wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เหลียง จฺวิ้นหรง
เหลียง จฺวิ้นหรง หรือ เหลิ่ง เจิ้นเหว็ง ในภาษาจีนกวางตุ้ง (20 มกราคม ค.ศ. 1994 —) เป็นนักกีฬาจักรยานถนนและจักรยานลู่ชาวฮ่องกง

 ประวัติ 
เหลียง จฺวิ้นหรงเริ่มปั่นจักรยานตอนอายุ 6 ขวบ โดยพ่อของเขาเป็นนักกีฬาจักรยานเสือภูเขา เหลียง จ้าวหลินพี่ชายของเขาเป็นนักกีฬาจักรยานถนน และเหลียง ไข่ฮว่าน้องสาวของเขาเป็นสมาชิกของทีมจักรยานฮ่องกง

ในปี ค.ศ. 2011 เหลียง จฺวิ้นหรงได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันกีฬาระหว่างเมืองสาธารณรัฐประชาชนจีนครั้งที่ 7 ประเภทจักรยานถนน ที่เมืองหนานชาง มณฑลเจียงซี สาธารณรัฐประชาชนจีน ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ของปีเดียวกันนี้ในการแข่งขันจักรยานเยาวชนชิงแชมป์เอเชียครั้งที่ 18 ที่จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย เขาได้รับรางวัลเหรียญทองเงินจากการแข่งขันประเภทจักรยานถนนไทม์ไทรอัล梁峻榮目標做阿寶2號 《東方日報》 สืบค้นเมื่อ January 17, 2012

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 เหลียง จฺวิ้นหรงได้รับรางวัล 4 เหรียญทอง และ 2 เหรียญเงินจากการแข่งขันจักรยานเยาวชนชิงแชมป์เอเชียครั้งที่ 19 ซึ่งจัดขึ้นที่กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ต่อมาเขาได้รับเลือกให้เป็นนักกีฬาเยาวชนดีเด่นประจำปี ค.ศ. 2012 ของสถาบันกีฬาฮ่องกง (Hong Kong Sports Institute)

ในปี ค.ศ. 2016 เหลียง จฺวิ้นหรงได้เข้าแข่งขันกีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ประเภทจักรยานลู่ ออมเนียม ซึ่งเขาทำผลงานได้เป็นอันดับ 11

เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 เขาได้เข้าร่วมแข่งขันจักรยานชิงแชมป์เอเชีย 2018 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันประเภทจักรยานลู่ แมดิสัน และเหรียญทองแดงจากการแข่งขันประเภทจักรยานถนนไทม์ไทรอัลทีม ต่อมาเขาได้เข้าแข่งขันในรายการจักรยานลู่เวิลด์คัพ 2017–18 ซึ่งเขาได้เป็นแชมป์ในประเภทจักรยานลู่ ออมเนียม ในรอบสุดท้ายที่มินสค์ ประเทศเบลารุส โดยได้คู่กับจาง จิงเล่อ และในการแข่งขันกีฬาจักรยานในเอเชียนเกมส์ 2018 ประเภทลู่ ที่จัดขึ้นที่เมืองจาการ์ตาและปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย เขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันประเภทจักรยานลู่ ออมเนียม

 เกียรติประวัติ 

ค.ศ. 2011
 อันดับที่ 2 จักรยานไทม์ไทรอัลเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย
 อันดับที่ 2 จักรยานถนนเยาวชนชิงแชมป์แห่งชาติ
ค.ศ. 2012
 อันดับที่ 1 จักรยานไทม์ไทรอัลเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย
 อันดับที่ 3 จักรยานถนนเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย
ค.ศ. 2014
 อันดับที่ 3 จักรยานถนนในเอเชียนเกมส์
 อันดับที่ 3 จักรยานไทม์ไทรอัลชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
 อันดับที่ 4 จักรยานถนนชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
ค.ศ. 2015
 อันดับที่ 1 20px จักรยานถนนชิงแชมป์แห่งชาติ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
 อันดับที่ 1 20px จักรยานไทม์ไทรอัลชิงแชมป์แห่งชาติ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
 อันดับที่ 1 สเตจที่ 4 ตูร์เดออีเจน 
 อันดับที่ 2 จักรยานถนนชิงแชมป์แห่งชาติ
 อันดับที่ 2 จักรยานไทม์ไทรอัลชิงแชมป์แห่งชาติ
 อันดับที่ 4 จักรยานถนนชิงแชมป์เอเชีย
ค.ศ. 2017
 จักรยานถนนชิงแชมป์แห่งชาติฮ่องกง
อันดับที่ 1 20px จักรยานถนน
อันดับที่ 1 20px จักรยานไทม์ไทรอัล
 จักรยานถนนชิงแชมป์เอเชีย
อันดับที่ 3 จักรยานทีมไทม์ไทรอัล
อันดับที่ 8 จักรยานถนน
ค.ศ. 2018
 อันดับที่ 3 จักรยานทีมไทม์ไทรอัล, จักรยานถนนชิงแชมป์เอเชีย
# รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
+ปี         ภาพยนตร์                           2533
(ครั้งที่ 1) ส.อ.ว.ห้อง 2 รุ่น 44คนเลี้ยงช้างคือฉันต้องปล้นปุกปุย2534
(ครั้งที่ 2) วิถีคนกล้ากะโหลกบางตายช้า กะโหลกหนาตายก่อนน้องเมียนายซีอุย แซ่อึ้งเวลาในขวดแก้ว2535
(ครั้งที่ 3) อนึ่ง คิดถึงพอสังเขปเจาะเวลาหาโก๊ะดร. ครกบุญตั้งไข่ฝากฝันไว้เดี๋ยว จะเลี้ยวมาเอา2536
(ครั้งที่ 4) ลูกบ้าเที่ยวล่าสุดคนแซ่ลี้ปีหนึ่งเพื่อนกันและวันอัศจรรย์ของผมมือปืน 2 สาละวิน2537
(ครั้งที่ 5) คู่แท้ 2 โลกหอบรักมาห่มป่าอำแดงเหมือนกับนายริดเฮโรอีน2540
(ครั้งที่ 6) 2499 อันธพาลครองเมือง2541
(ครั้งที่ 7) รัก-ออกแบบไม่ได้2542
(ครั้งที่ 8) นางนาก2543
(ครั้งที่ 9) บางกอกแดนเจอรัส เพชฌฆาตเงียบ อันตราย2544
(ครั้งที่ 10) 14 ตุลา สงครามประชาชนGoal Club เกมล้มโต๊ะจัน ดารามนต์รักทรานซิสเตอร์สุริโยไท2545
(ครั้งที่ 11) 15 ค่ำ เดือน 11เกิร์ลเฟรนด์ 14 ใสกำลังเหมาะพรางชมพู กะเทยประจัญบานสาบเสือที่ลำน้ำกษัตริย์มนต์เพลงลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม.2546
(ครั้งที่ 12) เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาลคืนบาป พรหมพิรามแฟนฉันองค์บากโอเค เบตง2547
(ครั้งที่ 13) โหมโรงชัตเตอร์ กดติดวิญญาณทวิภพหมานครไอ้ฟัก2548
(ครั้งที่ 14) มหา'ลัย เหมืองแร่เฉิ่มเพื่อนสนิทเสือร้องไห้อหิงสา จิ๊กโก๋มีกรรม2549
(ครั้งที่ 15) เด็กหอก้านกล้วยเปนชู้กับผีInvisible Waves คำพิพากษาของมหาสมุทรSeason Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย2550
(ครั้งที่ 16) รักแห่งสยามไชยาพลอยเมล์นรก หมวยยกล้อFinal Score 365 วัน ตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์2551
(ครั้งที่ 17) Wonderful Townกอดดรีมทีมปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่นสี่แพร่ง2552
(ครั้งที่ 18) October Sonata รักที่รอคอยเฉือนนางไม้พลเมืองจูหลิงสามชุก2553
(ครั้งที่ 19) สวรรค์บ้านนาชั่วฟ้าดินสลายนาคปรกเราสองสามคนอินทรีแดง2554
(ครั้งที่ 20) ฝนตกขึ้นฟ้าลัดดาแลนด์ไฮโซEternity ที่รักTop Secret วัยรุ่นพันล้าน2555
(ครั้งที่ 21) Home ความรัก ความสุข ความทรงจำ36แต่เพียงผู้เดียวI MISS U รักฉันอย่าคิดถึงฉันIt Gets Better ไม่ได้ขอให้มารัก2556
(ครั้งที่ 22) ตั้งวงเกรียน ฟิคชั่นพี่มาก..พระโขนงLove Syndrome รักโง่ ๆMary is happy, Mary is happy2557
(ครั้งที่ 23) ตุ๊กแกรักแป้งมากคิดถึงวิทยาสายน้ำติดเชื้อConcrete Clouds ภวังค์รักThe Master2558
(ครั้งที่ 24) ฟรีแลนซ์..ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอเมย์ไหน..ไฟแรงเฟร่อพี่ชาย My HeroอนธการSnap แค่ได้...คิดถึง2559
(ครั้งที่ 25) ดาวคะนองเทริดธุดงควัตรปั๊มน้ำมันมหาสมุทรและสุสาน2560
(ครั้งที่ 26) ฉลาดเกมส์โกงไทบ้าน เดอะซีรีส์นิรันดร์ราตรีหมอนรถไฟ#BKKY2561
(ครั้งที่ 27) มะลิลาเณรกระโดดกำแพงโฮมสเตย์App War แอปชนแอปSamui Song ไม่มีสมุยสำหรับเธอ2562
(ครั้งที่ 28) Where We Belong ที่ตรงนั้น มีฉันหรือเปล่าManta Ray กระเบนราหูดิว ไปด้วยกันนะหน่าฮ่านฮาวทูทิ้ง..ทิ้งอย่างไรไม่ให้เหลือเธอ2563
(ครั้งที่ 29) School Town King แร็ปทะลุฝ้า ราชาไม่หยุดฝันForget Me NotMother Gamer เกมเมอร์ เกมแม่กระบี่ ๒๕๖๒ติดถ้ำ2564
(ครั้งที่ 30)เอหิปัสสิโก4 KINGSพญาโศกพิโยคค่ำร่างทรง2565
(ครั้งที่ 31) Blue AgainFaces of Anne แอนFast and Feel Love เร็วโหด..เหมือนโกรธเธอOne for the Road วันสุดท้ายก่อนบายเธอเวลา Anatomy of Time2566
(ครั้งที่ 32) ดอย บอยเพื่อน(ไม่)สนิทเธอกับฉันกับฉันมนต์รักนักพากย์เซียนหรั่ง เดอะ มูฟวี่
# ยากูซ่า 5
ยากูซ่า 5  เป็นวิดีโอเกมแนวต่อสู้-ผจญภัย พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยเซก้าสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 3 ตัวเกมภาคที่ห้าของซีรีส์เกม ยากูซ่า ตัวเกมเปิดตัวในเดือนธันวาคม 2012 ที่ประเทศญี่ปุ่นและได้วางจำหน่ายสำหรับอเมริกาเหนือ, ยุโรป และออสเตรเลียในฐานะดิจิทัลดาวน์โหลดบนเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์กในเดือนธันวาคม 2015 ตัวเกมฉบับรีมาสเตอร์วางจำหน่ายในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของชุดรวม ยากูซ่ารีมาสเตอร์คอลเลกชัน โดยได้วางจำหน่ายที่ญี่ปุ่นบนเพลย์สเตชัน 4 ในวันที่ 20 มิถุนายน 2019 และทั่วโลกในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2020 และได้วางจำหน่ายบนไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และ เอกซ์บอกซ์วันในวันที่ 28 มกราคม 2021

ตัวเกมใช้เอนจินกราฟิคใหม่ซึ่งแตกต่างจากเกมเพลย์สเตชัน 3 ก่อนหน้าในซีรีส์ที่ได้รับการใช้ประโยชน์จากเอนจินเดียวกันตั้งแต่ รีวงะโกโตกุเคนซัน! และเป็นครั้งแรกในซีรีส์ที่สามารถตั้งค่าห้าแบบทั่วญี่ปุ่นพร้อมกับตัวละครหลักที่เล่นได้ห้าตัว
# ทูรียา ฮันโนเฟอร์
ทูรียา ฮันโนเฟอร์  เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2490 ณ ลือเบ็ค ประเทศเยอรมนี เป็นธิดาของ ฮันส์-ดาเนียล คริสเตียน และ เออซูรา ชาร์มิด-พาร์กเก บิดาของเธอนั้นเป็นแพทย์ ส่วนมารดาของเธอนั้นเป็นนักบำบัดสมาธิ 
 สมรส 
เธอได้เสกสมรสกับ เจ้าชายเว็ลฟ์ แอนสท์ แห่งฮันโนเฟอร์ อย่างไรก็ดี ด้วยการเสกสมรสที่มิมีการยอมรับ ทำให้ไม่สามารภดำรงพระอิสริยยศชั้นเจ้าหญิงได้ มีแต่เพียงนามลำลองว่า ทูรียา ฮันโนเฟอร์ เพียงเท่านั้น โดยทั้ง 2 ได้มีพระธิดาร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ  เจ้าหญิงซาสเกียแห่งฮันโนเฟอร์ (พระบุตรที่เกิดมาสามารถดำรงพระอิสริยยศได้) ปัจจุบันพระธิดาของเธอได้ใช้พระนามแบบสามัญชนคือ ซาสเกีย โฮเปอร์ 

แม้จะมีการอ้งอิงว่าเธอและพระสวามีได้หย่าร้างกันไปตั้งแต่ปี 2522 แต่พระสวามีชองเธอได้ออกมาแสดงความคิดเห็นว่า ไม่เป็นความจริง จนกระทั่งพระสวามีของเธอได้สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2524 จากภาวะเลือดออกในสมอง หลังจากที่ทรงล้มขณะเล่นคาราเต้ และทรงเป็นอัมพาตได้ 2 เดือน 

โดยหลังจากนั้นเธอและพระธิดาได้ย้ายไปพำนักที่ไบรอนเบย์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ โดยในปี 2552 เธอได้รับการรับรองว่าเป็นพระชายาของเจ้าชายเว็ลฟ์ แอนสท์ และมีพระนามและพระอิสริยยศคือ เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงเว็ลฟ์ แอนสท์แห่งฮันโนเฟอร์ พระชายา แต่เธอก็ไม่ขอรับพระอิสริยยศดังกล่าว และขอใช้ชื่อแบบเดิมเป็นหลัก 
 ผลงานตีพิมพ์ 
การกระตุ้นหัวใจ
การทำสมาธิการและการให้อภัย
การรักษาร่างกายด้วยสมาธิ
ความเมตตาและการให้อภัยในการรักษาโรค
ความกตัญญูกตเวทีและการชื่นชมของบุตร-ธิดาที่มีต่อบิดา-มารดา
การรักษาหัวใจที่ได้รับบาดเจ็บ
# เจ้าชายค็อนราทแห่งบาวาเรีย
เจ้าชายค็อนราทแห่งบาวาเรีย (28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1883 – 6 กันยายน ค.ศ. 1969) เป็นสมาชิกพระราชวงศ์บาวาเรียแห่งราชวงศ์วิทเทิลส์บัค

 พระประวัติ 
เจ้าชายค็อยราทประสูติที่มิวนิก, รัฐไบเอิร์น ทรงเป็นพระโอรสพระองค์สุดท้องใน เจ้าชายเลโอพ็อลท์แห่งบาวาเรีย กับ อาร์ชดัชเชสกีเซอลาแห่งออสเตรีย พระองค์เป็นพระราชภาติยะ (หลานลุง) ในพระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย ในสมัยสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พระองค์และเจ้าชายเกออร์ค พระเชษฐาได้เป็นทหารในกองทัพบาวาเรีย โดยทรงเป็นกองกำลำงสำคัญในแนวรบด้านตะวันออก ในฐานะผู้บัญชาการทหารม้าที่ 2 อาร์ชดยุกฟรันทซ์ แฟร์ดีนันท์แห่งออสเตรีย โดยทรงมียศที่พันตรี ก่อนจะทรงลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919

 เสกสมรส 
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีอา บอนน์แห่งซาวอย-เจนัว ผู้เป็นพระญาติ เมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1921 ซึ่งงานเสกสมรสของพระองค์นั้น ถูกจัดขึ้นที่ ปราสาทปีเยมอนเต โดยมีผู้เข้าร่วมงานหลายพระองค์ อาทิ พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี เจ้าชายอุมแบร์โต เจ้าชายแห่งปีเยมอนเต และเจ้าชายเอมานูเอเล ฟิลิแบร์โต ดยุกแห่งออสตา และพระสหายของพระชายา จำพวกสตรีชั้นสูงของหลายประเทศเข้าร่วม ซึ่งงานเสกสมรสของพระองค์และเจ้าหญิงมารีอา บอนน์ พระชายา เป็นการจัดงานเสกสมรสของพระราชวงศ์แห่งอิตาลีและเยอรมันขึ้นครั้งแรกหลังจากทั้ง 2 เป็นอริกันในสงครามโลก และยังเป็นการเชื่อมสัมพันธ์ที่ดีของทั้ง 2 ประเทศ ทั้ง 2 มีพระบุตร 2 พระองค์คือ 
เจ้าหญิงอามาลี อีซาเบ็ลลาแห่งบาวาเรีย
เจ้าชายอ็อยเกนแห่งบาวาเรีย

หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง เจ้าชายค็อนราทถูกทหารจับไปที่เมืองฮินเทอร์ชไตน์ และทรงถูกนำตัวไปที่ลินเดา และทรงฝึกงานอยู่ในโรงแรมแห่งหนึ่งร่วมกับ เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมาร และอดีตนักการฑูตนามว่า ฮันส์ ฟอร์แมคเกอร์ พระชายาหรือที่ทรงรู้จักในนามของ เจ้าหญิงค็อนราท พระชายา ทรงงานเรื่องพยาบาลทหาร กับพระญาติหลายพระองค์ แต่ไม่ถูกถูกอนุญาตให้เสด็จเข้ามาในประเทศเยอรมนี ได้ และสามารถกลับมารวมพระญาติอีกครั้งในปี ค.ศ. 1947 ซึ่งขณะนั้น พระองค์มีอาชีพที่ดีขึ้น ก่อนจะสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1969 สิริพระชันษา 85 ปี
# ฝูงบินลาดตระเวนทางอากาศกองเรือที่ 3 (กองทัพเรือสหรัฐ)
ฝูงบินลาดตระเวนทางอากาศกองเรือที่ 3 (วีคิว-3) (อักษรย่อ: VQ-3) หรือนามสมญาไอรอนเมน เป็นฝูงบินการบินนาวีแห่งกองทัพเรือสหรัฐ ซึ่งตั้งอยู่ที่ฐานทัพอากาศทิงเกอร์ รัฐโอคลาโฮมา (สหรัฐ) เป็นกองบัญชาการการส่งกำลังทางอากาศการบินโบอิง อี-6 เมอร์คิวรี และอากาศยานกองหนุนคมนาคม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนทาคาโมของกองทัพเรือ ภารกิจของพวกเขาคือให้อำนาจแก่ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐและกระทรวงกลาโหม ในการติดต่อโดยตรงกับเรือดำน้ำ, เครื่องบินทิ้งระเบิด และที่เก็บขีปนาวุธของสหรัฐในช่วงสงครามนิวเคลียร์

 การดำเนินงาน 
วีคิว-3 มีนายทหาร 78 คนและเจ้าหน้าที่ที่เกณฑ์ 454 คน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 หน่วยนี้ได้ดำเนินการภายใต้ฝ่ายกลยุทธ์การสื่อสารกองบิน 1 ที่ฐานทัพอากาศทิงเกอร์ โดยนำอากาศยานไปใช้เพื่อทำการลาดตระเวนปฏิบัติการออกจากฐานทัพอากาศทราวิส รัฐแคลิฟอร์เนีย

 ประวัติ 
thumb|left|อีซี-130คิว ของวีอาร์-21 ขณะบินออกจากรัฐฮาวาย ประมาณปี ค.ศ. 1964

มีการเริ่มต้นฝูงบินเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1963 ในฐานะฝูงบินสนับสนุนยุทธวิธีกองเรือที่ 21 (VR-21) ณ สถานีอากาศยานกองทัพเรือบาร์เบอร์พอยต์ รัฐฮาวาย เป็นผู้ดำเนินการเครื่องบินซี-130 เฮอร์คิวลิส รุ่นพิเศษ อีซี-130จี และในช่วงต้นปี ค.ศ. 1966 ได้ย้ายไปที่สถานีอากาศยานกองทัพเรืออะกานา กวม ซึ่งกลายเป็นส่วนหนึ่งของฝูงบินเตือนภัยล่วงหน้าทางอากาศ 1 (VW-1) ส่วนวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1968 ทาคาโมได้แยกจากกันกลายเป็นฝูงบินลาดตระเวนทางอากาศกองเรือที่ 3 (VQ-3) อีซี-130จี ได้รับการแทนที่โดยอีซี-130คิว ในปี ค.ศ. 1969–1970 โดยฝูงบินลาดตระเวนทางอากาศกองเรือที่ 3 ได้กลับไปที่บาร์เบอร์พอยต์ในปี ค.ศ. 1980 ซึ่งฝูงบินได้เปลี่ยนจากอีซี-130คิว ไปเป็นโบอิง อี-6เอ เมอร์คิวรี ในปี ค.ศ. 1989–90 และย้ายไปฐานทัพอากาศทิงเกอร์ในปี ค.ศ. 1992

องค์การสมาคมทหารผ่านศึกชุมชนทาคาโมได้จัดตั้งพิพิธภัณฑ์/เรือนประวัติศาสตร์ที่ท่าอากาศยานคาเลโลอา บนที่ดินจัดสรรของสถานีอากาศยานกองทัพเรือบาร์เบอร์พอยต์ ซึ่งมอบให้วันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2016 กับอดีตสมาชิกของวีคิว-3, วีคิว-4 และ วีคิว-7 ในการดูแลรักษา ซึ่งมีบันทึกเหตุการณ์ของฝูงบินลาดตระเวนทางอากาศกองเรือที่ 3
# รอเบิร์ต คอนเควสต์
จอร์จ รอเบิร์ต แอคเวิร์ธ คอนเควสต์ (, 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1917 – 3 สิงหาคม ค.ศ. 2015) เป็นนักประวัติศาสตร์และกวีชาวบริติช-อเมริกัน เกิดที่เมืองเกรตมัลเวิร์นในปี ค.ศ. 1917 เป็นบุตรของรอเบิร์ต ฟอลเกอร์ เวสคอต คอนเควสต์และโรซามุนด์ อลิส แอคเวิร์ธEncyclopedia of British Writers, 19th and 20th Centuries by Christine L. Krueger page 87 คอนเควสต์เรียนที่วิทยาลัยวินเชสเตอร์และมหาวิทยาลัยกราโนเบิล ก่อนจะเรียนจบด้านปรัชญา การเมืองและเศรษฐศาสตร์ และปริญญาเอกด้านประวัติศาสตร์โซเวียตที่วิทยาลัยมอดลินในออกซฟอร์ด ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาทำงานที่กรมทหารราบออกซฟอร์ดเชอร์และบักกิงแฮมเชอร์ ก่อนจะถูกส่งไปทำงานกับกองทัพบัลแกเรียและคณะกรรมาธิการควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตร

หลังสงครามสิ้นสุด คอนเควสต์กลับมาอังกฤษและทำงานที่กระทรวงวิจัยสารสนเทศในลอนดอน ซึ่งเป็นกระทรวงที่ทำหน้าที่รวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับคอมมิวนิสต์โซเวียต ในปี ค.ศ. 1956 เขาลาออกมาเป็นนักเขียนและนักประวัติศาสตร์อิสระ ในปี ค.ศ. 1968 คอนเควสต์เผยแพร่หนังสือ The Great Terror ซึ่งเป็นหนังสือเล่มแรก ๆ ในโลกตะวันตกที่บรรยายถึงการกวาดล้างใหญ่ในโซเวียตช่วง ค.ศ. 1936-1938 หลังจากนั้นเขาย้ายไปอยู่ที่รัฐแคลิฟอร์เนียเพื่อทำงานที่สถาบันฮูเวอร์ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และเป็นภาคีสมาชิกสถาบันรัสเซีย มหาวิทยาลัยโคลัมเบียและศูนย์นักวิชาการระหว่างประเทศวูดโรว์ วิลสัน นอกเหนือจากงานด้านประวัติศาสตร์แล้ว คอนเควสต์ยังเขียนนิยายแนววิทยาศาสตร์และเป็นกวีคนสำคัญของขบวนการ "The Movement" ซึ่งนิยมความเรียบง่าย ปฏิเสธแนวคิดศิลปะจินตนิยม

ด้านชีวิตส่วนตัว คอนเควสต์มีบุตร 3 คนจากการแต่งงานทั้งหมด 4 ครั้ง เขาเสียชีวิตด้วยภาวะการหายใจล้มเหลวที่เมืองสแตนฟอร์ด ในปี ค.ศ. 2015
# วีจีไอ
บริษัท วีจีไอ จำกัด (มหาชน) (ย่อ: VGI) เป็นบริษัทประกอบธุรกิจสื่อโฆษณานอกบ้านและธุรกิจบริการด้านดิจิทัล

วีจีไอได้จดทะเบียนจัดตั้งบริษัทในนาม บริษัท โกลบอล เทคโนโลยีส์ แอนด์ เทเลคอม จำกัด เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2538 ดำเนินธุรกิจด้านตลาดและการโฆษณา ได้เปลี่ยนชื่อบริษัทในเดือนธันวาคม 2541 เป็นบริษัท วี จี ไอ โกลบอล มีเดีย จำกัด ให้บริการด้านโฆษณาในระบบขนส่งมวลชน ซึ่งเริ่มต้นในเดือนมกราคม 2543 โดยได้รับสิทธิแต่เพียงผู้เดียวจากรถไฟฟ้าบีทีเอส ในการบริหารจัดการสื่อโฆษณาและพื้นที่เชิงพาณิชย์ภายในโครงการรถไฟฟ้าสายสีเขียว สายสีลมและสายสุขุมวิท จำนวน 23 สถานี และในปี 2553 ได้รับสิทธิในการบริหาร จัดการสื่อโฆษณาในระบบรถโดยสารประจำทางบีอาร์ที

บริษัทยังเริ่มขยายเครือข่ายโฆษณาในโมเดิร์นเทรด ในปี 2546 อย่างไรก็ตามในปี 2558 ได้ยุติในโมเดิร์นเทรดทั้งหมด บริษัทดำเนินธุรกิจสื่อโฆษณาในอาคารสำนักงานและอื่น ๆ ต่อมาได้ซื้อหุ้นทั้งหมดของบริษัท พอยท์ ออฟ วิว (พีโอวี) มีเดีย กรุ๊ป จำกัด ซึ่งเป็นผู้ให้บริการสื่อโฆษณาในลิฟต์โดยสารในอาคารสำนักงานขนาดใหญ่ในเขตกรุงเทพ ในเดือนพฤษภาคม 2557 บริษัทได้เข้าลงทุนในบริษัท มาสเตอร์ แอด จำกัด (มหาชน) ที่มีสื่อโฆษณากลางแจ้ง และบริษัท แอโร มีเดีย กรุ๊ป จำกัด สื่อโฆษณาในสนามบิน นอกจากนี้บริษัทดำเนินการธุรกิจด้านบริการดิจิทัล ดำเนินการโดย Rabbit Group และมีบริษัทสาธิตสินค้าภายใต้ชื่อ DPT

ในปี 2555 บริษัท วี จี ไอ โกลบอล มีเดีย จำกัด (มหาชน)  เข้าเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ปี 2561 บริษัทเข้าถือหุ้นร้อยละ 23 ในบริษัทลอจิสติก เคอรี่ เอ็กซ์เพรส (ประเทศไทย) ที่ทำธุรกิจโลจิสติกส์ วันที่ 26 มีนาคม 2562 บริษัทได้แจ้งว่าอนุมัติเข้าลงทุนในบริษัท แพลน บี มีเดีย จำกัด (มหาชน) โดยเข้าซื้อหุ้นสัดส่วนร้อยละ 18.59 

26 กรกฎาคม 2562 บริษัทเปลี่ยนชื่อมาเป็น บริษัท วีจีไอ จำกัด (มหาชน)

thumb|สื่อโฆษณาบนสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีสยาม

 ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ 
 ข้อมูล ณ วันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2567ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
 ลำดับที่  รายชื่อผู้ถือหุ้น  จำนวนหุ้นสามัญ  สัดส่วนการถือหุ้น 1 บริษัท บีทีเอส กรุ๊ป โฮลดิ้งส์ จำกัด (มหาชน)   6,391,656,950   57.10% 2  ธนาคาร กรุงเทพ จำกัด (มหาชน)  935,966,761 8.36% 3  บริษัท ไทยเอ็นวีดีอาร์ จำกัด  496,423,064   4.43% 4 บริษัท บีทีเอส กรุ๊ป โฮลดิ้งส์ จำกัด (มหาชน) โดย บลจ. เมธา จำกัด  451,104,742   4.03% 5  CGS International Securities Hong Kong Limited.  312,139,040 2.79%

 การลงทุนในบริษัทย่อยและบริษัทร่วม 
บริษัท วี จี ไอ โกลบอล มีเดีย จำกัด (มหาชน) ลงทุนธุรกิจใน 3 กลุ่ม คือ สื่อโฆษณา อีเพย์เมนต์ และโลจิสติกส์ ณ วันที่ 31 มีนาคม 2561 บริษัทมีการลงทุนในบริษัทย่อยบริษัทร่วม ดังนี้
 การลงทุนในบริษัทย่อย 
 บริษัท วีจีไอ แอดเวอร์ไทซิ่ง มีเดีย จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 100.00
 บริษัท 888 มีเดีย จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 100.00
 บริษัท พอยท์ ออฟ วิว (พีโอวี) มีเดีย กรุ๊ป จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 100.00
 VGI Global Media (Malaysia) Sdn Bhd ถือหุ้นร้อยละ 100.00
 บริษัท มาสเตอร์ แอด จำกัด (มหาชน) ถือหุ้นร้อยละ 30.38 
 บริษัท บีเอสเอส โฮลดิ้งส์ จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 90.00 
 บริษัท บางกอก สมาร์ทการ์ด ซิสเทม จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 90.00
 เงินลงทุนในบริษัทร่วม 
 บริษัท แอโร มีเดีย กรุ๊ป จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 30.00
 บริษัท เดโม เพาเวอร์ (ประเทศไทย) จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 40.00
 บริษัท กรุ๊ปเวิร์ค จำกัด จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 20.00
 เงินลงทุนในกิจการที่ควบคุมร่วมกัน 
 Titanium Compass Sdn Bhd ถือหุ้นร้อยละ 19.00
 บริษัท ดิ ไอคอน วี จี ไอ จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 25.00
 บริษัท ซูพรีโม มีเดีย จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 25.00
# โซเฟีย (หุ่นยนต์)
โซเฟีย  เป็นหุ่นยนต์คล้ายมนุษย์ที่ผลิตโดยบริษัทแฮนสันโรโบติกส์ในประเทศฮ่องกง แล้วเปิดใช้งานในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 และปรากฎตัวต่อสาธารณชนครั้งแรกในงานSouth by Southwest Festival (SXSW) เมื่อกลางเดือนมีนาคม ค.ศ.2016 ที่เมืองออสติน, รัฐเท็กซัส, ประเทศสหรัฐ.

ในเดือนตุลาคม ค.ศ.2017 โซเฟียกลายเป็นหุ่นยนต์ตัวแรกที่ได้รับสิทธิพลเมืองของประเทศซาอุดีอาระเบีย

ประวัติ
โซเฟียถูกเปิดใช้งานในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 โดยตัวหุ่นยนต์มีรูปร่างตามดาราสาวที่มีชื่อว่าออดรีย์ เฮปเบิร์น, เดวิด เฮนสัน (David Hanson) กล่าวว่า โซเฟียทำงานโดยใช้ ปัญญาประดิษฐ์, การประมวลผลข้อมูลภาพ และระบบการรู้จำใบหน้าและใช้เทคโนโลยีการรับรู้เสียง จากAlphabet Inc. (บริษัทแม่ของGoogle) ส่วนปัญญาของโซเฟียนั้นถูกออกแบบโดยเฮนสันโรโบติก (Hanson Robotics)

โซเฟียมีหุ่นยนต์ “พี่น้อง” อีก 9 ตัวที่ผลิตโดยเฮนสันโรโบติก ได้แก่อลิซ (Alice), อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ฮูโบ (Albert Einstein Hubo), บีนา48 (BINA48), ฮัน (Han), จูลส์ (Jules), ศาสตราจารย์ไอน์สไตน์ (Professor Einstein), ฟิลิป เค. ดิก แอนดรอยด์ (Philip K. Dick Android), ซีโน (Zeno) และโจอีย์ เคออส (Joey Chaos)

ดูเพิ่ม
 เอลิซา เอฟเฟค (ELIZA effect)
# ขุนนางผู้พลีชีพทั้งหก
ขุนนางผู้พลีชีพทั้งหก (Sayuksin) กลุ่มขุนนางหกคนที่ถูกประหารชีวิตเมื่อ พ.ศ. 1999 เนื่องจากพยายามลอบปลงพระชนม์ พระเจ้าเซโจ เพื่อยกอดีตพระราชาคือ พระเจ้าทันจง ขึ้นสู่ราชบัลลังก์อีกครั้ง

กลุ่มขุนนางทั้งหกประกอบด้วย ซ็องซัมมุน พัคแพ็งนยอน ยูอึงบู ฮาวีจี ลีแก และ ยูซ็องว็อน ซึ่งทั้งหมดเป็นสมาชิกของ ชี-พย็อนจ็อน  สำนักปราชญ์ที่ตั้งขึ้นโดย พระเจ้าเซจงมหาราช ขุนนางทั้งหกและผู้ร่วมก่อการอาศัยจังหวะช่วงที่ทูตจาก ราชวงศ์หมิง เดินทางมาเยือน โชซ็อน พยายามเข้ายึดอำนาจจากพระเจ้าเซโจแต่กระทำการไม่สำเร็จเพราะความลับรั่วไหลเนื่องจากก่อนการก่อการ คิมจิล (김질) หนึ่งในผู้ร่วมก่อการเกิดเปลี่ยนใจในนาทีสุดท้ายและได้นำความลับเรื่องนี้ไปบอกพ่อตาของเขาซึ่งพ่อตาของเขาได้ไปเข้าเฝ้าและกราบทูลเรื่องการก่อการต่อพระเจ้าเซโจ

พระเจ้าเซโจสั่งจับขุนนางทั้งหกและผู้ก่อการรวมถึงครอบครัวแต่ ยูซ็องว็อน ได้ตัดสินใจฆ่าตัวตายพร้อมกับภรรยา

พระเจ้าเซโจเสียพระทัยที่ขุนนางและเหล่าบัณฑิตทรยศพระองค์ทั้ง ๆ ที่พระองค์เลื่อนตำแหน่งขุนนางทั้งหกให้สูงขึ้นจึงได้ตัดสินพระทัยประหารขุนนางห้าคนที่เหลือรวมถึงผู้ก่อการและครอบครัวของพวกเขาแต่ก่อนที่ ซ็องซัมมุน ซึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่มจะถูกประหารชีวิตได้เขียนบทกวีแบบเดียวกับที่ ศรีปราชญ์ กวีเอกในรัชสมัย สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ได้เขียนทิ้งไว้ก่อนถูกประหารชีวิต
# ซาริม
ซาริม  เป็นกลุ่มการเมืองที่ทรงอำนาจในช่วงกลางและปลายราชวงศ์โชซ็อน

กลุ่มบัณฑิตซาริมดั้งเดิมมาจากสำนักของคิลแจ  บัณฑิตที่มีชีวิตอยู่ในช่วงปลายราชวงศ์โครยอ และช่วงต้นราชวงศ์โชซ็อน ซึ่งเป็นศิษย์ของลีแซก และจอง มงจู หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์โครยอ กิลแจปฏิเสธที่จะรับใช้ราชวงศ์ใหม่ตามคำร้องขอของพระเจ้าแทจง พระราชาลำดับที่ 3 ของราชวงศ์โชซ็อน

ในรัชสมัยพระเจ้าซ็องจง พระราชาลำดับที่ 9 พระองค์ได้เชิญคิมจงจิกและลูกศิษย์ของเขาซึ่งเป็นบัณฑิตลัทธิขงจื๊อใหม่รุ่นใหม่เข้ามารับราชการในราชสำนักและเจริญเติบโตทางการเมือง 

พวกเขาได้เข้ารับราชการในสามกรม ทำให้เกิดการกระทบกระทั่งกับขุนนางกลุ่มฮุนกู ซึ่งเป็นกลุ่มขุนนางที่เรืองอำนาจจากการสนับสนุนโดยพระเจ้าเซโจ พระราชาลำดับที่ 7 ซึ่งเป็นพระอัยกา (ปู่) ของพระเจ้าซ็องจงซึ่งโค่นล้มราชบัลลังก์พระเจ้าทันจง พระราชาลำดับที่ 6 ผู้เป็นพระราชนัดดา

 กระทบกระทั่งกับกลุ่มฮุนกู 
ในความขัดแย้งกับการก่อตั้งกลุ่มฮุนกู กลุ่มซาริมได้ผลกระทบจากการสังหารหมู่หลายครั้งระหว่างรัชสมัยของ เจ้าชายย็อนซัน พระเจ้าจุงจง และ พระเจ้ามย็องจง โดยเฉพาะในรัชสมัย พระเจ้าจุงจง ขุนนางหนุ่มจากกลุ่มซาริมนาม โช กวัง-โจ  ได้พยายามปฏิรูปและเปลี่ยนแปลงให้สังคมโชซ็อนเป็นสังคมขงจื๊อใหม่ หลังจากการสังหารหมู่ที่สำคัญ 4 ครั้ง โช กวัง-โจ และคนอื่น ๆ ถูกประหารชีวิตทำให้ขุนนางกลุ่มซาริมต้องล่าถอยกลับเข้าไปในหมู่บ้านและเผยแพร่หลักปรัชญาของพวกเขาต่อไปผ่านสำนักท้องถิ่นนาม ซอวอน 

หลังจากกลุ่มฮุนกูล่มสลายเพราะขาดผู้สืบทอดอุดมการณ์ กลุ่มซาริมก็ได้กลับเข้ามาในราชสำนักระหว่างรัชสมัย พระเจ้าซ็อนโจ พระราชาลำดับที่ 14 โดยเวลานั้นนักปราชญ์จากกลุ่มซาริมได้สั่งสอนนักปราชญ์อีกหลายคนอาทิ อี ฮวัง และ อี อี นับแต่นั้นมากลุ่มซาริมกลายเป็นกลุ่มการเมืองที่ทรงอำนาจมากที่สุดของราชวงศ์โชซ็อน

 ความขัดแย้งภายในกลุ่ม 
หลังจากกลุ่มซาริมขึ้นมาแทนกลุ่มฮุนกูในฐานะกลุ่มการเมืองที่ทรงอำนาจช่วงปลาย คริสต์ศตวรรษที่ 16 ประเทศชาติรวมถึงกลุ่มซาริมเองก็แตกแยกออกเป็น ฝ่ายตะวันออก (ทง-อิน) และ ฝ่ายตะวันตก (ซอ-อิน) ฝ่ายตะวันออกเองก็แบ่งแยกออกมาอีกเป็น ฝ่ายเหนือ (บุก-อิน) และ ฝ่ายใต้ (นัม-อิน) และฝ่ายตะวันตกก็แบ่งแยกออกมาเป็น ขุนนางเก่า (โนรน) และ ขุนนางหนุ่ม (โซรน)

 ฝ่ายตะวันออก vs ฝ่ายตะวันตก 

 ฝ่ายเหนือ vs ฝ่ายใต้ 

 รัชสมัยพระเจ้าซุกจง 

 ฝ่ายตะวันตก vs ฝ่ายใต้ 

 โนรน vs โซรน 

 ยุติ
# กังฆา
กังฆา เป็นหนึ่งในห้า "ก" ของศาสนาซิกข์ กังฆาเป็นหวีไม้ขนาดเล็กที่ศาสนิกชนซิกข์ใช้หวีผมวันละสองครั้ง หวีไม้นี้จะถูกยึดติดไว้ในเส้นผมตลอดเวลา แต่คนภายนอกจะไม่สังเกตเห็นเพราะว่าสวมผ้าโพกศีรษะคลุมตลอดเวลา กังฆานั้นนอกจากจะช่วยให้ผมสะอาดและไม่ยุ่งเหยิงแล้ว ยังถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของความสะอาดอีกด้วย เป็นการเตือนใจให้ศาสนิกชนได้จัดการชีวิตให้เป็นระเบียบและรักษาความสะอาดตลอดเวลา
# เกศ (ศาสนาซิกข์)
thumb|ศาสนิกชนสวมผ้าครอบจุกที่เรียกว่า "รูมาล" (rumāl)

ในศาสนาซิกข์ "เกศ" คือการปฏิบัติที่ให้เส้นผมและขนเติบโตตามธรรมชาติ โดยไม่ไปตัดหรือโกน เพราะเชื่อว่าเป็นสิ่งสร้างที่พระเป็นเจ้าประทานมาให้ เป็นสิ่งสมบูรณ์ "เกศ" เป็นแนวทางปฏิบัติหนึ่งใน "ก 5 ประการ" ซึ่งริเริ่มโดยคุรุโควินทสิงห์ ในปี 1699 เส้นผมนั้นจะได้รับการหวีวันละสองหน โดยใช้หวีไม้ที่เรียกว่า กังฆา ก่อนจะมัดเป็นจุกที่เรียกว่า "ชุรา" (Jura) หรือ "จุกริศิ" (Rishi knot) จากนั้นจึงสวมทับด้วยผ้าโพกศีรษะ ในบุรุษแบ่งออกเป็นชนิดต่าง ๆ คือ ทัสตาร์ (Dastar) ผ้าโพกทรงที่พบทั่วไป, ปัตกา (Patka) คือผ้าโพกในวัยรุ่นที่ปิดรอบศีรษะ และ รูมาล (Rumāl) ในเด็กที่ผมสามารถมัดเป็นจุกเดียวเล็ก ๆ บนศีรษะได้ จะใช้ผ้าพันรอบจุดนั้นแทน
# เอกโองการ
เอกโองการ หรือ อิกโองการ (, คุรมุกขี: ,) เป็นสัญลักษณ์ที่ใช้แทนพระเป็นเจ้าสูงสุดพระองค์เดียวในศาสนาซิกข์ อิกโองการ สามารถพบได้เป็นหลักไปในมูลมนตร์ (Mul Mantar) และเป็นคำเริ่มเปิดในคุรุกรันตสาหิบ คำว่า อิก (ਇੱਕ; จากรากคำว่า เอก) แปลว่า หนึ่งเดียว ไม่มีผู้ใดเปรียบได้ โองการ (ਓਅੰਕਾਰ) คือเสียงเรียกพระนามของพระเจ้าที่คงอยู่อย่างก้องกังวาล ไพเราะ ตลอดไป"Ek-Omkār / Ik-Omkār / Ekankār  It is from the Sanskrit word Omkar. The mystic name of God. It is used at the beginning of prayers and holy recitations, and also at the beginning of writing respectful salutations.  The unmanifest, God in power, the holy word, the primal manifestation of Godhead by which and in which all live, move and have their being and by which all find a way back to Absolute God.  God is the Supreme Reality. His other name is 'Sat Nām'. The Sikhs meditate on God as Ek-Omkar, and not in any other way like worship of idols “Rām Nām Jap Ek-Omkar". (GGS, p. 185) Ek Omkar is the Transcendent Lord of entire creation, who existed before the creation and who alone will survive the creation. (GGS, pp. 296 and 930, and Bhai Gurdas Var, 4011.)"  —  Ramesh Chander Dogra & Gobind Singh Mansukhani, Encyclopaedia of Sikh Religion and Culture, pp 138–139

หรือหากมองในอีกมุมหนึ่ง "อิก" หมายถึงหนึ่งเดียว, "โอง" หมายถึงผู้สร้าง และ "การ" หมายถึงสิ่งสร้าง พระนามนี้จึงสื่อว่าพระเจ้าผู้สร้างนั้นทรงสถิตอยู่ในทุกสิ่งสร้าง และไม่ต่างจากสิ่งสร้างของพระองค์

อิกโองการใช้เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นเอกเทวนิยมของศาสนาซิกข์อย่างชัดเจน อันแปลความว่า "พระเจ้ามีองค์เดียว" อักษรสัญลักษณ์นี้เป็นอักษรที่พัฒนามาจากภาษาปัญจาบ
และพบในอักษรคุรมุขี นอกจากจะพบในมูลมนตร์, คุรุกรันตสาหิบ และในคุรุทวาราทั่วไปแล้ว ยังพบเป็นพระนามของพระผู้เป็นเจ้าในนิตนาม (Nitnem คือบทสวดยามเช้า) และ จัปจิสาหิบ (Japji Sahib) 

สัญลักษณ์นี้ประกอบขึ้นมาจาก อักษรเลข ੧ (อ่านว่า เอก/อิก) แปลว่า หนึ่งเดียว และ ੳ อักษรของสระตัวแรกของคำว่า "โองการ" ซึ่งเป็นอักษรตัวแรกในอักษรคุรมุขีเช่นกัน หากใส่เสียงวรรณยุกต์เข้าไปก็จะเป็นอักษร ਓ

ยูนิโคดของ "เอก องการ์" คือ U+0A74 (ੴ)
# ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 360
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 360 หรือ ทางเข้าเมืองชุมพร เป็นทางหลวงที่มีขนาด 2-4 ช่องจราจร ที่เข้าตัวเมืองชุมพร โดยเริ่มจากถนนเพชรเกษม ไปทางทิศใต้ ผ่านทางหลวงชนบท ชพ.1007, ทางหลวงชนบท ชพ.1001 และ ทางหลวงชนบท ชพ.1013 แล้วไปสิ้นสุดที่แยกวงเวียนเมืองชุมพร ตัดกับ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 327 ในเขตเทศบาลเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร รวมระยะทาง 11.855 กิโลเมตร เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงชุมพร

 รายชื่อทางแยก