wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# สถาบันเพื่อการศึกษาชีววิทยาซอล์ก
สถาบันเพื่อการศึกษาชีววิทยาซอล์ก  เป็นสถาบันการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ ตั้งอยู่ในชุมชนลาฮอลาของเมืองซานดิเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ สถาบันเป็นองค์การอิสระไม่แสวงผลกำไร ตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1960 โดยโจนัส ซอล์ก ผู้พัฒนาวัคซีนโรคโปลิโอ ร่วมกับที่ปรึกษายุคบุกเบิกหลายคน เช่น เจเคิบ โบรนาวสกี และ แฟรนซิส คริก อาคารสถาบันเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1962 ปัจจุบันสถาบันซอล์กได้รับการจัดอันดับเป็นสถาบันอันดับต้น ๆ ของสหรัฐในด้านผลงานวิจัยและคุณภาพในสาขาวิทยาศาสตร์ชีวิต ในปี ค.ศ. 2004 Times Higher Education Supplement จัดอันดับสถาบันซอล์กให้เป็นสถาบันวิจัยแพทยศาสตร์ชีวภาพอันดับหนึ่งของโลก และในปี ค.ศ. 2009 ได้รับการจัดอันดับเป็นที่หนึ่งของโลกโดย ScienceWatch ในสาขาประสาทวิทยา และพฤติกรรมศาสตร์

สถาบันซอล์กเป็นผู้ว่าจ้างนักวิจัยจำนวน 850 คน แบ่งย่อยเป็นกลุ่มวิจัย 60 กลุ่ม ประเด็นการวิจัยของสถาบันมีทั้งความชรา, มะเร็ง, เบาหวาน, ความผิดปกติแรกเกิด, โรคอัลไซเมอร์, โรคพาร์คินสัน, เอดส์ และชีววิทยา-ประสาทวิทยาของภาษามืออเมริกัน  มาร์ชออฟไดมส์เป็นผู้สนับสนุนเงินทุนตั้งแต่แรกเริ่มตั้งสถาบัน นอกจากนี้ยังมีแหล่งทุนอื่น ๆ ทั้งจากรัฐบาล เช่น เอ็นไอเอชและรัฐแคลิฟอร์เนีย และจากเอกชน เช่น อีปเซินจากปารีส, สถาบันแพทยศาสตร์ฮอเวิร์ด ฮูจจิส และสมาคมตระกูลเวต (Waitt Family Foundation) 

สถาปัตยกรรม
วิทยาเขตของสถาบันเป็นผลงานออกแบบโดยหลุยส์ คาห์น วิทยาเขตของสถาบันตั้งอยู่ในย่านลาฮอลา แรกเริ่มตั้งใจว่าจะประกอบด้วยสามส่วน คือ ส่วนพบปะและประชุม, ส่วนอยู่อาศัย และส่วนห้องทดลอง ท้ายที่สุดมีเพียงส่วนห้องทดลองเท่านั้นที่ถูกสร้าง โดยมีลักษณะเป็นอาคารบล็อกขนานกัน ตรงกลางเป็นสวนน้ำ (water garden) สองอาคารประกบกันทำให้เกิดทิวทัศน์มองไปยังมหาสมุทรแปซิฟิก และถือกันว่าลักษณะของอาคารนี้ "พูดได้ว่าเป็นผลงานแทนตัว" (arguably the defining work) ของหลุยส์ คาห์น
# บุญเรือง บัวจันทร์
วิมุติ บัวจันทร์ (พ.ศ. 2512 – 18 มีนาคม พ.ศ. 2547) เป็นผู้ครองสถิติโลกกินเนสส์ จากการใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับงูมากที่สุดในปี พ.ศ. 2541 โดยอยู่ในกล่องแก้วกับงูเป็นเวลาเจ็ดวัน"`Snake Man' Dies Of ... Snake Bite", ซีบีเอสนิวส์, published March 22, 2004, accessed December 01, 2017.

ในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2547 วิมุติถูกงูเห่ากัดในระหว่างการแสดงประจำวันต่อหน้าสตรีสามคนที่ อำเภอไพรบึง จังหวัดศรีสะเกษ เนื่องจากงูไม่เคยชินต่อกลิ่นน้ำหอมของผู้ชมดังกล่าวชีวิตและตำนานมนุษย์ มีอนุสาวรีย์ เป็นที่ระลึก  หนังสือพิมพ์ข่าวสด ฉบับวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2548 แต่วิมุติก็ยังคงแสดงต่อไป หลังจากดื่มยาสมุนไพรและวิสกี้หนึ่งช็อต จนกระทั่งเขาทรุดตัวลงในอาการที่ดูเหมือนโรคลมบ้าหมู เขาถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลไพรบึงขณะหมดสติ และเสียชีวิตในที่สุด

ต่อมาวิมุติได้รับรางวัลดาร์วิน และทางครอบครัวได้สร้างศาลาพิพิธภัณฑ์พร้อมรูปปั้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ที่บ้านของวิมุติเอง
# เฮอร์เบิร์ต แชปแมน
เฮอร์เบิร์ต แชปแมน (19 มกราคม 1878 - 6 มกราคม 1934) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวอังกฤษ แม้ว่าเขาจะเป็นนักฟุตบอลที่ไม่โดดเด่น แต่เขาก็กลายเป็นหนึ่งในผู้จัดการทีมที่ทรงอิทธิพลและประสบความสำเร็จมากที่สุดในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตอย่างกะทันหันในปี ค.ศ. 1934 เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผู้คิดค้นแทคติกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในวงการฟุตบอล นั่นคือ การโต้กลับ หรือ Counter-Attack

ในฐานะผู้เล่น แชปแมนเล่นให้กับสโมสรต่าง ๆ ทั้งระดับฟุตบอลลีกและนอกลีก ในฐานะผู้เล่น เขาลงเล่นในลีกมากกว่า 40 นัด และไม่เคยคว้าแชมป์รายการใหญ่ใด ๆ แต่เขาประสบความสำเร็จในฐานะผู้จัดการทีม ครั้งแรกที่ นอร์แทมป์ตันทาวน์ ระหว่างปี ค.ศ. 1908 ถึง 1912 ซึ่งเขานำทีมเป็นแชมป์ลีกทางใต้ สิ่งนี้ทำให้เขาได้รับความสนใจจากสโมสรขนาดใหญ่และเขาย้ายไปที่ ลีดส์ซิตี ซึ่งเขาเริ่มพัฒนาทีมก่อนที่ สงครามโลกครั้งที่ 1 จะเริ่มต้นขึ้น หลังสงครามยุติ ลีดส์ซิตี มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องอื้อฉาวการจ่ายเงินที่ผิดกฎหมาย และในที่สุด ลีดส์ซิตี ก็ถูกยุบ แชปแมนถูกแบนจากฟุตบอลในขั้นต้น แต่สามารถอุทธรณ์ได้สำเร็จ เขาเข้ามาคุมทีม ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ คว้าแชมป์เอฟเอ คัพ 1 สมัยและคว้าแชมป์ดิวิชั่น 1 ได้ 2 สมัยติดต่อกันในระยะเวลา 4 ปี

 เชิงอรรถ
# Adenia globosa
Adenia globosa เป็นชนิดของของพืชมีดอกในวงศ์กะทกรก ถิ่นกำเนิดอยู่บริเวณเขตร้อนของแอฟริกา ในประเทศเอธิโอเปีย เคนยา โซมาเลีย และแทนซาเนียมีชื่อเรียกว่า mpaga ใน ภาษาสวาฮีลี.de Ruijter, A. 2007. Adenia globosa Engl.  In: Schmelzer, G. H. and A. Gurib-Fakim (Eds.) Prota 11(1): Medicinal Plants/Plantes médicinales 1. PROTA, Wageningen, Netherlands.

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ลักษณะเป็นไม้พุ่มกิ่งเป็นเถาเลื้อยยาวสูงได้ถึง 8 เมตร มีหนามยาวได้ถึง 8 เซนติเมตร ลำต้นมีลักษณะอวบอ้วนเป็นทรงกลมกว้างได้ถึง 2 เมตร จัดเป็นพืชอวบน้ำ 
ลักษณะใบเรียงสลับ รูปทรงสามเหลี่ยมแยกเป็น 3 พู ยาวไม่เกิน 7 มิลิเมตร มี 1 ปมอยู่บริเวรฐานใบ 

ดอกมีสีเขียวเป็นดอกเดี่ยว หรือเป็นช่อกระจุกมากถึง 5 ดอกที่บริเวณซอกใบ พืชชนิดนี้เป็นพืชแยกเพศต่างต้นกันคือ ดอกเพศผู้ และดอกเพศเมียอยู่คนละต้น ดอกเพศผู้ยาวถึง 2 เซนติเมตรมีเกสรเพศผู้ 5 อัน ส่วนดอกเพศเมียยาว 1 เซนติเมตรมีเกสรเพศเมีย 3 อัน 

ผลมีสีเขียวอมเหลือง ลักษณะทรงกลม หรือทรงไข่ ยาว 3 เซนติเมตร มีขน

นิเวศวิทยา
พบที่ เอธิโอเปีย แทนซาเนีย เคนยาIUCN SSC East African Plants Red List Authority (2013). และทางตอนใต้ของโซมาเลียde Ruijter (2008). ในเคนยาพบได้ทุ่งหญ้าสะวันนา ส่วนชนิดย่อย pseudoglobosa พบได้เฉพาะในหุบเขาทรุดที่ระดับความสูง 850-1650 เมตร แต่ชนิดธรรมดาไม่พบในหุบเขาทรุด พบได้ในความสูง 1 - 1500 เมตร.。

ประโยชน์และการนำไปใช้
 ไม้ประดับ 
เป็นที่นิยมเลี้ยงกันในหมู่นักเล่นและนักสะสมพันธุ์ไม้แปลกหายากทั่งในประเทศไทยและต่างประเทศทั่วโลก ส่วนใหญ่นิยมเป็นไม้ขุดจากป่าธรรมชาติเนื่องจากเป็นไม้โตช้าการเพาะจากเมล็ดใช้เวลานานกว่าจะได้รูปทรงที่สวยงามตามความนิยม การเลี้ยงในประเทศไทยทำได้ไม่ยาก มีข้อควรระวังคือไม่ควรชื้นหรือแฉะเพราะจะทำให้เน่า และควรพรางแสงไม่ให้ส่วนลำต้นหรือในภาษาวงการต้นไม้เรียกว่าโขดนั้นโดนแดดจัดโดยตรงเพราะจะทำให้ไหม้ได้ 

การขยายพันธุ์ทำได้โดยการเพาะเมล็ด และการปักชำกิ่ง ในประเทศไทยอาศัยการนำเข้าเมล็ดจากต่างประเทศมาเพาะ ยังไม่มีรายงานว่าสามารถผลิตเมล็ดได้ในประเทศไทย ส่วนการปักชำกิ่งนั้นสามารถทำได้ไม่ยาก แต่ข้อจำกัดคือกิ่งชำจะไม่มีส่วนของลำต้นหรือโขดเหมือนไม้เพาะเมล็ด กิ่งชำเมื่อเลี้ยงไปนาน ๆ อาจเกิดการสะสมอาหารที่กิ่งทำให้ดูอวบอ้วนคล้ายโขดขึ้นมาได้บ้าง แต่ใช้เวลานานและรูปทรงไม่สวยงามเหมือนไม้เพาะเมล็ด  

 ยา 
พืชชนิดนี้ถูกใช้เป็นยาพื้นบ้านแอฟริกาสำหรับแก้ปวดท้อง และแก้คัน ชนเผ่ามาซายใช้พืชชนิดนี้เป็นยาสำหรับรักษาปศุสัตว์
# ประเทศสิงคโปร์ในซีเกมส์
สิงคโปร์ เริ่มส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ในปี พ.ศ. 2502 โดยเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งสหพันธ์กีฬาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (SEAGF) ร่วมกับประเทศพม่า (ปัจจุบันคือเมียนมาร์) กัมพูเจีย (ปัจจุบันคือกัมพูชา) ลาวมาลายา (ปัจจุบันคือมาเลเซีย) และสาธารณรัฐเวียดนาม (เวียดนามใต้) ไทยเข้าแข่งขันกีฬาคาบสมุทรเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นครั้งแรก(SEAPG) จากชื่อเดียวกับ "คาบสมุทร" ซึ่งหมายความว่าประเทศในคาบสมุทรในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จะแข่งขันกันในเกมดังกล่าว การแข่งขันกีฬาเพนนินซูล่าแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีทั้งหมด 8 รายการ โดย 3 รายการจัดขึ้นที่ประเทศไทย เกมที่กัมพูชาเป็นเจ้าภาพในปี พ.ศ. 2506 ถูกยกเลิกเนื่องจากสถานการณ์ทางการเมืองภายในประเทศ

ในปี พ.ศ. 2518 การแข่งขันกีฬาคาบสมุทรเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ครั้งล่าสุดจัดขึ้นที่ประเทศไทย ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อเป็นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หลังจากแสดงความสนใจที่จะแข่งขันจากประเทศเกาะต่างๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และสิงคโปร์บริเวณชายฝั่งมาเลเซีย ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาประเภทนี้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2528 สิบปีหลังจากรุ่น พ.ศ. 2518

สิงคโปร์ในซีเกมส์ถือว่าเป็นหนึ่งในคู่แข่งที่แข็งแกร่งที่สุดในหลายเหตุการณ์ที่พวกเขาได้สร้างตัวเองเป็นขุมพลังในโลกกีฬาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในการแข่งขันซีเกมส์ล่าสุดปี 2019 ที่ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์อยู่ในอันดับที่ 4 ในการนับเหรียญ

สิงคโปร์ถูกกำหนดให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2029 หลังจาก 14 ปี ครั้งสุดท้ายที่สิงคโปร์เป็นเจ้าภาพการแข่งขันคือในปี 2015 ที่เมืองสิงคโปร์

Gamesทองเงินทองแดงทั้งหมดอันดับกีฬาแหลมทอง กรุงเทพมหานคร 195991712383 ย่างกุ้ง 196141311285 กัวลาลัมเปอร์ 1965262327763 กรุงเทพมหานคร 1967283128872 ย่างกุ้ง 1969313923933 กัวลาลัมเปอร์ 1971323331963 สิงคโปร์ 19734550451402 กรุงเทพมหานคร 19753842491292กีฬาซีเกมส์ กัวลาลัมเปอร์ 1977142128636 จาการ์ตา 1979162036726 มะนิลา 1981122633716 สิงคโปร์ 19833838581344 กรุงเทพมหานคร 1985161123505 จาการ์ตา 19871938641215 กัวลาลัมเปอร์ 19893238471174 มะนิลา 1991183245955 สิงคโปร์ 19935040741644 เชียงใหม่ 1995262742955 จาการ์ตา 19973026501066 บันดาลเสรีเบกาวัน 1999232846974 กัวลาลัมเปอร์ 2001223142956 ฮานอย-เมืองโฮจิมินห์ 20033033501136 มะนิลา 20054232551296 นครราชสีมา 20074343411275 เวียงจันทน์ 2009333035986 จาการ์ตา-พาเล็มบาง 20114245741615 เนปิดอว์ 20133528451086 สิงคโปร์ 201584731022592 กัวลาลัมเปอร์ 20175858721884 มะนิลา 20195346681676 ฺฮานอย 20214746731665 พนมเปญ 2023
|51
|43
|64
|158
|6
|-
| align="left" | กรุงเทพมหานคร,ชลบุรี,สงขลา 
2025| colspan="5" |ในอนาคต|-
| align="left" | กัวลาลัมเปอร์ 2027| colspan="5" |ในอนาคต|- style="border: 3px solid red"
| align="left" | สิงคโปร์ 2029| colspan="5" |ในอนาคต''ทั้งหมด1,0451,0911,50036366
# วัดโรง
วัดโรง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโรง อำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา

วัดโรงมีชื่อปรากฏอยู่ในแผนที่ภาพกัลปนาวัดพะโคะซึ่งเป็นเอกสารเก่าแก่สมัยอยุธยา ในชื่อ "วัดโรงน้อยขึ้นพะโคะ" โดยปรากฏอยู่ทางทิศใต้ของวัดโรงใหญ่และอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองไชยา สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2370

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูน แผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า อุโบสถหันหน้าไปทางทิศตะวันตก มีประตูทางเข้าทางเดียว ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปตั้งอยู่บนฐานชุกชี เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นลงรักปิดทองมีขนาดหน้าตักกว้าง 1.1 เมตร สูง 1.74 เมตร ชายสังฆาฏิตัดสั้น พื้นอุโบสถปูด้วยกระเบื้องหินอ่อน นอกจากนั้นในวัดยังมีเจดีย์ 2 องค์ และศาลาการเปรียญ
# วัดสมุหนิมิต
วัดสมุหนิมิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพุมเรียง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดสมุหนิมิต หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดล่าง คล้ายกับเป็นวัดคู่แฝดกับวัดเหนือ (วัดโพธาราม) เพราะเป็นวัดใหญ่ซึ่งในอดีตมีความเจริญรุ่งเรืองและมีขุนนางอุปถัมภ์เหมือนกัน ในศิลาจารึกที่ฝังไว้กับผนังอุโบสถระบุว่า วัดสมุหนิมิตเดิมชื่อ วัดรอ เจ้าพระยาพระคลังเสนาบดีว่าที่กรมพระกลาโหมซึ่งเป็นต้นตระกูลของพระอภิรมย์สินนารักษ์ บุนนาค ออกมาสักเลกหัวเมืองปักษ์ใต้ เมื่อ พ.ศ. 2392 เห็นว่าเป็นวัดร้างจึงได้สร้างขึ้นใหม่และสร้างเสร็จภายในเวลาเพียง 4 เดือนขนานนามใหม่ว่า "วัดสมุหนิมิต" ตั้งเป็นวัดและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2392

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูนศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้วมีบันใดทางขึ้น 2 ทาง ฐานอุโบสถเป็นฐานประทักษิณหรือฐานไพทีสามารถเดินได้รอบ มีเสาสี่เหลี่ยมเรียงรายรอบอุโบสถรองรับปีกนกหลังคา หน้าบันตกแต่งด้วยลายปูนปั้นรูปดอกไม้ประดับกระจกสี หน้าต่างและบานประตูเขียนลายดอกไม้ร่วงและผีเสื้อลงรักปิดทอง และเจดีย์ใหญ่ที่น่าประตูนอกวัดหักพังลงมาเหลือแต่ฐาน สูงจากพื้นดินประมาณ 1 เมตร มีบันไดทางขึ้นทั้ง 4 ทิศ มีการประดับด้วยลูกกรงดินเผาเคลือบแบบจีน เจดีย์มีสภาพทรุดโทรมมีต้นโพธิ์ขึ้นปกคลุม ที่ฐานเจดีย์มีหลักศิลาจารึกภาษาจีนตั้งอยู่ 1 หลัก ยังคงตั้งอยู่ ณ ที่เดิม

โบราณวัตถุภายในวัด ได้แก่ ศิลาจารึกจำนวน 2 หลัก อักษรไทย ภาษาไทย สลักบนแผ่นหินชนวน และศิลาจารึก สฎ.6 รูปร่างเหมือนใบเสมา ทำด้วยหินทรายแดง จารึกด้วยอักษรขอม ภาษาไทย ตู้พระไตรปิฎกลายรดน้ำศิลปะรัตนโกสินทร์จำนวน 2 ตู้ คัมภีร์ใบลานต่าง ๆ และพระพุทธรูปประทับยืน 2 องค์ ศิลปะรัตนโกสินทร์
# วัดบางมะเดื่อ
วัดบางมะเดื่อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางมะเดื่อ อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันมีพระครูปลัด คำรณ กตปุญฺโญ เป็นเจ้าอาวาส

วัดบางมะเดื่อไม่ปรากฏหลักฐานการสร้างวัดที่แน่ชัด ตามที่เล่าต่อกันมาเชื่อว่าในสมัยสงครามเก้าทัพ พม่ายกทัพมาตีหัวเมืองฝ่ายใต้และได้เผาทำลายวัดวาอารามจำนวนมาก ในครั้งนั้นวัดบางมะเดื่อก็ถูกเผาทำลายไปด้วย แต่เมื่อสงครามจบลงวัดบางมะเดื่อก็ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 โดยครั้งหลังสุดได้ทำการบูรณะเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 โดยพระครูพร้อม อินฺทสุวณฺโณ เจ้าอาวาสวัดบางมะเดื่อในขณะนั้น ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2503

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง มีประตูทางเข้าด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตกด้านละสองประตู ผนังอาคารก่อทึบไม่มีช่องหน้าต่าง แต่เจาะเป็นช่องแสงรูปลูกมะหวดตลอดแนวผนัง หน้าบันทิศตะวันออกเป็นไม้แกะสลักรูปครุฑ มีเทวดาเหาะอยู่ด้านบนล้อมรอบด้วยลายพันธุ์พฤกษา หน้าบันทิศตะวันตกลายพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ ล้อมรอบด้วยลายพันธุ์พฤกษา ด้านหน้าและด้านหลังมีรูปยักษ์ปูนปั้นเป็นทวารบาลประจำอยู่ด้านละสองตน ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัยทาสีทองเป็นพระประธาน ล้อมรอบด้วยพระพุทธรูปขนาดย่อมและพระสาวก นอกจากนั้นยังมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง 2 องค์
# เทศบาลตำบลโนนสูงเปลือย
เศบาลตำบลโนนสูงเปลือย เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1, 13 และบางส่วนของหมู่ 2, 7–8, 14–15 ตำบลเมืองใหม่ ในอำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลโนนสูงเปลือยที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2509 วันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2509 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 วันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลตำบลโนนสูงเปลือยมีประชากรทั้งหมด 4,689 คน

พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอศรีบุญเรือง อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดหนองบัวลำภูประมาณ 35.8 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 494 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 3.48 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 2,180.0 ไร่
# นักพรตเต๋า
เต้าชื่อ  คือ คำภาษาจีนเรียกนักบวชหรือนักพรตของลัทธิเต๋า รวมถึงผู้ประกอบพิธีกรรมในลัทธิเต๋าทั้งบุรุษและสตรี ส่วนภาษาอังกฤษอาจจะเขียนได้หลายรูปแบบแต่ความหมายโดยรวมเหมือนกัน เช่น Taoist priest, Taoist monk, Taoist master, หรือ Professional Taoist วัตรปฏิบัติของนักพรตเหล่านี้ แต่ละนิกายมีวัตรและข้อปฏิบัติแตกต่างกันเช่น นิกายฉวนเจิน (Quanzhen orders) จะใช้ชีวิตอารามวาสี หรือนิกายเจิ้งอี้ (Zhengyi orders) จะใช้ชีวิตอย่างฆราวาส
# ตำบลทองหลาง
ตำบลทองหลาง อาจหมายถึง
 ตำบลทองหลาง อำเภอจักราช จังหวัดนครราชสีมา
 ตำบลทองหลาง อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ จังหวัดบุรีรัมย์
 ตำบลทองหลาง อำเภอห้วยคต จังหวัดอุทัยธานี
# เทศบาลตำบลหัวนา
เทศบาลตำบลหัวนา เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1, 5, 9, 13 และบางส่วนของหมู่ 4 ตำบลหัวนา ในอำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลหัวนาที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2537 วันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2512 ซึ่งนับว่าเป็นสุขาภิบาลที่จัดตั้งเป็นลำดับสุดท้ายของจังหวัดหนองบัวลำภู แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 วันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลตำบลหัวนามีประชากรทั้งหมด 3,601 คน

พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณทิศใต้ของอำเภอเมืองหนองบัวลำภู พื้นที่อยู่ห่างจากที่ว่าการเมืองหนองบัวลำภู 21.7 กิโลเมตร อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดหนองบัวลำภูประมาณ 24.7 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 509 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 9.15 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 5,718.75 ไร่ ครอบคลุมชุมชน 5 ชุมชน ประกอบด้วย หมู่ 1 บ้านหัวนา หมู่ 4 บ้านโนนสวรรค์ (บางส่วน) หมู่ 5 บ้านหนองแก หมู่ 9 บ้านโนนม่วง และหมู่ 13 บ้านโพธิ์ศรีสําราญ
# นัลชิค
นัลชิค (Kabardian:  //;  //) เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาที่ระดับความสูง 550 เมตร (1,800 ฟุต) ของเทือกเขาคอเคซัส; ประมาณ 100 กิโลเมตร (62 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเบสลัน (เบสลันอยู่ในสาธารณรัฐนอร์ทออสซีเชีย–อะลาเนีย)"Dozens die as Russian city raided." BBC. Thursday October 13, 2005. Retrieved November 8, 2011. ครอบคลุมพื้นที่ 131 ตารางกิโลเมตร (51 ตารางไมล์) ประชากรมีความผันผวนตลอดหลายปีที่ผ่านมา โดยมีตัวเลขดังต่อไปนี้:
# ตำบลทองหลาง (อำเภอจักราช)
ทองหลาง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอจักราช จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลทองหลาง 

 การปกครอง 
ตำบลทองหลาง แบ่งการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน คือ

 หมู่ที่ 1 เหมสูง
 หมู่ที่ 2 โนนนางฝ้าย
 หมู่ที่ 3 เหมต่ำ
 หมู่ที่ 4 ทองหลาง
 หมู่ที่ 5 หนองบัวตะแบง
 หมู่ที่ 6 หนองตาโยย
 หมู่ที่ 7 หนองมโนรมย์
 หมู่ที่ 8 ตูม
 หมู่ที่ 9 ตูม
 หมู่ที่ 10 เหมราษฎร์

 สถานที่สำคัญ 
 การศึกษา 
 โรงเรียน
 โรงเรียนบ้านตูมราษฎร์บูรณะ	
 โรงเรียนบ้านทองหลาง
 โรงเรียนรัฐการุณวิทยา
 โรงเรียนวัดเหมสูง

 การศาสนา 
 วัด/สำนักสงฆ์
 วัดบ้านตูม 
 วัดมหาอิสิวนาราม 
 วัดหนองบัวตะแบง 
 วัดหนองมโนรมย์ 
 วัดเหมต่ำ
# ประเทศลาวในซีเกมส์
ลาวเริ่มส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ในปี 1959 ในฐานะสมาชิกผู้ก่อตั้งสหพันธ์กีฬาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (SEAGF) ควบคู่ไปกับพม่า, กัมพูชา, มาลายา (ปัจจุบัน คือ มาเลเซีย), ไทย และสาธารณรัฐเวียดนาม (เวียดนามใต้)

ครั้งเดียวที่ลาวเป็นเจ้าภาพการแข่งขันคือในปี ค.ศ. 2009 ที่เวียงจันทน์

 ซีเกมส์ 

 ตารางเหรียญที่ลาวได้จากการแข่งขันซีเกมส์ 
Gamesนักกีฬาทองเงินทองแดงทั้งหมดอันดับกีฬาแหลมทอง กรุงเทพมหานคร 1959–00226 ย่างกุ้ง 1961–00887 กัวลาลัมเปอร์ 1965–00227  กรุงเทพมหานคร 1967–00336 ย่างกุ้ง 1969–00336 กัวลาลัมเปอร์ 1971–01457 สิงคโปร์ 1973–05497 กรุงเทพมหานคร 1975ไม่ได้ลงแข่งขันซีเกมส์ กัวลาลัมเปอร์ 1977ไม่ได้ลงแข่งขัน จาการ์ตา 1979ไม่ได้ลงแข่งขัน มะนิลา 1981ไม่ได้ลงแข่งขัน สิงคโปร์ 1983ไม่ได้ลงแข่งขัน กรุงเทพมหานคร 1985ไม่ได้ลงแข่งขัน จาการ์ตา 1987ไม่ได้ลงแข่งขัน กัวลาลัมเปอร์ 1989–01019 มะนิลา 1991–00009 สิงคโปร์ 1993–01019 เชียงราย 1995–01679 จาการ์ตา 199710400779 บันดาลเสรีเบกาวัน 1999–10349 กัวลาลัมเปอร์ 2001–137118 ฮานอย-เมืองโฮจิมินห์ 2003–1515218 มะนิลา 20051023312188 นครราชสีมา 20074145732448 เวียงจันทน์ 20098533325521107 จาการ์ตา-พาเล็มบาง 201122391236578 เนปีดอว์ 2013343131749798 สิงคโปร์ 20151930425299 กัวลาลัมเปอร์ 20171952321269 มะนิลา 201941915293510 ฮานอย 20213632725349 พนมเปญ 2023กำลังแข่งขัน กรุงเทพมหานคร 2025อนาคต  กัวลาลัมเปอร์ 2027อนาคต สิงคโปร์ 2029อนาคตทั้งหมด69933204829
# ตำบลคลองเมือง
คลองเมือง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอจักราช จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลคลองเมือง 

 อาณาเขตติดต่อ 
 ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลศรีละกอ และตำบลหนองขาม
 ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลโคกสูง ตำบลโคกสว่าง (อำเภอหนองกี่ จังหวัดบุรีรัมย์)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลหนองขาม (อำเภอจักราช) และตำบลห้วยหิน (อำเภอหนองหงส์ จังหวัดบุรีรัมย์)
 ทิศตะวันตก ตำบลสารภี (อำเภอหนองบุญมาก) และตำบลสีสุก (อำเภอจักราช)

 การปกครอง 
ตำบลคลองเมือง แบ่งการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน คือ

 หมู่ที่ 1 โจดกระทิง
 หมู่ที่ 2 คลองเมือง
 หมู่ที่ 3 พระนารายณ์
 หมู่ที่ 4 หนองขามน้อย
 หมู่ที่ 5 ดงพลอง
 หมู่ที่ 6 หนองหญ้าปล้อง
 หมู่ที่ 7 หนองเต็ง
 หมู่ที่ 8 ทรัพย์เจริญ
 หมู่ที่ 9 น้อยหัวนาคำ
 หมู่ที่ 10 สายธาร
 หมู่ที่ 11 โคกไม้งาม

 สถานที่สำคัญ 
 การศึกษา 
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านโจดกระทิง
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านคลองเมือง
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านพระนารายณ์
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านหนองขามน้อย
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านดงพลอง
 โรงเรียน
 โรงเรียนวัดหนองบัวยอดแก้ว
 โรงเรียนไทรทอง 
 โรงเรียนบ้านพระนารายณ์
 โรงเรียนบ้านหนองขามน้อย
 โรงเรียนบ้านทรัพย์เจริญ 
 โรงเรียนบ้านดงพลอง
 โรงเรียนมัธยมศึกษา
 โรงเรียนคลองเมืองพิทยาคม

 การสาธารณสุข 
 โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านดงพลอง
# Adenia glauca
Adenia glauca เป็นชนิดของพืชมีดอกในวงศ์กะทกรก ถิ่นกำเนิดอยู่บริเวณทางตอนใต้ของแอฟริกา ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศบอตสวานา และ ทางเหนือของประเทศแอฟริกาใต้

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
สูงตั้งแต่ 0.5 เมตร ถึง 3.5 เมตร โดยลำต้นมีการขยายอวบอ้วนเป็นโขดอยู่เหนือพื้นดิน  เส้นผ่าศูนย์กลางกว้างได้ถึง 60 เซนติเมตร กิ่งลักษณะเป็นเถา ลำต้น กิ่ง และใบมีสีเขียวอมฟ้าเทา ลักษณะใบเป็นประกอบแบบนิ้วมือ (digitately compound) ค่อนข้างกลม ดอกสีอมเหลืองไม่ค่อยโดดเด่น พืชชนิดนี้เป็นพืชแยกเพศต่างต้นกันคือ ดอกเพศผู้ และดอกเพศเมียอยู่คนละต้น ออกดอกในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ 

thumb|Adenia glauca ในสวนสวนพฤกษศาสตรแห่งชาติเคอร์ส เทนบอส์ช แอฟริกาใต้

นิเวศวิทยา

อยู่บริเวณทางตอนใต้ของแอฟริกา  พบในภูมิประเทศที่เป็นหินหรือบนเนินเขาทางตอนเหนือ บางครั้งขึ้นอยู่ตามซอกหิน ทำให้ส่วนลำต้นหรือโขดจมอยู่ระหว่างซอกหิน ในขณะที่ส่วนที่เหลือเจริญเติบโตอยู่ด้านบน 

ประโยชน์และการนำไปใช้

นิยมเลี้ยงเป็นไม้ประดับในหมู่ผู้ที่สนใจและนักสะสมพันธุ์ไม้แปลกหายากทั่งในประเทศไทยและต่างประเทศ ทั้งไม้ที่เพาะจากสวน และไม้ที่ขุดจากธรรมชาติ แต่ส่วนมากนิยมไม้ที่เพาะจากสวนเพราะลักษณะทรงที่สวยตั้งแต่ยังเล็ก และการขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ดนั้นทำได้ไม่ยาก การดูแลรักษานั้นไม่ยุ่งยาก สารมารถเลี้ยงได้เหมือนไม้อวบน้ำทั่วไป ข้อควรระวังคืออย่าชื้นและแฉะจนเกินไปเพราะจะทำให้เน่า และควรพรางแสงในส่วนของลำต้นหรือโขดไม่ให้โดนแสงแดดจัดโดยตรงเพราะจะทำให้ไหม้ การขยายพันธุ์โดยใช้กิ่งชำนั้นทำได้ แต่จะไม่มีส่วนของโขดเกิดขึ้นเหมือนไม้เพาะเมล็ด
# ศาสนวงศ์
ศาสนวงศ์ (,) เป็นคัมภีร์พุทธศาสนารจนาโดยพระปัญญาสามี ภิกษุชาวพม่า เป็นภาษามคธเมื่อ ค.ศ. 1861Bischoff 1995Aung-Thwin 2005: 145 พระปัญญาสามีเป็นพระอาจารย์ของพระเจ้ามินดง เนื้อหาของคัมภีร์เริ่มต้นที่ประวัติพุทธศาสนาในอินเดีย ศรีลังกา เนื้อหาส่วนใหญกล่าวถึงการเผยแผ่พุทธศาสนาในพม่าครั้งแรกจนถึงสมัยของผู้แต่ง

ดร. มาเบิล โบดได้ถอดความต้นฉบับที่พระปัญญาสามีรจนาเป็นภาษามคธเป็นอักษรโรมันเมื่อ ค.ศ. 1897 โดยสอบทานกับฉบับที่จารในใบลานด้วยอักษรสิงหลซึ่งเก็บไว้ที่หอสมุดบริติชมิวเซียม 2 ฉบับ กับฉบับที่ ศ. เสิร์ช โดเดนเบิร์ก (Serge D'Oldenbourg) ส่งมาให้ ในประเทศไทยกรมศิลปากรได้ให้นายแสง มนูวิทูรแปลถอดความจากอักษรโรมันของมาเบิล โบด จัดพิมพ์เป็นภาษาไทยและมคธเนื่องในงานพระราชทานเพลิงศพสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โสม ฉนฺโน) ใช้ชื่อว่า ศาสนวงศ์ หรือ ประวัติศาสนา

บรรณานุกรม
 
 
 
 Romanised Pali: Bode, Mable; Sāsanavaṃsa; 1897 (Pali Text Society), reprint 1996
 Engl.: History of the Buddha's religion (Sāsanavaṃsa); London 1952
# ตำบลสีสุก (อำเภอจักราช)
สีสุก เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอจักราช จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลสีสุก 

 การปกครอง 
ตำบลสีสุก แบ่งการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน คือ

 หมู่ที่ 1 สีสุก
 หมู่ที่ 2 โคกหนองโสน
 หมู่ที่ 3 โคกหนองโสน
 หมู่ที่ 4 บุงวังหว้า
 หมู่ที่ 5 วังวารี
 หมู่ที่ 6 นาลุง
 หมู่ที่ 7 ขาม
 หมู่ที่ 8 หินมงคล
 หมู่ที่ 9 หนองไผ่
 หมู่ที่ 10 ซาด
 หมู่ที่ 11 ใหม่มงคล
 หมู่ที่ 12 โนนทรายทอง
 หมู่ที่ 13 หนองบัวขาว
 หมู่ที่ 14 หัวอ่างพระราชดำริ
 หมู่ที่ 15 โคกศรีสุข

 สถานที่สำคัญ 
 การศึกษา 
 โรงเรียน
 โรงเรียนขามสงเคราะห์	
 โรงเรียนชุมชนสว่างวิทยา	
 โรงเรียนชุมชนสว่างวิทยา สาขาบ้านหนองบัวขาว
 โรงเรียนบ้านบุวังหว้า	
 โรงเรียนบ้านหนองไผ่	
 โรงเรียนวัดหินมงคล

 การศาสนา
 วัด/สำนักสงฆ์
 วัดขามหนองปืด
 ที่พักสงฆ์หนองไผ่เจริญธรรม
 วัดโคกสุภาราม 
 วัดวังวารี 
 วัดศรีสุข 
 วัดหนองไผ่
 วัดหินมงคล
# ตำบลหนองพลวง (อำเภอจักราช)
หนองพลวง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอจักราช จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองพลวง 

 การปกครอง 
ตำบลหนองพลวง แบ่งการปกครองออกเป็น 16 หมู่บ้าน คือ

 หมู่ที่ 1 ใหม่ขามป้อม
 หมู่ที่ 2 หนองพลวง
 หมู่ที่ 3 หนองแมว
 หมู่ที่ 4 โคกพระ
 หมู่ที่ 5 ขามทุ่ง
 หมู่ที่ 6 พุดซา
 หมู่ที่ 7 ม่วง
 หมู่ที่ 8 บุ
 หมู่ที่ 9 โคกพระ
 หมู่ที่ 10 โนนคอย
 หมู่ที่ 11 หนองจอก
 หมู่ที่ 12 โคกโจม
 หมู่ที่ 13 น้อย
 หมู่ที่ 14 โนนงิ้ว
 หมู่ที่ 15 ดอน
 หมู่ที่ 16 บุใหญ่พัฒนา

 สถานที่สำคัญ 
 การศึกษา 
 โรงเรียน
 โรงเรียนชุมชนบ้านบุสามัคคีพัฒนา	
 โรงเรียนบ้านโคกพระ	
 โรงเรียนวัดหนองจอก
 โรงเรียนวัดหนองพลวง

 การศาสนา 
 วัด
 วัดโคกพระ 
 วัดบุ 
 วัดหนองจอก 
 วัดหนองตาโยย 
 วัดหนองพลวง
# ตำบลประสุข
ประสุข เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอชุมพวง จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลประสุข ตั้งห่างจากอำเภอชุมพวงประมาณ 12 กิโลเมตร

 อาณาเขตติดต่อ 
ทิศเหนือ         ติดต่อกับ  ตำบลหนองหลัก (อำเภอชุมพวง)
ทิศใต้           ติดต่อกับ  ตำบลท่าลาด และตำบลโบสถ์ (อำเภอพิมาย)
 ทิศตะวันออก     ติดต่อกับ  ตำบลชุมพวง (อำเภอชุมพวง)
ทิศตะวันตก       ติดต่อกับ  ตำบลดงใหญ่ (อำเภอพิมาย)

 การปกครอง 
ตำบลประสุข แบ่งการปกครองออกเป็น 21 หมู่บ้าน คือ

 หมู่ที่ 1 ประสุข
 หมู่ที่ 2 สำโรง
 หมู่ที่ 3 ละโว้
 หมู่ที่ 4 วัดจันทร์
 หมู่ที่ 5 ยายพา
 หมู่ที่ 6 ขุนร่ม
 หมู่ที่ 7 หนองสะแก
 หมู่ที่ 8 เขว้า
 หมู่ที่ 9 พะไลน้อย
 หมู่ที่ 10 ดอนลำดวน
 หมู่ที่ 11 แท่น
 หมู่ที่ 12 ช่องแมว
 หมู่ที่ 13 โนนยาง
 หมู่ที่ 14 ขามใหม่
 หมู่ที่ 15 โนนระเวียง
 หมู่ที่ 16 หนองจอก
 หมู่ที่ 17 สระบัว
 หมู่ที่ 18 ทะยูง
 หมู่ที่ 19 ประสุขชัย
 หมู่ที่ 20 ละโว้พัฒนา
 หมู่ที่ 21 ละโว้สามัคคี

 สถานที่สำคัญ 
 การศึกษา 
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านเขว้า 
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านโนนยา
 โรงเรียน
 โรงเรียนบ้านขามขุนร่ม	
 โรงเรียนบ้านดอนลำดวน
 โรงเรียนบ้านประสุข	
 โรงเรียนบ้านละโว้	
 โรงเรียนวัดโชติการาม	
 โรงเรียนอาสนาราม (เปล่งอุปถัมภ์)

 การสาธารณสุข 
 โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพชุมชนประจำตำบล 2 แห่ง
 โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านเขว้า
 โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ประสุข

 การศาสนา 
 วัด/สำนักสงฆ์
 วัดเก่าประสุข 
 วัดขามขุนร่ม 
 วัดจันทร์ 
 วัดโชติการาม 
 วัดละโว้ 
 วัดสำโรง 
 วัดอาสนาราม
# ตำบลชุมพวง
ชุมพวง เป็นตำบลตำบลหนึ่งในอำเภอชุมพวง จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลชุมพวง และ องค์การบริหารส่วนตำบลชุมพวง

 อาณาเขตติดต่อ 
 ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลหนองหลัก 
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลโนนยอ
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลประสุข
 ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลท่าลาด 

 การปกครอง 
 หมู่บ้าน 

 หมู่ที่ 1 ตาทุ่ง (เขต ทต.)
 หมู่ที่ 2 ขนาก (เขต ทต.)
 หมู่ที่ 3 ขี้เหล็ก (เขต ทต.)
 หมู่ที่ 4 โนนทอง (เขต ทต.)
 หมู่ที่ 5 เดื่อ (เขต ทต. และ อบต.)
 หมู่ที่ 6 ยาง (เขต อบต.)
 หมู่ที่ 7 หนองแดง (เขต อบต.)
 หมู่ที่ 8 ท่า (เขต ทต.)
 หมู่ที่ 9 ดอนสวรรค์ (เขต ทต.)
 หมู่ที่ 10 ตูมน้อย (เขต ทต.)
 หมู่ที่ 11 ชุมพวง (เขต ทต.)
 หมู่ที่ 12 พันธ์เจริญ (เขต อบต.)
 หมู่ที่ 13 โนนน้อยพัฒนา (เขต ทต.)
 หมู่ที่ 14 ชุมพวงธารทอง (เขต อบต.)
 หมู่ที่ 15 โคกเจริญ  (เขต อบต.)
 หมู่ที่ 16 พิกุลทอง  (เขต ทต.)

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
พื้นที่ของตำบลชุมพวง อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ

 องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น           พื้นที่ (ตร.กม.)  หลังคาเรือน*  ประชากร*เทศบาลตำบลชุมพวง            9.11            3,841       8,826องค์การบริหารส่วนตำบลชุมพวง     49.30          1,264      3,543 รวม                                        58.41          5,105      12,369
 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลชุมพวง ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564