wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เค้าอิ๋น
เค้าอิ๋น (เสียชีิวิต ค.ศ. 254) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า สฺวี ยฺหวิ่น  ชื่อรอง ชื่อจง  เป็นขุนพลและขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน 

 ประวัติ 
เค้าอิ๋นเป็นชาวเมืองเกาหยาง (高陽) ในมณฑลกิจิ๋ว(初，中領軍高陽許允與豐、玄親善。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 9. ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอเกาหยาง นครเป่าติ้ง มณฑลเหอเป่ย์ เค้าอิ๋นเกิดในตระกูลขุนนางและเป็นบัณฑิตที่มีชื่อเสียงในเวลานั้น ในรัชสมัยจักรพรรดิโจยอยแห่งวุยก๊ก เค้าอิ๋นรับราชการเป็นเจ้าหน้าที่สำนักคัดเลือกของราชเลขาธิการ (尚書選曹郎 ช่างชูเสฺวี่ยนเฉาหลาง)(明帝時爲尚書選曹郎) อรรถาธิบายจากเว่ย์เลฺว่ในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 9. ภายหลังขึ้นเป็นขุนนางมหาดเล็ก (侍中 ชื่อจง)(稍遷爲侍中尚書中領軍。) อรรถาธิบายจากเว่ย์เลฺว่ในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 9. ในอุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลงเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 สุมาอี้ส่งเค้าอิ๋นไปโน้มน้าวโจซองให้นำฎีกาของสุมาอี้ขึ้นถวายจักรพรรดิโจฮอง(爽不能用，而夜遣侍中許允、尚書陳泰詣帝，觀望風旨。) จิ้นชู เล่มที่ 1. ภายหลังเค้าอิ๋นขึ้นมามีตำแหน่งเป็นราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู) และผู้บัญชาทหารกลาง (中領軍 จงหลิ่นจฺวิน)

ในปี ค.ศ. 254 เค้าอิ๋นมียศเป็นขุนพลพิทักษ์ภาคเหนือ (鎮北將軍 เจิ้นเป่ย์เจียงจฺวิน) ถืออาญาสิทธิ์ในฐานะแม่ทัพผู้ดูแลราชการทหารทั้งหมดในพื้นที่ทางเหนือของแม่น้ำฮองโห(後豐等事覺，徙允為鎮北將軍，假節督河北諸軍事。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 9. เค้าอิ๋นเป็นมิตรกับแฮเฮาเหียนและลิฮอง แฮเฮาเหียนและลิฮองนั้นวางแผนจะสังหารสุมาสูผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของวุยก๊กแต่ไม่สำเร็จ

ปีเดียวกันนั้น จักรพรรดิโจฮองเสด็จไปที่อำเภอผิงเล่อ (平樂) เพื่อทรงส่งกองกำลังของสุมาเจียวน้องชายของสุมาสู ในเวลานั้นเค้าอิ๋นและเหล่าขุนนางผู้ใหญ่เห็นว่าควรจะใช้โอกาสที่มีการพบปะระหว่างจักรพรรดิโจฮองและสุมาเจียวในการสังหารสุมาเจียวเสีย และวางแผนจะยึดกองกำลังของสุมาเจียวมาใช้โจมตีสุมาสู แต่โจฮองทรงไม่กล้ากระทำการตามแผนดังกล่าว แต่แล้วแผนที่คิดการจะสังหารสุมาเจียวได้รั่วไหลรู้ไปถึงสุมาสู ต่อมาสุมาสูจึงปลดโจฮองจากตำแหน่งจักรพรรดิ(此秋，姜維寇隴右。時安東將軍司馬文王鎮許昌，徵還擊維，至京師，帝於平樂觀以臨軍過。中領軍許允與左右小臣謀，因文王辭，殺之，勒其衆以退大將軍。已書詔於前。文王入，帝方食栗，優人雲午等唱曰：「青頭雞，青頭雞。」青頭雞者，鴨也。帝懼不敢發。文王引兵入城，景王因是謀廢帝。) อรรถาธิบายจากชื่อ-ยฺหวี่และเว่ยชื่อชุนชิวในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 4.

สุมาสูใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ให้ราชสำนักออกราชโองการปลดเค้าอิ๋นจากตำแหน่ง และพาตัวมามอบต่อเสนาบดีตุลาการ (廷尉 ถิงเว่ย์) ตัวเค้าอิ๋นก็ถูกจับในข้อหาสมคบคิดกับผู้อื่นคิดประทุษร้าย ไม่นานหลังจากนั้นเค้าอิ๋นต้องโทษให้ถูกเนรเทศไปยังเมืองเล่อหลาง (樂浪) จักรพรรดิโจฮองทรงพระกันแสงอำลาเค้าอิ๋น เค้าอิ๋นเสียชีวิตระหว่างเดินทาง(未發，以放散官物，收付廷尉，徙樂浪，道死。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 9.(帝以允當出，乃詔會羣臣，羣臣皆集，帝特引允以自近；允前爲侍中，顧當與帝別，涕泣歔欷。會訖，罷出，詔促允令去。會有司奏允前擅以厨錢穀乞諸俳及其官屬，故遂收送廷尉，考問竟，減死徙邊。允以嘉平六年秋徙，妻子不得自隨，行道未到，以其年冬死。) อรรถาธิบายจากเว่ย์เลฺว่ในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 9.

บู๊ขิวเขียมและบุนขิมเคยเขียนรายการความผิดของสุมาสูในฎีกาที่ถวายราชสำนัก ความตอนหนึ่งมีการกล่าวถึงเค้าอิ๋นว่า "เมื่อไม่นานมานี้ ผู้บัญชาทหารเค้าอิ๋นใกล้จะได้พิทักษ์ภาคเหนือ ด้วยเงินในคลังที่มอบให้ และ[สุมา]สูถวายฎีกาขอให้ลงโทษ แม้ว่า[เค้า]อิ๋นถูกเนรเทศ แต่ก็ตายด้วยความหิวโหยอยู่ตามทาง แผ่นดินได้ยินเรื่องนี้ ไม่มีใครไม่โศกเศร้า นี่คือความผิดประการที่เก้า"(近者領軍許允當為鎮北，以廚錢給賜，而師舉奏加辟，雖云流徙，道路餓殺，天下聞之，莫不哀傷，其罪九也。) อรรถาธิบายในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 28.
# เอ็ดดิงตัน (ภาพยนตร์)
เอ็ดดิงตัน  เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวตะวันตกร่วมสมัยที่มีกำหนดฉายในอนาคต เขียนบทและกำกับโดยอารี แอสเตอร์ นำแสดงโดยวาคีน ฟินิกซ์, เปโดร ปัสกัล, เอมมา สโตน, ลุก ไกรมส์, ออสติน บัตเลอร์, เดียร์เดร โอคอนเนลล์, ไมเคิล วอร์ด และคลิฟตัน คอลลินส์ จูเนียร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้จัดจำหน่ายโดยเอทเวนตีโฟร์ ซึ่งจะร่วมสร้างกับสแควร์เพ็กและยังไม่มีกำหนดการฉาย

 คำนำ 
ตามติดชีวิตของนายอำเภอที่มีปณิธานอันสูงส่ง ณ เมืองเล็ก ๆ ในรัฐนิวเม็กซิโก

 นักแสดง 
 วาคีน ฟินิกซ์
 เอมมา สโตน
 ออสติน บัตเลอร์
 เปโดร ปัสกัล
 ลุก ไกรมส์
 เดียร์เดร โอคอนเนลล์
 ไมเคิล วอร์ด
 คลิฟตัน คอลลินส์ จูเนียร์

 การสร้าง 
อารี แอสเตอร์เขียนบทให้กับภาพยนตร์ตะวันตกร่วมสมัยที่เขาเคยคิดจะสร้างเป็นผลงานการกำกับเรื่องแรก เขาอ้างว่าพยายามสร้างมันมาประมาณห้าปีก่อนที่จะตัดสินใจสร้างกรรมพันธุ์นรกและเทศกาลสยอง  ขณะโปรโมตภาพยนตร์เรื่องที่สามอย่างโบอย่าไปกลัว แอสเตอร์ระบุว่าภาพยนตร์เรื่องต่อไปของเขาน่าจะเป็นแนวตะวันตก และเขาได้ปรับปรุงบทให้เกิดขึ้นในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 เอมมา สโตนและคริสโตเฟอร์ แอบบอตต์ร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ในเดือนมกราคม ปี ค.ศ. 2023 และแอสเตอร์ยังวางแผนที่จะร่วมงานกับวาคีน ฟินิกซ์อีกครั้งสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยแอสเตอร์และฟินิกซ์กำลังมองหาสถานที่ถ่ายทำในรัฐนิวเม็กซิโกในเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 2023 ในเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 2024 ฟินิกซ์, สโตน, ออสติน บัตเลอร์, เปโดร ปัสกัล, ลุก ไกรมส์, เดียร์เดร โอคอนเนลล์, ไมเคิล วอร์ด และคลิฟตัน คอลลินส์ จูเนียร์ได้ถูกเพิ่มเข้ามาในทีมนักแสดง

การถ่ายทำเริ่มขึ้นในรัฐนิวเม็กซิโกเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2024 จนถึงวันที่ 17 พฤษภาคม
# เบอบลิงเงิน
เบอบลิงเงิน  เป็นเมืองในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี ใกล้นครชตุทการ์ท 

เบอบลิงเงินเป็นที่ตั้งของฐานทัพอากาศเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง จึงตกเป็นเป้าหมายการทิ้งระเบิดของกองทัพสัมพันธมิตรในปี 1943 ต่อมาภายหลังสงคราม บรรดาสิ่งก่อสร้างทางทหารเดิมของเยอรมนีถูกยึดและใช้เป็นที่ตั้งของค่ายทหารสหรัฐ ทั้งทหารบกและกำลังนาวิกโยธิน

ปัจจุบัน เบอบลิงเงินเป็นที่ตั้งของศูนย์กระจายผลิตภัณฑ์ของเมอร์เซเดส-เบนซ์ ซึ่งมีโรงงานขนาดใหญ่อยู่ในเมืองซินเดิลฟิงเงินที่อยู่ติดกัน และยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานบริษัทอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์อย่างเช่นไมโครซอฟท์, ไอบีเอ็ม, ซีเมนส์ ฯลฯ ทุกเดือนกรกฎาคมจะมีการจัดเทศกาลประจำปีเบอบลิงเงิน
# หลี่ไท่โฮ่ว (ราชวงศ์หมิง)
หลี่ไท่โฮ่ว (ไม่ปรากฎวันพระราชสมภพ และวันสวรรคต) พระนางเป็นพระมเหสีในหวงไท่จื่อจู เปียว และทรงเป็นพระราชมารดาในจักรพรรดิเจี้ยนเหวิน

 ชีวประวัติ 
หลี่ไท่โฮ่วเป็นธิดาของหลี่ เปิ่น ขุนนางตำแหน่งสมุหไท่ฉางซือ《明史卷一百一十五·列传第三》：皇太后吕氏，寿州人。父本，累官太常卿

แรกเริ่มพระนางหลี่รับราชการเป็นหวงไท่จื่อชื่อเฟย (皇太子次妃) พระมเหสีรองในหวงไท่จื่อจู เปียว《明史·卷三百·列传第一百八十八·外戚》吕本，寿州人，懿文太子次妃父也。仕元[……]

ในวันที่ 5 พฤศจิกายน รัชศกหงอู่ปีที่ 10 (ค.ศ. 1377) พระนางหลี่ให้กำเนิดพระราชโอรสพระองค์ที่สองของหวงไท่จื่อจู เปียวนามว่าจู หยุนเหวิน

ในเดือนพฤศจิกายน รัชศกหงอู่ปีที่ 11 (ค.ศ. 1378) หวงไท่จื่อเฟยสกุลฉาง (常氏) สวรรคต ทำให้ต่อมาพระนางหลี่ก็ได้เป็นหวงไท่จื่อเฟย《太祖高皇帝实录》卷156 洪武十六年八月十日条

ในวันที่ 20 มิถุนายน รัชศกหงอู่ปีที่ 18 (ค.ศ. 1385) พระนางหลี่ให้กำเนิดพระราชโอรสนามว่าจู หยุนเจียน (朱允熞)《太祖高皇帝实录》卷173 洪武十八年六月二十日条

ในวันที่ 12 มิถุนายน รัชศกหงอู่ปีที่ 24 (ค.ศ. 1391) พระนางหลี่ให้กำเนิดพระราชโอรสนามว่าจู หยุนซี (朱允熙)《太祖高皇帝实录》卷209 洪武二十四年六月十二日条

ในวันที่ 25 เมษายน รัชศกหงอู่ปีที่ 25 (ค.ศ. 1392) หวงไท่จื่อจู เปียว
สวรรคต ได้รับพระสมัญญานามว่าอี้เหวิน (懿文)

เนื่องจากจู ซงอิน (朱雄英) พระโอรสพระองค์แรกสุดของหวงไท่จื่อจู เปียวที่ประสูติแต่หวงไท่จื่อเฟยสกุลฉางสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ 8 พระชันษาในวันที่ 12 หรือ 13 เมษายนตามบันทึก จักรพรรดิหมิงไท่จู่จึงตั้งจู หยุนเหวินพระราชโอรสองค์ที่สองของหวงไท่จื่อจู เปียวเป็นหวงไท่ซุน (皇太孙)

ในเดือนกุมภาพันธ์ รัชศกเจี้ยนเหวินปีที่ 1 (ค.ศ. 1399) พระนางหลี่ได้รับการสถาปนาเป็นหวงไท่โฮ่ว

จักรพรรดิหย่งเล่อโจมตีประตูจินชวน (金川门) และได้พบปะกับหลี่ไทโฮ่ว และได้บอกเหตุผลในการยกทัพมาโจมตีครั้งนี้ เมื่อชะตากรรมเป็นแบบนี้ และพระราชวังที่ถูกเพลิงไหม้ หลี่ไท่โฮ่วจึงออกจากพระราชวังไปประทับที่สุสานหลวงของหวงไท่จื่อจู เปียวกับจู หยุนซีลุกชายคนเล็ก

ในรัชศกหย่งเล่อปีที่ 1 (ค.ศ. 1403) หลี่ไท่โฮ่วถูกถอดพระราชอิสริยยศเป็นหวงเซ่าอี้เหวินไท่จื่อเฟย (皇嫂懿文太子妃)

ในรัชศกหย่งเล่อปีที่ 4 (ค.ศ. 1406) จู หยุนซีสิ้นพระชนม์ในวัย 16 พระชัน เพราะถูกไฟเผาทั้งเป็นจากเหตุเพลิงไหม้ และไม่ทราบชะตากรรมของพระนางหลี่

ในรัชศกหงหวงปีที่ 1 (ค.ศ. 1645) จักรพรรดิหงกวงคืนพระราชอิสริยยศหวงไท่โฮ่วให้กับพระนางหลี่《萬曆野獲編·卷三》故后無諱日 太后呂氏，故懿文太子追崇興宗康皇帝之繼配也。太子娶開平主常遇春女為妃，先薨，以太常卿呂本女為繼。建文帝即位，追尊常氏為懿敬孝康皇后，呂為皇太后。及文皇兵入，召后至，告以不得已舉兵之意，后出宮復故號為太子妃。尋命懿文諸子：吳王為廣澤王，居漳州；衡王為懷恩王，居建昌。是年俱召還，錮之鳳陽高牆。惟少子允𤐤，先封徐王，改封敷惠王，隨母呂太妃居懿文陵園。永樂四年，火起於邸中暴卒，追諡哀簡。蓋以呂后生，不欲顯誅之也。經呂后遂不知所終，今紀述中有云與建文同日自焚者，妄也。今懿文園近附孝陵，歲時尚能沾祭，常、呂二后想亦並祔不廢。然呂后竟無諱日可考，亦無諡號追贈。雖大義滅親，然於文皇為長嫂，於仁宗為伯妣，恩禮缺然，可為歎息。今志士仁人徒致意於建文尊號，屢形章奏，尚未循其本也。嘉靖間，孝宗張后崩，追諡孝康，與懿文帝后號同。此大臣不討論之過。時貴溪首揆，分宜掌禮部。
# เซฺวียนเต๋อ
เซฺวียนเต๋อ (ค.ศ. 1426 – ค.ศ. 1435) เป็นนามศักราชของหมิงเซฺวียนจง จักรพรรดิรัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์หมิง  มีระยะเวลา 10 ปี

วันที่ 10 เดือนแรก รัชศกเซฺวียนเต๋อปีที่ 10 จู ฉีเจิ้นเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิ ในปีต่อมาได้เปลี่ยนรัชศกเป็นเจิ้งถ่ง

 เหตุการณ์สำคัญ 
 ก่อตั้งโรงเรียนขันทีเพื่อให้ขันทีได้รับการศึกษา
 รัชศกเซฺวียนเต๋อปีที่ 5 เจิ้งเหอได้เดินทางไปทางทิศตะวันตกครั้งที่ 7

 ศิลปะ 
แบบอย่างศิลปะของยุคนี้โดดเด่นด้วยเครื่องลายครามสีน้ำเงินและสีขาวที่เน้นลวดลายและการออกแบบที่สมมาตรของรูปลักษณ์โดยรวม

 ตารางเปรียบเทียบลำดับเหตุการณ์ 
เซฺวียนเต๋อ12345678910ค.ศ.1426142714281429143014311432143314341435ปีนักษัตรมะเมียมะแม วอกระกาจอกุนชวดฉลูขาลเถาะ
# เศข หาสินา
เศข หาสินา วาเชด (Sheikh Hasina Wazed, เกิด 28 กันยายน 1947) เป็นนักการเมืองชาวบังกลาเทศ ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีบังกลาเทศคนที่สิบระหว่างปี 1996–2001 และ 2009–2024 เธอเป็นลูกสาวของชีค มูจิบูร์ เราะห์มาน บิดาแห่งบังกลาเทศและประธานาธิบดีบังกลาเทศคนแรก เธอดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีรวมนานกว่า 19 ปี ถือว่ายาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์บังกลาเทศ และเป็นหัวหน้ารัฐบาลสตรีที่ดำรงตำแหน่งนานที่สุดในโลก

หลังรัฐบาลเผด็จการของฮุสเซน มูฮาเมด เอร์ชาด สิ้นสุดลง หาสินาซึ่งเป็นประธานพรรคอวามีลีก แพ้ในการเลือกตั้งปี 1991 ให้กับคาเลดา ซีอา ทั้งสองเคยร่วมมือกันโค่นล้มเอร์ชาดมาก่อนหน้า หาิสนาเป็นหัวหน้าฝ่ายค้านในสภา และในตำแหน่งนี้เธอได้กล่าวโทษพรรคชาตินิยมบังกลาเทศ (BNP) ของซีอาว่ามีการทุจริตในการเลือกตั้งเกิดขึ้น และประกาศปฏิเสธรัฐสภาชุดนี้ นับจากนั้นได้เกิดการประท้วงทางการเมืองและความระหองระแหงทางการเมืองตามมา ซีอาลาออกจากตำแหน่งและรัฐบาลเปลี่ยนผ่านอยู่ในอำนาจแทน หลังจากนั้นหาสินาชนะการเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีสำเร็จในการเลือกตั้งเดือนมิถุนายน 1996 หลังจากนั้นมา บังกลาเทศเริ่มเข้าสู่ยุคสมัยแห่งการเติบโตทางเศรษฐกิจและหลุดพ้นจากความยากจน

ในสมัยการเป็นนายกรัฐมนตรีของเธอ บังกลาเทศเผชิญกับการถดถอยทางประชาธิปไตย ฮิวแมนไรต์วอชรายงานและบันทึกการสูญหายและฆาตกรรมนอกกฎหมายอย่างแพร่หลายภายใต้รัฐบาลของเธอ มีการลงโทษนักข่าวและผู้ที่วิจารณ์รัฐบาลของเธออย่างเป็นระบบโดยต่อเนื่อง ในปี 2021 นักข่าวไร้พรมแดนประเมินนโยบายสื่อของหาสินาไปในทางลบ โดยนโยบายที่ขัดกับการรายง่านข่าวโดยเสรีของหาสินามีใช้มาตั้งแต่ปี 2014 เธอได้รับการขึ้นชื่อเป็นหนึ่งใน 100 บุคคลผู้ทรงอิทธิพลของโลกโดยไทม์ ประจำปี 2018 และหนึ่งใน 100 สตรีผู้ทรงอิทธิพลของโลกโดยฟอบส์ในปี 2015, 2018 และ 2022

ภายหลังการประท้วงใหญ่ทั่วประเทศ ในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2567 เศข หาสินา ประกาศลาออกจากตำแหน่งและลี้ภัยไปยังประเทศอินเดีย
# มายา ซันดู
มายา ซันดู (, ; เกิด 24 พฤษภาคม 1972) เป็นนักการเมืองชาวมอลโดวาผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีมอลโดวาคนปัจจุบันนับตั้งแต่ 24 ธันวาคม 2020 ผู้สถาปนาและอดีตหัวหน้าพรรคการลงมือทำและสามัคคี (ปัส) และอดีตนายกรัฐมนตรีมอลโดวาในปี 2019 เธอลงจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจากการยุบสภาเนื่องด้วยการลงคะแนนเสียงไม่ไว้วางใจ ซันดูเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการระหว่างปี 2012 ถึง 2015 และเป็นสมาชิกรัฐสภามอลโดวาระหว่างปี 2014 ถึง 2015 และอีกครั้งในปี 2019 ซันดูชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีอย่างถล่มทลายในการเลือกตั้งปี 2020 เธอเป็นประธานาธิบดีสตรีคนแรกของมอลโดวา และเป็นผู้สนับสนุนคนสำคัญของการเข้าร่วมสหภาพยุโรป และเป็นผู้กำกับดูแลการได้รับสถานะผู้สมัครเข้าเป็นสมาชิกของมอลโดวา โดยทั่วไปถือว่าเธอมีความโน้มเอียง 'สนับสนุนตะวันตก' เธอวิจารณ์และคัดค้านการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย และสนับสนุนขั้นตอนในการลดความพึ่งพาทางเศรษฐกิจของมอลโดวาต่อรัสเซียลง รวมถึงให้แถลงการณ์สนับสนุนยูเครนในวิกฤตการณ์นี้ ซันดูมีผลงานในการปฏิรูปทางการเมืองมอลโดวาด้วยการต้านการทุจริต, ปฏิรูปเศรษฐกิจ และการทำเศรษฐกิจเป็นเสรีนิยม ตลอดจนการเข้าหายุโรปมากขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ 2023 เธอได้กล่าวหาว่ารัสเซียมีความพยายามจะจัดฉากการรัฐประหารรัฐบาลมอลโดวา
# อัส นอยวาส เด กอปากาบานา
อัส นอยวาส เด กอปากาบานา  เป็นมินิซีรีส์แนวดรามาของบราซิล สร้างโดย ดียัช โกมีส ออกอากาศทางช่องเตเว โกลบู เมื่อวันที่ 2 ถึงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2535

 นักแสดง 

 มีแกล ฟาลาเบลลา รับบท โดนาตู เด กัชตรู เมเนซิส (Donato de Castro Menezes)

 พาทริเซีย พิลลาร์ รับบท ซินารา รีเบย์รู อัลวิส (Cinara Ribeiro Alves)

 คริสเตียเน ตอร์โลนี รับบท เด ซา มอนเตเส (Kátia de Sá Montese)

 ราอุล คอร์เทซ รับบท ฌูแซ การ์ลูส มอนเตเส (José Carlos Montese)

 เรจินัลดู ฟาเรีย รับบท เดเตติเว ฌอร์ฌี ฟรานซา (Detetive Jorge França)

 บรังกา เด คามาร์โก รับบท ไลลา "ไลโลคา" (Leila "Leiloca")

 เซแซ โปเลสซา รับบท มาเรียนา ฟรานซา (Mariana França)
 ฮูกู คาร์วานา รับบท เดเลกาดู อะโดรอัลโด เด ลิมา (Delegado Adroaldo de Lima)
 อานา บียาตริช โนเกย์รา รับบท ฟาตีมา เรอิส (Fátima Reis)
 ทัสเซีย คามาร์โก รับบท มาริเลเน บาติสตา (Marilene Batista)
# อา เมนินา ดู เวเลย์รู อาซูล
อา เมนินา ดู เวเลย์รู อาซูล  เป็นเทเลโนเบล่าของบราซิล สร้างโดย อิวานี รีเบย์รู, เตย์เชย์รา ฟิลยู และดาร์ซียู เฟร์เรย์รา ออกอากาศทางช่องทีวี เอ็กเซลซิโอร์ เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 ถึงวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2513

 นักแสดง 

 มาเรีย อิซาเบล เด ลิซานดรา รับบท โกลรินญา (Glorinha)
 เอดซง ฟรานซา รับบท มาร์เซลู (Marcelo)
 นิวตัน ปราดู รับบท เปาลู (Paulo)
 ไลลา ดินิซ รับบท (Ester)
 เคลย์ด ยาโคนิส รับบท อิดา (Ida)
 รอนนี วอน รับบท วีนีซียุส (Vinícius)
 โซนียา บรากา รับบท โอติเลีย (Otília)
 เอ็งรีกี มาร์ตินส์ รับบท โรเก (Roque)
 ลิเลียน เลมเมิร์ตซ์ รับบท เดโบรา (Débora)
 คาซิลดา ลานูซา รับบท อิซาเบล (Isabel)
 ซิลวานา ลอปึช รับบท คลารา (Clara)
 อาร์เลเต มอนเตเนโกร รับบท โซเฟีย (Sofia)
 มาเรีย อปาเรซิดา อัลวิส รับบท คาร์เมม (Carmem)
# อีเทอร์นอลซันไชน์ (อัลบั้ม)
อีเทอร์นอลซันไชน์  เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 7 ของอารีอานา กรานเด นักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน วางแผงเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2024 โดยค่ายรีพับลิกเรเคิดส์ เขียนและโปรดิวซ์โดยกรานเด, แมกซ์ มาร์ติน, อิลยา ซัลมานซาเดห์ และออสการ์ กอร์เรส เหนือสิ่งอื่นใด อีเทอร์นอลซันไชน์เป็นอัลบั้มเพลงป๊อปและอาร์แอนด์บีที่ได้รับอิทธิพลจากดนตรีแดนซ์ โดยเฉพาะซินท์ป็อปและเฮาส์

กรานเดได้รับชื่ออัลบั้มจากภาพยนตร์โรแมนติกปี 2004 เรื่อง Eternal Sunshine of the Spotless Mind เธอคิดว่าอัลบั้มนี้เป็นบันทึกของทั้งความเปราะบางและความบันเทิง โดยได้รับแรงบันดาลใจจากประสบการณ์ชีวิตส่วนตัวของเธอ นักวิจารณ์ส่วนใหญ่ยกย่อง Eternal Sunshine ในเรื่องเสียงร้องและดนตรีที่จำกัด และความเปราะบางทางอารมณ์ของเนื้อหา ในขณะที่บางคนวิจารณ์การแต่งเพลงว่าไม่มีการปรับแต่ง

ซิงเกิลนำของอัลบั้ม " เยสแอนด์? " วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 มกราคม 2024 เปิดตัวบนยอด Billboard Hot 100 ในฐานะเพลงอันดับแปดของ กรานเด ในสหรัฐอเมริกา ซิงเกิลที่สอง " We Can't Be Friends (Wait for Your Love) " เปิดตัวควบคู่กับอัลบั้ม กรานเดโปรโมตและพูดคุยเกี่ยวกับอัลบั้มในรายการที่จัดโดยนักจัดรายการวิทยุ แซ็ค ซัง และ เซน โลว์ และเป็นแขกรับเชิญทางดนตรีของ แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2024

อัลบั้มฉบับขยายรวมถึงเวอร์ชันสี่แทร็กจากอัลบั้มมาตรฐานวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 มีนาคม 2024 เพลงเพิ่มเติมประกอบด้วยนักร้องชาวออสเตรเลีย ทรอย ซีวาน และนักร้องชาวอเมริกัน มารายห์ แครี
# วัดประทุมบูชา
วัดประทุมบูชา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านทาม อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี ริมแม่น้ำปราจีนบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 17 ไร่ 10 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 81 ไร่ 3 งาน 72 ตารางวา

วัดประทุมบูชาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2324 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2478

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารไม้ หอระฆัง มีเจดีย์เก่า มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์คือ ท้าวเวสสุวรรณ ก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นองค์ท้าวเวสสุวรรณที่มีขนาดสูงใหญ่ที่สุดในภาคกลางและภาคตะวันออก สูง 12 เมตร สร้างเมื่อปีที่ฉลองสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี ขนาดความสูงท้าวเวสสุวรรณมีความกว้าง 3 เมตรสูง 12 เมตร 99 เซนติเมตร  ซึ่งเป็นงานที่โดยช่างกรมศิลปากรซึ่งเป็นลูกศิษย์อดีตเจ้าอาวาสมาเป็นช่างก่อสร้างเป็นงานติดกระจกองค์แรกในประเทศไทยและมีความสูงที่สุดในประเทศไทย
# ชินาร์
ชินาร์ (, ; , เซปทัวจินต์ ,) เป็นภูมิภาคตอนใต้ของเมโสโปเตเมียที่ปรากฏในคัมภีร์ฮีบรู

ศัพทมูลวิทยา
คัมภีร์ฮีบรูในภาษาฮีบรู (שנער Šinʿar) เทียบเท่ากับศัพท์ในภาษาอียิปต์ว่า Sngr และฮิตไทต์ Šanḫar(a) ทั้งหมดสื่อถึงเมโสโปเตเมียตอนใต้ นักอัสซีเรียวิทยาบางคนจัดให้ Šinʿar เป็วิธภาษาตะวันตกหรือคำร่วมเชื้อสายของ Šumer (ซูเมอร์) โดยที่คำต้นฉบับเป็นชื่อเรียกประเทศตนเองว่า ki-en-gi(-r) แต่กระนั้นยังคง "เต็มไปด้วยปัญหาทางนิรุกติศาสตร์" 

Sayce (1895) ระบุ ชินาร์ เป็นคำร่วมเชื้อสายกับชื่อดังนี้: Sangara/Sangar ที่ปรากฏในเนื้อหาการพิชิตในเอเชียของฟาโรห์ทุตโมสที่ 3 (ศตวรรษที่ 15 ก่อน ค.ศ.); Sanhar/Sankhar ในจดหมายอามาร์นา (ศตวรรษที่ 14 ก่อน ค.ศ.); Singara ของกรีก และซินญารในปัจจุบันที่เมโสโปเตเมียตอนบน ใกล้แม่น้ำคอบูร เขาเสนอว่าชินาร์อยู่ในเมโสโปเตเมียตอนบน แต่ยอมรับว่าคัมภีร์ไบเบิลให้หลักฐานที่สำคัญว่าสถานที่นี้อยู่ในเมโสโปเตเมียตอนล่างSayce, Archibald Henry (1895). Patriarchal Palestine, pp. 67-68.
Albright (1924) เสนอแนะที่ตั้งเข้ากับอาณาจักรคานาW. F. Albright, Shinar-Šanḡar and Its Monarch Amraphel. American Journal of Semitic Languages and Literatures 40/2, 1924, 125-133.

คัมภีร์ฮีบรู
ชื่อ ชินาร์ ปรากฏในคัมภีร์ฮีบรู 8 ครั้ง โดยสื่อถึงบาบิโลเนีย ที่ตั้งของชินาร์มีหลักฐานชัดเจนจากคำอธิบายว่าครอบคลุมทั้งบาเบล/บาบิโลน (บาบิโลเนียตอนเหนือ) และเอเรก/อูรุก (บาบิโลเนียตอนใต้) ในหนังสือปฐมกาล 10:10 กล่าวกันว่าจุดเริ่มต้นของอาณาจักรนิมโรดอยู่ที่ "เมืองบาเบล [บาบิโลน] และเมืองเอเรก [อูรุก] และเมืองอัคคัด และเมืองคาลเนห์ ในแผ่นดินชินาร์" โองการที่ 11:2 ระบุว่าชินาร์ตั้งล้อมรอบที่ราบที่กลายเป็นที่ตั้งของหอคอยบาเบลหลังเหตุการณ์น้ำท่วมโลก

ในปฐมกาล 14:1 และ 9 กษัตริย์อัมราเฟลปกครองชินาร์ รายละเอียดนี้ยังปรากฏเพิ่มเติมในหนังสือโยชูวา 7:21; อิสยาห์ 11:11; ดาเนียล 1:2 และเศคาริยาห์ 5:11 ในฐานะคำพ้องความหมายของบาบิโลเนีย

Jubilees
Book of Jubilees 9:3 ระบุชินาร์ (หรือในข้อความภาษาเอธิโอเปียว่า Sadna Sena`or) เป็นอัสชูร์ บุตรเชม Jubilees 10:20 ระบุว่าหอคอยบาเบลสร้างขึ้นด้วยบิทูเมนจากทะเลชินาร์ David Rohl ตั้งทฤษฎีว่าหอคอยตั้งอยู่ที่เอรีดู ซึ่งเคยตั้งอยู่ริมชายฝั่งอ่าวเปอร์เซีย โดยมีซากซิกกุรัตโบราณขนาดใหญ่ที่ทำมาจากบิทูเมนRohl, David, Legends: The Genesis of Civilization (1998) and The Lost Testament (2002)

ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
ชื่อภูมิภาคในภาษากรีกมกีารนำไปใช้เป็นชื่อ แชนต์สออฟเซนนาร์ วิดีโอเกมที่มีรูปแบบการเล่าเรื่องจากหอคอยบาเบลSchreier, Jason. Two Hobbyists Made One of This Year’s Best Video Games. Bloomberg, October 13, 2023.
# อินต้ายบก
อินต้ายบก มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า อิ่น ต้ามู่  ไม่ทราบชื่อตัว ชื่อรอง ต้ายบก หรือ ต้ามู่  เป็นข้ารับใช้ของตระกูลโจ หลังจากวุยก๊กได้รับการก่อตั้ง อินต้ายบกได้ร่วมเป็นคนสนิทของจักรพรรดิ เคยมีตำแหน่งเป็นนายกองพันประจำพระที่นั่ง (殿中校尉 เตี้ยนจงเซี่ยวเว่ย์)

 ประวัติ 
ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 โจฮองจักรพรรดิวุยก๊กเสด็จไปยังสุสานโกเบงเหลง (高平陵 เกาผิงหลิง) เพื่อสักการะอดีตจักรพรรดิโจยอย โดยมีโจซองผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์และคนอื่น ๆ ตามเสด็จ สุมาอี้ซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมได้ฉวยโอกาสนี้ก่อการรัฐประหารในนครหลวงลกเอี๋ยง โดยอ้างว่าโจซองมีแผนคิดจะชิงบัลลังก์ สุมาอี้สั่งปลดโจซองจากตำแหน่งตามพระราชเสาวนีย์ของกวยทายเฮา ปิดประตูนครลกเอี๋ยง และยึดค่ายทหารของเหล่าน้องชายของโจซอง สุมาอี้ส่งเค้าอิ๋นและต้านท่ายไปเกลี้ยกล่อมโจซองให้ยอมจำนน เจียวเจ้ยังได้ส่งหนังสือถึงโจซองเพื่ออธิบายเจตนาของสุมาอี้ และยังส่งอินต้ายบกซึ่งเป็นนายกองพันประจำพระที่นั่งที่โจซองไว้วางใจมาโน้มน้าวโจซองให้สละอำนาจและกลับไปลกเอี๋ยง(宣王使許允、陳泰解語爽，蔣濟亦與書達宣王之旨，又使爽所信殿中校尉尹大目謂爽，唯免官而已，以洛水爲誓。爽信之，罷兵。) อรรถาธิบายจากชื่อ-ยฺหวีั่ในจดหมายเหตุสามก๊กเล่มที่ 9.(懿使侍中高陽、許允及尚書陳泰說爽宜早自歸罪，又使爽所信殿中校尉尹大目謂爽，唯免官而已，以洛水為誓) จือจื้อทงเจี้ยน เล่มที่ 76. ภายหลังโจซองและพรรคพวกถูกสุมาอี้สั่งประหารชีวิตสามชั่วโคตร อินต้ายบกรู้สึกเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นและต้องการจะแก้แค้นมาโดยตลอด

ในปี ค.ศ. 255 บู๊ขิวเขียมและบุนขิม พร้อมด้วยบุตรชายของบุนขิมคือบุนเอ๋งและบุนเฮา นำทัพเข้าโจมตีสุมาสู อินต้ายบกรู้ว่าลูกตาข้างหนึ่งของสุมาสูถลนออกจากเบ้าทำให้สุมาสูป่วยหนักใกล้จะเสียชีวิต อินต้ายบกจึงเข้าไปพูดกับสุมาสูว่า "เดิมบุนขิมเป็นคนที่ท่านไว้ใจ แต่ถูกคนอื่นหลอกใช้ เขายังเป็นคนบ้านเดียวกันกับองค์จักรพรรดิด้วย โดยปกติเขากับข้าพเจ้าเชื่อใจซึ่งกันและกัน ข้ายินดีไปเกลี้ยกล่อมเขาเพื่อท่าน ให้เขากลับมาเป็นมิตรกับท่านดังเดิม" สุมาสูเห็นชอบด้วย อินต้ายบกจึงสวมเกราะและขี่ม้าตัวใหญ่ออกไปเพียงลำพังไล่ตามบุนขิมไป แล้วสนทนากับบุนขิมจากที่ไกล ๆ ในใจอินต้ายบกนั้นคำนึงถึงตระกูลโจและรู้ว่าสุมาสูใกล้จะตาย แต่ไม่สะดวกที่จะบอกบุนขิมโดยตรง จึงพูดเป็นนัยไปว่า "เหตุใดท่านจึงไม่อดทนอีกไม่กี่วันเล่า" อินต้ายบกต้องการให้บุนขิมเข้าใจความหมายของ "อดทนอีกไม่กี่วัน" แต่บุนขิมไม่เข้าใจและตะโกนไปว่า "ท่านเป็นข้ารับใช้ของจักรพรรดิองค์ก่อน ไม่คิดตอบแทนพระมหากรุณาธิคุณ แต่กลับร่วมมือกับสุมาสูทรยศต่อราชวงศ์ ท่านไม่เห็นแก่สวรรค์ สวรรค์ก็จะไม่อวยพรท่าน" แล้วง้างเกาทัณฑ์จะยิงอินต้ายบก อินต้ายบกร้องไห้และพูดว่า "การใหญ่ของแผ่นดินภินท์พังลงเสียแล้ว โปรดรักษาตนด้วยเถิด!"(殿中人尹大目小為曹氏家奴，常在天子左右，師將與俱行，大目知師一目已出，啟云：「文欽本是明公腹心，但為人所誤耳；又天子鄉里，素與大目相信，乞為公追解語之，令還與公復好。」師許之。大目單身乘大馬，被鎧冑，追欽，遙相與語。大目心實欲為曹氏，謬言：「君侯何苦不可復忍數日中也！」欲使欽解其旨。欽殊不悟，乃更厲聲罵大目曰：「汝先帝家人，不念報恩，反與司馬師作逆，不顧上天，天不祐汝！」張弓傅矢欲射大目。大目涕泣曰：「世事敗矣，善自努力！」) จือจื้อทงเจี้ยน เล่มที่ 76.

 หมายเหตุ
# นางพญางูขาว (ภาพยนตร์ปี 1993)
นางพญางูขาว (青蛇 ชื่อตามตัวอักษรภาษาจีน: The Blue/Green Snake) เป็นภาพยนตร์ แฟนตาซีของฮ่องกง ปี 1993 ที่สร้างโดย สวี เค่อ เป็นการดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันโดย ลิเลียน ลี 

นวนิยายเรื่องนี้เป็นรูปแบบหนึ่งของ นิทานพื้นบ้าน ของจีน Madame White Snake โดยที่ Lillian Lee เล่าเรื่องราวจากมุมมองของ Xiaoqing งูเขียว ซึ่งปกติจะมีบทบาทสนับสนุนอยู่เบื้องหลังตัวละครหลัก Bai Suzhen งูขาว ตามชื่อเรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเสี่ยวชิงเป็นตัวละครหลักด้วย นักแสดงหญิงชาวอินเดีย Nagma และ Sridevi ยังมีบทบาทสำคัญจากฝั่งของพวกเขาอีกด้วย
# สะพานอิรวดี
สะพานอิรวดี (ยะดะนาโบน)   (หรือ สะพานเอยาวะดี, สะพานยะดะนาโบน หรือ สะพานอังวะใหม่) เป็นสะพานในภาคมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า สะพานนี้ข้ามแม่น้ำอิรวดีทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองมัณฑะเลย์และอมรปุระ ทางเหนือของสะพานอังวะเก่า และยังเป็นที่รู้จักในชื่อสะพานอังวะใหม่ สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2551

 ที่ตั้ง 
สะพานนี้ทอดข้ามแม่น้ำอิรวดีในย่านชานเมืองมัณฑะเลย์เชื่อมต่อกับเมืองซะไกง์ อยู่ห่างจากสะพานอังวะ  ซึ่งอยู่ที่จุดบรรจบของแม่น้ำอิรวดีกับแม่น้ำมยิแงใกล้กับทุ่งนาเจาะแซ สะพานอิรวดี เป็นประตูสู่ย่างกุ้ง มัณฑะเลย์ และภูมิภาคภายในอื่น ๆ ใกล้ริมฝั่งแม่น้ำมีเจดีย์สองแห่งจากคริสต์ศตวรรษที่ 12 คือ ชเว-จัต-ยัต และ ชเว-จัต-จา

 ประวัติ 
สะพานอังวะเก่าข้ามแม่น้ำอิรวดีมีระยะทาง  สร้างขึ้นโดยชาวอังกฤษในปี พ.ศ. 2477 จนถึงช่วง พ.ศ. 2533 เป็นสะพานเดียวที่ทอดข้ามแม่น้ำสายนี้ เมื่อสะพานอังวะมีอายุมากขึ้น ความสามารถในการรับน้ำหนักถูกจำกัดไว้ที่รถบรรทุกไม่เกิน 15 ตันตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 ยานพาหนะที่บรรทุกหนักมากต้องข้ามแม่น้ำด้วยเรือข้ามฟาก ส่งผลให้การขนส่งสินค้ามีประสิทธิภาพน้อยลง

เพื่อลดปัญหาจราจรติดขัดและช่วยปรับปรุงสภาพเศรษฐกิจโดยรวมของพม่า รัฐบาลจึงวางแผนสร้างสะพานแห่งใหม่ จึงมีการเปิดประมูลราคาระหว่างประเทศเพื่อการก่อสร้างต้นปี พ.ศ. 2545 การประมูลสะพานทางหลวงซึ่งรวมถึงการวางแผน ออกแบบ และก่อสร้าง การประมูลใช้เวลาแปดเดือน และบริษัทที่ได้รับมอบงานนี้คือ China CAMC Engineering Cc., Ltd. ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2545 สัญญาดังกล่าวได้ลงนามในเมืองย่างกุ้ง ด้วยราคาเสนอซื้อ 10.90 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 (ภายในปี พ.ศ. 2547 สะพาน 35 แห่งอยู่ระหว่างการก่อสร้างในพม่าพร้อมกับสะพานอิรวดี) สะพานใหม่นี้เปิดเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2551

 ข้อมูลจำเพาะ 
สะพานอิรวดีสร้างโดยกรมโยธาธิการ มีช่วงยาวทั้งหมด  และมีถนนมอเตอร์เวย์สี่เลนกว้าง  รอบข้างมีเลนคนเดินกว้าง  ถูกออกแบบให้สามารถรองรับน้ำหนักได้ 60 ตัน สะพานเป็นโครงสร้างคานแบบยืดหยุ่น โดยมีส่วนคานโค้งแข็ง 3 ส่วน ส่วนละ 224 เมตร สะพานหลักมีความยาว  ทางเข้าฝั่งมัณฑะเลย์ยาว  และฝั่งซะไกง์ยาว 

สะพานลอย ตีริมีนกะลา ข้ามเหนือทางรถไฟ (ซึ่งเคยรองรับการจราจร) เป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กที่มีความยาว  พร้อมมอเตอร์เวย์ 2 เลน ที่สามารถรองรับน้ำหนักได้ 60 ตัน ได้รับการออกแบบมาเพื่อให้มีช่องว่าง  และกว้าง  เพื่อให้รถไฟผ่าน
# อัสชูร์
อัสชูร์  เป็นบุตรคนที่สองของเชม บุตรโนอาห์ พี่น้องของอัสชูร์คือเอลาม, อารปัคชาด, ลูด และอารัม

ก่อนหน้าการค้นพบม้วนหนังสือเดดซี มีการโต้แย้งกันในแวดวงวิชาการว่าใครเป็นผู้สร้างนครนิเนเวห์, เรเสน, เรโหโบทอีร์ และคาลาห์ของอัสซีเรีย ระหว่างอัสชูร์หรือนิมโรด เนื่องจากชื่อ อัสชูร์ สามารถสื่อถึงทั้งบุคคลและประเทศ (เทียบ  กับ) Sir Walter Raleigh ระบุเนื้อหานี้ไว้ใน History of the World  หลายหน้าเพื่อระบุถึงเหตุการณ์ในอดีตเกี่ยวกับคำถามที่ว่าระหว่างนิมโรดหรืออัสชูร์ ใครเป็นผู้สร้างเมืองในอัสซีเรียWalter Raleigh, History of the World p. 358–365 ทั้งทานัค JPS 1917 และคัมภีร์ไบเบิ้ลฉบับคิงเจมส์ ฉบับ ค.ศ. 1611 อธิบายภาษาในคำแปลเซปทัวจินต์กับวัลเกตของปฐมกาล 10:11-12 โดยระบุอย่างชัดเจนว่าอัสชูร์เป็นผู้ก่อตั้งนครนิเนเวห์ เรฌหโบท, คาลาห์ และเรเสน

Book of Jubilees ฉบับภาษากืออึซที่ได้รับการรับรองจากม้วนหนังสือ Jubilees 15 ม้วนในม้วนหนังสือเดดซี ยืนยันว่าดินแดนที่มีการโต้แย้งในปฐมกาล 10:8–12 ได้รับการแบ่งส่วนเป็นของอัสชูร์VanderKam, "Jubilees, Book of" in L. H. Schiffman and J. C. VanderKam (eds.), Encyclopedia of the Dead Sea Scrolls, Oxford University Press (2000), Vol. I,  p. 435.

อัสชูร์มีบุตรชายสามคน คือ Fares, Mirus และ Mokil

ดูเพิ่ม
 ชาวอัสซีเรีย