wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วัดละหารใหญ่
วัดละหารใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองบัว อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง 

วัดละหารใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2340 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2557 ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้างที่ชัดเจน แต่ในจารึกการสร้างอุโบสถหลังเก่าที่ชำรุดนั้น จารึกไว้ว่าอุโบสถได้สร้างขึ้นเมื่อ จ.ศ. 1199 ตรงกับ ปีระกา เดือน 4 แรม 11 ค่ำ วันพุธ ต่อมาได้มีการรื้อถอนอุโบสถ โดยมีการสร้างใหม่เพื่อทดแทนหลังเดิม ผู้มีอาวุโสเล่าว่าวัดละหารใหญ่เป็นวัดที่สร้างเป็นวัดที่ 4 ของจังหวัดระยอง สมัยนั้นชาวบ้านที่อยากให้ลูกหลานได้เรียนหนังสือ จะส่งไปเรียนที่วัดละหารใหญ่ ที่วัดยังมีสอนภาษาขอม ภาษาไทย ก่อนจะอุปสมบท

วัดละหารใหญ่มีพระเกจิอาจารย์ดังอย่างหลวงปู่สิน เจ้าตำรับพระขุนแผนพรายกุมาร

รายนามเจ้าอาวาส
 หลวงพ่อเฒ่าจันทร์
 หลวงพ่อสังข์เฒ่า
 หลวงอธิการหั้น
 พระอธิการเกิด
 พระอธิการเทียน
 พระอธิการเพ่ง
 พระแก้ว อาภาโส
 พระครูสุภัททาจารคุณ (หลวงพ่อสิน ภทฺทาจาโร)
# รอยัลสทิวเวิร์ต
รอยัลสทิวเวิร์ต หรือ รอยัลสทิวเวิร์ตทาร์ทัน (หรือ) เป็นผ้าทาร์ทัน หรือผ้าลายสกอต ที่รู้จักกันเป็นอย่างดีมีประวัติย้อนหลังไปถึงราชวงศ์สทิวเวิร์ต และยังเป็นแบบผ้าทาร์ทันส่วนพระองค์ในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ลายผ้า (sett) นี้มีการเผยแพร่อย่างเป็นทางการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1831 ในหนังสือ The Scottish Gael โดยเจมส์ โลแกน (James Logan)  นี้สวมใส่โดยนักเป่าปี่สกอตของกองพันทหารราบที่ 3 แห่งสกอตแลนด์ หรือ Black Watch, กองทหารม้ารักษาพระองค์ Royal Scots Dragoon Guards และกองทหารราบรักษาพระองค์ Scots Guards รวมถึงกลุ่มพลเรือนบางกลุ่มที่ได้รับการคัดเลือก โบลตันที่ 5 และกองลูกเสือพอตเตอร์สบาร์ที่ 5 สวมผ้าพันคอลายผ้านี้อย่างเป็นทางการโดยได้รับพระบรมราชานุญาตจากสมเด็จพระราชินี วงดุริยางค์ the Queen's Bands จากมหาวิทยาลัยควีนสวมผ้าลายรอยัลสทิวเวิร์ตเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องแบบอย่างเป็นทางการ เช่นเดียวกับวงเครื่องเป่าปี่สกอตของกรมตำรวจวินนิเพก ผ้าลายนี้อาจได้รับการสวมใส่โดยสมาชิกที่เข้าร่วมหลักสูตรฝึกอบรมผู้นำสายตรวจ

thumb|ภาพหมวกกันน็อกของแจ็คกี สจวร์ต ที่ประดับด้วยลายผ้ารอยัลสทิวเวิร์ตทาร์ทัน
ตามหลักการผ้าลายรอยัลสทิวเวิร์ตนี้ไม่ควรสวมใส่โดยไม่ได้รับพระบรมราชานุญาตอย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ตามหน่วยงาน Scottish Register of Tartans ตั้งข้อสังเกตว่าในทางปฏิบัติ เนื่องจากความนิยม ผ้าลายนี้ได้กลายเป็นผ้าทาร์ทันสากล ที่ใครก็ตามที่ไม่มีผ้าทาร์ทันประจำตระกูลสามารถสวมใส่ได้ "ในลักษณะเดียวกับที่ชนเผ่าจะสวมผ้าทาร์ทันของหัวหน้าเผ่า เป็นการเหมาะสมสำหรับทุกคนที่เป็นพสกนิกรในพระราชินีที่จะสวมผ้าลายรอยัลสทิวเวิร์ต" คอลิน ฮัตเชสัน (Colin W Hutcheson) กล่าวถึงความเป็นสากลนี้ว่า "เกิดจากการทำให้เป็นการค้าในช่วงไม่นานนี้" ตามธรรมเนียมแล้วผ้าลายแบล็กวอต์ช (Black Watch หรือที่รู้จักในชื่อ Old Campbell, Grant Hunting, Universal, Government) และผ้าลายฮันติงสทิวเวิร์ต (Hunting Stewart) ถูกใช้เป็นผ้าทาร์ทันสากลและไม่จำเป็นต้องได้รับการอนุญาต

ในคริสต์ทศวรรษ 1960 ผ้าลายรอยัลสทิวเวิร์ตได้กลายเป็นที่รู้จักกันดีในวงการแข่งรถ โดยแจ็คกี สจวร์ต (Jackie Stewart) แชมป์โลกฟอร์มูลาวัน 3 สมัย จากสกอตแลนด์ใช้ลายผ้าแบบรอยัลสทิวเวิร์ตติดรอบหมวกกันน๊อกของเขา ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ผ้าลายนี้ได้รับความนิยมนำไปประยุกต์ในแฟชั่นพังก์
# ขังดวลแข้ง
ขังดวลแข้ง หรือ บลูล็อก  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องโดยมูเนยูกิ คาเนชิโระ และวาดภาพโดยยูซูเกะ โนมูระ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งแมกกาซีนรายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอเอทบิต ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 มีการประกาศทำฤดูกาลที่สองและมีการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์อนิเมะเรื่องยาว

ขังดวลแข้งชนะเลิศรางวัลมังงะโคดันชะครั้งที่ 45 ในสาขาโชเน็งในปี พ.ศ. 2564

 ตัวละคร 

 
 

 

 หมายเหตุ
# หนังสือแสดงกิจจานุกิจ
หนังสือแสดงกิจจานุกิจ หรือสะกดตามต้นฉบับว่า หนังสือแสดงกิจจานุกิตย์ เป็นหนังสือที่รวบรวมสิ่งที่เป็นแก่นสารของพระพุทธศาสนา และเลือกสรรความรู้สมัยใหม่ในสมัยนั้น เช่น วิทยาศาสตร์ ภูมิศาสตร์ และศาสนาเปรียบเทียบ ที่เป็นความรู้ทันสมัยและยังไม่เป็นที่ทราบกันทั่วไป

ที่มาของหนังสือ 

สืบเนื่องจากเหล่ามิชชันนารีที่เข้ามาเผยแพร่ศาสนาคริสต์ในประเทศไทยในสมัยรัชกาลที่ 3 เริ่มตีพิมพ์ผลงานที่โจมตีพระพุทธเจ้าและพุทธศาสนาด้วยข้อความต่าง ๆ ว่าเป็นศาสนาล้าหลังบ้าง ด้อยพัฒนาบ้าง และท่านเจ้าพระยาก็โต้ตอบพวกหมอสอนศาสนาทั้งที่เป็นชาวเยอรมันและอเมริกัน จนท่านเหล่านั้นต้องยอมจำนนไปต่าง ๆ นานา และท่านเจ้าพระยาจึงรวบรวมคำพูดต่าง ๆ พิมพ์เป็นเล่มขึ้น 

การพิมพ์
การพิมพ์ในระยะแรก ๆ นั้น บรรดาโรงพิมพ์ของพวกมิชชันนารีต่างรังเกียจไม่รับที่จะพิมพ์ เพราะเห็นว่าเป็นหนังสือที่ขัดต่อการเผยแพร่ศาสนาของตน และอ้างว่าขัดต่อหลักการและจุดประสงค์ของโรงพิมพ์ กระนั้น ท่านก็มาตั้งโรงพิมพ์เอง เรียกในสมัยนั้นว่า "การพิมพ์หิน" คือ ใช้แผ่นหินอ่อนมาสลักเป็นแม่พิมพ์ เป็นหนังสือจำนวน 390 หน้า และออกจำหน่ายเป็นครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2410 

 ข้อวิจารณ์  
หลังจากหนังสือนี้พิมพ์ครั้งแรก ได้มีการวิจารณ์ถกเถียงจากเหล่ามิชชันนารีเป็นจำนวนมาก จนกระทั่ง Henry Alabaster อดีตรองกงสุลอังกฤษประจำประเทศสยาม และภายหลังได้มาเป็นข้าราชการในสมัยรัชกาลที่ 5 และเป็นต้นสกุล (เศวตศิลา) ได้นำข้อความบางตอนไปแปลเป็นภาษาอังกฤษในหนังสือของตนเองที่ชื่อว่า (The Wheel Of The Law) และอีกเล่มหนึ่งชื่อว่า (The Modern Buddhist) โดยเขาอ้างว่า ความคิดของเสนาบดีไทยคนนี้คือความคิดของชาวพุทธคนหนึ่ง เล่มหลังนี้พิมพ์ครั้งแรกโดย บริษัท (Trubner & Co.) ในลอนดอน เมื่อปี พ.ศ. 2413

ทัศนะของปัญญาชนสยาม 

สุลักษณ์ ศิวรักษ์ เคยกล่าววิจารณ์ว่า 
เป็นหนังสือที่อวดได้ถึงความทันสมัยของพุทธศาสนา แต่การที่ไทยเราเดินตามฝรั่ง จนเลิกเชื่อเรื่องวัฏฏสงสารหรือการเวียนว่ายตายเกิด ซึ่งพิสูจน์ไม่ได้ตามแนวทางแห่งวิทยาศาสตร์...รวมทั้งความเชื่อเรื่องรุกขเทวดา นรกสวรรค์ แม้จนชาดกต่าง ๆ ก็เห็นเป็นว่าเรื่องเล่านิทานไป
และอีกแห่งกล่าวว่า 1. ปฏิเสธความเชื่อแบบคริสต์ ที่มีความศักดิ์สิทธิ์ที่อธิบายไม่ได้ตามหลักวิทยาศาสตร์ 2. เราถือพุทธเป็นวิทยาศาสตร์ 3. คำเทศนาในปฐมสมโพธิกถา ถูกสมเด็จพระสังฆราชในสมัยรัชกาลที่ 5 ในคณะธรรมยุต ปฏิเสธเสียสิ้น สีกากับผ้าเหลือง พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ.2537 และบทความอื่นๆ เช่น เรื่องพรหมจรรย์ในสังคมบริโภค และ เรื่องความอ่อนแอและเสื่อมโทรมของคณะสงฆ์ไทยและทางออกจากสถานการณ์ปัจจุบัน.
# เดอะ ทาทามิ กาแล็กซี
เดอะ ทาทามิ กาแล็กซี  เป็นนวนิยายญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2547 เขียนโดยโทมิฮิโกะ โมริมิ และตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โอตะ นิยายเล่าเรื่องในมุมมองบุคคลที่หนึ่ง ซึ่งผู้ที่เล่าเรื่องเป็นนักศึกษานิรนามที่มหาวิทยาลัยเกียวโต ผู้ระลึกถึงความโชคร้ายของตนในปีก่อนหน้าของชีวิตในมหาวิทยาลัย เนื้อเรื่องมี 4 บท แต่ละบทเล่าเรื่องราวในจักรวาลคู่ขนานที่เขาสมัครเข้าชมรมในมหาวิทยาลัยที่แตกต่างกัน

นวนิยายภาคต่อชื่อเรื่องว่า วันร้อนตับแลบ รีโมตแอร์ ไทม์แมชชีนบลูส์  ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563 โดยเป็นการรวมตัวละครของ เดอะ ทาทามิ กาแล็กซี เข้ากับเนื้อเรื่องของบทละครเวทีและภาพยนตร์เรื่อง ซัมเมอร์ไทม์แมชชีนบลูส์ ของมาโกโตะ อูเอดะ นวนิยายภาคต่อนี้มีการตีพิมพ์เป็นฉบับภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์น้ำพุในปี พ.ศ. 2565

เดอะ ทาทามิ กาแล็กซี ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ 11 ตอน สร้างโดยสตูดิโอแมดเฮาส์และกำกับโดยมาซาอากิ ยูอาซะ ออกอากาศทางผังรายการโนอิตามินะของช่องฟูจิทีวีในปี พ.ศ. 2553 อนิเมะดัดแปลงเรื่องนี้ได้รับการชื่นชมจากนักวิจารณ์ ได้รับรางวัลชนะเลิศในเทศกาลศิลปะสื่อญี่ปุ่นปี พ.ศ. 2553 ในสาขาแอนิเมชัน และในรางวัลโตเกียวอนิเมะปี พ.ศ. 2554 ในสาขาโทรทัศน์ ออริจินอลเน็ตแอนิเมชันดัดแปลงของเรื่อง วันร้อนตับแลบ รีโมตแอร์ ไทม์แมชชีนบลูส์ สร้างโดยสตูดิโอไซแอนซ์ซารุเริ่มฉายทางดิสนีย์+ ตั้งแต่เดือนกันยายนถึงตุลาคม พ.ศ. 2565 

 หมายเหตุ
# ฟูอัด ชีฮับ
ฟูอัด อับดุลลาห์ ชีฮับ (19 มีนาคม พ.ศ. 2445 - 25 เมษายน พ.ศ. 2516) เป็นนักการเมืองชาวเลบานอนและประธานาธิบดีเลบานอนในปี พ.ศ. 2501 ถึง พ.ศ. 2507 และนอกจากนี้เขาเป็นผู้ก่อตั้งกองทัพเลบานอนหลังได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสและเขาเป็นผู้บัญชาการทหารกองทัพเลบานอนในปี พ.ศ. 2489

เขาเกิดในครอบครัวของราชวงศ์ชีฮับและเขาเข้าประจำกองทัพฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2462 และในปี พ.ศ. 2495 เขาเป็นนายกรัฐมนตรีเลบานอนเมื่อนายบิชารัต อัลคูรี (Bachera El-Khory) ประธานาธิบดีเลบานอนในขณะนั้นลาออกเนื่องจากมีการประท้วงไล่รัฐบาลของอัลคูรีและปรึกษาให้เขามีส่วนในการเลือกตั้้งครั้งต่อไปในขณะที่คามีล ชีมูน (Camille Chamoun) ได้เลืิอกให้เป็นประธานาธิบดีจากอัลคูรี

ระหว่างวิกฤตทางการเมืองเลบานอนในปี พ.ศ. 2501 ซึ่งมีความขัดแย้งกับชีมูนและผู้นำมุสลิมและเขาป้องกันไม่ให้กองทัพมาเข้าข้างรัฐบาลหรือฝ่ายค้านและปฏิเสธคำขอทั้งหมด ซึ่งในการตัดสินใจของเขาทำให้กองทัพเลบานอนรวมความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันและสูญเสียความชอบธรรมอย่างจำกัดและเขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นประธานาธิบดีเลบานอนในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2501 โดยถือเป็น "ทางเลือกที่เป็นเอกฉันท์" ทั้งในและต่างประเทศและเขาสืบทอดตำแหน่งจากชึมูน

ในระหว่างการดำรงตำแหน่งของเขาซึ่งเขาพัฒนาประเทศเลบานอนให้มีความทันสมัยให้เหมือนกับประเทศตะวันตก อย่างไรก็ตามระบอบการปกครองของเขาถูกกล่าวหาว่าเป็นเผด็จการเบ็ดเสร็จและการเพิ่มบทบาทของทหารและหน่วยสืบราชการลับหรือตำรวจลับ ซึ่งอุดมการณ์ทางการเมืองของเขารู้จักกันในชื่อลัทธินิยมชีฮับและเขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2516

 แหล่งอ้างอิง
# มนุษย์เลื่อยยนต์
มนุษย์เลื่อยยนต์ หรือ เชนซอว์แมน  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยทัตสึกิ ฟูจิโมโตะ ภาคแรกตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 ถึงธันวาคม พ.ศ. 2563 ภาคสองเริ่มเผยแพร่ทางนิตยสารออนไลน์ โชเน็งจัมป์+ ของสำนักพิมพ์ชูเอชะในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 12 เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอ MAPPA ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565 และต่อมาได้มีการประกาศว่าบทริเซะ หรือบทบอมบ์เกิร์ล จะได้รับการดัดแปลงให้อยู่ในรูปแบบของภาพยนตร์ในชื่อ เชนซอว์แมน: เดอะมูฟวี่ บทริเซะ มีกำหนดฉายในปี พ.ศ. 2568

 ตัวละคร 
 / 

 หมายเหตุ
# บาลาชิคา
บาลาชิคา  เป็นเมืองในแคว้นมอสโก ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเปคอร์กา ห่างออกไปทางตะวันออกของถนนวงแหวนมอสโก 1 กิโลเมตร (0.62 ไมล์) มีประชากร 

 ภูมิศาสตร์ 
เมืองนี้มีชื่อเสียงในเรื่องระบบแม่น้ำและทางน้ำที่เป็นเอกลักษณ์ ระบบแม่น้ำเปคอร์กาครอบคลุมพื้นที่ 40 กิโลเมตร (25 ไมล์) จากเหนือจรดใต้และ 20 กิโลเมตร (12 ไมล์) จากตะวันออกไปตะวันตก และยังมีทะเลสาบและสระน้ำขนาดเล็กจำนวนมากที่เกิดขึ้นจากการสร้างเขื่อนเพื่อผลิตพลังงานน้ำให้โรงสีฝ้ายในศตวรรษที่ 19
# ตัมบอฟ
ตัมบอฟ (, ;) เป็นเมืองและศูนย์กลางการปกครองของแคว้นตัมบอฟ เขตสหพันธ์กลาง ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ที่จุดบรรจบกันของแม่น้ำทีสนาและแม่น้ำสตูเดเนตส์ ซึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงมอสโก ระยะทางประมาณ 418 กิโลเมตร (260 ไมล์) เมืองมีประชากร 280,161 คน (สำมะโนประชากร พ.ศ. 2553); 293,658 คน (สำมะโนประชากร พ.ศ. 2545);
# กะแล้วชีวิตรักวัยรุ่นของผมมันต้องไม่สดใสเลยสักนิด
กะแล้วชีวิตรักวัยรุ่นของผมมันต้องไม่สดใสเลยสักนิด  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยวาตารุ วาตาริ และวาดภาพโดย Ponkan8 มีการดัดแปลงมังงะสามเรื่องและกวีนิพนธ์อีกสองเล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ ฤดูกาลแรกออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2550 ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2558 ฤดูกาลที่ 3 และฤดูกาลสุดท้าย ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2563

วิดีโอเกม Yahari Game demo Ore no Seishun Rabukome wa Machigatteiru. เผยแพร่โดยสตูดิโอ 5pb เปิดตัวเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2556 สำหรับเพลย์สเตชัน วิตา วิดีโอเกมที่ 2 โดยสตูดิโอ 5pb เปิดตัวเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2559 โดยทั้งสองวิดีโอเกมถูกรวมเข้าด้วยกัน เปิดตัวเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2560 สำหรับเพลย์สเตชัน 4 ในชื่อ Yahari Ore no Seishun Rabukome wa Machigatteiru.

 ตัวละคร 
 ตัวละครหลัก
# ยุจโน-ซาฮาลินสค์
ยุจโน-ซาฮาลินสค์ (, แปลตามตัวอักษรว่า "เมืองซาฮาลินใต้") เป็นเมืองในเกาะซาฮาลินและเป็นศูนย์กลางการปกครองของแคว้นซาฮาลิน ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ในส่วนตะวันออกไกลของรัสเซีย ตั้งอยู่ทางเหนือของประเทศญี่ปุ่น การสกัดก๊าซและน้ำมันรวมถึงการแปรรูปเป็นหนึ่งในอุตสาหกรรมหลักบนเกาะ เมืองนี้มีชื่อว่า วลาดิมีรอฟกา  จากปี ค.ศ. 1882 ถึง 1905 จากนั้นเรียกว่า โทโยฮาระ  ในช่วงที่จักรวรรดิญี่ปุ่นปกครองตั้งแต่ปี ค.ศ. 1905 ถึง 1946 เมื่อการสำรวจสำมะโนปี 2010 มีประชากร 181,728
# กัตชินา
กัตชินา  เป็นเมืองที่ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตกัตชินสกี ในแคว้นเลนินกราด ประเทศรัสเซีย อยู่ห่างจากเซนต์ปีเตอส์เบิร์กไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 45 กิโลเมตร (28 ไมล์) ตามทางหลวงสาย E95 ซึ่งเชื่อมระหว่างเซนต์ปีเตอส์เบิร์กและปึสคอฟ มีประชากร 

ก่อนหน้านี้รู้จักกันในชื่อ Khotchino, Gatchina (จนถึง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1923)  Trotsk (จนถึง 2 สิงหาคม ค.ศ. 1929)  และ Krasnogvardeysk (จนถึง 28 มกราคม 1944)

กัตชินาเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในแคว้นเลนินกราด เป็นศูนย์กลางด้านประวัติศาสตร์ มีพระราชวังกัตชินาตั้งอยู๋ซึ่งเป็นหนึ่งในพระราชฐานหลักของราชวงศ์รัสเซียในช่วงศตวรรษที่ 18 และ 19 และพระราชวังกัตชินาเป็นส่วนหนึ่งของมรดกโลกยูเนสโก "ศูนย์ประวัติศาสตร์แห่งเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและกลุ่มอนุสาวรีย์ที่เกี่ยวข้อง" สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมอีกแห่งในกัตชินาคือพระราชวังปริออรัสกี

กัตชินาเป็นเมืองที่มีอันดับคุณภาพชีวิตในระดับที่สูงเมื่อเทียบกับเมืองอื่นในประเทศรัสเซีย
# ตอมสค์
ตอมสค์ (, Selkup: Топӄо, Topqo; ไซบีเรียนตาตาร์: Түң-тора) เป็นเมืองและศูนย์กลางการบริหารของแคว้นตอมสค์ในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำตอม มีประชากร 

ตอมสค์ถือเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในไซบีเรีย ซึ่งฉลองครบรอบ 410 ปี เมื่อปี ค.ศ. 2014 เมืองนี้เป็นศูนย์กลางการศึกษาและวิทยาศาสตร์ โดยมีมหาวิทยาลัยของรัฐ 6 แห่ง มีนักศึกษามากกว่า 100,000 คน และเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในไซบีเรียA Geography of Russia and Its Neighbors  p. 398
# อูลยานอฟสค์
อูลยานอฟสค์  เดิมรู้จักกันในชื่อ ซิมบีร์สค์  จนถึงปี ค.ศ. 1924 เป็นเมืองและศูนย์กลางการบริหารของแคว้นอูลยานอฟสค์ ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่บนแม่น้ำวอลกา มีระยะทาง 705 กิโลเมตร (438 ไมล์) ทางตะวันออกของกรุงมอสโก มีประชากร 

เมืองนี้เป็นบ้านเกิดของวลาดีมีร์ เลนิน (เกิดที่อูลยานอฟ) ซึ่งถูกเปลี่ยนชื่อหลังจากการตายของเขาในปี ค.ศ. 1924; และบ้านเกิดของ อะเลคซันดร์ เคเรนสกี ผู้นำของรัฐบาลชั่วคราวรัสเซียซึ่งเลนินล้มล้างในช่วงการปฏิวัติเดือนตุลาคมปี ค.ศ. 1917 เมืองนี้เป็นบ้านเกิดของนักเขียนที่มีชื่อเสียง เช่น อีวาน กอนชารอฟ, นิโคไล ยาซีคอฟ และนิโคไล คารามซิน และจิตรกรเช่น อาร์ดี พลาสตอฟ และ นิคาส ซาโฟรนอฟ ยูเนสโกได้กำหนดให้อูลยานอฟสค์เป็นเมืองวรรณกรรมตั้งแต่ปี ค.ศ. 2015

 หมายเหตุ
# คุณแม่ที่มีสกิลพื้นฐานเป็นการโจมตีหมู่ แถมยังเบิ้ลได้แบบนี้ชอบไหมจ๊ะ
คุณแม่ที่มีสกิลพื้นฐานเป็นการโจมตีหมู่ แถมยังเบิ้ลได้แบบนี้ชอบไหมจ๊ะ  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยดาจิมะ อินากะ และวาดภาพโดยโปจิ อีดะ ตีพิมพ์โดยฟูจิมิโชโบ ภายใต้สำนักพิมพ์ Fujimi Fantasia Bunko ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2560 ถึงเมษายน พ.ศ. 2563 รวมทั้งหมด 11 เล่ม

มังงะดัดแปลงโดย Meicha ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนดิจิทัล คาโดกาวะโชเต็ง ตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2560 ถึงมกราคม พ.ศ. 2564 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอเจซีสตาฟ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2562

 ตัวละคร
# ตูย์เมน
ตูย์เมน (;) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและศูนย์กลางการปกครองของแคว้นตูย์เมน ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเทือกเขายูรัล ริมแม่น้ำทูรา ตูย์เมนมีจำนวนประชากรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เนื่องจากการลงทุนด้านอุตสาหกรรมน้ำมันและก๊าซของประเทศรัสเซีย โดยมีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 847,488 คนในการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2021  ตูย์เมนเป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดของภูมิภาคยูรัลและเขตสหพันธ์ยูรัล ตูย์เมนเป็นเมืองแรกของไซบีเรียหากนับจากทางทิศตะวันตก

ชาวรัสเซียเข้ามาตั้งถิ่นฐานในเมืองตูย์เมนเป็นแห่งแรกของไซบีเรีย โดยก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1586 เพื่อรองรับการขยายตัวไปทางตะวันออกของรัสเซีย เมืองนี้ยังคงเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งทางตะวันออกของเทือกเขายูรัล ตูย์เมนตั้งอยู่ที่ชุมทางของเส้นทางการค้าที่สำคัญหลายสายและเข้าถึงทางน้ำที่เดินเรือได้สะดวก ตูย์เมนได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็วจากนิคมทางทหารขนาดเล็กเป็นเมืองการค้าและอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ เมืองนี้ยังคงมีอาคารเก่าแก่หลายแห่งที่เป็นประวัติศาสตร์ของเมืองตั้งอยู่ที่ใจกลางของเขตตูย์เมนเก่า

ปัจจุบัน ตูย์เมนเป็นศูนย์กลางธุรกิจที่สำคัญ เป็นศูนย์กลางการขนส่ง และศูนย์กลางอุตสาหกรรมของแคว้นตูย์เมน ซึ่งเป็นภูมิภาคที่อุดมด้วยน้ำมัน และมีพรมแดนติดกับประเทศคาซัคสถาน  และยังเป็นที่ตั้งของบริษัทหลายแห่งที่ดำเนินงานอยู่ในอุตสาหกรรมน้ำมันและ ก๊าซ
# พระนางธูโมรณา
ธูโมรณา https://www.wisdomlib.org/definition/dhumorna, หรือ ศยามาลา และ มฤตยูเทวีhttps://www.quora.com/Whos-the-goddess-of-death-in-Hindu-mythology, เป็นพระเทพีในศาสนาฮินดูอันเป็นเทพีแห่งความตายhttps://www.quora.com/Whats-the-name-of-the-wife-of-Yamraj-Hindu-mythologyและ นางเป็นชายาได้รับการยกย่องว่าศักติของท้าวพญายมราช นามของนางหมายถึง หมอกควันแห่งความตาย นางได้รับการยกย่องคติพราหมณ์ ฮินดูนิกายศักติคือหนึ่งในเทพีผู้รักษาอัฐโลกบาล อันเป็นอิตถีพละของท้าวพญายมราช

 หมายเหตุ
# วัดเพิ่มประสิทธิผล
วัดเพิ่มประสิทธิผล หรือเรียกว่า วัดหัวบึง ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 55 หมู่ที่ 6 ตำบลงิ้วราย อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุต

 ประวัติ 
วัดเพิ่มประสิทธิผล ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2411  เดิมทีเป็นแค่ที่พักสงฆ์ชั่วคราว โดยมีพระสมุห์คล้อย ได้มาจำพรรษาอยู่ และได้สร้างอุโบสถหลังแรกขึ้น ใช้เวลา 11 ปี จึงแล้วเสร็จ โดยมีนางเพิ่ม ประภาสะวัต นายประสิทธิ์ กันภัย (สามี) และ นายผล (ลูกชาย) ได้บริจาคที่ดินให้วัด จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดเพิ่มประสิทธิผล" 

 เสนาสนะและปูชนียวัตถุ 
 ที่ดินที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 24 ไร่ 2 งาน 73 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 9429 9498 และ 161
 อุโบสถ กว้าง 5.7 เมตร ยาว 18.8 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525
 ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 19.2 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501
 หอสวดมนต์ กว้าง 5 เมตร ยาว 10.7 เมตร
 กุฎิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ วันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 12.3 เมตร ยาว 25.5 เมตร
 ปูชนียวัตถุ มีหลวงพ่อขาว เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ เป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยา ประดิษฐานในศาลาจัตุรมุข

 อาณาเขต 
 ทิศเหนือ จดที่ดินเอกชน
 ทิศใต้ จดที่ดินเอกชน
 ทิศตะวันออก จดที่ดินเอกชน
 ทิศตะวันตก จดที่ดินเอกชน 

 รายนามเจ้าอาวาส 
เท่าที่ปรากฏรายชื่อ ดังนี้ 
 หลวงพ่อเภา 
 หลวงพ่อนันท์ 
 พระสมุห์คล้อย 
 พระครูสมุห์พัลลภ ปภัสสโร
# พงศาวดารแห่งจอร์เจีย
พงศาวดารแห่งจอร์เจีย  หรือ อนุสรณ์ประวัติศาสตร์จอร์เจีย  เป็นอนุสรณ์สถานตั้งอยู่ใกล้กับทะเลทบิลิซี ผลงานสร้างสรรค์โดยซูรับ เซเรเทลี ในปี 1985 แต่สร้างไม่เสร็จโดยสมบูรณ์ อนุสรณ์สถานในปัจจุบันประกอบด้วยเสา 16 เสา ความสูงระหว่าง 30–35 เมตร ครึ่งบนแสดงภาพของกษัติรย์ ราชินี และวีรชน ส่วนท่อนล่างเป็นชีวประวัติของพระเยซู นอกจากนี้ยังมีกางเขนเถาองุ่นของนักบุญนีโนและโบสถ์น้อยหนึ่งหลัง
# กางเขนเถาองุ่น
กางเขนเถาองุ่น , กางเขนนักบุญนีโน  หรือ กางเขนจอร์เจีย  เป็นสัญลักษณ์สำคัญของคริสต์จักรออร์ทอดอกซ์จอร์เจีย เชื่อกันว่ามีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 ในสมัยที่ศาสนาคริสต์กลายเป็นศาสนาทางการในราชอาณาจักรไอบีเรีย (คาร์ทลี)

ลักษณะเด่นของกางเขนเถาองุ่นคือแขนแนวนอนที่เอียงลงเล็กน้อย ตามธรรมเนียมเชื่อว่ามาจากนักบุญนีโน สตรีชาวกัปปาโดกีอาผู้เผยแผ่ศาสนาคริสต์ในพื้นที่ที่ปัจจุบันคือภาคตะวันออกและภาคใต้ของจอร์เจียไปจนถึงภาคตะวันออกเฉียงเหนือของตุรกีในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 4 โดยใช้กางเขนหน้าตาเช่นนี้ขณะออกเผยแผ่ศาสนา ตำนานเล่าว่านางได้รับกางเขนเถาองุ่นนี้เองจากพระนางพรหมจารีย์มารีย์ (ในขณะที่บางตำนานเล่าว่านางสร้างกางเขนนี้ขณะเดินทางไปมสเฆทา) นางปักกางเขนนี้ไว้ในผมของตนและนำกางเขนนี้ติดตัวไปด้วยขณะเดินทางไปยังจอร์เจีย อย่างไรก็ตาม ไม่ปรากฏหลักฐานภาพกางเขนที่มีแขนเอียงลงเช่นนี้จนกระทั่งสมัยใหม่ตอนต้น
# โฆษณาชวนเชื่อในประเทศญี่ปุ่น
อ้างอิง 

 Jansen, Marius B. (2002).  The Making of Modern Japan. Cambridge: Harvard University Press. ; OCLC 52086912
# ปีเตอร์ กริลล์กับช่วงเวลาแห่งปราชญ์
ปีเตอร์ กริลล์กับช่วงเวลาแห่งปราชญ์' หรือ ปีเตอร์กริลล์กับห้วงเวลานักปราชญ์  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต เขียนเรื่องและวาดภาพโดยไดซูเกะ ฮิยามะ ตีพิมพ์ในนิตยสารแอกชันรายเดือน นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์ฟูตาบาชะตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 10 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์กวีบุ๊ค ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอวูฟส์เบน ออกอากาศระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2563 ฤดูกาลที่สองสร้างโดยสตูโอวูฟส์เบนและเซเวน ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565

 ตัวละคร 

 หมายเหตุ
# วัดถนนใหญ่
วัดป่าเทพเนรมิต เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ที่ หมู่ 6 ตำบลถนนใหญ่ อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี

ประวัติ 
วัดถนนใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2335 ในช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยการนำของครูบาสิงห์ ผู้คนที่อาศัยอยู่ในชุมชน บ้านถนนใหญ่และวัดถนนใหญ่นี้ เป็นชาวไทยพวน เมื่อคนไทยพวนที่อพยพมาก ก็จะมาสร้างเรือนกันอยู่บริเวณ ที่วัดถนนใหญ่มีพระอุปัชฌาย์ 3 ท่านคือ อุปัชฌาย์สิงห์ อุปัชฌาย์ขัน อุปัชฌาย์เกตุ

เกียรติคุณ

ได้รับการคัดเลือกโดยสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติประกาศให้เป็น สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดดีเด่น เฉลิมพระเกียรติ 82 พรรษา ประจำปีพุทธศักราช 2552  

พร้อมกับที่ประชุมของมหาเถรสมาคมได้พิจารณาแล้วลงมติเห็นชอบให้ วัดถนนใหญ่ ตำบลถนนใหญ่ อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดป่าเทพเนรมิต" ในการประชุมครั้งที่ 15/2552 เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

รายนามเจ้าอาวาส 

 พระครูพรหมเทพาจารย์ (เทพ ถาวโร) พ.ศ.2543
 พระครูวรญาณโกศล (ทวีศักดิ์ ญาณวโร) พ.ศ.2543 - ปัจจุบัน
# วัดกระทุ่มปี่
วัดกระทุ่มปี่ เป็นวัดราษฎร์  สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ ๑ ตำบลโพธิ์ชัย อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี 

 ประวัติ 
เดิมทีเนื้อที่ของวัดเป็นของ นายน้อย และนางจุ้ย สองสามีภรรยาชาวบ้านโพธิ์ชัย ได้ถางป่าและปลูกเป็นที่พักสำหรับสงฆ์ไว้ บางครั้งถึงคราวเทศกาลงานบุญ ชาวบ้านได้นิมนต์พระสงฆ์มาบำเพ็ญบุญ จนเกิดศรัทธาได้ถวายที่ดินให้สร้างเป็นวัดขึ้น 

ต่อมาได้มี ขุนโพธิ์ชัยราษฎร (เปรม จันทร์แสง) กำนันบ้านโพธิ์ชัย นายผ่อง นางเจียม และคนอื่นๆ โดยมี ขุนสวัสดิ์ (แสง) ได้เป็นธุระขอพระภิกษุจากพระสิงหบุราจารย์เจ้าคณะจังหวัดสิงห์บุรีให้มาจำพรรษาที่วัดแห่งนี้  

 เรื่องเล่า 
โดยเหตุที่ว่า วัดนี้เคยเป็นป่าต้นจิก ป่าต้นกรด และป่าต้นกระทุ่ม ชุกชุมมาก และมีต้นกระทุ่มใหญ่อยู่ต้นหนึ่งขึ้นอยู่ริมน้ำ ชาวบ้านเล่าว่า วันดีคืนดี จะได้ยินเสียงคล้ายปี่ ดังมาจากต้นกระทุ่มต้นนั้น 

เหตุนี้ ชาวบ้านจึงเรียกว่า "กระทุ่มปี่" เมื่อตั้งเป็นวัดขึ้นจึงถือนิมิตนั้น ตั้งเป็นชื่อวัดสาราคุรุสิงหบุราจารย์ (หลวงพ่อแป้น ภัททโก).กรกฎาคม 2551.จำนวนพิมพ์ 3000 เล่ม.สำนักพิมพ์วันทิพย์.หน้า 12

 อาณาเขต 
วัดกระทุ่มปี่ ปัจจุบันมีเนื้อที่ประมาณ 12 ไร่ 2 งาน 19 วา 

โดยทิศตะวันออก จรดนาวัด 
ทิศตะวันตก จรดลำน้ำโพธิ์ชัย 
ทิศเหนือ ติดที่ดินของนายมงคล สุคะโต 
ทิศใต้ ติดกับที่สาธารณะ

ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2464 

และทรงพระกรุณาอุทิศ ให้มีเขตพระอุโบสถ ยาว 1 เส้น 10 วา กว้าง 1 เส้น 

ได้ทำพิธีผูกพัทธสีมาในปี พ.ศ. 2466 

 ศาสนสถานและเสนาสนะ 
พระพุทธรูปหิน หน้าตักกว้าง 197 เซนติเมตร สูง 147 เซนติเมตรเมตร ได้มาจากวัดโบสถ์  ในปี พ.ศ. 2466 

พระเจดีย์ สร้างในปี พ.ศ. 2470 ฐานล่างวัดได้ 24 เมตร สูง 12 เมตร 50 เซนติเมตร 

กำแพงรอบวัด ยาว 48 เมตร 

หอระฆังสร้างเมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2497 ด้วยงบ 4,190 บาท 

ศาลาการเปรียญ แบบคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น ยาว 10 วา 3 ศอก กว้าง 6 วา ด้วยงบ 46,925 บาท สร้างในปี พ.ศ. 2491

กุฏิสงฆ์ 8 หลัง แบบคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงปั้นหยา ด้วยงบ 83,560 บาท สร้างในปี พ.ศ. 2500 

 รายนามเจ้าอาวาส 
1.พระอาจารย์จอย พ.ศ. 2449 - พ.ศ. 2460

2.พระใบฎีกาโท้ พ.ศ. 2460 - พ.ศ. 2474

3.พระครูวินยาภิรัต (เฟื่อง ภควมฺปติ) พ.ศ. 2474 - พ.ศ. 2479 

4.พระสมุห์แก่น อุปคุตโต พ.ศ. 2479 - ลาสิกขา พ.ศ. 2484 

5.พระภิกษุอัมพร พ.ศ. 2484 - ลาสิกขา พ.ศ. 2485 

6.พระภิกษุหวน พ.ศ. 2485 - ลาสิกขา 

7.พระสิงหบุราจารย์ (แป้น ภทฺทโก) 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 - 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 

8.พระสิงหคณาจารย์ (ทวี สุวณฺณปาโล) 
11 สิงหาคม พ.ศ. 2531 - ปัจจุบัน

 โรงเรียนวัดกระทุ่มปี่ภัทรราษฎร์ประสิทธิ์ 
เริ่มสร้างในปี พ.ศ. 2488 โดยการนำของชาวบ้านโพธิ์ชัย ได้ร่วมกันบริจาคทรัพย์เพื่อสร้างอาคารเรียน 1 หลัง โดยมี ขุนเชาว์โพธิ์ชัย (เล็ก จันทร์แสง) ได้ร่วมบริจาคเรือนไม้หลังเก่าของตนให้เป็นอาคารเรียนชั่วคราว คิดเป็นเงิน 2,365 บาท 

ต่อมา พระมหาแป้น ภทฺทโก ได้ร่วมกับชาวบ้านและทางราชการ ได้สร้างอาคารเรียนหลังใหม่ เป็นชนิดคอนกรีตเสริมเหล็ก และได้ตั้งชื่อใหม่ว่า โรงเรียนวัดกระทุ่มปี่ภัทรราษฎร์ประสิทธิ์
ปัจจุบันเปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาถึงมัธยมศึกษาตอนปลาย
# แผนสมรสไม่สมเลิฟ
แผนสมรสไม่สมเลิฟ  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยยูกิ คานามารุ ตีพิมพ์ในนิตยสารยังเอช นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอมาเทอร์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565 เพลงเปิด TRUE FOOL LOVE ร้องโดย Liyuu เพลงปิด Stuck on you และ Swallows ร้องโดย Nowlu

 ตัวละคร 

 สื่อ 
 มังงะ 
แผนสมรสไม่สมเลิฟเขียนและวาดภาพโดยยูกิ คานามารุ ซีรีส์นี้เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารยังเอซของคาโดกาวะโชเต็ง เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2561 คาโดกาวะได้รวบรวมตอนต่างๆ ตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง) โดยเล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ณ วันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2566 มีการออกเล่มทั้งหมด 11 เล่ม สำนักพิมพ์ฟินิกซ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์เรื่องนี้ในฉบับภาษาไทย

 จำนวนเล่ม 

 อนิเมะ 

 หมายเหตุ
# นาเรียน-มาร์
นาเรียน-มาร์ (เนเนตส์: Няръянa марˮ, Nyar'yana marq แปลว่า "เมืองสีแดง") เป็นเมืองท่าทางทะเลและแม่น้ำ และศูนย์กลางการปกครองของเขตปกครองตนเองเนเนตส์ ประเทศรัสเซีย เมืองนี้ตั้งอยู่ริมฝั่งขวาของแม่น้ำเพโชรา ห่างจากปากแม่น้ำไปทางต้นน้ำ 110 กิโลเมตร (68 ไมล์) เมืองนาเรียน-มาร์ตั้งอยู่ทางเหนือของวงกลมอาร์กติกบริเวณทะเลแบเร็นตส์ มีประชากร    17,000 คน (ค.ศ. 1973) ประมาณครึ่งหนึ่งของประชากรเนเนตเซียอาศัยอยู่ในเขตเมือง
# ซาเลฮาร์ด
ซาเลฮาร์ด (ฮันตี: , Pułñawat; , Salja’ harad) เป็นเมืองในเขตปกครองตนเองยามาโล-เนเนตส์ ประเทศรัสเซีย เป็นศูนย์กลางการปกครองของเขต เมืองตั้งอยู่บนเส้นวงกลมอาร์กติก ประชากรส่วนใหญ่อาศัยอยู่ทางใต้เส้นวงกลมอาร์กติกประมาณ 1 กิโลเมตร (0.62 ไมล์) และชานเมืองตั้งอยู่เหนือเส้นวงกลมอาร์กติก

 ข้อมูลประชากร 
กลุ่มชาติพันธุ์ของเมืองประกอบด้วย (2010):
 รัสเซีย – 65%
 ตาตาร์ – 9%
 ยูเครน – 6.2%
 ฮันตี – 3.3%
 เนเนต – 3%
 โคมิ – 2.7%
 คีร์กีซ – 1%
 อื่นๆ – 9.8%