wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วัดถ้ำเขาขุนกระทิง
วัดถ้ำเขาขุนกระทิง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลขุนกระทิง อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 9 ตารางวา

วัดถ้ำเขาขุนกระทิงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 ไม่ปรากฏนามผู้สร้างและผู้บริจาคที่ดิน ภายในบริเวณวัดมีพระพุทธรูปปางไสยาสน์ศิลปะสุโขทัยบ้างว่าศิลปะอยุธยา ประดิษฐานภายในถ้ำ วัดได้รับการปฏิสังขรณ์เมื่อ พ.ศ. 2503 โดยการนำของพระกุศล ทนฺตจิตโต ได้ชักชวนราษฎรที่มีจิตศรัทธาร่วมกันบริจาคทรัพย์เพื่อบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2530 

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง  ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2545 

ภายในถ้ำ ที่เรียกว่า ถ้ำพระ นอกจากมีพระพุทธไสยาสน์ยาว 4.60 เมตร ยังมีพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย อีก 13 องค์ เป็นพระพุทธรูปสมัยหลังลงมา และมีรอยพระพุทธบาท เป็นแผ่นหินปูนขนาด 13.2x8.30 เมตร หนา 80 เซนติเมตร ประดิษฐานอยู่บนแท่นหินห่างจาก ปากถ้ำ ประมาณ 15 เมตร รอยพระพุทธบาทสลักนูนต่ำ ด้านนอกเป็นขอบพระบาท ตรงกลางฝ่าพระบาทเป็นรูปธรรมจักรมีกงล้อ 7 กงล้อ ล้อมรอบด้วยช่องสี่เหลี่ยมขนาดเล็ก 42 ช่อง ส่วนบนเป็นรอยนิ้วพระบาท 5 นิ้ว รวมถึงมีภาพเขียนสีสมัยก่อนประวัติศาสตร์ อยู่บริเวณแนวเพิงผาหินก่อนขึ้นถ้ำพระ ภาพเขียนสีเป็นภาพลายเส้นบนผนังหิน เขียนด้วยสีแดง มีลายเส้นตรง เส้นหยักและวงกลม ส่วนใหญ่ของภาพลายเส้นเขียนต่อกันหรือเป็นส่วนของภาพเดียวกัน
# วัดโกศาวาส
วัดโกศาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกะเปา อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระอธิการ
สัญญา ภทุทโร

วัดโกศาวาส เดิมชื่อว่า วัดกะเปา ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2164 เหตุที่ชื่อว่าวัดกะเปาต้องย้อนกลับไปเมื่อสมัยศึกถลาง ทัพไทยแตกพ่ายแก่ทัพพม่า จึงหนีสงครามมาทางด้านทิศตะวันออกและพักอาศัยกันอยู่ที่บ้านทุ่งสะท้อน ภายหลังสร้างหมู่บ้าน โดยชาวบ้านมีอาชีพหาปลาโดยใช้เครื่องมือจับปลาที่เรียกว่า กะเปา ต่อมาคณะสงฆ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ตรวจสอบพบว่าวัดกะเปาตั้งอยู่ติดกับคลองพุมดวงและใกล้คลองกะเปา แต่เป็นพื้นที่สูงน้ำไม่ท่วม ชาวบ้านจึงเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดโกศาวาส" มีความหมายว่า "อารามที่อยู่ของท้าวโกษีย์"

วัดมีเกจิอาจารย์คือ พระครูวิรัชพิริยาทร (รัตน์ วิริยนนฺโท) มีความเชี่ยวชาญด้านคาถาอาคมเป็นเลิศ

รายนามเจ้าอาวาส
 พระเกตุ 
 พระม่วง 
 พระเกลาพระต้วม 
 พระลั่น 
 พระพรหม 
 พระครูวิรัชพิริยาทร (รัตน์ วิริยนนฺโท)
 พระอธิการสัญญา ภทุทโร
# โซกูชิมบุตสึ
โซกูชิมบุตสึ  เป็นประเภทหนึ่งของมัมมี่นักบวชในศาสนาพุทธ คำนี้ยังหมายถึงการปฏิบัติของพระสงฆ์ผู้บำเพ็ญพรตจนมรณภาพและร่างกลายเป็นมัมมี่Jeremiah, Ken. Living Buddhas: The Self-mummified Monks of Yamagata, Japan. McFarland, 2010 สามารถพบเห็นในประเทศที่นับถือศาสนาพุทธ

เชื่อว่ามีพระหลายร้อยรูปพยายามปฏิบัติ แต่มีเพียงมัมมี่ 24 ร่างที่มีการค้นพบ มีการเสนอว่าพระคูไก ผู้ก่อตั้งนิกายชิงงนที่ปฏิบัติโซกูชิมบุตสึนำวิธีมาจากราชวงศ์ถังในจีน อันเป็นส่วนหนึ่งของการฝึกตันตระ

 ที่มา 
มีการค้นพบมัมมี่อายุ 550 ปีของพระสังฆะ แตนจินทางตอนเหนือของภูมิภาคหิมาลัยในอินเดียใน ค.ศ. 1975A 500 year old Mummy with teeth, BBC News เชื่อว่าพระรูปนี้เป็นผู้บำเพ็ญซกเซน และมีการค้นพบมัมมี่คล้ายกันในทิเบตและเอเชียตะวันออกKen Jeremiah (2010), Living Buddhas: The Self-mummified Monks of Yamagata, Japan, McFarland, pp. 36–37 การคงสภาพมานานกว่าห้าศตวรรษของมัมมี่นี้อาจมาจากพื้นที่แห้งแล้งและสภาพอากาศที่หนาวเย็น

พอล วิลเลียมส์ นักวิชาการศาสนาพุทธบรรยายว่าโซกูชิมบุตสึที่ปฏิบัติในศาสนาชูเง็นโดน่าจะรับมาจากพระคูไก ผู้ก่อตั้งนิกายชิงงนที่มรณภาพจากการอดอาหารขณะทำสมาธิและสวดมนต์ การทำตนเองเป็นมัมมี่นี้มีบันทึกในจีนโดยเกี่ยวข้องกับนิกายเซน การบำเพ็ญพรตอื่นรวมถึงการเผาตนเองดังที่เคยมีการปฏิบัติที่วัดฝ่าหยู่ใน ค.ศ. 396

 ในญี่ปุ่น 
ศาสนาชูเง็นโดเป็นการผสานความเชื่อแบบนิกายวัชรยาน ศาสนาชินโต และลัทธิเต๋า ถือกำเนิดในคริสต์ศตวรรษที่ 7 เน้นย้ำการบำเพ็ญพรตKen Jeremiah (2010), Living Buddhas: The Self-mummified Monks of Yamagata, Japan. McFarland, pp. 10–11 หนึ่งในการบำเพ็ญพรตของศาสนานี้คือโซกูชิมบุตสึซึ่งปฏิบัติในป่าเขาเพื่อบรรลุพุทธภาวะ ศาสนาชูเง็นโดถือว่าภูเขาสามลูกแห่งเดวะเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับการบำเพ็ญนี้ ซึ่งความเชื่อนี้ยังตกทอดมาถึงปัจจุบัน

ในญี่ปุ่นสมัยกลาง การปฏิบัตินี้พัฒนาเป็นกระบวนการที่พระจะใช้เวลาสำเร็จใน 3,000 วัน พระจะฉันโมกูจิกิ (แปลตรงตัวว่า "กินต้นไม้")Ken Jeremiah (2010), Living Buddhas: The Self-mummified Monks of Yamagata, Japan, McFarland, pp. 11–14 ละเว้นจากการฉันธัญพืช ดำรงชีพด้วยใบสน ยางสนและเมล็ดสนในป่าเพื่อกำจัดไขมันทั้งหมดในร่างกาย ก่อนจะลดปริมาณอาหารและน้ำจนอวัยวะหดลง ท้ายที่สุดพระจะมรณภาพในขณะทำสมาธิและสวดมนต์ โดยร่างกลายสภาพเป็นมัมมี่ที่ไม่เสื่อมสลาย มัมมี่เหล่านี้ได้รับการเคารพบูชาโดยพุทธศาสนิกชน

การทำตนเองเป็นมัมมี่ปฏิบัติส่วนใหญ่ในแถบยามางาตะ ตอนเหนือของญี่ปุ่นช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11–19 โดยพระนิกายชิงงน อันเป็นวัชรยานสายหนึ่ง ผู้ปฏิบัติไม่ได้มองว่าโซกูชิมบุตสึเป็นการฆ่าตัวตาย แต่มองเป็นการบรรลุธรรมรูปแบบหนึ่ง

จักรพรรดิเมจิสั่งห้ามโซกูชิมบุตสึใน ค.ศ. 1879 และการช่วยฆ่าตัวตายรวมถึงการฆ่าตัวตายในศาสนาถือเป็นสิ่งผิดกฎหมายในปัจจุบัน
# สตรีในประเทศอาร์มีเนีย
สตรีในประเทศอาร์มีเนียมีสิทธิเท่าเทียมกัน รวมทั้งสิทธิในการออกเสียงลงคะแนน นับตั้งแต่การก่อตั้งสาธารณรัฐอาร์มีเนียที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 21 และ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1919 การเลือกตั้งรัฐสภาโดยตรงครั้งแรกจัดขึ้นในอาร์มีเนียภายใต้คะแนนเสียงที่เป็นสากล - ทุกคนที่อายุเกิน 20 ปีมีสิทธิในการออกเสียงลงคะแนนโดยไม่คำนึงถึงเพศ, เชื้อชาติ หรือความเชื่อทางศาสนา สภานิติบัญญติ 80 ที่นั่ง ที่ได้รับมอบหมายวางรากฐานสำหรับรัฐอาร์มีเนีย ประกอบด้วยผู้แทนสตรี 3 คน ได้แก่ แคทารีน ซาเลียน-มานูเคียน, เพอร์ชูฮี พาร์ทิซแพเนียน-บาร์เซกาน และวาร์วารา ซาฮาเคียน

รัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐอาร์มีเนียปัจจุบันได้รับการรับรองใน ค.ศ. 1991 และรับรองความเท่าเทียมกันทางเพศอย่างเป็นทางการ สิ่งนี้ทำให้ผู้หญิงมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในทุกด้านของการดำรงชีวิตอาร์มีเนีย ผู้หญิงอาร์เมเนียมีความโดดเด่นในด้านความบันเทิง, การเมือง รวมถึงด้านอื่น ๆ

 งานและธุรกิจ 
จากการสำรวจธุรกิจระหว่างประเทศของแกรนต์ธอร์นตันอินเตอร์เนชันแนลใน ค.ศ. 2011 พบว่า 29 เปอร์เซ็นต์ของตำแหน่งผู้บริหารระดับสูงในประเทศอาร์มีเนียถูกครอบครองโดยผู้หญิงใน ค.ศ. 2010 อย่างไรก็ตาม ตัวเลขนี้ลดลงเหลือ 23 เปอร์เซ็นต์ใน ค.ศ. 2011 จากรายงานของสหประชาชาติ มีนายกเทศมนตรีหญิงและผู้นำชุมชน 24 คนในประเทศอาร์มีเนียใน ค.ศ. 2011 ส่วนผู้หญิงอีก 50 คนดำรงตำแหน่งผู้บริหารระดับล่างSurvey: Women In Armenia Forced Out From The Positions Of Top-Managers . Economy: Arka News Agency.
# วัดคลองท่อมใต้
วัดคลองท่อมใต้ หรือ วัดคลองท่อม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองท่อมใต้ อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ มีเนื้อที่ประมาณ 27 ไร่ 3 งาน 67 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 54 ไร่ 2 งาน 13 ตารางวา

วัดคลองท่อมใต้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2451 โดยมีพ่อท่านจันทร์ ร่วมกับข้าราชการ พ่อค้าและประชาชนในการริเริ่มสร้างที่พำนักสงฆ์ขึ้น โดยเริ่มจากการสร้างศาลาการเปรียญและกุฏิ แล้วเรียกขานที่สำนักสงฆ์คลองท่อมว่า "วัดคลองท่อม" โดยเมื่อ พ.ศ. 2498 เริ่มมีภิกษุมาจำพรรษามากขึ้น จึงชักชวนข้าราชการ พ่อค้า ประชาชนร่วมกันสร้างเสนาสนะสงฆ์ และร่วมกันบูรณปฏิสังขรณ์ศาลาการเปรียญใหม่ วัดได้ทำการขุดบ่อน้ำเมื่อ พ.ศ. 2499 จากนั้นก่อสร้างเสนาสนะสงฆ์ ก่อสร้างโรงครัวขึ้น และดำเนินการก่อสร้างเป็นลำดับ มาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2504

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร เป็นอาคารคอนกรีต เสริมเหล็ก ก่ออิฐถือปูน เครื่องบนเป็นไม้เนื้อแข็งมุงกระเบื้องและได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2523 แต่ภายหลังอุโบสถหลังนี้ได้ถูกรื้อถอน แล้วสร้างอุโบสถหลังใหม่ทดแทน โดยเริ่มก่อสร้างตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2555 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 ลักษณะเป็นอาคารทรงไทยประยุกต์กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร มณฑปเป็นที่ประดิษฐาน พระสำเภาก๋ง (จู้เฉ่ง) หลวงปู่ทวดและหลวงพ่อท่านคล้าย กุฏิไม้มีใต้ถุนจำนวน 3 หลัง กุฏิแบบก่ออิฐถือปูนจำนวน 7 หลัง กุฏิรับรองพระอาคันตุกะจำนวน 1 หลัง และหอระฆัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 ภายในวัดยังมี พิพิธภัณฑสถานวัดคลองท่อม หรือ พิพิธภัณฑสถานพระครูอาทรสังวรกิจ ที่เก็บรักษาวัตถุโบราณจำนวนมากซึ่งถูกค้นพบบริเวณที่เรียกกันว่า ควนลูกปัด อันเป็นเนินดินหลังวัด มีการค้นพบลูกปัด เครื่องประดับชิ้นเล็ก ๆ ของมนุษย์สมัยเมื่อ 5,000 ปีเศษมาแล้ว

วัดมีปูชนียวัตถุ คือ พระสำเภาก๋งหรือหลวงพ่อจู้เฉ่ง เป็นพระพุทธรูปทำด้วยไม้ สูง 130 เซนติเมตร เป็นศิลปะญี่ปุ่น ว่ากันว่ามีชาวเรือพบลอยน้ำอยู่กลางทะเล ภายหลังได้นำมาถวายวัดคลองท่อม
# จักรพรรดิปีเตอร์
จักรพรรดิปีเตอร์  อาจหมายถึง

 จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย
 จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย
 จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย
 จักรพรรดิแปเตอร์ที่ 1 แห่งบัลแกเรีย
 จักรพรรดิแปเตอร์ที่ 2 แห่งบัลแกเรีย
 จักรพรรดิแปเตอร์ที่ 3 แห่งบัลแกเรีย
 จักรพรรดิแปเตอร์ที่ 4 แห่งบัลแกเรีย
 จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล
 จักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล
 จักรพรรดิปีเตอร์แห่งคอนสแตนติโนเปิล
# พระราชินีแมรี
พระราชินีแมรี  อาจหมายถึง

 สมเด็จพระราชินีนาถ 
 สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ
 สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 แห่งอังกฤษ
 สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์
 สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 1 แห่งโปรตุเกส
 สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส
 สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งฮังการี

 สมเด็จพระราชินี 
 มาริอาแห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส
 แมรี ทิวดอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
 แมรีแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย
 มารีแห่งกีซ
 อ็องเรียต มารีแห่งฝรั่งเศส
 แมรีแห่งโมดีนา
 มาเรีย ลุยซา แห่งซาวอย
 มารี อ็องตัวแน็ต
 มารี โซฟีแห่งเฮสส์-คาสเซิล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
 มารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส
 มาเรียแห่งเท็ค
 สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย
 สมเด็จพระราชินีมาเรียแห่งยูโกสลาเวีย
 สมเด็จพระราชินีแมรีแห่งเดนมาร์ก
# วัดเมืองยะลา
วัดเมืองยะลา เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสะเตง อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา ที่ดินที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 55 ไร่ 51 งาน 12 ตารางวา 

พ.ศ. 2495 รัฐบาลในสมัยนั้นได้อนุมัติที่ดินราชพัสดุ จำนวนเนื้อที่ 55 ไร่ 50 วา 1 ศอก เพื่อสร้างวัด จนเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2502 ได้เริ่มถางป่า ปรับพื้นที่เพื่อก่อตั้งวัด ต่อมา พ.ศ. 2505 ได้สร้างพระมหากัจจายนเถระองค์ใหญ่ขึ้น และได้ยกฐานะเป็นวัดเมืองยะลาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 โดยพระธรรมสิทธิมงคล หรือ พ่อท่านฉิ้น โชติโก ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาส  ท่านได้พัฒนาวัดเมืองยะลาเรื่อยมาจวบจนกระทั่งมรณภาพ ต่อมาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งวัดเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ

พ่อท่านฉิ้น โชติโก เป็นเกจิอาจารย์ เป็นลูกศิษย์คนสุดท้ายของ พระครูวิสัยโสภณ หรือพระอาจารย์ทิม วัดช้างให้ พ่อท่านฉิ้น โชติโก ได้สร้างหลวงพ่อทวดวัดเมืองยะลา มีประสบการณ์เลื่องลือไปทั่วเช่นเดียวกับหลวงพ่อทวดวัดช้างให้

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระมหากิจจายนะ พระพุทธชังมงคล และพระพุทธสิริมงคลบพิตร กิติสุขยะลารามสถิตทักษิณาภิบาล
# ตำบลแฟรอเฆ
แฟรอเฆ  เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลแอแบร์คูฮ์ จังหวัดแยซด์ ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 20 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 3,102 คนใน 884 ครัวเรือน
# เหตุเพลิงไหม้อาคารในโอซากะ พ.ศ. 2564
เกิดเหตุเพลิงไหม้ขึ้นในวันที่ 17 ธันวาคม บนชั้นที่ 4 ของตึกแถว 8 ชั้นซึ่งเป็นคลินิกจิตเวชในเขตคิตะของจังหวัดโอซากะ ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตทั้งสิ้น 25 คน (รวมผู้ก่อการ) ปัจจุบันยังไม่สามารถระบุเหตุจูงใจหรือความสัมพันธ์ของเขาที่มีกับคลินิกดังกล่าวหลังการเสียชีวิตของผู้ก่อการ

 เหตุการณ์ 
เวลาประมาณ 10:20 น. ของวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2564 สำนักงานดับเพลิงและตำรวจจังหวัดโอซากะได้รับแจ้งเหตุเพลิงไหม้ตึกแถวบนชั้นที่ 4 ของ "ตึกโดจิมะคิตะ"  ซึ่งบนชั้นดังกล่าวเป็นคลินิกเวชศาสตร์กายจิตและจิตเวชศาสตร์ ในระแวกนั้นเป็นย่านตัวเมืองที่รายล้อมไปด้วยร้านอาหารและตึกสำนักงาน เพลิงไหม้กินพื้นที่บนชั้นที่ผู้ก่อการวางเพลิงไป 25 ตารางเมตร สำนักงานดับเพลิงพร้อมรถดับเพลิง 76 คัน หลังจากเพลิงไหม้ลุกขึ้นได้ราว 30 นาที เจ้าหน้าที่สามารถดับเพลิงได้ จากเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้มีผู้บาดเจ็บ 28 คน โดย 27 คนมีภาวะหัวใจหยุดเต้นจึงถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลต่อไป เสียชีวิตในวันดังกล่าว 24 คน แบ่งออกเป็นชาย 14 คน และหญิง 10 คน โรงพยาบาลจังหวัดโอซากะไซเซไกนากัตสึ ซึ่งเป็นโรงพยาบาลที่รับผู้บาดเจ็บจากเหตุการณ์ดังกล่าวเปิดเผยว่าผู้บาดเจ็บ 3 คนเสียชีวิตจากภาวะพิษคาร์บอนมอนอกไซด์ เจ้าหน้าที่ตำรวจให้น้ำหนักว่าเหตุเพลิงไหม้อาคารนี้เป็นการลอบวางเพลิง และผู้ก่อการอาจเลียนแบบเหตุลอบวางเพลิงเกียวโตแอนิเมชันเนื่องจากเขาได้ซื้อน้ำมันเบนซินก่อนที่จะลงมือก่อเหตุ

 ผู้ก่อการ 
เจ้าหน้าที่สืบสวนกล่าวว่ากล้องวงจรปิดชี้ให้เห็นชายอายุประมาณ 61 ปี นำถุงกระดาษที่ด้านในมีของเหลวบรรจุ วางไว้ใกล้เครื่องทำความร้อนข้าง ๆ ประตูทางเข้าออกและเตะถุงกระดาษนั้นที่ตั้งอยู่ จากนั้นจึงจุดไฟของเหลวที่อยู่ในถุงกระดาษนั้น แต่ผู้ต้องสงสัยไม่ได้หนีออกมาจากตึกและถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลโดยเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ ก่อนหน้าที่จะเกิดเหตุ 30 นาที ได้มีบ้านหลังหนึ่งในเขตนิชิโยโดงาวะซึ่งคาดการณ์ว่าน่าจะเป็นบ้านของผู้ต้องสงสัยกำลังวอดไหม้ เจ้าหน้าตำรวจกับสืบสวนถึงความสัมพันธ์ของเหตุเพลิงไหม้ทั้งสอง ภายหลังผู้ก่อการเสียชีวิตจากภาวะพิษคาร์บอนมอนอกไซต์ซึ่งทำให้สมองของเขาได้รับผลกระทบอย่างหนัก ส่งผลให้การสืบสวนเป็นไปได้ยากขึ้นเนื่องจากยังไม่สามารถระบุเหตุจูงใจจากเขาได้

ในปี 2011 ผู้ก่อการเคยต้องโทษจำคุก 4 ปี จากความผิดฐานพยายามฆ่าลูกชายคนโตของเขา ด้านทนายความของเขาระบุว่าเขาอาจกระทำความผิดโดยไม่มีสติสัมปชัญญะจากอาการเจ็บป่วยทางจิต

 การตอบสนอง 
นายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่น ฟูมิโอะ คิชิดะ ได้กล่าวแสดงความเสียใจต่อผู้สูญเสียจากเหตุการณ์ดังกล่าว
# ตำบลทีร์เจร์ด
ทีร์เจร์ด  เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลแอแบร์คูฮ์ จังหวัดแยซด์ ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 17 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 5,513 คนใน 1,474 ครัวเรือน
# คอบูเลที
คอบูเลที (,) เป็นเมืองในสาธารณรัฐปกครองตนเองอาจารา ประเทศจอร์เจีย ตั้งอยู่ที่ชายฝั่งตะวันออกของทะเลดำ ชาวจอร์เจียและอดีตพลเมืองสหภาพโซเวียตหลายคนเยี่ยมเยียนบริเวณนี้ และเป็นที่นิยมในกลุ่มนักท่องเที่ยวชาวอาร์มีเนีย ในสมัยจักรวรรดิออตโตมัน บริเวณนี้มีชื่อว่า Çürüksuhttps://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/188259 Çürüksu Kazası (District of Çürüksu) Kodaman, B and İpek, N. (1992), On Dokuz Mayıs University Education Faculty Journal, Vol. 7, No. 1, 103-124

ภูมิประเทศ
เมืองนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจอร์เจีย (ทางตอนเหนือของสาธารณรัฐปกครองตนเองอาจารา) ทางเหนือติดกับแคว้นออซูเกที

ภูมิอากาศ
# พระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 2
พระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 2 (,) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรพระนคร ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 944 – 968 เป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าอินทรวรมันที่ 1

 พระราชประวัติ 
พระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 2 ประสูติแต่พระเจ้าศรีมเหนทรวรมัน กับ พระนางมเหนทรเทวี ทรงเป็นพระราชบิดาของ พระเจ้าชัยวรมันที่ 5 ทรงเป็นพระภาดา(ลูกพี่ลูกน้อง)ของ พระเจ้าหรรษวรมันที่ 2 พระองค์ได้ชิงพระราชบัลลังก์จากพระเจ้าหรรษวรมันที่ 2 จารึกแม่บุญตะวันออก:ความเคลื่อนใหวทางประวัติศาสตร์ พระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 2,ชัยณรงค์ กลิ่นน้อง,พระมหาปราโมทย์ แก้วนำ.มหาวิทยาลัยศิลปากร,มหาวิทยาลัยจุลาลงกรณราชวิทยาลัย.2560. (PDF)  โอรสของพระเชษฐา พระเจ้าชัยวรรมันที่ 4 และทรงย้ายราชธานีจาก เกาะแกร์ กลับมาที่เมือง ยโศธรปุระ ทรงโปรดให้สร้าง ปราสาทแปรรูป และ ปราสาทแม่บุญตะวันออก  Higham, C., 2001, The Civilization of Angkor, London: Weidenfeld & Nicolson, ISBN 9781842125847  ราชตระกูลของพระองค์มีความเกี่ยวข้องกันกับกษัตริย์แห่ง อาณาจักรเจนละ ซึ่งมีเมืองหลวงอยู่ที่ ภวปุระ คำจารึกกล่าวว่าอาณาจักรเขมรภายใต้การปกครองของพระองค์แผ่ขยายไปถึงเวียดนามตอนใต้ ลาว และส่วนใหญ่ของไทย และไกลถึงตอนใต้ของจีน พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์และนักรบที่ยิ่งใหญ่ทรงทำสงครามเพื่อขยายอาณาจักรเขมรออกไปอย่างกว้างขวาง นอกจากเรื่องศึกสงครามแล้วพระองค์ยังทรงสร้างศาสนสถานหลายแห่งเพื่อถวายแด่เทพเจ้าใน ศาสนาพราหมณ์ฮินดู และทรงสร้างจารึกต่างๆอีกมากมาย ในปี ค.ศ. 946 พระองค์ทรงทำสงครามกับอาณาจักรจามปาและมีชัยชนะเหนืออาณาจักรจามปา โดยคำจารึกจากคริสตศักราช 946 กล่าวว่า " พระองค์ทรงมีชัยชนะเหนืออาณาจักรรามัญและอาณาจักรจามปา พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์และนักรบผู้ยิ่งใหญ่ดาบของพระองค์มักเปื้อนเลือด ร่างกายของพระองค์แข็งราวกับเพชร  แม้ว่าพระองค์ทรงลงโทษผู้กระทำผิดอย่างรุนแรงแต่พระองค์ก็มีความเมตตาต่อผู้บริสุทธิ์ดั่งห้วงน้ำในมหาสมุทร "Hall, Kenneth R. “Khmer Commercial Development and Foreign Contacts under Sūryavarman I.” Journal of the Economic and Social History of the Orient, vol. 18, no. 3, 1975, pp. 318–336. JSTOR, www.jstor.org/stable/3632140. Accessed:2020Maspero, G., 2002, The Champa Kingdom, Bangkok: White Lotus Co., Ltd., ISBN 9789747534993 เมื่อพระองค์เสด็จสวรรคตพระราชโอรสของพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ในวัย 10 ชันษา พระนามว่า พระเจ้าชัยวรมันที่ 5
# ตระกูลหวั่งหลี
ตระกูลหวั่งหลี เป็นตระกูลนักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีนจากซัวเถา ประเทศจีนเริ่มต้นธุรกิจตั้งแต่ธุรกิจผลิตวุ้นเส้น การค้าฝ้าย ค้าปอ เรื่อยมาจนถึงธุรกิจตลาดสด มายังธุรกิจศูนย์การค้าและพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ รวมทั้งธุรกิจประกันภัย ธนาคาร ฯลฯ ก่อตั้งบริษัทอย่างนวกิจประกันภัย พูนผล พูลพิพัฒน์ ฯลฯ

ประวัติ
thumb|บ้านหวั่งหลี
thumb|ล้ง 1919
ต้นตระกูลคือ ตันฉื่อฮ้วง แซ่ตั้ง เป็นพ่อค้าที่ล่องเรือไปมาระหว่างซัวเถากับกรุงเทพ เพื่อนำข้าวไทยไปค้าขายในที่อื่น พร้อมทั้งนำผ้าไหมจากจีนกลับมาขายในไทย เมื่ออายุ 27 ปี จึงได้ตัดสินใจตั้งรกรากที่ไทย เมื่อ พ.ศ. 2414 อันเป็นปีที่ 3 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตันฉื่อฮ้วง มีภรรยาอยู่ที่เมืองจีนแล้วหนึ่งคน และมีภรรยาชาวไทยนามว่า หนู ตระกูลโปษยานนท์ มีลูกด้วยกัน 4 คน เป็นชาย 2 หญิง 2 หลังจากตันฉื่อฮ้วงสร้างบ้านหวั่งหลี ขยายธุรกิจค้าข้าวจนเจริญรุ่งเรือง และได้ริเริ่มกิจการโรงสีขึ้นอีก 2 โรง จน พ.ศ. 2447 ตันฉื่อฮ้วง ตัดสินใจเดินทางกลับไปใช้ชีวิตกับภรรยาชาวจีนที่หมู่บ้านโจ่ยโคย ตำบลซัวเถา โดยให้บุตรชาย ตันลิบบ๊วย มาเป็นผู้สานต่อกิจการแทน

ตันลิบบ๊วยได้ขยายกิจการทำท่าเรือและโกดังเก็บสินค้า พร้อมกับตั้งบริษัทหวั่งหลีขึ้น มีการตั้งฝ่ายการเงิน เพื่อความคล่องตัวในด้านการแลกเปลี่ยนเงินในกิจการของบริษัท และตั้งแผนกประกันเรือรวมทั้งสินค้า เพื่อป้องกันความเสียหายในการเดินเรือบรรทุกสินค้า หลังสงครามโลกครั้งที่สองได้ตั้งห้างฮ่วงหลีจั่น เพื่อทำหน้าที่แลกเปลี่ยนและส่งเงินตราต่างประเทศ ภายหลังห้างฮ่วงหลีจั่นต่อมาได้กลายเป็นบริษัทธนาคารหวั่งหลีจั่น และธนาคารหวั่งหลี ตามลำดับ ก่อนที่จะเป็นธนาคารนครธนซึ่งได้ร่วมธุรกิจกับธนาคารซิตี้แบงก์ ก่อนที่ธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ดจะมาร่วมกิจการในระยะหลัง ส่วนแผนกประกันภัยได้เปลี่ยนเป็นบริษัท หล่วงหลีประกันภัย และเป็นบริษัท นวกิจประกันภัย ในปัจจุบัน

รุ่นที่ 3 บุตรชายของตันลิบบ๊วย ที่ชื่อ ตันซิวเม้ง เข้ามาทำธุรกิจให้เจริญก้าวหน้ามากยิ่งขึ้น ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมพาณิชย์จีนในประเทศไทยระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อนจะเสียชีวิตจากเหตุลอบสังหาร ทำให้ตันซิวติ่งต้องเข้ามาพัฒนากิจการ ในขณะเดียวกันที่ทองพูล ผู้เป็นภรรยา ผันตัวมาเป็นนักธุรกิจหญิง เป็นผู้ก่อตั้งบริษัทพูนผล บริษัทพูลพิพัฒน์ ฯลฯ รวมถึงขยายธุรกิจไปสู่การผลิตวุ้นเส้น โกดังสินค้า การค้าฝ้าย ค้าปอ การจัดการตลาด และพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ฯลฯ และบริการบริหารจัดการศูนย์การค้าต่าง ๆ

พ.ศ. 2531 วุฒิชัย หวั่งหลี รุ่นที่ 4 ตัดสินใจนำกิจการค้าข้าวออกจาก ธุรกิจกงสีของตระกูลมาบริหารจัดการด้วยตนเอง ตั้งเป็นบริษัท ชัยทิพย์ จำกัด ทำการตลาดตราสินค้าพนมรุ้งสำหรับตลาดในประเทศ และตรา Qing Ling Zhi สำหรับตลาดฮ่องกง

บริษัท ซิโน พอร์ท จำกัด ซึ่งมี บริษัท หวั่งหลี จำกัด ถือหุ้น 30% และอีก 70% เป็นการถือในนามบุคคลของลูกหลานตระกูลหวั่งหลีเฉพาะกลุ่มที่ยังคงอาศัยอยู่ในประเทศไทยและผู้ถือหุ้นรายอื่น ๆ ได้บูรณะล้ง 1919 แต่เดิมคือ ฮวยจุ่งล้ง ที่ดินตกทอดในตระกูลของพระยาพิศาลศุภผล (ชื่น) ต้นตระกูลพิศาลบุตร จนกระทั่งตันลิบบ๊วย รุ่น 2 ของตระกูลหวั่งหลีซึ่งมีบ้านในที่ดินติดกันได้ซื้อที่ดินมาเมื่อ พ.ศ. 2462
# ไทม์ (สมุนไพร)
ไทม์ (,) เป็นสมุนไพรของพืชบางสปีชีส์ในสกุล Thymus ซึ่งเป็นสกุลของสมุนไพรไม่ผลัดใบหลายปีมีกลิ่นในวงศ์กะเพรา (Lamiaceae) มีประโยชน์ในการทำอาหาร ยา และไม้ประดับ ไทม์เป็นญาติของออริกาโนสกุล Origanum และสปีชีส์ที่มักปลูกเพื่อวัตถุประสงค์ในการทำอาหารคือ Thymus vulgaris

 ประวัติ 
thumb|ไทม์ที่ออกดอก
ไทม์เป็นพืชพื้นเมืองในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียน ไทม์ป่าเติบโตในลิแวนต์ซึ่งเป็นที่ที่อาจมีการปลูกครั้งแรก ชาวอียิปต์โบราณใช้ไทม์ในการดองซากศพ ชาวกรีกโบราณใช้ไทม์ในห้องอาบน้ำและเผาเป็นธูปในวัด โดยเชื่อว่าเป็นแหล่งของความกล้าหาญ การแพร่กระจายของไทม์ไปทั่วยุโรปคาดว่าเป็นเพราะชาวโรมัน เนื่องจากชาวโรมันใช้ไทม์เพื่อชำระห้องและ "ให้กลิ่นหอมแก่ชีสและเหล้า" ในสมัยกลางของยุโรป มีการนำไทม์ไปวางไว้ใต้หมอนเพื่อช่วยในการนอนหลับและปัดเป่าฝันร้ายHuxley, A., ed. (1992). New RHS Dictionary of Gardening. Macmillan. ในช่วงเวลานี้ ผู้หญิงมักจะให้ของขวัญที่รวมถึงใบไทม์แก่อัศวินและนักรบ เนื่องจากเชื่อกันว่าจะนำความกล้าหาญมาสู่ผู้ถือ ไทม์ยังใช้เป็นธูปและวางไว้บนโลงศพระหว่างงานศพเชื่อว่าจะรับรองการผ่านไปสู่ชีวิตหน้า

 การเพาะปลูก 
ไทม์ปลูกได้ดีที่สุดในบริเวณที่ร้อนและมีแดดจัดและมีดินที่ระบายน้ำได้ดี โดยทั่วไปจะปลูกในฤดูใบไม้ผลิและหลังจากนั้นจะเติบโตเป็นไม้ยืนต้น สามารถขยายพันธุ์ได้โดยการเพาะเมล็ด ปักชำ หรือแบ่งส่วนรากของพืช ทนความแล้งได้ดี ไทม์สามารถทนความแช่แข็งได้และพบไทม์ป่าเติบโตบนที่ราบสูงบนภูเขา มันเติบโตได้ดีบนทางลาดที่แห้งและขยายพันธุ์โดยการตัด สามารถตัดแต่งกิ่งได้หลังดอกบานเพื่อไม่ให้เต็มไปด้วยไม้
# JAR (รูปแบบไฟล์)
JAR (Java ARchive) คือ รูปแบบไฟล์ประเภทแพ็คเกจ ส่วนใหญ่แล้วใช้ในการรวมไฟล์คลาสจาวา (Java class) หลาย ๆ ไฟล์, ข้อมูล (metadata) และทรัพยากรต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง (เช่น โน้ต รูปภาพ เสียง เป็นต้น) รวมเข้าด้วยกันเป็นไฟล์เดียวสำหรับการส่งต่อ

ไฟล์ JAR เป็นไฟล์เก็บถาวร ที่มีไฟล์รายการเฉพาะของจาวา นามสกุลไฟล์ .manifest โดยไฟล์เหล่านี้อยู่ในรูปไฟล์เก็บถาวรแบบ ZIP และโดยทั่วไปจะมีนามสกุลไฟล์ .jar (ไฟล์ .manifest อยู่ในไฟล์ .jar อีกชั้นหนึ่ง โดยเก็บไว้แบบไฟล์ .zip)

 ไฟล์ JAR ที่ปฏิบัติการ (Execute) ได้ 
โปรแกรม Java ที่เรียกใช้งานได้ (executable) จะสามารถจัดเป็นแพ็กเกจในไฟล์ JAR ร่วมกับไลบรารีใด ๆ ที่โปรแกรมใช้ได้ (เช่น Apache Commons, Google Guava, JAXB เป็นต้น) ไฟล์ JAR ที่ปฏิบัติการได้ มีรายการที่ระบุเฉพาะ (manifest) จุดคลาสที่เริ่มต้น  ด้วย Main-Class: myPrograms.MyClass และ Class-Path ที่ชัดเจน (และอาร์กิวเมนต์ -cp จะถูกละเว้นไป)

ระบบปฏิบัติการบางระบบ จะสามารถเรียกใช้สิ่งเหล่านี้ได้โดยตรงเมื่อคลิก การเรียกใช้ทั่วไป จะทำได้ด้วยการใส่คำสั่ง java -jar foo.jar (foo.jar คือไฟล์ตัวอย่าง)เข้าไปจากคอมมานด์ไลน์ (command line)

ตัวเรียกใช้งานสามารถสร้างได้บนแพลตฟอร์มส่วนใหญ่ ตัวอย่างเช่น ผู้ใช้ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ที่ต้องการสร้างไฟล์ Windows EXE สามารถใช้เครื่องมือต่าง ๆ เช่น JSmooth, Launch4J, WinRun4J หรือ  เพื่อรวมไฟล์ JAR เดียวลงในไฟล์ที่ปฏิบัติการได้ (executable)
# เจ้าชายออเกอ เคานต์แห่งโรเซินบอร์ก
เจ้าชายออเกอ เคานต์แห่งโรเซินบอร์ก  (เดิม:เจ้าชายออเกอแห่งเดนมาร์ก) ประสูติเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2430 ทรงเป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก กับ เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก พระญาติชั้นแรกใน จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย และ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร และยังเป็นพระมาตุลา (ลุงฝ่ายแม่) ใน สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย ชีวิตในวัยหนุ่มของพระองค์นั้น ทรงเป็นเจ้าชายมากรัก ทรงเคยคบหากับ มารี โบนาปาร์ต พระชายาใน เจ้าชายจอร์จแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระญาติร่วมพระราชวงศ์ และพระสหายของพระบิดา แต่ดูเหมือนว่าเจ้าชายจอร์จจะคัดค้านแต่มิได้ทรงรู้สึกใส่พระทัยกับเรื่องนี้ ในปี 2452 พระองค์ทรงเข้าร่วมกองทัพเดนมาร์ก และในปี พ.ศ. 2456 ก็ได้ขึ้นยศร้อยโท ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ทรงทำหน้าที่เป็นผู้สังเกตการณ์ในอิตาลี เป็นเวลาหนึ่งปี และเมื่อเสด็จกลับประเทศเดนมาร์ก จึงได้รับการแต่งตั้งดป็นกัปตันเรือ 

พระองค์ทรงเสกสมรสกับมาทิลดา คัลวี เด คอนติ ดิ แบร์โกโล (17 กันยายน พ.ศ. 2428 - 16 ตุลาคม พ.ศ. 2492) ธิดาของคาร์โล จอร์โจ ลอเรนโซ คาลวี เคานต์ดิแบร์โกโลที่ 5 กับ บารอเนส อันนา กุยโดโบโน คัลวัลชินี โรเอโร ซาน เซเวริโน ทรงเสกสมรสที่เมืองตูริน เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2457 สองวันต่อมา ทรงสละตำแหน่งในการสืบราชบัลลังก์เดนมาร์ก และสละพระอิสริยยศ "เจ้าชายแห่งเดนมาร์ก" และด้วยพระราชอำนาจของกษัตริย์เดนมาร์ก พระองค์ทรงรับการเฉลิมพระยศ เจ้าชายออเกอ เคานต์แห่งโรเซินบอร์ก ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2457 ทรงมีโอรส 1 ท่าน คือ
เคานต์วัลเดมาร์ อเล็กซานเดอร์ เกออร์ก ลุยจิ มาเรีย เคานต์แห่งโรเซนบอร์ก (3 มกราคม พ.ศ. 2458 - 1 เมษายน พ.ศ. 2538) 
พระองค์เองทรงอยู่ในพระราชวงศ์ที่ได้รับการเสนอพระนามรับตำแหน่งพระมหากษัตริย์ฟินแลนด์ ในปี 2461 พระองค์ตรัสกับ กุสตาฟ อิดมัน เอกอัครราชทูตฟินแลนด์ประจำเดนมาร์ก ว่า เมื่อเสด็จเยือนโคเปนเฮเกน ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2461 นายพลชาวฟินแลนด์ คาร์ล กุสตาฟ เอมิล มันเนอร์ไฮม์ ได้สอบถามเกี่ยวกับความเต็มใจที่จะรับตำแหน่งนี้ ว่า ทรงยอบรับ

ในปี 2465 ทรงได้รับพระบรมราชานุญาตจากพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก โดยอ้างตามที่กฎหมายเดนมาร์กกำหนด ให้พ้นจากกองทัพเดนมาร์กเพื่อทรงเข้าร่วมกับกองทัพฝรั่งเศส หลังจากการเจรจาระหว่างรัฐบาลเดนมาร์ก และ ฝรั่งเศส ทรงเข้าสู่กองทหารโดยมียศกัปตัน ทรงถูกเชิญองค์ไปยังโมร็อกโก ทรงเป็นทหารของฝรั่งเศสใน สงครามริฟ ภายในหนึ่งปีของการเข้าร่วมกองทัพฝรั่งเศส ทรงได้รับ เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ หลังจากถูกยิงที่พระเพลาซ้าย (ขาซ้าย) ในช่วง 17 ปีของพระองค์ในกองพันทหารฝรั่งเศส ทรงได้รับยศพันโท

พระองค์สิ้นพระชนม์ด้วยโรคเยื่อหุ้มพระปัปผาสะ (ปอด)อักเสบ ในทาซา ประเทศโมร็อกโก เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2483 และทรงถูกฝังพระศพไว้ที่กองบัญชาการกองทหารประเทศฝรั่งเศสที่ ซิดิ เบล อับเบส ประเทศแอลจีเรีย