wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วัดศรีเขตนันทาราม
วัดศรีเขตนันทาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านหนองกล่ำ ตำบลคลองข่อย อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 19 ไร่ 17 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 52 ไร่ 1 งาน

เมื่อประมาณ พ.ศ. 2435–2445 ชาวบ้านได้เข้ามาหักร้างถางพงที่ป่าบริเวณลำโพเพื่อใช้พื้นที่ทำนา เมื่อมีชุมชนเกิดขึ้นจึงได้สร้างวัดขึ้นมาเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2440 โดยนายหุ่นและนางจันทร์บริจาคที่ดิน ส่วนญาติและชาวบ้านช่วยกันก่อสร้าง ในครั้งแรกใช้ชื่อว่า วัดหนองกล่ำ หรือ วัดสุดสาคร แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดกล่ำ เนื่องจากพื้นที่บริเวณนี้เป็นหนองน้ำ มีชาวบ้านไปปักกล่ำเพื่อจับปลาซึ่งมีอยู่อุดมสมบูรณ์ ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดศรีเขตนันทาราม" เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2499 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2550 

อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ อาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ส่วนปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย พระประธานประจำศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 และพระพุทธรูปประจำหอสวดมนต์ 1 องค์ ประทับนั่ง หน้าตักกว้าง 25 นิ้ว สูง 35 นิ้ว

รายนามเจ้าอาวาส
 พระอธิการจ้อย
 พระอธิการอิ่ม
 พระอธิการนิล
 พระอธิการบุตร์
 พระอธิการชัชวาล
 พระอธิการยอด
 พระครูสิรินนทเขต
 พระครูพินิจธรรมปรีชา (ละเอียด เขมาภิรโต)
# วัดบัวแก้วเกษร
วัดบัวแก้วเกษร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลระแหง อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีพื้นที่ประมาณ 59 ไร่

วัดบัวแก้วเกษรได้ก่อตั้งเป็นสำนักสงฆ์ เมื่อ พ.ศ. 2444 โดนนายอ่อง การเกษ เป็นผู้มอบที่ดินเป็นกรรมสิทธิ์อุทิศให้สร้างวัดครั้งแรก และใช้ชื่อว่า วัดสำราญสาลี ต่อมาในสมัยพระอธิการตุ๊ดเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อวัดใหม่ชื่อ วัดระแหง เพื่อให้สอดคล้องกับที่อยู่ของตำบลระแหง ต่อมาในสมัยเจ้าอธิการปลื้ม เจ้าคณะตำบลระแหง ได้ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อวัดใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2481 เป็น "วัดบัวแก้วเกสร" โดยคำว่า "บัว" หมายถึง จังหวัดปทุมธานี คำว่า "แก้ว" หมายถึง อำเภอลาดหลุมแก้ว คำว่า "เกษร" หมายถึง นามสกุลของผู้อุทิศที่ดิน และผู้เริ่มสร้างวัดคนแรก คือ นายอ่อง การเกษ โดยเพิ่มตัว "ร" ท้ายเกษเป็น "เกษร" เพื่อให้สอดคล้องกับคำว่า "บัว" เมื่อรวมแล้วหมายถึง "เกสรดอกบัว" 

วัดบัวแก้วเกษรได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2464 กว้าง 11.30 เมตร ยาว 24.70 เมตร ได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2488

อุโบสถและมณฑปเป็นศิลปกรรมเป็นแบบสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อดำ สร้างขึ้นในสมัยใดไม่ปรากฏหลักฐาน แต่เดิมนั้นประดิษฐานอยู่ที่วัดกลางบางซื่อ จังหวัดนนทบุรี ได้ย้ายมาประดิษฐานที่วัดบัวแก้วเกษรในสมัยท่านพระครูปราโมทย์ศีลขันธ์
# วัดศีรษะทอง (จังหวัดนครปฐม)
วัดศีรษะทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศีรษะทอง อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

วัดศีรษะทองสร้างขึ้นสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น เมื่อ พ.ศ. 2358 แต่เดิมบริเวณวัดเป็นป่ารกร้างไร้ผู้คนอาศัยเพราะอยู่ห่างจากแหล่งน้ำ จนในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้มีชาวลาวจากเวียงจันทน์อพยพมาตั้งถิ่นฐาน มีการถางป่าสร้างชุมชนขึ้น แล้วจึงสร้างวัดและได้ขุดพบเศียรพระพุทธรูปทองจมดินอยู่ จึงตั้งชื่อว่า วัดหัวทอง มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ หลวงปู่ไต เป็นชาวลาวที่มาจากเวียงจันทน์ จากวัดเล็ก ๆ กลายมาเป็นวัดใหญ่ สืบทอดเจ้าอาวาสมาอีก 6 รุ่นจนมาถึง สมัยหลวงปู่น้อย นาวารัตน์ ซึ่งได้สร้างความเจริญรุ่งเรืองให้แก่วัดและหมู่บ้านเป็นอย่างมาก ต่อมาทางการได้ขุดคลองเจดีย์บูชา แยกจากแม่น้ำนครชัยศรี ไปยังองค์พระปฐมเจดีย์เพื่อสะดวกในการเสด็จพระราชดำเนินไปนมัสการองค์พระปฐมเจดีย์ คลองนี้ผ่านพื้นที่ทางตอนใต้ของวัดหัวทองและหมู่บ้าน ชาวบ้านจึงอพยพมาอยู่ใกล้คลองเจดีย์บูชาเพราะสะดวกในการคมนาคม วัดนี้จึงย้ายจากที่เดิมมาอยู่ใกล้คลองเจดีย์บูชาและเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดศีรษะทอง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2503

วัดนี้มีการศึกษาเกี่ยวกับเรื่องราวของดาราศาสตร์ โหราศาสตร์ และสมุนไพรมาตั้งแต่อดีต และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่โด่งดัง คือ พระราหู ซึ่งทางเจ้าอาวาส หลวงปู่น้อย นาวารัตน์ ท่านเป็นพระที่ฟื้นฟูเรื่องพระราหูขึ้นมา โดยวัดศีรษะทองได้จัดสร้างพระราหูขนาดใหญ่ไว้ให้ประชาชนได้มาสักการบูชาตามความเชื่อ
# ภิมุข อังกินันทน์
ภิมุข อังกินันทน์ (9 กันยายน พ.ศ. 2468 - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2554) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี 4 สมัย

 ประวัติ 
ภิมุข อังกินันทน์ เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2468 เป็นบุตรชายของนายทองพูน อังกินันทน์ และ นางประมูล อังกินันทน์ ภิมุข อังกินันทน์ (มะขามเฒ่า) อดีต ส.ส. เพชรบุรี หลายสมัย  และเป็นลูกพี่ลูกน้องของนายปิยะ อังกินันทน์ และ นายยุทธ อังกินันทน์ สำเร็จการศึกษาจาก โรงเรียนอรุณประดิษฐ, โรงเรียนอำนวยศิลป์ และ โรงเรียนวิศวกรรมรถไฟ

ภิมุข สมรสกับนางนันทวัน อังกินันทน์ (สกุลเดิม : แซ่เจ็ง) มีบุตร-ธิดา 4 คน คือ นายภานุมาศ อังกินันทน์, นายภควันต์ อังกินันทน์ (เสียชีวิตแล้ว) ผศ.ดร. ภาวนา อังกินันทน์ และนายอภินันทน์ อังกินันทน์

ภิมุข เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจหลอดเลือดตีบ เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2554 สิริอายุรวม 85 ปี

 การทำงาน 
ภิมุข เริ่มทำงานรับราชการเป็นนายสถานีในกรมการรถไฟแห่งประเทศไทย ในหลายพื้นที่ จากนั้นได้ลาออกมาทำงานเป็นผู้จัดการ บริษัท อาคเนย์ประกันชีวิต จำกัด รวมไปถึงประกอบอาชีพเป็นรับเหมาขนแร่ ในเหมืองแร่แห่งหนึ่ง ที่อำเภอบ้านลาด  

 งานการเมือง 
ภิมุข เข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองเพชรบุรี ใน พ.ศ. 2510 จากนั้นได้รับการแต่งตั้ง เป็นเทศมนตรีเมืองเพชรบุรี ใน พ.ศ. 2516 ถึง พ.ศ. 2517 ก่อนที่จะถูกชักชวนจากนายปิยะ ให้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก ใน พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2531 รวม 4 สมัย 

ภิมุข วางมือทางการเมือง หลังจากที่ไม่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 และปัญหาสุขภาพนักการเมืองถิ่นจังหวัดเพชรบุรี. ณัชชานุช พิชิตธนารัตน์ สำนักวิจัยและพัฒนา สถาบันพระปกเกล้า. 2554

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
ภิมุข อังกินันทน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 4 สมัย คือ
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 จังหวัดเพชรบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดเพชรบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดเพชรบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดเพชรบุรี สังกัดพรรคชาติไทย

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๖ ตอนที่ ๒๑๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๒
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๔ ตอนที่ ๒๔๙ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๐
# ยูลีอุส มัจจี
ยูลีอุส มิชชาเอล โยฮันเนิส มัจจี (9 ตุลาคม ค.ศ. 1846 – 19 ตุลาคม ค.ศ. 1912) เป็นผู้ประกอบการชาวสวิสเชื้อสายอิตาลี เขาเป็นผู้คิดค้นซุปกึ่งสำเร็จรูปและซอสแม็กกี้ และเป็นที่รู้จักกันดีจากการก่อตั้งบริษัทแม็กกี้ซึ่งรวมเข้ากับเนสท์เล่ใน ค.ศ. 1947
# เรือกู้ภัยเรือดำน้ำ
thumb|250px|ชิโยดะ (ซ้าย) และชิฮายะ (ขวา) ของกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลญี่ปุ่น
250px|thumb|เรือกู้ภัยเรือดำน้ำ อันเตโอ (A 5309)
250px|thumb|เรือหลวงเบียโลส (A214) ของกองทัพเรือสวีเดน

เรือกู้ภัยเรือดำน้ำ  ทำหน้าที่เป็นเรือสนับสนุนผิวน้ำสำหรับการกู้ภัยเรือดำน้ำและปฏิบัติการกู้เรือทะเลลึก ซึ่งวิธีการที่ใช้ ได้แก่ ห้องกู้ภัยแมคแคน, ยานกู้ภัยน้ำลึก (DSRV) และปฏิบัติการดำน้ำลึก

 เรือกู้ภัยเรือดำน้ำที่ประจำการอยู่ 

 ราชนาวีออสเตรเลีย (ดีเอ็มเอส แมริไทม์) 
 เบแซนต์
 สโตเกอร์

 กองทัพเรือบราซิล 
 เอ็นเอสเอส กิลโฮเบล (K12)

 กองทัพเรือจีน 
 ชั้นต้าเจียง

 กองทัพเรืออิตาลี 
 เรืออิตาลีอันเตโอ (A 5309)

 กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลญี่ปุ่น 
 ชิฮายะ (ASR-401)
 ฟูชิมิ (ASR-402)
 ชิฮายะ (ASR-403)
 ชิโยดะ (AS-405)

 ราชนาวีมาเลเซีย 
 เอ็มวี เมกาบักตี

 กองทัพเรือสิงคโปร์ 
 เอ็มวี สวิฟต์เรสคิว

 กองทัพเรือเกาหลีใต้ 
 อาร์โอเคเอส ช็องแฮจิน (ASR 21)

 ราชนาวีสวีเดน 
 เรือหลวงเบียโลส (A214)

 กองทัพเรือตุรกี 
 ทีซีจี อาเลมดาร์ (A-582)

 กองทัพเรือสหรัฐ 
 มิสติก

 กองทัพเรือประชาชนเวียดนาม 
 เยตเกียว (927)
# วันระลึกการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวอาร์มีเนีย
วันระลึกการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวอาร์มีเนีย (Mets Yegherrni zoheri hishataki or) เป็นวันหยุดทางการในประเทศอาร์มีเนียและสาธารณรัฐอาร์ทซัค และในบรรดาชาวอาร์มีเนียพลัดถิ่นเป็นประจำทุกปีในวันที่ 24 เมษายน เพื่อระลึกถึงเหยื่อจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวอาร์มีเนียในปี 1915 ที่ก่อการต่อชาวอาร์มีเนียราว 1.5 ล้านคนโดยชาวออตโตมัน ทุก ๆ ปีในเยเรวาน เมืองหลวงของอาร์มีเนีย  ผู้คนจำนวนมากเดินทางไปยังอนุสรณ์สถานจิตแซร์นาการ์แบร์ตเพื่อวางดอกไม้ไว้อาลัยต่อหน้าไฟนิรันดร์ภายในอนุสรณ์สถาน
# ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1301
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1301 (สายหนองขนาก - วังโป่ง) เป็นทางหลวงแผ่นดินขนาด 2 ช่องจราจรไป-กลับ เชื่อมต่อการจราจรระหว่างอำเภอทับคล้อ จังหวัดพิจิตร และอำเภอวังโป่ง จังหวัดเพชรบูรณ์ ระยะทางตลอดสายทั้งสิ้น 23.973 กิโลเมตร

 รายชื่อทางแยก
# กาเอร์อี นังกาลา (402)
กาเอร์อี นังกาลา (402) (อินโดนีเซีย: KRI Nanggala (402)) เป็นเรือดำน้ำโจมตีพลังงานดีเซลไฟฟ้าของกองทัพเรืออินโดนีเซีย และเป็นหนึ่งในเรือดำน้ำชั้น จักรา (แบบ 209) สองลำ รัฐบาลอินโดนีเซียสั่งต่อเรือลำนี้ใน พ.ศ. 2520 โดยเป็นส่วนหนึ่งของเงินกู้ 625 ล้านดอลลาร์จากรัฐบาลเยอรมนีตะวันตก ต่อเสร็จและเริ่มใช้งานใน พ.ศ. 2524 เรือได้เข้าร่วมในปฏิบัติการรวบรวมข่าวกรองหลายปฏิบัติการเช่นในมหาสมุทรอินเดีย, ติมอร์-เลสเต และอำเภอนูนูกัน จังหวัดกาลีมันตันเหนือ นอกจากนี้ยังได้เข้าร่วมการฝึกซ้อมทางทะเลต่าง ๆ เช่น การฝึกความร่วมมือและความพร้อมทางเรือ (การฝึกปฏิบัติการร่วมทางทะเล) การฝึกลาดตระเวนร่วมกับเรือดำน้ำ ยูเอสเอส โอคลาโฮมาซิตี เป็นต้น เรือได้รับการปรับปรุงสภาพ 2 ครั้ง ครั้งแรกใน พ.ศ. 2532 และอีกครั้งใน พ.ศ. 2555 ในการปรับปรุงครั้งหลังได้มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างเรือและยุทโธปกรณ์ที่สำคัญบางส่วน

กาเอร์อี นังกาลา (402) ถูกประกาศว่าสูญหายเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2564 หลังจากขาดการติดต่อกับเจ้าหน้าที่ผิวน้ำไม่นาน โดยเรืออยู่ระหว่างการฝึกซ้อมตอร์ปิโดในทะเลบาหลี ห่างจากเกาะบาหลีไปทางทิศเหนือประมาณ 95 กิโลเมตร (51 ไมล์ทะเล) และได้ซ้อมยิงตอร์ปิโดจริงลูกหนึ่งก่อนที่จะขาดการติดต่อไป หลังเกิดเหตุการณ์ดังกล่าวได้มีการส่งเรือทั้งในประเทศและจากต่างประเทศหลายลำไปค้นหาเรือลำนี้

เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2564 ทีมค้นหาเรือดำน้ำพบเศษชิ้นส่วนของกาเอร์อี นังกาลา (402) ลอยอยู่ในทะเล และกองทัพเรืออินโดนีเซียประกาศว่าเรือลำดังกล่าวได้จมลงสู่ใต้ทะเล ยูโด มาร์โกโน เสนาธิการทหารเรืออินโดนีเซียรายงานว่า อุปกรณ์สแกนตรวจพบว่าเรือจมอยู่ที่ระดับความลึกประมาณ 850 เมตร (2,800 ฟุต) คาดกันว่าลูกเรือทั้งหมด 53 คนคงเสียชีวิตแล้ว นับเป็นการสูญเสียชีวิตในเรือดำน้ำครั้งใหญ่ที่สุดเท่าที่มีการรายงานนับตั้งแต่เหตุการณ์เรือดำน้ำ ฉางเฉิง 361 ของจีนขัดข้องเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2546
# ราชวงศ์ปรัทโยต
ราชวงศ์ปรัทโยต  เป็นราชวงศ์หนึ่งในอวันตี สถาปนาโดยปรัทโยต

พระเจ้าปรัทโยตเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์และผู้ปกครองแคว้นอวันตี พระองค์คือเป็นโอรสของนางพูลิกะ ซึ่งกล่าวกันว่าได้สังหารอดีตกษัตริย์ Ripunjaya แห่งราชวงศ์พฤหทรถะที่อุชเชนี เพื่อให้โอรสพระนางได้เป็นกษัตริย์ กล่าวกันว่าพระองค์ครองราชย์เป็นระยะเวลา 23 ปี

'วิสารเสนี'ของ Merutunga บันทึกไว้ว่า พระเจ้าพาลกะเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าปรัทโยตที่ครองราชย์ ป. 659–635 ปีก่อน ค.ศ. กล่าวกันว่าพระองค์เข้าพิชิตโกสัมพีได้ และครองราชย์เป็นเวลา 25 ปี

พระเจ้าวิศากยุปะ พระเจ้าอัชกะ พระเจ้านันทิวรรธนะ ได้ครองราชย์เป็นเวลา 50, 21 และ 20 ปีตามลำดับ

รายพระนามกษัตริย์
 พระเจ้าปรัทโยต มหาเสนา (541-518 ปีก่อนคริสตกาล)
 พระเจ้าพาลกะ (518-494 ปีก่อนคริสตกาล)
 พระเจ้าวิศากยุปะ (494-444 ปีก่อนคริสตกาล)
 พระเจ้าอัชกะ หรือ พระเจ้าอารยะกะ (444-423 ปีก่อนคริสตกาล)
 พระเจ้าวรรธิวรรธนะ หรือ พระเจ้านันทิวรรธนะ (423-403 ปีก่อนคริสตกาล)
# การผจญภัยของซิลเวสเตอร์และทวิตตี้ คดีลับ
การผจญภัยของซิลเวสเตอร์และทวิตตี้ คดีลับ  เป็นการ์ตูนแอนิเมชันจากสหรัฐอเมริกา ผลิตโดย Warner Bros. Animation ออกอากาศเมื่อปี ค.ศ. 1995 ถึงปี ค.ศ. 2002 ในช่อง Kids'WB มีตอนสุดท้ายเป็น "The Tail End?" และ "This is The End" ที่ไม่เคยออกอากาศในช่อง Kids'WB และไม่ได้ออกอากาศในรอบปฐมทัศน์จนถึงวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2002 เมื่อการ์ตูนนี้ออกอากาศรีรันในช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ก 52 ตอนนี้ถูกผลิตขึ้น

ตัวละครหลัก
 ซิลเวสเตอร์
 ทวิตตี้
 เฮกเตอร์
 คุณยายแกรนนี่
# ดัชชีลิมบืร์ค (ค.ศ. 1839–1867)
ดัชชีลิมบืร์ค  ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1839 จากส่วนหนึ่งของจังหวัดลิมบืร์คอันเป็นผลบังคับจากสนธิสัญญาลอนดอน โดยรวมอาณาเขตของลิมบืร์คส่วนหนึ่งซึ่งยังอยู่ในการปกครองของเนเธอร์แลนด์ (ในขณะที่ครึ่งหนึ่งทางตะวันตกกลายมาเป็นของเบลเยียม) ยกเว้นเขตเมืองมาสทริชท์และเวนโล 

ดัชชีลิมบืร์คเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดในราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ และในขณะเดียวกันก็เป็นรัฐสมาชิกในสมาพันธรัฐเยอรมัน 

ประวัติ
การก่อตั้ง
สืบเนื่องจากการต่อตั้งสมาพันธรัฐเยอรมันจากการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาใน ค.ศ. 1815 ซึ่งเป็นการรวมกลุ่มรัฐเยอรมันทั้ง 39 รัฐเพื่อผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจของรัฐในสมาชิกhttp://www.britannica.com/EBchecked/topic/230682/German-Confederation โดยประสบความสำเร็จในการจัดตั้งตลาดร่วมในรัฐสมาชิกในระหว่าง ค.ศ. 1818–1834 ถึงแม้ดัชชีลิมบืร์คจะไม่ได้เป็นสมาชิกก่อตั้งของสมาพันธรัฐเยอรมัน แต่ได้เข้าร่วมกับสมาพันธ์ใน ค.ศ. 1839 ภายหลังจากการปฏิวัติเบลเยียมซึ่งเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1830 โดยการรวมกลุ่มของเสรีชนและชาวคาทอลิก เพื่อแยกเบลเยียมให้เป็นอิสระจากการปกครองของเนเธอร์แลนด์

ผลของสนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1839) ซึ่งทำให้กษัตริย์ของเนเธอร์แลนด์จะต้องยกดินแดนฝั่งตะวันตกของลักเซมเบิร์กให้กับเบลเยียม โดยลักเซมเบิร์กในขณะนั้นถือเป็นรัฐสมาชิกในสมาพันธรัฐเยอรมัน ภายหลังการเสียดินแดนให้เบลเยียมทำให้สูญเสียจำนวนประชากรถึง 150,000 คน สมาพันธรัฐเยอรมันจึงยืนกรานให้เนเธอร์แลนด์ชดใช้ดินแดนส่วนอื่นให้แทน จึงเป็นต้นกำเนิดของดัชชีลิมบืร์คซึ่งประกอบด้วยจังหวัดลิมบืร์ค(เดิม) แต่ไม่รวมถึงเขตเมืองมาสทริชท์และเวนโล เพื่อให้พอดีกับจำนวนประชากรที่เสียไป Limburg (1839–1865)

การล่มสลาย
สงครามออสเตรีย-ปรัสเซียใน ค.ศ. 1866 นำไปสู่การล่มสลายของสมาพันธรัฐเยอรมัน เพื่อที่จะจัดการกับสถานะของลักเซมเบิร์กและดัชชีลิมบืร์คซึ่งถือเป็นดินแดนที่เคยอยู่ภายใต้การปกครองกษัตริย์ของเนเธอร์แลนด์มาก่อนและยังถือเป็นรัฐสมาชิกของสมาพันธรัฐเยอรมันด้วยนั้น สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1867) ยืนยันว่าดัชชีลิมบืร์คเป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์ ในขณะที่ลักเซมเบิร์กเป็นรัฐอิสระแบบมีประมุขร่วมกับราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่ ค.ศ. 1839 เป็นต้นมา

นามของดัชชีลิมบืร์คยังมีที่ใช้ในทางการจนถึงช่วง ค.ศ. 1907 มรดกที่ตกทอดมาในสมัยนี้รวมถึงการเรียกตำแหน่งผู้สำเร็จราชการสำหรับลิมบืร์คว่า "ผู้ว่าราชการ" แทน
# ราชวงศ์หรยังกะ
ราชวงศ์หรยังกะ  เป็นราชวงศ์ที่ 3 ที่ปกครองแผ่นดินอินเดีย มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองมคธ โดยราชวงศ์นี้ถูกสถาปนาต่อจากการล่มสลายของ ราชวงศ์ปรัทโยต และ ราชวงศ์พฤหทรถะ ราชวงศ์นี้มีศูนย์กลางอยู่ที่เมือง ราชคฤห์ ซึ่งมีอาณาเขตใกล้เคียงกับเมืองปัฏณา ใน อินเดียปัจจุบัน โดยมีพระเจ้าพิมพิสารเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์นี้

ในบันทึกทางศาสนาพุทธ มหาวงศ์ กล่าวว่า พระเจ้าพิมพิสารขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้าภัททิยะ เมื่ออายุได้ 15 พระชันษา

เมื่อราชวงศ์นี้ล่มสลายลง ราชวงศ์ที่ครองแผ่นดินมคธต่อคือ ราชวงศ์ศิศุนาค

รายพระนามกษัตริย์
พระเจ้าพิมพิสาร

thumb|พระเจ้าพิมพิสาร แห่ง มคธทรงประทับอยู่ที่เวฬุวัน; ศิลปกรรมจาก สาญจี

พระเจ้าพิมพิสารครองราชย์ตั้งแต่ปี 545-493 ก่อนคริสตกาล ขอบเขตของอาณาจักรของพระองค์ถูกกล่าวถึงใน มหาวงศ์ พระองค์มีที่ปรึกษาคนสำคัญคือ โสณโกฬิวิสะ, สุมานะ, อำมาตย์โกลิยะ, กุมภโกสกะ และ ชีวก 

ทั้งตำราทางศาสนาเชนและตำราทางศาสนาพุทธอ้างว่ากษัตริย์เป็นสาวกของพวกศาสนานั้น โดย อุตตรธัมมยานาสูตร กล่าวว่าพระองค์เป็นสาวกของ มหาวีระ ในขณะที่  พระสุตตันตปิฎก  กล่าวว่าพระองค์และ พระเขมาเถรี พระมเหสีเป็นสาวกของ พระโคตมพุทธเจ้า ในตอนหลังได้กล่าวเพิ่มเติมว่าพระองค์ทรงมีรับสั่งแต่งตั้ง ชีวกโกมารภัจจ์ เพื่อช่วยเหลือ พระภิกษุสงฆ์  และพระองค์ยังได้อภิเษกกับ พระนางโกศลเทวี พระขนิษฐาของ พระเจ้าปเสนทิโกศล อีกด้วย
# พระเจ้าปัชโชต
พระเจ้าปัชโชต  เป็นปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ปรัทโยต ผู้ครองกรุงอุชเชนี แคว้นอวันตี พระราชบิดาคือพูนิกะ หรือ พูลิกะ ขุนนางในอุชเชนี ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นผู้สังหารกษัตริย์พระองค์เดิมและแต่งตั้งปรัทโยตให้เป็นกษัตริย์ พระองค์ทรงครองราชย์ยาวนาน 23 ปี พระเจ้าปัชโชตถูกกล่าวถึงในมหาวรรคว่าเป็นสุดยอดนายทหาร

พระเจ้าปัชโชตเป็นญาติของพระเจ้าเชษฐกะ ผ่านการสยุมพรข้ามแคว้น เมื่อพระองค์ประชวร พระเจ้าพิมพิสาร พระชามาดาของพระเจ้าเชษฐกะได้ส่งหมอชีวกโกมารภัจจ์มารักษาพระอาการประชวร แต่ความสัมพันธ์ของเขากับรัชทายาทและพระเจ้าอชาตศัตรูไม่ดีนัก ตำนานเชนกล่าวถึงพระองค์ว่าพ่ายแพ้สงครามต่อพระเจ้าอุทัยภัทร เจ้าชายแห่งราชตฤห์ เมื่อครั้งที่พระองค์ยกทัพโจมตีแคว้นมคธ

กล่าวกันว่าเขาทำสงครามกับพระเจ้าพุศกราศริน (ปุคคุสะติ) แห่งตักสิลา กล่าวกันว่าพระองค์ได้ยกทัพตีเมือง พระเจ้าอุเทนกรุงโกสัมพี แคว้นวังสะ และสร้างความสัมพันธ์ในการแต่งงานกับเขาในภายหลัง และพระองค์ยังสร้างสัมพันธไมตรีด้านแต่งงานกับสุรเสนะชาวมถุรา พระองค์มีพระอนุชาชื่อเจ้าชายกุมารเสนา พระองค์มีพระราชโอรสสองพระองค์คือ เจ้าชายโกปาลและพระเจ้าพาลกะ
# การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2555
จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2555 เป็นการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นในประเทศไทย เนื่องจากนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด บุญเลิศ บูรณุปกรณ์ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด หมดวาระลง คณะกรรมการการเลือกตั้ง เปิดรับสมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ ระหว่างวันที่ 24 – 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 และกำหนดให้เลือกตั้งในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2555

 ผู้สมัคร 
 หมายเลข 1 บุญเลิศ บูรณุปกรณ์  
ให้การสนับสนุนโดยพรรคเพื่อไทย

 หมายเลข 2 ถาวร เกียรติไชยากร  
อดีตสมาชิกวุฒิสภา และน้องชายสุรพล เกียรติไชยากร สส.พรรคเพื่อไทย และให้การสนับสนุนโดยพรรคเพื่อไทยเช่นเดียวกัน

 หมายเลข 3 ขวัญชัย สกุลทอง  
อดีตผู้สมัคร สส.เชียงใหม่ (คู่แข่งในพื้นที่เดียวกับกิ่งกาญจน์ ณ เชียงใหม่ หลายสมัย) และเป็นอาจารย์พิเศษมหาวิทยาลัยแม่โจ้

 หมายเลข 4 กิ่งกาญจน์ ณ เชียงใหม่ 
อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ และภรรยาธวัชวงศ์ ณ เชียงใหม่ โดยการสนับสนุนของพรรคประชาธิปัตย์

 ผลการเลือกตั้ง
# คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ก่อตั้งในปี 2550 และรับนักศึกษาครั้งแรกในปี 2551

 ประวัติ 
คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ก่อตั้งครั้งแรกในปี 2548ประวัติคณะเทคนิคการแพทย์ มอ.  สืบค้นเมื่อ 24 เมษายน 2564 ในฐานะ โครงการจัดตั้งคณะเทคนิคการแพทย์ ตามคำสังมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ที่ 0619/2548 โดยบรรจุหลักสูตรฯ ไว้ในแผนพัฒนามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ฉบับที่ 9 และแต่งตั้งคณะกรรมการจัดทำหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเทคนิคการแพทย์ขึ้น ต่อมาในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 โครงการจัดตั้งคณะเทคนิคการแพทย์ได้แต่งตั้งคณะกรรมการจัดทำหลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชาเทคนิคการแพทย์ขึ้นและเสนอต่อสภาวิชาการมหาวิทยาลัย และสภาวิชาการได้รับรองหลักสูตรในวันที่ 11 พฤษภาคม 2550 และยกฐานะเป็น คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ต่อมาในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2550 จึงได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการบริหารหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคนิคการแพทย์ ตามคำสั่ง มอ.ที่ 1088/2550 และได้ส่งหลักสูตรให้ สกอ. ในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2550 เพื่อรับทราบความเห็นชอบ แจ้งสำนักงานกพ.เพื่อรับรองคุณวุฒิและส่งสภาเทคนิคการแพทย์ เมื่องานทุกอย่างเสร็จสิ้นจึงได้เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกในปีการศึกษา พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา

 กลุ่มวิชา 
กลุ่มวิชาเทียบเท่าภาควิชาในสังกัดคณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
 กลุ่มวิชาเคมีคลินิก
 กลุ่มจุลชีววิทยาคลินิก
 กลุ่มโลหิตวิทยาและจุลทรรศนศาสตร์คลินิก
 กลุ่มวิชาธนาคารโลหิต
 กลุ่มวิชาภูมิคุ้มกันวิทยาคลินิก

 หลักสูตร 
 หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์งานหลักสูตรและการเรียนการสอนคณะเทคนิคการแพทย์  สืบค้นเมื่อ 24 เมษายน 2564 กลุ่มวิชา/ภาควิชา/สาขาวิชา ระดับปริญญาตรี ระดับปริญญาโท ระดับปริญญาเอกกลุ่มงานวิชาการหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) 
 สาขาวิชาเทคนิคการแพทย์

 ทำเนียบคณบดี 
+ทำเนียบคณบดีคณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์รายนามคณบดีวาระการดำรงตำแหน่งดร.รัตนา เรืองไรรัตนโรจน์มกราคม 2553 - มิถุนายน 2554 (รักษาการ)รองศาสตราจารย์ ดร.ศิโรช จิตต์สุรงค์ธันวาคม 2555 - ธันวาคม 2559ศาสตราจารย์ ดร.อมรรัตน์ พงศ์ดาราตุลาคม 2560 - ปัจจุบัน
# อีออส (ภาพวาด)
อีออส  เป็นภาพวาดใน ค.ศ. 1895 ที่วาดโดยเอเวอลีน เดอ มอร์แกนArt renewal projectPre-Raphaelite Sisterhood ตามแบบก่อนราฟาเอล ภาพนี้แสดงอีออส เทพีแห่งรุ่งอรุณและความรักของกรีซโบราณ กำลังยืนเทน้ำออกจากเหยือกอยู่ริมชายฝั่งโดยมีนกและดอกไม้ล้อมรอบตัวเธอ

ปัจจุบัน อีออส ได้รับการจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะโคลัมเบีย โคลัมเบีย รัฐเซาท์แคโรไลนาColumbia Museum of Art page
# การตอบสนองที่เกี่ยวข้องกับความเครียดจากการก่อภูมิคุ้มกัน
การตอบสนองที่เกี่ยวข้องกับความเครียดจากการก่อภูมิคุ้มกัน (, ย่อ: ISRR) เป็นการอธิบายอาการและอาการแสดงต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงก่อน ระหว่างและหลังการก่อภูมิคุ้มกัน โดยไม่ได้เกิดจากวัคซีน จัดอยู่ในกลุ่มอาการภายหลังได้รับการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรค (Adverse events following immunization, AFFI) อาการอาจพบในผู้ได้รับวัคซีนหลายคนในหลักนาที ชั่วโมงหรือวัน ซึ่งอาจพบในสถานที่เดียวกัน

สำหรับกลุ่มอาการที่มีอธิบายในคู่มือขององค์การอนามัยโลก ได้แก่ กลุ่มอาการเจ็บปวดเฉพาะที่แบบซับซ้อน (Complex regional pain syndrome, CRPS) ซึ่งอาจรวมถึงไวต่อความปวดมากขึ้น รับรู้อุณหภูมิไม่เท่ากัน บวมหรือเหงื่อออก ตลอดจนพิสัยการเคลื่อนไหวลดลง อ่อนแรง สั่น หรือความตึงของกล้ามเนื้อผิดปกติ ซึ่งเป็นการวินิจฉัยหลังตัดโรคอื่นออกแล้ว; กลุ่มอาการหัวใจเต้นเร็วท่ายืนตรง (Postural orthostatic tachycardia syndrome, POTS) โดยไม่มีความดันเลือดต่ำ และอาจมีอาการอย่างใจสั่น เวียนศีรษะ อ่อนเพลีย ชาปลายมือปลายเท้า ผิวหนังม่วง ตาพร่า และบางคนอาจหมดสติชั่วคราวได้; และปฏิกิริยาอาการทางประสาทแบบดิสโซซิเอชัน (Dissociative neurological symptom reactions, DNSR) ซึ่งอาจมีอาการอ่อนแรงหรืออัมพาต การเคลื่อนไหวผิดปกติ ท่าเดินผิดปกติ พูดลำบาก และชักแบบไม่ใช่โรคลมชัก โดยอาจเกิดได้หลายชั่วโมงหรือวันหลังได้รับวัคซีน โดยพบมากกว่าในหญิง ทั้งนี้ ตามแบบเป็นการวินิจฉัยหลังตัดโรคอื่นออกแล้ว
# การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร พ.ศ. 2555
จังหวัดสมุทรสาครในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2555 เป็นการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นในประเทศไทย เนื่องจากนายอุดร ไกรวัตนุสสรณ์ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร 2 สมัย (พ.ศ. 2547 และ พ.ศ. 2551) ถูกลอบยิงเสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2554 โดยนายครรชิต ทับสุวรรณ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร 2 สมัย (ประชาธิปัตย์ พ.ศ. 2550 2554)

 ปฐมเหตุ 
เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ 2554 นายอุดร ไกรวัตนุสสรณ์ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร (ในขณะนั้น) ถูกยิงเสียชีวิตภายในบริเวณสถานีบริการน้ำมันในจังหวัดสมุทรสาคร ซึ่งในเบื้องต้นมีผู้ต้องสงสัยคือ นายครรชิต ทับสุวรรณ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร (ในขณะนั้น) ต่อมาภายหลังศาลพิพากษาประหารชีวิตนายครรชิต พร้อมให้ชดใช้สินไหมแก่ญาติ และคดีถึงที่สุดในชั้นฏีกาเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 ซึ่งศาลฎีกาพิพากษายืนโทษจำคุกตลอดชีวิต รวมถึงชดใช้สินไหมตามคำตัดสินของศาลชั้นต้นhttp://headshot.tnews.co.th/contents/y/216166/ฎีกายืนคุกตลอดชีวิตอดีตสส."ครรชิต"ยิง"นายกฯตุ่น"ดับ

 การเลือกตั้ง 
คณะกรรมการการเลือกตั้ง เปิดรับสมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาครระหว่างวันที่ 16 - 20 มกราคม พ.ศ. 2555 และกำหนดให้เลือกตั้งในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 โดยมีผู้สมัคร 3 คน ดังนี้'เฮียม้อ'ลงเอง ชิงนายกอบจ.มหาชัย สานฝันลูกชายปิดรับสมัครนายก อบจ.สมุทรสาคร ลงสนามแข่ง 3 คน

 หมายเลข 1 : อัคคเดช สุวรรณชัย อิสระ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร (ก่อนปี พ.ศ. 2547)
 หมายเลข 2 : มณฑล ไกรวัตนุสสรณ์ สมาชิกพรรคเพื่อไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (บรรหาร 1), อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร (ความหวังใหม่ พ.ศ. 2535/1 2535/2 2538 2539, พลังประชาชน พ.ศ. 2550), อดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร (เพื่อไทย พ.ศ. 2554 สอบตก) บิดานายอุดร ไกรวัตนุสสรณ์
 หมายเลข 3 : กันต์กวี ทับสุวรรณ สมาชิกพรรคประชาธิปัตย์

 ผลการเลือกตั้ง 

ทั้งนี้ นายมณฑล ไกรวัตนุสสรณ์ มีคะแนนนำในทุกอำเภอ คือ
 อำเภอเมืองสมุทรสาคร : นายอัคคเดช 27,940 คะแนน -- นายมณฑล 59,990 คะแนน -- นายกันต์กวี 15,327 คะแนน
 อำเภอบ้านแพ้ว : นายอัคคเดช 7,667 คะแนน -- นายมณฑล 34,831 คะแนน -- นายกันต์กวี 3,521 คะแนน
 อำเภอกระทุ่มแบน : นายอัคคเดช 10,413 คะแนน -- นายมณฑล 43,089 คะแนน -- นายกันต์กวี 5,018 คะแนน