wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เขตมิโดริ (ชิบะ)
เขตมิโดริ   เป็นหนึ่งในหกเขตของนครชิบะในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2024 เขตนี้มีจำนวนประชากรประมาณ 129,007 คน มีความหนาแน่นของประชากร 1,947 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 

 ภูมิศาสตร์ 
เขตมิโดริตั้งอยู่บนพื้นที่ตอนใน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของนครชิบะ

 เทศบาล/เขตที่อยู่ติดกัน 
 เขตของนครชิบะ
 เขตวากาบะ
 เขตชูโอ
 เทศบาลอื่น
 นครโทงาเนะ
 นครอิจิฮาระ
 นครโมบาระ
 นครโออามิชิราซาโตะ

 ประวัติศาสตร์ 
ในช่วงยุคเอโดะ พื้นที่ที่เป็นเขตมิโดริเป็นที่ตั้งของจิงยะ (ที่ทำการของขุนนาง) แห่งแคว้นศักดินาโอยูมิ ซึ่งเป็นแคว้นศักดินาที่ปกครองโดยตระกูลโมริกาวะตั้งแต่ ค.ศ. 1627 ถึง 1871 ภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ

หลังการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่ดังกล่าวถูกแบ่งออกเป็นหลายหมู่บ้านเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้แก่ หมู่บ้านชีนะ ฮนดะ และโออิฮามะ เหล่านี้ขึ้นกับอำเภอชิบะ และเมืองโทกิ ขึ้นกับอำเภอซัมบุ หมู่บ้านโออิฮามะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 วันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 นครชิบะได้ผนวกรวมเอาเมืองโออิฮามะ หมู่บ้านชีนะ และหมู่บ้านฮนดะ เข้ามาเป็นส่วนหนึ่ง และวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1969 เมืองโทกิก็ถูกผนวกรวมเข้ากับนครชิบะด้วย

ด้วยการที่นครชิบะได้รับการยกฐานะเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด ทำให้นครชิบะมีอำนาจในการบริหารมากขึ้นซึ่งได้รับจากจังหวัดชิบะและรัฐบาลกลาง เขตมิโดริจึงจัดตั้งขึ้นในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1992 ในฐานะเขตหนึ่งของนครชิบะ

 เศรษฐกิจ 
เขตมิโดริโดยส่วนใหญ่เป็นศูนย์กลางการค้าของภูมิภาคและชุมชนที่อยู่อาศัยของผู้ที่ทำงานในใจกลางเมืองชิบะและโตเกียว

 การศึกษา 
โรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้นอยู่ในสังกัดคณะกรรมการการศึกษาเทศบาลนครชิบะ 

โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นของเทศบาลนครชิบะ

 อาริโยชิ 
 ฮนดะ 
 อิซูมิยะ 
 โอจิ 
 โอจิ 
 โอยูมิโนะมินามิ 
 โทเกะ 
 โทเกะมินามิ 

โรงเรียนประถมศึกษาของเทศบาลนครชิบะ

 อาริโยชิ 
 อาซูมิงาโอกะ 
 ฮิรายามะ 
 ฮนดะ 
 ฮนดะฮิงาชิ 
 อิซูมิยะ 
 คาเนซาวะ 
 โคยัตสึ 
 โอจิ 
 โองิดะ 
 โอจิ 
 โอกิโดะ 
 โอยูมิโนะมินามิ 
 ชีนะ 
 โทเกะ 
 โทเกะมินามิ 

 วัฒนธรรม 
thumb|พิพิธภัณฑ์โฮกิ
 พิพิธภัณฑ์โฮกิ

 การขนส่ง 
 รถไฟ 
 23px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก: สายโซโตโบ
 สถานี:  –  – 
 23px รถไฟฟ้าเคเซ: สายชิฮาระ
 สถานี:  – 

 ทางหลวง 
 ถนนชิบะ-โทงาเนะ

 บุคคลที่มีชื่อเสียง 
 โคซูเกะ ฟูจิชิมะ  - ศิลปินมังงะ
 โคอิจิ โทกิตะ  - ศิลปินมังงะ
 เท็ตสึยะ ฮาราดะ  - นักแข่งรถมอเตอร์ไซค์กรังด์ปรีซ์
# บุญสิริ เทพาคำ
บุญสิริ เทพาคำ (10 มกราคม พ.ศ. 2446 - 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2525) อดีตข้าราชการพลเรือนกระทรวงวังได้รับยศเป็นรองเสวกตรี อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอนคนแรกอาร์วายทีไนน์,สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากการเลือกตั้งครั้งแรก  อดีตข้าราชการทูตเมืองเชียงตุง รัฐฉาน ประเทศเมียนมา(พม่า) อดีตพาณิชย์จังหวัดแม่ฮ่องสอน และอดีตพาณิชย์จังหวัดนครสวรรค์

ประวัติ
บุญสิริ เทพาคำ เกิดวันเสาร์ที่10 มกราคม พ.ศ. 2446 บุตรของพระยาอภิบาลบุปผา (สมบุญ เทพาคำ) กับนางบุญปั๋น เทพาคำ ชาวจังหวัดลำพูนและเป็นหลานของพระเทพาธิบดี (ทองคำ เทพาคำ บุตรของพระพิชัยเสนา บุตรของเจ้าพระยานิกรบดินทร์  =โต กัลยาณมิตร บุตรของหลวงพิชัยวารี = มั่ง แซ่อึ้ง) กับนางพลูจีบ ท่านได้ติดตามบิดามาเรียนแพทย์ที่กรุงเทพฯและรับราชการในกระทรวงวัง มีน้องร่วมมารดาอีก 2 คน คือสมศักดิ์ เทพาคำ และ สังวาลย์ (เทพาคำ) นันทขว้าง

งานการเมือง
บุญสิริ เทพาคำเปิดคลินิกที่อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอนกระทั่งประเทศไทยมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก วันพุธที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 ได้รับการสนับสนุนจากประชาชนในพื้นทึ่ให้ลงสมัครและได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร  เมื่อถึงวาระการเลือกตั้งสมัยที่ 2 วันอาทิตย์ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480   ยื่นใบสมัครและหลักฐานให้ทางผู้จัดการเลือกตั้ง ได้รับการแจ้งว่า ขนาดรูปถ่ายไม่ตรงกับข้อกำหนด ต้องเดินทางไปจังหวัดเชียงใหม่ เพื่อถ่ายรูปและนำมายื่นใหม่ ใช้เวลาเดินทางไปกลับ 1 เดือน มาไม่ทันลงสมัครรับเลือกตั้ง   จึงรับตำแหน่งเป็นพาณิชย์จังหวัดแม่ฮ่องสอน  ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นข้าราชการทูตประจำเชียงตุง รัฐฉาน ประเทศเมียนมา(พม่า)และพาณิชย์จังหวัดนครสวรรค์รายนามผู้ดำรงตำแหน่งพาณิชย์จังหวัดนครสวรรค์ภายหลังกลับมาเปิดคลินิกที่จังหวัดลำพูนบ้านเกิดจนเกษียน

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
บุญสิริ เทพาคำ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร1 สมัย คือ
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2476 จังหวัดแม่ฮ่องสอน

 อสัญกรรม 
บุญสิริ เทพาคำ อสัญกรรม ด้วยโรคความดันโลหิตสูง  วันจันทร์ที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 สิริอายุรวม 79 ปี
# นิกร จันทรวิโรจน์
นิกร จันทรวิโรจน์ (28 กันยายน พ.ศ. 2463 - 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2551) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน 2 สมัย

ประวัติ
นิกร จันทรวิโรจน์ เกิดวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2463 เป็นบุตรของนายพนาสิทธิ์ จันทรวิโรจน์ กับ นางเตา จันทรวิโรจน์ มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 9 คน 
จบการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 7 จากโรงเรียนวิชชานารี จังหวัดลำปาง จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร

งานการเมือง
นิกร เคยเป็นสมาชิกสภาเทศบาลจังหวัดลำปาง นิกรได้รับความรักความเอ็นดูจากหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ตั้งแต่เด็กจนโต นี่อาจเป็นส่วนหนึ่งที่นิกรมีความใกล้ชิดกับการเมืองระดับชาติ เขาจึงตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ไม่สังกัดพรรคการเมือง และได้รับเลือกตั้ง เขาลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งใน ธันวาคม พ.ศ. 2500 และได้รับเลือกตั้ง เป็นสมัยที่ 2 ประกาศผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2500 ครั้งที่ 2 

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
นิกร จันทรวิโรจน์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 จังหวัดแม่ฮ่องสอน ไม่สังกัดพรรคการเมือง
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 จังหวัดแม่ฮ่องสอน ไม่สังกัดพรรคการเมือง

 ถึงแก่อสัญกรรม 
นิกร จันทรวิโรจน์ ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 สิริอายุรวม 87 ปี
# นรินทร์ศร รัตนไพฑูรย์
นรินทร์ศร รัตนไพฑูรย์ (เกิด 5 ธันวาคม พ.ศ. 2479) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน สังกัดพรรคพลังใหม่ อดีตสมาชิกสภาเทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน และผู้ร่วมก่อตั้งพรรคพลังใหม่

ประวัติ
นรินทร์ศร รัตนไพฑูรย์ เกิด 5 ธันวาคม พ.ศ. 2479 ที่ตำบลจองคำ อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน จบการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนบ้านจองคำ อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จบมัธยมศึกษาตอนต้น-ปลาย จากโรงเรียนห้องสอนศึกษา อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน ระดับประกาศนียบัตรการประถมศึกษา จาก โรงเรียนฝึกหัดครูพระนคร และ การศึกษาบัณฑิต จาก วิทยาลัยวิชาการประสานมิตร

งานการเมือง
จากวงการข้าราชการก็เข้าสู่วงการการเมืองโดยเขาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน ใน พ.ศ. 2501 และได้รับเลือกตั้ง จวบจนมีโอกาสลงสมัครรับเลือกตั้ง โดยก่อนหน้านั้นเขาตั้งใจลงสมัครรับเลือกตั้งในนาม พรรคประชาธิปัตย์ โดยในเดือน มกราคม พ.ศ. 2517 เขาได้ไปพูดคุยกับหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช โดยเขาได้ไปพบหม่อมราชวงศ์เสนีย์ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ในขณะนั้น เพื่อแจ้งความจำนงลงสมัครรับเลือกตั้ง เป็น สส.แม่ฮ่องสอน หม่อมราชวงศ์เสนีย์ บอกตัวเขาว่าหม่อมราชวงศ์เสนีย์กำลังจะวางมือให้พิชัย รัตตกุล ขึ้นมาเป็นหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์แทน หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ให้เขาไปหานายพิชัย ปรากฎว่าเขาไปหาพิชัย 3 ครั้ง แต่เขาไม่พบสุดท้ายเขาจึงตัดสินใจลงนามเป็นผู้ก่อตั้งพรรคพลังใหม่และสังกัดพรรคพลังใหม่ในเวลาต่อมา และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน สังกัดพรรคพลังใหม่ และได้รับเลือกตั้ง แต่ดำรงตำแหน่งเวลาอันสั้นด้วยเพราะเกิดความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในยุคนั้น อย่างไรก็ตาม แม้เขาไม่ได้รับเลือกตั้งอีกเลยนับแต่นั้นมา แต่เขาก็ยังคงสนใจการเมืองเข้าไปมีส่วนร่วมโดยตลอดจนถึงปัจจุบัน 

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้ง ในสังกัดพรรคเสรีประชาธิปไตย ได้คะแนนเพียง 1546 คะแนน คิดเป็น 2.10% โดยแพ้ให้กับนายปัญญา จีนาคำ จากพรรคประชาธิปัตย์

ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 ได้หันมาสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2551 แต่ไม่สามารถลงสมัครรับเลือกตั้งได้ เนื่องจากติดปัญหาพ้นจากการเป็นสมาชิกพรรคการเมือง (พรรครักษ์ถิ่นไทย) มาแล้วไม่เกินห้าปีนับถึงวันรับสมัครรับเลือกตั้ง กกต.ตัดสิทธิ 3 ผู้สมัคร ส.ว.แม่ฮ่องสอน/รับรองแค่ 2 ลงเลือกตั้ง

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
นรินทร์ศร รัตนไพฑูรย์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 จังหวัดแม่ฮ่องสอน สังกัดพรรคพลังใหม่
# เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในอัลวุสฏอ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในอัลวุสฏอ อดีตมีชื่อว่า เขตรักษาพันธุ์ออริกซ์อาระเบีย เป็นเขตสงวนธรรมชาติในทะเลทรายตอนกลางและเนินริมชายฝั่งของโอมาน โดยได้รับการบรรจุลงในรายการ แหล่งมรดกโลก ของยูเนสโก แต่กลายเป็นสถานที่แรกที่ถูกถอนจากการเป็นแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 2007

สัตว์ที่อาศัยอยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าได้แก่กาเซลล์ภูเขา ไอเบกซ์นูเบีย หมาป่าอาระเบีย ฮันนีแบดเจอร์ และแคราแคล

ณ วันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2007 เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่านี้ถูกถอนออกจากทะเบียนแหล่งมรดกโลก โดยทางยูเนสโกอ้างถึงการตัดสินใจของทางการโอมานในการลดขนาดพื้นที่ร้อยละ 90 หลังพบน้ำมันในบริเวณนี้ และการลดลงของประชากรออริกซ์อาระเบียจาก 450 ตัวใน ค.ศ. 1996 เหลือเพียง 65 ตัวใน ค.ศ. 2007 ซึ่งเป็นผลจากการบุกรุกเข้าไปล่าสัตว์และการทำลายถิ่นฐานธรรมชาติ ในเวลานั้น มีคู่ที่สามารถผสมพันธุ์กันได้เหลือเพียง 4 คู่เท่านั้น
# สุสานเตียวเหลง
thumb|ประติมากรรมรูปซุนกวนที่เชิงเขาเหมย์ฮฺวา

สุสานเตียวเหลง("จูกัดเจ๊กกับขุนนางผู้ใหญ่ผู้น้อยทั้งปวงก็ให้ซุนเหลียงเสวยราชย์แทนพระบิดา พระเจ้าซุนเหลียงก็ให้แต่งการเชิญศพไปฝังที่ตำบลเตียวเหลงตามประเพณี แล้วให้จารึกอักษรว่าที่ฝังศพพระเจ้าไต้ฮ่องเต้")  หรือสุสานเจี่ยงหลิง  มีคำเรียกอื่น ๆ ว่า อู่หวางเฝิน , ซุนหลิงก่าง  และสุสานซุนกวน   เป็นสุสานของซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน ตั้งอยู่ที่เขาเหมย์ฮฺวา (梅花山 เหมย์ฮฺวาชาน; เดิมชื่อซุนหลิงก่าง) บริเวณเชิงเขาด้านใต้ของเขาจื่อจิน (紫金山 จื่อจินชาน)  ในเขตชานเมืองด้านตะวันออกของนครหนานจิง และหันหน้าไปทางสุสานหลวงหมิงเซี่ยว เป็นสุสานหลวงที่เก่าแก่ที่สุดในกลุ่มสุสานหลวง 6 ราชวงศ์ในนครหนานจิง

 ข้อมูลสุสาน 
thumb|left|หออนุสรณ์ซุนกวน
สุสานเตียวเหลงตั้งอยู่ที่เขาเหมย์ฮฺวา บริเวณใกล้เคียงกับสุสานหลวงหมิงเซี่ยว วัตถุที่หลงเหลือในบริเวณสุสานได้แก่แผ่นศิลาแผ่นหนึ่ง สะพานศิลาแห่งหนึ่ง แผ่นป้ายจารึกแผ่นหนึ่ง และประติมากรรมศิลาอันหนึ่ง 

สามก๊กจี่บันทึกว่า "ฤดูร้อนเดือนสี่ [ซุน]กวนสิ้นชีพ อายุได้เจ็ดสิบเอ็ดปี ได้รับสมัญญานามว่าไต้ฮ่องเต้ (大皇帝 ต้าหฺวางตี้) ฤดูใบไม้ร่วงเดือนเจ็ด ฝังศพที่สุสานเตียวเหลง"(夏四月，權薨，時年七十一，謚曰大皇帝。秋七月，葬蔣陵。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 47.

สุสานเตียวเหลงยังเป็นที่ฝังพระศพของพระมเหสีพัวฮูหยินและพระสนมปู้ฟูเหริน (步夫人) ซุนเต๋งพระโอรสผู้เป็นรัชทายาทของซุนกวนที่สิ้นพระชนม์ก่อนเวลาอันควรก็ได้รับการฝังพระศพในบริเวณใกล้เคียงด้วยเช่นกัน

ในปี ค.ศ. 1957 สุสานซุนกวนได้รับการประกาศให้เป็นโบราณสถานที่ได้รับการคุ้มครองในมณฑลเจียงซู ในปี ค.ศ. 1982 ถูกเพิกถอนจากการเป็นโบราณสถานที่ได้รับการคุ้มครองเนื่องจากได้รับการเสียหายอย่างหนัก ในปีเดียวกันนั้นสุสานซุนกวนได้รับการประกาศอีกครั้งให้เป็นโบราณสถานที่ได้รับการคุ้มครองในนครหนานจิง ขอบเขตการคุ้มครองคือ "ครอบคลุมเขาเหมย์ชาน โดยใช้ถนนที่ล้อมรอบในปัจจุบันเป็นขอบเขต" นักวิชาการและผู้เชียวชาญมีความเห็นว่าชื่อ "สุสานซุนกวน" ไม่เป็นมาตรฐาน ดังนั้นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2566 สำนักงานวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวนครหนานจิงจึงเสนอต่อที่ว่าการนครหนานจิงให้เปลี่ยนชื่อเป็น "อู๋ต้าตี้ซุนเฉฺวียนเจี่ยงหลิง" (吳大帝孫權蔣陵) แปลว่า "สุสานเตียวเหลงในจักรพรรดิไต้ฮ่องเต้แห่งง่อก๊กซุนกวน"
# เชอร์รี มาร์เทล
เชอร์รี สครัลล์ (Sherry Schrull ชื่อเกิด Russell; 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1958 - 15 มิถุนายน ค.ศ. 2007) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและผู้จัดการชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อบนสังเวียนของเธอ เชอร์รี มาร์เทล (Sherri Martel) และ เซนเซชันแนล เชอร์รี (Sensational Sherri)

เธอเริ่มอาชีพมวยปล้ำอาชีพใน Mid South หลังจากฝึกฝนในโคลัมเบีย เซาท์แคโรไลนา เธอเข้าร่วม American Wrestling Association (AWA) ในช่วงกลางทศวรรษ 1980 และคว้าแชมป์ AWA World Women's Championship สามครั้ง ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 เธอได้เข้าร่วม World Wrestling Federation (WWF) ซึ่งเธอได้แชมป์ WWF Women's Championship นอกจากนี้ใน WWF เธอยังคงทำหน้าที่เป็นผู้จัดการของนักมวยปล้ำเช่น Randy Savage, Ted DiBiase และ Shawn Michaels เธอปรากฏตัวใน Extreme Championship Wrestling (ECW) และ World Championship Wrestling (WCW) ในปี 1990 ในช่วงหลังได้ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการของแท็กทีม Harlem Heat หลังจากออกจาก WCW เธอได้ปรากฏตัวที่เกี่ยวข้องกับมวยปล้ำสองสามครั้งจนกระทั่งเสียชีวิตในปี 2007 นอกจากนี้เธอยังปรากฏตัวใน Total Nonstop Action Wrestling ในเดือนกันยายน 2006 ในตำแหน่งผู้จัดการของ Bobby Roode ซึ่งจบลงด้วยการปรากฏตัวมวยปล้ำทางโทรทัศน์ครั้งสุดท้ายของเธอ ชื่อสังเวียนของเธอ "เซนเซชันแนล เชอร์รี" ถูกใช้เป็นชื่อตอนในซีซันที่ห้าของซีรีส์สารคดีของ Viceland เรื่อง Dark Side of the Ring ออกอากาศเมื่อวันที่ 23 เมษายน 2024

ชีวิตวัยเยาว์
เชอร์รี ลินน์ รัสเซล เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 1958 ในเมืองเบอร์มิงแฮม รัฐแอละแบมา และเติบโตมากับการเล่นบาสเก็ตบอลและมีส่วนร่วมในการกรีฑา

ชีวิตส่วนตัว
ภายในปี 2003 เธออาศัยอยู่ในเทนเนสซีกับสามีของเธอ Robert Schrull ซึ่งเธอช่วยเขาปรับปรุงบ้าน เธอแต่งงานและหย่าร้างอย่างน้อยสองครั้งในช่วงชีวิตของเธอ เธอมีลูกชายหนึ่งคน

การเสียชีวิต
เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2007 เธอเสียชีวิตที่บ้านแม่ของเธอในเมืองแมคคัลลา รัฐแอละแบมา ใกล้เบอร์มิงแฮม ด้วยวัย 49 ปี เมื่อวันที่ 11 กันยายน 2007 เจ้าหน้าที่สืบสวนคดีฆาตกรรมในทัสคาลูซา รัฐแอละแบมา ได้เปิดเผยรายงานทางพิษวิทยาที่ระบุว่าเธอเสียชีวิตจากการใช้ยาเกินขนาดโดยมียาหลายชนิดในระบบของเธอ รวมถึงออกซีโคโดนในปริมาณมากด้วย เธอถูกเผาหลังจากการตายของเธอ

ผลงานแชมป์และรางวัล
American Wrestling Association
AWA World Women's Championship (3 times)
AWA Superstars of Wrestling
AWA World Women's Championship (1 time)
Cauliflower Alley Club
Other honoree (1994)
International Wrestling Association
IWA Women's Championship (1 time)
Memphis Wrestling Hall of Fame
Class of 2022
Professional Wrestling Hall of Fame
Class of 2014
Southern States Wrestling
Kingsport Wrestling Hall of Fame (Class of 2003)
Women Superstars Uncensored
WSU Hall of Fame (Class of 2009)
Women's Wrestling Hall of Fame
Class of 2024
World Wrestling Federation
WWF Women's Championship (1 time)
WWE Hall of Fame (Class of 2006)
Wrestling Observer Newsletter
Manager of the Year (1991)
# แวร์แซฆอน
แวร์แซฆอน  เป็นนครในอำเภอกลาง เทศมณฑลแวร์แซฆอน จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน นำหน้าที่เป็นทั้งเมืองหลักของเทศมณฑลและอำเภอ และยังเป็นศูนย์กลางบริหารของตำบลโอโซมเดเลโจนูบี

จากสำมะโน ค.ศ. 2006 นครนี้มีประชากร 3,549 คนใน 930 ครัวเรือน ต่อมาในสำมะโน ค.ศ. 2011 ประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 5,385 คนใน 1,392 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน ค.ศ. 2016 ระบุประชากรไว้ที่ 5,348 คนใน 1,401 ครัวเรือน

 หมายเหตุ
# ปักกิ่ง (แก้ความกำกวม)
ปักกิ่ง เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐประชาชนจีน และยังสามารถหมายถึง

 ปักกิ่ง (พันธุ์สุนัข)
 ปักกิ่ง (เรือ) เรือสำเภาของเยอรมันเปิดตัวเมื่อ ค.ศ. 1911
 2045 ปักกิ่ง ดาวเคราะห์น้อยที่ตั้งชื่อตามนครปักกิ่ง
 ชื่อเล่นท้องถิ่นของเมืองนอร์เชอปิงของสวีเดน
# การแกะแบบกดรอย
การแกะแบบกดรอย (Punchcutting) เป็นงานฝีมือในการพิมพ์ตัวอักษรแบบดั้งเดิม การแกะแบบกดรอยเป็นการแกะรอยตัวอักษรลงบนเหล็กกล้า อันเป็นขั้นตอนแรกของการผลิตไทป์เฟซโลหะ  การเจาะเหล็กที่มีรูปร่างเหมือนตัวอักษรจะถูกนำมาใช้เพื่อประทับตรา เมทริกซ์ให้เป็นทองแดง ซึ่งถูกล็อคไว้ในรูปทรงแม่พิมพ์เพื่อหล่อ การแกะแบบกดรอยและการหล่อเป็นขั้นตอนแรกของ การเรียงพิมพ์แบบดั้งเดิม การแกะแบบกดรอยตัวอักษรเป็นงานฝีมือที่ต้องใช้ทักษะสูง และยังต้องใช้ความอดทนและการฝึกฝนอย่างมาก โดยทั่วไปแล้วผู้ออกแบบไทป์เฟซนั้นจะไม่มีส่วนร่วมในการแกะแบบกดรอย

การออกแบบเบื้องต้นสำหรับไทป์เฟซเหล่านั้นจะเป็นแบบสองมิติ แต่ แบบกดรอยตัวอักษรนั้นมีความลึก และแบบกดรอยตัวอักษรมีรูปร่างเป็นสามมิตินอก จากนี้ยังมีปัจจัยต่างๆ เช่น มุมและความลึกที่แกะรอยเข้าไปในเมทริกซ์ ซึ่งจะส่งผลต่อรูปลักษณ์ภายนอก ของไทป์เฟซบนหน้า มุมด้านข้างของแบบกดรอยตัวอักษรมีความสำคัญอย่างยิ่ง
thumb| ปฏิแบบกดรอยตัวอักษร (counter-punch) และแบบกดรอยตัวอักษร ของตัวอักษร A
thumb| นักแกะแบบกดรอยที่ทำงานให้กับ Imprimerie Nationale สาธิตการแกะแบบกดรอยสำหรับรูปอักขระแฝด Qu
# ฮาวดีปอิสยัวร์เลิฟ
"ฮาวดีปอิสยัวร์เลิฟ"  เป็นเพลงป็อปบัลลาดที่เขียนและบันทึกโดยบีจีส์ เมื่อปี 1977 และออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลในเดือนกันยายนของปีนั้น ต่อมาเพลงถูกบรรจุในเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง แซเทอร์เดย์ไนต์ฟีเวอร์ เพลงขึ้นถึงอันดับสามในสหราชอาณาจักรและออสเตรเลีย รวมถึงอยู่อันดับสูงสุดบนชาร์ต บิลบอร์ดฮอต 100 ของสหรัฐ และอยู่ในสิบอันดับแรกเป็นเวลา 17 สัปดาห์ นอกจากนี้ เพลงยังอยู่บนชาร์ตร่วมสมัยสำหรับผู้ใหญ่ของสหรัฐอีกหกสัปดาห์ เพลงถูกจัดให้อยู่อันดับที่ 27 ในรายชื่อ 100 อันดับตลอดกาลของบิลบอร์ด โดยอยู่เคียงข้างกับเพลงอื่น ๆ ของวงอย่าง "สเตย์อิน' อะไลฟ์" และ "ไนต์ฟีเวอร์" ในเวลาต่อมา เพลงถูกนำมาร้องใหม่โดยเทกแดต ในอัลบั้ม เกรเทสต์ฮิตส์ เมื่อปี 1996 ซึ่งเพลงสามารถขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรเป็นเวลาสามสัปดาห์

"ฮาวดีปอิสยัวร์เลิฟ" ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาการแสดงเพลงป็อปยอดเยี่ยมโดยศิลปินกลุ่ม และได้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม เพลงยังอยู่อันดับที่ 375 ในรายชื่อ "500 เพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" ของนิตยสาร โรลลิงสโตน ในรายการพิเศษของบริติชที่ออกอากาศในเดือนธันวาคม 2011 เพลงได้รับการโหวตให้เป็นเพลงบีจีส์ที่ประชาชนชื่นชอบมากที่สุดโดยผู้ชมไอทีวี ในระหว่างบีจีส์ให้สัมภาษณ์กับนิตยสารบิลบอร์ด เมื่อปี 2001 แบร์รีกล่าวว่า เพลงนี้เป็นเพลงบีจีส์ที่เขาชื่นชอบมากที่สุดด้วย
# โทนี แอตลาส
แอนโทนี ไวท์ (เกิด 23 เมษายน ค.ศ. 1954) เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อโทนี แอตลาส เป็นนักเพาะกาย นักยกน้ำหนัก และนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ผู้คว้าแชมป์หลายรายการและแชมป์ในกีฬาแต่ละประเภท เขายังเป็นที่รู้จักจากตำแหน่งเพาะกายของเขา "มิสเตอร์ยูเอสเอ" (ตำแหน่งที่เขาได้รับสามครั้ง) เขาถูกเรียกชื่อว่าเป็น "ซูเปอร์แมนผิวดำ" รวมถึงอัตตาที่เปลี่ยนแปลงไปชื่อซาบาซิมบ้า เขากลับมาเป็นผู้จัดการบนหน้าจอของ WWE โดยปรากฏบนแบรนด์ ECW ที่ปัจจุบันเลิกผลิตไปแล้ว เขาเซ็นสัญญากับ WWE อีกครั้งในสัญญาระดับตำนานเมื่อกลางปี 2012

แชมป์และรางวัล
Americas Wrestling Federation
AWF North American Heavyweight Championship (1 time)
Century Wrestling Alliance
CWA Heavyweight Championship (1 time)
Eastern Wrestling Alliance
EWA Heavyweight Championship (1 time)
Georgia Championship Wrestling
NWA Georgia Heavyweight Championship (1 time)
NWA Georgia Tag Team Championship (4 times) – with Tommy Rich (1), Mr. Wrestling II (1), Thunderbolt Patterson (1), and Kevin Sullivan (1)
International World Class Championship Wrestling
IWCCW Heavyweight Championship (2 times)
International Wrestling (Quebec)
WCWA Brass Knuckles Championship (1 time)
Mid-Atlantic Championship Wrestling
NWA Mid-Atlantic Heavyweight Championship (1 time)
NWA Tri-State1
NWA West Virginia/Ohio Heavyweight Championship (1 time)
New England Pro Wrestling
NEPW Heavyweight Championship (1 time)
New England Pro Wrestling Hall of Fame
Class of 2009
Pro Wrestling Illustrated
PWI Most Improved Wrestler of the Year (1980)
PWI ranked him #64 of the 500 best singles wrestlers of the year on the PWI 500 list in 1996
PWI ranked him #171 of the top 500 wrestlers of the "PWI Years" in 2003
 Southern Illinois Championship Wrestling
 SICW Tag Team Championship (1 time)- with Bob Orton Jr. At cagematch.com
Southwest Championship Wrestling
SCW Southwest Brass Knuckles Championship (1 time)
L&G Promotions
L&G Promotions Caribbean Heavyweight Championship (2 times)
Universal Superstars of America
USA Tag Team Championship (1 time) – with S. D. Jones
World Class Wrestling Association
WCWA Television Championship (1 time)
WCWA Texas Tag Team Championship (1 time) – with Skip Young
World Wide Wrestling Alliance
WWWA Intercontinental Championship (2 times)
World Wrestling Council
WWC North American Tag Team Championship (1 time) – with Miguel Pérez, Jr.
World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment
WWF Tag Team Championship (1 time) – with Rocky Johnson
WWE Hall of Fame (Class of 2006)
World Bodybuilding Guild
WBBG Hall Of Fame (Class of 2007)

1This promotion is not to be confused with the NWA Tri–State promotion founded by Leroy McGuirk in the 1950s. This promotion would eventually be taken over by Bill Watts in 1979 and renamed Mid-South Wrestling Association. The promotion would eventually be renamed Universal Wrestling Federation.

Wrestling Observer Newsletter
Strongest Wrestler (1981)
# นากาจิมะ คิ-44
นากาจิมะ คิ-44 โชกิ  เป็นเครื่องบินขับไล่-สกัดกั้นที่นั่งเดี่ยวซึ่งพัฒนาโดยนากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนีและดำเนินการโดยกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นระหว่างปี ค.ศ. 1942 ถึง ค.ศ. 1945 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ชื่ออย่างเป็นทางการของมันคือ เครื่องบินขับไล่ที่นั่งเดี่ยวแบบที่ 2 ของกองทัพบก (Army Type 2 Single-Seat Fighter) ชื่อรหัสที่ฝ่ายสัมพันธมิตรใช้เรียกเครื่องบินลำนี้คือ โทโจ

ในช่วงท้ายของสงคราม คิ-44 มีบทบาทเป็นอย่างมากในการรบเหนือเกาะญี่ปุ่น ในการสกัดกั้นเครื่องบินทิ้งระเบิดบี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรสของสหรัฐ

 การออกแบบและการพัฒนา 
thumb|คิ-44 ของญี่ปุ่น
thumb|219x219px|คิ-44 ที่ถูกยึดครอง โดยติดเครื่องหมายของกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ
นากาจิมะเริ่มพัฒนา คิ-44 ในปี ค.ศ. 1940 โดยเป็นเครื่องบินสกัดกั้นที่เน้นไปที่ความเร็วของเครื่องบินและอัตราการไต่มากกว่าความคล่องแคล่ว ซึ่งผิดจากรุ่นมาตรฐานปกติของญี่ปุ่น

 ประวัติการปฏิบัติการ 
คิ-44 ยังได้รับการปฏิบัติที่สำคัญกับหน่วยเซนไตที่ 87 ในบทบาทการป้องกันภัยทางอากาศ ขณะประจำการอยู่ที่เมืองปาเล็มบัง เกาะสุมาตรา ในช่วงแรกของสงคราม คิ-44 ได้ถูกส่งไปประจำการในจีน พม่า ฟิลิปปินส์ และเกาหลี

คิ-44-ไอไอ โอตสึ (หรือที่รู้จักในชื่อ คิ-44-ไอไอบี) สามารถติดตั้งปืนใหญ่อัตโนมัติขนาด 40 มม.

เมื่อสิ้นสุดสงคราม คิ-44 ถูกแทนที่ด้วย นากาจิมะ คิ-84 ฮายาเตะ ซึ่งมีสมรรถนะที่เหนือกว่าอย่างมาก

 รุ่น 
 คิ-44: ต้นแบบลำแรก
 คิ-44: เครื่องบินรุ่นก่อนการผลิตจำนวน 9 ลำ
 คิ-44-ไอ: ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์แรงขับ 930 กิโลวัตต์ (1,250 แรงม้า)
 คิ-44-ไอไอ โค (คิ-44-ไอไอเอ) : ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์แรงขับ 1,074 กิโลวัตต์ (1,440 แรงม้า)
 คิ-44-ไอไอ โอตสึ (คิ-44-ไอไอบี) : ติดตั้งปืนกลขนาด 12.7 มม จำนวน 2 กระบอก
 คิ-44-ไอไอ เฮย์ (คิ-44-ไอไอซี) : ติดตั้งปืนกลขนาด 12.7 มม. จำนวน 4 กระบอก
 คิ-44-ไอไอไอ: ต้นแบบที่สร้างขึ้นเพียงลำเดียว
 คิ-44-ไอไอไอ โค (คิ-44-ไอไอไอเอ) : 
 คิ-44-ไอไอไอ โอตสึ (คิ-44-ไอไอไอบี) :

 ประจำการ 
เวลาสงคราม

 กองทัพอากาศทหารบกจักรวรรดิญี่ปุ่น

 กองทัพอากาศประเทศแมนจู
หลังสงคราม

 กองทัพอากาศจีนคณะชาติ

 คุณลักษณะ (คิ-44-ไอไอ โอตสึ) 
right|thumb|มิติของนากาจิมะ คิ-44
 ผู้สร้าง: นากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี (ประเทศญี่ปุ่น)
 ประเภท: เครื่องบินขับไล่
 เครื่องยนต์: 1 × Nakajima Ha-109
 กางปีก: 9.45 เมตร
 ยาว: 8.84 เมตร
 สูง: 3.25 เมตร
 พื้นที่ปีก: 15 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า: 2,106 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 2,993 กิโลกรัม
 อัตราเร็วสูงสุด: 605 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 5,200 เมตร
 รัศมีทำการรบ: 1,200 กิโลเมตร
 อาวุธ: ปืนกล Ho-103 ขนาด 12.7 มม. 2 กระบอกที่หน้าเครื่อง + 2 กระบอกที่ปีก หรือ ปืนใหญ่อากาศ Ho-301 ขนาด 40 มม. 2 กระบอกที่ปีก
# วัดป่าสว่างวีรวงศ์
วัดป่าสว่างวีรวงศ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแก่งโดม อำเภอสว่างวีระวงศ์ จังหวัดอุบลราชธานี เป็นวัดสาขาของสำนักปฏิบัติแสงธรรมส่องชีวิตที่มีพระสุนทรธรรมภาณ (พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต) เป็นประธานสงฆ์

วัดป่าสว่างวีรวงศ์ แต่เดิมชื่อ วัดป่าสะพานโดม มีประวัติคือ เมื่อ พ.ศ. 2532 พระสุนทรธรรมภาณ (พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต) ประธานสงฆ์แห่งสำนักปฏิบัติแสงธรรมส่องชีวิต ได้ไปพำนักปฏิบัติธรรมอยู่ ณ วัดป่าสะพานโดม ครั้นต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2540 ท่านได้ปรับปรุงพื้นที่และปลูกต้นไม้นานาพันธุ์เพื่อรักษาฟื้นฟูสภาพป่า จนกระทั่งเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ได้เริ่มก่อสร้างเสนาสนะถาวรต่าง ๆ ขึ้น เช่น กุฏิสงฆ์ ศาลาปฏิบัติธรรม โรงทาน โรงครัว อาคารรับรอง และห้องน้ำ เป็นต้น ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553 เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2553 ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดป่าสว่างวีรวงศ์" เพราะชื่อวัดคล้ายกับวัดบ้านสะพานโดม

อุโบสถเป็นศิลปะของทางพื้นบ้านอีสาน โดยมีสีอุโบสถคล้ายกับสีของเทียนพรรษาของชาวอุบลราชธานี
# บุงโกบง
บุงโกบง  ในประเทศญี่ปุ่น เป็นหนังสือปกอ่อนขนาดเล็กที่ออกแบบมาให้มีราคาไม่แพงและประหยัดพื้นที่ ส่วนใหญ่แล้วมีขนาด A6 (105×148 มม. หรือ 4.1×5.8 มม.) บางครั้งก็มีภาพประกอบและเหมือนกับหนังสือปกอ่อนอื่น ๆ ของประเทศญี่ปุ่นที่มักจะมีกระดาษกันฝุ่นคลุมปกธรรมดา บุงโกบงยุคใหม่มีทั้งหนังสือขายดีและผลงานอื่น ๆ และด้วยความที่ขนาดเท่าสมุดพกจึงทำให้มีประโยชน์ในขณะเดินทาง ใช้เพื่อจุดประสงค์เดียวกันกับหนังสือปกอ่อน โดยทั่วไปสำหรับหนังสือรุ่นที่ราคาถูกกว่าซึ่งได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือปกแข็งแล้วอย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปจะพิมพ์บนกระดาษที่เเข็งแรง และเข้าเล่มอย่างแข็งแรง และผลงานบางชิ้นได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในรูปแบบ บุงโกบงอีกด้วย

 ที่มาของชื่อ 
ชื่อ บุงโกบง มาจากสำนักพิมพ์อิวานามิโชเต็ง  ซึ่งในปี 1927 ได้เปิดตัวอิวานามิบุงโกะ (ห้องสมุดอิวานามิ) ซึ่งเป็นชุดผลงานระดับนานาชาติที่มีจุดมุ่งหมาย "เพื่อนำความคลาสสิกทั้งเก่าและใหม่ ตะวันออกและตะวันตกมาสู่ผู้ชมในวงกว้างที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้" โดยสำนักพิมพ์อิวานามิโชเต็งได้รับการยกย่องจากการเปลี่ยนหนังสือในประเทศญี่ปุ่นให้กลายเป็นสินค้าที่มีราคาไม่แพงในตลาดหนังสือในประเทศญี่ปุ่น

รูปแบบบุงโกบงเริ่มรุ่งเรืองในช่วงปลายทศวรรษ 1920 ตามการพัฒนาเทคโนโลยีการพิมพ์ที่สามารถผลิตหนังสือและนิตยสารราคาถูกจำนวนมากได้ ในช่วงเวลานี้ อุตสาหกรรมของประเทศญี่ปุ่นได้พัฒนารูปแบบบุงโกบงเพิ่มเติม จากรูปแบบหนังสือ Universal-Bibliothek ของ Reclam ของประเทศเยอรมัน