# หุบเขาแห้งแมคเมอร์โด
หุบเขาแห้งแมคเมอร์โด เป็นกลุ่มหุบเขาที่ส่วนใหญ่ปลอดหิมะในทวีปแอนตาร์กติกา ตั้งอยู่ในดินแดนวิกตอเรียทางทิศตะวันตกของแมคเมอร์โดซาวด์ หุบเขาเหล่านี้มีความชื้นต่ำมาก และภูเขารอบ ๆ ป้องกันการไหลของน้ำแข็งจากธารน้ำแข็งที่อยู่ใกล้เคียง หินในบริเวณนี้เป็นหินแกรนิตและหินไนส์ รวมถึงมีเศษหินธารน้ำแข็งปกคลุมอยู่บนพื้นผิวหิน และมีกรวดโปร่ง ๆ ปกคลุมพื้นดิน ที่นี่ถือเป็นหนึ่งในสถานที่ที่แห้งที่สุดบนโลก แม้ว่าจะมีรายงานบางฉบับเกี่ยวกับการเกิดฝนในหุบเขาแห้งนี้

ภูมิภาคนี้ถือเป็นหนึ่งในทะเลทรายที่รุนแรงที่สุดในโลก และมีจุดที่น่าสนใจ เช่น ทะเลสาบวีด้า ซึ่งเป็นทะเลสาบเค็ม และแม่น้ำออนิกซ์ ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในทวีปแอนตาร์กติกา แม้ว่าจะไม่มีสิ่งมีชีวิตถูกค้นพบใน ดินเยือกแข็ง ที่นี่ แต่มีการค้นพบแบคทีเรียสังเคราะห์แสงที่อาศัยอยู่ในส่วนที่มีความชื้นภายในหิน และแบคทีเรียแบบไม่ใช้ออกซิเจนที่มีการเผาผลาญจากเหล็กและกำมะถันใต้ธารน้ำแข็งเทย์เลอร์

หุบเขาเหล่านี้ตั้งอยู่ในเขตบริหารจัดการพิเศษของหุบเขาแมคเมอร์โด (ASMA-2) 

 สภาพภูมิอากาศ 
thumb|ภาพหุบเขาแห้งแมคเมอร์โด, ถ่ายโดย แลนด์แซท 7 เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 1999 หุบเขาแห้งได้รับชื่อเรียกเช่นนี้เนื่องจากความชื้นที่ต่ำมากและการขาดหิมะหรือชั้นน้ำแข็งที่ปกคลุม พื้นที่นี้แห้งแล้งเพราะภูเขาในบริเวณนี้สูงพอที่จะขัดขวางการไหลของน้ำแข็งจาก แผ่นน้ำแข็งแอนตาร์กติกาตะวันออก ไปยัง ทะเลรอสส์ ด้วยพื้นที่  หุบเขาเหล่านี้ประกอบด้วยพื้นที่ประมาณ 0.03% ของทวีปแอนตาร์กติกา และเป็นพื้นที่ที่ปราศจากน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่สุดในแอนตาร์กติกา พื้นหุบเขาปกคลุมด้วยกรวดหลวม ๆ ซึ่งสามารถสังเกตเห็นรูปแบบ พื้นดินเป็นรูปหลายเหลี่ยม ของ ลิ่มน้ำแข็ง ได้

สภาพที่เป็นเอกลักษณ์ของหุบเขาแห้งเกิดขึ้นส่วนหนึ่งจากลม คาตาบาติก ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อลมเย็นหนาแน่นถูกดึงลงจากภูเขาด้วยแรงโน้มถ่วง ลมเหล่านี้สามารถพัดด้วยความเร็วสูงถึง  ทำให้เกิดความร้อนขณะพัดลงมา และทำให้น้ำแข็งและหิมะระเหยไป ลมแห้งเหล่านี้ทำให้หิมะระเหยไปอย่างรวดเร็วและละลายได้น้อยมากในดิน ในช่วงฤดูร้อน กระบวนการนี้สามารถเกิดขึ้นได้ในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง

ปัจจัยสำคัญอีกประการหนึ่งคือการขาดปริมาณน้ำฝน ซึ่งเฉลี่ยประมาณ  ต่อปีตลอดศตวรรษที่ผ่านมา เกือบทั้งหมด เป็นในรูปของหิมะ ซึ่งส่งผลให้พื้นที่นี้มีความชื้นต่ำมาก

ในช่วงหลายสัปดาห์ของฤดูร้อน อุณหภูมิจะสูงพอที่จะทำให้น้ำแข็งละลายได้ ซึ่งจะเกิดเป็นลำธารน้ำจืดขนาดเล็ก ลำธารเหล่านี้ไหลลงสู่ทะเลสาบที่อยู่บริเวณฐานของหุบเขา ซึ่งไม่มีการไหลออกสู่ทะเล ทำให้มีความเค็มสูงมาก

 ธรณีวิทยา 
thumb|ภาพจาก ASTER ของหุบเขาแห้ง หุบเขาแห้งแมคเมอร์โด ประกอบด้วยพื้นที่ประมาณ  ของ "ทะเลทรายภูเขาที่ปลอดจากน้ำแข็ง" ตามที่ แม็คเคลวีย์ ระบุ ขอบเขตของโอเอซิสนี้อยู่ตามชายฝั่งของ วิกตอเรียแลนด์ ตอนใต้และ ที่ราบสูงขั้วโลก หุบเขา เทย์เลอร์ และ หุบเขาไรท์ เป็นหุบเขาที่ปลอดน้ำแข็งที่สำคัญภายใน เทือกเขาทรานส์แอนตาร์กติก หุบเขาแห้งเหล่านี้ประกอบด้วย ฮัมมอค มอเรน ทะเลสาบน้ำแข็ง สระน้ำเกลือ เนินทราย และลำธารน้ำละลาย ชั้นหินใต้พื้นดินประกอบด้วยหิน แปร จาก พรีแคมเบรียน ปลายหรือ ยุคพาลีโอโซอิก ต้นที่เรียกว่า กลุ่มสเคลตันโดยส่วนใหญ่เป็น การก่อตัวของแอสการ์ด ซึ่งเป็นหินอ่อนและหิน ชิสต์ เกรดปานกลางถึงสูง ชั้นหินในยุคพาลีโอโซอิก รวมถึงหินแกรนิตจาก อ่าวกรานิต ซึ่งเป็นชั้นหินอัคนีที่แทรกตัวเข้าไปในหิน กลุ่มสเคลตัน ในช่วง ปลายยุคแคมเบรียน - ต้นยุคออร์โดวิเชียน ระหว่าง การเกิดภูเขาโรส ชั้นหินใต้ดินนี้ถูกปกคลุมด้วยชั้นหินยุค ยุคจูแรสซิก ของ ซุปเปอร์กรุ๊ปบีคอน ซึ่งมีการแทรกตัวของแผ่นหิน ซุปเปอร์กรุ๊ปเฟอรา และ ซิลล์ ชั้นหิน กลุ่มภูเขาไฟแมคเมอร์โด แทรกตัว หรือ สลับชั้น กับมอเรนในหุบเขา เทย์เลอร์ และ ไรท์ ในรูปแบบของภูเขาไฟหินบะซอลต์และลาวาไหล หินบะซอลต์เหล่านี้มีอายุระหว่าง 2.1 ถึง 4.4 ล้านปี โครงการขุดเจาะหุบเขาแห้ง (1971–75) กำหนดว่าชั้น สมัยไพลสโตซีน ภายในหุบเขา เทย์เลอร์ มีความหนาระหว่าง 137 ถึง 275 เมตร และประกอบด้วยชั้น หินทราย ชั้นกรวด หินกรวดมน และ หินโคลน ที่มีชั้นบาง ชั้น ยุคพลิสโตซีน นี้ทับซ้อนกับชั้น สมัยไพลโอซีน และ สมัยไมโอซีน ไดอะมิกไทต์

 ชีววิทยา 

thumb|ซากแมวน้ำที่ถูกมัมมี่ใน หุบเขาแห้งแมคเมอร์โด พบ แบคทีเรียชนิด เอนโดลิธ อาศัยอยู่ในหุบเขาแห้ง โดยซ่อนตัวจากอากาศแห้งในบริเวณภายในหินที่ชื้นกว่า น้ำจากการละลายของน้ำแข็งในช่วงฤดูร้อนเป็นแหล่งสำคัญของสารอาหารในดิน นักวิทยาศาสตร์มองว่าหุบเขาแห้งเป็นสถานที่ที่ใกล้เคียงที่สุดบนโลกที่มีสภาพเหมือนกับดาวอังคาร และอาจให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตนอกโลก

แบคทีเรียชนิด ไม่ใช้ออกซิเจน ที่ใช้เหล็กและกำมะถันเป็นแหล่งพลังงาน อาศัยอยู่ภายใต้อุณหภูมิต่ำกว่าจุดเยือกแข็งที่ใต้ ธารน้ำแข็งเทย์เลอร์

ก่อนหน้านี้เคยเข้าใจว่าคราบสีแดงบนธารน้ำแข็ง น้ำตกเลือด เกิดจากสาหร่าย แต่ปัจจุบันทราบว่าเกิดจากออกไซด์ของเหล็กในปริมาณสูง

ในปี 2013 นักวิจัยชาวไอริชและชาวอเมริกันได้ทำการสำรวจที่ หุบเขามหาวิทยาลัย เพื่อศึกษาประชากรจุลชีพและทดสอบสว่านที่ออกแบบมาเพื่อเก็บตัวอย่างบนดาวอังคารในบริเวณชั้นดินเยือกแข็งของหุบเขาที่แห้งที่สุด ซึ่งใกล้เคียงกับพื้นผิวดาวอังคารมากที่สุด พวกเขาพบว่าไม่มีสิ่งมีชีวิตในชั้นดินเยือกแข็ง ซึ่งเป็นสถานที่แรกบนโลกที่มนุษย์เคยสำรวจโดยไม่พบสิ่งมีชีวิตใด ๆ 

ในปี 2014 นักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีโอ๊คแลนด์ ได้ใช้โดรนในหุบเขาแห้งแมคเมอร์โด เพื่อสร้างแผนที่พื้นฐานของพืชพรรณ และในปี 2015 สถาบันวิจัยแอนตาร์กติกแห่งนิวซีแลนด์ได้มอบทุนให้มหาวิทยาลัยพัฒนาเทคโนโลยีการใช้โดรนในช่วงฤดูร้อนหลายฤดูในแอนตาร์กติก ทีมงานได้สร้างแผนที่สามมิติความละเอียดระดับซับเซนติเมตร ซึ่งปัจจุบันใช้เป็นข้อมูลพื้นฐาน

บางส่วนของหุบเขาถูกกำหนดให้เป็นเขตคุ้มครองสิ่งแวดล้อมในปี 2004 thumb|แคมป์วิจัยของนักวิทยาศาสตร์ในช่วงฤดูร้อนของแอนตาร์กติก 

 ลักษณะทางภูมิศาสตร์หลัก 

 หุบเขา 

 หุบเขาอาลัทนา (บางครั้งสะกดผิดว่า หุบเขาแอตแลนตา) เป็นหุบเขาที่อยู่ทางตอนเหนือสุด ตั้งอยู่ทางเหนือของ ธารน้ำแข็งเบนสัน

จากเหนือจรดใต้ หุบเขาหลักสามแห่งคือ

 หุบเขาวิกตอเรีย (ตั้งอยู่ระหว่าง เทือกเขาเซนต์จอห์นส์ ทางตอนเหนือและ เทือกเขาโอลิมปัส ทางตอนใต้)

 หุบเขาไรท์ (ตั้งอยู่ระหว่าง เทือกเขาโอลิมปัส ทางตอนเหนือและ เทือกเขาอาสการ์ด ทางตอนใต้)

 หุบเขาเทย์เลอร์ (ตั้งอยู่ระหว่าง เทือกเขาอาสการ์ด ทางตอนเหนือและ ภูเขาคุกรี ทางตอนใต้)

ทางตะวันตกของ หุบเขาวิคตอเรีย จากเหนือจรดใต้มีดังนี้

 หุบเขาบาร์วิค

 หุบเขาบาลแฮม

 หุบเขาแม็กเคลวีย์

ทางตอนใต้ของ หุบเขาบาลแฮม มีดังนี้

 หุบเขาพริสคู

 หุบเขาวอลล์

 หุบเขาเวอร์จิเนีย

 หุบเขาสตูเวอร์

ทางตะวันตกของ หุบเขาเทย์เลอร์ คือ

 หุบเขาเพียร์ส (บางครั้งสะกดผิดว่า หุบเขาเพียร์ซ)

ทางตอนใต้ไกลออกไป ระหว่าง เทือกเขาสังคมพระราชา ทางตะวันตกและชายฝั่งตะวันตกของ อ่าวแมคเมอร์โด ที่ปลายของ ธารน้ำแข็งโคเอตลิซ มีดังนี้

 หุบเขาการ์วูด

 หุบเขามาร์แชลล์

 หุบเขาเมียร์ส

 ธารน้ำแข็ง 

 ธารน้ำแข็งคลาร์ก
 หุบเขาไรท์ 

 ธารน้ำแข็งไรท์อัปเปอร์

 ธารน้ำแข็งไรท์โลว์เออร์
 หุบเขาเทย์เลอร์ 

 โรน

 ซูสส์

 ฮิวจ์

 เทย์เลอร์

 แคนาดา

 เครือจักรภพ

 ฮาวเวิร์ด

 โดรัน

 ทะเลสาบ 
ทะเลสาบบางแห่งใน หุบเขาแห้งแล้ง ติดอันดับทะเลสาบที่เค็มที่สุดในโลก โดยมีความเค็มมากกว่า ทะเลสาบอัสซัล หรือ ทะเลเดดซี ทะเลสาบที่เค็มที่สุดคือ ทะเลสาบดอนฮวน

 ทะเลสาบวีดา (หุบเขาวิกตอเรีย)

 ทะเลสาบโธมัส (หุบเขาวิกตอเรีย)

 ทะเลสาบแวนด้า (หุบเขาไรท์)

 ทะเลสาบบราวน์เวิร์ธ (หุบเขาไรท์) (น้ำจืด)

 ทะเลสาบดอนฮวน (หุบเขาไรท์)

 ทะเลสาบฟริกเซลล์ (หุบเขาเทย์เลอร์)

 ทะเลสาบโฮร์ (หุบเขาเทย์เลอร์)

 ทะเลสาบชาด (หุบเขาเทย์เลอร์)

 ทะเลสาบปาเรร่า (หุบเขาเทย์เลอร์) (น้ำจืด)

 ทะเลสาบบอนนี่ (หุบเขาเทย์เลอร์)

 ทะเลสาบจอยซ์ (หุบเขาเพียร์ส)

 ทะเลสาบการ์วูด (หุบเขาการ์วูด)

 ทะเลสาบไมเออร์ส (หุบเขาเมียร์ส)

 ทะเลสาบในอดีต 

 ทะเลสาบวอชเบิร์น (หุบเขาเทย์เลอร์)

 แม่น้ำ 

 สตรีมไคท์ (หุบเขาวิกตอเรีย)

 แม่น้ำออนิกซ์ (หุบเขาไรท์)

 สตรีมโดแรน (หุบเขาเทย์เลอร์)

 วินเซนต์ครีก (หุบเขาเทย์เลอร์)

 สตรีมเครเซนต์ (หุบเขาเทย์เลอร์)

 ฮาร์นิชครีก (หุบเขาเทย์เลอร์)

 ฮิวอีครีก (หุบเขาเทย์เลอร์)

 ลอสต์ซีลสตรีม (หุบเขาเทย์เลอร์)

 อื่น ๆ 

 น้ำตกเลือด เป็นลักษณะเด่นที่เกิดจาก ไอเอิร์นออกไซด์ ทำให้น้ำที่ไหลออกจาก ธารน้ำแข็งเทย์เลอร์ ลงสู่ ทะเลสาบ เวสต์บอนนีย์ มีสีแดง

 สันเขาการ์กอยล์ เป็นสันเขาที่มีก้อนหินที่ผุกร่อนใน หุบเขาไรท์

 น้ำตกน้ำแข็งแอร์เดฟรอนซิกซ์ เป็นกลุ่มน้ำตกน้ำแข็งที่หัวของ ธารน้ำแข็งไรท์อัพเปอร์

 แบทเทิลชิปพรอมอนทอรี เป็นแหลมหินทรายใน หุบเขาอาลัทนา
 อ่านเพิ่ม