# ตงปีน
ตงปีน("พระเจ้าสุมาเอี๋ยนแจ้งในหนังสือดังนั้น ก็ตั้งให้เตาอี้เปนที่ไตโต๋ก๊กคุมทหารสิบหมื่น เปนแม่ทัพยกออกมาเมืองกังเหลงแลให้ตีเอาเมืองกังตั๋ง แล้วให้สุมาเตี้ยมเจ้าเมืองหลงเสียคุมทหารห้าหมื่นยกไปทางอิต๋ง ให้อองหุยคุมทหารห้าหมื่นยกไปทางอัวกั๋ง ให้อ๋องหยงคุมทหารห้าหมื่นยกไปทางบูเฉียง ให้ห่อหุนถือพลทหารห้าหมื่นยกไปทางแฮเค้ากำหนดให้อยู่ในบังคับบัญชาเตาอี้สิ้นทุกหมวดทุกกอง จึงเกณฑ์ให้องโยยกับตงปีนคุมเรือสำหรับจะข้ามส่งทแกล้วทหารทั้งปวง")  (ค.ศ. 235 - 294) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ถาง ปิน  ชื่อรอง หรูจง  เป็นขุนพลและขุนนางชาวจีนของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก และของราชวงศ์จิ้นตะวันตก มีชื่อเสียงจากบทบาทในการพิชิตง่อก๊กระหว่าง ค.ศ. 279 และ ค.ศ. 280

 ประวัติ 
ตงปีนเป็นชาวอำเภอโจว (鄒縣 โจวเซี่ยน) ราชรัฐโลก๊ก (魯國 หลู่กั๋ว) ซึ่งปัจจุบันคือนครโจวเฉิง (邹城市 โจวเฉิงชื่อ) มณฑลชานตง(唐彬，字儒宗，魯國鄒人也。) จิ้นชู เล่มที่ 42. บิดาของตงปีนคือถาง ไถ (唐台) รับราชการกับรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กในตำแหน่งเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองไทสัน (泰山郡 ไท่ชานจฺวิ้น)(父台，太山太守。) จิ้นชู เล่มที่ 42.

ตงปีนในวัยเยาว์มีความสามารถในการขี่ม้าและยิงเกาทัณฑ์ ภายหลังเริ่มศึกษาคัมภีร์โบราณและตำราประวัติศาสตร์(少便弓馬，好遊獵，身長八尺，走及奔鹿，強力兼人。晚乃敦悅經史，尤明《易經》，隨師受業，還家教授，恆數百人。) จิ้นชู เล่มที่ 42. ตงปีนเริ่มรับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ใต้ประตูเมือง (郡門下掾 จฺวิ้นเหมิงเซี่ยเยฺวี่ยน) ต่อมาได้เป็นนายทะเบียน (主簿 จู่ปู้) และเจ้าหน้าที่ปกครอง (功曹 กงเฉา) แล้วได้รับการเรียกตัวจากที่ว่าการมณฑลให้มาเป็นนายทะเบียนประจำมณฑล แล้วได้เลื่อนขึ้นเป็นผู้ช่วยข้าหลวงมณฑล (別駕 เปี๋ยเจี้ย)(初為郡門下掾，轉主簿。刺史王沈集諸參佐，盛論距吳之策，以問九郡吏。彬與譙郡主張惲俱陳吳有可兼之勢，沈善其對。又使彬難言吳未可伐者，而辭理皆屈。還遷功曹，舉孝廉，州辟主簿，累遷別駕。) จิ้นชู เล่มที่ 42. ต่อมาได้รับการเรียกตัวจากสุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของรัฐวุยก๊กให้มาเป็นข้าราชการในสังกัด(彬忠肅公亮，盡規匡救，不顯諫以自彰，又奉使詣相府計事，于時僚佐皆當世英彥，見彬莫不欽悅，稱之于文帝，薦為掾屬。帝以問其參軍孔顥，顥忌其能，良久不答。陳騫在坐，斂板而稱曰：「彬之為人，勝騫甚遠。」帝笑曰：「但能如卿，固未易得，何論於勝。」因辟彬為鎧曹屬。) จิ้นชู เล่มที่ 42. และได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเจ้าพนักงานกรมชลประทานและสำนักราชเลขาธิการ (尚書水部郎 ช่างชูฉุ่ยปู้หลาง)(俄除尚書水部郎) จิ้นชู เล่มที่ 42.

หลังราชวงศ์จิ้นตะวันตกก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 266 ตงปีนได้รับการแต่งตั้งให้มีบรรดาศักดิ์ระดับกวนไล่เหา (關內侯 กวานเน่ย์โหว)(泰始初，賜爵關內侯。) จิ้นชู เล่มที่ 42. แล้วได้ดำรงตำแหน่งเป็นนายอำเภอ (令 ลิ่ง) ของอำเภอเงียบกุ๋น (鄴縣 เย่เซี่ยน), เจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองอี้หยาง (弋陽郡 อี้หยางจฺวิ้น), ผู้ควบคุมทัพ (監軍 เจียนจวิน) ของเมืองปาตง (巴東郡 ปาตงจฺวิ้น) และได้ยศเป็นขุนพลแผ่ยุทธ์ (廣武將軍 กว๋างอู่เจียงจฺวิน)(出補鄴令，彬道德齊禮，期月化成。遷弋陽太守，明設禁防，百姓安之。以母喪去官。益州東接吳寇，監軍位缺，朝議用武陵太守楊宗及彬。武帝以問散騎常侍文立，立曰：「宗、彬俱不可失。然彬多財欲，而宗好酒，惟陛下裁之。」帝曰：「財欲可足，酒者難改。」遂用彬。尋又詔彬監巴東諸軍事，加廣武將軍。上征吳之策，甚合帝意。) จิ้นชู เล่มที่ 42.

เมื่อ ค.ศ. 279 ตงปีนติดตามขุนพลองโยย (王濬 หวาง จฺวิ้น) เข้าร่วมในการศีกพิชิตรัฐง่อก๊กที่เป็นรัฐอริของราชวงศ์จิ้น ตงปีนมีผลงานโดดเด่นในการศึก หลังเสร็จศึก ตงปีนได้รับการตั้งแต่เป็นขุนพลขวา (右將軍 โย่วเจียงจฺวิน) รับผิดชอบกำกับดูแลราชการทหารทั้งหมดของเมืองปาตง(吳平，詔曰：「廣武將軍唐彬受任方隅，東禦吳寇，南監蠻越，撫寧疆埸，有綏禦之績。又每慷慨，志在立功。頃者征討，扶疾奉命，首啟戎行，獻俘授馘，勳效顯著。其以彬為右將軍、都督巴東諸軍事。」) จิ้นชู เล่มที่ 42. ภายหลังตงปีนถูกเรียกตัวมารับตำแหน่งเป็นนายกองพันสนับสนุนทัพ (翊軍校尉 อี้จฺวินเซี่ยวเว่ย์) ได้รับการตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เฮาแห่งอำเภอเซียงหยง (上庸縣侯 ช่างยงเซี่ยนโหว) และได้รับศักดินา 6,000 ครัวเรือน(徵拜翊軍校尉，改封上庸縣侯，食邑六千戶，賜絹六千匹。) จิ้นชู เล่มที่ 42.

ต่อมาตงปีนได้รับพระราชทานอาญาสิทธิ์ รับผิดชอบดูแลราชการทหารในมณฑลอิวจิ๋ว (幽州 โยวโจว) ได้รับตำแหน่งเป็นนายกองพันพิทักษ์ชนเผ่าออหวน (護烏丸校尉 ฮู่อูหฺวานเซี่ยวเว่ย์ฺ)  และขุนพลขวา (右將軍 โย่วเจียงจฺวิน)(北虜侵掠北平，以彬為使持節、監幽州諸軍事、領護烏丸校尉、右將軍。) จิ้นชู เล่มที่ 42. ระหว่างดำรงตำแหน่งได้ทำศึกต้านการรุกรานของชนเผ่าทางเหนือ

ตงปีนถูกปลดออกจากตำแหน่งและถูกดำเนินคดีด้วยสาเหตุบางประการ  ภายหลังได้รับการปล่อยตัวกลับมารับราชการ(詔遣御史檻車征彬付廷尉，以事直見釋。) จิ้นชู เล่มที่ 42. ตงปีนได้รับอาญาสิทธิ์อีกครั้ง ได้รับตำรงตำแหน่งเป็นขุนพลหน้า (前將軍 เฉียนเจียงจฺวิน), นายกองพันชนเผ่าหรงตะวันตก (西戎校尉 ซีหรงเซี่ยวเว่ย์) และข้าหลวงมณฑล (刺史 ชื่อฉื่อ) ของมณฑลยงจิ๋ว (雍州 ยงโจว)(元康初，拜使持節、前將軍、領西戎校尉、雍州刺史。) จิ้นชู เล่มที่ 42.

เมื่อ ค.ศ. 294 ตงปีนเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เวลานั้นตงปีนมีอายุ 60 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) ได้รับสมัญญานามว่า "เซียง" (襄)(元康四年卒官，時年六十，諡曰襄，賜絹二百匹，錢二十萬。) จิ้นชู เล่มที่ 42.