# โทมิซากุ คาวาซากิ
โทมิซากุ คาวาซากิ  เป็นกุมารแพทย์ชาวญี่ปุ่น ผู้บรรยายโรคคาวาซากิเป็นครั้งแรกในทศวรรษ 1960s โรคดังกล่าวและโรคหัวใจรูมาติกเป็นหนึ่งในสาเหตุอันดับต้น ๆ ของการเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจในเด็กทั่วโลกที่ไม่ใช่โรคจากแรกเกิด

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

คาวาซากิเกิดเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 1925 ในย่านอาซากูซะ โตเกียว เป็นลูกคนสุดท้องจากเจ็ดคน ตอนเด็กเขา "สนใจในพืชและผลไม้เป็นอย่างมาก และตื่นเต้นที่ได้เรียนรู้ว่าจู่ ๆ แพร์จากศตวรรษที่ 20 ก็ปรากฏตัวขึ้นมา" อย่างไรก็ตามเขาได้ล้มเลิกความตั้งใจที่จะเรียนต่อในสาขาพฤกษศาสตร์เนื่องจากมารดาร้องขอให้เขาเรียนเป็นแพทย์ เขาได้เข้าเรียนแพทยศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยชิบะ จบการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิตในปี 1948

อาชีพการงาน
คาวาซากิเป็นแพทย์อินเทิร์นในชิบะ และเลือกต่อเฉพาะทางกุมารเวชศาสตร์เพราะชอบที่จะทำงานกับเด็ก เขาเป็นแพทย์ประจำบ้านในสมัยที่ญี่ปุ่นแพ้สงครามและไม่ได้รับเงินเดือน เป็นผลให้ครอบครัวมีปัญหาทางการเงินอย่างหนัก อาจารย์ของเขาแนะนำให้คาวาซากิเข้าทำงานรับเงินเดือนที่ศูนย์การแพทย์กาชาดญี่ปุ่น ในย่านฮิโรโอะ เขตชิบูยะ โตเกียว ที่ซึ่งต่อมาเขาได้เป็นกุมารแพทย์ประจำอยู่นาน 40 ปี

หลัง 10 ปีของการวิจัยค้นคว้าเรื่องการแพ้นม และกรณีการติดเชื้อปรสิตแปลก ๆ เขาได้พบเด็กชายอายุสี่ขวบที่มาพบแพทย์ด้วยอาการทางคลินิกหลายอาการรวมกัน ที่ซึ่งต่อมาเขานิยามชื่อว่า "กลุ่มอาการไข้ฉับพลัน ต่อมน้ำเหลืองในเยื่อบุและผิวหนัง" (acute febrile mucocutaneous lymph node syndrome; MCLS) ในปี 1961Clinicians' Battles, Doctors whose names are found in the disease, (2000), edit. Itakura E. Medical Sense, Tokyo, in Japanese, quote|It was in January 1961 that I encountered a child patient, aged 4 years and 3 months, who was to become the first known case of Kawasaki disease. Fifty years have elapsed since then. At the time, I had no choice but to discharge the patient as ”diagnosis unknown.” Fortunately, the child suffered no sequelae, and is currently enjoying a full and active life as an adult. Since then the incidence of Kawasaki disease has continued to grow. Why? Why can't we stop this disease? The reason, unfortunately, is that its cause is not known. At the time I first described the disease, I felt that we were on the threshold of discovering its cause, since its symptoms were extremely clear-cut. Despite the efforts of numerous researchers, however, we are still searching. It is my strong hope that young researchers will be able to identify the root cause of this disease." ในปี 1962 เขาพบผู้ป่วยรายที่สองด้วยอาการแสดงเดียวกัน หลังเขาเก็บรวบรวมกรณีผู้ป่วย 7 กรณี เขาได้นำเสนอกลุ่มอาการนี้ต่อที่ประชุมของสมาคมกุมารแพทย์ญี่ปุ่น ผู้ตรวจสอบของสมาคมปฏิเสธรายงานของคาวาซากิเนื่องจากไม่เชื่อว่านี่เป็นโรคใหม่ นอกจากนี้ยังมีการต่อต้านโดยนักวิชาการจำนวนมากต่อการค้นพบ "โรคใหม่" นี้เป็นเวลาหลายปี กระทั่งคาวาซากิรวบรวมกรณีผู้ป่วยได้ 50 ราย ผลการรายงานโรคใหม่นี้ในเอกสารขนาด 44 หน้า ได้ถูกตีพิมพ์ในวารสารอาการแพ้ ญี่ปุ่น (Japanese Journal of Allergy) ในปี 1967 ในเอกสารประกอบด้วยแผนภาพวาดของผื่นในผู้ป่วยแต่ละราย ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็น "หนึ่งในตัวอย่างของงานเขียนเชิงคลินิกเชิงพรรณาที่งดงามที่สุด" ("one of the most beautiful examples of descriptive clinical writing") ไม่นานจากนั้นก็เริ่มมีกุมารแพทย์คนอื่น ๆ พบและรายงานโรคเดียวกันในทั่วประเทศ

กระทั่งปี 1970 กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการรัฐ จัดตั้งคณะกรรมการวิจัยโรค MCLS นำโดยคุณหมอฟูมิโอะ โคซากิ (Dr. Fumio Kosaki) และได้ทำการศึกษาทั่วประเทศ ผลการศึกษายืนยันว่านี่เป็นโรคพบใหม่ที่มีเป้าอยู่ที่หลอดเลือดแดงทั่วร่างกาย ในปี 1973 แพทย์พยาธิวิทยาได้ค้นพบความสัมพันธ์กับโรคหัวใจในเด็กขณะชันสูตรศพ คาวาซากิเป็นผู้นำคณะกรรมการวิจัยและได้ตีพิมพ์ในวารสาร Pediatrics ในปี 1974 เขาได้รับการเรียกขานเป็น "ครึ่ง เชอร์ล็อก โฮล์ม ครึ่ง ชาลส์ ดิกเกนส์ จากรูปแบบการบรรยายโรคที่ทั้งชวนฉงนและสวยงาม" (sense of mystery and his vivid descriptions) การตีพิมพ์นี้เป็นการตีพิมพ์เกี่ยวกับโรคเป็นครั้งแรกในภาษาอังกฤษ นำไปสู่การสนใจในโรคนี้ในระดับนานาชาติในที่สุด

ชีวิตส่วนตัวและการเสียชีวิต
คาวาซากิสมรสกับกุมารแพทย์เรโกะ คาวาซากิ (Reiko Kawasaki, เสียชีวิตปี 2019) คาวาซากิเสียชีวิตด้วยสาเหตุธรรมชาติเมื่อ 5 มิถุนายน 2020 สิริอายุ 95 ปี และมีการตีพิมพ์คำไว้อาลัยในวารสารแพทย์ทั่วโลก

 ผลงานคัดสรร 

Kawasaki T. (1967) Acute febrile mucocutaneous syndrome with lymphoid involvement with specific desquamation of the fingers and toes in children. Arerugi. 16 (3):178-222 (in Japanese).