wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ชัง อึย-ซู
ชัง อึย-ซู (, เกิด 22 มกราคม 1990) เป็นนายแบบและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาได้รับความนิยมอย่างมากหลังจากแสดงในละครโทรทัศน์แนวยาโออิเรื่อง ซ่อนรักชายาลับ (2020)

 ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา 

ชัง อึย-ซู เกิดเมื่อวันที่ 22 มกราคม 1990 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ เขาเรียนที่ภาควิชาการแสดงนางแบบที่วิทยาลัยคย็องมุน

 อาชีพ 
ชังเริ่มต้นอาชีพนายแบบในปี 2008 เขาได้รับความสนใจจากการทำงานบนเวทีต่าง ๆ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เขาได้ทำให้ใบหน้าของเขาเป็นที่รู้จักต่อสาธารณชนผ่านโฆษณาและมิวสิควิดีโอต่าง ๆ จากนั้นเขาถูกเอเยนต์ค้นพบและเซ็นสัญญากับ Elrise Entertainment (이엘 라이즈)

ชังประเดิมงานแสดงครั้งแรกในปี 2012 โดยปรากฏตัวในละครดราม่าเรื่อง โสดกะล่อนปลิ้นปล้อนคูณ 4 เขาได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 2015 เรื่อง สมรภูมิรบและเกียรติยศแห่งราชนาวี จากนั้นเขาก็ได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง เดอะบิวตีอินไซด์ ซึ่งเขาได้แสดงเป็นตัวละครที่แปลงร่างเป็นอู-จิน เขาเป็นนายแบบให้กับงาน Seoul Fashion Week (서울 패션 위크) ในปี 2015 เช่นเดียวกับงาน SS14 Seoul Fashion Week เขายังได้เข้าร่วมถ่ายภาพให้กับ BNT International ในเดือนมีนาคม 2015

ในปี 2018 เขาได้รับบทสมทบเป็นนักสู้ศิลปะการต่อสู้ในละครดังเรื่อง Bad Papa ในปี 2019 เขาแสดงในละครดราม่าโรแมนติกคอมเมดี้แฟนตาซีเรื่อง สัมผัสรักพลังจิต โดยรับบทเป็นนักสืบหนุ่ม ในปีเดียวกันนั้น เขาได้แสดงนำเป็นครั้งแรกในละครโรแมนติกเรื่อง Jal Pa Gin Love 

 ผลงานการแสดง 
 ละครโทรทัศน์ 
 ปี เรื่อง รับบทเป็น หมายเหตุ อ้างอิง 2012 โสดกะล่อนปลิ้นปล้อนคูณ 4 2018ย้อนรอยอันธพาลBad PapaSang Cheol2019สัมผัสรักพลังจิต อี ซึง-ย็องJal Pa Gin LoveShi Ran-hoนักแสดงนำ2020ไขคดีลับสัมผัสเหนือโลก Park Sung-beomซ่อนรักชายาลับคัง-กุกนักแสดงนำKiss GoblinExorcistMr. HeartUniversity track team memberTell Me You've ChangedSeok-jinMain role2021Oh My LadyLordPark Gun-hoSupport roleเทพจำแลงเขียนบทรักคิม ช็อล-ซูEpisode 8, Episode 9เรื่องรักหลอกลวงแบบเฉิ่มๆในโชซอนคิม แท-ฮย็องNext Door Witch JLee Tae-kyungMy Sweet DearChoi Jung-wooMain role 2024 ลบความจำปิ๊งรักเธอ นัม จิน
# ตำบลบางงาม
บางงาม เป็นตำบลในอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี 

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลบางงาม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ วันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2542

 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลวังหว้า และตำบลบ้านกร่าง
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบ้านกร่าง
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลมดแดง
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลไร่รถ และตำบลดอนเจดีย์ (อำเภอดอนเจดีย์)

 ประวัติ 
เดิมตำบลบางงามมีพื้นที่ 12 หมู่บ้าน ต่อมาปี พ.ศ. 2501 นายพัฒน์ บุณยรัตพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกด้านทิศเเหนือของตำบลบางงามทั้งหมด 6 หมู่บ้าน คือ หมู่ 1,8 บ้านดงขี้เหล็ก, หมู่ 2,6 บ้านวัดเกาะ, หมู่ 5 บ้านตลาดวังหว้า และหมู่ 8 บ้านดอนลาน ของตำบลบางงาม ออกไปตั้งเป็นตำบลวังหว้า วันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2501 ทำให้ในปัจจุบันเขตตำบลบางงามเหลือพื้นที่การปกครองเพียง 6 หมู่บ้าน 

 การปกครองส่วนภูมิภาค 

 การปกครองส่วนภูมิภาค 
ตำบลบางงามแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
 หมู่ที่ 1 บ้านนาป่า, บ้านดอนตะกู, บ้านหนองเพียน
 หมู่ที่ 2 บ้านลาดตะเข้, บ้านหนองบอน, บ้านนาพุทรา
 หมู่ที่ 3 บ้านดอนซาก, บ้านแอนตาผง, บ้านห้วยตาพรม, บ้านทุ่งขโมย
 หมู่ที่ 4 บ้านสวนสัก, บ้านโรงหีบ, บ้านท่าคอย, บ้านคอยเหนือ
 หมู่ที่ 5 บ้านนาป่า, บ้านดอนตะกู
 หมู่ที่ 6 บ้านดอนตะกู, บ้านทุ่งหลวง

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ตำบลบางงามเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบางงาม ในปี พ.ศ. 2517 วันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลบางงามมี 6 หมู่บ้าน พื้นที่ 25.97 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,221 คน และ 815 ครัวเรือนประชากรรายตำบลในประเทศไทย ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2538 (เขตตำบลบางงาม อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี) สืบค้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2567 ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบางงามอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางงาม วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539
# นักบะห์
นักบะห์ (อาหรับ: النَّكْبَة, an-Nakba, "หายนะ") เป็นการล้างชาติพันธุ์; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ;  ชาวปาเลสไตน์ผ่านการบังคับย้ายถิ่นและยึดที่ดินทรัพย์สิน รวมถึงทำลายสังคม กดขี่วัฒนธรรม อัตลักษณ์ สิทธิทางการเมืองและอุดมการณ์ของพวกเขา นักบะห์เป็นคำที่ใช้บรรยายถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปาเลสไตน์ในอาณัติช่วงสงครามปาเลสไตน์ ค.ศ. 1947–1949 ตลอดจนการเบียดเบียนชาวปาเลสไตน์โดยอิสราเอลที่ยังคงดำเนินอยู่;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
; ความหมายโดยรวมของนักบะห์หมายถึงความแตกแยกของสังคมปาเลสไตน์ และการปฏิเสธสิทธิการกลับสู่ถิ่นฐานเดิมของผู้ลี้ภัยชาวปาเลสไตน์ในระยะยาว; ; 

ชาวปาเลสไตน์ประมาณ 750,000 คนหรือมากกว่า 80% ของประชากรในพื้นที่ที่ต่อมากลายเป็นรัฐอิสราเอลถูกกำลังกึ่งทหารไซออนิสต์และกองกำลังป้องกันอิสราเอลในเวลาต่อมาขับไล่ออกจากบ้านของตน;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
; เกิดการสังหารหมู่ชาวปาเลสไตน์หลายพันคน;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
;
; ชุมชนชาวปาเลสไตน์มากกว่า 500 แห่งถูกลดประชากรMorris, Benny (2003). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge: Cambridge University Press. , p. 604.Khalidi, Walid (Ed.) (1992). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in 1948. Washington: Institute for Palestine Studies. . หลายแห่งถูกทำลายลงหรือให้ชาวยิวเข้ามาอาศัยแทนและเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นภาษาฮีบรู นอกจากนี้อิสราเอลยังใช้การสงครามจิตวิทยาในการกดดันและสร้างความหวาดกลัว;
;
;
;
;
;
;
;
;
; รวมถึงใช้อาวุธชีวภาพในการปนเปื้อนแหล่งน้ำของชาวปาเลสไตน์ เมื่อสงครามจบลงใน ค.ศ. 1949 พื้นที่ราว 78% ของปาเลสไตน์ในอาณัติเดิมตกอยู่ใต้การปกครองของอิสราเอล;
;
;
;
;
;
;

ชาวปาเลสไตน์มองนักบะห์เป็นบาดแผลร่วมที่กำหนดอัตลักษณ์ชาติและอุดมการณ์ทางการเมืองของตน ขณะที่อิสราเอลมองเหตุการณ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของสงครามประกาศอิสรภาพและการสร้างชาติ อิสราเอลยังลดทอนและปฏิเสธอาชญากรรมที่ตนก่อ โดยอ้างว่าชาวปาเลสไตน์สมัครใจย้ายออกไปเอง และบางปฏิบัติการมีความจำเป็น เกิดแนวคิดการปฏิเสธนักบะห์ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยกลุ่ม "นักประวัติศาสตร์ใหม่" ที่ตั้งคำถามกับเรื่องเล่าประวัติศาสตร์อิสราเอลเดิม แนวคิดนี้ยังแพร่หลายในวาทกรรมของอิสราเอลและสหรัฐ และสัมพันธ์กับคตินิยมเชื้อชาติต่อต้านอาหรับ

ชาวปาเลสไตน์ระลึกถึงเหตุการณ์นี้ในวันนักบะห์ (15 พฤษภาคมของทุกปี) หนึ่งวันหลังวันประกาศอิสรภาพอิสราเอล ใน ค.ศ. 1967 เกิดการอพยพของชาวปาเลสไตน์อีกระลอกหลังสงครามหกวันเรียกว่า นักสะห์ (النكسة, an-Naksa, "ความปราชัย") ซึ่งมีการระลึกในวันที่ 5 มิถุนายนของทุกปีเช่นกัน นักบะห์เป็นเหตุการณ์ที่ทรงอิทธิพลยิ่งต่อประวัติศาสตร์ปาเลสไตน์ เป็นหนึ่งในภาพแทนของพวกเขาร่วมกับตัวการ์ตูนฮันเดาะละฮ์ ผ้าโพกหัวกูฟียะห์และกุญแจของปาเลสไตน์ มีหนังสือ บทกวีและเพลงจำนวนมากที่บอกเล่าถึงนักบะห์
# ลานกลางอาคาร
ในทางสถาปัตยกรรม ลานกลางอาคาร หรือ เอเทรียม  คือพื้นที่เปิดโล่งขนาดใหญ่หรือที่มี ช่องแสงหลังคาคลุม ที่ล้อมรอบด้วยอาคาร ลานกลางอาคารแบบนี้เป็นองค์ประกอบทั่วไปของที่อยู่อาศัยของชาวโรมันโบราณ โดยทำหน้าที่ให้แสงสว่างและการระบายอากาศสู่ภายในอาคาร ลานกลางอาคารสมัยใหม่ซึ่งได้รับการพัฒนาในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 มักมีความสูงหลายชั้น มีหลังคาบานลูกฟักกระจกหรือหน้าต่างบานใหญ่ และมักจะตั้งอยู่ที่บริเวณประตูทางเข้าหลักของอาคาร (ในห้องโถงพักคอย)

ลานกลางอาคารเป็นลักษณะการออกแบบที่ได้รับความนิยม เนื่องจากทำให้ตัวอาคารให้ "ความรู้สึกกว้างขวางและสว่างไสว" ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ลานกลางอาคารได้กลายมาเป็นลักษณะสำคัญของอาคารหลายแห่ง ลานกลางอาคารได้รับความนิยมในหมู่ผู้ใช้อาคาร นักออกแบบอาคาร และผู้พัฒนาอาคาร ผู้ใช้ลานกลางอาคารเนื่องจากสามารถสร้างบรรยากาศภายในที่มีชีวิตชีวาและกระตุ้นจิตใจซึ่งช่วยเป็นเกราะกำบังจากสภาพแวดล้อมภายนอกได้ ทั้งยังเชื่อมโยงทางสายตากับสภาพแวดล้อมนั้นไว้ด้วย นักออกแบบมักใช้โอกาสในการสร้างพื้นที่ประเภทใหม่ ๆ ในอาคาร และนักพัฒนาต่างมองว่าลานกลางอาคารเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกอันทรงเกียรติที่สามารถเพิ่มมูลค่าทางการค้าและความน่าดึงดูดใจได้
# แมจิคัล★เอกซ์พลอเรอร์
เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น ที่เขียนโดย อิริส ซีรีส์นี้เริ่มต้นจากเว็บไซต์ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ก่อนจะตีพิมพ์พร้อมภาพประกอบโดย โนโบรุ คันนาสึกิ โดย คาโดกาวะโชเต็ง เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2562 มังงะได้รับการดัดแปลงที่วาดภาพประกอบโดย ยูคาริ ฮิกะ เริ่มตีพิมพ์ในเว็บไซต์ Young Ace Up ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2563 ทั้งไลต์โนเวลและมังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ โดยมีการประกาศสร้างเป็นอนิเมะแล้ว

สื่อ
ไลต์โนเวล
เขียนโดย อิริส, เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์เผยแพร่นิยาย โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ต่อมาซีรีส์นี้ได้ถูกซื้อโดย คาโดกาวะโชเต็ง ซึ่งเริ่มตีพิมพ์ซีรีส์นี้พร้อมภาพประกอบโดย โนโบรุ คันนาสึกิ เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2567 มีหนังสือที่ได้รับการเผยแพร่ทั้งหมด 10 เล่ม

ไลต์โนเวลเรื่องนี้มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์

จำนวนเล่ม

มังงะ
มังงะที่วาดภาพประกอบโดย ยูคาริ ฮิกะ เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์มังงะ Young Ace Up ของคาโดกาวะโชเต็ง เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ซีรีส์นี้งดตีพิมพ์ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 เนื่องจากสุขภาพของฮิกะ ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2567 ได้มีการตีพิมพ์รรวบรวมเป็นเล่ม ทังโกบง สองเล่ม

มังงะเรื่องนี้มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์

จำนวนเล่ม

อนิเมะ
มีการประกาศว่าจะมีการสร้างเป็นอนิเมะโทรทัศน์ระหว่างการถ่ายทอดสด "Sneaker Bunko 35th Anniversary Festa!" ของคาโดกาวะ เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2566

ผลตอบรับ
ไลต์โนเวลเรื่องนี้มีผู้เข้าชม 50,000,000 ครั้งบนเว็บไซต์ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร

รีเบคกา ซิลเวอร์แมนจาก เครือข่ายข่าวอนิเมะ ชื่นชมภาพประกอบ แต่วิพากษ์วิจารณ์ตัวละครหญิงว่าขาดการพัฒนา ซิลเวอร์แมนเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า "ตั้งแต่ประโยคแรก เราก็รู้ว่าเรากำลังจะทำอะไร และโชคดีที่เรื่องราวก็อธิบายออกมาได้ค่อนข้างดี" Demelza จาก Anime UK News รู้สึกว่าซีรีส์นี้เป็นซีรีส์ต่างโลกที่ "ใช้ได้" ถึงแม้ว่า Demelza จะวิจารณ์งานเขียนก็ตาม

ดูเพิ่ม
ก็อบลิน สเลเยอร์, อีกหนึ่งซีรีส์ไลต์โนเวลที่มีนักวาดภาพประกอบคนเดียวกัน
# ภูตเหมียวอันซุ (ภาพยนตร์)
ภูตเหมียวอันซุ  เป็นภาพยนตร์อนิเมะในปี พ.ศ. 2567 กำกับโดยโยโกะ คูโนะและโนบูฮิโระ ยามาชิตะ ผลิตโดยสตูดิโอชินเอแอนิเมชันและมิยุโปรดักชันส์ สร้างจากมังงะชื่อเรื่องเดียวกันโดยทากาชิ อิมาชิโระ นักพากย์ตัวละครหลักได้แก่ มิไร โมริยามะรับบทภูตแมวอันซุ และโนอะ โกโตรับบทเด็กหญิงชื่อคาริน ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 และมีกำหนดออกฉายในประเทศไทยในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567

 นักพากย์ 
+ตัวละครเสียงภาษาญี่ปุ่นเสียงภาษาไทยคารินโนอา โกโตชิชา อมาตยกุลอันซูมิไร โมริยามะอภินันท์ ธีระนันทกุลเท็ตสึยะ พ่อของคารินมูเนตากะ อาโอกิโอม เปล่งขำยูซึกิ แม่ของคารินมิวาโกะ อิชิคาว่าศันสนีย์ สมานวรวงศ์โอโชอากิโอะ โอตสึกะนิรันดร์ บุณยรัตพันธุ์
# กรวัฒน์ เจียรวนนท์
กรวัฒน์ เจียรวนนท์ (ชื่อเล่น: ภู) เป็นนักธุรกิจชาวไทย ผู้ก่อตั้งและประธานกรรมการบริหารของอะมิตี้ โซลูชั่นส์ ซึ่งเป็นกลุ่มบริษัทซอฟต์แวร์ที่ให้บริการด้วยผลิตภัณฑ์ที่หลากหลาย บริษัทมีสำนักงานใหญ่ในกรุงเทพมหานคร

 ประวัติ 
กรวัฒน์เป็นบุตรชายของ ศุภชัย เจียรวนนท์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหารเครือเจริญโภคภัณฑ์ ซึ่งเป็นบริษัทเอกชนที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย กับบุษดี (สกุลเดิม: มหพันธ์) เขายังมีน้องอีกสองคนคือกมลนันท์กับแซนเดอร์ กรวัฒน์ยังเป็นหลานปู่ของธนินท์ เจียรวนนท์ ผู้ก่อตั้งเครือเจริญโภคภัณฑ์และดำรงตำแหน่งประธานอาวุโสของบริษัทดังกล่าวในปัจจุบัน เขาศึกษาชั้นต้นที่โรงเรียนลอว์เรนซ์วิลล์ และระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย โดยสถาบันหลังนี้เขาศึกษาในวิชาเอกประวัติศาสตร์เป็นเวลาสองปี ก่อนที่จะลาออกจากมหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2558 เพื่อเป็นผู้ประกอบการอย่างเต็มตัว

 อะมิตี้ โซลูชั่นส์ 
ในปี พ.ศ. 2555 กรวัฒน์ในเวลานั้นที่มีอายุ 15 ปี ได้ก่อตั้งเอโค่คอมมิวนิเคชั่นส์ ซึ่งเป็นแอปแชทบนมือถือ เขาหยุดเรียนที่โรงเรียนประจำเป็นเวลาหนึ่งปีเพื่อพัฒนาแอปนี้ หลังจากใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองพรินซ์ตัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ และต้องการมุ่งเน้นไปที่กิจการนี้ กรวัฒน์จึงตกลงกับครอบครัวว่าหากเขาระดมทุนให้บริษัทนี้ได้อย่างน้อย 5 ล้านดอลลาร์สหรัฐจะลาออกจากมหาวิทยาลัย ซึ่งเขาสามารถทำได้หลังจากระดมทุนรอบเริ่มต้นจากไทเกอร์แล็ปส์เวนเจอส์ ตามมาด้วยการระดมทุนซีรีส์ เอ ผ่านนักลงทุน เช่น 500 สตาร์ตอัพส์, โกบิเวนเจอส์ และ อิโตชูในปี พ.ศ. 2558 และระดมทุนซีรีส์ บี ได้ 28.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี พ.ศ. 2562 โดยเงินส่วนใหญ่จำนวน 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มาจากซินามาสดิจิทัลเวนเจอส์ ตามด้วยกองทุนการลงทุนดิจิทัลของแอร์เอเชีย และอีวีโกรวธ์

กรวัฒน์กล่าวว่าตลาดการทำงานร่วมกันขององค์กร "เปิดกว้างมากในขณะนี้" เมื่อหารือกับคู่แข่งหลายราย เช่น สแลก, ไมโครซอฟท์ และเฟซบุ๊ก

ลูกค้าที่มีชื่อเสียงของบริษัท เช่น ธนาคารกรุงเทพ, ธนาคารธนชาต, บีอีซี-เทโร, ทรู คอร์ปอเรชั่น, ซีพี ออลล์, นกแอร์, ปตท. และเทเลคอมมาเลเซีย ปัจจุบันมีผู้ใช้งานอยู่ประมาณห้าล้านคนทั่วเอเชีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2563 เอโค่ได้เข้าซื้อคอนโวแล็ปซึ่งเป็นบริษัทแชทบอทด้านเอไอ และก่อตั้งบริษัทแม่แห่งใหม่โดยเปลี่ยนชื่อจากเอโค่เป็นอะมิตี้ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนการขยายกิจการ สี่ปีต่อมาบริษัทระดมทุนในซีรีส์ ซี ได้ 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ พร้อมเข้าซื้อกิจการโทลล์ริง บริษัทผู้ให้บริการวิเคราะห์การโทรศัพท์ในสหราชอาณาจักร อีกทั้งยังมุ่งหมายที่จะสร้างรายได้จากธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับปัญญาประดิษฐ์แบบรู้สร้าง“กรวัฒน์ เจียรวนนท์” สยายปีก “Amity Solutions” สู่ AI Champion และวางแผนเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ภายในปี พ.ศ. 2568

 เกียรติประวัติ 
ในปี พ.ศ. 2559 กรวัฒน์ได้รับการจัดให้อยู่ในรายชื่อ "Forbes 30 Under 30 Asia" หรือชาวเอเชียอายุต่ำกว่า 30 ปี ที่ได้รับการจับตามองเป็นพิเศษ ในหมวดผู้ประกอบการทางเทคโนโลยี

 ชีวิตส่วนตัว
กรวัฒน์สมรสกับแอนนา คาลิเนนโควา ซึ่งทั้งสองพบกันครั้งแรกที่ประเทศรัสเซีย เมื่อปี พ.ศ. 2562 ก่อนจะคบหาดูใจและตกลงใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน โดยมีพิธีฉลองสมรสพระราชทานเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2566 ณ ห้องบอลรูม โรงแรมแกรนด์ ไฮแอท เอราวัณ ทั้งนี้ พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ ประธานองคมนตรี เป็นประธานในงานดังกล่าว

กรวัฒน์เคยให้สัมภาษณ์ว่าแม้เขาจะเป็นทายาทรุ่นที่สามของเครือเจริญโภคภัณฑ์ แต่ทางครอบครัวมีนโยบายชัดเจนแต่แรกว่าลูกหลานรุ่นต่อไปจะต้องสร้างธุรกิจของตัวเอง ทำให้มีแรงผลักดันที่จะต้องมีธุรกิจของตัวเองให้ได้ โดยมีบิดาคอยผลักดันให้ออกไปหาเงินและหานักลงทุนด้วยตนเอง
# พาทามิ
พาทามิ (Badami) หรือ วาตาปิ (อักษรโรมัน: Vātāpi แปลว่ามีลม [วาต-] เป็นมิตร [อาปิ]) เป็นเมืองในอำเภอพคัลโกฏ รัฐกรณาฏกะ ประเทศินเดีย อดีตราชธานีของจาลุกยะพาทามิระหว่างปี 540 ถึง 757 เป็นที่รู้จักจากหมู่เทวาลัยถ้ำซึ่งเป็นเทวาลัยที่แกะวลักเข้าไปในหิน และกลุ่มเทวาลัยอื่น ๆ เช่น ภูตนาถเทวาลัย, ศิวาลัย และ ชมพุลิงเคศวรเทวาลัย

พาทามิเป็นหนึ่งในเมืองเก่าแก่ที่ได้รับการคัดเลือกจากรัฐบาลอินเดียเช้าร่วมโครงการพัฒนานครมรดก

ปุลเกษินที่หนึ่งเป็นผู้นำในยุคแรก ๆ ของชาวจาลุกยะ และโดยทั่วไปถือว่าเป็นผู้สถาปนาจักรวรรดิจาลุกยะพาทามิในปี ค.ศ. 540. ดังที่ปรากฏในจารึกบนเนินเหนือ ‘วาตาปิ‘ ลงปี ค.ศ. 544 การเลือกพาทามิเป็นราชธานีเป็นไปได้ว่ามาจากความได้เปรียบเชิงยุทธศาสตร์ของพาทามิซึ่งรายล้อมด้วยหน้าผาหินทรายที่ไม่ราบเรียบจากทั้งสามด้าน บุตรของเขา กีรติวรมันที่หนึ่ง และ มงคเลศ สร้างเทวาลัยในถ้ำต่าง ๆ ขึ้น ทะเลสาบอคัสตยะ (Agastya lake; เดิม ทะเลสาบวาตาปิ) เป็นทะเลสาบที่ขุดขึ้นโดยมนุษย์ สร้างแล้วเสร็จในศตวรรษที่ 7 เป็นไปได้ว่าสร้างเพื่อใช้งานเป็นแหล่งชลประทาน โดยรอบของทะเลสาบต่อมามีการสร้างเทวาลัยต่าง ๆ ขึ้นโดยรอบM. A. Dhaky; Michael W. Meister (1983). Encyclopaedia of Indian Temple Architecture: Volume 1 Part 2 South India Text & Plates. University of Pennsylvania Press. pp. 3–8 and 57, Julia Hegewald (2001), Water Architecture in South Asia: A Study of Types, Developments and Meanings, Brill Academic, , pp. 85–91
# ตำบลปลายนา
ปลายนา เป็นตำบลในอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลปลายนา

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลปลายนา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ วันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2542

 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลดอนปรู
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลรำมะสัก (อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง) 
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลมงคลธรรมนิมิต ตำบลสามโก้ และตำบลอบทม (อำเภอสามโก้ จังหวัดอ่างทอง)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลศรีประจันต์ และตำบลวังน้ำซับ

 ประวัติ 
ตำบลปลายนา เดิมเป็นพื้นที่ของตำบลดอนปรู อำเภอวิเศษชัยชาญ ย้ายมาขึ้นการปกครองกับจังหวัดสุพรรณบุรี ปี พ.ศ. 2480 วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2480 ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2501 นายพัฒน์ บุณยรัตพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยก 5 หมู่บ้านด้านทิศใต้ของตำบลดอนปรู คือ หมู่ 1 บ้านรางหางม้า, หมู่ 2 บ้านบัวประจันต์, หมู่ 3 บ้านหนองอ้ายเกลา, หมู่ 8 บ้านดอนกลาง และหมู่ 13 บ้านป่าพระเจ้า ออกมาตั้งเป็นตำบลปลายนา วันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2501

 การปกครองส่วนภูมิภาค 

 การปกครองส่วนภูมิภาค 
ตำบลปลายนาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
 หมู่ที่ 1 บ้านรางหางม้า
 หมู่ที่ 2 บ้านบัวประจันต์
 หมู่ที่ 3 บ้านหนองอ้ายเกลา
 หมู่ที่ 4 บ้านดอนกลาง
 หมู่ที่ 5 บ้านป่าพระเจ้า
 หมู่ที่ 6 บ้านหนองสรวง
 หมู่ที่ 7 บ้านคลองชะอม

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ตำบลปลายนาเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลปลายนา ในปี พ.ศ. 2517 วันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลปลายนามี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 40.67 ตารางกิโลเมตร ประชากร 8,416 คน และ 2,031 ครัวเรือนประชากรรายตำบลในประเทศไทย ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2538 (เขตตำบลปลายนา อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี) สืบค้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2567 ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลปลายนาอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลปลายนา วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539

ปี พ.ศ. 2549 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลปลายนามี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 40.67 ตารางกิโลเมตร ประชากร 8,369 คน และ 2,342 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 11.72 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 3.82 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎรประชากรรายตำบลในประเทศไทย ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2549 (เขตตำบลปลายนา อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี) สืบค้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2567 พ.ศ. 2550 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลปลายนาอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลปลายนา
# จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี พ.ศ. 2522 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2519 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คนรายงานวิจัยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2522. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2523

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลพบุรี, อำเภอพัฒนานิคม และอำเภอท่าวุ้ง

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอโคกสำโรง, อำเภอชัยบาดาล, อำเภอบ้านหมี่ และกิ่งอำเภอท่าหลวง
# เพอร์กามอน
เพอร์กามอน  หรือ เปร์กาโมน หรือเรียกอีกอย่างว่า เพอร์กามอส (Pergamos) ในรูปแบบกรีกสมัยใหม่  เป็นเมืองกรีซโบราณที่ร่ำรวยและทรงอำนาจในเอโอลิส  ตั้งอยู่ห่างออกไป  จากแนวชายฝั่ง ทะเลอีเจียน บนแหลม ชายฝั่งตอนเหนือของแม่น้ำไคคัส (ปัจจุบันคือ แม่น้ำบาคีร์ไช) และทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเบอร์กามาในปัจจุบันของประเทศตุรกี

ในช่วงสมัยเฮลเลนิสต์ เมืองนี้เป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรเพอร์กามอน ในช่วงปี ค.ศ. 281–133 ก่อนคริสตกาล ภายใต้ราชวงศ์อัตตาลิด ซึ่งเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางวัฒนธรรมที่สำคัญของโลกกรีก ซากโบราณสถานหลายแห่งยังคงปรากฏให้เห็น โดยเฉพาะผลงานชิ้นเอกของแท่นบูชาเพอร์กามอน เพอร์กามอนเป็นคริสตจักรที่ตั้งอยู่เหนือสุดในบรรดาคริสตจักรทั้งเจ็ดในแคว้นเอเชียที่กล่าวถึงในหนังสือวิวรณ์ พันธสัญญาใหม่
# ดิลมัน
ดิลมัน หรือ เทลมัน (ซูเมอร์: 15px,Transliteration: Similar text:  ต่อมา 𒉌𒌇(𒆠), NI.TUKki = dilmunki;) เป็นอารยธรรมโบราณที่พูดภาษาเซมิติกตะวันออกในคาบสมุทรอาหรับตะวันออก ซึ่งได้รับการกล่าวถึงตั้งแต่ 3,000 ปีก่อนคริสตกาล เป็นต้นมา จากหลักฐาน พบว่าตั้งอยู่บริเวณอ่าวเปอร์เซีย บนเส้นทางการค้าระหว่างเมโสโปเตเมียและอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ ใกล้ทะเลและบ่อน้ำบาดาล ดิลมันมีอาณาเขตครอบคลุมตั้งแต่บาห์เรน คูเวตArchived at Ghostarchive and the Wayback Machine:  และซาอุดีอาระเบียตะวันออก

ความสัมพันธ์ทางการค้าอันยิ่งใหญ่ระหว่างเมโสโปเตเมียและดิลมันนนั้นแข็งแกร่งและลึกซึ้งถึงขนาดที่ดิลมันเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในตำนานการสร้างโลกของชาวซูเมอร์

ดิลมันเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญ ในช่วงที่มีอำนาจสูงสุด จักรวรรดิได้ควบคุมเส้นทางการค้าในอ่าวเปอร์เซียJesper Eidema, Flemming Højlund (1993). "Trade or diplomacy? Assyria and Dilmun in the eighteenth century BC". World Archaeology. 24 (3): 441–448. doi:10.1080/00438243.1993.9980218. ตามทฤษฎีสมัยใหม่บางประการ ชาวซูเมอร์ ถือว่าเมืองดิลมันเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์, page 230 แต่ไม่ปรากฏหลักฐานโบราณ ชาวเมโสโปเตเมียกล่าวถึงเมืองดิลมันในฐานะพันธมิตรทางการค้า แหล่งทองแดง และแหล่ง การค้า

นิทานซูเมอร์เรื่องสวนสวรรค์แห่งดิลมันอาจเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดนิทานเรื่อง สวนเอเดน
# มิสซังหลวงพระบาง
มิสซังหลวงพระบาง (ละติน: Vicariatus Apostolicus Luangensis Prabangensis) เป็นเขตผู้แทนพระสันตะปาปาในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว มีอาณาเขตครอบคลุม 6 แขวง ได้แก่แขวงหลวงพระบาง แขวงอุดมไซ แขวงพงสาลี แขวงบ่อแก้ว แขวงหลวงน้ำทา และแขวงไชยบุรี 

 ประวัติ 
มิสซังหลวงพระบางก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1963 ซึ่งแยกออกจากมิสซังเวียงจันทน์ ตั้งแต่การปฏิวัติลาวเป็นต้นมาในปี ค.ศ. 1975 พระศาสนจักรคาทอลิกในมิสซังหลวงพระบางถูกปราบปรามอย่างรุนแรง
หมวดหมู่:แขวงหลวงพระบาง
หมวดหมู่:เขตผู้แทนพระสันตะปาปา
# ไมลีทัส
ไมลีทัส (; ;  Mīllawānda or 𒈪𒆷𒉿𒋫 Milawata (exonyms);) เป็นเมืองกรีซโบราณบนชายฝั่งตะวันตกของอานาโตเลีย ใกล้ปากแม่น้ำเมแอนเดอร์ ในไอโอเนียโบราณ ซากปรักหักพังของเมืองตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านบาลัต ในจังหวัดอัยดึน ประเทศตุรกี ก่อนการปกครองของชาวเปอร์เซีย ที่เริ่มขึ้นในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล เมืองไมลีทัสถือเป็นเมืองกรีกที่ใหญ่โตและร่ำรวยที่สุดแห่งหนึ่ง

หลักฐานการตั้งถิ่นฐานครั้งแรกในสถานที่นี้ไม่สามารถเข้าถึงได้เนื่องจากระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้นและการทับถมของตะกอนจากแม่น้ำเมแอนเดอร์ หลักฐานแรกที่มีอยู่คือ ยุคหินใหม่ในยุคสำริดตอนต้นและตอนกลาง การตั้งถิ่นฐานอยู่ภายใต้อิทธิพลของชาวมิโนอัน ประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้ในเมืองไมลีทัสเริ่มต้นด้วยบันทึกของจักรวรรดิฮิตไทต์และบันทึกไมซีเนียน เกี่ยวกับปีโลสและคนอสซอส ในช่วงปลายยุคสำริด เมืองไมลีทัสเป็นป้อมปราการของชาวไมซีเนียนที่ตั้งอยู่บนชายฝั่งเอเชียไมเนอร์ราว 1450 ถึง 1100 ปีก่อนคริสตกาล
# นิโคเดมัส
นิโคเดมัส (; ;) เป็นบุคคลในพันธสัญญาใหม่ที่ได้รับการนับถือในฐานะนักบุญในประเพณีศาสนาคริสต์จำนวนหนึ่ง นิโคนิมัสเป็นฟาริสีและเป็นสมาชิกของสภาซันเฮดรินผู้สนใจคำสอนของพระเยซู นิโคเดมัสไม่ถูกกล่าวถึงในพระวรสารสหทรรศน์ และถูกกล่าวถึงเฉพาะในพระวรสารนักบุญยอห์น เป็นกรณีเดียวกับลาซารัส นิโคเดมัสมีบทบาทมากกว่าครึ่งบทในบทที่ 3 และถูกกล่าวถึงอีกในบทที่ 7 และสุดท้ายกล่าวถึงบทที่ 19

ในธรรมเนียมของคริสจักรโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ถือว่านิโคเดมัสเป็นสาวกของพระเยซูอย่างลับ ๆ โดยมีพื้นฐานจากเรื่องเล่าในยอห์น 19 ในพระวรสารนักบุญยอห์นไม่ได้กล่าวอย่างชัดเจนถึงความเป็นสาวกของนิโคเดมัส บางครั้งนิโคเดมัสได้รับการเรียกว่า "ผู้ปกป้องพระเยซู" เนื่องจากนิโคเดมัสยืนกรานกับพวกฟาริสีด้วยกันว่าต้องฟังพระเยซูก่อนการพิพากษาตามกฎหมายของยิว

นักวิชาการบางคนระบุว่านิโคเดมัสในพันธสัญญาใหม่เป็นคนเดียวกันกับนิโคเดมัสบุตรกูเรียนซึ่งปรากฏในประวัติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 1 แต่นักวิชาการคนอื่น ๆ เห็นว่าอายุและยุคสมัยของบุคคลสองคนนี้ไม่สอดคล้องกันจึงไม่น่าเป็นคนเดียวกัน งานเขียนนอกสารบบที่เขียนในชื่อของนิโคเดมัสคือพระวรสารนักบุญนิโคเดมัส เขียนขึ้นในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 4 และเนื้อหาส่วนใหญ่นำมาจากกิจการของปีลาตที่เขียนขึ้นก่อนหน้าซึ่งเล่าถึงการเสด็จสู่แดนผู้ตาย

 คลังภาพ
# รถยาตรา
รถยาตรา (อักษรโรมัน: Ratha Yatra) เป็นคำเรียกการใช้ราชรถ ("รถ"; ratha) ในขบวน ปรากฏในเทศกาลประจำปีต่าง ๆ ในพื้นที่ประเทศอินเดีย, เนปาล และศรีลังกา หรืออาจหมายถึงรถยาตราแห่งนครปุรีโดยเฉพาะ ซึ่งเป็นขบวนราชรถที่ประดิษฐานพระชคันนาถ อวตารของพระวิษณุ, พระพลราม, พระสุภัทร และ สุทรรศนจักร บน "รถ" ซึ่งหมายถึงราชรถทรงเทวุฬะ 

รถยาตราเป็นที่พบปฏิบัติเป็นพิเศษในธรรมเนียมของศาสนาฮินดูที่เกี่ยวข้องกับพระวิษณุ (รวมถึงอวตารของพระวิษณุ เช่น พระชคันนาถ, พระราม, พระกฤษณะ), พระศิวะ, ในธรรมเนียมของศาสนาฮินดูในเนปาล, ตีรถังกรในศาสนาไชนะ ไปจนถึงในศาสนาพื้นบ้านของบรรดารัฐภาคตะวันออกของอินเดีย รถยาตราที่สำคัญ เช่น รถยาตราที่ปุรี, ธมราอีรถยาตราที่บังกลาเทศ และ รถยาตราแห่งมเหศ ในชุมชนฮินดูนอกอินเดียยังมีการเฉลิมฉลองรถยาตรากับเทพเจ้าฮินดูองค์อื่น ๆ เพิ่มเติมมาจากที่กล่าวมาข้างต้น เช่น พระมริอัมมันในประเทศสิงคโปร์ และในประเทศไทย นักวิชาการ นุต ยาเคิบเซน (Knut Jacobsen) ระบุว่า รถยาตรา มีที่มาและความหมายเชิงศาสนา แต่ในขณะเดียวกันก็มีสถานะเป็นมรดกสำคัญของชุมชน มีความสำคัญในแง่สังคมและวัฒนธรรมต่อทั้งผู้จัดและผู้เข้าร่วมขบวนยาตรา

ชาวตะวันตกในอดีตประทับใจในความยิ่งใหญ่ของรถยาตราในปุรีซึ้งแห่พระชคันนาถ จนกลายมาเป็นที่มาของคำภาษาอังกฤษ จักเกอร์นอต (juggernaut) แทนความหมายของสิ่งที่ทรงพลังและยิ่งใหญ่