# กองทัพแดงจีน
กองทัพแดงของกรรมกรและชาวนาจีน  หรือเรียกอย่างย่อว่า กองทัพแดง (红军) เป็นกองกำลังทหารของพรรคคอมมิวนิสต์จีนระหว่างปี พ.ศ. 2471–2480 ถือกำเนิดขึ้นจากการแตกแยกและการก่อกบฏของทหารคอมมิวนิสต์บางส่วนในกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน ซึ่งเหตุการณ์นั้นถูกเรียกว่าการลุกฮือที่หนานชาง หลังจากนั้นกองทัพแดงได้เข้าร่วมกับกองทัพปฏิวัติแห่งชาติอีกครั้งในฐานะส่วนหนึ่งของแนวร่วมต่อต้านญี่ปุ่น (แนวร่วมที่สอง) เพื่อร่วมมือกับพรรคก๊กมินตั๋งในการต่อสู้กับการรุกรานของจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สองระหว่างปี พ.ศ. 2480–2488 ในช่วงปลายของสงครามกลางเมืองจีน กองทัพแดงได้แยกตัวออกจากกองทัพปฏิวัติแห่งชาติ และเปลี่ยนชื่อเป็น กองทัพปลดปล่อยประชาชน และสามารถเอาชนะกองทัพก๊กมินตั๋งและก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนได้ในปี พ.ศ. 2492

 ประวัติศาสตร์ 

 การก่อตัว (ปลายคริสต์ทศวรรษ 1920) 
ในช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2469 พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้เข้ายึดอำนาจกองทัพสองกองของพรรคชาตินิยมจีน (ก๊กมินตั๋ง) และก่อการกบฏทางทหาร พลเอกเฮ่อ หลง นายทหารแห่งกองกำลังชาตินิยมได้สั่งการให้กองพลที่ 20 เข้าร่วมกับพวกเขา กองกำลังรวมมีทหารทั้งหมด 20,000 นาย และวางแผนที่จะยึดครองเมืองกว่างโจว อย่างไรก็ตาม พวกเขาพ่ายแพ้ก่อนที่จะไปถึงกว่างโจว โดยมีเพียงไม่กี่พันคนที่รอดชีวิตจากการต่อสู้ จู เต๋อ ได้นำทหารที่เหลือรอดไปยังมณฑลหูหนานเพื่อต่อสู้ในกบฏเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งก็ประสบความพ่ายแพ้อีกครั้ง หลังจากการลุกฮือล้มเหลว เหมา เจ๋อตงได้เข้ารับตำแหน่งผู้บัญชาการทหาร 1,000 นายที่เหลือรอดและจัดตั้งฐานทัพปฏิวัติในเทือกเขาจิ่งกัง ในปีถัดมา กองทัพทั้งสองได้รวมกำลังกัน ในช่วงฤดูหนาวปี พ.ศ. 2470 พรรคคอมมิวนิสต์จีนวางแผนที่จะยึดครองกว่างโจว แต่ก็ล้มเหลวและผู้ก่อการจลาจลหลายพันคนถูกสังหารโดยกองกำลังชาตินิยมของนายพลหลี่ จี้เชิน

ระหว่างปี พ.ศ. 2471–2472 พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้เปิดฉากการลุกฮือหลายครั้ง แม้ว่าส่วนใหญ่จะล้มเหลว แต่ก็มีการสร้างหน่วยขนาดเล็กหลายหน่วย เช่น กองทัพที่สี่ของเหมา เจ๋อตงและจู เต๋อ ซึ่งมีทหารประมาณ 6,000 นาย และต่อสู้ในมณฑลเจียงซี นอกจากนี้ ในช่วงฤดูร้อนปี 2471 เผิง เต๋อหวย ผู้บัญชาการทหารแห่งกองกำลังชาตินิยม ได้นำการกบฏทางทหาร เฮ่อ หลง ผู้รอดชีวิตจากการลุกฮือที่หนานชางได้สร้างกองทัพขึ้นที่บ้านเกิดของตน โดยมีทหารรัฐบาลเก่าเป็นกำลังรบหลัก

 ความสำเร็จช่วงแรก (ต้นคริสต์ทศวรรษ 1930) 
ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2473 กองทัพแดงเพิ่มจำนวนมากขึ้นอย่างรวดเร็ว ภายในฤดูร้อนปีเดียวกัน กองทัพแดงเติบโตเป็นกองกำลังทหารกว่า 100,000 นาย และมีฐานทัพหลายแห่ง เช่น ในมณฑลเจียงซีตอนเหนือและใต้ มณฑลหูเป่ย์ตะวันตก และมณฑลหูหนานตะวันออก เป็นต้น กองทัพที่ 5 ของเผิง เต๋อหวยได้โจมตีและยึดครองฉางชา เมืองหลวงของมณฑลหูหนาน หลังจากการโจมตี มณฑลเจียงซีก็กลายเป็นฐานทัพที่ใหญ่ที่สุดของกองทัพแดง ในฤดูใบไม้ร่วงปี 1930 กองทัพที่ 7 ของเติ้ง เสี่ยวผิงได้ออกจากฐานทัพในมณฑลกวางซี

ในปี พ.ศ. 2474 กองทัพแดงได้เอาชนะกองกำลังชาตินิยมถึง 3 ครั้งด้วยการโจมตีขนาดใหญ่ ส่งผลให้กองกำลังชาตินิยมสูญเสียทหารไปเกือบ 100,000 นาย กองทัพแดงขนาดเล็กหลายกองทัพได้รวมตัวกันและจัดตั้งเป็นกลุ่มกองทัพ ในช่วงฤดูร้อนปี 2474 พลเอกจาง กั๋วเทา เดินทางมาถึงฐานทัพของกองทัพแดงที่ 4 และเข้าควบคุมกองทัพ นายทหารระดับสูงส่วนใหญ่ของกองทัพถูกเขาสังหาร รวมทั้งสวี่ จิ้เชิ่น โจว เหวย์จ่ง และเสี่ยวฟาง เหตุการณ์ที่คล้ายกันนี้ก็เกิดขึ้นในมณฑลหูเป่ย์ตะวันตกเช่นกัน ในฤดูใบไม้ผลิปี 2474 เซี่ย ซีได้เข้าควบคุมกองทัพของเฮ่อ หลง และสังหารนายทหารระดับสูงส่วนใหญ่ของเขา รวมทั้ง ต้วน เต๋อชาง

ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี พ.ศ. 2475 กองกำลังชาตินิยมได้รวบรวมทหารจำนวน 300,000 นายเพื่อเข้าโจมตีกองทัพแดงที่ 4 นายทหารระดับสูงของกองทัพชาตินิยมหลายคนที่ต่อมามีบทบาทสำคัญในอนาคตต่างเข้าร่วมการรบครั้งนี้ เช่น หฺวาง เหวย์ ตู้ ยฺวี่หมิง และซุน ลี่เหริน เป็นต้น หลังจากสูญเสียทหารไปมากกว่าครึ่ง กองทัพแดงที่ 4 ก็ประสบพ่ายแพ้และต้องล่าถอยจากฐานทัพของตน กองทัพที่ 3 ของเฮ่อหลงก็ประสบความสูญเสียอย่างหนักเช่นกัน โดยมีทหารเสียชีวิตกว่า 10,000 นายหลังจากออกจากมณฑลหูเป่ย์ตะวันตก ในช่วงเวลานี้ ยังมีการรบหลายครั้งระหว่างกองกำลังชาตินิยมกับกองทัพแดงที่ 1 ของมณฑลเจียงซี

ในช่วงฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2476 กองทัพแดงที่ 1 สามารถเอาชนะการโจมตีใหญ่ครั้งที่ 4 ของกองกำลังชาตินิยมได้ และยังสามารถกำจัดกองพลทหารชั้นยอดของชาตินิยมไปได้สองกองครึ่ง นอกจากนี้ นายพลหลายคนของกองกำลังชาตินิยมยังถูกจับกุม ในปี 2476 กองทัพแดงที่ 4 เดินทางมาถึงมณฑลเสฉวนและสามารถเกณฑ์ทหารได้มากกว่า 80,000 นาย เหตุการณ์นี้ทำให้ขุนศึกหลิว เซียง แห่งมณฑลเสฉวนต้องรวบรวมทหาร 200,000 นายเพื่อโจมตีกองทัพแดงที่ 4 ในฤดูใบไม้ร่วง

 ปราชัย (กลางคริสต์ทศวรรษ 1930) 
ในปี พ.ศ. 2477 กองกำลังชาตินิยมได้ซื้ออาวุธใหม่จากเยอรมนีและเปิดฉากการโจมตีใหญ่ครั้งที่ 5 ต่อฐานทัพกองทัพแดงในมณฑลเจียงซี กองทัพแดงที่ 1 สูญเสียทหารไปมากกว่า 50,000 นายในการรบครั้งนี้ และต้องออกจากมณฑลเจียงซีเพื่อสร้างฐานทัพใหม่ นี่คือจุดเริ่มต้นของการเดินทัพทางไกล (Long March) มีทหารประมาณ 30,000 นายถูกทิ้งไว้เพื่อป้องกันฐานทัพในภาคใต้ของจีน ในช่วงเวลาเดียวกัน กองทัพแดงที่ 4 ก็สามารถเอาชนะการโจมตีของหลิวเซียง ซึ่งสูญเสียทหารไปมากกว่า 80,000 นายในการรบ ก่อนที่กองทัพแดงที่ 1 จะเริ่มต้นการเดินทัพทางไกล กองพลที่ 6 ของเซียวเค่อ เดินทางมาถึงมณฑลกุ้ยโจวตะวันออกและรวมกำลังกับกองทัพที่ 3 ของเฮ่อหลง หลังจากนั้น กองทัพที่ 3 เปลี่ยนชื่อเป็นกองพลที่ 2

ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี พ.ศ. 2478 กองทัพแดงที่ 1 เดินทางมาถึงมณฑลฉ่านซีตอนเหนือด้วยทหารเพียง 6,000 นายหลังจากสูญเสียทหารไปกว่า 80,000 นายระหว่างทาง ในช่วงเวลานี้ กองทัพแดงที่ 4 ได้เคลื่อนพลไปยังมณฑลเสฉวนตอนเหนือและวางแผนที่จะโจมตีเฉิงตู อย่างไรก็ตาม ภายในสิ้นปี 2478 พวกเขาสูญเสียทหารไปกว่า 40,000 นายและประสบความพ่ายแพ้ ดังนั้นพวกเขาจึงจำเป็นต้องย้ายไปยังมณฑลกานซู่ตอนใต้และรอคอยกองพลที่ 2 และกองพลที่ 6 ของเฮ่อหลงมาสมทบ

 ตั้งกองทัพใหม่ (ปลายคริสต์ทศวรรษ 1930) 
ในช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2479 กองพลที่ 2 กองพลที่ 6 และกองทัพที่ 32 ได้รวมตัวกันเป็นกลุ่มกองทัพใหม่ ซึ่งมีชื่อว่า กองทัพแดงที่ 2 โดยมีเฮ่อหลงเป็นผู้บัญชาการ กองทัพแดงที่ 2 และกองทัพแดงที่ 4 เดินทางมาถึงมณฑลฉ่านซีตอนเหนือในฤดูใบไม้ร่วงปี 2479 ในช่วงเวลาเดียวกัน ทหารประมาณ 21,000 นายจากกองทัพแดงที่ 4 ได้เข้าโจมตีมณฑลกานซู่ โดยหวังจะหาทางไปยังสหภาพโซเวียต ภายในสิ้นปี 2479 พวกเขาพ่ายแพ้ให้กับกองกำลังชาตินิยมของพลเอกหม่า ปู้ฟาง โดยมีทหารถูกจับกุมไปมากกว่า 6,000 นาย มีเพียง สวี เซี่ยงเฉียน และนายทหารระดับสูงอื่น ๆ เท่านั้นที่รอดชีวิต จากความล้มเหลวครั้งใหญ่นี้ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพแดงที่ 4 จาง กั๋วเทา จึงถูกปลดออกจากตำแหน่งทางทหาร

เมื่อสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สองปะทุขึ้นในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 กองกำลังทหารคอมมิวนิสต์ได้รวมเข้ากับกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีนอย่างเป็นทางการ โดยก่อตั้งเป็นกองทัพลู่ที่แปด (Eighth Route Army) และกองทัพที่สี่ใหม่ (New Fourth Army) 
 กองทัพแดงที่ 1 ถูกรวมเข้ากับกองพลที่ 115 ของกองทัพชาตินิยม
 กองทัพแดงที่ 2 ถูกรวมเข้ากับกองพลที่ 120 ของกองทัพชาตินิยม
 กองทัพแดงที่ 4 ถูกรวมเข้ากับกองพลที่ 129 ของกองทัพชาตินิยม
สามกองพลนี้มีทหารทั้งหมด 45,000 นาย นอกจากนี้ ยังมีทหารอีก 10,000 นายที่ถูกทิ้งไว้เพื่อป้องกันฐานทัพทางตอนเหนือของมณฑลฉ่านซีในภาคใต้ของจีน กองทัพที่สี่ใหม่ที่มีทหาร 10,000 นายทำหน้าที่เป็นกองโจร ในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง กองทัพทั้งสองนี้มีกำลังพลรวมกันถึงหนึ่งล้านคน

หลังจากที่พรรคคอมมิวนิสต์จีนขึ้นสู่อำนาจในปี พ.ศ. 2492 ทหารผ่านศึกของกองทัพแดงได้รับการยกย่องอย่างมากในจีนแผ่นดินใหญ่ และยังคงมีความแตกต่างจากผู้เข้าร่วมต่อสู้กับพรรคคอมมิวนิสต์หลังจากการรวมตัวกับชาตินิยม หรือในระหว่างสงครามกลางเมืองครั้งที่สอง

thumb|200px|ธงกองทัพแดงของกรรมกรและชาวนาจีนหลังเดือนมกราคม พ.ศ. 2477

 เหตุการณ์สำคัญ 
 1 สิงหาคม พ.ศ. 2470: การลุกฮือที่หนานชาง
 พ.ศ. 2470: กบฏเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง
 พ.ศ. 2470: การลุกฮือที่กว่างโจว
 พ.ศ. 2473–74: การล้อมโซเวียตเจียงซีครั้งที่หนึ่ง
 พ.ศ. 2473: การล้อมโซเวียตเจียงซีครั้งที่สอง
 กรกฎาคม พ.ศ. 2474: การล้อมโซเวียตเจียงซีครั้งที่สาม
 พ.ศ. 2475–76: การล้อมโซเวียตเจียงซีครั้งที่สี่
 พ.ศ. 2476–77: การล้อมโซเวียตเจียงซีครั้งที่ห้า
 พ.ศ. 2477–79: การเดินทัพทางไกล《中國國民黨史》：“赤匪自稱這次流竄為長征。這次長征開始於民國二十三年十月，到二十四年一月，紅軍主力已到達貴州的遵義。”

 อุดมการณ์และบทบาททางการเมือง 
ในมุมมองของพรรคคอมมิวนิสต์ การมีส่วนร่วมของประชาชนในกองทัพแดงมีความสำคัญอย่างยิ่ง นอกเหนือจากข้อกังวลโดยตรงเกี่ยวกับกำลังพลและการสนับสนุนด้านวัตถุ นอกจากนี้ การมีส่วนร่วมของประชาชนในกองทัพแดงยังถูกมองว่าเป็นกระบวนการทางการเมืองที่จะช่วยให้ประชาชนพัฒนาไปสู่การเป็น "เจ้าของรัฐ" ตามที่เหมา เจ๋อตงได้กล่าวว่า "กองทัพแดงไม่ใช่หน่วยรบเพียงอย่างเดียว ภารกิจหลักหรือหน้าที่ที่สำคัญคือการระดมมวลชน การต่อสู้เป็นเพียงแค่เครื่องมือเท่านั้น" กระบวนการนี้เกี่ยวข้องกับความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่ของกองทัพแดงในการให้การศึกษา จัดระเบียบ และระดมมวลชน โดยทำหน้าที่เหมือนเป็นตัวแทนเคลื่อนที่ของพรรคคอมมิวนิสต์ นอกเหนือจากบทบาททางทหาร นักวิชาการ ไช่ เซียง เขียนว่าความสามารถของกองทัพแดงในการทำงานในลักษณะนี้ ช่วยอธิบายว่าเหตุใดพรรคกรรมกรจึงสามารถพัฒนาได้อย่างประสบความสำเร็จ แม้จะมีฐานอุตสาหกรรมที่อ่อนแอในจีนสมัยปฏิวัติก็ตาม

 ผู้บัญชาการ 
 ผู้บัญชาการหลักของกองบัญชาการกองทัพแดง 
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2476 กองทัพแดงจีนเริ่มจัดตั้งระบบการทหารแบบมาตรฐาน พวกเขาได้ก่อตั้งกองบัญชาการกองทัพแดงที่แนวหน้าเพื่อบัญชาการปฏิบัติการ 
 ตำแหน่ง วาระที่หนึ่ง วาระที่สอง วาระที่สาม ประธานคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง จู เต๋อ (พฤษภาคม 2476 – ธันวาคม 2479) เหมา เจ๋อตง (ธันวาคม 2479 – กรกฎาคม 2480) ผู้บัญชาการทหารสูงสุด จู เต๋อ (พฤษภาคม 2476 – กรกฎาคม 2480)  ผู้บังคับการการเมือง โจว เอินไหล (พฤษภาคม 2476 –  มิถุนายน 2478) จาง กั๋วเทา (มิถุนายน 2478 – กรกฎาคม 2480) เสนาธิการทหาร หลิว ปั๋วเฉิง (พฤษภาคม 2476 – กรกฎาคม 2480) รองเสนาธิการทหาร จาง ยฺหวินอี้ (พฤษภาคม 2476 – ตุลาคม 2477)  เย่ เจี้ยนอิง (ตุลาคม 2477 – กรกฎาคม 2480)  ผู้อำนวยการกรมการเมืองทั่วไป หวัง เจี้ยเสียง (พฤษภาคม 2476 – มิถุนายน 2478) เฉิง ชางห้าว (มิถุนายน 2478 – ธันวาคม 2479) หวัง เจี้ยเสียง (ธันวาคม 2479 – กรกฎาคม 2480) รองผู้อำนวยการกรมการเมืองทั่วไป  (พฤษภาคม 2476 – ตุลาคม 2477) ยฺเหวียน กั๋วผิง (ตุลาคม 2477 – ธันวาคม 2479) หยาง ช่างคุน (ธันวาคม 2479 – กรกฎาคม 2480) ผู้อำนวยการฝ่ายความมั่นคง หลี่ เค่อหนง (มิถุนายน 2476 – ธันวาคม 2478) หลัว รุ่ยชิง (ธันวาคม 2478 – กรกฎาคม 2480) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เย่ จี้จ้วง (พฤษภาคม 2476 – กรกฎาคม 2480) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข เผิง หลงปั๋ว (พฤษภาคม – ธันวาคม 2476) เฮ่อ เฉิง (ธันวาคม 2476 – กรกฎาคม 2480) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทหารกองพล  (พฤษภาคม 2476 – กรกฎาคม 2480) 

 ผู้บัญชาการกลุ่มกองทัพ 
กองทัพแดงจีนมักอ้างว่าตนมี 3 กลุ่มกองทัพ แม้ว่าในปี พ.ศ. 2474 กองทัพแดงที่ 2 จะมีขนาดเล็กกว่าสองกองทัพที่เหลือมากก็ตาม
 กองทัพ ตำแหน่ง วาระที่หนึ่ง วาระที่สอง วาระที่สามกองทัพแดงที่ 1 ผู้บัญชาการ จู เต๋อ (สิงหาคม 2473 – ตุลาคม 2478) เผิง เต๋อหวย (ตุลาคม 2478 – สิงหาคม 2480) ผู้ตรวจการทางการเมือง เหมา เจ๋อตง (สิงหาคม 2473 – พฤษภาคม 2476) โจว เอินไหล (พฤษภาคม 2476 – ตุลาคม 2478) เหมา เจ๋อตง (ตุลาคม 2478 – สิงหาคม 2480) เสนาธิการ  (สิงหาคม 2473 – มิถุนายน 2474) เย่ เจี้ยนอิง (มิถุนายน 2474 – สิงหาคม 2480)  ผู้อำนวยการฝ่ายการเมือง  (สิงหาคม 2473 – มิถุนายน 2475) หยาง ช่างคุน (มิถุนายน 2475 – ตุลาคม 2478) หวัง เจี้ยเสียง (ตุลาคม 2478 – สิงหาคม 2480)กองทัพแดงที่ 2 ผู้บัญชาการ เฮ่อ หลง (กรกฎาคม 2478 – สิงหาคม 2480)  ผู้ตรวจการทางการเมือง เหริน ปี้ฉือ (กรกฎาคม – ตุลาคม 2479) กวน เซียงหยิง (ตุลาคม 2479 – สิงหาคม 2480)  เสนาธิการ หลี่ ต๋า (กรกฎาคม – ตุลาคม 2479) โจว ชื่อตี้ (ตุลาคม 2479 – สิงหาคม 2480)  ผู้อำนวยการฝ่ายการเมือง กาน ซื่อฉี (กรกฎาคม – ตุลาคม 2479) จู รุ่ย (ตุลาคม 2479 – สิงหาคม 2480) กองทัพแดงที่ 4 ผู้บัญชาการ สวี เซี่ยงเฉียน (พฤศจิกายน 2474 – สิงหาคม 2480)  ผู้ตรวจการทางการเมือง เฉิง ช่างห่าว (พฤศจิกายน 2474 – สิงหาคม 2480)   เสนาธิการ  (พฤศจิกายน 2474 – ตุลาคม 2476) หนี จื้อเลี่ยง (ตุลาคม 2476 – เมษายน 2479) หลี่ เท่อ (เมษายน 2479 – สิงหาคม 2480) ผู้อำนวยการฝ่ายการเมือง หลิว ชื่อฉี (พฤศจิกายน 2474 – พฤศจิกายน 2475) เฉิง ช่างห่าว (พฤศจิกายน 2475 – เมษายน 2479) หลี่ จั๋วหราน (เมษายน 2479 – สิงหาคม 2480)

 ผู้บัญชาการฐานที่มั่น 
ในปี พ.ศ. 2473 กองทัพแดงจีนได้ตั้งฐานทัพหลายแห่ง แม้ว่าชื่อเรียกของกองทัพแดงจะเปลี่ยนแปลงอยู่บ่อยครั้ง แต่ผู้บัญชาการของฐานทัพต่าง ๆ ก็ไม่ได้ถูกเปลี่ยนแปลงไปมากนัก
 ฐานทัพ ระหว่างปี ผู้บัญชาการ หมายเหตุเจียงซี2472–2477 เหมา เจ๋อตง จู เต๋อ  ปั่ว กู่  โจว เอินไหล เจียงซีตอนเหนือ2472–2477  ทรยศในปี 2477 ฟู่ ชิวเทา  ฟาง ปู้โจว  ทรยศในปี 2480เจียงซีตะวันออก2472–2478 ฟาง จื้อหมิ่น เสียชีวิตในปี 2478   เช่า ชื่อผิง ฝูเจี้ยนตอนเหนือ2472–2477 หวง เต้า  หวง ลี้กุ้ย  เสียชีวิตในปี 2480 อู่ เซี่ยนสี่  เสียชีวิตในปี 2480เจียงซีตะวันตก และหูหนานตะวันออก2473–2477 เหริน ปี้ฉือ หวัง เจิ้น  เซียว เค่อ   เสียชีวิตในปี 2479อานฮุยตะวันตก, หูเป่ย์ตะวันออก และมณฑลเหอหนานใต้2473–2475 จาง กั๋วเทา สวี่ จี้เชิ่น เสียชีวิตในปี 2474 สวี เซี่ยงเฉียน  เฉิน ชางห้าว  เฉิน เจ๋อหมิน เสียชีวิตในปี 2476หูเป่ย์ตะวันตก2473–2475 เฮ่อ หลง โจว อี้ฉฺวิน เสียชีวิตในปี 2474   เซี่ย ซี เสียชีวิตในปี 2479เสฉวนเหนือ2476–2478 จาง กั๋วเทา สวี เซี่ยงเฉียน  เฉิน ชางห้าว   ฉ่านซีเหนือ2475 –2480 หลิว จื้อตาน เสียชีวิตในปี 2479  เสียชีวิตในปี 2478 สี จ้งซฺวิน กว้างตุ้งตะวันออก2473–2474   กว่างซี2473–2475 เติ้ง เสี่ยวผิง จาง ยฺหวินอี้  เสียวีชิวตในปี 2474  เสียชีวิตในปี 2473  เสียชีวิตในปี 2475 ไห่หนาน2473–2475 หวัง เหวินหมิง  เสียชีวิตในปี 2473 เฝิง ไป่จฺวี้

 บุคลากร 
 กบฏทหาร 
ในช่วงแรกของการก่อตั้ง กองทัพแดงจีนส่วนใหญ่ประกอบด้วยอดีตนายทหารของกองกำลังชาตินิยม โดยส่วนใหญ่เข้าร่วมกองทัพแดงอย่างลับ ๆ ระหว่างปี 2467–2471 นายทหารเหล่านี้จำนวนมากเสียชีวิตในช่วงปีแรกของสงคราม การกบฏที่ใหญ่ที่สุดคือการลุกฮือที่หนิงตู ซึ่งเกิดขึ้นในฤดูหนาวปี 2474 นายพลต่ง เจิ้นถัง ผู้บัญชาการพลที่ 26 ของกองทัพปฏิวัติแห่งชาติ พร้อมกับทหาร 17,000 นาย เป็นกลุ่มแรกที่เข้าร่วมกองทัพแดงที่ 1 หลังจากการลุกฮือ พรรคชาตินิยมได้เสริมความแข็งแกร่งในการควบคุมกองทัพ ทำให้การก่อการกบฏทางทหารยากขึ้น อย่างไรก็ตาม นายพลจาง กั๋วเทา ซึ่งมองอดีตนายทหารของกองกำลังชาตินิยมด้วยความดูถูก ได้นำการโจมตีในฤดูร้อนปี 2474 ซึ่งส่งผลให้มีนายทหารระดับกลางและสูงของกองทัพแดงที่ 4 กว่า 2,500 นายเสียชีวิต ซึ่งทั้งหมดล้วนมีอดีตเป็นทหารจากกองกำลังชาตินิยม

 ชั้นยศ 
กองทัพแดงจีนไม่มีระบบชั้นยศ นายทหารและทหารถือว่าเท่าเทียมกัน ในช่วงแรก นายทหารจะถูกเลือกโดยทหารเอง แต่ในช่วงต่อมาของสงคราม ระบบนี้ก็ถูกยกเลิก ตั้งแต่ระดับกรมจนถึงระดับกองทัพ ระบบบัญชาการของแต่ละระดับจะมีผู้บัญชาการ 4 คน ได้แก่:
 ผู้บัญชาการ 
 ผู้ตรวจการทางการเมือง 
 เสนาธิการ
 ผู้อำนวยการฝ่ายการเมือง

 การเกณฑ์ทหาร 
กองทัพแดงใช้หลายวิธีในการเกณฑ์ทหาร หนึ่งในวิธีที่สำคัญคือการจัดการประชุมใหญ่และการแข่งขันระหว่างหมู่บ้าน ตำบล หรือองค์กรต่าง ๆ เพื่อดูว่าหน่วยใดสามารถส่งทหารได้มากที่สุด นอกจากนี้ องค์กรสตรีต่าง ๆ ยังมีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนครอบครัวของทหารกองทัพแดงและป้องกันไม่ให้ผู้หญิง "ดึงสามีของพวกเธอ" เพื่อขัดขวางการเกณฑ์ทหาร

วิธีการเกณฑ์ทหารเหล่านี้ช่วยให้กองทัพแดงสามารถรวบรวมกำลังพลได้อย่างมาก อย่างไรก็ตาม การเกณฑ์ทหารของกองทัพแดงก็มีปัญหาอยู่บ้าง เช่น การบังคับเกณฑ์ทหาร การเกณฑ์ทหารโดยไม่เป็นธรรม และการทารุณกรรมทหาร ปัญหาเหล่านี้ส่งผลต่อความนิยมของกองทัพในบางพื้นที่ และทำให้กองทัพประสบปัญหายากลำบากในการเกณฑ์ทหารในช่วงต่อมา
 การศึกษา 
เมื่อจำนวนอดีตนายทหารของกองกำลังชาตินิยมที่เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพแดงลดลงตลอดช่วงสงคราม กองทัพแดงจึงเริ่มพัฒนาการศึกษาทางทหารสำหรับนายทหารใหม่ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวนา ฐานทัพแต่ละแห่งได้จัดตั้งโรงเรียนนายร้อยของตนเอง โดยส่วนใหญ่ใช้ทหารฝ่ายตรงข้ามที่ถูกจับกุมมาเป็นครู การดำเนินการนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก และภายในปี 2479 กองทัพแดงก็สามารถสร้างกองกำลังทหารที่มีประสิทธิภาพ โดยมีนายทหารส่วนใหญ่เป็นอดีตชาวนาที่ผ่านการฝึกอบรมมาแล้ว

การเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบของกองทัพแดงและการพัฒนาการศึกษาทางทหารถือเป็นจุดสำคัญในการสร้างกองทัพให้เป็นกองทัพที่มีประสิทธิภาพและสามารถต่อสู้กับกองทัพชาตินิยมได้อย่างสูสี

 การประหาร 
ในปี พ.ศ. 2474 ผู้บัญชาการของกองทัพแดงมีความกังวลอย่างมากเกี่ยวกับการแทรกซึมของสายลับของกองทัพชาตินิยมในกองทัพแดง ปัญหานี้ทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อเสนาธิการทหารของกองทัพแดงที่ 1 จู ยฺหวินชิง ถูกสายลับลอบสังหารในโรงพยาบาล หลังจากนี้ กองทัพแดงแต่ละกองทัพก็เริ่มตัดสินและประหารชีวิตเจ้าหน้าที่และทหารที่ต้องสงสัย ในปี 2474 กองทัพแดงที่ 1 ประหารชีวิตผู้ต้องสงสัยไปประมาณ 4,000 คน กองทัพแดงที่ 3 และ 4 ก็ประหารชีวิตไปหลายพันคนเช่นกัน โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ระดับสูง

การประหารชีวิตครั้งนี้เป็นข้อผิดพลาดครั้งใหญ่ของกองทัพแดง ส่งผลให้กองทัพแดงอ่อนแอลงและสูญเสียบุคลากรสำคัญไปเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ ยังสร้างความหวาดกลัวและความไม่ไว้วางใจภายในกองทัพแดง

 องครักษ์แดง 
โดยปกติ ฐานทัพของกองทัพแดงจะถูกล้อมรอบด้วยกองกำลังศัตรู เพื่อปกป้องฐานทัพจากการโจมตีของศัตรู กองทัพแดงจึงจัดตั้งหน่วยพิเศษที่เรียกว่า "องครักษ์แดง" โดยอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของเจ้าหน้าที่จากสภาโซเวียตท้องถิ่น เมื่อเกิดสงครามขนาดใหญ่ องครักษ์แดงมีหน้าที่สนับสนุนด้านการส่งกำลังบำรุงและจัดหาทหารใหม่ให้กับกองทัพ ตัวอย่างเช่น ในช่วงฤดูหนาวปี 2475 กองทัพที่ 8 ของเซียวเค่อมีทหาร 2,200 นายและองครักษ์แดง 10,000 นาย อย่างไรก็ตาม บ่อยครั้งที่เจ้าหน้าที่ขององครักษ์แดงเหล่านี้ไม่ได้มีความภักดีเสมอไป ในฤดูใบไม้ผลิปี 2476 เจ้าหน้าที่องครักษ์แดงคนหนึ่งได้สังหารเฉิน เฉียนหลุน ผู้บัญชาการกองทัพที่ 29 และยอมจำนนต่อกองกำลังชาตินิยม

 โครงสร้างกองทัพ 
โดยปกติ กองทัพหรือกองพลของกองทัพแดงจีนจะมีกองพลทหารราบ 3 หรือ 2 กองพล แต่ละกองพลจะมีกรมทหารราบ 3 กรมและกองร้อยปืนครก 1 กอง ในช่วงเวลาต่าง ๆ จำนวนทหารของกองพลหนึ่งกองก็แตกต่างกันไป ในตอนแรก กองพลแต่ละกองจะมีทหารประมาณ 1,000 หรือ 2,000 นาย แต่ระหว่างปี 2476–2479 กองพลหนึ่งกองจะมีทหารประมาณ 5,000 หรือ 6,000 นาย

 ยุทโธปกรณ์ 
กองทัพแดงมักด้อยกว่ากองทัพชาตินิยมในด้านอาวุธและยุทโธปกรณ์ จึงต้องอาศัยการซุ่มโจมตีและการเคลื่อนไหวทางยุทธศาสตร์เพื่อเอาชนะ

 ปืนไรเฟิล 
กองทัพแดงจีนใช้อาวุธทั้งหมดที่ยึดได้จากกองทัพศัตรู  โดยอาวุธที่สำคัญและมีประโยชน์ที่สุดก็คือปืนไรเฟิล ในช่วงฤดูหนาวปี พ.ศ. 2477 กองทัพแดงที่ 1 มี 12 กองพล ทหาร 72,300 นาย และปืนไรเฟิล 25,300 กระบอก เมื่อเทียบกับกองทัพแดงที่ 1 กองทัพแดงที่ 4 มีปืนไรเฟิลมากกว่า ซึ่งทำให้สามารถเกณฑ์ทหารใหม่ในมณฑลเสฉวนได้อย่สงมากมาย อย่างไรก็ตาม กองทัพท้องถิ่นก็ขาดแคลนปืนไรเฟิลเช่นกัน อย่างในช่วงฤดูร้อนปี 2477 กองพลที่ 7 ของสฺวิน หวยโจว มีทหาร 6,000 นาย แต่มีปืนไรเฟิลเพียง 1,200 กระบอก ทำให้กองพลที่ 7 พ่ายแพ้อย่างรวดเร็วเมื่อพยายามเข้าโจมตีฝูโจว

 ปืนกล 
กองทัพแดงจีนแต่ละกรมจะมีกองร้อยปืนกล 1 กอง โดยแต่ละกองร้อยจะมีปืนกล 6 กระบอกขึ้นไป อัตราการติดตั้งปืนกลของกองทัพแดงไม่น้อยไปกว่ากองกำลังของกองทัพชาตินิยม จึงเป็นหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่กองทัพแดงสามารถเอาชนะกองทัพชาตินิยมได้หลายครั้ง ปืนกลที่พบเห็นได้ทั่วไปมากที่สุดในขณะนั้นได้แก่ เอ็มจี08, เซบี vz. 26, เอ็ม1918 ปืนไรเฟิลอัตโนมัติบราวนิง และปืนกลฮอตช์คิส เอ็ม1914
thumb|200px|ปืนกลของกองทัพแดงจีนในปี พ.ศ. 2479

 อาวุธเย็น 
กองทัพแดงจีนขาดแคลนปืนไรเฟิลอย่างหนัก จึงจำเป็นต้องใช้อาวุธเย็น เช่น ดาบ กระบี่ หอก เป็นต้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับทหารส่วนใหญ่ในกองทหารองครักษ์แดง

ในฤดูใบไม้ร่วงปี พ.ศ. 2473 เจิง จงเชิง เป็นบัญชาการทหารองครักษ์แดง 30,000 นายซึ่งล้วนได้รับการติดอาวุธด้วยอาวุธเย็น แม้จะมีทหารจำนวนมหาศาล แต่กองกำลังฝ่ายตรงข้าม 1,000 นายที่ติดอาวุธด้วยปืนไรเฟิลก็สามารถเอาชนะกองกำลังของเจิงได้

 ปืนกลมือ 
ปืนกลมือที่กองทัพแดงจีนใช้คือ เอ็มเพ 18 ซึ่งยึดมาจากกองกำลังชาตินิยมที่ซื้อมาจากเยอรมนี กองกำลังของกองทัพแดงมักใช้ปืนเหล่านี้เพื่อเอาชนะกองกำลังศัตรูอย่างรวดเร็ว

 ปืนใหญ่ 
กองทัพแดงใช้ปืนใหญ่ที่ยึดมาจากกองกำลังศัตรู ส่วนใหญ่กองทัพแดงจะมีเพียงแค่ปืนครก โดยปกติแล้วกองทัพหนึ่งจะมีปืนครก 3–5 กระบอก ในช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2473 กองทัพที่ 5 ของเผิง เต๋อหวยได้ยึดปืนใหญ่ภูเขา 75 มม. ได้ 4 กระบอกที่ยฺเว่โจว แต่ทว่าพวกเขากลับขาดกระสุน 

 อากาศยาน 
ในช่วงฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2473 กองทัพแดงที่ 4 ยึดเครื่องบินลาดตระเวนของกองทัพชาตินิยมได้ในทางตะวันออกของมณฑลหูเป่ย์ นักบินหลง เหวินกวงได้เข้าร่วมกับกองทัพแดงและช่วยเหลือพวกเขาในการโจมตีศัตรู ก่อนที่กองทัพแดงที่ 4 จะถอยทัพจากฐานที่มั่นของพวกเขา ชาวนาในท้องถิ่นได้ซ่อนเครื่องบินไว้และพบอีกครั้งในปี 2494 กองทัพแดงที่ 1 ยังสามารถยึดเครื่องบินลาดตระเวนได้ 2 ลำในปี 2475

 หมายเหตุ