wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# บาเลนตินา อาโกสตา ฮิรัลโด
บาเลนตินา อาโกสตา ฮิรัลโด (19 เมษายน ค.ศ. 2000 –) เป็นนักยิงธนูชาวโคลอมเบีย ซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งยิงธนูยุวชนชิงแชมป์โลก 2019 กระทั่งสองปีต่อมา เธอได้ลงแข่งประเภทบุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

 หมายเหตุ
# เรือบรรทุกอากาศยานชั้นควีนเอลิซาเบธ
ควีนเอลิซาเบธ เป็นชั้นเรือบรรทุกอากาศยานของราชนาวีสหราชอาณาจักร สร้างขึ้นจำนวนสองลำ ได้แก่ เรือหลวงควีนเอลิซาเบธ และเรือหลวงปรินส์ออฟเวลส์ มีความสามารถบรรทุกอากาศยานจำนวนหกสิบลำ ทั้งแบบปีกตรึงและแบบปีกหมุน เรือชั้นนี้รับเอาชื่อจากเรือหลวงควีนเอลิซาเบธลำแรกซึ่งเป็นเรือรบในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ซึ่งตั้งชื่อตามสมเด็จพระนางเจ้าเอลิซาเบธที่ 1 

ในปี 2007 สหราชอาณาจักรประกาศการสร้างเรือบรรทุกอากาศยานจำนวนสองลำ และตั้งงบประมาณสำหรับสองลำไว้ที่ 4,085 ล้านปอนด์ อย่างไรก็ตาม การก่อสร้างก็ประสบความล่าช้า และงบประมาณบานปลายขึ้นตามลำดับ ท้ายที่สุดในปี 2013 มีการเจรจาต่อรองแก้ไขสัญญาจนจบที่ 6,200 ล้านปอนด์

เรือชั้นนี้เริ่มสร้างในปี 2009 และแล่นทดสอบในเดือนมิถุนายน 2017 เข้าประจำการในเดือนธันวาคม 2017 และเริ่มปฏิบัติการในปี 2020 ชั้นเรือนี้ถูกออกแบบให้รองรับอากาศยานขึ้นลงแนวดิ่ง ซึ่งเป็นการออกแบบเพื่อเครื่องบินขับไล่ F-35 ไลท์นิง 2 และยังมีเฮเลคอปเตอร์ AgustaWestland AW101 สำหรับเตือนภัยล่วงหน้าทางอากาศและปราบเรือดำน้ำ เรือชั้นนี้ยังถูกออกแบบให้มีความยืดหยุ่นในการใช้งาน สามารถรองรับกำลังพลราชนาวิกโยธิน 250 นายพร้อมส่วนสนับสนุนอย่างเฮลิคอปเตอร์โจมตี และเฮลิคอปเตอร์ลำเลียงขนาดใหญ่ อย่างเช่น CH-47 ชีนุก ฐานปฏิบัติการอยู่ที่ฐานทัพเรือพอร์ตสมัท
# หมู่วิหารตาฮัจรัต
หมู่วิหารตาฮัจรัต  ในหมู่บ้านลิมจาร์ ประเทศมอลตา ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกยูเนสโกเช่นเดียวกับวิหารหินใหญ่อื่น ๆ อีกหลายแห่งในมอลตา ตาฮัจรัตเป็นหนึ่งในศาสนสถานที่เก่าแก่ที่สุดในโลก วิหารหลังใหญ่กว่ามีอายุอยู่ในระยะจกันตียา (3,600–3,200 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ในขณะที่วิหารหลังเล็กกว่ามีอายุอยู่ในระยะฮัลซัฟลีนี (3,300–3,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช)

 ที่ตั้ง 
ตาฮัจรัตตั้งอยู่ที่รอบนอกทิศตะวันออกของหมู่บ้านลิมจาร์ ห่างจากหมู่วิหารสกอร์บาประมาณ 1 กิโลเมตร ด้านหน้าอาคารตาฮัจรัตมีลักษณะคล้ายกับด้านหน้าอาคารสกอร์บา

 หมู่วิหาร 
การขุดพบชั้นเครื่องปั้นดินเผาแสดงให้เห็นว่าเคยมีหมู่บ้านตั้งอยู่บนพื้นที่นี้และมีอายุเก่าแก่กว่าตัววิหาร เครื่องปั้นดินเผายุคแรกนี้มีอายุอยู่ในระยะลิมจาร์ (3,800–3,600 ปีก่อนคริสต์ศักราช)

ตาฮัจรัตสร้างขึ้นจากหินปูนปะการังชั้นล่างซึ่งเป็นหินโผล่ชุดที่เก่าแก่ที่สุดในหมู่เกาะมอลตา หมู่วิหารประกอบด้วยวิหาร 2 หลังที่อยู่ติดกัน วิหารน้อยติดกับด้านเหนือของวิหารใหญ่

วิหารทั้งสองมีการวางผังที่ไม่สม่ำเสมอและมีขนาดเล็กกว่าวิหารยุคหินใหม่หลายแห่งในมอลตา นอกจากนี้ยังมีความต่างจากวิหารหินใหญ่อื่น ๆ ตรงที่ไม่พบบล็อกหินที่ผ่านการตกแต่งลวดลาย อย่างไรก็ตาม ยังพบโบราณวัตถุจำนวนหนึ่งในพื้นที่ โบราณวัตถุที่น่าสนใจที่สุดน่าจะเป็นแบบจำลองวิหารชิ้นหนึ่ง ที่แกะสลักจากหินปูนแพลงก์ตอนโกลบิเจอไรนา แบบจำลองนี้มีหลังคาและแสดงให้เห็นโครงสร้างตามแบบฉบับวิหารหินใหญ่ในมอลตา ซึ่งประกอบด้วยโครงสร้างเสากับทับหลังด้านหน้า การก่อผนังด้วยบล็อกหินแคบสลับบล็อกหินกว้าง และการก่อชั้นหินให้เหลื่อมออกมาทีละชั้นเพื่อให้เป็นโครงสร้างด้านบนZammit T., "Ta Hagrat Megalithic Ruins at Mgarr, Malta" Bulletin of the Museum, Malta, I, i, 5, 1929.

 วิหารใหญ่  
วิหารใหญ่ (ซึ่งมีอายุอยู่ในระยะจกันตียา) มีผังเป็นรูปดอกจิกสามแฉกตามแบบฉบับ โดยมีส่วนหน้าเว้าเปิดสู่ลานกว้างครึ่งวงกลม ส่วนหน้าประกอบด้วยช่องประตูขนาดใหญ่ตรงกลางและที่นั่งตรงฐาน บันไดสองขั้นพาไปสู่ทางเข้าหลักและทางเดินที่ขนาบด้วยแผ่นหินปูนปะการังขนาดใหญ่ตั้งตรง

ทางเดินนำไปสู่ลานกลางวิหารซึ่งแผ่ออกเป็นห้องครึ่งวงกลม 3 ห้อง ห้องเหล่านี้ถูกก่อผนังปิดบางส่วนในบางช่วงเวลาของระยะฮัลซัฟลีนี และมีการค้นพบเศษเครื่องปั้นดินเผาภายในผนังที่ว่านี้ มุขโค้งของแต่ละห้องสร้างด้วยผนังหินสกัดหยาบ การก่อชั้นหินเหนือผนังให้เหลื่อมออกมาทีละชั้นบ่งชี้ว่าวิหารนี้เคยมีหลังคาคลุม

มีการค้นพบประติมากรรมวิหารแกะสลักที่นี่ เป็นแบบจำลองขนาดเล็กที่แกะสลักจากหินปูนโกลบิเจอไรนาและได้รับการค้นพบใน ค.ศ. 1923

 วิหารน้อย 
วิหารน้อย (ซึ่งมีอายุอยู่ในระยะฮัลซัฟลีนี) ตั้งอยู่ทางด้านเหนือและมีความยาว 6 เมตรครึ่ง มีทางเข้าถึงจากมุขโค้งด้านตะวันออกของวิหารใหญ่ วิหารหลังนี้สร้างด้วยหินก้อนเล็กกว่าและแสดงถึงความไม่สมบูรณ์ของการออกแบบที่ถูกมองว่ามีความโบราณหรือเป็นลักษณะเฉพาะของชนบท

 การขุดค้น 
ตาฮัจรัตได้รับการขุดค้นทางโบราณคดีในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1923–1926 นำโดยทิมิสโตคลีส แซมมิต ซึ่งในขณะนั้นเป็นผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ ต่อมาได้รับการขุดค้นอีกครั้งใน ค.ศ. 1954 นำโดยจอห์น เดวีส์ เอวันส์ จากนั้นเดวิด เอช. ทรัมป์ นักโบราณคดีชาวอังกฤษ ได้ระบุอายุโบราณสถานแห่งนี้อย่างแม่นยำหลังการขุดค้นใน ค.ศ. 1961

ตาฮัจรัตมีชื่อรวมอยู่ในรายการโบราณวัตถุสถานของมอลตา ค.ศ. 1925

 การบูรณะ 
ส่วนหน้าของวิหารและช่องประตูได้รับการสืบสร้างขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1937

 ระเบียงภาพ
# เว่ย์ชื่อชุนชิว
เว่ย์ชื่อชุนชิว  หรือ พงศาวดารตระกูลวุย เป็นตำราประวัติศาสตร์จีนเกี่ยวกับราชวงศ์ของรัฐวุยก๊ก (魏 เว่ย์) ในยุคสามก๊กของจีน เขียนโดยซุน เชิ่ง (孫盛) นักประวัติศาสตร์ในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันตกในคริสต์ศตวรรษที่ 4  มีทั้งหมด 20 เล่ม

ปัจจุบันเว่ย์ชื่อชุนชิวสูญหายไปแล้ว เนื้อหาที่หลงเหลืออยู่ของเว่ย์ชื่อชุนชิวปรากฏเฉพาะในอรรถาธิบายหรือคำอธิบายประกอบของหนังสือเล่มอื่น ตัวอย่างเช่น เว่ย์ชื่อชุนชิวได้รับการอ้างอิงโดยเผย์ ซงจือ (裴松之) ในอรรถาธิบายที่แทรกในสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ)
# จีเซล
เอริ อูจินางะ  หรือที่รู้จักกันในชื่อจีเซล  เป็นนักร้องและแร็ปเปอร์ชาวญี่ปุ่นที่อาศัยอยู่ในเกาหลีใต้ เธอเป็นสมาชิกของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้เอสปา เปิดตัวภายใต้สังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020

ชีวิตส่วนตัว
จีเซลเกิดที่เขตคังนัม โซล ประเทศเกาหลีใต้ มีแม่เป็นชาวเกาหลีและพ่อเป็นชาวญี่ปุ่น และเติบโตที่โตเกียวประเทศญี่ปุ่น เธอพูดภาษาญี่ปุ่น เกาหลี และอังกฤษได้คล่อง

เธอเข้าเรียนที่ Tokyo International School และ โรงเรียนนานาชาติแห่งพระหฤทัย เธอได้รู้จักกับแนวเพลงเคป็อปในชั้นมัธยมศึกษาปีที่สอง ต่อมาเธอกลับมาที่เกาหลีหลังจากสำเร็จการศึกษาเพื่อออดิชันของเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์และผ่านการออดิชันหลังจากพยายามมา 4 ครั้ง เธอใช้ชื่อบนเวทีว่า จีเซล หลังจากเธอได้รับจากรุ่นพี่ในบริษัทที่ช่วยฝึกฝนเธอ

อาชีพ
2020–ปัจจุบัน: เปิดตัวกับเอสปา และกิจกรรมเดี่ยว

หลังจากฝึกฝนเป็นเวลา 11 เดือน เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ได้เปิดตัวเธอในฐานะสมาชิกคนที่สามของเอสปาในวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 เป็นเกิร์ลกรุปวงแรกตั้งแต่การเปิดตัววงเรดเวลเวต ในปี ค.ศ. 2014 และเปิดตัวด้วยซิงเกิล "แบล็กแมมบา" ในวันที่ 17 พฤศจิกายน

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2021 จีเซลได้มีส่วนร่วมในเพลง "Zoo" ร่วมกับเพื่อนร่วมค่ายในอัลบั้ม2021 Winter SM Town: SMCU Express

เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2024 มีการประกาศว่าจีเซลจะร่วมงานกับบลปัลกันโฟร์ในซิงเกิล "Lips" วางจำหน่ายในวันที่ 13 มิถุนายน เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน มีการประกาศว่าจีเซลจะร่วมงานกับHaonในซิงเกิล "Skrr" กำหนดวางจำหน่ายในวันที่ 20

ผลงานเพลง

ศิลปินรับเชิญ
 ชื่อ ปี ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด อัลบั้ม KOR NZHot SGP "Zoo" 2021 —  38  — 2021 Winter SM Town: SMCU Express "Jet" 2022 —  —  — 2022 Winter SM Town: SMCU Palace "—" หมายถึง ไม่ติดชาร์ตหรือไม่ได้จำหน่ายในภูมิภาคนั้น

เครดิตการแต่งเพลง
เครดิตเพลงทั้งหมดดัดแปลงมาจากฐานข้อมูลของ Korea Music Copyright Association เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น

+ รายชื่อเพลง ปีที่แสดง ชื่อศิลปิน และชื่ออัลบั้ม ชื่อ ปี ศิลปิน อัลบั้ม แต่งเพลง เนื้อร้อง "Zoo" 2021 จีเซล (กับ แทยง, เจโน่, เฮนเดอรี, และ หยางหยาง) 2021 Winter SM Town: SMCU Express    "2HOT4U" 2023 จีเซล rowspan="2"    "Dopamine" 2024  

ผลงานวิดีโอ

หมายเหตุ
# พิศาล มาณวพัฒน์
พิศาล มาณวพัฒน์ เป็นนักการเมืองและนักการทูต เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา (พ.ศ. 2562 - 2567) เอกอัครราชทูตไทยประจำเบลเยียม ลักเซมเบิร์ก และประชาคมยุโรป (พ.ศ. 2550 - 2554)  เอกอัครราชทูตไทยประจำอินเดีย (พ.ศ. 2554 - 2556) เอกอัครราชทูตไทยประจำแคนาดา (พ.ศ. 2556 - 2558) และเอกอัครราชทูตไทยประจำสหรัฐอเมริกา (พ.ศ. 2558 - 2560)    

ในช่วง พ.ศ. 2534 - 2535 ดำรงตำแหน่งเจ้าหน้าที่การทูต 7 ประจำสำนักงานเลขานุการรัฐมนตรี เป็นผู้จดและรวบรวมบันทึกการประชุม Morning Prayer ซึ่งเป็นการหารือเชิงนโยบายด้านการต่างประเทศของนายอาสา สารสิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เพื่อขับเคลื่อนการทูตภาคปฏิบัติของรัฐบาลอานันท์ ปันยารชุนทั้งสองสมัย

พิศาล มาณวพัฒน์ เป็นกรรมการของมูลนิธิคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (TDRI) นอกจากนี้ ยังได้รับเชิญร่วมสนทนาด้านการต่างประเทศในรายการของสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอสเป็นประจำ

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
พิศาล มาณวพัฒน์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔, เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๖, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๒๓ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๑๑, ๑๘ ธันวาคม ๒๕๔๙
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๑๓ ข หน้า ๒๒, ๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๑
 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ 
  :
 พ.ศ. 2545 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์ ชั้นที่ 2ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ, เล่ม ๑๑๙ ตอนที่ ๒๐ ข หน้า ๒, ๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๔๕
  :
 พ.ศ. 2554 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎเบลเยียม ชั้นที่ 1ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ, เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๘ ข หน้า ๗, ๒๗ พฤษภาคม ๒๕๕๔
# โถแห่งจักรพรรดิเซิร์กซีสที่ 1
โถแห่งจักรพรรดิเซิร์กซีสที่ 1 เป็นขวดโถที่บรรจุแคลไซต์หรืออะลาบาสเทอร์, หรือในนามว่า เศวตศิลา (อะลาบาสตรอน) อันจารึกพระนามของจักรพรรดิเซิร์กซีสที่ 1 กษัตริย์ผู้ครองนครจักรวรรดิอะคีเมนิด (ครองนครช่วงก่อนคริสตกาลที่ 486–465), ซึ่งค้นพบที่สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส, ในเมืองคาเรีย, ปัจจุบันตั้งอยู่ในประเทศตุรกี, บริเวณเชิงบันไดทางทิศตะวันตกของสุสาน ปัจจุบันโถเก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑ์บริติช, โดยมิได้มีการจัดแสดงโถดังกล่าวRoom 15, display case 3 (G15/dc3) 

 เนื้อหาทางจารึก 
โถจารึกข้อความสั้นเป็นสำคัญในภาษาเปอร์เซียโบราณ, ภาษาอียิปต์, ภาษาบาบิโลน, และภาษาเอลาไมต์:

วัตถุประสงค์ของโถใบนี้มิสามารถทราบได้ อาจมีการบรรจุน้ำจากแม่น้ำไนล์บางส่วนซึ่งรับมอบเพื่อเป็นเครื่องหมายของการสวามิภักดิ์ ตัวอย่างโถคล้ายกันที่รู้จักแพร่หลายในอาณาเขตของจักรวรรดิอะคีเมนิด อย่างโถแห่งดาไรอัสมหาราช โถนี้อาจเป็นของสะสมของเซแทร็ปแห่งคาเรียน, และเป็นหลักฐานถึงความเกี่ยวพันทางญาติระหว่างนครคาเรียนและนครอะคีเมนิด 

โถขวดนี้มีต้นกำเนิดจากอียิปต์ถือเป็นของที่มีค่าสำหรับจักรวรรดิอะคีเมนิด, และด้วยโถขวดนี้มีคุณค่ามาก จักรพรรดิเซิร์กซีสที่ 1 อาจมอบให้กับผู้ปกครองนครคาเรียนก็ได้, และเก็บเป็นสิ่งสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง, โถใบนี้ จักรพรรดิเซิร์กซีสที่ 1 อาจมอบให้กับพระนางอาร์เทมิเซียที่ 1 แห่งคาเรียน, ผู้สนองงานอย่างสมศักดิ์ศรีในฐานะแม่ทัพราชนาวีหญิงพระองค์เดียวของพระองค์ในรหว่างการรุกรานกรีซของเปอร์เซียครั้งที่สอง, และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุทธการที่ซาลามิส

โถใบนี้เก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์บริติช ความสูงของโถ 28.8 เซนติเมตร, มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 12.8 เซนติเมตรวัดจากปากขอบ ค้นพบโดยชาร์ล ทอมัส นิวตัน ในปี พ.ศ. 2400
# หมู่วิหารสกอร์บา
หมู่วิหารสกอร์บา  เป็นซากปรักหักพังหินใหญ่ที่ขอบด้านเหนือของย่านอิซเซ็บบีห์ในหมู่บ้านลิมจาร์ ประเทศมอลตา ซึ่งให้ข้อมูลที่ละเอียดเกี่ยวกับยุคแรกเริ่มสุดของวัฒนธรรมยุคหินใหม่ในมอลตา เพิ่งมีการขุดค้นทางโบราณคดีที่นี่ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 เท่านั้น ถือว่าค่อนข้างช้าเมื่อเทียบกับแหล่งหินใหญ่อื่น ๆ ซึ่งบางแห่งมีการขุดค้นมาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ความสำคัญของหมู่วิหารสกอร์บานำไปสู่การขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกยูเนสโกร่วมกับหมู่วิหารหินใหญ่อีก 5 แห่งในมอลตาระหว่าง ค.ศ. 1980–2015

การขุดค้นหมู่วิหารสกอร์บาในสมัยหลังทำให้สามารถใช้วิธีการตรวจหาอายุและการวิเคราะห์แบบสมัยใหม่ได้ ตัววิหารไม่อยู่ในสภาพที่ดีนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเทียบกับหมู่วิหารฮาจาร์อีมและฮัลตาร์ชีนที่สมบูรณ์กว่า อย่างไรก็ตาม ความสำคัญของแหล่งโบราณคดีแห่งนี้ไม่ได้อยู่ที่ซากปรักหักพัง แต่อยู่ที่โบราณวัตถุที่รวบรวมได้จากการขุดค้นมากกว่า

 ภาพรวม 
ดูเหมือนว่าพื้นที่ย่านอิซเซ็บบีห์รอบ ๆ หมู่วิหารสกอร์บาจะมีผู้คนอาศัยอยู่ตั้งแต่ยุคหินใหม่ตอนต้น ระหว่างที่ทิมิสโตคลีส แซมมิต นักประวัติศาสตร์ชาวมอลตา กำลังขุดค้นหมู่วิหารตาฮัจรัตใกล้ ๆ กันนั้น มีเพียงแผ่นหินตั้งเพียงแผ่นเดียวที่โผล่ยื่นออกมาจากเนินซากปรักหักพังเล็ก ๆ บนพื้นที่หมู่วิหารสกอร์บา แม้ว่าเนินแห่งนี้จะมีชื่ออยู่ในรายการโบราณวัตถุสถานมอลตา ค.ศ. 1925 แต่ก็ไม่ได้รับความสนใจจากนักโบราณคดีจนกระทั่งเดวิด เอช. ทรัมป์ เข้ามาขุดค้นระหว่าง ค.ศ. 1960–1963

ซากที่หลงเหลืออยู่บนแหล่งนี้ ได้แก่ กลุ่มหินตั้งขนาดใหญ่ (หนึ่งในนั้นสูง 3.4 เมตร) ฐานส่วนล่างสุดของหมู่วิหาร แผ่นหินปูพื้นที่มีรูสำหรับเทของเหลวในพิธีกรรมบวงสรวงตรงทางเข้า และส่วนพื้นของวิหารหลังหนึ่งซึ่งเป็นวิหารใต้ ประกอบด้วยมุขโค้ง 3 มุข ผังที่มีมุขโค้ง 3 มุขนี้เป็นแบบฉบับของสิ่งก่อสร้างหินใหญ่ในระยะจกันตียา เป็นที่น่าเสียดายที่ส่วนใหญ่ของมุขโค้ง 2 มุขแรกและส่วนหน้าอาคารทั้งหมดได้ทลายลงจนราบ

ผนังด้านทิศเหนือของวิหารใต้อยู่ในสภาพที่ดีกว่าผนังด้านอื่น เดิมทีทางเข้าวิหารพาไปสู่ลานกว้างภายใน แต่ต่อมาในระยะฮัลตาร์ชีน ช่องประตูกลางวิหารถูกปิดโดยมีการตั้งแท่นบูชาไว้ตรงมุมที่เกิดจากการปิด ทางทิศตะวันออกของวิหารใต้มีการสร้างวิหารขึ้นอีกหลังในระยะฮัลตาร์ชีน โดยมีมุขโค้ง 4 มุขและช่องเว้าตรงกลาง 1 ช่อง

ก่อนจะมีการสร้างหมู่วิหารสกอร์บา บนพื้นที่เดียวกันนี้เคยมีหมู่บ้านตั้งอยู่มาเป็นเวลานานประมาณ 12 ศตวรรษ โครงสร้างที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ของหมู่บ้านดังกล่าวคือกำแพงยาว 11 เมตรทางทิศตะวันตกของทางเข้าวิหารแรก ที่บริเวณฐานของกำแพงนี้มีการค้นพบโบราณวัตถุจากระยะอาร์ดาลัมซึ่งเป็นสมัยที่มนุษย์เข้าครอบครองพื้นที่บนเกาะมอลตาเป็นครั้งแรกเท่าที่ทราบ มีการค้นพบถ่านซึ่งจากการวิเคราะห์ด้วยคาร์บอนพบว่ามีอายุย้อนไปถึง 4,850 ปีก่อนคริสต์ศักราช

 เครื่องปั้นดินเผา 
เครื่องปั้นดินเผาที่พบในแหล่งโบราณคดีนี้แบ่งออกเป็นสองรูปแบบ ได้แก่ "สกอร์บาเทา" ซึ่งมีลักษณะเด่นตรงที่เป็นเครื่องปั้นดินเผาสีเทาที่ไม่มีลวดลาย และ "สกอร์บาแดง" ซึ่งมีลักษณะเหมือนกับแบบสกอร์บาเทาทุกประการแต่ลงสีโดยใช้รงควัตถุโอเคอร์สีแดง

 ระเบียงภาพ
# ลินคอล์น มอเตอร์ คอมพะนี
ลินคอล์น 
เป็นผลิตภัณฑ์ผลิตรถยนต์และเครื่องยนต์สัญชาติ
อเมริกัน ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนสิงหาคม 2460 มีสำนักงานใหญ่ที่เมือง
เดียร์บอร์น รัฐมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยชื่อเดิมคือ ลินคอล์น เมอคิวรี่
และ ลินคอล์น มอเตอร์ คอมพะนี และมีบริษัท
ฟอร์ด มอเตอร์ เป็น บริษัทแม่
# อารามนักบุญแคเธอริน
อารามนักบุญแคเธอริน (; , Saint Catherine's Monastery) หรือชื่อทางการ อารามหลวงอิสระนักบุญแคเธอรินอันเป็นที่สักการะแห่งเขาซีนายอันศักดิ์สิทธิ์ที่ซึ่งพระเป็นเจ้าเคยเสด็จผ่าน  เป็นอารามในศาสนาคริสต์ ที่ตั้งอยู่บนคาบสมุทรซีนาย ประเทศอียิปต์ โดยตั้งอยู่ที่เชิงเขาซีนาย และสร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 548 ถึง 565 ถือเป็นอารามคริสต์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่มีการอาศัยอยู่อย่างต่อเนื่องDin, Mursi Saad El et al.. Sinai: The Site & The History: Essays. New York: New York University Press, 1998. p. 80.  

อารามนี้สร้างขึ้นตามดำริของจักรพรรดิบีแซนทีน ยุสตีเนียนที่หนึ่ง โดยสร้างขึ้นล้อมรอบจุดที่เชื่อกันว่าเป็นพุ่มไม้ที่ลุกเป็นไฟที่โมเสสเห็นตามในพระคัมภีร์ หลายศตวรรษถัดมา ร่างของนักบุญแคเธอรินแห่งอะเล็กซานเดรียซึ่งว่ากันว่าถูกฝังไว้ในพื้นที่แถชนี้ได้รับการเคลื่อนย้ายมายังอารามนี้ เรลิกของนักบุญแคเธอรินได้ทำให้อารามนี้กลายมาเป็นแหล่งแสวงบุญสำคัญในเวลาต่อมา

อารามนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของคริสต์จักรซีนายซึ่งเป็นคริสต์จักรอิสระ (autonomous) และเป็นส่วนหนึ่งของคริสต์จักรกรีกออร์ทอดอกซ์ ในปี 2002 ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนให้อารามนี้เป็นแหล่งมรดกโลกเนื่องด้วยความสำคัญต่อทั้งศาสนาคริสต์, อิสลาม และ ยูดาย 

ภายในอารามยังมีหอสมุดที่ถือว่าเป็นหอสมุดที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่เปิดให้บริการโดยต่อเนื่องถึงปัจจุบัน ภายในเก็บรักษาชิ้นงานสำคัญมากมาย เช่น โคเด็กซ์ซีนายตีกุส และ ซีนายตีกุสซีเรียSebastian P. Brock, Two Hitherto Unattested Passages of the Old Syriac Gospels in Palimpsests from St Catherie's Monastery, Sinai, Δελτίο Βιβλικῶν Μελετῶν 31A, 2016, pp. 7–18. นอกจากงานเขียนแล้วยังมีรูปเคารพในศาสนาคริสต์ยุคแรกซึ่งรวมถึงรูปพระเยซูที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ซึ่งคือรูปพระคริสต์ผู้ทรงสรรพานุภาพ

อารามล้อมรอบด้วยเขาสามลูกที่อยู่ใกล้กัน ได้แก่ เขาต้นหลิว (เป็นไปได้ว่าคือเขาโฮเรบในพระคัมภีร์), เขาเยเบลอัรเรนซีเยบ และเขาซีนาย ซึ่งเชื่อว่าคือเขาซีนายเดียวกับที่ปรากฏในพระคัมภีร์

ประวัติศาสตร์
บันทึกเก่าแก่ที่สุดเกี่ยวกับชีวิตอารามวาสีในเขาซีนายมาจากบันทึกการเดินทางภาษาละตินของสตรีผู้แสวงบุญ นามว่าเอเกริยา (หรือ เอเธริยา, Etheria; นักบุญซิลเวียแห่งอะกีเตน) ราวปี 381/2–386John Wilkinson (2015), Egeria's travels (Oxford: Oxbow Books). 

อารามสร้างขึ้นโดยดำริของจักรพรรดิยุสตีเนียนที่หนึ่ง (ครองราชย์ 527–565) โดยสร้างขึ้นล้อมรอบโบสถ์น้อยแห่งพุ่มไม้ที่ลุกเป็นไฟ (Chapel of the Burning Bush) (หรือ โบสถ์น้อยนักบุญเฮเลน "Saint Helen's Chapel") ซึ่งสร้างตามดำริของจักรพรรดินีเฮเลนา พระวรชายา ผู้เป็นมารดาของจักรพรรดิคอนซตันตินมหาราช ตรงจุดที่เชื่อว่าโมเสสพบพุ่มไม้ลุกเป็นไฟตามพระคัมภีร์ โครงสร้างเสาค้ำหลังคา (truss) แบบคิงโปสต์ของอารามถือเป็นเสาค้ำหลังคาที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังคงหลงเหลือถึงปัจจุบันFeilden, Bernard M.. Conservation of historic buildings. 3rd ed. Oxford: Architectural Press, 2003. p. 51.
# นายท้ายเรือ
นายท้ายเรือ  คือกะลาสีและสมาชิกของฝ่ายเดินเรือของเรือพาณิชย์ที่มีประสบการณ์ในทะเลมากกว่าสองปีและถือว่า "คุ้นเคยกับหน้าที่ของตนเป็นอย่างดี"Naval Records Society: Five Naval Journals 1787–1817. Cited in Lavery 1989, p. 129 นายท้ายเรืออาจทำงานเป็นผู้ดูแลพนักงานรายวัน หรือหลายบทบาทรวมกัน เมื่อออกทะเลมากพอแล้ว นายท้ายเรือจะสามารถสมัครเข้าหลักสูตร/การสอบหลายชุดเพื่อได้รับการรับรองเป็นนายเรือ

 การเฝ้าเวรยามเรือ 
ในทะเล หน้าที่การเฝ้าเวรยามเรือของนายท้ายเรือรวมถึงการเข้ายามเรือในฐานะผู้ถือหางเสือเรือและการเข้ายาม ผู้ถือหางเสือเรือจำเป็นต้องรักษาเส้นทางที่มั่นคง ปฏิบัติตามคำสั่งหางเสืออย่างถูกต้อง และสื่อสารโดยใช้เงื่อนไขการนำทางที่เกี่ยวข้องกับทิศทางและการบังคับเลี้ยว ผู้เฝ้ายามอาจถูกเรียกให้ยืนเฝ้ายามที่เกี่ยวข้องกับการรักษาความปลอดภัย เช่น เฝ้าทางเดินหรือเฝ้าการทอดสมอในขณะที่เรือไม่ได้เดินทาง

 พนักงานรายวัน 
thumb|right|นายท้ายเรือรายวันกำลังเตรียมเสากระโดงสำหรับการทาสีthumb|right|การรับรู้วิธีการทำงานบนที่สูงอย่างปลอดภัยเพื่อรักษาอุปกรณ์บรรทุกสินค้าเป็นทักษะที่จำเป็นสำหรับนายท้ายเรือนายท้ายเรือรายวันจะปฏิบัติงานบำรุงรักษาทั่วไป ซ่อมแซม สุขาภิบาล และบำรุงรักษาวัสดุ อุปกรณ์ และพื้นที่ในฝ่ายเดินเรือ ซึ่งอาจรวมถึงการบำรุงรักษาโครงสร้างโลหะของเรือ เช่น การบิ่น การขูด การทำความสะอาด การรองพื้น และการทาสี พื้นที่ที่ต้องการการบำรุงรักษาบ่อยครั้ง ได้แก่ ตัวเรือ ดาดฟ้า โครงสร้างส่วนบน อุปกรณ์บรรทุกสินค้า และปล่องควัน คนงานรายวันยังทำการบำรุงรักษาเรือชูชีพ เรือกู้ภัย และแพชูชีพ และอุปกรณ์ควบคุมเหตุฉุกเฉินและความเสียหายบ่อยครั้ง ในเรือหลายลำ การเป็นพนักงานรายวันถือเป็นตำแหน่งที่มอบให้กับผู้บังคับบัญชาอาวุโส เนื่องจากโดยทั่วไปแล้วจะทำให้มีเวลาพักผ่อนและผ่อนคลายมากขึ้น

 หน้าที่ทั่วไป 
นายท้ายเรืออาจถูกเรียกให้ใช้งานอุปกรณ์ฉุกเฉิน การช่วยชีวิต การควบคุมความเสียหาย และอุปกรณ์ความปลอดภัย นายท้ายเรือที่มีความสามารถจะดำเนินการทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการใช้งานอุปกรณ์ช่วยชีวิต นายท้ายเรือมักถูกมอบหมายให้ใช้งานเครื่องจักรบนดาดฟ้าเรือพาณิชย์ได้ เช่น เครื่องกว้านหรือรอก ขณะผูกเรือหรือปลดเชือกเรือเรือ และใช้งานอุปกรณ์บรรทุกสินค้าได้

นายท้ายเรือที่มีความสามารถจำเป็นต้องได้รับการฝึกอบรมขั้นสูง รวมถึงใบประกาศนียบัตรเรือชูชีพด้วย (lifeboatman certification)

สรั่งเรือ (ถ้ามี) โดยทั่วไปจะเป็นนายท้ายเรืออาวุโส สรั่งเรือมีหน้าที่ดูแลนายท้ายเรือและกะลาสีซึ่งประกอบด้วยลูกเรือบนดาดฟ้าที่ไม่มีใบอนุญาต และรายงานตรงต่อต้นเรือ

 นายท้ายเรือที่มีชื่อเสียง 
นายท้ายเรือที่มีชื่อเสียงบางคนจากเรือพาณิชย์ ได้แก่ :
 ฌอน คอนเนอรี, นักแสดงชาวสกอต
 โจเซฟ คอนราด, นักเขียนชาวบริติช-โปแลนด์

 ความหมายตัวย่ออย่างอื่น 
เอกสารอ้างอิงสมัยใหม่บางฉบับอ้างว่านายท้ายเรือ (AB) ย่อมาจาก  เช่นเดียวกับหรือแทนที่จะเป็น  เดิมที  ใช้งานโดยใช้ตัวย่อ AB แทนที่จะเป็น AS ที่ชัดเจนกว่าในหนังสือหรือบทความรวบรวมข้อมูลเรือ การเข้ามาดังกล่าวน่าจะหลีกเลี่ยงความสับสนกับกะลาสี (: OS) ต่อมาตัวย่อเริ่มเขียนว่า A.B. ซึ่งนำไปสู่การใช้ในความหมายว่า  คำที่ "ถูกต้อง" คือ  โดยยังคงใช้ในเอกสารทางกฎหมาย ในเอกสารของกะลาสี และบนเรือ
# ถูดึ๊ก
ถูดึ๊ก  เป็นนครที่อยู่ภายใต้การปกครองของนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม จัดตั้งขึ้นโดยคณะกรรมาธิการสามัญของสมัชชาแห่งชาติเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2020 โดยผนวกรวมเขต 2, เขต 9, และเขตถูดึ๊กของนครโฮจิมินห์เข้าด้วยกัน มีขนาดพื้นที่ 211.56 ตารางกิโลเมตร มีประชากรใน ค.ศ. 2022 จำนวน 1,207,795 คน การก่อตั้งนครถูดึ๊กจะมีส่วนสนับสนุนการเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศมากขึ้น และส่งเสริมการพัฒนาในเขตเศรษฐกิจสำคัญทางตอนใต้ของเวียดนาม (Southern Key Economic Zone, SKEZ)

โมเดลเมืองภายในเมือง (city-within-city model) ถูกใช้ในสถานที่ต่าง ๆ ทั่วโลก เช่น คานารีวอร์ฟ (Canary Wharf) ศูนย์กลางทางการเงินในลอนดอน, ซิลิคอนแวลลีย์ในสหรัฐ, คังนัมในโซล หรือผู่ตงในเซี่ยงไฮ้ เป็นต้น มีการเสนอว่าถูดึ๊ก ควรได้รับอิสระในการตัดสินใจและสร้างแรงจูงใจเชิงนโยบายเพื่อพัฒนาขีดความสามารถด้านนวัตกรรมและความสามารถในการแข่งขัน เช่นเดียวกับที่จีนทำกับเชินเจิ้น ซึ่งขณะนี้มีขนาดเศรษฐกิจใหญ่กว่าฮ่องกง

 เขตการปกครอง 
นครถูดึ๊กเป็นนครชั้น 1 อยู่ภายในนครโฮจิมินห์ เป็นนครแห่งแรกในประเทศเวียดนามที่ใช้โมเดลเมืองภายในเมือง นครถูดึ๊กแบ่งออกเป็น 34 แขวง

หลังจากจัดตั้งนครถูดึ๊ก ทำให้นครโฮจิมินห์เหลือเขตการปกครองระดับอำเภอ 22 แห่ง ได้แก่ 1 นคร, 16 เขต, และ 5 อำเภอ และประกอบด้วยเขตการปกครองระดับตำบล 312 แห่ง ได้แก่ 249 แขวง, 58 ตำบล, และ 5 เมืองระดับตำบล

 เศรษฐกิจ 
นครถูดึ๊กมีผลิตภัณฑ์มวลรวมคิดเป็นหนึ่งในสามของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศระดับภูมิภาค (GRDP) ของนครโฮจิมินห์ และคิดเป็นร้อยละ 7 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ซึ่งตามหลังขนาด GRDP ของฮานอยเพียงเท่านั้น แต่สูงกว่าของจังหวัดบิ่ญเซืองและจังหวัดด่งนาย ในนครถูดึ๊กเป็นที่ตั้งของศูนย์นวัตกรรมหลายแห่ง

 การขนส่ง 
 ทางหลวงและทางด่วน 
 ทางหลวงฮานอย
 ทางด่วนนครโฮจิมินห์–ล็องถั่ญ–เสิ่วเซ็ย
 ถนนวงแหวนรอบ 2
 ถนนวงแหวนรอบ 3

 บริการขนส่งสาธารณะ 
 สถานีขนส่งสายตะวันออกใหม่ 
 รถไฟฟ้านครโฮจิมินห์ (สาย 1, สาย 3B)
# พลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์
พลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์  ในบางกองทัพ ยศนี้ต่ำกว่ายศนายทหารชั้นสัญญาบัตร คำนี้อาจจะใช้หมายรวมถึงนายทหารชั้นประทวนหรือนายดาบ ยกเว้นในการใช้งานของกองทัพสหรัฐซึ่งนายดาบและพันดาบจะถูกแยกเป็นอีกหมวดหมู่หนึ่งที่สูงกว่าพลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์ แต่ต่ำกว่านายทหารชั้นสัญญาบัตร ส่วนใหญ่แล้วพลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์จะปฏิบัติงานในเฉพาะทาง ตรงกันข้ามกับนายทหารชั้นสัญญาบัตรที่มีความรับผิดชอบในการบังคับบัญชาในภาพรวม

คำว่า "การเกณฑ์ทหาร" หมายถึงข้อผูกพันทางทหารเท่านั้น (ไม่ว่าจะเป็นนายทหารที่หรือพลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์) ในขณะที่คำว่า "เพิ่มอัตรา" และ "ลดอัตรา" หมายถึงสมาชิกบริการที่กำลังประจำการอยู่ในรายชื่อหน่วยที่กำหนด

 กองทัพแคนาดา 
ในกองทัพแคนาดา มีการใช้คำว่าสมาชิกชั้นประทวน (: NCM)

 องค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ 
สำหรับยศที่ใช้โดยองค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ ยศนายทหารชั้นประทวนจะใช้รหัส OR1–OR9 (จากล่างขึ้นบน) หรือเป็นตัวย่อของยศอื่น ๆ

 สหราชอาณาจักร 

 กองทัพสหรัฐ 

เหล่าทั้งห้าของกองทัพสหรัฐ ทั้งหมดใช้การกำหนด "E-" เหมือนกันสำหรับระดับการจ่ายเงินพลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์ โดยมีชื่อเฉพาะเหล่าสำหรับแต่ละรายการ (เช่น พันจ่า, พันจ่าเอก, สิบตรี) แต่ละเหล่ารวมไว้เป็นส่วนหนึ่งของการกำหนดงานเฉพาะทางของสมาชิกบริการ ในกองทัพอากาศสหรัฐ ผู้ที่กำหนดลักษณะเฉพาะงานนี้เรียกว่า รหัสพิเศษกองทัพอากาศ ในกองทัพบกสหรัฐและนาวิกโยธินสหรัฐ หน่วยเชี่ยวชาญเฉพาะทางทางทหาร และในกองทัพเรือสหรัฐและหน่วยยามฝั่งสหรัฐ
# พระคริสต์ผู้ทรงสรรพานุภาพ (ไซนาย)
รูปเคารพ พระคริสต์ผู้ทรงสรรพานุภาพ  ที่อารามนักบุญแคเธอรินบนคาบสมุทรไซนาย เป็นรูปเคารพสมัยบีแซนทีน สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 6John Galey, George Forsyth, and Kurt Weitzmann, Sinai and the Monastery of St. Catherine (Givatayim, Israel: Massada, 1980), p. 99. และถือเป็นภาพของพระเยซูคริสต์ที่เก่าแก่ที่สุดในฐานะพระผู้ทรงสรรพานุภาพ นักประวัติศาสตร์และนักวิชาการขำนวนมากถือว่ารูปเคารพภาพนี้เป็นชิ้นงานที่สำคัญและเป็นที่จดจำมากที่สุดในศาสตร์ของศิลปะบีแซนทีน และในศาสนาคริสต์อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์และคาทอลิกตะวันออกGaley, Forsyth, Weitzmann, Sinai, p. 92.

เดิมทีเป็นที่เข้าใจกันว่าภาพนี้สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 13 เนื่องมาจากการวาดทับเกือบทั้งภาพในเวลานั้น กระทั่งในปี 1962 จึงเป็นที่ยอมรับกันใหม่ว่าภาพนี้สร้างขึ้นในกลางศตวรรษที่ 6 กระนั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดถึงวันที่สร้างสรรค์ภาพนี้ขึ้นมาKurt Weitzmann, The Monastery of Saint Catherine at Mount Sinai, the Icons (Princeton, New Jersey: Princeton University Press, 1976), p. 13. เมื่ออารามนักบุญแคเธอรินถูกสถาปนาขึ้นโดยดำริของจักรพรรดิยุสตีเนียนที่หนึ่งระหว่างปี 548 ถึง 565Galey, Forsyth, Weitzmann, Sinai, p. 13. อารามได้รับการอุปถัมภ์โดยราชสำนักและจากตัวจักรพรรดิเอง ภาพเขียนนี้เป็นที่เชื่อว่าเป็นหนึ่งในของขวัญจากราชสำนักที่มอบให้แก่อารามGaley, Forsyth, Weitzmann, Sinai, 92; Kōnstantinos A. Manaphēs, Sinai: Treasures of the Monastery of Saint Catherine (Athens: Ekdotike Athenon, 1990), p. 93. ด้วยเหตุนี้ จึงเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่าภาพเขียนนี้สร้างขึ้นในนครคอนซแตนตีโนเปิล ราชธานีของจักรวรรดิบีแซนทีนGaley, Forsyth, Weitzmann, Sinai, p. 92.

เป็นที่ยอมรับกันเป็นส่วนใหญ่ว่ารูปเคารพภาพนี้แสดงภาพแทนภาวะทวิธรรมชาติของพระเยซูคริสต์ กล่าวคือแสดงรูปพระองค์ในฐานะปุถุชนและในฐานะพระเป็นเจ้าManolis Chatzidakis and Gerry Walters, "An Encaustic Icon of Christ at Sinai", The Art Bulletin 49, No. 3 (1967): 201; Galey, Forsyth, Weitzmann, Sinai, p. 92; Manaphēs, p. 93; Weitzmann, Sinai, the Icons, p. 15. ซึ่งน่าจะได้รับอิทธิพลมาจากภายหลังการประชุมสภาสากลในศตวรรษก่อนหน้า ทั้งครั้งแรกที่เอเฟซุส และที่ชัลเซโดนManaphēs, Sinai: Treasures, p. 84; Robin Cormack, Oxford History of Art: Byzantine Art (Oxford: Oxford University Press, 2000), p. 66. ลักษณะทางขวาของพระเยซูในภาพ (ซ้ายมือของภาพ) แสดงถึงคุณลักษณะของพระองค์ในธรรมชาติที่เป็นปุถุชนหรือมนุษย์ ส่วนอีกฝั่งหนึ่งแสดงถึงคุณลักษณะธรรมชาติอันทรงสรรพานุภาพหรือเป็นพระเจ้าWeitzmann, Sinai, the Icons, p. 15. มือขวาเปิดออกในลักษณะให้พร ส่วนมือและแขนซ้ายกอดหนังสือวิวรณ์เล่มหนาChatzidakis and Walters, "An Encaustic Icon", p. 201.