wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# แบนแดร์แกนอเว
แบนแดร์แกนอเว  เป็นนครและเมืองหลักในอำเภอกลาง เทศมณฑลแกนอเว จังหวัดบูเชฮร์ ประเทศอิหร่าน และยังเป็นเมืองหลักของเทศมณฑลด้วย

จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 59,291 คนใน 12,548 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน พ.ศ. 2554 นครนี้มีจำนวนประชากร 64,110 คนใน 15,752 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน พ.ศ. 2559 นครนี้มีประชากร 73,472 คนใน 19,977 ครัวเรือน
# เจดีย์เจาะกาละ
เจดีย์เจาะกาละ (Kyauk Ka Lat Pagoda) เป็นวัดพุทธตั้งอยู่ในรัฐกะเหรี่ยง ประเทศพม่า สร้างขึ้นบนยอดของธรณีสัณฐานหินปูน โดยรอบล้อมรอบด้วยทะเลสาบที่มนุษย์สร้างขึ้น ปัจจุบันวัดยังเป็นที่จำพรรษาของพระสงฆ์จำนวนหนึ่ง และมีสถานะเป็นศาสนสถาน

เจาะกาละตั้งอยู่ห่างจากเมืองใกล้สุดอย่างพะอันไปหลายไมล์ และยังมีวัดอยู่อีกจำนวนมากในบริเวณแวดล้อม นอกจากวัดจะเปิดเป็นศาสนสถานแล้ว ยังเปิดรับนักท่องเที่ยวด้วย  

ในศตวรรษที่ 19 โปนจี (Pongyi; พระสงฆ์) จากวัดเจาะกาละได้มีส่วนร่วมในการปฏิวัติต่อต้านเจ้าอาณานิคมอังกฤษ ภายหลังสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สามWINFIELD, J. (2010). Buddhism and Insurrection in Burma, 1886–1890. Journal of the Royal Asiatic Society, 20 (3), third series, 345-367.  ตามะญะซะยาดอซึ่งภายหลังเป็นรู้จักในผู้สนับสนุนหลักธรรมเมตตา เคยเทศนาอยู่ที่เจาะกาละในทศวรรษ 1920
# ทางด่วนอากิตะ
ทางด่วนอากิตะ  เป็นทางด่วนแห่งชาติในภูมิภาคโทโฮกุของประเทศญี่ปุ่น มีระยะทางทั้งสิ้น  เริ่มต้นบนทางด่วนโทโฮกุที่ชุมทางต่างระดับคิตากามิ ในนครคิตากามิ จังหวัดอิวาเตะ มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านนครอากิตะ เมืองหลวงของจังหวัดอากิตะ จากนั้นจึงวิ่งไปทางตะวันออกเฉียงเหนือไปบรรจบกับทางด่วนโทโฮกุที่ชุมทางต่างระดับโคซากะในเมืองโคซากะ จังหวัดอากิตะ

ทางด่วนสายนี้เป็นเจ้าของและดำเนินการร่วมกันระหว่างบริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออก และกระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน การขนส่ง และการท่องเที่ยว (MLIT) ทางด่วนอากิตะได้รับการกำหนดหมายเลขเป็น E7 ในช่วงระหว่างชุมทางต่างระดับโคซากะกับชุมทางต่างระดับคิตากามิ และ E46 ในช่วงระหว่างชุมทางต่างระดับคิตากามิกับชุมทางต่างระดับคาวาเบะ ภายใต้ "ข้อเสนอการกำหนดหมายเลขทางด่วน ค.ศ. 2016" ของ MLIThttp://www.mlit.go.jp/road/sign/numbering/en/list/index.html: "Highway numbering list". Ministry of Land, Infrastructure and Transport. Browse 18 June 2019.

 ภาพ
# มีไฮผู้กล้าหาญ
มีไฮผู้กล้าหาญ , มีไฮ วีเตอาซุล (, ; 1558 – 9 สิงหาคม 1601) หรือชื่อเมื่อเกิดว่า มีไฮ เปอตรัชกู  เป็นเจ้าชายแห่งวอลเลเกีย (ในนาม มีไฮที่ 2; 1593–1601), เจ้าชายแห่งมอลเดเวีย (1600) และผู้ปกครองโดยพฤตินัยของราชรัฐทรานซิลเวเนีย (1599–1600) ถือกันว่าเขาเป็นวีรบุรุษแห่งชาติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโรมาเนีย นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 มา มีไฮผู้กล้าหาญได้รับการยกย่องโดยบรรดาผู้สนับสนุนชาตินิยมโรมาเนียให้เป็นสัญลักษณ์ของความสามัคคีเป็นหนึ่งเดียวกันของโรมาเนีย การขึ้นครองตำแหน่งของมีไฮถือเป็นครั้งแรกที่บรรดาแคว้นที่มีชาวโรมาเนียอาศัยอยู่มีผู้ปกครองคนเดียวกัน

การนำของมีไฮต่อต้านการปกครองของจักรวรรดิออตโตมัน การสร้างความตึงเครียดในสายสัมพันธ์กับอำนาจอื่นในยุโรป และสถานะการเป็นผู้นำของสามรัฐ ทำให้มีไฮได้ถูกมองในยุคหลังว่าเป็นผู้ริเริ่มโรมาเนียยุคใหม่ แนวคิดนี้ถูกเสนอขึ้นอย่างเด่นชัดโดยนีกอลาเอ เบิลเชสกู แนวคิดนี้กลายมาเป็นจุดอ้างอิงให้กับผู้สนับสนุนชาตินิยมโรมาเนีย และเป็นตัวเร่งให้กองกำลังต่าง ๆ ของชาวโรมาเนียต้องการที่จะรวมรัฐโรมาเนียเป็นรัฐเดี่ยวGiurescu, p. 211–13. สำหรับผู้นิยมชาตินิยมโรมาเนียแบบจินตนิยม มีไฮถือเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งของโรมาเนีย มีไฮเริ่มเป็นที่รับรู้ในฐานะ "ผู้รวบรวม" ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 เรื่อยมา การตีความมีไฮเช่นนี้ไม่ปรากฏมาก่อนในวาทกรรมประวัติศาสตร์จากพงศาวดารสมัยศตวรรษที่ 17 หรือแม้แต่ในสำนักทรานซิลเวเนียจากราวปี 1800

เครื่องราชมีไฮผู้กล้าหาญ ซึ่งปัจจุบันเป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ทางการทหารลำดับที่สูงสุดของโรมาเนีย ได้รับการตั้งชื่อตามมีไฮOrdinul Mihai Viteazul, tracesofwar.com, Retrieved 10 April 2008
# มาราปู
มาราปู (อักษรโรมัน: Marapu) หรือ มาราฟู (อักษรโรมน: Marafu) เป็นรูปแบบหนึ่งของศาสนาบรรพชน ผู้นับถือส่วนใหญ่อยู่ในเกาะซุมบา ประเทศอินโดนีเซียTrisha Sertori, 'Sumba on show in Bali', The Jakarta Post, 30 August 2012. ไปจนถึงในพื้นที่ที่ห่างไกลของโฟลเรซ ทั้งศาสนิกชนของศาสนาคริสต์และอิสลามบนเกาะซุมบาและโฟลเรซ ล้วนนำเอามาราปูมาผสมผสานกับความเชื่อในศาสนาของตน'Sumbanese princess marries American in traditional pomp' , The Jakarta Post, 28 November 1999.  มาราปู และศาสนาพื้นถิ่นอื่น ๆ เช่นกาฮารีญันของชาวดายัก ไม่ได้รับการรับรองเป็นศาสนาอย่างเป็นทางการในประเทศอินโดนีเซีย และเนื่องด้วยกฎหมายของอินโดนีเซียจะต้องระบุตนว่าเป็นศาสนิกชนของหนึ่งในศาสนาที่รัฐรับรอง ผู้นับถือมาราปูจึงต้องเลือกว่านับถือศาสคริสต์หรืออิสลามในเอกสารยืนยันตัวบุคคลของตนUnited States Department of State

ผู้แทนของชุมชนศาสนามาราปูร่วมกับชุมชนศาสนาพื้นเมืองอื่นอีกสามศาสนา ได้ยื่นคำร้องตีอศาลรัฐธรรมนูญอินโดนีเซีย โดยอ้างว่าสิทธิพลเมืองของผู้นับถือมาราปูถูกริดรอนเนื่องจากมาราปูไม่ได้รับการรับรองเป็นหนึ่งในหกศาสนาทางการของรัฐ (อิสลาม โปรเตสแตนต์ คาทอลิก ฮินดู พุทธ ขงจื๊อ) ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน 2017 ศาลมีมติเห็นด้วยกับคำร้องและประกาศให้การกระทำก่อนหน้านี้เป็นการกระทำเลือกปฏิบัติและฝ่าฝืนหลักการว่าด้วยความเท่าเทียม
# เตีย วิญ
พลเรือเอก เตีย วิญ (เกิด 	7 มกราคม พ.ศ. 2495) เป็นผู้บัญชาการกองทัพเรือกัมพูชา รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดประจำกองทัพกัมพูชา และเลขาธิการคณะกรรมเพื่อความมั่นคงแห่งชาติทางทะเล และเป็นน้องชายของเตีย บัญ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมกัมพูชา

รัฐบาลสหรัฐลงโทษเตีย วิญ เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ในข้อหาทุจริต เพราะสมรู้ร่วมคิดกับเจ้าหน้าที่กัมพูชาหลายคนในการแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัวจากเงินในโครงการก่อสร้างฐานทัพเรือเรียม

 ประวัติ 
เตีย วิญ เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2495 ที่เกาะกง ในครอบครัวชาวนาผู้มีรายได้น้อย เป็นบุตรคนสุดท้องจากทั้งหมดห้าคนของเตีย ตึก (มีชื่อไทยว่า เต็ก) เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน กับนู เปงจันดา (ชื่อไทยว่า หนู เพ่งจินดา) หญิงชาวไทยเกาะกงคนสองแผ่นดิน, หน้า 167 เขามีพี่สี่คน ได้แก่ เตีย สวัสดิ์, เตีย สังเวียน, เตีย บัญ (สังวาลย์) และเตีย วน ครอบครัวของเขาสื่อสารกันด้วยภาษาไทยถิ่นตราด อันเป็นภาษาพื้นเมืองของจังหวัดเกาะกง และมีสำเนียงแปร่งเป็นเอกลักษณ์คนสองแผ่นดิน, หน้า 27 ในวัยเยาว์ ครอบครัวของเขาดำรงชีพด้วยความยากลำบาก เพราะบิดาตายตั้งแต่เขายังเด็ก มารดาจึงกลายเป็นเสาหลักเดียวของบ้าน ที่ต้องทำนาเลี้ยงครอบครัวเพียงคนเดียว เดิมครอบครัวของเขาไม่มีนามสกุลใช้ กระทั่งมีการบัญญัติการใช้นามสกุล จึงนำชื่อของก๋ง (ปู่) คือเตีย มาตั้งเป็นนามสกุลคนสองแผ่นดิน, หน้า 169 บางแห่งว่าใช้แซ่ของก๋งมาตั้งเป็นนามสกุล

เตีย วิญ สมรสกับกัน จันเตรียะ มีบุตรสองคน คือ เตีย เลียะคะนา (ลักขณา) และเตีย ซกคา (สุขา)
# คือเบรอเนอเกิซท์
คือเบรอเนอเกิซท์  หรือ พระสิริรุ่งโรจน์แห่งบรรดากษัตริย์  เป็นมหากาพย์ประจำชาติของประเทศเอธิโอเปีย เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ด้วยภาษากืออึซ โดย Nebure Id Ishaq แห่งอักซุม ถึงแม้ว่าเรื่องราวในมหากาพย์จะถือกันทั่วไปว่าเป็นตำนานปรัมปรา แต่ในคริสตจักรเอธิโอเปีย มีศาสนิกชนจำนวนมากที่เชื่อว่ามหากาพย์นี้เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงในประวัติศาสตร์และน่าเชื่อถือ รวมถึงเชื่อว่ามีบันทึกที่ยืนยันวงศ์วานของจักรวรรดิโซโลมอน

เนื้อหาของมหากาพย์เล่าเรื่องที่มาว่าพระราชินีแห่งเชบา (ราชินีมาเคดา) พบกับกษัตริย์โซโลมอนได้เช่นไร การเดินทางของหีบพันธสัญญามายังเอธิโอเปียพร้อมกับเมนเยเลกที่หนึ่ง โอรสของโซโลมอนกับราชินีเชบา และยังเล่าถึงการเปลี่ยนให้ชาวเอธิโอเปียจากที่บูชาดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดารา มาสู่การเข้ารีตเพื่อบูชา "พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่แห่งอิสราเอล" ("Lord God of Israel") นักวิทยาเอธิโอเปีย เอดเวิร์ด อูลเลินดอร์ฟ บรรยายไว้ในปาฐกถาชเวย์ ปี 1967 ว่า "คือเบรอเนอเกิซท์ ไม่ได้เป็นเพียงแค่งานวรรณกรรม แตยังเป็นที่ฝากฝังความรู้สึกทางศาสนาและความเป็นชาติของชาวเอธิโอเปีย"
# ชาวซุมบา
ซุมบา (อักษรโรมัน: Sumba หรือ Sumbese) เป็นชนพื้นเมืองในเกาะซุมบา ประเทศอินโดนีเซีย ชาวซุมบาเรียกตนเองว่า ตาอูฮุมบา

ชาวซุมบากับชนพื้นเมืองของเกาะซาวูมีความสัมพันธ์ทางวงศ์วานกัน ตามตำนานว่าด้วยการกำเนิด ชนทั้งสองกลุ่มมีบรรพชนร่วมสองคนคือ ฮาวูเมฮา (Hawu Meha) กับ ฮุมวาเมฮา (Humba Meha) ฮาวูเมฮาให้กำเนิดชาวซาวู ซึ่งแรกเริ่มอาศัยบนเกาะซุมบา และต่อมาได้อพยพไปเกาะซาวู ลูกหลานของฮุมบาเมฮายังคงอยู่ในเกาะซุมบา

ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าเกาะซุมบามีคนมาตั้งรกรากตั้งแต่เมื่อไร มีการตั้งทฤษฎีที่เสนอว่าผู้ตั้งรกรากกลุ่มแรกบนเกาะซุมบาเป็นชาวออสตราลอยด์ ที่ซึ่งต่อมารวมกับชาวออสโตรนีเซีย ทฤษฎีนี้อ้างข้อเท็จจริงว่าลักษณะปรากฏของชาวซุมบามีลักษณะแบบชาวออสตราลอยด์ อย่างไรก็ตาม ผลการศึกษาทางพันธุกรรมพบว่าชาวซุมบามีลักษณะบางประการที่แตกต่างจากชาวออสโตรนีเซีย และออสตราลอยด์อาจผสมผสานเข้ามาในบรรพชนขณะกำลังออกเดินทางมายังเกาะซุมบา
# บ้านพื้นถิ่นซุมบา
บ้านพื้นถิ่นซุมบา (ซุมบา: uma mbatangu, "บ้านยอดสูง") หมายถึงบ้านพื้นถิ่นของชาวซุมบาจากเกาะซุมบาในหมู่เกาะซุนดาน้อย ประเทศอินโดนีเซีย บ้านแบบซุมบามีลักษณะโดดเด่นที่ยอดกลางสูง และความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับวิญญาณของมาราปู

เกาะซุมบามีกลุ่มวัฒนธรรมและภาษาจำนวนมาก แต่ทุกกลุ่มล้วนมีมรดกสถาปัตยกรรมร่วมกัน คติวิญญาณนิยมมีความแข็งแกร่งมากในสังคมชาวซุมบา ศาสนาพื้นถิ่นของซุมบาเชื่อใน มาราปู ซึ่งรวมถึงวิญญาณผู้วายชนม์ วิญญาณประจำสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ และวัตถุที่ใช้สื่อสารกับโลกวิญญาณ แนวคิดนี้ส่งผลต่อการจัดวางพื้นที่ทางสถาปัตยกรรมภายในบ้านซุมบา ชาวซุมบามีบ้านอยู่สองแบบ แบบที่มีลักษณะโดดเด่นเป็นพิเศษคือบ้านยอดสูง uma mbatangu ซึ่งพบในซุมบาตะวันออก ซึ่งมีหลังคาตรงกลางยอดสูง หลังคานี้ทำมาจาก อาลัง-อาลัง ทอ คล้ายกันกับหลังคากลางยอดสูงของจกโลในชวา แต่สูงชะลูดกว่ามาก บ้านยอดสูงหลังใหญ่สุดจะเรียกว่า uma bungguru ซึ่งเป็นบ้านหลังสำคัญของแคว้นนั้น ๆ ที่ซึ่งพิธีกรรมสำคัญและงานรวมตัวของแคว้นจัด เช่น พิธีแต่งงาน งานศพ เป็นต้น โดยมีคนแก่สุดหรือสำคัญสุดของหมู่บ้านอาศัยอยู่ บ้านอีกแบบคือ uma kamadungu ("บ้านหัวโล้น") ซึ่งไม่มีหลังคายอดกลางสูง หรือเรียกอีกชื่อว่า uma maringu ("บ้านเย็น") เพราะถือว่าไม่ "เร่าร้อน" พอสำหรับพิธีกรรมต่าง ๆ

บ้านซุมบาแบบพื้นฐานที่สุดมีแปลนรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และมีขนาดเล็กสุด 5 x 5 เมตร และใหญ่สุดถึง 15 x 15 เมตร เสาหลักที่เสามีไว้สำหรับรองรับยอดสูงของบ้าน เสาเหล่านี้ยังประดับด้วยสัญลักษณ์ต่าง ๆ ที่สื่อถึงปรัมปราของซุมบา บ้านหลังหนึ่งสามารถมีครอบครัวเดี่ยวหรือครอบครัวขยายอาศัยอยู่ ทางเข้าออกสองทางของบ้านอยู่ทางซ้ายและขวาของบ้าน ในบ้านแบบซุมบาไม่มีหน้าต่าง อากาศจะถ่ายเทผ่านทางรูเปิดเล็ก ๆ ในผนัง ซึ่งทำมาจากกาบต้นปาล์ม, แผ่นอาเรกา หรือหนังควายโดยเฉพาะในบ้านที่ร่ำรวย นอกจากนี้ยังนิยมตกแต่งผนังบ้านด้วยเขาควายซึ่งเตือนใจถึงพิธีบูชายัญในอดีต
# ผจญภัยในโลกจินตนาการของมิกา
ผจญภัยในโลกจินตนาการของมิกา  เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศบราซิล ผลิตโดย ซูเปอร์ตูนส์ สร้างโดย เอลิซาเบธ เมงจิส และโจเซฟ วิชีนา

 ตัวละคร 

 มิกา "มิกาเอลา" (,) ตัวเอกในเรื่อง เป็นเด็กหญิงผมแดงอายุ 4 ปี เธอเป็นสร้างสรรค์และชอบวาด
 ลิลา (,) เป็นหมูหมอน เธอเป็นฉลาด, เจ้ากี้เจ้าการ, อารมณ์ฉุนเฉียวและบางครั้งก็จินตนิมิต
 บรู (,) เป็นตุ๊กตาเฮดจ์ฮอกสีม่วง เขาเป็นขี้ขลาดมากและไม่ปลอดภัย
 บลาบลา (,) เป็นนกแก้วหุ่นมือสีเขียว เขาเป็นเสียงดังและมีจมูกยาว
 โปเก้ (,) เป็นตุ๊กตาแมวสีน้ำเงินขี้สงสัยมาก
 จาโว (,) เป็นสลอธอาบแดดสีเทอร์ควอยส์ เขาเป็นขี้เกียจมากและไร้เดียงสามาก
 อาเบลฮูดา (,) เป็นผึ้งแสง

 การออกอากาศ 
ในประเทศบราซิล ออกอากาศในช่องดิสนีย์แชนแนล, ดิสนีย์จูเนียร์, ซูมูคิดส์, ทีวี รา ทิม บูม, ทีวี เอสโคลา, ทีวี คัลทูร่า, บันด, ทีวี ฟูทูรา, ทีวี อะพาเรซิดา, ทีวี บราซิล, เรจีฟามิลิอา, เรจีมาอิสฟามิลิอา และเรจีบราซิลจีเตเลวิเซา และในแพลตฟอร์มสตรีมมิ่ง แอมะซอนไพรม์วิดีโอ, เพลย์คิดส์, ลูเก, แอซีเบเตวิดีโอส และฟันคิดส์

ในประเทศไทย ออกอากาศในช่องทรูสปาร์กเพลย์เมื่อปี พ.ศ. 2566

 รางวัล 
ในปี 2560, การ์ตูนได้รับการเสนอชื่อรางวัลเอมมี สาขา "Kids preschool"
# เตเลมุนโด
เตเลมุนโด  เป็นเครือข่ายโทรทัศน์ภาษาสเปนของสหรัฐ เจ้าของเครือข่ายคือเอ็นบีซียูนิเวอร์แซลซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคอมคาสต์ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2527

 รายการที่ออกอากาศ 
 ละคร 
 เดซิซิโอเนส

 รายการเรียลลิตี 
 กาโซเซร์ราโด
 ลากาซาเดโลสฟาโมโซส
 อาซีเซไบลา
 ปอร์อามอร์โอปอร์ดิเนโร

 ข่าว 
 โนติเซียสเตเลมุนโด
 อัลโรโฮบิโบ
 ออยดิอา

 กีฬา 
 เตเลมุนโดเดปอร์เตส

 โลโก้
# การาโกลเตเลบิซิออน
การาโกลเตเลบิซิออน  หรือชื่อทางการค้า การาโกล  ซึ่งเป็นตัวย่อของ กาเดนาราเดียลโกลอมเบียนา  เป็นเครือข่ายโทรทัศน์ออกอากาศฟรีของโคลอมเบียที่กลุ่มบาโลเรมเป็นเจ้าของ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2512 ในฐานะบริษัทผลิตรายการโทรทัศน์และเปิดตัวอย่างเป็นทางการในฐานะช่องโทรทัศน์เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 เป็นหนึ่งในเครือข่ายโทรทัศน์เอกชนชั้นนำในโคลอมเบีย ร่วมกับกานัล เอเรเซเอเน และกานัลอูโน

 รายการที่ออกอากาศ 
 ข่าว 
 โนติเซียสการาโกล

 รายการเรียลลิตี 
 ลาโบซโกลอมเบีย
 โยเมยาโม

 กีฬา 
 โกลการาโกล
 การาโกลสปอร์ต
# เวลามาตรฐานอิหร่าน
เวลามาตรฐานอิหร่าน  หรือ เวลาอิหร่าน  เป็นเขตเวลาที่ใช้ในประเทศอิหร่าน ประเทศนี้ใช้ออฟเซตเวลาสากลเชิงพิกัดที่ UTC+03:30 เวลามาตรฐานอิหร่านอยู่ที่ 52.5 องศาเมริเดียนตะวันออก ซึ่งเป็นเมริเดียนเดียวกันใช้ระบุปฏิทินอิหร่าน และเป็นเมริเดียนทางการของประเทศอิหร่าน

ในช่วง ค.ศ. 2005 ถึง 2008 ประเทศอิหร่านไม่ได้สังเกตเวลาออมแสง (มีชื่อว่า เวลาออมแสงอิหร่าน  ตามคำสั่งของประธานาธิบดีแมฮ์มูด แอฮ์แมดีเนฌอด ก่อนที่จะนำมาใช้อีกครั้งในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2008 ก่อนที่จะยกเลิกในวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 2022

การเปลี่ยนไปยังเวลาออมแสง
วันที่เปลี่ยนไปใช้เวลาออมแสงในประเทศอิหร่านอิงจากปฏิทินฮิจเราะห์สุริยคติ ปฏิทินทางการของประเทศอิหร่านที่ใช้วิษุวัตมีนาคม (โนว์รูซ) ตามที่กำหนดโดยการคำนวณทางดาราศาสตร์ที่เมริเดียนสำหรับเวลามาตรฐานอิหร่าน (52.5°E หรือ GMT+3.5h) นั่นทำให้เกิดสถานการณ์เฉพาะที่วันที่ของการเปลี่ยนไปยังเวลาออมแสงไม่ตรงกับวันเดียวกันในแต่ละปีเหมือนกับประเทศอื่น ๆ ส่วนใหญ่

เวลาออมแสงอิหร่านในอิหร่านเริ่มขึ้นในเวลา 24:00 น. ของวันที่ 1 แฟร์แวร์ดีน ซึ่งตรงกับวันที่ 20 หรือ 21 มีนาคมตามปฏิทินกริกอเรียน ขึ้นอยู่กับจังหวะที่แน่นอนของวิษุวัต (เทียบเท่าเวลา 00:00 น. ของวันที่ 2 แฟร์แวร์ดีน ตรงกับวันที่ 21 หรือ 22 มีนาคม) นาฬิกาจะขยับข้างหน้าไปยังเวลา 01:00 ของวันที่ 2 แฟร์แวร์ดีน (21 หรือ 22 มีนาคม) การเปลี่ยนแปลงในฤดูใบไม้ผลินี้เกิดขึ้นเมื่อวันโนว์รูซ ซึ่งเป็นวันขึ้นปีใหม่ของกลุ่มชนอิหร่าน สิ้นสุดลง

จากนั้น เวลาออมแสงในประเทศอิหร่านสิ้นสุดลงในเวลา 24:00 น. ของวันที่ 30 แชฮ์รีแวร์ ซึ่งตรงกับวันที่ 20 หรือ 21 กันยายน (เทียบเท่าเวลา 00:00 น. ของวันที่ 31 แชฮ์รีแวร์ ตรงกับวันที่ 21 หรือ 22 กันยายน) นาฬิกาจะขยับถอยหลังไปยัง 23:00 น. ของวันที่ 30 แชฮ์รีแวร์ (20 หรือ 21 กันยายน)

ระยะเวลา

+ปีเริ่มต้นเวลาออมแสงสิ้นสุดเวลาออมแสง2017พุธที่ 22 มี.ค. 00:00 น.ศุกร์ที่ 22 ก.ย. 00:00 น.2018พฤหัสบดีที่ 22 มี.ค. 00:00 น.เสาร์ที่ 22 ก.ย. 00:00 น.2019ศุกร์ที่ 22 มี.ค. 00:00 น.อาทิตย์ที่ 22 ก.ย. 00:00 น.2020เสาร์ที่ 21 มี.ค. 00:00 น.จักทร์ที่ 21 ก.ย. 00:00 น.2021จันทร์ที่ 22 มี.ค. 00:00 น.พุธที่ 22 ก.ย. 00:00 น.2022อังคารที่ 22 มี.ค. 00:00 น.พฤหัสบดีที่ 22 ก.ย. 00:00 น.

 การเปลี่ยนเขตเวลา
 ระยะเวลาที่ใช้งาน ออฟเซตเวลาจากเวลามาตรฐานกรีนิช ชื่อเวลา ก่อน ค.ศ. 1945 UTC+03:25:44 เวลามัชฌิมเตหะราน  1946 – 1977 UTC+03:30 เวลามาตรฐานอิหร่าน 1977 – 1978  UTC+04:00 UTC+05:00 เวลามาตรฐานอิหร่าน เวลาออมแสงอิหร่าน 1979 – 1980 UTC+03:30 UTC+04:30 เวลามาตรฐานอิหร่าน เวลาออมแสงอิหร่าน 1981 – 1990 UTC+03:30 เวลามาตรฐานอิหร่าน 1991 – 2005 UTC+03:30 UTC+04:30 เวลามาตรฐานอิหร่าน เวลาออมแสงอิหร่าน 2006 – 2007 UTC+03:30 เวลามาตรฐานอิหร่าน 2008 – 2022 UTC+03:30 UTC+04:30 เวลามาตรฐานอิหร่าน เวลาออมแสงอิหร่าน 2022 – ปัจจุบัน UTC+03:30 เวลามาตรฐานอิหร่าน
# จังหวัดบูเชฮร์
จังหวัดบูเชฮร์  เป็นจังหวัดหนึ่งทางตอนใต้ของประเทศอิหร่าน ที่มีชายฝั่งยาวในอ่าวเปอร์เซีย โดยมีบูเชฮร์เป็นเมืองหลักของจังหวัด จากสำมะโน ค.ศ. 2006 จังหวัดนี้มีประชากร 886,490 คนใน 188,762 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 จังหวัดนี้มีประชากร 1,032,949 คนใน 246,742 ครัวเรือน และในสำมะโน ค.ศ. 2016 จังหวัดนี้มีประชากร 1,163,400 คนใน 321,826 ครัวเรือน

 เขตบริหาร 
360px
+ ประวัติประชากรในจังหวัดบูเชฮร์ เขตบริหาร  ค.ศ. 2006  ค.ศ. 2011  ค.ศ. 2016 เทศมณฑลแอแซลูเย1  —  —  73,958 เทศมณฑลบูเชฮร์  216,087  258,906  298,594 เทศมณฑลแดชเทสถาน  222,226  229,425  252,047 เทศมณฑลแดชที  71,285  77,530  86,319 เทศมณฑลเดย์แลม  29,079  31,570  34,828 เทศมณฑลเดยร์  48,488  52,523  60,612 เทศมณฑลแกนอเว  82,937  90,493  102,484 เทศมณฑลแจม  37,999  51,446  70,051 เทศมณฑลแคนกอน  95,113  170,774  107,801 เทศมณฑลแทนเกสถาน  63,276  70,282  76,706 รวม  866,490  1,032,949  1,163,400
# การสังหารหมู่ที่ช็องเดอมาร์ส
การสังหารหมู่ที่ช็องเดอมาร์ส เกิดขึ้นในวันที่ 17 กรกฏาคม ค.ศ. 1791 ในปารีส ณ ช็องเดอมาร์ส ต่อฝูงชนผู้ประท้วงฝ่ายสาธารณรัฐนิยมท่ามกลางการปฏิวัติฝรั่งเศส สองวันก่อน สภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งชาติได้ออกประกาศพระราชกฤษฎีกาว่า พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 จะยังคงครองราชบังลังก์ภายใต้ระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ มตินี้ทำให้พระเจ้าหลุย์และพระราชวงศ์ได้พยายามที่จะลี้ภัยออกจากฝรั่งเศสในการเสด็จสู่วาแรนซึ่งประสบความล้มเหลวเมื่อเดือนก่อน ภายหลังจากวันนั้น ผู้นำฝ่ายสาธารณรัฐนิยมในฝรั่งเศสได้รวบรวมฝูงชนออกมาชุมนุมเพื่อต่อต้านมตินี้

ฌัก ปีแยร์ บรีโซ เป็นบรรณาธิการและนักเขียนหลักของหนังสือพิมพ์ Le Patriote français และเป็นประธานแห่งคณะกรรมการวิจัยแห่งปารีส (Comité des Recherches of Paris) และเขาได้ยื่นฏีกาเรียกร้องให้ถอดถอนพระมหากษัตริย์ ฝูงชนจำนวน 50,000 คน ได้รวมตัวกันที่ช็องเดอมาร์ส เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม เพื่อลงนามในฎีกา และมีผู้ลงนามจำนวนประมาณ 6,000 คน อย่างไรก็ตาม มีผู้ต้องสงสัยสองคนถูกพบตัวในที่ซ่อนอยู่ที่ช็องเดอมาร์สเมื่อวันก่อน "มีความเป็นไปได้ว่าพวกเขามีความตั้งใจที่จะมองเห็นข้อเท้าของผู้หญิงได้ดีขึ้น" พวกเขาจึงถูกจับแขวนคอโดยผู้ที่พบเจอพวกเขา และนายกเทศมนตรีปารีส ฌ็อง ซีลแว็ง บายี ได้ใช้เหตุการณ์นี้ในการประกาศกฎอัยการศึก ลาฟาแย็ตและกองกำลังป้องกันชาติภายใต้คำสั่งบัญชาการของเขาได้เข้าสลายการชุมนุมของฝูงชนเหล่านั้น

ฌอร์ฌ ด็องตง และกามีย์ เดมูแล็ง เป็นผู้นำฝูงชนกลับมารวมตัวกันในจำนวนที่เพิ่มมากขึ้นในช่วงบ่ายวันนั้น ฝูงชนกลุ่มใหญ่มีความแน่วแน่กว่ากลุ่มแรก นายพลลาฟาแย็ตพยายามเรียกร้องให้ยุติการชุมนุม พวกเขาขว้างปาก้อนหินใส่กองกำลังป้องกันชาติ ลาฟาแย็ตสั่งให้ทหารยิงปืนเตือนแต่ไม่ได้ผล ระหว่างนั้น นายกเทศมนตรีบายีขี่ม้ามาถึงสถานที่ชุมนุม และโบกธงสั่งให้ยิงใส่ฝูงชน กองกำลังป้องกันชาติจึงเปิดฉากยิงใส่ฝูงชนโดยตรง จำนวนผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บไม่อาจทราบที่แน่นอน การประเมินนั้นมีตั้งแต่จำนวนสิบกว่าคนถึงห้าสิบคน
# ฮัน เย-รี
ฮัน เย-รี (เกิด 23 ธันวาคม ค.ศ. 1984) เป็นนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ มีผลงานการแสดงทั้งในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ เธอมีชื่อเสียงโด่งดังในระดับทวีปเอเชียจากการรับบท "ฮงแม" ในภาพยนตร์เรื่อง ปริศนาหมอกมรณะ (2014) ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์เอเชีย, รางวัลแพ็กซัง และรางวัลภาพยนตร์บลูดรากอน สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ในปี 2015

ฮัน เย-รี เข้าสู่วงการบันเทิงของประเทศเกาหลีใต้จากการแสดงในภาพยนตร์สั้นและภาพยนตร์อิสระอยู่หลายปี ก่อนจะมีโอกาสเป็นนักแสดงสมทบในละครโทรทัศน์เรื่อง สงครามรัก ปรารถนามิอาจลืม (2010) ทางเอ็มบีซีทีวี และกลับไปแสดงภาพยนตร์สั้นอีกหลายเรื่อง จนกระทั่งเธอได้แสดงในภาพยนตร์กระแสหลักเป็นครั้งแรกใน ปฏิบัติการลับ กับเมียสุดเลิฟ (2013) ตามมาด้วย ล่าเดือด...สายลับเพชฌฆาต (2013), ศึกนักสู้กู้แผ่นดิน (2014) โดยเธอได้รับคำชื่นชมอย่างมากจากบทบาท "ฮงแม" ในภาพยนตร์เรื่อง ปริศนาหมอกมรณะ (2014) ที่ทำให้เธอโด่งดังในระดับทวีปเอเชียรวมทั้งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์เอเชีย, รางวัลแพ็กซัง และรางวัลภาพยนตร์บลูดรากอน สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ในปี 2015 ต่อมาเธอแสดงในละครชุดทางเอสบีเอสทีวีเรื่อง 6 มังกรกำเนิดโชซอน (2015–2016)

เธอได้บทนักแสดงนำในละครเรื่อง สาวใส วัยว้าวุ่น (2016–2017) ทางช่องเจทีบีซี, สวิตช์ (2018) ทางเอสบีเอสทีวี รวมทั้งได้แสดงในละครชุดแนวย้อนยุคอิงประวัติศาสตร์เรื่อง ดอกไม้แห่งแดนดิน (2019), มายอันแฟมิไลเออร์แฟมิลี่ (2020) และ โฮมทาวน์ (2021)
# พระราชมงคลวชิรานุกูล (เล็ก ธมฺมรโต)
พระราชมงคลวชิรานุกูล (เล็ก ธมฺมรโต) เป็นพระราชาคณะชั้นราช ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดเจริญธรรมบรรพต บ้านโนนผักเน่า ตำบลหินฮาว อำเภอหล่มเก่า จังหวัดเพชรบูรณ์

 ประวัติ 
พระราชมงคลวชิรานุกูล เดิมชื่อ เล็ก ภูมิเจริญ เกิดเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2471 เป็นบุตรของนายจักร และนางแหน ภูมิเจริญ ภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่ตำบลหมากแข้ง อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานีสำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดเพชรบูรณ์. พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้องคมนตรีเชิญสัญญาบัตรพัดยศ และผ้าไตร ถวายพระราชมงคลวชิรานุกูล วัดเจริญธรรมบรรพต จังหวัดเพชรบูรณ์ . 24 ส.ค. 2565    

ต่อมาได้อุปสมบท เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2520 ณ วัดมหาชัย ตำบลหนองบัว อำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นจังหวัดหนองบัวลำภู พระอุปัชฌาย์ คือพระพิศาลคณานุกิจ (เส็ง กนฺณวโร) และได้ย้ายมาจำพรรษาที่จังหวัดเพชรบูรณ์ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดเจริญธรรมบรรพต ตำบลหินฮาว อำเภอหล่มเก่า จังหวัดเพชรบูรณ์

 สมณศักดิ์ 
5 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชมงคลวชิรานุกูล วิบูลศาสนกิจจาทร ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสีราชกิจจานุเบกษา, ประกาศพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม 139, ตอนที่ 19 ข, 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, หน้า 6
# พระพรหมวชิราลังการ (ชลอ กิตฺติสาโร)
พระพรหมวชิราลังการ (ชลอ กิตฺติสาโร) เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองสังกัดธรรมยุติกนิกาย อดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 4-5-6-7 ธรรมยุติ เจ้าอาวาสวัดเพชรวราราม ตำบลในเมือง อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์

 ประวัติ 
พระพรหมวชิราลังการ มีนามเดิมว่า ชลอ เถื่อนเจริญ เกิดเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2472 ที่บ้านหนองหลวง ตำบลบางลี่ อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี

บรรพชา เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 ณ วัดบางลี่ ตำบลบางลี่ อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี โดยมีพระอธิการสุข สุขสโร วัดบางลี่ เป็นพระอุปัชฌาย์ ภายหลังบรรพชาใหม่ในคณะธรรมยุตินิกาย เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2490 ณ วัดสิริจันทนิมิตร ตำบลเขาพระงาม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี โดยมี พระศรีวรคุณ (ลำเจียก สงฺกิจฺโจ) วัดสิริจันทนิมิตร เป็นพระอุปัชฌาย์

อุปสมบท เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2492 ณ วัดบรมนิวาส แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร โดยมีสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) วัดบรมนิวาส เป็นพระอุปัชฌาย์ พระธรรมดิลก (ทองดำ จนฺทูปโม) วัดบรมนิวาส เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระศรีวรคุณ (ลำเจียก สงฺกิจฺโจ) วัดสิริจันทนิมิตร เป็นพระอนุสาวนาจารย์

พระพรหมวชิราลังการ' (ชลอ กิตฺติสาโร) ละสังขารอย่างสงบเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2566 เวลา 20.38 น. ณ โรงพยาบาลวิชัยยุทธ กรุงเทพมหานคร สิริอายุ 94 ปี 74 พรรษา

 วิทยฐานะ 
นักธรรมชั้นเอก
พ.ศ. 2499 สอบได้ เปรียญธรรม 5 ประโยค
พ.ศ. 2558 ได้รับการถวายปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์

 ตำแหน่งการปกครอง 
พ.ศ. 2496 เป็น เลขานุการผู้ช่วยเจ้าคณะภาค 1-2-6 ธรรมยุติ
พ.ศ. 2508 เป็น ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดบรมนิวาสราชวรวิหาร
พ.ศ. 2518 เป็น เจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์
พ.ศ. 2545 เป็น รองเจ้าคณะภาค 4-5-6-7 ธรรมยุติ
พ.ศ. 2549 เป็น เจ้าคณะภาค 4-5-6-7 ธรรมยุติ
พ.ศ. 2552 เป็น ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 4-5-6-7 ธรรมยุติ
พ.ศ. 2555 เป็น ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดเพชรวราราม พระอารามหลวง
พ.ศ. 2555 เป็น เจ้าอาวาสวัดเพชรวราราม พระอารามหลวง

 สมณศักดิ์ 
พ.ศ. 2508 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์เป็น พระครูสัญญาบัตร ที่ พระครูภัทรสังวรคุณ5 ธันวาคม พ.ศ. 2516 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์เป็น พระราชาคณะชั้นสามัญเปรียญ ที่ พระกิตติสารโสภณ วิมลศีลาภรณ์ ธรรมิกคณิสสร5 ธันวาคม พ.ศ. 2534 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์เป็น พระราชาคณะชั้นราช ที่ พระราชพิศาลสุธี ศรีปริยัติคุณาภรณ์ ยติคณิสสร ยวรสังฆาราม คามวาสี5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์เป็น พระราชาคณะชั้นเทพ ที่ พระเทพรัตนดิลก สาธกธรรมวิจิตร ปสาทกิจธุราทร ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี12 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์เป็น พระราชาคณะชั้นธรรม ที่ พระธรรมวราลังการ ศีลาจารวัตรวิมล โกศลวิหารกิจ พิพิธธุราทร ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี 
14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์เป็น พระราชาคณะเจ้าคณะรอง มีราชทินนามตามที่จารึกในหิรัญบัฏว่า พระพรหมวชิราลังการ ปูชนียฐานประยุต วิสุทธิภาวนาโกศล วิมลสีลสมาจารมุนี ตรีปิฎกคุณาภรณ์ ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี''ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศสถาปนาสมณศักดิ์, เล่ม 139, ตอนที่ 48 ข, 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565, หน้า 2