# ฐานทัพอากาศมิซาวะ
ฐานทัพอากาศมิซาวะ (三沢飛行場, Misawa Hikōjō) (รหัสสนามบิน IATA: MSJ, ICAO: RJSM) เป็นฐานทัพอากาศของกองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศของญี่ปุ่น (JASDF), กองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา และกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในนครมิซาวะ จังหวัดอาโอโมริ ทางตอนเหนือของเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น โดยตั้งอยู่ห่างจากกรุงโตเกียวไปทางเหนือประมาณ 684 กิโลเมตร (425 ไมล์) บริเวณที่เรียกว่า "ปลายหอก" (Tip of the Spear)

ฐานทัพแห่งนี้เป็นสถานีของกองบัญชาการกองกำลังอากาศแปซิฟิก (PACAF) โดยมีกองบินขับไล่ที่ 35 (35th Fighter Wing หรือ 35 FW) เป็นหน่วยหลัก ซึ่งประกอบด้วยเครื่องบินขับไล่ F-16 ประมาณ 48 ลำ แบ่งเป็นสองฝูงบิน ได้แก่ ฝูงบินที่ 13 และฝูงบินที่ 14https://scout.com/military/warrior/Article/Army-Fires-New-Stryker-30mm-Cannon-Preps-for-Major-Land-War-108357646 ฐานทัพแห่งนี้รองรับทั้งกองกำลังทหารญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา

 ประวัติ 

 จุดเริ่มต้น 
พื้นที่ที่ปัจจุบันเรียกว่าฐานทัพอากาศมิซาวะ นั้นถูกใช้โดยกองทัพมาตั้งแต่ยุคเมจิ โดยในช่วงแรกใช้เป็นศูนย์ฝึกม้าของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น

ในปี ค.ศ. 1870 จักรพรรดิเมจิได้จัดตั้งฟาร์มม้าหลวงสำหรับทหารม้าราชสำนักขึ้นในบริเวณที่ต่อมากลายเป็นฐานทัพมิซาวะ และได้เก็บรักษากองทหารม้าส่วนพระองค์ (Tenno Heika) ไว้ที่นี่จนถึงปี 1931 ซึ่งเป็นช่วงที่ญี่ปุ่นต้องนำกองทหารม้าไปใช้ในสงครามจีน-ญี่ปุ่น หลังจากนั้นมิซาวะยังคงเป็นศูนย์ฝึกของทหารม้าญี่ปุ่น จนกระทั่งกองทัพบกได้สร้างรันเวย์แห่งแรกเพื่อใช้ในการบินทางทหารในปี 1938

ฐานทัพอากาศมิซาวะยังตั้งอยู่ใกล้กับจุดที่เครื่องบินได้ทำการบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกแบบไม่หยุดครั้งแรกของโลกในปี 1931 โดย Clyde Pangborn และ Hugh Herndon ได้ออกบินจากรันเวย์กรวดบนชายหาดซาบิชิโระ (Sabishiro Beach) ใกล้กับมิซาวะ ด้วยเครื่องบินชื่อ Miss Veedol และลงจอดที่เมืองเวนาเช รัฐวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา หลังจากบินต่อเนื่อง 41 ชั่วโมง การบินครั้งนี้นับเป็นการข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกแบบไม่แวะครั้งแรกได้สำเร็จ รันเวย์แห่งนั้นปัจจุบันมีป้ายขนาดใหญ่ตั้งอยู่ในป่าใกล้ชายฝั่งเพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์สำคัญ และพื้นที่นี้ยังเป็นชายหาดยอดนิยมและจุดพักผ่อนของเจ้าหน้าที่ฐานทัพมิซาวะอีกด้วย เมืองเวนาเชและเมืองมิซาวะได้สานความสัมพันธ์พิเศษในฐานะเมืองพี่เมืองน้องอย่างเป็นทางการในปี 1981 และได้ส่งเสริมมิตรภาพผ่านโครงการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมประจำปี

กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นได้เปลี่ยนมิซาวะให้กลายเป็นฐานทัพอากาศในปี 1938 โดยใช้เป็นฐานของเครื่องบินทิ้งระยะไกล ในช่วงต้นปี 1941 หน่วยบินเกนซัน (Genzan Flying Corps) ได้เข้าฝึกที่มิซาวะ ต่อมาในปี 1942 ฐานทัพแห่งนี้ถูกส่งมอบให้กับกองบินเรือของกองทัพเรือจักรวรรดิ โดยหน่วยบินเรือที่ 22 (22d Imperial Naval Air Wing) เข้าควบคุม และภารกิจของฐานก็เปลี่ยนไปเป็นด้านการวิจัยและพัฒนา จนในปี 1944 ฐานทัพมิซาวะได้ถูกสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกเพิ่มเติมเพื่อรองรับกองกำลังพิเศษคามิกาเซะ (Kamikaze Special Attack Forces)

 สงครามโลกครั้งที่สอง 
ก่อนการเกิดขึ้นของสงครามโลกครั้งที่สอง ทะเลสาบโองาวาระ ที่มิซาวะถูกใช้โดยหน่วยบินของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น เพื่อฝึกซ้อมการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ โดยเลือกใช้ทะเลสาบแห่งนี้เนื่องจากมีความลึกคล้ายกับอ่าวเพิร์ลฮาร์เบอร์

กองทัพญี่ปุ่นได้สร้างเนินเขาใกล้ชายฝั่งของทะเลสาบให้มีรูปร่างคล้ายกับเรือประจัญบานและเรือลาดตระเวนที่ทอดสมออยู่ในเพิร์ลฮาร์เบอร์ เพื่อให้มุมมองจากอากาศสมจริงสำหรับนักบิน นักบินได้ฝึกซ้อมการทิ้งระเบิดในระดับต่ำ โดยปล่อยตอร์ปิโดลงในน้ำตื้นของทะเลสาบโอกาวาระ การฝึกซ้อมนี้มีส่วนในการพัฒนาและปรับปรุงวิธีการโจมตีเรือรบที่จอดอยู่ในเพิร์ลฮาร์เบอร์อย่างมีประสิทธิภาพ

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พื้นที่มิซาวะได้รับความเสียหายอย่างหนักจากการโจมตีของเครื่องบินขับไล่และเครื่องบินทิ้งระเบิดของสหรัฐฯ โดยฐานทัพถูกทำลายไปถึง 90 เปอร์เซ็นต์

 ยุคหลังสงคราม 
การยึดครองมิซาวะโดยสหรัฐฯ เริ่มขึ้นในเดือนกันยายน ปี 1945 ฐานทัพแห่งนี้ต้องได้รับการบูรณะเกือบทั้งหมดโดยกองกำลังสหรัฐฯ ที่เข้ายึดครอง โดยเฉพาะกลุ่มวิศวกรก่อสร้างที่ 32 แห่งกองทัพบกสหรัฐฯ ซึ่งได้ฟื้นฟูฐานทัพเพื่อให้สามารถใช้งานได้ต่อโดยกองทัพอากาศสหรัฐฯ

ในช่วงสงครามเกาหลีและสงครามเวียดนาม ฐานทัพมิซาวะถูกใช้เพื่อสนับสนุนภารกิจของเครื่องบินขับไล่ และในช่วงทศวรรษ 1950 ฐานแห่งนี้ยังเป็นจุดเริ่มต้นของภารกิจบินลาดตระเวนลับเหนือจีนและสหภาพโซเวียต

หลังการบูรณะในช่วงหลังสงคราม หน่วยงานประจำถาวรของกองทัพอากาศสหรัฐฯ หน่วยแรกคือ ฝูงบินควบคุมและเตือนภัยทางอากาศที่ 613 (613th Air Control and Warning Squadron – 613th AC&WS) ได้เข้าประจำการเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 และให้บริการควบคุมการจราจรทางอากาศในพื้นที่มิซาวะเป็นระยะเวลาหนึ่งทศวรรษ

 การวางกำลัง 

 กองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา 
กองกำลังอากาศแปซิฟิก (PACAF)

 กองทัพอากาศที่ 5
 กองบินที่ 35 (กองบินหลัก)
 กลุ่มงานบัญชี
 กลุ่มงานสนับสนุนทั่วไป
 กลุ่มปฏิบัติการที่ 35
 ฝูงบินขับไล่ที่ 13 – เอฟ -16 ซีเจ/ดีเจ ไฟทิงฟอลคอน
 ฝูงบินขับไล่ที่ 14 – เอฟ -16 ซีเจ/ดีเจ ไฟทิงฟอลคอน
 ฝูงบินสนับสนุนปฏิบัติการที่ 35
 หน่วยควบคุมการบินที่ 610
 กลุ่มซ่อมบำรุงที่ 35
 หน่วยสนับสนุนภารกิจบินของฝูงบินที่ 13
 หน่วยสนับสนุนภารกิจบินของฝูงบินที่ 14
 หน่วยซ่อมบำรุงที่ 35
 กลุ่มเสนารักษ์
 กลุ่มสนับสนุนภารกิจ
 กองทัพเรือสหรัฐอเมริกา 
ผู้บัญชาการกองบัญชาการสถานีทัพเรือ (CNIC)

 สถานีอากาศทัพเรือมิซาวะ
 แผนกปฏิบัติการการบิน – เครื่องบิน ยูซี-12เอฟ ฮูรอน

ผู้บัญชาการกองบินทัพเรือแปซิฟิก (COMNAVAIRPAC)

 หน่วยลาดตระเวนและสอดแนมที่ 1
 กองกำลังเฉพาะกิจที่ 72 – เครื่องบิน อีพี-3 แอรีส และ พี-8เอ โพไซดอน
 อี/เอ-18จี โกรวเลอร์

 กองทัพอวกาศสหรัฐอเมริกา 

 สเปซเดลตา 4

 กองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศญี่ปุ่น 

 กองบัญชาการป้องกันภัยทางอากาศภาคเหนือ
 หน่วยบินสนับสนุนกองบัญชาการภาคเหนือ – คาวาซากิ ที-4
 ฝูงบินที่ 3
 ฝูงบินขับไล่ยุทธวิธีที่ 3 – เอฟ-2เอ/บี, T-4 และ เอฟ-35 ไลท์นิง 2
 หน่วยเตือนภัยทางอากาศล่วงหน้า
 ฝูงบินที่ 601 – เครื่องบิน อี-2ซี ฮ็อคอาย
 หน่วยกู้ภัยทางอากาศ
 ฝูงบินขนส่งทางอากาศด้วยเฮลิคอปเตอร์ – ซีเอช-47เจ ชีนุก

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Misawa Air Base ที่เว็บไซต์กองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา
 NIOC Misawa  ที่เว็บไซต์กองทัพเรือสหรัฐอเมริกา
 Misawa Air Base ที่ GlobalSecurity.org
 Misawa Airport Terminal Company (อาคารผู้โดยสาร)
 
 
 the Insider สำหรับข้อมูลท้องถิ่น
 SAPPORO INN  for Housing Info
 Wenatchee Valley Misawa Sister City Association