาพระวิษณุ ซึ่งเป็นหนึ่งในตัวอย่างชิ้นที่ดีที่สุดของประติมากรรมและสถาปัตยกรรมโหยสละ สร้างขึ้นด้วยธรรมเนียมอย่างกรรณาฏ-ทราวิฑ และตามคำสอนของรามานุชาจารย์ รวมถึงเป็นแหล่งแสวงบุญของผู้นับถือนิกายไวษณวะมาตั้งแต่อย่างน้อยศตวรรษที่ 12 บรรดาเทวสถานโหยสละที่เพลูรุและหเลพิฑูได้รับการเสนอชื่อเบื้องต้นเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกPermanent Delegation of India to UNESCO (2014), Sacred Ensembles of the Hoysala, UNESCO
# หมอทะลุมิติ
หมอทะลุมิติ  เป็นละครซีรีส์ญี่ปุ่น ออกอากาศครั้งแรกทางช่องทีบีเอส ในปี ค.ศ. 2009 และซีซั่นที่ 2 ในปี ค.ศ. 2011 สร้างจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง จิน หมอทะลุศตวรรษ เขียนโดยโมโตกะ มูรากามิ

เป็นหนึ่งในละครยอดนิยมแห่งปีและได้รับรางวัลสำคัญมากมายเลย

 เนื้อเรื่อง 
 ซีซัน 1 
เรื่องราวเกี่ยวกับศัลยแพทย์สมองชื่อ จิน มินากาตะ ผู้ต้องทนทุกข์ทรมานตลอด 2 ปีที่ผ่านมา เมื่อคู่หมั้นของเขา มิกิ ซึ่งเป็นหมอเหมือนกัน เป็นเจ้าหญิงนิทราหลังจากการผ่าตัดที่เขาเป็นผู้ผ่าตัด อยู่มาวันหนึ่งเขาหมดสติบนดาดฟ้าของโรงพยาบาลเพราะผู้ป่วยที่กำลังตื่นตระหนกคนหนึ่ง และเมื่อตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองถูกพาย้อนเวลากลับไปในช่วงปลายยุคเอโดะ ในไม่ช้าเขาก็ถูกโจมตีโดยซามูไร แต่เขาก็หลบหนีได้ด้วยความช่วยเหลือจากชายคนหนึ่งชื่อเคียวทาโร ทาชิบานะ เคียวทาโรได้รับบาดเจ็บสาหัสที่ศีรษะในขณะที่พยายามปกป้องจิน แต่จินก็สามารถช่วยชีวิตเขาได้แม้จะขาดอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่เหมาะสมก็ตาม ด้วยเหตุนี้ ซากิ น้องสาวของเคียวทาโรจึงเริ่มสนใจจิน และกลายเป็นผู้ช่วยของเขา ในขณะเดียวกัน จินก็มุ่งมั่นที่จะหาทางกลับสู่ปัจจุบัน

 ซีซัน 2 
2 ปีผ่านไปตั้งแต่ซีซันที่แล้ว จินและซากิพัฒนายาสำหรับแม่ของซากิที่เป็นโรคเหน็บชาขั้นรุนแรง ขณะเดียวกัน ซากาโมโตะ เรียวมะ ขอให้จินดูแลซากูมะ โชซัง อาจารย์ของคัตสึ ไคชู โชซังอยู่ในอาการขั้นวิกฤตหลังจากถูกโจมตีโดยกลุ่มชินเซ็งงูมิ (ตำรวจลับ) จินไม่เต็มใจเพราะการรักษาโชซังหมายถึงการเปลี่ยนเส้นทางของประวัติศาสตร์ อย่างไรก็ตาม โชซังบอกจินว่าเขาก็มาจาก "ปัจจุบัน" เช่นกัน

 รางวัล 
หมอทะลุมิติ ภาค 1
 ปี รางวัล สาขา ผู้รับรางวัล ผล 2010 Television Drama Academy Awards ครั้งที่ 63 ละครโทรทัศน์ยอดเยี่ยม  นักแสดงยอดเยี่ยมทากาโอะ โอซาวะ  นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม  อูชิโนะ มาซาอากิ  นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมฮารูกะ อายาเซะ  ผู้เขียนบทยอดเยี่ยม โมริชิตะ โยชิโกะ  ผู้กำกับยอดเยี่ยมHirakawa Yuichiro, Yamamuro Daisuke, Kawashima Ryutaro  เพลงประกอบละครยอดเยี่ยม"Aitakute Ima" by MISIA Tokyo Drama Awards ครั้งที่ 3 Grand Prix Best Performance by an Actor Takao Osawa  Best Producer Akihiko Ishimaru  Asia Award
# กฎของสแน็ล
กฎของสแน็ล (Snell's law) เป็นกฎที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างมุมตกกระทบและมุมหักเหในปรากฏการณ์การหักเหของคลื่นโดยทั่วไป เรียกอีกอย่างว่า กฎการหักเห (law of refraction) กฎนี้สามารถอธิบายได้ด้วยหลักการของเฮยเคินส์

 คำนิยาม 
ให้ความเร็วคลื่นในตัวกลาง A เป็น  ความเร็วคลื่นในตัวกลาง B เป็น  มุมตกกระทบจากตัวกลาง A ไปยังตัวกลาง B (หรือมุมหักเหจาก B ไปยัง A) เป็น  มุมตกกระทบจากตัวกลาง B ไปยังตัวกลาง A (หรือมุมหักเหจาก A ไปยัง B) เป็น  แล้ว จะได้ความสัมพันธ์ดังนี้

 

ในที่นี้  นิยามเป็น "ดัชนีหักเหสัมพัทธ์ของตัวกลาง B เทียบกับตัวกลาง A" และเขียนใหม่เป็น  (หรือ )

 

 ประวัติศาสตร์ 
ทอเลมี ชาวกรีกแห่งอเล็กซานเดรียDavid Michael Harland (2007). "Cassini at Saturn: Huygens results". p.1. ISBN 0-387-26129-X ได้พบความสัมพันธ์ระหว่างมุมตกกระทบและการหักเหของแสง แต่มีความไม่ถูกต้องเมื่อมุมมีขนาดใหญ่ แม้ว่าทอเลมีจะมั่นใจว่าเขาได้พบกฎที่แน่นอนจากการทดลองแล้ว แต่เขาก็ได้ทำการปลอมแปลงข้อมูลเพื่อให้สอดคล้องกับทฤษฎี (ความเอนเอียงเพื่อยืนยัน) อิบน์ อัลฮัยษัมเกือบจะค้นพบกฎการหักเหของแสงจากหนังสือของเขาในปี ค.ศ. 1021 แต่ก็ยังไม่ประสบความสำเร็จในการค้นพบ

กฎการหักเหของแสงได้รับการอธิบายอย่างถูกต้องเป็นครั้งแรกในบทความปี ค.ศ. 984 โดย อิบน์ ซาห์ล แห่ง แบกแดดWolf, K. B. (1995), "Geometry and dynamics in refracting systems", European Journal of Physics 16: 14–20. ซาห์ลใช้กฎนี้ในการคำนวณรูปร่างของเลนส์ที่ปราศจากความคลาดทางเรขาคณิตSara Cerantola, "La ley física de Ibn Sahl: estudio y traducción parcial de su Kitāb al-ḥarraqāt / The physics law of Ibn Sahl: Study and partial translation of his Kitāb al-ḥarraqāt ", Anaquel de Estudios Árabes, 15 (2004): 57-95.

กฎการหักเหของแสงถูกค้นพบอีกครั้งโดย ทอมัส แฮริออต ในปี 1602 แม้ว่าแฮริออตจะเขียนจดหมายติดต่อกับโยฮันเนิส เค็พเพลอร์เกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ผลลัพธ์นี้ก็ไม่เคยถูกเผยแพร่ หลังจากนั้น วิลเลอบรอร์ท สแน็ล ชาวดัตช์ ได้ค้นพบกฎนี้ด้วยตัวเองในปี 1621 แต่ก็ไม่ได้เผยแพร่ในช่วงชีวิตของเขา

ที่ฝรั่งเศส เรอเน เดการ์ตก็ได้เผยแพร่ผลงานตีพิมพ์ในปี 1637 ซึ่งได้พิสูจน์และอธิบายหลักการเดียวกันนี้ อย่างไรก็ตาม ปีแยร์ เดอ แฟร์มา ไม่ยอมรับการพิสูจน์ของเดการ์ต และได้อธิบายด้วยหลักการของแฟร์มา ซึ่งได้ผลลัพธ์เดียวกัน แฟร์มายังได้กล่าวหาว่าเดการ์ตลอกเลียนแบบบทความของสแน็ล

ทุกวันนี้ ในภาษาฝรั่งเศส กฎของสแน็ลถูกเรียกว่า กฎของเดการ์ต (Lois de Descartes) หรือ กฎของสแน็ล–เดการ์ต (Lois de Snell–Descartes)

ในปี ค.ศ. 1678 คริสตียาน เฮยเคินส์ ได้แสดงให้เห็นว่ากฎของสแน็ลเกิดขึ้นจากธรรมชาติของคลื่นของแสงได้อย่างไร โดยใช้หลักการของเฮยเคินส์
# สภาพให้ซึมผ่านได้
สภาพให้ซึมผ่านได้ (permeability) อาจหมายถึง
 สภาพให้ซึมผ่านได้ทางแม่เหล็ก
 สภาพให้ซึมผ่านได้ของหลอดเลือด
 สภาพให้ซึมผ่านได้ (โลกศาสตร์)
# สภาพให้ซึมผ่านได้ทางแม่เหล็ก
สภาพให้ซึมผ่านได้ (permeability) ในทางทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า เป็นค่าที่บอกถึงระดับของความเหนี่ยวนำแม่เหล็กของวัสดุจากการตอบสนองเชิงเส้นกับสนามแม่เหล็ก มักจะแสดงด้วยตัวอักษรกรีก μ สูตรการแสดงสนามแม่เหล็กโดยใช้ค่านี้ถูกสร้างขึ้นในเดือนกันยายน 1885 โดยโอลิเวอร์ เฮวิไซด์

หน่วยเอสไอของสภาพให้ซึมผ่านได้คือ เฮนรีต่อเมตร (H·m-1) หรือนิวตันต่อแอมแปร์กำลังสอง (N·A-2) 

ค่าคงที่  คือค่าสภาพให้ซึมผ่านได้ของสุญญากาศ ซึ่งยังถูกเรียกว่า ค่าคงตัวแม่เหล็ก ซึ่งถูกนิยามไว้อย่างแน่ชัดมีค่าเป็น  = 4π×10−7 N·A−2

 คำอธิบาย 
ในทางทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า ค่าความแรงสนามแม่เหล็ก H อธิบายว่าการเหนี่ยวนำที่ความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็ก B ส่งผลต่อกระจุกของไดโพลแม่เหล็กในตัวกลางเฉพาะอย่างไร รวมถึงการเคลื่อนตัวของไดโพลและการปรับทิศทางของไดโพลแม่เหล็ก ความสัมพันธ์กับค่าสภาพให้ซึมผ่านได้ของแม่เหล็ก  คือ:

 

สภาพให้ซึมผ่านได้ μ จะเป็นปริมาณสเกลาร์ในตัวกลางไอโซทรอปิก และเป็นเทนเซอร์ในตัวกลางแอนไอโซทรอปิก

โดยทั่วไป ค่าสภาพให้ซึมผ่านได้จะไม่คงที่ โดยอาจแปรผันตามตำแหน่งภายในตัวกลาง ความถี่ของสนาม รวมถึง ความชื้น อุณหภูมิ และพารามิเตอร์อื่น ๆ ในตัวกลางแบบไม่เชิงเส้น สภาพให้ซึมผ่านได้จะขึ้นอยู่กับความแรงสนามแม่เหล็ก สภาพให้ซึมผ่านได้เป็นฟังก์ชันของความถี่ อาจเป็นค่าจำนวนจริงหรือจำนวนเชิงซ้อนได้ สำหรับในวัสดุเฟอโรแมกเนติก ความสัมพันธ์ระหว่าง B และ H นั้นจะไม่เป็นเชิงเส้น นั่นคือ B ไม่ใช่ฟังก์ชันที่เป็นแค่ค่าคงตัวคูณกับ HJackson (1975), p. 190 แต่ยังขึ้นอยู่กับประวัติความเปลี่ยนแปลงภายในตัววัสดุด้วย สำหรับวัสดุเหล่านี้ บางครั้งพิจารณาถึงสภาพให้ซึมผ่านได้ของแม่เหล็กที่เพิ่มขึ้น

 

สภาพให้ซึมผ่านได้คือความเหนี่ยวนำไฟฟ้าต่อหน่วยความยาว ในระบบหน่วยสากล หน่วยของสภาพให้ซึมผ่านได้คือ เฮนรีต่อเมตร (H·m -1 = J/(A2·m) = N·A-2) ความแรงสนามแม่เหล็ก H คือ กระแสไฟฟ้าต่อหน่วยความยาว มีหน่วยเป็น แอมแปร์ต่อเมตร (A·m−1) ดังนั้น μH จึงเป็นค่าเป็นความเหนี่ยวนำคูณด้วยกระแสไฟฟ้าต่อหน่วยพื้นที่ (H·A/m2) แต่ความเหนี่ยวนำคือ ฟลักซ์แม่เหล็กต่อหน่วยกระแสไฟฟ้า ดังนั้นผลคูณจึงเป็นฟลักซ์แม่เหล็กต่อหน่วยพื้นที่ด้วย ในขณะที่ความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็ก B มีหน่วยเป็นเวเบอร์ (โวลต์ วินาที) ต่อตารางเมตร (V·s/m2) หรือ เทสลา (T)

ความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็ก B เกี่ยวพันกับแรงโลเรินตส์ของประจุเคลื่อนที่ q

 

หน่วยของประจุ q คือ คูลอมบ์ (C) และความเร็ว v คือ m/s ดังนั้นแรง F จึงคำนวณเป็นนิวตัน (N):

 

ส่วนความแรงสนามแม่เหล็ก H เกี่ยวข้องกับความหนาแน่นของไดโพลแม่เหล็ก ไดโพลแม่เหล็กเป็นวงจรกระแสปิด โมเมนต์แม่เหล็ก ของมันคือกระแสคูณด้วยพื้นที่ หน่วยคือแอมแปร์ เมตรกำลังสอง (A·m2) และมีค่าเท่ากับกระแสบนขดลวดคูณจำนวนรอบ p. 182 eqn. (5.57) H เป็นสัดส่วนกับไดโพลที่ระยะห่างจากมัน และขนาดของ H เป็นสัดส่วนกับโมเมนต์ไดโพลหารด้วยกำลังสามของระยะทางJackson (1975) p. 182 eqn. (5.56) และมีความหมายในทางฟิสิกส์คือกระแสต่อหน่วยความยาว

 สภาพให้ซึมผ่านได้สัมพัทธ์ 
สภาพให้ซึมผ่านได้ผ่านสัมพัทธ์ บางครั้งถูกเขียนในรูป μr คือ อัตราส่วนของสภาพให้ซึมผ่านได้ μ ของตัวกลางหนึ่ง ๆ ต่อ สภาพให้ซึมผ่านได้ของสุญญากาศ μ0

 

และยังอาจเขียนในรูปของค่าสภาพรับแม่เหล็กได้ χm เป็น
# การเลือกตั้งในกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2565
การเลือกตั้งในกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2565 เป็นการเลือกตั้งผู้บริหารกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2565 ซึ่งเกิดขึ้นในวันเดียวกันคือ 22 พฤษภาคม ดังนี้
 การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2565
 การเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2565
# ไมก์ แอชลีย์
ไมเคิล เจมส์ วอลเลซ แอชลีย์ (เกิด 9 กันยายน ค.ศ. 1964) เป็นผู้ประกอบการค้าปลีกชาวอังกฤษและประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารบริษัทเฟรเซอส์กรูปจำกัด (มหาชน) (เดิมชื่อ สปอร์ตไดเร็กต์อินเตอร์เนชันแนล) เขาเป็นเจ้าของสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ระหว่างปี ค.ศ. 2007 ถึง ค.ศ. 2021 จากการจัดอันดับของ Sunday Times Rich List ในปี ค.ศ. 2021 แอชลีย์เป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดอันดับที่ 61 ในสหราชอาณาจักร โดยมีมูลค่าสุทธิประมาณ 2.718 พันล้านปอนด์ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021 แอชลีย์ประกาศว่าเขาตั้งใจที่จะก้าวลงจากตำแหน่งซีอีโอของเฟรเซอส์กรูปในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2022 แต่จะยังคงเป็นกรรมการอยู่

 ประวัติ 
แอชลีย์เกิดที่วอลซอลล์ในเวสต์มิดแลนส์ ใน ค.ศ. 1964 และเติบโตในเบิร์นแฮม พ่อของเขาเป็นผู้จัดการร้านอาหาร
# วัดเจริญประชาธรรม
วัดเจริญประชาธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านเสด็จ อำเภอเคียนซา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันมีพระใบฎีกา แซม สุธมฺโม เป็นเจ้าอาวาส

วัดเจริญประชาธรรม หรือ วัดในปราบ เดิมเป็นสำนักสงฆ์ชื่อ ที่พักสงฆ์บ้านในปราบ ชื่อ "ในปราบ" เรียกตามชื่อหมู่บ้านที่วัดตั้งอยู่ ต่อมาเมื่อขอตั้งวัด เจ้าอาวาสเห็นว่าประชาชนละแวกวัดเป็นผู้มีศีลธรรมที่ดีและเพื่อให้วัดมีความเจริญรุ่งเรืองเกี่ยวกับธรรมะ จึงตั้งว่า "วัดเจริญประชาธรรม" ประวัติการสร้างวัดกล่าวว่าหลวงพ่อชื่น (เจ้าอาวาส) มีความคิดที่จะสร้างที่พักของพระสงฆ์ในพื้นที่บ้านในปราบ ต่อมาจึงได้รับศรัทธาบริจาคจากนายวิโรจน์ สุขาพันธ์ และนายชุมพล ส้มเกลี้ยง นายจรูญ แต้มจันทร์ ถวายที่ดินสร้างวัด เนื้อที่ 29 ไร่ 1 งาน 49 ตารางวา ต่อมาได้รับบริจาคเพิ่มอีก 21 ไร่ 2 งาน 13 ตารางวา รวมเป็น 50 ไร่ 3 งาน 62 ตารางวา ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2554

สิ่งก่อสร้างภายในวัดมีเจดีย์ทรงอยุธยาผสานศิลปะศรีวิชัย สร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2551 สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ก่ออิฐถือปูน กว้าง 29 เมตร สูง 39 เมตร  ลวดลายปูนปั้น ยอดเจดีย์ทองคำ พื้นปูหินขัด ด้านล่างติดกระจกรั้วสแตนเลส รอบเจดีย์ประดับด้วยเสาหงส์ ภายในเจดีย์ประดิษฐานรูปหล่อพ่อท่านคล้ายวาจาสิทธิ์ และรูปหล่อหลวงพ่อชื่น (เจ้าอาวาสวัดเจริญประชาธรรม) พระพุทธรูป ข้าวของเครื่องใช้ของหลวงพ่อชื่น และพิธีปลุกเสกวัตถุมงคลต่าง ๆ ส่วนห้องโถงด้านล่างเป็นสถานที่จัดประชุม และกิจกรรมต่าง ๆ วัดยังมีอุโบสถทรงไทย วิหารพ่อท่านคล้าย เป็นต้น
# ไซมอน โบวส์-ลีออน
เซอร์ ไซมอน โบวส์-ลีออน  เกิดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 2475 เป็นบุตรชายคนเล็กใน เดวิด โบวส์-ลีออน กับ ราเชล สเปนเดอร์-เคลย์ เขามีพี่สาว 1 คน คือ
ดาวินา แคเธอรีน โบวส์-ลีออน (2 พฤษภาคม พ.ศ. 2473 – 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560)

เขาเป็นพระภาติยะใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี พระญาติชั้นแรกใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร และด้วยความที่เขามีอายุน้อยกว่าสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ราว 6 ปี ส่งผลให้เขามัศักดิ์เป็น พระราชมาตุลา (น้าชาย) ใน สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร รัชกาลปัจจุบัน

เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2509 เขาแต่งงานกับแคโรไลน์ แมรี วิกตอเรีย ไพค์ (เกิดเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2483) และทั้งสองมีบุตรด้วยกัน 4 คน คือ
โรสแมรี โบวส์-ลีออน
เฟอร์กัส โบวส์-ลีออน
เดวิด โบวส์-ลีออน
แอนดรูว์ โบวส์-ลีออน
# แบคแลช (2023)
แบคแลช 2023  เป็นแบคแลชครั้งที่ 18 ในรูปแบบการจ่ายเมื่อรับชมและการถ่ายทอดสดผ่านสัญญาณต่อเนื่อง ที่ผลิตโดยดับเบิลยูดับเบิลยูอี จัดขึ้นสำหรับนักมวยปล้ำจากค่ายรอว์และสแมคดาวน์ เกิดขึ้นในคืนวันเสาร์ที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 (เช้าวันอาทิตย์ที่ 7 พฤษภาคมตามเวลาประเทศไทย) ที่ Coliseo de Puerto Rico José Miguel Agrelot ในกรุงซานฮวน ปวยร์โตรีโก นี่เป็นเพย์-เพอร์-วิวครั้งแรกของดับเบิลยูดับเบิลยูอีที่จัดขึ้นในปวยร์โตรีโกตั้งแต่นิวเยียร์สเรโวลูชั่นในเดือนมกราคม ค.ศ. 2005 และเป็นแบคแลชครั้งที่ 2 ที่จัดขึ้นนอกสหรัฐอเมริกาหลังจากแบคแลช (2004)

ชาวปวยร์โตรีโกและแร็ปเปอร์เจ้าของรางวัลแกรมมี แบดบันนี ได้ร่วมในศึกมวยปล้ำครั้งนี้ เดิมทีเขาจะเป็นเจ้าภาพของแบคแลชครั้งนี้ แต่ภายหลังมีการประกาศว่าแบดบันนีจะปล้ำใน San Juan Street Fight กับ Damien Priest ซึ่งมีเชื้อสายเปอร์โตริโกเช่นกัน ผลปรากฏว่า แบดบันนีชนะ ในการปล้ำยังได้เห็นการปรากฏตัวของนักมวยปล้ำชาวปวยร์โตรีโก การ์ลิโต ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกใน WWE นับตั้งแต่วันจันทร์ที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 ในศึกรอว์ และซาวิโอ เวกา ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกใน WWE นับตั้งแต่เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2020)

 งานสร้าง 
 ปูมหลัง 
แบคแลชเป็นศึกมวยปล้ำอาชีพที่จัดโดย WWE ในปี ค.ศ. 1999