wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ชีเบล คัมค็อพแทร์ เอส-100
ชีเบล คัมค็อพแทร์ เอส-100  เป็นอากาศยานไร้คนขับ (UAV) จากออสเตรียที่ใช้การออกแบบอากาศยานปีกหมุน

 การออกแบบและพัฒนา 
ผลิตโดยบริษัทชีเบลของออสเตรีย ซึ่งได้รับการพัฒนาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 ถึง 2548 ด้วยน้ำหนักบินขึ้นสูงสุด (MTOW) 200 กิโลกรัม (440 ปอนด์) ความทนทานในการบินต่อเนื่องถึง 6 ชั่วโมง (ยืดได้นานกว่า 10 ชั่วโมง เมื่อติดตั้งถังเชื้อเพลิงน้ำมันอากาศยานสำหรับเครื่องยนต์ลูกสูบเสริมภายนอก) มีความเร็วสูงสุด 220 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (140 ไมล์ต่อชั่วโมง) และเพดานบินสูงสุด 5,500 เมตร (18,000 ฟุต) ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ไดมอนด์ 55 แรงม้า (41 กิโลวัตต์) รวมถึงสามารถรับน้ำหนักบรรทุกได้หลากหลาย เช่น เซนเซอร์อิเล็กโทรออปติกส์ และอินฟราเรด

เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2555 ชีเบลประกาศว่า บริษัทประสบความสำเร็จในการทดสอบเครื่องยนต์ ที่ใช้น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดหนักที่พัฒนาโดยบริษัท ที่สามารถเปลี่ยนได้กับเครื่องยนต์ไดมอนด์มาตรฐาน เครื่องยนต์ที่ใช้น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดหนักนี้สามารถใช้เชื้อเพลิงอากาศยานเจพี-5, เจ็ต เอ-1 หรือเจพี-8 เชื้อเพลิงเหล่านี้ ซึ่งเป็นมาตรฐานสำหรับเรือเดินทะเล มีความปลอดภัยในการจัดเก็บและจัดการมากกว่าแก๊สโซลีน

ในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ชีเบลได้จัดเที่ยวบินทดสอบระบบเรดาร์ตรวจการณ์แตเลซกรุป ไอ-มาสเตอร์ บนคัมค็อพแทร์ที่โรงงานวีเนอร์น็อยชตัท ประเทศออสเตรีย ระบบไอ-มาสเตอร์ ที่มีน้ำหนัก 30 กิโลกรัม (66 ปอนด์) นั้นเอื้ออำนวยตัวบ่งชี้การเคลื่อนย้ายเป้าหมายภาคพื้นดิน และการทำงานของเรดาร์ช่องเปิดสังเคราะห์
# สวยัมภูนาถ
สวยัมภูนาถ (เทวนาครี: स्वयम्भू स्तूप) เป็นสถาปัตยกรรมทางศาสนาโบราณ ตั้งอยู่บนยอดเขาในหุบเขากาฐมาณฑุ ทางทิศตะวันตกของกรุงกาฐมาณฑุ 
สำหรับชื่อภาษาทิเบต (Wylie: Phags.pa Shing.kun) มีความหมายว่า 'ต้นไม้ประเสริฐ' เพราะมีต้นไม้หลายชนิดที่พบบนเนินเขา อย่างไรก็ตาม Shing.kun อาจเป็นการวิบัติของชื่อภาษาเนปาลสำหรับสถานที่นี้ สวยัมภู ที่หมายถึง 'พรั่งพรูด้วยตนเอง'

สำหรับพุทธศาสนิกชนชาวเนวาร์แล้ว สวยัมภูนาถเป็นศูนย์รวมทั้งในตำนาน เรื่องเล่า และการปฏิบัติพุทธกิจในแต่ละวัน รวมถึงอาจจะเป็นสถานที่ที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในหมู่ผู้แสวงบุญชาวพุทธอีกด้วย แต่สำหรับชาวทิเบตและผู้นับถือศาสนาพุทธแบบทิเบตแล้ว สวยัมภูนาถมีความสำคัญเป็นอันดับที่สองรองจากพุทธนาถ

สวยัมภูนาถประกอบด้วยเจดีย์ ศาลเจ้า และวัดต่าง ๆ บางที่สามารถย้อนความไปได้ถึงยุคลิจฉวี รวมถึงสิ่งที่สร้างขึ้นภายหลังอย่างอารามทิเบต พิพิธภัณฑ์ และห้องสมุด ตัวเจดีย์มีดวงตาและคิ้วของพระพุทธเจ้าวาดอยู่ ระหว่างดวงตามีเลขหนึ่ง (ในอักษรเทวนาครี) วาดให้เป็นอย่างจมูก นอกจากนี้ยังมีร้านค้า ร้านอาหาร และโฮสเทล สถานที่สามารถเข้าถึงได้สองจุด: ทางบันไดยาวทอดตรงไปสู่แท่นหลักของวัดซึ่งอยู่จากยอดเขาไปทางทิศตะวันออก และถนนสำหรับรถยนต์รอบเนินเขาจากทางทิศใต้ไปจนถึงทางเข้าทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
# จังหวัดสระบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระบุรี พ.ศ. 2562 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง ลดลงจากเดิม 1 ที่นั่งจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2554 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน

 ภาพรวม 
 แบ่งตามพรรค 
พรรค จำนวนผู้สมัคร คะแนนเสียง ที่นั่ง จน.  %  จน.  +/–  % พลังประชารัฐ  3  100,139  27.21%  2  2  66.67% เพื่อไทย  3  88,464  24.04%  1  1  33.33% อนาคตใหม่  3  68,317  18.56%  0    0.00% ภูมิใจไทย  3  35,242  9.58%  0  1  0.00% ชาติไทยพัฒนา  3  31,429  8.54%  0  0  0.00% ประชาธิปัตย์  3  16,450  4.47%  0  1  0.00% อื่น ๆ  62  28,024  7.61%  0    0.00%ผลรวม  80  368,065  100.00%  3  1  100.00%

 เทียบคะแนนกับการเลือกตั้งครั้งก่อนหน้า 
เปรียบเทียบคะแนนกับผลการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2554

 เทียบคะแนนจากการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ พ.ศ. 2554 
พรรค ปี 2554ปี 2562+/– จน.  %  จน. % พลังประชารัฐ  –  – 100,139 27.21%  27.21% เพื่อไทย  159,515  48.32% 88,464 24.04%  24.28% อนาคตใหม่  –  – 68,317 18.56%  18.56% ภูมิใจไทย  38,110  11.54% 35,242 9.58%  1.96% ชาติไทยพัฒนา  3,855  1.17% 31,429 8.54%  7.37% ประชาธิปัตย์  94,019  28.48% 16,450 4.47%  24.01% อื่น ๆ  38,482  11.66%  28,114 7.64%  4.02%ผลรวม  330,126  100.00%  368,065 100.00% –

 เทียบคะแนนจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต พ.ศ. 2554 
พรรค ปี 2554ปี 2562+/– จน.  %  จน. % พลังประชารัฐ  –  – 100,139 27.21%  27.21% เพื่อไทย  137,891  42.59% 88,464 24.04%  18.55% อนาคตใหม่  –  – 68,317 18.56%  18.56% ภูมิใจไทย  107,321  33.15% 35,242 9.58%  23.57% ชาติไทยพัฒนา  –  – 31,429 8.54%  8.54% ประชาธิปัตย์  69,585  21.49% 16,450 4.47%  17.02% อื่น ๆ  8,941  2.76%  28,114 7.64%  4.88%ผลรวม  323,738  100.00%  368,065 100.00% –

 แบ่งตามเขต 
เขตเลือกตั้งพลังประชารัฐเพื่อไทยอนาคตใหม่อื่น ๆผลรวมผลการเลือกตั้ง    คะแนนเสียง % คะแนนเสียง % คะแนนเสียง % คะแนนเสียง % คะแนนเสียง %เขต 1  31,035  25.72%  25,154  20.85%  26,550  22.00%  37,930  31.43%  120,669  100.00%  พลังประชารัฐ ได้ที่นั่งเขต 2  43,776  36.21%  30,636  25.34%  21,796  18.03%  24,679  20.42%  120,887  100.00%  พลังประชารัฐ ได้ที่นั่งเขต 3  25,328  20.02%  32,674  25.83%  19,971  15.71%  48,536  38.44%  126,509  100.00%  เพื่อไทย ได้ที่นั่งผลรวม  100,139  27.21%  88,464  24.04%  68,317  18.56%  111,145  30.19%  368,065  100.00%  

 เขตเลือกตั้ง 
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3
__NOTOC__

 เขต 1 
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองสระบุรี อำเภอเฉลิมพระเกียรติและอำเภอพระพุทธบาท

 เขต 2 
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแก่งคอย อำเภอมวกเหล็ก อำเภอวิหารแดงและอำเภอวังม่วง 

 เขต 3 
เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอหนองแค อำเภอบ้านหมอ อำเภอเสาไห้ อำเภอหนองแซง อำเภอหนองโดนและอำเภอดอนพุด
# ลัทธิพาณิชยนิยม
ลัทธิพาณิชยนิยม  เป็นนโยบายเศรษฐกิจแห่งชาติที่ออกแบบมาเพื่อเน้นการส่งออกมากกว่านำเข้า นโยบายนี้มีจุดประสงค์เพื่อลดการขาดดุลบัญชีเดินสะพัด หรือให้เกินดุล ลัทธิพาณิชยนิยมยังรวมถึงนโยบายเศรษฐกิจแห่งชาติที่มีจุดประสงค์เพื่อให้มีทุนสำรองระหว่างประเทศจากการได้เปรียบดุลการค้า โดยเฉพาะสินค้าสำเร็จรูป ในประวัติศาสตร์ นโยบายนี้มักนำไปสู่สงครามและผลักดันให้เกิดการขยายอาณานิคมJohnson et al. History of the domestic and foreign commerce of the United States p. 37.

ลัทธิพาณิชยนิยมมีบทบาทในยุโรปสมัยใหม่ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 18 หรือยุคก่อนอุตสาหกรรม (proto-industrialization)"Mercantilism," Laura LaHaye The Concise Encyclopedia of Economics (2008) ก่อนที่จะเสื่อมไป แม้ว่ามีผู้ออกความเห็นว่ายังคงมีอยู่ในเศรษฐกิจประเทศอุตสาหกรรม. ในรูปแบบของการแทรกแซงทางเศรษฐกิจ (economic interventionism)https://krugman.blogs.nytimes.com/2009/12/31/macroeconomic-effects-of-chinese-mercantilism/?mtrref=www.google.com&mtrref=krugman.blogs.nytimes.com&gwh=4FBA77E3C830475DD4BB0C2EFB0A4E96&gwt=payhttps://www.reuters.com/article/us-china-usa-business/u-s-tech-group-urges-global-action-against-chinese-mercantilism-idUSKBN16N0YJhttps://www.forbes.com/sites/peterpham/2018/03/20/why-do-all-roads-lead-to-china/#51d9ae1e4ac8https://piie.com/commentary/op-eds/learning-chinese-mercantilism
# ฝูงหมาป่า (ยุทธวิธีทางเรือ)
ฝูงหมาป่า  เป็นยุทธวิธีการโจมตีจำนวนมากเพื่อปะทะกับคอนวอย ที่ใช้โดยเรืออูของครีคส์มารีเนอเยอรมันในระหว่างยุทธการแห่งแอตแลนติก

 เรือดำน้ำเยอรมัน 
thumb|right|

คาร์ล เดอนิทซ์ เรียกยุทธวิธีของเขาในการสงครามเรือดำน้ำว่ารูเด็ลทัคทิค (Rudeltaktik) ซึ่งแปลว่า "ยุทธวิธีแห่งฝูงสัตว์" มันได้กลายเป็นที่รู้จักในภาษาอังกฤษว่า "วูล์ฟแพ็ค" (wolfpack) ซึ่งเป็นคำอุปมาที่ถูกต้อง แต่ไม่ใช่การแปลตามตัวอักษร

 ยุทธวิธี 
การเคลื่อนไหวของเรืออูได้รับการควบคุมโดยเบเฟลชาเบอร์แดร์อูโบท (อักษรย่อ: BdU; คำแปล: "ผู้บังคับบัญชาเรือดำน้ำ") โดยมีความใกล้ชิดมากกว่าเรือดำน้ำอเมริกา ซึ่งได้รับความเป็นอิสระอย่างยิ่งในการลาดตระเวนครั้งหนึ่ง เรือดำน้ำมักจะลาดตระเวนแยกออกจากกันอย่างสอดคล้อง และมักจะจัดให้มีสายออกในแถวที่ประสานกันขวางเส้นทางคอนวอย เพื่อประมือเรือค้าขายและเรือพิฆาตที่เปราะบางขนาดเล็กเฉพาะราย ซึ่งจะได้รับคำสั่งให้รวมตัวกันหลังจากที่ตั้งขบวนคอนวอยและแจ้งเตือนผู้บังคับบัญชาเรือดำน้ำแล้วเท่านั้น ดังนั้นรูเด็ล หรือฝูงหมาป่า จึงประกอบไปด้วยเรืออูจำนวนมาก ที่สามารถไปถึงจุดเกิดเหตุของการโจมตี ด้วยข้อยกเว้นของคำสั่งที่กำหนดโดยผู้บังคับบัญชาเรือดำน้ำ ผู้บัญชาการเรืออูสามารถโจมตีได้เมื่อเห็นว่าเหมาะสม บ่อยครั้งที่ผู้บัญชาการเรืออูได้รับจำนวนที่น่าจะเป็นของเรืออูที่จะแสดงตน และจากนั้นเมื่อพวกเขาได้ประชิดกับคอนวอย ก็ทำสัญญาณเรียกเพื่อดูว่ามีกี่ลำที่มาถึง หากจำนวนของพวกเขาสูงเพียงพอเมื่อเทียบกับภัยคุกคามที่คาดหมายไว้ของเรือคุ้มกันขบวนเรือ พวกเขาก็จะโจมตี

 วิธีการรับมือ 
thumb|left|หน่วยคุ้มกันคอนวอย และเครื่องบินต่อต้านเรือดำน้ำ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1941

แม้ว่าฝูงหมาป่าจะพิสูจน์แล้วว่าเป็นภัยคุกคามร้ายแรงต่อการขนส่งของพันธมิตร แต่ฝ่ายสัมพันธมิตรก็พัฒนาวิธีการรับมือเพื่อเปลี่ยนการควบคุมเรืออูให้ต่อต้านตัวเอง สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือความจริงที่ว่าฝูงหมาป่าต้องการการสื่อสารทางวิทยุที่กว้างขวางเพื่อประสานงานการโจมตี สิ่งนี้ทำให้เรืออูต้องเสี่ยงต่ออุปกรณ์ที่เรียกว่าตัวค้นหาทิศทางความถี่สูง (เอชเอฟ/ดีเอฟ หรือ "ฮัฟ-ดัฟ") ซึ่งอำนวยให้กองกำลังพันธมิตรทำการตรวจสอบที่ตั้งของเรือข้าศึกที่ส่งสัญญาณและโจมตีพวกมัน นอกจากนี้ เครื่องบินคุ้มกันในอากาศที่มีประสิทธิภาพ ทั้งเครื่องบินระยะไกลพร้อมเรดาร์ และเรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกัน รวมถึงเรือเหาะ อำนวยให้เห็นเรืออูเป็นจุดในฐานะที่พวกมันประกบตัวคอนวอย (รอคอยการโจมตียามค่ำคืน)
# ไผฟาง
ไผฟาง หรือ ไผโหลว เป็นซุ้มประตูแบบสถาปัตยกรรมจีน โดยมีวิวัฒนาการมาจากโตรณะในสถาปัตยกรรมอินเดีย ซึ่งเข้ามาในจีนพร้อมกับการเผยแผ่พระพุทธศาสนา ไผฝางมีการพัฒนารูปแบบและแพร่กนะจายไปทั่วภูมิภาค ทั้งในเกาหลี, ญี่ปุ่น และเวียดนาม

ศัพทมูล
คำว่า "ไผฟาง"  เป็นขื่อเรียกรวม ๆ ของเขตการปกครองระดับบนสุดสองระดับในเมืองของจีนโบราณ โดยขอบเขตที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหนึ่งคือ "ฟาง"  เทียบเท่ากับคำในภาษาอังกฤษคำว่า precinct ฟางแต่ละแห่งมีรั้วกำแพงหุ้มและมีการป้องกันอย่างแน่นหนา ในแต่ละฟางจะแบ่งออกเป็น "ไผ"  ย่อย ๆ เทียบได้กับชุมชนย่อย ๆ ในปัจจุบัน

ระบบการแบ่งการปกครองนี้มาถึงจุดที่ซับซ้อนในสมัยราชวงศ์ถัง ดั้งเดิมแล้วตำว่า "ไผฝาง" ไว้เรียกประตูเข้าแต่ละ "ฟาง" แต่ตาอมาในสมัยราชวงศ์ซ่ง ไผฟางได้เปลี่ยนไปในรูปแบบสิ่งก่อสร้างสำหรับตกแต่งเท่านั้น

ประวัติ

โตรณะเข้าสู่เอเชียตะวันออกผ่านการเผยแผ่ศาสนาพุทธตามเส้นทางสายไหม (Silk Road transmission of Buddhism) ในจีนกลายเป็น "ไผฟาง" หรือ "โทริอิ" ในญี่ปุ่น "ฮงซัลมุน" ในเกาหลี หรือแม้แต่ "เสาชิงช้า" ในกรุงเทพมหานคร ทั้งหมดล้วนมีหน้าที่เดียวกัน ต่างกันเพียงลักษณะสถาปัตยกรรมและการตกแต่ง ไผฟางนั้นพัฒนามาจากโตรณะJoseph Needham, Science and Civilization in China, Vol 4 part 3, p137-138 ผสมผสานกับลักษณะสถาปัตยกรรมแบบจีน เช่น หลังคาหลายชั้น, เสาค้ำยันหลายเสา และทรงโค้งประตูแบบจีน การดัดแปลงของโตรณะเป็นหนึ่งในตัวอย่างของการรับวัฒนธรรมอินเดียที่พบในวัฒนธรรมของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ซึ่งได้รับอิทธิพลจากภารตภิวัฒน์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และในเอเชียตะวันออกได้รับวัฒนธรรมอินเดียจากการเผยแผ่ศาสนาพุทธผ่านเส้นทางสายไหม

รูปแบบ
thumb|ไผฟางทางเข้าศาลเจ้าพ่อเขาใหญ่สร้างด้วยหินสีขาว ไม่มีการลงสีตกแต่ง เป็นรูปแบบไผฟางที่พบได้ทั่วไปในศาสนสถาน
ไผฟางมีรูปแบบที่หลากหลาย รูปแบบที่พบมากสร้างด้วยไม้ โดยทั่วไปเสาทาสีแดง และมีคานที่ตกแต่งอย่างละเอียดสวยงาม พร้อมทั้งมีอักษรวิจิตรจีน และหลังคาประดับด้วยกระเบื้องสีสันสดใส และประดับบนยอดด้วยสิ่งมีชีวิตตามตำนาน เช่นเดียวกับที่ใช้ประดับพระราชวังจีน นอกจากนี้ยังมีไผฟางอีกรูปแบบหนึ่งที่สร้างด้วยหินหรืออิฐ ตกแต่งด้วยสีสันหรือกระเบื้องสีต่าง ๆ ส่วนไผฟางอีกแบบที่พบมากตามศาสนสถานและสุสาน ประกอบด้วยเสาและคานหินสีขาว ปราศจากการตกแต่งด้วยสีสันหรือเครื่องตกแต่งอื่น ๆ แต่พบการแกะสลักบนไผฟาง

สำหรับภายนอกบริเวณเอเชียตะวันออก ไผฟางถือเป็นสัญลักษณ์ของชุมชนชาวจีนโพ้นทะเล (ไชน่าทาวน์) ไผฟางที่ใหญ่ที่สุดที่ตั้งอยู่นอกประเทศจีนคือ "เฟรนด์ชิพอาร์คเวย์" (Friendship Archway) ที่ ไชน่าทาวน์ วอชิงตัน ดีซี

ในอดีตมีการมอบ "ไผฟางแห่งความบริสุทธิ์" (Chastity Paifangs) ให้กับม่ายที่ไม่แต่งงานจนวาระสุดท้าย เพื่อเชิดชูความซื่อสัตย์ที่มีต่อสามีผู้ล่วงลับ
# ระบบอัตโนมัติภายในบ้าน
ระบบอัตโนมัติภายในบ้าน (home automation) หรือ บ้านอัจฉริยะ (smart home) หรือ โดโมชัน (domotion) เป็นระบบอัตโนมัติภายในอาคารสำหรับบ้านพักอาศัยและการประยุกต์ใช้งานเพื่อสร้างความสะดวกสบายและความปลอดภัยสำหรับผู้อาศัย ระบบควบคุมการทำงานในบ้านมีหลากหลายเทคโนโลยีที่ใช้ในระบบควบคุมการทำงานอัตโนมัติในบ้าน เช่น การควบคุมแสงสว่าง การควบคุมอุณหภูมิและความชื้น การควบคุมการปิดเปิดประตูหน้าต่าง ระบบรักษาความปลอดภัย ที่ใช้ในระบบควบคุมการทำงานในบ้านอัจฉริยะ นอกจากนี้ยังสามารถเพิ่มเติมฟังก์ชันการทำงาน เช่น ระบบควบคุมความบันเทิงต่างๆ ระบบรดน้ำต้นไม้ ระบบให้อาหารสัตว์เลี้ยง ระบบความคุมแสงสว่างตามบรรยากาศต่าง เช่น บรรยากาศในการทานอาหารเย็น บรรยากาศในการจัดงานปาร์ตี้ ได้โดยง่าย 
โดยระบบอัตโนมัติภายในบ้านเป็นส่วนสำคัญหลักของอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง (IoT) โดยธุรกิจในด้านระบบอัตโนมัติภายในบ้านมีมูลค่าสูง

 การติดตั้ง 
ระบบควบคุมการทำงานในบ้านมักจะเชื่อมต่ออุปกรณ์ที่ควบคุมกับฮับกลางหรือ "เกตเวย์" อินเทอร์เฟซผู้ใช้ สำหรับการควบคุมระบบใช้เทอร์มินัลติดตั้งแบบติดผนังแท็บเล็ตหรือคอมพิวเตอร์เดสก์ท็อปแอปพลิเคชันโทรศัพท์มือถือหรือเว็บอินเตอร์เฟซ ระบบควบคุมการทำงานในบ้านจะติดตั้งในช่วงของการก่อสร้างบ้าน โดยส่วนใหญ่จะเดินสายควบคุมในผนังก่อนการตกแต่งบ้าน สายควบคุมจะต่อเข้ากับเครื่องควบคุมการทำงานเพื่อควบคุมระบบต่างๆตามที่ต้องการ        

 แอปพลิเคชันและเทคโนโลยี 

 การทำความร้อนการระบายอากาศและการปรับอากาศ (HVAC)
 ระบบควบคุมแสงสว่าง  
 ระบบควบคุมการรับรู้ที่มีอยู่ 
 การควบคุมอุปกรณ์และการทำงานร่วมกับ สมาร์ทกริด และ สมาร์ทมิเตอร์, การใช้ประโยชน์จากตัวอย่างเช่น, แผงโซลาร์เซลล์ที่มีกำลังการผลิตสูงในช่วงกลางวันเพื่อใช้งานเครื่องซักผ้า
 หุ่นยนต์ภายในบ้านและระบบรักษาความปลอดภัย 
 การตรวจจับการรั่วเครื่องตรวจจับควันและ CO  
 ระบบกำหนดตำแหน่งในอาคาร (IPS)  
 บ้านอัตโนมัติสำหรับผู้สูงอายุและผู้พิการ 
 การดูแลสัตว์เลี้ยงและทารกเช่นการติดตามสัตว์เลี้ยงและการเคลื่อนไหวของทารกและการควบคุมสิทธิ์การเข้าถึงสัตว์เลี้ยง  
 การควบคุมคุณภาพอากาศ ตัวอย่าง 
 ครัวอัจฉริยะและการทำอาหารที่เชื่อมโยงกัน  

 การใช้งาน 
ในการตรวจสอบอุปกรณ์อัตโนมัติภายในบ้าน มีสองประการสำหรับผู้บริโภค:  

 เครือข่าย Wi-Fi ที่เชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตอาจเสี่ยงต่อการแฮ็ค 
 เทคโนโลยียังอยู่ในช่วงเริ่มต้นและผู้บริโภคสามารถลงทุนในระบบที่กลายเป็น ซอฟต์แวร์ที่ถูกทอดทิ้ง ในปี 2014 Google ซื้อ บริษัท ที่ขายระบบบ้านอัตโนมัติ Revolv Hub รวมเข้ากับ Nest และในปี 2559 ปิดเซิร์ฟเวอร์ Revolv Hub ขึ้นอยู่กับการแสดงผลฮาร์ดแวร์ที่ไร้ประโยชน์
# วิทยาลัยบริติช มหาวิทยาลัยศรีปทุม
วิทยาลัยบริติช มหาวิทยาลัยศรีปทุม  เป็นวิทยาลัย ในสังกัดมหาวิทยาลัยศรีปทุม เป็นสอนที่มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตบางเขน เปิดสอนหลักสูตรนานาชาติที่เป็นของมหาวิทยาลัยศรีปทุม ร่วมกับมหาวิทยาลัยวูล์ฟแฮมป์ตัน

 ความร่วมมือทางวิชาการ 
เมื่อสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยบริติช มหาวิทยาลัยศรีปทุม นักศึกษาจะได้รับ 2 ปริญญา และอีก 1 ประกาศนียบัตร คือ ปริญญาบริหารธุรกิจบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยวูล์ฟแฮมป์ตัน ประเทศอังกฤษ ปริญญาบริหารธุรกิจบัณฑิต (หลักสูตรนานาชาติ) จาก มหาวิทยาลัยศรีปทุม และ ประกาศนียบัตร Higher National Diploma จาก Pearson ประเทศอังกฤษ ข่าวเปิดตัววิทยาลัยบริติช มหาวิทยาลัยศรีปทุม

 หลักสูตร 
 หลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาลัยบริติช มหาวิทยาลัยศรีปทุมหลักสูตรวิทยาลัยบริติช มหาวิทยาลัยศรีปทุม ที่ตั้งสาขาวิชา ระดับปริญญาตรีวิทยาเขตบางเขนหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (บธ.บ.)
สาขาวิชาการจัดการธุรกิจ (หลักสูตรนานาชาติ)
สาขาวิชาการจัดการการดำเนินงาน (หลักสูตรนานาชาติ)
สาขาวิชาการตลาด (หลักสูตรนานาชาติ)
สาขาวิชาการจัดการทรัพยากรมนุษย์ (หลักสูตรนานาชาติ)
สาขาวิชาประกอบกิจการและการจัดการธุรกิจขนาดเล็ก (หลักสูตรนานาชาติ)
สาขาวิชาบัญชีและการเงิน (หลักสูตรนานาชาติ)
สาขาวิชาการจัดการทั่วไป (หลักสูตรนานาชาติ)

  แหล่งข้อมูลอื่น 
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยศรีปทุม
 เว๊บไซต์วิทยาลัยบริติช มหาวิทยาลัยศรีปทุม
# โต้วป้านเจี้ยง
โต้วป้านเจี้ยง  เป็นเครื่องปรุงรสชนิดหนึ่งของประเทศจีน มีลักษณะเหนียวคล้ายกะปิ ทำจากถั่วปากอ้าหมักรวมกับเกลือและเครื่องเทศชนิดอื่น ๆ โต้วป้านเจี้ยงมีสองแบบได้แก่แบบเผ็ดและแบบไม่เผ็ด โต้วป้านเจี้ยงแบบเผ็ดนั้นจะผสมพริกลงไปด้วย และมีชื่อเรียกว่า ล่าโต้วป้านเจี้ยง  หรือโต้วป้านเจี้ยงเผ็ด โต้วป้านเจี้ยงนิยมใช้ในอาหารเสฉวน โดยชาวมณฑลเสฉวนให้ฉายาว่าเป็น "จิตวิญญาณแห่งอาหารเสฉวน"

โต้วป้านเจี้ยงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือผีเซี่ยนโต้วป้านเจี้ยง  ผีเซี่ยน  หรืออำเภอผี เป็นอำเภอหนึ่งในนครเฉิงตูซึ่งเป็นแหล่งผลิตโต้วป้านเจี้ยงชนิดนี้ (อำเภอผีได้ยกฐานะขึ้นเป็นเขตผีตู  เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2559) โต้วป้านเจี้ยงทำจากถั่วที่หมักกับหัวเชื้อจนเกิดรา ลักษณะของโต้วป้านเจี้ยงจะเปลี่ยนแปลงไปตามเวลาที่ใช้หมัก โดยโต้วป้านเจี้ยงที่เริ่มหมักไม่นานจะมีสีสดและยังคงปรากฏให้เห็นเป็นเม็ด จากนั้นสีจะค่อย ๆ เข้มขึ้นจนเป็นสีน้ำตาลอมม่วง เนื้อเริ่มเนียนขึ้นเนื่องจากเมล็ดถั่วถูกย่อยสลายจากกระบวนการหมัก และทำให้เกิดรสอูมามิเข้มข้นขึ้น โต้วป้านเจี้ยงที่หมักเป็นเวลานานกว่าจะมีราคาแพงกว่า อย่างไรก็ตาม โต้วป้านเจี้ยงสามารถหมักเองได้ที่บ้านเช่นกันโดยใช้เวลาหมักอย่างน้อย 3 เดือน โต้วป้านเจี้ยงที่หมักในเชิงพาณิชย์อาจใช้เวลาหมักนานถึง 8 ปีเพื่อให้ได้รสชาติเข้มข้น

มีตำนานเล่าสืบต่อกันมาว่าโต้วป้านเจี้ยงเกิดขึ้นโดยบังเอิญขณะที่ชายคนหนึ่งขนถั่วปากอ้าเดินทางจากมณฑลฝูเจี้ยนมายังมณฑลเสฉวน ระหว่างทางถั่วปากอ้าเกิดเน่าเสีย เจ้าของถั่วจึงพยายามใช้พริกกลบกลิ่นแต่กลับกลายเป็นอาหารรสชาติดีขึ้นมา
# สถาปัตยกรรมฮกเกี้ยน
สถาปัตยกรรมฮกเกี้ยน, สถาปัตยกรรมฮกโล้ หรือ สถาปัตยกรรมหมินนัน หมายถึงรูปแบบสถาปัตยกรรมของชาวฮกเกี้ยน ซึ่งเป็นกลุ่มชาวจีนย่อยฮั่นซึ่งมีประชากรอยู่เป็นหลักในจีนตอนใต้ แถบมณฑลฝูเจี้ยน มาตั้งแต่สมัยประวัติศาสตร์ รูปแบบสถาปัตยกรรมฮกเกี้ยนคล้ายคลึงกับสถาปัตยกรรมจีนฮั่นที่อยู่รอบฝูเจี้ยน แต่ก็มีลักษณะพิเศษบางประการที่พบได้เฉพาะในสถาปัตยกรรมฮกเกี้ยนอยู่ที่ทำให้เมื่อมองแล้วจะเห็นความแตกต่างชัดเจนในสิ่งก่อสร้างแบบฮกเกี้ยนและไต้หวัน เทียบกับสถาปัตยกรรมแบบอื่น ๆ Yifang, L. I. U. (2008). Debate on the Characteristics of Traditional Architectures in South Fujian and It's Inheritance [J]. Journal of Wuyi University, 2, 017.

หลังคาหางแฉก
หลังคาหางแฉก หรือ หลังคาหางนกนางแอ่น  เป็นลักษณะที่พบได้เป็นหลักในสถาปัตยกรรมฮกเกี้ยนและจะพบได้ยากมากในสถาปัตยกรรมฮั่นที่ไม่ใช่แบบฮกเกี้ยน หลังคาหางแฉกมีลักษณะเป็นหลังคาที่มีสันโค้งขึ้น คล้ายกับหางของนกนางแอ่น โดยมีองศาการโค้งที่แตกต่างกันไปในแต่แห่ง ด้านบนของสันมีการประดับตกแต่งอย่างวิจิตร曹春平. 《闽南传统建筑》. 中國: 厦门大学出版社. 2006-06.福建省炎黄文化研究会、中国人民政治协商会议、泉州市委会. 《闽南文化研究》第2卷. 中國: 海峽文艺出版社. ลักษณะนี้มีจุดเริ่มต้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในสมัยราชวงศ์หมิง ซึ่งชาวฮกเกี้ยนร่ำรวยขึ้นอย่างรวดเร็วจากการค้าขายกับพ่อค้ายุโรป จึงนิยมสร้างบ้านและอาคารเพื่อสแดงออกถึงความมั่งคั่งของตน ทำให้เกิดลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่หรูหรานี้ขึ้น ลักษณะที่มีสีสันสดใสและเด่นชัดนี้พบในวัดสำคัญ, คฤหาสน์ และหอบรรพบุรุษ

งานแกะสลักเครื่องเคลือบตัด
งานแกะสลักเครื่องเคลือบตัด  เป็นงานที่พบได้ทั่วไปในสถาปัตยกรรมฮกเกี้ยนและสถาปัตยกรรมเวียดนาม許東生. 《潮汕嵌瓷工藝研究：以存心善堂為例》. 美術學報. 2011年4月.陳磊. 《閩南民間藝術奇葩-剪瓷雕》. 南京藝術學院學報. 2009年6月. ศิลปินเครื่องเคลือบดั้งเดิมจะนำเครื่องเคลือบต่าง ๆ เช่นถ้วยและชาม มาตัดหรือป่นเป็นชิ้นส่วนเล็ก ๆ และนำชิ้นส่วนเหล่านี้ไปติดกับอาคารหรืองานแกะสลักเพื่อตกแต่ง ลักษณะศิลปะที่พบได้ตามองค์ประกอบต่าง ๆ ของอาคาร เช่น สันหลังคา, ขอบหน้าต่าง หรือประตู งานศิลปะพวกนี้มักแสดงถึงพืช, สัตว์ และสิ่งมีชีวิตในตำนานจีน

ดูเพิ่ม
 สถาปัตยกรรมไต้หวัน
 สถาปัตยกรรมสิงคโปร์
 สถาปัตยกรรมกวางตุ้ง
 สถาปัตยกรรมจีนแคะ
# จังหวัดสตูลในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล พ.ศ. 2562 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2554 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน

 ภาพรวม 
 แบ่งตามพรรค 
พรรค จำนวนผู้สมัคร คะแนนเสียง ที่นั่ง จน.  %  จน.  +/–  % ภูมิใจไทย  2  85,273  48.18%  2  2 100.00% ประชาธิปัตย์  2  26,082  14.74%  0  1  0.00% พลังประชารัฐ  2  14,700  8.31%  0    0.00% ชาติไทยพัฒนา  2  860  0.49%  0  1  0.00% อื่น ๆ  50  50,060  28.28%  0    0.00%ผลรวม  58  176,975  100.00%  2    100.00%

 เทียบคะแนนกับการเลือกตั้งครั้งก่อนหน้า 
เปรียบเทียบคะแนนกับผลการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2554

 เทียบคะแนนจากการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ พ.ศ. 2554 
พรรค ปี 2554ปี 2562+/– จน.  %  จน. % ภูมิใจไทย  12,218  8.02% 85,273 48.18%  40.16% ประชาธิปัตย์  93,607  61.64% 26,082 14.74%  46.90% พลังประชารัฐ  –  – 14,700 8.31%  8.31% เพื่อไทย  23,259  15.27% – –  15.27% อื่น ๆ  22,966  15.07%  50,920 28.77%  13.70%ผลรวม  152,350  100.00%  176,975 100.00% –

 เทียบคะแนนจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต พ.ศ. 2554 
พรรค ปี 2554ปี 2562+/– จน.  %  จน. % ภูมิใจไทย  2,929  2.04% 85,273 48.18%  46.14% ประชาธิปัตย์  69,504  48.47% 26,082 14.74%  33.73% พลังประชารัฐ  –  – 14,700 8.31%  8.31% ชาติไทยพัฒนา  30,791  21.47% 860 0.49%  20.98% เพื่อไทย  25,369  17.69% – –  17.69% อื่น ๆ  14,792  10.32%  50,060 28.28%  17.96%ผลรวม  143,385  100.00%  176,975 100.00% –

 แบ่งตามเขต 
เขตเลือกตั้งภูมิใจไทยประชาธิปัตย์ พลังประชารัฐอื่น ๆผลรวมผลการเลือกตั้ง    คะแนนเสียง % คะแนนเสียง % คะแนนเสียง % คะแนนเสียง % คะแนนเสียง %เขต 1  33,897 41.66%  13,045  16.03%  9,053  11.13%  25,367  31.18%  81,362  100.00%  ภูมิใจไทย ได้ที่นั่งเขต 2  51,376  53.73%  13,037  13.64%  5,647  5.91%  25,553  26.72%  95,613  100.00%  ภูมิใจไทย ได้ที่นั่งผลรวม  85,273  48.18%  26,082  14.74%  14,700  8.31%  50,920  28.77%  176,975  100.00%  

 เขตเลือกตั้ง 
เขต 1 • เขต 2
__NOTOC__

 เขต 1 
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองสตูล อำเภอควนโดนและอำเภอควนกาหลง (เฉพาะตำบลทุ่งนุ้ย)

 เขต 2 
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอท่าแพ อำเภอละงู อำเภอทุ่งหว้า อำเภอมะนังและอำเภอควนกาหลง (ยกเว้นตำบลทุ่งนุ้ย)
# แผ่นอาระเบีย
แผ่นอาระเบีย  เป็นแผ่นธรณีแปรสัณฐานขนาดเล็กที่อยู่ในซีกโลกเหนือด้านตะวันออก 

แผ่นอาระเบียเป็นหนึ่งในสามแผ่นเปลือกโลก (แผ่นแอฟริกา แผ่นอาระเบีย และแผ่นอินเดีย) ที่มีการเคลื่อนที่ไปทางเหนือและชนกับแผ่นยูเรเชียในประวัติศาสตร์ธรณีวิทยาในปัจจุบัน ลักษณะนี้เป็นผลให้เกิดการรวมกันของชิ้นแผ่น และเกิดเทือกเขาที่ทอดตัวตามแนวตั้งแต่ทิศตะวันตก คือ เทือกเขาพิรินี ตั้งแต่ยุโรปใต้ไปจนถึงประเทศอิหร่าน เกิดเป็นภูเขาอัลโบร์ซและภูเขาซาโกรส ไปจนถึงเทือกเขาหิมาลัยและเทือกเขาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ขอบเขต
thumb|แผ่นยูเรเซีย, แผ่นอานาโตเลีย และแผ่นอาระเบีย (บริเวณสีม่วง)
แผ่นอาระเบียประกอบด้วยคาบสมุทรอาหรับเป็นส่วนมาก ตัวแผ่นขยายไปด้านตะวันตกจนถึงคาบสมุทรไซนายและทะเลแดง และขยายไปทางเหนือจนถึงลิแวนต์ โดยมีขอบเขตดังต่อไปนี้
 ทางทิศตะวันออกติดกับแผ่นอินเดียที่แนวรอยแตกโอเวน
 ทางทิศใต้ติดกับแผ่นแอฟริกาไปทางฝั่งตะวันตก และติดกับแผ่นโซมาเลียและแผ่นอินเดียไปทางฝั่งตะวันออก
 ทางทิศตะวันตกติดกับแนวรอยเลื่อนด้านข้างที่เป็นเขตของแผ่นแอฟริกา เรียกว่า การเคลื่อนผ่านทะเลเดดซี (DST) และเขตเคลื่อนที่แยกออกจากกันกับแผ่นแอฟริกา เรียกว่า รอยแตกทะเลแดง ซึ่งทอดตัวตามยาวในทะเลแดง
 ทางทิศเหนือติดกับแนวลู่เข้าหากันของแผ่นอานาโตเลียและแผ่นยูเรเชีย

ประวัติ
แผ่นอาระเบียเคยเป็นส่วนหนึ่งของแผ่นแอฟริกาในระหว่างส่วนมากของบรมยุคฟาเนอโรโซอิก (มหายุคพาลีโอโซอิกถึงมหายุคซีโนโซอิก) จนถึงในสมัยโอลิโกซีนของมหายุคซีโนโซอิก การแตกในทะเลแดงเริ่มขึ้นในสมัยอีโอซีน แต่การแยกของแอฟริกาและอาหรับนั้นเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 25 ล้านปีที่แล้วในสมัยโอลิโกซีน และตั้งแต่นั้นมา แผ่นอาระเบียก็ได้เคลื่อนตัวไปทางแผ่นยูเรเซียอย่างช้า ๆ ขณะที่ช่องเปิดในรอยแตกทะเลแดงนั้นนำไปสู่การเกิดขึ้นของกิจกรรมภูเขาไฟอย่างกว้างขวาง มีภูเขาไฟขนาดใหญ่ในพื้นที่ เรียกว่า โอล์เดอร์ฮาร์รัต (Older Harrats) เช่น ภูเขาไฟฮาร์รัตไคฮ์ยบาร์ และภูเขาไฟฮาร์รัตราฮัต ครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ของแผ่นอาระเบียด้านตะวันตก กิจกรรมภูเขาไฟบางแห่งยังคงดำเนินอยู่อย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะบริเวณโดยรอบเมืองอัลมะดีนะฮ์ และมีการปะทุของภูเขาไฟอย่างสม่ำเสมอภายในทะเลแดง

การชนระหว่างแผ่นอาระเบียและแผ่นยูเรเซียกำลังผลักดันภูเขาซาโกรสในประเทศอิหร่านขึ้น และเนื่องจากการชนกันของแผ่นทั้งสอง ทำให้เมืองหลายเมืองกำลังตกอยู่ในอันตราย เช่น เมืองในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศตุรกี (ซึ่งอยู่บนแผ่นอาระเบีย) โดยอันตรายนั้นประกอบไปด้วยแผ่นดินไหว สึนามิ และภูเขาไฟ

ประเทศ
ประเทศที่ตั้งอยู่บนแผ่นอาระเบีย ประกอบด้วย บางส่วนของประเทศอิรัก, ลิแวนต์ (ภาคตะวันออกของประเทศเลบานอน ประเทศซีเรีย และประเทศจอร์แดน) ทั้งหมดของคาบสมุทรอาหรับ (ประเทศซาอุดีอาระเบีย สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ประเทศโอมาน ประเทศกาตาร์ ประเทศบาห์เรน ประเทศคูเวต ประเทศเยเมน) และประเทศจิบูตีของจะงอยแอฟริกา