wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# นางงามจักรวาล 1958
นางงามจักรวาล 1958  เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 7 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 (ตามเวลาในประเทศไทย) ณ ลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ในปีนี้มีผู้เข้าประกวด 36 คน จากทั่วโลก โดยมี เกลดิส เซนเดอร์ นางงามจักรวาล 1957 มองมงกุฏให้กับ ลุซ มารีน่า ซูลัวก้า สาวงามวัย 19 ปีจากประเทศโคลอมเบีย ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลประจำปีนี้

 ผลการประกวด 
 ลำดับที่ 
 ผลการประกวด ผู้เข้าประกวด นางงามจักรวาล 1958  – ลุซ มาเรียน่า ซูลัวก้า รองอันดับ 1  – อดาจิซ่า โคลอมโบ รองอันดับ 2  – เกอรี่ ฮู รองอันดับ 3  – อาร์ลีน โฮเวล รองอันดับ 4  – อลิซยา บอบร์โซสก้า 15 คนสุดท้าย  – ราเควล อูร์รูเทีย
  – เอวี่ นอร์ลุนด์ 
  – มาร์ลีส์ เบห์เรินส์
  – มาริลี่ คาลิโมปูลู
  – มิเรียม ฮาดาร์
  – โทโมโกะ โมริตาเกะ
  – คอริน รอตต์ส์ชาเฟอร์ 
  – บีทริซ โบวาลเต้
  – เกอร์ตุด กัมเมลส์
  – เบอร์จิตต้า การ์ดแมน

 รางวัลพิเศษ 
 รางวัล ผู้ชนะ นางงามมิตรภาพ  – โทโมโกะ โมริตาเกะ ขวัญใจช่างภาพ  – คอริน รอตต์สชาเฟอร์ 

 กรรมการ 
ราอูล เฟอร์ราดา
เจคอบ กาดัวร์
มา มา โลอา
เจมส์ เอช. โนเกอร์
วินเซนต์ ทรอตตา
อัลเบอร์โต วาร์กาส
เอิร์ล วิลสัน
มิโยโกะ ยานาจิดะ
โรเจอร์ ซีลเลอร์

 ผู้เข้าประกวด 
มี 36 ผู้เข้าประกวด ต่อไปนี้  	 

 – เอลีนอร์ โมเสส
 – เซลินา เมร์เซเดส อะยาลา
 – แอสทริด แทนดา ลินด์โฮล์ม
 – ลิเลียน แทเลอมานส์
 – อะดัลจิซา โคลอมโบ
 – ไคลโอ เฟอร์นันเดส
 – ไอลีน ซินดี คอนรอย
 – ราเกล โมลีนา อูร์รูเทีย
 – ลุซ มาเรียนา ซูลัวกา
 – ยูเฆเนีย วาลเวร์เด (ประกวดรอบพรีลิมโดยไม่ให้คะแนนเนื่องจากอายุไม่ถึง)
 – อาร์มิเนีย เปเรซ อี กอนซาเลซ
 – อีวี นอร์ลุนด์
 –  อลิเซีย วาเยโฆ
 – โดโรธี แฮเซลดีน
 – โมนีค บูลังเกซ์
 – มาร์ลีส์ ยอง เบห์เรินส์
 – มาริลี คาลิโมปูลู
 – โรเฆเลีย ครูซ

 – เจอรี ฮู
 – คอริน รอตต์ชาเฟอร์
 – มิเรียม ฮาดาร์
 – คลารา คอปโปลา
 – โทโมโกะ โมริตาเกะ
 – โอ กึม ซุน
 – เอวิร่า เลติเซีย ริสเซร์
 – เกรตา เอนเดอร์เซ่น
 – กราเซียลา สกอร์ซา เลกิซามอน
 – เบียตริซ โบลัวร์เต
 – อลิเซีย บอบรอฟสกา
 – มาริออน วิลลิส
 – เกอร์ทูด กัมเมลส์
 – บีร์กิตตา กอร์ดแมน
 – อิเรเน่ ออกุสตินิอาก 
 – ยูร์ลีน โฮเวล
 – อิดา ปิเอรี
 – แองเจลา ทอง

 รายละเอียดการประกวด 
  สาวทวีปอเมริกาใต้คนที่ 2 ได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาลเป็นคนแรกของประเทศโคลอมเบีย
 ประเทศที่ผ่านเข้ารอบในปีที่แล้วด้วย ได้แก่ , , , ,  และ 
  และ  เข้ารอบก่อนหน้านี้เมื่อปี 1956
  เข้ารอบก่อนหน้านี้เมื่อปี 1954
  เข้ารอบก่อนหน้านี้เมื่อปี 1953
  เข้ารอบก่อนหน้านี้เมื่อปี 1952
 , ,  และ  เข้ารอบได้เป็นครั้งแรก
 ,  และ  เข้าร่วมประกวดเป็นครั้งแรก และสามารถผ่านเข้ารอบได้สำเร็จ
  ได้ตำแหน่งรองอันดับ 1 สองปีซ้อน
  ผ่านเข้ารอบเป็นปีที่ 7 ติดต่อกัน
  และ  ผ่านเข้ารอบเป็นปีที่ 5 ติดต่อกัน
  และ  ผ่านเข้ารอบเป็นปีที่ 3 ติดต่อกัน
  ชนะรางวัล ขวัญใจช่างภาพ เป็นครั้งแรก
  ชนะรางวัล นางงามมิตรภาพ เป็นครั้งแรก
# ฌ็อง-ฌัก เดซาลีน
ฌ็อง-ฌัก เดซาลีน หรือ สมเด็จพระจักรพรรดิฌักที่ 1 แห่งเฮติ  เป็นอดีตสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเฮติ ซึ่งคือสาธารณรัฐเฮติในปัจจุบัน พระบรมราชสมภพเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1758 ในเฮติซึ่งกำลังเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส ดังนั้น เมื่อพระองค์ทรงเจริญวัยขึ้น จึงทรงเข้าร่วมกับกองทัพเฮติเพื่อต่อต้านและเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศส พระองค์ทรงเป็นผู้นำการปฏิวัติเฮติ จนทำให้เฮติได้รับเอกราชในที่สุด และเป็นประมุขของเฮติองค์แรกภายใต้รัฐธรรมนูญ 1801 ต่อมาพระองค์ได้สถาปนาตนเป็นปฐมกษัตริย์แห่งจักรวรรดิเฮติ พระองค์ทรงได้รับการยกย่องว่าเป็นบิดาผู้ก่อตั้งเฮติ

ปลายรัชกาลของพระองค์ พระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์ แล้วประเทศเฮติก็ถูกแบ่งออกเป็นสองสาธารณรัฐ"Slave Revolt in St. Domingue"
# หมู่เกาะแชทัม
หมู่เกาะแชทัม (; มอริออรี:) เป็นกลุ่มเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะใต้ของนิวซีแลนด์ประมาณ  โดยเป็นส่วนหนึ่งของประเทศนิวซีแลนด์ และมีเกาะประมาณ 10 เกาะในรัศมีประมาณ  เกาะใหญ่สุดคือเกาะแชทัมและรองลงมาคือเกาะพิตต์

เมื่อชาวมอริออรีเดินทางถึงเกาะประมาณ ค.ศ. 1500 ยังไม่มีใครตั้งถิ่นฐาน และใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ใน ค.ศ. 1835 สมาชิกชาวมาวรีอีวีสาขางาตีมูตูงาและงาตีตามาจากเกาะเหนือในนิวซีแลนด์เข้ารุกรานเกาะและกำจัดชาวมอริออรีจนเกือบหมด และจับผู้ที่เหลือรอดเป็นทาส

จากนั้นในสมัยอาณานิคมยุโรป บริษัทนิวซีแลนด์อ้างว่าราชสำนักอังกฤษไม่เคยรวมหมู่เกาะแชทัมไว้ภายใต้การควบคุมของตน และเสนอขายหมู่เกาะนี้ให้แก่ชาวเยอรมันเพื่อให้เป็นอาณานิคมของเยอรมนี จากนั้นใน ค.ศ. 1841 ได้มีการร่างสัญญาขายหมู่เกาะนี้ในราคา 10,000 ปอนด์ (เทียบเท่าประมาณ 860,000 ปอนด์ใน ค.ศ. 2023) แต่การขายเกาะล้มเหลว และหมู่เกาะแชทัมกลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมนิวซีแลนด์อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1842

ใน ค.ศ. 1863 ผู้พิพากษาศาลแขวงประจำประกาศให้ชาวมอริออรีเป็นไท

ประชากร
right|thumb|พื้นที่ทางการเกษตรบนหมู่เกาะ
หมู่เกาะแชทัมมีพื้นที่  และมีประชากรประมาณ  ณ  โดยมีความหนาแน่นประชากรที่  คนต่อตารางกิโลเมตร
# TRIM
ในสาขาคอมพิวเตอร์ TRIM เป็นชื่อคำสั่ง (ไม่ใช่ตัวย่อ) ที่ทำให้ระบบปฏิบัติการคอมพิวเตอร์สามารถทราบถึงบริเวณที่เก็บข้อมูลที่ไม่ถูกใช้แล้วในโซลิดสเตตไดรฟ์ เพื่อจะได้ทำการลบข้อมูลส่วนนั้นออกไว้ก่อนได้ เพราะว่าหน่วยความจำแฟลชที่นำมาใช้ทำโซลิตสเตตไดรฟ์ส่วนใหญ่นั้นเป็นชนิด NAND ซึ่งไม่สามารถเขียนข้อมูลทับได้ แต่ต้องลบข้อมูลเก่าก่อนแล้วจึงเขียนข้อมูลใหม่ลงไป ดังนั้นการลบข้อมูลออกไปก่อนที่จะมีการเขียนข้อมูลทำให้สามารถเขียนได้ทันทีเมื่อต้องการ ย่อมทำให้การเขียนข้อมูลในโซลิดสเตตไดรฟ์เร็วขึ้นไปด้วย
# จักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 2 (5 พฤษภาคม ค.ศ. 1747 – 1 มีนาคม ค.ศ. 1792) เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ กษัตริย์แห่งฮังการีและโบฮีเมียและอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย ระหว่างปี ค.ศ. 1790 ถึง ค.ศ. 1792 และ รายพระนามผู้ปกครองตอสคานาแกรนด์ดยุกแห่งตอสคานา ระหว่างปี ค.ศ. 1765 ถึง ค.ศ. 1790 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในจักรพรรดินีมารีอา เทเรซีอา กับ จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 และทรงเป็นพระเชษฐาในพระนางมารี อ็องตัวแน็ต อัครมเหสีในหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส พระองค์ขึ้นครองบัลลังก์จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ต่อจากพระเชษฐาของพระองค์ โยเซ็ฟที่ 2 ที่เสด็จสวรรคตโดยปราศจากรัชทายาท จักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 2 ทรงใช้การปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์อันทรงภูมิธรรมตามรอยพระเชษฐาของพระองค์

 พระราชประวัติ 
200px|thumb|left|ภาพ เจ้าชายเพเทอร์ เลโอพ็อลท์ (ซ้าย) กับพระเชษฐา จักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 2 (ขวา) ในปี 1769
อาร์ชดยุกเลโอพ็อลท์เสด็จพระราชสมภพในกรุงเวียนนา ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่สาม ในปี 1753 ทรงหมั้นกับ เจ้าหญิงมารีอา เบียทริซ ริชชีอาร์ตา รัชทายาทแห่งดัชชีโมเดนาและเรจิโอ แต่ก็ไม่เคยมีการอภิเษกเกิดขึ้น และเจ้าหญิงมาเรียก็ไปอภิเษกกับพระอนุชาของอาร์ชดยุกเลโอพ็อลท์ คือ อาร์ชดยุกแฟร์ดีนันท์ แทน

ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐาองค์รอง อาร์ชดยุกคาร์ล โยเซ็ฟ ในปี 1761 ทำให้พระองค์ต้องสืบบัลลังก์แกรนด์ดยุกแห่งตอสคานา ซึ่งเป็นตำแหน่งสำหรับโอรสองค์ที่สองแทนพระเชษฐา การได้เป็นรัชทายาทแห่งดัชชีตอสคานาได้เป็นเงื่อนไขที่ทำให้พระองค์ได้อภิเษกสมรสในวันที่ 5 สิงหาคม 1764 กับ อินฟันตามารีอา ลุยซา แห่งสเปน พระราชธิดาในการ์โลสที่ 3 แห่งสเปนและมารีอา อามารีอา แห่งซัคเซิน

เมื่อพระชนกนาถของพระองค์ ฟรันทซ์ที่ 1 เสด็จสวรรคตในเดือนสิงหาคม ปี 1765 พระองค์ก็ทรงครองบัลลังก์แกรนด์ดยุกแห่งตอสคานาต่อจากพระราชบิดา ในขณะที่พระเชษฐาของพระองค์ก็ขึ้นเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ อย่างไรก็ตาม แกรนด์ดยุกเลโอพ็อลท์ทรงได้รับครามนิยมมากในฟลอเรนซ์ จากการที่ทรงก่อสร้างสิ่งก่อสร้างและโครงสร้างต่างๆมากมาย พระองค์ทรงชอบพอกับสตรีนางหนึ่งในฟลอเรนซ์ ผู้เป็นภริยาของเอิร์ลโควเปอร์ที่ 3 ซึ่งภายหลังเมื่อเรื่องชู้สาวแดงขึ้นมา โยเซ็ฟที่ 2 ได้อวยยศให้เป็นการชดเชยแก่การกระทำผิดของพระอนุชา

 ฐานันดรและอิสริยยศ 
5 พฤษภาคม 1747 – 18 สิงหาคม 1765 เพเทอร์ เลโอพ็อลท์ พระราชกุมารและอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย พระราชกุมารแห่งฮังการีและโบฮีเมีย เจ้าชายแห่งตอสคานา
18 สิงหาคม 1765 – 30 กันยายน 1790 เพเทอร์ เลโอพ็อลท์ แกรนด์ดยุกแห่งตอสคานา พระราชกุมารแห่งออสเตรีย พระราชกุมารแห่งฮังการีและโบฮีเมีย
30 กันยายน 1790 – 1 มีนาคม 1792 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

 แหล่งข้อมูลอื่น
# เกรัลท์ แอร์มัน
เกรัลท์ "เกรี" แอร์มัน  เกิดวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1959 ที่เทาเบอร์บิชช็อฟส์ไฮม์ รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค เป็นอดีตผู้เล่นและผู้ฝึกสอนฟุตบอลชาวเยอรมัน ซึ่งปัจจุบันเป็นผู้ฝึกสอนการรักษาประตูร่วมกับแอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์นGerry Ehrmann: Der Tarzan aus der Pfalz - kult-kicker.de 

 เกียรติประวัติ 
 ชนะเลิศ บุนเดิสลีกา: ฤดูกาล 1977–78, 1990–91
 รองชนะเลิศ บุนเดิสลีกา: ฤดูกาล 1981–82, 1993–94
 ผู้ชนะ เดเอ็ฟเบ-โพคาล: ฤดูกาล 1977–78, 1982–83, 1989–90, 1995–96
 ผู้เข้ารอบสุดท้าย เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 1979–80
# ฮันนีพอสซัม
ฮันนีพอสซัม  เป็นสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Tasipes และวงศ์ Tarsipedidae จาก itis.gov

ฮันนีพอสซัม เป็นสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่ยังหลงเหลืออยู่มาจนถึงปัจจุบัน ขณะที่สัุตว์ที่ใกล้เคียงกันชนิดอื่น ๆ ได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว มีรูปร่างคล้ายหนูหรือหนูผี มีความยาวเพียง 6.5–9 เซนติเมตร จัดเป็นสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก Branson, Andrew; Martyn Bramwell, Robin Kerrod, Christopher O'Toole, Steve Parker, John Stidworthy (1993). The Illustrated Encyclopedia of Mammals. Andromeda Oxford. pp. 26–27. ISBN 1-871869-16-1.

ฮันนีพอสซัม มีอายุขัยโดยเฉลี่ยเพียง 1–2 ปีเท่านั้น เป็นสัตว์ที่ออกหากินในเวลากลางคืน พบกระจายพันธุ์เฉพาะพื้นที่ที่แห้งแล้งทางตะวันตกเฉียงใต้ของออสเตรเลีย โดยกินน้ำต้อยและเกสรจากดอกของต้นแบงเซีย ซึ่งเป็นพืชดอกพื้นเมืองของออสเตรเลีย โดยใช้ลิ้นที่ยาวที่บริเวณตอนปลายมีลักษณะคล้ายแปรงหรือหวีตวัดกิน จากจะงอยปากที่ไม่มีฟัน และยาวบาง ฮันนีพอสซัมตัวเมียสามารถกินน้ำต้อยได้มากถึงร้อยละ 10 ของน้ำหนักตัวในแต่ละคืน

ฮันนีพอสซัม จึงเป็นสัตว์ที่ช่วยในการผสมเกษรของต้นแบงเซีย นอกจากจะเป็นสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องขนาดเล็กแล้ว ตัวอ่อนแรกเกิดของฮันนีพอสซัมยังถือเป็นตัวอ่อนของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่เล็กมากที่สุดอีกด้วย โดยมีน้ำหนักตัวไม่เกิน 5 มิิลลิกรัมเท่านั้นAustralia. "Mutant Planet" สารคดีทางอนิมอลพลาเ็น็ต ทางทรูวิชั่นส์: เสาร์ที่ 29 ธันวาคม 2555
# ชะมดแปลง
ชะมดแปลง  เป็นสกุลของสัตว์กินเนื้อ ในวงศ์ชะมดและอีเห็น (Viverridae) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Prionodon (/ไพร-โอ-โน-ดอน/) ในวงศ์ย่อย Prionodontinae (หรือแยกออกมาเป็นวงศ์ต่างหาก คือ Prionodontidae)

ชะมดแปลง เป็นชะมดจำพวกหนึ่งที่มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับชะมดส่วนใหญ่ทั่วไป แต่มีรูปร่างเพรียว มีหางยาว ความยาวลำตัวไม่เกิน 30 เซนติเมตร อาศัยและหากินส่วนใหญ่บนต้นไม้ ด้วยรูปร่างที่เพรียวยาวจึงทำให้ดูเผิน ๆ เหมือนงูไต่ตามต้นไม้มากกว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อุ้งตีนมีซองเก็บเล็บได้เหมือนสัตว์ตระกูลแมว มีสีขนตามลำตัวเป็นจุดหรือลายแถบคดเคี้ยวแตกต่างไปตามชนิด ส่วนหางเป็นปล้อง ๆ ไม่มีขนแผงคอหรือขนที่สันหลัง และมีลักษณะเด่นเฉพาะ คือ ไม่มีต่อมผลิตกลิ่น เหมือนชะมดหรืออีเห็นชนิดอื่น ๆ  จึงได้ชื่อว่า ชะมดแปลงหน้า 82-84, สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน. 256 หน้า โดย กองทุนสัตว์ป่าโลก สำนักงานประเทศไทย (กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2543) ISBN 974-87081-5-2

ชะมดแปลงนั้นจำแนกออกได้่เป็น 2 ชนิด คือจาก itis.gov

Prionodon linsang - ชะมดแปลงลายแถบ 
Prionodon pardicolor - ชะมดแปลงลายจุด

ซึ่งทั้ง 2 ชนิดนี้พบกระจายพันธุ์ในป่าดิบในหลายพื้นที่ของทวีปเอเชีย ตั้งแต่ อนุทวีปอินเดีย จนถึงเอเชียอาคเนย์ และแถบเทือกเขาตะนาวศรี, แหลมมลายู ไปจนถึงเกาะต่าง ๆ ของอินโดนีเซีย เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน ขณะที่กลางวันจะนอนหลับในโพรงไม้หรือพุ่มไม้ กินอาหารจำพวก นก, หนู, กระรอก หรือแมลงต่าง ๆ ปกติอาศัยอยู่ตามลำพัง ยกเว้นในช่วงฤดูผสมพันธุ์ คือ ราวเดือนกุมภาพันธ์-สิงหาคม ออกลูกครั้งละ 2 ตัว 

จากการศึกษาทางดีเอ็นเอพบว่า ชะมดแปลงมีความเกี่ยวข้องกันทางพันธุกรรมกับชะมดแปลงอีกสกุลที่พบในทวีปแอฟริกา คือ Poiana มากกว่าที่จะเกี่ยวข้องกับสัตว์ตระกูลแมวGaubert, P., & Veron, G. (2003). "Exhaustive sample set among Viverridae reveals the sister-group of felids: the linsangs as a case of extreme morphological convergence within Feliformia". Proceedings of the Royal Society, Series B, 270 270 (1532): 2523–30.
# ลินเส็ง
ลินเส็ง (Linsang) เป็นภาษาชวาที่หมายถึง ชะมด หรืออีเห็น แต่จริง ๆ แล้วลินเส็งหมายถึง ชะมดแปลง ซึ่งเป็นชะมดที่ไม่มีต่อมกลิ่นเหมือนชะมดหรืออีเห็นทั่วไป

ลินเส็ง แบ่งออกได้เป็น 2 สกุล คือ

 Poiana (ชะมดแปลงแอฟริกา)
 Prionodon (ชะมดแปลงเอเชีย) 

ซึ่งทั้ง 2 สกุลนี้แบ่งออกได้เป็นสกุลละอีก 2 ชนิดGaubert, P., & Veron, G. (2003). "Exhaustive sample set among Viverridae reveals the sister-group of felids: the linsangs as a case of extreme morphological convergence within Feliformia". Proceedings of the Royal Society, Series B, 270 270 (1532): 2523–30. Wozencraft, W. C. (2005). "Order Carnivora". In Wilson, D. E.; Reeder, D. M. Mammal Species of the World (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 532–628. ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494.
# ชะมดแผง
ชะมดแผง  เป็นสกุลของชะมดสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Viverra 

มีลักษณะคล้ายกับชะมดหรืออีเห็นทั่วไป มีลักษณะเด่น คือ ที่อุ้งตีนมีนิ้วทั้งหมด 5 นิ้ว โดยที่หัวแม่เท้ามีขนาดเล็กมากจนดูเหมือนมี 4 นิ้ว เมื่อประทับลงบนพื้นดิน จะมีรอยเท้าเพียง 4 นิ้ว เนื่องจากหากินบนพื้นดินเป็นหลัก และมีขนาดใหญ่กว่าของอีเห็น อีกทั้งที่ขนบริเวณสันหลังจรดปลายหางมีลักษณะเป็นแผงขนสีดำ พาดยาวตั้งแต่สันคอไปตามแนวสันหลัง ซึ่งเวลาตกใจหรือต้องการข่มขู่ผู้รุกรานจะยกแผงขนหลังนี้ให้ตั้งชันได้ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญที่ใช้เรียกขาน ส่วนหางจะเป็นลายปล้อง ๆ หน้า 139, สัตว์สวยป่างาม โดย ชมรมนิเวศวิทยา มหาวิทยาลัยมหิดล (สิงหาคม, 2518)อีเห็นข้างลาย...สหายกลางคืน

เป็นชะมดขนาดใหญ่ หากินตามพื้นดินมากกว่าบนต้นไม้ และักินสัตว์เล็ก ๆ  เช่น หนู, กระรอก หรือ กบ, เขียด มากกว่ากินผลไม้หรือลูกไม้ 

พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในอนุทวีปอินเดียและเอเชียอาคเนย์ทั้งส่วนที่เป็นแผ่นดินใหญ่ และเกาะต่าง ๆ ไปจนถึงเอเชียตะวันออก พบได้ในประเทศไทย 2 ชนิด

การจำแนก
Viverra civettina Blyth, 1862 – (ชะมดแผงจุดใหญ่) 
Viverra megaspila Blyth, 1862  –  (ชะมดแผงหางดำ-พบได้ในประเทศไทย) 
Viverra tangalunga Gray, 1832 – (ชะมดมลายู)	 
Viverra zibetha Linnaeus, 1758 – (ชะมดแผงหางปล้อง-พบได้ในประเทศไทย)จาก itis.gov
Viverra leakeyi Leakey, 1982 – (ชะมดลีกคี, ชะมดยักษ์-สูญพันธุ์ไปแล้วในยุคเพลสโตซีน) paleoitalia.org/media/u/archives/195_Sardella.pdf National Geographic Prehistoric Mammals, by Alan Turner

รูปภาพ
# ทางแยกต่างระดับปฐมพร
ทางแยกต่างระดับปฐมพร  เป็นทางแยกต่างระดับในอำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร โดยเป็นจุดตัดระหว่าง ถนนเพชรเกษม ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 327

ถ้าจะเดินทางไป 14 จังหวัดภาคใต้ ระยะทางจากสามแยกปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ประมาณกิโลเมตรที่ 251+100.00 ของ  ถนนเพชรเกษม ไปบรรจบกับทางต่างระดับปฐมพรประมาณกิโลเมตรที่ 500 เขตอำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร ระยะทางในช่วงนี้หากเกิดถูกปิดเส้นทางหรือเส้นทางถูกน้ำท่วม จะไม่สามารถเลือกใช้เส้นทางอื่นทดแทนได้ จนกระทั่งถึงทางแยกต่างระดับปฐมพรจึงจะสามารถเลือกใช้เส้นทางอื่นได้ จะไปทางจังหวัดสุราษฎร์ธานีให้ตรงไป หรือเลี้ยวขวาไปทางจังหวัดระนอง ถ้าเลี้ยวซ้ายก็จะตรงเข้าไปในตัวเมืองชุมพร ด้วยเหตุนี้เอง จังหวัดชุมพรจึงได้ชื่อว่าประตูสู่ภาคใต้ ตรงทางแยกต่างระดับปฐมพรนี้เอง

 รูปแบบของทางแยกต่างระดับ 
 สะพานข้ามทางหลวงของถนนเพชรเกษมในแนวระนอง-ชุมพร มุ่งสู่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 327 และมีทางเลี้ยวไปยัง ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 และแนวชุมพร-ระนอง มีทางเลี้ยวไปยัง ถนนเพชรเกษม
 ถนนระดับดินของ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ในแนวสุราษฎร์ธานี-ชุมพร และมีทางเลี้ยวไปยัง ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 327 และในแนวชุมพร-สุราษฎร์ธานี และมีทางเลี้ยวไปยัง ถนนเพชรเกษม
 ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่อยู่ติดกัน
 ทุกเส้นทางมีสะพานข้ามแยกเข้าหาถนนโดยตรง
 ประวัติความเป็นมา 
เส้นทางในชุมพรได้สร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2434 โดยพระยารัตนเศรษฐี (คอซิมก๊อง บุตรคนที่ 2 ของท่าน คอซู้เจียง เจ้าเมืองระนอง) ท่านเริ่มสร้างจาก ชุมพร – กระบุรี สมัยนั้นไม่มีงบประมาณ ท่านต้องไปยืมเงินซึ่งเป็นเงินภาษีมาจากจังหวัดระนอง โดยมีข้อความบันทึกไว้โดยพระเจ้าน้องยาเธอกรมหมื่นสมมติอมรพันธ์ กราบทูลต่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชการที่ 5 มีความตอนหนึ่งว่า “ด้วยการทำทางตั้งแต่เมืองชุมพรถึงเมืองกระบุรี ซึ่งได้โปรดเกล้าให้พระยารัตนเศรษฐี (กอซิมก๊อง) เป็นแม่กองไปทำ พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ยืมเงินภาษีอากรเมืองระนองมาใช้จ่ายเป็นค่าจ้างและค่าเสบียงอาหารจนกว่าทางจะแล้วเสร็จ” แต่การก่อสร้างถนนในสมัยนั้นเป็นเพียงแค่การขุดดินข้างทางถมพอเป็นรูปคันทางเท่านั้นเอง

ส่วนถนนจากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ถึงจังหวัดชุมพรนั้น ตามรายงานประจำปีของกรมทาง ปี พ.ศ. 2487 ระบุไว้ว่า เริ่มโครงการเมื่อปี พ.ศ. 2486 โดยระยะแรกเริ่มก่อสร้างประมาณ 30 กิโลเมตรก่อน และโครงการก่อสร้างก็ได้ดำเนินการมาตามลำดับ จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2494 – พ.ศ. 2497 ระยะนั้น นายอมร นุชนิยม นายช่างแขวงการทางชุมพร (ในขณะนั้น) ได้ทำการก่อสร้างทางจากชุมพรไปหลังสวน ทางหลวงหมายเลข 41 ในปัจจุบัน บนเส้นทางสายชุมพร – กระบุรี เกิดมีจุดตัดเป็นสี่แยก นายช่างแขวงอมรจึงได้ตั้งชื่อแยกนั้นว่า “สี่แยกปฐมพร” ตามชื่อธิดาคนโตของท่าน ปัจจุบันคุณปฐมพรมีอายุ 72 ปี

 เมื่อสมัยก่อนที่เริ่มสร้างครั้งแรก รูปแบบคล้ายกับแยกทั่วไปคือ เป็นสี่แยกสัญญาณไฟจราจร และมีชื่อว่า สี่แยกปฐมพร
 ซึ่งในอีกหลายปีต่อมา ประชากรมีมากขึ้น ส่งผลให้กรมทางหลวงได้ดำเนินการปรับปรุงไปทางด้านขวาของ ถนนเพชรเกษมเป็นทางแยกต่างระดับ 
 ส่วนของเดิมซึ่งไม่ได้ทุบ กรมทางหลวงให้ใช้ทางแยกนี้เป็นทางแยกที่ร้างแต่ยังใช้ได้อยู่

แหล่งข้อมูลอื่น
# มาตีเยอ เดอบูว์ชี
มาตีเยอ เดอบูว์ชี (, ; เกิดวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 ที่เมืองเฟรอแต็ง)  เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสเล่นให้กับวาล็องเซียน โดยเล่นในตำแหน่งกองหลังฝั่งขวา

เดอบูว์ชีเคยเล่นให้กับนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ก่อนจะย้ายไปอยู่กับอาร์เซนอลในช่วงก่อนเปิดฤดูกาล 2014–15 ด้วยค่าตัว 12 ล้านปอนด์ เดอบูว์ชีมาแทนตำแหน่งของบาการี ซาญา ที่ย้ายไปอยู่กับแมนเชสเตอร์ซิตี โดยที่ก่อนหน้านั้นอาร์เซนอลได้ซื้อตัวอาเลกซิส ซานเชซ จากบาร์เซโลนามาแล้ว

ในนัดที่พบกับแมนเชสเตอร์ซิตี ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม ซึ่งเสมอกันไป 2-2 เดอบูว์ชีได้รับบาดเจ็บที่หัวเข่า ต้องหยุดพักนาน 3 เดือน เพื่อผ่าตัด ก่อนจะกลับมาเล่นได้อีกครั้งในช่วงปลายปี ค.ศ. 2014 แต่ก็ได้รับบาดเจ็บอีกในช่วงต้นปี ค.ศ. 2015 จากอาการไหล่หลุดเนื่องจากถูก มาร์โก อาเนาโตวิช ผู้เล่นของสโตกซิตี ชนล้มไปชนกับป้ายข้างสนาม ในนัดที่พบกับสโตกซิตี ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม ที่อาร์เซนอลชนะไป 3-0 ซึ่งเดอบูว์ชีลงเล่นได้เพียง 13 นาที เท่านั้น และคาดว่าต้องใช้เวลารักษานาน 3 เดือน  

ในฤดูกาล 2015–16 จากอาการบาดเจ็บนี้ทำให้เดอบูว์ชีต้องสูญเสียตำแหน่งตัวจริงให้แก่เอกตอร์ เบเยริน เมื่อหายเจ็บกลับมาก็เป็นตัวสำรอง ทำให้ในต้นเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 จึงย้ายไปร่วมกับบอร์โด ในลีกเอิง ของฝรั่งเศสแบบยืมตัวจนจบฤดูกาล เนื่องจากต้องการติดทีมชาติไปเล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016	  

ในฤดูกาล 2017–18 ด้วยอาการบาดเจ็บยาวนาน กอรปกับต้องตกเป็นตัวสำรอง จึงทำให้ในต้นปี ค.ศ. 2018 เดอบูว์ชีจึงย้ายไปแซ็งเตเตียน ในลีกเอิงแทนหน้า 23, "เดอ บูชี" ลาปืนย้ายซบแซงต์ เอเตียน. มติชนปีที่ 41 ฉบับที่ 14572: วันศุกร์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
# จังคอย
จังคอย (ยูเครนและ; ;https://chort.square7.ch/Pis/Orte.pdf) เป็นเมืองทางตอนเหนือของเขตไครเมีย ประเทศยูเครน ตั้งอยู่ห่างจากเมืองซิมเฟโรปอล 93 กม. (58 ไมล์) สถาปนาเป็นเมืองในปี ค.ศ. 1926 เมืองมีโรงงานอุตสาหกรรมหลากหลายประเภท ไม่ว่าจะเป็น รถยนต์ คอนกรีตเสริมเหล็ก ใยสังเคราะห์ เนื้อ และอื่น ๆ และยังมีโรงเรียนอาชีพเฉพาะทางหลายแห่ง
# วงศ์ย่อยอีเห็นลายเสือโคร่ง
วงศ์ย่อยอีเห็นลายเสือโคร่ง เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์กินเนื้อขนาดเล็ก ในวงศ์ชะมดและอีเห็น (Viverridae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hemigalinae

สามารถจำแนกได้ดังนี้
วงศ์ Viverridae
วงศ์ย่อย Hemigalinae
สกุล Chrotogale Thomas, 1912
อีเห็นลายเสือโคร่งอินโดจีน (Chrotogale owstoni)
สกุล  Cynogale Gray, 1837
อีเห็นน้ำ (Cynogale bennettii)
สกุล  Diplogale Thomas, 1912
อีเห็นฮอร์ส (Diplogale hosei)
สกุล Hemigalus Jourdan, 1837
อีเห็นลายเสือโคร่ง (Hemigalus derbyanus)จาก itis.gov
# กาซา
กาซา สามารถหมายถึง

 สถานที่ 
 ปาเลสไตน์ 
 ฉนวนกาซา ดินแดนของปาเลสไตน์บนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
 เขตผู้ว่าการกาซา เขตผู้ว่าการในฉนวนกาซา
 นครกาซา เทศบาลนครในฉนวนกาซา
# รอมัลลอฮ์
รอมัลลอฮ์  เป็นเมืองหลวงโดยพฤตินัยของรัฐปาเลสไตน์ มีประชากรราว 301,296 คน มีพื้นที่ 16.3 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ใจกลางเวสต์แบงก์ โดยอยู่ติดกับเมืองอัลบีรอฮ์และห่างจากกรุงเยรูซาเลม ไปทางทิศเหนือ 10 กิโลเมตร มีความสูง 880 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล เมืองนี้เป็นที่ตั้งขององค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ (PNA) ตามประวัติศาสตร์ในอดีตเป็นเมืองที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวอาหรับคริสเตียน ต่อมาชาวมุสลิมได้กลายมาเป็นประชากรส่วนใหญ่ในขณะที่ชาวอาหรับคริสเตียนกลายเป็นประชากรส่วนน้อย
# ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2509
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2509 (ค.ศ. 1966) เป็นฤดูของพายุหมุนเขตร้อนแต่ไม่มีการกำหนดช่วงของขอบเขตของพายุ แต่ส่วนใหญ่จะก่อตัวทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ในช่วงระหว่างเดือนมิถุนายนและธันวาคม วันเหล่านี้ในแต่ละปีเมื่อพายุไซโคลนเขตร้อนมักจะก่อตัวทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก

ขอบเขตของบทความนี้จะจำกัดอยู่ทางบริเวณตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตร และทางตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล โดยพายุที่เกิดทางด้านตะวันออกของเส้นนี้และทางตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตรจะถูกเรียกรวมๆว่า เฮอร์ริเคน ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2509

พายุหมุนเขตร้อนในแอ่งแปซิฟิกนี้ ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นของสหรัฐอเมริกาได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ข้างหน้า

สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตนเองเมื่อมีพายุก่อตัวหรือทวีความรุนแรงในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ (Philippine area of responsibility)

 พายุ 
ปีนี้มีดีเปรสชันเขตร้อน 39 ลูกก่อตัวในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก
 ไต้ฝุ่นเฮสเตอร์ (เอตัง) 

 ไต้ฝุ่นไอร์มา (กลาริง) 

 ไต้ฝุ่นจูดี้ 

 ซูเปอร์ไต้ฝุ่นคิท 

 พายุโซนร้อนโลลา 

พายุโซนร้อนโลลาขึ้นถล่มฮ่องกงทำให้มีผู้เสียชีวิตหนึ่งราย

 ไต้ฝุ่นมามีย์ 

 ไต้ฝุ่นนีน่า 

 ไต้ฝุ่นโอร่า 

 พายุโซนร้อนพิลลิส 

 ไต้ฝุ่นริต้า 

 ไต้ฝุ่นซูซาน 

 ไต้ฝุ่นเทส 

 ไต้ฝุ่นไวโอล่า 

 พายุโซนร้อนวินนีย์ 

 ซูเปอร์ไต้ฝุ่นอลิซ 

 พายุโซนร้อนเบตตี้ 

 ซูเปอร์ไต้ฝุ่นโคร่า 

 พายุโซนร้อนโดริส 

 ไต้ฝุ่นเอลซีย์ 

 ไต้ฝุ่นฟลอซซีย์ 

 พายุโซนร้อนแกรซ 

 พายุโซนร้อนเฮเลน 

 ไต้ฝุ่นไอดา 

 ไต้ฝุ่นจูน 

 ไต้ฝุ่นเคทีย์

 พายุโซนร้อนโลร์น่า 

 ไต้ฝุ่นมารีย์ 

 พายุโซนร้อนแนนซี่ 

 พายุโซนร้อนโอลก้า 

 ไต้ฝุ่นปาเมลา
# ดาร์-เอส-ซาลาม
ดาร์-เอส-ซาลามราชบัณฑิตยสถาน. ประกาศราชบัณฑิตยสถาน เรื่อง กำหนดชื่อประเทศ ดินแดน เขตการปกครอง และเมืองหลวง (พ.ศ. 2544)   เดิมมีชื่อว่า อึมซีซีมา  เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศแทนซาเนีย มีประชากรราว 4,364,541 คน ตั้งอยู่ริมฝั่งมหาสมุทรอินเดีย เมืองนี้เคยเป็นอดีตเมืองหลวงของประเทศแทนซาเนียก่อนที่จะย้ายไปที่โดโดมา
# วงศ์ย่อยอีเห็น
วงศ์ย่อยอีเห็น เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์กินเนื้อ ในวงศ์ชะมดและอีเห็น (Viverridae) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Paradoxurinae 

การจำแนก
วงศ์ Viverridae
สกุล  Arctictis Temminck, 1824
Arctictis binturong (หมีขอ, บินตุรง)
สกุล Arctogalidia Merriam, 1897 
 Arctogalidia trivirgata (อีเห็นหน้าขาว)
สกุล  Macrogalidia Schwarz, 1910
 Macrogalidia musschenbroekii (อีเห็นซูลาเวซี, อีเห็นยักษ์)
สกุล Paguma Gray, 1831
Paguma larvata (อีเห็นเครือ)
สกุล  Paradoxurus Cuvier, 1821
มีทั้งหมด 6 ชนิด (บางข้อมูลแบ่งแค่ 3)จาก itis.gov

เป็นวงศ์ย่อยของชะมดและอีเห็นที่มีพฤติกรรมหากินและอาศัยบนต้นไม้มากกว่าจะลงมาบนพื้นดิน กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ กระจายพันธุ์อยู่เฉพาะในพื้นที่อนุทวีปอินเดียและเอเชียอาคเนย์เท่านั้นWilson, D. E. & Reeder, D. M. (eds.) (2005). Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference. Third edition. ISBN 0801882214
# วงศ์ย่อยชะมด
วงศ์ย่อยชะมด เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์กินเนื้อ ในวงศ์ชะมดและอีเห็น (Viverridae) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Viverrinae

นับเป็นวงศ์ย่อยที่มีสมาชิกที่หลากหลายและมากที่สุดในวงศ์นี้ แบ่งออกได้เป็น 22 ชนิด พบกระจายพันธุ์ทั้งในทวีปแอฟริกาและเอเชีย ขนาดความยาวสูงสุดได้ถึง 84 เซนติเมตร (33 นิ้ว) น้ำหนัก 18 กิโลกรัม (40 กรัม) พบในแอฟริกา เป็นสัตว์ที่มีฟันแหลม สามารถเขียนเป็นสูตรได้ว่า 

การจำแนก
วงศ์ Viverridae
วงศ์ย่อย Viverrinae
สกุล  Civettictis Pocock, 1915
 Civettictis civetta (ชะมดแอฟริกัน)
สกุล  Genetta  Oken, 1816 (เก็นเน็ต)
มีทั้งหมด 14 ชนิด
สกุล  Poiana  (Gray, 1865)
Poiana leightoni (ชะมดแปลงไลห์ตัน)
Poiana richardsonii (ชะมดแปลงแอฟริกัน)
สกุล  Viverra  Linnaeus, 1758
มีทั้งหมด 4 ชนิด
สกุล  Viverricula Hodgson, 1838
 Viverricula indica (ชะมดเช็ด)Wozencraft, W. Chris (1984). Macdonald, D.. ed. The Encyclopedia of Mammals. New York: Facts on File. pp. 134–135. ISBN 0-87196-871-1.Wozencraft, W. C. (2005). "Order Carnivora". In Wilson, D. E.; Reeder, D. M. Mammal Species of the World (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 548-559. ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494.