wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# สวนลุกซ็องบูร์
thumb|250px|right|พระราชวังลุกซ็องบูร์และสวน
thumb|right|สวนแห่งพระราชวังลุกซ็องบูร์ (หลังเล็ก)
thumb|right|สถานที่พักผ่อนหย่อนใจกลางกรุงปารีส
thumb|right|วิวจากด้านนอก

สวนลุกซ็องบูร์  เป็นสวนสาธารณะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองในกรุงปารีส โดยกินพื้นที่กว่า 224,500 ตารางเมตร ตั้งอยู่ในเขตที่ 6 โดยเป็นสวนที่อยู่ในเขตพื้นที่ของพระราชวังลุกซ็องบูร์ ซึ่งเป็นที่ทำการของวุฒิสภา

เวลาทำการของสวนจะปรับเปลี่ยนไปในแต่ละฤดู เวลาเปิดระหว่าง 07.00–08.15 น. และเวลาปิดระหว่าง 16.45–21.45 น.

ประวัติ
ประวัติของสวนได้เกิดในช่วง ค.ศ. 1611 จากพระราชเสาวนีย์ของมารี เดอ เมดีซิส สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส ที่ทรงต้องการสร้างพระราชวังใหม่ พร้อมสวน และน้ำพุที่ปัจจุบันยังคงอยู่ โดยมีพระราชประสงค์ให้ปลูกต้นไม้และออกแบบให้เหมือนราวกับสวนในเมืองฟลอเรนซ์ ที่เป็นบ้านเกิดของพระองค์ โดยมีผู้ออกแบบคือ ตอมมาโซ ฟรานชีนี่ ซึ่งได้ปลูกต้นเอล์ม กว่า 2,000 ต้น โดยมีระเบียง 2 บริเวณ ตกแต่งด้วยรั้วประดับ สวนเรขาคณิตอันวิจิตร พร้อมทั้งน้ำพุเมดิชี่ ที่ตั้งอยู่ด้านทิศตะวันออกของพระราชวัง โดยในขณะนั้นยังไม่มีบ่อน้ำและรูปปั้นอย่างปัจจุบัน โดยแต่แรกสวนมีพื้นที่เพียง 80,000 ตารางเมตร 

thumb|upright|น้ำพุเมดิชี่ (1630, 1866

ใน ค.ศ. 1630 ได้มีการขยายพื้นที่เป็น 300,000 ตารางเมตร โดยได้ทรงมอบหมายให้ฌัก บัวโซ ผู้ออกแบบสวนแห่งพระราชวังตุยเลอรีและพระราชวังแวร์ซายเป็นผู้ออกแบบ โดยเขาได้เป็นผู้วางต้นแบบการจัดสวนแบบฝรั่งเศส โดยใช้รูปเรขาคณิต เป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสหลาย ๆ ขนาด และปลูกพุ่มไม้และดอกไม้เป็นทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้ายาวบริเวณด้านหน้าพระราชวัง ตรงกลางสวนเขาได้ออกแบบสระน้ำแปดเหลี่ยมพร้อมน้ำพุ 

ในรัชสมัยต่อมาสวนแห่งนี้ได้ถูกปล่อยไม่ได้รับการดูแลจนกระทั่งเมื่อ ค.ศ. 1780 สวนฝั่งตะวันออกได้ถูกแบ่งขายโดยกงต์เดอพรอว็องส์ ว่าที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 และต่อมาภายหลังการปฏิวัติฝรั่งเศส สวนแห่งนี้ได้ถูกขยายเป็น 400,000 ตารางเมตร โดยทำการเวนคืนจากที่ดินสำนักสงฆ์นิกายคาร์ธูเซียน โดยมีสถาปนิก ฌอง ชาลแกรง เป็นผู้รับผิดชอบการฟื้นฟูสวนขึ้นมาใหม่ โดยเขาได้ออกแบบน้ำพุเมดิชี่ขึ้นใหม่ และเก็บรักษาสวนเนอสเซอรี่ ไร่องุ่นของสำนักสงฆ์ไว้ โดยเขายังคงจัดสวนคงแบบฝรั่งเศสไว้เหมือนเดิมทั้งหมด

ช่วง ค.ศ. 1848 สวนแห่งนี้ได้กลายเป็นที่เก็บรูปปั้นต่าง ๆ มากมาย รวมทั้งพระบรมรูปพระราชินีในอดีต รูปปั้นสตรี และอื่น ๆ อีกมาก โดยตั้งเรียงไว้รายรอบ และต่อมาใน ค.ศ. 1880-1890 ได้มีรูปปั้นที่เป็นอนุเสาวรีย์แก่นักเขียน และช่างศิลป์ต่าง ๆ รวมทั้งรูปจำลองขนาดเล็กของเทพีเสรีภาพอีกด้วย 

thumb|right|250px|แผนผังแสดงที่ตั้งพระบรมรูปของพระราชินี และสตรีต่าง ๆ

ในระหว่างปีที่ทำการเปลี่ยนแปลงกรุงปารีสครั้งใหญ่ในช่วง ค.ศ. 1865 ได้มีการตัดถนนผ่านเข้ามาในสวน ทำให้พื้นที่หายไปประมาณ 150,000 ตารางเมตร รวมถึงสวนเนอสเซอรี่ด้วย รวมถึงการย้ายสถานที่ตั้งของน้ำพุเมดิชี่ มาตั้งอยู่ ณ สถานที่ในปัจจุบัน และยังมีการสร้างรั้ว และประตูเหล็กดัดโดยรอบสวน 

ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1800 สวนลุกซ็องบูร์ประกอบไปด้วยรูปปั้นกว่า 70 รูป โรงละครหุ่นกระบอก ลานดนตรี เรือนกระจกปลูกพืช โรงเลี้ยงผึ้ง สวนกุหลาบ สวนผลไม้ เรือนกระจกสำหรับปลูกส้มในฤดูหนาว ซึ่งภายหลังกลายมาเป็นที่จัดแสดงรูปปั้น และศิลปะสมัยใหม่ จนถึง ค.ศ. 1930

 ระเบียงภาพ
# ปงอาแล็กซ็องดร์-ทรัว
ปงอาแล็กซ็องดร์-ทรัว หรือ สะพานอะเลคซันดร์ที่ 3  เป็นสะพานโค้งพาดผ่านแม่น้ำแซน เชื่อมต่อทั้งสองฝั่งแม่น้ำด้านฝั่งหอไอเฟลกับฝั่งช็องเซลีเซเข้าด้วยกัน โดยได้ถูกกล่าวขานว่าเป็นสะพานที่ประดับประดาไปด้วยงานศิลปะชั้นเลิศ และหรูหราที่สุดในปารีส โดยในปัจจุบันได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส

ประวัติ
ตัวสะพานสร้างช่วงปี ค.ศ. 1896-1900 ด้วยสถาปัตยกรรมแบบอาร์ตนูโว ประกอบไปด้วยโคมไฟอันวิจิตร รูปปั้นทูตสวรรค์ เทพธิดา และม้าบินตั้งอยู่บนเสาหินฝั่งละ 2 เสา โดยได้ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแด่ สมเด็จพระจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย ที่ได้ตกลงสัญญาพันธมิตรระหว่างสองประเทศในปี ค.ศ. 1892 โดยมีเจ้าชายนีโคไลเป็นมกุฎราชกุมาร ในขณะนั้นเป็นผู้วางศิลาฤกษ์ในปี ค.ศ. 1886 โดยพื้นฐานทางสถาปัตยกรรมมีความคล้ายคลึงกับของอาคารกร็องปาแลซึ่งตั้งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของแม่น้ำไม่ไกลนัก

การก่อสร้างสะพานนี้ถือเป็นความสำเร็จทางวิศวกรรมแห่งยุคศตวรรษที่ 19 เป็นอย่างยิ่ง โดยการสร้างสะพานโค้งแบบไม่มีเสา โดยตัวสะพานสูง 6 เมตร ทำจากเหล็กกล้า ซึ่งออกแบบโดยสถาปนิกโฌแซ็ฟ กาเซียง-แบร์นาร์ และกัสตง กูแซ็ง โดยมีข้อแม้ว่าห้ามบดบังทัศนียภาพของช็องเซลีเซและเลแซ็งวาลีดโดยเด็ดขาด

สะพานถูกสร้างโดยวิศวกรฌ็อง เรซาล และอาเมเด ดาลบี และเปิดอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1900 สำหรับงาน Exposition Universelle พร้อม ๆ ไปกับกร็องปาแล

ดูเพิ่ม

 
 Pont Alexandre III 
 Alexandre III Bridge , current photographs and of the 1900s.

<span id="coordinates">
Coordinates:
# สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สอง (หรือ) ชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐฝรั่งเศส (République française) เป็นการปกครองแบบสาธารณรัฐของฝรั่งเศสครั้งที่สอง ซึ่งดำรงอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1848 จนกระทั่งล่มสลายใน ค.ศ. 1852 

ภายหลังจากความปราชัยครั้งสุดท้ายของนโปเลียน โบนาปาร์ตในยุทธการที่วอเตอร์ลู ฝรั่งเศสได้รับการสถาปนาขึ้นมาใหม่เป็นระบอบกษัตริย์ที่เรียกว่า การฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง ภายหลังช่วงเวลาสั้นของความวุ่นวายการปฏิวัติใน ค.ศ. 1830 อำนาจราชสำนักได้กลับมาอีกครั้งและราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคมได้ถูกสถาปนาขึ้น ราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคมได้ปกครองภายใต้หลักการแนวคิดอนุรักษ์นิยมปานกลาง และปรับปรุงความสัมพันธ์กับสหราชอาณาจักร

ใน ค.ศ. 1848 ยุโรปได้ปะทุคลื่นการปฏิวัติครั้งใหญ่ ซึ่งประชาชนจำนวนมากได้ท้าทายผู้นำราชวงศ์ของตน  การจมอยู่ในคลื่นการปฏิวัติ ฝรั่งเศสได้เข้าสู่การปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งได้ล้มล้างราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคมของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1  กลุ่มฝ่ายหัวรุนแรงและเสรีนิยมของประชาชนได้เรียกประชุมสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สองใน ค.ศ. 1848 ด้วยความพยายามที่จะฟื้นฟูคุณค่าของสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่หนึ่งในด้านสิทธิมนุษยชนและการปกครองตามรัฐธรรมนูญ พวกเขาจึงนำคำขวัญประจำของสาธารณรัฐที่หนึ่งมาใช้ นั่นคือ เสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ สาธารณรัฐถูกรังควานด้วยแนวโน้มเผ่าพันธ์ุนิยมของกลุ่มชั้นนำ ได้แก่ ฝ่ายนิยมเจ้า โปรโตโซเชียลลิสต์ เสรีนิยม และอนุรักษ์นิยม ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ พระราชนัดดาของนโปเลียนนามว่า หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ได้สถาปนาตนเองเป็นบุคคลที่ต่อต้านกลุ่มผู้มีอำนาจที่ได้รับความนิยม เขาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1848 ภายใต้รัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐที่สอง ประธานาธิบดีได้ถูกจำกัดให้ดำรงตำแหน่งได้เพียงวาระเดียว

หลุยส์-นโปเลียนได้ทำการโค่นล้มสาธารณรัฐด้วยการก่อรัฐประหารใน ค.ศ. 1851 ได้ประกาศสถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 และก่อตั้งจักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง

ประวัติ
การปฏิวัติฝรั่งเศส

การก่อตัว
# ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ก. ประจำปี 2556
การแข่งขัน ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ก. ปี พ.ศ. 2556 จัดเป็นครั้งที่ 78 และเป็นปีที่ 97 นับตั้งแต่การแข่งขันในครั้งแรก โดย เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด สโมสรชนะเลิศ ไทยพรีเมียร์ลีก พบกับ บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด สโมสรชนะเลิศ ไทยคม เอฟเอคัพ โดยแข่งขันกันที่ สนามศุภชลาศัย ใน กรุงเทพมหานคร

 การแข่งขัน 

 GK 28  วีระ เกิดพุดซาRB 23  ปิยพล บรรเทา   CB 40 คิม ยู จิน CB 4  ภานุพงศ์ วงศ์ษา  LB 18  มงคล นามนวด   RM 16  จักรพันธ์ พรใส   CM 19 พิชิตพงษ์ เฉยฉิว 14px LM 8  ปัก นัม โชล   AM 20 มารีโอ ยูโรฟสกี  ST 10 ธีรศิลป์ แดงดา  CF 9  โรลันด์ ลินซ์ผู้เล่นสำรอง:GK 1 อัมรินทร์ เยาว์ดำGK 39 วิษณุศักดิ์ แก้วเรืองDF 2  อาทิตย์ ดาวสว่าง    DF 5 รี ฮวาง ชอนDF 6 ธฤติ โนนศรีชัยDF 25 ฐิติพันธ์ พ่วงจันทร์DF 35 วีรวุฒิ กาเหย็มMF 7 ดัสกร ทองเหลาMF 14 ศิวกร จักขุประสาท   MF 36 ศราวุฒิ มาสุข   FW 13 ชัยณรงค์ ทาทองFW 29 ณภัทร ธำรงศุภกรผู้จัดการทีม: สลาวีชา วอคานอวิช GK 1 ศิวรักษ์ เทศสูงเนินRB 25 สุรีย์ สุขะ   CB 3  ประทุม ชูทองCB 5 ออสมาร์ บาร์บา อีบาเยซ 14px  LB 2  ธีราทร บุญมาทันRM 17  อนาวิน จูจีน   CM 15  สุรัตน์ สุขะCM 4 ชาริล ชับปุยส์  LM 19 คาอิ ฮิราโนะ  CF 7  คาร์เมโล กอนซาเลซ    CF 39  แรมเซส บุสตอส  ผู้เล่นสำรอง:GK 26 ยศพล เทียงดาห์DF 6 ธนะศักดิ์ ศรีใสDF 14 ชิติพัทธ์ แทนกลางDF 33  อดิศร์ ภัทรประสิทธิ์MF 8 สุเชาว์ นุชนุ่ม   MF 11 เอกชัย สำเรMF 13 จิรวัฒน์ มัครมย์   MF 18 อรรถพงศ์ หนูพรหมMF 22 อดิศักดิ์ ไกรษรMF 23 แอนโธนี อำไพพิทักษ์วงศ์   MF 32 เดนนิส บูเชนิงFW 16 สุริยา ดอมไธสงผู้จัดการทีม: อรรถพล บุษปาคม
ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
 ลี จุง มิน
 ซอ มู ฮี
ผู้ตัดสินที่สี่:
 ชัยยะ มหาปราบกติกา
90 นาที
การยิงลูกโทษ หากเสมอกัน
เปลี่ยนผู้เล่นสำรองได้ 3 คน
# หลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม
หลุยส์ อองตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม  หรือ พระเจ้าหลุยส์ที่ 19 แห่งฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าชาร์ลที่ 10 บางครั้งพระองค์ถือว่าเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสที่ถูกต้องตามกฎหมาย (พระเจ้าหลุยส์ที่ 19 แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์) หลังจากที่พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ทรงลงพระปรมาภิไธยสืบราชสมบัติ และ 20 นาทีถัดมา พระองค์ทรงลงพระปรมาภิไธยสละราชสมบัติเช่นเดียวกัน ทำให้พระองค์กลายเป็นพระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์สั้นที่สุดในประวัติศาสตร์
# อ็องรีแห่งอาร์ตัว
อ็องรี เคานต์แห่งช็องบอร์และดยุกแห่งบอร์โด หรือ อ็องรีแห่งอาร์ตัว  หรือ พระเจ้าอ็องรีที่ 5 แห่งฝรั่งเศส เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าชาร์ลที่ 10 พวกนิยมกษัตริย์สมมติพระองค์ว่าเป็นกษัตริย์ฝรั่งเศสพระองค์ต่อจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 19 ตั้งแต่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2373 ถึง 9 สิงหาคม ปีเดียวกัน แต่ถึงอย่างไรก็ตามการครองราชย์ของพระองค์ยังเป็นที่เลื่อนลอย เนื่องจากพระองค์ทรงยอมรับการปฏิวัติและรัฐฝรั่งเศสก็มิได้ระบุไว้แต่อย่างใด
# มารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส
เจ้าหญิงมารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส  เป็นพระชายาในเจ้าชายหลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสและพระนางมารี อ็องตัวแน็ต ได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสหลังจากที่พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศสสละราชสมบัติ เจ้าชายหลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม พระสวามีของพระองค์จึงได้ครองราชย์และเพียง 20 นาที ต่อมาพระองค์ก็ลงพระนามสละราชสมบัติ เป็นอันสิ้นสุดตำแหน่ง  

ชีวิตในวัยเยาว์ของพระองค์ได้รับการเอาใจใส่อย่างดีและเข้มงวดจากพระมารดา (ในขณะที่พระบิดาคือพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ค่อนข้างปล่อยปละละเลย) พระนางมารี อ็องตัวแน็ตได้ทรงพร่ำสอนมิให้พระองค์เป็นคนเย่อหยิ่งแบบพระปิตุจฉาของพระสวามีของพระองค์ พระนางจึงได้ทำการเชิญเหล่าเด็กสามัญชนให้เข้ามาร่วมในงานเลี้ยงอาหารเย็นร่วมกับพระองค์ และสอนให้พระองค์ในวัยเยาว์รู้จักแบ่งของเล่นแก่เด็กยากจน และยังคอยสอนให้รู้จักเห็นอกเห็นใจ รับรู้ความทุกข์ยากของผู้อื่น (ซึ่งขัดแย้งกับภาพลักษณ์ที่สังคมส่วนใหญ่มองพระมารดาของพระองค์)
# มารีอา จูเซปปีนาแห่งซาวอย
เจ้าหญิงมารีอา จูเซปปินาแห่งซาวอย เคาน์เตสแห่งพรอว็องส์ หรือ มารี โฌเซฟีนแห่งซาวอย  เป็นเจ้าหญิงแห่งฝรั่งเศสและเคาน์เตสแห่งพรอว็องส์จากการอภิเษกสมรสกับเจ้าชายหลุยส์ สตานิสลาส เคานต์แห่งพรอว็องส์ หรือ อนาคตพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส(แต่เพียงในพระนาม) ตั้งแต่การอ้างสิทธิของพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ในปี ค.ศ. 1795 หลังการสวรรคตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 17 จวบจนพระนางเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1810 ก่อนที่พระราชสวามีจะได้ขึ้นเสวยราชสมบัติอย่างถูกต้องสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1814

พระนางเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าวิตโตรีโอ อามาเดโอที่ 3 แห่งซาร์ดิเนียและมารีอา อันโตเนีย เฟร์นันดา แห่งสเปน พระนางประสูติในราชวงศ์ซาวอย แต่เมื่ออภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศสแล้ว จึงถือว่าพระนางอยู่ในราชวงศ์บูร์บง พระนางเป็นสมเด็จพระราชินีภายใต้กฎหมายในสมัยสาธารณรัฐเพียงพระองค์เดียวของฝรั่งเศส
# เกอซีนา
เกอซีนา  เป็นกองทรัสต์เพื่อการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ที่เน้นด้านที่อยู่อาศัย, สำนักงาน และการดูแลสุขภาพ ผลงานนี้ยังรวมถึงห้างสรรพสินค้า, คลังสินค้า และความรับผิดชอบด้านศูนย์โลจิสติกส์ในการประสานงานธุรกิจการค้า เช่น ปฏิบัติการในธุรกิจสถานที่กลางแจ้ง โดยเกือบทั้งหมดของธุรกิจมาจากประเทศฝรั่งเศส (ใน ค.ศ. 2009 มีสินทรัพย์ของต่างประเทศเพียง 1 เปอร์เซ็นต์) โดยจัดเป็นผู้ครองตลาดกรุงปารีส (เป็นเจ้าของที่อยู่อาศัยและสถานที่ให้บริการเชิงพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุด โดยประเทศฝรั่งเศสเป็นตลาดที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 2 สำหรับด้านอสังหาริมทรัพย์ของยุโรปที่อยู่นอกกรุงลอนดอน) ส่วนนอกกรุงปารีสโดยปกติแล้วจะมีนักลงทุนขนาดใหญ่ในลียง ส่วนใน ค.ศ. 2010 เกอซีนาได้ลดความสนใจในบางสายธุรกิจ เช่น โกดัง เนื่องด้วยศักยภาพในการเติบโตเป็นไปอย่างจำกัด

บริษัทมีมูลค่าทรัพย์สินใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามในกองทรัสต์เพื่อการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ของยุโรป และจัดว่ามีมูลค่าตามราคาตลาดใหญ่ที่สุดในประเทศฝรั่งเศสสำหรับ SIIC และเป็นบริษัทสินทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 2 ที่มีการซื้อขายในประเทศฝรั่งเศส (ถัดจากฟอนเซียเดอรีจีอง และอีกาเด) 88 เปอร์เซ็นต์มาจากเพียง 2 ใน 5 กลุ่มธุรกิจ (สำนักงาน และที่อยู่อาศัย) และในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 บริษัทแห่งนี้มีมูลค่าตลาดที่ 6.6 พันล้านดอลลาร์ สำหรับปีงบการเงิน ค.ศ. 2010 นั้น 83 เปอร์เซ็นต์ของรายได้จากค่าเช่ามาจากปริมณฑลของกรุงปารีส (47 เปอร์เซ็นต์จากใจกลางเมือง), 15 เปอร์เซ็นต์จากที่อื่นในประเทศฝรั่งเศส (40 เปอร์เซ็นต์ของส่วนนี้มาจากลียง) และ 2 เปอร์เซ็นต์จากต่างประเทศ สินทรัพย์ที่สร้างรายได้นำเป็นสำนักงาน (54 เปอร์เซ็นต์) ตามด้วยโครงสร้างที่อยู่อาศัย (30 เปอร์เซ็นต์) การดูแลสุขภาพ (8 เปอร์เซ็นต์) โลจิสติกส์ (5 เปอร์เซ็นต์) และโรงแรม (2 เปอร์เซ็นต์) และในแบบรวม 15 เปอร์เซ็นต์

 สินทรัพย์ในประเทศฝรั่งเศส 
ประเทศนี้มีโครงสร้างบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับเกอซีนา บางส่วนของผลงานสร้างขึ้นโดยบริษัทแห่งนี้ เช่น

แอลแองเจล - พื้นที่สำนักงานขนาด 11,000 ตารางเมตร, เวสปาร์กซาเบลซูซาร์ธ - ลานธุรกิจโลจิสติกส์ขนาด 135,000 ตารางเมตร, คลับเมดวัลดีแซร์ - รีสอร์ทหมู่บ้าน, โรงพยาบาลเอกชนเอสตูเอรีเลออาฟวร์อาฟวร์ - โรงพยาบาลซึ่งมี 356 เตียง, ช็องเซลีเซ - สำนักงานขนาดใหญ่และอาคารร้านค้าปลีกในกรุงปารีส, เลอวีวัลดี - อาคารที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์, คาปา - อาคารอเนกประสงค์, ทาเปเซเวสท์ - สำนักงานในพื้นที่ทาเปเซโดยเป็นพันธมิตรทางธุรกิจที่กรุงปารีสร่วมกับไฮนส์กรุ๊ปซึ่งได้มีการพัฒนาประมาณสองในสามของพื้นที่ 90,000 ตารางเมตร
# มารี เลชชินสกา
มาเรีย การอลีนา ซอฟีอา เฟลีชา เลชชินสกา (23 มิถุนายน ค.ศ. 1703 – 24 มิถุนายน ค.ศ. 1768) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส ในฐานะพระมเหสีในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 พระนางเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 1 และกาตาร์ซือนา โอปาลินสกา พระนางได้รับการยกย่องว่าเป็นพระราชินีที่ครองตำแหน่งนานที่สุดของฝรั่งเศส
# ไฟนอล เรสโซลูชั่น (2012)
ไฟนอล เรสโซลูชั่น 2012  เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพ ของโทเทิล นอนสต็อป แอคชั่น เรสต์ลิง (TNA) จัดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม  ค.ศ. 2012 ที่  Impact Wrestling Zone เมือง Orlando, Florida โดยรวมปล้ำจากสมาคมทีเอ็นเอไว้ทั้งหมด

สำหรับประเทศไทย ศึกไฟนอล เรสโซลูชั่น (2012) มีออกอากาศทาง จีเอ็มเอ็มแซต ช่อง จีเอ็มเอ็ม สปอร์ต วัน ในวันอาทิตย์ที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2013 เวลา 17.30 น.

แมทช์การปล้ำ
No.แมทช์การปล้ำกำหนดการปล้ำเวลา1James Storm  ชนะ Kazarianแมทช์การปล้ำเดี่ยว06:102Rob Van Dam (c) ชนะ Kenny Kingแมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์TNA X Division Championship09:223Chavo Guerrero และ Hernandez (c) ชนะ Matt Morgan and Joey Ryan โดยการ DQแมทช์การปล้ำแทกทีม เพื่อชิงแชมป์TNA World Tag Team Championship10:364Austin Aries ชนะ Bully Rayแมทช์การปล้ำเดี่ยว13:065Tara (c) ชนะ Mickie Jamesแมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์TNA Women's Knockout Championship07:516Kurt Angle, Samoa Joe, Wes Brisco และ Garett Bischoff ชนะ Aces & Eights แมทช์การปล้ำแทกทีม 8 คน11:227Christopher Daniels ชนะ A.J. Stylesแมทช์การปล้ำเดี่ยว21:368Jeff Hardy (c) ชนะ Bobby Roodeแมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์TNA World Heavyweight Championship23:09

ดูเพิ่ม
ทีเอ็นเอ ไฟนอล เรสโซลูชั่น
รายชื่อเพย์-เพอร์-วิวของทีเอ็นเอ
# วิคตอรี่ โรด (2012)
วิคตอรี่ โรด 2012  เป็นรายการ เพย์-เพอร์-วิว ของ โทเทิล นอนสต็อป แอคชั่น เรสต์ลิง (TNA) จัดในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2555 ณ Impact Wrestling Zone Orlando, Florida สหรัฐอเมริกา โดยมีนักมวยปล้ำจากสมาคมของ โทเทิล นอนสต็อป แอคชั่น เรสต์ลิง

แมทซ์การปล้ำ/ผลการแข่งขัน
No.แมทช์การปล้ำกำหนดการปล้ำเวลา1James Storm ชนะ Bully Rayแมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อหาผู้ท่าชิงแชมป์TNA World Heavyweight Championship01:102Austin Aries (c) ชนะ Zema Ionแมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์TNA X Division Championship11:083Samoa Joe และ Magnus (c) ชนะ Crimson และ Matt Morganแมทช์การปล้ำแทกทีม เพื่อชิงแชมป์TNA World Tag Team Championship10:124Devon ชนะ Robbie E (c) (พร้อมด้วย Robbie T)แมทช์การปล้ำโอเพนชาเรนต์ เพื่อชิงแชมป์TNA Television Championship03:005Gail Kim (c) ชนะ Madison Rayneแมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์TNA Women's Knockout Championship07:096A.J. Styles and Mr. Anderson ชนะ Christopher Daniels and Kazarianแมทช์การปล้ำแทกทีม13:597Kurt Angle ชนะ Jeff Hardyแมทช์การปล้ำ19:078Bobby Roode ชนะ Stingแมทช์การปล้ำไม่มีกฎกติกา16:40

ดูเพิ่ม
ทีเอ็นเอ วิคตอรี่ โรด
รายชื่อเพย์-เพอร์-วิวของทีเอ็นเอ
# ออแตลเดอวีล
ออแตลเดอวีล  เป็นสถานที่สำคัญในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ในเขตที่ 4 โดยเป็นศาลาว่าการกรุงปารีส มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1357 และยังใช้เป็นจวนผู้ว่าราชการกรุงปารีส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 เป็นต้นมา รวมถึงห้องจัดงานต่าง ๆ ด้วย

ราวปี ค.ศ. 1533 พระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศสเป็นผู้ริเริ่มให้มีการก่อสร้างอาคารหลังใหม่ทดแทนอาคารหลังเดิม (Maison aux Piliers - House of Pillars) ที่ใช้มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1357 เพื่อแสดงถึงความยิ่งใหญ่ของกรุงปารีส โดยในสมัยนั้นตรงกับช่วงที่เจริญสูงสุดของยุคเรอแนซ็องส์ โดยว่าจ้างสถาปนิกเลื่องชื่อชาวอิตาลี โดเมนีโก ดา กอร์โตนา (หรือ "บอกกาดอร์") กับสถาปนิกชาวฝรั่งเศส ปีแยร์ ช็องบีฌ ได้รื้ออาคารหลังเก่าและสร้างใหม่ในรูปแบบที่ทันสมัยในขณะนั้น คือ เรอแนซ็องส์ อันประกอบไปด้วยหอคอย หน้าต่างอันวิจิตร ห้องโถงที่โปร่งตกแต่งอย่างงดงาม และงานตกแต่งด้านนอกอย่างพิถีพิถัน ตัวอาคารได้เสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1628 ในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส

อีกในช่วง 2 ศตวรรษต่อมา เป็นช่วงที่มีความวุ่นวายเกิดขึ้นในกรุงปารีส เช่น การปฏิวัติฝรั่งเศส เป็นต้น ออแตลเดอวีลได้ถูกใช้เป็นฐานของกองกำลังปฏิวัติปารีส หรือ Paris Commune ในปี ค.ศ. 1871 และได้ถูกทำลายลงในระหว่างการสู้รบระหว่างกองกำลังของทั้งสองฝ่าย จนเหลือแต่โครงหินเป็นซากปรักหักพังในที่สุด

อาคารศาลาว่าการในปัจจุบันได้ถูกบูรณะครั้งใหญ่ช่วงปีค.ศ. 1873 - ค.ศ. 1882 โดยสถาปนิกชาวฝรั่งเศส 2 คน ผู้ชนะการแข่งขันประกวด คือเตโอดอร์ บาลูว์ และเอดัวร์ เดอแปร์ต โดยสร้างจากโครงหินที่เหลือรอดจากไฟไหม้ครั้งใหญ่ สร้างใหม่ในสถาปัตยกรรมเรอแนซ็องส์แบบฝรั่งเศส โดยผนังด้านนอกเลียนแบบงานยุคคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในขณะที่งานตกแต่งภายในเป็นงานอย่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 ราวปี ค.ศ. 1880

left|thumb|600px|ออแตลเดอวีลยามค่ำคืน
left|thumb|ออแตลเดอวีลถูกไฟไหม้เหลือแต่โครงหลังจากเหตุการณ์ Paris Commune
left|thumb|ตัวอาคารถูกสร้างและตกแต่งใหม่ราวช่วงปี ค.ศ. 1870 โดยแรงบันดาลใจจากกลุ่มปราสาทแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์
# เดนิส ริชาดส์
เดนิส ลี ริชาร์ดส์  เกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971 เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เธอปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง Starship Troopers (film) (1997), Wild Things (1998), Drop Dead Gorgeous (film) (1999), และ The World Is Not Enough เป็นสาวบอนด์, หลังจากนั้นเธอยังปรากฏตัวขึ้น Scary Movie 3 (2003), Love Actually (2003), Edmond (film) (2005) และ Madea's Witness Protection (2012) เธอยังปรากฏตัวในโทรทัศน์ เช่น Melrose Place (1996), Spin City (2001) และ Two and a Half Men
# โบสถ์ลามาดแลน
โบสถ์ลามาดแลน  มีชื่อเรียกเต็มว่า โบสถ์นักบุญมารีย์ชาวมักดาลา  เรียกกันอย่างลำลองในฝรั่งเศสว่า มาดแลน เป็นโบสถ์สำคัญในคริสตจักรนิกายโรมันคาทอลิก ในสังกัดอัครมุขมณฑลปารีส ที่สร้างอุทิศแก่นักบุญมารีย์ชาวมักดาลา ถือเป็นสถานที่สำคัญในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ในเขตที่ 8 ติดกับจัตุรัสเดอลากงกอร์ด ทางด้านทิศใต้ ทิศตะวันออกติดกับจัตุรัสว็องโดม และทิศตะวันตกติดกับโบสถ์แซ็ง-โอกุสแต็ง

ตัวอาคารเป็นแบบเทวสถานโรมันทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ประกอบไปด้วยเสาโรมันสูง 20 เมตร จำนวน 52 ต้น โดยนำแบบมาจากแมซงกาเร อันเป็นเทวสถานยุคโรมันที่สมบูรณ์ที่สุด ที่หลงเหลือจนถึงปัจจุบัน หน้าจั่วเป็นรูปปั้นนูนสูงฝีมือของเลอแมร์ บอกเล่าเรื่องราวของการพิพากษาครั้งสุดท้าย ประตูโบสถ์ทำจากทองแดงสลักนูนต่ำเรื่องราวของบัญญัติสิบประการ ภายในประกอบไปด้วยทางเดินกลาง ด้านบนมีโดม จำนวน 3 โดม ไม่มีแขนกางเขน อันเป็นแบบวิหารโรมันทั่วไป ด้านในตกแต่งประดับประดาแบบห้องอาบน้ำตามสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และเหนือแท่นบูชามีรูปปั้นนักบุญมารีย์ชาวมักดาลาขึ้นสวรรค์ ด้านบนเป็นภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังบอกเล่าประวัติของศาสนาคริสต์

thumb|left|แมซงกาเร ณ เมืองนีม
thumb|left|ภายในโบสถ์
# จักรวรรดิแอกแคด
จักรวรรดิแอกแคด  เป็นจักรวรรดิในสมัยโบราณมีเมืองศูนย์กลางอยู่ที่เมืองแอกแคดSumerian: Agade ประกอบไปด้วยชาวแอกคาเดียนและชาวสุเมเรียน ซึ่งอยู่ภายใต้กฎหมายเดียวกันMish, Frederick C., Editor in Chief. “Akkad” Webster’s Ninth New Collegiate Dictionary. ninth ed. Springfield, MA: Merriam-Webster 1985. ISBN 0-87779-508-8). มีอิทธิพลครอบคลุมดินแดนเมโสโปเตเมีย, ลิแวนต์, และอานาโตเลีย ทั้งยังเคยส่งกองกำลังทหารไปถึงดิลมันและเมแกน (ประเทศบาห์เรนกับประเทศโอมานในปัจจุบัน) ในคาบสมุทรอาระเบียอีกด้วย

ในช่วงสหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช มีการพัฒนาความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมระหว่างแอกคาเดียนกับสุเมเรียนเป็นอย่างมาก อาทิเช่น มีการใช้สองภาษากันอย่างแพร่หลายhttps://books.google.co.th/books?id=XFwUxmCdG94C&redir_esc=y&hl=th pp. 20–21. ISBN 978-0-19-953222-3.

จักรวรรดิแอกแคดเจริญถึงจุดสูงสุดทางการเมืองในระหว่าง 2,400 ถึง 2,200 ก่อนคริสต์ศักราช โดยการนำของ พระเจ้าซาร์กอนแห่งแอกแคด (2334-2279 ก่อนคริสต์ศักราช)F Leo Oppenhiem - Ancient Mesopotamia ภายใต้การปกครองของพระเจ้าซาร์กอนแห่งแอกแคดและผู้สืบทอดตำแหน่ง ภาษาแอกคาเดียนถูกนำไปเป็นภาษาที่ใช้งานที่อาณาจักรใกล้เคียงที่เคยยึดครอง เช่น อาณาจักรเอลาไมท์กับกูเทียน โดยจักรวรรดิแอกแคดได้รับการยอมรับว่าเป็นจักรวรรดิแห่งแรกของโลก

หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิแอกแคด ประชาชนชาวแอกแคดและเมโสโปเตเมียจึงได้รวมกันก่อตั้งอาณาจักรอัสซีเรียในภาคเหนือ และอาณาจักรบาบิโลเนียในภาคใต้
# จักรวรรดิเม็กซิโก
จักรวรรดิเม็กซิโก อาจหมายถึง:

 จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1, จักรวรรดิภายใต้การปกครองของอากุสติน เดอ ไอตูร์ไบด์ จากปี 1821 ถึง 1823
 จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 2, จักรวรรดิภายใต้การปกครองของอาร์กดยุค แม็กซีมีเลียน แห่งออสเตรีย จากปี 1864 ถึง 1867

 
เม็กซิโก
# สุลต่านอะฮ์มัด มูอัซซัม
อะห์มูอัดซัมชาห์ อาหมัด (Ahmuadzam Shah Ahmad) หรือที่ในพงศาวดารไทยเรียกพระองค์ว่าหวันอาหมัด เป็นสุลต่านพระองค์แรกของรัฐปะหัง ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2379

 พระราชประวัติ 
แต่เดิมนั้น ปะหังเป็นเพียงส่วนหนึ่งของยะโฮร์-เรียว แต่เมื่อเกิดการแก่งแย่งอำนาจกันภายใน ทำให้เบนดาหะราอาลี บิดาของหวันอาหมัดตั้งตัวเป็นอิสระใน พ.ศ. 2396 เมื่อเบนดาหะราอาลีถึงแก่อนิจกรรมใน พ.ศ. 2400 ได้เกิดสงครามกลางเมืองระหว่างมูตาฮีร์กับหวันอาหมัด โดยฝ่ายของมูตาฮีร์ มี เตเม็งกูอิบราฮิมแห่งยะโฮร์ ให้การสนับสนุน ส่วนหวันอาหมัดนั้นมีเจ้าเมืองกลันตัน เจ้าเมืองตรังกานู และสุลต่านมะห์มูดแห่งเรียวที่ถูกถอดถอนให้การสนับสนุน ต่อมาอังกฤษเข้ามาสนับสนุนมูตาฮีร์อย่างลับ ๆ ส่วนหวันอาหมัดได้รับการสนับสนุนจากสยามและขุนนางท้องถิ่น ในที่สุด หวันอาหมัดเป็นฝ่ายชนะใน พ.ศ. 2406 มูตาฮีร์ถึงแก่กรรมหลังจากนั้นไม่นาน สงครามกลางเมืองจึงสุดสิ้นลง

หวันอาหมัดปกครองปะหังจนถึง พ.ศ. 2424 ก็สถาปนาตนเองเป็นสุลต่านแห่งรัฐปะหัง อังกฤษพยายามเข้ามาเป็นมิตรและแทรกแซงกิจการภายในของปะหังแต่สุลต่านอาหมัดทรงบ่ายเบี่ยงไว้ได้ จนกระทั่งอังกฤษเริ่มดำเนินนโยบายแทรกแซงกิจการภายในของรัฐมลายูอย่างจริงจัง จึงพยายามเข้าไปแทรกแซงในรัฐปะหังอีก

ใน พ.ศ. 2425 มันซูร์ น้องชายของสุลต่านอาหมัดเกิดวิวาทกับสุลต่านอาหมัด มันซูร์หลบหนีไปรัฐยะโฮร์และคิดรวบรวมไพร่พลมาแย่งชิงอำนาจ ใน พ.ศ. 2427 อังกฤษเข้ามาไกล่เกลี่ย และพยายามเกลี้ยกล่อมให้สุลต่านอาหมัดตกลงทำสนธิสัญญากับอังกฤษแต่กว่าจะสำเร็จก็ล่วงเลยไปถึง พ.ศ. 2430 โดยต้องให้สุลต่านอาบูบาการ์แห่งยะโฮร์มาเกลี้ยกล่อม โดยข้อความในสนธิสัญญานั้น ระบุให้ปะหังเป็นรัฐที่มีอธิปไตย และค้ำประกันการสืบราชบัลลังก์ให้ตวนกูมะห์มูด โอรสของสุลต่านอาหมัด ต่อมา ใน พ.ศ. 2431 อังกฤษบีบบังคับปะหังอย่างแข็งกร่าวมากขึ้น จนต้องยอมให้มีผู้แทนอังกฤษมาประจำที่ปะหัง มีอำนาจดูแลกิจการภายในและต่างประเทศของปะหัง 

หลังลงนามในสนธิสัญญาแล้ว สุลต่านอาหมัดตั้งให้ตวนกูมะห์มูดเป็นผู้สำเร็จราชการ พระองค์เสด็จไปอยู่เกาะตาวาร์ เมื่ออังกฤษเข้ามาเปลี่ยนแปลงระบบราชการ ทำให้ขุนนางท้องถิ่นเสียอำนาจ จึงเกิดการต่อต้านที่เรียกว่ากบฏบาฮามันหรือสงครามปะหังใน พ.ศ. 2434 ในช่วงแรก สุลต่านอาหมัดเห็นด้วยกับฝ่ายกบฏ แต่เมื่อถูกบีบจากอังกฤษมากเข้า พระองค์จำต้องแสดงพระองค์อยู่ฝ่ายตรงข้ามกับกลุ่มกบฏ อังกฤษนำทหารชาวสิกข์จากรัฐเซอลาโงร์เข้ามาปราบกบฏใน พ.ศ. 2435 ผู้นำกบฏหนีไปกลันตันและตรังกานูซึ่งขณะนั้นยังเป็นประเทศราชของสยาม อังกฤษพยายามเข้ามาจับผู้นำฝ่ายกบฏที่กลันตัน สยามจึงเข้าแทรกแซง โดยนำตัวผู้นำกบฏมาไว้ที่กรุงเทพมหานคร
 
ต่อมาใน พ.ศ. 2436 ปะหังก็ถูกรวมเข้ากับสหพันธรัฐมลายาที่ประกอบด้วยปะหัง เปรัก เซอลาโงร์ และเนอเกอรีเซิมบีลัน สุลต่านอาหมัดไม่มีทางเลือก นอกจากต้องยอมรับเพื่อแลกกับการค้ำประกันราชบัลลังก์ให้พระโอรสของพระองค์ พระองค์สิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2460 รวมพระชนมายุได้ 81 พรรษา
# เอดส์แวนคูเวอร์
เอดส์แวนคูเวอร์  เป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรและองค์กรอนามัยชุมชนที่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1983 ที่มีภารกิจคือบรรเทาความเสี่ยงต่อเอชไอวีและเอดส์ผ่านการสนับสนุน, การศึกษาจากภาครัฐ และการวิจัยชุมชน องค์กรนี้จัดตั้งขึ้นเพื่อเยียวยาทั้งชีวิตของผู้คนมีชีวิตอยู่กับเอชไอวีและเอดส์ และเพื่อป้องกันการแพร่กระจายของเอชไอวีโดยการริเริ่มการศึกษา องค์กรนี้ตั้งอยู่ในแวนคูเวอร์ ซึ่งเป็นองค์กรบริการโรคเอดส์และเอชไอวีที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดของแวนคูเวอร์

ด้วยความช่วยเหลือของอาสาสมัคร 200 คน เอดส์แวนคูเวอร์ได้ให้บริการฟรีและรักษาความลับสำหรับผู้คนหนึ่งในสามที่มีชีวิตอยู่กับเอชไอวีในรัฐบริติชโคลัมเบีย ท่ามกลางการให้บริการโดยองค์กรเป็นการจัดการรายกรณี, โครงการสนับสนุน, การกระจายร้านขายของชำและคำแนะนำทางโภชนาการ, ความช่วยเหลือทางการเงิน, การเข้าถึงสายด่วน, ศูนย์ทรัพยากรชุมชน และการศึกษา

 เงินทุนและอาสาสมัคร 
การให้บริการโดยเอดส์แวนคูเวอร์ได้อาศัยเจ้าหน้าที่แผนกจ่ายกับอาสาสมัคร 200 คน ซึ่งเหล่าอาสาสมัครได้ช่วยเหลือ 20,000 คนเป็นเวลาหลายชั่วโมงในแต่ละปี ซึ่งเป็นจำนวนมูลค่างานที่ประมาณ 400,000 ดอลลาร์

ปัจจุบัน 80 เปอร์เซ็นต์ของเงินทุนมาจากแหล่งของรัฐบาลกลางและส่วนภูมิภาค จากผู้บริจาคเพิ่มเติมอีก 12 เปอร์เซ็นต์ ส่วนที่เหลืออีก 8 เปอร์เซ็นต์มาจากกิจกรรมการพัฒนากองทุน โดยมีผู้ให้การสนับสนุนรายสำคัญ ได้แก่ หน่วยงานสาธารณสุขชายฝั่งแวนคูเวอร์, สำนักงานสาธารณสุขแห่งประเทศแคนาดา และคณะกรรมาธิการบ่อนแห่งรัฐบริติชโคลัมเบีย

ใน ค.ศ. 2009 เอดส์แวนคูเวอร์ได้ร่วมมือกับทีชเอดส์ ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรของสหรัฐอเมริกาเพื่อจัดหาวัสดุการศึกษาสำหรับรัฐดังกล่าว โดยได้ทำการพัฒนาขึ้นที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
# ไปซันดู
ไปซันดู  เป็นเมืองหลักของจังหวัดไปซันดู ทางตะวันตกของประเทศอุรุกวัย เมืองตั้งบนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำอุรุกวัย บริเวณชายแดนประเทศอาร์เจนตินา อยู่ห่างจากกรุงมอนเตวิเดโอ ไปทางทิศตะวันตกเฉียง เหนือ 378 กม. จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2011 ถือเป็นเมืองมีประชากรมากเป็นอันดับ 4 ของประเทศ