# ฟาโรห์ดเจฮูติ
เซคเอมเร เซเมนทาวี ดเจฮูติ  อาจจะเป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์ที่สองDarrell D. Baker: The Encyclopedia of the Pharaohs: Volume I - Predynastic to the Twentieth Dynasty 3300–1069 BC, Stacey International, ISBN 978-1-905299-37-9, 2008, pp. 90-91K.S.B. Ryholt, The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period, c.1800–1550 BC, Carsten Niebuhr Institute Publications, vol. 20. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997, excerpts available online here.จากราชวงศ์ที่สิบหก โดยมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองธีบส์ ซึ่งมีอำนาจครอบคลุมบางส่วนของอียิปต์บนในสมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่ 2 หรืออีกข้อสันนิษฐาน พระองค์อาจจะเป็นฟาโรห์จากช่วงปลายของราชวงศ์ที่สิบสามChristina Geisen, Zur zeitlichen Einordnung des Königs Djehuti an das Ende der 13. Dynastie, Studien zur Altägyptischen Kultur, Bd. 32, (2004), pp. 149-157 หรือเป็นฟาโรห์พระองค์ที่สี่แห่งราชวงศ์ที่สิบเจ็ดJürgen von Beckerath: Handbuch der ägyptischen Königsnamen, Münchner ägyptologische Studien, Heft 49, Mainz : P. von Zabern, 1999, , see p. 126–127. ในบันทึกพระนามแห่งตูรินได้ระบุระยะเวลาของรัชสมัยของพระองค์เป็นระยะเวลา 3 ปี ตามที่ปรากฏในบรรทัดแรกของคอลัมน์ที่ 11 ตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต และดาร์เรล เบเกอร์ กล่าวว่า ฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 8 ทรงขึ้นครองราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์

 ตำแหน่งตามลำดับเวลา 
ยังคงถกเถียงกันอยู่เกี่ยวกับราชวงศ์ของฟาโรห์ดเจฮูติ ในประเด็นนี้บันทึกพระนามแห่งตูรินได้เปิดให้ตีความ ปรากฏว่ามีฟาโรห์หลายพระองค์ที่มีพระนามว่า "เซคเอมเร[...]" และเอกสารต้นฉบับที่เสียหายไม่สามารถหลงเหลือพระนามที่สมบูรณ์ได้ เป็นผลให้พระองค์มีพระนามว่า เซคเอมเร เซเมนทาวี โดยหลักการแล้วอาจสอดคล้องกับพระนาม "เซคเอมเร[...]" ใด ๆ ที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในบันทึกพระนามดังกล่าว เช่น พระองค์อาจจะเป็นผู้ปกครองจากราชวงศ์ที่สิบสาม, สิบหก และแม้แต่ราชวงศ์ที่สิบเจ็ดแห่งอียิปต์

นักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต และดาร์เรล เบเกอร์ ได้เชื่อว่าพระองค์เป็นฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบหก ซึ่งมีอำนาจควบคุมบริเวณเมืองธีบส์หลังช่วง 1650 ปีก่อนคริสตกาล หรืออีกข้อสันนิษฐานหนึ่ง การศึกษาสองชิ้นโดยโคลด แวนเดอร์สลีเยน และคริสตินา ไกเซน ได้กล่าวถึงการครองราชย์ของฟาโรห์ดเจฮูติจนถึงจุดสิ้นสุดของราชวงศ์ที่สิบสาม ซึ่งมีอำนาจการปกครองอยู่ที่เมืองเมมฟิสClaude Vandersleyen: Rahotep, Sébekemsaf 1er et Djéhouty, Rois de la 13e Dynastie. In: Revue de l'égyptologie (RdE) 44, 1993, p. 189–191. โดยข้อมูลของไกเซนมีพื้นฐานมาจากตีความด้านรูปแบบเกี่ยวกับโลงศพของพระมเหสีของพระองค์ ซึ่งสตีเฟน เควิร์กได้โต้แย้งว่าเป็นการใช้ข้อสมมติฐานที่ยังไม่ได้รับการพิสูจน์S. Quirke, Review von Geisen: Die Totentexte…. In: Journal of Ancient Near Eastern Religions. Nr. 5, 2005, p. 228–238. ทฤษฎีเก่ากว่าของเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราธ  ซึ่งฮานส์ สต็อค เป็นผู้สรุปร่วมกัน เชื่อว่า พระองค์เป็นผู้ปกครองในช่วงต้นราชวงศ์ที่สิบเจ็ด ซึ่งสถาปนาขึ้นในบริเวณอียิปต์บนหลังจากการล่มสลายของราชวงศ์ที่สิบหก หลังจากการพิชิตเมืองธีบส์ของชาวฮิกซอส ในช่วงสั้นๆ ทฤษฎีนี้ได้รับการสนับสนุนโดยการค้นพบหลุมฝังพระศพของพระนางเมนทูโฮเทป ซึ่งเป็นพระมเหสีของพระองค์ ซึ่งตั้งอยู่ใน ดรา 'อาบู เอล-นากา' ซึ่งเป็นหลุมฝังพระศพที่ส่วนมากจะเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ที่สิบเจ็ด นักวิชาการ เช่น คริส เบ็นเน็ต ได้ชี้ให้เห็นว่านี่ไม่ได้หมายความว่าฟาโรห์ดเจฮูติจะทรงถูกฝังอยู่ในดรา 'อาบู เอล-นากา'เช่นกัน

นักไอยคุปต์วิทยาบางคนเสนอว่า พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับหลานสาวของราชมนตรีนามว่า อิบิอาว ซึ่งดำรงตำแหน่งอยู่ในช่วงรัชสมัยของฟาโรห์วาอิบเร อิบิอาอู แห่งราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์ ซึ่งปกครองระหว่าง 1712–1701 ปีก่อนคริสตกาล และเป็นไปได้มากว่าสองชั่วอายุคนจะหายไปจากรัชสมัยของฟาโรห์พระองค์นี้Labib Habachi: "The Family of Vizier Ibiˁ and His Place Among the Viziers of the Thirteenth Dynasty", in Studien zur altägyptischen Kultur 11 (1984), pp. 113-126.Ryholt, Note 555 page 152 อย่างไรก็ตาม ในช่วงไม่นานมานี้ มีการชี้ให้เห็นว่าความเกี่ยวข้องระหว่าง อิบิอาว และพระนางเมนทูโฮเทป ซึ่งเป็นพระมเหสีของฟาโรห์ดเจฮูติแต่ก็ยังไม่ได้รับการพิสูจน์ และความสัมพันธ์ทางช่วงเวลาที่เสนอระหว่างฟาโรห์วาอิบเร อิบิอาอู และพระองค์นั้นยังคงเป็นการคาดเดาW. Grajetzki, Court Officials of the Egyptian Middle Kingdom, London 2009, p. 40.

 หลักฐานยืนยัน 
thumb|กล่องเครื่องสำอางของพระนางเมนทูโฮเทป ซึ่งเป็นพระมเหสีในฟาโรห์ดเจฮูติ เดิมแล้ว กล่องนี้อาจตั้งใจให้เป็นหีบคาโนปิกของฟาโรห์ดเจฮูติ
ปรากฏพระนามของฟาโรห์ดเจฮูติทั้งในบันทึกพระนามแห่งตูรินและบันทึกพระนามแห่งคาร์นัก และหลักฐานยืนยันร่วมสมัยของพระองค์ทั้งหมดมาจากจากหุบเขาแม่น้ำไนล์ที่ทอดยาวประมาณ 145 กิโลเมตร (90 ไมล์) จากเดียร์ เอล-บัลลาส ซึ่งอยู่ทางทางเหนือจนถึงเมืองเอ็ดฟู ซึ่งอยู่ทางทางใต้ สิ่งนี้สอดคล้องกับอาณาเขตในขอบเขตอิทธิพลของผู้ปกครองจากราชวงศ์ที่สิบหกอย่างคร่าว ๆ พระนามครองพระราชบัลลังก์และพระนามส่วนพระองค์ของฟาโรห์ดเจฮูติปรากฏอยู่บล็อกศิลาชิ้นเดียวที่ค้นพบโดย ฟลินเดอรส์ เพตรี ในเดียร์ เอล-บัลลาส โดยเป็นบล็อกศิลาทาสีที่มีภาพวาดของฟาโรห์ดเจฮูติทรงสวมมงกุฎสีแดงแห่งอียิปต์ล่าง ซึ่งอยู่นอกขอบเขตอิทธิพลของพระองค์ ซึ่งค้นพบที่เมืองเอ็ดฟู และนอกจากนี้ ปรากฏหลักฐานยืนยันเกี่ยวกับฟาโรห์ดเจฮูติที่มาจากหลุมฝังพระศพของพระมเหสีของพระองค์พระนามว่า เมนทูโฮเทป ซึ่งถูกค้นพบในสภาพสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1822 และโลงพระศพของพระองค์ (ปัจจุบันสูญหายไปแล้ว) โดยจารึกไว้ด้วยหนึ่งในส่วนแรกสุดของข้อความจากคัมภีร์มรณะ บนกล่องเครื่องสำอางของพระนางเมนทูโฮเทปปรากฏพระนามครองพระราชบัลลังก์และพระนามส่วนพระองค์และคาร์ทูธของฟาโรห์ดเจฮูติ พร้อมด้วยจารึกกัลปนางานพระศพและคำจารึกที่ระบุว่ากล่องเครื่องสำอางนี้เป็นของพระราชทานจากฟาโรห์

มีการเสนอความเห็นที่ว่าอาจมีการสร้างพีระมิดทางใต้แห่งซักกอเราะห์ใต้เพื่อสำหรับฟาโรห์ดเจฮูติ ข้อสมมติฐานนี้มีพื้นฐานมาจากจารึกที่อยู่สภาพที่ไม่สมบูรณ์ในปิรามิดและอ่านว่า "เวเซอร์คา..." ซึ่งอาจเป็นพระนาม เวเซอร์คาอู ซึ่งเป็นพระนามฮอรัสทองคำของฟาโรห์ดเจฮูติChristoffer Theis, "Zum Eigentümer der Pyramide Lepsius XLVI / SAK S 6 im Süden von Sakkara", Göttinger Miszellen 218 (2008), pp. 101–105