wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ฟิลลิพ ฟ็อน เบอเซอลาเกอร์
ฟิลลิพ ฟ็อน เบอเซอลาเกอร์ (6 กันยายน ค.ศ. 1917 – 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2008) เป็นสมาชิกคนที่สองที่เหลือรอดชีวิตในแผนลับ 20 กรกฎาคม ผู้ส่วมรู้ร่วมคิดระหว่างเจ้าหน้าที่นายทหารแห่งกองทัพแวร์มัคท์ เพื่อลอบสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ผู้นำเผด็จการเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1944
# ไทมอลบลู
ไทมอลบลู  หรือ
ไทมอลซัลโฟเนฟทาลีน (thymolsulphonephthalein) เป็นผงผลึกสีเขียวน้ำตาล มีสูตรเคมีคือ C27H30O5S มีคุณสมบัติติดไฟ ไม่ละลายน้ำ แต่ละลายในแอลกอฮอล์และสารละลายแอลคาไลน์เจือจาง ไทมอลบลูใช้เป็นตัวบ่งชี้พีเอช โดยจะเปลี่ยนจากสีแดงไปเป็นสีเหลืองที่ pH 1.2–2.8 และเปลี่ยนจากสีเหลืองไปเป็นสีน้ำเงินที่ pH 8.0–9.6 และเป็นส่วนประกอบหนึ่งของยูนิเวอร์แซลอินดิเคเตอร์
# มารี ฌูว์เลียต ลูแว
มารี ฌูว์เลียต ลูแว (9 พฤษภาคม ค.ศ. 1867 – 24 กันยายน ค.ศ. 1930)L'Intermediaire des Chercheurs et Curieux, vol. 21 (1971), p. 958: "Marie–Juliette Louvet, née à Pierreval (Seine alors Inférieure) le 9. V. 1867 est décédée à Paris (XVI*) le 29. IX. 1930." เป็นผู้เป็นที่รักของเจ้าชายหลุยส์ที่ 2 แห่งโมนาโก และเป็นมารดาของของเจ้าหญิงชาร์ล็อต ดัชเชสแห่งวาล็องตีนัว

 ประวัติ 
มารี ฌูว์เลียต ลูแว เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2410 ณ ฝรั่งเศส เป็นลูกสาวของฌัก อ็องรี ลูแว และโฌเซฟีน อมีเลอร์ เพดดีเฟอร์ โดยเธออาศัยในประเทศฝรั่งเศส เธอได้แต่งงานครั้งแรกกับช่างภาพหนุ่มชาวฝรั่งเศส อะชีลล์ เดลเมตAnne Edwards, The Grimaldis of Monaco (Morrow, 1992), p. 182 และได้หย่าร้างกันไปใน พ.ศ. 2436 โดยมีบุตรร่วมกันดังนี้
จอร์จ เดลเมต
มาร์เกอรีตา เดลเมต

 ชีวิตรักกับเจ้าชายองค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก 
เธอได้รู้จักกับ เจ้าชายหลุยส์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก ผ่านทางมารดาของเธอ มารดาของเธอนั้นเป็นพระชายาของเจ้าชายแห่งฝรั่งเศสพระองค์หนึ่ง  จนทั้งสองมีความสัมพันธ์กันจนเธอตั้งท้องและได้คลอดกลูกสาว 1 คน ต่อมาได้รับพระราชทานพระอิสริยยศและมีพระนามว่า เจ้าหญิงชาร์ล็อต ดัชเชสแห่งวาล็องตีนัว ซึ่งพระธิดาพระองค์นี้ เป็นพระราชธิดานอกสมรสและเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวใน เจ้าชายหลุยส์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก ถึงกระนั้นเธอก็มิได้รับการสถนาปนาเป็นเจ้าดังเช่นลูกสาวเธอ เนื่องจากเป็นภรรยานอกสมรส
# ไทยแลนด์ยูธลีก ฤดูกาล 2560
ไทยแลนด์ยูธลีก ฤดูกาล 2560  เป็นการแข่งขัน ฟุตบอลลีกเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่สองของประเทศไทย ภายใต้การดูแลของ การกีฬาแห่งประเทศไทย กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา และ สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย โดยเป็นหนึ่งในโครงการ "สานฝันฟุตบอลไทยไปฟุตบอลโลก"

ในฤดูกาล 2560 ได้มีการแข่งขันทั้งหมด 4 รุ่น ได้แก่ รุ่นอายุไม่เกิน 13 ปี , รุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี , รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี และ รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
แบ่งการแข่งขันออกเป็น 8 โซน ตามภูมิภาค ได้แก่ โซนเหนือ,โซนตะวันออกเฉียงเหนือ ตอนบน,โซนตะวันออกเฉียงเหนือ ตอนล่าง,โซนตะวันตก,โซนตะวันออก,โซนกลาง,โซนกรุงเทพ-ปริมณฑล, และโซนใต้

 ผู้ชนะเลิศรอบลีกโซนฤดูกาล 2560 
โซนรุ่นอายุไม่เกิน 13 ปีรุ่นอายุไม่เกิน 15 ปีรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปีรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ภาคเหนือ สุโขทัย เอฟซี เชียงราย ยูไนเต็ด เชียงใหม่ เอฟซี นครสวรรค์ เอฟซี ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตอนบน หนองบัว พิชญ หนองบัว พิชญ ขอนแก่น เอฟซี สมาคมกีฬาจังหวัดกาฬสินธุ์ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตอนล่าง บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด อุบลราชธานี เอฟซี ภาคตะวันออก พัทยา ยูไนเต็ด ชลบุรี เอฟซี บ้านบึง เอฟซี ชลบุรี เอฟซี กรุงเทพและปริมณฑล อัสสัมชัญ ยูไนเต็ด อัสสัมชัญ ยูไนเต็ด อัสสัมชัญ ยูไนเต็ด อัสสัมชัญ ยูไนเต็ด ภาคกลาง แบงค็อก ยูไนเต็ด บางกอกกล๊าส เอฟซี บางกอกกล๊าส เอฟซี อยุธยา ยูไนเต็ด ตะวันตก สุพรรณบุรี เอฟซี สีหมอก เอฟซี สุพรรณบุรี เอฟซี สมุทรสาคร เอฟซี ภาคใต้ สมาคมกีฬาจังหวัดสงขลา  ตรัง เอฟซี กระบี่ เอฟซี

 ผู้ชนะเลิศรอบแชมเปี้ยนชิพ 
ฤดูกาลรุ่นชนะเลิศรองชนะเลิศ 2560U13 อัสสัมชัญ ยูไนเต็ด แบงค็อก ยูไนเต็ดU15 อัสสัมชัญ ยูไนเต็ด ชลบุรี เอฟซีU17 บางกอกกล๊าส เอฟซี เชียงใหม่ เอฟซีU19 เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ชลบุรี เอฟซี

 ตำแหน่งดาวซัลโวและผู้เล่นทรงคุณค่า 
ฤดูกาลรุ่นผู้เล่นทรงคุณค่าผู้ทำประตูสูงสุดรอบแชมป์เปี้ยนชิพ 2560U13ก้องภพ สร้อยรักพุฒิพงศ์ ช้างวิเศษ (พัทยา ยูไนเต็ด)U15วิทู คชวงษ์ณัฐวุมิ พิมพวงศ์ (6 ประตู)U17พงศ์รวิช จันทวงษ์กิตติพต แดงอรุณ (6 ประตู)U19ปรเมศย์ อาจวิไลสิทธิโชค ภาโส (6 ประตู)
# อัลเบร็ชท์ อัลท์ดอร์เฟอร์
อัลเบร็ชท์ อัลท์ดอร์เฟอร์  เป็นจิตรกร นักแกะสลัก และสถาปนิกชาวเยอรมันในยุคเรอแนซ็องส์แห่งเมืองเรเกินส์บวร์ค อัลท์ดอร์เฟอร์เกิดราว ค.ศ. 1480 ในเรเกินส์บวร์ค และเริ่มมีความสนใจด้านงานศิลปะตามบิดาซึ่งมีอาชีพจิตรกรและนักทำตัวแบบย่อส่วน อัลท์ดอร์เฟอร์เริ่มทำงานในเมืองบ้านเกิดของตนเองใน ค.ศ. 1505 ในตำแหน่งสถาปนิกและที่ปรึกษาประจำเมือง ต่อมาใน ค.ศ. 1511 เขาเดินทางไปทางใต้สู่เทือกเขาแอลป์ และได้วาดจิตรกรรมภูมิทัศน์ออกมาหลายชิ้น ถือเป็นจิตรกรภูมิทัศน์คนแรกในศาสตร์สมัยใหม่ ซึ่งได้ทำให้เขาเป็นผู้นำของโรงเรียนดานูบ และเป็นผู้บุกเบิกให้จิตรกรรมภูมิทัศน์เป็นศาสตร์แขนงหนึ่งแยกออกมา ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาคือ ยุทธการของอเล็กซานเดอร์ที่อิสซัส ซึ่งวาดขึ้นใน ค.ศ. 1529
# ชไปเชอร์ชตัท
ชไปเชอร์ชตัท  มีความหมายว่า "เมืองคลังสินค้า" เป็นย่านหนึ่งในนครฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี เป็นหนึ่งในย่านคลังสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่ตั้งอยู่บนฐานรากแบบเสาเข็มไม้ซุง ก่อสร้างขึ้นในช่วง ค.ศ. 1883–1927 โดยเมืองฮัมบวร์ค โดยถูกสร้างขึ้นเป็นเขตแลกเปลี่ยนสินค้าแบบปลอดภาษี ย่านนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกใน ค.ศ. 2015

ภาพมุมกว้าง
# วายเอชบอยส์
วายเอชบอยส์ (อังกฤษ: YHBOYS) (จีน: 乐华少年) ย่อจาก เยว่หฺวาบอยส์ (Yuehua Boys) เป็นบอยแบนด์สัญชาติจีนอยู่ภายใต้บริษัทเยว่หฺวาเอนเตอร์เทนเมนต์ (Yuehua Entertainment) เปิดตัวในปี ค.ศ.2017 ประกอบไปด้วยสมาชิกเด็กชายชาวจีนอายุระหว่าง 10-13 ปี ทั้งหมด 7 คนได้แก่ จาง จวิ้นอี, กัว เตี้ยนเจี่ย, จาง หมิงฮ่าว, หลิว กวานอี้, จาง เอินซั่ว, ซุน เจียข่าย และ หลี่ หลินหม่า ที่ล้วนแต่มีความสามารถเกินอายุ ไม่ว่าจะร้อง เต้น แนวคิดของกลุ่มคือการช่วยให้แฟน ๆ มีส่วนร่วมในการเติบโตของสมาชิกตั้งแต่เริ่มเดบิวท์ในขณะที่สมาชิกทำงานทั้งในด้านการร้องเพลงและการแสดง 

 สมาชิก 
 จาง จวิ้นอี  , เกิด  มาจาก เมืองหนานชาง, มณฑลเจียงซี, สาธารณรัฐประชาชนจีน, หัวหน้าวง, สีประจำตัว สีฟ้า
 กัว เตี้ยนเจี่ย , เกิด  มาจาก เมืองหานตาน, มณฑลเหอเป่ย์, สาธารณรัฐประชาชนจีน, นักเต้นนำ, สีประจำตัว สีน้ำเงิน
 จาง หมิงฮ่าว , เกิด  มาจาก เมืองฮาร์บิน, มณฑลเฮย์หลงเจียง, สาธารณรัฐประชาชนจีน, นักร้องนำ, สีประจำตัว สีชมพู
 หลิว กวานอี้ , เกิด  มาจาก สาธารณรัฐจีน, นักร้องนำ, สีประจำตัว สีส้ม
 จาง เอินซั่ว , เกิด  มาจาก เมืองหานตาน, มณฑลเหอเป่ย์, สาธารณรัฐประชาชนจีน, นักเต้นนำ, สีประจำตัว สีม่วง
 ซุน เจียข่าย , เกิด  มาจาก เมืองเปาโถว, เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน, สาธารณรัฐประชาชนจีน, เซ็นเตอร์, สีประจำตัว สีเขียว
 หลี่ หลินหม่า , เกิด  มาจาก เมืองฉือเจียจวง, มณฑลเหอเป่ย์, สาธารณรัฐประชาชนจีน, นักเต้นนำ, สีประจำตัว สีเหลือง

มิวสิกวีดีโอ
ปีเพลงสมาชิกหมายเหตุ2017流星雨 (Meteor Shower) ทุกคนโคฟเวอร์2017前方的世界 (The World Ahead) ทุกคน (ยกเว้นเตี้ยนเจี่ย และ เอินซั่ว)2017梦想加油 (Dream Fighting) ทุกคน (ยกเว้นเตี้ยนเจี่ย)2017阳光小鬼头 (Sunshine Boys)ทุกคน2017A-OKทุกคนใช้โปรโมตภาพยนตร์เรื่อง ทรานส์ฟอร์เมอร์ส 5 : อัศวินรุ่นสุดท้าย ในประเทศจีน2017魔FUN乐园 (Magical FUN Land)ทุกคน2017国家 (Country)ทุกคนโคฟเวอร์2017梦想i.o.i (I Can Do It)ทุกคนเวอร์ชันเต้น
# บาลังกา (จังหวัดบาตาอัน)
นครบาลังกา (กาปัมปางัน: Lakanbalen ning Balanga) เป็นเมืองหลักของจังหวัดบาตาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากรประมาณ 96,061 คน บาลังกาเป็นแหล่งเกษตรกรรมที่สำคัญ และมีพื้นที่ 11,163 เฮกตาร์ คิดเป็นร้อยละ 8.13 ของจังหวัดบาตาอัน
# บาเลร์ (จังหวัดเอาโรรา)
เทศบาลบาเลร์ (อีโลกาโน: Ili ti Baler) เป็นเทศบาลและศูนย์กลางของจังหวัดเอาโรรา ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากรประมาณ 39,562 คน

บาเลร์ตั้งอยู่ห่างจากมะนิลาไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ  โดยมีเส้นทางผ่านภูเขา บาเลร์เป็นที่ตั้งของภูมิลักษณ์ที่น่าประทับใจและตั้งอยู่บนที่ราบใกล้กับอ่าวบาเลร์ ซึ่งเป็นเสี้ยวของทะเลฟิลิปปิน

บาเลร์ได้รับการสถาปนาเป็นเมืองหลักของจังหวัดเอาโรราในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1951 ภายใต้คำสั่ง Republic Act ที่ 648 ลงนามโดยประธานาธิบดีเอลปิดิโอ กีริโน ต่อมาได้กลายเป็นศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978 ภายใต้คำสั่ง Batas Pambansa Blg. 7 ลงนามโดยประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส

 ระเบียงภาพ
# ถนนอุณากรรณ
ถนนอุณากรรณ  เป็นถนนสายสั้น ๆ สายหนึ่งในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร มีลักษณะเป็นถนนขนาด 3–4 ช่องทางจราจร ไม่มีเกาะกลาง เขตถนนกว้าง 19.50 เมตร ระยะทางยาว 446 เมตรกองนโยบายและแผนงาน. สำนักผังเมือง. กรุงเทพมหานคร. รายงานการศึกษา เรื่อง โครงข่ายถนนและทางพิเศษในเขตกรุงเทพมหานคร. [ม.ป.ท.], 2551. เริ่มต้นจากทางแยกอุณากรรณ (จุดตัดกับถนนเจริญกรุง) ในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ มุ่งไปทางทิศเหนือ ตัดกับถนนศิริพงษ์ ข้ามคลองหลอดวัดราชบพิธเข้าพื้นที่แขวงวัดราชบพิธ ตัดกับถนนลงท่า ตรงไปทางทิศเดิมโดยขนานไปกับถนนศิริพงษ์และเลียบกำแพงวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร ไปสิ้นสุดที่ทางแยกเสาชิงช้า (จุดตัดกับถนนบำรุงเมือง)

ชื่อถนนอุณากรรณมีที่มาจากพระนามของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและเจ้าจอมมารดาเปี่ยมหลังจากเจ้าคุณพระอัยยิกาเปี่ยม (เจ้าจอมมารดาเปี่ยม) ถึงแก่พิราลัย พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาพระนามพระอัฐิขึ้นเป็น "สมเด็จพระปิยมาวดี ศรีพัชรินทรมาตา" โดยเจ้าคุณจอมมารดาเปี่ยมได้อุทิศเงินจำนวน 100 ชั่งของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย ให้นำไปสร้างถาวรวัตถุที่เป็นสาธารณประโยชน์ เพื่ออุทิศส่วนกุศลให้พระองค์ซึ่งสิ้นพระชนม์ขณะมีพระชันษา 18 ปี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้กรมโยธาธิการสร้างถนนสายสั้น ๆ ขนาดถนนข้าวสาร โดยโปรดเกล้าฯ ให้จัดสรรงบประมาณมาสมทบด้วยกนกวลี ชูชัยยะ. พจนานุกรมวิสามานยนามไทย : วัด วัง ถนน สะพาน ป้อม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2548, หน้า 439. กรมโยธาธิการสร้างถนนเสร็จในปี พ.ศ. 2443 แล้วน้อมเกล้าฯ ถวายเป็นถนนหลวง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงพระราชทานชื่อถนนว่า "ถนนอุณากรรณ" เพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย ปรากฏว่า ในสมัยนั้นถนนอุณากรรณเป็นเส้นทางที่มีประชาชนจำนวนมากใช้เป็นเส้นทางสัญจร เนื่องจากเป็นทางลัดที่ใกล้ที่สุดระหว่างถนนเจริญกรุงกับถนนบำรุงเมือง

 เชิงอรรถและอ้างอิง 

แหล่งข้อมูลอื่น

อุณากรรณ
อุณากรรณ
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบรมวงศานุวงศ์ไทย
# ตกสิบ ติดสปีด
ตกสิบ ติดสปีด เป็นรายการเกมโชว์แนวควิซโชว์ที่แยกออกมาจาก ตกสิบหยิบล้าน Still Standing Thailand โดยผู้เข้าแข่งขัน 1 คนจะต้องทำการแข่งขันกับนักสู้ทั้ง 10 คน โดยมีรูปแบบต้นฉบับมาจากรายการ "Lauf al Hamiliyon" ในประเทศอิสราเอล ผลิตโดยบริษัท เซ้นส์ เอนเตอร์เทนเมนท์ จำกัด ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดยมีวราวุธ เจนธนากุล และ ศกุนตลา เทียนไพโรจน์ เป็นผู้ดำเนินรายการ

 กติกา (ประเภทเดี่ยว) 
มีผู้เข้าแข่งขัน 1 คน ซึ่งจะยืนอยู่บนหลุมประตูกลที่อยู่กลางเวที และนอกจากนี้ยังมีนักสู้อีก 10 คนล้อมรอบบนหลุมประตูกลของตน โดยการแข่งขันมี 1 รอบเท่านั้น 

 รอบการดวลวัดสปีด 
ผู้เข้าแข่งขันเลือกนักสู้ครั้งละ 1 คนเพื่อแข่งขันตอบคำถามแบบตัวต่อตัว โดยผู้เข้าแข่งขันกับนักสู้ในการดวลวัดสปีดแต่ละครั้งจะต้องตอบคำถามข้อเดียวกัน เมื่อคำถามปรากฏขึ้นหากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเปล่งเสียงออกมาแม้เพียงพยางค์เดียวจะถือว่าเป็นการตอบของฝ่ายนั้นทันที เมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่งแล้วยังไม่มีใครตอบได้ ทางรายการจะค่อย ๆ เฉลยตัวอักษรในคำตอบไปทีละตัวเพื่อให้ทั้งคู่ตอบได้ง่ายขึ้น ถ้าตอบได้ถูกต้องและเร็วกว่าจะได้คะแนนข้อละ 1 คะแนน แต่ถ้าตอบผิดคะแนนจะตกไปเป็นของอีกฝ่ายทันที ฝ่ายใดทำคะแนนได้ครบ 7 คะแนนก่อนจะเป็นผู้ชนะและได้เงินรางวัลสะสมในการดวลวัดสปีดในแต่ละครั้ง และฝ่ายที่เป็นผู้แพ้จะตกรอบ แล้วตกลงไปจากเวทีด้วยหลุมประตูกล ถ้าผู้เข้าแข่งขันชนะในแต่ละรอบการดวล ผู้เข้าแข่งขันก็จะเข้ารอบการดวลรอบต่อไปพร้อมกับขโมยเงินที่อยู่ข้างหน้าของนักสู้มาเป็นเงินสะสมของผู้เข้าแข่งขันซึ่งผู้เข้าแข่งขันจะยังไม่ทราบว่าขโมยมาได้เท่าไหร่ในรอบนั้นจนกว่าจะชนะในการดวล (ในรายการเรียก "ค่าหัว") ไปเรื่อย ๆ (ค่าหัวในรายการจะประกอบด้วย 10,000 บาท และ 10,000 X2) ซึ่งผู้เข้าแข่งขันจะมีตัวช่วยถึง 2 ชีวิต ซึ่งถ้าผู้เข้าแข่งขันแพ้การดวล 2 ครั้งแรก นักสู้ที่เอาชนะผู้เข้าแข่งขันได้จะต้องเป็นฝ่ายตกจากเวทีไปแทนถึงแม้ว่าจะเอาชนะแล้วได้ค่าหัวก็ตาม โดยนักสู้ทั้งสิบจะมีเงินค่าหัว 10,000 บาท 8 คน และเงินค่าหัว X 2 อีก 2 คน ถ้าหากผู้เข้าแข่งขันสามารถเอาชนะนักสู้ได้สำเร็จครบทั้ง 10 คนจะได้รับเงินค่าหัวที่ทำสำเร็จไว้จะถูกดับเบิ้ลเงินค่าหัวเป็น X2 (รวมมูลค่าสูงสุดถึง 240,000 บาท) แต่ในทางกลับกันถ้านักสู้สามารถเอาชนะผู้เข้าแข่งขันจนกระทั่งผู้เข้าแข่งขันใช้ตัวช่วยถึง 2 ชีวิตไปจนหมดทั้ง 2 ครั้งได้สำเร็จ เงินค่าหัวที่ทำสำเร็จไว้ก็จะถูกดับเบิ้ลเป็น X2 เช่นเดียวกัน
# การยกเลิกระบบแคว้น
การยกเลิกระบบแคว้น  ในจักรวรรดิญี่ปุ่นและแทนที่ด้วยระบบจังหวัดในปี ค.ศ. 1871 เป็นจุดสูงสุดของการฟื้นฟูเมจิที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1868 ซึ่งเป็นปีเริ่มต้นของยุคเมจิ ภายใต้การปฏิรูป ไดเมียวทั้งหมด (大名, ขุนนางศักดินา) จำเป็นต้องคืนอำนาจให้จักรพรรดิเมจิและราชวงศ์ของพระองค์ กระบวนการนี้ประสบความสำเร็จในหลายขั้นตอน ส่งผลให้มีรัฐบาลกลางแห่งใหม่ของญี่ปุ่นและแทนที่ระบบศักดินาเก่าด้วยคณาธิปไตยใหม่

 สงครามโบชิน 
หลังจากความพ่ายแพ้ของกองกำลังที่จงรักภักดีต่อรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในสงครามโบชินในปี ค.ศ. 1868 รัฐบาลเมจิชุดใหม่ได้ยึดดินแดนทั้งหมดที่เคยอยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงของรัฐบาลโชกุนและดินแดนที่ปกครองโดยไดเมียวซึ่งยังคงภักดีต่อรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ดินแดนเหล่านี้มีสัดส่วนประมาณ 1 ใน 4 ของญี่ปุ่นและได้รับการจัดระเบียบใหม่เป็นจังหวัดโดยมีผู้ว่าราชการจังหวัด (知事) ที่ได้รับการแต่งตั้งโดยตรงจากรัฐบาลกลาง

 การเรียกคืนแคว้นศักดินา 
ระยะที่สองในการยกเลิกระบบแคว้นศักดินาเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1869 การเคลื่อนไหวนี้นำโดยคิโดะ ทากาโยชิ แห่งแคว้นศักดินาโชชู โดยได้รับการสนับสนุนจากขุนนางในราชสำนักคือ อิวากูระ โทโมมิ และซันโจ ซาเนโตมิ คิโดชักชวนเจ้าแคว้นศักดินาโชชูและซัตสึมะ สองแคว้นศักดินาชั้นนำในการโค่นล้มรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ให้ยอมมอบแคว้นศักดินาให้กับจักรพรรดิโดยสมัครใจ ระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1869 ถึง 2 สิงหาคม ค.ศ. 1869 ด้วยเกรงว่าจะถูกตั้งคำถามถึงความจงรักภักดีของพวกเขา ไดเมียวจากแคว้นศักดินาอื่น ๆ อีก 260 แห่งจึงปฏิบัติตาม มีเพียง 14 แคว้นศักดินาเท่านั้นที่ไม่สามารถปฏิบัติตามโดยสมัครใจกับการเรียกคืนแคว้นศักดินา (版籍奉還, hanseki hōkan)

เพื่อแลกกับการมอบอำนาจของพวกเขาให้กับรัฐบาลกลาง เหล่าไดเมียวได้รับแต่งตั้งใหม่ให้เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดในแคว้นศักดินาเดิมของพวกเขา (ซึ่งถูกเปลี่ยนชื่อเป็นจังหวัด) และได้รับอนุญาตให้เก็บภาษีรายได้ 10 เปอร์เซ็นต์โดยอิงจากการผลิตข้าวJansen, The Making of Modern Japan, pp344–345

คำว่าไดเมียวถูกยกเลิกในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1869 ด้วยการก่อตัวของระบบขุนนางคาโซกุ
# ฟุตบอลลีกคัพ 2002 นัดชิงชนะเลิศ
ฟุตบอลลีกคัพ 2002 นัดชิงชนะเลิศ เป็นการแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์กับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ ณ มิลเลนเนียมสเตเดียม  ที่คาร์ดิฟฟ์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2002 โดยผลการแข่งขัน แบล็กเบิร์นเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้ 2–1

ทอตนัมฮอตสเปอร์ต้องใส่ชุดแข่งขันสีเหลืองในรอบชิง เนื่องจากสีชุดเหย้าและเยือนของพวกเขา เป็นสีขาวและน้ำเงินตามลำดับ ซึ่งตรงกับสีชุดเหย้าของแบล็กเบิร์นโรเวอส์ ที่เป็นสีฟ้าสลับขาว

แบล็กเบิร์นได้ประตูขึ้นนำจากแม็ตต์ แจนเซ็น แต่คริสเตียน ซีเก ก็ยิงประตูตีเสมอให้กับสเปอร์ แต่สุดท้ายในนาทีที่ 68 แอนดรูว์ โคล ยิงประตูชัยให้กับแบล็กเบิร์น อันเนื่องมาจากความผิดพลาดของกองหลังสเปอร์

 เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ 

+ แบล็กเบิร์นโรเวอส์รอบที่ 2สโมสรจากพรีเมียร์ลีก จะชนะบายเข้าไปเล่นในรอบที่ 2 หรือ 3  แบล็กเบิร์น 2–0 โอลดัมแอทเลติกรอบที่ 3  แบล็กเบิร์น 2–1 (หลังต่อเวลาพิเศษ) มิดเดิลส์เบรอรอบที่ 4 แบล็กเบิร์น 2–0 แมนเชสเตอร์ซิตีรอบก่อนรองชนะเลิศ แบล็กเบิร์น 4–0 อาร์เซนอลรอบรองชนะเลิศ (เลกแรก) เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ 1–2 แบล็กเบิร์นรอบรองชนะเลิศ (เลกสอง) แบล็กเบิร์น 4–2 เชฟฟีลด์เวนส์เดย์หมายเหตุ:(แบล็กเบิร์น ชนะด้วยประตูรวม 6–3)

+ ทอตนัมฮอตสเปอร์รอบที่ 2 ทอตนัม2–0Torquayรอบที่ 3 แทรนเมียร์โรเวอส์0–4ทอตนัมรอบที่ 4 ฟูลัม1–2ทอตนัมรอบก่อนรองชนะเลิศ ทอตนัม6–0โบลตันวอนเดอเรอส์รอบรองชนะเลิศ (เลกแรก)  เชลซี 2–1ทอตนัมรอบรองชนะเลิศ (เลกสอง)  ทอตนัม 5–1 เชลซีหมายเหตุ:(ทอตนัม ชนะด้วยประตูรวม 6–3)

 การแข่งขัน 

 GK 1  แบรด ฟรีเดลRB 28 Martin TaylorCB 4  Henning Berg (c)CB 14 Nils-Eric JohanssonLB 5  Stig Inge BjørnebyeRM 18 Keith Gillespie   CM 8  David DunnCM 12 มาร์ก ฮิวส์LM 11 เดเมียน ดัฟฟ์CF 10 แม็ตต์ แจนเซ็น   CF 9  แอนดรูว์ โคลตัวสำรอง:GK 27 Alan MillerDF 2  John CurtisMF 15 Craig Hignett   MF 16 Alan MahonFW 17 Yordi   ผู้จัดการทีม: Graeme Souness300px GK 1  Neil SullivanRB 3  Mauricio Taricco    CB 6  Chris Perry CB 26 เลดลีย์ คิงLB 18 Ben ThatcherRM 7  Darren AndertonCM 8  Tim Sherwood  CM 14 Gustavo Poyet   LM 23 คริสเตียน ซีเก  CF 10 Teddy SheringhamCF 9  Les Ferdinandตัวสำรอง:GK 13 Kasey Keller DF 30 Anthony Gardner MF 29 Simon Davies   FW 11 Serhiy RebrovFW 16 Steffen Iversen    ผู้จัดการทีม: Glenn Hoddle

ผู้เล่นยอดเยี่ยม
 แบรด ฟรีเดล (แบล็กเบิร์นโรเวอส์)กติกา
 แข่งเวลาปกติ 90 นาที
 ถ้าเสมอ ต่อเวลาพิเศษ 30 นาที
 ถ้ายังคงเสมอ ตัดสินด้วยการยิงลูกโทษ
 ส่งชื่อตัวสำรองได้ 5 คน
 เปลี่ยนตัวสำรองได้มากที่สุด 3 คน
# พันธมิตรซัตโช
พันธมิตรซัตสึมะ–โชชู  หรือพันธมิตรซัตโช  กลุ่ม พันธมิตรทางการทหาร ระหว่าง แคว้นซัตสึมะ และ แคว้นโชชู รวมตัวกันขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1866 ซึ่งการรวมตัวครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ฟื้นฟูการปกครองของราชสำนัก และโค่นล้ม รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ

ซึ่งชื่อของกลุ่มพันธมิตรซัตโซเกิดจากการนำชื่อหน้าของทั้งสองแคว้นคือ ซะสึมะ และ โชชู มารวมกัน
# สื่อ เขอฝ่า
สื่อ เขอฝ่า (4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1601 – 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1645), ชื่อทางการแบบจีน เซี่ยนชือ และ เต้าหลิน, เป็นข้าราชการและนักอักษรแห่งราชวงศ์หมิง สื่อ เขอฝ่า เกิดที่ เซี่ยงฟู่ (祥符; ปัจจุบันคือ ไคเฟิง, เหอหนาน) และอ้างสิทธิ์สืบเชื้อสายมาจาก เขตต้าซิง, จังหวัดชุนเตียน (順天府大興縣; ในปัจจุบันคือ ปักกิ่ง). เขาได้รับการศึกษาและอบรมโดยอาจารย์ จัว กวงโตว (左光斗) สื่อ เขอฝ่าได้เข้ารับราชการในตำแหน่งศาลาในสังกัดสามสำนักหกกรมที่เมืองนานกิง

ในช่วงต้นของการรับราชการของเขา สื่อ เขอฝ่า ถือได้ว่าเป็นขุนนางหมิงที่จดจำได้ดีที่วุดในช่วงที่เขานำกำลังปกป้องเมืองหยางโจวจากการรุกรานของกองทัพแปดกองธงภายใต้ราชวงศ์ชิง สื่อ เขอฝ่าถูกประหารหลังจากเมืองหยางโจวถูกกองทัพแมนจูยึดในเดือนเมษายน ค.ศ. 1645

หลังจากที่เขาตาย จักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิงใต้ได้มอบพระราชทินนามให้ว่า จงจิ้ง(忠靖; แปลว่า "ภักดีและสันติสุข")  หลังจากกว่าทศวรรษผ่านไปจักรพรรดิเฉียนหลงชาวแมนจูแห่งราชวงศ์ชิง ได้ทรงเห็นคุณธรรมความดีงามของสื่อ เขอฝ่า จึงได้ทรงตั้งชื่อให้เป็น "จงเจิ้ง" (忠正; ที่แปลว่า "ภักดีและซื่อตรง") ลูกหลานของสื่อ เขอฝ่าได้เก็บรวบรวมผลงานเอกสารของเขาและจัดทำเป็นหนังาอชื่อว่า  ผลงานของใต้เท้า สื่อ จงเจิ้ง (史忠正公集).
# มาโลโลส
มาโลโลส  เป็นนครที่ก่อตั้งลำดับที่ 115 ของประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นเมืองหลักของจังหวัดบูลาคัน อยู่ห่างจากมะนิลาไปทางทิศเหนือ  เป็นย่านชานเมืองที่ขยายออกมาจากเมโทรมะนิลา ตั้งอยู่ในพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดบูลาคันในเขตกิตนางลูโซน เกาะลูซอน มาโลโลสยังเป็นที่ตั้งของสถานศึกษาสำคัญหลายแห่งอีกด้วย

 ภูมิอากาศ 

 เมืองพี่น้อง 
  บายัมบัง, จังหวัดปังกาซีนัน
  Hagåtña, กวม
# กีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกฤดูหนาว
กีฬาเคอร์ลิง ได้รับการบรรจุเป็นกีฬาที่แข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว ในปี 1924 (พ.ศ. 2468) ณ เมืองชามอนี เป็นครั้งแรก แต่การแข่งขันไม่ได้ถูกพิจารณาผลการแข่งขันจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล จนกระทั่งในปี 2006 (พ.ศ. 2549) กีฬาเคอร์ลิงเคยเป็นกีฬาสาธิตในปี 1932 (พ.ศ. 2476), 1988 (พ.ศ. 2531) และ1992 (พ.ศ. 2535) จนกระทั่งได้ถูกบรรจุอย่างเป็นทางการในปี 1998 (พ.ศ. 2541) ณ เมืองนะงะโนะ

ในปัจจุบันกีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกฤดูหนาวได้จัดการแข่งขันทั้งหมด 3 รายการ อาทิ ทีมชาย, ทีมหญิง และทีมผสม ซึ่งทีมชาย และทีมหญิง ได้ถูกบรรจุตั้งแต่แรกเริ่ม แต่ทีมผสมนั้นเพิ่งจะถูกบรรจุในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 (พ.ศ. 2561) ซึ่งได้ถูกรับรองจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี ค.ศ. 2015 (พ.ศ. 2558) หลังจากที่ถูกปฏิเสธไปในการบรรจุเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 (พ.ศ. 2553) 

นอกจากนี้ยังมีกีฬาที่คล้ายคลึงกับเคอร์ลิง อย่าง กีฬาสต็อกน้ำแข็ง หรือเคอร์ลิงบาวาเรียน (Eisstockschießen ในภาษาเยอรมัน) ซึ่งเป็นกีฬาสาธิตในปี 1936 และ1964
 ประเทศที่เข้าร่วม 
 ทีมชาย 
 ประเทศ 24  28  02  06  10  14  18  ปี  –            4  6  – – – –  8  4 –  2  – –  7 –  9  6  10  4  – –  5   – – –  2    –  10 –  7 – –  3  –  8  6  8  6  10 –  5     7  8  4  5    5  7  – – –  7 – –  9  2  –  6 – – – –  8  2  – – –  10 – – –  1  –      5    5  6  6  – – – – –  7 –  1  – – – – – –  7  1     5  4  9  4      7  –      6    8    6  –  4  9    10  9    6
หมายเหตุ ในปี 1924 มีทีมที่เข้าร่วมแค่ 3 ทีม

 ทีมหญิง 
 ประเทศ28 0206101418  ปี             6  6  – – –    7  5  3     9  9  5  6  10  6   8  5 –  6 – –  3   4    5  7    4  6  – –  10 – – –  1   6  8  7  8  5    6   5  7  4 – – –  3  – – – – –  9  1  –  10  6  9  9 –  4  – – – –  8    2     6          6  –      4  4  7  5   7  4  8  10  10  8  6

 คู่ผสม 
 ประเทศ18  ปี     1   4  1   7  1      1    1   5  1     1   6  1

ตารางเหรียญ
 1    6  3  2  11 2    3  3  2  8 3    2  1  1  4 4    1  3  3  7 5    1  1  2  4 6    1  0  1  2 7    0  1  0  1   0  1  0  1   0  1  0  1 10    0  0  1  1   0  0  1  1   0  0  1  1 รวม  14  14  14  42

สรุปเหรียญรางวัล
ทีมชาย
1924 ชามอนี   1928 → 1994ไม่ถูกบรรจุในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว1998 นะงะโนะ   2002 ซอลต์เลกซิตี   2006 ตูริน   2010 แวนคูเวอร์   2014 โซชิ   2018 พย็องชัง   

ทีมหญิง
1998 นะงะโนะ   2002 ซอลต์เลกซิตี   2006 ตูริน   2010 แวนคูเวอร์   2014 โซชิ   2018 พย็องชัง   

คู่ผสม
2018 พย็องชัง
# ฟุตบอลลีกคัพ 2003 นัดชิงชนะเลิศ
ฟุตบอลลีกคัพ 2003 นัดชิงชนะเลิศ เป็นการแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลกับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2003 ที่มิลเลนเนียมสเตเดียมในคาร์ดิฟฟ์ และเป็นรอบชิงชนะเลิศของฟุตบอลลีกคัพ ฤดูกาล 2002–03 ฤดูกาลที่ 43 ของฟุตบอลลีกคัพ ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยขนาดเล็กที่มีสโมสรเข้าร่วมแข่งขันทั้ง 92 สโมสรจากในลีก โดยลิเวอร์พูลเข้าชิงเป็นครั้งที่ 9 โดยก่อนหน้านั้น พวกเขาชนะถึง 6 ครั้ง และแพ้ 2 ครั้งในรอบชิง ส่วนแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เข้าชิงเป็นครั้งที่ 5 ก่อนหน้านี้ในรอบชิง พวกเขาชนะครั้งเดียว และแพ้ 3 ครั้ง

ทั้งสองสโมสรมาจากพรีเมียร์ลีก ซึ่งได้เริ่มต้นการแข่งขันในรอบที่ 3 ทั้งคู่ การแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ มีผู้เข้าชม 74,500 คน โดยในครึ่งแรก ลิเวอร์พูลขึ้นนำในนาทีที่ 39 จากสตีเวน เจอร์ราร์ด และในครึ่งหลัง ได้ประตูตอกย้ำชัยชนะจากไมเคิล โอเวน ทำให้ลิเวอร์พูลเอาชนะไปได้ 2–0 นับเป็นแชมป์ลีกคัพสมัยที่ 7 ของสโมสร

ผู้เล่นยอดเยี่ยมนัดได้แก่ แยชือ ดูแด็ก ซึ่งได้รับรางวัลอลัน ฮาร์ดาเกอร์ เขาได้รับคำชมจากทั้ง เฌราร์ อูลีเย ผู้จัดการทีมลิเวอร์พูล และ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

 เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ 
 ลิเวอร์พูล 
 รอบ คู่แข่ง ผลรอบที่สาม เซาแทมป์ตัน (เหย้า) 3–1รอบที่สี่ อิปสวิช ทาวน์ (เหย้า) 1–1 (5–4 ล)รอบก่อนรองชนะเลิศ แอสตันวิลลา (เยือน) 4–3 รอบรองชนะเลิศ เชฟฟีลด์ ยูไนเต็ด (เยือน) 1–2 เชฟฟีลด์ ยูไนเต็ด (เหย้า) 2–0 (หลังต่อเวลาพิเศษ)

 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 
 รอบ คู่แข่ง ผลรอบที่สาม เลสเตอร์ซิตี (เหย้า) 2–0รอบที่สี่ เบิร์นลีย์ (เหย้า) 2–0รอบก่อนรองชนะเลิศ เชลซี (เหย้า) 1–0 รอบรองชนะเลิศ แบล็กเบิร์น โรเวอส์ (เหย้า) 1–1 แบล็กเบิร์น โรเวอส์ (เยือน) 3–1

 การแข่งขัน 
 รายละเอียด 

 GK 1  แยชือ ดูแด็กRB 23 เจมี คาร์เรเกอร์CB 2  Stéphane Henchoz  CB 4  ซามี ฮูเปีย (c)LB 18 John Arne RiiseRM 9  El Hadji Diouf   CM 16 Dietmar HamannCM 17 สตีเวน เจอร์ราร์ดLM 13 Danny MurphyCF 10 ไมเคิล โอเวนCF 8  เอมีล เฮสกีย์   ตัวสำรอง:GK 19 Pegguy ArphexadDF 30 Djimi TraoréMF 7  Vladimír Šmicer    MF 25 Igor Bišćan   FW 5  Milan Baroš     ผู้จัดการทีม: เฌราร์ อูลีเย300px GK 1  Fabien BarthezRB 2  แกรี เนวิลCB 24 เวส บราวน์   CB 6  ริโอ เฟอร์ดินานด์LB 27 Mikaël SilvestreRM 7  เดวิด เบคแคมCM 16 รอย คีน (c)CM 4  Juan Sebastián VerónLM 11 ไรอัน กิกส์SS 18 พอล สโกลส์CF 10 รืด ฟัน นิสเติลโรยตัวสำรอง:GK 13 Roy CarrollDF 3  ฟิล เนวิลMF 8  Nicky ButtMF 22 จอห์น โอเชFW 20 อูเลอ กึนนาร์ ซูลชาร์   ผู้จัดการทีม: เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน

ผู้เล่นยอดเยี่ยม
 แยชือ ดูแด็ก (ลิเวอร์พูล)กติกา
 แข่งในเวลา 90 นาที
 ถ้าเสมอ ต่อเวลาพิเศษ 30 นาที
 ถ้ายังคงเสมอ ให้ตัดสินด้วยการยิงลูกโทษ
 ส่งชื่อตัวสำรองได้ 5 คน
 เปลี่ยนตัวสำรองได้มากที่สุด 3 คน
# โกปปาอีตาเลีย 2018 นัดชิงชนะเลิศ
การแข่งขัน โกปปาอีตาเลีย 2017 นัดชิงชนะเลิศ เป็นการตัดสินหาทีมชนะเลิศของ โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2017–18, ฤดูกาลที่ 71 ของฟุตบอลถ้วยหลักของประเทศอิตาลี. นัดนี้ลงเล่นเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ที่ สตาดีโอโอลิมปีโก ใน โรม ระหว่าง ยูเวนตุส และ มิลาน.

เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ
หมายเหตุ: (H: เหย้า; A: เยือน).
ยูเวนตุสรอบมิลานคู่แข่งขันผลการแข่งขันโกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2017–18คู่แข่งขันผลการแข่งขันเจนัว2–0 (H)รอบ 16 ทีมสุดท้ายเฮลแลส เวโรนา3–0 (H)โตรีโน2–0 (H)รอบก่อนรองชนะเลิศอินเตอร์ มิลาน1–0  (H)อาตาลันตา1–0 (H), 1–0 (A) (2–0 agg.)รอบรองชนะเลิศลาซีโอ0–0 (H), 0–0  (A) (0–0 agg., 5–4 ลูกโทษ)

แมตช์

รายละเอียด

 GK 1  จันลุยจี บุฟฟอน (c)RB 7  ควน กวาดราโดCB 15 อันเดรอา บาร์ซาญีCB 4  เมดี เบนาตียาLB 22 ควัดโว อซาโมอาห์CM 6  ซามี เคดีราCM 5  มีราเลม เพียนิช   CM 14 แบลซ มาตุยดีRW 10 เปาโล ดีบาลา   LW 11 โดกลัส กอสตา    CF 17 มารีออ มันจูคิชตัวสำรอง:GK 16 คาร์โล ปินโซโญGK 23 วอยแชค ชแชนส์นือDF 2  มัตเตีย เด ชีโญDF 12 อเล็กซ์ ซังดรูDF 21 เบเนดิคท์ เฮอเวเดสDF 24 ดานีเอเล รูกานีDF 26 สเตฟาน ลิชต์สไตเนอร์MF 8  เคลาดีโอ มาร์คีซีโอ   MF 27 สเตฟาโน สตูราโรMF 30 โรดริกู เบนตานคูร์FW 9  กอนซาโล อีกวาอิน   FW 33 เฟเดรีโก แบร์นาร์เดสกี   ผู้จัดการทีม: มัสซีมีเลียโน อัลเลกรี300px GK 99 จันลุยจี ดอนนารุมมาRB 2  ดาวีเด คาลาเบรีย  CB 19 เลโอนาร์โด โบนุชชี (c)CB 13 อาเลสซีโอ โรมัญญอลีLB 68 รีการ์โด โรดรีเกซCM 79 ฟร็องค์ เคสซีCM 73 มานูเอล โลกาเตลลี   CM 5  จาโคโม โบนาเวนตูราRW 8  ซูโซ   CF 63 แพทริค คูโตรเน   LW 10 ฮาคัน ชัลฮาโนลูตัวสำรอง:GK 30 มาร์โก สโตรารีGK 90 อันโตนีโอ ดอนนารุมมาDF 17 กริสเตียน ซาปาตาDF 20 อิญญัซซีโอ อาบาเตDF 22 มาเตโอ มูซัคคีโอDF 31 ลูกา อันโตเนลลีMF 4  โฮเซ เมารีMF 18 ริคคาร์โด มอนโตลิโว   MF 21 ลูกัส บีเกลียFW 7  นีคอลา คาลีนิช   FW 9  อังเดร ซิลวาFW 11 ฟาบีโอ โบรีนี   ผู้จัดการทีม: เจนนาโร กัตตูโซ

ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
ริคคาร์โด ดี ฟีโอเร
จิอูลีโอ โดบอสซ์
ผู้ตัดสินที่สี่:
มาร์โค กุยดา
ผู้ช่วยผู้ตัดสินสำรอง:
ฟาบรีซีโอ โปซาโดVideo assistant referee:Massimiliano IrratiAssistant video assistant referee:Gianluca Vuoto
|style="width:60%; vertical-align:top;"|ข้อมูลในการแข่งขัน'''
แข่งขันเวลาปกติ 90 นาที
ต่อเวลาพิเศษไปอีก 30 นาที เมื่อทั้งสองทีมเสมอกันในเวลาปกติ
ตัดสินด้วยการดวลลูกจุดโทษ เพื่อหาผู้ชนะ