wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# 1 ซามูเอล 3
1 ซามูเอล 3  เป็นบทที่ 3 ของหนังสือซามูเอล ฉบับที่ 1 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือส่วนแรกของหนังสือซามูเอลในคัมภีร์ฮีบรู ตามธรรมเนียมของศาสนายูดาห์เชื่อว่าหนังสือซามูเอลเขึยนขึ้นโดยผู้เผยพระวจนะซามูเอลและเพิ่มเติมโดยผู้เผยพระวจนะกาดและนาธัน แต่นักวิชาการยุคปัจจุบันมองว่าหนังสือซามูเอลประกอบขึ้นจากต้นฉบับที่แยกจากกันเป็นอิสระจำนวนหนึ่งของหลายช่วงเวลาตั้งแต่ราว 630–540 ปีก่อนคริสตกาล บทที่ 1 ถึง 7 ของ 1 ซามูเอลเล่าถึงชีวิตของซามูเอล บทที่ 2 เน้นไปที่การทรงเรียกซามูเอล Gwilym Jones จัดประเภทของความในบทนี้อยู่ใน "ประเภทของเรื่องเล่าการทรงเรียกเพื่อเผยพระวจนะ" (the genre of prophetic-call narratives)
 
 ต้นฉบับ 
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 21 วรรค 

 พยานต้นฉบับ 
บางต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ได้แก่ ฉบับไคโร (Codex Cairensis; ค.ศ. 895), ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4Q51 (4QSam; 100–50 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งมีวรรคที่หลงเหลือคือ 1–4, 18–21Dead sea scrolls - 1 Samuel4Q51 at the Leon Levy Dead Sea Scrolls Digital Library

ต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; A; ศตวรรษที่ 5)

 การอ้างอิงในพันธสัญญาเดิม 
1 ซามูเอล 3:3: ;  (ตะเกียงทีสว่างอยู่เสมอ)
1 ซามูเอล 3:3:  (หีบของพระเจ้า; หีบแห่งพันธสัญญา)
1 ซามูเอล 3:3:  (หีบในสถานนมัสการ)

 ยุคสมัย 
 เหตุการณ์ในบทนี้เกิดขึ้นในช่วงท้ายของยุคผู้วินิจฉัยในอิสราเอล ราว 1,100 ปีก่อนคริสตกาล วรรค 1 ของบทนี้บ่งบอกว่าในสมัยนั้น นิมิตของของพระเจ้ามีไม่บ่อยนัก1 ซามูเอล 3:1

 วิเคราะห์ 
บทที่ 3 มีความเชื่อมโยงกับบทที่ 2 ในหลายส่วน คำและสาระสำคัญบางส่วนในบทที่ 2 ได้มีการกล่าวซ้ำหรือสรุปความในบทที่ 3:
 หัวข้อ 1 ซามูเอล 2  1 ซามูเอล 3 ซามูเอลปฏิบัติศาสนกิจเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์  2:11, 18  3:1 ไม่รู้จักพระยาห์เวห์  2:12 (บุตรชายของเอลี)  3:7 (ซามูเอล) การวินิจฉัยพงศ์พันธุ์ของเอลี  2:10, 31  3:11 เอลีไม่ได้ห้ามปรามบุตรชาย  2:29 (เปรียบเทียบกับ 2:23–24)  3:13 ลบล้างหรือทูลขอไม่ได้  2:25 ("ทูลขอ")  3:14 ("ลบล้างเสีย...ไม่ได้ตลอดไป") เครื่องสัตวบูชา/ของถวาย  2:13, 15, 19, 29  3:14  พระเจ้าทรงส่งผู้สื่อสาร  2:27–36 (คนของพระเจ้า)  3:10–14 (ซามูเอล)

 พระเจ้าทรงเรียกซามูเอล (3:1–14) 

 ซามูเอลเผยนิมิตแรก (3:15–21) 
thumb|right|150px|"ซามูเอลกล่าวกับเอลีถึงพระวินิจฉัยของพระเจ้าต่อพงศ์พันธุ์ของเอลี" ภาพจิตรกรรมโดยจอห์น ซิงเกิลทัน โคพลีย์ (ค.ศ. 1780)
# มีนเยนอระทา
มีนเยนอระทาทับศัพท์ตามการทับศัพท์ภาษาพม่า ซึ่งหากสะกดตามความนิยมอาจสะกดได้ว่า มังรายนรธา  ทรงเป็นเมียวหวุ่นแห่งเชียงใหม่ภายใต้การปกครองของพม่า ระหว่างปี พ.ศ. 2225/2226 ไทยสากลเทียบตามปฏิทินสุริยคติไทย โดยยึดวันปีใหม่คือ 1 มกราคม (จ.ศ. 1044) - พ.ศ. 2261/2262 ไทยสากล (จ.ศ. 1080)

 พระประวัติ 
มีนเยนอระทามีพระนามเดิมว่า คีนนองทับศัพท์ตามการทับศัพท์ภาษาพม่า  เป็นพระโอรสในเมียวหวุ่นแห่งเมาะตะมะ (หม่องตมะ/หมอนตม) และเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าญองย่าน มหาราชวงศ์ระบุว่า มีนเยนอระทาทรงเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าญองย่าน และพระธิดาในเจ้าฟ้าแห่งเมืองนาย  อย่างไรก็ตาม ข้อมูลดังกล่าวมีข้อขัดแย้งคือ พระเจ้าญองย่านสวรรคตในปี พ.ศ. 2149 ไทยสากล ในขณะที่มีนเยนอระทาสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2261/2262 ไทยสากล 

 เจ้าชายแห่งปาเดน 
พระองค์ทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าชายแห่งปาเดน  ในรัชสมัยพระเจ้าปเย ต่อมาเมื่อพระเจ้านะราวะระขึ้นครองราชย์ เจ้าชายแห่งปาเดนจึงทรงได้รับพระราชทานราชทินนาม มีนเยยานนอง  ในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2215 ไทยสากล

พระเจ้านะราวะระสวรรคตหลังครองราชย์ได้เพียงหนึ่งปี พระเจ้ามังกะยอดินจึงขึ้นครองราชย์เป็นลำดับถัดมา ในยามเมื่อขึ้นครองราชย์นั้น มีนเยยานนองทรงเป็นผู้ถวายพระนาม สิริปวระมหาธรรมราชา แด่พระเจ้ามังกะยอดินในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2216 ไทยสากล ต่อมาพระเจ้ามังกะยอดินทรงแต่งตั้งให้มีนเยยานนองเป็นเมียวหวุ่นแห่งเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 2225/2226 ไทยสากล

 เมียวหวุ่นแห่งเชียงใหม่ 
Ken Kirigaya เห็นว่า มีนเยยานนองคือบุคคลเดียวกับมังแรหน่อรถาที่ถูกกล่าวถึงในหนังสือพื้นเมืองเชียงใหม่ ใบลานวัดศรีภุมมาว่า เมื่อปี พ.ศ. 2226/2227 ไทยสากล (จ.ศ. 1045) พระองค์ร่วมกับเจ้าฟ้าเมืองหลวงได้ทรงนิมนต์พระสงฆ์มาสวดพระปริตรเนื่องจากเกิดโรคระบาด อย่างไรก็ตาม มีนเยยานนองได้รับพระราชทานราชทินนาม มีนเยนอระทา ในรัชสมัยพระเจ้าเสน่ห์มิน (ระหว่างปี พ.ศ. 2241 ไทยสากล - พ.ศ. 2257 ไทยสากล)

มีนเยนอระทาอาจเป็นบุคคลเดียวกับแมงชาระที่ถูกกล่าวถึงโดยพื้นเมืองเชียงแสนและพงศาวดารเมืองเงินยางเชียงแสนว่า ในปี พ.ศ. 2229/2230 ไทยสากล (จ.ศ. 1048) แมงชาระหลบหนีจากสงครามที่เมืองยองมาอยู่ที่เมืองเชียงแสน จากนั้นแมงชาระลงไปยึดได้เมืองเชียงใหม่ แมงชาระจึงได้ครองเมืองเชียงใหม่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2247/2248 ไทยสากล (จ.ศ. 1066) แมงชาระให้จับกุมตัวเมียวหวุ่นเมืองเชียงแสนไปประหารที่เมืองเชียงใหม่ และในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2251 ไทยสากล เจ้าฟ้าแห่งเมืองเชียงตุงเป็นกบฏต่อพม่า พระเจ้าเสน่ห์มินจึงมีพระราชโองการให้แมงชาระยกทัพไปเข้าร่วมการปราบเมืองเชียงตุง บุตรของแมงชาระจึงยกทัพไปรบชนะเมืองเชียงตุงในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2252 ไทยสากล

 สิ้นพระชนม์ 
มีนเยนอระทาสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2261/2262 ไทยสากล ราชวงศาพื้นเมืองเชียงใหม่ ต้นฉบับใบลานวัดเชียงมั่นและพงศาวดารเชียงใหม่ ต้นฉบับใบลานวัดพระสิงห์เมืองเชียงรายระบุเป็นปี พ.ศ. 2263/2264 ไทยสากล (จ.ศ. 1082) ราชสำนักพม่าจึงแต่งตั้งงานโยเป็นเมียวหวุ่นแห่งเชียงใหม่คนถัดไป

 พงศาวลี 

 หมายเหตุ
# โซยุซ (ตระกูลจรวด)
โซยุซ (รัสเซีย: Союз แปลว่า "สหภาพ" GRAU ดัชนี 11A511) เป็นตระกูลจรวดบรรทุกใช้แล้วทิ้งของรัสเซียและโซเวียต พัฒนาโดย OKB-1 และผลิตโดย Progress Rocket Space Center ในเมืองซามารา ประเทศรัสเซีย ด้วยเที่ยวบินมากกว่า 1,900 เที่ยวนับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในปี 1966 โซยุซจึงเป็นจรวดที่มีการปล่อยจรวดมากที่สุดในประวัติศาสตร์การบินอวกาศ
# แชฮอร์แชมเบซูรี
แชฮอร์แชมเบซูรี  เป็นเทศกาลระบำกองไฟของอิหร่านที่ฉลองในเย็นวันพุธสุดท้ายของปี มีต้นกำเนิดจากโซโรอัสเตอร์โบราณ ถือเป็นเทศกาลแรกของโนว์รูซ วันขึ้นปีใหม่อิหร่าน

 ศัพทมูลวิทยา 
ชื่อเทศกาลในภาษาเปอร์เซียประกอบจาก แชฮอร์แชมเบ  ซึ่งแปลว่าวันพุธ กับ ซูรี  ซึ่งมีสองความหมายคือ "งานรื่นเริง" และ "สีแดงสด" (ในภาษาเปอร์เซียดั้งเดิมและบางสำเนียงในประเทศอิหร่าน) ซึ่งมาจากสีแดงสดของไฟ ความสำคัญของไฟพบชัดเจนจากศิลาจารึกของกษัตริย์อะคีเมนิด และมนตราแรกสุดของฤคเวทคือการสรรเสริญไฟ แชฮอร์แชมเบซูรีกับโฮลีมีที่มาจากศาสนาชาวอารยันโบราณ

 ความสัมพันธ์กับเทศกาลอื่น 
ก่อนหน้าการเปลี่ยนแปลงในปฏิทินอิหร่าน แชฮอร์แชมเบซูรีกับเทศกาลวันขึ้นปีใหม่ยาซีดีของยาซีดีมีวันที่ทับซ้อนกัน
# คำตอบสำหรับสวรรค์
คำตอบสำหรับสวรรค์ เป็นละครโทรทัศน์ไทยปี 2562 นำแสดงโดยซันนี่ สุวรรณเมธานนท์, กันต์ กันตถาวร และภัทรศยา เครือสุวรรณศิริ

โครงเรื่องเกี่ยวกับเทวดาชื่อเทพ (ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์) ที่ลงมายังโลกเพื่อสืบหาว่าทำไมมนุษย์ถึงทำความดีน้อยลง ในเวลาเดียวกัน ปรากฎรัศมีรอบดวงอาทิตย์ด้วยความถี่ที่ไม่เคยมีมาก่อน โดยเชื่อกันว่าน่าจะมาจากมนุษย์ต่างดาว นักข่าวอาชญากรรมหัวร้อนชื่อแอ๊ด (กันต์ กันตถาวร) จึงช่วยเทพในการสืบสวนเหตุการณ์นี้

ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 18 เมษายน ถึง 14 มิถุนายน 2562 ทางช่องวัน และออกอากาศทางเน็ตฟลิกซ์ ในวันที่ 28 มิถุนายน 2562

 นักแสดง 
 นักแสดงหลัก 
 ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์ รับบท เทพ
 กันต์ กันตถาวร รับบท แอ๊ด
 ภัทรศยา เครือสุวรรณศิริ รับบท ดา
 ฉายนันท์ มโนสันติภาพ รับบท สารวัตรแป้ง
# บัญชา เดชเจริญศิริกุล
บัญชา เดชเจริญศิริกุล (เกิด 17 ธันวาคม พ.ศ. 2512) เป็นนักการเมืองชาวไทย เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ กรรมการบริหารพรรคกล้าธรรม และอดีตหัวหน้าพรรคท้องที่ไทย

 ประวัติ 
บัญชา เกิดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2512 ที่อำเภอท่าตะโก จังหวัดนครสวรรค์ เคยดำรงตำแหน่งกำนันตำบลหนองหลวง อำเภอท่าตะโก จังหวัดนครสวรรค์

 การทำงาน 
บัญชา ได้ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 1 ในปี พ.ศ. 2566 และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคท้องที่ไทย ราชกิจจานุเบกษา,ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้ง,เล่ม ๑๔๐ ตอนที่ ๓๖ ก หน้า ๔๑ ,๒๐ มิ.ย. ๒๕๖๖ 

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
บัญชา เดชเจริญศิริกุล ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ

 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคท้องที่ไทย → พรรคกล้าธรรม

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นต่ำกว่าสายสะพาย ประจำปี ๒๕๖๗, เล่ม ๑๔๑ ตอนพิเศษ ๓ ข หน้า ๗, ๑๓ สิงหาคม ๒๕๖๗
 อ้างอิง
# สโมสรฟุตบอลยะลา ซิตี้
สโมสรฟุตบอลยะลา ซิตี้ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรตัวแทนจากจังหวัดยะลา ปัจจุบันเล่นในไทยแลนด์ เซมิโปรลีก โซนภาคใต้

 ประวัติ 
สโมสรฟุตบอลยะลา ซิตี้ ก่อตั้งเมื่อปี 2566 ยะลา ซิตี้ได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2566 – โซนภาคใต้ เป็นการแข่งขันแรก โดยผลงานสามารถเข้ารอบแพ้คัดออก ของโซนตอนล่างได้ ต่อมาในปี 2567 สโมสรได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2567 – โซนภาคใต้ โดยได้ตำแหน่งชนะเลิศของโซน และได้สิทธิ์เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 3 โซนภาคใต้

 ผลงานของสโมสรในแต่ละฤดูกาล 
 ฤดูกาล  ลีกเอฟเอคัพลีกคัพลีก 3 คัพ ผู้ยิงประตูสูงสุด ระดับ แข่ง ชนะ เสมอ แพ้ ได้ เสีย คะแนน อันดับ ชื่อ จำนวนประตู 2566 ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีกโซนภาคใต้ 3 1 0 2 10 5 3 รอบแพ้คัดออก(ตอนล่าง) ไม่ได้เข้าร่วม ไม่สามารถเข้าร่วม –  มหาเดร์ จารง 4 2567 ไทยแลนด์ เซมิโปรลีกโซนภาคใต้ 4 3 0 1 6 1 9 ชนะเลิศ ไม่ได้เข้าร่วม ไม่สามารถเข้าร่วม ไม่สามารถเข้าร่วม  อาดีลิฟ เจะซอ 3 ไทยแลนด์ เซมิโปรลีกรอบชิงแชมป์ประเทศไทยโซนล่าง 2	 0 1 1 2 6 1 อันดับที่ 3 2567–68 ไทยลีก 3โซนภาคใต้ 22 2 10 10 13 26 16 อันดับที่ 12 ไม่ได้เข้าร่วม รอบคัดเลือกรอบแรก ไม่ได้เข้าร่วม  ริดวาน เกะรา นัซรูล ตุลอามาน ซูไฮมี สาและ 2

ชนะเลิศรองชนะเลิศอันดับที่ 3เลื่อนชั้นตกชั้น

 ผู้เล่น 
 ผู้เล่นชุดปัจจุบัน 
ข้อมูลนักฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลยะลา ซิตี้ สืบค้นเมื่อ 28 มีนาคม 2568

 ผู้ฝึกสอน 
ตั้งแต่ พ.ศ. 2566 – ปัจจุบัน
ชื่อ-สกุลสัญชาติช่วงเวลาเกียรติประวัติ อิบรอฮิม กะสิรักษ์  มีนาคม 2566 – กุมภาพันธ์ 2567 มูฮำหมัดซัลฟาดี เจ๊ะเต๊ะ  กุมภาพันธ์ – มีนาคม 2567 ชนะเลิศ ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2567 – โซนภาคใต้(เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 3) นุรดิน อาสาบาโงย  มีนาคม 2567 – 

 เกียรติประวัติ 
 ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก
 ชนะเลิศ โซนภาคใต้: 2567
# วิคตอเรียยืนหนึ่ง
วิคตอเรียยืนหนึ่ง (อังกฤษ: Victorious; มักใช้ในรูปแบบ VICTORiOUS) เป็นซีรีส์ซิตคอมอเมริกันที่สร้างโดยแดน ชไนเดอร์ซึ่งเดิมออกอากาศทาง นิคคาโลเดียน ออกอากาศเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2553 และสิ้นสุดในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 หลังจากผ่านไปถึงสี่ฤดูกาล ซีรีส์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับนักร้องที่มีความมุ่งมั่นอย่าง โทริ เวก้า (นำแสดงโดย วิกตอเรีย จัสติซ) วัยรุ่นที่จะเข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมศิลปะการแสดงที่ชื่อว่า Hollywood Arts High School หลังจากที่ได้รับตำแหน่งพี่สาวของเธอ ทรินา (แดเนียลลา โมเนต์) ในงานแสดงในขณะที่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายในชีวิตประจำวันของพวกเธอ ในวันแรกของเธอที่โรงเรียน Hollywood Arts เธอได้เจอกับ อังเดร แฮร์ริส (ลีออน โธมัสที่ 3), ร็อบบี้ ชาปิโร (แมตต์ เบนเน็ตต์), เร็กซ์ พาวเวอร์ (หุ่นเชิดของร๊อบบี้), เจดเวสต์ (Elizabeth Gillies), แคท วาเลนไทน์ (Ariana Grande) และเบ็ค โอลิเวอร์ (อาวาน โจเกีย) ซีรีส์นี้ฉายรอบปฐมทัศน์หลังงาน Kids' Choice Awards ปี 2010 ซีรีส์นี้ได้รับรางวัลรายการทีวียอดนิยมจาก Kids' Choice Awards ประจำปี 2012 และ Kids' Choice Awards ประจำปี 2013 แซงหน้า iCarly Victorious ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Emmy สี่รางวัล

เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2555 Justice ระบุเอาไว้ว่าจะไม่มีการต่อซีรีส์เรื่องนี้อีก หลังจากมีการประกาศซีรีส์ภาคแยกเรื่อง แซมแอนด์แคต เหล่าแฟน ๆ ของ Victorious แสดงความผิดหวังที่ซีรีส์ภาคแยกเป็นสาเหตุของการจบ แต่ชไนเดอร์เองก็ระบุไว้เป็นอย่างอื่น แม้ว่านักแสดงจาก Victorious จะถ่ายทำเพียงแค่สามฤดูกาล แต่เมื่อมีการตัดสินใจที่จะยุติซีรีส์นี้ นิคคาโลเดียน ก็แบ่งซีซันที่สามออกเป็นสองซีซัน ทำให้เป็นซีซันที่สี่

ตัวละคร
หลัก
 วิกตอเรีย จัสติซ รับบทเป็น โทริ เวก้า
 ลีออน โธมัสที่ 3 รับบทเป็น อังเดร แฮร์ริส
 แมตต์ เบนเน็ตต์ รับบทเป็น ร็อบบี้ ชาปิโร
 เอลิซาเบธ กิลลีส์ รับบทเป็น เจด เวสต์
 อารีอานา กรานเด รับบทเป็น แคท วาเลนไทน์
 อาวาน โจเกีย รับบทเป็น เบ็ค โอลิเวอร์
 ดาเนียลลา โมเนต์ รับบทเป็น ทรินา เวก้า

ตอน
# คาร์เธจโบราณ
คาร์เธจโบราณ (,) เป็นอารยธรรมเซมิติกโบราณที่มีฐานในแอฟริกาเหนือ เดิมเป็นที่อยู่อาศัยในบริเวณประเทศตูนิเซียในปัจจุบัน ภายหลังกลายเป็นนครรัฐแล้วกลายเป็นจักรวรรดิ สถาปนาโดยชาวฟินิเชียในศตวรรษที่ 9 ก่อน ค.ศ. คาร์เธจเข้าถึงช่วงสูงสุดในศตวรรษที่ 4 ก่อน ค.ศ. โดยเป็นหนึ่งในมหานครที่ใหญ่ที่สุดในโลกGeorge Modelski, World Cities: –3000 to 2000, Washington DC: FAROS 2000, 2003. . Figures in main tables are preferentially cited. Part of former estimates can be read at Evolutionary World Politics Homepage Archived 2008-12-28 at the Wayback Machine ถือเป็นศูนย์กลางของ จักรวรรดิคาร์เธจ มหาอำนาจที่นำโดยชาวพิวนิกผู้ครอบครองทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันตกถึงกลางโบราณ หลังสงครามพิวนิก คาร์เธจถูกฝ่ายโรมันทำลายใน 146 ปีก่อน ค.ศ. ก่อนที่จะสร้างนครใหม่อย่างฟุ่มเฟือยในภายหลัง
# ที่พำนักของสังฆราชมหานครแห่งบูโควีนาและแดลเมเชีย
ที่พำนักของสังฆราชมหานครแห่งบูโควีนาและแดลเมเชีย  ในเมืองแชร์นิวต์ซี ประเทศยูเครน เป็นอาคารที่สร้างขึ้นสำหรับสังฆราชมหานครในนิกายออร์ทอดอกซ์ตะวันออก ผลงานออกแบบของโยแซ็ฟ ฮลาฟกา สถาปนิกชาวเช็ก หมู่อาคารนี้ในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยแชร์นิวต์ซี และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในปี 2011 

ยูเนสโกบรรยายว่าอาคารนี้มี "คุณค่ายิ่งใหญ่ระดับสากล" (outstanding universal value) และบรรยายถึงความโดดเด่นของสถาปัตยกรรมอาคารว่าแสดงถึง "อัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมในศตวรรษที่ 19 ของคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ภายใต้จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ในยุคสมัยที่มีการยอมรับความต่างทางศาสนา"Residence of Bukovinian and Dalmatian Metropolitans on the UNESCO  website, accessed 14 May 2013

อาคารนี้นอกจากเป็นที่พำนักของสังฆราชมหานครแล้ว ยังเป็นที่ตั้งของสถาบันเทววิทยาซึ่งเปิดสอนเรื่อยมาจนหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในเวลานั้นตั้งอยู่ในดินแดนของจักรวรรดิโรมาเนียHlazovy (2008) 155. โถงซีโนด (Synodal Hall) นี้ยังเป็นสถานที่ที่บูโควีนาลงนามเข้าร่วมกับโรมาเนียเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 1918Luceac (2008) 81. ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองอาคารถูกปล้นและถูกไฟเผาทำลายอย่างหนักHlazovy (2008) 162. หลังสงครามสิ้นสุด พื้นที่นี้อยู่ภายใต้ปกครองของสหภาพโซเวียต สถาบันเทววิทยาถูกปิดตัวลง ส่วนอาคารได้รับการบูรณะในปี 1955 จากนั้นจึงโอนไปเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยประจำเมืองChuchko (2012) 125.
# ดานือลอวอ
ดานือลอวอ  เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่บนทางหลวงสายคุสต์-ซือแนวือร์ (Khust-Synevyr highway) ห่างไป 20 กิโลเมตรจากศูนย์กลางอำเภอที่เมืองคุสต์ แคว้นซาการ์ปัจจา ประเทศยูเครน

ที่ใจกลางของหมู่บ้านดานือลอวอ บนเนินเขา เป็นที่ตั้งของโบสถ์ไม้ทรงสูงชะลูดรูปแบบสถาปัตยกรรมโบสถ์ไม้แบบมารามูเรช ถและเป็นโบสถ์หลังใหม่ที่สุดในสี่หลังในแถบนี้ โบสถ์นี้มีชื่อทางการว่า โบสถ์นักบุญนิโกลัส (St. Nicholas the Wonderworker) สร้างขึ้นในเดือนพฤษภาคม 1779 ตามที่ระบุบนจารึกบนประตูไม้ของโบสถ์ และใช้ไข่ไก่กับไข่ห่านรวม 5,000 ใบ หลังคาของโบสถ์ได้รับการบูรณะใหญ่ในปี 1968 และในปี 1984 มีการบูรณะกางเขนภายในโบสถ์
# ซอฟียา อียอเนสกู
ซอฟียา อียอเนสกู-ออเกรเซอานู (25 เมษายน 1920 – 21 มีนาคม 2008) เป็นประสาทศัลยแพทย์ชาวโรมาเนีย และเป็นประสาทศัลยแพทย์คนแรกของโลกที่เป็นสตรี 

อียอเนสกูเกิดที่เฟิลตีเชน เทศมณฑลซูชาวา เป็นธิดาของกอนสตันติน ออเกรเซอานู  พนักงานธนาคาร กับมารียา ออเกรเซอานู  แม่บ้าน เธอจบการศึกษามัธยมศึกษาในบูคาเรสต์ และสมัครเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยแพทยศาสตร์บูคาเรสต์ในปี 1939 ในปีการเป็นแพทย์เพิ่มพูนทักษะ  ปีแรก เธอศึกษาวิชาจักษุวิทยา ในปีต่อมาเธอไปประจำอยู่ในคลินิกที่ขาดแคลนอุปกรณ์ในเมืองซูชาวา ระหว่างนั้นเมืองกำลังมีการระบาดของไข้ทัยฟัส ระหว่างช่วงหยุดเรียน เธอยังอาสาไปช่วยดูแลนักโทษชาวโซเวียตในโรงพยาบาลสตามาเต  ในบ้านเกิดของเธอ เธอเข้าประจำการเป็นศัลยแพทย์ที่โรงพยาบาล และมีส่วนในการทำศัลยกรรมมากมาย ส่วนใหญ่เป็นการตัดแขนหรือขา

ในเดือนตุลาคม 1943 เธอเป็นแพทย์เพิ่มพูนทักษะประจำโรงพยาบาลหมายเลขเก้า  ในนครบูคาเรสต์ ต่อมาในปึ 1944 ระหว่างการทิ้งระเบิดบูคาเรสต์ในสงครามโลกครั้งที่สอง เธอจำต้องทำการผ่าตัดสมองของเด็กชายคนหนึ่งเป็นการฉุกเฉินเนื่องจากมีบุคลากรไม่เพียงพอ ในปี 1945 เธอจึงได้รับใบวุฒิบัตรยืนยันความสามารถในวิชาแพทยศาสตร์และศัลยศาสตร์Mihailide, Mihail (5 December 2011) O legendă a neurochirurgiei românești . viata-medicala.ro.

เธอเป็นประสาทศัลยแพทย์ตลอดวิชาชีพนาน 47 ปีของเธอ โดยประจำที่โรงพยาบาลหมายเลขเก้า โดยมีคณะทำงานร่วมกับอียอเนล อียอเนสกู , กอนสตันติน อาร์เซน  ภายใต้การกำกับดูแลของดูมีตรู บักดาซาร์  คณะทำงานนี้เป็นคณะประสาทศัลยแพทย์คณะแรกในประเทศโรมาเนีย และได้รับการตั้งชื่อว่าเป็น "คณะทองคำ" ซึ่งมีบทบาทมากในการพัฒนาวงการประสาทศัลยศาสตร์ในประเทศโรมาเนียSofia Ionescu-Ogrezeanu, prima femeie neurochirurg din lume . tvr.ro (25 April 2014).

ในปี 1970 เธอยังมีโอกาสได้เข้ารับการดูแลรักษาสนมเอกของเชคแห่งอาบูดาบี ทั้งนี้เนื่องมาจากว่าแพทย์ผู้ชายไม่สามารถเข้าไปรักษาสนมของเชคซึ่งเป็นเขตห้ามชายเข้าได้ การรักษาเป็นผลสำเร็จและเธอได้รับมอบเงิน 2,000 ดอลลาร์จากเชค รวมถึงอัญมณี เธอเสียชีวิตในวันที่ 21 มีนาคม 2008 ในบูคาเรสต์
# มารียา กุตซารีดา-เกรอตูเนสกู
มารียา กุตซารีดา-เกรอตูเนสกู (10 กุมภาพันธ์ 1857 – 16 พฤศจิกายน 1919) เป็นสตรีคนแรกที่ได้เป็นแพทย์ในประเทศโรมาเนีย และเป็นผู้ก่อตั้งสมาคมมารดาในปี 1897 และในปี 1899 ได้ตั้งสถานรับเลี้ยงเด็กขึ้นเป็นแห่งแรกในประเทศAvram Arina Femei celebre din România. Mică enciclopedie 2

กุตซารีดาเกิดที่เมืองเกอเลอรัช จบการศึกษาขั้นต้นจากโรงเรียนกลางในบูคาเรสต์ ก่อนจะเข้าศึกษาในคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยซือริชในปี 1877 ต่อมาเธอได้โอนย้ายไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยมงเปอลีเยแทนเนื่องด้วยข้อจำกัดทางภาษาDamian-Constantine E, The first female medical doctor in Romania and their contribution to the development of medical specialists in B6. The Contribution of Women to the Development of History of Science and Technology, International Congress of the History of Science. 16th. Proceedings. B. Symposia. Suppl. (1981) เธอเข้าฝึกงานเป็นแพทย์ที่ปารีส และได้วุฒิบัตรการเป็นแพทย์ในปี 1884 โดยเธอจบการศึกษา เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง โดยมีวิทยานิพนธ์จบการศึกษาเกี่ยวกับมะเร็งมดลูกในชื่อ  ต่อมาเธอได้ส่งคำร้องขอมายังโรงพยาบาลบรึงกอเวอานู  เพื่อขอทำงานหลังจบการศึกษาในแผนก "โรคสตรี" เธอถูกปฏิเสธโดยไม่ให้เหตุผล และถูกมอบหมายไปประจำเป็นอาจารย์ด้านสุขอนามัย  แทน ในปี 1886 เธอได้เป็นหัวหน้าแผนกสุขอนามัยประจำศูนย์พักพิง "นางเอเลนา"  และในปี 1891 ได้เป็นหัวหน้าแผนกนรีเวชวิทยาของโรงพยาบาลฟีลันตรอปียา  ในนครบูคาเรสต์ 

เธอได้ก่อตั้งสมาคมมารดา  ในปี 1897 เพื่อช่วยเหลือเด็กยากไร้ และยังได้รับเชิญไปยังงานประชุมในบรัสเซลส์ (1907) และโคเปนเฮเกน (1910) ที่ซึ้งเธอได้นำเสนอการทำงานทางการแพทย์ในโรมาเนียที่ริเริ่มขึ้นเพื่อลดอัตราการเสียชีวิตแรกเกิดและเพื่อการศึกษาระบบการดูแลทารกในโรมาเนีย เธอเป็นนักสตรีนิยมคนหนึ่ง และยังมีโอกาสได้นำเสนอ ผลงานสตรีโรมาเนีย ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับผลงานวิชาการของสตรีโรมาเนียที่งานประชุมในปารีสเมื่อปี 1990Mark, George, Dictionary of feminine personalities of Romania, Ed Maronia, Bucharest, 2009, , pp. 89-90 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เธอเป็นแพทย์ประจำโรงพยาบาลทหารชั่วคราวหมายเลข 134  หลังสิ้นสุดสงครามเธอเกษียณอายุก่อนวัย เป็นไปได้ว่าเพราะเหตุผลด้านสุขภาพ เธอเสียชีวิตในปี 1919
# แฟลตไวต์
แฟลตไวต์  เป็นเครื่องดื่มกาแฟที่ประกอบด้วยเอสเปรสโซกับไมโครโฟม (นมไอน้ำซึ่งมีลักษณะฟองขนาดเล็ก) โดยทั่วไปมักมีสัดส่วนของเอสเปรสโซต่อนมที่มากกว่าลัตเตและมีชั้นของไมโครโฟมที่บางกว่าในคัปปูชิโน ที่มาของเครื่องดื่มนี้ไม่เป็นที่ทราบชัดเจน กระนั้นมีเจ้าของร้านกาแฟในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์อ้างตนว่าเป็นผู้คิดค้น

ลักษณะ
แอนเนต มอลด์แวร์ (Anette Moldvaer) ระบุว่าแฟลตไวต์ประกอบด้วยดับเบิลเอสเปรสโซ (double espresso, คิดเป็น 50 ml/1.5 fl oz) และนมไอน้ำขนาดราว 130 มิลลิลิตร (4 fl oz) และไมโครโฟมชั้นหนา 5 มิลลิเมตร (0.25 นิ้ว) จากผลการสำรวจนักวิจารณ์ในอุตสาหกรรม แฟลตไวต์มีชั้นของไมโครโฟมบาง ๆ อยู่ด้านบน อันเป็นที่มาของชื่อ “แฟลต“ (เรียบแบน) ในชื่อ ซึ่งตรงกันข้ามกับชั้นโฟมอย่างหนาที่พบในคัปปูชิโนแบบดั้งเดิม

สูตรสำหรับการทำแฟลตไวต์มีความต่างกันไปตามร้านกาแฟและพื้นที่ ในออสเตรเลีย แฟลตไวต์จะเสิร์ฟในแก้วเซรามิก โดยทั่วไปมีปริมาตรพอกับแก้วลัตเต  แฟลตไวต์แบบนิวซีแลนด์มักจะเสิร์ฟในแก้วทรงดอกทิวลิป  ในทั้งออสเตรเลียและนิวซีแลนด์นั้น เป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่าความต่างระหว่างลัตเตกับแฟลตไวต์อยู่ที่อัตราส่วนของนมต่อกาแฟ และความข้นของนมซึ่งต่างกันที่กระบวนการให้ความร้อนนม

 ที่มาและประวัติศาสตร์ 
นักประวัติศาสตร์ด้านกาแฟ เอียน แบร์สเติน (Ian Bersten) ระบุว่าแม้ที่มาของแฟลตไวต์จะไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่เครื่องดื่มนี้น่าจะมีที่มาจากประเทศอังกฤษในทศวรรษที่ 1950 มีการกล่าวถึงเครื่องดื่มนี้ในออสเตรเลียตั้งแต่ทศวรรษที่ 1980 บทวิจารณ์หนึ่งของร้านกาแฟ มิลเลอส์ทรีต (Miller's Treat) ในนครซิดนีย์ เมื่อเดือนพฤษภาคม 1983 มีการกล่าวถึง "กาแฟแฟลตไวต์" (flat white coffee)"Miller's Treat," café review, Liz Doyle and Brett Wright, Sydney Morning Herald, 6 May 1983

ที่ร้านมัวส์เอสเปรสโซบาร์ (Moors Espresso Bar) ในนครซิดนีย์ แอลัน เพรสตัน (Alan Preston) นำเครื่องดื่มนี้ใส่เป็นส่วนหนึ่งของรายการเครื่องดื่มถาวรในปี 1985 เพรสตันอ้างว่าเขาได้นำเข้าแนวคิดนี้มายังซิดนีย์จากบ้านเกิดของเขาที่ควีนส์แลนด์ ที่ซึ่งร้านกาแฟในระหว่างทศวรรษที่ 1960 ถึง 1970 มักมีให้บริการเครื่องดื่ม "ไวต์คอฟฟี-แฟลต" (White Coffee – flat)

ที่นิวซีแลนด์ก็มีการกล่าวอ้างว่าเป็นต้นกำเนิดของแฟลตไวต์เช่นเดียวกัน หนึ่งในผู้ที่กล่าวอ้างมาจากนครออกแลนด์ โดยเดเร็ก ทาวน์เซนด์ (Derek Townsend) กับ แดเรล อาเลอส์ (Darrell Ahlers) จากคาเฟดีเคดี (Cafe DKD) ซึ่งอ้างว่าสร้างแฟลตไวต์ขึ้นเป็นตัวเลือกสำหรับลัตเตแบบอิตาลี อีกคำกล่าวอ้างมีที่มาจากนครเวลลิงตัน ซึ่งอ้างว่าเป็น "คัปปูชิโนที่ล้มเหลว" จากบาร์บอเดกา บนถนนวิลลิส (Willis St) ในปี 1989 เคร็ก มิลเลอร์ ผู้ประพันธ์หนังสือ Coffee Houses of Wellington 1939 to 1979 (ร้านกาแฟในเวลลิงตัน 1939-1979) อ้างว่าเป็นเคยเตรียมแฟลตไวต์ในนครออกแลนด์ในกลางทศวรรษที่ 1980
# ซอกือร์นึตเซีย
ซอกือร์นึตเซีย  หรือ เซ็กเล็นซ์ (,) เป็นหมู่บ้านตั้งอยู่บนทางหลวงสายฮืนสต์-ซือเนวือร์ (Khust-Synevyr) ใกล้กับทางด่วนสาย H09 ตั้งอยู่ห่างไป 10 กิโลเมตรจากศูนย์กลางอำเภอในเมืองฮืนสต์ แคว้นซาการ์ปัจจา ประเทศยูเครน

ปรากฏหลักฐานการกล่าวถึงหมู่บ้านนี้เก่าแก่ที่สุดย้อนไปได้ถึงปี 1389 และหมู่บ้านนี้มีความเกี่ยวพันกับการก่อสร้างปราสาทฮืนสต์ Село Сокирниця — одне з найдавніших сіл Хустського району ในหมู่บ้านยังมีประชากรชาวยิวตั้งรกรากอยู่จนถึงสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ซึ่งเช่นเดียวกับชาวยิวอื่นในแถบนี้ ได้ถูกส่งไปสังหารหมู่หรืออพยพลี้ภัยไปที่อื่น มีบันทึกประชากรยิวคนสุดท้ายในหมู่บ้านอยู่ที่เดือนพฤษภาคม 1944 รวมถึงยังมีสุสานชาวยิวในหมู่บ้านที่ยังคงอยู่มาถึงปัจจุบัน สุสานนี้อายุย้อนไปถึงปี 1865https://www.esjf-surveys.org/surveys-in-ukraine/object/sokyrnytsya-jewish-cemetery/? 

ใกล้กับใจกลางของหมู่บ้านเป็นที่ตั้งของโบสถ์นักบุญนิโกลัส (Church of St. Nicholas) ซึ่งเป็นโบสถ์ไม้แบบมารามูเรช สร้างขึ้นในปี 1704 ด้านนอกของโบสถ์มีจารึกส่า"Тут у 1707 році представилась матушка Марія…” ("ที่นี่ ปี 1707 แม่พระมารีย์ปรากฏพระองค์") โบสถ์ปิดตัวลงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง และภาพบูชาต่าง ๆ ภายในก็สูญหายไป เหลือเพียงภาพของแม่พระมารีย์และนักบุญนิโกลัสรวมสองรูปเท่านั้น โบสถ์กลับมาประกอบศาสนพิธีอีกครั้งในปี 1990 และหยุดลงในปี 1997 เมื่อมีการสร้างโบสถ์กรีกคาทอลิกหลังใหม่ขึ้นทดแทนข้างกัน