# การกลับใจของเปาโลอัครทูต
thumb|right|การกลับใจของนักบุญเปาโล โดยการาวัจโจ (ค.ศ. 1600)
การกลับใจของเปาโลอัครทูต , การกลับใจที่ดามัสกัส , พระคริสต์แสดงองค์ที่ดามัสกัส  หรือ เหตุการณ์บนถนนสู่ดามัสกัส  เป็นเหตุการณ์ในชีวิตของเซาโล/เปาโลอัครทูตที่ปรากฏในภาคพันธสัญญาใหม่ ซึ่งนำให้เปาโลล้มเลิกการข่มเหงคริสต์ศาสนิกชนในยุคแรก แล้วกลายมาเป็นสาวกคนหนึ่งของพระเยซู

 เรื่องราวในพันธสัญญาใหม่ 
ประสบการณ์การกลับใจของเปาโลถูกกล่าวถึงในบทจดหมายของเปาโลและในกิจการของอัครทูต ทั้งสองแหล่งระบุว่าเซาโล/เปาโลเดิมไม่ใช่สาวกของพระเยซูและไม่เคยรู้จักพระเยซูก่อนพระองค์ทรงถูกตรึงที่กางเขน เรื่องเล่าในหนังสือกิจการของอัครทูตทำให้อนุมานได้ว่าการกลับใจของเปาโลเกิดขึ้นใน 4-7 ปีหลังการตรึงพระเยซูที่กางเขน เรื่องราวประสบการณ์การกลับใจของเปาโลถูกระบุว่าเป็นการอัศจรรย์ เรื่องเหนือธรรมชาติ หรือการสำแดง

 ก่อนการกลับใจ 
ก่อนการกลับใจ เปาโลเป็นที่รู้จักในชื่อเซาโลและเป็น "ฟาริสีในพวกฟาริสี" ผู้ "ข่มเหง" เหล่าสาวกของพระเยซูอย่างรุนแรง เปาโลเล่าถึงชีวิตก่อนการกลับใจของตนในจดหมายถึงชาวกาลาเทียว่า:

เปาโลยังกล่าวถึงชีวิตก่อนกลับใจของคนในจดหมายถึงชาวฟีลิปปี 3:4–6 และการมีส่วนร่วมเปาโลในเหตุการณ์การขว้างสเทเฟนด้วยก้อนหินถูกกล่าวถึงในกิจการ 7:57–8:3

 บทจดหมายของเปาโล 
thumb|ภาพปูนเปียกใน Cappella Paolina ในวาติกัน โดยมีเกลันเจโล (ค.ศ. 1542-1545)

ในบทจดหมายของเปาโล คำบรรยายเกี่ยวกับประสบการณ์การกลับใจของเปาโลมีเพียงสั้น ๆ จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโครินธ์ ฉบับที่ 1 วรรค 9:11 โครินธ์ 9:1 และ 15:3–8 บรรยายถึงเปาโลที่เห็นพระคริสต์ผู้ทรงคืนพระชนม์ว่า:

thumb|ภาพในช่องฐานฉากแท่นบูชาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 โดย Luca di Tommè
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโครินธ์ ฉบับที่ 2 ยังบรรยายประสบการณ์การสำแดงต่อเปาโลด้วย ข้อความเริ่มต้นด้วยการที่เปาโลดูเหมือนกำลังพูดถึงบุคคลอื่น แต่ในไม่ช้าก็ปรากฏชัดเจนว่าเปาโลกำลังพูดถึงตนเอง

จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวกาลาเทีย บทที่ 1 ก็บรรยายถึงการกลับใจของเปาโลในฐานะการสำแดงของพระเจ้าโดยการที่พระเยซูทรงปรากฏต่อหน้าเปาโล 

 กิจการของอัครทูต 
กิจการของอัครทูตเล่าถึงประสบการณ์การกลับใจของเปาโลโดยมีการเล่าถึง 3 ครั้งในหนังสือและมีรายละเอียดมากกว่าที่บันทึกในจดหมายของเปาโล หนังสือกิจการของอัครทูตบรรยายว่าเปาโลกำลังเดินทางจากเยรูซาเล็มไปยังเมืองดามัสกัสในแคว้นซีเรียโดยได้รับคำสั่งจากมหาปุโรหิตให้ตามหาและจับกุมเหล่าสาวกของพระเยซู แล้วจะส่งตัวกลับเยรูซาเล็มในฐานะนักโทษเพื่อสอบปากคำและอาจจะตัดสินโทษประหารชีวิต การเดินทางถูกขัดจังหวะเมื่อเปาโลเห็นแสงสว่างจนตาพร่า และได้รับการสื่อสารโดยตรงจากพระสุรเสียงของพระเยซู

กิจการ 9 เล่าเรื่องราวนี้ด้วยมุมมองบุคคลที่สาม:

thumb|right|อานาเนียรักษานักบุญเปาโลให้กลับมามองเห็น  โดยปีเอโตร ดา กอร์โตนา
เรื่องราวดำเนินต่อไปด้วยการบรรยายเรื่องที่อานาเนียชาวเมืองดามัสกัสได้รับการสำแดงจากพระเจ้าที่ตรัสสั่งให้อานาเนียไปเยี่ยมเซาโลที่บ้านของยูดาสบนถนนสายที่เรียกว่า "ถนนตรง" และให้วางมือบนตัวเซาโลเพื่อรักษาให้กลับมามองเห็น (เชื่อกันว่าบ้านของยูดาสตั้งอยู่ใกล้กับปลายด้านตะวันตกของถนนตรง)John Phillips, Exploring Acts: An expository commentary, Kregel Academic, 2001, , p. 179. ในตอนแรกอานาเนียรู้สึกลังเลใจเพราะได้ยินเรื่องการข่มเหงของเซาโล แต่อานาเนียก็เชื่อฟังพระบัญชาของพระเจ้า:

thumb|right|เปาโลแก้คดีเฉพาะพระพักตร์อากริปปา (กิจการ 26) โดย Nikolai Bodarevsky (ค.ศ. 1875)
การเล่าถึงครั้งที่ 2 ในกิจการของอัครทูตเกี่ยวกับการกลับใจของเปาโลปรากฏในฐานะคำกล่าวของเปาโลที่พูดขณะถูกจับกุมในเยรูซาเล็ม เปาโลกล่าวกับฝูงชนและเล่าเรื่องการกลับใจของตน โดยมีคำบรรยายที่เหมือนกับในกิจการ 9 แต่มีความแตกต่างเล็กน้อย ตัวอย่างเช่นในกิจการ 9:7 ระบุว่าผู้ที่ร่วมเดินทางกับเปาโลไม่เห็นว่าเปาโลกำลังพูดกับใคร ในขณะที่กิจการ 22:9 ระบุว่าคนทั้งหลายที่อยู่กับเปาโลเห็นแสงสว่างร่วมกัน คำพูดนี้ได้รับการปรับแต่งอย่างชัดเจนให้เหมาะกับผู้ฟังที่เป็นชาวยิว โดยจุดเน้นอยู่ที่กิจการ 22:12 เกี่ยวกับชื่อเสียงที่ดีของอานาเนียในหมู่ชาวยิงในดามัสกัส มากกว่าจะเป็นความเป็นคริสเตียนของอานาเนียC. K. Barrett, A Critical and Exegetical Commentary on the Acts of the Apostles: Introduction and commentary on Acts XV-XXVIII, Continuum, 2004, , pp. 1029–1031.

การเล่าถึงครั้งที่ 3 ในกิจการของอัครทูตเกี่ยวกับการกลับใจของเปาโลปรากฏเมื่อเปาโลทูลกษัตริย์อากริปปา โดยแก้คดีป้องกันตนเองจากข้อหาที่เปาโลถูกกล่าวหาว่าต่อต้านธรรมบัญญัติ การกล่าวถึงการกลับใจในครั้งนี้มีขนาดสั้นกว่าการกล่าวถึงครั้งอื่น ๆ คำพูดนี้เป็นอีกครั้งที่ได้รับการปรับแต่งให้เข้ากับผู้ฟัง โดยเน้นย้ำถึงสิ่งที่ผู้ปกครองชาวโรมันจะเข้าใจได้ คือเรื่องการเชื่อฟังนิมิตจากสวรรค์ และให้ความมั่นพระทัยกับอากริปปาว่าคริสเตียนไม่ใช่สมาคมลับCharles H. Talbert, Reading Acts: A Literary and Theological Commentary on the Acts of the Apostles, Smyth & Helwys, 2005, , pp 208–209.