wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อำเภอของประเทศจีน
อำเภอ (เซี่ยน) หรือถ้าแปลจากภาษาอังกฤษคือ เทศมณฑล  เป็นคำเรียกรวม ๆ ของ เขตการปกครองระดับอำเภอ ซึ่งเป็นลำดับชั้นการปกครองระดับที่สามที่พบได้ในมณฑลและเขตปกครองตนเอง และระดับที่สองที่พบได้ในนครปกครองโดยตรงและในมณฑลไหหลำ เขตการปกครองระดับอำเภอมีอยู่ 6 ประเภท ได้แก่ อำเภอ อำเภอปกครองตนเอง นครระดับอำเภอ กองธง กองธงปกครองตนเอง และเขต อำเภอในจีนแผ่นดินใหญ่มีจำนวน 1,355 อำเภอ จากเขตการปกครองระดับอำเภอทั้งหมด 2,851 เขตการปกครอง

ในภาษาอังกฤษบางครั้งก็แปลคำว่า เซี่ยน เป็นคำว่า "district" หรือ "prefecture" เมื่ออยู่ในบริบทของประวัติศาสตร์จีน

 ประวัติศาสตร์ 
เซี่ยน มีมาตั้งแต่ยุครณรัฐและถูกจัดตั้งขึ้นทั่วประเทศในสมัยราชวงศ์ฉิน จำนวนอำเภอในเขตจีนแท้ (China proper) ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นจากราชวงศ์สู่ราชวงศ์ ครั้งที่จิ๋นซีฮ่องเต้ได้จัดระเบียบอำเภอใหม่หลังจากการรวมประเทศ ครั้งนั้นมีอำเภอประมาณ 1,000 แห่ง เมื่อถึงสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก จำนวนอำเภอได้เพิ่มขึ้นจนเกินกว่า 1,000 แห่ง ในสมัยราชวงศ์สุยมีประมาณ 1,400 อำเภอ ในสมัยนี้มีการยกเลิก เขตบัญชาการ หรือภาษาจีนเรียกว่า จวิ้น (郡 jùn) ซึ่งเป็นเขตการปกครองชนิดหนึ่งที่อยู่เหนืออำเภอ โดยถ่ายโอนการปกครองในบางจวิ้นไปสู่อำเภอ จำนวนอำเภอในปัจจุบันใกล้เคียงกับในช่วงปลายของราชวงศ์ชิงมาก การเปลี่ยนแปลงที่ตั้งและชื่ออำเภอต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์จีนเป็นสาขาที่สำคัญในการศึกษาภูมิศาสตร์เชิงประวัติของจีน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงทศวรรษ 1960 ถึง 1980

จีนในยุคจักรวรรดิ อำเภอเป็นหน่วยการบริหารที่สำคัญเพราะเป็นโครงสร้างระบบราชการของจักรวรรดิที่อยู่ในระดับล่างสุด กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ อำเภอเป็นการปกครองระดับล่างที่สุดที่ระบบราชการลงไปถึง การปกครองที่อยู่ต่ำกว่าระดับอำเภอมักจะดำเนินการผ่านวิธีการที่ไม่เป็นทางการซึ่งจะแตกต่างกันไปในแต่ละราชวงศ์ ผู้ปกครองของอำเภอคือ เซี่ยนลิ่ง (县令, 縣令) หรือ เซี่ยนจ่าง (县长, 縣長) ภาษาอังกฤษใช้คำว่า "magistrate" ซึ่งดูแลทั้งการปฏิบัติงานประจำวันของอำเภอตลอดจนตัดสินคดีแพ่งและคดีอาญา

 อำเภอปกครองตนเอง 

อำเภอปกครองตนเอง (จื้อจื้อเซี่ยน) เป็นอำเภอรูปแบบพิเศษในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีไว้สำหรับชนกลุ่มน้อยที่ไม่ใช่ชาวฮั่น อำเภอปกครองตนเองพบได้ทั่วประเทศจีน และในทางกฎหมาย อำเภอปกครองตนเองจะมีอำนาจนิติบัญญัติมากกว่าอำเภอทั่วไป

ปัจจุบันมีอำเภอปกครองตนเอง 117 แห่งในจีนแผ่นดินใหญ่

 การปกครอง 
เนื่องจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนเป็นศูนย์กลางในการกำกับดูแลนโยบายของรัฐบาลในจีนแผ่นดินใหญ่ เขตการปกครองทุกระดับจึงมีคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำท้องถิ่น โดยในระดับอำเภอจะเรียกว่า เลขาธิการ  ซึ่งเป็นตำแหน่งที่สูงที่สุดในอำเภอในทางพฤตินัย นโยบายต่าง ๆ จะดำเนินการผ่านรัฐบาลประชาชนของอำเภอ และเรียกนายอำเภอว่า เซี่ยนจ่าง  นายอำเภอมักเป็นหนึ่งในรองเลขาธิการในคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนด้วย
# ไทระ โนะ ทาดาโมริ
ไทระ โนะ ทาดาโมริ (ค.ศ. 1096 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1159) เป็นผู้นำตระกูลไทระ เป็นบุตรชายของไทระ โนะ มาซาโมริ และเป็นบิดาของไทระ โนะ คิโยโมริ ทาดาโมริยังมีตำแหน่งเป็นผู้ครองแคว้นแห่งแคว้นฮาริมะ, แคว้นอิเซะ, แคว้นบิเซ็ง และแคว้นทาจิมะ

ทาดาโมริรวมอำนาจของตระกูลไทระไว้ที่ราชสำนัก กล่าวกันว่าทาดาโมริเป็นซามูไรคนแรกที่รับใช้จักรพรรดิโดยตรงที่ราชสำนัก

ทาดาโมริเข้าร่วมการรบในฐานะข้าราชสำนักในหลายศึก เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1129 ในการปราบปรามโจรสลัดบนชายฝั่งซันโยโดและนังไคโด และยังออกศึกเพื่อตระกูลไทระในการรบกับพระนักรบแห่งเมืองนาระและเขาฮิเอ

ทาดาโมริยังเป็นผู้ริเริ่มให้สร้างวัดเร็งโงโออิง วัดสำคัญและมีชื่อเสียงในเกียวโต ซึ่งมีซันจูซังเก็ง-โด อาคารไม้ที่ยาวที่สุดในโลก ทาดาโมริได้รับตำแหน่งเป็นผู้ครองแคว้นทาจิมะเพื่อเป็นบำเหน็จจากโครงการสร้างครั้งนี้ ทาดาโมริเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1159 หลังจากกบฏปีโฮเง็งเมื่อปี ค.ศ. 1156 ไปไม่นาน

ครอลครัว
 บิดา: ไทระ โนะ มาซาโนริ
 ภรรยา: กิอง โนะ เนียวโงะ (?-ค.ศ.1147)
 บุตรชาย:
 ไทระ โนะ คิโยโมริ
 ไทระ โนะ สึเนโมริ
 ไทระ โนะ โนริโมริ
 ไทระ โนะ ทาดาโนริ
# โปเกมอน + โนบุนางะ โนะ ยาโบ
โปเกมอน + โนบุนางะ โนะ ยาโบ  หรือ โปเกมอน คอนเควสต์  ในชื่อภาษาต่างประเทศ เป็นวิดีโอเกมแนวแท็กติกสวมบทบาทที่พัฒนาเกมโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและโคเอเท็คโม เป็นเกมที่ถูกผลิตสำหรับนินเท็นโด ดีเอส วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2555 ผู้วางจำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดในประเทศญี่ปุ่น และได้วางจำหน่ายนอกประเทศทั้งในอเมริกาเหนือและยุโรป จัดจำหหน่ายโดยนินเท็นโด เรียงตามลำดับตั้งแต่ในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2555 ในออสตราเลเซียเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2555 และ ในยุโรปเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

 ประวัติ 
เป็นเกมที่ถูกสร้างด้วยการครอสโอเวอร์ระหว่างเกมชุดโปเกมอน และเกมชุดโนบุนากะอัมบิตชัน โดยเปลี่ยนจากอาวุธให้เป็นการต่อสู้ด้วยโปเกมอน และตัวละครผู้เล่นของเกมเรียกว่าบุโช โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อรื้อฟื้นตำนานด้วยการครอบครองปราสาท 17 แห่งจากภูมิภาครันเซ

 ข้อมูลอื่น 
ภูมิภาครันเซ (ランセ地方)
บุโช (ブショー)
โปเกมอน (ポケモン)
อิคุสะ (イクサ)
บุโชชินคะ (ブショー進化)
โปนิกิริ (ぽにぎり)

 ตัวละคร 
ตัวเอก (ชายและหญิง) (主人公（男・女）)
โออิจิ (オイチ)
 บุโชลีดเดอร์ 
โนบุนางะ (ノブナガ)
ฮิเดโยชิ (ヒデヨシ)
โอโตนาริ (モトナリ)
โอโตจิกะ (モトチカ)
กินจิโยะ (ギンチヨ)
โยชิโมโตะ (ヨシモト)
โยชิฮิโระ (ヨシヒロ)
เค็นชิน (ケンシン)
ชินเก็น (シンゲン)
อุจิยาสึ (ウジヤス)
เนเนะ (ネネ)
โคตาโร (コタロウ)
มาซามุเนะ (マサムネ)
อิเอยาสึ (イエヤス)
โนอุฮิเมะ (ノウヒメ)
มิทสึฮิเดะ (ミツヒデ)
 บุโชคนอื่น 
มิทสึนาริ (ミツナリ)
คิโยมาสะ (キヨマサ)
มาซาโนริ (マサノリ)
เคอิจิ (ケイジ)
มุเนะชิเกะ (ムネシゲ)
ยูคิมุระ (ユキムラ)
คุโนะอิจิ (クノイチ)
คาเนะสึกุ (カネツグ)
อายะโกเซ็น (アヤゴゼン)
ไคฮิเมะ (カイヒメ)
ฮันโซ (ハンゾウ)
มาโกอิจิ (マゴイチ)
ฮันเบย์ (ハンベエ)
คันเบย์ (カンベエ)
ทาดาคาชิ (タダカツ)
อินาฮิเมะ (イナヒメ)
การาชิยะ (ガラシャ)
โอคุนิ (オクニ)
รัมมารุ (ランマル)
# ตำบลอีแซดฆวอสเทแฆร์บี
อีแซดฆวอสเทแฆร์บี  เป็นตำบลในอำเภออีแซดฆวอสต์ เทศมณฑลแซร์รีนแดชต์ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 4 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 2,946 คนใน 682 ครัวเรือน
# เซย์ฟอบอด (เทศมณฑลเซลเซเล)
เซย์ฟอบอด  เป็นหมู่บ้านในตำบลฟีรูซอบอด อำเภอฟีรูซอบอด เทศมณฑลเซลเซเล จังหวัดโลเรสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 83 คนใน 19 ครัวเรือน
# ตำบลอีแซดฆวอสเทแชร์ฆี
อีแซดฆวอสเทแชร์ฆี  เป็นตำบลในอำเภออีแซดฆวอสต์ เทศมณฑลแซร์รีนแดชต์ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 6 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 3,014 คนใน 664 ครัวเรือน
# แบตเทิล & เก็ต! โปเกมอนไทปิง DS
เลิร์นวิทโปเกมอน: ไทปิงแอดเวนเจอร์  เป็นวิดีโอเกมแนวการเรียนการสอนที่พัฒนาโดยบริษัทจีเนียสโซโนริตี จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด ออกจำหน่ายสำหรับนินเท็นโด ดีเอส ในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2554 ในยุโรปในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2555 และในออสตราเลเซียในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2556 ตัวเกมมาพร้อมกับคีย์บอร์ดซึ่งเป็นอุปกรณ์เสริมที่พิมพ์คำสั่งเชื่อมต่อบลูทูธ ส่วนวิธีเล่นพิมพ์ตามตัวหนังสือปรากฏตัวชื่อโปเกมอน ตัวเกมเป็นเกม โปเกมอน เวอร์ชันภาษาอังกฤษเกมเดียวที่ไม่ได้มีการวางจำหน่ายในอเมริกาเหนือ
# บอมเบอร์ (ไวรัสคอมพิวเตอร์)
บอมเบอร์   เป็นไวรัสคอมพิวเตอร์แบบรหัสโพลีมอร์ฟิคที่ฝังตัวอยู่ในหน่วยความจำของระบบปฏิบัติการดอส เป็นไวรัสที่กระจายแบบรวดเร็ว ในปี 2002 และเป็นการการติดเชื้อแบบไม่ให้ผู้ใช้งานรู้ ไวรัสประเภทนี้ตรงกันข้ามกับไวรัสคอมพิวเตอร์ปกติที่จะแทรกคำสั่งเข้ากับระบบปฏิบัติการและเปลี่ยนการทำงานของคอมพิวเตอร์  ซึ่งไวรัสบอมเบอร์จะแทรกโค้ดบางส่วนลงในตำแหน่งสุ่มภายในระบบ เมื่อเครื่องติดเชื้อแล้วไฟล์จะถูกควบคุมและถูกถ่ายโอน 

วิธีการติดไวรัสทำให้การตรวจหาไวรัสทำได้ยากด้วยโปรแกรมป้องกันไวรัสธรรมดา การที่จะนำไวรัสออกนั้นจะต้องสแกนไฟล์ทั้งหมดเพื่อตรวจหาไวรัส
ขนาดไฟล์ของไวรัสบอมเบอร์อยู่ที่ประมาณ 4096 ไบต์ มีข้อความดังต่อไปนี้:

                                          COMMANDER BOMBER WAS HERE
                                                       [DAME] [DAME]
 อ้างอิง
# วันแห่งทะเล
วันแห่งทะเล  หรือวันทะเล ตรงกับวันจันทร์ที่ 3 ของเดือนกรกฎาคมของทุกปีในประเทศญี่ปุ่น เพื่อเป็นการขอบคุณท้องทะเลที่มีความสำคัญต่อประเทศญี่ปุ่นเป็นอย่างมากในการค้าขายกับต่างประเทศ

 ประวัติ 
ในช่วงยุคเมจิ ณ ขณะนั้น ยังไม่มีเรือที่ทำหน้าที่เปรียบเสมือนประภาคารที่คอยสอดส่องดูแลบนพื้นผิวน้ำ จึงมีการสร้างเรือเมจิ มารุขึ้นในปี 1874 โดยทำหน้าที่เป็นการค้นหาและการขนส่งทรัพยากรที่จำเป็นในการสร้างประภาคาร ต่อมาในปี 1897 ได้ถูกขายให้กับโรงเรียนการเดินเรือโตเกียว เพื่อการฝึกสอนกะลาสีก่อนที่จะถูกสหรัฐอเมริกายึดไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง นอกจากนี้เรือเมจิ มารุ ยังทำหน้าที่เป็นเรือหลวงของจักรพรรดิในการเสด็จฯ จากจังหวัดอาโอโมริมุ่งหน้าสู่ภูมิภาคโทโฮกุและกลับเข้าเทียบท่าเรือที่เมืองโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ในวันที่ 20 กรกฎาคม 1876 จากเหตุการณ์ดังกล่าว รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายในประเทศและการสื่อสารในขณะนั้น โชโซะ มูราตะ ได้กำหนดให้ไว้ที่เรือเมริ มารุเข้าเทียบเท่าเรือเป็น "วันระลึกท้องทะเล " ในปี 1941 แต่ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น "วันแห่งทะเล" ตามพระราชบัญญัติวันหยุดราชการ ค.ศ. 1948 จวบจนถึงปัจจุบัน

 การเฉลิมฉลอง 
ผู้คนส่วนใหญ่มักจะไปทะเลหรือชายหาด นอกจากนี้ยังมีการจัดเทศกาลโคมไฟตามชายหาดเพื่อเป็นการเฉลิมฉลองและรำลึกถึงความสำคัญของท้องทะเล
# ชื่อรอง
ชื่อรอง หรือ ชื่อทางการ หรือ จื้อ  เป็นชื่อที่มอบให้บุคคลหนึ่งเมื่อถึงวัยผู้ใหญ่นอกเหนือจากชื่อตัวที่ได้รับมาแต่กำเนิด ธรรมเนียมการมอบชื่อรองเป็นวัฒนธรรมดั้งเดิมที่ปรากฏในเขตวัฒนธรรมเอเชียตะวันออก ได้แก่ จีน, ญี่ปุ่น, เกาหลี และเวียดนามNames of Persons and Titles of Rulers

ชื่อรองจะนำมาใช้แทนชื่อตัวของผู้ชายเมื่อบุคคลผู้นั้นเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ ผู้ตั้งชื่อรองให้อาจจะเป็นบิดามารดาหรืออาจารย์สอนหนังสือที่ตั้งชื่อรองให้ตอนที่บุคคลนั้น ๆ เข้าเรียนในสำนักศึกษาเป็นวันแรก 

ระวังสับสนชื่อรองกับชื่อศิลปิน (hào, , Korean:) อีกชื่อหนึ่งที่มีการกล่าวถึงบ่อยในบริบทวัฒนธรรมเอเชีย ชื่อศิลปินมักมีความเกี่ยวข้องงานศิลปะและมีความใกล้เคียงกับนามปากกาหรือนามแฝงมากกว่า เมื่อเทียบกับชื่อรอง

ตัวอย่าง
 ชื่อบุคคลจีน  ชื่อสกุล (แซ่/ซิ่ง)  ชื่อตัว (หมิง)  ชื่อรอง (จื้อ) Lǎozǐ  (เหลาจื่อ/เล่าจื๊อ) Lǐ  (หลี่)  Ěr  (เอ่อร์)  Bóyáng  (ปั๋วหยาง) Kǒngzǐ  (ขงจื่อ/ขงจื๊อ) Kǒng  (ข่ง)  Qiū  (ชิว)  Zhòngní  (จ้งหนี) Sūnzǐ  (ซุนจื่อ) Sūn  (ซุน)  Wǔ  (อู่)  Chángqīng  (ฉางชิง) Cáo Cāo  (เฉา เชา/โจโฉ)  Cáo  (เฉา/โจ)  Cāo  (เชา/โฉ)  Mèngdé  (เมิ่งเต๋อ) Guān Yǔ  (กวัน ยฺหวี่/กวนอู)  Guān  (กวัน/กวน)  Yǔ  (ยฺหวี่/อู)  Yúncháng  (ยฺหวินฉาง/หุนเตี๋ยง) Liú Bèi  (หลิว เป้ย์/เล่าปี่) Liú  (หลิว/เล่า)  Bèi  (เป้ย์/ปี่)  Xuándé  (เสฺวียนเต๋อ/เหี้ยนเต๊ก) Zhūgé Liàng  (จูเก๋อ เลี่ยง/จูกัดเหลียง) Zhūgé  (จูเก๋อ/จูกัด)  Liàng  (เลี่ยง/เหลียง)  Kǒngmíng  (ข่งหมิง/ขงเบ้ง) Zhào Yún  (เจ้า ยฺหวิน)  Zhào  (เจ้า/เตียว)  Yún  (ยฺหวิน)  Zǐlóng  (จื่อหลง/จูล่ง) Lǐ Bái  (หลี่ ไป๋)  Lǐ  (หลี่)  Bái  (ไป๋) Tàibái  (ไท่ไป๋) Sū Dōngpō  (ซู ตงพัว)  Sū  (ซู)  Shì  (ชื่อ)  Zǐzhān  (จื่อจัน) Yuè Fēi  (เยฺว่ เฟย์/งักฮุย)  Yuè  (เยฺว่/งัก)  Fēi  (เฟย์/ฮุย)  Péngjǔ  (เผิงจฺวี่) Yuán Chónghuàn  (ยฺเหวียน ฉงฮฺวั่น)  Yuán  (ยฺเหวียน)  Chónghuàn  (ฉงฮฺวั่น)  Yuánsù  (ยฺเหวียนซู่) Liú Jī  (หลิว จี)  Liú  (หลิว)  Jī  (จี)  Bówēn  (ปั๋วเวิน) Táng Yín  (ถัง อิ๋น)  Táng  (ถัง)  Yín  (อิ๋น)  Bóhǔ  (ปั๋วหู่) Máo Zédōng  (เหมา เจ๋อตง) Máo  (เหมา)  Zédōng  (เจ๋อตง)  Rùnzhī  (รุ่นจือ) Chiang Kai-shek  (เจียง ไคเชก)  Jiǎng  (เจี่ยง) Zhōngzhèng  (จงเจิ้ง)  Jièshí  (เจี้ยฉือ)
# โยรุนิคาเกรุ
โยรุนิคาเกรุ  เป็นซิงเกิลแรกของโยอาโซบิ วงกลุ่มสองสัญชาติญี่ปุ่นซึ่งเผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ซึ่งดัดแปลงจากเรื่องสั้น แทนาทอสโนะยูวากุ  โดยมาโยะ โฮชิโนะ  ตีพิมพ์ออนไลน์ทางเว็บไซต์ Monogatary ฉบับภาษาอังกฤษ "อินทูเดอะไนต์" เผยแพร่ในอีกสองปีถัดมา

 เสียงตอบรับ 
มิวสิกวิดีโอ "โยรุนิคาเกรุ" เผยแพร่ออกทางช่องยูทูบของอายาเซะเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 และมีผู้เข้าชมถึง 10 ล้านคนในเวลาเพียง 5 เดือน และขึ้นอันดับสูงสุดในชาร์ตของทั้งสปอทิฟายและไลน์มิวสิก ก่อนที่จะถึงอันดับสูงสุดในบิลบอร์ดเจแปนฮอต 100 ในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2020 ขึ้นอันดับสูงสุด 3 สัปดาห์ติดต่อกัน และรวมทั้งหมด 6 สัปดาห์ โยรุนิคาเกรุขึ้นอันดับสูงสุดในชาร์ตปลายปีฮอต 100 ประจำ ค.ศ. 2020 และเป็นซิงเกิลแรกที่ขึ้นถึงอันดับสูงสุดของชาร์ตปลายปีทั้งที่ยังไม่ออกวางจำหน่ายแบบแผ่นซีดี นอกจากนี้ โยรุนิคาเกรุยังได้รับรางวัลระดับเพชรจากการสตรีมโดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงแห่งประเทศญี่ปุ่น (อาร์ไอเอเจ) เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2021 ซึ่งเป็นเพลงแรกที่ได้รับรางวัลระดับเพชรจากการสตรีมในประวัติศาสตร์ของอาร์ไอเอเจด้วย

โยอาโซบิขึ้นแสดงเพลงนี้ในงานประชันเพลงโคฮากุอูตะกัซเซ็งโดยสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเคครั้งที่ 71 ประจำ ค.ศ. 2020 ซึ่งถือเป็นการแสดงสดครั้งแรกและการเข้าร่วมรายการโคฮากุอูตะกัซเซ็งครั้งแรกของพวกเขาด้วย

 ชาร์ต 

 ชาร์ตรายสัปดาห์ 

 ชาร์ต (2020 – 2021) อันดับสูงสุด บิลบอร์ดโกลบอล 200 (บิลบอร์ด) 16  บิลบอร์ดเจแปนฮอต 100 (บิลบอร์ดเจแปน) 1  ออริคอนคอมไบน์ซิงเกิล (ออริคอน) 1  อาร์ไอเอเอสท็อปรีเจียนัล (สมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงแห่งประเทศสิงคโปร์) 20 เวิลด์ดิจิทัลซองเซลส์ (บิลบอร์ด) 24

 ชาร์ตปลายปี 
 ชาร์ต (2020) อันดับสูงสุด  บิลบอร์ดเจแปนฮอต 100 (บิลบอร์ดเจแปน) 1  ออริคอนคอมไบน์ซิงเกิล (ออริคอน) 9

 รางวัลที่ได้รับ 

 ปี รางวัล สาขา ผล อ้างอิง 2020 บิลบอร์ดเจแปนมิวสิกอะวอดส์ ฮอต 100 แห่งปี   เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์เจแปน เพลงแห่งปี   2021 สเปซชาวเวอร์มิวสิกอะวอดส์ เพลงแห่งปี  

 การรับรอง 

 ฉบับภาษาอังกฤษ 

อินทูเดอะไนต์  เป็นฉบับแปลภาษาอังกฤษของ "โยรุนิคาเกรุ" เผยแพร่เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 พร้อมกับมิวสิกวิดีโอทางช่องยูทูบของอายาเซะในวันเดียวกับซิงเกิลลำดับที่สิบ "ซังเง็นโชกุ" และ "อังกอร์" โดย "อินทูเดอะไนต์" ยังเป็นเพลงภาษาอังกฤษเพลงแรกของวงด้วย ต่อมาเพลงนี้ได้ถูกรวมในอีพี อี-ไซด์ ซึ่งเป็นอีพีภาษาอังกฤษอัลบั้มแรกของวง เผยแพร่ในวันที่ 12 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน

 ชาร์ต 

 ชาร์ต (2021) อันดับสูงสุด  ออริคอนคอมไบน์ซิงเกิล (ออริคอน) 44
# สพริมละ
สพริมละ [สะ-พะ-ริ-มะ-ละ] (,) เป็นหมู่มนเทียรในเขตรักษาพันธุ์เสือเปริยาร์ อำเภอปฐนามฐิตตา รัฐเกรละ ประเทศอินเดีย มีผู้เดินทางเข้ามาสักการะราว 40 ถึง 50 ล้านคนต่อปี มนเทียรสร้างขึ้นบูชาพรหมาจารย์อัยยัปปัม บุตรของพระศิวะกับพระโมหินี ปางอวตารเป็นสตรีของพระวิษณุ

ภายหลังความนิยมของการฟ้องร้องเพื่อผลประโยชน์สาธารณะได้รับความนิยมมากในอินเดียในช่วงปี 1991 ได้มีการฟ้องร้องให้สพริมละเปิดให้สตรีเดินทางเข้าไปสักการะภายในมนเทียรได้ การอุทธรณ์ไปถึงศาลสูงเกรละซึ่งตัดสินไม่อนุญาตให้สตรีเข้าสักการะภายในสพริมละ โดยกำหนดสตรีในข่วงวัย 10–50 ปีห้ามเข้า อ้างคติที่สืบทอดกันมาแต่โบราณ และสั่งให้คณะกรรมการเทวสโวมให้ปฏิบัติตามธรมเนียมที่มีมาต่อไป อย่างไรก็ตาม ในเดือนกันยายน 2018 ศาลสูงสุดอินเดียลงคะแนนตัดสินที่ 4-1 (4 คนเป็นผู้ชาย และ 1 คนเป็นผู้หญิง) ยกเลิกคำตัดสินห้ามสตรีเข้าสพริมละ ผู้พิพากษาสตรี อินทุ มัลโหตระ ซึ่งเป็นเสียงเดียวในการตัดสินไม่เห็นด้วยกับคณะผู้พิพากษาชายระบุว่า "สิ่งใดที่เป็นธรรมเนียมปฏิบัติสำคัญทางศาสนา ก็ควรเป็นเรื่องของชุมชนศาสนิกชนได้ตัดสิน" และไม่ควรจะเป็นเรื่องที้ให้ศาลมาตัดสินแต่แรกGilles Tarabout (2015). "Religious Uncertainty, Astrology and the Courts in South India". In Berti, Daniella; Good, Anthony; Tarabout, Gilles (eds.). Of Doubt and Proof. Legal and Ritual Practices of Judgmen. Ashgate. pp. 70–71. . Retrieved 29 October 2018. หัวหน้าคณะผู้พิพากษา ทีปัก มิสระ ระบุเสริมว่าการเลือกปฏิบัติต่อสตรีไม่เป็น "สาระสำคัญ" ของศาสนาฮินดู แต่กลับเป็นรูปหนึ่งของ "ปิตาธิปไตยในรูปศาสนา" ผู้พิพากษา ธนญชัย วาย. จันทรจุท ระบุว่าคำสั่งห้ามสตรีเข้านี้ "สร้างตราบาป" และ "ผลิตซ้ำค่านิยม" ที่ไม่ดีของสตรี หลังคำตัดสินประกาศออกไป ในรัฐเกรละได้มีการรวมตัวกันประท้วงใหญ่ต่อต้านคำตัดสินของศาลสูงสุด โดยมีผู้หญิงเข้าร่วมจำนวนมากในการประท้วง มีผู้ประท้วงยื่นคำร้องอุทธรณ์จำนวน 65 ฉบับ กระแสกดดันอย่างหนักทำให้ศาลสูงสุดต้องยอมรับอุทธรณ์

สพริมละเปิดให้เข้าสักการะภายในเฉพาะวันสำคัญทางศาสนา คือ มณฑลบูชา มกรวิลักกุ (มกรสังกรานติ), มหาติรุมัลสังกรานติ และห้าวันแรกของทุก ๆ เดือนในปฏิทินมลยาฬัม ในกระบวนการจาริกแสวงบุญที่สพริมละมีส่วนที่แปลกแตกต่างอยู่ที่มีส่วนของการประกอบพิธีบูชาในมัสยิด เพื่อสักการะวะวร หยึ่งในศิษยานุศิษย์ชาวมุสลิมของอัยยัปปัน
# เทลาวี
เทลาวี (,) เป็นเมืองและศูนย์กลางการบริหารของแคว้นกาเฆที ทางภาคตะวันออกของประเทศจอร์เจีย ตั้งอยู่บริเวณตีนเขาซิฟ-กอมบอรีที่ระดับความสูง 500–800 เมตร (1,600–2,600 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล  มีประชากรประมาณ 19,629 คน (พ.ศ. 2557)
# ซุกดีดี
ซุกดีดี  เป็นเมืองทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจอร์เจีย ตั้งอยู่ห่างจากกรุงทบิลีซีไปทางตะวันตก 318 กิโลเมตร ห่างจากชายฝั่งทะเลดำ 30 กิโลเมตร และห่างจากทิวเขาเอกรีซี 30 กิโลเมตร ที่ระดับความสูง 100–110 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ซุกดีดีเป็นเมืองหลักของแคว้นซาเมเกรลอ-เซมอสวาเนทีซึ่งรวมอดีตแคว้นซาเมเกรลอ (มิงเกรเลีย) ตอนบนของอดีตแคว้นสวาเนที และศูนย์กลางของเทศบาลซุกดีดีเข้าไว้ด้วยกัน นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของมุขมณฑลมหานครซุกดีดีและซาอีชีของคริสตจักรจอร์เจียนออร์ทอดอกซ์อีกด้วย
# สตรีทไฟเตอร์ II เทอร์โบ
สตรีทไฟเตอร์ II เทอร์โบ: ไฮเปอร์ไฟท์ติ้ง  เป็นวิดีโอเกมแนวต่อสู้ พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยแคปคอม เป็นเวอร์ชันอาร์เคดที่สามของเกม สตรีทไฟเตอร์ II ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแฟรนไชส์ สตรีทไฟเตอร์  ต่อจากเกม สตรีทไฟเตอร์ II: แชมเปียนส์อีดิชัน และวางจำหน่ายเป็นชุดเสริมสำหรับเกมเป็นครั้งแรก โดยวางจำหน่ายหลังจากภาคที่แล้วไปประมาณ 1 ปี โดยใน เทอร์โบ จะนำเสนอความเร็วในการเล่นที่เร็วขึ้นและการเคลื่อนไหวพิเศษใหม่สำหรับตัวละครบางตัวตลอดจนการปรับแต่งเพิ่มเติมเพื่อความสมดุลของตัวละคร

เทอร์โบ  เป็นเกมอาร์เคดชุดสุดท้ายในชุดเกม สตรีทไฟเตอร์ II ที่ใช้ฮาร์ดแวร์ CP System ดั้งเดิม โดยถูกจำหน่ายเป็นชุดอัพเกรดที่ออกแบบมาเพื่อติดตั้งในแผงวงจรพิมพ์ของ แชมเปียนส์อีดิชัน เกมต่อมา ซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ II ได้ใช้ CP System II ซึ่งเป็นฮาร์ดแวร์ที่ต่อจาก CP System

 หมายเหตุ
# กอรี (ประเทศจอร์เจีย)
กอรี (,) เป็นเมืองในภาคตะวันออกของประเทศจอร์เจียและเมืองหลักของแคว้นชีดาคาร์ทลี ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบระหว่างแม่น้ำสองสาย ได้แก่ แม่น้ำมตกวารีและแม่น้ำลีอัฆวี ชื่อเมืองมาจากคำในภาษาจอร์เจียว่า กอรา  ซึ่งแปลว่า "กอง" หรือ "เนิน"E.M. Pospelov, Geograficheskie nazvaniya mira (Moscow, 1998), p. 121. หรือภูเขา

ที่ตั้งถิ่นฐานซึ่งเป็นที่รู้จักมาตั้งแต่สมัยเฮลเลนิสต์และมีเนินป้อมปราการที่สร้างขึ้นอย่างน้อยตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 ได้รับสถานะเมืองในคริสต์ศตวรรษที่ 12 กอรีเป็นฐานที่มั่นทางทหารที่สำคัญในสมัยกลางและยังคงมีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ในปัจจุบันเนื่องจากตั้งอยู่บนทางหลวงสายหลักที่เชื่อมต่อภาคตะวันออกเข้ากับภาคตะวันตกของจอร์เจีย กอรีถูกกองทัพของมหาอำนาจระดับภูมิภาครุกรานหลายครั้งตลอดช่วงประวัติศาสตร์ เมืองนี้ถูกกองทัพรัสเซียเข้ายึดครองในสงครามรัสเซีย–จอร์เจียเมื่อ ค.ศ. 2008

กอรียังเป็นที่รู้จักในฐานะบ้านเกิดของโจเซฟ สตาลิน ผู้นำสหภาพโซเวียต, อาเลคซันเดร นาดีรัดเซ นักออกแบบขีปนาวุธ และเมรับ มามาร์ดัชวีลี นักปรัชญา
# สโมสรฟุตบอลหญิงสมาคมกีฬาฟุตบอลจังหวัดชลบุรี
ทีมของชลบุรีเอฟซี30x30px30x30px30x30pxฟุตบอล (ชาย)ฟุตบอลบี (ชาย)ฟุตซอล (ชาย)30x30px30x30pxอีสปอร์ตฟุตบอล (หญิง)

สโมสรฟุตบอลหญิงสมาคมฟุตบอลจังหวัดชลบุรี เป็นสโมสรฟุตบอลหญิงในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรจากจังหวัดชลบุรี ปัจจุบันลงเล่นในไทยวีเมนส์ลีก เคยได้ตำแหน่งชนะเลิศในฤดูกาล 2560 และ 2562 ซึ่งปัจจุบันใช้สนามชลบุรีสเตเดียม เป็นสนามเหย้าของสโมสร

 ประวัติสโมสร 
ภายหลังที่ ชลบุรี เอฟซี สามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศฟุตบอล ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 2550 ได้สำเร็จ ทางผู้บริหารของทีม ได้มีดำริในการจะสร้างทีมฟุตบอลหญิง เพื่อลงทำการแข่งฟุตบอลหญิงชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย แต่ต่อมาเมื่อ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ มีแผนการในการจัดการแข่งขัน ฟุตบอลลีกหญิงเป็นครั้งแรกในปี 2551 ทำให้ทีมตัดสินใจเปิดคัดตัวผู้เล่นเพื่อทำการแข่งขันเป็นครั้งแรก โดยได้รับความร่วมมือจาก มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรี เข้ามาร่วมมือโดยใช้ชื่อทีมว่า ชลบุรี-มหาวิทยาลัยศรีปทุม ลงทำการแข่งขันฟุตบอล ไทยวีเมนพรีเมียร์ลีก 2551/52

 การเปลี่ยนชื่อทีม 

 ชลบุรี-มหาวิทยาลัยศรีปทุม : พ.ศ. 2551 - 2556
 โรงเรียนกีฬาจังหวัดชลบุรี : พ.ศ. 2560
 สมาคมกีฬาฟุตบอลจังหวัดชลบุรี : พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน

 ทีม 

 ทีมปัจจุบัน 
ณ วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564 

 (กัปตัน)

 เกียรติยศ 

 การแข่งขันในประเทศ 

 ไทยวีเมนส์ลีก ดิวิชัน 1*
 ชนะเลิศ (2 สมัย) : 2560, 2562
 รองชนะเลิศ (1 สมัย) : 2563/64

 สโมสรพันธมิตร 

 พันธมิตรในประเทศ 

 ชลบุรี เอฟซี
# คูทาอีซี
คูทาอีซี (,) เป็นหนึ่งในเมืองที่มีผู้อยู่อาศัยอย่างต่อเนื่องที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่สามในประเทศจอร์เจีย และเมืองหลักของแคว้นอีเมเรทีทางภาคตะวันตกของประเทศ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำรีออนี ห่างจากกรุงทบิลีซีไปทางทิศตะวันตกประมาณ 221 กิโลเมตร (137 ไมล์)

ในอดีตคูทาอีซีเป็นเมืองสำคัญเมืองหนึ่งของจอร์เจีย โดยเป็นศูนย์กลางทางการเมืองของภูมิภาคโกลคิสในสมัยกลางในฐานะเมืองหลวงของอาณาจักรอับฮาเซีย และอาณาจักรจอร์เจีย และต่อมาเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรอีเมเรที ระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 ถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 คูทาอีซีเป็นที่ตั้งของรัฐสภาจอร์เจียจากความพยายามกระจายอำนาจของรัฐบาลจอร์เจีย
# เวชสมุนไพรวิทยา
เวชสมุนไพรวิทยา  บ้างเรียก พฤกษบำบัด (phytotherapy) คือเภสัชเวทว่าด้วยการใช้พืชพรรณที่มีสรรพคุณรักษาโรค ซึ่งถือเป็นพื้นฐานของการแพทย์ดั้งเดิม อย่างไรก็ตาม ในคริสต์สวรรษที่ 21 ยังมีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ไม่มากที่พิสูจน์ว่าการใช้สมุนไพรรักษามีความปลอดภัยและมีประสิทธิภาพ เนื่องจากการรักษาด้วยวิธีนี้อาจไม่ได้รับปริมาณเนื้อยาบริสุทธิ์ที่เป็นมาตรฐานแน่นอน

เวชสมุนไพรวิทยาเป็นศาสตร์ที่มีหลักฐานทางโบราณคดีย้อนไปถึงหกหมื่นปีก่อนในยุคหินเก่า และมีหลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษรย้อนไปถึงห้าพันปีก่อนในสมัยอารยธรรมซูเมอร์ องค์การอนามัยโลกประเมินว่าชาวเอเชียและชาวแอฟริกาในบางประเทศกว่าร้อยละแปดสิบใช้เวชสมุนไพรเป็นวิธีหลักในรักษาสุขภาพ
อ้างอิง
# บาทูมี
บาทูมี (,) เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของประเทศจอร์เจียและเมืองหลวงของสาธารณรัฐปกครองตนเองอาจารา ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลดำทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ ในเขตภูมิอากาศแบบกึ่งเขตร้อนบริเวณตีนเขาคอเคซัส

เศรษฐกิจของบาทูมีส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวและการพนัน (โดยได้รับฉายาว่าเป็น "ลาสเวกัสแห่งทะเลดำ") แต่ในขณะเดียวกันเมืองนี้ก็เป็นเมืองท่าสำคัญและมีอุตสาหกรรมการต่อเรือ อุตสาหกรรมการแปรรูปอาหาร และอุตสาหกรรมเบา ตั้งแต่ ค.ศ. 2010 เป็นต้นมา บาทูมีเปลี่ยนโฉมไปอย่างมากจากการก่อสร้างอาคารสูงสมัยใหม่รวมถึงการบูรณะอาคารคลาสสิกสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ตั้งเรียงรายอยู่ในย่านเมืองเก่า
# ฮาจิโจ (โตเกียว)
ฮาจิโจ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในกิ่งจังหวัดฮาจิโจ, กรุงโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น ในปี 2015 ฮาจิโจมีประชากรประมาณ 7,613 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 104 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองมีพื้นที่ทั้งหมด  พลังงานไฟฟ้าของเมืองผลิตมาจากโรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนใต้พิภพและฟาร์มกังหันลม

 ภูมิศาสตร์ 
เมืองฮาจิโจครอบคลุมเกาะฮาจิโจจิมะและฮาจิโจโคจิมะในหมู่เกาะอิซุ ในทะเลฟิลิปปินส์ ห่างจากใจกลางกรุงโตเกียวไปทางใต้  เมืองได้รับความอบอุ่นจากกระแสน้ำญี่ปุ่น ทำให้เมืองนี้มีสภาพอากาศที่ร้อนและชื้นมากกว่าใจกลางกรุงโตเกียว  ชาวเมืองทั้งหมดอาศัยอยู่บนเกาะฮาจิโจจิมะ

 ประวัติศาสตร์ 
ในสมัยเอโดะ ฮาจิโจจิมะเป็นที่รู้จักในฐานะสถานที่เนรเทศของนักโทษ การปฏิบัตินี้สิ้นสุดลงในสมัยเมจิ และชาวเกาะได้พัฒนาเศรษฐกิจจากการตกปลา เลี้ยงไหม และเกษตรกรรม กิ่งจังหวัดฮาจิโจถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1908 ซึ่งรวมถึงหมู่บ้านมิทสึเนะ นากาโนะโกะ คาชิทาเตะ ซุเอโยชิ และโอคะโงะ หมู่บ้านโทรุจิและอุสึกิบนฮาจิโจโคจิมะถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 หมู่บ้านทั้งห้าแห่งของฮาจิโจจิมะได้รวมเข้าด้วยกันเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1954 เพื่อก่อตั้งหมู่บ้านฮาจิโจ เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1955 หมู่บ้านทั้งสองแห่งของฮาจิโจโคจิมะได้รวมเข้ากับหมู่บ้านฮาจิโจ ซึ่งทำให้หมู่บ้านได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นเมือง อย่างไรก็ตาม ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1966 ชาวฮาจิโจโคจิมะได้โหวตให้ละทิ้งเกาะของตนโดยอ้างว่าบริการสาธารณะขั้นพื้นฐานไม่สามารถเข้าถึงได้และปัญหาทางเศรษฐกิจ และเกาะฮาจิโจโคจิมะกลายเป็นเกาะร้างตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1969 

 เศรษฐกิจ 
เศรษฐกิจสำคัญของฮาจิโจคือการตกปลาและการท่องเที่ยว

 การศึกษา 
เมืองดำเนินการสามโรงเรียนประถมศึกษารัฐบาลและสามโรงเรียนมัธยมของรัฐบาล

 การขนส่ง 
ฮาจิโจจิมะสามารถเข้าถึงได้ทั้งโดยเครื่องบินและโดยเรือข้ามฟาก  เรือข้ามฟากสำหรับคนเดินเท้าออกจากโตเกียวทุกวัน เวลา 22:00 น. และถึงที่ฮาจิโจจิมะ เวลา 9.00 น. ของวันถัดไป การเดินทางทางอากาศจากท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว (ฮาเนดะ) ไปยังสนามบินฮาจิโจจิมะใช้เวลาประมาณ 45 นาที

ระเบียงภาพ
# ภาษาลัมบาดี
ลัมบาดี, ลาบันกี หรือ กอร์-โบลี มีอีกชื่อว่า บันจารี เป็นภาษาที่พูดโดยชาวบันจาราที่เคยเป็นชนเร่ร่อนทั่วประเทศอินเดีย และอยู่ในกลุ่มภาษาอินโด-อาร์ยัน ภาษานี้ไม่มีรูปอักษรของตนเอง
# โปเกพาร์ก วี ~พิคาชู โนะ ไดโบเค็น~
โปเกพาร์ก วี: พิคาชูส์แอดเวนเจอร์  เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันผจญภัยที่พัฒนาโดยบริษัทครีเชอส์ จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด ออกจำหน่ายสำหรับวี ในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ในยุโรปในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ในออสตราเลเซียในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2553 และในอเมริกาเหนือในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ส่วนเนื้อเรื่อง พิคาชู ฮิโตคาเงะ จิโคริตา และ โพจจามะ วิ่งเล่นได้พบกับโปเกมอนมายามิว เข้าร่วมงานเฉลิมฉลองและเข้าไปสู่รูเล็กๆ บนพื้นดิน พิคาชูก็ถูกผลักลงไปในหลุมโดยไม่ได้ตั้งใจและตกลงไปในอีกโลกมีชื่อว่า โปเกพาร์ก เป็นสวนสนุกของโปเกมอนป่าที่อยู่ห่างจากโลกมนุษย์

ได้รับการจำหน่ายอีกครั้งในบริการนินเท็นโด อีช็อป ของวียู ในยุโรปและออสเตรเลียในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 และในอเมริกาเหนือในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
# ภาษาโลอาร์กี
โลอาร์กี (ในประเทศปากีสถาน) หรือ Gade Lohar (ในประเทศอินเดีย) เป็นภาษาราชสถานที่มีผู้พูดเป็นชนร่อนเร่ 20,000 คนในแคว้นสินธ์ ประเทศปากีสถาน และ 1,000 คนในรัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย
# โปเกพาร์ก 2 ~บียอนด์เดอะเวิลด์~
โปเกพาร์ก 2: บียอนด์เดอะเวิลด์  เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันผจญภัยที่พัฒนาโดยบริษัทครีเชอส์ จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด ออกจำหน่ายสำหรับวี ในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ในอเมริกาเหนือในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ในยุโรปในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2555 และในออสตราเลเซียในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2555 เป็นภาคต่อของโปเกพาร์ก วี: พิคาชูส์แอดเวนเจอร์ในโปเกพาร์ก 2 ส่วนเนื้อเรื่องพิคาชู เดินทางไปยังโปเกพาร์กแห่งใหม่พร้อมกับโพจจามะเพื่อนสนิทของพวกเขาและต้องช่วยโปเกพาร์กจากการคุกคามของ Wish Park ส่วนตัวละครเพิ่มเติมต่อไปนี่ ซึทาจะ โพคาบู และ มิจูมารุ