# เซฺว อิ๋ง
เซฺว อิ๋ง (เสียชีวิต ค.ศ. 282) ชื่อรอง เต้าเหยียน  เป็นนักประวัติศาสตร์ กวี และขุนนางของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220–280) ของจีน หลังการล่มสลายของง่อก๊ก เซฺว อิ๋งรับราชการต่อมากับราชวงศ์จิ้น 

 ภูมิหลังครอบครัว 
บ้านเกิดของบรรพบรุษของเซฺว อิ๋งอยู่ในอำเภอจู๋อี้ (竹邑縣 จู๋อี้เซี่ยน) เมืองไพก๊ก (沛郡 เพ่ย์จฺวิ้น) ซึ่งอยู่บริเวณนครซู่โจว (宿州) มณฑลอานฮุย (安徽) ในปัจจุบัน(薛綜字敬文，沛郡竹邑人也。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 53. เซฺวอิ๋งเป็นบุตรชายคนรองของซีหอง (薛綜 เซฺว จง) ขุนนางและบัณฑิตที่มีชื่อเสียงของรัฐง่อก๊ก และเป็นน้องชายของชีฮู (薛珝 เซฺว สฺวี่) ขุนพลและขุนนางของรัฐง่อก๊ก

 การรับราชการกับง่อก๊ก 
 รัชสมัยของซุนกวนและซุนเหลียง 
เซฺว อิ๋งเริ่มรับราชการกับรัฐง่อก๊กในรัชสมัยของซุนกวน (孫權 ซุน เฉฺวียน) จักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก โดยเซฺว อิ๋งดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่สำนักหอสมุดหลวงและสำนักราชเลขาธิการราชวัง (祕府中書郎 มี่ฝู่จงชูหลาง)(珝弟瑩，字道言，初為秘府中書郎。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 53.

หลังซุนเหลียง (孫亮 ซุน เลี่ยง) พระโอรสของซุนกวนทรงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิลำดับที่ 2 แห่งง่อก๊กเมื่อ ค.ศ. 252 ทรงมีรับสั่งให้เหวย์ เจา (韋昭) รวบรวมตำราประวัติศาสตร์อู๋ชู (吳書) พระองค์ยังมีรับสั่งให้เซฺว อิ๋ง, โจว เจา (周昭), เหลียง กว่าง (梁廣) และหอกหยก (華覈 หฺวา เหอ) ให้ร่วมกันช่วยเหลือเหวย์ เจาในการรวบรวมอู๋ชู(右國史華覈上疏曰：「……至少帝時，更差韋曜、周昭、薛瑩、梁廣及臣五人，訪求往事，所共撰立，備有本末。……」) สามก๊กจี่ เล่มที่ 53.(吳大帝之季年，始命太史令丁孚、郎中項峻撰《吳書》。孚、峻俱非史才，其文不足紀錄。至少帝時，更敕韋曜、周昭、薛瑩、梁廣、華覈訪求往事，相與記述。並作之中，曜、瑩為首。當歸命侯時，昭、廣先亡，曜、瑩徙黜，史官久闕，書遂無聞。覈表請召曜、瑩，續成前史，其後曜獨終其書，定為五十五卷。) ฉื่อทง เล่มที่ 12.

 รัชสมัยของซุนฮิว 
หลังซุนฮิว (孫休 ซุน ซิว) พระเชษฐาของซุนเหลียงทรงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิลำดับที่ 3 แห่งง่อก๊กเมื่อ ค.ศ. 258 พระองค์ทรงแต่งตั้งยฺหวี ซื่อ (虞汜), เฮ่อ เช่า (賀邵), หวาง ฝาน (王蕃) และเซฺว อิ๋งให้ดำรงตำแหน่งเป็นนายทหารม้ามหาดเล็กกลาง (散騎中常侍 ซ่านฉีจงฉางชื่อ)(孫休即位，為散騎中常侍。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 53.(孫休即位，與賀邵、薛瑩、虞汜俱為散騎中常侍...) สามก๊กจี่ เล่มที่ 65. ความนี้ปรากฏในบทชีวประวัติหวาง ฝาน จึงไม่ปรากฏชื่อของหวาง ฝานในความนี้ หลังจากนั้นไม่กี่ปี เซฺว อิ๋งลาออกจากตำแหน่งเนื่องจากอาการป่วย(数年，以病去官。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 53.

 รัชสมัยของซุนโฮ 
ช่วงต้นรัชสมัยของซุนโฮ (孫皓 ซุน เฮ่า) พระองค์แต่งตั้งให้เซฺว อิ๋งเป็นผู้รักษากฎหมายฝ่ายซ้าย (左執法 จั่วจื๋อฝ่า) ต่อมาเซฺว อิ๋งได้รับการตั้งให้มีตำแหน่งเป็นราชเลขาธิการสำนักคัดเลือก (選曹尚書 เสฺวี่ยนเฉาช่างชู) หลังซุนโฮทรงแต่งซุน จิ่น (孫瑾) พระโอรสเป็นรัชทายาทในเดือนกุมภาพันธ์หรือมีนาคม ค.ศ. 269 เซฺว อิ๋งได้รับการแต่งตั้งเป็นราชครูรองประจำองค์รัชทายาท (太子少傅 ไท่จื๋อเฉ่าฟู่) ซึ่งเป็นตำแหน่งเพิ่มเติมจากตำแหน่งราชเลขาธิการสำนักคัดเลือกที่เซฺว อิ๋งยังคงดำรงตำแหน่งอยู่(孙皓初，为左执法，迁选曹尚书，及立太子，又领少傅。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 53.

เมื่อซุนโฮทรงยอมจำนนต่อทัพราชวงศ์จิ้นเมื่อ ค.ศ. 280 เซฺว อิ๋งช่วยซุนโฮในการร่างเอกสารยอมจำนน(天纪四年，督军征皓，皓奉书司马由、王浑、王浚请降，其文，莹所造也。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 53.

 การรับราชการกับราชวงศ์จิ้น 
หลังซุนโฮทรงยอมจำนนต่อราชวงศ์จิ้น เซฺว อิ๋งได้เดินทางไปลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) นครหลวงของราชวงศ์จิ้น เมื่อเซฺว อิ๋งเข้าเฝ้าสุมาเอี๋ยน (司馬炎 ซือหม่า เหยียน) หรือจักรพรรดิจิ้นอู่ตี้ (晉武帝) สุมาเอี๋ยตรัสถามว่า "เหตุใดซุนโฮจึงเสียแผ่นดิน" เซฺว อิ๋งทูลตอบว่า "ขณะที่ซุนโฮปกครองง่อ สนิทกับคนถ่อย ทั้งยังลงโทษตามอำเภอใจ ไม่มีขุนนางหรือขุนพลที่ไว้ใจได้ และทุกคนต่างก็อยู่อย่างหวาดกลัว นี่เป็นสาเหตุทำให้เสียแผ่นดิน" จากนั้นสุมาเอี๋ยนจึงตรัสถามต่อไปเกี่ยวกับความสามารถของข้าราชการง่อก๊กที่ยังมีชีวิตอยู่หลังง่อก๊กถูกพิชิต เซฺว อิ่งก็ทูลตอบอย่างตรงไปตรงมา(武帝从容问莹曰：“孙皓之所以亡者何也？”莹对曰：“归命侯臣皓之君吴也，昵近小人，刑罚妄加，大臣大将，无所亲信，人人忧恐，各不自保，危亡之衅，实由于此。”帝遂问吴士存亡者之贤愚，莹各以状对.) อรรถาธิบายจากจิ้นจี้ (โดยก้าน เป่า) ในสามก๊กจี่ เล่มที่ 53.