wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# แกรนท์กาเซลล์
แกรนท์กาเซลล์  เป็นแอนทีโลปขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง นับเป็นแอนทีโลปที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดากาเซลล์ หรือแอนทีโลปขนาดกลางด้วยกัน   (ชื่อในภาษาสวาฮิลีเรียกว่า  Swala GrantiGrant's Gazelleในขณะที่ชื่อสามัญในภาษาอังกฤษและชื่อวิทยาศาสตร์ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่นักสำรวจชาวสกอตในยุคศตวรรษที่ 19 พันเอกเจมส์ ออกุสตุส แกรนท์)

ตัวผู้มีน้ำหนัก 60–75 กิโลกรัม ในขณะที่ตัวเมีย 40–50 กิโลกรัม ความสูงจากเท้าจรดหัวไหล่ 80–90 เซนติเมตร ความยาวตลอดลำตัว 1–1.4 เมตร ความยาวหาง 25–30 เซนติเมตร อายุขัยโดยเฉลี่ย 10–12 ปี

ตัวผู้จะมีขนาดใหญ่พอ ๆ กับอิมพาลา ซึ่งเป็นแอนทีโลปอีกชนิดหนึ่ง มีคอยาวแข็งแรงและมีเขาคู่ยาวเรียวแหลมสวยงาม ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่ามีเขาสั้นและเล็กกว่าตัวผู้ มีลักษณะเด่นที่เห็นได้ชัดเจนตั้งแต่ระยะไกล คือ มีแผานสีดำเป็นทางขวางข้างลำตัวจากขาหน้าจรดขาหลังทั้ง 2 ข้างคล้ายทอมสันส์กาเซลล์ และมีทางสีดำยาวลงตรงสะโพกทั้ง 2 ด้าน หางสีขาวแต่ปลายหางเป็นสีดำ พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนเหนือของแทนซาเนียถึงตอนใต้ของซูดาน และเอธิโอเปีย และด้านชายฝั่งทะเลของเคนยาจนถึงทะเลสาบวิกตอเรีย 
thumb|left|ใบหน้าแบบโคลสอัพ
ชนิดย่อย
แกรนท์กาเซลล์แบ่งออกเป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้ดังนี้
 N. g. brighti (Thomas, 1901) – บริงท์กาเซลล์
 N. g. granti (Brooke, 1872) – แกรนท์กาเซลล์ใต้
 N. g. lacuum (Neumann, 1906) – แกรนท์กาเซลล์เหนือ
 N. g. petersi (Günther, 1884) – ปีเตอร์สกาเซลล์
 N. g. robertsi (Thomas, 1903) – โรเบิร์ตส์กาเซลล์
# เขตอนุรักษ์แห่งชาติแซมบูรู
เขตอนุรักษ์แห่งชาติแซมบูรู  เป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติตั้งอยู่ในภาคกลางตอนบนของประเทศเคนยา มีพื้นที่กว้างประมาณ 165 ตารางกิโลเมตร (64 สแควร์ไมล์) หรือ 103,125 ไร่ และอยู่ห่างจากกรุงไนโรบี 350 กิโลเมตร มีอาณาเขตทางตอนใต้ติดต่อกับเขตอนุรักษ์บัฟฟาโลสปริงและเขตอนุรักษ์ชาบา

พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่แห้งแล้ง มีภูมิประเทศที่สวยงาม และอุดมไปด้วยสัตว์ป่านานาชนิด จึงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่งของเคนยา และเป็นถิ่นที่อยู่ของปาล์มดูม อันเป็นพืชถิ่นเดียวที่ขึ้น ณ ที่แห่งนี้ 

เขตอนุรักษ์แห่งชาติแซมบูรู มีสัตว์ป่าที่ถือว่าเป็นไฮไลต์หรือเป็นที่ดึงดูดใจเป็นที่สนใจแก่นักท่องเที่ยว 5 ชนิด ที่เรียกว่าเป็น "ผู้ยิ่งใหญ่ทั้ง 5 แห่งแซมบูรู" ได้แก่ ยีราฟลายร่างแห, นกกระจอกเทศโซมาลี, ม้าลายเกรวี, เกรินุก และไบซาออริกซ์สุดหล้าฟ้าเขียว, รายการสารคดีทางช่อง 3 โดย ปองพล อดิเรกสาร: เสาร์ที่ 24 มีนาคม 2555
# บูร์ซาไร
บูร์ซาไร  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2000 โดยบริษัทตือวาซัช  ให้บริการในเขตเมืองบูร์ซา ประเทศตุรกี มีโครงการส่วนต่อขยายไปอีก 50 กิโลเมตร
# รถไฟใต้ดินบูดาเปสต์
รถไฟใต้ดินบูดาเปสต์  เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในกรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าเก่าแก่ที่สุดรองจากรถไฟใต้ดินลอนดอนKogan Page: Europe Review 2003/2004, fifth edition, Wolden Publishing Ltd, 2003, page 174 

 เส้นทาง 
สายสีสายสายปลายทางเปิดให้บริการส่วนต่อขยายระยะทาง(กิโลเมตร)จำนวนสถานี สีเหลืองสาย M1(เวอเริชมอร์จเตร์ ↔ เมกซีโกยูต)189619734.411    สีแดงสาย M2(เดลีปายออุดวอร์ ↔ เอิร์ชเวเซร์เตเร)1970197210.311   สีน้ำเงินสาย M3(อูยเปชต์-เกิซโปนต์ ↔ เกอบาญอ-กิชเปชต์)1976199017.3 20 สีเขียวสาย M4(เกเลนเฟิลด์วอชูตาลโลมาช ↔ เกเลตีปายออุดวอร์)2014-7.310 รวม:39.452  

 แผนที่เครือข่ายเส้นทาง
# รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์
รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์  เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในกรุงบูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย ดำเนินการโดย Metrorex ในปี ค.ศ. 2011 มีผู้โดยสารทั้งสิ้น 170.5 ล้านคน (เฉลี่ยต่อวันได้ 467,000 คน) ระยะทาง  51 สถานี

 เส้นทาง 

# เปิดให้บริการ ระยะทางปัจจุบันกำลังก่อสร้างโครงการ 1197933.67 กิโลเมตร0 กิโลเมตร0 กิโลเมตร 2198618.7 กิโลเมตร0 กิโลเมตร0 กิโลเมตร 319838.83 กิโลเมตร0 กิโลเมตร1.4 กิโลเมตร 420006.3 กิโลเมตร2.3 กิโลเมตร0 กิโลเมตร 520150 กิโลเมตร7.2 กิโลเมตร10.8 กิโลเมตรทั้งหมด69,25 กิโลเมตร9,5 กิโลเมตร12,2 กิโลเมตร

 เปิดให้บริการ 
thumb|right|แผนที่รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์
 รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์ สาย 1
 รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์ สาย 2
 รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์ สาย 3
 รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์ สาย 4

 กำลังก่อสร้าง 
 รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์ สาย 5http://www.railway-technology.com/projects/bucharest-metro/

 โครงการ 
 รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์ สาย 6
 รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์ สาย 7
 รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์ สาย 8Adevărul : Metrorex's Web Project changes the map of Bucharest
# สาธารณรัฐสังคมนิยมประชาชนแอลเบเนีย
สาธารณรัฐสังคมนิยมประชาชนแอลเบเนีย  เป็นชื่อเรียกอย่างเป็นทางการของ "ประเทศแอลเบเนีย" เป็นประเทศอยู่ภายใต้รัฐคอมมิวนิสต์ตั้งแต่ ค.ศ. 1944 ถึง ค.ศ. 1992 ปกครองตามแบบ "รัฐบาลพรรคเดียว" แบบชาตินิยมฮอกซา ประเทศแอลเบเนียนี้ เคยเป็นอดีตรัฐบริวารของสหภาพโซเวียต ตั้งแต่ ค.ศ.1944 ถึงปี ค.ศ.1961

 ความสัมพันธ์กับยูโกสลาเวีย 
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 แอลเบเนียดำเนินนโบบายใกล้ชิดกับยูโกสลาเวียมาก จนถึงกับมีนโยบายที่จะรวมแอลเบเนียเข้ากับยูโกสลาเวีย จนกระทั่งยูโกสลาเวียถูกขับออกจากองค์กรโคมินฟอร์มเมื่อ ค.ศ. 1948 สหภาพโซเวียตเรียกร้องให้ประเทศบริวารตัดความสัมพันธ์กับยูโกสลาเวีย สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แอลเบเนียส่วนใหญ่ที่ไม่พอใจนโยบายใกล้ชิดกับยูโกสลาเวียจึงหันไปสร้างความสัมพันธ์กับโซเวียตโดยตรง ตัดความสัมพันธ์กับยูโกสลาเวีย และพยายามกวาดล้างฝ่ายที่นิยมยูโกสลาเวียออกจากพรรค

 ความสัมพันธ์กับสาธารณรัฐประชาชนจีน 
ต่อมาเมื่อนีกีตา ครุชชอฟ ขึ้นมามีอำนาจใน ค.ศ. 1956 และมีนโยบายผูกมิตรกับยูโกสลาเวียอีกครั้ง และปรับเปลี่ยนนโยบายไปจากยุคของสตาลิน ทำให้ผู้นำแอลเบเนียที่นิยมสตาลินไม่พอใจหันไปสร้างความสัมพันธ์กับสาธารณรัฐประชาชนจีนแทน สหภาพโซเวียตประณามแอลเบเนียที่ไม่ร่วมล้มล้างอิทธิพลของสตาลิน แอลเบเนียจึงโต้ตอบด้วยการปิดฐานทัพเรือดำน้ำของโซเวียตที่เมืองวโลเรอร์

เมื่อเหมาเจ๋อตงถึงแก่กรรมเมื่อ ค.ศ. 1976 และจีนเริ่มดำเนินนโยบายผ่อนปรน ผูกมิตรกับสหรัฐอเมริกามากขึ้น ฮฺอกซา ผู้นำพรรคอมมิวนิสต์แอลเบเนียไม่พอใจ ตัดความสัมพันธ์กับประเทศจีนเมื่อ ค.ศ. 1977 จากนั้น แอลเบเนียดำเนินนโยบายอยู่อย่างโดดเดี่ยว

ในขณะเดียวกัน การเมืองภายในแอลเบเนียมีความขัดแย้งมากขึ้น เมห์เมต เซฮู ไม่พอใจนโยบายตัดความสัมพันธ์กับจีน พยายามก่อรัฐประหารแต่ไม่สำเร็จ เซฮูถูกประหารชีวิต โซซาปกครองประเทศแบบเผด็จการจนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ 11 เมษายน พ.ศ. 2528 รามิซ อาเลีย ผู้สืบทอดอำนาจต่อจากโซซาดำเนินนโยบายที่ผ่อนปรนมากขึ้น ในที่สุดได้มีการปฏิรูปการเมืองจัดให้มีการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2534 ผลปรากฏว่าพรรคแรงงานแอลเบเนียได้เสียงส่วนใหญ่ รามิซ อาเลียได้เป็นประธานาธิบดี มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ และเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นสาธารณรัฐแอลเบเนีย
# เพนกวินแอฟริกา
เพนกวินแอฟริกา  หรือ เพนกวินตีนดำ  เป็นเพนกวินชนิดหนึ่ง

เพนกวินแอฟริกาเป็นเพนกวินขนาดเล็ก มีลำตัวยาวประมาณ 68–70 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 2–5 กิโลกรัม ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย มีจะงอยปากที่แหลมกว่าเพนกวินฮัมโบลด์ ซึ่งเป็นเพนกวินที่อยู่ร่วมสกุลเดียวกัน

เดิมได้ชื่อว่า "เพนกวินลา" (Jackass penguin) เนื่องจากมีเสียงร้องเหมือนลา ต่อมาได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเพนกวินแอฟริกาเพราะเป็นเพนกวินเพียงชนิดเดียวที่พบได้ในทวีปแอฟริกา โดยจะพบได้ตามชายฝั่งแถบแหลมกูดโฮป ในแอฟริกาใต้ และพบได้มากที่สุด ที่ชายหาดโบลส์เดอร์ ริมฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ประเทศแอฟริกาใต้
thumb|left|นิคมใหญ่ของเพนกวินแอฟริกาที่ชายหาดโบลส์เดอร์
เพนกวินแอฟริกาเป็นนกที่จับคู่อยู่เพียงคู่เดียวตลอดชีวิต มีพฤติกรรมการอยู่รวมกันเป็นนิคมใหญ่ เมื่ออากาศร้อนจะขุดหลุมฝังตัวในพื้นทรายและอ้าปากรับลมเพื่อระบายความร้อนออกจากตัว จัดเป็นเพนกวินอีกชนิดหนึ่งที่อาศัยอยู่ร่วมกับมนุษย์ได้เป็นอย่างดี
# รถไฟใต้ดินปูซาน
ปูซาน เมโทร  ดำเนินการโดยบริษัทปูซาน ทรานสปอร์เตชัน คอร์ปอเรชัน เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ เปิดให้บริการครั้งแรกในปี พ.ศ. 2528 พร้อมกับ 17 สถานีเริ่มแรก รถไฟใต้ดินประกอบด้วย 4 สาย ครอบคลุมเส้นทาง  ใน 114 สถานี ถ้านับรวมรถไฟรางเบาปูซาน–คิมแฮ และสายทงแฮ เครือข่ายครอบคลุมเส้นทาง  รวม 158 สถานี

 เส้นทาง 
 ผู้ให้บริการ ชื่อสายไทย ชื่อสายเกาหลี ต้นทาง ปลายทาง ปีเริ่มให้บริการ ส่วนต่อขยายล่าสุด จำนวนสถานี ระยะทาง ปูซาน ทรานสปอร์เตชัน คอร์ปอเรชัน   ชายหาดทาแดโพ โนโพ 1985 2017 40 40.5 km   ชังซัน ยังซัน 1999 2008 43 45.2 km   ซูย็อง แทจอ 2005 - 17 18.1 km   มีนัม อันพย็อง 2011 - 14 12.7 kmรวมย่อย114116.5 km บีแอนจี เมโทร   ซาซัง มหาวิทยาลัยคายา 2011 - 21 23.4 km    Bujeon Taehwagang 2016 2021 23 65.7 kmรวมทั้งหมด158205.6 km

 จำนวนผู้โดยสาร 
จำนวนผู้โดยสารที่มาใช้บริการที่รถไฟใต้ดินปูซานในหนึ่งปีมีประมาณ 263,574,000 คน ในปี พ.ศ. 2552 เท่ากับว่าใน 1 วัน จะมีผู้โดยสารประมาณ 722,000 คนมาใช้บริการที่รถไฟใต้ดินปูซาน โดยผู้โดยสาร 401,000 คนจะใช้สาย 1, 250,000 คนใช้สาย 2 และ 71,000 คนใช้สาย 3 ตามลำดับ
# สาธารณรัฐสังคมนิยมโรมาเนีย
สาธารณรัฐสังคมนิยมโรมาเนีย (RSR; โรมาเนีย Republica Socialistă România, อังกฤษ Socialist Republic of Romania) เป็นรัฐคอมมิวนิสต์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1947 ถึง ค.ศ. 1989 โดยในระหว่างปี 1947 ถึง ปี 1965 รัฐแห่งนี้มีชื่อเรียกว่า สาธารณรัฐประชาชนโรมาเนีย (Romanian People's Republic) ประเทศนี้เคยอยู่ในรัฐบริวารโซเวียต ค่ายตะวันออก ด้วยการปกครองของพรรคคอมมิวนิสต์โรมาเนีย
# การคืนน้ำ
การคืนน้ำ  เป็นการรักษาภาวะขาดน้ำ ปกติใช้สารละลายน้ำเกลือแร่ (ORS) สารละลายสามัญประจำบ้าน ได้แก่ น้ำเกลือ เครื่องดื่มโยเกิร์ตผสมเกลือ ซุปผักและซุปไก่ใส่เกลือ ก็สามารถให้ได้เช่นกัน ส่วนสารละลายตามครัวเรือน เช่น น้ำที่ใช้เตรียมธัญพืช ซุปไม่ใส่เกลือ น้ำมะพร้าวอ่อน ชาอ่อน (ไม่ใส่สารให้ความหวาน) และน้ำผลไม้สดที่ไม่ใส่สารให้ความหวานสามารถเติมเกลือครึ่งถึงหนึ่งช้อนชา (1.5 ถึง 3 กรัม) ต่อลิตร น้ำจืดสะอาดยังสามารถเป็นของเหลวที่ให้ได้ชนิดหนึ่งThe Treatment Of Diarrhea, A manual for physicians and other senior health workers, World Health Organization, 2005.   See “4.2 Treatment Plan A: home therapy to prevent dehydration and malnutrition,” “4.3 Treatment Plan B: oral rehydration therapy for children with some dehydration,” and “4.4 Treatment Plan C: for patients with severe dehydration” on pages 8 to 16 (12 -20 in PDF).  See also “8. MANAGEMENT OF DIARRHOEA WITH SEVERE MALNUTRITION” on pages 22-24 (26-30 in PDF) and “ANNEX 2: ORAL AND INTRAVENOUS REHYDRATION SOLUTIONS” on pages 33-37 (37-41 in PDF).  มีสารละลายพาณิชย์ เช่น พีเดียไลท์ (Pedialyte) และหน่วยงานบรรเทาทุกข์อย่างยูนิเซฟ ใช้การแจกจ่ายถุงเกลือและน้ำตาลอย่างกว้างขวาง สิ่งพิมพ์เผยแพร่สำหรับแพทย์ขององค์การอนามัยโลกแนะนำ ORS ทำเอง ซึ่งประกอบด้วยน้ำหนึ่งลิตร และเติมเกลือหนึ่งช้อนชา (3 กรัม) และน้ำตาลสองช้อนโต๊ะ (18 กรัม) (คือ ประมาณ "รสน้ำตา"A GUIDE ON SAFE FOOD FOR TRAVELLERS, WELCOME TO SOUTH AFRICA, HOST TO THE 2010 FIFA WORLD CUP (bottom left of page 1).). ) โครงการการคืนน้ำแนะนำให้เติมน้ำตาลปริมาณเท่ากันแต่เติมเกลือเพียงครึ่งช้อนชา โดยกล่าวว่า การเจือจางที่มากขึ้นนี้มีความเสี่ยงน้อยกว่าและเสียประสิทธิภาพน้อยมากRehydration Project, http://rehydrate.org/Homemade Oral Rehydration Solution Recipe. ทั้งสองหน่วยงานเห็นตรงกันว่า การดื่มน้ำตาลหรือเกลือมากเกินไปสามารถทำให้ภาวะขาดน้ำเลวลงได้

ควรให้สังกะสีและโพแทสเซียมเสริมในปริมาณที่เหมาะสมด้วยหากหาได้ แต่ความพร้อมของธาตุเหล่านี้ไม่ควรชะลอการคืนน้ำ องค์การอนามัยโลกชี้ว่า สิ่งสำคัญที่สุด คือ เริ่มต้นจากการป้องกันภาวะขาดน้ำให้เร็วที่สุด

การอาเจียนเกิดบ่อยระหว่างชั่วโมงแรกหรือชั่วโมงที่สองของการรักษาด้วย ORS โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากเด็กดื่มสารละลายเร็วเกินไป แต่การอาเจียนมักไม่มีผลต่อการคืนน้ำ เพราะของเหลวส่วนใหญ่ยังถูกดูดซึมได้ องค์การอนามัยโลกแนะนำว่าหากเด็กอาเจียน ให้รอห้าถึงสิบนาทีและเริ่มให้สารละลายอีกครั้ง แต่ให้ช้าลง

องค์การอนามัยโลกแนะนำว่า เด็กที่ป่วยท้องร่วงให้ได้รับอาหารต่อไป การให้อาหารต่อเนื่องช่วยให้การทำงานของลำไส้ผิดปกติฟื้นตัวเร็วขึ้น ตรงกันข้าม เด็กที่ถูกจำกัดอาหาร มีระยะอาการท้องร่วงนานกว่าและฟื้นฟูการทำงานของลำไส้ช้ากว่า เด็กยังควรได้รับนมแม่ต่อไปด้วย
# โลมาฮาวี่ไซด์
โลมาฮาวี่ไซด์  สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเลชนิดหนึ่ง จำพวกโลมา จัดเป็นวาฬมีฟันชนิดหนึ่ง ในวงศ์โลมามหาสมุทร (Delphinidae)

โลมาฮาวี่ไซด์ จัดเป็นโลมาขนาดเล็ก มีความยาวประมาณ 180 เซนติเมตร น้ำหนัก 75 กิโลกรัม อายุขัยโดยเฉลี่ย 20 ปี ตั้งชื่อตามชื่อของกัปตันฮาวี่ไซด์ ซึ่งนำตัวโลมาชนิดนี้จากนามิเบียไปยังสหราชอาณาจักรเมื่อต้นศตวรรษที่ 19 เพื่อทำการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ แต่ชื่อนี้ได้ถูกสะกดผิดเป็น "เฮฟวี่ไซด์" (Heaviside) แต่ชื่อฮาวี่ไซด์ก็ยังนิยมใช้อยู่ทั่วไป
thumb|left|ขนาดเมื่อเทียบกับมนุษย์
โลมาฮาวี่ไซด์ พบได้เฉพาะชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของนามิเบียและแอฟริกาใต้เท่านั้น พบได้ง่ายที่อ่าววัลฟิส ของนามิเบีย
# ยีราฟมาไซ
ยีราฟมาไซ  เป็นสปีซีส์ของยีราฟ (Giraffa) ชนิดหนึ่ง

ยีราฟมาไซ พบกระจายพันธุ์มากที่สุดทางตอนใต้ของประเทศเคนยาและในประเทศแทนซาเนีย มีลักษณะเด่น คือ มีลายเป็นแผ่นเล็ก ขอบเป็นหยักขึ้นลงไม่มีรูปแบบที่แน่นอน ซึ่งแตกต่างไปจากยีราฟชนิดอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด และตั้งแต่หัวเข่าลงไปจนถึงข้อเท้าจะเป็นสีขาว ไม่มีลาย

ยีราฟมาไซ ในตัวผู้มีน้ำหนักตั้งแต่ 1,100–1,900 กิโลกรัม ตัวเมีย 700 กิโลกรัม ตัวผู้มีความสูงประมาณ 5.5 เมตรหรือสูงกว่า ในขณะที่ตัวเมียประมาณ 4.9 เมตร ความยาวลำตัวประมาณ 2.5–3.7 เมตร ความยางหาง 75–130 เซนติเมตร  อายุโดยเฉลี่ย 20–28 ปี 
thumb|left|ลายของยีราฟมาไซ
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
# รถไฟใต้ดินกาตาเนีย
รถไฟใต้ดินกาตาเนีย  เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินที่ให้บริการในเมืองกาตาเนีย เกาะซิซิลี ประเทศอิตาลี เป็นรถไฟใต้ดินที่อยู่ใต้สุดในยุโรป เริ่มดำเนินการเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1999  มีระยะทางประมาณ 4 กิโลเมตร

 รายชื่อสถานี 
(Nesima)
(San Nullo)
(Cibali)
(Milo)
บอร์โก (Borgo)
จุฟฟรีดา (Giuffrida)
อีตาเลีย (Italia)
กาลาเตอา (Galatea)
เอฟเฟ.เอซเซ. สตาซีโอเนเชนตราเล (F.S. Stazione Centrale - eliminated)
ปอร์โต (Porto)
(Giovanni XXIII)
(Stesicoro)
# รถไฟใต้ดินการากัส
รถไฟใต้ดินการากัส  เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในกรุงการากัส ประเทศเวเนซุเอลา ก่อสร้างและดำเนินการโดยบริษัท รถไฟใต้ดินการากัส จำกัด (มหาชน) 

 เส้นทาง 
 เส้นทาง  สถานีปลายทาง  ส่วนต่อขยาย  จำนวนสถานี  จำนวนสถานีเปลี่ยนเส้นทาง 1  โปรปาเตรีย ↔ ปาโลเบร์เด  20.4 กิโลเมตร  22  2 2  เอลซีเลนซีโอ ↔ โซโลคีโก  18.6 กิโลเมตร  11  9 2 และ 4  </font> ลัสอัดคุนตัส ↔ โซนาเรนตัล 23.1 กิโลเมตร  14  10 3  ปลาซาเบเนซวยลา ↔ ลาริงโกนาดา  10.4 กิโลเมตร  9  2
# รถไฟใต้ดินเฉิงตู
รถไฟใต้ดินเฉิงตู เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในเมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ปัจจุบันประกอบด้วยสองเส้นทาง

 เส้นทาง 
ปัจจุบันมี 2 สาย สาย 1 มีจำนวน 17 สถานี ระยะทาง 18.50 กิโลเมตร และสาย 2 จำนวน 26 สถานี ระยะทาง 31.20 กิโลเมตร
thumb|แผนที่รถไฟใต้ดินเฉิงตู|center|600px
เส้นทางสถานีปลายทาง(เขต) เปิดให้บริการ เปิดให้บริการส่วนต่อขยาย ระยะทางกิโลเมตร จำนวนสถานี  สาย 1 ทะเลสาบเซิงเซียน(เฉิงหัว) กว่างตู(ซวังหลิว) 2010 — 18.50 17  สาย 2 ซีผู่(ผีตู) หลงเฉฺวียนยี่(หลงเฉฺวียนยี่) 2012 2013 31.20 26ทั้งหมด49.7443

 เส้นทางที่กำลังก่อสร้าง 

 เปิดให้บริการ เส้นทาง ระยะที่ สถานีปลายทาง ระยะทาง (กิโลเมตร) จำนวนสถานี อ้างอิง มิถุนายน ค.ศ. 2014  สาย 4  1  Gongpin  Shahe  22.4  16 (Chinese) ธันวาคม ค.ศ. 2014  สาย 2  2 - ฝั่งตะวันออก Chengdu Institute of Administration  Longquan East  10.8  6  ค.ศ. 2015  สาย 1  2 - ฝั่งใต้  Century City  Guangdu North  5.4  6   สาย 3 1  Tianhui Town South  Hongpailou South  19.96  15 (Chinese)
# รถไฟใต้ดินไคโร
รถไฟใต้ดินไคโร (หรือ  ) เป็นระบบขนส่งมวลชนเร็วในเกรตเตอร์ไคโร ประเทศอียิปต์ ถือเป็นระบบรถไฟใต้แห่งอันแรกที่มีรถไฟใต้ดินเต็มระบบสามสายในแอฟริกา และเป็นรถไฟแห่งแรกที่สร้างขึ้นในตะวันออกกลาง เปิดตัวใน ค.ศ. 1987 ด้วยสายที่ 1 จากฮิลวานไปยังจัตุรัส Ramsis ด้วยความยาว  ณ ค.ศ. 2013 รถไฟใต้ดินนี้มีผู้โดยสารเกือบ 4 ล้านคนต่อวัน ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2022 รถไฟใต้ดินไคโรมี 74 สถานี ในจำนวนนี้เป็นสถานีเปลี่ยนสาย 4 แห่ง ทั้งหมดมีความยาวรวม  รถไฟใต้ดินนี้มีสายให้บริหารสามสาย เรียงเป็นเลข 1 ถึง 3

รถไฟใต้ดินไคโรดำเนินการโดย National Authority for Tunnels ใช้รางสแตนดาร์ดเกจ 

 โครงข่าย 

 สาย สถานีปลายทาง เปิดให้บริการ ส่วนต่อขยายล่าสุด ระยะทาง สถานี  Helwan – El Marg 1987 1999 44.3 กิโลเมตร 35  Shobra El Kheima – El Mounib 1996 2005 21.6 กิโลเมตร 20  Kit Kat – Adly Mansour  2012  2022 19.5 กิโลเมตร 23 รวม: 85.4 กิโลเมตร 74สถานีเปลี่ยนเส้นทางนับเพียงครั้งเดียว
# ระบบขนส่งมวลชนเจนไน
ระบบขนส่งมวลชนเจนไน ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟอินเดียใต้ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้ายกระดับแห่งแรกในประเทศอินเดีย แนวเส้นทางเริ่มจากหาดเจนไน สิ้นสุดที่ Velachery ระยะทาง  จำนวน 17 สถานี ผู้โดยสารรายวัน 76,800 คน

เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1995 และได้ทำการก่อสร้างส่วนต่อขยายในปี ค.ศ. 2004 และ 2007

 สถานี 
#สถานีระยะทางจากสถานีแรก(กิโลเมตร)เปิดให้บริการการเชื่อมต่อรูปแบบ1สถานีหาดเจนไนசென்னை கடற்கரை01 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995รถไฟชานเมืองระดับดิน2สถานีเจนไนฟอร์ตசென்னை கோட்டை1.703สถานีสวนเจนไนபூங்கா நகர்2.544สถานีรถไฟ Chintadripetசிந்தாதிரிப்பேட்டை3.43ยกระดับ5สถานีรถไฟ Chepaukசேப்பாக்கம்56สถานีรถไฟ Thiruvallikeni (Triplicane)திருவல்லிக்கேணி5.7419 ตุลาคม ค.ศ. 19977สถานีรถไฟไลจ์เฮาส์கலங்கரை விளக்கம்6.95*สถานีรถไฟ Mundakanniamman Koilமுண்டக்கண்ணியம்மன் கோவில் 7.925 ไม่เปิด8สถานีรถไฟ Thirumayilai (Mylapore)திருமயிலை8.66 19 ตุลาคม ค.ศ. 19979สถานีรถไฟ Mandaveliமந்தைவெளி9.699 26 มกราคม ค.ศ. 200410สถานีรถไฟถนนเขียวகிரீன்வேஸ் சாலை11.0211สถานีรถไฟ Kotturpuramகோட்டூர்புரம்11.89212สถานีรถไฟ Kasturba Nagarகஸ்தூரிபாய் நகர்12.82413สถานีรถไฟ Indira Nagarஇந்திரா நகர்13.79614สถานีรถไฟ Thiruvanmiyurதிருவான்மியூர்14.65515สถานีรถไฟ Taramaniதரமணி16.57 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 200716สถานีรถไฟ Perungudiபெருங்குடி17.713 17สถานีรถไฟ Velacheryவேளச்சேரி19.34 ระดับดิน

 ล้อขับเคลื่อน 
thumb|ด้านข้างตัวรถระบบขนส่งมวลชนเจนไน ใช้รถไฟฟ้า 2 ชนิด คือ แบบ 6 คัน และแบบ 9 คันต่อขบวน วิ่งบนรางบรอดเกจ และรับไฟฟ้าโดยใช้ระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือหัว ผลิตโดย Integral Coach Factory
# วิลเดอบีสต์
วิลเดอบีสต์  หรือ นู  สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมประเภทหนึ่ง จำพวกแอนทีโลป ในวงศ์ Bovidae จัดอยู่ในสกุล Connochaetes

 ศัพท์มูลวิทยาและลักษณะ 
คำว่า "วิลเดอบีสต์" เป็นภาษาดัตช์แปลว่า "สัตว์ป่า" หรือ "วัวป่า" ในภาษาอาฟรีกานส์ (เบียส = วัว) ในขณะที่ Connochaetes มาจากภาษากรีก คำ κόννος (Konnos) หมายถึง "เครา" และ χαίτη (khaítē) หมายถึง "ไหล่ผม" หรือ "แผงคอ"  ขณะที่คำว่า "นู" มาจากภาษากอยกอยแปลว่า "สัตว์เหล่านี้"Comparative Placentation: Wildebeest, Gnu

วิลเดอบีสต์มีส่วนสูงจากเท้าถึงหัวไหล่ประมาณ 1.3–1.5 เมตร ขนาดตัวเท่า ๆ กับวัวบ้าน มีความยาวลำตัวประมาณ 1.7–2.4 เมตร ความยาวหาง 75–100 เซนติเมตร ตัวผู้มีน้ำหนักเมื่อโตเต็มที่ 185–230 กิโลกรัม ตัวเมียมีน้ำหนักเมื่อโตเต็มที่ 150–180 กิโลกรัม มีเขาคล้ายเขากระทิง แต่เล็กกว่า มีเขาทั้งตัวผู้และตัวเมีย สีของลำตัวทั่วไปเป็นสีเทา แต่มีแถบสีดำที่ใบหน้า หางค่อนข้างยาวสีดำ และมีเคราสีขาวหรือดำบริเวณใต้คอ บนหลังคอมีแผงขนสีดำต่อไปถึงไหล่ อายุโดยเฉลี่ย 12–20 ปี พบสูงสุดถึง 40 ปี

วิลเดอบีสต์ถือเป็นแอนทีโลปขนาดใหญ่ และจัดเป็นแอนทีโลปที่สามารถพบได้ง่ายที่สุดในทวีปแอฟริกา มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมตัวกันเป็นฝูงใหญ่ บางฝูงอาจถึงหลักหมื่นตัว โดยมีตัวผู้ที่แข็งแรงเป็นจ่าฝูง 

 การจำแนก 
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ

 วิลเดอบีสต์หางขาว  (Connochaetes gnou) 
 วิลเดอบีสต์สีน้ำเงิน หรือ วิลเดอบีสต์เคราขาว (Connochaetes taurinus)
thumb|left|ภาพถ่ายทางอากาศฝูงวิลเดอบีสต์ขณะอพยพที่อุทยานแห่งชาติเซเรงเกติ ในแทนซาเนีย
thumb|left|ฝูงวิลเดอบีสต์ขณะอพยพ

 การอพยพ 
ในทุกปี ในเดือนพฤษภาคม ซึ่งเป็นช่วงเข้าสู่ฤดูแล้ง ที่อาหารหากินยาก ฝูงวิลเดอบีสต์จำนวนกว่า 1.8–2 ล้านตัว จะพากันอพยพจากทุ่งหญ้าเซเรงเกติ ในแทนซาเนีย เดินทางไกลเป็นระยะทางกว่า 1,500 กิโลเมตร เพื่อหาอาหาร ได้แก่ หญ้าที่ขึ้นใหม่ในทุ่งหญ้ามาไซมารา ของเคนยา ซึ่งเป็นเขตแดนติดต่อกัน และจะหากินอยู่ในทุ่งหญ้ามาไซมาราราว 2 เดือน จนถึงเดือนกันยายน–ตุลาคม ก็จะพากันอพยพกลับไปที่ทุ่งหญ้าเซเรงเกติที่จะมีหญ้าขึ้นใหม่เต็มท้องทุ่งเต็มไปหมด

โดยระหว่างการอพยพทั้งไปและกลับ จะมีวิลเดอบีสต์ล้มตายประมาณ 200,000 ตัว จากการเบียดเสียดกัน หรือจมน้ำจากการถูกจระเข้กิน ขณะข้ามแม่น้ำมารา ขณะที่ตัวที่อ่อนเพลียหรืออ่อนแรงก็จะถูกสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่ล่าเป็นอาหาร เช่น สิงโต, ไฮยีน่า, เสือดาว หรือเสือชีตาห์ ซึ่งภาพการอพยพนั้นเป็นภาพที่น่าประทับใจ และตื่นตาตื่นใจอย่างยิ่ง วิลเดอบีสต์จะเดินตามจ่าฝูงเป็นแถวยาวเป็นระเบียบ เมื่อถึงบริเวณที่มีทุ่งหญ้าอุดมสมบูรณ์ ก็จะแยกย้ายกันกินหญ้า ก่อนที่จะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ก่อนที่วิลเดอบีสต์จะข้ามแม่น้ำนั้น จะหยุดอยู่ริมตลิ่งเพื่อกินน้ำก่อน ก่อนที่จ่าฝูงตัวที่แข็งแรงที่สุด จะกระโดดลงไปเป็นตัวแรก ก่อนจะตามมาด้วยตัวอื่น ๆ จนหมด 

เมื่อกลับมาถึงเซเรงเกติ ลูกวิลเดอบีสต์จะเกิดใหม่ราว 500,000 ตัวในราวเดือนกุมภาพันธ์–มีนาคม และจะร่วมเดินทางอพยพประจำปีในเดือนพฤษภาคมต่อไป

วิลเดอบีสต์พบกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา ตั้งแต่ทางตอนเหนือของเคนยาจนถึงทางใต้ของแทนซาเนีย และจนถึงแอฟริกาใต้
# ชิคาโก แอล
ชิคาโก 'แอล' เป็นตัวย่อที่แปลว่า "ยกระดับ" หรือ "วงแหวน" เป็นระบบขนส่งมวลชนในเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา ดำเนินการโดย Chicago Transit Authority (CTA) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินที่มีผู้โดยสารมากที่สุดรองจาก รถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก และรถไฟใต้ดินวอชิงตัน

สถิติผู้โดยสาร วันธรรมดา 788,415 คน วันเสาร์ 519,959 คน วันอาทิตย์ 377,308 คน จำนวนผู้โดยสารต่อปีในปี ค.ศ. 2012 คือ 231.15 ล้านคน ในปี ค.ศ. 2005 ได้รับการโหวตให้เป็นหนึ่งใน "เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของชิคาโก"

 เส้นทาง 

  สายสีแดง
เป็นสายที่มีผู้โดยสารหนาแน่นที่สุด เฉลี่ยวันละ 268,580 คน ทั้งหมด 33 สถานี ระยะทาง 

  สายสีน้ำเงิน
ระยะทาง  จำนวน 33 สถานี

  สายสีน้ำตาล
ระยะทาง  จำนวน 19 สถานี ผู้โดยสารรายวัน 113,611 คน

  สายสีเขียว
ระยะทาง  จำนวน 29 สถานี ผู้โดยสารรายวัน 70,554 คน

  สายสีส้ม
ระยะทาง  ผู้โดยสารรายวัน 63,037 คน

  สายสีม่วง
ระยะทาง  ผู้โดยสารรายวัน 10,377 คน

  สายสีชมพู
ระยะทาง  ผู้โดยสารรายวัน 33,737 คน

  สายสีเหลือง
ระยะทาง  ผู้โดยสารรายวัน 7,063 คน
# รถไฟใต้ดินโคเปนเฮเกน
รถไฟใต้ดินโคเปนเฮเกน  เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในกรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก มีระยะทาง 20.5 กิโลเมตร ประกอบด้วย 2 เส้นทาง คือ เอ็ม 1 และ เอ็ม 2 ปัจจุบันมีจำนวน 22 สถานี โดยมี 9 สถานี เป็นสถานีใต้ดิน ในปี ค.ศ. 2011 สถิติผู้โดยสารต่อปีคือ 54.3 ล้านคนStatistics page from official Metro website.

 เส้นทาง 

ประกอบไปด้วยสาย เอ็ม 1 และ เอ็ม 2 ทั้งหมด 22 สถานี ระยะทาง 20.5 กิโลเมตร สายเอ็ม 1 ระยะทาง 13.7 กิโลเมตร 15 สถานี ขณะที่สายเอ็ม 2 M2 มีระยะทาง 14.2 กิโลเมตร 16 สถานี
# รถไฟใต้ดินแทกู
รถไฟใต้ดินแทกู เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในเมืองแทกู ประเทศเกาหลีใต้

 เส้นทาง 
 เส้นทางอังกฤษ เส้นทางฮันกึล สถานีต้นทาง สถานีปลายทาง จำนวนสถานี ระยะทางกิโลเมตร   แทกก อันชิม 30 25.9 กิโลเมตร   มุนยัง มหาวิทยาลัยย็องนัม 29 31.4 กิโลเมตร

 สาย 1 

 สาย 2 

สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2005
# รถไฟใต้ดินแทจ็อน
รถไฟใต้ดินแทจ็อน เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในเมืองแทจ็อน ประเทศเกาหลีใต้ ดำเนินการโดยบริษัทขนส่ง Daejeon Metropolitan Express Transit Corporation เปิดให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 2006 พร้อมกับ 12 สถานีเริ่มแรก ปัจจุบันมีเพียงหนึ่งเส้นทาง จำนวน 22 สถานี ระยะทาง 22.6 กิโลเมตร

 เส้นทาง 
 เส้นทาง เส้นทางฮันกึล สถานีต้นทาง สถานีปลายทาง จำนวนสถานี ระยะทางกิโลเมตร สาย 1  พันอัม พันซ็อก 22 22.7
# คุณาธิป ปิ่นประดับ
คุณาธิป ปิ่นประดับ (เกิด 22 เมษายน พ.ศ. 2537) ชื่อเล่น นิก เป็นนักแสดงชาวไทย มีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรก ม.6/5 ปากหมาท้าผี (2556) 

 ประวัติ 
จบระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่ โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจบที่โรงเรียนมัธยมวัดมกุฏกษัตริย์ จบคณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิชาภาพยนตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต

 ชีวิตส่วนตัว 
ปัจจุบันคบหากับ รดา ดุษยารินทร์ เป็นนางแบบโฆษณา

 ผลงาน 
 ภาพยนตร์ 
 ม.6/5 ปากหมาท้าผี รับบท นิก
 ม.6/5 ปากหมาท้าผี 2 รับบท นิก
 ม.6/5 ปากหมาท้าผี 3 รับบท นิก
 ตายโหง ตายเฮี้ยน ตอนท่าล้อซอย 9 รับบท บิ๊ก
 วัยเป้งง นักเลงขาสั้น รับบท เป้ง
 สตรีเหล็ก ตบโลกแตก  เป็นคู่แข่งอีกทีม
 เลิฟเฮี้ยวเฟี้ยวต๊อด รับบท ต๊อด
 หลวงพี่แจ๊ส 4G รับบท มโน เด็กในวัด
 หลวงพี่แจ๊ส 5G รับบท มโน เด็กในวัด
 ป๊าด888 แรงทะลุนรก รับบท วิน
 กัดกระชากเกรียน รับบท นักฆ่าซอมบี้ (รับเชิญท้ายเรื่อง)
 สงกรานต์แสบสะท้านโลกันต์ รับบท ลอยกระทง
 หลวงตา มหาเฮง รับบท ต้นกล้า
 บอกโลกให้รู้ว่า กูรักมึง รับบท นิก
 ปลุกพยนต์ รับบท เจษ
 เสือเผ่น 1 รับบท หมี
 วัยเป้ง นักเลงขาสั้น 2 รับบท เป้ง/นิกคุ
 หลวงพี่แจ๊สโคตรซิ่ง รับบท มโน เด็กในวัด

เพลง
 เพลง I love ครู - (เพลงประกอบภาพยนตร์ ม.6/5 ปากหมาท้าผี)
 เพลง โอม...แม่นาคช่วยที - (เพลงประกอบภาพยนตร์ ม.6/5 ปากหมาท้าแม่นาค)
 เพลง วัยเป้งนักเลงขาสั้น (เพลงประกอบภาพยนตร์ วัยเป้งง นักเลงขาสั้น)
 เพลง follow me (เพลงประกอบภาพยนตร์ ม.6/5 ปากหมาท้าผี)
 เพลง Love Tott (เพลงประกอบภาพยนตร์ เลิฟเฮี้ยวเฟี้ยวต๊อด)
 เพลง หลวงพี่4G (เพลงประกอบภาพยนตร์ หลวงพี่แจ๊ส4G)
 เพลง ป๊าด 8 (เพลงประกอบภาพยนตร์ 888 แรงทะลุนรก)
เพลง ครับสวัสดีครับ (feat) บักจูโน่
เพลง หน้าสด NICKKU feat RUNG

ผลงานโฆษณา
 ภาพยนตร์โฆษณาข้าวเกรียบอบกรอบตราฮานามิ ชุดที่ 1
 ภาพยนตร์โฆษณาข้าวเกรียบอบกรอบตราฮานามิ ชุดที่ 2 
 ภาพยนตร์โฆษณาข้าวเกรียบอบกรอบตราฮานามิ ชุดที่ 3

 พิธีกร 
 โทรทัศน์ 
 พ.ศ. 2540 : ทุกวัน-วัน เวลา น. ทางช่อง ช่อง (กด) ร่วมกับ  (เริ่มวันที่)

 ออนไลน์ 
 พ.ศ. 2563 : อย่าขัดน้อง ทางช่อง YouTuber:NICKKU CHANNEL
 พ.ศ. 2564 : - ทางช่อง YouTuber:NICKKU CHANNEL
# ยูล์ โยเอส สตีเฟน บากา
ยูล์ โยเอส สตีเฟน บากา หรือรู้จักกันในชื่อ ยูเลส บากา เกิดเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2530  เป็นนักฟุตบอลชาวแคเมอรูน  ปัจจุบันเล่นให้ฟุตบอลอาชีพให้กับ สโมสรฟุตบอลสงขลา ยูไนเต็ด ในไทยพรีเมียร์ลีก โดยเล่นในตำแหน่ง กองหน้า
เกียรติประวัติ
ชลบุรี - ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 2550
ชลบุรี - ไทยคม เอฟเอคัพ 2553

แหล่งข้อมูลอื่น

Jules Baga profile  at the Chonburi website
Jules Baga profile  at the Liga Indonesia website