wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# กวานชื่อ
กวานชื่อ  เรียกด้วยชื่อ กวาน อิ๋นผิง  ในนิทานชาวบ้าน เป็นสตรีสูงศักดิ์ชาวจีนจากรัฐจ๊กก๊กในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและในยุคสามก๊กของจีน เป็นบุตรสาวของกวนอู (關羽 กวาน ยฺหวี่) ขุนพลคนสำคัญของเล่าปี่ผู้ก่อตั้งรัฐจ๊กก๊ก 

 บันทึกทางประวัติศาสตร์ 
ในบันทึกทางประวัติศาสตร์ เมื่อเล่าปี่ขึ้นเป็นอ๋องแห่งฮันต๋ง (漢中王 ฮั่นจงหวาง) ในปี ค.ศ. 219 ซุนกวนผู้ปกครองง่อก๊กเสนอให้จัดการแต่งงานระหว่างบุตรชายของตนกับกวานชื่อเพื่อแสดงท่าทีการเป็นพันธมิตร แต่กวนอูปฏิเสธข้อเสนอด้วยคำพูดรุนแรงและด่าทอทูตของซุนกวน ทำให้ซุนกวนโกรธมาก ความโกรธของซุนกวนที่ตอบสนองต่อการกระทำของกวนอูทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเล่าปี่และซุนกวนเลวร้ายลง ท้ายที่สุดทัพของซุนกวนเข้ายึดอาณาเขตของเล่าปี่ในมณฑลเกงจิ๋วและจับตัวกวนอูประหารชีวิต นำไปสู่ยุทธการที่อิเหลงที่เล่าปี่ยกทัพบุกง่อก๊กเพื่อแก้แค้นให้กวนอูในเวลาต่อมา สามก๊กจี่ เล่มที่ 36.

แนวคิดเรื่องการสร้างความเป็นพันธมิตรกับซุนกวนได้รับการสนับสนุนโดยสุมาอี้และเจียวเจ้ซึ่งเห็นโอกาสในระหว่างความขัดแย้งระหว่างเล่าปี่และซุนกวน จึงแนะนำให้โจโฉกระทำตามแนวคิดนี้ นี่เป็นขอบเขตของบันทึกทางประวัติศาสตร์ในสามก๊กจี่ หลังจากบันทึกเหล่านี้ ไม่มีการบันทึกเหตุกาณ์หรือรายละเอียดเพิ่มเติมใด ๆ เกี่ยวกับประวัติของกวานชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์ 

ในปี ค.ศ. 264 รัฐวุยก๊กยึดเซงโต๋ (成都 เฉิงตู) นครหลวงของจ๊กก๊กได้สำเร็จ ถือเป็นการพิชิตรัฐจ๊กก๊ก หลังจากการรบ บังโฮยบุตรชายของบังเต๊กหาทางล้างแค้นให้กับการเสียชีวิตของบิดาที่ถูกสังหารโดยกวนอู ในการล้างแค้นครั้งนี้ บังโฮยได้สังหารกวาดล้างตระกูลกวน (關 กวาน)(蜀記曰：龐德子會，隨鍾、鄧伐蜀，蜀破，盡滅關氏家。) อรรถาธิบายจากฉู่จี่ในสามก๊กจี่ เล่มที่ 36. ไม่ทราบแน่ชัดว่ากวานชื่อยังมีชีวิตอยู่ในช่วงเวลาที่เซงโต๋ถูกยึดหรือไม่
# จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 5 คนรายงานการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของกระทรวงมหาดไทย เล่ม ๒. กองเลือกตั้ง ส่วนการทะเบียนและเลือกตั้ง กรมมหาดไทย. 2502

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้ง
# หูชื่อ
หูชื่อ  เป็นสตรีชาวจีนของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220-280) ของจีน เป็นภรรยาของเล่าตำ (劉琰 หลิว เหยี่ยน) ขุนพลของจ๊กก๊ก เมื่อเล่าตำที่เป็นคนชอบเสพสุราให้คนใช้ของตนทำร้ายร่างกายหูชื่อที่เป็นภรรยาของตน หูชื่อจึงร้องเรียนต่อราชสำนัก เป็นผลทำให้เล่าตำต้องโทษประหารชีวิตสามก๊กจี่ เล่มที่ 40.

 สมรสกับเล่าตำ 
มีข้อมูลไม่มากนักเกี่ยวกับหูชื่อ ทั้งในเรื่องตัวบุคคล สถานที่เกิด ภูมิหลัง และบุคลิกลักษณะ มีระบุเพียงว่าหูชื่อเป็นสตรีที่มีรูปโฉมงดงามมาก(胡氏有美色) สามก๊กจี่ เล่มที่ 40. เล่าตำสามีของหูชื่อเป็นผู้มีรูปลักษณ์งามสง่าและมีทักษะในการโต้วาที ซึ่งเมื่อรวมกับความเป็นเชื้อพระวงศ์แล้วก็ทำให้เล่าตำเป็นบุคคลที่เป็นที่นับหน้าถือตา(先主在豫州，闢為從事，以其宗姓，有風流，善談論，厚親待之，遂隨從周旋，常為賓客。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 40. แต่เล่าตำมีข้อเสียคือติดการเสพสุรา然不豫國政，但領兵千餘，隨丞相亮諷議而已 สามก๊กจี่ เล่มที่ 40. มีนิสัยสุรุ่ยสุร่าย และถือตัวเองเป็นสำคัญ(車服飲食，號為侈靡，侍婢數十，皆能為聲樂，又悉教誦讀魯靈光殿賦) สามก๊กจี่ เล่มที่ 40. เล่าตำทะเลาะวิวาทกับอุยเอี๋ยนผู้เป็นมหาขุนพล จูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊กจึงปลดเล่าตำจากราชการ(建興十年，與前軍師魏延不和，言語虛誕，亮責讓之) สามก๊กจี่ เล่มที่ 40. เล่าตำเขียนหนังสือขอขมาโดยอ้างว่าเพราะตนเมาสุรา และสาบานว่าตนจะหยุดดื่ม琰與亮牋謝曰：「琰稟性空虛，本薄操行，加有酒荒之病，自先帝以來，紛紜之論，殆將傾覆。頗蒙明公本其一心在國，原其身中穢垢，扶持全濟，致其祿位，以至今日。閒者迷醉，言有違錯，慈恩含忍，不致之于理，使得全完，保育性命。雖必克己責躬，改過投死，以誓神靈；無所用命，則靡寄顏。」สามก๊กจี่ เล่มที่ 40. เล่าตำได้กลับมาดำรงตำแหน่งเดิมแต่ถูกส่งไปยังเซงโต๋ (成都 เฉิงตู) นครหลวงของจ๊กก๊ก แต่แล้วเมื่อเล่าตำได้ตำแหน่งคืนมา ก็กลับไปดื่มสุราอีกและอาจมีสภาพจิตใจที่ไม่ดีนัก(於是亮遣琰還成都，官位如故。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 40.(琰失志慌惚) สามก๊กจี่ เล่มที่ 40.

 การหย่าร้าง การถูกทำร้ายร่างกาย และการร้องเรียน 
ในช่วงขึ้นปีใหม่ของปี ค.ศ. 234 ในรัชสมัยของจักรพรรดิเล่าเสี้ยน หูชื่อเข้าไปในพระราชวังของจ๊กก๊กที่เซงโต๋เพื่อถวายบังคมต่องอซีผู้เป็นพระพันปีหลวงและเป็นพระมเหสีของเล่าปี่อดีตจักรพรรดิของจ๊กก๊ก งอซีทรงมีรับสั่งให้หูชื่อยังคงพำนักอยู่ในพระราชวัง หูชื่อกลับไปบ้านหลังพำนักในพระราชวังเป็นเวลาหนึ่งเดือน(琰失志慌惚。[建興]十二年正月，琰妻胡氏入賀太后，太后令特留胡氏，經月乃出。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 40.

เนื่องจากหูชื่อมีรูปโฉมงดงาม เล่าตำจึงสงสัยว่าหูชื่อลอบมีความสัมพันธ์ลับกับจักรพรรดิเล่าเสี้ยนในช่วงหนึ่งเดือนที่หูชื่อพำนักในพระราชวัง เล่าตำจึงสั่งทหารของคน 500 ตนให้ทำร้ายหูชื่อโดยการใช้รองเท้าฟาดใส่หน้า จากนั้นจึงหย่ากับหูชื่อและขับไล่ออกจากบ้าน(胡氏有美色，琰疑其與後主有私，呼（卒）五百撾胡，至於以履搏面，而後棄遣。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 40.

หูชื่อฟ้องร้องต่อราชสำนักเรื่องพฤติกรรมทารุณของเล่าตำ เป็นผลทำให้เล่าตำถูกจับกุมและถูกขังคุก(胡具以告言琰，琰坐下獄。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 40. เจ้าหน้าที่สอบสวนให้ความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า "ทหารไม่ควรช่วยผู้ใดทำร้ายภรรยาของคนผู้นั้น รองเท้าไม่ควรใช้ในการฟาดใส่หน้าผู้ใด"(有司議曰：「卒非撾妻之人，面非受履之地。」) สามก๊กจี่ เล่มที่ 40. เล่าตำจึงถูกประหารชีวิตต่อหน้าธารกำนัล(琰竟棄市) สามก๊กจี่ เล่มที่ 40. หลังเรื่องอื้อฉาวอันน่าอับอายและใหญ่โตนี้ ราชสำนักจ๊กก๊กจึงมีคำสั่งห้ามการอนุญาตให้ภรรยาและมารดาของข้าราชการใด ๆ เข้ามาในพระราชวังในช่วงการเฉลิมฉลอง(自是大臣妻母朝慶遂絕) สามก๊กจี่ เล่มที่ 40. ไม่มีการบันทึกถึงหูชื่ออีกหลังจากนั้น
# ศาลเจ้ากวนอูกัวลาลัมเปอร์
ศาลเจ้ากวนอูกัวลาลัมเปอร์ หรือ ศาลเจ้ากวานตี้กัวลาลัมเปอร์  เป็นศาลเจ้าลัทธิเต๋าในประเทศมาเลเซียที่ตั้งบนถนน Jalan Tun H S Lee ในกรุงกัวลาลัมเปอร์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1887 หรือ ค.ศ. 1888 เป็นหนึ่งในศาลเจ้าที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศมาเลเซีย

 ประวัติ 
ศาลเจ้ากวนอูกัวลาลัมเปอร์ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1887 โดบ สมาคมกว๋องสิวแห่งกัวลาลัมเปอร์ (吉隆坡广肇会馆)

ในช่วงปีแรก ๆ ของการก่อตั้ง ศาลเจ้ากวนอูกัวลาลัมเปอร์ใช้ในการจัดการกิจการของคนเชื้อสายจีน
# จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2519 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2 และ 3)รายงานผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ๔ เมษายน ๒๕๑๙ (วิจัย ๑). กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2519

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงใหม่, อำเภอสันกำแพง, อำเภอสันทราย, อำเภอสารภี, อำเภอดอยสะเก็ด และอำเภอแม่ริม

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอสะเมิง, อำเภอแม่แตง, อำเภอเชียงดาว, อำเภอพร้าว, อำเภอฝาง และอำเภอแม่อาย

 เขตเลือกตั้งที่ 3 
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอหางดง, อำเภอสันป่าตอง, อำเภอจอมทอง, อำเภอฮอด, อำเภอแม่แจ่ม, อำเภออมก๋อย และกิ่งอำเภอดอยเต่า
# จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 5 คนรายงานการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของกระทรวงมหาดไทย เล่ม ๑. กองเลือกตั้ง ส่วนการทะเบียนและเลือกตั้ง กรมมหาดไทย. 2501

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้ง
# จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2518 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2512 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2 และ 3)รายงานผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 26 มกราคม 2518. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2518

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงใหม่, อำเภอสันกำแพง, อำเภอสันทราย, อำเภอสารภี, อำเภอดอยสะเก็ด และอำเภอแม่ริม

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอสะเมิง, อำเภอแม่แตง, อำเภอเชียงดาว, อำเภอพร้าว, อำเภอฝาง และอำเภอแม่อาย

 เขตเลือกตั้งที่ 3 
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอหางดง, อำเภอสันป่าตอง, อำเภอจอมทอง, อำเภอฮอด, อำเภอแม่แจ่ม, อำเภออมก๋อย และกิ่งอำเภอดอยเต่า
# การทรงเลี้ยงมหาชน
ในศาสนาคริสต์ การทรงเลี้ยงมหาชน  ประกอบด้วยการอัศจรรย์ของพระเยซู 2 ครั้งแยกกันที่กล่าวถึงในพระวรสาร ซึ่งพระเยซูทรงนำอาหารที่มีเพียงเล็กน้อยมาเลี้ยงผู้ติดตามหลายพันคนที่มารวมตัวกันเพื่อดูพระองค์รักษาคนป่วย

การอัศจรรย์ครั้งแรก "การทรงเลี้ยงคนห้าพันคน" ด้วยขนมปัง 5 ก้อนกับปลา 2 ตัว เป็นการอัศจรรย์เพียงครั้งเดียวนอกเหนือไปจากการคืนพระชนม์ของพระเยซูที่บันทึกในพระวรสารทั้งสี่เล่ม (มัทธิว 14:13–21; มาระโก 6:31–44; ลูกา 9:12–17; ยอห์น 6:1–14).

การอัศจรรย์ครั้งที่สอง "การทรงเลี้ยงคนสี่พันคน" ด้วยขนมปัง 7 ก้อนกับปลาเล็ก ๆ 2-3 ตัว มีการกล่าวถึงในมัทธิว 15:32–39 และมาระโก 8:1–9 และไม่มีในยอห์นและลูกา
# ศาลเจ้ากวนอูไฮ่โจว
ศาลเจ้ากวนอูไฮ่โจว หรือ ศาลเจ้ากวานตี้ไฮ่โจว  เป็นศาลเจ้าที่ตั้งอยู่ในเมืองเซี่ยโจว (解州; การออกเสียงในท้องถิ่น: ไฮ่โจว) เขตเหยียนหู นครยฺวิ่นเฉิง มณฑลชานซี ได้รับการยกย่องเป็น "มหาบรรพบุรุษของศาลเจ้าที่สร้างอุทิศให้กวนอู" (关庙之祖) ศาลเจ้าแห่งนี้เป็นศาลเจ้านักรบและอาคารลัทธิเต๋าในแบบวังที่ยังเหลือหลงอยู่ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน

ศาลเจ้ากวนอูไฮ่โจวเป็นศาลเจ้ากวนอู (关帝庙) ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน มีพื้นที่ทั้งหมด 220,000 ตารางเมตร และมีห้องมากกว่า 200 ห้อง 

 ประวัติ 
ศาลเจ้ากวนอูไฮ่โจวถูกสร้างขึ้นในศักราชไคหฺวาง (开皇) ปีที่ 9 (ค.ศ. 589) ในยุคราชวงศ์สุย จากนั้นได้รับการขยายและสร้างใหม่ในยุคราชวงศ์ซ่งและราชวงศ์หมิง 

ศาลเจ้ากวนอูไฮ่โจวถูกไฟไหม้ในศักราชคังซี (康熙) ปีที่ 41 ในยุคราชวงศ์ชิง และได้รับการบูรณะหลงจากผ่านไปกว่าสิบปี

 การอนุรักษ์ 
ในปี ค.ศ. 1957 ศาลเจ้ากวนอูไฮ่โจวได้รับการกำหนดโดยคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีนประจำมณฑลชานซีให้เป็นโบราณสถานสำคัญทางวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองระดับมณฑลในมณฑลชานซีชุดแรก

ในปี ค.ศ. 1988 ศาลเจ้ากวนอูไฮ่โจวได้รับการระบุในรายชื่อของสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองในระดับชาติในประเทศจีน

 คลังภาพ
# ปลาไม้
ปลาไม้ หรือ มู่-ยฺหวี  เป็นเครื่องกระทบไม้ชนิดหนึ่งที่มีต้นกำเนิดจากประเทศจีน ใช้ในฐานะเครื่องประกอบจังหวะโดยพระภิกษุหรือฆราวาสในศาสนาพุทธนิกายมหายาน ปลาไม้ใช้ในพิธีกรรมทางศาสนาพุทธในประเทศจีน เกาหลี ญี่ปุ่น เวียดนาม และประเทศในทวีปเอเชียอื่น ๆ 

ปลาไม้มักใช้ในพิธีกรรมที่เกี่ยวข้องกับการสวดพระสูตร มนต์ หรือปกรณ์อื่น ๆ ในนิกายฉาน ปลาไม้ใช้เพื่อรักษาจังหวะระหว่างการสวดมนต์ ในนิกายสุขาวดี ปลาไม้ใช้ระหว่างการสวดพระนามพระอมิตาภพุทธะ

ปลาไม้มีหลากหลายขนาดและรูปร่าง มีตั้งแต่ขนาด  สำหรับใช้โดยฆราวาสหรือใช้ปฏิบัติธรรมประจำวันด้วยตนเอง ไปจนถึงขนาด  สำหรับใช้ในวัด ปลาไม้มักวางอยู่ทางด้านซ้ายของแท่นบูชา (ในวัดจีน) ข้าง ๆ กับระฆังหงายซึ่งเป็นเครื่องกระทบโลหะ ปลาไม้มักวางอยู่บนเบาะปักลายขนาดเล็กเพื่อป้องกันเสียงเคาะไม่พึงประสงค์จากการที่ปลาไม้วางอยู่บนพื้นผิวของโต๊ะแข็งหรือพื้นแข็ง รวมถึงป้องกันไม่ให้ปลาไม้เสียหายด้วย
# ซัมโบ
thumb|ซัมโปประดับต้นสนและกุ้งมังกรสำหรับวันขึ้นปีใหม่ ภาพวาดโดยชุนเต คัตสึกาวะ (ประมาณ ค.ศ. 1815)
ซัมโบ หรือ ซัมโป  เป็นแท่นที่ใช้พิธีกรรมของศาสนาชินโตเพื่อใช้วางชินเซ็ง (อาหารถวายเทพเจ้า) ในสมัยโบราณยังใช้ในการมอบวัตถุแก่บุคคลสูงศักดิ์ด้วย แท่นแบบเดียวกันนี้ยังใช้ในวัดพุทธ ใช้การบูชารัตนตรัย (พระพุทธ, พระธรรม, พระสงฆ์) ซัมโบในกรณีนี้ บางครั้งเขียนด้วยอักษรคันจิว่า 三宝 และอ่านว่า ซัมโป (Sanpō) ซึ่งมีความหมายถึงรัตนตรัยหรือแก้วสามประการ 

 โครงสร้าง 
ซัมโบมักทำจากไม้สนญี่ปุ่นหรือไม้จากพืชชนิดอื่น ๆ มีฐานรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ติดกับถาดที่เรียกว่าโอชิกิ (折敷) สาเหตุที่แท่นนี้ถูกเรียกด้วยคำว่า "ซัมโบ" หรือ "ซัมโป" ที่มีความหมายว่า "สามทาง" เพราะมีช่องที่เรียกว่าคูริกาตะ (眼像) อยู่บนส่วนฐานสามทิศทาง
# อูงายาฟูกิอาเอซุ
อูงายาฟูกิอาเอซุ โนะ มิโกโตะ  เป็นคามิชินโต และเป็นพระราชบิดาในจักรพรรดิจิมมุ จักรพรรดิองค์แรกของญี่ปุ่นตามเทพปกรณัมญี่ปุ่น

การตั้งชื่อและเรื่องราว
thumb|right|ภาพวาดใน ค.ศ. 1886 แสดงโทโยตามะ-ฮิเมะให้กำเนิดอูงายาฟูกิอาเอซุด้วยการเปลี่ยนตนเองเป็นวานิ
ในโคจิกิ พระองค์มีนามว่า อามัตสึฮิโกะ ฮิโกะ นางิซาตาเกะ อูงายาฟูกิอาเอซุ โนะ มิโกโตะ  ส่วนนิฮงโชกิระบุเป็น ฮิโกะ นางิซาตาเกะ อูงายาฟูกิอาเอซุ โนะ มิโกโตะ 

อูงายาฟูกิอาเอซุเป็นพระโอรสในโฮโอริ บุตรในนินิงิ โนะ มิโกโตะ ผู้ถูกอามาเตราซุส่งลงมาปกครองพื้นพิภพ (อาชิฮาระ โนะ นากัตสึกูนิ; เชื่อว่าเทียบเท่าประเทศญี่ปุ่น) กับโทโยตามะ-ฮิเมะ ธิดาในรีวจิง คามิมังกรแห่งทะเล

แม้ว่าโทโยตามะ-ฮิเมะทรงตั้งครรภ์ที่พระราชวังใต้ทะเลแห่งรีวงู-โจ พระนางเลือกที่จะไม่ให้กำเนิดลูกในมหาสมุทรและตัดสินพระทัยมุ่งหน้าสู่ชายฝั่ง

พงศาวลี
อูงายาฟูกิอาเอซุมีชีวิตอยู่ในช่วงสามรุ่นแห่งฮีวงะ ซึ่งเป็นช่วงเวลาระหว่างเท็นซนโคริงถึงการเดินทางไปตะวันออกของจิมมุ
# การห้ามฆ่าสัตว์พร้อมกับลูกของมันในวันเดียวกัน
การห้ามฆ่าสัตว์พร้อมกับลูกของมันในวันเดียวกัน  เป็นธรรมบัญญัติ (มิตซ์วาห์) เชิงสั่งห้ามทำในศาสนายูดาห์ที่ห้ามไม่ให้ฆ่าสัตว์สี่ขาที่เป็นโคเชอร์พร้อมกับลูกของมันในวันเดียวกัน

 คัมภีร์ฮีบรู 
ธรรมบัญญัตินี้มีต้นกำเนิดมาจากวรรคในหนังสือเลวีนิติความว่า:

ธรรมบัญญัตินี้มีความก่อนหน้าที่สั่งว่าลูกโคหรือลูกแกะจะได้รับอนุญาตให้นำมาใช้เป็นเครื่องบูชาได้ในวันที่ 8 หลังจากเกิดมา (22:26)Nahum M. Sarna, Chaim Potok, The JPS Torah Commentary: Leviticus Jewish Publication Society 1989 Page 113 "In 22:26f., for example, in a formulation identical to that found here, we read that the offspring of large and small cattle may not be "slaughtered" until the eighth day after birth, at which time they first become acceptable as sacrifices. In keeping ..." คัมภีร์ฮีบรูใช้คำสามัญในภาษาฮีบรูสำหรับเรียกทั้งวัวตัวผู้และวัวตัวเมีย (ฮีบรู: שור showrGesenius Hebrew Lexicon "Showr ...This is the general word for one of the ox tribe... without distinction of age or sex") และคำสามัญในภาษาฮีบรูสำหรับเรียกทั้งแกะตัวผู้และแกะตัวเมีย (ฮีบรู: שה seh) และใช้รูปคำสรรพนามเพศชายสำหรับเป็นกรรมของกริยาว่า "ฆ่า-มัน" (ฮีบรู: shachat-u)

 ยุคพระวิหารที่สอง 
การตีความในศาสนายูดาห์ที่เก่าแก่ที่สุดเกี่ยวกับธรรมบัญญัตินี้ปรากฏในม้วนหนังสือพระวิหารที่อยู่ในกลุ่มม้วนหนังสือเดดซี:

การตีความของม้วนหนังสือเดดซีแตกต่างจากการตีความของศาสนายูดาห์รับบีในภายหลังที่ว่าถึงการห้ามฆ่าสัตว์ที่ตั้งครรภ์Ben Zion Wacholder The New Damascus Document: The Midrash On The Eschatological Torah 2007 Page 296 "3.2.2.9.6.2.7. The Status of a Fetus (4Q270 F2ii:15b) As we have stated above, the prohibition against slaughtering a pregnant animal differs from rabbinic tradition which sanctions it. On this ban, see also 11QT 52:5–7a: yl hmh hbowt yk twalm ..."William R. G. Loader The Dead Sea Scrolls on Sexuality 2009 - Page 140 "... the prohibition against slaughtering a pregnant animal in what immediately precedes (ii.15), an application of Deut 22:6, as in 11QTa/11Q19 52.5, there, applied to sacrificial slaughter, and similarly in 4QMMTB 36-38, and to 11QTa/11Q19 ..."John Kampen, Moshe J. Bernstein Reading 4QMMT: new perspectives on Qumran law and history 1996 - Page 40 "The uniqueness of the Qumran treatment, according to Qimron's restoration, is the association of Lev 22:28 with the prohibition against slaughtering a pregnant animal and the requirement to slaughter a fetus found alive in the womb of its "Jacob Milgrom, David Pearson Wright, David Noel Freedman Pomegranates and Golden Bells: Studies in Biblical, Jewish, and Near Eastern Ritual, Law, and Literature in Honor of Jacob Milgrom 1995 "... there is apparently also a prohibition of consuming the young of an animal found alive within the womb of its mother. The young is regarded as a distinct animal requiring its own ritual slaughter.7"

ในเซปทัวจินต์ของศาสนายูดาห์เฮลเลนิสต์ ข้อความนี้แปลด้วยคำว่า moschos ซึ่งเป็นคำภาษากรีกสามัญสำหรับเรียกทั้งวัวตัวผู้ วัวตัวเมีย และลูกวัวGreek Septuagint Leviticus 22:28 καὶ μόσχον ἢ πρόβατον αὐτὴν καὶ τὰ παιδία αὐτῆς οὐ σφάξεις ἐν ἡμέρᾳ μιᾷThayer Greek Lexicon moschos "Septuagint chiefly for a bull, especially a young bull, then for cattle, for an ox or a cow, for a calf"
# วัดทูกั่นเตน
วัดทูกั่นเตน  เป็นหนึ่งในวัดพุทธที่มีชื่อเสียงของเมืองมเยาะอู้ รัฐยะไข่ ทางตะวันตกของประเทศพม่า ชื่อนี้มีความหมายว่า "พระอุโบสถคานขวาง"

วัดพุทธส่วนใหญ่ใน มเยาะอู้ ได้รับการออกแบบให้เป็น "วัดป้อมปราการ" อเนกประสงค์ แม้ว่าจะเป็น "เตน" (อุโบสถ) แต่ก็เป็นหนึ่งในอาคารที่มีความเป็นทหารมากที่สุดใน มเยาะอู้ โดยสร้างบนพื้นยกสูง มีทางเข้าเพียงทางเดียวและหน้าต่างขนาดเล็ก ดังที่ เอมีล ฟอร์ชแฮมเมอร์ (Emil Forchhammer) นักโบราณคดีที่ได้รับการว่าจ้างจากรัฐบาลอังกฤษเพื่อศึกษามเยาะอู้ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 กล่าวว่าวัดเหล่านี้อาจใช้เป็นที่หลบภัยของชาวพุทธในช่วงสงคราม

วัดที่ประดิษฐานพระพุทธรูปนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1571 โดยพระเจ้ามี่นพะล่อง ตั้งอยู่บนเนินเขาเล็ก ๆ ห่างจากวัดชิตองไปไม่ไกล ตรงกลางวัดมีโดมเจดีย์ที่มียอดเป็นรูปร่มหรือ ที่ (ฉัตร) ล้อมรอบด้วยเจดีย์ขนาดเล็กอีกสี่องค์ตามมุมวัด ที่ฐานด้านหน้าโดมเจดีย์มีหน้าต่างสี่เหลี่ยมที่ออกแบบให้แสงอาทิตย์ยามรุ่งเช้าส่องลงมาที่พระพุทธรูปองค์หลักที่อยู่ในภายในซุ้มโค้ง ทางด้านตะวันตกของวัดมีห้องปฏิบัติธรรมขนาดเล็ก เข้าถึงได้เฉพาะทางเข้าหลักของวัดเท่านั้น

วัดนี้สร้างด้วยอิฐและหิน ด้านในเจดีย์มีห้องสามห้องวนตามเข็มนาฬิกา ภายในวัดมีพระพุทธรูปทั้งหมด 180 องค์ในซุ้ม (179 องค์เล็ก ๆ อยู่ตามทางเดิน และ 1 องค์อยู่ในซุ้มโค้งกลาง) ในแต่ละด้านของซุ้มมีรูปปั้นชายและหญิง ซึ่งว่ากันว่าเป็นตัวแทนของผู้บริจาคที่ทำให้การสร้างแห่งวัดนี้เกิดขึ้นได้

มีการกล่าวว่าวัดแห่งนี้เป็นแรงบันดาลใจในซากปรักหักพังที่พบในแผนที่ Sanhok บนเกมมือถือ PUBG
# อามาร์ดี
อามาร์เดียน  โดยมากเรียกเป็น อามาร์ดี (, บางครั้งเป็น มาร์ดี ) เป็นชนเผ่าอิหร่านโบราณที่อาศัยอยู่บริเวณภูมิภาคภูเขาริมทะเลแคสเปียนทางเหนือ- -  ซึ่งเป็นที่มาของวัฒนธรรมยุคเหล็กที่มาร์ลิก กล่าวกันว่าพวกเขามีความข้องหรือเป็นเผ่าเดียวกันกับ Dahae และ Sacae นั่นคือ พวกเขาเป็นชาวซิท เฮโรโดตุสกล่าวถึงเผ่าที่มีชื่อคล้ายกันเป็นหนึ่งใน 10 ถึง 15 เผ่าเปอร์เซียในเปอร์ซิส
 
พวกเขาอาศัยอยู่ในหุบเขาระหว่างซูซิสกับเปอร์ซิส (ปัจจุบันอยู่ในอิหร่านตะวันตกเฉียงใต้) Nearchus กล่าวถึงมาร์ดีตอนใต้เป็นหนึ่งใน 4 กลุ่มชนภูเขานักล่าแห่งบริเวณตะวันตกเฉียงใต้ ร่วมกับซูซี, Uxii และ Elymaeans ในบรรดากลุ่มชนร่อนเร่ 4 กลุ่ม มีเพียงอามาร์ดีเท่านั้นที่เป็นอิหร่านในทางภาษาศาสตร์
 
ศัพทมูลวิทยา
คำว่า Mardi มาจากศัพท์อิหร่านเก่าของคำที่แปลว่า "มนุษย์" (; จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *mr̥tós, "มรรตัย")
 
Richard N. Frye เชื่อว่าชื่อนครออโมลมีรากจากคำว่า Amard ซึ่งปรากฏเป็นคำว่า Amui ในภาษาเปอร์เซียกลาง ตามวรรณกรรมประวัติศาสตร์ ออโมลเป็นเมืองหลวงของตาปูเรีย (ปัจจุบันคือมอแซนแดรอน) นับตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นของจักรวรรดิซาเซเนียนเป็นอย่างน้อยจนถึงจักรวรรดิข่านอิลของจักรวรรดิมองโกล
 
บันทึกประวัติศาสตร์
สตราโบกล่าวถึงชื่อ มาร์ดี หลายครั้ง เขาระบุที่ตั้งของชนกลุ่มนี้ที่ตอนใต้ของทะเลแคสเปียนในบริเวณที่ปัจจุบันคือจังหวัดกีลอนและจังหวัดมแซนแดรอนในอิหร่านตอนเหนือ ในแผนที่นี้ เขากล่าวถึง  (และแม่น้ำอามาร์ดอส) ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้เรียกภูมิภาคเซฟีดรูดในขณะนั้น- 
 
เฮโรโดตุสกล่าวถึงเผ่าที่มีชื่อคล้ายกันเป็นหนึ่งใน 10 ถึง 15 เผ่าเปอร์เซียในเปอร์ซิส พวกเขาอาศัยอยู่ในหุบเขาระหว่างซูซิสกับเปอร์ซิส ซึ่งอยู่ในบริเวณอิหร่านตะวันตกเฉียงใต้ Nearchus กล่าวถึงมาร์ดีตอนใต้เป็นหนึ่งใน 4 กลุ่มชนภูเขานักล่าแห่งบริเวณตะวันตกเฉียงใต้ ร่วมกับซูซี, Uxii และ Elymaeans ในบรรดากลุ่มชนร่อนเร่ 4 กลุ่ม มีเพียงอามาร์ดีเท่านั้นที่เป็นอิหร่านในทางภาษาศาสตร์
 
ภาพ

 
อ่านเพิ่ม

 
อ้างอิง

 
Category:ชนร่อนเร่อิหร่าน
Category:กลุ่มชนร่อนเร่ในยูเรเชีย
Category:เอเชียยุคเหล็ก
# วาตารุ ทาเกชิตะ
right
วาตารุ ทาเกชิตะ (3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946 – 17 กันยายน ค.ศ. 2021) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการบูรณะและนักการเมืองชาวญี่ปุ่นที่เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และสมาชิกพรรคเสรีประชาธิปไตย เขามาจากคาเกยะ จังหวัดชิมาเนะ และจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเคโอ เขาได้รับเลือกตั้งแรกใน ค.ศ. 2000 พี่ชายของเขาคืออดีตนายกรัฐมนตรี โนโบรุ ทาเกชิตะ

ก่อนเข้าเล่นการเมืองใน ค.ศ. 2000 ทาเกชิตะเคยเป็นนักข่าวของช่อง NHK จากนั้นจึงเริ่มทำงานเป็นผู้ช่วยให้กับโนโบรุใน ค.ศ. 1985

เขาเป็นหัวหน้าฝ่ายเฮเซเค็นกีวไกใน ค.ศ. 2018 จนกระทั่งเสียชีวิตใน 3 ปีต่อมา โดยสนับสนุนโยชิฮิเดะ ซูงะในการเลือกตั้งหัวหน้าพรรคเสรีประชาธิปไตยเมื่อ ค.ศ. 2020

ทาเกชิตะมีส่วนเกี่ยวข้องกับองค์กรแก้ไขปรับปรุงอย่างเปิดเผยนามว่านิปปงไคงิ"Abe’s reshuffle promotes right-wingers" - Korea Joongang Daily - 2014/09/05 และยืนหยัดต่อต้านกลุ่มรักร่วมเพศ

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2021 ทาเกชิตะประกาศว่าตนจะเกษียณจากการเมืองในการเลือกตั้งครั้งหน้าเนื่องด้วยปัญหาสุขภาพ โดยได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งหลอดอาหารใน ค.ศ. 2019 เขาเสียชีวิตในสำนักงานเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2021
# คาเกยะ
คาเกยะ  เป็นเมืองในอำเภออีชิ จังหวัดชิมาเนะ ประเทศญี่ปุ่น

ณ ค.ศ. 2003 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 3,783 คนและมีความหนาแน่นที่ 34.55 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 

เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 คาเกยะกับเมืองไดโต, คาโมะ และคิซูกิ (ทั้งหมดอยู่ในอำเภอโอฮาระ) เมืองมิโตยะกับหมู่บ้านโยชิดะ (ทั้งสองแห่งอยู่ในอำเภออีชิ) ถูกผนวกเข้ากับนครอุนนัง

 พลเมืองที่มีชื่อเสียง 

 นายกรัฐมนตรี โนโบรุ ทาเกชิตะ (1924-2000)
# ยาตาระ
ยาตาระ  เป็นอาหารท้องถิ่นของจังหวัดนางาโนะ เป็นอาหารที่ทำโดยการสับผัก หรือ สึเกโมโนะ อย่างละเอียด แล้วผสมให้เข้ากัน และยังเปรียบได้กับฟุริกาเกะสำหรับผักฤดูร้อนด้วย

นอกจากในเมืองนากาโนะ และ เมืองอียามะ แล้ว ยังแพร่หลายไปถึงในเมืองอีซึนะ และ เมืองชินาโนะ ด้วย
# เท็นดง
เท็นดง  เป็นดมบุริที่มีเท็มปุระวางอยู่บนข้าวสวย เป็นคำย่อมาจาก เท็มปุระดง (天ぷら丼) แต่ปัจจุบันส่วนใหญ่เรียกเป็นเท็นดงกันหมด ถ้าทำเป็นจูบาโกะใส่อุปกรณ์บนโต๊ะอาหารเรียกว่า เท็นจู 

 ภาพรวม 
thumb| เอโดมาเอะเท็นดงแบบโบราณ
เท็นดงพบได้ทั่วไปในร้านอาหารที่ให้บริการ อาหารญี่ปุ่น รวมถึงร้านเท็มปุระโดยเฉพาะ ร้านโซบะ ร้านอาหารญี่ปุ่น และ ร้านเบ็นโต นอกจากนี้ยังมีร้านขายเท็นดงโดยเฉพาะด้วย

ต้นกำเนิดของเท็นดงนั้นยังไม่เป็นที่แน่ชัด มีทฤษฎีหนึ่งบอกว่าเท็นดงถือกำเนิดในปลาย ยุคเอโดะ และอีกทฤษฎีหนึ่งบอกว่ามีต้นกำเนิดมาจากแผงขายโซบะซึ่งเป็นจุดกำเนิดของร้านฮาชิเซ็ง ในชิมบาชิ ของโตเกียว (ก่อตั้งในปี 1831)彩流社『ニッポン定番メニュー事始め』澁川祐子　239頁

เท็นดงถือเป็นอาหารจานด่วนแบบญี่ปุ่นที่ได้รับความนิยมในหมู่คนทั่วไปในโตเกียวมาเป็นเวลานาน
# เท็นตามาดง
เท็นตามาดง  หรือ เท็นโตจิดง  เป็นดมบุริประเภทหนึ่งที่มีเท็มปุระราดด้วยไข่ไก่บนข้าวสวย

 ภาพรวม 
เป็นเท็มปุระราดไข่ที่ตีแล้ว เช่นเดียวกับใน คัตสึดง หรือ โอยาโกดง เท็มปุระที่ใช้อาจมีหลายประเภท เช่น กุ้ง และ คาคิอาเงะ เมื่อใช้คาคิอาเกะ บางครั้งอาจเรียกว่า "คากิอาเงตามาโงโตจิดง" (かき揚げ玉子とじ丼) หรือแค่ "คากิตามาดง" (かき玉丼)

ถ้าใช้เท็งกาซุอาจอีกอย่างว่า "ทานุกิดง" (たぬき丼) และถ้าใช้ อาบุราอาเงะ อาจเรียกว่า "คินุงาสะดง" (衣笠丼)

ที่ร้านยามาดะอุดง เท็นตามาดงที่ใช้คากิอาเงะใช้ชื่อว่า "คากิอาเงดง" (かき揚げ丼)
# การประชุมใหญ่เพื่อวิจารณ์และกล่าวโทษ
การประณามต่อหน้าสาธารณะ หรือ การประชุมใหญ่สำหรับวิจารณ์และกล่าวโทษ  หรือที่นิยมแปลเป็น การประชุมดูความดิ้นรน (หรือ struggle meetings) หรือ ขบวนประณาม  เป็นการแสดงความรุนแรงต่อหน้าสาธารณชนในสาธารณรัฐประชาชนจีนสมัยเหมา เจ๋อตง ที่ซึ่งคนที่ถูกกล่าวหาว่าเป็น "ศัตรูทางชนชั้น" จะถูกนำมาถูกทำให้อับอายต่อหน้าสาธารณะ, กล่าวหา, ทุบตี และทรมาณร่างกาย บางครั้งจนถึงแก่ชีวิต และหลายครั้งโดยคนที่เคยใกล้ชิด การประจานต่อหน้าสาธารณะเป็นการรณรงค์ใหญ่ที่เกิดขึ้นบ่อยที่สุด ตั้งแต่ก่อนและหลังการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน และเกิดขึ้นบ่อยที่สุดในสมัยการปฏิวัติทางวัฒนธรรม (1966–1976) ซึ่งถูกนำมาใช้ปลูกฝังจิตวิญญาณแห่งการรณรงค์ให้ฝูงชนส่งเสริมการปฏิรูปความคิดเหมา

การประชุมเช่นนี้มักทำตามที่ทำงาน ห้องเรียน หอประชุม ที่ซึ่ง "นักเรียนต่อต้านครูอาจารย์ มิตรสหายและคนรักถูกกดดันให้ทรยศกันและกัน เด็ก ๆ ถูกชักจูงให้เปิดโปงพ่อแม่ของตนเอง" นำไปสู่การล่มสลายของความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและความเชื่อถือกันในสังคม

การประณามและประจาน "ศัตรูทางชนชั้น" มักนิยมทำตามจัตุรัสสาธารณะ เต็มไปด้วยฝูงชนที่เข้ามายืนชม เหยื่อจะถูกจับนั่งคุกเข่า ยกมือขึ้นชูกำปั้น และตะโกนข้อกล่าวหาที่ตนได้รับ วิธีเฉพาะที่ใช้ตามการประชุมเหล่านี้ อาจรวมถึงการจับกล้อนผม , หมวกคนโง่, "จับหย่อนลงจากที่สูงบนเชือก"  และการโจมตีทั้งด้วยถ้อยคำหรือด้วยกำลัง
# เฉา ม่าย
เฉา ม่าย (เสียชีวิตในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 358) เป็นบุคคลที่สองที่ถือครองฐานันดรศักดิ์ตันลิวอ๋องในสมัยราชวงศ์จิ้น เฉา ม่ายเป็นลูกของเหลนของโจโฉ ขุนศึกและผู้สำเร็จราชการเมื่อปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกในประวัติศาสตร์จีน ตามบันทึกในจิ้นชูระบุว่าเฉา ม่ายได้รับฐานันดรศักดิ์ตันลิวอ๋องในฤดูหนาว ค.ศ. 326 เมื่อรัชสมัยจักรพรรดิจิ้นเฉิง ผู้ถือครองฐานันดรศักดิ์ตันลิวอ๋องคนแรกคือโจฮวน (246-302) จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งวุยก๊กในยุคสามก๊กที่ได้รับฐานันดรศักดิ์หลังถูกสุมาเอี๋ยน จักรพรรดิจิ้นอู่ตี้ ถอดถอน ผู้สืบทอดต่อจากโจฮวนไม่ได้รับการบันทึก ทำให้เฉา ม่ายเป็นบุคคลที่สองที่มีฐานันดรศักดิ์นี้ในช่วงราชวงศ์จิ้น และเป็นบุคคลแรกที่มีฐานันดรศักดิ์นี้ในราชวงศืจิ้นตะวันออก

เฉา ม่ายเสียชีวิตในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 358 ในรัชสมัยจักรพรรดิจิ้นมู่ และเฉา ฮุย บุตรชายของเขา ถือครองฐานันดรศักดิ์ต่อในวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 363 ในรัชสมัยจักรพรรดิจิ้นอาย