wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ไคเก
thumb|right|200px|พระโพธิสัตว์ไม้สร้างประกอบด้วยแล็กเกอร์ ทอง ทองแดง และคริสตัล (wooden bodhisattva statue with lacquer, gold, copper, and crystal) โดยไคเก

ไคเก  เป็นบึสชิ (Busshi; ประติมากรผู้สร้างพระพุทธรูป) ชาวญี่ปุ่น ที่มีชีวิตอยู่ในช่วงยุคคามากูระ เป็นที่รู้จักควบคู่กับอึงเก (Unkei) ศิลปะแบบที่ไคเกสร้างนั้นเรียกว่าศิลปะแบบ เค-ฮา (Kei-ha; ศิลปะเค-Kei school) ไคเกเป็นที่รู้จักจากฝีมือในการรังสรรค์งานที่เหมือนจริง สวยงาม อ่อนช้อย ประณีต และเป็นผู้ที่ฉลาดหลักแหลม ผลงานส่วนใหญ่ของเขามีความสูงอยู่ที่สามชากึ (shaku) และงานของเขาที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบันนั้นถือว่ามีอยู่มาก

 งานสำคัญ 
พระอมิตภพุทธเจ้าสามองค์แห่ง วัดโจโดะในโอโนะ (1195) - สมบัติประจำชาติญี่ปุ่น (National Treasure of Japan) และเป็นงานชิ้นที่สำคัญที่สุดของเขา สูง: 24.6 ฟุต
ฮะจิมัง (Hachiman) ใน วัดโทได (1201) - สมบัติประจำชาติญี่ปุ่น
Nio(Agyō) ใน วัดโทได (1203) - สมบัติประจำชาติญี่ปุ่น งานผลิตร่วมกับ Unkei และอีก 13 ผู้ช่วย
มหามยุรี (Mahamayuri) ใน วัดคิงปูเซ็ง (1200) - สมบัติวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่น (Important Cultural Property of Japan)
พระศรีอารย์ ใน วัดซังโบอิน (1192) - สมบัติวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่น
พระไวโรจนพุทธเจ้า ใน ศาลเจ้าอิชิยามะ-เดระ (1194) - สมบัติวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่น
# พระราชพุทธิวรคุณ (เจเรมี ชาร์ลี จูเลียน อมโร)
พระราชพุทธิวรคุณ มีนามเดิมว่า เจเรมี ชาร์ลส์ จูเลียน ฮอร์เนอร์ (เกิด 2 กันยายน พ.ศ. 2499)เป็นเจ้าอาวาสวัดอมราวดี เริ่มต้นการฝึก กรรมฐาน โดยได้รับแรงบันดาลใจจากสายพระป่าในประเทศไทย และเป็นศิษย์ของพระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท)

 สมณศักดิ์ 
 5 ธันวาคม พ.ศ. 2558 พระวิเทศพุทธิคุณราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์พระสงฆ์ในต่างประเทศ, เล่ม 132, ตอนที่ 33 ข, 4 ธันวาคม 2558, หน้า 56
 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 พระราชพุทธิวรคุณ วิบูลศาสนกิจจาทร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ , เล่ม 132, ตอนที่ 40 ข, 28 กรกฎาคม 2562, หน้า 13

 บรรณานุกรม 
Tudong: The Long Road North (1984, English Sangha Trust)
Silent Rain (1994, Amaravati Publications)
Words of Calm and Friendship – by Ajahn Pasanno & Ajahn Amaro (1999, Abhayagiri Monastery)
The Pilgrim Kamanita: A Legendary Romance – by Karl Gjellerup,  Ajahn Amaro ed. (1999, Amaravati Publications)
The Dhamma and the Real World – by Ajahn Pasanno & Ajahn Amaro (2000, Abhayagiri Monastery)
Broad View, Boundless Heart – by Ajahn Pasanno & Ajahn Amaro (2001, Abhayagiri Monastery)
Food for the Heart – by Ven. Ajahn Chah; Introduction by Ajahn Amaro (2002, Wisdom Publications)
Small Boat, Great Mountain: Theravadin Reflections on the Natural Great Perfection (2003, Abhayagiri Monastery)
Who Will Feed the Mice? (2004, Abhayagiri Monastery)
The Sound of Silence – by Ven. Ajahn Sumedho; Introduction by Ajahn Amaro (2007, Wisdom Publications)
Rugged Interdependency (2007, Abhayagiri Monastery)
Like a River – by Ajahn Pasanno, Ajahn Amaro et al. (2008, Patriya Tansuhaj)
 The Island: An Anthology of the Buddha’s Teachings on Nibbāna  (2009, Abhayagiri Monastery) – by Ajahn Pasanno & Ajahn Amaro
Rain on the Nile (2009, Abhayagiri Monastery)
The Long Road has Many a Turn – by Nick Scott with Ajahn Amaro (2013, Amaravati Publications)
thumb|left|Ajahn Amaro at the City of Ten Thousand Buddhas in September 2007
thumb|left|Ajahn Amaro in California with Franklyn, organiser of the 2007 Buddhist Bicycle Pilgrimage
# เหตุน้ำมันดีเซลรั่วไหลที่โนริลสค์ พ.ศ. 2563
เหตุน้ำมันดีเซลรั่วไหลที่โนริลสค์ เป็นภัยพิบัติทางอุตสาหกรรมที่เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 29 พฤษภาคม 2020 เมื่อแทงก์เก็บเชื้อเพลิงในโรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนหมายเลขสามของโนริลสค์-ไตมูร์ เอเนอร์จี (Norilsk-Taimyr Energy) ซึ่งเจ้าของคือ  Nornickel เกิดถล่มลงมา ทำให้น้ำมันดีเซล 21,000 ลูกบาศก์เมตร (17,500 ตัน) รั่วไหลท่วมลงไปในแม่น้ำในพื้นที่ ประธานาธิบดีรัสเซีย วลาดีมีร์ ปูติน ได้ประกาศสถานะเร่งด่วน เหตุการณ์นี้ได้รับการขนานนามว่าเป็นเหตุน้ำมันรั่วไหลที่เลวร้ายที่สุดเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์รัสเซียสมัยใหม่

สาเหตุ
น้ำมันดีเซลนั้นใช้เป็นเชื้อเพลิงสำรอง (backup fuel) ของโรงไฟฟ้าพลังความร้อนผสมถ่านหินของโนริลสค์-ไตมูร์ เอเนอร์จี (Norilsk-Taimyr Energy; NTEK) แทงก์เก็บน้ำมันดีเซลนั้นถล่มลงมาหลังพื้นเพอร์มาฟรอสต์ซึ่งสร้างแทงก์ไว้ด้านบนเริ่มที่จะละลายและนุ่มลง บริษัท Nornickel ระบุว่า: "เนื่องจากการทรุดตัวอย่างฉับพลันของฐานซึ่งใช้งานมาเป็นเวลากว่า 30 ปีโดยปราศจากปัญหา แทงก์เก็บเชื้อเพลิงดีเซลจึงได้รับความเสียหาย อันส่งผลให้เกิดน้ำมันรั่วไหลออกมา" 

พื้นที่กว่า  ได้รับผลกระทบทันทีหลังน้ำมันรั่วไหล ตามด้วยแม่น้ำอัมบาร์นายา (Ambarnaya) และดัลดีคาน (Daldykan) ซึ่งอยู่ใกล้กัน ทำให้พื้นที่กว่า 350 ตารางกิโลเมตร เกิดการปนเปื้อน ความพยายามในการทำความสะอาดนั้นได้ถูกมองว่าจะเป็นไปอย่างยากลำบาก เนื่องด้วยพื้นที่นั้นไม่มีถนนเข้าถึงและแม่น้ำก็ตื้นเกินกว่าที่จะแล่นเรือเข้าไปได้ ค่าใช้จ่ายแก้ปัญหาระดับเร่งด่วนนี้ประมาณการณ์ไว้ที่ 10 พันล้านรูเบิล (US$146 ล้าน) และค่าใช้จ่ายในการทำความสะอาดที่ 100 พันล้านรูเบิล (US$1.5 พันล้าน) ซึ่งอาจใช้เวลา 5 ถึง 10 ปีในการทำความสะอาดทั้งหมด,
# แม่เจ้าศรีโสภา
แม่เจ้าศรีโสภา เป็นพระธิดาในพระยาวังขวา (เจ้าคำเครื่อง ณ น่าน) ประสูติแต่เจ้านางภูคา และเป็นพระนัดดา (หลานปู่)ใน พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดชฯ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 63 และเป็นอัครชายาในเจ้ามหาพรหมสุรธาดา เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 64 แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์

 พระประวัติ 

แม่เจ้าศรีโสภาอัครชายา เป็นพระธิดาในพระยาวังขวา (คำเครื่อง ณ น่าน) พระยาวังขวานครเมืองน่าน (เจ้าคำเครื่อง ผู้เป็นพระโอรสในพระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 63 กับแม่เจ้ายอดหล้าอัครราชเทวี (ชายาองค์ที่ 1) ประสูติแต่เจ้านางอุษา (บางแห่งระบุว่าเป็น เจ้านางภูคา ณ น่าน) ต่อมาในปี พ.ศ. 2409 ได้วิวาหมงคลเสกสมรสกับเจ้าน้อยมหาพรหม ณ น่าน (ภายหลังได้เป็น เจ้ามหาพรหมสุรธาดาฯ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 64) ผู้เป็นพระโอรสในเจ้าอนันตวรฤทธิเดชฯ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 62 กับแม่เจ้าขอดแก้วราชเทวี (ชายาองค์ที่ 2) แม่เจ้าศรีโสภาอัครชายา ประสูติกาลพระโอรสพระธิดากับเจ้ามหาพรหมสุรธาดาฯ รวมทั้งสิ้น 8 องค์ และได้ถึงแก่กรรมตั้งแต่เยาว์วัยไป 4 องค์ ที่เหลือมีรายพระนามตามลำดับ ดังนี้

 เจ้าน้อยยานนท์ ณ น่าน
 เจ้านางบัวเขียว ณ น่าน 
 เจ้าน้อยขัตติยศ ณ น่าน
 เจ้าน้อยหมอกฟ้า ณ น่าน

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้น จตุตถจุลจอมเกล้า (จ.จ.) (ฝ่ายใน) (วิสามัญสมาชิกาจตุตถจุลจอมเกล้า) แด่แม่เจ้าศรีโสภาชายาในเจ้าอุปราช (น้อยมหาพรหม ณ น่าน) เจ้าอุปราชนครเมืองน่านราชกิจจานุเบกษา พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เมื่อวันที่ ๒๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๔๙ เล่ม ๒๓ ตอนที่ ๓๕ หน้า ๘๙๓

ถึงแก่อนิจกรรม

แม่เจ้าศรีโสภาอัครชายา ได้ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อปี พ.ศ. 2467 (นับปีใหม่วันที่ 1 เมษายน) ในบันทึกความทรงจำของนายสำราญ จรุงจิตรประชารมย์ มหาดเล็กในเจ้ามหาพรหมสุรธาดาฯ กล่าวถึงงานศพแม่เจ้าศรีโสภาว่า 

พระราชทานเพลิงศพ

วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2468 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพนักงานจัดหีบเพลิงส่งไปพระราชทานเพลิงพระศพ แม่เจ้าศรีโสภาอัครชายา (จ.จ.) (ชายาองค์ที่ 1) ในเจ้ามหาพรหมสุรธาดาฯ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 64 ณ สุสานหลวงดอนไชย อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน โดยได้พระราชทานเงิน 1,000 สตางค์ ผ้าขาว 2 พับ กับเครื่องกัณฑ์เทศน์เปนพิเศษเครื่องหนึ่งราชกิจจานุเบกษา ส่งหีบเพลิงไปพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ ๒๐ กันยายน พ.ศ. ๒๔๖๘ เล่ม ๔๒ หน้า ๑๙๓๘

 ราชโอรส/ธิดา 

แม่เจ้าศรีโสภาอัครชายา และเจ้ามหาพรหมสุรธาดา เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 64 ทรงมีราชโอรส/ราชธิดา ร่วมกัน 4 องค์ ได้แก่

 เจ้าสุริยวงศ์ (น้อยอินทนนท์ ณ น่าน)
 เจ้านางบัวเขียว สมรสกับ เจ้าราชวงศ์ (สุทธิสาร ณ น่าน)
 เจ้าบุรีรัตน์ (ขัติยศ ณ น่าน) สมรสกับ เจ้านางจันทรประภา ณ น่าน
 เจ้าราชบุตร (หมอกฟ้า ณ น่าน) สมรสกับ เจ้านางบุญสม ณ น่าน

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 

(ฝ่ายใน)ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๒๓ ตอนที่ ๓๕ หน้า ๘๙๓, ๒๕ พฤศจิกายน ร.ศ. ๑๒๕

 ราชตระกูล
# ปุซเกิซมัซ
ปุซเกิซมัซ (, ย่อมาจาก ปูซัตเกอเซฮาตันมาชารากัต - ) หมายถึงคลินิกชุมชนที่รัฐบาลมอบอำนาจดำเนินการซึ่งตั้งอยู่กระจายทั่วประเทศอินโดนีเซีย ดูแลโดยกระทรวงสาธารณสุขอินโดนีเซีย และให้บริการสุขภาพแก่ประชาชนในระดับตำบล (sub-district level) แนวคิดนี้ออกแบบเริ่มต้นโดยเก.อา. ซีวาเบ็ซซี (G.A. Siwabessy) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขคนแรก โปรแกรมสุขภาพชุมชนและสุขภาพแบบป้องกัน (preventive) เป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยขับเคลื่อนบริการสุขภาพในประเทศอินโดนีเซีย ในปี ค.ศ. 2014 ทั่วประเทศอินโดนีเซียมีปุซเกิซมัซอยู่ 9,718 แห่งทั่วประเทศ

บริการสุขภาพชุมชนในประเทศอินโดนีเซียนั้นบริหารจัดการด้วยระบบสามระดับ (three-tier system) โดยมีปุซเกิซมัซเป็นระดับบนสุด มีเจ้าหน้าที่และแพทย์ประจำการ และให้บริการสุขภาพมารดาและบุตร, การรักษาผู้ป่วยนอกทั่วไป และบริการสุขภาพแบบป้องกัน, บริการก่อนและหลังคลอด, การสร้างภูมิคุ้มกัน และการควบคุมโรคติดต่อ บริการทางคลินิกเฉพาะทางนั้นมักมีบริการในศูนย์แพทย์ที่มีขนาดใหญ่กว่านี้

ปุซเกิซมัซมีอยู่ด้วยกันสองประเภท คือประเภทที่มีเตียงกับไม่มีเตียง ปุซเกิซมัซที่ไม่มีเตียงมักเป็นศูนย์รักษาผู้ป่วยนอกสาธารณะในระดับทั่วไป และมักปิดบริการหลังช่วงเที่ยง และมีแนวโน้มจะไม่เปิดหรือไม่พร้อมรับมือเหตุฉุกเฉินนอกเวลาคลินิก ศูนย์รูปแบบนี้มักมีเพียง บีดัน  คือพยาบาล และแพทย์ทั่วไปซึ่งให้บริการการแพทย์ป้องกันและรักษาทั่วไป 18 ประการ อันรวมถึงการแพทย์ก่อนคลอด (Antenatal) และการวางแผนครอบครัว อย่างไรก็ตามปุซเกิซมัซรูปแบบนี้มักมีปัญหามากมาย เนื่องด้วยมักส่งต่อผู้ป่วยไปยังศูนย์แพทย์ที่สูงกว่าและมีความพร้อมกว่าแทน หากมีผู้ป่วยฉุกเฉิน เจ้าหน้ามีแนวโน้มจะส่งต่อไปยังศูนย์แพทย์ระดับสูงกว่าเลยทันทีโดยไม่แม้แต่จะพยายามให้การปฐมพยาบาลหรือเตรียมผู้ป่วยสำหรับการส่งต่อ

ดูเพิ่ม
 สาธารณสุขในประเทศอินโดนีเซีย
 บริการสุขภาพในประเทศอินโดนีเซีย
# กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
การแข่งขันแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 20 กันยายน - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2531 จัดขึ้นที่สนาม ซึ่งการแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 282 คน จาก 15 ประเทศ

 ปฏิทินการแข่งขัน 

 การคัดเลือก 

 ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน 
  (men:14 women:0)
  (men:0 women:12)
  (men:0 women:14)
  (men:14 women:15)
  (men:13 women:0)
  (men:14 women:0)
  (men:15 women:0)
  (men:15 women:0)
  (men:0 women:15)
  (men:14 women:12)
  (men:14 women:15)
  (men:15 women:0)
  (men:14 women:0)
  (men:14 women:14)
  (men:15 women:14)
(*) NOTE: There are only players counted, which participated in one game at least.

 สรุปเหรียญรางวัล

 ตารางสรุปเหรียญ 

 ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 

 Men   Vyacheslav AtavinIgor ChumakValeri GopinAleksandr KarshakevichAndrey LavrovYuri NesterovVoldemaras NovickisAleksandr RymanovKonstantin SharovarovYuri ShevtsovGeorgi SviridenkoAleksandr TuchkinAndrey TyumentsevMikhail Vasilev Choi Suk-jaeKang Jae-wonKim Jae-hwanKoh Suk-changLee Sang-hyoLim Jin-sukNoh Hyun-sukOh Young-kiPark Do-hunPark Young-daeShim Jae-hongShin Young-sukYoon Tae-il Mirko BašićJožef HolpertBoris JarakSlobodan KuzmanovskiMuhamed MemićAlvaro NačinovićGoran PerkovacZlatko PortnerIztok PucRolando PušnikMomir RnićZlatko SaračevićIrfan SmajlagićErmin VelićVeselin Vujović Women   Han Hyun-sookKi Mi-sookKim Choon-ryeKim Hyun-meeKim Kyung-soonKim Myung-soonLee Ki-soonLim Mi-kyungShon Mi-NaSong Ji-hyunSuk Min-heeSung Kyung-hwa Kjerstin AndersenBerit DigreMarte EliassonSusann GoksørTrine HaltvikHanne HeghHanne HognessVibeke JohnsenKristin MidthunKarin PettersenKarin SingstadAnnette SkotvollIngrid SteenHeidi SundalCathrine Svendsen Natalya AnisimovaMaryna Bazhanova Tatyana DzhandzhgavaElina GusevaTetyana HorbLarysa KarlovaNatalya LapitskayaSvitlana MankovaNataliya MatryukNatalya MorskovaOlena NemashkaloNataliya RusnachenkoOlha SemenovaYevheniya TovstohanZinaida Turchyna
# กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
การแข่งขันปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 18-22 กันยายน พ.ศ. 2531 จัดขึ้นที่สนาม ซึ่งการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 2 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 65 คน จาก 26 ประเทศ

 ปฏิทินการแข่งขัน 

 การคัดเลือก 

 ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

 สรุปเหรียญรางวัล

 ตารางสรุปเหรียญ 

 ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 

IndividualTeam János MartinekAttila MizsérLászló Fábián Carlo MassulloDaniele MasalaGianluca Tiberti Richard PhelpsDominic Mahony Graham Brookhouse
# กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การแข่งขันปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม Coto Equestrian Center ซึ่งการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 2 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 52 คน จาก 18 ประเทศ

 ปฏิทินการแข่งขัน 

 การคัดเลือก 

 ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน 

 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 

 สรุปเหรียญรางวัล

 ตารางสรุปเหรียญ 

 ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 

IndividualTeamDaniele MasalaPier Paolo CristoforiCarlo MassulloMichael StormRobert Gregory LoseyDean GleneskPaul FourDidier BoubeJoël Bouzou
# รายชื่อตอนในเดอะทอมแอนด์เจอร์รีโชว์ (พ.ศ. 2557)
รายชื่อตอนทั้งหมดในเดอะทอมแอนด์เจอร์รีโชว์ (พ.ศ. 2557)

 ภาพรวมของซีรีส์ 

 ตอน 

ฤดูกาลที่ 1 (2014-16)
{| class="wikitable plainrowheaders" style="width:100%; margin:auto; background:#fff;"
! scope="col" style="background:#F9F30A; color:#000000;" width="40px" |ลำดับ
! scope="col" style="background:#F9F30A; color:#000000;" width="40px" |ตอนที่
! scope="col" style="background:#F9F30A; color:#000000;" |ชื่อตอน
! scope="col" style="background:#F9F30A; color:#000000;" |กำกับโดย
! scope="col" style="background:#F9F30A; color:#000000;" |เนื้อเรื่องโดย
! scope="col" style="background:#F9F30A; color:#000000;" |วันที่ออกอากาศ
|-

ฤดูกาลที่ 2 (2016-18)

ฤดูกาลที่ 3 (2019)

ฤดูกาลที่ 4
# กงเป่าจีติง
กงเป่าจีติง  หรือ ไก่กังเปา เป็นอาหารจีนชนิดหนึ่งที่ถูกปรุงด้วยการผัด มีรสเผ็ด ซึ่งถูกทำด้วยก้อนเนื้อไก่เท่าลูกบากศ์ ถั่วลิสง ผัก (แบบดั้งเดิมจะใส่เพียงแค่ต้นหอมเท่านั้น) และพริก อาหารจานแบบคลาสสิคในอาหารเสฉวน มีต้นกำเนิดในมณฑลเสฉวน ทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน และรวมถึงพริกไทยเสฉวน แม้ว่าอาหารจานนี้จะพบอยู่ทั่วประเทศจีน ในภูมิภาคต่าง ๆ มักจะมีความเผ็ดที่น้อยกว่าอาหารจานที่ทำขายในมณฑลเสฉวน ไก่กังเปายังเป็นอาหารจานหลักของอาหารจีนแบบตะวันตกอีกด้วย

ประวัติ
thumb|ติง เป่าเจิน เจ้าหน้าที่แห่งราชวงศ์ชิงที่มณฑลเสฉวน
thumb|ไก่กังเปาฉบับมณฑลอานฮุย เสิร์ฟบนหม้อเหล็ก

เชื่อกันว่าอาหารนี้ตั้งชื่อตามติง เป่าเจิน (1820–1886) เจ้าหน้าที่และผู้ว่าการมณฑลเสฉวนสมัยราชวงศ์ชิงตอนปลาย เขาดำรงตำแหน่งที่มีชื่อว่า Taizi Shaobao ซึ่งเป็นหนึ่งใน กงเป่า 

ในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม อาหารนี้กลายเป็นความไม่ถูกต้องทางการเมืองเพราะชื่อที่มีส่วนเกี่ยวกับระบบจักรวรรดิ ทำให้กลุ่มนิยมเหมาเปลี่ยนชื่ออาหารนี้เป็น "ไก่เผ็ด"  ก่อนที่จะกลับไปเป็นชื่อเดิมในคริสต์ทศวรรษ 1980 ภายใต้การปฏิรูปของเติ้ง เสี่ยวผิง
# ล่าจื่อจี
ล่าจื่อจี  เป็นอาหารประจำมณฑลเสฉวน เป็นอาหารประเภทผัดซึ่งประกอบด้วยเนื้อไก่หมักแล้วทอด พริกแห้งเสฉวน โต้วป้านเจี้ยง (เครื่องปรุงรสที่ทำจากถั่วปากอ้าหมักดองกับพริก) พริกไทยเสฉวน กระเทียม และขิง

เรามักจะโรยหน้าตกแต่งอาหารจานนี้ด้วยเมล็ดงาคั่วและต้นหอมหั่นท่อน ผู้รับประทานจะใช้ตะเกียบเพื่อเลือกหยิบชิ้นเนื้อไก่ออกมา เหลือเพียงพริกไว้ในถ้วยชาม

ล่าจื่อจีมีต้นกำเนิดอยู่ใกล้กับเกอเล่อชานในเมืองฉงชิ่ง ที่ซึ่งภัตตาคารจะใช้ไก่ขนาดเล็กที่เลี้ยงแบบปล่อยตามธรรมชาติ (free-range) จากฟาร์มใกล้เคียง เนื้อไก่เหล่านี้กลายเป็นสินค้าส่งออกที่มีเอกลักษณ์จากเกอเล่อชาน
# กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การแข่งขันแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคม - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนามไททันยิม ซึ่งการแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 259 คน จาก 14 ประเทศ

 ปฏิทินการแข่งขัน 

 การคัดเลือก 

 ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน 
  (men:15 women:0)
  (men:0 women:15)
  (men:0 women:13)
  (men:14 women:0)
  (men:15 women:13)
  (men:15 women:0)
  (men:15 women:0)
  (men:15 women:0)
  (men:15 women:13)
  (men:15 women:0)
  (men:15 women:0)
  (men:15 women:0)
  (men:14 women:13)
  (men:14 women:15)
(*) NOTE: There are only players counted, which participated in one game at least.

 สรุปเหรียญรางวัล

 ตารางสรุปเหรียญ 

 ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 

 Men   Zlatan ArnautovićMirko BašićJovica ElezovićMile IsakovićPavle JurinaMilan KalinaSlobodan KuzmanovskiDragan MladenovićZdravko RađenovićMomir RnićBranko ŠtrbacVeselin VujovićVeselin VukovićZdravko Zovko Jochen FraatzThomas HappeArnulf MeffleRüdiger NeitzelMichael PaulDirk RauinSiegfried RochMichael RothUlrich RothMartin SchwalbUwe SchwenkerThomas SpringelAndreas ThielKlaus WöllerErhard Wunderlich Mircea BedivanDumitru BerbeceIosif BoroşAlexandru BuliganGheorghe CovaciuGheorghe DogărescuMarian DumitruCornel DurăuAlexandru FölkerNicolae MunteanuVasile OpreaAdrian SimionVasile StîngăNeculai VasilcăMaricel Voinea Women    Svetlana AnastasovskaAlenka CudermanSvetlana Dašić-KitićSlavica ĐukićDragica ĐurićMirjana ĐuricaEmilija ErčićLjubinka JankovićJasna Kolar-MerdanLjiljana MugošaSvetlana MugošaMirjana OgnjenovićZorica PavićevićJasna PtujecBiserka Višnjić Han Hwa-SooJeong Hyoi-SoonJeung Soon-BokKim Choon-RyeKim Kyung-SoonKim Mi-sookKim Ok-HwaLee Soon-EiLee Young-JaShon Mi-NaSung Kyung-HwaYoon Byung-SoonYoon Soo-Kyung Chen ZhenGao Xiumin He JianpingLi LanLiu LipingLiu YumeiSun XiulanWang LinweiWang MingxingWu XingjiangZhang WeihongZhang PeijunZhu Juefeng
# นิโคลา สเตอร์เจียน
นิโคลา เฟอร์กูสัน สเตอร์เจียน  เป็นนักการเมืองชาวสกอต ปัจจุบันดำรงตำแหน่งมุขมนตรีสกอตแลนด์คนที่ 5 และเป็นหัวหน้าพรรคชาติสกอตถือเป็นสตรีคนแรกที่ได้ดำรงตำแหน่งทั้งสอง สเตอร์เจียนเป็นสมาชิกรัฐสภาสกอตตั้งแต่ปีค.ศ. 1999

เธอจบการจบการศึกษานิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยกลาสโกว์ และทำงานเป็นทนายความที่ปรึกษาในนครกลาสโกว์ ภายหลังได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกรัฐสภาสกอต เธอได้ทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีเงาของกระทรวงศึกษาธิการ, กระทรวงสาธารณสุข และกระทรวงยุติกรรม ตามลำดับ ต่อมาในปีค.ศ. 2004 ทางพรรคชาติสกอตประกาศให้เธอเป็นหนึ่งในผู้ชิงตำแหน่งหัวหน้าพรรค หลังจากการลาออกของจอห์น สวินนีย์ แต่เธอก็ถอนตัวเพื่อเปิดทางให้แก่นายอเล็กซ์ ซัลมอนด์ ต่อมาเมื่อพรรคภายใต้นายซัลมอนด์ชนะการเลือกตั้งในปี 2007 ซัลมอนด์ได้ดำรงตำแหน่งมุขมนตรีสกอตแลนด์ เขาแต่งตั้งสเตอร์เจียนเป็นรองมุขมนตรีและรัฐมนตรีสาธารณสุขและสวัสดิภาพ และต่อมาในปีค.ศ. 2012 ได้ย้ายเธอไปเป็นรัฐมนตรีโครงสร้างพื้นฐาน การลงทุน และเมืองนคร

รัฐบาลนายซัลมอนด์พยายามผลักดันให้สกอตแลนด์แยกตัวออกจากสหราชอาณาจักร แต่ภายหลังพ่ายแพ้ต่อผลประชามติในปีค.ศ. 2014 ซัลมอนด์ประกาศลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรค และประกาศจะลาออกจากมุขมนตรีเมื่อได้หัวหน้าพรรคคนใหม่ เนื่องด้วยไม่มีผู้ใดเสนอตัวขึ้นมารับตำแหน่งภายในเวลาที่กำหนด ทำให้นางสเตอร์เจียนขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าโดยไม่มีการคัดค้าน เธอจึงได้รับเลือกเป็นมุขมนตรีต่อจากนายซัลมอนด์
# กระบอง (อาหาร)
กระบอง หรือ กระบองจ่อ ไทใหญ่เรียก ข่างปอง หรือ งามองจ่อ เป็นอาหารทานเล่นชนิดหนึ่งพบในสำหรับอาหารพม่า และภาคเหนือของประเทศไทย ประกอบอาหารด้วยวิธีการใช้ผักชุบแป้งทอด หรืออาจหมายถึงของทอดต่าง ๆ ที่ไม่เจาะจงวัตถุดิบ บางแห่งว่า กระบองจ่อ มาจากคำพม่าว่า กะบอง แปลว่าฟักทอง กับจ่อ แปลว่าทอด รวมกันมีความหมายว่า "ฟักทองทอด"' บ้างก็ว่าชื่อ งามองจ่อ เป็นคำไทใหญ่ว่า งา แปลว่าปลา มอง แปลว่าผักรวมสามอย่าง (คือฟักทอง น้ำเต้า และมะละกอ) และจ่อ แปลว่าทอด บางแห่งว่าเป็นคำพม่าว่า งะบาวง์ หมายถึง "ปลาตัวเล็กทอดติดกันเป็นแพ"

ในสำรับอาหารล้านนา นิยมใช้ฟักทอง หัวปลี น้ำเต้าอ่อน มะละกอ ปลา หรือกุ้งขนาดน้อย โดยนำผักมาหั่นเป็นเส้นยาว หรือขูดฝอย แล้วชุบแป้งทอด แป้งทำจากแป้งข้าวเจ้า ผสมน้ำกะทิ เกลือ น้ำตาล และมะพร้าวขูด อาจใส่น้ำพริกแกงลงนิดหน่อยเพื่อเพิ่มรส บางแห่งรับประทานเคียงกับน้ำจิ้มทำจากถั่ว น้ำอ้อย พริก กระเทียม และเกลือ

ส่วน ข่างปอง ในสำรับอาหารไทใหญ่จะนำผักหลายชนิด ได้แก่ มะละกอดิบ หอมแขก และหัวปลีหั่น คลุกเคล้ากับกะปิ ตะไคร้ซอย เกลือ แป้ง และพริกป่น ก่อนนำไปทอดกรอบ
# คะโนนโดะ
คะโนนโดะ  เป็น โหมะน์ หรือขนมพม่าชนิดหนึ่ง ลักษณะเป็นไข่เจียวห่อไส้ไก่หรือกุ้งผัดแบบน้ำมันน้อย (sauté) โดยชื่อ คะโนน เป็นคำไทยคือขนม กับคำพม่า โดะ แปลว่าห่อ มีวัตถุดิบหลัก ได้แก่ ไข่ เนื้อไก่ รากผักชี หอมแดง กระเทียม และเกลือองค์ บรรจุน, ดร. (มิถุนายน 2564). "ข้างสำรับเมียนมา : อาหารพม่ามีสีสันเพราะพม่ามีชนกลุ่มน้อยผู้ยิ่งใหญ่". ศิลปวัฒนธรรม 42(8) : 25

คะโนนโดะเป็นอาหารพม่าที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารไทยช่วงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองในรัชกาลพระเจ้ามังระ ได้รับความนิยมมากในมัณฑะเลย์ ถือเป็นขนมที่ปรากฏในเครื่องเสวยช่วงเวลาน้ำชาหรือช่วงค่ำของเจ้านายในพระราชวังมัณฑะเลย์ยุคก่อน องค์ บรรจุน เปรียบเทียบกับวัตถุดิบในอาหารว่างของในไทยในปัจจุบัน พบว่าใกล้เคียงกับล่าเตียง ซึ่งเป็นเครื่องว่างในราชสำนักอยุธยา หรือหรุ่ม อาหารว่างของชาวไทยมุสลิม แต่ต่างกันตรงที่ทั้งสองอย่างนี้จะใช้กุ้งทำไส้เป็นหลัก

นอกจากคะโนนโดะแล้ว ยังมีขนมหรืออาหารว่างของพม่าที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารไทยอีก เช่น ชเวยีนเอ้ , โหมะน์และส้อง  และโหมะน์ดี
# คัตสึดง
right|thumb|คัตสึดงซอสในสึรูกะ จังหวัดฟูกูอิ
thumb|ร้านอาหารที่ขายคัตสึดง

คัตสึดง  เป็นอาหารญี่ปุ่นยอดนิยมชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยข้าวหนึ่งชาม ราดหน้าด้วยเนื้อหมูทอดที่หั่นเป็นชิ้น ๆ ไข่ ผัก และเครื่องปรุงรส

อาหารจานนี้ได้ชื่อมาจากคำในภาษาญี่ปุ่นว่า ทงกัตสึ ("เนื้อหมูหั่นเป็นชิ้น ๆ") และ ดมบูริ ("ชามข้าวราดหน้า")

มันกลายเป็นประเพณีสมัยใหม่สำหรับนักเรียนญี่ปุ่นทึ่จะกินคัตสึดงในคืนก่อนสอบครั้งสำคัญหรือคืนก่อนสอบเข้าโรงเรียน เนื่องจาก คัตสึ เป็นคำพ้องเสียงกับคำกริยาในภาษาญี่ปุ่นว่า คัตสึ  แปลว่า "ชนะ" นอกจากนี้ยังเป็นมุกตลกที่มีชื่อเสียงในภาพยนตร์ตำรวจญี่ปุ่น กล่าวคือ หลายคนคิดว่าผู้ต้องสงสัยจะพูดความจริงทั้งน้ำตาเมื่อพวกเขาได้กินคัตสึดงและถูกถามว่า "คุณเคยคิดบ้างไหมว่าแม่ของคุณจะรู้สึกอย่างไรกับเรื่องนี้?" แม้กระทั่งทุกวันนี้ มุกตลกที่ว่า "เราต้องกินคัตสึดงขณะสอบปากคำ" ยังคงเป็นที่นิยมในภาพยนตร์ญี่ปุ่น - 岡山県警察 採用情報
# ชเวยีนเอ้
ชเวยีนเอ้  เป็น โหมะน์ หรือขนมพม่าชนิดหนึ่ง ลักษณะคล้ายกับลอดช่องหรือซ่าหริ่มของไทย รับประทานได้ในช่วงเทศกาลตะจานหรือสงกรานต์ตามธรรมเนียมพม่า และเป็นขนมชนิดหนึ่งที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารไทยช่วงหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง

ชเวยีนเอ้ประกอบไปด้วยน้ำกะทิ ข้าวเหนียวหวาน เม็ดสาคู ตัวแป้งวุ้นทำจากเตยหอม วุ้นมะพร้าว วุ้นกะทิ ขนมปัง และน้ำแข็ง
# แมกกี สมิธ
เดม มาร์กาเรต นาตาลี สมิธ (28 ธันวาคม ค.ศ. 1934 – 27 กันยายน ค.ศ. 2024) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ มีผลงานการแสดงทั้งในภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ และละครเวที นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 สมิธปรากฏอยู่ในภาพยนตร์กว่า 60 เรื่อง และละครเวทีอีก 70 เรื่อง เป็นทั้งเจ้าของรางวัลออสการ์สองครั้ง รางวัลโทนีหนึ่งครั้ง และรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีอีกสี่ครั้ง  (ทำให้เธอเป็นนักแสดงเพียงไม่กี่คนที่ได้รับ "สามมงกุฎแห่งการแสดง") นอกเหนือจากการได้รับรางวัลแบฟตาเจ็ดครั้ง รางวัลลูกโลกทองคำสามครั้ง และรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์อีกห้าครั้ง เธอยังเป็นหนึ่งในนักแสดงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของสหราชอาณาจักร โดยได้รับพระราชทานฐานันดรศักดิ์ให้มีคำนำหน้านามว่า เดม และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติชจากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในปี 1990

สมิธเริ่มการแสดงบนละครเวทีในปี 1952 ที่โรงละครออกซฟอร์ด และเริ่มแสดงละครบรอดเวย์เรื่องแรกใน New Faces of '56 ตลอดอาชีพการแสดงบนเวทีในลอนดอน เธอได้รับรางวัลอีฟนิงสแตนดาร์ดเธียเตอร์อะวอดส์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมหกครั้ง ซึ่งมากกว่านักแสดงหญิงใด ๆ จากผลงานเรื่อง The Private Ear, The Public Eye (1962), Hedda Gabler (1970), Virginia (1981), The Way of the World (1984), Three Tall Women (1994) และ A German Life (2019) รวมถึงถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนีจาก Private Lives (1975) และ Night and Day (1979) ก่อนจะชนะในปี 1990 สาขานักแสดงนำหญิงจาก Lettice and Lovage

บนจอเงิน สมิธได้แสดงในภาพยนตร์อาชญากรรมเรื่อง Nowhere to Go (1958) ซึ่งทำให้เธอได้เข้าชิงรางวัลแบฟตาเป็นครั้งแรก เธอยังชนะรางวัลออสการ์ถึงสองครั้ง ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากเรื่อง The Prime of Miss Jean Brodie (1969) และนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากเรื่อง California Suite (1978) ทำให้สมิธเป็นหนึ่งในเจ็ดนักแสดงหญิงที่ได้รับรางวัลทั้งสองสาขา เธอยังได้รับรางวัลแบฟตาสี่ครั้ง รางวัลลูกโลกทองคำสามครั้ง และเข้าชิงรางวัลออสการ์อีกสี่ครั้งจากภาพยนตร์เรื่อง โอเทลโล (1965), Travels with My Aunt (1972), จูบครั้งนั้น...ฉันฝันถึงเธอ (1986) และ รอยสังหารซ่อนสื่อมรณะ (2001)

สมิธแสดงเป็นศาสตราจารย์มิเนอร์ว่า มักกอนนากัลในภาพยนตร์ชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์ (2001–2011) รวมถึง Love and Pain and the Whole Damn Thing (1973), ฆาตกรรมบนแม่น้ำไนล์ (1978), ศึกพิภพมหัศจรรย์ (1981), ปีศาจใต้ดวงอาทิตย์ (1982), ฮุค อภินิหารนิรแดน (1991), Sister Act (1992), Sister Act 2: Back in the Habit (1993), The Secret Garden (1993), โรงแรมสวรรค์ อัศจรรย์หัวใจ (2012) และ คุณป้ารถแวน (2015) สมิธได้รับรางวัลเอ็มมีในปี 2003 จากเรื่อง My House in Umbria กลายเป็นนักแสดงหญิงเพียงไม่กี่คนที่ชนะรางวัลจากเวทีสำคัญของวงการฮอลลีวูด สมิธยังแสดงเป็นไวโอเลต ครอว์ลีย์  เคาน์เตสแห่งแกรนแธมในละครชุด ดาวน์ตันแอบบีย์ (2010–2015)
# ลัมแบร์โต ดีนี
ลัมแบร์โต ดีนี Profile of Lamberto Diniเป็นนักการเมืองและนักเศรษฐศาสตร์ชาวอิตาลี เขาเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 51 ของอิตาลีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 ถึง ค.ศ. 1996