# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศญี่ปุ่นทั้งสิ้น 26 แหล่ง ประกอบด้วยมรดกโลกทางวัฒนธรรม 21 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติ 5 แห่ง

ที่ตั้ง

สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก

แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก

 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ ha (acre) ปี (พ.ศ./ค.ศ.) หมายเหตุ อ้างอิง พุทธสถานในพื้นที่โฮรีวจิ 150x150px|alt=   วัฒนธรรม:  (i), (ii), (iv), (vi) 15 (37); พื้นที่กันชน 571 (1,410) 2536/1993 มีพุทธสถานราว 48 แห่งบริเวณโฮรีวจิ หลายแห่งสร้างมาตั้งแต่ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 ทำให้เป็นหนึ่งในสิ่งก่อสร้างไม้ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ผลงานชิ้นเอกทางสถาปัตยกรรมไม้เหล่านี้มีความสำคัญไม่เพียงแต่แสดงถึงความเป็นมาของศิลปะการปรับตัวให้เข้ากับวัฒนธรรมจีนของญี่ปุ่น แต่ยังเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ทางศาสนาพุทธอีกด้วย  ฮิเมจิโจ 150x150px|alt=   วัฒนธรรม: (i), (iv) 107 (260); พื้นที่กันชน 143 (350) 2536/1993 เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดที่แสดงถึงสถาปัตยกรรมญี่ปุ่นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ประกอบด้วยอาคาร 83 แห่งที่มีการออกแบบอย่างซับซ้อน มีระบบป้องกันการบุกรุกขั้นสูงและอุปกรณ์ป้องกันที่ชาญฉลาดจากตอนต้นของยุคโชกุน เป็นผลงานชิ้นเอกในการก่อสร้างด้วยไม้ที่น่าสนใจทั้งในรูปลักษณ์ที่สง่างาม และความละเอียดอ่อนของความสัมพันธ์ระหว่างมวลอาคารกับชั้นหลังคาหลายชั้น อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ (นครเกียวโต, อูจิ และโอตสึ)  150x150px|alt=   วัฒนธรรม: (ii), (iv) 1,056 (2,610); พื้นที่กันชน 3,579 (8,840) 2537/1994 สถาปนาขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 794 ตามรูปแบบเมืองหลวงของจีนโบราณ เกียวโตเป็นเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในฐานะที่เป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมญี่ปุ่นมานานกว่าพันปี แสดงให้เห็นถึงการพัฒนาสถาปัตยกรรมไม้ของญี่ปุ่นโดยเฉพาะสถาปัตยกรรมทางศาสนาพุทธและชินโตจำนวน 17 แห่งและศิลปะของสวนญี่ปุ่นซึ่งมีอิทธิพลต่อภูมิทัศน์ในสวนทั่วโลก หมู่บ้านประวัติศาสตร์แห่งชิรากาวาโงและโกกายามะ 150x150px|alt=    วัฒนธรรม:  (iv), (v) 68 (170); พื้นที่กันชน 58,873 (145,480) 2538/1995 หมู่บ้านสองแห่งในหุบเขาที่มีแม่น้ำโชกาวะไหลผ่านถูกสร้างตามสถาปัตยกรรมดั้งเดิมราวคริสต์ศตวรรษที่ 18-19 โดยประกอบด้วยไม้และทำหลังคามุงฟางให้สูงชันโดยไม่ใช้ตะปูในการก่อสร้าง เป็นการแสดงถึงภูมิปัญญาชาวบ้านที่ประกอบอาชีพเกษตรกรในการรับมือสภาพอากาศแปรปรวนในฤดูหนาว อนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะ (โดมปรมาณู) 150x150px|alt=    วัฒนธรรม:  (vi) 0.40 (0.99); พื้นที่กันชน 43 (110) 2539/1996 โดมปรมาณูเป็นโครงสร้างเพียงหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่บริเวณที่เกิดระเบิดปรมาณูครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ไม่เพียงแต่เป็นสัญลักษณ์ที่แข็งแกร่งและทรงพลังของวัตถุที่ทำลายล้างมากที่สุดที่มนุษย์สร้างขึ้นในขณะนั้น ยังแสดงถึงความหวังในการสร้างสันติภาพของโลก และการกำจัดอาวุธนิวเคลียร์ทั้งหมดด้วย ศาลเจ้าชินโตอิตสึกูชิมะ 150x150px|alt=    วัฒนธรรม:  	(i), (ii), (iv), (vi) 431 (1,070); พื้นที่กันชน 2,634 (6,510) 2539/1996 ศาลเจ้าชินโตที่มีจุดเด่นเป็นเสาโทริอิซึ่งถูกลงตั้งอยู่กลางทะเลเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 12 เพื่อเป็นทางผ่านของเรือที่จะเข้าสักการะ ตัวศาลเจ้ามีประวัติศาสตร์ที่ยาวนานมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 ในฐานะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำเกาะอิตสึกูชิมะและเป็นที่พึ่งพาใจของเรือเดินทะเลที่ต้องผ่านเกาะแห่งนี้ในกระแสน้ำที่ผันขึ้นลงอยู่เสมอ อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์นาระโบราณ 150x150px|alt=    วัฒนธรรม: (ii), (iii), (iv), (vi) 617 (1,520); พื้นที่กันชน 2,502 (6,180) 2541/1998 นาระเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่นในช่วงปี ค.ศ. 710-784 ในยุคสมัยนาระที่มีความเจริญรุ่งเรืองทางด้านศิลปะ ศาสนาและวัฒนธรรมอันเป็นรากฐานของวัฒนธรรมญี่ปุ่น ประกอบด้วยวัดพุทธ 5 แห่ง ศาลเจ้าคาซูงะ วังหลวงและป่าโบราณที่แสดงถึงภาพอันมีชีวิตชีวาของชีวิตในอดีตเมืองหลวงของญี่ปุ่นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 8 ซึ่งเป็นช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและวัฒนธรรมอย่างลึกซึ้ง ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโก 150x150px|alt=    วัฒนธรรม:  	(i), (iv), (vi) 51 (130); พื้นที่กันชน 373 (920) 2542/1999 ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโกที่ถูกสร้างขึ้นตั้งแต่ก่อนยุคเอโดะจนสิ้นสุดรัชสมัย พร้อมกับสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติในบริเวณมีมานานนับศตวรรษ เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่รู้จักกันเพราะผลงานชิ้นเอกด้านสถาปัตยกรรมและการตกแต่ง สถานที่แห่งนี้มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับประวัติศาสตร์ของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ แหล่งกูซูกุและทรัพย์สินที่เกี่ยวข้องของอาณาจักรรีวกีว 150x150px|alt=    วัฒนธรรม: (ii), (iii), (vi) 55 (140); พื้นที่กันชน 560 (1,400) 2543/2000 อาณาจักรรีวกีวเคยเป็นอาณาจักรที่รุ่งเรืองในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15-19 ครอบครองดินแดนหมู่เกาะรีวกีวในมหาสมุทรแปซิฟิก มีการค้นพบหลักฐานที่แสดงถึงความรุ่งเรืองเป็นป้อมปราการและปราสาทหินเรียกว่า “กูซูกุ“ กระจายไปทั่วเกาะโอกินาวะโดยที่บางแห่งถูกทำลายจากการถูกรุกราน รวมไปถึงสถาปัตยกรรมเฉพาะถิ่นของสุสานหลวงและสวนตำหนัก แหล่งศักดิ์สิทธิ์และเส้นทางจาริกแสวงบุญในทิวเขาคิอิ 150x150px|alt=    วัฒนธรรม:  	(ii), (iii), (vi), (vi) 495 (1,220); พื้นที่กันชน 1,137 (2,810 2547/2004 พื้นที่บริเวณคาบสมุทรคิอิเป็นที่ตั้งของศาสนสถานทั้งศาสนาพุทธและศาสนาชินโตจำนวนมาก จึงเกิดเป็นเส้นทางแสวงบุญของเหล่านักบวชมาช้านานกว่า 1,200 ปีที่พาดผ่านผืนป่าโบราณและยังเชื่อมต่อไปจนถึงเมืองหลวงในยุคสมัยนั้นอย่างเมืองนาระและเมืองเกียวโตที่นำพาจักรพรรดิและประชาชนได้เดินทางมาสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในพื้นที่แห่งนี้ เหมืองเงินอิวามิและภูมิทัศน์วัฒนธรรม 150x150px|alt=    วัฒนธรรม:  	(ii), (iii), (v) 529 (1,310); พื้นที่กันชน 3,134 (7,740 2550/2007 เหมืองเงินอิวามิเป็นเหมืองที่มีการขุดแร่เงินขนาดใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ.1526 ยาวนานมาจนถึงปี ค.ศ.1923 การเปิดเหมืองแห่งนี้ก่อให้เกิดกรรมวิธีการหลอมที่ได้อิทธิพลมาจากเกาหลี และยังเป็นการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของเมืองและหมู่บ้านที่ตั้งอยู่รอบเหมืองจากการตั้งผลิตภัณฑ์เป็นของตนเองขึ้นมา โดยเฉพาะเหล่าพ่อค้าที่ทำการส่งออกแร่เงินให้กับต่างชาติ ก่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมบริเวณเหมือง ฮิราอิซูมิ วัด สวน และแหล่งโบราณคดีต่างๆ ที่แสดงลักษณะของนิกายสุขาวดีในพระพุทธศาสนา 150x150px|alt=    วัฒนธรรม: (ii), (iv) 176 (430); พื้นที่กันชน 6,008 (14,850) 2554/2011 ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11-12 ฮิราอิซูมิเป็นศูนย์กลางทางด้านการเมืองการปกครอง วัฒนธรรมและศาสนาพุทธนิกายมหายาน สุขาวดี และศาสนาชินโตซึ่งก่อตั้งโดยตระกูลฟูจิวาระเหนือ ศูนย์กลางแห่งนี้ถูกสร้างโดยอิงคติความเชื่อเรื่องจักรวาลสุขาวดีซึ่งสื่อถึงความสงบของจิตใจมนุษย์ ประกอบด้วยวัดพุทธที่มีการวางผังสวนที่อิงตามความเชื่อดั้งเดิมและความเชื่อของศาสนาชินโตจำนวน 5 แห่ง ฟูจิซัง-สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งที่มาของความบันดาลใจทางศิลปะ 150x150px|alt=    วัฒนธรรม:  	(iii), (iv) 20,702 (51,160); พื้นที่กันชน 49,628 (122,630) 2556/2013 ภูเขาฟูจิหรือฟูจิซังถูกปรากฎในงานวรรณกรรมและจิตรกรรมมาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 หรือราวยุคสมัยเอโดะที่มีการสร้างเส้นทางที่เชื่อมต่อกับเมืองเกียวโต ทำให้ผู้คนที่สัญจรเส้นทางนี้ได้ชื่นชมความงามของฟูจิซังและนำไปสร้างสรรค์ในผลงานต่างๆ ให้เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก รวมไปถึงเป็นที่ฝึกฝนฐานทัพซามูไรและหลักแนวคิดวิถีปฏิบัติระหว่างผู้คน ศาสนา และธรรมชาติเข้าด้วยกัน โรงงานทอผ้าโทมิโอกะและสถานที่ที่เกี่ยวข้อง 150x150px|alt=    วัฒนธรรม:(ii), (iv) 	7.2; พื้นทีก่นชน 414.6 2557/2014 โรงงานทอผ้าโทมิโอกะถือเป็นหลักฐานในการพัฒนาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมการทอผ้าไหมดิบในยุคสมัยเมจิช่วงทศวรรษ 1870 หลังการปฏิวัติเมจิที่มีการพัฒนาญี่ปุ่นให้ทันสมัย โดยโรงงานแห่งนี้มีเครื่องจักรที่ใช้ในการปั่นด้ายที่มีความซับซ้อนจากฝรั่งเศสเพื่อพัฒนาคุณภาพผ้าไหมดิบในการส่งออกขายต่างประเทศและกระตุ้นเศรษฐกิจของญี่ปุ่นให้มีความทัดเทียมเทียบเท่ายุโรป แหล่งมรดกจากการปฏิวัติอุตสาหกรรมของญี่ปุ่นในยุคเมจิ: การถลุงเหล็กและผลิตเหล็กกล้า การต่อเรือและการทำเหมืองถ่านหิน 150x150px|alt=    วัฒนธรรม: (ii), (iii), (iv) 306.66; พื้นที่กันชน 2,408.33 2558/2015 การปฏิวัติเมจิในปี ค.ศ.1868 ทำให้ญี่ปุ่นได้พัฒนาระบบอุตสาหกรรมโดยมีการนำเข้าเทคโนโลยีจากตะวันตกเข้ามาใช้ ส่งผลทำให้สังคมและเศรษฐกิจเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิงตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยเน้นไปที่อุตสาหกรรมถ่านหิน การถลุงเหล็กและผลิตเหล็กกล้าเพื่อใช้ในการต่อเรือเดินสมุทร ซึ่งการเจริญเติบโตของอุตสาหกรรมญี่ปุ่นพบได้มากสุดบริเวณภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโดยเฉพาะบนเกาะคิวซู  งานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่  (ร่วมกับ, , , ,  และ) 150x150px|alt=   วัฒนธรรม: (i) (ii) (vi)  2559/2016 สถานที่ที่ขึ้นทะเบียนได้แก่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกแห่งชาติ อันเป็นแหล่งสะสมผลงานศิลปะตะวันตกตั้งแต่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ตัวอาคารออกแบบโดยเลอกอร์บูซีเย ซึ่งนำเสนอถึง “ความสำคัญและความงดงามของงานศิลป์“ อีกทั้งยังเป็นสัญลักษณ์การฟื้นฟูความสัมพันธ์ระหว่างญี่ปุ่นกับฝรั่งเศสหลังสงครามโลกครั้งที่สองอีกด้วย เกาะศักดิ์สิทธิ์โอกิโนชิมะและสถานที่ที่เกี่ยวข้องในภูมิภาคมูนากาตะ  150x150px|alt=   วัฒนธรรม: (ii) (iii)  98.93; พื้นที่กันชน 79,363.48 2560/2017  โอกิโนชิมะตั้งอยู่ห่างจากชายฝั่งตะวันตกของเกาะคีวชูไป 60 กิโลเมตร เป็นตัวอย่างที่โดดเด่นที่แสดงถึงประเพณีการสักการะบูชาบนเกาะที่มีความสมบูรณ์และให้ข้อมูลประวัติการจัดพิธีการตามพิธีการที่เปลี่ยนไปในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 4-9 และยังสืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน บนเกาะมีการค้นพบวัตถุโบราณจำนวนมาก หลายชิ้นมีฝีมือประณีตและถูกนำมาจากต่างประเทศอันเป็นหลักฐานของการแลกเปลี่ยนระหว่างหมู่เกาะญี่ปุ่น คาบสมุทรเกาหลี และแผ่นดินใหญ่ของทวีปเอเชีย  แหล่งคริสเตียนลับในภูมิภาคนางาซากิ  150x150px|alt=   วัฒนธรรม:  (iii)   5,566.55; พื้นที่กันชน 12,252.52 2561/2018 ในช่วงที่มีการปิดประเทศตั้งแต่ปี ค.ศ.1603-1868 ชาวญี่ปุ่นที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกในยุคสมัยนั้นถูกบังคับห้ามศรัทธาศาสนาคริสต์และถูกปราบปรามอย่างหนัก จนกระทั่งการเปิดประเทศและยกเลิกกฎในปี ค.ศ.1873 ทำให้ชุมชนคริสต์ในนางาซากิและคูมาโมโตะที่มีการฟื้นฟูได้สร้างโบสถ์คริสต์หลายแห่งเพื่อใช้ในการประกอบศาสนพิธีโดยยังมีการอิงความเชื่อที่ยังหลงเหลือในช่วงปิดประเทศ กลุ่มโคฟุงโมซุ-ฟูรูอิจิ : เนินสุสานญี่ปุ่นโบราณ  150x150px|alt=   วัฒนธรรม:  (iii) (iv)   	166.66; พื้นที่กันชน 890 2562/2019 โคฟุงเป็นหลุมฝังศพโบราณที่ทำเนินดินสูงเป็นรูปรูกุญแจและทำคูน้ำล้อมรอบตัวสุสาน ถูกสร้างขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 3-6 อันเป็นยุคสมัยโคฟุงที่กำลังเรืองอำนาจในญี่ปุ่น มีการค้นพบสุสานรูปแบบนี้ทั่วญี่ปุ่นจำนวนกว่า 160,000 แห่งซึ่งส่วนมากเป็นสุสานของคนมีศักดินา ตัวอย่างที่ชัดเจนคือหมู่สุสานโมซุในเมืองซาไก ที่เชื่อกันว่าสุสานที่ใหญ่ที่สุดเป็นที่ฝังพระบรมศพของจักรพรรดินินโตกุ และยังมีสุสานพระบรมศพของจักรพรรดิริจูอีกด้วย แหล่งยุคก่อนประวัติศาสตร์โจมงในภาคเหนือของญี่ปุ่น 150x150px|alt=   วัฒนธรรม:  (iii) (v)   	 2564/2021 ยุคโจมงถือได้ว่าเป็นยุคสมัยเปลี่ยนผ่านวิถีชีวิตของผู้คนจากล่าสัตว์เป็นเกษตรกรรมเมื่อ 14,000-1,000 ปีก่อนคริสตกาล การขุดค้นแหล่งอันเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในยุคสมัยนั้นทางตอนเหนือของญี่ปุ่นพบว่ามีอายุเก่าแก่ราว 10,000-400 ปีก่อนคริสตกาล มีการค้นพบเครื่องมือหินและเครื่องปั้นดินเผาเป็นจำนวนมาก หนึ่งในนั้นคือรูปปั้นโดะงูที่สื่อถึงการนับถือเทพในยุคโจมง เหมืองทองเกาะซาโดะ 150x150px|alt=   วัฒนธรรม:(iv)  2567/2024 

แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก

 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ ha (acre) ปี (พ.ศ./ค.ศ.) หมายเหตุ อ้างอิง ยากูชิมะ 150x150px|alt=   ธรรมชาติ: (vii), (ix) 10,747 (26,560) 2536/1993 ชิรากามิซันจิ 150x150px|alt=   ธรรมชาติ:(ix) 16,939 (41,860) 2536/1993 เทือกเขาชิรากามิตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเกาะฮนชู โดยยังคงสภาพสมบูรณ์ของป่าบีชตั้งแต่สมัยดึกดำบรรพ์ที่ล้อมรอบเนินเขาอันเป็นแหล่งพักพิงของเหล่าสัตว์ป่ามากมาย เช่น หมีควายญี่ปุ่น เลียงผา ลิงกัง และนกหลากหลายสายพันธุ์อีก 87 ชนิด ชิเรโตโกะ 150x150px|alt=   ธรรมชาติ:(ix), (x) 71,100 (176,000) 2548/2005 คำว่า “ชิเรโตโกะ“ ในภาษาไอนุมีความหมายว่า “จุดสุดขอบโลก“ ซึ่งตัวอุทยานตั้งอยู่ในคาบสมุทรชิเรโตโกะที่ปลายสุดทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะฮกไกโด เป็นแหล่งอุดมไปด้วยป่าผลัดใบอบอุ่นอันเป็นแหล่งพักพิงของสัตว์ป่ามากมาย เช่น นกอินทรีชเต็ลเลอร์ แมวน้ำลายจุด และหมีสีน้ำตาลดำซึ่งพบได้มากที่สุดในประเทศญี่ปุ่น หมู่เกาะโองาซาวาระ 150x150px|alt=    ธรรมชาติ: (ix) 7,939 (19,620) 2554/2011 หรืออีกชื่อว่า “หมู่เกาะโบนิน“ เป็นหมู่เกาะเขตร้อนประกอบไปด้วยเกาะกว่า 30 เกาะที่เกิดขึ้นจากการระเบิดของภูเขาไฟใต้ทะเล หมู่เกาะแห่งนี้มีความพิเศษทางด้านระบบนิเวศที่แตกต่างไปจากที่อื่นในญี่ปุ่น โดยมีลักษณะเฉพาะตัวและความแตกต่างในด้านวิวัฒนาการ เป็นแหล่งพืชพรรณและสัตว์นานาชนิดที่มีความเสี่ยงที่จะสูญพันธุ์ในอนาคต เกาะอามามิโอชิมะ เกาะโทกูโนชิมะ ส่วนเหนือของเกาะโอกินาวะ และเกาะอิริโอโมเตะ 150x150px|alt=    ธรรมชาติ: (x) 42,698; พื้นที่กันชน 24,467 2564/2021 บริเวณแนวรอยต่อของจังหวัดคาโงชิมะและจังหวัดโอกินาวะเป็นที่ตั้งของกลุ่มเกาะที่ยังคงความสมบูรณ์ของธรรมชาติไว้อย่างดีอันเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่ามากมาย บางสายพันธุ์พบได้ในเขตหมู่เกาะนี้เท่านั้น เช่น กระต่ายอามามิ แมวป่าอิริโอโมเตะ หนูป่าริวกิว เป็นต้น

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
ประเทศญี่ปุ่นมีสถานที่ที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง
 ปี ค.ศ. ใน "วงเล็บ" หมายถึงปีที่สถานที่นั้น ๆ ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
 วัด ศาลเจ้า และสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ของคามากูระโบราณ (1992)
 ปราสาทฮิโกเนะ  (1992)
 อาซูกะ-ฟูจิวาระ: แห่งโบราณคดีของนครหลวงญี่ปุ่นโบราณและทรัพย์สินที่เกี่ยวข้อง (2007)
 ฮิราอิซูมิ (ส่วนต่อขยาย) (2012)