wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# Free Art License
Free Art License เป็นสัญญาอนุญาตแบบกอปปีเลฟต์ ถูกก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2543 สัญญาอนุญาตนี้ที่อนุญาตให้สิทธิที่จะได้อย่างเสรี สามารถคัดลอก แจกจ่าย และดัดแปลงผลงานสร้างสรรค์โดยไม่ต้องอนุญาต

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 The Free Art License
# การเชื่อมอาร์ก
การเชื่อมอาร์ก (Arc welding) เป็นการเชื่อมโลหะชนิดหนึ่งที่ใช้ไฟฟ้าเป็นแหล่งกำเนิดเพื่อใช้สร้างอาร์คไฟฟ้าระหว่างลวดเชื่อมและฐานโลหะ แหล่งพลังงานสามารถเป็นได้ทั้งไฟฟ้ากระแสตรง (DC) หรือ ไฟฟ้ากระแสสลับ (AC) และใช้ได้ทั้งแบบขั้วเชื่อมและลวดเชื่อม การเชื่อมชนิดนี้ต้องใส่อุปกรณ์ป้องกันแก๊ส ไอระเหย และขี้เชื่อม
# ปลาการ์ตูนแดง
ปลาการ์ตูนแดง หรือ ปลาการ์ตูนแก้มหนาม  เป็นปลาน้ำเค็มขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Premnas biaculeatus จัดอยู่ในวงศ์ปลาสลิดหิน (Pomacentridae) วงศ์ย่อยปลาการ์ตูน (Amphiprioninae) จัดเป็นปลาการ์ตูนเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Premnas ซึ่งแตกต่างไปจากปลาการ์ตูนชนิดอื่น ๆ ที่อยู่ในสกุล Amphiprion

สิ่งที่ทำให้ปลาการ์ตูนแดงมีความแตกต่างจากปลาการ์ตูนชนิดอื่น ๆ คือ บริเวณแก้มหรือแผ่นปิดเหงือกมีหนามยื่นออกมาจากตรงกลาง อยู่เหนือริมฝีปากเล็กน้อยขึ้นไปจนถึงบริเวณใต้ดวงตา ซึ่งสามารถสังเกตได้ด้วยตาเปล่า

มีลักษณะลำตัวแบนกว้าง มีโครงสร้างที่ค่อนข้างใหญ่กว่าปลาการ์ตูนชนิดอื่น ๆ  โดยเฉพาะปลาเพศเมียที่โดยปกติจะมีขนาดใหญ่กว่าเพศผู้อยู่แล้ว และมีสีที่คล้ำกว่า ครีบอกมีขนาดใหญ่ ลำตัวมีสีแดงก่ำ บริเวณแผ่นปิดเหงือก กึ่งกลางลำตัว และโคนหาง มีแถบสีขาวพาด สีของปลาการ์ตูนแดงค่อนข้างหลากหลาย ในปลาขนาดเล็กจะมีตั้งแต่สีแดงสดจนถึงแดงก่ำ และจะค่อย ๆ เข้มขึ้นจนปลาเจริญเติบโตเต็มที่ ขณะที่บางตัวในขนาดเล็กจะมีแต้มสีดำบริเวณตามครีบต่าง ๆ และจะจางหายไปเมื่อปลาโตขึ้น

จัดเป็นปลาการ์ตูนที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง โดยมีความยาวเต็มที่ประมาณ 17 เซนติเมตร มีอุปนิสัยก้าวร้าวห่วงถิ่นค่อนข้างมาก 

พบแพร่กระจายพันธุ์ในทะเลเขตอินโด-แปซิฟิกจนถึงเกาะไต้หวัน เช่น เกาะสุมาตราในอินโดนีเซีย และเกรต แบร์ริเออร์ รีฟ ในออสเตรเลีย เป็นต้น  โดยจะอาศัยอยู่กับดอกไม้ทะเลชนิด Entacmaea quadricolor เพียงชนิดเดียวเท่านั้น 

ซึ่งปลาการ์ตูนแดงในเริ่มแรกที่มีการค้นพบและทำการอนุกรมวิธาน ถูกเข้าใจว่าเป็นปลาในวงศ์เดียวกับปลาผีเสื้อ (Chaetodontidae) โดยถูกจับได้ในปี ค.ศ. 1790 ที่อินดีสตะวันออก ซึ่งก็คือ ประเทศอินโดนีเซียในปัจจุบัน หลังจากนั้นเมื่อมีการศึกษาเพิ่มเติมขึ้น ก็ถูกเปลี่ยนไปใช้สกุลใหม่และชื่อชนิดใหม่ไปมา จนกระทั่งมาใช้ชื่อสกุลอย่างในปัจจุบัน เมื่อปี ค.ศ. 1817 และชื่อเก่าก็กลายเป็นชื่อพ้องหรือยกเลิกใช้ไป

นอกจากนี้แล้ว ปลาการ์ตูนแดงที่อาศัยอยู่บริเวณเกาะสุมาตรา จะมีอยู่กลุ่มหนึ่ง ที่มีลายสีเหลืองเจือด้วยสีฟ้าอ่อนแทนด้วยแถบสีขาว และแถบสีเหลืองนี้จะไม่จางหายไปเมื่อปลาที่พบในแหล่งอื่น ตรงกันข้าม เมื่อปลามีอายุมากขึ้นแถบดังกล่าวจะมีสีเข้มขึ้นด้วย ซึ่งปลาในลักษณะนี้ถูกเรียกกันในแวดวงปลาสวยงามว่า "ปลาการ์ตูนทอง" ซึ่งในปี ค.ศ. 1904 ปลาการ์ตูนทองเคยถูกแยกออกเป็นชนิดใหม่ในชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Premnas epigrammata ด้วย 

นอกจากนี้แล้วในธรรมชาติ ยังพบปลาการ์ตูนบางตัวที่คาดว่าเป็นลูกผสมระหว่างปลาการ์ตูนแดงกับปลาการ์ตูนมะเขือเทศ (Amphiprion frenatus) ด้วยในบริเวณทะเลฟิลิปปิน โดยมีสีสันเหมือนปลาการ์ตูนแดงทุกประการ แต่มีครีบต่าง ๆ สั้นกว่ารวมถึงหนามบริเวณแก้มด้วย

อนึ่ง ปลาการ์ตูนแดงในตู้เลี้ยงจะมีพฤติกรรมที่แตกต่างจากธรรมชาติ คือ ยอมรับดอกไม้ทะเลได้มากชนิดขึ้น เช่น Macrodactyla doreensis, Heteractis malu, H. magnifica, Crytodendrum adhaesivum แต่กระนั้นก็ขึ้นอยู่กับนิสัยปลาแต่ละตัวด้วยPremnas biaculeatus "การ์ตูนแก้มหนาม" โดย ภวพล หน้า 84-88 นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 1 ฉบับที่ 3 ฉบับเดือนกันยายน 2010
# เทศบาลตำบลทางพูน
เทศบาลตำบลทางพูน ตั้งอยู่ในอำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครศรีธรรมราช ระยะทางจากอำเภอ 10 กม. พื้นที่ทั้งหมด จำนวน 25,625 ไร่ หรือประมาณ 41.004 ตารางกิโลเมตร

 ประวัติ 
ตำบลทางพูน เดิมมาจากคำว่า " ทองพูน " โดยสภาพเดิมเป็นพื้นที่ชายทะเล ทรายได้สาดมากองเนินทราย เมื่อมองจากทะเลไกล ๆ แสงสว่างจะสาดต้องเม็ดทรายมองเห็นเป็นสีทอง ทำให้เห็นเสมือน ทองพูน อยู่จำนวนมาก ผู้สัญจรผ่านไปมาจึงเรียกพื้นที่นี้ว่า " ทองพูน " ต่อมาคนจึงเรียกเพี้ยนเป็น ทางพูน ปัจจุบันตามความเป็นมา เนื่องจากสมัยรัชกาลที่ 5 ได้เสด็จประพาสตามหัวเมือง เพื่อเยี่ยมเยือนราษฎร ได้เสด็จผ่านตำบลทางพูน โดยในการเสด็จแต่ละครั้งจะมี ทหารรวมพลมาเป็นขบวน สมัยก่อนเรียก "ทางพล" ต่อมาแปลงเป็น "ทางพูน" องค์การบริหารส่วนตำบลทางพูน โดยกระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล ตามมาตรา 40 และ มาตรา 41 แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและ เทศบาล พ.ศ. 2537 ครั้งที่ 2 จำนวน 2,143 แห่งโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 113 ตอนที่ 9 ง ลงวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539 โดยให้มีการเลือกตั้งสมาชิก ในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2539 ต่อมาได้มีการยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลทางพูน เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 โดยได้กำหนดให้มีการเลือกตั้ง นายกเทศมนตรีและ สมาชิกสภาเทศบาล ในวันที่ 31 สิงหาคม 2551
 ภูมิศาสตร์ 
เป็นที่ลุ่มน้ำท่วมขังพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าพรุ สภาพป่าเสื่อมโทรมดินเปรี้ยวปลูกพืชไม่ค่อยได้ผล มีบางส่วนเป็นเนินทรายยาวตลอดตามถนน สายนคร - สงขลา
 อาณาเขต 
เทศบาลตำบลทางพูน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกขอตัวเมืองนครศรีธรรมราช
 ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลท่าเรือ อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช และตำบลช้างซ้ายอำเภอพระพรหม
 ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลสวนหลวง อำเภอเฉลิมพระเกียรติ
 ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลดอนตรอ อำเภอเฉลิมพระเกียรติ
 ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลเสาธง อำเภอร่อนพิบูลย์
 ชุมชน 
เทศบาลตำบลทางพูนประกอบด้วยชุมชน 7 ชุมชน
 ชุมชนบ้านหกหนำ
 ชุมชนบ้านสระเพลง
 ชุมชนบ้านทางพูน
 ชุมชนบ้านปากช่อง
 ชุมชนบ้านโคกคราม
 ชุมชนบ้านราษฎร์บำรุง
 ชุมชนบ้านสระเพลง

 สถานศึกษา 
 โรงเรียนทางพูนวิทยาคาร
 โรงเรียนวัดทางพูน สาขาบ้านทุ่งทับควาย
 โรงเรียนบ้านปากช่อง
 โรงเรียนราษฎร์บำรุง
 โรงเรียนวัดสระเพลง
 โรงเรียนวัดทางพูน
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลตำบลทางพูน
 วัด 
 วัดสหธรรมิการาม (วัดทางพูน)
 สำนักสงฆ์บ้านปากช่อง
 วัดสระเพลง

 สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ 
 ตลาดชะเมา
 อ้างอิง 

ทางพูน
ทางพูน
หมวดหมู่:อำเภอเฉลิมพระเกียรติ (จังหวัดนครศรีธรรมราช)
# เทศบาลตำบลพรหมโลก
เทศบาลตำบลพรหมโลก มีพื้นที่ 12.92 ตารางกิโลเมตร รวมพื้นที่ หมู่ที่ 1,2 (ทั้งหมด) 3,4,5,8 (บางส่วน) ของตำบลพรหมโลก และหมู่ที่ 1,2 (ทั้งหมด) 3,4 (บางส่วน) ของตำบลบ้านเกาะ อำเภอพรหมคีรี จังหวัดนครศรีธรรมราช

 ประวัติ 
พรหมโลก เป็นชื่อตำบลขึ้นอยู่กับอำเภอเมือง ซึ่งในท้องที่นี้มีเทือกเขานครศรีธรรมราช (เทือกเขาหลวง) ทอดผ่านและมีน้ำตกอยู่หลายแห่ง โดยหนึ่งในจำนวนนี้คือ น้ำตกพรหมโลก โดยไม่ทราบแน่ชัดว่าผู้ใดเป็นผู้ตั้งชื่อ ซึ่งมีความหมายว่า เป็นน้ำตกในโลกแห่งพรหม เมื่อมีการกำหนดเขตการปกครองท้องที่ เมื่อ พ.ศ. 2462 ทางราชการจึงได้เอาชื่อน้ำตกมาเป็นชื่อตำบล เรียกว่า ตำบลพรหมโลก และต่อมาในวันที่ 9 สิงหาคม 2517 ได้จัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้น โดยอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนที่มาติดต่อราชการ จึงได้รวมตำบลพรหมโลก ตำบลบ้านเกาะ และตำบลอินคีรี เข้าเป็น กิ่งอำเภอพรหมคีรี โดยใช้อาคารศาลาการเปรียญวัดพรหมโลก เป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอเป็นการชั่วคราว ซึ่งอยู่ในท้องที่ ตำบลพรหมโลก และได้ยกฐานะเป็น อำเภอพรหมคีรี ขึ้นในวันที่ 13 กรกฎาคม 2524 ต่อมาได้ประกาศจัดตั้งเป็นสุขาภิบาล เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2531 ตามประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 105 ตอนที่ 107 ลงวันที่ 7 กรกฎาคม 2531 มีพื้นที่ 12.92 ตารางกิโลเมตร รวมพื้นที่ หมู่ที่ 1,2 (ทั้งหมด) 3,4 (บางส่วน) ของตำบลบ้านเกาะ ก่อนยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ตามประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 โดยมีพื้นที่ในความรับผิดชอบทั้งสิ้น 12.92 ตารางกิโลเมตร จำนวนประชากรในปัจจุบัน (ณ เดือนเมษายน 2551) จำนวน 6,599 คน แยกเป็นเพศชาย 3,259 คน เพศหญิง 3340 คน จำนวนครัวเรือน 1,987 ครัวเรือน

 สภาพทั่วไป 
เทศบาลตำบลพรหมโลก มีลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นที่ราบลุ่มและที่ราบเชิงเขา มีคลองไหลผ่านในพื้นที่ของเทศบาลจำนวน 2 สาย ได้แก่ คลองปลายอวน และคลองนอกท่า ซึ่งมีต้นแหล่งน้ำจากเทือกเขาหลวง เทศบาลตำบลพรหมโลกตั้งอยู่ห่างจากฝั่งทะเลทางด้านอ่าวไทย ทางทิศตะวันออก ประมาณ 40 กิโลเมตร เนื่องจากจังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ใกล้เคียงกับเส้นศูนย์สูตรและคาบสมุทร ซึ่งมีเทือกเขานครศรีธรรมราช อยู่ในเขตภูมิอากาศแบบมรสุมเมืองร้อน ภูมิอากาศในเขตเทศบาลจึงมี 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน และฤดูฝน กล่าวคือ ฤดูร้อน อยู่ในระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน อากาศค่อนข้างร้อนตลอดฤดูกาล ส่วนฤดูฝน แบ่งออกเป็น 2 ช่วง คือ ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ถึงเดือนตุลาคม ซึ่งได้รับอิทธิพลจากมรสุมตะวันตกเฉียงใต้และตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ถึงเดือนมกราคม ได้รับอิทธิพลจากมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ อันเป็นช่วงที่ฝนตกหนาแน่น

 อาณาเขตติดต่อ 
เทศบาลตำบลพรหมโลก ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกขอตัวเมืองนครศรีธรรมราช
 ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลบ้านเกาะและตำบลทอนหงส์ อำเภอพรหมคีรี 
 ทิศใต้ ติดต่อ เขตอุทยานแห่งชาติเขาหลวง อำเภอลานสกา
 ทิศตะวันออก ติดต่อ เทศบาลตำบลพรหมคีรี อำเภอพรหมคีรี
 ทิศตะวันตก ติดต่อ เขตอุทยานแห่งชาติเขาหลวง อำเภอพิปูน 

 ชุมชน 
เทศบาลตำบลพรหมโลกประกอบด้วยชุมชน 13 ชุมชน
 ชุมชนพรุชนเหนือ	 
 ชุมชนปลายอวนบน 
 ชุมชนสวนจันทร์ศรี
 ชุมชนพรุชนใต้	
 ชุมชนปลายอวนล่าง 
 ชุมชนห้วยหยี
 ชุมชนนาเลน
 ชุมชนตลาดนอกท่า
 ชุมชนบ้านหลังเขา
 ชุมชนหน้าเขาขุนพนม
 ชุมชนตลาดศุกร์
 ชุมชนเขาปูน
 ชุมชนบ้านปีก

 สาธารณสุข 
 สถานีอนามัยบ้านน้ำแคบ 
 สถานีอนามัยบ้านนาเสน 

 สถานศึกษา 
 โรงเรียนวัดเขาขุนพนม
 โรงเรียนวัดพรหมโลก
 โรงเรียนวัดเขาปูน
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลตำบลพรหมโลก

 วัด 
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลพรหมโลก มีทั้งหมด 3 วัด คือ 
 วัดเขาขุนพนม
 วัดพรหมโลก
 วัดเขาปูน

 สถานที่สำคัญ 
 ตลาดนอกท่า

พรหมโลก
พรหมโลก
# เทศบาลตำบลนาบอน
เทศบาลตำบลนาบอน ตั้งอยู่ในอำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 75 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบ 4 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนหมู่บ้านทั้งหมดในเขตพื้นที่รับผิดชอบ 3 หมู่บ้าน 956 หลังคาเรือน 

 ประวัติ 
เทศบาลตำบลนาบอนเปลี่ยนแปลงมาจากองค์การบริหารส่วนตำบลนาบอน จัดตั้งขึ้นจากประกาศองค์การบริหารส่วนตำบล จำนวน 2,143 แห่ง ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับทั่วไปเล่มที่ 113 ตอนที่ 9 ง วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539 โดยเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบล ในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2539 ความเป็นมาของท้องที่ตำบลนาบอน มีปรากฏตามทำเนียบข้าราชการเมืองนครศรีธรรมราช ครั้งรัชกาลที่ 2 ว่า ในแผ่นดินพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เคยเป็นแขวง หรือที่เรียกว่า "ที่นาบอน" มีนายที่ชื่อขุนโจมธานี รองนายที่ชื่อขุนศักดิ์ ซึ่งอยู่ในความปกครองของเมืองนครศรีธรรมราช ครั้นต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2440 ได้มีการจัดการปกครองแบบใหม่ แขวงนาบอนได้ตั้งขึ้นมาเป็นตำบลนาบอน ซึ่งอยู่ในเขตการปกครองอำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราชปัจจุบันตำบลนาบอนได้อยู่ในเขตการปกครองอำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช

 ภูมิศาสตร์ 
เทศบาลตำบลนาบอน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกขอตัวเมืองนครศรีธรรมราช
 ทิศเหนือ ติดต่อ ต.ช้างกลาง กิ่งอ.ช้างกลาง จ.นครศรีธรรมราช
 ทิศใต้ ติดต่อ ต.หนองหงส์ และต.นาโพธิ์ อ.ทุ่งสง จ.นครศรีธรรมราช 
 ทิศตะวันออก ติดต่อ ต.นาหลวงเสน อ.ทุ่งสง จ.นครศรีธรรมราช
 ทิศตะวันตก ติดต่อ ต.แก้วแสน อ.นาบอน จ.นครศรีธรรมราช 

 ภูมิประเทศ 
สภาพภูมิประเทศ สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่สูงสลับกับที่ราบบางแห่งสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 40-50 เมตร สภาพดินส่วนใหญ่เป็นดินร่วนปนทราย เหมาะแก่การทำสวน 

 ภูมิอากาศ 
สภาพภูมิอากาศ มีลักษณะเป็นร้อนชื้น ฝนตกชุกตลอดปี แบ่งออกเป็น 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนธันวาคม ถึงเดือนพฤษภาคม และ ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่กลางเดือนพฤษภาคม ถึงกลางเดือนธันวาคม

 การแบ่งเขตการปกครอง 
เทศบาลตำบลนาบอนแบ่งเขตการปกครองประกอบด้วย 3 ชุมชน ได้แก่
 ชุมชนตลาดบน
 ชุมชนตลาดล่าง

 สถานศึกษา 
 โรงเรียนบ้านนาบอน
 โรงเรียนสหมิตรบำรุง
 ﻿ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลตำบลนาบอน

 วัด 
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลนาบอน มีทั้งหมด 6 วัด คือ 
 วัดพิศิษฎ์อรรถาราม 
 วัดพิกุลชัยภูมิ 
วัดเทวสิทธิ์ 
วัดคลองกุย 
วัดอัมพวัน 
วัดอำนวยสิทธิ์ 

 สถานที่สำคัญ 
 สระน้ำสาธารณะเฉลิมพระเกียรติหนองไม้ตาย
 สถานีรถไฟนาบอน
# เทพิน เลี่ยมอยู่
เทพิน เลี่ยมอยู่ (ชื่อเล่น: แซน) หลาย ๆ คนที่เป็นคอละครโทรทัศน์ในช่วงยุค 90 คงจะคุ้นกับชื่อเธอเป็นอย่างดี เพราะเธอคือเจ้าแม่เพลงละครในช่วงปี พ.ศ. 2539 เป็นต้นมา ผ่านการร้องเพลงประกอบละครโทรทัศน์ดัง ๆ หลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น ละครเรื่อง "รักเดียวของเจนจิรา", "ทรายสีเพลิง" เป็นต้น 
นอกจากนี้ยังเป็นไกด์หรือนักร้องคอรัส ให้กับศิลปินชื่อดังหลาย ๆ คน เช่น เบิร์ด ธงไชย, บัวชมพู ฟอร์ด, มาช่า วัฒนพานิช, ZAZA, นิโคล เทริโอ และ นัท มีเรีย 

ในกลางเดือน พ.ศ. 2551 แซน เทพิน มีผลงานอัลบั้มเป็นของตนเอง หลังจากที่รอเวลาเป็น 10 ปีที่จะได้ออกอัลบั้มเดี่ยวเป็นของตนเอง ในชื่อ "Sand Ordinary" ซึ่งเป็น E.P. อัลบั้ม โดยออกกับค่ายเพลงใหม่ "Double Click Records (บริษัท ดับเบิล คลิก เรคคอร์ดส)"

 ผลงานปัจจุบัน 
 DJ คลื่น 89.5 Sweet FM ช่วง 11.00 – 13.00 น. (ตั้งแต่ ก.ย. 44 - กย 2566)
 English Program (DJ) Tops Market
 อาจารย์สอนร้องเพลงที่ ร.ร. ดนตรี มีฟ้า, Monkey Club, GRVS, G-Vocal (Grammy Place)
 เปิดร้าน Cake ชื่อ Baking Heart ใน http://www.facebook.com/bakingheart และใน Instagram : https://www.instagram.com/bakingheart/

 อัลบั้มเดี่ยว 
 ออกอัลบั้มเดี่ยว “Sand Ordinary” กับค่าย Double Click Records -- วางแผง 24 มิถุนายน 2551
 Sand
 "ฉันส่งเพลงนี้มาให้เธอ"
 "ภาพเดิม"
 "ไม่ใช่เวลาลืมเธอ"
 "ยังไม่เจอ"
 "โชคดีที่มีเธอ"

 อัลบั้ม (ศิลปินรับเชิญ) 
 Bossa Blossom 2 (เพลง “คิดถึง” และ เพลง “ให้เธอ”) -- เม.ย 50
 Emotion Town (เพลง “ใบไม้”) -- พ.ย. 49

 ผลงานด้านเพลงประกอบละครโทรทัศน์ 
 เพลง เพราะมีเธอ (ในโลกใบนี้) และ แค่มีเธอคนเดียว จากละครเรื่อง “รักเดียว…ของเจนจิรา”  ช่อง 3  --  มี.ค. 39
 เพลง ทรายสีเพลิง, เพียงบางครั้ง จากละครเรื่อง “ทรายสีเพลิง”  ช่อง 3  -- ส.ค 39
 เพลง คนเดียวในดวงใจ จากละครเรื่อง “รักลอยลม”  ช่อง 3  --  พ.ค. 43
 เพลง แค่หนึ่งคำ จากละครเรื่อง “ฉันไม่รอวันนั้น”  ช่อง 3  --  พ.ค. 44
 เพลง ยอม จากละครเรื่อง “สาวใช้หัวใจชิคาโก้”  ช่อง 5  --  พ.ย. 43
 เพลง หาฉันให้เจอ จากละครเรื่อง “กลับบ้านเรา…รักรออยู่”  ช่อง 7 – ส.ค. 47
 เพลง หวงรัก จากละครเรื่อง “ยุทธการปราบเมียน้อย”  ช่อง 5 – ต.ค. 47
 เพลง อย่าเพิ่งรักฉันเลย จากละครเรื่อง “ปิ่นมุก”  ช่อง 7 – พ.ย. 49
 เพลง โชคดีที่มีเธอ จากละครเรื่อง “มือนาง”  ช่อง 7 – เม.ย 52
 เพลง อยากเอ่ยคำว่ารัก และเพลง จ้าวหัวใจ จากละครเรื่อง “สามหัวใจ”  ช่อง 3 – ก.ค. 53
 เพลง อาทิตย์อับแสง จากละครเรื่อง "สุภาพบุรุษจุฑาเทพ" ตอนคุณชายรณพีร์ ช่อง 3 - มิ.ย. 56
 เพลง ดาวอีกดวงบนฟ้า จากละครเรื่อง "มาลีเริงระบำ" ช่อง 3 ต.ค. 57

 ร้องเพลงประกอบโฆษณา 
 ร้องเพลงประกอบโฆษณา DTAC ชุด “Wedding” (แค่บอกว่ารักเธอ)  -  พ.ย. 45
 ร้องเพลงให้กับ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ชื่อเพลง ไทยเที่ยวไทย ซึ่งได้รับรางวัล เพลงโฆษณายอดเยี่ยม จากงาน TACT Award ประจำปี 1999  --  ก.ย. 42
 ร้องเพลงให้กับ ส.น.ง. การส่งเสริมและประสานงานเยาวชนแห่งชาติ “ส.ย.ช” เพลงเยาวชนไทย  --  ส.ค. 40

 ประสานเสียง 
 ร้องประสานเสียงในเพลงโฆษณา ททท. ให้กับ เบิร์ด ธงไชย และประสานเสียงในอัลบั้มของ บัวชมพู ฟอร์ด, มาช่า, ZAZA, ศิรศักดิ์ อิทธิพลพาณิชย์, แอน ธิติมา, ตอง ภัครมัย, พลอย ณัฐชา, ชัด, นิโคล เทริโอ, นัท มีเรีย และเพลงในอัลบั้ม The Star 2

 ร้องไกด์ (ร้องต้นแบบให้ศิลปิน) 
นัท มีเรีย, นิโคล, ซาซ่า, ฝน นภัส, ตอง ภัครมัย, บัวชมพู, น้องพลอย และ ซีแนม
# นกเงือกหัวแรด
นกเงือกหัวแรด  เป็นนกเงือกชนิดหนึ่งที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่ 

 ลักษณะ 
เป็นนกเงือกที่มีขนาดใหญ่ มีความยาวลำตัวประมาณ 120 เซนติเมตร ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะแตกต่างกันเล็กน้อย โดยตัวเมียมีขนาดลำตัวเล็กกว่าตัวผู้เล็กน้อย มีโหนกบริเวณหูและตาซีดกว่าตัวผู้ นอกนั้นมีความคล้ายคลึงกันมาก ขนบนปีกและตัวสีดำไม่มีขนปกคลุมใต้ปีก ท้องและหางมีสีขาวและมีแถบสีดำพาดตามขวางตรงใกล้ปลายหาง คล้ายกับนกกาฮัง มีจะงอยปากที่ยาวและมีโหนกบริเวณเหนือปากเป็นรูปโค้งขึ้นทางด้านบน  ตรงโคนโหนกมีสีแดงบริเวณตอนหน้าของส่วนที่โค้งขึ้นทางด้านบนคล้ายนอก อันเป็นที่มาของชื่อสามัญทั้งในภาษาไทยและภาษาอังกฤษออรัง บุรง, "พินัยกรรมธรรมชาติ" .สารคดีทางไทยพีบีเอส: ศุกร์ที่ 15 กุมภาพันธ์ 2556

 ถิ่นอาศัยและอาหาร 

พบในมาเลเซีย ส่วนในประเทศไทยพบเฉพาะทางภาคใต้ตอนล่าง ตั้งแต่จังหวัดสงขลาลงไป อาหารได้แก่ งู จิ้งเหลน กิ้งก่า ผลไม้ ลูกไม้ สัตว์เล็กๆ 

 พฤติกรรมและการสืบพันธุ์ 

ชอบอาศัยอยู่ตามป่าดงดิบในระดับความสูงไม่เกิน 4,000 ฟุต หรือ 1,200 เมตร จากระดับน้ำทะเล มักเกาะบนกิ่งไม้สูง พฤติกรรมการผสมพันธุ์ของนกเงือกหัวแรดเหมือนกับนกเงือกอื่น ๆ โดยทำรังไข่อยู่ตามโพรงไม้ ตัวผู้จะเป็นฝ่ายหาอาหารมาเลี้ยงแม่นกและลูกนก และเมื่อลูกนกเจริญเติบโตขึ้นจนคับโพรง แม่นกจะเป็นฝ่ายพังโพรงออกมาก่อน เพื่อให้ลูกนกอยู่ได้อย่างสบายขึ้น และช่วยพ่อนกหาอาหารมาป้อนลูก ซึ่งพฤติกรรมการพังโพรงของแม่นกออกมาก่อนลูก จะพบได้เฉพาะนกเงือกขนาดใหญ่ คือ นกเงือกหัวแรด และนกกกเท่านั้น

 สถานภาพปัจจุบัน 

ปัจจุบันมีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 โดยสถานที่สามารถชมได้ในประเทศไทย คือ สวนสัตว์ดุสิต สวนสัตว์เปิดเขาเขียว สวนสัตว์นครราชสีมา สวนสัตว์สงขลา
# นกเงือกหัวหงอก
นกเงือกหัวหงอก  เป็นนกเงือกชนิดหนึ่ง และเป็นชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Berenicornisจาก itis.gov

 ลักษณะทั่วไป 
thumb|left|250px|นกเงือกหัวหงอกที่สวนสัตว์พาต้า

นกเงือกหัวหงอกมีขนาดความยาวลำตัวประมาณ 90 เซนติเมตร ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะไม่เหมือนกัน ส่วนหัว คอ หน้าอก และปลายปีกของตัวผู้มีสีขาว ไม่มีขนปกคลุมใต้ปีก นอกนั้นมีสีดำ ส่วนตัวเมียมีคอและตัวสีดำ ปากมีขนาดใหญ่สีเทาดำและจะงอยปากยาว ทั้งตัวผู้และตัวเมียมีหงอนขนเป็นสีขาว

นกเงือกหัวหงอก ถือเป็นนกเงือกชนิดหนึ่งที่มีสายพันธุกรรมเก่าแก่ยาวนาน โดยจากการวิเคราะห์ทางดีเอ็นเอพบว่าเก่าแก่ถึง 47 ล้านปีก่อนบุรง ออรัง (นกเงือก), "พินัยกรรมธรรมชาติ". สารคดีทางไทยพีบีเอส: ศุกร์ที่ 15 กุมภาพันธ์ 2556

 ถิ่นอาศัย, อาหาร 
พบในทวีปเอเชียแถบเกาะสุมาตรา บอร์เนียว มาเลเซีย เวียดนาม เทือกเขาตะนาวศรี สำหรับในประเทศไทยพบเฉพาะทางภาคใต้ และบางแห่งของภาคตะวันตก เช่นอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน อาหารได้แก่ สัตว์เลื้อยคลานที่มีขนาดเล็ก เช่น งู จิ้งเหลน กิ้งก่า รวมถึงผลไม้ชนิดต่าง ๆ ด้วย เช่น ผลไม้ ลูกไม้  นกเงือกหัวหงอกเป็นนกเงือกชนิดที่กินอาหารประเภทโปรตีนมากกว่าพืช และเคยล่าปลากินเป็นอาหารมาแล้วด้วย

 พฤติกรรม, การสืบพันธุ์ 
ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ ชอบส่งเสียงร้องดังอยู่เสมอ อาศัยตามป่าดงดิบชื้น ตั้งแต่ระดับเชิงเขาจนกระทั่งความสูง 600 เมตรจากระดับน้ำทะเลหรือสูงกว่า พฤติกรรมการผสมพันธุ์ของนกเงือกหัวหงอก เป็นลักษณะเดียวกับนกเงือกชนิดอื่น โดยตลอดชีวิตจะไม่มีการเปลี่ยนคู่เลย ตัวเมียจะวางไข่ในโพรงไม้ ตัวผู้เป็นฝ่ายหาอาหารมาป้อนแม่นกและลูกนก
# สิงหาคม พ.ศ. 2554
สิงหาคม พ.ศ. 2554 เป็นเดือนที่ 8 ของปี พ.ศ. 2554 วันแรกของเดือนเป็นวันจันทร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ

 สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน
# กรกฎาคม พ.ศ. 2554
กรกฎาคม พ.ศ. 2554 เป็นเดือนที่ 7 ของปี พ.ศ. 2554 วันแรกของเดือนเป็นวันศุกร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอาทิตย์

 สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน
# วงศ์ปลาผีเสื้อ
วงศ์ปลาผีเสื้อ (วงศ์: Chaetodontidae,) เป็นวงศ์ของปลาทะเลจำพวกหนึ่ง ในชั้นปลากระดูกแข็ง อันดับปลากะพง (Perciformes)

ประกอบไปด้วยสมาชิกแบ่งออกเป็นสกุลต่าง ๆ ได้ 10 สกุล พบประมาณ 114 ชนิด มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวสั้น แบนด้านข้าง ปากมีขนาดเล็กอาจยืดหดได้ ภายในปากมีฟันละเอียด ครีบหลังมีอันเดียว ประกอบด้วยก้านครีบแข็งอยู่ส่วนหน้าและก้านครีบอ่อนอยู่ถัดไป ครีบทวารมีก้านครีบแข็ง 3 อัน และแผ่นยื่นรับกับครีบหลัง มีนิสัยเฉื่อยชา ว่ายน้ำหรือเคลื่อนไหวไปอย่างช้า ๆ ไม่ว่องไว มีสีสันและลวดลายที่สดใสสวยงาม  มีพฤติกรรมอาศัยเป็นฝูงหรือเป็นคู่ในแนวปะการัง พบแพร่กระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแอตแลนติก, มหาสมุทรอินเดีย และมหาสมุทรแปซิฟิค

เป็นปลาที่ออกหากินในเวลากลางวัน โดยอาศัยการแทะกินสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ตามแนวปะการัง ส่วนในเวลากลางคืนจะอาศัยหลับนอนตามโพรงหินหรือปะการัง และจะเปลี่ยนสีตัวเองให้เข้มขึ้นเพื่ออำพรางตัวจากศัตรู ซึ่งในหลายชนิดและบางสกุล จะมีจุดวงกลมสีดำขนาดใหญ่คล้ายดวงตาอยู่บริเวณท้ายลำตัวเพื่อล่อหลอกให้ศัตรูสับสนได้อีกด้วยคล้ายกับผีเสื้อที่เป็นแมลง

มีการสืบพันธุ์วางไข่โดยการปล่อยไข่ให้ล่องลอยไปตามกระแสน้ำ ก่อนจะรอวันให้ลูกปลาฟักออกมาเป็นตัวและกลับไปอาศัยในแนวปะการังต่อไป ลูกปลาผีเสื้อแทบทุกชนิดมีรูปร่างหน้าตาแทบจะเหมือนกับตัวเต็มวัย โดยมักจะมีจุดบริเวณครีบหลัง และเมื่อลูกปลาโตขึ้นจุดที่ว่านี้ก็จะหายไปเช่นเดียวกับปลาในแนวปะการังอื่น ๆ อีกหลายชนิด 

ด้วยความสวยงามและรูปร่างที่น่ารัก จึงทำให้นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งในบางชนิดสามารถฝึกให้กินอาหารสำเร็จรูปได้ หลายชนิดเลี้ยงได้ไม่ยากนัก ขณะที่บางชนิดที่เลี้ยงได้ยาก

สำหรับในน่านน้ำไทยพบปลาในวงศ์ปลาผีเสื้อนี้ไม่ต่ำกว่า 40 ชนิด อาทิ ปลาผีเสื้อนกกระจิบ (Chelmon rostratus), ปลาผีเสื้อทอง (Chaetodon semilarvatus), ปลาผีเสื้อจมูกยาวขอบตาขาว (Forcipiger flavissimus), ปลาโนรีเกล็ด (Heniochus diphreutes) เป็นต้น โดยจะพบในด้านทะเลอันดามันมากกว่าอ่าวไทย

ซึ่งปลาในวงศ์ปลาผีเสื้อนั้น ในอดีตเมื่อเริ่มมีการอนุกรมวิธาน ด้วยลักษณะปากที่ยื่นยาวทำให้มีความเข้าใจผิดว่า สามารถพ่นน้ำจับแมลงได้เหมือนเช่น ปลาเสือพ่นน้ำ (Toxotidae) ซึ่งเป็นปลาน้ำจืด โดยความผิดพลาดเกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1764 เมื่อมีการส่งตัวอย่างปลาในยังกรุงลอนดอนเพื่อลงรูปตีพิมพ์ลงในหนังสือ ปรากฏเป็นภาพของปลาผีเสื้อนกกระจิบ และถูกบรรยายว่าสามารถพ่นน้ำจับแมลงกินเป็นอาหารได้ จึงถูกกล่าวอ้างต่อมาอย่างผิด ๆ อีกนานภวพล, คอลัมน์ Blue Planet จิ๊บ...จิ๊บ...นกกระจิบใต้ทะเล หน้า 102-106 นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 1 ฉบับที่ 5: พฤศจิกายน 2010
# ปลาผีเสื้อนกกระจิบ
ปลาผีเสื้อนกกระจิบ  เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Chelmon rostratus ในวงศ์ปลาผีเสื้อ (Chaetodontidae)

มีลำตัวแบนข้าง ลบลำตัวมีสีขาวคาดด้วยแถบสีส้มจำนวน 4 แถบ โดย 2 แถบแรกมีขอบสีดำตัดบาง ๆ ทั้งด้านหน้าและหลัง ปลายครีบบนและครีบล่างเจือด้วยปื้นสีส้ม โคนหางมีจุดสีดำเล็ก ๆ และมีจุดสีดำขนาดใหญ่บริเวณโคนครีบบนหนึ่งจุด คล้ายตา เพื่อใช้หลอกล่อศัตรูให้เข้าใจผิดคิดว่าเป็นดวงตาจริง ๆ ในขณะที่ดวงตาแท้ ๆ มีแถบสีส้มคาดเพื่ออำพรางไม่ให้ดูเด่นกว่าจุดวงกลมสีดำนั้น ปากยื่นยาวและมีขนาดเล็กคล้ายหลอด ใช้สำหรับดูดกินหรือแทะกินสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก หรือ สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังต่าง ๆ ที่อาศัยตามแนวปะการังที่หลบตามซอกหลีบได้เป็นอย่างดี นอกจากนี้แล้วยังสามารถกินดอกไม้ทะเลแก้ว (Aiptasia spp.) ซึ่งเป็นดอกไม้ทะเลขนาดเล็กที่หนวดพิษสามารถทำร้ายปะการังได้ด้วย นับเป็นปลาที่มีความสำคัญต่อระบบนิเวศในทะเลชนิดหนึ่ง

ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในแนวปะการังของมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันตก เช่น ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, หมู่เกาะริวกิว จนถึงออสเตรเลีย

เป็นปลาที่ได้รับความนิยมในแง่ของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม จัดเป็นปลาที่ราคาไม่แพง เลี้ยงง่าย แต่ไม่อาจจะฝึกให้กินอาหารสำเร็จรูปได้เหมือนปลาผีเสื้อชนิดอื่น ๆ ซึ่งผู้เลี้ยงต้องให้กินอาหารสด เช่น ไรทะเลหรือเนื้อหอยชนิดต่าง ๆ อีกทั้งยังเป็นปลาที่ต้องรวบรวมมาจากแหล่งน้ำรรมชาติ ซึ่งในปลาขนาดกลางที่ไม่เล็กไปหรือใหญ่ไป ราว ๆ 2.5-3.5 นิ้ว เป็นขนาดที่กำลังพอดีที่จะนำมาเลี้ยง เพราะปลาจะปรับตัวให้เข้ากับตู้เลี้ยงได้ไม่ยากนัก ไม่ตื่นกลัวเหมือนปลาใหญ่หรืออ่อนแอเกินไปเหมือนปลาขนาดเล็ก

อนึ่ง ปลาผีเสื้อนกกระจิบนั้น ในแวดวงของการดำน้ำยังมีการเรียกปนกับปลาผีเสื้อจมูกยาวในสกุลปลาผีเสื้อจมูกยาว ซึ่งมีอยู่ด้วยกัน 2 ชนิด คือ ปลาผีเสื้อจมูกยาวใหญ่ (Forcipiger longirostris) และปลาผีเสื้อจมูกยาวเหลือง (F. flavissimus) ซึ่งปลาทั้ง 2 ชนิดนั้นมีสีสันที่แตกต่างออกจากปลาผีเสื้อนกกระจิบพอสมควร โดยมีสีเหลืองสดเป็นสีพื้นเป็นหลักภวพล, คอลัมน์ Blue Planet จิ๊บ...จิ๊บ...นกกระจิบใต้ทะเล หน้า 102-106 นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 1 ฉบับที่ 5: พฤศจิกายน 2010
# กีร์กุสมักซิมุส
thumb|250px|กีร์กุสมักซิมุสในปัจจุบัน
กีร์กุสมักซิมุส (, "วงกลมใหญ่สุด") เป็นสนามกีฬากลางแจ้งที่ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน เช่นเดียวกับโคลอสเซียม ปัจจุบันเป็นสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในใจกลางกรุงโรม 

กีร์กุสมักซิมุสเป็นสนามกีฬาที่ใช้สำหรับแข่งรถม้าโดยเฉพาะ แต่ก็มีการแข่งขันอย่างอื่นด้วย เช่น กลาดิอาตอร์ สนามมีสนามหญ้าที่ยาวกว่า 2,000 ฟุต 650 ฟุต บรรจุคนดูได้ 25,000 คน นับเป็นสถานที่อีกแห่งหนึ่งมีคนตายมากเพราะในการแข่ง อันเนื่องจากไม่มีกติกาใด ๆ ในการแข่งขัน ขอเพียงให้รถเข้าสู่เส้นชัยได้เป็นพอ

กีร์กุสมักซิมุสได้รับการสร้างขึ้นในสมัยจูเลียส ซีซาร์ และปรับปรุงบูรณะเรื่อยมาในสมัยจักรพรรดิเอากุสตุส และบูรณะอย่างสวยงามในสมัยจักรพรรดิแว็สปาซิอานุส จนเสร็จสมบูรณ์มีความยาว 2,037 ฟุต กว้าง 387 ฟุต และจุคนดูได้ 150,000 คนThis is a modern recalculation of the seating capacity at the Circus, a substantial downward revision of Pliny the Elder's estimate of 250,000. For discussion see Humphrey, p. 216.

ด้านทิศเหนือของกีร์กุสมักซิมุส มีวิหารใต้ดินสร้างขึ้นเพื่อบูชาเทพีเวสตา ซึ่งเป็นเทพีแห่งเตาไฟด้วย และรอบ ๆ สนามก็มีสิ่งก่อสร้างที่เป็นตึกอาคารและสถานที่ใต้ดินต่าง ๆ อีกหลายแห่ง

โดยเหตุการณ์ไฟไหม้ครั้งใหญ่นานถึง 6 วัน 6 คืนในโรม ในปี ค.ศ. 64 ในสมัยจักรพรรดิแนโร ไฟก็เริ่มไหม้มาจากด้านหนึ่งของสนามกีฬา 

ปัจจุบัน กีร์กุสมักซิมุสเหลือเพียงสภาพที่เป็นสนามหญ้าขนาดใหญ่และเศษซากในกรุงโรมรายการท่องโลกกว้าง ทางไทยพีบีเอส ชุด พิศวงเมืองใต้ดิน ตอน กำเนิดกรุงโรม: วันอังคารที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2554

ดูเพิ่ม
โคลอสเซียม
# ยูโกะ ทานากะ
ยูโกะ ทานากะ  เป็นนักแสดงชาวญี่ปุ่นที่โด่งดัง เกิดเมื่อ 29 เมษายน ค.ศ. 1955 หลังเรียนจบจากมหาวิทยาลัยเมจิ เธอได้แสดงภาพยนตร์สำคัญ ๆ หลายเรื่อง ที่สำคัญคือ สงครามชีวิตโอชิน เธอได้แสดงเป็นโอชิน (สาว) ทำให้ชื่อเสียงของเธอเป็นที่โด่งดังอย่างยิ่ง และเธอยังได้แสดงภาพยนตร์และละครอีกหลายเรื่อง

 ละคร 
 Ma Nee-chan, NHK (1979)
 The Emperor's Cook (1980 - 1981)
FilmographyEijanaika (1981)
 Omoide Zukuri (TBS, 1981)
 Tobuga Gotoku (NHK, 1990)
 Koishikawa no Ie (TV Tokyo, 1996)
 โมะโนะโนะเกะฮิเมะ (1997) ให้เสียงเป็นท่านหญิงเอะโบะชิ
 Owari no Nai Dowa (TBS, 1998)
 Wakaba as Takahara Utako (NHK, 2004)
 Kaikyo wo Wataru Violin (Fuji TV, 2004)
 Sento no Musume!? (MBS, 2006)
 Tokyo Tower (Fuji TV, 2006)
 Boshi (NHK, 2008)
Tokyo Tower (2006) 
DramasBoushi (2008)
 Mother (NTV, 2010)
ซูสีไทเฮา (ละครโทรทัศน์) (2010) -ซูสีไทเฮา 
 ภาพยนตร์ 
 Eejanaika (1981)
 Hokusai Manga (1981)
 The Rape หรือ Za Reipu (1981)
 Otoko ha Tsurai Yo Hana mo Arashi Tomrajiro (1982)
 Amagi Koe (1983)
 Oini Naku (1985)
 Yasha (1985)
 Nijuyon no Hitomi (1987)
 Arashigaoka (1988)
 Niji wo Tsukamu Otoko (1996)
 O Juken (1999)
 Osaka Monogatari (1999)
 Kyoudai/The Bleep Brothers (2000)
 Zawazawa Shimokitazawa (2000)
 Hotaru (2001)
 Hihi (2005)

ยูโกะได้เข้าชิงดารานำแสดงหญิงยอดเยี่ยม รางวัล Japanese Academy จากเรื่อง Hotaru ในปี 2001 ได้รับรางวัลนักแสดงดีเด่นประจำปี 2006 ในช่วงเทศกาลภาพยนตร์และเธอได้รับรางวัลโฮจิฟิลม์ ครั้งที่ 30 สมรสกับเคนจิ ซะวะดะ ซึ่งเป็นไอดอลนักร้องชายญี่ปุ่นในยุค 70 เมื่อได้รับการสัมภาษณ์แถลงข่าว เธอให้สัมภาษณ์ว่า