wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2021
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2021  เป็นการแข่งขันชิงแชมป์สโมสรโลก ครั้งที่ 14 จัดขึ้นที่เมืองอังการา ประเทศตุรกี ตั้งแต่วันที่ 15-19 ธันวาคม ซึ่งมี 6 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน 

การคัดเลือก
สโมสรสิทธิ์การเข้าร่วม วาคึฟบังค์ อิสตันบูล เจ้าภาพ อัลไต วีซีแชมป์สโมสรเอเชีย 2021 อีโมโก วอลเลย์ โกเนลยาโนแชมป์สโมสรยุโรป 2021 เดนทัล ไปรอา กลูบีแชมป์สโมสรอเมริกาใต้ 2021 อีตัมเบ มีนัสไวลด์การ์ด เฟแนร์บาห์แช โอเปต อิสตันบูล

การแบ่งกลุ่ม
กลุ่ม Aกลุ่ม B อีโมโก วอลเลย์ โกเนลยาโน วาคึฟบังค์ อิสตันบูล เดนทัล ไปรอา กลูบี อีตัมเบ มีนัส เฟแนร์บาห์แช โอเปต อิสตันบูล  อัลไต วีซี

สนามแข่งขัน
ทุกแมตช์ อังการา, ตุรกีAnkara Arenaความจุ: 10,400200px

การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน
 จำนวนแมตช์ที่แข่งชนะ
 อัตราส่วนคะแนนที่ทำได้ในแมตช์ต่อคะแนนที่เสีย 
 อัตราส่วนเซตที่ชนะต่อแพ้ 
 คะแนน
 ผลจากการแข่งขันจากแมทสุดท้ายของทีมที่ทำการแข่งขันด้วยซึ่งเป็นทีมเดียวกัน

แมตช์ที่แข่งขัน 3-0 หรือ 3-1 ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน ส่วนแมตช์ที่แข่งขัน 3-2 ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน

รอบแรก (Preliminary round)
เวลาการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+03:00).

 ผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ

กลุ่ม A

|}

|}

กลุ่ม B

|}

|}

รอบสุดท้าย (Final round)
เวลาการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+03:00).

รอบรองชนะเลิศ

|}

รอบชิงอันดับที่ 3

|}

รอบชิงชนะเลิศ

|}

อันดับการแข่งขัน

RankTeam วาคึฟบังค์ อิสตันบูลอีโมโก วอลเลย์ โกเนลยาโน  เฟแนร์บาห์แช โอเปต อิสตันบูล4 อีตัมเบ มีนัส5 เดนทัล ไปรอา กลูบี6 อัลไต วีซี

ชนะเลิศวอลเลย์บอลสโมสรหญิงชิงแชมป์โลก 202190pxวาคึฟบังค์ อิสตันบูล สมัยที่ 4
รายชื่อผู้เล่นบูเก็ต กือลือบัย, จันซู เอิซบัย, ทูก์บา เชโนลู, อัยชา อัยคัช, กูบรา อัคมาน, เชียกา อ็อกโบกู, เมลิส เกอร์ไคนัค (C,), กาบรีแยลา กีมาไรส์, อิซาเบลล์ ฮาค, มาเรียม บอซ, มิเชลล์ บาร์ทช์-แฮ็คลีย์, อัยลีน ซารีโอก์ลู, เดเรีย เซเบซีโอก์ลู, เซฮ์รา กือเนชผู้ฝึกสอนโจวันนี กุยเดตตี

รางวัล

ผู้เล่นทรงคุณค่า
 อิซาเบลล์ ฮาค (วาคึฟบังค์ อิสตันบูล)
ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม
 อิซาเบลล์ ฮาค (วาคึฟบังค์ อิสตันบูล)
ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม
 กาบรีแยลา กีมาไรส์ (วาคึฟบังค์ อิสตันบูล)
 อารีนา เฟโดรอฟเซวา (เฟแนร์บาห์แช โอเปต อิสตันบูล)

ตัวบล็อกยอดเยี่ยม
 เซฮ์รา กือเนช (วาคึฟบังค์ อิสตันบูล)
 รอบิน เดอ กร็อยฟ์ (อีโมโก วอลเลย์ โกเนลยาโน)
ตัวเซตยอดเยี่ยม
 ยออันนา วอวอช (อีโมโก วอลเลย์ โกเนลยาโน)
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม
 โมนีกา เด เจนนาโร (อีโมโก วอลเลย์ โกเนลยาโน)

ดูเพิ่ม
 วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก
# ตูปะซูตง
ตูปะซูตง เป็นอาหารกึ่งคาวกึ่งหวานของชาวไทยมุสลิม มีลักษณะเป็นปลาหมึกยัดไส้ข้าวเหนียว นิยมรับประทานในแถบจังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส

ตูปะซูตงประกอบไปด้วยปลาหมึกสด ข้าวเหนียว กะทิ น้ำตาลทราย และเกลือ มักรับประทานหลังอาหารมื้อกลางวัน หรือรับประทานเป็นอาหารว่าง บางครั้งใช้รับประทานแทนอาหารมื้อใดมื้อหนึ่งก็ได้ นิยมในหมู่ชุมชนที่อยู่ใกล้ทะเล ตูปะซูตงเป็นภาษามลายูโดย ตูปะ หมายถึง ข้าวเหนียวต้มนึ่ง และ ซูตง หมายถึง ปลาหมึก

ในรัฐกลันตันและตรังกานูของมาเลเซีย เรียกอาหารชนิดนี้ว่า  เกอตูปัตโซตง
# การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2557
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทยระหว่าง พ.ศ. 2557 เป็นการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด (นายก อบจ.) ทั้งสิ้น 2 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดนครศรีธรรมราช และจังหวัดเชียงราย

 นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดที่ได้รับเลือกตั้ง 
+  รูปแบบ  ความหมาย 15px  ดำรงสมาชิกภาพ 15px  สิ้นสุดสมาชิกภาพ 15px  กกต./ศาลอุทธรณ์ สั่งให้มีการเลือกตั้งนายก อบจ.ใหม่

 สี  พรรค  พรรคเพื่อไทย  พรรคประชาธิปัตย์

แยกตามรายภาคตามการแบ่งของราชบัณฑิตยสถาน

 จังหวัด  นาม  สังกัด    หมายเหตุ เชียงราย   บุศริณธญ์ วรพัฒนานันน์    15px  นครศรีธรรมราช   มาโนช เสนพงศ์    กลุ่มประชาธิปัตย์สร้างสรรค์  15px 
 การเลือกตั้ง 
เรียงลำดับตามวันที่จัดการเลือกตั้ง
 23 กุมภาพันธ์ - นครศรีธรรมราช
 11 พฤษภาคม - เชียงราย

 นครศรีธรรมราช 

หลังจากการลาออกจากตำแหน่งก่อนครบวาระของ พิชัย บุณยเกียรติ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราชที่ได้รับการเลือกตั้งตั้งแต่ พ.ศ. 2553 คณะกรรมการการเลือกตั้งจึงกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 มีผู้สมัครรับเลือกตั้งจำนวน 3 คน ได้แก่ 

  หมายเลข 1 พิชัย บุณยเกียรติ ลงสมัครในนามกลุ่มประชาธิปไตย
 หมายเลข 2 มาโนช เสนพงศ์ ลงสมัครในนามกลุ่มประชาธิปัตย์สร้างสรรค์
 หมายเลข 3 อิสระ หัสดินทร์ 

ผลการเลือกตั้งปรากฏว่า มาโนช เสนพงศ์ ได้รับเลือกตั้งด้วนคะแนนเสียงสูงสุด มีผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้งครั้งนี้เพียงร้อยละ 46.14

 เชียงราย 

หลังจากที่ สลักจฤฎดิ์ ติยะไพรัช อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงราย ถูกศาลฎีกาตัดสิทธิ์ทางการเมือง 10 ปี กรณีถูกร้องเรียนว่า สลักจฤฎดิ์ได้แจกอุปกรณ์เครื่องเล่นเด็ก ขณะหาเสียงเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2547 จึงจำเป็นต้องจัดการเลือกตั้งขึ้นใหม่แทนสลักจฤฎดิ์ในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 โดยมีผู้สมัครรับเลือกตั้งจำนวน 4 คน ได้แก่ 
 หมายเลข 1 บุศริณธญ์ วรพัฒนานันน์ สังกัดพรรคเพื่อไทย
 หมายเลข 2 รัตนา จงสุทธานามณี 
 หมายเลข 3 ยุรพันธ์ เจนพิทักษ์พงศ์ 
 หมายเลข 4 ชนาธิป เจริญศัสตรารักษ์ 

ผลการเลือกตั้งปรากฏว่า บุศริณธญ์ วรพัฒนานันน์ ได้รับเลือกตั้งด้วยคะแนนเสียงสูงสุด มีผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้งการเลือกตั้งร้อยละ 58.91 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดครั้งสุดท้ายของประเทศไทยก่อนการรัฐประหาร พ.ศ. 2557
# ธงขาวแดงขาว
ธงขาวแดงขาว  เป็นธงประวัติศาสตร์ของประเทศเบลารุส ถูกใช้โดยสาธารณรัฐประชาชนเบลารุสใน ค.ศ. 1918 ก่อนที่เบลารุสตะวันตกจะถูกสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 เข้ายึดครองและเบลารุสตะวันออกจะกลายเป็นสาธารณรัฐโซเวียต จากนั้นถูกใช้โดยขบวนการชาติเบลารุสในเบลารุสตะวันตก ตามมาด้วยการใช้อย่างไม่เป็นทางการอย่างแพร่หลายระหว่างการยึดครองเบลารุสของเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่สองระหว่าง ค.ศ. 1942 ถึง ค.ศ. 1944 และอีกครั้งหลังจากได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1991 จนกระทั่งมีการลงประชามติใน ค.ศ. 1995

กลุ่มฝ่ายค้านยังคงใช้ธงนี้ต่อไป แม้ว่าการแสดงธงนี้ในเบลารุสจะถูกจำกัดโดยรัฐบาลเบลารุส ซึ่งอ้างว่ามีความเชื่อมโยงกับความร่วมมือของนาซีเนื่องจากการใช้โดยผู้สมรู้ร่วมคิดชาวเบลารุสในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ธงขาวแดงขาวถูกนำมาใช้ในการประท้วงต่อต้านรัฐบาล ล่าสุดที่มีการใช้คือการประท้วงในประเทศเมื่อ ค.ศ. 2020–2021 และโดยชาวเบลารุสพลัดถิ่น

 โทนสี 
โทนสี	 สีขาวสีแดง CMYK  0–0–0–0  0–100–100–20 RGB  255–255–255  204–0–0 Hex  #FFFFFF  #CC0000
 ประวัติ 
 การสร้างธง 
การออกแบบธงที่ใช้ระหว่างวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1991 ถึงวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1995 เดิมคิดโดยสาธารณรัฐประชาธิปไตยเบลารุส (มีนาคมถึงธันวาคม ค.ศ. 1918) (Backcover) บุคคลแรกเริ่มที่อยู่เบื้องหลังการออกแบบธงนี้เชื่อกันว่าคือ Klawdziy Duzh-Dushewski ก่อน ค.ศ. 1917 และการออกแบบนี้เป็นที่รู้จักในภาษาเบลารุสว่า byel-chyrvona-byely s'tsyah (แปลตรงตัว "ธงขาวแดงขาว") มีการใช้สีแดงและสีขาวแบบดั้งเดิมในตราแผ่นดินของลิทัวเนีย  ตราประจำรัฐของแกรนด์ดัชชีลิทัวเนียและเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย ซึ่งทั้งสองอย่างนี้รวมดินแดนที่กลายมาเป็นประเทศเบลารุสในปัจจุบัน มีอีกหลายทฤษฎีที่อธิบายที่มาของธง ทฤษฎีหนึ่งพูดถึงการพาดพิงถึงชื่อประเทศรูทีเนียขาว
 อ้างอิง
# วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2022
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2022  เป็นการแข่งขันชิงแชมป์สโมสรโลก ครั้งที่ 15 จัดขึ้นที่เมืองอันตัลยา ประเทศตุรกี ตั้งแต่วันที่ 14-18 ธันวาคม ซึ่งมี 6 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน

การคัดเลือก
สโมสร (สมาพันธ์)สิทธิ์การเข้าร่วม เอจซาจือบาซือ ไดนาวิต อิสตันบูล (CEV)เจ้าภาพ เดนทัล ไปรอา กลูบี (CSV)รองแชมป์สโมสรอเมริกาใต้ 2022 เจอเดา มีนัส (CSV)แชมป์สโมสรอเมริกาใต้ 2022รองแชมป์สโมสรยุโรป 2022 กูว์เนิช (AVC)แชมป์สโมสรเอเชีย 2022 วาคึฟบังค์ อิสตันบูล (CEV)แชมป์สโมสรยุโรป 2022

สนามแข่งขัน
ทุกแมตช์อันตัลยา, ตุรกีAntalya Sports Hallความจุ: 10,000150px

รูปแบบการแข่งขัน
รอบแรก
6 ทีมแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 3 ทีมในการแข่งขัน 2 ทีมอันดับแรกของแต่ละกลุ่มจะผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ.

รอบสุดท้าย
ทีมอันดับ 1 ของกลุ่ม A จะแข่งขันรอบรองชนะเลิศกับทีมอันดับ 2 ของกลุ่ม B และทีมอันดับ 1 ของกลุ่ม B จะแข่งขันรอบรองชนะเลิศกับทีมอันดับ 2

การแบ่งกลุ่ม
กลุ่ม Aกลุ่ม B เอจซาจือบาซือ ไดนาวิต อิสตันบูล วาคึฟบังค์ อิสตันบูล อีโมโกวอลเลย์ โกเนลยาโน เจอเดา มีนัส เดนทัล ไปรอา กลูบี กูว์เนิช

การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน
 จำนวนแมตช์ที่แข่งชนะ
 อัตราส่วนคะแนนที่ทำได้ในแมตช์ต่อคะแนนที่เสีย 
 อัตราส่วนเซตที่ชนะต่อแพ้ 
 คะแนน
 ผลจากการแข่งขันจากแมทสุดท้ายของทีมที่ทำการแข่งขันด้วยซึ่งเป็นทีมเดียวกัน

แมตช์ที่แข่งขัน 3-0 หรือ 3-1 ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน ส่วนแมตช์ที่แข่งขัน 3-2 ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน

รอบแรก (Preliminary round)
เวลาการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+3:00)

 ผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ

กลุ่ม A

|}

|}

กลุ่ม B

|}

|}

รอบสุดท้าย (Final round)
เวลาการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+03:00)

รอบรองชนะเลิศ
|}

รอบชิงอันดับที่ 3
|}

รอบชิงชนะเลิศ
|}

อันดับการแข่งขัน

อันดับทีม อีโมโกวอลเลย์โกเนลยาโน วาคึฟบังค์ อิสตันบูล เอจซาจือบาซือ ไดนาวิต อิสตันบูล4 เจอเดา มีนัส5 เดนทัล ไปรอา กลูบี6 กูว์เนิช

ชนะเลิศวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2022 อีโมโกวอลเลย์โกเนลยาโนสมัยที่ 2
รายชื่อนักกีฬาโรแบร์ตา การ์ราโร, แคทรีน พลัมเมอร์, เคลซีย์ โรบินสัน-คุก, เฟเดรีกา สกัวร์ชีนี, รอบิน เดอ กร็อยฟ์, อเลสเซีย เจนนารี, อเล็กซา เกรย์, มารีนา ลูเบียน, โมนีกา เด เจนนาโร, อิซาเบลล์ ฮาค, อีเลเนีย เปรีกาตี, เอเลโอโนรา เฟอร์ลัน, ยออันนา วอวอช (C), อันนา บาร์ดาโรผู้ฝึกสอนดานีเอเล ซานตาเรลลี

รางวัล

ผู้เล่นทรงคุณค่า

ตัวเซตยอดเยี่ยม

ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม

ตัวบล็อกยอดเยี่ยม

ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม

ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม

ดูเพิ่ม
 วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก
# ยาฬิ
ยาฬิ (, IAST: Yāḷi), หรือ วยาฬ เป็นสิ่งมีชีวิตในปรัมปราวิทยาฮินดู มีลักษณะหัวและตัวเป็นสิงโต งวงและงาอย่างช้าง  และบางครั้งมีองค์ประกอบอย่างม้า 

ยาฬิปรากฏในเทวาลัยแบบอินเดียใต้จำนวนมาก สลักเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของเสา ยาฬิยังมีหลายรูปแบบ โดยมีส่วนอื่น ๆ ของตัวที่ได้มาจากสัตว์ร้านอื่น ๆ บางครั้งมีการบรรยายยาฬิไว้เป็นภาษาอังกฤษว่า เลอโอกริฟ (leogryph; ครึ่งสิงโต ครึ่งกริฟฟิน) ด้วยลักษณะบางส่วนอย่างนก และส่วนงวงนั้นเรียกว่าจะงอยปาก

ประติมานวิทยา
การบรรยายและกล่าวถึงยาฬิปรากฏมาอย่างยาวนาน แต่เริ่มมาเป็นที่นิยมทั่วไปในเอกสารของอินเดียใต้ในศตวรรษที่ 16 เรื่อยมา มีการบรรยายไว้ว่ายาฬินี้มีอำนาจแข็งแกร่งกว่าสิงโต เสือ หรือช้าง ประติมานวิทยามีตัวงดงามอย่างแมว, ศีรษะเป็นสิงโต, งวงงาดั่งช้าง (คช) และหางอย่างงูใหญ่ บางครั้งปรากฏแสดงยาฬิยืนบนมกร ซ่งว่ากันว่าเป็นพาหนะของพระพุธ มักปรากฏภาพหรืองานแกะสลักรูปยาฬิตามผนังทางเข้าของเทวาลัย และเชื่อกันว่าคอยปกป้องเทวาลัยเหล่านั้น นอกจากนี้ยังมีรูปแบบที่ตัวเป็นอย่างสิงโต และมีหัวเป็นสัตว์อื่น เช่นหัวเป็นช้าง ที่เรียกว่า คชวยาฬ (gaja-vyala) หรือที่หัวเป็นสิงโต (สิงหวยาฬ; simha-vyala), ม้า (อัศววยาฬ; ashva-vyala), มนุษย์ (นีรวยาฬ; nir-vyala) และสุนัข (ศาวนวยาฬ; shvana-vyala)Khandro - Yali & Mukha

 สัญลักษณ์วิทยา 
ว่ากันว่ายาฬิเป็นผู้พิทักษ์ ปกป้องมนุษย์ทั้งทางกายและทางจิตวิญญาณ เชื่อกันว่าเป็นสัตว์ดุร้ายที่ไม่เกรงกลัว และเป็นใหญ่ในบรรดาสัตว์ทั้งปวง นอกจากนี้ยังเชื่อกันว่ายาฬิเป็นรูปแทนความกระเสือกกระสนของมนุษย์ต่อพลังพื้นฐานของธรรมชาติ

ดูเพิ่ม
 คัณฑเภรุณฑะ
 ปรัตยังคิรา
 ศรภะ
 คชสีห์
# เชวาปี
เชวาปี (,) หรือ เชวัปชิชี (,) เป็นอาหารจานเนื้อสัตว์บดพบได้ทั่วไปในภูมิภาคบอลข่าน และถือเป็นอาหารประจำชาติของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาและเซอร์เบีย รวมถึงยังพบได้ทั่วไปในประเทศโครเอเชีย, มอนเตเนโกร, คอซอวอ, มาซิโดเนียเหนือ, สโลวีเนีย, โรมาเนีย, แอลเบเนีย และออสเตรีย

โดยปกติจะเสิร์ฟเชวาปีจำนวนห้าถึงสิบชิ้นด้วยกันในจานหรือบนแผ่นขนมปังแบน (เลปิญา หรือ ซอมูน) และมักเสิร์ฟเคียงหอมใหญ่สับ, ครีมเปรี้ยว, กัยมัก (ครีมนม), อัยวาร์ (ซอส) และเกลือ

ในสมัยที่จักรวรรดิออตโตมันปกครองบอลข่าน พวก คัยดูก ("คนนอกกฎหมาย, คนเถื่อน") ทำ "เชวาปีแบบคัยดูก"  โดยนำเนื้อและมันหมูรมควันไปเสียบไม้และย่างเหนือไฟ สูตรสำหรับ "เชวาปีแบบเล็สกอวัตส์"  ซึ่งเป็นอาหารจานพิเศษของท้องถิ่นแห่งหนึ่งในเซอร์เบีย มีพื้นฐานมาจากปลิเย็สกาวิตซา (เนื้อบดปั้นก้อน)

ย่านเล็สกอวัตส์ในภาคใต้ของเซอร์เบียมีประวัติศาสตร์ร้านปิ้งย่างมาอย่างยาวนาน เชวาปีจากเล็สกอวัตส์มาถึงเบลเกรดเป็นครั้งแรกในคริสต์ทศวรรษ 1860 ในร้าน "รายิช"  ในตลาดหลวง (ปัจจุบันคือจัตุรัสนักศึกษา) ก่อนที่จะแพร่กระจายไปทั่วเบลเกรดและทั่วเซอร์เบียในที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะเครื่องเคียงกับเครื่องดื่มที่เป็นที่นิยม

ก่อนถึงคริสต์ทศวรรษ 1930 เชวาปีได้แพร่กระจายไปยังพื้นที่ส่วนอื่นของยูโกสลาเวียซึ่งรวมถึงพื้นที่เซอร์เบียตะวันออกและภูมิภาคมาซิโดเนีย ในปี 1932 เชวาปีกลายมาเป็นอาหารพิเศษของท้องถิ่นในเซอร์เบียใต้, สกอเปีย และเปช

ดูเพิ่ม
มีตีเตย์ ของโรมาเนีย
แกบัปแช ของบัลแกเรีย
# ชาข้าวบาร์เลย์
ชาข้าวบาร์เลย์   เป็นเครื่องดื่มชงธัญพืชคั่วที่ทำจากเมล็ดข้าวบาร์เลย์ เป็นเครื่องดื่มที่สำคัญในหลายประเทศในเอเชียตะวันออก เช่น จีน ญี่ปุ่น เกาหลี และไต้หวัน มีรสชาติขม

ในประเทศเกาหลี ชาข้าวบาร์เลย์ดื่มได้ทั้งแบบร้อนและแบบเย็น โดยมักจะใช้แทนน้ำดื่มในบ้านและร้านอาหารหลายแห่ง ในประเทศญี่ปุ่นมักเสิร์ฟแบบเย็นและเป็นเครื่องดื่มยอดนิยมในฤดูร้อน ชายังมีจำหน่ายทั่วไปในรูปแบบถุงชาหรือบรรจุขวดในเกาหลีและญี่ปุ่น

 ศัพทมูล 
ในประเทศจีน ชาข้าวบาร์เลย์เรียกว่า ต้าไม่ฉา (; dàmài-chá) หรือ ไม่ฉา (; mài-chá) ซึ่ง ต้าไม่ (; dàmài) หรือ ไม่ (麦;  mài) มีความหมายว่า "ข้าวบาร์เลย์" และ ฉา (茶; chá) มีความหมายว่า "ชา"

ในประเทศญี่ปุ่น ชาข้าวบาร์เลย์เรียกว่า มูงิชะ (mugi-cha) ซึ่งใช้อักษรตัวเดียวกันกับอักษรภาษาจีน ไม่ฉา (; mài-chá) หรือ มูงิยุ (; mugi-yu) ซึ่ง ยุ (; yu) มีความหมายว่า "น้ำร้อน"

ในประเทศเกาหลี ชาข้าวบาร์เลย์เรียกว่า โพรีชา (bori-cha) ซึ่งคำภาษาเกาหลีแท้ โพรี (보리; bori) มีความหมายว่า "ข้าวบาร์เลย์" และคำภาษาเกาหลีที่ยืมจากภาษาจีน ชา (;; cha) ใช้อักษรจีนตัวเดียวกันซึ่งมีความหมายว่า "ชา"

ในประเทศไต้หวัน ชาข้าวบาร์เลย์เรียกในภาษาจีนฮกเกี้ยนว่า เบ่อ๊าเต๋ (be̍h-á-tê) ซึ่ง เบ่อ้า (be̍h-á) มีความหมายว่า "ข้าวบาร์เลย์" และ เต๋ (tê) มีความหมายว่า "ชา"

 ประวัติ 
ชนชั้นสูงของญี่ปุ่นบริโภคชาข้าวบาร์เลย์มาตั้งแต่ยุคเฮฮัง 源順, 和妙類聚抄, 承平(931AD - 938AD) http://www.mugicya.or.jp/history/ 全国麦茶工業共同組合, 麦茶の歴史 ซามูไรเริ่มบริโภคชาข้าวบาร์เลย์ในยุคเซ็งโงกุ 北野大茶湯の記, 16 century ในช่วงยุคเอโดะ แผงขายของริมทางที่เชี่ยวชาญด้านการทำชาข้าวบาร์เลย์ได้กลายเป็นที่นิยมในหมู่คนทั่วไป人見必大, 本朝食鑑, 1967 達磨屋活東子 達磨屋五一, 燕石十種, 第五 寛天見聞記, 1857 - 1863

 สินค้าพร้อมดื่ม 
right|thumb| ข้าวบาร์เลย์คั่ว
right|thumb| ถุงชาสำหรับเหยือกชาข้าวบาร์เลย์
ชาข้าวบาร์เลย์สามารถเตรียมได้โดยการต้มเมล็ดข้าวบาร์เลย์ไม่ขัดสีที่คั่วแล้วในน้ำ หรือชงข้าวบาร์เลย์ที่คั่วและบดแล้วในน้ำร้อน ในประเทศญี่ปุ่น ถุงชาที่บรรจุข้าวบาร์เลย์ป่นได้รับความนิยมมากกว่าเมล็ดข้าวบาร์เลย์แบบดั้งเดิมในช่วงต้นทศวรรษ 1980 และยังคงเป็นรูปแบบที่มีจำหน่ายโดยทั่วไปในปัจจุบัน นอกจากนี้ยังมีชาที่บรรจุล่วงหน้าในขวดเพ็ตอีกด้วย

 ชาบรรจุขวด 
ชาข้าวบาร์เลย์บรรจุขวดมีวางจำหน่ายที่ซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านสะดวกซื้อ และเครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติในประเทศญี่ปุ่นและเกาหลี ส่วนใหญ่จำหน่ายในขวดเพ็ต ชาข้าวบาร์เลย์เย็นเป็นเครื่องดื่มฤดูร้อนที่ได้รับความนิยมอย่างมากในประเทศญี่ปุ่น ในประเทศเกาหลี ชาข้าวบาร์เลย์ร้อนบรรจุขวดเพ็ตทนความร้อนมีจำหน่ายในตู้จำหน่ายสินค้าอัตโนมัติและในชั้นวางสินค้าอุ่นในร้านสะดวกซื้อ

 ชาข้าวบาร์เลย์ผสมและชาที่คล้ายคลึงกัน 
ในประเทศเกาหลี เมล็ดข้าวบาร์เลย์คั่วมักจะผสมกับเมล็ดข้าวโพดคั่ว เนื่องจากความหวานของข้าวโพดจะช่วยกลบรสขมเล็กน้อยของข้าวบาร์เลย์ ชาที่ทำจากเมล็ดข้าวโพดคั่วเรียกว่า อกซูซูชา (ชาข้าวโพด) และชาที่ทำจากเมล็ดข้าวโพดคั่วและเมล็ดข้าวบาร์เลย์คั่วเรียกว่า อกซูซูโบรีชา (ชาข้าวบาร์เลย์และข้าวโพด) เครื่องดื่มที่คล้ายกันหลายอย่างที่ทำจากธัญพืชคั่ว ได้แก่ ฮย็อนมีชา (ชาข้าวกล้อง), กย็อลมย็องจาชา (ชาเมล็ดชุมเห็ดจีน) และ เมมิลชา (ชาบักวีต)

ชาข้าวบาร์เลย์คั่วขายในรูปแบบป่นและบางครั้งในรูปผสมกับชิโครีหรือส่วนผสมอื่น ๆ ก็มีจำหน่ายในฐานะเครื่องดื่มทดแทนกาแฟ
# เตเลเมอา
เตเลเมอา (,) เป็นเนยแข็งโรมาเนียที่ตามธรรมเนียมดั้งเดิมทำมาจากนมแกะAbout Telemea at cheese.com แต่ในปัจจุบันอาจทำมาจากนมวัว นมแพะ และนมควาย

เตเลเมอามีลักษณะคล้ายกับ เฟตา ของกรีซ, เทเลเม ของตุรกี, ซีแรแน ของบัลแกเรียและมาซิโดเนีย และ ซีร์ ของเซอร์เบีย แต่เตเลเมอาอาจมีส่วนประกอบของน้ำมากกว่า ทำให้มีลักษณะนุ่มถึงกึ่งนุ่ม มีสีขาว มีเนื้อสัมผัสเป็นครีม และให้รสออกเปรี้ยวหลังชิม นอกจากนี้ยังมีรูปแบบที่นำเตเลเมอาไปผ่านกระบวนการบ่มเพื่อให้ได้รสเค็มยิ่งขึ้น บางครั้งยังอาจใส่เมล็ดยี่หร่าเพิ่มเพื่อให้ได้กลิ่นรสหอมหวานอย่างเครื่องเทศ

การรับรอง
ตั้งแต่ปี 2004 เตเลเมอาจากท้องถิ่นต่าง ๆ ได้รับการเสนอชื่อและรับรองให้เป็นอาหารจานพิเศษดั้งเดิมที่ได้รับการคุ้มครองของโรมาเนีย และเตเลเมอาจากท้องถิ่นต่อไปนี้ยังได้รับการขึ้นทะเบียนการตั้งชื่อจากแหล่งกำเนิดที่ได้รับการคุ้มครอง (พีดีโอ) หรือสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ที่ได้รับการคุ้มครอง (พีจีไอ)
เตเลเมอาอาร์เจช
เตเลเมอาบราชอฟ
เตเลเมอากาเรย์
เตเลเมอาฮาร์กีตา
เตเลเมอาฮูเวดิน
เตเลเมอาอีเบอเนชต์ (พีดีโอ)
เตเลเมอานูเชต
เตเลเมอาวัช
เตเลเมอาซีบิว (พีจีไอ)
เตเลเมอาวึลชา
# แคว้นมือกอลายิว
แคว้นมือกอลายิว  หรือที่บางครั้งเรียกว่า มือกอลายิวช์ชือนา  เป็นแคว้นในภาคใต้ของประเทศยูเครน ศูนย์กลางการบริหารของแคว้นคือเมืองมือกอลายิว จำนวนประชากรในแคว้นจากการประมาณการครั้งล่าสุดอยู่ที่ 1,091,821 คน (ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022)
# แคว้นอีวานอ-ฟรันกิวสก์
แคว้นอีวานอ-ฟรันกิวสก์  หรือที่บางครั้งเรียกว่า อีวานอ-ฟรันกิวช์ชือนา  เป็นแคว้นทางภาคตะวันตกของประเทศยูเครน ศูนย์กลางการบริหารของแคว้นอยู่ที่เมืองอีวานอ-ฟรันกิวสก์ ทางการสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครนเปลี่ยนชื่อแคว้นและเมืองศูนย์กลางปกครองจาก "สตานิสเลา"  มาเป็น "อีวานอ-ฟรันกิวสก์" เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962 เพื่อเป็นเกียรติแก่อีวัน ฟรันกอ นักเขียนชาวยูเครนผู้มีผลงานโดดเด่นคนหนึ่ง ประมาณกันว่า ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022 แคว้นนี้มีประชากร 135,1822 คน

แคว้นอีวานอ-ฟรันกิวสก์ยังเป็นที่รู้จักกันในหมู่ชาวยูเครนในชื่อเก่าแก่ว่า ปรือกาปัจจา (แต่แหล่งข้อมูลบางแหล่งถือว่าพื้นที่ตอนใต้ของแคว้นลวิวอย่างเมืองสตรึย, ตรุสกาแวตส์ และดรอฮอบึช เป็นส่วนหนึ่งของปรือกาปัจจาด้วย) แคว้นอีวานอ-ฟรันกิวสก์ร่วมกับแคว้นลวิวและแคว้นแตร์นอปิลเป็นแก่นกลางของภาคตะวันออกของภูมิภาคประวัติศาสตร์กาลิเชียซึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 13 เป็นส่วนหนึ่งของราชรัฐกาลิเชีย–โวลิเนีย ส่วนในปัจจุบัน แคว้นทั้งสามเป็นองค์ประกอบหนึ่งของสมาคมยูโรรีเจียนแห่งคาร์เพเทียน

ในสมัยสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 บริเวณแคว้นอีวานอ-ฟรันกิวสก์มีฐานะเป็น จังหวัดสตาญิสวาวุฟ (ค.ศ. 1918–1939) และหลังการรุกรานโปแลนด์ของสหภาพโซเวียตมีฐานะเป็น แคว้นสตานิสเลา (ค.ศ. 1939–1962) ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอกาลิเชียในเขตปกครองสามัญของเยอรมนีนาซี ศูนย์กลางของแคว้นนี้อยู่ที่เมืองกอลอมือยา (ซึ่งเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมที่สำคัญของปอกุจจา ชื่อดั้งเดิมของพื้นที่ตอนใต้ของแคว้น) มาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20
# ลัสซี
ลัสซี หรือ ลาสซี (อักษรโรมัน: lassi,) เป็นคำเรียกเครื่องดื่มนมเนย ที่ทำมาจากดาฮี (โยเกิร์ต) บริโภคกันในเอเชียใต้ ลัสซีมีทั้งแบบเค็มและหวาน ลัสซีเค็มจะคล้ายกันกับดูฆหรืออัยรัน นอกจากนี้ยังมีลัสซีใส่กัญชาในรูปของภางด้วย

 ศัพทมูล 
ลัสซีมาจากคำภาษาสันสกฤต ลสิกา  แปลว่าหนืดหรือคล้ายน้ำตาล การสะกดอื่น ๆ ของลัสซี เช่น Lāsī (Laasi)

รูปแบบ
ลัสซีหวาน
ลัสซีหวานคือลัสซีใส่น้ำตาล, น้ำกุหลาบ หรือน้ำผลไม้อื่น ๆ ตัวอย่างลัสซีหวานอื่น ๆ ที่นิยม เช่น ลัสซีฝรั่น และ มักคานิยาลัสซี (Makhaniya lassi) ซึ่งใส่ก้อนเนยไปด้วย

ลัสซีเร็ม

ลัสซีเค็มคือลัสซีเติมเกลือ ในปากีสถานเรียกว่า นัมกีนลัสซี (Namkeen Lassi) ส่วนในบรรดาชาวปาทาน, ชาวอิหร่าน และ ชาวดาร์ดา นิยมเรียกว่า อัยรัน หรือในอัฟกานิสถานนิยมเรียกว่า ดูฆ 

ภางลัสซี
ภางลัสซี (Bhang lassi) เป็นลัสซีผสมกัญชา โดยผสมภางซึ่งเป็นของเหลวที่ได้มาจากกัญชา และออกฤทธิ์เหมือนกัญชาในรูปแบบการบริโภคอื่น ๆ รัฐอุตตรประเทศเป็นรัฐที่มีร้านจำหน่ายภางที่จำหน่ายได้ภายใต้การรับรองของรัฐ ในร้านเหล่านี้มีจำหน่ายภางลัสซีเช่นกันAnthony Bourdain: No Reservations Collection 2, Episode 5; Final Segment.
# ภาง
ภาง (IAST: Bhāṅg) เป็นใบกัญชาสำหรับรับประทาน มีที่มาจากอนุทวีปอินเดีย มีปรากฏการใช้เป็นส่วนผสมของอาหารและเครื่องดื่มมาตั้งแต่ 1000 ปีก่อนคริสต์กาลในอินเดียโบราณ ตามธรรมเนียมแล้วนิยมแจกจ่ายภางกันในช่วงเทศกาลมหาศิวราตรีและโหลี นิยมนำภางมาผสมกับเครื่องดื่มลัสซี กับทานดาอี

ในบันทึกของตะวันตก
กราเซีย เด ออร์ตา แพทย์ชาวยิวโปรตุเกสที่อาศัยในกัว ได้เขียนบันทึกเกี่ยวกับ bangue อย่างละเอียดไว้ในหนังสือ Colóquios dos simples e drogas da India (1563) ของเขา ในนี้เขายังได้เขียนถึงการใช้ภางเพื่อประโยชน์เชิงนันทนาการโดยทั้ง บะฮาดูร ชาห์ แห่งคุชราต และชาวโปรตุเกสหลายคน ในบันทึกเขายังเขียนปฏิเสธไว้อย่างเด็ดขาดว่าพืชอินเดียที่นำมาใช้ผลิต bangue นั้นเป็นพืชคนละชนิดกับ European hemp plant (alcanave)

ในปี 1596 Jan Huyghen van Linschoten ชาวดัตช์ เขียนถึง "Bangue" ไว้สามหน้าในบันทึกการเดินทางไปตะวันออกของเขา นอกจากนี้เขายังพูดถึง hashish ของอียิปต์, boza ของตุรกี, และ bursj ของอาหรับที่นำมาบริโภคกัน  Full text at Internet Archive.  Chapter on Bangue.

การเตรียม
thumb|เปดาที่ทำมาจากใบภาง
ใบกัญชาจะถูกนำมาตำด้วยครกจนมีลักษณะเป็นเหมือนเนื้อน้ำพริก ซึ่งนำมาใส่อาหารได้ ในเครื่องดื่มจะนำไปผสมนมและกรอง ในมถุรา สามารถพบภางในรูป ตันดาอี และลัสซี นอกจากนี้ยังมีรูปแบบภางที่นำไปผสมกับฆีและน้ำตาล ได้เป็นหัลวาสีม่วง หรือนำมาปั้นเป็นก้อนเคี้ยวหนึบเล็ก ๆ ที่เรียกว่า goli (แปลว่าเม็ดยา) ส่วนภางในรูป ชัตนีย์ ยังสามารถพบได้ในอาหารกูมาโอนีของอุตตราขัณฑ์

วัฒนธรรม
ภางเป็นส่วนหนึ่งของธรรมเนียมฮินดูโบราณ และในธรรมเนียมของอนุทวีปอินเดีย ในแถบชนทบทของอินเดียยังคงใช้ภางหรือกัญชาในฐานะยา เชื่อกันว่าหากบริโภคในปริมาณที่เหมาะสมจะช่วยรักษาไข้, ท้องร่วงบิด และ ลมแดด, ใช้ขับเสลด, ช่วยย่อย, เพิ่มความอยากอาหาร, รักษาความผิดปกติในการพูด และ ช่วยให้ร่างกายตื่นตัวดี Tradition of Bhang

 สถานะทางกฎหมาย 
ในการประชุม Single Convention on Narcotic Drugs ปี 1961 เป็นการลงนามระหว่างประเทศครั้งแรกที่จะให้กัญชาทั้งปวงเป็นสิ่งผิดกฎหมาย ยกเว้นเพียงเพื่อการวิจัยและการแพทย์ แต่นิยามของกัญชาในการลงนามครั้งนั้นไม่ได้ระบุรวมถึงใบ จึงทำให้พางยังคงสถานะที่ถูกกฎหมายในอินเดีย อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบัน การเพาะปลูกและเก็บเกี่ยวกัญชาในอินเดียถูกควบคุมอย่างหนักโดยรัฐ
# วัดเทพพลประดิษฐาราม
วัดเทพพลประดิษฐาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงคุก อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย มีเนื้อที่ 16 ไร่ 2 งาน 56 ตารางวา และที่ธรณีสงฆ์อีก 1 แปลง เนื้อที่ 13 ตารางวา

วัดเทพพลประดิษฐาราม เดิมชื่อ วัดสิริเทพพล หรือ วัดทุ่ง ตั้งอยู่ในพื้นที่เวียงคุก ซึ่งเป็นเมืองโบราณที่พบหลักฐานการอยู่อาศัยมาตั้งแต่สมัยทวารวดี เขมร และล้านช้าง ประวัติเมื่อสมัยสร้างเมืองเวียงคุกกล่าวว่า สร้างตั้งแต่ครั้งสมัยพระเจ้าอนุรุทธราช แห่งเมืองเวียงจันทน์ ต่อมาหมื่นกางโฮง เจ้าเมืองเวียงคุกได้บูรณปฏิสังขรณ์และหลังจากเมืองเวียงคุกถูกยุบเป็นหมู่บ้านก็ไม่ได้มีการบูรณะอีกจน พ.ศ. 2460 ที่บูรณะวัดขึ้นใหม่เป็น "วัดเทพพลประดิษฐาราม" ส่วนชาวบ้านเรียก "วัดทุ่ง" ส่วนสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2553

วัดมีพระธาตุเจดีย์ 2 องค์ มีรูปทรงคล้ายคลึงกันและตั้งอยูใกล้เคียง รูปลักษณะ สี่เหลี่ยม ย่อมุมไม้สิบสอง และยังมีใบเสมาหิน ซึ่งเป็นเสาหลักเมือง มีความเชื่อว่า เป็นหลักชัยของเมืองเวียงคุกในปัจจุบัน

วิหาร ศิลปะล้านนาล้านช้าง สร้างเมื่อ พ.ศ.2556 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนขนาดใหญ่ โครงหลังคาทำด้วยไม้ ภายในประดิษฐานพระประธานองค์ใหญ่ รอบวิหารประดับประติมากรรมเศียรพญานาคศิลปะขอมโบราณ และอุโบสถศิลปะโดยทั่วไปเป็นแบบผสมระหว่างภาคกลางกับท้องถิ่น เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนยกพื้น ผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีบันไดขึ้นลงอยู่ด้านหน้าหรือด้านทิศตะวันออก ตัวลำยองและทวยสลักด้วยไม้ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะพื้นเมืองล้านช้าง
# ยากินิกุ
ยากินิกุ  เป็นคำศัพท์ภาษาญี่ปุ่นที่มีความหมายอย่างกว้างที่สุด คือ อาหารประเภทเนื้อย่าง "ยากินิกุ" แต่เดิมหมายถึง "บาร์บีคิว" แบบตะวันตก คำศัพท์นี้ได้เป็นที่นิยมขึ้นมาจากการกล่าวถึงในตำราอาหารตะวันตก "เซโยเรียวริตสึ" โดยคานางากิ โรบุง นักเขียนชาวญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 1872 (ยุคเมจิ) ภายหลังคำนี้สามารถหมายความรวมถึงบาร์บีคิวเกาหลีในช่วงยุคโชวะได้Modern Japanese cuisine: food, power and national identity, Katarzyna Joanna CwiertkaLie, John (2001). Multiethnic Japan. Harvard University Press, 77 japan-guide.com  "Yakiniku-ya specialize in Korean style barbecue, where small pieces of meat are cooked on a grill at the table. Other popular Korean dishes such as bibimba are also usually available at a yakiniku-ya."Chantal Garcia Japanese BBQ a best kept L.A. secret, Daily Trojan, 11/10/04 ในปัจจุบัน "ยากินิกุ" หมายถึงรูปแบบการปรุงอาหารประเภทเนื้อขนาดพอดีคำ (โดยทั่วไปเป็นเนื้อวัวหรือเครื่องในสัตว์) และผักบนตะแกรงย่างหรือกระทะก้นแบนเหนือเปลวเพลิงจากถ่านไม้ซึ่งเปลี่ยนเป็นคาร์บอนโดยกระบวนการการกลั่นทำลาย (sumibi, 炭火) หรือผ่านการย่างด้วยแก๊สหรือไฟฟ้า ที่มาของยากินิกุร่วมสมัยได้รับการยอมรับโดยทั่วไปว่ามาจากบาร์บีคิวเกาหลี หนึ่งในอาหารที่มีความนิยมอย่างแพร่หลายในบรรดาอาหารเกาหลีRace, Ethnicity and Migration in Modern Japan: Indigenous and colonial others, Michael Weiner (P236) 

ก่อน ค.ศ. 1871 การบริโภคเนื้อวัวเป็นสิ่งต้องห้าม แต่ภายหลังการฟื้นฟูเมจิได้ตรากกฎหมายอนุญาตให้บริโภคได้ 日本における肉食の歴史 , 歴史と世間のウラのウラ ซึ่งเป็นหนึ่งในความพยายามที่จะนำวัฒนธรรมตะวันตกเข้าสู่ประเทศ 館内展示パネル－洋食　欧米食と和食の融合 , Kikkoman Institute for International Food Culture จักรพรรดิเมจิเป็นหนึ่งบุคคลที่มีความสำคัญในการส่งเสริมการบริโภคเนื้อวัวด้วยการเสวยเนื้อโคในที่สาธารณะใน ค.ศ. 1873Donald Ritche What made Japan join the fast-food nations?, The Japan Times, March 11, 2007.

รูปแบบร้านยากินิกุในปัจจุบันดัดแปลงมาจากร้านอาหารเกาหลีในโอซากะและโตเกียวที่เปิดช่วง ค.ศ. 1945 โดยชาวเกาหลีในประเทศญี่ปุ่นpulgogi.net　"History of Yakiniku"  "昭和20年頃、焼肉屋のルーツといわれる東京の「明月館」、大阪千日前の「食道園」が開店しました。" ・ "昭和40年代 朝鮮半島問題がきっかけとなって、韓国を支持する派閥が自らの店を「韓国料理屋」と名乗りました。これに伴い、それまで全てが「朝鮮料理」「ホルモン屋」であったモノが、北朝鮮を支持する経営者が「焼肉店」を名乗るようになりました。これは苦肉の策で、プルゴギを日本語に直訳しました" ในร้านยากินิกุ ลูกค้าจะสั่งวัตถุดิบที่เตรียมไว้ให้ (เดี่ยวหรือชุด) และนำมาเสิร์ฟให้ที่โต๊ะ ลูกค้าเป็นผู้ย่างวัตถุดิบบนตะแกรงย่างติดตั้งบนโต๊ะ วัตถุดิบปรุงสุกแล้วจะนำไปจิ้มกับซอสทาเระที่ทำมาจากซอสถั่วเหลือง ผสมกับสาเก มิริง น้ำตาล กระเทียม น้ำผลไม้ และเซซาเมะ ก่อนรับประทาน