# สู่นรกภูมิ (ดันเต)
สู่นรกภูมิ (;  'นรก') เป็นส่วนแรกของกวีนิพนธ์เล่าเรื่องในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เรื่องบทเพลงแห่งพระเจ้าโดยดันเต อาลีกีเอรีนักเขียนชาวอิตาลี ตามมาด้วยส่วนแดนชำระ (Purgatorio) และส่วนสวรรค์ (Paradiso) ส่วนสู่นรกภูมิเล่าถึงการเดินทางของดันเตในรูปแบบตัวละครสมมติผ่านนรก นำทางโดยวอร์จิลิโอหรือเวอร์จิลผู้เป็นกวีชาวโรมโบราณ ในกวีนิพนธ์เรื่องนี้ นรกถูกพรรณนาว่าเป็นวงแหวนแห่งความทรมานที่ซ้อนกันเป็นชั้น ๆ เก้าวงที่ตั้งอยู่ในโลก เป็น "อาณาจักร[...] ของเหล่าผู้ที่ปฏิเสธคุณค่าทางจิตวิญญาณด้วยการยอมจำนนต่อกิเลสตัณหาหรือความรุนแรง หรือบิดเบือนสติปัญญาของมนุษย์เพื่อหลอกลวงหรือมุ่งร้ายต่อเพื่อนมนุษย์"John Ciardi, The Divine Comedy, Introduction by Archibald T. MacAllister, p. 14. บทเพลงแห่งพระเจ้าเป็นกวีนิพนธ์เชิงอุปมานิทัศน์ที่นำเสนอการเดินทางของวิญญาณไปถึงพระเป็นเจ้า โดยสู่นรกภูมิบรรยายถึงการรับรู้และการปฏิเสธบาปDorothy L. Sayers, Hell, notes, p. 19.

 บทนำสู่นรกภูมิ 
 คันโต้ 1 
thumb|upright=1.2|ภาพพิมพ์ลายแกะของกุสตาฟว์ ดอเรประกอบหนังสือบทเพลงแห่งพระเจ้า (ค.ศ. 1861–1868) ในภาพนี้แสดงเหตุการณ์ที่ดันเตหลงทางในช่วงต้นของคันโต้ 1 ของสู่นรกภูมิ

กวีนิพนธ์เริ่มต้นในคืนวันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ในวันที่ 24 มีนาคม (หรือ 7 เมษายน) ค.ศ. 1300 ไม่นานก่อนรุ่งสางของวันศุกร์ประเสริฐHollander, Robert (2000). Note on Inferno I.11. In Robert and Jean Hollander, trans., The Inferno by Dante. New York: Random House. p. 14. .Allen Mandelbaum, Inferno, notes on Canto I, p. 345. ผู้เล่าเรื่องคือตัวดันเตเองมีอายุ 35 ปี จึงอยู่ "ณ ครึ่งชีวิตที่เดินทางผ่านพ้นของมนุษย์เรา" สู่นรกภูมิ. คันโต้ 1, วรรค 1. ซึ่งเป็นครึ่งหนึ่งของอายุขัยมนุษย์ตามที่ระบุในคัมภีร์ไบเบิลคือ 70 ปี (สดุดี 89:10 ในฉบับวัลเกต; นับเป็นสดุดี 90:10 ในฉบับคิงเจมส์) ตัวกวีพบว่าตนเองหลงทางในป่าอันมืดมิด สู่นรกภูมิ. คันโต้ 1, วรรค 2. พลัดจาก "เส้นทางอันเที่ยงตรง" (สู่นรกภูมิ. คันโต้ 1, วรรค 3. แปลได้อีกแบบว่า 'เส้นทางอันถูกต้อง') แห่งความรอด  เขาตั้งใจจะปีนตรงขึ้นบนภูเขาเล็ก ๆ แต่เส้นทางของเขาถูกขัดขวางโดยสัตว์ร้าย 3 ตัวที่เขาไม่อาจหลบเลี่ยงได้ ได้แก่ สู่นรกภูมิ. คันโต้ 1, วรรค 32. (มักแปลว่า 'เสือดาว' หรือ 'เสือดำ') – defines lonza as the result of an unnatural pairing between a leopard and a lioness in Andrea da Barberino Guerrino meschino. สู่นรกภูมิ. คันโต้ 1, วรรค 45. (สิงโต) และ <ref>สู่นรกภูมิ. คันโต้ 1, วรรค 49.</ref> (หมาป่าตัวเมีย) สัตว์ร้ายทั้งสามมีที่มาจากเยเรมีย์ 5:6 เชื่อกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของบาป 3 ประเภทที่นำวิญญาณที่ไม่สำนึกผิดไปสู่นรก 3 ขุมใหญ่ จอห์น ชาร์ดี (John Ciardi) ระบุว่าบาปเหล่านี้ได้แก่ ความไม่ยับยั้ง (หมาป่าตัวเมีย), ความรุนแรง/การสมสู่กับสัตว์ (สิงโต) และการฉ้อโกง/ความมุ่งร้าย (เสือดาว)John Ciardi, Inferno, notes on Canto I, p. 21.

ขณะนั้นเป็นเวลารุ่งเช้าของวันศุกร์ประเสริฐคือวันที่ 8 เมษายน ดวงอาทิตย์ขึ้นในราศีเมษ เหล่าสัตว์ร้ายขับไล่เขาให้กลับไปสู่ความมืดมิดแห่งความผิดพลาดคือ "ที่ราบต่ำ" สู่นรกภูมิ. คันโต้ 1, วรรค 61. ที่ซึ่งดวงอาทิตย์สงบเงียบ สู่นรกภูมิ. คันโต้ 1, วรรค 60. แต่ดันเตก็ได้รับการช่วยเหลือจากบุคคลหนึ่งที่ประกาศว่าตนเกิดในยุคสมัยแห่งยุยโอ (คือสมัยของจูเลียส ซีซาร์)สู่นรกภูมิ. คันโต้ 1, วรรค 70. และมีชีวิตอยู่ภายใต้เอากุสโต (จักรพรรดิเอากุสตุส) เป็นร่างเงาของวอร์จิลิโอ (เวอร์จิล) กวีชาวโรมผู้เขียนอีเนียดมหากาพย์ภาษาละตินซึ่งก็มีเนื้อหาเกี่ยวกับการเดินทางผ่านแดนคนตาย

 คันโต้ 2 
ตอนเย็นของวันศุกร์ประเสริฐ ดันเตลังเลใจขณะเดินตามวอร์จิลิโอ วอร์จิลิโออธิบายว่าตนถูกส่งมาโดยบีทริชอันเป็นสัญลักษณ์ของความรักของพระเจ้า บีทริชได้รับการดลใจจากพระนางมารีย์พรหมจารี  (สัญลักษณ์ของความเมตตา) และนักบุญลูเซีย (สัญลักษณ์ของพระคุณอันส่องสว่าง) ให้ช่วยเหลือดันเต ราเชเล (ราเชล) ผู้เป็นสัญลักษณ์ของชีวิตปัสนาก็ปรากฏในฉากสวรรค์ที่วอร์จิลิโอเล่าให้ฟังด้วย จากนั้นทั้งสองเริ่มการเดินทางไปนรกภูมิ ดันเตไม่มั่นใจว่าตนคู่ควรกับการเดินทางนี้หรือไม่ จึงไตร่ตรองถึงเส้นทางของเอเนย์ (อีเนียส) และเปาโลซึ่งได้รับอนุญาคให้เข้าสู่โลกหลังความตาย และสงสัยในความสามารถของตนเองในการพยายามเดินทาง (สู่นรกภูมิ 2.10-36)

 คันโต้ 3: ทางเข้านรก 
ดันเตเดินผ่านประตูนรก ซึ่งมีจารึกที่ลงท้ายด้วยวลีว่า "",สู่นรกภูมิ คันโต้ 3, วรรค 9. มักแปลเป็นภาษาอังกฤษว่า "Abandon all hope, ye who enter here" และแปลเป็นภาษาไทยว่า "ละทิ้งความหวังทั้งหมดสิ้น ท่านผู้เยื้องย่าง"ดันเต อาลีกีเอรี. นภัค ลิมป์ (แปล). บทเพลงแห่งพระเจ้า: สู่นรกภูมิ. สำนักพิมพ์เวลา, 2567, p. 27. ดันเตและผู้นำทางได้ยินเสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดของเหล่าผู้ไม่ถูกผูกมัด เหล่านี้เป็นวิญญาณของคนที่ในชีวิตไม่ได้ฝักฝ่ายใด ๆ เป็นผู้ฉวยโอกาสที่ไม่เข้าข้างความดีหรือความชั่ว เพียงสนใจแต่ตนเองเท่านั้น ในบรรดาวิญญาณเหล่านี้ ดันเตจดจำบุคคลผู้ "ปฏิเสธต่อสู้กับความกลัว" (great refusal) ได้ โดยนัยเป็นการกล่าวถึงสมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 5 ผู้ที่ "ความขี้ขลาด (ในความหวาดกลัวอย่างเห็นแก่ตัวเพื่อสวัสดิภาพของตนเอง) ของพระองค์เป็นประตูที่นำความชั่วร้ายมากมายเข้ามาสู่คริสตจักร"John Ciardi, Inferno, notes on Canto III, p. 36. ที่ปะปนอยู่ในหมู่วิญญาณเหล่านี้คือเหล่าผู้ถูกขับไล่ซึ่งไม่เข้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งในการก่อกบฏของทูตสวรรค์ วิญญาณเหล่านี้ไม่มีวันถูกจัดจำแนก ไม่อยู่ทั้งในนรกหรือที่อื่น ๆ  อยู่แต่บนฝั่งของแม่น้ำอาเครอนเต้ (แม่น้ำแอเคอรอน) วิญญาณเหล่านี้เปลือยเปล่าและเหนื่อยล้า ต่างวิ่งวุ่นไปรอบ ๆ ผ่านกลุ่มหมอกเพื่อไล่ตามธงที่โบกสะบัดไปมาแต่จับต้องไม่ได้ (สัญลักษณ์ของการแสวงประโยชน์ส่วนตนซึ่งแปรเปลี่ยนไปโดยตลอด) ขณะเดียวกันก็ถูกต่อและแตนไล่ตามอย่างไม่ลดละ และต่อยวิญญาณเหล่านี้โดยตลอดDorothly L. Sayers, Hell, notes on Canto III. หนอนที่น่ารังเกียจที่เท้าของคนบาปดูดเอาของผสมเน่าเหม็นของเลือด หนอง และน้ำตาที่ไหลมาจากร่างกายของคนเหล่านั้น เป็นสัญลักษณ์ของความเจ็บปวดจากจิตสำนึกที่รู้สึกผิดและความรังเกียจบาป อาจถือว่าเป็นภาพสะท้อนของความชะงักงันทางจิตวิญญาณขณะมีชีวิต

thumb|ภาพวาดของกุสตาฟว์ ดอเรประกอบคันโต้ 3: การมาถึงของคารอน

หลังผ่านช่วงทางเข้านรกมา ดันเตและวอร์จิลิโอก็มาถึงเรือข้ามฟากที่ใช้พาข้ามแม่น้ำอาเครอนเต้ไปยังนรก เรือข้ามฟากมีคารอน (แครอน) เป็นผู้พาย คารอนไม่ต้องการให้ดันเตเข้าไปนรก เพราะดันเตยังมีชีวิต วอร์จิลิโอบังคับคารอนให้พาพวกตนเข้าไปโดยประกาศว่า  ("เป็นความประสงค์จากเบื้องบน / เป็นสิ่งที่เจ้าปรารถนา")สู่นรกภูมิ, คันโต้ 3, วรรค 95–96. หมายความถึงความจริงที่ว่าดันเตกำลังเดินทางโดยการหนุนนำของพระเจ้า เสียงคร่ำครวญและเสียงสาปแช่งของวิญญาณที่ขึ้นไปบนเรือของคารอนแตกต่างจากเสียงร้องเพลงรื่นเริงของวิญญาณได้รับพรซึ่งมาถึงโดยเรือข้ามฟากในแดนชำระ ไม่มีความบรรยายถึงการเดินทางข้ามแม่น้ำอาเครอนเต้เนื่องจากดันเตล้มลงหมดสติและไม่ตื่นขึ้นจนกระทั่งไปถึงอีกฝั่งหนึ่งแล้ว

 วงแหวนทั้งเก้าแห่งนรกภูมิ 
 ภาพรวม 

 วงแหวนที่หนึ่ง (ลิมโบ) 
 คันโต้ 4 

 วงแหวนที่สอง (ราคะ) 
 คันโต้ 5 

 วงแหวนที่สาม (ตะกละ) 
 คันโต้ 6 

 วงแหวนที่สี่ (โลภะ) 
 คันโต้ 7 

 วงแหวนที่ห้า (โทสะ) 
 คันโต้ 8 

 ทางเข้าสู่เมืองดีเต 

 คันโต้ 9 

 วงแหวนที่หก (นอกรีต) 
 คันโต้ 10 

 คันโต้ 11 

 วงแหวนที่เจ็ด (ความรุนแรง) 
 คันโต้ 12-14 

 คันโต้ 15 

 คันโต้ 16 

 คันโต้ 17 

 วงแหวนที่แปด (การฉ้อโกง) 
 คันโต้ 18-21 

 คันโต้ 22 

 คันโต้ 23-24 

 คันโต้ 25 

 คันโต้ 26 

 คันโต้ 27 

 คันโต้ 28 

 คันโต้ 29 

 คันโต้ 30 

 คันโต้ 31 

 วงแหวนที่เก้า (การทรยศ) 
 คันโต้ 32-34 

 ใจกลางนรก 

 ภาพวาด 

 หมายเหตุ