# หลุยส์ เดอ บรอย
หลุยส์-วิกตอร์-ปีแยร์-แรมง ดยุกที่ 7 แห่งบรอย (หรือ ; FRS; 15 สิงหาคม ค.ศ. 1892- 19 มีนาคม ค.ศ. 1987) Extract of page 141 เป็นนักฟิสิกส์และนักวิทยาศาสตร์รางวัลโนเบลชาวฝรั่งเศส  เป็นสมาชิกคนที่ 16 ที่ได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่ง seat 1 ของบัณฑิตยสถานฝรั่งเศส เมื่อ ค.ศ. 1944 รวมถึงเป็นเลขาธิการตลอดชีพของสมาคมวิทยาศาสตร์แห่งฝรั่งเศส

ปี ค.ศ. 1945 เดอ บรอย ได้เป็นที่ปรึกษาของ French High Commission of Atomic Energy จากความพยายามเชื่อมโยงอุตสาหกรรมกับวิทยาศาสตร์เข้าด้วยกัน เขาเป็นผู้ก่อตั้งศูนย์กลศาสตร์ประยุกต์ที่ สถาบันอ็องรี ปวงกาเร เป็นแรงบันดาลใจให้ก่อตั้งสถาบันนานาชาติวิทยาการควอนตัมโมเลกุล (International Academy of Quantum Molecular Science) และได้เป็นสมาชิกชุดแรกๆ ของสถาบันนี้  เดอ บรอย ได้รับรางวัลคาลิงกา (Kalinga Prize) จากองค์การยูเนสโกเมื่อปี ค.ศ. 1952 สำหรับผลงานที่ทำให้ความรู้ด้านวิทยาศาสตร์เป็นที่นิยมอย่างกว้างขวาง เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกต่างชาติในราชสมาคมแห่งลอนดอนเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1953  ปี ค.ศ. 1961 เขาได้รับบรรดาศักดิ์อัศวินแห่งแกรนด์ครอส 

ผลงานทฤษฎีทางฟิสิกส์ที่สำคัญ ได้แก่
 คุณสมบัติทวิภาคของคลื่นและอนุภาค (Matter and wave-particle duality)
 Non-nullity and variability of mass
 ทฤษฎีนิวตริโนของแสง

 รางวัลและเกียรติยศ 
 1929 รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์
 1929 เหรียญอ็องรี ปวงกาเร
 1932 รางวัล Albert I of Monaco 
 1938 เหรียญมักซ์ พลังค์
 1938 ภาคีสมาชิก Royal Swedish Academy of Sciences
 1944 ภาคีสมาชิกบัณฑิตยสถานฝรั่งเศส
 1952 รางวัลคาลิงกาจากยูเนสโก
 1953 ภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน

 งานตีพิมพ์ 
thumb|Ondes et mouvements, 1926
 Recherches sur la théorie des quanta (Researches on the quantum theory), Thesis, Paris, 1924, Ann. de Physique (10) 3, 22 (1925).
 Introduction à la physique des rayons X et gamma (Introduction to physics of X-rays and Gamma-rays), with Maurice de Broglie, Gauthier-Villars, 1928.
 
 Rapport au 5ème Conseil de Physique Solvay (Report for the 5th Solvay Physics Congress), Brussels, 1927.
 
 
 Matière et lumière (Matter and Light), Paris: Albin Michel, 1937.
 La Physique nouvelle et les quanta (New Physics and Quanta), Flammarion, 1937.
 Continu et discontinu en physique moderne (Continuous and discontinuous in Modern Physics), Paris: Albin Michel, 1941.
 Ondes, corpuscules, mécanique ondulatoire (Waves, Corpuscles, Wave Mechanics), Paris: Albin Michel, 1945.
 Physique et microphysique (Physics and Microphysics), Albin Michel, 1947.
 Vie et œuvre de Paul Langevin (The life and works of Paul Langevin), French Academy of Sciences, 1947.
 Optique électronique et corpusculaire (Electronic and Corpuscular Optics), Herman, 1950.
 Savants et découvertes (Scientists and discoveries), Paris, Albin Michel, 1951.
 Une tentative d'interprétation causale et non linéaire de la mécanique ondulatoire: la théorie de la double solution. Paris: Gauthier-Villars, 1956.
 English translation: Non-linear Wave Mechanics: A Causal Interpretation. Amsterdam: Elsevier, 1960.
 Nouvelles perspectives en microphysique (New prospects in Microphysics), Albin Michel, 1956.
 Sur les sentiers de la science (On the Paths of Science), Paris: Albin Michel, 1960.
 Introduction à la nouvelle théorie des particules de M. Jean-Pierre Vigier et de ses collaborateurs, Paris: Gauthier-Villars, 1961. Paris: Albin Michel, 1960.
 English translation: Introduction to the Vigier Theory of elementary particles, Amsterdam: Elsevier, 1963.
 Étude critique des bases de l'interprétation actuelle de la mécanique ondulatoire, Paris: Gauthier-Villars, 1963.
 English translation: The Current Interpretation of Wave Mechanics: A Critical Study, Amsterdam, Elsevier, 1964.
 Certitudes et incertitudes de la science (Certitudes and Incertitudes of Science). Paris: Albin Michel, 1966.
 with Louis Armand, Pierre Henri Simon and others. Albert Einstein. Paris: Hachette, 1966.
 English translation: Einstein. Peebles Press, 1979.
 Recherches d'un demi-siècle (Research of a half-century), Albin Michel, 1976.
 Les incertitudes d'Heisenberg et l'interprétation probabiliste de la mécanique ondulatoire (Heisenberg uncertainty and wave mechanics probabilistic interpretation), Gauthier-Villars, 1982.