wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง
จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง (桓宗) (ค.ศ. 1177–1206) พระนามเดิม หลี่ ฉุนโย่ว (李純佑) จักรพรรดิพระองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก

พระองค์เป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิเซี่ยเหรินจง และทรงพยายามปฏิบัติตามนโยบายที่พระราชบิดากำหนด อย่างไรก็ตามขุนนางระดับสูงในราชสำนักเซี่ยตะวันตกเริ่มทุจริตมากขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป เริ่มเกิดการเสื่อมถอยของเซี่ยตะวันตก ที่ไม่สามารถย้อนกลับได้ การเพิ่มขึ้นของชาวมองโกลภายใต้เจงกีสข่านเริ่มคุกคาม ในขณะที่มองโกลเริ่มบุกเข้าไปในหมู่บ้านชายแดน ในปี 1205 จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจงได้เปลี่ยนชื่อเมืองหลวงของราชวงศ์เซี่ยตะวันตกเป็นจงซิง (ปัจจุบันคืออิ๋นชวน) นอกจากนี้ในปี 1205 ชาวมองโกลเริ่มบุกโจมตีเซี่ยตะวันตกครั้งแรก การปล้นสะดมและเผาหมู่บ้านและเมืองชั้นนอกหลายแห่ง ในปี 1206 ลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ หลี่อันฉวนก่อรัฐประหารและได้รับอำนาจจากจักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจงสวรรคตในปีเดียวกัน
# เจ้าฟ้าสุริยา
เจ้าฟ้าสุริยาคำให้การชาวกรุงเก่า/ภาคที่-๒-ว่าด้วยตำนานแลทำเนียบต่างๆ/บาญชีพระนามเจ้านาย พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศกับกรมหลวงอภัยนุชิต เป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระเจ้าอุทุมพรและสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น, หน้า 624 

 พระประวัติ 
เจ้าฟ้าสุริยา เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ประสูติแต่กรมหลวงอภัยนุชิต คำให้การขุนหลวงหาวัด ระบุว่าพระชนนีสืบเชื้อสายพราหมณ์จากเมืองเพชรบุรีประชุมคำให้การกรุงศรีอยุธยา รวม 3 เรื่อง, หน้า 478 พระองค์มีพระโสทรเชษฐาและพระโสทรภคินีรวมเจ็ดพระองค์ ได้แก่ เจ้าฟ้าหญิงบรม (ต่อมาได้รับการสถาปนาเป็น กรมขุนเสนีนุรักษ์), เจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์, เจ้าฟ้าหญิงสุริยวงศ์, เจ้าฟ้าหญิงสุริยา, เจ้าฟ้าหญิงธิดา, เจ้าฟ้าหญิงรัศมี, เจ้าฟ้าหญิงอินทสุดาวดี 

หลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง พม่าได้ทำการกวาดต้อนเจ้านายอยุธยา 869 องค์ และผู้สืบเชื้อสายพระราชวงศ์อีก 2,000 คนเศษ แต่ปรากฏว่าเหลือเจ้านายบางส่วนตกค้างที่ค่ายโพธิ์สามต้น และบางส่วนหนีรอดออกไป เจ้าฟ้าสุริยาถูกกุมขังในค่ายโพธิ์สามต้นไม่ได้ถูกกวาดไปพม่า โดยถูกจองจำพร้อมกับเจ้านายฝ่ายในจำนวนหนึ่ง ดังปรากฏใน พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ความว่า 

"...ในเขตแดนแว่นแคว้นสยามประเทศ เหตุว่าหาเจ้าแผ่นดินจะปกครองบมิได้ เหมือนดุจสัตถันดรกัล์ปและทุพภิกขันดรกัล์ป และพระราชวงศานุวงศ์ ซึ่งเหลืออยู่พม่ามิได้เอาไปนั้น ตกอยู่ ณ ค่ายโพธิ์สามต้นก็มีบ้าง ที่หนีไปเมืองอื่นนั้นก็มีบ้าง และเจ้าฟ้าสุริยา 1 เจ้าฟ้าพินทวดี 1 เจ้าฟ้าจันทวดี 1 พระองค์เจ้าฟักทอง 1 ทั้ง 4 พระองค์นี้ เป็นราชบุตรีพระพุทธเจ้าหลวงในพระบรมโกศ และเจ้ามิตรบุตรีกรมพระราชวัง 1 หม่อมเจ้ากระจาดบุตรีกรมหมื่นจิตรสุนทร 1 หม่อมเจ้ามณีบุตรีกรมหมื่นเสพภักดี 1 หม่อมเจ้าฉิมบุตรีเจ้าฟ้าจีด 1 เจ้าทั้งนี้ตกอยู่กับพระนายกอง ณ ค่ายโพธิ์สามต้น อนึ่งพระองค์เจ้าทับทิมบุตรีสมเด็จพระอัยกานั้น พวกข้าไทพาหนีออกไป ณ เมืองจันทบูร เจ้าตากก็สงเคราะห์รับเลี้ยงดูไว้..."

ภายหลังสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรียกทัพตีค่ายโพธิ์สามต้นแตก อันเป็นที่สิ้นสุดสงครามกู้กรุงศรีอยุธยา พระองค์ก็ทรงอุปการะเจ้าหญิงอยุธยามาไว้ในราชสำนักธนบุรี แต่เจ้าฟ้าสุริยา สิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านั้นแล้ว ดังปรากฏใน พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ความว่า

"...อนึ่ง ซึ่งพระขัตติยวงศ์ครั้งกรุงเก่านั้น บรรดาเจ้าหญิงทรงพระกรุณาโปรดเลี้ยงไว้ในพระราชวัง และเจ้าฟ้าสุริยา เจ้าฟ้าจันทวดี สองพระองค์นั้นดับสูญสิ้นพระชนม์ ยังอยู่แต่เจ้าฟ้าพินทวดี พระองค์เจ้าฟักทอง พระองค์เจ้าทับทิม ซึ่งเรียกว่าเจ้าครอกจันทบูรนั้น และเจ้ามิตร บุตรีกรมพระราชวัง โปรดให้ชื่อ เจ้าประทุม หม่อมเจ้ากระจาด บุตรีกรมหมื่นจิตรสุนทร โปรดให้ชื่อ เจ้าบุปผา กับหม่อมเจ้าอุบล บุตรีกรมหมื่นเทพพิพิธ หม่อมเจ้าฉิม บุตรีเจ้าฟ้าจีด ทั้งสี่องค์นี้ทรงพระกรุณาเลี้ยงเป็นห้าม..."

  พงศาวลี
# จักรพรรดิเซี่ยเซียงจง
จักรพรรดิเซี่ยเซียงจง 襄宗 (ค.ศ. 1170–1211) พระนามเดิม หลี่ อันฉฺวัน (李安全) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก

หลี่ อันฉฺวันเป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิเซี่ยเหรินจง หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเหรินโหย่ว พระบิดาของพระองค์หลี่ อันฉฺวันได้ขอให้จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจงอนุญาตให้เขาสืบทอดตำแหน่งบิดา หลังจากที่ จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจงไม่เห็นด้วยและมอบตำแหน่งเจ้าชายแห่งเจิ้นอี๋ (镇夷郡王) ให้กับเขา หลี่ อันฉฺวันก็มีความตั้งใจที่จะยึดบัลลังก์ของจักรพรรดิ จักรพรรดิเซี่ยเซียงจงเข้ามามีอำนาจหลังจากการรัฐประหารร่วมกับกับลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ พระมารดาของจักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง จักรพรรดินีโหล่วตรงข้ามกับจักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง นักประวัติศาสตร์หลายคนมองว่าพระองค์ไร้ความสามารถ จักรพรรดิเซี่ยเซียงจงโจมตีราชวงศ์จิน ทำลายปีแห่งสันติภาพระหว่างสองอาณาจักรนี้ พระองค์พยายามที่จะเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิมองโกล แต่เจงกิสข่านถือว่าเซี่ยตะวันตกเป็นสิ่งกีดขวางบนถนนสู่จีนและบุกโจมตีเซี่ยตะวันตกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในปี 1211 พระราชนัดดาของจักรพรรดิเซี่ยเซียงจง หลี่ จุนซูก่อรัฐประหารกับจักรพรรดิเซี่ยเซียงจงและเข้ายึดอำนาจ จักรพรรดิเซี่ยเซียงจงสวรรคตในอีกหนึ่งเดือนต่อมา
# กีฬาโรลเลอร์ในเอเชียนเกมส์ 2010
กีฬาโรลเลอร์ในเอเชียนเกมส์ 2010  จัดขึ้นที่กวางโจว เวโลโดรม เมืองกวางโจว สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 23-26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 โรลเลอร์สเกตความเร็วประเภทลู่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 23 ถึง 24 พฤศจิกายน ขณะที่โรลเลอร์สเกตลีลาจัดขึ้นระหว่างวันที่ 25-26 พฤศจิกายน

 ตารางสรุปเหรียญ 

 ประเทศที่เข้าร่วม 
นักกีฬาทั้งหมด 62 คนจาก 7 ประเทศเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโรลเลอร์ในเอเชียนเกมส์ 2010:
# จักรพรรดิเซี่ยเสินจง
จักรพรรดิเซี่ยเสินจง (ค.ศ. 1163–1226) พระนามเดิม หลี่ จุนซู (李遵頊) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก

พระองค์เข้ายึดอำนาจหลังก่อรัฐประหารและดำเนินนโยบายของจักรพรรดิเซี่ยเสียงจงในการบุกรุกอาณาจักรจินต่อไป พระองค์เริ่มการนำทัพทำศึกจินหลายครั้งก่อนที่จักรพรรดิจินจะตอบโต้ สังหารทหารเซี่ยตะวันตกจำนวนมาก อย่างไรก็ตามจักรพรรดิเซี่ยเสินจงยังคงโจมตีจินต่อแม้ว่าเศรษฐกิจจะย่ำแย่ ทำให้เกิดความไม่พอใจอย่างมากในหมู่ประชาชนของพระองค์ที่บ่นเรื่องภาษีที่สูง พระองค์ไม่ฟังผู้ที่แนะนำสันติภาพกับราชวงศ์จิน นำไปสู่การเร่งการเสื่อมถอยของเซี่ยตะวันตก พระองค์สละบัลลังก์ให้พระราชโอรสหลี่ เต๋อวั่งในปี 1223 และสวรรคตในปี 1226
# อัตโกร์กามุย
อัตโกร์กามุย  หรือ อักโกโรคามูอิ  เป็นสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ที่มีลักษณะคล้ายหมึกยักษ์สีแดง จากนิทานพื้นบ้านชาวไอนุ ซึ่งคาดว่าน่าจะอยู่ในอ่าวอูจิอูระบนเกาะฮกไกโดhttps://ci.nii.ac.jp/ncid/BN01667043/ 北海道昔話  ลักษณะลำตัวของมันนั้นมีขนาดใหญ่ถึง 120 เมตร ชื่อของมันแปลได้ว่า "หมึกสาย" ชาวไอนุมักจะกลัว "อัตโกร์กามุย" โดยเชื่อว่ามันเป็นสัตว์ดุร้ายที่มีแนวโน้มที่จะโจมตีเรือที่แล่นในทะเล ชาวประมงมักจะพกเคียวขนาดใหญ่ขึ้นเรือเพื่อป้องกันตนเองจากอัตโกร์กามุย

 ในศาสนาชินโต
# จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจง
จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจง (ค.ศ. 1181–1226) พระนามเดิม หลี่ เต๋อวั่ง  เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของจักรพรรดิเซี่ยเสินจง ผู้ทรงสละราชสมบัติ

จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจง สืบทอดอาณาจักรในช่วงที่กำลังอ่อนแอเนื่องจากจักรพรรดิเซี่ยเซียงจงและจักรพรรดิเซี่ยเสินจง บรรพบุรุษของพระองค์ล้มเหลวในการทำศึกกับราชวงศ์จินและความพยายามที่จะเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิมองโกล ทำให้เศรษฐกิจถดถอย จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจงทำการเปลี่ยนแปลงนโยบายของจักรพรรดิองค์ก่อนและตัดสินพระทัยที่จะพันธมิตรกับราชวงศ์จิน อย่างไรก็ตามราชวงศ์จินอยู่ภายใต้การโจมตีของจักรวรรดิมองโกลและไม่สามารถช่วยเซี่ยตะวันตกได้ จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจงก็เปลี่ยนนโยบายสำหรับชาวมองโกลเช่นกัน พระองค์ตัดสินพระทัยที่จะต่อสู้กับผู้รุกรานมองโกลแทนที่จะเป็นพันธมิตรกับพวกเขา อย่างไรก็ตาม กองทัพเซี่ยตะวันตกเหนื่อยล้าจากการทำสงครามกับราชวงศ์จินที่ยืดเยื้อ ไม่หยุดหย่อน และมีค่าใช้จ่ายสูง และไม่สามารถขับไล่การโจมตีของชาวมองโกลได้ จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจงสวรรคตในปี 1226
# จักรพรรดิเซี่ยโม่
จักรพรรดิเซี่ยโม่ หรือ จักรพรรดิเซี่ยองค์สุดท้าย (สวรรคต ค.ศ. 1227) พระนามเดิม หลี่ เซี่ยน เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 10 และพระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก ตลอดรัชสมัยของพระองค์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1226 ถึงปี ค.ศ. 1227 ต้องทนเห็นการทำลายล้างของราชวงศ์เซี่ยตะวันตก ในขณะที่กองกำลังมองโกลภายใต้เจงกีสข่านบุกยึดครองและเอาชนะได้หลังจากการต่อต้านและการกบฏของจักรพรรดิองค์ก่อน

พระองค์เป็นพระราชนัดดาของบรรพบุรุษของจักรพรรดิเซี่ยเซียนจงเมื่อต้องเผชิญกับการคุกคามของมองโกล หลี่ เซี่ยนและขุนนางของพระองค์จึงได้รวมตัวกันรอบ ๆ เมืองหลวงจงซิง พยายามใช้กำแพงขนาดใหญ่เพื่อปราบทหารม้ามองโกล อย่างไรก็ตาม จงซิงได้รับความเสียสายจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ซึ่งส่งผลให้เกิดโรคระบาดและการขาดแคลนอาหาร ในปี ค.ศ. 1227 ในที่สุดพระองค์ก็ยอมจำนนต่อจักรวรรดิมองโกล แต่ชาวมองโกลปลงพระชนม์พระองค์และครอบครัวทั้งหมดของพระองค์ด้วยความกลัวว่าเซี่ยตะวันตกจะกบฏต่อจักรวรรดิมองโกล การสวรรคตของพระองค์เป็นจุดสิ้นสุดของราชวงศ์เซี่ยตะวันตก

ชาวมองโกลได้ถวายพระนามให้ผู้ปกครองพระองค์สุดท้ายของเซี่ยตะวันตกว่า Shidurghu  มีความหมาย "เรียบง่าย ถูกต้อง ยุติธรรม" และในศตวรรษที่ 18 แหล่งข้อมูลในยุโรปเรียกว่า Schidascou หรือ Shidaskû จากพระนามภาษามองโกเลียของพระองค์
# เซบิลย์
เซบิลย์ (Sebilj) เป็นน้ำพุแบบออตโตมัน ("เซบิล") ใจกลางจัตุรัสบาชชาร์ชิยาในซาราเยโว สร้างขึ้นโดยเมห์เม็ด ปาชา คูคาวีซา (Mehmed Pasha Kukavica) ในปี 1753 ต่อมาถูกย้ายที่ตั้งโดยสถาปนิก อาเล็กซานเดอร์ วิตเต็ก ในปี 1891

 ของจำลอง 

ปรากฏเซบิลย์แห่งซาราเยโวจำลองในเบอร์มิงแฮม ซึ่งสร้างขึ้นโดยโครงการร่วมของศิลปินและผู้เขี่ยวชาญด้านงานช่างแบบบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาผสมผสานเทคโนโลยียุคใหม่http://www.newgenerationarts.co.uk/nga-news/sebilj-an-arabic-word-for-a-kiosk-shaped-public-fo/  http://www.axisweb.org/seWork.aspx?WORKID=59622 ที่เบลเกรด เมืองหลวงของประเทศเซอร์เบีย มีเซบิลย์จำลองซึ่งนครซาราเยโวเคยมอบให้ในปี 1989Tourist Organization of Belgrade – Sebilj Fountain  และอีกชิ้นหนึ่งมอบให้เมืองโนวีปาซาร์ ส่วนเซบิลย์จำลองที่เซนท์ลูอิส รัฐมิสซูรี ในสหรัฐ มีเซบิลย์จำลองที่มอบให้โดยชมุชนชาวบอสเนียในเซนท์ลูอิส เนื่องโอกาสครบรอบ 250 ปีของการก่อตั้งเมืองเซนท์ลูอิสSt. Louis Bosnians -
# จินตามณี
จินตามณี หรือ จินดามณี (สันสกฤต; เทวนาครี: चिंतामणि; จีน: 如意寶珠; พินอิน: Rúyì bǎozhū; โรมาจิ: Nyoihōju) หมายถึงรัตนชาติที่สามารถประทานพรให้สมหวังได้ ปรากฏในธรรมเนียมต่าง ๆ ของทั้งศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู บ้างเปรียบจินตามณีกับหินนักปราชญ์ในวิชาเล่นแร่แปรธาตุของตะวันตกGuénon, René (2004) [1962]. Symbols of Sacred Science. Sophia Perennis, USA. . p. 277

ในคติศาสนาพุทธเชื่อว่าผู้ครอบครองจินตามณีคือพระโพธิสัตว์สององค์ พระอวโลกิเตศวร และ พระกษิติครรภะ ในจารีตทิเบตปรากฏจินตามณีอยู่บนหลังของม้าวายุในธงสวดมนต์ของทิเบต และปรากฏอยู่ในครอบครองของพระพุทธเจ้าองค์ต่าง ๆR. A. Donkin, Beyond price: pearls and pearl-fishing : origins to the Age of Discoveries, American Philosophical Society, 1998. . p. 170

ในศาสนาฮินดูมักปรากฏเชื่อมโยงกับพระวิษณุและพระคเณศ หากปรากฏในครอบครองของพระวิษณุจะเรียกว่ากาวสตูภมณี (Kaustubha Mani) หรือหากปรากฏบนหน้าผากของนาคจะเรียก นาคมณี (Naga Mani) ใน โยควสิสถะ ซึ่งเขียนขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 10 มีบรรยายถึงเรื่องราวของจินตามณี ส่วน วิษณุปุราณะ มีการเอ่ยถึง "สยมันตกามณี" ซึ่งเป็นมณีที่จะนำความรุ่งโรจน์มาแก่ผู้ถือครองThe Past before us: Historical traditions of early North India, Romila Thapar, Harvard, 2013

คิชโชเต็งหรือพระลักษมีในคติญี่ปุ่นและชินโตมักปรากฏถือจินตามณีในมือเช่นกัน
# อับดุลบาซิฏ อับดุศเศาะมัด
อับดุลบาซิฏ อับดุศเศาะมัด (ค.ศ. 1927 – 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988) เป็นนักอ่านอัลกุรอานชาวอียิปต์ และถือเป็นหนึ่งในนักอ่านอัลกุรอานที่ดีที่สุดที่เคยมีมาQari Abdul Basit Abdul-Samad Biography عبد الباسط عبد الصمد Great Muslim Lives www.youtube.com, accessed 11 April 2021
# เก็นโตกุ
เก็นโตกุ  เป็นศักราชของญี่ปุ่นที่อยู่ถัดจากคาเรียกุและก่อนเก็นโก ซึ่งอยู่ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1329 ถึงเมษายน ค.ศ. 1331Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Gentoku" in Japan encyclopedia, p. 240; n.b., Louis-Frédéric is a pseudonym of Louis-Frédéric Nussbaum, see Deutsche Nationalbibliothek Authority File. ในราชสำนักใต้ แต่ราชสำนักเหนือยังคงใช้ต่อถึง ค.ศ. 1332 จักรพรรดิที่ครองราชย์ในศักราชนี้คือ จักรพรรดิโกไดโงะ Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, pp. 278-281; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki. pp. 239-241.

จุดเปลี่ยนศักราช
 ค.ศ. 1329 เก็นโตกุกันเน็ง : มีการตั้งชื่อศักราชใหม่ ศักราชเก่าสิ้นสุดลงในปี คาเรียกุที่ 4

เหตุการณ์ในศักราช เก็นโตกุ
 27 มีนาคม ค.ศ. 1330 (ปีเก็นโตกุที่ 2 วันที่ 8 เดือน 3): จักรพรรดิเสด็จไปที่โทไดจิกับโคฟูกูจิที่นาระMcCullough, Helen Craig. (2004). The Taiheiki, p.28.
# กองพลน้อยออซ
กองพลน้อย "ออซ" ที่ 89 (ออซมีความหมายว่า "กล้าหาญ" ในภาษาฮีบรู)  เป็นกองพลน้อยที่มีหน้าที่เฉพาะด้านการปฏิบัติการพิเศษ ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF)Gabi Siboni and Gal Perl Finkel, The IDF Exercises in Cyprus and Crete, INSS Insight No. 945, June 28, 2017. ถูกสถาปนาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2015 มีสมญาว่า "กองพลน้อยคอมมานโด" โดยประกอบด้วยกำลังทหารราบปฏิบัติการพิเศษ ที่ถูกย้ายโครงสร้างสายการบังคับบัญชา เพื่อการสร้างรูปขบวนทางยุทธวิธีแบบใหม่ กองพลน้อยนี้ดำเนินปฏิบัติการภายใต้ส่วนหนึ่งกับกองพลพลร่มที่ 98.

แนวคิดและการพัฒนา

โครงสร้างกำลังรบ
กองพลน้อยออซที่ 89 ประกอบด้วยหน่วยปฏิบัติการพิเศษ 3 หน่วย (เดิมมี 4 หน่วย) ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) โดยหน่วยที่ถูกยุบเลิกคือ หน่วย 845 หรือ"ริมอน" เป็นหน่วยรบที่ชำนาญการสงครามทะเลทราย ถูกรวมเข้ากับหน่วยมักลันเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2018https://www.idf.il/%D7%90%D7%AA%D7%A8%D7%99%D7%9D/%D7%97%D7%98%D7%99%D7%91%D7%AA-%D7%94%D7%A7%D7%95%D7%9E%D7%A0%D7%93%D7%95/%D7%98%D7%A7%D7%A1-%D7%A1%D7%92%D7%99%D7%A8%D7%AA-%D7%A8%D7%99%D7%9E%D7%95%D7%9F/

 หน่วย 212 – มักลัน – หน่วยลาดตระเวนพิเศษ, เดิมอยู่ใต้การบังคับบัญชาจากกองพลพลร่มที่ 98Gal Perl Finkel, Don’t throw out the baby with the bath water, The Jerusalem Post, August 09, 2018.
 หน่วย 217 – ดุฟเดวาน – หน่วยต่อต้านการก่อการร้ายนอกเครื่องแบบ, เดิมอยู่ใต้การบังคับบัญชาจากกองบัญชาการกลาง
 หน่วย 621 – เอกอซ – หน่วยสงครามกองโจร, เดิมอยู่ใต้การบังคับบัญชาจากกองพลน้อยโกลันGal Perl Finkel, Wisdom is in the timing, The Jerusalem Post, December 12, 2019.

ผู้บัญชาการ
พลจัตวา เดวิด ซินี (ค.ศ. 2015–ค.ศ. 2017)
พลจัตวา อาวี เบลุต (ค.ศ. 2017–ค.ศ. 2018)
พันเอก โคบี เฮ็ลเลอร์ (ค.ศ. 2018–ค.ศ. 2021)
พลจัตวา เมนี ลิเบอร์ตี (ค.ศ. 2021–ปัจจุบัน)

ตราสัญลักษณ์
ตราสัญลักษณ์สำหรับกองพลน้อยใหม่ที่ได้รับเลือกมา เป็นภาพตัวอักษรในฮีบรูคือ "กุฟ" (ק) เป็นอักษรขึ้นต้นประโยคจากศัพท์คำว่า "คอมมานโด" (קומנדו) ในภาษาฮีบรู โดยประกอบด้วยมีดคอมมานโดที่ลอยขึ้นมาจากทะเล และหัวลูกธนูคู่ที่คล้ายตัวอักษรกุฟอยู่สูงขึ้นไป ตราสัญลักษณ์นี้ถูกใช้เป็นเครื่องแสดงความสามารถของกองพลน้อยที่พิเศษ และมีความคล่องแคล่วในการเคลื่อนที่ทางบก ทางทะเล และทางอากาศ
# มุศฮัฟอะลี
มุศฮัฟอะลี หรือ กุรอานของอะลี เป็นอัลกุรอานโบราณที่เขียนด้วยลายมือ ซึ่งรวบรวมโดยอะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ โดยเขาเป็นหนึ่งในผู้รวบรวมอัลกุรอานยุคแรก และเรียงมันตามวันที่ประทานลงมา ข้อมูลชีอะฮ์กล่าวว่าหลังศาสดามุฮัมมัดเสียชีวิต อะลีเสนออัลกุรอานฉบับนี้ไปให้กลุ่มราชการที่ทำหน้าที่รวบรวมกุรอาน แต่ไม่เป็นที่ตอบรับModarressi, Hossein. Tradition and Survival. vol. 1. pp. 2-4, Oxford: Oneworld, 2003. 1. .

ถึงแม้ว่ายังมีความมั่นใจกุรอานฉบับนี้มีอยู่จริง มันไม่ค่อยแพร่หลายเหมือนกับมุศฮัฟของเศาะฮาบะฮ์Mahmoud Ramiar, History of Quran, Amirkabir publications, Tehran 1369, p. 373 ในขณะที่ชีอะฮ์บางกลุ่มเชื่อว่ากุรอานกับฉบับเขียนดั้งเดิมนั้นแตกต่างกัน อิหม่ามชีอะฮ์และนักวิชาการอัลกุรอานหลายคนปฏิเสธแนวคิดนี้Modarressi, Hossein. “Early Debates on the Integrity of the Qur'ān: A Brief Survey”. Studia Islamica (Maisonneuve & Larose), no. 77 (1993): 5-39 .Bar-Asher, Meir. “Shīʿism and the Qurʾān”. Jane Dammen McAuliffe. In Encyclopedia of Quran. First ed. Brill Online, 2004.
# วัดอมรญาติสมาคม
วัดอมรญาติสมาคม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองมอญในตำบลท่านัด อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี

วัดอมรญาติสมาคมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2437 เดิมชื่อว่า วัดมอญ เนื่องจากคนไทยเชื้อสายมอญเป็นผู้สร้าง โดยนายเกาะ เจริญทรัพย์ ที่เป็นเสมียนของบริษัทฝรั่ง ท่านได้ไม้สักจากกรุงเทพมหานครมาเป็นจำนวนมาก เพื่อปลูกบ้าน และยุ้งข้าว จึงได้นำไม้ที่เหลือจำนวนหนึ่งมาสร้างวัด ครั้งแรกได้สร้างกุฏิ 1 หลัง อุโบสถสร้างด้วยไม้สักทั้งหลังยกเว้นหลังคาซึ่งมุงด้วยสังกะสี อุโบสถหลังดังกล่าวยังปรากฏอยู่ทุกวันนี้ เมื่อสร้างวัดเสร็จจึงได้อาราธนาหลวงพ่อน้อย จากวัดคงคาราม ตำบลคลองตาคต อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี มาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก หลวงพ่อน้อยพัฒนาวัดนี้เรื่อยมา โดยสร้างเสาหงส์คู่ไว้หน้าวัด เจดีย์แบบชเวดากองแต่สร้างไม่เสร็จ ปัจจุบันยังปรากฏรากฐานเจดีย์

หลวงพ่อเฟื่อง ธมฺมปาโล เป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 2 มีการก่อสร้างกุฏิเพิ่มขึ้นอีก พร้อมทั้งศาลาการเปรียญขนาดใหญ่ และโรงเรียนประชาบาลอมรวิทยาคาร แบบเรือนไม้ 2 ชั้น 9 ห้องเรียน พร้อมทั้งได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดอมรญาติสมาคม" เมื่อ พ.ศ. 2501 ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ปูด้วยหินอ่อน ประตูหน้าต่างฝังมุก ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อพระศรีโสพิศ พระพุทธรูปสมัยอยุธยา เนื้อศิลาแลง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2505
# วัดถ้ำน้ำ
วัดถ้ำน้ำ  เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนางแก้ว อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี บริเวณวัดมีเนื้อที่ประมาณ 10 ไร่

วัดถ้ำน้ำตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2532 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538

วัดถ้ำน้ำเป็นสถานที่ท่องเที่ยว มีถ้ำน้ำซึ่งมีน้ำอยู่ในถ้ำเกือบเต็มพื้นที่ทั้งหมด เป็นน้ำที่ไหลมาจาก ลำคลองที่ติดกับวัดและไหลออกไปอีกทางหนึ่ง ซึ่งเรียกว่า "ปล่องน้ำ" ในน้ำมีพันธุ์ปลาน้ำจืดจำนวนมากอาศัยอยู่ ส่วนใหญ่ในช่วงหน้าน้ำจะมีประมาณน้ำที่สูงมาก ในช่วงหน้าแล้งน้ำจะลดลงไม่มาก มีการทำทางเดินที่ทางวัดสร้างขึ้นมาเป็นทางปูน สำหรับเดินชมหินงอกหินย้อนภายในถ้ำน้ำ และเข้ามานมัสการพระพุทธรูปภายในถ้ำน้ำ ภายนอกถ้ำเป็นก้อนชิ้นเดียวตันทั้งก้อน หินภายในถ้ำเป็นหินแกรนิตซึ่งมีโพรงอากาศเป็นรอยหลุมอยู่ในเนื้อหิน และมีเสาสินที่เกิดนี้ขนาดใหญ่มาก
# วัดอ่างทองวรวิหาร
วัดอ่างทองวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง อยู่ข้างศาลากลางจังหวัดอ่างทอง หรือตรงข้ามโรงเรียนอนุบาลวัดอ่างทอง

กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 เดิมเป็นวัดราษฎร์ 2 วัด คือวัดโพธิ์ทองและวัดโพธิ์เงิน ต่อมา พ.ศ. 2443 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จทางชลมารคได้ทอดพระเนตรเห็นวัดทั้งสองนี้จึงมีพระราชดำริให้รวมเป็นวัดเดียวกัน พระราชทานนามว่า "วัดอ่างทอง"

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถซึ่งสร้างขึ้นใหม่ระหว่าง พ.ศ. 2499–2500 แทนอุโบสถหลังเดิมที่สร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2445 พระอุโบสถหลังใหม่เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน พระเจดีย์ทรงระฆังแปดเหลี่ยมประดับกระจกสี บรรจุพระบรมสารีริกธาตุประดิษฐานอยู่บริเวณพระอุโบสถ หมู่กุฏิทรงไทย หอระฆังคู่อยู่หน้ากุฏิไม้สักทรงไทย และอาคารโรงเรียนปริยัติธรรมสโมสร เป็นสถาปัตยกรรมประยุกต์แบบตะวันตกทรงปั้นหยา ก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2461 โดยพระโพธิวงศาจารย์ (แผ้ว)

ปูชนียวัตถุ คือ พระประธานในพระอุโบสถสร้างด้วยก่ออิฐถือปูน เป็นพระปางมารวิชัย สร้างมาคู่กับวัดมาแต่แรก มีลักษณะที่ไม่ถูกสัดส่วน เอนไปทางตะวันตกเฉียงเหนือจนใกล้โค่น ภายหลังชาวบ้านได้ร่วมกันหล่อพระประธานขึ้นใหม่ด้วยโลหะเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 1.42 เมตร สูง 2.00 เมตร แต่ภายหลังที่หล่อพระประธานองค์ใหม่เสร็จ พระประธานองค์เก่ากลับตั้งตรงขึ้นได้อย่างน่าอัศจรรย์ ตั้งตรงได้ดิ่งกับฉัตรที่เหนือพระเศียรพอดี ประชาชนต่างพาเลื่อมใสมากยิ่งขึ้น จนทำการปฏิสังขรณ์ขึ้นอีก โดยทำแท่นให้แข็งแรงและลงรักปิดทองจนเป็นที่เรียบร้อย ส่วนพระประธานองค์ใหม่ ได้นำขึ้นประดิษฐานไว้ตอนหน้าพระองค์เดิม
# เพลงชาติสาธารณรัฐอัฟกานิสถาน
เพลงชาติสาธารณรัฐอัฟกานิสถาน เป็นเพลงชาติอัฟกานิสถานที่สาม ซึ่งประพันธ์โดยอับดุล รออูฟ เบนาวา และเสียงดนตรีประพันธ์โดยอับดุล เฆาะฟูร เบรชนา โดยถูกใช้งานใน ค.ศ. 1973 จนเลิกใช้งานใน ค.ศ. 1978 Afghanistan (1973-1978) » nationalanthems.info

เนื้อร้อง

 ภาษาปาทาน ทับศัพท์ คำแปลso che da mezaka asman wee
so che da jahan wadan wee
so che jowand pa de jahan wee
so che pati yaw afghan wee
tel ba da afghan wee
tel de wee afghan mellat
tel de wee jumhouriat
tel de wee meli wahdat
tel de wee afghan mellat jumhouriat
tel de wee afghan mellat jumhouriat
meli wahdat – meli wahdatตราบใดที่ยังมีแผ่นดินและสวรรค์
ตราบใดที่โลกยังดำรงอยู่
ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ในโลก
ตราบใดที่ชาวอัฟกันยังหายใจอยู่
จะมีอัฟกานิสถานนี้
ชาติอัฟกันจงเจริญ
สาธารณรัฐจงเจริญ
จะมีความสามัคคีของชาติตลอดไป
จะมีชาติอัฟกันและสาธารณรัฐตลอดไป
ชาติอัฟกันตลอดกาล
สามัคคีแห่งชาติของสาธารณรัฐ เอกภาพแห่งชาติ
# สาลี่พลิมัท
แพร์พลิมัท หรือ สาลี่พลิมัท  เป็นสาลี่ป่าหายาก ในวงศ์กุหลาบ ได้ชื่อมาจากเมืองพลิมัทในเดวอน ที่ถูกพบในปี พ.ศ. 2413 สาลี่พลิมัทเป็นหนึ่งในต้นไม้พื้นถิ่นของอังกฤษที่ได้รับทุนในการฟื้นฟูพันธุ์ภายใต้ "โครงการฟื้นฟูพันธุ์ธรรมชาติของอังกฤษ"http://www.fwi.co.uk/news/help-preserve-a-tree-with-ancient-british-connection.htm เป็นไม้ต้นขนาดเล็กที่ขึ้นตามพุ่มไม้หรือตามริมป่า สาลี่พลิมัทอาจจัดอยู่เป็นชนิดย่อยของ Pyrus pyraster (สาลี่ป่ายุโรป) หรือเป็นชนิดที่แยกต่างหาก ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในพันธุ์ไม้ที่หายากที่สุดในสหราชอาณาจักรและได้รับการคุ้มครองภายใต้ประเภทที่ 8 ตามพระราชบัญญัติสัตว์ป่าและชนบท และเมล็ดพันธุ์ของสาลี่พลิมัทได้รับการฝากไว้ที่ธนาคารเมล็ดพันธุ์มิลเลนเนียมของคิวhttp://www.westernmorningnews.co.uk/rare-plymouth-pear-set-join-uk-s-collection/story-18989937-detail/story.html

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 

เป็นไม้พุ่มหรือไม้ต้นผลัดใบขนาดเล็กสูงได้ถึง 10 เมตร มีความทนทานและไม่เปื่อยยุ่ยในสภาพอากาศหนาวเมื่อเกิดน้ำค้างแข็ง ต้นมีสีครีมอ่อนอมชมพูบางส่วน

ความสามารถในการให้ผลและเมล็ดขึ้นอยู่กับสภาพอากาศที่เอื้ออำนวย ออกดอกตั้งแต่เดือนเมษายนถึงพฤษภาคม ดอกกะเทยและผสมเกสรโดยแมลง กลิ่นของดอกบานจาง ๆ คล้ายกลิ่นกุ้งเน่า หรือ ผ้าที่ไม่แห้ง ซึ่งดึงดูดแมลงวันเป็นหลัก รวมถึงแมลงบางชนิดที่ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นเน่า เช่น แมลงวันซานจา (Bibio marci) 

พบได้ทั่วไปในบริตตานี โปรตุเกสตอนเหนือ และกาลิเซีย ซึ่งเกิดขึ้นที่ชายขอบป่าบนดินที่เป็นกรด

 การกระจายพันธุ์ 

แพร์พลิมัธมีการกระจายพันธุ์ในภูมิชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกและพบได้ในยุโรปตะวันตกเช่นฝรั่งเศส (โดยเฉพาะในบริตตานี) สเปน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกาลิเซีย) โปรตุเกส และมีอยู่เล็กน้อยในสหราชอาณาจักร (ในเดวอนและคอร์นวอลล์) ซึ่งปัจจุบันเชื่อกันว่าเป็นพืชนำเข้าแต่โบราณ 

 นิเวศวิทยา 

มักพบสาลี่พลิมัทเติบโตขึ้นในพุ่มไม้ทึบและป่าเปิด ที่มีสภาพอากาศหนาวเย็นในที่ราบลุ่มและเนินเขา 

 ประชากรในอังกฤษ 

สาลี่พลิมัทได้รับชื่อภาษาอังกฤษจากพื้นที่ที่พบครั้งแรกในพลิมัทในปี พ.ศ. 2414 โดยนักธรรมชาติวิทยาในท้องถิ่น ที.อาร์.อาร์เชอร์ บริกส์ 

ในสหราชอาณาจักร พืชชนิดนี้หายากมากและพบเฉพาะในสองพื้นที่ – พลิมัทและทรูโร ความหลากหลายทางพันธุกรรมของสปีชีส์ในสหราชอาณาจักรนั้นต่ำมาก โดยที่ประชากรสองกลุ่มที่กระจัดกระจายอย่างกว้างขวางนั้นมีความเหมือนกันทางพันธุกรรม ซึ่งบ่งชี้ว่าประชากรกลุ่มหนึ่งถูกสร้างขึ้นจากการโคลนที่นำมาจากอีกกลุ่มหนึ่ง (ด้วยการปักชำหรือตอนกิ่ง)http://www.brc.ac.uk/plantatlas/index.php?q=node/49

อย่างไรก็ตามการขาดความหลากหลายทางพันธุกรรมนี้เป็นภัยคุกคามต่อประชากร เนื่องจากยากต่อการแพร่พันธุ์ด้วยเมล็ด (เมล็ดลีบ) ปัจจุบันมีความพยายามอนุรักษ์ประชากรโดยการจัดการพันธุ์ในสวนพฤกษศาสตร์ เพื่อทำให้เกิดการกลายพันธุ์และการแปรผันของตัวอย่างพันธุ์ที่ปลูก การอนุรักษ์สายพันธุ์สาลี่พลิมัทนี้เกี่ยวข้องกับการเพิ่มความหลากหลายทางพันธุกรรม โดยหลีกเลี่ยงการผสมกับวัสดุทางพันธุกรรมพืชจากส่วนอื่น ๆ ของยุโรปแผ่นดินใหญ่ และเพื่อต้องการให้เกิดการกลายพันธุ์เพียงเพื่อให้สายพันธุ์ในสหราชอาณาจักรเองมีึความสามารถในการผสมพันธุ์ได้เองมากขึ้น (ต้นสาลี่เป็นพืชที่เป็นหมัน (self-sterile) ในตัวเอง ต้นที่เกิดจากการโคลนไม่สามารถผสมพันธุ์ได้ง่าย กับต้นที่เกิดจากการโคลนต้นอื่น ๆ) 

นักพฤกษศาสตร์ที่สวนคิว ในโครงการการอนุรักษ์ได้สรุปว่า สาลี่พลิมัทน่าจะถูกนำเข้ามาจากบริตตานีเพื่อเป็นพืชไม้พุ่มสำหรับปลูกเป็นแนวรั้วเมื่อหลายร้อยปีก่อน
# อาเรปา
อาเรปา  เป็นของกินชนิดหนึ่งที่ทำจากแป้งโดข้าวโพดปิ้ง จี่ หรือทอด มีต้นกำเนิดมาจากตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ในสมัยก่อนโคลัมบัสและมีความโดดเด่นในตำรับอาหารของโคลอมเบียและเวเนซุเอลาเป็นหลัก แต่ยังปรากฏในตำรับอาหารของโบลิเวียและประเทศอื่น ๆ ด้วย

อาเรปาเป็นอาหารที่นิยมกินกันในชีวิตประจำวันในประเทศดังกล่าว โดยอาจกินเปล่า ๆ หรือผ่าครึ่ง (แบบไม่ตลอด) เพื่อใส่ไส้เข้าไปอย่างแซนด์วิช เช่น เนยแข็งขูด กัวฆาดา (ลิ่มน้ำนม) เนื้อวัว เนื้อไก่ อาโวคาโด หรือ เดียบลิโต (แฮมและเนื้อหมูบดสำหรับทาขนมปัง) ขนาดของอาเรปา พันธุ์ข้าวโพดที่ใช้ และส่วนผสมที่เพิ่มเข้ามานั้นแตกต่างกันไปตามสูตร อาเรปามีลักษณะคล้ายกับกอร์ดิตาของเม็กซิโก ปูปูซาของเอลซัลวาดอร์ ตอร์ติยาเดมาอิซของเอกวาดอร์ และตอร์ติยาหรือชังกาของปานามา
# ตามัล
ตามัล  เป็นอาหารมีโซอเมริกาดั้งเดิมชนิดหนึ่ง ทำจากมาซา (แป้งโดที่ทำจากเมล็ดข้าวโพดแช่น้ำปูนใส) นึ่งในใบข้าวโพดหรือตองกล้วย โดยสามารถแกะเอาใบห่อทิ้งก่อนกินหรือใช้เป็นที่รองขณะกินก็ได้ อาจสอดไส้เนื้อสัตว์ เนยแข็ง ผลไม้ ผัก พริกที่ปรุงรสแล้ว หรืออื่น ๆ ตามต้องการ

ตามัลมีต้นกำเนิดในมีโซอเมริกาตั้งแต่ 8,000 ถึง 5,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช การทำตามัลน่าจะแพร่กระจายจากวัฒนธรรมพื้นเพดั้งเดิมในเม็กซิโกและกัวเตมาลาไปยังส่วนอื่นของลาตินอเมริกา นักโบราณคดีคาร์ล เทาเบอ, วิลเลียม แซเทิร์น และเดวิด สจวร์ต เห็นว่าตามัลอาจมีอายุย้อนไปถึง ค.ศ. 100 พวกเขาพบภาพอาหารชนิดนี้ในจิตรกรรมฝาผนังที่แหล่งโบราณคดีซานบาร์โตโลในจังหวัดเปเตนของกัวเตมาลาWilliam A. Saturno, Karl A. Taube and David Stuart 2005 The Murals of San Bartolo, EI Peten, Guatemala, Part 1: The North Wall. Ancient America, Number 7. Center for Ancient American Studies, Barnardsville, NC.

เช่นเดียวกับในอารยธรรมโอลเมกและทอลเทกที่เจริญรุ่งเรืองมาก่อนหน้า ตามัลในอารยธรรมแอซเทกและมายาถือเป็นอาหารที่พกพาได้สะดวกทั้งในการออกล่าสัตว์ การเดินทางไกล หรือการส่งเสบียงเลี้ยงกองทัพของตน ในสมัยนั้นตามัลยังถือเป็นอาหารศักดิ์สิทธิ์ในฐานะอาหารของเหล่าเทพ ชาวแอซเทก, มายา, โอลเมก และทอลเทกต่างถือว่าตนเองเป็น "คนของข้าวโพด" ดังนั้นตามัลจึงมีบทบาทสำคัญในพิธีกรรมและเทศกาลต่าง ๆ ของพวกเขา
# ชิลิกอนการ์เน
ชิลิกอนการ์เน  เป็นสตูรสเผ็ดที่มีพริก (บางครั้งอยู่ในรูปของพริกป่น) เนื้อสัตว์ (มักใช้เนื้อวัว) มะเขือเทศ และถั่วแดงเป็นส่วนประกอบ เครื่องปรุงรสอื่น ๆ อาจรวมถึงกระเทียม หัวหอม และยี่หร่า อาหารชนิดนี้มีต้นกำเนิดในภาคเหนือของเม็กซิโกหรือภาคใต้ของรัฐเท็กซัสในสหรัฐ

รสนิยมตามท้องถิ่นและส่วนบุคคลทำให้มีการใช้เนื้อสัตว์ ส่วนผสม และอัตราส่วนที่แตกต่างกัน และสูตรที่หลากหลายส่งผลให้เกิดการโต้เถียงกันในหมู่ผู้ที่ชื่นชอบชิลิกอนการ์เน บางคนยืนกรานว่าคำ ชิลิ ("พริก") ใช้ได้กับสูตรพื้นฐานที่ไม่ใส่ถั่วและมะเขือเทศเท่านั้น ชิลิกอนการ์เนเป็นอาหารชนิดหนึ่งที่พบได้ในการแข่งขันทำอาหาร และอาจใช้เป็นเครื่องเคียง เครื่องตกแต่ง หรือส่วนผสมในอาหารอื่น ๆ อย่างซุปหรือซัลซาเป็นต้น