# กิจการ 1
กิจการ 1  เป็นบทแรกของกิจการของอัครทูตในภาคพันธสัญญาใหม่ของคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ ไม่มีการระบุชื่อผู้เขียนของหนังสือกิจการอัครทูต แต่ธรรมเนียมของศาสนาคริสต์ในยุคต้นยืนยันว่าลูกาเป็นผู้เขียนหนังสือเล่มนี้เช่นเดียวกับพระวรสารนักบุญลูกา บทแรกของกิจการของอัครทูตทำหน้าที่เป็นส่วนเปลี่ยนผ่านจาก "หนังสือฉบับแรก" (คือพระวรสารนักบุญลูกา) โดยมีบทนำที่เป็นเรื่องเล่า (วรรค 1–5) เล่าซ้ำถึงการเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ของพระเยซูคริสต์โดยมีรายละเอียดเพิ่มเติม (วรรค 6–11) และการประชุมของสาวกของพระเยซู (วรรค 12–26) จนกระทั่งช่วงก่อนเทศกาลเพนเทคอสต์

 ต้นฉบับ 
ข้อความต้นฉบับเขียนด้วยภาษากรีกคอยนี บทนี้แบ่งออกเป็น 26 วรรค

 พยานต้นฉบับ 
thumb|right|200px|หน้าต้นของกิจการของอัครทูตใน folio 11 recto ของ Minuscule 223 (Gregory-Aland) จากคริสต์ศตวรรษที่ 14
ต้นฉบับบางส่วนในยุคต้นที่มีเนื้อหาของบทนี้ได้แก่::

 ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; ค.ศ. 325–350)
 ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; ค.ศ. 330–360)
 ฉบับแบซี (Codex Bezae; ~ ค.ศ. 400)
 ฉบับอเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; ค.ศ. 400–440)
 Codex Ephraemi Rescriptus (~ ค.ศ. 450; วรรคที่หลงเหลือ 3–26)
 พาไพรัส 56 (Papyrus 56; คริสต์ศตวรรษที่ 5/6)
 ฉบับลอด (Codex Laudianus; ~ค.ศ. 550)

 การอ้างอิงในพันธสัญญาเดิม 
 : 
 : สดุดี 69:25; สดุดี 109:8

 การอ้างอิงในพันธสัญญาใหม่ 
กิจการ 1:1–3: ลูกา 1:1–4
: 
: 
: 

 สถานที่ 

บทนี้มีการกล่าวถึงสถานที่ดังต่อไปนี้:
 เบธานี
 ภูเขามะกอกเทศ
 ยูเดีย
 เยรูซาเล็ม
 สะมาเรีย

 คำนำ (1:1–5)
หนังสือกิจการของอัครทูตเริ่มต้นด้วยคำกล่าวเปิดตามประเพณีนิยมที่มีชื่อของผู้รับหนังสือคือเธโอฟีลัส และการย้อนความสั้น ๆ เกี่ยวกับเนื้อหาของ "หนังสือฉบับแรก" (พระวรสารนักบุญลูกา) โดยผู้เขียนเดียวกัน

 วรรค 1–3
ท่านเธโอฟีลัส ในหนังสือฉบับแรกนั้น ข้าพเจ้ากล่าวแล้วถึงทุกสิ่งที่พระเยซูทรงตั้งต้นทำและสั่งสอน จนถึงวันที่พระเจ้าทรงรับพระองค์ขึ้นไป หลังจากตรัสสั่งโดยเดชพระวิญญาณบริสุทธิ์กับบรรดาอัครทูตซึ่งพระองค์ทรงเลือกไว้ เมื่อพระองค์ทรงทนทุกข์ทรมานแล้ว พระองค์ทรงสำแดงพระองค์กับพวกเขาด้วยหลักฐานหลายอย่าง พิสูจน์ว่าพระองค์ทรงพระชนม์อยู่ ทรงปรากฏแก่เขาทั้งหลายระหว่างสี่สิบวัน และได้ทรงกล่าวถึงเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า: THSV11

"หนังสือฉบับแรก" (จากภาษากรีก: , próton logon) หมายถึงพระวรสารนักบุญลูกา
 "เธโอฟีลัส" (เขียนด้วยภาษากรีกในรูปคำสัมโพธนาการก): เป็นผู้อ่านที่ผู้เขียนตั้งใจเขียนให้ของหนังสือเล่มนี้ เช่นเดียวกับหนังสือเล่มก่อนหน้า (ลูกา 1:3) อาจเป็น "อุปถัมภก" ผู้ได้รับแจ้งเกี่ยวกับ "เรื่องราวต่างๆ ซึ่งสำเร็จแล้วในท่ามกลางเรา" แต่ยังคงต้องการ "ความมั่นใจ" เพื่อ "รู้ความจริงเกี่ยวกับเรื่องราวเหล่านั้น" (ลูกา 1:1-4).
ลูกาบรรยายถึงพระเยูซว่า "ทรงพระชนม์อยู่หลังทรงทนทุกข์ทรมานแล้ว": THSV11 มีความในภายหลังในกิจการของอัครทูตที่แสดงว่าพระเยซู "ทรงเป็นขึ้นจากตาย" เช่น กิจการ 17:3Meyer, H. A. W. (1880), Meyer's NT Commentary on Acts 1 , translated from the German sixth edition, accessed 19 February 2024 วิลเลียม กิลสัน ฮัมฟีย์ (William Gilson Humphry) กล่าวถึง "passion" หรือ "พระทรมาน" (, to pathein) ว่าเป็น "คำศัพท์ศักดิ์สิทธิ์" ที่ใช้ในการแปลวรรคนี้Nicoll, W. R., Expositor's Greek Testament  on Acts 1, accessed 19 February 2024 ในขณะที่ E. H. Plumptre ชอบที่จะกล่าวว่า "He had suffered" หรือ "พระองค์ทรงทนทุกข์ทรมาน" เสนอว่าคำแปลที่มีสิทธิอำนาจคือ passion นั้น "เป็นสิ่งที่มุ่งหมายถึงความหมายพิเศษในภายหลัง" ของคำนี้Plumptre, E. (1905), Ellicott's Commentary for English Readers  on Acts 1, accessed 19 February 2024

 วรรค 4 
ขณะพระองค์ทรงพำนักอยู่กับพวกอัครทูต ทรงกำชับพวกเขาว่า "อย่าออกไปจากกรุงเยรูซาเล็ม แต่ให้รอคอยรับตามพระสัญญาของพระบิดา": THSV11
สี่สิบวันหลังพระเยซูทรงคืนพระชนม์ พระองค์ทรงบัญชาเหล่าสาวกระหว่างมื้ออาหารให้ยังอยู่ในเยรูซาเล็มและรอคอยการเสด็จมาของพระวิญญาณบริสุทธิ์ วลีในภาษา (sunalizomenos) แปลเป็น "ทรงร่วมรับประทานอาหารกับพวกเขา" ในพระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย: TNCV บางคำแปลระบุว่าพระเยซู "ทรงชุมนุมกัน" หรือ "ทรงพำนักอยู่กับ" พวกอัครทูต เป็นที่ถกเถียงกันมานานว่า "ทรงร่วมรับประทานอาหาร" เป็นการตีความที่ถูกต้องหรือไม่Bowen, C. R. (1912), The Meaning of συναλιζομενος in Acts 1,4, accessed 20 February 2024

 พระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ (1:6–12)

จากนั้นการมีเมฆมาพาพระเยซูขึ้นไปให้พ้นสายตา แล้ะมีชายสองคนสวมเสื้อขาวบอกกับพวกเขา (เหล่าสาวก) ว่าพระองค์จะเสด็จกลับมาอีก "ในลักษณะเดียวกับที่ท่านทั้งหลายได้เห็นพระองค์เสด็จไปยังสวรรค์นั้น"

 วรรค  8 
right|thumb|200px|แผนที่ของเยรูซาเล็ม, ยูเดีย, สะมาเรียและพื้นที่ใกล้เคียงในคริสต์ศตวรรษแรก
[พระเยูซูตรัสว่า] "แต่พวกท่านจะได้รับพระราชทานฤทธานุภาพ เมื่อพระวิญญาณบริสุทธิ์เสด็จมาเหนือท่าน และท่านทั้งหลายจะเป็นสักขีพยานของเราในกรุงเยรูซาเล็ม ทั่วแคว้นยูเดีย ทั่วแคว้นสะมาเรีย และจนถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก"'': THSV11
ก่อนที่พระเยซูจะเสด็จจากไป พระองค์ทรงมอบหมายให้เหล่าสาวกทำหน้าที่เป็น 'สักขีพยาน' ให้พระองค์ ในสถานที่ต่าง ๆ ที่สามารถอ่านในฐานะ 'แผนงานทางภูมิศาสตร์' ของหนังสือกิจการของอัครทูตทั้งเล่ม:
 7 บทแรกเกิดขึ้นในเยรูซาเล็ม
 บทที่ 8—11 บันทึกการเผยแพร่ข่าวประเสริฐไปยังพื้นที่โดยรอบภายในซีเรีย-ปาเลสไตน์ ('ยูเดียและสะมาเรีย')
 ตั้งแต่บทที่ 13 เป็นต้นไปเป็นเรื่องราวภารกิจของเปาโลไปยังสถานที่ต่าง ๆ ที่อยู่ไกลออกไป

 การเลือกมัทธีอัส (1:13–26)