# มิกิ มัตสึบาระ
มิกิ มัตสึบาระ (, 28 พฤศจิกายน 1959 – 7 ตุลาคม 2004) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น เป็นที่รู้จักมากจากเพลงเดบิวต์ของเธอ "มาโยนากะโนะโดอะ (สเตย์วิธมี)"

ชีวิตช่วงต้น

มัตสึบาระเกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 1959 มีน้องสาวหนึ่งคน พ่อของเธอเป็นสมาชิกคณะกรรมการบริหารของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ส่วนแม่ของเธอเป็นนักร้องแจ๊สประจำวงแจ๊สและตลก เครซีแคตส์ มัตสึบาระเริ่มเรียนเปียโนเมื่ออายุได้สามปี และต่อมาได้คุ้นชินกับดนตรีแจ๊สมาก สมัยมัธยมศึกษาตอนต้น เธอสนใจในดนตรีร็อกและเช้าร่วมวงดนตรีร็อก "คูเรอิ" (Kurei) ต่อมาในปี 1975 สมัยเธอเรียนมัธยมปลาย เธอได้เข้าเป็นมือคีย์บอร์ดประจำวง "โยชิโนยะแบนด์" (Yoshinoya Band) ซึ่งเล่นดนตรีอยู่ที่ไลฟ์เฮาส์ ทากุทากุ (Takutaku) ในเกียวโต สมัยเรียน เธอมักได้รับการยอมรับว่าเป็นเด็กเรียนเก่ง และหลายคนคาดหวังให้เธอเข้าเรียนต่อในระดับอุดมศึกษา อย่างไรก็ตามเธอมีแผนที่จะเป็นนักร้องอาชีพ ในปี 1977 เมื่ออายุได้ 17 ปี ขณะยังเรียนมัธยมอยู่ เธอเดินทางเข้าโตเกียวด้วยตัวคนเดียวเพื่อเดบิวต์เป็นนักร้อง นักเปียโน  (Yuzuru Sera) เคยระบุกับสื่อว่าเคยเห็นมัตสึบาระเล่นดนตรีและร้องเพลงไปตามที่ต่าง ๆ ในภูมิภาคคันโต โดยเฉพาะที่สถานแสดงดนตรีสด เบิร์ดแลนด์ ในย่านรปปงงิ

 อาชีพ 
มัตสึบาระเริ่มต้นอาชีพในสายดนตรีเมื่อปี 1979 และเป็นที่รู้จักทันทีจากเพลงเดบิวต์ของเธอ "มาโยนากะโนะโดอะ (สเตย์วิธมี)" ซึ่งต่อมาถูกคัฟเวอร์โดยนักดนตรีอีกจำนวนมาก รวมถึง อากินะ นากาโมริ เพลงนี้ขึ้นอันดับที่ 28 บนออริคอนชาร์ต

หลังปล่อยเพลง "Neat na gogo san-ji" เธอได้กลายเป็นหนึ่งในนักร้องที่เป็นที่รู้จักทั่วไปในเวลานั้น มีโอกาสได้แสดงดนตรีตามเทศกาลและคอนเสิร์ตต่าง ๆ รวมถึงเคยมีเพลงที่ถูกนำไปใช้ในโฆษณาของชิเซโด ในเวลาไม่ถึงสองปีนับจากเธอเดบิวต์ เธอได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่จำนวนมาก รวมถึงเธอได้ตั้งวงดนตรีของตัวเองในชื่อ ด็อกเตอร์วู (Dr. Woo)

 การเจ็บป่วยและเสียชีวิต 
ในช่วงปลายปี 2000 มัตสึบาระส่งอีเมลให้กับคนรอบตัวเธอ รวมถึงบริษัทและสมาชิกของด็อกเตอร์วู ว่าเธอจะยุติอาชีพในสายดนตรี และจะขาดการติดต่อนับจากนั้น เธอหายตัวไปจากสายตาของสาธารณชนนับจากนั้น ในปี 2001 ได้มีการเปิดเผยว่ามัตสึบาระได้รับการวินิจฉัยว่ากำลังป่วยด้วยมะเร็งระยะสุดท้าย เธอใช้ชีวิตช่วงปีท้าย ๆ ของเธอไปกับการต่อสู้กับโรคมะเร็ง

มิกิ มัตสึบาระ เสียชีวิตในวันที่ 7 ตุลาคม 2004 อายุ 44 ปี ด้วยภาวะแทรกซ้อนจากมะเร็งปากมดลูก โดยการเสียชีวิตของเธอถูกประกาศสู่สาธารณชนในสองเดือนถัดมา

 มรดก 
หลังกระแสความนิยมในดนตรีซิตีป็อปกลับมาอีกครั้งในศตวรรษที่ 21 โดยเฉพาะช่วงทศวรรษ 2010s มัตสึบาระในฐานะนักร้องและนักแต่งเพลงแนวซิตีป็อปก็ได้รับความนิยมกลับมาอีกครั้งในระดับโลก โดยเฉพาะจากเพลง "มาโยนากะโนะโดอะ ~ สเตย์วิธมี" ซึ่งมีกระแสความนิยมขึ้นมาอีกครั้งทั้งในแถบตะวันตกและเอเชียในปี 2020 บิลบอร์ดเจแปน ระบุว่านี่เป็นผลจากยูทูบเบอร์ชาวอินโดนีเซีย Rainych ที่ทำให้เพลงนี้กลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้ง หลังฉบับคัฟเวอร์ได้อัปโหลดขึ้นบนยูทูบในช่องของเธอที่มียอดผู้ติดตามกว่า 1.3 ล้านคน ในแพลทฟอร์มสตรีมดนตรีทั้งแอปเปิลมิวสิค และ สปอทิฟาย ล้วนพบว่าเพลงนี้กลับมาได้รับความนิยม เช่นในอเมริกาเหนือที่เพลงนี้กลายเป็น "'เพลงฮิตอย่างเห็นได้ชัด' บนการจัดอันดับของบริการสตรีมดนตรีต่าง ๆ" และ "พุ่งทะยานสู่อันดับหนึ่งบนไวรอลชาร์ตของสปอทิฟาย"

ผลงานดนตรี

สตูดิโออัลบั้ม
ปีอัลบัมค่าย1980Pocket Park See･SawWho Are You?1981Cupid1982Myself彩1983Revue1984Blue Eyes (cover album)Cool Cut1985Lady Bounce1987Dirty Pair (Original Soundtrack) Victor1988WiNK

อัลบั้มรวมเพลง
ปีอัลบัมค่าย1983Paradise BeachSee･Saw1986Super BestPony2002Best Pony Canyon2011Golden☆Best2013The Premium Best2014Light Mellow2015Aya2017Platinum Best 

ซิงเกิล
ปีเพลงค่าย1979"Mayonaka no Door (Stay with Me)" (真夜中のドア～Stay With Me) See･Saw"愛はエネルギー"1980"ハロー・トゥデイ～Hello Today""あいつのブラウンシューズ"1981"ニートな午後3時""倖せにボンソワール"1982"予言"1983"パラダイス ビーチ (ソフィーのテーマ)""1984"Knock, Knock, My Heart"1985"恋するセゾン　～色恋来い～"1987"サファリ アイズ"Victor"Pas De Deux"1988"In the Room"2020"THE WINNER" SUNRISE Music"BACK TO PARADISE”2021"Miki Matsubara Night Tempo Presents the Showa Groove" Pony Canyon

 ผลงานประพันธ์ 
ปีชื่อเพลงศิลปิน1991"Mou Hitotsu no Sotsugyou" (もう一つの卒業)a·chi-a·chi1992"MEN OF DESTINY" – Mobile Suit Gundam 0083: Stardust MemoryMIO1992"True Shining" รูมิโกะ วาดะ1994"Good-bye tears"ยูมิโกะ ทากาฮาชิ1994"Harmony" มาริโกะ โคดะ1994"Run ~今日が変わるMagic~"ฮิโตมิ มิเอโนะ1994"誰のせいでもない二人"มาริโกะ โคดะ1995"Kanjite itai..."โยโกะ อิจิกาวะ1995"Mimikaki wo Shiteiru to" (みみかきをしていると)มาริโกะ โคดะ1995"Heroine" (ヒ・ロ・イ・ン)รูมิ ชิชิโดะ1995"Doll-tachi no Dekuritsu Kinenbi" (Dollたちの独立記念日)ฮิโตมิ มิเอโนะ1995"Ame no Kioku" (雨の記憶)เคโกะ โยชินาริ1996"Watashi ga Tenshi Dattara Iinoni" (私が天使だったらいいのに)มาริโกะ โคดะ1997"Yume wa hitori miru mono janai" (夢はひとりみるものじゃない)มาริโกะ โคดะ1997"Accel" (アクセル)มายูมิ อีซูกะ