wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ทัศนคติของศาสนาอิสลามต่อวิทยาศาสตร์
ความสำเร็จทางวิทยาศาสตร์ของอิสลามครอบคลุมหลากหลายสาขาวิชา โดยเฉพาะในด้านแพทยศาสตร์, คณิตศาสตร์, ดาราศาสตร์, เกษตรกรรม เช่นเดียวกันกับฟิสิกส์, เศรษฐศาสตร์, วิศวกรรม และทัศนศาสตร์ Saliba, George. 1994. A History of Arabic Astronomy: Planetary Theories During the Golden Age of Islam. New York: New York University Press. . pp. 245, 250, 256–57.Hassan, Ahmad Y. 1996. "Factors Behind the Decline of Islamic Science After the Sixteenth Century." Pp. 351–99 in Islam and the Challenge of Modernity, edited by S. S. Al-Attas. Kuala Lumpur: International Institute of Islamic Thought and Civilization. Archived from the original on 2 April 2015. นอกเหนือจากข้อสนับสนุนเหล่านี้แล้ว นักเขียนชาวมุสลิมบางคนยังระบุด้วยว่า อัลกุรอานได้กล่าวถึงปรากฏการณ์ทางวิทยาศาสตร์ที่ได้รับการยืนยันในภายหลังผ่านการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ไว้อย่างรอบคอบ ดังในเรื่องโครงสร้างของเอ็มบริโอ ระบบสุริยะ และการพัฒนาของเอกภพCook, Michael, The Koran: A Very Short Introduction, Oxford University Press, (2000), p. 30see also: Ruthven, Malise. A Fury For God. London; New York: Granta (2002), p. 126.
# ความแม่นยำเท็จ
ความแม่นยำเท็จ 
เป็นการให้ข้อมูลเป็นตัวเลขที่แม่นยำอย่างไม่สมเหตุสมผล
และเพราะความถูกต้องของข้อมูลจะขึ้นอยู่กับความแม่นยำ ดังนั้น นี่อาจทำให้มั่นใจเกินไปว่าข้อมูลถูกต้อง เป็นความเอนเอียงโดยอาศัยความแม่นยำ (precision bias)

 คำอธิบาย 
ความแม่นยำเท็จอาจนิยามโดยทั่วไปได้ว่า เป็นการใช้ตัวเลขที่แม่นยำในกรณีที่จริงๆ ระบุอย่างแม่นยำเช่นนั้นไม่ได้ 
เช่น "ความยากลำบากในการเขียน 90% แรกอยู่ที่การเริ่มต้น"
บางครั้งมีการใช้วิธีนี้อย่างผิดๆ เพื่อสร้างความมั่นใจในข้ออ้างที่ไม่สมเหตุผล เช่น "น้ำยาบ้วนปากของเราดีกว่ายี่ห้ออื่นๆ เป็นสองเท่า"

ในวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ วิธีปฏิบัติทั่วไปก็คือถ้าไม่ได้ระบุค่า margin of error ก็ควรจะจำกัดจำนวนเลขนัยสำคัญที่ใช้แสดงข้อมูลตามความแม่นยำ (precision) อย่างสมเหตุผล
เช่น ถ้าเครื่องมือวัดข้อมูลได้แม่นยำถึงเศษ 1/10 ของหน่วยวัด ผลลัพธ์ที่คำนวณโดยใช้ข้อมูลก็ควรระบุแค่ถึง 1/10 ไม่ว่าค่าคำนวณจะมีเลขหลังจุดทศนิยมกี่ตัว และไม่ว่าข้อมูลอื่นๆ ที่ใช้ในการคำนวณจะแม่นยำยิ่งกว่า 1/10
แม้ศาสตร์สาขาอื่นๆ ก็มักจะสมมุติว่า ตัวเลขที่ไม่ระบุเป็นศูนย์ต้องมีความหมาย 
ดังนั้น การให้ข้อมูลที่แม่นยำเกินความสมเหตุผล อาจทำให้เข้าใจผิดเกินจริงเรื่องความแม่นยำ

ในนัยตรงกันข้าม การเก็บข้อมูลให้มีจำนวนเลขนัยสำคัญมากกว่านี้เพื่อการคำนวณในระหว่างๆ ก็เป็นเรื่องดี เพราะป้องกันไม่ให้สะสมความผิดพลาดเพราะการปัดเศษ

ความแม่นยำเท็จมักจะเกิดเมื่อรวมข้อมูลที่แม่นยำสูงเข้ากับข้อมูลที่แม่นยำต่ำ หรือเมื่อใช้เครื่องคิดเลข หรือเมื่อคำนวณเปลี่ยนหน่วย

 ตัวอย่าง 
ตัวอย่างตลกนี้แสดงความแม่นยำเท็จ คือ มัคคุเทศก์ของพิพิธภัณฑ์ระบุว่า กระดูกไดโนเสาร์มีอายุ 100,000,005ปีเพราะผู้เชี่ยวชาญบอกเขาเมื่อพึ่งเริ่มทำงานเมื่อ 5ปีก่อนว่า กระดูกมีอายุ  

รถที่วิ่งเร็ว สามารถเปลี่ยนหน่วยความเร็วเป็น 
การเปลี่ยนเลขเต็มในหน่วยหนึ่ง ไปเป็นเลขที่แม่นยำในอีกหน่วยหนึ่ง ทำให้ค่าวัดดูเหมือนจะแม่นยำมาก แต่จริงๆ ไม่ใช่ 

ค่าวัดที่อาศัยการสุ่มตัวอย่างทางสถิติ เช่น ระดับเชาวน์ปัญญา (IQ) มักจะระบุอย่างแม่นยำโดยไม่สมเหตุผล Chapter 4. Much Ado about Practically Nothing
# เตียวบ้อ
เตียวบ้อ  มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า จาง เม่า  ชื่อรอง เยี่ยนหลิน  เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน

 ประวัติ 
เตียวบ้อเป็นชาวเมืองไพก๊ก (沛国 เพ่ย์กั๋ว หรือ 沛郡 เพ่ย์จฺวิ้น)(茂字彥林，沛人。) อรรถาธิบายจากเว่ย์เลฺว่ในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 3. ซึ่งปัจจุบันคืิอนครปั๋วโจว มณฑลอานฮุย

ในช่วงศักราชชิงหลง (ค.ศ. 233-237) จักรพรรดิโจยอยโปรดให้ดำเนินโครงการก่อสร้างพระราชวังขนานใหญ่ เตียวบ้อผู้เป็นข้าราชบริพารของรัชทายาทจึงเขียนฎีกาทัดทานพระองค์ รวมถึงคัดค้านเรื่องที่พระองค์ให้คุมตัวเหล่าหญิงที่แต่งงานมาแต่งงานกับเหล่าทหารอีก 

เตียวบ้อยังเขียนในฎีกาว่าจักรพรรดิฮั่นบู๊เต้ (漢武帝 ฮั่นอู่ตี้) ทรงนับถือเทพเจ้าและเชื่อถือหมอดู พระองค์โปรดให้ขุดดินสร้างทะเล ก่อดินสร้างภูเขา ในเวลานั้นแผ่นดินเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันและไม่มีใครกล้าแข็งข้อกับพระองค์ นับแต่ครั้งราชวงศ์ฮั่นเสื่อมถอยและวุ่นวายเป็นเวลาสี่สิบห้าสิบปี ม้าไม่เคยถอดอาน ทหารไม่เคยถอดเกราะ เตียวบ้อเขียนตักเตือนว่าจักรพรรดิโจยอยขาดความรอบคอบและมโนธรรม พร่ำท่องยกย่องความมัธยัสถ์ แต่กระทำฟุ่มเฟือยเป็นสำคัญ อวดสวนหลังอันหรูหรา และสร้างถาดรองน้ำค้าง แล้วเตียวบ้อจึงเขียนทูลขอให้จักรพรรดิโจยอยมุ่งมั่นในการปราบจ๊กก๊กและง่อก๊ก ทูลว่าตนในเวลานี้อายุ 50 ปีแล้ว กังวลว่าตนอาจตายโดยไม่อาจได้ตอบแทนคุณแผ่นดิน(太子舍人張茂以吳、蜀數動，諸將出征，而帝盛興宮室，留意於玩飾，賜與無度，帑藏空竭；又錄奪士女前已嫁爲吏民妻者，還以配士，旣聽以生口自贖，又簡選其有姿首者內之掖庭，乃上書諫曰：「臣伏見詔書，諸士女嫁非士者，一切錄奪，以配戰士，斯誠權時之宜，然非大化之善者也。臣請論之。陛下，天之子也，百姓吏民，亦陛下之子也。禮，賜君子小人不同日，所以殊貴賤也。吏屬君子，士爲小人，今奪彼以與此，亦無以異於奪兄之妻妻弟也，於父母之恩偏矣。又詔書聽得以生口年紀、顏色與妻相當者自代，故富者則傾家盡產，貧者舉假貸貰，貴買生口以贖其妻；縣官以配士爲名而實內之掖庭，其醜惡者乃出與士。得婦者未必有懽心，而失妻者必有憂色，或窮或愁，皆不得志。夫君有天下而不得萬姓之懽心者，尠不危殆。且軍師在外數千萬人，一日之費非徒千金，舉天下之賦以奉此役，猶將不給，況復有宮庭非員無錄之女，椒房母后之家賞賜橫興，內外交引，其費半軍。昔漢武帝好神仙，信方士，掘地爲海，封土爲山，賴是時天下爲一，莫敢與爭者耳。自衰亂以來，四五十載，馬不捨鞍，士不釋甲，每一交戰，血流丹野，創痍號痛之聲于今未已。猶彊寇在疆，圖危魏室。陛下不兢兢業業，念崇節約，思所以安天下者，而乃奢靡是務，中尚方純作玩弄之物，炫燿後園，建承露之盤，斯誠快耳目之觀，然亦足以騁寇讎之心矣。惜乎，舍堯舜之節儉，而爲漢武之侈事，臣竊爲陛下不取也。願陛下沛然下詔，萬幾之事有無益而有損者悉除去之，以所除無益之費，厚賜將士父母妻子之飢寒者，問民所疾而除其所惡，實倉廩，繕甲兵，恪恭以臨天下。如是，吳賊面縛，蜀虜輿櫬，不待誅而自服，太平之路可計日而待也。陛下可無勞神思於海表，軍師高枕，戰士備員。今羣公皆結舌，而臣所以不敢不獻瞽言者，臣昔上要言，散騎奏臣書，以聽諫篇爲善，詔曰：『是也』，擢臣爲太子舍人；且臣作書譏爲人臣不能諫諍，今有可諫之事而臣不諫，此爲作書虛妄而不能言也。臣年五十，常恐至死無以報國，是以投軀沒身，冒昧以聞，惟陛下裁察。」) อรรถาธิบายจากเว่ย์เลฺว่ในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 3. 

จักรพรรดิโจยอยอ่านฎีกาแล้วจึงตรัสกับคนสนิทว่า "เตียวบ้อถือตนว่าเป็นคนบ้านเดียวกับเรา" แล้วจึงมีรับสั่งให้ย้ายเตียวบ้อไปอยู่หน่วยทหารม้ามหาดเล็ก (散騎 ซ่านฉี)(書通，上顧左右曰：「張茂恃鄉里故也。」以事付散騎而已。) อรรถาธิบายจากเว่ย์เลฺว่ในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 3.

 ในนิยายสามก๊ก 
ในนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14 หลังจักรพรรดิโจยอยอ่านฎีกาทัดทานของเตียวบ้อก็ทรงกริ้ว และมีรับสั่งให้นำตัวเตียวบ้อไปประหารชีวิต(時有太子舍人張茂，字彥材，亦上表切諫，叡命斬之。) สามก๊ก ตอนที่ 105.("เตียวบ้อเห็นไพร่ได้รับความลำบากนักก็ทูลห้ามพระเจ้าโจยอยว่า อย่าให้สร้างเมืองลกเอี๋ยงเลย พระเจ้าโจยอยจึงให้เอาตัวเตียวบ้อไปฆ่าเสีย")
# การให้แหล่งข้อมูลเท็จ
การให้แหล่งข้อมูลเท็จ  อาจหมายถึง 
 การให้แหล่งข้อมูลผิดโดยทั่วไปสำหรับผลงานหรือคำพูด เมื่อให้เครดิตผิดคนหรือผิดกลุ่มไม่ว่าจะทำโดยบังเอิญ ทำตามๆ กัน หรือเพราะมีข้อมูลผิดพลาด
 เหตุผลวิบัติโดยเฉพาะอย่างหนึ่ง ที่ผู้สนับสนุนอ้างแหล่งข้อมูลที่ไม่เข้าประเด็น หรือไม่มีคุณสมบัติ หรือระบุผู้แต่งไม่ได้ หรือมีอคติ หรือกุขึ้น เพื่อจะสนับสนุนข้ออ้างHumbug! The skeptic’s field guide to spotting fallacies in thinking, a textbook on fallacies. "False Attribution": p. 56.

 การระบุแหล่งที่ไม่ถูกต้อง 
คำคมบางครั้งจะระบุผู้แต่งที่มีชื่อเสียงยิ่งกว่าผู้แต่งตัวจริง 
ซึ่งทำให้คำคมมีชื่อเสียงยิ่งขึ้น แต่ผู้แต่งจริงก็จะถูกลืมเลือนไป
การระบุผู้แต่งผิดเช่นนี้ เบื้องต้นอาจใช้เป็นเหตุผลแบบมีเล่ห์เหลี่ยม โดยเฉพาะเมื่อต้องการให้น่าเชื่อถือ เพราะการระบุผู้ที่มีชื่อเสียงยิ่งกว่า ไม่ว่าจะตั้งใจหรือจำผิด ก็จะทำให้น่าเชื่อถือยิ่งขึ้น 

 เหตุผลวิบัติ 
ผู้มีเล่ห์เหลี่ยมอาจทำถึงกุแหล่งข้อมูลขึ้นเพื่อสนับสนุนข้ออ้างของตน 
เช่น ในปี2009 มีการกุสถาบันหลอกลวงคือ "Levitt Institute" ขึ้นเพื่อหลอกสื่อออสเตรเลียให้รายงานว่า ซิดนีย์เป็นเมืองที่เชื่อใจคนง่ายที่สุด

การอ้างคำพูดนอกบริบทเป็นรูปแบบหนึ่งของการให้แหล่งข้อมูลผิด
# มี่นกู้นปะโท่ดอจี้
มี่นกู้นปะโท่ดอจี้ (,) หรือ เจดีย์มี่นกู้น เป็นเจดีย์ที่สร้างไม่เสร็จในเมืองมี่นกู้น ห่างจากมัณฑะเลย์ ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือราว  ภาคซะไกง์ ตอนกลางประเทศพม่า ซากปรักหักพังนี้เป็นซากของโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่ที่พระเจ้าปดุงเริ่มสร้างในปี พ.ศ. 2333 ซึ่งเจตนาปล่อยทิ้งไว้ไม่ให้แล้วเสร็จ เจดีย์มี่นกู้นถูกมองว่าเป็นการแสดงพระราชอำนาจอันแปลกประหลาดที่รู้จักกันดีของพระเจ้าปดุง พระองค์ตั้งจุดสังเกตการณ์บนเกาะนอกเมืองมี่นกู้นเพื่อควบคุมการก่อสร้างเป็นการส่วนพระองค์Asian Historical Architecture Mingun Pahtodawgyi

 ไม่สมบูรณ์ 
พระเจ้าปดุงใช้ประโยชน์เชลยศึกจากอาระกันหลายพันคน โดยพระองค์เนรเทศผู้คนจำนวน 20,000 คน ไปยังพม่าตอนกลางเพื่อเป็นทาสทำงานก่อสร้างเจดีย์ การก่อสร้างดังกล่าวยังถูกมองว่าส่งผลกระทบอย่างหนักต่อประชาชนและรัฐ ดังนั้นจึงมีการสร้างคำทำนายเพื่อหยุดโครงการนี้ แนวทางในการสื่อความไม่พอใจนั้นมีความเป็นไปได้ว่าเป็นการใช้ไสยศาสตร์อันล้ำลึกของกษัตริย์ ตามคำทำนายที่ว่า "เมื่อเจดีย์สร้างเสร็จแล้ว บ้านเมืองจะสูญสิ้นไปด้วย"

รูปแบบหนึ่งระบุว่ากษัตริย์จะสวรรคตเมื่อโครงการเสร็จสิ้น ดังนั้นการก่อสร้างจึงถูกชะลอออกไป เพื่อป้องกันการบรรลุตามคำทำนาย และเมื่อกษัตริย์สวรรคต โครงการก็ยุติลงโดยสิ้นเชิง

เจดีย์จำลองในบริเวณใกล้เคียงรู้จักกันในชื่อเจดีย์โปนดอ ซึ่งพบเห็นได้ทั่วไปในโครงการเจดีย์ขนาดใหญ่หลายแห่ง เช่น เจดีย์ชเวดากองและเจดีย์ตะบะญุ แสดงขนาดย่อส่วนของเจดีย์ที่มีความสูงถึง 150 เมตร (490 ฟุต) อย่างไรก็ตาม สถานที่แห่งนี้ได้รับการบันทึกว่าเป็นกองอิฐที่ใหญ่ที่สุดในโลก

 สภาพปัจจุบัน 
เมื่อโครงการก่อสร้างถูกยกเลิก เจดีย์ก็มีความสูงถึง 50 เมตร หรือหนึ่งในสามของความสูงที่ตั้งใจไว้ แผ่นดินไหวเมื่อ วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2382 ทำให้เกิดรอยแตกขนาดใหญ่ด้านหน้าของโครงสร้างที่เหลือBurma:Preservation and restoration of national monuments and artifacts at selected sites, pages 5 and 9, UNESCO, Paris, 1984. เจดีย์ทำหน้าที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวมากกว่าสถานที่ทางศาสนา อย่างไรก็ตามศาลเล็ก ๆ ที่มีพระพุทธรูปยังคงมีจุดประสงค์ใช้เป็นสถานที่สักการะและนั่งสมาธิ เจดีย์โปนดอหรือแบบจำลองการสร้างเจดีย์มีให้เห็นอยู่ใกล้ ๆ

 ระฆังมี่นกู้น 

พระเจ้าปดุงยังสร้างระฆังขนาดใหญ่ที่หล่อไว้คู่กับเจดีย์ขนาดใหญ่ของพระองค์ด้วย ระฆังมี่นกู้นซึ่งมีน้ำหนัก 90 ตัน ปัจจุบันเป็นระฆังที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลก น้ำหนักของระฆังตามการวัดแบบพม่าคือ 55,555 viss (1 viss = 1.63 kg) โดยมีพยัญชนะแทนเลข 5 ในทางดาราศาสตร์และตัวเลขศาสตร์ของพม่า

 การเข้าถึง 
สามารถไปถึงมี่นกู้นได้โดยเรือเฟอร์รี่ข้ามแม่น้ำอิรวดีจากมัณฑะเลย์ และจากนั้นอาจเลือกเดินเท้าหรือเกวียนวัวจากท่าเทียบเรือริมแม่น้ำ

 คลังภาพ
# มิตูโตโย
มิตูโตโย คอร์ปอเรชั่น  เป็นบริษัทข้ามชาติผู้ผลิตเครื่องมือวัดและเทคโนโลยีมาตรวิทยาสัญชาติญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในเขตทากัตสึ นครคาวาซากิ จังหวัดคานางาวะ"Company Profile." Mitutoyo. Retrieved on May 13, 2013. "20-1, Sakado 1-Chome, Takatsu-ku, Kawasaki-shi, Kanagawa 213-8533, Japan"

ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1934 โดยเยฮัน นูมาตะ (沼田 恵範Numata Ehan)
# รถแห่ดนตรีสด
รถแห่ดนตรีสด หรือเรียกสั้น ๆ ว่า รถแห่ เป็นการแสดงรูปแบบหนึ่งที่ได้รับความนิยมในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย โดยจะดัดแปลงรถบรรทุกให้มีลักษณะรถเครื่องเสียงเคลื่อนที่ ให้สามารถแสดงดนตรีและขับร้องสดจากนักร้องนักดนตรีประจำรถแห่ เล่นตามงานประเพณีต่าง ๆ รวมถึงงานที่ได้รับการว่าจ้าง ในแต่ละท้องที่อาจเล่นเพลงที่แตกต่างกันไป เช่นอีสานตอนใต้เน้นเพลงแนวกันตรึมที่รับแนวทางมาจากฝั่งกัมพูชา ส่วนอีสานตอนกลางก็จะเน้นเล่นแนวหมอลำ ในปัจจุบันอาจมีเล่นเพลงไทยป็อปตามความนิยม

 ประวัติ 
 ภูมิหลัง 
ก่อนพุทธทศวรรษ 2520 ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย เป็นยุคที่นำเอาเครื่องดนตรีพื้นบ้านอีสานบรรเลงดนตรีทำนองพื้นบ้านเรียกว่า "ลาย" เช่น ลายเต้ย ลายลดพัดพร้าว สายสรภัญ เป็นต้น การแสดง ดนตรีลักษณะนี้มีเพียงการบรรเลงดนตรีเพียงอย่างเดียว 

จนประมาณพุทธทศวรรษ 2520 เป็นยุคที่นำเอาเครื่องดนตรีพื้นบ้านมาผสมกับเครื่องดนตรีสากลจนเป็นวงที่ใหญ่ขึ้น เช่น คีย์บอร์ด กีตาร์ เบส เป็นต้น แต่ยังคงเครื่องดนตรีพื้นบ้านอย่างพิณหรือแคน เริ่มมีการต่อสายเครื่องดนตรีกับเครื่องขยายเสียงจากแบตเตอร์รีของรถยนต์ ใช้รถเข็นแห่รอบหมู่บ้าน ยังคงบรรเลงในลักษณะทำนองพื้นบ้าน ไม่มีคำร้อง

ประมาณกลางพุทธทศวรรษที่ 2530 มีการแห่ดนตรีที่ใช้รถในการบรรเลง หรือเรียกว่า "รถแห่ซาวด์" โดยใช้รถบรรทุกขนดสี่ล้อมาบรรทุกเครื่องเสียงไว้บริเวณท้ายกระบะเชื่อมต่อระบบเข้ากับเครื่องเสียงที่ติดอยู่กับตัวรถ แต่การแห่ในยุคนี้ไม่มีการแสดงสด เป็นการเปิดเพลงผ่านลำโพง เพลงมีทั้งเพลงบรรเลงและดนตรีที่มีเนื้อร้อง รวมถึงมีการแห่ดนตรีในกิจกรรมที่มีความหลายหลายมากกว่าแต่เดิมที่เป็นพิธีทางประเพณี เช่น การแห่เพื่อโฆษณาประชาสัมพันธ์ เป็นต้น

 ยุครถแห่ดนตรีสด 
ปลายพุทธทศวรรษที่ทศวรรษที่ 2550 เป็นยุคที่นำรถแห่ดนตรีมาพัฒนาให้สามารถบรรเลงดนตรีและขับร้องสดได้บนรถ มีความแตกต่างจากเดิมคือนำรถบรรทุกขนาดใหญ่ (หกล้อ) มาเป็นบรรทุกเครื่องขยายเสียงที่มีขนาดใหญ่เท่ากับตัวรถทำให้คล้ายกับเวทีหมอลำ บรรเลงเพลงทั้งทำนองพื้นบ้านและดนตรีที่มีคำร้อง แสดงสดในงานบุญประเพณีต่าง ๆ และงานที่เจ้าภาพจ้างไปแสดงเช่น งานแต่งงาน งานขึ้นบ้านใหม่ เป็นต้น คณะรถแห่ที่ชื่อ "รถแห่ดาราทอง มิวสิก" มีสำนักงานอยู่ที่จังหวัดบุรีรัมย์ ถือเป็นคณะรถแห่ที่มีบทบาทสำคัญในวงการรถแห่

จากข้อมูลระหว่าง พ.ศ. 2559-2563 มีรถแห่ดนตรีสดมากกว่า 400 คัน 

ในช่วงฤดูฝนไม่มีงานในท้องถิ่นอีสาน รถแห่เหล่านี้จะออกนอกพื้นที่เพื่อรับงานตามเมืองใหญ่ ในพื้นที่โรงงานอุตสาหกรรม เขตปริมณฑลกับในภาคตะวันออก

 รถแห่ 
รถแห่เป็นการนำรถบรรทุก 6 ล้อ บรรทุกเครื่องขยายเสียงที่มีขนาดใหญ่ ทำรถให้คล้ายเวที มีเครื่องปั่นไฟบนรถ มีระบบแสง สี เสียง ข้างรถมีการติดลวดลายสติ๊กเกอร์ มีลายตั้งแต่ชื่อวง สัญลักษณ์ของวง ยี่ห้อเครื่องเสียงที่รถแห่เลือกใช้ ช่างหรือร้านแต่งเครื่องเสียงที่รถแห่ใช้บริการ

สมาชิกรถแห่หนึ่งคันอาจมีสมาชิกตั้งแต่ 8-12 คน ประกอบด้วย คนขับรถซึ่งโดยมากคือเจ้าของรถวงดนตรี มีนักร้องนำ มือกีตาร์ มือเบส มือกลองและมือคีย์บอร์ด และผู้ติดตาม เช่น ช่างภาพประจำวงบันทึกภาพนิ่งและวิดีโอ เพื่อเผยแพร่ทางยูทูบหรือเฟซบุ๊ก เพื่อเสริมรายได้ของวง
# เวทรักษาที่ไหนเขาใช้กันแบบนี้ ~สายฮีลพันธุ์ใหม่ใส่ไม่ยั้ง~
เวทรักษาที่ไหนเขาใช้กันแบบนี้ ~สายฮีลพันธุ์ใหม่ใส่ไม่ยั้ง~  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยคูโรกาตะ และวาดภาพประกอบโดย KeG เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ในมีนาคม พ.ศ. 2557 ทางเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ภายหลังสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรีได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลในเครือเอ็มเอฟบุ๊กส์ทั้งหมด 12 เล่มตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2559 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2563 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยเรกิ คูงายามะ ตีพิมพ์ในนิตยสารคอมพ์เอช นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2560 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 14 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอแอดด์และชินเอแอนิเมชัน ฤดูกาลแรกออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2567 โดยมีการประกาศสร้างฤดูกาลที่สองแล้ว

 ตัวละคร 

สื่อ
ไลต์โนเวล
ซีรีส์ที่เขียนโดยคุโรกาตะ เริ่มเผยแพร่ทางออนไลน์ในเดือนมีนาคม 2557 บนเว็บไซต์สำนักพิมพ์นวนิยายที่ผู้ใช้สร้างขึ้นโชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ต่อมาถูกซื้อกิจการโดยเมเดียแฟกทอรี ซึ่งได้ตีพิมพ์สิบสองเล่มพร้อมภาพประกอบโดย KeG ระหว่างเดือนมีนาคม 2016 ถึงเดือนมีนาคม 2020 ภายใต้สำนักพิมพ์ MF Books

ซีรีส์ไลต์โนเวลภาคต่อโดยผู้แต่งและนักวาดภาพประกอบคนเดียวกัน เริ่มตีพิมพ์เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2566

มังงะ
มังงะดัดแปลงพร้อมงานศิลป์วาดโดยเรกิ คูงายามะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารคอมพ์เอชของคาโดกาวะโชเต็ง เมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2560 มีการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) จำนวน 14 เล่ม ณ วันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2567 มีการจัดทำเป็นภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์ฟินิกซ์

อนิเมะ
ได้รับการประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะในระหว่างงานถ่ายทอดสดครบรอบ 8 ปี MF Books ในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2564 มีการประกาศในภายหลังว่าจะเป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ผลิตโดยสตูดิโอ Add และชินเอแอนิเมชัน และกำกับโดยทากาฮิเดะ โองาตะ เขียนบทโดยโชโงะ ยาซูกาวะ เคอิจิ ทานาเบะเป็นผู้ออกแบบตัวละคร และเอเลเมนต์การ์เดนเป็นผู้แต่งเพลง มีกำหนดออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 มกราคมถึง 30 มีนาคม พ.ศ. 2567 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และ BS11 เพลงเปิดคือ "Cure" ร้องโดย Waterweed ในขณะที่เพลงปิดคือ "Green Jade" ร้องโดย ChouCho มิวส์ คอมมิวนิเคชันได้รับลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ฤดูกาลที่สองได้รับการประกาศที่งาน Otakon ในวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2567

 รายชื่อตอน
# ธงองค์การระหว่างประเทศ
ธงองค์การระหว่างประเทศ  คือธงที่ถูกใช้งานโดยองค์การระหว่างประเทศ ได้แก่

 ทั่วโลก 

 ระหว่างทวีป 

 แอฟริกา 

 อเมริกา 

 เอเชีย 

 ยุโรป 

 โอเชียเนีย
# รี กึม-ซุก
รี กึม-ซุก หรีอ รี คึม-ซุก (หรีอ  ; 16 สิงหาคม ค.ศ. 1978 –) เป็นนักฟุตบอลชาวเกาหลีเหนือ ปัจจุบันทำหน้าที่ให้แก่สโมสรกีฬาเอพริล 25 เธอมีบทบาทสำคัญในไม่เพียงแต่สำหรับสโมสรของเธอเท่านั้น แต่ยังรวมถึงทีมชาติในการแข่งเอเชียนคัพหญิง, เอเชียนเกมส์ และฟุตบอลโลกหญิง เธอเป็นผู้ทำประตูสูงสุดให้แก่ทีมชาติเกาหลีเหนือด้วยจำนวน 40 ประตู และเป็นนักฟุตบอลหญิงที่มีผลงานมากที่สุดเท่าที่เคยมีมาของประเทศเกาหลีเหนือด้วยจำนวน 165 ประตู

 ผลงาน 
รี กึม-ซุก เริ่มอาชีพในระดับนานาชาติในการแข่งฟุตบอลโลกหญิง 1999 เมื่ออายุ 20 ปี เธอทำหน้าที่เป็นกองกลางในระหว่างการแข่งสามนัด โดยการซัพพอร์ตชิน พย็อล-ฮี ซึ่งเป็นสไตรเกอร์วัยสาวและมีความสามารถพิเศษของพวกเธอ

ในรอบ 4 ปี ทีมชาติหญิงสาธารณรัฐประชาชนเกาหลีผ่านเข้ารอบฟุตบอลโลกหญิง 2003 และรีได้ร่วมทีมกับชินซึ่งเป็นเพื่อนของเธออีกครั้ง โดยในแมตช์ที่ชนะไนจีเรีย 3 ประตูต่อ 0 เธอยิง 5 ลูก และเข้าประตู 2 ลูก แม้ว่าทีมของเธอจะไม่สามารถผ่านเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศได้ แต่เธอก็ทำหน้าที่ได้ดีมากในสองแมตช์ล่าสุดกับสวีเดนและสหรัฐ โดยยิง 6 ลูก และเข้าประตู 1 ลูก
# ธงองค์การรัฐเตอร์กิก
ธงองค์การรัฐเตอร์กิก  เดิมคือธงสภาเตอร์กิก ถูกนำมาใช้ในการประชุมสุดยอด ครั้งที่ 2 ที่จัดขึ้นที่บิชเคกในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2555 และได้รับการเชิญขึ้นเสาธงครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2555

ตัวธงนั้นมีการผสมผสานสัญลักษณ์ของสมาชิกดั่งเดิมทั้งสี่ชาติ ได้แก่ สีฟ้าอ่อนของธงชาติคาซัคสถาน ดวงอาทิตย์ของธงชาติคีร์กีซสถาน ดาวของธงชาติอาเซอร์ไบจาน และพระจันทร์เสี้ยวของธงชาติตุรกี
# การอ้างคำพูดนอกบริบท
การอ้างคำพูดนอกบริบท  เป็นเหตุผลวิบัติอรูปนัยโดยยกคำพูดออกมาแต่ไม่เอาบริบทคือคำพูดที่อยู่รอบๆ มาด้วย
เป็นการบิดเบือนความหมายเดิมที่ตั้งใจ
บริบทอาจจะถูกอย่างตั้งใจ หรือไม่ได้ตั้งใจโดยคิดว่าไม่ 
เหตุผลวิบัตินี้ต่างกับการให้แหล่งข้อมูลผิดเพราะยังให้แหล่งข้อมูลที่ถูกต้อง

การให้เหตุผลแบบยกคำพูดนอกบริบท มักจะมีรูปแบบสองอย่างคือ
เป็นการให้เหตุผลแบบหุ่นฟาง คือยกคำพูดของฝ่ายตรงกันข้ามนอกบริบทเพื่อบิดเบือนจุดยืนของฝ่ายตรงข้าม ปกติเพื่อทำคำพูดนั้นให้เป็นเรื่องง่ายหรือสุดโต่ง เพื่อให้โต้เถียงคำพูดได้ง่าย วิธีนี้สามัญในการเมือง 
เป็นการให้เหตุผลแบบอ้างผู้มีอำนาจหรือผู้เชี่ยวชาญ คือยกคำพูดของผู้มีอำนาจหรือผู้เชี่ยวชาญนอกบริบท เพื่อให้ดูเหมือนกับว่าสนับสนุนอะไรบางอย่าง

 ตัวอย่าง 
ในเยอรมนีสมัยยุคนาซี นักบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ชื่อเสียงฉาวโฉ่ Der Stürmer คือคุณยูลีอุส ชไตรเชอร์ ได้ตัดคำพูดต่างๆ มาจากคัมภีร์โบราณของยิวคือทาลมุด เพื่อให้ปรากฏว่าศาสนายิวสนับสนุนความละโมบ ระบบทาส และการฆ่ามนุษย์โดยเป็นพิธีทางศาสนา
โดยประสงค์จะให้ผู้อ่านผู้เป็นชนชั้นกรรมกรและนับถือศาสนาคริสต์เกลียดชังคนยิว
แม้จะไม่ค่อยทำอย่างประสงค์ร้ายสุดๆ เช่นนี้ แต่สื่อมวลชนในปัจจุบันก็ใช้วิธีนี้อย่างสามัญ 
มีงานศึกษาที่ได้แสดงแล้วว่า การแสดงจุดยืนผิดๆ เช่นนี้ มีผลคงยืนแม้หลังผู้รับฟังจะได้เห็นข้อความเดิมพร้อมกับบริบทที่ตัดออก

มีตัวอย่างอื่นๆ อีกรวมทั้ง
 การโต้เถียงในเรื่องรังสรรค์นิยม-วิวัฒนาการ - ชุมชนนักวิทยาศาสตร์ใช้คำนี้กับวิธีที่นักรังสรรค์นิยมให้เหตุผลแก่ข้ออ้างว่าพระเป็นเจ้าสร้างโลก"The Counter-creationism Handbook", Mark Isaak, p. 14Quote-Mining Comes to Ohio , Glenn Branch

 แพทย์ทางเลือก - หลักฐานที่สมาคมโฮมีโอพาธีบริติชได้ส่งให้แก่สภาผู้แทนราษฎรล่างของอังกฤษ ใช้ข้อสรุปของงานศึกษาทางโดยใช้คำพูดนอกบริบท เพื่อสนับสนุนประสิทธิศักย์ของการรักษาด้วยโฮมีโอพาธี เช่น ข้อสรุปของงานศึกษาหนึ่งถูกนำไประบุว่า "มีหลักฐานบ้างว่าการรักษาด้วยโฮมีโอพาธีมีประสิทธิผลดีกว่ายาหลอก" โดยไม่รวมคำพูดบริบทที่มีข้อยกเว้นดังนี้ว่า "แต่หลักฐานนี้มีกำลังน้อยเพราะวิธีการในงานทดลองมีคุณภาพต่ำ การทดลองที่มีคุณภาพทางวิธีการที่ดี มีโอกาสแสดงผลลบยิ่งกว่างานศึกษาคุณภาพต่ำ""My Response to the British Homeopathic Association" , Martin Robbins, The Lay Scientist, February 9, 2010
# ประวัติศาสตร์เซอร์เบีย
ประวัติศาสตร์เซอร์เบีย ครอบคลุมพัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของประเทศเซอร์เบียและรัฐในอดีต ตั้งแต่ยุคหินจนถึงปัจจุบัน ตลอดจนประชาชนเซอร์เบียและดินแดนที่เคยปกครองในอดีต ถิ่นที่อยู่อาศัยและการปกครองของเซอร์เบียมีความแตกต่างกันมากในแต่ละยุคสมัย และผลที่ตามมาก็คือ ประวัติศาสตร์ของเซอร์เบียถือว่ามีการเปลี่ยนแปลงเช่นเดียวกันในสิ่งที่รวมอยู่ด้วย

ชาวเซิร์บเข้ามาตั้งถิ่นฐานในคาบสมุทรบอลข่านในศตวรรษที่ 6 และ 7 โดยโดยมีรัฐที่โดดเด่นที่สุดคือราชรัฐเซอร์เบียของราชวงศ์วลาสตีมีรอวิชี ซึ่งปกครองเหนือดินแดนมอนเตเนโกร บอสเนีย แดลเมเชีย และเซอร์เบียในปัจจุบัน โดยได้พัฒนาเป็นราชรัฐภายในคริสต์ศตวรรษที่ 11 และในปี 1217 ราชอาณาจักรและคริสตจักร (คริสตจักรเซอร์เบียออร์ทอดอกซ์) ได้รับการสถาปนาขึ้นโดยราชวงศ์เนมันจิช ในปี 1345 จักรวรรดิเซอร์เบียได้รับการสถาปนาขึ้น ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรบอลข่าน ในปี 1540 เซอร์เบียกลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน 

ชาวเซิร์บจำนวนมากอพยพไปทางตอนเหนือคือราชอาณาจักรฮังการีซึ่งต่อมาได้กลายเป็นสถาปนาดินแดนเป็นเซอร์เบียวอยวอดีนา และเกิดการปฏิวัติเซอร์เบียเพื่อต่อต้านการปกครองของออตโตมันใน 1817 ถือเป็นการกำเนิดของราชรัฐเซอร์เบียhttps://www.cambridge.org/core/services/aop-cambridge-core/content/view/50460BFAFC3593FD1261D004D720474C/S0037677900125847a.pdf ซึ่งได้รับเอกราชโดยพฤตินัยใน 1867 และได้รับการรับรองอย่างสมบูรณ์จากมหาอำนาจในสนธิสัญญาเบอร์ลินเมื่อปี 1878 ต่อมาในปี 1882 เซอร์เบียได้เปลี่ยนสถานะจากราชรัฐและสถาปนาขึ้นเป็นราชอาณาจักร และได้เกิดสงครามบอลข่านในปี 1912 และ 1913 ซึ่งเซอร์เบียได้รับชัยชนะจากสงคราม ทำให้เซอร์เบียได้ยึดคืนวาร์ดาร์มาซิโดเนีย, คอซอวอและเมทอฮียา และรัชกา (ดินแดนเก่าของเซอร์เบีย) กลับคืนมา เมื่อปลายปี 1918 ด้วยความพ่ายแพ้ของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี เซอร์เบียจึงได้ขยายอาณาเขตให้ครอบคลุมภูมิภาคของอดีตเซอร์เบียวอยวอดีนาด้วย เซอร์เบียรวมเป็นหนึ่งเดียวกับรัฐอื่นๆ ของออสเตรีย-ฮังการีเข้ารวมกับรัฐสลาฟคือ รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ ซึ่งราชอาณาจักรเซอร์เบียเข้าร่วมสหภาพเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 1918 และประเทศนี้ได้รับการตั้งชื่อว่าราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน 

เซอร์เบียได้บรรลุเขตแดนในปัจจุบันเมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อเป็นดินแดนภายในสหพันธ์สาธารณรัฐประชาชนยูโกสลาเวีย (ประกาศในเดือนพฤศจิกายน 1945) หลังจากการล่มสลายของยูโกสลาเวียและเกิดสงครามในคริสต์ทศวรรษ 1990 เซอร์เบียก็กลายเป็นรัฐเอกราชอีกครั้งในวันที่ 5 มิถุนายน 2006 หลังจากการล่มสลายของสหภาพกับมอนเตเนโกร
อ้างอิง
# ธงเครือรัฐเอกราช
ธงเครือรัฐเอกราช  ถูกนำมาใช้งานครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539 โดยธงแสดงให้เห็นถึงภาพดวงอาทิตย์สีเหลืองบนผืนธงสีน้ำเงินเข้ม ตรงกลางมีเสาตั้งตรงหนึ่งอัน และแขนงจากเสาเป็นทรงโค้งโอบรอบดวงอาทิตย์ ซึ่งการออกแบบธงนี้สื่อความหมายถึงสัญลักษณ์ของความปรารถนาที่จะเป็นหุ้นส่วนอย่างเท่าเทียม ความสามัคคี สันติภาพ และความมั่นคง

 ประวัติ 
ในการประชุมของเครือรัฐเอกราชเมื่อต้นปี พ.ศ. 2537 ได้มีการประกาศการแข่งขันออกแบบธงและสัญลักษณ์สำหรับเครือรัฐเอกราช โดยผู้ชนะการแข่งขันครั้งนั้นคือ Alexander Wasiljewitsch Grigorjew จากเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก โดยการออกแบบของเขาถูกนำเสนอเข้าสู่ที่ประชุมในวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2537 และคณะมนตรีได้รับช่วงมาดำเนินการออกแบบต่อจนกระทั่งได้แบบที่นำมาประกาศใช้อย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ตาม ก็ได้มีการนำธงและตราสัญลักษณ์ดังกล่าวมาใช้งานก่อนการประกาศใช้อย่างเป็นทางการแล้ว

 อดีตธง 
ก่อนที่จะมีการประกาศใช้งานธงปัจจุบัน มีการใช้งานธงชั่วคราวที่มีตัวอักษร "C.I.S." ปรากฎบนพื้นหลังสีขาว ใช้งานในกิจกรรมต่าง ๆ เช่น การแข่งขันกีฬาที่ทีมจากเครือรัฐเอกราชเข้าแข่งขันแทนที่สหภาพโซเวียตหากทีมของสหภาพโซเวียตเข้ารอบ แต่ไม่เคยได้ถูกใช้งานจนกระทั่งสหภาพโซเวียตล่มสลายลง

 การรับรองตามกฎหมาย 
ธงเครือรัฐเอกราชได้ถูกระบุไว้ใน มติว่าด้วยธรรมนูญว่าด้วยธงเครือรัฐเอกราช Decision on the Statute on the Flag of the Commonwealth of Independent States ซึ่งถูกเขียนขึ้น ณ มอสโกเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 ตรงกับวันที่ประกาศใช้อย่างเป็นทางการ ด้วยต้นฉบับเพียงภาษาเดียวคือภาษารัสเซีย ซึ่งในมาตรา 1 ได้ระบุเอาไว้ว่า

 ธรรมนูญว่าด้วยธงเครือรัฐเอกราช 
ธรรมนูญว่าด้วยธงเครือรัฐเอกราช ธงของเครือรัฐเอกราช (ต่อไปนี้จะเรียกว่าธงเครือรัฐ) จะต้องเป็นสัญลักษณ์ของเครือรัฐเอกราช (ต่อไปนี้จะเรียกว่าเครือรัฐ) และจะต้องประกอบไปด้วยสีน้ำเงินเข้มที่ทำมุมฉาก ตรงกลางเป็นรูปสีขาวที่ประกอบขึ้นเป็นแท่งแนวตั้ง โดยแยกจากส่วนบนของรูปไปทางขวาและซ้ายอย่างสมมาตรเพื่อสร้างองค์ประกอบในรูปของวงแหวนที่มีจุดศูนย์กลางร่วมกัน ขยายขึ้นไปทางด้านบนและโค้งมน ในขณะที่ความยาวและความกว้างลดลงมาจากสมมาตรออกไปทางขอบ ส่วนบนของการออกแบบเป็นวงกลมสีทอง ล้อมรอบด้วยองค์ประกอบที่เป็นรูปวงแหวน

การออกแบบดังกล่าวเป็นสัญลักษณของความปรารถนาที่จะเป็นหุ้นส่วนที่เสมอภาค ความสามัคคี สันติภาพ และเสถียรภาพ

สัดส่วนความกว้างของธงต่อความยาวต้องเป็น 1:2
# วัดหงษ์ปิยาราม
วัดหงษ์ปิยาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหงษ์เจริญ อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 21 ไร่ ส.ค.1 เลขที่ 58

วัดหงษ์ปิยาราม เดิมชื่อว่า วัดตาหงษ์  ได้มีเรื่องเล่าสืบเนื่องกันมาว่าวัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2436 โดยนายหงษ์ หัวหน้าทหาร ซึ่งได้รับสั่งจาก พระยาชุมพร ให้นำทหาร 500 คน มาตั้งฐานที่มั่นที่บ้านปากด่าน (ทัพต้นไทร) ในท้องที่หมู่ 4 ตำบลสลุย (ปัจจุบันเป็นตำบลหงษ์เจริญ) นายหงษ์เป็นผู้ริเริ่มสร้างวัด และได้นิมนต์พระโสมมาอยู่เป็นรูปแรก และได้ทำการอุปถัมภ์มาตลอด จนเมื่อหลวงปู่โสมมรณภาพลง วัดตาหงษ์ ก็มีเจ้าอาวาสสืบต่อกันมาตามลำดับ จนถึงสมัย พระอธิการหนู อินทสุวณฺโณ เมื่อท่านชราภาพลง ท่านได้ตาบอด หลวงพ่อเปียก ปทุโม เจ้าอาวาสวัดนาสร้าง ซึ่งเป็นเจ้าคณะตำบลสมัยนั้น ได้มาช่วยสร้างเสนาสนะต่าง ๆ ภายในวัด และพัฒนาวัดจนเรื่อยมา ถึงปี พ.ศ.2498 พระอธิการหนู อินทสุวณฺโณ ได้มรณภาพลง หลวงพ่อเปียก ปทุโม ก็รับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดหงษ์ปิยารามต่อ และอยู่ที่นั่นจนมรณภาพ เมื่อปี พ.ศ.2505 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2497 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อ พ.ศ. 2516ในสมัยหลวงพ่อจรูญ เขมจาโร

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยชั้นเดียว ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยจัตุรมุข 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง วิหารจตุรมุขบูรพาจารย์พ่อปู่โสม หลวงพ่อเปียก และหลวงพ่อจรูญ และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ขนาดหน้าตักกว้าง 24 นิ้ว สูง 36 นิ้ว

รายนามเจ้าอาวาส
 พระอธิการโสม ปฐมเจ้าอาวาส
 พระอธิการอ่อน
 พระอธิการเชื้อ
 พระอธิการซ่าน
 พระอธิการหนู อินทสุวณฺโณ มรณภาพเมื่อ พ.ศ.2498 
 พระครูอนุกูลกิจการี (เปียก ปทุโม) พ.ศ.2498 ถึง 2505
 พระครูวิจิตรกิจาทร (จรูญ เขมจาโร) พ.ศ.2505 ถึง พ.ศ.2546
 พระครูปิยหังสธรรมรัต (ประจวบ สิริธมฺโม) พ.ศ.2546 ถึงปัจจุบัน