wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2021
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2021  จะเป็นการแข่งขันครั้งที่ 32 ของวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป ซึ่งเป็นครั้งที่สองของยูโรวอลเลย์  จะจัดขึ้นใน 4 ประเทศ ได้แก่ ประเทศโปแลนด์ ประเทศเช็กเกีย ประเทศเอสโตเนีย และประเทศฟินแลนด์ จำนวนทีมชาติที่จะเข้าร่วมแข่งขันยังคงอยู่ที่ 24 ทีม

 รอบคัดเลือก 

วิธีการคัดเลือกทีมที่ผ่านการคัดเลือกวิธีการคัดเลือกทีมที่ผ่านการคัดเลือกประเทศเจ้าภาพรอบคัดเลือกกลุ่มเอกลุ่มบีกลุ่มซีกลุ่มดีชิงแชมป์ยุโรป 2019กลุ่มอีกลุ่มเอฟกลุ่มจีอันดับสองที่ดีที่สุดรวม 24 ทีม

 การแบ่งกลุ่ม 
การจับสลากแบ่งกลุ่มได้ดำเนินการดังนี้:
 ประเทศเจ้าภาพจะอยู่ในลำดับแรกของกลุ่มดังนี้ โปแลนด์อยู่ในกลุ่มเอ, เช็กเกียอยู่ในกลุ่มบี, ฟินแลนด์อยู่ในกลุ่มซี และเอสโตเนียอยู่ในกลุ่มดี
 อันดับที่หนึ่งและสองจากการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรปครั้งก่อนหน้าจะไม่สามารถจับสลากอยู่ในกลุ่มเดียวกันได้
 ประเทศเจ้าภาพสามารถเลือกหนึ่งทีมที่จะเล่นในกลุ่มของตนเอง
 ทีมที่เหลือ 16 ทีมจะได้รับการจัดวางอยู่ในสี่โถโดยอิงตามการจัดอันดับทีมชาติของซีอีวี (ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2020)

โถ 1โถ 2โถ 3โถ 4

ผลการจับสลาก
การจับสลากจัดขึ้นเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2021ในเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์

กลุ่มเอกลุ่มบีกลุ่มซี กลุ่มดี

 สนามแข่งขัน 
  กรากุฟ (กลุ่มเอ)  กดัญสก์ (รอบ 16 ทีม, รอบก่อนรองชนะเลิศ)   คาโตวีตเซ (รอบรองชนะเลิศ, รอบชิงชนะเลิศ) ตาอูรอนอาเรนา Ergo Arena Spodek ความจุ: 15,030 ความจุ: 11,409 ความจุ: 11,500 200px 200px 200px  ออสตราวา (กลุ่มบี, รอบ 16 ทีม, รอบก่อนรองชนะเลิศ)   ตัมเปเร (กลุ่มซี)   ทาลลินน์ (กลุ่มดี)  Ostravar Aréna Tampere Ice Stadium Saku Suurhall ความจุ: 10,000 ความจุ: 7,300 ความจุ: 7,200 200px 200px 200px

 รอบแรก 
สี่อันดับแรกของแต่ละกลุ่มจะผ่านเข้าสู่รอบต่อไป

 ผ่านการคัดเลือกเข้าสู่รอบสุดท้าย

กลุ่มเอ

|}

 สนามแข่งขัน:  ตาอูรอนอาเรนา, กรากุฟ, ประเทศโปแลนด์
 เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+02:00) 

|}

กลุ่มบี

|}

 สนามแข่งขัน:  ออสตราวาร์อาแรนา, ออสตราวา, ประเทศเช็กเกีย
 เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+02:00) 

|}

กลุ่มซี

|}

 สนามแข่งขัน:  สนามกีฬาน้ำแข็งตัมเปเร, ตัมเปเร, ประเทศฟินแลนด์
 เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+03:00) 

|}

กลุ่มดี

|}

 สนามแข่งขัน:  ซากูซูร์ฮอลล์, ทาลลินน์, ประเทศเอสโตเนีย
 เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+03:00) 

|}

รอบสุดท้าย

รอบ 16 ทีมสุดท้าย

|}

รอบก่อนรองชนะเลิศ

|}

รอบรองชนะเลิศ

|}

รอบชิงอันดับที่ 3

|}

รอบชิงชนะเลิศ

|}

อันดับการแข่งขัน

อันดับทีม456789101112 13141516171819 2021222324
 ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก 2022และวอลเลย์บอลชิงแชมป์ยุโรป 2023 ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์ยุโรป 2023

รายชื่อนักกีฬาซีโมเน จันเนลลี 12px, ฟาบีโอ บาลาโซ, จันลูกา กาลัสซี, ริกการ์โด สแบร์โตลี, ยูริ โรมาเนาะ, ซีโมเน อันซานี, อาเลสซันโดร มีคีเยเลตโต, ดานีเอเล ลาเวีย, อาเลสซันโดร พิคซิเนลลี, ฟาบีโอ ริชชี, จูลีโอ ปีนาลี, โลเรนโซ คอร์เตเซีย, ฟรันเชสโก เรซีเน, มัตเตีย บอร์โตโลหัวหน้าผู้ฝึกสอนเฟร์ดีนันโด เด จอร์จี 

รางวัล

ผู้เล่นทรงคุณค่า 
  ซีโมเน จันเนลลี
ตัวเซ็ตยอดเยี่ยม
  เกรกอร์ โรเพรต
ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม
  อาเลสซันโดร มีคีเยเลตโต
  ดานีเอเล ลาเวีย

ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม
  มาร์กอ พอดรัชชานิน
  ปียอตร์ นอวากอฟสกี
ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม
  นีมิร์ อับเดล-อาซิซ
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม
  ฟาบีโอ บาลาโซ

ดูเพิ่ม
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2021
# วัดดอนใหญ่ (จังหวัดปทุมธานี)
วัดดอนใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านคลองซอยที่ 8 ตำบลลำลูกกา อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่วัด 20 ไร่ 28 ตารางวา พื้นที่วัดเป็นที่ราบลุ่มแวดล้อมด้วยที่นา

วัดดอนใหญ่เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2453 โดยหลวงโยธานฤบาลและนางสะอาดผู้เป็นภรรยา ถวายที่นาประมาณ 13 ไร่ ต่อมานางเพิ่มได้ถวายที่นาอีก 12 ไร่ ชาวบ้านนิยมเรียกกันว่า วัดกลางคลองแปด ตามชื่อภูมิประเทศที่ตั้งวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2465

สิ่งโดดเด่นในวัด คือ อุโบสถเงิน เป็นแบบจัตุรมุข ชาวบ้านขนานนามว่า อุโบสถเงินในปทุมทอง ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระประธานองค์ใหญ่สีขาว นามว่า สมเด็จพระสุวรรณปทุมพุทธพจนวราภรณ์ หรือ หลวงพ่อใจดีมั่งมีศรีสุข วิหารประดิษฐานพระพุทธรูปต่าง ๆ เช่น พระพิฆเณศ พระพรหม องค์ท้าวจตุคามรามเทพ เทพทันใจ พระแม่ธรณี พระสีวลี พระอุปคุต พระพุทธชินราช และไอ้ไข่ ภายในวัดยังมีการสร้างอนุสรณ์ของพระมหากษัตริย์ที่สำคัญอย่างสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระเจ้าตากสินมหาราช และพระปิยมหาราชเป็นต้น ภายนอกบริเวณวัดยังมีบ่อเลี้ยงปลาสำหรับให้อาหารปลาได้
# วัดไทยเจริญ (จังหวัดนนทบุรี)
วัดไทยเจริญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดไทยเจริญ ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

วัดไทยเจริญเดิมชื่อ วัดบ้านจีน สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2224 ในสมัยกรุงศรีอยุธยา โดยชาวจีนที่มาตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณนี้ได้สร้างวัดขึ้น ต่อมาประมาณ  พ.ศ. 2482 รัฐบาลสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ประกาศรัฐนิยม เปลี่ยนชื่อประเทศจากสยามมาเป็นประเทศไทย วัดวาอารามที่มีคำเรียกชนชาติอื่นอยู่ในชื่อก็ให้เปลี่ยนเป็นคำว่า "ไทย" หรือเป็นคำอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับชนชาติ ดังนั้น "วัดบ้านจีน" จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดไทยเจริญ"

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 หอสวดมนต์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ ประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยและหลวงพ่อพุทธอาคม

วัดมีประเพณีที่สำคัญ คือ ประเพณีการทำบุญตักบาตรพระร้อยแปด เป็นประเพณีที่จัดขึ้นหลายวัดด้วยกัน ได้แก่ วัดไทยเจริญ วัดบางไกรนอก วัดอุทยาน และวัดบางไกรใน เริ่มในวันแรม 8 ค่ำ เดือน 12 ซึ่งถือว่าเป็นวันทำบุญที่แท้จริง แต่ประเพณีจะเริ่มขึ้นตั้งแต่ 7 ค่ำ เดือน 12 โดยเริ่มพิธีตั้งแต่ตอนบ่าย มีการแห่พระพุทธรูปที่มีชื่อเสียงของแต่ละวัด เช่น หลวงพ่ออาคม จากวัดไทยเจริญ แห่ไปตามลำน้ำ มีการรำประกอบ ประชาชนส่วนใหญ่ที่มาทำบุญจะมาทางเรือ ระหว่างการทำบุญนี้ ชาวบ้านจะแต่งตัวเป็นฤๅษีหรือนำผ้าเหลืองมาห่มให้ใช้ขันครอบศีรษะ สมมุติเป็นพระมาร่วมบิณฑบาตด้วย
อ้างอิง

ไทยเจริญ
# รายชื่อสายการบินในมาเก๊า
นี่คือ รายชื่อสายการบิน ซึ่งมีใบรับรองผู้ดำเนินการเดินอากาศปัจจุบันที่ออกโดย สำนักงานการบินพลเรือนของมาเก๊า (,)

 สายการบินตามกำหนดเวลา 
 สายการบิน สายการบิน (ภาษาจีน) ภาพ ICAO IATA สัญญาณเรียก เริ่มดำเนินการ แอร์มาเก๊า  澳門航空  100px  AMU  NX  AIR MACAO  พ.ศ. 2537

 สายการบินเช่าเหมาลำ 
 สายการบิน สายการบิน (ภาษาจีน) ภาพ ICAO IATA สัญญาณเรียก เริ่มดำเนินการ เจ็ทเอเชีย  捷亚航空  100px  N/A  N/A   N/A  พ.ศ. 2538 สกายชัดทัลเฮลิคอปเตอร์  空中快線直升機 100px  EMU  N/A   EAST ASIA  พ.ศ. 2540
# วัดอุทยาน
วัดอุทยาน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านวัดอุทยาน ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

วัดอุทยานสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2200 ในสมัยอยุธยา เข้าใจกันว่าเดิมบริเวณนี้เป็นอุทยานหรือที่สวนของกษัตริย์สมัยพระเจ้าอู่ทองที่เสด็จหนีโรคร้ายมา [ในย่านนี้ยังมีวัดที่มีตำนานเกี่ยวข้องกับพระองค์อีกหลายวัด เช่น วัดปราสาท วัดปรางค์หลวง และวัดบ้านค่าย (แคใน) เป็นต้น] เมื่อโรคร้ายที่ระบาดได้หมดไปและพระองค์เสด็จกลับแล้ว จึงได้มีการจัดสร้างวัดและใช้ชื่อตามลักษณะที่ตั้งวัดคือ "วัดอุทยาน"

การบูรณปฏิสังขรณ์ได้เริ่มอย่างจริงจังหลังจาก พ.ศ. 2500 เป็นต้นมา เจ้าอาวาสรูปแรก คือ หลวงปู่เพิ่ม เป็นพระเถระผู้ใหญ่ที่ได้รับความเลื่อมใสศรัทธาของประชาชนในพื้นที่มาก ร่ำลือกันว่า หลวงปู่เพิ่มมอบแผ่นทอง 1 แผ่นให้แม่ค้าพ่อค้าที่มาทำบุญตักบาตรไปติดหัวเรือ ปรากฏว่า ทำมาค้าขายดีขึ้นจนร่ำรวยไปตามกัน ทางวัดยังได้มีการจัดสร้างวัตถุมงคล เรือทองเศรษฐี 1 ในสยาม พระเครื่อง เหรียญหลวงปู่เพิ่ม นะสีเล สองแผ่นดิน รุ่น 1 และ เครื่องราง พายทองเศรษฐีหลวงปู่เพิ่ม 1 เดียวในสยาม

อุโบสถ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ได้รับการบูรณะหลังจาก พ.ศ. 2500 พระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัยสร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 กุฏิสงฆ์ส่วนมากเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น มุงด้วยกระเบื้อง หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499
# วัดปากบึง
วัดปากบึง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองสองต้นนุ่น เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 19 ไร่

วัดปากบึงสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2390 แต่ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง ชื่อวัดคงเรียกขานกันตามลักษณะภูมิประเทศที่ตั้งวัดมาแต่เดิม กล่าวคือ ตั้งอยู่ที่ปากบึง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2471 วัดเปิดให้มีการเรียนการสอนนักธรรม (ตรี) ให้แก่พระนวกะและสอนวิปัสสนาให้แก่ญาติโยมทุกวันพระ 

พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มริมคลอง ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 12.35 เมตร ภายในเป็นที่ประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อเพชร ศาลาการเปรียญ กว้าง 15.30 เมตร ยาว 16.35 เมตร กุฏิสงฆ์ 9 หลัง ก่อสร้างด้วยไม้ นอกจากนั้นยังมีหอสวดมนต์ ฌาปนสถาน และสุสาน วัดมีรูปปั้นจำลองหลวงปู่ทองไว้ให้ประชาชนสักการะบูชา โดยจัดงานในวันเพ็ญเดือน 3 เป็นประจำทุกปี

รายนามเจ้าอาวาส
 พระอธิการลัด
 พระอธิการเปลี่ยน
 พระอธิการจร
 พระอธิการจิตร์
 พระอธิการเชย
 พระอธิการสวาส
 พระอธิการแป้น
 พระครูสมุห์ สุเทพ อธิปญฺโญ
# ใบประดับ
ใบประดับ  เป็นใบที่เปลี่ยนแปลงไปทำหน้าที่อื่น โดยเฉพาะหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับการสืบพันธุ์ เช่น ดอก แกนช่อดอก หรือโคนสน ใบประดับมักมีขนาด รูปทรง และสีแตกต่างจากใบไม้ทั่วไป ใบประดับของเฟื่องฟ้ามีสีสดเพื่อดึงดูดพาหะถ่ายเรณูแทนกลีบดอกสีขาวขนาดเล็ก ใบประดับของหญ้าเปลี่ยนรูปเป็นกาบบน (palea) และกาบล่าง (lemma) หุ้มดอกและผล ใบประดับของพืชกลุ่มพิโนฟิตาทำหน้าที่รองรับโคน และใบประดับของพืชชนิด Marcgravia evenia มีลักษณะคล้ายจานเพื่อสะท้อนคลื่นเสียงจากค้างคาว ทั้งนี้คำว่า bract มาจากภาษาละติน bractea แปลว่า แผ่นโลหะบาง ๆ

ริ้วประดับ (epicalyx) เป็นใบประดับประเภทหนึ่งที่ก่อตัวเป็นวงรอบวงกลีบเลี้ยง พบในพืชวงศ์ชบา กาบหุ้มช่อดอก (spathe) เป็นใบประดับขนาดใหญ่ที่หุ้มดอก พบในพืชกลุ่มปาล์ม ไอริส และโครคัส พืชสกุล Arum มีกาบหุ้มช่อดอกสีสดเพื่อดึงดูดพาหะถ่ายเรณู ขณะที่ภายในกาบเป็นช่อดอกที่ดอกย่อยเกิดเรียงบนแกนกลาง เรียกว่า ช่อเชิงลดมีกาบ (spadix)spadix. CollinsDictionary.com. Collins English Dictionary - Complete & Unabridged 11th Edition. Retrieved October 18, 2012.

 ระเบียงภาพ
# วัดจันทรสโมสร
วัดจันทรสโมสร [จัน-สะ-โม-สอน] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 9 ไร่ ปัจจุบันพระมหาสุชาติ ธมฺมรโต ตำแหน่งเจ้าอาวาส ท่านเป็นพระโหราจารย์ชื่อดัง

วัดจันทรสโมสรสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2386 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 16 เมตร ยาว 32 เมตร ในด้านการศึกษา วัดได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนสอนระดับประถมศึกษาในที่ดินของวัด คือ โรงเรียนวัดจันทรสโมสร

ภายในวัดมีอุโบสถที่หลวงวิศาลศิลปกรรม (เชื้อ ปัทมจินดา) เป็นผู้ออกแบบหลวงวิศาลศิลปกรรม (กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์จันวาณิชย์, 2525), ไม่ปรากฏเลขหน้า หน้าบันประตูหน้าต่างทุกบานแกะสลักด้วยหินอ่อน มีพระราหู ภายในวัดยังประดิษฐานพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์หลายองค์ มีหลวงพ่อโสธร หลวงพ่อวัดบางพลี หลวงพ่อวัดไร่ขิง และหลวงพ่อวัดบ้านแหลมเป็นอาทิ นอกจากนั้นยังมีพระประจำวันเกิดด้วย เสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ กุฏิสงฆ์ จำนวน 13 หลัง ศาลาการเปรียญ ฌาปนสถาน และสุสาน
# รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
รายพระนามจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตกหรือซีเซี่ย
รายพระนาม
+ พระนามที่เป็นที่รู้จักทั่วไป พระนามเดิม รัชกาลพระนามเรียกขาน (Shi Hao 諡號) รัชศก (Nian Hao 年號) พระนามแต่งตั้ง (Miao Hao 廟號)จักรพรรดิเซี่ยจิ่งจง หลี่หยวนเฮ่า李元昊 1032–1048 อู่เลี่ย武烈皇帝 เสี่ยนเต้า顯道1032–1034 จิ่งจง景宗ไคยุ่น 開運1034ก่วงผิง 廣平1035–1036ต้าชิ่ง 大慶1036–1038เทียนโช่วหลีฝ่าเหวียนจั้ว 天授禮法延祚1038–1048จักรพรรดิเซี่ยอี้จง หลี่เลี่ยงจั้ว李諒祚 1048–1067 จักรพรรดิเจาอิง昭英皇帝 เหยวียนซื่อหนิงกว๋อ延嗣寧國1048–1049 อี้จง毅宗เทียนโย่วฉุยเชิ่ง 天祐垂聖1050–1052ฝูเชิ่งเฉิงเต้า 福聖承道1053–1056ตั้วตู 奲都1057–1063ก่งหัว 拱化1063–1067จักรพรรดิเซี่ยฮุ่ยจง หลี่ปิ่งฉาง李秉常 1067–1086 จักรพรรดิคังจิ้ง康靖皇帝 เฉียนเต้า乾道1067–1069 ฮุ่ยจง惠宗เทียนซื่อหลี่เฉิงกั๋วชิ่ง 天賜禮盛國慶1070–1074ต้าอัน 大安1075–1085เทียนอันหลี่ติ้ง 天安禮定1085–1086จักรพรรดิเซี่ยชงจง หลี่เฉียนชุ่น 李乾順 1086–1139 จักรพรรดิเชิ่งเหวิน聖文皇帝 เทียนอี๋จื้อผิง天儀治平1086–1089 ฉงจง崇宗เทียนโย่วหมินอัน天祐民安1090–1097หย่งอัน 永安1098–1100เจอนกวน 貞觀1101–1113ยงหนิง 雍寧1114–1118หยวนเต๋อ 元德1119–1127เจิ้งเต๋อ 正德1127–1134ต้าเต๋อ 大德1135–1139จักรพรรดิเซี่ยเหรินจง หลี่เหรินเซี่ยว李仁孝 1139–1193 จักรพรรดิเชิ่งเต๋อ聖德皇帝 ต้าชิ่ง大慶1139–1143 เหรินจง仁宗เหรินชิ่ง 人慶1144–1148เทียนเชิ่ง 天盛1149–1170เฉียนโย่ว 乾祐1170–1193จักรพรรดิเซี่ยฮวนจง หลี่ฉุนโย่ว 李純佑 1193–1206 จักรพรรดิเจาเจี่ยน昭簡皇帝 เทียนชิ่ง天慶1193–1206 หวนจง桓宗จักรพรรดิเซี่ยเสียงจง หลี่อันฉวน李安全 1206–1211 จักรพรรดิจิ่งมู่敬穆皇帝 อิงเทียน應天1206–1209 เซียงจง襄宗หวงเจี้ยน 皇建1210–1211จักรพรรดิเซี่ยเสินจง หลี่จุนซู李遵頊 1211–1223 จักรพรรดิอิงเหวิน英文皇帝 กวงติ้ง光定1211–1223 Shénzōng神宗จักรพรรดิเซี่ยเสียนจง หลี่เต๋อวั่ง李德旺 1223–1226 จักรพรรดิเสี้ยวไอ孝哀皇帝 เฉียนติ้ง乾定1223–1226 เซี่ยนจง獻宗จักรพรรดิเซี่ยโม่จู่ หลี่เซี่ยน李晛 1226–1227– เป่าอี้寶義1226–1227–

  
เซี่ยตะวันตก
# กยูมรี
กยูมรี (,) เป็นเทศบาลเมืองและเมืองใหญ่สุดอันดับสองของประเทศอาร์มีเนีย และเป็นศูนย์กลางการบริหารของจังหวัดชีรักทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ ในปลายศตวรรษที่สิบเก้า เมืองนี้เคยมีชื่อว่า อะเลคซันโดรปอล (; Alexandropol) ซึ่งในขณะนั้นเป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดของอาร์มีเนียตะวันออกภายใต้การปกครองของรัสเซียด้วยประชากรเทียบเท่ากับเยเรวาน ในยุคโซเวียต เมืองนี้ถูกเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น เลนีกานาน (; Leninakan) ประชากรของเมืองสูงขึ้นถึงราว 200,000 คน จนกระทั่งเกิดแผ่นดินไหวใหญ่ใน ค.ศ. 1988 ที่ซึ่งเมืองนี้ได้รับผลกระทบอย่างหนัก จากสำมะโนปี ค.ศ. 2011 มีประชากร 121,976 คน ซึ่งลดลงจาก 150,917 คนในสำมะโนปี ค.ศ. 2001

กยูมรียังเป็นที่ตั้งของสังฆมณฑลชีรักของคริสตจักรอัครสาวกอาร์มีเนีย
# รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์จิน
รายพระนาม 

โบราณราชประเพณีจีน: จะออกพระนาม "จิน" + พระนามเรียกขานและพระนามแต่งตั้ง ในภาษาจีน
+ ราชวงศ์จิน 1115–1234 พระนามที่รู้จักโดยทั่วไป พระนามเดิม รัชกาล รัชศก (Nian Hao 年號) พระนามเรียกขาน (Shi Hao 諡號) พระนามแต่งตั้ง (Miao Hao 廟號) จักรพรรดิจินไท่จู่ อากู่ต่าหรือหวันเอี๋ยน หมิน 阿骨打or完顏旻 1115–1123 ชูกว๋อ  收國  1115–1116 Emperor Yingqian Xingyun Zhaode Dinggong Renming Zhuangxiao Dasheng Wuyuan 應乾興運昭德定功仁明莊孝大聖武元皇帝 ไท่จู่  太祖 เทียนฝู่  天輔  1117–1123 จักรพรรดิจินไท่จง อู๋ฉี่หมายหรือหวันเอี๋ยน เชิ่ง  吳乞買หรือ完顏晟 1123–1134 เทียนฮุ่ย  天會  1123–1134 Emperor Tiyuan Yingyun Shide Zhaogong Zhehui Rensheng Wenlie 體元應運世德昭功哲惠仁聖文烈皇帝 ไท่จง  太宗 จักรพรรดิจินซีจง เหอล่าหรือหวันเอี๋ยน ตั่น 合剌หรือ完顏亶 1135–1149 เทียนฮุ่ย  天會  1135–1138 Emperor Hongji Zuanwu Zhuangjing Xiaocheng 弘基纘武莊靖孝成皇帝 ซีจง  熙宗 เทียนจ้วน  天眷  1138–1141 หวนถ่ง  皇統  1141–1149 จักรพรรดิไหหลิงหวัง ตี๋กู๋หน่ายหรือหวันเอี๋ยนเหลียง 迪古乃หรือ完顏亮 1149–1161 เทียนเต๋อ  天德  1149–1153 หยางหวัง 煬王– เจิ้นหยวน  貞元  1153–1156 เจิ้งหลง  正隆  1156–1161 จักรพรรดิจินซื่อจง อูลู่หรือหวันเอี๋ยนยง  烏祿หรือ完顏雍 1161–1189 ต้าติ้ง  大定  1161–1189 Emperor Guangtian Xingyun Wende Wugong Shengming Renxiao 光天興運文德武功聖明仁孝皇帝 ซื่อจง  世宗 จักรพรรดิจินจางจง หมาต๋าเก่อหรือหวันเอี๋ยน จิ่ง 麻達葛หรือ完顏璟 1190–1208 หมิงชาง  明昌  1190–1196 Emperor Xiantian Guangyun Renwen Yiwu Shensheng Yingxiao 憲天光運仁文義武神聖英孝皇帝 จางจง 章宗 เฉิงอัน  承安  1196–1200 ไท่เหอ  泰和  1200–1208 จักรพรรดิเวย์เซาหวัง หวันเอี๋ยนหย่งจี้ 完顏永濟 1209–1213 ต้าอัน  大安  1209–1212 เช่าหวัง 紹王–ฉงชิ่ง  崇慶  1212–1213จื้อหนิง  至寧  1213 จักรพรรดิจินเสวียนจง อู๋ตู๋ปู่หรือหวันเอี๋ยนสู 吾睹補หรือ完顏珣 1213–1223 เจินโย่ว  貞祐  1213–1217 Emperor Jitian Xingtong Shudao Qinren Yingwu Shengxiao 繼天興統述道勤仁英武聖孝皇帝 ซวนจง 宣宗ซิงติ้ง  興定  1217–1222หยวนกวง  元光  1222–1223 จักรพรรดิจินไอจง หนิงเจี่ยซู่หรือหวันเอี๋ยน โฉ่วซู่ 寧甲速หรือ完顏守緒 1224–1234 เจิ้งต้า  正大  1224–1232 จวงตี้ 莊皇帝 ไอจง 哀宗ไคซิง  開興  1232เทียนซิง  天興  1232–1234 จักรพรรดิจินม่อตี้ ฮูตุนหรือหวันเอี๋ยนเฉิงหลิน  呼敦or完顏承麟 1234–––
# กิลเบิร์ต แวน คลีฟ
กิลเบิร์ต แวน คลีฟ (15 ธันวาคม พ.ศ. 2423-5 พฤษภาคม พ.ศ. 2494) เป็นนักกีฬาชาวอเมริกัน เขาเข้าแข่งขันกระโดดไกลและกระโดดสามครั้งในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904
# สปิริตแฟเรอร์
สปิริตแฟเรอร์  เป็นเกมแอ็กชันการจำลองการจัดการและกระบะทรายแนวอินดี ที่พัฒนาและเผยแพร่โดยสตูดิโอธันเดอร์โลตัสเกมส์ของแคนาดา ซึ่งได้รับการเผยแพร่สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์, แมคโอเอส, ลินุกซ์, เพลย์สเตชัน 4, นินเท็นโด สวิตช์, เอกซ์บอกซ์วัน และสตาเดียในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2020 โดยตัวละครหลักที่ชื่อสเตลลา ได้กลายเป็น "สปิริตแฟเรอร์" ซึ่งมีหน้าที่ในการส่งวิญญาณของผู้ตายไปสู่ชีวิตหลังความตาย เกมนี้ได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกจากนักวิจารณ์โดยทั่วไป โดยยกย่องรูปแบบการเล่นที่ดำเนินไปอย่างช้า ๆ, ภาพเคลื่อนไหวโดยละเอียด, ดนตรีออเคสตรา และธีมที่เป็นเอกลักษณ์

 โครงเรื่อง 
ผู้เล่นสวมบทเป็นสเตลลา พร้อมกับสัตว์เลี้ยงของเธอที่เป็นแมวชื่อแดฟโฟดิล ซึ่งเธอได้รับช่วงต่อจากแครอนในตำนานในฐานะสปิริตแฟเรอร์คนใหม่ โดยเป็นคนล่องเรือข้ามฟากในทะเลเพื่อค้นหาวิญญาณ รวมทั้งตอบสนองความปรารถนาสุดท้ายของพวกเขา และสุดท้ายก็พาพวกเขาไปที่เอเวอร์ดอร์ ซึ่งเป็นประตูสู่ชีวิตหลังความตาย

 การตอบรับ 

สปิริตแฟเรอร์ได้รับ "บทวิจารณ์ที่เป็นที่นิยมโดยทั่วไป" สำหรับเวอร์ชันพีซี ตามตัวรวบรวมบทวิจารณ์ เมทาคริติก

ทอม มากส์ จากเว็บไซต์ไอจีเอ็น''' ให้คะแนนเกม 9 เต็ม 10 และให้รางวัลเอดิเตอส์ชอยซ์ โดยเปรียบเทียบเกมดังกล่าวเป็นการผสมผสานระหว่างแอนิมอลครอสซิงและเกมแพลตฟอร์ม เขาระบุว่าในขณะที่เกม "ต่อสู้กับหัวข้อที่หนักหน่วงเกี่ยวกับความตายและผู้ที่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง" แต่ก็ยัง "มีสีสัน" และ "รู้สึกดี" เขาเรียกแคมเปญนี้ว่า "เต็มไปด้วยตัวละครที่มีเสน่ห์พร้อมเรื่องราวที่น่าเศร้าและน่าประทับใจ" แม้ว่าจะระบุว่า "ไม่ใช่ทุกตัวละครที่มีผลกระทบเท่าคนอื่น" เขาระบุว่าการย้อนรอยนั้น "น่าเบื่อ" และหลักเกณฑ์ของเกมก็กลายเป็นเรื่องที่คาดเดาได้ โดยงานทางโลกกลายเป็น "รวดเร็วซ้ำซาก" หากผู้เล่นพยายามเพิ่มความชำนิชำนาญ แต่การที่เกมบังคับให้ตัวละครอันเป็นที่รักจากไปนั้นส่งผลต่ออารมณ์

ราเชล วอตส์ จากนิตยสารพีซี เกมเมอร์ ได้ให้คะแนนเกมที่ 85 เต็ม 100 โดยกล่าวว่าเป็น "ซิมชีวิตที่มีประโยชน์" ที่ "เกี่ยวข้องกับหัวข้อแห่งความตาย และความเห็นอกเห็นใจด้วยความสมดุลอย่างเชี่ยวชาญ" อย่างไรก็ตาม เธอได้วิจารณ์ "ความคลุมเครืออย่างมีจุดมุ่งหมาย" เกี่ยวกับธรรมชาติของชีวิตหลังความตายและผู้อยู่อาศัยในฐานะ "ความชัดเจนของเจตนาของตัวละคร[ซึ่งทำให้สับสน]" เอริก แวน อัลเลน จากยูเอสเกมเมอร์''ได้ให้คะแนนเกมที่ 4 เต็ม 5 โดยกล่าวว่างานเขียนของเกมนี้ "อบอุ่น, ตลก และมีเสน่ห์" และเกมนี้ "สนุกที่สุดในส่วนเล็ก ๆ"

เกมนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงเกมส์ฟอร์อิมแพกต์และเกมอินดียอดเยี่ยมจากเดอะเกมอะวอดส์ 2020

เบน "ยาห์ตซี" ครอชอว์ จากดิเอสเคปิสต์ได้มอบรางวัลให้แก่สปิริตแฟเรอร์สำหรับเกมยอดเยี่ยมแห่งปี ค.ศ. 2020 ของเขา
# วิหารการ์นี
วิหารการ์นี (, Gaṙnii tačar,) เป็นอาคารยุคกรีก-โรมันชนิดมีระเบียงเสาแห่งเดียวที่ยังหลงเหลือในประเทศอาร์มีเนีย และในพื้นที่อดีตสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต วิหารมีลักษณะของความเป็นสถาปัตยกรรมกรีกโบราณ-โรมัน และประดับด้วยเสาแบบไอออนิก ตัววิหารตั้งอยู่ในหมู่บ้านการ์นี ประเทศอาร์มีเนีย วิหารนี่เป็นสิ่งก่อสร้างและสัญลักษณ์ชิ้นสำคัญของอาร์มีเนียยุคก่อนศาสนาคริสต์

สันนิษฐานกันว่าวิหารนี้สร้างขึ้นโดยกษัตริย์ทีรีดาเตสที่หนึ่ง ในศตวรรษที่หนึ่งเพื่อบูชาเทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ของลัทธิเพเกินอาร์มีเนีย เทพเจ้ามีหร์ หลังประเทศอาร์มีเนียรับศาสนาคริสต์เข้ามาในศตวรรษที่สี่ วิหารนี้ได้ถูกแปลงเป็นพระราชวังฤดูร้อนของพระนางโกสโรวิดูกต์ ธิดาของกษัตริย์ทีรีดาเตสที่สาม นักวิชาการบางส่วนเชื่อว่าวิหารนี้เป็นสุสาน ไม่ใช่วิหาร จึงทำให้วิหารนี้รอดพ้นจากการทุบทำลายสิ่งก่อสร้างของลัทธิเพเกิน วิหารนี้พังทลายลงมาในระหว่างแผ่นดินไหวใหญ่ ปี 1679 ภายหลังการขุดค้นและความสนใจในโบราณคดีในศตวรรษที่สิบเก้าและยี่สิบ วิหารนี้ได้สร้างขึ้นใหม่ในปี 1969 ถึง 1975 โดยใช้วิธีอะนาสทีลอซิส ในปัจจุบัน วิหารการ์นีเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของอาร์มีเนีย และเป็นวิหารหลักของลัทธิเฮทาน (ลัทธิเพเกินแบบอาร์มีเนียยุคใหม่)

 เชิงอรรถ
# วัดศรีมหาโพธิ์ (จังหวัดนครปฐม)
วัดศรีมหาโพธิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านศรีมหาโพธิ์ ตำบลศรีมหาโพธิ์ อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ทั้งหมด 56 ไร่ 20 ตารางวา

ประวัติ
สันนิษฐานกันว่าวัดศรีมหาโพธิ์สร้างขึ้นในสมัยอยุธยา จากคำบอกเล่าของชาวบ้านนั้น ในอดีตบริเวณที่ตั้งวัดมีต้นโพธิ์ลอยทวนกระแสน้ำในคลองบางพระ (แยกจากแม่น้ำท่าจีน) จึงได้นำต้นโพธิ์ขึ้นมาปลูกไว้ในบริเวณนี้ และเนื่องจากใต้ต้นโพธิ์นั้นมีพระพุทธรูปปางไสยาสน์ติดอยู่ด้วย จึงได้อัญเชิญพระพุทธรูปขึ้นประดิษฐานและก่อตั้งเป็นวัดมีนามว่า "วัดศรีมหาโพธิ์" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2516

เสนาสนะและปูชนียวัตถุ
วิหารมีขนาดค่อนข้างเล็ก ฐานมีลักษณะแอ่นโค้งลงแบบตกท้องช้าง หลังคามุงด้วยกระเบื้องกาบกล้วย ประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ไม่มีนาคสะดุ้ง ด้านหน้าประตูทางเข้ามีเพียงบานเดียว ตรงสันอกเสาแกะสลักลายไข่ปลาและลายแข้งสิงห์ ผนังทั้งสองข้างไม่มีหน้าต่าง มีหน้าต่างเพียงด้านหน้า 1 บาน เพดานวางขื่อลอยแบบสมัยอยุธยา เพดานด้านบนตรงพระประธานมีลวดลายเขียนด้วยสีรงค์บนพื้นแดง ตัวลายกระหนกเขียนคล้ายลายอ่อนอย่างจีน ส่วนลวดลายดาวเขียนอย่างไทย ลายเชิงและลายประจำยามก้ามปูเขียนได้สมบูรณ์ วิหารหลังนี้คาดว่าสร้างขึ้นในช่วงปลายสมัยอยุธยาตอนกลางหรือช่วงต้นสมัยอยุธยาตอนปลาย โดยพิจารณาจากเครื่องหลังคาที่ไม่ทำนาคสะดุ้งและทำขื่อลอยไม่มีฝ้าเพดาน ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปเก่าแก่ 9 องค์ คือ พระประธานองค์ใหญ่ 1 องค์ เป็นพระพุทธรูปสลักขึ้นจากเนื้อหินทรายแดง

วัดมีพระพุทธรูปปางไสยาสน์ มีเนื้อเป็นหินทรายแดง จึงได้นามว่า หลวงพ่อแดง ต่อมาไม่นานมีผู้พบเห็นแสงเป็นดวงลอยอยู่รอบ ๆ องค์พระ จึงตั้งนามให้ใหม่ว่า หลวงพ่อแดงแสงกายสิทธิ์

รายนามเจ้าอาวาส
 พระอาจารย์เฉ่ง 
พระอาจารย์ทัด 
พระอาจารย์ย้อย อินฺทโร ประมาณ พ.ศ. 2486–2489
หลวงตาปลื้ม นิยะมะ พ.ศ. 2489–2490
หลวงตาพวง พ.ศ. 2490–2492
หลวงตาหรั่ง พ.ศ. 2492–2495
พระอธิการพิง จนฺทสโร พ.ศ. 2495–2507
พระอธิการศรี ธมฺมวโร พ.ศ. 2507–2517
พระครูพิทักษ์โพธิวัฒน์ พ.ศ. 2517–
# วัดศรีเพชรพัฒนา
วัดศรีเพชรพัฒนา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านดอนสะแก ตำบลโรงเข้ อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 48 ตารางวา ส่วนที่ธรณีสงฆ์มีจำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 10 ไร่ 

ประวัติ
วัดศรีเพชรพัฒนาตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2505 เดิมชื่อว่า วัดใหม่ ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดศรีเพชรพัฒนา" พระแถม เจ้าอาวาสรูปแรก ได้เดินทางไปนมัสการเจ้าอาวาสวัดเขาอีส้าน จังหวัดราชบุรี ซึ่งเป็นอาจารย์ ได้ขอพระพุทธรูปเพื่อจะนำมาประดิษฐานที่วัดสร้างใหม่ ท่านให้พระแถมขึ้นไปดูบนเขาและเลือกเอาเอง ท่านได้เลือก พระหลวงพ่อศิลาเพชร ซึ่งเป็นพระพุทธรูปเก่าปางสมาธิและอยู่ในสภาพชำรุด ท่านได้หาชิ้นส่วนที่ชำรุดประกอบจนครบองค์และพาญาติโยมไปอัญเชิญมาไว้ยังวัดใหม่ แล้วนำชื่อพระพุทธรูปมาตั้งเป็นชื่อวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 7 เมตร ยาว 22 เมตร

ผู้สร้างวัดคือ นายเพชรและนางโหรย รางทัน ได้บริจาคที่ดินของตนเป็นที่สร้างวัดด้วยความเลื่อมใสศรัทธา มีผู้นำในการบริจาคและชักชวนพี่น้องหมู่ที่ 3 และหมู่บ้านใกล้เคียงสมทบทุนเพื่อจัดสร้างกุฏิขึ้นมา 2 หลัง เป็นอาคารไม้ไผ่ พื้นไม้จริง หลังคามุงจาก ได้นิมนต์พระสงฆ์จากวัดต่าง ๆ มาจำพรรษาเป็นจำนวน 7 รูป และร่วมกันพัฒนาวัด

อาคารเสนาสนะ
อุโบสถเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กกว้าง 7 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 มีพระพุทธรูปนามว่า หลวงพ่อศิลาเพชร เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 24 นิ้ว สูง 28 นิ้ว นอกจากนี้ยังมีพระสังกัจจายน์และรอยพระพุทธบาทจำลอง

ศาลาการเปรียญเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 30 เมตร ยาว 45 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 หอสวดมนต์เป็นอาคารไม้ กว้าง 2 วา ยาว 22 วา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 กุฏิสงฆ์มีจำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ 5 หลัง และตึก 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 30 เมตร ยาว 45 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 ศาลาบำเพ็ญกุศลมีจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก 

รายนามเจ้าอาวาส
 พระแถม พ.ศ. 2499–2501
 พระทิพย์ พ.ศ. 2502–2503
 พระบุญยืน พ.ศ. 2504–2505
 พระเสริม พ.ศ. 2505–2507
 พระเพิ่ม พ.ศ. 2508–2509
 พระสมพงษ์ สิริธโร พ.ศ. 2509–2513
 พระเจ้ย อภินนโท พ.ศ. 2514
 พระครูสาครวชิรคุณ
 พระครูสาครวชิราภรณ์ (พทัย สจฺจวโร)
# วัดหลังบาง
วัดหลังบาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านวัดหลังบาง ตำบลบางแม่นาง อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี

วัดหลังบางสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ชื่อวัด "หลังบาง" หมายถึงด้านหลังของหมู่บ้าน มีคำบอกเล่าว่าเดิมวัดนี้ใช้ชื่อว่า วัดหลัง เป็นวัดคู่กับวัดท่าบันเทิงธรรมซึ่งเดิมใช้ชื่อว่า "วัดหน้า" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2558

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง 6.68 เมตร ยาว 15.48 เมตร ฐานตัวอาคารหลักเป็นฐานเขียงและมีลักษณะคล้ายชั้นฐานบัวคว่ำ ทำให้มองดูคล้ายฐานบัวคว่ำ ยืดท้องไม้สูง ส่วนฐานเฉลียงเป็นฐานเขียง ประตูหน้าต่างไม่มีลวดลาย หลังคาทรงจั่วแบบมีไขรา มีพาไลด้านหน้า หน้าบันไม่มีประดับลวดลาย กุฏิสงฆ์เป็นอาคารไม้ชั้นเดียวและสองชั้นครึ่งตึกครึ่งไม้ ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญได้แก่ รูปปั้นเหมือนหลวงพ่ออ่วมและรอยพระพุทธบาทจำลองซึ่งมีการจัดงานนมัสการกันทุกปี