# โยบ 1
โยบ 1  เป็นบทแรกของหนังสือโยบในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์Holman Illustrated Bible Handbook. Holman Bible Publishers, Nashville, Tennessee. 2012. ไม่ทราบว่าผู้เขียนหนังสือโยบเป็นใคร นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าเขียนขึ้นราวศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสกาล บทที่ 1 ของหนังสือโยบเป็นส่วนหนึ่งของบทนำของหนังสือที่ประกอบด้วยโยบ 1:1-2:13

 ต้นฉบับ 
thumb|right|150px|ม้วนหนังสือโยบในภาษาฮีบรู
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 22 วรรค

 พยานต้นฉบับ 
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่  ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) 

ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; A; ศตวรรษที่ 5)

 วิเคราะห์ 
ในโครงสร้างของหนังสือ บทที่ 1 และ 2 รวมกลุ่มในฐานะ "บทนำ" โดยมีโครงสร้างดังต่อไปนี้:
โยบเป็นผู้ชอบธรรมอย่างยิ่ง (1:1–5)
ฉากสภาสวรรค์ครั้งแรก (1:6–12)
การทดสอบครั้งแรก- การสูญเสียทรัพย์สินและครอบครัว (1:13–19)
ปฏิกิริยาของโยบต่อการสูญเสียครั้งแรกและและคำตัดสินของผู้เล่าเรื่องt (1:20–22)
ฉากสภาสวรรค์ครั้งแรกที่สอง (2:1–6)
การทดสอบครั้งที่สอง - ฝีร้าย (2:7–10)
การมาช่วยของเหล่าเพื่อน (2:11–13)
ส่วนทั้งหมดนี้นำไปสู่ส่วนถัด ๆ ไปของหนังสือ:
บทสนทนา (บทที่ 3–31)
การตัดสิน (32:1–42:6)
บทส่งท้าย (42:7–17)

บทนำประกอบด้วยฉาก 5 ฉาก เขียนในรูปแบบร้อยแก้ว (1:1–5; 1:6–12; 1:13–22; 2:1–6; 2:7–13 (3:1)) สลับกับระหว่างโลกและฟ้าสวรรค์  ซึ่งเป็นการแนะนำตัวละครหลักและประเด็นทางเทววิทยาที่จะวินิจฉัย

 ประวัติของโยบ (1:1–5) 
หลังระบุถึงสถานที่อาศัยของโยบ (ซึ่งจนถึงปัจจุบันยังไม่สามารถระบุตำแหน่งได้อย่างแน่ชัด) ส่วนนี้ได้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับ:
คุณสมบัติของโยบ: "ดีพร้อม" (Hebrew: tam) และ "เที่ยงธรรม" (yašar) (1:1)
ทรัพย์สมบัติและสถานะของโยบ (1:2–3)
ศรัทธาของโยบ (1:4–5)

 วรรค 1 
มีชายคนหนึ่งในแผ่นดินอูส ชื่อโยบ ชายคนนั้นเป็นคนดีพร้อมและเที่ยงธรรม เป็นผู้ยำเกรงพระเจ้าและหันจากความชั่วร้าย THSV11
"แผ่นดินอูส": ตำแหน่งที่แน่นอนนั้นยากที่จะระบุ แต่ต้องอยู่นอกแผ่นดินอิสราเอล ทำให้กลายเป็นประเด็นที่เป็นสากลมากกว่าจะเป็นประเด็นอภิปรายระหว่างชาวอิสราเอล
"โยบ": มีการระบุชื่อของเขาในหนังสือเอเสเคียล บทที่ 14 ในพันธสัญญาเดิม (คัมภีร์ฮีบรู) และจดหมายของนักบุญยากอบ บทที่ 5 ในพันธสัญญาใหม่ของคัมภีร์ไบเบิลในศาสนาคริสต์ ซึ่งระบุว่าโยบมีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ แต่ไม่มีหลักฐานเป็นเอกสารโบราณนอกเหนือจากคัมภีร์ไบเบิลที่ยืนยันเรื่องนี้ โยบจึงถือว่าเป็นตัวละครในตำนาน

คุณสมบัติของโยบได้รับการระบุเป็น 4 ข้อที่แยกจากกันดังนี้:
"ดีพร้อม" (ภาษาฮีบรู: tam; เทียบกับ ปฐมกาล 20:5, 6:1; พงศ์กษัตริย์ 9:4; สดุดี 7:8; 25:21; 26:1, 11; 41:12; 78:72)
"เที่ยงธรรม" (ภาษาฮีบรู: yasar, "ตรง, ทั้งหมด, ยุติธรรม")
"ผู้ยำเกรงพระเจ้า"
[ผู้] "หันจากความชั่วร้าย"
คู่คำ "ดีพร้อม" และ "เที่ยงธรรม" คู่ขนานกันในสดุดี 37:37 คุณลักษณะที่สำคัญที่สุดของโยบคือ "ยำเกรงพระเจ้า"  ซึ่ง "ปฏิปักษ์" ("ซาตาน") ยกมากล่าวถึงในวรรค 9 เป็นตัวแทนคุณลักษณะของความชอบธรรมที่โยบควรเป็น สำนวนว่า "ยำเกรงพระเจ้า/พระยาห์เวห์" มีการใช้ในสุภาษิต 1:7, 29; 2:5; 3:7; 8:13; 9:10; 10:27; 14:2, 26, 27; 15:16, 33;16:6;19:23; 22:4; 23:17; 24:21; 31:30;  ปัญญาจารย์ 5:7: 7:18; 8:12; 12:13; สดุดี 15:4; 19:9; 34:9, 11; 111:10

 บทสนทนาแรก (1:6–12) 
ส่วนนี้เล่าถึงการประชุมในสวรรค์ ซึ่งมีการเปิดเผยเรื่องราวที่ซ่อนอยู่ให้ผู้อ่านเข้าใจถึงเบื้องหลังของเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น แต่โยบและคนรอบข้างไม่สามารถมองเห็นได้หมายเหตุ [a] ของโยบ 1:6 ใน NET Bible ในสภาสวรรค์นี้ พระเจ้าหรือพระยาห์เวห์ (ภาษาฮีบรู: YHWH) ทรงยกย่องคุณธรรมของโยบ แต่ซาตาน (ภาษาฮีบรู: ha-satan) หรือ "ปฏิปักษ์" ท้าทายเหตุผลเรื่องคุณธรรมของโยบ พระเจ้าจึงทรงยอมให้ซาตาน 'ลองหันเหโยบจากความสัตย์ซื่อ' กล่าวคือ 'พระเจ้าทรงใช้โยบเพื่อพิสูจน์ว่าทฤษฎีของซาตานผิด'

 วรรค 6
อยู่มาวันหนึ่ง เมื่อเหล่าทูตสวรรค์มารายงานตัวต่อพระยาห์เวห์ ซาตานได้มาในหมู่เขาด้วย THSV11
"เหล่าทูตสวรรค์": จากภาษา, bə-nê hā-’ĕ-lō-hîmJob 1:6 Hebrew Text Analysis. Biblehub. ซึ่งมีความหมายโดยตรงว่า "บรรดาบุตรของพระเจ้า" วลีนี้ปรากฏในคัมภีร์ฮีบรูเฉพาะใน ปฐมกาล 6:2, 4; โยบ 1:6; 2:1; 38:7 โดยขณะที่มีวลีที่เทียบเคียงกันได้คือ bənê ’ĕlîm ในสดุดี 29:1; 89:7 และ bənê ’ĕlyon ในสดุดี 89:7 การใช้ชื่อนี้นอกคัมภีร์ไบเบิล ส่วนใหญ่อยู่ใน Ugaritic texts ซึ่งเกี่ยวข้องกับแนวคิดเรื่องเจ้าหน้าที่ที่ประกอบกันเป็นสภาศักดิสิทธิ์สำหรับกระทำกิจการของสวรรค์
"ซาตาน: จากภาษาฮีบรู , hā-śā-ṭān ซึ่งสามารถแปลได้ว่า "ปฏิปักษ์", "ผู้กล่าวหา" หรือ "ผู้ท้าทาย" คำภาษาฮีบรูนี้มักทับศัพท์ในฐานะชื่อเฉพาะว่า "ซาตาน" ทำให้มีความเกี่ยวข้องกับ "ปิศาจ" ชื่อ "ซาตาน" ในพันธสัญญาใหม่ ซึ่งเล่าว่าซาตานพยายามล่อลวงพระเยซูแต่ไม่สำเร็จ (มัทธิว 4:1–11) และเล่าว่าซาตานต่อต้านการปกครองของพระเจ้า (วิวรณ์ 12:9; 20:2, 7–8) คำในภาษาฮีบรูมีการเขียนพร้อมคำกำกับนามชี้เฉพาะ , ha ในคัมภีร์ฮีบรู (รวมถึงในกันดารวิถี 22:22, 32; เศคาริยาห์ 3:1–2) ยกเว้นใน 1 พงศาวดาร 21:1 ซึ่งใช้เพียงคำว่า "satan" ดังนั้น "ซาตาน" ในโยบ 1:6 ดูเหมือนจะเป็นการกล่าวถึงบทบาทหน้าที่มากกว่าจะเป็นชื่อเฉพาะบุคคล

 วรรค 9 
แล้วซาตานทูลตอบพระยาห์เวห์ว่า “โยบยำเกรงพระเจ้าเปล่าๆ หรือ?" THSV11
"เปล่าๆ": รูปแบบภาษาฮีบรูของวลีนี้มีปฤจฉาคุณศัพท์  , he เข้ากับคำกริยาวิเศษณ์ , khinnam ("gratis") ซึ่งเป็นรูปผันของคำกริยา  khanan ("มีเมตตา, แสดงความโปรดปราน") หรือคำนามที่เกี่ยวข้อง , khen ("ความเมตตา, ความโปรดปราน") ดังนั้นคำกริยาวิเศษณ์จึงมีความหมายในเชิงว่า "ฟรี; ให้เปล่า; ไม่เพื่อสิ่งใด; โดยไม่มีเหตุผล"หมายเหตุของโยบ 1:9 ใน NET Bible

 หายนะของโยบ (1:13–22) 
right|thumb|200px|"โยบรับผู้สื่อสาร" โดย William Small (Dalziels' Bible Gallery), ค.ศ. 1876–1881 
ส่วนนี้แสดงรายการภัยพิบัติต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับโยบตามลำดับ โยบทำได้เพียงฟังรายงานโดยไม่รู้ว่าเป็นฝีมือของซาตานและเป็นพระประสงค์ของพระเจ้า รูปแบบของภัยพิบัติมีลักษณะแบบสมมาตร กล่าวคือเป็นการสูญเสียทรัพย์สมบัติของโยบสลับกันระหว่างการสูญเสียโดยการกระทำของมนุษย์ (คนเสบา, ชาวเคลเดีย) และการสูญเสียที่มีสาเหตุทางธรรมชาติหรือเหนือธรรมชาติ (ฟ้าผ่า, พายุ) ภัยพิบัติแต่ละครั้งมีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ  คือเป็นสัตว์ที่ยิ่งมีขนาดใหญ่ขึ้นและมีค่ามากขึ้น ท้ายที่สุดก็เป็นสิ่งที่มีค่ามากที่สุดคือเหล่าบุตรของโยบ การตอบสนองของโยบต่อการสูญเสีย (วรรค 20–21) แสดงออกซึ่งความเป็นต้นแบบของความยึดมั่นในความเชื่อของโยบ ได้แก่ การฉีกเสื้อคลุม (เทียบกับปฐมกาล 37:29; โยชูวา 7:6) และโกนศีรษะ (เทียบกับ อิสยาห์ 15:2; 22:12; เยเรมีย์ 7:29; 16:6; 41:5; 47:5; 48:37; เอเสเคียล 7:18; อาโมส 8:10; มีคาห์ 1:16)  เป็นแบบแผนทั่วไปของการไว้ทุกข์ในวัฒนธรรมท้องถิ่นในยุคโบราณ การตอบสนองของโยบอย่างผู้ชอบธรรมได้รับการรับรองโดยผู้เล่าเรื่องในวรรค 22

 วรรค 21
ท่านว่า “ข้ามาจากครรภ์มารดาตัวเปล่า และข้าจะกลับไปตัวเปล่า พระยาห์เวห์ประทาน และพระยาห์เวห์ทรงเอาไปเสีย สาธุการแด่พระนามพระยาห์เวห์” THSV11
"ตัวเปล่า": จากคำคุณศัพท์ภาษาฮีบรูซึ่งทำหน้าที่ในที่นี้เป็น 'กรรมกริยาวิเศษณ์ของสถานะ อธิบายสถานะของประธาน' และแม้ว่าจะรวมความหมายโดยตรงว่าเปลือยเปล่าเมื่อแรกเกิด แต่ก็ยังใช้ในเชิงสัญลักษณ์เพื่อหมายถึง "ไม่มีทรัพย์สิน" ด้วยหมายเหตุ [a] ของ Job 1:21 ใน NET Bible
คำพูดของโยบคู่ขนานกับพันธสัญญาใหม่วรรค 1 ทิโมธี 6:7หมายเหตุ [b] ของโยบ 1:21 ใน NET Bible