wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# มีนอราอีแกลอน
มีนอราอีแกลอน (/) หรือ หออะษานแกลอน  เป็นหออะษานในปอยีแกลอน บูฆอรอ ประเทศอุซเบกิสถาน และเป็นหนึ่งในจุดสนใจสำคัญของเมือง

หอคอยนี้สร้างขึ้นในปี 1127 โดย Mohammad Arslan Khan ผู้ปกครองอาณาจักรข่านคาราคานิด เพื่อใช้งานเป็นหออะษาน หอคอยก่อขึ้นจากอิฐ มีความสูง 45.6 เมตร (48 เมตรหากรวมปลายยอด) และมีขนาดค่อย ๆ เล็กลงจากล่างขึ้นบนด้วยเส้นผ่าศูนย์กลาง 9 เมตรที่ฐาน, 6 เมตรที่ยอด ภายในหอมีบันไดเวียนขึ้นไปสู่ห้องโถงชั้นสูงสุดของหอคอยwww.advantour.com/uzbekistan ในยามศึกสงคราม หอคอยนี้ยังสามารถใช้เป็นหอสังเกตการณ์ข้าศึกได้Michell, G. 1995. Architecture of the Islamic World. London: Thames and Hudson, 259

เมื่อครั้งเจงกีส ข่าน กรีธาทัพมารบและทำลายล้างสิ่งก่อสร้างทั้งหมดในบูฆอรอจนราบ เจงกีส ข่าน สั่งให้ทหารเหลือหอคอยนี้ไว้ไม่ให้ทำลายเนื่องจากหอคอยนี้สร้างความประทับใจแก่เขาอย่างมาก ในท้องถิ่นเรียกขานหอคอยนี้ว่า "หอคอยแห่งความตาย" เนื่องจากมีการประหารชีวิตนักโทษโดยการโยนจากยอดหอคอยนี้มาจนถึงต้นศตวรรษที่ยี่สิบ ฟิตซ์รอย มาเคลน ผู้เดินทางมายังบูฆอรอในปี 1938 ระบุไว้ในบันทึก Eastern Approaches ว่า "เป็นเวลานับหลายศตวรรษก่อนปี 1870 และอีกครั้งในช่วงปีอันวุ่นวายระหว่างปี 1917–1920 ผู้คนถูกโยนลงจากชั้นบนสุดของหอคอยที่ตกแต่งอย่างประณีตนี้"
# สถาบันการจัดการอินเดีย อะห์มดาบาด
สถาบันการจัดการอินเดีย อะห์มดาบาด (IIM Ahmedabad) เป็นวิทยาลัยบริหารธุรกิจในอะห์มดาบาด รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย และได้รับสถานะสถาบันซึ่งมีความสำคัญระดับชาติโดยรัฐบาลอินเดียในปี 2017 สถาบันก่อตั้งขึ้นในปี 1961 เปิดสอนเกี่ยวกับการบริหารธุรกิจในสาขาต่าง ๆ สถาบันก่อตั้งขึ้นโดยรวี เจ. มัตตาอี ในปี 2020 สถาบันเป็นวิทยาลัยบริหารธุรกิจอันดับหนึ่งของประเทศตามการจัดอันดับของ NIRF

วิทยาเขตของ IIM อะห์มดาบาด มีพื้นที่ 102 เอเคอร์ ตั้งอยู่ในย่านวัสตรปุระ อะห์มดาบาด ภายในประกอบไปด้วยอาคารเรียน, สำนักงานอาจารย์, สิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ, หอสมุดวิกรม สรภาอี (Vikram Sarabhai Library), หอประชุมอาร์. เจ. มัตตาอี (R.J. Matthai Auditorium), ลานลุยส์ คาห์น (Louis Kahn Plaza), ศูนย์การจัดการนานาชาติ, ศูนย์การพัฒนาการจัดการกัสรุภาอี ลาลภาอี (Kasturbhai Lalbhai Management Development Centre), ร้านอาหารและร้านค้า เป็นต้น โดยในปี 1962 คณะกรรมการบริหารของ IIM อะห์มดาบาดบรรลุข้อตลกลงร่วมกับสถาบันการออกแบบแห่งชาติ (NID) ให้ออกแบบสร้างวิทยาเขตของ IMM อะห์มดาบาด สถาบันได้มอบหมายให้สถาปนิก ลุยส์ คาห์น และ บี. วี. โทศี เป็นผู้รับผิดชอบโครงการ ผลงานออกแบบของคาห์นมีลักษณะเด่นที่การใช้อิฐมอญเปลือย, รูปร่างเรขาคณิตจำนวนมากในการตกแต่ง เขาได้ผสมผสานรูปแบบสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นของอินเดียเข้ากับสถาปัตยกรรมสมัยใหม่อย่างปราณีต ความโดดเด่นทางสถาปัตยกรรมที่เขาออกแบบดึวดูดให้มีนักท่องเที่ยวเดินทางมาเยี่ยมชมสถาบันอย่างไม่ขาดสาย ภาพยนตร์เรื่อง 2 สเตทส์ ซึ่งสร้างจากนิยายชื่อเดียวกันโดยเจตัน ภคัน ถ่ายทำที่สถาบัน

ตราของสถาบันนำมาจากมอทิฟรูป "ชีวพฤกษ์" (‘Tree of Life’) ซึ่งปรากฏในงานแกะสลักแลททิซใน จาฬี จากสมัยศตวรรษที่ 16 ในมัสยิดซิดดี ไซยยิด ในย่านเมืองเก่าอะห์มดาบาด
# ไอโค
ไอโค  เป็นวิดีโอเกมแนวต่อสู้-ผจญภัย พัฒนาโดยเจแปนสตูดิโอและทีมไอโค และจัดจำหน่ายโดยโซนี่คอมพิวเตอร์เอนเตอร์เทนเมนท์ วางจำหน่ายบนเครื่องเพลย์สเตชัน 2 ในปี 2001 และปี 2002 ในภูมิภาคต่าง ๆ ตัวเกมได้รับการออกแบบและกำกับโดย Fumito Ueda ผู้ซึ่งต้องการสร้างเกมมินิมอลตามแนวคิด "เด็กหนุ่มพบหญิงสาว" เดิมทีตัวเกมถูกวางแผนพัฒนาสำหรับเพลย์สเตชัน ไอโค ใช้เวลาประมาณ 4 ปีในการพัฒนา ทีมงานใช้แนวทาง "การออกแบบลบออก" เพื่อลดองค์ประกอบของรูปแบบการเล่นที่รบกวนฉากและเรื่องราวของเกมเพื่อสร้างความดื่มด่ำในระดับสูง

ไอโค นำเสนอการออกแบบและองค์ประกอบทางเทคนิคหลายอย่าง รวมถึงเรื่องราวที่บอกเล่าด้วยบทสนทนาที่น้อยที่สุด ไฟส่องสว่าง และแอนิเมชันคีย์เฟรมที่มีอิทธิพลต่อเกมต่อ ๆ มา แม้ว่าจะไม่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ แต่ตัวเกมก็ได้รับการยกย่องจากผลงานศิลปะ รูปแบบการเล่นดั้งเดิม และองค์ประกอบของเนื้อเรื่อง และได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงถูกเสนอชื่อ "เกมแห่งปี" และรางวัลเกมดีเวลลอปเปอร์สชอยอวอร์ดส์สามรางวัล ถือเป็นความคลาสสิกเกินพิสัยที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และมักถูกนำมาอภิปรายเกี่ยวกับวิดีโอเกมในรูปแบบศิลปะ ตัวเกมมีอิทธิพลต่อวิดีโอเกมมากมายตั้งแต่เปิดตัว ตัวเกมได้ถูกวางจำหน่ายอีกครั้งในยุโรปในปี 2006 ร่วมกับเกม แชโดว์ออฟเดอะโคลอสซัส เกมที่สืบทอดจิตวิญญาณของเกม ไอโค ตัวเกมฉบับรีมาสเตอร์ความละเอียดสูงวางจำหน่ายพร้อมกับ เกม แชโดว์ออฟเดอะโคลอสซัส ในชื่อ เดอะไอโคแอนด์แชโดว์ออฟเดอะโคลอสซัสคอลเลกชัน ซึ่งวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชัน 3 ในปี 2011

 ตัวละคร 

 ไอโค (Ico) เด็กหนุ่มผู้มีเขาอยุ่บนศีรษะ ถูกกลุ่มชาวบ้านจับตัวมาขังไว้ในโลงศพหินที่ปราสาทแห่งม่านหมอกตามคำสั่งของราชินี แต่ก็หนีออกจากโลงศพหินมาได้ จึงต้องหาทางออกจากปราสาท

 ยอร์ดา (Yorda) หญิงสาวที่ถูกขังอยู่ในกรงจนกระทั่งไอโคได้ช่วยไว้ จึงเดินทางร่วมกันเพื่อหาทางออกจากปราสาท มีพลังในการเปิดกลไกประตูในบางแห่งอีกด้วย

 ราชินี (The Queen) ผู้ปกครองปราสาทแห่งม่านหมอกและเป็นแม่ของยอร์ดา มีความต้องการอยากจะเป็นอมตะจึงคิดจะใช้ยอร์ดาเป็นร่างใหม่ของตน และเป็นคนที่สั่งให้คนในหมู่บ้านรอบๆซึ่งก็รวมถึงหมู่บ้านของไอโคให้จับเด็กที่มีเขามาขังไว้ในปราสาทอีกด้วย เพื่อใช้เป็นพลังงานในการย้ายไปสู่ร่างของยอร์ดา ภายหลังถูกสังหารโดยไอโค

 เงาดำ (Shadow Creatures) สิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์มีเขาที่มีร่างกายสีดำ อาศัยอยู่ทั่วปราสาท มีหน้าที่ในการจับกุมยอร์ดาให้กลับไปที่กรงขังอีกครั้ง ภายหลังได้พบว่าแท้จริงแล้วเงาดำพวกนั้นคือวิญญาณของเด็กมีเขาที่ถูกส่งมาที่ปราสาทก่อนหน้าไอโค แต่ไม่สามารถหลบหนีออกไปได้จึงถูกสะกดวิญญาณไว้โดยราชินี
# กุมบัซ (ศรีรังคปัฏฏณะ)
กุมบัซ (อักษรโรมัน: Gumbaz) เป็นอนุสรณ์ศพแบบมุสลิม (มักบะรา) ที่ล้อมรอบด้วยสวน ตั้งอยู่ที่ศรีรังคปัฏฏณะ เป็นที่ไว้ร่างของติปูสุลตาน, บิดา ไฮเดอร์อะลี และมารดา แรกเริ่มสร้างขึ้นโดยติปูสุลตานเพื่อใช้เป็นที่ไว้ศพของบิดามารดาของเขา ภายหลังติปูสุลตานเสียชีวิตในปี 1799 ทางการอังกฤษเจ้าอาณานิคมให้นำร่างของเขามาไว้ที่นี่เช่นกัน

กุมบัซสร้างขึ้นในปี 1782-84 โดยห้อมล้อมด้วนสวนไซเปรสซึ่งมีการกล่าวไว้ว่าติปูเป็นผู้เก็บกรวบรวมพันธุ์ไซเปรสต่าง ๆ จากเปอร์เซีย, ออตโตมัน, คาบูล และ มอริเชียสของฝรั่งเศสมาปลูกไว้ที่นี่ ประตูแกะสลักบานเดิมของกุมบัซถูกถอดออกและนำไปจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียแอนด์อัลเบิร์ทในลอนดอน ประตูบานปัจจุบันทำมาจากไม้ตะโกประดับงาช้าง เป็นของขวัญที่มอบให้โดยลอร์ดดัลฮูซี
# ศรีรังคปัฏฏณะ
ศรีรังคปัฏฏณะ (Srirangapatna หรือ Shrirangapattana) หรือชื่อทับศัพท์ เซริงกาปาตาม (Seringapatam) ในสมัยบริติชราช) เป็นเมืองและเขตปกครองย่อยของอำเภอมาณฑยะ รัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย ไม่ไกลจากนครไมสูรุ ศรีรังคปัฏฏณะเป็นที่ตั้งของโบราณสถานสำคัญจำนวนมาก ปัจจุบันนครเก่าของศรีรังคปัฏฏณะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโกMonuments of Srirangapatna Island Town, UNESCO

ชื่อของเมืองมาจากรังคนาถสวามีเทวาลยัมซึ่งเป็นเทวาลัยศูนย์กลางของเมืองและเป็นเทวาลัยหลักของไวษณวะ เมืองศรีรังคปัฏฏณะจึงเป็นศูนย์กลางการจาริกแสวงบุญของศาสนิกชนนิกายไวษณวะในอินเดียใต้ เทวาลัยนี้สร้างขึ้นในสมัยจักรวรรดิคงคา ศรีรังคปัฏฏณะเป็นเมืองสำคัญในประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิต่าง ๆ ในอินเดียใต้ และเป็นราชธานีของราชอาณาจักรไมสูรุภายใต้ปกครองของไฮเดอร์อะลี และ ตีปูสุลตาน

ในวรรณกรรม
 ชาร์พส์ไทเกอร์ โดยเบอร์นาร์ด คอร์นเวลล์ มีเนื้อหาเกี่ยวกับการศึกสมมติในชื่อ "ยุทธการที่เซริงกาปาตาม"
 เดอะมูนสโตน โดยวิลกี คอลลินส์ เนื้อหาเกี่ยวกับอัญมนีลึกลับที่ถูกเจ้าอาณานิคมอังกฤษขโมยไปจากศรีรังคปัฏฏณะ
# พิพิธภัณฑสถานแห่งรัฐประวัติศาสตร์เตมือร์
พิพิธภัณฑสถานแห่งรัฐประวัติศาสตร์เตมือร์  เป็นพิพิธภัณฑ์ในกรุงทาชเคนต์ เมืองหลวงของประเทศอุซเบกิสถาน เปิดให้บริการในปี 1996 โดยมีเนื้อหาของพิพิธภัณฑ์อุทิศแก่เรื่องราวของอะมีรเตมือร์ ขุนศึกในประวัติศาสตร์

ในปี 1991 อุซเบกิสถานได้รับเอกราช และเกิดกระแสในการรื้อฟื้นมรดกทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของชาติ รวมถึงบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์อย่างอะมีรเตมือร์ ขุนศึกและนักปฏิวัติผู้รวมอำนาจจักรวรรดิ ในสมัยของเขาถือเป็นยุคทองของจักรวรรดิเตมือร์

อดีตประธานาธิบดีอิสลอม แกรีมัฟ สนับสนุนการเฉลิมฉลองเตมือร์โดยการเชื่อมโยงความสำเร็จของขุนศึกเตมือร์เข้ากับรูปแบบการปกครองของเขาเอง รวมถึงประกาศให้ปี 1996 เป็นปีแห่งอะมีรเตมือร์ และจัดงานเฉลิมฉลองครบรอบ 660 ปีของเตมือร์อย่างยิ่งใหญ่ทั่วประเทศ ซึ่งนำไปสู่การก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ซึ่งเกี่ยวกับเตมือร์และจักรวรรดิเตมือร์ขึ้นในย่านใจกลางเมืองหลวงทาชเคนต์Resolution 99 of the Cabinet of Ministers of the Republic of Uzbekistan, March 14, 1996
# คิงดอมฮาตส์ III
คิงดอมฮาตส์ III   เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาทในปี 2019 ที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยสแควร์เอนิกซ์ สำหรับเพลย์สเตชัน 4, เอกซ์บอกซ์วัน และมีการพอร์ตลงไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในภายหลัง เป็นเกมลำดับที่สิบสองในซีรีส์ คิงดอมฮาตส์ โดยเป็นบทสรุปของตำนานผู้แสวงหาความมืด หรือ "Dark Seeker Saga" ที่เริ่มต้นด้วยเกมต้นฉบับ ตัวเกมดำเนินเรื่องหลังจากเหตุการณ์ใน คิงดอมฮาตส์ทรีดี: ดรีมดรอปดิสแทนซ์ ซึ่งตัวเอกที่กลับมาคือโซระ ร่วมกับโดนัลด์ ดั๊ก, กูฟฟี่, คิงมิกกี้ และริคุ ในการค้นหาผู้พิทักษ์แห่งแสงทั้งเจ็ด ขณะที่พวกเขาพยายามขัดขวางแผนการของมาสเตอร์เซฮานอร์ท ซึ่งก่อกำเนิดหลังจากศัตรูในเกมหลักสองภาคแรก อันได้แก่ อันเซม ผู้แสวงหาความมืด และเซมนัส ถูกกำจัดตามลำดับ มาสเตอร์เซฮานอร์ทพยายามที่จะก่อสงครามคีย์เบลดครั้งที่สอง การเดินทางด้วยจุดประสงค์ดังกล่าวของกลุ่มตัวเอก ทำให้พวกเขาได้พบกับตัวละครและท่องไปในโลกที่สร้างจากการ์ตูนของดิสนีย์และพิกซาร์

แนวความคิดสำหรับการพัฒนาเกม คิงดอมฮาตส์ III เริ่มขึ้นในปี 2005 หลังจากเกม คิงดอมฮาตส์ II วางจำหน่ายในญี่ปุ่น และได้ประกาศการพัฒนาเกมในอีกแปดปีต่อมา หลังจากที่มีข่าวลือและการคาดเดาในช่วงหลายปีก่อนหน้านั้น ตัวเกมมีองค์ประกอบรูปแบบการเล่นที่คล้ายคลึงกับเกมหลักก่อนหน้า และขยายปาร์ตี้เป็นตัวละครทั้งหมด 5 ตัว นอกจากนี้ยังมีการโจมตีแบบใหม่ "Attraction Flow" ซึ่งได้แรงบันดาลใจมาจากเครื่องเล่นใน ดิสนีย์พาร์ก และรวมถึงมินิเกมที่ออกแบบโดยใช้แนวคิดจากการ์ตูนมิกกี้เมาส์สุดคลาสสิกของวอลต์ดิสนีย์โปรดักชัน ในรูปแบบของเกมจอภาพผลึกเหลวจากคริสต์ทศวรรษ 1980

คิงดอมฮาตส์ III วางจำหน่ายทั่วโลกในเดือนมกราคม 2019 และได้รับกระแสเชิงบวกจากนักวิจารณ์ ตัวเกมมียอดขายมากกว่าห้าล้านชุดภายในสัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย กลายเป็นทั้งเกมที่ขายเร็วที่สุดและขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์ของชุดเกม ส่วนเสริมเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้ของเกมชื่อ คิงดอมฮาตส์ III รีมายด์ วางจำหน่ายในวันที่ 23 มกราคม 2020 สำหรับเพลย์สเตชัน 4 และในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2020 สำหรับเอกซ์บอกซ์วัน มีการพอร์ตลงไมโครซอฟท์ วินโดวส์ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 30 มีนาคม 2021 พร้อมกับเกมอื่น ๆ ทั้งหมดในแฟรนไชส์ มีการประกาศพอร์ตเกมลงเวอร์ชันคลาวด์สำหรับนินเท็นโด สวิตช์ของเกมพร้อมเนื้อหาดาวน์โหลด  รีมายด์ ในเดือนตุลาคม 2021
 อ้างอิง
# ชุดกะลาสีของอาเคบิจัง
ชุดกะลาสีของอาเคบิจัง  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยฮิโระ มังงะได้รับการเผยแพร่ออนไลน์ผ่านทางเว็บไซต์ Tonari no Young Jump ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 และได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 13 มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยโคลเวอร์เวิกส์ เรื่มออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565

 สื่อ 
 มังงะ 
ชุดกะลาสีของอาเคบิจัง เขียนและวาดภาพประกอบโดยฮิโระ  มังงะได้รับการเผยแพร่ออนไลน์ผ่านทางเว็บไซต์ Tonari no Young Jump ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2559 มังงะเล่มแรกวางจำหน่ายในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2560 โดยในวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2564 มีการเปิดตัวเล่มที่ 9 สำนักพิมพ์รักพิมพ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในการแปลเป็นภาษาไทยในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2567

 อนิเมะ 
มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยโคลเวอร์เวิกส์ โดยถูกประกาศในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2564 โดยที่ Miyuki Kuroki รับหน้าที่กำกับซีรีส์ ขณะที่ Rino Yamazaki รับหน้าที่เขียนบทและดูแลสคริปต์ของซีรีส์ ออกแบบตัวละครโดย Megumi Kouno Kana Utatane รับหน้าที่แต่งเพลงประกอบซีรีส์ โดยซีรีส์อนิเมะเริ่มออกอากาศในวันที่ 9 มกราคม ถึงวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2565
# ไอน์ ดูไบ
ไอน์ ดูไบ  เป็นชิงช้าสวรรค์ที่ใหญ่และสูงที่สุดในโลก ตั้งอยู่บนเกาะบลูวอเตอร์สใกล้ดูไบ มารีนาในดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์

 ภูมิหลัง 
thumb|left|ไอน์ดูไบและเกาะบลูวอเตอร์ส
ไอน์ ดูไบ (เดิมชื่อ Dubai Eye หรือ Dubai-I' {{cite web|url=http://www.timeoutdubai.com/aroundtown/news/72177-ain-dubai-is-the-new -name-for-dubai-i-update|title=Ain Dubai is the new name for Dubai-I – update|date=11 กรกฎาคม 2016|work=Time Out Dubai|access-date=12 July 2016} }) ตั้งอยู่ที่เกาะบลูวอเตอร์สในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เป็นชิงช้าสวรรค์ที่สูงและใหญ่ที่สุดในโลก มีความสูง 250 เมตร (820 ฟุต) ได้รับการประกาศในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 โดยฮุนไดเอนจิเนียริงแอนด์คอนสตรัคชันและสตาร์เนธเอนจิเนียริงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้รับเหมาออกแบบและก่อสร้างหลักร่วมกับ เคซีไอ วิศวกรผู้ออกแบบและติดตั้งวิศวกรรมโครงสร้างล้อที่สมบูรณ์ การก่อสร้างเริ่มขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015, โดยคาดว่าจะแล้วเสร็จในช่วงต้นถึงกลางปี ค.ศ. 2019 ความล่าช้าที่เพิ่มขึ้นมาให้ต้องเลื่อนเปิดเป็นวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2020 เพื่อให้ตรงกับมหกรรมเอ็กซ์โป 2020, แต่ก็ถูกเลื่อนออกอีกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ชิงช้าสวรรค์เปิดได้ในอีกหนึ่งปีต่อมาในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2021

ไอน์ ดูไบมีความสูงมากกว่าไฮโรลเลอร์ 82.4 เมตร (270 ฟุต) ซึ่งเป็นชิงช้าสวรรค์ที่สูงที่สุดในโลกก่อนหน้านี้ โดยมีความสูง 167.6 เมตร (550 ฟุต) เปิดในลาสเวกัสเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014

ชิงช้าสวรรค์จุผู้โดยสารได้ 1,750 คน ใน 48 แคปซูลและทำให้ชมทัศนียภาพของดูไบ มารีนา และสถานที่สำคัญต่างๆ เช่น บุรญุลอะร็อบ, ปาล์มอัลญุมัยเราะฮ์ และ บุรจญ์เคาะลีฟะฮ์
# ตำบลแนซอร์
แนซอร์  เป็นตำบลในอำเภอแอร์แวนด์เคนอร์ เทศมณฑลออบอดอน จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 28 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 5,275 คนใน 1,067 ครัวเรือน
# นิวคลีโอโปรตีน
nucleosome ก็คือดีเอ็นเอที่รวมกับโปรตีนฮิสโตน
นิวคลีโอโปรตีน  เป็นโปรตีนที่สังยุคอยู่กับกรดนิวคลีอิก (ดีเอ็นเอหรือ
เช่น , nucleosome และ nucleocapsid

 เชิงอรรถและอ้างอิง
# เชคูปุรา
เชคูปุรา (คุรมุขี: ਸ਼ੇਖ਼ੂਪੁਰਾ; Shekhupura หรือ Sheikhupura) เป็นเมืองในแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิชะฮันคีร์แห่งจักวรรดิโมกุลในปี ค.ศ. 1607 เชคูปุราเป็นเมือวที่มีประชากรมากสุดอันดับที่ 16 ของประเทศ และเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอชื่อเดียวกัน เชคูปุราเป็นเมืองอุตสาหกรรมและเป็นปริมณฑล (satellite town) ของนครลาฮอร์ ซึ่งตั้งอยู่ห่างออกไป 38 กิโลมเตร

 ศัพทมูล 
เดิมทีภูมิภาคโดยรอบของเชคูปุรามีชื่อเรียกว่า วีรกครห์ (Virk Garh) หรือ วีรกะ (Virk) ซึ่งมาจากชาวจัต ชนเผ่าที่อาศัยดั้งเดิมในพื้นที่ หลังนรรเชคูปุราก่อตั้งขึ้นในปี 1607 โดยจักรวรรดิโมกุล จักรพรรดิชะฮันคีร์เป็นผู้ตั้งชื่อเมืองตามชื่อของตัวเอง ชื่อของเมืองปรากฏครั้งแรกในอัตชีวประวัติของชะฮันคีร์ Tuzk-e-Jahangiri ซึ่งเขาเรียกเมืองนี้ว่า ชะฮันคีรปุระ (Jehangir pura) ส่วนชื่อปัจจุบันของเมือง "เชคูปุรา" มาจากชื่อเล่นของชะฮันคีร์ซึ่งคือ เชคู (Shekhu) ซึ่งมารดาของชะฮันคีร์ (ภรรยาของจักรพรรดิอักบัร) เป็นผู้ตั้งให้District Profile: Central Punjab- Sheikhupura
# การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. 2564
การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. 2564  หรือรู้จักในชื่อย่อ คอป 26 (COP26) เป็นการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศครั้งที่ 26 จัดขึ้นที่กลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 31 ตุลาคม ถึง 12 พฤศจิกายน 2021 ภายใต้การนำของอาล็อก ชาร์มา

การประชุมจัดขึ้นที่เอสอีซีเซนเตอร์ในกลาสโกว์ แผนเดิมตั้งใจจะจัดในเดือนพฤศจิกายน 2020 แต่ถูกเลื่อนอีกไปปีเต็มเนื่องจากการแพร่ระบาดของโควิด-19

 การเจรจา 
การประชุมของผู้นำโลกมีขึ้นเมื่อวันที่ 1 ถึง 2 พฤศจิกายน

เป้าหมายสำคัญของผู้จัดการประชุมอยู่ที่การคุมไม่ให้อุณหภูมิโลกสูงเกิน 1.5 องศาเซลเซียส รวมถึงมีการพูดคุยเกี่ยวกับการลดและเลิกใช้ถ่านหิน รายงานของบีบีซีระบุตัวบุคคลที่อาจเป็นกุญแจสำคัญในการทำข้อตกลงได้แก่ เซี่ย เจินหัว, อายมาน ชาสลี, เชค ฮาซีนา และเตเรซา ริเบรา

ประเทศจีนระบุว่าจะปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์สูงสุดก่อนปี 2030 และจะกลายมาเป็นรัฐที่ปล่อยคาร์บอนสุทธิเป็นศูนย์ภายในปี 2060

 การตัดไม้ทำลายป่า 
ผู้นำมากกว่า 100 ประเทศซึ่งเป็นเจ้าของผืนป่ามากกว่า 85% ของโลก ได้บรรลุข้อตกลงหยุดการทำลายป่าภายในปี 2030 ที่น่าสนใจคือบรรดาผู้ลงนามเหล่านี้รวมถึงประเทศที่มีปัญหาการทำลายป่า เช่น บราซิล, แคนาดา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, สหรัฐ, จีน และอินโดนีเซีย

ถ่านหิน
มีการตั้งข้อตกลงไว้ว่าประเทศแอฟริกาใต้จะได้รับทุนอุดหนุน 8.5 พันล้านดอลลาร์ เพื่อหยุดการพึ่งพาถ่านหินในประเทศ

 มีเทน 
สหรัฐและหลายประเทศบรรลุข้อตกลงที่จะหยุดการปล่อยแก๊สมีเทน มากกว่า 80 ประเทศลงนามในคำปฏิญาณมีเทนโลก ยินยอมที่จะลดการปล่อยมีเทนลง 30% ภายในปี 2030 ผู้นำสหรัฐและรัฐยุโรประบุว่าการลดการปล่อยแก๊สมีเทนซึ่งเป็นแก๊สเรือนกระจกสำคัญนั้นจะมีส่วนสำคัญมากต่อการคุมอุณหภูมิโลกไม่ให้สูงเกิน 1.5 องศาเซลเซียส ประเทศที่ปฏิเสธข้อตกลงนี้ได้แก่ ออสเตรเลีย, ชิลี, รัสเซีย, อินเดีย, อิหร่าน และจีนเป็นต้น
# วัดสวนหงส์
วัดสวนหงส์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลาม้า อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี มีแม่น้ำวกอ้อมวัดถึง 3 ทิศ 3 ด้าน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 43 ไร่ 3 งาน 83 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือจดแม่น้ำท่าจีน ทิศใต้ จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันออกและทิศตะวันตก จดแม่น้ำท่าจีน มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 24 ไร่ 1 งาน 76 ตารางวา

วัดสวนหงส์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2379 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2408 ผู้สร้างวัดเป็นเศรษฐีโคกครามสองสามีภรรยา ชื่อ นายสวน กับนางหงส์ ในสมัยหลวงพ่อปลื้มมารับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสวนหงส์ ท่านได้ซ่อมแซมให้เจริญรุ่งเรืองขึ้นมา เมื่อท่านได้มรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2545 สังขารยังไม่เน่าเปื่อย ทางวัดจึงได้นำสังขารของท่าน ใส่ไว้ในโลงแก้ว ให้ลูกศิษย์ลูกหาได้กราบไหว้ ด้านหน้าโลงแก้วมีหุ่นขี้ผึ้ง ปั้นเป็นรูปเหมือนของท่านด้วย

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 12.40 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 14 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 30 เมตร เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 12.20 เมตร ยาว 18 เมตร เป็นอาคารไม้สักทอง 2 ชั้น ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 14 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์เรือ และยังมีประเพณีแข่งขันเรือยาวชิงถ้วยพระราชทาน เป็นการแข่งขันเรือยาว เรือที่เข้าร่วมแข่งขันเป็นเรือยาวที่ชนะการแข่งขันจากสนามทั่วประเทศ จัดแข่งขันในสัปดาห์ที่สาม ของเดือนพฤศจิกายนของทุกปี ณ แม่น้ำท่าจีน หน้าวัดสวนหงส์

รายนามเจ้าอาวาส
 พระอธิการแก้ว นนฺทโชติ (พ.ศ. 2449–2469) 
 พระครูแก้ว อิสฺสโร (พ.ศ. 2469–2489) 
 พระครูพิทักษ์ธรรมคุณ (พ.ศ. 2489–2491) 
 พระครูสุมนคณารักษ์ หรือ หลวงพ่อปลื้ม (พ.ศ. 2491–2545) 
 พระครูโกศลธรรมานุสิฐ เป็นเจ้าอาวาสมาตั้งแต่ พ.ศ. 2545 จนถึงปัจจุบัน
# อาณาจักรอินโด-กรีก
อาณาจักรอินโด-กรีก  หรือในประวัติศาสตร์เรียก อาณาจักรยวนะ (ยวนราชยะ) เป็นอาณาจักรกรีกสมัยเฮลเลนิสต์ที่ครอบคลุมพื้นที่หลายส่วนของประเทศอัฟกานิสถานและภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอนุทวีปอินเดียในปัจจุบัน อาณาจักรนี้ดำรงอยู่นาน 2 ศตวรรษ มีผู้ปกครองกว่า 30 องค์ และมีการผสานวัฒนธรรมกรีก-อินเดียทางด้านภาษา สัญลักษณ์ และแนวคิด ดังที่ปรากฏบนเหรียญและแหล่งขุดค้นโบราณคดี"A vast hoard of coins, with a mixture of Greek profiles and Indian symbols, along with interesting sculptures and some monumental remains from Taxila, Sirkap and Sirsukh, point to a rich fusion of Indian and Hellenistic influences", India, the Ancient Past, Burjor Avari, p. 130 การหลอมรวมนี้ส่งผลต่อมาโดยเฉพาะอย่างยิ่งศิลปะพุทธแบบกรีกGhose, Sanujit (2011). "Cultural links between India and the Greco-Roman world". Ancient History Encyclopedia

อาณาจักรอินโด-กรีกก่อตั้งขึ้นเมื่อเดเมตริอุส กษัตริย์กรีก-แบกเตรียรุกรานอินเดียเมื่อ 200 ปีก่อนคริสตกาล ชาวกรีกในอนุทวีปอินเดียจึงแบ่งออกเป็นสองกลุ่มได้แก่ กลุ่มกรีก-แบกเตรียที่มีศูนย์กลางในแบกเตรีย (พรมแดนอัฟกานิสถาน–อุซเบกิสถานในปัจจุบัน) และกลุ่มอินโด-กรีกทางตะวันตกเฉียงเหนือของอนุทวีปอินเดีย ผู้ปกครองอินโด-กรีกที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ พระเจ้ามิลินท์ ซึ่งมีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองสาคละ (ปัจจุบันคือเมืองซิอัลโกต ประเทศปากีสถาน)

ทั้งนี้คำว่า "อาณาจักรอินโด-กรีก" หมายความกว้าง ๆ ถึงกลุ่มราชวงศ์ที่หลากหลายจำนวนหนึ่งซึ่งมีเมืองหลวงประจำภูมิภาคหลายแห่ง เช่น ตักศิลาMortimer Wheeler Flames over Persepolis (London, 1968). Pp. 112 ff. It is unclear whether the Hellenistic street plan found by Sir John Marshall's excavations dates from the Indo-Greeks or from the Kushans, who would have encountered it in Bactria; Tarn (1951, pp. 137, 179) ascribes the initial move of Taxila to the hill of Sirkap to Demetrius I, but sees this as "not a Greek city but an Indian one"; not a polis or with a Hippodamian plan. สาคละ"Menander had his capital in Sagala" Bopearachchi, "Monnaies", p. 83. McEvilley supports Tarn on both points, citing Woodcock: "Menander was a Bactrian Greek king of the Euthydemid dynasty. His capital (was) at Sagala (Sialkot) in the Punjab, "in the country of the Yonakas (Greeks)"." McEvilley, p. 377. However, "Even if Sagala proves to be Sialkot, it does not seem to be Menander's capital for the Milindapanha states that Menander came down to Sagala to meet Nagasena, just as the Ganges flows to the sea." และปุษกลาวตี นอกจากนี้อาจมีศูนย์กลางอื่น ๆ ดังที่ทอเลมีบันทึกใน จีออกราฟี ถึงทีโอฟิลอส กษัตริย์อินโด-กรีกที่ปกครองอยู่ทางใต้ของอาณาจักรเป็นเวลาสั้น ๆ และอาจเคยเป็นเซแทร็ปอยู่ช่วงหนึ่ง

หลังการสวรรคตของพระเจ้ามิลินท์ อาณาจักรของพระองค์ก็แตกแยกและอิทธิพลอินโด-กรีกลดลงอย่างสำคัญ กลุ่มอินโด-กรีกล่มสลายในฐานะหน่วยการเมืองราวค.ศ. 10 เมื่อถูกชาวอินโด-ไซเทีย ชนร่อนเร่ในเอเชียกลางกลุ่มหนึ่งรุกราน แต่ยังคงมีชาวกรีกจำนวนหนึ่งอาศัยอยู่ในอนุทวีปอินเดียต่อมา เมื่ออาณาจักรอินโด-พาร์เธียและจักรวรรดิกุษาณะเข้ามาปกครอง"When the Greeks of Bactria and India lost their kingdom they were not all killed, nor did they return to Greece. They merged with the people of the area and worked for the new masters; contributing considerably to the culture and civilization in southern and central Asia." Narain, "The Indo-Greeks" 2003, p. 278
# วัดป่าสำราญนิวาส
วัดป่าสำราญนิวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลา อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 30 ไร่ บริเวณภายในอาณาเขตของวัดที่กว้างขวางมีต้นไม้ที่ร่มรื่นและมีป่าไม้ อาณาเขตทิศเหนือจดป่าและหมู่บ้าน ทิศใต้จดป่าและหมู่บ้าน ทิศตะวันออกจดป่า ทิศตะวันตกจดถนนสาธารณะ ปัจจุบันมีพระเรืองฤทธิ์ จิตตธัมโม เป็นเจ้าอาวาสวัด

วัดป่าสำราญนิวาส หรือ วัดสำราญนิวาส ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2497 โดยนายน้อย นิรันดรไชย เป็นผู้ขออนุญาตสร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย ศาลาการเปรียญ อุโบสถ วิหารโบราณ 1 หลัง โดยวิหารดังกล่าวเมื่อ พ.ศ. 2401 บูรณะครั้งใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2472 หอระฆัง และกุฏิ วัดเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมและวิปัสสนากรรมฐาน
# Lepidoceras
Lepidoceras เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Santalaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือเปรูถึงชิลี

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

Lepidoceras chilense 
Lepidoceras peruvianum
# Lepidocordia
Lepidocordia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae.

มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่เม็กซิโกตอนใต้ถึงบราซิลตอนเหนือ

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

Lepidocordia punctata 
Lepidocordia williamsii
# กระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมง
กระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมง  เป็นกระทรวงที่มีฐานะเป็นคณะรัฐมนตรีในรัฐบาลญี่ปุ่น มีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลอุตสาหกรรมการเกษตร การป่าไม้ และการประมง อักษรย่อของกระทรวงฯ คือ MAFF

 ประวัติและภูมิหลัง 
รัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่นได้กำหนดให้มีการก่อตั้งกระทรวงเกษตรและพาณิชย์  ขึ้นในปี พ.ศ. 2424 โดยมี ทากิ ทาเตกิ เป็นรัฐมนตรีฯ

ในปี พ.ศ. 2468 กิจการการพาณิชย์ถูกแยกเป็นกระทรวงพาณิชย์  แทนและเปลี่ยนชื่อเป็นกระทรวงการเกษตรและป่าไม้  โดยมีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2446 ที่ได้ออกข้อกำหนดเกี่ยวกับเวลางานและความปลอดภัยของแรงงาน

และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2486 จนถึง 2488 เมื่อกระทรวงพาณิชย์ถูกยุบลงเนื่องจากการโอนอุตสาหกรรมมาเป็นของรัฐเพื่อช่วยให้ญี่ปุ่นสามารถชนะสงครามโลกครั้งที่สองกับฝ่ายสัมพันธมิตรได้ บางส่วนของกระทรวงฯ ก็กลับคืนสู่กระทรวงเกษตรและป่าไม้ ซึ่งนั่นทำให้มีการเปลี่ยนชื่อเป็นกระทรวงเกษตรและพาณิชย์ 

ในปี พ.ศ. 2521 ได้มีการเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นกระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมงเพื่อสะท้อนให้เห็นถึงอำนาจหน้าที่ของกระทรวงที่ดีขึ้นและเป็นหลักประกันในการควบคุมกำกับดูแลวัตถุดิบอาหารที่ปลอดภัย และปกป้องผู้ผลิตและแรงงานในอุตสาหกรรมการผลิตอาหาร

 อำนาจหน้าที่ 
อำนาจหน้าที่หลักของกระทรวงฯ คือการตั้งมาตรฐานคุณภาพผลิตภัณฑ์อาหาร กำกับดูแลตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ การซื้อขายอาหาร การการฟื้นสภาพที่ดินและโครงการการปรับปรุงบำรุงที่ดิน
# Lemurosicyos
Lemurosicyos เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cucurbitaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lemurosicyos variegatus.

ถิ่นกำเนิดของมันคือมาดากัสการ์
# Lepidaria
Lepidaria เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Loranthaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือประเทศไทยถึงตะวันตกและภาคกลาง มาเลเซีย

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

Lepidaria bicarinata 
Lepidaria biflora 
Lepidaria kingii 
Lepidaria oviceps 
Lepidaria pulchella 
Lepidaria quadriflora 
Lepidaria sabaensis 
Lepidaria tetrantha 
Lepidaria vaginata
# Lepechiniella
Lepechiniella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae.

ถิ่นกำเนิดคือ อิหร่าน และตะวันตก หิมาลัย ถึง ซินเจียง (ในประเทศจีน) นอกจากนี้ยังพบในประเทศอัฟกานิสถาน คาซัคสถาน คีร์กิซสถาน ปากีสถาน ทาซิกิสถาน เติร์กเมนิสถาน และอุซเบกิสถาน

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Lepechiniella alatavica 
Lepechiniella austrodshungarica 
Lepechiniella fursei 
Lepechiniella korshinskyi 
Lepechiniella lasiocarpa 
Lepechiniella michaelis 
Lepechiniella microcarpa 
Lepechiniella minuta 
Lepechiniella omphaloides 
Lepechiniella persica 
Lepechiniella sarawschanica 
Lepechiniella saurica 
Lepechiniella ulacholica
# Lasiocaryum
Lasiocaryum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae.

มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ หิมาลัย ถึงตอนกลางตอนใต้ของประเทศจีน

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

Lasiocaryum densiflorum 
Lasiocaryum munroi 
Lasiocaryum trichocarpum
# Lathrocasis
Lathrocasis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Polemoniaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lathrocasis tenerrima.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ แคนาดาตะวันตกถึงตะวันตกตอนกลางของสหรัฐ
# Lehmanniella
Lehmanniella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae.

มีถิ่นกำเนิดในโคลัมเบียและเปรู

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Lehmanniella huanucensis 
Lehmanniella splendens