# โบอิง ดรีมลิฟเตอร์
โบอิง 747 ลาร์จคาร์โกเฟรตเตอร์ (แอลซีเอฟ) หรือ โบอิง ดรีมลิฟเตอร์  เป็นเครื่องบินขนส่งสินค้าเกินพิกัดลำตัวกว้างของโบอิงที่ดัดแปลงมาจากโบอิง 747-400  ดรีมลิฟเตอร์มีความจุสินค้า Boeing Dreamlifter leads unique aircraft at AirVenture " Experimental Aircraft Association. Retrieved: September 30, 2012. ซึ่งมากกว่ารุ่น 747-400F ถึงสามเท่าHanson, Mary et al. "Boeing Selects EGAT for 747 Large Cargo Freighter Modifications". Boeing Commercial Airplanes, February 18, 2005. Retrieved: March 17, 2008. โดยภายหลังการพัฒนาโบอิง 787 ดรีมไลเนอร์ โบอิงได้มีการสร้างเครื่องบินนี้ขึ้นเพื่อขนส่งชิ้นส่วนต่างๆ จากอิตาลี ญี่ปุ่น และสหรัฐแต่ก็มีการนำมาใช้ในการขนส่งอุปกรณ์ทางการแพทย์ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19

 การพัฒนา 
ฝ่ายเครื่องบินพาณิชย์โบอิงได้ประกาศการพัฒนาดรีมลิฟเตอร์เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2003 เพื่อนำมาใช้ในการขนส่งชิ้นส่วนของโบอิง 787 ดรีมไลเนอร์ (รู้จักกันในชื่อ โบอิง 7อี7 ณ ขณะนั้น) ทางอากาศ เป็นการลดระยะเวลาในการขนส่งจากเดิมที่ขนส่งทางบกและทางเรือ ชิ้นส่วนบางชิ้นของโบอิง 787 มีขนาดใหญ่กว่าตู้คอนเทนเนอร์ขนาดมาตรฐาน และพื้นที่เก็บสินค้าบนโบอิง 747-400F อานโตนอฟ อาน-124 และอาน-225. โดยเดิมโบอิงมีแผนที่จะดัดแปลงเครื่องบินโบอิง 747-400 รุ่นโดยสารจำนวนสามลำเพื่อนำมาขนส่งชิ้นส่วนเครื่องบินจากญี่ปุ่นและอิตาลี ไปยังนอร์ทชาร์ลสตัน รัฐเซาท์แคโรไลนาและส่งไปยังฐานการผลิตขั้นตอนสุดท้ายในเพย์นฟีลด์ รัฐวอชิงตัน แต่ต่อมาก็ได้ปรับแผนเป็นการดัดแปลงเครื่องบินสี่ลำLunsford, J. Lynn. "Ugly in the Air: Boeing's New Plane Gets Gawks, Stares" . The Wall Street Journal, January 8, 2007. โบอิง ดรีมลิฟเตอร์มีลำตัวเครื่องที่นูนออกมาคล้ายกับซูเปอร์กัปปี แอร์บัส เบลูกา และเบลูกาเอ็กซ์แอล ซึ่งถูกใช้ในการขนส่งชิ้นส่วนปีก ลำตัวเครื่องบิน และสินค้าขนาดใหญ่อื่นๆ ในลักษณะเดียวกัน

การดัดแปลงส่วนหนึ่งได้รับการออกแบบโดยสำนักงานมอสโกของโบอิงและโบอิง ร็อกเก็ตไดน์ โดยการออกแบบประตูสินค้าแบบเปิดออกที่บริเวณส่วนหางจะได้รับการออกแบบร่วมกับกาเมซาอาเอโรเนาติกาของสเปน พื้นที่บรรทุกสินค้าของเครื่องบินจะไม่มีการปรับความดันhttp://www.boeing.com/news/frontiers/archive/2005/june/ts_sf05.html  Retrieved June 30, 2017. ส่วนหางจะต้องใช้รถที่ถูกดัดแปลงพิเศษในการเปิดออก และล็อกกับลำตัวเครื่องด้วยตัวกระตุ้น 21 ตัว ต่างจากการใช้ระบบไฮดรอลิกของประตูสินค้าส่วนจมูกบนโบอิง 747 รุ่นสินค้า

โบอิง ครีมลิฟเตอร์จะดัดแปลงโดยเอเวอร์กรีนเอวิเอชันเทคโนโลยีคอร์ปอเรชันในไต้หวัน ซึ่งเป็นกิจการค้าร่วมระหว่างอีวีเอแอร์และเจเนอรัลอิเล็กทริกHanson, Mary. "Boeing 747 Large Cargo Freighter Rolls Out; Prepares for First Flight". Boeing Commercial Airplanes, June 17, 2006. Retrieved: March 17, 2008. โบอิงได้เข้าซื้อโบอิง 747-400 จำนวนสี่ลำ โดยเป็นของแอร์ไชนาหนึ่งลำ"Boeing N747BC (Ex B-2464)—Airfleets". Airfleets. Retrieved: March 17, 2008. ของไชนาแอร์ไลน์สองลำ"Boeing N780BA (Ex B-162 B-18272)". Airfleets.Retrieved: March 17, 2008."Boeing N249BA (Ex B-161 B-18271)". Airfleets. Retrieved: March 17, 2008. และของมาเลเซียแอร์ไลน์หนึ่งลำBoeing N718BA (Ex 9M-MPA)". Airfleets. Retrieved: March 17, 2008.

โบอิง 747 ลาร์จคาร์โกเฟรตเตอร์ (แอลซีเอฟ) ลำแรกเปิดตัวที่ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียนในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2006. Iและทำการบินครั้งแรกในวันที่ 9 กันยายนของปีเดียวกันHanson, Mary. "Boeing 747 Large Cargo Freighter Completes First Flight". Boeing Commercial Airplanes, September 9, 2006. Retrieved: March 17, 2008.

ด้วยลักษณะที่แปลกตานี้ โบอิงแอลซีเอฟถูกนำมาเปรียบเทียบกับออสกา เมเยอร์ วีเนอร์โมบิลและฮิวเกส เอช-4 เฮอร์คิวลิส และเหตุนี้เองเครื่องบินลำแรกที่ถูกดัดแปลงไม่ได้มีการทำสีจากการทดสอบเพิ่มเติม สกอตต์ คาร์สัน ประธานฝ่ายเครื่องบินพาณิชย์โบอิง กล่าวขอโทษอย่างตลกๆ ต่อโจ ซัทเทอร์  ผู้ออกแบบโบอิง 747 ว่า "ขอโทษกับสิ่งที่พวกเราทำกับเครื่องบินคุณ"

 ประวัติการให้บริการ 
thumb|N747BC เครื่องบินลำแรกที่ถูกดัดแปลงในปี 2006
thumb|โบอิง 747 แอลซีเอฟขณะเปิดประตูสินค้าส่วนหาง
thumb|ดรีมไลเนอร์สองลำใกล้โรงงานประกอบเครื่องบินโบอิงในเพย์นฟีลด์

 การทดสอบ 
ในวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2006 เครื่องบินแอลซีเอฟทะเบียน N747BC ซึ่งเป็นลำแรกได้ลงจอดที่เพย์นฟีลด์ ซีแอตเทิลเพื่อทำการทดสอบ ระบบประตูสินค้าส่วนหางได้รับการทดสอบในโรงงานของโบอิงในเอเวอร์เรต"Boeing 747 Large Cargo Freighter Successfully Tests Swing Tail". Boeing Commercial Airplanes, October 23, 2006. Retrieved: March 17, 2008. เครื่องบินลำที่สอง ทะเบียน N780BA ทำการบินครั้งแรกในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007เครื่องบินลำที่สามเริ่มทำการดัดแปลงในปี 2007Hanson, Mary. "Large Cargo Freighter Taking Shape". Boeing Commercial Airplanes, April 17, 2006. Retrieved: March 17, 2008. เครื่องบินสองลำแรกเข้าประจำการในปี 2007เพื่อรองรับกับการผลิตโบอิง 787 โบอิง 747-400 ที่จะนำมาดัดแปลงลำสุดท้ายเป็นอดีตเครื่องบินของมาเลเซียแอร์ไลน์ โดยเดิมทะเบียน 9M-MPA และต่อมาเปลี่ยนเป็น N718BA

การนำโบอิงแอลซีเอฟเข้ามาประจำการนี้สามารถช่วยลดเวลาการขนส่งชิ้นส่วนปีกจากญี่ปุ่นจากเดิม 30 วันเหลือเพียงไม่กี่ชั่วโมง"Boeing 747 Dreamlifter Fact Sheet ". Archive Boeing Commercial Airplanes, April 23, 2007. Retrieved: March 17, 2008. ในช่วงแรกโบอิงได้มีเอเวอร์กรีนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์สัญชาติสหรัฐเป็นผู้ให้บริการฝูงบินนี้Hanson, Mary et al. "Evergreen International Airlines, Inc. to Operate Boeing 747 Large Cargo Freighters". Boeing Commercial Airplanes, December 15, 2007. Retrieved: March 17, 2008. จนถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 จากนั้นจึงส่งต่อการดำเนินงานให้กับแอตลาสแอร์ที่ได้รับสัญญาการดำเนินงานเก้าปีใน ค.ศ.  2010

 การเข้าประจำการ 
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2006 โบอิงได้ประกาศว่าจะเปลี่ยนชื่อเครื่องบินเป็น ดรีมลิฟเตอร์ คล้ายกับชื่อ ดรีมไลเนอร์ ของ 787 และมีการทำลวดลายที่มีหางสีน้ำเงินและสัญลักษณ์คล้ายกับของโบอิง 787 ดรีมไลเนอร์"Boeing Reveals Livery, Name for 747 Large Cargo Freighters".  Boeing Commercial Airplanes, December 6, 2006. Retrieved: March 17, 2008.

เดิมโบอิงมีแผนที่จะทำการรับรองเครื่องบินในต้นปี 2007 แต่ถูกเลื่อนจนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2007 ปลายปีกของเครื่องบินถูกถอดออกภายหลังพบปัญหาการควบคุมเครื่องบินและอาการสั่น โดยระหว่างการรอการรับรอง โบอิงได้นำเครื่องบินทำการบินขนส่งชิ้นส่วนเครื่องบิน 787 ระหว่างสถานที่ผลิตและฐานการผลิตขั้นตอนสุดท้ายในรัฐวอชิงตันWallace, James. "Boeing Can't Soothe Jitters". Seattle Post-Intelligencer, Retrieved: March 17, 2008. โบอิง 747 แอลซีเอฟ ได้รับการรับรองจากเอฟเอเอเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2007 โดยตั้งแต่การบินครั้งแรกในปี 2006 จนถึงการรับรองในปี 2007 เครื่องบินดรีมลิฟเตอร์ได้ทำการบินทดสอบ 437 ชั่วโมงและทำการทดสอบบนพื้นดิน 639 ชั้วโมงHanson, Mary. "Boeing 747 Dreamlifter Achieves FAA Certification". Boeing Commercial Airplanes, June 4, 2007. Retrieved: March 17, 2008.

จากดรีมลิฟเตอร์ทั้งสี่ลำ"Boeing 747 Dreamlifter Fact Sheet" . Boeing. Retrieved: September 14, 2011. สามลำสามารถเริ่มดำเนินงานได้ภายในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2008Tinseth, Randy. "Three of four" . Boeing Blog Randy's Journal, June 12, 2008. และลำที่สี่เริ่มดำเนินงานได้ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010Mecham, Michael. "Boeing Puts Last Dreamlifter In Service". Aviation Week, February 16, 2010."Final Boeing 747 Dreamlifter Enters Service" . Boeing, February 16, 2010.

เมื่อวันที่1 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 ดรีมลิฟเตอร์ลำหนึ่งได้ขนส่งหน้ากากอนามัย 500,000 ชิ้นไปยังท่าอากาศยานนานาชาติซอล์ทเลกซิตีเพื่อส่งมอบให้กับโรงเรียนต่างๆ ในรัฐยูทาห์ระหว่างการระบาดทั่วของโควิด-19 โดยเป็นความร่วมมือระหว่างโบอิง แอตลาสแอร์ เอช.เอ็ท. โคล โกโคปาซิ เฟลลก์พอร์ต ยูพีเอส และรัฐยูทาห์

 อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ 

 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013: โบอิง ครีมลิฟเตอร์ทะเบียน N780BA ให้บริการโดยแอตลาสแอร์ ได้ลงจอดท่าอากาศยานพันเอกเจมส์ จาบารา ท่าอากาศยานการบินทั่วไปขนาดเล็กในวิชิทอ รัฐแคนซัส แทนที่จะลงจอดในฐานทัพอากาศแมคคอนเนลตามแผนการ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากท่าอากาศยานจาบารา 14 กิโลเมตร (9 ไมล์) เครื่องบินได้ขึ้นบินออกจากทางวิ่งความยาว  และลงจอดที่ฐานทัพอากาศแมคคอนเนลในวันต่อมา

 11 ตุลาคม ค.ศ. 2022: โบอิง ครีมลิฟเตอร์ทะเบียน N718BA ที่ให้บริการโดยแอตลาสแอร์ ได้เกิดเหตุล้อลงจอดหลุดออกขณะขึ้นบินจากตารันโต ประเทศอิตาลี ล้อนั้นได้ถูกพบอยู่นอกพื้นที่ท่าอากาศยานในภายหลัง เครื่องบินทำการบินต่อไปยังนอร์ทชาร์ลสตัน รัฐเซาท์แคโรไลนาและลงจอดอย่างปลอดภัย
 ข้อมูลจำเพาะ 
thumb|ภาพจำลองโบอิงแอลซีเอฟในมุมต่างๆ

พื้นที่บรรทุกสินค้าหลักของโบอิง ดรีมลิฟเตอร์มีความจุสูงสุด  และมีน้ำหนักบรรทุกสูงสุด "Flight Test Program is under way for 747 Large Cargo Freighter" . Boeing, November 2006. Retrieved: September 14, 2011.
รุ่น 747 ดรีมลิฟเตอร์ 747-400 นักบิน สองคน ความยาว    ความยาวปีก  ความสูง    ความกว้างลำตัวเครื่อง    น้ำหนักเครื่องเปล่า    น้ำหนักขึ้นบินสูงสุด    ความเร็วขณะบิน มัค 0.82 (542.406 นอต; 1,004.54 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 624.19 ไมล์ต่อชั่วโมง) มัค 0.855 (566 นอต; 1,047 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 651 ไมล์ต่อชั่วโมง) ความยาวทางวิ่งในการขึ้นบิน    พิสัยการบิน    ความจุเชื้อเพลิง    เครื่องยนต์ (×4) พีดับเบิลยู 4056  พีดับเบิลยู 4056จีอี ซีเอฟ6-80C2B5Fโรลส์-รอยซ์ อาร์บี211-524จี/เอช แรงดันเครื่องยนต์ (×4)   แพรตแอนด์วิทนีย์: จีอี: โรลส์-รอยซ์: 
แหล่งอ้างอิง: ข้อมูลจำเพาะโบอิง 747-400747-400 "Technical Information" . Boeing. Retrieved: September 14, 2011. และ รายงานท่าอากาศยานโบอิง 747"Boeing 747 Airplane Characteristics for Airport Planning".  Boeing. Retrieved: September 14, 2011.

 เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน 
 รุ่นที่ใกล้เคียงกัน 
 โบอิง 747-400

 เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน 

 แอโรสเปซไลน์ เพรกเนนท์กัปปี
 แอโรสเปซไลน์ ซูเปอร์กัปปี
 คอนรอย สกายมอนสเตอร์
 อานโตนอฟ อาน-225 มรียา
 แอร์บัส เอ300-600เอสที เบลูกา
 แอร์บัส เอ300-743แอล เบลูกาเอ็กซ์แอล