wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อาหารเรียกน้ำย่อย
อาหารเรียกน้ำย่อย (,) คืออาหารจานเล็กหรืออาหารกินเล่นที่เสิร์ฟก่อนมื้ออาหารหลักมื้อหนึ่ง ๆ ในตำรับอาหารยุโรป อาหารเรียกน้ำย่อยบางชนิดเสิร์ฟแบบเย็น ในขณะที่บางชนิดเสิร์ฟแบบร้อน อาหารเรียกน้ำย่อยอาจเสิร์ฟที่โต๊ะอาหารค่ำโดยเป็นส่วนหนึ่งของมื้ออาหารนั้น หรืออาจเสิร์ฟก่อนเข้านั่งโต๊ะเช่นที่งานเลี้ยงรับรองหรืองานเลี้ยงค็อกเทลเป็นต้น ในอดีตยังนิยมเสิร์ฟคั่นระหว่างอาหารจานหลักอีกด้วยOxford English Dictionary, First Edition, 1899 s.v.

โดยทั่วไปแล้ว อาหารเรียกน้ำย่อยจะเสิร์ฟมาในจานที่มีขนาดเล็กกว่าอาหารจานหลัก และบางครั้งก็ได้รับการออกแบบเพื่อให้ใช้มือหยิบกินได้ง่าย
# ครูว์ดีเต
ครูว์ดีเต  คืออาหารเรียกน้ำย่อยแบบฝรั่งเศสที่ประกอบด้วยผักสดทั้งชิ้นหรือหั่นเพื่อให้หยิบกินง่าย ตัวอย่างของครูว์ดีเต ได้แก่ ขึ้นฉ่ายฝรั่งหั่นแท่ง แคร์รอตหั่นแท่ง แตงกวาหั่นแท่ง พริกหวานหั่นเส้น บรอกโคลี กะหล่ำดอก ยี่หร่าฝรั่ง ข้าวโพดอ่อน และหน่อไม้ฝรั่ง

ครูว์ดีเตโดยทั่วไปจะเสิร์ฟกับวีแนแกร็ต (น้ำมันมะกอกผสมน้ำส้มสายชูหมักไวน์) หรือเครื่องจิ้มอื่น ๆ นอกจากนี้ยังอาจเสิร์ฟกับขนมปังพีตา  มักพบในอาหารกลางวันของโรงเรียน
# อ็องเทร
อ็องเทร  ในการบริการอาหารโดยใช้บริกรในฝรั่งเศสสมัยใหม่และในโลกที่ใช้ภาษาอังกฤษ (ยกเว้นสหรัฐและบางส่วนของแคนาดา) หมายถึงอาหารที่เสิร์ฟก่อนอาหารจานหลัก นอกเหนือจากภูมิภาคดังกล่าวในอเมริกาเหนือแล้ว ศัพท์นี้โดยทั่วไปมีความหมายเหมือนกันกับศัพท์ อาหารเรียกน้ำย่อย อ็องเทรอาจเป็นอาหารจานแรกที่เสิร์ฟในมื้อหนึ่ง ๆ หรืออาจเสิร์ฟหลังซุปหรืออาหารจานเล็กอื่น ๆ ก็ได้ ส่วนในสหรัฐและบางส่วนของแคนาดา ศัพท์ อ็องเทร หมายถึงอาหารจานหลักหรืออาหารที่มีอยู่จานเดียวในมื้อนั้น"entrée ". Lexico UK Dictionary. Oxford University Press.
# ยูบิควิติน
ยูบิควิติน  เป็นโปรตีนควบคุมการแสดงออกของยีนขนาดเล็ก (8.6 กิโลดัลตัน) ซึ่งพบในเนื้อเยื่อโดยมากของสิ่งมีชีวิตชนิด ชื่อมาจากคำคุณศัพท์ภาษาอังกฤษว่า ubiquitous ซึ่งอาจแปลได้ว่า พบทั่วไป หรือมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง 
เป็นโปรตีนที่พบในปี 1975 
ยีนใน 4 ตัวเข้ารหัสโปรตีนนี้คือ UBB (Ubiquitin B), UBC (Ubiquitin C), UBA52 (Ubiquitin A-52 residue ribosomal protein fusion product 1) และ RPS27A

 เชิงอรรถและอ้างอิง
# เหตุระเบิดที่มัสยิดในกอนดอซ พ.ศ. 2564
เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2564 รัฐอิสลาม - จังหวัดโฆรอซอน (IS-KP) กระทำการระเบิดฆ่าตัวตายที่มัสยิดชีอะฮ์ กอซาร์–อี–ซายัต อบัต ในกุนดุซ ซึ่งเป็นเมืองของประเทศอัฟกานิสถาน จากเหตุระเบิด ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 50 คนและบาดเจ็บกว่า 100 คน แต่จากการรายงาน มีการประมาณการโดยคณะทำงานสนับสนุนภารกิจสหประชาชาติในประเทศอัฟกานิสถานว่ามีผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บมากกว่า 100 คน

 เหตุระเบิด 
เหตุระเบิดเกิดขึ้นระหว่างละหมาดตอนเที่ยงวันศุกร์ประจำสัปดาห์ภายในมัสยิดกอซาร์–อี–ซายัต อบัต ในขณะที่เกิดเหตุ ผู้ร่วมเหตุการณ์อยู่ในระหว่างการละหมาด จากนั้น พวกเขาจึงอพยพและสังเกตมองโดยมีเลือดและผู้เสียชีวิตอยู่ภายในมัสยิด หลังจากนั้น ได้มีการนำร่างผู้เสียชีวิตส่งโรงพยาบาลใกล้เคียง โดยมีญาติผู้เสียชีวิตมาเฝ้าคอยที่หน้าโรงพยาบาล ภายหลังเหตุระเบิด ฝูงควันลอยตัวเนือทั่วมัสยิด
ภาพและวิดีทัศน์ของผู้เสียชีวิตถูกเผยแพร่ลงโซเชียลเน็ตเวิร์กโดยเป็นเลือดและผู้เสียชีวิตภายในมัสยิดแพร่หลายในสื่อสาธารณะ

 ผู้เสียหาย 
จากการประเมินเบื้องต้นโดยคณะทำงานสนับสนุนภารกิจสหประชาติในประเทศอัฟกานิสถานประมาณการมีผู้เสียชีวิตราว 100 คน โรงพยาบาลภายในเมืองกุนดุซรายงานว่ามีผู้เสียชีวิต 35 คน และบาดเจ็บกว่า 50 คน องค์การแพทย์ไร้พรมแดนรายงานว่ามีผู้เสียชีวิต 12 คน จากรายงานของทางการตอลิบาน มีผู้เสียหายกว่า 100 คนโดยส่วนใหญ่เสียชีวิต ตามการรายงานจากสื่อทางการ ระบุไว้ว่า มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 50 คน และบาดเจ็บ 143 คน เจ้าหน้าที่สาธารณสุขภายในเมือง กล่าวว่า อาจมีผู้เสียชีวิตมากถึง 80 คน
# วัดอุโปสถาราม
วัดอุโปสถาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสะแกกรัง ในตำบลสะแกกรัง อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี

วัดอุโปสถารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2324 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2425 เดิมชื่อ วัดโบสถ์มโนรมย์ ชาวบ้านเรียกว่า วัดโบสถ์ วัดได้รับการประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นการขึ้นทะเบียนตามพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. 2508 เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2536 เล่ม 110

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถซึ่งภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเขียนในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เป็นภาพพุทธประวัติ ส่วนในวิหารเขียนเป็นภาพพระพุทธเจ้าเสด็จโปรดเทพยดาบนสวรรค์และภาพปลงสังขาร ด้านบนฝาผนังเป็นพระสงฆ์สาวกชุมนุมสลับกับพัดยศเหมือนจะไหว้พระประธานในวิหาร นอกวิหารมีภาพถวายพระเพลิงศพพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและภาพชีวิตชาวบ้านที่เกี่ยวกับพุทธศาสนา ภายในวิหารประดิษฐานพระประธานปางห้ามญาติ ซึ่งมีฉัตรห้าชั้นประดับอยู่เหนือเศียร ด้านซ้ายและขวาของพระประธานประดิษฐานพระพุทธรูปยืนทำด้วยไม้แก่นจันทน์สององค์ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัยจำนวนห้าองค์ซึ่งอยู่บนฐานชุกชีเดียวกัน

มณฑปแปดเหลี่ยม สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2442 โดยหลวงพิทักษ์ภาษา (บุญเรือง พิทักษ์อรรณนพ) สร้างถวายแด่พระสุนทรมุนี (จัน) หรือพระครูอุไททิศธรรม ซึ่งเคยเป็นเจ้าอาวาสวัด มณฑปเป็นอาคารแปดเหลี่ยม สองชั้น มีบันไดวนอยู่ด้านนอกอาคาร ซุ้มหน้าต่างเป็นวงโค้งแบบอาคารในยุคอาณานิคม ลายปูนปั้นบนผนังด้านนอกที่เป็นภาพพระพุทธรูปปางถวายเนตรท่ามกลางหงส์และนกกระสา
# วัดล่ามช้าง (จังหวัดเชียงใหม่)
วัดล่ามช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

วัดล่ามช้างตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1839 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2510 สร้างวัดเมื่อครั้งที่พญามังรายได้มาสร้างเมืองเชียงใหม่ โดยทางด้านทิศตะวันออกของเวียงเล็กเป็นป่าไม้ มีหนองน้ำใหญ่ ช้างที่เป็นราชพาหนะของกษัตริย์ทั้งสามพระองค์และของข้าราชบริพาร ว่ากันว่า คงมีการเลี้ยงและล่ามไว้ที่บริเวณนี้ เรียกว่า เวียงเชียงช้าง และได้สร้างวัดบริเวณนี้ ขนานนามวัดว่า "วัดล่ามช้าง" ที่วัดมีการปั้นรูปช้างถูกล่ามเลี้ยงไว้เป็นสัญลักษณ์ของวัด

วิหารศิลปะล้านนาประยุกต์ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน เป็นอาคารสร้างใหม่ หน้าบันประดับด้วยลวดลายพรรณพฤกษาสีทอง ข้างวิหารมีมุขยื่นเพื่อใช้เป็นทางขึ้นลงสำหรับพระสงฆ์ตามธรรมเนียมล้านนาดั้งเดิม หลังวิหารมีเจดีย์ประธานตั้งอยู่ เป็นเจดีย์ทรงกลมย่อเก็จ ที่ฐานมีรูปปั้นช้างประดับอยู่ทั้งสี่ทิศ บริเวณฐานทรงกลมรองรับองค์ระฆังมีปูนปั้นเทพนมประดับอยู่ องค์ระฆังประดับด้วยกระจกมจนถึงส่วนปลียอด ฐานประดับด้วยลวดลายกลีบบัว ยอดเจดีย์ยกฉัตรสีทอง และมีซากเจดีย์โบราณ เป็นเจดีย์สัณฐานสี่เหลี่ยมมีซุ้มจระนำประดับอยู่ทั้งสี่ด้าน แต่เนื่องจากสวนยอดพังหายไปหมดแล้ว จึงไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นเจดีย์ลักษณะใด

ปูชนียวัตถุ เช่น พระเจ้ามุกดอกไม้ สมปรารถนาศรีเมืองเชียงใหม่ หน้าตัก 39 นิ้ว สร้างในพิธีเฉลิมฉลองนครเชียงใหม่ ครบ 720 ปี เมื่อ พ.ศ. 2559 โดยรวบรวมดอกไม้ น้ำหนัก 1,500 กิโลกรัม นำมาบดและผสมมวลสาร จากสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งในประเทศและจากทั่วโลก แล้วอัดเป็นองค์พระ
# กูฟีย์
อักษรกูฟีย์ หรือ อักษรคูฟิกฮ์ (Kufic script) เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรอาหรับที่ได้รับความนิยมตั้งแต่ยุคเริ่มแรกในฐานะอักษรที่นิยมใช้ในการคัดลอกอัลกุรอานและเพื่อการตกแต่งทางสถาปัตยกรรม และในเวลาต่อมาได้กลายเป็นรูปแบบอ้างอิงและรูปแรกเริ่ม (archetype) ของอักษรอาหรับอีกจำนวนมาก กูฟีย์พัฒนามาจากอักษรนาบาเตียนอิรักจากเมืองกูฟา ชื่อเมืองกูฟานี้เป็นที่มาของชื่อเรียกอักษรกูฟีย์ หรือกูฟิกในภาษาอังกฤษ ลักษณะหลักของอักษรกูฟีย์คือการเรียงในแนวนอน, รูปอักษรเป็นเส้นตรง (rectilinear letterforms) และประกอบด้วยมุมแหลม กูฟีย์ยังสามารถแบ่งออกเป็นชนิดย่อย ๆ ได้อีก ตามลักษณะการคัดอักษรวิจิตร

 กูฟีย์เหลี่ยม 
thumb|ตัวอย่างลายกูฟีย์เหลี่ยม แสดงชื่อของ "มุฮัมมัด" (เส้นสีดำ) ควบกับ "อะลี" สี่ชื่อ (เส้นสีขาว) ลักษณะแบบนี้นิยมใช้ทำเป็นงานกระเบื้องในสถาปัตยกรรมอิสลาม
กูฟีย์เหลี่ยม (Square Kufic) หรือ บันนาอี (banna'i; , อักษร "อิฐ") เป็นรูปแบบการเขียนอักษรอาหรับเปลือย (bare writing) ซึ่งพัฒนาชึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12Sakkal, Mamoun. (2004). Principles of Square Kufic Calligraphy. Hroof Arabiyya. 4. 4-12.  นักอักษรวิจิตร มามูห์น ซักกัล อธิบายว่า กูฟีย์เหลี่ยมถูกนำมาใช้เพื่อการก่อสร้างที่ใช้อิฐเป็นหลักในการตกแต่งให้เป็นอักษรวิจิตรอิสลาม และ "การอ่านออกไม่ใช่หัวใจสำคัญ" ของกูฟีย์เหลี่ยม

 ระเบียงภาพ
# วัดทุงยู
วัดทุงยู เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

วัดทุงยูตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2119 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2516 เดิมชื่อ วัดตุงยู

วัดนี้ปรากฏในโคลงนิราศหริภุญชัย ความว่า

คำว่า ทุยยู ปรากฏในวรรณกรรมและกฎหมายโบราณ หมายถึง ร่มที่เป็นเครื่องประดับยศเจ้านาย วัดทุงยูได้รับการบูรณะและฟื้นฟูจากเจ้าหลวงเชียงใหม่สืบต่อมา เช่นเมื่อ พ.ศ. 2452 เจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์ เจ้าหลวงเชียงใหม่ องค์ที่ 8 โปรดให้สร้างฉัตรและเจดีย์

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถศิลปะล้านนา สร้างด้วยคอนกรีตหินอ่อนลงรักปิดทอง เครื่องบนมีช่อฟ้าใบระกา ทำด้วยไม้สักปิดทองที่ได้รับการบูรณะใหม่ โก่งคิ้วเป็นรูปโค้งไม่มีรวงผึ้งหน้าบันประดับปูนปั้นลวดลายเครือเถาประดับกระจกอังวะ ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ วิหารทรงล้านนา และเจดีย์ทรงกลม แต่เดิมเป็นแบบล้านนาตั้งบนเรือนธาตุ ต่อมาได้รับการบูรณะโดยเป็นรูปแบบอิทธิพลทรงพม่า–มอญ
# IL
IL อาจเป็นตัวย่อของ
 รัฐอิลลินอย เป็นรัฐทางตอนกลางของสหรัฐ
 อินเตอร์ลิวคิน เป็นกลุ่มไซโตไคน์ (คือเป็นโปรตีนที่หลั่งออกและเป็นโมเลกุลส่งสัญญาณ)
# โตโยต้า โคโรลล่า ครอส
โตโยต้า โคโรลล่า ครอส  เป็นรถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็ก (เซ็กเมนต์-ซี) ถูกผลิตโดยโตโยต้า ตั้งแต่ พ.ศ. 2563 โดยใช้พื้นฐานจากโคโรลล่า รหัส E210 ทำการตลาดในตำแหน่งที่สูงกว่าซี-เอชอาร์ สร้างขึ้นบน สถาปัตยกรรมยานยนต์ใหม่ของโตโยต้า (TNGA-C) เมื่อเทียบกับขนาดแล้ว โคโรลล่า ครอส วางตำแหน่งระหว่าง ซี-เอชอาร์ และโตโยต้า ราฟ4

โคโรลล่า ครอส เปิดตัวครั้งแรกในโลกที่ประเทศไทยเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 และได้เปิดตัวในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และไต้หวันในปีเดียวกัน ส่วนตลาดอื่นๆ ได้เปิดตัวถัดมาในอีก 1 ปี

ส่วนอีกรุ่นที่ชื่อว่า โตโยต้า ฟรอนต์แลนเดอร์  เปิดตัวเมื่อปลาย พ.ศ. 2563 โดยมีการเปลี่ยนแปลงแค่ภายนอก จำหน่ายในประเทศจีนเท่านั้น

รายการอ้างอิง
# เอนโดไซโทซิส
เอนโดไซโทซิสชนิดต่างๆ (รวมฟาโกไซโทซิสและพิโนไซโทซิส) 
เอนโดไซโทซิส  เป็นกระบวนการของเซลล์ซึ่งนำสารเคมีเข้าในเซลล์
โดยส่วนหนึ่งของจะล้อมหุ้มสิ่งที่จะนำเข้า แล้วเยื่อก็จะหลุดเข้าไปในเซลล์โดยเป็นถุงเล็กๆ (vesicle) ซึ่งมีสิ่งนำเข้าหุ้มไว้ข้างใน
เป็นหนึ่งของการลำเลียงแบบใช้พลังงาน (active transport)
และต่างก็จัดเป็นเอนโดไซโทซิสด้วย
# จันทมินาร์
จันทมินาร์ (Chand Minar; หอคอยจันทร์) เป็นหอคอยเก่าแก่ในเมืองดาวลาตาบาด รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1445 โดยสุลตานอลาอุดดีน บาห์มานี เพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะในการยึดครองป้อมดาวลาตาบาดได้

จันทมินาร์ถือเป็นตัวอย่างชิ้นเอกชิ้นหนึ่งของสถาปัตยกรรมอินเดีย-อิสลามในอินเดียใต้ หอคอยมีความสูง 63 ภายในแบ่งส่วนออกเป็น 4 ชั้น และ 24 ห้อง ที่ฐานของหอคอยเป็นโถงละหมาดหรือมัสยิดขนาดย่อม ประดับตกแต่งด้วยกระเบื้องเปอร์เซียสีน้ำเงิน นอกจากนี้หอคอยยังมีองค์ประกอบอย่างอินเดียพื้นถิ่นประดับด้วย เช่นโครงสร้างรับระเบียงส่วนที่ยื่นออกมา หอคอยสามารถมองเห็นได้จากทุกมุมของป้อมที่ตั้งอยู่ล้อมรอบโดยล่าง

 ระเบียงภาพ
# อินเตอร์ลิวคิน
อินเตอร์ลิวคิน (ตัวย่อ IL) เป็นกลุ่มไซโตไคน์ (คือเป็นโปรตีนที่หลั่งออกและเป็นโมเลกุลส่งสัญญาณ) ซึ่งเมื่อพบครั้งแรก เม็ดเลือดขาวเป็นตัวแสดงออก
แม้ IL จะมี 4กลุ่มใหญ่ๆ ซึ่งจำแนกด้วยโครงสร้างที่แตกต่างกัน
แต่ความคล้ายคลึงกับกันและกันของลำดับกรดอะมิโนในแต่ละกลุ่มก็ค่อนข้างน้อย (ปกติคล้ายกันเพียง 15-25%)
เข้ารหัสและโปรตีนที่เกี่ยวข้องกันกว่า 50ชนิด

การทำหน้าที่ของระบบภูมิคุ้มกันต้องอาศัยอินเตอร์ลิวคินเป็นส่วนใหญ่ ความบกพร่องทางอินเตอร์ลิวคินที่ได้พบแล้วล้วนเกี่ยวข้องกับโรคภูมิต้านตนเองและภูมิคุ้มกันบกพร่อง
ส่วนมากสังเคราะห์โดยเซลล์ทีเฮลเปอร์ชนิด CD4 helper T-lymphocyte รวมถึงโมโนไซต์ แมคโครฟาจ และเซลล์เนื้อเยื่อบุโพรง
ซึ่งช่วยโปรโหมตพัฒนาการและ (differentiation) ของเซลล์ที เซลล์บี และเซลล์สร้างเม็ดเลือด (hematopoietic cell)

หน่วยรับอินเตอร์ลิวคินที่เซลล์แอสโทรไซต์ในสมองส่วนฮิปโปแคมปัสพบว่า มีบทบาทในการสร้างความจำทางปริภูมิ (spatial memory) ของหนู

 เชิงอรรถและอ้างอิง
# วัดดอนมูลชัย
วัดดอนมูลชัย  เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวเดียด อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก

วัดดอนมูลชัยสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2434 เดิมชาวบ้านเรียกกันว่า วัดสันป่าข่อย เนื่องจากมีต้นข่อย อยู่เป็นจำนวนมากและเป็นที่ลุ่มน้ำขัง ต่อมาชาวบ้านได้ช่วยกันปรับพื้นที่ โดยนำทรายมาถมให้สูงขึ้น จึงให้มีนามว่า "วัดดอนมูลชัย" อย่างไรก็ตามจากจารึกอักษรธรรมล้านนาและอักษรไทยระบุปีที่สร้างวัดว่า "ครูบาเปิ้นท่านได้สร้างวัดเมื่อพระพุทธศักราช 2438 และได้สร้างกำแพงเมื่อพระพุทธศักราช 2466" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2490

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 และกุฎิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว 3 หลัง เป็นตึกคอนกรีต 2 ชั้น 1 หลัง และหอไตรได้ย้ายมาอยู่บนบก โบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ ภาพเขียนพระเวสสันดรชาดกบนแผ่นไม้ยุค พ.ศ. 2465 ปัจจุบันติดอยู่บนหอสวดมนต์ และมีหีบธรรมอยู่ในหอสวดมนต์ บรรจุคัมภีร์โบราณและพับสา มีอยู่ 5 หีบ

 ลำดับเจ้าอาวาส 
ครูบาเปิ้ล เจ้าอาวาสรูปแรกของวัดดอนมูลชัย เป็นผู้ริเริ่มสร้างวัดดอนมูลชัย (วัดสันป่าข่อย) ร่วมกับชาวบ้านตำบลเดียด เมื่อปี 2435

1ครูบาเปิ้น2439 -24692ครูบาจอม2469 -24753พระอธิการบุญนำ ธมฺมธโร2475 -24964พระครูสันทัดสุตการ (ครูบาเลื่อน อาจาโร)2496 -2522อดีตเจ้าคณะตำบลในเมือง เขต 25พระอธิการสะอาด กิตฺติญาโณ2522 -25256พระอธิการคำมูล เขมจิตฺโต2525 -2532อดีตเจ้าคณะตำบลในเมือง เขต 27พระอุเทน วรธมฺโม2532 -2533รักษาการเจ้าวาส8พระครูประโชติรัตนากร,ดร. (ไพโรจน์ รตนโชโต)2533 -ปัจจุบันเจ้าคณะตำบลหัวเดียด
# ฟาเตหบูร์จ
ฟาเตหบูร์จ (; Fateh Burj) เป็นหอคอยมีนาร์ในหมู่บ้านเก่าแก่ จัปปัรจิริ ใสอำเภอโมหลี รัฐปัญจาบ สร้างเสร็จในปี 2011 หอคอบความสูง  นี้สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงการจัดตั้งมิสล์สิกข์ขึ้นในพื้นที่ส่วนใหญ่ของปัญจาบเมื่อ ค.ศ. 1711 พื้นที่ที่สร้างหอคอยเป็นจุดที่ในอดีตเกิดยุทธการที่จัปปัรจิริ ซึ่งแม่ทัพบันดา สิงห์ บะฮาดุร หนึ่งในนักรบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของซิกข์ ทำการยุทธ์ชนะแม่ทัพวาญีร์ ข่าน (Wazir Khan) ของกองทัพจักรวรรดิโมกุล ในปี 1710 เพื่อกันทัพของโมกุลไม่ให้เดินทัพไปถึงสิรฮินด์ ต่อมาบะฮาดุรได้ตั้งราชธานีขึ้นที่โลหคฤห์ในพิลาสปุระ
# ชีบาฟามส์
ชีบาฟามส์ (, ; , Havot Sheba‘a or הר דוב, Har Dov) เป็นพื้นที่ขนาดเล็กที่ตั้งอยู่พรมแดนเลบานอน–ซีเรีย และที่ราบสูงโกลันที่อิสราเอลยึดครอง ชีบาฟามส์เป็นชื่อฟาร์มที่ตามประวัติศาสตร์เชื่อว่าเป็นของชาวเมืองชีบาในเลบานอน มีความยาว 11 กิโลเมตร กว้าง 2.5 กิโลเมตร ทั้งศาสนาอิสลามและศาสนายูดายถือว่าภูเขาเบตาริม (มะกอม อีบราฮิม อัลเคาะลีลในภาษาอาหรับ หรือมาคอม ฮาเบตาริมในภาษาฮีบรู) ในชีบาฟามส์เป็นสถานที่ที่พระเป็นเจ้าปรากฏต่ออับราฮัม และประกาศว่าอับราฮัมและวงศ์วานของเขาจะได้รับดินแดนแห่งอิสราเอล

ปัจจุบันชีบาฟามส์เป็นพื้นที่พิพาท ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นผลจากความล้มเหลวในการบริหารซีเรียและเลบานอนในอาณัติของฝรั่งเศส และความไม่เห็นพ้องในการปักปันเขตแดนระหว่างรัฐบาลเลบานอนกับซีเรีย เอกสารจากคริสต์ทศวรรษ 1920 และ 1930 ชี้ว่าผู้อาศัยจ่ายภาษีให้รัฐบาลเลบานอน อย่างไรก็ตามชีบาฟามส์อยู่ใต้อำนาจของซีเรีย โดยพฤตินัย ช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1950 จนถึงการยึดครองที่ราบสูงโกลันของอิสราเอลในสงครามหกวัน ค.ศ. 1978 อิสราเอลบุกครองและยึดเลบานอนตอนใต้ ก่อนจะผนวกชีบาฟามส์และที่ราบสูงโกลันในค.ศ. 1981Israeli views on Shebaa Farms harden, BBC

ชีบาฟามส์เป็นชนวนความขัดแย้งตั้งแต่อิสราเอลถอนกำลังจากเลบานอนในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2000Israel and Militants Trade Fire Across Lebanese Border, New York Times ฮิซบุลลอฮ์ องค์กรติดอาวุธที่ต่อต้านการบุกครองเลบานอนของอิสราเอลอ้างว่าการถอนกำลังยังไม่สมบูรณ์เนื่องจากชีบาฟามส์เป็นของเลบานอน ไม่ใช่ของซีเรียShebaa Farms – nub of conflict หลังอิสราเอลถอนกำลัง เลขาธิการสหประชาชาติออกแถลงการณ์เสนอให้ชีบาฟามส์เป็นพื้นที่ปฏิบัติการของกองกำลังเฉพาะกาลสหประชาชาติในเลบานอน (UNIFIL) ในแถลงการณ์นี้ยังระบุถึงข้อพิพาท โดยสหประชาชาติทำการศึกษาแผนที่ 81 ฉบับก่อนได้ข้อสรุปว่าไม่พบหลักฐานว่าฟาร์มที่ถูกทิ้งร้างเป็นของเลบานอน แต่เสนอให้คงเขตแดนที่มีอยู่ของกองกำลังสังเกตการณ์การถอนกำลังแห่งสหประชาชาติ (UNDOF) ในซีเรีย ซึ่งรวมถึงชีบาฟามส์ตั้งแต่ ค.ศ. 1967 เพื่อไม่สร้างความเอนเอียงต่อความตกลงระหว่างซีเรียและเลบานอนในอนาคตHar Dov withdrawal not on the table

ความขัดแย้งระดับต่ำดำเนินในชีบาฟามส์ระหว่างค.ศ. 2000–2006 และต้นค.ศ. 2015 เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2008 มีชาล สุเลมาน ประธานาธิบดีเลบานอนกล่าวว่า "การนับถอยหลังสู่การปลดปล่อยดินแดนของเราทั้งหมดได้เริ่มขึ้นแล้ว และวันนี้ผมขอยืนยันว่าจะใช้ทุกวิธีอันชอบธรรมที่มีในการบรรลุเป้าหมายนี้"
# วันเอกราช (ประเทศอัฟกานิสถาน)
วันเอกราชอัฟกานิสถาน เป็นวันหยุดแห่งชาติในประเทศอัฟกานิสถานที่ฉลองในวันที่ 19 สิงหาคม เพื่อรำลึกถึงสนธิสัญญาอังกฤษ-อัฟกานิสถาน ค.ศ. 1919 และการหลุดพ้นจากสถานะรัฐในอารักขาของอังกฤษOnley, James. (2007), "The Arabian Frontier of the British Raj: Merchants, Rulers, and the British in the Nineteenth-Century Gulf" Oxford University Press. p. 24 

 ภูมิหลัง 
สงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานครั้งแรก (1839–1842) ทำให้กองทัพอังกฤษสามารถยึดครองคาบูลได้ หลังจากนี้ เนื่องจากความผิดพลาดเชิงกลยุทธ์ของเอลฟินสโตน ทำให้กองทัพอัฟกานิสถานภายใต้การนำของอักบาร์ ข่านกำจัดกองทัพอังกฤษได้ที่บริเวณหนึ่งของถนนคาบูล-จะลาลาบาด ใกล้เมืองจะลาลาบาด หลังประสบความพ่ายแพ้ กองทัพอังกฤษ-อินเดียจึงกลับมาที่อัฟกานิสถานในภารกิจพิเศษ เพื่อช่วยเชลยศึก และถอนทัพในภายหลัง

สงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานครั้งที่สอง (1878–80) ในตอนแรกอังกฤษเป็นฝ่ายแพ้ที่ไมวันด์ ตามมาด้วยชัยชนะที่กันดะฮาร์ ซึ่งทำให้อับดูร์ ระฮ์มัน ข่านกลายเป็นเอมีร์องค์ใหม่และเริ่มสร้างความสัมพันธ์ระหว่างอังกฤษ-อัฟกานิสถาน โดยฝ่ายอังกฤษมีสิทธิควบคุมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของอัฟกานิสถานกับข้อแลกเปลี่ยนในการป้องกันอาณาจักรของตนจากรัสเซียกับเปอร์เซีย สงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานครั้งที่สามใน ค.ศ. 1919 ทำให้อังกฤษยกสิทธิในการควบคุมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของอัฟกานิสถานคืนใน ค.ศ. 1921

 การสังเกตการณ์ 
thumb|200px|ประตูชัยแพฆมอน ซึ่งรำลึกถึงสงครามต่อสหราชอาณาจักร

 มีการสร้างทอเกแซแฟร์ที่แพฆมอนเพื่อรำลึกการเป็นเอกราชใน ค.ศ. 1928
 ในวันฉลองครอบร้อยปีวันเอกราชใน ค.ศ. 2019 สถานที่สำคัญในต่างประเทศบางแห่งพากันแสดงธงสามสีของอัฟกานิสถาน เช่นบุรจญ์เคาะลีฟะฮ์ที่ดูไบhttps://khaleejtimes.com/uae/dubai/dubais-burj-khalifa-to-showcase-afghanistan-flag-today.
 ในวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2021 เอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถานคืนสถานะและยืนยันวันอย่างเป็นทางการอีกครั้งที่คาบูล

ภาพ
# พิพิธภัณฑ์โบราณวัตถุเอเชียตะวันออก
พิพิธภัณฑ์โบราณวัตถุเอเชียตะวันออก  ตั้งอยู่ที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ก่อตั้งขึ้นโดยรัฐสภาแห่งราชอาณาจักรสวีเดนใน พ.ศ. 2469 โดยร่วมมือกับยูฮัน กุนนาร์ อันแดร์สัน (พ.ศ. 2417–2503) ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ อาคารพิพิธภัณฑ์มีชื่อว่าทิกฮูเซตตั้งอยู่ที่ เชปป์โฮล์มเมน และพิพิธภัณฑ์ได้เป็นส่วนหนึ่งของ หน่วยงานพิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมโลกแห่งชาติสวีเดน ตั้งแต่ พ.ศ. 2542 ร่วมกับพิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมโลก พิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์วรรณนา และพิพิธภัณฑ์เมดิเตอร์เรเนียน

 ภาพรวม 
แต่เดิมพิพิธภัณฑ์มีรากฐานมาจากการค้นพบสิ่งใหม่ ๆ ในประเทศจีนของอันแดร์สันในช่วง พ.ศ. 2463–2472 ซึ่งวัตถุต่าง ๆ มาจากยุคก่อนประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกที่ยังไม่ทราบที่มาจนถึงปัจจุบัน ในปัจจุบันนี้ พิพิธภัณฑ์มีของสะสมหลากหลายจากประเทศญี่ปุ่น เกาหลี อินเดีย และจีน มีการจัดแสดงนิทรรศการโบราณคดี ศิลปะแบบดั้งเดิม และวัฒนธรรมร่วมสมัย และเปิดให้สาธารณชนได้เข้าถึงห้องสมุดค้นคว้าวิจัยขนาดใหญ่ ครั้งสุดท้ายที่พิพิธภัณฑ์เผยแพร่สารบัญรายการวัตถุคือ พ.ศ. 2506 พิพิธภัณฑ์ยังเผยแพร่วารสารรายปีเกี่ยวกับงานวิจัยหัวข้อเอเชียตะวันออกยุคโบราณที่มีชื่อว่า แถลงการณ์ของพิพิธภัณฑ์โบราณวัตถุเอเชียตะวันออก 

 ประวัติและตัวอาคาร 
ประวัตศาสตร์ของพิพิธภัณฑ์เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2469 เมื่อชุดของสะสมจากเอเชียตะวันออกในพิพิธภัณฑ์โบราณวัตถุเอเชียตะวันออกได้ก่อตั้งขึ้นในฐานะพิพิธภัณฑ์แห่งชาติโดยการริเริ่มของคณะกรรมธิการประเทศจีน ชุดของสะสมที่เป็นแก่นหลักของพิพิธภัณฑ์ได้รับการนำกลับมาที่ประเทศสวีเดนโดยกุสตาฟ กุนนาร์ อันแดร์สัน

อาคารหลักของพิพิธภัณฑ์เป็นอาคารเก็บปืนใหญ่เก่าของกองทัพเรือที่สร้างขึ้นในช่วง พ.ศ. 2242–2247 เพื่อเป็นโรงม้าขององครักษ์ในพระเจ้าคาร์ลที่ 12 อาคารออกแบบโดยสถาปนิกชื่อว่า นิโคเดมุส เทสซิน ปีกอาคารทางทิศใต้สร้างใน พ.ศ. 2267–2271 และตกแต่งให้เป็นโรงเก็บเรือไปจนถึงปืนใหญ่จึงได้รับการขนานนามว่าเป็นโรงปืนใหญ่ ในกลางศตวรรษที่ 19 มีการต่อเติมเพิ่มอีกหนึ่งชั้นซึ่งออกแบบโดยกุสตาฟ อดอล์ฟ โบลม และได้กลายมาเป็นอาคารในรูปแบบปัจจุบันใน พ.ศ. 2460 และโถงด้านในได้รับการบูรณะในช่วง พ.ศ. 2503–2506

 ของสะสม 
พิพิธภัณฑ์เก็บรักษาของสะสมไว้ราว 100,000 ชิ้น จุดสำคัญคือโบราณคดีและศิลปะจากประเทศจีน และยังสะสมวัตถุจากประเทศญี่ปุ่น อินเดีย และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่ได้รับมาผ่านการซื้อขายและการบริจาค พิพิธภัณฑ์มีห้องสมุดเอเชียตะวันออกขนาดใหญ่ที่เก็บรักษาหนังสือจากห้องสมุดหลวงและห้องสมุดมหาวิทยาสต็อกโฮล์ม

พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เก็บรักษาของสะสมจากประเทศไทยจำนวน 140 ชิ้นโดยประมาณ เช่น พระพุทธรูป เครื่องปั้นจากสวรรคโลก วัตถุหลายชิ้นเป็นส่วนหนึ่งของชุดของสะสมโดยจอร์จ ฟอน เบเคซี ผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะเอเชียและนักสะสมศิลปะ เบเคซีได้บริจาคชุดของสะสมทั้งหมดของตนให้แก่มูลนิธิโนเบลเมื่อเสียชีวิตใน พ.ศ. 2515
# ไฮเซนส์
ไฮเซนส์  เป็นบริษัทผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้านจากประเทศจีน ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512 (ค.ศ. 1969) ผลิตภัณฑ์ตัวแรกของบริษัทคือเครื่องรับวิทยุ ส่วนโทรทัศน์ของบริษัทคือรุ่น CJD18 ผลิตในปี พ.ศ. 2521 (ค.ศ. 1978)Annual report 2017  p. 9, Simplified Chinese และเป็นผู้ผลิตโทรทัศน์รายใหญ่ที่สุดในประเทศจีนในปี พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) ไฮเซนส์เป็นผู้ผลิตโออีเอ็ม สำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองชิงเต่า, มณฑลซานตง, ประเทศจีน

ในปี พ.ศ. 2558 ไฮเซนส์ได้ซื้อโรงงานผลิตโทรทัศน์ในเม็กซิโกจากชาร์ปไฮเซ่นส์ Hisense แบรนด์จีน ที่กำลังฮุบแบรนด์ญี่ปุ่น

ในปี พ.ศ. 2559 ไฮเซนส์ได้เข้ามาทำตลาดในประเทศไทย เริ่มแรกขายโทรทัศน์ก่อนจะขยายเครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้านเปิดความสำเร็จ Hisense ที่สนับสนุนฟุตบอลโลก-ฟุตบอลยูโร จนปั้นยอดขายในไทยโต 8,900%

ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ไฮเซนส์ได้ซื้อแผนกธุรกิจโทรทัศน์จากโตชิบาไฮเซ่นส์ Hisense แบรนด์จีน ที่กำลังฮุบแบรนด์ญี่ปุ่น

thumb|right|alt=text|ศูนย์วิจัยและพัฒนา ไฮเซนส์ ใน Qingdao, จีน

ประวัติ
# เรียวอุงกากุ
เรียวอุงกากุ (หรือที่ชาวท้องถิ่นนิยมเรียกว่า อาซากูซะจูนิไก เป็นตึกระฟ้าแบบตะวันตกแห่งแรกในประเทศญี่ปุ่นและอาคารแรกที่มีการติดตั้งใช้งานลิฟต์โดยสารในประเทศญี่ปุ่น อาคารตั้งอยู่ในย่านอาซากูซะ นครโตเกียว (ปัจจุบันคือเขตไทโต โตเกียว) สร้างเสร็จในปี 1890 และถูกรื้อถอนลงหลังชั้นบน ๆ ของอาคารถล่มลง รวมถึงโครงสร้างอาคารได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวใหญ่คันโตในปี 1923 

อาคารเป็นผลงานออกแบบโดยวิสวกรชาวสก็อต ดับเบิลยู. เค. เบอร์ทันในปลายทศวรรษ 1880s ตึกมีความสูง  สร้างขึ้นจากอิฐมอญประกอบโครงไม้ สถาปัตยกรรมแบบฟื้นฟูเรนเนสซองส์ อาคารทั้งสิบสองชั้นมีการติดตั้งระบบไฟฟ้า และมีลิฟต์โดยสารไฟฟ้าสองตัว ผลงานออกแบบของอิชิซูเกะ ฟูจิโอกะ ผู้ก่อตั้งบริษัทโตชิบา สามารถรองรับผู้โดยสารได้ครั้งละ 10 คน แต่เปิดให้บริการได้ครึ่งปีก็ต้องยกเลิกให้บริการเนื่องจากข้อกังวลเรื่องความปลอดภัย

ชั้นสองถึงเจ็ดใช้งานเป็นพื้นที่ค้าขาย ประกอบด้วยร้านค้าจำนวน 46 ร้าน, ชั้นแปดเป็นเลานจ์ และชั้นเก้าเป็นสถานที่จัดนิทรรศการศิลปะ ชั้นสิบจนถึงชั้นสิบสองเป็นชั้นหอคอยสำหรับมองดูทิวทัศน์ของโตเกียว และอาจมองเห็นถึงภูเขาไฟฟูจิ ความยิ่งใหญ่ของอาคารสามารถพบได้ในภาพถ่ายพิธีเปิดตัวอาคารที่เผยแพร่ในผลงานชิ้นเอกของโองาวะ คาซูมาซะ Types of Japan, Celebrated Geysha of Tokyo in Collotype and From Photographic Negatives Taken by Him ซึ่งเผยแพร่ในปี 1892
# ปอยีแกลอน
ปอยีแกลอน (/) เป็นหมู่สิ่งก่อสร้างในศาสนาอิสลาม ตั้งอยู่ในบูฆอรอ ประเทศอุซเบกิสถาน หมู่อาคารประกอบด้วยสามส่วนใหญ่ คือ มัสยิดแกลอน , หออะษานแกลอน  และมัดเราะซะฮ์มือร์อารับ  สิ่งก่อสร้างทั้งสามวางตัวเรียงกันล้อมรอบลานกว้างตรงกลาง ซึ่งล้อมรอบด้วยบะซาร์ มัสยิดแกลอนซึ่งเป็นมัสยิดวันศุกร์ถือเป็นหนึ่งในมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียกลาง เป็นรองเพียงมัสยิดบีบี-ฆอนึมซึ่งเป็นมัสยิดที่มีหน้าตาคล้ายคลึงกันในซามาร์กันต์ และมัสยิดใหญ่เฮราตในอัฟกานิสถาน

มัสยิดและหออะษานสร้างขึ้นโดย Arslan Khan ในปี 1121 โดยที่หออะษานสร้างเสร็จในปี 1127Emin, Leon. Muslims in the USSR. Russia, Novosti Press Agency Publishing House, 1989. อย่างไรก็ตาม มัสยิดวันศุกร์หลังเดิมถูกเจงกีส ข่าน ทำลายไปในปี 1220 เหลือไว้เพียงหออะษาน มัสยิดหลังใหม่สร้างขึ้นในปี 1515 ตามด้วยมัดเราะซะฮ์ในปี 1535 โดย Ubaydullah KhanYusupova, Mavlyuda. “Islamic Architecture of Uzbekistan – Development and Features.” Journal of Islamic Thought and Civilization 2 (October 1, 2010).
# รี ฮยัง-อก
รี ฮยัง-อก  เป็นผู้ตัดสินฟุตบอลชาวเกาหลีเหนือและอดีตนักฟุตบอลหญิงทีมชาติเกาหลีเหนือในตำแหน่งกองกลาง เธอเคยเข้าแข่งขันฟุตบอลโลกหญิงสองครั้งได้แก่ 1999 และ 2003 ซึ่งสหรัฐอเมริกาเป็นเจ้าภาพทั้งสองครั้ง โดยทีมชาติเกาหลีเหนือทำผลงานได้ดีที่สุดเพียงในรอบแบ่งกลุ่มเท่านั้น เธอตั้งใจที่จะเป็นผู้ตัดสินฟุตบอลหลังจากเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพเนื่องจากเธอเห็นผู้หญิงลงทำหน้าที่ตัดสินในการแข่งขันฟุตบอลโลกทั้งในปี 1999 และ 2003 ซึ่งเธอไม่เคยเห็นผู้หญิงทำหน้าที่ผู้ตัดสินฟุตบอลมาก่อน นอกจากนี้เธอยังต้องการจะสัมผัสบรรยากาศฟุตบอลโลกอีกครั้งด้วย เธอได้รับคัดเลือกเข้าในรายชื่อผู้ตัดสินฟุตบอลของฟีฟ่าใน ค.ศ. 2005 ซึ่งทำให้เธอสามารถลงทำหน้าที่ตัดสินในการแข่งขันระดับนานาชาติได้ และได้รับเลือกให้ทำหน้าที่ตัดสินในการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2015 ที่ประเทศแคนาดาและ 2019 ที่ประเทศฝรั่งเศส

 การแข่งขันนัดสำคัญที่ตัดสิน 
 ฟุตบอลโลกหญิง 2015 
รี ฮยัง-อกลงตัดสินในการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2015 ที่ประเทศแคนาดาจำนวน 4 นัด ได้แก่รอบแบ่งกลุ่ม 2 นัด รอบ 16 ทีมสุดท้าย 1 นัด และนัดชิงอันดับที่สาม

 ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2018 
รี ฮยัง-อกลงตัดสินในการแข่งขันฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2018 ที่ประเทศจอร์แดนจำนวน 4 นัด ได้แก่รอบแบ่งกลุ่ม 2 นัด รอบรองชนะเลิศ 1 นัด และนัดชิงชนะเลิศ

 ฟุตบอลโลกหญิง 2019 
รี ฮยัง-อกลงทำหน้าที่ตัดสินในการแข่งขันรอบแบ่งกลุ่มฟุตบอลโลกหญิง 2019 ที่ประเทศฝรั่งเศสจำนวน 2 นัด
# กูฟีย์เทียม
กูฟีย์เทียม  หรือ กูเฟสก์ (ลวดลายกูฟีย์) เป็นรูปแบบการตกแต่งที่ปรากฏใช้ในยุคกลางและสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาEncyclopaedia Britannica. Beautiful Gibberish: Fake Arabic in Medieval and Renaissance Art ประกอบด้วยการลอกเลียนแบบอักษรอาหรับกูฟีย์หรือบางครั้งเป็นอักษรอาหรับลายตวัดในบริบทที่ไม่เกี่ยวข้องกับอาหรับ หรือโดยทั่วไปใช้เรียกการเลียนแบบศิลปะอาหรับในศิลปะของยุโรปMack, p.51 กูฟีย์เทียมสามารถพบได้เป็นพิเศษในศิลปะสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาโดยเฉพาะในภาพเขียนที่แสดงแม่พระมารีย์พรหมจารีย์ กูฟีย์เทียมถือเป็นส่วนหนึ่งของอิทธิพลของศิลปะอิสลามต่อศิลปะตะวันตก

ตัวย่างของกูฟีย์เทียมในศิลปะตะวันตกส่วนใหญ่มาจากศตวรรษที่ 10-15 โดยมักปรากฏในรูปอักษรสิจิตรกูฟีย์เทียมตามบนแถบเพื่อตกแต่งในสถาปัตยกรรมของกรีกไบแซนไทน์ นับตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 11 ถึงกลางศตวรรษที่ 12 ไปจนถึงแถบประดับตกแต่งล้อมรอบวัตถุทางศาสนาในฝรั่งเศสและเยอรมนีMack, p.68 และบนวงแหวนเหนือศีรษะกับกรอบของภาพในจิตรกรรมคริสเตียน