# จักรพรรดินีเซี่ยวฉุน พระพันปีหลวง
สมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงเซี่ยวฉุน หรือ เซี่ยวฉุนฮองไทเฮา (, ค.ศ. 1588–1615) ทรงเป็นพระมเหสีในจักรพรรดิไท่ชาง เป็นพระบรมราชชนนีพันปีหลวงในจักรพรรดิฉงเจิน

พระราชประวัติ

พระองค์ทรงพระราชสมภพในตระกูลหลิวเข้ารับราชการเป็นนางสนมระดับล่างตำแหน่ง หลิวซูหนี่ว์ (劉淑女) ในจูฉางลั่วเมื่อครั้งยังเป็นพระรัชทายาท

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1611 หลิวฮองไทเฮาทรงมีพระราชสมภพพระราชโอรส ทรงพระนามว่า จู โหยวเจี้ยน

ต่อมาในปี ค.ศ. 1615 หวงไท่จื่อจูฉางลั่วเริ่มไม่โปรดปรานพระนาง จนกระทั่งเกิดเหตุให้พระรัชทายาททรงขัดเคืองพระทัย จึงทรงมีพระราชบัณฑูร ให้ลงพระราชอาญาพระนางจนถึงแก่กรรม เป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าหวงไท่จื่อจูฉางลั่วมีพระราชบัณฑูรให้ประหารหลิวไทเฮาหรือเกิดขึ้นจากเหตุสุดวิสัยในขณะที่พระนางถูกลงพระราชอาญา

หวงไท่จื่อจูฉางลั่วเกรงกลัวต่อพระราชอาญาของสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงเสินจงพระบรมชนกนาถ เพราะพระองค์เป็นต้นเหตุการถึงแก่กรรมของ"หลิวซูหนี่ว์" หวงไท่จื่อจูฉางลั่วจึงห้ามไม่ให้เหล่าข้าราชบริพารในพระราชวังกล่าวถึงเรื่องนี้อีก และได้นำพระศพของ"หลิวซูหนี่ว์"ไปฝังไว้ที่ จินซาน เนินเขาทางตะวันตกด้วยความเร่งรีบ อันไร้ซึ่งการพระราชพิธีที่เหมาะสม

เมื่อจักรพรรดิเทียนฉี่ ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระบรมชนกนาถในปี ค.ศ. 1620 ซิ่นอ๋อง(พระยศขณะนั้น) ขอพระราชทานต่อพระบรมเชษฐาธิราช ประกาศพระบรมราชโองการสถาปนา '"หลิวซูหนี่ว์" ให้มีพระอิสริยยศที่พระมเหสีเซียนเฟย (賢妃)

เมื่อซิ่นอ๋องทรงเจริญพระชนมพรรษาสเด็จประทับ ณ วังชวีฉิน (勗勤宮) ในวันหนึ่งพระองค์มีพระราชปุจฉาต่อข้าหลวงว่า: "ภูเขาทางตะวันตก มีสุสานของเสินอี้อ๋อง (申懿王) หรือไม่" ข้าหลวงกราบทูลว่า: "มี" พระองค์จึงทรงมีพระราชปุจฉาอีกว่า: "ใกล้ๆ สุสานนั้นมีสุสานของพระมารดาข้าหรือไม่" ข้าหลวง: "มี" พระองค์จึงได้แอบให้เงินแก่ข้าหลวงผู้นี้ มีพระราชดำรัสสั่งให้ไปสักการะบูชา และทำความสะอาดสุสานพระราชมารดา

เมื่อซิ่นอ๋องขึ้นครองราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิ ในปี ค.ศ. 1627 ทรงสถาปนาพระบรมชนนีเป็นฮองไทเฮา (皇太后)及即位，上尊諡曰「孝純恭懿淑穆莊靜毘天毓聖皇太后」，遷葬慶陵。 และให้ย้ายพระบรมศพไปประดิษฐาน ณ พระราชสุสานหมิงชิง (明庆陵)

ที่มาของพระฉายาสาทิสลักษณ์
เมื่อในขณะที่พระราชชนนีสวรรคต ครั้งนั้นจักรพรรดิฉงเจิ้นทรงเจริญพระชนมพรรษา 5 พรรษา เมื่อพระองค์เสด็จครองราชย์จึงทรงมีพระราชประสงค์ที่จะทอดพระเนตรพระฉายาสาทิสลักษณ์ของพระราชชนนี พระองค์จึงทรงมีพระราชดำรัสสั่งให้ค้นหาแต่ก็ล้มเหลว ต่อมาเมื่อ"ฟู่อี้เฟย"(傅懿妃) พระมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิไทชาง ทรงรู้จักกับพระนางหลิว เพราะประทับอยู่ในพระตำหนักใกล้กัน พระมเหสีฟู่อี้ได้มีพระเสาวนีย์ให้ค้นหานางกำนัลในวังที่มีลักษณะดูคล้ายกับหลิวไท่โฮ่วเพื่อเป็นต้นแบบภาพ และได้มอบให้นางสวี่พระมารดาของหลิวไท่โฮ่ว เป็นผู้ดูแลให้คำแนะนำในการจัดทำพระฉายาสาทิสลักษณ์ของหลิวไทโฮ่ว เมื่อสร้างเสร็จแล้ว จักรพรรดิมีพระบรมราชโองการให้มีการจัดขบวนพระราชยานเพื่อนำพระฉายาสาทิสลักษณ์เข้ามาในพระราชวัง ผ่านทางประตูเจิ้งหยาง สมเด็จพระจักรพรรดิฉงเจิ้นทรงเฝ้ารอที่ที่ประตูอู๋ และคุกเข่าสักการะพระฉายาสาทิสลักษณ์ของหลิวไทโฮ่ว และได้นำไปประดิษฐานไว้ในพระราชวัง พระองค์ได้เรียกคุณข้าหลวงทั้งหลายที่เคยใกล้ชิดพระราชชนนีมา และมีพระราชปุจฉาว่าพระฉายาสาทิสลักษณ์นี้เหมือนพระราชมชนนีหรือไม่ เมื่อคุณข้าหลวงทั้งหลายเห็นบางก็บอกว่าเหมือน บางก็บอกว่าไม่เหมือน สมเด็จพระจักรพรรดิฉงเจินเห็นดังนั่นจึงทรงพระกรรแสงยิ่งถึงพระราชชนนี และข้าราชบริพารที่อยู่โดนรอบก็พร้อมใจกันร้องไห้ไปด้วย帝五歲失太后，問左右遺像，莫能得。傅懿妃者，舊與太后同為淑女，比宮居，自稱習太后，言宮人中狀貌相類者，命后母瀛國太夫人指示畫工，可意得也。圖成，由正陽門具法駕迎入。帝跪迎於午門，懸之宮中，呼老宮婢視之，或曰似，或曰否。帝雨泣，六宮皆泣。

 พระเกียรติยศและพระราชอิสริยยศ 

ในรัชสมัยจักรพรรดิว่านลี่(ค.ศ. 1572–1620):
นางหลิว (ตั้งแต่ ค.ศ. 1588)
หลิวซูหนี่ว์ 
ภายหลังการสวรรคตในรัชสมัยจักรพรรดิเทียนฉี
พระนางเสียนเฟย (ตั้งแต่ ค.ศ. 1621)
ภายหลังการสวรรคตในรัชสมัยจักรพรรดิฉงเจิน
สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวฉุนกงอี้ซูมู่จฺวงจิ้งผีเทียนยฺวี่เซิ่ง พระบรมราชชนนีพันปีหลวง (ตั้งแต่ ค.ศ. 1627)