wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ชาวนียัซ
นียัซ (อักษรโรมัน: Nias) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ออสโตรนีเซียที่มีถิ่นกำเนิดบนเกาะนียัซนอกชายฝั่งตะวันตกของสุมาตราเหนือ ประเทศอินโดนีเซีย ชื่อพื้นถิ่นของนียัซีกชื่อคือ โอโนนีฮา (Ono Niha; ลูกหลานของเหล่ามนุษย์)

ชาวนียัซยึดถือวัตรปฏิบัติตามธรรมเนียม จารีต และคติชนของวัฒนธรรมพื้นถิ่นเดิม กฎคติชนของนียัซมักเรียกรวม ๆ ว่า ฟนดราเกอ (fondrakö) ซึ่งกำหนดทุกมิติของวิถีชีวิตจากเกิดถึงตาย หลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่พบสิ่งปลูกสร้างและประติมากรรมหินใหญ่ (เมกาลิทิก; megalithic) บนเกาะนียัซเป็นหลักฐานว่าชาวนียัซมีวัฒนธรรมหินใหญ่ (megalith culture) ในสังคมของนียัซมีระบบชนชั้น ซึ่งมีวรรณะต่าง ๆ อยู่ 12 ลำดับ ในระบบที่เรียกว่า บาลูกู (Balugu)

มีการค้นคว้าทางโบราณคดีบนเกาะนียัซอย่างเป็นระบบครั้งแรกในปี 1999 การศึกษาโดยจากการสังเกตุพบว่ามีการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์บนเกาะนียัซตั้งแต่ประมาณ 12,000 ปีก่อน ผ่านการอพยพจากเอเซียในสมัยยุคหินเก่า และมีหลักฐานการอพยพย้ายถิ่นย้อนกลับไปถึง 30,000 ปีก่อน ในยุคสมัยนั้นพบว่าอารยธรรมในแถบที่ปัจจุบันคือฮหว่าบิ่ญ ประเทศเวียดนาม มีความคล้ายคลึงกันกับวัฒนธรรมของเกาะนียัซ ฉนั้นจึงเป็นที่ตั้งข้อสมมติฐานว่าชาวนียัซมีที่มาจากเอเชียแผ่นดินใหญ่ในบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศเวียดนาม การศึกษาชิ้นใหม่โดยใช้การค้นคว้าทางพันธุกรรมพบว่าชาวนียัซมีที่มาจากชาวออสโตรนีเซีย บรรพชนของชาวนียัซยังเชื่อว่ามาจากไต้หวันผ่านทางฟิลิปปินส์ ประมาณ 4,000 ถึง 5,000 ปีมาแล้ว
# ลอรีย็อง
ลอรีย็อง (; ) เป็นเมือง (เทศบาล) และท่าเรือในจังหวัดมอร์บีอ็องของเบรอตาญ ทางตะวันตกของประเทศฝรั่งเศส

เมืองตั้งอยู่บนชายฝั่งทางใต้ของเบรอตาญ ซึ่งเป็นจุดที่แม่น้ำสกอร์ฟและแม่น้ำบลาแวมาบรรจบกัน
# ชาวบันจาร์
บันจาร์  เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ออสโตรนีเซีย มีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคบันจาร์โดยเฉพาะในบันจาร์มาร์ซิน บันจาร์บารู อำเภอบันจาร์ และในจังหวัดกาลีมันตันใต้ ประเทศอินโดนีเซีย ปัจจุบันชาวบันจาร์สามารถพบได้ในพื้นที่อื่น ๆ นอกแถบบันจาร์ในประเทศอินโดนีเซีย โดยมีชุมชนนอกอินโดนีเซียในบรูไน สิงคโปร์ และมาเลเซียโดยเฉพาะรัฐเประ เซลาโงร์ เกดะฮ์ และยะโฮร์

ชาวบันจาร์ส่วนใหญ่นับถือศาสนาฮิสลาม กระนั้นโดยทั่วไปแล้วยังคงมีธรรมเนียมปฏิบัติที่มีรากฐานจากคติชนกาฮารีญันของเดิม ซึ่งมีการนำมาปรับเข้ากับศาสนาอิสลามที่รับมาในภายหลัง เช่น ธรรมเนียม บายุนอานัก (baayun anak) ที่ดั้งเดิมเป็นธรรมเนียมสู่ขวัญเด็กโดยการใช้บทมนตร์บาลีอัน (Balian) ซึ่งปัจจุบันกลายมาใช้บทจากอัลกุรอานแทน เป็นต้น

ชาวบันจาร์มีธรรมเนียมในการกล่อมทารกนอนโดยการแขวนทารกตั้งตรงดิ่งบนผ้าที่มัดเป็นเชือก เรียกว่าวิธี บาปูกุง (bapukung)

ประวัติศาสตร์

ในปี ค.ศ. 520 อาณาจักรตันจุงปูรีสถาปนาขึ้นในบริเวณที่ปัจจุบันคือนครตันจุง อำเภอตาบาลง ในศตวรรษที่ 14 เอิมปู จัตมีกา (Empu Jatmika) อพยพจากเกอลิงในอาณาจัแรเกอดีรี มาสถาปนาอาณาจักรนครทีป ริมฝั่งแม่น้ำตาปินISBN 978-981-4155-67-0 และต่อมาถูกยึดครองโดยอาณาจักรมัชปาหิตโดยราชวงศ์ราชสะ ถือเป็นจุดเริ่มต้นของระบบในวังแบบชวาเป็นครั้งแรกในกาลีมันตันใต้ สมัยนี้ซึ่งศาสนาฮินดูเฟื่องฟูได้มีอิทธิพลอย่างมากต่อกาลีมันตันในเวลาต่อมา นครทีปถูกสืบทอดต่อโดยนครทหะในศตวรรษที่ 15

เจ้าชายสมุทรซึ่งเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์ของนครทหะถูกบังคับให้ต้องลี้ภัยเนื่องจากลุงก่อการปฏิวัติ ต่อมาเจ้าชายสมุทรได้รับการต้อนรับจากผู้คนจากเมืองบันดาร์มาซิฮ์ (Bandar Masih; ท่ามลายู) ภายใต้การสนับสนุนของรัฐสุลต่านเดอมักบนเกาะชวา เจ้าชายสมุทรสถาปนาอาณาจักรบันจาร์ขึ้นในปี 1526 โดยมีบันจาร์มาซิฮ์เป็นราชธานี ที่ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นนครบันจาร์มาร์ซินในปัจจุบัน
# ชตราลซุนท์
ชตราลซุนท์ (; สวีเดน : Strålsund) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า นครฮันเซอชตราลซุนท์ (เยอรมัน: Hansestadt Stralsund) เป็นนครใหญ่เป็นอันดับ 5 ในรัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเยอรมนี เป็นรองจาก ร็อสท็อค ชเวรีน น็อยบรันเดินบวร์ค และไกรฟส์วัลท์ และเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ในภูมิภาคพอเมอเรเนียของรัฐ
# ไบรอัน วิลสัน
ไบรอัน ดักลาส วิลสัน (20 มิถุนายน ค.ศ. 1942 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 2025) เป็นนักดนตรี นักแต่งเพลง นักร้อง และโปรดิวเซอร์เพลงสัญชาติอเมริกัน ผู้ร่วมก่อตั้งวงเดอะบีชบอยส์ เขาได้รับการขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะจากแนวทางการแต่งเพลงป็อปอันแปลกใหม่ของเขาและเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านเทคนิคการบันทึกเสียง และได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นนักแต่งเพลงที่มีความสร้างสรรค์และเป็นนักแต่งเพลงที่สำคัญที่สุดคนหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาโดดเด่นในเรื่องมูลค่าการผลิตที่สูง การประสานเสียงและเรียบเรียงดนตรีที่ซับซ้อน การเลเยอร์เสียงร้อง และรูปแบบเพลงที่ชวนให้ผู้ฟังหวนคิดถึงตนเองและฟังดูใสซื่อ ตลอดชีวิตเขายังเผชิญกับการต่อสู้ความผิดปกติทางจิตอีกด้วย
 ผลงานเพลง 
วิลสันมีศิลปินผู้มีอิทธิพลที่หล่อหลอมตัวตนของเขา ซึ่งได้แก่ จอร์จ เกิร์ชวิน เดอะโฟร์เฟรชเมน ฟิล สเปกเตอร์ และเบิร์ต แบแคแร็ก ในปี ค.ศ. 1961 เขาได้เริ่มต้นอาชีพของเขาในฐานะสมาชิกของวงเดอะบีชบอยส์ โดยทำหน้าที่เป็นนักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ นักร้องนำร่วม นักเล่นเบส นักเล่นคีย์บอร์ด และผู้นำวงโดยพฤตินัย หลังจากที่เซ็นสัญญากับแคปิตอลเรเคิดส์ในปี ค.ศ. 1962 เขาก็ได้กลายเป็นนักดนตรีป็อปคนแรกที่ได้รับเครดิตในเรื่องการเขียน การเรียบเรียง การผลิต และแสดงผลงานเพลงของตนเอง เขายังผลิตผลงานให้กับวงอื่นๆ ด้วย เช่น เดอะฮันนีส์ และอเมริกันสปริง กลางคริสต์ทศวรรษ 1960 เขาได้มีส่วนร่วมในการเขียนเพลงที่ติดอันดับ 40 เพลงแรกในสหรัฐมากกว่า 20 เพลง รวมถึง "เซิร์ฟซิตี" (1963) "ไอเก็ตอะราวด์ (1964) "เฮลป์มี รอนดา" (1965) และ "กูดไวเบรชันส์" (1966) ซึ่ง 4 เพลงเหล่านั้นเป็นเพลงที่ติดอันดับแรก เขายังถือเป็นคนแรกๆ ในบรรดาโปรดิวเซอร์เพลงร็อกและทุกแนวเพลงที่นำสตูดิโอมาใช้เป็นเครื่องดนตรีอย่างหนึ่ง
 อาการป่วย 
ในปี ค.ศ. 1964 วิลสันประสบกับอาการความผิดปกติทางจิตและได้ลาออกจากการทัวร์คอนเสิร์ตปกติเพื่อมุ่งเน้นไปที่การแต่งเพลงและการผลิตงานเพลง ซึ่งนำไปสู่ผลงานเพลงเช่น เพ็ตซาวส์ ของวงเดอะบีชบอยส์ และผลงานเดี่ยวชุดแรกของเขา "แคโรลีน โน" (ผลงานทั้งสองออกมาเมื่อปี 1966) รวมถึงอัลบั้ม สไมล์ ที่ไม่สมบูรณ์ ปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 ผลิตภาพและสุขภาพจิตของเขาเสื่อมถอยลงเป็นอย่างมาก ทำให้มีช่วงเวลาที่เขาใช้ชีวิตโดยปลีกตัวอยู่คนเดียว รับประทานอาหารมากเกิน และใช้สารเสพติด เขากลับมาในวงการอีกครั้งด้วยอัลบั้ม เดอะบีชบอยส์เลิฟยู (1977) ซึ่งเกือบจะเรียกได้ว่าเป็นผลงานเดี่ยวของเขา ในคริสต์ทศวรรษ 1980 เขาได้เป็นหุ้นส่วนทางด้านการสร้างสรรค์และธุรกิจกับจิตแพทย์ของเขา ยูจีน แลนดี ซึ่งกลายเป็นประเด็นโต้เถียงในขณะนั้น และได้เริ่มต้นอาชีพศิลปินเดี่ยวของเขาอีกครั้งด้วยอัลบั้ม ไบรอัน วิลสัน (1988) ซึ่งนำชื่อตนเองมาตั้งเป็นชื่ออัลบั้ม วิลสันแยกตัวจากแลนดีใน ค.ศ. 1991 และจัดทัวร์คอนเสิร์ตเป็นประจำในฐานะศิลปินเดี่ยวตั้งแต่ ค.ศ. 1999 ถึง 2022 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 2025 ซึ่งก็คือสามปีต่อมาหลังจากทัวร์คอนเสิร์ตครั้งสุดท้าย

แหล่งข้อมูลอื่น
# อาวุธปล่อยพิสัยยิงนอกระยะสายตา
อาวุธปล่อยพิสัยยิงนอกระยะสายตาสถาบันเทคโนโลยีป้องกันประเทศ. สรุปขาวเทคโนโลยีป้องกันประเทศรายสัปดาห์ 20-26 กุมภาพันธ 2565 หน้า 5 (beyond-visual-range missile) หรือย่อเป็น BVR คืออาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ ซึ่งถูกออกแบบให้สามารถโจมตีเป้าหมายที่อยู่นอกขอบเขตการมองเห็นของนักบิน แต่ยังอยู่ในขอบเขตการตรวจจับของระบบเรดาร์ มิสไซล์ประเภทนี้มีพิสัยการยิงตั้งแต่ 40 กิโลเมตรขึ้นไป และอาจถึง 150 กิโลเมตรในบางรุ่น ถือเป็นเครื่องมือสำคัญในสงครามทางอากาศสมัยใหม่ที่เน้นการชิงโจมตี

หัวใจสำคัญของ BVR  คือระบบนำวิถีที่มีความแม่นยำสูง ส่วนมากใช้เทคโนโลยีเรดาร์นำวิถีแบบกึ่งแอคทีฟ (semi-active radar homing) หรือเรดาร์นำวิถีแบบแอคทีฟ (active radar homing) ซึ่งทำให้มิสไซล์สามารถล็อกและติดตามเป้าหมายได้เองแม้ในระยะไกล บางรุ่นยังใช้ระบบนำวิถีอินฟราเรดควบคู่เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกรบกวนจากปฏิบัติการสงครามอิเล็กทรอนิกส์

การมี BVR ทำให้ฝ่ายที่มีเทคโนโลยีเหนือกว่าได้เปรียบในการรบทางอากาศอย่างมาก เพราะสามารถกำหนดผลลัพธ์ของการปะทะได้ตั้งแต่ก่อนที่ข้าศึกจะมองเห็นหรือยิงตอบโต้ เป็นการลดความเสี่ยงต่อนักบินและเครื่องบินรบ ด้วยการทำสงครามสมัยใหม่ที่เรียกว่า "launch-and-leave" (ยิงแล้วหนี)วชิรศักดิ์ พูสิทธิ. ศูนย์การสงครามทางอากาศ. "สงครามสมัยใหม่" ยิ่งหาก BVR ถูกใช้งานควบคู่กับเครื่องบินเตือนภัยล่วงหน้าและควบคุมทางอากาศ (AEW&C) จะเพิ่มขีดความสามารถในการรบทางอากาศอย่างมหาศาล กล่าวคือ เครื่องบินรบฝ่ายตนไม่จำเป็นต้องเปิดระบบเรดาร์ จึงสามารถล่องหนในทางยุทธวิธี

รายชื่ออาวุธปล่อยพิสัยยิงนอกระยะสายตา
 AAM-4  
 AIM-7 Sparrow  
 AIM-54 Phoenix  
 AIM-120 AMRAAM  
 AIM-260 JATM  
 AIM-174B Gunslinger   
 Astra  
 Faaz  
 Gökdoğan  
 Derby  
 K-100  
 Meteor  
 MICA  
 PL-12  
 PL-15  
 PL-17  
 PL-21  
 R-27  
 R-33  
 R-37  
 R-40  
 R-77  
 R-Darter  
 Sky Spear  
 Sky Sword II  
 Skyflash
# ตระกูลว่องกุศลกิจ
ตระกูลว่องกุศลกิจ เป็นครอบครัวนักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีน ดำเนินธุรกิจในอุตสาหกรรมน้ำตาล ถ่านหิน และธุรกิจบริการ ผ่านบริษัทผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ได้แก่ มิตรผล บ้านปู และ กลุ่มเอราวัณ ปัจจุบัน อิสระ ว่องกุศลกิจ เป็นผู้นำของตระกูล

ในปี พ.ศ. 2564 ตระกูลว่องกุศลกิจได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารฟอบส์ ให้เป็นตระกูลร่ำรวยที่สุดเป็นอันดับ 24 ของประเทศไทย
# พรรครวมไทย (พ.ศ. 2522)
พรรครวมไทย หรือ กลุ่มรวมไทย พรรคการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2522 มี พลตำรวจตรี สง่า กิตติขจร เป็นหัวหน้าพรรค เนื่องจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 ถูกกำหนดขึ้นหลังการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2521 แต่ยังไม่มีกฎหมายว่าด้วยพรรคการเมืองออกมาบังคับใช้ ดังนั้น บทเฉพาะกาลของรัฐธรรมนูญจึงยกเว้นข้อกำหนดเกี่ยวกับการสังกัดพรรคการเมืองของผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จึงเป็นการรวมตัวของนักการเมืองในรูปแบบของ "กลุ่มการเมือง"ชาย ไชยชิต และ รองศาสตราจารย์ ดร. นครินทร์ เมฆไตรรัตน์, การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ 14 วันที่ 22 เมษายน 2522 ออนไลน์ : สถาบันพระปกเกล้า

 การเลือกตั้ง พ.ศ. 2522 
ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 พรรครวมไทยได้รับเลือกตั้งเพียงคนเดียว คือ พลตำรวจตรี สง่า กิตติขจร ก่อนที่จะมีนักการเมืองอิสระ เข้ามาร่วมสังกัดในพรรคเพิ่มอีก 4 คน คือ ร้อยโทสมศาสตร์ รัตนสัค, ณรงค์ วงศ์วรรณ, ดุสิต รังคสิริ และ พล วัชรปรีชา

 การยุบพรรค 
เมื่อการยุบสภาเกิดขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2526 ประกอบกับทางพรรคหรือกลุ่มไม่ได้มีการจดทะเบียนพรรคการเมือง ทำให้พรรครวมไทยจึงสิ้นสุดไปโดยปริยายในปีเดียวกัน
# อันดับโลกไอไอเอชเอฟ
20 อันดับแรก ณ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2024ชายอันดับเปลี่ยนแปลง*ทีมคะแนน 1     4100 2   1   4065 3   1   3955 4   4   3945 5   2   3945 6   2   3945 7   1   3910 8   3   3865 9     3750 10     3660 11     3500 12     3380 13   3   3340 14   1   3325 15     3305 16   2   3245 17   3   3095 18   1   3090 19   2   3090 20   2   3025หญิงอันดับเปลี่ยนแปลง*ทีมคะแนน 1     4270 2     4210 3   1   3975 4   1   3965 5   2   3960 6     3880 7     3775 8     3750 9     3650 10     3520 11     3490 12   2   3425 13   1   3415 14   1   3340 15   2   3315 16     3175 17     3170 18   1   3080 19   1   3025 20     2955

อันดับโลกไอไอเอชเอฟ  เป็นการจัดอันดับผลงานของทีมฮอกกี้น้ำแข็งระดับชาติของประเทศสมาชิกสหพันธ์ฮอกกี้น้ำแข็งนานาชาติ (IIHF) โดยอิงตามสูตรการให้คะแนนสำหรับตำแหน่งของแต่ละทีมในทัวร์นาเมนต์ที่ได้รับการรับรองจากสหพันธ์ฮอกกี้น้ำแข็งนานาชาติตลอดสี่ปีที่ผ่านมา การจัดอันดับนี้จะนำมาใช้ในการกำหนดการจัดอันดับและข้อกำหนดการผ่านเข้ารอบสำหรับการแข่งของสหพันธ์ฮอกกี้น้ำแข็งนานาชาติในอนาคต ส่วนผู้นำในการจัดอันดับปัจจุบันคือประเทศแคนาดาทั้งในการแข่งประเภทชายและหญิง

 คำอธิบาย 
ระบบดังกล่าวได้รับการอนุมัติที่การประชุมของสหพันธ์ฮอกกี้น้ำแข็งนานาชาติเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2003 ตามที่เรอเน ฟาเซล อดีตประธานสหพันธ์ฮอกกี้น้ำแข็งนานาชาติกล่าว ระบบดังกล่าวได้รับการออกแบบมาให้เข้าใจง่าย และ "สะท้อนให้เห็นถึงคุณภาพในระยะยาวของโครงการฮอกกี้ระดับชาติทั้งหมด รวมถึงความมุ่งมั่นที่มีต่อฮอกกี้ระดับนานาชาติ"
# โซลเมดซาวด์
โซลเมดซาวด์  เป็นค่ายเพลงไทยในเครือเทโร มิวสิคที่บริหารงานโดย เอก–สุดเขต จึงเจริญ ในตำแหน่ง Executive Director

โดยค่ายนี้เป็นค่ายเพลงที่เน้นทำเพลงประกอบละครให้กับทางช่อง 7 เป็นหลัก ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2567 จะเปิดตัวศิลปินใหม่ของค่ายคือ เรียวจิ–จิรสิน เรืองวัฒนกุล และ ชิตา ชนัญชิตา สละซั่ว 

นอกจากนี้ ยังมีนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดี ได้ออกซิงเกิลกับทางค่ายคือ โหน–ธนากร ศรีบรรจง ในเพลง รอบเดียวพอ และ ไมค์–ภัทรเดช สงวนความดี ในเพลง รางวัลที่ 1
# ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2024–25 ลีกบี
ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2024–25 ลีกบี เป็นดิวิชันที่สองของ ฤดูกาล 2024–25 ของ ยูฟ่าเนชันส์ลีก, ฤดูกาลที่สี่ของการแข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติที่เกี่ยวข้องกับทีมชาติทีมชายของ 55 ชาติสมาคมของ ยูฟ่า.

รูปแบบ
ลีก บี ได้แบ่งออกเป็น 16 ชาติสมาชิกยูฟ่าที่จัดอันดับตั้งแต่ 17–32 ใน ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2024–25 รายชื่อทีม, แยกออกเป็นสี่กลุ่มที่มีสี่ทีม. แต่ละทีมจะลงเล่นหกนัดนอกเหนือจากกลุ่มของพวกเขา, ใช้เหย้าและเยือน แบบพบกันหมด รูปแบบในเดือนกันยายน, ตุลาคม และเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2024.  ผู้ชนะเลิศของแต่ละกลุ่มจะได้เลื่อนชั้นสู่ ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2026–27 ลีกเอ, และทีมอันดับที่สี่ของแต่ละกลุ่มจะต้องตกชั้นไปสู่ ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2026–27 ลีกซี. นอกจากนี้, ทีมอันดับที่สองและอันดับที่สามของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่ เพลย์ออฟเลื่อนชั้น/ตกชั้น, ซึ่งแข่งขันแบบเหย้าและเยือนใน สองนัด. ทีมอันดับที่สองของลีก บี จะได้เข้าร่วมการแข่งขันเพลย์ออฟเลื่อนชั้นพบกับทีมอันดับสามจาก ลีก เอ, ในขณะที่ทีมอันดับสามของลีก บี จะเข้าร่วมการแข่งขันเพลย์ออฟตกชั้นกับทีมอันดับสองจาก ลีก ซี, ซึ่งทั้งสองรายการจะจัดขึ้นในเดือนมีนาคม 2025. ในรอบเพลย์ออฟ, ทีมจากลีกที่สูงกว่าจะเป็นเจ้าภาพในนัดที่สอง, โดยผู้ชนะของแต่ละทีมจะได้เข้าไปเล่นในลีกที่สูงกว่าสำหรับเนชั่นส์ลีก ฤดูกาลถัดไป, ในขณะที่ทีมที่แพ้จะได้เข้าไปเล่นในลีกที่ต่ำกว่า.

ทีม

การเปลี่ยนแปลงทีม
ด้านล่างนี้คือการเปลี่ยนแปลงทีมของลีก บี จาก ฤดูกาล 2022–23:

+ ขาเข้า ตกชั้นจากเนชันส์ลีก เอ เลื่อนชั้นจากเนชันส์ลีก ซี  + ขาออก เลื่อนชั้นจากเนชันส์ลีก เอ ตกชั้นสู่เนชันส์ลีก ซี ติดโทษแบนจากเนชันส์ลีก   

การจัดทีมวาง
ในฤดูกาล 2024–25 รายการเข้าถึง, ยูฟ่าจัดอันดับทีมต่างๆ ขึ้นอยู่กับ เนชันส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 ตารางคะแนนโดยรวม. โถทีมวางของรอบลีกได้รับการยืนยันเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2023, และอ้างอิงตามการจัดอันดับรายการที่เข้าถึง.

+ โถ 1 ทีม   17  18  19  20+ โถ 2 ทีม   21  22  23  24+ โถ 3 ทีม   25  26  27  28+ โถ 4 ทีม   29  30  31  32

การจับสลากสำหรับรอบลีกได้จัดขึ้นที่ ไมซง เด ลา มูตูอาลีเต ใน ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส, เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024, 18:00 CET. แต่ละกลุ่มจะมีหนึ่งทีมจากแต่ละโถ. เนื่องจากมีข้อจำกัดในการเดินทางที่มากเกินไป, จึงมีเพียงทีมเดียวจากอังกฤษ, ไอซ์แลนด์, สาธารณรัฐไอร์แลนด์ หรือเวลส์เท่านั้นที่จะได้จับสลากร่วมกับคาซัคสถาน.

กลุ่ม
รายชื่อโปรแกรมการแข่งขันได้รับการยืนยันโดยยูฟ่าเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024, ตามวันที่มีผลการจับสลาก.

เวลาต่างๆ คือ CEST (UTC+2), เป็นไปตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, อยู่ในวงเล็บ).

กลุ่ม 1

กลุ่ม 2

กลุ่ม 3

กลุ่ม 4

ตารางคะแนนโดยรวม

หมายเหตุ
# ตระกูลวัธนเวคิน
ตระกูลวัธนเวคิน เป็นตระกุลนักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีน ที่มีต้นกำเนิดจากชาวฮากกา ครอบครัวนี้สืบเชื้อสายมาจากเกียรติ วัธนเวคิน หรือ คู เส้เกี้ยน  ซึ่งอพยพมาอยู่สยามเมื่อยังเป็นเด็กในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1910 พร้อมกับมารดาของเขา เกียรติก่อตั้งบริษัทในกลุ่มอุตสาหกรรมสุรา ก่อสร้าง น้ำตาล และธนาคาร โดยก่อตั้งบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์เกียรตินาคิน (ปัจจุบันคือธนาคารเกียรตินาคินภัทร) ในปี พ.ศ. 2514 รวมถึงบริษัท น้ำตาลและอ้อยตะวันออก จำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่รายหนึ่งของครอบครัว นอกจากนี้ยังถือหุ้นในกลุ่มเอราวัณ ร่วมกับตระกูลว่องกุศลกิจอีกด้วย ปัจจุบัน ชาญสมร วัฒนเวคิน ภรรยาม่ายของเกียรติเป็นผู้นำตระกูล ในปี พ.ศ. 2566 นิตยสารฟอบส์ จัดอันดับให้ตระกูลวัธนเวคินเป็นตระกูลที่รวยที่สุดอันดับ 48 ของประเทศไทย
# วัดมิ่งเมือง
วัดมิ่งเมือง สามารถหมายถึง

 วัดมิ่งเมือง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
 วัดมิ่งเมือง อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน
# ลาวาล (รัฐเกแบ็ก)
ลาวาล  เป็นนครในรัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐ ทางตอนเหนือของเมืองมอนทรีออล เป็นเขตชานเมืองที่ใหญ่ที่สุดของมอนทรีออล เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ในรัฐรองจากมอนทรีออลและนครเกแบ็ก และเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 13 ของแคนาดา โดยมีประชากร 443,192 คน ใน ปี 2021
# แม่น้ำออตตาวา
แม่น้ำออตตาวา (,) เป็นแม่น้ำในรัฐออนแทรีโอและเกแบ็กของประเทศแคนาดา ตั้งชื่อตามคำในภาษาอัลกอนควินที่แปลว่า "การค้า" เนื่องจากเป็นเส้นทางการค้าหลักของแคนาดาตะวันออกในขณะนั้น ตลอดความยาวส่วนใหญ่ของแม่น้ำนี้เป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างสองรัฐนี้ เป็นสาขาสำคัญของแม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์ และเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในรัฐเกแบ็ก
# อะกาดีร์
อะกาดีร์ (- -) เป็นนครขนาดใหญ่ในประเทศโมร็อกโก ตั้งอยู่บนฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ใกล้เชิงเขาแอตลาส ทางตอนเหนือของจุดที่แม่น้ำซูสไหลลงสู่มหาสมุทร และตั้งอยู่ห่าง  ทางใต้ของกาซาบล็องกา 

อะกาดีร์เป็นหนึ่งในศูนย์กลางเมืองที่สำคัญที่สุดของโมร็อกโก เทศบาลอะกาดีร์มีประชากร 924,000 คน จากสำมะโนประชากรของโมร็อกโกปี 2014  ตามการสำรวจสำมะโนประชากรในปี 2004 มีประชากร 346,106 คน
# แทนเจียร์
แทนเจียร์ ( ;     , , ) เป็นนครทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโมร็อกโก อยู่บนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและมหาสมุทรแอตแลนติก 

แทนเจียร์มีประวัติศาสตร์ที่ได้รับอิทธิพลจากอารยธรรมและวัฒนธรรมหลากหลายแห่งมาตั้งแต่ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 10 โดยเริ่มต้นจากการเป็นเมืองการค้าและศูนย์กลางที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ของชาวฟินีเซียน แทนเจียร์ได้กลายเป็นจุดบรรจบของวัฒนธรรมมากมาย ในปี 1923 เมืองนี้กลายเป็นเขตสากลที่อยู่ภายใต้การบริหารของชาติล่าอาณานิคม และได้กลายเป็นจุดหมายปลายทางของนักการทูต สายลับ ศิลปิน นักเขียน และนักธุรกิจจากยุโรปและอเมริกา สถานะดังกล่าวได้สิ้นสุดลงเมื่อโมร็อกโกได้รับเอกราช ซึ่งเกิดขึ้นเป็นลำดับระหว่าง ค.ศ. 1956 ถึง 1960
# อู๋ชู
อู๋ชู  เป็นตำราประวัติศาสตร์ของรัฐง่อก๊ก (ค.ศ. 229-280) ที่สูญหายไปแล้ว รวบรวมโดยนักประวัติศาสตร์หลวงของราชสำนักง่อก๊กตามรับสั่งของจักรพรรดิแห่งง่อก๊ก ข้อความบางส่วนของอู๋ชูหลงเหลือในฐานะข้อความอ้างอิงในอรรถาธิบายสามก๊กจี่ (三國志注 ซานกั๋วจื้อจู้) ของเผย์ซงจือ (裴松之)

จักรพรรดิซุนกวน (孫權 ซุน เฉฺวียน) น่าจะทรงมีรับสั่งให้จัดทำตำราขึ้นเมื่อประมาณ ค.ศ. 250 โดยติง ฝู (丁孚) และเซี่ยง จฺวิ้น (項峻) เป็นผู้รวบรวม  คณะผู้จัดทำชุดใหม่ก่อตั้งขึ้นหลังจากนั้นหลายปีในช่วงต้นรัชสมัยของซุนเหลียง (孫亮 ซุน เลี่ยง) เพื่อแทนที่ติง ฝูและเซี่ยง จฺวิ้น ซึ่งอาจเป็นผลมาจากความขัดแย้งในราชสำนัก คณะผู้จัดทำชุดใหม่ประกอบด้วยเหวย์ เจา (韋昭), โจว เจา (周昭), เซฺว อิ๋ง (薛瑩), เหลียง กว่าง (梁廣) และหอกหยก (華覈 หฺวา เหอ) คณะผู้จัดทำชุดที่สองประสบปัญหาเนื่องจากการเสียชีวิตของสมาชิกในคณะผู้จัดทำหลายคน โจว เจาและเหลียง กว่างเสียชีวิตภายใน 20 ปีหลังการก่อตั้งคณะผู้จัดทำ เหวย์ เจาและหอกหยกก็เสียชีวิตหลังจากนั้นไม่นาน สมาชิกในคณะผู้จัดทำที่เหลือคนสุดท้ายคือเซฺว อิ๋ง มีชีวิตอยู่ถึงการล่มสลายของง่อก๊กและเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 282 ตำราอาจจัดทำไม่เสร็จสมบูรณ์และสูญหายไปในช่วงหลังยุคราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618–907)

อีกสองรัฐในยุคสามก๊กก็มีการรวบรวมตำราประวัติศาสตร์หลวงของตนเอง วุยก๊กมีเว่ย์ชู (魏書) ส่วนจ๊กก๊กมีฉู่ชู (蜀書) ทั้งหมดเขียนตามรูปแบบของตงกวานฮั่นจี้ (東觀漢記) ซึ่งรวบรวมโดยนักประวัติศาสตร์หลวงหลายชั่วรุ่นในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก

 การรวบรวม 
มีการมอบหมายให้จัดทำอู๋ชูเป็นครั้งแรกโดยซุนกวน (孫權 ซุน เฉฺวียน) น่าจะในช่วงประมาณ ค.ศ. 250 ในฎีกาที่เขียนโดยหอกหยก (華覈 หฺวา เหอ) ถวายซุนโฮ (孫皓 ซุน เฮ่า) จักรพรรดิองค์สุดท้ายของง่อก๊กเมื่อประมาณ ค.ศ. 273 ซึ่งถูกอ้างถึงในบทชีวประวัติเซฺว อิ๋ง (薛瑩) ในสามก๊กจี่ (三國志 ซานกั๋วจื้อ) ระบุว่าในช่วงปลายรัชสมัยของซุนกวน พระองค์มีรับสั่งให้ติง ฝู (丁孚) ผู้เป็นนักประวัติศาสตร์หลวง (太史 ไท่ฉื่อ) และเซี่ยง จฺวิ้น (項峻) ผู้เป็นเจ้าหน้าที่มหาดเล็กกลาง (郎中 หลางจง) ให้รวบรวมอู๋ชู, เล่มที่ 53: : In the last year(s) of the August Emperor [Sun Quan], His Majesty ordered the Grand Historian Ding Fu and the Gentleman of the Palace Xiang Jun to begin compiling the Wu History."
# คายาฟาส
โยเซฟ เบน คายาฟาส (ป. 14 ปีก่อน ค.ศ. – ป. ค.ศ. 46) เป็นมหาปุโรหิตแห่งอิสราเอลในคริสต์ศตวรรษที่หนึ่งJosephus Antiquities 18.35 ในพันธสัญญาใหม่ ตรงพระวรสารนักบุญมัทธิว, ลูกา และยอห์นระบุว่าเขาเป็นผู้วางแผนการสังหารพระเยซู เขาถูกพรรณนาว่าเป็นประธานในการไต่สวนซันเฮดรินของพระเยซู ข้อมูลปฐมภูมิเกี่ยวกับคายาฟาสคือพันธสัญญาใหม่และงานเขียนของโยเซพุส โยเซพุสบันทึกว่าเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นมหาปุโรหิตโดยวาเลรีอุส กราตุส ตัวแทนโรม หลังชิมโอน เบน กามิธุสถูกถอดถอนJosephus Antiquities 18.2.2

ศัพทมูลวิทยา
ทัลมุดบาบิโลเนีย (Yevamot 15B) ระบุชื่อตระกูลเป็น Kuppai ส่วนทัลมุดเยรูซาเลม (Yevamot 1:6) กล่าวถึง Nekifi, มิชนาห์ Parah 3:5 กล่าวถึงชื่อตระกูลเป็น hakKof (อาจเป็น "ลิง" เป็นการเล่นคำจากชื่อของเขาสำหรับการคัดค้านฟาริสี)

บันทึก

หมวดหมู่
# หินฐานทวีป
หินฐานทวีป  คือบริเวณพื้นที่ขนาดใหญ่ที่มีหินอัคนีสภาพเป็นผลึกและหินแปรเกรดสูงจากยุคพรีแคมเบรียนที่โผล่ให้เห็นบนพื้นผิว ซึ่งบริเวณเหล่านี้มีความเสถียรทางการแปรสัณฐาน หรือไม่เกิดการเคลื่อนที่ของแผ่นธรณีภาคอย่างมีนัยสำคัญ หินเหล่านี้มีอายุมากกว่า 570 ล้านปี และบางครั้งอาจมีอายุย้อนกลับไปถึงประมาณ 2 ถึง 3.5 พันล้านปี ซึ่งเขตหินฐานทวีปได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ทางการแปรสัณฐานหลังจากสิ้นสุดยุคพรีแคมเบรียนน้อยมาก และมักเป็นภูมิภาคที่ค่อนข้างราบ โดยกระบวนการสร้างเทือกเขา การเกิดรอยเลื่อน และกระบวนการแปรสัณฐานอื่น ๆ มีอยู่น้อย เมื่อเทียบกับบริเวณแผ่นธรณีภาคแปรสัณฐานหรือบริเวณรอยต่อของแผ่นธรณีภาค และหินฐานทวีปเกิดอยู่ในทุกทวีป

เชิงอรรถและอ้างอิง
# การข่มการป้องกันภัยทางอากาศของข้าศึก
การข่มการป้องกันภัยทางอากาศของข้าศึกศูนย์พัฒนาหลักนิยมและยุทธศาสตร์. (2559) ความรู้พื้นฐานการพัฒนาหลักนิยมกำลังรบผสมเหล่าระดับกรม (กรมผสม) ทบ.ไทย  บทที่ 5 (Suppression of Enemy Air Defenses) หรือย่อว่า เซียแอด (SEAD) หมายถึงกิจกรรมทางทหารเพื่อตัดรอน ทำลาย หรือละระดับการป้องกันภัยทางอากาศของข้าศึกสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ. (2558) พจนานุกรมศัพท์ทหารอังกฤษ-ไทย ฉบับใช้ร่วมสามเหล่าทัพ พ.ศ. 2558 หน้า 291 ซึ่งได้แก่ระบบเรดาร์ของข้าศึก, อาวุธปล่อยผิวพื้นสู่อากาศ และปืนใหญ่ต่อต้านอากาศยาน เป็นต้น เพื่อเปิดช่องทางให้อากาศยานฝ่ายตนเข้าปฏิบัติการในพื้นที่เป้าหมายได้อย่างปลอดภัย

อาวุธที่เกี่ยวข้องกับภารกิจนี้มากที่สุดคือมิสไซล์ต่อต้านเรดาร์ (ARM) ซึ่งทำงานโดยการติดตามแหล่งกำเนิดคลื่นวิทยุเช่นแผงเรดาร์ มิสไซล์ประเภทนี้มักติดตั้งหัวรบขนาดเล็ก ซึ่งแม้อาจไม่ก่อความเสียหายร้ายแรงต่อสิ่งรอบข้าง แต่ก็มากพอจะทำลายแผงเรดาร์ ส่งผลให้ระบบป้องกันภัยทางอากาศของข้าศึกถูกตัดรอนประสิทธิภาพ แต่มิสไซล์ประเภทนี้อาจมุ่งผิดเข้าหาเสาวิทยุของพลเรือนได้เช่นเดียวกัน

กระทรวงกลาโหมสหรัฐจำแนกภารกิจ SEAD ออกเป็นสองประเภทแบ่งตามเป้าประสงค์Joint Publication 1-02. Department of Defense Dictionary of Military and Associated Terms, April 12, 2001.Christopher Bolkcom. (2005) Military Suppression of Enemy Air Defenses (SEAD): Assessing Future Needs ประเภทที่หนึ่ง: การข่มเชิงทำลาย (destructive) มุ่งเน้นการทำลายระบบป้องกันภัยทางอากาศของข้าศึกโดยตรง ประเภทที่สอง: การข่มเชิงก่อกวน (disruptive) ใช้ปฏิบัติการสงครามอิเล็กทรอนิกส์เพื่อตัดรอนประสิทธิภาพของระบบเรดาร์และการสื่อสารของข้าศึก 

หลักนิยมของกองทัพอากาศสหรัฐจำแนกภารกิจ SEAD ออกเป็นสามประเภทแบ่งตามความรับผิดชอบUS Air Force. (2023) Air Force Doctrine Publication 3-01, Counterair Operations ได้แก่ ประเภทที่หนึ่ง: การข่มในพื้นที่รับผิดชอบ (area of responsibility suppression) มุ่งเป้ายุทโธปกรณ์ป้องกันภัยทางอากาศที่สำคัญและราคาสูงของข้าศึก ประเภทที่สอง: การข่มเฉพาะพื้นที่ (localized suppression) สนับสนุนให้ฝ่ายตนสามารถครองอากาศเฉพาะพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ ประเภทที่สาม: การข่มเมื่อสบโอกาส (opportune suppression) เป็นภารกิจที่ไม่ได้วางแผนล่วงหน้า เช่น การโจมตีเป้าหมายที่พบโดยบังเอิญ
อ้างอิง
# ชิมโอน เบน กามิธุส
ชิมโอน เบน กามิธุส  เป็นมหาปุโรหิตแห่งอิสราเอลในคริสต์ศตวรรษที่ 1James C. VanderKam.  From Joshua to Caiaphas: High Priest after the Exile (Fortress, 2004).Robert Killian The Holy Bible "Chronicle" of Sequential Biblical Events (AuthorHouse, 2012). ผู้ได้รับการแต่งงตั้งจากวาเลรีอุส กราตุส ผู้แทนโรมัน และครองตำแหน่งใน ค.ศ. 17 ถึง 18High Priests of the Second Temple Period. ข้อมูลเกี่ยวกับเขามีน้อยมาก อย่างไรก็ตาม เขาได้รับการกล่าวถึงในทัลมุดเพียงสั้น ๆ เป็นหนึ่งในบุตรชายทั้งเจ็ดของ Kimchit ที่รับตำแหน่งมหาปุโรหิตYoma 47a และโยเซพุสรายงานว่าโยเซฟ คายาฟาสดำรงตำแหน่งมหาปุโรหิตต่อจากเขาJosephus, Antiquities 18.2.2.N. L. Kuehl, 1997 A Book of Evidence (Chapter Four).
# ภาษาลนจง
ภาษาโอรังเลาต์ หรือ ลนจง เป็นหนึ่งในกลุ่มภาษามาเลย์อิก โดยเป็นหนึ่งในภาษาแม่ของโอรังเลาต์ ('ชาวเล') ในหมู่เกาะบังกาและเบอลีตุงของประเทศอินโดนีเซีย และอาจเป็นสองภาษาเฉพาะ

Anderbeck ถือว่ามีการจัดกลุ่มภาษาเชิงพันธุกรรมของโอรังเลาต์ ซึ่งรวมถึงกลุ่มย่อยเกอดะฮ์ รีเยา และเซอกัก ภาษามาเลย์อิกดูวาโนมีความแตกต่าง และไม่จัดอยู่ในกลุ่มนี้
# ง่อเอี๋ยน
ง่อเอี๋ยน("ครั้นเวลารุ่งเช้าม้าใช้เอาเนื้อความไปแจ้งแก่ง่อเอี๋ยนซุนหลิม ๆ ก็ให้ยกพลทหารทั้งทางบกทางเรือเข้าโจมตีกองทัพเตาอี้เปนสามารถ แต่เวลาเช้าจนเที่ยงทหารล้มตายลงเปนอันมาก กองทัพเมืองไต้จิ๋นหนุนกันซํ้ามา กองทัพกังตั๋งน้อยตัวอิดโรยลง ง่อเอี๋ยนซุนหลิมเข้ารบตลุมบอนด้วยกองทัพเมืองไต้จิ๋นก็ถึงแก่ความตายในที่รบ")  (เสียชีวิต 3 เมษายน ค.ศ. 280) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า อู่ เหยียน  เป็นขุนพลของรัฐง่อก๊กในช่วงปลายยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220-280) ของจีน มีตำแหน่งเป็นแม่ทัพของอำเภอกังเหลง (江陵縣 เจียงหลิงเซี่ยน)

 ประวัติ 

เมื่อ ค.ศ. 279 ราชวงศ์จิ้นส่งทัพ 6 สายบุกรัฐง่อก๊ก ในปีถัดมาคือ ค.ศ. 280 เตาอี้ (杜預 ตู้ ยฺวี่) ขุนพลของราชวงศ์จิ้นส่งผู้ใต้บังคับบัญชาคือโจว จื่อ (周旨), อู่ เฉา (伍巢) กว่าน ติ้ง (管定) และคนอื่น ๆ ให้นำทหาร 800 นายล่องเรือข้ามแม่น้ำแยงซีในเวลากลางคืนและเตรียมการโจมตีเล่อเซียง (樂鄉; ทางตะวันออกของนครซงจือ มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) เหล่าทหารปักธงจำนวนมากและจุดไฟขึ้นที่เขาปาสัน (巴山 ปาชาน; ทางตะวันตกเฉียงใต้ของนครซงจือ มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) และเข้าจู่โจมจุดยุทธศาสตร์สำคัญ ซุนหลิม (孫歆 ซุน ซิน) แม่ทัพง่อก๊กผู้รักษาเล่อเซียงตกใจมาก และเขียนจดหมายถึงง่อเอี๋ยนซึ่งอยู่รักษาอำเภอกังเหลงว่า "พวกทหารที่ยกมาจากทางเหนืออย่างกับบินข้ามแม่น้ำมา"(又遣牙門管定、周旨、伍巢等率奇兵八百，泛舟夜渡，以襲樂鄉，多張旗幟，起火巴山，出於要害之地，以奪賊心。吳都督孫歆震恐，與伍延書曰：「北來諸軍，乃飛渡江也。」) จิ้นชู เล่มที่ 34.

เมื่อทัพราชวงศ์จิ้นยกไปถึงที่ใด ที่นั้นก็ถูกตีแตกอย่างรวดเร็วโดยไม่มีผู้ใดต้านทานได้ เมื่อเตาอี้ยกทัพเข้าประชิดอำเภอกังเหลง ง่อเอี๋ยนแสร้งทำเป็นยอมจำนน ขณะเดียวกันก็ลอบสั่งทหารของตนให้เตรียมพร้อมป้องกันอยู่บนกำแพงเมือง เตาอี้เข้าโจมตีอำเภอกังเหลงและยึดได้สำเร็จในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 280 สังหารง่อเอี๋ยนได้ในที่รบ(甲戌，杜預克江陵，斬吳江陵督伍延；平南將軍胡奮克江安) จิ้นชู เล่มที่ 3.(於是進逼江陵。吳督將伍延偽請降而列兵登陴，預攻克之。) จิ้นชู เล่มที่ 34.(四年春，立中山、代等十一王，大赦。濬、彬所至，则土崩瓦解，靡有御者。预又斩江陵督伍延，浑复斩丞相张悌、丹杨太守沈莹等，所在战克。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 48.