wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# พิธีสารอัลมา-อาตา
พิธีสารอัลมา-อาตา เป็นคำประกาศก่อตั้งและหลักการของเครือรัฐเอกราช ผู้นำของรัสเซีย ยูเครน และเบลารุสได้ตกลงในข้อตกลงเบโลเวจาเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2534 โดยประกาศว่าสหภาพโซเวียตล่มสลายและก่อตั้งเครือรัฐเอกราช ในวันที่ 21 ธันวาคม 2534 อาร์มีเนีย อาเซอร์ไบจาน เบลารุส คาซัคสถาน คีร์กีซสถาน มอลโดวา รัสเซีย ทาจิกิสถาน เติร์กเมนิสถาน ยูเครน และอุซเบกิสถาน เห็นด้วยกับพิธีสารอัลมา-อาตา และก่อตั้งเครือรัฐเอกราชอย่างเป็นทางการ ข้อตกลงหลังนี้รวมถึงผู้ลงนามเดิมสามรายในข้อตกลงเบโลเวจา ตลอดจนอดีตสาธารณรัฐโซเวียตอีกแปดแห่ง จอร์เจียเป็นอดีตสาธารณรัฐเพียงแห่งเดียวที่ไม่ได้เข้าร่วม ในขณะที่ลิทัวเนีย ลัตเวีย และเอสโตเนียปฏิเสธที่จะเข้าร่วม เนื่องจากรัฐบาลของพวกเขาระบุว่ารัฐบอลติกถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียตอย่างผิดกฎหมายในปี 2483

พิธีสารประกอบด้วยคำประกาศ ข้อตกลงสามฉบับ และภาคผนวกแยกกัน นอกจากนี้ จอมพลเยฟเกนี ชาปอชนีคอฟ ได้รับการยืนยันให้ดำรงตำแหน่งรักษาการผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพเครือรัฐเอกราช มีการลงนามสนธิสัญญาแยกต่างหากระหว่างเบลารุส คาซัคสถาน รัสเซีย และยูเครน "เกี่ยวกับมาตรการร่วมกันในเรื่องอาวุธนิวเคลียร์"(Угода про спільні заходи щодо ядерної зброї). Verkhovna Rada. 21 December 1991

พิธีสารอัลมา-อาตาได้ขจัดข้อสงสัยใด ๆ ที่ว่าสหภาพโซเวียตไม่ดำรงอยู่อีกต่อไป "ในฐานะหัวเรื่องของกฎหมายระหว่างประเทศและความเป็นจริงทางภูมิรัฐศาสตร์" (ตามคำนำของข้อตกลงเบโลเวจา) เนื่องจากสาธารณรัฐที่เหลืออยู่ 11 แห่งจากทั้งหมด 12 แห่งได้ประกาศว่าสหภาพโซเวียตได้ล่มสลายแล้ว ผู้ลงนามยอมรับการลาออกของมีฮาอิล กอร์บาชอฟ ประธานาธิบดีโซเวียต โดยเขากล่าวกับซีบีเอสนิวส์ว่าเขาจะลาออกเมื่อเห็นว่าเครือรัฐเอกราชถูกจัดตั้งจริง กอร์บาชอฟลาออกในวันที่ 25 ธันวาคม และสภาโซเวียตแห่งสาธารณรัฐแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตลงมติยุบสหภาพโซเวียตในวันที่ 26 ธันวาคม
# กูฟียะห์
กูฟียะห์  หรือ ฮัตตะห์  เป็นเครื่องประดับศีรษะสวมโดยผู้ชายในแถบตะวันออกกลาง กูฟียะห์พัฒนามาจากผ้าพันคอและมักทำจากผ้าฝ้าย นิยมสวมทั่วไปในพื้นที่แห้งแล้งเพื่อป้องกันอันตรายจากอาการไหม้แดด ฝุ่นและทราย กูฟียะห์ในรูปแบบอื่นเรียกว่า กูตระห์  และชีมัก  ชาวอาหรับมักใช้อะกัล  หรือเชือกสีดำทำจากขนแพะในการตรึงกูตระห์ให้เข้าที่

 ที่มา 
thumb|ภาพวาดอับดุลลอฮ์ บิน ซะอูด อัลซะอูด เอมีร์แห่งดิริยะห์ สวมกูตระห์กับอะกัล (ค.ศ. 1823)

กูฟียะห์มีที่มาจากชาวเบดูอินที่อาศัยอยู่ในภูมิอากาศแบบทะเลทราย พวกเขาใช้ผ้าคลุมศีรษะและใบหน้าเพื่อป้องกันแสงแดดและทราย คำว่ากูฟียะห์มีรากศัพท์มาจากเมืองกูฟะห์ในอิรัก และเกี่ยวข้องกับคำภาษาละตินยุคปลาย cofia รวมถึงสัมพันธ์กับคำว่า coif (หมวกคลุมศีรษะแบบรัดรูป) ในภาษาอังกฤษ

คำว่า กูตระห์ มาจากรากศัพท์ในภาษาอาหรับ غتر (ghatr) แปลว่า "คลุม" มีบันทึกถึงการสวมกูตระห์มาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 และภาพของอับดุลลอฮ์ บิน ซะอูด อัลซะอูดสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่เป็นภาพแรก ๆ ของผู้สวมกูตระห์

 กูฟียะห์ในรูปแบบต่าง ๆ 
thumb|right|ยัสเซอร์ อาราฟัตสวมกูฟียะห์ลายตาข่ายอันเป็นเอกลักษณ์ใน ค.ศ. 2001

กูฟียะห์ในแต่ละพื้นที่มีสี ลายและวิธีการผลิตที่แตกต่างกัน ชาวอาหรับ ชาวเคิร์ดและชาวยาซิดีสวมกูฟียะห์ ด้านชาวอิรักเชื้อสายเติร์กเมนสวมกูฟียะห์เช่นกันแต่เรียกว่า ยัมดานี ขณะที่ชาวโอมานเรียกว่า มุสซาร์ โดยพวกเขาจะสวมกับหมวกกูมะอ์เมื่อมีโอกาสสำคัญ

กาวิน ยัง นักข่าวชาวอังกฤษบันทึกขณะเดินทางกับชาวอาหรับบึงในอิรักว่า "ซัยยิด ท้องถิ่น — กลุ่มผู้ได้รับการเคารพนับถือเนื่องจากสืบเชื้อสายจากศาสดามุฮัมมัดและอะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ สวมกูฟียะห์สีเขียวเข้ม ต่างจากผู้คนทั่วไปที่สวมกูฟียะห์ลายหมากรุกสีขาวดำ"

ชาวจอร์แดนสวมกูฟียะห์รูปแบบหนึ่งเรียกว่า ชีมัก ซึ่งเป็นผ้าพันคอลายหมากรุกสีขาวแดง มีพู่ห้อย ทำจากผ้าฝ้าย ชีมักเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ประจำชาติจอร์แดนและเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องแบบทหารจอร์แดน

กูฟียะห์ยังเป็นสัญลักษณ์สำคัญของชาวปาเลสไตน์ ในอดีตมีเพียงชาวบ้านและชาวนาสวมกูฟียะห์สีขาวกับอะกัล ส่วนคนในเมืองและชนชั้นนำสวมหมวกเฟซ  กระทั่งการกบฏของชาวอาหรับในปาเลสไตน์ ค.ศ. 1936–1939 ที่ทุกคนเปลี่ยนมาสวมกูฟียะห์เหมือนกันตามคำสั่งของผู้บัญชาการกบฏชาวอาหรับ กูฟียะห์กลับมามีความสำคัญช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 เมื่อชาวปาเลสไตน์เริ่มขบวนการต่อต้านและยัสเซอร์ อาราฟัต ผู้นำองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์สวมใส่จนเป็นเอกลักษณ์
# จังหวัดมย่องเมียะ
จังหวัดมย่องเมียะ  เป็นจังหวัดหนึ่งของภาคอิรวดีทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศพม่า ประกอบด้วยเมืองจำนวน 5 เมือง มย่องเมียะเป็นเมืองหลักของจังหวัดนี้

จังหวัดมย่องเมียะก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1893 โดยแยกออกจากจังหวัดพะสิม มีพื้นที่  และประชากร 280,000 คน และมีความหนาแน่น 104 คนต่อตารางไมล์ จังหวัดนี้เป็นพื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำติดกับทะเลทางทิศใต้และมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่าน ประชากรเกือบทั้งหมดในจังหวัดนี้ประกอบอาชีพปลูกข้าวและทำประมง

จังหวัดนี้ประกอบด้วย 3 อำเภอ คืออำเภอมย่องเมียะ, อำเภอเอนแม และอำเภอว่าแคมะ ในเขตอำเภอมี 50 แขวง 489 ตำบล และ 2,557 หมู่บ้าน

จากการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2014 ประชากรของจังหวัดมย่องเมียะอยู่ที่ 780,576 คน
# Leg curl
leg curl หรือ hamstring curl เป็นการออกกำลังกายแบบแยกกล้ามเนื้อที่ออกแรงกล้ามเนื้อต้นขาด้านหลัง
โดยงอขาท่อนล่างทวนแรงต้านไปทางก้น 
มีอยู่สามประเภท
คือแบบนั่ง แบบนอน และแบบยืน

การออกกำลังกายอื่นๆ ที่สามารถใช้เพิ่มความแข็งแรงของกล้ามเนื้อดังกล่าวรวมถึงท่า 
glute-ham raise (คือการยกตัวขึ้นที่เข่าจากท่านอนคว่ำโดยขาส่วนล่างล็อกไว้กับเครื่อง)
และท่าเดดลิฟต์

 เชิงอรรถและอ้างอิง
# เฮนรี ทิงเกิล ไวลด์
เฮนรี ทิงเกิล ไวลด์, RNR (21 กันยายน ค.ศ. 1872 – 15 เมษายน ค.ศ. 1912) เป็นนายทหารเรือชาวอังกฤษผู้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าเจ้าหน้าที่ประจำเรืออาร์เอ็มเอส ไททานิก (RMS Titanic) เขาเสียชีวิตเมื่อเรือลำนี้อับปางลงระหว่างการเดินทางครั้งแรกในเดือนเมษายน ค.ศ. 1912

 ชีวิตช่วงต้น 

 เรือไททานิก 

 มรดก
# เจมส์ พอล มูดี
เจมส์ พอล มูดี (21 สิงหาคม ค.ศ. 1887 – 15 เมษายน ค.ศ. 1912) เป็นนักเดินเรือชาวบริติชผู้ดำรงตำแหน่งต้นเรือที่หกของเรืออาร์เอ็มเอส ไททานิก (RMS Titanic) เขาเสียชีวิตขณะที่เรือลำนี้จมลงในระหว่างการเดินทางครั้งแรก

 ชีวิตช่วงต้น 

 อาชีพ 

 เรือไททานิก 

 มรดก
# หนานหยาง (ภูมิภาค)
หนานหยาง  หรือ นันยาง (อักษรโรมัน: Nanyang) เป็นคำจากภาษาจีนที่ใช้เรียกภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ตามชายฝั่งของจีนใต้เป็นต้นไป ที่มีลักษณะอบอุ่นและอุดมสมบูรณ์ บริเวณนี้ยังเป็นที่รู้จักอีกในชื่อ 'ทะเลใต้' หรือ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คำนี้นำมาใช้โดยทั่วไปในกลุ่มชาติพันธุ์จีนโพ้นทะเลในตะวันออกเฉียงใต้เพื่อเรียกภูมิภาคของตนเอง ในลักษณะเพื่อให้ต่างกันกับ ซีหยาง  หมายถึงโลกตะวันตก และ ตงหยาง  หมายถึงญี่ปุ่น สื่อจีนใช้คำว่าหนานหยางโดยทั่วไปเพื่อเรียกภูมิภาคที่กินพื้นที่จากตอนเหนือคือยูนนานในจีนจนถึงตอนใต้คือสิงคโปร์ และจากตะวันออกคือพม่าจนถึงตะวันตกคือเวียดนาม นอกจากนี้ยังอาจหมายรวมถึงเขตแดนของบรูไน, มาเลเซียตะวันออก, ติมอร์ตะวันออก, อินโดนีเซีย และ ฟิลิปปินส์ สำหรับชาวจีนแล้ว หนานหยางมีความสำคัญเช่นกันสำหรับธุรกิจการค้า เป็นหนึ่งในคู่ค้าสำคัญของจีนในอดีต อันประกอบด้วยสามเส้นทางการค้าหลัก คือที่ผ่านพม่า, ผ่านเวียดนาม และผ่านลาว
# วอลเลย์บอลนิวซีแลนด์วิมินส์คลับแชมเปียนชิปส์
วอลเลย์บอลนิวซีแลนด์วิมินส์คลับแชมเปียนชิปส์  เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระดับประเทศที่สำคัญที่สุดของประเทศนิวซีแลนด์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1968
 จัดขึ้นโดยวอลเลย์บอลนิวซีแลนด์ (วีเอ็นซี) ซึ่งการแข่งขันแบ่งออกเป็นสามดิวิชัน ได้แก่ ดิวิชัน 1 ดิวิชัน 2 และ ดิวิชัน 3

 ทำเนียบผู้ชนะเลิศ 
 ปี ทีมชนะเลิศ 1968 ฮามิลตันทีเชอส์คอลเลจ 1969	 ฮามิลตันทีเชอส์คอลเลจ 1970	 ฮามิลตันทีเชอส์คอลเลจ 1971	 แคนเทอร์เบอรียูนิเวอร์ซิตี 1972	 ออกแลนด์ไฟร์บริเกด 1973	 โอทาโกยูนิเวอร์ซิตี 1974	 แคนเทอร์เบอรียูนิเวอร์ซิตี 1975	 เนลสัน 1976	 สปาร์ตา 1977	 สปาร์ตา 1978	 แคนเทอร์เบอรียูนิเวอร์ซิตี 1979	 แคนเทอร์เบอรียูนิเวอร์ซิตี 1980	 เลค็อกสปอร์ติฟ 1981	 เตารางา 1982	 แคนเทอร์เบอรียูนิเวอร์ซิตี 1983	 โปรีรัว 1984	 โปรีรัว 1985 โปรีรัว 1986	 สปาร์ตา
 ปี ทีมชนะเลิศ 1987	 สปาร์ตา 1988	 ไพโอเนียร์ 1989	 อาคารานา 1990	 อาคารานา 1991	 ไพโอเนียร์ 1992	 สแมช 1993	 สแมช 1994	 เตปูเกสปอตส์ 1995	 เตปูเก 1996	 สแมช 1997	 ไพโอเนียร์ 1998	 เบย์ปักเตปูเก 1999	 เบย์ปักเตปูเก 2000	 เบย์ปักเตปูเก 2001	 ไนน์ตีไนน์เนอส์ 2002	 ซาตาราเตปูเกสปอตส์ 2003	 ซาตาราเตปูเกสปอตส์ 2004	 ซาตาราเตปูเกสปอตส์ 2005 อีซีบาย แมสซีย์
 ปี ทีมชนะเลิศ 2006	 เตปูเกสปอตส์ 2007	 เวลลิงตัน เอ็นซีไอเอส 2008	 เตารางา 2009	 มานูเกาเซาท์กรีน 2010	 เตารางาเอ 2011	 มานูเกาเซาท์เอ 2012	 มานูเกาเซาท์เอ 2013	 เตารางาเอ 2014	 นอร์ทฮาร์เบอร์เรเดอส์ 2015	 เชอร์ลีย์ ซิลเวอร์แบ็กส์ 2016	 ฮาร์เบอร์เรเดอส์ 2017	 ฮาร์เบอร์เรเดอส์ 2018	 เตารางาเอ 2019 ฮาร์เบอร์เรเดอส์เอ 2020 ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 2021 2022 เชอร์ลีย์ ซิลเวอร์แบ็กส์ 2023 ฮาร์เบอร์เรเดอส์ 2024 เชอร์ลีย์ ซิลเวอร์แบ็กส์
# ซีเอ็นเอ (เครือข่ายโทรทัศน์)
ซีเอ็นเอ (เขียนในรูป cna; อักษรย่อจากชื่อเดิม แชนแนลนิวส์เอเชีย; Channel NewsAsia) เป็นช่องโทรทัศน์ข่าวระหว่างประเทศสัญชาติสิงคโปร์ ซึ่งมีมีเดียคอร์ บริษัทเครือด้านสื่อของรัฐ เป็นเจ้าของ ซีเอ็นเอออกอากาศโดยไม่มีค่าเข้าชมในประเทศ และต่างประเทศแบบมีค่าสมัครรับชมใน 29 ประเทศและดินแดนในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก นอกจากนี้ยังถ่ายทอดสดทางแพลตฟอร์ม มีวอตช์ ของมีเดียคอร์ ในประเทศสิงคโปร์ และทางแพลตฟอร์มแฟสต์อื่น ๆ และทางยูทูบ ทั่วโลก

ซีเอ็นเอวางตัวเป็นทางเลือกสำหรับสื่อนานาชาติแบบตะวันตกที่นำเสนอข่าวจาก "มุมมองแบบเอเชียมุมหนึ่ง" ซีเอ็นเอออกอากาศและผลิตสื่อใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก แต่ผลิตข่าวสารและเหตุการณ์ปัจจุบันในภาษาราชการของสิงคโปร์ภาษาอื่น ๆ คือภาษาจีนกลาง, ภาษามาเลย์ และภาษาทมิฬ ซึ่งออกอากาศทางช่องทางท้องถิ่นของมีเดียคอร์ในภาษานั้น ๆ ในอดีต ช่อง 5 ของซีเอ็นเอ เคยออกอากาศซิมูลคาสต์ (simulcast) จากช่องซีเอ็นเอในระหว่างวัน แต่ยกเลิกไปในวันที่ 1 พฤษภาคม 2019 ซึ่งใช้บล็อกอ็อกโตแทน
# จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คนข้อมูล สถิติ และผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2538

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิษณุโลก, อำเภอบางระกำ, อำเภอบางกระทุ่ม และอำเภอพรหมพิราม (เฉพาะตำบลมะตูมและตำบลท่าช้าง)

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนครไทย, อำเภอชาติตระการ, อำเภอวัดโบสถ์, อำเภอวังทอง, อำเภอเนินมะปราง และอำเภอพรหมพิราม (ยกเว้นตำบลมะตูมและตำบลท่าช้าง)
# วัดพระคงฤๅษี
วัดพระคงฤๅษี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน ที่ดินวัดมีเนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 2.5 ตารางวา

ประวัติ
วัดพระคงฤๅษีสร้างเมื่อ พ.ศ. 1200 ในสมัยพระนางจามเทวี ครองเมืองหริภุญชัย มีระบุใน จามเทวีวงศ์ ว่าหลังที่พระนางได้เสวยราชสมบัติเป็นกษัตริย์แล้ว ได้ทรงโปรดและชักชวนเหล่าอาณาราษฎร์ให้สร้างพระอารามน้อยใหญ่ ไว้ถึง 2000 วัด และได้สร้างมหาวิหารประจำทิศต่าง ๆ ของเมืองมี 5 วัดด้วยกันคือ วัดอาพัทธาราม (วัดพระคงฤาษี), วัดมหาลดาราม (วัดสังฆาราม) ,วัดมหาวราราม (วัดมหาวัน), วัดอรัญญิกรัมมาราม (วัดดอนแก้ว), วัดมูลการาม (วัดรมณียาราม) โดยพระนางจามเทวีโปรดให้สร้างวัดนี้ขึ้นเพื่อถวายพระภิกษุที่มาจากลังกา ใช้เป็นที่พำนักและบำเพ็ญสมณะธรรมเป็นที่บรรจุ "พระคง" 

ในตำนานระบุว่า ฤๅษีวาสุเทพได้ใช้ไม้เท้ากรีดพื้นเพื่อเขียนแผนผังเมืองลำพูนตรงพระเจีดย์นี้ พระนางจามเทวีจึงทรงสร้างพระเจดีย์ขึ้นเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยม แล้วให้นายช่างแกะสลักเป็นรูปพระฤาษีทั้ง 4 ตนไว้ แต่ละตนถือไม้เท้าในมือ รูปปั้นแกะสลักฤาษีสร้างด้วยศิลาแดงเมื่อทำเสร็จแล้วได้นำไปบรรจุไว้ภายในซุ้มประตูทั้ง 4 ด้านของพระเจดีย์ โดยทางทิศเหนือเป็นรูปวาสุเทพฤาษี ทิศตะวันออกเป็นรูปพระพรหมฤาษี ทิศตะวันตกเป็นรูปของพระสมณนารคฤาษี ทิศใต้เป็นรูปของสุกกทันตฤาษี วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2513

อาคารเสนาสนะ
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ ศาลาการเปรียญและกุฏิสงฆ์ ปูชนีย์วัตถุเจดีย์ 2 องค์ บรรจุพระคง (ดำ-แดง) สิ่งก่อสร้างภายในวัดได้ถูกบูรณะปฏิสังขรณ์ใหม่ไปหมดแล้ว แม้แต่เจดีย์ที่มีลักษณะแปลกกว่าเจดีย์องค์อื่นในเมืองลำพูน เมื่อมีการบูรณะมีการเปิดกรุเจดีย์และขุดพบพระพิมพ์ดินเผาศิลปะหริภุญไชยคือ พระคงและพระบางเป็นจำนวนมาก พระคงเป็นพระเครื่องที่มีความศักดิ์สิทธิ์ และเป็นที่นับถืออีกองค์หนึ่งของเมืองลำพูน
# ชาลส์ ไลทอลเลอร์
นาวาโท ชาลส์ เฮอร์เบิร์ต ไลทอลเลอร์, DSC & Bar, RD, RNR (30 มีนาคม ค.ศ. 1874 – 8 ธันวาคม ค.ศ. 1952) เป็นนักเดินเรือและนายทหารเรือชาวบริติชผู้ดำรงตำแหน่งต้นหนของเรืออาร์เอ็มเอส ไททานิก (RMS Titanic) ระหว่างที่เรือกำลังจม และในฐานะเจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบการอพยพผู้โดยสารขึ้นเรือชูชีพด้านซ้ายของเรือ ไลทอลเลอร์ได้บังคับใช้กฎอย่างเคร่งครัดในการให้สิทธิผู้หญิงและเด็กขึ้นเรือชูชีพก่อน โดยไม่อนุญาตให้ผู้ชายคนใดขึ้นเรือชูชีพเว้นแต่จะจำเป็นต้องใช้เป็นลูกเรือเสริม เขาเป็นเจ้าหน้าที่อาวุโสที่สุดที่รอดชีวิตจากภัยพิบัติครั้งนั้น ไลทอลเลอร์ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการในราชนาวีระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และถึงแม้จะสั่งการให้กระทำการที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นอาชญากรรมสงครามขณะปฏิบัติการปราบเรือดำน้ำ เขาก็ได้รับเหรียญกล้าหาญถึงสองครั้ง ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หลังเกษียณอายุ เขาได้บริจาคเรือยอช์ตส่วนตัวชื่อซันดาวเนอร์ (Sundowner) ให้ใช้ในการถอนทัพที่เดิงแกร์ก โดยอาสาขับเรือลำนี้ร่วมกับเรือลำเล็กอื่น ๆ
# จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2535. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2536

 ภาพรวม 

 ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต 
เขต 1 • เขต 2
__NOTOC__

 เขตเลือกตั้งที่ 1 
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิษณุโลก, อำเภอบางระกำ, อำเภอบางกระทุ่ม และอำเภอพรหมพิราม

 เขตเลือกตั้งที่ 2 
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนครไทย, อำเภอชาติตระการ, อำเภอวัดโบสถ์, อำเภอวังทอง และอำเภอเนินมะปราง
# อาสนวิหารการเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ (อัลมาเตอ)
อาสนวิหารการเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ (Vosnesenskiy sobor,  Voznesensk kafedraly shirkeýi) หรือ อานสวิหารเซนคอฟ (Zenkov Cathedral) เป็นอาสนวิหารออร์ทอดอกซ์รัสเซียที่ตั้งอยู่ในสวนปันปีลอฟในนครอัลมาเตอ ประเทศคาซัคสถาน ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อปี 1907 โดยใช้ไม้ประกอบกับโดยไม่ใช้ตะปูเลย อาสนวิหารมีความสูง 56 เมตร และมีการอ้างว่าเป็นโบสถ์ไม้ที่สูงที่สุดอันดับสองของโลกNess, Immanuel. Encyclopedia of World Cities. M E Sharpe Reference, 1999. . p. 19.Ascension Cathedral

ส่วนหอระฆังสร้างขึ้นในปี 1906 และอาสนวิหารรอดพ้นจากแผ่นดินไหวปี 1911 โดยมีความเสียหายเพียงเล็กน้อยเท่านั้นแม้ว่าจะสร้างขึ้นโดยไม่ใช้ตะปูเลย นักบวชบางรูปเชื่อว่านี่เป็นพลังอำนาจจากพระเป็นเจ้าทรงช่วยให้รอดจากการพังทลายลงมา การตัดสินใจไม่ใช้ตะปูสักตัวเดียวในการสร้างอาสนวิหารนี้อาจมีที่มาจากการผูกโยงตะปูเข้ากับเรื่องราวการตรึงกางเขนพระเยซูด้วยตะปูZhamkhanova, K. A., A. K. Botanov, and Manash Kabashevich Kozybaev. Pamiatniki istorii i kulʹtury Almaty: katalog dokumentov. Almaty: Izd-vo Ȯner, 2003. . p. 39. โครงสร้างภายในอาคารสร้างขึ้นในเวิร์กช็อปศิลปะในมอสโกและเคียฟ ส่วนฉากแท่นบูชาเป็นผลงานวาดโดย เอ็น ฮลูดอฟ (N. Khludov) 

หลังการปฏิวัติรัสเซีย อาสนวิหารถูกแปรสภาพมาใช้งานเป็นอาคารพิพิธภัณฑ์รัฐกลางของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค และในระหว่างปี  1930 ถึง 1940 ใช้งานโดยองค์การสาธารณะมีชื่อ บนหอระฆังต่อมายับมีการนำเอาตัวส่งสัญญาณวิทยุขึ้นไปติดตั้ง ซึ่งเป็นตัวส่งสัญญาณวิทยุแรกในนครอัลมาเตอ อาสนวิหารได้รับการบูรณะในปี 1973 ถึง 1976 และในปี 1995 ได้ส่งคืนอำนาจเหนืออาสนวิหารแก่คริสต์จักร หลังการบูรณะเพิ่มเติมในภายหลัง ท้ายที่สุดในปี 1997 จึงเริ่มกลับมาประกอบศาสนกิจอีกครั้งСвято-Вознесенский кафедральный собор  Аппарат акима Медеуского района  ในปี 2017 ถึง 2020 ได้มีการบูรณะใหญ่อาสนวิหารอีกครั้ง ปัจจุบันอาสนวิหารเปิดให้เข้าชมสำหรับศาสนิกชนและบุคคลนอกศาสนา
# บอลพาร์ก เดะ สึกามาเอเตะ!
เป็นมังงะของญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยทัตสึโร ซูงะ ได้เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนวเซเน็ง มอร์นิง ของสำนักพิมพ์โคดันชะ ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2563 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโออีเอ็มที สแควร์ เริ่มออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนจนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2568

 ตัวละคร 

 สื่อ 
 มังงะ 
โบรุปาคุ เดะ สึคามาเอเตะ!เขียนและวาดภาพโดยทัตสึโร ซูกะ ได้เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนวเซเน็งมอร์นิงของสำนักพิมพ์โคดันชะ เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2563 ตอนต่าง ๆ ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)จำนวน 16 เล่ม ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2568

 อนิเมะ 
มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ซีรีส์เรื่องนี้ผลิตโดยสตูดิโออีเอ็มที สแควร์ และกำกับโดยจุนอิจิ คิตะมูระ พร้อมกับบทที่เขียนโดยชิเกรุ มูราโกชิ ออกแบบตัวละครโดยฟูมิโอะ อีดะ และแต่งเพลงประกอบโดยโมนากา ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 2 เมษายนจนถึงวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2568 ทางช่องทีวีโตเกียวและช่องในเครือข่าย เพลงเปิดของเรื่องคือ "Hurray!!" ร้องโดย  ขณะที่เพลงปิดของเรื่องคือ  ร้องโดย ฟัยรูซ ไอ, อิกูมิ ฮาเซงาวะ, มายะ อูจิดะ, มายุ ซางาระ และเป็นตัวละครของตนตามลำดับ ครันชีโรลได้สตรีมซีรีส์นี้

 รายชื่อตอน 

 ผลตอบรับ 
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์ดังกล่าวมีการจำหน่ายไปแล้วมากกว่า 200,000 เล่ม

 หมายเหตุ
# อาสนวิหารแม่พระปฏิสนธินิรมล (ดิลี)
อาสนวิหารมหานครแม่พระปฏิสนธินิรมล  ในนครดิลี เมืองหลวงของประเทศติมอร์ตะวันออก เป็นโบสถ์หลักของอัครสังฆมณฑลดิลี

ประวัติศาสตร์
มีการวางแผนก่อสร้างอาสนวิหารเริ่มต้นในปี 1984 โดยรัฐบาลของอินโดนีเซียเป็นผู้ให้เงินทุนรวมกว่า 235,000 ดอลลาร์สหรัฐ อาสนวิหารซึ่งจะสร้างขึ้นบนที่ดินขนาด 10,000 ตารางเมตร จะมีขนาดของอาคาร 1,800 ตารางเมตร และสามารถจุคนได้ 2,000 คน ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย ซูฮาร์โต เดินทาบมาประกอบพิธีเปิดอาสนวิหารอย่างเป็นทางการในวันที่ 2 พฤศจิกายน 1988 โดยมีบิชอปแห่งดิลี Carlos Filipe Ximenes Belo เข้าร่วมในพิธีUCANews 9 November 1988UCANews December 27, 1989

ในเดือนตุลาคม 1989 สมเด็ตพระสันตปาปายอห์น ปอล ที่สอง เสด็จเยือนอาสนวิหารแชะประกอบพิธีเสกCocks, R. Timor-Leste. Lonely Planet 2011. p. 43.

อาสนวิหารมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่อการเรียกร้องซึ่งเอกราชของติมอร์ตะวันออก ด้วยผู้นำเช่นบิชอปเบลู ผู้รับรางวัลโนเบล แนะนำให้ชาวติมอร์เดินเข้าคูหาเลือกตั้งด้วยจิตวิญญาณของความละอายเช่นพระเยซูคริสต์ (humility of Jesus Christ)

ขณะก่อสร้างอาสนวิหาร โบสถ์นักบุญอันตนใช้งานเป็นอาสนวิหารชั่วคราวประจำนครดิลีแทนKohen, A. S. From the Place of the Dead. Lion Publishing plc, 1999.
# ญะร็อช
ญะร็อช  หรือ เกราซา (, ,) เป็นนครในภาคเหนือของประเทศจอร์แดน ศูนย์กลางการปกครองของเขตผู้ว่าราชการญะร็อช มีประชากร 50,745 คน ณ ปี 2015 

หลักฐานเก่าแก่ที่สุดของการตั้งรกรากในญะร็อชสามารถย้อนไปถึงยุคหินใหม่ ดังที่พบในแหล่งตัลอะบูซอวัน (Tal Abu Sowan) ซึ่งมีการค้นพบซากโครงกระดูกมนุษย์ที่อายุ 7500 ปีก่อนคริสต์กาล ญะร็อชเฟื่องฟูมากในสมัยกรีก เฮลเลนนิสติก โรมัน และไบแซนไทน์ จนถึงกลางศตวรรษที่ 8 เมื่อเกิดแผ่นดินไหวกาลิลีในปี 749 และแผ่นดินไหวตามอีกจำนวนหนึ่งทำลายนครไปมาก กระนั้น ในปี 1120 ซะฮีร์ อัดดีน ตอฆเตคิน แห่งดามัสกัส ได้สั่งให้กองพลขนาด 40 คนสร้างป้อมปราการขึ้นในญะร็อช ปัจจุบันไม่ทราบแน่ชัดว่าป้อมนี้อยู่ที่ใดของเมือง แต่เข้าใจว่าเป็นจุดสูงสุดทางตะวันออกเฉียงเหนือของประตูเมือง ก่อนจะถูกครอบครองและทำลายทิ้งจนหมดในปี 1121 โดยบอลด์วินที่สอง กษัตริย์แห่งเยรูซาเลม หลังจากนั้นมา บรรดานักรบครูเสดพากันทิ้งร้างนครญะร็อชและถอยทัพไปตั้งอยู่ที่ซะกิบทางตะวันออกแทน

ญะร็อชถูกทิ้งร้างกระทั่งปรากฏอีกครั้งในบันทึกทางประวัติศาสตร์เมื่อต้นสมัยปกครองของออตโตมันในต้นศตวรรษที่ 16 ในบันทึกสำมะโนประชากรปี 1596 ระบุว่ามี 12 ครัวเรือนที่เป็นมุสลิมอยู่ในญะร็อชHütteroth and Abdulfattah, 1977, p. 164 กระนั้น นักโบราณคดีพบหลักฐานของหมู่บ้านมัมลุกขนาดเล็กตั้งอยู่ที่เขตเหนือของเมือง ซึ่งบ่งบอกว่ามีการกลับมาตั้งรกรากในญะร็อชแล้วก่อนสมัยออตโตมัน การขุดค้นทางโบราณคดีตั้งแต่ปี 2011 แสดงให้เห็นว่าญะร็อชในสมัยยุคกลางอิสลามมีหลักฐานสิ่งปลูกสร้างและเครื่องปั้นดินเปาจากสมัยยุคกลางอิสลาม/มัมลุก ซากของนครโบราณนี้เริ่มค่อย ๆ ปรากฏตัวอีกครั้งจากการขุดค้นหลายครั้งนับตั้งแต่ปี 1925 และยังดำเนินอยู่ในปัจจุบัน

ปัจจุบัน ญะร็อชเป็นที่ตั้งของหนึ่งในซากนครกรีกโรมันที่อนุรักษ์สภาพไว้ดีที่สุด จนได้รับสมญาว่าเป็นปอมเปอีแห่งตะวันออกกลาง รวมถึงเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวหนึ่งของจอร์แดนเหนือ ด้วยยอดเข้าชม 330,000 คนในปี 2018 ถือเป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีผู้เยี่ยมชมมากที่สุดในประเทศ ทุก ๆ ปี นครจะจัดเทศกาลญะร็อช ซึ่งเป็นหนึ่งในกิจกรรมวัฒนธรรมแนวหน้าของตะวันออกกลางที่มีผู้เข้าร่วมชมหลายพันคนต่อป
# โนยูเทิร์นซินโดรม
โนยูเทิร์นซินโดรม (NUTS,) เป็นคำที่บัญญัติครั้งแรกโดยนักธุรกิจชาวสิงคโปร์ ซิม วง ฮู เพื่อใช้บรรยายพฤติกรรมทางสังคมของชาวสิงคโปร์ที่มีกรอบความคิดของการต้องปฏิบัติตามคำสั่งจากผู้มีอำนาจมากกว่าอย่างเคร่งครัดก่อนจะเริ่มทำสิ่วมดก็ตาม โดยเขาเปรียบเทียบกฎจราจรในสิงคโปร์กับในต่างประเทศเพื่อใช้อธิบายปรากฏการณ์ดังกล่าว โดยในสิงคโปร์นั้น ผู้ขับขี่ยานพาหนะห้ามกลับรถเว้นแต่ว่ามีป้ายจราจรที่มีไว้พิเศษสำหรับอนุญาตการกลับรถบอก, rule 13 เทียบกับในบาวประเทศที่การกลับรถสามารถทำได้โดยเสรีตราบที่ไม่มีป้ายห้ามกลับรถอยู่ การอุปมานี้นำมาใช้อธิบายความไร้เหตุผลแบบราชการที่เขาต้องเผชิญในสิงคโปร์ซึ่งไปกีดกั้นความคิดสร้างสรรค์ที่รัฐบาลสิงคโปร์เองเป็นผู้สนับสนุน

โนยูเทิร์นซินโดรม ยังเป็นหนึ่งในข้อวิจารณ์หลักของความไม่ยืดหยุ่นของระบบการศึกษาในสิงคโปร์ ซึ่งสอนให้นักเรียนต้องปฏิบัติตามคำสั่งโดยไม่ตั้งคำถามมาตั้งแต่เด็ก ในสังคมที่ผลการเรียนและเอกสารรับรองวุฒิถูกให้ความสำคัญจนต้องแลกกับทักษะชีวิต

ในปี ค.ศ. 2003 สมาชิกรัฐสภาได้นำวลีนี้มาใช้ประกอบการอภิปรายเกี่ยวกับประเด็นการส่งเสริมความเป็นผู้ประกอบการ สมาชิกรัฐสภาห้าคนลงความเห็นเหมือนกันว่า "อุปสรรคใหญ่ที่สุดของชาวสิงคโปร์ในการสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเป็นผู้ประกอบการ คือกรอบความคิดแบบ NUTS"
# อีสทอลีฟ
อีสทอลีฟ (ปาทาน และ ดารี: استالف; Istālif) เป็นหมู่บ้านในประเทศอัฟกานิสถานที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ทาจิก ตั้งอยู่ห่างไป  ทางเหนือของนครคาบูล ที่ความสูง  จากระดับน้ำทะเลNational Geospatial-Intelligence Agency. Geonames database entry. (search) Accessed 2011-05-12. ในที่ราบโชมาลี ศูนย์กลางของอำเภออีสทอลีฟ แคว้นคาบูล ประเทศอัฟกานิสถาน

อีสทอลีฟเป็นที่รู้จักดีที่สุดจากองุ่นและเครื่องปั้นดินเผาทำมือ โดยเฉพาะเครื่องเคลือบสีเทอร์ควอยส์ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของเครื่องเคลือบจากอีสทอลีฟ นักวิชาการชาวญี่ปุ่น มิตซุคุนิ โยชิดะ (Mitsukuni Yoshida) เดินทางเยือนอีสทอลีฟในทศวรรษ 1960 ระหว่างการเดินทางเยี่ยมชมหมู่บ้านผู้ผลิตเครื่องปั้นดินเผาต่าง ๆ ในเปอร์เซียใหญ่ เขาบันทึกว่าอีสทอลีฟในเวลานั้นมีประชากร 300 คน และมีเตาเผาเครื่องปั้นดินเผา 25 เตา
# ผ่อโลน
ผ่อโลน (,) เป็นผ้าคาดประดับศีรษะที่ชายชาวพม่าสวมใส่ โดยเป็นผ้าคาดศีรษะแบบม้วนและมีส่วนยื่นออกมาคล้ายใบไม้ที่ด้านหลัง ในยุคก่อนอาณานิคม ผ่อโลน สวมใส่โดยชายในราชสำนักพม่า ปัจจุบัน ผ่อโลน สวมใส่โดยเด็กชายในพิธี ชีน-บยุ และนักนาฏศิลป์พม่าBurmese Orthography, Myanmar Language Commission, 1993.

 ระเบียงภาพ
# ก้องบ้อง
ก้องบ้อง (, ; , ; ไทใหญ่:  ; ไทยถิ่นเหนือ: เคียนหัว) เป็นผ้าโพกหัวแบบดั้งเดิมของพม่าและแบบดั้งเดิมของกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ที่อาศัยอยู่ในพม่าปัจจุบันและภาคเหนือของประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มชาติพันธุ์ที่นับถือศาสนาพุทธเป็นส่วนใหญ่ ได้แก่ พม่า, มอญ, ยะไข่, ไทใหญ่, และ ไทยวน รูปแบบจะแตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาค แต่มีพื้นฐานคล้ายคลึงกัน

ก้องบ้อง ในภาษาพม่าหมายถึง ผ้าโผกศีรษะ เป็นส่วนหนึ่งของชุดพิธีการแบบดั้งเดิม สวมใส่ในงานสังสรรค์และพิธีที่เป็นทางการ ก้องบ้อง มักใช้เป็นเครื่องหมายแสดงยศศักดิ์ แม้ว่าจะไม่มีตราสัญลักษณ์หรือลวดลายใด ๆ ก็ตาม ก้องบ้อง มักพบได้ทั่วไปในกลุ่มชาติพันธุ์ยะไข่และไทใหญ่

 รูปแบบและการออกแบบ 
การออกแบบ ก้องบ้อง สมัยใหม่ เกิดขึ้นในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 และเรียกว่า หม่องแจะตะเย  เป็น ก้องบ้อง สำเร็จรูปที่ทำจากผ้าห่อในโครงหวายและสามารถสวมใส่ได้เช่นสวมหมวก ในยุคอาณานิคม ก้องบ้อง ผ้าไหม ที่เรียกว่า "B.A. ก้องบ้อง" ซึ่งสวมใส่ในพิธีสำเร็จการศึกษากำลังเป็นที่นิยม

ก้องบ้อง มักทำจากผ้าไหมหรือผ้าฝ้าย ขึ้นอยู่กับยศศักดิ์หรือฐานะของเจ้าของ ผ้าโผกศีรษะแบบเก่ามักมีความยาว  และกว้าง  พันศีรษะโดยหมุนตามเข็มนาฬิกา โดยให้ชายผ้าอยู่ทางด้านซ้าย ชายผ้าเป็นลักษณะเด่นหลักของ ก้องบ้อง และยังมีความแตกต่างกันไปตามแต่ละชาติพันธุ์อีกด้วย

ชายผ้า ก้องบ้อง ของชาวพม่าและชาวมอญมีลักษณะลาดลงและโค้งมน ในขณะที่ชายผ้าของชาวยะไข่และไทใหญ่แผ่ออกเป็นรูปพัด

ปัจจุบันคนส่วนใหญ่ไม่สวม ก้องบ้อง แม้แต่ในงานทางการ ก้องบ้อง รวมถึงเครื่องแต่งกายพม่าอื่น ๆ ถูกปรับให้มีความคล่องตัว ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงสวม ก้องบ้อง สำเร็จรูปที่หุ้มด้วยโครงหวายหรือหวายเทียม

 การใช้งานร่วมสมัย 
การใช้ ก้องบ้อง ลดลงอย่างมากในช่วงอาณานิคมของอังกฤษ จะสวมใส่เฉพาะในพิธีทางการและงานสังคม เช่น งานแต่ง สมาชิกรัฐสภาที่ได้รับการเลือกตั้งจะต้องสวมครั้งหนึ่งเมื่อปฏิบัติหน้าที่ในรัฐสภา

บนพื้นที่ภูเขาทางตอนเหนือ ชาวเขาเผ่าต่าง ๆ เช่น ล่าหู่, อาข่า และ ปะหล่อง ยังคงสวม ก้องบ้อง แต่สวมใส่ในชีวิตประจำวัน และส่วนใหญ่มักทำจากผ้าขนหนู

 ระเบียงภาพ
# อะห์มัด อัลเญนดี
อะห์มัด อัลเญนดี (1 มีนาคม ค.ศ. 2000 –) เป็นนักปัญจกีฬาสมัยใหม่ชาวอียิปต์ เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งประเภทชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รวมถึงได้แข่งโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 และคว้ารางวัลเหรียญทองให้แก่ประเทศอียิปต์ นอกจากนี้ เขายังคว้ารางวัลเหรียญทองให้แก่อียิปต์ในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 โดยทำลายสถิติทั้งโอลิมปิกและโลกด้วยคะแนน 1,555 คะแนน โดยเขาเป็นนักกีฬาคนแรกจากทวีปแอฟริกาที่ได้รับเหรียญรางวัลจากรายการดังกล่าว รวมถึงเหรียญทองโอลิมปิกในปัญจกีฬาสมัยใหม่

ในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 อัลเญนดีอยู่ในอันดับที่ 13 จากการแข่งฟันดาบ, ว่ายน้ำ และขี่ม้า โดยตามหลังผู้นำและผู้คว้าเหรียญทองในตอนท้ายอย่างโจ ชุง อยู่ 50 คะแนน ที่หมายความว่าเขาเริ่มการแข่งเลเซอร์รันรอบสุดท้ายหลังจากชุงไป 50 วินาที ซึ่งเขาได้ตามหลังคู่แข่งทั้งหมดในช่วงวิ่งเลเซอร์ และเป็นผู้นำในช่วง 800 เมตรสุดท้าย กระทั่งในที่สุดเขาก็จบอันดับสอง โดยตามหลังชุงเพียงไม่ถึงห้าวินาที ทั้งนี้ เขาเป็นผู้ถือธงอย่างเป็นทางการของประเทศของเขาในการแข่งปารีส 2024 ร่วมกับนักยกน้ำหนักหญิงที่ชื่อซาเราะฮ์ อะห์มัด และเมื่อไม่นานมานี้ เขายังได้ฝึกซ้อมที่สโมสรกีฬาสโมฮะฮ์ในเมืองอะเล็กซานเดรียสำหรับการแข่งโอลิมปิกเช่นกัน