# เรือนาวี
เรือนาวี  คือเรือทหาร (military ship) ที่กองทัพเรือใช้ เรือนาวีแตกต่างจากเรือพลเรือนตามโครงสร้างและวัตถุประสงค์ โดยทั่วไปแล้ว เรือนาวีจะทนทานต่อความเสียหายและมีการติดตั้งระบบอาวุธ แม้ว่าการติดอาวุธในเรือลำเลียงทหารจะเป็นอาวุธเบาหรือไม่มีเลยก็ตาม

เรือนาวีที่ออกแบบมาเพื่อการรบทางเรือโดยเฉพาะ เรียกว่าเรือรบ (warship) ตรงข้ามกับเรือช่วยรบ (auxiliary ships) หรือเรือที่กำลังต่อในอู่ต่อเรือ (shipyard operation)

 การจำแนกประเภทเรือนาวี 

thumb|เรือของกองทัพเรือสหรัฐ และกองทัพเรือฟิลิปปินส์ในทะเลซูลูเมื่อปี พ.ศ. 2548
การจำแนกประเภทของเรือนาวี เป็นสาขาที่มีการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาและไม่ได้เป็นสาขาที่มีข้อตกลงร่วมกันระหว่างประเทศ ดังนั้นบทความนี้จึงใช้ระบบเดียวกับที่กองทัพเรือสหรัฐใช้ในปัจจุบัน

 เรือบรรทุกอากาศยาน – เรือที่ทำหน้าที่เป็นสนามบินเคลื่อนที่ทางทะเล ออกแบบมาเพื่อจุดประสงค์หลักในการดำเนินการรบโดยอากาศยานบนเรือบรรทุกเครื่องบินซึ่งทำการโจมตีเป้าหมายทางอากาศ ทางผิวน้ำ ใต้ผิวน้ำ และบนชายฝั่ง
 เรือผิวน้ำ – เรือผิวน้ำขนาดใหญ่ติดอาวุธหนัก ซึ่งได้รับการออกแบบมาเพื่อต่อสู้กับกองกำลังศัตรูในทะเลหลวงโดยเฉพาะ โดยรวมถึงเรือหลายประเภท เช่น เรือประจัญบาน เรือลาดตระเวน เรือพิฆาต เรือฟริเกต และเรือคอร์เวต
 เรือดำน้ำ – ประเภทเรือดำน้ำขับเคลื่อนด้วยตัวเอง ไม่ว่าจะใช้งานเป็นยานรบ ยานช่วยรบ หรือยานวิจัยและพัฒนา ซึ่งมีศักยภาพในการรบเหลืออยู่บ้าง
 ภารกิจนอกชายฝั่ง – เรือที่มีภารกิจที่อาจขยายออกไปนอกเหนือจากการป้องกันชายฝั่ง และมีลักษณะเด่นคือ มีความคงทนเพียงพอและสามารถรักษาการอยู่ในทะเลได้ โดยมีศักยภาพในการปฏิบัติการเกิน 48 ชั่วโมงในทะเลหลวงโดยไม่ต้องมีการสนับสนุน
 การสงครามสะเทินน้ำสะเทินบก – เรือที่มีความสามารถในการโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบกและมีคุณลักษณะที่ทำให้สามารถปฏิบัติการระยะยาวในทะเลหลวงได้
 การส่งกำลังบำรุงการรบ – เรือที่มีความสามารถในการส่งกำลังบำรุงให้หน่วยกองเรือระหว่างเดินทาง
 การสงครามทุ่นระเบิดใต้น้ำ – เรือที่ทำหน้าที่หลักในการสงครามทุ่นระเบิดในทะเลหลวง
 การรักษาฝั่ง – เรือที่มีหน้าที่หลักในการตรวจการณ์และสกัดกั้นใกล้ฝั่ง
 การลำเลียงทางทะเล – เรือที่มีความสามารถในการสนับสนุนวัสดุโดยตรงให้กับหน่วยอื่นที่ประจำการอยู่ที่ไกลจากฐานทัพหลัก
 เรือสนับสนุน เช่น เรือบรรทุกน้ำมันและเรือช่วยรบที่ออกแบบมาเพื่อปฏิบัติการในมหาสมุทรเปิดที่สามารถคงทนต่อระดับความแปรปรวนของทะเล เพื่อให้การสนับสนุนทั่วไปแก่กองกำลังรบหรือหน่วยงานบนฝั่ง (รวมถึงเรือช่วยรบขนาดเล็กซึ่งโดยปกติแล้วจะปฏิบัติการในน่านน้ำชายฝั่ง)
 ประเภทเรือบริการ – เรือที่ขึ้นตรงต่อกองทัพเรือ (รวมทั้งเรือที่ไม่ขับเคลื่อนด้วยตัวเอง) ออกแบบมาเพื่อให้การสนับสนุนทั่วไปแก่กองกำลังรบหรือหน่วยงานบนชายฝั่ง

 ขนาด 

thumb|ยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรซ์ (CVN-65) ซึ่งเป็นเรือรบที่ยาวที่สุดเท่าที่เคยสร้างมา ใกล้เมืองพอร์ตสมัธ ประเทศอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2547
เรือนาวีผิวน้ำสมัยใหม่ จะแบ่งออกเป็นประเภทต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ โดยเรียงตามลำดับขนาด (จากใหญ่ไปเล็ก) เรือขนาดใหญ่ในรายการสามารถจัดอยู่ในประเภทเรือรบหลัก (capital ship) ได้เช่นกัน
 เรือบรรทุกอากาศยาน
 เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์
 เรือยกพลขึ้นบกจู่โจม
 เรือล่องหน
 เรือประจัญบาน
 เรือลาดตระเวนประจัญบาน
 เรือลาดตระเวนหนัก
 เรือลาดตระเวนเบา
 เรือพิฆาต
 เรือฟริเกต
 เรือคอร์เวต
 เรือตรวจการณ์
 เรือเร็วโจมตี

ปัจจุบันเรือบางชั้นข้างต้นอาจถือว่าล้าสมัยแล้ว เนื่องจากไม่มีเรือที่ตรงกับชั้นดังกล่าวประจำการในปัจจุบัน นอกจากนี้ ยังมีความคลุมเครือและไม่ชัดเจนระหว่างชั้นเรือต่าง ๆ มากมาย ขึ้นอยู่กับการใช้งาน ประวัติ และการตีความชั้นเรือโดยกองทัพเรือแต่ละแห่ง

 เรือช่วยรบ 
thumb|เรือบรรทุกน้ำมัน ยูเอสเอส พาทูเซ็นท์ (T-AO-201) กำลังส่งกำลังบำรุงให้กับเรือเอชเอ็มเอส ดอว์นเลสส์ ในปี พ.ศ. 2555
thumb|HNoMS Haakon VII (A537) เรือฝึกของกองทัพเรือนอร์เวย์ ใกล้กับกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เมื่อปีพ.ศ. 2513 เรือลำนี้เคยทำหน้าที่เป็นเรือฝึก USS Gardiners Bay (AVP-39) จนถึงปี พ.ศ. 2501
กองทัพเรือยังใช้เรือช่วยรบเพื่อการขนส่งและวัตถุประสงค์อื่น ๆ ที่ไม่ใช่การรบ เรือช่วยรบแบ่งตามบทบาทหน้าที่ได้ดังนี้
 เรือบรรทุกเครื่องกระสุน – คือเรือที่ทำหน้าที่ขนส่งและเติมกระสุนให้กับเรือรบและเครื่องบินเรือ
 เรือค่ายทหาร – เรือหรือเรือบรรทุกสินค้าที่ใช้สำหรับพักอาศัยชั่วคราวสำหรับลูกเรือ ทหาร และบุคลากรทางการทหารอื่น ๆ
 เรือบรรทุกถ่านหิน – เรือที่ใช้ขนส่งและเติมถ่านหินให้เรือรบในยุคไอน้ำ
 เรือบัญชาการ – คือเรือธงของผู้บัญชาการของกองเรือนาวี
 เรือบรรทุกเสบียงส่งกำลังบำรุง – เรือที่ทำหน้าที่ขนส่งเสบียงและเติมเสบียงให้กับเรือในทะเลหลวง
 เรือบรรทุกสัมภาระ – เรือที่ใช้เป็นฐานเคลื่อนที่หรือฐานคงที่สำหรับเรือพิฆาต เรือเร็วโจมตี เรือกวาดทุ่นระเบิด เรือดำน้ำ เรือตรวจการณ์ เรือยกพลขึ้นบก และเรือขนาดเล็กอื่น ๆ
 เรือสนับสนุนการรบความเร็วสูง – เรือช่วยรบประเภทหนึ่งที่ออกแบบให้มีความเร็วสูง เพื่อให้ทันกับกองรบบนหมู่เรือบรรทุกเครื่องบิน (CVBG) / กองเรือบรรทุกเครื่องบินโจมตี (CSG) ขณะเดียวกันสถานีเติมเสบียงอเนกประสงค์ก็สามารถจัดหาสิ่งของจำเป็นประเภทต่าง ๆ ให้กับกองเรือได้
 เรือพยาบาล – เรือที่ทำหน้าที่เป็นโรงพยาบาลลอยน้ำและใช้ในการรักษาพยาบาลในทะเลหลวง อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่ 2 ห้ามการโจมตีทางทหารต่อเรือพยาบาลที่ตรงตามข้อกำหนดที่กำหนด แม้ว่ากองกำลังฝ่ายทำสงครามจะมีสิทธิตรวจสอบและจับผู้ป่วยเป็นเชลยศึกได้ แต่ไม่สามารถจับเจ้าหน้าที่ได้
 เรือซ่อมบำรุง – เรือที่ใช้สำหรับบำรุงรักษาและซ่อมแซมเรือรบ
 เรือซ่อมบำรุงอากาศยาน – เรือซ่อมแซมเรือเพื่อบำรุงรักษาและซ่อมแซมอากาศยานของกองทัพเรือ
 เรือกู้ภัยและเก็บกู้ – เรือที่ทำหน้าที่ช่วยเหลือเรือที่ประสบภัย
 เรือกู้ภัยเรือดำน้ำ – สำหรับกู้ภัยเรือดำน้ำและปฏิบัติการกู้ซากเรือใต้น้ำลึก
 เรือวิจัย – เรือที่ทำหน้าที่วิจัยเกี่ยวกับกิจการทางทหาร เช่น โซนาร์ หรือร่องรอยอาวุธ
 เรือบรรทุกน้ำมัน สามารถจ่ายน้ำมันเพื่อเติมได้ – เรือที่ทำหน้าที่ขนส่งน้ำมันและเรือเติมน้ำมันในทะเลหลวง
 เรือสอดแนม – เรือที่ออกแบบมาเพื่อรวบรวมข้อมูลข่าวกรองโดยเฉพาะ
 เรือสำรวจ – เรือทุกชนิดที่ใช้ในการสำรวจใต้น้ำ
 เรือพี่เลี้ยง – เรือประเภทหนึ่งที่ใช้สำหรับให้บริการเรือลำอื่น เรือดำน้ำ เรือเล็ก หรือเครื่องบินทะเล
 เรือพี่เลี้ยงเรือพิฆาต
 เรือพี่เลี้ยงเรือดำน้ำ
 เรือพี่เลี้ยงเรือตอร์ปิโด
 เรือพี่เลี้ยงเรือยนต์ตอร์ปิโด
 เรือพี่เลี้ยงเครื่องบินทะเล
 เรือลำเลียงพล – โดยทั่วไปแล้วเป็นเรือโดยสารที่ดัดแปลงมาใช้ขนส่งนาวิกโยธินและทหาร
 เรือฝึก – เรือที่ใช้ฝึกนักเรียนให้กลายเป็นนักเดินเรือ เรือใบฝึกถูกนำมาใช้เพื่อสร้างทักษะที่มีประโยชน์มากทั้งในทะเลและนอกทะเล
 เรือทดสอบตอร์ปิโด – เรือที่กองทัพเรือใช้ในการพัฒนาตอร์ปิโดของกองทัพเรือรุ่นใหม่และใช้ในการฝึกซ้อมยิง เรือเหล่านี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อติดตามและตรวจสอบ ค้นหา และนำตอร์ปิโดที่หมดอายุไปวิเคราะห์และปรับปรุงเพื่อนำกลับมาใช้ใหม่
 เรือติดตาม – เรือประเภทหนึ่งที่ติดตั้งสายอากาศและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เพื่อรองรับการยิงและติดตามจรวดและขีปนาวุธ