wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ท่าอากาศยานนานาชาติซาตูมาเร
ท่าอากาศยานนานาชาติซาตูมาเร  เป็นท่าอากาศยานนานาชาติในซาตูมาเร ประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ห่างไป 14 กิโลเมตรทางใต้ของตัวเมืองซาตูมาเรในเทศมณฑลซาตูมาเร

 ประวัติศาสตร์ 
ท่าอากาศยานซาตูมาเรเป็นหนึ่งในท่าอากาศยานแรก ๆ ของประเทศโรมาเนีย ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 15 ตุลาคม 1936 โดยมีเที่ยวบินปฐมฤกษ์ในปี 1938 เมื่ออากาศยานจังเกอส์ 34 บินในเส้นทางกลุฌ – ซาตูมาเร – ออราเดอา – กลุฌ ลงจอดที่ท่าอากาศยานเป็นอากาศยานลำแรก รันเวย์ปัจจุบันสร้างในปี 1975 และในปี 1996 ท่าอากาศยานได้รับสถานะท่าอากาศยานนานาชาติ TAROM เคยให้บริการเที่ยวบินตรงจากซาตูมาเรไปยังนิวยอร์กซิตีในปี 1998 โดยเริ่มบินจากบูคาเรสต์ ด้วยอากาศยานแอร์บัส เอ310

สายการบินและจุดหมายปลายทาง
สายการบินต่อไปนี้ให้บริการเที่ยวบินจากซาตูมาเร:

สถิติ

ปีผู้โดยสารเปลี่ยนแปลง20087,298200911,101 52.1%201018,859 69.9%201123,469 24.4%201219,289 17.8%201316,192 16.1%201412,644 16.1%201517,212 36.1%201623,796 38.3%2017 60,795 155.8%201875,692 24.5%2019 84,172 11.2%2020 25,547 69.6%202147,280 85.5%202260,568 28.1%202356,396 6.9%
# ท่าอากาศยานนานาชาติคีชีเนา
ท่าอากาศยานนานาชาติคีชีเนา  เป็นท่าอากาศยานนานาชาติหลักของประเทศมอลโดวา ตั้งอยู่ห่างไป  ทางตะวันออกเฉียงใต้ของนครคีชีเนา เมืองหลวงขอบมอลโดวา ท่าอากาศยานนี้เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของแอร์มอลโดวา สายการบินแห่งชาติของมอลโดวา

ในวันที่ 18 มกราคม 2024 ได้มีการเปลี่ยนรหัส IATA จาก KIV (มาจาก Kishinev ซึ่งเป็นชื่อเมืองในภาษารัสเซียและชื่อเดิมในภาษาอังกฤษ) มาเป็น RMO (มาจาก Republica Moldova, "สาธารณรัฐมอลโดวา" ในภาษาโรมาเนีย)

คีชีเนามีเที่ยวบินแรกในวันที่ 24 มิถุนายน 1926 โดยเป็นเที่ยวบินจากบูคาเรสต์–กาลัช–คีชีเนา-ยัช โดย CFRNA (ต่อมาคือ LARES และ TAROM ในปัจจุบัน)Airline companies in Rumania (1918–1945) ส่วนอาคารผู้โดยสารหลักสร้างขึ้นในทศวรรษ 1970s
# ตำบลมะขามล้ม
มะขามล้ม เป็นตำบลในอำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นตำบลที่มีทางรถไฟสายสุพรรณบุรีผ่าน โดยเป็นที่ตั้งของอดีตสถานีรถไฟบ้านมะขามล้ม และอดีตสถานีรถไฟสะแกย่างหมู

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลมะขามล้ม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ วันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2542

 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลดอนโพธิ์ทอง ตำบลดอนกำยาน และตำบลทับตีเหล็ก (อำเภอเมืองสุพรรณบุรี)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบางปลาม้า
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลวัดดาว และตำบลวัดโบสถ์
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลวังน้ำเย็น
 ประวัติ 
มะขามล้ม เป็นชุมชนชาวไทยพวนหรือลาวพวน ตั้งอยู่บนพื้นที่ราบลุ่ม ในเขตหมู่ 3 และ 4 มีอาคารบ้านเรือนเป็นบ้านไม้ 2 ชั้น (สถาปัตยกรรมแบบไทยพวน) เป็นบ้านเดี่ยว ยกพื้น หลังคากระเบื้อง โดยมีลานทรายหน้าบ้านและมีการปลูกต้นมะขามไว้มากมายในพื้นที่ อาชีพหลักของชาวบ้าน คือ การทำนา และมีการเลี้ยงปลา เป็ด ไก่ โคนม และการแปรรูปผลิตภัณฑ์ปลาเป็นอาชีพเสริม โดยมีงานบุญกำฟ้าเป็นประเพณีที่สำคัญของพื้นที่ประวัติตำบลมะขามล้ม อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี - แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม สืบค้นเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2567

ปี พ.ศ. 2472 พระยาพิศาลสารเกษตร (พร พิมพสูตร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี และหม่อมเจ้าธานีนิวัต เสนาบดีกระทรวงธรรมการ พิจารณายุบตำบลสะแกย่างหมู เข้ากับตำบลมะขามล้ม วันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2472 เนื่องจากมีพื้นที่เพียง 4 หมู่บ้าน

ปี พ.ศ. 2519 นายสอน สุทธิสาร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 7 บ้านดอนโก, หมู่ 8 บ้านไผ่มุ้ง, หมู่ 10 บ้านดอนยอ, หมู่ 12 บ้านวังน้ำเย็น และหมู่ 13 บ้านไผ่เง ของตำบลมะขามล้ม ออกไปตั้งเป็นตำบลวังน้ำเย็น วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2519 โดยอนุมัติจากนายคนึง ฦาไชย รองปลัดกระทรวงมหาดไทย

 การปกครองส่วนภูมิภาค 

 การปกครองส่วนภูมิภาค 
ตำบลมะขามล้มแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ได้แก่
 หมู่ที่ 1 บ้านโคกโก
 หมู่ที่ 2 บ้านโคกข่อย
 หมู่ที่ 3 บ้านมะขามล้ม
 หมู่ที่ 4 บ้านมะขามล้ม
 หมู่ที่ 5 บ้านสะแกย่างหมู
 หมู่ที่ 6 บ้านวัดโบสถ์
 หมู่ที่ 7 บ้านตะลุ่มบ้านหมี่
 หมู่ที่ 8 บ้านโพธิ์เตาเหล็ก
 หมู่ที่ 9 บ้านดอนไผ่แขวน
 หมู่ที่ 10 บ้านวัดโบสถ์
 หมู่ที่ 11 บ้านตะลุ่มบ้านหมี่
 หมู่ที่ 12 บ้านหนองกระทุ่ม
 หมู่ที่ 13 บ้านปากบาง
 หมู่ที่ 14 บ้านดอนข่อย

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ตำบลมะขามล้มเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลมะขามล้ม ในปี พ.ศ. 2517 วันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลมะขามล้มมี 14 หมู่บ้าน พื้นที่ 42.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,375 คน และ 1,163 ครัวเรือนประชากรรายตำบลในประเทศไทย ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2538 (เขตตำบลมะขามล้ม อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี) สืบค้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2567 ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลมะขามล้มอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลมะขามล้ม วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
# ท่าอากาศยานมารามูเรช
ท่าอากาศยานนานาชาติมารามูเรช (,) หรือรู้จักในชื่อ ท่าอากาศยานบายามาเร เป็นท่าอากาศยานระดับรองในเทศบาลนครบายามาเร เทศมณฑลมารามูเรช ประเทศโรมาเนีย โดยตั้งอยู่ในคอมมูนเติวซีย์-เมิกเฮอเริวช์ ซึ่งห่างไป  จากนครบายามาเร ให้บริการภูมิภาคมารามูเรชของโรมาเนีย

สายการบินและจุดหมายปลายทาง
สายการบินดังต่อไปนี้มีให้บริการเที่ยวบินต่อไปนี้จากมารามูเรช:

สถิติ
# อันนา
อันนา ทานากะ (เกิด 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005) เป็นที่รู้จักในชื่อ อันนา  เป็นนักร้อง นางแบบ และนักแสดงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นสมาชิกของเหมียว เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้สังกัดเดอะแบล็กเลเบิล

 ชีวิตช่วงต้น 
อันนา ทานากะ เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ในจังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น เธอเรียนบัลเล่ต์ตั้งแต่ยังเป็นเด็กและเป็นเชียร์ลีดเดอร์ตั้งแต่อายุ 5 ขวบจนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4

 อาชีพ 

 2016–ปัจจุบัน: จุดเริ่มต้นอาชีพและเปิดตัวกับ เหมียว 

ทานากะเริ่มต้นอาชีพนางแบบของเธอด้วยการคว้ารางวัลใหญ่จาก การออดิชั่น Nico-Petit Model ครั้งที่ 5 เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 2016 ตอนอายุ 11 ปี จากนั้นเธอได้เปิดตัวในฐานะนางแบบพิเศษให้กับนิตยสารฉบับเดือนกุมภาพันธ์ 2017 ปีถัดมา เมื่อแบรนด์ Jenni Belle เปิดตัวในเดือนมีนาคม 2018 ทานากะได้รับแต่งตั้งให้เป็นนางแบบของแบรนด์

เมื่อวันที่ 28 เมษายน 2019 ในงาน 'Puchi Colle 9' ที่ Tokyo Ariake TFT Hall เธอได้สรุปวาระการดำรงตำแหน่งเป็นนางแบบพิเศษให้กับNico-Petit ในช่วงปลายปีนั้น ในงาน 'Seventeen Summer School Festival' ที่จัดขึ้นที่ Pacifico Yokohama National Convention Hall เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2019 เธอได้รับการประกาศให้เป็นหนึ่งในผู้ชนะตำแหน่ง 'Miss Seventeen 2019' และกลายเป็นนางแบบพิเศษให้กับ Seventeen Japan

หลังจากเข้าร่วมเดอะแบล็กเลเบิลในเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 6 กันยายน 2024 เธอได้เปิดตัวในฐานะสมาชิกของเกิร์ลกรุป เหมียว

 ผลงานการแสดง 

 ละครโทรทัศน์ 
YearTitleRole2021Blue SP-School Police, Ryuhei ShimadaGuest appearance2022Koi no Yamai to YarougumiRika Mochizuki
# ลูกชิ้นปลา
ลูกชิ้นปลา เป็นอาหารประเภทลูกชิ้นที่ทำจากเนื้อปลา และ แป้ง ส่วนใหญ่ทำเป็นทรงกลม แต่ก็มีรูปทรงอื่น ๆ เช่น ทรงเหมือนถั่ว หรือทรงสี่เหลี่ยม เป็นต้น พบได้ในหลายท้องถิ่นตามที่ต่าง ๆ บนโลก โดยแต่ละที่มีความแตกต่างกันไป

 ลูกชิ้นปลาจากในแต่ละท้องถิ่น 

 ลูกชิ้นปลาในเมืองเวินโจว 
thumb| บะหมี่ลูกชิ้นปลาเวินโจว
ลูกชิ้นปลาเป็นอาหารขึ้นชื่ออย่างหนึ่งของเวินโจว  มีความแตกต่างจากลูกชิ้นปลาทั่ว ๆ ไป ตรงที่ทำเป็นก้อนยาวที่ไม่เป็นรูปร่างชัดเจน มีสีออกขาวโปร่งแสง

มักใช้ปลาจวดสดเป็นส่วนประกอบหลัก เอาก้างปลาออก แล้ว หั่นเป็นเส้นบาง ๆ ใช้มีดขูดปลาเป็นชิ้น ๆ แช่ด้วย เหล้า, เกลือ และ ผงชูรส สักครู่ ใส่แป้งแล้วผสมขิงกับต้นหอมให้เข้ากัน แล้วนวดด้วยมือ ปรุงจนเนื้อปลายืดหยุ่นเต็มที่ เมื่อใส่ลงในหม้อให้ใช้นิ้วบีบปลาเป็นก้อนยาวแล้วหย่อนลงในน้ำเดือดที่ปรุงไว้ล่วงหน้าสามารถรับประทานได้จนโปร่งแสงและลอยตัว เวลารับประทานให้เติมน้ำซุปต้นตำรับลงในหม้อพร้อม น้ำส้มสายชูหมักข้าว ต้นหอมสับ และ พริกไทย เพื่อขจัดกลิ่นคาว จะทำเป็นซุปอย่างเดียวก็ได้ หรือมักทำเป็นบะหมี่ลูกชิ้นปลาหรือผงลูกชิ้นปลาแห้งก็ได้ ในปี 1998 "ลูกชิ้นปลาเวินโจว" ถูกกำหนดให้เป็น "ขนมจีนที่มีชื่อเสียง" (中華名小吃)

 ลูกชิ้นปลาในมณฑลหูเป่ย์ 
thumb| ซุปลูกชิ้นปลาหูเป่ย์
มณฑลหูเป่ย์มีแม่น้ำและทะเลสาบมากมายและผลิตปลาน้ำจืดจำนวนมาก ดังนั้นการทำลูกชิ้นปลาจึงเป็นที่นิยมอย่างมากโดยเฉพาะในช่วงเทศกาลมักจะมีลูกชิ้น ปลา อยู่บนโต๊ะเกือบทุกครั้ง湖北名菜鱼圆传奇 ，中国食品科技网。 โดยทั่วไป ลูกชิ้นปลาที่ดีจะทำโดยใช้ปลาแบมบูซ่า แต่ก็สามารถทำกับ ปลาเฉา ปลาซ่ง ปลาลิ่น ฯลฯ湖北鱼丸的尴尬 ，東方網美食頻道。 วิธีทำคือใช้มีดขูดเนื้อปลาออก สับเนื้อแล้วผสมกับ แป้ง มันหมู ไข่ขาว ฯลฯ ใส่เกลือ ต้นหอม และน้ำขิงลงไปคนให้เข้ากันเป็นระยะเวลาหนึ่ง ถ้าลูกชิ้นลอยน้ำได้ แปลว่าเนื้อปลาทำเสร็จแล้ว ถ้าสำเร็จก็นำลูกชิ้นใส่หม้อน้ำเย็นแล้วต้มให้เป็นลูกชิ้นได้

 ลูกชิ้นปลาในญี่ปุ่น 
ที่ญี่ปุ่นลูกชิ้นปลาเรียกว่า สึมิเระ อาจทำมาจากปลาอิวาชิ, ปลาอาจิ, ปลาซัมมะ, ปลานกกระจอก เป็นต้น นอกจากนี้แล้วยังมีอาหารที่ทำจากเนื้อปลาปั้นเป็นก้อนที่เรียกว่า สึกุเนะ แต่ว่าสึกุเนะไม่จำเป็นต้องเป็นเนื้อปลาเสมอไป อาจทำจากเนื้อไก่ได้ด้วย

 ลูกชิ้นปลาในไทย 
ลูกชิ้นปลายังสามารถพบได้ในอาหารไทย มักทอดหรือย่างเป็นของว่าง บางครั้งลูกชิ้นปลาก็นำมาปรุงในแกง เช่น แกงเขียวหวาน เรียกว่า "แกงเขียวหวานลูกชิ้นปลา"

 ลูกชิ้นปลาในยุโรปเหนือ 
อาหารลูกชิ้นปลายังพบได้ในประเทศในยุโรปเหนือ เช่น สวีเดน นอร์เวย์ ลูกชิ้นปลาท้องถิ่นมักขายเป็นกระป๋อง ในสวีเดนลูกชิ้นปลาจะเสิร์ฟพร้อมกับมันบดหรือข้าวและยี่หร่า ในขณะที่ในนอร์เวย์มักจะเสิร์ฟพร้อมกับมันฝรั่งและซอสเบชาแมล
# เต้าหู้ทอดโผวเล้ง
เต้าหู้ทอดโผวเล้ง (เพ็งอิม: pou2 lêng5 dao7 guan1) เป็นเต้าหู้ทอดของเมืองโผวเล้งในภูมิภาคแต้จิ๋วของมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน

เต้าหู้ทอดโผวเล้งปั้นจากวัตถุดิบ เช่น ถั่วเหลือง หรือ แป้งมัน และทำโดยผ่านกระบวนการต่าง ๆ เช่น บด เติมผง กวน แล้วทำเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมหกด้าน

 ประวัติศาสตร์ 
เล่ากันว่าผู้ริเริ่มคือเหอ เหย่หยวิน (何野云) กุนซือของเฉิน โหย่วเลี่ยง ในช่วงปลายยุคราชวงศ์หยวนต้นยุคราชวงศ์หมิง หลังจากที่พ่ายให้กับจู หยวนจาง เขาได้ย้ายมาอาศัยอยู่ที่โผวเล้ง ที่นั่นเขาได้พัฒนากระบวนการผลิตเต้าหู้ทอดโผวเล้งขึ้นมาเพื่อขอบคุณคนในท้องถิ่นที่ให้ความช่วยเหลือ โดยอาศัยทรัพยากรและสภาพดินและน้ำในท้องถิ่น และสอนให้กับคนในท้องถิ่น
# ตำบลวัดโบสถ์ (อำเภอบางปลาม้า)
วัดโบสถ์ เป็นตำบลในอำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นตำบลที่มีทางรถไฟสายสุพรรณบุรีผ่าน โดยเป็นที่ตั้งของอดีตสถานีรถไฟหนองผักชี

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลวัดโบสถ์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ วันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2542

 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลมะขามล้ม
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลวัดดาว
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบางใหญ่ และตำบลบางพลับ (อำเภอสองพี่น้อง)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลหัวโพธิ์ (อำเภอสองพี่น้อง) และตำบลวังน้ำเย็น

 การปกครองส่วนภูมิภาค 

 การปกครองส่วนภูมิภาค 
ตำบลวัดโบสถ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่

 หมู่ที่ 1 บ้านดอนหนามแดง
 หมู่ที่ 2 บ้านท่าตลาด
 หมู่ที่ 3 บ้านดอนขาด
 หมู่ที่ 4 บ้านคลองขุด
 หมู่ที่ 5 บ้านดอนต้นคาง
 หมู่ที่ 6 บ้านรางบัว
 หมู่ที่ 7 บ้านบางจิก
 หมู่ที่ 8 บ้านดอนไข่เต่า
 หมู่ที่ 9 บ้านไผ่เดี่ยว
 หมู่ที่ 10 บ้านดอนทอง
 หมู่ที่ 11 บ้านท่าตลาด

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ตำบลวัดโบสถ์เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลวัดโบสถ์ ในปี พ.ศ. 2517 วันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลวัดโบสถ์มี 11 หมู่บ้าน พื้นที่ 51.70 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,396 คน และ 1,141 ครัวเรือนประชากรรายตำบลในประเทศไทย ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2538 (เขตตำบลวัดโบสถ์ อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี) สืบค้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2567 ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลวัดโบสถ์อยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลวัดโบสถ์ วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539
# อั่งถ่อก้วย
อั่งถ่อก้วย (เพ็งอิม: ang5 to5 guê2, แปลว่า "ขนมลูกท้อแดง) เป็นอาหารที่มีต้นกำเนิดจากภูมิภาคแต้จิ๋วของมณฑลกวางตุ้ง《桃粿》广东省人民政府 โดยทั่วไปจะใส่ไส้เป็น กุยช่าย ข้าวเหนียว เผือกฝอย ถั่ว ฯลฯ แต่ที่นิยมที่สุดคือกุยช่าย 

เนื่องจากราคาวัตถุดิบสูงขึ้น ราคาในเมืองกิ๊กเอี๊ยในต้นปี 2017 จึงเพิ่มขึ้นจาก 1.8 หยวนเป็น 2.2 หยวนต่ออัน

อั่งถ่อก้วยยังเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับการบูชาในท้องถิ่นและใช้ในการอธิษฐานขอพรให้มีอายุยืนยาว ขั้นแรกให้ทำเปลือกจากแป้ง ข้าวเจ้า และ น้ำ ม้วนเป็นเส้นยาว แล้วทำเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วกดให้เป็นแผ่นบางกลม นำมาห่อส่วนผสมต่าง ๆ (อาจเป็นข้าวเหนียว เห็ดหอม กุ้งแห้ง เครื่องในไก่ ถั่วลิสง เป็นต้น) มักย้อมด้วยสีแดงแล้วขึ้นรูปด้วยแม่พิมพ์ แล้วนำไปนึ่งในเข่งนึ่ง

ในไทยบางครั้งอั่งถ่อก้วยถูกเรียกผิดเป็น ขนมกุยช่าย เพราะมักขายคู่กันและมีลักษณะคล้ายกัน แต่ที่จริงแล้วเป็นขนมคนละชนิดรู้จัก “อั่งถ่อก้วย” ขนมทีเด็ดจากจีน หน้าตาแทบเหมือน “กุยช่าย” แต่ไม่ใช่กุยช่าย!อั่งถ่อก้วยไม่ใช่กุยช่าย! อั่งถ่อก้วยคืออะไร ขนมที่หลายคนมักเข้าใจผิดคิดว่ามันคือกุยช่าย

 ความหมาย 
อั่งถ่อก้วยมักใช้สื่อความหมายและเป็นสัญลักษณ์แทนสิ่งต่าง ๆ ดังนี้

 ‌อายุยืนยาวและโชคดี‌:
 อั่งถ่อก้วยถูกเรียกแบบนี้เพราะรูปร่างคล้ายลูกท้อ ซึ่งเป็นผลไม้ที่มักถือเป็นสัญลักษณ์ของการมีอายุยืนยาวในวัฒนธรรมจีน
 สีแดง หมายถึง ความเจริญรุ่งเรืองและความสุข เสริมความหมายของความโชคดีและความโชคดี
 ชาวจีนแต้จิ๋วมักจะทำอั่งถ่อก้วยในช่วงเทศกาลหรือเมื่อบูชาเทพเจ้าเพื่อสวดภาวนาเพื่อความปลอดภัยและอายุยืนยาวของครอบครัว ไม่ได้เป็นเพียงอาหารอันโอชะเท่านั้น แต่ยังเป็นการแสดงให้เห็นถึงความปรารถนาของชาวจีนแต้จิ๋วอีกด้วย
 อั่งถ่อก้วยยังเป็นสัญลักษณ์ของความสุขและความพึงพอใจ และเป็นส่วนที่ขาดไม่ได้ในเทศกาลและพิธีสำคัญของชาวจีนแต้จิ๋ว
 ในบทเพลงที่สนุกสนานและเสียงหัวเราะของเทศกาล อั่งถ่อก้วยเป็นเหมือนผู้พิทักษ์ที่ช่วยผู้คนปัดเป่าวิญญาณชั่วร้ายและหลีกเลี่ยงสิ่งชั่วร้าย และนำความสุขและโชคดีมาให้
 อั่งถ่อก้วยเป็นขนมของชาวฮั่นแบบดั้งเดิมที่มีชื่อเสียงในภูมิภาคแต้จิ๋ว และเป็นตัวแทนสำคัญของวัฒนธรรมดั้งเดิมของชาวจีนแต้จิ๋ว

กล่าวโดยรวม อั่งถ่อก้วยไม่เพียงแต่เป็นที่ชื่นชอบของผู้คนในด้านรสชาติที่อร่อยเท่านั้น แต่ยังสื่อถึงอารมณ์ความรู้สึกอันลึกซึ้งของชาวจีนแต้จิ๋วในเรื่องอายุยืนยาว โชคดี ความสุข ความสงบสุข อีกด้วย
# สมาคมกีฬายิงธนูแห่งประเทศไทย
สมาคมกีฬายิงธนูแห่งประเทศไทย (อักษรย่อ: NAAT) เป็นองค์กรกำกับดูแลกีฬายิงธนูระดับชาติ โดยได้รับการรับรองจากสหพันธ์กีฬายิงธนูโลก (WA) ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับดูแลกีฬายิงธนูโลก และคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย (NOCT) โดยสมาคมนี้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513

สำนักงานใหญ่ของสมาคมนี้อยู่ที่เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร ส่วนหัวหน้าสมาคมคนปัจจุบันคือนายสงวน โฆษะวินทะ

 การแข่งชิงแชมป์ 
สมาคมกีฬายิงธนูแห่งประเทศไทยจัดการแข่งกีฬาประเภทต่าง ๆ เป็นประจำทุกปี

ปีวันที่สถานที่พ.ศ. 255924–25 กันยายนสนามยิงธนูหัวหมาก กรุงเทพมหานคร

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 National Archery Association of Thailand
# บานบุง (ฆุม)
บานบุง  เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอเวินไซทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 2 หมู่บ้านและมีประชากร 1,795 คน ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 5 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา การถ่ายโอนที่ดินเป็นปัญหาที่มีความรุนแรงระดับปานกลางในบานบุง

หมู่บ้าน
 หมู่บ้าน  ประชากร(1998)  อัตราเพศ(ชาย/หญิง)(1998)  จำนวนครัวเรือน(1998)  หมายเหตุบานบุง (หรือ บุง)  805  0.93  133 Baan Fang (หรือ Ban Hvang)  990  0.94  171
# เกะฮ์จุง
เกะฮ์จุง  เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอบาเกียวทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 9 หมู่บ้านและมีประชากร 2,415 คน ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 4 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา และอีกที่หนึ่งตกเป็นของสมาชิกพรรคสม รังสี การถ่ายโอนที่ดินเป็นปัญหาที่มีความรุนแรงระดับปานกลางในเกะฮ์จุง

หมู่บ้าน
 หมู่บ้าน  ประชากร(1998)  อัตราเพศ(ชาย/หญิง)(1998) จำนวนครัวเรือน(1998)Reu Han 315 1.02  48Reu Khun  337 0.86  52Krieng4170.9767Dal 2500.9438Pa Ar  321  0.90 34Paa Le  223  1.08  23Ray  233  0.86  29Chrung  264  1.06  32Sa Lev  55 1.04  8
# ตำบลวังน้ำเย็น (อำเภอบางปลาม้า)
วังน้ำเย็น เป็นตำบลในอำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี 

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลวังน้ำเย็น มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ วันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2542

 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลดอนโพธิ์ทอง (อำเภอเมืองสุพรรณบุรี)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลมะขามล้ม
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลวัดโบสถ์ และตำบลหัวโพธิ์ (อำเภอสองพี่น้อง)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลเจดีย์ (อำเภออู่ทอง) และตำบลสวนแตง (อำเภอเมืองสุพรรณบุรี)

 ประวัติ 
วังน้ำเย็น เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 12 ของตำบลมะขามล้ม อำเภอบางปลาม้า ปี พ.ศ. 2519 นายสอน สุทธิสาร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 7 บ้านดอนโก, หมู่ 8 บ้านไผ่มุ้ง, หมู่ 10 บ้านดอนยอ, หมู่ 12 บ้านวังน้ำเย็น และหมู่ 13 บ้านไผ่เง ของตำบลมะขามล้ม ออกมาตั้งเป็นตำบลวังน้ำเย็น วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2519 โดยอนุมัติจากนายคนึง ฦาไชย รองปลัดกระทรวงมหาดไทย

 การปกครองส่วนภูมิภาค 

 การปกครองส่วนภูมิภาค 
ตำบลวังน้ำเย็นแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
 หมู่ที่ 1 บ้านไผ่เง
 หมู่ที่ 2 บ้านวังน้ำเย็น
 หมู่ที่ 3 บ้านดอนโก
 หมู่ที่ 4 บ้านไผ่มุ้ง
 หมู่ที่ 5 บ้านดอนยอ
 หมู่ที่ 6 บ้านโพธิ์แดง
 หมู่ที่ 7 บ้านดอนโก

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ตำบลวังน้ำเย็นเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลวังน้ำเย็นมี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 25.60 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,130 คน และ 898 ครัวเรือนประชากรรายตำบลในประเทศไทย ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2538 (เขตตำบลวังน้ำเย็น อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี) สืบค้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2567 ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลวังน้ำเย็นอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลวังน้ำเย็น วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
# ตำบลวัดดาว
วัดดาว เป็นตำบลในอำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นตำบลที่จัดตั้งขึ้นลำดับสุดท้ายของทางอำเภอ

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลวัดดาว มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ วันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2542

 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบางปลาม้า
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบ้านแหลม
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบางใหญ่
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลวัดโบสถ์ และตำบลมะขามล้ม

 ประวัติ 
วัดดาว เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 5 ของตำบลบ้านแหลม อำเภอบางปลาม้า ปี พ.ศ. 2532 นายธานี โรจนาลักษณ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 8 หมู่บ้าน คือ หมู่ 3 บ้านคลองเจ็ก, หมู่ 4 บ้านโพธิ์ตะควน, หมู่ 5 บ้านวัดดาว, หมู่ 6 บ้านคูบัว, หมู่ 7 บ้านสังโฆ, หมู่ 8 บ้านรางทอง, หมู่ 11 บ้านดอนตาจีน และหมู่ 13 บ้านสันดอน ของตำบลบ้านแหลม ออกมาตั้งเป็นตำบลวัดดาว วันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2532 โดยอนุมัติจากนายพิศาล มูลศาสตรสาทร ปลัดกระทรวงมหาดไทย

 การปกครองส่วนภูมิภาค 

 การปกครองส่วนภูมิภาค 
ตำบลวัดดาวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่

 หมู่ที่ 1 บ้านสันดอน
 หมู่ที่ 2 บ้านโพธิ์ตะควน
 หมู่ที่ 3 บ้านดอนสะแก
 หมู่ที่ 4 บ้านวัดดาว
 หมู่ที่ 5 บ้านสังโฆ
 หมู่ที่ 6 บ้านรางทอง
 หมู่ที่ 7 บ้านคูบัว
 หมู่ที่ 8 บ้านดอนตาจีน
 หมู่ที่ 9 บ้านดอนตาจีนใต้
 หมู่ที่ 10 บ้านดอนกลางใต้

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ตำบลวัดดาวเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลวัดดาวหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลวัดดาวมี 10 หมู่บ้าน พื้นที่ 42.80 ตารางกิโลเมตร ประชากร 6,111 คน และ 1,333 ครัวเรือนประชากรรายตำบลในประเทศไทย ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2538 (เขตตำบลวัดดาว อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี) สืบค้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2567 ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลวัดดาวอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลวัดดาว วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539
# ตำบลสาลี
สาลี เป็นตำบลในอำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี 

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลสาลี มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ วันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2542

 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลตะค่า ตำบลองครักษ์ และตำบลไผ่กองดิน
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบางซ้าย ตำบลวังพัฒนา และตำบลเทพมงคล (อำเภอบางซ้าย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบ้านช้าง (อำเภอสองพี่น้อง)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลกฤษณา

 ประวัติ 
ตำบลสาลี ในสมัยก่อนมีชาวบ้านได้มาตั้งรกรากจับจองที่ดินทำกิน และสร้างบ้านเรือนอยู่กันเป็นกลุ่ม และเริ่มขยายใหญ่ขึ้น พื้นที่โดยส่วนใหญ่ในตำบลสาลีเป็นที่ราบลุ่มเหมาะกับการเพาะปลูก มีคลองสาลีเป็นแหล่งส่งน้ำ แยกมาจากคลองเจ้าเจ็ด-บางยี่หน เป็นแหล่งหล่อเลี้ยงในการเพาะปลูก 

บริเวณบ้านสาลีนี้เป็นที่ราบลุ่ม ชาวบ้านส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทำนาปลูกข้าวเป็นบริเวณกว้าง คลองสาลีนั้นแต่เดิมเป็นเพียงลำรางสาลี เป็นแหล่งน้ำที่นายควาญช้างนำช้างที่ใช้แรงงานจากการลากซุงมากินน้ำและพักบริเวณนี้ และมีพันธุ์ข้าวปลูกชนิดหนึ่ง ที่มีลักษณะเหมือนข้าวสาลี เป็นแหล่งปลูกข้าวทั้งตำบล จึงเรียกว่า สาลีประวัติตำบลสาลี อำเภอบางปลาม้า - องค์การบริหารส่วนตำบลสาลี อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี สืบค้นเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2567 และมีต้นตระกูลนามสกุลสาลีผล เป็นเครื่องแสดงว่าเป็นอู่ข้าวอู่น้ำ ซึ่งประกอบด้วย 5 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1,2 บ้านสาลี, หมู่ที่ 3 บ้านลาดน้ำขาว, หมู่ที่ 4 บ้านทรงกระเทียม และหมู่ 5 บ้านบึงคา

ต่อมาประชากรของหมู่ที่ 5 บ้านบึงคาเพิ่มมากขึ้นจึงได้แยกพื้นที่หมู่บ้านออกเป็น หมู่ที 6 บ้านเสาธงทอง และหมู่ที่ 7 บ้านทรงกระเทียม ได้แยกพื้นที่ออกจากหมู่ที่ 4 บ้านทรงกระเทียม และหมู่ 8 บ้านสาลี ได้แยกพื้นที่ออกจากหมู่ที่ 2 บ้านสาลี

 การปกครองส่วนภูมิภาค 

 การปกครองส่วนภูมิภาค 
ตำบลสาลีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่

 หมู่ที่ 1 บ้านสาลี
 หมู่ที่ 2 บ้านสาลี
 หมู่ที่ 3 บ้านลาดน้ำขาว
 หมู่ที่ 4 บ้านทรงกระเทียม
 หมู่ที่ 5 บ้านบึงคา
 หมู่ที่ 6 บ้านเสาธงทอง
 หมู่ที่ 7 บ้านทรงกระเทียม
 หมู่ที่ 8 บ้านสาลี

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ตำบลสาลีเดิมมีฐานะสภาตำบลสาลี ในปี พ.ศ. 2517 วันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลสาลีมี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 48.74 ตารางกิโลเมตร ประชากร 7,254 คน และ 1,580 ครัวเรือนประชากรรายตำบลในประเทศไทย ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2538 (เขตตำบลสาลี อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี) สืบค้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2567 ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลสาลีอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลสาลี วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539
# เวียนนาน้อย
เวียนนาน้อย  เป็นชื่อเล่นที่ใช้เรียกเมืองซึ่งอาจมีสถาปัตยกรรมคล้ายคลึงกับเวียนนา เมืองหลวงของออสเตรีย เมืองที่ได้รับชื่อเล่นนี้ เช่น:
 อารัด ประเทศโรมาเนีย
 บีลสโก-เบียลา ประเทศโปแลนด์
 ชีสซิน ประเทศโปแลนด์
 แชร์นิวต์ซี ประเทศยูเครน
 เขตหงกั่ว เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน
 ลวิว ประเทศยูเครน
 ออซีเยค ประเทศโครเอเชีย
 รูเซ ประเทศบัลแกเรีย
 ชูมเพิร์ก ประเทศเช็กเกีย
 ตีมีชออารา ประเทศโรมาเนีย
 วาราจีน ประเทศโครเอเชีย
 ซาเกรบ ประเทศโครเอเชีย
# ซีไวส์ไจแอนต์
ทีที ซีไวส์ไจแอนต์  ซึ่งเดิมมีชื่อว่า ออปปามะ (Oppama) ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น แฮปปีไจแอนต์ (Happy Giant) ยาห์เรไวกิง (Jahre Viking) น็อกเนวิส (Knock Nevis) และมอนต์ (Mont) เป็นเรือบรรทุกน้ำมันดิบขนาดใหญ่พิเศษ (ULCC) และเป็นเรือขับเคลื่อนด้วยตนเองที่ยาวที่สุดในประวัติศาสตร์ สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1974–1979 โดยบริษัท ซูมิโตโมะ เฮฟวี อินดัสตรีส์ จำกัด ที่เมืองโยโกซูกะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น เรือลำนี้มีระวางบรรทุกสูงสุดที่มากที่สุดเท่าที่เคยมีการบันทึกมา เมื่อบรรทุกพิกัดแล้วจะมีระวางขับน้ำ 657,019 ตัน

ในช่วงเวลาที่ถูกสร้างขึ้น เรือลำนี้ถือเป็นเรือที่เคลื่อนที่ด้วยกำลังของตนเองที่มีน้ำหนักมากที่สุดในบรรดาเรือทุกประเภท ด้วยความลึกของตัวเรือเมื่อบรรทุกเต็มที่ 24.6 เมตร (81 ฟุต) และมีความยาว 458.45 เมตร (1,504.10 ฟุต) เรือลำนี้จึงไม่สามารถผ่านช่องแคบอังกฤษ คลองสุเอซ หรือคลองปานามาได้ โดยรวมแล้ว เรือลำนี้ถือเป็นเรือขับเคลื่อนด้วยกำลังของตนเองที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสร้างมา ในปี ค.ศ. 2013 ความยาวรวมของเรือลำนี้ถูกแซงหน้าไป 30 เมตรโดยสถานีผลิตก๊าซธรรมชาติเหลวลอยน้ำ เชลล์ พรีลูด (Shell Prelude FLNG) ซึ่งเป็นเรือบรรทุกสินค้าชนิดโมโนฮัลล์ มีความยาว 488 เมตร (1,601 ฟุต) และมีระวางขับน้ำ 600,000 ตัน เครื่องยนต์ของซีไวส์ไจแอนต์ใช้กำลังจากกังหันแบบยุงสตรอม

เรือได้รับความเสียหายจากการโจมตีทางอากาศในปี ค.ศ. 1988 ระหว่างสงครามอิรัก–อิหร่าน แต่ต่อมาได้รับการซ่อมแซมให้กลับมาใช้งานได้อีกครั้ง เรือลำลี้ได้รับการดัดแปลงให้เป็นหน่วยเก็บและขนถ่ายน้ำมันลอยน้ำ (Floating Storage and Offloading Unit: FSO) ในปี ค.ศ. 2004 และถูกจอดเทียบท่าอยู่ห่างจากชายฝั่งของประเทศกาตาร์ ในอ่าวเปอร์เซีย บริเวณแหล่งน้ำมันอัลชาฮีน

เรือได้ถูกขายให้แก่บริษัทรับซื้อเรือเก่าเพื่อนำไปรื้อถอนในประเทศอินเดีย และได้มีการเปลี่ยนชื่อเรือเป็น มอนต์ สำหรับการเดินทางครั้งสุดท้ายในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 เมื่อผ่านพิธีการศุลกากรของอินเดียเรียบร้อยแล้ว เรือได้แล่นไปยังอู่ตัดเรืออลัง เมืองอลัง รัฐคุชราต เพื่อทำการปลดระวางโดยการนำเรือไปเกยตื้นบนชายหาดเพื่อรื้อถอน ซึ่งกระบวนการดังกล่าวเสร็จสิ้นลงในปี ค.ศ. 2010
 อ้างอิง
# เพราะสมบูรณ์แบบจนไม่น่ารัก สตรีศักดิ์สิทธิ์จึงถูกถอนหมั้นและขายไปอาณาจักรข้างเคียง
เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นที่เขียนโดยโคกิ ฟุยุซึกิ และวาดภาพประกอบโดยมาซามิ ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 จนถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2565 ต่อมาได้รับการตีพิมพ์โดยโอเวอร์แลปและได้เริ่มตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์โอเวอร์แลป โนเวล เอฟในเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพโดยโดยมาโกะ อายาคิตะ เริ่มตีพิมพ์ในบริการมังงะ คอมิกส์ การ์โด ของโอเวอร์แลปในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอทรอยก้า เริ่มออกอากาศในเดือนเมษายนจนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2568

 ตัวละคร 

 สื่อ 
 ไลต์โนเวล 
เพราะสมบูรณ์แบบจนไม่น่ารัก สตรีศักดิ์สิทธิ์จึงถูกถอนหมั้นและขายไปอาณาจักรข้างเคียง เขียนโดยโคกิ ฟุยุซึกิ และได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ตั้งแต่วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 จนถึง 19 มกราคม พ.ศ. 2565 ต่อมาได้รับการตีพิมพ์โดยโอเวอร์แลป ซึ่งเริ่มเผยแพร่พร้อมภาพประกอบโดยมาซามิ ภายใต้สำนักพิมพ์ไลต์โนเวลโอเวอร์แลป โนเวล เอฟเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2564 ได้รับการตีพิมพ์แล้วทั้งหมด 6 เล่มที่ได้รับการวางจำหน่ายในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2567 

 มังงะ 
การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพโดยมาโกะ อายาคิตะ เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์มังงะคอมิกส์ การ์โดของโอเวอร์แลปในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ตอนต่าง ๆ ของมังงะได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม (ทังโกบง) จำนวน 5 เล่ม ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2567 ได้รับการแปลและตีพิมพ์เป็นภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส

 อนิเมะ 
มีการประกาศสร้างเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ในระหว่างการถ่ายทอดสด "5th Overlap Bunko All-Star Roundup Special" เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2567 เรื่องนี้จะได้รับการผลิตโดยสตูดิโอทรอยก้า และกำกับโดยชู วาตานาเบะ ซึ่งมีบทภาพยนตร์เขียนโดยเคอิจิโร โอจิ ออกแบบตัวละครโดยชูเฮย์ ยามาโมโตะ และเพลงประกอบที่แต่งโดยทาคาอากิ นากาฮาชิ ซีรีส์นี้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 10 เมษายนจนถึงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2568 ทางช่องทีวีโตเกียวและช่องอื่น ๆ เพลงเปิดของเรื่องคือ  ร้องโดย ขณะที่เพลงปิดของเรื่องคือ "Sister" ร้องโดย Won พลัสมีเดียเน็ตเวิร์คเอเชียได้รับลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และจะออกอากาศทางช่อง Aniplus Asia

 รายชื่อตอน 

 หมายเหตุ