# ระบอบการเมือง
ในรัฐศาสตร์ ระบอบการเมือง  หมายถึง ประเภทของการจัดองค์กรทางการเมือง ที่สามารถจำแนก สังเกต หรือประกาศได้โดยรัฐ

ระบอบการเมืองกำหนดกระบวนการในการตัดสินใจอย่างเป็นทางการของรัฐบาล โดยปกติจะประกอบด้วย ระบบกฎหมาย และระบบเศรษฐกิจ ระบบสังคม และระบบวัฒนธรรม ของรัฐบาล และระบบอื่น ๆ ที่เฉพาะเจาะจงของรัฐและรัฐบาล อย่างไรก็ตาม นี่เป็นมุมมองที่เรียบง่ายมากของระบบหมวดหมู่ที่ซับซ้อนกว่ามาก ซึ่งเกี่ยวข้องกับคำถามที่ว่าใครควรมีอำนาจ และรัฐบาลควรมีอิทธิพลต่อประชาชนและเศรษฐกิจอย่างไร

ประเภทหลักของระบอบการเมืองที่ได้รับการยอมรับคือ ประชาธิปไตย (democracies) 

ระบอบเผด็จการเบ็ดเสร็จ และอีกระบบหนึ่งที่อยู่ระหว่างสองระบบนี้คือ ระบอบอำนาจนิยม ซึ่งมีระบอบลูกผสม (hybrid regimes) ที่หลากหลาย ระบบการจำแนกประเภทสมัยใหม่ยังรวมถึงราชาธิปไตย เป็นหน่วยงานอิสระหรือเป็นระบอบลูกผสมของสามระบบหลัก

 คำจำกัดความ 
ตามที่ เดวิด อิสตัน (David Easton) กล่าวไว้ว่า "ระบบการเมืองสามารถกำหนดให้เป็นปฏิสัมพันธ์ที่ค่านิยมต่าง ๆ ถูกจัดสรรอย่างเป็นทางการสำหรับสังคม" ระบบการเมืองหมายถึงกระบวนการที่กฎหมายถูกสร้างขึ้นและทรัพยากรสาธารณะถูกจัดสรรในสังคม และความสัมพันธ์ระหว่างผู้ที่มีส่วนร่วมในการตัดสินใจเหล่านี้https://www.encyclopedia.com/social-sciences-and-law/sociology-and-social-reform/sociology-general-terms-and-concepts/political-system 

 สังคมศาสตร์การเมือง 

ความสนใจทางสังคมวิทยาในระบบการเมืองคือการหาว่าใครมีอำนาจภายในความสัมพันธ์ระหว่างรัฐบาลกับประชาชน และอำนาจของรัฐบาลถูกใช้อย่างไร ตามที่ศาสตราจารย์ ฮวน โฮเซ่ ลินซ์ (Juan José Linz) แห่งมหาวิทยาลัยเยลกล่าวว่า ปัจจุบันมีระบบการเมืองหลักอยู่สามประเภท ได้แก่ ประชาธิปไตย ระบอบเผด็จการเบ็ดเสร็จ และอีกระบบหนึ่งที่อยู่ระหว่างสองระบบนี้คือ ระบอบอำนาจนิยม (ซึ่งมีระบอบลูกผสม) ระบบการจำแนกประเภทสมัยใหม่อีกระบบหนึ่งรวมถึงราชาธิปไตย เป็นหน่วยงานอิสระหรือเป็นระบอบลูกผสมของสามระบบหลัก โดยทั่วไปแล้ว นักวิชาการจะอ้างถึง ระบอบเผด็จการ ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของระบอบอำนาจนิยมหรือระบอบเผด็จการเบ็ดเสร็จ

ประชาธิปไตย

อำนาจนิยม

เผด็จการ

ระบอบราชาธิปไตย

ระบอบลูกผสม

 การจัดประเภททางสังคมวิทยาและมานุษยวิทยาสังคม 
นักมานุษยวิทยาทางสังคม โดยทั่วไปยอมรับระบบการปกครอง 4 ประเภท ซึ่ง 2 ประเภทไม่มีศูนย์กลางและ 2 ประเภทมีศูนย์กลางHaviland, W.A. (2003). Anthropology: Tenth Edition. Wadsworth:Belmont, CA.

 ระบบที่ไม่มีศูนย์กลาง:
 สังคมกลุ่มเล็ก (Band society):
 กลุ่มครอบครัวขนาดเล็ก ไม่ใหญ่กว่าครอบครัวขยายหรือตระกูล มีสมาชิกไม่เกิน 30-50 คน
 กลุ่มเล็กสามารถเลิกกิจกรรมได้หากมีเพียงกลุ่มเล็ก ๆ เดินออกไป
 เผ่า (Tribe):
 โดยทั่วไปมีขนาดใหญ่กว่า ประกอบด้วยหลายครอบครัว มีสถาบันทางสังคมมากกว่า เช่น หัวหน้าหรือผู้เฒ่าผู้แก่
 มีความมั่นคงกว่าสังคมกลุ่มเล็ก เผ่าหลายเผ่าแบ่งออกเป็นกลุ่มเล็ก ๆ
 รัฐบาลที่มีศูนย์กลาง
 หัวหน้าเผ่า (Chiefdom)
 ซับซ้อนกว่าเผ่าหรือสังคมกลุ่มเล็ก และซับซ้อนน้อยกว่ารัฐหรืออารยธรรม
 มีลักษณะเด่นคือความไม่เท่าเทียมกันอย่างแพร่หลายและการรวมอำนาจศูนย์กลาง
 ตระกูล/ครอบครัวเดียวของชนชั้นสูงกลายเป็นชนชั้นปกครองของหัวหน้าเผ่า
 หัวหน้าเผ่ายุคใหม่มีสองหรือสามระดับของลำดับชั้นทางการเมือง
 "หน่วยการเมืองอิสระที่ประกอบด้วยหมู่บ้านหรือชุมชนจำนวนหนึ่งภายใต้การควบคุมอย่างถาวรของหัวหน้าสูงสุด"
 รัฐเอกราช (Sovereign state)
 รัฐที่มีประชากรถาวร อาณาเขตที่กำหนด รัฐบาลและความสามารถในการเข้าสู่ความสัมพันธ์กับรัฐอธิปไตยอื่น
  ระบบการเมืองเหนือชาติ
 ระบบการเมืองเหนือชาติถูกสร้างขึ้นโดยประเทศอิสระเพื่อบรรลุเป้าหมายร่วมกันหรือได้รับความแข็งแกร่งจากการก่อตั้งพันธมิตร
 จักรวรรดิ
 จักรวรรดิเป็นรัฐที่แพร่หลาย ประกอบด้วยผู้คนที่มีเชื้อชาติต่างกันภายใต้การปกครองเดียว มักมีความก้าวหน้าอย่างมากในด้านโครงสร้างทางการเมือง การสร้างและสร้างโครงสร้างพื้นฐานของเมือง และรักษาความสุภาพภายในชุมชนที่หลากหลาย เนื่องจากองค์กรที่ซับซ้อนของจักรวรรดิ จึงมักสามารถถือครองอำนาจส่วนใหญ่ในระดับสากลได้
 ลีกส์ (Leagues)
 เป็นองค์การระหว่างประเทศที่ประกอบด้วยรัฐมารวมตัวกันเพื่อจุดประสงค์ร่วมเดียว ในทางนี้ ลีกส์แตกต่างจากจักรวรรดิ เนื่องจากพวกเขาเพียงต้องการบรรลุเป้าหมายเดียว
มักมีการก่อตั้งลีกส์บนขอบเหวของการล่มสลายทางทหารหรือเศรษฐกิจ การประชุมและการพิจารณาคดีจะดำเนินการในสถานที่ที่เป็นกลาง โดยมีตัวแทนของทุกประเทศที่เกี่ยวข้องเข้าร่วม