wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# โอเกงาวะ
โอเกงาวะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น  โอเกงาวะมีประชากรประมาณ 75,218 คน 33,119 หลังคาเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 3,000 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 

 ภูมิศาสตร์ 
โอเกงาวะตั้งอยู่ทางตอนกลางเยื้องไปทางตะวันออกของจังหวัดไซตามะ พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองอยู่บนที่ราบสูงโอมิยะ จุดสูงสุดสูงอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือที่ความสูง 25 เมตรจากระดับน้ำทะเล โอเกงาวะมีแม่น้ำอารากาวะไหลผ่าน และมีแม่น้ำโมโตอาระไหลผ่านทางด้านตะวันออกของเมือง ซึ่งเป็นเส้นแบ่งอาณาเขตกับนครคูกิ

 อาณาเขตติดต่อ 
 จังหวัดไซตามะ
 ทิศเหนือ: นครคิตาโมโตะ, นครโคโนซุ, นครคูกิ, นครฮาซูดะ
 ทิศตะวันออก: เมืองอินะ
 ทิศใต้: นครอาเงโอะ
 ทิศตะวันตก: เมืองคาวาจิมะ

 ภูมิอากาศ 
โอเกงาวะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (เคิพเพิน Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบายโดยมีหิมะตกเล็กน้อยไปจนถึงไม่มีเลย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในโอเกงาวะอยู่ที่ 14.7 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,367 มิลลิเมตร โดยมีเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.7 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.7 °Cข้อมูลภูมิอากาศโอเกงาวะ

 สถิติประชากร 
ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่นสถิติประชากรโอเกงาวะ จำนวนประชากรของโอเกงาวะได้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในศตวรรษที่ผ่านมา

 ประวัติ 
ในยุคเอโดะ โอเกงาวะชูกุเป็นสถานีพักสินค้าแห่งที่หกจากทั้งหมดหกสิบเก้าแห่งของเส้นทางสายนากะเซ็นโด โดยพื้นที่บริเวณนี้ขึ้นชื่อเรื่องการปลูกดอกเบนิฮานะ หรือดอกคำฝอย

วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งเทศบาลเมืองโอเกงาวะภายในอำเภอคิตะอาดาจิ เมืองโอเกงาวะได้ผนวกรวมหมู่บ้านคาโนะเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1955 ตามด้วยหมู่บ้านคาวาตายะเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1955 และได้ยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970

 การเมืองการปกครอง 
โอเกงาวะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครที่เป็นสภาเดี่ยว มีสมาชิกจำนวน 19 คน  ในการเมืองระดับจังหวัด โอเกงาวะเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 1 ที่นั่ง ในการเมืองระดับชาติ โอเกงาวะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งไซตามะ เขต 6 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น

 เศรษฐกิจ 
โอเกงาวะถือว่าเป็นศูนย์กลางการปลูกดอกเบนิฮานะหรือดอกคำฝอยมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในปัจจุบันโอเกงาวะมีเศรษฐกิจแบบผสมผสาน ประชากรส่วนใหญ่เดินทางไปทำงานในโตเกียวและนครไซตามะ

 การศึกษา 
โรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนครโอเกงาวะ เป็นโรงเรียนประถม 7 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 4 แห่ง ส่วนโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไซตามะ เป็นโรงเรียนมัธยมปลาย 2 แห่ง

 การขนส่ง 
 รถไฟ 
 20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก: สายทากาซากิ
 สถานี: 

 ทางหลวง 
 : ทางแยกต่างระดับโอเกงาวะ-คิตะ, ทางแยกต่างระดับโอเกงาวะ-คาโนะ
 

 สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น 
thumb|right|พิพิธภัณฑ์เบนิฮานะฟูรูซาโตะกัง
 โอเกงาวะชูกุ
 สนามบินฮนดะ
 กลุ่มสุสานฝังศพโบราณคาวาตายะ
 เทศกาลกิองโอเกงาวะ

 บุคคลที่มีชื่อเสียง 
  - นักแสดง
  - นักชีวเคมีการเกษตร
# กาแฟไข่
กาแฟไข่  เป็นเครื่องดื่มเวียดนามที่ทำจากไข่แดง น้ำตาล นมข้น และกาแฟโรบัสตา เครื่องดื่มนี้ทำโดยการตีไข่แดงกับน้ำตาลและนมข้น จากนั้นสกัดกาแฟลงไปครึ่งแก้ว ตามด้วย "ครีมไข่" (ไข่แดงที่อุ่นและตีให้เข้ากัน⁠) ในปริมาณใกล้เคียงกัน

เครื่องดื่มนี้มีให้บริการในร้านกาแฟทั่วเวียดนาม มีต้นกำเนิดในกรุงฮานอย ในกรุงฮานอยขึ้นชื่อเรื่องการเสิร์ฟเครื่องดื่มซึ่งทำจากไข่แดงของไข่ไก่ ผงกาแฟ นมข้น และชีสเป็นทางเลือก บางครั้งจะเสิร์ฟโดยวางถ้วยกาแฟในชามน้ำร้อนหรือวางไว้เหนือเทียนเล่มเล็กเพื่อรักษาอุณหภูมิ บุตรชายของเหงียน วัน สาง  ผู้ก่อตั้งร้านกาแฟกล่าวอ้างว่าพ่อของเขาพัฒนาสูตรเครื่องดื่มในช่วงที่เวียดนามขาดแคลนนมในปลายทศวรรษ 1940 โดยแทนที่นมด้วยไข่แดง

 ส่วนผสมและการเตรียม 
ส่วนผสมในการชงกาแฟ ได้แก่ ไข่ไก่สด น้ำตาล นม และกาแฟ ตีไข่แดงตีกับนมและน้ำตาลแล้วต้ม เทกาแฟร้อนหรือเย็นลงในไข่ที่ตีซึ่งจะทำให้เกิดโฟมที่มีกลิ่นหอม ต้องใช้ช้อนชาตักฟองกินก่อนดื่มกาแฟที่ก้นแก้ว

กาแฟไข่บรรจุอยู่ในถ้วยขนาดเล็ก บริกรใส่ถ้วยกาแฟลงในชามน้ำอุ่นเพื่อรักษาอุณหภูมิให้กาแฟอุ่น หลังจากเทครีมที่ทำจากไข่ลงไปแล้ว กาแฟที่อยู่ด้านล่างของถ้วยจะมีรสชาติเข้มข้นยิ่งขึ้น 

 "กาแฟไข่" ที่ไม่ใช่ของเวียดนาม 
มีสูตรอื่น ๆ ที่แตกต่างกันสำหรับกาแฟที่มีไข่เป็นส่วนผสม

 กาแฟแบบอย่างสแกนดิเนเวียต้มด้วยไข่จากสวีเดน ทำโดยการผสมกากกาแฟกับไข่และเคี่ยวเหมือนกาแฟคาวบอย ไข่จะทำให้กากกาแฟจมลง เหลือกาแฟที่นุ่มนวลไว้
 กาแฟไข่บรั่นดีจากศรีลังกา
 กาแฟไข่คิวบา
 โกปีตาลูวาจากอินโดนีเซีย

 คลังภาพ
# ขนมปังแกงกะหรี่
ขนมปังแกงกะหรี่ หรือ คาเรปัง  เป็นอาหารญี่ปุ่นยอดนิยม ประกอบด้วยแกงกะหรี่ญี่ปุ่นที่ถูกห่อด้วยโด จากนั้นคลุมด้วยเกล็ดขนมปังแล้วทอดแบบท่วมน้ำมัน ในบางครั้งก็ใช้วิธีการอบแทนที่การทอด แต่การทอดแบบท่วมน้ำมันเป็นวิธีการปรุงโดยทั่วไป ขนมปังแกงกะหรี่มักพบได้ในร้านขนมปังและร้านสะดวกซื้อ ขนมปังแกงกะหรี่คิดค้นขึ้นในช่วงต้นยุคโชวะ และเป็นหนึ่งในอาหารญี่ปุ่นที่ได้รับอิทธิพลจากตะวันตก (โยโชกุ)

 ในวัฒนธรรมประชานิยม 

 คาเรปังแมน  เป็นหนึ่งในตัวละครซุปเปอร์ฮีโร่ในเรื่องอันปังแมน มีหัวที่ทำจากขนมปังแกงกะหรี่Sen 2009, p. 116
# ซัมซา
ซัมซา (; ; ;) คือขนมอบรสเผ็ดของภูมิภาคเอเชียกลาง สอดไส้ด้วยเนื้อสัตว์หรือผัก

ซัมซาพบได้ในประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาคเอเชียกลาง ได้แก่ ประเทศคาซัคสถาน ประเทศคีร์กีซสถาน ประเทศทาจิกิสถาน ประเทศเติร์กเมนิสถาน ประเทศอุซเบกิสถาน และเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ของประเทศจีน โดยมากซัมซาจะถูกทำให้สุกด้วยการอบในเตาทันดูร์ซึ่งเตาดังกล่าวทำจากดินเหนียว ต่างจากซาโมซาของภูมิภาคเอเชียใต้ที่ทำให้สุกด้วยการทอด แผ่นแป้งทำจากแป้งโดสำหรับทำขนมปังธรรมดา หรือแป้งโดสำหรับพายชั้น นำมาห่อกับไส้ต่าง ๆ โดยไส้แบบดั้งเดิม คือ เนื้อแกะสับกับหัวหอม แต่เนื้อไก่สับ เนื้อวัวสับ และชีส ก็เป็นที่นิยมมีวางขายอยู่ทั่วไป นอกจากนี้ยังมีไส้มันฝรั่ง และฟักทอง ซึ่งจะมีขายเฉพาะฤดูกาล

ในเอเชียกลาง ซัมซาจะมีจำหน่ายตามคีออสก์ ซึ่งเป็นร้านค้าขนาดย่อมในวัฒนธรรมเปอร์เซียและตุรกี มีทั้งจำหน่ายเฉพาะซัมซา หรือจำหน่ายซัมซาร่วมกับอาหารจานด่วนอื่น ๆ และวางจำหน่ายในตามร้านขายของชำทั่วไป ซึ่งก็รับมาจากแหล่งผลิตเพื่อวางจำหน่ายอีกที

 ระเบียงภาพ
# ขนมปังยากิโซบะ
ขนมปังยากิโซบะ หรือ ยากิโซบะปัง  เป็นอาหารญี่ปุ่นยอดนิยม ทำโดยการนำยากิโซบะลงในช่องของขนมปังขาวรูปยาวรีที่ผ่าตามแนวยาวคล้ายขนมปังฮอตดอกแบบอเมริกันที่รู้จักกันในชื่อ คปเปปัง  อาหารชนิดนี้โดยพื้นฐานแล้วคือแซนด์วิชที่มีไส้เป็นเส้นบะหมี่ข้าวสาลีผัด 

การปรากฏของขนมปังยากิโซบะในอนิเมะหลายเรื่องแสดงให้เห็นว่าขนมปังยากิโซบะได้กลายเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรม "อาหารจิตวิญญาณของญี่ปุ่น" นอกจากนี้ ฉากของคนวัยเยาว์ที่รับประทานขนมปังยากิโซบะในภาพยนตร์ญี่ปุ่น เช่น "ฮานาบาตะ มิไตนะ โคอิ โอะ ชิตะ " [ฉันตกหลุมรักเหมือนช่อดอกไม้] หรือ "ชิตสึเร็ง เมชิ" [ไร้รัก] ยิ่งเป็นเครื่องยืนยันถึงวัฒนธรรมที่แพร่หลายในญี่ปุ่นของขนมปังยากิโซบะ

 ประวัติและความหลากหลาย 
มีทฤษฎีมากมายเกี่ยวกับที่มาของขนมปังยากิโซบะ ส่วนใหญ่เห็นพ้องกันว่ามีจุดเริ่มต้นในกรุงโตเกียวช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 ในร้านชื่อโนซาวะ-ยะ  ที่เดิมขายขนมปังคปเปปังและยากิโซบะแยกกัน แต่ต่อมาลูกค้าเสนอให้นำทั้งสองอย่างรวมเข้าด้วยกัน ปัจจุบันขนมปังยากิโซบะมีจำหน่ายอย่างแพร่หลายในร้านสะดวกซื้อและร้านขนมปัง ไม่เพียงแต่ในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น แต่ยังจำหน่ายในต่างประเทศบางแห่ง รวมถึงโรงอาหารในโรงเรียนด้วย

ขนมปังยากิโซบะมีหลายรูปแบบทั้งในแง่ของเครื่องปรุงรส ความหนาและความยาวของเส้นยากิโซบะ ขนมปังยากิโซบะบางรูปแบบมาพร้อมกับขิงแดงดองและมายองเนส รูปแบบอื่น ๆ ส่วนน้อยมีผักชีฝรั่งหรือผักกาดหอม ขนมปังยากิโซบะเป็นอาหารที่โดยทั่วไปราคาไม่แพง เนื่องจากส่วนผสมมักมีราคาถูก
# คุกกี้โคลน
thumb|คุกกี้ดินขณะทำการขึ้นรูป
คุกกี้โคลน บ้างเรียก กาแล็ต  หรือ บงบงแต  เป็นอาหารสำหรับหญิงตั้งครรภ์ในประเทศเฮติ พบได้ตามสลัมต่าง ๆ ตามหัวเมือง เช่น ซีเตซอแลย์  ดินสำหรับทำคุกกี้โคลนถูกรวบรวมมาจากที่ราบสูงทางตอนกลางของประเทศใกล้กับเมืองแอ็งช์  จากนั้นบรรทุกดินเหล่านี้ไปขายที่ตลาดลาซาลีน  โดยมีสุภาพสตรีคอยรับซื้ออยู่ จากนั้นดินดังกล่าวจะถูกแปรรูปเป็นคุกกี้ที่เมืองฟอร์ดีม็องช์  ซึ่งเป็นเมืองที่เกิดจากการบุกรุกพื้นที่คุกเก่าเพื่อสร้างบ้านเรือนจากวัสดุชั่วคราวอย่างสลัม โดยขั้นแรกจะต้องกรองสิ่งสกปรกออกจากดิน (เช่น ก้อนกรวด หญ้า) ออกไป จากนั้นนำดินโคลนที่ผ่านการกรองดังกล่าว มาปรุงรสด้วยเกลือ เนยขาว หรือไขมัน ก่อนนำไปขึ้นรูปให้มีลักษณะเป็นแผ่นแบน ตากแดดให้แห้ง  คุกกี้ที่เสร็จแล้วจะบรรจุในถังสำหรับใช้วางจำหน่ายตามตลาดหรือร้านตามริมถนน

ชาวเฮติเชื่อว่าคุกกี้โคลนมีแคลเซียม สามารถใช้เป็นยาลดกรด และมีสารอาหาร คุกกี้โคลนจึงกลายเป็นอาหารเสริมสำหรับสตรีมีครรภ์และเด็ก แต่แพทย์ได้ออกมาเตือนว่า อาจก่อให้เกิดฟันผุ ท้องผูก หรืออะไรที่แย่กว่านั้น นอกจากนี้คุกกี้โคลนมีต้นทุนการผลิตที่ถูกมาก คุกกี้หนึ่งร้อยชิ้นจะมีราคา 5 ดอลลาร์สหรัฐ (เฉลี่ยราวชิ้นละ 5 เซ็นต์) เมื่อ พ.ศ. 2551 ก่อนหน้านี้เคยราคา 1.5 ดอลลาร์สหรัฐ เมื่อ พ.ศ. 2550 คุกกี้โคลนถูกมองว่าเป็นหนทางสำหรับป้องกันความอดอยาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงราคาอาหารโลกสูงขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2551

ส่วนรสชาติได้รับคำอธิบายกว่า มีสัมผัสนุ่มเหนียวแน่นทำให้ปากแห้งทันที พร้อมกับกลิ่นโคลนฉุน ๆ ติดอยู่ในปากเป็นเวลาหลายชั่วโมง

 ในประเทศไทย 
ในประเทศไทยเองก็มีการรับประทานอาหารที่ทำจากดิน เรียกว่า ดินลิ่ม ซึ่งทำจากดินเหนียวสีขาว แต่งรสด้วยกะทิ เกลือ หรือผงชูรส นอกจากนั้ยังมีการรับประทานดินอื่น ๆ อีก เช่น ดินโป่ง เช่น ในกลุ่มชาวอาข่าบนดอยแม่มอญ จังหวัดเชียงราย จะขุดดินโป่งที่ขุดได้มาเติมน้ำแล้วปั้นเป็นก้อน อังไฟในครัวจนแห้งสนิทนำมารับประทาน และบางท้องที่มีการรับประทานดินสอพองก็มี
# วิวาห์พารักในฝันร้าย
วิวาห์พารักในฝันร้าย  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยทาโร โนงิซากะ ตีพิมพ์ในนิตยสารบิกคอมิกซูเพียเรีย นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ 

 การตีพิมพ์ 
วิวาห์พารักในฝันร้าย แต่งเรื่องและวาดภาพโดยทาโร โนงิซากะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารบิกคอมิกซูเพียเรีย นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่วันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2562 สำนักพิมพ์โชงากูกังรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) เล่มแรกวางจำหน่ายในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 วิดีโอส่งเสริมการขายสำหรับเล่มที่ 4 มียูกิ โอโนะมาพากย์เสียงเป็นนัตสึเมะ อาราตะ และอาการิ คิโตพากย์เสียงเป็นชินากาวะ ชินจุ โพสต์ในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 หนังสือมังงะวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 8 ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565

มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ประกาศลิขสิทธิ์เผยแพร่เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2564

 หนังสือมังงะ 

 การตอบรับ 
วิวาห์พารักในฝันร้าย ได้รับรางวัล U-NEXT ของรางวัลมังงะถัดไปปี พ.ศ. 2563 ซีรีส์ได้รับการแนะนำโดยสึบาซะ ยามางูจิ ผู้เขียนซีรีส์มังงะเรื่อง บลูพีเรียด
# หน้าร้อนที่ฮิคารุจากไป
หน้าร้อนที่ฮิคารุจากไป  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโมกูโมกูเร็ง เผยแพร่ในเว็บไซต์ยังเอชอัพของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 2 ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอไซเกมส์พิกเจอร์ส มีกำหนดออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2568

โมกูโมกูเร็งเริ่มได้ความคิดเกี่ยวกับซีรีส์เรื่องนี้ระหว่างทบทวนหนังสือเพื่อเตรียมสอบ ภายหลังเริ่มโพสต์ภาพวาดบนทวิตเตอร์ ทำให้กองบรรณาธิการของยังเอชอัพติดต่อโมกูโมกูเร็งให้เผยแพร่มังงะผ่านเว็บไซต์ของยังเอชอัพ หลังวางจำหน่ายหนังสือมังงะเล่มแรก ซีรีส์ก็ประสบความสำเร็จทั้งในด้านรายได้และคำวิจารณ์ หนังสือมังงะเล่มแรกขายได้ 200,000 เล่มภายในสามเดือน แลได้รับคำวิจารณ์ชื่นชมทั้งในด้านเนื้อเรื่อง งานภาพ และตัวละคร 

 ตัวละคร 

 สื่อ 
 มังงะ 
เขียนและวาดภาพโดยโมกุโมกุเร็น ซีรีส์นี้เริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์ Young Ace Up ของคาโดกาวะโชเต็ง เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2567 แต่ละบทของซีรีส์นี้ได้ถูกรวบรวมตีพิมพ์ออกเป็นเล่ม(ทังโกบง)เป็นจำนวน 5 เล่ม ได้รับการแปลและตีพิมพ์ภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์ฟินิกซ์

 จำนวนเล่ม 

 นวนิยาย 
มังงะซีรีส์นวนิยายที่เขียนโดยมิโอะ นูคากะ เผยแพร่โดยคาโดกาวะโชเต็ง เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2566

 อนิเมะ 
ได้ประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 ต่อมาได้มีการเปิดเผยว่าเป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยไซเกมส์พิกเจอร์ส ซึ่งกำกับและเขียนบทโดย Ryōhei Takeshita โดยมี Yuichi Takahashi ออกแบบตัวละครและเป็นหัวหน้างานแอนิเมชั่น และมาซาโนบุ ฮิราโอกะ ดูแลงานแอนิเมชั่น "Dorodoro" มีกำหนดออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2568 ทางนิปปงทีวี โดยเน็ตฟลิกซ์จะสตรีมซีรีส์นี้ทั่วโลก ส่วนAbema จะสตรีมภายในประเทศญี่ปุ่นให้รับชมฟรี
# มีตีเตย์
มีตีเตย์ (,) หรือ มิช (; ทั้งสองคำแปลว่า "อันเล็ก ๆ") เป็นอาหารโรมาเนีย ประกอบด้วยเนื้อบดปั้นเป็นก้อนทรงกระบอก ทำมาจากส่วนผสมระหว่างเนื้อวัวและเนื้อแกะกับเครื่องเทศ เช่น กระเทียม, พริกไทยดำ, ไทม์, ผักชี, เทียนสัตตบุษย์, เซเวอรี และบางครั้งก็ใส่ปาปริกา นอกจากนี้ยังใส่น้ำโซเดียมไบคาร์บอเนตหรือน้ำสต๊อกลงไปด้วย มีตีเตย์นี้คล้ายคลึงกันกับเชวาปี ซึ่งพบได้ในแถบบอลข่านและตะวันออกกลาง นิยมเสิร์ฟมีตีเตย์กับเฟรนช์ฟรายส์, มัสตาร์ด และผักดองที่เรียกว่า มูเรอตูร์

มีเรื่องเล่ากันว่ามีตีเตย์ได้รับการคิดค้นขึ้นในปลายศตวรรษที่ 14 โดยมีรากมาจากจักรวรรดิออตโตมัน โดยส่วนผสมบางอย่างได้เลือนหายไปตามกาลเวลา (เช่น เทียนตากบ, ออลสไปซ์) และยังเริ่มมีการนำเนื้อหมูมาใช้ทำด้วย ส่วนโซเดียมไบคาร์บอเนตหรือผงฟูนั้นเพิ่งมาเป็นที่นิยมมากในสูตรอาหารสมัยใหม่ เพื่อเพิ่มรสชาติและผิวสัมผัสของมีตีเตย์

มีตีเตย์เป็นอาหารที่นิยมไปทั่วทั้งโรมาเนีย มีการประมาณไว้ว่าในโรมาเนียบริโภคมีตีเตย์มากถึง 440 ล้านชิ้นต่อปี และเป็นอาหารที่กินกันทั่วไปทั้งในครัวเรือน ภัตตาคาร และผับบาร์ ในการเฉลิมฉลอง วันแรงงานสากล (1 พฤษภาคม) ของทุกปี ชาวโรมาเนียนิยมออกไปปิกนิกและปิ้งบาร์บีคิวกัน มิชมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องเป็นพิเศษกับการปิ้งย่างเฉลิมฉลองในโอกาสนี้เป็นพิเศษ ในวันแรงงานสากลเมื่อปี 2019 มีรายงานว่ามีการบริโภคมิชไปถึง 30 ล้านชิ้นในวันนั้นวันเดียว
# ยอดผู้กล้า Helck
ยอดผู้กล้า Helck   เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยนานากิ นานาโอะ เผยแพร่ในเว็บไซต์อูระซันเดย์และแอปพลิเคชันมังงะวันของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2557 ถึง ธันวาคม พ.ศ. 2560 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 12 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอแซตเทอไลต์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2566

 เนื้อเรื่อง 
ณ ดินแดนหนึ่งในโลกปีศาจ จอมมารถูกโค่นลงด้วยมือของผู้กล้าคนหนึ่ง การแข่งขันชิงตำแหน่งจอมมารคนใหม่จึงเปิดฉากขึ้น วามิริโอ จตุราชันย์จักรวรรดิโลกปีศาจผู้รับผิดชอบการแข่งขันโกรธมากที่ผู้กล้าเฮลก์ซึ่งเป็นมนุษย์และน่าจะเป็นศัตรูกลับมาเข้าร่วมการแข่งขัน แต่แล้วกลับได้รับแจ้งข่าวว่าปราสาทของจอมมารอูล์มถูกแย่งชิงไปก่อนการแข่งขันรอบตัดสิน วามิริโอจึงร่วมมือกับเหล่าผู้แข่งขันที่เหลืออยู่ในรอบตัดสินรวมถึงเฮลก์ ออกเดินทางเพื่อชิงปราสาทอูล์มกลับคืนมา เฮลก์ผู้บอกว่า “จะกวาดล้างพวกมนุษย์” ด้วยรอยยิ้มนั้น สุดท้ายแล้วคำพูดเหล่านั้นมาจากใจจริงของเขาหรือไม่? และความจริงที่ซุกซ่อนอยู่หลังรอยยิ้มนั้นคืออะไรกัน...

 ตัวละคร 

 สื่อ 
 มังงะ 
ยอดผู้กล้า Helck แต่งเรื่องและวาดภาพโดยนานากิ นานาโอะ เผยแพร่ในเว็บไซต์อูระซันเดย์และแอปพลิเคชันมังงะวันของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่วันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ถึงวันนที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2560 สำนักพิมพ์โชงากูกังรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 12 เล่มตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2557 ถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2561 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2565 สำนักพิมพ์โชงากูกังเริ่มตีพิมพ์หนังสือมังงะแบบใหม่ มีหน้าสีจากการเผยแพร่ในต้นฉบับและมีหน้าปกใหม่ มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส

มังงะภาคแยกชื่อเรื่องว่า Piwi: Fushigi na Ikimono เผยแพร่ในมังงะวันตั้งแต่วันที่ 16 กรกฎาคมถึง 8 ตุลาคม พ.ศ. 2561 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) เล่มเดียวจบในวันที่ 12 พฤศจิกายนของปีเดียวกัน

มังงะภาคพรีเควลชื่อเรื่องว่า บันทึกสงครามดาบวิเศษ เวิร์นดิโอ  เผยแพร่ในเว็บไซต์อูระซันเดย์และแอปพลิเคชันมังงะวัน ตั้งแต่วันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2563 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 3 เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 สำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ประกาศลิขสิทธิ์เผยแพร่ในประเทศไทยเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2565

 หนังสือการ์ตูน 

New edition

Piwi: Fushigi na Ikimono

บันทึกสงครามดาบวิเศษ เวิร์นดิโอ

 อนิเมะ 
นานากิ นานาโอะ ประกาศการสร้างอนิเมะดัดแปลงในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ภายหลังได้มีการเผยว่าจะเป็นซีรีส์โทรทัศน์ ผลิตโดย Satelight และกำกับโดย ทัตซึโอะ ซาโต้ โดยเขียนบทโดย โทชิโซ เนโมโตะ และ มิตสึตากะ ฮิโรตะ ออกแบบตัวละครโดย Yoshinori Deno และแต่งเพลงโดย โยชิฮิสะ ฮิระโนะ ซีรีส์นี้ออกอากาศตอนแรกทางช่องรายการ AnicU ของ NTV และเครือข่ายอื่นๆ ใน วัน ที่ 12 กรกฎาคม 2023 และจะออกอากาศต่อเนื่อง 2 คอร์ส  ในส่วนแรก เพลงเปิดคือ "It's My Soul" โดย ฮิโรกิ นานามิ ในขณะที่เพลงปิดคือ "Statice"(スターチス)โดย ซาจิ Sentai Filmworks ได้ลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้และจะสตรีมบน Hidive

รายชื่อตอน

 หมายเหตุ
# โอเวอร์ลอร์ด
โอเวอร์ลอร์ด หรือ โอเวอร์ ลอร์ด จอมมารพิชิตโลก  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยคูงาเนะ มารูยามะ และวาภาพประกอบโดย so-bin เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ในปี พ.ศ. 2553 ผ่านหลังสำนักพิมพ์เอ็นเตอร์เบรนได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 16 ซีรีส์มังงะดัดแปลง เขียนเรื่องโดยซาโตชิ โอชิโอะและวาดภาพโดยฮูงิง มิยามะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารคอมพ์เอชของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ทั้งไลต์โนเวลและมังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส

ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอแมดเฮาส์ มีทั้งหมด 4 ฤดูกาล ฤดูกาลละ 13 ตอน ฤดูกาลแรกออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2558 ภาพยนตร์ 2 ภาคที่เป็นการรีแคปเหตุการณ์ในอนิเมะฤดูกาลแรก ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนกุมภาพันธ์และมีนาคม พ.ศ. 2560 ตามลำดับ ฤดูกาลที่สองออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเมษายน พ.ศ. 2561 ฤดูกาลที่สามออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงตุลาคม พ.ศ. 2561 และฤดูกาลที่สี่ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565 มีการประกาศสร้างภาพยนตร์อนิเมะเรื่องใหม่
# ฟุตบอลทีมชาติมาลายา
ฟุตบอลทีมชาติมาลายา เป็นทีมชาติของสหพันธรัฐมาลายา โดยดำเนินการจนกระทั่ง ค.ศ. 1962 และแทนที่ด้วยฟุตบอลทีมชาติมาเลเซียนับตั้งแต่การแข่งขันเมอร์เดกา 1963It's Malaysia in M-tourney and after say SAFA - The Straits Times, 15 June 1963.

 บันทึกสถิติ 

 ฟุตบอลโลก 
สถิติฟุตบอลโลกสถิติการเข้ารอบฟุตบอลโลกปีผลอันดับ 1930 ถึง  1962ไม่ได้เข้าร่วมไม่ได้เข้าร่วมรวม0/0—––––––––––––

 กีฬาโอลิมปิก 

สถิติโอลิมปิกปีรอบอันดับGPWDLGSGA 1948 ถึง  19600/0     

 เอเชียนคัพ 
[[เอเชียนคัพ|สถิติสถิติ[[AFC Asian Cup qualifiers|ปีรอบอันดับ 1956ไม่ผ่านเข้ารอบ41121412 1960210153รวม— 0/0– –  –  – – – 62131915

 เอเชียนเกมส์ 
สถิติเอเชียนเกมส์ปีรอบอันดับGPWDLGSGA 1951ไม่ได้เข้าร่วม 1954 1958รอบแบ่งกลุ่ม12/14300328 1962อันดับที่ 33/85302239รวมผลการแข่งขันที่ดีที่สุด: อันดับที่ 3 2/283052517

 ซีเกมส์ 

สถิติซีเกมส์ปีรอบอันดับGPWDLGFGA 1959อันดับที่ 33/4320155 1961ชนะเลิศ1/54400103รวมผลการแข่งขันที่ดีที่สุด: ชนะเลิศ2/27601158

สถิติ
ผู้ทำประตูมากที่สุด#ผู้เล่นประตูช่วงที่แข่ง 1  อับดุล ฆานี มินฮัต 58  1956–1962 2  Robert Choe 20  1958–1962 3  Arthur Koh 14  1958–1962 4  สแตนลีย์ เกเบรียลล์ 11  1959–1964 5  ราฮิม โอมาร์ 11  1957–1962
# อนุสาวรีย์ปราบฮ่อ
อนุสาวรีย์ปราบฮ่อ เป็นอนุสรณ์สถานที่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคมได้โปรดให้จัดสร้างขึ้นเพื่อบรรจุอัฐิของเหล่าทหารจากกรมกองต่าง ๆ ที่เสียสละชีวิตเพื่อป้องกันประเทศชาติในการปราบกบฎฮ่อ ประกอบด้วยกรมทหารอาสาวิเศษ กรมแปดเหล่า กรมฝรั่งแม่นปืน กรมทหารมาลา กรมสัสดี กรมเรือต้น กรมทหารมหาดเล็ก และกรมการหัวเมือง โดยตั้งอยู่ที่ด้านข้างทางทิศตะวันตกของสถานีตำรวจภูธรเมืองหนองคายในปัจจุบัน 

ต่อมาในปี 2492 จังหวัดหนองคายได้รับงบประมาณทำการบูรณปฏิสังขรณ์อนุสาวรีย์ปราบฮ่อ โดยได้ย้ายมาก่อสร้างองค์ใหม่ ขึ้นที่บริเวณด้านหน้าศาลากลางจังหวัดหนองคาย (หลังเก่า) มีลักษณะเป็นศิลปะประยุกต์ แบบทรงสี่เหลี่ยม ก่ออิฐถือปูน มีฐานเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยม กว้าง 4 เมตร สูง 10.10 เมตร ยอดทรงกรวยเหลี่ยมปลายแหลม และได้คัดลอกข้อความจากอนุสาวรีย์องค์เดิมมาไว้ทั้ง 4 ด้าน โดยในวันที่ 5 มีนาคม ของทุกปี จังหวัดหนองคายจะประกอบพิธีบวงสรวงขึ้น เพื่อความเป็นสิริมงคลแก่ชาวจังหวัดหนองคาย และเป็นการระลึกถึงวีรกรรมอันหาญกล้าของบรรพบุรุษ ที่ต่อสู้ปกป้องแผ่นดินให้พ้นจากการรุกรานของพวกฮ่อ

 ประวัติ 
อนุสาวรีย์ปราบฮ่อเป็นอนุสาวรีย์แห่งเดียวเท่านั้นในจังหวัดหนองคาย เป็นอนุสาวรีย์เทิดทูนความดีของผู้ที่ล่วงลับไปแล้วในการปราบฮ่อใน ร.ศ. 105 (พ.ศ. 2429) เสด็จในกรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม รับสั่งให้สร้างอนุสาวรีย์ไว้ที่เมืองหนองคายเพื่อบรรจุอัฐิของผู้ที่เสียชีวิตในการปราบฮ่อ เดิมตั้งอยู่ที่หลังสถานีตำรวจภูธรจังหวัดหนองคาย ต่อมาในปี 2492 จังหวัดหนองคายได้รับงบประมาณให้ปรับปรุงอนุสาวรีย์ปราบฮ่อให้สง่างามสมกับเป็นอนุสาวรีย์ของผู้ที่ได้เสียสละเพื่อชาติบ้านเมืองให้เป็นศรีสง่าแก่เมืองหนองคายสืบไป จึงย้ายมาสร้างใหม่ที่บริเวณหน้าศาลากลางจังหวัด มีคำจารึกที่อนุสาวรีย์ทั้ง 4 ทิศ ทั้งภาษาไทย จีน ลาว และอังกฤษ มีข้อความว่า

ปางนี้จักแสดง 	พจน์พร้อมผู้ภักดี
ในอนุสาวรีย์ 	ไว้เป็นที่ระลึกตาม
ผู้กอปรด้วยภักดี 	ดังอาภรณ์ประดับงาม
ชีพมลายขจรนาม 	ปรากฏเกียรตินิรันดร
สูญสุริย์จันทร 	จึงจะสูญซึ่งความดี
วายชีพทำการกิจ 	โดยความสวามี
ภักดีต่อชุลี 	  ละอองบาททบมาลย์
ปวงปราชญ์คงจักซ้อง 	ศรับแล้วสาธุการ
นับว่าเป็นทัยสูญ 	ขมีขลาดขยาดขย่อน
องอาจต่อราชกิจ 	มิได้คิดแต่ความมรณ์
คณะเทพไตรสร 	จักชูช่วยอำนวยผล
นำขันธ์เสวยสุข 	นฤทุกข์บ่ได้ยล
สุขขกิจจงจักดล 	ประโลกยับแปรปรวน
สุดท้ายมีคำจารึกไว้ว่า "อนุสาวรีย์นี้ได้เปิดแต่ศักราช 1247 ควบ 1248 พุทธศักราชล่วงแล้ว"

ทางจังหวัดได้กำหนดให้มีการจัดงานบวงสรวงและฉลองอนุสาวรีย์เป็นประจำทุกวันที่ 5 มีนาคม ของทุกปี
# วัดตรีมิตร
วัดตรีมิตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสะเตงนอก อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา

วัดตรีมิตรได้รับอนุญาตให้สร้างวัด เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2519 และได้รับประกาศตั้งวัด เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 โดยมีนายสุธี บุญสวัสดิ์ เป็นผู้ดำเนินการขออนุญาตสร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2553 ฝังลูกนิมิตผูกพัทธสีมาเมื่อวันจันทร์ที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 

วัดตรีมิตร ได้รับการร่วมบริจาคทุนทรัพย์ซื้อที่ดินโดยนายสุธี บุญสวัสดิ์ จำนวน 3 แปลง มีเนื้อที่ 4 ไร่ 51.6/10 ตารางวา ของนายเอื้อน แก้วสังข์ไชย จำนวน 1 แปลง มีเนื่อที่ 1 ไร่ 1 งาน 29.9/10 ตารางวา ของนายไพรัตน์ พงษ์สุวรรณศิริ จำนวน 1 แปลง มีเนื้อที่ 1 ไร่ 3 งาน 20.4/10 ตารางวา รวมที่ดินของวัดทั้งหมด 8 ไร่ 1 งาน 9/3/10 ตารางวา เป็นจำนวนเงิน 200,000 บาท (สองแสนบาทถ้วน) โดยมีพระพิศิษฐ์วินัยการ (สุระ ภูริปญฺโญฺ)  เป็นผู้อำนวยการสร้าง มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระครูวุฒิธรรมาภรณ์ (วุฒิ ธม์มธโช) แต่งตั้งเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ต่อมาเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 นางแฉล้ม จงศิริกุล ได้ถวายที่ดินให้แก่วัดตรีมิตร 1 แปลง จำนวน 1 ไร่ 98.8/10 ตารางวา มีเนื้อที่ดินติดกับที่ดินของวัดด้านหลัง

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือพระประธานในอุโบสถ หน้าตัก 99 นิ้ว สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราชประทานนามพระประธานว่า "พระพุทธไทยมงคลเฉลิมพระชนมพรรษา" สร้างในวโรกาศที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงเฉลิมพระชนมพรรษา ครบ 6 รอบ 72 พรรษา เมื่อปีพุทธศักราช 2542
# วัดไตรมารคสถิต
วัดไตรมารคสถิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกกลอย อำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา

วัดไตรมารคสถิตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2288 เดิมชื่อ วัดโคกกลอย ตามชื่อหมู่บ้าน สันนิษฐานว่ามีต้นกลอยอยู่มากในสมัยนั้น มีตำนานเล่าว่าหลวงพ่อวัดน้ำรอบเห็นว่าที่ตั้งวัดอยู่ในที่ลุ่มมีลำคลองล้อมรอบและต้นเขินขึ้นทุกปี ต่อไปน้ำจะท่วมในบริเวณนี้ หลวงพ่อจึงส่งสามเณรซึ่งชาวบ้านเรียกว่าหลวงพ่อเณรไปสร้างวัดใหม่ในที่ดอนห่างออกไปประมาณ 300 เมตร ชื่อว่า "วัดโคกกลอย" มีการปักปั้นเขตโดยเจ้าเมืองตะกั่วทุ่ง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2320 จนเปลี่ยนชื่อเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นชื่อ "วัดไตรมารคสถิต" เพราะตั้งอยู่ตรงสามแยกของถนนไปภูเก็ต พังงา และตะกั่วป่า

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถทรงเตี้ยและกว้าง เรียกว่า "ทรงตัวเมีย" หลังคาลาดต่ำตรงตลอดมาจากบนลงล่าง ไม่มีรอยต่อหรือหยัก หลังคาอุโบสถประดับด้วยกระเบื้องแผ่นเล็กละเอียดสีแดง หน้าจั่วประดับด้วยช่อฟ้าใบระกาติดกระจกสี หน้าบันประดับถ้วยชาม เครื่องสังคโลก และถ้วยเบญจรงค์ชุดนรสิงห์ ภายในอุโบสถประดิษฐานหมู่พระประธาน 3 องค์ เป็นพระพุทธรูปพระปูนปั้น องค์กลางเป็นพระพุทธรูปธรรมดา ส่วนสององค์ซ้ายขวาเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องลักษณะสายพระเนตรมองตรง ในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติ นอกจากนั้นยังมีรูปหล่อหลวงพ่อวัดน้ำรอบ เศียรพระพุทธรูปขนาดใหญ่ 2 เศียรจัดตั้งไว้บนพระแท่นด้านหลังพระประธาน
# คลองละงู
คลองละงู เป็นคลองสำคัญในจังหวัดสตูล มีต้นกำเนิดมาจากเขาช่องประตูซึ่งเป็นเขตติดต่อระหว่างจังหวัดตรัง สตูล พัทลุงและสงขลา มีลักษณะเป็นแอ่งน้ำบนภูเขาไหลลงเป็นน้ำตก ไหลผ่านอำเภอมะนังที่บ้านป่าพน บ้านวังตะเคียน เข้าเขตอำเภอควนกาหลง ตำบลอุไดเจริญ เรียกคลองช่วงนี้ว่า คลองลำโลน แล้วไหลเข้าสู่เขตอำเภอละงูที่ตำบลน้ำผุด ผ่านตำบลเขาขาว ตำบลละงู ไหลผ่านเขตเทศบาลตำบลกำแพง ไหลออกสู่ทะเลสองทาง คือสายหนึ่งไหลออกทะเลที่บ้านปากบารา ตำบลปากน้ำ และอีกสายหนึ่งไหลออกทะเลที่บ้านบุโบย ตำบลแหลมสน 

ความยาวคลองละงูประมาณ 47 กิโลเมตร จากข้อมูลแผนพัฒนาจังหวัดสตูล 4 ปี (พ.ศ. 2561–2564) คลองละงูมีพื้นที่รับน้ำฝน 937.08 ตารางกิโลเมตร ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 2,000 มิลลิเมตรต่อปี และปริมาณน้ำท่าเฉลี่ย 709.06 ล้านลูกบาศก์เมตร ต่อปี

ริมตลิ่งเป็นดินเหนียวและมีความลาดชัน พื้นท้องน้ำเป็นทราย มีน้ำไหลตลอดปี พื้นที่สองฝั่งคลองมีสภาพเป็นป่าชื้น มีการทำสวนยางพาราและสวนผลไม้ มีการทำประมงในเขตอิทธิพลที่น้ำทะเลท่วมถึง เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง เช่น กุ้งกุลาดำ ปลากระพง ปลาเก๋า และปูดำ นอกจากนั้นยังมีป่าชายเลน เช่นที่บ้านท่ายาง ตำบลปากน้ำ สภาพป่าชายเลนมีต้นโกงกาง ต้นตะบูน และต้นจาก รวมถึงมีต้นลำแพนอายุเก่าแก่กว่า 400 ปีที่โผล่พ้นน้ำตั้งตระหง่านอยู่กลางทะเล บริเวณคลองละงู หมู่ 7 ตำบลกำแพง พบเต่ากระอาน ถือเป็นลำคลองแห่งเดียวในประเทศที่เป็นแหล่งถิ่นเดิมของเต่ากระอาน
# เข้าใจเรื่องอายุรกรรมทางจิตเวชด้วยมังงะ
เข้าใจเรื่องอายุรกรรมทางจิตเวชด้วยมังงะ) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมมุกตลก  แต่งเรื่องโดยยู ยูกิ และวาดภาพโดยโซ ตีพิมพ์ในนิตยสารยังคิงของสำนักพิมพ์ โชเน็งกาโฮชะตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์บียอนด์มังงะ ออริจินอลเน็ตแอนิเมชันดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอฟอร์ออล ฉายตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงมิถุนายน พ.ศ. 2558

 ตัวละคร