wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# โยชิกิ นากาจิมะ
โยชิกิ นากาจิมะ (26 มิถุนายน 1993 -) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ สังกัด 81 Produce

 ผลงานพากย์ 
 DYNAMIC CHORD (อาโออิ ยุกิ)
 ฮินะมัตสึริ (นิตตะ โยชิฟุมิ)
 นายท่านอยู่บนตักหรือบางทีอยู่บนหัวเรา (โอกามิ ยูโงะ)
 อ็องซ็องบล์ สตาร์ (นางุโมะ เทโตระ)
 พลันเดอเรอร์ จอมโจรคนเหนือเลข (ซากาอิ ริฮิโตะ)
 ยูไนต์อัพ! (สึจิโด มาโอโตะ)
 มหาเนตรผู้พิทักษ์ (สึซึริ)
 โอปัส.คัลเลอร์ส (มิกุริอะ คาเอเดะ)
 อันเนมด์ เมโมรี่ (ออสการ์)
# ชิกาฮิโระ โคบายาชิ
ชิกาฮิโระ โคบายาชิ (, 5 กันยายน 1983 -) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชาวญี่ปุ่น

เกิดในเมืองนิชชิง จังหวัดไอจิ สังกัดคณะละครเอ็ง (ปี 2009 -) จบการศึกษาจากสถาบันวิจัยละครเอ็ง (ปี 2007 -)

 ผลงานพากย์ 
 โกลเดนคามุย (สึงิโมโตะ ซาอิจิ)
 เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว (รังงะ)
 บีสตาร์ (เลโกชี)
 หลับฝันดีนะเจ้าหญิงที่ปราสาทจอมมาร (เรดซีเบเรียน ไค)
 โจรัน เจ้าหญิงแห่งหิมะและเลือด (คุซึฮาระ จิง)
 แข้งเด็กหัวใจนักสู้ (ฟุกุดะ ทัตสึยะ)
 มหาเนตรผู้พิทักษ์ (นางิ)
 สุขาวดีอเวจี (กาบิมารุ)
 เจ้าหญิงผู้เสียสละกับราชาอสูร (ยอร์มุนกันด์)
# ยูโกะ มินางูจิ
ยูโกะ มินางูจิ (皆口 裕子みなぐち ゆうこ, 26 มิถุนายน 1966 -) เป็นนักพากย์, ผู้บรรยาย ชาวญี่ปุ่น เกิดที่เขตบุงเกียว โตเกียวสังกัดอาโอนิโปรดักชัน ชื่อจริงคือ โทโมโกะ มินางุจิ (水口 知子)

 ผลงานพากย์ 
 ยาวาระ (อิโนกุมะ ยาวาระ)
 ดราก้อนบอล Z (บีเดล)
 เซเลอร์มูน (โทโมเอะ โฮตารุ)
 ดราก้อนบอล GT (ปัง)
 ดร.สลัมป์ กับหนูน้อยอาราเล่ (ยามาบุกิ มิโดริ)
 สื่อรักจากต่างดาว (โคซึกิ มิกิ)
 คาน่อน (มินาเสะ อากิโกะ)
 เจ้าหญิงปีศาจ (ฮิโยริมิ ซาวาวะ)
 ดราก้อนบอล ซูเปอร์ (บีเดล)
 บันทึกการเดินทางต่างโลกของท่านอัศวินกระดูก (เกลนิส)
# ค่าตัวหมากรุกเชิงสัมพันธ์
ในทางหมากรุกสากล ค่าเชิงสัมพันธ์ (หรือคะแนนเชิงสัมพันธ์) คือค่ามาตรฐานทั่วไปที่ลงให้กับตัวหมากแต่ละตัวการให้ค่าตัวหมากไม่ได้ส่งผลต่อกฎของหมากรุกสากลแต่มีประโยชน์ต่อการวิเคราะห์ผลของกระดานและการตำแหน่งการเล่น

ระบบการให้ค่าที่รู้จักกันมากที่สุดได้ตั้งให้เบี้ยมีค่าเป็น 1, ม้าและบิชอปมีค่าเป็น 3, เรือมีค่าเป็น 5 และ เม็ดมีค่าเป็น 9 การให้ค่าตัวหมากเหล่านี้นั้นเป็นเพียงการคาดประมาณไว้เท่านั้นเช่น ในบางกรณีที่บิชอปเดินในตำแหน่งที่เฉพาะ มันสามารถมีค่ามากกว่าเรือได้
# คัปเป ยามางูจิ
คัปเป ยามางูจิ (山口 勝平やまぐち かっぺい, เกิด 23 พฤษภาคม 1965) เป็นนักพากย์และนักแสดงชาวญี่ปุ่น สังกัดโกคู เกิดที่เมืองฟูกูโอกะ จังหวัดฟูกูโอกะ ส่วนสูง 160 ซม. มีชื่อจริงว่า มิตสึโอะ ยามางูจิ (山口 光雄)

ลูกชายของเขาคือ ริวโนสึเกะ ยามางูจิ เป็นนักพากย์เช่นกัน ลูกสาวของเขาคือ อากาเนะ ยามางูจิ เป็นนักเล่าเรื่องรากูโงะ และนักพากย์

 ผลงานพากย์ 
 รันม่า ½ ไอ้หนุ่มกังฟู (ซาโอโตเมะ รันม่า)
 ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน (คุโด้ ชินอิจิ)
 คำสั่งผู้กล้า ดั๊กวอน (อุตสึมิ ไร)
 อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน (อินุยาฉะ)
 วันพีซ (อุซป)
 เดธโน้ต (L)
 จอมโจรอัจฉริยะ (จอมโจรคิด)
# ฮิโรชิ สึจิดะ
ฮิโรชิ สึจิดะ (土田 大つちだ ひろし, 8 กุมภาพันธ์ 1972 -) เป็นนักแสดง และ นักพากย์ ชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัด 81 Produce

 ผลงานพากย์ 
 ชินเมกามิเทนเซย์ เดวิลชิลเดรน (เกล)
 TEXHNOLYZE (โอนิชิ เคย์โงะ)
 ผ่าพิภพไททัน (กรีชา แยเกอร์)
 คุณน้าผม อายุ 6 ขวบ (คาวาจิ ไดกิจิ)
 แพลตตินัม เอนด์ (โฮชิ มาซายะ)
 เอ็นเกจคิส (โองาตะ อิซามุ)
# Coinmarketcap
Coinmarketcap เป็นเว็บไซต์ให้ข่าวสารและข้อมูล เช่น ราคา, ปริมาณการซื้อขาย, มูลค่าตลาดของคริปโตเคอร์เรนซี โดยถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2013 ที่ New York City.

 ภาพรวม 
Coinmarketcap ก่อตั้งขึ้นในปี 2013 โดยโปรแกรมเมอร์ Brandon Chez ที่เมือง New York City

ในเดือนพฤษภาคม 2016, Coinmarketcap ได้เปิดตัว API สาธารณะตัวเอง Chez ได้ทำ Coinmarketcap คนเดียวจนถึงปี 2017 ในปลายปี 2017 เข้าได้สร้างทีมหลักขึ้นมาเพื่อจัดการเว็บไซต์ ตามข้อมูลของ The Wall Street Journal ในปี 2018, Coinmarketcap  ได้กลายเป็นหนึ่งในเว็บไซต์ที่มีการเข้าใช้งานมากที่สุดเว็บไซต์หนึ่งของโลก Chez ไม่เปิดตัวสาธารณะ ซึ่งก็เกิดปัญหาในเดือนมกราคมปี 2018 เมื่อมีนักข่าว Wall Street Journal ติดตามตัวเขา และตีแผ่บทความยาวเกี่ยวกับ CoinMarketCap และผู้ก่อตั้ง

จากข้อมูลจาก Bloomberg ในเดือนพฤศจิกายน 2019, Coinmarketcap ได้เปิดตัวเมตริก Liquidity ที่ออกแบบมาเพื่อสู้กับปริมาณการซื้อขายปลอม

ในวันที่ 8 มกราคม 2018, CMC ได้เอาเว็บไซต์ซื้อขายแลกเปลี่ยนของเกาหลีใต้ออกจากอัลกอริทึมอ้างอิงราคา เพราะราคาสูงกว่าประเทศอื่นๆ อยู่เสมอ การตัดสินใจของ CMC ส่งผลเสียทำให้มูลค่าตลาดของ XRP ลดลงทันที และราคาสินทรัพย์คริปโตอื่นๆ ก็ลดลงเช่นกัน บน Twitter, CMC ประกาศว่าเว็บไซต์ได้ “ไม่รวมเว็บไซต์ซื้อขายแลกเปลี่ยนของเกาหลีบางเว็บไซต์ออกจากการคำนวณราคา เนื่องจากราคามีความแตกต่างจากที่อื่นๆ บนโลกมากเกินไปและมีโอกาสการเก็งกำไรที่จำกัด” ในจดหมายถึง WSJ, Chez ได้อธิบายว่า CMC ได้เอาเว็บไซต์ซื้อขายแลกเปลี่ยนเกาหลีออกจากรายการเพราะมีการร้องเรียนจากผู้ใช้เกี่ยวกับราคาที่ไม่ตรง อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้คาดคิดว่าผลกระทบจากการยกเว้นเว็บไซต์ซื้อขายแลกเปลี่ยนเกาหลีจะใหญ่ขนาดนี้

ในเดือน พฤษภาคม 2018, CoinMarketCap ได้เปิดตัวแอปมือถือสำหรับผู้ใช้ iOS และเปิดตัวโหมดมืดในเดือนถัดมา

ในเดือนมีนาคม 2018, CoinMarketCap ได้เปิดตัวสองดัชนีหัวเรื่อง คำนวณ และจัดการโดยผู้ให้บริการดัชนีของเยอรมนี Solactive AG หัวเรื่อง CMC Crypto 200 Index (CMC200) มี 200 คริปโตเคอร์เรนซี เรียงลำดับตามมูลค่าตลาด รวมถึง Bitcoin และครอบคลุมมากกว่า 90% ของคริปโตเคอร์เรนซีในตลาดทั่วโลก CMC Crypto 200 หรือชื่อเก่า BTC Index (CMC200EX) เป็นการติดตามประสิทธิภาพของสินทรัพย์ในตลาดคริปโตโดยไม่อ้างอิงกับ Bitcoin

ในเดือนมีนาคม 2019 ได้มีสองดัชนีมาตรฐานไปอยู่ในรายการของ Nasdaq, Bloomberg Terminal และ Refinitiv

ในเดือนพฤศจิกายน 2019, CoinMarketCap ได้เปิดตัวเมตริก Liquidity ใหม่ ที่มีเป้าหมายเพื่อสู้กับปริมาณการเทรดปลอม

ในเดือนเมษายน 2020, Binance เว็บไซต์ซื้อขายแลกเปลี่ยนคริปโตเคอร์เรนซี ได้เข้าซื้อ Coinmarketcap โดยไม่เปิดเผยจำนวนเงิน Forbes เสนอว่าข้อตกลงนี้อาจมีมูลค่าถึง 4 ร้อยล้านดอลลาร์

ในเดือนพฤศจิกายน 2021, Coinmarketcap ถูกกล่าวถึงโดย Vice, the New York Times และสื่ออื่นๆ จากการเตือนผู้ใช้ว่าเหรียญ "Squid" อาจเป็นการหลอกลวง ซึ่งมีการกล่าวอ้างที่ไม่เป็นจริงว่ามีความเกี่ยวข้องกับซีรีส์ Squid Game เว็บไซต์นี้ยังเป็นแหล่งจัดอันดับเว็บไซต์ซื้อขายแลกเปลี่ยนคริปโต
# Oryza glaberrima
Oryza glaberrima หรือ ข้าวแอฟริกา เป็นหนึ่งในสองสปีชีส์ของข้าวปลูก โดยเริ่มปลูกครั้งแรกในแอฟริกาตะวันตกเมื่อประมาณ 3,000 ปีก่อน ในทางการเกษตร ข้าวแอฟริกาถูกข้าวเอเชีย (O. sativa) แทนที่และมีจำนวนสายพันธุ์ลดลง เนื่องจากข้าวเอเชียให้ผลตอบแทนสูงกว่า อย่างไรก็ตามข้าวแอฟริกายังคงยืนหยัดอยู่และคิดเป็นประมาณ 20% ของข้าวที่ปลูกในแอฟริกาตะวันตก แม้ว่าปัจจุบันข้าวชนิดนี้มักไม่ถูกนำไปขายในตลาดแอฟริกาตะวันตก

เมื่อเปรียบเทียบกับข้าวเอเชียแล้ว ข้าวแอฟริกามีความทนทานทนต่อศัตรูพืช ใช้แรงงานต่ำ และเหมาะสมกับสภาพแอฟริกาที่หลากหลายมากกว่า โดยได้รับการอธิบายว่าทำให้อิ่มและมีรสมัน นอกจากนี้ยังปลูกด้วยเหตุผลทางวัฒนธรรม ตัวอย่างเช่น เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์สําหรับสาวกของ Awasena (ศาสนาแอฟริกาดั้งเดิม) ในหมู่ชาว Jola

การผสมข้ามพันธุ์ระหว่างข้าวแอฟริกาและเอเชียเป็นเรื่องยาก แต่ยังคงมีสายพันธุ์ข้ามอยู่บ้าง

 ประวัติ 
thumb|ข้าวแอฟริกาที่เติบโตตามแม่น้ำไนเจอร์ สถานที่ที่ถูกปรับตัวเป็นไม้เลี้ยงครั้งแรก|left
มีความเป็นไปได้สูงที่มนุษย์จะปรับตัวข้าวสองสายพันธุ์ที่แตกต่างกันเป็นไม้เลี้ยงโดยไม่เกี่ยวข้องกัน ข้าวแอฟริกามีความคล้ายคลึงกับข้าวแอฟริกาป่า (O. barthii) อย่างมาก เช่นเดียวกับที่ข้าวเอเชีย (O. sativa) นั้นคล้ายคลึงกับข้าวป่าเอเชีย (O. rufipogon) และมีความแตกต่างทางพันธุกรรมระหว่างสองสปีชีส์นี้อย่างมาก

ยังคงสามารถพบเห็น O. barthii เติบโตตามธรรมชาติในแอฟริกา ในแหล่งที่อยู่อาศัยที่หลากหลาย เดิมทะเลทรายซาฮารามีสภาพอากาศที่ชื้นกว่าปัจจุบัน โดยเคยมีทะเลสาบขนาดมหึมาในสถานที่ซึ่งปัจจุบันคือทะเลทรายซาฮาราตะวันตก เมื่อสภาพอากาศแห้ง ข้าวป่าก็ลดจำนวนลงและอาจกลายเป็นไม้เลี้ยงมากขึ้นเรื่อย ๆ เนื่องจากใช้จำเป็นต้องชลประทานโดยมนุษย์

เริ่มมีการปลูกข้าวแอฟริกาเมื่อประมาณ 3,000 ปีก่อน ในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำบนแผ่นดินของแม่น้ำไนเจอร์ตอนบน ซึ่งปัจจุบันคือประเทศมาลี. จากนั้นแพร่กระจายไปทั่วแอฟริกาตะวันตก นอกจากนี้ยังถูกพบบริเวณนอกชายฝั่งตะวันออกของแอฟริกาในหมู่เกาะแซนซิบาร์

 การใช้ 
 thumb|left|แกลบที่กินไม่ได้ thumb|left|เอาแกลบออกแล้ว (ข้าวกล้อง) thumb|left|เมื่อนำรำข้าวและจมูกข้าวออก (ข้าวขาว)
ข้าวแอฟริกามักปลูกพร้อมกันหลายสายพันธุ์ซึ่งทำให้สามารถเก็บเกี่ยวและรับประทานสดได้ ข้าวที่เก็บเกี่ยวใหม่จะชื้น พองเมื่อเจอไฟ และรับประทานได้ ข้าวผัดมีสีน้ำตาลเมื่อผัดเพราะเปลือกสีเขียวเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเมื่อถูกความร้อน

ข้าวแอฟริกาสามารถหุงได้เหมือนกับข้าวเอเชีย แต่ข้าวแอฟริกาจะมีรสชาติมัน ซึ่งเป็นที่นิยมในแอฟริกาตะวันตก เมล็ดข้าวแอฟริกามักมีสีแดง บางพันธุ์มีกลิ่นหอมแรง ในขณะที่บางสายพันธุ์ เช่น Carolina Gold ไม่มีกลิ่นหอมเลย

นอกจากนี้ยังมีการใช้ข้าวแอฟริกาในทางการแพทย์
# กฎของลัมแบร์ท–แบร์
กฎของลัมแบร์ท–แบร์  หรือยังรู้จักกันในชื่อ กฎของแบร์–ลัมแบร์ท (Beer–Lambert law) หรือ กฎของแบร์–ลัมแบร์ท–บูเก (Beer–Lambert–Bouguer law) หรือเรียกสั้น ๆ ว่ากฎของแบร์ (Beer's law) เป็นกฎที่กำหนดเรื่องการดูดกลืนของแสงโดยสสาร ชื่อของกฎมีที่มาจากโยฮัน ไฮน์ริช ลัมแบร์ท และเอากุสท์ แบร์ นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน และปีแยร์ บูเก (Pierre Bouguer) นักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส
# ความส่งผ่าน
ความส่งผ่าน (transmittance) ในทางทัศนศาสตร์ และสเปกโทรสโกปี คืออัตราส่วนที่แสงซึ่งมีความยาวคลื่นเฉพาะค่าหนึ่งจะสามารถแผ่ทะลุผ่านไปได้หลังจากที่ได้ตกกระทบวัสดุบางอย่าง

ค่าความส่งผ่าน  อาจคำนวณได้ดังนี้

 

ในที่นี้  คือ ความเข้มของแสงที่ตกกระทบ และ  คือความเข้มของแสงที่ผ่านไปได้ การส่งผ่านของตัวอย่างบางครั้งก็อาจแสดงเป็นเปอร์เซ็นต์

ค่าความส่งผ่านและค่าความดูดกลืน  มีความสัมพันธ์ดังนี้

 

อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปแล้วการส่งผ่านแสงจะรวมการสะท้อนบนพื้นผิวด้วย ค่าการดูดกลืนแสงมักจะพิจารณาเฉพาะการลดทอนของการส่งผ่านเนื่องจากการดูดกลืน โดยไม่ได้คิดผลของการสะท้อน

จากกฎของลัมแบร์ท–แบร์ สามารถแสดงการคำนวณค่าความส่งผ่านได้ดังนี้

 

ในที่นี้  คือ ค่าสัมประสิทธิ์การดูดกลืน  คือระยะทางที่แผ่มา

เนื่องจากแสงจะเกิดการสะท้อนที่พื้นผิว (รอยต่อ) ของวัสดุเชิงแสง ดังนั้นความส่งผ่านของวัสดุจึงเรียกว่า ความส่งผ่านภายใน และความส่งผ่านทั้งหมดรวมถึงส่วนรอยต่อจึงเรียกว่า ความส่งผ่านภายนอก

 อ่านเพิ่มเติม 
 ความดูดกลืน
 การดูดกลืน
 ความลึกเชิงแสง
# ความดูดกลืน
ความดูดกลืน (absorbance) ในทางทัศนศาสตร์และสเปกโทรสโกปี เป็นปริมาณซึ่งบ่งชี้ว่าแสงจะอ่อนลงมากน้อยเพียงใดเมื่อผ่านวัตถุบางอย่างที่มีการดูดกลืนแสงเกิดขึ้น บางครั้งอาจเรียกว่า ความหนาแน่นเชิงแสง (optical density)

ในเคมีวิเคราะห์ ค่าความดูดกลืน Aλ ของความยาวคลื่น λ อาจคำนวณได้โดย

 

นั่นคือเป็นค่าลอการิทึมของอัตราส่วนระหว่างความเข้มแสงตกกระทบ  กับความเข้มแสงส่องผ่าน  และเพิ่มเครื่องหมายลบ เพื่อให้ค่าแสดงเป็นบวก ค่าความส่งผ่านจะลดทอนแบบทวีคูณ เมื่อเทียบกับระยะทางที่แสงแผ่ผ่าน ในขณะที่ค่าความดูดกลืนจะแสดงเป็นลอการิทึม และด้วยเหตุนี้จึงลดลงตามสัดส่วนของความยาวเส้นทางแสง ตัวอย่างเช่น หากความหนาของวัตถุที่มีความส่งผ่านเป็น 0.1 (ความดูดกลืนจะเท่ากับ 1) เพิ่มขึ้นเป็นสามเท่า ค่าการส่งผ่านจะเท่ากับ 0.13 = 0.001 ในขณะที่ค่าความดูดกลืนจะเพิ่มเป็นสามเท่า

เมื่อแสดงค่าความดูดกลืนโดยใช้ ค่าสัมประสิทธิ์การดูดกลืน α และความยาวเส้นทางแสง L แล้ว αL = -ln(I/I0) ดังนั้น

 

ค่าความดูดกลืนเป็นสัดส่วนกับความยาวเส้นทางแสงของเซลล์ตัวอย่างและความเข้มข้นของตัวอย่าง C ได้ว่า

 

ซึ่งเรียกว่า กฎของลัมแบร์ท–แบร์ เมื่อใช้กฎนี้แล้ว ความเข้มข้นของสสารสามารถคำนวณได้จากเส้นโค้งการสอบเทียบ

 วิธีการวัดค่า 
สามารถใช้เครื่องสเปกโทรโฟโตมิเตอร์ใช้ในการวัดค่าความดูดกลืนรังสีได้ โดยมีการใช้อุปกรณ์วัดที่มีแหล่งกำเนิดแสงและตัวตรวจจับที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับแถบความยาวคลื่นของแสงที่จะวัด

เมื่อทำการวัดค่าการดูดกลืนแสงของของเหลว ของเหลวมักจะถูกวางไว้ในเซลล์ควอทซ์ ในกรณีนี้ I0 คือความเข้มแสงที่ส่องผ่านของเซลล์ว่าง และ I คือความเข้มแสงที่ส่องผ่านของเซลล์ตัวอย่าง
# โอโซมัตสึคุง
โอโซมัตสึคุง  เป็นซีรีส์มังงะแนวสุขนาฏกรรม แต่งเรื่องและวาดภาพโดยฟูจิโอะ อากัตสึกะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่ปี พ.ศ. 2505 ถึง พ.ศ. 2512 ซีรีส์เป็นเรื่องราวของกลุ่มพี่น้องฝาแฝดหกคนที่มักก่อเรื่องวุ่นวายต่าง ๆ ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ 2 ครั้งต่างกันในชื่อเรื่องเดียวกัน ครั้งแรกผลิตโดยสตูดิโอซีโรในปี พ.ศ. 2509 ครั้งที่สองผลิตโดยสตูดิโอปิเอโรในปี พ.ศ. 2531 ซีรีส์อนิเมะใหม่โดยสตูดิโอปิเอโร โอโซมัตสึซัง ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2558 เพื่อฉลองครบรอบ 80 ปีชาตกาลของอากัตสึกะ โดยมีมังงะดัดแปลงวาดภาพโดยมาซาโกะ ชิตาตะตีพิมพ์ในนิตยสารยูของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2559

ในปี พ.ศ. 2507 อากัตสึกะชนะเลิศรางวัลมังงะโชงากูกังครั้งที่ 10 จากเรื่อง โอโซมัตสึคุง
# ความสะท้อน
ความสะท้อน (reflectance) ในทางทัศนศาสตร์ เป็นค่าที่แสดงว่าแสงหรือคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ความยาวคลื่นค่าต่าง ๆ สามารถสะท้อนผ่านตัวกลางได้เท่าใด

 นิยาม 
ให้ค่าฟลักซ์ส่องสว่างตกกระทบบนพื้นผิวเป็น  และให้ฟลักซ์ส่องสว่างที่สะท้อนจากพื้นผิวนี้เป็น  แล้วค่าการสะท้อนแสง R จะหาได้จากสูตรต่อไปนี้

นอกจากนี้ ให้ดรรชนีหักเหของตัวกลางคือ  ให้ดรรชนีหักเหของพื้นผิวที่สะท้อนแสงเป็น  แล้วค่าการสะท้อนแสง R เมื่อแสงตกกระทบในแนวตั้งฉากกับพื้นผิวจะคำนวณได้จากดังนี้
# โอโซมัตสึซัง
โอโซมัตสึซัง  เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม ผลิตโดยสตูดิโอปิเอโร สร้างอิงจากซีรีส์มังงะในปี พ.ศ. 2505 เรื่อง โอโซมัตสึคุง ของฟูจิโอะ อากัตสึกะ เพื่อฉลองครบรอบ 80 ปีชาตกาลของอากัตสึกะ ซีรีส์เป็นเรื่องราวของพี่น้องฝาแฝดสกุลมัตสึโนะหกคนจากซีรีส์ต้นฉบับที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่ เนื้อเรื่องมีอารมณ์ขันแบบผู้ใหญ่มากกว่าเมื่อเทียบกับซีรีส์ต้นฉบับ ซีรีส์อนิเมะออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2558 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2559 และตอนพิเศษออกอากาศในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2561 ฤดูกาลที่ 3 ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2564  ซีรีส์มังงะดัดแปลงวาดโดยมาซาโกะ ชิตาโรตีพิมพ์ในนิตยสารยูของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2559 ถึงตุลาคม พ.ศ. 2561 และย้ายไปตีพิมพ์ในนิตยสารคุกกี้ ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ภาพยนตร์อนิเมะออกฉายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 ภาพยนตร์อนิเมะลำดับที่ 2 ออกฉายในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565
# ลัมแบร์ท
ลัมแบร์ท เป็นเสียงอ่านตามภาษาเยอรมันของคำว่า Lambert ซึ่งอาจเป็นชื่อหรือนามสกุลคน

 บุคคล 
 โยฮัน ไฮน์ริช ลัมแบร์ท - นักคณิตศาสตร์ นักฟิสิกส์ นักเคมี และ นักดาราศาสตร์ ชาวเยอรมัน ในศตวรรษที่ 18
 ลัมแบร์ท ฮาเมิล - นักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ชาวเยอรมัน
# ไข้เลือดออกไครเมีย–คองโก
ไข้เลือดออกไครเมีย–คองโก (, CCHF) เป็นโรคติดเชื้อไวรัส อาการโรค ได้แก่ ไข้ ปวดกล้ามเนื้อ ปวดศีรษะ อาเจียน ท้องร่วงและมีจุดเลือดออก ผู้ป่วยเริ่มแสดงอาการน้อยกว่า 2 สัปดาห์หลังติดเชื้อ อาการแทรกซ้อนรวมถึงตับวาย ผู้ป่วยที่อาการดีขึ้นมักฟื้นตัวภายใน 2 สัปดาห์หลังแสดงอาการ

ไข้เลือดออกไครเมีย–คองโกเป็นไข้เลือดออกจากไวรัสชนิดหนึ่ง ไวรัสก่อโรคเป็นอาร์เอ็นเอไวรัสสกุล Orthonairovirus วงศ์ Nairoviridae แพร่กระจายผ่านเห็บหรือการสัมผัสกับเลือด สารคัดหลั่งและอวัยวะของสัตว์หรือผู้ติดเชื้อ นอกจากนี้ยังสามารถติดต่อจากคนสู่คนผ่านสารน้ำ ระยะฟักตัวอยู่ที่ 1–3 วันหลังถูกเห็บกัดหรืออาจนานถึง 9 วัน ขณะที่หากสัมผัสเลือดหรือเนื้อเยื่อของสัตว์ที่ติดเชื้อระยะฟักตัวอยู่ที่ 5–6 วันหรืออาจนานสุด 13 วัน ชาวไร่ชาวนาและผู้ทำงานในโรงฆ่าสัตว์มีความเสี่ยงสูงในการติดเชื้อ การวินิจฉัยโรคใช้การตรวจสารภูมิต้านทาน อาร์เอ็นเอของไวรัสหรือแอนติเจน

ยังไม่มีวิธีรักษาที่องค์การอนามัยโลกและองค์การอาหารและยาสหรัฐรับรอง และยังไม่มีวัคซีนจำหน่ายเชิงพาณิชย์ การป้องกันโรคคือลดโอกาสการถูกเห็บกัด รักษาความสะอาดในกระบวนการแปรรูปเนื้อสัตว์และปฏิบัติตามมาตรการดูแลสุขภาพสากล การรักษาใช้การรักษาตามอาการ มีการแนะนำการใช้ยาต้านไวรัสไรบาวิริน

มีรายงานผู้ป่วยไข้เลือดออกไครเมีย–คองโกในหลายพื้นที่ เช่น แอฟริกา รัสเซีย บอลข่าน ตะวันออกกลางและเอเชีย การปะทุของโรคขนาดย่อมเกิดขึ้นทั่วไปในพื้นที่ประจำถิ่นของไวรัส ในปี ค.ศ. 2013 อิหร่าน รัสเซีย ตุรกีและอุซเบกิสถานรายงานผู้ป่วยโรคนี้มากกว่า 50 ราย อัตราป่วยตายอยู่ที่ 10–40% แม้จะมีการพบการปะทุของโรคบางครั้งที่อัตราป่วยตายสูงถึง 80% ไวรัสก่อโรคถูกพบครั้งแรกที่ไครเมียในคริสต์ทศวรรษที่ 1940 ภายหลังถูกระบุว่าเป็นชนิดเดียวกับที่ก่อโรคไข้เลือดออกคองโก ในปี ค.ศ. 1973 คณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยอนุกรมวิธานของไวรัสประกาศชื่อไวรัสไข้เลือดออกไครเมีย–คองโกเป็นชื่อทางการ

20 ปีที่ผ่านมา มีการปะทุของโรคไข้เลือดออกไครเมีย–คองโกในยุโรปตะวันออก โดยเฉพาะอดีตสหภาพโซเวียต เมดิเตอร์เรเนียน ตะวันตกเฉียงเหนือของจีน เอเชียกลาง ยุโรปใต้ แอฟริกา ตะวันออกกลางและอนุทวีปอินเดีย ไข้เลือดออกไครเมีย–คองโกอยู่ในบัญชีโรคลำดับต้นสำหรับวิจัยและพัฒนาขององค์การอนามัยโลก และบัญชีโรคประเภท A ของสถาบันโรคภูมิแพ้และโรคติดเชื้อแห่งชาติสหรัฐ ในฐานะโรคที่มีความเสี่ยงสูงต่อความมั่นคงแห่งชาติและสาธารณสุข
# บิเซนเต ฟอกซ์
บิเซนเต ฟอกซ์ กูเอซซาดา (2 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 –) เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวเม็กซิโกซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 62 ของประเทศตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2543 จนถึง 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 เขาคือประธานาธิบดีของเม็กซิโกคนแรกที่ไม่ได้มาจากพรรคปฏิวัติแห่งชาติเม็กซิโก (พีอาร์ไอ) นับตั้งแต่ พ.ศ. 2472 โดยเขานั้นสังกัดพรรคก้าวหน้าเม็กซิโก (พีเอเอ็น) ซึ่งเป็นพรรคการเมืองฝ่ายขวา

ฟอกซ์ดำเนินนโยบายแบบการเมืองฝ่ายขวาเริ่มนำระบบเศรษฐกิจแบบเสรีนิยมใหม่มาใช้ในประเทศ รัฐบาลของเขามีความสัมพันธ์อย่างแน่นแฟ้นกับสหรัฐในสมัยของประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู บุชซึ่งแตกต่างจากรัฐบาลก่อนหน้าในเม็กซิโกที่มีจุดยืนที่ขัดแย้งกับสหรัฐมาโดยตลอด รัฐบาลของเขาประสบความล้มเหลวในความพยายามเพิ่มภาษีเภสัชรวมถึงการสร้างสนามบินในภูมิภาคเต็กซ์โกโก นอกจากนี้เขายังขัดแย้งกับประเทศคิวบาภายใต้การนำของฟิเดล กัสโตร อีกด้วย การลอบสังหารดิกนา โอชัวซึ่งเป็นทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชนใน พ.ศ. 2544 ทำให้รัฐบาลของเขาถูกตั้งคำถามในเรื่องของการละเมิดสิทธิมนุษยชนและความพยายามที่จะกำจัดมรดกของพรรคพีอาร์ไอ

ก่อนที่รัฐบาลของเขาจะหมดวาระไม่นาน เขาได้มีความขัดแย้งกับอันเดรส มานูเอล โลเปซ โอบราดอร์ประธานาธิบดีเม็กซิโกคนที่ 65 ซึ่งขณะนั้นโอบราดอร์ยังดำรงตำแหน่งเป็นนายกเทศมนตรีของเม็กซิโกซิตี โดยฟอกซ์และรัฐบาลพยายามถอดถอนโอบราดอร์ออกจากตำแหน่งนายกเทศมนตรีและขัดขวางไม่ให้โอบราดอร์ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปของประเทศในปี พ.ศ. 2549 นอกจากนี้ รัฐบาลของฟอกซ์ยังมีปัญหาขัดแย้งทางการทูตระหว่างประเทศเวเนซุเอลาและประเทศโบลิเวียอันเนื่องมาจากการสนับสนุนให้สร้างเขตการค้าเสรีแห่งทวีปอเมริกาซึ่งถูกคัดค้านโดยรัฐบาลของทั้งสองประเทศO'Grady, Mary Anastasia. Why Fox's Outrage? Chavez's Meddling in Mexico. The Wall Street Journal. (Eastern edition). New York, N.Y.: 18 November 2005. pg. A.17 ใน พ.ศ. 2549 พรรคพีเอเอ็นซึ่งนำโดยเฟลิเป กัลเดรอน อิโนโฆซาชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีซึ่งคะแนนนำโอบราดอร์เพียงเล็กน้อย โดยการเลือกตั้งครั้งนั้นถูกมองว่ามีการทุจริตจึงทำให้ประชาชนออกมาประท้วงทั้งประเทศ และในปีเดียวกันนั้นเกิดเหตุการณ์ความไม่สงบในรัฐวาฮากาซึ่งเป็นการประท้วงเพื่อขับไล่อูเอซิส รูอีซ ออร์ติสซึ่งเป็นผู้ว่าการรัฐวาฮากาในช่วงเวลานั้น รวมถึงยังเกิดการจลาจลที่ซานซัลบาดอร์อาเนโกซึ่งทำให้รัฐบาลของเขาถูกตัดสินโดยศาลสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศในทวีปอเมริกาว่ามีความผิดฐานละเมิดสิทธิมนุษยนชจากการปราบปรามผู้ประท้วงอย่างรุนแรงซึ่งความไม่สงบเหล่านี้ส่งผลให้ฟอกซ์เสียคะแนนความนิยมไปมาก อย่างไรก็ตามเขาได้รับการยอมรับในการรักษาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจของประเทศและลดอัตราความยากจนของประเทศเม็กซิโกลงจากร้อยละ 43.7 ในปี พ.ศ. 2543 ลดลงเหลือร้อยละ 35.6 ในปี พ.ศ. 2549

เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2546 ฟอกซ์เยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการในฐานะแขกของรัฐบาลและเข้าร่วมการะประชุมเอเปคในปี พ.ศ. 2546 ที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ ซึ่งในขณะนั้นนายกรัฐมนตรีของไทยคือทักษิณ ชินวัตร

หลังจากที่เขาลงจากตำแหน่งประธานาธิบดี เขาได้กลับไปยังรัฐกัวนาฮัวโตอันเป็นบ้านเกิดของเขา เขามีส่วนร่วมในการพัฒนาศูนย์การศึกษา ห้องสมุด และพิพิธภัณฑ์บิเซนเต ฟอกซ์ซึ่งตั้งอยู่ในรัฐกัวนาฮัวโต เขายังเคยดำรงตำแหน่ประธานศูนย์กลางประชาธิปไตยนานาชาติ (ซีดีไอ) ซึ่งเป็นสมาคมของพรรคการเมืองฝ่ายขวากลางระดับนานาชาติ ต่อมาฟอกซ์ถูกขับออกจากพรรคพีเอเอ็นใน พ.ศ. 2556 หลังจากการรับรองการสมัครลงตำแหน่งประธานาธิบดีจากพรรคพีอาร์ไอในการเลือกตั้งทั่วไปของประเทศเมื่อปี พ.ศ. 2555[archivo.eluniversal.com.mx/nacion/203190.html archivo.eluniversal.com.mx/nacion/203190.html]
# สัมประสิทธิ์การลดทอน
สัมประสิทธิ์การลดทอน (attenuation coefficient) หรือ สัมประสิทธิ์การดูดกลืน (absorption coefficient) เป็นค่าคงที่ซึ่งบ่งชี้ว่าตัวกลางชนิดหนึ่ง ๆ ดูดกลืนแสงได้มากน้อยเพียงใดเมื่อมีแสงผ่านเข้ามา ตามกฎของลัมแบร์ท–แบร์แล้ว ค่าความดูดกลืน ซึ่งหมายถึงค่าลอการิทึมของอัตราส่วนของความเข้มของแสงที่ผ่านตัวกลางเป็นระยะทางหนึ่งต่อความเข้มของแสงที่ตกกระทบ จะมีความสัมพันธ์เป็นสัดส่วนกับระยะทางที่ผ่าน และค่าสัมประสิทธิ์สัดส่วนนั้นก็คือสิ่งทีเรียกว่าค่าสัมประสิทธิ์การดูดกลืน

เวลาเขียนในสมการ สัญลักษณ์  มักถูกใช้เมื่อเขียนในรูปของ ลอการิทึมธรรมชาติ และ  มักถูกใช้เมื่อเขียนในรูปของลอการิทึมฐานสิบ นอกจากนี้แล้ว เมื่อสังเกตการดูดกลืนของสารละลาย จะใช้ค่าสัมประสิทธิ์การดูดกลืนโมลาร์  ซึ่งเป็นค่า  หรือ  ที่ผ่านการทำให้เป็นมาตรฐานด้วยความเข้มข้นโมลาร์หน่วยของสารละลาย

แนวคิดในทำนองเดียวกันยังใช้กับเรื่องคลื่นเสียง เรียกว่า ค่าสัมประสิทธิ์การดูดกลืนเสียง (sound absorption coefficient) 

 คำนิยาม 
สมมติว่าความเข้มของแสงก่อนเข้าสู่ตัวกลางคือ  แล้วความเข้ม  ของแสงหลังจากตกกระทบจะโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์การดูดกลืนแสง ,  และ  จากกฎของลัมแบร์ท–แบร์ ได้ดังสูตรต่อไปนี้

 

โดยที่ x คือระยะทางที่ผ่านสารตัวกลาง และ c คือเลขโมลของสารละลาย

และจะได้ว่า
# โยฮัน ไฮน์ริช ลัมแบร์ท
โยฮัน ไฮน์ริช ลัมแบร์ท (26 สิงหาคม 1728 – 25 กันยายน 1777) หรือ ฌ็อง-อ็องรี ล็องแบร์  เป็นนักคณิตศาสตร์ นักฟิสิกส์ นักเคมี นักดาราศาสตร์ และนักปรัชญาชาวเยอรมัน เขาเป็นที่รู้จักจากการคิดค้นเส้นโครงแผนที่ ประดิษฐ์สัญลักษณ์สำหรับฟังก์ชันไฮเพอร์โบลิก และพิสูจน์ว่าค่าพายเป็นจำนวนอตรรกยะ ผลงานเขียนหลักของเขา ได้แก่ 

 ผลงาน 

 พ.ศ. 2303 (ค.ศ. 1760) ได้แนะนำกฎของลัมแบร์ท–แบร์ ซึ่งแสดงถึงกฎการดูดกลืนเชิงแสงซึ่งปีแยร์ บูเกค้นพบPierre Bouguer (1729): Essai d'Optique, sur la gradation de la lumière (Paris, France: Claude Jombert), pp. 16–22. ภายในหนังสือของเขาLambert, J.H. (1760): Photometria sive de mensura et gradibus luminis, colorum et umbrae  (Augsburg ("Augusta Vindelicorum"), Germany: Eberhardt Klett). 特に p. 391  を参照。
 พ.ศ. 2304 (ค.ศ. 1761) - เผยแพร่หลักฐานความไม่สมเหตุสมผลของค่าพาย
 พ.ศ. 2305 (ค.ศ. 1762) - ใน "จดหมายเกี่ยวกับจักรวาลวิทยา"  เขาตั้งสมมติฐานการมีอยู่ของระบบดาวเคราะห์อื่นและดาราจักรอื่น
 พ.ศ. 2309 (ค.ศ. 1766) - ใน"ทฤษฎีเส้นขนาน" เขากล่าวถึงแนวคิดของเขาเกี่ยวกับสมมุติฐานคู่ขนาน ที่นำไปสู่เรขาคณิตที่ไม่ใช่แบบยุคลิด
 พ.ศ. 2315 (ค.ศ. 1772) - คิดค้นเส้นโครงแผนที่
 ค้นพบกฎโคไซน์ของลัมแบร์ท
 ประดิษฐ์ไฮโกรมิเตอร์ ที่ใช้งานได้จริงโดยใช้การขยายและหดตัวของเชือกเนื่องจากความชื้น, (PDF) 

 รายการที่เกี่ยวข้อง 

 ฟังก์ชัน W ของลัมแบร์ท
 ปรากฏการณ์วิทยา
 การสะท้อนแบบลัมแบร์ท
 ลัมแบร์ท (หน่วย)
# จุดหมายปลายทางของเอมิเรตส์ (สายการบิน)
หน้านี้คือรายชื่อจุดหมายปลายทางของเที่ยวบินต่าง ๆ ของสายการบินเอมิเรตส์ ทั้งนี้ไม่รวมถึงสายการบินเอมิเรตส์ สกายคาร์โก ซึ่งเป็นสายการบินขนส่งสินค้า

 ทวีปแอฟริกา 
 ประเทศโกตดิวัวร์

 อาบีจาน

 ประเทศไนจีเรีย

 อาบูจา
 ลากอส

 ประเทศกานา

 อักกรา

 ประเทศเอธิโอเปีย

 อาดดิสอาบาบา

 ประเทศแอลจีเรีย

 แอลเจียร์

 ประเทศอียิปต์

 ไคโร

 ประเทศแอฟริกาใต้

 เคปทาวน์
 เดอร์บัน
 โจฮันเนสเบิร์ก

 ประเทศโมร็อกโก

 คาซาบลังกา

 ประเทศกินี

 โกนากรี

 ประเทศเซเนกัล

 ดาการ์

 ประเทศแทนซาเนีย

 ดาร์เอสซาลาม

 ประเทศอูกันดา

 เอ็นเทบเบ

 ประเทศซิมบับเว

 ฮาราเร

 ประเทศซูดาน

 คาร์ทูม

 ประเทศแองโกลา

 ลูอันดา

 ประเทศแซมเบีย

 ลูซากา

 ประเทศมอริเชียส

 มอริเชียส

 ประเทศเคนยา

 ไนโรบี

 ประเทศตูนิเซีย

 ตูนิส

 ทวีปเอเชียและทวีปโอเชียเนีย 
 ประเทศออสเตรเลีย

 แอดิเลด
 บริสเบน
 เมลเบิร์น
 เพิร์ท
 ซิดนีย์

 ประเทศอินเดีย

 อะห์มดาบาด
 บังกาลอร์
 เจนไน
 เดลี
 ไฮเดอราบาด
 โกชิ
 โกลกาตา
 มุมไบ
 ธิรุวานันทพุราม

 ประเทศนิวซีแลนด์

 ออคแลนด์
 ไครสต์เชิร์ช

 ประเทศไทย

 กรุงเทพ-สุวรรณภูมิ
 ภูเก็ต

 ประเทศจีน

 ปักกิ่ง
 กวางโจว
 เซี่ยงไฮ้

 ประเทศฟิลิปปินส์

 เซบูซิตี
 คลาร์ก
 มะนิลา

 ประเทศศรีลังกา

 โคลัมโบ

 ประเทศอินโดนีเซีย

 เดนปาซาร์
 จาการ์ตา

 ประเทศบังคลาเทศ

 ธากา

 ประเทศเวียดนาม

 ฮานอย
 โฮจิมินห์

 ฮ่องกง ( ประเทศจีน)

 ฮ่องกง

 ประเทศปากีสถาน

 อิสลามาบาด
 การาจี
 ลาฮอร์
 เปศวาร์
 ซิอัลโกต

 ประเทศอัฟกานิสถาน

 คาบูล

 ประเทศมาเลเซีย

 กัวลาลัมเปอร์
 ปีนัง

 ประเทศมัลดีฟส์

 มาเล

 ประเทศญี่ปุ่น

 โอซากา
 โตเกียว-นาริตะ
 โตเกียว-ฮาเนดะ

 ประเทศกัมพูชา

 พนมเปญ

 ประเทศเกาหลีใต้

 โซล

 ประเทศเซเชลส์

 เซเชลส์

 ประเทศสิงคโปร์

 สิงคโปร์

 ไต้หวัน

 ไทเป

 ประเทศพม่า

 ย่างกุ้ง

 ทวีปยุโรป 

 ทวีปอเมริกา 

 ตะวันออกกลาง