wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโครเอเชีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโครเอเชียทั้งสิ้น 10 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 8 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก 
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง นครเก่าดูบรอฟนีก 150x150px|alt= เทศมณฑลดูบรอฟนีก-เนเรตวา วัฒนธรรม:(ii), (iii), (iv)  96.7;พื้นที่กันชน 1,188.6 2522/1979;เพิ่มเติม 2537/1994และ 2561/2018 95 กลุ่มสิ่งก่อสร้างประวัติศาสตร์แห่งสปลิตพร้อมด้วยพระราชวังของจักรพรรดิดิออเกลติอานุส  150x150px|alt= เทศมณฑลสปลิต-แดลเมเชีย วัฒนธรรม:(ii), (iii), (iv) 20.8 2522/1979 97 กลุ่มคริสต์ศาสนสถานมหาวิหารยูเฟรเซียสในศูนย์กลางประวัติศาสตร์ปอเร็ช 150x150px|alt= เทศมณฑลอิสเตรีย วัฒนธรรม:(ii), (iii), (iv) 1.1 2540/1997 809 นครประวัติศาสตร์ตรอกีร์ 150x150px|alt= เทศมณฑลสปลิต-แดลเมเชีย วัฒนธรรม:(ii), (iv) 6.4;พื้นที่กันชน 4.8 2540/1997 810 อาสนวิหารนักบุญเจมส์ในชิเบนีก 150x150px|alt= เทศมณฑลชิเบนีก-กนีน วัฒนธรรม:(i), (ii), (iv) 0.1;พื้นที่กันชน 15 2543/2000 963 ที่ราบสตารีกราด 150x150px|alt= เทศมณฑลสปลิต-แดลเมเชีย วัฒนธรรม:(ii), (iii), (v) 1,376.53;พื้นที่กันชน 6,403.13 2551/2008 1240 สุสานศิลาจารึกหลุมศพสมัยกลาง (สเตชัก)(ร่วมกับเซอร์เบีย, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และมอนเตเนโกร)   150x150px|alt= เทศมณฑลสปลิต-แดลเมเชียและเทศมณฑลดูบรอฟนีก-เนเรตวา วัฒนธรรม:(iii), (vi) 49.15;พื้นที่กันชน 321.24  2559/2016  1504 งานป้องกันของสาธารณรัฐเวนิสระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16–17 : สตาโตดาแตร์รา – สตาโตดามาร์ตะวันตก(ร่วมกับมอนเตเนโกรและอิตาลี)  150x150px|alt= เทศมณฑลซาดาร์และเทศมณฑลชิเบนีก-กนีน วัฒนธรรม:(iii), (iv) 378.37;พื้นที่กันชน 1,749.62 2560/2017 1533

แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง อุทยานแห่งชาติทะเลสาบปลิตวิตเซ 150x150px|alt= และเทศมณฑลการ์ลอวัตส์ ธรรมชาติ:(vii), (viii), (ix) 29,630.77 2522/1979;เพิ่มเติม 2543/2000  98 ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป(ร่วมกับเช็กเกีย, มาซิโดเนียเหนือ, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, บัลแกเรีย, เบลเยียม, โปแลนด์, ฝรั่งเศส, ยูเครน, เยอรมนี, โรมาเนีย, สเปน, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย, สวิตเซอร์แลนด์, ออสเตรีย, อิตาลี และแอลเบเนีย) 150x150px|alt= และเทศมณฑลซาดาร์ ธรรมชาติ:(ix)  99,947.81;พื้นที่กันชน 296,275.8 2550/2007;เพิ่มเติม 2554/2011,2560/2017,2564/2021และ 2566/2023 ป่าต้นบีชในประเทศโครเอเชียได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2560 1133

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
ประเทศโครเอเชียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 15 แห่ง
# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของสาธารณรัฐแอฟริกากลางทั้งสิ้น 2 แหล่ง

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก 
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง อุทยานแห่งชาติมานอโว-กูนดาแซ็งฟลอริส 150px จังหวัดบามีนกี-บ็องกอราน ธรรมชาติ: (ix), (x) 1,740,000 2531/1988 เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย 475 แหล่งมรดกโลกสามประเทศแห่งซ็องกา  (ร่วมกับแคเมอรูนและสาธารณรัฐคองโก) 150px จังหวัดซ็องกา-อึมบาเอเร ธรรมชาติ: (ix), (x) 746,309;พื้นที่กันชน 1,787,950 2555/2012  1380

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
สาธารณรัฐแอฟริกากลางมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 9 แห่ง
# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสาธารณรัฐคองโก
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของสาธารณรัฐคองโกทั้งสิ้น 2 แหล่ง 

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก 
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง  แหล่งมรดกโลกสามประเทศแห่งซ็องกา  (ร่วมกับแคเมอรูนและสาธารณรัฐแอฟริกากลาง) 150px จังหวัดซ็องกาและจังหวัดลีกัวลา ธรรมชาติ: (ix), (x) 746,309;พื้นที่กันชน 1,787,950 2555/2012  1380 มวลเขาสูงป่าไม้ออดซาลา-กอกัว  150px จังหวัดซ็องกา,จังหวัดกูว์แว็ตและจังหวัดกูว์แวตูแอ็สต์ ธรรมชาติ: (ix), (x)  1,179,376;พื้นที่กันชน 4,206,860 2566/2023  692

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
สาธารณรัฐคองโกมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง
# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสโลวาเกีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศสโลวาเกียทั้งสิ้น 8 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 6 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก 
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง เมืองประวัติศาสตร์บันสกาชเจียวญิตซาและโบราณสถานทางเทคนิคในบริเวณแวดล้อม 150x150px|alt= แคว้นบันสกาบิสตริตซา วัฒนธรรม:(iv), (v) 20,632;พื้นที่กันชน 62,128 2536/1993  618 เลวอชา, สปิชสกีฮรัตและโบราณสถานทางวัฒนธรรมที่เกี่ยวเนื่อง 150x150px|alt= แคว้นกอชิตเซและแคว้นเปรชอว์ วัฒนธรรม:(iv) 1,351.2252;พื้นที่กันชน 12,580.6784 2536/1993;เพิ่มเติม 2552/2009 620 เวิลกอลีเญ็ตส์ 150x150px|alt= แคว้นฌิลินา วัฒนธรรม:(iv), (v) 4.9;พื้นที่กันชน 320.7  2536/1993  622 เขตสงวนเพื่อการอนุรักษ์เมืองบาร์เยยอว์ 150x150px|alt= แคว้นเปรชอว์ วัฒนธรรม:(iii), (iv) 23.6;พื้นที่กันชน 12.83 2543/2000 973 โบสถ์ไม้ในเขตสโลวักของพื้นที่เทือกเขาคาร์เพเทียน 150x150px|alt= แคว้นกอชิตเซ, แคว้นฌิลินา, แคว้นบันสกาบิสตริตซา และแคว้นเปรชอว์ วัฒนธรรม:(iii), (iv) 2.5644;พื้นที่กันชน 90.4141 2551/2008 1273 แนวพรมแดนของจักรวรรดิโรมัน– ระบบป้องกันชายแดนดานูบ(ส่วนตะวันตก)(ร่วมกับเยอรมนีและออสเตรีย) 150x150px|alt= แคว้นญิตราและแคว้นบราติสลาวา วัฒนธรรม:(ii), (iii), (iv) 821.7474;พื้นที่กันชน 1,866.9596 2564/2021;เพิ่มเติม 2567/2024  1608

แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง ถ้ำแห่งคาสต์อ็อกก์แตแล็กและคาสต์สโลวัก(ร่วมกับฮังการี) 150x150px|alt= แคว้นกอชิตเซ ธรรมชาติ:(viii)  56,650.57;พื้นที่กันชน 86,797.33 2538/1995;เพิ่มเติม 2543/2000 725 ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป(ร่วมกับโครเอเชีย, เช็กเกีย, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, บัลแกเรีย, เบลเยียม, โปแลนด์, ฝรั่งเศส, มาซิโดเนียเหนือ, ยูเครน, เยอรมนี, โรมาเนีย, สเปน, สโลวีเนีย, สวิตเซอร์แลนด์, ออสเตรีย, อิตาลี และแอลเบเนีย) 150x150px|alt= แคว้นเปรชอว์ ธรรมชาติ:(ix)  99,947.81;พื้นที่กันชน 296,275.8 2550/2007;เพิ่มเติม 2554/2011,2560/2017,2564/2021และ 2566/2023 ป่าต้นบีชในประเทศสโลวาเกียได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2550 1133

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
ประเทศสโลวาเกียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 12 แห่ง
# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศฮังการี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศฮังการีทั้งสิ้น 8 แหล่ง  เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 7 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง

 ที่ตั้ง 

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก 
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก

 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (ha)  ปี (พ.ศ./ค.ศ.) หมายเหตุ อ้างอิง Budapest, including the Banks of the Danube, the Buda Castle Quarter and Andrássy Avenue  150x150px|alt=    วัฒนธรรม: (ii) (iv)  473.3 ; พื้นที่กันชน 493.8 2530/1987  เพิ่มเติม 2545/2002 เป็นหนึ่งในภูมิทัศน์เมืองที่โดดเด่นของโลกและแสดงถึงช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์ของเมืองหลวงของฮังการี Old Village of Hollókő and its Surroundings  150x150px|alt=    วัฒนธรรม: (v)  144.5  2530/1987 Millenary Benedictine Abbey of Pannonhalma and its Natural Environment  150x150px|alt=    วัฒนธรรม: (iv) (vi)   47.4  2539/1996 Hortobágy National Park - the Puszta  150x150px|alt=    วัฒนธรรม: (iv) (v)  74,820; พื้นที่กันชน 199,380 2542/1999  Early Christian Necropolis of Pécs (Sopianae)  150x150px|alt=   วัฒนธรรม: (iii) (iv)  3.76; พื้นที่กันชน 4.87 2543/2000 ภูมิทัศน์วัฒนธรรมแฟร์เตอ/นอยซีดเลอร์เซ   (ร่วมกับออสเตรีย)  150x150px|alt=   วัฒนธรรม: (v)  68,369; พื้นที่กันชน 6,347 2544/2001 ภูมิทัศน์วัฒนธรรมประวัติศาสตร์ภูมิภาคไวน์โทกัจ   150x150px|alt=   วัฒนธรรม:(iii) (v)  13,255; พื้นที่กันชน 74,879  2545/2002

แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก

 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (ha) ปี (พ.ศ./ค.ศ.) หมายเหตุ อ้างอิง ถ้ำแห่งออกก์แตแล็กคาสต์และสโลวักคาสต์    (ร่วมกับสโลวาเกีย)  150x150px|alt=   ธรรมชาติ:  (viii)    56,650.57 ; พื้นที่กันชน 86,797.33 2538/1995  เพิ่มเติม 2543/2000

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
ประเทศฮังการีมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 11 แห่ง
# อัตสึโตะ อูจิดะ
อัตสึโตะ อูจิดะ  เกิดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1988 เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นให้กับคาชิมะแอนต์เลอส์และฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นในตำแหน่งแบ็กขวา

สโมสรอาชีพ
อูจิดะได้เข้ารับการศึกษาและเล่นให้กับโรงเรียนมัธยมปลายชิมิซูฮิงาชิก่อนที่เขาจะได้เข้าร่วมกับทีมคาชิมะแอนต์เลอส์ในปีค.ศ. 2006 เมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2006 อูจิดะได้เป็นนักฟุตบอลอาชีพอย่างเต็มตัวหลังจากที่ลงเล่นครั้งแรกในเกมเปิดฤดูกาลที่พบกับซานเฟรช ฮิโรชิมะในขณะที่เขาอายุเพียง 17 ปี ประตูแรกของเขาในฐานักเตะอาชีพเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2006 ในเกมที่พบกับเวนท์ฟอเรท โคฟุ อีกทั้งเขายังได้รับการโหวตให้เขาได้ลงเล่นในเกมเจลีกออลสตาร์ซอกเกอร์ในปี ค.ศ. 2006

เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ชัลเคอ 04 สโมสรฟุตบอลจากเยอรมนีได้ประกาศเซ็นสัญญากับอูจิดะด้วยสัญญาระยะเวลาสามปี เมิ่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2011 อูจิดะกลายเป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่นคนแรกที่เล่นกับทีมและได้ไปถึงยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบรองชนะเลิศ และประตูแรกของเขาเกิดขึ้นในเกมที่พบกับสเตอัว บูคาเรสต์ในการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2013

เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2012, ชัลเคอ 04 ได้ประกาศขยายสัญญาเพิ่มระยะเวลาเป็นสองปีจนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2015.

สถิติอาชีพ
thumb|right|150px|อูจิดะขณะลงเล่นให้กับทีมชาติญี่ปุ่น

สโมสร

สโมสรฤดูกาลลีกลีกฟุตบอลถ้วย1ลีกคัพ2ทวีป3อื่นๆ4รวมลงเล่นประตูลงเล่นประตูลงเล่นประตูลงเล่นประตูลงเล่นประตูลงเล่นประตูคาชิมะแอนต์เลอส์2006เจลีก ดิวิชัน 128230100--41220073105180--441200825110106010341200931020207110431201090--7110171รวม1243111210202301796ชัลเคอ 042010–11บุนเดิสลีกา26050-110104302011–12180--80-2602012–1324110-50-3012013–1417030-81-2812014–1519000-60-250รวม104190-381101522รวมทั้งหมด2284201210583403318
1รวมถึง เอมเพอเรอร์สคัพ และ เดเอ็ฟเบ-โพคาล
2รวมถึง เจลีกคัพ
3รวมถึง เอเอฟแชมเปียนส์ลีก, ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก และ ยูฟ่ายูโรปาลีก
4รวมถึง เจแปนนีสซูเปอร์คัพ และ เดเอฟเอล-ซูเปอร์คัพ

ทีมชาติ

ทีมชาติปีลงเล่นประตูญีปุ่น U20200520200660200740รวม120ญีปุ่น U23200740200840รวม80ญี่ปุ่น2008141200913020107020111102012702013130201471201520รวม742
# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเฮติ
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเฮติทั้งสิ้น 1 แหล่ง

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก 
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง อุทยานประวัติศาสตร์แห่งชาติ – ป้อม ซ็องซูซี รามีเย 150x150px จังหวัดนอร์ วัฒนธรรม:(iv), (vi) 25,285.59 2525/1982 180

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
ประเทศเฮติมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศซิมบับเว
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศซิมบับเวทั้งสิ้น 5 แหล่ง

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก 
สถานที่ ภาพ  เกณฑ์พิจารณา  ปี พ.ศ. (ค.ศ.)  คำอธิบาย อุทยานแห่งชาติมานาพูลส์ พื้นที่ซาฟารีซาปีและเชโวเร 150x150px ธรรมชาติ:
(vii) (ix) (x) 2527 (1984) โบราณสถานแห่งชาติเกรตซิมบับเว 150x150px วัฒนธรรม:
(i) (iii) (vi) 2529 (1986) โบราณสถานแห่งชาติซากเมืองคามี 150x150px วัฒนธรรม:
(iii) (iv) 2529 (1986) โมซี-โออา-ตุนยา / น้ำตกวิกตอเรีย
 (ร่วมกับแซมเบีย)  150x150px ธรรมชาติ:
(vii) (viii) 2532 (1989) เนินเขามาโทโบ 150x150px วัฒนธรรม:
(iii) (v) (vi) 2546 (2003)

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
ประเทศซิมบับเวมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
# โคเพตดาก
โคเพตดาก  หรือ เทือกเขาเติร์กเมน-โคราซาน (Turkmen-Khorasan Mountain Range),. เป็นเทือกเขาที่ตั้งอยู่ระหว่างพรมแดนอิหร่าน–เติร์กเมนิสถาน มีความยาวประมาณ 650 กิโลเมตร (400 ไมล์) วางตัวอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลแคสเปียนเรื่อยไปจนถึงแม่น้ำฮารีในอัฟกานิสถานMicrosoft Encarta World Atlas, 2001, Microsoft Corporation ยอดเขาที่สูงที่สุดฝั่งเติร์กเมนิสถานอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงอาชกาบัต มีความสูง 2,940 เมตร (9,646 ฟุต) ส่วนฝั่งอิหร่านคือภูเขาคูชาน (Mount Quchan) มีความสูง 3,191 เมตร (10,469 ฟุต)Kopet-Dag Range, Encyclopedia Britannica, www.britannica.com

คำว่า "kopet" หรือ "koppeh" ในภาษาเปอร์เซีย แปลว่า "กอง" ส่วนคำว่า "dag" หรือ "dagh" ในภาษาตุรกี แปลว่า "ภูเขา" "Kopet Dagh" หรือ "Koppeh Dagh" จึงมีความหมายว่า "ภูเขาที่เป็นกอง"

ในทางธรณีวิทยา โคเพตดากก่อตัวขึ้นในสมัยไพลโอซีนกับสมัยไมโอซีน เกิดจากการชนกันของแผ่นอาระเบียกับแผ่นอิหร่าน ก่อนจะชนกับแผ่นยูเรเชียอีกที หินของเทือกเขาส่วนใหญ่เป็นหินตะกอนยุคครีเทเชียสตอนต้น มีส่วนน้อยมาจากยุคจูแรสซิกGeological Map of Iran, National Geoscience Database of Iran, www.ngdir.irGeological Map of the Middle East, published by Geological Survey of Iran, Second Edition, 1993 เทือกเขาแห่งนี้ยังคงมีการเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยาและเกิดแผ่นดินไหวหลายครั้งที่มีขนาด 7.0Oct. 5, 1948 - More than 110,000 people were killed by 7.3 quake. Staff (11 January 2005) "World's worst natural disasters since 1900" CBS News

พื้นที่ป่าของเทือกเขาโคเพตดากมีพืชพรรณหลายชนิดที่สำคัญกับมนุษย์ เช่น ทับทิม องุ่น มะเดื่อ แอปเปิล ลูกแพร์ เชอร์รี ลูกพรุน และอัลมอนด์

มีการขุดค้นเมืองนิซา (Nisa) ซึ่งเป็นเมืองโบราณของชาวพาร์เธียใกล้กับกรุงอาชกาบัต ในปัจจุบันมีการเปิดรีสอร์ตสกีที่ฝั่งประเทศเติร์กเมนิสถาน โดยเริ่มดำเนินการมาตั้งแต่สมัยซาปาร์มูรัต นียาซอฟ (Saparmurat Niyazov) อดีตประธานาธิบดีเติร์กเมนิสถานTurkmen government announces new construction projects  Universal Newswires, accessed on November 15, 2012.
# ซูเปอร์มาริโอเวิลด์
ซูเปอร์มาริโอเวิลด์  หรือชื่อเมื่อเริ่มออกจำหน่ายในญี่ปุ่นคือ ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 4  เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มที่พัฒนาและจำหน่ายโดยนินเท็นโด จำหน่ายแบบเกมแพ็กอิน (pack-in) สำหรับเครื่องเล่นซูเปอร์แฟมิคอม และเป็นเกมที่ห้าในวิดีโอเกมชุดซูเปอร์มาริโอ เกมพัฒนาโดยทีมนินเท็นโดอีเอดี นำโดยชิเงรุ มิยาโมโตะ ซึ่งเป็นผู้ผลิตเกม

เกมมีจุดศูนย์กลางที่ภารกิจของมาริโอและลุยจิในการช่วยชีวิตไดโนซอร์แลนด์จากคุปปะ ปฏิปักษ์ของเกมชุด สองพี่น้องต้องเดินทางข้ามโลก 7 โลกเพื่อคืนความสงบให้ไดโนซอร์แลนด์ เกมสร้างบนระบบการเล่นของเกมมาริโอภาคเก่า แนะนำเพาเวอร์อัปชนิดใหม่ที่เพิ่มความสามารถของตัวละคร และสร้างข้อตกลงต่าง ๆ ที่ต่อมาถูกนำมาใช้ในเกมในอนาคต ซูเปอร์มาริโอเวิลด์เป็นการปรากฏตัวครั้งแรกของโยชิ ไดโนเสาร์เพื่อนร่วมทางและสัตว์พาหนะของมาริโอ

ซูเปอร์มาริโอเวิลด์ได้รับการตอบรับที่ดีอย่างท่วมท้นและประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ ขายได้มากกว่า 20 ล้านหน่วยทั่วโลก และแฟนเกมถือเป็นหนึ่งในเกมที่ดีที่สุดที่เคยทำขึ้นมา เกมถูกนำมาจำหน่ายซ้ำอีกหลายครั้ง ครั้งแรกเป็นส่วนหนึ่งของชุดรวมเกม ซูเปอร์มาริโอออลสตาส์ สำหรับเครื่องเล่นซูเปอร์แฟมิคอม ใน ค.ศ. 1994 ครั้งที่สอง จำหน่ายสำหรับเครื่องเล่นเกมบอยแอ็ดวานซ์ในชื่อ ซูเปอร์มาริโอแอ็ดวานซ์ 2  ใน ค.ศ. 2001 และจำหน่ายนอกประเทศญี่ปุ่นในชื่อ ซูเปอร์มาริโอเวิลด์: ซูเปอร์มาริโอแอ็ดวานซ์ 2 ใน ค.ศ. 2002 โดยมีระบบการเล่นที่ปรับปรุงใหม่ การจำหน่ายซ้ำครั้งที่สาม สำหรับคอนโซลเสมือน วี ใน ค.ศ. 2006 ในอเมริกาเหนือ และภูมิภาค PAL ใน ค.ศ. 2007 ทั้งนี้ ไม่มีความเปลี่ยนแปลงใด ๆ จากรุ่นแฟมิคอม เกมจำหน่ายสำหรับคอนโซลเสมือนวียูที่รวมคุณสมบัติออฟทีวีเพลย์ และมีเวิร์ส เข้ากับตัวเกมด้วย
# Jacaranda obtusifolia
ศรีตรัง หรือ แคฝอย  เป็นไม้ต้นผลัดใบขนาดกลางในวงศ์แคหางค่าง ปลูกเป็นไม้ประดับ สูง 4–10 เมตร เรือนยอดโปร่ง เปลือกสีน้ำตาลอมขาว แตกล่อนเป็นแผ่นบางตามยาวคล้ายกระดาษ ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก 2 ชั้น เรียงตรงกันข้าม ใบย่อย 12–21 คู่ เรียงตรงข้าม ใบรูปขอบขนานแกมรูปเหลี่ยมข้าวหลามตัด มีขนาดเล็ก กว้าง 0.5–0.7 เซนติเมตร ยาว 1–1.5 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบเบี้ยว เส้นแขนงใบข้างละ 4–5 เส้น ก้านใบหลักยาว 7–11 เซนติเมตร ก้านใบประกอบยาว 4–8 มิลลิเมตร ไม่มีก้านใบย่อย ดอก สีม่วงอ่อน มีกลิ่นหอมอ่อน ออกเป็นช่อแบบกระจุกแยกแขนงตามกิ่งและซอกใบ ใกล้ปลายกิ่ง ช่อดอกยาว 5–9 เซนติเมตร กลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอดสีม่วงเข้มปลายแยก 5 แฉก ดอกบานเต็มที่กว้าง 1.5–2.5 เซนติเมตร จะออกดอกประมาณเดือนมกราคม–มีนาคม เป็นผลประมาณเดือนเมษายน–พฤษภาคม ผลแห้งแตกเป็นฝักสีน้ำตาลอ่อน กว้าง 1–1.5 เซนติเมตร ยาว 2.2–2.5 เซนติเมตร เมล็ดมีปีกจำนวนมาก 

ศรีตรังเป็นชื่อไม้ต้นสองชนิด ได้แก่ ชนิด J. obtusifolia และชนิด J. mimosifolia ทั้งสองชนิดมีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้ แต่มีลักษณะทางพฤกษศาสตร์ต่างกันบางประการ พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี (คอซิมบี๊ ณ ระนอง) ได้นำศรีตรังชนิด J. obtusifolia มาปลูกที่เมืองตรังเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2444 ปัจจุบันศรีตรังชนิดนี้เป็นชนิดที่นิยมปลูกกันทั่วไปในประเทศไทย ทั้งยังได้รับการกำหนดให้เป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานและดอกไม้ประจำจังหวัดตรัง

 ในวัฒนธรรม 
ต้นศรีตรังชนิดนี้เป็นไม้ประจำหน่วยงานและสถานศึกษาดังต่อไปนี้

 โรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง
 โรงเรียนทุ่งยาวผดุงศิษย์
 โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์
 มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
 โรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม
 โรงเรียน มอ.วิทยานุสรณ์
 โรงเรียนบ้านฉางกาญจนกุลวิทยา
 โรงเรียนคำสร้อยพิทยาสรรค์

อนึ่ง มหาวิทยาลัยมหิดลก็เคยใช้ศรีตรังเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย แต่เมื่อศาสตราจารย์ สตางค์ มงคลสุข นำต้นไม้ชนิดนี้ไปปลูกที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ศรีตรังจึงกลายเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยแห่งนี้ด้วย ต่อมามหาวิทยาลัยมหิดลได้เปลี่ยนไปใช้ต้นกันภัยมหิดลเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยแทน
# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกทั้งสิ้น 5 แหล่ง

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก 
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง อุทยานแห่งชาติวีรูงกา 150px จังหวัดนอร์-กีวูและจังหวัดอีตูรี ธรรมชาติ:(vii), (viii), (x) 800,000 2522/1979 เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย 63 อุทยานแห่งชาติการามบา 150px จังหวัดโอตูเอเล ธรรมชาติ:(vii), (x) 500,000 2523/1980 เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย 136 อุทยานแห่งชาติกาอูซี-บีเยกา 150px จังหวัดนอร์-กีวู, จังหวัดซูด-กีวู และจังหวัดมานีเยมา ธรรมชาติ:(x) 600,000 2523/1980 เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย 137 อุทยานแห่งชาติซาลงกา 150px จังหวัดชัวปา, จังหวัดซ็องกูรู, จังหวัดกาซาย และจังหวัดมาย-อึนโดมเบ ธรรมชาติ:(vii), (ix) 3,600,000 2527/1984  280 เขตสงวนสัตว์ป่าโอคาพี 150px จังหวัดอีตูรีและจังหวัดโอตูเอเล ธรรมชาติ:(x) 1,372,625 2539/1996 เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย 718

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง
# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแทนซาเนีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแทนซาเนียทั้งสิ้น 7 แหล่ง

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก 
สถานที่ ภาพ  เกณฑ์พิจารณา  ปี พ.ศ. (ค.ศ.)  คำอธิบาย พื้นที่อนุรักษ์อึงโกรองโกโร 150x150pxผสม:
(iv) (vii) (viii) (ix) (x) 2522 (1979) ซากโบราณสถานกิลวากีซีวานีและซากโบราณสถานซองโกอึมนารา 200x200px วัฒนธรรม:
(iii) 2524 (1981) อุทยานแห่งชาติเซเรนเกตี 150x150px ธรรมชาติ:
(vii) (x) 2524 (1981) เขตสงวนการล่าสัตว์เซลู 150x150px ธรรมชาติ:
(ix) (x) 2525 (1982) อุทยานแห่งชาติคิลิมันจาโร 150x150px ธรรมชาติ:
(vii) 2530 (1987) เมืองหินแห่งแซนซิบาร์ 150x150px วัฒนธรรม:
(ii) (iii) (vi) 2543 (2000) แหล่งศิลปะบนหินแห่งกอนโดอา วัฒนธรรม:
(iii) (vi) 2549 (2006)

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
ประเทศแทนซาเนียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง
# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศตูนิเซีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศตูนิเซียทั้งสิ้น 9 แหล่ง ประกอบด้วยมรดกโลกทางวัฒนธรรม 8 แหล่ง และมรดกโลกแบบผสมอีก 1 แหล่ง

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก 
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก

 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ ha (acre) ปีขึ้นทะเบียน พ.ศ. (ค.ศ.) หมายเหตุ อ้างอิง อัฒจันทร์โรมันแห่งแอลแจม 150x150px|alt=   วัฒนธรรม:  (iv) (vi) 1.37; พื้นที่กันชน 26.42 2522 (1979)  แหล่งโบราณคดีคาร์เทจ 150x150px|alt=   วัฒนธรรม:  (ii) (iii) (vi) 37; 2522 (1979)  ย่านเมืองเก่าตูนิส 150x150px|alt=   วัฒนธรรม:  (ii) (iii) (v) 296.41; พื้นที่กันชน 190.19 2522 (1979)  เมืองพิวนิกแห่งแกร์กวนและสุสาน 150x150px|alt=   วัฒนธรรม:  (iii)  0.1119;  2528 (1985)  แกรูอ็อง 150x150px|alt=   วัฒนธรรม:  (i) (ii) (iii) (v) (vi) 68.02; พื้นที่กันชน  154.36 2531 (1988)  ย่านเมืองเก่าซุส 150x150px|alt=   วัฒนธรรม:  (iii) (iv) (v) 31.68; พื้นที่กันชน 60.99 2531 (1988)  ดูกา / ทักกา 150x150px|alt=   วัฒนธรรม:  (ii) (iii) 75; พื้นที่กันชน 91 2540 (1997)  ญิรบะฮ์ : พยานหลักฐานของรูปแบบการตั้งถิ่นฐานในดินแดนเกาะ 150x150px|alt=   วัฒนธรรม:  (v)  2566 (2023) 

แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก

 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ ha (acre) ปีขึ้นทะเบียน พ.ศ. (ค.ศ.) หมายเหตุ อ้างอิง  อุทยานแห่งชาติอิชเกิล 150x150px|alt=   ธรรมชาติ:(x) 12,600  2523 (1980) 

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
ประเทศตูนิเซียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 15 แห่ง
# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโรมาเนีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโรมาเนียทั้งสิ้น 11 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 9 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง

ที่ตั้ง

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก 
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง หมู่บ้านพร้อมด้วยโบสถ์ที่มีป้อมปราการในทรานซิลเวเนีย 150x150px|alt= เทศมณฑลซีบิว, เทศมณฑลบราชอฟ, เทศมณฑลมูเรช, เทศมณฑลอัลบา และเทศมณฑลฮาร์กีตา วัฒนธรรม:(iv) 553;พื้นที่กันชน 3,727.87  2536/1993; เพิ่มเติม 2542/1999 596 อารามฮอเรซู   150x150px|alt= เทศมณฑลวึลชา วัฒนธรรม:(ii)   22.48;พื้นที่กันชน 57.29 2536/1993 597 โบสถ์แห่งมอลเดเวีย  150x150px|alt= เทศมณฑลซูชาวา วัฒนธรรม:(i), (iv)  2536/1993;เพิ่มเติม 2553/2010  598 ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ซีกีชออารา   150x150px|alt= เทศมณฑลมูเรช วัฒนธรรม:(iii), (v) 33;พื้นที่กันชน 145  2542/1999 902 โบสถ์ไม้แห่งมารามูเรช   150x150px|alt= เทศมณฑลมารามูเรช วัฒนธรรม:(iv)   2542/1999 904 ป้อมของชาวดากิอาแห่งภูเขาออเริชตีเย  150x150px|alt= เทศมณฑลอัลบาและเทศมณฑลฮูเนดออารา วัฒนธรรม:(ii), (iii), (iv)   2542/1999 906 ภูมิทัศน์เหมืองรอชียามอนตาเนอ  150x150px|alt= เทศมณฑลอัลบา วัฒนธรรม:(ii), (iii), (iv)  341.42 2564/2021 เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย 1552 กลุ่มโบราณสถานบรึงกุชแห่งตือร์กูฌิว 150x150px|alt= เทศมณฑลกอร์ฌ วัฒนธรรม:(i), (ii) 26.58;พื้นที่กันชน 78.05 2567/2024  1473 แนวพรมแดนของจักรวรรดิโรมัน – ดากิอา 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(ii), (iii), (iv) 1,491.6;พื้นที่กันชน 14,197.61 2567/2024  1718

แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำดานูบ   150x150px|alt= เทศมณฑลตุลชา ธรรมชาติ:(vii), (x) 312,440 2534/1991  588 ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป(ร่วมกับโครเอเชีย, เช็กเกีย, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, บัลแกเรีย, เบลเยียม, โปแลนด์, ฝรั่งเศส, มาซิโดเนียเหนือ, ยูเครน, เยอรมนี, สเปน, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย, สวิตเซอร์แลนด์, ออสเตรีย, อิตาลี และแอลเบเนีย) 150x150px|alt= เทศมณฑลกอร์ฌ, เทศมณฑลการัช-เซเวริน, เทศมณฑลซูชาวา, เทศมณฑลบราชอฟ, เทศมณฑลมารามูเรช, เทศมณฑลเมเฮดินตส์ และเทศมณฑลวึลชา ธรรมชาติ:(ix)  99,947.81;พื้นที่กันชน 296,275.8 2550/2007;เพิ่มเติม 2554/2011,2560/2017,2564/2021และ 2566/2023 ป่าต้นบีชในประเทศโรมาเนียได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2560 1133

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
ประเทศโรมาเนียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 17 แห่ง