wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เดเอ็ฟเบ-โพคาล 2024 รอบชิงชนะเลิศ
การแข่งขัน เดเอ็ฟเบ-โพคาล 2024 รอบชิงชนะเลิศ เป็นการตัดสินหาผู้ชนะของ เดเอ็ฟเบ-โพคาล ฤดูกาล 2023–24, ฤดูกาลที่ 81 ของฟุตบอลถ้วยหลักของเยอรมนี. นัดนี้ลงเล่นไปเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 ที่สนาม โอลึมเพียชตาดิโยน ใน เบอร์ลิน.

ทีม
ในตารางด้านล่างนี้, คู่ชิงชนะเลิศนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1943 จะเป็นยุคทสชัมเมอร์โพคาล, ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 จะเป็นยุค เดเอ็ฟเบ-โพคาล.

 ทีม จำนวนการลงสนามครั้งที่ผ่านมา (ตัวหนาหมายถึงทีมชนะเลิศ) แอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น 7 (1961, 1972, 1976, 1981, 1990, 1996, 2003) ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน 4 (1993, 2002, 2009, 2020)

เส้นทางสู่รอบชิงชนะเลิศ
เดเอ็ฟเบ-โพคาล เริ่มต้นกับ 64 ทีมในการแข่งขันรูปแบบถ้วยน็อคเอาต์ตกรอบเดียว. มีทั้งหมดห้ารอบนำหน้าก่อนถึงนัดชิงชนะเลิศ. แต่ละทีมถูกจับสลากพบกับทีมอื่น, และผู้ชนะหลังจบ 90 นาทีจะได้ผ่านเข้ารอบ. ถ้าเสมอกัน, 30 นาทีของ การต่อเวลาพิเศษ จะได้ลงเล่น. ถ้าผลการแข่งขันยังคงระดับอยู่, การดวลลูกโทษ จะเป็นวิธีที่นำมาใช้ในการตัดสินหาทีมชนะเลิศ.

หมายเหตุ: ผลการแข่งขันด้านล่างนี้, ผลของทีมที่เข้าชิงชนะเลิศจะขึ้นเป็นตัวเลขแรก (H: เหย้า; A: เยือน).
 แอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น รอบ ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน คู่แข่งขัน ผล เดเอ็ฟเบ-โพคาล ฤดูกาล 2023–24 คู่แข่งขัน ผล ร็อต-ไวบ์ โคเบลนซ์ 5–0 (A) รอบแรก เตอูโตเนีย ออทเทินเซิน 8–0 (A) แอร์สเทอ เอ็ฟเซ เคิลน์ 3–2 (H) รอบสอง เอ็สเฟา ซานด์เฮาเซิน 5–2 (A) แอร์สเทอ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค 2–0 (H) รอบ 16 ทีมสุดท้าย เอ็สเซ พาเดอร์บอร์น 3–1 (H) แฮร์ทา เบเอ็สเซ 3–1 (A) รอบก่อนรองชนะเลิศ เฟาเอ็ฟเบ ชตุทท์การ์ท 3–2 (H) แอร์สเทอ เอ็ฟเซ ซาร์บรึคเคิน 2–0 (A) รอบรองชนะเลิศ ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ 4–0 (H)

แมตช์

รายละเอียด

 GK 18 ยูลีอาน คราห์ลRB 31 เบน โซลินสกี   CB 33 ยัน เอลเวดี  CB 2  โบริส โทมิอักLB 15 ตีโมเตอุสซ์ ปูชัคซ์DM 26 ฟิลิป คาล็อชRM 8  ฌีน ซิมเมอร์ (กัปตัน)   CM 7  มาร์ลอน ริทเทอร์CM 20 โทเบียส รัสชล์   LM 11 เคนนี ปรินซ์ เรดอนโด   CF 19 ดานีเอ็ล ฮันส์ลิก   ผู้เล้นสำรอง:GK 32 โรบิน ฮิมเมิลมันน์DF 5  เควิน คราอุสDF 6  อัลมามี ตูเร   DF 27 ฟรังค์ รอนสตัดต์MF 4  อาฟีซ อาเรมูMF 10 ฟิลิปป์ เคลเมนต์    FW 9  รักนาร์ อาเช   FW 17 แอรอน โอโปกู   FW 29 ริชมอนด์ ทาชีเอ   หัวหน้าผู้ฝึกสอน: ฟรีดเฮล์ม ฟุนเคิล300px GK 1  ลูกาช ฮราเด็ตสกี (กัปตัน)  CB 6  โอดิลอน คอสซูนู  CB 4  โยนาทัน ทาCB 12 เอ็ดม็อง ตาบซอบาRM 30 เจเรมี ฟริมปง   CM 34 กรานิต จากาCM 8  โรเบิร์ต อันดริชLM 20 อเล็กซ์ กรีมัลโด   RW 7  โยนาส ฮอฟมันน์   LW 10 โฟลรีอาน เวียทซ์   CF 14 ปาตริก ชิก   ผู้เล้นสำรอง:GK 17 มาเตย์ โกวาร์DF 2  ยอซิป สตานิชิช   DF 3  ปิเอโร อิงกาปิเอ   MF 19 นาธาน เทลลา   MF 21 อามีน อาดลี   MF 25 เอกเซกิเอล ปาลาซิโอสFW 9  โบร์ฆา อิกเลเซียสFW 22 วิกเตอร์ โบนิเฟสFW 23 อาดัม ฮโลเช็ก   หัวหน้าผู้ฝึกสอน: ชาบี อาลอนโซ

ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
เรเน โรห์เดอ (รอสต็อก)
มาร์เซ็ล อุนแกร์ (ฮัมบูร์ก)
ผู้ตัดสินที่สี่:
โฟลเรียน บัดสตืบเนอร์ (นูเร็มแบร์ค)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินสำรอง:
สเตฟาน ลุพพ์ (ซอสเซิน)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินใช้วีดิทัศน์:
ฮาร์ม ออสเมอร์ส (ฮาโนเวอร์)
ผู้ช่วยของผู้ช่วยผู้ตัดสินใช้วีดิทัศน์:
โฮลเกอร์ เฮนส์เช็ล (เบราน์ชไวก์)ข้อมูลการแข่งขัน
 แข่งขันเวลาปกติ 90 นาที
 ต่อเวลาพิเศษไปอีก 30 นาที เมื่อทั้งสองทีมเสมอกันในเวลาปกติ
 ตัดสินด้วยการดวลลูกจุดโทษ เพื่อหาผู้ชนะ
 ตัวสำรองของแต่ละทีมมีรายชื่อ 9 คน
 เปลี่ยนตัวผู้เล่นได้สูงสุด 5 คน

ดูเพิ่ม
เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ 2024
ฟุตบอลในเบอร์ลิน

หมายเหตุ
# ฮอลิเดย์เช็กแอร์ไลน์
ฮอลิเดย์เช็กแอร์ไลน์  เป็นอดีตสายการบินเช่าเหมาลำของประเทศเช็กเกีย โดยมีฐานการบินในท่าอากาศยานวาตสลัฟ ฮาแว็ลและมีสำนักงานใหญ่ในปราก สายการบินให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางท่องเที่ยวในยุโรปและเอเชีย เช่น สเปน ตุรกี และกรีซ

 ประวัติ 
ฮอลิเดย์เช็กแอร์ไลน์ได้ก่อตั้งขึ้นในปี 1995 เป็นบริษัทลูกที่ให้บริการแพ็กเกจทองเที่ยวภายใต้เช็กแอร์ไลน์ (english) abgerufen am 9. Oktober 2011 ต่อมาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010 บริษัทได้แยกตัวออกมาเป็นสายการบินของตนเอง โดยจะดำเนินเที่ยวบินของตนเองด้วยเครื่องบินของตนเองที่บางส่วนจะโอนย้ายมาจากสายการบินแม่

 จุดหมายปลายทาง 
ฮอลิเดย์เช็กแอร์ไลน์เคยดำเนินเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 14 แห่งในยุโรปและเอเชีย

 ฝูงบิน 
ฮอลิเดย์เช็กแอร์ไลน์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
+ ฝูงบินของฮอลิเดย์เช็กแอร์ไลน์เครื่องบินจำนวนเริ่มประจำการปลดประจำการหมายเหตุแอร์บัส เอ320-200620112013โบอิง 737-400220102012
# ข้อผิดพลาดไม่ร้ายแรงแกนกลางลินุกซ์
right|thumb|เคอร์เนล Linux บน PA-RISC
ข้อผิดพลาดไม่ร้ายแรงแกนกลางลินุกซ์ ในคอมพิวเตอร์ Oops! เป็นข้อผิดพลาดร้ายแรงแต่ไม่ร้ายแรงถึงในแกนกลางกลางลินุกซ์ Oops! อาจนำหน้าหรือตามหลังเคอร์เนลแพนิกแต่ก็อาจทำให้การดำเนินการทำงานโดยมีความน่าเชื่อถือลดลงในระบบปฏิบัติการลินุกซ์ คือการแสดงข้อความเพื่อแจ้งเตือนเกี่ยวกับข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้นในเคอร์เนลของลินุกซ์ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของระบบปฏิบัติการ ข้อผิดพลาดอาจเกิดจากปัญหาต่าง ๆ เช่น การเข้าถึงหน่วยความจำไม่ถูกต้อง การเข้าถึงอุปกรณ์ที่ผิดพลาด หรือข้อผิดพลาดในโค้ดของเคอร์เนล การแสดงข้อความ Oops! เป็นวิธีการเตือนผู้ดูแลระบบเกี่ยวกับปัญหานี้ เพื่อให้สามารถวิเคราะห์และแก้ไขได้ในทันทีบางกรณี ผู้ดูแลระบบอาจต้องทำการสำรวจข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อหาวิธีการแก้ไขปัญหาในเคอร์เนล ของระบบปฏิบัติการลินุกซ์เพื่อให้ระบบทำงานได้อย่างเสถียรและปลอดภัย

 การทำงาน 
เมื่อเคอร์เนลตรวจพบปัญหา เคอร์เนลจะคิลกระบวนการที่ละเมิดและพิมพ์ซึ่งวิศวกรเคอร์เนล ลินุกซ์ สามารถใช้เพื่อแก้ไขข้อบกพร่องเงื่อนไขที่สร้างและแก้ไขข้อผิดพลาดในการเขียนโปรแกรมที่สำคัญหลังจากที่ระบบประสบปัญหา ทรัพยากรภายในบางส่วนอาจไม่สามารถใช้งานได้อีกต่อไป ดังนั้นแม้ว่าระบบจะทำงานได้อย่างถูกต้อง แต่ผลข้างเคียงที่ไม่พึงประสงค์อาจเป็นผลมาจากงานที่กำลังดำเนินอยู่ มักจะนำไปสู่ความตื่นตระหนกเคอร์เนลแพนิกเมื่อระบบพยายามใช้ทรัพยากรให้สูญหายไป เคอร์เนลแพนิกบางตัวได้รับการกำหนดค่าให้ตื่นตระหนกเมื่อมีการ Oops! หลายครั้งโดย 10,000 ครั้ง เป็นค่าเริ่มต้น ขีดจำกัดของ Oops! นี้เกิดขึ้นจากศักยภาพที่ผู้โจมตีจะกระตุ้นให้เกิด Oops! และทรัพยากรที่เกี่ยวข้องรั่วไหล ซ้ำ ๆ ซึ่งท้ายที่สุดแล้วก็จะล้นจำนวนเต็มและทำให้เกิดการแสวงหาประโยชน์เพิ่มเติมได้

เอกสารเคอร์เนลอย่างเป็นทางการของLinuxเกี่ยวกับข้อความ Oops! อยู่ในไฟล์: Documentation/admin-guide/bug-hunting.rst ซึ่งเป็นแหล่งเคอร์เนล การกำหนดค่าตัวบันทึกบางอย่างอาจส่งผลต่อความสามารถในการรวบรวมข้อความ ซอฟต์แวร์ kerneloops ซอฟต์แวร์สามารถรวบรวมและส่งเคอร์เนล Oopses! ไปยังพื้นที่เก็บข้อมูลเช่นเว็บไซต์ www.kerneloops.org ซึ่งจัดทำสถิติและการเข้าถึงรายงาน Oops! แบบสาธารณะสำหรับผู้ที่ไม่คุ้นเคยกับรายละเอียดทางเทคนิคของคอมพิวเตอร์และระบบปฏิบัติการข้อความขออภัยอาจดูน่าสับสน ไม่เหมือนกับระบบปฏิบัติการอื่น ๆ เช่น วินโดวส์หรือแมคโอเอสตรงที่ ลินุกซ์ เลือกที่จะนำเสนอรายละเอียดที่อธิบายความผิดพลาดของเคอร์เนล แทนที่จะแสดงข้อความที่เรียบง่ายและใช้งานง่าย เช่น BSoD บนวินโดวส์มีการเสนอหน้าจอขัดข้องแบบเรียบง่ายมาสองสามครั้งแล้ว แต่ขณะนี้ยังไม่มีการพัฒนาใด ๆ
# คาวาซากิ (จังหวัดมิยางิ)
คาวาซากิ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอชิบาตะ จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2024 เมืองนี้มีจำนวนประชากรประมาณ 7,818 คน มีความหนาแน่นของประชากร 28.9 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 

 ภูมิศาสตร์ 
คาวาซากิตั้งอยู่ในจังหวัดมิยางิทางตะวันตกเฉียงใต้ ติดกับเทือกเขาโออุทางทิศตะวันตก มีภูเขาซาโอ (ความสูง 1840.8 เมตร) ซึ่งส่วนหนึ่งตั้งอยู่ภายในอาณาเขตเมืองคาวาซากิ พื้นที่ของเมืองประมาณร้อยละ 85 มีลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขา

 เทศบาลข้างเคียง 
 จังหวัดมิยางิ
 นครเซ็นได
 เมืองมูราตะ
 เมืองซาโอ
 จังหวัดยามางาตะ
 นครยามางาตะ
 นครคามิโนยามะ

 ภูมิอากาศ 
คาวาซากิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) มีลักษณะคือฤดูร้อนที่ไม่ร้อนจัดและฤดูหนาวที่หนาวเย็น อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคาวาซากิอยู่ที่ 11.0 °C ปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1,318 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคม อยู่ที่ประมาณ 24.1 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคม อยู่ที่ประมาณ -0.9 °Cข้อมูลภูมิอากาศคาวาซากิ

 ประชากร 
จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่นสถิติประชากรคาวาซากิ จำนวนประชากรของคาวาซากิลดลงในช่วงตลอด 70 ปีที่ผ่านมา

 ประวัติศาสตร์ 
พื้นที่คาวาซากิในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นมุตสึ และเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาเซ็นไดภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในสมัยเอโดะ

เมื่อมีการจัดตั้งระบบเทศบาล หมู่บ้านคาวาซากิได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ต่อมาได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเมืองเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 เมืองคาวาซากิได้ควบรวมกับเมืองโทมิโอกะและหมู่บ้านฮาเซกูระที่อยู่ใกล้เคียง เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1955

 การเมืองการปกครอง 
thumb|right|ศาลาว่าการเมืองคาวาซากิ

คาวาซากิมีการปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมืองซึ่งเป็นสภาเดี่ยว มีสมาชิก 13 คน ในการเมืองระดับจังหวัด เมืองคาวาซากิกับเทศบาลอื่น ๆ ในอำเภอชิบาตะ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดมิยางิจำนวน 2 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งมิยางิที่ 3 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรในรัฐสภาญี่ปุ่น

 เศรษฐกิจ 
เศรษฐกิจของคาวาซากิส่วนใหญ่จะเป็นการเกษตรและการป่าไม้

 การศึกษา 
คาวาซากิมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 4 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง โรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาประจำจังหวัดมิยางิ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่ง

 การขนส่ง 
 รถไฟ 
คาวาซากิไม่มีรถไฟโดยสารให้บริการ

 ทางหลวง 
: ทางแยกต่างระดับมิยางิ-คาวาซากิ และทางแยกต่างระดับซาซายะ

 สถานที่ที่น่าสนใจ 
 เขื่อนคามาฟูซะ
 แหล่งปราสาทคาวาซากิ
# แฮร์เรียต (เต่าบก)
แฮร์เรียต (, เดิมชื่อ แฮร์รี ;  – 23 มิถุนายน ค.ศ. 2006) เป็นเต่ายักษ์กาลาปาโกส (Chelonoidis niger, เฉพาะเจาะจงคือเต่าบกซันตากรุซตะวันตก C. n. porteri) ที่มีอายุตอนตายในประเทศออสเตรเลียที่ประมาณ 175 ปี แฮร์เรียตเป็นหนึ่งในเต่าบกที่มีชีวิตยืนที่สุด เป็นรองเพียงตูอี มะลิลาที่ตายใน ค.ศ. 1966 ด้วยอายุ 188 หรือ 189 ปี; โจนาธานที่ยังมีชีวิตด้วยอายุ  ปี และอาจรวม Adwaita ที่ตายใน ค.ศ. 2006 ด้วยอายุประมาณระหว่าง 250 ถึง 255 ปี เต่าตัวนี้อาศัยอยู่ที่สวนสัตว์ออสเตรเลียที่สตีฟและเทอร์รี เออร์วินเป็นเจ้าของตอนที่มันตาย176-year-old 'Darwin's tortoise' dies in zoo , from NBC News

มีรายงานว่าแฮร์เรียตถูกนำเก็บเป็นชุดสะสมของชาลส์ ดาร์วินในช่วงเดินทางที่หมู่เกาะกาลาปาโกสในฐานะส่วนหนึ่งของการเดินทางสำรวจรอบโลกของเขาใน ค.ศ. 1835 นำไปส่งที่อังกฤษ และท้ายที่สุด จอห์น คลีเมนต์ส วิกคัม (John Clements Wickham) กัปตันที่เกษียณจากเรือบีเกิล นำมันไปที่ออสเตรเลีย อย่างไรก็ตาม มีผู้ตั้งข้อสงสัยถึงเรื่องราวนี้ว่าดาร์วินไม่เคยไปที่ซันตากรุซ ซึ่งเป็นเกาะที่แฮร์เรียตจากมา

ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
เรื่องราวของแฮร์เรียตได้รับการเล่าขานในหนังสือ Darwin's Tortoise: The Amazing True Story of Harriet, the World's Oldest Living Creature ของรอเบิร์ต สจวต แฮร์เรียตปรากฏเป็นหนึ่งในตัวเอกจากชุด Curious Science Quest เกี่ยวกับการผจญภัยข้ามเวลาของเด็ก ๆ ที่ร่วมเขียนโดยจูเลีย โกลดิง ซึ่งสำรวจประวัติศาสตร์ของวิทยาศาสตร์ และในตอน "Emma Stone/Noah Kahan" (2023) ของแซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์รวมสกิตชื่อ "Question Quest" ที่แฮร์เรียตเป็นผู้ตอบคำถามที่ว่า "สิ่งที่ชาลส์ ดาร์วินกับสตีฟ เออร์วินมีเหมือนกันคืออะไร?" (What do Charles Darwin and Steve Irwin have in common?)
# ฮิโรชิ ยานากะ
ฮิโรชิ ยานากะ (, 10 มีนาคม 1958 –) เป็นนักแสดง นักพากย์ และ ผู้บรรยายเรื่อง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว

สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเมจิ เข้าร่วมคณะละครเซเน็นซะตั้งแต่ปี 1980 และเข้ามาสังกัดอัปต์โปรตั้งแต่วันที่ 4 สิงหาคม 2023
# รหัสซ้ำซ้อน
ในการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ โค้ดซ้ำซ้อน คือซอร์สโค้ดหรือโค้ดที่คอมไพล์แล้วในโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ไม่จำเป็น เช่น

 คำนวณค่าที่คำนวณไว้ก่อนหน้านี้อีกครั้ง Debray, S. K., Evans, W., Muth, R., and De Sutter, B. 2000. Compiler techniques for code compaction. ACM Trans. Program. Lang. Syst. 22, 2 (Mar. 2000), 378–415. และยังคงมีอยู่
 รหัสที่ไม่เคยถูกเรียกใช้งาน (เรียกว่า รหัสที่ไม่สามารถเข้าถึงได้)
 รหัสที่ถูกดำเนินการ แต่ไม่มีผลกระทบภายนอก (เช่น ไม่เปลี่ยนเอาต์พุตที่สร้างโดยโปรแกรม เรียกว่า รหัสที่ไม่ทำงาน)

โดยคำสั่ง NOP อาจพิจารณาว่าเป็นโค้ดซ้ำซ้อนที่ได้รับการแทรกไว้อย่างชัดเจนเพื่อขยายสต รีมของ คำสั่งหรือทำให้เกิดการหน่วงเวลา ตัวอย่างเช่น เพื่อสร้าง ไทม์มิ่งลูปโดยเป็นตัวระบุ ที่ได้รับการประกาศแต่ไม่เคยอ้างอิงถึงจะเรียกว่าการประกาศซ้ำซ้อน

 ตัวอย่าง 
ตัวอย่างต่อไปนี้อยู่ใน ภาษาซี

นิพจน์ iX*2 ที่สองเป็นโค้ดที่ซ้ำซ้อนและสามารถแทนที่ได้ด้วย การอ้างอิงถึงตัวแปร iY หรือสามารถลบคำจำกัดความ int iY = iX*2 ออกแทนได้
พิจารณา:
int foo(int iX)
{
    int iY = iX*2;

    return iX*2;
}

จากผลของการใช้ตัวประมวลผลล่วงหน้าซีคอมไพเลอร์จะเห็นเฉพาะรูปแบบที่ขยาย:
#define min(A,B) ((A)<(B)?(A):(B))

int shorter_magnitude(int u1, int v1, int u2, int v2)
{
    /* Returns the shorter magnitude of (u1,v1) and (u2,v2) */
    return sqrt(min(u1*u1 + v1*v1, u2*u2 + v2*v2));
}

เนื่องจากการใช้มาโครต่ำสุด/สูงสุดเป็นเรื่องปกติ คอมไพเลอร์สมัยใหม่จึงถูกตั้งโปรแกรมให้จดจำและกำจัดความซ้ำซ้อนที่เกิดจากการใช้งาน

ไม่มีความซ้ำซ้อนในรหัสต่อไปนี้:
#define max(A,B) ((A)>(B)?(A):(B))

int random(int cutoff, int range)
{
    return max(cutoff, rand%range);
}
หากการเรียกครั้งแรกไปที่ rand ช่วงโมดูโลมากกว่าหรือเท่ากับจุดตัด rand จะถูกเรียกเป็นครั้งที่สองสำหรับการคำนวณครั้งที่สองของช่วง rand% ซึ่งอาจส่งผลให้ค่าที่ต่ำกว่าจริง ๆ กว่าจุดตัด มาโครสูงสุดอาจไม่สร้างลักษณะการทำงานที่ต้องการสำหรับฟังก์ชันนี้

 ดูสิ่งนี้ด้วย 

 รหัสบวม
 การใช้รหัสซ้ำ
 การกำจัดนิพจน์ย่อยทั่วไป
 อย่าพูดซ้ำตัวเอง
 รหัสที่ซ้ำกัน
 ความซ้ำซ้อน
# Anas oustaleti
เป็ด Anas oustaleti หรืออีกชื่อคือ มารีอาน่า มัลลาร์ด (Anas oustaleti) เป็นเป็ดสายพันธุ์หนึ่งที่สูญพันธุ์ไปแล้วในสกุล Anas(สกุลของเป็ด) ซึ่งอยู่เฉพาะในหมู่เกาะหมู่เกาะมาเรียนา

เป็ดมารีอานามีความยาว 51–56 ซม. (20–22 นิ้ว) และมีน้ำหนักประมาณ 1 กิโลกรัม (2.2 ปอนด์)

 อ่านเพิ่ม 
Anas oustaleti (wikimedia EN)
# โยบ 7
โยบ 7  เป็นบทที่ 7 ของหนังสือโยบในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์Holman Illustrated Bible Handbook. Holman Bible Publishers, Nashville, Tennessee. 2012. ไม่ทราบว่าผู้เขียนหนังสือโยบเป็นใคร นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าเขียนขึ้นราวศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสกาล บทที่ 7 ของหนังสือโยบบันทึกคำกล่าวของโยบ เป็นส่วนหนึ่งของส่วนบทสนทนาของหนังสือที่ประกอบด้วยโยบ 3:1-31:40

 ต้นฉบับ 
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 21 วรรค

 พยานต้นฉบับ 
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่  ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) 

ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; A; ศตวรรษที่ 5)

 วิเคราะห์ 
โครงสร้างของหนังสือเป็นดังต่อไปนี้:
บทนำ (บทที่ 1–2)
บทสนทนา (บทที่ 3–31)
การตัดสิน (32:1–42:6)
บทส่งท้าย (42:7–17)

ในโครงสร้างนี้ บทที่ 7 ถูกรวมอยู่ในส่วนบทสนทนาที่มีโครงสร้างดังต่อไปนี:
การแช่งตนเองและการคร่ำครวญให้ตนเองของโยบ (3:1–26)
รอบที่หนึ่ง (4:1–14:22)
เอลีฟัส (4:1–5:27)
โยบ (6:1–7:21)
โยบกล่าวกับเพื่อน ๆ (6:1–30)
เค้าโครงคำบ่นของโยบ (6:1–7)
คำร้องขอของโยบ (6:8–13)
ความล้มเหลวของเพื่อน ๆ ในการดูแล (6:14–23)
คำท้าทายถึงเพื่อน ๆ (6:24–30)
โยบทูลต่อพระเจ้า (7:1–21)
ความยากลำบากของชีวิตมนุษย์ (7:1–8)
ความมีอายุสั้นของชีวิตมนุษย์ (7:9–16)
ทำไม? นานเท่าใด? (7:17–21)
บิลดัด (8:1–22)
โยบ (9:1–10:22)
โศฟาร์ (11:1–20)
โยบ (12:1–14:22)
รอบที่สอง (15:1–21:34) 
รอบที่สาม (22:1–27:23)
บทคั่น – บทกวีสรรเสริญปัญญา (28:1–28)
การสรุปของโยบ (29:1–31:40)

ส่วนบทสนทนาเขียนด้วยรูปแบบบทกวีที่มีวากยสัมพันธ์และไวยากรณ์ที่มีลักษณะเฉพาะตัว บทที่ 6 และ 7 บันทึกคำตอบของโยบหลังคำพูดแรกของเอลีฟัส (ในบทที่ 4 และ 5) ซึ่งแบ่งได้เป็น 2 ส่วนหลัก:
โยบ 6: โยบตอบคำพูดที่เข้าใจผิดของเอลีฟัส
โยบ 7: โยบทูลต่อพระเจ้า
รูปแบบที่สนทนากับเพื่อน ๆ ก่อนและจึงหันไปทูลต่อพระเจ้าเป็นรูปแบบการพูดของโยบต่อทั้งบทสนทนา

บทที่ 7 เป็น 'กวีนิพนธ์ที่สมดุล' ประกอบด้วย 3 ส่วน แต่ละส่วนประกบหน้าหลังด้วยคำกล่าวเปิดเกี่ยวกับสภาวะของมนุษย์และคำกล่าวปิดที่ทูลคร่ำครวญต่อพระเจ้า:
 ส่วน# วรรค  คำกล่าวเปิด  คำกล่าวปิด 1  1–8  1–2  7–8 2  9–16  9–10  15–16 3  17–21  17–18  21

การเปลี่ยนจุดเน้นของคำกล่าวของโยบปรากฏชัดเจนในวรรค 7-8 ดังนั้น "พระองค์" ในวรรค 12, 14, 16 และ 21 จึงเป็นที่ชัดเจนว่าเป็นสรรพนามบุรุษที่ 2 ที่หมายถึงพระยาห์เวห์
right|thumb|200px|"โยบผู้ทนทุกข์" โดย Gerard Seghers (ค.ศ. 1591–1651)

 ความยากลำบากของชีวิตมนุษย์ (7:1–8) 

 ความมีอายุสั้นของชีวิตมนุษย์ (7:9–16) 

 คำถามว่าทำไม? และนานเท่าใด? (7:17–21)
# มหัศจรรย์ ทีมเตะทะลุมิติ
มหัศจรรย์ ทีมเตะทะลุมิติ  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันอาร์เจนตินา-สเปนที่ออกฉายใน ค.ศ. 2013 กำกับโดย ฮวน โฮเซ กัมปาเนลลา อิงจากเรื่องสั้น Memorias de un wing derecho โดย โรเบร์โต ฟอนตานาโรซา

ออกฉายตามโรงภาพยนตร์ในประเทศอาร์เจนตินาในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 ส่วนในประเทศไทย ออกฉายในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2015

 ตัวละครและเสียงพากย์ 

 ดาวิด มาสาจนิก รับบท อมาดิโอ (Amadeo)
 Natalia Rosminati รับบท อมาดิโอ (เด็ก)
 Pablo Rago รับบท Capi
 Horacio Fontova รับบท Loco
 Fabián Gianola รับบท Beto
 Miguel Ángel Rodríguez รับบท Capitán Liso
 ลูเซีย มาซิเอล รับบท ลอรา (Laura)
 ดิเอโก รามอส รับบท เอซ (Grosso)
 Mariana Otero รับบท เอซ (เด็ก)
 Lucila Gómez รับบท Carmiño
 Coco Sily รับบท Manager
 Natalia Rosminati รับบท Matías

 การตอบรับ 
รอตเทนโทเมโทส์รายงานว่าร้อยละ 67 ของผู้วิจารณ์ 15 คนได้ให้ความเห็นในเชิงบวก ขณะที่คะแนนเฉลี่ยของภาพยนตร์อยู่ที่ 5.60 เต็ม 10 คะแนน เมทาคริติกรายงานว่าภาพยนตร์มีคะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 38 เต็ม 100 คะแนน ซึ่งประเมินโดยผู้วิจารณ์ 5 คน
# ดัตช์เชเพิร์ด
ดัตช์เชเพิร์ด  เป็นสุนัขต้อนฝูงสัตว์ที่มีต้นกำเนิดจากประเทศเนเธอร์แลนด์ พวกมันถูกใช้โดยคนเลี้ยงแกะและชาวนาที่ต้องการสุนัขที่มีความสามารถรอบด้านโดยมีความต้องการเพียงเล็กน้อย รวมถึงเป็นสุนัขที่สามารถปรับตัวเข้ากับชีวิตที่โหดร้ายและขาดแคลนได้

 ประวัติ 

 ต้นกำเนิดของเชเพิร์ดยุโรปเหนือ 
ดัตช์เชเพิร์ดถูกค้นพบว่าเป็นสุนัขต้อนฝูงสัตว์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติซึ่งอาศัยอยู่ในพื้นที่แบบชนบทของภูมิภาคประวัติศาสตร์ของเนเธอร์แลนด์ (ซึ่งรวมถึงราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์สมัยใหม่)Bosch, Bas (2002). The Dutch Breeds, Raad van Beheer Organization, The Netherlands, p. 24. ครั้นเมื่อมีการเขียนมาตรฐานสายพันธุ์ฉบับแรกขึ้นใน ค.ศ. 1898 ขนดังกล่าวอาจเป็นสีใดก็ได้ แต่ใน ค.ศ. 1914 มีการตัดสินใจว่าจะอนุญาตให้มีเพียงลายเสือเท่านั้นที่จะแยกแยะสายพันธุ์จากเยอรมันเชเพิร์ดและเบลเจียนเชเพิร์ดที่คล้ายคลึงกันในขณะนั้น ในที่สุดสายพันธุ์นี้ก็แยกออกเป็นหกสายพันธุ์ที่แตกต่างกันตามที่พวกเขารู้จักในปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม ดัตช์เชเพิร์ดยังคงเป็นสุนัขเหมือนเดิมเมื่อกว่า 100 กว่าปีที่แล้ว ซึ่งมีความแตกต่างจากเบลเจียนเชเพิร์ดและเยอรมันเชเพิร์ดตามรายละเอียดที่ระบุไว้ในมาตรฐานสายพันธุ์ โดยเน้นที่ส่วนหัวเป็นหลัก
# เทศบาลตำบลคลองแงะ
เทศบาลตำบลคลองแงะ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่หมู่ที่ 6 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 5 ตำบลพังลา อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา เป็นเทศบาลตำบลขนาดกลาง มีสถานีรถไฟคลองแงะเป็นสถานีรายทางแห่งเดียวของทางรถไฟสายชุมทางหาดใหญ่–ปาดังเบซาร์ 

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
เขตเทศบาลตำบลคลองแงะมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียง ดังนี้

 ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลพังลา
 ทิศใต้ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลพังลา
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลพังลา
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโพธิ์

 ประวัติ 
คลองแงะ เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลที่จัดตั้งขึ้นในชื่อ "สุขาภิบาลพังลา" เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 วันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 โดยมีท้องที่ครอบคลุมบ้านคลองแงะ และบ้านคลองผ่าน ตั้งแต่ถนนกาญจนวนิชฝั่งเหนือ กม.ที่ 52.00–ถนนกาญจนวนิชฝั่งใต้ กม.ที่ 54.75 ฝั่งตะวันออกมีเขตตามทางรถไฟสายชุมทางหาดใหญ่–ปาดังเบซาร์และถนนกาญจนวนิชออกไป 2,700 เมตร และเขตทิศตะวันตกตามแนวคลองใหญ่ฝั่งตะวันออก และยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลในปี พ.ศ. 2542 วันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542

ในปี พ.ศ. 2549 ประชาชนในเขตเทศบาลตำบลพังลามีเจตนารมณ์ขอเปลี่ยนชื่อเทศบาล เพื่อให้ตรงกับท้องที่ตั้งในความเป็นจริง เนื่องจากชื่อ "พังลา" เป็นชื่อท้องที่หมู่ที่ 1 และหมู่ที่ 2 ของตำบลพังลาในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลพังลา ซึ่งไม่มีความเกี่ยวข้องกับท้องที่ อนึ่งชื่อ "คลองแงะ" เป็นชื่อท้องที่หมู่ 5 ของตำบลพังลาในเขตเทศบาล ทั้งเป็นชื่อของสถานีรถไฟคลองแงะ สถานีตำรวจภูธรคลองแงะ ที่ทำการไปรษณีย์คลองแงะ ไม่มีผู้ใดเรียกว่า "พังลา" ในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "เทศบาลตำบลคลองแงะ" วันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 จนถึงปัจจุบัน

 สถานที่สำคัญ 

 ที่ทำการไปรษณีย์คลองแงะ เปิดเป็นที่ทำการในวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2512 วันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2512 ตั้งอยู่ริมถนนกาญจนวนิช ใช้รหัส 90170 (ใช้รหัสแยกกับ ปณ.สะเดา 90120) โดยมีเขตบริการทั้งหมด 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลเขามีเกียรติท้ัง 5 หมู่บ้าน ตำบลท่าโพธิ์ทั้ง 8 หมู่บ้าน และตำบลพังลาทั้ง 7 หมู่บ้าน
 สถานีตำรวจภูธรคลองแงะ เปิดเป็นที่ทำการในปี พ.ศ. 2496 มีเนื้อที่ 18 ไร่ 3 งาน 34.68 ตารางวา ซึ่งเป็นที่ดินราชพัสดุ เป็นอาคารไม้ชั้นเดียวยกสูง ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 ได้ทำการสร้างอาคารไม้ชั้นเดียวยกสูง (ทดแทน สภ.คลองแงะหลังเก่า) โดยมี ร.ต.อ.ประเสริฐ  จันทร์สว่าง ตำแหน่งสารวัตร เป็นหัวหน้าสถานีตำรวจ ในปี พ.ศ.2538 ได้รับงบประมาณก่อสร้างเป็นอาคารคอนกรีต 2 ชั้นเป็นที่ทำงาน โดยมีเขตรับผิดชอบทั้งหมด 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลเขามีเกียรติท้ัง 5 หมู่บ้าน ตำบลท่าโพธิ์ทั้ง 8 หมู่บ้าน และตำบลพังลาทั้ง 7 หมู่บ้าน
 สถานีรถไฟคลองแงะ เป็นสถานีชั้น 2 ในทางรถไฟสายชุมทางหาดใหญ่–ปาดังเบซาร์ ตั้งอยู่กม.ที่ 952.64 ยุคสมัยการค้าทางรถไฟ เมืองที่รถไฟพาดผ่านจะเกิดชุมชนความรุ่งเรือง โดยรอบเส้นทางรถไฟหาดใหญ่ - ปาดังเบซาร์ จะมีทั้งชุมชนหลายชุมชนเช่น บ้านพรุ, ศาลาทุ่งลุ่ง, บ้านท่าข่อย, คลองรำ ปัจจุบันมีสถานีรถไฟคลองแงะที่ยังคงอยู่
# มาแตอุช รูดึก
มาแตอุช ซบิกแญฟ รูดึก (20 กรกฎาคม ค.ศ. 1995 —) เป็นนักกีฬาจักรยานลู่ชาวโปแลนด์

ในปี ค.ศ. 2014 มาแตอุช รูดึก ได้เข้าร่วมแข่งขันจักรยานลู่เยาวชนชิงแชมป์ยุโรป 2014 เขาได้รับรางวัลรองชนะเลิศในประเภททีมสปรินต์ รุ่นยู-23 ร่วมกับมาแตอุช ลีปา และปาตรึก ไรกอฟสกี ปีต่อมาในแข่งขันจักรยานลู่เยาวชนชิงแชมป์ยุโรป 2015 พวกเขาได้รับรางวัลรองชนะเลิศอีกครั้งในประเภททีมสปรินต์ รุ่นยู-23 และได้อันดับที่ 4 ในประเภทสปรินต์บุคคล ในปี ค.ศ. 2016 รูดึกได้รับรางวัลเหรียญทองในประเภททีมสปรินต์ร่วมกับมาแชย์ บีแยแล็ตสกี และกามิล กูตชึญสกี จากการแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์ยุโรป 2016 ที่ แซ็ง-ก็องแต็ง-อ็อง-อีฟว์ลีน นอกจากนี้ยังได้รับรางวัลเหรียญทองในประเภทสปรินต์บุคคล ยู-23 จากการแข่งขันจักรยานลู่เยาวชนชิงแชมป์ยุโรป 2016 ที่ มอนตีคีอารี

ในปี ค.ศ. 2017 รูดึกคว้าแชมป์ประเภทสปรินต์บุคคลจากการแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์ประเทศโปแลนด์Wyniki MP 2017 ในปีต่อมาเขาได้อันดับหนึ่งคะแนนรวมประเภทสปรินต์ในการแข่งขันจักรยานลู่เวิลด์คัพ 2017–18 จากนั้นในการแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์โลก 2019 ที่ ปรุชกุฟ ประเทศโปแลนด์ เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในประเภทสปรินต์บุคคล และได้อันดับสองคะแนนรวมประเภทสปรินต์ ในการแข่งขันจักรยานลู่เวิลด์คัพ 2018–19 ในปีเดียวกันนี้ เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในประเภทสปรินต์บุคคลจากการแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์ยุโรป 2019 ที่ อาเพลโดร์น

ในปี ค.ศ. 2021 เขาได้เข้าร่วมแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์ยุโรป 2021 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งขันประเภททีมสปรินต์ร่วมกับมาแชย์ บีแยแล็ตสกี ปาตรึก ไรกอฟสกี และดานีแอล ร็อคนา ต่อมาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2021 เขาจบอันดับที่ 13 ในตารางคะแนนรวมของ ยูซีไอ แทร็กแชมเปียนส์ลีก ในปี ค.ศ. 2022 เขาได้เข้าร่วมแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์โลก 2022 ที่ แซ็ง-ก็องแต็ง-อ็อง-อีฟว์ลีน โดยจบอันดับที่ 4 ในประเภทสปรินต์

ในปี ค.ศ. 2023 เขาได้รับรางวัลรองชนะเลิศในประเภทสปรินต์บุคคลจากการแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์ยุโรป 2023 ที่ เกรนเชน ปีต่อมาเขาได้เข้าร่วมแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์ยุโรป 2024 ที่ อาเพลโดร์น เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในประเภทคีรินบุคคล และสปรินต์บุคคล นอกจากนี้ยังได้เหรียญทองแดงในประเภททีมสปรินต์ร่วมกับดานีแอล ร็อคนา ราฟัว ซาร์แน็ตสกี และมาแชย์ บีแยแล็ตสกี
# เถา เยฺวียนหมิง
เถา เยฺวียนหมิง (ค.ศ. 365–427) หรือ เถา เฉียน (หรือ T'ao Ch'ien ในระบบถอดเสียงแบบเวด-ไจลส์) เป็นกวีและขุนนางชาวจีนผู้เป็นหนึ่งในกวีที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในช่วงยุคหกราชวงศ์ เถา เยฺวียนหมิงเกิดในช่วงยุคราชวงศ์จิ้นตะวันออก (ค.ศ. 317–420) และเสียชีวิตในช่วงยุคราชวงศ์หลิวซ่ง (ค.ศ. 420–479)  (ช่วงรอยต่อระหว่างราชวงศ์จิ้นและราชวงศ์ซ่ง)  เถา เยฺวียนหมิงใช้ชีวิตส่วนใหญ่อย่างสันโดษ อาศัยในชนบท ทำนา อ่านตำรา ดื่มสุรา รับแขกเป็นครั้งคราว และเขียนกวีนิพนธ์ซึ่งมักสะท้อนถึงความสุขและความยากลำบากของชีวิต ตลอดจนถึงการตัดสินใจถอนตัวจากราชการของเถา เยฺวียนหมิง  รูปแบบกวีนิพนธ์ที่เรียบง่ายและตรงไปตรงมาของเถา เยฺวียนหมิงค่อนข้างขัดกับบรรทัดฐานในงานเขียนวรรณกรรมในสมัยนั้น ในยุคราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618–907) เถา เยฺวียนหมิงเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ถือสันโดษ ในสมัย ราชวงศ์ซ่งเหนือ (ค.ศ. 960–1127) ปัญญาชนผู้มีอิทธิพลอย่างซู ชื่อ (ค.ศ. 1037–1101) ประกาศว่าเถา เยฺวียนหมิงเป็นตัวอย่างที่ดีเลิศของกวีที่เที่ยงแท้และเป็นธรรมชาติ โดยคาดการณ์ว่าเถา เยฺวียนหมิงจะมีชื่อเสียงทางวรรณกรรมอย่างยั่งยืน การรวมผลงานกวีนิพนธ์ของเถา เยฺวียนหมิงเข้าในประชมบทนิพนธ์วรรณกรรมเหวิน-สฺเหวี่ยนในศตวรรษที่ 6 ก็เป็นการยืนยันเป็นอย่างน้อยว่าเป็นจุดเริ่มต้นของชื่อเสียงของเถา เยฺวียนหมิงในยุคนั้นเอง อย่างน้อยก็ในพื้นที่บ้านเกิดของเถา เยฺวียนหมิง ภายหลังเถา เยฺวียนหมิงได้รับการยกย่องว่าเป็นตัวแทนที่สำคัญที่สุดของกวีนิพนธ์ที่เป็นที่รู้จักในปัจจุบันว่าเป็นกวีนิพนธ์นาไร่ เถา เยฺวียนหมิงค้นพบแรงบันดาลใจในความงามและความเรียบง่ายของธรรมชาติที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม ภาพวาดที่แสดงภาพของเถา เยฺวียนหมิงปรากฏในอู๋ชฺวางผู่ (, ทำเนียบวีรชนไร้เทียมทาน) โดยจิน กู่เหลียง