wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ฮูกุมกานุนปาฮัง
ฮูกุมกานุนปาฮัง  มีอีกชื่อว่า กานุนปาฮัง Pusat Rujukan Persuratan Melayu - Kanun Pahang หรือ อุนดัง-อุนดังปาฮัง  เป็นกอนูนหรือประมวลกฎหมายของรัฐสุลต่านปะหังเก่า ซึ่งประกอบด้วยบทบัญญัติสำคัญที่ยืนยันความเป็นเอกของอาดัตมลายู ในขณะเดียวกันก็รองรับและผสานเข้ากับกฎหมายอิสลาม ประมวลกฎหมายมีต้นแบบมาจากอุนดัง-อุนดังเมอลากากับอุนดัง-อุนดังเลาต์เมอลากา และรวบรวมขึ้นในรัชสมัยอับดุล ฆอฟูร์ มูฮียุดดีน ชะฮ์ สุลต่านแห่งรัฐปะหังองค์ที่ 12 สิ่งนี้ถือเป็นหนึ่งในประชุมคำวินิจฉัยกฎหมายที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่มีการรวบรวมในโลกมลายู

ในอดีต มีการใช้งานกฎหมายปะหังที่ยะโฮร์ หลังการรวมรัฐระหว่างปะหังกับยะโฮร์ใน ค.ศ. 1623 และมีอิทธิพลอย่างมีนัยยะสำคัญต่อการประกาศใช้กฎหมายที่รัฐเปรัก และบรูไน ใน ค.ศ. 2012 ฮูกุมกานุนปาฮัง ได้รับการบรรจุลงในรายการมรดกแห่งชาติของมาเลเซีย ภายใต้หมวดวัตถุมรดกที่จับต้องได้

ดูเพิ่ม
อุนดัง-อุนดังเลาต์เมอลากา
อุนดัง-อุนดังเมอลากา
# เวลาเฉลี่ยท้องถิ่น
เวลาเฉลี่ยท้องถิ่น (local mean time) เป็นระบบเวลาแบบหนึ่งที่มีพื้นฐานจากเวลาสุริยคติซึ่งขึ้นกับตำแหน่งหรือลองจิจูดของพื้นที่ โดยกำหนดให้มีระยะห่างคงที่ตลอด

เวลาเฉลี่ยของท้องถิ่นถูกนำมาใช้ก่อนที่จะมีการกำหนดเขตเวลาขึ้นในต้นศตวรรษที่ 19 มันถูกนำไปใช้ในด้านดาราศาสตร์และการเดินเรือ

เวลาสุริยะเฉลี่ยที่จุดและลองจิจูดอ้างอิง (เส้นเมอริเดียนอ้างอิง) บนพื้นโลกเรียกว่า เวลาสากล

 การใช้งานในอดีต 
เวลาเฉลี่ยท้องถิ่นเริ่มใช้แทนเวลาสุริยคติท้องถิ่นและเวลานาฬิกาแดดในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 และเริ่มใช้มาจนกระทั่งเวลามาตรฐานถูกนำมาใช้ในแต่ละประเทศ แต่ละเมืองจะกำหนดเวลาเฉลี่ยในท้องถิ่นตามเส้นเมริเดียน ที่ผ่าน ส่งผลให้เวลาต่างกัน 4 นาทีสำหรับทุกองศาของลองจิจูด เรื่องนี้กลายเป็นปัญหาขึ้นมาในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 หลังจากที่รถไฟจำเป็นต้องปรับเวลาให้ตรงกันในแต่ละสถานี และผู้คนจำเป็นต้องตั้งนาฬิกา (หรือนาฬิกาของโบสถ์) ให้ตรงกับตารางเวลา

 เวลามาตรฐาน 
เวลามาตรฐาน หมายถึง เวลาที่ใช้ร่วมกันเป็นมาตรฐานเดียวกันภายในพื้นที่หนึ่ง ๆ โดยปกติจะถูกกำหนดให้หักลบจากเวลามาตรฐานกรีนิช หรือใช้เวลาเฉลี่ยท้องถิ่นของเมืองศูนย์กลางของภูมิภาค ความแตกต่างระหว่างเวลาเฉลี่ยท้องถิ่นกับเวลาสุริยคติท้องถิ่นเรียกว่า สมการเวลา
# 1693 แฮร์ตสปรอง
1693 แฮร์ตสปรอง (1693 Hertzsprung) เป็นดาวเคราะห์น้อยที่อยู่ในแถบดาวเคราะห์น้อย ถูกค้นพบในโจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้ โดยนักดาราศาสตร์ชาวดัตช์ เฮ็นดริก ฟัน เค็นต์

ดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ตั้งชื่อตามนักดาราศาสตร์ชาวเดนมาร์ก ไอนาร์ แฮร์ตสปรอง ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะที่เป็นผู้นำเสนอแผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล
# ซูร์เลอปงดาวีญง
"ซูร์เลอปงดาวีญง" (,) เป็นเพลงภาษาฝรั่งเศสเกี่ยวกับการเต้นรำที่แสดงบนปงดาวีญง (ชื่อทางการคือปงแซ็ง-เบเนแซ) ที่สืบต้นตอได้ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15
อันที่จริง การเต้นรำเกิดขึ้นที่ใต้สะพาน ไม่ใช่บนสะพาน (ไม่ใช่ sur)

 เนื้อร้อง 

 ร้องประสานเสียง 
thumb|ปงดาวีญงกับเพลง
Sur le Pont d'Avignon
L'on y danse, l'on y danse
Sur le Pont d'Avignon
L'on y danse tous en rond.
 
On the bridge in Avignon
They are dancing there, They are dancing there

On the bridge in Avignon
They all dance in circles there

 บทแรก 
Les beaux messieurs font comme ça
Et puis encore comme ça.

The fine gentlemen go like this (โค้งคำนับ) And then again like this.

 บทที่สอง 
Les belles dames font comme ça
Et puis encore comme ça.

The beautiful ladies go like this (ถอนสายบัว)
And then again like that.

 บทที่สาม 
Les filles font comme ça
Et puis encore comme ça.

The young girls go like this (คำนับ)
And then like that.

 บทที่สี่ 
Les musiciens font comme ça
Et puis encore comme ça.

The musicians go like this (ทั้งหมดโค้งคำนับแก่ผู้หญิง)
And then like that.
# เดมิเซ็กชวล
เดมิเซ็กชวลลิตี  หรือ เดมิเซ็กชวล  เป็นรสนิยมทางเพศในบุคคลที่ไม่มีประสบการณ์การดึงดูดทางเพศในชนิดปฐมภูมิ– อันเป็นชนิดของการดึงดูดที่อาศัยลักษณะที่สังเกตเห็นได้ทันที เช่น รูปร่างหน้าตาหรือกลิ่น และประสบได้ทันทีหลังจากพบครั้งแรก บุคคลที่เป็นเดมิเซ็กชวลสามารถมีประสบการณ์การดูดทางเพศเฉพาะในชนิดทุติยภูมิ – อันเป็นชนิดของการดึงดูดที่เกิดขึ้นหลังจากการพัฒนาความผูกพันทางอารมณ์  ระยะเวลาที่บุคคลที่เป็นเดมิเซ็กชวลจำเป็นต้องรู้จักบุคคลอื่นก่อนที่จะพัฒนาเป็นการดึงดูดทางเพศต่อบุคคลอื่นนั้นแตกต่างกันไปในแต่ละคน โดยทั่วไปแล้วเดมิเซ็กชวลจัดอยู่ในสเปกตรัมของเอเซ็กชวล
# ความเปราะบางของกลุ่มเยาวชนแอลจีบีที
ความเปราะบางของกลุ่มเยาวชนผู้มีความหลากหลายทางเพศ เป็นอัตราที่เพิ่มมากขึ้นช่องโหว่ทางสังคมในกลุ่มเยาวชนอย่างเลสเบียน, เกย์, รักร่วมสองเพศ, และกะเทย (แอลจีบีที) เมื่อเปรียบกับกลุ่มรักต่างเพศ เนื่องจากอัตราช่องโหว่ที่เพิ่มขึ้นนี้ จึงมีความแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดในความเสี่ยงทางกายภาพและจิตใจเกี่ยวเนื่องกับปฏิสัมพันธ์ทางสังคมของเยาวชนแอลจีบีทีเมื่อเทียบกับปฏิสัมพันธ์ทางสังคมของเยาวชนรักต่างเพศ เยาวชนกลุ่มแอลจีบีทีต่างประสบกับปัญหาเพิ่มมากขึ้น ทั้งการใช้ความรุนแรงและการระราน เนื่องด้วยจากรสนิยมทางเพศ, การระบุอัตลักษณ์, และการขาดพลังขับเคลื่อนทางสังคมต่อกลุ่มเยาวชนผู้มีความหลากหลายทางเพศ

เยาวชนผู้มีความหลากหลายทางเพศต้องเผชิญกับความเครียดหลายอย่างที่ส่งผลต่อสุขภาพจิต เนื่องจากแนวโน้มของสังคมในการเลือกปฏิบัติต่อรสนิยมและอัตลักษณ์ทางเพศที่ไม่ใช่รักต่างเพศ กลุ่มคนผู้มีความหลากหลายทางเพศจึงมีแนวโน้มที่จะเผชิญกับความผิดปกติทางจิตมากขึ้นถึง 3 เท่า อย่างอาการกลัวอย่างต่อเนื่องที่จะไม่ได้รับการยอมรับหลังจากรสนิยมทางเพศ ซึ่งสามารถนำไปสู่โรควิตกกังวล, โรคซึมเศร้า, พีทีเอสดี, ความคิดกระทำอัตวินิตบาตกรรม, หรือการใช้สารเสพติด พันธมิตรเพื่อการเจ็บปวดทางจิตใจแห่งชาติ (NAMI) ระบุว่า วัยรุ่นผู้มีความหลากหลายทางเพศ "มีแนวโน้มที่จะมีอาการซึมเศร้ามากกว่าเพื่อนต่างเพศถึง 6 เท่า เนื่องจากกลุ่มวัยรุ่นเพิ่งเริ่มหาวิธีที่จะออกไปหาเพื่อน ครอบครัว และผู้ร่วมงานในขณะที่ยังเติบโตเป็นผู้ใหญ่

จากการสำรวจพบว่าร้อยละ 10 ของนักเรียนแอลจีบีทีถูกข่มขู่ด้วยอาวุธจากทรัพย์สินของโรงเรียน ร้อยละ 34 ถูกรังแกที่โรงเรียน ร้อยละ 28 ถูกรังแกทางอิเล็กทรอนิกส์ และร้อยละ 18 มีประสบการณ์ความรุนแรงจากการออกหาคู่ทางร่างกาย อีกร้อยละ 18 ถูกบังคับให้มีเพศสัมพันธ์ในบางจังหวะ ผลสำรวจชี้ให้เห็นถึงความเปราะบางของนักเรียนแอลจีบีที อย่างไรก็ตาม นักเรียนประมาณ 514,000 คนที่รวมอยู่ในแบบสำรวจไม่แน่ใจใน "อัตลักษณ์ทางเพศ" ของตัวเอง จากข้อมูลของศูนย์ควบคุมโรคติดต่อสหรัฐ มีสองสิ่งที่โรงเรียนสามารถทำได้เพื่อช่วยให้โรงเรียนกลายเป็นสถานที่สบายใจสำหรับเด็กทุกคน และวิธีเหล่านั้นคือ: ส่งเสริมความเคารพซึ่งกันและกันต่อเด็กทุกคน ไม่ว่าจะเป็นคนเชื้อชาติใด หรือรสนิยมทางเพศ และห้ามการระราน การคุกคาม หรือความรุนแรง จากนั้นระบุ "สถานที่ปลอดภัย" ในโรงเรียนสำหรับนักเรียน เช่น สถานปรึกษาหรือห้องเรียนที่กำหนดเพื่อการปรึกษา ซึ่งนักเรียนในชุมชนกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศสามารถรับการสนับสนุนและรู้สึกปลอดภัย และตรวจสอบให้แน่ใจว่าหลักสูตรสุขภาพและเพศศึกษาเป็นปัจจุบันเกี่ยวกับชุมชนผู้มีความหลากหลายทางเพศ ประกอบด้วยข้อมูลการป้องกันเอชไอวี โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ และการตั้งครรภ์ที่เกี่ยวข้องต่อนักเรียน
# เขตรอยเลื่อนชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดอาโอโมริ
เขตรอยเลื่อนชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดอาโอโมริ  เป็นแนวเขตรอยเลื่อนมีพลังอยู่บริเวณทางใต้ของคาบสมุทรสึงารุ ในจังหวัดอาโอโมริ รอยเลื่อนตั้งขนานกับเมืองอาโอโมริมีอ่าวอาโอโมริอยู่ทางทิศตะวันออกและมีเทือกเขาสึงารุอยู่ทางทิศตะวันตก รอยเลื่อนทอดตัวจากทางเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ผ่านเมืองอาโอโมริ และทอดยาวไปทางใต้สู่ภูเขาฮักโกดะ เขตรอยเลื่อนนี้ประกอบด้วยรอยเลื่อนสามรอยได้แก่ รอยเลื่อนอ่าวอาโอโมริ รอยเลื่อนโนงิวะ และรอยเลื่อนยูนาอิ กลไกลของรอยเลื่อนเป็นรอยเลื่อนย้อน

 แผ่นดินไหว 
ยังไม่ปรากฏแผ่นดินไหวใหญ่ที่บันทึกได้โดยตรงจากเขตรอยเลื่อนนี้ในประวัติศาสตร์ แต่กระนั้นก็มีประวัติการเกิดแผ่นดินไหวรุนแรงในพื้นที่ แต่ก็เป็นไปได้ว่าแผ่นดินไหวอาจเกิดจากรอยเลื่อนอื่น ๆ บนคาบสมุทร ไม่ใช่เขตรอยเลื่อนชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดอาโอโมริเสมอไป

มีการประเมินว่าเขตรอยเลื่อนนี้สามารถก่อให้เกิดแผ่นดินไหวขนาด 7.3 ซึ่งมีโอกาสเกิดแผ่นดินไหวร้อยละ 5–10 ใน 300 ปีข้างหน้า

 โอกาสการเกิดแผ่นดินไหว 
+
ณ วันที่ 1 มกราคม 2022 (สำนักงานส่งเสริมการวิจัยแผ่นดินไหวญี่ปุ่น)ขนาด(M)ความน่าจะเป็นใน 30 ปีความน่าจะเป็นใน 50 ปีความน่าจะเป็นใน 100 ปีM7.3 0.5~1%0.8~2%2~3%
# ชายหลังค่อม
"ชายหลังค่อม"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 8 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 7 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว")

ดอยล์จัดอันดับให้ "ชายหลังค่อม" อยู่ในอันดับที่ 15 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ 

 ประวัติการตีพิมพ์ 
"ชายหลังค่อม" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1893 Smith (2014), p. 88.  ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตCawthorne (2011), p. 86. และ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกาCawthorne (2011), p. 75.
# มอสโกไพรด์
มอสโกไพรด์ (รัสเซีย: Московский Гей-Прайд) เป็นการเดินขบวนของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศซึ่งตั้งใจว่าจะจัดขึ้นในเดือนพฤษภาคมเป็นประจำทุกปีนับตั้งแต่ปี 2006 ในมอสโก เมืองหลวงของประเทศรัสเซีย กระนั้น มอสโกไพรด์ถูกสั่งห้ามจัดโดยศาลาว่าการนครมอสโก นำโดยยูรี ลูจคอฟ เป็นประจำเรื่อยมาถึงปี 2010 การเดินขบวนในปี 2006, 2007 และ 2008 ล้วนเผชิญหน้ากับความรุนแรงจากกลุ่มต่อต้านเกย์ ส่วนในปี 2009 รอดมาได้เรื่องจากมีการย้ายสถานที่จัดในนาทีสุดท้าย ผู้จัดมอสโกไพรด์ในทุก ๆ ปี คือนิโกไล อาเลกเซเยฟ และเกย์รัสเซียดอตอาร์ยู ในเดือนมิถุนายน 2012 ศาลของรัสเซียได้ประกาศภายใต้กฎหมายให้ห้ามมีการจัดขบวนพาเรดไพรด์ไปเป็นระยะเวลาหนึ่งร้อยปี ศาลสิทธิมนุษยชนยุโรปได้มีคำสั่งให้การสั่งห้ามเช่นนี้เป็นการละเมิดซึ่งเสรีภาพของการรวมตัวซึ่งอนุสัญญาสิทธิมนุษยชนในยุโรปได้รับประกันไว้

มอสโกไพรด์ครั้งแรกจัดขึ้นในปี 2006 และถูกสั่งห้ามจัดโดยรัฐ หัวหน้าฝ่ายความปลอดภัยของนายกเทศมนตรีนครมอสโก นิโกไล กูลีคอฟ (Nikolai Kulikov) ระบุในการสัมภาษณ์ทางวิทยุว่าเทศกาลเกย์ไพรด์จะถูกสั่งห้ามเนื่องจากมุมมองทางลบของประชาชนรัสเซียต่อพวกรักร่วมเพศ และระบุว่า "[พวกรักร่วมเพศ]ละเมิดสิทธิของพวกเรา เรามีขนบธรรมเนียมของเรา กลุ่มศาสนาจำนวนมากบอกกับเราว่าพวกเขาต่อต้านเกย์ไพรด์" ผู้นำมุฟตีขององค์การปกครองด้านจิตวิญญาณกลางของมุสลิมในรัสเซีย ตัลกัด ตัดจูดดีน สนับสนุนให้มีการก่อความรุนแรงต่อผู้ประท้วงที่จะมาเดินขบวนเกย์ไพรด์
# ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบคัดเลือก กลุ่มไอ
กลุ่ม ไอ ของ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบคัดเลือก เป็นหนึ่งในสิบกลุ่มที่จะใช้ตัดสินหาทีมที่ผ่านเข้ารอบสำหรับ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบสุดท้ายในประเทศเยอรมนี. กลุ่ม ไอ ประกอบไปด้วยหกทีม: อันดอร์รา, เบลารุส, อิสราเอล, คอซอวอ, โรมาเนีย และ สวิตเซอร์แลนด์. แต่ละทีมจะลงเล่นพบกับทีมอื่นในรูปแบบเหย้าและเยือนในหนึ่ง รูปแบบพบกันหมด.

สองทีมที่ดีที่สุดจะได้ผ่านเข้ารอบโดยตรงสำหรับรอบสุดท้าย. การมีส่วนร่วมของ รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ จะใช้ตัดสินขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพของพวกเขาใน ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2022–23.

ตารางคะแนน

แมตช์
รายชื่อโปรแกรมการแข่งขันได้รับการยืนยันโดยยูฟ่าเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2022, หนึ่งวันหลังจากการจับสลาก. เวลาต่างๆ คือ CET/CEST, เป็นไปตามรายชื่อโดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, ระบุไว้ในวงเล็บ).

ผู้ทำประตู

หมายเหตุ
# ไมโครวินาที
ไมโครวินาที (microsecond, สัญลักษณ์: µs) เป็นหน่วยวัดเวลา มีค่าเท่ากับหนึ่งในล้านของวินาที (10 s, 1/1,000,000 s)

คำว่า "ไมโครวินาที" ประกอบขึ้นมาจากคำอุปสรรคเอสไอ "ไมโคร" และ หน่วยฐานเอสไอ "วินาที" สัญลักษณ์ย่อที่ใช้คือ µs

1 ไมโครวินาที เท่ากับ 1000 นาโนวินาที และ  มิลลิวินาที อันดับ 10 และ 10 วินาทีมักจะแสดงเป็นสิบหรือร้อยไมโครวินาที เนื่องจากหน่วย SI ถัดไปมีขนาดใหญ่กว่า 1,000 เท่า
# ปัญจนันทะ
ปัญจนันทะ  หรือ ปันชูฐากูร  เป็นเทพบุรุษท้องถิ่นจำพวกครามเทวดา(เทพารักษ์ในศาสนาฮินดู)หรือกุลเทวดา(ผีบรรพบุรุษในศาสนาฮินดู)ของรัฐเบงกอลตะวันตก โดยถูกรวมไว้ในศาสนาฮินดูแบบท้องถิ่น เทพบุรุษองค์ถูกอธิบายตามคติการผสานความเชื่อแบบคติพหุเทวนิยมให้เป็นส่วนหนึ่งของอวตารภาคหนึ่งของพระอิศวรหรือเป็นบุตรของพระอิศวร โดยทั่วไปเจ้าพ่อปัญจนันทะ ได้รับการบูชาเป็นหลักในฐานะผู้พิทักษ์หมู่บ้านและเป็นผู้พิทักษ์เด็ก อย่างไรก็ตามนอกจากนี้ยังได้รับการบูชาในฐานะผู้ให้กำเนิดบุตรและเทพเจ้าแห่งธัญพืชในสังคมฮินดูชาวบังกลาเทศবাংলার লোকসংস্কৃতির বিশ্বকোষ, দুলাল চৌধুরী, আকাদেমি অব ফোকলোর, কলকাতা: ৭০০০৯৪, প্রথম প্রকাশ:২০০৪, পৃষ্ঠা: ৪৮৬
# บาชาบูช
บาชาบูช (, ,  หรือในวรรณกรรมภาษาอังกฤษนิยมสะกดอักษรโรมัน: Bacha posh) เป็นการปฏิบัติในประเทศอัฟกานิสถานและบางส่วนของปากีสถานที่บางครอบครัวที่ไม่มีบุตรชายจะให้ลูกสาวใช้ชีวิตและปฏิบัติตนเป็นผู้ชาย ทำไปเพื่อให้ลูกสาวนั้นสามารถปฏิบัติตนได้อย่างอิสระขึ้นในสังคม เช่น เข้าเรียนในโรงเรียน หรือดูแลลูกสาวคนอื่นของครอบครัวในสาธารณะ

ที่มา
ธรรมเนียมปฏิบัตินี้มีปรากฏบันทึกไว้อย่างน้อยหนึ่งร้อยปีมาแล้ว เป็นไปได้ว่าธรรมเนียมนี้อาจมีปฏิบัติมาอย่างยาวนานกว่านั้น บาชาบูชอาจเริ่มต้นจากการที่สตรีปลอมตัวเป็นชายเพื่อสู้รบในช่วงเวลาแห่งสงคราม

นักประวัติศาสตร์ Nancy Dupree ระบุกับ เดอะนิวยอร์กไทมส์ ว่าเธอเคยเห็นภาพถ่ายที่อายุย้อนไปได้ถึงทศวรรษ 1900 ตอนต้น ในสมัยของฮะบีบุลละฮ์ ข่าน ที่แสดงภาพของสตรีแต่งตัวเป็นชาย พิทักษ์ฮาเร็มของกษัตริย์ เนื่องจากโดยทางการแล้ว ฮาเร็มจะสามารถมีผู้พิทักษ์ได้ ต้องไม่เป็นหญิงและไม่เป็นชาย

ภาพรวม
ในประเทศอัฟกานิสถาน ความกดดันทางสังคมส่งผลให้ครอบครัวต้องการมีลูกชายเพื่อสืบวงศ์ตระกูลและสืบทอดสมบัติของบิดา หากไม่มีลูกชาย ครอบครัวจะให้ลูกสาวแต่งตัวเป็นชาย บ้างยังมีความเชื่อว่าหากลูกสาวคนหนึ่งแต่งชายเป็นบาชาบูชแล้วจะทำให้โอกาสที่มารดามีลูกคนต่อไปเป็นลูกชายมีมากขึ้นNordberg, Jenny. "Where Boys Are Prized, Girls Live the Part", The New York Times, September 20, 2010. Accessed September 20, 2010.

เด็กหญิงที่ปฏิบัติตามธรรมเนียมบาชาบูชจะแต่งกายด้วยเครื่องแต่งกายลักษณะแบบเพศชาย ตัดผมสั้นเหมือนผู้ชาย และใช้ชื่อที่เป็นผู้ชาย ในครอบครัวจะปฏิบัติต่อบาชาบูชในสถานะก้ำกึ่ง ไม่ใช่ทั้งหญิงและชายเต็มตัว ไม่ต้องเรียนที่จะทำอาหารหรือทำความสะอาดบ้านแบบผู้หญิง เมื่อเด็กหญิงเป็นบาชาบูชแล้ว มักจะมีโอกาสมากกว่าในการเข้าเรียน เดินทางไปมาในสาธารณะโดยอิสระ คุ้มครองพี่สาวน้องสาวของตนในที่สาธารณะในฐานะผู้ชาย เล่นกีฬา และหางาน

สถานะบาชาบูชของเด็กหญิงมักสิ้นสุดลงเมื่อเด็กหญิงเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ ผู้หญิงที่ถูกเลี้ยงดูในวัยเด็กมาให้เป็นบาชาบูชมักจะประสบปัญหาในการเปลี่ยนผ่านชีวิตจากเด็กผู้ชายมาเป็นสตรีซึ่งเต็มไปด้วยข้อจำกัดของสังคมอัฟกัน

อาซีตา ราฟาต (Azita Rafaat) สมาชิกสภานิติบัญญัติของอัฟกานิสถาน ผู้แทนแคว้นบัดกีส ไม่มีลูกชาย และเลี้ยงดูลูกสาวคนหนึ่งของตนให้เป็นบาชาบูช พร้อมระบุว่า "นี่เป็นสิ่งที่ชาวตะวันตกแทบจะจินตนาการไม่ออกด้วยซ้ำ"

การยอมรับในสังคม
เดิมที บาชาบูชไม่เป็นที่ทราบในสาธารณชนนอกตะวันออกกลาง กระทั่งเรื่องราวเริ่มถูกเผยแพร่ออกมาโดยสื่อต่าง ๆ ไม่มีสถิติแน่ชัดว่ามีที่ครอบครัวที่ปฏิบัติให้ลูกสาวแต่งชายเช่นนี้ เนื่องจากลักษณะโดยธรรมชาติของบาชาบูชเป็นธรรมเนียมลับอยู่แล้ว มีเพียงแค่สมาชิกหลักของครอบครัว มิตรสหายของครอบครัว และเจ้าหน้าที่การศึกษากับการแพทย์ที่จำเป็นเท่านั้นที่จะทราบถึงเพศทางชีววิทยาของบาชาบูชคนหนึ่ง ๆ โดยทั่วไปในสังคม ผู้คนรับรู้และมีความอดกลั้นต่อบาชาบูช แต่กระนั้น บาชาบูชก็ยังถูกล้อเลียนและกลั่นแกล้งหากถูกพบว่าเป็นบาชาบูชจริงเพราะถือเป็นการทำขัดต่อหลักศาสนาอิสลาม เมื่อถูกเปิดเผยแล้ว บาชาบูชอาจถูกสังคมตีตราบาปในลักษณะแอลจีบีทีในสังคมมุสลิม แม้จะไม่ได้ระบุตัวตนเป็นแอลจีบีทีก็ตาม

ในขบวนการสิทธิสตรีอัฟกันนั้นเป็นที่ถกเถียงว่าบาชาบูชเป็นธรรมเนียมซึ่งสร้างพลังแก่ผู้หญิงและช่วยให้พวกเธอสามารถประสบความสำเร็จได้ หรือว่าธรรมเนียมถือว่าทำร้ายผู้หญิง โดยเฉพาะในทางจิตวิทยา ผู้หญิงหลายคนที่ผ่านการเป็นบาชาบูชมาก่อนระบุว่าพวกเธอรู้สึกว่าบาชาบูชเป็นการสร้างพลัง แต่ก็น่าอึดอัด นักเคลื่อนไหวส่วนใหญ่มองว่าปัญหาแท้จริงเบื้องหลังธรรมเนียมบาชาบูชอยู่ที่สิทธิสตรีในสังคมมากกว่าที่ตัวธรรมเนียมบาชาบูชเอง
# ปราสาทฮาพส์บวร์ค
ปราสาทฮาพส์บวร์ค  เป็นป้อมปราการยุคกลางที่ตั้งอยู่ในฮาพส์บวร์ค ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในปัจจุบัน ในรัฐอาร์เกา ใกล้กับแม่น้ำอาเรอ ในช่วงเวลาของการก่อสร้าง สถานที่ตั้งเป็นส่วนหนึ่งของดัชชีแห่งสวาเบีย ปราสาทฮาพส์บวร์คเป็นฐานที่มั่นเดิมของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในราชวงศ์ชั้นนำในยุโรป นอกจากนี้ยังได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ที่มีความสำคัญระดับชาติSwiss Inventory of Cultural Property of National and Regional Significance (1995), p. 38.
# นาโนวินาที
นาโนวินาที (nanosecond, สัญลักษณ์: ns) เป็นหน่วยวัดเวลา มีค่าเท่ากับหนึ่งในพันล้านวินาที (10 s,  s) 

คำว่า "นาโนวินาที" ประกอบขึ้นจากคำอุปสรรคเอสไอ "นาโน" และ หน่วยฐานเอสไอ "วินาที" สัญลักษณ์ที่ใช้คือ ns

1 นาโนวินาทีมีค่าเท่ากับ 1,000 พิโกวินาที และ  ไมโครวินาที เนื่องจากหน่วยเอสไอถัดขึ้นไปมีขนาดใหญ่กว่า 1,000 เท่า เวลาตามลำดับ 10 และ 10 วินาทีจึงมักแสดงเป็นสิบหรือร้อยนาโนวินาที

เวลาขนาดนี้มักใช้ในด้าน โทรคมนาคม พัลส์เลเซอร์ และ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์

 ประวัติศาสตร์ 
คำนี้ถูกใช้ครั้งแรกโดยจอร์จ กามอฟ นักฟิสิกส์ชาวรัสเซีย
# พิโกวินาที
พิโกวินาที (picosecond, สัญลักษณ์: ps) เป็นหน่วยวัดเวลา มีค่าเท่ากับหนึ่งในล้านล้านของวินาที (10 s, 1/1,000,000,000,000 s)

คำว่า "พิโกวินาที" ประกอบขึ้นมาจากคำอุปสรรคเอสไอ "พิโก" และ หน่วยฐานเอสไอ "วินาที" สัญลักษณ์ย่อที่ใช้คือ ps

1 พิโกวินาที เท่ากับ 1000 เฟมโตวินาที และ  นาโนวินาที อันดับ 10 และ 10 วินาทีมักจะแสดงเป็นสิบหรือร้อยพิโกวินาที เนื่องจากหน่วย SI ถัดไปมีขนาดใหญ่กว่า 1,000 เท่า
# จองเวร
"จองเวร"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 9 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 8 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว")

ดอยล์จัดอันดับให้ "ชายหลังค่อม" อยู่ในอันดับที่ 18 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ

 ประวัติการตีพิมพ์ 
"จองเวร" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1893Smith (2014), p. 97.  ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตCawthorne (2011), p. 86. และ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกาCawthorne (2011), p. 75.

ในหลายการตีพิมพ์ เรื่องสั้นเรื่อง "จองเวร" เริ่มต้นด้วยฉากที่โฮมส์ "อ่านใจ" จากเรื่องสั้นเรื่อง "ตามพิฆาต" ซึ่งถูกเพิ่มเข้ามาในเรื่อง "จองเวร" หลังดอยล์ตัดสินใจว่าเรื่อง "ตามพิฆาต" ไม่ควรรวมอยู่ในเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ
# มาร์ค วีนส์
มาร์ค วีนส์  เป็นบล็อกเกอร์ วล็อกเกอร์และยูทูบเบอร์ด้านการท่องเที่ยวและอาหารชาวอเมริกัน พิธีกรรายการโทรทัศน์ และเจ้าของร้านอาหารในกรุงเทพฯ ประเทศไทย

 ชีวิตส่วนตัว 
วีนส์เกิดที่เมืองฟีนิกซ์ รัฐแอริโซนาในครอบครัวมิชชันนารี เขามีเชื้อสายเยอรมันและจีน เขาอาศัยอยู่กับครอบครัวในฝรั่งเศส สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และไนโรบี ประเทศเคนยา
# เขาสามมุข
เขาสามมุข เป็นเนินเขาที่มีความสูงประมาณ 45 เมตร อยู่กึ่งกลางระหว่างบ้านอ่างศิลาและหาดบางแสน ในอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี  เชิงเขาเป็นที่ตั้งศาลเจ้าแม่เขาสามมุข เขาสามมุขปรากฏเป็นสัญลักษณ์ในดวงตราประจำจังหวัดชลบุรี 

ชื่อ "สามมุข" ปรากฏในตำนานเล่าว่าในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย มีหญิงสาวชื่อว่า สาวมุข เป็นหญิงสาวสวยชาวเมืองบางปลาสร้อย ผู้กำพร้าบิดามารดา อาศัยอยู่กับยายที่กระท่อมเชิงเขาสามมุขแห่งนี้ ต่อมาสาวมุขได้พบรักกับแสน บุตรกำนันบ่าย เศรษฐีแห่งบ้านหิน (อ่างศิลา) ทั้งสองต่างสัญญาว่าจะรักกันชั่วนิรันดร แต่ฝ่ายกำนันบ่ายได้กีดกันความรัก สาวมุขจึงได้ตัดสินใจกระโดดหน้าผา ภายหลังชื่อสาวมุขได้เพี้ยนมาเป็น "สามมุข"

ด้านธรณีวิทยา เขาสามมุขเป็นแนวรอยเลื่อนตัวของเปลือกโลกและประกอบด้วยหินรอยเลื่อนชนิดหินบด (cataclasite) มากที่สุดเกือบทั้งเขา
# คำนำ
คำนำ (หรือ proem) เป็นบทนำหนังสือหรืองานวรรณกรรมต่าง ๆ ที่เขียนโดยผู้เขียนงาน หากเป็นเรียงความเบื้องต้นที่เขียนโดยบุคคลอื่นเรียกว่า คำนิยม ซึ่งจะอยู่หน้าก่อนหน้าคำนำของผู้แต่ง คำนำมักจะลงท้ายด้วยคำกล่าวขอบคุณผู้ที่ช่วยเหลือในงานวรรณกรรม

คำนำมักมีเนื้อหาเรื่องราวกล่าวถึงที่มาของหนังสือหรือแนวคิดของหนังสือเล่มนี้ได้รับการพัฒนาอย่างไร อาจตามด้วยการขอบคุณผู้ที่มีส่วนร่วมช่วยเหลือผู้แต่ง

คำนำมักจะมีการเซ็นชื่อกำกับ (และวันที่และสถานที่ที่เขียนมักจะตามหลังลายเซ็นเรียงพิมพ์) ส่วนคำนิยมของบุคคลอื่นจะต้องลงนามเสมอ
# สถานีรถไฟชินโทซุ
สถานีรถไฟชินโทซุ  เป็นสถานีรถไฟในเมืองโทซุ จังหวัดซางะ ให้บริการโดยบริษัทรถไฟคีวชู (JR คีวชู) เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2011 โดยเป็นสถานีเชื่อมต่อระหว่างรถไฟธรรมดาสายหลักนางาซากิและคีวชูชิงกันเซ็ง

รถไฟธรรมดารวมถึงลิมิเต็ด เอ็กซเพรสทุกขบวน และคีวชูชิงกันเซ็งขบวนสึบาเมะและขบวนซากูระจอดที่สถานีนี้ ส่วนขบวนมิซุโฮะซึ่งเป็นขบวนที่เร็วที่สุดไม่จอดที่สถานีนี้

 ชานชาลา 
ชานชาลา 1 ■ ลิมิเต็ด เอ็กซเพรส : คาโมเมะ, มิโดริ, เฮาส์เทนบอช สู่ โทซุ, ฮากาตะ ■ สายหลักนางาซากิ สู่ โทซุ 2 ■ ลิมิเต็ด เอ็กซเพรส : คาโมเมะ, มิโดริ, เฮาส์เทนบอช สู่ ซางะ, โคโฮกุ, นางาซากิ, ซาเซโบะ, เฮาส์เทนบอช ■ สายหลักนางาซากิ สู่ ซางะ, โคโฮกุ, อิซาฮายะ 11, 12link=ファイル:Shinkansen_jrk.svg|17x17px|■ คีวชูชิงกันเซ็ง สู่ ฮากาตะ, ชินโอซากะ 13, 14link=ファイル:Shinkansen_jrk.svg|17x17px|■ คีวชูชิงกันเซ็ง สู่ คูมาโมโตะ, คาโงชิมะชูโอ

 สถานีถัดไป
# ล่ามภาษากรีก
"ล่ามภาษากรีก"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนกันยายน ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 10 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 9 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว") เรื่องสั้นเรื่อง "ล่ามภาษากรีก" เป็นเรื่องที่เป็นการเปิดตัวตัวละครไมครอฟต์ โฮมส์ที่เป็นพี่ชายของเชอร์ล็อก โฮมส์ ดอยล์จัดอันดับให้ "ล่ามภาษากรีก" อยู่ในอันดับที่ 17 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ

 ประวัติการตีพิมพ์ 
"ล่ามภาษากรีก" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี (ในชื่อเรื่องภาษาอังกฤษว่า "The Greek Interpreter")  เมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1893Smith (2014), p. 98.  ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 8 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตCawthorne (2011), p. 90. และ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกาCawthorne (2011), p. 75.
# หัวใจทรนง
หัวใจทรนง  เป็นภาพยนตร์แนวตลกบรรยายเพลง พ.ศ. 2546 เขียนบทและกำกับโดยอภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล และไมเคิล เชาวนาศัย และนำแสดงโดยไมเคิล เชาวนาศัย ตัวเอกเป็นสายลับคนข้ามเพศของไทยซึ่งต้องปลอมตัวเป็นสาวใช้เพื่อสืบหาข้อมูลตามคำสั่งของรัฐบาลไทย ภาพยนตร์มีแนวคิดและเลียนแบบภาพยนตร์แนวโลดโผน พากย์เสียง และประโลมโลกช่วงทศวรรษ 1970 นำแสดงโดยมิตร ชัยบัญชาและเพชรา เชาวราษฎร์, ภาพยนต์ได้เสนอในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว เมื่อปี ค.ศ. 2003 และได้แสดงในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน, เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติร็อตเตอร์ดัม และอีกหลายเทศกาลภาพยนตร์ เป็นภาพยนตร์เกินวิสัย และได้ฉายในเทศกาลภาพยนตร์ชายรักร่วมเพศและหญิงรักร่วมเพศหลายครั้งด้วย

 นักแสดง 
 ไมเคิล เชาวนาศัย รับบท ไอรอนพุซซี
 กฤษดา สุโกศล แคลปป์ รับบท คุณชายแทง
 สิริยากร พุกกะเวส รับบท รุ่งราณี
 ธีรวัฒน์ ทองจิตติ รับบท แป๋ว
 ดารุณี กฤตบุญญาลัย รับบท มาดามปอมปาดอย
 กรุง ศรีวิไล รับบท มิสเตอร์เฮนรี
 เจนจิรา พงศ์พัศ รับบท หัวหน้าแม่บ้านสมจินตนาCredited as Jenjira Jansuda in Apichatpong's Blissfully Yours.

 การเผยแพร่ 
มีรายงานว่าภาพยนตร์จะออกในรูปแบบดีวีดีในปี พ.ศ. 2546 โดยจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ร่วมกับแมงป่อง อย่างไรก็ตาม ดีวีดีไม่มีคำบรรยายภาษาอังกฤษ และคุณภาพค่อนข้างไม่เสถียร
# แยกนางเลิ้ง
แยกนางเลิ้ง หรือ แยกสนามม้า เป็นสามแยกในพื้นที่แขวงสวนจิตรลดาและแขวงสี่แยกมหานาค เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดระหว่างถนนพิษณุโลกกับถนนนครสวรรค์ โดยชื่อ แยกนางเลิ้ง มาจากย่านการค้าและตลาดในละแวกใกล้เคียง ซึ่งในอดีตมีตึกแถวสองชั้นตั้งอยู่ตั้งแต่หัวมุมของแยกไปจนถึงตลาด ส่วนชื่อ แยกสนามม้า มาจากที่ตั้งของแยกซึ่งในอดีตอยู่หน้าประตูทางเข้าหลักของสนามม้านางเลิ้งเดิม ปัจจุบันแยกนางเลิ้งตั้งอยู่หน้าทางเข้าฝั่งทิศใต้ของอุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

 สถานที่สำคัญบริเวณทางแยก 
 ตลาดนางเลิ้ง
 อุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
 โรงเรียนราชวินิต มัธยม
 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ศูนย์พณิชยการพระนคร
 วังไชยา (กรมการปกครอง)