wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# แม่น้ำโคลึยมา
แม่น้ำโคลึยมา  เป็นแม่น้ำทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของภูมิภาคไซบีเรีย ซึ่งมีพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำครอบคลุมบางส่วนของสาธารณรัฐซาคา (ยาคูเตีย) เขตปกครองตนเองชูคอตคา และแคว้นมากาดันของรัสเซีย

แม่น้ำโคลึยมานั้นได้ถูกแช่แข็งจนน้ำแข็งมีความหนาหลายเมตรมามากกว่า 250 วันโดยเฉลี่ยในแต่ละปี แต่มีช่วงระยะเวลาที่ปลอดน้ำแข็งเพียงแค่ต้นเดือนมิถุนายนจนถึงเดือนตุลาคมเท่านั้น

 เส้นทางแม่น้ำ 
แม่น้ำโคลึยมาเริ่มต้นที่จุดบรรจบกันของแม่น้ำ Kulu และ Ayan-Yuryakh (โคลึยมาเป็นความต่อเนื่องตามธรรมชาติของ Ayan-Yuryakh) จุดบรรจบกันเกิดขึ้นที่ที่ราบสูงโอค็อตสค์-โคลึยมา (Охотско-Колымское нагорье) ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่แยกแอ่งโคลึยมาและแอ่งแม่น้ำที่ไหลลงสู่ทะเลโอค็อตสค์МАГАДАНСКИЙ ЗАПОВЕДНИК แม่น้ำโคลึยมาไหลผ่านที่ราบสูงโคลึยมาตอนบน ไปทางใต้โดยประมาณในเส้นทางตอนบน แม่น้ำสายนี้ไหลออกจากเขตภูเขาและมุ่งไปทางเหนือผ่านที่ราบลุ่มโคลึยมา ซึ่งเป็นที่ราบกว้างใหญ่ที่มีทะเลสาบนับพันแห่ง และเป็นส่วนหนึ่งของที่ราบลุ่มไซบีเรียตะวันออกที่ใหญ่กว่า แม่น้ำนี้ไหลลงสู่อ่าวโคลึยมาในทะเลไซบีเรียตะวันออก ที่ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรอาร์กติก

แม่น้ำมีความยาวอยู่ที่  พื้นที่ลุ่มน้ำมีเนื้อที่   ปริมาณการระบายน้ำเฉลี่ยที่เมือง Kolymskoye คือ 3,254 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที (114,900 ลูกบาศก์ฟุตต่อวินาที) โดยมีค่าสูงสุดที่ 26,201 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที (925,300 ลูกบาศก์ฟุตต่อวินาที) จากรายงานในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2528 และมีค่าต่ำที่สุดอยู่ที่ 30.6 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที (1,080 ลูกบาศก์ฟุตต่อวินาที) ในเดือนเมษายนของปี พ.ศ. 2522
# แม่น้ำอะนาดีร์
แม่น้ำอะนาดีร์ (ยูคากีร์: Онандырь) เป็นแม่น้ำที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือสุดของไซบีเรีย แม่น้ำสายนี้ไหลลงสู่อ่าวอะนาดีร์ที่ซึ่งอยู่ในทะเลเบริง พื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำของลำน้ำสายนี้ส่วนใหญ่จะอยู่ภายในเขตปกครองตนเองชูคอตคา

 ลักษณะทางภูมิศาสตร์ 
แม่น้ำอะนาดีร์มีความยาวอยู่ที่  และมีพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำอยู่ที่ Анадырь (река на Чукотке), Great Soviet Encyclopedia แม่น้ำสายนี้จะแข็งตัวตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงปลายเดือนพฤษภาคม และมีปริมาณน้ำถสูงสุดในเดือนมิถุนายนพร้อมกับการละลายของหิมะในบริเวณรอบข้าง
thumb|270x270px| ที่ตั้งของแม่น้ำอะนาดีร์thumb|291x291px| ลุ่มแม่น้ำอะนาดีร์พร้อมลำน้ำสาขาหลัก
# อลิส กัว
อลิส ลีล กัว (อักษรโรมัน: Alice Leal Guo, ; IPA:) เป็นนักธุรกิจและอดีตนักการเมืองในประเทศฟิลิปปินส์ อดีตนายกเทศบาลนครบัมบัน จังหวัดตาร์ลัก ระหว่าง ต.ศ. 2022 ถึง 2024 

เธอถูกกล่าวหาว่าเป็นสายลับจีน และมีส่วนร่วมในกิจกรรมการพนันและในกิจกรรมอาชญากรรมอื่น ๆ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2024 เธอถูกพักงานจากตำแหน่งนายกเทศบาลนานหกเดือนโดยคำสั่งจากคณะผู้ตรวจการแผ่นดินหลังกรมกิจการภายในและรัฐบาลท้องถิ่น (DILG) ตั้งข้อหารับสินบนเนื่องมาจากความสัมพันธ์ที่เธอมีกับกิจกรรมของผู้ให้บริการเกมนอกดินแดนฟิลิปปินส์ (POGO) ในเขตเทศบาลที่เธอดูแล และท้ายที่สุดในเดือนสิงหาคม 2024 คณะผู้ตรวจการแผ่นดินปลดเธอจากตำแหน่ง สมาชิกวุฒิสภา รีซา ฮอนตีเวอรอส และ วิน กัตชาเลียน กล่าวหาว่าเธอมีส่วนร่วมกับกิจกรรมผิดกฎหมายของ POGO หลังการบุกค้นในบัมบันใน ค.ศ. 2023 และ 2024 นอกจากนี้การมีสัญชาติฟิลิปปินส์ของเธอยังถูกตั้งคำถามเนื่องมาจากความไม่สอดคล้องกันของข้อมูลเอกสารและข้อมูลที่ให้ภายใต้การสอบสวนของเธอ

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 ทรัพย์สินทั้งหมดของเธอถูกแช่แข็ง และมีการออกประกาศจับกุมเธอ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 มีรายงานว่ากัวได้เดินทางหลบหนีออกจากฟิลิปปินส์ไปเมื่อ 17 กรกฎาคม ไปยังประเทศมาเลเซีย และตามด้วยประเทศสิงคโปร์ ท้ายที่สุดในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2024 เธอถูกจับกุมในประเทศอินโดนีเซีย และถูกเนรเทศกลับไปยังฟิลิปปินส์ในสองวันถัดมา
# ป้ายจราจรในสหรัฐ
ในสหรัฐอเมริกา ป้ายจราจรส่วนใหญ่เป็นไปตามมาตรฐานที่กำหนดโดยข้อบังคับของรัฐบาลกลาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในคู่มือมาตรฐานเครื่องหมายจราจร (Manual on Uniform Traffic Control Devices; MUTCD) และคู่มือมาตรฐานป้ายทางหลวง (Standard Highway Signs; SHS)

 การยอมรับและปฏิบัติตาม 
thumb|left|300px|แผนที่แสดงสถานะการนำคู่มือมาตรฐานเครื่องหมายจราจรฉบับปี ค.ศ. 2009 ในแต่ละรัฐ
คู่มือมาตรฐานเครื่องหมายจราจรฉบับที่ 11 ได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2023 วันที่มีผลบังคับใช้ของคู่มือนี้นับจากวันที่เผยแพร่เป็นระยะเวลา 30 วัน ตรงกับวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2024 รัฐต่าง ๆ มีเวลาสองปีนับจากวันที่คู่มือมีผลบังคับใช้ในการเลือกดำเนินการอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้ คือ

 ใช่คู่มือฉบับปรับปรุง
 ใช้คู่มือฉบับปรับปรุงมาใช้ พร้อมประกาศเพิ่มเติมในส่วนที่เป็นของรัฐ
 ใช้คู่มือฉบับเฉพาะของรัฐ

มีรัฐจำนวน 18 รัฐที่ใช้คู่มือฉบับนี้โดยไม่มีการดัดแปลงใด ๆ, 22 รัฐ เขตโคลัมเบีย และปวยร์โตรีโก นำคู่มือฉบับนี้ไปใช้ควบคู่กับเอกสารประกอบเพิ่มเติม และมีรัฐอีก 10 รัฐที่ได้จัดทำคู่มือฉบับของรัฐขึ้นมาเอง โดยมีความสอดคล้องกับฉบับแห่งชาติอย่างมีนัยสำคัญ คู่มือมาตรฐานเครื่องหมายจราจร และคู่มือมาตรฐานป้ายทางหลวง กำหนดหมวดหมู่ของป้ายจราจรสำหรับใช้บนถนนและทางหลวงไว้ 7 หมวดหมู่ ดังต่อไปนี้: (รายการนี้ไม่ได้ครอบคลุมทุกสถานการณ์ โดยป้ายจราจรที่ระบุในที่นี้เป็นไปตามมาตรฐานคู่มือฉบับแห่งชาติ เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น)
# อุปมาเรื่องบุตรหายไป
อุปมาเรื่องบุตรหายไปลูกา 15 THSV11 หรือ คำอุปมาเรื่องบุตรที่หลงหายลูกา 15 TNCV  ยังเป็นที่รู้จักในชื่อว่า อุปมาเรื่องสองพี่น้อง , อุปมาเรื่องบิดาผู้รักบุตร  และอุปมาเรื่องบิดาผู้ให้อภัย "The Parable of the Lost Son." Holy Bible (New International Version). – via BibleGateway, Biblica, Inc. 2011 [1973]."Parable of the Forgiving Father (15:11-32)." Holy Bible (IVP New Testament Commentaries). – via BibleGateway. 2016.  เป็นอุปมาของพระเยซูในคัมภีร์ไบเบิล ปรากฏในลูกา 15:11–32 ในลูกา 15 พระเยซูทรงเล่าอุปมาเรื่องนี้ควบคู่กับอุปมาเรื่องแกะหายและอุปมาเรื่องเงินเหรียญหาย ให้กับพวกฟาริสีและผู้นำศาสนาที่ตำหนิพระเยซูในเรื่องที่พระองค์ทรงต้อนรับและเสวยร่วมกับคนเก็บภาษีและคนอื่น ๆ ที่ถูกมองว่าเป็นคนบาป
# พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งไทย
พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งไทย เป็น พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้ง ที่ตั้งอยู่ในจังหวัด นครปฐม ประเทศไทย เนื่องจากสภาพอากาศแบบเขตร้อนในประเทศไทย หุ่นต่างๆ จึงทำจาก ไฟเบอร์กลาส แทนการใช้ขี้ผึ้งแบบดั้งเดิม

ประวัติ
thumb|หุ่นไฟเบอร์กลาสที่แสดงศิลปะและวัฒนธรรมไทย
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2532 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากศิลปิน ดวงแก้ว พิทยากรศิลป์ และคณะ โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อส่งเสริมและอนุรักษ์ศิลปะและวัฒนธรรมไทยแบบดั้งเดิม กลุ่มศิลปินเหล่านี้ใช้เวลามากกว่า 10 ปีในการศึกษาและทดลองสร้างหุ่นขี้ผึ้งโดยใช้ไฟเบอร์กลาสจนกระทั่งประสบความสำเร็จในการสร้างหุ่นที่งดงาม ละเอียดอ่อน และคงทน

นิทรรศการ
การจัดแสดงประกอบด้วยบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ของไทย รวมถึงพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี การแสดงวัฒนธรรมและประเพณีไทย และตัวละครจากวรรณคดี เช่น ตัวละครจากพระอภัยมณี ของ สุนทรภู่ 
thumb|พระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี

ดูเพิ่ม

 การท่องเที่ยวในประเทศไทย
# รักนี้ DNA กำหนด
รักนี้ DNA กำหนด  เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ ที่เขียนบทโดย จ็อง ซู-มี กำกับโดย  นำแสดงโดย จอง อิน-ซอน, ชเว ชี-ว็อน, อี แท-ฮวัน และ จ็อง ยู-จิน ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง TV Chosun เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2024 และออกอากาศทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 21:10 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี)

เรื่องย่อ  
รักนี้ DNA กำหนด เป็น สุขนาฏกรรมจินตนิยม ที่กระตุ้นประสาทสัมผัสทั้งห้า โดยบอกเล่าเรื่องของ ฮัน โซ-จิน นักวิจัยด้านพันธุกรรมที่ล้มเหลวในความสัมพันธ์มาหลายครั้ง จนในที่สุดเธอก็พบคู่แท้ของเธอผ่านการทดสอบทางพันธุกรรม

นักแสดงและตัวละคร  
นักแสดงหลัก  
 จอง อิน-ซอน รับบทเป็น ฮัน โซ-จิน  
 นักวิจัยที่ศูนย์ Beneficial Gene Center ผู้หมกมุ่นกับการหาคู่ที่เหมาะสมตามพันธุกรรม และมีลักษณะของโอตาคุอย่างเต็มตัว  
 ชเว ชี-ว็อน รับบทเป็น ชิม ยอน-อู  
 สูติแพทย์และนรีแพทย์ที่โรงพยาบาลชิม ผู้มีความสามารถสูงและอ่อนไหว  
 อี แท-ฮวัน รับบทเป็น ซอ คัง-ฮุน  
 นักดับเพลิงที่หล่อเหลาและคอยช่วยเหลือโซจินเสมอ  
 จ็อง ยู-จิน รับบทเป็น จาง มี-อึน  
 เพื่อนคู่ใจที่เข้าใจชีวิตที่ไม่ตื่นเต้นของแฟนเก่าของเธอ ยอนอู และเป็นนักเขียนคอลัมน์เรื่องโรแมนติกแบบมีคู่หลายคน ผู้ที่เชื่อว่า "ผู้หญิงที่คาดหวังทุกอย่างจากผู้ชายคนเดียว มีแต่จะผิดหวัง"

นักแสดงสมทบ  
  รับบทเป็น ยอ จ็อง-แทม  
 แพทย์ต่อมไร้ท่อที่โรงพยาบาลชิม และเป็นเพื่อนร่วมชั้นของยอนอู  
  รับบทเป็น ซน อะ-รี  
 นักวิจัยที่ศูนย์ Beneficial Gene Center และเป็นเพื่อนร่วมงานและเพื่อนสนิทของโซจิน  
 บัง อึน-จ็อง รับบทเป็น นัม ซ็อง-มี  
 คู่หูนักดับเพลิงของคังฮุน และเป็นนักศิลปะการต่อสู้สมัครเล่นที่มีฉายาว่า "หมัดเพลิงยอซัมดง"  
  รับบทเป็น คุณพ่ออันเดรีย  
 นักบวชที่รักพระเจ้าและยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อพระองค์  
  รับบทเป็น ชิมซองฮุน  
 สูติแพทย์และนรีแพทย์ที่ครั้งหนึ่งเคยถูกเรียกว่า "มือของพระเจ้า" และเป็นพ่อของยอนอู  
  รับบทเป็น ซอ ฮย็อง-ช็อล  
 พ่อของคังฮุนและเป็นเจ้าของร้านซูชิ  
  รับบทเป็น ยูม ย็อง-ฮี  
 แม่ของโซจินและเป็นศิลปินติดตั้งงานศิลปะ  
  รับบทเป็น   
 หัวหน้าพยาบาลที่ทำงานกับยอนอู และมักจะเคร่งครัด แต่เป็นพยาบาลผดุงครรภ์ที่เชื่อถือได้สำหรับผู้หญิงที่ตั้งครรภ์

การผลิต
การพัฒนา
ผู้กำกับ  ซึ่งเคยกำกับซีรีส์ Kairos (2020) และ พรุ่งนี้ (2022) ได้ร่วมมือกับนักเขียนบท จ็อง ซู-มี ผู้เขียนซีรีส์ โชคชะตา ความรัก และการเกิดใหม่อีกครั้ง (2020) โดยการผลิตซีรีส์นี้อยู่ภายใต้การดูแลของ , IP Box Media และ Pan Entertainment

การคัดเลือกนักแสดง
ชเว ชี-ว็อน และ จอง อิน-ซอน ได้รับรายงานว่าได้รับเลือกให้เป็นนักแสดงนำในซีรีส์นี้ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2023 อี แท-ฮวัน ได้รับการคัดเลือกในเดือนมกราคม 2024 หลังจากปลดประจำการทหารในเดือนธันวาคม 2023 จ็อง ยู-จิน ได้รับรายงานว่าเข้าร่วมในเดือนกุมภาพันธ์ 2024 TV Chosun ได้ยืนยันการเข้าร่วมแสดงของนักแสดงทั้งสี่ในเดือนเมษายน 2024

การออกอากาศ
ในเดือนเมษายน 2024 มีรายงานว่าซีรีส์สุดสัปดาห์มีรายงานว่ากำหนดออกอากาศทาง TV Chosun ในเดือนมิถุนายน 2024 สองเดือนต่อมา TV Chosun ยืนยันว่าซีรีส์จะออกอากาศตอนแรกในวันที่ 17 สิงหาคม 2024 ทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 21:10 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี)
# เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง  เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าของประเทศไทย ตั้งอยู่ในอำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศไทย ได้รับการประกาศให้เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในปี พ.ศ. 2532

เขตพื้นที่ดังกล่าวถือเป็นส่วนหนึ่งของผืนป่าตะวันตก พื้นที่ใกล้เคียงเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง ได้แก่ (จากทางเหนือไปตามเข็มนาฬิกา): ประเทศพม่า, หมู่บ้านมอครอ และอำเภอพบพระ จังหวัดตาก, อุทยานแห่งชาติคลองวังเจ้า, อุทยานแห่งชาติคลองลาน, อุทยานแห่งชาติแม่วงก์ และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร

ด้วยความอุดมสมบูรณ์ของป่าไม้ ทำให้ที่นี่เป็นต้นน้ำของแม่น้ำแม่กลอง (รวมถึงแม่น้ำแควน้อย) ที่ไหลลงสู่จังหวัดกาญจนบุรี, จังหวัดราชบุรี และจังหวัดสมุทรสงคราม

พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ทำให้อากาศเย็น และในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ อากาศจะหนาวเย็นเป็นพิเศษ ประกอบด้วยป่าดิบชื้นและป่าผลัดใบ มีความสูงตั้งแต่ 80 ถึง 2,152 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล

สัตว์ที่พบเห็นบ่อยในพื้นที่ เช่น เสือลายเมฆ, สมเสร็จมาเลเซีย, เลียงผา, เหยี่ยว, นกเงือกคอเขียว, นกเงือกใหญ่, นกอ้ายงั่ว, เสือโคร่งอินโดจีน, ช้างอินเดีย, ลิงลมสีเงิน, ลิงกังหางหมูเหนือ นอกจากนี้ยังมีสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก เช่น เต่าปูลู, เต่าป่าเอเชีย, งูเหลือมพม่า, งูหลาม และกบใกล้สูญพันธุ์อย่างกบแม่น้ำบลายธ์

จุดเด่นของพื้นที่นี้คือ น้ำตกทีลอซู ซึ่งเป็นน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย และเป็นหนึ่งในน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย ชื่อของน้ำตกหมายถึง "น้ำตกดำ" ในภาษากะเหรี่ยง น้ำตกนี้มีหลายชั้น ลำธาร และสระน้ำให้เล่น น้ำจะไหลแรงที่สุดระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงพฤศจิกายน แต่สามารถชมน้ำตกได้ตลอดทั้งปี น้ำตกนี้อยู่ห่างจากที่ทำการเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าประมาณ 3 กิโลเมตร

นอกจากที่ลอซูแล้ว เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผางยังมีน้ำตกอื่น ๆ เช่น น้ำตกปิตุ๊โกร (น้ำตกหัวใจและน้ำตกที่สูงที่สุดในประเทศไทย) และน้ำตกทีลอเล ซึ่งตั้งอยู่บริเวณเขตแดนกับทุ่งใหญ่นเรศวร

 ที่ตั้ง 
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผางในภาพรวมของสำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 14 (ตาก) thumb|900px|
 อุทยานแห่งชาติ1 ดอยสอยมาลัย2 ขุนพะวอ3 ลานสาง4 แม่เมย5 น้ำตกพาเจริญ6 รามคำแหง7 ศรีสัชนาลัย8 ตากสินมหาราช
  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า  9 แม่ตื่น10 ถ้ำเจ้าราม11 ทุ่งใหญ่นเรศวรตะวันออก12 อุ้มผาง   เขตห้ามล่าสัตว์ป่า13 ถ้ำเจ้าราม
 วนอุทยาน14 น้ำตกป่าละอู15 พระธาตุห้วยลึก16 ถ้ำลม–ถ้ำวัง17 ถ้ำตะโค๊ะบิ
# ยมราช (แก้ความกำกวม)
ยมราช อาจหมายถึง
 ยมราช - บรรดาศักดิ์ไทยในอดีต
 แยกยมราช - ทางแยกในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
 ป้ายหยุดรถไฟยมราช
 สถานียมราช ในโครงการรถไฟฟ้าชานเมือง สายธานีรัถยา
 โรงพยาบาลเจ้าพระยายมราช ในจังหวัดสุพรรณบุรี ซึ่งตั้งชื่อตามเจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) ผู้ดำรงตำแหน่งยมราชคนสุดท้าย
# เจียวปิน
เจียวปิน หรือ เจียวปีน (เสียชีวิต ค.ศ. 264) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เจี่ยง ปิน  เป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน 

 ประวัติ 
เจียวปินเป็นชาวอำเภอเซียงเซียง (เซียงเซียงเซี่ยน) เมืองเลงเหลง (หลิงหลิงจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือนครเซียงเซียง มณฑลหูหนาน(蔣琬字公琰、零陵湘鄉人也。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 44. เป็นบุตรชายคนโตของเจียวอ้วนผู้เป็นขุนพล ขุนนาง และผู้สำเร็จราชการของรัฐจ๊กก๊ก

ในปี ค.ศ. 246 เจียวอ้วนเสียชีวิต เจียวปินสืบทอดบรรดาศักดิ์อานหยางถิงโหว  ของบิดา เจียวปินรับราชการเป็นขุนพลในจ๊กก๊กเช่นเดียวกับบิดา และมียศเป็นขุนพลสงบยุทธ (ซุยอู่เจียงจฺวิน) และดำรงตำแหน่งเป็นผู้พิทักษ์ทัพ (ฮู่จฺวิน) ในอำเภอฮั่นเสีย (漢城縣 ฮั่นเฉิงเซี่ยน; ปัจจุบันคืออำเภอเหมี่ยน มณฑลฉ่านซี)(子斌嗣，為綏武將軍、漢城護軍。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 44.

ในปี ค.ศ. 263 จงโฮยขุนพลของรัฐวุยก๊กยกทัพบุกจ๊กก๊ก จงโฮยให้ซุนไคผู้เป็นผู้พิทักษ์ทัพ (護軍 ฮู่จฺวิน) นำกำลังทหารไปล้อมเจียวปินที่ฮันเสีย จงโฮยเขียนจดหมายถึงเจียวปินว่า "มีผู้มีความสามารถและคุณธรรมมากมายในจ๊ก คนเช่นท่านและจูเก่อ ซือยฺเหวี่ยน (จูกัดเจี๋ยม) ก็เฉกเช่นข้าพเจ้า และยังมีคนอื่นอีกมากที่เฉกเช่นท่านเช่นกัน เป็นธรรมเนียมปฏิบัติของบรรพชนที่ต้องสักการะมหาปราชญ์ในอดีต บัดนี้เมื่อข้าพเจ้ามาถึงจ๊ก ข้าพเจ้าต้องการไปเยือนหลุมศพของบิดาท่าน ข้าพเจ้าหวังว่าท่านจะบอกข้าพเจ้าว่าหลุมศพนั้นอยู่ที่ใด"(魏大將軍鍾會至漢城，與斌書曰：「巴蜀賢智文武之士多矣。至於足下、諸葛思遠，譬諸草木，吾氣類也。桑梓之敬，古今所敦。西到，欲奉瞻尊大君公侯墓，當洒埽墳塋，奉祠致敬。願告其所在！」) สามก๊กจี่ เล่มที่ 44.

เจียวปินตอบว่า "ข้าพเจ้ารู้ว่าท่านเป็นผู้ที่เข้าใจข้าพเจ้าและข้าพเจ้าอยากจะเป็นมิตรกับท่าน บัดนี้เมื่อท่านร้องขออย่างสุภาพ ก็คงจะเป็นการเสียมารยาทหากปฏิเสธท่าน บิดาผู้ล่วงลับของข้าพเจ้าล้มป่วยเสียชีวิตที่อำเภอโปยเสีย (涪縣 ฝูเซี่ยน; ปัจจุบันคือนครเหมี่ยนหยาง มณฑลเสฉวน) หลังจากที่อาจารย์ด้านฮวงจุ้ยบอกว่าอำเภอโปยเสียเป็นสถานที่ดี เราจึงฝังศพของบิดาที่นั่น ท่านมาตามทางไปจ๊กเพื่อเยี่ยมและคำนับหลุมศพของบิดา งันเอี๋ยน (顏回 เหยียน หุย) ก็แสดงความเป็นผู้มีคุณธรรมเมื่อปฏิบัติต่อขงจื๊อเหมือนเป็นบิดาของตน บัดนี้หลังได้รับจดหมายของท่าน ข้าพเจ้ารู้สึกเสียใจอย่างมากและคิดถึงบิดาของข้าพเจ้ามากยิ่งขึ้น"(斌荅書曰：「知惟臭味意眷之隆，雅託通流，未拒來謂也。亡考昔遭疾疢，亡於涪縣，卜云其吉，遂安厝之。知君西邁，乃欲屈駕脩敬墳墓。視予猶父，顏子之仁也，聞命感愴，以增情思。」) สามก๊กจี่ เล่มที่ 44.

จงโฮยรู้สึกประทับใจกับลักษณะนิสัยอันน่านับถือของเจียวปินหลังได้รับการตอบกลับของเจียวปิน จงโฮยจึงมุ่งหน้าไปยังอำเภอโปยเสีย หาสุสานของเจียวอ้วนจนพบและคำนับหลุมศพ(會得斌書報，嘉歎意義，及至涪，如其書云。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 44. 

หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กเมื่อปลายปี ค.ศ. 263 เจียวปินเดินทางไปยังอำเภอโปยเสียเพื่อพบกับจงโฮยแล้วกลายเป็นมิตรกับจงโฮย เจียวปินถูกสังหารโดยทหารที่ก่อการกำเริบในเดือนมีนาคม ค.ศ. 264 เมื่อจงโฮยเริ่มก่อกบฏในเซงโต๋ต่อต้านสุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแห่งวุยก๊ก(後主旣降鄧艾，斌詣會於涪，待以交友之禮。隨會至成都，為亂兵所殺。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 44.
# ย่านเตาปูน
เตาปูน เป็นย่านหนึ่งในเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร ชื่อย่านนี้มาจากเตาปูน ซึ่งเป็นโรงงานปูนซีเมนต์แห่งแรกของประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นในปี 1913 โดยบริษัทปูนซิเมนต์ไทย สำนักงานใหญ่ของบริษัทนี้ยังคงตั้งอยู่ใกล้กับสถานีรถไฟชุมทางบางซื่อ ด้านทิศตะวันตกของสถานี ปัจจุบันคำว่า "เตาปูน" มักหมายถึงพื้นที่รอบ ๆ ทางแยกเตาปูน ที่ถนนกรุงเทพ-นนทบุรี ตัดกับถนนประชาราษฎร์สาย 2 ใต้สถานีเตาปูน ซึ่งเชื่อมต่อรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงินและรถไฟฟ้าสายสีม่วง
# ยมราช
ยมราช เป็นราชทินนามที่มอบให้กับขุนนางผู้ดำรงตำแหน่งเสนาบดีกรมเวียงหรือนครบาล ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่กรมสำคัญในระบบจตุสดมภ์ มีหน้าที่ดูแลความสงบเรียบร้อยในพระนคร ผู้ที่มีราชทินนามว่ายมราชมักจะได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์สูงเป็นพระยาหรือเจ้าพระยา

รายนามผู้ดำรงตำแหน่ง
ขุนนางที่มีราชทินนามว่ายมราช ได้แก่

ในสมัยกรุงธนบุรี
พระยายมราช (แบน) – ต่อมาได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าพระยาอภัยภูเบศร

ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์

พระยายมราช (อิน) – ได้รับการแต่งตั้งโดยรัชกาลที่ 1 เมื่อพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์และก่อตั้งราชวงศ์จักรี ในปี พ.ศ. 2325 แต่ถูกถอดจากบรรดาศักดิ์เพราะความผิดพลาดในสงครามสงครามเก้าทัพ
เจ้าพระยายมราช (บุนนาค) – ได้รับแต่งตั้งหลังสงคราม ต่อมาเลื่อนตำแหน่งเป็นเจ้าพระยามหาเสนา (สมุหกลาโหม)
เจ้าพระยายมราช (บุญมา) – ต่อมาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเจ้าพระยามหาเสนา
เจ้าพระยายมราช (น้อย บุณยรัตพันธุ์) – ดำรงตำแหน่งในรัชกาลที่ 2 ต่อมาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเจ้าพระยาอภัยภูธร (สมุหนายก)
เจ้าพระยายมราช (น้อย ศรีสุริยพาหะ) – ต่อมาเลื่อนตำแหน่งเป็นเจ้าพระยามหาเสนาในรัชกาลที่ 3
เจ้าพระยายมราช (พูน) – ดำรงตำแหน่งในรัชกาลที่ 3
เจ้าพระยายมราช (ฉิม) – ดำรงตำแหน่งในรัชกาลที่ 3
เจ้าพระยายมราช (บุนนาค) – ดำรงตำแหน่งในสมัย รัชกาลที่ 3 เป็นต้นตระกูลยมนาค
เจ้าพระยายมราช (ศุข สินศุข) – หลานของกรมหลวงอินทรพิทักษ์ (พระราชโอรสของพระเจ้าตากสิน); ได้รับแต่งตั้งในปี พ.ศ. 2394 ถึงแก่อสัญกรรมในปี พ.ศ. 2398.
เจ้าพระยายมราช (นุช บุณยรัตพันธุ์) – ต่อมาเลื่อนตำแหน่งเป็นเจ้าพระยาภูธราภัย (สมุหนายก) ในปี พ.ศ. 2406
เจ้าพระยายมราช (ครุฑ) – เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2351 ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2407 จนถึงแก่อสัญกรรมในปีถัดมา
เจ้าพระยายมราช (แก้ว) – บุตรของเจ้าพระยาบดินทรเดชา; เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2347 ถึงแก่อสัญกรรมในปี พ.ศ. 2414
เจ้าพระยายมราช (เฉย) – ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2414 จนถึงแก่อสัญกรรมในปี พ.ศ. 2424; เป็นต้นตระกูลยมาภัย

หลังจากเจ้าพระยายมราช (เฉย) ถึงแก่อสัญกรรม ตำแหน่งเจ้ากรมนครบาลถูกปล่อยให้ว่างลง เนื่องจากมีการปฏิรูประบบการปกครองและยกเลิกระบบจตุสดมภ์ รัฐบาลได้จัดตั้งคณะกรรมการสี่ท่านเพื่อดูแลหน้าที่ในระหว่างนั้น จนกระทั่งได้มีการสถาปนากระทรวงนครบาลขึ้นในปี พ.ศ. 2435 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นเสนาบดีคนแรก และในปี พ.ศ. 2450 พระยาสุขุมนัยวินิต ได้สืบตำแหน่งต่อ และต่อมาได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) ในปี พ.ศ. 2451 เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) เป็นผู้ได้รับราชทินนามว่ายมราชเป็นคนสุดท้าย ก่อนที่กระทรวงนครบาลจะถูกรวมเข้ากับกระทรวงมหาดไทย ในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2465
# ตลาดวังหลัง
ตลาดวังหลัง เป็นตลาดที่เปิดทุกวัน ตั้งอยู่ในเขต บางกอกน้อย ใกล้กับแม่น้ำ เจ้าพระยา ในกรุงเทพมหานคร

ชื่อ "วังหลัง" หมายถึง วังหลัง ในช่วงต้นของ กรุงรัตนโกสินทร์ ในสมัยของ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พื้นที่ดังกล่าวเคยเป็นที่ตั้งของวังของ สมเด็จพระอนุชาธิราช กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข หรือ วังหลัง ตามที่ชาวบ้านเรียกกันเพราะวังตั้งอยู่ทางด้านหลังของพระบรมมหาราชวัง ในปัจจุบันยังมีซากกำแพงวังหลงเหลืออยู่ใกล้บริเวณตลาด

ตลาดมีความยาวประมาณ 300 เมตร เป็นตรอกแคบ ๆ ที่เชื่อมต่อระหว่าง ท่าวังหลังและท่าพรานนก กับถนนอรุณอมรินทร์ ตั้งอยู่ตรงข้ามกับท่าพระจันทร์ ในบริเวณใกล้เคียงมหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในเขต พระนคร สินค้าที่จำหน่ายในตลาดรวมถึงเสื้อผ้า ร้านเสริมสวย เบเกอรี่ ร้านซูชิ ร้านอาหาร รวมถึงร้านกาแฟ นอกจากนี้ยังมีชื่อเสียงเรื่องร้านอาหารใต้ที่มีรสชาติเผ็ดร้อน บริเวณใกล้แยกพรานนกก็มีร้านอาหารใต้อยู่หลายแห่งเช่นกัน
# เอาเจ้
เอาเจ้, ออจี้ หรือออเจ๊ก (คริสต์ทศวรรษ 220– ค.ศ. 256) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หู จี้  ชื่อรอง เหว่ย์ตู้  เป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน 

 ประวัติ 
เอาเจ้เป็นชาวอำเภองีหยง (อี้หยางเซี่ยน) เมืองงีหยง (อี้หยางจฺวิ้น) ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของอำเภอถงไป่ มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน มีข้อมูลน้อยมากเกี่ยวกับประวัติในช่วงต้นของเอาเจ้ เอาเจ้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในบันทึกประวัติศาสตร์เมื่อเอาเจ้รับราชการแล้วในรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กในตำแหน่งนายทะเบียน (จู่ปู้) ของจูกัดเหลียงผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีและผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งจ๊กก๊ก

ในปี ค.ศ. 231 ลิเงียมขุนพลจ๊กก๊กผู้รับผิดชอบการขนส่งเสบียงระหว่างการทัพที่รบกับวุยก๊กรัฐอริของจ๊กก๊ก ไม่สามารถขนส่งเสบียงไปยังแนวหน้าได้ทันเวลาที่กำหนด จึงพยายามปกปิดความผิดพลาดของตน แต่จูกัดเหลียงพบความจริง เอาเจ้ในเวลานั้นดำรงตำแหน่งเป็นรักษาการที่ปรึกาษาทัพ (ชานจฺวิน) และขุนพลราชองครักษ์สำแดงยุทธ (เจาอู่จงหลางเจี้ยง) ร่วมกับจูกัดเหลียงในการถวายฎีกาต่อเล่าเสี้ยนจักรพรรดิจ๊กก๊กให้ปลดลิเงียมจากตำแหน่งและถอดบรรดาศักดิ์

หลังการเสียชีวิตของจูกัดเหลียงในปี ค.ศ. 234 เล่าเสี้ยนทรงแต่งตั้งให้เอาเจ้เป็นผู้จัดการทัพกลาง (จงเตี่ยนจฺวิน) และตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เฉิงหยางถิงโหว  

เมื่ออองเป๋งขุนพลจ๊กก๊กเสียชีวิตในปี ค.ศ. 248 ราชสำนักจ๊กก๊กแต่งตั้งให้เอาเจ้เป็นแม่ทัพพื้นที่ของเมืองฮันต๋ง (漢中 ฮั่นจง) แทนที่อองเป๋ง มอบอาญาสิทธิ์ และแต่งตั้งให้เป็นข้าหลวงมณฑล (ชื่อฉื่อ) ในนามของมณฑลกุนจิ๋ว หลายปีต่อมาเอาเจ้ได้เลื่อนขึ้นเป็นมหาขุนพลพิทักษ์ภาคตะวันตก (เจิ้นซีต้าเจียงจฺวิน)(亮卒，為中典軍，統諸軍，封成陽亭侯，遷中監軍前將軍，督漢中，假節領兗州刺史，至右驃騎將軍。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 39.(十一年，鎮北將軍王平卒，以中監軍胡濟為驃騎將軍，代平督漢中事。) หฺวาหยางกั๋วจื้อ เล่มที่ 7.

ในปี ค.ศ. 256 เกียงอุยขุนพลจ๊กก๊กนำทัพจ๊กก๊กออกรบกับวุยก๊ก เกียงอุยนัดแนะกับเอาเจ้ที่นำอีกกองกำลังแยกให้ยกไปบรรทบกับทัพของเกียงอุยที่อำเภอเซียงเท้ง (上邽縣 ช่างกุยเซี่ยน; อยู่ในนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) แต่เอาเจ้ไม่สามารถยกกำลังมาสมทบกับเกียงอุยได้ทันกาล เกียงอุยจึงถูกทัพวุยก๊กใต้บังคับบัญชาของเตงงายตีแตกพ่าย(十九年春，就遷維為大將軍。更整勒戎馬，與鎮西大將軍胡濟期會上邽。濟失誓不至，故維為魏大將鄧艾所破於段谷，星散流離，死者甚眾。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 44. ภายหลังเอาเจ้ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นขุนพลม้าทะยานฝ่ายขวา (โย่วเพี่ยวฉีเจียงจฺวิน) 

ในปี ค.ศ. 258 เกียงอุยส่งเอาเจ้ อองหำ (หวาง หาน) และเจียวปิน (เจี่ยงปิน) ไปรักษาอำเภอเซียวเส (漢壽縣 ฮั่นโช่วเซี่ยน; ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอเจี้ยนเก๋อ มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน), อำเภอก๊กเสีย (樂城縣 เล่อเฉิงเซี่ยน; ปัจจุบันคืออำเภอเฉิงกู้ มณฑลฉ่านซี) และอำเภอฮั่นเสีย (漢城縣 ฮั่นเฉิงเซี่ยน; ปัจจุบันคืออำเภอเหมี่ยน มณฑลฉ่านซี) เพื่อป้องกันการบุกของวุยก๊ก(維建議，以為錯守諸圍，雖合《周易》「重門」之義，然適可禦敵，不獲大利。不若使聞敵至，諸圍皆斂兵聚谷，退就漢、樂二城，使敵不得入平，有事之日，令遊軍並進以伺其虛。敵攻關不克，野無散谷，千里縣糧，自然疲乏。引退之日，然後諸城並出，與遊軍並力搏之，此殄敵之術也。於是令督漢中胡濟卻住漢壽，監軍王含守樂城，護軍蔣斌守漢城。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 44.

ไม่ทราบแน่ชัดของเอาเจ้เสียชีวิตในปีใด 

เอาเจ้มีชื่อเสียงในฐานะผู้ซื่อสัตย์ชอบธรรม ครั้งหนึ่งจูกัดเหลียงเคยกล่าวว่าเอาเจ้, ซุยเป๋ง (ชุย โจวผิง), ชีซี และตั๋งโห (ต่ง เหอ) เป็นสหายเพียงกลุ่มเดียวที่สามารถวิจารณ์จูกัดเหลียงและชี้ให้เห็นข้อบกพร้องของจูกัดเหลียง(又曰：「昔初交州平，屢聞得失，後交元直，勤見啟誨，前參事於幼宰，每言則盡，後從事於偉度，數有諫止；雖姿性鄙暗，不能悉納，然與此四子終始好合，亦足以明其不疑於直言也。」) สามก๊กจี่ เล่มที่ 39.
# เบินดาฮารา ซากัม
ราจา ซากัม  หรือเรียกตามตำแหน่งเป็น เบินดาฮารา ซากัม  เป็นพระราชโอรสในสุลต่านอับดุล กาฮาร์กับราจา บาเจา พระชายาจากซาบะฮ์ พระองค์เป็นวีรบุรุษพื้นบ้านที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในบางประการ ในเอกสารตัวเขียน ซิลซีละฮ์ราจา-ราจาบรูไนสะกดพระนามเป็น เบินดาฮารา ซักกัม  อย่างสม่ำเสมอ

 ชีวิตช่วงต้น 
ราจา ซากัมเป็นผู้สืบเชื้อสายจากบรรพบุรุษที่มีชื่อเสียง เช่น ดาตู ลากันดูลา, ราจา ซูไลมัน และราจา มาตันดาแห่งมะนิลา 

กล่าวกันว่าพระธิดาของเปองีรัม เซอรี รัตนาถูกพระองค์ลักพาตัวจากการอภิเษกสมรสระหว่างพระนางกับพระโอรสในเปองีรัน เซอรี เลอลาอย่างห้าวหาญ และนำพระนางมาที่บ้านของพระองค์ เมื่อเหล่าเปองีรันนำปัญหานี้มาถวายแก่สุลต่านไซฟุล รีจัล สุลต่านจึงยินยอมลงโทษราจา ซากัม พระองค์เสด็จกลับไปยังบรูไนเพื่อให้ความช่วยเหลือแก่ราชสำนักสุลต่านไซฟุล รีจัล แม้ว่าพระองค์ทรงถูกลงโทษและทำให้อับอายก็ตาม ลักษณะนิสัยอันเสเพลของราจา ซากัมอาจเป็นสาเหตุของปัญหาในรัชสมัยนี้

 สงครามกัสติยา
# วงศ์เทวราชา
วงศ์เทวราชา บ้างเขียน วงศเทวราชา เป็นบทละครประพันธ์โดยหลวงพัฒนพงศ์ภักดี (ทิม สุขยางค์) แต่งขึ้นในปีใดไม่ปรากฏแน่ชัด รู้แต่ว่าผู้แต่ง แต่งเมื่อครั้งยังเป็นขุนจบพลรักษ์ ในช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวต่อกับพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นบทละครมีเนื้อเรื่องแบบนิทานจักร ๆ วงศ์ ๆ 

บทละครเรื่องนี้ได้รับความนิยมจากกลุ่มที่นิยมอ่านนิทานคำกลอนหรือเรื่องจักร ๆ วงศ์ ๆ จากโรงพิมพ์วัดเกาะ โดยหลวงพัฒนพงศ์ภักดีแต่งบทละครนี้ขึ้นเพื่อให้ละครของเจ้าพระยามหินทรศักดิธำรงเล่น แต่เจ้าพระยามหินทรศักดิธำรงเห็นว่าไม่เหมาะที่จะใช้เล่นละครจึงให้พิมพ์ขายในราคาเล่มละสลึง แต่มิได้บอกว่าผู้ใดแต่งบทละครเรื่องนี้

จนเมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระประชวร ประทับอยู่แต่ในห้อง จึงทรงเรียกหาหนังสือที่ยังไม่เคยทรงฟังให้มาอ่านถวาย ซึ่งก็ได้อ่านบทละครเรื่องนี้ ต่อมาพระองค์ทรงพระราชนิพนธ์บทละครเรื่องอีกสำนวนหนึ่งล้อเรื่องเดิมและล้อเลียนคนสมัยนั้นซึ่งเป็นบุคคลจริงเพิ่มเติมไปด้วย โดยฉบับของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ใน พ.ศ. 2427 ฉบับพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื้อหาเริ่มตั้งแต่พระวงศ์เทวราชสั่งไปรับนางบุษบงมาจัดพิธีอภิเษก พระองค์ทรงพระราชนิพนธ์ระหว่างประชวร ใช้เวลาประพันธ์ 43 วัน โดยมิได้ตรวจตราแก้ไข หนังสือนี้จึงมีแต่ฉบับข้างที่กับที่พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้เจ้านายฝ่ายในคัดสำเนาไปน้อยฉบับด้วยกัน

ฉบับของหลวงพัฒนพงศ์ภักดี (ทิม สุขยางค์) มีโอกาสตีพิมพ์เมื่อคราวเปิดตึกมาลินีที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ฉบับพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีการตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2469 

เนื้อหา
นางสุวรรณมณฑาละเลยการเข้าเฝ้าพระอิศวรและถูกสาปให้มาเป็นมนุษย์และอาศัยอยู่กับพระฤๅษีพรหมลิขิตมุนี พระอินทร์ลงมาสมพาสกับนางแล้วกลับสวรรค์ ต่อมานางได้ให้กำเนิดพระวงศ์เทวราชและเลี้ยงดูจนอายุได้ 13 ปี ต้องการรู้จักพระบิดา พระอินทร์จึงลงมาประทานพรพร้อมทั้งของวิเศษคือแก้วสารพัดนึก ม้าวิเศษ พญาครุฑมนตร์เรียกสัตว์ป่าและแหวนวิเศษ 

พระอินทร์ได้กลับมารับนางสุวรรณมณฑากลับสวรรค์ พระวงศ์เทวราชออกเดินทางท่องเที่ยวผจญภัยไปในป่าและได้บริวารเพิ่มคือวานรสังขปัดกับราชสีห์สิงหราชเป็นทหารเอก จากนั้นได้ไปร่วมพิธียกศรเพื่อชิงนางบุษบงซึ่งเป็นธิดาของท้าวนพศูรผู้เป็นยักษ์ครองเมืองสมุทรคีรี แต่พระวงศ์เทวราชลอบเข้าหานางก่อน เมื่อท้าวนพศูรรู้เรื่องจึงกริ้วมากและเกิดสงครามระหว่า ในที่สุดพระวงศ์เทวราชก็ได้รับชัยชนะด้วยฝีมือและกลอุบายต่างๆ แต่ท้าวนพศูรยังมีความแคลงใจในคุณสมบัติของพระวงศ์เทวราช พระวงศ์เทวราชได้ยกศรีเพื่อแสดงว่าตนมีความสามารถคู่ควรกับนางบุษบง