wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เจ้าหญิงเอลีซาเบ็ทแห่งซาวอย
เจ้าหญิงเอลีซาเบ็ทแห่งซาวอย (พระนามเต็ม: มารีอา ฟรานเชสกา เอลีซาเบ็ตตา โคลด์ตา จูเซปปา ดี ซาวอย; 13 มกราคม พ.ศ. 2343 - 25 ธันวาคม พ.ศ. 2399) 
 พระประวัติ 
172px|thumb|left|พระรูปวาดเจ้าหญิงเอลีซาเบ็ทแห่งซาวอย พระชายาในอุปราชแห่งราชอาณาจักรลอมบาร์เดีย-เวนิส
เจ้าหญิงเอลีซาเบ็ท ประสูติเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2343 เป็นพระธิดาพระองค์เล็กใน การ์โล เอมานูเอเล เจ้าชายแห่งการิญญาโน กับ  เจ้าหญิงมารีอา กรีสตีนาแห่งซัคเซิน (พ.ศ. 2313 - พ.ศ. 2394) เป็นพระโสทรขนิษฐาเพียงพระองค์เดียวใน พระเจ้าการ์โล อัลแบร์โตแห่งซาร์ดิเนีย และเป็นพระราชปิตุจฉา (อาหญิง) ในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี และเป็นพระราชอัยยิกา (ยาย) ในพระเจ้าอุมแบร์โตที่ 1 แห่งอิตาลี กับ พระเจ้าอามาเดโอที่ 1 แห่งสเปน

นอกจากเป็นพระราชปิตุจฉาแล้ว ยังทรงเป็นพระสัสสุ (แม่ภรรยา) อีกด้วย เนื่องด้วยพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 ทรงราชาภิเษกสมรสกับ พระธิดาพระองค์ใหญ่ของพระองค์ คือ แอดิเลดแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งซาร์ดิเนีย
 เสกสมรส 
เจ้าหญิงเอลีซาเบ็ทแห่งซาวอย ทรงเสกสมรสกับ อาร์ชดยุกแรนีเออร์ ฌอแซ็ฟแห่งออสเตรีย ณ ปราก เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2363นอกาจากนี้พระนาง ยังทรงสืบเชื้อสายมาจากผู้ปกครองดัชชีคูร์ลันด์และเซมีกัลเลีย มีพระราชบุตร คือ
เจ้าหญิงมารีอา คาโรลีนา
แอดิเลดแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งซาร์ดิเนีย
อาร์ชดยุกลีโอพ็อลแห่งออสเตรีย
อาร์ชดยุกแอ็นสท์แห่งออสเตรีย (พ.ศ. 2367 - พ.ศ. 2442)
อาร์ชดยุกซิกิสมุนด์แห่งออสเตรีย (พ.ศ. 2369 - พ.ศ. 2434)
อาร์ชดยุกแรนีออร์ แฟร์ดีนันแห่งออสเตรีย
อาร์ชดยุกเฮ็นริชแห่งออสเตรีย
อาร์ชดยุกมัคซีมีลีอานแห่งออสเตรีย

การปฏิวัติ ค.ศ. 1848 พระสวามีต้องพาพระองค์ พร้อมด้วยพระบุตร ต้องเสด็ออกจากราชสำนักที่มิลาน เมื่อการก่อกบฏยุติลง ฌอแซ้ฟ ฟอน ราแเด็ซ กีได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งอุปราชต่อจากพระสวามี และแม้ว่าพระบุตรทุกพระองค์ พระศพจะถูกฝังอยู่ในสุสานหลวงในเวียนนา (ยกเว้น แอดิเลดแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งซาร์ดิเนีย) แต่พระศพของพระองค์กับพระสวามีถูกฝังอยู่ที่โบสถ์มาเรียฮิมเมลฟาร์ตสเคียร์เชอในโบลซาโน
# การ์โล เอมานูเอเล เจ้าชายแห่งการิญญาโน
การ์โล เอมานูเอเล เจ้าชายที่ 6 แห่งการิญญาโน (24 ตุลาคม พ.ศ. 2313 – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2343) เป็นเจ้าชายพระประมุขพระองค์ที่ 6 แห่งการิญญาโน 
 ประวัติ  
พระองค์เป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวในวิกตอร์ อะมาดิอุสที่ 2 กับเจ้าหญิงโฌเซฟีนแห่งลอแรน เป็นทายาทรุ่นที่ 5 ของโทมัส ฟรานซิส เจ้าชายแห่งการิญญาโนพระองค์แรก ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ซาวอย-การิญญาโน
อภิเษกสมรส
เมื่อพระองค์เจริญพระชันษาเข้าวัยหนุ่ม ได้เสกสมรสกับเจ้าหญิงมารีอา กรีสตีนาแห่งซัคเซิน เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2440 โดยเจ้าหญิงมารีอา กรีสตีนาเป็นพระราชนัดดา (หลานปู่) ในพระเจ้าเอากุสท์ที่ 3 แห่งโปแลนด์ และมีพระบุตรร่วมกัน 2 พระองค์ คือ
พระเจ้าการ์โล อัลแบร์โตแห่งซาร์ดิเนีย
เจ้าหญิงเอลีซาเบ็ทแห่งซาวอย
 สิ้นพระชนม์ 
พระองค์สิ้นพระชนม์ในเรือนจำฝรั่งเศส 3 ปีหลังจากเสกสมรส โดยพระองค์มีส่วนร่วมในสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่หนึ่ง แต่ได้สร้างสันติภาพกับฝ่ายสาธารณรัฐหลังจากการสละราชสมบัติของพระเจ้าการ์โล เอ็มมานูเอเลที่ 4 แห่งซาร์ดิเนีย ไม่นานหลังจากนั้น พระองค์ตกเป็นผู้ต้องสงสัยและถูกคุมขังในป้อมปราการแห่งตูริน ต่อมาพระองค์ถูกย้ายไปที่ดิฌง จากนั้นจึงย้ายไปที่ชาโยต์ในปารีส และสิ้นพระชนม์ที่นั้น หลังจากนั้นพระศพก็ถูกฝังที่มหาวิหารซูเปอร์กา
# ประเทศคีร์กีซสถานในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025
ประเทศคีร์กีซสถาน เข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 ที่ฮาร์บิน ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 7 ถึง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025

ทีมชาติคีร์กีซสถานเข้าร่วมการแข่งขันโดยมีนักกีฬา 40 คน ลงแข่งใน 6 ชนิดกีฬา นักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง ไซฟุลลอฟ มัมมาด และนักกีฬาเคอร์ลิง เคเรเมต อาซัมบาเยวา เป็นผู้ถือธงในพิธีเปิดการแข่งขัน

 นักกีฬา 
ตารางต่อไปนี้แสดงจำนวนนักกีฬาในแต่ละประเภทกีฬาตามเพศ

กีฬา ชาย หญิง รวมสกีลงเขา 4  3  7ทวิกีฬาฤดูหนาว 4  3  7สกีข้ามทุ่ง 1  0  1เคอร์ลิง 4  1  5สเกตลีลา 0  1  1ฮอกกี้น้ำแข็ง 19  0  19 รวม  32  8  40

 นักกีฬาคีร์กีซหลายคนเข้าร่วมแข่งขันทั้งกีฬาทวิกีฬาฤดูหนาวและกีฬาสกีข้ามทุ่ง นักกีฬาที่แข่งขันทั้งสองประเภทนับรวมอยู่ในจำนวนนักกีฬากีฬาทวิกีฬาฤดูหนาว

สกีลงเขา

คีร์กีซสถานส่งนักสกีแบบลงเขา 7 คนเข้าแข่งขัน
ชาย
นักกีฬารายการการแข่งขันครั้งที่ 1การแข่งขันครั้งที่ 2รวมเวลาอันดับเวลาอันดับเวลาอันดับเดนิส โคนิคอฟสลาลอมนาซีร์ คูรอฟชช์55.822753.51211:49.3321นาดิม มุคทารอฟเยฟเกนี ติโมฟีฟชีช53.772252.45181:46.2218

ผู้หญิง
นักกีฬารายการรอบที่ 1รอบที่ 2รวมเวลาอันดับเวลาอันดับเวลาอันดับซามิรา อามาโตวาสลาลอม1:11.29331:06.59262:17.8826อัลมินา อิบรากิโมวา1:07.52281:05.62222:13.1422อาริน่า ชาบาโนวา1:11.8234
# Sabresuchus
Sabresuchus เป็นสกุลของ neosuchia แบบ crocodyliform ที่สูญพันธุ์แล้วจากยุโรปยุคครีเทเชียส ชื่อของมันมาจาก 'Sabre' ที่อ้างถึงฟันกรามบนซี่ที่ 5 ที่ขยายใหญ่และโค้งงอ กับ 'suchus' จาหภาษากรีกโบราณที่แปลว่า จระเข้

อนุกรมวิธาน
ปัจจุบันมีเพียงสองชนิดที่ได้รับการรับรอง คือ: Sabresuchus ibericus จากสเปนตะวันออก และ Sabresuchus sympiestodon จากโรมาเนีย ทั้งสองชนิดเคยอยู่ในสกุล Theriosuchus ในฐานะ T. ibericus และ T. sympiestodon ตามลำดับ การวิเคราะห์เคลดใน ค.ศ. 2016 ฟื้นฟูให้พวกมันเป็น neosuchia ที่มีความใกล้ชิดกับสมาชิกวงศ์ Paralligatoridae กว่า atoposaurids
# ฌูอานา กุญญา
ฌูอานา ฟิลิปา ดา ซิลวา กุญญา (เกิดวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักเทควันโดหญิงชาวโปรตุเกส เธอได้เหรียญเงินในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2015 ประเภทเฟเทอร์เวตหญิง ในฐานะตัวแทนจากโปรตุเกส

เธอเข่าแข่งขันในเทควันโดชิงแชมป์โลก 2022 ประเภทเฟเทอร์เวตหญิงที่กัวดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก
# ลัยตีซิยา เอาน์
ลัยตีซิยา เอาน์ (เกิดวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2001) เป็นนักเทควันโดชาวเลบานอน เธอได้หนึ่งเหรียญทองแดงในเอเชียนเกมส์ 2018 ประเภทหญิง 53 กก. ที่จาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย 

ใน ค.ศ. 2018 เธอเข้าแข่งขันในเมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ประเภทหญิง 57 กก. ที่ตาร์ราโกนา แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน โดยตกรอบในการแข่งขันครั้งแรกต่อฌูอานา กุญญาจากโปรตุเกส

เธอเข้าแข่งต่อในประเภทแบนตัมเวตหญิงในงานเทควันโดชิงแชมป์โลก 2019 ที่แมนเชสเตอร์ สหราชอาณาจักร โดยตกรอบในการแข่งขันครั้งแรกต่อแอวา ยามิออวคอฟสกา  จากโปแลนด์

เธอเข่าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ประเภทหญิง 57 กก. ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
# เว้าวอนรัก
เว้าวอนรัก เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวย้อนยุคที่ผลิตโดยบริษัท แฟมิลี่ พลัส จำกัด ดัดแปลงมาจากนวนิยายชื่อเดียวกันของ อุมาริการ์ เจ้าของบทประพันธ์เรื่อง สร้อยสะบันงา นำแสดงโดยเด่นคุณ งามเนตร, ฐกฤต ตวันพงค์ และอแมนด้า ออบดัม ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลา 19.00–20.00 น. ตั้งแต่วันที่ 23 กุมภาพันธ์ ถึง 4 เมษายน พ.ศ. 2567

 เนื้อเรื่อง 
โชคชะตาทำให้ เชิญขวัญ (อแมนด้า ออบดัม) ได้พบกับชายสองคน คนหนึ่งคือหนุ่มหล่อนาม ชเลบุตร (ฐกฤต ตวันพงค์) อีกคนคือ เขตคาม (เด่นคุณ งามเนตร) ที่ดูปากร้ายแต่จริง ๆ แล้วเป็นคนจิตใจดี ทั้งสองคนต่างช่วยเชิญขวัญต่อสู้กับอันตรายในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน สุดท้ายแล้วใครจะชนะใจเธอได้

เชิญขวัญมีชะตากรรมเดียวกับซินเดอเรลล่า เธอมี สุชาดา (ปัทมวรรณ เค้ามูลคดี) แม่เลี้ยงใจร้ายและ วิมพ์วิภา (ชนิดาภา พงศ์ศิลป์พิพัฒน์) พี่สาวขี้อิจฉาที่รอจะเอาทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของเธอไป เพื่อหนีจากการถูกหลอกแต่งงานและถูกใส่ร้ายว่าฆ่าเจ้าบ่าว เธอจึงหลบหนีไปยังเขาพญาลอทางภาคเหนือ โดยตั้งใจจะไปขอความช่วยเหลือจาก ชเลบุตร (ฐกฤต ตวันพงค์) พี่ชายของ พราวแสงแข (คาลิยา นิฮุต) เพื่อนสนิทของเธอสมัยเรียนอยู่ที่ปีนัง ชเลบุตรเป็นพ่อเลี้ยงผู้ร่ำรวยซึ่งตกหลุมรักเชิญขวัญตั้งแต่แรกเห็น

ต่อมา เพื่อป้องกันไม่ให้ชเลบุตรตกอยู่ในอันตราย เชิญขวัญจึงยอมแต่งงานปลอม ๆ กับ เขตคาม (เด่นคุณ งามเนตร) ศัตรูคู่แค้นของชเลบุตรรวมถึงเพื่อปกป้องเขาจากสาว ๆ ทั้งสองคนที่ตอนแรกไม่ชอบกันก็ค่อย ๆ พัฒนาความรู้สึกที่มีให้กัน ความงามราวกับเจ้าหญิงของเชิญขวัญทำให้ไฟแห่งความรักและความแค้นระหว่างศัตรูตลอดกาลอย่างเขตคามและชเลบุตรกลับมาลุกโชนขึ้นอีกครั้ง

 นักแสดง 
 นักแสดงหลัก ตัวละคร  นักแสดง เขตคาม วันเศวต เด่นคุณ งามเนตร ชเลบุตร มฤคราช ฐกฤต ตวันพงค์ เชิญขวัญ ราชมนตรี อแมนด้า ออบดัม นักแสดงสมทบ หวานใจ นิศาชล ต้วมสูงเนิน ดอกแก้ว ตั๊กแตน ชลดา วิมพ์วิภา ชนิดาภา พงศ์ศิลป์พิพัฒน์ สุชาดา ปัทมวรรณ เค้ามูลคดี สารวัตรไกรวุฒิ เกียรติกมล ล่าทา เจ้าหน่อเมือง เพ็ญเพ็ชร เพ็ญกุล
# โลเรอนา บรันเดิล
โลเรอนา บรันเดิล (เกิดวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักเทควันโดชาวเยอรมัน เธอเป็นผู้ชนะในเทควันโดยุโรป 2024 และได้เหรัยญทองแดงในเทควันโดชิงแชมป์โลก 2022 ประเภทหญิง +73 กก.

 อาชีพ 

 เยาวชน 
บรันเดิลเริ่มฝึกเทควันโดใน ค.ศ. 2007 และเข้าแข่งขันระดับนานาชาติครั้งแรกใน ค.ศ. 2013 เธอเข้าแข่งให้กับทีมชาตเยอรมนีครั้งแรกใน ค.ศ. 2014 ซึ่งเป็นปีเดียวกันที่เธอเข้าแข่งในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป (ไม่เกิน 21 ปี) ครั้งแรก ใน ค.ศ. 2015 เธอได้อันดับ 1 ในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป อายุไม่เกิน 21 ปีที่บูคาเรสต์ และได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป อายุไม่เกิน 21 ปี ค.ศ. 2017 ที่โซเฟีย

 Senior 

 ชีวิตส่วนตัว 

โลเรอนาจบการเป็นลูกมือฝึกหัดในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านโลจิสติกส์คลังสินค้า หลังจากนั้น เธอเข้าร่วมกลุ่มสนับสนุนกีฬาของบุนเดิสแวร์  ใน ค.ศ. 2016 และเป็นทหาร-นักกีฬา  นับแต่นั้นมา
# เค็นจินจิรุ
เค็นจินจิรุ  เป็นอาหารประเภทซุปชนิดหนึ่ง

 ภาพรวม 
ส่วนผสมทั่วไปได้แก่ หัวไชเท้า แคร์รอต โกโบ เผือก คนเนียกุ และ เต้าหู้ ซึ่งผัดในดาชิน้ำมันงา เคี่ยวกับซุยโมโนะและปรุงรสด้วยโชยุ

เนื่องจากเดิมทีเป็นอาหารถือศีล จึงไม่มีการใส่เนื้อสัตว์หรือเนื้อปลา และน้ำซุปทำจาก คมบุ และ เห็ดชีตาเกะ แทนที่จะเป็น คัตสึโอบุชิ หรือ นิโบชิ

 ความเป็นมา 
เป็นที่เชื่อกันอย่างกว้างขวางว่าชื่อดังกล่าวเป็นคำเพี้ยนมาจากคำว่า "เค็นโจจิรุ" (建長汁) ซึ่งเป็นซุปที่ทำโดยพระสงฆ์ที่ วัดเค็นโจ ในเมืองคามากุระ จังหวัดคานางาวะ ด้วยเหตุนี้ ร้านอาหาร "เท็นชินอัง" (点心庵) ที่ตั้งอยู่ทางเข้าวัดจึงให้บริการซุปเค็นชินจิรุซึ่งได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการจากวัดเคนโชจิ และกลายมาเป็นอาหารพิเศษประจำท้องถิ่น点心庵 อย่างไรก็ตาม ในสารานุกรม หรือ พจนานุกรมแห่งชาติ ไม่พบการเขียนด้วยอักษร 建長汁 แต่มีการใช้อักษร 巻繊汁『広辞苑』第6版、岩波書店 โดยเกี่ยวข้องกับอาหารฟุจะ ที่เรียกว่า "เคนจิง" (巻繊) ซึ่งทำโดยการผสมผักหั่นฝอยกับเต้าหู้แล้วผัด จากนั้นห่อด้วยอาบุราอาเงะหรือฟองเต้าหู้ แล้วนำไปทอดด้วยน้ำมัน「けんちん」『日本大百科全書』小学館「巻繊」『百科事典マイペディア』電子辞書版『新明解国語辞典』第7版、三省堂
# ซุยโมโนะ
ซุยโมโนะ  เป็นอาหารญี่ปุ่นที่นำอาหารทะเล ผัก หรือ ส่วนผสม อื่น ๆ มาแช่ในซุปที่ปรุงรส ด้วย เกลือ โชยุ หรือ มิโสะ นอกจากนี้ยังเรียกอีกอย่างว่า อัตสึโมโน (羹)[広辞苑] 吸物 ในความหมายเชิงกว้างหมายถึงซุปที่รับประทานเป็นกับแกล้มของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์『四季日本の料理 春』講談社 ISBN 4-06-267451-3
# บาทวิถี
thumb| บาทวิถีผ่านป่าในเมืองบราสตัด ประเทศสวีเดน
บาทวิถี หรือ ทางเท้า หรือ ฟุตบาท  (หรือที่มักเรียกว่า ทางคนเดิน รอยเดิน หรือ เส้นทางศึกษาธรรมชาติ) เป็นทางสัญจรประเภทหนึ่งที่สร้างขึ้นสำหรับให้คนเดินเท่านั้น โดยไม่รองรับการจราจรรูปแบบอื่น เช่น ยานยนต์ จักรยาน และ การขี่ม้า สามารถพบได้ในหลากหลายสถานที่ เช่น ใจกลางเมือง ไปจนถึงบนที่ดินเพาะปลูก และบนสันเขา บาทวิถีในเมืองส่วนใหญ่มักเป็นทางลาดยาง อาจมีขั้นบันได และอาจเรียกว่า ทางซอกตึก ตรอก ซอย ขั้นบันได ฯลฯ

อุทยานแห่งชาติ พื้นที่สงวน พื้นที่คุ้มครอง และพื้นที่ป่าคุ้มครองอื่น ๆ บางแห่ง อาจมีบาทวิถีด้วยเช่นกัน คำว่าบาทวิถียังสามารถอธิบายถึงทางเดินข้างถนนในบางประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ (เช่น ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และไอร์แลนด์) ได้อีกด้วย

บาทวิถีอาจมีลักษณะเป็นสะพานลอยเชื่อมสองสถานที่ที่ตั้งอยู่ตรงข้ามกันโดยข้ามแม่น้ำที่กั้นไว้
# บาร์ต เดอ เวเฟอร์
บาร์ต อัลแบร์ ลิลียาน เดอ เวเฟอร์ (เกิด 21 ธันวาคม พ.ศ. 2513) เป็นนักเขียน นักประวัติศาสตร์ และนักการเมืองชาวเบลเยียม นายกรัฐมนตรีเบลเยียม อดีตหัวหน้าพรรค New Flemish Alliance (เอ็น-วีเอ) และนายกเทศมนตรีแอนต์เวิร์ป

เดอ เวเฟอร์นำพรรคของเขาสู่ชัยชนะในการเลือกตั้งทั่วไปปี 2553 ซึ่งทำให้ เอ็น-วีเอ กลายเป็นพรรคที่ใหญ่ที่สุดทั้งในแคว้นแฟลนเดอส์และในประเทศ เขาสามารถทำสำเร็จอีกครั้งในการเลือกตั้งสามครั้งถัดมา และในที่สุดหลังการเลือกตั้งปี 2567 สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปทรงมอบหมายให้เขาจัดตั้งรัฐบาลใหม่

หลังจากการเจรจากันเป็นเวลากว่า 8 เดือน ระหว่างพรรค N-VA Vooruit CD&V MR และ Les Engagés ในที่สุดเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2568 ได้มีการประกาศว่าทุกฝ่ายสามารถบรรลุข้อตกลงร่วมกัน และเดอ เฟเวอร์ได้รับการเสนอชื่อให้เป็นนายกรัฐมนตรี ต่อมา ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 เดอ เวเฟอร์ได้เข้าพิธีสาบานตนเข้ารับตำแหน่ง ทำให้เขากลายเป็นนักการเมืองชาตินิยม Flemish คนแรกที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของเบลเยียม

 ประวัติ 
เดอ เฟเวอร์สมรสกับชาวดัตช์ และมีบุตรด้วยกัน 4 คน ปัจจุบันพวกเขาอาศัยอยู่ร่วมกันในเมือง Deurne ในปี 2555 เดอ เฟเวอร์เริ่มลดน้ำหนักอย่างเข้มงวด และสามารถลดน้ำหนักได้ถึง 60 กิโลกรัม การเปลี่ยนแปลงทางกายภาพของเขาได้รับความสนใจจากสื่อเบลเยียมอย่างมาก ต่อมาเขาได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับคำแนะนำในการลดน้ำหนัก นอกจากนี้ เดอ เวเฟอร์ยังระบุว่า การวิ่งมาราธอนเป็นงานอดิเรกหลักของเขานอกเหนือจากงานการเมือง นอกจากภาษาดัตช์แล้ว เดอ เฟเวอร์ยังสามารถพูดภาษาฝรั่งเศส ภาษาอังกฤษ และภาษาเยอรมันได้ด้วย
# ประเทศลิทัวเนียในการประกวดเพลงยูโรวิชัน
ประเทศลิทัวเนียได้เข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันทั้งหมด 24 ครั้ง โดยเข้าร่วมครั้งแรกใน ด้วยเพลง "ลอปชิเนมีลิไม" โดยศิลปินโอวิดิอุส วิสเนียอุสคัส ซึ่งได้รับอันดับสุดท้ายด้วยคะแนนรวม 0 คะแนน ลิทัวเนียถอนตัวจากการประกวดหลังจากครั้งนั้น โดยกลับมาเข้าร่วมอีกครั้งใน ผลงานที่ดีที่สุดของประเทศคือใน ด้วยเพลง "วีอาร์เดอะวินเนอร์ส" โดยแอลทียูไนเต็ด ลิทัวเนียทำผลงานได้ถึงสิบอันดับแรกอีกครั้งใน โดยดอนนี มอนเทลล์ด้วยเพลง "ไอฟ์บีนเวตติงฟอร์ดิสไนต์" ในอันดับที่เก้า และอีกครั้งใน ซึ่งเพลง "ดิสโกเท็ก" โดยเดอะรูปได้รับอันดับที่แปด ลิทัวเนียมีสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติลิทัวเนีย (แอลอาร์ที) เป็นสถานีโทรทัศน์ประจำชาติที่เข้าร่วม

ณ ปี 2024 ลิทัวเนียยังคงเป็นประเทศเดียวในกลุ่มรัฐบอลติกที่ยังไม่เคยชนะการประกวดเพลงยูโรวิชัน หลังจากที่ชนะใน และใน อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่มีการริเริ่มระบบรอบรองชนะเลิศในปี 2004 ลิทัวเนียผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศมากเป็นอันดับสองเมื่อเทียบกับประเทศบอลติกอื่น ๆ โดยมีเข้ารอบทั้งหมด 17 ครั้ง เปรีบเทียบกับ 19 ครั้งของเอสโตเนีย และ 11 ครั้งของลัตเวีย

การเข้าร่วม
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติลิทัวเนีย (แอลอาร์ที) เป็นสมาชิกสามัญของสหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป (อีบียู) ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1993 จึงมีสิทธิ์เข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน โดยได้เข้าร่วมการประกวดตั้งแต่ในปี 1994
# ชกอดราเอเลกตรอนีเก
ชกอดราเอเลกตรอนีเก  เป็นศิลปินคู่ดูโอแนวโฟล์กทรอนิกาสัญชาติแอลเบเนีย ที่ก่อตั้งขึ้นในชกอเดอร์เมื่อปี 2019 สมาชิกประกอบด้วยกอเลอ ลัตซาและเบอาตรีเช เจร์จี ทั้งคู่จะเป็นตัวแทนของแอลเบเนียในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ด้วยเพลง "ซีเยร์ม"

 ประวัติ 
กอเลอ ลัตซาและเบอาตรีเช เจร์จีมาจากชกอเดอร์ เมืองทางตอนเหนือของประเทศแอลเบเนีย โดยเป็นผู้อพยพที่เติบโตในอิตาลี พวกเขาได้รับความนิยมในแอลเบเนียจากการวางจำหน่ายซิงเกิล เช่น "กูเอเจียตาเวดีน" และ "ซึนนินซีเซเชียร์" ในปี 2020 นอกจากนี้แล้วพวกเขาได้เริ่มแสดงในงานเทศกาลนานาชาติต่าง ๆ อีกด้วย

ชกอดราเอเลกตรอนีเกยังได้ประพันธ์เพลง "เอเยมยานูเซ" ให้แก่เรซาร์ตา สมายาเพื่อเข้าแข่งขันในเฟสติวอลิอิกังกัส ครั้งที่ 60 ซึ่งสามารถคว้ารางวัลรองชนะเลิศอันดับสอง

ในปี 2022 พวกเขาได้เปิดตัวอีพีแรก "ไลฟ์แอตอูซินา" โดยมี "ตูร์ตูเลเช" เป็นซิงเกิลหลัก

ในปี 2024 ชกอดราเอเลกตรอนีเกได้รับเลือกให้เข้าแข่งขันเฟสติวอลิอิกังกัส ครั้งที่ 63 ด้วยเพลง "ซีเยร์ม" เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 2024 พวกเขาได้เข้ารอบชิงชนะเลิศ และสามารถชนะการแข่งขันได้ในที่สุด ทั้งคู่จะได้เป็นตัวแทนของประเทศแอลเบเนียในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025

 แนวเพลง 
ดนตรีของชกอดราเอเลกตรอนีเกมีความโดดเด่นในการผสมผสานแนวเพลงต่างๆ เช่น อิเล็กทรอนิกส์ ป็อป และดนตรีแอลเบเนียแบบดั้งเดิม เพลงของทั้งคู่จะมีท่วงทำนองที่ติดหู จังหวะที่ดึงดูดใจ และเนื้อเพลงที่มักจะพูดถึงประเด็นต่าง ๆ เช่น ความรักหรือชีวิตประจำวัน ทั้งคู่มีหัวใจหลักของการเป็นศิลปิน คือ การตีความเพลงพื้นบ้านของชกอเดอร์ใหม่ในสไตล์อิเล็กทรอนิกส์ร่วมสมัย

 ผลงานเพลง 
 อีพี 
 ชื่อ รายละเอียด ไลฟ์แอตอูซินา วางจำหน่าย: 10 มีนาคม ค.ศ. 2022
 ค่ายเพลง: อัลต์ออเรียนท์
 รูปแบบ: ดิจิทัลดาวน์โหลด, สตรีมมิง

 ซิงเกิล 
 ชื่อ ปี อัลบั้มหรืออีพี "กูเอเจียตาเวดีน" 2020 rowspan="2"  "ซึนนินซีเซเชียร์" "ตูร์ตูเลเช" 2022 ไลฟ์แอตอูซินา "วัยซีเกงกาบาดึนยายา" 2023 rowspan="2"  "ซีเยร์ม" 2024
# รูปเงาทึบ
รูปเงาทึบ,  ภาพโครงทึบ หรือ ซีลูเอตต์  คือภาพของบุคคล สัตว์ วัตถุ หรือฉากที่แสดงเป็นรูปร่างทึบสีเดียว มักเป็นสีดำ โดยขอบของภาพเงาจะตรงกับโครงร่างของวัตถุนั้น ๆ ภายในภาพเงาจะไม่มีรายละเอียด และโดยทั่วไปจะมีพื้นหลังสีอ่อน เช่น สีขาว หรือไม่มีพื้นหลังเลย

รูปเงาทึบแตกต่างจากภาพเค้าโครง (outline) ซึ่งแสดงขอบของวัตถุในรูปแบบเส้น ในขณะที่รูปเงาทึบจะปรากฏเป็นรูปทรงทึบ รูปเงาทึบสามารถสร้างขึ้นได้ในสื่อศิลปะที่หลากหลาย แต่ในช่วงแรกใช้เพื่ออธิบายชิ้นงานกระดาษที่ถูกตัดเป็นรูปเงา แล้วติดลงบนพื้นหลังที่มีสีตัดกัน และมักจะนำมาใส่กรอบ
# เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน
เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน  เป็นตำแหน่งผู้นำระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์จีนเพื่อช่วยเหลืองานประจำวันคณะกรรมาธิการกลาง ตำแหน่งเลขาธิการถูกจัดตั้งขึ้นตั้งแต่เริ่มก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์จีน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการสูญเสียข้อมูลระหว่างการเดินทัพทางไกลและสงครามกลางเมืองจีน ทำให้บันทึกของเลขาธิการในช่วงแรก ๆ ไม่สมบูรณ์ เติ้ง เสี่ยวผิง ผู้นำรุ่นที่สองของจีน เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางสามครั้งในช่วงแรก ๆ ตำแหน่งเลขาธิการถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเลขาธิการใหญ่ตั้งแต่ ค.ศ. 1956 ถึง 1966 และจาก ค.ศ. 1980 ถึง 1982 ในเวลานั้น ผู้นำของพรรคคอมมิวนิสต์ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการกลาง เลขาธิการใหญ่ช่วยประธานพรรคและรองประธานพรรคในการจัดการงานของสำนักเลขาธิการ เติ้ง เสี่ยวผิง และหู เย่าปัง ดำรงตำแหน่งเลขาธิการและเลขาธิการใหญ่ตามลำดับในช่วงสมัยประธานเหมา เจ๋อตง และประธานฮฺว่า กั๋วเฟิง ตามลำดับ

รายนามผู้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการ
 ชื่อ เริ่มวาระ สิ้นสุดวาระ ตำแหน่งเหมา เจ๋อตงมิถุนายน 1923???เลขาธิการสำนักงานกลาง???มกราคม 1925???หัวหน้าสำนักงานเลขาธิการหวัง รั่วเฟย์กรกฎาคม 1926เมษายน 1927เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางหลี่ เหวย์ฮั่น(ไม่ปรากฎ)เมษายน 1927???เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางเฉิน ตู๋ซิ่ว(รักษาการ)เมษายน 1927???เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางเลขาธิการใหญ่คณะกรรมาธิการกลางไช่ เหอเซิน??????เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางหัวหน้ากรมโฆษณาชวนเชื่อจาง กั๋วเทา???มิถุนายน 1927เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางหัวหน้ากรมองค์การเติ้ง จงเซี่ยมิถุนายน 1927สิงหาคม 1927เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางหลี่ เหวย์ฮั่นสิงหาคม 1927มิถุนายน 1928เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางเติ้ง เสี่ยวผิงธันวาคม 1927กรกฎาคม 1929เลขาธิการสำนักเลขาธิการโจว เอินไหลมิถุนายน 1928ตุลาคม 1928เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางหัวหน้ากรมองค์การหลี่ ลี่ซานตุลาคม 1928???เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางยฺหวี เจ๋อหงกรกฎาคม 1929มิถุนายน 1930เลขาธิการสำนักเลขาธิการหลี่ ลี่ซานมิถุนายน 1930กันยายน 1930เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางเลขาธิการสำนักเลขาธิการหฺวาง เหวินหรงมิถุนายน 1930???เลขาธิการสำนักเลขาธิการเคอ ชิ่งชือมิถุนายน 1931พฤษภาคม 1933เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางชั่วคราวเคอ ชิ่งชือพฤษภาคม 1933???เลขาธิการสำนักงานกลางเซี่ยงไฮ้เติ้ง อิ่งเชามกราคม 1934มกราคม 1935เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางเติ้ง เสี่ยวผิงมกราคม 1935ธันวาคม 1935เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางธันวาคม 1935สิงหาคม 1937เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางหวัง โฉ่วเต้าธันวาคม 1935สิงหาคม 1937เลขาธิการสำนักเลขาธิการหลิว อิง??????เลขาธิการสำนักเลขาธิการหวัง รั่วเฟย์สิงหาคม 1937มีนาคม 1940เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางเหริน ปี้ฉือกันยายน 1941ตุลาคม 1950เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางเติ้ง เสี่ยวผิงเมษายน 1954กันยายน 1956เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางหู เย่าปังธันวาคม 1978กุมภาพันธ์ 1980เลขาธิการคณะกรรมาธิการกลางหัวหน้ากรมโฆษณาชวนเชื่อ
# เบอร์มิงแฮม (รัฐแอละแบมา)
เบอร์มิงแฮม  เป็นนครทางตอนเหนือของภาคกลางของรัฐแอละแบมา สหรัฐอเมริกา เป็นที่ตั้งเทศมณฑล ของเทศมณฑลเจฟเฟอร์สัน ซึ่งเป็นเทศมณฑลที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐแอละแบมา จากการประมาณการสำมะโนประชากรปี 2023 เมืองเบอร์มิงแฮมมีประชากร 196,910 คน ซึ่งลดลง 2% จากสำมะโนประชากรปี 2020  เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับสองรัฐแอละแบมา รองจากฮันต์สวิลล์ เขตมหานครเบอร์มิงแฮม ซึ่งมีพื้นที่กว้างขวางกว่านั้นมีประชากรในปี 2020 จำนวน 1,115,289 คน  และเป็นเขตมหานครที่ใหญ่ที่สุดในรัฐแอละแบมา รวมถึงเป็นเขตที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 47 ในสหรัฐอเมริกา
# เทศมณฑลนอร์บ็อตเติน
เทศมณฑลนอร์บ็อตเติน  (, Meänkieli/ ,) เป็นเทศมณฑลที่อยู่เหนือสุดของประเทศสวีเดน นอกจากนี้ยังเป็นเทศมณฑลที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุด โดยครอบคลุมเกือบหนึ่งในสี่ของพื้นที่ทั้งหมดของประเทศสวีเดน มีอาณาเขตติดกับเทศมณฑลเว็สเตอร์บ็อตเตินทางตะวันตกเฉียงใต้ ติดกับอ่าวบอทเนียทางตะวันออกเฉียงใต้ ติดกับเทศมณฑลนูลันและทรุมส์ของประเทศนอร์เวย์ทางตะวันตกเฉียงเหนือ และติดกับเขตแลปแลนด์ของประเทศฟินแลนด์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือ
# แยกเพลินจิต
แยกเพลินจิต  เป็นสี่แยกในพื้นที่แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดระหว่างถนนวิทยุและถนนเพลินจิต ซึ่งปัจจุบันทั้งสองสายเป็นถนนที่มีราคาที่ดินริมถนนต่อตารางวาสูงที่สุดเป็นอันดับที่ 1 และ 2 ของประเทศไทยตามลำดับ จากการประเมินราคาที่ดินโดยกรมธนารักษ์ กระทรวงการคลัง ทำให้แยกเพลินจิตนี้เป็นแยกที่มีมูลค่าที่ดินโดยรอบแยกสูงที่สุดในประเทศไทยเช่นกัน ปัจจุบันมีกลุ่มพันธมิตรทางธุรกิจร่วมมือกันพัฒนาโครงการโดยรอบแยกเพลินจิตในชื่อ เพลินจิตซิตี้ มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554

 ประวัติ 
แยกเพลินจิตเกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2463 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พร้อมกับการสร้างถนนเพลินจิตและถนนวิทยุ โดยในขณะนั้นมีลักษณะคล้ายถนนเส้นเดียว เนื่องจากเป็นจุดสิ้นสุดของถนนเพลินจิตที่เชื่อมต่อจากถนนพระรามที่ 1 มาจากฝั่งตะวันตก และเป็นจุดเริ่มต้นของถนนวิทยุที่จะมุ่งหน้าไปทางทิศใต้

ต่อมาในปี พ.ศ. 2466 มีการตัดถนนเพลินจิตและถนนสุขุมวิทระยะแรกต่อจากแยกเพลินจิตข้ามทางรถไฟไปยังซอยเข้าโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย ก่อนจะตัดถนนต่อไปยังจังหวัดสมุทรปราการและภาคตะวันออกในระยะถัดมา ทำให้แยกเพลินจิตเป็นสามแยก

ต่อมาในปี พ.ศ. 2513 มีการตัดถนนวิทยุต่อจากแยกเพลินจิตขึ้นไปทางทิศเหนือ ข้ามคลองแสนแสบที่สะพานวิทยุ ไปยังแยกวิทยุ-เพชรบุรี เพื่อเชื่อมต่อกับถนนเพชรบุรีส่วนที่ตัดถนนเพิ่มซึ่งมักถูกเรียกว่า "ถนนเพชรบุรีตัดใหม่" ทำให้แยกเพลินจิตเป็นสี่แยกมาจนถึงปัจจุบัน

 การจัดการจราจร 
ปัจจุบันตั้งแต่ พ.ศ. 2561 มีการจัดการจราจรเพื่อลดปัญหาการจราจรติดขัดในย่านถนนสุขุมวิท โดยรถยนต์ที่มาจากถนนเพลินจิตฝั่งขาออกเมืองจะไม่สามารถตรงไปแยกด่วนเพลินจิตได้ ยกเว้นเฉพาะรถประจำทาง รถจักรยานยนต์ และรถยนต์ที่ต้องการขึ้นทางพิเศษเฉลิมมหานคร โดยจะถูกบังคับให้เลี้ยวขวาเข้าถนนวิทยุออกไปยังถนนพระรามที่ 4 ยกเว้นในช่วงเวลา 17:00–19:00 น. ที่จะมีการเปิดเพิ่มให้เลี้ยวซ้ายขึ้นสะพานวิทยุออกไปยังถนนเพชรบุรี

 เพลินจิตซิตี้ 
เพลินจิตซิตี้  เป็นโครงการพัฒนาย่านธุรกิจ การค้า และการท่องเที่ยวโดยรอบแยกเพลินจิต โดยเกิดจากความร่วมมือระหว่างพันธมิตรธุรกิจรายใหญ่ 5 ราย ได้แก่ เซ็นทรัล รีเทล คอร์ปอเรชั่น, ธนาคารกรุงศรีอยุธยา, กลุ่มนายเลิศ, โนเบิล ดีเวลลอปเมนท์ และยูนิเวนเจอร์ ในการพัฒนาแยกเพลินจิตให้เป็นย่านการค้าในระดับเดียวกับย่านการค้าที่มีชื่อเสียงในต่างประเทศ เช่น ช็องเซลีเซ ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส, ถนนฟิฟธ์เอเวนิว ในนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา และเขตชินจูกุ ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยใช้มูลค่าการลงทุนทั้งหมดมากกว่า 50,000 ล้านบาท มีการเปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2554

 สถานที่โดยรอบทางแยก 

 ในโครงการเพลินจิตซิตี้ 

 เซ็นทรัล เอ็มบาสซี (เซ็นทรัล รีเทล คอร์ปอเรชั่น)
 โรงแรม พาร์ค ไฮแอท กรุงเทพฯ
 อาคารกรุงศรีเพลินจิต (ธนาคารกรุงศรีอยุธยา)
 กลุ่มนายเลิศ
 บ้านปาร์คนายเลิศ
 เดอะ ซัมเมอร์ เฮาส์
 อาคารภักดี
 โรงแรม อมัน นายเลิศ กรุงเทพฯ
 โนเบิล เพลินจิต (โนเบิล ดีเวลลอปเมนท์)
 ปาร์คเวนเชอร์ อีโคเพล็กซ์ (ยูนิเวนเจอร์)
 โรงแรม ดิ โอกุระ เพรสทีจ กรุงเทพฯ

 อื่น ๆ 

 อาคารเวฟเพลส
 โรงแรมศิวาเทล กรุงเทพ
 สถานเอกอัครราชทูตสวิตเซอร์แลนด์ประจำประเทศไทย
 โรงแรม ดิ แอทธินี โฮเทล แบงค็อก
 โรงแรมแกรนด์ เซนเตอร์พอยต์ เพลินจิต
 98 ไวร์เลส
 วันซิตี้เซ็นเตอร์
 โรงแรมเมอเวนพิค บีดีเอ็มเอส เวลเนส รีสอร์ท กรุงเทพ
# ฮันต์สวิลล์
ฮันต์สวิลล์  เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในรัฐแอละแบมาของสหรัฐอเมริกา จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 พบว่ามีประชากร 215,006 คน และคาดว่าในปี 2024 จะมีประชากร 235,688 คน ทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 95 ในสหรัฐอเมริกา  เขตมหานครฮันต์สวิลล์ มีผู้อยู่อาศัยประมาณ 527,000 คน ในปี 2023 และเป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับสองของรัฐ รองจากเบอร์มิงแฮม ฮันต์สวิลล์เป็นที่ตั้งเทศมณฑลของเทศมณฑลเมดิสัน 
 อ้างอิง
# เจ้าหญิงมารีอา กรีสตีนาแห่งซัคเซิน (พ.ศ. 2313 - พ.ศ. 2394)
เจ้าหญิงมารีอา กรีสตีนาแห่งซัคเซิน (พ.ศ. 2313 - พ.ศ. 2394) (พระนามเต็ม: มารีอา กรีสตีนา อัลแบร์ตา คาโรลีนา; 7 ธันวาคม พ.ศ. 2313 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2394) ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งซัคเซิน และเป็นพระราชมารดาใน พระเจ้าการ์โล อัลแบร์โตแห่งซาร์ดิเนีย
 พระประวัติ 
เจ้าหญิงมารีอา กรีสตีนา เป็นพระธิดาเพียงพระองค์เดียวใน เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งคูร์ลันด์ กับ ฟรันชิชกา คราซินสกา เป็นพระราชนัดดา (หลานปู่) ในพระเจ้าเอากุสท์ที่ 3 แห่งโปแลนด์ พระบิดาและพระมารดาของพระองค์ ทรงเสกสมรสกันอย่างไม่เปิดเผยในปี พ.ศ. 2303 ในวอร์ซอ การเสกสมรสครั้งนี้เป็นการแต่งงานต่างฐานันดร อย่างไรก็ตามพระมารดาของพระองค์ทรงถูกสถาปนาเป็นเจ้าหญิงจากจักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในปี พ.ศ. 2318 โดยในวัยเยาว์ พระองค์ถูกอบรมโดยพระพี่เลี้ยง และมีอาจารย์สอนพิเศษส่วนพระองค์ ทรงมีทักษะทางด้านภาษาเป็นเลิศ (ภาษาเยอรมัน ภาษาอิตาลี ภาษาฝรั่งเศส ภาษาโปแลนด์ และภาษาอังกฤษ) ทรงเรียนรู้ปรัชญา ภูมิศาสตร์ วรรณกรรม ดนตรี การเต้นรำ

 เสกสมรส 
พระองค์ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ การ์โล เอมานูเอเล เจ้าชายแห่งการิญญาโน เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2340 มีพระบุตร 2 พระองค์ คือ
พระเจ้าการ์โล อัลแบร์โตแห่งซาร์ดิเนีย
เจ้าหญิงเอลีซาเบ็ทแห่งซาวอย

หลังจากเสกสมรสได้เพียง 3 ปี พระสวามีก็สิ้นพระชนม์ในเรือนจำฝรั่งเศส 

พระองค์ทรงเสกสมรสครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2353 กับ จูลีอัส มัคซีมีลีอาน เจ้าชายแห่งมงต์แลร์ต มีพระบุตรที่เกิดจากการเสกสมรสครั้งที่ 2 5 คน ชาย 1 หญิง 4 ดังนี้
ลูลีอัส โมริทซ์ เจ้าชายแห่งมงต์แลร์ต
ลูอีซ บัทธิลด์ เดอ มงต์แลร์ต
แบร์ธ มารีอา เดอ มงต์แลร์ต
ฟรีเดอริคเค เดอ มงต์แลร์ต
มาร์เกอริเต เดอ มงต์แลร์ต

ในปี พ.ศ. 2367 พระองค์และพระสวามี ได้ซื้อ ปราสาทชาร์โล วิลเฮล็มแบร์ค ในเขตกัลลิทซินเบิร์ก 

เจ้าหญิงฯ สิ้นพระขนม์ ณ กรุงปารีส เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2394 สิริพระชันษา 80 ปี พระศพถูกฝังไว้ในโบสภ์มาริเทน
 อ้างอิง 
Maria Bogucka (2017). Women in Early Modern Polish Society, Against the European Background. Routledge. p. 171. ISBN 9781351871990. [accessed = 2018.11.23]