wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อาสนวิหารแม่พระบรรทม (คาร์กิว)
อาสนวิหารแม่พระบรรทม  เป็นโบสถ์คริสต์นิกายออร์ทอดอกซ์ในนครคาร์กิว ประเทศยูเครน และเป็นโบสถ์หลักของนิกายในนครคาร์กิวจนกระทั่งมีการสร้างอาสนวิหารแม่พระรับสารในปี 1901 อาสนวิหารแม่พระบรรทมตั้งอยู่บนเขามหาวิทยาลัยริมฝั่งแม่น้ำโลปาน อาคารหอระฆังทรงนีโอคลาสสิกที่สร้างขึ้นระหว่างทศวรรษ 1820 ถึง 1830 เป็นสิ่งปลูกสร้างที่สูงที่สุดของคาร์กิวจนศตวรรษที่ 21 ด้วยความสูง 90 เมตร จักรพรรดิรัสเซียเกือบทุกพระองค์นับตั้งแต่จักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 2 ต่างก็เคยเสด็จพระราชดำเนินเยือนอาสนวิหารแห่งนี้มาแล้วทั้งสิ้น

ในสมัยโซเวียต เมื่อปี 1924 หอระฆังถูกแปรสภาพเป็นหอส่งสัญญาณสำหรับสถานีวิทยุของโซเวียตเนื่องด้วยความสูงของหอระฆังซึ่งสูงที่สุดในคาร์กิว ต่อมายังมีการนำอุปกรณ์รับส่งสัญญาณย้ายมาติดตั้งภายใน ซึ่งสร้างความเสียหายแก่ภาพเขียนปูนเปียกภายในอาคารอย่างมาก และในทศวรรษ 1920 พระแท่นบูชาซึ่งทำจากไม้ถูกย้ายออกไปจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะคาร์กิวซึ่งถูกเพลิงไหม้ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ทางการของโซเวียตทำการปิดโบสถ์ในปี 1930 โดมทั้งห้าของโบสถ์ถูกทำลายทิ้ง และระฆังถูกรื้อออก ตัวอาคารแปรสภาพมาใช้งานเป็นโกดังเก็บของ และต่อมาเป็นที่ทำการของรัฐบาลท้องถิ่น หอระฆังถูกพายุหมุนสร้างความเสียหายอีกในปี 1975 และการบูรณะอาสนวิหารครั้งใหญ่กลับสู่สภาพเดิมมีขึ้นในปลายทศวรรษ 1970 การแปรสภาพกลับเป็นโบสถ์ในคริสต์จักรออร์ทอดอกซ์ยูเครนมีขึ้นในปี 2006 ภายในอาคารมีออร์แกนของสมาคมฟิลฮาร์มอนิกมาติดตั้งไว้ โดยเป็นออร์แกนยี่ห้อรีแกร์-คล็อส นำมาติดตั้งในปี 1986

ในเดือนมีนาคม 2022 อาคารของอาสนวิหารได้รับความเสียหายจากขีปนาวุธของรัสเซียระหว่างการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย ในเวลานั้นโบสถ์เปิดเป็นที่พักพิงสำหรับพลเมืองเพื่อหลบหนีการทิ้งระเบิดของรัสเซีย
# สะพานแฟรนซิส สก็อต คีย์ (บอลทิมอร์)
สะพานแฟรนซิส สก็อต คีย์  เป็นสะพานระบบโครงถักต่อเนื่องทรงโค้ง โครงเหล็กกล้า ข้ามแม่น้ำพาแท็ปส์โคตอนล่าง ในอ่าวบอลทิมอร์ส่วนนอก บนสะพานเป็นเส้นทางของถนนสาย 695 รัฐแมริแลนด์ (Maryland Route 695) ซึ่งเชื่อมระหว่างบอลทิมอร์กับดันดัลก์ รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา ชื่อเดิมของสะพานคือ ทางข้ามอ่าวนอก (Outer Harbor Crossing) กระทั่งเปลี่ยนเป็นชื่อปัจจุบันในปี 1976 ชื่ออย่างง่ายของสะพานนี้ที่นิยมเรียกเช่น สะพานคีย์ (Key Bridge) และ สะพานเส้นวงแหวน (Beltway Bridge) ช่วงหลักของสะพานที่ความยาว  ถือเป็นสะพานระบบโครงถักต่อเนื่องที่ยาวที่สุดในโลกเป็นอันดับสามDurkee, Jackson, World's Longest Bridge Spans , National Steel Bridge Alliance, May 24, 1999. และเป็นสะพานที่ความยาวเป็นอันดับสองของเขตมหานครบอลทิมอร์ รองจากสะพานอ่าวเชสซาพีค

สะพานนี้เปิดใช้งานในปี 1977 และตั้งชื่อตามกวีสมัครเล่น แฟรนซิส สก็อต คีย์ (1779–1843) ผู้ประพันธ์เพลงชาติสหรัฐ "เดอะสตาร์สแปงเกิลด์แบนเนอร์" สะพานนี้เป็นชั้นนอกสุดจากทางข้ามสามทางในอ่าวของบอลติมอร์ เมื่อสร้างแล้วเสร็จ สะพานนี้เป็นส่วนสุดท้ายที่ทำให้เส้นทางของอินเตอร์สเตต 695 ครบวง หรือที่รู้จักในชื่อ "วงแหวนบอลทิมอร์" (Baltimore Beltway) นับเป็นการสิ้นสุดโครงการถนนที่กินระยะเวลานานสองทศวรรษ แม้ว่าสะพานจะใช้ป้าย I-695 แต่ทางการกำหนดให้สะพานนี้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงรัฐแมริแลนด์หมายเลข 695 

ในอดีต สะพานคีย์เป็นสะพานเก็บค่าผ่านทาง ซึ่งบริหารงานโดยองค์การขนส่งรัฐแมริแลนด์ (MDTA) อัตราค่าผ่านทางอยู่ที่ 4.00 ดอลล่าร์สหรัฐ (ปี 2013) สะพานนี้อยู่ภายใต้ระบบอีซีพาส กระทั่งปี 2019 ซึ่ง MDTA ประกาศว่าสะพานจะปรับระบบค่าผ่านทางเป็นระบบไม่ใช้เงินสดภายในเดือนตุลาคม 2019 ระบบเก็บค่าผ่านทางโดยไม่ใช้เงินสดเริ่มต้นในปลายเดือนตุลาคม 2019 เป็นต้นมา

ช่วงหลักของสะพานถล่มลงมาในวันที่ 26 มีนาคม 2024 เมื่อเรือขนส่งบรรทุก เอ็มวี ดาลี ชนเข้ากับเสารับน้ำหนักของสะพานทำให้โครงสร้างถล่ม
# เอ็มวี ดาลี
ดาลี (อักษรโรมัน: Dali) เป็นเรือขนส่งที่ขึ้นทะเบียนกับประเทศสิงคโปร์ โดยเป็นเรือของบริษัทเกรซ โอเชียน จำกัด (Grace Ocean Pte Ltd) จากข้อมูลในปี 2024 ในเดือนมีนาคม 2024 เรือชนเข้ากับสะพานแฟรนซิส สก็อต คีย์ ในนครบอลทิมอร์ รัฐแมริแลนด์ สหรัฐ ทำให้สะพานถล่ม

 การก่อสร้างและลักษณะ 
เรือ ดาลี เริ่มต้นก่อสร้างในปี 2014 ที่อู่ต่อเรือของเอ็ชดีฮุนได เฮฟวีอินดัสทรีส์ ในเมืองอ็อลซัน ประเทศเกาหลีใต้ ดาลี และเรือน้อง เซซาน (Cezanne) ตั้งชื่อตามศิลปินเอก ซัลบาโด ดาลี และ พอล เซซาน ตามลำดับ เรือทั้งสองถูกส่งมอบแก่เจ้าของแรก ซึ่งคือ โอเชียนบัลก์ มารีไทม์ เอสเอ (Oceanbulk Maritime SA) ในต้นปี 2015 โดยเริ่มแรก ดาลี ขึ้นทะเบียนในมาฮูโร หมู่เกาะมาร์แชล 

เรือจัดเป็นประเภทเนโอปานาแม็กซ์ มีน้ำหนักรวม 95,128 ตัน ยาว 300 เมตร เครื่องยนต์เรือเป็นเครื่องยนต์ดีเซลเก้าสูบขนาดกำลัง 41480 kW MAN B&W 9S90ME-C9.2 2-stroke ชนิด single acting ความเร็วสูงสุด 22 น็อต ความจุ 10,000 TEU
# กาเบรียส
กาเบรียส  เป็นสายพันธุ์โปเกมอนในแฟรนไชส์โปเกมอนของนินเทนโดและเกมฟรีก
# สโมสรฟุตบอลเอฮิเมะ
สโมสรฟุตบอลเอฮิเมะ (愛媛フットボールクラブ, Ehime Futtobōrukurabu) หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อเอฮิเมะ เอฟซี (愛媛FC, Ehime Efu Shī) เป็นสโมสรฟุตบอลระดับอาชีพที่ตั้งอยู่ในมัตสึยามะ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดเอฮิเมะ ประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันสโมสรนี้แข่งในเจ2 ลีก ซึ่งเป็นฟุตบอลอาชีพระดับสองของญี่ปุ่น พวกเขากลับมาสู่เจลีก ดิวิชัน 2 เมื่อ ค.ศ. 2024 หลังจากเลื่อนชั้นในฐานะแชมป์ลีกระดับสามในฤดูกาล 2023

ปัจจุบัน สโมสรมีผู้เล่นทีมชาติไทยมาค้าแข้งอยู่ด้วยคือ เอกนิษฐ์ ปัญญา

 ประวัติ 
สโมสรแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1970 ในชื่อสโมสรฟุตบอลมัตสึยามะ และเปลี่ยนชื่อเป็นสโมสรฟุตบอลเอฮิเมะใน ค.ศ. 1995 นับเป็นเวลาหลายปีที่มัตสึยามะได้เข้าร่วมการแข่งในลีกระดับภูมิภาคและระดับจังหวัด โดยที่มัตสึยามะได้เป็นตัวแทนในเจแปนซอกเกอร์ลีกโดยสโมสรท้องถิ่นของบริษัทเทจิง

ทั้งนี้ สโมสรฟุตบอลเอฮิเมะได้รับการเลื่อนชั้นสู่เจแปนฟุตบอลลีกใน ค.ศ. 2003 หลังจากคว้าแชมป์เจแปนฟุตบอลลีกในฤดูกาล 2005 ทีมเอฮิเมะใช้เวลา 16 ฤดูกาลในเจลีก ดิวิชัน 2 ก่อนที่จะตกชั้นไปเจลีก ดิวิชัน 3 เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 2021

เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ทีมเอฮิเมะสร้างความตกใจครั้งใหญ่ด้วยการเขี่ยอูราวะ เรดไดมอนส์ ผู้ชนะเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2007 ออกจากรอบที่สี่จากฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระจักรพรรดิด้วยชัยชนะ 2 ประตูต่อ 0 ในเกมเหย้าของอูราวะ ที่สนามกีฬาอูราวะโคมาบะ

ในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 หลังจากห่างหายไปจากดิวิชันสองของญี่ปุ่นเป็นเวลาสองปี ทีมเอฮิเมะก็กลับสู่เจลีก ดิวิชัน 2 อย่างเป็นทางการสำหรับฤดูกาล 2024 พวกเขาได้รับการเลื่อนชั้นในฐานะแชมป์เจลีก ดิวิชัน 3 ของฤดูกาล 2023 ด้วยการชนะอย่างหวุดหวิด 1 ประตูต่อ 0 กับคู่แข่งในพื้นที่ของพวกเขาอย่างสโมสรฟุตบอลอิมาบาริในสัปดาห์ที่ 35 ของการแข่ง โดยริกิ มัตสึดะ ยิงได้ประตูเดียวในแมตช์ดังกล่าว

 สนามกีฬา 
สโมสรนี้แข่งเกมเหย้าที่สนามกีฬานินจิเนียร์ ในเมืองมัตสึยามะ จังหวัดเอฮิเมะ ซึ่งสนามกีฬาดังกล่าวเป็นของจังหวัดเอฮิเมะ จุผู้ชมได้ 21,419 คน ศูนย์กีฬาแห่งนี้ดำเนินการและจัดการโดยองค์การส่งเสริมกีฬาประจำจังหวัดเอฮิเมะในฐานะผู้จัดการที่ได้รับมอบหมาย

 ผู้เล่นปัจจุบัน
# เหตุสะพานแฟรนซิส สก็อต คีย์ ถล่ม
เมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2024 เวลา 01:28 น. ตามเวลาเขตตะวันออก (05:28 น. ตามเวลาสากลเชิงพิกัด) ช่วงหลักของสะพานแฟรนซิส สก็อต คีย์ ในนครบอลทิมอร์ รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา ถล่มลงหลังเรือขนส่งตู้คอนเทนเนอร์ เอ็มวี ดาลี ชนเข้ากับเสารับน้ำหนักหนึ่งของสะพาน

สำนักงานดับเพลิงนครบอลทิมอร์แจ้งว่ามียานพาหนะอย่างน้อย 7 คันที่ร่วงลงในน้ำ สามารถกู้ภัยขึ้นจากแม่น้ำได้แล้วสองคน หนึ่งคนบาดเจ็บสาหัสและถูกนำส่งโรงพยาบาล เชื่อว่ายังมีบุคคลสูญหายอีกอย่างน้อยหกคน

ภูมิหลัง

สะพานแฟรนซิส สก็อต คีย์ เป็นสะพานระบบโครงถักต่อเนื่องโค้งเหล็กกล้า เปิดใช้งานในปี 1977 ข้ามแม่น้ำพาแท็ปสโค ซึ่งเป็นทางผ่านสำคัญของท่าบอลทิมอร์ ความยาว  สี่เลน เส้นทางละสองเลน และมีการใช้งานโดยพาหนะเฉลี่ย 11 ล้านคันต่อปี หรือประมาณ 31,000 คันต่อวัน

เรือ เอ็มวี ดาลี เป็นเรือขนส่ง สร้างขึ้นในปี 2015 มีความยาว  ในปี 2016 เคยเกิดเหตุส่วนทอดสมอ (เบิร์ธ) เสียหายระหว่างอยู่ที่ท่าอันต์เวิร์ป ไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บ เรือนี้จดทะเบียนในสิงคโปร์ และเป็นของบริษัทขนส่งสัญชาติกรีก ก่อนมาถึงที่เกิดเหตุได้เดินทางมาจากปานามา มุ่งหน้าสหรัฐ โดยมาถึงนครนิวยอร์กในวันที่ 19 มีนาคม 2024 และมาถึงบอลทิมอร์ในวันที่ 23 มีนาคม 2024 ระหว่างเกิดเหตุในวันที่ 26 มีนาคม เรืออยู่ภายใต้สัญญางานกับบริษัทแมร์สก์ เจ้าหน้าที่ทั้ง 22 คนบนเรือเป็นสัญชาติอินเดีย

 เหตุการณ์ 
thumb|เอ็มวี ดาลี และซากสะพานที่ถล่ม
เรือ ดาลี ออกจากท่าบอลทิมอร์เมื่อเวลาประมาณ 00:44 น. EDT (04:44 น. UTC) ของวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2024 โดยได้ขนส่งตู้คอนเทนเนอร์กว่า 3,000 ตู้Debusmann Jr, Bernd; Bateman, Tom (March 26, 2024). "Lost power, a mayday call and the crash that brought down a Baltimore bridge". BBC News. Archived from the original on March 26, 2024. Retrieved March 26, 2024. ออกสู่โคลัมโบ ประเทศศรีลังกา โดยเมื่อเวลาประมาณ 01:26 น. เรือประสบเหตุ "ไฟฟ้าล้มเหลวโดยสิ้นเชิง" และเริ่มลอยออกห่างจากช่องทางเดินเรือเดิม (เครื่องกำเนิดไฟฟ้าสำรองไม่ได้จ่ายพลังงานให้กับระบบขับเคลื่อน) จากนั้นจึงได้มีการทอดสมอตามขั้นตอนฉุกเฉิน  และในเวลาประมาณ 01:30 น. (05:30 น. UTC) มีการแจ้งสัญญาณเมย์เดย์จากเรือ โดยแจ้งถึงกระทรวงคมนาคมแมริแลนด์ว่าการสูญเสียการควบคุมเรือและอาจชนเข้ากับสะพานจากการสูญเสียแรงขับ หลังจากการชนไฟของเรือดับและสว่างขึ้นอีกครั้ง แล้วก็ดับลงอีกครั้งก่อนที่จะติดขึ้นใหม่อีกครั้งพร้อมควันลอยออกมาจากปล่องไฟของเรือ พร้อมกันนั้นได้มีการสั่งปิดการจราจรบนสะพาน โดยสะพานฝั่งทิศใต้ปิดการจราจรในเวลาประมาณ 1:27 น. และฝั่งเหนือในเวลา 1.28 น. ประมาณ 30 วินาทีก่อนสะพานถล่ม

เมื่อเวลา 01:28 น."Live updates: Baltimore Key bridge collapses after ship collision". CNN. March 26, 2024. Archived from the original on March 26, 2024. Retrieved March 26, 2024. เรือชนเข้ากับเสาตอม่อของสะพาน ใต้โครงโลหะทางตะวันตกเฉียงใต้ด้วยความเร็ว 8 นอต (15 กม./ชม.) โดยได้มีการบันทึกวิดีโอในช่วงการชนและการถล่มของสะพาน ข้อมูลจากระบบ AIS แสดงให้เห็นว่าเรือแล่นด้วยความเร็ว 8.7 นอต (16.1 กม./ชม.) เมื่อเวลา 01:25 น. ก่อนออกจากช่องแคบและลดความเร็วลงเหลือ 6.8 นอต (12.6 กม./ชม.) เมื่อเกิดการชนในอีกสองนาทีต่อมา

ภายในไม่กี่วินาทีหลังการชน สะพานได้แตกออกเป็นหลายจุดและถล่มลงมา โดยช่วงหลักของสะพานตกลงไปบนหัวเรือ โดยในช่วงที่เกิดการถล่ม มีรถยนต์หลายคันอยู่บนสะพาน แต่เชื่อว่าไม่มีใครอยู่ข้างใน พอล วีเดเฟลด์ รัฐมนตรีกระทรวงคมนาคมของรัฐแมริแลนด์กล่าวว่าคนงานกำลังซ่อมแซมหลุมบ่อบนสะพานในช่วงเวลาที่สะพานถล่มลง
# กองบัญชาการกองทัพรัสเซียใต้
กองบัญชาการกองทัพรัสเซียใต้ (Osoboye soveschaniye pri Glavkome VSYuR) เป็นหน่วยบริหารทางการเมืองของกองกำลังต่อต้านบอลเชวิคทางภาคใต้ของรัสเซียที่ก่อตั้งขึ้นในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซีย ระหว่าง ค.ศ. 1918–1919 โดยกองบัญชาการมีบทบาทเป็นเสมือนรัฐบาลที่ควบคุมพื้นที่ที่อยู่ในบัญชาการของกองทัพอาสาสมัครและกองทัพรัสเซียใต้ ภายใต้จุดประสงค์ในการรวมกองกำลังต่อต้านโซเวียตทั้งหมดเป็นหนึ่งเดียวเพื่อฟื้นฟู "รัสเซียหนึ่งเดียว" อีกครั้งหลังจากเผชิญกับการล่มสลายจากผลลัพธ์ของการปฏิวัติ

กองบัญชาการกองทัพรัสเซียใต้จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1918 ณ เมืองเยคาเตรีโนดาร์ อันเป็นที่ตั้งของหน่วยบริหารราชการพลเรือนสูงสุดภายใต้ผู้บัญชาการทหารกองทัพอาสาสมัคร โดยมีนายพล มีฮาอิล อะเลคเซเยฟ เป็นผู้บัญชาการทหารคนแรก และเปลี่ยนผ่านสู่นายพล อันตอน เดนีกิน ซึ่งในเวลาต่อมากองบัญชาการจะแปรสภาพเป็นองค์การทางกฎหมายและการบริหารที่อยู่ในความรับผิดชอบของผู้บัญชาการทหารกองทัพอาสาสมัคร

ต่อมาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1919 เดนีกินประกาศยกเลิกกองบัญชาการเพื่อเปลี่ยนสถานภาพเป็น รัฐบาลผู้บัญชาการทหารกองทัพรัสเซียใต้ (Pravitel'stvom pri Glavnokomanduyushchem VSYuR) ซึ่งเป็นหน่วยบริหารอย่างสมบูรณ์ และต่อมาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1920 จะกลายเป็นรัฐบาลรัสเซียใต้
# โยบ 4
โยบ 4  เป็นบทที่ 4 ของหนังสือโยบในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์Holman Illustrated Bible Handbook. Holman Bible Publishers, Nashville, Tennessee. 2012. ไม่ทราบว่าผู้เขียนหนังสือโยบเป็นใคร นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าเขียนขึ้นราวศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสกาล บทที่ 4 ของหนังสือโยบบันทึกคำกล่าวของเอลีฟัสชาวเทมาน (เพื่อนคนหนึ่งของโยบ) เป็นส่วนหนึ่งของส่วนบทสนทนาของหนังสือที่ประกอบด้วยโยบ 3:1-31:40

 ต้นฉบับ 
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 21 วรรค

 พยานต้นฉบับ 
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่  ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) 

ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; A; ศตวรรษที่ 5)

 วิเคราะห์ 
โครงสร้างของหนังสือเป็นดังต่อไปนี้:
บทนำ (บทที่ 1–2)
บทสนทนา (บทที่ 3–31)
การตัดสิน (32:1–42:6)
บทส่งท้าย (42:7–17)

ในโครงสร้างนี้ บทที่ 4 ถูกรวมอยู่ในส่วนบทสนทนาที่มีโครงสร้างดังต่อไปนี:
การแช่งตนเองและการคร่ำครวญให้ตนเองของโยบ (3:1–26)
รอบที่หนึ่ง (4:1–14:22)
เอลีฟัส (4:1–5:27)
คำกล่าวนำ (4:1-6)
สรุปเค้าโครงของการลงโทษ (4:7-11)
นิมิตของเอลีฟัสและความนัย (4:12-21)
ประสบการณ์ของคนโง่ (5:1-7)
มอบเรื่องของตนไว้กับพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ (5:8-16)
พระเจ้าจะทรงประทานรางวัลแก่คนชอบธรรม (5:17-27)
โยบ (6:1–7:21)
บิลดัด (8:1–22)
โยบ (9:1–10:22)
โศฟาร์ (11:1–20)
โยบ (12:1–14:22)
รอบที่สอง (15:1–21:34) 
รอบที่สาม (22:1–27:23)
บทคั่น – บทกวีสรรเสริญปัญญา (28:1–28)
การสรุปของโยบ (29:1–31:40)

ส่วนบทสนทนาเขียนด้วยรูปแบบบทกวีที่มีวากยสัมพันธ์และไวยากรณ์ที่มีลักษณะเฉพาะตัว คำกล่าวแรกของเอลีฟัสในบทที่ 4 และ 5 สามารถแบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก:หมายเหตุ [a] ของโยบ 4:1 ใน NET Bible
โยบ 4:1-11: เอลีฟัสสงสัยว่าโยบตกอยู่ในความสิ้นหวังเช่นนี้ แม้ว่าโยบเคยได้หนุนใจผู้คนที่มีปัญหาจำนวนมาก และโยบเป็นคนที่เชื่อในพระเจ้าอย่างมาก เอลีฟัสจึงกล่าวหาโยบลืมสัจธรรมที่คนชอบธรรมไม่เคยพินาศด้วยความทุกข์ยากและหายนะที่ควรจะทำลายล้างคนชั่วเท่านั้น
โยบ 4:12-5:7: เอลีฟัสพยายามเตือนโยบเกี่ยวกับการพร่ำบ่นต่อพระเจ้า เพราะมีเพียงคนอธรรมเท่านั้นที่ไม่พอใจต่อกิจของพระเจ้า และด้วยความไม่อดทนของคนอธรรม พระพิโรธจึงลงมาเหนือพวกเขา
โยบ 5:8-27: เอลีฟัสขอให้โยบปฏิบัติในแนวทางอื่นคือการแสวงพระเจ้า เพื่อพระเจ้าจะทรงเพียงตีสอน แล้วทรงรักษาหรือทรงแก้ไข เพื่อให้ทรงดึงผู้คนกลับมาหาโยบและออกห่างจากความชั่วร้ายFullerton, K. “Double Entendre in the First Speech of Eliphaz,” JBL 49 (1930): 320-74; J. C. L. Gibson, “Eliphaz the Temanite: A Portrait of a Hebrew Philosopher,” SJT 28 (1975): 259-72; and J. Lust, “A Stormy Vision: Some Remarks on Job 4:12-16,” Bijdr 36 (1975): 308-11. ''Apud' Note [a] on Job 4:1 in NET Bible

 สรุปเค้าโครงของเอลีฟัสเกี่ยวกับการลงโทษ (4:1–11) 

 นิมิตของเอลีฟัส (4:12–21) 
thumb|right|150px|"นิมิตของเอลีฟัส" จาก Illustrations of the Book of Job โดยวิลเลียม เบลก (ราว ค.ศ. 1825–1826)
# ลิขิตกามเทพ
ลิขิตกามเทพ เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า/ตลก/โรแมนติก ปี 2550 จากการกำกับของ ป้าแจ๋ว ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์ นำแสดงโดย แอน ทองประสม, กฤษฎา พรเวโรจน์, อภินันท์ ประเสริฐวัฒนกุล และสกาวใจ พูนสวัสดิ์ ออกอากาศทางช่อง 3 ทุกวันจันทร์และอังคาร เวลา 20.30–22.30 น. ระหว่างวันที่ 20 พฤศจิกายน ถึง 31 ธันวาคม 2550ลิขิตกามเทพ (2550)

ต่อมาในปี 2567 ช่อง 3 เอชดีและค่ายรักละครได้นำละครเรื่องนี้กลับมาสร้างใหม่อีกครั้ง พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็นจนกว่าจะได้รักกัน โดยเปลี่ยนชื่อตัวละคร ดัดแปลงเนื้อหา แต่ยังคงโครงเรื่องเดิมเอาไว้ นำแสดงโดย ปริญ สุภารัตน์ และอุรัสยา เสปอร์บันด์ ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี ทุกวันจันทร์และอังคาร เวลา 20.30 น.จนกว่าจะได้รักกัน (2567)

 เรื่องย่อ 
เรื่องราวของ กานพลู (แอน ทองประสม) หญิงสาวที่เพิ่งถูก ภาดา (อภินันท์ ประเสริฐวัฒนกุล) แฟนหนุ่มนอกใจไปมีคนอื่น จำเป็นต้องแต่งงานกับเศรษฐีอายุคราวพ่ออย่าง พ่อเลี้ยงบดินทร์ (มนตรี เจนอักษร) ด้วยเหตุผลบางอย่าง โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าพ่อเลี้ยงบดินทร์เป็นพ่อของ พินิจนัย (กฤษฎา พรเวโรจน์) ชายหนุ่มที่เธอคิดว่าเขาขืนใจเธอ และผู้หญิงที่ทำให้ภาดานอกใจเธอคือ เภรี (สกาวใจ พูนสวัสดิ์) อดีตคนรักของพินิจนัยที่เธอคิดว่าเขาจน ทำให้พินิจนัยไม่พอใจและมีอคติกับกานพลูเพราะคิดว่ากานพลูจะมาหลอกพ่อของเขา

 นักแสดง 
นักแสดงหลัก ตัวละคร  นักแสดงปี 2550  นักแสดงปี 2567  ประวัติตัวละครฉบับปี 2550พินิจนัย (2550)/ปราการ (เหมือง) (2567)กฤษฎา พรเวโรจน์ปริญ สุภารัตน์กานพลู (2550)/อาโป/วิว (2567)แอน ทองประสมอุรัสยา เสปอร์บันด์ภาดา (2550)/เกม (2567)อภินันท์ ประเสริฐวัฒนกุลกัมมัญญ์ กลมแก้วแฟนเก่าของกานพลูที่นอกใจเธอไปคบกับเภรีเภรี (2550)/ อิ๊ง (2567)สกาวใจ พูนสวัสดิ์พิชชาภา พันธุมจินดาอดีตแฟนสาวของพินิจนัยซึ่งต่อมากลายเป็นภรรยาของภาดา ต่อมาเมื่อเธอรู้ว่าพินิจนัยรวยเธอก็พยายามดึงเขากลับมาหาเธอนักแสดงสมทบ บดินทร์ (2550)/ ภูดิน (2567)มนตรี เจนอักษรวิลลี่ แมคอินทอชเศรษฐีเพลย์บอยหนุ่มใหญ่เห็นสาว ๆ มามากมาย แต่รักแท้ของเขามีเพียงผู้หญิง 2 คนเท่านั้นคือแม่ผู้ล่วงลับของพินิจนัยและกานพลู ต่อมาเขาเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายขณะกำลังร่วมรักกับผู้หญิงคนหนึ่งของเขาจินดา (2550)/สิตา (2567)กาญจนา จินดาวัฒน์ปรารถนา บรรจงสร้างหัวหน้าแม่บ้านในบ้านของบดินทร์จันทร์เพ็ญ (2550)/ ดาริน (2567)ดวงตา ตุงคะมณีชนานา นุตาคมป้าใจร้ายของกานพลูที่ขายกานพลูให้กับบดินทร์ พ่อของพินิจนัย เพื่อแลกเงิน 10 ล้านบาท และกล่องเครื่องประดับขนาดใหญ่พิบูลย์ (2550)/ โอม (2567)แอนดรูว์ โคนินทร์วีรภัฎ อ่อนสอาดลูกชายของจันทร์เพ็ญและลูกพี่ลูกน้องของกานพลูภัสสร (2550)/ ริตา (2567)โชติรส แก้วพินิจ น้ำหนึ่ง สุทธิเดชานัยลูกสาวของจันทร์เพ็ญ ลูกพี่ลูกน้องของกานพลูและคนรักของภูษิตภูษิต (2550)/ติณ (2567)สุธีร์ เสียงหวานพีรวิชญ์ อรรถชิตสถาพรเป็นเพื่อนสนิทของพินิจนัยและเป็นเพลย์บอย เขามักจะพบเห็นสาว ๆ มากมาย แต่หลงรักภัสสรอย่างจริงจัง
# อาโอะ ทานากะ
อาโอะ ทานากะ  เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวญี่ปุ่น  ที่เล่นตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรลีดส์ยูไนเต็ดใน อีเอฟแอลแชมเปียนชิป และทีมชาติญี่ปุ่น

 สถิติอาชีพ 
 ระดับสโมรสร 
Nippon Sports Kikaku Publishing inc./日本スポーツ企画出版社, "J1&J2&J3選手名鑑ハンディ版 2018 (NSK MOOK)", 7 February 2018, Japan,  (p. 13 out of 289)

+ การลงเล่นและจำนวนประตูแบ่งตามสโมสร ฤดูกาล และรายการแข่งขันสโมรสรฤดูกาลลีกเนชันแนลคัพลีกคัพคอนติเนนตัลทั้งหมดดิวิชันนัดประตูนัดประตูนัดประตูนัดประตูนัดประตูคาวาซากิ ฟรอนตาเล2017เจวันลีก00000000002018เจวันลีก41000000412019เจวันลีก2410010412922020เจวันลีก3152150–3862021เจวันลีก201000000201ทั้งหมด7982160419110ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ (ยืมตัว)2021–222. บุนเดสลีกา29110——301ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ2022–232. บุนเดสลีกา22130——2512023–242. บุนเดสลีกา25640——296ทั้งหมด768800000848ระดับอาชีพทั้งหมด15516101604117518

หมายเหตุ
# เอียวจ๋ง
เอียวจ๋ง มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หยาง จง  ชื่อรอง ชูปั๋ว  เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน 

 ประวัติ 
เอียวจ๋งรับราชการกับโจซองผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของรัฐวุยก๊กในรัชสมัยจักรพรรดิโจฮอง โดยเอียวจ๋งดำรงตำแหน่งนายทะเบียน (主簿 จูปู้)

ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 สุมาอี้ก่อการรัฐประหารยึดอำนาจโจซองในนครลกเอี๋ยง เวลานั้นโจซองตามเสด็จจักรพรรดิโจฮองไปสุสานโกเบงเหลง (高平陵 เกาผิงหลิง) สุมาอี้ส่งข้อเสนอไปถึงโจซองให้ยอมแพ้และสละอำนาจของตน แล้วโจซองกับครอบครัวจะไม่เป็นอันตราย โจซองคิดจะมอบตราประจำตำแหน่งส่งไปให้สุมาอี้ เอียวจ๋งจึงทัดทานการสละอำนาจของโจซองโดยกล่าว "นายท่านยังมีองค์ประมุขและกุมอำนาจอยู่ บัดนี้กลับต้องการยอมจำนน ไม่เป็นการไปตะแลงแกงเพื่อขอให้ตัดศีรษะตนหรอกหรือ" โจซองไม่ฟังคำของเอียวจ๋ง(及爽解印綬，將出，主簿楊綜止之曰：「公挾主握權，捨此以至東巿乎？」爽不從。) อรรถาธิบายจากชื่อ-ยฺหวี่ในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 9.

ต่อมามีเจ้าหน้าที่ไปรายงานสุมาอี้เรื่องที่เอียวจ๋งแนะนำโจซองให้ก่อกบฏ สุมาอี้พูดว่า "ต่างตนต่างก็มีนายของตน" และไม่ดำเนินการสืบสวนใด ๆ กับเอียวจ๋ง และยังตั้งเอียวจ๋งเป็นขุนนางสำนักราชเลขาธิการ (尚書郎 ช่างชูหลาง)(有司奏綜導爽反，宣王曰：「各爲其主也。」宥之，以爲尚書郎。) อรรถาธิบายจากชื่อ-ยฺหวี่ในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 9.

ในจิ้นจี้ (晉紀) ของกาน เป่า (干寶) ระบุว่าหลังจากที่โจซองถูกประหารชีวิต สุมาอี้ตั้งให้เอียวจ๋งเป็นเสนาธิการทัพสงบตะวันออก (安東參軍 อานตงชานจฺวิน)(夏侯湛爲芝銘及干寶晉紀並云爽旣誅，宣王即擢芝爲并州刺史，以綜爲安東參軍。) อรรถาธิบายของเผย์ ซงจือในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 9. ต่อมาเอียวจ๋งได้เป็นหัวหน้าเลขานุการ (長史 จ๋างสื่อ) ของสุมาเจียวผู้เป็นขุนพลสงบภาคตะวันออก (安東將軍 อานตงเจียงจฺวิน)(綜字初伯，後爲安東將軍司馬文王長史。) อรรถาธิบายจากชื่อ-ยฺหวี่ในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 9.
# โยบ 5
โยบ 5  เป็นบทที่ 5 ของหนังสือโยบในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์Holman Illustrated Bible Handbook. Holman Bible Publishers, Nashville, Tennessee. 2012. ไม่ทราบว่าผู้เขียนหนังสือโยบเป็นใคร นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าเขียนขึ้นราวศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสกาล บทที่ 5 ของหนังสือโยบบันทึกคำกล่าวของเอลีฟัสชาวเทมาน (เพื่อนคนหนึ่งของโยบ) เป็นส่วนหนึ่งของส่วนบทสนทนาของหนังสือที่ประกอบด้วยโยบ 3:1-31:40

 ต้นฉบับ 
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 27 วรรค

 พยานต้นฉบับ 
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่  ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) 

ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; A; ศตวรรษที่ 5)

 วิเคราะห์ 
โครงสร้างของหนังสือเป็นดังต่อไปนี้:
บทนำ (บทที่ 1–2)
บทสนทนา (บทที่ 3–31)
การตัดสิน (32:1–42:6)
บทส่งท้าย (42:7–17)

ในโครงสร้างนี้ บทที่ 5 ถูกรวมอยู่ในส่วนบทสนทนาที่มีโครงสร้างดังต่อไปนี:
การแช่งตนเองและการคร่ำครวญให้ตนเองของโยบ (3:1–26)
รอบที่หนึ่ง (4:1–14:22)
เอลีฟัส (4:1–5:27)
คำกล่าวนำ (4:1-6)
สรุปเค้าโครงของการลงโทษ (4:7-11)
นิมิตของเอลีฟัสและความนัย (4:12-21)
ประสบการณ์ของคนโง่ (5:1-7)
มอบเรื่องของตนไว้กับพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ (5:8-16)
พระเจ้าจะทรงประทานรางวัลแก่คนชอบธรรม (5:17-27)
โยบ (6:1–7:21)
บิลดัด (8:1–22)
โยบ (9:1–10:22)
โศฟาร์ (11:1–20)
โยบ (12:1–14:22)
รอบที่สอง (15:1–21:34) 
รอบที่สาม (22:1–27:23)
บทคั่น – บทกวีสรรเสริญปัญญา (28:1–28)
การสรุปของโยบ (29:1–31:40)

ส่วนบทสนทนาเขียนด้วยรูปแบบบทกวีที่มีวากยสัมพันธ์และไวยากรณ์ที่มีลักษณะเฉพาะตัว คำกล่าวแรกของเอลีฟัสในบทที่ 4 และ 5 สามารถแบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก:หมายเหตุ [a] ของโยบ 4:1 ใน NET Bible
โยบ 4:1-11: เอลีฟัสสงสัยว่าโยบตกอยู่ในความสิ้นหวังเช่นนี้ แม้ว่าโยบเคยได้หนุนใจผู้คนที่มีปัญหาจำนวนมาก และโยบเป็นคนที่เชื่อในพระเจ้าอย่างมาก เอลีฟัสจึงกล่าวหาโยบลืมสัจธรรมที่คนชอบธรรมไม่เคยพินาศด้วยความทุกข์ยากและหายนะที่ควรจะทำลายล้างคนชั่วเท่านั้น
โยบ 4:12-5:7: เอลีฟัสพยายามเตือนโยบเกี่ยวกับการพร่ำบ่นต่อพระเจ้า เพราะมีเพียงคนอธรรมเท่านั้นที่ไม่พอใจต่อกิจของพระเจ้า และด้วยความไม่อดทนของคนอธรรม พระพิโรธจึงลงมาเหนือพวกเขา
โยบ 5:8-27: เอลีฟัสขอให้โยบปฏิบัติในแนวทางอื่นคือการแสวงพระเจ้า เพื่อพระเจ้าจะทรงเพียงตีสอน แล้วทรงรักษาหรือทรงแก้ไข เพื่อให้ทรงดึงผู้คนกลับมาหาโยบและออกห่างจากความชั่วร้ายFullerton, K. “Double Entendre in the First Speech of Eliphaz,” JBL 49 (1930): 320-74; J. C. L. Gibson, “Eliphaz the Temanite: A Portrait of a Hebrew Philosopher,” SJT 28 (1975): 259-72; and J. Lust, “A Stormy Vision: Some Remarks on Job 4:12-16,” Bijdr 36 (1975): 308-11. ''Apud' Note [a] on Job 4:1 in NET Bible

 เอลีฟัส: ประสบการณ์ของคนโง่ (5:1–7) 

 เอลีฟัสแนะนำให้มอบเรื่องกับตนไว้กับพระเจ้าผู้จะทรงประทานรางวัลแก่คนชอบธรรม (5:8–27)
# กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – ทีมชาย
การแข่งขันแฮนด์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 จะเป็นรายการแฮนด์บอลครั้งที่ 15 สำหรับผู้ชายในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน โดยจะจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 การแข่งขันรอบแรกจะเล่นที่สนามกีฬาเซาท์ปารีส 6 ในปารีส และรอบชิงชนะเลิศที่สนามกีฬาปิแอร์ โมรอยในลีล ประเทศฝรั่งเศส

 กำหนดการ 
Tตารางการแข่งขันมีดังนี้

 ส. 27  อา. 28  จ. 29  อ. 30  พ. 31  พฤ. 1  ศ. 2  ส. 3  อา. 4  จ. 5  อ. 6  พ. 7  พฤ. 8  ศ. 9  ส. 10  อา. 11G  G  G  G  G   ¼  ½  B F

 การคัดเลือก 

 การจับฉลาก 
การจับสลากจะจัดขึ้นในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2567

 การจัดกลุ่ม 
การจัดกลุ่มเปิดเผยเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2567

โถ 1โถ 2โถ 3โถ 4โถ 5โถ 6
# นิรันดร์กาล
นิรันดร์กาล เป็นสตูดิโออัลบั้มเต็มชุดที่ 17 ของวงแกรนด์เอ็กซ์ ออกวางแผงครั้งแรกเมื่อปี 2529 ภายใต้สังกัดแกรนด์เอ็กซ์ แฟมมิลี่ โดยนิธิทัศน์โปรโมชั่น ค่ายเพลงชื่อดังในยุคนั้นยังคงรับหน้าที่จัดจำหน่าย ในอัลบั้มชุดนี้ยังคงได้รับความนิยมพอสมควรหัวใจสีชมพู - สายใย - นิรันดร์กาล (แกรนด์เอ็กซ์) ซึ่งอัลบั้มชุดนี้นับเป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายของ เต๊ะ โชคดี พักภู่ หนึ่งในสมาชิกยุคคลาสสิกก่อนจะลาออกจากวงหลังจากจบการโปรโมทอัลบั้มชุดนี้ และในอัลบั้มชุดนี้ยังได้มีการจัดตำแหน่งสมาชิกในวงเสียใหม่

 สมาชิก 
 นคร เวชสุภาพร – กีตาร์, ร้องนำ, หัวหน้าวง
 ประสิทธิ์ ไชยะโท – กลอง, ร้อง
 โชคดี พักภู่ – ทรอมโบน, แซกโซโฟน, คีย์บอร์ด, ร้อง
 สุธี แสงเสรีชน – กีตาร์โซโล, ร้องนำ
 ไอศูรย์ วาทยานนท์ – ริทึมกีตาร์, ร้องนำ
 อริชัย อรัญนารถ – เบส, ร้องประสาน
 จอนนี่ แอนโฟเน่ – คีย์บอร์ด, ร้องประสาน
 พิทพล โชติสรยุทธ์ – คีย์บอร์ด ร้องประสาน

 เพลงในอัลบั้ม 
หน้า A ลำดับที่  เพลง  นักร้อง  คำร้อง  ทำนอง1เก็บรักไอศูรย์สุรพล โทณะวณิก2เด็กผู้หญิงนัดพบ นพรัตน์ (สุจินต์ นิตานนทวัฒน์)3ความรักสุธีสมพจน์ สิงห์สุวรรณ4พี่ยังรักเธอไม่คลายสง่า อารัมภีร (ดัดแปลงทำนองมาจากเพลง Dreams and Memories)5ฉันอยู่คนเดียวประสิทธิ์เทวัญ ทรัพย์แสนยากร6รักครึ่งใจนครชลธี ธารทองไมตรี นิยมแสงหน้า B7แรกรักสุธีสมพจน์ สิงห์สุวรรณ8นิรันดร์กาลอุทัยวรรณ เจริญวัยนัดพบ นพรัตน์9ใกล้เพียงลมหายใจไอศูรย์ปิยะพล เอนกบุณย์10ฝันประหลาดโชคดีลพ บุรีรัตน์ (วิเชียร คำเจริญ)11เพียงสองเรานครยงยุทธ มีแสง12ความหวังร.อ.ทวี ทิวแก้วสมาน กาญจนะผลิน
# สฺวี่ ชิวอี๋
สฺวี่ ชิวอี๋  หรือ เมเปิล โหย เช้าหยี่ (กวางตุ้ง: heoi2 cau1 ji4, เกิด 20 กรกฎาคม 1968) เป็นนักร้องและนักแสดงหญิงชาวฮ่องกง เพลงที่โด่งดังที่สุดของเธอคือ "現代愛情故事" (เรื่องราวรักใคร่ยุคปัจจุบัน) ซึ่งร้องคู่กับจาง จื้อหลิน

 ประวัติ 
สฺวี่ ชิวอี๋เกิดในครอบครัวนักแสดงงิ้วกวางตุ้ง พ่อของเธอคือ สวี่ เจียนซิ่น (許堅信) เป็นนักแสดงงิ้วกวางตุ้งชื่อดังของฮ่องกง เธอเริ่มเรียนการร้องเพลงงิ้วกวางตุ้งและศิลปะการต่อสู้เมื่ออายุหกขวบ 2013年1月24日有線寬頻-許秋怡的粵劇童年