# วาซีลี บลูย์เฮียร์
วาซีลี คอนสตันตีโนวิช บลูย์เคียร์  เป็นหนึ่งในห้าจอมพลแรก ๆ ของสหภาพโซเวียต

 ชีวิตช่วงแรก 
บลูย์เคียร์ เกิดมาในตะกูลครอบครัวชาวนาชาวรัสเซียชื่อ กูรอฟ  ในหมู่บ้าน Barschinka ใน Yaroslavl Governorate . ในศตวรรษที่ 19 เจ้าของที่ดินให้ชื่อเล่นแกเข้าว่า "บลูย์เคียร์" ให้แก่ครอบครัว กูรอฟ ตามชื่อ จอมพล เกิบฮาร์ด เลเบริชท์ ฟอน บลือเชอร์ (พ.ศ. 2285-2362) ของปรัสเซีย.เขาเป็นคนงานโรงงานแห่งหนึ่งในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง วาซีลี กูรอฟ ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนนามสกุลเป็นบลูย์เคียร์ ได้เข้าร่วมกองทัพจักรวรรดิรัสเซียในปีพ.ศ. 2457 และทำหน้าที่เป็นนายทหารจนกระทั่งออกจากโรงพยาบาลในปีพ.ศ. 2458 หลังจากได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการล่าถอย .W. Bruce Lincoln, Red Victory: A History of the Russian Civil War (Da Capo: 1999, repr. of Simon & Schuster, 1989), p. 443.ในปีพ.ศ. 2459 เขาเข้าร่วมพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย และเข้ามามีส่วนร่วมในการปฏิวัติของรัสเซียในปีพ.ศ. 2460 ในซามารา .Great Russian Encyclopedia (2005), Moscow: Bol'shaya Rossiyskaya enciklopediya Publisher, vol. 3, p. 618.

 สงครามกลางเมือง 
ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2460 เขาถูกส่งตัวเข้าไปใน เมืองเชเลียบินสค์ เป็นผู้พิทักษ์แดงเพื่อป้องกันการจลาจลของอเล็กซานเดอร์ ตูทอฟ บลูย์เคียร์ เข้าร่วมกองทัพแดงในปีพ.ศ. 2461 ในไม่ช้าก็เป็นผู้บัญชาการ ในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซียเขาเริ่มมีผลงานโดดเด่น หลังจากหลังจากสาธารณรัฐเช็กเริ่มก่อการจลาจลในเดือนสิงหาคมถึงเดือนกันยายนปี พ.ศ. 2461 กองกำลังใต้บังคับบัญชาของอูราลใต้ใต้ 10,000 คนได้รับคำสั่งเดินทัพ 1,500 กิโลเมตร ใน 40 วันหลังจากการสู้รบอย่างต่อเนื่องเพื่อโจมตีกองทัพขาวจากด้านหลังแล้วเข้าร่วมกับกองทัพแดงหลัก สำหรับความสำเร็จนี้ เขาได้กลายเป็นคนแรกของสหภาพโซเวียตที่ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดง (ต่อมาเขาได้รับรางวัลถึงสี่ครั้งทั้งในปี พ.ศ. 2464 (2) และพ.ศ. 2471 (2)),จากบันทึกของเขากล่าวว่า "การจู่โจมของเหล่าสหายบลูย์เคียร์ ในสภาวะที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เทียบได้กับการข้ามเทือกเขาของซูโวรอฟในสวิตเซอร์แลนด์" หลังจากที่กองทัพเข้ารวมตัวกับกองทัพแดงที่ 3 ในพื้นที่ กองทัพของบลูย์เคียร์ ถูกจัดตั้งเป็นกองพลไรเฟิลที่ 51 ซึ่งต่อมาเขาสามารถได้ชนะกองกำลังของบารอน แรงเกลได้ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2463

 สาธารณรัฐตะวันออกไกล 
thumbnail|แผนที่โฆษณาชวนเชื่อของสหภาพโซเวียตในปีพ.ศ. 2473 ภาพของบลูย์เคียร์อยู่มุมล่างซ้าย
หลังจากสงครามกลางเมืองเขาทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการทหารของสาธารณรัฐตะวันออกไกล ในปี พ.ศ. 2464-65 เขาเป็นที่ปรึกษาทางทหารโซเวียตในประเทศจีนระหว่าง ปีพ.ศ. 2467-70 ในระหว่างปกิบัติงานเขาใช้ชื่อว่ากาลีน (Galen)  Adam Krzyżanowski. Raj doczesny komunistów. Arcana, Kraków 2008, p. 269.  (ภายหลังจากแต่งงานกับภรรยาของเขา กาลีนา) ในขณะที่ติดอยู่กับกองบัญชาการทหารของเจียงไคเช็ก เขาเป็นผู้รับผิดชอบการวางแผนทางทหารของ ทางตอนเหนือ ซึ่งเป็นการเริ่มต้นการรวมกลุ่มก๊กมินตั๋งของจีน หนึ่งในบรรดาลูกศิษย์ที่เขาสอนในช่วงนี้คือหลินบุ่ยซึ่งต่อมาได้เป็นผู้นำในกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน  บลูย์เคียร์ ได้หนีออกจากจีน หลังจากการก่อการกำเริบที่กว่างโจว หลังจากนั้นเขาได้รับงานทางทหารในยูเครน จากนั้นในปีพ.ศ. 2472 เขาก็ย้ายไปกับเป็นผู้บัญชาการทหารในเขตตะวันออกไกลอีกครั้งซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ กองทัพแดงพิเศษแห่งตะวันออกไกล (PKDVA)

ใน ฮาบารอฟสค์ ใช้สิทธิความเป็นรัฐปกครองตนเองของสาธารณรัฐตะวันออกไกล ประกาศสงครามกับจีนในกรณีความขัดแย้งทางรถไฟจีน - โซเวียตเข้าคุมทางรถไฟเพื่อป้องกันจากการขยายตัวของอิทธิพลจักรวรรดิญี่ปุ่นในเขตตะวันออกไกลจากชัยชนะครั้งนั้นเขาได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดงในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2473 ในปี พ.ศ. 2478 เขาเป็นจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต เขาได้เป็นผู้บัญชาการทหารในยุทธภูมิทะเลสาบคาซานซึ่งเป็นพรมแดนระหว่างสหภาพโซเวียตกับเกาหลีที่ยึดครองญี่ปุ่น

 การกวาดล้างและความตาย 
จากผลงานต่างๆในการเป็นผู้บัญชาการทหารของสาธารณรัฐตะวันออกไกล ทำให้รอดจากการกวาดล้างในกองทัพแดงในปี พ.ศ. 2480 ในความเป็นจริง บลูย์เคียร์ ก็เป็นหนึ่งในผู้พิพากษาคดีของ ตูคาเชฟสกี ในปีพ.ศ. 2481 ต่อมาเขาถูกกล่าวหาว่าไม่สามารถหาอาวุธยุทโธปกรณ์เพียงพอในระหว่างการรบที่ทะเลสาบคาซานและถูกไล่ออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 22 ตุลาคมเขาถูกจับข้อหาจารกรรมให้จักรวรรดิญี่ปุ่นต่อมาเขาถูกหน่วยNKVDที่นำโดยGenrikh Lyushkovจับกุมตัวไวปัจจัยสำคัญที่ทำให้เขาถูกจับก็คือการละเลยต่อกองทัพญี่ปุ่นในระยะหลัง

ในคุก บลูย์เคียร์ ปฏิเสธที่จะสารภาพและไม่ยอมพูดอะไรที่เกี่ยวกับคดีด้วยDmitri Volkogonov, Triumph and tragedy, 1989, page 242 เขาถูกทรมานอย่างรุนแรงในคุก Lefortovo ในกรุงมอสโก ซึ่งตามแหล่งข่าวแห่งหนึ่งระบุบว่าเขาถูกซ้อมจนตายในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481Блюхер Василий Константиновичแม้ว่าจะมีแหล่งอื่นระบุบว่าเขาถูกยิงด้วยคำสั่งของสตาลินRoy Medvedev, Let History Judge, 1971 เมื่อผู้คนเริ่มถามว่าเขาอยู่ที่ไหนเจ้าหน้าที่จะบอกว่าเขาบัญชาการอยู่ในประเทศจีนโดยใช้นามแฝง การตายของเขาได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการในปีพ.ศ. 2499 จากการกู้ชื่อเสียงจากนิกิตา ครุสชอฟ ในปีพ.ศ. 2482 เจียงไคเช็กได้ถามถึงการหายไปของ บลูย์เคียร์  ในที่ประชุมกับสตาลินและถามว่าเขาจะกลับมาช่วยกองทัพเราได้ไหม สตาลินตอบว่านายพลถูกประหารชีวิตไปแล้วเพราะให้การช่วยเหลือแก่สายลับชาวญี่ปุ่นJonathan Fenby, The Penguin History of Modern China, 2008, page 190

เขายังคงเป็นที่นิยมในรัสเซียและภาพยนตร์สารคดีเกี่ยวกับชีวิตของเขาและสิ่งพิมพ์หลายอย่างจากเรื่องเล่าของสมาชิกในครอบครัวบลูย์เคียร์
 เครื่องอิสริยาภรณ์ 
right|thumb|บลูย์เคียร์ ในช่วงสงครามกลางเมือง
 2 เครื่องอิสริยาภรณ์เลนิน (พ.ศ. 2474,พ.ศ. 2481)
 3 เครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดงรัสเซียโซเวียต (พ.ศ. 2462,พ.ศ. 2464)
 2 เครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดง (พ.ศ. 2471)
 เครื่องอิสริยาภรณ์ดาวแดง (พ.ศ. 2473)
 เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 20 ปีการทำงานและรับใช้กองทัพแดง" (พ.ศ. 2481)
 เหรียญตรา "ครบรอบ 5 ปี เชการ์-จีพียู" (พ.ศ. 2475)
 ไม้กางเขนแห่งเซนต์จอร์จทั้งสี่ชั้น
 	เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์จอร์จ