# กองทัพโซเวียต
กองทัพโซเวียต หรือ กองทัพสหภาพโซเวียต มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า กองทัพแห่งสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต หมายถึง กองกำลังทหารของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (1917–1922) และสหภาพโซเวียต (1922–1991) นับแต่การเริ่มต้นหลังสงครามกลางเมืองรัสเซียสิ้นสุดกระทั่งล่มสลายในเดือนธันวาคม 1991

ตามกฎหมายราชการทหารทั่วสหภาพ เดือนกันยายน 1925 กองทัพโซเวียตประกอบด้วยห้าเหล่า ได้แก่ กองทัพบก กองทัพอากาศ กองทัพเรือ หน่วยอำนวยการการเมืองรัฐ (OGPU) และ กองกำลังภายใน (convoy guards)Scott and Scott, The Armed Forces of the Soviet Union, Westview Press, 1979, p.13 ภายหลัง OGPU แยกเป็นอิสระและรวมเข้ากับ NKVD ในปี 1934 หลังสงครามโลกครั้งที่สอง มีการเพิ่มหน่วยขีปนาวุธทางยุทธศาสตร์ (1960) กองกำลังป้องกันภัยทางอากาศ (1948) และกำลังประชาชนแห่งชาติทั่วสหภาพ (1970) ซึ่งจัดเป็นอันดับที่หนึ่ง สามและหกในการนับความสำคัญเปรียบเทียบอย่างเป็นทางการของโซเวียต (โดยกำลังภาคพื้นดินมีความสำคัญเป็นอันดับสอง กองทัพอากาศเป็นอันดับสี่ และกองทัพเรือเป็นอันดับห้า) อำนาจทางทหารของโซเวียตในขณะนั้นใหญ่ที่สุดและทรงอำนาจที่สุดของโลก
thumb|500px|โครงสร้างการบังคับบัญชาของกองทัพแห่งสหภาพ.

 ประวัติ 

 โครงสร้าง 
กองกำลังโซเวียตถูกควบคุมโดยกระทรวงกลาโหมส่วนสั่งการอยู่ที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมโดยทั่วไปเป็นสมาชิกของโปลิตบูโร และ จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต จาก 1934 เป็นต้นไป 1950-1953 ได้แยกกระทรวงทหารเรือออกมาและกระทรวงกลาโหมเป็นผู้รับผิดชอบเฉพาะสำหรับกองทัพบกและอากาศ ในทางปฏิบัติกระทรวงกลาโหมยังคงครองนโยบายทางกองทัพ

 เหล่าทัพ 
 กองทัพบก 
เป็นกองกำลังโซเวียตระหว่างกุมภาพันธ์ 1946 จนถึงเดือนธันวาคมปี 1991 แต่ก็ไม่ได้รบอย่างเต็มที่ รบอย่างเต็มในสงครามโซเวียตในอัฟกานิสถาน จนถึง 25 ธันวาคม 1993, ยกสถานะเป็นกองทัพบกรัสเซีย

 กองทัพอากาศ 
กองทัพอากาศโซเวียต คือการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการของหนึ่งในกองทัพอากาศของสหภาพโซเวียต คือกองกำลังป้องกันทางอากาศของสหภาพโซเวียตกองทัพอากาศกำลังก่อตัวขึ้นจากส่วนประกอบของเครื่องบินจักรวรรดิรัสเซียในปี 1917 ต้องเผชิญกับการทดสอบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเขาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มีส่วนร่วมในสงครามเกาหลี สงครามเวียดนาม และ เลือนหายไปพร้อมกับสหภาพโซเวียตใน 1991-92 ยกสถานะเป็น กองทัพอากาศรัสเซีย

กองกำลังป้องกันทางอากาศ 
thumb|300px|V-600 หนึ่งในเครื่องป้องกันการโจมตีทางอากาศ ในค.ศ.1961-ปัจจุบัน.
ต้นในปี ค.ศ.1932-1991 เพื่อป้องกันการโจมตีทางอากาศ มีมากใช้ช่วงสงครามเย็น เพราะกองทัพอากาศโซเวียตมีน้อยกว่ากองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา

กองทัพเรือ
กองทัพเรือโซเวียต แผนกลยุทธ์ของสหภาพโซเวียตในกรณีที่มีความขัดแย้งกับประเทศสหรัฐอเมริกา, เหนือองค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติก (นาโต) หรือความขัดแย้งอื่นที่เกี่ยวข้องกับสนธิสัญญาวอร์ซอ อิทธิพลของกองทัพเรือโซเวียตมีบทบาทขนาดใหญ่ในสงครามเย็นเป็นส่วนใหญ่ของความขัดแย้งศูนย์กลางรอบกองทัพเรือ
กองทัพเรือโซเวียตถูกแบ่งออกเป็นสี่กลุ่มสำคัญทางตอนเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก, ทะเลดำและทะเลบอลติก; ภายใต้คำสั่งที่แยกจากกันที่ฐานทัพเรือเลนินกราด กองเรือรบขนาดเล็กทะเลแคสเปียนที่ดำเนินงานในเขตทะเลสาบแคสเปียน ส่วนประกอบหลักของกองทัพเรือโซเวียต เช่น กองการบินนาวี กองทหารราบนาวี (นาวิกโยธินโซเวียต) และกองปืนใหญ่ชายฝั่ง ในปี 1991 ยกสถานะเป็น กองทัพเรือรัสเซีย กองทัพเรือในส่วนของกลุ่มอดีตสาธารณรัฐโซเวียต ยกสถานะเป็น กองเรือทะเลบอลติก (กองทัพเรือเอสโตเนีย, กองทัพเรือลิทัวเนีย, กองทัพเรือลัตเวีย) กองเรือทะเลดำ (กองทัพเรือยูเครน, กองทัพเรืออาเซอร์ไบจาน, กองทัพเรือจอร์เจีย) และ กองเรือเล็กแคสเปียน (กองทัพเรือคาซัคสถาน, กองทัพเรือเติร์กเมนิสถาน, กองทัพเรืออุซเบกิสถาน)

 บุคลากร 

 กำลังพลประจำการ 
กำลังพลประจำการของกองทัพโซเวียตใน ค.ศ. 1941 มีกำลังพลประจำการอยู่ที่ 5 ล้านนาย

 กำลังพลสำรอง 

 การศึกษา 

 งบประมาณ 

 ยุทธภัณฑ์ 
สหภาพโซเวียตจัดตั้งอุตสาหกรรมแขนพื้นเมืองเป็นส่วนหนึ่งของโปรแกรมการพัฒนาอุตสาหกรรมของสตาลินในปี ค.ศ. 1920 และ 1930 ปืนไรเฟิลโมซิน-นากองท์ ถูกผลิตขึ้น 1930-1945 โดยคลังแสงสรรพาวุธของสหภาพโซเวียตต่างๆ ในปี 1943 ปืนไรเฟิลโมซิน-นากองท์ ยังคงปืนหลักของกองทัพแดงผ่านสงครามโลกครั้งที่สอง กว่า 17 ล้านกระบอเป็นรุ่น M91/30 ต่อมามีการเริ่มต้นออกแบบ M44 ที่ออกแบบมาเพื่อแทนที่ M91 / 30 การผลิตเต็มรูปแบบเริ่มต้นขึ้นในปี 1944 และยังคงอยู่ในการผลิตจนถึงปี 1948 เมื่อมันถูกแทนที่ด้วย เอสเคเอส กึ่งปืนไรเฟิลอัตโนมัติ.Terence W. Lapin, The Mosin-Nagant Rifle (3rd Ed., North Cape 2003)

กองทัพแดงได้รับความเดือดร้อนจากปัญหาการขาดแคลนปืนเพียงพอและอาวุธปืนกึ่งอัตโนมัติตลอดสงครามโลกครั้งที่สองเอสวีที-40ปืนกึ่งอัตโนมัติตลับ 7.62x54R ขนาดเดียวกับที่ใช้กับปืนไรเฟิล Mosin-Nagants แม้ว่าการออกแบบผลิตในรุ่นเดียวกับ ปืนไรเฟิลโมซิน-นากองท์ แต่ไม่ได้เข้ามาแทนที่ การทดลองของสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี 1945 กองทัพแดงลองใช้ปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติ เอสเคเอส, 7.62x39mm ซึ่งมีประสิทธิภาพกว่าปืนไรเฟิลโมซิน-นากองท์ 
ในปี 1949 เริ่มมีการผลิตของ ปืนไรเฟิล AK-47 7.62x39mm : วางแผนให้ทหารใช้มันร่วมกับเอสเคเอส และให้มาแทนที่เอสเคเอส สมบูรณ์ ในปี 1978 ปืนไรเฟิล AK-74 5.45x39mm แทนที่ AK-47:นำชิ้นส่วนของ AK-47 ใช้ในการออกแบบ 51% ต่อมาออกแบบให้ใส่เป็นคู่ตลับ 5.56x45mm และกองทัพรัสเซียยังคงใช้ถึงปัจจุบัน

 อาวุธประจำกาย 
 ประเภทภาพชื่อ ประเทศ ปีที่ใช้ ปืนพก100px  TK  สหภาพโซเวียต1926 - 1950s ปืนพก100px  TT  สหภาพโซเวียต1930-ปัจจุบัน ปืนพก100px  Makarov  สหภาพโซเวียต1951-ปัจจุบัน ปืนไรเฟิล300px   ปืนไรเฟิลโมซิน-นากองท์  สหภาพโซเวียต1891–ปัจจุบัน ปืนไรเฟิล300px เอสวีที-40  สหภาพโซเวียต1940-1950s ปืนไรเฟิล300px เอสเคเอส สหภาพโซเวียต1945–ปัจจุบัน ปืนกลมือ300px พีพีเอชเฮช-41 สหภาพโซเวียต1941-1960s ปืนไรเฟิลอัตโนมัติ300px เอเค 47  สหภาพโซเวียต1949-ปัจจุบัน ปืนไรเฟิลอัตโนมัติ300px เอเค 74  สหภาพโซเวียต1974-ปัจจุบัน ปืนไรเฟิลอัตโนมัติ200px AS Val สหภาพโซเวียต1987-ปัจจุบัน ปืนไรเฟิลซุ่มยิง300px ดรากูนอฟ สหภาพโซเวียต1963-ปัจจุบัน ปืนไรเฟิลซุ่มยิง300px VSS Vintorez สหภาพโซเวียต1987-ปัจจุบัน ปืนกลเบา300px ปืนกลเดกเตียริออฟ สหภาพโซเวียต1928–ปลาย 1960s ปืนกลเบา300px RPD สหภาพโซเวียต1945–ปัจจุบัน ปืนกลเบา300px RPK สหภาพโซเวียต1961–ปัจจุบัน General-purpose machine gun PK สหภาพโซเวียต1961–ปัจจุบัน ปืนกลเบา300px RPK-74 สหภาพโซเวียต1974–ปัจจุบัน

 หมายเหตุ