wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# นางงามจักรวาล 1965
นางงามจักรวาล 1965  เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 14 จัดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 ณ ไมแอมี รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ในปีนี้มีผู้เข้าประกวด 57 คน จากทั่วโลก โดยที่
คอรินนา โซเพอี ผู้ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลปี 1964 เป็นผู้มอบมงกุฎให้กับ
อาภัสรา หงสกุล นางงามอายุ 18 ปีจากราชอาณาจักรไทย ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลในปีนี้เป็นคนแรกของราชอาณาจักรไทยและภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ผลการประกวด
ลำดับที่
 ผลการประกวด ผู้เข้าประกวด นางงามจักรวาล 1965 - อาภัสรา หงสกุล รองอันดับ 1 - เวอร์ปี ลิซ่า เมียตตินเนน รองอันดับ 2 - ซู แอน ดาวนีย์ รองอันดับ 3 - อินกริด นอร์แมน รองอันดับ 4  - อันยา คริสตินา มาเรีย สครัท 15 คนสุดท้าย - พอลลีน วีรีย์
 - มาเรีย ราเควล เฮเลนา เดอ อันดราด
 - แครอล แอน ไทดี
 - มาเรีย วิคตอเรีย โอเคมโป โกเมซ
 - จีนเนตต์ คริสต์แจนเซน
 - อัสปา ทีโอโลกิทูว
 - เอลิซา ซาเดห์
 - เฟรดา ฮอลเลอร์ ฟิกัลโล
 - หลุยส์ เวล ออเรลิโอ
 - เวโรนิกา อีเดลการ์ดา ฮิลดา พริดจ์

รางวัลพิเศษ
 รางวัล ผู้ชนะ นางงามมิตรภาพ - อินกริด เบทเกอร์ ขวัญใจช่างภาพ - คาริน ชมิดท์ ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม -   ซู แอน ดาวนีย์

 ผู้เข้าประกวด 

 - โดรินดา ครูส์
 - พอลลีน วีรีย์
 - คาริน ชมิดท์
 - เจเน็ต ทอมป์สัน
 - ลูซี่ เอมิลี่ นอสเซนต์
 - ซิลเวีย ไซมอนส์
 - แพทริเชีย เอสเตนโรโซ เทราซาส
 - มาเรีย ราเควล เฮเลนา เดอ อันดราด
 - เชอรีล วิโอลา ชีง
 - แครอล แอน ไทดี
 - เชอรีน มิเนอร์วา เดอ ซิลวา
 - มาเรีย วิคตอเรีย โอเคมโป โกเมซ
 - เมอร์ซีดีส พินากาล
 - เอรินา เดอ วาโรนา
 - นินฟา เอลเวอเรีย ปาล์ม
 - จีนเนตต์ คริสต์แจนเซน
 - คลารา เฮอร์เรรา
 - แพทริเชีย ซูซานา บัลเลสเทรอส
 - เจนนิเฟอร์ วอร์เรน เกอร์เลย์
 - เวอร์ปี ลิซ่า เมียตตินเนน
 - มารี-เทเรส ทูลลิโอ
 - อินกริด เบทเกอร์
 - อัสปา ทีโอโลกิทูว
 - อันยา คริสตินา มาเรีย สครัท
 - จอย เดรค
 - บารา แม็กนัสดอตเตอร์
 - เปอร์ซิส คามบัตตา
 - แอน อลิซาเบธ นีลล์
 - เอลิซา ซาเดห์

 - เอริกา จอร์เกอร์
 - เวอร์จิเนีย โฮป เรดพาธ
 - มาริ คาตายามะ
 - คิม อึน-จี
 - มารี แอน-กีเซน
 - แพทริเชีย ออกัสตัส
 - จัวนา จีนีน อคอสตา โคเฮน
 - เกย์ ลอร์เรน เฟลป์
 - บริทท์ อาเบิร์ก
 - เรโกะ อรากากิ
 - โซเนีย อินเนส ริออส
  - สเตลลา คาสเทล วอลเลต
 - เฟรดา ฮอลเลอร์ ฟิกัลโล
 - หลุยส์ เวล ออเรลิโอ
 - มาเรีย โด โคโม ปาราอิโซ ซานโช
 - กลอเรีย โคเบน ดิแอซ
 - เวโรนิกา อีเดลการ์ดา ฮิลดา พริดจ์
 - แมรี ยัง
 - อลิเชีย บอร์ราส
 - อินกริด นอร์แมน
 - อีเวตต์ เรเวลลี
 - อาภัสรา หงสกุล
 - ดอลลี อัลลูช
 - เนบาฮัต เชห์เร
 - โซเนีย ราเควล กอร์บาราน บาร์ซานเต
 - ซู แอน ดาวนีย์
 - มาเรีย ออซิเลียโดรา เดอ ลาส คาซาส แม็คกิล
 - โจน โบลล์

รายละเอียดของการประกวด
 ได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาลเป็นคนแรกของประเทศ (คนที่ 2 ของทวีปเอเชีย)
ประเทศที่ผ่านเข้ารอบในปีที่แล้วด้วย ได้แก่ , , , , , 
, , ,  เข้ารอบก่อนหน้านี้เมื่อปี 1963
 เข้ารอบก่อนหน้านี้เมื่อปี 1962
 เข้ารอบก่อนหน้านี้เมื่อปี 1961
 เข้ารอบก่อนหน้านี้เมื่อปี 1958
 เข้ารอบก่อนหน้านี้เมื่อปี 1953
 ผ่านเข้ารอบเป็นครั้งแรก และได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาล
 ได้ตำแหน่ง รองอันดับ 3 สองปีติดกัน
 ผ่านเข้ารอบเป็นปีที่ 8 ติดต่อกัน
,  ผ่านเข้ารอบเป็นปีที่ 4 ติดต่อกัน
 ชนะรางวัล นางงามมิตรภาพ เป็นครั้งแรก
 ชนะรางวัล ขวัญใจช่างภาพ เป็นครั้งแรก
 ชนะรางวัล ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม เป็นครั้งแรก
 เป็นประเทศแรกที่ชนะรางวัลพิเศษครบทั้ง 3 รางวัล
# โดเมนีโก ซาวีโอ
โดเมนีโก ซาวีโอ  หรือ นักบุญดอมินิก ซาวีโอ เป็นเยาวชนชาวอิตาลี ศิษย์นักบุญโจวันนี บอสโก ถึงแก่มรณกรรมตั้งแต่อายุเพียง 14 ปี ต่อมาได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 นับเป็นนักบุญที่อายุน้อยที่สุดที่ไม่ใช่มรณสักขีในคริสตจักรโรมันคาทอลิกDonbosco-torino.it: Main Altars in the Church ; Retrieved on November 24, 2006

 ชีวประวัติ 
โดมินิก ซาวีโอ เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1842 ที่เขตเทศบาลเมืองรีวาเปรสโซกีเอรี แคว้นปีเยมอนเต ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย โดเมนีโกมีความศรัทธาในศาสนามาตั้งแต่เด็ก สามารถจำบทภาวนาต่าง ๆ ได้ตั้งแต่อายุเพียง 4 ขวบ เขาได้รับศีลมหาสนิทครั้งแรกเมื่ออายุ 7 ขวบ และเลือกคติพจน์ประจำตัวว่า "La morte ma non peccati" (ยอมตายดีกว่าทำบาป) โดเมนีโกเป็นเด็กเรียบร้อย ขยัน ตั้งใจเรียน มีคุณธรรม  เขาได้พบกับบาทหลวงโจวันนี บอสโก ครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1854 และได้ย้ายตามท่านไปเรียนที่ศูนย์เยาวชนวัลดอกโก (Valdocco) ที่ตูริน โดเมนีโกตั้งใจจะบวชเป็นบาทหลวงเมื่อโตขึ้น คุณพ่อบอสโกได้เอาใจใส่อบรมโดเมนีโกอย่างดี เพื่อให้เขามั่นคงและเติบโตในหนทางแห่งความดี

โดเมนีโกมีปัญหาด้านสุขภาพอย่างรุนแรง จึงต้องออกจากศูนย์กลับไปพักรักษาตัวที่บ้าน อาการยังคงทรุดลงเรื่อย ๆ จนถึงแก่มรณกรรมด้วยโรคเยื่อหุ้มปอดอักเสบในตอนเย็นของวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1857 หลังจากคุณพ่อบอสโกทราบข่าวไม่นาน ท่านจึงเขียนชีวประวัติของเขาในชื่อว่า "Vita del giovanetto Savio Domenico" (ชีวิตของโดเมนีโก ซาวีโอ) เพื่อเผยแพร่เกียรติคุณความดีงามของเขา ซึ่งเป็นเอกสารสำคัญชิ้นหนึ่งที่ทำให้เขาได้รับประกาศเป็นนักบุญในเวลาต่อมา

 เกียรติยศหลังมรณกรรม 
ความประพฤติที่เปี่ยมด้วยความดีงาม ทำให้ในปี ค.ศ. 1933 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 ประกาศให้โดเมนีโกเป็นผู้น่าเคารพ ต่อมาได้รับการประกาศเป็นบุญราศีในปี ค.ศ. 1950 และเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1954 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12
# หม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ จิรประวัติ
หม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ จิรประวัติ (19 ตุลาคม พ.ศ. 2455 – 14 สิงหาคม พ.ศ. 2514) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช กับหม่อมเจ้าสุมนมาลย์ จิรประวัติ

พระประวัติ
หม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ จิรประวัติ มีพระนามลำลองว่า ท่านชายนอกอนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ ม.จ.ไกรสิงห์ วุฒิชัย ณ เมรุวัดธาตุทอง วันพุธ ที่ 23 มิถุนายน 2519. [ม.ป.ท.]: มงคลการพิมพ์; 2519. เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช กับหม่อมเจ้าสุมนมาลย์ จิรประวัติ (ราชสกุลเดิม โสณกุล) มีโสทรเชษฐาหนึ่งองค์ คือ หม่อมเจ้านิทัศนาธร จิรประวัติ มีเชษฐาและเชษฐภคินีต่างพระมารดาสี่องค์ ได้แก่ หม่อมเจ้าวิมลปัทมราช จิรประวัติ, หม่อมเจ้านิวาศสวัสดี จิรประวัติ, หม่อมเจ้าประสบศรีจิรประวัติ จิรประวัติ และหม่อมเจ้าหญิง (ไม่ปรากฏพระนาม)

หม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ จิรประวัติ ประสูติเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2455 ที่กรุงโคเปนเฮเกน จึงมีพระนามลำลองว่า “นอก” ได้รับการศึกษาตามพระฐานะในพระนคร แม้จะมีพลานามัยไม่ค่อยแข็งแรง แต่พระมารดาเป็นผู้สนทัยในการเลี้ยงเด็ก จึงประคับประคองตลอดมาได้ จนมีชันษาสมควรจึงส่งเสด็จไปทรงศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ แล้วเสด็จไปทรงศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ ต่อมาทรงศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยในเดนมาร์ก แล้วเสด็จกลับมาทรงงานเป็นหลักเป็นฐานในบริษัทค้าขายต่าง ๆ เช่น ที่บริษัทบอร์เนียว บี.โอ.เอ.ซี. บริษัทการบินไทย และบริษัทการบิน พี.เอ.เอ. บรรดาผู้ที่เกี่ยวข้องกับท่านต่างเห็นเหมือนกันว่า ท่านทรงงานอย่างเด็ดเดี่ยวไม่ทรงย่อท้อ แม้ในงานที่มิใช่อาชีพ เช่น งานของสโมสรโรตารี่ ทรงตั้งใจทรงงานด้วยความเข้มแข็งและเที่ยงธรรมทุกด้านพิทยลาภพฤฒิยากร, พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่น, 2428-2517. เรื่อง พระพุทธยอดฟ้าทรงฟื้นฟูวัฒนธรรมของไทย. [ม.ป.ท.]: ม.ป.พ.; 2514. 

หม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ จิรประวัติ สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2514 สิริชันษา 59 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2514 ณ วัดธาตุทอง

 เสกสมรส 
หม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ เสกสมรสกับ หม่อมราชวงศ์กุลปราโมทย์ จิรประวัติ (ราชสกุลเดิม สวัสดิกุล; ธิดาในหม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ สวัสดิกุล กับหม่อมเกื้อ สวัสดิกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม ณ ระนอง)) มีธิดาหนึ่งคน คือ
 หม่อมราชวงศ์สุรภี สวัสดิวัตน์ สมรสกับหม่อมราชวงศ์วุฒิสวัสดิ์ สวัสดิวัตน์ มีธิดาสองคน ได้แก่
 หม่อมหลวงเสาวรส สวัสดิวัตน์
 หม่อมหลวงกุลภา สวัสดิวัตน์

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
สืบตระกูล พลเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช

 พงศาวลี
# เซปพาเรเตอร์
เซปพาเรเตอร์ (อังกฤษ : Separator (oil production))  เป็นท่อหรือถังที่บรรจุแรงดัน เพื่อใช้แยกของไหลที่ส่งมาจากหลุมผลิตปิโตรเลียม ทั้งน้ำมันและแก๊ส ซึ่งเซปพาเรเตอร์ในเชิงของการผลิตปิโตรเลียมนั้นหมายถึงท่อหรือถังที่มีขนาดใหญ่ออกแบบเพื่อแยกของไหลที่ผลิตได้ ส่วนใหญ่เซพาเรเตอร์จะตั้งอยู่ใกล้กับปากหลุม ชุมทางท่อ ซึ่งของไหลจะถูกแยกจากหลุมผลิตเหล่านี้เพื่อแยกเป็นน้ำมันและแก๊ส หรือของเหลวและแก๊ส ซึ่งสำหรับเซปพาเรเตอร์ของน้ำมันและแก๊สจะมีส่วนประกอบสำคัญคือ

1. ถังที่ประกอบด้วย (a) อุปกรณ์หรือชิ้นส่วนขั้นต้นของเซปพาเรเตอร์, (b) ชิ้นส่วน Gravity settling, (c) Mist extractor เพื่อแยกอนุภาคเล็กๆของของเหลวออกจากแก๊ส, (d) ทางออกของแก๊ส, (e) Liquid settling เพื่อแยกแก๊สและไอออกจากน้ำมัน (สำหรับในเซปพาเรเตอร์ที่ใช้แยก 3 สถานะ จะแยกน้ำออกจากน้ำมัน), (f) ทางออกของน้ำมัน, และ (g) ทางออกของน้ำ (ในเซปพาเรเตอร์ 3 สถานะ)

2. ปริมาตรที่เพียงพอสำหรับใส่ของเหลวที่มาจากหลุมหรือท่อ

3. ส่วนสูงและเส้นผ่านศูนย์กลางที่เพียงพอสำหรับแยกของเหลวออกจากแก๊สซึ่งทำให้ Mist extractor ไม่ท่วม

4. ส่วนควบคุมระดับน้ำมันในเซพาเรเตอร์ ซึ่งปกติประกอบด้วยตัวควบคุมระดับของของเหลวและวาล์วที่ทางออกของน้ำมัน

5. วาล์วกันการไหลกลับของความดันที่ทางออกของแก๊สเพื่อทำให้ความดันภายในถังคงที่

6. อุปกรณ์ปล่อยความดัน

เซปพาเรเตอร์ทำงานโดยหลักการที่ว่าส่วนประกอบทั้งสามในเซปพาเรเตอร์มีความหนาแน่นที่ต่างกัน ซึ่งจะทำให้พวกมันแบ่งเป็นชั้นๆเมื่อเคลื่อนที่อย่างช้าๆคือ แก๊สอยู่ด้านบน น้ำอยู่ด้านล่าง และน้ำมันอยู่ตรงกลาง ส่วนพวกของแข็ง เช่นอนุภาคของทรายจะตกอยู่ที่ด้านล่างของเซปพาเรเตอร์
# เนวิล เชมเบอร์ลิน
อาร์เธอร์ เนวิล เชมเบอร์ลิน  เป็นนักการเมืองพรรคอนุรักษนิยมชาวอังกฤษ เป็นนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรตั้งแต่พฤษภาคม ค.ศ. 1937 ถึงพฤษภาคม ค.ศ. 1940 เชมเบอร์ลินเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดจากนโยบายจำยอมสละของเขา นโบบายนี้ถูกวิจารณ์ว่าเป็นสาเหตุทำให้นาซีเยอรมนีเข้มแข็งเกินไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งการลงนามความตกลงมิวนิกของเขาในปี 1938 ซึ่งยอมยกภูมิภาคซูเดเทินลันท์ซึ่งประชากรพูดภาษาเยอรมันในประเทศเชโกสโลวาเกียให้แก่เยอรมนี ทว่าเมื่ออดอล์ฟ ฮิตเลอร์ยังคงก้าวร้าวโดยบุกครองโปแลนด์ บริเตนจึงประกาศสงครามต่อเยอรมนีเมื่อวันที่ 3 กันยายน 1939 และเชมเบอร์ลินนำบริเตนผ่านแปดเดือนแรกของสงครามโลกครั้งที่สอง 

หลังทำงานในธุรกิจและการปกครองส่วนท้องถิ่นและให้หลังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการราชการแห่งชาติช่วงสั้น ๆ ในปี 1916-1917 เชมเบอร์ลินตามบิดา โจเซฟ เชมเบอร์ลิน และพี่ชายต่างมารดา ออสเตน เชมเบอร์ลิน เป็นสมาชิกรัฐสภาในการเลือกตั้งทั่วไปปี 1918 ขณะอายุได้ 49 ปี เขาปฏิเสธตำแหน่งรัฐมนตรีผู้น้อย โดยคงเป็นผู้นั่งที่นั่งหลัง (backbencher) จนปี 1922 เขาได้รับเลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็วในปี 1923 เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข แล้วเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง หลังรัฐบาลที่มีพรรคแรงงานนำอายุสั้น เขากลับมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ริเริ่มมาตรการปฏิรูปต่าง ๆ ตั้งแต่ปี 1924 ถึง 1929 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในรัฐบาลแห่งชาติในปี 1921

เมื่อสแตนลีย์ บอล์ดวินเกษียณในเดือนพฤษภาคม 1937 เชมเบอร์ลินสืบตำแหน่งเขาเป็นนายกรัฐมนตรี ในตำแหน่งของเขาถูกครอบงำโดยปัญหานโยบายต่อประเทศเยอรมนีที่ก้าวร้าวเพิ่มขึ้น และการปฏิบัติของเขาที่มิวนิกเป็นที่นิยมอย่างกว้างขวางในหมู่ชาวอังกฤษในเวลานั้น เมื่อฮิตเลอร์ยังคงก้าวร้าวต่อ เชมเบอร์ลินปฏิญาณจะพิทักษ์เอกราชของโปแลนด์หากโปแลนด์ถูกโจมตี ซึ่งเป็นพันธมิตรที่นำบริเตนเข้าสู่สงครามเมื่อเยอรมนีโจมตีโปแลนด์ในปี 1939

เชมเบอร์ลินลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 1940 หลังฝ่ายสัมพันธมิตรถูกต้อนให้ถอยจากนอร์เวย์ เพราะเขาเชื่อว่ารัฐบาลที่ได้รับการสนับสนุนจากทุกพรรคการเมืองสำคัญ และพรรคแรงงานและอนุรักษนิยมจะไม่เข้าร่วมรัฐบาลที่เขาเป็นหัวหน้า วินสตัน เชอร์ชิลสืบตำแหน่งเขาแต่เขายังเป็นที่เคารพอยู่มากในรัฐสภาโดยเฉพาะในหมู่อนุรักษนิยม สุขภาพที่ทรุดโทรมจากโรคมะเร็งทำให้เขาต้องลาออกในเวลาต่อมา เชมเบอร์ลินเป็นสมาชิกสำคัญในคณะรัฐมนตรีฝ่ายสงครามของเชอร์ชิล โดยเป็นหัวหน้าเมื่อเชอร์ชิลไม่อยู่ เชมเบอร์ลินถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่หกเดือนหลังลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Video: Neville Chamberlain Appeasement World War II 
 University of Birmingham Special Collections:  the political papers of Neville Chamberlain
# พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี (พ.ศ. 2392 – 3 ธันวาคม พ.ศ. 2456) พระนามเดิม หม่อมราชวงศ์แก้วกัลยา เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร กับหม่อมจิ๋ม เป็นพระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

 พระประวัติ 
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2392 เมื่อแรกประสูตินั้นเป็น หม่อมราชวงศ์แก้วกัลยา ซึ่งได้รับพระราชทานพระนามจากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีนามลำลองว่า แก้ว เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร ต้นราชสกุลสุประดิษฐ ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นหม่อมเจ้าสุประดิษฐ พระโอรสในเจ้าฟ้ามงกุฎ ต่อมาเมื่อเจ้าฟ้ามงกุฎขึ้นเสวยราชสมบัติเป็นพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หม่อมเจ้าสุประดิษฐจึงเลื่อนขึ้นเป็นพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้า ส่วนหม่อมราชวงศ์แก้วกัลยา พระธิดา ก็เลื่อนเป็น หม่อมเจ้าแก้วกัลยาตามพระบิดา ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีพระกรุณาชุบเลี้ยงหม่อมเจ้าแก้วกัลยา ซึ่งเป็นพระราชนัดดาดุจพระเจ้าลูกเธอในพระองค์ 
โดยโปรดเกล้าฯ ให้เข้าแห่ต่อท้ายกระบวนแห่ในพระราชพิธีโสกันต์ของพระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าทักษิณชา นราธิราชบุตรี, พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าโสมาวดี ศรีรัตนราชธิดา และพระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าประภัศร

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี ได้รับพระราชทานพระนาม และหีบหมากเสวยลงยา และได้รับพระมหากรุณาธิคุณต่าง ๆ อีกหลายประการ จากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หม่อมเจ้าแก้วกัลยาทรงรับราชการฝ่ายใน เป็นพระพี่เลี้ยงในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่เสด็จพระราชสมภพจนกระทั่งเจริญพระชนมพรรษาได้ 10 พรรษา ครั้นต่อมาเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชหฤทัยรำลึกถึงคุณความดีของหม่อมเจ้าแก้วกัลยาที่ทรงทำหน้าที่พระอภิบาลพระองค์มาโดยมิได้บกพร่อง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระอิสริยยศเป็น "พระวรวงษ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี"กิตติพงษ์ วิโรจน์ธรรมากูร, ย้อนรอยราชสกุลวงศ์ วังหลวง, ดอกหญ้า, 2549, ISBN 974-941-205-2 ทรงศักดินา 3000

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี เสกสมรสกับหม่อมเจ้าเดช นพวงศ์ พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมเหศวรศิววิลาส เมื่อ พ.ศ. 2409 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวส่งบัตรเชิญงานเสกสมรสระหว่างหม่อมเจ้าเดชกับหม่อมเจ้าแก้วกัลยาให้ทอมาส ยอช นอกส ส่งต่อแก่นายพลเรือโท ยอช กิง ถือเป็นบัตรเชิญงานแต่งที่เก่าสุดของประเทศไทยเอนก นาวิกมูล. แรกมีในสยาม ภาค 1. กรุงเทพฯ : แสงดาว, 2549, หน้า 128-130

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2456 สิริพระชันษา 64 ปี โดยสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดชเสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ ในการพระราชทานน้ำสรงพระศพ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระโกศราชวงศ์ แวดล้อมด้วยเครื่องสูง 5 ชั้น เป็นพระเกียรติยศ โดยมีพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2457

พระเกียรติยศ

 พระอิสริยยศ 
 พ.ศ. 2392 – 2 เมษายน พ.ศ. 2394 : หม่อมราชวงศ์แก้วกัลยา
 2 เมษายน พ.ศ. 2394 – 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456 : หม่อมเจ้าแก้วกัลยา
 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456 – 3 ธันวาคม พ.ศ. 2456 : พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์
# เซอร์ฟรานซิส โลว์ บารอนเน็ตที่ 1
เซอร์ฟรานซิส วิลเลียม โลว์ บารอนเน็ตที่ 1 (8 มกราคม พ.ศ. 2395 - 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472) เป็นนักการเมืองพรรคอนุรักษนิยม เขาแต่งงานกับแมรี โฮลเดนและมีบุตรด้วยกัน 4 คน
# ปีเตอร์ เบนเน็ต บารอนเบนเน็ตแห่งเอ็ดจ์บาสตันที่ 1
ปีเตอร์ เฟรเดอริก บลักเกอร์ เบนเน็ต บารอนเบนเน็ตแห่งเอ็ดจ์บาสตันที่ 1  (16 เมษายน พ.ศ. 2423 - 27 กันยายน พ.ศ. 2500) รู้จักกันในชื่อ เซอร์ปีเตอร์ เบนเน็ต ระหว่างปี พ.ศ. 2484-พ.ศ. 2496 เป็นนักธุรกิจชาวอังกฤษและเป็นนักการเมืองพรรคพรรคอนุรักษนิยม 

 เบื้องหลังและการศึกษา 
ปีเตอร์ เบนเน็ต เป็นบุตรของเฟรเดอริก ซี. เบนเน็ต กับ แอนนี บลัคเกอร์ เบนเน็ต ได้ศึกษาที่โรงเรียนคิงเอดเวิดส์ และที่มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮมProfile at thepeerage.com of 1st Baron Bennett of Edgbaston

 ชีวิตส่วนตัว 
ลอร์ดเบนเน็ตแห่งเอ็ดจ์บาสตันแต่งงานกับเอกเนส พัลเมอร์ ลูกสาวของโจเซฟ พัลเมอร์ ลอร์ดเบนเน็ตเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2500 อายุได้ 77 ปี แอกเนส ภรรยาม่ายของเขา เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2512 พวกเขาทั้งสองอาศัยอยู่ที่ อาร์เดนโคต, ลุตตเรลล์ โรด, โฟร์ โอ๊กส์, ซุตตัน โคลด์ฟิลด์, เบอร์มิงแฮม<ref name="thepeerage.com">

 รายการอ้างอิง
# เจมส์ สแตนนัป เอิร์ลสแตนนัปที่ 7
เจมส์ ริชาร์ด สแตนนัป, เอิร์ลที่ 13 แห่งเชสเตอร์ฟีลด์และเอิร์ลสแตนนัปที่ 7  เป็นนักการเมืองพรรคอนุรักษนิยมชาวอังกฤษ

 เบื้องหลัง 
เจมส์ สแตนนัปเป็นบุตรคนแรกของอาร์เธอร์ สแตนนัป กับ อีฟลิน เพนน์ฟาเธอร์ บุตรสาวของริชาร์ด เพนน์ฟาเธอร์แห่งโนคีแวน กับ เอมิลี่ บัตเลอร์ ส่วนเอ็ดวาร์ด สแตนนัป และ ฟิลลิป สแตนนัป เป็นลุงของเขา

 ครอบครัว 
ลอร์ดสแตนนัปแต่งงานกับเลดี้ ไอลีน บราวน์ บุตรสาวคนโตของจอร์จ บราวน์, มาร์เควสส์แห่งซลิโกและ อากาธา สจ๊วต ฮอดก์สัน หลานสาวของวิลเลียม ฟอร์ตซิท พวกเขาไม่มีบุตรด้วยกัน ไอลีน บราวน์เสียชีวิตในเดือนกันยายน พ.ศ. 2483 อายุ 51 ปี
 อ้างอิง
# วิลเลียม คาเวนดีช มาร์ควิชแห่งฮาร์ธิงตัน
วิลเลียม จอห์น โรเบิร์ต "บิลลี" คาเวนดีช มาร์ควิชแห่งฮาร์ธิงตัน  (10 ธันวาคม พ.ศ. 2460 - 9 กันยายน พ.ศ. 2487) เป็นนักการเมืองชาวอังกฤษ เขาเป็นบุตรชายคนโตของเอ็ดวาร์ด วิลเลียม สเปนเซอร์ คาเวนดีช กับภรรยาของเขา แมรี อลิซ แกสคอยน์-เซซิล เขาเป็นสามีของแคทลีน แอกเนส "คิก" เคนเนดี น้องสาวของประธานาธิบดีในอนาคต จอห์น ฟิตซ์เจอรัลด์ "แจ็ก" เคนเนดี

 บรรพบุรุษ 

</center>
# ข้าวหมูสับ
ข้าวหมูสับ  เป็นอาหารซึ่งพบได้ทั่วไปในประเทศไต้หวันและตอนใต้ของมณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน วิธีทำและส่วนผสมแตกต่างกันไปตามท้องที่ แต่รูปลักษณ์เหมือนกัน คือ เป็นข้าวสวยราดหมูสับเคี่ยวซีอิ๊ว

 ศัพท์ 

ภาษาจีนสำเนียงกลางเรียกข้าวหมูสับว่า "หลู่โร่วฟั่น" และเรียกน้ำราดว่า "โร่วเจ้า" 

หนังสือ ศัพทานุกรม  ซึ่งเป็นพจนานุกรมจีนสมัยราชวงศ์ฮั่น ระบุว่า คำว่า "หลู่"  แปลว่า เคี่ยว (cooking in thick broth or sauce) และ "หลู่โร่วฟั่น"  มีความหมายตรงตัวว่า ข้าวหน้าหมูเคี่ยว (rice with braised meat)

ชาวไต้หวันนิยมใช้อักษร "魯" แทน "滷" แม้อ่านออกเสียงเหมือนกันว่า "หลู่" และมีความหมายเหมือนกัน แต่อักษรแรกเป็นชื่อเก่าของมณฑลชันตง เป็นเหตุให้มีผู้เสนอว่า ข้าวหมูสับเป็นอาหารจีนแผ่นดินใหญ่ กำเนิดในมณฑลชันตง แต่มาโด่งดังที่ไต้หวัน อย่างไรก็ดี ชาวไต้หวันส่วนมากเชื่อว่า ข้าวหมูสับเป็นอาหารไต้หวันแท้ ๆ

 การทำ 

โดยทั่วไป ข้าวหมูสับในไต้หวันทำโดยผัดหมูสับกับหอมซอย ระหว่างผัดจะปรุงรสตามชอบใจไปด้วยก็ได้ เช่น ใส่น้ำตาล พริกไทย หรือพริก ก่อนเคี่ยวกับซีอิ๊วและส่วนผสมอื่น ๆ เสร็จแล้ว ราดหมูกับน้ำลงบนข้าวสวย น้ำราดยังใช้รับประทานกับอาหารอื่นได้ด้วย เช่น บะหมี่ ก๋วยเตี๋ยว ผัก และอาหารไต้หวันอื่น ๆ ซึ่งทำได้ในครัวเรือน

 ความแตกต่าง 

แม้ปัจจุบันข้าวหมูสับเป็นหนึ่งในอาหารประจำชาติและสัญลักษณ์ของไต้หวัน แต่วิธีทำและวัตถุดิบนั้นแตกต่างกันมากในท้องที่ต่าง ๆ เช่น ในภาคใต้มักใช้หมูมีมันน้อย ส่วนในภาคเหนือนิยมหมูติดมัน

นอกจากนี้ ในภาคใต้เรียกข้าวหมูสับว่า "โร่วเจ้าฟั่น"  แปลตรงตัวว่า ข้าวราดน้ำหมู แทนชื่อ "หลู่โร่วฟั่น" ที่ใช้กันทั่วไป และใช้ชื่อ "หลู่โร่วฟั่น" เรียกข้าวราดหมูสามชั้นเคี่ยวแทน ขณะที่ในภาคเหนือเรียกข้าวราดหมูสามชั้นเคี่ยวว่า "ฮงโร่วฟั่น" 

ในประเทศจีน ข้าวหมูสับก็พบเจอได้ แต่มักรับประทานกับพืชผักหลายชนิดที่ชาวไต้หวันไม่กินกัน เช่น ข้าวโพดอ่อน

 ระเบียงภาพ
# เอ็ดเวิร์ด คาเว็นดิช ดยุกที่ 10 แห่งเดวอนเชอร์
เอ็ดเวิร์ด วิลเลียม สเปนเซอร์ คาเว็นดิช ดยุกที่ 10 แห่งเดวอนเชอร์  หรือรู้จักกันในบรรดาศักดิ์เดิม มาร์ควิสแห่งฮาร์ธิงตัน
 ชีวิตในช่วงแรก 
เขาเกิดที่ St George in the East, สเตปนีย์, ลอนดอน เป็นบุตรของวิคเตอร์ คาเวนดีช, ดยุกแห่งเดวอนเชียร์ที่ 9 กับภรรยาของเขา อีฟลิน เพตตี-ฟิตซ์มอริซ
 ครอบครัว 
น้องสาวของเขา เลดี้ โดโรธี ได้แต่งงานกับนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรฮาโรลด์ แมกมิลแลน
ในปี พ.ศ. 2460 เขาได้แต่งงานกับเลดี้ แมรี แกสคอยน์-เซซิล หลานสาวของนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรโรเบิร์ต แกสคอยน์-เซซิล มาร์ควิสแห่งซอลสบรีที่ 3 ทั้งคู่มีลูกด้วยกัน 5 คน ได้แก่
 วิลเลียม คาเวนดีช มาร์ควิชแห่งฮาร์ธิงตัน (2460-2487) เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาแต่งงานกับแคทลีน เคนเนดี น้องสาวของจอห์น เอฟ. เคนเนดี
 ลอร์ด แอนดรูว์ คาเวนดีช (2463-2547) ภายหลังเป็นมาร์ควิสแห่งฮาร์ธิงตัน (2487-2493) และดยุกแห่งเดวอนเชียร์ที่ 11 (2493-2547) เขาแต่งงานกับเดบอราห์ มิตฟอร์ด
 เลดี้ แมรี คาเวนดีช (6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 - 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465)
 เลดี้ เอลิซาเบธ จอร์เจียน่า อลิซ คาเวนดีช (เกิด 24 เมษายน พ.ศ. 2469) ไม่เคยแต่งงานเลย
 เลดี้ แอนน์ อีฟลิน เบียทริซ คาเวนดีช (6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553) แต่งงานกับไมเคิล แลมเบิร์ต ทรี
# สกายร็อคเก็ต (หนังสือการ์ตูน)
สกายร็อคเก็ต  เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ เธอปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนเรื่อง JLA ฉบับที่ 61 (กุมภาพันธ์ 2002) และสร้างสรรค์โดย Kurt Busiek และTom Grummett

เวอร์ชันอื่นๆ
จอมวายร้ายใช้ชื่อ Skyrocket ปรากฏตัวในชุดตามหนังสือทีวีแอนิเมชั่นการ์ตูน Super Friends ฉบับที่ 4 Skyrocket ซึ่งถือกำเนิดรุ่นการ์ตูนกระแสหลักและไม่เพียงแต่ซุเปอร์ฮีโร่วายร้าย แต่เป็นชายชาวอเมริกัน-ยุโรป
# พายุเทวดา
พายุเทวดา เป็นละครโทรทัศน์ไทย สร้างครั้งแรกปี พ.ศ. 2557 นำแสดงโดย ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์,ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์ จากบทประพันธ์ของ ณพุทธ สุศรีฯ เขียนบทโทรทัศน์โดย วรินทร กำกับการแสดงโดย นิรัตติศัย กัลย์จาฤก ผลิตโดย บริษัท ป๊าสั่งย่าสอน จำกัด ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

พายุเทวดา จบลงในวันศุกร์ที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2557 โดยเป็นการจบอย่างกระทันหัน หลังจากออกอากาศไปได้เพียง 14 ตอนเท่านั้น โดยตัดเอาฉากสำคัญ ๆ หรือฉากใหญ่หลายฉากออก ทำให้กลายเป็นดูไม่รู้เรื่อง ซึ่งก่อนหน้านั้นเหล่านักแสดงในเรื่องก็ได้แสดงความเห็นในเรื่องนี้ผ่านทางเครือข่ายสังคมออนไลน์ โดยมากเป็นการแสดงความไม่เห็นด้วยและเสียความรู้สึก ซึ่งก็ไม่มีคำชี้แจงใด ๆ ออกมาจากทางบริษัทผู้สร้างหรือทางสถานีออกอากาศแต่อย่างใด

 นักแสดง 
 ตัวละคร   นำแสดงโดย เทวา  ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ ดาริน  ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์ เดช  อนุชิต สพันธุ์พงษ์ สิงห์ ณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์ ก้อง  พีรวัศ กุลนันท์วัฒน์ มนต์  ศรุต วิจิตรานนท์ ฤทธิ์  นภัสกร มิตรเอม แสงดาว   ณิชานันท์ ฝั้นแก้ว ปลาดุก   อนิสา นูกราฮา แสงจันทร์   ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล  คำรณ   คหบดี กัลย์จาฤก  เปีย   อังคณา วรรัตนาชัย คงคา   พลรัตน์ รอดรักษา หยาดฟ้า   พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์ คล้าม   เวนย์ ฟอลโคเนอร์ 

เพลงประกอบละคร
 เพลง พายุเทวดา - ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์

รางวัล
รางวัลเพชรละคร ครั้งที่ 1 ประจำปี 2557
 เพชรนักแสดงนำหญิง (1 ใน 5 รายชื่อเข้าชิง)
 ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์ รางวัลเพชรละคร ครั้งที่ 1 

แหล่งข้อมูลอื่น
 เรื่องย่อ ละคร พายุเทวดา : Gossipstar  
 เรื่องย่อ ละคร พายุเทวดา : Manager Online
# ซูเปอร์เกิร์ล (เชอร์ เอล)
ซูเปอร์เกิร์ล มีชื่อจริงว่า เชอร์ เอล  เป็นลูกสาวที่ถูกกล่าวหาของซูเปอร์แมน เธอปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการืตูนเรื่อง Superman the 10 Cent Adventure ฉบับที่ 1 (ค.ศ. 2003) สร้างสรรค์โดย Steven Seagle และScott McDaniel
# เอาเออร์แมน (ริค ไทเลอร์)
เฮาร์แมน (ริค ไทเลอร์)  เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ สร้างสรรค์โดย Roy Thomas ,Dann Thomas และTodd McFarlane ปรากฎตังครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนเรื่อง Infinity Inc. ฉบับที่ 20 เป็นลูกชายของเฮาร์แมนดั้งเดิมJSA #5JSA #8JSA #11JSA #15JSA #19
# ซูเปอร์แมน (พิภพ-สอง)
ซูเปอร์แมนแห่งพิภพ-สอง Justice League of America #73 (1969) เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนเรื่อง Justice League Vol 1. ฉบับที่ 73 (สิงหาคม 1969) เขาเป็นรุ่นของซูเปอร์ฮีโร่ชาวดาวคริปตัน ความเป็นจริงทางเลือกที่เรียกว่าพิภพสอง ซึ่งแตกต่างจากที่เป็นที่นิยมมากขึ้นในพิภพหนึ่ง
# พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิตราภรณ์
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิตราภรณ์ (พ.ศ. 2382 – 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2403) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมเหศวรศิววิลาส และเป็นพระราชนัดดาพระองค์แรกในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

 พระประวัติ 
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิตราภรณ์ เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมเหศวรศิววิลาส ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2382 เมื่อประสูติเป็น '“หม่อมราชวงศ์จิตราภรณ์ โอรสในหม่อมเจ้านพวงศ์”' ด้วยขณะนั้นพระบิดามีพระยศเป็น หม่อมเจ้านพวงศ์ พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ามกุฎสมมติวงศ์ พระวชิรญาณมหาเถร ต่อมาเมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นครองราชย์ หม่อมราชวงศ์จิตราภรณ์จึงมีพระยศเป็น “หม่อมเจ้าจิตราภรณ์ พระโอรสในพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้านพวงศ์ฯ” ต่อมาเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2396 ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เฉลิมพระยศเป็น “พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิตราภรณ์” พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2403 สิริพระชันษา 21 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2404

 พระโอรส-ธิดา 
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิตราภรณ์ เสกสมรสกับหม่อมนกแก้ว มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 3 องค์ ตามราชประเพณีพระโอรส-ธิดาของพระองค์ต้องดำรงยศชั้นหม่อมราชวงศ์ แต่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงพระยศชั้นหม่อมเจ้าทั้งหมด ได้แก่

 หม่อมเจ้าชาย สิ้นชีพิตักษัยเมื่อปี พ.ศ. 2399
 หม่อมเจ้าหญิงแจ่มแจ้ง (พ.ศ. 2400 – 3 มีนาคม พ.ศ. 2417)
 หม่อมเจ้าชาย (31 ตุลาคม พ.ศ. 2401 – ไม่มีข้อมูล)

 พระเกียรติยศ 

 พระอิสริยยศ 

 หม่อมราชวงศ์จิตราภรณ์ (พ.ศ. 2382 – 2 เมษายน พ.ศ. 2394)
 หม่อมเจ้าจิตราภรณ์ (2 เมษายน พ.ศ. 2394 – 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2396)
 พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิตราภรณ์ (27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2396 – 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2403)

 พงศาวลี