# รายพระนามพระมหากษัตริย์อินเดีย
ต่อไปนี้เป็นบทความเกี่ยวกับรายพระนามพระมหากษัตริย์อินเดีย เป็นหนึ่งในหลาย ๆ รายชื่อผู้ดำรงตำแหน่งที่เป็นพระมหากษัตริย์ รวมถึงผู้ที่กล่าวว่าได้ปกครองส่วนหนึ่งของอนุทวีปอินเดีย รวมถึงประเทศศรีลังกาอีกด้วย
thumb|ในทวีปเอเชียใต้ ศูนย์กลางหลักของวัฒนธรรมอินเดีย
พระมหากษัตริย์ชาวอินเดียยุคแรกรู้จักเฉพาะจากวรรณคดีสันสกฤตเท่านั้น โดยเฉพาะมหากาพย์มหาภารตะและรามายณะ ซึ่งทั้งสองได้ให้รายละเอียดของพระมหากษัตริย์มากมาย และปฏิสัมพันธ์ระหว่างกัน นักประวัติศาสตร์หลายคนถือว่าสิ่งเหล่านี้เป็นแหล่งที่เกี่ยวข้องมากที่สุดของยุคประวัติศาสตร์ตอนต้น และมหากาพย์เหล่านี้ได้รับการพัฒนาหลายศตวรรษหลังจากช่วงเวลาหลัก

เอกสารทางประวัติศาสตร์ประเภทแรก ๆ ได้แก่ เหรียญโลหะหรือกหาปณะที่มีไม้บรรทัด หรืออย่างน้อยราชวงศ์ ในเวลานั้น เหรียญที่มีเครื่องหมายเจาะเหล่านี้ออกประมาณ 600 ปีก่อนคริสตศักราช และอุดมสมบูรณ์ภายใต้ราชวงศ์โมริยะใน 300 ปีก่อนคริสตศักราช นอกจากนี้ยังมีศิลาจารึกและบันทึกสารคดีจากวัฒนธรรมต่างประเทศในช่วงเวลานี้

นักปกครองจักรพรรดิหลักหรือปกครองจักรพรรดิกัวซีของอินเดียเหนือค่อนข้างชัดเจนตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป แต่นักปกครองท้องถิ่นจำนวนมาก และสถานการณ์ในที่ราบสูงเดกกันและอินเดียใต้มีจารึกหินที่ชัดเจนน้อยกว่าตั้งแต่ช่วงต้นศตวรรษแรก แหล่งที่มาหลักของประวัติศาสตร์อินเดียใต้คือวรรณคดีสังคม (Sangam) ที่มีอายุตั้งแต่ 300 ปีก่อนคริสตศักราช วันที่สำหรับนักปกครองหลายคนเป็นการเก็งกำไรหรืออย่างน้อยก็ไม่แน่นอน ประวัติสมัยต้นของหลายราชวงศ์ของอินเดียโบราณและปัจจุบันยังไม่แน่นอน

 อาณาจักรไหเหยะ 

 มหาราชอธรรษ (เจ้าปุรุรวาส)
 มหาราชอายุ
 มหาราชนหุษะ
 มหาราชยะยาติ
 มหาราชยาฑุ
 มหาราชสหัสรชิต
 มหารัชศัตชิต
 มหาราชไหเห –  (ผู้ก่อตั้งอาณาจักรไหเหยะ)Raychaudhuri, H.C. (1972) Political History of Ancient India, Calcutta: University of Calcutta, pp.130–1.
 มหาราชธรรม
 มหาราชธรรมเนตร
 มหาราชกุณฏิราช
 มหาราชสาห์ชิต
 มหาราชมหิศมัน – (ผู้ก่อตั้งมหิศมติ)
 มหาราชภัทรเสน
 มหาราชทุรทภ
 มหาราชธันนัก
 มหาราชกฤตวิรยาอรชุน
 มหาราชสหัสรชุน (กรตวิรยะ อรชุน)
 มหาราชเวรเสน (ชัยธวัช)

ต่อมาถูกแบ่งแยกตามวรรณะย่อยต่างๆ ได้แก่ กันสรา กเสรา ตมระกร ฐาเฐระ ตัมบัต และอีกมากมายKaalpurush Sahasrarjun. (n.d.). (n.p.): Atmaram & Sons.

 อาณาจักรไหเหยะยุคกลาง 
หลายราชวงศ์ในยุคกลางตอนต้น ซึ่งรวมถึงราชวงศ์กลจุรีและอาณาจักรมูษิกแห่งเกรละ อ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากไหเหยะThapar, Romila (1996). Ancient Indian Social History Some Interpretations, New Delhi: Orient Longman, , p.282

 ราชวงศ์มคธ 

 ราชวงศ์พริหัทรถะ (1700 – 682 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระมหากษัตริย์-

+รายชื่อพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์พริหัทรถะพระมหากษัตริย์ครองราชย์ (ปีก่อนคริสตกาล)พระเจ้าพริหัทรถะพระเจ้าชรสันธะพระเจ้าสหเทวะแห่งแคว้นมคธพระเจ้าโสมธิ1661–1603 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าสรุตสรวาส1603–1539 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าอยุตยุส1539–1503 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้านิรามิตร1503–1463 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าสุกศาสตร์1463–1405 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าพริหัฏกรมัน1405–1382 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าเสนาชิต1382–1332 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าสรุตนชัย1332–1292 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าวิประ1292–1257 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าสุฉิ1257–1199 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าเกษมยะ1199–1171 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าสุพรตา1171–1107 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าธรรม1107–1043 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าสุสุมะ1043–970 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าทริธเสนา970–912 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าสุมติ912–879 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าสุพละ879–857 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าสุนิตา857–817 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าสัตยาชิต817–767 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าวิศวชิต767–732 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าริปุนชัย732–682 ปีก่อนคริสตกาล
(พระเจ้าริพุนชัยเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าปรัทโยตในปี 682 ปีก่อนคริสตกาล)

 ราชวงศ์ปรัทโยต (682 – 544 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระมหากษัตริย์-

+รายชื่อพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์ปรัทโยตพระมหากษัตริย์ครองราชย์ (ปีก่อนคริสตกาล)ระยะเวลาพระเจ้าปรัทโยต มหาเสนา682–659 ปีก่อนคริสตกาล23พระเจ้าพาลกะ659–635 ปีก่อนคริสตกาล24พระเจ้าวิศากยุปะ635–585 ปีก่อนคริสตกาล50พระเจ้าอัชกะ หรือ พระเจ้าอารยะกะ585–564 ปีก่อนคริสตกาล21พระเจ้าวรรธิวรรธนะ หรือ พระเจ้านันทิวรรธนะ564–544 ปีก่อนคริสตกาล20
(พระเจ้าวรรธิวรรธนะเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าพิมพิสารในปี 544 ปีก่อนคริสตกาล)

 ราชวงศ์หรยังกะ (544 – 413 ปีก่อนคริสตกาล) 
ราชวงศ์หารยังกะเป็นราชวงศ์ที่ปกครองแคว้นมคธ มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองราชคฤห์ต่อมาพระเจ้าอุทัยภัทรย้ายเมืองหลวงไปยังเมืองปาฏลีบุตร ราชวงศ์นี้ปกครองตั้งแต่ 544 ปีก่อนคริสตกาล–413 ปีก่อนคริสตกาล ราชวงศ์หารยังกะสิ้นสุดลงเมื่ออำมาตย์ศิศุนาครัฐประหารยึดอำนาจพระเจ้านาคทาสกะ เนื่องราชวงศ์หารยังกะเป็นราชวงศ์ปิตุฆาตโดยตลอด จึงทำรัฐประหารเพื่อมิให้เป็นเสนียดแก่อาณาจักรอีก
พระรูปพระนามรัชกาลหมายเหตุพระเจ้าภัตติยะ?-544 ปีก่อนคริสตกาลพระองค์เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าพิมพิสารborder|center|frameless|134x134pxพระเจ้าพิมพิสาร544–491 ปีก่อนคริสตกาล -เป็นกษัตริย์อุปถัมภ์ศาสนาพุทธเป็นอย่างดี ทำให้พระพุทธศาสนาเจริญแพร่หลายทั่วแคว้นมคธ
-ถูกพระราชโอรสรัฐประหารcenter|frameless|133x133pxพระเจ้าอชาตศัตรู491–461 ปีก่อนคริสตกาล -ยึดอำนาจจากพระราชบิดาคือพระเจ้าพิมพิสาร
-ทรงทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา

-ทรงขยายพระราชอำนาจไปยังแคว้นต่างๆ

-ถูกพระราชโอรสสังหารcenter|frameless|133x133pxพระเจ้าอุทัยภัทร461–428 ปีก่อนคริสตกาล -โปรดให้ย้ายเมืองหลวงไปปาฏลีบุตร
-ถูกพระราชโอรสสังหารพระเจ้าอนุรุทธะ428–419 ปีก่อนคริสตกาลถูกพระราชโอรสรัฐสังหารพระเจ้ามุณฑกะ419–417 ปีก่อนคริสตกาลถูกพระราชโอรสสังหารพระเจ้าธรศัก417–415 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้านาคทาสกะ415–413 ปีก่อนคริสตกาลถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าศิศุนาคในปี 413 ปีก่อนคริสตกาล

 ราชวงศ์ศิศุนาค (413 – 345 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระมหากษัตริย์-

+รายชื่อพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์ศิศุนาคพระมหากษัตริย์ครองราชย์ (ปีก่อนคริสตกาล)พระเจ้าศิศุนาค413–395 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้ากลาโศก395–377 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าเกษมธรรมน377–365 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้ากษัตราอุชัศ365–355 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้านันทิวรรธนะ355–349 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้ามหานันทิน349–345 ปีก่อนคริสตกาล
(พระเจ้ามหานันทินสูญเสียอาณาจักรของพระองค์โดยพระเจ้ามหาปัทมนันทะ พระโอรสนอกสมรส ในปี 345 ปีก่อนคริสตกาล)

 ราชวงศ์นันทะ (345 – 322 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระมหากษัตริย์-

+รายชื่อพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์นันทะพระมหากษัตริย์ครองราชย์ (ปีก่อนคริสตกาล)พระเจ้ามหาปัทมนันทะ345–340 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าปัณธุกนันทา340–339 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าปัณฆุปฏินันทะ339–338 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าภูตปลนันทะ338–337 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าราษฏรปลนันทะ337–336 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าโควิษณกนันทะ336–335 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าทศสิทข์กนันทะ335–334 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าำหวรรตนันทะ334–333 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้ากรวินถะนันท์333–330 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าธนานันทะ330–322 ปีก่อนคริสตกาล
(พระเจ้าธนานันทะสูญเสียอาณาจักรของพระองค์ไปยังพระเจ้าจันทรคุปตเมารยะหลังจากพ่ายแพ้โดยเขาในปี 322 ปีก่อนคริสตกาล)

 ราชวงศ์โมริยะ (322 – 184 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระมหากษัตริย์-

พระมหากษัตริย์ครองราชย์หมายเหตุพระเจ้าจันทรคุปตเมารยะ 322–297 ปีก่อนคริสตกาลผู้ก่อตั้งอาณาจักรสหอินเดียแห่งแรกพระเจ้าพินทุสาร อมิตราฆตะ100x100px297–273 ปีก่อนคริสตกาลมีชื่อเสียงด้านการทูตต่างประเทศของพระองค์ และโค่นการจลาจลของวิทรรภพระเจ้าอโศกมหาราช100x100px268–232 ปีก่อนคริสตกาลกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งราชวงศ์ เจ้าชายกุณาละ พระราชโอรสของพระองค์ถูกตาบอดและสวรรคตก่อนพระราชบิดาของพระองค์ พระเจ้าอโศกมหาราชประสบความสำเร็จโดยพระราชนัดดาของพระองค์ พระเจ้าอโศกมหาราชยังเป็นที่รู้จักสำหรับชัยชนะสงครามกลิงคะพระเจ้าทศรถเมารยะ100x100px232–224 ปีก่อนคริสตกาลพระราชนัดดาของพระเจ้าอโศกมหาราชพระเจ้าสัมประติ224–215 ปีก่อนคริสตกาลพระโอรสของพระเจ้าทศรถเมารยะพระเจ้าศาลิศุกะ100x100px215–202 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าเทววรมัน202–195 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าศตธันวัน195–187 ปีก่อนคริสตกาลอาณาจักรโมริยะได้หดตัวลงเมื่อถึงเวลาครองราชย์ของพระองค์พระเจ้าพฤหทรถะเมารยะ187–184 ปีก่อนคริสตกาลถูกปลงพระชนม์โดยพระเจ้าปุษยมิตรศุงคะ ผู้บัญชาการรสูงสุดของของพระองค์ ในปี 185 ปีก่อนคริสตกาล
(พระเจ้าพฤหทรถะเมารยะเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าปุษยมิตรศุงคะในปี 185 ปีก่อนคริสตกาล)

 จักรวรรดิศุงคะ (185 – 73 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระมหากษัตริย์-

+รายชื่อพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์ศุงคะพระมหากษัตริย์ครองราชย์ (ปีก่อนคริสตกาล)พระเจ้าปุษยมิตรศุงคะ185–149 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าอัคนิมิตร149–141 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าวสุชเยษฐา141–131 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าวสุมิตร131–124 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าภัทรกะ124–122 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าปุลิณฑัก122–119 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าโฆษ119–108 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าวัชรมิตร108–94 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าภัคภัทร94–83 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าเทวภูติ83–73 ปีก่อนคริสตกาล
(พระเจ้าเทวภูติเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าวสุเทวะกันวะ ในปี 73 ปีก่อนคริสตกาล)

 ราชวงศ์กันวะ (73 – 28 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระมหากษัตริย์-

+รายชื่อพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์กันวะพระมหากษัตริย์ครองราชย์ระยะเวลาพระเจ้าวสุเทวะกันวะ73–64 ปีก่อนคริสตกาล9พระเจ้าภูมิมิตร64–50 ปีก่อนคริสตกาล14พระเจ้านารายณ์50–38 ปีก่อนคริสตกาล12พระเจ้าสุสารมัน38–28 ปีก่อนคริสตกาล10
(พระเจ้าสุสารมันเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าสิมุกแห่งราชวงศ์สาตวาหนะ)

 อาณาจักรกลิงคะ 

 อาณาจักรกลิงคะยุคแรก (1700 – 700 ปีก่อนคริสตกาล) 
ตามคำกล่าวของมหาภารตะและปุราณะบางส่วน พระเจ้ากลิงคะทรงสถาปนาอาณาจักรกลิงคะ ในภูมิภาคปัจจุบันของชายฝั่งโอริศา (โอฑิศา) รวมทั้งเซอร์คาร์เหนือ มหาภารตะยังกล่าวถึงพระศรุตยุธองค์หนึ่งว่าเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรกลิงคะที่เข้าร่วมค่ายเการพ ในพระไตรปิฎกว่า พระเจ้ามหาโควินท์สุตตังต์, พระเจ้่ากลิงคะ และผู้ปกครอง พระเจ้าสัตตาภูได้รับการกล่าวถึง.

 พระเจ้ากลิงคะ (ผู้สถาปนาอาณาจักรกลิงคะ)
 พระเจ้าโอฑรา หรือ พระเจ้าโอทรา (ผู้สถาปนาอาณาจักรโอฑรา)
 พระเจ้าศรุตยุทธ
 พระเจ้าศรุตยุษ
 พระเจ้ามณีมัต
 พระเจ้าจิตรังคทา
 พระเจ้าสุพหุSubahu
 พระเจ้าวีรเสนา
 พระเจ้าสุทัตตะ
 พระเจ้าสัตตาภู
 พระเจ้านลิกีรา
 พระเจ้ายะวนราช
 พระเจ้าทันตวักขา หรือ พระเจ้าทันตวัขระ
 พระเจ้าอวกินนาโย กรกัณฑุ
 พระเจ้าวศุปละ

 อาณาจักรกลิงคะยุคที่สอง (700 – 550 ปีก่อนคริสตกาล) 
ราชวงศ์นี้ถูกกล่าวถึงในจุลกลิงคะชะตะกะ และ กลิงคโพธิชตกะ and มีการกล่าวกันว่ากษัตริย์องค์แรกของกลิงคะที่ 1 ได้แยกตัวออกจากอาณาจักรทัณฑะพร้อมกับกษัตริย์แห่งอัศมกะและวิทรภะในฐานะรัฐศักดินา

 พระเจ้าทัณฑกิ
 พระเจ้ากลิงคะที่ 1
 พระเจ้ามหากลิงคะ
 พระเจ้าจุลกลิงคะ
 พระเจ้ากลิงคะที่ 2 (ศตวรรษที่ 7 – 6 ก่อนคริสตศักราช)

 ราชวงศ์ที่ไม่รู้จักกล่าวถึงในทัตถะวังษา (550 – 410 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระเจ้าพรหมทัตตะ (ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตศักราช)
 พระเจ้ากสิราช
 พระเจ้าสุนันทะ
 พระเจ้าคุหศิวะ

 ราชวงศ์สุริยะแห่งกลิงคะ (410 – 380 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระเจ้าพรหมาทิตยะ (ศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตศักราช)

พระราชโอรสของพระองค์ เจ้าชายสูรุทัศรุณ-อทีตติยะ ถูกเนรเทศและตามประวัติศาสตร์ของมัลดีฟส์ ได้สถาปนาอาณาจักรเทวามาอารีขึ้นเป็นครั้งแรกและวางรากฐานราชวงศ์อทีตตะ
 อาณาจักรโคนันทะแห่งกัศมีร์ 

 ราชวงศ์โคนันทะที่ 1 (1700 – 1182 ปีก่อนคริสตกาล) 
พระเจ้ากัลหณาทรงตรัสว่าพระเจ้าโคนันทะที่ 1 เสด็จขึ้นครองราชย์ในสมัยปฏิทินกาลี 653 จากการคำนวณของโชเกศ จันเทร ดุต ปีนี้ตรงกับระหว่างปี 1800 ปีก่อนคริสตกาล – 1700 ปีก่อนคริสตกาล

 พระเจ้าโคนันทะที่ 1
 พระเจ้าทโมทาราที่ 1
 พระเจ้ายโศวติ
 พระเจ้าโคนันทะที่ 2
 พระเจ้าอีก 35 องค์ (ที่ไม่ทราบชื่อ)
 พระเจ้าลวา
 พระเจ้ากุเศษยา
 พระเจ้าขเคนทรา
 พระเจ้าสุเรนทรา
 พระเจ้าโคธารา
 พระเจ้าสุวรรณา
 พระเจ้าชนากะ
 พระเจ้าศาจิณรา
 พระเจ้าอโศก (โคนันทิตยะ)
 พระเจ้าเชลากะ
 พระเจ้าทโมทาราที่ 2
 พระเจ้าอภิมัณยุที่ 1

 ราชวงศ์โคนันทิตยะ (1182 – 246 ปีก่อนคริสตกาล) 
ราชวงศ์โคนันทิตยะปกครองแคชเมียร์เป็นเวลา 1002 ปี
ชื่อปกครอครองราชย์สิ้นราชย์หมายเหตุพระเจ้าโคนันทะที่ 335 ปี1182 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าโคนันทะที่ 3 เป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ใหม่ (I.191) ทรงเป็นเชื้อสายของพระราม และทรงบูรณะพิธีนาคพระเจ้าวิภิษาณะที่ 153 ปี 6 เดือน1147 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าอินทรชิต35 ปี1094 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าราวณะ (ทศกัณฐ์)30 ปี 6 เดือน–พระศิวลึงค์ประกอบกับพระเจ้าราวณะยังคงสามารถเห็นได้ในสมัยกัลหณะพระเจ้าวิภิษาณะที่ 235 ปี 6 เดือน1058 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้านรที่ 1 (กินนร)40 ปี 9 เดือน1023 ปีก่อนคริสตกาลราชินีของพระองค์ทรงหนีไปกับพระภิกษุ จึงทรงทำลายพระอารามหลวงและยกที่ดินของตนให้พราหมณ์ ทรงพยายามลักพาตัวแม่หญิงนาคซึ่งเป็นภริยาของพราหมณ์ ด้วยเหตุนี้ หัวหน้านาคเผาเมืองของพระมหากษัตริย์ และกษัตริย์ก็สิ้นพระชนม์ในกองไฟพระเจ้าสิทธะ60 ปี983 ปีก่อนคริสตกาลพระเจ้าสิทธะ เป็นพระโอรสของพระเจ้านร ทรงรอดพ้นจากพระพิโรธของนาค เพราะทรงอยู่ห่างจากเมืองหลวงในขณะนั้น ทรงเป็นราชาแห่งศาสนา และดำเนินตามวิถีชีวิตอันใกล้นักพรตพระเจ้าอุตปลักษ์30 ปี 6 เดือน923 ปีก่อนคริสตกาลพระโอรสของพระเจ้าสิทธะพระเจ้าหิรัญญายักษา37 ปี 7 เดือน893 ปีก่อนคริสตกาลพระโอรสของพระเจ้าอุตปลักษ์พระเจ้าหิรัญญากุล60 ปี855 ปีก่อนคริสตกาลพระโอรสของพระเจ้าหิรัญญายักษาพระเจ้าวศุกุล (มุกุล)60 ปี795 ปีก่อนคริสตกาลพระโอรสของพระเจ้าหิรัญญากุล ในช่วงครองราชย์หรือรัชสมัยของพระองค์ เหล่าชาวเมล็จฉา (อาจเป็นชาวหูณา) ที่บุกแคชเมียร์พระเจ้ามหิรากุล70 ปี735 ปีก่อนคริสตกาลตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์พบว่า บรรพบุรุษของพระเจ้ามหิรากุลคือพระเจ้าโตรมาณะ พระเจ้ากัลหณะได้ตรัสถึงพระเจ้าที่ชื่อโตรมาณะ แต่วางพระองค์มากในภายหลัง ในหนังสือที่ 3 ตามด้วยพระเจ้ากัลหณะ พระเจ้ามหิรากุลเป็นผู้ปกครองที่โหดเหี้ยมที่สั่งฆ่าคนจำนวนมาก รวมทั้งเด็ก ผู้หญิง และผู้สูงอายุ ทรงรุกรานในอาณาจักรสิงหล และแทนที่กษัตริย์ของพวกองค์ด้วยชายที่โหดเหี้ยม ขณะเสด็จผ่านราชวงศ์โจฬะ, อาณาจักรกรณาฏ และอาณาจักรอื่นๆระหว่างเสด็จทางกลับกัศมีร์ ผู้ปกครองของอาณาจักรเหล่านี้เสด็จหนีเมืองหลวงของพวกเขาและเสด็จกลับมาหลังจากที่พระองค์เสด็จไปแล้วเท่านั้น เมื่อเสด็จกลับมาที่กัศมีร์ ทรงสั่งฆ่าช้าง 100 ตัว ผู้ซึ่งตกใจกับเสียงร้องของช้างที่ล้มลง ครั้งหนึ่ง พระเจ้ามหิรากุลทรงสุบินว่ามีเพียงผู้หญิงบริสุทธิ์เท่านั้นที่สามารถเคลื่อนย้ายหินก้อนหนึ่งได้ ทรงนำสิ่งนี้มาทดสอบ: ผู้หญิงที่ไม่สามารถขยับหินได้ถูกสังหารตาย พร้อมด้วยพระสวามีของตน พระโอรสและพระเชษฐา ทรงได้รับการสนับสนุนจากพราหมณ์ที่ผิดศีลธรรมบางคน ในวัยชราของพระองค์ พระองค์ทรงกระทำการเผาตนเองพระเจ้าวกา (พกา)63 ปี 18 วัน665 ปีก่อนคริสตกาลพระมหากษัตริย์ผู้ทรงคุณธรรม ทรงถูกล่อลวงและถูกสังหารโดยผู้หญิงที่มีชื่อวัตตา พร้อมด้วยพระโอรสและพระราชนัดดาอีกหลายคนพระเจ้ากษิตินันท์30 ปี602 ปีก่อนคริสตกาลพระโอรสคนเดียวที่รอดตายของพระเจ้าวกาพระเจ้าวสุนันทา52 ปี 2 เดือน572 ปีก่อนคริสตกาล"กำเนิดศาสตร์แห่งความรัก"พระเจ้านรที่ 260 ปี520 ปีก่อนคริสตกาลพระโอรสของพระเจ้าวสุนันทาพระเจ้าอักษะ60 ปี460 ปีก่อนคริสตกาลพระโอรสของพระเจ้านรที่ 2พระเจ้าโคปทิตยะ60 ปี 6 วัน400 ปีก่อนคริสตกาลพระโอรสของพระเจ้าอักษะ ทรงยกดินแดนให้พราหมณ์ ขับไล่พราหมณ์นอกศาสนาหลายคนที่เคยกินกระเทียม (ไม่ใช่อาหารสัตตวิก); เมื่ออยู่ในวังของตน ทรงพาคนอื่นมาจากต่างประเทศพระเจ้าโคกรณะ57 ปี 11 เดือน340 ปีก่อนคริสตกาลพระโอรสของพระเจ้าโคปทิตยะพระเจ้านเรนทรทิตยาที่ 1
(พระเจ้าขิงขิละ)36 ปี 3 เดือน 10 วัน282 ปีก่อนคริสตกาลพระโอรสของพระเจ้าโคกรณะพระเจ้ายุธิสถิระที่ 134 ปี 5 เดือน 1 วัน246 ปีก่อนคริสตกาลเรียกพระนามว่า "พระเนตรประชวร (ตาบอด)" เพราะพระเนตรเล็กของพระองค์ ต่อมาในรัชสมัยของพระองค์ ทรงเริ่มอุปถัมภ์คนไม่ฉลาด และข้าราชบริพารที่ฉลาดก็ละทิ้งพระองค์ ทรงถูกปลดโดยรัฐมนตรีที่ดื้อรั้นและได้รับลี้ภัยจากกษัตริย์ที่อยู่ใกล้เคียงพระองค์ ทายาทเมฆวาหนะภายหลังได้ฟื้นฟูการปกครองของราชวงศ์

 หัวหน้ากัศมีร์แห่งอาณาจักรอุชนี (246 ปีก่อนคริสต์กาล – 25 ปีหลังคริสต์กาล) 
ไม่มีการกล่าวถึงกษัตริย์ในหนังสือเล่มนี้ในแหล่งประวัติศาสตร์อื่นใด กษัตริย์เหล่านี้ปกครองกัศมีร์มา 192 ปี
พระมหากษัตริย์ครองราชย์สิ้นราชย์Notesพระเจ้าปรตปทิตยาที่ 132 ปี167 ปีก่อนคริสต์กาลพระเจ้าปรตปทิตยาเป็นญาติของกษัตริย์ที่อยู่ห่างไกลชื่อวิกรมทิตยา (2.6)พระเจ้าเชลากะ32 ปี135 ปีก่อนคริสต์กาลพระโอรสของพระเจ้าปรตปทิตยาพระเจ้าตุงคชินาที่ 136 ปี103 ปีก่อนคริสต์กาลแบ่งการบริหารกับราชินีของพระองค์ ทั้งคู่ได้ให้ที่พักพิงแก่พลเมืองของตนในพระราชวังในช่วงที่เกิดการกันดารอาหารอย่างรุนแรงอันเป็นผลจากน้ำค้างแข็ง หลังจากที่พระองค์สวรรคต พระนางทรงตั้งพิธีกรรมสตี ทั้งคู่สวรรคตโดยไม่มีบุตรพระเจ้าวิชัย8 ปี67 ปีก่อนคริสต์กาลจากราชวงศ์ที่แตกต่างจากพระเจ้าตุงคชินาพระเจ้าชเยนทรา37 ปี59 ปีก่อนคริสต์กาลพระโอรสของพระเจ้าวิชัย: ทรงมีพระพาหุยาวถึงพระเพลา การประจบสอพลอของเขายุยงเขาให้ต่อต้านรัฐมนตรีของพระเจ้าสนธิมติ รัฐมนตรีถูกข่มเหง และในที่สุดก็ถูกคุมขังเพราะข่าวลือว่าเขาจะขึ้นครองราชย์ต่อไป พระเจ้าสนธิมติอยู่ในคุกเป็นเวลา 10 ปี ในวัยชราของพระองค์ พระราชาที่ไม่มีพระโอรสรับสั่งให้ฆ่าของสนธิมติเพื่อไม่ให้มีโอกาสขึ้นเป็นกษัตริย์ ทรงสวรรคตหลังได้ยินข่าวลวงของการสวรรคตของพระเจ้าสนธิมติพระเจ้าสนธิมติ47 ปี22 ปีก่อนคริสต์กาลพระเจ้าสนธิมติทรงได้รับเลือกจากราษฎรให้เป็นผู้ปกครองคนใหม่ เสด็จขึ้นครองราชย์อย่างไม่เต็มใจ ตามคำร้องขอของคุรุอิศณะ เขาเป็นชาวไศวีตผู้เลื่อมใสศรัทธา และการปกครองของพระองค์ก็สงบสุข ทรงกรอกศาลของพระองค์ด้วยฤาษี (ปราชญ์) และใช้เวลาอยู่ในป่าพักผ่อน ดังนั้น ผู้รับใช้ของพระองค์แทนพระองค์ด้วยพระเจ้าเมฆวาหนะ เป็นทายาทของยุธิษฐิระที่ 1 ทรงยอมสละราชสมบัติ

 ราชวงศ์โคนันทะที่ 2 (25 – 561 ปีหลังคริสต์กาล) 

พระมหากษัตริย์ครองราชย์สิ้นราชย์Notesพระเจ้าเมฆวาหนะ34 ปี25 ปีหลังคริสต์กาลright|150x150px|Possible coinage of Meghavahana. Obverse: Shiva Pashupati ("Lord of the Beasts"), making a mudra gesture with right hand and holding filleted trident; behind, a lioness or tiger. Trace of legend Meghana... in Brahmi. Reverse: Goddess seated facing on lotus, holding lotus in both hand, Kidara monogram to left, Jaya in Brahmi to right. Circa 7th century CE, Kashmir.พระเจ้าเมฆวาหนะเป็นพระโอรสของพระเจ้ายุธิษฐิระที่ 1 มหาพระราชนัดดา ซึ่งได้รับการลี้ภัยจากพระเจ้าโคปทิตยะ กษัตริย์แห่งแคว้นคันธาระ พระเจ้าเมฆวาหนะได้รับเลือกให้เป็นพระสวามีของเจ้าหญิงไวษณพที่สวายมราในอาณาจักรอื่น ๆ รัฐมนตรีแคว้นกัศมีร์พาเสด็จมาแคว้นกัศมีร์หลังจากพระเจ้าสนธิมติพิสูจน์แล้วว่าเป็นกษัตริย์ที่ไม่เต็มใจ พระเจ้าเมฆวาหนะสั่งห้ามการฆ่าสัตว์และชดเชยผู้ที่หาเลี้ยงชีพด้วยการล่าสัตว์ ทรงอุปถัมภ์พราหมณ์ และตั้งพระอุโบสถ ราชินีของพระองค์ได้สร้างวิหารและอารามของชาวพุทธ พระองค์ทรงปราบกษัตริย์ในภูมิภาคต่างๆ จนถึงอาณาจักรสิงหล บังคับให้ละทิ้งการฆ่าสัตว์พระเจ้าศรีษฐะเสนา (พระเจ้าประวรเสนที่ 1 / พระเจ้าตุงคชินาที่ 2)30 ปี59 ปีหลังคริสต์กาลพระโอรสของพระเจ้าเมฆวาหนะพระเจ้าหิรัญ30 ปี 2 เดือน89 ปีหลังคริสต์กาลพระโอรสของพระเจ้าศรีษฐะเสนาโดยได้รับความช่วยเหลือจากพระเชษฐาและพระเจ้าโตรมณาผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ พระราชาทรงกักขังพระเจ้าโตรมณา เมื่อคนหลังติดเหรียญพระราชวงศ์ในพระนามของพระองค์เอง พระเจ้าประวารเสนา บุตรของพระเจ้าโตรมณา ซึ่งถูกเลี้ยงดูมาในความลับโดยพระมารดาอัญจนา ปลดปล่อยพระองค์ พระเจ้าหิรัญยาสวรรคตโดยไม่มีพระราชบุตร มีการพบเหรียญของพระเจ้าชื่อโตรมณาหลายเหรียญในแคว้นกัศมีร์ กษัตริย์องค์นี้พระเจ้าโตรมณาถูกระบุโดยผู้ปกครองของแคว้นหุนา (แคว้นเฮฟทาไลต์) แม้ว่าผู้สืบทอดของพระองค์ พระเจ้ามิหิรกุลาจะถูกวางไว้ก่อนหน้านี้มากโดยกัลหนะพระเจ้ามาตริคุปต์4 ปี 9 เดือน 1 วัน120 ปีหลังคริสต์กาลตามคำบอกเล่าของกัลหนะ จักรพรรดิวิกรมทิตย์ (พระนามแฝง หรรษ) แห่งแคว้นอุชเชน เอาชนะกับศกะ และทำให้มิตรของพระองค์และกวีมาตริคุปต์เป็นผู้ปกครองแคว้นกัศมีร์ หลังจากการสวรรคตของพระเจ้าวิกรมทิตย์ พระเจ้ามาตริคุปต์สละราชสมบัติเพื่อพระเจ้าประวรเสนา อิงตามของดี ซี เซอร์คาร์ กัลหนะได้ทำให้ตำนานสับสนพระเจ้าวิกรมทิตย์แห่งอุชเชนกับจักรพรรดิวรธนะ พระเจ้าหรรษวรรธนะ (606–47 ปีหลังคริสต์กาล) ภายหลังถูกระบุกับศิลาทิตย์กล่าวถึงในบัญชีของพระถังซัมจั๋ง อย่างไรก็ตาม อิงตามจาก เอ็ม เอ สตีน พระเจ้าวิกรมทิตย์ของกัลหนะ ศิลาทิตย์อีกที่กล่าวถึงในบัญชีของพระถังซัมจั่ง: กษัตริย์แห่งมาลวะประมาณ 580 ปีหลังคริสตกาลพระเจ้าประวรเสนที่ 260 ปี125 ปีหลังคริสต์กาลright|150x150px|Coinage of Pravarasena, supposed founder of Srinagar. Obverse: Standing king with two figured seated below. Name "Pravarasena". Reverse: goddess seated on a lion. Legend "Kidāra". Circa 6th-early 7th century CE.หลักฐานทางประวัติศาสตร์ชี้ให้เห็นว่ากษัตริย์ชื่อพระเจ้าประวรเสนปกครองแคว้นกัศมีร์ในทศวรรษที่ 6 หลังคริสตกาล อิงตามกัลหนะ พระเจ้าประวรเสนปราบกษัตริย์อีกหลายพระองค์ ในดินแดนไกลถึงแคว้นเสาราษฏร์ ทรงฟื้นฟูการปกครองของพระเจ้าประตาปศิลา (พระนามแฝง ศิลาทิตย์) พระโอรสของพระเจ้าวิกรมาทิตย์ ผู้ซึ่งถูกขับไล่ออกจากแคว้นอุเชนโดยศัตรูของพระองค์ พระเจ้าประตาปศิลาตกลงเป็นข้าราชบริพารของพระเจ้าประวรเสนหลังการต่อต้านเบื้องต้น ทรงก่อตั้งเมืองที่เรียกว่าประวรปุระ ซึ่งนักประวัติศาสตร์ในเวลาต่อมาระบุว่าเป็นเมืองสมัยใหม่ของศรีนครบนพื้นฐานของรายละเอียดภูมิประเทศพระเจ้ายุธิษฐิระที่ 239 ปี 8 เดือน185 ปีหลังคริสต์กาลพระโอรสของพระเจ้าประวรเสนที่ 2พระเจ้านเรนทราทิตย์ที่ 1 (ลักษมัณ)13 ปี206 ปีหลังคริสต์กาลพระโอรสของพระเจ้ายุธิษฐิระที่ 2 และพระเจ้าปัทมาวตีพระเจ้าราณาทิตยะที่ 1 (พระเจ้าตุงคชินที่ 3)300 ปี219 ปีหลังคริสต์กาลright|150x150px|Sri Tujina. Circa 7th century CE, Kashmir.พระอนุชาของพระเจ้านเรนทราทิตย์ ราณารมภ์ พระราชินีของพระองค์เป็นอวตารของภรามรวาษิณี พระเจ้ารติเสน กษัตริย์ราชวงศ์โจฬะได้พบพระองค์ท่ามกลางคลื่น ระหว่างพิธีบูชามหาสมุทรพระเจ้าวิกรมาทิตย์42 ปี519 ปีหลังคริสต์กาลพระโอรสของพระเจ้าราณาทิตยะพระเจ้าพาลทิตย์36 ปี 8 เดือน561 ปีหลังคริสต์กาลพระอนุชาของพระเจ้าวิกรมาทิตย์ ทรงปราบศัตรูหลายตัว นักโหราศาสตร์พยากรณ์ว่าพระชามาดาจะสืบทอดตำแหน่งกษัตริย์ต่อไป เพื่อหลีกเลี่ยงผลนี้ พระราชาทรงอภิเษกสมรสกับพระนางอนังคเลขา พระธิดาของพระองค์ถึงทุรภวัฒนะ ผู้ชายรูปงามแต่ไม่ใช่ราชวงศ์จากวรรณะกายัสถ์อัศวฆมา

 อาณาจักรคันธาระ (1500 – 518 ปีก่อนคริสตกาล) 

แคว้นคันธาระที่มีศูนย์กลางอยู่รอบหุบเขาเปศวาร์และหุบเขาแม่น้ำสวัต แม้ว่าอิทธิพลทางวัฒนธรรมของมหาคันธาระขยายข้ามแม่น้ำสินธุไปยังแคว้นตักศิลาในที่ราบสูงโปโฐหร (โปโตฮาร์) และไปทางทิศตะวันตกสู่หุบเขาคาบูลและบามิยันในอัฟกานิสถาน และทิศเหนือขึ้นไปถึงเทือกเขาการาโกรัม

 รายชื่อพระมหากษัตริย์ปกครองในอาณาจักรคันธาระที่รู้จักกันดีคือ-

 พระเจ้านาคชิต
 พระเจ้าศกุนิ
 พระเจ้าสุพลา
 พระเจ้าอชัล
 พระเจ้ากลิเกยะ
 พระเจ้าสุวละ
 พระเจ้าวฤษก
 พระเจ้าวฤหัทวาลา
 พระเจ้าคยา
 พระเจ้าคาวกษ์
 พระเจ้าวฤษวะ
 พระเจ้าจรรมวัต
 พระเจ้าอรรชวะ
 พระเจ้าสุกะ
 พระเจ้ากุลินทะ
 พระเจ้าปุศกรสักติ (535–518 ปีก่อนคริสตกาล), กษัตริย์องค์สุดท้ายของแคว้นคันธาระเป็นช่วงที่จักรวรรดิอะคีเมนิดพิชิตหุบเขาสินธุ
 พระเจ้ากันทิก (กษัตริย์องค์หลัง)

 อาณาจักรกุรุ (1200–345 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระเจ้ากุรุที่ 2, (กษัตริย์แห่งราชวงศ์ปุรุ หลังจากที่ราชวงศ์ได้ตั้งพระนามว่า กุรุวงศา (Kuruvāmshā) และอาณาจักรถูกเปลี่ยนชื่อจากราชวงศ์ปุรุเป็นอาณาจักรกุรุ ทรงมีพระราชโอรสสามคน คือพระเจ้าวิธุรถาที่ 1 ที่ได้เป็นผู้ปกครองของประติษฐาน พระเจ้าวยุศิตัสวะซึ่งสวรรคตตั้งแต่พระชนม์ยังน้อย และพระเจ้าสุธันวะ ซึ่งได้เป็นเจ้าเมืองแคว้นมคธ ดังนั้นพระวิธุรถาที่ 1 จึงเป็นกษัตริย์แห่งแคว้นหัสตินาปุระ)
 พระเจ้าวิธุรถาที่ 1
 พระเจ้าชาหนุ
 พระเจ้าปริกษิตที่ 2
 พระเจ้าชนเมชัยที่ 2
 พระเจ้าภีมเสน
 พระเจ้าประติษราวาส
 พระเจ้าประตีป
 ท้าวศานตนุ, (ภีษมะเป็นพระราชโอรสคนสุดท้องของท้าวศานตนุและพระนางคงคา จิตรางคทะและวิจิตรวีรยะเป็นโอรสของศานตนุและพระนางสัตยวดี)
 วิจิตรวีรยะ, (ธฤตราษฎร์, ท้าวปาณฑุ และท้าววิทุระ เป็นโอรสของวิจิตรวีรยะ)
 ท้าวปาณฑุ
 ธฤตราษฎร์, (ปาณฑพเป็นโอรส 5 องค์ของท้าวปาณฑุและพระนางกุนตี ขณะที่เการพเป็นบุตรร้อยคนของธฤตราษฎร์และพระนางคานธารี)
 ยุธิษฐิระ (เยาเธยะเป็นโอรสของยุธิษฐิระและพระนางเทวิก ฆโฎตกัจเป็นโอรสของภีมะและนางหิฑิมพี อภิมันยุเป็นโอรสของอรชุนและเจ้าหญิงสุภัทรา พพรุวาหนะเป็นโอรสของอรชุนและนางจิตรางคทา อิรวันเป็นโอรสของอรชุนและอุลุปิ นิรมิตรเป็นโอรสของนกุละและกเรนุมัติ สุโหตรเป็นโอรสของสหเทวะและราชินีวิชัย อุปปาณฑวะเป็นโอรส 5 คนของปาณฑพและพระนางเทราปที
 ปรีกษิต (เป็นโอรสของอภิมันยุ)
 ชนเมชัย
 สตานิกะ
 อัศวเมธตา
 ทวิเตยรม
 จัตรามาล
 จิตรรถ
 ทุษฏไศลยา
 อุครเสน
 ศุรเสน
 ภูวันปติ
 รัญชีต
 ฤกจักร
 สุขเทวะ
 นรหฤเทวะ
 สุจิรถ
 ศุรเสนที่ 2
 ปรวตเสน
 เมหวิ
 สนจีร
 ภีมเทวะ
 นฤหฤเทวะ
 ปูรณมล
 กรทวิ
 อลัมมิก
 อุทัยปาล
 ทุวนมล
 ทมัต
 ภีมปล
 เกษมกะ (ทรงเป็นกษัตริย์องค์สุดท้่ายของอาณาจักรกุรุ ถูกโค่นโดยพระเจ้ามหาปัทมนันทะแห่งราชวงศ์นันทะ)

 อาณาจักรโกศล (1100 – 345 ปีก่อนคริสตกาล) 

 รายชื่อผู้ปกครอง–Misra, V.S. (2007). Ancient Indian Dynasties, Mumbai: Bharatiya Vidya Bhavan, , pp.283-8, 384

 พฤหัทพล
 พฤหัตกษายะ
 อุรุกฤยะ
 วัตสาวยุหะ
 ประติวโยมPrativyoma
 ภานุ
 ทิวากร
 วีรสหเทวะ
 พฤหัทศว
 ภานุรฐา
 ประติตัศวะ
 สุปราติก
 มรุเทวะ
 สุนกษัตรา
 ปุษกร
 อันตฤกษะ
 สุวรรณะ
 พรุหัทราช
 กฤตนชัย
 รนชชัย
 สัญชัยมหาโกศล หรือ ชัยเสนา
 พระเจ้าปเสนทิโกศล
 วิฑูฑภะ
 พระเจ้าสุมิตรา

พระเจ้าสุมิตราเป็นผู้ปกครององค์สุดท้ายของอาณาจักรโกศล ที่พ่ายแพ้โดยผู้ปกครองของพระเจ้ามหาปัทมนันทะแห่งราชวงศ์นันทะในช่วงปี 340 ปีก่อนคริสตกาล อย่างไรก็ตาม พระองค์ถูกสังหารและหนีไปที่โรห์ตัส ในปัจจุบันคือรัฐพิหาร

 ราชวงศ์วิเทหะแห่งมิถิลา (1100 – 700 ปีก่อนคริสตกาล) 

ราชวงศ์นี้มี 52 ชนกะ (องค์) ปกครองโดยราชวงศ์วิเทหะแห่งมิถิลา-

 มิถิ - (ผู้สถาปนาแคว้นมิถิลาและองค์ชนกะแรก)Encyclopaedia of Hinduism. Nagendra Kumar Singh, p. 3239.
 อุทาวสุ
 นันทิวรรธนะ
 สุเกตุ
 เทวรัต
 พฤหัทวรตะ
 มหาวีระ
 สุธฤติ
 ทฤษฏเกตุ
 หรยาศวะ
 มรุ
 ประตินธกะ
 กฤติรฐา
 เทวมิธา
 วิภูต
 มหิธรตา
 กิรติรตา
 มโหราม
 สวรรโนรามSwarnorama
 หฤสวรโรมะ
 สีรธวัช
 ภานุมาน
 ศตัทยุมน์
 ศุฉิ
 โอรชนามา
 กฤติ
 อัญชัน
 กุรุชิต
 อฤษตเนมิ
 ศรุตายุ
 สุปารศวะ
 สรินชัย
 เกษมาวี
 อเนณา
 เภามารัฐ
 สัตยารัฐ
 อุปคุ
 อุปคุปต์
 สวาคต
 สวานันท์
 สุวรฉา
 สุปราศวะ
 สุภาศ
 ศุษรุต
 ชัย
 วิชัย
 ริต
 สุนัย
 วีตหวยะ
 ธฤติ
 พหุลาษวะ
 กฤติ - องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์วิเทหะหรือชนกะ พระเจ้ากฤติชนักเป็นผู้ปกครองที่โหดเหี้ยมที่สูญเสียการควบคุมวิชาของเขา ทรงถูกปลดจากบัลลังก์โดยประชาชนภายใต้การนำของอาจารยะ

ในช่วงการล่มสลายของราชวงศ์วิเทหะ สาธารณรัฐลิจฉวีอันเลื่องชื่อกำลังรุ่งเรืองในเวสาลีและแคว้นมิถิลามาอยู่ภายใต้การควบคุมของชนเผ่าลิจฉวีแห่งแคว้นวัชชีในรอบ ทศวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาลRaychaudhuri, Hemchandra (1972), Political History of Ancient India, University of Calcutta, Calcutta, pp. 106–113, 186–90

 อาณาจักรปัญจาล (1100 ปีก่อนคริสตกาล – 350 ปีหลังคริสตกาล) 

พระเจ้าอชามิทาที่ 2 มีพระโอรสชื่อว่าฤษิณ มีโอรสชายสององค์คือพระเจ้าสัมวารณะที่ 2 ซึ่งมีบุตรคือกุรุและพฤหัทวาสุ ซึ่งมีรัชทายาทเป็นปัญจาลKisari Mohan Ganguli, The Mahabharata of Krishna-Dwaipayana Vyasa Translated into English Prose, 1883-1896, Bk. 1, Ch. 3.Raychaudhuri, H.C. (1972). Political History of Ancient India, Calcutta: University of Calcutta, p. 85

 รายชื่อผู้ปกครองอาณาจักรปัญจาล-

 ฤษิณ
 พฤหัทภานุ, (พระโอรสของพฤหัทวาสุ)
 พฤหัตกาย
 ปุรนชัย
 ฤกษา
 พรมหยสวะ
 อารามยสวะ
 มุทกลา, ยวินระ, ประติสวาน, มหาราชกามปิลยะ - (ผู้สถาปนาของกามปิลยะ เมืองหลวงของปัญจาล)
 สรัญชัย, (พระโอรสของอารามยสวะ)
 ทฤติมาน
 ทฤธาเนมิ
 สรวะเสน, (ผู้สถาปนาของอาณาจักรอุเชน)
 มิตรา
 รุกขมรัถ
 สุปรัสวะ
 สุมถิ
 สันนติมนา
 กฤตะ
 ปิชวนะ
 โสมทัตตะ
 ชนทุวาหนะ
 พัธระยสวะ
 พฤหธิษุ
 พฤหัธนุ
 พฤหัทกรรม
 ชัยรถ
 วิสวชิต
 เสอินยชิต
 เนปวีรยะ, (ตามพระนามของกษัตริย์องค์นี้ ได้ชื่อว่าเนปาลเทศ)
 สมระ
 สทาศวะ
 รุจิราสวะ
 ปฤถุเสน
 ปฤปติ
 ปฤถัสวะ
 สุกฤถิ
 วิภีราช
 อนุหะ
 พรมหทัตตะที่ 2
 วิศวกเสน
 ทัณฑเสน
 ทุรมุข
 ทุรพุทธิ
 ธารภยา
 ทิโวทาส
 สิวนะที่ 1
 มิตรายุ
 ไมตรายัน
 โสมะ
 สิวนะที่ 2
 สัทสาน
 สหเทวะ
 โสมกะ, (บุตรชายคนโตของโสมกะคือสุคนทกฤถุและคนสุดท้องคือปฤษัต แต่ในสงครามพระโอรสทุกองค์สวรรคตและปฤษัตทรงรอดชีวิต และกลายเป็นกษัตริย์แห่งปัญจาล)
 ปฤษัติ, (พระโอรสของโสมกะ)
 ท้าวทรุปัท, (พระโอรสของปฤษัต)
 ธฤษฏัทยุมนะ, (เป็นพระโอรสของท้าวทรุปัท, พระนางเทราปที และศิขัณทิน เป็นพระธิดาของทรุปัท)
 เกศินทาลภยะ
 ปรวาหนะไชวลี
 อัฉยุต, (ผู้ปกครองคนสุดท้ายที่รู้จักแห่งอาณาจักรปัญจัล ซึ่งพ่ายแพ้ใน 350 ปีหลังคริสตกาลโดยสมุทรคุปตะ ผู้ปกครองแห่งจักรวรรดิคุปตะ)

 อาณาจักรอังคะ (1100 – 530 ปีก่อนคริสตกาล) 

 รายชื่อผู้ปกครอง-

 พระเจ้ามหาราชอังคะ - (ผู้สถาปนาอาณาจักรและพระโอรสของพระเจ้าพลิ)
 พระเจ้าโรมปาทะ
 พระเจ้าพฤหัทรถา
 พระเจ้าอังคราชกรรณะ
 พระเจ้าวฤษเกตุ - (พระโอรสของกรรณะ)
 พระเจ้าตามรลิปตะ
 พระเจ้าโลมปาทะ
 พระเจ้าจิตรรัถ
 พระเจ้าวฤหัทรถา
 พระเจ้าวสุโหม
 พระเจ้าธัตรัถ
 พระเจ้าธาทิวาหนะ
 พระเจ้าพรหมทัต - (กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรอังคะ)