wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เรื่องราวแห่งซินูเฮ
เรื่องราวแห่งซินูเฮ (หรือที่รู้จักในชื่อ ซาเนฮัต) Retrieved November 6, 2018. ถือเป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดของวรรณคดีอียิปต์โบราณ เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นภายหลังการเสด็จสวรรคตของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1  ซึ่งพระองค์เป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ขึ้นในช่วงต้นของศตวรรษที่ 20 ก่อนคริสตกาล และประพันธ์ขึ้นเมื่อราว 1875 ปีก่อนคริสตกาล ถึงแม้ว่าต้นฉบับที่ยังหลงเหลืออยู่จะมาจากในรัชสมัยของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 3 ซึ่งปกครองพระราชอาณาจักรอียิปต์ราว 1800 ปีก่อนคริสตกาลR. B. Parkinson, The Tale of Sinuhe and Other Ancient Egyptian Poems. Oxford World's Classics, 1999, p. 21

มีการถกเถียงกันอย่างต่อเนื่องในหมู่นักไอยคุปต์วิทยาว่า งานเขียนมีเค้าโครงมาจากเหตุการณ์จริงที่เกี่ยวข้องกับบุคคลที่มีนามว่า ซินูเฮ (อียิปต์โบราณ: Za-Nhet "บุตรชายแห่งมะเดื่อ")James Karl Hoffmeier, Ancient Israel In Sinai: The Evidence for the Authenticity of the Wilderness Tradition, Oxford University Press 2005, p. 256 โดยมีฉันทามติว่ามีความเป็นไปได้มากที่สุดว่างานเขียนนี้จะเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมาJames Peter Allen, Middle Egyptian: An Introduction to the Language and Culture of Hieroglyphs, Cambridge University Press 2000, p. 281 ด้วยจากลักษณะที่เป็นสากลของตัวบทที่ค้นพบในตัวละครซินูเฮ รวมทั้งความรอบคอบและความเมตตาดุจดั่งเทพเจ้านั้น ผู้ประพันธ์นิรนามจึงถูกเรียกว่าเป็น "เชกสเปียร์แห่งอียิปต์" ซึ่งความคิดมีความคล้ายคลึงกันในตำราพระคัมภีร์ไบเบิล เรื่องราวแห่งซินูเฮได้ถูกเขียนขึ้นเป็นลักษณะบทกลอนและอาจจะมีการนำมาแสดงด้วยEdmund S. Meltzer, In search of Sinuhe: "What's in a Name?"  Paper presented at The 58th Annual Meeting of the American Research Center in Egypt, Wyndham Toledo Hotel, Toledo, Ohio, Apr 20, 2007 ความนิยมอย่างมากของงานเขียนชิ้นนี้จะพบเห็นได้จากเศษชิ้นส่วนบันทึกเรื่องดังกล่าวที่ยังหลงเหลืออยู่จำนวนมากM. Lichtheim, Ancient Egyptian Literature, Volume I: The Old and Middle Kingdoms, 1973, p. 222, 

 เชิงอรรถ
# คำทำนายแห่งเนเฟอร์ติ
คำทำนายแห่งเนเฟอร์ติ เป็นหนึ่งในวรรณกรรมไม่กี่ฉบับที่ยังหลงเหลืออยู่จากสมัยอียิปต์โบราณ เรื่องราวเกิดขึ้นในช่วงสมัยอาณาจักรเก่าภายใต้การปกครองของฟาโรห์สเนฟรู อย่างไรก็ตาม ข้อความดังกล่าวมาจากบุคคลที่มีนามว่า เนเฟอร์ริต ซึ่งน่าจะประพันธ์ขึ้นในช่วงต้นของราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ ลักษณะของประเภทการประพันธ์เป็นที่ถกเถียงกันอยู่ มีหลายทฤษฎีที่ระบุว่าวรรณกรรมเป็นเรื่องโรแมนติกทางประวัติศาสตร์ในรูปแบบคำทำนายหลอก วรรณกรรมทางการเมือง แรงจูงใจทางศาสนา ตลอดจนข้อความทางวรรณกรรมที่สร้างขึ้นเพื่อเปลี่ยนแปลงและปรับปรุงสถานการณ์ในพระราชอาณาจักรอียิปต์ในสมัยราชวงศ์ที่สิบสอง

"คำทำนายแห่งเนเฟอร์ติ" ได้ถูกตีความว่า เป็นหลักฐานเบื้องต้นเพื่อสนับสนุนทัศนะที่ว่า ฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 มีเชื้อสายจากนิวเบียจากพระราชมารดาของพระองค์ ซึ่งมีการอธิบายว่าเป็น "สตรีแห่งตาเซติ" และถือกำเนิดขึ้นในอัสวาน บริเวณส่วนใต้สุดของอียิปต์
# อาคารสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
อาคารสภานิติบัญญัติแห่งชาติ  เป็นอาคารที่ทำการและใช้ประชุมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ตั้งอยู่ในย่านนางาตาโจ เขตชิโยดะ โตเกียว อาคารเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1920 และสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1936 โดยแบ่งส่วนสภาผู้แทนราษฎรอยู่ฝั่งปีกซ้าย และราชมนตรีสภาอยู่ฝั่งปีกขวา
# พีระมิดแห่งอเมนเนมเฮตที่ 1
พีระมิดแห่งอเมนเอมเฮตที่ 1 เป็นพีระมิดสมัยอียิปต์โบราณที่สร้างขึ้นที่เอล-ลิชต์ โดยฟาโรห์อเมนเอมเฮตที่ 1 ซึ่งพระองค์ทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ 

พีระมิดแห่งนี้ได้สร้างตามสัดส่วนขนาดและรูปแบบโดยประมาณตามพีระมิดในสมัยราชอาณาจักรเก่าLehner, M. (1997b). The Complete Pyramids. London:Thames and Hudson ltd.  นอกจากนี้ยังได้สร้างแนวประเพณีใหม่ขึ้น โดยจะให้โครงสร้างแต่ละองค์ประกอบในพีระมิดมีชื่อเฉพาะของตัวเอง และโครงสร้างที่รวมกันนั้นเรียกว่า "สถานที่แห่งการปรากฏพระองค์ของอเมนเอมฮัต"

 โครงสร้าง 
หลักฐานทางโบราณคดีชี้ให้เห็นว่า ฟาโรห์อเมนเอมเฮตที่ 1 ได้ทรงโปรดให้เริ่มสร้างพีระมิดของพระองค์ที่ธีบส์ แต่ด้วยเหตุผลที่ไม่ทราบสาเหตุจึงได้เปลี่ยนเมืองหลวงและที่ตั้งของพีระมิดมาเป็นที่เอล-ลิชต์แทน (ระหว่าง 1991–1778 ปีก่อนคริตกาล) โดยพีระมิดเมื่อสร้างเสร็จแล้วได้มีความสูง 55 ม. ฐานยาว 83 ม. และมีความชัน 54 องศา แกนกลางของพีระมิดทำด้วยหินปูนหยาบเล็ก ๆ ในบริเวณท้องถิ่น ซึ่งเต็มไปด้วยเศษทรายและอิฐโคลน หินปูนบางส่วนถูกดึงออกจากสถานที่อื่น ๆ มีการพบก้อนหินภายในพีระมิดแห่งนี้ที่มาจากพีระมิดแห่งคูฟู, พีระมิดแห่งคาเฟร, พีระมิดแห่งยูนัส และพีระมิดแห่งเปปิที่ 2 (หรือ อาจเป็นเปปิที่ 1)Hans Goedicke, Re-used blocks from the pyramid of Amenemhet I at Lisht. The Metropolitan Museum of Art, NY, 1971 ภายในพีระมิดมีปล้องลาดเอียง ซึ่งปิดด้วยจุกหินแกรนิต เมื่อเวลาฝังพระบรมศพ มันก็จะวิ่งจากโถงทางเข้าระดับพื้นดินไปยังปล่องแนวตั้งที่ลงมาโดยตรงไปยังห้องฝังพระบรมศพ ลักษณะและสภาพโดยรวมของพีระมิดแห่งนี้ในปัจจุบันอยู่ในสภาพที่แย่และหลงเหลืออยู่เพียงเล็กน้อย

ริเวณรอบพีระมิดแห่งอเมนเอมเฮตที่ 1 พบหลุมฝังศพของข้าราชการชั้นสูงรับใช้ฟาโรห์ รวมถึงหลุมฝังศพของเจ้าพนักงานราชสำนักชั้นสูงนามว่า นัคต์ ผู้ดูแลพระคลังมฟาสมบัตินามว่า เรฮูเออร์ดเจอร์เซน และราชมนตรีนามวา อินเตฟอิเกอร์

 การขุดค้นสำรวจ 
thumb|ทางเข้าพีระมิดแห่งอเมนเอมเฮตที่ 1
การขุดค้นครั้งแรกของพีระมิดแห่งนี้ดำเนินการโดยนักไอยคุปต์วิทยาชาวฝรั่งเศสนามว่า แกสตง แมสเปโร ในปี ค.ศ. 1882 ต่อมาการขุดค้นของเขายังคงดำเนินต่อไปโดยการสำรวจทางโบราณคดีของฝรั่งเศสภายใต้การดูแลของ เจ. อี. โกติเออร์ และกุสตาฟ เฌอกีเออร์ ในปี ค.ศ. 1894 และ ค.ศ. 1895 การขุดค้นยังดำเนินต่อไปอีกโดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1920 ถึง ค.ศ. 1934 โดยอัลเบิร์ต ลิธโก และอาเธอร์ เมกซ์ ในทีมจากพิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิแทนในนิวยอร์ก ในช่วงเวลาของการขุดค้นเหล่านี้ พีระมิดอยู่ในสภาพที่เสียหายอย่างมากและขณะนั้นเหลือความสูงเพียง 20 เมตร โดยพื้นที่รอบ ๆ ส่วนใหญ่ได้สูญหายไปแล้ว ไม่มีการสำรวจครั้งใดที่ประสบความสำเร็จในการสำรวจภายในของพีระมิด เนื่องจากทางเดินภายในถูกน้ำท่วมด้วยน้ำใต้ดิน
# นักอัญเชิญทมิฬ
นักอัญเชิญทมิฬ  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยโดฟุ มาโยอิ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ทางเว็บไซต์นิยายออนไลน์เขียนโดยผู้ใช้ โชเซตสึกะ นิ นาโร ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2557 สำนักพิมพ์ Overlap เริ่มตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลในเครือโอเวอร์แลปบุงโกะในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2559 วาดภาพประกอบโดยคูโรงิง วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 20 เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยกิง อัมมะ เริ่มเผยแพร่ทางเว็บไซต์ Comic Gardo ของสำนักพิมพ์โอเวอร์แลปในเดือนมกราคม พ.ศ. 2561 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 13 ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 อนิเมะดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอ Satelight ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565

 ตัวละคร
# เอ็นเกจคิส
{{Infobox animanga/Print
| type            = manga
| author          = อิตาจิ 
| publisher       = สแควร์เอนิกซ์
| publisher_th    = สยามอินเตอร์คอมิกส์
| demographic     = โชเน็ง
| magazine        = Manga UP!
| first           = 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
| last            = 
| volumes         = 
| volume_list     = 
}}เอ็นเกจคิส (Engage Kiss) เป็นโครงการสื่อผสมญี่ปุ่น สร้างสรรค์โดยอนิเพล็กซ์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์สร้างโดยสตูดิโอเอ-1 พิกเจอร์ส เขียนบทโดย ฟูมิอากิ มารูโตะ และออกแบบตัวละครโดย ซึนาโกะ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565 เกมมือถือพัฒนาโดยสแควร์เอนิกซ์ได้ประกาศสร้างในชื่อเกมว่า เอ็นเกจคิล'' (Engage Kill)

 เนื้อเรื่อง 
เรื่องราวของ ชู ชายหนุ่มที่เปิดบริษัทเป็นของตัวเอง ที่ทำงานเพื่อหาเงิน อยู่กับ คิซาระ สาว ม.ปลาย ที่ดูเขาแบบใกล้ชิด แต่ตัวเธอเป็นปีศาจที่ทำสัญญาและจูบกับเขาเพื่อดูดพลังงาน ทำให้ต้องพัวพันกับพวกปีศาจ ในการทำงานเขาต้องติดต่อขอความช่วยเหลือจาก อายาโนะ ลูกสาวประธานบริษัทที่ ชู เคยทำงานด้วย อดีตแฟนเก่าของเขาและยังกังวลเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ของเขา

 ตัวละคร 
 เอ็นเกจคิส 

 เอ็นเกจคิล
# กิ่งจังหวัดมิยาเกะ
thumb|250px|สำนักงานกิ่งจังหวัดมิยาเกะ

กิ่งจังหวัดมิยาเกะ  เป็นกิ่งจังหวัดที่อยู่ภายใต้การปกครองของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สังกัดสำนักกิจการทั่วไปขององค์การบริหารมหานครโตเกียว

กิ่งจังหวัดมิยาเกะประกอบด้วยหมู่บ้านดังต่อไปนี้บนหมู่เกาะอิซุ

 หมู่บ้านมิยาเกะ (อยู่บนเกาะมิยาเกะ)
 หมู่บ้านมิกูราจิมะ (อยู่บนเกาะมิกูระ)

กิ่งจังหวัดมิยาเกะมีเนื้อที่ 76.08 ตารางกิโลเมตร ประชากรจำนวน 3,184 คน

จากการที่ภูเขาไฟหลักบนหมู่เกาะได้เกิดการปะทุ มิยาเกะจิมะจึงได้ทำการอพยพประชาชนอย่างสมบูรณ์ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 2000 และหลังจากระยะเวลาสี่ปีของการปะทุของภูเขาไฟ จึงได้มีการอนุญาตให้ประชาชนเดินทางกลับมาอยู่อาศัยตามเดิมในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005

 ประวัติศาสตร์ 
 ค.ศ. 1920: ที่ทำการเกาะมิยาเกะจิมะและมิกูระจิมะถูกยุบ และได้มีการจัดตั้งสำนักงานบริหารเกาะโอชิมะขึ้นมาแทนซึ่งมีพื้นที่รับผิดชอบครอบคลุมเกาะเหล่านี้ด้วย โดยจัดตั้งสำนักงานสาขาบนเกาะมิยาเกะจิมะ
 ค.ศ. 1926: สำนักงานบริหารเกาะโอชิมะเปลี่ยนชื่อเป็นกิ่งจังหวัดโอชิมะ
 ค.ศ. 1943: สำนักงานสาขามิยาเกะจิมะแยกออกเป็นกิ่งจังหวัดมิยาเกะ
# เมโรวี
เมโรวี (;"Meroë" in the American Heritage Dictionary of the English Language (2020). อังกฤษ: Meroë หรือสะกดได้อีกว่า Meroe;Margoliouth, David Samuel (1911). "Meroe" . In Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica. Vol. 18 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 172. เมโรอิติก:  หรือ ;  และ) เป็นเมืองโบราณบนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไนล์ ห่างจากสถานีรถไฟคาบูชิยา (Kabushiya) ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือราว 6 กิโลเมตร อยู่ใกล้กับเมือง เชนดิ ประเทศซูดาน และอยู่ห่างประมาณ 200 กิโลเมตรทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของนครคาร์ทูม ใกล้ ๆ กับเมืองโบราณมีกลุ่มหมู่บ้านที่เรียกว่าบากราวิยาห์  เมืองนี้เป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรคูชมาเป็นเวลาหลายศตวรรษนับตั้งแต่ประมาณ 590 ปีก่อนคริสตกาล จนกระทั่งราชอาณาจักรล่มสลายในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ราชอาณาจักรของชาวคูชแห่งเมโรวีได้ตั้งชื่อเมืองนี้ว่า "เกาะแห่งเมโรวี (Island of Meroë)" ซึ่งเมืองแห่งนี้ตั้งอยู่ในเขตบูทานาในปัจจุบัน ซึ่งเป็นเขตที่ล้อมรอบด้วยแม่น้ำไนล์ (จากแม่น้ำแอตบาราห์ถึงนครคาร์ทูม) ซึ่งบรรจบจากแม่น้ำแอตบาราห์และแม่น้ำบลูไนล์
# มิฮาระ
มิฮาระ  เป็นนครในจังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 471.03 ตารางกิโลเมตร ปี 2020 มีประชากร 90,573 คน
# คลองบางระมาด
คลองบางระมาด เป็นคลองในท้องที่เขตตลิ่งชันและเขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร

บางระมาด หมายถึง บางแรด อาจเป็นหลักแหล่งของแรด (ระมาด เป็นภาษาเขมร แปลว่า แรด) อย่างไรก็ดีสุจิตต์ วงษ์เทศระบุว่าอาจมีความหมายอื่นแต่ก็ยังไม่ทราบแน่ชัด ชุมชนบริเวณบางระมาดคงเป็นชุมชนตั้งแต่ราวอยุธยาตอนต้น ใน กำสรวลสมุทร (พ.ศ. 2025–2034) มีกล่าวถึงบางระมาดว่า

บริเวณนี้ในอดีตเป็นย่านสวนผลไม้ มีทั้งกล้วย อ้อย มะม่วง ขนุน มะปราง มะพร้าว และหมาก เป็นต้น ผู้คนนำผลไม้และขนมมาแลกเปลี่ยนกัน

ยังคงเป็นย่านผลไม้สืบต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อราว พ.ศ. 2500 ผลไม้ที่มีชื่อเสียงเช่น ทุเรียน มังคุด มะไฟ ละมุด มะม่วง ส้มและมะพร้าว ทุเรียนที่มีชื่อเสียงได้แก่ พันธุ์ก้านยาว อีลวง และจอกลอย ส่วนส้มเขียวหวานเป็นแหล่งแพร่กิ่งพันธุ์ไปปลูกที่อื่น แต่เดิมเคยมีตลาดน้ำอยู่ปากคลองบางระมาด แต่ก็ยกเลิกไป

ปัจจุบันมีชุมชนเก่าแก่คือชุมชนเกาะศาลเจ้าตั้งอยู่ระหว่างคลองบางระมาดและคลองบ้านไทร มีศาลเจ้าพ่อจุ้ยและเจ้าพ่อกุมกรรณซึ่งเชื่อว่าเป็นเทพเจ้าที่สถิตอยู่บริเวณคลองบางระมาด ภายในศาลยังปรากฏศีรษะจระเข้ ซึ่งชาวบ้านเชื่อว่าคุ้งน้ำแห่งนี้เป็นที่อาศัยของจระเข้ใหญ่ อันเป็นพาหนะของเจ้าพ่อจุ้ย ทั้งยังมีเรื่องเล่าว่าบริเวณใต้ต้นมะพลับใกล้กับศาลเจ้ามีถ้ำจระเข้อยู่
# กาโรยแห่งฮังการี
กาโรยแห่งฮังการี  อาจหมายถึง

 พระเจ้ากาโรยที่ 1 แห่งฮังการี
 พระเจ้ากาโรยที่ 2 แห่งฮังการี
 พระเจ้ากาโรยที่ 3 แห่งฮังการี
 พระเจ้ากาโรยที่ 4 แห่งฮังการี
 พระเจ้ากาโรยที่ 5 แห่งฮังการี (อ้างสิทธิ์)
# ทยานันท์ สรัสวตี
มหาฤษี ทยานันท์ สรัสวตี (อักษรโรมัน: Maharshi Dayanand Saraswati) (, นามเมื่อเกิด มูล ศังกระ ติวารี; Mool Shankar Tiwari, 12 กุมภาพันธ์ 1824 – 30 ตุลาคม 1883) เป็นนักปรัชญาและผู้นำทางสังคมชาวอินเดีย ผู้ก่อตั้งอารยสมาช ซึ่งเป็นขบวนการปฏิรูปเวทิกธรรม เขาเป็นบุคคลแรกที่เรียกร้อง สวราช โดยใช้วลี "ประเทศอินเดียเพื่อชาวอินเดีย" (India for Indians) ในปี  1876 ต่อมาคำดังกล่าวถูกนำมาใช้แพร่หลายโดยโลกมานยะ ดิลกAurobindo Ghosh, Bankim Tilak Dayanand (Calcutta 1947, p. 1) "Lokmanya Tilak also said that Swami Dayanand was the first who proclaimed Swaraj for Bharatpita i.e. India."Dayanand Saraswati Commentary on Yajurved (Lazarus Press Banaras 1876) เขามีแนวทางทางจิตวิญญาณที่ปฏิเสธการบูชารูปเคารพและพิธีกรรมต่าง ๆ ในการบูชา แต่เลือกศึกษาและทำงานเกี่ยวกับหลักการและปรัชญาแบบพระเวท สรวปัลลี ราธากฤษณัน อดีตประธานาธิบดีอินเดียและนักปรัชญา ถือว่าเขาเป็น "ผู้สร้างอินเดียใหม่" ร่วมกับอรวินท์ โฆษ
# กิฟฏ์
กิฟฏ์ (เคฟต์ หรือ เคบโต; อียิปต์โบราณ: Gebtu เกบตู;  คอปโตส; โรมัน: Justinianopolis จัสติเนียโนโพลิส) เป็นเมืองขนาดเล็กในเขตผู้ว่าการเกนาของอียิปต์ ซึ่งห่างจากเมืองลักซอร์ไปทางทิศเหนือประมาณ 43 กิโลเมตร (27 ไมล์) และอยู่ใต้เส้นละติจูดที่ 26 องศาเหนือ บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไนล์ เนื่องจากเมืองกิฟฏ์มีระยะทางที่ใกล้กับชายฝั่งทะเลแดง จึงทำให้เมืองแห่งนี้เป็นจุดศูนย์ทางการค้าที่สำคัญในสมัยโบราณระหว่างอินเดีย พุนต์ อาระเบียเฟลิกซ์ และดินแดนทางเหนือ Vol. 2 E–K. Leiden: E. J. Brill. p. 1004. . โดยพื้นที่ใกล้เคียงในทะเลทรายตะวันออกมีเหมืองทองคำและแร่ควอร์ตไซต์ที่มีความสำคัญ รวมทั้งยังเป็นจุดเริ่มต้นสำหรับการเดินทางไปยังดินแดนพุนต์ (ประเทศโซมาเลีย ในปัจจุบัน)
# อินเตฟอิเกอร์
อินเตฟอิเกอร์ (ỉnỉ-ỉt.f ỉqr) เป็นขุนนางแห่งอียิปต์โบราณและยังเป็นผู้ดูแลนคร (overseer of the city) และราชมนตรีภายใต้รัชสมัยของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 และฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 ในช่วงต้นของราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ (ระหว่าง 1991–1802 ปีก่อนคริสตกาล) เขาเป็นที่ทราบจากจารึกหินหลายชิ้นในบริเวณนิวเบียล่าง ซึ่งแสดงให้เห็นว่า เขาเป็นส่วนหนึ่งของการดำเนินการทางทหารในภูมิภาคนี้ เขาปรากฏในบันทึกที่มีว่าปาปิรุสไรส์เนอร์ที่พบที่ชายฝั่งทะเลแดง และจารึกหินสองชิ้นในนิวเบียล่างได้กล่าวถึงเขา ซึ่งดูเหมือนว่าจะชี้ให้เห็นว่า เขามีส่วนร่วมในการดำเนินการทางทหารในภูมิภาคนี้Z.Zaba: The Rock Inscriptions of Lower Nubia, Prague 1974, p. 39 (no. 10), 99, (no. 73) แต่จารึกทั้งสองไม่ลงช่วงเวลาไว้ ส่วนจารึกอื่น ๆ ในบริเวณแถบดังกล่าวดูเหมือนจะบันทึกถึงการดำเนินการทางทหารในปีที่ 29 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 ซึ่งสอดคล้องกับปีที่ 9 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 และอินเตฟอิเกอร์ ยังเป็นที่ทราบจากภาพสลักที่พบในวาดิ เอล-ฮูดิ โดยลงช่วงเวลาปีที่ 20 ซึ่งรายงานเกี่ยวกับการนำมาซึ่งแร่อเมทิสต์Ashraf I. Sadek: The Amethyst Mining Inscriptions I, Text, Warminster 1980, p. 22-24 (no. 8)

หลุมฝังศพของนางเซเนต ซึ่งเป็นมารดาของเขาในเมืองธีบส์ อยู่ในซิค อับด์ เอล-กุรนา ในหมู่สุสานแห่งธีบส์ ที่ตั้งอยู่ตรงข้ามกับเมืองลักซอร์ และอินเตฟอิเกอร์ถูกฝังอยู่ในสุสานมาสตาบาที่ลิษต์ โดยสุสานของเขาอยู่ถัดจากพีระมิดแห่งอเมนเอมฮัตที่ 1D. Arnold: Middle Kingdom Tomb Architecture at Lisht, New York 2008, S. 69-71, pls. 62-92, pl. 129-133
# ไอปิ
ไอปิ เป็นราชมนตรีแห่งอียิปต์โบราณในช่วงต้นสมัยราชอาณาจักรกลาง หลักฐานเดียวที่ปรากฏในปัจจุบันซึ่งยืนยันการมีอยู่ของเขา คือ สุสานธีบส์ (TT315) (MMA 516) ซึ่งพบในโขดหินแห่งเดียร์ เอล-บาฮารี อันอยู่เหนือหมู่ที่ฝังพระบรมศพของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 สุสานธีบส์ดังกล่าวประกอบด้วยลานขนาดใหญ่ ทางเดิน วิหาร และห้องฝังศพ โถงทางเดินและวิหารไม่มีการตกแต่ง และมีเพียงห้องฝังศพเท่านั้นที่ทาสีตกแต่งอย่างสวยงาม ข้อความทางศาสนา ตำแหน่ง และนามของไอปิอยู่บนฝาผนังของห้องฝังศพนี้ ห้องฝังศพยังเป็นที่ไว้โลงศพซึ่งจมอยู่ในพื้นRasha Soliman: Old and Middle Kingdom Theban Tombs, London 2009 , pp. 115-118

ลานหน้าสุสานของราชมนตรีไอปิยังมีที่ฝังศพของคนใช้นามว่า เมเซห์ ซึ่งเป็นที่ค้นพบบันทึกปาปิรุสแห่งเฮกานัคต์ ในอีกห้องหนึ่งพบเรือประมาณหกสิบลำและโต๊ะฉีดดองศพ ซึ่งสันนิษฐานว่า มีไว้เพื่อมัมมี่ของไอปิRasha Soliman: Old and Middle Kingdom Theban Tombs, London 2009 , pp. 118-119

ข้อมูลด้านอายุของเขาเป็นที่ถกเถียงกัน แต่เขาน่าจะมีชีวิตอยู่ในช่วงต้นสมัยราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์James P. Allen: The high officials of the early Middle Kingdom, in: Nigel Strudwick, John H Taylor (editors): The Theban Necropolis, Past, Present and Future, London , p. 23
# ซาบาร์ยัต
ซาบาร์ยัต (อียิปต์โบราณ: sbꜣyt, คอปติก: ⲥⲃⲱ "คำแนะนำ หรือ การสอน")Grapow & Ermann, vol.4, pp. 85, 86 เป็นคำศัพท์ในภาษาอียิปต์โบราณที่หมายถึงประเภทของวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับฟาโรห์ โดย sbꜣyt มีความหมายตรงตัวคือ "คำสอน" หรือ "คำแนะนำ"A further meaning is 'punishment', cf. Grapow & Ermann, vol. 5, 288.2-289.23 และยังหมายถึง คำสอนทางจริยธรรมที่เขียนขึ้นอย่างเป็นกิจจะลักษณะ ซึ่งเน้นไปที่ "วิถีชีวิตอย่างแท้จริง" จึงถือให้ตำราคำสอนซาบาร์ยัตเป็นวรรณกรรมภูมิปัญญาของอียิปต์

 ตัวอย่าง 
ในคำสรรเสริญแด่นักประพันธ์ผู้วายชนม์ (Eulogy of Dead Writers) ซึ่งเขียนขึ้นในช่วงราชวงศ์ที่ยี่สิบแห่งสมัยราชอาณาจักรใหม่ โดยบทนี้ แสดงรายนามผู้ประพันธ์ที่มีชื่อเสียงจากผลงานอันยิ่งใหญ่ของพวกเขา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้เขียนตำราคำสอนจากช่วงสมัยราชอาณาจักรกลาง:

ผู้เขียนเหล่านี้แต่ละคน (ยกเว้นอิมโฮเทปที่ไม่มีผลงานใดที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบันอยู่เลย) รวมทั้งพทาห์เอมดเจฮูติhttp://fs2.american.edu/dfagel/www/LoyalistInstruction.pdf  ซึ่งสามารถยืนยันได้ว่าพวกเขาเป็นผู้เขียนผลงานต่าง ๆ จากช่วงสมัยอาณาจักรกลาง โดยตำราคำสอนซาบาร์ยัตที่เก่าแก่ที่สุดมีหลายคนอ้างว่า เขียนขึ้นในสหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาลในระหว่างช่วงสมัยราชอาณาจักรเก่า แต่ในปัจจุบันมีฉันทามติกันโดยทั่วไปว่า พวกเขาแต่งตำราขึ้นมาจริง ๆ ในภายหลังโดยเริ่มตั้งแต่ในช่วงสมัยราชอาณาจักรกลาง (ระหว่าง 1991–1786 ปีก่อนคริสตกาล) และการแสดงที่มาที่สมมติขึ้นนี้ให้แก่ผู้เขียนในช่วงอดีตอันยาวนาน อาจมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ข้อความในตำรามีอำนาจมากขึ้น
# การตั้งครรภ์ไข่ปลาอุก
การตั้งครรภ์ไข่ปลาอุก  เป็นการตั้งครรภ์ผิดปกติชนิดหนึ่ง ซึ่งไข่ที่ปฏิสนธิแล้วไม่สามารถเกิดเป็นตัวอ่อนที่มีชีวิตได้และฝังตัวลงที่ผนังมดลูก
 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Humpath #3186  (Pathology images)
 Clinically reviewed molar pregnancy and choriocarcinoma information for patients from Cancer Research UK
 MyMolarPregnancy.com: Resource for those diagnosed with molar pregnancy. Links, personal stories, and support groups.
# การลอบสังหารอิเนจิโร อาซานูมะ
ในวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1960 อิเนจิโร อาซานูมะ  ประธานพรรคสังคมนิยมญี่ปุ่นถูกลอบสังหารที่หอประชุมสาธารณะฮิบิยะในเขตชิโยดะ โตเกียว ขณะการโต้วาทีถ่ายทอดออกอากาศ ชายคลั่งชาติวัย 17 ปี โอโตยะ ยามางูจิ วิ่งขึ้นบนเวทีโต้วาทีและใช้ดาบสั้นวากิซาชิแทงอาซานูมะจนถึงแก่ชีวิต

การสังหารหมู่ครั้งนี้ส่งผลให้พรรคสังคมนิยมญี่ปุ่นอ่อนแลลงอยากหนัก, ทำให้เกิดอาชญากรรมเลียนแบบตามมามากมาย และหลังยามางูจิกฆ่าตัวตายในเรือนจำได้กลายเป็นผู้พลีกายของกลุ่มขวาจัดญี่ปุ่นในเวลาต่อมา

ภูมิหลัง

อาซานูมะเป็นบุคคลที่มีคารมคมคายในวงการฝ่ายซ้ายของญี่ปุ่น ในปี 1959 เขาสร้างความโกรธแค้นไปทั่วญี่ปุ่นโดยการเดินทางไปยังจีนซึ่งเป็นรัฐคอมมิวนิสต์ และประกาศว่าสหรัฐอเมริกาเป็น "ศัตรูร่วมของจีนและญี่ปุ่น" ขณะปราศรัยที่ปักกิ่ง

หลังเดินทางกลับญี่ปุ่น อาซานูมะกลายมาเป็นผู้นำและบุคคลสาธารณะคนสำคัญของการประท้วงอัมโปะเพื่อต่อต้านสนธิสัญญาความปลอดภัยญี่ปุ่น-สหรัฐ นำขบวนการประท้วงครั้งใหญ่ไปยังสภานิติบัญญัติแห่งชาติ กลุ่มขวาจัด เช่น บิง อากาโอะ และ พรรคไดนิปปงไอโกกุ  เชื่อว่าการประท้วงของฝ่ายซ้ายในครั้งนี้เป็นสัญญาณว่าญี่ปุ่นกำลังเข้าใกล้การปฏิวัติคอมมิวนิสต์ และเริ่มก่อการเพื่อพยายามป้องกันการปฏิวัติ

 ผลสืบเนื่อง 
 การฆ่าตัวตายของผู้ก่อเหตุ 
หลังการลอบสังหาร ยามางูจิถูกจับกุมและคุมขังขณะรอการตัดสิน ตลอดการถูกคุมขัง เขาคงความสงบและสารภาพทุกอย่างต่อตำรวจ ยามางูจิยังย้ำตลอดว่าเขาลงมือทำด้วยตัวคนเดียว และไม่มีการชี้นำจากใครอื่น ในวันที่ 2 พฤศจิกายน เขาได้ใช้ยาสีฟันเขียนบนผนังของห้องขังว่า "ขอสมเด็จพระจักรพรรดิทรงพระเจริญ" และ "เพียงแค่กระผมมีชีวิตเจ็ดชีวิตที่จะมอบให้แก่ประเทศ (七生報国, shichisei hōkoku; มาจากคำพูดสุดท้ายก่อนเสียชีวิตของคูซูโนกิ มาซาชิเงะ ซามูไรจากศตวรรษที่ 14) และใช้ผ้าปูเตียงมัดกันแขวนคอตนเองเสียชีวิตในห้องขัง

 การเสื่อมถอยของพรรคสังคมนิยมญี่ปุ่น 
พรรคสังคมนิยมญี่ปุ่นประกอบด้วยสมาชิกที่ไม่ค่อยลงรอยกัน ทั้งนักสังคมนิยมซ้ายจัด, นักสังคมนิยมฝ่ายกลาง และนักสังคมนิยมฝ่ายขวา แต่ต้องมารวมตัวกันเพื่อต้านความแข็งแกร่งของบรรดาพรรคอนุรักษนิยมที่รสมตัวกันเป็นพรรคประชาธิปไตยเสรีนิยม (Liberal Democratic Party) ในปี 1955 อาซานูมะเป็นบุคคลที่มีคารมคมคาย และสามารถยึดโยงกลุ่มที่มีความต่างนี้เข้าด้วยกันได้โดยใช้บุคลิกภาพของเขา ในสมัยการนำของอานาซูมะ พรรคสังคมนิยมญี่ปุ่นชนะการเลือกตั้งเพิ่มขึ้นหลายที่นั่งในสภานิติบัญญัติแห่งชาติในทุก ๆ การเลือกตั้งนับตั้งแต่ช่วงครึ่งหลังของทศวรรษ 1950 และมีท่าทีกำลังได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ การเสียชีวิตของอาซานูมะทำให้พรรคสูญเสียผู้นำที่ชำนาญ และได้ซาบูโร เอดะ ขึ้นมานำพรรคแทน เอดะขยับพรรคไปทางฝ่ายกลางขึ้นทันที ซึ่งเป็นการปรับที่เร็วเกินกว่ากลุ่มสังคมนิยมฝ่ายซ้ายจะรับได้ และนำไปสู่การต่อสู้ภายในพรรค อันนำไปสู่การส่งสารแก่สาธารณะที่ไม่มีความเป็นน้ำหนึ่งเดียวกัน ในช่วงที่เหลือของทศวรรษ 1960 เป็นต้นมา จำนวนที่นั่งของบรรดานักสังคมนิยมในสภานิติบัญญัติลดลงเรื่อยมาจนพรรคสูญที่นั่งทั้งหมดในปี 1996
# ชาฮีด ข่าน
ชาฮีด ราฟิก ข่าน (เกิด 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1950)"Shahid Khan: From Pakistan to pro-football", 60 Minutes profile of Khan (aired October 28, 2012) เป็นมหาเศรษฐี นักธุรกิจ และผู้ประกอบการกีฬาชาวปากีสถาน-อเมริกัน เขาเป็นเจ้าของ เฟล็กซ์-เอ็น-เกต บริษัทรถยนต์อเมริกัน เขายังเป็นเจ้าของแจ็กสันวิลล์จากัวส์ในเนชันแนลฟุตบอลลีก (NFL) และสโมสรฟุตบอลฟูลัมในพรีเมียร์ลีก และยังเป็นเจ้าของร่วมของออลอีลิตเรสต์ลิง (AEW) ร่วมกับโทนี ข่าน ลูกชายของเขา

ข่านได้ปรากฏตัวบนปกหน้าของนิตยสาร ฟอบส์ ใน ค.ศ. 2012 ในฐานะที่เขาเป็นตัวแทนของอเมริกันดรีมSolomon, Brian (5 September 2012) Shahid Khan: The New Face Of The NFL And The American Dream Forbes ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2021 ข่านมีทรัพย์สินส่วนบุคคลอยู่ที่ 9 พันล้านดอลลาร์ ใน ค.ศ. 2021 เขาอยู่อันดับที่ 94 ของชาวอเมริกันที่ร่ำรวยที่สุดจากการจัดอันดับของฟอบส์ 400 และอยู่อันดับที่ 291 ของบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในโลก ข่านเป็นเจ้าของกิจการรถยนต์ที่ร่ำรวยเป็นอันดับที่ 2 รองจาก Georg F. W. Schaeffler ซึ่งมีทรัพย์สิน 12 พันล้านดอลลาร์ ข่านยังเป็นชาวปากีสถานที่ร่ำรวยที่สุด

 ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา 
ข่านเกิดที่ลาฮอร์ในปากีสถาน โดยเขาเกิดในครอบครัวชนชั้นกลางที่ประกอบอาชีพก่อสร้าง แม่ของเขาเคยเป็นอาจารย์คณิตศาสตร์ พ่อของเขา ราฟิก ข่าน เคยเปิดร้านขายของชำและอุปกรณ์วาดภาพ ชาฮีด ข่าน ยังมีน้องชายชื่อว่า Tariq Rafiq Khan ซึ่งเสียชีวิตเมื่ออายุได้ 20 ปีต้น ๆ

ข่านย้ายไปสหรัฐใน ค.ศ. 1967 ด้วยวัย 16 ปี เพื่อศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยอิลลินอยแอทเออร์บานา–แชมเปญJames P. Womack and Daniel T. Jones, Lean Thinking: Banish Waste and Create Wealth in Your Corporation, Free Press, 2nd ed., 2003, .Sandomir, Richard (December 1, 2011). "Jaguars Buyer Had His Eye on Ownership of a Franchise". The New York Times. Retrieved December 1, 2011. ในคืนแรกที่สหรัฐ เขาได้เข้าพักที่ห้องพักราคา 2 ดอลลาร์ที่มหาวิทยาลัยวายเอ็มซีเอ และงานแรกของเขาคือการล้างจานด้วยค่าจ้างชั่วโมงละ 1.20 ดอลลาร์ ต่อมาเขาได้เข้าร่วมสมาคม Beta Theta Pi ที่โรงเรียน เขาสำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตร์บัณฑิตสาขาวิศวอุตสาหกรรมจาก UIUC College of Engineering ใน ค.ศ. 1971 ต่อมาเขาได้รับรางวัลศิษย์เก่าดีเด่นสาขาวิทยาศาสตร์เครื่องกลและวิศวกรรมศาสตร์ใน ค.ศ. 1999Professorship Profiles: Shahid and Ann Carlson Khan , Center on Health, Aging and Disability, UIUC College of Applied Health Sciences (retrieved February 12, 2010)."Who is Shahid Khan?" , St. Louis Post-Dispatch, February 11, 2010.
# วิหารน้อยขาว
วิหารน้อยขาวแห่งเซนุสเรตที่ 1 หรือสามารถเรียกได้อีกว่า วิหารน้อยแห่งการเฉลิมฉลองของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 โดยวิหารแห่งนี้สร้างขึ้นในช่วงสมัยราชอาณาจักรกลาง แต่มาในช่วงสมัยราชอาณาจักรใหม่ ได้มีการรื้อถอนและใช้เป็นเสาหลักที่สามของวิหารในคาร์นัคที่มีนามว่า ขัณฑสีมาแห่งอามุน-เร (Precinct of Amun-Re)

ในปี ค.ศ. 1927 พบชิ้นส่วนที่รื้อถอนบริเวณเสาที่สามของตัววิหารหลัก ซึ่งสร้างขึ้นในสมัยฟาโรห์อาเมนโฮเทปที่ 3 ที่คาร์นัค และระหว่างปี ค.ศ. 1927 ถึง ค.ศ. 1930 ชิ้นส่วนทั้งหมดถูกถอดออกอย่างระมัดระวัง จากนั้นนำชิ้นส่วนเหล่านี้มาประกอบเป็นอาคารที่เห็นในปัจจุบันที่พิพิธภัณฑ์กลางแจ้งคาร์นัคLacau & Chevrier 1969

วิหารน้อยขาวถูกสร้างด้วยหินปูน โดยเสาวิหารมีการแกะสลักที่อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ ซึ่งแทบจะหาไม่ได้ในที่อื่นอีกในคาร์นัค และได้แสดงภาพที่ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 ทรงได้รับการสวมพระมงกุฎและทรงถูกสวมกอดโดย เทพอามุน, เทพฮอรัส, เทพมิน และเทพพทาห์

ตลอดฐานของกำแพงชั้นนอกมีชุดของภาพแกะสลักนูที่แสดงภาพตราสัญลักษณ์และเทพของเขตปกครองหรือท้องถิ่นของอียิปต์ โดยทางด้านตะวันตกจะเป็นเขตปกครองในอียิปต์บน และทางด้านตะวันออกจะเป็นเขตปกครองในอียิปต์ล่าง

 ระเบียงภาพจากวิหารน้อยขาว
# ชาซิวยาร์
ชาซิวยาร์ (,) เป็นนครในเขตบัคมุต แคว้นดอแนตสก์ ประเทศยูเครน ประมาณการกันว่าใน พ.ศ. 2564 นครนี้มีประชากร 12,557 คน