wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อินทรปรัสถ์
อินทรปรัสถ์ ("ที่ราบลุ่มของพระอินทร์" หรือ "เมืองของพระอินทร์") ได้รับการกล่าวถึงในวรรณคดีอินเดียโบราณว่าเป็นเมืองของ อาณาจักรกุรุ เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรที่นำโดย ปาณฑพ ใหมหากาพย์เรื่อง มหาภารตะ ในภาษาบาลี เรียกว่า อินทปัต  นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงใน พระไตรปิฎกภาษาบาลี ว่าเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรกุรุในยุค มหาชนบท การวิจัยทางประวัติศาสตร์สมัยใหม่ได้กำหนดสถานที่ว่ามีที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคของ นิวเดลี ในปัจจุบัน โดยเฉพาะป้อมปราการเก่า (Purana Qila) เมืองนี้บางครั้งเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า Khandavaprastha หรือ Khandava Forest ซึ่งมีชื่อมาจากป่าที่อยู่ที่แม่น้ำยมุนา (อ้างอิงจากบันทึกใน มหาภารตะ) ซึ่งถูกทำลายโดย พระกฤษณะ และ อรชุน เพื่อสร้างเมือง

ประวัติ
เมืองอินทรปรัสถ์ถูกอ้างอิงใน มหาภารตะ ซึ่งเป็นมหากาพย์ภาษาสันสกฤต ที่รวบรวมในช่วงเวลาประมาณ 400 ก่อนคริสต์ศักราช เป็นหนึ่งในห้าสถานที่ที่พระกฤษณะเรียกร้องให้สงบศึกเพื่อสันติภาพและเพื่อหลีกเลี่ยงสงครามแห่งความหายนะ พระกฤษณะเสนอว่าหากหัสตินาปุระตกลงที่จะคืนอาณาจักรทั้ง 5 ของเมืองอินทรปรัสถ์ คืนให้กลับไปเป็นของพี่น้องปาณฑพ พวกเขาก็จะพอใจและจะไม่เรียกร้องอะไรอีก ทุรโยธน์ปฏิเสธอย่างฉุนเฉียวโดยให้ความเห็นว่าเขาจะไม่คืนให้แม้แต่เพียงเศษเสี้ยว ดังนั้นจึงเกิดมหาสงครามครั้งใหญ่ จนทำให้มหากาพย์แห่งมหาภารตะเป็นที่รู้จักมากที่สุด มหาภารตะบันทึกว่าเมืองอินทรปรัสถ์ เป็นที่อยู่อาศัยของพวกปาณฑพซึ่งเปิดสงครามกับ เการพ ซึ่งไม่ได้บรรยายสถานที่ตั้งของเมืองอินทรปรัสถ์ไว้แน่นอนว่ามีอาณาเขตเท่าไร มีแต่ Purana Qila ในนิวเดลีในปัจจุบันเท่านั้นที่มักถูกอ้างถึง และ มถุรา. และได้รับการบันทึกไว้ในตำราที่เก่าแก่เมื่อศตวรรษที่ 14 ช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ชื่อว่า อินทปัต ยังคงถูกนำไปใช้อ้างอิงกับพื้นที่ Purana Qila อยู่ ในการศึกษาชื่อสถานที่ของอินเดียโบราณ Michael Witzel คิดว่านี่เป็นหนึ่งในหลาย ๆ สถานที่จากมหากาพย์ภาษาสันสกฤตซึ่งมีการเก็บรักษาชื่อไว้ในยุคปัจจุบันเช่น โกสัมพี/โกสัม
# ลิวโคพลาสต์
ลิวโคพลาสต์  เป็นหมวดหมู่หนึ่งของพลาสติด ซึ่งเป็นออร์แกเนลล์ของเซลล์พืช ลิวโคพลาสต์ปราศจากรงควัตถุ ต่างจากพลาสติดชนิดอื่นเช่นคลอโรพลาสต์

ลิวโคพลาสต์ไม่มีสีเนื่องจากขาดรงควัตถุที่ใช้ในการสังเคราะห์ด้วยแสง และพบได้ในในเนื้อเยื่อของพืชที่ไม่มีการสังเคราะห์ด้วยแสงเช่นราก, หัว (bulb), และเมล็ด สันนิษฐานว่าลิวโคพลาสต์มีพัฒนาการเป็นพิเศษสำหรับการจัดเก็บแป้ง ไขมันหรือโปรตีนในจำนวนมาก มีชื่อเรียกจำเพาะว่าอะไมโลพลาสต์ (amyloplast) เอไลโอพลาสต์ (elaioplast) และโปรตีโนพลาสต์ (proteinoplast, เรียกอีกอย่างว่าอลิวโรพลาสต์, aleuroplast) ตามลำดับ อย่างไรก็ตามในเซลล์หลายชนิด ลิวโคพลาสต์ไม่ได้มีหน้าที่ในการเป็นแหล่งจัดเก็บที่สำคัญ แต่จะมีอยู่เพื่อให้เซลล์สามารถดำเนินกระบวนการสังเคราะห์ทางชีวภาพที่จำเป็นได้ เช่นการสังเคราะห์กรดไขมัน กรดอะมิโนและสารประกอบเตตระไพร์โรล โดยทั่วไป ลิวโคพลาสต์มีขนาดเล็กกว่าคลอโรพลาสต์มาก และมีสัณฐานที่แปรผันได้ จึงถูกจัดว่ามีสัณฐานแบบอะมีบอยด์ ในเซลล์อีพิเดอร์มิสของราก, ลำต้นใต้ใบเลี้ยง, กลีบดอก, ในแคลลัสและในการเพาะเลี้ยงเซลล์แบบแขวนลอย (suspension culture) สังเกตพบเครือข่ายของสโตรมูล (stromule) ที่เชื่อมต่อระหว่างลิวโคพลาสต์แต่ละอัน ในเซลล์บางชนิด ลิวโคพลาสต์จะรวมกลุ่มกันรอบ ๆ นิวเคลียส โดยมีสโตรมูลยื่นออกไปนอกเซลล์ ดังจะสังเกตได้จากโพรพลาสติด (proplastid) ในเนื้อเยื่อเจริญบริเวณราก

อีทิโอพลาสต์ (etioplast) เป็นคลอโรพลาสต์ที่ยังเจริญไม่สมบูรณ์หรือไม่ได้รับแสงมาเป็นเวลานานจนกระทั่งขาดรงควัตถุที่ทำงานได้ไป ทั้งสองอย่างนี้สามารถจัดเป็นลิวโคพลาสต์ได้ แต่หลังจากได้รับแสงเป็นเวลาหลายนาที อีทิโอพลาสต์จะเริ่มเปลี่ยนเป็นคลอโรพลาสต์ที่ทำงานได้และหยุดประพฤติตัวเป็นลิวโคพลาสต์ อะไมโลพลาสต์มีขนาดใหญ่และมีหน้าที่สะสมแป้ง โปรทีโนพลาสต์เก็บโปรตีนและพบในเมล็ดพืชแห้ง (pulse) เอไลโอพลาสต์เก็บไขมันและน้ำมันพบในเมล็ดพืช (เรียกได้อีกอย่างว่าโอเลโอโซม, oleosome)

 เปรียบเทียบ 
right|220px
 พลาสติด
 คลอโรพลาสต์และอีทิโอพลาสต์
 โครโมพลาสต์
 แทนโนโซม
 ลิวโคพลาสต์
 อะไมโลพลาสต์
 เอไลโอพลาสต์
 โปรตีโนพลาสต์
# โดมิงโก เฟาส์ติโน ซาร์มิเอนโต
โดมิงโก เฟาส์ติโน ซาร์มิเอนโต (15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1811 – 11 กันยายน ค.ศ. 1888) เป็นปัญญาชน นักเขียน รัฐบุรุษ และประธานาธิบดีคนที่ 7 ของอาร์เจนตินา งานเขียนของเขาครอบคลุมประเภทและหัวข้อหลากหลาย ตั้งแต่วารสารศาสตร์ อัตชีวประวัติ ไปจนถึงปรัชญาการเมืองและประวัติศาสตร์ เขาเป็นสมาชิกของกลุ่มปัญญาชนที่เรียกว่า รุ่น 1837 ซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากต่ออาร์เจนตินาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เขาสนใจประเด็นด้านการศึกษาเป็นพิเศษและยังมีอิทธิพลสำคัญต่อวรรณกรรมของภูมิภาค

ประวัติ

มรดก

หมายเหตุ
# แซร์จินโย แด็สต์
แซร์จินโย จันนี แด็สต์ (เกิดวันที่ 3 พฤศจิกายน 2000) เป็นนักฟุตบอลชาวอเมริกัน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งแบ็กขวาให้กับเปเอสเฟ สโมสรในเอเรอดีวีซี และทีมชาติสหรัฐ 

เขาเกิดที่เนเธอร์แลนด์ มารดาเป็นชาวดัตช์และบิดาเป็นชาวอเมริกัน เขาลงเล่นให้กับทีมชาติสหรัฐชุดใหญ่มาตั้งแต่ ค.ศ. 2019

 สโมสรอาชีพ 
 อายักซ์ 
แด็สต์เล่นให้กับทีมเยาวชนของอัลเมเรอซิตีจนถึง ค.ศ. 2012 แล้วจึงย้ายไปทีมเยาวชนของอายักซ์ แรกเริ่มเขาเล่นให้ตำแหน่งกองหน้า ต่อมาเมื่อเขาเลื่อนขึ้นสู่ทีมรุ่นอายุสูงขึ้น จึงได้เปลี่ยนไปเล่นในตำแหน่งฟูลแบ็ก แด็สต์ลงเล่นให้กับโยงอายักซ์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2018 ในนัดที่แพ้โยง เปเอสเฟ 2–1 เขาทำผลงานได้อย่างน่าประทับใจในฤดูกาล 2018–19 โดยได้ลงเล่น 18 นัด ทำหนึ่งประตูและสองแอสซิสต์ในเอร์สเตอดีวีซี นอกจากนี้ เขายังทำหนึ่งประตูและหนึ่งแอสซิสต์จากการลงเล่นเจ็ดนัดในยูฟ่ายูธลีก

ในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 แด็สต์ลงเล่นให้กับทีมชุดแรกของอายักซ์อย่างเป็นทางการในโยฮันไกรฟฟ์ชีลด์ 2019 ซึ่งเป็นดาร์บีที่พบกับเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน สุดท้ายแล้ว อายักซ์เอาชนะไปได้ 2–0 คว้าแชมป์รายการนี้ได้สำเร็จ ต่อมาในวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2019 แด็สต์ลงเล่นในเอเรอดีวีซีเป็นครั้งแรก โดยลงเล่นเป็นตัวสำรองแทน Noussair Mazraoui ในนาทีที่ 54 ช่วยให้อายักซ์เปิดบ้านเอาชนะเอ็มเมิน 5–0 ต่อมาเขาได้ลงเล่นเป็นตัวสำรองในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกที่พบกับปาโอกและอาโปเอล ต่อมาในเดือนกันยายน แด็สต์เลื่อนขึ้นสู่ทีมชุดแรกอย่างเป็นทางการ โดยในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2019 เขาลงเล่นเป็นตัวจริงครั้งแรกในการแข่งขันแชมเปียนส์ลีกนัดที่อายักซ์เอาชนะลีล 3–0 แด็สต์จบฤดูกาลแรกกับทีมชุดใหญ่ด้วยการลงเล่น 35 นัดและทำสองประตูจากทุกรายการ โดยสองประตูที่ทำได้เกิดขึ้นในเคเอ็นวีบีคัพที่พบกับเทลสตาร์

 บาร์เซโลนา 
เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2020 แด็สต์เซ็นสัญญากับบาร์เซโลนาด้วยค่าตัวขั้นต่ำ 21 ล้านยูโรและมีส่วนเพิ่มอีก 5 ล้านยูโรตามแต่กรณี เขาเซ็นสัญญาห้าปีพร้อมค่าฉีกสัญญาที่ 400 ล้านยูโร เขาลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรเมื่อวันที่  4 ตุลาคม โดยลงเล่นเป็นตัวสำรองในนาทีที่ 75 แทนที่ฌอร์ดี อัลบา ในนัดที่เสมอกับเซบิยา 1–1 ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นชาวอเมริกันคนแรกที่ลงเล่นให้กับบาร์เซโลนาในลาลิกา

 ทีมชาติ 
แด็สต์เกิดที่เนเธอร์แลนด์ บิดาเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายซูรินาม มารดาเป็นชาวดัตช์ อย่างไรก็ตาม เขาเลือกเล่นให้กับสหรัฐทั้งในชุดเยาวชนและชุดใหญ่ โดยเป็นตัวแทนของสหรัฐในการแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 2017 และฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2019 ที่เขาได้ลงเล่นสี่นัด

แด็สต์ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติสหรัฐชุดใหญ่เมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2019 โดยลงเล่นเป็นตัวจริง 68 นาทีในนัดกระชับมิตรที่แพ้เม็กซิโก 3–0 ต่อมาในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2019 เขายืนยันที่จะเล่นให้กับทีมชาติสหรัฐชุดใหญ่ต่อไป

 สถิติอาชีพ 
สโมสร

สโมสรฤดูกาลลีกถ้วยยุโรปอื่น ๆทั้งหมดดิวิชันลงเล่นประตูลงเล่นประตูลงเล่นประตูลงเล่นประตูลงเล่นประตูโยงอายักซ์เอร์สเตอดีวีซี171———1712019–20เอร์สเตอดีวีซี10———10รวม181———181อายักซ์2019–20เอเรอดีวีซี20042100103522020–21เอเรอดีวีซี30———30รวม2304210010382บาร์เซโลนา2020–21ลาลิกา3023071104132021–22ลาลิกา210109000310รวม5124016110723เอซี มิลาน (ยืม)2022–23เซเรียอา80104010140เปเอสเฟ (ยืม)2023–24เอเรอดีวีซี25220100—372รวมทั้งหมด1255112401301798

 นานาชาติ 

ทีมชาติปีลงเล่นประตูสหรัฐ2019302020202021102202280202390202410รวม332

 เกียรติประวัติ 
 สโมสร 
อายักซ์
 โยฮันไกรฟฟ์ชีลด์: 2019

 รางวัลส่วนตัว 
 นักฟุตบอลดาวรุ่งชายยอดเยี่ยมแห่งปีของสหรัฐ: 2019
 ผู้เล่นพรสวรรค์แห่งปีของอายักซ์: 2020
# วัดนางชี
วัดนางชี อาจหมายถึง
 วัดนางชีโชติการาม กรุงเทพมหานคร 
 วัดนางชี จังหวัดพิจิตร
 วัดนางชี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
# Staphylococcus aureus ชนิดต้านทานต่อเมธิซิลลิน
Staphylococcus aureus ชนิดต้านทานต่อเมธิซิลลิน (Staphylococcus aureus; MRSA) เป็นคำเรียกของแบคทีเรียแกรมบวกกลุ่มหนึ่งที่มีความแตกต่างทางพันธุกรรมจากสายพันธุ์อื่น ๆ ของ Staphylococcus aureus โดยพบว่า MRSA นั้นเป็นต้นเหตุของการติดเชื้อชนิดที่รักษายากในมนุษย์หลายประการ MRSA หมายถึงสายพันธุ์ใด ๆ ก็ตามของ S. aureus ที่ได้เกิดการพัฒนาอาจผ่านทางการถ่ายทอดยีนแนวราบ และ การคัดเลือกโดยธรรมชาติ, การต้านทานต่อยาหลายชนิด ไปถึง ยาปฏิชีวนะกลุ่มเบตาแลคแตม ยาปฏิชีวนะกลุ่มเบตาแลคแตม (β-lactam) นั้นเป็นยาในกลุ่มสเปกตรัมการออกฤทธิ์กว้าง ซึ่งรวมถึงยาเพนัมต่าง ๆ (สารที่พัฒนาจากเพนิซิลลิน เช่นเมธิซิลลิน และ ออกซาซิลลิน) และ ยาเซฟัม เช่น เซฟาโลสปอริน ส่วนสายพันธุ์ที่สามารถถูกกำจัดได้ด้วยยาปฏิชีวนะเหล่านี้จะเรียกว่ากลุ่ม S. aureus ชนิดไวต่อเมธิซิลลิน (methicillin-susceptible S. aureus; MSSA)

MRSA นั้นพบได้ทั่วไปตามโรงพยาบาล, ทัณฑสถาน และสถานรับเลี้ยง/ดูแลต่าง ๆ ที่ซึ่งผู้คนที่มีแผลเปิด, อุปกรณ์ชนิดทะลุทะลวงในร่างกายเช่น สายสอดท่อ และกลุ่มที่มีภูมิคุ้มกันอ่อนแอ มาอยู่รวมกลุ่มกัน ทำให้เกิดความเสี่ยงสูงขึ้นต่อการเกิดการติดเชื้อที่ได้รับจากโรงพยาบาล MRSA เริ่มแรกเป็นการติดเชื้อจากโรงพยาบาล แต่ในปัจจุบันได้กลายเป็นชนิดได้รับจากชุมชน (community-acquired) และได้รับจากปุสัตว์ (livestock-acquired) จึงมีการใช้คำ ทนการติดเชื้อสามประเภทนี้ ได้แก่ HA-MRSA (MRSA ซึ่งได้มาจากการเข้ารับบริการทางสุขภาพหรือจากโรงพยาบาล; healthcare-associated หรือ hospital-acquired MRSA), CA-MRSA (MRSA ซึ่งได้มาจากชุมชน; community-associated MRSA) และ LA-MRSA (MRSA ซึ่งได้มาจากปศุสัตว์; livestock-associated MRSA) ทั้งแผลจากการผ่าตัดและไม่ใช่จากการผ่าตัดสามารถติดต่อ HA-MRSA ได้ทั้งคู่
# วัดใหม่ (ยายแป้น)
วัดใหม่ (ยายแป้น) เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางขุนนนท์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ด้านหน้าทางเข้าวัด อยู่เยื้องติดกับชุมชนวัดใหม่ยายแป้น

วัดใหม่ (ยายแป้น) สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2390 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สันนิษฐานว่าคุณยายแป้นเป็นผู้บริจาคที่ดินและสร้างวัดดั่งที่ปรากฏในนามของวัด จากจารึกบนระฆังใบเก่าแก่ของวัด ระบุว่าสร้างไว้ พ.ศ. 2392 ขณะที่หลังคาอุโบสถหลังเก่ามีไก่ 2 ตัว เป็นสัญลักษณ์ว่าสร้างเสร็จในปีระกา นั่นคือปี พ.ศ. 2391 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2392 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 4 เมตร ยาว 23 เมตร ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ พระสามสมัย อู่ทอง เชียงแสน สุโขทัย

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 23 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง หอระฆังคอนกรีต และศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ 2 ชั้น กว้าง 11 เมตร ยาว 23.30 เมตร สร้างปี พ.ศ. 2479 กว้าง 12 เมตร ยาว 21 เมตร
# วัดลาดบัวขาว
วัดลาดบัวขาว อาจหมายถึง
 วัดลาดบัวขาว เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร 
 วัดลาดบัวขาว (ราชโยธา) เขตสะพานสูง กรุงเทพมหานคร
 วัดลาดบัวขาว จังหวัดฉะเชิงเทรา
 วัดลาดบัวขาว จังหวัดนครราชสีมา
 วัดลาดบัวขาว จังหวัดพิษณุโลก
 วัดลาดบัวขาว จังหวัดราชบุรี
# วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร
วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร วัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 79 ตารางวา

วัดมหาชัยคล้ายนิมิตรเดิมชื่อ วัดใหม่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2434 โดยหม่อมคล้าย บุนนาค ชายาสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) ได้บริจาคที่ดินหมู่บ้านสนามไชยและก่อสร้างเสนาสนะ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2471 มีเจ้าอาวาสปกครองสืบมา จนในปี พ.ศ. 2480 พระมหาแคล้ว สุมุตฺโต จากวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร มาเป็นเจ้าอาวาสและปกครองวัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2489 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลพร้อมเจ้าฟ้าภูมิพลอดุลยเดช ประทับรถไฟจากสถานีคลองสาน เสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมชาวสมุทรสาคร และได้เสด็จพระราชดำเนินมานมัสการพระในอุโบสถและมีพระราชปฏิสันถารกับพระมหาแคล้ว สุมุตฺโต เจ้าอาวาส

อุโบสถมีหน้าบันประดับด้วยกระเบื้องเคลือบ ลวดลายเทพนมพรรณพฤกษา บานหน้าต่าง บานประตูอุโบสถเดิมลงรักปิดทองต่อมาลวดลายจางลง จึงได้ติดต่อให้ครูฉัตร พุ่มขจร ครูศิลปศึกษาจากโรงเรียนสมุทรสาครวิทยาลัยแกะสลักเป็นรูป เป็นลวดลายปิดทองล่องชาดทั้งอุโบสถ
# ญะบะลุนนะบีชุอัยบ์
ญะบะลุนนะบีชุอัยบ์  หรืออีกชื่อหนึ่งว่า ญะบัลฮะฎูร  เป็นภูเขาในเขตทิวเขาย่อยฮะรอซของทิวเขาซะเราะวาต ตั้งอยู่ในอำเภอบะนีมะฏ็อร เขตผู้ว่าการซานา ประเทศเยเมน โดยเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในประเทศและคาบสมุทรอาหรับ

 ชื่อ 
ชื่อภูเขาตั้งตามชื่อนบี ชุอัยบ์ อิบน์ มะฮ์ดัม อิบน์ ษีมะฮ์ดัม อัลฮะฎูรี  ตามที่บรรดานักวิชาการอิสลามรายงาน ท่านเป็นคนละคนกับชุอัยบ์แห่งมีเดียน รายงานจากอัลฮัมดานี ท่านถูกส่งมายังประชาชนแห่งมิคลาฟ ฮะฎูร แต่พวกเขาฆ่าท่าน และอัลลอฮ์จึงส่งบัคตุนนัศร์มาทำลายเมืองนี้ คนท้องถิ่นเชื่อว่าสุสานของท่านอยู่บนภูเขาลูกนี้ ที่ภูเขามีชื่อว่า ญะบัลฮะฎูร เพราะมันอยู่ในแคว้นมิคลาฟฮะฎูร

ดูเพิ่ม
 อาระเบียใต้
 ภูมิศาสตร์ของประเทศเยเมน
 ธรณีวิทยาของประเทศเยเมน
# SERPINA9
เซนเทอริน หรือ เซอร์ปิน เอ9 (, Centerin หรือ GCET1; SERPINA9) เป็นโปรตีนของมนุษย์ และเป็นโปรตีนสมาชิกลำดับที่ 9 ในเคลดเอของมหาวงศ์เซอร์ปิน (Serpin family B member 13) ถูกถอดรหัสได้โดยยีน SERPINA9 บนโครโมโซมคู่ที่ 14 (14q32.1)

 หน้าที่ 
การแสดงออกของเซนเทอรินนั้นถูกจำกัดไว้เฉพาะที่ศูนย์กลางเจอร์มินอล (germinal center) ของเซลล์บี และเซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาว การทดลองในห้องปฏิบัติการพบว่าเซนเทอรินอาจจะออกฤทธิ์ยับยั้งการทำงานของโปรตีเอสชนิดคล้ายทริปซิน (trypsin-like proteases) ภายในศูนย์กลางเจอร์มินอลของเซลล์บี
# เจตี
แคว้นเจตี (สันสกฤต:चेदी) เกี่ยวกับแคว้นนี้ หลักฐานต่าง ๆ มีอยู่น้อย ที่ตั้งของแคว้นก็ไม่ได้บอกไว้ให้ชัดเจน ชื่อของเมืองหลวงก็ไม่ได้รับการกล่าวถึง อย่างไรก็ตามจากหลักฐานเท่าที่มี ก็พอทำให้นักประวัติศาสตร์ และโบราณคดีลงความเห็นได้ว่า แคว้นนี้ตั้งอยู่ทางใต้ของแคว้นวังสะ และตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นกาสี ในพื้นที่ซึ่งเรียกว่า บุนเดลขัณฑ์ คือดินแดนเริ่มแต่แม่น้ำยมุนา ทางทิศเหนือ จดแม่น้ำนัมมทา หรือนรมทา ทางทิศใต้ จดแม่น้ำเบตวา ทางทิศตะวันตก จดแม่น้ำโตน หรือเลยออกไปอีกจนถึงแม่น้ำโสณะ หรือโซน ทางทิศตะวันออกหรือเรียกอีกอย่างว่า ได้แก่พื้นที่ในตอนใต้ของรัฐอุตตรประเทศ กับตอนเหนือของรัฐมัธยประเทศในปัจจุบัน ขชุราโห อันลือชื่อของอินเดีย ก็อยู่ในเขตที่เรียกว่า บุนเดลขัณฑ์นี้ อาณาเขตของแคว้นเจตีในพุทธสมัย จะครอบคลุมเนื้อที่ประมาณเท่าใด ในบริเวณดังกล่าวนี้ ยังไม่มีการลงความเห็นกันแน่นอน เป็นหนึ่งในมหาชนบท 16 แคว้น

ในอรรถกถา เวติยชาดก หรือ เจติยราชชาดก มีกล่าวถึงชื่อเมืองหลวงของแคว้นเจตีว่า ชื่อโสตถิวดี หรือ โสตถิยนคร แต่นั่น เป็นการกล่าวถึงเรื่องในอดีตชาติ หรืออดีตสมัย ไม่ใช่สมัยของพระพุทธองค์ ผู้รู้บางคนให้ความเห็นว่า เมืองโสตถิวดีนี้อยู่ในเขตจังหวัดบันดา ทางใต้ของรัฐอุตตรประเทศ ใกล้ ๆ กับจังหวัดอัลลฮาบาด ขณะนี้เมืองสำคัญของแคว้นเจตีอีกเมืองหนึ่ง ซึ่งปรากฏชื่อ คือเมือง สหชาติ พระพุทธองค์เคยเสด็จประทับ และแสดงพระธรรมเทศนาแก่ชาวเจตีเป็นจำนวนมากที่นี่ คราวทำทุติยสังคายนา พระยสเถระกัณฑกบุตรผู้ริเริ่มชักชวนสงฆ์ ได้ติดตามมาพบท่านพระเรวตเถระ ผู้เป็นกำลังสำคัญที่สุดองค์หนึ่งในการสังคายนาดังกล่าวที่เมืองสหชาตินี้ จากการได้พบวัตถุหลักฐานบางอย่างที่หมู่บ้าน ภีตา นอกเมืองอัลลฮาบาดไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 16 กิโลเมตร (10 ไมล์) ทำให้นักโบราณคดีมีความเห็นว่า หมู่บ้าน ดังกล่าวคือที่ตั้งเมืองสหชาติที่ซึ่งควรระบุอีกแห่งหนึ่งของแคว้นเจตีนี้ก็คือ ปาจีนวังสะทายะ หรือ ปาจีนวังสะมิคทายะ ซึ่งในอังคุตตรนิกายและวินัยปิฏกกล่าวว่า เป็นที่สำเร็จพระอรหัตของ ท่านพระอนุรุทธะ พระพุทธองค์ได้เสด็จมาเยี่ยมพระอนุรุทธะที่นี่ ก่อนที่จะเสด็จต่อไปยังป่าปาริไลยกะ ในคราวที่พระสงฆ์เมืองโกสัมพีทะเลาะกัน ดังที่จะได้กล่าวถึงข้างหน้า โอกาสนั้นได้ทรงแสดงพระธรรมเทศนา ว่าด้วยมหาปุริสวิตก 8 ประการ แด่ท่านพระอนุรุทธะ ดังที่มีปรากฏในอนุรุทธสูตร หรือ มหาปุริสวิตักกสูตร พระอนุรุทธะได้สดับพระธรรมเทศนาแล้ว ตั้งใจบำเพ็ญเพียรต่อไป ไม่ช้าก็ได้บรรลุพระอรหัตผล นอกจากที่กล่าวแล้วนี้ พระพุทธองค์ก็ได้เสด็จเยี่ยมปาจีนวังสทายะนี้อีกหลายโอกาสด้วยกันป่าปาริไลยกะ เป็นชื่อหนึ่งที่เรารู้จักกันดี ดูตามระยะการเสด็จของพระพุทธองค์แล้ว ก็น่าจะเห็นว่าอยู่ในเขตเจตี แต่คงเพราะไม่มีที่บอกไว้ชัดว่าอยู่ในแคว้นใด จึงกล่าวกันว่าอยู่ในแคว้นเจตีบ้าง แคว้นวังสะบ้าง ครั้งนั้นพระพุทธองค์เสด็จจากโกสัมพีสู่พาลกโลณการาม ซึ่งกล่าวว่าอยู่ในแคว้นวังสะ จากนั้นจึงเสด็จไปปาจีนวังสทายะ แล้วเสด็จต่อไปยังปาริไลยกะ ประทับจำพรรษาที่ 10 อยู่ ณ ที่นั้นแต่พระองค์เดียวมหาชนบท 16 แคว้น แคว้นสำคัญในชมพูทวีปสมัยพุทธกาล จากเว็บ vichadham.com
# ปัญจาละ
นักโบราณคดีลงความเห็นว่า ปัจจุบันได้แก่หมู่บ้านรามนคร ในเขตจังหวัดบเรลลี ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันตกประมาณ 32 กิโลเมตร หรือ 20 ไมล์ และกัมปิลละ หรือกัมปิลยะ ได้แก่หมู่บ้าน กัมปิล ในเขตจังหวัดฟารุขาบาดห่างจากฟาเตคาร์ห ของฟารุขาบาดไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 45 กิโลเมตรหรือ 28 ไมล์แคว้นปัญจาละในสมัยพุทธกาล ไม่มีความเกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนามากนัก แต่ในสมัยที่พระถังซัมจั๋งมาสืบศาสนาในอินเดีย ในระยะเวลาที่ได้กล่าวถึงแล้ว ปรากฏว่า อหิฉัตระเป็นที่มั่นสำคัญแห่งหนึ่งของพระพุทธศาสนา มีเมืองสำคัญเกี่ยวข้องกับพระพุทธองค์และพระพุทธศาสนาอยู่สองเมือง ซึ่งยังไม่พบหลักฐานแน่นอนว่าในสมัยพุทธกาลอยู่ในแคว้นใด แต่เมื่อดูตามที่ตั้งของเมืองและแคว้นต่าง ๆ  เช่นที่ปรากฏในปัจจุบันแล้ว ก็เห็นว่าน่าจะอยู่ในแคว้นปัญจาละ  เมืองทั้งสองดังกล่าวคือ สังกัสสะ กับเมืองกโนช หรือกเนาซ์ สังกัสสะ มีความสำคัญในฐานะเป็นที่เสด็จลงจากดาวดึงส์ ของพระพุทธองค์หลังจากที่พระองค์ได้เสด็จไปทรงจำพรรษาที่ 7 ณ ดาวดึงส์ เพื่อทรงแสดงพระธรรมเทศนาอภิธรรมปิฎกโปรด พระพุทธมารดาแล้ว เมืองกโนช หรือกเนาซ์ อันมีชื่อในภาษาบาลีว่า กัณณกุชชะ
 
และในภาษาสันสกฤตว่า กานยกุพชะ นั้น มีความสำคัญในสมัยหลังพุทธกาล และในพุทธศตวรรษที่ 12 ได้เป็นเมืองหลวงของพระเจ้าหรรษวรรธนะ ผู้ทรงเป็นพุทธศาสนูปถัมภกที่ยิ่งใหญ่องค์หนึ่งในประวัติความเป็นมาของพระศาสนา และได้เป็นที่มั่นอัน สำคัญยิ่งแห่งหนึ่งของพระพุทธศาสนาในยุคนั้นสังกัสสะ ปัจจุบัน ได้แก่หมู่บ้านสังกิสสะ หรือสังกิสสา ในเขตจังหวัด ฟารุขาบาด ของรัฐอุตตรประเทศ ตั้งอยู่บนฝั่งเหนือของแม่น้ำกาลี อันเป็นแดงแบ่งเขตจังหวัดฟารุขาบาดกับจังหวัดเมนบุรี และจังหวัดเอตาห์ห่างจากฟาเตคาร์ห ในเขตจังหวัดฟารุขาบาดไปทางตะวันตก 37 กิโลเมตร หรือ 23 ไมล์ และห่างจากสถานีรถไฟปักขนา ในเส้นทางฟารุขาบาด ชิโกฮาบาด ประมาณ 11 กิโลเมตร หรือ 7 ไมล์กโนช หรือ กเนาซ์ อยู่ในเขตจังหวัดฟารุขาบาดเช่นกัน อยู่ใต้ฟาเตคาร์ลงไปประมาณ 56 กิโลเมตร หรือ 35 ไมล์ เมื่อหลวงจีนฮวนฉางมาเยี่ยมกโนช ซึ่งอยู่ในรัชสมัยของพระเจ้าหรรษวรรธนะ ท่านได้บันทึกไว้ว่า ที่กโนชมีวัดอยู่กว่าร้อยวัด มีภิกษุอยู่ประจำกว่าหมื่นรูป และมีทั้งฝ่ายเถรวาทหรือหินยาน และฝ่ายมหายานมหาชนบท 16 แคว้น แคว้นสำคัญในชมพูทวีปสมัยพุทธกาล จากเว็บ vichadham.com
# การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทำเนียบขาว
การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในทำเนียบขาว เป็นการแพร่ระบาดของกลุ่มผู้ติดเชื้อ SARS-CoV-2 ในเดือนกันยายนและตุลาคม 2563 ในหมู่ประชาชนรวมถึงเจ้าหน้าที่รัฐบาลสหรัฐหลายคน ซึ่งได้รับการติดต่ออย่างใกล้ชิดระหว่างการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในวอชิงตัน ดี.ซี. บุคคลที่มีชื่อเสียงหลายคนติดเชื้อรวมถึงประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ ซึ่งเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเป็นเวลาสามวัน

การติดเชื้อดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับพิธีที่จัดขึ้นใน 26 กันยายนที่สวนกุหลาบทำเนียบขาวเพื่อเสนอชื่อเอมี่ โคนีย์ บาร์เร็ตต์ ต่อศาลฎีกา ซึ่งที่นั่งไม่มีการเว้นระยะห่าง และผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่ไม่ได้ใส่หน้ากาก ทรัมป์เองอาจติดเชื้อในตอนนั้น แต่เขาและผู้ติดตามได้เข้าร่วมกิจกรรมต่อมาหลายครั้งโดยไม่ใส่หน้ากากมาก่อน รวมถึงการอภิปรายประธานาธิบดีครั้งแรกกับโจ ไบเดินในคลีฟแลนด์โอไฮโอเมื่อวันที่ 29 กันยายน วันรุ่งขึ้นที่ปรึกษาสื่อมวลชน โฮป ฮิคส์ ถูกกักบริเวณบนเครื่องบินแอร์ฟอร์ซวันขณะเดินทางกลับพร้อมกับทรัมป์จากงานรณรงค์ในมินนิโซตา หลังจากนั้นประธานาธิบดีได้ดำเนินการตามกำหนดเวลาในการระดมทุนในวันที่ 1 ตุลาคมของรัฐนิวเจอร์ซีย์ ซึ่งเขาได้พบปะกับผู้บริจาคโดยไม่ใส่หน้ากาก

ผู้ติดเชื้ออื่น ๆ ได้แก่ สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง เมลาเนีย ทรัมป์; วุฒิสมาชิกพรรครีพับลิกัน ทอม ทิลลิส, ไมค์ ลี และ รอน จอห์นสัน; ผู้จัดการ แคมเปญ 2020 ของทรัมป์ บิล สเตปียน; รอนนา แมคเดเนียล ประธานพรรครีพับลิกัน; อดีตที่ปรึกษาทำเนียบขาว เคลลียนน์ คอนเวย์; อดีตผู้ว่าการรัฐนิวเจอร์ซีย์ คริส คริสตี; ประธานมหาวิทยาลัยนอเทรอดาม จอห์น ไอ. เจนกินส์; โฆษกทำเนียบขาว เคย์ลีห์ แมคเอนานี่; และที่ปรึกษาอาวุโสประธานาธิบดี สตีเฟน มิลเลอร์ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคมมีผู้ทดสอบแลพได้ผลเป็นบวกอย่างน้อย 35 คน Crede Bailey หัวหน้าสำนักงานรักษาความปลอดภัยของทำเนียบขาวได้รับรายงานว่า "ป่วยหนัก" ซึ่งล้มป่วยในเดือนกันยายนก่อนเหตุการณ์สวนกุหลาบ

กลุ่มนี้เกิดขึ้นในสัปดาห์สุดท้ายของการหาเสียงของทรัมป์สำหรับการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี 2020 ซึ่งน้อยกว่าหนึ่งเดือนก่อนวันสุดท้ายของการลงคะแนนในวันที่ 3 พฤศจิกายน ผู้แสดงความคิดเห็นมีความสำคัญต่อทำเนียบขาวในการให้ข้อมูลที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับสภาพของทรัมป์และระยะเวลาการติดเชื้อของเขา รวมทั้งชะลอการเปิดเผยผลการวินิจฉัยเบื้องต้นของเจ้าหน้าที่ทำเนียบขาว

ผู้เชี่ยวชาญด้านสาธารณสุขเช่น แอนโทนี เฟาอซี ผู้อำนวยการสถาบันโรคภูมิแพ้และโรคติดเชื้อแห่งชาติ ซึ่งเป็นสมาชิกของหน่วยงานโคโรนาไวรัสทำเนียบขาวระบุว่าการระบาดของโรคนี้สามารถป้องกันได้
# สติงเงอร์ (วิดีโอเกม พ.ศ. 2529)
สติงเงอร์  เป็นวิดีโอเกมแนวชูตเอ็มอัปที่พัฒนาและเผยแพร่โดยโคนามิ เกมนี้เริ่มต้นวางจำหน่ายสำหรับแฟมิคอมดิสก์ซิสเต็ม (FDS) ใน ค.ศ. 1986 และต่อมาสำหรับนินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมในทวีปอเมริกาเหนือในปลาย ค.ศ. 1987 ทำให้เป็นหนึ่งในเกมไม่กี่เกมในซีรีส์ที่วางจำหน่ายนอกประเทศญี่ปุ่นhttps://refuge.tokyo/famicom/fc/01184.html เช่นเดียวกับเกมแฟมิคอมดิสก์ซิสเตมอื่น ๆ ของโคนามิ ได้แก่ คาสเซิลวาเนีย, ไบโอมิราเคิลโบคุตเตะอูปะ ที่ต่อมาได้เปิดตัวอีกครั้งใน ค.ศ. 1993 ในรูปแบบเกมแฟมิคอมมาตรฐานที่มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย โมเอโระทวินบีเป็นเกมที่สองในซีรีส์ทวินบี เช่นเดียวกับทวินบีภาคแรกของสองภาคต่อที่วางจำหน่ายสำหรับเครื่องแฟมิคอม ตามด้วยทวินบี 3: โปโกะโปโกะไดมาโอ ใน ค.ศ. 1989

 รูปแบบการเล่น 
โมเอโระทวินบีสามารถเล่นได้โดยผู้เล่นสูงสุดสามคนพร้อมกัน: ผู้เล่นสองคนแรกควบคุมทวินบี และวินบี (ยานจากเกมภาคก่อน) โดยใช้คอนโทรลเลอร์แฟมิคอมมาตรฐาน ในขณะที่ผู้เล่นคนที่สามควบคุมกวินบี (ยานสีเขียว) โดยเชื่อมต่อคอนโทรลเลอร์เพิ่มเติมลงในพอร์ตขยายของเครื่องเล่น ส่วนแตกต่างจากทวินบีดั้งเดิมที่มีเฉพาะการเลื่อนฉากแนวตั้ง คือโมเอโระทวินบีได้เพิ่มการเลื่อนฉากแนวนอน เกมนี้มีเจ็ดสเตจ โดยสเตจที่ 1, 3, และ 7 เป็นแบบเลื่อนฉากด้านข้าง ส่วนสเตจที่เหลือเป็นแบบเลื่อนฉากแนวตั้ง การควบคุมยังคงเหมือนเดิมระหว่างรูปแบบการเล่นทั้งสองรูปแบบ โดยมีข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือในส่วนการเลื่อนฉากด้านข้าง ปุ่ม A จะยิงหัวใจออกจากยานแทนที่จะทิ้งระเบิดลงบนพื้นเหมือนส่วนที่มีการเลื่อนฉากแนวตั้ง ซึ่งช่วยให้ผู้เล่นเก็บกระดิ่งเพิ่มพลังในสเตจเลื่อนฉากด้านข้าง

ไอเทมเสริมพลังหลักของผู้เล่นคือกระดิ่งเปลือยเปล่าโดยการยิงเมฆที่ลอยไปทั่วทั้งด่าน โดยมีกระดิ่งหกแบบในภาคนี้ ได้แก่ กระดิ่งสีเหลืองปกติจะให้คะแนนโบนัสแก่ผู้เล่นตามปกติ, กระดิ่งสีฟ้าจะเพิ่มความเร็วของยาน, กระดิ่งสีขาวอัพเกรดปืนของผู้เล่นให้เป็นปืนใหญ่คู่, กระดิ่งสีชมพูให้ปืนใหญ่ลำแสงเลเซอร์แก่ผู้เล่น, กระดิ่งสีชมพู/ขาวที่กระพริบให้ออปชันยานร่างกระจกเงาแก่ผู้เล่นเพื่อเพิ่มอำนาจการยิง และกระดิ่งสีฟ้า/ขาวที่กระพริบจะล้อมรอบเรือของผู้เล่นด้วยบาเรียเพื่อการป้องกันเพิ่มเติมจากการยิงของศัตรู การเพิ่มพลังบางอย่างจะใช้ร่วมกันไม่ได้ เช่น กระดิ่งสีขาวและสีชมพู การเพิ่มพลังอื่น ๆ สามารถหาได้จากการทำลายศัตรูภาคพื้นดิน เช่น ไอเทมดวงจันทร์และไอเทมดาว ซึ่งทำให้เรือของผู้เล่นสามารถยิงสามทางและห้าทางตามลำดับ หากผู้เล่นสองคนกำลังเล่นเกมนี้ พวกเขาสามารถจัดแนวยานเข้าด้วยกันเพื่อเปลี่ยนปืนให้เป็นเลเซอร์ระลอกคลื่น

 หมายเหตุ
# วัดศาลาครืน
วัดศาลาครืน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางหว้า ในแขวงบางค้อ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
thumb|left|180px|หลวงพ่อสี่เข่า
วัดศาลาครืนตั้งเป็นวัดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2374 เดิมเป็นวัดโบราณสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมากลายเป็นวัดร้างทำให้ไม่ทราบชื่อดั้งเดิม สำหรับชื่อศาลาครืน สันนิษฐานว่า ครั้งหนึ่งหลังคาอุโบสถและศาลาการเปรียญได้พังครืนลงมาจนทำให้เห็นพระประธาน ทำให้เรียกวัดร้างนี้ต่อ ๆ กันมาว่า "วัดศาลาครืน" จนปี พ.ศ. 2375 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้บูรณปฏิสังขรณ์ ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ตามแบบพระราชนิยม คือ ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันประดับด้วยปูนปั้นและกระเบื้องเคลือบ พระองค์เสด็จพระราชดำเนินมาควบคุมงานด้วยพระองค์เอง และพระราชทานวิสุงคามสีมาในปี พ.ศ. 2378 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2526

อุโบสถมีเพิงยื่นออกหน้าหลังเสา รับเพิงเป็นเสาเหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง บัวหัวเสากลีบยาว สมัยอยุธยา ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่ปางมารวิชัยที่มีฝ่าพระบาทซ้อนกันถึงสี่พระบาท สร้างในสมัยสุโขทัย มีหน้าตักกว้าง 4 ศอก 39 นิ้ว สูง 4.50 เมตร นามว่า หลวงพ่อสี่เข่า ภาพจิตรกรรมฝาผนังในอุโบสถเข้าใจว่าเป็นฝีมือช่างสมัยรัตนโกสินทร์ ที่บานหน้าต่างมีรูปชายหญิงเป็นคู่ ๆ ทั้งไทย จีน ลาว มอญ ฝรั่ง พราหมณ์ ฯลฯ หมู่กุฏิเป็นแบบเรือนยอดและเรือนมะลิลา ศาลาการเปรียญหลังเก่ามีธรรมาสน์สมัยอยุธยาทรงยาวหรือทรงบุษบก แกะสลักอย่างสวยงาม
# วัดมงคลวราราม (กรุงเทพมหานคร)
วัดมงคลวราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางค้อ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูศรีมงคลวรญาณ (ระพิน รตนญาโณ ป.ธ.๖) งานประจำปีของวัดอยู่ระหว่างวันที่ 1–7 เมษายน

วัดมงคลวรารามตั้งขึ้นเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2410 เดิมชื่อ วัดมะเกลือ เนื่องจากบริเวณที่ตั้งวัดนั้นเป็นป่าต้นมะเกลือ (ปัจจุบันเหลือต้นมะเกลือ 1 ต้น) ต่อมาปี พ.ศ. 2497 เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดมงคลวราราม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2526

อุโบสถหลังเก่าที่รื้อไปเมื่อปี พ.ศ. 2527 ตรงหน้าบันทิศตะวันออกระบุ พ.ศ. 2460 ซึ่งเป็นปีที่ทำการซ่อมครั้งที่ 2 ส่วนอุโบสถหลังใหม่มีบานประตูและหน้าต่างไม้แกะสลัก เล่าเรื่องราวพุทธประวัติ ภายอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย วัดมีวิหารพระครูมงคลวุฒิคุณ