wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# สีไพร ไทยแท้
สีไพร ไทยแท้ ชื่อจริงคือ ปัญฑารีย์ บัวด้วง มีชื่อเล่นว่า อ้อย เกิดเมื่อปี 2506 เป็นนักร้องเพลงแหล่ชื่อดังจากค่ายโฟร์เอส ที่มีผลงานเพลงดังมากมายอย่าง มัทรี , สีกษัตริย์เดินดง , รจนา , นางสิบสอง , สีกาสั่งนาค เป็นต้น รวมถึงเคยร่วมงานกับนักร้องทีมีชื่อเสียงอย่าง ทศพล หิมพานต์ และ ไวพจน์ เพชรสุพรรณ เป็นต้น

 ผลงานเพลง 

 อัลบั้มเดี่ยว 

 มัทรี (2538) (โฟร์เอส) (ชุดแรกในชีวิต)
 นางสิบสอง (2538) (โฟร์เอส)
 รจนา (2538) (โฟร์เอส)
 ตำนานบวชนาค (2538) (โฟร์เอส)
 ก่องข้าวน้อยฆ่าแม่ (2538) (โฟร์เอส)
 โมรา (2538) (โฟร์เอส)
 บวชนาคจิ๊กโก๋ (2538) (โฟร์เอส)
 ละบาปอายบุญ (2539) (โฟร์เอส)
 สาวเครือฟ้า (2539) (โฟร์เอส)
 สี่กษัตริย์เดินดง (2539) (โฟร์เอส)
 รักคนหัวล้าน (2539) (โฟร์เอส)
 เป็นกะตั๊กๆ (2539) (โฟร์เอส)
 สามีขี้เมา (2540) (โฟร์เอส)
 แหล่พระคุณพ่อแม่ (2546) (โฟร์เอส)

 อัลบั้มที่ร่วมร้องกับศิลปินคนอื่นๆ 

 คู่บุญ คู่บวช 2 (ร่วมกับ ไวพจน์ เพชรสุพรรณ และ ทศพล หิมพานต์) (2549) (โฟร์เอส)
 คู่ฮา คู่เฮง (ร่วมกับ ทศพล หิมพานต์) (2551) (โฟร์เอส)
 คู่ฮา คู่เฮง 2 (ร่วมกับ ทศพล หิมพานต์) (2552) (โฟร์เอส)
 ลำตัดโฟร์เอส (ร่วมกับ ขวัญจิต ศรีประจันต์,ทศพล หิมพานต์ และชาวคณะ) (2552) (โฟร์เอส)
 คู่บุญ คู่บวช 4 (ร่วมกับ อ๊อด โฟร์เอส และ ทศพล หิมพานต์) (2553) (โฟร์เอส)
 เทศกาลงานบุญ (ร่วมกับ ทศพล หิมพานต์) (2554) (โฟร์เอส)
 คู่บุญ คู่บวช 5 (ร่วมกับ ไวพจน์ เพชรสุพรรณ และ ทศพล หิมพานต์) (2554) (โฟร์เอส)
 นิทานอิงธรรม (ร่วมกับ ยายกวง ดวงดี) (2555) (โฟร์เอส)
 คู่บุญ คู่บวช 6 (ร่วมกับ อ๊อด โฟร์เอส,ทศพล หิมพานต์,ยิปซี ศรีสาคร) (2555) (โฟร์เอส)
 คู่บุญ คู่บวช 7 (ร่วมกับ ทศพล หิมพานต์ และ ยิปซี ศรีสาคร) (2556) (โฟร์เอส)
 คู่บุญ คู่บวช 9 (ร่วมกับ ทศพล หิมพานต์ และ ยิปซี ศรีสาคร) (2559) (โฟร์เอส)

 Single 

 เสน่ห์หนุ่มสุโขทัย (2563) (โฟร์เอส)
# วัดประเดิม (จังหวัดชุมพร)
วัดประเดิม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตากแดด อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร 

ประวัติ
เชื่อกันว่าตัวเมืองตั้งแต่เดิมของชุมพรอยู่แถบวัดประเดิม ฝั่งซ้ายของแม่น้ำชุมพรที่ตำบลตากแดด ต่อมาจึงได้ย้ายเมืองไปตั้งใหม่ที่ท่ายาง แล้วย้ายไปตั้งที่ตำบลตะเภา เชื่อว่าวัดประเดิมเป็นวัดประจำเมืองชุมพรเก่า และเป็นวัดแรกที่สร้างขึ้น อีกแหล่งข้อมูลระบุว่า เดิมมีวัดเก่า 2 วัด คู่กัน คือ วัดนอก กับ วัดใน ต่อมาจึงรวมมาเป็นวัดประเดิม สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2230 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2515

กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนสิ่งสำคัญในวัดประเดิม ได้แก่ พระปรางค์ สถานที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ กุฏิหลวงพ่อเวศน์ ภูริปญฺโญ เจดีย์ทรงระฆังก่ออิฐถือปูน อีกองค์หนึ่ง เป็นโบราณสถาน โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2479

เสนาสนะและโบราณวัตถุ
พระปรางค์ก่อนบูรณะ ตั้งอยู่บนพื้นเรียบไม่ได้ยกพ้นสูงโดยรอบองค์พระปรางค์ไม่มีสิ่งก่อสร้างใด ๆ ที่เห็นอยู่ในปัจจุบันทุกอย่างของที่เพิ่งสร้างใหม่พระปรางค์ที่ปรากฏอยู่ทุกวันนี้ มีลักษณะรูปแบบศิลปกรรมเป็นปรางค์ฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัสทำเป็นฐานบัวลดหลั่นกันขึ้นไปเป็นชั้น ๆ รูปทรงสูงชะลูด เรือนธาตุมีขนาดเล็กทรงสูงรับกับทุกส่วนขององค์ปรางค์ซึ่งมีลักษณะเป็นฐานซ้อนกันขึ้นไปรอบพระปรางค์ มีระเบียงคดล้อมรอบระหว่างระเบียงคดกับพระปรางค์เป็นลานทักษิณ

เจดีย์ราย ในบริเวณวัดมีเจดีย์รายขนาดเล็ก 1 องค์ ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงกลมตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมสภาพทรุดโทรม มีผู้เล่าว่าเดิมเจดีย์รายรอบวัดมีหลายองค์แต่ปัจจุบันเหลืออยู่องค์เดียว อาคารโรงเรียนปริยัติธรรมเป็นอาคารสถาปัตยกรรมท้องถิ่น ก่อสร้างขึ้นในระหว่าง พ.ศ. 2473–2480 เป็นอาคารไม้แบบเรือนปั้นหยา ยอดจั่วชายคาตกแต่งด้วยไม้ฉลุและไม้กลึงลวดลายแบบพื้นเมือง โบราณวัตถุที่พบ อาทิ ใบเสมาหินทรายเศียรพระพุทธรูปหินทรายและเศียรพระพุทธรูปปูนปั้นเกือบ 20 เศียรเป็นฝีมือช่างสมัยอยุธยา
# ยุทธการที่เอเดรียโนเปิล
ยุทธการที่เอเดรียโนเปิล เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 378 บ้างรู้จักกันในชื่อ ยุทธการที่ฮาเดรียโนโปลิส เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของจักรวรรดิโรมันตะวันออก นำโดยจักรพรรดิวาเล็นส และชาวฮันที่นำโดยฟริตเกิร์น การสู้รบเกิดขึ้นในบริเวณใกล้เคียงกับเอเดรียโนเปิล ในจังหวัดเทรซของโรมัน (ปัจจุบันคือเมืองเอดีร์แนในประเทศตุรกี) ศึกครั้งนี้จบลงด้วยชัยชนะของชาวฮัน และจักรพรรดิวาเล็นสพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ในสมรภูมิครั้งนี้ และศึกนี้เป็นส่วนหนึ่งของสงครามกอทิก (ค.ศ. 376–ค.ศ. 382) การรบครั้งนี้เป็นสาเหตุหนึ่งของการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในศตวรรษที่ 5

 เบื้องหลัง 
ในปีค.ศ. 376 ชาวกอทพลัดถิ่นและชาวฮันที่นำโดยฟริตเกิร์น เข้ามาตั้งถิ่นฐานบริเวณเหนือแม่น้ำดานูบและได้ขออนุญาตจักรวรรดิโรมันตะวันออกให้พวกเขาสามารถตั้งถิ่นฐานได้ ซึ่งจักรพรรดิวาเล็นสก็ได้ทรงอนุญาต และเป็นหนึ่งในพันธมิตรของตะวันออกได้ โดยชาวฮันต้องมาเป็นชาวนาและทหารให้กับทางจักรวรรดิ แต่เมื่อชาวฮันข้ามแม่น้ำดานูบเพื่อมาตั้งถิ่นฐาน ลูปิซินัสและแม็กซิมัส (ผู้ครองแคว้นบริเวณนั้น) ไม่พอใจที่ชาวฮันข้ามมาจึงก่อจลาจลต่อชาวฮันขึ้น

เมื่อจักรพรรดิวาเล็นสได้ทราบว่าลูปิซินัสและแม็กซิมัสก่อจลาจลต่อชาวฮัน จักรพรรดิวาเล็นสจึงติดต่อจักรพรรดิกราเชียนซึ่งเป็นจักรพรรดิของจักรวรรดิโรมันตะวันตก (เป็นพระราชนัดดาของพระองค์) ให้นำกำลังทหารมาเสริมกำลังที่ชายแดนทางตะวันออก จักรพรรดิกราเชียนจึงทรงส่งทหารพร้อมทั้งกำลังเสริมมาช่วยจักรพรรดิวาเล็นส ซึ่งใน ค.ศ. 378 สงครามจะอุบัติขึ้น

 จบสงคราม 
หลังจากที่มีกำลังเสริมจากทางตะวันตกแล้ว จักรพรรดิวาเล็นสทรงมั่นใจว่าพระองค์จะชนะในการรบครั้งนี้ แต่พระองค์กลับประมาท เพราะนี่เป็นสงครามแรกที่พระองค์ทำการบัญชาการรบ สุดท้ายจักรวรรดิโรมันตะวันออกก็พ่ายแพ้ต่อชาวฮัน ทำให้ชาวฮันสามารถยึดเอเดรียโนเปิลไว้เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ในยุทธการครั้งนี้จักรพรรดิวาเล็นสเสด็จสวรรคตในสนามรบ ต่อมาโรมันตะวันออกได้มีจักรพรรดิพระองค์ใหม่นามว่า จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 1
# สึโตมุ ยามางูจิ
สึโตมุ ยามางูจิ (16 มีนาคม ค.ศ. 19164 มกราคม ค.ศ. 2010) เป็นวิศวกรทางทะเลชาวญี่ปุ่นและผู้รอดชีวิตจากการทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมะและนางาซากิในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ถึงแม้ว่ามีผู้ที่ได้รับผลกระทบจากระเบิดทั้งสองเท่าที่รู้จักอย่างน้อย 70 คน เขาเป็นบุคคลเดียวที่รัฐบาลญี่ปุ่นยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นผู้รอดชีวิตจากระเบิดทั้งสอง

เขาเป็นชาวเมืองนางาซากิ แต่ตอนที่มีการทิ้งระเบิดลูกแรกที่ฮิโรชิมะในเวลา 8:15 น. ของวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ยามางูจิกำลังทำงานเป็นลูกจ้างที่มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ แล้วกลับไปที่นางาซากิในวันต่อมา และถึงแม้ว่าบาดแผลของเขายังไม่หายก็ตาม เขาก็กลับไปทำงานต่อในวันที่ 9 สิงหาคม ซึ่งเป็นวันที่ระเบิดลูกที่สองตกลงมา โดยในเช้าวันนั้น เขาถูกผู้ดูแลด่าว่า "เป็นบ้า" หลังจากอธิบายว่าระเบิดลูกหนึ่งสามารถทำลายทั้งเมืองได้อย่างไร ใน ค.ศ. 1957 เขาได้รับสถานะเป็น ฮิบากูชะ ("บุคคลที่ได้รับผลกระทบจากระเบิด") จากการทิ้งระเบิดที่นางาซากิ เขาเสียชีวิตในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2010 ด้วยอายุ 93 ปี

 ชีวิตช่วงต้น 
ยามางูจิเกิดในวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1916 ที่นางาซากิ เขาเข้าทำงานในมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ในคริสต์ทศวรรษ 1930 และทำงานเป็นช่างเขียนแบบในงานออกแบบเรือบรรทุกน้ำมัน

 สงครามโลกครั้งที่สอง 
ยามางูจิกล่าวว่าเขา "ไม่คิดว่าญี่ปุ่นจะเป็นผู้เริ่มสงคราม" เขายังคงทำงานที่มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ แต่ภายหลังอุตสาหกรรมญี่ปุ่นเริ่มมีปัญหาเพราะทรัพยากรเริ่มขาดแคลนและเรือบรรทุกน้ำมันจำนวนมากจม

 การทิ้งระเบิดที่ฮิโรชิมะ 
ยามางูจิเติบโตและทำงานที่นางาซากิ แต่ในฤดูร้อน ค.ศ. 1945 เขาเดินทางเพื่อธุรกิจเป็นเวลา 3 เดือนที่ฮิโรชิมะ ในวันที่ 6 สิงหาคม เขากำลังเตรียมตัวออกจากเมืองพร้อมกับเพื่อนร่วมงานสองคน อากิระ อิวานางะ และคูนิโยชิ ซาโต และเดินทางไปที่สถานีรถไฟ ซึ่งรู้ตัวว่าตนลืมฮังโกะ (ตราประทับที่พบได้ทั่วไปที่ญี่ปุ่น) และกลับไปที่ทำงานเพื่อหามัน จากนั้น ในเวลา 8:15 น. ตอนที่เขากำลังเดินทางไปที่ท่าเรือ โบอิง บี-29 อีโนลาเกย์ ของสหรัฐได้ทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ลิตเติลบอย ลงห่างจากใจกลางเมืองเพียง  ยามางูจิหวนนึกว่าตนเห็นเครื่องบินทิ้งระเบิดและร่มชูชีพสองอันก่อนที่จะมี "แสงวาบบนท้องฟ้า และตัวผมก็ปลิวไป" การระเบิดนี้ทำให้แก้วหูแตก, ตาบอดชั่วคราว และทำให้เขาได้รับแผลไหม้จากรังสีอย่างรุนแรงในบริเวณท่อนซ้ายบนของร่างกาย หลังฟื้นคืนสติแล้ว เขาคลานไปที่หลบภัย และพักผ่อนก่อนออกไปค้นหาเพื่อนร่วมงาน ทั้งหมดรอดชีวิตและใช้เวลาทั้งคืนในที่หลบภัยทางอากาศก่อนกลับไปที่นางาซากิในวันถัดมา ที่นางาซากิ เขาได้รับการรักษาและไปทำงานต่อในวันที่ 9 สิงหาคม ถึงแม้ว่าจะเข้าเฝือกอยู่ก็ตาม

 การทิ้งระเบิดที่นางาซากิ 
ในเวลา 11:00 น. ของวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ในขณะที่เครื่องบินทิ้งระเบิดสหรัฐบ็อกสการ์ ได้ทิ้งระเบิดนิวเคลียร์แฟตแมนลงในเมือง เขากำลังอธิบายการระเบิดที่ฮิโรชิมะแก่หัวหน้างาน โดยอยู่ห่างจากกราวนด์ซีโร 3 กิโลเมตร แต่ครั้งนี้เขากลับไม่ได้รับบาดเจ็บจากแรงระเบิด ถึงกระนั้น เชาไม่สามารถหาเฝือกใหม่มาทดแทนและมีไข้สูงกับอาเจียนต่อเนื่องเป็นเวลามากกว่าหนึ่งสัปดาห์

 เสียชีวิต 
ใน ค.ศ. 2009 ยามางูจิรู้ว่าตนจะเสียชีวิตจากมะเร็งกระเพาะอาหาร เขาเสียชีวิตในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2010 ที่นางาซากิ ด้วยอายุ 93 ปี
# ยานไถ
ยานไถ หรือ เยียนไถ  เดิมชื่อ จือฝู เป็นนครระดับจังหวัดทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลชานตง สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่บนคาบสมุทรชานตง และอยู่ทางฝั่งใต้ของช่องแคบปั๋วไห่ ยานไถมีอาณาเขตทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับชิงเต่า ทิศตะวันออกติดกับเวย์ไห่ มีทะเลเข้าถึงทั้งทะเลปั๋วไห่ (บริเวณอ่าวไหลโจวและช่องแคบปั๋วไห่) และทะเลเหลือง (ทั้งทางเหนือและทางใต้ของคาบสมุทรชานตง) ยานไถเป็นเมืองท่าเรือประมงที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลชานตง จากการสำรวจสำมะโนปี 2010 ยานไถมีประชากร 6,968,202 คน โดยอาศัยอยู่ในตัวเมือง 2,227,733 คน

 เขตการปกครอง 
นครระดับจังหวัดยานไถแบ่งออกเป็น 12 เขตการปกครองระดับอำเภอ ได้แก่ 5 เขต, 6 นครระดับอำเภอ, และ 1 เขตพัฒนา 

 เขตจือฝู 
 เขตฝูชาน 
 เขตมู่ผิง 
 เขตไหลชาน 
 เขตเผิงไหล 
 นครไหลหยาง 
 นครไหลโจว 
 นครเจายฺเหวี่ยน 
 นครชีเสีย 
 นครไห่หยาง 
 นครหลงโข่ว 
 เขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยียานไถ
 เขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคยานไถ

เขตการปกครองระดับอำเภอแบ่งย่อยเป็น 148 เขตการปกครองระดับตำบล ได้แก่ 94 เมือง, 6 ตำบล, และ 48 แขวง

 แผนที่
# เพื่อนซื่อ ชื่อ มาริ
เพื่อนซื่อ... ชื่อ มาริ  เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นในปี 2007 กำกับโดย เรียวอิจิ อิโนมาตะ ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2007 ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเค้าโครงมาจากเรื่องจริงของเหตุการณ์แผ่นดินไหวในชูเอ็ตสึ พ.ศ. 2547マリと子犬の物語　映画／作品情報 - Yahoo!映画 (archive.org) 

 เนื้อเรื่อง 
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกดัดแปลงมาจากหนังสือ "Yamakoshi-mura no Mari to Sanbiki no Koinu" ต่อจากนั้นก็ได้มีการทำนิยายภาพชื่อ " Mari and the Three Puppies of Yamakoshi" และถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในเวลาต่อมา

ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกสร้างจากเค้าโครงเรื่องจริงของเหตุการณ์แผ่นดินไหวในชูเอ็ตสึ พ.ศ. 2547 กล่าวถึงการรอดชีวิตอย่างปาฏิหาริย์ของแม่สุนัขและลูกของมันเป็นเวลา 16 วันในหมู่บ้านที่ผู้คนอพยพออกไป แผ่นดินไหววัดความรุนแรงได้ถึงชินโดะระดับ7 เมืองยามาโกชิซึ่งมีชื่อเสียงอย่างมากในเรื่องการชนวัวได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากแผ่นดินไหว หลังจากเกิดแผ่นดินไหวผู้คนถูกอพยพออกไปเพื่อความปลอดภัย เหลือแต่เพียงมาริและลูกของมันอีก 3 ตัว

 นักแสดง 
 เออิจิโร่ ฟูนาโคชิ
 อากิโกะ มัตสึโมโตะ
 เรียวเฮ ฮิโรตะ
 มาโอะ ซาซากิ
 เคน อูซูอิ
# เตรชีเมดีลาวาเรโด
เตรชีเมดีลาวาเรโด (,) หรือ ไดรซินเนิน (,) เป็นยอดเขาสามยอดในเทือกเขาเซกซ์เทนโดโลไมต์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอิตาลี ยอดเขาทั้งสามได้แก่ "ยอดเล็ก" , "ยอดใหญ่"  และ "ยอดตะวันตก"
# กอร์เจิส
กอร์เจิส  อาจหมายถึง

กอร์เจิส (อัลบั้ม 808 สเตต)
กอร์เจิส (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)
# กระท่อมอันโตนีโอ โลกาเตลลี
กระท่อมอันโตนีโอ โลกาเตลลี  หรือ ไดรซิเนนฮุตเทอ  เป็นที่พักพิงในอุทยานธรรมชาติเตรชีเม ในแคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ ตั้งอยู่ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล 2,450 เมตร ชื่อของอาคารตั้งตาอันโตนีโอ โลกาเตลลี นักบินมากฝีมือที่ถูกสังหารระหว่างสงครามกับเอธิโอเปีย

 ประวัติ 
ในปี 1881 เจ้าของโปสต์โฮเต็ลใสเซกซ์เทน คาร์ล สเตมเบอร์เกอร์ (Karl Stemberger) มีแผนจะสร้างที่พักพิงให้กับสโมสรไต่เขาสัญชาติเยอรมัน-ออสเตรีย Deutscher und Österreichischer Alpenverein, ใกล้กับช่องเขาโตบลิน (Toblin pass) โครงการได้รับการอนุมัติก่อสร้างโดยสโมสรด้วยความตื่นตาตื่นใจที่ที่พักสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของเตรชีเมและเขาโดยรอบHanspaul Menara: Südtiroler Schutzhütten. 2. Auflage. Athesia, Bozen 1983, , p. 80-83, 162-163. อาคารเปิดให้บริการในปี 1883 ก่อนจะถูกทำลายจากแรงระเบิดจากอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

ในปี 1922 สโมสรไต่เขาไทโรลใต้สร้างที่พักพิงใหม่ขนาดเล็กขึ้นที่จุดเดียวกัน และในปี 1923 ถูกเวนคืนไปโดย CAI สาขาปาดูวา ผู้ต่อมาได้ต่อเติมและก่อสร้างเพิ่มในปี 1935
# อารามวัตรมหายาน
อารามวัตรมหายาน มูลนิธิพุทธจักษุวิชชาลัย หรือที่คนส่วนใหญ่มักจะเรียกว่า วัดพระกษิติครรภ์ (จีน:大乘禪寺ヽ地藏道場ヽ佛眼弘法基金會) เป็นวัดพุทธในนิกายมหายาน ตั้งอยู่ เลขที่ 88 หมู่ที่ 1 บ้านพริก (ทางเข้าหมู่บ้านกฤษดา โครงการ27) ถ.ปื่นเกล้า-นครชัยศรี พุทธมณฑลสาย6 ตำบลหอมเกร็ด อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม  https://th.worldorgs.com/ 

 ประวัติ 
หลวงจีนวิศวภัทร มณีปัทมเกตุ ฉายา 釋廣度 หรือ สือกว่างตู้ ชาวไทยผู้อุปสมบทเป็นพระภิกษุในนิกายมหายาน สายฌาน หรือเซน และสายอวตังสกะ ได้ศึกษาพระธรรมวินัย พระสูตรและสมาธิกรรมฐานที่ภูเขาจิ่วหัวซาน （九華山）มณฑลสถานของพระกษิติครรภโพธิสัตว์ สาธารณรัฐประชาชนจีน ในปี พ.ศ.2548 เป็นชาวไทยคนเดียวที่ได้รับแต่งตั้งจากพระฌานาจารย์หุ้ยกวงเถระ กรรมการสมัชชาพุทธศาสนาแห่งชาติจีน รองประธานพุทธสมาคมแห่งภูเขาจิ่วหัวซาน เจ้าอาวาสอารามหัวเหยียน ผู้เป็นพระอุปัชฌาย์ในการบรรพชา ให้สืบทอดเป็นพระเถราจารย์รุ่นที่ 2 ด้วยการมอบบาตร จีวร คฑาขักขระ ตราประทับ คฑาหยู่อี่ ตราตั้ง และได้รับมอบตัวอักษรพู่กันจีนจากพระอุปัชฌาชย์ว่า 九華龍象 แปลว่า นาคะแห่งภูเขาจิ่วหัวซาน จากนั้น ท่านได้กลับมาประเทศไทย และได้ก่อตั้งมูลนิธิพุทธจักษุวิชชาลัย อารามวัตรมหายาน (大乘禪寺：佛眼弘法基金會:地藏道場) พุทธมณฑลสาย 6 อำเภอสามพราน เป็นวัดหรือธรรมสถาน เพื่ออุทิศแด่องค์พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์โดยเฉพาะ โดยสร้างองค์พระกษิติครรภ์ ด้วยหินแกรนิตแกะสลักสูงรวมฐาน 13.99 เมตร และพระกษิติครรภ์ 6 ปาง ที่มีคติมาจากปุณฑริกสมาธิสูตร (蓮華三昩經) ที่ว่าพระกษิติครรภ์นิรมาณกายไปโปรดสัตว์ทั้ง 6 ภูมิ พร้อมพญายมราชทั้ง 10 ซึ่งในสูตรฝ่ายมหายานกล่าวว่า เป็นพระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์องค์สำคัญ 10 พระองค์ นิรมาณกายมาโปรดสัตว์ และปฏิมากรรมหินแกะสลักนายนิรยบาล เป็นหินแกะสลักสูงใหญ่กว่าคนอีกรวมทั้งสิ้น 25 องค์โดยช่างฝีมือจากประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ตามคติของพุทธมหายานแบบจีน และเผยแพร่กษิติครรภโพธิสัตว์มูลปณิธานสูตร (地藏本願經) และ กษิติครรภ์โพธิสัตว์ทศจักรสูตร （地藏十輪經) ซึ่งเป็นพระสูตรสำคัญของพระกษิติครรภ์ ซึ่งถือได้ว่าเป็นกษิติครรภมณฑล ที่มีอยู่ไม่กี่แห่งในโลก ยังเป็นที่ตั้งของโครงการแปลพระสูตรมหายานจีน-ไทยเฉลิมพระเกียรติ 崇聖大乘佛經中泰翻譯組 และ ศูนย์แลกเปลี่ยนวัฒนธรรมพระพุทธศาสนามหายานจีน-ไทย 中泰漢傳佛教文化交流中心 ต่อมา ในปี 2563 ได้สร้างอารามจีนปากช่องเขาใหญ่ เป่าซานซื่อ ที่อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา มีพระมหาไวโรจนปฐมพุทธเจ้า วัสดุทองเหลือง สูง 17.35 เมตรพร้อมรัศมีพระพุทธเจ้าพันพระองค์เป็นประธาน และสร้างพระโพธิสัตว์ประจำปีนักษัตร อัญเชิญจากสาธารณรัฐประชาชนจีน แห่งแรกในไทย
# กอร์โนกรันเด
กอร์โนกรันเด ("เขาใหญ่"; great horn) เป็นจุดสูงสุดของเทือกเขาอัปเปนนีนี ตั้งอยู่ในอาบรุซโซ ทางตอนกลางของประเทศอิตาลี ส่วนหนึ่งของมาสซีฟกรันซัสโซ และเป็นจุดสูงสุดในคาบสมุทรอิตาลีด้วยความสูง  จากระดับน้ำทะเล และเป็นยอดเขาที่สูงสุดในอิตาลีภาคพื้นแผ่นดินที่ไม่ได้อยู่ในเทือกเขาแอลป์ และเป็นอันดับสองในประเทศอิตาลีที่ไม่ได้อยู่ในเทือกเขาแอลป์ รองมาจากเขาเอตนาบนเกาะซิซิลี

กอร์รีทางใต้ของกอร์โนกรันเดมีหนึ่งในธารน้ำแข็งที่ตั้งอยูทางใต้ที่สุดแห่งหนึ่งของยุโรป ชื่อว่า ธารน้ำแข็งกัลเดโรเนGrunewald, p. 129.Gachev (2011), pp. 49, 63.Gachev et al. (2009), p. 16.
# หฺวายอาน
หฺวายอาน  เดิมเรียก หฺวายยิน  จนถึง ค.ศ. 2001 เป็นนครระดับจังหวัดทางตอนกลางของมณฑลเจียงซู ในภาคตะวันออกของประเทศจีน หฺวายอานตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเหลียนยฺหวินก่าง ทิศตะวันออกเฉียงใต้ของซู่เชียน ทิศตะวันตกเฉียงเหนือของหยานเฉิง ทิศเหนือของหยางโจวและหนานจิง และทิศตะวันออกเฉียงเหนือของฉูโจว (มณฑลอานฮุย)

หฺวายอานเป็นบ้านเกิดของหาน ซิ่น ขุนศึกที่มีส่วนสำคัญในการก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น อู๋ เฉิงเอิน (1500–1582) นักกวีสมัยราชวงศ์หมิงที่เป็นผู้ประพันธ์ไซอิ๋ว และโจว เอินไหล (1898–1976) ผู้นำที่โดดเด่นของพรรคคอมมิวนิสต์จีน และนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนตั้งแต่ปี 1949 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในปี 1976

จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 นครหฺวายอานมีประชากร 4,556,230 คน (4,801,662 คนในปี 2010) และจากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 มีประชากร 2,635,406 คนที่อาศัยอยู่ในตัวเมือง ซึ่งประกอบด้วยเขตเมือง 3 แห่ง (เขตทั้งหมดยกเว้นเขตหงเจ๋อ เนื่องจากตัวเมืองยังขยายไปไม่ถึง)

 เขตการปกครอง 
นครระดับจังหวัดหฺวายอานแบ่งออกเป็น 7 เขตการปกครองระดับอำเภอ ได้แก่ 4 เขต และ 3 อำเภอ

และยังแบ่งย่อยลงไปอีกเป็น 127 เขตการปกครองระดับตำบล ได้แก่ 84 เมือง, 33 ตำบล และ 10 แขวง

แผนที่ เขตการปกครองอักษรจีนตัวย่อฮั่นยฺหวี่พินอินประชากร พื้นที่ ความหนาแน่น ตัวเมืองเขตชิงเจียงผู่Qīngjiāngpǔ Qū860,185443.051,941.51ชานเมืองเขตหฺวายอานHuáiān Qū984,6011,452.30677.96เขตหฺวายยินHuáiyīn Qū788,6341,307.24603.28เขตหงเจ๋อHóngzé Qū326,3651,273.41256.29ชนบทอำเภอเหลียนฉุ่ยLiánshuǐ Xiàn859,9911,678.50512.36อำเภอซวีอี๋Xūyí xiàn658,8302,497.31263.82อำเภอจินหูJīnhú Xiàn321,2831,377.73233.20ทั้งหมด4,799,88910,029.54478.58เขตที่ถูกยุบ - เขตชิงเหอ และเขตชิงผู่
# มูซาชิ
มูซาชิ อาจหมายถึง

 บุคคล 
 มิยาโมโตะ มูซาชิ

 สถานที่ 
 สุสานหลวงมูซาชิ

 ตัวละครในบันเทิงคดี 
 มูซาชิ (อายชีลด์ 21 ไอ้หนูไต้ฝุ่นมะกันบอล) ตัวละครจากเรื่อง อายชีลด์ 21 ไอ้หนูไต้ฝุ่นมะกันบอล
 มุซาชิ (โปเกมอน) ตัวละครจากเรื่อง โปเกมอน
 มูซาชิ (คาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์) ตัวละครจากเรื่อง คาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์
 มิยาโมโตะ มูซาชิ (มหาศึกคนชนเทพ) ตัวละครจากเรื่อง มหาศึกคนชนเทพ
 มิยาโมโตะ มูซาชิ (ไยบะ เจ้าหนูซามูไร) ตัวละครจากเรื่อง ไยบะ เจ้าหนูซามูไร
 คาซามะ มุซาชิ ตัวละครจากเรื่อง มุซาชิ เซียนเบ็ดยอดอัจฉริยะ

 เรือ 
 เรือประจัญบานมูซาชิ

 ในสื่อ 
 มูซาชิ (นวนิยาย) นวนิยายญี่ปุ่น ที่ประพันธ์โดยเอจิ โยะชิกะวะ
 เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น
# วัดลี
วัดลี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา คำว่า "ลี" เป็นคำโบราณของไทยทางภาคเหนือ หมายถึงกาดหรือตลาด วัดลีจึงหมายถึง วัดที่อยู่ในย่านชุมชนตลาด

วัดลีสร้างเมื่อ พ.ศ. 2038  เจ้าสี่หมื่นพะเยา ผู้ครองเมืองพะเยา ได้รับพระราชโองการให้สร้างวัดลีเพื่อเป็นการถวายส่วนบุญส่วนกุศลแด่พญายอดเชียงราย กษัตริย์แห่งเมืองเชียงใหม่ เจ้าสี่หมื่นพะเยาได้ทำพิธีฝังหินกำหนดเขตวัดและผูกพัทธสีมาเป็นอุโบสถไว้กับวัดลี พระมหาเถรปัญญาวังสะ ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ต่อมาพม่าได้ยึดครองล้านนา ทำให้วัดอยู่ในสภาพวัดร้าง จากนั้นได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ และยกฐานะขึ้นมาเป็นวัดอีกครั้ง ในช่วง พ.ศ. 2463–2478 โดยมีพระครูบาศรีวิชัย จึงได้ไปนิมนต์ครูบาแก้วมูลญาณวุฑฺฒิมาเป็นเจ้าอาวาสวัดลี

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ประตูโขงสร้างด้วยอิฐถือปูนมีลายปูนปั้นด้านบนเป็นช่อชั้นลดระดับลงมาได้สัดส่วน เจดีย์ทรงแปดเหลี่ยมสีขาวยกเก็จย่อมุม ศิลปะล้านนา ด้านกว้างและด้านยาว ประมาณ 20 เมตร ในแต่ละด้านมีพระพุทธรูปหินทรายรายรอบองค์เจดีย์ วิหารยาว 40 เมตร กว้าง 15 เมตร สถาปัตยกรรมล้านนา มีพระพุทธรูปหินทรายประทับอยู่หลายองค์ และมีอนุสาวรีย์เจ้าสี่หมื่นพะเยา และมี พิพิธภัณฑ์เวียงพยาว ที่เก็บสะสมของโบราณไว้อีกด้วย ก่อตั้งโดยพระครูอนุรักษ์บุรานันท์
# ศูนย์ภาพยนตร์มะนิลา
ศูนย์ภาพยนตร์มะนิลา  เป็นอาคารตั้งอยู่ปลายตะวันตกเฉียงใต้ของโครงการศูนย์วัฒนธรรมฟิลิปปินส์ในปาเซย์ ประเทศฟิลิปปินส์ ผลงานออกแบบโดยสถาปนิก Froilan Hong ด้วยสถาปัตยกรรมแบบบรูทัลลิสต์ สร้างอยู่บนโครงสร้างค่ำยันกว่า 900 เสา ศูนย์ภาพยนตร์เป็นโรงภาพยนตร์หลักในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมะนิลาครั้งที่หนึ่ง (First Manila International Film Festival; MIFF) ระหว่างวันที่ 18–29 มกราคม 1982 

อาคารยังเป็นที่รู้จักจากกรณีคนงานก่อสร้างเสียชีวิตในอุบัติเหตุเมื่อ 17 พฤศจิกายน 1981 มีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 169 ราย ทั้งหมดเป็นคนงานก่อสร้างที่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต และถูกฝังร่างไว้ในฐานอาคารโดยใช้ปูนซีเมนต์ชนิดแห้งเร็ว

ประวัติศาสตร์
 ริเริ่มโครงการ 
ก่อนหน้านี้ ประเทศฟิลิปปินส์ไม่เคยมีหอภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ ในเดือนมกราคม 1981 สตรีหมายเลขหนึ่ง อีเมลดา มาร์กอส จึงเสนอโครงการก่อสร้างศูนย์ภาพยนตร์แรกขึ้นในมะนิลา ภายใต้การดูแลของเบตตี เบนิเตซ (Betty Benitez) คู่ครองของรองรัฐมนตรีกระทรวงที่อยู่อาศัย โฌเซ กอนราโด เบนิเตซ (Jose Conrado Benitez) และมีรามอน เอ็ม. อิกนาซีโอ (Ramon M. Ignacio) เจ้าหน้าที่ด้านเทคโนโลยีอาวุโสประจำศูนย์ทรัยากรเทคโนโลยีเป็นผู้วางแผนโครงการ

สถาปนิกผู้ออกแบบอาคาร Hong ระบุว่าฐานของอาคารสร้างอยู่บนที่ดินถมขึ้นมา ใกล้กับอ่าวมะนิลา เนื่องจากระยะเวลาการก่อสร้างมีอย่างจำกัด มีคนงานก่อสร้างมากถึง 4,000 คน ทำงานสลับกันใน 3 กะ ตลอด 24 ชั่วโมง โดยหนึ่งพันคนก่อสร้างโถงรับรอง ซึ่งสร้างเสร็จภายในเวลา 72 ชั่วโมง จากมาตรฐานการก่อสร้างปกติที่ใช้เวลาประมาณหกสัปดาห์ ศูนย์เปิดให้บริการในปี 1982 ด้วยงบประมาณก่อสร้างรวม 25 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ

อาคารนี้เป็นหนึ่งใน "เอดิไฟซ์คอมเพล็กซ์" (edifice complex) ของตระกูลมาร์กอส อันหมายถึง "ความเสพติดและความกระหายที่จะสร้างสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่โตเพื่อแสดงถึงความยิ่งใหญ่ [ของมาร์กอส]"

อุบัติเหตุเสียชีวิตในปี 1981
เมื่อเวลาประมาณตีสามของวันที่ 17 พฤศจิกายน 1981 ขณะกำลังก่อสร้างอาคาร เกิดอุบัติเหตุนั่งร้านถล่ม  ส่งผลให้มีคนงานก่อสร้าง 169 คนหล่นลงมา และถูกฝังร่างภายใต้อาคารโดยใช้ปูนซีเมนต์เปียกชนิดแห้งเร็ว เจ้าหน้าที่รัฐภายใต้เฟอร์ดินันด์ มาร์กอส ได้มีคำสั่งห้ามไม่ให้ทีมกู้ภัยและรถพยาบาลเข้าในพื้นที่เกิดเหตุเด็ดขาด จนกว่าทางการจะจัดเตรียมแถลงการณ์เสร็จสิ้น ท้ายที่สุดทีมกู้ภัยและรถพยาบาลสามารถเข้าไปยังที่เกิดเหตุได้เก้าชั่วโมงถัดมา

นายกรัฐมนตรีเซซาร์ วีราตา ไม่อนุมัติทุนจำนวน 5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่จะอุดหนุนในการจัดเทศกาลภาพยนตร์ ส่งผลให้อิเมลดา มาร์กอสต้องเตรียมแผนพิเศษสำหรับหาเงินทุนเร่งด่วนต่อไป

หลังทศวรรษ 1990s
หลังเหตุแผ่นดินไหวปี 1990 ที่กระทบมะนิลาและลูซอน ศูนย์ถูกทิ้งร้าง หลังมีรายงานความเสียหายเชิงโครงสร้างในคานรับน้ำหนักทางตะวันตกของอาคาร

ในวัฒนธรมสมัยนิยม
เชื่อกันว่ามีผีสิงศูนย์ภาพยนตร์มะนิลา ซึ่งเป็นดวงวิญญาณของคนงานก่อสร้างที่เสียชีวิตในอุบัติเหตุขณะก่อสร้างศูนย์ ประเด็นนี้เคยถูกยกมาพูดคุยในปี 2005 บนรายการของจีเอ็มเอชื่อ i-Witness
# วัดเขาทับควาย
วัดเขาทับควาย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยโป่ง อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 3 งาน 86 ตารางวา

วัดเขาทับควาย เดิมชื่อ วัดสามัคคีธรรม ตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2515 ได้นามตามชื่อบ้าน โดยได้มีการริเริ่มสร้างวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2505 แต่เดิมเป็นวัดร้าง ภายหลังมีนางพัน นาคา, นายแถว ป่องศีดา และนายส่ง นาคา ได้นิมนต์พระคำมี มาอยู่จำพรรษาและจัดสร้างกุฏิถวายและดำเนินการขอตั้งวัดให้เป็นการถูกต้องขึ้นใหม่อีกครั้งหนึ่ง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2520 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร

พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 หอสวดมนต์กว้าง 15 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง  วิหารหลวงปู่มี จนฺทโชโต ภายในมีรูปปั้นของท่าน และศาลามีภาพเขียนเกี่ยวกับตำนานท้องถิ่นเรื่อง เขาทับควาย ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ์ ขนาดพระเพลากว้าง 62 นิ้ว พร้อมด้วยพระอัครสาวก รวมถึงมีพระพุทธรูปอื่นอีก จำนวน 4 องค์
# วัดศรีสุพรรณ (จังหวัดพะเยา)
วัดศรีสุพรรณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ใจ อำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยา

วัดศรีสุพรรณ หรือเดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดแม่ใจปงสนุก ในอดีตเรียกว่า วัดไชยปงสนุก บางท่านเรียกว่า วัดพระเจ้าทองทิพย์ สร้างขึ้นโดยชาวลำปางคณะหนึ่งอยู่ที่หมู่บ้านปงสนุก ได้อพยพมาตั้งรกรากทำมาหากิน ณ บ้านแม่ใจ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2362 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2482 ตั้งชื่อวัดเพื่อให้สอดคล้องกับชื่อหมู่บ้านเดิมของตนที่อพยพมาจากบ้านปงสนุก จังหวัดลำปาง 

ชาวบ้านได้ค้นพบพระพุทธรูปองค์หนึ่งบริเวณที่สร้างเป็นวัดศรีสุพรรณในปัจจุบัน มีลักษณะงดงามโดยได้ขนานนามว่า พระเจ้าทองทิพย์ เป็นพระพุทธรูปสำริด ปางมารวิชัย เรียกว่าพระสิงห์รุ่น 3 คือผสมผสานศิลปะเชียงแสน ฺศิลปะสุโขทัย และศิลปะล้านช้าง ได้อย่างกลมกลืน โดยกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติของชาติเมื่อ พ.ศ. 2534 หน้าตักกว้าง 29 นิ้ว สูง 24 นิ้ว มีพุทธลักษณะงดงาม เดิมที่มีการพบพระเจ้าทองทิพย์อยู่ในดงไม้ไผ่ได้สร้างอาคารครอบไว้ และต่อมาได้ร่วมกันสร้างวิหารถาวรครอบไว้บริเวณก่อไผ่เดิม ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ 13–17 เมษายน จะมีประเพณีแห่พระเจ้าทองทิพย์ โดยถือวันที่ 17 เป็นวันสำคัญที่สุด
# สาธารณรัฐไครเมีย (แก้ความกำกวม)
สาธารณรัฐไครเมีย อาจหมายถึง
 สาธารณรัฐไครเมีย - เขตการปกครองของรัสเซีย
 สาธารณรัฐไครเมีย (ประเทศ) - ประเทศที่เกิดขึ้นช่วงสั้น ๆ ในปี ค.ศ. 2014 หลังการประกาศเอกราชจากยูเครน ก่อนการผนวกเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซีย
 สาธารณรัฐปกครองตนเองไครเมีย - เขตการปกครองของยูเครน
 สาธารณรัฐปกครองตนเองสังคมนิยมโซเวียตไครเมียน (ค.ศ. 1921–1945) - เขตการปกครองในสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย, สหภาพโซเวียต
 สาธารณรัฐประชาชนไครเมียน - รัฐมุสลิมที่เกิดขึ้นช่วงสั้น ๆ ในปี ค.ศ. 1917–1918
# ควาเม คารีคารี
ควาเม คารีคารี (เกิด 21 มกราคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวกานา ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  ในไทยลีก 2 (ยืมตัวจากนครปฐม ยูไนเต็ด)

 อาชีพ 
 สวีเดน 
คารีคารีย้ายมาเอไอเคใน ค.ศ. 2011 โดยในฤดูกาลนั้น เขาลงเล่น 18 นัด ยิงได้ 2 ประตู ต่อมาเขาถูกปล่อยยืมตัวให้แก่ Degerfors IF ในช่วงครึ่งฤดูกาลแรกของฤดูกาล 2012 ซึ่งเขาได้ลงเล่น 15 นัด ยิงได้ 6 ประตู ก่อนที่จะกลับสู่ต้นสังกัดอย่างเอไอเคในเดือนสิงหาค

เมื่อกลับมาที่เอไอเค เขาได้ทำประตูให้แก่สโมสรในหลายนัดในยูโรปาลีก ซึ่งมีนัดที่เขาสามารถยิงประตูใส่เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟินและซีเอ็สเคเอ มอสโก

 ตุรกี 
ในฤดูกาล 2013–14 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้แก่สโมสรบาลิเคเซอร์สปอร์ในทีทีเอฟเฟิสต์ลีก โดยใน 12 นัดแรกที่ได้ลงเล่น เขายิง 5 ประตูและทำ 3 แอสซิสต์ ช่วยให้ทีมอยู่อันดับที่หนึ่งของตารางBalıkesirspor signed with 4 new players Ghanaian Kwame Karikari quits Balikesirspor

 Haugesund และ Irtysh Pavlodar 
วันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2016 คารีคารีได้เซ็นสัญญา 18 เดือนกับสโมสร Haugesund ต่อมาในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2016 FC Irtysh Pavlodar ได้ยืมตัวคารีคารีมาจาก FK Haugesund จนจบฤดูกาล 2016

 เนฟต์ชีบากู 
วันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2018 คารีคารีได้เซ็นสัญญาระยะ 2 ปีกับเนฟต์ชีบากู ทีมในอาเซอร์ไบจานพรีเมียร์ลีก ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้แก่ Al Urooba ในยูเออีดิวิชันวันKarikari with Urooba และในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 สัญญาของเขากับสโมสรถูกยกเลิกด้วยความยินยอมร่วมกัน

 ดีนาโมทบิลีซี 
วันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 คารีคารีได้เซ็นสัญญาหนึ่งปีกับดีนาโมทบิลีซี โดยมีตัวเลือกในการขยายสัญญาไปอีกหนึ่งปี

 นครราชสีมา มาสด้า 
วันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 คารีคารีได้ย้ายมาร่วมทีมนครราชสีมา มาสด้าในไทยลีก