wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ไนลอน
ไนลอน  หรือ พอลิเอไมด์ (polyamide, PA) เป็นชื่อเรียกทั่วไปสำหรับกลุ่มพอลิเมอร์สังเคราะห์ที่ได้จากพอลิเอไมด์ชนิดแอลิแฟติกหรือกึ่งอะโรมาติก ไนลอนเป็นเทอร์โมพลาสติกที่สามารถหลอมเป็นเส้นใย ฟิล์ม หรือขึ้นรูปได้ โครงสร้างประกอบด้วยพอลิเมอร์ซ้ำกันหลายหน่วยที่จับกันด้วยพันธะเอไมด์ คล้ายพันธะเปปไทด์ในโปรตีน ไนลอนในเชิงอุตสาหกรรมใช้ผลิตผ้า เส้นใย ฟิล์ม หล่อเป็นวัสดุ และสามารถผสมกับสารเติมแต่งอื่น ๆ เพื่อให้ได้คุณสมบัติที่ต้องการ

ไนลอนถือเป็นพอลิเมอร์เทอร์โมพลาสติกสังเคราะห์ชนิดแรกที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ เกิดจากดูปองท์ บริษัทเคมีภัณฑ์สัญชาติอเมริกันที่เคยพัฒนาเรยอน เส้นใยที่ได้จากเซลลูโลสเริ่มต้นโครงการในปี ค.ศ. 1927 โดยว่าจ้างวอลเลซ แคโรเธอส์ อาจารย์จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดให้ทำการวิจัยเพื่อค้นหาวัสดุสังเคราะห์ ทีมของแคโรเธอส์ประสบความสำเร็จในการคิดค้นนีโอพรีน ยางสังเคราะห์ที่ได้จากคลอโรพรีนในปี ค.ศ. 1930 ก่อนแคโรเธอส์จะนำวิธีลากดึงด้วยความเย็นจากจูเลียน ดับเบิลยู ฮิลล์ เพื่อนร่วมงานมาใช้กับพอลิเอไมด์จนพัฒนาได้ไนลอน ตัวอย่างแรกของไนลอน (ไนลอน 6,6) ถูกผลิตขึ้นในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1935Hermes, Enough for One Lifetime p.217 ผลิตภัณฑ์แรกที่ใช้ไนลอนเป็นส่วนประกอบคือแปรงสีฟัน ก่อนจะได้รับความนิยมอย่างสูงในรูปแบบถุงน่องสตรีในงานนิทรรศการโลกที่นครนิวยอร์กในปี ค.ศ. 1939 อย่างไรก็ตามแม้ไนลอนจะสร้างกระแสตื่นตาตื่นใจในฐานะเส้นใยชนิดแรกที่มนุษย์คิดค้นได้และช่วยลดการนำเข้าเส้นไหมจากประเทศญี่ปุ่นซึ่งในขณะนั้นกำลังมีความสัมพันธ์ตึงเครียดกับสหรัฐ แต่มีประชาชนบางส่วนที่สงสัยและหวาดกลัวไนลอนจากข่าวลือต่าง ๆ นานา จนกระทั่งได้รับการยอมรับทั่วไปเมื่อล่วงเข้าหลังสงครามโลกครั้งที่สองที่ไนลอนได้รับการพัฒนาให้ทนทานและใช้งานได้หลากหลายขึ้น

ไนลอนเป็นพอลิเมอร์แบบควบแน่นหรือโคพอลิเมอร์ เกิดจากการทำปฏิกิริยาระหว่างมอนอเมอร์ที่มีหมู่เอมีนกับกรดคาร์บอกซิลิกอย่างละเท่า ๆ กัน ไนลอนส่วนใหญ่ผลิตได้จากปฏิกิริยาระหว่างไดเอมีนกับกรดไดคาร์บอกซิลิก หรือแลกแทมหรือกรดอะมิโนทำปฏิกิริยากับตัวมันเอง ไนลอนมีหลายประเภท เช่น ไนลอน 66, ไนลอน 6, ไนลอน 510 และไนลอน 1,6 โดยตัวเลขที่ตามท้ายชื่อบ่งชี้ถึงจำนวนอะตอมคาร์บอนในแต่ละหน่วยมอนอเมอร์ เช่น ไนลอน 6 เกิดจากคาโปรแลกแทมที่มีคาร์บอน 6 อะตอมทำปฏิกิริยาพอลิเมอไรเซชันแบบเปิดวงด้วยตัวเอง ขณะที่ไนลอน 66 เกิดจากปฏิกิริยาระหว่างเฮกซะเมทิลีนไดเอมีนกับกรดอะดิพิก ซึ่งทั้งสองมอนอเมอร์มีคาร์บอน 6 อะตอมเหมือนกัน คุณสมบัติทั่วไปของเส้นใยไนลอนได้แก่ มีความทนต่อแรงดึง ความต้านทานการขัดถู และความยืดหยุ่นสูง ผ้าไนลอนมีความไวไฟต่ำเมื่อเทียบกับผ้าฝ้ายและเรยอน แต่เมื่อติดไฟแล้วผ้าไนลอนจะหลอมละลายติดผิวหนังได้

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ไนลอนส่วนใหญ่ถูกนำไปผลิตเป็นร่มชูชีพ ยางรถยนต์ เต็นท์ ปอนโช และเชือก หลังสงครามดูปองท์ร่วมมือกับนักออกแบบที่มีชื่อเสียงอย่างโกโก ชาแนลและคริสตีย็อง ดียอร์ออกแบบเสื้อผ้าที่ทำจากไนลอนจนได้รับความนิยม ปัจจุบันไนลอนสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย เช่น หล่อเป็นชิ้นส่วนรถยนต์ หรือสกรู เฟือง และปะเก็นที่รองรับความเค้นต่ำถึงปานกลาง ทำเป็นขนแปรงสีฟัน เอ็นตกปลา หรือเอ็นสำหรับเครื่องตัดหญ้า นอกจากนี้ยังทำเป็นฟิล์มบรรจุภัณฑ์และฟิล์มถนอมอาหาร
# สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาในฤดูกาล 2020–21
สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาในฤดูกาล 2020–21 เป็นฤดูกาลที่ 121 ของสโมสรและเป็นฤดูกาลที่ 90 ที่ได้อยู่บนลีกสูงสุดของสเปน นอกเหนือไปจากลีกในประเทศ บาร์เซโลนาจะมีส่วนร่วมในแต่ละครั้งของฤดูกาลนี้ของโกปาเดลเรย์, ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาลนี้จะครอบคลุมระยะเวลาตั้งแต่วันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2020 ถึง 30 มิถุนายน ค.ศ. 2021

การย้ายและยืมตัว
ผู้เล่นย้ายเข้า
ผู้เล่นย้ายมาจากค่าตัววันที่อ้างอิง– ตแว็นเตอกลับมาจากการยืมตัว1 กรกฎาคม ค.ศ. 2020– ชัลเคอ 04กลับมาจากการยืมตัว1 กรกฎาคม ค.ศ. 2020– ไบเอิร์นมิวนิกกลับมาจากการยืมตัวสิ้นสุดฤดูกาล– เซลตาบิโกกลับมาจากการยืมตัวสิ้นสุดฤดูกาล– เรอัลเบติสกลับมาจากการยืมตัวสิ้นสุดฤดูกาล– ชัลเคอ 04กลับมาจากการยืมตัว1 กรกฎาคม ค.ศ. 2020– นิสกลับมาจากการยืมตัว1 กรกฎาคม ค.ศ. 2020– ลัสปัลมัส5,000,000 ยูโรสิ้นสุดฤดูกาล– บรากา31,000,000 ยูโรสิ้นสุดฤดูกาล– ปัลเมย์รัส7,000,000 ยูโรสิ้นสุดฤดูกาล– ยูเวนตุส60,000,000 ยูโรสิ้นสุดฤดูกาล ทั้งหมด 103,000,000 ยูโร

ผู้เล่นย้ายออก
ผู้เล่นย้ายไปค่าตัววันที่อ้างอิง– กาลาทาซาไรฟรี5 สิงหาคม ค.ศ. 20208 อาร์ตูร์ ยูเวนตุส72,000,000 ยูโรสิ้นสุดฤดูกาล– การ์เลส เปเรซ โรมา11,000,000 ยูโรสิ้นสุดฤดูกาล– อาเบล รุยซ์ บรากา8,000,000 ยูโรสิ้นสุดฤดูกาล– มาร์ก กูกูเรยา เฆตาเฟ10,000,000 ยูโรสิ้นสุดฤดูกาล4 อิวัน ราคิทิช เซบิยา1,500,000 ยูโร1 กันยายน ค.ศ. 2020 ทั้งหมด 102,500,000 ยูโร

ภาพรวมการย้าย
ค่าตัวที่ไม่เปิดเผยราคาจะไม่นับอยู่ในยอดรวม

รายจ่าย

ฤดูร้อน:  103,000,000 ยูโร

ฤดูหนาว:  0,000,000 ยูโร

รวม:  103,000,000 ยูโร

รายรับ

ฤดูร้อน:  102,500,000 ยูโร

ฤดูหนาว:  0,000,000 ยูโร

รวม:  102,500,000 ยูโร

ผลรวมสุทธิ

ฤดูร้อน:  500,000 ยูโร

ฤดูหนาว:  000,000 ยูโร

รวม:  500,000 ยูโร

การแข่งขันก่อนฤดูกาลและนัดกระชับมิตร

การแข่งขัน
ภาพรวม

ลาลิกา

ตารางคะแนน

ผลงานในลีกโดยรวม

ผลงานในลีกในแต่ละนัด

นัด
โปรแกรมการแข่งขันลีกได้ประกาศไว้เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2020

โกปาเดลเรย์

ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา

การจับสลากจะจัดขึ้นเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2020.

ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก

รอบแบ่งกลุ่ม

การจับสลากรอบแบ่งกลุ่มจะจัดขึ้นในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2020

รอบแพ้คัดออก

รอบ 16 ทีมสุดท้าย
การจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้ายได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2020.

สถิติ
ผู้ทำประตู
ชื่อลาลิกาโกปาเดลเรย์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกซูเปร์โกปาเดเอสปัญญาทั้งหมด110FWลิโอเนล เมสซิ303503827FWอ็องตวน กรีแยซมาน1332220311FWอุสมาน แดมเบเล62301149FWมาร์ติน เบรทเวต2230721MFแฟร็งกี เดอ โยง33017618DFฌอร์ดี อัลบา3200522FWอันซู ฟาตี40105816MFเปดริ3010492DFแซร์จินโย แด็สต์2010314MFฟีลีปี โกชิญญู2010317FWฟรังซิชกู ตริงเกา30003123DFฌาราร์ต ปิเก011024DFโรนัลด์ อาราอูโฆ2000228MFโอสการ์ มิงเกซา200021512MFริกี ปุตช์1000115DFเกลม็อง ล็องแกล1000120DFแซร์ฌี รูแบร์ตู1000124DFยูนิออร์ ฟีร์โป1000127MFอิลัช มูริบา10001เข้าประตูตัวเอง50005ทั้งหมด8516183122

หมายเหตุ
# ศานติบรรพ
ศานติบรรพ (,) แปลว่า "บรรพแห่งสันติ" เป็นหนังสือบรรพที่ 12 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 365 ตอนGanguli, K.M. (1883-1896) "Shanti Parva" in The Mahabharata of Krishna-Dwaipayana Vyasa (12 Volumes). CalcuttaDutt, M.N. (1903) The Mahabharata (Volume 12): Shanti Parva. Calcutta: Elysium Pressvan Buitenen, J.A.B. (1973) The Mahabharata: Book 1: The Book of the Beginning. Chicago, IL: University of Chicago Press, pp 477-478Debroy, B. (2010) The Mahabharata, Volume 1. Gurgaon: Penguin Books India, pp xxiii - xxvi นับว่าเป็นบรรพที่ยาวที่สุดในมหากาพย์มหาภารตะ เป็นเรื่องราวของท้าวธฤตราษฎร์สละราชสมบัติ ยุธิษฐิระขึ้นครองราชสมบัติเมืองหัสตินาปุระแทน และรับคำสอนจากภีษมะก่อนที่ภีษมะจะละสังขาร บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก สตรีบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ อนุศาสนบรรพ

เนื้อเรื่องและบรรพย่อย
ศานติบรรพ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 365 ตอน ดังนี้
 ราชธรรมอนุศาสนบรรพ
 อปัถธรรมอนุศาสนบรรพ
 โมกษะธรรมบรรพ
# สตรีบรรพ
สตรีบรรพ (,) แปลว่า "บรรพแห่งผู้หญิง" เป็นหนังสือบรรพที่ 11 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 27 ตอนGanguli, K.M. (1883-1896) "Stri Parva" in The Mahabharata of Krishna-Dwaipayana Vyasa (12 Volumes). CalcuttaDutt, M.N. (1902) The Mahabharata (Volume 11): Stree Parva. Calcutta: Elysium Pressvan Buitenen, J.A.B. (1973) The Mahabharata: Book 1: The Book of the Beginning. Chicago, IL: University of Chicago Press, p 477Debroy, B. (2010) The Mahabharata, Volume 1. Gurgaon: Penguin Books India, pp xxiii - xxvi เป็นเรื่องราวของพระนางคานธารี นางกุนตี และหญิงคนอื่น ๆ ต่างโศกเศร้ากับความตายของเหล่านักรบทั้งสองฝ่ายvan Nooten, B. A. (1972) The Mahabharata. Twayne Publishers. James L. Fitzgerald, The Mahabharata, Volume 7, University of Chicago Press, , pages 27-74 บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก เสาปติกบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ ศานติบรรพ

เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย
สตรีบรรพ แปลว่า "บรรพแห่งผู้หญิง" เป็นหนังสือบรรพที่ 11 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 27 ตอนStri Parva The Mahabharata, Translated by Manmatha Nath Dutt (1897) ดังนี้
 สตรีวิลาปบรรพ
 ชราประตนิกาบรรพ

กล่าวถึงเรื่องราวหลังจากสงครามยุติลงพวกปาณฑพได้พบกับท้าวธฤตราษฎร์และพระนางคานธารี ซึ่งเป็นญาติผู้ใหญ่ฝ่ายเการพที่หลงเหลืออยู่เพียงสองคน ซึ่งทั้งสองก็ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี และลืมความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นแต่หนหลังจนหมดสิ้น

หลังจากนั้นบรรดาสตรีจากราชสำนักก็เดินทางออกจากกรุงหัสตินาปุระ ไปยังสมรภูมิรบพร้อม ๆ กันในการเดินทางไปยังสมรภูมิรบนั้น พระนางคานธารี ซึ่งเป็นแม่ของพวกพี่น้องเการพทั้งหนึ่งร้อยคน ซึ่งผูกผ้าปิดตามองไม่เห็นอะไรได้ฟังคำอธิบายถึงภาพอันเลวร้ายที่ลูกชายทั้งหมดนอนตายกลางสนามรบโดยมีสุนัขจิ้งจอก และสัตว์กินเนื้ออื่น ๆ มาแทะศพจนแหลกเหลว บรรดาลูกสะใภ้ของพระนางคานธารีต่างก็ร้องไห้ระงมกับศพของสามีแต่ละคน สิ่งที่เกิดขึ้นสร้างความเสียใจให้กับพระนางคานธารีอย่างมากและถึงจุด ๆ หนึ่ง พระนางคานธารีก็หันมาทางพระกฤษณะพร้อมกับโทษว่ากฤษณะเป็นต้นตอของเรื่อง และโทษว่ากฤษณะไม่พยายามยุติความเลวร้ายที่เกิดขึ้นทั้ง ๆ ที่สามารถทำได้ พร้อมกับสาปแช่งพระกฤษณะว่านับจากนี้ไปเป็นเวลา 36 ปี พระกฤษณะกับบรรดาญาติพวกตระกูลยาทพจะต้องรบราฆ่าฟันกันเอง และสำหรับตัวพระกฤษณะนั้น พระนางคานธารีสาปให้ต้องรับกรรมด้วยการซัดเซพเนจรเข้าไปในป่าและจบชีวิตลงในป่าคนเดียวอย่างโดดเดี่ยว

เมื่อทุกคนคลายความเศร้าโศกตัดใจลงได้ การทำพิธีศพให้กับทุกคนก็ดำเนินไปอย่างเรียบร้อย ส่วนคนที่รอดตายจากสงครามก็พักผ่อนและล้างบาปกรรมของตัวเองด้วยการบำเพ็ญโยคะอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำคงคาเป็นระยะเวลาหนึ่ง

พระนางกุนตีได้เปิดเผยความเป็นมาที่แท้จริงของกรรณะให้กับพี่น้องปาณฑพได้ทราบ ผลก็คือทำให้พวกปาณฑพเสียใจเป็นอันมากที่ต้องมาฆ่าพี่ชายร่วมสายเลือดของตัวเอง
# อาศรมวาสิกบรรพ
อาศรมวาสิกบรรพ (,) แปลว่า "บรรพแห่งอาศรม" เป็นหนังสือบรรพที่ 15 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 39 ตอนGanguli, K.M. (1883-1896) "Asramavasika Parva" in The Mahabharata of Krishna-Dwaipayana Vyasa (12 Volumes). CalcuttaDutt, M.N. (1905) The Mahabharata (Volume 15) : Ashramavasika Parva. Calcutta: Elysium Pressvan Buitenen, J.A.B. (1973) The Mahabharata: Book 1: The Book of the Beginning. Chicago, IL: University of Chicago Press, p 478Debroy, B. (2010) The Mahabharata, Volume 1. Gurgaon: Penguin Books India, pp xxiii - xxvi เป็นเรื่องราวของท้าวธฤตราษฎร์ ที่ออกผนวชพร้อมกับ นางคานธารี นางกุนตี และสัญชัยสารถี ต่อมาเหล่ากษัตริย์ทั้ง 3 องค์สิ้นพระชนม์ด้วยไฟป่า เหลือเพียงสัญชัยเท่านั้นที่รอดชีวิต และไปอาศัยอยู่ที่เทือกเขาหิมาลัยJohn Murdoch (1898), The Mahabharata - An English Abridgment, Christian Literature Society for India, London, pages 125-128 บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก อัศวเมธิกบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ เมาสลบรรพ

 เนื้อเรื่องและบรรพย่อย 
อาศรมวาสิกบรรพ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 39 ตอน ดังนี้
 อาศรามวาสบรรพ
 ปุตรตศาสนบรรพ
 นารัทกมานบรรพ

บรรพนี้กล่าวถึงเหตุการณ์หลังจากยุธิษฐิระ ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิไปได้ประมาณ 15 ปี ท้าวธฤตราษฎร์และพระนางคานธารี ซึ่งอยู่ในราชสำนักกับหลาน ๆ พวกปาณฑพ ก็ตัดสินใจไปบำเพ็ญพรตใช้ชีวิตบั้นปลายในป่า โดยมีพระนางกุนตี ท้าววิฑูร สัญชัยร่วมตามเสด็จไปด้วย แม้จะอยู่ป่าตัดขาดจากโลกภายนอกแต่พวกปาณฑพก็ไปเยี่ยมเยียนบ้างเป็นครั้งคราว

ในที่สุดท้าววิฑูรก็เสียชีวิตและวิญญาณของท้าววิฑูร ซึ่งเป็นธรรมเทพที่มาจุติในโลกมนุษย์ก็เข้าไปหลอมรวมอยู่กับท้าวยุธษฐิระซึ่งเป็นธรรมเทพในโลกมนุษย์เช่นกัน

ในช่วงบั้นปลายของชีวิตท้าวธฤตราษฎร์ พระนางคานธารีและพระนางกุนตีได้รับพรพิเศษจากฤๅษีวยาส ทำให้ได้มีโอกาสเห็นบรรพบุรุษที่อยู่ในเทวโลก และหลังจากนั้นอีกสองปี หลังการพบปะกันครั้งสุดท้ายกับพวกปาณฑพที่ไปเยี่ยม ก็มีข่าวจากในป่ามาแจ้งยังราชสำนักกรุงหัสตินาปุระให้ท้าวยุธษญิระได้ทราบว่า บัดนี้ท้าวธฤตราษฎร์ พระนางคานธารี และพระนางกุนตีต่างเสียชีวิตไปพร้อม ๆ กัน เพราะเกิดไฟไหม้ป่าในอาณาบริเวณที่ตั้งอาศรมบำเพ็ญพรตไปเรียบร้อยแล้ว
thumb|พระนางคานธารี, ท้าวธฤตราษฎร์ และ พระนางกุนตี ออกผนวช
# อนุศาสนบรรพ
อนุศาสนบรรพ (,) แปลว่า "บรรพแห่งอนุศาสน์หรือคำสอน" เป็นหนังสือบรรพที่ 13 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 168 ตอนGanguli, K.M. (1883-1896) "Anusasana Parva" in The Mahabharata of Krishna-Dwaipayana Vyasa (12 Volumes). CalcuttaDutt, M.N. (1903) The Mahabharata (Volume 13): Anushasana Parva. Calcutta: Elysium Pressvan Buitenen, J.A.B. (1973) The Mahabharata: Book 1: The Book of the Beginning. Chicago, IL: University of Chicago Press, p 478Debroy, B. (2010) The Mahabharata, Volume 1. Gurgaon: Penguin Books India, pp xxiii - xxvi เป็นเรื่องราวของคำสอนครั้งสุดท้ายของภีษมะก่อนการละสังขาร ซึ่งเนื้อหาต่อเนื่องจากบรรพที่ 12John Murdoch (1898), The Mahabharata - An English Abridgment, Christian Literature Society for India, London, pages 116-120 ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ อัศวเมธิกบรรพ

เนื้อเรื่องและบรรพย่อย
อนุศาสนบรรพ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 168 ตอนAnushasana Parva  The Mahabharata, Translated by Manmatha Nath Dutt (1905), Page 350 ดังนี้

 ทานธรรมบรรพ
 ภีษมะสวรรคโรหนะบรรพ

บรรพนี้กล่าวถึงภีษมะที่ได้สาธยายถึงเรื่องต่าง ๆ ครอบคลุมในหลายหัวข้อไม่ว่าจะเป็นเรื่อง กฎแห่งกรรม การให้ยกย่องพราหมณ์ การแต่งงานและการสืบทอดทายาท พิธีศพการอดอาหารและการบริจาค รวมถึงการยกย่องพระกฤษณะ

หลังจากให้แง่คิดที่จะนำไปใช้ปฏิบัติแล้ว ท้าวภีษมะก็ประกาศว่าถึงเวลาที่ตนพร้อมจะตายแล้วท่ามกลางผู้คนจำนวนมากที่ให้ความเคารพยกย่อง ในที่สุดวิญญาณของท้าวภีษมะก็หลุดลอยขึ้นสู่สวรรค์Steven J. Rosen, ,
# อัศวเมธิกบรรพ
อัศวเมธิกบรรพ (,) แปลว่า "บรรพแห่งม้าอัศวเมธ" เป็นหนังสือบรรพที่ 14 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 96 ตอนGanguli, K.M. (1883-1896) "Aswamedha Parva" in The Mahabharata of Krishna-Dwaipayana Vyasa (12 Volumes). CalcuttaDutt, M.N. (1905) The Mahabharata (Volume 14) : Ashwamedha Parva. Calcutta: Elysium Pressvan Buitenen, J.A.B. (1973) The Mahabharata: Book 1: The Book of the Beginning. Chicago, IL: University of Chicago Press, p 478Debroy, B. (2010) The Mahabharata, Volume 1. Gurgaon: Penguin Books India, pp xxiii - xxvi เป็นเรื่องราวของยุธิษฐิระทำพิธีอัศวเมธ (การฆ่าม้าบูชายัญ) เพื่อประกาศอำนาจของกรุงหัสตินาปุระ อรชุนเป็นแม่ทัพนำทหารปราบดินแดนต่าง ๆ ในพิธีนี้ อรชุนรับคำสอน "อนุคีตา" จากพระกฤษณะJohn Murdoch (1898), The Mahabharata - An English Abridgment, Christian Literature Society for India, London, pages 121-123Sharma, A. (1978), The Role of the Anugītā in the Understanding of the Bhagavadgītā, Religious Studies, 14 (2), pages 261-267Anugita K.T. Telang (1882), English Translation, See Introductionบรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก อนุศาสนบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ อาศรมวาสิกบรรพ

 เนื้อเรื่องและบรรพย่อย 
อัศวเมธิกบรรพ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 96 ตอน ดังนี้
 อัศวเมธิกบรรพ
 อนุคีตาบรรพ

เมื่อยุธิษฐิระขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิหลังสงครามที่ทุ่งกุรุเกษตรจบสิ้น ยุธิษฐิระได้รับคำแนะนำให้ทำพิธีอัศวเมธ พระกฤษณะได้แสดงธรรมคาถาที่เคยแสดงเอาไว้ในภควัตคีตาแบบย่นย่อซ้ำอีกวาระหนึ่ง ตามคำร้องขอของอรชุนซึ่งได้ฟังคนเดียว เพื่อให้มีโอกาสได้รับทราบหลักธรรมที่สำคัญดังกล่าวด้วย ธรรมคาถาย่นย่อที่ว่า ซึ่งเรียกกันว่า "อนุคีตา" นั้นแบ่งออกเป็นสามส่วนสำคัญ ๆ คือ คำสอนที่สิทธาบอกไว้ให้กับพราหมณ์ คำสั่งสอนของพราหมณ์ที่มีให้กับภริยา และคำสอนของครูพราหมณ์ที่มีให้ต่อลูกศิษย์K.T. Telang (Editor: Max Müller),, Oxford University Press, See pages 198-212

ทางด้านพระนางอุตตระ ภริยาหม้ายของเจ้าชายอภิมันยุ ได้ให้กำเนิดบุตรชายแต่เสียชีวิตตั้งแต่เกิด เดือดร้อนถึงกฤษณะต้องทำหน้าที่เป็นผู้ชุบชีวิตให้ เจ้าชายพระองค์น้อยนี้มีชื่อว่า "ปริกษิต" เพื่อสืบวงศ์ของพวกปาณฑพมิให้ขาดตอน

สำหรับพิธีอัศวเมธนั้นเริ่มต้นด้วยการปล่อยม้าไปยังดินแดนต่าง ๆ โดยมีอรชุนได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้นำทัพตามม้าพิธีที่ปล่อยออกไปและสามารถเอาชนะบรรดาแว่นแคว้นต่าง ๆ ที่ม้าเดินทางไปถึงได้หมด หลังจากปล่อยม้าท่องไปยังดินแดนต่าง ๆ เป็นเวลาหนึ่งปี อรชุนก็เดินทางกลับราชสำนักกรุงหัสตินาปุระพร้อมม้าพิธีดังกล่าว เพื่อทำพิธีบูชายัญโดยมีบรรดาพระราชาแว่นแคว้นทั้งหมดมาร่วมด้วย ผลแห่งพิธีอันศักดิ์สิทธิ์ดังกล่าวเท่ากับบาปและมลทินทั้งหลายทั้งปวงที่พวกปาณฑพก่อขึ้นเป็นอันว่าได้ชำระสะสางเป็นที่เรียบร้อย
thumb|พระกฤษณะแนะนำพิธีม้าอัศวเมธ
# เมาสลบรรพ
เมาสลบรรพ (,) แปลว่า "บรรพแห่งไม้ตะบอง" เป็นหนังสือบรรพที่ 16 ของ มหาภารตะ มีเนื้อหาทั้งหมด 9 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆGanguli, K.M. (1883-1896) "Mausala Parva" in The Mahabharata of Krishna-Dwaipayana Vyasa (12 Volumes). CalcuttaDutt, M.N. (1905) The Mahabharata (Volume 16) : Mausala Parva. Calcutta: Elysium Pressvan Buitenen, J.A.B. (1973) The Mahabharata: Book 1: The Book of the Beginning. Chicago, IL: University of Chicago Press, p 478Debroy, B. (2010) The Mahabharata, Volume 1. Gurgaon: Penguin Books India, pp xxiii - xxvi นับว่าเป็นบรรพหนึ่งในมหาภารตะที่สั้นที่สุด เป็นเรื่องราวของความพินาศของเหล่ากษัตริย์ยาทวะหรือยาทพ จากไม้ตะบอง (เมาสละ แปลว่า ตะบอง) วาระสุดท้ายของพระพลราม พระกฤษณะและกรุงทวารกา บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก อาศรมวาสิกบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ มหาปรัสถานิกบรรพ

 เนื้อเรื่อง 
เมาสลบรรพ มีเนื้อหาทั้งหมด 9 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆ นับว่าเป็นบรรพหนึ่งในมหาภารตะที่สั้นที่สุด

คำสาปของพระนางคานธารีเป็นจริงตามที่พระนางลั่นวาจาเอาไว้ เพราะบรรดาพี่น้องยาทพแห่งแคว้นทวารกาของพระกฤษณะต่างก็ทำศึกสงครามฆ่ากันเองจนตายหมดสิ้น พลรามซึ่งเป็นพี่ชายของกฤษณะก็ตายในสงครามในหมู่พี่น้องกันเองด้วย

สำหรับพระกฤษณะนั้นแม้จะไม่ตายในระหว่างการสู้รบกันเอง แต่ก็ตายด้วยน้ำมือของพรานที่ไปล่าสัตว์เพราะสำคัญผิดคิดว่า พระกฤษณะทีนอนอยู่ใต้ต้นไม้ในป่าเป็นสัตว์ที่ตัวเองกำลังล่าอยู่
thumb|ราชบุตรยาฑพฆ่าฟันกันเอง
# สเปเซียกัลโช
สเปเซียกัลโช  เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพที่ตั้งอยู่ที่ลาสเปเซียในแคว้นลีกูเรีย ประเทศอิตาลี ในฤดูกาล 2020–21 พวกเขาได้ลงเล่นในเซเรียอาเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร หลังจากที่เลื่อนชั้นจากเซเรียบีในฤดูกาล 2019–20 สนามเหย้าของสโมสรคือ Stadio Alberto Picco ความจุ 11,306 ที่นั่งสถานที่ที่มีชื่อเสียงของ La Spezia Calcio
# อาร์มีนีอาบีเลอเฟ็ลท์
อาร์มีนีอาบีเลอเฟ็ลท์  มีชื่อเต็มว่า สโมสรกีฬาเยอรมันอาร์มีนีอาบีเลอเฟ็ลท์  และอาจเรียกสั้นว่า ๆ อาร์มีนีอา เป็นสโมสรกีฬาเยอรมันที่ตั้งอยู่ที่เมืองบีเลอเฟ็ลท์ในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประกอบไปด้วยทีมฟุตบอล ฮอกกี้ สเกตลีลา และบิลเลียด สโมสรมีสมาชิก 12,000 คน และมีสีประจำสโมสรคือสีดำ ขาว และน้ำเงิน ชื่อของสโมสรมีที่มาจากอาร์มินิอุส หัวหน้าเผ่าเครุสกี ที่สามารถเอาชนะกองทัพโรมันที่ที่ป่าท็อยโทบวร์ค

สโมสรเป็นที่รู้จักจากทีมฟุตบอลอาชีพที่แข่งขันในลีกฟุตบอลเยอรมัน ส่วนใหญ่ทีมแข่งขันในลีกระดับหนึ่งและระดับสองของประเทศ โดยแข่งขันในแอร์สเทอบุนเดิสลีกาทั้งสิ้น 17 ฤดูกาล ช่วงปีที่ประสบความสำเร็จที่สุดคือช่วงทศวรรษ 1920 ต้นทศวรรษ 1980 และกลางทศวรรษ 2000 อาร์มีนีอาเคยต้องตกชั้นลงไปเล่นในลีกระดับสามซึ่งเป็นลีกท้องถิ่นใน ค.ศ. 1947 และช่วงทศวรรษ 1950 

อาร์มีนีอาลงเล่นนัดเหย้าที่บีเลอเฟ็ลเดอร์อัล์มตั้งแต่ ค.ศ. 1926 สนามถูกเปลี่ยนชื่อเป็น ชือโคอาเรนา ด้วยเหตุผลด้านการสนับสนุนตั้งแต่ ค.ศ. 2004 เป็นต้นมา
# มหาปรัสถานิกบรรพ
มหาปรัสถานิกบรรพ (,) แปลว่า "บรรพแห่งการผจญภัย" เป็นหนังสือบรรพที่ 17 ของ มหาภารตะ มีเนื้อหาทั้งหมด 3 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆGanguli, K.M. (1883-1896) "Mahaprasthanika Parva" in The Mahabharata of Krishna-Dwaipayana Vyasa (12 Volumes). CalcuttaDutt, M.N. (1905) The Mahabharata (Volume 17) : Mahaprasthanika Parva. Calcutta: Elysium Pressvan Buitenen, J.A.B. (1973) The Mahabharata: Book 1: The Book of the Beginning. Chicago, IL: University of Chicago Press, p 478Debroy, B. (2010) The Mahabharata, Volume 1. Gurgaon: Penguin Books India, pp xxiii - xxvi นับว่าเป็นบรรพที่สั้นที่สุดในมหาภารตะDebroy, B. (2010) The Mahabharata, Volume 1. Gurgaon: Penguin Books India, pp xxiii - xxvi เป็นเรื่องราวของยุธิษฐิระสละราชสมบัติและออกผนวชพร้อมเหล่าพี่น้องปาณฑพและนางเทราปตี ทั้งหมดออกจาริกแสวงบุญไปยังที่ต่าง ๆ จนกระทั่งทั้งหมดได้พยายามไต่เขาหิมาลัยเพื่อไปสู่สวรรค์ นอกจากยุธิษฐิระแล้ว ทุกคนล้วนสิ้นชีวิตระหว่างการปีนเขาJohn Murdoch (1898), The Mahabharata - An English Abridgment, Christian Literature Society for India, London, pages 132-137 บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก เมาสลบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ สวรรคโรหณบรรพ

 เนื้อเรื่องและบรรพย่อย 
มหาปรัสถานิกบรรพ มีเนื้อหาทั้งหมด 3 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆ นับว่าเป็นบรรพที่สั้นที่สุดในมหาภารตะBibek Debroy, The Mahabharata : Volume 3, , Penguin Books, page xxiii - xxiv of Introduction

เมื่อได้เวลาอันสมควรพวกพี่น้องปาณฑพทั้งห้าก็เลิกยุ่งเกี่ยวกับความเป็นไปทางโลก ท้าวยุธิษฐิระสละราชสมบัติยกให้หลานชายของอรชุน คือ เจ้าชายปริกษิตลูกของเจ้าชายอภิมันยุและเจ้าหญิงอุตตระ ซึ่งเป็นเชื้อสายพวกปาณฑพเพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิตรอดอยู่ขึ้นครองราชย์เป็นพระราชแคว้นกุรุสืบต่อไป

พี่น้องปาณฑพออกเดินทางไป โดยมีหมาที่ร่วมเดินทางไปด้วยอีกหนึ่งตัว และในที่สุดหมาที่ร่วมเดินทางไปก็ปรากฏตัวจริงให้เห็น นั่นคือธรรมเทพหรือเทพเจ้าแห่งความยุติธรรมแปลงกายมานั่นเอง
# สวรรคโรหณบรรพ
สวรรคโรหณบรรพ (,) แปลว่า "บรรพแห่งการไปสรวงสวรรค์" เป็นหนังสือบรรพที่ 18 ซึ่งเป็นบรรพสุดท้ายของ มหาภารตะ มีเนื้อหาทั้งหมด 6 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆGanguli, K.M. (1883-1896) "Svargarohanika Parva" in The Mahabharata of Krishna-Dwaipayana Vyasa (12 Volumes). CalcuttaDutt, M.N. (1905) The Mahabharata (Volume 18) : Swargarohanika Parva. Calcutta: Elysium Pressvan Buitenen, J.A.B. (1973) The Mahabharata: Book 1: The Book of the Beginning. Chicago, IL: University of Chicago Press, p 478Debroy, B. (2010) The Mahabharata, Volume 1. Gurgaon: Penguin Books India, pp xxiii - xxvi นับว่าเป็นบรรพที่สั้นที่สุดอีกบรรพหนึ่งในมหาภารตะ บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก มหาปรัสถานิกบรรพ ซึ่งมหากาพย์เรื่องนี้มีขิละบรรพเป็นบรรพเสริม คือหริวงศ์ ว่าด้วยพงศาวดารแห่งพระหริ ซึ่งไม่ได้รวมอยู่ทั้ง 18 บรรพของมหาภารตะทั้งหมดแต่อย่างใด

 เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย 
สวรรคโรหณบรรพ มีเนื้อหาทั้งหมด 6 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆ นับว่าเป็นบรรพที่สั้นที่สุดอีกบรรพหนึ่งในมหาภารตะBibek Debroy, The Mahabharata : Volume 3, , Penguin Books, page xxiii - xxiv of Introduction

ในขณะที่พระอินทร์ได้ให้สัญญากับยุธิษฐิระว่าจะให้เดินทางไปสวรรค์ โดยยังไม่ตายเหมือนกับคนทั่วไป เพื่อให้ได้ร่วมสมทบกับพี่น้องปาณฑพคนอื่น ๆ และพระนางเทราปตีในสวรรค์ได้ในที่สุด

ยุธิษฐิระที่เดินทางเพื่อไปสู่สรวงสวรรค์ สามารถบรรลุถึงสวรรค์ได้ในที่สุด ที่นั่นยุธิษฐิระต้องแปลกใจเป็นอันมากเมื่อเห็นทุรโยธน์นั่งอยู่บนบัลลังก์ แต่กลับไม่เห็นพี่น้องปาณฑพและพระนางเทราปตี ยุธิษฐิระถามว่าพวกนั้นไปไหนกัน และได้รับการชี้นำให้เดินทางไปสู่ปรโลกและได้เห็นภาพของพี่น้องปาณฑพ และพระนางเทราปทีต้องตกนรกรับผลกรรมด้วยความทุกข์ทรมานเป็นอันมาก

ยุธิษฐิระตัดสินใจที่จะอยู่ในนรกร่วมกับพี่น้องของตนไม่ยอมอยู่บนสวรรค์ มาถึงจุดนี้พระอินทร์ก็ปรากฏตัว และบอกให้ยุธิษฐิระทราบว่าภาพที่เห็นทั้งหมดนั้นเป็นเพียงมายาภาพหลอนเพื่อทดสอบความตั้งใจจริงของยุธิษฐิระเท่านั้น พร้อมกับนำตัวยุธิษฐิระขึ้นสู่สวรรค์ ที่นั่นยุธิษฐิระได้พบกับพี่น้องปาณฑพที่เหลืออีกสี่คนและพระนางเทราปตี และจบลงด้วยการเปิดเผยความจริงว่าพระนางเทราปตีแท้ที่จริงแล้ว เป็นอวตารของพระลักษมีพระชายาของพระวิษณุหรือพระนารายณ์ ส่วนบรรดาวีรบุรุษในสงครามที่ทุ่งกุรุเกษตรแต่ละคนนั้นแท้ที่จริงแล้ว เป็นเทพองค์ต่าง ๆ ที่จุติลงไปเกิด เรื่องราวทั้งหมดจึงจบลงบริบูรณ์ ด้วยประการฉะนี้
thumb|250px|ยุธิษฐิระพบหน้าพระนางเทราปตี บนสวรรค์ จึงรู้ว่าพระนางศักติทรงอวตารมาเกิดเป็นเจ้าหญิงเมืองปัญจาล
# ทิวเขาโวฌ
ทิวเขาโวฌ หรือ มวลเขาสูงโวฌ (, ; or Wasgenwald เยอรมันฟรังโกเนียและเยอรมันอาแลมันนี:) เป็นทิวเขาเตี้ย ๆ ในแคว้นกร็องแต็สต์ทางตะวันออกของประเทศฝรั่งเศส ใกล้กับพรมแดนประเทศเยอรมนี จุดสูงสุดคือยอดเขากร็องบาลง  ซึ่งมีความสูง 1,424 เมตรIGN maps available on Géoportail ทิวเขาแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นเขตสงวนชีวมณฑลโดยยูเนสโก
# หริวงศ์
หริวงศ์  แปลว่า "พงศาวดารแห่งพระหริ" นับเป็นงานเขียนชิ้นสำคัญในวรรณกรรมภาษาสันสกฤต มีความยาว 16,374 โศลก เอกสารนี้เป็นที่รู้จักอีกชื่อหนึ่งว่า หริวงศปุราณะ ซึ่งเชื่อกันว่าหริวงศ์เป็น ขิละ (ภาคผนวก หรือส่วนเสริม) ของมหาภารตะThe Mahabharata in Sanskrit: Book I: Chapter 2 in sacred-texts.com website ซึ่งบทนี้เป็นบทที่ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส เขียนไว้เช่นกัน ซึ่งหริวงศ์นี้ประกอบด้วยบรรพย่อยทั้งหมด 3 บรรพ รวมโองการทั้งสิ้น 12,000 คำMahabharata 1.2.377-378 (Bombay edition) ; M.N. Dutt (trans.) Adi Parva, p 21. ซึ่งถึงแม้จะเป็นส่วนเสริม แต่ก็ยังรวมอยู่ในมหากาพย์มหาภารตะ

หริวงศบรรพ กล่าวถึงการสร้างจักรวาลและประวัติศาสตร์ในตำนานของกษัตริย์สุริยวงศ์และจันทรวงศ์ที่นำไปสู่การกำเนิดของกฤษณะ, วิษณุบรรพ จะเล่าประวัติของพระกฤษณะถึงเหตุการณ์ก่อนมหาภารตะMaurice Winternitz (1981), History of Indian Literature, Vol. 1, Delhi, Motilal Banarsidass, , pages 426-431, ภาวิสยุค บรรพที่สามรวมถึงทฤษฎีการสร้างทางเลือกทั้งสองทาง, เพลงสวดของพระศิวะและพระวิษณุ และให้คำอธิบายเกี่ยวกับกลียุคMaurice Winternitz (1981), History of Indian Literature, Vol. 1, Delhi, Motilal Banarsidass, , pages 432-435

 เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย 

 หริวงศบรรพ มีเนื้อหา 55 ตอน กล่าวถึงลำดับวงศ์ตระกูลของพระเจ้าชเนมชยะ, การกำเนิดต้นตระกูลของพระกฤษณะ ต้นราชวงศ์กุรุ ไปจนถึงการอวตารของพระผู้เป็นเจ้า
 วิษณุบรรพ มีเนื้อหา 115 ตอน กล่าวถึงการอวตารของพระนารายณ์ลงมาเป็นพระกฤษณะ เพื่อมาปราบพญากังสะผู้ชั่วร้าย ไปจนถึงการปราบท้าวชราสันธ์ และการวิวาห์ระหว่างเจ้าหญิงอุษา กับอนิรุทธ์Maurice Winternitz (1981), History of Indian Literature, Vol. 1, Delhi, Motilal Banarsidass, , pages 426-431
 ภาวิสยบรรพ มีเนื้อหา 135 ตอน กล่าวถึงลำดับวงศ์ตระกูลของพระเจ้าชเนมชยะ และการทำพิธีอัศวเมธ ไปจนถึงการบรรยายความดีงามทางศาสนาที่ผู้อ่านจะได้รับจากการฟังปุราณะนี้Maurice Winternitz (1981), History of Indian Literature, Vol. 1, Delhi, Motilal Banarsidass, , pages 432-435

 การแปลในภาษาอื่น 
หริวงศ์ แปลจากภาษาอินเดีย (ฮินดี) ไปหลากหลายภาษา เช่น ภาษาอังกฤษ (Manmatha Nath Dutt, 1897) ภาษาฝรั่งเศส (M. A. Langlois, 1834–35) และภาษาอื่น ๆ อีกมากมายTranslations of the Harivamsa