# ซัมเมอร์รักจากต่างดาว
ซัมเมอร์รักจากต่างดาว ("ในหน้าร้อนนั้นฉันจะรอเธอ") เป็นอนิเมะโทรทัศน์ซึ่งทะสึยุกิ นะไง (Tatsuyuki Nagai) กำกับ โยซุเกะ คุโระดะ (Yōsuke Kuroda) เขียนเรื่อง ทะระกุ อุอง (Taraku Uon) ออกแบบตัวละครต้นฉบับ บริษัทเจซีสตาฟ (J.C. Staff) ผลิต และบริษัทเจ็นโกะ (Genco) กับบริษัทเจเนียน (Geneon) อำนวยการผลิต ฉายในประเทศญี่ปุ่นทางทีวีไอชิ (TV Aichi) และ เคบีเอส (KBS) ตั้งแต่วันที่ 10 มกราคม 2555 ต่อมา บริษัทเซ็นไตฟิล์มเวิกส์ (Sentai Filmworks) ได้รับอนุญาตให้นำไปเผยแพร่ในทวีปอเมริกาเหนือ และเพะปะโกะ โดะกุตะ (Pepako Dokuta) ดัดแปลงเป็นมังงะลงพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร เด็งเงะกิไดโอ (Dengeki Daioh)  ของสำนักพิมพ์แอสกีมีเดียเวิกส์ (ASCII Media Works) ตั้งแต่ฉบับเดือนมีนาคม 2555

อนิเมะนี้มีแนวตลกและวีรคติเป็นหลัก เนื้อหาว่าด้วยชายหนุ่มนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายคนหนึ่งซึ่งพบรักกับหญิงสาวมนุษย์ต่างดาวผู้เดินทางมายังโลกเพื่อตามหาสถานที่ที่ปรากฏบ่อยครั้งในจินตภาพของเธอ แต่เมื่อทั้งคู่ฟันฝ่าสถานการณ์ต่าง ๆ จนกล้าเปิดเผยความในใจต่อกันและครองรักกันได้ชั่วระยะหนึ่งแล้ว หญิงสาวถูกจับกุมกลับไปดาวบ้านเกิดเพราะฝ่าฝืนกฎหมายต่างดาวที่ห้ามติดต่อกับมนุษย์โลก แม้ทั้งคู่จะได้ต่อสู้และผู้คนรอบข้างจะได้ช่วยเหลืออย่างเต็มกำลัง แต่ก็มิสำเร็จ ทั้งสองต้องจำนนต่อเหตุการณ์และยอมถูกพรากจากกัน กระนั้น ภายหลังก็ได้กลับมาพบกันอีก นอกจากนี้ เรื่องยังว่าด้วยตัวละครอื่น ๆ ซึ่งหลงรักกันสลับไปมา เป็นโศกนาฏกรรมรักทำนองรักสามเส้า

 สื่อ 
 อนิเมะ 
 การผลิต 

อนิเมะนี้ ทะสึยุกิ นะไง ผู้มีชื่อเสียงจากอนิเมะเรื่อง อะโนะฮะนะ (AnoHana) กำกับ บริษัทเจซีสตาฟผลิต บริษัทเจ็นโกะกับบริษัเจเนียนอำนวยการผลิต โยซุเกะ คุโระดะ และทะระกุ อุอง ร่วมกันเขียนเรื่อง อุองยังรับหน้าที่ออกแบบตัวละครต้นฉบับด้วย คนทั้งสองนี้ได้รับความนิยมมาจากผลงานอะนิเมเรื่อง พลีสทีเชอร์! (Please Teacher!)  และ พลีสทวินส์! (Please Twins!)  แล้วมะซะโยะชิ ทะนะกะ (Masayoshi Tanaka) จึงออกแบบตัวละครที่ใช้ในอนิเมะตามแนวความคิดของอุอง

 การเผยแพร่ 

อนิเมะมีความยาวสิบสองตอน ตอนละยี่สิบสี่นาที ฉายในประเทศญี่ปุ่นทางเครือข่ายโทรทัศน์ของทีวีไอชิและเคบีเอสทุกวันจันทร์ ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 10 มกราคม 2555 จนถึงวันจันทร์ที่ 26 มีนาคม 2555 ในช่วงเวลาเดียวกัน บริษัทเซ็นไตฟิล์มเวิกส์ได้รับอนุญาตให้นำไปเผยแพร่ในทวีปอเมริกาเหนือ ขณะที่บริษัทครันชีโรล (Crunchyroll) ได้รับอนุญาตให้นำเผยแพร่ผ่านเว็บไซต์ในทวีปอเมริกาเหนือและทวีปอเมริกาใต้ โดยใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า "เวทิงอินเดอะซัมเมอร์" (Waiting in the Summer) ส่วนในประเทศออสเตรเลียและประเทศนิวซีแลนด์ บริษัทแมดแมนเอนเตอร์เทนเมนต์ (Madman Entertainment) ได้รับอนุญาตให้นำออกเผยแพร่

 เพลง 

อนิเมะนี้ กลุ่มไอฟ์ซาวด์ (I've Sound) ซึ่งโด่งดังมาจากผลงานเพลงประกอบวิชวลโนเวล แคลนนาด (Clannad) สร้างสรรค์เพลงประกอบ และจิน อะเกะตะงะวะ (Jin Aketagawa) กำกับเสียงประกอบ

เพลงหลักที่ใช้ในอนิเมะมีอยู่สองเพลง เป็นเพลงเปิดหนึ่ง เพลงปิดหนึ่ง เพลงเปิดชื่อ "ไซน์" (Sign) ชินจิ โอะริโตะ (Shinji Orito) จากบริษัทคีย์ (Key) แต่งทำนอง, โคะโตะโกะ (Kotoko) แต่งเนื้อร้อง และเรย์ (Ray) ร้อง แล้ววางขายเป็นซิงเกิลตั้งแต่วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2555

ส่วนเพลงปิดนั้นชื่อ "วีโดรโมะโย" ("Vidro Moyō") โทะโมะยุกิ นะกะซะวะ (Tomoyuki Nakazawa) จากกลุ่มไอฟ์ซาวด์แต่งทำนอง, นะงิ ยะนะงิ (Nagi Yanagi) แต่งเนื้อและขับร้อง และวางขายเป็นซิงเกิลตั้งแต่วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2555

 ตอน 

 ตอนที่ ชื่อตอน วันออกอากาศ  (ในประเทศญี่ปุ่น)110 มกราคม 2555 ค่ำวันหนึ่ง ไคโตะ นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 ยืนทดลองกล้องถ่ายวีดิทัศน์ความเร็วสูงอยู่บนสันเขื่อน ทันใดก็เห็นดวงไฟสีฟ้าสุกสว่างพุ่งกระทบผิวโลกเป็นสนั่นหวั่นไหว ยังให้เขาร่วงจากตอม่อลงสู่ห้วงน้ำเบื้องล่าง ร่างกายแล้วไปด้วยโลหิตจมดิ่งลงเรื่อย ๆ ทว่า มีมือข้างขึ้นคว้ามือเขาเอาไว้ พลันเขาก็สะดุ้งตื่นพบว่าตนอยู่บนที่นอน จึงสำคัญว่าอุบัติเหตุดังกล่าวเป็นความฝัน

 ที่โรงเรียน เขาคุยกับเทะสึโร, คันนะ และมิโอะ เรื่องถ่ายทำภาพยนตร์กันในฤดูร้อนที่จะถึง เพื่อจัดแสดงในเทศกาลวัฒนธรรมของโรงเรียนตอนปลายปี เวลานั้น เขาพบอิชิกะซึ่งย้ายมาเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6 เทะสึโรจึงชวนอิชิกะร่วมงานด้วย อิชิกะรับคำโดยมิพักไตร่ตรอง เช่นเดียวกับเลมอน เพื่อนสนิทของอิชิกะ โดยเลมอนนั้นยินดีเขียนบนภาพยนตร์ให้ด้วย

 เย็นลงวันนั้น ไคโตะพบอิชิกะนั่งตกปลาอยู่  จึงเข้าไปสนทนาด้วย และพบว่า อิชิกะไม่มีที่ไป จึงเผลอไผลชวนไปอาศัยบ้านเขา เพราะนะนะมิ พี่สาวเขา กำลังไปธุระที่ประเทศโบลิเวียเป็นเวลาสามเดือน เมื่อกลับถึงบ้านแล้ว ขณะที่อิชิกะอาบน้ำชำระกายอยู่นั้น ไคโตะให้รู้สึกเจ็บปวดขึ้นที่ต้นคอ ฉับพลันก็มีลำแสงวาบเข้าสายตาเป็นภาพอุบัติเหตุข้างต้น แล้วไคโตะก็สิ้นสติล้มลง

 ทั้งนี้ อุบัติเหตุนั้นหาใช่ความฝันไม่ อันที่จริงแล้ว อิชิกะเป็นมนุษย์ต่างดาว ออกเดินทางตามหาสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งปรากฏแก่เธอเสมอมาในจินตภาพ ค่ำวันเกิดเหตุ ยานเธอประสบอุบัติเหตุตกกระทบผิวโลกกะทันหัน ส่งผลให้ไคโตะได้รับบาดเจ็บจวนสิ้นใจ เธอฉุดเขาขึ้นจากน้ำ และรักษาพยาบาลเขาโดยถ่ายทอดเซลล์ในร่างกายเธอซึ่งมีจักรกลขนาดเล็ก (nanomachine) อันเป็นเทคโนโลยีที่ใช้รักษาพยาบาลได้ให้แก่เขาด้วยการจุมพิตเขา แต่เซลล์ดังกล่าวเมื่อเข้าสู่ร่างกายไคโตะระยะหนึ่งแล้วก็ทำปฏิกิริยาและเกิดสันดาป

 อิชิกะออกห้องน้ำมาพบไคโตะนอนมิได้สติอยู่บนพื้น และสังเกตเห็นการสันดาป จึงถลาเข้าช่วยสลายให้โดยจุมพิตเขาอีกครั้ง ประจวบกับที่คันนะและนะนะมิซึ่งพบปะกันที่ตลาดและกลับบ้านมาพร้อมกันได้เห็นเข้าพอดี217 มกราคม 2555 อิชิกะแนะนำตนเองต่อนะนะมิ และเกือบพลั้งปากเผยว่าตนเองเป็นมนุษย์ต่างดาว จึงกล่าวเบี่ยงไปว่าเป็นนักเรียนต่างชาติ นะนะมิยินยอมให้อิชิกะอาศัยอยู่ในบ้านได้ และฝากฝังไคโตะไว้กับเธอระหว่างที่ตนไปประเทศโบลิเวียด้วย คันนะซึ่งหลงรักไคโตะอยู่ได้ฟังก็ตกใจ เพราะเสมือนหนึ่งว่านะนะมิอุ้มสมไคโตะและอิชิกะ

 วันถัดมา ไคโตะชวนอิชิกะไปซื้อข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ เมื่อกลับบ้านก็พบว่า เลมอน, เทะสึโร, มิโอะ และคันนะมาอยู่พร้อมกัน พวกเขาว่า มาประชุมปรึกษาเรื่องโครงการทำภาพยนตร์กัน ระหว่างนั้น ไคโตะสิ้นสติล้มลงเพราะอาการอย่างเดิม อิชิกะจึงจุมพิตเขาอีกเป็นครั้งที่สาม324 มกราคม 2555 การจุมพิตครั้งที่สามเยียวยาไคโตะได้ชะงัด เพราะไม่ปรากฏอาการเช่นนั้นในร่างกายไคโตะอีก กระนั้น ไคโตะซึ่งหลงรักอิชิกะตั้งแต่แรกพบมิได้รับรู้เลยว่า อิชิกะได้จุมพิตเขาหลายครั้งแล้ว ไคโตะนั้นเพ้อถึงอิชิกะมากและใคร่จะสารภาพความในใจให้จงได้ แต่มิอาจหาญพอ จึงกระวนกระวายใจอยู่หาสงบไม่ และลาเรียน

 คันนะทราบแล้วก็ร้อนใจ ไปเยี่ยมเขาถึงบ้าน เขาจึงชวนเธอออกไปเดินเล่นนอกบ้านกัน คนทั้งสองทอดน่องท่องเที่ยวไปถึงย่านคะรุอิซะวะ ขณะนั้น อิชิกะเห็นทั้งคู่แต่ไกลจึงติดตามไป คันนะเมื่อเห็นเลมอนบันทึกภาพเธอและไคโตะไว้ด้วยกล้องถ่ายวีดิทัศน์จึงผละจากไคโตะไป อิชิกะมาถึง เห็นไคโตะอยู่ลำพัง จึงเข้าไปหา ไคโตะเห็นอิชิกะก็ประหม่า มิรู้ที่จะทำประการใด จึงวิ่งหนีไป อิชิกะก็วิ่งตามกันจนเหนื่อยหอบ หัวเราะกันอยู่ และชวนกันโดยสารรถไฟจากสถานีคะรุอิซะวะกลับบ้าน เวลานั้น ไคโตะถ่ายภาพเคลื่อนไหวของอิชิกะด้วยกล้องประจำมือ และพูดคุยกันไปมา กลายเป็นการสารภาพรักกันโดยอ้อม431 มกราคม 2555 วันต่อมา ไคโตะและอิชิกะเขินอายจนมิรู้จะสู้หน้ากันเช่นไร จึงพยายามเลี่ยงกัน ขณะนั้น มะนะมิ พี่สาวของเทะสึโร ชวนไคโตะไปซื้อข้าวของด้วยกัน และพาเขากลับไปพูดคุยด้วยที่ห้องชุดของน้องชาย อิชิกะเห็นเข้าก็สำคัญว่า ไคโตะกำลังมีปฏิสัมพันธ์กับหญิงสาวคนอื่น และหึงหวง จึงให้รินอน สิ่งมีชีวิตต่างดาวซึ่งเป็นผู้ช่วยของเธอ นำพาเธอไปยังห้องของเทะสึโร และลากไคโตะกลับบ้าน มะนะมิเห็นเข้าก็นึกสนุกจึงแกล้งรั้งเขาไว้ทำนองปกป้องคู่รัก กลายเป็นยั่วอารมณ์อิชิกะ เทะสึโรกลับมาพบเข้าพอดีจึงอธิบายให้อิชิกะฟังว่า พี่สาวตนมีสามีแล้ว อิชิกะขอโทษทุกคน และช่วยสอนหนังสือให้โคโตะจนสอบเสร็จเป็นการไถ่โทษ57 กุมภาพันธ์ 2555 ฤดูร้อนแล้ว ปิดภาคเรียน กลุ่มของไคโตะกำหนดกันให้อิชิกะแสดงเป็นตัวนางในภาพยนตร์ซึ่งจะถ่ายทำกัน ระหว่างนั้น ไคโตก็ช่วยอิชิกะตามหาสถานที่ที่อิชิกะเคยเห็นมาในจินตภาพด้วย ขณะถ่ายทำภาพยนตร์ คันนะให้รู้สึกไม่สบอารมณ์ เพราะบทภาพยนตร์จงใจเอาเรื่องจริงมาแต่ง โดยเฉพาะฉากที่ไคโตะแสดงร่วมกับอิชิกะ

 วันถัดมาฝนตก งดถ่าย คันนะนำผักดองมาให้ไคโตะที่บ้าน และอิชิกะนำผักดองนั้นไปทำเป็นไส้แซนด์วิช แต่เมื่อเห็นไคโตะเอาแต่สนใจอิชิกะ คันนะก็ยิ่งฉุนเฉียวมากขึ้น ฝ่ายทะสึโรเมื่อทราบถึงความไม่สบายใจของคันนะซึ่งตนหลงรักอยู่แล้วก็ปีนขึ้นไปหาไคโตะถึงห้องนอนและบอกเขาโดยตรงว่า คันนะแอบชอบเขาอยู่ ขณะนั้น อิชิกะผ่านมาได้ยินเข้าพอดี614 กุมภาพันธ์ 2555 อิชิกะครุ่นคิดเรื่องที่เทะสึโรแจ้งแก่ไคโตะ เวลานั้น มะนะมิ พี่สาวของเทะสึโร ให้ตั๋วไปเที่ยวโอะกินะวะจำนวนหลายใบแก่น้องชาย กลุ่มของไคโตะจึงชวนกันไปถ่ายทำภาพยนตร์ที่โอะกินะวะ ณ ที่นั้น ไคโตะพบคะโอะริ เพื่อนสมัยประถมศึกษาซึ่งเคยกระหนุงกระหนิงกันถึงขนาดที่ไคโตะว่าโตมาจะสมรสด้วย ทำให้ทั้งอิชิกะและคันนะหึงหวงเป็นอันมาก นอกจากนี้ ชิฮะรุ เพื่อนของคะโอะริ ยังสนใจเทะสึโรด้วย ยังให้คันนะซึ่งหลงรักเขาอยู่อารมณ์เสีย721 กุมภาพันธ์ 2555 อิชิกะคลายกังวลลงเมื่อคะโอะริว่า ที่มาโอะกินะวะเพราะต้องการลืมเลือนเรื่องที่เพิ่งถูกชายคนรักทิ้ง ประจวบกับได้พบไคโตะเพื่อนเก่าจึงต้องการรำลึกความหลังกันเท่านั้น และขอโทษอิชิกะที่ทำให้วิตก ขณะเดียวกัน มิโอะช่วยเหลือเทะสึโรให้พ้นจากชิฮะรุที่พยายามปลุกปล้ำเขา เป็นเหตุให้เทะสึโรล่วงรู้ว่า มิโอะไม่ชอบนุ่งห่มผ้าผ่อน โดยเฉพาะกางเกงใน และชิฮะรุร้องด่าเธอว่าชอบเปิดเผยของลับ เทะสึโรจึงออกหน้าปกป้องมิโอะ ทำให้มิโอะดีใจเป็นอันมาก

 วันรุ่งขึ้น เมื่อกลุ่มโคโตะถ่ายทำภาพยนตร์เสร็จโดยคะโอะริกับชิฮะรุร่วมแสดงด้วย ทั้งคู่ก็โดยสารเครื่องบินกลับกรุงโตเกียว ส่วนกลุ่มโคโตะอยู่เล่นน้ำที่หาดโอะกินะวะต่อ828 กุมภาพันธ์ 2555 เมื่อกลับแล้ว อิชิกะและคนอื่น ๆ มาเที่ยวเทศกาลฤดูร้อนกันในค่ำวันหนึ่ง เลมอนชวนให้ทุกคนเล่นพิสูจน์ความกล้าโดยจับคู่กันเดินขึ้นบันไดนาคผ่านความมืดสงัดขึ้นไปสู่วัดชะกุซน  ข้างบนให้ได้ ระหว่างเล่นกันนั้น รินอนปรากฏต่ออิชิกะและบอกว่า ไฟสัญญาณฉุกเฉินทำงานเอง ซึ่งจะส่งผลให้หุ่นกู้ภัยจากดาวของพวกตนเดินทางมาช่วยเหลือในไม่ช้า เป็นจริงตามนั้น เหล่ากู้ภัยต่างดาวมาถึงในบัดดลและพยายามใช้กำลังนำพาอิชิกะกลับไปด้วยสำคัญว่าเธอกำลังอยู่ในสถานการณ์ฉุกเฉิน อิชิกะตกใจและหวีดร้องด้วยเสียงอันดัง ไคโตะได้ยิน จึงสั่งคันนะซึ่งเป็นคู่เดินขึ้นวัดด้วยให้อยู่กับที่ไว้ และรุดไปหาอิชิกะ

 ไคโตะแม้ไม่ทราบว่า สิ่งมีชีวิตที่ปรากฏต่อหน้านั้นคืออะไร แต่ก็โผเข้าช่วยอิชิกะผู้เป็นที่รักโดยมิพักใคร่ครวญ เหล่ากู้ภัยต่างดาวทำร้ายไคโตะ รินอนขับเคลื่อนรินนะ (Rinna) จักรกลตัวหนึ่งของอิชิกะ เข้าช่วยไว้ได้ทัน กระนั้น เมื่อเห็นว่าอิชิกะยังอยู่ในเงื้อมมือของฝ่ายตรงข้าม ไคโตะก็กระโดดลงจากยานของรินนะกลางอากาศเพื่อเข้าช่วยเหลืออิชิกะ ยานรินนะเสียหลักพุ่งชนเหล่ากู้ภัยจนเกิดระเบิด และหุ่นกู้ภัยเสียหายทำลายลงในการนั้น ส่วนไคโตะคว้าอิชิกะไว้ได้ แต่ร่วงลงสู่เบื้องล่าง ศีรษะกระแทกพื้นอย่างรุนแรงจนถึงแก่ความตายโดยมีอิชิกะอยู่ในอ้อมกอด

 อิชิกะช่วยให้ไคโตะพ้นจากความตายอีกครั้งด้วยการจุมพิต คนอื่น ๆ วิ่งติดตามมาเห็นอิชิกะร้องไห้ขอโทษไคโตะอยู่96 มีนาคม 2555 หลังจากเหตุการณ์นั้น อิชิกะเปิดเผยต่อไคโตะและผองเพื่อนว่า ตนเป็นมนุษย์ต่างดาว และมาโลกเพื่อตามหาสถานที่ที่ปรากฏในความทรงจำ ทุกคนจะได้ตื่นตกใจแต่ประการใดก็หาไม่ เพราะต่างคนต่างนึกกันอยู่แล้วว่า อิชิกะน่าจะมาจากโลกอื่น แต่พวกเขาต้องตระหนกเมื่ออิชิกะว่า หุ่นกู้ภัยถูกทำลายลง สหพันธ์ดาวคงตั้งคณะกรรมการลงมาสอบสวนหาสาเหตุเป็นแน่ ฉะนั้น เวลาที่เธอจะสามารถอยู่บนโลกต่อไปย่อมนับวันได้

 คันนะต่อว่าที่อิชิกะไม่ยอมเปิดเผยความรู้สึกที่มีต่อไคโตะเสียที ทั้งที่มีโอกาสได้ใกล้ชิดกันทุกเมื่อเชื่อวัน ดูตัวเธอที่หลงรักเขามากเพียงไรยังไม่มีโอกาสถึงเพียงนั้น เธอร้องไห้น้ำตานองหน้าแล้วก็วิ่งจากไป อิชิกะไตร่ตรองแล้วก็มุมานะจะสารภาพรักต่อไคโตะให้ได้ ขณะเดียวกัน เรมงกระตุ้นไคโตะให้กล้าหาญบอกรักอิชิกะ ไคโตะจึงกำหนดใจว่าจะสารภาพอิชิกะเช่นกัน

 ต่อมา ไคโตะอิชิกะพบกันและบอกกันว่า มีใจให้แก่กันตลอดมา ครั้นแล้ว ทั้งคู่ก็จุมพิตกันแสดงความรักใคร่ ไคโตะว่า นี้เป็นจุมพิตแรกของเขา อิชิกะว่า อันที่จริงเธอจุมพิตเขามาแล้วสามครั้ง รวมครั้งนี้เป็นสี่ และแล้วก็จุมพิตเขาซ้ำอีกเป็นครั้งที่ห้า1012 มีนาคม 2555 อิชิกะและไคโตะใช้เวลาอยู่ใกล้ชิดกันและพลอดรักกันตลอด ส่วนคันนะซึ่งแม้ยินดีที่เห็นไคโตะคนรักได้สมหวังในรัก แต่ก็เศร้าใจที่รักของตนไม่ประสบความสำเร็จ จึงเก็บตัวอยู่แต่บ้านตามลำพัง วันต่อมา เทะสึโรชวนคันนะออกมาที่สนามเด็กเล่นซึ่งเคยมาเล่นกันครั้งเป็นเด็ก เทะสึโรสารภาพรักต่อคันนะ แต่คันนะว่ามีใจให้แก่ไคโตะเพียงผู้เดียวแล้วจากไป มิโอเข้ามากอดเทะสึโรจากด้านหลังแล้วปลอบประโลมเขา

 กลุ่มของไคโตะยังคงถ่ายทำภาพยนตร์ต่อไป วันหนึ่ง เอะมิกะ พี่สาวของอิชิกะ ปรากฏตัว1119 มีนาคม 2555 เอมิกะว่า ติดตามลงมาบนโลก เพราะเป็นห่วงน้องสาวมากเมื่อทราบว่าเธอกดสัญญาณฉุกเฉินทั้งหน่วยกู้ภัยก็ถูกทำลายลง แต่กลับเป็นว่า น้องสาวกินดีอยู่ดีทั้งยังมีคนรักเป็นตัวเป็นตนด้วย เอมิกะว่า จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องนำอิชิกะกลับบ้าน เพราะกฎหมายสหพันธ์ดาวห้ามพวกเธอติดต่อกับสิ่งมีชีวิตของดวงดาวที่ไม่ปรากฏว่ามีความสัมพันธ์กันมาก่อน และขณะนี้ สถานการณ์ฉุกเฉินของอิชิกะเป็นข่าวใหญ่โตมากที่ดาวบ้านเกิด กับทั้งทางการได้ตั้งคณะค้นหาอิชิกะซึ่งจะได้ลงมายังโลกในเร็ว ๆ นี้ด้วย หากอิชิกะฝ่าฝืนอยู่ต่อไปอาจถูกดำเนินคดีอันจะเป็นเรื่องน่าเศร้ายิ่งกว่าหลายเท่า

 อิชิกะตกลงกลับบ้านอย่างเสียไม่ได้ แต่เมื่อคันนะและคนอื่น ๆ เข้ามาหยุดยั้งโดยว่า เป็นไฉนจึงยอมจำนนง่ายดายถึงเพียงนี้ พวกตนทุกคนอยากให้เธออยู่ด้วย และจะร่วมต่อสู้ฝ่าฟันจนถึงที่สุด อิชิกะก็เปลี่ยนใจ ขณะนั้น เลมอนซึ่งได้รับทราบข้อมูลบางประการจากเอะมิกะได้รุดมาบอกว่า อิชิกะอาจอยู่ต่อไปได้ ถ้าค้นพบสถานที่บนโลกตามที่เธอเคยเห็นในจินตภาพ อันจะเป็นเครื่องยืนยันว่า มนุษย์ดาวของเธอเคยมายังโลกและเคยติดต่อผูกสัมพันธ์กับมนุษย์โลกเมื่อนานมาแล้ว

 ไคโตะและพวกค้นพบสถานที่เช่นว่า แต่คณะค้นหาจากดาวของอิชิกะมาถึงพื้นโลกพอดีและเตรียมจับกุมอิชิกะกลับไป กลไกเคลื่อนย้ายวัตถุของรินอนไม่ทำงานเพราะคณะค้นหาสกัดกั้นระบบไว้ รินอนจึงไม่อาจนำพาคนทั้งหลายไปยังสถานที่ดังกล่าวได้ ขณะชุลมุนกันนั้นเอง เลมอนขับรถตู้ซึ่งติดตั้งระบบป้องกันเป็นพิเศษมาถึงหน้าบ้านไคโตะ และเรียกให้คนทั้งปวงขึ้นรถ เธอจะนำพาไปยังจุดนั้นเอง คณะค้นหาจึงไล่ล่าติดตามรถตู้นั้นอย่างกระชั้นชิด

 เทะสึโร, มิโอะ และคันนะสละตัวออกไปล่อลวงให้คณะค้นหาไปทางอื่น โดยใช้อุปกรณ์แปลงสัญญาณชีวัน (bio-signature) ให้คณะค้นหาเข้าใจว่าเป็นอิชิกะ อย่างไรก็ดี ขณะใกล้จะถึงสถานที่เป้าหมายอีกไม่กี่กิโลเมตร รถตู้ของเลมอนชนเข้ากับยานที่คณะค้นหาอำพรางไว้กลางทางอย่างแรงและพลิกคว่ำ1226 มีนาคม 2555 เลมอนก้าวลงจากรถตู้ คว้าปืนเข้าประจันกับคณะค้นหา พลางบอกให้ไคโตะนำพาอิชิกะไปให้ถึงจุดหมายให้ได้ เธอว่า อิชิกะเป็นมนุษย์ต่างดาวคนแรกที่เธอพบ และเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่เธอมีมา เธอจำจะต้องปกป้องไว้ ขณะที่เลมอนกำลังเพลี่ยงพล้ำนั้น รินอนพร้อมด้วยจักรกลจำนวนหนึ่งซึ่งเอะมิกะส่งมาสมทบ และกลุ่มบุคคลกลุ่มหนึ่งซึ่งสวมชุดสูทและแว่นตาสีดำมีอาวุธทันสมัยครบมือ เข้ากู้สถานการณ์ไว้ได้ทันท่วงที

 ฝ่ายไคโตะและอิชิกะนั้นนั่งรถไฟไปยังสถานที่เป้าหมาย ปรากฏว่าเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่มีป่ารอบ ทันใดก็บังเกิดแสงสว่างขึ้นจากน้ำ ฉายภาพให้อิชิกะกับไคโตะได้รับทราบว่า บรรพบุรุษของอิชิกะได้เดินทางมายังโลกใบนี้ แล้วได้ผูกสัมพันธ์และมีความทรงจำดี ๆ กับมนุษย์โลก แต่ถูกจับกุมกลับดาวไปเพราะฝ่าฝืนกฎหมาย และความทรงจำเหล่านั้นต้องถูกกักไว้ตามกฎหมาย ทว่า บรรพบุรุษของอิชิกะไม่ต้องการลืมเลือนวันเวลาดี ๆ บนพื้นโลก จึงสลักข้อความทิ้งไว้ที่ต้นไม้ต้นใหญ่ที่สุดต้นในป่านั้น

 ไคโตะและอิชิกะจึงหาต้นไม้ดังกล่าวเพื่อจะใช้เป็นเครื่องพิสูจน์ว่า มนุษย์ดาวอิชิกะกับมนุษย์โลกเคยมีความสัมพันธ์กันแล้ว แต่ต้องเสียใจเมื่อพบว่า บัดนี้ ต้นไม้นั้นถูกตัดเหลือแต่ตอ คณะค้นหาติดตามมาถึงทะเลสาบ และแยกไคโตะกับอิชิกะจากกัน ก่อนจะจับกุมอิชิกะลอยขึ้นสู่เวิ้งฟ้าไป ไคโตะวิ่งตามไปถึงกลางทะเลสาบแล้วร้องตะโกนทั้งน้ำตาว่า จะต้องขึ้นไปหาอิชิกะให้ได้ ฝ่ายอิชิกะนั้นร้องตอบว่า สัญญาว่าจะรอคอยวันที่จะได้พบกันอีกดังเช่นในหน้าร้อนคราวนี้ เมื่อเลมอนและคนอื่น ๆ มาถึงก็พบไคโตะยืนนิ่งอยู่กลางน้ำ คลองน้ำตาหลั่งริน

 เมื่อเปิดภาคเรียนแล้ว ไคโตะและเพื่อนกลับไปเรียนตามปรกติ ส่วนเลมอนนั้น แท้ที่จริงแล้วเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ สังกัดหน่วยงานซึ่งทำหน้าที่จับตาเรื่องลี้ลับ เรียก "บุรุษชุดดำ" (Men in Black) และได้ปลอมตัวมาแฝงอยู่ในโรงเรียนของไคโตะ เมื่อสิ้นเรื่องคราวนี้ก็กลับไปประจำหน่วยงานดังเดิม แต่ก่อนไปได้มอบภาพยนตร์ที่ทำกันไว้ตอนปิดภาคเรียนให้แก่ไคโตะและพวก ทว่า ภาพยนตร์นั้นยังไม่จบ เนื่องจากตัวนาง คือ อิชิกะ ไม่อยู่เสียแล้ว ส่วนนะนะมิ พี่สาวของไคโตะ กลับจากประเทศโบลิเวีย ซื้อข้าวของมาฝากเป็นอันมาก เธอซื้อชุดพื้นเมืองโบลิเวียมาฝากอิชิกะด้วย แต่ต้องเศร้าใจเมื่อทราบว่าอิชิกะจากไปแล้ว

 สองหรือสามปีต่อมาอันเป็นเวลาที่กลุ่มไคโตะสำเร็จการศึกษาแล้ว โรงเรียนของไคโตะจัดเทศกาลวัฒนธรรมประจำปี และนักเรียนพากันเข้าชมภาพยนตร์ดังกล่าวซึ่งกลุ่มนั้นทิ้งเอาไว้ ปรากฏว่า ภาพยนตร์จบบริบูรณ์โดยใช้นางเอกคนเดิม และเธอสวมชุดพื้นเมืองโบลิเวียด้วย ซึ่งบ่งบอกเป็นปริยายว่า อิชิกะได้กลับมายังโลกอีก กับทั้งได้พบได้ใช้ชีวิตกับไคโตะและเพื่อนอีกครั้ง

 รายการวิทยุทางอินเทอร์เน็ต 

เพื่อประชาสัมพันธ์อนิเมะนี้ ได้มีการจัดรายการวิทยุทางอินเทอร์เน็ตชื่อ อิชิกะโทะรินอนโนะนะสึมะชิเรดิโอ ("รายการวิทยุในหน้าร้อนของอิชิกะและรินอน") ทดลองเผยแพร่เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2554 ต่อมาจึงเผยแพร่อย่างเป็นทางการอาทิตย์ละครั้งตั้งแต่วันที่ 16 มกราคม 2555 จนอนิเมะจบ

รายการนี้ สถานีวิทยุฮิบิกิ (Hibiki Radio Station) ผลิต และฮะรุกะ โทะมะสึ ซึ่งพากย์เป็นอิชิกะ กับรินะ ฮิดะกะ ซึ่งพากย์เป็นรินอน ดำเนิน

 มังงะ 

จิตรกรเพะปะโกะ โดะกุตะ ได้ดัดแปลงอนิเมะนี้เป็นมังงะใช้ชื่อเดียวกัน และเริ่มลงพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร เด็งเงะกิไดโอ ของสำนักพิมพ์แอสกีมีเดียเวิกส์ ตั้งแต่เดือนมีนาคม 2555

 ตัวละคร 

 ชื่อ พากย์ ไคโตะเป็นตัวพระของเรื่อง เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ชำนาญทางกล้อง และมักเห็นว่าถือกล้องพกพาขนาด 8 มิลลิเมตรซึ่งเป็นมรดกตกทอดมาแต่รุ่นปู่ ค่ำวันหนึ่ง เขาออกไปทดลองถ่ายภาพโดยยืนอยู่บนสันเขื่อน ขณะนั้น ยานของอิชิกะประสบอุบัติเหตุตกกระทบผิวโลกอย่างรุนแรง เป็นเหตุให้เขื่อนแตก และไคโตะตกจากตอม่อลงสู่น้ำเบื้องล่างได้รับบาดเจ็บเกือบถึงแก่ความตาย แต่อิชิกะรุดเข้าช่วยเหลือเขาไว้และรักษาเขาโดยถ่ายทอดเซลล์จากร่างกายของตนซึ่งมีเทคโนโลยีเยียวยาบาดแผลได้เข้าสู่ร่างกายเขาด้วยวิธีจุมพิตเขา ต่อมา อิชิกะยังได้มาอาศัยอยู่กับเขาที่บ้านเพื่อคอยสังเกตว่าการรักษาได้ผลดี ภายหลัง ทั้งคู่มีใจให้แก่กัน เป็นรักแรกพบของแต่ละฝ่าย

 ไคโตะนั้นรับรู้ว่า อิชิกะชอบเขาเช่นเดียวกับที่เขาชอบเธอ เขามักฝันกลางวันว่า ได้เล่นกระหนุงกระหนิงอยู่กับอิชิกะ และได้แสดงกิริยาเปิดเผยชนิดที่ในโลกจริงเขาไม่กล้าแสดง เมื่ออิชิกะแจ้งแก่เขาว่า เธอเป็นมนุษย์ต่างดาว เขาจะได้แปลกใจแม้สักน้อยก็หาไม่ เพราะเขาคิดอยู่แล้วว่า เธออาจมาจากโลกอื่น ภายหลังเมื่อได้แสดงความในใจแก่กันแล้ว เขากับอิชิกะก็กลายเป็นคู่ที่รักกันมากที่สุดคู่กัน และพลอดรักกันตลอดเวลา กระนั้น ไม่ช้าไม่นานต่อมา อิชิกะถูกจับกุมกลับไปยังดาวของเธอ ทำให้ทั้งสองมิได้ครองรักกัน อย่างไรก็ดี ตอนท้ายที่สุดของเรื่องปรากฏว่า อิชิกะได้กลับมายังโลกและได้พบไคโตะกับเพื่อน ๆ อีกครั้งหนึ่ง อิชิกะเป็นตัวนางของเรื่อง เธอเป็นมนุษย์ต่างดาวซึ่งออกเดินทางตามหาสถานที่แห่งหนึ่งที่มักปรากฏแก่เธอในจินตภาพ ยานของเธอประสบอุบัติเหตุพุ่งชนผิวโลกอย่างรุนแรง ส่งผลให้ไคโตะได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เธอช่วยให้เขารอดพ้นจากความตาย และเข้ามาอยู่ใกล้ชิดเขาเพื่อคอยเฝ้าดูว่าเขาไม่เป็นอะไรแล้ว โดยเธอเข้ามาเรียนที่โรงเรียนเดียวกับไคโตะเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6 ไคโตะจึงเรียกขานเธอว่า "รุ่นพี่"  นอกจากนี้ เธอยังได้มาอาศัยอยู่ชายคาเดียวกับไคโตะด้วย

 อิชิกะมีรูปโฉมโนมพรรณน่ารักจนสะดุดตา มีจุดเด่นที่สวมแว่นและผมยาวสีแดงขณะที่นักเรียนคนอื่น ๆ ผมสีเข้ม เธอมีจิตใจดีและเป็นมิตร แต่เนื่องจากไม่ชินกับวัฒนธรรมของโลกมนุษย์ บางครั้งจึงแสดงออกในทางประหลาด เช่น แม้ปรุงอาหารเก่ง แต่มักประสมกันหลายชนิดซึ่งไม่น่าจะเข้ากันได้ เป็นต้นว่า ผัดพาสตาให้กินกับซุปเต้าเจี้ยว

 อิชิกะทราบว่าไคโตะมีใจปฏิพัทธ์เธอดุจเดียวกับที่เธอมีต่อเขา และมักแสดงออกว่าหึงหวงเมื่อเขาไปสนิทสนมกับหญิงสาวคนอื่น กระนั้น เบื้องต้น อิชิกะไม่กล้าเผยความใจในให้เขารับทราบ ต่อเมื่อได้รับแรงหนุนจากคนรอบข้างแล้ว จึงสารภาพรักต่อไคโตะ และได้กลายเป็นคู่รักกันชั่วระยะเวลาหนึ่ง ก่อนเธอจะถูกจับกุมกลับไปยังดาวบ้านเกิดเพราะละเมิดกฎหมายของสหพันธ์ดาวที่ห้ามติดต่อกับสิ่งมีชีวิตบนโลก เป็นเหตุให้มิได้ครองรักกัน กระนั้น ก็สัญญาจะรักษาความทรงจำที่มีด้วยกันตลอดไป และจะพบกันอีกให้จงได้เช่นในหน้าร้อนครานั้น เนื้อเรื่องตอนท้ายที่สุดปรากฏว่า ทั้งคู่ได้พบกันอีกสมใจ คันนะเป็นเพื่อนสนิทของไคโตะ รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก อยู่ละแวกบ้านเดียวกัน และเรียนโรงเรียนเดียวกันชั้นเดียวกันตลอดมาด้วย เธอแอบชอบไคโตะ พี่สาวของไคโตะรับทราบดีและมักส่งเสริมให้ทั้งคู่ได้รักกันจริง ๆ คันนะเป็นคนตรง พูดอย่างที่คิดเสมอ และร่าเริงแจ่มใส แต่เมื่อเมามายแล้วบุคลิกภาพจะเปลี่ยนไปราวกลับตาลปัตร เช่น เปลี่ยนเป็นอ่อนหวาน สวมหูแมวให้ดูน่ารัก และกระทั่งแก้ผ้าเพื่อปลุกใจเสือป่า

 แม้บางครั้งอิจฉารุ่นพี่อิชิกะที่ได้ใกล้ชิดไคโตะเป็นอันมาก แต่เมื่อเห็นว่าเป็นความสุขของไคโตะ เธอก็ช่วยสนับสนุนให้อิชิกะและไคโตะได้ครองคู่กัน ครั้งหนึ่งเธอเผยความในใจของตนแก่ไคโตะ แต่เมื่อเขายืนยันว่ารักอิชิกะอย่างหมดหัวใจแล้วเธอก็ยอมรับคำบอกปัดนั้นด้วยรอยยิ้ม เธอยังผลักดันให้อิชิกะเกิดความกล้าหาญสารภาพความใจในต่อไคโตะ และช่วยเหลืออิชิกะให้พ้นจากการถูกจับกุมกลับไป แม้เป็นการเสี่ยงชีวิตของตนก็ตาม เทะสึโรเป็นเพื่อนสนิทอีกคนของไคโตะกับคันนะ เรียนอยู่โรงเรียนเดียวกันชั้นเดียวกัน และรู้จักทั้งสองคนนั้นมาแต่เล็ก ทั้งสามยังเป็นเพื่อนกับมิโอะด้วย ฝ่ายมิโอะนั้นหลงรักเทะสึโร แต่เทะสึโรหลงรักคันนะ คันนะหลงรักไคโตะ และไคโตะหลงรักอิชิกะ โดยที่อิชิกะก็หลงรักไคโตะตามลำดับ

 เทะสึโรมีรูปร่างหน้าตาอย่างดารา ทำให้เป็นที่นิยมในโรงเรียน แม้กระทั่งครูบาอาจารย์ก็แอบปลื้มเขา ถึงขนาดที่ยอมบอกขนาดร่างกายของอิชิกะให้ ทั้งที่เป็นข้อมูลส่วนบุคคล เมื่อเขาทราบว่ามิโอะมีใจให้แก่เขา เขาก็ผูกสัมพันธ์ใกล้ชิดมิโอะมากขึ้นเพื่อรักษาน้ำใจของมิโอะ กระนั้นก็มิใช่ในฐานะคู่รัก เขายังได้สารภาพรักต่อคันนะ โดยกล่าวว่า แม้รู้ดีว่าจะได้รับการบอกปัด เขาก็มิเสียใจ เพราะเพียงได้เปิดเผยความรู้สึกที่ดีให้เธอรับทราบก็พึงพอใจแล้ว มิโอะเป็นเพื่อนสนิทของคันนะ เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเดียวกันชั้นเดียวกัน เธอมีรูปโฉมน่ารัก มีอุปนิสัยอ่อนหวานและขี้อาย แต่เมื่ออยู่บ้านไม่บริโภคผ้าผ่อน ครั้นเมื่อมาโรงเรียนก็ไม่นุ่งกางเกงใน ทั้งนี้ เพราะครอบครัวของเธอทั้งหมดชอบเปลือยกายเช่นนั้น เธอพยายามกันมิให้คนอื่นทราบข้อเท็จจริงนั้น แต่เมื่อเพื่อน ๆ ทราบแล้ว เธอก็ปล่อยเลยตามเลย ครั้งหนึ่งเมื่อเที่ยวกับเพื่อน และนอนหลับกับคันนะ เธอนอนเปลือย

 เธอมีผมยาวมาก แต่เมื่อเปิดเผยความใจในให้เทะสึโรทราบแล้วก็ตัดผมสั้น แม้ผิวเผินดูอ่อนโยนที่สุดในหมู่เพื่อน แต่แท้จริงแล้วมิโอะเป็นผู้ใหญ่มากที่สุด เมื่อเทะสึโรจัดการกับความรู้สึกที่เขามีต่อคันนะไม่ถูก เธอก็ให้คำแนะนำแก่เขา มิพักสนใจความรู้สึกที่เธอมีต่อเขาเอง เธอยังแสดงความกล้าหาญโดยไปเสี่ยงภยันตรายกับเทะสึโรเพื่อช่วยเหลืออิชิกะให้รอดพ้นจากการถูกจับกุมด้วย เลมอนเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนเดียวกับไคโตะ และอยู่ห้องเดียวกันอิชิกะ เนื่องจากอิชิกะโดดเด่นถึงขนาดที่คนทั้งหลายเข้ามารุมตีสนิทเป็นพัลวัน เลมอนจึงเข้ามาไล่ให้ และก็ได้สนิทชิดเชื้อกันนับแต่นั้น

 เลมอนตัวเตี้ย ไว้ผมยาวรวบเป็นทวินเทลส์ ทั้งพูดจาด้วยเสียงแหบและเนิบนาบจนเป็นจุดเด่น เธอยังว่าเธอเคยเขียนบทภาพยนตร์ให้แก่จอร์จ ลูคัส (George Lucas) ที่ฮอลลีวูดมาแล้ว เมื่อคนอื่น ๆ มีโครงการจะทำภาพยนตร์กัน เธอจึงได้หน้าที่เขียนบท แม้ดูเย็นชาและไม่จริงใจ แต่เมื่อทุกคนตกที่นั่งลำบาก เลมอนก็ออกหน้าช่วยเหลือเสมอ เมื่ออิชิกะอยู่ในสถานการณ์คับขันถูกเจ้าพนักงานจากดาวตนเองตามล่าจับกลับไป เลมอนได้เข้าช่วยเหลืออย่างแข็งขัน แม้มิสำเร็จก็ตาม

 ดูประหนึ่งว่า เลมอนจะมิใช่เด็กดังที่แสดงออก เห็นได้จากถ้อยคำที่พี่สาวของเทะสึโรทักเธอด้วยความแปลกใจว่า "ยังอยู่มัธยมฯ อีกหรือ" เนื้อเรื่องภายหลังเปิดเผยว่า อันที่จริงแล้ว เธอเป็นเจ้าหน้าที่บ้านเมืองสังกัดหน่วยงานซึ่งเรียกกันโดยภาษาปากว่า "บุรุษชุดดำ" มีหน้าที่เฝ้าระวังเรื่องลี้ลับ และได้แฝงตัวเป็นนักเรียนร่วมห้องกับอิชิกะเพื่อสังเกตการณ์ รินอนเป็นสิ่งมีชีวิตต่างดาว แต่มิใช่ฮิวแมนอยด์ (humanoid) รินอนเป็นผู้ติดตามของอิชิกะ มีความสูงราว ๆ สิบสองนิ้ว มีกายสีชมพู ที่ศีรษะมีเสาสัญญาณซึ่งทำเป็นรูปคล้ายกิ่งไม้มีใบเขียวสองใบ และส่งเสียงได้แต่ว่า "นา" รินอนทำหน้าที่ประสานคำสั่งในยานของอิชิกะ ทั้งยังสามารถเคลื่อนย้ายวัตถุหรือบุคคลไปในที่ต่าง ๆ ตลอดจนช่วยเหลืออิชิกะในการเยียวยารักษาผู้อื่น และควบคุมเครื่องจักรบรรดามีเพื่อสนับสนุนอิชิกะ

 หลังจากอิชิกะถูกจับกุมกลับไปยังดาวบ้านเกิดเมืองนอนแล้ว รินอนมิได้กลับไปด้วย แต่อาศัยอยู่กับเลมอนที่องค์กรบุรุษชุดดำ ต่อมาเมื่ออิชิกะกลับมายังโลกอีกหนหนึ่ง ก็ปรากฏภาพว่า รินอนยืนอยู่บ่าอิชิกะ นะนะมิเป็นพี่สาวของไคโตะ บิดามารดาของทั้งคู่ถึงแก่มรณกรรมนานแล้ว ที่บ้านจึงเหลือเธอและไคโตะคอยดูแลซึ่งกัน เมื่อนะนะมิต้องเดินทางไปทำธุรกิจที่ประเทศโบลิเวีย เธอได้ฝากฝังไคโตะไว้กับอิชิกะและอนุญาตให้ทั้งสองอยู่ในบ้านกันตามลำพังได้ ครั้นกลับมาแล้วก็ได้ซื้อข้าวของมาฝากอิชิกะด้วย รวมถึงชุดพื้นเมืองโบลิเวีย แต่ต้องผิดหวังเมื่อพบว่าอิชิกะได้จากไปแล้ว อย่างไรก็ดี ภายหลังอิชิกะได้กลับมายังโลกอีก และปรากฏว่าได้สวมใส่ชุดพื้นเมืองดังกล่าวด้วย มะนะมิเป็นพี่สาวของเทะสึโร เธอสมรสกับซะโตะชิ โอะงะรุ (Satoshi Ogura) แต่มักมีปากเสียงกันในเรื่องไม่เป็นเรื่อง เธอจึงมักมาสงบสติอารมณ์อยู่กับน้องชาย ภายหลัง ท้องเรื่องเปิดเผยว่า ซะโตะชิ สามีของเธอ เป็นเจ้าพนักงานใต้บังคับบัญชาของเลมอน คะโอะริเป็นเพื่อนสมัยประถมศึกษาของไคโตะ เธอแอบชอบไคโตะ และเรียกไคโตะว่า "หนุ่มทะเล"  เพราะพบกันครั้งแรกที่ชายหาด ชิฮะรุเป็นเพื่อนของคะโอะริ เป็นหญิงสาวแข็งแรงและโผงผาง ชิฮะรุหลงรักเทะสึโรทันทีที่ได้พบ ซึ่งทำให้มิโอะไม่สบอารมณ์ แต่ก็ใจชื้นขึ้นเมื่อเห็นว่า เทะสึโรไม่เล่นด้วย เอะมิกะเป็นพี่สาวของอิชิกะ มีผมยาวสีแดงดุจกัน เธอมายังโลกเพื่อนำพาน้องสาวกลับบ้าน ด้วยเจ้าพนักงานของดาวพวกเธอกำลังติดตามหาอิชิกะ เพราะอิชิกะได้ฝ่าฝืนกฎหมายของสหพันธ์ดาวที่ห้ามติดต่อกับสิ่งมีชีวิตบนโลก แต่เมื่อได้รับทราบความรักระหว่างน้องสาวกับไคโตะแล้ว ก็ช่วยเหลือให้น้องได้อยู่ครองรักกับคนรักบนโลก