wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ท่าอากาศยานเวสตรีย์
ท่าอากาศยานเวสตรีย์   เป็นท่าอากาศยานที่ตั้งอยู่ในเวสตรีย์ หมู่เกาะออร์กนีย์ ประเทศสกอตแลนด์ ท่าอากาศยานแห่งนี้เป็นที่รู้จักกันจากที่เป็นต้นทางและปลายทางของเที่ยวบินพาณิชย์ตามกำหนดการที่สั้นที่สุดในโลก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายเส้นทางในออร์กนีย์ที่ให้บริการโดยโลแกนแอร์ เป็นเที่ยวบินระยะทาง  ที่เชื่อมต่อกับท่าอากาศยานแพปาเวสตรีย์ ซึ่งเมื่อรวมเวลาขับเคลื่อนบนพื้นดินด้วยแล้ว โดยส่วนมากเที่ยวบินจะใช้เวลาประมาณสองนาที เช่นเดียวกับเที่ยวบินที่เดินทางออกจากแพปาเวสตรีย์ โลแกนแอร์ให้บริการเที่ยวบินเชื่อมต่อกับท่าอากาศยานเคิร์กวอลล์ ท่าอากาศยานหลักของออร์กนีย์

สนามบินเวสตรีย์  ถือใบอนุญาตดำเนินการแบบธรรมดา (หมายเลข P539) กับซีเอเอ  ซึ่งอนุญาตให้ดำเนินเที่ยวบินขนส่งผู้โดยสารและการฝึกบินตามที่ได้รับอนุญาตจากผู้ออกใบอนุญาต ซึ่งคือรัฐบาลออร์กนีย์ แต่สนามบินไม่ได้รับอนุญาตให้ดำเนินเที่ยวบินในเวลากลางคืน นอกจากนี้สนามบินยังเป็นจุดเริ่มต้นของทีมยุโรปในการแข่งขันกรีนแลนด์แอร์โทรฟีอีกด้วย

เดิมท่าอากาศยานเวสต์เรย์เคยเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นท่าอากาศยานที่มีทางวิ่งเชิงพาณิชย์ที่สั้นที่สุดในโลก โดยทางวิ่ง 01/19 มีระยะทางที่สามารถลงจอดได้เพียง 234 เมตร อย่างไรก็ตาม ทางวิ่งนี้ถูกปิดใช้งานแล้ว

รายชื่อสายการบิน
ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2024 ท่าอากาศยานเวสตรีย์มีสายการบินที่ให้บริการเส้นทางดังนี้:

ดูเพิ่ม
 ท่าอากาศยานแพปาเวสตรีย์
# ไวรัสเห็บกวาง
ไวรัสเห็บกวาง (Deer tick virus หรือ DTV) เป็นไวรัสในสกุล Flavivirus ที่แพร่กระจายผ่านเห็บ และทำให้เกิดโรคสมองอักเสบได้

 อนุกรมวิธาน 
ไวรัส DTV มีความคล้ายคลึงกับ ไวรัสพาวาซซาน (Powassan virus) อย่างมาก โดยมีความเหมือนกันในระดับ ลำดับนิวคลีโอไทด์ 84% และ ลำดับกรดอะมิโน 94%

เนื่องจากความคล้ายคลึงดังกล่าว DTV จึงถูกเรียกว่า สายพันธุ์ที่ 2 ของไวรัสพาวาซซาน (Powassan virus lineage II) 

เชื่อกันว่าสายพันธุ์ไวรัส DTV นี้ถูกถ่ายทอดระหว่างเห็บกวาง (Ixodes scapularis) และหนูเท้าขาว (Peromyscus leucopus) 

thumb|left|350px|ไดอะแกรมวิวัฒนาการ (Phylogram) แสดงความสัมพันธ์ของไวรัส DTV กับไวรัสกลุ่มโรคไข้สมองอักเสบที่แพร่ผ่านเห็บชนิดอื่น ๆ เช่น ไวรัสไข้สมองอักเสบตุรกีในแกะ (TSE) และ ไวรัสไข้ป่าไกซานูร์ (KFD)

 ระบาดวิทยา 
ไวรัส DTV มีการแพร่ระบาดอย่างมากในพื้นที่ตะวันออกเฉียงเหนือและตอนเหนือของสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ตาม มีรายงานการติดเชื้อในมนุษย์เพียงเล็กน้อยหรือแทบไม่มีเลย เห็บ I. scapularis ในภาคเหนือของสหรัฐฯ เพียงประมาณ 1–3% ที่อาจติดเชื้อ DTV

ข้อมูลดังกล่าวบ่งชี้ว่าไวรัสนี้อาจไม่ก่อให้เกิดพยาธิสภาพที่รุนแรง หรืออาจไม่ติดเชื้อในมนุษย์ได้ง่าย อย่างไรก็ตาม อัตราการเกิดในมนุษย์อาจถูกประเมินต่ำกว่าความเป็นจริงอย่างมาก

 ประวัติ 
ในปี 1997 ไวรัส DTV ถูกแยกได้จากเห็บ I. scapularis ที่เก็บจากแมสซาชูเซตส์และคอนเนตทิคัต

มีรายงานผู้เสียชีวิตจากอาการสมองอักเสบเนื่องจากไวรัส DTV ที่โรงพยาบาลในนิวยอร์ก โดยผู้ป่วยเป็นชายอายุ 62 ปี ซึ่งมีอาการไข้ กล้ามเนื้ออ่อนแรงบริเวณแขนและขาด้านขวา และมีผื่นแดงตุ่มนูน ผู้ป่วยเสียชีวิตจากไวรัสนี้ และการชันสูตรพบว่าตัวอย่างเนื้อเยื่อมีไวรัส DTV จากผล PCR ผู้ป่วยไม่มีประวัติเดินทางในช่วงก่อนเข้าโรงพยาบาล ซึ่งบ่งชี้ว่าไวรัสอาจมีการแพร่ระบาดในพื้นที่นิวยอร์ก ผู้ป่วยมีพฤติกรรมชอบทำกิจกรรมกลางแจ้งในพื้นที่ป่าและมักสัมผัสใกล้ชิดกับม้า โดยในพื้นที่ที่ผู้ป่วยอาศัยมีรายงานโรคลายม์บ่อยครั้ง แสดงให้เห็นถึงกิจกรรมของเห็บที่แพร่หลายอยู่ในบริเวณดังกล่าว

ในปี 2017 มีรายงานผู้ป่วยเสียชีวิตจากไวรัส DTV อีกกรณีหนึ่งในผู้หญิงอายุ 72 ปีในรัฐเมน เธอเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลด้วยอาการไข้ ความดันโลหิตต่ำ และปัญหาการปัสสาวะ หนึ่งเดือนก่อนเข้ารับการรักษา เธอถูกเห็บ I. scapularis กัดที่หน้าอกด้านซ้าย หลังจากนั้นสามสัปดาห์มีการพบเห็บตัวใหม่ฝังอยู่ในบริเวณสะบักด้านซ้ายของเธอ ซึ่งถูกกำจัดออกไปเช่นกัน ผู้ป่วยมีอาการปวดกล้ามเนื้อ หนาวสั่น และผื่นแดงที่เกิดขึ้นในโรคลายม์ระยะแรกในบริเวณที่ถูกเห็บกัด หลังจากนั้นอาการแย่ลงจนมีอาการปวดข้อ เกล็ดเลือดต่ำ และปัญหาสุขภาพอื่น ๆ แม้จะได้รับการรักษาด้วยด็อกซีไซคลิน และยาปฏิชีวนะ (วาโคมัยซิน และเมโรพีเนม) ก็ไม่ได้ผล เธอเสียชีวิตในที่สุด และผลการชันสูตรพบว่า มีการสูญเสียเซลล์ประสาทในไขสันหลัง รวมถึงสมองอักเสบและการสูญเสียเซลล์ Purkinje อย่างรุนแรง
# อะพอลโล 13 (พินบอล)
อะพอลโล 13  เป็นเครื่องพินบอล ค.ศ. 1995 ที่สร้างตามภาพยนตร์เรื่องอพอลโล 13 ผ่าวิกฤตอวกาศ ที่ได้รับการออกแบบโดยโจ คามินโคว์ กับโจ แบลเซอร์ และเผยแพร่โดยแผนกเซกาพินบอล เครื่องพินบอลนี้โดดเด่นด้วยโหมดมัลติบอล 13 ลูก ซึ่งถือเป็นเครื่องพินบอลที่ใหญ่ที่สุดที่เคยผลิตมา

 รูปแบบการเล่น 
หลังจากเริ่มเกม ผู้เล่นสามารถเลือกโหมด "ปกติ" หรือ "มือใหม่" ได้ โดยโหมด "ปกติ" คือการจัดเรียงลูกบอล 3 ลูกแบบปกติ ส่วนโหมด "มือใหม่" คือการเล่นแบบจับเวลา ผู้เล่นจะมีเวลา 2 นาทีเมื่อลูกพินบอลที่ถูกปล่อยออกหมดพุ่งไปข้างหน้าโดยอัตโนมัติ และเมื่อหมดเวลา 2 นาที เกมจะโอเวอร์เมื่อบรรดาลูกพินบอลในแผงไหลออกจนหมด

ผู้เล่นสามารถเริ่มเกมในโหมด "ลีก" ได้โดยการกดปุ่มครีบซ้ายค้างไว้ขณะเริ่มเกม และโหมด "พ่อมด" ได้โดยการกดปุ่มครีบขวาค้างไว้

เครื่องพินบอลมีภารกิจทั้งหมด 9 ภารกิจ และเมื่อทำภารกิจทั้งหมดเสร็จแล้ว มาสเตอร์อะลาร์มจะสว่างขึ้นที่จานรองด้านขวา ซึ่งบรรดาภารกิจมีดังนี้:

 ออร์บิเตอร์
 
 แมนวลเบิร์น
 ร็อกเกต 2-บอล
 มูนส์แกรวิตี
 อันเดอร์โวลต์
 ไลฟ์ซัพพอร์ต
 ด็อกคิง
 ไลต์เอกซ์ตราบอล

เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจทั้ง 9 ภารกิจแล้ว โหมดตัวช่วยสร้างมาสเตอร์อะลาร์มจะเริ่มทำงาน ซึ่งเป็นเกมตื่นเต้นระยะเวลา 40 วินาที ที่ทุกเป้าหมายต้องทำคะแนนได้ 1 ล้าน และเพิ่มอีก 1 ล้านให้แก่แจ็กพอตที่สว่างขึ้นที่ทางลาดบลาสต์ออฟ แจ็กพอตดังกล่าวจะไม่รีเซตหลังจากการสะสม และไม่มีขีดจำกัด โดยรอบนี้สามารถทำคะแนนได้หลายแต้มหากผู้เล่นเชี่ยวชาญในการส่งลูกไปทางลาด

 โหมดมัลติบอล 
อะพอลโล 13 มีโหมดพินบอลหลายแบบ ได้แก่:

 มัลติบอลธรรมดา (5 ลูก)
 13 ลูก (13 ลูก): เมื่อตัวอักษรบลาสต์ออฟ (BLASTOFF) ครบ 8 ตัว (แสดงอยู่ใต้จอแสดงคะแนน) (จากนั้นตัวอักษรจะกะพริบ) มัลติบอลต่อไปจะเป็น 13 ลูก

เมื่อเริ่มต้น 13 ลูก ที่มั่นฐานจะยกขึ้นและอยู่นิ่งประมาณ 10 วินาที พินบอลห้าลูกถูกปล่อยออกมา และหลังจากนั้นประมาณ 5 วินาที พินบอลทั้ง 8 ลูกในที่วางลูกพินบอล 8 ลูกก็ถูกปล่อยออกมาพร้อม ๆ กัน โดยไม่มีตัวเซฟลูกพินบอล และระหว่างที่มีพินบอล 13 ลูก จรวดนี้จะเปิดไฟเพื่อรับบรรดาแจ็กพอต ซึ่งหลังจากมีแจ็กพอต ที่มั่นฐานดังกล่าวจะไม่ยกขึ้น ทำให้การเล่นยากขึ้น

เมื่อเก็บครบ 5 แจ็กพอตแล้ว แจ็กพอตสุดยอด 13 ลูก ก็จะเริ่มขึ้น

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 IPDB listing for Apollo 13
 Demo video and various high resolution pictures for the Apollo 13 pinball
# ฟัลคอน 9 บี1058
ฟัลคอน 9 บี1058  เป็นบูสเตอร์ขั้นแรกของ ฟัลคอน 9 บล็อค 5 ที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้ซึ่งผลิตโดย สเปซเอ็กซ์ เป็นบูสเตอร์ฟัลคอน 9 ลำแรกที่บินได้สิบสี่, สิบห้า, สิบหก, สิบเจ็ด,สิบแปด และสิบเก้าครั้ง จนกระทั่งถูกทำลายก่อนจะได้บินในเที่ยวบินถัดไป โดยได้ขึ้นเที่ยวบินแรกในภารกิจ ครูว์ดรากอนเดโม-2 นอกจากนั้นยังเป็นบูสเตอร์แรกและลำเดียวของฟัลคอน 9 ที่มีโลโก้มีทบอล และโลโก้ตัวหนอนของนาซา ในวันที่ 23 ธันวาคม 2023 หลังจากการลงจอดครั้งที่ 19 ได้ไม่กี่วันบนฐานลงจอดกลางมหาสมุทร Just Read the Instructions ในระหว่างตอนที่โดรนชิพกำลังแล่นกลับท่าเรือแหลมคะแนเวอรัล บูสเตอร์ได้ถูกทำลายเนื่องจากตัวบูสเตอร์ล้มลงบนโดรนชิพเพราะคลื่นและกระแสลมพัด

ระหว่างการใช้งานบูสเตอร์มีระยะเวลาการกลับมาบินในเที่ยวถัดไปเฉลี่ยประมาณ 72 วัน โดยกลับมาบินเร็วที่สุดคือ 27 วัน 8 ชั่วโมงในเที่ยวบินที่ 7 ภารกิจสตาร์ลิงก์ V1 L23 และเคยถือครองบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ จรวดขั้นแรกที่มีเที่ยวบินมากที่สุดที่ 19 เที่ยวบินจนกระทั่ง บี1062 สามารถบินเที่ยวบินที่ 20 ได้สำเร็จในวันที่ 13 เมษายน 2024
# นากาเซ็นโด
นากาเซ็นโด (中山道, Central Mountain Route) หรือที่เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า คิโซไกโด (木曾街道) เป็นหนึ่งในห้าเส้นทางที่อยู่ภายใต้การบริหารจัดการโดยตรงของรัฐบาลในยุคเอโดะ และเป็นหนึ่งในสองเส้นทางที่เชื่อมต่อระหว่างเมืองหลวงโดยพฤตินัยของญี่ปุ่นในสมัยนั้นคือเอโดะ (โตเกียวในปัจจุบัน) กับเกียวโต เส้นทางนี้มีจุดพักแรม (สถานี) ทั้งหมด 69 แห่ง ระหว่างเอโดะและเกียวโต โดยผ่านจังหวัดในอดีตคือ มูซาชิ, โคสุเกะ, ชินาโนะ, มิโนะ และโอมิNakasendou Jouhou .  NEC Corporation. Retrieved August 18, 2007.

ต่างจากเส้นทางชายฝั่งโทไกโด นากาเซ็นโดเป็นเส้นทางที่เดินทางผ่านแผ่นดินตอนใน จึงได้ชื่อว่า "中 = กลาง; 山 = ภูเขา; 道 = เส้นทาง" (ตรงข้ามกับโทไกโดซึ่งหมายถึง "เส้นทางทะเลตะวันออก") เนื่องจากเส้นทางนี้ได้รับการพัฒนาเป็นอย่างดี บุคคลที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น มัตสึโอะ บาโช ปรมาจารย์ไฮกุ เคยเดินทางผ่านเส้นทางนี้ ในช่วงปลายทศวรรษ 1830 ศิลปินชื่อดัง ฮิโรชิเงะ ก็เคยเดินทางผ่านเส้นทางนี้และสร้างผลงานภาพวาด 46 ภาพในชุด 69 ทิวทัศน์ของนากาเซ็นโด ซึ่งต่อมาถูกสร้างเสร็จสมบูรณ์โดย เคไซ เอเซ็น

ในปัจจุบัน นากาเซ็นโดผ่านพื้นที่ของจังหวัดไซตามะ กุมมะ นากาโนะ กิฟุ และชิงะ โดยมีความยาวทั้งหมดประมาณ 534 กิโลเมตร (332 ไมล์)

 การสร้างเส้นทางนากาเซ็นโด 
ในช่วงปีแรก ๆ ของยุคเอโดะ มีการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง กฎหมาย วัฒนธรรม และปัญญามากมาย หนึ่งในนั้นคือการฟื้นฟูระบบทางหลวงของญี่ปุ่นที่มีอายุกว่าพันปี ทางหลวง 5 สายได้รับการกำหนดให้เป็นเส้นทางทางการสำหรับโชกุนและไดเมียวอื่น ๆ เพื่อใช้เดินทาง และเพื่อสร้างเครือข่ายการสื่อสารที่จำเป็นสำหรับการรักษาเสถียรภาพและปกครองประเทศของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ หนึ่งในเส้นทางทั้ง 5 สายนี้คือ นากาเซ็นโด ซึ่งเริ่มต้นจากเอโดะ (เมืองที่โชกุนมีอำนาจที่แท้จริง) ผ่านเทือกเขาตอนกลางของเกาะฮอนชู และไปสิ้นสุดที่เกียวโต

ก่อนการจัดตั้งเส้นทางการค้าที่เป็นทางการเหล่านี้ เคยมีเส้นทางสั้น ๆ หลายเส้นทางเชื่อมต่อเมืองต่าง ๆ ในระยะทางที่แตกต่างกัน ตัวอย่างเช่น เส้นทาง คิโซจิ ซึ่งมีจุดพักแรม 11 แห่ง ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของนากาเซ็นโด (จาก นีเอกาวะ-จูกุ ถึง มาโกเมะ-จูกุ)

ก่อนยุคเอโดะ เส้นทางนี้เคยถูกเรียกว่า "ซันโด" (山道 "เส้นทางภูเขา") และ "โทซันโด" ("เส้นทางภูเขาตะวันออก") ในช่วงยุคเอโดะ ชื่อถูกเปลี่ยนเป็น นากาเซ็นโด และเขียนได้ทั้ง 中山道 และ 中仙道 แต่ในปี 1716 โชกุนโทคุงาวะได้กำหนดให้ชื่อ 中山道 เป็นชื่อทางการของเส้นทางนี้

 ปัจจุบัน 
thumb|ป้ายบอกทางในปัจจุบันสำหรับเส้นทางนากาเซ็นโดใกล้กับทากามิยะจูกุ
แม้ว่าเส้นทางนากาเซ็นโด ในรูปแบบดั้งเดิมจะไม่หลงเหลืออยู่มากนักในปัจจุบัน แต่เส้นทางหลายส่วนได้รับการปรับเปลี่ยนเป็นถนนสมัยใหม่ ดังนี้

 ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 17 : จากโตเกียวถึงทากาซากิ (จังหวัดกุมมะ)
 ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 18 : จากทากาซากิถึงคารูอิซาวะ (จังหวัดนากาโนะ)
 ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 142 : จากซากุถึงชิโมซูวะ (จังหวัดนากาโนะ)
 ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 20 : จากชิโมซูวะถึงชิโอจิริ (จังหวัดนากาโนะ)
 ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 19 : จากชิโอจิริถึงเอนะ (จังหวัดกิฟุ)
 ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 21 : จากมิตาเกะ (จังหวัดกิฟุ) ถึงไมบาระ (จังหวัดชิงะ)
 ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 8 : จากไมบาระถึงคูซัตสึ (จังหวัดชิงะ)
 ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 1 : จากคูซัตสึถึงเกียวโต

ส่วนหนึ่งของเส้นทางรถไฟต่อไปนี้มีแนวเส้นทางที่ใกล้เคียงกับเส้นทางเดิมของ นากาเซ็นโด:

 สายทากาซากิ
 สายหลักชินเอตสึ
 สายหลักชูโอ
 สายไทตะ
 สายหลักโทไกโด
# สนามกีฬากรีฑาโอลิมเปีย
สนามกีฬากรีฑาโอลิมเปีย (, หรือ สนามกีฬาโอลิมเปีย (Olympia Stadium หรือ Olympia Stadion)) เป็นสนามกีฬาโบราณภายในแหล่งโบราณคดีโอลิมเปีย ทางทิศตะวันออกของวิหารซูส ในประเทศกรีซ เป็นสถานที่จัดการแข่งขันกีฬาต่าง ๆ ในกีฬาโอลิมปิกโบราณ

 ประวัติ 
ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 สนามกีฬากรีฑาโอลิมเปียถูกใช้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันกีฬาทุ่มน้ำหนัก

 ลักษณะ 
สนามกีฬาแห่งนี้มีความยาว 212.54 เมตร (697.3 ฟุต) และกว้าง 30–34 เมตร (98–112 ฟุต) ใช้สำหรับจัดการแข่งขันวิ่งเพื่อค้นหาบุคคลที่เร็วที่สุดในโลก ลู่วิ่งนี้สร้างจากดินเหนียวอัดแข็ง เพื่อใช้ยึดเกาะให้กับผู้เข้าแข่งขันในการวิ่ง เช่นเดียวกับกรีฑาในปัจจุบัน มีแผ่นสีขาววางไว้ที่ปลายด้านหนึ่งของลู่วิ่ง เพื่อให้นักกีฬาเข้าแถว วางเท้า และเตรียมความพร้อมก่อนเริ่มการแข่งขัน มีบล็อกสีขาวสำหรับจัดตำแหน่งนักกีฬาทั้งหมดให้วิ่งในระยะทางเท่ากัน

 ระเบียงภาพ
# วาราบิ
วาราบิ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2024 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 75,614 คน ใน 41,025 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 15,000 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมดของเมืองมีขนาด 5.11 ตารางกิโลเมตร (1.97 ตารางไมล์) วาราบิถือเป็นนครที่มีพื้นที่เล็กที่สุดในญี่ปุ่น และมีความหนาแน่นของประชากรสูงที่สุดนอกเขตพิเศษของกรุงโตเกียว

 ภูมิศาสตร์ 
วาราบิตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดไซตามะ โดยมีพรมแดนติดกับนครไซตามะทางทิศเหนือ นครโทดะทางทิศตะวันตก และนครคาวางูจิทางทิศตะวันออก พื้นที่ของเมืองตั้งอยู่ในที่ราบลุ่มอารากาวะ โดยมีความสูงเฉลี่ยเหนือระดับน้ำทะเลประมาณ 4.8 เมตร การใช้ที่ดินส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ที่อยู่อาศัย

 ชุมชนใกล้เคียง 

 จังหวัดไซตามะ
 คาวางูจิ
 ไซตามะ
 โทดะ

 ประวัติศาสตร์ 
วาราบิเริ่มพัฒนาขึ้นในช่วงยุคมูโรมาจิ โดยเป็น วาราบิชุกุ ซึ่งเป็นเมืองพักแรมบนทางหลวงนากาเซ็นโด ต่อมาได้ถูกจัดตั้งเป็นเมืองในระบบเทศบาลสมัยใหม่เมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 และยกระดับขึ้นเป็นนครอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1959

 เศรษฐกิจ 
วาราบิมีโรงงานขนาดเล็กและขนาดกลางจำนวนมาก ซึ่งได้จ้างแรงงานต่างชาติหลายคน โดยเฉพาะชาวอิหร่านและชาวเคิร์ดที่หนีปัญหาความขัดแย้งทางชาติพันธุ์และสงครามในตะวันออกกลางมาพำนักในวาราบิ ในช่วงหลังนี้ สัดส่วนของผู้อยู่อาศัยชาวจีนในวาราบิสูงที่สุดในจังหวัดไซตามะ ประชากรส่วนใหญ่ในวัยทำงานเดินทางไปทำงานในเมืองไซตามะหรือเขตมหานครโตเกียว ทำให้วาราบิเป็นเมืองที่อยู่อาศัยสำหรับผู้เดินทางไปทำงาน
# ศิลปะพิกเซล
ดูภาพฉบับเต็ม 

ศิลปะพิกเซล  เป็นศิลปะดิจิทัลรูปแบบหนึ่งที่วาดด้วยซอฟต์แวร์กราฟิกโดยใช้พิกเซลเป็นองค์ประกอบเพียงอย่างเดียวในการสร้างภาพ ในวงกว้างแล้ว ศิลปะชนิดนี้มักมีความเชื่อมโยงกับกราฟิกความละเอียดต่ำที่พบได้ในคอมพิวเตอร์ เครื่องเล่นเกมตู้ และเครื่องเล่นวิดีโอเกมในยุค 8 บิตและ 16 บิต รวมไปถึงระบบอื่น เช่น จอแสดงผลแบบแอลอีดีและเครื่องคิดเลขกราฟิก ซึ่งมีจำนวนพิกเซลและสีที่สามารถแสดงผลได้อย่างจำกัด ปัจจุบันรูปแบบศิลปะนี้ยังคงถูกนำมาใช้โดยศิลปินพิกเซลและสตูดิโอเกม แม้ว่าข้อจำกัดทางเทคโนโลยีจะถูกก้าวข้ามไปแล้วก็ตาม
# เอซรา พาวด์
เอซรา เวสตัน ลูมิส พาวด์ (30 ตุลาคม ค.ศ. 1885– 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1972) เป็นกวีและนักวิจารณ์ชาวอเมริกัน เป็นบุคคลสำคัญในขบวนการกวีสมัยใหม่ในช่วงต้น และได้ร่วมในอิตาลียุคฟาสซิสต์และ สาธารณรัฐสังคมอิตาลี ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ผลงานของเขาได้แก่ Ripostes (1912), Hugh Selwyn Mauberley (1920) และบทกวีแบบมหากาพย์ 800 หน้าเรื่อง The Cantos 

งานกวีนิพนธ์ของพาวด์เริ่มต้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 งานที่เขาพัฒนาในแนวจินตภาพนิยม เป็นการเคลื่อนไหวที่เน้นย้ำความแม่นยำและความประหยัดของภาษา เขาทำงานในลอนดอนในฐานะนักเขียนต่างประเทศให้กับนิตยสารด้านวรรณกรรมของอเมริกัน เขาได้ช่วยให้เกิดการค้นพบและสร้างรูปร่างแก่งานของศิลปินร่วมสมัยอย่าง เอช.ดี., รอเบิร์ต ฟรอสต์, ที. เอส. เอเลียต, เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ และเจมส์ จอยซ์
# เมอร์ซีย์ไซด์
เมอร์ซีย์ไซด์  เป็นเทศมณฑลมหานครและพิธีการ ในนอร์ทเวสต์อิงแลนด์ มีอาณาเขตติดกับแลงคาเชอร์ ทางทิศเหนือ ติดกับเกรตเตอร์แมนเชสเตอร์ ทางทิศตะวันออก ติดกับเชชเชอร์ ทางทิศใต้ ติดกับฟลินต์เชอร์ของเวลส์ โดยมีปากแม่น้ำดีขวางกั้น ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และติดกับทะเลไอริช ทางทิศตะวันตก 

เทศมณฑลนี้มีความเป็นเมืองสูง โดยมีพื้นที่   และประชากร 1.42 ล้านคน เมืองใหญ่สุดคือลิเวอร์พูล (552,267) ถัดจากนั้นคือ เบอร์เคนเฮด (143,968), เซนต์เฮเลนส์ (102,629) และเซาท์พอร์ต (94,421)
# ทอมัส ฮาร์ดี
ทอมัส ฮาร์ดี (2 มิถุนายน ค.ศ. 1840 – 11 มกราคม ค.ศ. 1928) เป็นนักเขียนนวนิยายและกวีชาวอังกฤษ นักเขียนแนวสัจนิยมสมัยวิกตอเรีย ตามแนวทางของจอร์จ อีเลียต เขาได้รับอิทธิพลทั้งจากนวนิยายและบทกวีแนวจินตนิยม รวมถึงบทกวีของ วิลเลียม เวิร์ดสเวิร์ธด้วย. เขาวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักถึงหลายสิ่งหลายอย่างในสังคมยุควิกตอเรีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องสถานะที่เสื่อมลงของชาวชนบทในบริเตน เช่น ชาวชนบทจากบ้านเกิดของเขาแถบเซาท์เวสต์อิงแลนด์ของอังกฤษ

แม้ว่าฮาร์ดีจะเขียนบทกวีตลอดชีวิตและถือว่าตัวเองเป็นกวีเป็นหลัก แต่ผลงานรวมบทกวีชุดแรกของเขาไม่ได้รับการตีพิมพ์จนกระทั่ง ค.ศ. 1898 ในช่วงแรก เขาได้รับชื่อเสียงในฐานะนักประพันธ์นวนิยายเช่น Far from the Madding Crowd (1874), The Mayor of Casterbridge (1886), Tess of the d'Urbervilles (1891) และ Jude the Obscure (1895)
# เกรเทอร์แมนเชสเตอร์
เกรเทอร์แมนเชสเตอร์  เป็นเทศมณฑลทางพิธีการ ในนอร์ทเวสต์อิงแลนด์ของอังกฤษ มีอาณาเขตติดกับแลงคาเชอร์ ทางทิศเหนือ ติดกับดาร์บิเชอร์และ เวสต์ยอร์กเชอร์ ทางทิศตะวันออก ติดกับเชชเชอร์ ทางทิศใต้ และติดกับเมอร์ซีย์ไซด์ ทางทิศตะวันตก เมืองที่ใหญ่ที่สุดคือ แมนเชสเตอร์

เทศมณฑลมีพื้นที่ 493 ตร.ม. ไมล์ (1,277 กม.) และมีความเป็นเมืองสูง โดยมีประชากร 2.9 ล้านคน
# อูเอสกา
อูเอสกา  เป็นนครทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสเปน อยู่ในแคว้นปกครองตนเองอารากอน ในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรอารากอน ระหว่าง ค.ศ. 1096 ถึง 1118 เป็นเมืองหลักของจังหวัดที่มีชื่อเดียวกันของสเปน และของโคมาร์กา แห่งโอยาเดอูเอสกาด้วย ใน ค.ศ. 2009 มีจำนวนประชากร 52,059 คน เกือบหนึ่งในสี่ของประชากรทั้งจังหวัด เมืองนี้เป็นหนึ่งในเมืองหลักของจังหวัดที่เล็กที่สุดในสเปน

เมืองอูเอสกามีงานเฉลิมฉลองเทศกาลสำคัญ คือ เทศกาล Fiestas de San Lorenzo เพื่อเป็นเกียรติแก่นักบุญลอว์เรนซ์ ระหว่างวันที่ 9 ถึง 15 สิงหาคม
# ช่องแคบเซนต์จอร์จ
ช่องแคบเซนต์จอร์จ (, ,) เป็นช่องแคบที่เชื่อมระหว่างทะเลไอริชทางเหนือกับทะเลเคลติกทางตะวันตกเฉียงใต้ ช่องแคบได้แบ่งเรกซ์ฟอร์ดที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ของไอร์แลนด์ออกจากเซนต์เดวิดส์ ที่ปลายสุดด้านตะวันตกเฉียงใต้ของเวลส์
# เขตเมือง
เขตเมือง หรือ พื้นที่เมือง  คือ ที่ตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ที่มีความหนาแน่นของประชากรสูง และมีโครงสร้างพื้นฐานของสิ่งแวดล้อมสรรค์สร้าง ถือเป็นศูนย์กลางของพื้นที่ทางสถิติเขตมหานคร โดยในสหรัฐอเมริกา คือมีประชากรมากกว่า 50,000 คน

เขตเมืองมีต้นกำเนิดจากการขยายตัวของเมือง และนักวิจัยได้จัดประเภทพื้นที่ในเมืองต่าง ๆ ออกเป็นหลายระดับอย่าง นคร เมือง เมืองชนเมือง หรือ ชานเมือง ในการวางผังเมือง คำว่า "เขตเมือง" มีความแตกต่างกับพื้นที่ชนบท เช่น หมู่บ้าน และ หมู่บ้านขนาดเล็ก ในมานุษยวิทยาเมือง มักมีความแตกต่างกับสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ

การพัฒนาของเขตเมืองสมัยใหม่ในช่วงการปฏิวัติเมือง ในสหัสวรรษที่ 4 ก่อนคริสตศักราช  นำไปสู่การก่อตัวของอารยธรรมมนุษย์และในที่สุดก็คือ การวางผังเมืองสมัยใหม่ซึ่งพร้อมกับกิจกรรมอื่น  ๆ ของมนุษย์ เช่น การใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ ทำให้เกิด ผลกระทบของมนุษย์ต่อสิ่งแวดล้อม
# ศิลปะดิจิทัล
หมวดหมู่ย่อยของศิลปะดิจิทัลจะประกอบด้วยจิตรกรรมดิจิทัล ซึ่งศิลปินจะใช้ซอฟต์แวร์ในการจำลองเทคนิคต่างๆ ที่ใช้ในการวาดภาพจริง ภาพประกอบดิจิทัล ซึ่งเกี่ยวข้องกับการสร้างภาพเร็นเดอร์สำหรับสื่อประเภทต่างๆ และการทำแบบจำลองสามมิติ ซึ่งศิลปินจะจัดทำวัตถุและฉากต่างๆ แบบสามมิติ ส่วนการเก็บรักษางานศิลปะดิจิทัลมักจะเก็บในสื่อกลางทางกายภาพ คลังภาพที่จัดแสดงบนเว็บไซต์ และชุดรวมภาพสำหรับให้ดาวน์โหลดโดยอาจคิดค่าใช้จ่ายหรือไม่ก็ได้
# Estola brunneovariegata
Estola brunneovariegata เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากเวเนซุเอลาBioLib.cz - Estola brunneovariegata.  Retrieved on 8 September 2014.
# Estola brunnescens
Estola brunnescens เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากโคลอมเบียและเวเนซุเอลาBioLib.cz - Estola brunnescens.  Retrieved on 8 September 2014.
# กังปีนัส
กังปีนัส ((, ที่ราบ หรือ ทุ่งหญ้า)) เป็นเทศบาลของประเทศบราซิลในรัฐเซาเปาลู  ตามการประมาณการใน ค.ศ. 2020 เมืองมีประชากร 1,139,047 คน ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 14 ของบราซิล และเป็นเขตเทศบาลที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 3 ในรัฐเซาเปาลู และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในบราซิลนอกเขตมหานครของเมืองหลวงของรัฐ เขตมหานครของเมือง คือเขตมหานครกังปีนัส ประกอบด้วยเขตเทศบาล 20 แห่ง โดยมีประชากรทั้งหมด 3,656,363 คน
# เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก (รัฐฟลอริดา)
เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก  เป็นนครในเทศมณฑลพิเนลลัส รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา จากการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2020 พบว่ามีประชากร 258,308 คน ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 5 ของรัฐฟลอริดา และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในรัฐที่ไม่ใช่ที่ตั้งเทศมณฑล (เมืองเคลียร์วอเทอร์เป็นเมืองที่ตั้งเทศมณฑลของเทศมณฑลพิเนลลัส) เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับสองในพื้นที่อ่าวแทมพา ซึ่งเป็นเขตมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับสองของรัฐฟลอริดา โดยมีประชากรประมาณ 3.29 ล้านคนในปี 2002
# เคนวูด คอร์ปอเรชั่น
เคนวูด คอร์ปอเรชั่น  เป็นแบรนด์สินค้าอิเล็กทรอนิกส์จากประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 เคนวูดได้ควบรวมกิจการกับเจวีซีและเปลี่ยนชื่อเป็นเจวีซีเคนวูด เคนวูดผลิตอุปกรณ์เสียง เช่น วิทยุ AM/FM, เครื่องเล่น/บันทึกเทปคาสเซ็ต, อุปกรณ์วิทยุสมัครเล่น (แฮม), โทรศัพท์มือถือ และลำโพง

 ประวัติ 
บริษัทก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1946 ในชื่อบริษัท Kasuga Radio Co. Ltd. ในเมืองโคมางาเนะ จังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1960 บริษัทได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ทรีโอ คอร์ปอเรชั่น ในปี ค.ศ. 1963 บริษัทได้ก่อตั้งสำนักงานต่างประเทศแห่งแรกที่เทศมณฑลลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกาKenwood Corporation / Company History

ในช่วงต้นทศวรรษ 1960 ผลิตภัณฑ์ของเคนวูดในอเมริกาเหนือได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นทรีโอโดยบริษัท Lafayette Radio โดยเน้นที่วิทยุแบนด์สำหรับประชาชนทั่วไป

 หมายเหตุ
# ตำบลตรอกนอง
ตรอกนอง เป็นตำบลในอำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี เป็นที่ตั้งของน้ำตกตรอกนองในอุทยานแห่งชาติน้ำตกพลิ้ว วันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ส่วนใหญ่พื้นที่เป็นที่ราบและที่ชันและพื้นที่ภูเขา มีป่าไม้อยู่ทั่วไป

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลตรอกนองมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ วันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546

 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลมาบไพและตำบลวังสรรพรส
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลวังสรรพรสและตำบลซึ้ง
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลซึ้ง
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลพลับพลา ตำบลคลองนารายณ์ และตำบลคมบาง (อำเภอเมืองจันทบุรี)

 ประวัติ 
ตรอกนอง เป็นตำบลและหมู่บ้านเก่าแก่ของอำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี วันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 เดิมนั้นชื่อ ต๊กนอง ซึ่งเป็นภาษาชองที่คนพื้นเมืองมีเชื้อสายชอง ใช้เรียกพื้นที่บริเวณนี้ เนื่องจากมีฝนตกชุกมากเป็นพิเศษ เวลามีฝนตกมากและน้ำไหลนองไปทั่วบริเวณ ถึงแม้หมู่บ้านใกล้เคียงฝนจะหยุดตกแล้วบริเวณนี้ยังไม่ยอมหยุดตก ชาวชองที่อาศัยอยู่บริเวณนี้จึงเรียกว่า “บ้านต๊กนอง” ต่อมาได้เรียกชื่อเป็นตกนอง และทางราชการได้เปลี่ยนชื่อใหม่ว่า ตรอกนองประวัติตำบลตรอกนอง อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี - องค์การบริหารส่วนตำบลตรอกนอง สืบค้นเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567

ปี พ.ศ. 2485 เกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทยจึงยุบตำบลตรอกนองเพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณ ปี พ.ศ. 2490 ทางจังหวัดจันทบุรีได้ประกาศแยกพื้นที่หมู่ 10 บ้านตรอกโสน, หมู่ 11 บ้านตรอกนองบน ของตำบลซึ้ง และหมู่ 7,8 บ้านตรอกนองกลาง ของตำบลวังสรรพรส รวม 4 หมู่บ้าน ออกมาจัดตั้งเป็น ตำบลตรอกนอง วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2490 ดังเดิม

ปี พ.ศ. 2546 นายวิทยา ปิณฑะแพทย์ ผู้ว่าราชการจังหวัดจันทบุรี ได้แบ่งพื้นที่หมู่ 1 บ้านตรอกโสน แยกตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ เป็น หมู่ 6 บ้านคลองซาง วันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2546

 การแบ่งเขตการปกครอง 
ตำบลตรอกนองแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
 หมู่ที่ 1 บ้านตรอกโสน
 หมู่ที่ 2 บ้านตรอกนองบน
 หมู่ที่ 3 บ้านตรอกนองกลาง
 หมู่ที่ 4 บ้านตรอกนองกลาง
 หมู่ที่ 5 บ้านตรอกนองล่าง
 หมู่ที่ 6 บ้านคลองซาง
# แม่น้ำมาร์น
แม่น้ำมาร์น  เป็นแม่น้ำในประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเป็นสาขาทางตะวันออกของแม่น้ำแซน ในพื้นที่ทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงปารีส มีควาามยาว  แม่น้ำนี้เป็นส่วนหนึ่งของชื่อจังหวัดอย่าง จังหวัดโอต-มาร์น, จังหวัดมาร์น, จังหวัดแซเนมาร์น และจังหวัดวาล-เดอ-มาร์น

แม่น้ำมาร์นเริ่มต้นที่ที่ราบสูงล็องกร์  ไหลไปทางเหนือโดยทั่วไปแล้วโค้งไปทางตะวันตกระหว่างแซ็ง-ดีซีเยและชาลง-อ็อง-ช็องปาญ ก่อนจะไปบรรจบกับแม่น้ำแซนที่ Charenton ซึ่งอยู่เหนือจากปารีสขึ้นไป
# กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 – ทีมชาย
การแข่งขันแฮนด์บอลชาย เป็นหนึ่งในสองการแข่งขันแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ถือเป็นการแข่งขันแฮนด์บอลชายครั้งที่ห้าที่จัดขึ้นเพื่อชิงเหรียญรางวัลในโอลิมปิก

รายชื่อทีม

รอบคัดเลือก
ทีมต่างๆ แบ่งเป็น 2 กลุ่มจะเล่นกันในรอบหนึ่งเพื่อตัดสินว่าแต่ละกลุ่มควรแข่งขันกันเพื่อตำแหน่งใดในรอบชิงชนะเลิศ

กลุ่ม A

กลุ่ม B

รอบสุดท้าย
 ทีมอันดับ 1 ของแต่ละกลุ่มแข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 1 ในรอบนี้
 อันดับที่ 2 - แข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 3
 อันดับที่ 3 - แข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 5
 อันดับที่ 4 - แข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 7
 อันดับที่ 5 - แข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 9
 อันดับที่ 6 - แข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 11
การแข่งขันทั้งหมดจัดขึ้นในวันที่ 10-11 สิงหาคม

ชิงอันดับที่ 11

ชิงอันดับที่ 9

ชิงอันดับที่ 7

ชิงอันดับที่ 5

ชิงเหรียญทองแดง

ชิงเหรียญทอง

อันดับและสถิติ

สรุปอันดับ
 อันดับ ทีม      4  5  6  7  8  9  10  11  12  

ผู้ทำประตูสูงสุด
+ อันดับ  ชื่อ  ประตู 1  Björn Jilsén  50 2  Vasile Stîngă  64 3  Mile Isaković  39 4  Kang Jae-won  335  Sigurður Gunnarsson 32 Kang Tae-koo 7  Zlatko Portner  30 8  Veselin Vujović  28 9  Cecilio Alonso  27 10  Peter Lash  26
# อำเภอคิตาอาดาจิ
อำเภอคิตาอาดาจิ  เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 14.79 ตารางกิโลเมตร ณ วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2024 มีจำนวนประชากรประมาณ 45,009 คน ความหนาแน่นของประชากร 3,043 คนต่อตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยหนึ่งเทศบาล คือ เมืองอินะ

ชื่ออำเภอมาจากการที่อำเภออาดาจิเดิมได้ถูกแบ่งออกเป็นส่วนที่อยู่ในจังหวัดไซตามะและส่วนที่อยู่ในจังหวัดโตเกียว ด้านเหนือที่อยู่ในจังหวัดไซตามะเรียกว่า "อำเภอคิตาอาดาจิ" และด้านใต้ที่อยู่ในจังหวัดโตเกียวเรียกว่า "อำเภอมินามิอาดาจิ"

 เทศบาล
 เมืองอินะ

 การควบรวมเทศบาล 
 ในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2005 เมืองฟูกิอาเงะรวมเข้ากับนครโคโนซุ
# เครแตย์
เครแตย์  เป็นเทศบาลในเขตชานเมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงปารีส แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ ตั้งอยู่ห่าง  จากใจกลางกรุงปารีส เครแตย์เป็นเมืองหลัก (préfecture) ของจังหวัดวาล-เดอ-มาร์น และเป็นที่ตั้งการปกครองของเขตเครแตย์ นอกจากนี้เมืองแห่งนี้ยังเป็นที่ตั้งของสังฆมณฑลโรมันคาทอลิก และเป็นหนึ่งใน 30 เขตการศึกษาทั่วประเทศของฝรั่งเศสภายใต้กระทรวงศึกษาธิการแห่งชาติอีกด้วย

เครแตย์เป็นเมืองในเขตชานเมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ของปารีส โดยมีแม่น้ำมาร์น ไหลผ่านก่อนที่จะไปบรรจบกับแม่น้ำแซนที่ Charenton-le-Pont
# เวียร์ท
เวียร์ท  เป็นเทศบาลและนครทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกของจังหวัดลิมบืร์ค โดยตั้งอยู่บนเส้นทางรถไฟ ไอนด์โฮเฟิน - มาสทริชท์ ซึ่งเป็นมอเตอร์เวย์ A2 

เวียร์ทมีชื่อเสียงในด้านศูนย์การค้าในร่มที่เรียกว่า "De Munt" ซึ่งเป็นหนึ่งในศูนย์การค้าที่ใหญ่ที่สุดทางตอนใต้ของเนเธอร์แลนด์ ในตัวเมืองมีจัตุรัสหลายแห่งซึ่งมีร้านอาหารและระเบียง เมืองเวียร์ทมีแบรนด์ร้านค้าชื่อดังหลายแห่ง