wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ฟักกุ
ฟักกุ หรือเป็นที่รู้จักในภาษาอังกฤษว่า Fakku หรือ FAKKU! หรือสั้น ๆ ว่า F! ซึ่งมีที่มาจากคำยืมภาษาญี่ปุ่นของคำว่า ฟัค (ファック) เป็นผู้เผยแพร่และจัดพิมพ์เฮนไตฉบับภาษาอังกฤษที่ใหญ่ที่สุดในโลก ฟักกุมีสมาชิกลงทะเบียนมากกว่า 500,000 บัญชี

เดิมทีฟักกุเป็นผู้รวบรวมงานแสกนมังงะผู้ใหญ่และโดจินชิจากญี่ปุ่นให้แก่ผู้ใช้ ในช่วงเริ่มแรกเนื้แหาถูกอัปโหลดโดยผู้ดูแลระบบเว็บไซต์เพียงผู้เดียวเท่านั้น ทว่าสิทธิ์ที่ว่านี้ได้รับการแบ่งปันแก่ชุมชน โดยทำให้งานของนักแปลต่าง ๆ ถูกเห็นได้จากผู้ชมที่มีขนาดใหญ่ขึ้น อย่างไรก็ตามในช่วงปลาย ค.ศ. 2015 ฟักกุเปลี่ยนแปลงกลายเป็นผู้เผยแพร่มังงะเฮนไตที่ได้รับลิขสิทธิ์อย่างเป็นทางการเท่านั้น
# วัดบางนา (จังหวัดปทุมธานี)
วัดบางนา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางโพธิ์เหนือ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี

วัดบางนาสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2310 ในช่วงกรุงศรีอยุธยาตอนปลายและตอนต้นแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ จากความศรัทธาในพระพุทธศาสนาสายเถรวาท ทำให้ชาวมอญพร้อมใจสร้างวัดแห่งนี้ขึ้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2350 เดิมอยู่ห่างจากแม่น้ำเจ้าพระยาไปทางทิศตะวันตก ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดบางนา ต่อมาย้ายร่นลงไปอยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อความสะดวกในการสัญจรไปมา

วัดมีเสาหงส์อันเป็นสัญลักษณ์ของชาวมอญ อาคารเสนาสนะ ได้แก่ วิหารขนาดเล็กที่อยู่ห่างจากอุโบสถเพียงเล็กน้อย เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง 2 องค์ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ และกุฏิสงฆ์ มีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปปางมารวิชัยที่มีชื่อว่า พระพุทธทิพย์สุวรรณมุนี พระพุทธรูปก่ออิฐถือปูนซึ่งสันนิษฐานว่าสร้างในราวสมัยกรุงศรีอยุธยา พระพุทธรูปปางป่าเลไลยก์และปางมารวิชัยที่มีการสร้างในรูปแบบก่ออิฐถือปูนและรอยพระพุทธบาทจำลอง อยู่ภายในวิหาร

ในอดีตมีชื่อเสียงมีคนไปทำบุญที่วัดมากที่สุด เนื่องจากเป็นวัดเก่าแก่ มีพระไปบวชศึกษาเล่าเรียนมาก พระที่วัดต่างก็ถือปฏิบัติกิจของสงฆ์อย่างเคร่งครัด ชาวบ้านจึงศรัทธาเลื่อมใสเข้าไปทำบุญกัน โดยเฉพาะ หลวงปู่เส็ง จันทรังสี อดีตเจ้าอาวาส ถือว่าเป็นพระที่ได้รับสมณศักดิ์รูปแรก และเป็นผู้เริ่มทำพระเครื่องวัตถุมงคลของวัดบางนาจนโด่งดัง
# วัดโคกเกตุบุญญศิริ
วัดโคกเกตุบุญญศิริ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปลายโพงพาง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

วัดโคกเกตุบุญญศิริเริ่มก่อตั้งเป็นสำนักสงฆ์ เมื่อ พ.ศ. 2440 ภายในวัดมีต้นเกดใหญ่อยู่บนโคกจึงชื่อว่า วัดโคกเกตุ โดยพระอธิการบุญมี สายทอง เป็นผู้ริเริ่มก่อสร้างและได้รับอนุญาตจัดตั้งเป็นวัดในปีเดียวกัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาและผูกพัทธสีมาอุโบสถ เมื่อ พ.ศ. 2445 อุโบสถได้มีการสร้างมาแล้ว 3 หลัง ตั้งแต่สมัยเริ่มสร้างวัดต่อมาได้ทรุดโทรมไป จึงสร้างใหม่ในสมัยพระอธิการวงศ์ นวลจันทร์ เป็นเจ้าอาวาส และขอวิสุงคามสีมา ผูกพัทธสีมาใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2478 หลังที่ 3 สมัยหลวงพ่อช่อ เมื่อ พ.ศ. 2519 วัดนี้ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ตลอดมา โดยเฉพาะในสมัยพระครูใบฎีกาช่อ บุสสระ หรือครูสังวรานุโยค ท่านเป็นพระนักพัฒนา

สิ่งสำคัญได้แก่ พระประธานในอุโบสถเป็นพระปูนปั้นปางมารวิชัยคู่มากับวัด กุฏิสงฆ์ทรงไทย สำนักชีเกตุสันตินารี ซึ่งหลวงพ่อช่อ เป็นผู้บริจาคปัจจัยส่วนตัว ซื้อที่ดินให้ วัดนี้พระยังพายเรือบิณฑบาตอยู่ เพราะหน้าวัดติดกับคลองขุดตากล่อม จึงมีพระบิณฑบาตทั้งทางบกและทางน้ำ
# พระครูนนทศีลวัตร (เป้า ทีปโก)
พระครูนนทศีลวัตร หรือ หลวงปู่เป้า ทีปโก (17 ตุลาคม 2450 - 23 ธันวาคม 2523) พระภิกษุชาวไทย เป็นอดีตเจ้าอาวาส วัดบางพูดใน และอดีตเจ้าคณะอำเภอปากเกร็ด

 ประวัติ 
พระครูนนทศีลวัตร มีนามเดิมว่า เป้า ทองมีแสง เกิดเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2450 ตรงกับ วันพฤหัสบดี ขึ้น ๑๑ ค่ำ เดือน ๑๑ ปีมะแม ในปลายรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ บ้านทุ่งสีกัน ตำบลทุ่งสีกัน จังหวัดพระนคร (ปัจจุบันคือ แขวงทุ่งสีกัน เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร) โยมบิดาชื่อ เลา โยมมารดาชื่อ สิน มีพี่ร่วมบิดามารดาอีก 3 คนคือ

 พระภิกษุพวง ทองมีแสง
 นายดวง ทองมีแสง
 นางทรวง เนาว์อยู่คุ้ม

โดยโยมบิดาได้ถึงแก่กรรมตั้งแต่ท่านยังเด็ก ส่วนโยมมารดาถึงแก่กรรมเมื่อท่านบรรพชาเป็นสามเณร ด้านการศึกษาในวัยเยาว์โยมมารดาได้นำมาฝากเรียนหนังสือภาษาไทยกับ พระอธิการปุ่น เจ้าอาวาสวัดบางพูดในในขณะนั้น จนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยอยู่ภายใต้การอบรมสั่งสอนของ พระภิกษุดิน สมบุญแจ้ง

จากนั้นจึงได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดบางพูดในเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2466 ตรงกับวันพฤหัสบดี ขึ้น ๑๑ ค่ำ เดือน ๔ ปีกุน มีพระอธิการปุ่นเป็นอาจารย์ผู้อุปถัมภ์ เจ้าคุณวงค์ วัดปรมัยยิกาวาส เป็นพระอุปัชฌาย์ จำพรรษาที่วัดบางพูดใน ต่อมาจึงได้เข้าพิธีอุปสมบทเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 เวลา 7 นาฬิกา 53 นาที โดยมี พระสุเมธาจารย์ (วอน) วัดปรมัยยิกาวาส เป็นพระอุปัชฌาย์ พระธรรมวิจารณ์ (นวน) วัดปรมัยยิกาวาส เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการพลัด วัดเกาะพญาเจ่ง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ จำพรรษาที่วัดบางพูดใน

ต่อมาจึงได้ย้ายมาจำพรรษาที่ วัดสุนทรธรรมทาน หรือ วัดแคนางเลิ้ง โดยมาอยู่ในความอุปการะของ นายเล็ก เนาว์อยู่คุ้ม ผู้เป็นพี่เขยซึ่งรับราชการอยู่ที่ กรมสรรพสามิต กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ จากนั้นจึงได้ย้ายมาจำพรรษาที่ วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร และสอบได้ นักธรรมโท ที่วัดนี้ เมื่อพระอธิการปุ่นผู้เป็นอาจารย์ถึงแก่มรณภาพในปี พ.ศ. 2477 บรรดาทายกทายิกาจึงได้นิมนต์ท่านให้มารั้งตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบางพูดในสืบต่อจากพระอธิการปุ่น ก่อนที่จะได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสอย่างเป็นทางการในอีก 2 ปีต่อมาคือในปี พ.ศ. 2479

พระครูนนทศีลวัตรถึงแก่มรณภาพเมื่อวันอังคารที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2523 สิริอายุได้ 73 ปี 2 เดือน 6 วัน 52 พรรษาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบางพูดในทั้งสิ้น 44 ปี

 วัตถุมงคล 
 ตะกรุดโทน ของหลวงปู่เป้านอกจากมีชื่อเสียงทางคงกระพันชาตรีและเมตตามหานิยมแล้ว ยังมีชื่อเสียงทางด้านทำให้คลอดบุตรง่าย มีทั้งสิ้น 3 รุ่นคือ รุ่นไตรมาส รุ่นเสาร์ 5 และ รุ่นจันทรคราส
 พระสมเด็จ พระสมเด็จของหลวงปู่เป้าสร้างรุ่นเดียวเมื่อปี พ.ศ. 2505 เป็นเนื้อผงทั้งสิ้น 3 พิมพ์คือ พิมพ์ใหญ่ พิมพ์กลาง และ พิมพ์เล็ก
 สีผึ้งมหาเสน่ห์
 เหรียญรูปไข่ เนื้อทองแดงรมดำ สร้างทั้งสิ้น 2 รุ่นคือ ปี พ.ศ. 2516 และรุ่นที่ 2 ในปี พ.ศ. 2523 หลังจากที่ท่านมรณภาพไปแล้วสร้างโดย พระครูนนทกิจจาภรณ์ หรือ หลวงปู่แส อินทจกโก เจ้าอาวาสรูปต่อจาก หลวงปู่เป้า

 ตำแหน่งทางคณะสงฆ์ 
 พ.ศ. 2477 - รั้งตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบางพูดใน
 พ.ศ. 2477-2479 - เป็นครูสอนธรรมวินัย นักธรรมชั้นตรี โท ที่สำนักเรียนปริยัติธรรม วัดปรมัยยิกาวาส 
 พ.ศ. 2479 - ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดบางพูดใน และเป็นกรรมการระงับอธิกรณ์ร่วมกับเจ้าคณะอำเภอปากเกร็ด
 พ.ศ. 2487 - ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะตำบลบางพูด
 พ.ศ. 2490 - ได้รับแต่งตั้งเป็นพระอุปัชฌาย์
 พ.ศ. 2520 - ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะอำเภอปากเกร็ด เมื่ออายุครบ 70 ปี พรรษา 49

 สมณศักดิ์ 
 5 ธันวาคม พ.ศ. 2495 - พระครูนนทศีลวัตร  แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่องพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (หน้า ๔๖๓๓)
# วัดบางเป้ง
วัดบางเป้ง

เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีเนื้อที่ 24 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา

วัดบางเป้งตั้งเมื่อ พ.ศ. 2374 โดยนายกล่ำ ชาวบ้านตำบลแสนสุข ได้ถวายที่ดินให้สร้างวัดขึ้น จากคำบอกกล่าวว่าพื้นที่บริเวณนี้เรียกว่า วังเป้ง เนื่องจากตั้งอยู่บริเวณคุ้งน้ำและมีต้นเป้งขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก แต่ปัจจุบันเรียกกันว่า บางเป้ง จึงได้ขนานนามวัดตามที่ตั้ง ในสมัยพระครูพรหมจริยาธิมุตต์ เจ้าอาวาสรูปที่ 6 ได้ทำการบูรณะและก่อสร้างกุฏิถาวรขึ้นและได้มีการพัฒนาเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2513 

อุโบสถเก่าแก่มีขนาดเล็ก หน้าบันของอุโบสถตกแต่งด้วยลวดลายปูนปั้น ลายพรรณพฤกษา เป็นแบบอย่างของลายฝรั่ง ส่วนที่เป็นช่อดอกจะใช้เครื่องถ้วยชามของจีนและฝรั่งปะปนกัน ภายอุโบสถในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังอยู่โดยรอบ 4 ด้าน ภาพจิตรกรรมฝาผนังบางส่วนได้รับความเสียหายจากความชื้น ฝีมือค่อนข้างหยาบตามแบบอย่างของจิตรกรรมฝาผนังพื้นบ้าน มีการใช้สีค่อนข้างสดและตัดกันมีการตัดเส้นแบบหยาบ ๆ มีภาพพระภิกษุที่กำลังยืนซักผ้าบังสกุลและพิจารณาอสุภกรรมฐาน เป็นส่วนที่มีการเน้นถึงรายละเอียดและประณีต คาดว่ามีอายุไม่เกินไปกว่ารัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
# วัดนิคมประทีป
วัดนิคมประทีป เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกหล่อ อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง

วัดนิคมประทีปสร้างเมื่อ พ.ศ. 2423 เดิมมีนามว่า วัดโคกหล่อ เพราะวัดตั้งอยู่บนที่ดินแหลม ยื่นออกไปจากที่ดินของชาวบ้านเป็นโคก มีป่าไม้หล่อมากมาย ต่อมาใน พ.ศ. 2484 ได้เปลี่ยนนามเป็น "วัดนิคมประทีป" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 22 เมตร ยาว 26 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2460 ทางด้านการศึกษา เปิดสอนปริยัติธรรมเมื่อ พ.ศ. 2458 และมีโรงเรียนประถมศึกษาตั้งอยู่ในบริเวณวัดซึ่งเปิดสอนมาตั้งแต่ พ.ศ. 2470 ต่อมาได้ขึ้นทะเบียนโบราณสถาน และกำหนดเขตที่ดินโบราณสถานระบุเล่มที่ 116 ตอนที่ 17 วันที่ประกาศ 17 มีนาคม พ.ศ. 2542 กำหนดเขต ประมาณ 2 งาน 50 ตารางวา

อุโบสถหลังคาทรงไทยลดหลั่นลงมา 3 ชั้น มีพระพุทธรูปไม้ลักษณะยืน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2481 จำนวน 3 องค์ และพระพุทธรูปปูนปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2464 พระประธานในอุโบสถประดิษฐานบนฐานชุกชีสูง มีขนาดหน้าตักกว่า 1 เมตร สูง 1 เมตร 40 เซนติเมตร
# วัดสำโรง (จังหวัดนครปฐม)
วัดสำโรง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดสำโรง อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

วัดสำโรงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2343  เดิมชื่อว่า วัดสามโรง เพราะที่ตั้งวัดนี้มีต้นสำโรงขึ้นอยู่ในบริเวณที่ตั้งวัด จวบกับชาวบ้านแถบนั้นได้ช่วยกันสร้างโรงขึ้นมา 3 หลัง เพราะสถานที่นี้ได้มีพระภิกษุปักกลดอาศัยปฏิบัติธรรมอยู่บ่อยครั้ง ต่อมาชาวบ้านแถบนี้เห็นว่าสถานที่ตั้งนี้สมควรเป็นที่ตั้งวัด ปู่ดำซึ่งเป็นเจ้าของที่จึงได้ถวายที่ตรงนี้ให้เป็นที่ตั้งวัดและชาวสำโรงจึงได้ไปอาราชธนาพระภิกษุนุช มาเป็นเจ้าอาวาส และปู่ดำ ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินก็ได้อุปสมบทเป็นภิกษุและได้ช่วยพระภิกษุนุช พัฒนาสิ่งก่อสร้างจนมี กุฏิสงฆ์ ศาลาดิน และโบสถ์หลังเล็ก ๆ เป็นที่พอจะอุปสมบทได้ ชาวบ้านเรียกว่า "วัดสามโรง" ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดสำโรง" ตามพื้นที่ซึ่งมีต้นสำโรงขึ้นอยู่ในบริเวณวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493

ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดสำโรงเริ่มดำเนินโครงการจัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2542 โดยมีเจ้าอาวาสวัดสำโรงคือ พระครูสิริปุญญาภิวัตน์เป็นประธาน จัดแสดงมรดกพื้นบ้านต่าง ๆ เช่น อุปกรณ์ที่ใช้ในการประกอบอาหาร เครื่องมือหัตถกรรมต่าง ๆ อุปกรณ์ตวงข้าว เครื่องมือจับสัตว์น้ำและเครื่องใช้อื่น ๆ อีกเป็นจำนวนมาก

วัดสำโรงมีเกจิดัง ชื่อว่าหลวงปู่นุช และหลวงพ่อหลิ่ม ผู้สร้างเหรียญหล่อพระพุทธชินราชอันเข้มขลังแต่อดีตและสร้างตั๊กแตนแสนล้าน
# อินดี ฮาร์ตเวลล์
ซาแมนธา เด มาร์ติน (Samantha De Martin; เกิด 17 สิงหาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวออสเตรเลียที่เซ็นสัญญากับ WWE ในนาม อินดี ฮาร์ตเวลล์ (Indi Hartwell) เป็นสมาชิกกลุ่ม The Way เป็นแชมป์ NXT Women's Championship และ NXT Women's Tag Team Championship ร่วมกับ Candice LeRae และยังเป็นแชมป์ WSW Women's Championship และ RCW Women's Championship

แชมป์และรางวัล
 Battle Championship Wrestling
 BCW Women's Championship (1 time)
 BCW Women's Title Tournament
 Newcastle Pro Wrestling
 Newcastle Pro Wrestling Women's Championship (1 time, inaugural)
 Queen Of The Castle (2018)
 Pro Wrestling Illustrated
 Ranked No. 46 of the top 250 female wrestlers in the PWI Women's 250 in 2023
Renegades of Wrestling
ROW Women's Championship (1 time)
 Riot City Wrestling
 RCW Women's Championship (1 time)
 World Series Wrestling
 WSW Women's Championship (1 time)
 WWE
 NXT Women's Championship (1 time)
 NXT Women's Tag Team Championship (1 time) – with Candice LeRae
# ราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญ
ราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญ  (, ,) หรือราชวงศ์บูร์กอญใหม่ เป็นสาขาที่แยกมาจากราชวงศ์วาลัว โดยเป็นสายต่อจากราชวงศ์บูร์กอญ โดยสืบสายเลือดมาจากพระเจ้ารอแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ทั้งสองราชวงศ์ล้วนสืบทอดมาจากราชวงศ์กาเปเตียง 

ราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญ ปกครองดัชชีบูร์กอญในระหว่างปีค.ศ. 1363 จนถึงค.ศ. 1482 และต่อมาได้ปกครองดินแดนอันกว้างใหญ่รวมถึง แฟลนเดอส์ อาร์ตัว ลักเซมเบิร์ก แอโน และ เคาน์ตีบูร์กอญ (ฟร็องช์-กงเต) และอีกหลายดินแดนกว้างใหญ่ผ่านการเสกสมรส ซึ่งเป็นจุดกำเนิดของรัฐบูร์กอญ

"ดยุกวาลัวแห่งบูร์กอญ" ถูกใช้กล่าวถึงราชวงศ์ที่เริ่มตั้งแต่สมัยพระเจ้าฌ็องที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งได้พระราชทานบรรดาศักดิ์และดัชชีบูร์กอญให้แก่พระราชโอรสพระองค์เล็ก ฟิลิปผู้กล้า ในปีค.ศ. 1363

ในช่วงสงครามร้อยปี เหล่าดยุกได้รบกันระหว่างเครือญาติในราชวงศ์เดียวกันเพื่อรวบรวมดินแดนในฝรั่งเศสและจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ไว้ภายใต้การดูแลของราชวงศ์เดียวเพื่อปกครองเป็นอาณาจักร แต่ก็ล้มเหลวลงเนื่องจากดยุกคนสุดท้ายชาร์ลผู้อาจหาญ ผู้ริเริ่มสงครามเบอร์กันดี ได้ถูกสังหารลงในยุทธการน็องซีเมื่อปีค.ศ. 1477  ผู้ปกครองคนสุดท้ายในราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญ คือ มารีแห่งบูร์กอญผู้เป็นธิดา โดยต่อมาดินแดนนอกฝรั่งเศสได้ตกเป็นของฟิลิปผู้ทรงโฉม พระโอรสพระองค์ใหญ่ และกลายมาเป็นเนเธอร์แลนด์ของฮาพส์บวร์ค ในขณะที่ดัชชีบูร์กอญได้ตกเป็นของราชอาณาจักรฝรั่งเศส มารีแห่งบูร์กอญสิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1482 นับเป็นการสิ้นสุดของราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญ

ดยุกแห่งบูร์กอญ (1363–1482)
 ดยุกแห่งบูร์กอญ ราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญ ภาพเหมือน นาม/พระนาม ปี หมายเหตุ center|80px ฟิลิปผู้กล้าหาญ 1363–1404 พระราชโอรสลำดับที่สี่ในพระเจ้าฌ็องที่ 2 แห่งฝรั่งเศส จากราชวงศ์วาลัว กับพระมเหสีโบนนีแห่งโบฮีเมีย ดัชเชสแห่งนอร์ม็องดี เสกสมรสกับเคาน์เตสมาร์กาเรตที่ 3 แห่งฟลานเดอร์ ในปีค.ศ. 1369 center|80px ฌ็องผู้ไม่กลัว 1404–1419 บุตรคนโตในฟิลิปผู้กล้าหาญ ผู้ซึ่งได้รับมรดกเป็นดินแดนจากฝั่งของมารดา เสกสมรสกับมาร์กาเรตแห่งบาวาเรียในปีค.ศ. 1385  center|80px ฟิลิปเลอบง 1419–1467 บุตรชายคนโตของฌ็องผู้ไม่กลัว ผู้ซึ่งรวบรวมดินแดนส่วนใหญ่ในเนเธอร์แลนด์ center|80px ชาร์ลผู้อาจหาญ 1467–1477 ทายาทผู้มีสิทธิคนเดียวในฟิลิปเลอบง กับภรรยาคนที่สาม อิสซาเบลแห่งโปรตุเกส ดยุกวาลัวแห่งบูร์กอญคนสุดท้าย ถูกสังหารในยุทธการน็องซี center|80px มารีผู้มั่งคั่ง 1477–1482 ธิดาเพียงคนเดียวของชาร์ลผู้อาจหาญ กับภรรยาคนที่สอง อิซาเบลลาแห่งบูร์บง เสกสมรสกับจักรพรรดิมัคซีมีลีอานที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ในปีค.ศ. 1477

ตราอาร์ม
# ผ้าชิโน
ผ้าชิโน (อังกฤษ: chino cloth) เป็นผ้าถักแบบทแยงชนิดหนึ่ง โดยเดิมผลิตมาจากผ้าฝ้าย 100 เปอร์เซ็นต์ เสื้อผ้าที่พบได้ทั่วไปที่ผลิตจากผ้าประเภทนี้คือ กางเกงที่มีชื่อเรียกรู้จักโดยทั่วไปว่า "ชิโน" (chinos)  ปัจจุบันผ้าชิโนถูกผลิตมาจากผ้าฝ้ายสังเคราะห์นั้นก็มีเช่นเดียวกัน

ผ้าชิโนได้ถูกทหารอังกฤษและฝรั่งเศสนำมาปรับเป็นเครื่องแบบทางทหารในศตวรรษที่ 19 และต่อภายหลังได้ปรับเปลี่ยนมาเป็นเครื่องแต่งกายของพลเรือน

ในสหรัฐ กางเกงที่ทำมาจากผ้าชิโนได้รับความนิยมจากทหารผ่านศึกอเมริกันที่กลับมาจากประเทศฟิลิปปินส์ ในสงครามสเปน อเมริกัน

ศัพทมูลวิทยา
ผ้าชนิดนี้แต่เดิมถูกผลิตในประเทศจีนและถูกมาผลิตทำเป็นกางเกง โดยชาวสเปนเรียกกางเกงนี้ในภาษาสเปนว่า "Pantolanes Chinos" (ปันโตลาเนส ชิโนส) มีความหมายว่า "กางเกงจีน" ภายหลังได้ถูกเรียกย่อในภาษาอังกฤษโดยง่ายว่า "chinos"

ประวัติ
ผ้าชิโนถูกออกแบบครั้งแรกเพื่อใช้ในการทหาร และถูกนำมาให้แพร่หลายโดยเป็นเครื่องแต่งกายของพลเรือน

เนื้อผ้านี้โดยเดิมถูกผลิตเพื่อเป็นเครื่องแต่งกายให้ดูแลรักษาง่าย คงทนและสะดวกสบาย สำหรับให้ทหารสวมใส่ โดยใช้สีเลียนแบบธรรมชาติภายหลังได้พัฒนาเป็นสีลายพราง ต่อมาทหารสหราชอาณาจักรและทหารสหรัฐได้สวมใส่เครื่อแบบที่ทำจากผ้าชิโนเป็นมาตรฐานตั้งแต่หลังคริสต์ทศวรรษ 1800

กางเกงที่ผลิตจากผ้าประเภทนี้ที่เรียกว่า  "ชิโน" (chinos) สีที่ผลิตโดยเริ่มแรกคือ สีกากี (น้ำตาลปนเหลือง) เป็นสีที่ดั้งเดิมที่สุดและได้รับความนิยมมากที่สุด ภายหลังกางเกงชิโนได้ถูกผลิตในสีและเฉดสีที่หลากหลาย
# วัดจันทรสุข
วัดจันทรสุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 6 ไร่ โฉนดที่ดินเลขที่ 25152 ปัจจุบันมีเจ้าอาวาส คือ พระครูธรรมธร สัมพันธ์ ถิรธมฺโม

วัดจันทรสุขได้รับอนุญาตให้จัดสร้างวัด เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2529 และได้รับประกาศตั้งเป็นวัด เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2550 โดยนางม้อย นางทวี จันทรสุข บริจาคทรัพย์ถวายที่ดินเพื่อสร้างวัด คณะสงฆ์จากวัดแสงสรรค์ดำเนินการสร้างวัด

เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างของวัด ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิพระสงฆ์ 4 หลัง หอปฏิบัติวิปัสสนาสมเด็จพุฒาจารย์ ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง พระธาตุเจดีย์อมตะดวงแก้ว 1 องค์ อาคารเรือน-หอสมุด 1 หลัง อาคารพระภิกษุ 3 หลัง อาคารพระนิสิตนักศึกษา 2 หลัง ห้องสุขาพระภิกษุ 14 ห้อง และห้องสุขาสำหรับ ฆราวาส 10 ห้อง
# วัดอมรเทพ
วัดอมรเทพ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม

วัดอมรเทพสร้างเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2435 เดิมชื่อว่า วัดอมรเทพเทวันคณาราม ซึ่งเป็นชื่อที่พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร ทรงประทานให้ พระประสงค์เพื่อเป็นเครื่องระลึกถึงเจ้าจอมมารดาสัมฤทธิ์ ในรัชกาลที่ 3 ผู้เป็นย่า

สถานที่ตั้งวัด แต่เดิมเป็นนิวาสสถานของบรรพบุรุษของขุนนราบริรักษ์ (คล้าย) และนางทิมนรารักษ์ ซึ่งเป็นบิดามารดาของหลวงวารีรัฐการ (ชื่น ชาติกานนท์) และเป็นญาติเจ้าจอมมารดาสัมฤทธิ์ ซึ่งเป็นพระมารดาของพระเจ้าวรวงศ์เธอ ชั้น 3 กรมขุนเจริญผลพูลสวัสดิ์ พระราชบิดาของพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ โดยหลวงวารีรัฐการ เมื่อครั้งเป็นที่ขุนเทพภักดีได้มีศรัทธาอุทิศที่ดินจำนวน 6 ไร่ กับบ้านให้สร้างวัดอมรเทพ เมื่อขุนนราบริรักษ์บิดา และมารดาถึงแก่กรรรมแล้ว ต่อมา พ.ศ. 2460 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ทรงตรวจเยี่ยมกิจการคณะสงฆ์ในจังหวัดสมุทรสงคราม ทรงบัญชาว่าชื่อวัดนี้ยาวและเรียกยาก ทรงโปรดให้คงไว้เพียง "วัดอมรเทพ" มาจนทุกวันนี้ และได้รับพระราชวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2479

เสนาสนะในวัด ได้แก่ อุโบสถซึ่งมีพระประธานในอุโบสถ เป็นของเก่าคู่มากับวัด ศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้สักทองทั้งหลัง และกุฏิสงฆ์ทรงไทยเก่าแก่
# วัดสุขปุณฑริการาม
วัดสุขปุณฑริการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงชำอ้อ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 20 ไร่ 2 งาน

วัดสุขปุณฑริการามสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2432 โดยมีจีนสุก และจีนบัวบริจาคที่ดินให้เป็นที่สร้างวัด เนื้อที่ 2 งาน แล้วขนานนามให้มีความหมายสอดคล้องกับผู้บริจาคที่ดิน แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดชำอ้อ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2542  ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2518

เสนาสนะภายในวัด คือ อุโบสถ กว้าง 7.50 เมตร ยาว 23 เมตร กุฏิสงฆ์ 9 หลัง หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 และศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 มีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถ เป็นแบบพระพุทธชินราชจำลอง หน้าตักกว้าง 59 นิ้ว นอกจากนี้ที่หอสวดมนต์ยังมีพระพุทธรูปแบบสุโขทัย 2 องค์ และพระศรีอริยเมตไตรย

รายนามเจ้าอาวาส
 พระอาจารย์แม้น 
 พระอาจารย์หล่ำ 
 พระอาจารย์บุญส่ง 
 พระอาจารย์จ้อย 
 พระอาจารย์เย็น 
 พระอาจารย์ท้วม 
 พระครูวิมลญาณพิพัฒน์ 
 พระครูวิบูลปทุมากร (บูรณะ จารุวํโส)
# วัดบางแก้ว (จังหวัดนครสวรรค์)
วัดบางแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอบรรพตพิสัย จังหวัดนครสวรรค์ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 20 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 87 ไร่ 2 งาน 95 ตารางวา

วัดบางแก้วสร้างเมื่อ พ.ศ. 2414 มีนามตามชื่อบ้าน โดยมีนายให้และนางกล้วย บริจาคที่ดินเนื้อที่ประมาณ 15 ไร่ ในการสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2444 ต่อมาได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ พร้อมได้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่ ได้รับพระราชทานครั้งหลังวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2455 มีโรงเรียนประภมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ในวัดด้วย

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีพระประธาน คือ พระพุทธสุโขทัยศากยมุนี สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 30 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารไม้ 6 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 3 หลัง วิหาร กว้าง 5 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ฌาปนสถาน 1 หลัง และหอระฆัง 1 หลัง

รายนามเจ้าอาวาส 
พระอาจารย์เปี๋ยม พ.ศ. 2414–2419
พระอาจารย์เทศ พ.ศ. 2420–2424
พระสมุห์รัก พ.ศ. 2425–2430
พระอาจารย์ตาด พ.ศ. 2431–2441
พพระอาจารย์ทรง พ.ศ. 2443–2452
พระอาจารย์เช้า 
พระอาจารย์เต้  
พระอาจารย์เพ็ง  
พระใบฎีกาสนธิ์ พ.ศ. 2453–2465
พระครูนิยุติธรรมศาสน์ พ.ศ. 2466–2498
พระครูนิมิตศาสนคุณ พ.ศ. 2499–
# ทองดี มนิสสาร
ทองดี มนิสสาร (6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 – 3 กันยายน พ.ศ. 2557) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 4 สมัย อดีตประธานคณะกรรมาธิการการแรงงานในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 สังกัดพรรคเพื่อไทย เคยได้รับโล่ดีเด่นผู้ไม่เคยขาด-ลา ในการประชุมสภาผู้แทนราษฎรปอดติดเชื้อ คร่า 'ทองดี มนิสสาร' อดีต สส.อุดรธานี

 ประวัติ 
ทองดี มนิสสาร เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 จบการศึกษาประกาศวิชาการปกครองท้องที่ (ปปท.) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช  ปริญญาตรีรัฐศาสตรบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง สมรสกับ นางลมัย มนิสสาร มีบุตรธิดาด้วยกัน 5 คน

 การทำงาน 
ทองดี มนิสสาร อดีตเป็นกำนันตำบลโพนงาม อำเภอหนองหาน และเป็นประธานชมรมกำนัน-ผู้ใหญ่บ้านอำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี"ทองดี"อดีตสส.อุดรฯ4สมัยถึงแก่กรรม ก่อนจะเข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานีครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องอีกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548

ในปี 2550 เขาย้ายสังกัดพรรคพลังประชาชน และได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นประธานคณะกรรมาธิการการแรงงานในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24

ในสภาผู้แทนราษฎร นายทองดีเคยทำงานเป็นผู้ช่วยเลขานุการกรรมาธิการการแรงงาน กรรมาธิการวิสามัญงบประมาณเพิ่มเติม พ.ศ. 2547 กรรมาธิการวิสามัญกฎหมายองค์การบริหารส่วนตำบล กรรมาธิการวิสามัญกฎหมายรถยนต์ กรรมาธิการวิสามัญ พ.ร.บ. 2475 ลักษณะปกครองท้องถิ่น พ.ศ. 2541

นายทองดี เป็นสมาชิกในกลุ่มวังน้ำยม ในพรรคไทยรักไทย‘กลุ่มวังน้ำยม’ อดีตมหาอำนาจ ในไทยรักไทย

 ถึงแก่อนิจกรรม 
ทองดี มนิสสาร เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2557 รวมอายุ 68 ปี“ทองดี มนิสสาร” อดีต ส.ส.อุดรธานี 4 สมัยเสียชีวิตแล้ว หลังมะเร็งกระดูกรุมเร้า มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2557 ณ วัดศรีสมพร หมู่ที่ 10 บ้านดอนยางเดี่ยว ตำบลโพนงาม อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔ , เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๒, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๑๗ ข หน้า ๑๐, ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๑
# วัดสระน้ำส้ม
วัดสระน้ำส้ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยขวาง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม วัดนี้เป็นสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งผู้ศรัทธา เชื่อว่ามีความผูกพันข้องเกี่ยวกับพญานาค

วัดสระน้ำส้มเป็นวัดโบราณเก่าแก่ ไม่รู้ว่าใครเป็นผู้สร้างเอาไว้ จนเมื่อปี พ.ศ. 2532 นายสุทธิ นาคสมภพ คหบดีใจบุญ บุตร ธิดาและญาติพี่น้อง ร่วมกันถวายที่ดินให้บูรณะวัดและรับอุปถัมภ์วัด โดยนิมนต์ หลวงพ่อสมชาย ฐิตธัมโม จากวัดอุดมคงคาคีรีเขต อำเภอมัญจาคีรี จังหวัดขอนแก่น มาจำพรรษา 

ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 หลวงพ่อสมชาย ได้ปลีกวิเวกปฏิบัติธรรมในป่าเขาแถบจังหวัดเพชรบูรณ์ พระปฐมคณาจารย์ เจ้าคณะจังหวัดนครปฐม-สุพรรณบุรี (ธรรมยุติ) ได้มีคำสั่งให้ พระครูปุญญาภินันท์ (หลวงพ่อบุญมี เตชปุญโญ) ไปเป็นเจ้าอาวาสแทน กระทั่งปี พ.ศ. 2543 คณะกรรมการวัดและชาวบ้านขออนุญาตปฏิสังขรณ์วัดและก่อสร้างถาวรวัตถุเพิ่มเติม เมื่อพระครูปุญญาภินันท์ มรณภาพเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2553 คณะสงฆ์จึงแต่งตั้ง พระอธิการวันชัย ปภัสสโร เป็นเจ้าอาวาสสืบต่อมาจนปัจจุบัน และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
# วัดโพธิ์บางคล้า
วัดโพธิ์บางคล้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางคล้า อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ตั้งอยู่บนเนื้อที่ประมาณ 31 ไร่ วัดมีค้างคาวแม่ไก่ป่าฝนอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ค้างคาวเหล่านี้อาศัยอยู่ในวัดมาเป็นเวลานานแล้ว ไม่มีผู้บันทึกไว้ชัดเจน เท่าที่ทราบก็ตั้งแต่เมื่อสมัยพระครูสุตาลงกตเป็นเจ้าอาวาส ระหว่าง พ.ศ. 2473–2509 ซึ่งท่านเป็นพระที่มีเมตตาธรรมต่อสัตว์ทั้งหลาย 

วัดโพธิ์บางคล้าสร้างขึ้นในระหว่างปี พ.ศ. 2310–2325 สมัยพระเจ้าตากสินมหาราช และคาดว่าเคยเป็นที่พักทัพของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เมื่อครั้งยกทัพไปต่อสู้กับพม่า ที่บริเวณปากน้ำโจ้โล้ (ห่างจากวัด 1 กิโลเมตร) เมื่อราวปี พ.ศ. 2309 จากคำบอกเล่า เดิมมีกุฎิไม้ใต้ถุนสูง หลังคามุงจาก อยู่ใกล้กับท่าน้ำแม่น้ำบางปะกงและต้นโพธิ์ใหญ่ มีโบสถ์คล้ายเก๋งจีน หลังคาซ้อน 2 ชั้น มุงด้วยกระเบื้องกาบกล้วย ช่อฟ้าเป็นรูปหัวมังกร ผนังก่ออิฐฉาบปูนขาวผสมน้ำอ้อย ล้อมรอบด้วยใบเสมา ปัจจุบันทางวัดได้รื้อถอนโบสถ์และกุฏิไม้แล้ว 

ด้านหน้าวัดจะมีวิหารเก่าแก่ ทรงจัตุรมุขสมัยอยุธยาตอนปลาย หลังคามุงด้วยกระเบื้องเกล็ดเต่า และมีการซ่อมแซมหลังคาอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2485 และต่อมาหลังคาเกิดพังทลายลง ทำให้ต้องสร้างหลังคาขึ้นใหม่แทนของเดิม เมื่อ พ.ศ. 2541 มีหน้าต่างหนึ่งช่อง มีประตูสองช่องเหนือขอบประตูสองด้าน ประดับด้วยถ้วยชามสังคโลกเรียงกันเป็นรูปทรงกลม หน้าจั่วเป็นพื้นเรียบ กระเบื้องชายหลังคาเชื่อมด้วยปูน และมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยทำด้วยปูน ประดิษฐานไว้โดยรอบจำนวน 8 องค์ ภายในวิหารเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์
คลังภาพ
# รูเนะ สึกิชิโระ
รูเนะ สึกิชิโระ (; 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 –) เป็นนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่นในสังกัดที-เพาเวอส์

 ประวัติและชีวิตส่วนตัว 
งานอดิเรกของเธอคือการชอปปิง

รูเนะ สึกิชิโระ ได้รับการเปิดตัววิดีโอสำหรับผู้ใหญ่จากค่ายเพรสทิจในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011月城瑞妮（月城ルネ）作品番号合集 - 番号库   และตั้งแต่ ค.ศ. 2012 เธอได้เป็นนักแสดงหญิงซึ่งผูกขาดสำหรับค่ายมูดีซ์

 ผลงานที่ปรากฏตัว 

 วิดีโอสำหรับผู้ใหญ่ 
ค.ศ. 2011
 วอเตอร์โพล 07  (11 ตุลาคม โดยบริษัทเพรสทิจ)

 การปรากฏตัวทางโทรทัศน์ 
 รายการบีชไนน์ (กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ของบริษัททีวีไซตามะ) - แขกรับเชิญประจำเดือน
 รายการโอโตนาโนะบิกกูริวะ～อิซูกูรุ (กันยายน ค.ศ. 2011 ของสถานีนิฮงไกเทเลบิ) - แขกรับเชิญประจำเดือน
 รายการโมโมโนะซาซายากิ (ช่องมอนโด ทีวี)