wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ประตูติ้อัน
ประตูติ้อัน หรือ ติ้อันเหมิน  หรือที่รู้จักกันก่อนหน้านี้ว่า เป่ย์อันเหมิน (และมักเรียกกันว่า "ประตูหลัง") เป็นประตูจักรพรรดิในปักกิ่ง ประเทศจีน ประตูนี้สร้างขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยจักรพรรดิหยงเล่อแห่งราชวงศ์หมิง และทำหน้าที่เป็นประตูทิศเหนือหลักของนครจักรพรรดิ (ส่วนประตูทิศใต้ที่มีชื่อเสียงมากกว่าคือ ประตูเทียนอัน) ประตูนี้ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของสวนจิงซานและทางตอนใต้ของหอกลองแห่งปักกิ่ง ต่อมาถูกรื้อถอนในปี ค.ศ. 1954 มีความพยายามในการบูรณะตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013
# จุม เม็ย
จุม เม็ย (; เกิด ป. ค.ศ. 1930) เป็นหนึ่งใน 7 ผู้รอดชีวิตวัยผู้ใหญ่เท่าที่รู้จัก จากการคุมขังของเขมรแดงในค่ายต็วลสเลง S-21 ซึ่งมีนักโทษ 20,000 คน (ส่วนใหญ่เป็นชาวกัมพูชา) ถูกส่งไปประหารชีวิต เขาเป็นอดีตช่างยนต์ในพนมเปญที่ถูกนำตัวไปคุกเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1978 โดยถูกกล่าวหาว่าเป็นสายลับ เขารอดชีวิตมาได้ก็เพราะความสามารถในการซ่อมจักรเย็บผ้า ใน ค.ศ. 2004 เขากล่าวถึงการสังหารภรรยาและลูกชายว่า:"ตอนแรกพวกมันยิงภรรยาผมที่กำลังเดินนำหน้าร่วมกับผู้หญิงคนอื่น ๆ เธอกรีดร้องใส่ผมว่า 'วิ่งหนีเร็ว พวกมันจะฆ่าฉันแล้ว' ผมได้ยินเสียงลูกชายผมร้องไห้และจากนั้นพวกมันยิงอีกครั้ง ทำให้ลูกเสียชีวิต เมื่อผมนอน ผมยังคงเห็นใบหน้าของพวกเขา และทุกวันผมยังคงคิดถึงพวกเขา"ภายหลังจุม เม็ยแต่งงานใหม่และมีลูก 6 คน แบ่งเป็นชาย 3 คน และหญิง 3 คน
thumb|ห้องขังของเม็ยที่ S-21

ใน ค.ศ. 2003 เขาปรากฏตัวในสารคดี S-21: The Khmer Rouge Killing Machine ของบาน ริทธี ร่วมกับวาน ณาต จิตรกรชาวกัมพูชาที่กลับมาพบกันและเยี่ยมชมเรือนจำเดิมอีกครั้ง ซึ่งปัจจุบันคือพิพิธภัณฑ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ต็วลแซลงที่พนมเปญ พวกเขาพบกับอดีตผู้คุมขังพวกเขา ได้แก่ ผู้คุม ผู้สอบสวน แพทย์ และช่างภาพ ซึ่งหลายคนเพิ่งเป็นวัยรุ่นในช่วงยุคเขมรแดงระหว่าง ค.ศ. 1975 ถึง 1979 รูปลักษณ์ของพวกเขาแตกต่างจากอดีตนักโทษทั้งสองคนที่มีอายุมากกว่าในช่วงที่ถูกคุมขังอย่างสิ้นเชิง และเมื่อถึงเวลาถ่ายทำ ทั้งคู่ก็เป็นชายชรา วาน ณาตผู้วาดภาพเหมือนนักโทษ มีผมสีขาวทั้งศีรษะ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและผู้สอบสวนได้นำชมพิพิธภัณฑ์ โดยจำลองการปฏิบัติต่อนักโทษและกิจวัตรประจำวันของพวกเขา พวกเขาดูบันทึกของเรือนจำโดยละเอียด รวมทั้งภาพถ่าย เพื่อทบทวนความทรงจำ
thumb|จุม เม็ยให้หลักฐานในศาลคดีเขมรแดงเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2009
ใน ค.ศ. 2009 เขาให้หลักฐานในศาลคดีเขมรแดงที่ไต่สวนผู้นำที่ยังมีชีวิตอยู่ของระบอบเขมรแดง ในระหว่างการพิจารณาคดี เขากล่าวว่า "ผมร้องไห้ทุกคืน ทุกครั้งที่ได้ยินคนพูดถึงเขมรแดง มันทำให้ผมนึกถึงภรรยาและลูก ๆ ของผม" เขายังแสดงความปรารถนาให้อดีตผู้นำ กัง เคกเอียว ต้องจำคุกตลอดชีวิต ซึ่งกังถูกตัดสินตามนั้นใน ค.ศ. 2012 

เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 เม็ยปรากฏตัวในรายการ The Mekong River with Sue Perkins ของบีบีซี
thumb|จุม เม็ยลงลายเซ็นในหนังสือ Survivor: The Triumph of an Ordinary Man in the Khmer Rouge Genocide ของเขาเองแก่ผู้เข้าชมพิพิธภัณฑ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ต็วลแซลงที่พนมเปญ (มีนาคม ค.ศ. 2015)
# ชัยปรเมศวรวรมันที่ 1
ชัยปรเมศวรวรมันที่ 1  พระนามส่วนพระองค์ อีศวรมูรติ  เป็นพระมหากษัตริย์จามปาที่ครองราชย์ใน ค.ศ. 1044 ถึง 1060 พระองค์สถาปนาราชวงศ์ที่มีศูนย์กลางรอบญาจางและฟานซาง ที่จะปกครองเหนือมณฑลจามปาจนกระทั่ง ค.ศ. 1074

หลังการโจมตีของเวียดนามในภาคเหนือของจามปาอย่างน่าตกตะลึงที่ทำให้ราชอาณาจักรสั่นสะเทือน และคาดว่าทำให้ชัยสิงหวรมันที่ 2 ผู้ครองราชย์ สวรรคต ผู้บัญชาการทหารที่เกิดในตระกูลขุนนางนักรบ ซึ่งเคยเป็นข้าราชบริพารของผู้ปกครองในอดีต ได้ขึ้นครองราชสมบัติในฐานะพระเจ้าชัยปรเมศวรวรมันใน ค.ศ. 1044 ราชวงศ์นี้อ้างว่าสืบเชื้อสายจาก Uroja ในตำนาน ซึ่งมีอีกนามว่า Po Yan Ina Nagar 

ส่วนทางใต้ ดินแดนปัณฑุรังคะ (จังหวัดนิญถ่วนและจังหวัดบิ่ญถ่วน) ก่อกบฏต่อปรเมศวรวรมัน เนื่องจากดินแดนนี้ได้เลือกเจ้าชายจากฟานซางให้เป็นราชาธิราช และปฏิเสธที่จะยอมรับอำนาจของปรเมศวรวรมัน

ใน ค.ศ. 1050 ปรเมศวรวรมันส่งพระราชนัดดาที่เป็นมกุฎราชกุมารผู้มีตำแหน่ง ศรีเทวราชามหาเสนาบดี (ไม่ทราบพระนามจริง) เพื่อปราบปรามกบฏปัณฑุรังคะ กบฏพ่ายแพ้ในสนามรบ หลายคนหนีไปที่ภูเขา ในที่สุดกบฏก็ถูกปราบ มกุฎราชกุมารทรงจับพวกกบฏแบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มแรกไปสร้างเมืองพันรางรูปเขียนจากศัพท์ภาษาสันสกฤต Pāṇḍuraṅga (ฟานซาง) ขึ้นมาใหม่ กลุ่มที่สองนำไปรับใช้ในวิหารและอาราม ปรเมศวรวรมันจึงเฉลิมฉลองชัยชนะเหนือพวกกบฏโดยการสร้างจารึกและศิวลึงค์เพื่อรำลึกถึงความสำเร็จของพระองค์ที่วิหารโปกลองการาย 

ในปีเดียวกัน พระองค์ย้ายราชสำนักไปที่ญาจาง พระองค์บูรณะวิหารโพนคร ส่งทูตไปยังจีนสมัยราชวงศ์ซ่งใน ค.ศ. 1050 คณะผู้แทนใน ค.ศ. 1053 ได้ร่วมเดินทางกับผู ซือหม่ายิง (Pú Sīmǎyīng, อะบู อิสมาอีล?) กับ Liang Bao และใน ค.ศ. 1056 ร่วมเดินทางกับผู ซือถัวผา (Pú Xītuópá, ?)

ในช่วงรัชสมัยบั้นปลาง ศรียุวราชามหาเสนาบดีอ้างว่าเข้าพิชิตเมืองสัมภูปุระของจักรวรรดิเขมร โดยกองทัพของพระองค์ได้ทำลายล้างและปล้นสะดมวิหารเขมรทั้งหมด พร้อมทั้งบริจาคทรัพย์แก่วิหาร Śrīśānabhadreśvara ที่กำลังบูรณะในหมีเซิน

ผู้ครองราชย์ถัดจากพระองค์คือพระราชนัดดานามว่าภัทรวรมันที่ 3 (ค. ค.ศ. 1060–1061) ผู้ครองราชย์เพียง 2 ปี ก่อนที่รุทรวรมันที่ 3 (ค. ค.ศ. 1062–1069/74) พระอนุชาขึ้นครองต่อ
# ประตูเต๋อเชิ่ง
thumb|250px|เต๋อเชิ่งเหมินในเวลากลางคืน โดยมีป้อมด้านหน้า

ประตูเต๋อเชิ่ง หรือ เต๋อเชิ่งเหมิน  เป็นประตูเมืองที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองปักกิ่งทางทิศเหนือ ปัจจุบันเป็นหนึ่งในไม่กี่ประตูเมืองของปักกิ่งที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ และกลายเป็นจุดสังเกตสำคัญบนถนนวงแหวนหมายเลข 2 ทางตอนเหนือของเมืองLatimer D. (2014) The Improbable Beijing Guidebook, Sinomaps, Beijing, , p.69

โครงสร้างดั้งเดิมของประตูซึ่งสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1437 ประกอบด้วยสามส่วน ได้แก่ ประตูหลัก หอธนู และป้อมปราการ อย่างไรก็ตาม ประตูหลักถูกทำลายใน ค.ศ. 1921 และกำแพงเมืองถูกทุบทิ้งใน ค.ศ. 1969 ปัจจุบันเหลือเพียงหอธนูและป้อมปราการที่ยังคงอยู่ ซึ่งตั้งอยู่เหนือคูเมืองทางตอนเหนือของเมือง และภายในถูกใช้เป็นสถานที่จัดแสดงเหรียญโบราณ

ปัจจุบัน เต๋อเชิ่งเหมินเป็นจุดเชื่อมต่อการคมนาคมที่สำคัญทางตอนเหนือของปักกิ่ง บริเวณโดยรอบเป็นสะพานเต๋อเชิ่งเหมิน ซึ่งเป็นสะพานลอยแบบวงเวียนที่ช่วยกระจายการจราจรจากถนนวงแหวนรอบที่ 2 ไปยังทางด่วนปาต้าหลิ่ง ถนนที่เคยตัดผ่านประตูยังคงใช้ชื่อที่เกี่ยวข้องกับประตูนี้ โดยพื้นที่ทางใต้ของเต๋อเชิ่งเหมินและภายในกำแพงเมืองเดิมเรียกว่า "ถนนเต๋อเชิ่งเหมินใน" ส่วนทางตอนเหนือเรียกว่า "ถนนเต๋อเชิ่งเหมินนอก"

เต๋อเชิ่งเหมินมีความหมายว่า "ประตูแห่งชัยชนะอันมีคุณธรรม" ในสมัยโบราณ กองทัพจักรวรรดิจะเดินทางออกจากปักกิ่งผ่านเต๋อเชิ่งเหมินและกลับเข้ามาผ่านประตูอันติ้ง หรือ "ประตูแห่งสันติภาพและความมั่นคง"
 การคมนาคมสาธารณะ 
สาย 2 ของรถไฟใต้ดินปักกิ่ง มีสถานีใกล้กับเต๋อเชิ่งเหมินที่สถานีจี๋สุ่ยถาน นอกจากนี้ เต๋อเชิ่งเหมินยังเป็นจุดขึ้นรถรถโดยสารประจำทางปักกิ่งหลายสาย รวมถึงรถโดยสารท่องเที่ยวที่เดินทางไปกำแพงเมืองจีนที่ปาต้าหลิ่ง
# แถบความถี่ป้องกัน
ในโทรคมนาคม แถบความถี่ป้องกันกสทช. ขอบเขตของงาน (Term of Reference : TOR) การคัดเลือกผู้ขอรับการส่งเสริมสนับสนุนจากเงินกองทุนวิจัยและพัฒนากิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคม เพื่อประโยชน์สาธารณะ (กทปส.) เพื่อดำเนินโครงการศึกษาแนวทางร่วมใช้คลื่นความถี่และกำหนดมาตรการป้องกันการรบกวนสำหรับ กิจการโทรคมนาคมเคลื่อนที่สากลในรูปแบบโครงข่ายเฉพาะองค์กร (Private Network) และโครงข่ายสาธารณะ (Public Network) ในคลื่นความถี่ย่าน 3500 เมกะเฮิรตซ์  หรือ แถบความถี่ป้องกันการรบกวน หรือ แบนด์การ์ด  คือแถบความถี่แคบ ๆ ที่ไม่ได้ใช้งานโดยตั้งใจ ซึ่งวางอยู่ระหว่างแถบความถี่ที่อยู่ติดกันเพื่อลดการรบกวนระหว่างแถบความถี่เหล่านั้น แถบความถี่ป้องกันใช้ในการมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความถี่ แถบความถี่ป้องกันมีอยู่ในทั้งระบบสื่อสารแบบมีสายและไร้สาย

แถบความถี่ป้องกันสามารถได้รับอนุญาตให้ใช้กับอุปกรณ์พลังงานต่ำ เช่น เครือข่ายโทรศัพท์มือถือส่วนตัวได้
# ลามอโรฌูวีฟ
ลามอโรฌูวีฟ (,) เป็นหมู่บ้านขนาดเล็กภายใต้เขตอำนาจศาลของเทศบาลกูร์เตอโม จังหวัดลัวแร ประเทศฝรั่งเศส ชื่อพื้นที่นี้มีความหมายว่า "ความตายต่อชาวยิว"Rick Noack, These French villagers want to keep living in a place called ‘Death to Jews’, in the Washington Post, 13 August 2014Jewish group asks France to rename 'Death to Jews' hamlet, BBC News, 12 August 2014"Jewish group asks France to rename ‘Death to Jews’ hamlet", France24, 2014-08-12

 ที่มาของชื่อ 
ชื่อนี้มีที่มาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 โดย Pierre-Henri Billy นักภูมินามวิทยารายงานว่า« La Mort-aux-Juifs : histoire d'un nom propre », article from Pierre-Henri Billy (toponymist, researcher at CNRS, author from Dictionnaire des noms de lieux de la France, published by Errance, 2011) in Le Monde, 20 August 2014 (read online). ตอนแรกชื่อนี้คือ "la mare au juin″ ซึ่งในภาษาฝรั่งเศสเก่าตามท้องถิ่นแปลว่า "บ่อปุ๋ยน้ำ" คำนี้เกิดวิวัฒนาการเหมือนกับชื่อสถานที่อื่นในพื้นที่นี้ จนกระทั่งท้ายที่สุดกลายเป็น "la Mort aux Juifs" ด้วยรูปแบบกลาง "la mare au Juif" อ้างโดยนักประวัติศาสตร์ท้องถิ่น Paul GachePaul Gache, Bulletin de la Société d'émulation de l'arrondissement de Montargis, number 18, March 1972,  : « On sait que souvent une mare médiévale est devenu un mort, ainsi la mare au Juif (singulier) est devenu la Mort aux Juifs (pluriel) » ("It is known that often a medieval pound (mare) has become a death (mort), as an example "la mare au Juif" (singular) has become "la Mort aux Juifs" (plural)"). See also the article from the same author in the number 7, October 1969, from the same Bulletin . การแปลงคำว่า "mare" (บ่อ) เป็น "mort" (ตาย) พบในชื่อสถานที่ภาษาฝรั่งเศสเก่าได้บ่อยมาก และ "juin" (ปุ๋ยน้ำ) กลายเป็น "juif" (ยิว) ในสองขั้น ขั้นแรกคือการลดเสียงนาสิก (denasalization) ที่เปลี่ยนจาก "juin" ไปเป็น "jui" และเปลี่ยนรูปเขียนเป็น "juif" ซึ่งในภาษาฝรั่งเศสเก่าออกเสียงเหมือนกัน

การเปลี่ยนชื่อ
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 Simon Wiesenthal Center ยื่นคำร้องต่อรัฐบาลฝรั่งเศสเพื่อเปลี่ยนชื่อพื้นที่นี้ โดยอ้างว่าคำนี้แปลว่า "ความตายต่อชาวยิว" ซึ่งเป็นคำแปลที่ถูกปฏิเสธในประเทศฝรั่งเศส คำขอที่คล้ายกันถูกปฏิเสธใน ค.ศ. 1992 อย่างไรก็ตาม ด้วยแรงกดดันในระดับชาติ สภาเทศบาลจึงเลิกใช้ชื่อดังกล่าวในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 พื้นที่ในปัจจุบันแยกเข้ากับหมู่บ้านขนาดเล็ก Les Croisilles และ La Dogetterie

ดูเพิ่ม

กัสตรีโยโมตาเดฆูดิโอส เมืองในประเทศสเปนที่ชื่อก่อน ค.ศ. 2015 (Castrillo Matajudíos) แปลว่า "ค่ายผู้ฆ่าชาวยิว"
# ประตูฟู่เฉิง
ประตูฟู่เฉิง หรือ ฟู่เฉิงเหมิน (มองโกล:;Möllendorf:elgiyen i mutehe duka, เดิมชื่อประตูปิงเซ่ (Pingze Gate) เป็นประตูที่ตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของกำแพงเมืองปักกิ่ง ประตูนี้ถูกรื้อถอนในทศวรรษ 1960 และถูกแทนที่ด้วยสะพานลอยฟู่เฉิงเหมินบนถนนวงแหวนหมายเลข 2 แม้ว่ามันจะถูกทำลายไปแล้ว แต่ยังคงถูกใช้เป็นชื่อสถานที่อยู่ โดยสถานีฟู่เฉิงเหมินเป็นจุดเชื่อมต่อการคมนาคมที่มีรถบัสสาธารณะหลายสายและสาย 2 ของรถไฟใต้ดินปักกิ่งหยุดที่นี่ ถนนที่เคยผ่านประตูนี้ยังคงใช้ชื่อที่เกี่ยวข้องกับประตูนี้ ด้านตะวันออกของฟู่เฉิงเหมินจะเรียกว่าถนนฟู่เฉิงเหมินในเพราะมันเคยอยู่ภายในกำแพง ส่วนทางทิศตะวันตกของฟู่เฉิงเหมินจะเรียกว่าถนนฟู่เฉิงเหมินนอก และหากเดินทางไปทางทิศตะวันตกต่อไป ถนนจะกลายเป็นถนนฟูชี่ (ทางหลวงแห่งชาติ 109 ของจีน)
# จอร์จ ฟินเลย์สัน
จอร์จ ฟินเลย์สัน (, 1790–1823) เป็นนักธรรมชาติวิทยาและนักเดินทางชาวสกอตแลนด์ เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นนักธรรมชาติวิทยาที่เก่งที่สุดคนหนึ่งในยุคของเขา และเขามีชื่อเสียงจากการศึกษาเชิงบุกเบิกเกี่ยวกับพืช สัตว์ และผู้คนทางภาคใต้ของประเทศไทยและคาบสมุทรมลายู

ฟินเลย์สันเกิดที่เมืองเธอร์โซในปี ค.ศ. 1790 เขาเป็นเสมียนของดร.ซอมเมอร์วิลล์ หัวหน้าเจ้าหน้าที่การแพทย์ของกองทัพในสกอตแลนด์ และต่อมาเป็นเสมียนของดร. ฟาร์เรล หัวหน้าเจ้าหน้าที่การแพทย์ของกองทัพในซีลอน จากนั้นเขาย้ายไปที่เบงกอลและเข้าประจำการใน กองทหารม้าเบาที่ 8 ในตำแหน่งผู้ช่วยศัลยแพทย์ในปี ค.ศ. 1819 ในปี ค.ศ. 1821 และ 1822 เขาได้ร่วมคณะผู้แทนการค้าของจอห์น ครอว์เฟิร์ดไปยังสยาม (ปัจจุบันคือประเทศไทย) และโคชินไชนา (ปัจจุบันคือเวียดนาม) ในฐานะนักธรรมชาติวิทยา และเดินทางกลับมาพร้อมกับคณะผู้แทนการค้าดังกล่าวไปยังโกลกาตาในปี ค.ศ. 1823 ถึงเวลานี้สุขภาพของเขาแย่ลงไปมากแล้ว เขาเสียชีวิตระหว่างเดินทางจากเบงกอลไปยังสกอตแลนด์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1823

บันทึกที่เขาจดไว้ระหว่างภารกิจได้รับการแก้ไขโดยมีคำนำเกี่ยวกับผู้เขียนโดยเซอร์สแตมฟอร์ด แรฟเฟิลส์ FRS และตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1826 ภายใต้ชื่อ The Mission to Siam and Hue, the capital of Cochin China, in the years 1821–2, from the Journal of the late George Finlayson, Esq'The Mystery of the Finlayson Map', in: Forbes, Andrew, and Henley, David, in: Ancient Chiang Mai Volume 3. Chiang Mai ,Cognoscenti Books, 2012. ASIN: B006IN1RNW

นกปรอดหัวลาย (Pycnonotus finlaysoni) และกระรอกฟินเลย์สัน (Callosciurus finlaysonii) ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ฟินเลย์สัน
# ประตูกว่างอัน
ประตูกว่างอัน หรือ กว่างอันเหมิน (หรือที่รู้จักในชื่อ ประตูแห่งความสงบขยาย, กว่างหนิงเหมิน และ จางอี้เหมิน) เป็นประตูเมืองในกรุงปักกิ่งในอดีต ซึ่งสร้างขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดิเจียจิง (ค.ศ. 1521–1567) แห่งราชวงศ์หมิง ประตูนี้เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองปักกิ่ง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของศูนย์กลางเมืองและหันไปทางทิศตะวันออก กว่างอันเหมินทำหน้าที่เป็นทางเข้าสำคัญสู่กรุงปักกิ่ง
# ประตูซีจี้
thumb|รถไฟใต้ดิน สาย 2 ที่สถานีซีจี้เหมิน 

ประตูซีจี้เหมิน หรือ ซีจี้เหมิน  เป็นประตูในกำแพงเมืองปักกิ่ง และตอนนี้กลายเป็นจุดขนส่งในปักกิ่ง ประตูนี้เป็นทางเข้าสำหรับน้ำดื่มของจักรพรรดิ ซึ่งมาจากเขาหยกฤดูใบไม้ผลิทางทิศตะวันตกของปักกิ่ง ประตูนี้ถูกรื้อถอนในปี ค.ศ. 1969
# วีระเดช ภู่พิสิฐ
วีระเดช ภู่พิสิฐ (เกิด 30 ธันวาคม พ.ศ. 2530)  เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน สังกัดพรรคประชาชน

 ประวัติ 
วีระเดช เกิดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ที่อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน เป็นบุตรนายประเสริฐ ภู่พิสิฐ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน และอดีตประธานหอการค้าจังหวัดลำพูน กับนางสุนันท์ ภู่พิสิฐ เป็นน้องชายชัยณรงค์ ภู่พิสิฐ อดีตรองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน

สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย และสำเร็จการศึกษาปริญญาตรี คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

 การเมือง 
ในปี พ.ศ. 2561 วีระเดชเข้าร่วมการเมืองครั้งแรก โดยสังกัดพรรคอนาคตใหม่ พร้อมกับวิทวิสิทธิ์ ปันสวนปลูก ซึ่งถูกคัดให้เป็นผู้สมัคร สส.ลำพูน เขต 1

ภายหลังพรรคอนาคตใหม่ถูกยุบ วีระเดชได้ย้ายมาสังกัดพรรคก้าวไกลพร้อมกับวิทวิสิทธิ์เช่นกัน โดยวีระเดชได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าสำนักงานพรรคก้าวไกลของจังหวัดลำพูน ซึ่งต่อมา ชัยธวัช ตุลาธน หัวหน้าพรรคก้าวไกลในเวลาต่อมา ได้เล่าว่า จังหวัดลำพูนเป็นสาขาพรรคสาขาแรกของพรรคก้าวไกล 

ต่อมาเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 พรรคก้าวไกลได้เปิดตัววีรเดช ในฐานะผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูนของพรรค ซึ่งนโยบายสำคัญของวีรเดชคือ ชูนโยบายทำบันทึกความเข้าใจ (MoU) กับบริษัทต่าง ๆ ให้ลูกหลานชาวลำพูนสามารถเสริมสร้างทักษะอาชีพในระหว่างที่เรียนระดับมัธยมศึกษาไปด้วยได้ เมื่อจบการศึกษาออกมา มีวุฒิ มีงาน มีเงิน ภายหลังพรรคก้าวไกลถูกยุบ วีระเดชได้ย้ายมาสังกัดพรรคประชาชนพร้อมกับสมาชิกพรรคที่เหลือ และยังคงเป็นผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูนของพรรคต่อไป

ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2568 วีระเดชลงสมัครแข่งกับ อนุสรณ์ วงศ์วรรณ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน ซึ่งลงสมัครในนามพรรคเพื่อไทย โดยวีระเดชได้รับเลือกตั้ง และเป็นจังหวัดเดียวที่พรรคประชาชนชนะในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทยในครั้งนี้

 นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด 
 การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน พ.ศ. 2568 สังกัด พรรคประชาชน
# สโมสรเรือยอชต์
thumb| คลับเฮาส์ของสโมสรเรือยอชต์ที่ซิเอนฟูเอโกส ประเทศคิวบา
thumb| สโมสรเรือยอชต์โคลัมเบียที่ชิคาโก รัฐอิลลินอยส์
thumb| สโมสรเรือยอชต์บริตานเนีย ที่ออตตาวา ออนแทรีโอ คลับเฮาส์และเต็นท์มาร์ควิส
สโมสรเรือยอชต์ คือสโมสรเรือที่เกี่ยวข้องกับการเล่นเรือยอชต์ โดยเฉพาะ

 คำอธิบาย 
สโมสรเรือยอชต์ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ริมทะเล แม้ว่าจะมีบางแห่งที่ก่อตั้งขึ้นในทะเลสาบหรือริมแม่น้ำ สโมสรเรือยอชต์หรือเรือใบจะมีท่าจอดเรือหรือชายหาดหรือแนวชายฝั่งที่มีทุ่นกั้นไว้เพื่อระบุพื้นที่ที่ห้ามว่ายน้ำ รวมถึงมีที่จอดเรือที่ปลอดภัยนอกชายฝั่ง บนฝั่งยังมีพื้นที่โดยรอบที่สงวนไว้สำหรับสมาชิกสโมสรโดยเฉพาะ รวมถึงคลับเฮาส์ที่มีบาร์ คาเฟ่ หรือร้านอาหารที่สมาชิกสามารถมาสังสรรค์กันในบรรยากาศที่เป็นกันเองและน่ารื่นรมย์

แม้ว่าคำว่า สโมสรเรือยอชต์ และ ชมรมเรือใบ มักจะมีความหมายเหมือนกัน แต่ความแตกต่างทั่วไปบางประการเกี่ยวกับการใช้เรือเพื่อการพักผ่อนหย่อนใจสามารถสรุปได้อย่างกว้างๆ ในอดีต สโมสรเรือยอชต์ มักมุ่งเน้นไปที่สมาชิกที่ประกอบด้วยเจ้าของเรือยอชต์ รวมถึงเรือยนต์ สโมสรประเภทนี้มักจะมีความพิเศษเฉพาะตัวมาก โดยดึงดูดชนชั้นสูงหรือชนชั้นสูง และเจ้าของเรือขนาดเล็กจะอยู่นอกกลุ่ม ในทางกลับกัน ชมรมเรือใบ มักมุ่งเน้นไปที่สมาชิกที่ประกอบด้วยเจ้าของเรือใบเท่านั้น รวมถึงเรือขนาดเล็ก เช่น เรือยาง สโมสรประเภทนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 เมื่อเรือขนาดเล็กเริ่มมีการผลิตในระดับอุตสาหกรรม

สโมสรเรือยอชต์มักรู้จักจากอักษรย่อ (เช่น สโมสรเรือยอชต์นิวยอร์ก New York Yacht Club ย่อว่า NYYC และ Kingston Yacht Club ย่อว่า KYC) สโมสรเรือยอชต์ที่มีชื่อเสียงหลายแห่ง เช่น Yacht Club de France, Yacht Club Italiano และ Royal Yacht Squadron ก่อตั้งขึ้นภายใต้การอุปถัมภ์ของราชวงศ์หรือได้รับพระราชทานชื่อดังกล่าวในบางช่วงของประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:สโมสรเรือยอชต์
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของประเทศไอร์แลนด์
# พาเมลา เกลเลอร์
พาเมลา เกลเลอร์ (เกิด ค.ศ. 1958) เป็นนักเคลื่อนไหวทางการเมืองขวาจัด บล็อกเกอร์ และผู้แสดงความคิดเห็นชาวอเมริกันที่ต่อต้านมุสลิม เกลเลอร์สนับสนุนทฤษฎีสมคบคิดผู้ให้กำเนิดเกี่ยวกับประธานาธิบดี บารัก โอบามา โดยกล่าวว่าเขาเกิดในประเทศเคนยา และนับถือศาสนาอิสลาม

ใน ค.ศ. 2006 เกลเลอร์นำการ์ตูนมุฮัมมัดที่เป็นข้อพิพาท ซึ่งตีพิมพ์โดยหนังสือพิมพ์ Jyllands-Posten ของเดนมาร์ก มาเผยแพร่ซ้ำในบล็อกของเธอ เธอมีชื่อเสียงโด่งดังมากขึ้นใน ค.ศ. 2010 จากการเป็นผู้นำในการรณรงค์ต่อต้านข้อเสนอให้สร้างศูนย์ชุมชนอิสลามพาร์ก51 ซึ่งเธอเรียกว่า "มัสยิดใหญ่กราวนด์ซีโร" เธอเป็นประธาน Stop Islamization of America (มีอีกชื่อว่า American Freedom Defense Initiative) กลุ่มต่อต้านมุสลิมที่ร่วมก่อตั้งกับรอเบิร์ต สเปนเซอร์ นับตั้งแต่ ค.ศ. 2013 เธอซื้อโฆษณาต่อต้านมุสลิมบนเครือข่ายขนส่งสาธารณะในเมืองต่าง ๆ เธอยังปฏิเสธการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่มุสลิมตกเป็นเหยื่อ เช่น การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์บอสเนียและการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์โรฮีนจา

เกลเลอร์เปิดบล็อกแรกชื่อ Atlas Shrugs ใน ค.ศ. 2004 หลังจากนั้นจึงสืบทอดโดย Geller Report ทั้งสองเว็บไซต์ขึ้นชื่อในด้านการส่งเสริมความเท็จและทฤษฎีสมคบคิด

ชีวิตช่วงต้น
เกลเลอร์เป็นลูกสาวคนที่สามจากทั้งหมด 4 คนในครอบครัวชาวยิว รูเบน เกลเลอร์ พ่อของเธอ เป็นผู้ผลิตสิ่งทอ ส่วนแม่มีชื่อว่า ลิลเลียน เกลเลอร์ เธอเติบโตในย่านฮิวเลตต์ฮาร์เบอร์ เกาะลองของรัฐนิวยอร์ก เธอช่วยกิจการของพ่อ ซึ่งทำให้เธอสามารถพูดภาษาสเปนได้คล่อง

อาชีพ

ชีวิตส่วนตัว
เกลเลอร์สมรสกับ Michael Oshry ใน ค.ศ. 1990 จนกระทั่งหย่ากันใน ค.ศ. 2007 เธอได้รับเงินชดเชยการหย่าร้างเกือบ 4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ Michael เสียชีวิตจากอาการหัวใจวายใน ค.ศ. 2008 ลูกสาวของเขาได้รับเงิน 5 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากกรมธรรม์ประกันชีวิตของเขา พาเมลาและ Michael มีลูกสาว 4 คน ได้แก่: Claudia, Jackie, Olivia และ Margo Oshry ทั้งสี่คนเป็นอินฟลูเอนเซอร์สื่อสังคมที่ดำเนินการผ่านบัญชี Girl With No Job ในอินสตาแกรม และรายการโชว์เฟซบุ๊กไลฟ์/ยูทูบชื่อ The Morning Toast

เธออาศัยอยู่ที่ฮิวเลตต์ รัฐนิวยอร์ก และซัตตันเพลส รัฐนิวยอร์ก

บรรณานุกรม
 The Post-American Presidency: The Obama Administration's War on America, Pamela Geller with Robert Spencer, foreword by (former) Ambassador John R. Bolton, (Simon & Schuster, July 2010) 
 
 Freedom or Submission: On the Dangers of Islamic Extremism & American Complacency, Pamela Geller, (CreateSpace Independent Publishing Platform, April 3, 2013) 
 Fatwa: Hunted in America, Pamela Geller, (Dangerous Books), November 1, 2017
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา เขต 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2552
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา เขต 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2552 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา แทนที่ นายวินัย เสนเนียม ซึ่งถึงแก่กรรมไปก่อนหน้านี้

 ที่มา 
การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 1 จังหวัดสงขลา พ.ศ. 2552 เกิดขึ้นเนื่องจาก นายวินัย เสนเนียม ส.ส. เดิมในพื้นที่จากการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ของพรรคประชาธิปัตย์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ทำให้ตำแหน่งในเขตนี้ (อำเภอเมืองสงขลา อำเภอสทิงพระ อำเภอกระแสสินธุ์ อำเภอระโนด อำเภอรัตภูมิ อำเภอบางกล่ำ อำเภอควนเนียง และอำเภอสิงหนคร) ว่างลงหนึ่งตำแหน่ง ตามกฎหมายการเลือกตั้งระบุว่าจะต้องทำการเลือกตั้งใหม่ภายใน 60 วัน คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) จึงมีมติให้มีการเลือกตั้งซ่อมในวันอาทิตย์ที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

 ผู้สมัคร 
พรรคประชาธิปัตย์มีมติส่ง นายชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว อดีตเลขานุการส่วนตัวของนายถาวร เสนเนียม ลงสมัครเลือกตั้งซ่อมในครั้งนี้ ในส่วนของพรรคประชากรไทย ได้มีมติส่ง นายจรัญ วงศ์กระจ่าง เป็นตัวแทนของพรรคลงสมัคร“ปชป.-ประชากรไทย” ส่งชิงซ่อมเก้าอี้ ส.ส.เขต 1 สงขลา

การเปิดรับสมัครมีขึ้นในวันที่ 5 - 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ผู้สมัครทั้งหมดได้จับสลาก ปรากฏว่า นายชัยวุฒิได้เบอร์ 1 และนายจรัญได้เบอร์ 2

 พรรค ผู้สมัคร หมายเลข   ประชาธิปัตย์  ชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว  <center>1<center>  ประชากรไทย  จรัญ วงศ์กระจ่าง  <center>2<center>

 ผลการเลือกตั้ง 

เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองสงขลา อำเภอสทิงพระ อำเภอกระแสสินธุ์ อำเภอระโนด อำเภอรัตภูมิ อำเภอบางกล่ำ อำเภอควนเนียง และอำเภอสิงหนคร
# เรดเซบาสเตียน
เซปเป กีโด อีวอนเน เฮเรอมาน (เกิดวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1995) หรือชื่อในวงการ เรดเซบาสเตียน เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวเบลเยียม เขาเป็นตัวแทนของเบลเยียมในการประกวดเพลงยูโรวิชัน 2025 ด้วยเพลง "สโตรบไลตส์"

 ชีวิตและการทำงาน 
เซปเป เฮเรอมาน เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1999 ที่โอสต็องด์ ประเทศเบลเยียม ในปี 2013 เมื่ออายุได้ 14 ปี เขาได้เข้าร่วมรายการ เบลเยียมส์กอตแทเลินต์ ฤดูกาลที่สองทางชองโทรทัศน์เวแตแอม ด้วยเพลง เอ็นท์โออาเธอร์แมน ของคริสตินา อากีเลราชาวอเมริกัน ทำให้เขาผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ หลังจากจบมัธยมปลาย เฮเรอมานได้เรียนร้องเพลงที่ราชวิทยาลัยวิจิตรศิลป์ในเกนท์ ที่นั่น เขาได้รับการสอนโดยกุสตาฟ นักร้องชาวเฟลมิช และคนอื่นๆ อีกมากมาย เฮเรอมานยังเล่นเปียโนตั้งแต่เขาอายุเก้าขวบ

ในปี 2019 เขาเดินหน้าอาชีพดนตรีโดยใช้ชื่อ เรดเซบาสเตียน เขาเปิดตัวในปี 2021 โดยมี เพลง เอมเบรซมี เป็นซิงเกิลแรก ในปี 2024 เขาได้เข้าร่วมรายการโทรทัศน์ ซิงอะเกน ของเวแตแอมซึ่งเขาผ่านเข้ารอบสุดท้าย

ในปี 2025 หลังจากเซ็นสัญญากับค่ายเพลงซีเอ็นอาร์เรคอร์ดส เรดเซบาสเตียนเป็นหนึ่งในแปดผู้เข้ารอบสุดท้ายของการประกวดเพลงระดับชาติ ยูโรซอง 2025 ซึ่งจัดโดยเวแอร์เตเอน ด้วยเพลง สโตรบไลต์ส ซึ่งเขาเป็นผู้ชนะในรอบสุดท้ายด้วยคะแนนรวม 423 คะแนน และได้เป็นตัวแทนของประเทศเบลเยียมในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 เขาทำการแสดงในรอบรองชนะเลิศที่ 1 ซึ่งเขาตกรอบไป

 ชีวิตส่วนตัว 
เรดเซบาสเตียนอาศัยอยู่ในเกนต์ เขาเป็นเจ้าของแมวชื่อดัชเชส และได้กล่าวว่าคริสตินา อากีเลราเป็นแรงบัลดาลใจสำคัญในการเข้าวงการนี้ เขายังชอบร้องคาราโอเกะอีกด้วยViva la diva ✨ Diva Duchesse 👑 🇧🇪 #Eurovision2025 #Belgium #RedSebastian https://www.youtube.com/shorts/Xlmscgft9BY

 ผลงานเพลง 

 อัลบั้ม 
ชื่อ รายละเอียด ยู วางจำหน่าย : 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021
 ค่ายเพลง: ไร้สังกัด
 รูปแบบ: ดาวน์โหลดแบบดิจิทัล, สตรีมมิง

 แผ่นเสียงอัลบัมสั้น 
ชื่อ รายละเอียด เบดรูมซีเครท วางจำหน่าย : 8 ธันวาคม ค.ศ. 2023
 ค่ายเพลง: ไร้สังกัด
 รูปแบบ: ดาวน์โหลดแบบดิจิทัล, สตรีมมิง

 ซิงเกิล 
ชื่อ ปี อัลบั้ม "เอ็มเบรซมี" 2021 ยู “เฟดดิงอะเวย” “คีปโกอิงแบ็กทูยู”   "ซอมไคน์ดาเวย์" ยู "ยู" “เลตติงโก” 2023   "ซอฟท์ซูเอด" เบดรูมซีเครท “แอปพีไทต์” "อินยัวร์อายส์" 2024   "สโตรบไลตส์" 2025
# อิจิโจ คาเนโยชิ
อิจิโจ คาเนโยชิ (7 มิถุนายน ค.ศ. 1402 – 30 เมษายน ค.ศ. 1481) มีอีกชื่อว่า อิจิโจ คาเนระ เป็นบุตรของผู้สำเร็จราชการ สึเน็ตสึงุ เขาเป็นคูเงียวหรือขุนนางชั้นสูงของญี่ปุ่นในยุคมูโรมาจิ (1336–1573) เขาดำรงตำแหน่งเซ็ชโชใน ค.ศ. 1432 และคัมปากุใน ค.ศ. 1447 ถึง 1453 และใน ค.ศ. 1467 ถึง 1470

ก่อนหน้าสงครามโอนิง เขา "ได้รับการเคารพนับถือจากคนทั่วไปสำหรับผลงานทางวิชาการของเขา มีครอบครัวใหญ่ที่มีชื่อเสียง และเป็นเจ้าของห้องสมุดที่อาจจะดีที่สุดในยุคนั้น"Keene, Donald. (2003). Yoshimasa and the Silver Pavilion, p. 13. คาเนโยชิหนีไปนาระ ซึ่งเป็นบริเวณที่บุตรชายยทำหน้าที่เป็นเจ้าอาวาสในอารามโคฟูกุจิ เขาอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 10 ปีก่อนเดินทางกลับเมืองหลวง

ใน ค.ศ. 1478 (ปีบุมเมที่ 10) คาเนระตีพิมพ์ บุมเมอิตโต-กิ (หัวข้อเอกภาพแห่งความรู้และวัฒนธรรม) ที่เกี่ยวข้องกับจริยธรรมทางการเมือง และประเด็นเกี่ยวกับหน้าที่ของเจ้าชาย 6 ประการNussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Kōshō" in  Japan encyclopedia, p. 89; n.b., Louis-Frédéric is pseudonym of Louis-Frédéric Nussbaum, see Deutsche Nationalbibliothek Authority File .

ครอบครัว
 บิดา: อิจิโจ สึเน็ตสึงุ
 มารดา: บุตรสาวในฮิซาชิโบจิ ฮิเดนางะ
 ภรรยา
 บุตรสาวของนากามิกาโดะ โนบูโตชิ (1405–1473)
 บริวาร (ไม่ทราบชื่อ)
 บุตรสาวของมินาโมโตะ ยาซูโตชิ
 มินามิ โนะ คาตะ (1443-1490)
 ลูก:
 อิจิโจ โนริฟูซะ จากบุตรสาวของนากามิกาโดะ โนบูโตชิ
 อิจิโจ ฟูยูโยชิ จากมินามิ โนะ คาตะ
 อิจิโจ เคชิ สมรสกับทากัตสึกาซะ มาซาฮิระ เป็นบุตรสาวจากบุตรสาวของมินาโมโตะ ยาซูโตชิ