wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ขั้นตอนวิธีแบบห่อของขวัญ
ขั้นตอนวิธีแบบห่อของขวัญ (อังกฤษ: Gift Wrapping Algorithm) คือวิธีในทาง เรขาคณิตเชิงคำนวณ ที่ใช้ในการคำนวณหา คอนเวกซ์ฮัลล์

 ประวัติ 
ขั้นตอนวิธีแบบห่อของขวัญมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า การเดินแถวของจาร์วิส (อังกฤษ: Jarvis' March) เพื่อเป็นเกียรติแก่ อาร์.เอ. จาร์วิส ผู้นำขั้นตอนวิธีนี้ออกเผยแพร่ในปี พ.ศ. 2516 (หลังจาก โรนัลด์ เกรแฮม นำเสนอเกรแฮมสแกนหนึ่งปี)

 ขั้นตอนวิธี 
thumb|280px|right|การใช้ขั้นตอนวิธีการห่อของขวัญในการหาคอนเวกซ์ฮัลล์

เริ่มจากให้ i = 0 และให้ p0 คือจุดสุดขีดจุดหนึ่ง ซึ่งทราบแน่นอนว่าอยู่บนคอนเวกซ์ฮัลล์ เช่น จุดบนสุด จากนั้น เลือกจุด pi+1 โดย pi+1 คือจุดที่ให้มุมกว้างที่สุดเทียบกับ Pi (อาจเป็นทิศทวนเข็มนาฬิกาหรือตามเข็มนาฬิกาก็ได้) ทำซ้ำเช่นนี้ไปเรื่อยๆ จนกว่าจะได้ ph = p0 คือวนกลับมาจนครบจุดเริ่มต้นนั่นเอง 

 รหัสเทียม 

 jarvis(S)                      // รับ S ที่เป็นเซทของจุด
   pointOnHull = จุดสุดขีดจุดหนึ่ง    // ตั้งค่า p0 ด้วยจุดสุดขีดจุดหนึ่ง
   i = 0                       // เริ่ม i = 0
   repeat
      P[i] = pointOnHull       // เพิ่มค่า pi ลงไปในอาเรย์ของคำตอบ P ช่องที่ i
      endpoint = S[0]          // ตั้งค่าเริ่มต้นสำหรับการหาจุดต่อไปบนคอนเวกซ์ฮัลล์
      for j from 1 to |S|-1    // ตรวจสอบทุกจุด
         if (pointOnHull.angle(S[j]) > pointOnHull.angle(endpoint))
            endpoint = S[j]    // ถ้าหากมุมของจุดใหม่กว้างกว่าเทียบกับจุดเดิมที่เลือกไปในรอบก่อน ให้เปลี่ยนจุดที่เลือกใหม่
      i = i+1
      pointOnHull = endpoint   // ตั้งค่าจุด pi+1 ให้เป็นจุดหลักสำหรับรอบหน้า
 until endpoint == P[0]        // ทำซ้ำจนกว่าจะครบรอบ

 ประสิทธิภาพ 
เนื่องจากเวลาในการหามุมสำหรับแต่ละจุดเป็นค่าคงที่ (O(1)) และการเปรียบเทียบมุมสำหรับทุกคู่จุดจะใช้เวลา O(n) สรุปว่าเราสามารถหาจุดๆหนึ่งบนคอนเวกซ์ฮัลล์ได้ภายในเวลา O(n) และหากมีจุดบนคอนเวกซ์ฮัลล์เป็นจำนวน h จุดแล้ว สรุปได้ว่าการเดินแถวของจาร์วิสจะสามารถหาจุดทุกๆจุดบนคอนเวกซ์ฮัลล์ได้ภายในเวลา O(nh)

 การนำไปใช้ 
โดยปกติแล้ว การเดินแถวของจาร์วิสนั้นจะสามารถทำงานได้เร็วกว่าเกรแฮมสแกน โดยกรณีที่เลวที่สุดคือกรณีที่ทุกจุดอยู่บนคอนเวกซ์ฮัลล์ เช่น รูปวงกลม
# แมงคีมยีราฟ
แมงคีมยีราฟ, ด้วงคีมยีราฟ หรือ ด้วงคีมหยักสองต่อ  เป็นแมลงปีกแข็งชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Prosopocoilus giraffa จัดอยู่ในวงศ์แมงคีม (Lucanidae)

แมงคีมยีราฟจัดเป็นแมงคีมชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีจุดเด่น คือ เขี้ยวหรือขากรรไกรล่างที่ใช้เป็นอาวุธของตัวผู้ที่เรียวยาวและแลดูแข็งแรงมาก โดยอาจยาวได้ถึง 2.5-4.0 เซนติเมตร ในขณะที่ลำตัวมีความยาวทั้งหมดประมาณ 10.5 เซนติเมตรในตัวผู้ และ 7.5 เซนติเมตรในตัวเมีย  ลำตัวเป็นสีน้ำตาลดำเป็นเงามัน บริเวณตรงกลางส่วนอกของขาคู่กลาง และขาคู่หลังมีหนามข้างละ 1 อัน  แต่ที่ขาคู่หลังจะมีขนาดเล็กกว่า    

ที่ฐานของขากรรไกรล่างมีปุ่มขนาดใหญ่ปรากฏอยู่ข้างละ 1 อัน และมีลักษณะเด่นที่สำคัญ คือ ส่วนหัวบริเวณขอบตรงกลางด้านบนจะมีปุ่มยื่นตรงไปด้านหน้า 1 คู่  ในขณะที่ตัวเมียจะมีขนาดเล็กกว่ามาก  โดยที่ขากรรไกรในตัวผู้จะมีลักษณะแตกต่างออกไปตามช่วงวัยและขนาดลำตัว ซึ่งยิ่งเจริญเติบโตมากและมีขนาดใหญ่ขึ้นเท่าใด คีมหรือขากรรไกรนั้นก็จะยาวใหญ่และมีส่วนโค้งและมีปุ่มเหมือนเขี้ยวมากขึ้นด้วย  ด้วงคีมยีราฟ

แมงคีมยีราฟพบกระจายพันธุ์ในป่าเบญจพรรณและป่าดิบแล้งของหลายประเทศในทวีปเอเชียจนถึงอินโดนีเซีย ในประเทศไทยพบได้ในป่าทางภาคเหนือและภาคตะวันออก (มีทั้งหมด 9 ชนิดย่อย-ดูในตาราง)Family Scarabaeidae - The Breeding/Rearing of Prosopocoilus giraffa 

เป็นแมลงที่หากินในเวลากลางคืน โดยกินยางไม้ตามเปลือกไม้ของต้นไม้ใหญ่ในป่า  ตัวผู้มีพฤติกรรมใช้ขากรรไกรที่ยาวใหญ่นั้นต่อสู้เพื่อป้องกันตัว และสู้กับตัวผู้ตัวอื่น ๆ เพื่อแย่งตัวเมียเพื่อผสมพันธุ์ หรือแม้แต่สู้กับด้วงในวงศ์ Dynastinae ที่ใช้เขาเพื่อการต่อสู้ได้ด้วยเช่นกัน“ด้วงคีมยีราฟ” นักเลงกล้ามใหญ่ตัวจริงมาแล้ว จากโอเคเนชั่น

ในระยะที่เป็นตัวหนอน อายุการเป็นตัวหนอนของแมงคีมยีราฟจะแตกต่างออกไปตามเพศ ตัวผู้จะมีอายุราว 9 เดือน ขณะที่ตัวเมียมีอายุสั้นกว่าคือ 4-7 เดือน และตัวหนอนสามารถส่งเสียงขู่ผู้รุกรานได้ด้วย ด้วยการยกขาคู่หลังตั้งขึ้นให้ด้านข้างซึ่งเป็นแผ่นแข็งเสียดสีกับขาคู่กลางไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งทำให้เกิดการสั่นจนมีเสียงพอรับรู้ได้ พิสุทธิ์ เอกอำนวย, คู่มือคนรักแมลง 2 การเลี้ยงด้วง (มีนาคม พ.ศ. 2552) หน้า 108 ISBN 987-974-660-832-9 

สำหรับสถานะในประเทศไทย เป็นแมลงที่หาได้ยากใกล้สูญพันธุ์ เนื่องจากการถูกจับไปเป็นสัตว์เลี้ยงและสตัฟฟ์เพื่อการสะสม และการทำลายป่าที่เป็นถิ่นที่อยู่อาศัย ทำให้แมงคีมยีราฟถูกจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 และเคยมีภาพปรากฏลงในสลากกินแบ่งรัฐบาลและแสตมป์ด้วยแสตมป์ ชุด แมลง ปีพ.ศ. 2544 ด้วงกว่างดาว ,ด้วงดินขอบทองแดง,ด้วงคีมยีราฟ,ด้วงดินปีกแผ่นล็อตเตอรี 1 มิถุนายน 2554 ภาพแมลงขาข้อ ด้วงคีมยีราฟ (1 June 2011)แต่ขณะนี้ได้มีความพยายามจากภาคเอกชนในการเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงแล้ว ซึ่งแมงคีมยีราฟจะวางไข่ไว้ในไม้ผุเท่านั้น โดยจะไม่วางไข่ไว้ในดินเหมือนด้วงในวงศ์ Dynastinae เพราะตัวหนอนกินอาหารต่างกัน โดยจะกินไม้ผุและเห็ดราที่ติดมากับไม้นั้นด้วยพิสุทธิ์ เอกอำนวย, คู่มือคนรักแมลง 2 การเลี้ยงด้วง (มีนาคม พ.ศ. 2552) หน้า 86 ISBN 987-974-660-832-9
# ขั้นตอนวิธีสมิธ-วอเตอร์แมน
ขั้นตอนวิธีสมิธ-วอเตอร์แมน   นำเสนอโดย Temple F. Smith และ Michael S. Waterman ในปี 1981

เป็นขั้นตอนวิธีสำหรับการปรับแนวของลำดับเฉพาะที่ เพื่อหารูปแบบของลำดับให้เหมือนลำดับสองลำดับที่ต้องการ มากที่สุด

ขั้นตอนวิธีนี้มีชื่อเสียงเพื่อเรียงลำดับของ โปรตีน หรือ นิวคลีโอไทด์ โดยใช้ระบบให้คะแนนเมตริกซ์และ กำหนดพลวัตในการแก้ปัญหา

 ขั้นตอนวิธี 
1. สร้างเมตริกซ์สมมาตร H ขนาดใหญ่กว่าความยาวของลำดับ 1 ช่อง

2. ให้คะแนนเมตริกซ์แต่ละช่องด้วยเงื่อนไขดังนี้

- โดยที่ m,n=ความยาวของลำดับ 1และ2 ตามลำดับ
-ถ้าลำดับลำดับที่ i,j ของลำดับที่ 1 และ 2 ตรงกัน ถ้าไม่ตรงกัน
-เติมช่องเมตริกซ์แต่ละช่องให้เป็นค่ามากที่สุดดังต่อไปนี้

3. นำเมตริกซ์ที่ได้ไปคิดย้อนกลับเพื่อหาลำดับที่ได้ผลลัพธ์ค่ามากที่สุดโดยคิดดังนี้
-หาค่าจากเมตริกซ์ช่องก่อนหน้าที่มากที่สุด จนได้เมตริกซ์ช่องที่มีค่าเป็น 0
-นำพิกัดช่อง (i,j) ที่ย้อนไปจากขั้นตอนที่แล้วมาหาลำดับ โดย
-พิกัดที่เปลี่ยนแปลงทั้ง i,j หมายถึงกรณีที่ ลำดับ i,j ของลำดับสองตรงกัน หรือไม่ตรงกัน
-พิกัดที่เปลี่ยน i เพียงอย่างเดียว หมายถึงกรณีที่ คิดลำดับ i-1,j แทน i,j
-พิกัดที่เปลี่ยน j เพียงอย่างเดียว หมายถึงกรณีที่ คิดลำดับ j-1,j แทน i,j
4. พิจารณ์กรณีต่างๆ โดยดูจากเมตริกซ์และพิกัดที่เปลี่ยนไป จนเป็นลำดับที่ต้องการ

 ตัวอย่าง 

ลำดับแรก = ACACACTA

ลำดับที่สอง = AGCACACA

สร้างเมตริกซ์ H

คิดย้อนกลับเมตริกซ์ จะได้พิกัด (8,8), (7,7), (7,6), (6,5), (5,4), (4,3), (3,2), (2,1), (1,1), (0,0)

 จาก (8,8) ไป (7,7) แสดงถึง ตัวสุดท้ายมาจาก ตัวสุดท้ายของลำดับแรกและลำดับที่สอง โดย (7,7) จะชี้ถึงตำแหน่งของลำดับในพิกัดที่ 2 และ 1 ตามลำดับ

 จาก (7,7) ไป (7,6) แสดงถึง ตัวถัดไปของลำดับที่สองจะไม่ถูกไม่ใช้ โดย (7,6) จะชี้ถึงตำแหน่งของลำดับในพิกัดที่ 2 และ 1 ตามลำดับ ; เรียกว่า การสอดใส่ (อังกฤษ : Insertion)

...

 จาก (2,1) ไป (1,1) แสดงถึงตัวถัดไปของลำดับแรกจะไม่ถูกใช้ โดย (1,1) จะชี้ถึงตำแหน่งของลำดับในพิกัดที่ 2 และ 1 ตามลำดับ ; เรียกว่า การหลุดหาย (อังกฤษ : Deletion)

...

 คิดย้อนกลับไปจนถึงพิกัด (0,0) จะได้ลำดับดังนี้

ลำดับแรก = A-CACACTA

ลำดับที่สอง = AGCACAC-A
# ต้นไม้แบบทอดข้ามน้อยสุดแบบยุคลิด
ต้นไม้ทอดข้ามที่น้อยที่สุดแบบยุคลิด หรือ ต้นไม้แผ่ทั่วที่น้อยที่สุดแบบยุคลิด  เป็นปัญหาทางทฤษฎีกราฟเกี่ยวกับการหาต้นไม้ทอดข้ามที่น้อยที่สุดบนระนาบแบบยูคลิด หรือก็คือวิธีเชื่อมโยงจุดต่าง ๆ บนระนาบสองมิติ ให้เป็นต้นไม้และมีระยะทางรวมระหว่างจุดต่าง ๆ น้อยที่สุด โดยมองจุดต่าง ๆ เป็นจุดยอดและ ระยะทางระหว่างจุดยอดเป็นเส้นเชื่อม

 ขั้นตอนวิธีในการคำนวณต้นไม้ทอดข้ามที่น้อยที่สุดแบบยุคลิด 
ขั้นตอนวิธีที่ง่ายที่สุดในการคำนวณต้นไม้ทอดข้ามที่น้อยที่สุดแบบยุคลิด เมื่อมีจุดทั้งหมด n จุด
ถ้ากราฟเป็นกราฟแบบบริบูรณ์ที่มีจุดยอด n จุด จะมีเส้นเชื่อม n (n−1) /2 เส้น คำนวณน้ำหนักของเส้นเชื่อมแต่ละเส้นด้วยการหาระยะห่างระหว่างคู่จุดยอดนั้น ๆ แล้วจึงใช้ขั้นตอนวิธีแบบพื้นฐานในการคำนวณต้นไม้แบบทอดข้ามเล็กสุด (เช่น ขั้นตอนวิธีของพริม  หรือ ขั้นตอนวิธีของครูสกาล )
แต่ถ้ากราฟเป็นกราฟใด ๆ ที่มีจุดยอด n จุด และมีเส้นเชื่อม Θ (n2) เส้น เราจะต้องการเวลา Ω (n2) และใช้พื้นที่ Ω (n2) ในการเก็บเส้นเชื่อมทุกเส้นในกราฟ

วีธีที่ดีกว่าในการคำนวณต้นไม้ทอดข้ามที่น้อยที่สุดแบบยุคลิด คือ การแบ่งเซตจำกัดของจุดบนระนาบ ให้เป็นเซตของสามเหลี่ยมเดอลันเนย์ :
 คำนวณสามเหลี่ยมเดอลันเนย์ ซึ่งจะใช้เวลาเพียง O (n log n) และใช้พื้นที่เพียง O (n) เนื่องจากสามเหลี่ยมเดอลันเนย์เป็นกราฟเชิงระนาบ
 แบ่งแต่ละเส้นเชื่อมด้วยความยาว
 ดำเนินการตามขั้นตอนวิธีบนกราฟนี้ เพื่อหาต้นไม้แบบทอดข้ามเล็กสุด เมื่อมีเส้นเชื่อม O (n) เส้น จะใช้เวลา O (n log n) ในการใช้ขั้นตอนวิธีแบบพื้นฐานในการคำนวณต้นไม้แบบทอดข้ามเล็กสุด เช่น ขั้นตอนวิธีของโบรุฟกา , ขั้นตอนวิธีของพริม หรือ ขั้นตอนวิธีของครูสกาล
สุดท้ายแล้ว ขั้นตอนวิธีนี้จะใช้เวลาเป็น O (n log n) และใช้พื้นที่เป็น O (n)

 ขนาดที่คาดหวัง 
ขนาดที่คาดหวังของต้นไม้ทอดข้ามที่น้อยที่สุดแบบยุคลิด สำหรับจุดจำนวนมาก ถูกค้นคว้าโดย เจ.ไมเคิล สตีลเล กล่าวว่า ถ้า f เป็นฟังก์ชันความหนาแน่นของความน่าจะเป็นของจุดที่จะถูกเลือก แล้ว  ขนาดใด ๆ และ  ขนาดของต้นไม้ทอดข้ามที่น้อยที่สุดแบบยุคลิดจะประมาณได้ว่า

 

เมื่อ  คือ ค่าคงที่ที่ขึ้นกับ  ซึ่งไม่ทราบค่าที่แน่นอนของค่าคงที่นี้ แต่สามารถประมาณได้จากหลักฐานการทดลอง
# หลวงพ่อบ่าย ธมฺมโชโต
หลวงพ่อบ่าย ธมฺมโชโต (พ.ศ. 2404 — 5 มกราคม พ.ศ. 2485) เป็นเกจิอาจารย์ อดีตเจ้าอาวาสวัดช่องลม ศิษย์คู่บารมีของหลวงพ่อแก้ว วัดพวงมาลัย ส่วนสหธรรมิกที่สนิทสนมกลมเกลียวกันอย่างยิ่งก็คือ หลวงพ่อคง วัดบางกะพ้อม  สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ทรงชื่นชมศรัทธาในพระเกจิอาจารย์ทั้ง 2 รูป เคยรับสั่งต่อ"พระองค์เจ้าหญิงเฉลิมเขตต์มงคล"ว่า สิ้น"หลวงพ่อแก้ว"แล้ว ท่านวัดช่องลมและท่านวัดบางกะพ้อมเชื่อถือได้

 ประวัติ 
หลวงพ่อบ่าย ธมฺมโชโต ท่านเป็นบุตรกำพร้า ซึ่งนายเกตุ (หรือพระอาจารย์เกตุ พี่ชายของหลวงพ่อแก้ว วัดพวงมาลัย และ นางปราง ทองพันธ์ นำมาเลี้ยงไว้เป็นบุตรบุญธรรม เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2404 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่บ้านบางครก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 

อายุ 10 ปี ได้ศึกษาภาษาไทยกับบาลีกับ"พระอาจารย์คล้า" วัดสวนทุ่ง 

อายุ 15 ปี บรรพชาเป็นสามเณรอยู่ 1 พรรษา แล้วลาสิกขาบทมาช่วยบิดามารดาประกอบอาชีพ 

อายุครบ 20 ปีจึงได้เข้าอุปสมบทที่วัดทองนพคุณ จังหวัดเพชรบุรี โดยมี พระอุปัชฌาย์แตง วัดเขาบันไดอิฐ เป็นพระอุปัชฌาย์ (คงเป็นข้อความที่คัดลอกต่อกันมานมนานโดยไม่ตรวจสอบ หลวงพ่อบ่ายท่านเกิด 2404 หลวงพ่อแดงเกิด 2422 แล้วจะเป็นอุปัชณาย์ได้อย่างไร หรือวัดเขาบันไดอิฐมีหลวงพ่อแดงมากกว่าหนึ่งรูป) "พระอาจารย์พุก" วัดสวนทุ่ง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ "พระอาจารย์เกตุ" วัดทองนพคุณ กับหลวงพ่อแก้ว พรหมสโร เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้จำพรรษาอยู่ที่วัดทองนพคุณ 1 พรรษาแล้วรับอาราธนามาอยู่ที่วัดช่องลม จังหวัดสมุทรสงคราม พร้อมกับหลวงพ่อแก้ว

 กิจของสงฆ์ 
ทางด้านพุทธาคม ท่านได้เริ่มศึกษากับพระอาจารย์พุก วัดสวนทุ่ง และพระอาจารย์เกตุ วัดทองนพคุณ แล้วมาเรียนเพิ่มเติมกับหลวงพ่อแก้ว ซึ่งในขณะนั้นเป็นเจ้าอาวาสวัดช่องลมอีก 6 พรรษา พร้อมทั้งเรียนด้านวิปัสสนากรรมฐานควบคู่ไปด้วย หลวงพ่อบ่ายเป็นพระสงฆ์ที่ชอบการเดินธุดงค์มาก โดยธุดงค์กับหลวงพ่อแก้ว ไปจนเกือบทั่วเมืองไทย บางครั้งก็ออกธุดงค์ไปกับพระลูกวัด หลังจากหลวงพ่อแก้วได้รับการอาราธนาเป็นเจ้าอาวาสวัดพวงมาลัยในปี พ.ศ. 2431 หลวงพ่อบ่ายก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดช่องลมสืบแทน ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2485 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร รวมสิริอายุได้ 81 ปี 61 พรรษา
# การค้นหาแบบกองซ้อนบีม
การค้นแบบกองซ้อนบีม  เป็นการขั้นตอนวิธีการค้นหาที่รวมการย้อนรอย (backtracking) เข้ากับการใช้การค้นแบบบีม(beam search) โดยขั้นตอนวิธีการค้นหานี้เป็นขั้นตอนวิธีที่หาคำตอบที่ดีที่สุดได้โดยการหาผลเฉลยด้วยวิธีที่หาผลเฉลยได้เร็ว เช่น การค้นแบบบีม จากนั้นจึงใช้การย้อนรอยเพื่อหาผลเฉลยที่ดีกว่าจนกว่าจะไม่สามารถหาได้อีก

 แนวคิด 
เนื่องจากการค้นแบบบีมสามารถใช้เป็นขั้นตอนวิธีในการค้นหาที่หาผลเฉลยได้ภายในเวลาและหน่วยความจำที่น้อย แม้ในการค้นหาปริภูมิสถานะ (stage space search) ที่ใหญ่ แต่การค้นแบบบีมก็มีข้อเสียที่สำคัญคือ ความไม่สมบูรณ์ เพราะในการค้นแบบบีมนั้นมีความเป็นไปได้ที่ผลเฉลยที่ต้องการจะถูกตัดออกไปในระหว่างการค้นหา ผลเฉลยที่ได้จากการค้นแบบบีมนั้นจึงไม่สามารถรับรองได้ว่าเป็นผลเฉลยที่ดีที่สุด ดังนั้นจึงมีการใช้ กองซ้อน เพื่อช่วยในการย้อนรอยเพื่อให้ได้คำตอบที่สมบูรณ์

 การใช้งาน 
การค้นหาแบบกองซ้อนบีมสามารถมองเป็นเหมือน การค้นตามแนวกว้างแบบขยายและจำกัดเขต (breadth first search branch-and-bound) ที่ปรับปรุงให้ไม่มีการเก็บปมไว้มากกว่าความกว้างบีม (beam width)

โดยการค้นหาจะทำโดยขยายตามแนวกว้าง (breadth first) และใช้ค่าในการตัดสินใจเพื่อจะตัดปมออกจากการค้นหาเป็น
 f(n)=g(n)+h(n)
 เมื่อ f(n) เป็นค่าที่พิจารณาของปม n
 g(n) เป็นค่าที่ดีที่สุดจากจุดเริ่มจนถึงปม n
 h(n) เป็นค่าประมาณที่ใช้จากจุด n ไปจนถึงเป้าหมาย

เพื่อที่จะทำการย้อนรอยได้ จะต้องเก็บค่าของแต่ละชั้นที่ทำการค้นหา โดยจะเก็บปมที่ผ่านการค้นหาลงในกองซ้อน และต้องมีการจำด้วยว่าปมลูกของปมนั้น ๆ มีปมใดผ่านการค้นหาแล้ว และปมใดที่ยังไม่ผ่านการค้นหา

โดยทำได้โดยในการขยายจะมีการกำหนดขอบเขตค่า f ของปมลูกที่จะพิจารณา และเมื่อมีการย้อนรอยกลับมาถึงปมก็จะทำการขยายปมนั้นโดยเปลี่ยนขอบเขตค่า f ปมลูก โดยการเปลี่ยนขอบบนใหม่ให้มากกว่าขอบบนเก่า และให้ขอบล่างใหม่มีค่าเท่ากับขอบบนเก่า ไปเรื่อย ๆ จนกว่าขอบบนใหม่จะมีค่ามากกว่าผลเฉลยที่ดีที่สุดที่เคยหาได้

เมื่อมีการค้นหาไปแล้วมีการเก็บปมมากกว่าความกว้างบีม จะทำการตัดปมที่เก็บออกเพื่อให้สามารถทำงานต่อได้โดยไม่ต้องเก็บปมไว้มากกว่าความกว้างบีม โดยจะเริ่มตัดจากปมที่มีค่า f สูงที่สุด และไปแก้ขอบเขตการหาของปมแม่ของปมนั้น เมื่อมีการย้อนรอยขึ้นไป ปมที่ถูกตัดจะได้ถูกค้นหาอีกรอบ

 วิเคราะห์การทำงาน 
 ความสมบูรณ์ของขั้นตอนวิธี (Completeness) 
การค้นหาแบบกองซ้อนบีม มีความสมบูรณ์ กล่าวคือหากมีผลเฉลย การค้นหาแบบกองซ้อนบีมจะหาเจอ และจะหาเจอคำตอบที่ดีที่สุดเท่าที่จะมีเมื่อการค้นหาเสร็จ

 การทำงานเชิงหน่วยความจำ (Space Complexity) 
การค้นหาแบบกองซ้อนบีม จะใช้หน่วยความจำในการค้นหาขึ้นอยู่กับความกว้างบีม และความสูงของต้นไม้ที่ทำการค้น โดยให้ต้นไม้ที่ค้นสูง d และมีความกว้างบีม w จะใช้พื้นที่หน่วยความจำเป็น O(wd)

 เปรียบเทียบการทำงาน 
การทำงานของการค้นหาแบบกองซ้อน จะขึ้นอยู่กับการกำหนด ความกว้างบีม โดยเมื่อกำหนดให้เท่ากับ 1 จะทำงานเหมือนกับ การค้นตามแนวลึก และเมื่อกำหนดความกว้างบีมให้ไม่จำกัด จะทำงานเหมือนกับการค้นตามแนวกว้าง
# พระบริสุทธศีลาจาร (วัน มนโส)
พระบริสุทธศีลาจารย์ (วัน มะนะโส) 
(21 มกราคม พ.ศ. 2421 - 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503) ท่านเป็นพระคณาจารย์ผู้มีเมตตาธรรมสูง พูดจาไพเราะ ยิ้มแย้มแจ่มใส เป็นที่เคราพเลื่อมใสของสาธุชนที่ได้ฟังคำสั่งสอนของท่าน ท่านเป็นผู้ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย สมถะ ไม่ทะเยอทะยาน ใครที่มีวัตถุมงคลของหลวงพ่อวันติดตัวต่างประสบอภินิหารด้วยตัวเอง เป็นพระเกจิอาจารย์อันดับหนึ่งของเมืองตรัง

 ประวัติ 
พระบริสุทธศีลาจารย์ หรือ หลวงพ่อวัน มะนะโส ท่านเกิดเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2421 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ บ้านโคกแตร์ อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง เป็นบุตรคนโตในจำนวนพี่น้อง 3 คน ของนายจอก และนางคล้าย มะนะโส เมื่ออายุ 17 ปี ท่านได้บรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดป่าพยอมตรงกับปี พ.ศ. 2438 โดยมีพระครูกาชาด วัดป่าเลไลย์ เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้ศึกษาพระธรรมวินัยและวิชาอาคม จนกระทั่งเมื่อมีอายุครบ 20 ปี ท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2441 ณ พัทธสีมา วัดป่าพยอม มีหลวงพ่อคง วัดบ้านตูล เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์ใหม่ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระปล้องเป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้ศึกษาพระธรรมวินัยและปรนนิบัติต่อพระอุปัชฌาย์เป็นอย่างดี และเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2445 ท่านได้รับการแต่งตั้งให้ขึ้นดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดประสิทธิชัย และดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอห้วยยอด วันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2490 เลื่อนสมณศักดิ์เป็น พระบริสุทธศีลาจารย์ และได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระครูบริสุทธศีลาจารย์ คณะบริหารอริยวงศาวาที สังฆปาโมกข์ เมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2493 หลวงพ่อเริ่มปลุกเสกวัตถุมงคลต่าง ๆ ดังนี้เช่น รูปหล่อลอยองค์รุ่นแรก และเหรียญรุ่นแรก สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2487 นอกจากนี้ยังมีเหรียญรุ่นสอง สร้างปีพุทธศักราช พ.ศ. 2498 ได้รับความนิยมรองลงมา ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
 อ้างอิง 
 หนังสือรวมสุดยอดพระคณาจารย์ทั้งหมด 180 พระองค์
 ประวัติหลวงพ่อวัน วัดประสิทธิชัย
 หลวงพ่อวัน วัดประสิทธิชัย
 ชีวประวัติหลวงพ่อวัน มะนะโส วัดประสิทธิชัย ตรัง
# สเฟียร์ (กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น)
สเฟียร์  เป็นกลุ่มดนตรีเจ-ป็อปในประเทศญี่ปุ่น เกิดจากการรวมตัวกันของนักพากย์ในสังกัดของ Lantis ซึ่งจัดการโดยโซนี่ มิวสิก เอ็นเตอร์เทนเมนท์

 สมาชิก 
 ฮารูกะ โทมัตสึ
 มินาโกะ โคโตบูกิ
 อายาฮิ ทากางากิ
 อากิ โทโยซากิ

 ผลงาน 
ผลงานเพลงของสเฟียร์ ได้แก่Official Sphere discography . Retrieved 17 July 2010. 

 อัลบั้ม 
 A.T.M.O.S.P.H.E.R.E (23 ธันวาคม 2552)
 Spring is Here (16 มีนาคม 2554)
 Third Planet (11 กรกฎาคม 2555)
 4 colors for you (25 มิถุนายน 2557)

 ซิงเกิล 
 "Future Stream" (22 เมษายน 2552)
 "Super Noisy Nova" (29 กรกฎาคม 2552)
 "Kaze o Atsumete/Brave My Heart" (25 พฤศจิกายน 2552)
 "Realove:Realife" (21 เมษายน 2553)
 "Now Loading... Sky!!" (28 กรกฎาคม 2553)
 "Moon Signal" (20 ตุลาคม 2553)
 "Hazy" (5 พฤษภาคม 2554)
 "LET・ME・DO!!" (27 กรกฎาคม 2554)
 "High Powered" (26 ตุลาคม 2554)
 "Non stop road/Ashita e no Kaerimichi" (25 เมษายน 2555)
 "Pride on Everyday" (7 พฤศจิกายน 2555)
 "GENESIS ARIA" (1 พฤษภาคม 2556)
 "Sticking Places" (27 พฤศจิกายน 2556)
 "Eternal Tours" (26 กุมภาพันธ์ 2557)
 "Kasukana Hisokana Tashikana Mirai" (14 พฤษภาคม 2557)
# คานะมีหนังสือพิมพ์มาส่ง
คานะมีหนังสือพิมพ์มาส่ง  เป็นมังงะสี่ช่อง แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโชโกะ อิวามิ มีเนื้อหาเกี่ยวกับเด็กกำพร้าชื่อนากามิจิ คานะ ที่ต้องมาทำงานส่งหนังสือพิมพ์ มีการสร้างอนิเมะจำนวน 13 ตอนขึ้นจากมังงะเรื่องนี้โดยสตูดิโอฟีล ซึ่งได้ออกฉายตั้งแต่ 5 กรกฎาคม ถึง 27 กันยายน พ.ศ. 2552
# ด้วงกว่างญี่ปุ่น
ด้วงกว่างญี่ปุ่น (, , โรมะจิ: Kabutomushi) เป็นแมลงปีกแข็งชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Allomyrina dichotoma อยู่ในวงศ์ด้วงกว่าง (Dynastinae) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Allomyrina

นับเป็นด้วงกว่างอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง โดยเฉพาะเด็ก ๆ ชาวญี่ปุ่น ซึ่งสามารถใช้ขวิดต่อสู้กันได้ ด้วงกว่างญี่ปุ่นมีจุดเด่น คือ เขาล่างมีความใหญ่กว่าเขาด้านบน โดยที่ปลายเขาจะมีแขนงแตกออกเป็น 2 แฉกด้วย 

มีการกระจายพันธุ์ในป่าดิบและป่าเบญจพรรณในทวีปเอเชีย เช่น อนุทวีปอินเดีย และจะพบมากที่ภูมิภาคเอเชียตะวันออก เช่น ญี่ปุ่น, ไต้หวัน, จีนแผ่นดินใหญ่, เกาหลี, ภาคเหนือของเวียดนาม เป็นต้น ในประเทศไทยพบได้ทางภาคเหนือของประเทศ อาทิ อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย, อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง เป็นต้น  (มีทั้งหมด 7 ชนิดย่อย แตกต่างกันที่ลักษณะของเขา–ดูในตาราง)

ตัวผู้มีขนาดลำตัวใหญ่กว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด  โดยตัวผู้มีขนาด 38.5-79.5 มิลลิเมตร ขณะที่ตัวเมียมีขนาด 42.2-54.0 มิลลิเมตร และไม่มีเขา หากินในเวลากลางคืนโดยกินยางไม้จากเปลือกของต้นไม้ใหญ่ในป่า ชอบเล่นไฟ แต่การต่อสู้กันของด้วงกว่างญี่ปุ่นจะแตกต่างไปจากด้วงกว่างชนิดอื่น ๆ คือ จะใช้เขาล่างในการงัดกันมากกว่าจะใช้หนีบกัน

ผสมพันธุ์และวางไข่ในดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ทางระบบนิเวศ คือ มีมูลสัตว์และซากไม้ผุผสมอยู่ ใช้เวลาฟักเป็นตัวหนอนราว 1 เดือน จากระยะตัวหนอนใช้เวลา 6-8 เดือนจึงจะเข้าสู่ช่วงดักแด้ซึ่งจะมีช่วงอายุราว 19-28 วัน จึงจะเป็นตัวเต็มวัยออกมาจากดิน ระยะพักตัวตอนออกจากดักแด้ใช้เวลา 10-16 วันถึงจะเริ่มกินอาหาร ซึ่งตัวเต็มวัยมีอายุราว 2-3 เดือนเท่านั้น รวมช่วงชีวิตแล้วทั้งหมดประมาณ 1 ปี นับได้ว่าใกล้เคียงกับด้วงกว่างโซ้ง (Xylotrupes gideon) ซึ่งเป็นด้วงกว่างชนิดที่พบได้มากที่สุดในประเทศไทย โดยเมื่อตัวเต็มวัยจะปริตัวออกจากเปลือกดักแด้ ช่องดักแด้ในดินมักจะอยู่ในแนวตั้งเพื่อมิให้ไปกดทับปีกที่จะกางออกพิสุทธิ์ เอกอำนวย, คู่มือคนรักแมลง 1 ด้วงปีกแข็ง แมลงลึกลับ กับเทคนิคการเพาะเลี้ยง (สิงหาคม พ.ศ. 2551) หน้า 28 ISBN 978-974-8132-25-9  ซึ่งต้องใช้เวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าปีกจะแข็งและสีของลำตัวจะเข้มเหมือนตัวเต็มวัยที่โตเต็มที่

ในช่วงฤดูร้อนของประเทศญี่ปุ่น (ราวกลางเดือนมิถุนายน-กันยายน) จะตรงกับด้วงกว่างญี่ปุ่นเป็นตัวเต็มวัยพอดี บางท้องที่ เช่น ทาซากิ ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือราว 130 กิโลเมตร จากกรุงโตเกียว ถึงกับมีเทศกาลของด้วงกว่างชนิดนี้ โดยราคาซื้อขายมีตั้งแต่ 500-28,000 เยน (190-10,000 บาท)เทศกาลด้วงกว่างของญี่ปุ่น

ด้วงกว่างญี่ปุ่นเป็นแมลงปีกแข็งที่เป็นนิยมอย่างมากในวัฒนธรรมร่วมสมัยของญี่ปุ่นหลายประการ อาทิ อนิเมะเรื่อง มูชิคิง ตำนานผู้พิทักษ์ป่า (Mushiking: Battle of the Beetles, 甲虫王者ムシキング) เป็นต้น และถูกอ้างอิงถึงในอีกหลายเรื่องด้วยกัน 

ซึ่งในภาษาญี่ปุ่น ด้วงกว่างญี่ปุ่นจะถูกเรียกว่า "คาบูโตะมูชิ" ซึ่งคำว่า "คาบูโตะ" (甲虫) หมายถึง หมวกเกราะอันเป็นส่วนหนึ่งของชุดเกราะญี่ปุ่นแบบโบราณ

 ชนิดย่อย 
 A. d. dichotoma
 A. d. inchachina
 A. d. septentrionalis 
 A. d. politus  (เป็นชนิดที่พบได้ในประเทศไทย)
 A. d. takarai 
 A. d. tunobosonis
# บัลโต ยอดสุนัขนักสู้
บัลโต ยอดสุนัขนักสู้ (ภาษาอังกฤษ หัวข้อ: Balto) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนออกในปี 1995. ออกอากาศผ่านทางยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์

 ตัวละคร 

 บัลโต เป็นตัวละครหลักในเรื่อง โดยมีลักษณะคือ ไซบีเรียนฮัสกีพันธ์ผสม
 บอริส เป็นห่าน Russian snow goose หน้าที่เป็นตัวละครรอง ดูแลบัลโต
 เจนน่า ไซบีเรียนฮัสกีที่่บัลโตต้องการเป็นความรัก
 สตีล เป็นอลาสกัน มาลามิวท์และเป็นตัวร้าย
 มุก และลูก เป็นหมีขาว

 นักพากย์ 

บทบาทนักแสดงเดิม พากย์ไทยบัลโตเควิน เบคอนบอริสบ๊อบ ฮอสกิ้นเจนน่าบริดเจต ฟอนดาาสตีลจิม คัมมิ่งส์มุกฟิล คอลลินส์ลูก
# เซยูอะวอดส์
เซยูอะวอดส์  เป็นงานมอบรางวัลสำหรับนักพากย์ (เซยู) ที่มีผลงานโดดเด่นในอนิเมะหรือสื่ออื่น ๆ ในประเทศญี่ปุ่น จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2550 ที่โตเกียวอนิเมะเซ็นเตอร์ ในอากิฮาบาระ

พิธีมอบรางวัล
พิธีวันที่สถานที่ เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 1 3 มีนาคม พ.ศ. 2550  Akiba 3D Theater เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 2 8 มีนาคม พ.ศ. 2551  UDX Theater เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 3 7 มีนาคม พ.ศ. 2552  UDX Theater เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 4 6 มีนาคม พ.ศ. 2553  UDX Theater เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 5 5 มีนาคม พ.ศ. 2554  UDX Theater เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 6 3 มีนาคม พ.ศ. 2555  JOQR Media Plus Hall เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 7 2 มีนาคม พ.ศ. 2556  JOQR Media Plus Hall เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 8 1 มีนาคม พ.ศ. 2557  JOQR Media Plus Hall เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 9 7 มีนาคม พ.ศ. 2558  JOQR Media Plus Hall เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 10 12 มีนาคม พ.ศ. 2559  JOQR Media Plus Hall เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 11 18 มีนาคม พ.ศ. 2560  JOQR Media Plus Hall เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 12 3 มีนาคม พ.ศ. 2561  JOQR Media Plus Hall เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 13 9 มีนาคม พ.ศ. 2562  JOQR Media Plus Hall เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 14 7 มีนาคม พ.ศ. 2563  ไม่มีพิธีการเนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19 เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 15 6 มีนาคม พ.ศ. 2564  JOQR Media Plus Hall เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 16 5 มีนาคม พ.ศ. 2565  JOQR Media Plus Hall เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 17 11 มีนาคม พ.ศ. 2566  JOQR Media Plus Hall เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 18 9 มีนาคม พ.ศ. 2567  JOQR Media Plus Hallเซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 1915 มีนาคม พ.ศ. 2568JOQR Media Plus Hall

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์ทางการของเซยูอะวอดส์
# Communications-enabled application
communications-enabled application (CEA) ประกอบด้วย ชุดขององค์ประกอบของเทคโนโลยีสารสนเทศ (IT) และองค์ประกอบของเทคโนโลยีการสื่อสารที่รวมเข้าด้วยกันในรูปแบบเฉพาะ ด้วยระบบ service-oriented architecture (SOA) เพื่อใช้ให้เกิดประโยชน์ในการเพิ่มผลิตผลให้กับองค์กร หรือพัฒนาปรับปรุงประสบการณ์ทำงานของผู้ใช้งาน

การสื่อสาร หรือ communication enablement จะเพิ่มฟังก์ชันการปฏิบัติงานแบบเครือข่าย real-time networking เข้าไปใน ระบบโปรแกรมประยุกต์หรือ IT application เพื่อใช้สนับสนุนประสิทธิภาพในการสื่อสารไปยัง ระบบแอปพลิเคชันดังกล่าว
# ปลาโลมาน้อย
ปลาโลมาน้อย หรือ ปลาโลมาน้ำจืด หรือ ปลางวงช้างจมูกสั้น  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Mormyrus kannume อยู่ในวงศ์ปลางวงช้าง (Mormyridae)

มีรูปร่างเรียวยาว มีสีลำตัวเป็นสีน้ำตาลดำอมน้ำเงิน ตามีขนาดเล็กมาก มีลักษณะเด่น คือ บริเวณส่วนจมูกหรือจะงอยปากจะทู่สั้นกว่าปลาจำพวกเดียวกันสกุลอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน  โดยที่ยังเป็นปลาวัยอ่อนส่วนจมูกจะสั้นและหนามากจนแทบมองไม่เห็น แต่จะยาวขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อปลาโตขึ้น แต่รูปร่างจะผอมเพรียว แต่ก็ยังสั้นและหนาอยู่ดี โดยที่ปากมีขนาดเล็กและอยู่สุดปลายของจะงอยปากที่งองุ้มลงด้านล่าง ครีบหลังยาวติดต่อกันจนถึงโคนครีบหาง โคนครีบหางยาว ครีบหางยาวแยกเป็น 2 แฉก

มีขนาดเมื่อโตเต็มที่ได้ถึง 1 เมตร นับว่าเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่มากชนิดหนึ่งของวงศ์นี้ เป็นปลาที่หากินในเวลากลางคืน หากินตามพื้นท้องน้ำ โดยใช้กระแสไฟฟ้าอ่อน ๆ ที่ปล่อยออกมาช่วยนำทางแทนตาซึ่งใช้การได้ไม่ดี  กินอาหารจำพวก ไส้เดือนน้ำหรือหนอนแดงหรือสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ รวมถึงปลาหมอสีที่มีอยู่ดาษดื่นในถิ่นที่อยู่ ในเวลากลางคืน โดยอาจจะรวมตัวกันเป็นฝูงเล็ก ๆ ออกล่าอาหารร่วมกัน  พบกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา เช่น ทะเลสาบวิกตอเรีย, ทะเลสาบคโยกา, ทะเลสาบมาลาวี, ทะเลสาบแทนกันยีกา, ลุ่มแม่น้ำไนล์ และแม่น้ำอติ ในประเทศเคนยา

เป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในท้องถิ่น และนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม เป็นที่นิยมอย่างมากเนื่องจากเป็นปลาที่ไม่ก้าวร้าวต่างกับปลาขนาดใหญ่ชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน อีกทั้งยังมีพฤติกรรมชอบเคลื่อนย้ายสิ่งของต่าง  ๆ ในที่เลี้ยงด้วยการใช้ส่วนหัวดัน หรือเล่นลูกบอลที่ลอยเหนือน้ำได้ด้วย และเชื่องกับผู้เลี้ยงได้เมื่อคุ้นเคยกันดีแล้ว ซึ่งพฤติกรรมการแสดงออกที่แสนรู้เช่นนี้ประกอบกับส่วนหัวที่แลดูคล้ายโลมา ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเล จึงทำให้เป็นที่มาของชื่อสามัญที่ใช้เรียกขานกัน
 
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org