# โงโหเสียวกั้ว
โงโหเสียวกั้ว มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เอ๋อเหอเชาเกอ  เป็นตัวละครแม่ทัพชนเผ่าเกี๋ยง (羌 เชียง) ที่ปรากฏในนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14 ในบันทึกประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการบันทึกเป็นบุคคล 2 คนแยกกันคือโงโหและเสียวกั้ว ในสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ซึ่งเป็นนิยายสามก๊กที่แปลเป็นภาษาไทยเรียกแยกเป็นโงโหและเสียวกั้ว 2 คนเช่นกัน

 ในนิยายสามก๊ก 
ในช่วงที่เกียงอุยขุนพลของรัฐจ๊กก๊กยกทัพบุกขึ้นเหนือ เกียงอุยได้เชิญชวนปีต๋องผู้เป็นอ๋อง (王 หวาง) ของชนเผ่าเกี๋ยงให้ส่งกำลังมาหนุนช่วยในการเข้าโจมตีทัพของรัฐวุยก๊ก ปีต๋องจึงให้โงโหเสียวกั้วนำกำลังพลห้าหมื่นนายยกไปเข้าตีทัพวุยก๊ก ต้านท่ายขุนพลวุยก๊กแสร้งทำเป็นยอมจำนนต่อปีต๋อง และลวงโงโหเสียวกั้วให้ยกไปปล้นค่ายวุยก๊ก โงโหเสียวกั้วต้องกลถูกกุยห้วยและต้านท่ายนำกำลังมาล้อมไว้ไม่สามารถหนีได้ โงโหเสียวกั้วจึงฆ่าตัวตายสามก๊ก (ซันกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 109.("ปีต๋องเจ้าเมืองบ้านนอกได้บรรณาการดีใจนัก จึงเกณฑ์กองทัพห้าหมื่น ให้โงโหเสียวกั้วสองคนเปนแม่ทัพหน้า ตัวปีต๋องเปนแม่ทัพหลวงยกไปเมืองตองเต๋ง") ("ปีต๋องก็เชื่อ จึงสั่งให้โงโหกับเสียวกั้วยกกองทัพไปกับต้านท่าย ฝ่ายโงโหเสียวกั้วก็ให้ทหารต้านท่ายอยู่รั้งหลัง เอาแต่ตัวต้านท่ายไปก่อน เวลาสองยามก็ถึงเมืองเองจิ๋ว แลไปเห็นประตูเปิดอยู่ ต้านท่ายก็ควบม้าไปบอกกวยหวยซึ่งตระเตรียมกองทัพไว้นั้นพากันออกมาตีวกหลัง ทหารต้านท่ายซึ่งตามมานั้นก็ไล่ฟันตามหลังเข้าไป ทหารโงโหเสียวกั้วก็ตกลงในหลุมทั้งม้าทั้งคน เหยียบกันเจ็บปวดล้มตายเปนอันมาก ทหารซึ่งเหลือตายก็ยอมเข้าด้วยต้านท่าย ฝ่ายโงโหเสียวกั้วก็เอาดาบเชือดฅอตายทั้งสองคน") 

 ประวัติแยกสองคนตามบันทึกประวัติศาสตร์ 
 โงโห 

โงโห มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เอ้อเหอ  หรือ เอ๋อเหอ  เป็นผู้นำชนเผ่าเกี๋ยงในเขตเมืองหลงเส (隴西 หล่งซี; ปัจจุบันอยู่บริเวณนครติ้งซี มณฑลกานซู่), ลำอั๋น (南安 หนานอาน; ปัจจุบันอยู่บริเวณอำเภออู่ชาน มณฑลกานซู่), กิมเสีย (金城 จินเฉิง; ปัจจุบันอยู่บริเวณนครหลานโจว มณฑลกานซู่), เสเป๋ง (西平 ซีผิง; ปัจจุบันอยู่บริเวณนครซีนิง มณฑลชิงไห่) และเมืองอื่น ๆ ในยุคสามก๊กของจีน 

ในปี ค.ศ. 247 โงโห, เสียวกั้ว, ฝาถง (伐同), เอ๋อเจอไซ (蛾遮塞) และคนอื่น ๆ ก่อกบฏต่อรัฐวุยก๊ก เข้าโจมตีหลายเมืองและหลายอำเภอในพื้นที่ และติดต่อกับเกียงอุยขุนพลรัฐจ๊กก๊กให้ยกมาร่วมกันเข้าตีวุยก๊ก(八年，隴西、南安、金城、西平諸羌餓何、燒戈、伐同、蛾遮塞等相結叛亂，攻圍城邑，南招蜀兵，涼州名胡治無戴復叛應之。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 26.

ราชสำนักวุยก๊กมีคำสั่งให้แฮหัวป๋านำกองกำลังไปรักษาการณ์ที่ด้านข้าง เมื่อกุยห้วยนำกองทัพมายังเต๊กโตเสีย (狄道 ตี๋เต้า; อยู่บริเวณอำเภอหลินเถา มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) ที่ปรึกษาของกุยห้วยแนะนำว่าควรเข้าโจมตีอำเภอโปยสิว (枹罕縣 ฝูห่านเซี่ยน; ปัจจุบันอยู่ในอำเภอหลินเซี่ย มณฑลกานซู่) และสยบเผ่าเกี๋ยงก่อนที่จะจัดการกับทัพจ๊กก๊กที่รุกเข้ามา กุยห้วยคาดการณ์ว่าเกียงอุยจะโจมตีที่ตั้งของแฮหัวป๋า จึงมุ่งลงใต้ไปเสริมกำลังให้แฮหัวป๋า เกียงอุยเข้าโจมตีแฮหัวป๋าที่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าซุย (洮水 เถาฉุ่ย) ตามที่กุยห้วยคาดไว้ แต่เกียงอุยก็ต้องล่าถอยเมื่อกุยห้วยนำกำลังเสริมมาถึง จากนั้นกุยห้วยจึงยกเข้าโจมตีกบฏเผ่าเกี๋ยง สังหารโงโหและเสียวกั้ว และบีบให้ทัพตระกูลชนเผ่าเกี๋ยงหลายพันนายยอมจำนน(討蜀護軍夏侯霸督諸軍屯為翅。淮軍始到狄道，議者僉謂宜先討定枹罕，內平惡羌，外折賊謀。淮策維必來攻霸，遂入渢中，轉南迎霸。維果攻為翅，會淮軍適至，維遁退。進討叛羌，斬餓何、燒戈，降服者萬餘落。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 26.(十年， ... 又出隴西、南安、金城界，與魏大將軍郭淮、夏侯霸等戰於洮西。胡王治無戴等舉部落降，維將還安處之。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 44.

 เสียวกั้ว 

เสียวกั้ว มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เชาเกอ  เป็นผู้นำชนเผ่าเกี๋ยงในเขตเมืองหลงเส, ลำอั๋น, กิมเสีย, เสเป๋งและเมืองอื่น ๆ ในยุคสามก๊กของจีน เสียวกั้วนำทัพเข้ารบกับทัพวุยก๊กในช่วงเวลาเดียวกันกับโงโหคือปี ค.ศ. 247 เสียวกั้วถูกทัพของกุยห้วยโจมตีแตกพ่าย ตัวเสียวกั้วกับโงโหก็ถูกสังหาร 

บันทึกประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการไม่ได้บันทึการมีส่วนร่วมของต้านท่ายในยุทธการนี้ ส่วนปีต๋องร่วมสนับสนุนจ๊กก๊กรบกับวุยก๊กเมื่อก่อนหน้านี้ในปี ค.ศ. 240(正始元年，蜀將羌維出隴西。淮遂進軍，追至彊中，維退，遂討羌迷當等，案撫柔氐三千餘落，拔徙以實關中。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 26.