wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เก้งธรรมดา
เก้งธรรมดา หรือ อีเก้ง หรือ ฟาน หรือที่นิยมเรียกกันว่า เก้ง  เป็นเก้งชนิดหนึ่ง นับเป็นเก้งชนิดที่รู้จักและมีถิ่นกระจายพันธุ์กว้างขวางที่สุด

มีส่วนหลังโก่งเล็กน้อย ลำตัวสีน้ำตาลแดง ด้านใต้ซีดและอมเทาเล็กน้อย หางด้านบนสีน้ำตาลเข้ม ด้านล่างสีขาว เก้งตัวผู้มีเขาสั้น ฐานเขาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกะโหลกยื่นยาวขึ้นไปเป็นแท่ง มีขนปกคลุม และมีขนสีดำขึ้นตามแนวเขาจนดูเป็นรูปตัววีเมื่อมองด้านหน้าตรง ส่วนปลายเขาสั้น แต่เป็นง่ามเล็ก ๆ แค่สองง่าม ไม่แตกเป็นกิ่งก้านแบบกวาง ผลัดเขาปีละครั้ง ส่วนตัวเมียไม่มีเขาและฐานเขา แต่บนหน้าก็มีขนรูปตัววีเหมือนกัน เก้งตัวที่อายุมากผู้มีเขี้ยวยาวแหลมโค้งโผล่พ้นขากรรไกรออกมา เวลาเดินจะยกขาสูงทุกย่างก้าว

หากินได้ทั้งกลางวันและกลางคืน แต่ส่วนใหญ่จะพบตอนเย็นหรือหัวค่ำ และตอนเช้ามืดจนถึงช่วงสาย อดน้ำไม่เก่ง จึงมักอยู่ไม่ไกลจากแหล่งน้ำ อาหารหลักได้แก่ยอดไม้, หน่ออ่อน, ใบไม้, ผลไม้ และรวมถึงเปลือกไม้ด้วย ไม่ค่อยกินหญ้า พบแพร่กระจายพันธุ์ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งแต่ ศรีลังกา, อินเดีย, จีนตอนใต้, พม่า, ไทย, ลาว, เวียดนาม, กัมพูชา, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะชวา, เกาะบอร์เนียว, เกาะไหหลำ และหมู่เกาะซุนดา

มีฤดูผสมพันธุ์อยู่ในช่วงฤดูหนาว ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงมกราคม ตกลูกต้นฤดูฝนพอดี ปกติตกลูกครั้งละหนึ่งตัว ตั้งท้องนานราว 6 เดือน ออกลูกตามใต้พุ่มไม้ ลูกเก้งมีจุดสีขาวตามตัว เมื่ออายุได้ราว 6 เดือน จุดสีขาวนั้นจึงค่อยจางหายไป เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ได้เมื่ออายุได้ 18 เดือน อายุขัยประมาณ 15 ปี ในประเทศไทย ถือเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง

 เก้งเผือก 
เก้งเผือก ซึ่งเป็นสัตว์เผือกโดยสมบูรณ์ มีลักษณะเหมือนเก้งทั่วไป แต่มีสีขนทั้งตัวสีขาวล้วน และนัยน์ตาสีแดง เก้งเผือกนั้นมีการเพาะเลี้ยงที่สวนสัตว์ดุสิต เป็นเก้งที่ได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ที่ทรงได้รับการถวายมาจากชาวบ้านที่จับได้ในป่า ชื่อ "เพชร" ต่อมาเพชรได้แพร่ขยายพันธุ์และออกลูกหลาน มาจนถึงมีด้วยกันถึง 6 ตัว โดยลูกเก้งเผือกตัวที่ 6 ที่เกิดมาชื่อ "ไข่มุก"เป็นลูกเก้งเผือกเพศเมียตัวแรกของสวนสัตว์ดุสิตซึ่งเกิดจากพ่อเก้งเผือกชื่อธูปและแม่เก้งแดงธรรมดา

ในขณะที่ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 ลูกเก้งเผือกที่เกิดจาก "พุด" ซึ่งเป็นเก้งเผือกตัวผู้ที่เป็นลูกหลานของเพชร กับเก้งตัวเมียธรรมดา ที่สวนสัตว์เชียงใหม่ หลังจากเกิดได้ไม่นานก็ล้มตายลง ปัจจุบันทั้งในประเทศไทยและสวนสัตว์ต่าง ๆ มีเก้งเผือกจำนวนไม่เกิน 9 ตัว ทั่วโลก
# บาฮามุต
บาฮามุต (Bahamut หรือ Bahamoot) (Bahamūt) เป็นสัตว์ประหลาดในตำนานอาหรับ มีลักษณะเป็นปลาขนาดใหญ่ที่ค้ำจุนโลก ในบางตำนานกล่าวว่าบาฮามุตมีหัวเหมือนฮิปโปโปเตมัส หรือ ช้าง
# นายกรัฐมนตรีเดนมาร์ก
นายกรัฐมนตรีเดนมาร์ก (ตามความหมายคือ "รัฐมนตรี") หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรเดนมาร์ก เป็นหัวหน้ารัฐบาลของราชอาณาจักรเดนมาร์ก ก่อนที่จะมีการจัดตั้งตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เดนมาร์กไม่เคยมีตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลที่แยกออกจากประมุขแห่งรัฐ กล่าวคือ พระมหากษัตริย์คงไว้ซึ่งอำนาจบริหารที่ชอบธรรม ต่อมารัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2392 ได้บัญญัติให้พระมหากษัตริย์อยู่ใต้รัฐธรรมนูญ โดยจำกัดพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์และจัดตั้งตำแหน่งนายกรัฐมนตรี (premier minister) อดัม วิลเฮล์ม โมล์ทเก เป็นผู้ดำรงตำแหน่งนี้อย่างเป็นทางการคนแรก

นายกรัฐมนตรีมีหน้าที่สั่งการคณะรัฐมนตรีซึ่งได้รับการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์ ในทางปฏิบัติ การแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีได้ถูกกำหนดจากการสนับสนุนของโฟลเกททิง (รัฐสภา) ตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ไม่มีพรรคใดที่สามารถถือครองเสียงข้างมากในโฟลเกททิงได้ ดังนั้น นายกรัฐมนตรีจึงต้องเป็นหัวหน้าของรัฐบาลผสมทั้งจากพรรคการเมืองอื่น ๆ และพรรคของตนเอง นับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 เคยมีรัฐบาลที่ยอมร่วมรัฐบาลกับอีกสี่พรรค เพื่อแลกกับการได้ถือครองเสียงข้างมากในโฟลเกททิง
# ซัมซุง กาแลคซี วาย
ซัมซุง กาแลคซี วาย  หรือ ซัมซุง กาแลคซี ยัง (GT-S5360) เป็นโทรศัพท์มือถือประเภทสมาร์ตโฟน ที่ผลิตโดยซัมซุง มาพร้อมกับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ที่ประกาศวางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2011

ดูเพิ่ม
ซัมซุง กาแลคซี
รายชื่ออุปกรณ์ที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์
ซัมซุง กาแลคซี วาย ดูโอส
# ซัมซุง กาแลคซี แท็บ
ซัมซุง กาแลคซี แท็บ เป็นมินิแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ที่ผลิตโดย ซัมซุง มาพร้อมกับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์

ดูเพิ่ม
รายชื่ออุปกรณ์ที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์
เน็กซัส 10
แท็บเล็ตคอมพิวเตอร์
# อิซัมบาร์ด คิงดอม บรูเนล
อิซัมบาร์ด คิงดอม บรูเนล (9 เมษายน ค.ศ. 1806 – 15 กันยายน ค.ศ. 1859) เป็นวิศวกรเครื่องกลและวิศวกรโยธาชาวอังกฤษhttp://www.bbc.co.uk/schools/primaryhistory/famouspeople/isambard_kingdom_brunel/ ผู้ออกแบบสถานีรถไฟที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของอังกฤษนามว่า เกรตเวสเทิร์นเรลเวย์ (Great Western Railway) ผู้ออกแบบอู่ท่าเรือหลายแห่งในสมัยนั้น รวมถึงเรือกลไฟบรูเนล เป็นคนแรกที่สามารถออกแบบเรือกลไฟของเขาให้สามารถข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก นอกจากนี้ บรูเนลยังออกแบบอุโมงค์และสะพานที่สำคัญจำนวนมาก ความสามารถของเขานั้นไม่ธรรมดา ถึงขนาดเคยออกแบบสะพานข้ามแม่น้ำอันเชี่ยวกราก และออกแบบอุโมงค์ลอดใต้แม่น้ำเทมส์ ซึ่งเป็นสิ่งที่แทบจะเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เลยในช่วงนั้น จึงกล่าวได้ว่า เขาคือผู้บุกเบิกการปฏิวัติอุตสาหกรรมคนสำคัญของอังกฤษ 

ถึงแม้ว่า โครงการต่าง ๆ ที่เขาตั้งใจไว้จะไม่สำเร็จเสมอไปเพราะพวกเขามักจะมีปัญหาด้านวิศวกรรมอยู่บ่อยครั้ง แต่ถึงอย่างไรก็ดี เขาก็ยังได้ขึ้นชื่อว่าเป็น "คนแรก" ในหลาย ๆ ด้านทางวิศวกรรม โดยเฉพาะหลักการของเขาที่สามารถช่วยสร้างอุโมงค์ข้ามแม่น้ำ ซึ่งยากต่อการสร้างได้ และเขายังเป็นผู้พัฒนาออกแบบเรือเอสเอสเกรตบริเตน (SS Great Britain) ซึ่งเป็นเรือที่ทำด้วยเหล็กกล้าและใช้ใบจักรแบบสกรูครั้งแรกของโลก และได้ถูกนำไปใช้ในการข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกเป็นลำแรกของโลก และนอกจากนี้ยังเป็นเรือที่ใหญ่สุดในโลกเท่าที่มีการสร้างมาในขณะนั้น ในปี ค.ศ. 1843 และเรือที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาคือ เรือเอสเอสเกรตอีสเทิร์นซึ่งครองตำแหน่งเรือสำราญที่ใหญ่ที่สุดในโลกยาวนานถึง 34 ปี เป็นเรือที่มีขนาดก้าวกระโดดกว่าลำใด ๆ ในยุคนั้น 

บรูเนลได้รับการยอมรับจากชาวอังกฤษให้เป็นชาวบริติชผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด (100 Great Britons) อันดับ 2 รองจากวินสตัน เชอร์ชิลล์
ประวัติ
http://history1800s.about.com/od/innovators/a/brunelbio.htmบรูเนล เกิดเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1806 ที่ย่านถนนไบรแทน เป็นลูกชายของวิศวกรชาวฝรั่งเศส-อังกฤษ เซอร์มาร์ซ คิงดอม บรูเนล และโซเฟีย คิงดอม เมื่ออายุได้ 14 ปีก็ไปศึกษาที่โรงเรียนมัธยมแห่งแรกของเขา ชื่อว่า โรงเรียนก็อง (College of Caen) ที่นอร์ม็องดี ต่อจากนั้นก็ย้ายไปศึกษาที่โรงเรียนมัธยมอ็องรีที่ 4 (Lycée Henri-IV) ในปารีส พ่อของเขานั้นติดหนี้มาก โดยรวมแล้วประมาณ 5,000 ปอนด์ จึงได้ไปอยู่ในคุกของลูกหนี้ แต่ในที่สุดเขาก็ยอมที่จะลาออกจากการเป็นวิศวกรที่มีประสบการณ์คนหนึ่งของอังกฤษ รัฐบาลอังกฤษก็ยอมจ่ายค่าหนี้ค้างชำระทั้งหมดของเขาให้หมดโดยมีข้อเสนอให้เขาต้องอยู่ในอังกฤษห้ามไปไหน เมื่อบรูเนลจบการศึกษาในปี ค.ศ. 1822 พ่อของเขาก็ส่งเขาไปศึกษาต่อที่เอกอลปอลีแต็กนิก (École Polytechnique) จนจบ แล้วจึงกลับไปทำงานที่อังกฤษ   เขาทิ้งภรรยาและลูกทั้งสาม: อิซัมบาร์ด บรูเนลจูเนียร์ (1837-1902), เฮนรี่มาร์คบรูเนล (1842-1903) และฟลอเรนซ์แมรี่บรูเนล (1847-1876) เฮนรี่มาร์คตามรอยพ่อและปู่ของเขาในการเป็นที่ประสบความสำเร็จวิศวกรโยธา 

 บรูเนลในพิธีเปิดโอลิมปิก 
เซอร์เคนเนท แบรนา (Sir Kenneth Branagh) เป็นผู้แสดงเป็นบรูเนลในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในฉากอุตสาหกรรม โดยแต่งกายชุดสูทสีดำพร้อมกับใส่หมวกทรงสูง ซึ่งเป็นเอกลักษณ์การแต่งตัวของบรูเนล
# กระเล็นขนปลายหูสั้น
กระเล็นขนปลายหูสั้น หรือ กระถิกขนปลายหูสั้น  เป็นกระรอกขนาดเล็ก ความยาวหัวและลำตัวประมาณ 11–12 เซนติเมตร หางยาวประมาณ 11–13 เซนติเมตร ขนหางสั้นและเรียบติดหนังไม่ฟูเป็นพวงอย่างกระรอกทั่วไป ปลายหูสีขาว ลำตัวสีน้ำตาลอมเทา หลังมีลายแถบขนานกันไปตามแนวสันหลังสีเหลืองหรือสีครีมสลับดำ แถบสีครีมด้านนอกสุดพาดยาวตั้งแต่จมูกไปจนจรดโคนหาง แถบนอกสุดนี้จะกว้างและสีสดกว่าแถบใน และกว้างกว่าของกระเล็นขนปลายหูยาว (T. rodolphii) ส่วนท้องสีเหลืองอ่อน ตัวเมียมีเต้านม 6 เต้า

กระเล็นขนปลายหูสั้นอาศัยได้ทั้งในป่าดิบทึบและป่าโปร่ง รวมถึงตามสวนสาธารณะหรือสวนหลังบ้านในบ้านเรือนของมนุษย์หรือชุมชนเมือง พบได้ทั่วแนวเทือกเขาหิมาลัยมาจนถึงพม่า, จีนตอนใต้ ทางใต้สุดแพร่ไปถึงคาบสมุทรมลายู ในประเทศไทยพบได้ในทางภาคตะวันตกตั้งแต่ใต้สุดจนถึงเหนือสุดของประเทศ รวมถึงภาคกลางตอนบน

มีพฤติกรรมมักหากินตัวเดียว หรืออาจเป็นกลุ่มที่เป็นครอบครัวเดียวกัน หากินในเวลากลางวัน กินผลไม้, เมล็ดพืช, ใบไม้ และแมลงเป็นอาหาร กระโดดและวิ่งไปมาบนกิ่งไม้อย่างคล่องแคล่ว เสียงร้องมีสองแบบ แบบหนึ่งคือ จี้ด ๆ สั้น ๆ คล้ายนก แต่แหลมดังบาดหู และอีกแบบหนึ่งคือเสียงแหลมยาวสั่นระรัวที่ค่อย ๆ ผ่อนเสียงลง

ไม่ได้เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 แต่อย่างใดสัตว์ป่าคุ้มครอง. verdantplanet.org. และนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยงHimalayan Striped Squirrel. ecologyasia.com.
# กระรอกสวน
กระรอกสวน หรือ กระรอกท้องแดง  เป็นกระรอกชนิดหนึ่ง เป็นกระรอกขนาดกลาง มีขนาดเล็กกว่ากระรอกหลากสี (C. finlaysonii) เล็กน้อย ทั่วไปลำตัวมีสีน้ำตาลแกมเขียว ลำตัวส่วนล่างขนสีน้ำตาลแดง, ส้ม หรือสีเหลืองนวล แบ่งออกเป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้ถึง 20 ชนิดย่อย บางชนิดย่อยมีปื้นสีดำบริเวณหลังส่วนท้าย หางเป็นพวงสวยงาม มีสีแถบสีเนื้อจาง ๆ สลับดำ บางชนิดย่อยปลายหางมีสีดำ บางชนิดย่อยปลายหางเป็นสีอ่อน มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 20-26 เซนติเมตร ความยาวหาง 20 เซนติเมตร

กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ ภูฏาน อินเดีย จีน ประเทศไทย ลาว เวียดนาม คาบสมุทรมลายู อินโดนีเซีย ปจนถึงเอเชียตะวันออกอย่างไต้หวัน ญี่ปุ่น 

กระรอกสวนกินผลไม้และลูกไม้ต่าง ๆ เป็นอาหารรวมถึงสัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ อย่างแมลงและหนอน หากินและอาศัยเป็นหลักบนต้นไม้ พบได้ในหลายพื้นที่ทั้งสวนสาธารณะและเมืองใหญ่ นับเป็นกระรอกที่พบได้มากและบ่อยที่สุดในประเทศไทย พบมากตามสวนผลไม้หรือสวนมะพร้าว มักถูกกำจัดหรือจับมาขายเพราะทำลายพืชผล จัดเป็นศัตรูพืชชนิดหนึ่ง ตามปกติจะอาศัยและหากินตามลำพัง เวลาหากินจะเป็นเวลากลางวัน สามารถแทะกินเปลือกไม้เปลือกแข็งหรือผลไม้เปลือกแข็งได้

นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง หากเลี้ยงตั้งแต่เล็ก ๆ ขณะยังไม่หย่านม จะเชื่องกับผู้เลี้ยง ถูกนำไปเป็นสัตว์เลี้ยงในหลายประเทศ จนกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่น และไม่จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนในประเทศไทยแต่ประการใดสัตว์ป่าคุ้มครอง Stuyck, Baert, Breyne & Adriaens (2010). Invasion history and control of a Pallas squirrel Callosciurus erythraeus population in Dadizele, Belgium. Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek
# กระรอกท้องแดง (แก้ความกำกวม)
กระรอกท้องแดง เป็นชื่อสามัญของกระรอกขนาดกลางชนิดหนึ่ง โดยทั่วไปหมายถึง
 กระรอกสวน (Callosciurus erythraeus)
แต่บางครั้งอาจใช้ชื่อนี้เรียก
 กระรอกอิรวดี (Callosciurus pygerythrus) ก็ได้
# กระเล็น
กระเล็น หรือ กระถิก หรือ กระถึกกระเล็น ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 เป็นสกุลหนึ่งของสัตว์ฟันแทะ จำพวกกระรอก ใช้ชื่อสกุลว่า Tamiops

กระเล็นจัดว่าเป็นกระรอกขนาดเล็กที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย ขนาดโดยเฉลี่ยรวมความยาวทั้งลำตัว, หัว และหางแล้วประมาณ 20 เซนติเมตร มีลักษณะเด่น คือ ลำตัวสีน้ำตาล มีลายสีขาวดำพาดขนานตามยาวของลำตัวเห็นเด่นชัด ตั้งแต่จมูกถึงโคนหาง คล้ายกับลายของชิพมังค์ (Tamias spp.) ซึ่งเป็นกระรอกขนาดเล็กเช่นกัน แต่พบในทวีปอเมริกาเหนือ ส่วนหางของกระเล็นจะไม่เป็นพวงฟูเหมือนกระรอกทั่วไป ตัวเมียมีเต้านมทั้งหมด 6 เต้าThorington, R. W. Jr. and R. S. Hoffman. 2005. Family Sciuridae. pp. 754–818 in Mammal Species of the World a Taxonomic and Geographic Reference. D. E. Wilson and D. M. Reeder eds. Johns Hopkins University Press, Baltimore.

กระเล็นหากินในเวลากลางวัน หากินบนต้นไม้สูง ๆ เป็นหลัก กินอาหารได้หลากหลายเหมือนกระรอกทั่วไป พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียใต้, ตอนใต้ของจีน และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบทั้งหมด 4 ชนิด ในประเทศไทยพบได้ 2 ชนิด พบได้ทั่วไปทั้งในป่าทึบหรือในชุมชนเมือง โดยที่ไม่จัดว่าเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนแต่ประการใดสัตว์ป่าคุ้มครอง

 การจำแนก 
 Tamiops macclellandi  (Horsfield, 1840)  – กระเล็นขนปลายหูสั้น (พบได้ในประเทศไทย)
 Tamiops maritimus  (Bonhote, 1900)  – กระเล็นมาริไทม์
 Tamiops rodolphei  (Milne-Edwards, 1867)  – กระเล็นขนปลายหูยาว (พบได้ใประเทศไทย)
 Tamiops swinhoei  (Milne-Edwards, 1874)  – กระเล็นสวินโฮ
# หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบจำข้อมูลถาวร
หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบจำข้อมูลถาวร  หรือ แรมจำข้อมูลถาวร คือ หน่วยความจำเข้าถึงข้อมูลโดยสุ่มที่ยังสามารถเก็บข้อมูลอยู่แม้จะไม่มีไฟฟ้าหล่อเลี้ยง (หรือ หน่วยความจำถาวร) โดยทั่วไปเรามักจะคุ้นกับคำว่า แรม หรือ ดีแรม (DRAM) ที่ใช้เป็นหน่วยความจำหลักในเครื่องคอมพิวเตอร์ แต่แรมเหล่านี้จะลืมข้อมูลเมื่อไฟฟ้าดับ

แรมจำข้อมูลถาวรที่เรารู้จักกันดีที่สุดในปัจจุบันก็คือ หน่วยความจำแบบแฟลช ซึ่งนำไปสร้างเป็นสิ่งต่างๆ เช่น แฟลชไดรฟ์, โซลิดสเตตไดรฟ์ (ซึ่งสามรถประดิษฐ์จากดีแรมได้) ถึงแม้หน่วยความจำแบบแฟลชจะมีประสิทธิภาพดีกว่าจานบันทึกแบบแข็งมาก แต่ก็ยังถือว่าห่างไกลกับแรมที่ใช้เป็นหน่วยความจำหลักของเครื่องคอมพิวเตอร์ปัจจุบันมากนัก และหน่วยความจำแบบแฟลชที่สามารถหาซื้อได้ตามท้องตลาดในปัจจุบันจะมีข้อจำกัดทางด้านจำนวนครั้งในการเขียนทับ (ซึ่งปกติแล้วไม่เกิน 100,000 ครั้งการเขียนทับก็จะเสื่อมสภาพ) เปรียบเทียบกับแรมจำข้อมูลชั่วคราวที่หาได้ทั่วไปตามท้องตลาดที่สามารถเขียนทับแทบจะเรียกได้ว่าไม่จำกัดจำนวนครั้ง ดังนั้นความพยายามในปัจจุบันคือการพัฒนาแรมจำข้อมูลถาวรให้มีประสิทธิภาพดี และทนทานเทียบเท่ากับแรมแบบจำข้อมูลชั่วคราวให้ได้

 แรมจำข้อมูลถาวรยุคใหม่
# กระรอกข้างลายท้องแดง
กระรอกข้างลายท้องแดง  สัตว์ฟันแทะชนิดหนึ่ง จำพวกกระรอก
thumb|left|กระรอกข้างลายท้องแดงที่พบในสิงคโปร์
เป็นกระรอกขนาดกลาง มีความยาวประมาณ 17-30 เซนติเมตร (7.9-12 นิ้ว) ส่วนหางยาว 16-23 เซนติเมตร (6-8 นิ้ว) มีลำตัวสีเทาหรือน้ำตาล มีจุดเด่น คือ ด้านข้างลำตัวมีแถบสีคล้ำและสีขาวตัดกันเห็นชัดเจน ที่มีขนสีเหลืองส้มหรือสีน้ำตาลส้ม หางมีจุดด่างสีดำและเขียวไพร ปลายหางมีสีแดง ซึ่งเห็นได้ชัดเจนเมื่อมองจากด้านล่าง

พันธุ์ทั่วไปตั้งแต่คาบสมุทรมลายูลงไป จนถึงอินโดนีเซีย ในประเทศไทยพบได้ในภาคใต้ ตั้งแต่จังหวัดสุราษฎร์ธานีลงไป พบในป่าดิบชื้น มักชอบอยู่ตามชายป่าหรือตามป่ารุ่น ไม่ค่อยพบในป่าที่สมบูรณ์ นอกจากนี้ยังพบได้ในป่าชายเลน, สวนป่า และสวนผลไม้ เป็นกระรอกอีกชนิดหนึ่งที่พบบ่อยได้บ่อย หากินในเวลากลางวัน มีกิจกรรมมากในช่วงเช้ามืดและช่วงบ่ายแก่ ๆ อาศัยอยู่บนต้นไม้ในเรือนยอดระดับต่ำ

ไม่จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนในประเทศไทยแต่อย่างใดบัญชีรายชื่อสัตว์ป่าคุ้มครอง 2546
# ภาษาดาไอ
ภาษาดาไอ (Daai language) หรือภาษาได มีผู้พูดในพม่าทั้งสิ้น 30,000 คน (พ.ศ. 2537) ในเมืองมะตูปี ปะและวะ และกานแปะและ จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ภาษากลุ่มทิเบต-พม่า สาขากูกี-ชีน-นาคา สาขาย่อยกูกี-ชีน เขียนด้วยอักษรละติน เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ภาษานี้ที่ใช้พูดในเมืองมะตูปีค่อนข้างมีลักษณะต่างจากภาษาในเมืองอื่น บางครั้งเรียกกลุ่มชนที่พูดภาษานี้ว่ามึนหรืออึตบือ แต่ภาษาที่ใช้มีความแตกต่างจากภาษามึน ในอดีต พวกเขาเรียกตัวเองว่ามึนหรืออึตบือหรือคโย เพื่อให้มีสถานะที่สูงขึ้น
 อ้างอิง 
 Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.

 ดาไอ
# ภาษาบาเตก
ภาษาบาเตก (Batek language) มีผู้พูดในมาเลเซีย 1,000 คน (พ.ศ. 2549) กำลังลดจำนวนลง พบในรัฐกลันตัน รัฐตรังกานูและตอนเหนือของรัฐปะหัง จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขาอัสเลียน สาขาย่อยอัสเลียนเหนือ
 อ้างอิง 
 Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.

บาเตก
# กระรอกสีสวย
กระรอกสีสวย  เป็นสกุลของสัตว์ฟันแทะ จำพวกกระรอก ในสกุล Callosciurus (/คาล-โล-ซิ-อู-รัส/)

มีลักษณะโดยทั่วไป คือ หัวกลม ใบหูกลม ตาโต ขนหางฟูเป็นพวง มีความยาวโดยเฉลี่ยส่วนหัวและลำตัว 13-27 เซนติเมตร (5.1-11 นิ้ว) ความยาวหางประมาณ 13-27 เซนติเมตร (5.1-11 นิ้ว) เช่นกัน ส่วนใหญ่มีสีเขียวมะกอกหรือสีเทา มีลายขีดหรือลายแถบสีคล้ำบริเวณด้านข้างลำตัว ส่วนท้องเป็นสีขาวหรือสีเหลืองนวล แต่ส่วนใหญ่มักจะมีสีสันที่หลากหลายมาก เช่น อาจจะมีสีขาว, สีแดงสด หรือสีน้ำตาล บริเวณด้านข้างลำตัวได้ หรืออาจจะเป็นสีขาวล้วนทั้งตัวก็ได้

เป็นกระรอกที่แพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, เอเชียอาคเนย์ จนถึงตอนใต้ของจีน และเกาะไต้หวัน แพร่กระจายพันธุ์ไปในหลายภูมิประเทศตั้งแต่ป่าดิบทึบ จนถึงสวนสาธารณะในชุมชนเมือง ส่วนใหญ่จะหากินตามลำพังเพียงตัวเดียว หากินบนต้นไม้ในเวลากลางวันเป็นหลัก กินผลไม้, ลูกไม้, ยอดอ่อนของต้นไม้ หรือใบไม้ต่าง ๆ เป็นหลัก และอาจกินแมลง, หนอน, สัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก หรือขโมยไข่นกเป็นอาหารได้ด้วย สร้างรังบนต้นไม้ ออกลูกครั้งละ 1-5 ตัว ตัวเมียมีเต้านม 2-3 คู่Francis, C. M. (2008). A Guide to the Mammals of Southeast Asia. ISBN 978-0-691-13551-9Payne, J., and C. M. Francis (1985), A Field Guide to the Mammals of Borneo. ISBN 967-99947-1-6Smith, T. S., and Y. Xie, editors (2008). A Guide to the Mammals of China. ISBN 978-0-691-09984-2

แบ่งออกได้เป็น 15 ชนิด และหลากหลายมากมายชนิดย่อยและสีสัน โดยมีกระรอกสามสี เป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุด และกระรอกหลากสี มีความหลากหลายทางสีสันจึงแบ่งเป็นชนิดย่อยมากที่สุดกระรอกสามสี กระรอกหลากสี

การจำแนก
(ไม่นับชนิดย่อย)
Callosciurus adamsi (Kloss, 1921)  
Callosciurus albescens (Bonhote, 1901) 	 
Callosciurus baluensis (Bonhote, 1901)  
Callosciurus caniceps (Gray, 1842)  – กระรอกปลายหางดำ	 
Callosciurus erythraeus (Pallas, 1779) – กระรอกสวน, กระรอกท้องแดง	 
Callosciurus finlaysonii (Horsfield, 1824) – กระรอกหลากสี 
Callosciurus inornatus (Gray, 1867) 	 
Callosciurus melanogaster (Thomas, 1895) 
Callosciurus nigrovittatus (Horsfield, 1824) 	 – กระรอกลายท้องเทา
Callosciurus notatus (Boddaert, 1785) 	 – กระรอกลายท้องแดง
Callosciurus orestes (Thomas, 1895) 	 
Callosciurus phayrei (Blyth, 1856)  
Callosciurus prevostii (Desmarest, 1822) – กระรอกสามสี	 
Callosciurus pygerythrus (Geoffroy Saint Hilaire, 1831) – กระรอกอิรวดี, กระรอกท้องแดง	 
Callosciurus quinquestriatus (Anderson, 1871)
# รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน
รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ในทางเรขาคณิต คือ รูปสี่เหลี่ยมที่มีความยาวของด้านทุกด้าน ยาวเท่ากัน มุมตรงข้ามมีขนาดเท่ากัน 2 คู่ ด้านตรงข้ามขนานกัน และมุมภายในแต่ละมุมไม่เป็นมุมฉาก โดยอาจเรียกชื่อสี่เหลี่ยมนี้ได้ว่า สี่เหลี่ยมข้าวหลามตัด

 สมบัติ 
 ความยาวของด้านยาวเท่ากันหมดทุกด้าน
 ด้านตรงข้ามขนานกัน
 เส้นทแยงมุมยาวไม่เท่ากัน แต่แบ่งครึ่งซึ่งกันและกันและตัดกันเป็นมุมฉาก
 มุมตรงข้ามมีขนาดเท่ากันคุณสมบัติรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน, สมบัติของรูปเรขาคณิต, Learners.in.th

การหาพื้นที่
thumb|428x428px|การหาพื้นที่สี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนโดยใช้ความยาวของแต่ละด้านและเส้นทแยงมุม
 การหาพื้นที่โดยใช้ความยาวของด้าน
การหาพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนโดยใช้ความสูงของรูปสี่เหลี่ยมคูณกับความยาวของฐานรูปสี่เหลี่ยม ซึ่งจะได้สูตรดังนี้

โดย K แทนพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน, a แทนความยาวฐาน และ h แทนความสูง

 การหาพื้นที่โดยใช้เส้นทแยงมุม
การหาพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนโดยใช้ผลคูณเส้นทแยงมุมที่ตัดกันเป็นมุมฉากสองเส้นคูณกับ  ซึ่งจะได้สูตรดังนี้
 x ผลคูณของเส้นทแยงมุม
# จักรพรรดินีจิงงู
จักรพรรดินีจิงงู  เป็นจักรพรรดินีในตำนานของญี่ปุ่น ซึ่งปกครองในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ภายหลังการสวรรคตของพระสวามีในปี ค.ศ. 200 โดยไม่มีรัชทายาท ทำให้จักรพรรดินีจิงงู ซึ่งขณะนั้นกำลังทรงพระครรภ์อยู่ ขึ้นว่าราชการแทนในตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแผ่นดินไปจนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 269Titsingh, Isaac (1834). Annales des empereurs du japon, pp. 15–18; Varley, Paul (1980). Jinnō Shōtōki, pp. 101–3.

ในยุคเมจิ ตามกฎมนเทียรบาลTitsingh, p. 15. ถือว่า พระจักรพรรดินีจิงงูเป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นองค์ที่ 15 แต่การตีความทางประวัติศาสตร์จากหลักฐานที่ยังหลงเหลืออยู่ ทำให้ไม่นับพระองค์เป็นจักรพรรดิ และถือว่าพระราชโอรสของพระองค์ จักรพรรดิโอจิง เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 15 แทน

 ตำนาน 
ไม่มีวันที่อย่างแน่นอนสำหรับวันเสด็จพระราชสมภพ หรือการเริ่ม-สิ้นสุดรัชสมัยของพระองค์ นักประวัติศาสตร์ได้ให้พระองค์ถือเป็น "จักรพรรดิในตำนาน" แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่เคยมีพระองค์ดำรงอยู่ เนื่องด้วยความยากเย็นในการค้นหาและวิเคราะห์ข้อมูลหลักฐาน จากหลักฐานที่พอหลงเหลืออยู่ คาดว่าพระนามของพระองค์ คือ ธิดาโอกินางาตาราชิ นอกจากนี้ยังมีข้อมูลว่า ในรัชสมัยของพระองค์ ได้ใช้เวลา 3 ปีในการพิชิตแว่นแคว้นหนึ่ง ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นเกาหลี

thumbnail|ภาพจักรพรรดินีจิงงูจรดพระบาทในแดนเกาหลี วาดโดย สึกิโอกะ โยชิโตชิ ค.ศ. 1880

แม้ว่าจะไม่ทราบที่พำนักสุดท้ายของพระองค์ แต่สุสานที่จัดให้พระองค์ก็เปิดให้ประชาชนเข้าเยี่ยมชม ที่ตำบลมาซาซางิ ในนาระ. ซึ่งสุสานเป็นสุสานแบบ โคฟุง ที่มีลักษณะเป็นเกาะที่มีคูน้ำล้อมรอบเป็นรูปรูกุญแจ 

สิ่งสืบทอด
thumb|ธนบัตร 1 เยนที่มีภาพจักรพรรดินีจิงงู, ค.ศ. 1881

ใน ค.ศ. 1881 จักรพรรดินีจิงงูเป็นผู้หญิงคนแรกที่แสดงบนธนบัตรญี่ปุ่น เนื่องจากไม่มีภาพวาดจริงของบุคคลในตำนาน ทำให้ภาพจักรพรรดินีจิงงูที่วาดโดยEdoardo Chiossone เป็นการคาดคะเนทั้งหมด เขาเลือกพนักงานหญิงจากโรงพิมพ์ของรัฐบาลมาเป็นนางแบบสำหรับจักรพรรดินีจิงงู. จากนี้มีกรใช้ภาพนี้ลงในดวงตราไปรษณียากรชุด 1908/14 ซึ่งเป็นชุดแรกที่แสดงภาพผู้หญิง จากนั้น โยชิดะ โทโยะจึงปรับปรุงรูปแบบสำหรับแสตมป์ชุด 1924/37 การใช้งานแสดมป์ที่มีรูปจิงงูสิ้นสุดลงในแสดมป์ชุดใหม่ใน ค.ศ. 1939続逓信事業史 (Continued - History of Communications Business) vol. 3 郵便 (mails), ed. 郵政省 (Ministry of Postal Services), Tokyo 1963

ดูเพิ่ม
ราชินีฮิมิโกะ
ข้อพิพาทญี่ปุ่น–เกาหลี

 หมายเหตุ
# ธันวาคม พ.ศ. 2555
ฝากติดตามช่องไอดวกวดวดด

 สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน
# ปลาดุกไฟฟ้า
ปลาดุกไฟฟ้า  เป็นสกุลปลาหนังน้ำจืดในวงศ์ปลาดุกไฟฟ้า (Malapteruridae) ใช้ชื่อสกุลว่า Malapterurus (/มา-แลป-เทอ-รู-รัส/) โดยมาจากภาษากรีกคำว่า μαλακός (malakos) หมายถึง "อ่อนนุ่ม", πτερων (pteron) หมายถึง "ครีบ"  และ ουρά (oura) หมายถึง "หาง" โดยมีความหมายถึง ครีบไขมันที่แลดูโดดเด่น เนื่องจากปลาในสกุลนี้ไม่มีครีบหลัง

โดยรวมมีรูปร่างกลมยาวอวบอ้วนทรงกระบอกคล้ายไส้กรอก ตามีขนาดเล็ก ริมปากหนาและรูจมูกกลมและมีความห่างจากกันพอสมควร ช่องเหงือกแคบและบีบตัว มีหนวดสามคู่ ไม่มีครีบหลัง มีครีบไขมันขนาดใหญ่อยู่ค่อนไปทางส่วนท้ายของลำตัวติดกับครีบหาง ครีบทุกครีบปลายครีบมนกลม ถุงลมแบ่งเป็นสองห้องยาว

มีลำตัวทั่วไปสีน้ำตาลหรือเทา และมีลายจุดหรือกระสีคล้ำกระจายอยู่บนหลังและด้านข้างลำตัว ใต้ท้องเป็นสีขาวไม่มีลาย คอดหางมีลายแถบสีคล้ำสลับขาว และครีบหางมีลายสีขาวคล้ายรูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวอยู่กลางครีบ  

เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่ เช่น แม่น้ำไนล์, แม่น้ำคองโก, แม่น้ำแซมเบซี, แม่น้ำไนเจอร์ และแม่น้ำหลายสาย ในทวีปแอฟริกา รวมถึงทะเลสาบต่าง ๆ เช่น ทะเลสาบแทนกันยีกา หรือทะเลสาบชาด

มีอวัยวะที่ปล่อยกระแสไฟฟ้าจากกล้ามเนื้อด้านข้างลำตัว ซึ่งสามารถปล่อยได้มากถึง 350 โวลต์ ในขนาดลำตัว 50 เซนติเมตร (19 นิ้ว) โดยชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ยาวได้ถึง 122 เซนติเมตร (48 นิ้ว) และน้ำหนัก 20 กิโลกรัม (44 ปอนด์)

อาศัยอยู่ในน้ำขุ่นและมีวัสดุต่าง ๆ เช่น ตอไม้หรือโพรงหินสำหรับหลบซ่อนตัว โดยใช้ไฟฟ้าในการป้องกันตัวและช็อตเหยื่อสำหรับเป็นอาหาร เป็นปลาที่เคลื่อนไหวได้เชื่องช้า เมื่อช็อตเหยื่อจนสลบแล้วจึงค่อยกลืนกิน มีการจับคู่ผสมพันธุ์ด้วยการขุดโพรงยาวถึง 3 เมตร (10 ฟุต) ที่ริมตลิ่งในระดับความลึกประมาณ 1-3 เมตร (3.3-9.8 ฟุต) 

เป็นปลาที่มนุษย์ใช้รับประทานเป็นอาหารมาตั้งแต่อดีต ตั้งแต่ยุคอียิปต์โบราณ และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

การจำแนก
แบ่งออกได้เป็น 18 ชนิด 
 Malapterurus barbatus Norris, 2002
 Malapterurus beninensis Murray, 1855
 Malapterurus cavalliensis Roberts, 2000
 Malapterurus electricus (Gmelin, 1789) (ปลาดุกไฟฟ้าแอฟริกา)
 Malapterurus leonensis Roberts, 2000
 Malapterurus melanochir Norris, 2002
 Malapterurus microstoma Poll & Gosse, 1969 (ปลาดุกไฟฟ้าปากเล็ก, ปลาดุกไฟฟ้ายักษ์)
 Malapterurus minjiriya Sagua, 1987
 Malapterurus monsembeensis Roberts, 2000
 Malapterurus occidentalis Norris, 2002
 Malapterurus oguensis Sauvage, 1879
 Malapterurus punctatus Norris, 2002
 Malapterurus shirensis Roberts, 2000
 Malapterurus stiassnyae Norris, 2002
 Malapterurus tanganyikaensis Roberts, 2000 (ปลาดุกไฟฟ้าแทนกันยีกา)
 Malapterurus tanoensis Roberts, 2000
 Malapterurus teugelsi Norris, 2002
 Malapterurus thysi Norris, 2002
อ้างอิง
# วิศวนาถัน อานันท์
วิศวนาถัน อานันท์ (; 11 ธันวาคม ค.ศ. 1969 –) เป็นนักหมากรุกสากลระดับแกรนด์มาสเตอร์ชาวอินเดีย อานันท์เป็นผู้ชนะหมากรุกชิงแชมป์โลกห้าสมัย (ค.ศ. 2000, 2007, 2008, 2010 และ 2012) และเป็นผู้ครองแชมป์โลกโดยปริยายตั้งแต่ ค.ศ. 2007 อานันท์เป็นแชมป์โลกหมากรุกสากลประเภทแรพิดของสมาพันธ์หมากรุกโลกใน ค.ศ. 2003 และเป็นที่ยอมรับโดยแพร่หลายในฐานะเป็นผู้เล่นเกมเร็วที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งยุคMainz 2008: Anand on Carlsen, Morozevich and Polgar - ChessBase

อานันท์กลายเป็นแกรนด์มาสเตอร์คนแรกของอินเดียใน ค.ศ. 1987More questions than answers, research.ibm.com เขายังเป็นคนแรกที่ได้รับรางวัลราชีพคานธีเขละรตนะ ใน ค.ศ. 1991–92 ซึ่งเป็นเกียรติสูงสุดในด้านกีฬาของอินเดีย ใน ค.ศ. 2007 เขาได้รับรางวัลพลเรือนสูงสุดขั้นสองของอินเดียซึ่งมีชื่อว่าปทมะวิภูษณะ ส่งผลให้เขาเป็นนักกีฬาคนแรกที่ได้รับรางวัลคนแรกในประวัติศาสตร์ของอินเดีย นอกจากนี้ อานันท์ยังได้รับรางวัลเชสออสการ์หกสมัย (ค.ศ. 1997, 1998, 2003, 2004, 2007 และ 2008)

เขายังเป็นผู้ครองแชมป์หมากรุกสากลชิงแชมป์โลกของสมาพันธ์หมากรุกโลกตั้งแต่ ค.ศ. 2000 ถึง 2002 เมื่อครั้งที่รายการระดับโลกได้แยกออกจากกัน เขาได้กลายเป็นแชมป์หมากรุกสากลอย่างไร้ข้อโต้แย้งใน ค.ศ. 2007 และป้องกันตำแหน่งในรายการดังกล่าวเมื่อครั้งที่เผชิญกับวลาดีมีร์ ครัมนิค ใน ค.ศ. 2008 จากนั้น เขาก็ประสบความสำเร็จในการป้องกันตำแหน่งในหมากรุกสากลชิงแชมป์โลก 2010 เมื่อครั้งที่พบกับเวเซลิน โทปาลอฟ และในหมากรุกสากลชิงแชมป์โลก 2012As of May, 2012 – Official FIDE World Championship 2012 site. Moscow2012.fide.com. Retrieved on 2012-05-31. เมื่อครั้งที่พบกับบอริส เกลแฟนด์ ในฐานะผู้ครองแชมป์สูงสุด เขาจะต้องพบกับผู้ชนะจากรายการแคนดิเดตทัวร์นาเมนต์ที่กำลังจะจัดขึ้นสำหรับรายการหมากรุกสากลชิงแชมป์โลก 2013

อานันท์เป็นหนึ่งในหกผู้เล่นของประวัติศาสตร์ที่สามารถทำลายการให้คะแนนที่ 2,800 ของรายการจัดอันดับจากสมาพันธ์หมากรุกโลก และในเดือนเมษายน ค.ศ. 2007 เมื่อเขามีอายุได้ 37 ปี เขาได้กลายเป็นหมายเลขหนึ่งของโลกเป็นครั้งแรก เขาได้รับการจัดอันดับสูงสุดของโลกห้าครั้งในหกสมัย ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2007 ถึงกรกฎาคม ค.ศ. 2008 โดยเป็นผู้ครองอันดับหนึ่งรวมระยะเวลา 15 เดือน ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 เขาได้ตกสามอันดับแรกของโลกเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1996 ก่อนที่อานันท์จะหวนกลับคืนสู่ที่หนึ่งของโลกอีกครั้งในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 หลังจากเป็นฝ่ายชนะต่อผู้ท้าชิงอันดับหนึ่งของโลกอย่างมังนึส คาลเซิน ในรายการบิลบาโอมาสเตอร์ แต่เขาก็ได้ยอมรับในฝีมือเมื่อครั้งที่อันดับสูงสุดกลับไปเป็นของคาลเซินในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011