wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# โรงพยาบาลราชธานี
บริษัท โรงพยาบาลราชธานี จำกัด (มหาชน) เป็นกลุ่มบริษัทประกอบกิจการสถานพยาบาลประเภทที่รับผู้ป่วยไว้ค้างคืน ในลักษณะโรงพยาบาลทั่วไป ภายใต้ชื่อ "โรงพยาบาลราชธานี" และ "โรงพยาบาลราชธานี โรจนะ" ทั้งสองแห่งตั้งอยู่ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีจำนวนเตียงผู้ป่วยภายใต้การบริหารงานรวม 353 เตียง ปัจจุบันเปิดให้บริการศูนย์การแพทย์เฉพาะทางหลากหลาย เช่น ศูนย์โรคกระดูกและข้อ ศูนย์ผ่าตัดด้วยกล้อง คลินิกยาต้านโรคมะเร็ง ศูนย์หัวใจ ศูนย์อุบัติเหตุขนาดใหญ่ และศูนย์ความงาม

เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2533 โดยคณะแพทย์จากคณะแพทยศาสตร์ ศิริราช ได้แก่ นายแพทย์วชิระ วุฒิกุลประพันธ์ แพทย์หญิงพรทิพย์ วุฒิกุลประพันธ์ และนายแพทย์สุรินทร์ ประสิทธิ์หิรัญ ร่วมกับกลุ่มนักธุรกิจ ภายใต้ชื่อ บริษัท อยุธยาเวชการ จำกัด เพราะเห็นว่าพื้นที่อันเป็นแหล่งที่ตั้งของโรงงานและนิคมอุตสาหกรรมนี้ ยังขาดแคลนบริการสาธารณสุข โรงพยาบาลราชธานีถือเป็นโรงพยาบาลเอกชนแห่งแรกของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่ตำบลคลองสวนพลู อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยเริ่มดำเนินงานปี พ.ศ. 2535

บริษัทได้แปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2538 บริษัทได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2559 จากข้อมูล พ.ศ. 2566 มีโครงสร้างผู้ถือหุ้นประกอบด้วย บริษัท โรงพยาบาลราชธานี จำกัด (มหาชน) สัดส่วน 55% บริษัท โรงพยาบาลรามคำแหง จำกัด (มหาชน) สัดส่วน 7%, บริษัท โรงพยาบาลวิภาราม จำกัด สัดส่วน 7%, บริษัท สินแพทย์ จำกัด สัดส่วน 7% และผู้ถือหุ้นรายย่อย สัดส่วน 24%
# ปรัชญาสังคม
ปรัชญาสังคม  เป็นศาสตร์ที่เกี่ยวกับการตั้งคำถามถึงฐานรากของสถาบันทางสังคม พฤติกรรมทางสังคม รวมไปถึงการตีความสังคมในแง่ของค่านิยมมากกว่าความสัมพันธ์เชิงประจักษ์ นักปรัชญาสังคมเน้นการทำความเข้าใจบริบททางสังคมในการตั้งคำถามเกี่ยวกับด้านการเมือง กฎหมาย ศีลธรรม และวัฒนธรรม รวมไปถึงกรอบความคิดเชิงทฤษฎีในหลายด้าน ไม่ว่าจะเป็นภววิทยาสังคม กฎธรรมชาติ สิทธิมนุษยชน ความเท่าเทียมทางเพศ และอื่น ๆ อีกมากมาย
# สัมพันธภาพระหว่างบุคคล
ในจิตวิทยาสังคม สัมพันธภาพระหว่างบุคคล  หรือ มนุษยสัมพันธ์ หมายถึงการรวมตัวกัน ความสัมพันธ์ และความผูกพันระหว่างบุคคลตั้งแต่สองคนขึ้นไป ซึ่งมีหลายแง่มุมที่ซ้อนทับกับแนวคิดของความสัมพันธ์ทางสังคม ซึ่งเป็นหน่วยพื้นฐานที่สุดของการวิเคราะห์ทางสังคมศาสตร์ โดยสัมพันธภาพระหว่างบุคคลจะแตกต่างกันไปตามความใกล้ชิด การเปิดเผยตนเอง ช่วงเวลา การพึ่งพาอาศัยกัน และการกระจายอำนาจ โดยมีหัวข้อหรือแนวโน้มหลักที่เกี่ยวข้องซึ่งได้แก่ ครอบครัว ความเป็นญาติ มิตรภาพ ความรัก การสมรส การดำเนินธุรกิจ การจ้างงาน ความเป็นเพื่อนบ้าน ค่านิยม การค้ำจุน ความเป็นปึกแผ่น และอาจอยู่ภายใต้กฎหมาย บรรทัดฐาน หรือข้อตกลงร่วมกันระหว่างบุคคล และเกิดเป็นรากฐานของสังคมและกลุ่มทางสังคม และเกิดขึ้นเมื่อบุคคลติดต่อสื่อสารหรือมีปฏิสัมพันธ์ซึ่งกันและกันภายในบริบททางสังคมที่เฉพาะเจาะจง และเติบโตได้ด้วยการประนีประนอมอย่างยุติธรรมกันทุกฝ่าย

การวิเคราะห์สัมพันธภาพระหว่างบุคคลแบบสหวิทยาการจะเกี่ยวข้องกับวิชาต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงมานุษยวิทยา ภาษาศาสตร์ สังคมวิทยา เศรษฐศาสตร์ รัฐศาสตร์ การสื่อสาร คณิตศาสตร์ สังคมสงเคราะห์ และวัฒนธรรมศึกษา และไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่วิชาเหล่านั้น
# สินแพทย์
บริษัท สินแพทย์ จำกัด เป็นกลุ่มบริษัทเอกชนประกอบกิจการสถานพยาบาล จากข้อมูล พ.ศ. 2566 ดำเนินการโรงพยาบาล 8 แห่ง

เริ่มแรกประกอบกิจการบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในนามของกลุ่ม บริษัท สินธานี พัฒนาที่ดินในแถบตะวันออกของกรุงเทพมหานคร อย่าง บางกะปิ รามอินทรา หรือ มีนบุรี จากนั้นจึงได้ก่อตั้งโรงพยาบาลสินแพทย์เป็นโรงพยาบาลเอกชน ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2534 ในนามบริษัทสินแพทย์ จำกัด ตั้งอยู่บริเวณถนนรามอินทรา เริ่มเปิดให้บริการดูแลผู้ป่วย เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2536

สินแพทย์ได้ร่วมลงทุนกับเครือโรงพยาบาลรามคำแหง ใน พ.ศ. 2539  ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2546 และ พ.ศ. 2547 ได้ร่วมลงทุนกับโรงพยาบาลวิภาวดีและเครือโรงพยาบาลวิภาราม ตามลำดับ ใน พ.ศ. 2551 ได้เปิดตัวโรงพยาบาลเสรีรักษ์ เพิ่มเป็นเครือสินแพทย์อีกหนึ่งแห่ง ใน พ.ศ.2553 ได้ร่วมลงทุนกับโรงพยาบาลสุขุมวิท ใน พ.ศ. 2558 ได้ร่วมลงทุนกับโรงพยาบาลวิภารามอมตะ ต่อมาใน พ.ศ. 2560 ได้เปิดโรงพยาบาลสินแพทย์ เทพารักษ์  พ.ศ. 2562 ได้เปิดโรงพยาบาลสินแพทย์ ลำลูกกา และ โรงพยาบาลสินแพทย์ ศรีนครินทร์ และในปีเดียวกันนี้ได้ร่วมลงทุนกับ โรงพยาบาลสินแพทย์ กาญจนบุรี ต่อมา พ.ศ. 2566 ได้เปิดโรงพยาบาลสินแพทย์ นครปฐม

โรงพยาบาล
thumb|โรงพยาบาลสินแพทย์ รามอินทรา
 โรงพยาบาลสินแพทย์ รามอินทรา (เขตคันนายาว กรุงเทพมหานคร)
 โรงพยาบาลสินแพทย์ เสรีรักษ์ (เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร)
 โรงพยาบาลสินแพทย์ เทพารักษ์ (จังหวัดสมุทรปราการ)
 โรงพยาบาลสินแพทย์ ลำลูกกา (อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี)
 โรงพยาบาลสินแพทย์ ศรีนครินทร์ (เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร)
 โรงพยบาลสินแพทย์ กาญจนบุรี (จังหวัดกาญจนบุรี)
 โรงพยาบาลสินแพทย์ นครปฐม (จังหวัดนครปฐม)
 โรงพยาบาลเด็กสินแพทย์ (เขตคันนายาว กรุงเทพมหานคร)
# กฎธรรมชาติ
กฎธรรมชาติ  เป็นระบบกฎหมายที่มีพื้นฐานมาจากการสังเกตธรรมชาติมนุษย์อย่างใกล้ชิด จากค่านิยมต่าง ๆ ที่คิดขึ้นโดยผู้สนับสนุนแนวคิดนี้ว่าเป็นเนื้อแท้ของธรรมชาติมนุษย์ ซึ่งสามารถหาข้อสรุปด้วยการให้เหตุผลแบบนิรนัยและสามารถนำไปประยุกต์ใช้แยกจากบทบัญญัติแห่งกฎหมายของรัฐ หรือกฎที่ตั้งขึ้นโดยบุคคลในสังคมได้ โดยทฤษฎีกฎธรรมชาติสามารถหมายถึงทฤษฎีเกี่ยวกับจริยธรรม การเมือง กฎหมาย และศีลธรรมรวมกัน
# มัสยิดอักซา
มัสยิดอักซา  เป็นมัสยิดในเดอะเฮกที่เดิมสร้างเป็นโบสถ์ยิว

อาคารแบบคลาสสิกใหม่ที่ถนน วาเคินสตราต เปิดใช้งานรองรับชาวยิวอัชเกนัซในนครเมื่อ ค.ศ. 1844 จากนั้นจึงมีการขยายอาคารใน ค.ศ. 1922 และเสียหายจากเหตุเพลิงไหม้ใน ค.ศ. 1944 ชาวยิวในนครนี้ประมาณร้อยละ 80 ถูกฆ่าในการสังหารหมู่ ส่วนโบสถ์ยิวก็ถูกปล้น

ใน ค.ศ. 1976 ชุมชนชาวยิวขายอาคารนี้ด้วยเงื่อนไขที่ว่าไม่ให้แปลงเป็นโบสถ์คริสต์ ชุมชนมุสลิมชาวตุรกีในนครเริ่มใช้อาคารนี้ในช่วงเราะมะฎอนเมื่อ ค.ศ. 1979 โดยไม่ได้รับอนุญาต เนื่องจากข้อกังวลด้านความปลอดภัยของมัสยิดก่อนหน้า จากนั้นใน ค.ศ. 1981 ชุมชนตุรกีเข้าครอบครองอาคารหลังนี้ตามกฎหมาย ส่วนชุมชนยิวย้ายไปยังอดีตโบสถ์โปรเตสแตนต์ที่ผ่านการแปลงแล้ว ซึ่งหลังจากนั้นได้รับการดัดแปลงเป็นห้องอยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่ 

อาคารนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งรัฐหมายเลข 459778 ในวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1993

ภาพ
# กรรมวาจก
กรรมวาจก [กำมะวาจก]  คือหน่วยสร้างวาจกที่พบได้ในหลายภาษา ในประโยคกรรมวาจก ประธานมีบทบาทเป็นผู้รับการกระทำหรือผู้ทรงสภาพของกริยาหลัก กล่าวคือ เป็นสิ่งมีชีวิตหรือสิ่งไม่มีชีวิตที่ได้รับผลกระทบหรือเปลี่ยนสภาพจากเหตุการณ์ที่ผู้กระทำก่อขึ้น ต่างจากประโยคกรรตุวาจกที่ซึ่งประธานมีบทบาทเป็นผู้กระทำ ตัวอย่างเช่น ในประโยคกรรมวาจก ต้นไม้ถูกโค่น ประธาน (คือ ต้นไม้) แสดงถึงผู้รับการกระทำแทนที่จะเป็นผู้กระทำกริยา ในทางตรงกันข้าม ประโยค มีคนโค่นต้นไม้ และ ต้นไม้ล้มแล้ว นั้นเป็นประโยคกรรตุวาจกทั้งคู่

ในประโยคกรรมวาจกโดยทั่วไปนั้น สิ่งที่มักจะแสดงออกผ่านกรรม (หรืออาร์กิวเมนต์อื่นในบางกรณี) จะย้ายมาแสดงออกผ่านประธานแทน ในขณะที่สิ่งที่มักจะแสดงออกผ่านประธานจะถูกละออกไปหรือย้ายมาแสดงออกผ่านส่วนเติมต่อของประโยค ดังนั้น การเปลี่ยนนัยความหมายเชิงกรรตุวาจกเป็นนัยความหมายเชิงกรรมวาจกจึงเป็นกระบวนการลดหน่วยพึ่งพาของกริยา (หรืออีกนัยหนึ่งคือ "กระบวนการลดการถ่ายผ่าน") เพราะนัยความหมายเชิงสกรรมกริยาได้ถูกลดทอนหรือเปลี่ยนเป็นนัยความหมายเชิงอกรรมกริยาในทางวากยสัมพันธ์ อย่างไรก็ตาม กรณีเช่นนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเสมอไป เช่น ในภาษาญี่ปุ่น หน่วยสร้างกรรมวาจกไม่จำเป็นต้องทำให้หน่วยพึ่งพาของกริยาลดลง

ภาษาหลายภาษามีทั้งกรรตุวาจกและกรรมวาจก ทำให้การสร้างประโยคมีความยืดหยุ่นมากขึ้นเนื่องจากทั้งผู้กระทำและผู้รับการกระทำในทางอรรถศาสตร์มีโอกาสรับบทบาทเป็นประธานในทางวากยสัมพันธ์ได้ กรรมวาจกช่วยให้ผู้พูดสามารถจัดโครงสร้างสัมพันธสารด้วยการวางบุคคลหรือสิ่งอื่น ๆ นอกเหนือจากผู้กระทำไว้ในตำแหน่งประธานได้ กลวิธีนี้อาจใช้เพื่อเน้นผู้รับการกระทำหรือบทบาทใจความหลักอื่น ๆ ให้เด่นขึ้น นอกจากนี้ยังอาจเป็นประโยชน์เมื่อผู้รับการกระทำเป็นหัวข้อของบทสนทนาที่กำลังดำเนินอยู่ หรือเมื่อผู้พูดต้องการหลีกเลี่ยงการระบุตัวตนของผู้กระทำ
# หนังสือเนหะมีย์
หนังสือเนหะมีย์  ในคัมภีร์ฮีบรู เนื้อหาส่วนใหญ่อยู่ในรูปบันทึกความทรงจำจากมุมมองบุคคลที่หนึ่งโดยเนหะมีย์ชาวยิวซึ่งเป็นข้าราชการระดับสูงในราชสำนักเปอร์เซีย เกี่ยวกับการสร้างกำแพงของเยรูซาเล็มขึ้นใหม่หลังการตกเป็นเชลยในบาบิโลน และการถวายเมืองกับประชาชนของเมืองให้กับธรรมบัญญัติของพระเจ้า (โทราห์) 

โดยทั่วไปหนังสือเนหะมีย์ถือว่าเป็นหนังสือแยกต่างหากภายในคัมภีร์ไบเบิลตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 ก่อนหน้านี้หนังสือเนหะมีย์รวมอยู่ในหนังสือเอสรา แต่ในคัมภีร์ไบเบิลศาสนาคริสต์ภาษาละตินตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 เป็นต้นไป หนังสือเอสราในคัมภีร์ไบเบิลฉบับวัลเกตได้แบ่งออกเป็นหนังสือ 2 เล่มแยกกัน เรียกว่าหนังสือเอสราฉบับที่ 1 และฉบับที่ 2 ตามลำดับ การแยกนี้ได้กลายเป็นสารบบด้วยคัมภีร์ไบเบิลที่ตีพิมพ์ครั้งแรกในภาษาฮีบรูและภาษาละติน การแปลคัมภีร์ไบเบิลโดยโปรเตสแตนต์สายปฏิรูปในกลางศตวรรษที่ 16 ที่ผลิตในเจนีวาเป็นฉบับแรกที่เสนอชื่อ 'หนังสือเนหะมีย์' สำหรับหนังสือที่ก่อนหน้านี้เรียกด้วยชื่อ 'หนังสือเอสรา ฉบับที่ 2'

 ภาพรวม 
เหตุการณ์ในหนังสือเนหะมีย์เกิดขึ้นในครึ่งหลังของศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล หนังสือเนหะมีห์ร่วมกับหนังสือเอสราในชื่อ เอสรา-เนหะมีย์ เป็นส่วนสุดท้ายของเรื่องเล่าประวัติศาสตร์ของคัมภีร์ฮีบรู

แกนกลางดั้งเดิมของหนังสือเป็นบันทึกความทรงจำจากมุมมองบุคคลที่หนึ่งที่อาจนำมารวมกับแกนกลางของหนังสือเอสราเมื่อราว 400 ปีก่อนคริสตกาล การแก้ไขเพิ่มเติมอาจดำเนินต่อไปจนถึงสมัยเฮลเลนิสต์Paul Cartledge, Peter Garnsey, Erich S. Gruen (editors), Hellenistic Constructs: Essays In Culture, History, and Historiography, p. 92 (University of California Press, 1997). 

หนังสือเล่าเรื่องเกี่ยวกับเนหะมีย์ที่ราชสำนักของกษัตริย์ในสุสาได้รับแจ้งว่าเยรูซาเล็มยังไม่มีกำแพงจึงตั้งใจที่จะฟื้นฟูกำแพง กษัตริย์ทรงแต่งตั้งเนหะมีย์เป็นผู้ว่าราชการของยูดาห์ และเนหะมีย์ก็เดินทางไปยังเยรูซาเล็ม ที่นั่นเนหะมีย์ได้ดำเนินการสร้างกำแพงขึ้นใหม่แม้ว่ามีการต่อต้านจากศัตรูของอิสราเอล แล้วปฏิรูปชุมนุมชนให้สอดคล้องกับธรรมบัญญัติของโมเสส หลังอยู่ในเยรูซาเล็ม 12 ปี เนหะมีย์กลับไปสุสา แต่ต่อมาก็กลับมาเยือนเยรูซาเล็มอีกครั้ง เนหะมีย์พบว่าชาวอิสราเอลเสื่อมถอยและรับชาวต่างชาติที่ไม่ใช่ชาวยิวเป็นภรรยา เนหะมีย์จึงพักอยู่ที่เยรูซาเล็มเพื่อบังคับใช้ธรรมบัญญัติ
# แชนเดลา
แชนเดลา  เป็นสายพันธุ์โปเกมอนในแฟรนไชส์โปเกมอนของนินเทนโดและเกมฟรีก สร้างโดยเค็ง ซูงิโมริ
# เอียน เซนต์จอห์น
จอห์น "เอียน" เซนต์จอห์น (, 7 มิถุนายน 1938 – 1 มีนาคม 2021) เป็นนักฟุตบอล โค้ช และสื่อมวลชนชาวสกอตแลนด์ เซนต์ จอห์นเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับลิเวอร์พูลตลอดช่วงทศวรรษ 1960 เซ็นสัญญาโดยบิลล์ แชงคลีในปี 1961 เซนต์ จอห์นเป็นสมาชิกคนสำคัญที่พาทีมลิเวอร์พูลขึ้นมาจากดิวิชัน 2 และคว้าแชมป์ดิวิชัน 1 2 สมัย เอฟเอคัพ 1 สมัย ซึ่งเขายิงประตูชัยในนาทีที่ 117 ในรอบชิงชนะเลิศปี 1965 เขาเล่นให้กับสกอตแลนด์ 21 นัดยิงได้ 9 ประตู

 อาชีพ 
 มาเธอร์เวลล์ 
เซนต์จอห์นมีพี่น้อง 6 คน อเล็กซ์ พ่อของพวกเขา ซึ่งเป็นช่างเหล็ก เสียชีวิตเมื่อเอียนอายุเพียง 6 ขวบ เอียนยังแสดงความสามารถในการชกมวยตั้งแต่ยังเป็นเด็ก แต่แม่ของเขาไม่ชอบใจ หลังจากเล่นฟุตบอลให้กับทีมเยาวชนและทีมโรงงานตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่นในขณะที่ทำงานในอุตสาหกรรมท้องถิ่นรวมถึงที่ Colville Steelworks เซนต์จอห์นเริ่มอาชีพของเขากับมาเธอร์เวลล์ ทีมเชียร์ในวัยเด็ก โดยเซ็นสัญญาเป็นนักฟุตบอลอาชีพในปี 1957 หลังจากย้ายไปเล่นให้กับทีม Douglas Water Thistle; เขาฝึกงานด้านวิศวกรรม (เป็นงานที่เขายอมรับว่าเขาไม่ชอบ) ต่อไปอีก 2 ปี

มาเธอร์เวลล์คุมทีมโดยบ็อบบี แอนเซลล์ และเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มผู้เล่นดาวรุ่งมากพรสวรรค์ (รวมทั้งแอนดี เวียร์, วิลลี ฮันเตอร์ และแซมมี รีด) ที่ได้รับฉายาว่า "แอนเซลล์เบบส์" (ตั้งฉายาตามบัสบีเบบส์กลุ่มนักเตะดาวรุ่งมากพรสวรรค์ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด)Ancell's Babes: Steelmen, Sinners and the Saint, The Football Pink, 12 February 2019 การประเดิมสนามครั้งแรกของเขาคือกับ Queen of the South ในเกมเยือนที่ Palmerston Park เซนต์จอห์นทำแฮตทริกให้มาเธอร์เวลล์ภายในเวลา 2 นาที 30 วินาทีในการเจอกับฮิเบอร์เนียนในปี 1959 ซึ่งเป็นหนึ่งในสถิติที่เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลสก็อต เขาออกจากมาเธอร์เวลล์ในปี 1961 โดยทำได้ 105 ประตูจากการลงเล่น 144 นัดในทุกรายการให้กับสโมสร

 ลิเวอร์พูล 
เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 1961 เขาย้ายไปร่วมทีมลิเวอร์พูลด้วยค่าตัว 37,500 ปอนด์ (เทียบเท่ากับ 900,000 ปอนด์ในปี 2021) สร้างสถิติใหม่ของสโมสรในขณะนั้น เขาถูกบิลล์ แชงคลีพามาที่สโมสรเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับฤดูกาล 1961–62 ในขณะนั้นสโมสรยังอยู่ในดิวิชัน 2 หลายปีต่อมา หลังจากที่แชงคลีวางมือจากการเป็นผู้จัดการทีม เขาบรรยายถึงการมาถึงของเซนต์จอห์นว่า เขามาพร้อมกับรอน ยีตส์ในช่วงฤดูร้อน ในฐานะ "จุดเปลี่ยน" ของสโมสรเมื่อพวกเขาเริ่มการเปลี่ยนแปลงสู่ 1 ในทีมฟุตบอลชั้นนำของยุโรป

thumb|left|ทีมลิเวอร์พูล รวมถึงเอียน เซนต์จอห์น ก่อนยูโรเปียนคัพ ฤดูกาล 1966–67 รอบแรก เลกที่ 2

เซนต์จอห์นประเดิมสนามให้กับลิเวอร์พูลในเกมเมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บี พบกับเอฟเวอร์ตัน ซึ่งเป็นคู่แข่งร่วมเมืองในลิเวอร์พูลซีเนียร์คัพ แม้ว่าลิเวอร์พูลจะแพ้ 3–4 แต่เขาก็ประกาศการมาถึงของเขาด้วยการยิงทั้ง 3 ประตูให้ทีม เขายิงไปทั้งหมด 18 ประตูในฤดูกาลแรกให้กับลิเวอร์พูล และพลาดการลงเล่นไป 2 นัด
# ยูเอสเอส ทีโอดอร์ โรเซอเวลต์ (CVN-71)
ยูเอสเอส ทีโอดอร์ โรเซอเวลต์ (CVN-71)  เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินขับเคลื่อนด้วยพลังงานนิวเคลียร์ลำดับที่ 4 จากทั้งหมด 10 ลำในกลุ่มเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ของกองทัพเรือสหรัฐ ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ ทีโอดอร์ โรเซอเวลต์ ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนที่ 26 ผู้สนับสนุนอำนาจทางทะเลของกองทัพเรือสหรัฐ เรือลำนี้เป็นเรือลำที่ 4 ที่ได้รับเกียรติให้ตั้งชื่อตามทีโอดอร์ โรเซอเวลต์ โดย 3 ลำก่อนหน้าใช้ชื่อเต็ม และอีก 1 ลำใช้เพียงนามสกุล นอกจากนี้ ยังมีเรือของกองทัพเรือสหรัฐอีก 3 ลำที่มีชื่อ "โรเซอเวลต์" เพื่อเป็นเกียรติแก่สมาชิกในตระกูลโรเซอเวลต์ สัญญาณเรียกขานทางวิทยุของเรือบรรทุกเครื่องบินลำนี้คือ "Rough Rider" ซึ่งเป็นชื่อเล่นของหน่วยทหารม้าอาสาสมัครของประธานาธิบดีโรเซอเวลต์ในช่วงสงครามสเปน–อเมริกา เรือถูกปล่อยลงน้ำในปี 1984 และได้เข้าร่วมปฏิบัติการครั้งแรกในสงครามอ่าวเปอร์เซียเมื่อปี 1991
# เอสรา 2
เอสรา 2  เป็นบทที่ 2 ของหนังสือเอสราของพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์หรือของหนังสือเอสรา-เนหะมีย์ในคัมภีร์ฮีบรูซึ่งถือว่าหนังสือเอสราและหนังสือเนหะมีย์เป็นหนังสือเล่มเดียวกัน ธรรมเนียมของศาสนายูดาห์ระบุว่าเอสราเป็นผู้เขียนของหนังสือเอสรา-เนหะมีย์รวมถึงหนังสือพงศาวดารBabylonian Talmud Baba Bathra 15a, apud Fensham 1982, p. 2 แต่นักวิชาการสมัยโดยทั่วไปเชื่อว่าผู้เรียบเรียงจากศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล (ที่เรียกว่า "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร") เป็นผู้เขียนสุดท้ายของหนังสือเหล่านี้ ตอนที่ประกอบด้วยบทที่ 1 ถึง 6 เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ก่อนการมาถึงของเอสราในผ่นดินยูดาห์ เมื่อ 468 ปีก่อนคริสตกาลDavies, G. I., Introduction to the Pentateuch in Barton, J. and Muddiman, J. (2001), The Oxford Bible Commentary , p. 19 บทที่ 2 ของหนังสือเอสราประกอบด้วยรายนามที่เรียกว่า "รายนามโกลาห์" (Golah List) ของผู้คนที่กลับจากบาบิโลนมายังยูดาห์ตามพระราชกฤษฎีกาของไซรัส "ตามลำดับพงศ์พันธ์ ครอบครัว และที่อยู่"

 ต้นฉบับ 
thumb|right|200px|หน้าของต้นฉบับภาษาละตินของ 2 พงศาวดาร (ส่วนจบ) และเอสรา 1:1–4:3 ในฉบับกีกัส (Codex Gigas) สำเนาต้นฉบับในยุคกลางที่หลงเหลืออยู่ที่ใหญ่ที่สุดในโลก (จากศตวรรษที่ 13)
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 70 วรรค

 พยานต้นฉบับ 
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) หนังสือเอสรา-เนหะมีย์ทั้งเล่มหายไปจากฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex) ตั้งแต่การจลาจลต่อต้านชาวยิวในอะเลปโปในปี ค.ศ. 1947

ยังมีคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; A; ศตวรรษที่ 5)

หนังสือกรีกโบราณที่เรียกว่า 1 เอสดราส (Greek: Ἔσδρας Αʹ) ประกอบด้วยเนื้อหาบางส่วนของ 2 พงศาวดาร, เอสรา และเนหะมีย์ รวมอยู่ในฉบับส่วนใหญ่ของเซปทัวจินต์ และอยู่ในลำดับก่อนหนังสือเดี่ยวของเอสรา–เนหะมีย์ (ซึ่งมีชื่อในภาษากรีกว่า Ἔσδρας Βʹ) 1 เอสดราส 5:7–46 เทียบเท่ากับเอสรา 2 (รายนามเชลยที่กลับ)Catholic Encyclopedia: Esdras: THE BOOKS OF ESDRAS: III EsdrasJewish Encyclopedia: Esdras, Books of: I Esdras

 ชุมนุมชน (2:1–63) 

 ทั้งหมด (2:64–67) 

 ของถวายแก่พระวิหาร (2:68–69) 

 การตั้งรกรากใหม่ (2:70)
# ยูเอสเอส เอบราแฮม ลิงคอล์น (CVN-72)
ยูเอสเอส เอบราแฮม ลิงคอล์น (CVN-72)  เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินขับเคลื่อนด้วยพลังงานนิวเคลียร์ลำดับที่ 5 จากทั้งหมด 10 ลำในกลุ่มเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ของกองทัพเรือสหรัฐ และเป็นเรือรบลำที่ 3 ของกองทัพเรือที่ได้รับการตั้งชื่อตามอดีตประธานาธิบดีเอบราแฮม ลิงคอล์น ปัจจุบันประจำการอยู่ที่ฐานทัพอากาศกองทัพเรือนอร์ทไอแลนด์ นครแซนดีเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยเป็นส่วนหนึ่งของทัพเรือแปซิฟิกสหรัฐ ขึ้นตรงต่อผู้บัญชาการกองกำลังทางอากาศทัพเรือแปซิฟิก ปฏิบัติหน้าที่ในฐานะเรือธงของกองเรือจู่โจมที่ 3 (CSG-3) และเป็นที่ประจำการของกองบินประจำเรือบรรทุกที่ 9 (CVW-9) 

เรือลำนี้กลับมาเข้าประจำการอีกครั้งเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2017 หลังเสร็จการปรับปรุงและซ่อมแซมครั้งใหญ่ (RCOH) ที่อู่เรือนิวพอร์ตนิวส์ ในวันที่ 1 เมษายน 2019 ยูเอสเอส เอบราแฮม ลิงคอล์น ถูกส่งไปประจำการยังตะวันออกกลางในฐานะเรือธงของกองเรือจู่โจมที่ 12 (CSG-12) และเป็นที่ประจำการให้กับกองบินประจำเรือบรรทุกที่ 7 (CVW-7)
# เอสรา 1
เอสรา 1  เป็นบทแรกของหนังสือเอสราของพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์หรือของหนังสือเอสรา-เนหะมีย์ในคัมภีร์ฮีบรูซึ่งถือว่าหนังสือเอสราและหนังสือเนหะมีย์เป็นหนังสือเล่มเดียวกัน ธรรมเนียมของศาสนายูดาห์ระบุว่าเอสราเป็นผู้เขียนของหนังสือเอสรา-เนหะมีย์รวมถึงหนังสือพงศาวดารBabylonian Talmud Baba Bathra 15a, apud Fensham 1982, p. 2 แต่นักวิชาการสมัยโดยทั่วไปเชื่อว่าผู้เรียบเรียงจากศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล (ที่เรียกว่า "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร") เป็นผู้เขียนสุดท้ายของหนังสือเหล่านี้

เอสรา 1 ประกอบด้วยเรื่องเล่าเกี่ยวกับพระราชกฤษฎีกาของไซรัสและการกลับมายูดาห์ครั้งแรกหลังการพลัดถิ่นนำโดยเชชบัสซาร์ รวมถึงการคืนเครื่องใช้ของพระวิหารศักดิ์สิทธิ์ และยังเป็นส่วนหนึ่งของตอนที่ประกอบด้วยบทที่ 1 ถึง 6 เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ก่อนการมาถึงของเอสราในผ่นดินยูดาห์ เมื่อ 468 ปีก่อนคริสตกาลDavies, G. I., Introduction to the Pentateuch in Barton, J. and Muddiman, J. (2001), The Oxford Bible Commentary , p. 19 ประโยคเปิดของบทนี้ (และหนังสือเล่มนี้) เหมือนกันกับประโยคสุดท้ายของ 2 พงศาวดาร

 กระบอกไซรัส 
กระบอกไซรัสมีข้อความที่เกี่ยวข้องกับพระราชกฤษฎีกาของไซรัสซึ่งให้ภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ของหนังสือเอสรา:

พระราชกฤษฎีกาของไซรัสมีความสำคัญต่อการกลับมาของชาวยิว เพราะแสดงให้เห็นว่าพวกเขาไม่ได้หลุดพ้นจากอำนาจบาบิโลน แต่ได้รับพระบรมราชานุญาตจากกษัตริย์แห่งเปอร์เซียในปีแรกแห่งรัชสมัยของพระองค์ และการบรรลุผลสำเร็จของคำเผยพระวจจนะเจ็ดสิบปีของเยเรมีย์ (,)

 ต้นฉบับ 
right|thumb|200px|สดมภ์ขวาของหน้า 575 ของคัมภีร์ไบเบิลภาษากรีกฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; คริสต์ศตวรรษที่ 4) จากหอสมุดวาติกัน ประกอบด้วย 1 เอสดราส 1:55–2:5
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 11 วรรค

 พยานต้นฉบับ 
มีคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล สำนาต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; B; คริสต์ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; A; คริสต์ศตวรรษที่ 5)

หนังสือกรีกโบราณที่เรียกว่า 1 เอสดราส (Greek: Ἔσδρας Αʹ) ประกอบด้วยเนื้อหาบางส่วนของ 2 พงศาวดาร, เอสรา และเนหะมีย์ รวมอยู่ในฉบับส่วนใหญ่ของเซปทัวจินต์ และอยู่ในลำดับก่อนหนังสือเดี่ยวของเอสรา–เนหะมีย์ (ซึ่งมีชื่อในภาษากรีกว่า Ἔσδρας Βʹ) 1 เอสดราส 2:1–14 เทียบเท่ากับเอสรา 1:1–11 (พระราชกฤษฎีกาของไซรัส)Catholic Encyclopedia: Esdras: THE BOOKS OF ESDRAS: III EsdrasJewish Encyclopedia: Esdras, Books of: I Esdras

สำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูคือฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) หนังสือเอสรา-เนหะมีย์ทั้งเล่มหายไปจากฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex) ตั้งแต่การจลาจลต่อต้านชาวยิวในอะเลปโปในปี ค.ศ. 1947

 เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล 
right|thumb|200px|พงศาวดารนาโบนีดัสซึ่งระบุตำแหน่งของไซรัสเป็น "กษัตริย์แห่งเปอร์เซีย"
right|thumb|200px|ด้านหน้าของกระบอกไซรัสมีจารึกคล้ายกับพระราชกฤษฎีกาของไซรัส

เอสรา 1 เริ่มต้นด้วยการให้บริบททางประวัติศาสตร์ของเหตุการณ์จริง: "ในปีแรกแห่งรัชกาลไซรัสกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย" แต่ตามมาทันทีด้วยความเกี่ยวกับพระยาห์เวห์ผู้ทรงมีอำนาจควบคุมที่แท้จริงและได้ตรัสเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้แล้วตั้งแต่ก่อนการประสูติของไซรัส (อิสยาห์ 44:28; 45:13) และการทำให้พระวจนะผ่านการเผยของเยเรมีย์สำเร็จ

 ววรค 1 

 ววรค 2 

 วรรค 3

 วรรค 4 

 วรรค 7 

ทรัพย์ของพระวิหารที่เนบูคัดเนสซาร์นำไป (2 พงศาวดาร 36:18) ได้กลับคืนสู่เยรูซาเล็มในตอนนี้
# ยูเอสเอส จอห์น ซี. สเตนนิส (CVN-74)
ยูเอสเอส จอห์น ซี. สเตนนิส (CVN-74)  เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินขับเคลื่อนด้วยพลังงานนิวเคลียร์ลำดับที่ 7 จากทั้งหมด 10 ลำในกลุ่มเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ของกองทัพเรือสหรัฐ ได้รับการตั้งชื่อตาม จอห์น ซี. สเตนนิส อดีตสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐจากรัฐมิสซิสซิปปี ผู้ซึ่งมีบทบาทสำคัญในกิจการกองทัพเรือสหรัฐ เป็นผู้สนับสนุนการพัฒนากองทัพเรือให้มีความทันสมัยและเข้มแข็ง และผลักดันให้มีการสร้างเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ จนได้รับการยกย่องว่าเป็น "บิดาแห่งกองทัพเรือสหรัฐสมัยใหม่"

ยูเอสเอส จอห์น ซี. สเตนนิส เข้าประจำการเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 1995 ปัจจุบันประจำการชั่วคราวอยู่ที่นอร์ฟอล์ก รัฐเวอร์จิเนีย เนื่องจากกำลังอยู่ในช่วงการเติมเชื้อเพลิงและปรับปรุงซ่อมแซมครั้งใหญ่ (Refueling and Complex Overhaul - RCOH) ซึ่งเริ่มต้นขึ้นในปี 2019 เมื่อการปรับปรุงซ่อมแซมเสร็จสิ้นในช่วงใดช่วงหนึ่งของทศวรรษที่ 2020 เรือจะกลับไปประจำการที่เบรเมอร์ตัน รัฐวอชิงตัน
# เนหะมีย์ 1
เนหะมีย์ 1  เป็นบทแรกของหนังสือเนหะมีย์ของพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือเป็นบทที่ 11 ของหนังสือเอสรา-เนหะมีย์ในคัมภีร์ฮีบรูซึ่งถือว่าหนังสือเอสราและหนังสือเนหะมีย์เป็นหนังสือเล่มเดียวกัน ธรรมเนียมของศาสนายูดาห์ระบุว่าเอสราเป็นผู้เขียนของหนังสือเอสรา-เนหะมีย์รวมถึงหนังสือพงศาวดารBabylonian Talmud Baba Bathra 15a, apud Fensham 1982, p. 2 แต่นักวิชาการสมัยโดยทั่วไปเชื่อว่าผู้เรียบเรียงจากศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล (ที่เรียกว่า "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร") เป็นผู้เขียนสุดท้ายของหนังสือเหล่านี้ บทที่ 1 ของหนังสือเนหะมีย์เล่าถึงตำแหน่งของเนหะมีย์ในราชสำนักเปอร์เซียและความศรัทธาแรงกล้าของเขา

 ต้นฉบับ 
thumb|right|200px|หน้าของต้นฉบับภาษาละตินของเอสรา 8:22–10:44 (ส่วนจบ) และเนหะมีย์ 1:1–3:8 ในฉบับกีกัส (Codex Gigas) สำเนาต้นฉบับในยุคกลางที่หลงเหลืออยู่ที่ใหญ่ที่สุดในโลก (จากศตวรรษที่ 13)
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 11 วรรค

 พยานต้นฉบับ 
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)

ยังมีคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; A; ศตวรรษที่ 5)

 รายงาน (1:1–3) 
thumb|right|200px|เนหะมีย์รับรายงานจากเยรูซาเล็ม ภาพวาดของหนังสือเนหะมีย์บทที่ 1 ภาพวาดคัมภีร์ไบเบิลโดยจิม แพ็ดเก็ตต์
ส่วนนี้เปิดด้วยบันทึกความทรงจำ (บทที่ 1–8) ของเนหะมีย์บุตรฮาคาลิยาห์ ผู้รับราชการในเปอร์เซียในฐานะข้าราชสำนัก แต่กังวลเกี่ยวกับสวัสดิภาพของเหล่าชาวยิวที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มในเวลานั้น ไม่กี่วรรคแรกของบทนี้บ่งชี้ถึงจุดเน้นของหนังสือเนหะมีย์ทั้งเล่ม เริ่มด้วยการแนะนำปัญหาคือ "สภาวะอันน่าสังเวชของเยรูซาเล็ม" ตามด้วยวิธีแก้ปัญหานี้ในบทถัด ๆ ไปและผลกระทบที่ตามมาต่อชุมนุมชนโดยทั่วไป

 วรรค 1 
นี่คือถ้อยคำของเนหะมีย์ บุตรฮาคาลิยาห์
ต่อมาในเดือนคิสเลฟในปีที่ยี่สิบ ขณะที่ข้าพเจ้าอยู่ในสุสาเมืองป้อม THSV11
"คิสเลฟ":  ในขณะที่เอสราใช้เดือนแบบระบุด้วยตัวเลข (ระบบการเรียกของโทราห์) เนหะมีย์ใช้ 'ชื่อเดือนตามปฏิทินของบาบิโลน'
"ปีที่ยี่สิบ": ในรัชสมัยของอารทาเซอร์ซีสที่ 1 เทียบได้กับ 445 ปีก่อนคริสตกาล ภายหลังจากเอสราไปถึงเยรูซาเล็ม 13 ปี
"สุสา": หรือชูชาน 
"เมืองป้อม" (ThaKJV: "ปราสาท"): หรือ "พระราชวังที่มีป้อมปราการ" อาจเป็นที่อื่น ๆ ในหนังสือ

 วรรค 2 
ฮานานีพี่น้องของข้าพเจ้าคนหนึ่งมาจากยูดาห์กับชายบางคน ข้าพเจ้าได้ไต่ถามถึงพวกยิวที่หนีได้ ผู้ซึ่งเหลือจากพวกที่ถูกกวาดไปเป็นเชลย และถามเรื่องเกี่ยวกับเยรูซาเล็ม THSV11
"พี่น้อง": อาจเป็น "พี่น้อง" ในความหมายเชิงอุปมา แต่วิลเลียมสัน เขียนหมายเหตุของ ให้ความเห็นว่าควรเป็น "พี่น้อง" ในความหมายโดยตรง

 วรรค 3 
เขาทั้งหลายพูดกับข้าพเจ้าว่า "ผู้ที่เหลือจากพวกที่ถูกกวาดไปเป็นเชลยซึ่งอยู่ในมณฑลมีความลำบากและความอับอายมาก กำแพงเมืองเยรูซาเล็มก็พังลง และประตูเมืองก็ถูกไฟทำลายเสีย" THSV11
ข่าวสถานะของเยรูซาเล็มทำให้เนหะมีย์รู้สึกไม่สบายใจ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะ 'ความอับอาย' (ความไม่พอใจ; herpa) ของสถานการณ์นี้ ("จากการเยาะเย้ยของคนต่างชาติ", สดุดี 69:20, 21; 71:13; 89:51; 119:22; อิสยาห์ 51:7; เยเรมีย์ 51:51; เพลงคร่ำครวญ 3:61; เศฟันยาห์ 2:8) แต่อาจะเป็นเพราะเขาประหลาดใจที่ 'กำแพงยังคงพังลงแม้ว่าพระวิหารจะถูกสร้างขึ้่นใหม่แล้วก็ตาม'

 เนหะมีย์อธิษฐาน (1:4–11)
# เนหะมีย์
เนหะมีย์ (;  Nəḥemyā, "เวห์ทรงปลอบโยน") เป็นบุคคลหลักในหนังสือเนหะมีย์ซึ่งบรรยายถึงพันธกิจของเนหะมีย์ในการสร้างเยรูซาเล็มขึ้นใหม่ในยุคพระวิหารที่สอง เนหะมีย์เป็นผู้ว่าราชการของแคว้นยูเดียแห่งเปอร์เซียภายใต้การปกครองของอารทาเซอร์ซีสที่ 1 แห่งเปอร์เซีย (465–424 ปีก่อนคริสตกาล)

นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าเนหะมีย์เป็นบุคคลที่มีตัวตนในประวัติศาสตร์จริง และบันทึกความทรงจำของเนหะมีย์ (Nehemiah Memoir) ซึ่งเป็นชื่อที่นักวิชาการตั้งให้กับบางส่วนของหนังสือที่เขียนด้วยมุมมองของบุคคลที่หนึ่ง มีความน่าเชื่อถือทางประวัติศาสตร์For confirmation that many scholars share this view, see For confirmation that most scholars share this view, see For an author who disagrees with the scholarly majority position on the historicity of Nehemiah and Ezra, but acknowledges the existence of that majority, see  เนหะมีย์ได้รับการยกย่องเป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิกซึ่งกำหนดให้วันฉลองของเนหะมีย์คือวันที่ 13 กรกฎาคม วันเดียวกับของเอสราที่เป็นคนร่วมสมัยกับเนหะมีย์ เนหะมีย์ยังได้รับการยกย่องเป็นนักบุญในคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ซึ่งกำหนดให้วันฉลองของเนหะมีย์คือวันที่ 17 ธันวาคม