wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# กลุ่มถ้ำตาโบน
กลุ่มถ้ำตาโบน  เป็นกลุ่มถ้ำในลีปูอุนพ็อยนต์ เกซอน จังหวัดปาลาวัน ประเทศฟิลิปปินส์ ที่ได้สมญาว่าเป็น "อู่อารยธรรม" ของฟิลิปปินส์ หมู่ถ้ำตาโบนเป็นแหล่งโบราณคดีที่มีความสำคัญด้วยการค้นพบหลักฐานการฝังศพในไหและซากมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์จำนวนมากซึ่งเริ่มมีการค้นพบในคริสต์ทศวรรษ 1960 อันรวมถึงมนุษย์ตาโบน กลุ่มถ้ำตาโบนเป็นส่วนหนึ่งของเขตอนุรักษ์ลีปูอุนพ็อยนต์ (Lipuun Point Reservation) โดยรัฐบาลฟิลิปปินส์ซึ่งอนุรักษ์พื้นที่ของถ้ำและโดยรอบจากการตัดไม้ทำลายป่า

ชื่อของถ้ำนี้ตั้งตามนกตาโบน และมีอาณาเขตรายล้อมด้วยตัวเมืองเกซอนทางใต้ และทะเลจีนใต้ทางตะวันออกและเหนือ ในกลุ่มถ้ำมีถ้ำรวม 215 ถ้ำ ในจำนวนนี้มีเพียง 29 ถ้ำที่ทำการสำรวจอย่างสมบูรณ์ และ 7 ถ้ำที่เปิดสำหรับสาธารณะเข้าชมได้ ในปี 2006 กลุ่มถ้ำตาโบนในชื่อ กลุ่มถ้ำตาโบนและลีปูอุนทั้งหมด (Tabon Cave Complex and all of Lipuun) ได้ชึ้นทะเบียนในรายชื่อเบื้องต้นสำหรับแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก

ปัจจุบัน กลุ่มถ้ำอยู่ภายใต้การบริหารจัดการโดยพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติฟิลิปปินส์ ซึ่งประกาศแหล่งให้เป็นสมบัติแห่งชาติในปี 2011

 การค้นพบทางโบราณคดี 
thumb|upright|ไหมานุงกุล หนึ่งในไหไว้ศพจำนวนมากที่พบในถ้ำ
ระหว่างปี 1962 ถึง 1966 รอเบิร์ต บี ฟอกซ์ และคณะจากพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติฟิลิปปินส์ ทำการสำรวจและศึกษาถ้ำ ซึ่งหนึ่งในสิ่งที่ค้นพบในถ้ำคือซากของมนุษย์ตาโบน อายุประมาณ 22,000 ถึง 24,000 ปี และไหมากกว่า 1,500 ใบที่ใช้งานเป็นไหไว้ศพ โดยชิ้นที่มีชื่อเสียงที่สุดชิ้นหนึ่งคือไหมานุงกุลซึ่งโดดเด่นที่สภาพซึ่งสมบูรณ์ นอกจากนี้ยังค้นพบเครื่องดินเผา, เครื่องประดับจากหยก, อัญมณี, เครื่องมือฟิน, กระดูกสัตว์ และซากโครงกระดูกมนุษย์ บางชิ้นอายุถึง 47,000 ปี ถือว่าเก่าแก่ที่สุดที่พบในฟิลิปปินส์

ถ้ำนี้ในอดีตน่าจะใช้งานเป็นที่อยู่อาศัยและโรงผลิตอุปกรณ์หิน การไว้ศพในไหน่าจะเริ่มต้นตั้งแต่ 3000 ปีมาแล้ว และปฏิบัติเรื่อยมาถึง 1500 ปีก่อน การค้นพบในถ้ำเป็นหลักฐานบ่งบอกว่าพื้นที่นี้ในอดีตเต็มไปด้วยคนในวัฒนธรรมซาฮหวิ่ญ ซึ่งประดับร่างศพด้วยเครื่องประดับจากอินเดียและเปอร์เซีย คนกลุ่มเดียวกันนี้ต่อมาตั้งถิ่นฐานในเวียดนามและเป็นที่ยอมรับกันว่าเป็นบรรพบุรุษของชาวจาม

 พิพิธภัณฑ์ถ้ำตาโบน 
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติฟิลิปปินส์เปิดตัวพิพิธภัณฑ์กลุ่มถ้ำตาโบน (Tabon Caves Museum) ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2024 โดยมีวิกโตรีโน เดนนิส โซคราเตส ผู้ว่าการจังหวัด, โฮเซ อัลวาเรซ สมาชิกรัฐสภาเขต 2 ปาลาวัน และอีกหลายบุคคลเข้าร่วมในพิธีเปิด
# ยาโนะคุง โนะ ฟุตสึ โนะ ฮิบิ
เป็นมังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยยูอิ ทามูระ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์คอมมิค เดย์สของสำนักพิมพ์โคดันชะ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 ภาพยนตร์ฉบับคนแสดงเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโออาจิอาโดแอนิเมชันเวิกส์ มีกำหนดออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568

 ตัวละคร 

 สื่อ 
 มังงะ 
ยาโนะคุง โนะ ฟุตสึ โนะ ฮิบิเขียนและวาดภาพประกอบโดยยูอิ ทามูระ ได้เริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์คอมมิค เดย์สของสำนักพิมพ์โคดันชะเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ตอนต่างๆ เหล่านี้ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)จำนวน 9 เล่ม ณ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567

 ภาพยนตร์ฉบับคนแสดง 
มีการประกาศการสร้างภาพยนตร์ฉบับคนแสดงในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 ภาพยนตร์เรื่องนี้ผลิตโดยโชจิกุ และกำกับโดยทาเคฮิโกะ ชินโจ เขียนบทโดยโนริอากิ ซูกิฮาระ, เค วาตานาเบะ และฮาจิเมะ อิบุกิ และแต่งเพลงประกอบโดยโนบุอากิ โนบุซาวะ ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเพลงประกอบชื่อว่า "Staying with You" ร้องโดยทราวิส เจแปน

 อนิเมะ 
ได้มีการประกาศสร้างเป็นอนิเมะในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 โดยจะผลิตโดยแฮปปี้เน็ต แอนิเมชันโดยอาจิอาโดแอนิเมชันเวิกส์ และกำกับโดยชินเป มิตสึโอะ เขียนบทโดยเดโกะ อากาโอะ ออกแบบตัวละครโดยโทชิฮาซะ คายะ และเป็นผู้แต่งเพลงประกอบ มีกำหนดออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568
# คูปุน
คูปุน("คูปุนที่ปรึกษาจึงว่า ซึ่งท่านจะทำการรบพุ่งกับจูกัดเจี๋ยม ๆ ก็เปนบุตรของขงเบ้งมีปัญญาหลักแหลม ทั้งฝีมือก็เข้มแข็ง เห็นจะลำบากแก่ทหารนัก ขอให้ท่านมีหนังสือไปปลอบโยนเกลี้ยกล่อมจูกัดเจี๋ยมเสียเถิด เห็นจะได้เมืองเสฉวนโดยสดวก")  มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ชิว เปิ่น  เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) เป็นนายทหารของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก

คูปุนเป็นตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

 ในนิยายสามก๊ก 
คูปุนปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยายสามก๊กตอนที่ 117 ตามความในนวนิยายสามก๊ก คูปุนมีตำแหน่งเป็นผู้ควบคุมทัพ (監軍 เจียนจวิน) ภายใต้บังคับบัญชาของเตงงายขุนพลวุยก๊ก (ในบันทึกประวัติศาสตร์ระบุว่าผู้ควบคุมใต้บังคับบัญชาของเตงงายคืออุยก๋วน) ในระหว่างการศึกพิชิตจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก ขณะที่ทัพเตงงายอยู่ที่อำเภอกิมก๊ก (綿竹 เหมียนจู๋) คูปุนแนะนำเตงงายให้เขียนจดหมายถึงจูกัดเจี๋ยมขุนพลของจ๊กก๊กเพื่อเกลี้ยกล่อมให้จูกัดเจี๋ยมยอมจำนน(監軍丘本曰：「何不作一書以誘之？」) สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 117.) หลังจูกัดเจี๋ยมปฏิเสธการยอมจำนน คูปุนจึงเสนอกับเตงงายให้เปลี่ยนไปใช้วิธีการโจมตีแบบไม่ให้ทันตั้งตัวเพื่อเอาชนะ(瞻看畢，勃然大怒，扯碎其書，叱武士立斬來使，令從者持首級回魏營見鄧艾。艾大怒，即欲出戰。丘本諫曰：「將軍不可輕出，當用奇兵勝之。」) สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 117.
# ซุนฮี
ซุนฮี("ครั้นปรึกษาเสร็จแล้วพระเจ้าซุนฮิวก็ให้เกณฑ์กองทัพเปนห้าหมื่น ตั้งให้ซุนฮีเปนทัพหน้าให้เตงฮองเปนทัพหลวงคุมทหารไปช่วยเมืองเสฉวน แยกกันเดิรเปนสองทาง") ("ฝ่ายเตงฮองคุมกองทัพเมืองกังตั๋ง ซึ่งยกมาช่วยจูกัดเจี๋ยม ครั้นยกมาถึงกลางทางรู้ว่าเมืองเสฉวนเสียแล้ว ก็ยกกลับไปแจ้งแก่ซุนฮิว ๆ จึงว่าเมืองเสฉวนกับเมืองเราก็เหมือนฟันกับปาก เมื่อแลเมืองเสฉวนเสียแก่สุมาเจียวฉนี้แล้ว เห็นว่าสุมาเจียวจะมิหยุดจะยกมาทำร้ายแก่เมืองเราเปนมั่นคง จึงให้ลกค่องผู้เปนบุตรลกซุนซึ่งไปกินเมืองเกงจิ๋วนั้น คุมทหารออกเที่ยวตรวจตรารักษาด่านทุกตำบล ให้ซุนฮีไปรักษาเมืองลำซี เกณฑ์ทหารออกเที่ยวสอดแนมกิจการทั้งปวง")  มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซุน อี้  เป็นขุนพลและราชนิกูลของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน 

 ประวัติ 

ซุนฮีเป็นบุตรชายของซุนเสียว (孫韶 ซุน เฉา) ขุนพลของง่อก๊ก ซุนฮีมีพี่ชายคือซุนเข (孫楷 ซุน ข่าย) และซุน เยฺว่ (孫越) มีน้องชายคือซุน อี้ (孫奕) และซุน ฮุย (孫恢) ซุนฮีดำรงตำแหน่งราชการสูงสุดเป็นขุนพลนำทัพ (領軍將軍 หลิ่งจฺวินเจียงจฺวิน)(赤烏四年卒。子越嗣，至右將軍，越兄楷武衛大將軍、臨成侯，代越為京下督。楷弟異至領軍將軍，奕宗正卿，恢武陵太守。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 51.

ในปี ค.ศ. 241 ซุนเสียวบิดาของซุนฮีเสียชีวิต ซุน เยฺว่พี่ชายของซุนฮีได้สืบทอดบรรดาศักดิ์เจี้ยนเต๋อโหว (建德侯) ของบิดา

ในช่วงระหว่างวันที่ 18 พฤศจิกายนถึง 17 ธันวาคม ค.ศ. 263 รัฐวุยก๊กซึ่งเป็นรัฐอริของรัฐง่อก๊กยกทัพบุกรัฐจ๊กก๊กที่เป็นรัฐพันธมิตรของง่อก๊กในเดือน 10 ของศักราชหย่งอาน (永安) ปีที่ 6 (ค.ศ. 263) จ๊กก๊กจึงติดต่อกับง่อก๊กเพื่อขอให้ยกมาช่วยเหลือ ต่อมาในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 264 ซุนฮิวจักรพรรดิแห่งง่อก๊กจึงมีรับสั่งให้นายทหารห้านายนำกองกำลังสามกองแยกกันเข้าไปโจมตีอาณาเขตของวุยก๊ก โดยหวังจะเบี่ยงเบนความสนใจของวุยก๊กออกจากจ๊กก๊ก เตงฮองเข้าโจมตีฉิวฉุน (壽春 โช่วชุน; ปัจจุบันคืออำเภอโช่ว มณฑลอานฮุย) หลิว ผิง (留平) และชือ จี (施績) เข้าโจมตีลำกุ๋น (南郡 หนานจฺวิ้น; อยู่บริเวณนครจิงโจว มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) ติง เฟิง (丁封) และซุนฮีเข้าโจมตีอาณาเขตของวุยก๊กตลอดตอนกลางของแม่น้ำไกซุย (沔水 เหมียนฉุ่ย) หลังจากเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กยอมจำนนต่อทัพวุยก๊ก ทัพง่อก๊กจึงถอนทัพกลับ([永安六年]冬十月，蜀以魏見伐來告。 ... [十一月]甲申，使大將軍丁奉督諸軍向魏壽春，將軍留平別詣施績於南郡，議兵所向，將軍丁封、孫異如沔中，皆救蜀。蜀主劉禪降魏問至，然後罷。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 48.
# ยฺเหวียน ฝู
ยฺเหวียน ฝู (ประมาณปี 220–230) เป็นสมาชิกของตระกูลหยวน (袁) ในเขตเด็กยง หยวนฝูแต่งงานกับชายพื้นเมือง (王 วัง) ในเขตเด็กยงและมีบุตรชายสองคน หลังจากชายพื้นเมืองเสียชีวิต หยวนฝูดูแลลูกชายทั้งสองอย่างลึกซึ้ง เมื่อครอบครัวตกอยู่ในความยากจน หยวนฝูจึงจำเป็นต้องแต่งงานใหม่กับจางเฟิง (張奉) หยวนฝูต้องการฆ่าจางเฟิงในวันแรกที่เธอเป็นภรรยา แต่เพราะกลัวว่าจะนำอันตรายและความอับอายมาสู่ครอบครัว หยวนฝูจึงตัดสินใจกระทำการฆ่าตัวตายในสภาพที่เต็มไปด้วยความเสียใจ

 ประวัติ 
ยฺเหวียน ฝูเกิดที่อำเภอเต๊กหยง/ตกหยง (德陽縣 เต๋อหยางเซี่ยน) เมืองก๋งฮาน/เกงฮัน (廣漢郡 กว่างฮั่นจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือนครเต๋อหยาง มณฑลเสฉวน ยฺเหวียน ฝูเป็นภรรยาของอ๋อง (王 หวาง) แห่งชนเผ่าท้องถิ่นในอำเภอเต๊กหยง(廣漢德陽王上妻者，同縣袁氏女也，名福。) อี้ปู้ฉีจิ้วจ๋าจี้ในไท่ผิงยฺวี่หล่าน ยฺเหวียน ฝูสมรสกับอ๋องชนเผ่าขณะมีอายุ 20 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) หลังพ่อแม่สามีเสียชีวิต ยฺเหวียน ฝูยังต้องสูญเสียสามีและโศกเศร้าไปตลอดชีวิตที่เหลือ(年二十適上。舅姑既沒，復遭上喪，) อี้ปู้ฉีจิ้วจ๋าจี้ในไท่ผิงยฺวี่หล่าน ยฺเหวียน ฝูจึงละเว้นการสนทนาและการหัวเราะที่ไม่จำเป็น เลี้ยงดูบุตรชายทั้งสองด้วยความอุทิศตนอย่างบริสุทธิ์(悲傷感切，不妄言笑。有二子，養育遺孤，執心純篤。) อี้ปู้ฉีจิ้วจ๋าจี้ ในไท่ผิงยฺวี่หล่าน เมื่ออาคนหนึ่งของยฺเหวียน ฝูยากจนลง ยฺเหวียน ฝูจึงถูกบังคับให้สมรสกับจาง เฟิ่งอย่างเป็นการลับ ในวันแรกที่ไปเป็นภรรยา ยฺเหวียน ฝูวางแผนจะสังหารจาง เฟิ่ง แต่กลัวว่าจะเป็นผลทำให้แม่ อา และบุตรที่กำพร้าบิดาของตนได้รับอันตราย นอกจากนี้ ความเกลียดชังนั้นอาจส่งผลกระทบต่อตระกูลของตนด้วย ยฺเหวียน ฝูจึงฆ่าตัวตายด้วยความรู้สึกเศร้าโศกเสียใจ(及叔父湣其窮困，私以許張奉，掩迫合婚。其旦，計欲殺奉，恐禍及母、叔、孤兒，永弃死，仇必生，慷慨流涕，自殺而死。) อี้ปู้ฉีจิ้วจ๋าจี้ในไท่ผิงยฺวี่หล่าน ฉาง ฉฺวี (常璩) ผู้เขียนถึงชีวประวัติยฺเหวียน ฝูในพงศาวดารหฺวาหยาง (หฺวาหยางกั๋วจื้อ) คร่ำครวญที่ความชอบธรรมของยฺเหวียน ฝูไม่คงอยู่(袁福，義不存生。袁福，亦德陽人，王上妻也。有二子。上以喪親過哀死，福哀感終身。父母欲改嫁，乃自殺。) หฺวาหยางกั๋วจื้อ เล่มที่ 10.

ดูเพิ่ม
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

หมายเหตุ
# เทวรูปอากูซัน
เทวรูปอากูซัน  หรือที่ในฟิลิปปินส์นิยมเรียกว่า พระตาราทอง  เป็นประติมากรรมน้ำหนัก 2 กิโลกรัม ทำจากทอง 21 กะรัต ค้นพบเมื่อปี 1917 หลังน้ำท่วม บนชายฝั่งแม่น้ำวาวาใกล้กับเอสเปรันซา จังหวัดอากูซันเดลซูร์ เกาะมินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ อายุประมาณศตวรรษที่ 9-10 มีความสูงประมาณ  มีลักษณะเป็นเทวสตรีนั่งขัดสมาธิ ประดับร่างกายด้วยเครื่องประดับต่าง ๆ บนศีรษะและร่างกาย ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติฟีลด์ในนครชิคาโก สหรัฐอเมริกา

การระบุตัวตนว่าเทวสตรีองค์นี้เป็นเทวีองค์ใดเป็นประเด็นที่ถกเถียงมาตั้งแต่การค้นพบ โดยดั้งเดิมแล้วเสนอว่าอาจเป็นทั้งพระตาราในศาสนาพุทธ หรือเป็นเทวีในนิกายไศวะของศาสนาฮินดู การศึกษาในยุคหลัง ๆ มา เสนอว่าอาจะเป็นพระวัชรลาสยา ในศาสนาพุทธแบบตันตระ แม้ว่าเดิมทีเป็นไปได้ว่าสร้างขึ้นเป็นเทวรูปพุทธหรือฮินดู แต่ชาวฟิลิปปินส์ก็ได้สร้างศาลเจ้าบูชาเทวรูปนี้โดยเป็นเทพเจ้าในศาสนาพื้นถิ่นจนถูกขโมยจากศาลไปในศตวรรษที่ 20

 ตัวตนของเทวบุคคล 
การระบุตัวตนของเทวบุคคลเป็นประเด็นถกเถียงมาอย่างยาวนาน ในปัจจุบันมีข้อเสนอว่าอาจจะเป็นทั้งพระตาราในศาสนาพุทธ, พระวัชรลาสยาในวัชรธาตุมณฑลตามคติพุทธแบบตันตระ หรืออาจเป็นเทวีในศาสฮินดูนิกายไศวะ

เอช ออตลี เบเยอร์ เชื่อว่าเทวรูปนี้เป็นเทวีในศาสนาฮินดูนิกายไศวะ ที่ช่างศิลป์ท้องถิ่นคัดลอกมุทรามาไม่ถูกต้องตามประติมานวิทยาฮินดู ถ้าเป็นตามที่ตั้งข้อสันนิษฐานนี้จริง จะยืนยันได้ว่าฟิลิปปินส์มีศาสนาฮินดูแพร่หลายมาก่อนการมาถึงของแฟร์ดีนันท์ มาเจลัน และในฟิลิปินส์โบราณมีการนับถือศาสนาฮินดูรูปแบบที่ไม่สมบูรณ์ที่ได้ปรับรับมาจากอาณาจักรมัชปาหิต ในลักษณะของการปรับศาสนาฮินดูเข้ากับศาสนาอานีโตท้องถิ่น ลักษณะทางศิลปะบ่งบอกว่าน่าจะสร้างคัดลอกแบบมาจากเทวรูปงันจุกในสมัยมัชปาหิตตอนต้น

นักวิชาการชาวทิเบต ร็อบ ลินโรเท (Rob Linrothe) เป็นหนึ่งในคนแรก ๆ ที่เสนอว่าเทวรูปนี้เป็นพระวัชรลาสยา ด้วยลักษณะการวางมือบนสะโพก ฟลอรีนา กาปิสตราโน เบกเคอร์ (Florina Capistrano-Baker) เห็นด้วยกับข้อสรุปดังกล่าว โดยเปรียบเทียบความคล้ายคลึงกันกับประติมากรรมขนาดเล็กในสี่เทวรูปมณฑลชั้นนอกของวัชรธาตุมณฑลที่ค้นพบในงันจุก เกาะชวา ความคล้ายคลึงกับเทวรูปจากงันจุกเคยมีผู้เสนอไว้แล้วตั้งแต่ปี 1920 โดยนักวิชาการชาวดัตช์ เอฟ เด เก บอช (F. D. K. Bosch) แต่ไม่ได้รับการยอมรับในเวลานั้น การศึกษาวิชาการในภายหลังเริ่มปรับทิศทางมาเป็นการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างเทวรูปอากูซันกับเทวรูปจากงันจุก และมีข้อสันนิษฐานว่าอาจสร้างขึ้นในช่วงเดียวกันคือศตวรรษที่ 10-11 หากรระบุว่าเป็นพระวัชรลาสยายังทำให้เกิดข้อเสนอตามมาว่าจะต้องมีเทวรูปองค์อื่น ๆ จากชุดเดียวกันในวัชรธาตุมณฑลที่สูญหายไปแล้วอีกหลายองค์

การเรียกร้องส่งคืน
แผนกเอเชียอาคเนย์ของพิพิธภัณฑ์ฟีลด์ในชิคาโกเป็นผู้ซื้อเทวรูปนี้ไปจากฟิลิปปินส์ด้วยราคาสี่พันเปโซในปี 1922 ระหว่างนั้น ฟิลลิปินส์กำลังเผชิญกับปัญหาเศรษฐกิจ และมีความกลัวว่าเทวรูปอาจถูกนำไปหลอมเอาทอง

เทวรูปนี้กลายมาเป็นประเด็นพิพาทระหว่างฟิลิปปินส์กับอเมริกามาหลายปี โดยทั้งนักวิชาการฟิลิปปินส์และชาวเมืองท้องถิ่นในอากูซันเดลซูร์ได้ออแมาเรียกร้องให้สหรัฐอเมริกาทำการส่งคืน ในฟิลิปปินส์มองว่าเทวรูปนี้เป็นสมบัติของชาติที่ไม่ได้รับความสำคัญทางโบรราณคดีตอนที่ค้นพบ และถูกขายให้กับอเมริกาในระหว่างที่ประเทศเผชิญหน้ากับปัญหาการเงินอย่างหนักที่ทำให้รัฐบาลฟิลปปินส์ไม่สามารถแข่งประมูลซื้อได้ นักวิชาการยังให้เหตุผลอีกว่าหากพิพิธภัณฑ์ฟีลด์ซื้อเทวรูปนี้ไปด้วยเพราะกลัวถูกนำไปหลอมเอาทองจริง ก็ควรจะส่งคืนหรืออย่างน้อย ๆ ให้ฟิลิิปนส์ซื้อคืน เนื่องจากบริบทในปัจจุบันหมายความว่าการนำไปหลอมเอาทองเป็นไปได้ยากแล้ว
# วัดจินหลง
วัดจินหลง  เป็นวัดพุทธในเมืองชาวไต ยี และลาหู่ เหมิงเจี่ยว อำเภอปกครองตนเองชาวว้า ชางหยวน มณฑลยูนนาน ประเทศจีน

ประวัติศาสตร์
วัดจินหลงสร้างขึ้นในปี 1380 ในสมัยราชวงศ์หมิง วัดหลังปัจจุบันสร้างขึ้นใหม่ในปี 1980 หลังถูกทำลายโยยุวชนแดงในสมัยการปฏิวัติทางวัฒนธรรม เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 1988 วัดเสียหายอย่างหนักจากแผ่นดินไหว อุโบสถสร้างขึ้นใหม่ในปี 2001 และประตูเขาสร้างขึ้นใหม่ในปี 2015

สถาปัตยกรรม
วัดมีขนาดพื้นที่รวม  มีอาคารถาวรวัตถุรวม 6 อาคาร

เจ้าอาวาส
เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือภิกษุตี๋ก่าต๋าซือ  ผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารพุทธสมาคมจีน และรองประธานพุทธสมาคมยูนนาน
# เซี่ยโหวชื่อ
เซี่ยโหวชื่อ (คริสต์ทศวรรษ 180 – หลัง ค.ศ. 219) หรือ เซี่ยโหวจี  เป็นสตรีสูงศักดิ์ชาวจีนจากตระกูลแฮหัว (夏侯 เซี่ยโหว) ในวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เซี่ยโหวชื่อเป็นหลานสาวของแฮหัวเอี๋ยนขุนพลที่มีชื่อเสียงของขุนศึกโจโฉ เซี่ยโหวชื่อสมรสกับเตียวหุยขุนพลของเล่าปี่ผู้ก่อตั้งรัฐจ๊กก๊ก เซี่ยโหวชื่อให้กำเนิดบุตรสาวคนหนึ่งที่ขึ้นเป็นจักรพรรดินีแห่งรัฐจ๊กก๊ก

 ประวัติ 
ในปี ค.ศ. 200 เมื่อเซี่ยโหวชื่อมีอายุ 13 หรือ 14 ปีตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก ถูกเตียวหุยจับตัวไปขณะที่กำลังเก็บฟืนในพื้นที่ท้องถิ่นของเมืองเจากุ๋น (เฉียวจฺวิ้น) เตียวหุยพบว่าเซี่ยโหวชื่อเป็นสตรีจากครอบครัวที่มีฐานะดีจึงสมรสกับเซี่ยโหวชื่อ: "初，建安五年，時霸從妹年十三四，在本郡，出行樵採，爲張飛所得。飛知其良家女，遂以爲妻，產息女，爲劉禪皇后。故淵之初亡，飛妻請而葬之。及霸入蜀，禪與相見，釋之曰：「卿父自遇害於行間耳，非我先人之手刃也。」指其兒子以示之曰：「此夏侯氏之甥也。」厚加爵寵。" อ้างใน  

ภูมิหลังและสถานการณ์ที่แน่ชัดเกี่ยวกับการลักพาตัว การสมรสของเซี่ยโหวชื่อ รวมถึงความรู้สึกของเซี่ยโหวชื่อเกี่ยวกับเรื่องนี้ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด เซี่ยโหวชื่อมาจากตระกูลแฮหัวที่เป็นหนึ่งในข้าราชบริพารหลักของรัฐวุยก๊กซึ่งเป็นรัฐอริของรัฐจ๊กก๊กที่จะก่อตั้งขึ้นในเวลาต่อมาและเตียวหุยได้เข้ารับราชการด้วย มีเกร็ดประวัติว่าแฮหัวเอี๋ยนละทิ้งบุตรชายเป็นเวลาหนึ่งปีเพื่อจะช่วยชีวิตบุตรสาวของพี่ชายหรือน้องชายผู้ล่วงลับ ไม่ทราบแน่ชัดบุคคลนั้นคือเซี่ยโหวชื่อหรือไม่: "時兖、豫大亂，淵以饑乏，棄其幼子，而活亡弟孤女。" อ้างใน 

เซี่ยโหวชื่อให้กำเนิดบุตรสาวคนหนึ่งที่ขึ้นเป็นจักรพรรดินีแห่งจ๊กก๊ก

ในปี ค.ศ. 219 แฮหัวเอี๋ยนถูกสังหารในการรบระหว่างโจโฉกับเล่าปี่ในยุทธการที่ฮันต๋ง เมื่อเซี่ยโหวชื่อทราบเรื่องนี้ ก็ขอนำศพของแฮหัวเอี๋ยนไปฝังอย่างสมเกียรติ

ในปี ค.ศ. 249 หลังเกิดอุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลงในวุยก๊ก แฮหัวป๋าลูกพี่ลูกน้องของเซี่ยโหวชื่อและบุตรชายของแฮหัวเอี๋ยนแปรพักตร์เข้าด้วยจ๊กก๊ก แฮหัวป๋าไม่พอใจต่อสถานการณ์ในวุยก๊กเมื่อสุมาอี้สั่งให้ประหารชีวิตโจซองและเนรเทศผู้ภักดีต่อตระกูลโจจำนวนมาก รวมถึงสมาชิกของตระกูลแฮหัวด้วย แฮหัวป๋าจึงเดินทางไปที่เซงโต๋ (成都 เฉิงตู) นครหลวงของจ๊กก๊ก และทูลเล่าเสี้ยนขอรับราชการกับจ๊กก๊ก แฮหัวป๋าได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษและได้รับการยอมรับเนื่องจากเป็นลูกพี่ลูกน้องของเซี่ยโหวชื่อและพระปิตุลาของจักรพรรดินีจาง

หมายเหตุ
# ตำบลหนองกระทุ่ม (อำเภอเดิมบางนางบวช)
หนองกระทุ่ม เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลหนองกระทุ่ม

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลหนองกระทุ่ม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ วันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2542

 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลเนินขาม และตำบลสุขเดือนห้า (อำเภอเนินขาม จังหวัดชัยนาท)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบ่อกรุ
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองโพธิ์ และตำบลแจงงาม (อำเภอหนองหญ้าไซ)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลหนองมะค่าโมง และตำบลวังคัน (อำเภอด่านช้าง) และตำบลหนองจอก (อำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี)

 ประวัติ 
หนองกระทุ่ม เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 4,8 ของตำบลบ่อกรุ อำเภอเดิมบางนางบวช ในปี พ.ศ. 2536 นายสมพงศ์ ศรียะพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 8 หมู่บ้านของตำบลบ่อกรุ ได้แก่ หมู่ 4,8 บ้านหนองกระทุ่ม, หมู่ 5 บ้านหนองกอก, หมู่ 9 บ้านหนองปลาดุก, หมู่ 10 บ้านหนองนา, หมู่ 12 บ้านหนองอิงพิง, หมู่ 14 บ้านหนองปอ และหมู่ 15 บ้านหนองหิน ออกมาตั้งเป็น ตำบลหนองกระทุ่ม วันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2536 

โดยชื่อ หนองกระทุ่ม มาจากที่ชุมชนเดิมของหนองกระทุ่ม ตั้งอยู่ที่สาธารณะหนองเด่นใหญ่ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของหมู่บ้าน ซึ่งเดิมมีต้นกระทุ่มขึ้นมากมาย คนในสมัยนั้นจึงเรียกชื่อตามสภาพแวดล้อมว่า หนองกระทุ่มประวัติตำบลหนองกระทุ่ม อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี - เทศบาลตำบลหนองกระทุ่ม สืบค้นเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567

 การปกครองส่วนภูมิภาค 

 การปกครองส่วนภูมิภาค 
ตำบลหนองกระทุ่มแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
 หมู่ที่ 1 บ้านหนองกระทุ่ม
 หมู่ที่ 2 บ้านหนองกระทุ่ม
 หมู่ที่ 3 บ้านหนองปอ
 หมู่ที่ 4 บ้านหนองปลาดุก
 หมู่ที่ 5 บ้านหนองกอก
 หมู่ที่ 6 บ้านหนองนา
 หมู่ที่ 7 บ้านหนองอิงพิง
 หมู่ที่ 8 บ้านหนองหิน
 หมู่ที่ 9 บ้านโศกไฮ่

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ตำบลหนองกระทุ่มเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหนองกระทุ่มหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลหนองกระทุ่มมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 69.23 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,932 คน และ 1,324 ครัวเรือนประชากรรายตำบลในประเทศไทย ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2538 (เขตตำบลหนองกระทุ่ม อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี) สืบค้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2567 ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลหนองกระทุ่มอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองกระทุ่ม วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539

ปี พ.ศ. 2550 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองกระทุ่มมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 69.23 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,896 คน และ 1,481 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 12.1 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎรประชากรรายตำบลในประเทศไทย ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2550 (เขตตำบลหนองกระทุ่ม อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี) สืบค้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2567 พ.ศ. 2552 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกระทุ่มอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลหนองกระทุ่ม วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2552
# เตียวจุ๋น
เตียวจุ๋น("ครั้นปรึกษาเสร็จแล้วก็ตั้งให้จูกัดสงกับเตียวจุ๋นอยู่รักษาเมือง จูกัดเจี๋ยมก็คุมทหารสามพันให้เปิดประตูเมืองทั้งสามด้านยกออกมารบด้วยเตงงาย")  (เสียชีวิต  พฤศจิกายน ค.ศ. 263) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า จาง จุน  เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน 

 ประวัติ 
เตียวจุ๋นเป็นบุตรชายของเตียวเปา และเป็นหลานปู่ของเตียวหุยขุนพลผู้รับใช้ขุนศึกเล่าปี่ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและเป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก เตียวจุ๋นยังเป็นหลานอาของเตียวเซียขุนนางจ๊กก๊กผู้เป็นน้องชายของเตียวเปา

ตัวเตียวจุ๋นถือเป็นพระญาติฝ่ายพระมเหสีของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊ก ได้รับราชการในราชสำนักจ๊กก๊กในตำแหน่งราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู)

ในปี ค.ศ. 263 เตงงายขุนพลจากวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของจ๊กก๊กนำกำลังทหารโจมตีจ๊กก๊ก และปรากฏที่อำเภอโปยเสีย (涪縣 ฝูเซี่ยน; ในนครเหมียนหยาง มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน) หลังจากใช้ทางลัดจากอิมเป๋ง (陰平 อินผิง; ปัจจุบันคืออำเภอเหวิน นครหล่งหนาน มณฑลกานซู่) จูกัดเจี๋ยมขุนพลจ๊กก๊กนำทัพจ๊กก๊กมาที่อำเภอโปยเสียเพื่อต้านข้าศึกแต่ล่าถอยมายังอำเภอกิมก๊ก (緜竹 เหมียนจู๋) หลังทราบข่าวว่าทัพหน้าของจ๊กก๊กถูกตีแตกพ่าย เวลานั้นเตียวจุ๋นได้ติดตามจูกัดเจี๋ยมมาที่กิมก๊กด้วย ในการรบที่ที่กิมก๊ก ทัพจ๊กก๊กถูกตีแตกพ่าย ทั้งจูกัดเจี๋ยมและเตียวจุ๋นถูกสังหารในที่รบ(苞子遵為尚書，隨諸葛瞻於綿竹，與鄧艾戰，死。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 36.
# กระแสน้ำแปซิฟิกเหนือ
กระแสน้ำแปซิฟิกเหนือ  เป็นกระแสน้ำมหาสมุทรที่ไหลจากตะวันตกไปตะวันออกระหว่างละติจูด 30 ถึง 50 องศาเหนือ ในมหาสมุทรแปซิฟิก กระแสน้ำก่อตัวทางใต้ของวงวนใหญ่แปซิฟิกเหนือกึ่งขั้วโลก และส่วนทางเหนือของวงวนย่อยเขตร้อนแปซิฟิกเหนือ (Pacific Subpolar Gyre) กระแสน้ำแปซิฟิกเหนือเกิดจากการปะทะกันระหว่างกระแสน้ำคุโรชิโอะซึ่งไหลไปทางเหนือนอกชายฝั่งประเทศญี่ปุ่นและกระแสน้ำโอยาชิโอะ ซึ่งเป็นกระแสน้ำเย็นกึ่งอาร์กติกซึ่งไหลไปทางทิศใต้และหมุนเวียนทวนเข็มนาฬิกาไปตามมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือทางตะวันตก ในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือทางตะวันออกนอกชายฝั่งทางใต้ของบริติชโคลัมเบีย กระแสน้ำได้แยกออกเป็นกระแสน้ำเย็นแคลิฟอร์เนีย ที่ไหลไปทางทิศใต้ และกระแสน้ำเย็นอะแลสกาที่ไหลไปทางทิศเหนือ
# ทสร กลิ่นเนียม
ทสร กลิ่นเนียม (เกิด 25 เมษายน พ.ศ. 2541) ชื่อเล่น เอมี่ เป็นนักแสดงชาวไทยสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี ผลงานเด่นของเธอได้แก่ "Us รักของเรา“, "โรงเรียนผีมีอยู่ว่า", "ภาพนายไม่เคยลืม" และ "หัวใจไม่มีปลอม" "สายรหัสเทวดา (Perfect 10 Liners)"

 ประวัติ 
ทสร กลิ่นเนียม เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2541 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ หอวัง นนทบุรี และระดับปริญญาตรีจากคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร สูง 165 ซม. หนัก 48 กก.

 เข้าสู่วงการ 
ทสรได้รับความสนใจในช่วงที่เรียนมหาวิทยาลัย โดยได้รับรางวัล Miss ICT SU ต่อมาเธอเข้าสู่วงการด้วยการเป็นนางแบบ ถ่ายโฆษณา และถ่ายแบบ และในปี พ.ศ. 2563 ได้เป็นนักแสดงรับเชิญในละครเรื่อง “เพราะรักใช่เปล่า” นับเป็นผลงานการแสดงชิ้นแรกของเธอ 

ต่อมาทสรได้แสดงในละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง เช่น "เด็กใหม่" ซีซั่น 2 และ "609 Bedtime Story" เธอยังได้รับบทนำเป็นครั้งแรกใน "โรงเรียนผีมีอยู่ว่า" ตอน สวย และค่อย ๆ เป็นที่รู้จักมากขึ้นเรื่อย ๆ

ทสรได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวีในปี พ.ศ. 2566 โดยรับบทนำใน "หัวใจไม่มีปลอม" และ "วันดีวิทยา" นอกเหนือจากการแสดงแล้ว เธอยังแต่งเพลงประกอบละครโทรทัศน์หลายเรื่อง รวมทั้งเป็นพิธีกรรายการวาไรตี้โชว์อีกด้วย

เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2567 ในงาน "UP&ABOVE" PART2 เปิดตัวละครเรื่องใหม่ของจีเอ็มเอ็มทีวี ได้มีการประกาศว่าทสรจะประกบคู่กับภัทราภัสร์ โบรัชตะสุวรรณ์ ในละครโรแมนติกแนวยูริเรื่อง "รักของเรา" และรับบทสมทบในละครเรื่อง "สายรหัสเทวดา"

 ผลงาน 
 ละครโทรทัศน์ 
 ปี  เรื่อง  รับบท  ช่อง  หมายเหตุ 2563 เพราะรักใช่เปล่า  ไลน์ทีวี นักแสดงรับเชิญ (ตอนที่ 6) 2564 เด็กใหม่ ซีซั่น 2 นานะ เน็ตฟลิกซ์  2565 โรงเรียนผีมีอยู่ว่า เรื่อง สวย เอมอร นักแสดงหลัก 609 Bedtime Story มิ้นท์ วีทีวี นักแสดงสมทบ 2566 คืนเปลี่ยนชีวิต  ช่องวัน 31 นักแสดงรับเชิญ Last Twilight ภาพนายไม่เคยลืม ปลา จีเอ็มเอ็ม 25 นักแสดงสมทบ 2567 Beauty Newbie หัวใจไม่มีปลอม แอน Wandee Gooddday วันดีวิทยา ขวัญ The Rebount เกมนี้เพื่อนาย หลิน The Trainee ฝึกงานเทอมนี้ รักพี่ได้มั้ย อิงค์ นักแสดงรับเชิญ (ตอนที่ 1–2) สายรหัสเทวหา Perfect 10 Liners ญี่ปุ่น นักแสดงสมทบ 2568 Us รักของเรา ภารวี (แพม) นักแสดงหลัก
มากกว่าที่รัก (เพลงประกอบชีรีส์ US)Break Up Service บริษัทลดรักเลิกหม่อนนักแสดงรับเชิญ (ตอนที่ 4) Friendshit Forever เพื่อนสนิท พิษสหาย  ทิวลิป  นักแสดงหลัก
# วงวนใหญ่มหาสมุทร
ในทางสมุทรศาสตร์ วงวนใหญ่  คือระบบกระแสน้ำขนาดใหญ่บนพื้นผิวมหาสมุทรที่เคลื่อนที่เป็นวงกลมซึ่งขับเคลื่อนด้วยการเคลื่อนที่ของลม วงวนใหญ่เกิดจากแรงกอรียอลิส ซึ่งได้แก่ ความวนของดาวเคราะห์ แรงเสียดทานแนวนอน และแรงเสียดทานแนวตั้ง เป็นตัวกำหนดรูปแบบการไหลเวียนจาก เคิร์ลของลม (ทอร์ก)

วงวนใหญ่สามารถหมายถึง กระแสวนประเภทใดก็ได้ในบรรยากาศหรือในทะเล แม้กระทั่งกระแสน้ำวนที่มนุษย์สร้างขึ้น แต่ส่วนใหญ่มักใช้ในวิชาสมุทรศาสตร์ ภาคพื้นดินเพื่อกล่าวถึงระบบมหาสมุทรที่สำคัญ
# น้ำพุแห่งความมั่งคั่ง
น้ำพุแห่งความมั่งคั่ง (, ,) เป็นน้ำพุในประเทศสิงคโปร์ที่ได้รับการขึ้นชื่อเป็นน้ำพุที่ใหญ่ที่สุดในโลกโดย บันทึกสถิติโลกกินนิส ในปี 1998 ตั้งอยู่ในศูนย์การค้าซันเท็กซิตี

ระหว่างวันน้ำพุจะปิดเป็นบางช่วง และผู้มาเยือนสามารถเดินรอบน้ำพุเล็กที่ใจกลางของฐานน้ำพุได้ หากเดินครบสามรอบเชื่อว่าจะนำมาซึ่งความโชคดีReal Destination : Singapore : Features : Suntec City  ในตอนกลางคืน น้ำพุมีการเปิดเป็นการแสดงแสงเลเซอร์และดนตรีสดระหว่าง 20-21 นาฬิกา

 การออกแบบ 
น้ำพุสร้างขึ้นในปี 1995 พร้อมกับโครงการซันเท็กซิตีทั้งหมด ชื่อนี้ได้มาจากฮวงจุ้ยที่ว่าการไหลของน้ำเข้ามาเป็นสัญลักษณ์ของความมั่งคั่งและชีวิตที่จะไหลเข้ามา วงแวนทองสำฤทธิ์นั้นมีที่มาจากแนวคิดมณฑลในศาสนาฮินดู แทนคสามสามัคคีและความเท่าเทียม

น้ำพุนี้ทำมาจากทองสัมฤทธิ์ซิลิคอน มีวงแหวนขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 66 เมตร น้ำพุมีขนาดพื้นที่รวม 1683.07 ตารางเมตรSuntec City – Corporate  สูง 13.8 เมตร

ด้วยลักษณะแปลนของซันเท็กซิตีโดยรวมออกแบบเป็นรูปคล้ายมือมนุษย์ อาคารห้าอาคารแทนแต่ละนิ้วมือที่ยื่นขึ้นจากพื้น ตัวน้ำพุนี้ออกแบบมาเป็นดั่งแทนแหวนทองคำที่วางอยู่บนกลางฝ่ามือ

 เหตุการณ์ 
เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2024 เวลา 00:15 น. มีรถยนต์คันหนึ่งขับชนลงไปในน้ำพุ ไม่มีผู้เสียชีวิต คนขับรถถูกสอบสวนกรณีขับรถอย่างไม่ระมัดระวังและได้รับการรักษาในโรงพยาบาล น้ำพุปิดให้บริการเพื่อดำเนินการซ่อมแซมและเปิดให้บริการอีกครั้งในวันที่ 25 เดือนเดียวกัน
# กระแสน้ำฮุมบ็อลท์
กระแสน้ำฮุมบ็อลท์  หรือเรียกอีกอย่างว่า กระแสน้ำเปรู (Peru Current) เป็นกระแสน้ำเย็นในมหาสมุทรที่มีความเค็มต่ำ ไหลไปทางเหนือตามแนวชายฝั่งตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ เป็นกระแสน้ำใต้ทะเลลึกด้านตะวันออก ไหลไปในทิศทางเส้นศูนย์สูตร และทอดยาว  นอกชายฝั่ง กระแสน้ำฮุมบ็อลท์ได้ตั้งชื่อตามนักธรรมชาติวิทยาชาวเยอรมัน อเล็คซันเดอร์ ฟ็อน ฮุมบ็อลท์ ถึงแม้ว่ากระแสน้ำนี้จะค้นพบโดยโฆเซ เด อาโกสตา เมื่อ 250 ปี ก่อนฮุมบ็อลท์ค้นพบก็ตาม ในค.ศ. 1846 ฮุมบ็อลท์ได้รายงานการวัดกระแสน้ำเย็นในหนังสือของเขาที่ชื่อ Cosmos