# เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช
เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช (Bettina Heinen-Ayech, 3 กันยายน ค.ศ. 1937 – 7 มิถุนายน ค.ศ. 2020) เป็นจิตรกรชาวเยอรมัน"Willkommen beim Portal der Archive in NRW". www.archive.nrw.de. บันทึกจากต้นฉบับ วันที่ 6 พ.ย. 2018. เรียกข้อมูลเมื่อวันที่ 14 มิ.ย. 2020. เธอกลายเป็นที่รู้จักจากผลงานภาพวาดทิวทัศน์สีสันสดใสของแอลจีเรีย"Algerien als Inspirationsquelle für die Malerin Bettina Heinen-Ayech" [แอลจีเรียในฐานะแหล่งสร้างแรงบันดาลใจสำหรับเบตตินา ไฮเนิน-อาเยช จิตรกร]. 4 สิงหาคม 2017. เรียกข้อมูลเมื่อวันที่ 3 พ.ย. 2018."بتينا.. فنانة ألمانية انصهرت في مجتمع الجزائر - الكتب - من المكتبة العربية - البيان". www.albayan.ae (ภาษาอาหรับ).). 9 ตุลาคม 2014. เรียกข้อมูลเมื่อวันที่ 15 พ.ย. 2018."Blumen und Landschaften im Licht Algeriens". General Anzeiger. 23 สิงหาคม 2001. ระหว่างปีค.ศ. 1955 ถึง 2017 เธอได้จัดแสดงนิทรรศการในหลายประเทศทั่วโลกและได้รับรางวัลมากมาย เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช เสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2020 "Bettina Heynen-Ayech: Malerin Bettina Heinen-Ayech ist mit 82 Jahren gestorben" [เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช จิตรกร เสียชีวิตในวัย 82 ปี]. Rheinische Post (ภาษาเยอรมัน). 10 มิถุนายน 2020. เรียกข้อมูลเมื่อวันที่ 13 มิ.ย. 2020.Die Kunst muss neue Fenster öffnen , solinger-tageblatt.de, 20 ตุลาคม 2017

 ชีวประวัติ 
เบตตินา ไฮเนิน เป็นบุตรสาวของโยฮันน์ ยาคอบ โยเซฟ “ฮันนส์” ไฮเนิน (ค.ศ. 1895 - ค.ศ. 1961) นักข่าวที่เกิดที่เมืองเบาเคิม ประเทศเยอรมนี ผู้ดำรงตำแหน่งบรรณาธิการบริหารของหนังสือพิมพ์ Solinger Tageblatt และหนังสือพิมพ์ด้านอุตสาหกรรม Eberswalder Offertenblatt เป็นเวลาหลายปี นอกจากนี้ เขายังทำงานในฐานะนักประพันธ์เนื้อเพลงและนักเขียนบทละครอีกด้วยJohann Jakob Josef ("Hanns") และ Bettina Heinen. ใน: archive.nrw.de. 3 กันยายน, 1937, เรียกดูข้อมูลเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2018. แอร์นา ชไตน์ฮอฟฟ์-ไฮเนิน มารดาของเบตตินา (ค.ศ. 1898 - ค.ศ. 1969) เกิดที่เมืองดึสเซิลดอร์ฟ และมีพื้นเพมาจากครอบครัวชาวเวสท์ฟาเลียบริเวณเมืองโซสต์Barbara & Detlef Rahlf: Bettina Heinen-Ayech - Vita I. ใน: bettina-heinen-ayech.de. 10 ตุลาคม 2008, เรียกดูข้อมูลเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2018. เบตตินา ไฮเนิน มีพี่น้องสามคน เป็นพี่ชายสองคน พี่สาวหนึ่งคน เด็ก ๆ เติบโตในบ้านที่เมืองโซลิงเงิน ประเทศเยอรมนี โดยเป็นครอบครัวที่มีความโดดเด่นในเรื่องศิลปะและความเปิดกว้างBarbara & Detlef Rahlf, มิวนิก: Bettina Heinen-Ayech. ใน: bettina-heinen-ayech.com. 10 ตุลาคม 2008, เรียกดูข้อมูลเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2018. ครอบครัวเธออาศัยอยู่ในบ้านครึ่งปูนครึ่งไม้หลังเก่าในเขตเฮอไชด์ซึ่งเคยเป็นสถานที่ทำเหมืองตะกั่วในอดีต เบตตินา ไฮเนิน อาศัยในบ้านหลังนี้ต่อจนกระทั่งถึงวัยชราในระหว่างที่เธอกลับไปเยี่ยมบ้านเกิดart must open new windows. ใน: solinger-tageblatt.de . 3 กันยายน 1937, เรียกดูข้อมูลเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2018.Philipp Müller: "Das Schwarze Haus": plaque honors cultural heritage.  ใน: Solinger Tageblatt. 12 พฤศจิกายน 2020, เรียกดูข้อมูลเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 2020.

ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เบตตินา ไฮเนิน อาศัยอยู่กับมารดาและพี่สาวที่เมืองครอยซ์ทัล-ไอเซินบัค ใกล้ ๆ กับเมืองอิสนีย์ในภูมิภาคอัลล์กอยตั้งแต่ปีค.ศ. 1942 ต่อมา แอร์วิน โบเวียน (ค.ศ. 1899 - ค.ศ. 1972) จิตรกรซึ่งเป็นเพื่อนของครอบครัวได้เข้ามาอยู่อาศัยด้วย แอร์วินกลับมาเยอรมนีในปีค.ศ. 1942 หลังจากพำนักอยู่ในเนเธอร์แลนด์เป็นเวลาสิบปีและต้องหลบหนีจากทางการนาซีอย่างต่อเนื่อง ฮันนส์ ไฮเนิน บิดาของเบตตินา ได้ตามมาในปีค.ศ. 1944 หลังจากที่ตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับสถานะที่แท้จริงของเยอรมนี หมายจับเขาและแอร์วิน โบเวียน มาถึงครอยซ์ทัล ซึ่ง “ทำให้เจ้าหน้าที่ไปรษณีย์สาวหัวใจสลาย” ตามที่เบตตินา ไฮเนิน ได้กล่าวไว้ในภายหลังการสื่อสารของ Freundeskreis Erwin Bowien e. V. ธันวาคม 2010.

ตั้งแต่ปีค.ศ. 1948 ถึง 1954 เบตตินาเข้าเรียนที่โรงเรียนสตรี August Dicke ของเมืองโซลิงเงิน ซึ่งเป็นที่ที่ครูได้ทราบและสนับสนุนพรสววรค์ของเธอ เธอได้รับการฝึกฝนด้านศิลปะครั้งแรกจากแอร์วิน โบเวียน ซึ่งเป็นผู้ให้คำปรึกษาแก่เธอจนกระทั่งเขาเสียชีวิต เบตตินาได้เข้าศึกษาที่สถาบันโคโลญ แวร์กชูเลอ ตั้งแต่ปีค.ศ. 1954 และได้เรียนในชั้นเรียนจิตรกรรมฝาผนังขนาดใหญ่ของอ็อตโต แกร์สเตอร์ ซึ่งในระหว่างนั้นเธอได้รับการยกเว้นวิชาพื้นฐานสามชั้นเรียนBarbara & Detlef Rahlf: Bettina Heinen-Ayech - Vita II. ใน: bettina-heinen-ayech.com. 10 ตุลาคม, 2008, เรียกดูข้อมูลเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2018. ในปีค.ศ. 1955 ผลงานภาพสีน้ำและภาพวาด 20 ชิ้นของเบตตินา ไฮเนิน ถูกนำมาจัดแสดงเป็นครั้งแรกที่คัวร์ซาล เมืองบาดฮอมบูร์ก ผลงานจิตรกรรมของเบตตินา ไฮเนิน วัย 18 ปีในขณะนั้น ได้รับการคัดเลือกจากฮันนา เบ็คเคอร์ ฟอม ราท เจ้าของแกลเลอรีในเมืองแฟรงก์เฟิร์ต ให้เข้าร่วมแสดงในนิทรรศการกลุ่ม Deutsche Kunst der Gegenwart หรือศิลปะเยอรมันร่วมสมัย (ค.ศ. 1955/56) ซึ่งได้แสดงร่วมกับผลงานศิลปะของศิลปินต่าง ๆ เช่น คาร์ล ชมิดต์-ร็อตต์ลุฟฟ์, พอล คลี, มักซ์ เบ็คมันน์, มักซ์ แอร์นสต์, แอร์นสต์ ลุดวิก เคีร์ชเนอร์ และเคเทอ โคลล์วิตซ์ คาร์ล ชมิดต์-ร็อตต์ลุฟฟ์ ได้แนะนำเธอว่า "แบตตินา จงซื่อสัตย์กับตัวเอง!"

ต่อจากนั้น เธอได้ศึกษากับแฮร์มันน์ คัสเพอร์ ที่สถาบันศิลปะมิวนิก และได้เดินทางไปยังเมืองเดินทางไปยังรัฐตีชีโน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เบตตินาศึกษาที่สถาบัน Royal Danish Academy of Art เมืองโคเปนเฮเกนตั้งแต่ปีค.ศ. 1958 นอกจากนี้ เธอได้เดินทางไปนอร์เวย์เป็นครั้งแรกและอีกหลายครั้ง ซึ่งเธอได้ซื้อกระท่อมไว้หลังหนึ่งที่เชิงเขา Seven Sisters เบตตินาได้รับทุนสนับสนุนจากกระทรวงวัฒนธรรมของรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลินในปีค.ศ. 1959 และ 1962 จากนั้นเธอได้เดินทางไปพักที่เกาะซึลท์ ตีชีโน นอร์เวย์ และปารีสเพื่อวาดภาพ ในปีค.ศ. 1962 เบตตินาเดินทางไปแอฟริกาเหนือเป็นครั้งแรกเมื่อเธอได้รับเชิญจากสถาบันวัฒนธรรมเยอรมันให้ไปเยือนไคโร เธอได้รับเชิญไปยังสถาบันวัฒนธรรมเยอรมันในเมืองไคโรด้วยเช่นกัน

ในปีค.ศ. 1960 เบตตินาได้พบกับอับเดลฮามิด อาเยช (ค.ศ. 1926 - ค.ศ. 2010) ชาวแอลจีเรีย สามีในอนาคตของเธอ ที่สวน Jardin du Luxembourg กรุงปารีส เมื่อเธอไปวาดภาพที่นั่นกับแอร์วิน โบเวียน ในปีค.ศ. 1961 ซึ่งเป็นเวลาสองปีหลังจากที่ไดอานา บุตรสาวของเธอเกิด ครอบครัวของเธอได้ย้ายไปยังเมืองเกลมา บ้านเกิดของอับเดลฮามิดในประเทศแอลจีเรียซึ่งได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสในเวลาต่อมา ฮารอน บุตรชายของเธอ เกิดเมื่อปีค.ศ. 1969Barbara & Detlef Rahlf: Bettina Heinen-Ayech - Vita III. ใน: bettina-heinen-ayech.com. 10 ตุลาคม 2008, เข้าถึงข้อมูลเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2018. ในช่วงเวลาหลายทศวรรษหลังจากนั้น เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช ใช้ชีวิตสลับไปมาระหว่างเมืองโซลิงเงินกับประเทศแอลจีเรีย โดยเธอได้กลายเป็นภาพที่คุ้นเคยในขณะที่ออกค้นหาแรงจูงใจในการสร้างสรรค์ผลงานในรถของเธอ “รถยนต์ที่ครั้งหนึ่งเป็นรถ R4” พร้อมกับ “ที่จับซิการ์ที่ต้องมีอยู่ที่มุมปากของเธอ”Diana Millies, "Not Degrading Nature to a Motif." The Cosmogony of the Painter Bettina Heinen-Ayech. ใน: Malika Bouabdellah/Diana Millies/Bernard Zimmermann (บรรณาธิการ): Bettina Heinen-Ayech Retrospective 1951–1992. Stadtsparkasse Solingen, Solingen 1992, หน้า 4. ความรักที่เธอมีต่อประเทศแอลจีเรียยังมีพื้นฐานมาจากความรักที่เธอมีต่อฮามิด สามีของเธอ “ชายผู้เป็นอิสระและกล้าหาญ” ตามที่เบตตินา ไฮเนิน ได้กล่าวไว้ Farida Hamadou: Bettina Heinen-Ayech, 50ans à Guelma : l'amour, l'Algérie... ใน: mtissage.wordpress.com. 4 กุมภาพันธ์ 2013, เข้าถึงข้อมูลเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2018 (ภาษาฝรั่งเศส).

ในปีค.ศ. 1968 พิพิธภัณฑ์แห่งชาติในเมืองแอลเจียร์ (Musée National des beaux-arts d'Alger) ได้ซื้อผลงานชุดแรกของเบตตินา ไฮเนิน-อาเยช และในปีค.ศ. 1976 เธอก็ได้รับรางวัล Grand Prix de la ville d'Alger เธอได้เป็นประธานกลุ่มเพื่อนของแอร์วิน โบเวียน ในปีเดียวกัน (แอร์วิน โบเวียน ถึงแก่กรรมในปีค.ศ. 1972) ในปีค.ศ. 1992 มีการจัดแสดงนิทรรศการแสดงผลงานภาพวาดเก่าจำนวน 120 ชิ้นของเธอที่พิพิธภัณฑ์ Musée National des beaux-arts d'Alger ในปีค.ศ. 1993 เธอได้รับรางวัลด้านวัฒนธรรมจากมูลนิธิพลเมือง Baden ของเมืองโซลิงเงิน ในปีค.ศ. 2004 ได้มีการจัดแสดงนิทรรศการผลงานเก่าของเธอครั้งยิ่งใหญ่เป็นครั้งที่สองที่เมืองแอลเจียร์ โดยนิทรรศการดังกล่าวอยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของคาลิดา ทูมี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมของแอลจีเรียในขณะนั้น และในปีค.ศ. 2006 เบตตินาก็ได้รับการยกย่องจากรัฐบาลแอลจีเรียอีกครั้ง ในปีเดียวกันนั้นเอง บ้านของเธอที่เมืองโซลิงเงินได้ถูกบุกรุกในระหว่างที่เธอไม่อยู่ ภาพวาดหกภาพโดยแอร์วิน โบเวียน ถูกขโมยไปอย่างเจตนาsolingen: Stolen property art. ใน: Rp Online. 2 ตุลาคม 2006, เรียกดูข้อมูลเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2018.

จนถึงปีค.ศ. 2018 ภาพวาดของเบตตินา ไฮเนิน-อาเยช ถูกแสดงในนิทรรศการเดี่ยวกว่า 100 งาน และนิทรรศการกลุ่มอีกมากมาย ในยุโรป อเมริกา และแอฟริกา ชื่อ "เบตตินา" ของเธอได้รับการยอมรับให้เป็นชื่อศิลปินของเธอ ซึ่งสะกดเป็นภาษาอาหรับว่า بتينا. . bouabdellah, "Bettina," หน้าปก. ชีวิตและผลงานของเบตตินา ไฮเนิน-อาเยช ได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือหลายเล่มและภาพยนตร์หลายเรื่อง ในปีค.ศ. 2012 เธอได้กลับไปยังเมืองครอยซ์ทัลในภูมิภาคอัลล์กอย ประเทศเยอรมนี เป็นครั้งแรกหลังจากสงคราม โดยมีทีมงานโทรทัศน์จากสถานี Bayerischer Rundfunk ร่วมเดินทางไปด้วย Johannes Rauenker: Bayerischer Rundfunk shoots a film in the Kreuzthal.  ใน: schwaebische.de. 11 ตุลาคม 2012, เรียกดูข้อมูลเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2018.

เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช ถึงแก่กรรมที่เมืองมิวนิก เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2020 สิริอายุได้ 82 ปี ในปีค.ศ. 2020 ได้มีการสร้างแผ่นสลักขึ้นเพื่อรำลึกถึงเธอและเพื่อน ๆ โดยกลุ่มศิลปิน ณ บ้านที่เธอเติบโต ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ "บ้านสีดำ” 

 ผลงาน 
thumb|พายุฝนฟ้าคะนองฤดูร้อนในแอลจีเรีย ในปีค.ศ. 1974
เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช ได้เรียนรู้เทคนิคทั้งหมดของการวาดภาพแต่เธอเน้นไปที่การวาดภาพสีน้ำ ในฐานะจิตรกรวาดภาพกลางแจ้ง เธอได้สร้างสรรค์ผลงานภาพวาดทิวทัศน์ไว้มากมาย มีเพียงส่วนน้อยที่เป็นภาพบุคคล ระหว่างที่เธอพำพักที่แอลจีเรีย เธอได้พัฒนาเทคนิคของตนขึ้น เนื่องจากอากาศในเกลมาแห้ง สีน้ำที่นั่นจึงไม่ไหลเข้าหากันเหมือนที่ยุโรป แต่จะแห้งเร็ว เธอจึงพัฒนาแนวทางของตนขึ้นจากสภาวะนี้ "ฉันนำสีที่เข้มมาใช้ด้วยกันแบบโมเสค โดยไล่สีทีละสี" เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช กล่าว เมื่อใช้สีเข้มต่าง ๆ ด้วยกัน จะได้ภาพทิวทัศน์และแสงสีที่เจิดจ้าในแอลจีเรียBettina-Heinen-Ayech exposera à Dar El Kenz. Femme-lumière, femme-courage. ใน: dzairnews.com. 17 พฤษภาคม 2011, เข้าถึงข้อมูลเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2018. ในช่วงหลายปีที่เกิดการก่อการร้ายตั้งแต่ทศวรรษที่ 1990 ถึง 2000 เธอสามารถวาดได้เพียงภาพบุคคล ภาพนิ่ง และภาพจากการมองออกไปนอกหน้าต่างในแอลจีเรียเท่านั้น เพราะเธอไม่สามารถเดินทางไปไหนมาไหนได้Blumen und Landschaften im Licht Algeriens. In: Bonner General-Anzeiger. 15. Januar 2016, เข้าถึงเมื่อ 3 พฤศจิกายน 2018. อย่างไรก็ตาม เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช ก็ไม่สามารถวาดภาพบุคคลหรือภาพนิ่งได้ในแอลจีเรีย

เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช กล่าวไว้ว่า ไม่เพียงเทคนิคของเธอได้เปลี่ยนแปลงไปที่แอลจีเรียเท่านั้น แต่บุคลิกของเธอยังเปลี่ยนแปลงไปด้วย เธอก้าวพ้นจาก “อคติแบบยุโรป” และ “รับฟัง” ธรรมชาติอันงดงามในเมืองเกลมา “ภูเขามาฮูนาทางใต้และท้องทุ่งแถวนั้นตรึงทุกประสาทสัมผัสของฉัน และรักษาจินตนาการของฉันไว้” ฉันวาดภาพภูมิภาคนี้ในฤดูใบไม้ผลิ ในขณะที่ทุ่งหญ้าสีเขียวที่มีดอกป๊อปปี้สีแดงแต่งแต้มอยู่นั้นสว่างไสวเรืองรองในทุกเฉดสี ห่างไกลจากสีเขียวเข้มของยุโรป ฉันวาดภาพภูมิภาคนี้ในฤดูร้อนเมื่อยอดเขาสีน้ำเงินและสีม่วงสูงตระหง่านเหนือสีทองอันงดงามของทุ่งข้าวสาลี ฉันวาดภาพภูมิภาคนี้ในฤดูหนาวเมื่อสีแดงของโลกมีพลังอันน่าเหลือเชื่อที่ยากจะแสดงให้เห็นได้!"

ในปีค.ศ. 1967 มักซ์ เม็ตซเคอร์ นักข่าว ได้เขียนเกี่ยวกับเบตตินา ไฮเนิน-อาเยช ลงในหนังสือพิมพ์ Düsseldorfer Nachrichten “เธอสามารถทำให้ทิวทัศน์เข้าถึงได้ แม้แต่ผู้ที่ไม่รู้จักทิวทัศน์นั้นก็ตาม ผลงานภาพบุคคลของเธอไม่ได้เป็นเพียงภาพของผู้คนเท่านั้น แต่ยังแสดงถึงจิตวิญญาณที่ลึกล้ำอีกด้วย”อ้างจาก: Ali Elhadj-Tahar/Hans Karl Pesch: . U-Form Verlag, Solingen 1982, S. 38.