# การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2563
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2563 เป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดีทุกสี่ปีครั้งที่ 59 มีขึ้นในวันอังคารที่ 8 พฤศจิกายน 2563 โจ ไบเดน อดีตรองประธานาธิบดี และ กมลา แฮร์ริส สมาชิกวุฒิสภาจากรัฐแคลิฟอร์เนีย ผู้สมัครจากพรรคเดโมแครต เอาชนะประธานาธิบดี ดอนัลด์ ทรัมป์ และรองประธานาธิบดี ไมก์ เพนซ์ ผู้สมัครจากพรรคริพับลิกัน การเลือกตั้งเกิดขึ้นในช่วงการระบาดของโควิด-19 ทั่วโลก และภาวะเศรษฐกิจถดถอย เป็นการเลือกตั้งครั้งแรกตั้งแต่ปี 2535, การเลือกตั้งครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 21, และครั้งที่ 5 ในรอบ 100 ปี, ที่ประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งอยู่ไม่ได้ถูกเลือกให้ดำรงตำแหน่งสมัยที่สอง การเลือกตั้งครั้งนี้มีผู้ออกมาใช้สิทธิ์เลือกตั้งสูงที่สุดตั้งแต่ปี 2443, โดยผู้สมัครทั้งสองพรรคได้มากกว่า 74 ล้านเสียง, ทำลายสถิติ 69.5 ล้านเสียงของบารัก โอบามา ในปี 2551 โจ ไบเดน ได้มากกว่า 81 ล้านเสียง ถือเป็นคะแนนเสียงที่ได้รับมากที่สุดในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ

ในการเลือกตั้งขั้นต้นของพรรคเดโมแครตที่มีผู้ลงสมัครถึง 29 คน โจ ไบเดน เอาชนะคู่แข่งคนสำคัญอย่าง สมาชิกวุฒิสภา เบอร์นี แซนเดอร์ส ไปได้ คู่หูของโจ ไบเดน, กมลา แฮร์ริส, เป็นผู้ลงสมัครตำแหน่งรองประธานาธิบดีคนแรกที่มีเชื้อสายแอฟริกัน-อเมริกัน, คนแรกที่มีเชื้อสายเอเชียน-อเมริกัน, และผู้หญิงคนที่สามของพรรคใหญ่สองพรรค โจ จอร์เกนเซน และ สไปค์ โคเฮน เป็นผู้สมัครลงชิงตำแหน่งของพรรคลิเบอร์เทเรียน โฮวี่ ฮอว์กินส์ และ แองเจลา นิโคล วอล์คเกอร์ เป็นผู้สมัครลงชิงตำแหน่งของพรรคกรีน ประเด็นหลักของการเลือกตั้งครั้งนี้คือระบบสาธารณสุขและผลกระทบทางเศรษฐกิจจากการแพร่ระบาดของโควิด-19; การประท้วงจากการเสียชีวิตของจอร์จ ฟลอยด์; ศาลสูงสุดหลังการเสียชีวิตของรูธ เบเดอร์ กินส์เบิร์ก และการโหวตรับรองเอมี โคนีย์ บาร์เรตต์; และอนาคตของรัฐบัญญัติคุ้มครองผู้ป่วยและการบริบาลที่เสียได้ (Affordable Care Act)

การแพร่ระบาดอย่างต่อเนื่องของโควิด-19 ทำให้มีการลงคะแนนเสียงล่วงหน้าและลงคะแนนเสียงผ่านทางจดหมายเป็นจำนวนมาก พรรคเดโมแครตมีการลงเสียงผ่านจดหมายมากกว่าพรรครีพับลิกัน เนื่องจากการลงคะแนนเสียงทางจดหมายเป็นจำนวนมาก Swing States บางรัฐมีความล่าช้าในการนับและรายงานคะแนนเสียง หลายสำนักข่าวจึงได้ประกาศให้ไบเดนเป็นว่าที่ประธานาธิบดีและแฮร์ริสเป็นว่าที่รองประธานาธิบดีในเช้าวันที่ 7 พฤศจิกายน หลังจากผ่านวันเลือกตั้งไปสามวันครึ่ง ท้ายที่สุด ไบเดนได้รับคะแนนคณะผู้เลือกตั้ง 306 คะแนน ส่วนทรัมป์ได้ 232 คะแนน ไบเดนเป็นเดโมแครตคนแรกที่ชนะในรัฐจอร์เจียตั้งแต่ปี 2535 และเป็นเดโมแครตคนแรกที่ชนะในรัฐแอริโซนาตั้งแต่ปี 2539 และเป็นคนแรกที่ชนะการเลือกตั้งโดยแพ้รัฐโอไฮโอตั้งแต่ปี 2503 และชนะการเลือกตั้งโดยแพ้รัฐฟลอริดาตั้งแต่ปี 2535 ทำลายสถานะการเป็นรัฐ bellwether ไบเดนเป็นเดโมแครตคนแรกที่ชนะการเลือกตั้งโดยแพ้รัฐไอโอวาตั้งแต่ปี 2519 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นครั้งแรกตั้งแต่ปี 2423 ที่ผู้สมัครทั้งสองพรรคมีจำนวนรัฐที่ชนะเท่ากัน และเป็นครั้งแรกตั้งแต่ปี 2491 ที่พรรคเดโมแครต (หรือพรรคอื่น ๆ) ชนะ Popular vote ติดกันสี่ครั้ง

ก่อน ระหว่าง และหลังวันเลือกตั้ง ทรัมป์และคนในพรรครีพับลิกันหลายคนพยายามเปลี่ยนแปลงผลการเลือกตั้ง โดยอ้างว่ามีการโกงเลือกตั้งอย่างกว้างขวางและเข้าไปยุ่งการนับคะแนนเสียงในรัฐ swing states อัยการสูงสุด วิลเลียม บาร์ และเจ้าหน้าที่ทั้ง 50 รัฐไม่เจอหลักฐานของการโกงเลือกตั้งหรือความผิดปกติในการเลือกตั้ง หน่วยงานรัฐบาลกลางที่ดูแลการเลือกตั้งกล่าวว่านี่เป็นการเลือกตั้งที่สะอาดที่สุดในประวัติศาสตร์อเมริกา ทรัมป์และพวกพ้อง รวมถึงสมาชิกพรรคริพับลิกันในสภาคองเกรส ยังคงพยายามที่จะเปลี่ยนแปลงผลการเลือกตั้งโดยยื่นฟ้องไป 63 คดีความ (โดยคดีความทั้งหมดถูกถอนฟ้องหรือถอดออก), อ้างทฤษฎีสมคบคิดว่ามีการโกง, กดดันให้เจ้าหน้าที่รัฐที่ดูแลการเลือกตั้ง (ที่ชัดเจนคือ แบรด รัฟเฟนสเปอเกอร์ เลขาธิการรัฐจอร์เจีย ในการสนทนาโทรศัพท์กับทรัมป์ทำให้เกิดเป็นข่าวดังขึ้นมา) และสมาชิกสภานิติบัญญัติที่อยู่พรรครีพับลิกันเปลี่ยนแปลงผลการเลือกตั้ง, กดดันให้กระทรวงยุติธรรมประกาศว่าการเลือกตั้งครั้งนี้มีการ “ทุจริต” และเข้าแทรกแซง, คัดค้านการรับรองคะแนนคณะผู้เลือกตั้งในสภาคองเกรส, และปฏิเสธที่จะให้ความร่วมมือในการเปลี่ยนผ่านและถ่ายโอนอำนาจไปยังโจ ไบเดน จนกระทั่งในวันที่ 6 มกราคม 2564 ม็อบสนับสนุนทรัมป์บุกเข้าอาคารรัฐสภา หลังจากทรัมป์ยังคงพูดว่าจะไม่ยอมประกาศรับความพ่ายแพ้ อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 7 มกราคม ทรัมป์โพสต์วิดีโอบนทวิตเตอร์ รับรองการเข้ามาของรัฐบาลชุดถัดไป โดยไม่มีการกล่าวถึงชื่อไบเดน ไบเดนและแฮร์ริสเข้าร่วมพิธีสาบานตนรับตำแหน่งในวันที่ 20 มกราคม 2564

 เบื้องหลัง 
 วิธีดำเนินการ 
รัฐธรรมนูญสหรัฐ มาตรา 2 ระบุว่า บุคคลที่จะเป็นประธานาธิบดีสหรัฐต้องเป็นพลเมืองสหรัฐโดยกำเนิด มีอายุ 35 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป และเป็นผู้พำนักในสหรัฐอย่างน้อย 14 ปี ผู้สมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีตรงแบบมองหาการเสนอชื่อของพรรคการเมืองต่าง ๆ ของสหรัฐ โดยแต่ละพรรคมีวิธีการของตน (เช่น การเลือกตั้งขั้นต้น) เพื่อเลือกผู้สมัครที่พรรคเห็นว่าเหมาะสมลงรับสมัครเลือกตั้ง การเลือกตั้งขั้นต้นปกติเป็นการเลือกตั้งโดยอ้อมโดยผู้ออกเสียงเลือกตั้งของแต่ละพรรคลงคะแนนเลือกรายชื่อผู้แทนที่จะส่งสมัครรับเลือกตั้งที่จะเลือกผู้สมัครคนหนึ่ง ๆ จากนั้นผู้แทนของพรรคจะเสนอชื่อผู้สมัครให้ลงรับเลือกตั้งในนามของพรรคอย่างเป็นทางการ ผู้เสนอชื่อประธานาธิบดีตรงแบบเลือกผู้ร่วมสมัครรับเลือกตั้งเป็นรองประธานาธิบดี ซึ่งผู้แทนพรรคจะให้สัตยาบัน การเลือกตั้งทั่วไปในเดือนพฤศจิกายนก็เป็นการเลือกตั้งโดยอ้อมเช่นกัน ซึ่งผู้ออกเสียงเลือกตั้งลงคะแนนให้สมาชิกคณะผู้เลือกตั้ง แล้วผู้เลือกตั้งเหล่านี้จะเลือกประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีโดยตรง

ในเดือนพฤศจิกายน 2561 คณะกรรมการแห่งชาติของพรรคเดโมแครตออกเสียงไม่อนุญาตให้ซูเปอร์เดลีเกตออกเสียงเป็นลำดับแรกในกระบวนการเสนอชื่อ เริ่มตั้งแต่การเลือกตั้งปี 2563 ทำให้ผู้สมัครต้องชนะผู้แทนที่ให้สัญญาฝ่ายข้างมากจากการเลือกตั้งขั้นต้นเพื่อให้พรรคเสนอชื่อ 

คณะกรรมการระดับรัฐของพรรครีพับลิกันหลายคณะมีรายงานว่าพิจารณายกเลิกการเลือกตั้งขั้นต้นและการประชุมลับปี 2563 ส่วนอีกหลายคณะดำเนินการไปแล้ว โดยอ้างข้อเท็จจริงว่ารีพับลิกันเคยยกเลิกการเลือกตั้งขั้นต้นหลายรัฐเมื่อจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช และจอร์จ ดับเบิลยู. บุชลงสมัครสมัยที่สองในปี 2535 และ 2547 ตามลำดับ ส่วนเดโมแครตเคยยกเลิกการเลือกตั้งขั้นต้นเมื่อบิล คลินตันและบารัค โอบามากำลังรับเลือกตั้งสมัยที่สองในปี 2539 และ 2555 ตามลำดับ

วันที่ 26 สิงหาคม 2562 สภานิติบัญญัติรัฐเมนผ่านร่างกฎหมายใช้การออกเสียงลงคะแนนแบบตัวเลือกจัดอันดับ (ranked-choice voting) สำหรับทั้งการเลือกตั้งประธานาธิบดีขั้นต้นและการเลือกตั้งทั่วไป วันที่ 6 กันยายน 2562 ผู้ว่าการรัฐเมน เจเน็ต มิลส์ อนุญาตให้ผ่านร่างกฎหมายดังกล่าวโดยไม่ลงนาม ซึ่งทำให้ชะลอเวลามีผลจนกระทั่งหลังเลือกตั้งขั้นต้นพรรคเดโมแครตปี 2563 ในเดือนมีนาคม ทำให้รัฐเมนจะเป็นรัฐแรกที่ใช้การออกเสียงลงคะแนนแบบตัวเลือกจัดอันดับสำหรับการเลือกตั้งทั่วไปประธานาธิบดี กฎหมายยังคงใช้วิธีการเขตเลือกตั้งรัฐสภาสำหรับการจัดสรรผู้เลือกตั้ง โดยรัฐเมนและรัฐเนแบรสกาใช้ในการเลือกตั้งล่าสุด การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวอาจชะลอการทำนายผู้ชนะเสียงผู้เลือกตั้งของรัฐเมนเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์หลังวันเลือกตั้ง และยังจะทำให้การตีความคะแนนของประชาชนทั่วประเทศยุ่งยากขึ้นด้วย

การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐครั้งที่ 22 ระบุว่าบุคคลไม่สามารถได้ร้บเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเกินสองครั้ง ทำให้อดีตประธานาธิบดีบิล คลินตัน, จอร์จ ดับเบิลยู. บุช และบารัค โอบามาไม่มีสิทธิ์รับเลือกตั้งอีกสมัย

 แนวโน้มประชากรศาสตร์ 
กลุ่มอายุที่จะมีอายุอยู่ในช่วง 18 ถึง 45 ปีคาดว่าจะคิดเป็นผู้มีสิทธิ์ออกเสียงเลือกตั้งของสหรัฐน้อยกว่าร้อยละ 40 เล็กน้อยในปี 2563 คาดหมายว่าผู้มีสิทธิ์ออกเสียงเลือกตั้งสหรัฐกว่าร้อยละ 30 ไม่ใช่ผิวขาว

รายงานสองพรรคระบุว่าประชากรศาสตร์ผู้ออกเสียงเลือกตั้งที่เปลี่ยนไปนับแต่การเลือกตั้งปี 2559 อาจมีผลต่อการเลือกตั้งปี 2563 แอฟริกันอเมริกัน ฮิสแปนิก เอเชียและชนกลุ่มน้อยอื่น ตลอดจน "ผิวขาวที่มีปริญญาวิทยาลัย" ล้วนคาดว่าจะมีสัดส่วนผู้มีสิทธิ์ออกเสียงเลือกต้งเพิ่มขึ้นทั่วประเทศภายในปี 2563 ส่วน "ผิขาวที่ไม่มีปริญญาวิทยาลัย" จะลดลง การเปลี่ยนแปลงนี้อาจทำให้ผู้สมัครพรรคเดโมแครตได้เปรียบ แต่เนื่องจากความแตกต่างทางภูมิศาสตร์ อาจทำให้ผู้สมัครพรรครีพับลิกันชนะคณะผู้เลือกตั้งได้แม้จะแพ้คะแนนเสียงของประชาชน โดยอาจทิ้งห่างมากยิ่งกว่าปี 2559

 การเลือกตั้งในปีเดียวกัน 
การเลือกตั้งประธานาธิบดีจะเกิดขึ้นพร้อมกับการเลือกตั้งวุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎร หลายรัฐจัดการเลือกตั้งผู้ว่าการรัฐและสภานิติบัญญัติของรัฐด้วย หลังการเลือกตั้ง สภาผู้แทนราษฎรจะมีการจัดสรรที่นั่งใหม่ให้กับ 50 รัฐตามผลของสำมะโนสหรัฐปี 2563 และรัฐจะจัดเขตเลือกตั้งรัฐสภาและสภานิติบัญญัติของรัฐใหม่ ในหลายรัฐ ผู้ว่าการและสภานิติบัญญัติของรัฐจะจัดเขตเลือกตั้งใหม่ และบ่อยครั้งที่พรรคที่ชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีจะมีผลอาศัยบารมีช่วยทำให้ผู้สมัครอื่นจากพรรคเดียวกันชนะการเลือกตั้งตามไปด้วย ฉะนั้น พรรคที่ชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี 2563 อาจมีข้อได้เปรียบสำคัญในการร่างเขตรัฐสภาและสภานิติบัญญัติของรัฐใหม่ซึ่งจะมีผลจนถึงการเลือกตั้งปี 2575

 การสรรหาตัวแทนพรรครีพับลิกัน 

 ผู้สมัครตัวแทนพรรค 
65px|center|link=พรรคริพับลิกัน (สหรัฐ)|พรรคริพับลิกัน (สหรัฐ)พรรคริพับลิกัน  เป็นประธานาธิบดีเป็นรองประธานาธิบดี center|200x200px center|200x200px ประธานาธิบดีสหรัฐ คนที่ 45(พ.ศ. 2560–2564) รองประธานาธิบดีสหรัฐ คนที่ 48(พ.ศ. 2560–2564)การรณรงค์หาเสียงcenter|275px
 ชื่อ เกิด / รัฐเหย้า ประสบการณ์  การรณรงค์หาเสียง   จำนวนผู้แทนพรรค คะแนนเสียง รัฐที่ชนะx160pxดอนัลด์ ทรัมป์(ปี)ควีนส์ รัฐนิวยอร์กประธานาธิบดีสหรัฐ (พ.ศ. 2560–2564)นักธุรกิจ บุคคลในวงการโทรทัศน์ และนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์frameless|100x100pxการรณรงค์หาเสียง
คำแถลงการณ์ FEC 19  0(0%) 1 ฮาวาย60px|borderฟลอริดาx160pxโจ วอล์ช(ปี)นอร์ทแบร์ริงตัน รัฐอิลลินอยส.ส. รัฐอิลลินอย เขต 8 (พ.ศ. 2554–2556)นักจัดรายการวิทยุอนุรักษ์นิยมframeless|100x100pxการรณรงค์หาเสียง
คำแถลงการณ์ FEC 0  0(0%) 060px|borderอิลลินอยส์border|x160pxบิล เวลด์(ปี)สมิธทาวน์ รัฐนิวยอร์กผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ (พ.ศ. 2534–2540)ตัวแทนพรรคลิเบอร์เทเรียนในการเสนอชื่อรองประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2559ตัวแทนพรรคในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐจากรัฐแมสซาชูเซตส์ พ.ศ. 2539frameless|100x100pxการรณรงค์หาเสียง
คำแถลงการณ์ FEC 0  0(0%) 060px|borderแมสซาชูเซตส์

 ผู้สมัครที่ถอนตัวก่อนการเลือกตั้ง 
 ชื่อ  เกิด  ประสบการณ์  รัฐเหย้า    บทความ  อ้างอิง100pxมาร์ก แซนฟอร์ด(ปี)ฟอร์ตลอเดอร์เดล รัฐฟลอริดาส.ส. รัฐเซาท์แคโรไลนา เขต 1 (พ.ศ. 2538–2544, 2556–2562)ผู้ว่าการรัฐเซาท์แคโรไลนา (พ.ศ. 2546–2554)90px|borderเซาท์แคโรไลนาframeless|90x90pxการรณรงค์หาเสียงคำแถลงการณ์ FEC

 การสรรหาตัวแทนพรรคเดโมแครต 

 ผู้สมัครตัวแทนพรรค 
65px|center|link=พรรคเดโมแครต (สหรัฐ)|พรรคเดโมแครต (สหรัฐ))พรรคเดโมแครต  เป็นประธานาธิบดีเป็นรองประธานาธิบดี center|200x200px center|200x200px รองประธานาธิบดีสหรัฐ คนที่ 47(พ.ศ. 2552–2560) สมาชิกวุฒิสภาสหรัฐ จากรัฐแคลิฟอร์เนีย(พ.ศ. 2560–2564)การรณรงค์หาเสียงcenter|275px

 ผู้สมัครที่ถอนตัวก่อนการเลือกตั้ง 

 การทำนายผลของรัฐต่าง ๆ 
ผู้ทำนายผลการเลือกตั้งส่วนใหญ่ใช้ศัพท์ดังนี้
 "tossup": ไม่มีข้อได้เปรียบ
 "tilt" (ใช้น้อย): ได้เปรียบโดยไม่มากเท่ากับ "lean"
 "lean": ได้เปรียบเล็กน้อย
 "likely" หรือ "favored": ได้เปรียบมาก แต่ยังเอาชนะได้
 "safe" or "solid": โอกาสชนะเกือบแน่นอน

 รัฐ ดัชนีPVI ผลครั้งก่อน คุก IE สะบาโต โพลิติโก แอละแบมา R+14 62.1% R
| 
 | 
| 
|  อะแลสกา R+9 51.3% R
| 
| 
| 
|  แอริโซนา R+5 48.9% R
| 
| 
| 
|  อาร์คันซอ R+15 60.6% R
| 
| 
| 
|  แคลิฟอร์เนีย D+12 61.7% D
| 
| 
| 
|  โคโลราโด D+1 48.2% D
| 
| 
| 
|  คอนเนตทิคัต D+6 54.6% D
| 
| 
| 
|  เดลาแวร์ D+6 53.1% D
| 
| 
| 
|  เขตโคลัมเบีย D+41 90.9% D
| 
| 
| 
|  ฟลอริดา R+2 49.0% R
| 
| 
| 
|  จอร์เจีย R+5 50.8% R
| 
| 
| 
|  ฮาวาย D+18 62.2% D
| 
| 
| 
|  ไอดาโฮ R+19 59.3% R
| 
| 
| 
|  อิลลินอยส์ D+7 55.8% D
| 
| 
| 
|  อินดีแอนา R+9 56.8% R
| 
| 
| 
|  ไอโอวา R+3 51.2% R
| 
| 
| 
|  แคนซัส R+13 56.7% R
| 
| 
| 
|  เคนทักกี R+15 62.5% R
| 
| 
| 
|  ลุยเซียนา R+11 58.1% R
| 
| 
| 
|  เมน D+3 47.8% D
| 
|rowspan="3" 
| 
|  เมน เขต 1 D+8 54.0% D
| 
| 
|  เมน เขต 2 R+2 51.3% R
| 
| 
|  แมริแลนด์ D+12 60.3% D
| 
| 
| 
|  แมสซาชูเซตส์ D+12 60.1% D
| 
| 
| 
|  มิชิแกน D+1 47.5% R
| 
| 
| 
|  มินนิโซตา D+1 46.4% D
| 
| 
| 
|  มิสซิสซิปปี R+9 57.9% R
| 
| 
| 
|  มิสซูรี R+9 56.8% R
| 
| 
| 
|  มอนแทนา R+11 56.2% R
| 
| 
| 
|  เนแบรสกา R+14 58.8% R
| 
 | rowspan="4" 
| 
|  เนแบรสกา เขต 1 R+11 56.2% R
| 
| 
|  เนแบรสกา เขต 2 R+4 47.2% R
| 
| 
|  เนแบรสกา เขต 3 R+27 73.9% R
| 
| 
|  เนวาดา D+1 47.9% D
| 
| 
| 
|  นิวแฮมป์เชียร์  47.0% D
| 
| 
| 
|  นิวเจอร์ซีย์ D+7 55.0% D
| 
| 
| 
|  นิวเม็กซิโก D+3 48.4% D
| 
| 
| 
|  นิวยอร์ก D+11 59.0% D
| 
| 
| 
|  นอร์ทแคโรไลนา R+3 49.8% R
| 
| 
| 
|  นอร์ทดาโคตา R+16 63.0% R
| 
| 
| 
|  โอไฮโอ R+3 51.7% R
| 
| 
| 
|  โอคลาโฮมา R+20 65.3% R
| 
| 
| 
|  ออริกอน D+5 50.1% D
| 
| 
| 
|  เพนซิลเวเนีย  48.2% R
| 
| 
| 
|  โรดไอแลนด์ D+10 54.4% D
| 
| 
| 
|  เซาท์แคโรไลนา R+8 54.9% R
| 
| 
| 
|  เซาท์ดาโคตา R+14 61.5% R
| 
| 
| 
|  เทนเนสซี R+14 60.7% R
| 
| 
| 
|  เท็กซัส R+8 52.2% R
| 
| 
| 
|  ยูทาห์ R+20 45.5% R
| 
| 
| 
|  เวอร์มอนต์ D+15 56.7% D
| 
| 
| 
|  เวอร์จิเนีย D+1 49.7% D
| 
| 
| 
|  วอชิงตัน D+7 52.5% D
| 
| 
| 
|  เวสต์เวอร์จิเนีย R+19 68.5% R
| 
| 
| 
|  วิสคอนซิน  47.2% R
| 
| 
| 
|  ไวโอมิง R+25 67.4% R
| 
| 
| 
| 

 เชิงอรรถ