# เถิง ฟางหลาน
เถิง ฟางหลาน  เป็นจักรพรรดินีของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน ทรงสมรสกับซุนโฮ จักรพรรดิลำดับที่ 4 และลำดับสุดท้ายของรัฐง่อก๊ก

ชื่อตัวของจักรพรรดินีเถิงไม่มีบันทึกในบทพระประวัติของพระองค์ในสามก๊กจี่ (三國志 ซานกั๋วจื้อ) ซึ่งเป็นแหล่งข้อมูลเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ยุคสามก๊กที่เชื่อถือได้ แต่เจี้ยนคางฉือลู่ (建康實錄) ระบุชื่อตัวของพระองค์ว่า "ฟางหลาน" พระองค์จึงเป็นที่รู้จักในพระนามว่า "เถิง ฟางหลาน"(追諡父和為文皇帝，　... 立夫人滕氏為皇后。后諱芳蘭，太常滕胤族女。) เจี้ยนคางฉือลู่ เล่มที่ 4.

 พระประวัติ 
เถิง ฟางหลานเป็นบุตรสาวของเถิง มู่ (滕牧) และยังเป็นญาติห่าง ๆ ของเตงอิ๋น (滕胤 เถิง อิ้น) เสนาบดีระดับสูงของง่อก๊ก เมื่อเตงอิ๋นถูกสังหารหลังพยายามโค่นอำนาจซุนหลิม (孫綝 ซุน เชิน) แต่ไม่สำเร็จเมื่อ ค.ศ. 256 เถิง มู่และครอบครัวถูกเนรเทศไปอยู่ชายแดน แต่หลังจากซุนฮิว (孫休 ซุน ซิว) ขึ้นครองราชย์เมื่อ ค.ศ. 258 และกำจัดซุนหลิม พระองค์ทรงนิรโทษกรรมให้เหล่าผู้ที่ถูกซุนหลิมตัดสินลงโทษ เถิง มู่และครอบครัวจึงได้รับอนุญาตให้กลับมายังเกี๋ยนเงียบ (建業 เจี้ยนเย่; ปัจจุบันคือนครหนานจิง มณฑลเจียงซู) เถิง มู่ได้รับราชการเป็นนายทหารมหาดเล็ก (中郎 จงหลาง) ในสำนักอเนกประสงค์ (五官曹 อู่กวานเฉา) เมื่อซุนโฮ (孫皓 ซุน เฮ่า) ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็น "เฮาแห่งออเสง" (烏程侯 อูเฉิงโหว) พระองค์รับเถิง ฟางหลานเป็นพระสนมและทรงแต่งตั้งให้เป็นจักรพรรดินีหลังพระองค์ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเมื่อ ค.ศ. 264 พระองค์แต่งตั้งให้เถิง มู่มีบรรดาศักดิ์เป็นเฮาแห่งเกามี่ (高密侯 เกามี่โหว) ตั้งให้เป็นขุนพลพิทักษ์ (衞將軍 เว่ย์เจียงจฺวิน) และมอบหมายราชการในสำนักราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู)(孫皓滕夫人，故太常胤之族女也。胤夷滅，夫人父牧，以踈遠徙邊郡。孫休即位，大赦，得還，以牧為五官中郎。皓旣封烏程侯，聘牧女為妃。皓即位，立為皇后，封牧高密侯，拜衞將軍，錄尚書事。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 50.

ซุนโฮทรงกลายเป็นทรราชที่โหดเหี้ยมและเชื่อเชื่อถือไสยศาสตร์ เหล่าขุนนางไม่กล้าทูลโน้มน้าวให้พระองค์ทรงแก้ไขพฤติกรรม แต่เนื่องจากเถิง มู่มีสถานนะที่สูงส่ง เหล่าขุนนางจึงมักไปขอให้เถิง มู่ช่วยทูลเกี่ยวกับคำแนะนำของพวกตนถวายซุนโฮ เพราะซุนโฮอาจไม่พอพระทัยหากพวกตนทูลแนะนำโดยตรง ในที่สุดซุนโฮก็ทรงเบื่อหน่ายคำแนะนำของเถิง มู่ เป็นผลทำให้จักรพรรดินีเถิง ฟางหลานไม่ได้รับความโปรดปรานจากพระสวามี

เมื่อ ค.ศ. 266 ซุนโฮมีรับสั่งให้เถิง มู่ย้ายไปอยู่เมืองซังงาว (蒼梧 ชางอู๋; อยู่ในนครอู๋โจว เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงในปัจจุบัน) ในทันที ซึ่งโดยนัยแล้วก็คือการเนรเทศเถิง มู่ แม้ว่าเถิง มู่ไม่ได้ถูกปลดจากตำแหน่งก็ตาม เถิง มู่เสียชีวิตด้วยความตรอมใจระหว่างการเดินทางไปซังงาว ซุนโฮทรงพิจารณาเรื่องการปลดเถิง ฟางหลานจากตำแหน่งจักรพรรดินี แต่ความเชื่อถือของไสยศาสตร์ของซุนโฮกลับไปผลดีต่อเถิง ฟางหลาน เพราะหมอผีที่ซุนโฮทรงไว้วางพระทัยทูลซุนโฮว่าการตั้งจักรพรรดินีองค์ใหม่จะนำหายนะมาสู่ซุนโฮ จักรพรรดินีเหอ พระพันปีหลวง (何太后 เหอไท่โฮ่ว) ก็ทรงเข้าแทรกแซงโดยการปกป้องและตรัสแก้ต่างให้เถิง ฟางหลาน จักรพรรดินีเถิง ฟางหลานจึงได้ย้ายไปประทับกับจักรพรรดินีเหอ พระพันปีหลวงผู้เป็นพระสัสสุ (แม่สามี) และแทบไม่ได้เข้าเฝ้าซุนโฮอีก แต่ยังทรงดำรงอำนาจในฐานะจักรพรรดินี ในช่วงเวลาเดียวกัน ซุนโฮพระราชทานพระลัญจกรของจักรพรรดินีให้กับพระสนมคนอื่น ๆ ของพระองค์หลายคน(後朝士以牧尊戚，頗推令諫爭。而夫人寵漸衰，皓滋不恱，皓母何恒左右之。又太史言，於運歷，后不可易，皓信巫覡，故得不廢，常供養升平宮。牧見遣居蒼梧郡，雖爵位不奪，其實裔也，遂道路憂死。長秋官僚備員而已，受朝賀表疏如故。而皓內諸寵姬，佩皇后璽紱者多矣。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 50.

เมื่อง่อก๊กถูกพิชิตโดยทัพของราชวงศ์จิ้นเมื่อ ค.ศ. 280 เถิง ฟางหลานติดตามซุนโฮไปยังลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) นครหลวงของราชวงศ์จิ้น(天紀四年，隨皓遷于洛陽。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 50. เมื่อซุนโฮถึงแก่กรรมเมื่อ ค.ศ. 284 เถิง ฟางหลานรู้สึกโศกเศร้าอย่างมากจึงเขียนบทร้อยกรองพิลาปเพื่อเป็นเกียรติแก่สามี ในที่สุดเถิง ฟางหลานก็ถึงแก่กรรมในลกเอี๋ยง(天纪四年,随帝北迁,薨于洛阳 ... 後五年，薨於洛陽，葬河南芒山。滕后自為哀策，文甚酸楚) เจี้ยนคางฉือลู่ เล่มที่ 4.