wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# มิสไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนล 2024
มิสไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนล 2024 เป็นการประกวดมิสไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งที่ 5 การประกวดรอบตัดสินจัดขึ้นเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2567. ณ เชียงใหม่ฮอลล์, ศูนย์การค้าเซ็นทรัล เชียงใหม่ แอร์พอร์ต ตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เป็นการจัดการประกวดรอบตัดสินนอกกรุงเทพมหานคร ครั้งแรก ผู้ชนะจะได้เป็นตัวแทนราชอาณาจักรไทยเข้าร่วมประกวดนางงามนานาชาติ 2024 ณ มหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น 

 ประวัติ 

ตารางกิจกรรม

วันที่กิจกรรมสถานที่ 15 สิงหาคม       ปิดรับสมัครผู้เข้าประกวด  ออนไลน์ 17 สิงหาคม       ประกาศผลผู้ผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย เพจกองประกวด  24 สิงหาคม       แถลงข่าวเปิดตัวผู้เข้าประกวด  เชียงใหม่  25 สิงหาคม       กิจกรรมกองประกวด  เชียงใหม่  6-10 กันยายน   กิจกรรมเก็บตัว และทัศนศึกษา  เชียงใหม่, ลำพูน12 กันยายน    รอบตัดสิน    เชียงใหม่ฮอลล์, เซ็นทรัล เชียงใหม่ แอร์พอร์ต, เชียงใหม่

 ผลการประกวด 
 ลำดับ 
ผลการประกวดผู้เข้าประกวดการประกวดระดับนานาชาติรางวัลพิเศษมิสไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2024MTI01 – อภิสรา ธาดาดลทิพย์ไม่ผ่านเข้ารอบ – นางงามนานาชาติ 2024รองอันดับ 1MTI15 – อักษรภัค ชัยอำมาตย์	รองอันดับ 2MTI16 – ศรัจจันทร์ พลอยบุศต์รองอันดับ 3MTI06 – ศิริกัญญา ค้ำคูณ
MTI08 – ซาลีน่า แคมฟาร์ช §
MTI09 – สุกณา ปาปวน			12 คนสุดท้ายMTI02 – ณัฏฐณิชา ปาตุ้ย 
MTI03 – ศศิยาพัชร จิรภัทธ์กุลชัย
MTI05 – สุชาวดี ฤกษนันทน์ 
MTI11 – สวิชญา จอยศิริ $
MTI14 – อารีย์ยา สุริยะมณี       
MTI19 – ศิรินทิพย์ อ้ายล้อม

 § ได้รับรางวัล Miss Aura Bright Facial Skin By Kealyn ได้เข้ารอบ 6 คนสุดท้ายโดยอัตโนมัติ
 $ ได้รับรางวัล Miss Prople's Choice ได้เข้ารอบ 12 คนสุดท้ายโดยอัตโนมัติ

 รางวัลพิเศษ 

รางวัลผู้เข้าประกวดเงินรางวัลMiss Prople's Choice MTI11 – สวิชญา จอยศิริ ไม่มีเงินรางวัล Chat Influencer MTI01 – อภิสรา ธาดาดลทิพย์
 MTI16 – ศรัจจันทร์ พลอยบุศต์
 MTI19 – ศิรินทิพย์ อ้ายล้อม จำนวนท่านละ 10,000 บาทNight Safari Brand Ambassador MTI04 – รุ่งลาวัลย์ ใชแลจำนวน 10,000 บาทKaelyn Key Opinion Leader (Kols) MTI05 – สุชาวดี ฤกษนันทน์จำนวน 5,000 บาทMiss Favorite By Yum E-Aoie MTI03 – ศศิยาพัชร จิรภัทธ์กุลชัย
 MTI06 – ศิริกัญญา ค้ำคูณจำนวนท่านละ 5,000 บาทMiss Aura Bright Facial Skin By Kealyn MTI08 – ซาลีน่า แคมฟาร์ชจำนวน 10,000 บาท

 ผู้เข้าประกวด 
19 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน:
หมายเลขผู้เข้าประกวดชื่อเล่นจังหวัดMTI01อภิสรา ธาดาดลทิพย์จีน เชียงใหม่MTI02ณัฏฐณิชา ปาตุ้ยแจม เชียงใหม่MTI03ศศิยาพัชร จิรภัทธ์กุลชัยเกรซกรุงเทพมหานครMTI04รุ่งลาวัลย์ ใชแลริด้า กรุงเทพมหานครMTI05สุชาวดี ฤกษนันทน์ พิงค์ เชียงใหม่MIT06ศิริกัญญา ค้ำคูณกัญญา เชียงใหม่MTI07ภัทรธีรา โรเชนเบิร์กฮาน่ากรุงเทพมหานครMTI08ซาลีน่า แคมฟาร์ชซาลีน่าภูเก็ตMTI09สุกณา ปาปวน นก เชียงใหม่MTI10ณญารมณ มโนณรัณธกรนัน  กรุงเทพมหานครMTI11สวิชญา จอยศิริฟลอย เชียงใหม่MTI12แพรวา ตั้งประเสริฐแพร กรุงเทพมหานครMTI13เทพวี สังข์อ่องจีด้า กรุงเทพมหานครMTI15อารีย์ยา สุริยะมณีเนย  ลำปางMTI15อักษรภัค ชัยอำมาตย์สปายเชียงใหม่MTI16ศรัจจันทร์ พลอยบุศต์ลูกจันทร์          กรุงเทพมหานครMTI17สุพิชชา ฟังอารมณ์ชินมัย เชียงใหม่MTI18อาทิตยา เพิ่มผลลูกนก  กรุงเทพมหานครMTI19ศิรินทิพย์ อ้ายล้อม ฝันฝ้าย เชียงใหม่
# มิสไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนล 2023
มิสไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนล 2023 เป็นการประกวดมิสไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งที่ 4 การประกวดรอบตัดสินจัดขึ้นเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2566. ณ ทรู ไอคอน ฮอลล์, ไอคอนสยาม, กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย ผู้ชนะจะได้เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมประกวดนางงามนานาชาติ 2023

 ผลการประกวด 
 ลำดับ 
ผลการประกวดผู้เข้าประกวดการประกวดระดับนานาชาติมิสไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2023 MTI05 – สุภาภรณ์ ฤทธิพฤกษ์  7 คนสุดท้าย – นางงามนานาชาติ 2023รองอันดับ 1 MTI09 – รสริน ธนดลพาณิชรองอันดับ 2 MIT14 – พิชญดา พงษ์ชีพรองอันดับ 3 MIT07 – ไอรีน จาวาเฮเรี่ยน
 MIT08 – แอนนา คอร์วีโน
 MIT10 – ภัสสร บุษดี
 MIT11 – รลินญา ธัชสิริธนาดา 
 MIT12 – พัชร์นันท์ จันทบูรณ์
 MIT15 – กชพรรณ เกตุแก้ว
 MIT16 – ปณิตา ครอบบัวบาน
 MIT17 – กัญญารัตน์ สายสวาท
 MIT18 – วรศิริ คชฤทธิ์
 MIT22 – ภัทราภรณ์ เมาลี

 รางวัลพิเศษ 
ผลการประกวดผู้เข้าประกวดCHAT INFLUENCERMTI05 – สุภาภรณ์ ฤทธิพฤกษ์
MTI22 – ภัทราภรณ์ เมาลีMISS POPULARMTI05 – สุภาภรณ์ ฤทธิพฤกษ์MISS ROMRAWINMTI05 – สุภาภรณ์ ฤทธิพฤกษ์
MTI08 – แอนนา คอร์วีโน
MTI09 – รสริน ธนดลพาณิช
MTI10 – ภัสสร บุษดี
MTI11 – รลินญา ธัชสิริธนาดา 
MTI14 – พิชญดา พงษ์ชีพ
MTI16 – ปณิตา ครอบบัวบาน
MTI17 – กัญญารัตน์ สายสวาท
MTI22 – ภัทราภรณ์ เมาลีMISS J HAIRMTI08 – แอนนา คอร์วีโนTHE BEST IN SWIMSUITMTI10 – ภัสสร บุษดีCREATIVITY BEAUTY QUEENMTI17 – กัญญารัตน์ สายสวาท

 ผู้เข้าประกวด 
13 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน:
หมายเลขผู้เข้าประกวดชื่อเล่นจังหวัดMTI05สุภาภรณ์ ฤทธิพฤกษ์โบว์เชียงใหม่MTI07ไอรีน จาวาเฮเรี่ยนไอรีนปทุมธานีMTI08แอนนา คอร์วีโนแอนนา ภูเก็ตMTI09รสริน ธนดลพาณิชโรสสมุทรปราการMTI10ภัสสร บุษดีแพนนครสวรรค์MTI11รลินญา ธัชสิริธนาดา มุกดาตากMTI12พัชร์นันท์ จันทบูรณ์บูมบีมนราธิวาสMIT14พิชญดา พงษ์ชีพปรายจันท์ชลบุรีMTI15กชพรรณ เกตุแก้วเรย์สกลนครMTI16ปณิตา ครอบบัวบานเพลงยะลาMTI17กัญญารัตน์ สายสวาทฟ้านครราชสีมาMTI18วรศิริ คชฤทธิ์อีฟกระบี่MTI22ภัทราภรณ์ เมาลีจูเนียร์เชียงใหม่
# สโมสรฟุตบอลบริสตอลโรเวอส์
สโมสรฟุตบอลบริสตอลโรเวอส์ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพที่เก่าแก่ที่สุดในเมืองบริสตอล ประเทศอังกฤษ ปัจจุบันลงแข่งขันในอีเอฟแอลลีกวัน ซึ่งเป็นลีกระดับสามของระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ ฉายาอย่างเป็นทางการของสโมสรคือ "เดอะ ไพเรตส์" ซึ่งสื่อถึงประวัติศาสตร์ทางทะเลอันยาวนานของเมืองบริสตอล ฉายาของสโมสรในท้องถิ่นคือ "เดอะ แก๊ส" มาจากโรงงานบรรจุแก๊สที่อยู่ติดกับสนามเหย้าเดิมของพวกเขาคืออีสต์วิลล์สเตเดียม ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 เป็นต้นมา สโมสรได้ใช้สนามเมโมเรียลสเตเดียม ในย่านฮอร์ฟิลด์ เป็นสนามเหย้าในการแข่งขัน

สโมสรใช้เวลา 89 ปี ตั้งแต่ปี 1897 ถึง 1986 ในการลงเล่นที่สนามอีสต์วิลล์สเตเดียม ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางทางตอนเหนือของเมืองบริสตอล หลังจากการขายที่ดินของสนามเหย้าเดิม ทีมได้ย้ายไปเล่นที่สนามทเวอร์ตันพาร์ก ในเมืองบาธ เป็นเวลา 10 ปี ฉายา "เดอะ แก๊ส" เดิมทีเป็นคำดูถูกที่แฟนบอลของบริสตอลซิตีซึ่งเป็นคู่แข่งสำคัญใช้เรียก แต่ต่อมาสโมสรและแฟนบอลได้นำคำนี้มาใช้ในเชิงเอ็นดูอย่างภาคภูมิใจ นอกจากบริสตอลซิตีแล้ว คาร์ดิฟฟ์ซิตี และสวินดันทาวน์ ยังถือเป็นคู่แข่งสำคัญลำดับสองและสามของสโมสรตามลำดับ นอกจากนี้ บริสตอลโรเวอส์ยังมีคู่แข่งอีกหลายทีม ได้แก่ เชลต์นัมทาวน์, เอ็กซิเตอร์ซิตี, ฟอเรสต์กรีนโรเวอส์, พลิมัทอาร์ไกล์, ทอร์คีย์ยูไนเต็ด และโยวิลทาวน์

สโมสรฟุตบอลบริสตอลโรเวอส์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1883 โดยใช้ชื่อเดิมว่า สโมสรฟุตบอลแบล็คอาหรับ ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น อีสต์วิลล์โรเวอส์ และเข้าร่วมการแข่งขันในลีกท้องถิ่นของบริสตอลในปี ค.ศ. 1892 ในปี ค.ศ. 1897 สโมสรได้ย้ายเข้าร่วมการแข่งขันใน เบอร์มิงแฮมแอนด์ดิสทริคท์ลีก ซึ่งเป็นลีกฟุตบอลในท้องถิ่น และต่อมาในปี ค.ศ. 1899 สโมสรได้เปลี่ยนมาแข่งขันในเซาเทิร์นฟุตบอลลีก โดยใช้ชื่อว่าบริสตอลโรเวอส์ สโมสรคว้าแชมป์เซาเทิร์นฟุตบอลลีกในฤดูกาล 1904–05 และได้รับการรับรองให้เข้าร่วมฟุตบอลลีกในปี 1920 ในปีต่อมา สโมสรต้องตกชั้นไปอยู่ในดิวิชัน 3 เซาท์ และอยู่ที่นั่นจนกระทั่งคว้าแชมป์และเลื่อนชั้นขึ้นมาในฤดูกาล 1952–53 ในปี 1956 และ 1959 บริสตอลโรเวอส์ทำผลงานได้ดีที่สุด โดยจบอันดับที่ 6 ในดิวิชัน 2 (ซึ่งเทียบเท่ากับอีเอฟแอลแชมเปียนชิปในปัจจุบัน) ก่อนจะตกชั้นในปี 1962 ในฤดูกาล 1973–74 พวกเขาได้อันดับสองในดิวิชัน 3 และเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในดิวิชัน 2 ได้สำเร็จ ทีมอยู่รอดในดิวิชัน 2 ได้ 7 ฤดูกาล ก่อนจะตกชั้นในปี 1981 ในฤดูกาล 1989-90 พวกเขาสามารถคว้าแชมป์ดิวิชั่นสามได้สำเร็จ ทำให้ทีมเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในดิวิชั่นสอง อย่างไรก็ตาม ทีมสามารถอยู่รอดในดิวิชั่นสองได้เพียงสามฤดูกาล ก่อนจะต้องตกชั้นกลับไปเล่นในดิวิชั่นสามอีกครั้งในฤดูกาล 1992–93 และสุดท้ายก็ต้องตกชั้นลงไปเล่นในดิวิชั่นสี่ในปี 2001

บริสตอลโรเวอส์ประสบความสำเร็จในการเลื่อนชั้นสู่ลีกวันในปี 2007 หลังจากคว้าแชมป์เพลย์ออฟลีกทู อย่างไรก็ตาม สโมสรต้องเผชิญกับการตกชั้นในปี 2011 และ 2014 จนต้องไปเล่นในคอนเฟอเรนซ์พรีเมียร์ลีก ในฤดูกาล 2015 ภายใต้การคุมทีมของดาร์เรลล์ คลาร์ก พวกเขาทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม ด้วยการจบอันดับสองในคอนเฟอเรนซ์ และคว้าแชมป์เพลย์ออฟทำให้ทีมกลับมาเล่นในฟุตบอลลีกอีกครั้ง พวกเขาสานต่อความสำเร็จนี้ด้วยการคว้าโอกาสเลื่อนชั้นในตอนจบฤดูกาล 2015–16 ฤดูกาล 2020-21 พวกเขาตกลงไปเล่นในลีกทู แต่สามารถเลื่อนชั้นกลับขึ้นมาสู่ลีกวันได้ทันทีในฤดูกาลถัดมา โดยคว้าอันดับที่สามของตาราง และชนะสคันธอร์ปไปถึง 7–0 ในนัดสุดท้ายของฤดูกาล
# แม่น้ำเถา
แม่น้ำเถา, แม่น้ำเถาเหอ  หรือ Lu Chu  เป็นลำน้ำสาขาทางฝั่งขวาของแม่น้ำหวงในประเทศจีน มีต้นน้ำจากเขาซีชิง  ใกล้กับชายแดนระหว่างมณฑลกานซู่และมณฑลชิงไห่ ไหลไปทางตะวันออกผ่านจังหวัดปกครองตนเองทิเบตกานหนาน จากนั้นจึงไหลขึ้นเหนือตามแนวชายแดนระหว่างนครติ้งซีทางตะวันออกกับจังหวัดปกครองตนเองกานหนานและหลินเซี่ยทางตะวันตก ไหลเข้าแม่น้ำหวง (แท้จริงแล้วไหลเข้าอ่างเก็บน้ำหลิวเจียเสีย) ใกล้กับเมืองหลิวเจียเสีย (เมืองศูนย์กลางของอำเภอหย่งจิ้ง) ซึ่งเหนือเขื่อนหลิวเจียเสียไปเล็กน้อย
# เขตหลัง (การทหาร)
ในการจัดดินแดนยามสงคราม เขตหลัง หรือ พื้นที่ส่วนหลังโรงเรียนเสนาธิการทหารบก (2556). แนวสอน 100-15-1/1 (ภาค 2) ว่าด้วย การปฏิบัติการในพื้นที่ส่วนหลังระดับกองทัพภาค  เป็นส่วนหลังของยุทธบริเวณสถาพร ถึงสุข. การสนับสนุนทางการช่วยรบ หลักสูตรชั้นนายพัน ถือเป็นพื้นที่ซึ่งอยู่ห่างไกลข้าศึก แต่ไม่รวมถึงเขตภายใน อันเป็นดินแดนของประเทศที่ไม่รวมอยู่ในยุทธบริเวณ 

ภาระหน้าที่ในเขตหลัง ประกอบด้วยการส่งกำลังบำรุงและการบริหารงานทางทหารทั้งปวงเพื่อสนับสนุนเขตหน้า ซึ่งโดยทั่วไปหมายถึง คลังเสบียง, คลังเครื่องกระสุน, โรงพยาบาลสนาม, โรงปฏิบัติงานจักรกล, สิ่งปลูกสร้างเพื่อการวางแผน/สื่อสาร, อาคารบัญชาการ ตลอดจนโครงสร้างพื้นฐานเช่นถนน, สะพาน, ลานบิน, อู่เรือ, และอู่รถไฟUnited States Army, FM 3-90 (Tactics), July 2001, 2-26 กำลังพลส่วนใหญ่ในเขตหลังคือทหารฝ่ายช่วยรบ

ดูเพิ่ม
 แนวรบ (line)
 เขตหน้า (front)
# นกจาบฝนเสียงใส
นกจาบฝนเสียงใส หรือ นกคุ้มหลี (ภาษาอังกฤษ: Singing bush lark) (ชื่อวิทยาศาสตร์: Mirafra javanica) เป็นนกในวงศ์นกจาบฝนซึ่งมีถิ่นอาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของทวีปออสเตรเลียและหลายประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ถูกค้นพบและอธิบายโดยโทมัส ฮอสฟีลด์ นักธรรมชาติวิทยาชาวอเมริกัน

อนุกรมวิธาน
นักธรรมชาติวิทยาชาวอเมริกันชื่อ โธมัส ฮอร์สฟิลด์ เป็นคนแรกที่อธิบายลักษณะทางวิทยาศาสตร์ของนกจาบฝนเสียงใสอย่างเป็นทางการในปี 1821 โดยอาศัยตัวอย่างที่เขาเก็บได้จากเกาะชวา เขาได้จัดให้ "นกจาบฝน" อยู่ในสกุล Mirafra และตั้งชื่อทางวิทยาศาสตร์ให้ว่า Mirafra javanica

นกจาบฝนเสียงใสเป็นหนึ่งในสมาชิกของวงศ์นกจาบฝนชนิดหนึ่ง ซึ่งเป็นวงศ์นกขนาดใหญ่ที่มีความหลากหลายสูง มีสมาชิกทั้งหมดประมาณ 100 ชนิด โดยอยู่ในวงศ์ Alaudidae

แหล่งอ้างอิง
# ฮัน โซ-อึน
พัก อึน-จี (หรือรู้จักในนามฮัน โซ-อึน, (เกิดวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1993)เป็นนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นที่รู้จักจากบทบาทของ ช็อง ดา-จ็อง วัย 18 ปี ในเรื่อง ย้อนรัก ย้อนวัยฝัน และ จางสเตลล่า ในเรื่อง Idol: The Coup

ผลงาน
ภาพยนตร์
 ปี ชื่อ บทบาท หมายเหตุ 2019 By Quantum Physics: A Nightlife Venture ดาราสาวคนดัง นักแสดงรับเชิญ

 ละครโทรทัศน์ 
 ปี ชื่อ บทบาท หมายเหตุ  2013 Unemployed Romance ไม่ทราบ   2018 Through the Waves พัก ยุน-จู   The Beauty Inside เดทบอดของโดแจ นักแสดงรับเชิญ (ตอนที่ 2)  2019 Class of Lies ฮัน แท-รา  2020 Mystic Pop-up Bar ชิน โบ-รา นักแสดงรับเชิญ (ตอนที่ 8)  ย้อนรัก ย้อนวัยฝัน ช็อง ดา-จ็อง วัย 18 ปี  2021 Idol: The Coup จาง สเตล-ล่า  2022 Becoming Witch  อิม โก-อึน 2023Joseon Attorneyคัง อึน-ซู2024Black Outพัก ดา-อึน

 เว็บซีรีส์ 
 ปี  ชื่อ บทบาท หมายเหตุ  2015 The Flatterer พาร์ทเนอร์   2016 Gogh, The Starry Night กง กง-ฮี   2018 Between Friendship and Love 3 จ็อง มา-อึม   Number Six เซรา   2020 School Strange Stories: 8th Anniversary โอ มย็อง-จิน  2021 The Witch's Diner คัง ซู-จอง   Can You Deliver Time? 2002 ฮา ดา-ย็อน   2023 Gangster's Vlog พัก ยู-นา   
อ้างอิง

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Han So-eun ที่ Starit Entertainment
# สะพานเฉลิมพันธุ์ 53
สะพานเฉลิมพันธุ์ 53 เป็นสะพานข้ามคลองในกรุงเทพมหานครตั้งอยู่ในพื้นที่แขวงยานนาวา เขตสาทร และแขวงสีลม เขตบางรัก

 ประวัติและรูปแบบ 
สะพานข้ามคลองสาทรบนถนนเจริญกรุง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแยกเฉลิมพันธุ์ จุดเชื่อมต่อสำคัญระหว่างถนนสาทร (สาทรเหนือและสาทรใต้) กับถนนเจริญกรุง สะพานเฉลิมพันธุ์ 53 ตั้งอยู่บริเวณใกล้เคียงกับสะพานตากสินและสถานีสะพานตากสินมีความสำคัญในการเชื่อมต่อการคมนาคมขนส่งระหว่างฝั่งธนบุรีและฝั่งพระนคร

สะพานเฉลิมพันธุ์ ๕๓ เป็นหนึ่งในสะพานชุดเฉลิม ซึ่งเป็นสะพานที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นการเฉลิมฉลองวันพระราชสมภพของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) โดยมีการสร้างสะพานเหล่านี้ขึ้นในหลายพื้นที่ของกรุงเทพมหานครในแต่ละปี สะพานชุดเฉลิมทั้งหมดมีจำนวน 17 สะพาน สะพานแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติในวโรกาสเจริญพระชนมายุ 53 พรรษา โดยเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449 เดิมทีสะพานแห่งนี้ไม่ได้ตั้งอยู่ ณ สถานที่ปัจจุบัน เป็นสะพานไม้สร้างข้ามคลองวัดสามจีน ใกล้กับวัดไตรมิตร จุดเริ่มต้นถนนเยาวราช (ใกล้วงเวียนโอเดียนในปัจจุบัน) ต่อมาบางส่วนถูกรื้อออกเพื่อสร้างเป็นสะพานใหม่ดังเช่นในปัจจุบัน

สะพานเฉลิมพันธุ์ ๕๓ เป็นหนึ่งในสามของสะพานชุดเฉลิมที่ยังคงรักษาสภาพเดิมเอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์และยังคงใช้งานอยู่จนถึงปัจจุบัน ซึ่งสะท้อนถึงความงดงามทางสถาปัตยกรรมและความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของกรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2518 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของกรุงเทพมหานครโดยกรมศิลปากร
# โยสิยาห์
โยสิยาห์  entry "Josiah""Josiah" Dictionary.com. Retrieved 25 July 2011 หรือ  Yoshiyahu เป็นเป็นกษัตริย์ลำดับที่ 16 ของราชอาณาจักรยูดาห์ (–609 ก่อนคริสตกาล) คัมภีร์ฮีบรูระบุว่าพระองค์ริเริ่มการปฏิรูปศาสนาครั้งใหญ่โดยทรงยกเลิกการบูชาเทพองค์อื่นนอกเหนือจากพระยาห์เวห์ คำบรรยายในคัมภีร์ฮีบรูเกี่ยวกับการปฏิรูปของโยสิยาห์มักถือว่ามีความถูกต้องทางประวัติศาสตร์ไม่มากก็น้อยจนถึงช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 แต่ปัจจุบันมีการถกเถียงอย่างมาก คัมภีร์ฮีบรูระบุว่าโยสิยาห์ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตรีิย์แห่งราชอาณาจักรยูดาห์ขณะพระชนมายุ 8 พรรษาหลังกษัตริย์อาโมนพระบิดาของพระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์ และโยสิยาห์ครองราชย์เป็นเวลา 31 ปีตั้งแต่ 641/640 ถึง 610/609 ปีก่อนคริสตกาลEdwin Thiele, The Mysterious Numbers of the Hebrew Kings, (1st ed.; New York: Macmillan, 1951; 2d ed.; Grand Rapids: Eerdmans, 1965; 3rd ed.; Grand Rapids: Zondervan/Kregel, 1983). , 9780825438257, 217.

โยสิยาห์เป็นที่รู้จักเฉพาะจากข้อความในคัมภีร์ฮีบรู ไม่พบการอ้างอิงถึงพระองค์ในเอกสารที่หลงเหลืออื่น ๆ ในยุคนั้นจากอียิปต์หรือบาบิโลน และไม่เคยพบหลักฐานทางโบราณคดีที่บ่งชี้ชัดเจนอย่างจารึกที่ปรากฏพระนามของพระองค์  อย่างไรก็ตาม มีการค้นพบตราประทับที่ปรากฏชื่อว่า "นาธันเมเลค" ชื่อของข้าราชสำนักฝ่ายปกครองของกษัตริย์โยสิยาห์ที่ระบุใน 2 พงศ์กษัตริย์ 23:11 ตราประทับมีอายุถึงศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาลและค้นพบในแหล่งโบราณคดีแห่งหนึ่งในเยรูซาเล็ม ผู้ค้นพบเชื่อว่าตราประทับนี้เป็นสิ่งแทนถึงบุคคลที่ถูกกล่าวถึงใน 2 พงศ์กษัตริย์ 23:11 นอกจากนี้ นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าโยสิยาห์มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ และการสูญหายของเอกสารนั้นมาจากมีเอกสารเพียงเล็กน้อยที่หลงเหลือมาจากยุคดังกล่าว และเยรูซาเล็มเคยถูกยึดครอง พิชิต และสร้างใหม่เมื่อหลายพันปีก่อน

 หมายเหตุ
# ท่าอากาศยานกัสกาแวล
ท่าอากาศยานรีเจียนัลเวสต์ หรือชื่อเดิม ท่าอากาศยานผู้พันอาดัลแบร์ตู เมงจิส ดา ซิลวา หรือรู้จักกันในชื่อ ท่าอากาศยานกัสกาแวล  เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการในพื้นที่กัสกาแวล ประเทศบราซิล ท่าอากาศยานดำเนินการโดยตรังซิตาร์ ซึ่งเป็นหน่วยงานคมนาคมขนส่งกึ่งอิสระของกัสกาแวล และมีความสัมพันธ์ทางอ้อมกับเทศบาลกัสกาแวล และอยู่ภายใต้การดูแลของอาแอโรโปร์ตูโดปารานา (ซีล)

ประวัติ
ท่าอากาศยานเริ่มใช้งานเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977

ตั้งแต่วันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2013 ท่าอากาศยานดำเนินงานด้วยทางวิ่งเส้นเดียว ซึ่งมีขนาด 1,780 ม. x 45ม. ต่อมามีการขยายทางวิ่งเป็นขนาด 1,615 ม. x 30 ม. เพื่อรองรับกับการจราจรของท่าอากาศยาน

ปัจจุบันมีโครงการที่จะพัฒนาปรับปรุงท่าอากาศยานขึ้น โดยจะมีการติดตั้งเครื่องช่วยการเดินอากาศ พร้อมทั้งยังสร้างสถานีดับเพลิง ซึ่งจะยกระดับความปลอดภัยของท่าอากาศยานขึ้นเป็น CAT 5

ท่าอากาศยานกัสกาแวลเปิดตัวอาคารผู้โดยสารหลังใหม่ขึ้นในปี 2020 โดยมีพื้นที่ 6.018,38 ตารางเมตร

ในต้นปี ค.ศ. 2023 ท่าอากาศยานได้เปลี่ยนชื่อทางการจากท่าอากาศยานผู้พันอาดัลแบร์ตู เมงจิส ดา ซิลวา เป็น ท่าอากาศยานรีเจียนัลเวสต์

รายชื่อสายการบิน
เส้นทางการบินที่ให้บริการในปัจจุบัน

หมายเหตุ:  ดำเนินการให้กับลาตัม บราซิล

การคมนาคมที่เกี่ยวข้องกับท่าอากาศยาน
ท่าอากาศยานตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองกัสกาเวลทางตะวันตกเฉียงใต้ 8 กิโลเมตร (5 ไมล์)
# สตรีกระเป๋าถือ
สตรีคนหนึ่งใช้กระเป๋าถือตบพวกนีโอนาซี  หรือที่รู้จักในชื่อ สตรีกระเป๋าถือ (หรือ , "The lady with the handbag") เป็นภาพถ่ายที่ถ่ายในเมืองเว็กเควอ ประเทศสวีเดน เมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1985 โดยช่างภาพข่าว ฮันส์ รูแน็สซ็อน (Hans Runesson) ภาพถ่ายนี้เป็นภาพสตรีวัย 38 ปี ชื่อ ดานูตา ดานิแอ็ลซ็อน (Danuta Danielsson) ใช้กระเป๋าถือตบเข้าที่สมาชิกของลัทธินีโอนาซีซึ่งกำลังเดินขบวนอยู่ นักวิชาการ ซามูแอ็ล แมร์ริล (Samuel Merrill) ระบุว่าภาพนี้แสดงให้เห็นสตรีสูงวัยที่ดูอ่อนแอขณะเผชิญหน้ากับพวกสกินเฮดนีโอนาซีตามลักษณะภาพเหมารวม 

 ประวัติศาสตร์ 
ภาพนี้ถ่ายระหว่างการชุมนุมประท้วงขนาดย่อมของผู้สนับสนุนพรรคราชอาณาจักรนอร์ดิกโดยเป็นการชุมนุมประท้วงที่ผ่านการรับรองโดยหน่วยงานที่เกี่ยวข้องแล้ว โดยจัดขึ้นไม่นานหลังการกล่าวสุนทรพจน์ของหัวหน้าพรรคฝ่ายซ้าย-คอมมิวนิสต์ ลาส์ แวร์แนร์ ในใจกลางเมืองเว็กเควอ ภาพถ่ายนี้ตีพิมพ์ในวันถัดไปบนหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์แห่งชาติของสวีเดน  และในวันที่ 15 เมษายน บนหนังสือพิมพ์อังกฤษสองเจ้าใหญ่ เดอะไทมส์ และ เดอะเดลีเอ็กซ์เพรส

ภาพถ่ายนี้ได้รับเลือกเป็นภาพถ่ายสวีเดนแห่งปี (Swedish Picture of the Year หรือ) ประจำ ค.ศ. 1985 และต่อมาเป็นภาพแห่งศตวรรษ (Picture of the Century) โดยนิตยสาร วี และโดยสมาคมภาพถ่ายประวัติศาสตร์แห่งสวีเดน (Photographic Historical Society of Sweden)

บุคคลในภาพ
สตรีในภาพถ่ายนี้คือ ดานูตา ดานิแอ็ลซ็อน (Danuta Danielsson (สกุลเดิม เซน; Seń)) เกิดเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1947 ในเมืองกอชุฟวีแยลกอปอลสกี ประเทศโปแลนด์ เธอมีพี่น้องร่วมกันสามคน และเป็นคนยิว มารดาของเธอเป็นผู้รอดชีวิตจากค่ายกักกันของนาซีในโปแลนด์ระหว่างฮอลอคอสต์ (บ้างระบุว่าคือค่ายกักกันเอาช์วิตซ์ หรือมัยดาเน็ก) เธอพบกับ บยอร์น เบซ็อน ดานิแอ็ลซ็อน (Björn "Beson" Danielsson) ที่เทศกาลดนตรีแจ๊ซหนึ่งในโปแลนด์ใน ค.ศ. 1981 ทั้งสองสมรสกันในปีเดียวกัน และย้ายมาตั้งรกรากอยู่ในสวีเดนเมื่อ ค.ศ. 1982 ตัวตนของเธอถูกปิดบังมาโดยตลอดจนกระทั่ง ค.ศ. 2014 โดยสื่อสำนักหนึ่ง ในเวลานั้นกำลังมีข้อถกเถียงกรณีการตั้งรูปปั้นเธอในฐานะอนุสรณ์สถานแก่สาธารณชนเพื่อระลึกถึงการเผชิญหน้าในภาพ บุตรชายของเธอระบุแก่สื่อว่าตัวเธอเองไม่เคยชอบภาพถ่ายนี้เลยและรู้สึกผิดกับชื่อเสียงที่ได้มาจากภาพนี้ ในโอกาสเดียวกันนี้ เขายังปฏิเสธข้อกล่าวอ้างและข่าวลือทั้งที่ว่าเธอเป็นผู้รอดชีวิตจากค่ายกักกันยิว หรือว่าเธอมีปัญหาทางจิตและตบผู้ชายคนนั้นไปโดยไม่รู้ตัว ว่าไม่เป็นความจริง

ชายคนที่ถูกกระเป๋าถือตบในรูปคือ เซปโป เซลูสกา (Seppo Seluska) สมาชิกกองกำลังของพรรคราชอาณาจักรนอร์ดิก ในภายหลังเขาถูกจับกุมและตัดสินมีความผิดฐานทารุณกรรมและฆาตกรรมเกย์ชาวยิวคนหนึ่ง
# สโมสรฟุตบอลเลย์ตันโอเรียนท์
สโมสรฟุตบอลเลย์ตันโอเรียนท์ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพ ตั้งอยู่ที่ย่านเลย์ตัน กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ปัจจุบันทีมลงแข่งขันในอีเอฟแอลลีกวัน ซึ่งเป็นลีกฟุตบอลระดับที่สามของระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ

 ประวัติ 
 การก่อตั้งและชื่อ (1881–1914) 
สโมสรฟุตบอลเลย์ตันโอเรียนท์ เดิมมีจุดเริ่มต้นจากกลุ่มสมาชิกของสโมสรคริกเก็ตกลิน ซึ่งหลายคนเป็นอดีตนักเรียนของวิทยาลัยอินดิเพนเดนท์ โฮเมอร์ตัน ซึ่งอยู่ใกล้กับเขตแฮคนีย์ (ปัจจุบันคือวิทยาลัยโฮเมอร์ตันในเคมบริดจ์) จนถึงปัจจุบันยังคงมีการจัดการแข่งขันประจำปีระหว่างสโมสรกับวิทยาลัยแห่งนี้อยู่ ทีมมีการเปลี่ยนชื่อหลายครั้ง โดยเริ่มจากสโมสรคริกเก็ตอีเกิล ในปี 1886 และเปลี่ยนเป็นสโมสรฟุตบอลโอเรียนท์ ในปี 1888

ตามข้อมูลจากหนังสือประวัติศาสตร์สโมสร 12 เล่ม ที่เขียนโดย นีลสัน เอ็น. คอฟแมน นักประวัติศาสตร์ของสโมสร ระหว่างปี 1974 ถึง 2015 ระบุว่าการเลือกชื่อ "โอเรียนท์" ให้กับสโมสรเกิดจากความคิดของ แจ็ค อาร์. เดียริง นักฟุตบอลคนหนึ่งของสโมสร ซึ่งทำงานอยู่ที่บริษัทเดินเรือ Orient Steam Navigation Company ที่ต่อมาได้รวมเข้ากับบริษัท P&O – Peninsular & Oriental ในปี 1898 สโมสรได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "แคลปตัน โอเรียนท์" เพื่อเป็นตัวแทนของย่านแคลปตันในกรุงลอนดอน ซึ่งเป็นที่ตั้งของสนามแข่งขัน แม้ว่าในเวลานั้นจะมีสโมสรอีกทีมหนึ่งชื่อ "สโมสรฟุตบอลแคลปตัน" อยู่แล้วก็ตาม

ก่อนที่ทีม "ดิ ออส" จะตกชั้นในปี 2017 พวกเขาเป็นสโมสรฟุตบอลที่เก่าแก่เป็นอันดับสองในลอนดอน รองจากฟูลัม และเป็นสโมสรที่เก่าแก่เป็นอันดับ 24 ในบรรดาสโมสรทั้งหมดที่กำลังแข่งขันอยู่ในลีกฟุตบอลของอังกฤษในปัจจุบัน หลังจากที่ฟูลัมเลื่อนชั้นขึ้นสู่พรีเมียร์ลีก ทำให้พวกเขากลายเป็นสโมสรที่เก่าแก่ที่สุดในลอนดอนที่ยังคงแข่งขันอยู่ในฟุตบอลลีก ในปี 1904 เลย์ตัน โอเรียนท์ เล่นอยู่ในดิวิชั่นสองของลีกภาคใต้ และในปี 1905 ได้เข้าร่วมฟุตบอลลีก ในช่วงเวลานั้น นักฟุตบอลอาชีพอย่างเฮอร์เบิร์ต คิงกาบี ซึ่งเล่นตำแหน่งปีกขวา จะได้รับค่าจ้างเพียง 2 ปอนด์ 4 ชิลลิงต่อสัปดาห์ (เทียบเท่าประมาณ 200 ปอนด์ในปี 2012) โดยค่าจ้างมักจะไม่ได้รับอย่างสม่ำเสมอThe Manchester Guardian, FOOTBALL PROFESSIONAL'S LAWSUIT; 27 March 1912

หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง สโมสรได้ตัดสินใจเปลี่ยนมาใช้ชื่อ 'เลย์ตัน โอเรียนท์' อย่างเป็นทางการ สโมสรย้ายมาอยู่ที่เลย์ตันในปี 1937 แต่ก็ยังมีทีมชื่อสโมสรฟุตบอลเลย์ตัน อยู่ในพื้นที่เดียวกันอีกทีมหนึ่ง ต่อมาในปี 1966 สโมสรจึงเปลี่ยนชื่อเหลือเพียงแค่โอเรียนท์ หลังจากเขตเลย์ตันในเอสเซ็กซ์ถูกผนวกเข้ากับเขตวอลธัม ฟอเรสต์ของกรุงลอนดอน
# เอมิล วาเร
เอมิล แอร์เนสต์ วาเร (;other sources spell his name Eemili Ernesti Väre 28 กันยายน ค.ศ. 1885 – 31 มกราคม ค.ศ. 1974) เป็นนักมวยปล้ำชาวฟินแลนด์ผู้ได้รับรางวัลเหรียญทองในรุ่นไลต์เวตในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 และ 1920

วาเรครองแชมป์โลกใน ค.ศ. 1911, แชมป์ยุโรปอย่างไม่เป็นทางการใน ค.ศ. 1912 รวมถึงแชมป์ระดับชาติใน ค.ศ. 1909 และ 1911 ซึ่งระหว่าง ค.ศ. 1912 ถึง ค.ศ. 1916 เขาชนะการแข่งมวยปล้ำทุกนัด เขาอำลาการเป็นนักมวยปล้ำหลังโอลิมปิก 1920 เพื่อมาเป็นกรรมการและผู้ฝึกสอนมวยปล้ำ โดยในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 เขาทำหน้าที่ประธาน, เลขาธิการ, เหรัญญิก และรองประธานของสโมสรมวยปล้ำวีปูรินวอยไมเลียตของเขา รวมถึงเป็นสมาชิกคณะกรรมการของสหพันธ์มวยปล้ำฟินแลนด์
# วัดเทียนหมุ
วัดเทียนหมุ (วัดนารีสวรรค์) เป็นวัดเก่าแก่ในเมืองเว้ ประเทศเวียดนาม ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม วัดนี้ปรากฎอยู่ในตำนานพื้นถิ่น เพลงพื้นถิ่น และใน กาเดา ที่เกี่ยวกับเมืองเว้ วัดเทียนหมุตั้งอยู่บนเขาห่าเค แขวงเฮืองล็อง เขตฟู้ซวน ห่างไปราว  จากเขตกำแพงเมืองเว้ วัดเทียนหมุสร้างขึ้นโดยจักรพรรดิราชวงศ์เหงียนบนชายฝั่งทางเหนือของแม่น้ำหอม นอกจากนี้ในวัดยังเป็นที่เก็บรักษาและจัดแสดงรถยนต์คันที่ขับภิกษุทิก กว๋าง ดึ๊ก ไปจุดไฟเผาตนจนมรณภาพในเมืองไซ่ง่อนเพื่อประท้วงนโยบายกดขี่ชาวพุทธของเวียดนามใต้ที่นำโดยประธานาธิบดี โง ดิ่ญ เสี่ยม ในเวลานั้น

วัดเทียนหมุสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1601 ตามดำรัสของขุนนางเหงียนองค์แรก เหงียน ฮหว่าง ซึ่งในเวลานั้นเป็นผู้ว่าการนครเถวี่ยนฮว้าหรือเว้ในปัจจุบัน ในพระราชพงศาวดารบันทึกว่า ขณะเหงียน ฮหว่าง กำลังเดินทางสำรวจพื้นที่โดยรอบนครก็ได้ฟังตำนานพื้นถิ่นเกี่ยวกับเทียนหมุ (นารีสวรรค์) ซึ่งเป็นสตรีสูงวัย แต่งกายด้วยชุดสีแดงและน้ำเงินนั่งถูแก้มของเธออยู่ตรงจุดที่ปัจจุบันคือวัดเทียนหมุ เธอทำนายทายทักว่าขุนนางหว่านต่อมาจะเดินทางมาสร้างวัดบนเขาลูกนี้เพื่อสวดขอความเจริญรุ่งเรืองแก่ประเทศ หลังเธอกล่าวเสร็จก็หายวับไป หลังฮหว่างได้ฟังเช่นนี้จึงมีคำสั่งให้สร้างวัดเทียนหมุขึ้น นารีสวรรค์เทียนหมุนี้มีการตั้งข้อสันนิษฐานว่าดัดแปลงมาจากเทวีโพนคร ซึ่งเป็นเทวีของชาวจามดั้งเดิม 

เจดีย์สูงเจ็ดชั้นของวัดเทียนหมุมีชื่อว่าเจดีย์เฟื้อกเซวียน (Phước Duyên) สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิเถี่ยว จิ ในปี 1844 ในชื่อเจดีย์ถู่เญิน (Từ Nhân) เจดีย์สร้างขึ้นจากอิฐและมีความสูง 21 เมตร มีลักษณะแปลนเป็นรูปแปดเหลี่ยม ความสูงเจ็ดชั้นของเจดีย์นั้นแทนพระพุทธเจ้าเจ็ดพระองค์ และมักได้รับการยอมรับให้เป็นสัญลักษณ์ของเมืองเว้อย่างไม่เป็นทางการ
# โซนย่า โมนิน่า
โอลก้า เฮอร์ฮีเยวา (Olha Heorhiieva) หรือที่รู้จักในชื่อ โซนย่า โมนิน่า (Sonya Monina) (เกิด 29 ธันวาคม 1988 ที่เบรสต์, สาธารณรัฐเบลารุส) เป็นชาวยูเครนที่ทำงานด้านแฟชั่นและการออกแบบชุด เธอเป็นผู้ก่อตั้งแบรนด์ SONYAMONINA ซึ่งเป็นแบรนด์เสื้อผ้าผู้ชายที่ตั้งอยู่ในเคียฟ คอลเลกชันของเธอเคยแสดงในยูเครน, เบลารุส, รัสเซีย และสโลวาเกีย การออกแบบของเธอได้รับการนำเสนอเป็นประจำในงานยูเครเนียน แฟชั่น วีค

 พื้นหลัง 
โอลก้า เฮอร์ฮีเยวา เกิดเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1988 ที่เมืองเบรสต์หลังจากนั้นในวัย 5 ขวบ เธอย้ายไปยังซิมเฟโรปอลกับครอบครัว ในปี ค.ศ. 2006 เธอเริ่มศึกษาในสาขา "การออกแบบผลิตภัณฑ์หนัง" ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีและการออกแบบแห่งชาติของเคียฟ ในปี ค.ศ. 2012 เธอก่อตั้งแบรนด์เสื้อผ้าผู้ชายของตนเองชื่อ SONYAMONINA ในปี ค.ศ. 2013 โมนิน่าได้นำเสนอคอลเล็กชันเปิดตัวของเธอในงาน ยูเครเนียน แฟชั่น วีค ในปี 2015 เธอได้นำเสนอคอลเล็กชันฤดูใบไม้ผลิ/ฤดูร้อน ค
ศ. 2016 ในงาน เบลารุส แฟชั่น วีค ในปี 2016 เธอได้นำเสนอคอลเล็กชันของเธอที่ งาน"เบลารุส แฟชั่น วีค" ใน มอสโก ในปี ค.ศ. 2018 เธอนำเสนอคอลเล็กชันฤดูร้อน ค.ศ. 2019 ที่ มิสเทตสกี อาร์เซนัล แนชันแนล อาร์ต แอนด์ คัลเจอร์ มิวเซียม คอมเพล็กซ์ ในงาน ยูเครเนียน แฟชั่น วีค เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล "เบสต์ เมนส์ โคลธิง ดีไซเนอร์ อวอร์ด" ที่งาน เบสต์ แฟชั่น อวอร์ดส 2019 ในยูเครน โมนิน่ายังเป็นนักออกแบบเสื้อผ้าอีกด้วย
# กีฬาบิลเลียดและสนุกเกอร์ในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 48
กีฬาบิลเลียดและสนุกเกอร์ในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 48 เป็นการแข่งขันกีฬาบิลเลียดและสนุกเกอร์ที่จัดขึ้นในจังหวัดกาญจนบุรี กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 15–24 สิงหาคม พ.ศ. 2566 โดยได้จัดขึ้นที่สหกรณ์ออมทรัพย์ครูจังหวัดกาญจนบุรี ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 24 เหรียญ

 สรุปเหรียญรางวัล 

 ผู้ได้รับเหรียญรางวัล 
 บิลเลียด 
บุคคลชาย 

 สนุกเกอร์ 
6 แดง ประเภทเดี่ยว6 แดง ประเภททีมภาสกร  สุวรรณวัฒน์ชัชพงศ์  นาสาประพฤติ  ชัยธนสกุลจงรักษ์  บุญรอดธรรมนูญ  วงศ์เพียรกิจสุรสิทธิ์  ภูแฉล้มสุรเทพ  ภูแฉล้มพรปิยะ  กาวสำราญอนุพันธ์  น้ำทิพย์15 แดง ประเภทเดี่ยว15 แดง ประเภทคู่ภาสกร  สุวรรณวัฒน์ประพฤติ  ชัยธนสกุลพีรบูรณ์  พิมพ์ดีสุชาติ  สุขเลี่ยมปรมินทร์  ด่านจิรกุลญาณวรุตม์  เผือกกล่อมเทพศิริ  ไพโรจน์พัฒนา  ต่างงาม15 แดง ประเภททีมยุทธภพ  ภาคพจน์ชินภัทร์  คำสัตย์พงศกร  จงใจรักษ์อิศรา  กะไชยวงษ์ภาสกร  สุวรรณวัฒน์ชัชพงศ์  นาสาประพฤติ  ชัยธนสกุลปรมินทร์  ด่านจิรกุลญาณวรุตม์  เผือกกล่อมวัชรินทร์  ฉิมพานังคงกฤตย์  เกตุพัฒนกุลวินัย  ทองราย

 ผลการแข่งขัน 
 บิลเลียด 
 บุคคลชาย 

 สนุกเกอร์ 
 6 แดง ประเภทเดี่ยว 

 6 แดง ประเภททีม 

 15 แดง ประเภทเดี่ยว 

 15 แดง ประเภทคู่ 

 15 แดง ประเภททีม