wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ศูนย์ประชุม
ศูนย์ประชุม หรือ ศูนย์การประชุม  เป็นอาคารขนาดใหญ่ที่ออกแบบมาเพื่อจัดการประชุม ซึ่งบุคคลและกลุ่มต่าง ๆ มารวมตัวกันเพื่อส่งเสริมและแบ่งปันความสนใจร่วมกัน โดยทั่วไปแล้วศูนย์ประชุมจะมีพื้นที่เพียงพอสำหรับรองรับผู้เข้าร่วมประชุมได้หลายพันคน สถานที่ที่ขนาดใหญ่มาก เหมาะสำหรับงานแสดงสินค้าสำคัญ บางครั้งอาจเรียกว่า ศูนย์แสดงสินค้า  โดยทั่วไปแล้วศูนย์ประชุมจะมีหอประชุมอย่างน้อยหนึ่งแห่ง และอาจมีโถงคอนเสิร์ต ห้องบรรยาย ห้องประชุมเล็ก และห้องประชุมใหญ่อีกด้วย นอกจากนี้ยังมีศูนย์การประชุมภายในโรงแรมในพื้นที่สถานพักตากอากาศขนาดใหญ่บางแห่ง

 ประเภท 
thumb| ทางเข้าด้านใต้ของศูนย์ประชุมและนิทรรศการเฮลซิงกิ ในปาซิลา เฮลซิงกิ ฟินแลนด์

 สิ่งอำนวยความสะดวกในการประชุมพร้อมที่พัก : โรงแรมที่มีพื้นที่จัดการประชุมของตนเองนอกเหนือจากที่พักและสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง เรียกว่าโรงแรมสำหรับการประชุม
 สิ่งอำนวยความสะดวกในการประชุมที่ไม่มีที่พัก : เป็นศูนย์การประชุมที่ไม่มีที่พัก มักตั้งอยู่ติดหรือใกล้กับโรงแรม
 อื่น ๆ : สิ่งอำนวยความสะดวกในการประชุมเล็กและการประชุมใหญ่ใด ๆ ที่ออกแบบมาเพื่อจุคนจำนวนมาก สามารถอยู่ได้โดยลำพัง (เช่น สนามกีฬา สนามกีฬา สวนสาธารณะ ฯลฯ) หรือภายในโครงสร้างอื่น ๆ (เช่น หอประชุมมหาวิทยาลัย พิพิธภัณฑ์ โรงละคร) มักจะไม่รวมค่าที่พัก 

 ประวัติ 
ศูนย์ประชุมหรือห้องโถงนั้นเดิมตั้งอยู่ในปราสาทและพระราชวัง เดิมทีห้องโถงในปราสาทจะได้รับการออกแบบเพื่อให้กลุ่มขุนนาง อัศวิน และข้าราชการกลุ่มใหญ่เข้าร่วมการประชุมที่สำคัญกับกษัตริย์ ประเพณีเก่าแก่กว่าจะให้กษัตริย์หรือขุนนางตัดสินข้อพิพาทในหมู่ประชาชนของเขา การดำเนินการด้านการบริหารเหล่านี้จะทำในห้องโถงเอก และจะแสดงภูมิปัญญาของกษัตริย์ในฐานะผู้พิพากษาต่อประชาชนทั่วไป

การพังทลายของศูนย์การประชุมที่มีชื่อเสียงที่สุดครั้งหนึ่งเกิดขึ้นในฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1789 พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ทรงคุมขังกลุ่มที่รู้จักกันในชื่อ "ฐานันดรที่สาม" และนำออกจากห้องประชุมเล็กในแวร์ซาย สิ่งนี้นำไปสู่เหตุการณ์ที่กลุ่มปฏิวัติจัดการประชุมในสนามเทนนิสในร่ม ถือเป็นศูนย์การประชุมประชาธิปไตยสมัยใหม่แหงแรกและนำไปสู่คำปฏิญาณสนามเทนนิส และการปฏิวัติฝรั่งเศส

 ในประเทศไทย 
การประชุมต่าง ๆ ในประเทศไทยในอดีต ส่วนใหญ่จะจัดขึ้นที่ศูนย์ประชุมภายในโรงแรมหรูในกรุงเทพมหานคร เนื่องจากประเทศไทยไม่มีศูนย์ประชุมอิสระหรือสิ่งอำนวยความสะดวกที่ให้บริการในระดับเดียวกับโรงแรม จนกระทั่งคณะกรรมการบริหารธนาคารโลก ได้เลือกให้ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพการประชุมประจำปีสภาผู้ว่าการธนาคารโลกและกองทุนการเงินระหว่างประเทศครั้งที่ 46 รัฐบาลไทยจึงมีมติเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2532 ให้ก่อสร้างสถานที่จัดงานประชุมแห่งชาติมาตรฐานสากลแห่งแรกของประเทศไทยขึ้น เพื่อรองรับการประชุมครั้งสำคัญดังกล่าว เป็นที่มาของโครงการก่อสร้างศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ซึ่งถือเป็นศูนย์การประชุมอย่างเป็นทางการแห่งแรกของประเทศไทย การก่อสร้างและตกแต่งภายในแล้วเสร็จเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2534 จากนั้นพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินมาทรงเปิดศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์อย่างเป็นทางการในวันที่ 29 สิงหาคมปีเดียวกัน และได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวง พระราชทานพระราชานุญาตให้ใช้พระนามเป็นชื่อของศูนย์การประชุม เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 12 สิงหาคม 2535
# โฮยา
อี โฮ-ดง (เกิด 28 มีนาคม ค.ศ. 1991) เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ โฮยา หรือ อี โฮ-ว็อน เป็นนักร้อง แร็ปเปอร์ นักแต่งเพลง นักเต้นและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาทำหน้าที่เป็นแร็ปเปอร์และนักร้องนำในบอยแบนด์อินฟินิต ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 และกลุ่มย่อย อินฟินิตเอช ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 จนกระทั่งออกจากอูลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ ในปี ค.ศ. 2017 ในปี ค.ศ. 2018 โฮยาเปิดตัวศิลปินเดี่ยวเมื่อวันที่ 28 มีนาคมด้วยมินิอัลบั้มแรกชื่อ "Shower"

โฮยาเปิดตัวด้านการแสดงในละครเรื่อง รีพลาย 1997 (2012) และได้แสดงละครเรื่อง มายเลิฟลี่เกิร์ล (2014), แมสก์ (2558), สำนักงานส่องแสง (2560) และ สองตำรวจ (2560), เสน่ห์ปีศาจ (2018)
# ลาตัม เปรู เที่ยวบินที่ 2213
ลาตัม เปรู เที่ยวบินที่ 2213 เป็นเที่ยวบินภายในประเทศของสายการบินลาตัม เปรู โดยดำเนินการแทนลาตัม ชิลี ที่ออกเดินทางจากกรุงลิมาไปยังฆูเลียกาในวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 เครื่องบินได้ชนเข้ากับรถดับเพลิงของสนามบินขณะขึ้นบินออกจากท่าอากาศยานนานาชาติฆอร์เฆ ชาเบซ ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตในรถดับเพลิง 2 ราย แต่ไม่มีผู้เสียชีวิตบนเที่ยวบิน 2213

อุบัติเหตุของเที่ยวบิน 2213 นับเป็นอุบัติเหตุทางการบินร้ายแรงครั้งแรกของแอร์บัส เอ320นีโอ

 อุบัติเหตุ 
ลาตัม เปรู เที่ยวบิน 2213 มีกำหนดออกจากท่าอากาศยานนานาชาติฆอร์เฆ ชาเบซ ในกรุงลิมา เวลา 14:55 PET (19:55 UTC) และมีกำหนดถึงท่าอากาศยานนานาชาติอินคา มาโก กาปัก ในเมืองฆูเลียกา เวลา 16:30 PET (21:30 UTC) ขณะที่กำลังขึ้นบิน เครื่องบินได้ชนเข้ากับรถดับเพลิงของสนามบินที่กำลังข้ามลานบินอยู่ ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตในรถดับเพลิง 2 ราย

เครื่องบินเริ่มบินขึ้นบนทางวิ่ง 16 เวลา 15:11 น. ในระหว่างการบินขึ้น เจ้าหน้าที่ฉุกเฉินได้ข้ามทางวิ่งต่อหน้าเครื่องบินเพื่อที่จะไปทำการฝึกซ้อมที่ทางวิ่งด้านข้าง  นักบินยกเลิกการนำเครื่องขึ้นและเครื่องบินหยุดนิ่งที่ระยะ 2,500 เมตร (8,200 ฟุต) จากทางวิ่ง ภาพถ่ายหลายภาพแสดงให้เห็นรถดับเพลิงที่ถูกทำลาย และเครื่องบินที่วางอยู่บนปีกขวาโดยไฟได้รับความเสียหายที่ลำตัวด้านหลัง

 เครื่องบิน 
เครื่องบินที่เกิดเหตุคือเครื่องบินแอร์บัส เอ320นีโอ ทะเบียน CC-BHB เครื่องบินลำนี้ใช้เครื่องยนต์แพรตแอนด์วิตนีย์ พีดับเบิลยู1100จี โดยเครื่องบินมีอายุ 5.0 ปี ณ วันเกิดเหตุและถูกส่งมอบให้ลาตัม ชิลีในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017

 การสืบสวน 
เบื้องต้นทางสายการบินลาตัม เปรูได้ทำงานทำงานร่วมกับเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องเพื่อสนับสนุนการสืบสวนเหตุการณ์ในครั้งนี้"UPDATE 2: LATAM Airlines Peru flight LA 2213" latamairlines.com (ภาษาอังกฤษ)

 ผลตามหลัง 
จากอุบัติเหตุดังกล่าว ทำให้มีเที่ยวบินอย่างน้อย 4 เที่ยวบินถูกเปลี่ยนเส้นทางไปยังสนามบินใกล้เคียง ทางวิ่งของสนามบินถูกปิด ดังนั้น จึงมีการระงับการดำเนินการทั้งหมดที่สนามบิน

หลังจากเกิดอุบัติเหตุ ลูกเรือของเที่ยวบิน 2213 ถูกจับและควบคุมตัว หลังจากมีข่าวของการจับกุม IFALPA ได้แสดงความกังวลของพวกเขา เพราะมีการเน้นย้ำว่าลูกเรือบนเครื่องบินควรได้รับการดูแลทางการแพทย์ทันทีและการประเมินก่อนที่จะถูกจับกุมทางอาญาจากทางสหภาพแรงงาน
 ดูเพิ่ม 
 สิงคโปร์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 006
 อ้างอิง
# ชัง ดง-อู
ชัง ดง-อู (ฮันกึล: 장동우; ฮันจา: 張東雨; ; เกิด 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ดงอู เป็นนักร้อง แร็ปเปอร์ และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นแร็ปเปอร์หลักของบอยแบนด์เกาหลีใต้วงอินฟินิต และยูนิตย่อยอินฟืนิตเอช

 อาชีพ 
 ค.ศ. 2010: เปิดตัวกับอินฟินิต 

ดงอูเดบิวต์ในฐานะสมาชิกวงบอยแบนด์เกาหลีใต้ อินฟินิต ในปี ค.ศ. 2010 กลุ่มเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2010 Retrieved March 15, 2010.
# อี ซ็อง-จง
อี ซ็อง-จง (อังกูล: 이성종; hanja: 李成種 ; เกิด 3 กันยายน พ.ศ. 2536) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า ซ็องจง เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นนักร้องของวงบอยแบนด์เกาหลีใต้วงอินฟินิต ภายใต้สังกัด อูลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ เขายังเป็นนักร้องนำของ อินฟินิตเอชด้วย

 ผลงานเพลง 

 ซิงเกิล 
ชื่อปี ค.ศ. อันดับสูงสุดบนแผนภูมิยอดขายอัลบั้มKORในฐานะนักร้องนำ"เพลงรัก" 2561 — rowspan="2"  ท็อปซี๊ด"ข้างฉัน" — เพลงประกอบละคร Mysterious Nurse ตอนที่ 1
# รัฐบาลรัสเซีย
รัฐบาลรัสเซีย ใช้อำนาจบริหารในสหพันธรัฐรัสเซีย สมาชิกของรัฐบาล ได้แก่ นายกรัฐมนตรี, รองนายกรัฐมนตรี, และรัฐมนตรีของรัฐบาลกลางบทที่ 6 ของ รัฐธรรมนูญรัสเซีย  ระบุว่า "รัฐบาลสหพันธรัฐรัสเซียประกอบด้วยประธานรัฐบาลสหพันธรัฐรัสเซีย [นายกรัฐมนตรี] รองประธานรัฐบาลสหพันธรัฐรัสเซียและกระทรวงของรัฐบาลกลาง" มีหลักพื้นฐานทางกฎหมายในรัฐธรรมนูญของสหพันธรัฐรัสเซียและกฎหมายรัฐธรรมนูญของรัฐบาลกลาง "ว่าด้วยรัฐบาลของสหพันธรัฐรัสเซีย" ความว่าเว็บพอร์ทัลของรัฐบาลรัสเซีย – ข้อความของกฎหมายรัฐธรรมนูญแห่งสหพันธรัฐปี 1997 "ว่าด้วยรัฐบาลแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย" (ในภาษารัสเซีย) เครื่องมือของรัฐบาลรัสเซียเป็นหน่วยงานของรัฐที่ดูแลกิจกรรมของรัฐบาล

ตามรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2521 ฉบับแก้ไข พ.ศ. 2534 กล่าวว่า ประธานาธิบดีรัสเซียเป็นหัวหน้าของฝ่ายบริหาร และเป็นหัวหน้าสภารัฐมนตรีของรัสเซีย ตามรัฐธรรมนูญปัจจุบันปี ค.ศ. 1993 ประธานาธิบดีมิได้เป็นส่วนหนึ่งของรัฐบาลรัสเซียซึ่งใช้อำนาจบริหาร อย่างไรก็ตาม ประธานาธิบดีเป็นผู้แต่งตั้งนายกรัฐมนตรี
# กระทรวงเกษตร (ประเทศรัสเซีย)
กระทรวงเกษตรแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย  เป็นกระทรวงของรัฐบาลรัสเซีย รับผิดชอบการผลิตการเกษตร, การอนุรักษ์ดิน, การพัฒนาชนบท การควบคุมตลาดเกษตร และการรักษาเสถียรภาพทางการเงินของภาคเกษตรru/activity/state-support/programs โครงการของรัฐของกระทรวงเกษตร (ในภาษารัสเซีย)  

กระทรวงเกษตรแบ่งออกเป็นหน่วยงานต่าง ๆ ได้แก่ สำนักงานประมงแห่งชาติ และ บริการของรัฐบาลกลางสำหรับการกำกับดูแลสุขอนามัยพืชและสัตว์ ก่อตั้งขึ้นจากสาขาของกระทรวงเกษตรและอาหาร สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1990 และมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่อาคารนาร์คอมเซม ใน เขตปกครองครัสโนเซล มอสโก

ดมิทรี ปาทรุเชฟ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2018
# ศาลเจ้าฮกไกโด
ศาลเจ้าฮกไกโด  หรือในชื่อ ศาลเจ้าซัปโปโระ  จนถึง ค.ศ. 1964 เป็นศาลเจ้าที่ตั้งอยู่ที่นครซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในสวนสาธารณะมารูยามะ เขตชูโอ นครซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด ศาลเจ้าฮกไกโดเป็นที่ประดิษฐานเทพเจ้าสี่องค์ รวมถึงดวงวิญญาณของจักรพรรดิเมจิ วิญญาณของนักสำรวจยุคแรก ๆ ที่เข้ามาสำรวจฮกไกโดก็ถูกประดิษฐานไว้ที่นี่เช่นกัน

ประวัติ
เนื่องด้วยคำสั่งของจักรพรรดิเมจิในปี ค.ศ. 1869 พิธีประดิษฐานเทพเจ้าสามพระองค์: โอกุนิทามะ, โอกุนินุชิ และ สุกุนะฮิโคนะ ได้ถูกจัดขึ้นที่กรุงโตเกียว โดยเทพทั้งสามถูกประดิษฐานเพื่อให้เป็นเทพแห่งการบุกเบิกฮอกไกโด (開拓三神, Kaitaku Sanjin) และถูกย้ายไปซัปโปโระโดยเจ้าหน้าที่จากไคตากุชิ (รัฐบาลก่อนของจังหวัดฮอกไกโด) ในภายหลังHokkaido Jinga, History of the Hokkaido Jingu and kami  อาคารชั่วคราวของเทพเจ้าทั้งสามองค์ถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1870 ที่ซัปโปโระ อย่างไรก็ตาม สถานที่ที่อาคารถูกสร้างขึ้นนั้นไม่ใช่สถานที่ปัจจุบันที่ศาลเจ้าฮกไกโดตั้งอยู่ จนในปี ค.ศ. 1871 ศาลเจ้าถูกก่อสร้างในตำแหน่งปัจจุบันและถูกตั้งชื่อให้ว่า "ศาลเจ้าซัปโปโระ" (Sapporo Jinja) และในวันที่ 14 กันยายน ได้จัดพืธีสถาปนาขึ้น จนกระทั่งปี ค.ศ. 1946 ศาลเจ้าซัปโปโระ ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "ศาลเจ้าฮกไกโด" (Hokkaidō Jingū) และถูกยกระดับขึ้นเป็น คันเปไทชะ (官幣大社) นั่นหมายความว่ามันถูกจัดให้เป็นหนึ่งในอันดับหนึ่งในบรรดาศาลเจ้าที่รัฐบาลสนับสนุนPonsonby-Fane, Richard. (1963).  The Vicissitudes of Shinto, p. 328. ในปี ค.ศ. 1964 วิญญาณของจักรพรรดิเมจิถูกประดิษฐานไว้ ในปี ค.ศ. 1974 อาคารถูกไฟเผาทำลายแต่ก็ถูกบูรณะขึ้นใหม่ในปี 1978

ภาพรวม
ศาลเจ้ามีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 180,000 ตารางเมตร และอยู่ติดกับสวนสาธารณะมารูยามะ ในช่วงฤดูดอกซากูระบาน พื้นที่ในบริเวณนี้มักจะเต็มไปด้วยผู้คนที่เพลิดเพลินกับประเพณีฮานามิ คนหลายคนก็มาเยี่ยมเยือนศาลเจ้าในช่วงเทศกาลปีใหม่ของญี่ปุ่นเพื่อมาร่วมฮัตสึโมเดะ

ตั้งแต่วันที่ 14 ถึง 16 มิถุนายนของทุกปี งานเทศกาลหลักของศาลเจ้าฮกไกโด หรือเรียกว่า "เทศกาลซัปโปโระ" (Sapporo Matsuri) จะถูกจัดขึ้น และจะมีขบวนพาเหรดคนแบกมิโคชิเดินไปที่ศาลเจ้า นอกจากนี้ ทางศาลเจ้ายังจัดกิจกรรมลูกเสือให้อีกด้วย1st Boyscouting in Sapporo
# กูโจ
กูโจ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 มีประชากรอยู่ประมาณ 41,858 คน 15,341 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นประชากรอยู่ที่ 41 คนต่อตารางกิโลเมตรGujō  city official statistics  มีพื้นที่ทั้งหมด 851.21 ตารางกิโลเมตร (328.65 ตร.ไมล์) ย่านที่เป็นที่รู้จักคือ กูโจฮาจิมัง (ซึ่งเคยเป็นเทศบาลเมืองอิสระจนกระทั่ง ค.ศ. 2004 ที่มีการควบรวมเทศบาลต่าง ๆ เพื่อจัดตั้งนครกูโจ) เป็นที่รู้จักอย่างมากในการจัดงานเทศกาลอย่างยิ่งใหญ่ที่จัดขึ้นในช่วงฤดูร้อนมีชื่อว่า "กูโจโอโดริ"

 ภูมิศาสตร์ 
กูโจตั้งอยู่ทางตอนกลางทางด้านตะวันตกของจังหวัดกิฟุ ต้นน้ำของแม่น้ำนางาระตั้งอยู่ในกูโจ

 ทางน้ ำ
ทางน้ำในกูโจยังคงไหลในลักษณะนี้มาตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 คลองและบ่อน้ำพุยังคงถูกใช้ในการล้างข้าว ผัก รวมถึงใช้ซักผ้า 

กูโจฮาจิมังตั้งอยู่ในหุบเขาที่เป็นที่บรรจบของสามแม่น้ำใหญ่ คือ แม่น้ำโยชิดะ แม่น้ำนางาระ และแม่น้ำโคดาระ เนื่องจากน้ำจากแม่น้ำทั้งสามสายถูกใช้ในการอุปโภคบริโภค รสชาติของบรรดาอาหารท้องถิ่นทัั้ง อายุ โซบะ และสาเก จึงขึ้นอยู่กับแม่น้ำด้วยhttp://www.gujohachiman.com/kanko/index_e.htm Gujo Hachiman Water ครัวเรือนบางครัวเรือนยังมีการใช้งานทางน้ำเล็ก ๆ สำหรับซักผ้าและล้างจานอยู่ อย่างไรก็ตาม พวกเขาต้องปฏิบัติตามกฎที่เคร่งครัด ซึ่งทำให้ครัวเรือนอื่น ๆ ยังคงสามารถเข้าถึงแหล่งน้ำที่สะอาดได้อยู่

 ภูมิอากาศ 
กูโจมีลักษณะภูมิอากาศคือ มีฤดูร้อนที่ร้อนชื้น และฤดูหนาวที่มีอากาศอบอุ่นถึงหนาวเย็น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่  โดยเฉลี่ยแล้ว อุณหภูมิจะสูงที่สุดในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ  และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ  ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่  โดยเดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่ฝนตกหนักที่สุด

 เทศบาลใกล้เคียง 
จังหวัดกิฟุ
นครทากายามะ
นครเซกิ
นครมิโนะ
นครเกโระ
จังหวัดฟูกูอิ
นครโอโนะ

 ประชากร 
อ้างอิงจากข้อมูลการสำรวจจำนวนประชากรของญีปุ่นGujō population statistics ประชากรของนครกูโจลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา

 ประวัติ 
ในช่วงการปฏิรูปที่ดินหลังการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่แห่งนี้ถูกจัดให้อยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอกูโจ จังหวัดกิฟุ เมืองฮาจิมังจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1889 โดยเป็นการจัดตั้งในระบบเทศบาล ต่อมาได้ควบรวมเมืองและหมู่บ้านต่าง ๆ ในอำเภอกูโจ ซึ่งได้แก่ เมืองฮาจิมัง เมืองชิโรโตริ เมืองยามาโตะ หมู่บ้านเมโฮ หมู่บ้านมินามิ หมู่บ้านทากาซุ และหมู่บ้านวาระ เพื่อจัดตั้งเป็นนครกูโจเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2004

 การเมืองการปกครอง 
กูโจปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา มีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครซึ่งเป็นสภาเดี่ยว มีสมาชิกสภาจำนวน 18 คน
# เลเวลอัปโปรเจกต์!
เลเวลอัปโปรเจกต์!  เป็นรายการวาไรตีของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้เรดเวลเวต ปัจจุบันมี 5 ซีซัน

เรื่องย่อ
โดยสมาชิกจะได้ท่องเที่ยวไปเยี่ยมชมสถานที่ต่าง ๆ ของโลกระหว่างโปรโมต ซีซั่นแรกจัดขึ้นที่ พัทยาประเทศไทย ซีซั่นที่ 2 ใน ยอซู และซีซั่นที่ 3 ใน สโลวีเนีย ซีซั่นที่ 4 ใช้ชื่อว่า Level Up Thrilling Project จัดขึ้นที่ โซล ต่อมาซีซั่นที่ 5 จัดที่ เชจู

แสดงนำ
 ซีซั่นที่1 ไอรีน, ซึลกี, เวนดี และ เยรี
 ซีซั่นที่ 2: ไอรีน, ซึลกี, เวนดี, จอย และ เยรี
 ซีซั่นที่ 3: ไอรีน, ซึลกี, เวนดี, จอย และ เยรี
 ซีซั่นที่ 4: ไอรีน และ ซึลกี, โดยมีจอยเป็นแขกรับเชิญพิเศษ
 ซีซั่นที่ 5: ไอรีน, ซึลกี, เวนดี, จอย และ เยรี

ภาพรวมของรายการ
<onlyinclude>

การออกอากาศ
เกาหลีใต้
 Oksusu (ซีซั่น 1-3)
 เคบีเอส จอย (ซีซั่น 1)
 XtvN (ซีซั่น 2)
 เจทีบีซี4 (ซีซั่น 3)
 Wavve (ซีซั่น 4-5)
 SM C&C Youtube (ซีซั่น 4)

ประเทศไทย 
 ทรูไอดี

หมายเหตุ
# ฟานฮั่นเหอฉือจ่างจงจู
ฟานฮั่นเหอฉือจ่างจงจู (ตังกุต: ;) เป็นอภิธานศัพท์สองภาษาของภาษาจีนและภาษาตังกุต หนังสือฉบับสมบูรณ์เพียงเล่มเดียวที่พิมพ์ด้วยแม่พิมพ์ไม้ในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถูกค้นพบในเมืองร้างฮาราฮอตอ (ตังกุต: ; ) ของอาณาจักรเซี่ยตะวันตก นอกจากนี้หน้าหนึ่งจากสำเนาอีกฉบับของ ฟานฮั่นเหอฉือจ่างจงจู ฉบับพิมพ์รุ่นเดียวกันถูกพบที่กลุ่มถ้ำทางทิศเหนือของถ้ำมั่วเกาในปี พ.ศ. 2532 หนังสือเล่มนี้ถ่ายเสียงของคำในภาษาจีนเป็นอักษรตังกุต และการออกเสียงอักษรตังกุตเป็นอักษรจีน และเป็นแหล่งข้อมูลที่สำคัญมากสำหรับสัทวิทยาเชิงประวัติของภาษาตังกุต และเป็นแหล่งข้อมูลหลักก่อนที่จะมีการเผยแพร่พจนานุกรมภาษาเดียวของภาษาตังกุต

 การค้นพบ 
ในปี พ.ศ. 2452 นักสำรวจชาวรัสเซีย ปอตร์ คอซลอฟ  ได้ขุดค้นพบข้อความและสิ่งประดิษฐ์จำนวนหนึ่งในพื้นที่กองธงเอเจน  ในเขตปกครองตนเองมองโกเลียในของประเทศจีน ซึ่งรวมทั้งหนังสือ ฟานฮั่นเหอฉือจ่างจงจู และได้ส่งกลับไปยังนครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย ที่นั่นอะเลคเซย์ อีวาโนวิช อีวานอฟ  ศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ผู้ซึ่งตระหนักถึงคุณค่าและเพิ่มชิ้นงานเหล่านั้นเป็นสิ่งสะสมของเขา ปัจจุบันตกเป็นสิ่งสะสมของสถาบันต้นฉบับตัวเขียนแห่งบูรพาทิศของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งรัสเซียในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก

ในปี พ.ศ. 2455 นักวิชาการชาวจีนหลัว เจิ้นอวี้  และอี เฟิ่งเก๋อ  เข้าพบอีวานอฟ เมื่อได้ศึกษาเกี่ยวกับชิ้นงานที่อีวานอฟครอบครอง และได้รับสิทธิ์เข้าถึงส่วนของหนังสือจำนวนเก้าหน้าซึ่งพวกเขาได้ถ่ายสำเนาไว้เพื่อการศึกษา ในปี พ.ศ. 2465 หลัว เจิ้นอวี้ได้พบกับอีวานอฟอีกครั้งในนครเทียนจิน ในตอนนั้นเองที่เขาสามารถเข้าถึงข้อความฉบับเต็มได้ทั้งหมด และได้สั่งให้หลัว ฝูเฉิง  บุตรชายของเขาทำสำเนาฉบับเต็มทั้งหมด

ลุค กวานเตน  นักวิชาการชาวเบลเยียมเดินทางเยือนสหภาพโซเวียตในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 และสามารถถ่ายภาพของหน้าหนังสือ ฟานฮั่นเหอฉือจ่างจงจู ได้ทั้งเล่ม ต่อมาในปี พ.ศ. 2525 หนังสือเล่มนี้ก็เป็นที่รู้จักแพร่หลายขึ้นเมื่อสำเนาภาพถ่ายได้รับการตีพิมพ์ในสหรัฐ

 เนื้อหาและรูปแบบ 
หนังสือต้นฉบับประกอบด้วย 37 หน้าซึ่งเป็นภาพพิมพ์แกะไม้เข้าเล่มด้วยการทบกลับไปกลับมา คำนำมีเนื้อหาเหมือนกันทั้งภาษาจีนและภาษาตังกุต จากประโยคที่ว่า "ถ้าคุณไม่เรียนภาษาตังกุต, คุณจะร่วมกับหมู่ชนชาวตังกุตได้อย่างไร; ถ้าคุณไม่เข้าใจภาษาจีน, จะรวมเป็นส่วนหนึ่งกับชาวฮั่นได้อย่างไร"  หนังสือเล่มนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออำนวยความสะดวกให้ชาวตังกุตและชาวจีนได้เรียนรู้ภาษาของกันและกัน

หนังสือประกอบด้วยคำศัพท์ 414 คำ แบ่งตามพลังทั้งสาม  ออกเป็นเก้าหมวดได้แก่ เทห์ฟากฟ้า ภาพท้องฟ้า การเปลี่ยนแปลงของท้องฟ้า วัตถุภาคพื้นดิน ภาพแผ่นดิน การใช้ภูมิประเทศ ร่างกายมนุษย์ ขั้นตอนของมนุษย์ เรื่องราวของมนุษย์ โดยมีหมวดหมู่ที่เนื้อหาครอบคลุมมากที่สุดคือ เรื่องราวของมนุษย์ซึ่งคิดเป็นครึ่งหนึ่งของเนื้อหาทั้งหมด

แต่ละรายการประกอบด้วยสี่องค์ประกอบเรียง จากขวาไปซ้าย สัทอักษรภาษาจีนแทนเสียงภาษาตังกุต อักษรตังกุต อักษรจีน และสัทอักษรภาษาตังกุตแทนเสียงภาษาจีน หนังสือเล่มนี้มีความสำคัญในการทำความเข้าใจและตีความภาษาตังกุตที่เป็นภาษาสูญแล้ว
# ศาลเจ้าโมริโอกะฮาจิมัง
ศาลเจ้าโมริโอกะฮาจิมัง  เป็นศาลเจ้าชินโตในนครโมริโอกะทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่น ศาลเจ้านี้เป็นที่รู้จักกันในเรื่องของงานเทศกาลประจำปี โดยจะจัดขึ้นในวันเสาร์ที่สองของเดือนมิถุนายน ซึ่งขึ้นชื่อในเรื่อง ชากุ ชากุ อุมักโกะ การเดินขบวนพาเรดม้าซึ่งได้รับการยอมรับให้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมพื้นบ้านที่จับต้องไม่ได้ในปี 1978 ต่อมาในปี 1996 เสียงกระดิ่งของ ชากุ ชากุ อุมักโกะ ได้รับการคัดเลือกโดยกระทรวงสิ่งแวดล้อมให้เป็นหนึ่งใน 100 ทัศนียภาพเสียงแห่งญี่ปุ่น ศาลเจ้านี้ยังเป็นที่โด่งดังจากการจัดแสดงการยิงธนูบนหลังม้า ยาบุซาเมะ ในวันที่ 15 กันยายน ของทุก ๆ ปี

ประวัติ
ศาลเจ้าโมริโอกะฮาจิมังถูกสร้างขึ้นในปี 1062 ช่วงปลายของยุคเฮอัง เมื่อ มินาโมโตะ โนะ โยริโยชิ ได้นำการบุนเรของศาลเจ้าแห่งตระกูลมินาโมโตะที่มีนามว่า ศาลเจ้าอิวาชิมิซุฮาจิมัง ตั้งอยู่ ณ นครเกียวโต โดยนำไปเพื่ออธิษฐานให้มีชัยในการสู้รบกับตระกูลอาเบะระหว่างสงครามเก้าปีเดิม โดยศาลเจ้าโมริโอกะฮาจิมังนี้ แต่เดิมถูกเรียกว่า ศาลเจ้าฮาโตโมริฮาจิมัง (鳩森八幡宮) ต่อมาในปี 1593 ก็ได้ถูกสร้างขึ้นใหม่โดยตระกูลนันบุเพื่อให้เป็นศาลเจ้าอารักษ์ปราสาทโมริโอกะ ภายใต้ระบบการจัดอันดับศาลเจ้าของศาสนาชินโตตั้งแต่ปี 1871 ถึง 1946 ศาลเจ้าโมริโอกะฮาจิมังถูกกำหนดให้เป็น "ศาลเจ้าประจำจังหวัด" อย่างเป็นทางการ โครงสร้างของยุคเอโดะถูกไฟเผาลงตั้งแต่ปี 1884 โดยโครงสร้างปัจจุบันนั้นถูกสร้างขึ้นในปี 2006

ความเชื่อทางลัทธิชินโต
ศาลเจ้านี้อุทิศให้กับการเคารพนับถือ ฮาจิมัง หนึ่งในเทพเจ้าของชินโต โดยฮาจิมังได้รับการยอมรับว่าเป็นการผสมเรื่องราวกึ่งตำนานระหว่างจักรพรรดิโอจิง และพระราชมารดาของพระองค์ จักรพรรดินีจิงงูPonsbonby-Fane, Studies, pp. 78, 196.
# ชาอัสสัม
ชาอัสสัม  เป็นชาแดงที่มือชื่อเสียงจากรัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย ผลิตจากต้นชาสายพันธุ์ Camellia sinensis var. assamica ซึ่งมีถิ่นกำเนิดในรัฐอัสสัม ชาอัสสัมส่วนใหญ่ปลูกในพื้นที่มีระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลไม่มาก เป็นที่ทราบกันดีว่าชาอัสสัมมีรสชาติเข้ม และชามีสีสว่างสดใส นิยมใช้เป็นส่วนประกอบของชา เช่น ชาอิงลิชเบรกฟาสต์ เป็นต้น

รัฐอัสสัม เป็นพื้นที่มีการปลูกและผลิตชาที่ใหญ่ที่สุดในโลก เนื่องด้วยมีพื้นอันอุดมสมบูรณ์และมีภูมิอากาศร้อนชื้นเหมาะแก่การปลูกชา ส่งผลให้ชามีรสชาติเข้มข้น อันเป็นเอกลักษณ์ที่ทำให้ชาอัสสัมเป็นที่รู้จักจากทั่วทั้งโลก
# ซัฆกัดซอร์
ซัฆกัดซอร์  เป็นเมืองสปาและชุมชนเทศบาลนครCommunity of Tsaghkadzor รวมถึงเป็นหนึ่งในเมืองตากอากาศยอดนิยมในประเทศอาร์มีเนีย ตั้งอยู่ทางเหนือของกรุงเยเรวาน ตามสำมะโนปี 2011 เมืองนี้มีประชากร 1,256 คน ลดลงจาก 3,350 คนในสำมะโนปี 1989 และการคาดการณ์ประชากรในปี 2016 เหลือประชากรราว 900 คนPopulation estimate of Armenia as of 01.01.2016

รีสอร์ตสกีซัฆกัดซอร์ตั้งอยู่ไม่ไกลจากตัวเมือง ที่ความสูง 1,750 เมตรจากระดับน้ำทะเล และนับตั้งแต่ทศวรรษ 2010 รีสอร์ตก็ได้รับการปรับปรุงให้ทันสมัย โดยทดแทนสาธารณูปโภคเช่นสกีลิฟต์ของเก่าจากสมัยโซเวียต ปัจจุบันมีสกีลิฟต์อยู่รวมสี่จุดWinterArmenia Ski Info นอกจากนี้ ซัฆกัดซอร์ยังเป็นหนึ่งในสามเมืองของอาร์มีเนียที่มีการอนุญาตให้มีสถานให้บริการการพนันเปิดให้บริการ อีกสองที่คือแจร์มุกและแซวันՍեւանի քարտեզը փոխել են, որ Ալրաղացի Լյովի խաղատունը էժանո՞վ հարկվի
# ศาลเจ้าอูมิฮาจิมัง
ศาลเจ้าอูมิฮาจิมัง  เป็นศาลเจ้าชินโต ตั้งอยู่ที่เมืองอูมิ จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญีปุ่น ศาลเจ้านี้สร้างอุทิศให้แก่ จักรพรรดิโอจิง จักรพรรดินีจิงงู เจ้าหญิงทามาโยริ สุมิโยชิซันจิน และอิซานางิ ในระบบการจัดอันดับศาลเจ้าชินโตสมัยใหม่จัดว่า ศาลเจ้านี้ในอดีตเป็น "ศาลเจ้าประจำจังหวัด" (県社, kensha)

 ประวัติ 
ศาลเจ้านี้ถูกยกย่องว่าเป็นสถานที่ในตำนานที่จักรพรรดินีจิงงูได้ประสูติทารกผู้จะกลายเป็นจักรพรรดิโอจิงในอนาคต รวมถึงยังเป็นสถานที่ที่ถูกแวะเวียนโดยผู้ที่มาขอให้ลูกเกิดมาอย่างปลอดภัยและสามารถเลี้ยงดูบุตรได้อย่างราบรื่น

 สมบัติทางธรรมชาติ 
มีต้นไม้จำพวกการบูรขนาดใหญ่กระจุกกันเป็นหย่อม ๆ โดยมีชื่อเรียกพื้นที่นั้นว่า ป่าคาดะ  (รวมถึงต้นการบูรเก่าแก่สองต้นที่ถือว่าเป็นสมบัติทางธรรมชาติมีชื่อว่า "ป่ายูฟูตะ" และ "ป่าคินูกาเกะ")

 ภาพ
# ศาลเจ้าฮานาโซโนะ
ศาลเจ้าฮานาโซโนะ  เป็นศาลเจ้าชินโตในเขตชินจูกุ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ศาลเจ้านี้ถูกก่อสร้างขึ้นในช่วงกลางของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ศาลเจ้าฮานาโซโนะตั้งอยู่ ณ ใจกลางของเขตชินจูกุ เป็นศาลเจ้าที่มีโครงสร้างขนาดเล็กและกะทัดรัด อ้างอิงจากโฟเดอร์ส (Fodor's) ศาลเจ้านี้เป็นหนึ่งในศาลเจ้าที่เก่าแก่ที่สุดในญี่ปุ่น สร้างขึ้นในยุคเอโดะโดยตระกูลฮานาโซโนะ ศาลเจ้าอินารินี้ (ศาลเจ้าที่ศรัทธาในเทพอินาริ เทพแห่งความอุดมสมบูรณ์และความสำเร็จทางโลก) มักเป็นสถานที่ที่นักธุรกิจมาขอพรให้กิจการประสบความสำเร็จ

ประวัติ
ศาลเจ้าฮานาโซโนะนั้น เริ่มแรกถูกสร้างขึ้นตั้งแต่ก่อนยุคเอโดะ อยู่ทางใต้ไปประมาณ 250 เมตรเทียบกับที่ตั้งปัจจุบัน ต่อมาในยุคคันเอ ศาลเจ้าถูกย้ายไปที่สวนของตระกูลโอวาริโทกูงาวะที่ที่เคยเป็นสวนดอกไม้อันอุดมสมบูรณ์ โดยย้ายมาเพื่อสร้างเป็นสถานที่พักผ่อนสำหรับข้าราชบริพารของโชกุน ก่อนหน้ายุคเมจิ วัดย่อย ๆ ของนิกายชิงงง ได้ถูกประดิษฐานโดยศาลเจ้าชินโตของฮานาโซโนะ และมีพระอุปัชฌาย์คอยดูแลทั้งสองแห่ง ต่อมาในช่วงการฟื้นฟูเมจิ ประมาณเดือนมีนาคม ค.ศ. 1868 วัตถุสำหรับบูชาทางพุทธศาสนาถูกกำจัดออกไปจากศาลเจ้าฮานาโซโนะ หลงเหลือไว้เพียงศาลเจ้าชินโตเท่านั้น ในขณะนั้น ศาลเจ้ามีชื่อเรียกอย่างง่าย ๆ ว่า "ศาลเจ้าอินาริประจำเมือง" เนื่องจากข้อผิดพลาดในการยื่นเอกสารให้กับทางการ โดยชื่อปัจจุบันถูกใช้มาตั้งแต่ปี 1965

งานประจำปี
1 มกราคม - สวดมนต์ปีใหม่
มกราคม - พิธีฝากแร่ (พิธีกรรมยูโนะฮานะ)
กุมภาพันธ์ - เทศกาลเซ็ตสึบุน
กุมภาพันธ์ - การแข่งขันระดับชาติ การแข่งขันทำโมจิ
กุมภาพันธ์ - เทศกาลม้าสองตัว (เทศกาลนิโนะอุมะ)
เมษายน - เทศกาลดอกไม้ (ฮานะมัตสึริ)
พฤษภาคม - เรไทไซ (เทศกาลประจำปี)
มิถุนายน - มหาชำระคิมหันต์ (นาโกชิ โนะ โอฮาเร)
กรกฎาคม - เทศกาลเปิดภูเขา
สิงหาคม - เทศกาลบง
พฤศจิกายน - เทศกาลชิจิ-โกะ-ซัน
พฤศจิกายน - เทศกาลไก่ (โทริ โนะ อิจิ)
31 ธันวาคม - มหาชำระ (โอฮาไร)

แกลเลอรี
# ถึงเธอทุกคนที่ผมรัก
ถึงเธอทุกคนที่ผมรัก  เป็นนวนิยายญี่ปุ่นแนววิทยาศาตร์วีรคติ เขียนโดยโยโมจิ โอโตโนะ และตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ฮายากาวะพับลิชชิงจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2559 ภาพยนตร์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอบักเก็งเร็กคอร์ด เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2565

นิยายเล่มที่สองชื่อเรื่องว่า ถึงผมคนหนึ่งที่รักเธอ  เขียนโดยโยโมจิ โอโตโนะเช่นกัน ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ฮายากาวะพับลิชชิงจำหน่ายในวันเดียวกัน  ภาพยนตร์อนิเมะดัดแปลงของถึงผมคนหนึ่งที่รักเธอสร้างโดยสตูดิโอทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2565 เช่นกัน

นิยาย ถึงเธอทุกคนที่ผมรัก และ ถึงผมคนหนึ่งที่รักเธอ มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ภาพยนตร์อนิเมะทั้งสองเรื่องจัดจำหน่ายในประเทศไทยโดยบริษัทดรีม เอกซ์เพรส (เดกซ์) ฉายในเทศกาลภาพยนตร์แจมนิเมะเฟสติวัล 2023 เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 ภาพยนตร์ ถึงเธอทุกคนที่ผมรัก มีกำหนดฉายรอบปกติในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2566 และภาพยนตร์ ถึงผมคนหนึ่งที่รักเธอ มีกำหนดฉายรอบปกติในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2566

 นักพากย์ 
 ถึงเธอทุกคนที่ผมรัก 

 ถึงผมคนหนึ่งที่รักเธอ
# ไลเออร์ ไลเออร์
เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น แนวรักตลก ที่เขียนเนื้อเรื่องโดย ฮารุกิ คุโอ และวาดภาพโดย konomi เมเดียแฟกทอรีมีการเผยแพร่ซีรีส์นี้ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2562 ภายใต้สำนักพิมพ์ เอ็มเอฟ บุงโกะ เจ มังงะได้รับการดัดแปลงที่วาดภาพโดย Funa Yukina ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสาร Monthly Comic Alive ของเมเดียแฟกทอรี ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ กีกทอยส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2566

 ตัวละคร 

 สื่อ 
 ไลต์โนเวล 
ไลต์โนเวลไลเออร์ ไลเออร์ เขียนโดย ฮารุกิ คุโอ และวาดภาพโดย konomi เมเดียแฟกทอรีเผยแพร่ซีรีส์นี้ภายใต้สำนักพิมพ์ เอ็มเอฟ บุงโกะ เจ ส่วนลิขสิทธิ์ในประเทศไทยนั้นเป็นของสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์
# เมห์วิช ฮายัต
เมห์วิช ฮายัต (เกิด 6 มกราคม พ.ศ. 2531) เป็นนักแสดงหญิงชาวปากีสถาน ซึ่งส่วนใหญ่ทำงานในภาพยนตร์ภาษาอูรดูและอดีตนักแสดงโทรทัศน์ เธอเปิดตัวในภาพยนตร์คอเมดีเรื่อง จาวานี ฟีร์ นาฮี อานี (2015) และต่อมาก็แสดงเรื่อง แอคเตอร์อินลอว์ (2016) ฮายาตแสดงในคอมเมดี้เรื่อง ปัญจาบ นาฮี จางกี (2017), โหลดเวดดิ้ง (2018) และ ลอนดอนนาฮี จางกา (2022) ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ปากีสถานที่ทำรายได้สูงสุด

ซีรีส์โรแมนติกดราม่าปี ค.ศ. 2012 เรื่อง มีเรย์ คาทิล มีเรย์ ดิลดาร์ เป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญในอาชีพการงานของฮายัต โดยทำให้เธอได้รับคำชมและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากลักซ์สไตล์อวอร์ด ต่อมาเธอได้แสดงเป็นหัวหน้าแข็งแกร่งในซีรีส์ที่ได้รับคำชมเชยของคาชิฟเรื่อง คามิเรห์เกย์ (2013)Vogue. "Fashion Style List – Celebrity Fashion Style Statement – Vogue India The biggest celebrities featured on the Fashion Style List by Vogue India". vogue.in. Archived from the original on 24 March 2015. Retrieved 1 May 2016.  เธอประสบความสำเร็จอีกขั้นด้วยการแสดงในละครโรแมนติกของโมมินา ดูเรด มีสี่เรื่อง ได้แก่ ฟีร์ จัน เป ทัสตัก (2554), มิราต-อุล-อูรูส (2555), อิชค์ ไมน์ เทเรย์ (2556), รูบารู (2014) และละครครอบครัวที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงของอันจุม ชาซาดเรื่อง กาบฮี กะบี (2013) การปรากฏตัวทางโทรทัศน์ครั้งสุดท้ายของเธอคือละครเศร้าโรแมนติกของนาดีมเบอิกเรื่อง ดิลากิ (2016)

ฮายัตเป็นผู้รับรางวัล ลักซ์สไตล์อวอร์ด และได้รับรางวัลตัมกา-อี-อิมเทียซจากรัฐบาลปากีสถานในปี ค.ศ. 2019