wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# นรารักษ์ ใจบำรุง
เต้น นรารักษ์ ใจบำรุง คือ ศิลปินเดี่ยวจากค่าย GMM Grammy เริ่มต้นจากแข่งขันเวทีไมค์ไอดอล เมื่อ พ.ศ. 2551 โดยได้รับหมายเลข M7 เต้น นรารักษ์ สามารถครองแชมป์สูงสุดรายการนี้นานถึง 8 สมัยด้วยกัน 

 ประวัติ 
นรารักษ์ ใจบำรุง หรือ เต้น เป็นที่รู้จักกันในชื่อ เต้น Mic Idol เกิดที่อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรีเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2530 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนพรหมานุสรณ์จังหวัดเพชรบุรี และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีที่ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

เข้าสู่วงการด้วยการประกวด Mic Idol หลังจากนั้นไม่นานได้ร่วมออกอัลบั้มกับผู้เข้าแข่งขันเวทีไมค์ไอดอลคนอื่นๆในนามอัลบั้ม Mic Idol มี "เพลงนอนไม่หลับ" และเพลงที่ฮิตกันทั่วบ้านทั่วเมืองอย่าง "เพลงถามเอาอะไร" หลังจากนั้นเต้น นรารักษ์ ก็มีซิงเกิ้ลฮิตติดชาร์ทออกมาเรื่อยๆ โดยอัลบั้มเต็มออกเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2554

ในปี 2556 มีอัลบั้มชุดใหม่ ชื่ออัลบั้มว่า "เสียงเต้นจากหัวใจ" ออกวางจำหน่ายเมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2556

 เพลง 
 อัลบั้ม 
 ของหายอยากได้คืน (พ.ศ. 2554) 
 ของหายอยากได้คืน
 ความเฉยชาคือการบอกลาโดยไม่ต้องออกเสียง
 อยากอกหักบ้างไรบ้าง
 แรง
 เสี่ยงเหลือเกิน 
 ฉันต้องการเวลาจากเธอ
 ต่อให้นับดาวจนหมดฟ้า
 จะจับมือกันได้นานเท่าไร
 อย่าปล่อยให้คนคนหนึ่งคิดถึงเธอ
 อย่าเหงาเรื่อยเปื่อย

 อัลบั้มพิเศษ 
 อัลบั้ม "ไมค์ไอดอล" (พ.ศ. 2551)
 ถามเอาอะไร 
 นอนไม่หลับ (ร่วมกับ: พลอย ไมค์ไอดอล)
 ตะกายดาว (รวมศิลปินไมค์ไอดอล)
 อัลบั้ม "Dream On" (พ.ศ. 2553)
 อย่าปล่อยให้คนคนหนึ่งคิดถึงเธอ
 อยู่ดีๆก็อยากร้องไห้
 อัลบั้ม "Calling Love เพลงรักรอสาย" (พ.ศ. 2553)
 อย่าเหงาเรื่อยเปื่อย
 อัลบั้ม “เสียงเต้นจากหัวใจ” (พ.ศ. 2556)
 ดีพอให้รอไหม
 จะให้ฉันรักยังไง (ost. มนต์จันทรา)
 ถามเอาอะไร
 อย่าเหงาเรื่อยเปื่อย
 อย่าปล่อยให้คนคนนึงคิดถึงเธอ
 ความเฉยชาคือการบอกลาโดยไม่ต้องออกเสียง
 ต่อให้นับดาวจนหมดฟ้า
 เสี่ยงเหลือเกิน
 แรง
 นอนไม่หลับ
 ของหายอยากได้คืน
 อยู่ดีดีก็อยากร้องไห้

 ซิงเกิล 
ภายใต้สังกัด GMM GRAMMY
 ไม่ว่างคือข้ออ้างของคนหมดใจ feat. พลอย พรทิพย์ (พ.ศ. 2557)
 ฉันไม่ใช่หรือใครเปลี่ยน (พ.ศ. 2558)
 รักเท่าไหร่ก็ไม่เอา (พ.ศ. 2558)
 ด้านได้อายอด (พ.ศ. 2560)
 เสื่อม (พ.ศ. 2560)

ภายใต้ นักร้องอิสระ
 ชอบตัวเอง (พ.ศ. 2564)
 ค้างใจ (พ.ศ. 2565)
 สบตา feat. สมาร์ท ชิษณุพงศ์ (พ.ศ. 2565)
 เบาหวาน (พ.ศ. 2566)
 เพราะใจ (พ.ศ. 2566)
 ฉันเลือกเธอแล้ว (พ.ศ. 2567)

 เพลงประกอบละคร 
 ต่อให้นับดาวจนหมดฟ้า Ost. ดุจดาวดิน
 จะให้ฉันรักยังไง Ost. มนต์จันทรา
 หน้าสวย ใจเสีย Ost.  ทองเนื้อเก้า
 เขาที่เพิ่งเจอกับเธอที่มาก่อน (AB Normal feat. เต้น นรารักษ์) Ost. หงส์สะบัดลาย
 คบไม่ได้ Ost. Club Friday the siries 5 ตอน ความลับของสัญญาใจ
 จองจำด้วยคำว่ารัก Ost. ปี่แก้วนางหงส์
 อย่าปล่อยมือฉันได้ไหม Ost. นางร้าย
 เจ็บจนฉันไม่อยากหายใจ Ost. แรงเงา2  
 สัญญากับคำว่ารอ Ost. กลิ่นกาสะลอง
 ตายตกตามกัน Ost. เรือนสายสวาท
 ไฟสิ้นเชื้อ Ost. ไฟสิ้นเชื้อ
 ค้น Ost. รางรักพรางใจ
 ยิ้ม Ost. สามีชั่วคืน
 คนเดียวที่รักหมดหัวใจ Ost. สร้อยสะบันงา
 รู้อย่างนี้ Ost. เล่ห์มยุรา

ซีรีส์
 พ.ศ. 2559 Little Big Dream ความฝันอันสูงสุด ช่องวัน 31 / จีเอ็มเอ็ม 25
 พ.ศ. 2560 SOTUS S The Series รับบท ทุเรียน ช่องวัน 31
 พ.ศ. 2561 Beauty Boy ผู้ชายขายสวย รับบท หงส์ ช่อง 3 เอสดี

พิธีกร
 ออนไลน์ 
 พ.ศ. 25 :  ทางช่อง YouTube:Ten Nararak 

รางวัล
 19 กันยายน พ.ศ. 2555 เข้ารอบ 8 ทีมสุดท้าย การประกวดร้องเพลง รายการ Asian Wave ที่ประเทศจีน
 ไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ปี 2012 รางวัล นักร้องเดี่ยวแห่งปี เต้น นรารักษ์
# ดังเคิลออสเตียส
ดังเคิลออสเตียส  เป็นสกุลของปลาในยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ปัจจุบันนี้สูญพันธุ์ไปแล้วสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Dunkleosteus (มาจาก "(เดวิด) Dunkle" + osteus (οστεος, ภาษากรีก: กระดูก); หมายถึง "กระดูกของดังเคิล" ซึ่งตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่ เดวิด ดังเคิล ภัณฑารักษ์แห่งพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาคลีฟแลนด์)

ดังเคิลออสเตียส เป็นปลาทะเลขนาดใหญ่อาศัยอยู่ในปลายยุคดีโวเนียน ระยะเวลาประมาณ 358-382 ล้านปีที่แล้ว จัดเป็นปลาที่มีขากรรไกรที่เป็นปลานักล่ากินเนื้อขนาดใหญ่ที่เป็นเสมือนคู่แข่งตัวฉกาจของปลาฉลามในยุคต้นของการวิวัฒนาการเลยทีเดียว

ดังเคิลออสเตียส ถือเป็นสกุลของปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่อยู่ในอันดับ Arthrodira รูปลักษณ์ภายนอกของปลาสกุลนี้แลดูดุดันน่ากลัวมาก ที่เห็นเด่นชัดสุดคงเป็นแผ่นขากรรไกรแข็งแรง ยืดหยุ่นได้ดี ไม่มีฟันแต่ที่ขอบปากมีลักษณะแหลมคล้ายเขี้ยวทั้งด้านบนและล่าง ทำให้เป็นเหมือนจะงอยปากไว้งับเหยื่อโดยไม่ต้องใช้ฟัน ในขณะที่มีลำตัวตัวยาว 3-9 เมตร และหนักได้ถึง 3.6-4 ตัน  และมีโครงสร้างประกอบด้วยเกล็ดอย่างหนาและแข็งเสมือนชุดเกราะ

มีทั้งหมด 7 ชนิด และเป็นชนิดที่เพิ่งได้รับการอนุกรมวิธานไปเมื่อปี ค.ศ. 2010 2 ชนิด (ดูในตาราง)Two new species of Dunkleosteus Lehman, 1956, from the Ohio Shale Formation (USA, Famennian) and the Kettle Point Formation (Canada, Upper Devonian), and a cladistic analysis of the Eubrachythoraci (Placodermi, Arthrodira) 

ที่ผ่านมานักวิทยาศาสตร์พบฟอสซิลจำนวนมากของดังเคิลออสเตียสในทวีปอเมริกาเหนือ, โปแลนด์, เบลเยียม และโมร็อกโก แต่มักเป็นฟอสซิลส่วนหัว ทำให้ไม่เป็นที่ชัดเจนว่าท่อนล่างของลำตัวเป็นอย่างไร จากโครงสร้างเสมือนเกราะแข็งหนักของดังเคิลออสเตียสทำให้เชื่อว่าเป็นปลาที่ว่ายน้ำได้ไม่คล่องแคล่วว่องไวเหมือนปลาชนิดอื่น และชอบอาศัยอยู่ใกล้ชายฝั่งมากกว่า 

นักวิทยาศาสตร์ของพิพิธภัณฑ์ฟิล์ด มิวเซียม และมหาวิทยาลัยชิคาโก ศึกษาโครงสร้างขากรรไกรของดังเคิลออสเตียสแล้วมีความเห็นว่าต้องเป็นปลาที่มีพลังในการกัดมหาศาลเหนือกว่าปลาชนิดอื่นใด และเหนือกว่าปลาฉลามทั่วไป และแม้แต่ปลาฉลามขาว โดยมีแรงกดทับสูงถึง 8,000 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว ซึ่งความร้ายกาจอันนี้จึงมักจะถูกนำไปเปรียบเทียบกับไดโนเสาร์กินเนื้อเช่น ไทรันโนซอรัส และจระเข้สมัยใหม่เสียมากกว่า นอกจากนี้ยังอ้าปากได้เร็วมากในอัตรา 1 ใน 50 ส่วนของวินาที ซึ่งทำให้มีพลังมหาศาลในการดูดเหยื่อเข้าไป ซึ่งลักษณะพิเศษเช่นนี้นี้ยังพบได้ในปลากระดูกแข็งสมัยใหม่ที่มีพัฒนาการก้าวหน้าโดยส่วนใหญ่

แต่ปลาในอันดับ Arthrodira นี้มีชีวิตอยู่บนโลกสั้นมาก กล่าวคือ อยู่ได้เพียงประมาณ 50 ล้านปีก็สูญพันธุ์ไปอย่างรวดเร็วในช่วงปลายยุคดีโวเนียน โดยปัจจุบันตามพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาต่าง ๆ ยังมีซากฟอสซิลดังเคิลออสเตียสเก็บแสดงอยู่ โดยที่ที่มีชื่อเสียงที่สุด คือ พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาคลีฟแลนด์ในสหรัฐอเมริกา และพิพิธภัณฑ์ควีนส์แลนด์ในออสเตรเลีย ต้อยตีวิด, ดังเคิลออสเตียส นักล่ายุคดิโวเนียน คอลัมน์สัตว์โลกน่ารัก นิตยสารโลกวันนี้วันสุข ปีที่ 5 ฉบับที่ 217 วันที่ 25-31 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 หน้า 49

ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
เป็นตัวละครในเกมคอมพิวเตอร์ ParaWorld
ถูกอ้างอิงถึงในสารคดีทางโทรทัศน์ของบีบีซีชุด Sea MonstersDunkleosteus จากเว็บไซต์ของบีบีซี 
เป็น 1 ใน Playable Character ในเกม Hungry Shark Evolution
# สตาวังเงอร์
สตาวังเงอร์ (,) เป็นเมืองและเทศบาลในเทศมณฑลรูกาลัน ประเทศนอร์เวย์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ เป็นเมืองท่าทางทะเล บนฟยอร์ดสตาวังเงอร์ ผลิตปลากระป๋อง ต่อเรือ เป็นศูนย์ประสานงานของการขุดเจาะน้ำมันนอกชายฝั่ง

 ภูมิศาสตร์ 
 ภูมิอากาศ 
ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของนอร์เวย์ สภาพภูมิอากาศของสตาวังเงอร์ ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากอุณหภูมิปานกลางของทะเลเหนือ และความกดอากาศต่ำในมหาสมุทรแอตแลนติกทำให้อากาศอบอุ่นในฤดูหนาว สิ่งนี้สร้างอุณหภูมิที่อุ่นขึ้นตลอดทั้งปีเมื่อเทียบกับเมืองอื่น ๆ ที่มีละติจูดใกล้เคียงกัน และยังให้ปริมาณหยาดน้ำฟ้ามากในรูปของฝน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว ตามการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน สตาวังเงร์มีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร (Cfb) โดยในหนึ่งปีมีห้าเดือนมีอุณหภูมิเฉลี่ยสูงกว่า 10 °C (50 °F) ฤดูใบไม้ผลิและต้นฤดูร้อนเป็นฤดูที่แห้งแล้งที่สุด สถิติสูงสุดที่เคยบันทึกได้ที่สถานีตรวจวัดที่ท่าอากาศยานสตาวังเงร์คือ 33.5 °C (92.3 °F) ถูกบันทึกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1975  ส่วนสถิติสูงสุดที่สูงที่สุดของเมืองคือ 34.4 °C (93.9 °F) ที่สถานีตรวจอากาศ สตาวังเงร์-โวลันด์ (สูง 72 ม.) ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 เดือนที่อากาศร้อนที่สุดเป็นประวัติการณ์ตรวจวัดที่ท่าอากาศยานคือเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2002 โดยมีค่าเฉลี่ย 19.3 °C (66.7 °F) และสูงสุดเฉลี่ยต่อวัน 23.2 °C (73.8 °F) อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึกได้คือ −19.8 °C (−3.6 °F) ถูกบันทึกไว้ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1987 เดือนที่หนาวที่สุดในบันทึกคือกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963 โดยมีค่าเฉลี่ย −5 °C (23 °F) และต่ำสุดเฉลี่ยต่อวัน −9.6 °C (14.7 °F)
# พระครูเนกขัมมาภินันท์ (บุญทา พุทธวังโส)
หลวงพ่อบุญทา (5 มกราคม พ.ศ. 2439 - 17 ธันวาคม พ.ศ. 2523) พระเถระผู้มีอาคมวิชาอันแก่กล้า มีอานุภาพ ความขลัง อานุภาพของผ้ายันต์ของท่าน จากเหตุการณ์ผู้ก่อการร้ายในปี พ.ศ. 2517 บุกเผาทำลายแคมป์สร้างทางของบริษัทอิตาเลียน ผลจากความเสียหายพบว่า รถน้ำคันหนึ่ง ที่แขวนผ้ายันต์ของท่าน ถูกยิงก็แล้ว ถูกไฟเผาก็แล้ว ถูกระเบิดนิวเคลียร์แล้ว แต่ยังใช้การได้ และเผาไม่ไหม้ นิวเคลียร์เผาไม่ลง ข่าวนี้ดังถึงหนังสือพิมพ์วารสาร ปี พ.ศ. 2517 ส่วนตะกรุดเหรียญและวัตถุมงคลของท่านมีความศักดิ์สิทธิ์และมีประสบการณ์มากเช่นกัน
 ประวัติ 
หลวงพ่อบุญทา ท่านเกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2439 ตรงกับรัชสมัยของ พระบาทสมเด็จพระปรมินทร์มหาจุฬาลงกรณ์ฯ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นบุตรคนเดียวของนายเขียว และนางคำดี ใจเฉลียว บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2455 โดยมีพระครูเตวินต๊ะ เป็นพระอุปัชฌาย์ และเมื่อมีอายุครบ 21 ปี ท่านได้อุปสมบทตรงกับวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 โดยอุปสมบทที่วัดเดิม พระอุปัชฌาย์คนเดิม มีพระพรหมเทพ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอุปทะ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า พุทธวังโส ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสและเป็นเจ้าคณะตำบลดอนมูล และเป็นพระอุปัชฌาย์ตามลำดับ
 พระจริยวัตร 
ท่านเป็นพระเถระที่ชอบความสงบ มักน้อย สันโดษ ปฏิบัติเคร่งครัดในพระธรรมวินัย สมกับที่ได้รับสมณศักดิ์เป็น พระครูเนกขัมมาภินันท์ แปลว่า เป็นพระเถระผู้พอใจในเนกขัมมะ คือการพาตนออกจากความวุ่นวายทางโลก มีเมตตาธรรมแก่ผู้มีความทุกข์ร้อนทั้งกาย และทุกข์ใจ ซึ่งท่านจะช่วยดับทุกข์และคลายความกังวลให้แก่ทุกคนด้วยพระบารมีเมตตาของท่าน ทุกคนที่เข้าไปกราบท่านและได้รับน้ำพุทธมนต์ วัตถุมงคล และรับพรจากท่านแล้วต่างก็ผ่อนคลายหายจากทุกข์ได้โดยปริยาย ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2523 ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
# คณะกรรมการวอร์เรน
คณะกรรมการประธานาธิบดีว่าด้วยการลอบสังหารประธานาธิบดีเคนเนดี  หรือชื่ออย่างไม่เป็นทางการว่า คณะกรรมการวอร์เรน  จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 โดย ลินดอน บี. จอห์นสัน เพื่อสอบสวนเหตุการณ์การลอบสังหารประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา จอห์น เอฟ. เคนเนดี เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 รายงานฉบับสุดท้ายหนา 888 หน้า ถูกเสนอต่อประธานาธิบดีจอห์นสันเมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1964 และถูกเผยแพร่ต่อสาธารณะในอีกสามวันให้หลัง รายงานดังกล่าวสรุปว่า ลี ฮาร์วีย์ ออสวอลด์ เป็นผู้ลงมือเพียงลำพังในการสังหารเคนเนดี และทำให้ผู้ว่าการรัฐเท็กซัส จอห์น คอนแนลลี ได้รับบาดเจ็บ และแจ็ก รูบี ลงมือเพียงลำพังในการฆาตกรรมออสวอลด์ ผลวินิจฉัยของคณะกรรมการมีการโต้แย้งกันมานับแต่นั้น และมีการศึกษาในภายหลังทั้งที่เห็นด้วยและคัดค้าน

คณะกรรมการดังกล่าวได้ชื่อวอร์เรน อันเป็นชื่อไม่เป็นทางการ มาจากประธานคณะกรรมการ ประธานศาลสูงสุดเอิร์ล วอร์เรน ตามบทสำเนาการสนทนาทางโทรศัพท์ประธานาธิบดีของจอห์นสัน เจ้าหน้าที่ข้ารัฐการคนสำคัญบางคนคัดค้านการจัดตั้งคณะกรรมการดังกล่าว และสมาชิกคณะกรรมการหลายคนเข้าร่วมด้วยความไม่เต็มใจอย่างยิ่ง หนึ่งในเหตุผลหลักคือ คณะกรรมการดังกล่าวท้ายที่สุดแล้วจะทำให้เกิดข้อโต้เถียงมากยิ่งขึ้นกว่ามติเห็นพ้อง และสิ่งที่เกรงกันนั้นก็กลายเป็นจริง รายงานของคณะกรรมการได้รับการตีพิมพ์ที่บริษัทจัดพิมพ์หนังสือ ดับเบิลเดย์ ซึ่งตั้งอยู่ในสมิทเบิร์ก รัฐแมริแลนด์
# พระครูพิศาลธรรมประยุต (เกิด ปฺณณปญฺโญ)
หลวงพ่อเกิด วัดสะพาน (6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2415 - 27 ธันวาคม พ.ศ. 2499) เหรียญของท่านเสมือนอัญมณีชิ้นเอกของเมืองนครนายกวัตถุมงคลของท่านช่วยคุ้มครองป้องกันภัยนานาประการ และดลบันดาลแต่สิ่งที่เป็นมงคลศิษย์เอกขงอท่านที่ได้รับการถ่ายทอดวิชาจากท่านคือ หลวงพ่อภู่ วัดช้าง อำเภอบ้านนา
 ประวัติ 
หลวงพ่อเกิด ท่านเกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2415 ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 5 เป็นบุตรของนายฉุย และนางพุ่ม สมพงษ์ เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 7 คน อุปสมบทเมื่อมีอายุ 21 ปีตรงกับวันที่23 พฤษภาคม พ.ศ. 2436 โดยมีหลวงพ่อวัตร วัดพิกุลแก้ว เป็นพระอุปัชฌาย์ หลวงพ่อดี วัดกุฏิเตี้ย เป็นพระกรรมวาจาจารย์ หลวงพ่อเพ็ง วัดพระโต เป็นพระอนุสาวนาจารย์ มีฉายาว่า ปุณณปัญโญ ได้อยู่ศึกษากับหลวงพ่อดี ผู้มีความชำนาญด้านรุกขมูล วิปัสสนากรรมฐาน และแพทย์แผนโบราณ มีวิทยาคมอันแก่กล้ารูปหนึ่งในสมัยนั้น จากนั้นท่านได้ย้ายมาจำพรรษาอยู่ที่วัดสะพานตลอดมา ท่านได้ธุดงค์ไปยังเมืองเขมรและมีโอกาสศึกษาเล่าเรียนวิชาจากอาจารย์ต่างๆ อีกหลายรูป
 ความเมตตา 
ท่านมีใจเมตตากรุณาโดยไม่เลือกชั้นวรรณะ มีบุตรบุญธรรมมากมาย ท่านเป็นคนมองการณ์ไกลเกี่ยวกับการศึกษา ได้สร้างโรงเรียนขึ้นเพื่อประสิทธิ์ประสานวิชาให้กับกุลบุตรและกุลธิดาในละแวกนั้น ใครเจ็บไข้ได้ป่วยไม่สบาย ท่านจะสงเคราะห์รักษาให้ และยังได้ปรุงยาแก้ลมไว้แจกให้กับลูกศิษย์ของท่านอีกด้วย และท่านได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็น พระครูพิศาลธรรมประยุต ในปี พ.ศ. 2494 จากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และมีวัตถุมงคลของท่านอีกมากมาย ทั้งตะกรุด ตะกรุดโทน เหรียญรุ่นต่างๆ ตะกรุด คลอดลูกง่าย ผ้ายันต์ ผ้าประเจียด สำหรับผ้ายันต์สีขาวลงยันต์สี่ด้วยหมึกสีแดงคล้ายชาดและเขียนชื่อกำกับไว้ ลายมือของท่านสวยงามมาก ส่วนเหรียญรุ่นแรกของท่านสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2479 เหรียญรุ่นที่ 2สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2484 เหรียญรุ่นทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ สร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2492 และเหรียญรุ่นสุดท้ายสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2496 ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2499
 อ้างอิง 
 หนังสือรวมสุดยอดพระคณาจารย์ทั้งหมด 180 พระองค์
 ประวัติหลวงพ่อเกิด วัดสะพาน 
 พระเครื่องหลวงพ่อเกิด 
 หลวงพ่อเกิด วัดสะพาน
# กัมปิอูนัดดากาตาลุญญาดาฟุดบ็อล
กัมปิอูนัดดากาตาลุญญาดาฟุดบ็อล  เป็นการแข่งขันฟุตบอลในกาตาลุญญา เป็นลีกฟุตบอลแรกของสเปนก่อนลาลิกาที่กำเนิดขึ้นในปี ค.ศ. 1929 โดยถ้วยนี้เกิดขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1900 โดยอัลฟ็อนส์ มากายา ซึ่งเป็นการแข่งขันระหว่างทีมฟุตบอลสเปน ลีกนี้แข่งขันขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1901 ถึง 1940 จนยกเลิกไปในช่วงการปฏิวัติของจอมพล ฟรันซิสโก ฟรังโก ในช่วงสงครามกลางเมืองสเปน
# รอรี เดอแลป
รอรี จอห์น เดอแลป  เกิดเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1976 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไอริชที่เกิดในอังกฤษ เขาลงเล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติไอร์แลนด์ 11 นัด 

เดอแลป เริ่มต้นอาชีพกับสโมสรฟุตบอลคาร์ไลล์ยูไนเต็ด สร้างความประทับใจทำให้เขาได้ย้ายไปอยู่กับสโมสรฟุตบอลดาร์บีเคาน์ตี ในพรีเมียร์ชิป ในปี ค.ศ. 1998 เขาอยู่กับสโมสรฟุตบอลเซาแธมป์ตัน เป็นเวลา 5 ปี ก่อนที่จะย้ายไปสโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์ แต่ก็ไม่ได้อยู่นาน จนย้ายแบบยืมตัวไปสโตกซิตีในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2006 แต่ในนัดที่สองที่ลงในนามสโตก เขาก็ขาหักในนัดเจอกับซันเดอร์แลนด์ ต่อมาเดอแลปเซ็นสัญญากับสโตกซิตีในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007 เขาถือเป็นหัวใจสำคัญของทีม ในการเป็นผู้เล่นที่ทุ่มไกล และทำให้ทีมเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นพรีเมียร์ลีก
# วอลเตอร์ ไวลด์
วอลเตอร์ ไวลด์  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อสเปน ว่า กวลเตรี ไวลด์ (Gualteri Wild) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาในสเปน เขาเป็นประธานคนแรกของสโมสรระหว่างปี ค.ศ. 1899 ถึง 1901
# กัมเดลาอินดุสเตรีย
กัมเดลาอินดุสเตรีย  เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในเมืองบาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน เดิมทีใช้เป็นสนามกีฬาเหย้าของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา ก่อนที่จะเปลี่ยนมาใช้สนามกัมเดเลสกอตส์ในปี ค.ศ. 1922 สนามมีความจุ 6,000 คน
# เซซาร์ โรดริเกซ อัลบาเรซ
เซซาร์ โรดริเกซ อัลบาเรซ  (29 มิถุนายน ค.ศ. 1920 - 1 มีนาคม ค.ศ. 1995) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ เซซาร์ เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวสเปน เซซาร์เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา และฟุตบอลทีมชาติกาตาลุญญา ในอาชีพของเขากับทีมบาร์เซโลนา ลงแข่ง 351 นัด ยิงประตูได้ 235 ประตู ทำให้เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของสโมสรฟุตบอลกาตาลุญญา ในประวัติศาสตร์ลาลิกา มีเพียง 3 คนในลาลิกาที่ยิงประตูมากกว่า คือ ซาร์รา อูโก ซันเชซ และอัลเฟรโด ดิ เอสเตฟาโน เขายังช่วยให้บาร์เซโลนาชนะเลิศลาลิกา 5 ครั้ง หลังจากที่เขาเกษียณแล้ว ก็หันมาเป็นผู้จัดการทีมและผู้ช่วยฝึกสอน ทั้งเรอัลซาราโกซาและบาร์เซโลนา
# ลีดส์อิชธีส์
ลีดส์อิชธีส์  เป็นชื่อปลากระดูกแข็งชนิดหนึ่ง อาศัยอยู่ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้ว  

ลีดส์อิชธีส์มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Leedsichthys problematicus อยู่ในวงศ์ Pachycormidae อาศัยอยู่ในทะเลในกลางยุคจูราสสิค (185-155 ล้านปีก่อน) พบฟอสซิลในชั้นหินในยุคนี้ โดยที่ชื่อ Leedsichthys ตั้งตามผู้ค้นพบคือ อัลเฟรด นิโคลสัน ลีดส์ นักสะสมซากดึกดำบรรพ์ชาวอังกฤษ มีความหมายว่า "ปลาของลีดส์" โดยพบในพื้นที่ใกล้เขตเมืองปีเตอร์โบโรห์เมื่อปี ค.ศ. 1886 ในสภาพเป็นเศษกระดูกจนยากจะคาดเดาว่าเป็นปลาชนิดใด หลังจากนั้นมีผู้ค้นพบในอีกหลายพื้นที่เช่น ในเมืองคอลโลเวียน ของอังกฤษ ทางภาคเหนือของเยอรมนีและฝรั่งเศส เมืองออกซ์ฟอร์เดียนของชิลีและเมืองคิมเอริดเกียน ของฝรั่งเศส 

โดยรวมแล้วพบประมาณ 70 ตัว แต่ไม่สามารถบอกขนาดตัวได้ จนอาร์เธอร์ สมิธ วูดวาร์ดพบตัวอย่างใน ค.ศ. 1889 ประเมินว่ามีขนาดตัวยาว 30 ฟุต หรือราว 9 เมตร โดยเปรียบเทียบหางของลีดส์อิชธีส์กับปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกันคือฮิพโซคอร์มัส  ต่อมาการประเมินจากเอกสารการค้นพบในระยะหลัง รวมถึงตัวอย่างที่สมบูรณ์ในพื้นที่สตาร์ พิท ใกล้เขตวิทเทิลซีย์ เมืองปีเตอร์โบโร ได้ค่าใกล้เคียงกับของวูดวาร์ด ซึ่งอยู่ที่ 30-33 ฟุต และเป็นไปว่าตอนอายุ6-12ลำตัวยาวได้มากกว่า 54 ฟุต หรือ 16 เมตร แต่ถ้าโตเต็มวัยยาวได้ถึง 24.2-26 เมตรและอาจยาวได้สูงสุดคือ 28 เมตร จึงเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่โลกเคยมีมา นอกจากนี้ลีดส์อิชธีส์เป็นปลาใหญ่ที่สุดในประวัติศาตร์และครองตำแหน่งปลายักษ์มาแล้วมากกว่า 125 ปี

ลีดส์อิชธีส์มีตาขนาดเล็กและด้วยขนาดตัวที่ใหญ่โตทำให้ว่ายน้ำช้า  ใช้ชีวิตคล้ายคลึงกับปลาใหญ่ในยุคปัจจุบันอย่างปลาฉลามวาฬหรือปลาฉลามอาบแดด  โดยใช้ฟันซี่เรียวกว่า 40,000 ซี่กรองกินสัตว์เล็กสัตว์น้อยและแพลงก์ตอนเป็นอาหาร  แม้ว่ามันจะมีลำตัขนาดใหญ่มาก  แต่เชื่อว่าลีดส์อิชธีส์ก็ยังตกเป็นเหยื่อของปลากินเนื้อขนาดใหญ่รวมถึงสัตว์เลื้อยคลานทะเลยุคเดียวกันด้วย เช่น ไลโอพลัวเรอดอน เป็นต้นต้อยตีวิด, Leedsichthysปลายักษ์ตลอดกาล คอลัมน์ สัตว์โลกน่ารัก นิตยสารโลกวันนี้วันสุข ปีที่ 5 ฉบับที่ 230 วันที่ 24-30 ตุลาคม พ.ศ. 2552 หน้า 55
# ปลาที่มีครีบเป็นพู่
ปลาที่มีครีบเป็นพู่ หรือ ปลาครีบเป็นพู่  เป็นปลาที่อยู่ในชั้นใหญ่ Sarcopterygii (มาจากภาษากรีกคำว่า σαρξ (sarx), "เนื้อ" และ πτερυξ (pteryx), "ครีบ") หรือในบางครั้งอาจใช้ชื่อว่า Crossopterygii (แปลว่า "Fringe-finned fish", มาจากภาษากรีก κροσσός krossos, "ชายขอบ") 

เป็นปลาที่มีลักษณะแตกต่างจากปลาในชั้นอื่น ๆ คือ มีเกล็ดเป็นแบบ Cosmoid มีลักษณะเฉพาะ คือ ครีบที่บริเวณหน้าอกวิวัฒนาการจากครีบธรรมดา ๆ มาเป็นเสมือนอวัยวะที่ใช้เคลื่อนไหวได้เหมือนการเดินในน้ำ โดยลักษณะของครีบจะเป็นพู่เนื้อหรือเนื้อเยื่อ มีความแข็งแรงมาก โดยมีแกนกระดูก จึงเป็นเสมือนรอยต่อของการวิวัฒนาการของปลาซึ่งเป็นสัตว์น้ำอาศัยอยู่ในน้ำได้อย่างเดียว ขึ้นมาอยู่บนบกกลายเป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำก่อนจะวิวัฒนาการเป็นสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ในชั้นอื่น ๆ ต่อไป

ปลาที่มีครีบเป็นพู่ ถือกำเนิดมาในยุคซิลูเรียนตอนปลาย (418 ล้านปีก่อน) ในทะเลและค่อยคืบคลานสู่แหล่งน้ำจืดที่มีลักษณะเป็นหนองหรือคลองบึง สันนิษฐานว่าการที่พัฒนาเช่นนี้ คงเป็นเพราะต้องการหนีจากปลาที่เป็นปลากินเนื้อขนาดใหญ่ที่ครองพื้นที่ทะเลในขณะนั้น เช่น ดังเคิลออสเตียส เป็นต้น

ปัจจุบัน ปลาในชั้นนี้ได้สูญพันธุ์หมดแล้ว คงเหลือไว้เพียง 2 จำพวกเท่านั้น คือ ปลาซีลาแคนท์ ที่ครั้งหนึ่งเคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว กับปลาปอด ที่กลายมาเป็นปลาน้ำจืดอย่างถาวร และได้มีพัฒนาถุงลมที่ใช้ในการว่ายน้ำและทรงตัวเหมือนปลาทั่วไป กลายเป็นอวัยวะที่ใช้ในการหายใจคล้ายกับปอดของสัตว์บก สามารถแลกเปลี่ยนออกซิเจนได้เป็นอย่างดี จึงทำให้อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่คุณภาพน้ำแย่ มีปริมาณออกซิเจนต่ำได้ต้อยตีวิด, ‘ซีลาแคนธ์’ปลาตีนยุคแรก คอลัมน์ สัตว์โลกน่ารัก นิตยสารโลกวันนี้วันสุข ปีที่ 5 ฉบับที่ 218 วันที่ 1-7 สิงหาคม พ.ศ. 2552 หน้า 49

thumb|250px|ภาพแสดงให้เห็นถึงวิวัฒนาการของสัตว์ต่าง ๆ จากปลามาสู่สัตว์ที่อาศัยอยู่บนบก
 การจำแนก 
 ชั้นย่อย Sarcopterygii
 †อันดับ Onychodontida
 อันดับ Actinistia
 ชั้นฐาน Dipnomorpha
 †อันดับ Porolepiformes
 ชั้นย่อย Dipnoi
 อันดับ Ceratodontiformes
 อันดับ Lepidosireniformes
 ชั้นฐาน Tetrapodomorpha
 †อันดับ Rhizodontida
 อันดับใหญ่ Osteolepidida
 †อันดับ Osteolepiformes
 †วงศ์ Tristichopteridae
 †อันดับ Panderichthyida
 ชั้นใหญ่ Tetrapoda

ดูเพิ่ม
ปลากระดูกแข็ง
ปลาปอด
ปลาซีลาแคนท์
# ภาษาคำตี้
ภาษาคำตี้ หรือ ภาษาไทคำตี้ มีผู้พูดทั้งหมด 13,120 คน พบในพม่า 4,240 คน (พ.ศ. 2543) ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือ พบในประเทศอินเดีย 8,880 คน (พ.ศ. 2543) ในรัฐอัสสัม และรัฐอรุณาจัลประเทศ จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มไท กลุ่มย่อยไทตะวันตกเฉียงใต้ ผู้พูดภาษานี้ในพม่าพูดภาษาพม่าหรือภาษาจิ่งเผาะได้ด้วย ส่วนผู้พูดภาษานี้ในอินเดียจะพูดภาษาอัสสัมได้ด้วย เขียนด้วยอักษรพม่า ชื่อ "คำตี้" มีความหมายว่า ที่ที่มีทองคำ
# ภาษากริซตัง
ภาษากริซตัง (Kristang language) หรือ ภาษาโปรตุเกสลูกผสมมะละกา (Malaccan Creole Portuguese) หรือภาษามะละกา หรือภาษาเกอราเกา พูดโดยชาวกริซตังซึ่งเป็นลูกหลานระหว่างชาวโปรตุเกสกับชาวเอเชียที่อยู่ในมะละกาและสิงคโปร์ มีผู้พูดภาษานี้ราว 1,000 คน ในมะละกา มีความเกี่ยวข้องกับสำเนียงที่พบในกัวลาลัมเปอร์และสิงคโปร์ เป็นภาษาทางการค้า ผู้พูดภาษานี้ส่วนใหญ่เป็นผู้ใหญ่ ผู้พูดภาษานี้จะพูดภาษามลายูซาบา ผู้หญิงบางคนพูดภาษาอังกฤษได้ บางครั้งเรียกว่าภาษาคริสเตาหรืออย่างง่ายๆว่าภาษาปาปีอา ประมาณ 80% ของผู้พูดภาษานี้ที่เป็นผู้สูงอายุจะพูดภาษานี้ในชีวิตประจำวัน มีผู้พูดจำนวนน้อยในกัวลาลัมเปอร์ซึ่งเกิดจากการอพยพ มีผู้พูดภาษาคริสตังที่ย้ายถิ่นไปยังอังกฤษ ออสเตรเลีย

ประวัติศาสตร์ 
การเกิดขึ้นของภาษาคริสเตาเกิดขึ้นเมื่อชาวโปรตุเกสปกครองมะละกาเมื่อ พ.ศ. 2054 ชุมชนของผู้พูดภาษานี้คือลูกหลานที่เกิดจากการแต่งงานระหว่างชาวโปรตุเกสกับหญิงมลายู บางส่วนอพยพมาจากกัว ซึ่งเป็นลูกผสมระหว่างชาวโปรตุเกสกับชาวอินเดีย ภาษากริซตังได้รับอิทธิพลจากภาษามาเก๊าซึ่งเป็นภาษาลูกผสมที่ใช้พูดในมาเก๊า ซึ่งอาจจะเกิดจากการอพยพออกจากมะละกาเมื่อดินแดนนี้ถูกดัตช์ยึดครอง หลังจากที่โปรตุเกสหมดอำนาจจากมะละกาและไม่ได้มีการติดต่อใดๆอีกตั้งแต่ พ.ศ. 2184 ชาวกริซตังยังคงรักษาภาษาของพวกเขาไว้ ภาษานี้ไม่มีการสอนในโรงเรียน ภาษาที่ใช้ในโบสถ์เป็นภาษาโปรตุเกส
ลักษณะ
ไวยากรณ์ของภาษาเป็นแบบเดียวกับภาษามลายู  คำศัพท์ส่วนใหญ่มาจากภาษาโปรตุเกส และอาจจะเป็นเพราะผลจาการย้ายถิ่นและการติดต่อทางการค้า ภาษากริซตังจึงมีลักษณะคล้ายกับภาษาลูกผสมอื่น ๆ ที่ตายไปแล้วในอินโดนีเซียและติมอร์-เลสเต
ไวยากรณ์
ในการแสดงกาลของกริยา จะมีการเติมคำ เช่น ja แสดงอดีต (มาจาก já ในภาษาโปรตุเกส “แล้ว”) ta สำหรับปัจจุบันกำลังกระทำ (มาจากภาษาโปรตุเกส está “เป็น/คือ”) logu สำหรับอนาคต โดยการใช้งานเป็นแบบเดียวกับคำที่มีความหมายเช่นเดียวกันนี้ในภาษามลายูคือ sudah, sedang, และ akan
คำศัพท์
คำสรรพนาม yo (ฉัน) เป็นคำที่ใช้อยู่ในภาษาโปรตุเกสทางตอนเหนือ เช่นเดียวกับในภาษาสเปน ภาษาอิตาลีและภาษาซิซิลี รากศัพท์ในภาษากริซตังส่วนใหญ่มาจากภาษาโปรตุเกส แต่มีการเปลี่ยนรูปไปบ้าง เช่น padrinho (เจ้าพ่อ) madrinha (เจ้าแม่) ในภาษาโปรตุเกส กลายเป็น inyu และ inya  gordo (อ้วน) ในภาษาโปรตุเกสเป็น godro เสียงสระประสม oi หรือ ou (ในสำเนียงโบราณ) ลดรูปเป็น o เช่น dois/dous "สอง" → dos à noite/à noute "คืนนี้" → anoti

คำภาษาโปรตุเกสจำนวนมากที่เริ่มต้นด้วย ch จะออกเสียงเป็น sh ในภาษาโปรตุเกสสมัยใหม่ ยังคงออกเสียงเป็น ch ในภาษากริซตัง chegar "มาถึง" และ chuva "ฝน" จากภาษาโปรตุเกสเป็น chegak และ chu ซึ่งอาจเป็นเพราะอิทธิพลของภาษามลายูหรือเพราะภาษากริซตังได้รักษาการออกเสียงของภาษาโปรตุเกสโบราณไว้ เพราะการออกเสียงเช่นนี้ พบในภาษาโปรตุเกสทางตอนเหนือด้วย
ระบบการเขียน
ภาษากริซตังไม่เคยมีการเรียนการสอนในโรงเรียน ส่วนใหญ่ใช้เป็นภาษาพูด ข้อเสนอในการสร้างมาตรฐานการออกเสียงเริ่มขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2523 เมื่อ Alan B. Baxter ทำวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับไวยากรณ์ภาษากริซตัง โดยใช้ระบบการออกเสียงแบบเดียวกับภาษามลายู โดย e ออกเสียงเป็นสระอีเมื่อพยางค์ต่อไปมีเสียงสระอี เช่น penitensia ออกเสียงว่า “ปีนีเตนเซีย”
# ภาษามลายูบรูไน
ภาษามลายูบรูไน  เป็นภาษาที่ส่วนใหญ่พูดกันในประเทศบรูไนและเป็นภาษากลางในมาเลเซียตะวันออกบางพื้นที่ เช่น ลาบวน, ลิมบัง, ลาวัซ, ซีปีตัง และปาปาร์Clynes, A. (2014). Brunei Malay: An Overview. In P. Sercombe, M. Boutin, & A. Clynes (Eds.), Advances in Research on Linguistic and Cultural Practices in Borneo (pp. 153–200). Phillips, ME: Borneo Research Council. Pre-publication draft available at http://fass.ubd.edu.bn/staff/docs/AC/Clynes-Brunei-Malay.pdf Deterding, David & Athirah, Ishamina. (2017). Brunei Malay. Journal of the International Phonetic Association, 47(1), 99–108. doi:10.1017/S0025100316000189 ถึงแม้ว่าจะมีการสนับสนุนภาษามลายูมาตรฐานเป็นภาษาทางการของบรูไน ภาษามลายูบรูไนยังคงความโดดเด่นทางสังคมและกำลังแทนที่ภาษาชนกลุ่มน้อยในประเทศบรูไนMcLellan, J., Noor Azam Haji-Othman, & Deterding, D. (2016). The language situation in Brunei Darussalam. In Noor Azam Haji-Othman, J. McLellan, & D. Deterding (Eds.), The use and status of language in Brunei Darussalam: A kingdom of unexpected linguistic diversity (pp. 9–16). Singapore: Springer. เช่นภาษาดูซุนและตูตงNoor Azam Haji-Othman & Siti Ajeerah Najib (2016). The state of indigenous languages in Brunei.  In Noor Azam Haji-Othman, J. McLellan, & D. Deterding (Eds.), The use and status of language in Brunei Darussalam: A kingdom of unexpected linguistic diversity (pp. 17–28). Singapore: Springer.

ภาษามลายูบรูไนจัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน กลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย สาขามาเลย์อิก เช่นเดียวกับภาษามาเลเซียและภาษาอินโดนีเซีย แต่เนื่องจากได้รับอิทธิพลจากภาษาเกอดายันซึ่งเป็นภาษาของชนพื้นเมืองกลุ่มหนึ่งในบรูไน จึงมีคำศัพท์หลายคำที่แตกต่างไปจากภาษามลายูมาตรฐาน