wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# การย้อมรุ้ง
การย้อมชมพู  หรือ การย้อมรุ้ง  เป็นแนวทางในการสนับสนุนการปกป้องสิทธิผู้มีความหลากหลายทางเพศในฐานะหลักฐานแห่งความเสรีนิยมและประชาธิปไตย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อที่จะเบี่ยงเบนความสนใจจากหรือให้ความชอบธรรมแก่ความรุนแรงต่อประเทศหรือชุมชนอื่น แนวคิดเรื่องการย้อมรุ้งมีใช้มาตั้งแต่ปี 2011 โดยซาราห์ ชูลมัน ซึ่งเรียกการย้อมรุ้งเพื่ออธิบายถึงหน่วยประชาสัมพันธ์ของรัฐบาลอิสราเอล และแนวคิดชาตินิยมรักร่วมเพศ เพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับการเหยียดเชื้อชาติและความรังเกียจชาวต่างชาติ การย้อมรุ้งเป็นผลสืบเนื่องหนึ่งจากภาระการสร้างความศิวิไลซ์ซึ่งใช้เพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับแนวคิดล่าอาณานิคม โดยในบริบทนี้ว่าด้วยสิทธิผู้มีความหลากหลายทางเพศในรัฐตะวันตก ในมุมมองที่กว้างกว่า การย้อมรุ้งสามารถนิยามได้ว่าเป็น "การเอาข้อความที่เห็นอกเห็นใจเพียงผิวเผิน แต่แทบจะไม่มีหรือไม่มีอะไรที่เกี่ยวเลยกับความเท่าเทียมหรือการมีส่วนร่วมของกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศ" ซึ่งในที่นี้อาจรวมถึงการตลาดพุ่งเป้าความหลากหลายทางเพศ

หมายเหตุ
# หมู่บ้านเกย์
หมู่บ้านเกย์  เป็นพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่โดยทั่วไปเป็นที่รับรู้ว่าเป็นที่อยู่อาศัยหรือเป็นที่เดินทางหาสู่ของสมาชิกในชุมชนกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศ หมู่บ้านเกย์มักมีธุรกิจจำนวนมากสำหรับเกย์ เช่น บาร์เกย์, ไนต์คลับเกย์, โรงอาบน้ำเกย์ หมู่บ้านเกย์อาจเป็นตัวแทนถึงพื้นที่เป็นมิตรต่อผู้มีความหลากหลายทางเพศท่ามกลางเมืองที่ไม่เป็นมิตรต่อคนกลุ่มนี้เท่าไร หรืออาจเพียงหมายถึงพื้นที่ที่มีความชุกของผู้อยู่อาศัยเกย์และธุรกิจเกย์ บางชุมชนอาจะถูกเรียกเป็นหมู่บ้านเกย์เนื่องจากมีภาพลักษณะที่เปิดรับเกย์

ในบางนคร กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศมักกระจุกตัวกันอยู่ในย่านที่เป็นที่สามารถมองเห็นรู้ (visibly identified neighborhoods) ในขณะที่เมืองอื่น มักอาศัยกันอย่างกระจายกันไปตามย่านต่าง ๆ ซึ่งมีความมองเห็นรู้ต่ำกว่า อันอาจเป็นผลจากวัฒนธรรมต้านที่แข็งแกร่งกว่ามีอยู่ เช่น ชุมชนผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศในซานฟรานซิสโกจะกระจุกตัวอยู่ในย่านเดอะแคสโตร ส่วนในซีแอตเทิลจะกระจุกตัวอยู่ในแคปปิตอลฮิล, ในมอนทรีออล กระจุกตัวใน "เซนเตอร์ซูด" หรือที่รู้จักทั่วไปว่า "เลอ วิลเลจ" ในขณะที่เมืองอื่น เช่น ออสติน ไม่มีหมู่บ้านเกย์ที่ชัดเจนแม้จะเป็นที่อยู่อาศัยของบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศและธุรกิจที่เป็นมิตรจำนวนมาก

ในประเทศไทย ย่านที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นหมู่บ้านเกย์ เช่น ซอยประตูชัยในอดีต และสีลมซอยสอง ในกรุงเทพมหานคร กับ บอยซ์ทาวน์ในพัทยา
# ซอยประตูชัย
ซอยประตูชัย (หรือ "ซอยทไวไลต์") เป็นอดีตซอยในเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ที่เป็นที่รู้จักในฐานะแหล่งบันเทิงเกย์ ธุรกิจส่วนใหญ่มีเป้าหมายเป็นกลุ่มนักท่องเที่ยวและพลเมืองต่างชาติ ในระดับสากล ซอยประตูชัยเป็นที่รู้จักในฐานะศูนย์กลางย่านโคมแดงของชาวเกย์ในธุรกิจเพศของกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นเมืองที่เป็นที่รู้จักในฐานะที่ตั้งของย่านโคมแดงสำหรับเกย์อีกจำนวนมาก ที่อาจะเป็นที่รู้จักมากกว่าในชาวไทย กระนั้น ซอยประตูชัยเป็นที่รู้จักมากกว่าในบรรดาชาวต่างชาติ

ซอยประตูชัยปิดตัวลงในเดือนเมษายน พ.ศ.2562 โดยบาร์จำนวนหนึ่งย้ายไปเปิดในพื้นที่อื่นของพัฒน์พงศ์ ในขณะที่อีกส่วนปิดให้บริการถาวร นับตั้งแต่นั้นมา ที่ตั้งของซอยประตูชัยถูกซื้อและกลายมาเป็นคอนโดมีเนียมภายใต้ชื่อ คัลเจอร์ จุฬา ความสูง 32 ชั้น ของอนันดา ดีเวลลอปเม้นท์ ซึ่งคาดการณ์ว่าจะก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2568

 ที่ตั้งและรูปแบบ 
ซอยประตูชัยเป็นซอยรูปเลข "7" ตั้งอยู่ระหว่างถนนสุรวงศ์ กับ ถนนพระรามที่สี่ ตั้งอยู่ใกล้กับสถานีศาลาแดงของรถไฟฟ้าบีทีเอส และสถานีสีลมของรถไฟใต้ดิน ซอยประตูชัยเป็นซอยตันและมีการจราจรทางรถเข้าออกซอยที่น้อยกว่าเมื่อเทียบกับพัฒน์พงศ์

 ประวัติศาสตร์ 
โอ๊ต มณเฑียร อดีตศิลปินประจำของ พัฒน์พงศ์มิวเซียม ซึ่งทำการศึกษาประวัติศาสตร์การค้าเพศในย่านพัฒน์พงศ์ เคยให้สัมภาษณ์เล่าประวัติศาสตร์ของซอยประตูชัยไว้ว่าได้เริ่มต้นเป็นซอย "เกย์" ในปี พ.ศ. 2514 ที่ซึ่งมีบาร์เกย์อะโกโกชื่อ ทไวไลต์ ย้ายมาเปิดให้บริการจากสุขุมวิท บาร์ ทไวไลต์ นี้มีการกล่าวถึงครั้งแรกเมื่อห้าปีก่อนหน้านั้น ในฐานะสถานที่สำหรับพวก "เกย์" ซึ่งถือเป็นครั้งแรก ๆ ในสื่อภาษาไทยที่มีการเรียก เกย์ ในฐานะชายรักชาย แตกต่างจากกะเทย บาร์นี้แรกเริ่มไม่มีเก้าอี้ ผู้มาใช้บริการต้องยืนทั้งหมด เพื่อที่จะได้ถูก "ทไวไลต์แฮนด์เชก" (หมายถึงให้องคชาตของตนถูกจับ) โดยผู้ให้บริการของร้าน ในคริสตทศวรรษที่ 1990 หรือ 20 ปีจากการย้ายเข้ามาของ ทไวไลต์ ซอยประตูชัยได้กลายมาเป็นซอยบาร์เกย์ทั้งหมด และในปี 2562 มีบาร์เกย์มากกว่า 10 ร้านในซอย

ในปี 2562 ที่ดินทั้งหมดของซอยประตูชัยถูกขาย ธุรกิจการค้าบริการเกย์ของซอยประตูชัยได้สิ้นสุดลง ทั้งนี้เป็นผลอีกส่วนจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย ด้วย ในช่วงที่การระบาดของโรครุนแรงมากนั้น ในย่านพัฒน์พงศ์โดยรวมนั้น มีบาร์เกย์เพียงสามแห่งที่ยังคงอยู่

 ธุรกิจค้าเพศ 
บาร์อะโกโกส่วนใหญ่ในซอยประตูชัยให้บริการผู้ชายเต้นแสดงบนเวที ลูกค้าของบาร์ดังกล่าวสามารถพูดคุยและเจรจาเพื่อ "เช่า" นักแสดงบนเวทีรวมถึงเด็กเสิร์ฟ เพื่อนำตัวออกไปให้บริการนอกบาร์ได้ บางร้านในซอยประตูชัยที่ระบุว่าเป็น "ร้านนวด" นั้น แท้จริงแล้วเป็นซ่อง ในซอยยังมีบาร์สองสามแห่งที่รู้จักในชื่อ "โบลว์จ๊อบบาร์" ที่ให้บริการเพศสัมพันธ์ทางปาก บาร์จำนวนมากในซอยประตูชัยมีชั้นบนที่แสดงเซ็กส์โชว์ ซึ่งถือว่าผิดกฎหมายของไทย การแสดงเหล่านี้กระทำโดยผู้ชาย

บางร้านในซอยประตูชัยและพัฒน์พงศ์จ้างงานกะเทย และบางร้านในนี้มีผู้ให้บริการเป็นกะเทยเท่านั้น โดยทั่วไปร้านค้าในซอยปิดให้บริการเวลาราวตีสอง
# ระบบดาวสามดวง
ระบบดาวสามดวง  หมายถึงระบบดาวหลายดวงที่ประกอบด้วย ดาวฤกษ์ 3 ดวง โดยดาวทั้ง 3 ดวงนี้อยู่ภายใต้อิทธิพลของแรงโน้มถ่วงซึ่งกันและกัน

ในปัจจุบัน ยังไม่มีวิธีที่แม่นยำทางฟิสิกส์ในการคำนวณความสัมพันธ์เชิงแรงโน้มถ่วง ของระบบดาวสามดวง ซึ่งต้องทำโดยแก้ปัญหาวัตถุสามชิ้นซึ่งทำได้ยาก

 ดาวสามดวงทั่วไป 
 แอลฟาคนครึ่งม้า (กลุ่มดาวคนครึ่งม้า) - ดาวดวงหนึ่งในระบบนี้คือพร็อกซิมาคนครึ่งม้า
 ดาวเหนือ (ดาวแอลฟากลุ่มดาวหมีเล็ก)
 ดาวคาสเตอร์ (ดาวแอลฟากลุ่มดาวคนคู่)
 HD 188753 (กลุ่มดาวหงส์) - ระบบดาวสามดวงที่เคยถูกสงสัยว่ามีดาวเคราะห์โคจรรอบ
# ดาวหลายดวง
ระบบดาวหลายดวง 
ระบบดาวหลายดวงส่วนใหญ่มี 3 ดวง เรียกว่าเป็นระบบดาวสามดวง นอกจากนี้แล้ว ระบบดาว 4 ดวง 5 ดวง 6 ดวงขึ้นไปนั้นเกิดขึ้นได้ยากกว่ามากในทางสถิติMSC - a catalogue of physical multiple stars, A. A. Tokovinin, Astronomy and Astrophysics Supplement Series 124 (July 1997), pp. 75-84.

ระบบดาวหลายดวงเป็นระบบที่มีขนาดอยู่ระหว่างระบบดาวคู่ที่มีวงโคจรที่เสถียรกับกระจุกดาวเปิด ที่มีดาวฤกษ์มากถึง 100 ถึง 1,000 ดวงซึ่งมีกลไลที่ซับซ้อนกว่าp. 24, Galactic Dynamics, James Binney and Scott Tremaine, Princeton University Press, 1987, ISBN 0-691-08445-9. ระบบดาวหลายดวงส่วนใหญ่มีโครงสร้างแบบลำดับชั้นซึ่งมีวงโคจรย่อยอยู่ภายในวงโคจรที่ใหญ่กว่า ภายในโครงสร้างดังกล่าว วงโคจรย่อยแต่ละวงอาจมีปฏิสัมพันธ์น้อยมากและมีความเสถียรในตัว เช่นเดียวกับในระบบดาวคู่MSC - a catalogue of physical multiple stars, A. A. Tokovinin, Astronomy and Astrophysics Supplement Series 124 (July 1997), pp. 75-84.
# ความสัมพันธ์แบบเควียร์เพลโตนิก
ความสัมพันธ์แบบเควียร์เพลโตนิก  หรือ การครองคู่แบบเควียร์เพลโตนิก   เป็นความสัมพันธ์ที่แนบแน่นซึ่งไม่ใช่ความโรแมนติกโดยธรรมชาติ อาจมีความแตกต่างจากมิตรภาพที่แน่นแฟ้นตามปกติโดยมีข้อผูกมัด การให้เหตุผล สถานะ โครงสร้าง และบรรทัดฐานที่ชัดเจนมากขึ้น คล้ายกับความสัมพันธ์แบบโรแมนติกทั่วไป แนวคิดนี้เกิดขึ้นในพื้นที่ของเอโรแมนติกและเอเซ็กชวลในชุมชนกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ความสัมพันธ์แบบเควียร์เพลโตนิกบางครั้งถูกกล่าวว่าเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ทางอารมณ์ที่ลึกซึ้งมากกว่ามิตรภาพทั่วไป เช่นเดียวกับความสัมพันธ์แบบโรแมนติก
# หน้าเหลือง
"หน้าเหลือง"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 3 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ

"หน้าเหลือง" เป็นหนึ่งในผลงานของดอยล์ที่มีเนื้อเรื่องซาบซึ้ง มีจุดเด่นตรงการหักมุมที่การอนุมานของโฮมส์ผิดไป ดังที่หมอวัตสันกล่าวไว้ว่า:
...หากเป็นเพราะตอนที่เขาคว้าน้ำเหลวนั้นมักจะหาผู้ดำเนินต่อไปให้เสร็จมิได้ เลยทำให้เรื่องค้างเติ่งปราศจากการลงเอยอยู่นั่นเอง อย่างไรก็ตาม เผอิญเรื่องที่ปรากฏความจริงขึ้นทั้ง ๆ ทีเขาผิดก็มีอยู่บ้าง

 ประวัติการตีพิมพ์ 
"หน้าเหลือง" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1893Smith (2014), p. 76. ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตCawthorne (2011), p. 77.และ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกาCawthorne (2011), p. 75.
# แพทริก ไอส์เดล มัวร์
เซอร์ แพทริก วิลเลียม ไอส์เดล มัวร์  โอบีอี (17 มีนาคม ค.ศ. 1918 – 18 มิถุนายน ค.ศ. 2015) เป็นศัลยแพทย์และนักวิจัยทางการแพทย์ชาวนิวซีแลนด์ เขาเป็นผู้บุกเบิกด้านประสาทหูเทียม และเป็นบุคคลแรกในโลกที่ทำการปลูกถ่ายแก้วหู นอกจากนี้ เขายังทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ในสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นปาเคฮาคนเดียวในกองพันมาวรีที่ 28 ส่วนอัตชีวประวัติของเขาที่ชื่อโซโอลด์โซควิก (So Old So Quick) ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2004

มัวร์เกิดที่บริสตอล ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1918 โดยเป็นบุตรชายของอลิซ มัวร์ (ส่วนคำเรียกตามหลังชื่อและนามสกุลของหญิงที่แต่งงานแล้วคือลอฟต์เฮาส์) และสามีของเธอคือศัลยแพทย์ชาวนิวซีแลนด์ชื่ออาร์เธอร์ ไอส์เดล มัวร์ เขาได้รับการศึกษาที่โรงเรียนออกแลนด์แกรมมาร์ จากนั้นศึกษาด้านการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยอาทาเกอ ซึ่งเขาสำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิตและศัลยศาสตรบัณฑิตใน ค.ศ. 1943 โดยเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1942 เขาแต่งงานกับเบธ บีดี ในแดนเนอเวิร์ก

ในเกียรติยศเนื่องในวันปีใหม่ 1982 มัวร์ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช ชั้นเจ้าหน้าที่ สำหรับกิตติคุณด้านโสต ศอ นาสิกวิทยา และชุมชน รวมถึงเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นไนต์แบชเลอร์ สำหรับกิตติคุณด้านโสต ศอ นาสิกวิทยา ในเกียรติยศเนื่องในวันปีใหม่ 1992

มัวร์เสียชีวิตในออกแลนด์เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2015 ส่วนเบธ เลดี มัวร์ ผู้เป็นภรรยาของเขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2017
# เมฆดาวฤกษ์
เมฆดาวฤกษ์  เป็นพื้นที่ภายในดาราจักรที่มีความหนาแน่นของดาวฤกษ์มาก เมฆดาวฤกษ์ไม่ใช่กระจุกดาวที่แท้จริง โดยทั่วไปไม่มีแรงดึงดูดระหว่างดาวฤกษ์ในนั้น ดาวฤกษ์ที่ประกอบกันเป็นเมฆดาวฤกษ์อาจไม่ได้อยู่ใกล้กันจริง ๆ แต่แค่อยู่ในแนวสายตาเดียวกันเมื่อมองจากโลก

เมฆดาวฤกษ์ที่รู้จักกันดีที่สุดคือวัตถุ M24 ในกลุ่มดาวคนยิงธนู
# เอโรแมนติก
เอโรแมนติซิซึม  หรือ เอโรแมนติก  เป็นรสนิยมทางโรแมนติก เป็นการมีประสบการณ์การดึงดูดทางโรแมนติกน้อยหรือไม่มี คำว่า "เอโรแมนติก" เรียกย่อ ๆ อย่างสำนวนภาษาปากว่า "เอโร" ("aro") กล่าวถึงบุคคลที่มีรสนิยมทางโรแมนติกเป็นเอโรแมนติก

 ชุมชน 
 สัญลักษณ์ 

ธงไพรด์ของเอโรแมนติกสร้างสรรค์ขึ้นในปี พ.ศ. 2557 โดยคาเมรอน วิมซี สีเขียวถูกเลือกเป็นสีหลักเนื่องจากเป็นสีตรงข้ามกับสีแดงซึ่งมักเกี่ยวข้องกับความรักแบบโรแมนติก สีเขียวมีความหมายถึงสเปกตรัมของเอโรแมนติก สีขาวมีความหมายถึงรักบริสุทธิ์และมิตรภาพ สีเทาและสีดำมีความหมายถึงสเปกตรัมของเพศวิถีส่วนต่าง ๆ

แหวนสีขาวอาจสวมไว้ที่นิ้วกลางของมือข้างซ้ายเพื่อระบุตัวตนว่าอยู่ในสเปกตรัมของเอโรแมนติก เลือกใช้แหวนสีขาวนี้เพื่อให้ตรงกันข้ามกับแหวนของเอเซ็กชวลที่เป็นแหวนสีดำสวมที่มือข้างขวา

อีกหนึ่งสัญลักษณ์ที่ชาวเอโรแมนติกใช้บ่อยคือลูกศร เนื่องจากคำภาษาอังกฤษว่า "เอร์โรว์" (arrow) ที่มีความหมายว่า "ลูกศร" เป็นคำพ้องเสียง ของ "เอโร" (aro) ที่เป็นคำย่อของ "เอโรแมนติก" ที่ชาวเอโรแมนติกใช้เรียกตัวเอง
# การเลือกตั้งสหพันธรัฐในเยอรมนี พ.ศ. 2564
การเลือกตั้งสหพันธรัฐในประเทศเยอรมนีจัดขึ้นในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2564 เพื่อเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎร (Bundestag) สมัยที่ 20 บุนเดิสทาคชุดใหม่จะเลือกตั้งนายกรัฐมนตรีด้วยคะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาดของสมาชิก ซึ่งจะตั้งรัฐบาลใหม่ต่อไป

หลังจากการเลือกตั้งสหพันธรัฐครั้งที่แล้วพรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน/สหภาพสังคมคริสเตียน (CDU/CSU) และพรรคสังคมประชาธิปไตย (SPD) สองพรรคหลักจัดตั้งรัฐบาลผสมด้วยกันตลอด 4 ปี แต่ในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคสังคมประชาธิปไตย นำโดยนายโอลัฟ ช็อลทซ์ รองนายกรัฐมนตรีและแคนดิเดตนายกฯ ของพรรค ชนะการเลือกตั้งสหพันธรัฐแต่ไม่ได้รับเสียงข้างมากจึงต้องจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากกับพรรคกรีนและพรรคประชาธิปไตยเสรี โดยที่พรรคแกนนำรัฐบาลเดิม พรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน/สหภาพสังคมคริสเตียน นำโดยนายอาร์มีน ลัชเชิท หัวหน้าพรรคและแคนดิเดตนายกฯ นำพรรคแพ้การเลือกตั้งในรอบ 16 ปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 และนางอังเกลา แมร์เคิล นายกรัฐมนตรีและอดีตหัวหน้าพรรค ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกฯมานาน 16 ปี ไม่ลงสมัครเลือกตั้งสหพันธรัฐอีกครั้ง

 รูปแบบการเลือกตั้ง 

สภาผู้แทนราษฎร (Bundestag) มีจำนวน 598 ที่นั่ง และใช้ระบบเลือกตั้งแบบผสม (Mixed-member proportional representation) คือ ระบบเขต จำนวน 299 ที่นั่ง และ บัญชีรายชื่อ จำนวน 299 ที่นั่ง รวมถึงที่นั่งส่วนขยาย (overhang seat) เพิ่มเติม
พรรคการเมืองที่ลงสมัครต้องได้คะแนนแบบบัญชีรายชื่อไม่น้อยกว่า 5% หรือ ชนะการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตไม่น้อยกว่า 3 เขต จึงจะมีสิทธิได้ที่นั่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากแบบบัญชีรายชื่อ
# แมลอเยร์
แมลอเยร์  อดีตมีชื่อว่า โดว์แลทอบอด  เป็นนครและเมืองหลักของเทศมณฑลแมลอเยร์ จังหวัดแฮแมดอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 153,748 คนใน 40,750 ครัวเรือน

 ภาษา 
จำนวนผู้พูดภาษาในนครแบ่งออกเป็นผู้พูดภาษาและภาษาย่อยโลร์ที่เป็นประชากรส่วนใหญ่า มีผู้พูดประมาณ 80% และภาษาเปอร์เซียมาตรฐานมี 20%http://iranatlas.net/index.html?module=module.language-distribution.hamadan#eyJ0IjoieCIsImkiOiI2NGYwMzM4NzQzNDliYmUxMDg2YWJhZjg2OTY1MGJhYyIsInMiOjE2ODM1NzkyMjc5NTJ9
# อุนดัง-อุนดังเมอลากา
อุนดัง-อุนดังเมอลากา  มีอีกชื่อว่า ฮูกุมกานุนเมอลากา  อุนดัง-อุนดังดารัตเมอลากา  และ รีซาละฮ์ฮูกุมกานุน  เป็นประมวลกฎหมายประจำรัฐสุลต่านมะละกา (ค.ศ. 1400–1511) ซึ่งมีบทบัญญัติสำคัญที่ยืนยันความสำคัญของกฎหมายจารีตประเพณีมลายู หรือ อาดัต ในขณะเดียวกันก็รองรับและหลอมรวมเข้ากับหลักการอิสลาม ประมวลกฎหมายนี้เชื่อว่าทำการประมวลขึ้นแต่เดิมในรัชสมัยมูฮัมมัด ชะฮ์ (ค.ศ. 1424–1444) ก่อนที่สุลต่านสมัยต่อมาจะขยายและปรับปรุงเนื้อหาอย่างต่อเนื่อง ระบบความยุติธรรมในมะละกาที่ระบุใน อุนดัง-อุนดังเมอลากา  เป็นกฎหมายจำแนกฉบับแรกที่มีการรวบรวมในโลกมลายู โดยกลายเป็นทรัพยากรทางกฎหมายสำหรับรัฐสุลต่านที่สำคัญอื่น ๆ ในภูมิภาคนี้ เช่น ยะโฮร์, เปรัก, บรูไน, ปาตานี และอาเจะฮ์ และได้รับการยกย่องว่าเป็นข้อมูลสรุปทางกฎหมายมลายูที่สำคัญที่สุด

ประวัติ
รายงานจาก เซอจาระฮ์เมอลายู มะละกามีระบบยุติธรรมรูปแบบแรกตั้งแต่ยุคแรก ๆ ผู้นำมะละกายุคแรกประกาศใช้ราชประเพณีและบังคับใช้ อาดัต และกฎทางศาสนาที่มีอยู่แล้ว เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยของสังคม กฎเกณฑ์ ข้อห้าม และจารีตประเพณีทั้งหมดที่ได้รับการประมวลเป็นกฎหมาย มีการรวบรวมผ่านประเพณีมุขปาฐะและการจดจำโดยรัฐมนตรีอาวุโสของสุลต่าน ในรัชสมัยมูฮัมมัด ชะฮ์ มีการออกกฎหมายและบันทึกพร้อมกับบทลงโทษสำหรับทุกความผิด กฎสำคัญข้อหนึ่งที่กล่าวไว้ใน เซอจาระฮ์เมอลายู คือ ห้ามสวมเสื้อผ้าสีเหลืองและสวมสร้อยข้อเท้าทองคำ บทสรุปทางกฎหมายของมูฮัมมัด ชะฮ์ได้รับการขัดเกลาเพิ่มเติมด้วยการรวมกฎหมายและข้อบังคับใหม่ภายใต้พระราชกระแสรับสั่งของมูซัฟฟาร์ ชะฮ์ (ค.ศ. 1445–1459) สุลต่านองค์ที่ห้า จากนั้นได้มีการขยายและปรับปรุงเรื่อยมาจนถึงรัชสมัยมะฮ์มุด ชะฮ์ (ค.ศ. 1488–1511) สุลต่านองค์สุดท้าย

เนื่องจากเป็นส่วนหนึ่งของมรดกที่สำคัญของมะละกา ซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากตลอดการดำรงอยู่ต่อเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร ทำให้ประมวลกฎหมายมะละกาได้รับการคัดลอกและนำไปเผยแพร่ยังรัฐสุลต่านอื่น ๆ เช่น ยะโฮร์, เปรัก, อาเจะฮ์, บรูไน และปาตานี โดยมีการอ้างอิงในการพัฒนาหลักนิติศาสตร์ท้องถิ่น แก้ไขและเพิ่มเติมเนื้อหาในภายหลัง เพื่อให้เหมาะกับการใช้งานในรัฐสุลต่านโดยเฉพาะ สิ่งนี้มีส่วนทำให้เกิดการมีอยู่ของสำเนาเอกสารตัวเขียนแบบผสมที่หลากหลายทั้งในโครงสร้างและเนื้อหาที่แตกต่างกัน โดยสรุปแล้ว มีเอกสารตัวเขียนอุนดัง-อุนดังเมอลากาเท่าที่รู้จักยังหลงเหลืออยู่ 50 ฉบับ ซึ่งสามารถแบ่งประเภทได้เป็น; พื้นฐาน, อาเจะฮ์, ปาตานี, ยาว, อิสลามกับยะโฮร์ และชิ้นส่วนหรือฉบับสั้น

เนื้อหา
จากข้อมูล อุนดัง-อุนดังเมอลากา ฉบับตีพิมพ์ เนื้อหาในประมวลกฎหมายประกอบด้วยหกส่วนที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายการเดินเรือ การแต่งงาน และการค้า โดย 6 ส่วนนั้น แบ่งได้ดังนี้:

Intisari (นามธรรม)
Undang-Undang Laut (กฎหมายพาณิชยนาวี)
Hukum Perkahwinan Islam (หลักนิติศาสตร์การสมรสอิสลาม)
Hukum Perdagangan dan Syahadat (หลักนิติศาสตร์เศรษฐกิจอิสลาม)
Undang-Undang Negeri (กฎหมายรัฐ)
Undang-Undang Johor (กฎหมายยะโฮร์)
# สุทธิชัย วีรกุลสุนทร
สุทธิชัย วีรกุลสุนทร หรือ เฮียล้าน (เกิด 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499) เป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร 6 สมัย จากเขตจอมทอง และอดีตประธานสภากรุงเทพมหานครคนที่ 18

 ประวัติ 
สุทธิชัยเกิดวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน อาศัยอยู่ในพื้นที่จอมทอง ต่อมาได้สมรสกับนางนันทพร วีรกุลสุนทร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 2 สมัย และมีบุตร 3 คน คือ ศรัณยสัณฑ์ วีรกุลสุนทร ที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (นาย สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ) อดีตผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2566, พิมพ์เพ็ญ วีรกุลสุนทร และพิรกร วีรกุลสุนทร อดีตสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร 2 สมัย

 การศึกษา 
สุทธิชัยสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และปริญญาโท ศิลปศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง

 บทบาทการเมือง 
สุทธิชัยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานครครั้งแรกใน พ.ศ. 2537 สังกัดพรรคประชากรไทย จากเขตจอมทอง เขาได้รับเลือกให้เป็นกรรมการบริหารพรรคประชากรไทยใน พ.ศ. 2540ประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง พรรคประชากรไทยเปลี่ยนแปลงกรรมการบริหารพรรค และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในปี พ.ศ. 2541, พ.ศ. 2545 สังกัดพรรคไทยรักไทย ต่อมาในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2549 เขาย้ายไปพรรคประชาธิปัตย์และลงสมัครรับเลือกตั้งพร้อมกันกับพิรกร วีรกุลสุนทร บุตรชาย และได้รับเลือกทั้งคู่ ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2553 เขาและบุตรชายยังได้รับเลือกต่อเนื่อง และยังได้รับเลือกให้เป็นประธานสภากรุงเทพมหานครอีกด้วยประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ประกาศชื่อประธานสภากรุงเทพมหานคร และรองประธานสภากรุงเทพมหานคร 

จากนั้นในปี พ.ศ. 2563 นายสุทธิชัยได้ย้ายไปสังกัดพรรคก้าวไกลในระยะสั้น ๆ รวมถึงเขาได้ออกมาวิพากษ์วิจารณ์พรรคประชาธิปัตย์อดีตสังกัดเก่าว่าไม่ให้ความสำคัญกับสมาชิกพรรค การเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2565 เขาได้สังกัดพรรคเพื่อไทยลงเลือกตั้งและได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 6https://www.matichon.co.th/politics/news_3373930 เขายังได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการวิสามัญพิจารณาร่างข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร ในสภากรุงเทพมหานครชุดปัจจุบัน 

 บทบาททางธุรกิจ 
สุทธิชัยและนันทพรเคยประกอบธุรกิจโรงงานเม็ดพลาสติกและรีไซเคิลพลาสติก ก่อนจะเปลี่ยนแนวธุรกิจจากพลาสติกมาทำอสังหาริมทรัพย์ ก่อนจะเข้ามาทำงานการเมืองในภายหลังเนื่องจากเวลาเขาติดต่องานกับหน่วยงานต่าง ๆ มักจะถูกเอาเปรียบเสมอจึงอยากที่จะช่วยคนที่ไม่ได้รับความเป็นธรรม

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๒, เล่ม ๑๒๖ ตอนที่ ๑๖ ข หน้า ๗๗, ๔ ธันวาคม ๒๕๕๒
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๔, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
# สารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์
สารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์  คือรายการหรือตารางของ วัตถุทางดาราศาสตร์ ที่จัดตามประเภท รูปแบบ แหล่งกำเนิด วิธีการตรวจจับ หรือวิธีการค้นพบบางอย่าง สารบัญแฟ้มของ ดาวฤกษ์ เรียกเฉพาะว่า สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ การเผยแพร่สารบัญแฟ้มวัตถุทางดาราศาสตร์มักจะเป็นผลมาจากการกวาดสำรวจท้องฟ้า

วัตถุทางดาราศาสตร์แต่ละรายการที่ลงทะเบียนในสารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์จะถูกเรียกด้วยรหัสที่ระบุตัววัตถุนั้น (โดยปกติจะเป็นตัวย่อของสารบัญแฟ้ม + หมายเลข) และแต่ละรายการในสารบัญแฟ้มจะอย่างน้อยก็จะต้องประกอบไปด้วยพิกัดของวัตถุนั้น นอกจากนั้นแล้ว ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับประเภทของวัตถุทางดาราศาสตร์นั้น เช่น ความสว่าง สี เส้นผ่านศูนย์กลางปรากฏ และการเคลื่อนที่ของ อาจรวมอยู่ด้วย

 สารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์ที่สำคัญ 
 อูราโนเมเทรีย ของโยฮัน ไบเออร์ (ระบบไบเออร์)
 สารบัญแฟ้มของจอห์น แฟลมสตีด (ระบบแฟลมสตีด)
 สารบัญแฟ้มเมซีเย ของชาร์ล เมซีเย (M1 - M110)
 สารบัญแฟ้มทั่วไปใหม่ (NGC 0001 - NGC 7840)
 สารบัญแฟ้มดัชนี
 สารบัญแฟ้มเมล็อต
 สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ใกล้เคียงของกลีเซอ
 สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์สว่าง
 สารบัญแฟ้มเฮนรี เดรเปอร์
 สารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคส
 สารบัญแฟ้มดาวนำทาง
# สารบัญแฟ้มเฮนรี เดรเปอร์
สารบัญแฟ้มเฮนรี เดรเปอร์  เป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ (สารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์) ที่รวบรวมข้อมูลทางดาราศาสตร์และสเปกโทรสโกปีของดาวฤกษ์สว่างที่มองเห็นได้จากโลกกว่า 225,000 ดวง 

สารบัญแฟ้มฉบับนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกระหว่างปี 1918 ถึง 1924 เรียบเรียงและแก้ไขโดยแอนนี จัมป์ แคนนอน และคณะที่หอดูดาวมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ภายใต้การดูแลของเอดเวิร์ด พิกเคอริง และได้รับการตั้งชื่อตามเฮนรี เดรเปอร์ผู้บริจาคเงินผ่านภรรยาม่ายของเขา

สารบัญแฟ้มนี้มีดาวฤกษ์ที่มีโชติมาตรปรากฏจนถึงอันดับ 9 ซึ่งเป็นความสว่างประมาณ 1 ใน 50 ของขีดจำกัดความสว่างที่ตาเปล่าของมนุษย์มองเห็น สารบัญแฟ้มนี้ครอบคลุมทรงกลมท้องฟ้าทั้งหมดและได้รับการยกย่องว่าเป็นสารบัญแฟ้มแรกที่แยกดาวฤกษ์ด้วยการแบ่งตามสเปกตรัม

 คุณูปการของสารบัญแฟ้มนี้ 
สารบัญแฟ้มนี้เริ่มต้นการศึกษาเกี่ยวกับการจำแนกสเปกตรัมของดาวฤกษ์อย่างเป็นระบบ ซึ่งนำไปสู่การพัฒนาเป็นแผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล

การตั้งชื่อระบบเฮนรี เดรเปอร์ (HD) ยังคงใช้กันอย่างแพร่หลายสำหรับดวงดาวที่ไม่มีการตั้งชื่อระบบไบเออร์ หรือการตั้งชื่อระบบแฟลมสตีด ดาวหมายเลข 1 ถึง 225,300 เรียงลำดับตามไรต์แอสเซนชันในต้นยุคอ้างอิง 1900.0

ในปี 1949 ได้มีการเพิ่มดาวขึ้นจาก 225,301 ดวงเป็น 359,083 ดาวที่เพิ่มเข้ามาใหม่เหล่านี้มักเรียกโดยย่อว่า HDE (ส่วนขยายสารบัญแฟ้มของเฮนรี เดรเปอร์) แต่บางครั้งก็เขียนว่า HD หากไม่คลุมเครือ
# พระนางวิชเยนทรลักษมี
พระนางวิชเยนทรลักษมี (Vijayendralakshmi) (ศตวรรษที่ 11 - ศตวรรษที่ 12) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอาณาจักรพระนคร พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 (พ.ศ.1623-พ.ศ.1650) และอภิเษกสมรสกับพระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 1 (พ.ศ.1650 - พ.ศ.1656)

 พระราชประวัติ 
พระองค์ประสูติที่อมัลกะสธาลา และพระองค์เป็นพระกนิษฐาของพระเจ้านฤปตินทรวรมัน ซึ่งเป็นหัวหน้ากองทัพ ซึ่งเป็นไปได้ว่านฤปตินทรวรมัน พระเชษฐาของพระองค์ได้ช่วยพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 ในการชิงราชบัลลังก์จากพระเจ้าหรรษวรมันที่ 3 พระองค์และพระเชษฐาเป็นพระบุตรของพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2 

พระองค์ถูกอธิบายว่าเป็น “ภาชนะรองรับความร่ำรวย ความงาม คารมคมคาย และความเสน่หา และเนื่องจากพระนางถือเป็นผลไม่แห่งโชคลาภและชัยชนะ (ลักษมีและวิชัย) พระนางจึงได้ชื่อ วิชเยนทรลัษมี”

พระองค์อภิเษกสมรสกับยุวราชแห่งมหิธรปุระก่อน จากนั้นจึงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 และสุดท้ายกับพระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 1

”ระหว่างพระนางกับพระลักษมีบนสวรรค์ไม่มีความแตกต่าง และทั้งสองพระองค์ไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าตนเหนือกว่าองค์อื่น จากความคิดนี้เองที่ยุวรราชซึ่งกำลังจะเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ได้มอบพระนางให้กับพระเชษฐาคือพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 ด้วยความรักใคร่กันในครอบครัว เมื่อพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 ติดตามบรรพบุรุษและยุวราชไปสู่สรวงสวรรค์ พระองค์จึงมอบพระนางให้กับพระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 1"

พระองค์เป็นสตรีองค์เดียวในอาณาจักรพระนครที่อภิเษกสมรสกับพระมหากษัตริย์ถึง 3 พระองค์ มีข้อสังเกตว่า “พระองค์ได้มาโดยความโปรดปรานของพระมหากษัตริย์ชื่อพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 และตามคำสัญญาของยุวราช อมัลกะสธาลาซึ่งเป็นบ้านเกิดของพระองค์ “
# การตั้งชื่อระบบแฟลมสตีด
การตั้งชื่อระบบแฟลมสตีด 国立天文台暦計算室 こよみ用語解説 おもな恒星の名前2015-07-06閲覧 หรือบ้างก็เรียกว่า หมายเลขแฟลมสตีด 新装改訂版 星座の神話 -星座史と星名の意味- 4版 p62 原恵著 恒星社厚生閣 ISBN 978-4-7699-0825-8 เป็นระบบการตั้งชื่อเรียกดาวฤกษ์แบบหนึ่งที่ใช้ในทางดาราศาสตร์ 

โดยทั่วไปเชื่อกันว่าการตั้งชื่อระบบนี้ได้รับคิดค้นขึ้นโดยจอห์น แฟลมสตีด นักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ新装改訂版 星座の神話 -星座史と星名の意味- 4版 p62 原恵著 恒星社厚生閣 ISBN 978-4-7699-0825-8 แต่แท้จริงแล้วไม่ใช่เฟลมสตีด天文学大事典 初版 p594 地人書館 2007年 ISBN 978-4-8052-0787-1 ไม่มีการกล่าวถึงในฉบับพิมพ์ครั้งแรกของ Historia coelestis Britannica และ Atlas Coelestis ซึ่งตีพิมพ์ในอังกฤษทั้งคู่ มีการพบครั้งแรกในสารบัญแฟ้ม แฟลมสตีด ฉบับภาษาฝรั่งเศสที่เผยแพร่ในปี 1783 โดยเฌโรม ลาล็องด์ หรือในสารบัญแฟ้มฉบับชั่วคราวที่เผยแพร่โดยไอแซก นิวตัน หรือ เอ็ดมันด์ แฮลลีย์ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากแฟลมสตีด แต่เรื่องนี้ก็ยังไม่มีความแน่ชัด

การตั้งชื่อระบบแฟลมสตีดถูกแสดงด้วยหมายเลขชื่อเรียกของแต่ละกลุ่มดาว มีลักษณะคล้ายกับการตั้งชื่อระบบไบเออร์ซึ่งได้รับการเผยแพร่มาก่อนประมาณ 100 ปี แต่ความแตกต่างหลัก ๆ มีดังนี้

 ระบบแฟลมสตีดมีจำนวนดาวมากกว่าระบบไบเออร์
 ระบบไบเออร์เรียงตามลำดับของโชติมาตรปรากฏของดาว แต่ระบบแฟลมสตีดเรียงตามตำแหน่งโดยเริ่มจากทางตะวันตก
 ระบบไบเออร์ครอบคลุมทั่วทั้งทรงกลมท้องฟ้า แต่ระบบแฟลมสตีดครอบคลุมแค่ 52 กลุ่มดาวที่สังเกตได้ง่ายจากในประเทศอังกฤษ新装改訂版 星座の神話 -星座史と星名の意味- 4版 p62 原恵著 恒星社厚生閣 ISBN 978-4-7699-0825-8 แต่ขาดดาวฤกษ์ในซีกฟ้าใต้ที่อยู่ที่เดคลิเนชัน -35 ลงมา (แต่ก็มีข้อยกเว้น)

 หมายเลขที่หายไป และการใส่เพิ่ม 
เช่นเดียวกับระบบไบเออร์ ยังมีตัวเลขในระบบแฟลมสตีดบางส่วนที่เลิกใช้แล้วเนื่องจากกลุ่มดาวเปลี่ยนไป

ดาวที่ถูกบันทึกอยู่ในระบบแฟลมสตีดบางส่วนนั้นก็ไม่อาจระบุตัวตนได้ว่าหมายถึงดาวดวงไหน หนึ่งในนั้นคือดาวที่ถูกตั้งชื่อว่า 34 Tauri ในกลุ่มดาววัว ซึ่งถูกสังเกตการณ์เห็นในปี 1690 โดยที่ตอนนั้นถูกเข้าใจว่าเป็นดาวฤกษ์ แต่ต่อมาจึงรู้ว่าเป็นดาวยูเรนัสซึ่งอยู่ในตำแหน่งนั้นในตอนนั้นพอดี และอีกดวงหนึ่งที่หาไม่เจอคือดาวที่ถูกตั้งชื่อว่า 3 Cassiopeiae ในกลุ่มดาวค้างคาว ซึ่งเชื่อว่าน่าจะมาจากการที่สังเกตเห็นมหานวดาราที่เกิดขึ้นในตอนนั้นพอดี เนื่องจากตำแหน่งของดาวดวงนั้นที่ระบุไว้ปัจจุบันมีซากของมหานวดาราอยู่

ดาวบางส่วนที่อยู่ค่อนไปทางซีกฟ้าใต้มาก ๆ ก็มีในระบบแฟลมสตีด เช่น 82 Eridanus ซึ่งได้รับการตั้งชื่อโดยเบนจามิน กูลด์ ใน Uranometria Argentina ซึ่งถูกเพิ่มเข้าไปตอนหลัง

อย่างไรก็ตาม 47 Tucanis (กระจุกดาวทรงกลม) ไม่ใช่หมายเลขแฟลมสตีด แต่เป็นหมายเลขในสารบัญแฟ้มของดาวที่สร้างโดยโยฮัน เอเลิร์ท โบเดอ

 ความสัมพันธ์กับการตั้งชื่อระบบอื่น ๆ 
ดาวฤกษ์ส่วนใหญ่ที่มีชื่อในระบบไบเออร์จะมีอยู่ในระบบแฟลมสตีดด้วย แต่ก็มีอยู่บางดวงที่มีในระบบไบเออร์แต่ไม่มีในระบบแฟลมสตีด โดยเฉพาะดาวฤกษ์เดคลิเนชันอยู่ทางตอนใต้ไปมาก ดาวที่มีทั้งหมายในระบบไบเออร์และระบบแฟลมสตีดมักเรียกด้วยชื่อในระบบไบเออร์ แต่ก็มีข้อยกเว้นบางส่วน

ดาวฤกษ์ที่ไม่มีในระบบไบเออร์หรือระบบแฟลมสตีดมักจะอ้างอิงด้วยหมายเลขในสารบัญแฟ้มเฮนรี เดรเปอร์ (HD + หมายเลข) หรือถ้าไม่มีก็จะใช้หมายเลขสารบัญแฟ้มอื่น ๆ