wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เจดีย์เจาะตอจี้ (อมรปุระ)
เจดีย์เจาะตอจี้ (หรือรู้จักในชื่อ ตองตะมาน เจาะตอจี้) เป็นเจดีย์พุทธที่ตั้งอยู่ในเมืองอมรปุระ ประเทศพม่า ใกล้กับทะเลสาบตองตะมาน สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1847 โดยพระเจ้าพุกาม จำลองตามเจดีย์อนันดาเมืองพุกาม

เจดีย์แห่งนี้เป็นตัวอย่างของสถาปัตยกรรมประเภทหนึ่ง ซึ่งแม้จะยืมรูปแบบอินเดียจากพุกาม แต่ก็สร้างขึ้นโดยสถาปนิกชาวพม่าทั้งหมด ความน่าสนใจทางศิลปะของเจดีย์แห่งนี้อยู่ที่จิตรกรรมฝาผนังจำนวนมากที่ประดับบริเวณทางเข้าทั้งสี่ ภาพเหล่านี้แสดงถึงอาคารทางศาสนาในรูปแบบต่าง ๆ ที่สร้างหรือบูรณะโดยพระเจ้าพุกามเช่นที่ ซะไกง์ อมรปุระ อังวะ ปะค่านจี้ แปร และย่างกุ้ง และรูปกลุ่มดาวนพเคราะห์ตามความเชื่อทางดาราศาสตร์ของพม่า รวมถึงรูปมนุษย์ที่แสดงเครื่องแต่งกายและประเพณีในสมัยโก้นบอง เจดีย์มีหลังคาทรงปยะตะห้าชั้น จิตรกรรมฝาผนังบางภาพเชื่อว่าอาจได้รับอิทธิพลจากศิลปะอยุธยา
# ษียะซิน บิน ฮัยษัม
ซัยยิด ษียะซิน บิน ฮัยษัม อาล ซะอีด (ประสูติ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1990) เป็นมกุฎราชกุมารแห่งโอมาน และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม กีฬา และเยาวชน

พระชนม์ชีพช่วงต้น
ษียะซินเป็นพระราชโอรสองค์โตในสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริกกับซัยยิดะฮ์ อะฮัด บินต์ อับดุลลอฮ์ พระองค์มีพระอนุชาองค์เดียวและพระกนิษฐา/เชษฐภคินีสองพระองค์ ซัยยิด อะซะอัด บิน ฏอริก พระปิตุลา ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีฝ่ายกิจการสัมพันธ์และความร่วมมือระหว่างประเทศ ส่วนอดีตสุลต่านกอบูส บิน ซะอีด เป็นลูกพี่ลูกน้องของพระราชบิดาQaboos bin Said and Haitham bin Tariq were respectively sons of Sultan Said bin Taimur and Sayyid Tariq bin Taimur, who were in turn sons of Sultan Taimur bin Feisal.

พระองค์ได้รับปริญญาตรีทางรัฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด และปริญญาโทสาขาประวัติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดบรูกส์ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2022 พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิสต์

อาชีพทางการเมือง
177px|thumb|right|ฮัยษัม บิน ฏอริก (ซ้าย) ทรงรับการถวายความเคารพจากพระราชโอรส (ขวา) ในวโอกาสที่พระราชโอรสทรงสำเร็จการศึกษาจากแซนด์เฮิสต์เมื่อ ค.ศ. 2022

 พระยศ
# จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ พ.ศ. 2512 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 2 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 5 คนรายงานวิเคราะห์ ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทน 10 กุมภาพันธ์ 2512. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2517

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้ง
# อำเภอมินามิไซตามะ
อำเภอมินามิไซตามะ (อำเภอไซตามะใต้) เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น

ณ วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2024 อำเภอมินามิไซตามะมีจำนวนประชากรประมาณ 33,753 คน มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 15.95 ตารางกิโลเมตร มีความหนาแน่นของประชากร 2,116 คนต่อตารางกิโลเมตร

 เทศบาล 
 เมืองมิยาชิโระ

 เส้นเวลา 
 ค.ศ. 1871 (ระลอกแรกของการควบรวมจังหวัด): ส่วนหนึ่งของอำเภอไซตามะที่ต่อมากลายเป็นอำเภอมินามิไซตามะ ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดไซตามะโดยสมบูรณ์ ซึ่งชื่อของจังหวัดตั้งตามชื่ออำเภอไซตามะ

 ค.ศ. 1879 (การฟื้นฟูและจัดระเบียบอำเภอในระบบแคว้นให้เป็นอำเภอภายใต้การปกครองของจังหวัด): อำเภอไซตามะแบ่งออกเป็นอำเภอไซตามะเหนือ (คิตะ-) และไซตามะใต้ (มินามิ-) โดยตั้งที่ว่าการอำเภอไซตามะใต้ที่เมืองอิวัตสึกิ

thumb|แผนที่ 5 อำเภอในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดไซตามะใน ค.ศ. 1889 แสดงเทศบาล (ตัวเลข) และสมาคมเทศบาล (โชซงคูมิไอ; ตัวอักษร) ของอำเภอไซตามะใต้ สีต่าง ๆ แสดงถึงเขตเทศบาลในปัจจุบัน (ค.ศ. 2011) เลข 1 แสดงถึงเมืองอิวัตสึกิ ซึ่งเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอ ส่วนเมืองมิยาชิโระ (สีเขียว) ซึ่งเป็นเทศบาลแห่งสุดท้ายที่เหลืออยู่หลังจากการควบรวมเทศบาลครั้งใหญ่ในยุคเฮเซ จัดตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1955 โดยการควบรวมหมู่บ้านมมมะ (百間村; เลข 39) และหมู่บ้านซูกะ (須賀村; เลข 40)

 ค.ศ. 1889 (การควบรวมเมืองและหมู่บ้านครั้งใหญ่ในยุคเมจิและการประกาศใช้ระบบเทศบาล): อำเภอมินามิไซตามะแบ่งย่อยออกเป็น 6 เมือง และ 44 หมู่บ้าน

 ค.ศ. 1923: ยุบสภาอำเภอมินามิไซตามะ
 ค.ศ. 1926: ยุบที่ว่าการอำเภอมินามิไซตามะ และกลายเป็นเพียงหน่วยการปกครองทางภูมิศาสตร์
 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954
 เมืองอิวัตสึกิได้รับยกฐานะเป็นนคร
 เมืองโคชิงายะจัดตั้งขึ้นโดยการควบรวม 2 เมือง และ 8 หมู่บ้าน
 1 มกราคม ค.ศ. 1955 - เมืองวาชิโนมิยะรวมกับหมู่บ้านซากูราดะที่อยู่ในอำเภอคิตากัตสึชิกะ เพื่อจัดตั้งเป็นเมืองวาชิโนมิยะในอำเภอคิตากัตสึชิกะ
 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1955 - หมู่บ้านมมมะและซูกะควบรวมกันเพื่อจัดตั้งเป็นเมืองมิยาชิโระ
 1 สิงหาคม ค.ศ. 1955 - หมู่บ้านคาวายานางิรวมเข้ากับเมืองโซกะที่อยู่ในอำเภอคิตาอาดาจิ (ปัจจุบันเป็นนครโซกะ)
 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1955 - บางส่วนของเมืองโซกะในอำเภอคิตาอาดาจิ รวมเข้ากับเมืองโคชิงายะ
 1 มกราคม ค.ศ. 1956 - บางส่วนของนครอิวัตสึกิรวมเข้ากับเมืองฮาซูดะ
 28 กันยายน ค.ศ. 1956
 บางส่วนของหมู่บ้านฮาจิโจได้รวมเข้ากับหมู่บ้านยาวาตะและชิโอโดมาริ เพื่อจัดตั้งเป็นหมู่บ้านยาชิโอะ
 ส่วนที่เหลือของหมู่บ้านฮาจิโจรวมเข้ากับเมืองโซกะที่อยู่ในอำเภอคิตาอาดาจิ
 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1958 - เมืองโคชิงายะได้รับการยกฐานะเป็นนคร
 1 ตุลาคม ค.ศ. 1964 - หมู่บ้านยาชิโอะได้รับการยกฐานะเป็นเมือง
 1 ตุลาคม ค.ศ. 1971 - เมืองคูกิได้รับการยกฐานะเป็นนคร
 15 มกราคม ค.ศ. 1972 - เมืองยาชิโอะได้รับการยกฐานะเป็นนคร
 1 ตุลาคม ค.ศ. 1972 - เมืองฮาซูดะได้รับการยกฐานะเป็นนคร
 23 มีนาคม ค.ศ. 2010 - เมืองโชบุกับเมืองคูริฮาชิและวาชิมิยะซึ่งอยู่ในอำเภอคิตากัตสึชิกะ ได้รวมเข้ากับนครคูกิเดิม เพื่อจัดตั้งเป็นนครคูกิแห่งใหม่
 1 ตุลาคม ค.ศ. 2012 - เมืองชิราโอกะได้รับการยกฐานะเป็นนคร ทำให้อำเภอมินามิไซตามะเหลือเพียง 1 เทศบาล คือ เมืองมิยาชิโระ白岡町：来年１０月１日、白岡市発足へ 町議会が可決  by Mainichi Shimbun, December 9, 2011
# จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ พ.ศ. 2518 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2512 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คนรายงานผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 26 มกราคม 2518. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2518

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองบุรีรัมย์, อำเภอพุทไธสง, อำเภอสตึก, อำเภอกระสัง และกิ่งอำเภอคูเมือง

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอลำปลายมาศ, อำเภอนางรอง, อำเภอละหานทราย, อำเภอบ้านกรวด, อำเภอประโคนชัย และกิ่งอำเภอหนองกี่
# ญ้อ
ญ้อ (หรือ ย้อ, ญ่อ, โย้, ไทญ้อ) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย กัมพูชา และลาว

ประวัติ
มีถิ่นกำเนิดเดิมอยู่ในพื้นที่ตอนกลางของลาวแถบเมืองมะหาไซ แขวงคำม่วน ประเทศลาว หรือเมืองหงสา แขวงไชยบุรี ตอนเหนือของเมืองหลวงพระบาง ภายหลังได้อพยพออกจากเมือง โดยแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม คือ กลุ่มที่นำโดยท้าวหม้อ ได้ล่องแพมาตามแม่น้ำโขงเข้าสู่เวียงจันทน์ เจ้าอนุวงศ์ให้มาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่เมืองไชยบุรี ปากแม่น้ำสงครามฝั่งขวาของแม่น้ำโขง (ปัจจุบันคือ อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม) ส่วนกลุ่มที่สอง นำโดยขุนบรม ได้นำพาผู้คนอพยพไปยังเมืองคำเกิด ฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขง ทั้งสองเมืองนี้ขึ้นตรงต่อเจ้าอนุวงศ์ จนเมื่อเกิดสงครามสยามกับเวียงจันทน์ กองทัพสยามได้เกลี้ยกล่อมให้ชาวเมืองคำม่วน คำเกิด ย้ายมาตั้งถิ่นฐานที่เมืองไชยบุรี ซึ่งเป็นเมืองเดิมที่ชาวญ้อกลุ่มของท้าวหม้อเคยสร้างบ้านสร้างเมือง ได้มาตั้งบ้านเรือนกันที่นี่

หลังจากนั้นมีการย้ายถิ่นฐานหลายครั้งจากฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขงมายังฝั่งขวา จากหลากหลายเมือง หลากชาติพันธุ์ ส่งผลให้เมืองที่บุกเบิกโดยชาวญ้อที่เป็นผู้บุกเบิกตั้งถิ่นฐานในช่วงแรกเริ่มขยับขยายโยกย้ายกระจัดกระจายออกไป ครัวญ้อขนาดใหญ่ นำโดยพระคำก้อนและพระคำแดงได้ตั้งบ้านเรือนบริเวณตำบลบึงกระดาน ส่วนครัวชาวเมืองคำเกิดได้ย้ายมาตั้งอยู่ที่ริมแม่น้ำชี ชื่อบ้านท่าขอนยาง และให้ย้ายมาสังกัดแขวงเมืองกาฬสินธุ์ ปัจจุบันชาวญ้อในประเทศไทยตั้งถิ่นฐานกระจายในหลายพื้นที่ โดยตั้งบ้านเรือนเป็นกลุ่มใหญ่ในหลายจังหวัด ได้แก่ มหาสารคาม กาฬสินธุ์ สกลนคร หนองคาย นครพนม มุกดาหาร อุดรธานี และสระแก้ว

วัฒนธรรม
ญ้อพูดภาษาญ้อ ชาวญ้อมีอาหารประจำถิ่น เช่น หมกเจ๊าะ ปิ้งอั่วปลา แกงหน่อเลา ซึ่งเป็นอาหารคล้ายอาหารลาวหรืออาหารอีสานของไทย มีประเพณีดั้งเดิม อย่างบุญส่วงเฮือไฟโบราณ บุญแห่ดอกไม้ บุญตูบ เป็นต้น
# จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คนรายงานการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของกระทรวงมหาดไทย เล่ม ๒. กองเลือกตั้ง ส่วนการทะเบียนและเลือกตั้ง กรมมหาดไทย. 2502

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้ง
# ซิกเว เบรกเก
ซิกเว เบรกเก (เกิด 15 ธันวาคม ค.ศ. 1959) เป็นนักธุรกิจชาวนอร์เวย์ ประธานกรรมการบริหารกลุ่มธุรกิจโทรคมนาคมและดิจิทัลของบริษัท เครือเจริญโภคภัณฑ์ จำกัด และประธานเจ้าหน้าที่บริหารกลุ่มของบริษัท ทรู คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) เขาเคยเป็นอดีตประธานเจ้าหน้าที่บริหารของกลุ่มเทเลนอร์ ซึ่งเป็นบริษัทโทรคมนาคมระดับนานาชาติที่ดำเนินกิจการอยู่ใน 13 ตลาดทั่วภูมิภาคนอร์ดิก ยุโรป และเอเชีย

 การทำงานด้านโทรคมนาคม 
เบรกเกเริ่มทำงานกับกลุ่มเทเลนอร์เมื่อ ค.ศ. 1999 ในตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายพัฒนาธุรกิจ และต่อมาเป็นกรรมการผู้จัดการของสำนักงานสิงคโปร์ เขาเคยดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารร่วมของดีแทค ซึ่งเป็นผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ของประเทศไทย (อันเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเทเลนอร์) ตั้งแต่ปี 2002 ถึง 2005 และเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารของดีแทคตั้งแต่ ค.ศ. 2005 ถึง ค.ศ. 2008 เขายังทำงานเป็นกรรมการผู้จัดการของยูนินอร์ตั้งแต่ ค.ศ. 2010 ถึง ค.ศ. 2013 หลังจากนั้นตั้งแต่เดือนกันยายน 2014 ถึงมีนาคม 2015 เบรกเกดำรงตำแหน่งซีอีโอชั่วคราวของดีแทค

ในช่วงที่เบรกเกทำงานในดีแทค เขามักเดินสายพูดคุย เยี่ยมพนักงาน ลูกค้า และผู้มีส่วนได้เสียอย่างสม่ำเสมอ เขายังเคยแสดงในโฆษณาทางโทรทัศน์ของดีแทคด้วยตนเอง

เบรกเกดำรงตำแหน่งประธานกับซีอีโอของเทเลนอร์ต่อจากจอน เฟรดริก บากซาส ในเดือนสิงหาคม 2015 ในช่วงที่เบรกเกดำรงตำแหน่งนี้ เทเลนอร์ได้ขายกิจการของตนในพม่าให้กับเอ็มวันกรุ๊ป บริษัทสัญชาติเลบานอน โดยให้เหตุผลว่าเป็นเพราะสภาพการทำธุรกิจที่ยุ่งยากขึ้นภายใต้การปกครองของรัฐบาลทหาร ซึ่งรวมถึงข้อกังวลด้านความปลอดภัยของข้อมูลและสวัสดิภาพของพนักงาน อย่างไรก็ตามการขายกิจการดังกล่าวถูกวิจารณ์ว่าเป็นการทอดทิ้งพนักงานที่จำเป็นต้องทำงานในประเทศดังกล่าว และเป็นการตัดโอกาสเข้าถึงข้อมูลข่าวสารที่ไม่ถูกครอบงำโดยรัฐบาลทหารพม่า

เบรกเกลาออกจากเทเลนอร์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2024 ในเดือนมกราคมปีถัดมา เครือเจริญโภคภัณฑ์ประกาศแต่งตั้งเขาเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารกลุ่มธุรกิจโทรคมนาคมและดิจิทัล ทั้งนี้ ศุภชัย เจียรวนนท์ ประธานคณะผู้บริหารเครือเจริญโภคภัณฑ์ จะเป็นผู้บังคับบัญชาโดยตรงของเบรกเก การดำรงตำแหน่งนี้มีผลในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2025 หลังจากนั้นเบรกเกได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารกลุ่ม บมจ. ทรู คอร์ปอเรชั่น อีกตำแหน่งหนึ่ง

 งานการเมือง 
ก่อนที่จะมาร่วมงานกับเทเลนอร์ เบรกเกเคยเป็นเลขาธิการสหพันธ์เยาวชนแรงงานนอร์เวย์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1989 ถึง ค.ศ. 1992 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1993 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษาทางการเมืองในกระทรวงกลาโหม โดยเป็นส่วนหนึ่งของคณะรัฐมนตรีชุดที่ 3 ของกรู ฮาเล็ม บรึนต์ลันน์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1993 เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมนอร์เวย์ และดำรงตำแหน่งนี้จนถึงปี ค.ศ.  1996

 การศึกษา 
เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทสาขาการบริหารรัฐกิจระดับกลาง หลักสูตร 1 ปี จากสำนักวิชารัฐศาสตร์จอห์น เอฟ. เคเนดี มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เขายังเป็นผู้ช่วยนักวิจัยที่สถาบันเดียวกันนี้ด้วย
# ชิอง โยชิตากะ
ชิอง โยชิตากะ (, เกิด 2 กรกฎาคม 1999) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดค่ายแอสซิส
# ซาโตชิ อิโนมาตะ
ซาโตชิ อิโนมาตะ (, เกิด 24 ธันวาคม) เป็น นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดฟุกุโอกะ สังกัดไอแอมเอนเทอร์ไพรส์
# จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ พ.ศ. 2519 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2518 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2 และ 3)รายงานผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ๔ เมษายน ๒๕๑๙ (วิจัย ๑). กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2519รัฐสภาสาร ปีที่ ๒๔ ฉบับที่ ๓ วันที่ ๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๙

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2 • เขต 3
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองบุรีรัมย์, อำเภอพุทไธสง, อำเภอสตึก และอำเภอคูเมือง

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอลำปลายมาศ, อำเภอนางรอง และกิ่งอำเภอหนองกี่

 เขตเลือกตั้งที่ 3 
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอกระสัง, อำเภอละหานทราย, อำเภอบ้านกรวด และอำเภอประโคนชัย
# เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตาไต
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตาไต  เป็นพื้นที่คุ้มครองทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา ซึ่งจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2559 ครอบคลุมพื้นที่  ซึ่งตั้งอยู่ในทิวเขาบรรทัด พื้นที่ดังกล่าวถูกคุกคามจากการขุดลอกและแปรรูปทราย โดยการถมแหล่งน้ำ และการแย่งชิงที่ดิน ในปี พ.ศ. 2564 พื้นที่  ถูกตัดออกจากเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในเหตุการณ์การลดระดับพื้นที่คุ้มครอง การลดขนาด และการยกเลิกกิจจานุเบกษา (PADDD) ชุมชนในพื้นที่ถูกย้ายออกจากพื้นที่ใกล้เคียงไปยังพื้นที่คุ้มครองหลังจากการสร้างเขื่อนไฟฟ้าพลังน้ำแม่น้ำตาไต ขนาด 246 เมกะวัตต์โดยบรรษัทอุตสาหกรรมเครื่องจักรแห่งชาติจีน (China National Machinery Industry Corporation) ในปี พ.ศ. 2557

ส่วนหนึ่งของพื้นที่คุ้มครองเป็นส่วนหนึ่งของโครงการเรดด์พลัส ของทิวเขาบรรทัดตอนใต้ (Southern Cardamom REDD+ Project: SCRP)

 โครงการเสือโคร่ง 

thumb|เสือโคร่งอินโดจีน

ในปี พ.ศ. 2550 เสือโคร่งอินโดจีนถูกพบเห็นครั้งสุดท้ายในประเทศโดยใช้กล้องดักถ่าย ในปี พ.ศ. 2559 รัฐบาลกัมพูชาประกาศว่าเสือโคร่งชนิดนี้ "สูญพันธุ์ไปแล้วในทางปฏิบัติ" ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2566 อินเดียได้ลงนามบันทึกความเข้าใจกับกัมพูชาเพื่อช่วยเหลือประเทศในการปล่อยเสือโคร่งชนิดนี้กลับคืนสู่ธรรมชาติ ป่าดิบชื้นทิวเขาบรรทัดอย่างน้อย  สามารถใช้เป็นที่อยู่อาศัยของเสือโคร่งเบงกอลที่นำเข้าจากอินเดียได้
# เกิดมาลุย (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2529)
เกิดมาลุย  เป็น ภาพยนตร์ไทยแนวแอ็คชั่น ศิลปะการต่อสู้ ปี 2529 กำกับโดยพันนา ฤทธิไกร ซึ่งเป็นผลงานการกำกับครั้งแรกของเขา

 เนื้อเรื่อง 
เซียฟง (เหินฟ้า ขวางเมฆ) เป็นทนายความที่ทำงานให้กับกลุ่มอาชญากรในฮ่องกง เขาได้รับหลักฐานว่า ทังซึง ลูกเขยจอมเจ้าเล่ห์ของนายจ้างผู้ร่ำรวยของเขา ขโมยเงินของครอบครัว ทังซึงส่งกลุ่มนักสู้ที่ชั่วร้ายซึ่งรู้จักกันในชื่อมังกรเขียวไปเพื่อฆ่าปิดปากเซียฟงที่หนีไปประเทศไทย ตำรวจไทยและนักสู้ชื่อ ธง (พันนา ฤทธิไกร) ออกค้นหาทนายความเพื่อส่งตัวเขากลับฮ่องกงอย่างปลอดภัย โดยระหว่างทางเขาได้ต่อสู้กับสมาชิกกลุ่มมังกรเขียว

 รีเมค 

สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนลได้สร้างภาพยนตร์รีเมคเฉพาะชื่อเรื่อง ซึ่งกำกับโดยพันนา ฤทธิไกร เมื่อปี พ.ศ. 2547 นำแสดงโดยชูพงษ์ ช่างปรุง และเกี่ยวกับผู้ก่อการร้ายที่ยิงขีปนาวุธนิวเคลียร์จากหมู่บ้านชายแดนเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง
# ท่าอากาศยานนานาชาติมูอัน
ท่าอากาศยานนานาชาติมูอัน   เป็นท่าอากาศยานนานาชาติในอำเภอมูอัน จังหวัดช็อลลาใต้ ประเทศเกาหลีใต้ การก่อสร้างสนามบินเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1997 และเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ท่าอากาศยานแห่งนี้ให้บริการพื้นที่จังหวัดช็อลลาใต้ โดยเฉพาะมหานครควังจู นครมกโพ และเมืองนาจู ท่าอากาศยานนานาชาติมูอันได้ดำเนินการแทนท่าอากาศยานมกโพ และท่าอากาศยานควังจูที่มีที่ตั้งอยู่ใกล้เคียง ท่าอากาศยานนี้บริหารจัดการโดยบริษัทท่าอากาศยานเกาหลี (Korea Airports Corporation) ซึ่งสถิติในปี ค.ศ. 2019 ให้บริการผู้โดยสาร 895,410 คน

 สายการบินและจุดหมายปลายทาง 

 สถิติ 
สถิติการจราจรทางอากาศค.ศ.การปฏิบัติการบินปริมาณผู้โดยสารปริมาณบรรทุกสินค้า (ตัน)200722415,22315920081,841130,0141,17320091,03257,71645020101,05847,727907201187591,133941201292396,16695720131,237132,6031,32920141,499178,4141,73820152,355311,9222,67720162,330321,6752,75120172,146298,0162,24320183,818543,2473,89020196,585895,4106,7622020930112,9381,0132021887,52935202219229,39435220231,484233,3372,724แหล่งข้อมูล: Korea Airports Corporation Traffic Statistics

 อุบัติเหตุและอุบัติการณ์ 

เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2024 เครื่องบินโบอิง 737-800 ของสายการบินเชจูแอร์ เที่ยวบินที่ 2216 ประสบเหตุขณะลงจอดฉุกเฉินโดยใช้ลำตัวเครื่องที่ท่าอากาศยานนานาชาติมูอัน เครื่องบินลื่นไถลไปตามรันเวย์ก่อนจะพุ่งชนคันดินคอนกรีตที่ปลายรันเวย์ ทำให้เกิดเพลิงไหม้ จากผู้โดยสาร 181 คนบนเครื่อง ได้รับการยืนยันว่าเสียชีวิต 179 คน มีผู้รอดชีวิต 2 คน เป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินอายุ 25 และ 33 ปี ได้รับการช่วยเหลือจากด้านหลังของเครื่องบินซึ่งทั้งคู่ได้รับบาดเจ็บสาหัสแต่ยังมีสติ คันดินฐานคอนกรีตที่ปลายรันเวย์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเสาอากาศระบุตำแหน่งของระบบช่วยเดินอากาศ (Instrument landing system localizer) ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักถึงการออกแบบและการวางตำแหน่ง อุปกรณ์ดังกล่าวถูกเครื่องบินชนหลังจากวิ่งออกนอกรันเวย์ ทำให้เกิดการระเบิดและเพลิงไหม้ตามมา ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก การสืบสวนยังคงดำเนินต่อไปเพื่อตรวจสอบผลกระทบจากการชนกับคันดิน ควบคู่ไปกับปัจจัยอื่นได้แก่ การบินชนนก (bird strike) และความผิดปกติของระบบลงจอด
# มื้ออุ่นหน้าเตาแห่งบ้านคุณ อลิซ
เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดย บุนตะ คินามิ ตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนวเซเน็น Ultra Jump ของสำนักพิมพ์ ชูเอชะ ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 โดยรวมตอนต่าง ๆ ไว้ในรูปแบบทังโกบงทั้งหมด 4 เล่ม

นอกจากนี้ยังมีกำหนดฉาย ละครโทรทัศน์คนแสดงดัดแปลงจากมังงะเรื่องนี้ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568

 ตัวละคร 

 สื่อตีพิมพ์ 
 มังงะ 
แต่งเรื่องและวาดภาพประกอบโดย บุนตะ คินามิ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนว เซเน็น Ultra Jump ของสำนักพิมพ์ ชูเอชะ ตั้งแต่วันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2563 ถึงวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2566 โดยรวบรวมเนื้อหาในรูปแบบ ทังโกบง ทั้งหมด 4 เล่ม ซึ่งวางจำหน่ายระหว่างวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ถึงวันที่ 19 พฤษภาคม 2023

 เล่ม 

 ละครโทรทัศน์ 
การดัดแปลงเป็น ละครโทรทัศน์ไลฟ์แอ็กชัน ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 โดยละครนี้กำกับโดย เท็ตสึโอะ ชิโนฮาระ, มิกิ โทมิตะ, และ ทากาโนริ ทาคาฮาชิ เขียนบทโดย ยูโกะ อิมานิชิ และนำแสดงโดย ฟูมิกะ บาบะ ในบทบาทหลักของ "อลิซ มินาเสะ" มีกำหนดออกอากาศตอนแรกในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2568 ทางเครือข่าย บีเอส-ทีบีเอส และเครือข่ายอื่น ๆ 

เพลงปิดของละครคือ  ขับร้องโดย มานาโตะ ฟุนัตสึ
# เขตการปกครองของประเทศกัมพูชา
เขตการปกครองของราชอาณาจักรกัมพูชา มีหลายระดับ กัมพูชาแบ่งออกเป็น 24 จังหวัด (เขตฺต) และหน่วยบริหารพิเศษและเมืองหลวงคือพนมเปญ แม้ว่าจะเป็นหน่วยการบริหารที่แตกต่างกัน แต่พนมเปญอยู่ในระดับจังหวัด ดังนั้นโดยพฤตินัยแล้วกัมพูชาจึงมี 25 จังหวัดและเทศบาล

แต่ละจังหวัดจะแบ่งออกเป็นอำเภอต่าง ๆ ณ ปี พ.ศ. 2566 มี 162 อำเภอในจังหวัดทั่วประเทศ รวมทั้งพนมเปญด้วย แต่ละจังหวัดมีอำเภอเมืองหรือเทศบาลเมือง 1 อำเภอ/เทศบาล (เรียกว่าเมืองหรือนคร, กฺรุง) เช่น สำหรับเสียมราฐก็คือ กรุงเสียมราฐ (เทศบาลเมืองเสียมราฐ) เป็นชื่อเดียวกันกับจังหวัด ข้อยกเว้น ได้แก่ จังหวัดบันทายมีชัย, กำปงสปือ, กันดาล, เกาะกง, มณฑลคีรี, อุดรมีชัย, รัตนคีรี, ตาแก้ว และตะโบงคมุม ซึ่งชื่อจังหวัดและอำเภอหลักไม่ตรงกัน

อำเภอ (สฺรุก,) แบ่งออกเป็นตำบล (คุ้ม,) ตำบลยังแบ่งออกเพิ่มเติมเป็นหมู่บ้าน (ภูมิ,)

พนมเปญมี 14 อำเภอ เรียกว่า เขต (ขณฺฑ, ,) และตำบลเรียกว่า สังกัด (,) ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าในจังหวัดอื่น ๆ สังกัดยังแบ่งย่อยออกไปอีกเป็น แขวง (ภูมิ,) ซึ่งโดยปกติแปลว่าหมู่บ้าน แม้ว่าจะไม่ได้ครอบคลุมถึงชุมชนเพียงแห่งเดียวก็ตาม

 หน่วยการปกครอง 
กัมพูชาแบ่งออกเป็น 5 ระดับการบริหารอย่างเป็นทางการ โดยแต่ละระดับมีหน่วยการบริหารประเภทต่าง ๆ ดังต่อไปนี้:
{|class="wikitable" | style="text-align:center"
!ระดับ
!ระดับที่ 1
!ระดับที่ 2
!ระดับที่ 3
!ระดับที่ 4
!ระดับที่ 5
|-
! rowspan="3" | ประเภท
| rowspan = "1" | เขตการปกครองพิเศษ (រាជធានី réachthéani; lit. 'ราชธานี')
|เขต (ខណ្ឌ khând)
| rowspan = "2" | แขวง (សង្កាត់ sângkéat)
| rowspan = "3" | หมู่บ้าน (ភូមិ phum)
| rowspan = "3" bgcolor="lightgrey" style="border-bottom:none" | กลุ่ม (ក្រុម krŏm)
|-
| rowspan = "2" | จังหวัด (ខេត្ត khétt)
|นคร (ក្រុង krŏng)
|-
| อำเภอ (ស្រុក srŏk)
| ตำบล (ឃុំ khŭm)
|}

 การบริหารส่วนท้องถิ่น 
นอกจากเขตการปกครองเหล่านี้แล้ว ยังมีนครและเมือง (citie และ town) ซึ่งรับผิดชอบบางส่วนของอำเภอและตำบลในพื้นที่ที่อยู่ภายใต้เขตเทศบาล เมืองเหล่านี้ล้วนมีคณะกรรมการที่มาจากการเลือกตั้งและนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้ง

เทศบาลมี 3 ระดับที่แตกต่างกัน (กรุง,) :
 นคร  : ประชาชนมากกว่า 50,000 คน
 เมือง  : ประชาชนมากกว่า 10,000 คน หรือเมืองหลักของจังหวัด

นอกเหนือจากจำนวนประชากรแล้ว เทศบาลยังต้องมีรายได้จากภาษีเพียงพอเพื่อให้ฝ่ายบริหารสามารถดำเนินการบริหารสำนักงานของฝ่ายบริหารได้

เมืองและนครแบ่งออกเป็นแขวง  ซึ่งเทียบเท่ากับตำบล  ในพื้นที่ชนบท

 เทศบาล และเทศบาลนคร 
thumb|ในจังหวัดพระสีหนุ (ในภาพ) เทศบาลพระสีหนุจะมีพื้นที่ทั้งหมดเน้นสีแดง และ สีเหลือง แต่เมืองหลักจะอยู่แค่ในพื้นที่ สีเหลือง เป็นเทศบาลทั่วไป เทศบาล  ในกัมพูชามีระดับเทียบเท่ากับอำเภอในจังหวัด โดยจะมีเมืองหลักอยู่ภายในเนื้อที่ของเทศบาลอีกชั้นหนึ่ง เช่น เทศบาลเขมรภูมินทร์ จะมีเมืองเขมรภูมินทร์อยู่ภายในเขตเทศบาล 

ในขณะที่ เทศบาลนคร''  นั้นจะผนวกตัวอำเภอหลักของจังหวัดและเทศบาลเป็นส่วนเดียวกัน ได้แก่ 

 เทศบาลนครตาเขมา
 เทศบาลนครอริยะกษัตริย์
 เทศบาลนครสัมปอฟพูน
 เทศบาลไพลิน 
 เทศบาลนครบาเวต

ซึ่งทั้งหมดที่กล่าวมามีสถานะเป็นทั้งเมืองหลักและเทศบาลในตัวเอง

สำหรับพื้นที่ที่ไม่เข้าข่ายเงื่อนไขบังคับนั้น จะมีการบริหารส่วนท้องถิ่นระดับล่างอีกระดับหนึ่ง ซึ่งโดยปกติจะครอบคลุมทั้งตำบล  แต่ก็อาจครอบคลุมมากกว่าหนึ่งตำบลหรือแบ่งตำบลร่วมกับเทศบาลได้

 การแบ่งอย่างไม่เป็นทางการ 
จังหวัดกันดาลถูกรวมไว้เป็นส่วนหนึ่งของกรุงพนมเปญอย่างไม่เป็นทางการ เนื่องจากการขยายตัวของเขตเมืองของเมืองหลวงได้ขยายไปสู่พื้นที่เหล่านี้แล้ว

มีคำจำกัดความของภูมิภาคของกัมพูชาหลายประการ
# จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คนรายงานการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของกระทรวงมหาดไทย เล่ม ๑. กองเลือกตั้ง ส่วนการทะเบียนและเลือกตั้ง กรมมหาดไทย. 2501

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้ง
# เทศบาลเขมรภูมินทร์
เทศบาลเขมรภูมินทร์  เป็นเทศบาลระดับอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกัมพูชา เมืองหลักของจังหวัดคือเขมรภูมินทร์ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลนี้

 การปกครอง 
ลำดับรหัสอำเภอแขวง (สังกัด)หมู่บ้าน (ภูมิ)10904-01สมัชมีชัยSmach Mean Chey  សង្កាត់ស្មាច់មានជ័យ Phum Ti Muoy
 Phum Ti Pir
 Phum Ti Bei
 Boeng Khun Chhang
 Smach Mean Chey20904-02ดังต่งDang Tong  សង្កាត់ដងទង់ Phum Ti Muoy
 Phum Ti Pir
 Phum Ti Bei
 Phum Ti Buon30904-03สตึงเวงSteung Veng  សង្កាត់ស្ទឹងវែង Steung Veng
 Prek Svay
# อำเภอโบตุมซาโกร์
โบตุมซาโกร์ หรือ ปทุมสาคร  เป็นอำเภอ (สฺรุก) ของจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา พื้นที่ทั้งหมดจะได้รับการคุ้มครองเป็นอุทยานแห่งชาติตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536

 การปกครอง 
อำเภอโบตุมซาโกร์ ตำบล (คุ้ม) หมู่บ้าน (ภูมิ) อันดงทึก (Andoung Teuk) Andoung Tuek, Chi Meal, Prai, Chi Treh, Prateal, Ta Meakh, Ta Ok คานโดอัล (Kandoal) Kandaol, Prolean, Tam Kan, Thnong ตานูน (Ta Nuon) Ta Nun, Tuol Pou, Preaek Khyang, Bak Ronoas ทามาร์ ซา (Thmar Sa) Chamlang Kou, Chamkar Leu, Srae Thmei, Srae Trav, Thma Sa
# เทศบาลปอยเปต
เทศบาลปอยเปต (, กรุงปอยเปต) เป็นเทศบาลระดับอำเภอทางตะวันตกของจังหวัดบันทายมีชัยทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา

 การปกครอง 
เทศบาลปอยเปต แบ่งย่อยออกเป็น 3 แขวง (สังกัด) และแบ่งย่อยอีกเป็น 26 หมู่บ้าน

 ชื่อ อักษรเขมร เขตการปกครองรอง นิมิต  15 หมู่บ้าน: Nimit 1, Nimit 2, Nimit 3, Nimit 4, Ou Chrov, Dong Aranh, Soriya, Nimit Thmey, Thma Sen, Kon Damrei, Kop Thum, Anlong Svay, Raksmey Sereypheap, Raksmey Samaki, Soksan ปอยเปต  6 หมู่บ้าน: Kbal Spean, Palilai, Tuol Pongro, Prey Kob, Tuol Prasat, Pracheathoam  พสาร์กันดาล  5 หมู่บ้าน: Kilo Lekh Buon, Andoung Thma Meas, Stueng Bat, Ou Neang, Oruessei
# โยเซฟช่างไม้
โยเซฟช่างไม้  เป็นภาพจิตรกรรมสีน้ำมันโดยฌอร์ฌ เดอ ลา ตูร์ วาดเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1642Horst Woldemar Janson & Anthony F. Janson. History of Art: The Western Tradition. Prentice Hall (2003), p. 608. . ภาพจิตรกรรมแสดงภาพพระเยซูขณะทรงพระเยาว์กับนักบุญโยเซฟผู้เป็นบิดาบนแผ่นดินโลกของพระเยซูAnn Sutherland Harris. Seventeenth-Century Art and Architecture. Laurence King Publishing (2005), p266. .

โยเซฟกำลังเจาะไม้ด้วยสว่าน รูปลักษณ์ของสว่านสะท้อนถึงรูปลักษณ์ของกางเขน และรูปร่างของไม้บนพื้นตั้งขวางไปทางพระกุมารเยซูที่ประทับนั่ง เป็นการบอกล่วงหน้าถึงการตรึงกางเขนJohn Rupert Martin. Baroque. Westview Press (1977), p. 126-27. . จอห์น รูเพิร์ต มาร์ติน (John Rupert Martin) เขียนว่าความอดทนของพระเยซูบ่งบอกถึง "การเชื่อฟังบิดาและยอมรับชะตากรรมของพระองค์ในฐานะมรณสักขี"

ภาพจิตรกรรมนี้วาดเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1642, เป็นหนึ่งในภาพจิตรกรรมแนวนิยมภาพสว่างในความมืด (tenebrism) หลายภาพที่วาดโดยลา ตูร์ ภาพจิตรกรรมอื่น ๆ ได้แก่ การศึกษาจากแม่พระพรหมจารี, แม็กดาเลนกับสองเปลวไฟ และ ความฝันของนักบุญโยเซฟ ในผลงานทั้งหมดเหล่านี้ แหล่งกำเนิดแสงหนึ่งเดียวที่แรงกล้าเป็นองค์ประกอบหลักของภาพ ล้อมรอบด้วยเงาตกทอด ในทั้งภาพโยเซฟช่างไม้และการศึกษาจากแม่พระพรหมจารี แสดงภาพพระกุมารเยซูที่ยกพระหัตถ์ราวกับกำลังทรงอวยพร โดยมีแสงเทียนส่องผ่านพระมังสา ซึ่งเป็นการกล่าวถึงพระคริสต์ในเชิงอุปมานิทัศน์ว่าทรงเป็น "ความสว่างของโลก"