# สุริยะปราชญ์ -ทฤษฎีสีเลือด-
สุริยะปราชญ์ -ทฤษฎีสีเลือด-  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดย ตีพิมพ์ในนิตยสารบิกคอมิกสปิริตส์รายสัปดาห์ นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2563 ถึงเมษายน พ.ศ. 2565 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 8 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์อนิเมะดัดแปลง 25 ตอนผลิตโดยสตูดิโอแมดเฮาส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2567 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2568

เนื้อเรื่องของสุริยะปราชญ์ -ทฤษฎีสีเลือด- มีฉากเป็นทวีปยุโรปในศตวรรษที่ 15 เล่าถึงวิถีทางและความเชื่อของคนจำนวนหนึ่งที่เสี่ยงชีวิตเพื่อศึกษาวิจัยเกี่ยวกับทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางซึ่งถือเป็นแนวคิดต้องห้ามในยุคนั้น

 ชื่อเรื่อง 
thumb|left|150px|โลโกชื่อเรื่องภาษาญี่ปุ่นของสุริยะปราชญ์ -ทฤษฎีสีเลือด-
สุริยะปราชญ์ -ทฤษฎีสีเลือด- มีชื่อเรื่องในภาษาญี่ปุ่นว่า "ชิ: ชิคีว โนะ อุนโด นิ สึอิเตะ" คำว่า "ชิ" เขียนด้วยอักษรคาตาคานะว่า チ และมีเครื่องหมายคูเต็ง (。) ต่อท้าย

อักษรคาตาคานะ "ชิ" (チ) ในชื่อเรื่องบ่งบอกได้ 3 ความหมาย ได้แก่:
 "ชิ" จาก "ไดจิ" (大地; だいち) ที่มีความหมายว่า "โลก"
 "ชิ" จาก "ชิ" (血; ち) ที่มีความหมายว่า "เลือด"
 "ชิ" จาก "ชิชิกิ" (知識; ちしき) ที่มีความหมายว่า "ความรู้"

ส่วนการเพิ่มเครื่องหมายคูเต็ง (。) มาจากความชอบของอูโอโตะที่เป็นผู้เขียน (อูโอโตะยังเคยเพิ่มเครื่องหมายคูเต็งหลังชื่อเรื่อง เฮียกูเอมุ (ひゃくえむ。) ที่เป็นผลงานมังงะเรื่องก่อนหน้า) ประเด็นสำคัญของการเพิ่มเครื่องหมายคูเต็งคือ "คูเต็งเป็นจุดสิ้นสุดของประโยค มีความหมายถึงการหยุดนิ่ง" อูโอโตะกล่าวดังนี้ว่า:

เครื่องหมาย " 。" แสดงถึงสภาวะที่โลกหยุดนิ่ง และเมื่อใส่เส้นที่แสดงการเคลื่อนที่ของโลกไปตรงนั้น สิ่งที่เคยหยุดก็จะกลายเป็นเคลื่อนที่ เครื่องหมาย " 。" ก็จะใช้แสดงออกเป็นคำถามว่า "โลกกำลังเคลื่อนที่หรือไม่"

นอกจากนี้ การใช้ชื่อเรื่องที่เขียนว่า "チ。" โดยใช้อักษรคาตาคานะเพียงตัวเดียวกับเครื่องหมายคูเต็ง ยังมีจุดมุ่งหมายเพื่อทำให้ค้นหาชื่อเรื่องบนอินเทอร์เน็ตยากยิ่งขึ้น อูโอโตะใช้ชื่อเช่นนี้เพื่อหลีกเลี่ยงการรับอิทธิพลจากความคิดเห็นของผู้อื่นจากการค้นหาชื่อเรื่องผลงานของตนเองบนอินเทอร์เน็ต (อีโกเซิร์ชชิง) และยังมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ผู้อ่านได้มีความคิดเห็นจากการอ่านของตนเองโดยไม่ได้รับอิทธิพลจากความคิดของผู้อื่น

 เนื้อเรื่อง 
 บทที่ 1 
เรื่องราวมีฉากใน "อาณาจักร P" ในศตวรรษที่ 15 ผู้ที่เสนอแนวคิดที่ขัดแย้งกับคำสอนของ "ศาสนา C" เช่น การที่โลกโคจรรอบดวงอาทิตย์ จะถือว่าเป็นพวกนอกรีต และถูกทรมานหรือถูกมัดกับเสาแล้วเผาไฟ ราฟาลเด็กอัจฉริยะผู้มีความสนใจในดาราศาสตร์ ถูกบังคับโดยฮูเบิร์ดผู้เป็นนักวิชาการและพวกนอกรีตให้ช่วยเหลือตนในการวิจัยทฤษฎี "เกี่ยวกับการเคลื่อนที่ของโลก" เมื่อโนวาคผู้เป็นนักไต่สวนพบแผนภาพที่ราฟาลวาดขึ้นซึ่งแสดงแบบจำลองของทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง ฮูเบิร์ตอ้างว่าตนเป็นผู้วาดแผนภาพนั้นจึงถูกประหารชีวิต โดยส่งต่อจี้ห้อยคอรูปทรงกลมให้ราฟาล ราฟาลใช้จี้ห้อยคอในการตามหาเอกสารวิจัยทฤษฎีของฮูเบิร์ตที่ซ่อนไว้ ราฟาลสานต่องานวิจัยของฮูเบิร์ต แต่โปท็อตสกีบิดาบุญธรรมของราฟาลแจ้งความเรื่องที่ราฟาลวิจัยทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง ในระหว่างการไต่สวน ราฟาลปฏิเสธที่จะล้มเลิกทฤษฎี จากนั้นราฟาลจึงฆ่าตัวตายด้วยการกลืนเมล็ดฝิ่น

 บทที่ 2 
สิบปีต่อมา ออคกีและกลาสนักประลองสองคนได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่คุมตัวคนนอกรีตคนหนึ่ง ระหว่างการเดินทางด้วยรถ คนนอกรีตได้เผยที่ซ่อนของงานวิจัยให้กับทั้งสองคน แล้วคนนอกรีตก็ยอมสละชีวิตเพื่อปกป้องออคกีจากโนวาค ออคกีและกลาสตัดสินใจไปหาเบอร์เดนีนักบวชที่ถูกลดขั้นเพื่อให้ช่วยทำความเข้าใจเนื้อหาของงานวิจัย ขณะทั้งคู่กำลังข้ามสะพาน สะพานก็ถล่มลงไป กลาสฝากฝังภารกิจและจี้ห้อยคอให้กับออคกีก่อนจะตกสะพานจนเสียชีวิต ออคกีมาพบกับเบอร์เดนี เบอร์เดนีตกลงที่จะไปดูเนื้อหางานวิจัยแลกเปลี่ยนกับการที่ออคกีสานต่องานสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ของกลาสต่อไป เบอร์เดนีเห็นว่าเอกสารวิจัยมีเนื้อหาที่ไม่สมบูรณ์และต้องการจะใช้บันทึกเพิ่มเติม เบอร์เดนีและออคกีจึงติดคำถามไว้ที่กระดานสาธารณะในเมือง แล้วได้พบกับเด็กสาวชื่อโยลันดาซึ่งติดคำตอบของคำถามในวันเดียวกันนั้น โยลันดาผู้เป็นนักวิจัยตกลงที่จะร่วมมือกับทั้งสองโดยแนะนำให้ทั้งสองรู้จักกับปิอาสต์ที่เป็นผู้สนับสนุนอย่างแรงกล้าของแบบจำลองทอเลมี หลังจากที่ออคกีสังเกตเห็นการเต็มดวงของดาวศุกร์ ปิอาสต์จึงตกลงที่มอบสิทธิ์ในการเข้าถึงบันทึกของตนแก่ทั้งกลุ่ม เบอร์เดนีใช้บันทึกของปิอาสต์มาเสริมข้อมูลการวิจัยจนสามารถทำให้ทฤษฎีสมบูรณ์เป็นผลสำเร็จ ด้านโนวาครับรู้ได้ถึงการมีอยู่ของกลุ่มของเบอร์เดนีและออคกีจึงมาสำรวจกระท่อมที่เบอร์เดนีทำการวิจัยและสังเกตเห็นจี้ห้อยคอแขวนอยู่ที่ผนัง จึงกลับไปนำคนมาจับกุมทั้งสอง ออคกีขัดขวางกลุ่มผู้ไต่สวน แต่ทั้งเขาและเบอร์เดนีถูกจับได้ โนวาคทรมานออคกีเพื่อบังคับให้เบอร์เดนีเปิดเผยที่ซ่อนของเอกสารวิจัย แล้วทั้งสองก็ถูกประหารชีวิต แอนโทนีนักบวชผู้เป็นคู่ปรับของโนวาคพยายามจับกุมโยลันดาผู้เป็นลูกสาวของโนวาคและกล่าวหาว่าเป็นคนนอกรีต แต่โยลันดาได้รับการปล่อยตัวให้หนีไปโดยผู้ไต่สวนคนหนึ่ง ด้านคลามอฟสกีนักบวชในโบสถ์ของเบอร์เดนีได้ค้นพบว่าเบอร์เดนีได้คัดลอกข้อความในสมุดบันทึกที่ออคกีเขียนลงบนศีรษะของคนจรจัดในท้องที่

 บทที่ 3 
ยี่สิบห้าปีต่อมา ชมิตต์หัวหน้าหน่วยของกองกำลังปลดปล่อยคนนอกรีตได้รับมอบหมายจากโยลันดาให้ไปชิงหนังสือที่มีข้อความจากสมุดบันทึกของออคกี แต่มีเหตุให้จำต้องทิ้งหนังสือไว้ในหมู่บ้านร้าง ดราก้าผู้เป็นชาวโรมานีได้พบหนังสือเล่มนี้ในหมู่บ้านร้างโดยบังเอิญและเห็นโอกาสจะทำกำไรจากหนังสือ ดราก้าเผาหนังสือทิ้ง ทำให้ชมิตต์จำต้องพาดราก้าเดินทางไปด้วย ดราก้าท่องเนื้อหาในหนังสือให้โยลันดาฟังโดยขอแลกเปลี่ยนกับการได้รับอนุญาตให้ใช้แท่นพิมพ์ เมื่อกลุ่มผู้ไต่สวนนำโดยโนวาคที่เวลานั้นอยู่ในวัยกลางคนพบที่ซ่อนของกองกำลังปลดปล่อยคนนอกรีต โยลันดายอมอยู่รั้งหลังไว้เพื่อเป็นนกต่อและจุดดินปืนระเบิดตนเองเสียชีวิต ดราก้า ชมิตต์ และกองกำลังปลดปล่อยคนนอกรีตที่เหลือกลับมารวมกลุ่มที่จุดซ่อนตัวอีกจุดระหว่างที่เกิดการระเบิดขึ้น ทั้งกลุ่มเริ่มการตีพิมพ์หนังสือโดยใช้แท่นพิมพ์ แต่ทั้งกลุ่มกลับถูกทรยศโดยคนในกลุ่มคนหนึ่งที่แจ้งตำแหน่งของกลุ่มให้กับโนวาคและกลุ่มผู้ไต่สวน ชมิตต์และคนอื่น ๆ ที่เหลือในกองกำลังปลดปล่อยคนนอกรีตใช้แผนการจนตรอกโดยการสละชีวิตตนเองเพื่อซื้อเวลาให้ดราก้าให้หนีไปถึงโบสถ์ของแอนโทนี แอนโทนีในเวลานั้นเป็นมุขนายก (บิชอป) และเคยได้เจอกับดราก้าเป็นเวลาสั้น ๆ ดราก้าท้าทายแอนโทนีให้พิจารณาเรื่องที่ทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางไม่ใช่แนวคิดนอกรีต แอนโทนีจึงตกลงที่ตีพิมพ์เพื่อเอาผลกำไร เนื่องจากยุคสมัยเปลี่ยนไปและอิทธิพลของศาสนจักรเสื่อมถอยลง อย่างไรก็ตาม โนวาคได้มาถึงโบสถ์แล้วเจอกับแอนโทนีและดราก้า โนวาคถูกบอกว่าการปราบปรามทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางเป็นการกระทำที่โหดร้ายเกินกว่าเหตุ โนวาคจึงสังหารแอนโทนีและเผาโบสถ์เพื่อกลบร่องรอย ส่วนดราก้าถูกโนวาคใช้มีดแทงที่สีข้างได้แผลฉกรรจ์ แต่ดราก้าก็สามารถใช้มีดเล่มเดียวกันนั้นหันกลับไปแทงโนวาคจนบาดเจ็บหนัก ก่อนที่ดราก้าจะหลบหนีออกจากโบสถ์ที่กำลังถูกไฟไหม้ไปได้ ในช่วงเวลาสุดท้ายของโนวาค โนวาคได้สนทนากับภาพหลอนของราฟาลและตระหนักได้ว่าตนเป็นวายร้ายของทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางมาโดยตลอด จากนั้นโนวาคก็อธิษฐานต่อพระเจ้าเพื่อขอความรอดของลูกสาวให้ไปสู่สวรรค์ จากนั้นโนวาคก็เสียชีวิต ณ ที่นั้นเอง ฝ่ายดราก้าก็เสียชีวิตจากแผลฉกรรจ์เช่นกัน แต่ก่อนเสียชีวิตดราก้าสามารถส่งจดหมายโดยใช้นกพิราบสื่อสารของแอนโทนีไปได้

 บทสุดท้าย 
เขตเมืองของราชอาณาจักรโปแลนด์ในปี ค.ศ. 1468 อัลเบิร์ต บรุดเซฟสกีชายหนุ่มที่ทำงานในร้านขนมปังได้รับการสนับสนุนจากนายจ้างให้ไปเรียนมหาวิทยาลัย แต่อัลเบิร์ตกลับปฏิเสธโดยให้เหตุผลว่าเป็นเรื่องไม่จำเป็น วันหนึ่งอัลเบิร์ตนำขนมปังไปส่งที่โบสถ์ แล้วเข้าไปในห้องสารภาพบาปโดยบังเอิญ จึงได้เล่าถึงความทรงจำในวัยเด็กให้บาทหลวงในห้องสารภาพบาปฟัง อัลเบิร์ตในวัยเด็กนั้นชื่นชอบดาราศาสตร์และนำงานสังเกตการณ์ของตนให้พ่อดู พ่อของอัลเบิร์ตให้คุณค่ากับการเรียนรู้จึงจ้างชายหนุ่มชื่อราฟาลมาเป็นครูสอนพิเศษให้อัลเบิร์ต ราฟาลเป็นนักวิชาการที่คลั่งไคล้การแสวงความรู้ ได้พาอัลเบิร์ตไปร่วมชุมนุมนักวิชาการ แต่ภายหลังราฟาลมีเรื่องขัดแย้งกับพ่อของอัลเบิร์ตเพราะพ่อของอัลเบิร์ตปฏิเสธที่จะสนับสนุนงานวิจัยต้องห้าม ราฟาลจึงสังหารพ่อของอัลเบิร์ตแล้วถูกจับกุม อัลเบิร์ตกลัวว่านี่คือจุดจบของผู้ที่เกี่ยวข้องกับความรู้จึงละทิ้งการศึกษาดาราศาสตร์ไป แต่หลังจากได้พูดคุยกับบาทหลวงในห้องสารภาพบาปผู้ซึ่งแนะนำให้อัลเบิร์ตไปหาคำตอบในมหาวิทยาลัย อัลเบิร์ตจึงตัดสินใจเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย ภายหลังจากอัลเบิร์ตสมัครเข้าเรียน อัลเบิร์ตก็บังเอิญได้ยินเรื่องจดหมายของดราก้าที่ส่งไปถึงที่อยู่เดิมของโปท็อตสกีกล่าวถึงผลประโยชน์ร้อยละ 10 จากหนังสือชื่อ "เกี่ยวกับการโคจรของโลก" จะถูกมอบให้โปท็อตสกี ซึ่งกลายเป็นแรงบันดาลใจให้อัลเบิร์ตในการศึกษาทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง ต่อมาอัลเบิร์ตได้เป็นศาสตราจารย์ในมหาวิทยาลัยเป็นเวลา 20 ปี อัลเบิร์ตได้เขียนบทความวิจารณ์ตำราดาราศาสตร์ในปี ค.ศ. 1482 ซึ่งมีอิทธิพลต่อนักวิชาการในชั้นหลัง รวมไปถึงนิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัสซึ่งเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยในปี ค.ศ. 1491

 ตัวละคร 
 บทที่ 1

เด็กอัจฉริยะที่เรียนข้ามชั้นและเข้ามหาวิทยาลัยขณะอายุ 12 ปี ราฟาลมักเป็นเลิศมาโดยตลอดด้วยการตัดสินใจอย่างมีเหตุผล แต่แล้วความสนใจของเขาก็ถูกกระตุ้นด้วยความงดงามของทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง นำไปสู่การค้นคว้าวิจัยเรื่องนี้อย่างกว้างขวาง

นักไต่สวนที่ไม่มีคตินิยมใด ๆ อย่างเฉพาะเจาะจง แต่เชื่อว่าหน้าที่ของตนจะปกป้องสันติภาพของโลกรวมถึงลูกสาวของตน แม้ต้องใช้วิธีการที่โหดร้ายก็ตาม

คนนอกรีตคนหนึ่งที่ถูกขังเพราะการวิจัยต้องห้าม ฮูเบิร์ตแสร้งทำเป็นเปลี่ยนใจเพื่อจะได้รับการปล่อยตัวและทำงานวิจัยต่อไป อย่างไรก็ตามหลังจากได้พบกับราฟาล ฮูเบิร์ตก็เผยความจริงเกี่ยวกับการวิจัยของตนนั่นคือทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง

บิดาบุญธรรมของราฟาล เป็นผู้ที่ขอให้ราฟาลเลิกเรียนดาราศาสตร์และหันไปมุ่งเน้นเทววิทยาแทนเมื่อจะเข้ามหาวิทยาลัย

 บทที่ 2

นักประลองมากฝีมือผู้มีสายตาดีเยี่ยม แต่กลัวการมองท้องฟ้า ทัศนคติของออคกีเป็นไปในเชิงลบอย่างมาก ไม่มีความคาดหวังต่อโลกและต้องการจะขึ้นสวรรค์ให้เร็วที่สุด

เพื่อนร่วมงานของออคกี ทัศนคติของกราสเป็นไปในเชิงบวกอย่างมากแม้ในช่วงเวลาแห่งความสิ้นหวังต่างจากออคกี ซึ่งกราสให้เหตุผลว่ามาจากความหลงใหลในดาวอังคารของตน

นักบวชผู้ออกเดินทางค้นหา "ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของชีวิต" ในการแสวงความรู้ของเบอร์เดนี เบอร์เดนีได้ฝ่าฝืนกฎของศาสนจักร ส่งผลทำให้ดวงตาข้างขวาของเบอร์เดนีถูกไฟเผาจนบอดเป็นการลงโทษ แล้วถูกเนรเทศไปยังหมู่บ้านในชนบทในเวลาต่อมา

ผู้ช่วยนักวิจัยในสาขาดาราศาสตร์ ได้รับการยอมรับให้เข้าเรียนในสถาบันที่นำโดยนักจักรวาลวิทยาที่มีชื่อเสียง แต่โยลันดาก็รู้สึกท้อแท้เพราะไม่ได้รับโอกาสให้ทำการวิจัยอย่างเต็มที่เนื่องจากเป็นผู้หญิง มีการเปิดเผยในเวลาต่อมาว่าโยลันดาเป็นลูกสาวของโนวาคและตัวโยลันดาไม่ทราบว่าโนวาคเป็นนักไต่สวน

ผู้เรียนร่วมสถาบันกับโยลันดา เนื่องจากเวลานั้นผู้หญิงถูกมองข้าม คอลบีจึงเผยแพร่ผลงานวิจัยของโยลันดาในนามของตน

นักดาราศาสตร์ผู้นำกลุ่มวิจัยที่โยลันดาเป็นสมาชิกอยู่ แม้ปิอาสต์เชื่อในทฤษฎีโลกเป็นศูนย์กลาง แต่ก็อุทิศชีวิตให้กับการเรียนรู้ความจริงเกี่ยวกับจักรวาล

มุขนายกผู้เย่อหยิ่งและเป็นสมาชิกผู้อุทิศตนของศาสนจักร แอนโทนีมองว่าการไต่สวนของโนวาคเป็นภัยคุกคามต่ออนาคตของศาสนจักร แอนโทนีมีท่าทีที่เต็มใจจะปรับตัวให้เข้ากับการเปลี่ยนแปลงแตกต่างจากโนวาค

  บทที่ 3 

ผู้หญิงผู้มีความสามารถในชนเผ่าเร่ร่อน มีส่วนสนับสนุนการพัฒนาหมู่บ้านอย่างมาก ความเชื่ออันแรงกล้าของดราก้าในการ "หาเงินจนกว่าความกังวลจะหมดไป" มาจากประสบการณ์ส่วนตัวที่สูญเสียพ่อตั้งแต่อยู่ในวัยเด็ก

หัวหน้าหน่วยของกองกำลังปลดปล่อยคนนอกรีต เป็นนักธรรมชาตินิยมผู้แสวงหาวิธีจะฟื้นฟูพระเจ้าที่ถูกศีลธรรมที่มนุษย์สร้างขึ้นทำให้เสื่อมเสีย มุ่งเน้นไปที่การทำให้นิกายออร์โธด็อกซ์ของศาสนจักร C อ่อนแอลง

ลุงของดราก้า เลี้ยงดูดราก้าในฐานะที่เป็นญาติเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ของดราก้าหลังการเสียชีวิตของพ่อของดราก้า แม้ว่าดรูฟจะสอนดราก้าให้ใช้ชีวิตด้วยความเชื่อมั่น แต่ตัวดรูฟก็จะทำทุกสิ่งเพื่อเอาชีวิตรอด

 บทสุดท้าย 

ชายหนุ่มที่ช่วยงานในร้านขนมปังในราชอาณาจักรโปแลนด์เมื่อปี ค.ศ. 1468 ในวัยเด็กเคยชอบแสวงหาความรู้ แต่เกิดเหตุที่ทำให้ไม่ชอบการเรียนรู้ไป

 รูปแบบต่าง ๆ 
 มังงะ 
สุริยะปราชญ์ -ทฤษฎีสีเลือด- แต่งเรื่องและวาดภาพโดย  ตีพิมพ์ในนิตยสารบิกคอมิกสปิริตส์รายสัปดาห์ นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่วันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2563 ถึง 18 เมษายน พ.ศ. 2565 สำนักพิพม์โชงากูกังรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 8 เล่ม วางจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ถึง 30 มิถุนายน พ.ศ. 2565

มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2565 

 หนังสือมังงะ 

 อนิเมะ 
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 มีการประกาศสร้างอนิเมะดัดแปลงโดยสตูโอแมดเฮาส์ ภายหลังมีการเผยว่าจะเป็นซีรีส์โทรทัศน์ กำกับโดยเค็นอิจิ ชิมิซุ เขียนบทโดยชินโงะ อิริเอะ ออกแบบตัวละครโดยมาซาโนริ ชิโนะ และประพันธ์ดนตรีประกอบโดยเค็นซูเกะ อูชิโอะ ซีรีส์เริ่มออกอกาศในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2567 ทางช่องเอ็นเอชเคเจเนอรัลทีวี กำหนดที่จะออกอากาศทั้ง 25 ตอน ฉาย 2 คูร์ติดต่อกันเป็นเวลาครึ่งปี เพลงเปิดคือเพลง  ร้องโดยวงซากาแน็กชัน ส่วนเพลงปิดแรกคือเพลง  และเพลงปิดที่สองคือเพลง  ทั้งสองเพลงร้องโดยโยรูชิกะ เน็ตฟลิกซ์ได้รับลิขสิทธิ์เผยแพร่ซีรีส์สำหรับการออกอากาศคู่ขนานทั่วโลก

 รายชื่อตอน 

 อื่น ๆ 
มังงะได้ปรากฏในมิวสิกวิดีโอเพลง "1.0" ของวงอามาซาราชิในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยวิดีโอแสดงเนื้อเพลงโดยใช้การพิมพ์ระบบตัวเรียงลงบนภาพจากซีรีส์มังงะ มังงะยังได้ปรากฏในมิวสิกวิดีโอเพลง  ของวงอามาซาราชิในวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2565 โดยตัวละครจากซีรีส์มังงะและบทพูดของตัวละครเหล่านั้นถูกฉายบนท้องฟ้าจำลองของพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และการศึกษาอิตาบาชิในกรุงโตเกียว

 ผลตอบรับ 
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ยอดขายของหนังสือมังงะทั้ง 8 เล่มมายอดรวมเกิน 5 ล้านเล่ม มังงะได้รับการแนะนำโดยศิลปินมังงะฮิโตชิ อิวาอากิและชิง ทากาฮาชิ มังงะได้รับการเสนอชื่อในรางวัลมังงะไทโชครั้งที่ 14 ในปี พ.ศ. 2564 แล้วได้อันดับที่ 2 ด้วยคะแนน 67 คะแนน และได้รับเสนอชื่อในครั้งที่ 15 ในปี พ.ศ. 2565 แล้วได้อันดับ 5 ด้วยคะแนน 59 คะแนน มังงะได้รับการเสนอชื่อในรางวัลมังงะถัดไปในปี พ.ศ. 2564 แล้วได้อันดับ 10 ในสาขาสิ่งพิมพ์ ซีรีส์ติดอันดับ 37 ในรายชื่อ "หนังสือแห่งปี" ประจำปี พ.ศ. 2564 โดยนิตยสารดาวินชี และติดอันดับที่ 21 ในรายชื่อประจำปี พ.ศ. 2565 มังงะติดอันดับ 2 ในรายชื่อมังงะยอดเยี่ยมสำหรับผู้อ่านชาย โคโนะ มังงะ งะ ซูโงอิ! โดยสำนักพิมพ์ทาการาจิมาชะ ในปี พ.ศ.2565 มังงะชนะเลิศรางวัลมันโด โคบายาชิมังงกรังปรีซ์ 2021 ที่จัดขึ้นโดยเค็นโด โคบายาชินักแสดงตลกผู้ชื่นชอบมังงะ มังงะได้รับการเสนอชื่อในรางวัลมังงะโชงากูกังครั้งที่ 67 ในสาขาทั่วไปในปี พ.ศ. 2564 และยังได้รับการเสนอชื่อในครั้งที่ 68 ในสาขาเดียวกันในปี พ.ศ. 2565 ซีรีส์ติดอันดับ 5 ในหนังสือการ์ตูนแนะนำโดยพนักงานร้านหนังสือทั่วประเทศในปี พ.ศ. 2565 มังงะได้รับการเสนอชื่อในรางวัลมังงะโคดันชะครั้งที่ 46 ในสาขาทั่วไปในปี พ.ศ. 2565 ซีรีส์ชนะเลิศรางวัลวัฒนธรรมเทซูกะ โอซามุครั้งที่ 26 ในปี พ.ศ. 2565 มังงะชนะเลิศรางวัลเซอุงครั้งที่ 54 ในสาขาหนังสือการ์ตูนยอดเยี่ยมในปี พ.ศ. 2566