wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วัดจันเสน
วัดจันเสน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลจันเสน อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ ตั้งอยู่ในบริเวณเมืองโบราณจันเสน ซึ่งเป็นเมืองสมัยทวารวดี มีเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูนิวิฐธรรมขันธ์

วัดจันเสนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2446 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2479 มีหลวงพ่อเขียนเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ตามคำบอกเล่าต่อกันมาว่าท่านเป็นชาวอยุธยาได้เดินธุดงค์มาปักกลดอยู่ที่ริมบึงโบราณจันเสน เห็นสภาพพื้นที่เหมาะที่จะตั้งเป็นวัดจึงได้ชวนชาวบ้านญาติโยมสร้างเป็นวัด มีการขุดค้นพบโบราณวัตถุจำนวนมาก อาทิ พระพิมพ์ ตุ๊กตา ตะเกียงดินเผา ฐานบัว ธรรมจักร ขวานหินขัด และใบหอกสำริด ซึ่งจัดแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์จันเสน บริเวณพระมหาธาตุเจดีย์ศรีจันเสน

พิพิธภัณฑ์จันเสนก่อตั้งโดยพระครูนิสัยจริยคุณ หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อโอด อดีตเจ้าอาวาสวัดจันเสน และเปิดให้เข้าชมตั้งแต่ พ.ศ. 2539 พระมหาธาตุเจดีย์ศรีจันเสน ออกแบบโดยวนิดา พึ่งสุนทร มีแนวคิดออกแบบรูปแบบสถาปัตยกรรมศิลปะยุคทวาราวดี

อาคารเสนาสนะอื่น ประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 7.80 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 16.20 เมตร ยาว 37.24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2555 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง อาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 8 หลัง อาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 5.20 เมตรยาว 12.20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2555 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และศาลาบำเพ็ญกุศล กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
# พูฒานีลกัณฐะ
พูฒานีลกัณฐะ [พู-ทา-นีน-กัน-ถะ] (Budhanilkantha) เป็นเทศบาลในอำเภอกาฐมาณฑุ จังหวัดพัคมตี ประเทศเนปาล จัดตั้งขึ้นในปี 2014 โดยรวมหมู่บ้านหัตติกาวฑะ (Hattigauda), ขัทกาภัทรกาลี, จปาลีภัทรกาลี, มหันกาล, พิษณุ (Bishnu), จุนิเขล และ กปัน เข้าด้วยกัน มีประชากร 15,421 คนในปี 2011
# การออกแบบให้หมดอายุขัย
ในเศรษฐศาสตร์และการออกแบบอุตสาหกรรม การออกแบบให้หมดอายุขัยปรากฏใช้คำนี้ใน The Momentum และ ADay  หรือ การออกแบบให้หมดอายุก่อนวัยอันควร (, built-in obsolescence หรือ premature obsolescence) เป็นนโยบายในการวางแผนหรืออกแบบผลิตภัณฑ์ให้มีอายุขัยการใช้งานที่จำกัด หรือออกแบบให้ออกมาอ่อนแอเพื่อที่จะถูกทิ้ง (obsolete) หลังจากการใช้เป็นช่วงเวลาหนึ่งที่ประเมินมาแล้ว เมื่อสิ้นสุดอายุขัยที่กำหนด ผลิตภัณฑ์อาจไม่สามารถใช้งานได้หรือตกยุค วิธีคิดเบื้องหลังแผนนี้คือการสร้างปริมาตรการค้าในระยะยาวผ่านการลดทอนเวลาระหว่างการซื้อผลิตภัณฑ์ หรือที่เรียกว่า "การย่นย่อวัฏจักรการเปลี่ยนทดแทน" (shortening the replacement cycle) การลดอายุขัยการใช้งานของผลิตภัณฑ์ลงโดยจงใจนำไปสู่การที่ผู้บริโภคมีความจำเป็นต้องซื้อสินค้าใหม่อยู่เรื่อย ๆGiles Slade (2006), "Made to Break: Technology and Obsolescence in America", Harvard University Press, p5.

การออกแบบให้หมดอายุขัยมักจะทำงานได้ดีที่สุดในกรณีที่ผู้ผลิตอย่างน้อยมีคู่แข่งน้อยรายในตลาด
# จังหวัดไทโฮกุ
จังหวัดไทโฮกุ (台北州; Taihoku-shū; ไทโฮกุ-ชู) เป็นเขตการปกครองหนึ่งในไต้หวันที่ก่อตั้งขึ้นในปี 1920 ในช่วงที่อยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น จังหวัดไทโฮกุเป็นพื้นที่ในอดีตของนครจีหลง นครซินเป่ย์ นครไทเป และเทศมณฑลอี๋หลาน สำนักงานราชการจังหวัด (ปัจจุบันเปลี่ยนแปลงเป็นอาคารสภาควบคุมของไต้หวัน) ตั้งอยู่ในนครไทโฮกุ ซึ่งปัจจุบันคือ นครไทเป

 ประชากร 
สถิติประชากรของผู้อยู่อาศัยถาวรในจังหวัดไทโฮกุในปี 1941
 การจำแนกประเภท  จำนวนประชากร ชาวญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่  153,928 ชาวไต้หวัน  1,053,372 ชาวเกาหลี  1,051 อื่น ๆ  25,531 รวม 1,233,882

 เขตการปกครอง 
จังหวัดไทโฮกุแบ่งการปกครองออกเป็น 3 นคร และ 9 อำเภอ ดังนี้

แผนที่ประเภททับศัพท์คันจิฮิรางานะโรมาจิ220px|แผนที่จังหวัดไทโฮกุนคร (市 shi)นครไทโฮกุ台北市たいほくしTaihoku-shiนครคีรุง基隆市きいるんしKīrun-shiนครกีรัง宜蘭市ぎらんしGiran-shiอำเภอ (郡 gun)อำเภอชิจิเซ七星郡しちせいぐんShichisei-gunอำเภอชินโช新荘郡しんしょうぐんShinshō-gunอำเภอไคซัง海山郡かいざんぐんKaizan-gunอำเภอบุนซัง文山郡ぶんさんぐんBunzan-gunอำเภอทันซูอิ淡水郡たんすいぐんTansui-gunอำเภอคีรุง基隆郡きいるんぐんKīrun-gunอำเภอกีรัง宜蘭郡ぎらんぐんGiran-gunอำเภอราโต羅東郡らとうぐんRatō-gunอำเภอซูโอ蘇澳郡すおうぐんSuō-gun
# ตุลสี เคาฑา
ตุลสี เคาฑา (อักษรโรมัน: Tulsi Gowda) เป็นนักสิ่งแวดล้อมชาวกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย ผู้รับรางวัลปัทมศรีของรัฐบาลอินเดียในปี 2020 เธอปลูกต้นอ่อยพืชมากกว่า 30,000 ต้น และทำหน้าที่ดูแลอนุบาลต้นไม้ในกรมป่าไม้ของอินเดีย เธอมีส่วนร่วมอย่างมากมายในการอนุรักษ์และพิทักษ์ป่าไม้ของอินเดีย เธอสามารถจดจำลักษณะต่าง ๆ ของต้นไม้ได้ จนได้รับการขนานนามเป็น "สารานุกรมป่าไม้" นอกจากนี้ ความรู้เกี่ยวกับต้นไม้จำนวนมากของเธอทำให้เธอได้รับการยกย่องในชนเผ่าเป็น "เทวีของต้นไม้" 

ตุลสีเคาฑาทำงานมากกว่า 60 ปีให้กับกรมป่าไม้รัฐกรณาฏกะ (Karnataka Forest Department) ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ดูแลเขตพิทักษ์พันธุ์เสือห้าแห่ง, เขตพิทักษ์พันธุ์สัตว์ป่าสามสิบแห่ง, พื้นที่อนุรักษ์สิบห้าแห่ง และป่าไม้ชุมชนหนึ่งแห่ง
# เวสเติร์นซิตีเกต
เวสเติร์นซิตีเกต  หรือ เกเนกซ์ทาวเวอร์ (Genex Tower) เป็นตึกระฟ้าความสูง 36 ชั้น ตั้งอยู่ในบล็อก 33 ตามระบบผังเมืองใหม่ เบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย ผลงานออกแบบในปี 1977 โดยมีฮัยโล มีโตรวิช มีสถาปัตยกรรมแบบบรูทัลลิสต์ อาคารประกอบด้วยอาคารย่อยสองอาคารที่เชื่อมกันและภัตตาคารหมุนบนยอด อาคารมีความสูง  หรือ) หากรวมภัตตาคารบนยอด ถือเป็นตึกระฟ้าที่สูงสุดในเบลเกรดเป็นอันดับสองรองจากอุชเชทาวเวอร์

อาคารหนึ่งในสองหลังเป็นของเกเนกซ์กรุ๊ป (Genex Group) ซึ่งเป็นวิสาหกิจของรัฐบาล แต่ปัจจุบันย้ายออกไปแล้ว ส่วนอาคารอีกหลังเป็นอาคารที่อยู่อาศัยซึ่งปัจจุบันยังคงมีผู้อยู่อาศัยอยู่ ภัตตาคารหมุนบนยอดไม่เคยหมุนสักครั้งนับตั้งแต่เปิดให้บริการเนื่องจากปัญหาทางวิศวกรรม

ในปี 2021 อาคารได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์ทางวัฒนธรรม ในฐานะอนุสรณ์สำคัญของเบลเกรดยุคใหม่

 ที่ตั้ง 
อาคารตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเบลเกรดใหม่ เลขที่ 41-43 ถนน Narodnih heroja ทางตะวันตกของอาคารคือย่านสตูเดนสกีกราด และ โตชิน บูนาร์ ส่วนทางเหนือเป็นย่านโฟนตานา อาคารตั้งอยู่ในบล็อก 33 ตามระบบนับเลขบล็อกที่ดินในเบลเกรดใหม่

 ประวัติศาสตร์ 
ในช่วงปลายทศวรรษ 1960s สถาปนิก มิฮัยโล มีโตรวิช  ได้รับมอบหมายให้ออกแบบดูแลโครงการขนาด 12 ชั้น และอาคารที่ทำการหลักของชุมชนท้องถิ่นที่ซุตเยสกา (Sutjeska) ซี่งเป็นหน่วยงานระดับตำบล โดยที่โครงการจะตั้งอยู่บนถนน Narodnih heroja มีโตรวิชเสนอให้เชื่อมอาคารทั้งสองเข้าด้วยกันและเสนอให้สร้างอาคารที่สูงกว่าที่ได้รับมอบหมายมาก ๆ เพื่อที่จะให้อาคารนี้เป็นสัญลักษณ์ที่จดจำได้ของเมืองหลวงเบลเกรด ภายหลังถึงแม้จะมีการต่อต้านคัดค้านอย่างหนัก แต่มีโตรวิชก็ยังคงยืนยันในแนวคิดของตน รวมถึงอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับโครงการต่อหน้าคณะกรรมการจำนวนมาก ท้ายที่สุดเขาจึงได้รับอนุมัติให้สร้างอาคาร และเริ่มก่อสร้างในปี 1971 โดยบริษัทก่อสร้างชื่อ "Rad"

อย่างไรก็ตามมีความเคลือบแคลงใจและการคัดค้านโรงการตลอดการก่อสร้าง หนึ่งในเพื่อนร่วมงานไม่กี่คนที่สนับสนุนแนวคิดของมีโตรวิชคือสโตยัน มักซิมอฟิช (Stojan Maksimović) ผู้ซึ่งในภายหลังได้ออกแบบอาคารสำคัญอีกแห่งของเบลเกรด ซาวาเซนตาร์ การคัดค้านและต่อต้านโครงการดำเนินไปแม้แต่ภายในทศวรรษ 2010 ที่ซึ่งการ์ตูนล้อเลียนโดยอีโว กูชานิชเผยแพร่บนโปลิติกายังคงเป็นที่พูดถึงและถูกนำมาตีพิมพ์ใหม่อยู่เรื่อย ๆ การ์ตูนดังกล่าวเป็นภาพของตะแลงแกงตั้งอยู่ข้างอาคาร และตัวหนังสือเขียนว่า "ตะแลงแกงนี้เอาไว้แขวนใครหรอ? เอาไว้แขวนสถาปนิกไง!"
# มิโยชิ
มิโยชิ อาจหมายถึง

สถานที่
มิโยชิ (จังหวัดไอจิ) นครในจังหวัดไอจิ
มิโยชิ (จังหวัดฮิโรชิมะ) นครในจังหวัดฮิโรชิมะ
มิโยชิ (จังหวัดไซตามะ) เมืองในจังหวัดไซตามะ
มิโยชิ (จังหวัดโทกูชิมะ) นครในจังหวัดโทกูชิมะ
อำเภอมิโยชิ อำเภอในจังหวัดโทกูชิมะ

บุคคล
 มิโยชิ อูเมกิ นักแสดงและนักร้องชาวญี่ปุ่น
 ตระกูลมิโยชิ
# สถานีรถไฟโอยามะ
สถานีรถไฟโอยามะ  เป็นสถานีรถไฟชุมทางของเมืองโอยามะ จังหวัดโทจิงิ เริ่มเปิดใช้งานปี 1885Oyama Station information. สืบค้นเมื่อ 13 สิงหาคม 2008. 

 เส้นทางรถไฟ 
 โทโฮกุชิงกันเซ็ง
 สายอุตสึโนมิยะ (สายหลักโทโฮกุ)
 สายโชนัน-ชินจูกุ
 สายมิโตะ
 สายเรียวโม
# วัดธาตุศรีมงคล (อำเภอวาริชภูมิ)
วัดธาตุศรีมงคล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวาริชภูมิ อำเภอวาริชภูมิ จังหวัดสกลนคร

วัดธาตุศรีมงคลตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2445 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 เริ่มแรกมีชาวบ้านจากเมืองวารี (อำเภอวาริชภูมิในปัจจุบัน) มีนายเวียงแก โฮมวงศ์ เป็นหัวหน้า พร้อมด้วยหลวงสุวรรณราช (กะยะ) นายเมืองกาง หัศกรรจ์ หลวงแก้ว (ไม่ทราบนามสกุล) นายบุตราช บุญรักษา และนายจันด้วง แก้วคำแสน ได้พากันออกมาหักร้างถางพงไพร เพื่อทำไร่ แต่พอถางลึกเข้าไปก็พบองค์พระธาตุร้างอยู่ในดง จึงได้นิมนต์ท่านพระครูหลักคำ ประธานสงฆ์เมืองวารี มาพิจารณา ท่านเห็นว่าสถานที่บริเวณนี้เป็นมงคล เหมาะที่จะสร้างหมู่บ้าน จึงได้ตั้งหมู่บ้านชื่อว่า บ้านธาตุ และสร้างวัดตรงนั้น ตั้งชื่อพระธาตุร้างนั้นว่า พระธาตุศรีมงคล และตั้งชื่อวัดว่า "วัดธาตุศรีมงคล"  มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ ท่านพระครูพร

พระธาตุศรีมงคลสร้างขึ้นในสมัยใดไม่ทราบแน่ชัด กล่าวกันว่า พระธาตุศรีมงคลนี้ได้สร้างคู่กับพระธาตุดงเชียงเครือ ซึ่งตั้งอยู่ห่างไปทางทิศเหนือประมาณ 500 เมตร บ้างสันนิษฐานว่า สร้างในสมัยสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราช ผู้ครองเมืองเวียงจันทน์ พระธาตุมีลักษณะเป็นเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยม ยอดแหลม ตกแต่งด้วยศิลปกรรมยุคใหม่ก่ออิฐถือปูนประดับด้วยลายปั้นดินเผา บริเวณฐานเป็นพุทธประวัติสร้างด้วยดินเผาที่สร้างขึ้นครอบพระธาตุองค์เดิม ซึ่งเป็นศิลาแลงที่ชำรุด ภายในพระธาตุมีวัตถุโบราณ เช่น พระพุทธรูปที่ทำด้วยทองคำบ้าง ทองสัมฤทธิ์บ้าง และทำด้วยวัตถุอย่างอื่นอีกมากมาย จะเห็นได้จากเมื่อพระธาตุสลักหักพังลงมา
# วัดมหาวัน (อำเภอเมืองเชียงใหม่)
วัดมหาวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีเนื้อที่ราว 2 ไร่ 3 งาน

แต่ดั้งเดิมชาวบ้านละแวกวัดมหาวันเรียกว่า ชุมชนบ้านฮ่อม ส่วนใหญ่เป็นคนพื้นเมืองที่กล่าวกันว่าอพยพมาจากเมืองเชียงแสน วัดสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้ากาวิละ เมื่อครั้งที่ทรงกอบกู้เอกราชคืนจากพม่า สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2338 อย่างไรก็ดีข้อมูลจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2078

อาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างภายในวัด ได้แก่ แนวกำแพงทางด้านหน้าของวัดมีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปแบบพม่าอยู่ 4 ซุ้ม มีสิงห์คู่อยู่ด้านหน้าประจำแต่ละซุ้ม อุโบสถด้านหน้ามีลวดลายปูนปั้นฝีมือของช่างชาวล้านนาที่ประดิษฐ์ลวดลายไว้อย่างวิจิตรบรรจง ประตูไม้ด้านหน้าของอุโบสถแกะสลักเป็นลวดลายพุทธประวัติ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปประธานปางสมาธิ ศิลปกรรมแบบล้านนาผสมเชียงแสน วิหารหลวง ประดิษฐานพระพุทธปฏิมากรหรือที่ชาวบ้านเรียกว่า พระเจ้าโต สร้างด้วยศิลปะไทใหญ่ สร้างขึ้นด้วยแรงศรัทธาของคหบดีชาวไทใหญ่ในชุมชนที่ชื่อ พ่อเลี้ยงหม่องปึ๊ด ซึ่งเข้ามาทำสัมปทานไม้สักในภาคเหนือกับบริษัทบอมเบย์เบอร์มา ท่านจึงได้สร้างวิหารหลวงและพระเจ้าโต ตลอดจนได้ทำการบูรณะซ่อมแซมกำแพงซุ้มประดับรวมถึงรูปปั้นต่าง ๆ ในศิลปะแบบไทใหญ่ 

หอไตรสร้างเมื่อ พ.ศ. 2386 มีลักษณะสองชั้นเครื่องบนไม้มีหลังคาซ้อนชั้น แกะสลักและลวดลายฉลุ เจดีย์สีขาวฐานสี่เหลี่ยมย่อมุมซ้อนกันสามชั้น มีซุ้มประจำทิศ ทั้ง 4 ทิศ เดิมเป็นเจดีย์ศิลปะล้านนา ต่อมาทางการได้สร้างเจดีย์แบบพม่าขึ้นเมื่อครั้งเชียงใหม่ได้รับอิทธิพลพม่า เป็นเจดีย์ทรงสี่เหลี่ยมครอบเจดีย์องค์เดิมไว้
# โทโมโยะ ฮาราดะ
โทโมโยะ ฮาราดะ  เป็นนักร้องวงดนตรีอิเล็กทรอนิกา "pupa" และนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่นจากจังหวัดนางาซากิ เธอมีชื่อเสียงจากการแสดงในอาซาโดระเรื่องโอฮิซามะ ของสถานีโทรทัศน์เอ็ชเอชเค และถึงตาเธอฆ่า ของสถานีโทรทัศน์นิปปอนทีวี

ในปี ค.ศ. 1982 โทโมโยะได้เข้าร่วมวงการอุตสาหกรรมบันเทิงตั้งแต่อายุ 14 ปี หลังเธอลงสมัครคัดตัวนักแสดงของบริษัทคาโดกาวะ และหลังจากนั้นเพียง 1 ปีโทโมโยะได้แสดงนำในภาพยนตร์เรื่องยาวเป็นครั้งแรกในชื่อ โทกิโอะคาเกรุโชโจ   ที่ประสบความสำเร็จและได้รับรางวัลนักแสดงมาใหม่ดีเด่น โทโมโยะจึงตั้งใจที่อุทิศตนให้แก่วงการบันเทิงอย่างเต็มที่จนทำให้เธอไม่ได้เข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัย ในปี 2011 เธอได้รับบทบาทแม่ในละครโทรทัศน์ช่วงเช้าของสถานีโทรทัศน์เอ็ชเอชเคเรื่องโอฮิซามะ และฮังบุน, อาโออิ  ในปี 2018 ตามลำดับ ในปี 2018 เธอได้กลับมาแสดงนำอีกครั้งในถึงตาเธอฆ่าที่ตอนสุดท้ายทำเรตติงได้ถึง 19.4% และปลายปี 2021 ได้มีการฉายถึงตาเธอฆ่าฉบับภาพยนตร์ในโรงภาพยนตร์โดยมีนักแสดงชุดเดิมจากฉบับละครโทรทัศน์กลับมาร่วมแสดงอีกครั้ง
# ท่าเรือราชวงศ์
ท่าเรือราชวงศ์ (รหัส: น5, N5) เป็นท่าเรือริมแม่น้ำเจ้าพระยา บนถนนราชวงศ์ มีเรือข้ามฟากไปยังท่าดินแดงและท่าเรือด่วนเจ้าพระยา

ประวัติ
thumb|ภาพถ่ายท่าราชวงศ์ เมื่อ พ.ศ. 2489
ในช่วงต้นรัตนโกสินทร์ สำเพ็งเป็นจุดหมายปลายทางระดับต้น ๆ สำหรับเรือสำเภาจากจีน ท่าน้ำใหญ่ในสำเพ็งของยุคนั้นมีสองท่า คือ ท่าน้ำสำเพ็ง (ข้างวัดปทุมคงคาราชวรวิหาร) และท่าน้ำราชวงศ์ ซึ่งมีชื่อเก่าคือ กงสีล้ง โดยคำว่า "กงสีล้ง" หมายถึงส้วมสาธารณะหรือเว็จสำหรับกุลี อันเนื่องมาจากที่ท่าน้ำราชวงศ์มีส้วมสาธารณะขนาดใหญ่ตั้งอยู่ พ่อค้าจะใช้นั่งเรือไปสำรวจสินค้าเพื่อนำมาขาย และใช้เรือเล็กขนของจากเรือสำเภามาขึ้นที่ท่าน้ำสุภางค์ จันทวานิช. “การค้าและการขนส่งในย่านสำเพ็ง : จากท่าเรือสำเภา สู่ท่าเรือกลไฟ, ” ใน สำเพ็ง : ประวัติศาสตร์ชุมชนชาวจีนในกรุงเทพมหานคร. พิมพ์ครั้งที่ 2, 2559.

ท่าน้ำราชวงศ์มีลักษณะเป็นท่าเรือเดินในแม่น้ำลำคลอง เป็นท่าเทียบเรือโดยสารหรือเรือบรรทุกสินค้าขนาดใหญ่มาจนถึงเรือพายขนาดเล็กที่ใช้สำหรับเดินทางระหว่างฝั่งแม่น้ำหรือตามลำคลอง โดยพ่อค้าในสำเพ็งทำหน้าที่ทั้งส่งออกสินค้าไปยังจีน สินค้าส่งออกเช่น ข้าว พืชไร่ ไม้สัก ฝ้าย พริกไทย และของป่าหายากหลายชนิด ส่วนสินค้านำเข้า คือสินค้าแปรรูป เช่น เครื่องกระเบื้องเคลือบ กระเบื้องมุงหลังคา ผ้าไหม เครื่องแก้ว ยาจีน และอาหารแปรรูปสำหรับชุมชนชาวจีน

ถนนราชวงศ์ตัดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พร้อมกับถนนเยาวราช ถนนจักรวรรดิ์ ถนนบูรพา และถนนอนุวงศ์ บ้างว่า ชื่อถนนราชวงศ์อาจจะมาจากคำว่า ลั่กชักอ๋วง ของคนจีนในถิ่นนี้ ซึ่งแปลว่าคนที่มาอยู่แถวนี้มีกำลังที่เจริญรุ่งเรือง ซึ่งคำดังกล่าวอาจตรงกับสำเนียงไทยที่ว่า "ราชวงศ์"

ท่าน้ำราชวงศ์ยังเป็นท่าเรือที่พระบรมวงศานุวงศ์ และเจ้านายชั้นสูงใช้ในการเดินทางไปยังต่างประเทศอีกด้วย

พ.ศ. 2453 มีบริษัทบางหลวง หรือคนสมัยนั้นเรียกว่า "เรือเมล์ขาว" วิ่งระหว่างตลาดพลูกับท่าน้ำราชวงศ์ ดำเนินงาน 10 ปี ก็ได้เลิกไป

เอกสาร "จดหมายเหตุการอนุรักษ์กรุงรัตนโกสินทร์" ซึ่งตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2525 ระบุว่า ท่าน้ำราชวงศ์ มีเรือสินค้าและเรือโดยสารไปชลบุรีหรือจันทบุรี จอดอยู่บริเวณนี้

ปัจจุบันท่าน้ำราชวงศ์ เป็นท่าเรือที่อยู่ใกล้กับย่านการค้าอย่างสำเพ็งและเยาวราช เป็นต้นสายรถประจำทางสาย 204 พื้นที่บริเวณท่าน้ำราชวงศ์มักเกิดน้ำท่วม เนื่องจากพื้นที่นี้ไม่เคยมีการสร้างเขื่อนถาวรริมแม่น้ำ กรุงเทพมหานครเคยมีโครงการสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา "ราชวงศ์-ท่าดินแดง" แต่มีการคัดค้านจากประชาชนจึงได้ยกเลิกไป โดยเหตุผลที่กรุงเทพมหานครยกเลิก เพราะไม่คุ้มค่ากับการลงทุนและมีท่าน้ำราชวงศ์อยู่แล้ว
# เหตุระเบิดในประเทศไทยเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559
เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ได้เกิดเหตุระเบิดสองครั้งในหัวหิน ซึ่งเป็นเมืองตากอากาศของไทย มีผู้เสียชีวิต 1 คน และบาดเจ็บ 23 คน ซึ่งเป็นนักท่องเที่ยวจำนวนมาก วันรุ่งขึ้น เกิดเหตุระเบิดอีกหลายครั้ง โดยมีเป้าหมายที่หัวหินอีกครั้ง ตลอดจนสุราษฎร์ธานี, ภูเก็ต พังงาและตรัง มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อยสองคนและบาดเจ็บอีกหลายคน โดยทั้งหมด มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 4 คน และบาดเจ็บ 36 คน

 วันที่ 11 สิงหาคม 
ได้เกิดเหตุระเบิดสองลูกที่หัวหินเมื่อเวลาประมาณ 22:20 น. ตามเวลาท้องถิ่นของวันที่ 11 สิงหาคม หญิงไทยคนหนึ่งขายผลไม้ริมถนนเสียชีวิต และมีผู้ได้รับบาดเจ็บ 23 คน ในจำนวนนั้นเป็นชาวต่างชาติ 12 คน ผู้ได้รับบาดเจ็บประกอบด้วยชาวอังกฤษสองคน, ชาวดัตช์สองคน, ชาวเยอรมันหนึ่งคน และเจ็ดคนจากประเทศออสเตรียกับอิตาลี

 วันที่ 12 สิงหาคม 

 หัวหิน 
เกิดเหตุระเบิดอีกสามครั้งในหัวหินเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม โดยมีผู้เสียชีวิต 1 คน บาดเจ็บอย่างน้อย 4 คน

 สุราษฎร์ธานี 
เวลา 08.00 ระเบิดที่ซ่อนอยู่ในกระถางดอกไม้ได้ระเบิดหน้าสถานีตำรวจน้ำสุราษฎร์ธานี ซึ่งเป็นละแวกเดียวกับที่จัดงานวันแม่แห่งชาติ และมีผู้เสียชีวิตหนึ่งคน เป็นพนักงานเทศบาล

เวลา 08.30 เกิดเหตุระเบิดหน้า สภ.เมืองสุราษฎร์ธานี แต่ไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต

 ภูเก็ต 
เกาะภูเก็ตถูกโจมตีด้วยระเบิดสองครั้งเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม โดยครั้งแรกเกิดขึ้นที่ลานโลมา ซึ่งเป็นพื้นที่ยอดนิยมของนักท่องเที่ยว ส่วนครั้งที่สองเกิดขึ้นที่หาดป่าตองใกล้กับสถานีตำรวจ

 ตรัง 
เกิดเหตุระเบิดที่ตรัง โดยมีผู้เสียชีวิตหนึ่งคน และบาดเจ็บหกคน
พังงา
ที่ตลาดบางเมียง อำเภอตะกั่วป่า จ.พังงา มีการวางระเบิด 2 ลูก ไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บ รถยนต์ได้รับความเสียหาย 2 คัน

 จำนวนผู้เสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บ 
+ จำนวนผู้เสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บแบ่งตามสัญชาติประเทศเสียชีวิตได้รับบาดเจ็บ  4 26   3   3   3   2   1รวมทั้งหมด 4 36

 ปฏิกิริยา 
ไม่มีกลุ่มใดอ้างความรับผิดชอบ แต่ทางการสงสัยอย่างยิ่งว่ากลุ่มแบ่งแยกดินแดนปัตตานีอยู่เบื้องหลังการวางระเบิด

วันที่ 12 สิงหาคม นายกรัฐมนตรี ประยุทธ์ จันทร์โอชา ได้กล่าวถึง "คนไม่ดี [ที่] ทำมาตั้งแต่ก่อนการลงประชามติ" และ "[เรา] ต้องไม่โทษกันและกัน เราไม่เคยทำร้ายหรือขัดแย้งกับใครเลย ไม่ว่าจะในประเทศหรือต่างประเทศ"

ผู้ต้องสงสัยสองคนถูกจับกุมในคดีวางระเบิดสู่รัฐบาลไทย โดยระบุแรงจูงใจของพวกเขาคือ "เพื่อสร้างความสับสนวุ่นวาย"
# Desmopsis
Desmopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Annonaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ เม็กซิโก ไป โคลัมเบีย คิวบา

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

Desmopsis bibracteata 
Desmopsis biseriata 
Desmopsis brachypoda 
Desmopsis dolichopetala 
Desmopsis dukei 
Desmopsis erythrocarpa 
Desmopsis guerrerensis 
Desmopsis heteropetala 
Desmopsis lanceolata 
Desmopsis maxonii 
Desmopsis mexicana 
Desmopsis microcarpa 
Desmopsis neglecta 
Desmopsis nigrescens 
Desmopsis oerstedii 
Desmopsis panamensis 
Desmopsis schippii 
Desmopsis subnuda 
Desmopsis talamancana 
Desmopsis trunciflora 
Desmopsis uxpanapensis 
Desmopsis verrucipes 
Desmopsis wendtii
# คลองบางประทุน
คลองบางประทุน เป็นคลองในเขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร ที่เชื่อมระหว่างคลองสนามชัยกับคลองภาษีเจริญ มีความยาวประมาณ 4 กิโลเมตร คำว่า "ประทุน" แปลว่า "หลังคา" เพราะมีแมกไม้ดุจหลังคาประทุนที่ให้ร่มเงา มีวัดที่ตั้งอยู่ริมคลองคือ วัดแก้วไพฑูรย์และวัดบางประทุนนอก

ประวัติ
ชุมชนบางประทุน เป็นย่านชุมชนชาวสวนดั้งเดิมตั้งแต่สมัยอยุธยา มีวัดสมัยอยุธยาตั้งอยู่ริมคลอง เช่น วัดบางประทุนใน ที่ลักษณะอุโบสถมหาอุดแบบที่นิยมในสมัยอยุธยา สุนทรภู่พรรณนาถึงคลองบางประทุนในนิราศเมืองเพชรว่า

ในช่วง พ.ศ. 2500 ในยุคที่ตลาดน้ำวัดไทรรุ่งเรือง คลองบางประทุนเป็นแหล่งผลิตงอบแหล่งสำคัญแหล่งหนึ่งในฝั่งธนบุรี ในยุคนั้นพื้นที่ตลอดแนวคลองบางประทุนชาวบ้านจะปลูกพืชหลัก เช่น กล้วย ลิ้นจี่ ส้ม มะพร้าวละมุด และส้มโอ บางประทุนยังเป็นแหล่งปลูกมะพร้าวน้ำหอมขึ้นชื่อของไทยด้วย โดยมีแหล่งค้าส่งเป็นตลาดน้ำวัดไทร โดยเป็นศูนย์กลางจากผู้เดินทางมาจากภาษีเจริญ เชื่อมต่อไปกับจังหวัดสุพรรณบุรี มหาชัย แม่กลอง หรือราชบุรี

ภายหลังการตัดถนนพระรามที่ 2 ถนนเอกชัย และถนนกัลปพฤกษ์ ทำให้เส้นทางทางน้ำลดบทบาทลง ส่งผลต่อชีวิตของผู้คนในชุมชนจนพื้นที่ดินหลายแปลงต้องเปลี่ยนเจ้าของโฉนดกันบ่อยครั้ง ราคาที่ดินของบางประทุนในปัจจุบันมีมูลค่าแตะ 10 ล้านบาท และอาจยิ่งเพิ่มสูงขึ้นไปอีกหากมีการเปลี่ยนมือเจ้าของ เหตุเพราะทำเลที่ดินอยู่ใกล้เมือง และสามารถออกต่างจังหวัดผ่านเส้นกาญจนาภิเษก

การทำสวนในปัจจุบันของชุมชนย่านคลองบางประทุน ใช้วิธีการทำสวนดั้งเดิม คือ สวนขนัดล่างหรือขนัดใกล้บ้านจะปลูกพืชผักสวนครัวประเภท ขิง ข่า ตะไคร้ มะกรูด โหระพา กะเพรา ชะพลู รวมทั้งผลไม้บางชนิดที่มีราคาแพง ลิ้นจี่ กระท้อน ชมพู่ ฯลฯ ส่วนขนัดที่อยู่เหนือขึ้นไปจะเป็นผลไม้ที่ปลูกเป็นจำนวนมาก หรือปลูกเต็มทั้งขนัด เช่น มะม่วง มะปราง สำหรับสวนขนัดใหญ่ นิยมปลูก กล้วยน้ำว้า กล้วยหอม ส้มโอ ส้มเขียวหวาน มะพร้าวน้ำหอม ซึ่งชาวสวนนิยมปลูกแซมสลับกับมะพร้าว
# ตำบลธาตุ
ตำบลธาตุ อาจหมายถึง
 ตำบลธาตุ อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย
 ตำบลธาตุ อำเภอวังหิน จังหวัดศรีสะเกษ
 ตำบลธาตุ อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร
 ตำบลธาตุ อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์
 ตำบลธาตุ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี
# เทศบาลตำบลกู่แก้ว
เทศบาลตำบลกู่แก้ว เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลบ้านจีต ในอำเภอกู่แก้ว จังหวัดอุดรธานี เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบ้านจีตใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านจีตในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 

ในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2552 กระทรวงมหาดไทยให้เปลี่ยนชื่อองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านจีตเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลกู่แก้ว เพื่อความเหมาะสมและสอดคล้องตามเจตนารมณ์ของประชาชนในเขตองค์การบริหารส่วนตำบล และได้จัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลกู่แก้วภายในวันเดียวกัน ปัจจุบันในเขตเทศบาลตำบลกู่แก้วมีประชากร 5,673 คน

พื้นที่เทศบาลตำบลกู่แก้วเป็นชุมชนที่อาศัยอยู่ในบริเวณศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอกู่แก้ว อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดอุดรธานีประมาณ 62 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 561 กิโลเมตร มีสถานที่สำคัญในเทศบาลคือ "วัดกู่แก้วรัตนาราม" ชาวบ้านเรียกว่าวัดกู่แก้ว เดิมชื่อวัดกู่ เพราะมีกู่โบราณ (ปราสาทศิลาแลง) เป็นที่เคารพของชาวบ้านจึงช่วยกันทำนุบำรุงวัดตลอดมา จึงเป็นที่มาของชื่อเทศบาล มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 52.8 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 33,000.0 ไร่
# วัดพระธาตุคีรีเขต
วัดพระธาตุคีรีเขต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะกั่วป่า อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา

วัดพระธาตุคีรีเขต หรือ วัดคีรีเขต หรือ วัดธาตุคีรีเขต สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2436 แต่เดิมนั้นสร้างขึ้นเป็นเพียงที่พำนักของพระภิกษุสงฆ์ผู้ถือการอยู่ในป่าเพื่อความสงบเท่านั้น ต่อมาจึงได้จัดสร้างให้มั่งคงจนมีฐานะเป็นวัด ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดลุ่ม หรือ วัดตลาดใต้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2462 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ทางด้านการศึกษาวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2518 จัดตั้งโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์เมื่อ พ.ศ. 2512–2513 นอกจากนี้ยังได้อนุญาตให้ทางราชการสร้างโรงเรียนมัธยมศึกษาขึ้นภายบริเวณวัด คือ โรงเรียนตะกั่วป่าคีรีเขต

องค์พระบรมธาตเจดีย์ สร้างในแบบศิลปะศรีวิชัย เจดีย์เป็นรูปทรงเจดีย์สี่เหลี่ยมย่อมุม  มีประตูเข้าออกสี่ทิศ  ด้านบนองค์พระบรมธาตุเจดีย์ออกแบบเป็นรูปบาตรซ้อนกัน 5 ใบ ถัดไปเป็นปล้องไฉนและยอดฉัตร ภายในองค์พระบรมธาตุเจดีย์ออกแบบเป็นห้องโถงมีเจดีย์องค์เล็ก จำลองแบบมาจากพระบรมธาตุไชยา ตั้งอยู๋กลางห้องวางปิดทับบริเวณอุโมงค์ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ

วิหารประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น และมีพระพุทธรูปไม้แกะสลักด้วยไม้จวง หรือไม้เทพาโร ปางยืนและนั่ง เพื่อแทนพระพุทธรูป "พ่อท่านแก่นรัก" ซึ่งเป็นพระพุทธรูปไม้แกะสลักจากไม้รักเขา สูงประมาณ 1 ศอก สร้างขึ้นเมื่อประมาณราว พ.ศ. 2200 แต่เกิดความชำรุดที่พระพาหา (แขน) และพระพักตร์ด้านซ้ายเมื่อ พ.ศ. 2500
# วัดบางตลาด
วัดบางตลาด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางตลาด อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ตั้งวัด 18 ไร่ 3 งาน 17 ตารางวา มีพระครูวิจิตร ปัญญาทัต เป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน

วัดบางตลาดได้รับอนุญาตให้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2482 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2521 โดยเมื่อ พ.ศ. 2445 ที่ตั้งเดิมของวัดบางตลาดตั้งอยู่บริเวณริมแม่น้ำบางปะกง บริเวณที่ตั้งโรงเรียนราษฎรนุกูลในปัจจุบัน แต่เนื่องจากน้ำท่วมบ่อยจึงได้ย้ายมาตั้งอยู่ที่ปัจจุบัน โดยที่ดินดังกล่าวได้รับการบริจาคจากนางแฟง ไม่ทราบนามสกุล มีเนื้อที่ประมาณ 17 ไร่ เมื่อปี พ.ศ. 2450 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงเสด็จประพาส ณ วัดแห่งนี้ และได้ทรงพระราชทานสิ่งของไว้เป็นที่ระลึก ซึ่งทางวัดได้เก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังแรกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2460 และอุโบสถหลังที่สองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 และยังเป็นที่ตั้งของอนุสรณ์สถานรูปปั้นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดมี หลวงพ่อทันใจมหาจักรพรรดิประกาศิต พระพุทธเจ้าองค์ใหญ่ ปางมหาจักรพรรดิทรงเครื่อง ประดิษฐานริมฝั่งแม่น้ำบางปะกง ภายในบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ
# เปาบุ้นจิ้น (ละครโทรทัศน์ช่องทีวีบี)
เปาบุ้นจิ้น ฉบับทีวีบี  เป็นละครโทรทัศน์แนวอิงประวัติศาสตร์จีน ผลิตและออกอากาศโดย TVB สร้างขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1995 กล่าวถึงคดีอันโด่งดังของเปาบุ้นจิ้น มีความยาว 80 ตอน มี จวง เหว่ยเจิ้ยน เป็นโปรดิวเซอร์ นำแสดงโดย ตี้ หลุง, หวง เย่อหัว, เลี่ยว ฉี่จื้อ

 เนื้อเรื่องย่อ 
เรื่องราวของชายผู้มีสติปัญญาเฉลียวฉลาด แต่มีพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวเป็นสัญลักษณ์อยู่ที่หน้าผาก เขาใช้ความสามารถและความยุติธรรมมาคลี่คลายคดี กำจัดคนชั่ว อภิบาลคนดี จนมีชื่อเสียงและได้รับการกล่าวขานไปไกล เปาบุ้นจิ้นมี กงซุน เช่อ เป็นที่ปรึกษาในทุก ๆ ครั้งที่เขามีคดีที่ต้องตัดสินหรือคิดไม่ตก กงซุนเช่อเป็นคนละเอียด รอบคอบ และมองการณ์ไกล ด้วยความที่เขาเป็นคน ยุติธรรมและเถรตรง เขาจึงมีทั้งคนรักและคนเกลียด ดังนั้นเขาจึงมี จั่นเจา ผู้มากด้วยวิทยายุทธ์ คอยปกป้อง พิทักษ์เขายามมีภัย พบกับ เปาบุ้นจิ้น ผู้ผดุงความยุติธรรม

 รายชื่อตอน 
ลำดับตอนชื่อตอนผู้กำกับการแสดงเขียนบท

 นักแสดงนำ 
 ตี้ หลุง รับบท เปาบุ้นจิ้น
 หวง เย่อหัว รับบท จั่นเจา
 เลี่ยว ฉี่จื้อ รับบท กงซุนเช่อ
 หวง เหวินเปียว รับบท หวังเฉา
 หลี่ หวงเจิ้ง รับบท หม่าฮั่น
 หยาง เจียเหนา รับบท จางหลง
 หลี่ เหยาจิ้ง รับบท เจ้าหู่
 หลู เจิ้นซุ่น รับบท ฮ่องเต้
# วัดก้อนแก้ว
วัดก้อนแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลก้อนแก้ว อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา

วัดก้อนแก้วตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2454 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2504 ที่ตั้งเดิมของวัดเป็นบ่อกุ้งของนายทวี จันกลัด ซึ่งเป็นอ่างใหญ่ลักษณะกลมเป็นท้องกะทะเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 เส้นกว่า ลึกประมาณ 3 เมตร เรียกว่า วังก้นแก้วพิกุลทอง จนประมาณ พ.ศ. 2544 พระครูนันทศรีราจารย์ (หลวงพ่อเหลือ) เจ้าอาวาสวัดสาวชะโงก จังหวัดฉะเชิงเทรา ท่านจึงชักชวนชาวบ้านใกล้วังก้นแก้วสร้างเป็นวัด แต่เห็นว่าชื่อก้นแก้วฟังดูไม่เป็นมงคล จึงตั้งชื่อใหม่ว่า "วัดก้อนแก้ว" และเป็นชื่อของหมู่บ้านและตำบลในเวลาต่อมา

วัดก้อนแก้วมีเกจิอาจารย์ คือ พระครูสุวรรณศีลาจารย์ (หลวงพ่อทอง) ท่านเป็นชาวเขมร มีความสามารถในด้าน วิปัสนาและกรรมฐาน วิชาอาคมหลายแขนง มีพลังจิตแก่กล้ามาก มีจิตเมตตาสูง ท่านสร้างอุโบสถ สร้างกุฏิหลายหลัง ทำถนนเข้าวัดสร้างความเจริญให้วัดมากมาย สร้างวัตถุมงคลไว้มากมายหลายแบบ ได้แก่ เหรียญพระเนื้อว่านตะกรุดโทน ผ้ายันต์ หลวงพ่อมีชื่อเสียงเรื่องการสักยันต์
# วัดรางไทร
วัดรางไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางภาษี อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ที่ดินของวัดมีจำนวน 14 ไร่ 56 ตารางวา ตามโฉนดที่ดินเลขที่ 16840

วัดรางไทรตั้งวัดเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2561 แต่เดิมเป็นวัดร้าง โดยพระราชรัตนมุนี เลขานุการเจ้าคณะใหญ่หนกลาง ผู้แทนเจ้าคณะใหญ่หนกลาง พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ คือ นายรังสิยศ งามฤทธิ์ นักวิชาการศาสนาชำนาญการ และนายมงคล ราชภิรมย์ นายช่างโยธาชำนาญงาน ได้ไปตรวจสอบแล้ว จึงยกฐานะจากวัดร้างเป็นวัดมีพระภิกษุอยู่จำพรรษา

อาคารเสนาสนะที่สำคัญภายในวัด คือ กุฏิสงฆ์ 2 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ ตอกเสาเข็มเมื่อ พ.ศ. 2562 ศาลาพระพุทธรูป และห้องน้ำ 1 หลัง 7 ห้อง ยังไม่มีอุโบสถ