wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# การพิจารณาคดีเอาชวิทซ์
การพิจารณาคดีเอาชวิทซ์ ได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1947 ในกรากุฟ เมื่อผู้ปกครองโปแลนด์(ศาลฎีกาสูงสุดแห่งโปแลนด์)ได้ทำการพิจารณาคดี 40 คนของอดีตเจ้าหน้าที่ในค่ายกักกันเอาชวิทซ์ การพิจารณาคดีได้สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1947

ฝ่ายจำเลยที่ได้เป็นที่รู้จักกันดีคือ อาเธอร์ ลีเบเฮนชเลบ (Arthur Liebehenschel) อดีตผู้บัญชาการค่าย, มาเรีย มันเดอ (Maria Mandel) หัวหน้าของผู้คุมนักโทษฝ่ายหญิงของค่ายเอาชวิทซ์; และนายแพทย์-เอ็สเอ็ส โยฮันน์ เคร์เมอร์ (Johann Kremer) เจ้าหน้าที่เอ็สเอ็สคนอื่นๆ 38 คน - ผู้ชาย 34 คนและผู้หญิง 4 คน - ผู้ที่ได้ปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้คุมหรือแพทย์ในค่ายได้ถูกนำตัวพิจารณาคดี
# เขตกิตนางคาบีซายาอัน
เขตกิตนางคาบีซายาอัน (เซบัวโน: Tunga-tungang Kabisay-an) หรือ เขตที่ 7 เป็นเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วย 4 จังหวัด (จังหวัดโบโฮล, จังหวัดเซบู, จังหวัดเนโกรสโอเรียนตัล และจังหวัดซีกีฮอร์) และ 3 นครที่มีประชากรสูง (นครเซบู, ลาปู-ลาปู และมันดาเว) เกาะที่สำคัญได้แก่ เซบู, โบโฮล, ซีกีฮอร์ และเนโกรส ศูนย์กลางของเขตนี้คือ นครเซบู เขตนี้มีเนื้อที่ประมาณ 15,895.66 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 7,396,898 คน ถือว่าเป็นเขตที่มีประชากรมากสุดอันดับที่ 2 ของหมู่เกาะวิซายัส

ในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 เขตนี้เสียจังหวัดเนโกรสโอเรียนตัลให้แก่เขตหมู่เกาะเนกรอส อย่างไรก็ดี จังหวัดนี้ได้กลับสู่เขตกิตนางคาบีซายาอัน เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2017

 ภูมิศาสตร์ 
เขตกิตนางคาบีซายาอัน ประกอบด้วยเกาะจังหวัดใหญ่ 2 เกาะ คือ เซบู และโบโฮล นอกจากนี้ยังมีเกาะเล็กอย่างซีกีฮอร์ และซีกตะวันออกของเกาะเนโกรส เขตนี้ยังรวมไปถึงช่องแคบเซบูและช่องแคบตานอนอีกด้วย เขตนี้ติดต่อกับทะเลวิซายันทางทิศเหนือ, ติดกับเขตคันลูรังคาบีซายาอันทางทิศตะวันตก, ติดกับทะเลโบโฮลทางทิศใต้ และติดกับทะเลคาโมเตสกับเกาะเลเตทางทิศตะวันออก

 เขตการปกครอง 
ประกอบด้วย 4 จังหวัด และ 3 นครอิสระ

 จังหวัดหรือนครที่มีประชากรสูง เมืองหลัก ประชากร  เนื้อที่ ความหนาแน่น นคร เทศบาล บารังไกย์ ตร.กม. ตร.ไมล์ /ตร.กม. /ตร.ไมล์ จังหวัดโบโฮล ตักบีลารัน 1,313,560 4,820.95 1,861.38 270 700 1 47 1,109 จังหวัดเซบู นครเซบู 2,938,982 4,943.72 1,908.78 590 1,500 6 44 1,066 จังหวัดเนโกรสโอเรียนตัล ดูมาเกเต 1,354,995 5,385.53 2,079.36 250 650 6 19 557 จังหวัดซีกีฮอร์ ซีกีฮอร์ 95,984 337.49 130.31 280 730 0 6 134 นครเซบู † — 922,611 315.00 121.62 2,900 7,500 — — 80 ลาปู-ลาปู † — 408,112 58.10 22.43 7,000 18,000 — — 30 มันดาเว † — 362,654 25.18 9.72 14,400 37,000 — — 27 ทั้งหมด 7,396,898 15,885.97 6,133.61 470 1,200 10 116 3,003 หมายถึง นครที่มีประชากรสูง โดยจะเป็นเอกเทศจากจังหวัดเซบู

 การขนส่ง 
ท่าเรือที่สำคัญได้แก่ เซบู, ตักบีลารัน, ลาเรนา, ซิบูลัน และดูมาเกเต

ส่วนทางอากาศยาน มีท่าอากาศยานนานาชาติมักตันเซบู ตั้งอยู่ที่เมืองลาปูลาปู เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารหนาแน่นอันดับที่ 2 ของประเทศ (รองจากท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน) และเป็นเพียง 1 ใน 3 แห่งบนหมู่เกาะวิซายัส ที่ให้บริการเที่ยวบินระหว่างประเทศ (อีกสองแห่ง ได้แก่ ท่าอากาศยานนานาชาติคาลีโบ และท่าอากาศยานนานาชาติอีโลอีโล) ท่าอากาศยานมักตันเซบูยังเป็นฐานการบินหลักของเซบูแปซิฟิกและฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ ที่มีจุดหมายปลายทางทั้งในและนอกประเทศ

ท่าอากาศยานอื่น ๆ ได้แก่ ท่าอากาศยานตักบีลารัน และท่าอากาศยานซีบูลัน

 ระเบียงภาพ
# เครื่องวัดความเร่งเพียโซอิเล็กทริก
เครื่องวัดความเร่งเพียโซอิเล็กทริก  เป็นเครื่องวัดความเร่งที่ใช้วัดการเปลี่ยนแปลงของแรงกลต่าง ๆ อาทิเช่น ความเร่ง การสั่นสะเทือน หรือแรงกระตุก เป็นต้น โดยขึ้นอยู่กับความเป็นเพียโซอิเล็กทริกของวัสดุนั้น ๆ และเช่นเดียวกับตัวแปรสัญญาณต่าง ๆ เครื่องวัดความเร่งเพียโซอิเล็กทริกมีหน้าที่เปลี่ยนพลังงานชนิดหนึ่งไปเป็นอีกชนิดหนึ่งที่ให้กำเนิดสัญญาณไฟฟ้าตามปริมาณ คุณสมบัติ หรือสถานะของสิ่งที่กำลังวัดอยู่ มวลที่จะใช้วัดจะติดอยู่กับสปริงหรือห้อยอยู่บนคานรองรับ ซึ่งจะเปลี่ยนจากแรงกลไปเป็นสัญญาณไฟฟ้าโดยอาศัยแรงภายนอกหรือการกระจัดตามรูปด้านขวามือ
# ไดบีกาซิน
ไดบีกาซิน  เป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่งในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ซึ่งถูกนำมาใช้ร่วมกับซัลเบนิซิลลิน ในรูปแบบยาสูตรผสมเพื่อใช้ในการรักษาโรคที่เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย  ไดบีกาซินจัดเป็นอีกอนุพันธ์หนึ่งของกานามัยซิน จัดเป็นยาปฏิชีวนะชนิดออกฤทธิ์กว้าง ซึ่งครอบคลุมเชื้อสกุลไมโคแบคทีเรียม ที่เป็นสาเหตุของวัณโรคได้อีกด้วย ทั้งนี้ ไดบีกาซิน สามารถใช้เป็นยาทางเลือกในโรคติดเชื้อแบคทีเรียที่ดื้อต่อกานามัยซินได้
# มารีอา มันเดิล
มารีอา มันเดิล (Maria Mandl หรือ Mandel; 10 มกราคม ค.ศ. 1912 – 24 มกราคม ค.ศ. 1948) เป็นเจ้าหน้าที่เอ็สเอ็ส-เฮลเฟอริน (SS-Helferin) หรือผู้ช่วยหญิงเอ็สเอ็ส ชาวออสเตรียที่มีชื่อเสียงที่เลวร้ายที่สุดสำหรับบทบาทสำคัญของเธอในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของนาซีหรือฮอโลคอสต์ในฐานะเจ้าหน้าที่ระดับสูงที่ค่ายมรณะเอาชวิทซ์-เบียร์เคเนา ที่เชื่อว่าเธอมีส่วนร่วมอย่างโดยตรงในการเสียชีวิตของนักโทษหญิงทั้งหมด 500,000 คนProfile, s3.photobucket.com; accessed 16 November 2014.

ภายหลังสงคราม เธอได้พยายามหลบหนีไปบ้านเกิดแต่กลับถูกจับกุมได้และถูกคุมขังเอาไว้ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1947 เธอได้ถูกส่งตัวไปยังประเทศโปแลนด์และถูกนำตัวขึ้นศาลในการพิจารณาคดีเอาชวิทซ์ในหลายข้อหา ศาลฎีกาสูงสุดแห่งโปแลนด์ได้ตัดสินว่ามีความผิดจริงจึงได้ตัดสินลงโทษประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ

แหล่งอ้างอิง
# วังเฮลล์บรุนน์
วังเฮลล์บรุนน์  เป็นวังตากอากาศบริเวณชานเมืองทางทิศใต้ของนครซัลทซ์บวร์ค ประเทศออสเตรีย สร้างขึ้นระหว่างค.ศ. 1613–19 โดยมาร์คุส ซิททิคุส ฟอน โฮเอินเอิมส์ เจ้าชายอัครมุขนายกแห่งซัลทซ์บวร์ค ซึ่งซึ่งสร้างวังแห่งนี้ไว้สำหรับเสด็จมาพักผ่อนอริยาบถช่วงฤดูร้อน แต่เป็นการเสด็จแบบมาเช้าเย็นกลับจากเมืองซัลทซ์บวร์ค ดังนั้นวังแห่งนี้จึงไม่มีห้องบรรทม

แหล่งข้อมูลอื่น
www.hellbrunn.at – Schloss, Park und Wasserspiele Hellbrunn
www.salzburg-zoo.at – Tiergarten Hellbrunn
# อาสนวิหารโลซาน
อาสนวิหารโลซาน (Cathédrale de Lausanne) หรือชื่อเต็มคือ อาสนวิหารน็อทร์-ดามแห่งโลซาน  เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ระดับอาสนวิหารประจำเมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ อาสนวิหารแห่งนี้เริ่มขึ้นในปีค.ศ. 1170 และแล้วเสร็จในปี 1235 ต่อมาอาสนวิหารแห่งนี้ถูกประกาศอุทิศให้แก่พระแม่มารีย์โดยคำประกาศของสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 10ในปี 1275
# สโมสรฟุตบอลชรูส์บรีทาวน์
สโมสรฟุตบอลชรูส์บรีทาวน์  เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพ ตั้งอยู่ที่ชรูส์บรีในชรอปเชอร์ ประเทศอังกฤษ ปัจจุบันลงเล่นในลีกวัน ซึ่งเป็นลีกระดับที่ 3 ของลีกฟุตบอลอังกฤษ

สโมสรก่อตั้งในปี ค.ศ. 1886 และได้คัดเลือกเข้าสู่ระบบฟุตบอลลีกในปี ค.ศ. 1950 สโมสรเคยแข่งขันครบทั้ง 3 ลีกของระบบฟุตบอลลีก และยังเคยแข่งขันคอนเฟอเรนซ์พรีเมียร์ ในฤดูกาล 2003–04 นอกจากนี้ยังเคยเข้าร่วมแข่งขันเวลช์คัพ โดยชนะเลิศ 6 สมัย มากกว่าทีมอื่น ๆ

ระหว่างปี ค.ศ. 1910-2007 สโมสรเล่นที่เกย์เมโดว์ ริมฝั่งแม่น้ำเซเวิร์น แต่หลังจากนั้น ได้ย้ายไปเล่นที่สนามนิวเมโดว์ ซึ่งเป็นสนามฟุตบอลประเภทที่สี่ของยูฟ่า ความจุ 9,875 ที่นั่ง

เจ้าหน้าที่
thumb|เลนนีเดอะไลออน มาสคอตของสโมสร

เจ้าหน้าที่สโมสร
อัปเดตในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016
ชื่อตำแหน่ง Roland Wycherley  ประธาน James Hughes  ผู้อำนวยการ M Ashton  รองผู้อำนวยการ D Pitchford  รองผู้อำนวยการ HJ Wilson  รองผู้อำนวยการ Malcolm Starkey  ผู้อำนวยการสโมสร Brian Caldwell  ประธานบริหาร Jayne Bebb  เลขาธิการสโมสร Jamie Edwards  หัวหน้าฝ่ายพัฒนาชุมชน

เจ้าหน้าที่โค้ช
ในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2020
ชื่อตำแหน่ง  Steve Cotterill  ผู้จัดการ  Aaron Wilbraham  รองผู้จัดการ  Brian Jensen  โค้ชผู้รักษาประตู  Andy Johnson  โค้ชฟิตเนส  Keith Burt  หัวหน้าฝ่ายจัดหางาน  Jordan Beech  นักกายภาพบำบัดทีมแรก  David Longwell  ผู้จัดการสโมสร

ผู้เล่น
กลุ่มปัจจุบัน
ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 

ยืมตัว

 เกียรติประวัติ 
 เวลช์คัพ ชนะเลิศ 1891, 1938, 1977, 1979, 1984, 1985; รองชนะเลิศ 1931, 1948, 1980
 เอฟเอคัพ รอบก่อนรองชนะเลิศ 1979, 1982
 ฟุตบอลลีกคัพ รองรองชนะเลิศ 1961
 ฟุตบอลลีกโทรฟี รองชนะเลิศ 1996, area finalists 2003
 ฟุตบอลลีกเทิร์ดดิวิชัน (ลีกระดับสาม) ชนะเลิศ 1979
 ฟุตบอลลีกดิวิชัน 3 (ลีกระดับสี่) ชนะเลิศ 1994
 ฟุตบอลลีกโฟร์ทดิวิชัน (ลีกระดับสี่) รองชนะเลิศ 1975, อันดับที่สี่ (เลื่อนชั้น) 1958–59
 ฟุตบอลลีกทู (ลีกระดับสี่) รองชนะเลิศ 2012, 2015; รองชนะเลิศเพลย์ออฟ 2007, 2009; รอบรองชนะเลิศเพลย์ออฟ 2011
 ฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ (ลีกระดับห้า) ผู้ชนะเพลย์ออฟ 2004

 นอกลีก 
 มิดแลนด์ลีก (ระดับที่ห้า) ชนะเลิศ 1938, 1946, 1948
 Birmingham & District League (ระดับที่หก) ชนะเลิศ 1923; รองชนะเลิศ 1914, 1924, 1937
 Shropshire and District League (ระดับที่ห้า)  รองชนะเลิศ 1890–91
 ชรอปเชอร์ซีเนียร์คัพ ชนะเลิศ 66 ครั้ง – (สถิติสูงสุด)
 เฮเรฟอร์ดเชอร์ซีเนียร์คัพ ชนะเลิศ 1951, 1986, 1998
 วาลซัลซีเนียร์คัพ ชนะเลิศ 1924. 1925, 1926
 ชรอปเชอร์เมเยอร์แชริตีคัพ ชนะเลิศ 1890, 1893, 1902, 1903, 1908, 1909, 1925
 คีย์คัพ ชนะเลิศ 1924, 1937
# น้ำตกไรน์
น้ำตกไรน์ (Rheinfall) เป็นน้ำตกขนาดใหญ่ที่สุดของทวีปยุโรป ตั้งอยู่บนแม่น้ำไรน์บริเวณทางเหนือของนครซือริช บริเวณพรมแดนระหว่างรัฐชัฟเฮาเซินกับรัฐซือริชในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ น้ำตกแห่งนี้มีความกว้าง 150 เมตรและสูง 23 เมตร ในช่วงฤดูหนาว จะมีปริมาณน้ำเฉลี่ยราว 250 ลูกบาศ์กเมตรต่อวินาที และในฤดูร้อนจะมีน้ำเฉลี่ยมากถึง 600 ลูกบาศ์กเมตรต่อวินาที ปลาทั่วไปไม่สามารถว่ายขึ้นน้ำตกแห่งนี้ได้ มีเพียงปลาไหลเท่านั้นที่มีเทคนิคเฉพาะตัวในการไต่ขึ้นน้ำตก น้ำตกแห่งนี้ถือกำเนิดขึ้นในยุคน้ำแข็งครั้งสุดท้ายเมื่อราว 14,000 ถึง 17,000 ปีที่แล้ว ปัจจุบันถือเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่มีผู้เยี่ยมชมมากที่สุดในสวิตเซอร์แลนด์
# ล็อยเคอร์บาท
ล็อยเคอร์บาท  หรือ ลอแอ็ช-เล-แบ็ง  เป็นหมู่บ้านและเทศบาลในรัฐวาเล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาเยอรมันเป็นหลัก หมู่บ้านแห่งนี้ตั้งอยู่ในหุบเขากลางเทือกเขาแอลป์ จากหมู่บ้านมีกระเช้าลอยฟ้าข้ามเขาเชื่อมไปยังทะเลสาบเดาเบินทางเหนือ และยังมีกระเช้าลอยฟ้าขึ้นสู่รินเดอร์ฮึทเทอร์ทางตะวันออกเฉียงใต้
# เจ้าหญิงมาเรียแห่งโรมาเนีย (1870-1874)
เจ้าหญิงมาเรียแห่งโรมาเนีย (1870-1874) 
 พระประวัติ 
เจ้าหญิงมาเรียแห่งโรมาเนีย (1870-1874) ประสูติเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2413 ณ ประเทศโรมาเนีย ทรงเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวใน สมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย และ เอลิซาเบธแห่งวีด สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย โดยขณะเจริญพระชันษา 2 พรรษา พระองค์สามารถระบุแผนที่และบอกชื่อประเทศได้โดยเพียงทอดพระเนตรเพียงครั้งเดียว โดยก่อนที่พระองค์จะสิ้นพระชนม์ พระองค์ทรงตรัสกับพระราชมารดาว่า

เจ้าหญิงมาเรีย ทรงไม่มีสิทธิในการขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโรมาเนีย เนื่องจากต้องเป็นบุรุษเท่านั้นที่ทรงราชย์ได้

 สิ้นพระชนม์ 
ในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2474 เจ้าหญิงมาเรียทรงประชวรด้วยไข้หวัดอีดำอีแดง ซึ่งระบาดมากในเมือง บูคาเรสต์ ทำให้มีประชากรล้มตายเป็นจำนวนมาก โดยพระองค์ถูกนำส่งไปที่ประสาทเพลส โดยได้รับการถวายพระโอสถจากนายแพทย์ทีโอดอร์และคณะแพทย์คนอื่นๆอีกมากมาย แต่พระอาการก็ไม่ดีขึ้นและสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2417 สร้างความเสียพระราชหฤทัยอันใหญ่หลวงสู่พระราชบิดาและพระราชมารดารวมทั้งประชาชนโรมาเนียเป็นอย่างมาก โดยพระศพของเจ้าหญิงมาเรียถูกฝังไว้ ณ วิหารคอร์เนีย ตามพระราชประสงค์ของพระราชมารดา โดย เอลิซาเบธแห่งวีด สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย มีพระราชดำรัสถึงพระราชธิดาเป็นครั้งสุดท้ายว่า

 พระรูปของเจ้าหญิงมาเรีย
# ไฮโกรมัยซิน บี
ไฮโกรมัยซิน บี  เป็นยาปฏิชีวนะที่ถูกสร้างมาจากเชื้อแบคทีเรียสายพันธุ์ Streptomyces hygroscopicus ถูกจัดให้อยู่ในยากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ซึ่งออกฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย, เชื้อรา, และเซลล์ยูแคริโอตชั้นสูง โดยการยับยั้งกระบวนการสังเคราะห์โปรตีนของเซลล์ 

 ประวัติและการค้นพบ 
โดยแรกเริ่มนั้น ไฮโกรมัยซิน บี ถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อใช้กับสัตว์ในช่วงทศวรรตที่ 1950 โดยมีการเติมยาดังกล่าวลงไปในอาหารที่ใช้เลี้ยงหมูและไก่ เพื่อเป็นยาถ่ายพยาธิและฆ่าปรสิตจำพวกหนอนตัวกลม (ชื่อผลิตภัณฑ์: Hygromix) โดยไฮโกรมัยซิน บี นั้นสามารถผลิตได้จากเชื้อแบคทีเรียสายพันธุ์ Streptomyces hygroscopicus ซึ่งเป็นแบคทีเรียที่แยกได้จากตัวอย่างดินเมื่อปี ค.ศ. 1953 ส่วนรายงานการดื้อต่อยาไฮโกรมัยซิน บี นั้น พบการรายงานการค้นพบยีนดื้อยาดังกล่าวเป็นครั้งแรกในช่วงต้นทศวรรตที่ 1980

 กลไกการออกฤทธิ์ 
ไฮโกรมัยซินเป็นยาปฏิชีวนะที่ออกฤทธิ์ต้านได้ทั้งเซลล์โปรคาริโอตและยูคาริโอต ผ่านการยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีนของเซลล์นั้นๆ โดยเข้าจับกับตำแหน่ง A site บนหน่วยย่อย 30 เอสของไรโบโซม ทำให้ทีอาร์เอ็นเอไม่สามารถเข้าจับกับตำแหน่งดังกล่าวได้ ทำให้การแปรรหัสสารพันธุกรรมไม่สามารถเกิดขึ้นได้

 การใช้ประโยชน์ในการศึกษาวิจัย 

ในห้องปฏิบัติการ ไฮโกรมัยซิน บีจะถูกใช้ในการคัดเลือกและคงสภาพเซลล์โปรคาริโอตและยูคาริโอตที่มีส่วนประกอบของยีนดื้อยาในพลาสมิด ซึ่งยีนดื้อยานี้จะผลิตเอนไซม์ไคเนสออกมาทำปฏิกิริยาฟอสโฟรีเลชันกับไฮโกรมัยซิน บี จนหมดฤทธิ์ นับตั้งแต่มีการค้นพบยีนที่ดื้อต่อยาไฮโกรมัยซิน บี เป็นต้นมา ทำให้ไฮโกรมัยซิน บี กลายเป็นยาปฏิชีวนะมาตรฐานที่ใช้ในการคัดเลือกยาปฏิชีวนะอื่นผ่านการทดลองด้วยการถ่ายทอดยีนไปดังกล่าวเข้าสู่เซลล์โปรคาริโอตและยูคาริโอต เพื่อดูผลความไวของเซลล์ที่มียีนดื้อยาต่อยาปฏิชีวนะชนิดนั้นๆ

 การวิจัยพันธุ์พืช 
ยีนที่ดื้อต่อไฮโกรมัยซินมักอยู่นำมาใช้เป็นยีนบ่งชี้ (selectable marker) ในการทำการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับพืช การศึกษาในข้าวที่มีเชื้อแบคทีเรียสกุลอโกรแบคทีเรียมที่ได้รับการตกแต่งสารพันธุกรรมเพาะเลี้ยงอยู่ เมื่อมีการใส่ไฮโกรมัยซินลงไปในระบบที่ความเข้มข้นประมาณ 30–75 mg L−1, ค่าเฉลี่ย 50 mg L−1 ซึ่งการใช้ไฮโกรมัยซินที่ความเข้มข้น 50 mg L−1 นี้จะมีความเป็นพิษสูงต่อแคลลัสที่ไม่ได้รับการตกแต่งสารพันธุกรรม ซึ่งจะทำให้สามารถแยกแคลลัสที่ได้รับการตกแต่งสารพันธุกรรมออกมาได้
# ลาโช-เดอ-ฟง
ลาโช-เดอ-ฟง  เป็นเมืองมรดกโลก ตั้งอยู่ในรัฐเนอชาแตล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เมืองนี้เป็นเมืองใหญ่อันดับสาม (รองจากเจนีวาและโลซาน) ในภูมิภาครอม็องดีซึ่งเป็นภูมิภาคที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ลาโช-เดอ-ฟงมีประชากร 38,965 คน ณ สิ้นปี ค.ศ. 2016

ในปี ค.ศ. 2009 เมืองลาโช-เดอ-ฟงและเมืองเลอล็อกล์ซึ่งเป็นเมืองพี่น้อง ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก ถือเป็นแหล่งมรดกโลกแห่งที่สิบในสวิตเซอร์แลนด์ เมืองทั้งสองมีการวางผังเมืองและอาคารบ้านเรือนสะท้อนถึงการทำนาฬิกาซึ่งเป็นอุตสาหกรรมของเมืองทั้งสอง เมืองลาโช-เดอ-ฟงเป็นที่ตั้งของผู้ผลิตนาฬิกาชื่อดังระดับโลกอย่างโรเล็กซ์, โอเมกา, โมวาโด เป็นต้น
ภูมิอากาศ
# บีกานามัยซิน
บีกานามัยซิน หรือ กานามัยซิน บี (INN,) เป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่งในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ที่ได้จากธรรมชาติ ผลิตได้จากสายพันธุ์ที่กลายพันธุ์ของเชื้อแบคทีเรีย Streptomyces kanamyceticus โดยบีกานามัยซินจะออกฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรียในวงศ์เอนเทอร์โรแบคทีเรียซีอี ได้แก่ สกุลเอสเชอริเชีย, สกุลเคลบซิลลา, สกุลซัลโมเนลลา, สกุลชิเกลลา และสกุลโปรตีอัส ยานี้มีคุณสมบัติทางกายภาพและชีวภาพที่เหมือนกันกับกานามัยซิน ทั้งโครงสร้างโมเลกุล, ขอบเขตการออกฤทธิ์, และเภสัชจลนศาสตร์
 เภสัชพลนศาสตร์ 
บีกานามัยซินถูกดูดซึมได้น้อยมากในทางเดินอาหาร ความเข้มข้นของยาสูงสุดในลำไส้หลังการได้รับยาในรูปแบบรับประทานอยู่ที่ประมาณ170–350mg/g
 ความปลอดภัย 
 การเกิดพิษ 
ผลการทดลองพบว่าความเข้มข้นของบีกานามัยซินรูปแบบฉีดเข้ากล้ามเนื้อที่มีผลฆ่าหนูทดลองร้อยละ50ของหนูทดลองทั้งหมด (Lethal dose 50%; LD50) คือ110.5และ192mg/kg ในหนูทดลองขนาดเล็ก (mice) และหนูทดลองขนาดใหญ่ (rat) ตามลำดับ ส่วน LD50 ของบีกานามัยซินรูปแบบรับประทานต่อหนูทดลองทั้งสองกลุ่มมีค่ามากกว่า6000mg/kg
 ข้อห้ามใช้ 
บีกานามัยซิน ซัลเฟต มีข้อห้ามใช้ในผู้ป่วยที่มีภาวะความผิดปกติต่อไปนี้; ระบบทางเดินอาหารอุดตัน, ภาวะที่ทางเดินอาหารมีการบีบตัวน้อยกว่าปกติ, ผู้ที่มีการดูดซึมสารอาหารผิดปกติ, ภาวะไตวาย หากผู้ป่วยที่ได้รับยาบีกานามัยซินมีอาการและ/หรืออาการแสดงที่บ่งบอกได้ถึงการเกิดพิษต่อระบบการได้ยินและ/หรือต่อไตควรพิจารณาหยุดการใช้ยานี้ในผู้ป่วยดังกล่าวทันที

ควรหลีกเลี่ยงการใช้ยานี้ร่วมกับยาอื่นที่ก่อให้เกิดพิษต่อการได้ยินและไตเหมือนกัน เช่น ยาปฏิชีวนะอื่นในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์, กรดอีทาไครนิก เป็นต้น หากมีความจำเป็นต้องใช้ยาดังกล่าวร่วมกัน ต้องเฝ้าระวังและติดตามการเกิดอาการไม่พึงประสงค์ดังกล่าวอย่างใกล้ชิด

 อาการไม่พึงประสงค์ 
อาการไม่พึงประสงค์จากการได้รับบีกานามัยซินที่เกิดขึ้นได้บ่อน ได้แก่ คลื่นไส้, อาเจียน, ท้องเสีย และผื่น ส่วนการเกิดพิษต่อการได้ยินและไตนั้นจะพบการเกิดได้ง่ายในผู้ป่วยที่มีการทำงานของตับผิดปกติในระดับรุนแรง
 การใช้ประโยชน์ทางการแพทย์ 
บีกานามัยซินมีข้อบ่งใช้ในการรักษาการติดเชื้อในระบบทางเดินอาหารที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรียที่ไวต่อยานี้ ทั้งแบบเฉียบพลันและเรื้อรัง โดยขนาดยาบีกานามัยซินในผู้ใหญ่ คือ 1 – 1.5 กรัมต่อวัน โดยสามารถเพิ่มขนาดยาต่อวันได้สูงสุดถึง 4 กรัม (60 มิลลิกรัม/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน) และควรแบ่งยาให้วันละ 3 – 4 ครั้ง ในเด็กอายุ 2 – 12 ปี ขนาดยาที่แนะนำ คือ 40 มิลลิกรัม/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน ส่วนการใช้ยานี้ในเด็กอ่อนและทารกนั้นควรพิจารณาใช้เมื่อมีความจำเป็นเร่งด่วนและไม่มียาปฏิชีวนะอื่นได้ผลในการรักษา แต่การใช้ยาในกลุ่มผู้ป่วยกลุ่มนี้ควรได้รับการติดตามแลดูจากแพทย์อย่างใกล้ชิด

 บรรณานุกรม 
 Murase et al., J. Antibiot. 14A, 156, 1961
 Cron et al., J. Am. Chem. Soc. 80, 4741, 1958
 Murase, ibid. 14A, 367, 1961
 Hichens, Rinehart, J. Am. Chem. Soc. 85, 1547, 1963
 Umezawa et al., Bull. Chem. Soc. Japan 39, 1244, 1966
 Suzuki et al., J. Antibiot. 23, 99, 1970
 Zeltser et al., Antibiotiki 19, 552, 1974
 F. Di Nola et al., Minerva Med. 70, 1803, 1979
 A. Guerrieri et al., Clin. Med. 82, 25, 1975
 P.J. Claes et al. in Analytical Profiles of Drug Substances, vol. 6, K. Florey, ed., Academic Press, New York, pag. 259, 1977
# ปราสาทชียง
ปราสาทชียง  เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่บนเกาะขนาดเล็กในทะเลสาบเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองมงเทรอในรัฐโว ไม่ปรากฏว่าปราสาทหลังนี้สร้างขึ้นเมื่อปีใด แต่เอกสารเก่าแก่ที่สุดที่ระบุถึงปราสาทหลังนี้อยู่ในปี ค.ศ. 1005 สร้างขึ้นเพื่อใช้ควบคุมเส้นทางการสัญจรระหว่างบูร์กอญกับช่องเขากร็อง-แซ็ง-แบร์นาร์ ในช่วงศตวรรษที่ 12 เป็นต้นมา ปราสาทถูกใช้เป็นที่พักผ่อนในฤดูร้อนของเคานต์แห่งซาวอย ต่อมาในศตวรรษที่ 16 ปราสาทถูกดยุกแห่งซาวอยใช้เป็นที่คุมขังพระและนักโทษทางการเมือง ในปัจจุบัน ปราสาทหลังนี้เปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าเยี่ยมชม
# นาคาเดีย
สีไพร มุ่งพันธ์กลาง หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ นาคาเดีย เป็นดีเจ และโปรดิวเซอร์ ชาวไทย ที่อาศัยอยู่ในเบอร์ลิน ,ประเทศเยอรมนี

ชีวิตเริ่มต้น และอาชีพ
นาคาเดีย เกิดในครอบครัวเกษตรกรและเป็นน้องคนสุดท้องของพี่น้องห้าคน ที่อำเภอครบุรี ,จังหวัดนครราชสีมา , ประเทศไทย เธอถูกทิ้งให้อยู่บ้านตามลำพังในช่วงเรียนมัธยมต้น ในขณะที่พ่อแม่และพี่ๆ ของเธอออกไปทำงานที่กรุงเทพฯ หาเงินเพื่อเลี้ยงชีพและส่งเงินเดือนให้เธอจำนวน 300 บาทต่อเดือนเพื่อเป็นการศึกษา ในวัยอายุ 15 ขวบหลังจากเรียนจบมัธยมต้น Nakadia เธอได้ย้ายไปอยู่ในเมืองโคราช ซึ่งเธออาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์กับเพื่อนหญิงอีกห้าคน เธอทำงานในโรงงานผลิตทำสายคอมพิวเตอร์, ผลิตจานพลาสติก และฮาร์ดดิสก์ไดรฟ์ สองปีต่อมาเธอทำงานในห้างสรรพสินค้าท้องถิ่น เธอมักจะไปไนต์คลับหลังเลิกงานอยู่เสมอ ซึ่งเธอได้เรียนรู้เกี่ยวกับแนวเพลงประเภท เทคโน (Techno) ในปี พ.ศ. 2545 เพื่อนของเธอชื่อเซบาสเตียน (ซึ่งท้ายที่สุด กลายเป็นผู้จัดการของเธอ) แนะนำให้เธอกลายเป็นดีเจ ซึ่งเธอได้มีโอกาสไปประเทศเยอรมนี และเป็นการเดินทางบินออกนอกประเทศไทยเป็นครั้งแรกในชีวิต เธอได้ไปไนท์ไลฟ์แห่งหนึ่ง เธอร่วมสนุกสังสรรค์กับดีเจดัง ดีเจหญิงยุคบุกเบิกสมัยปี 90's อย่างดีเจมารูช่า (Marusha) คืนนั้นจุดประกายทำให้เธอตัดสินใจเป็นดีเจทันที 

เธอเริ่มต้นอาชีพ ดีเจ อย่างเต็มตัวปลายปี พ.ศ. 2545 ด้วยการเล่นแสดงรอบเกาะสมุย เกาะพะงัน เกาะเต่า จังหวัดสุราษฏ์ธานี และในปี พ.ศ. 2546 นาคาเดียเธอได้กลับไปยุโรปอีกครั้งเธอทัวร์ดีเจครั้งแรกที่ประเทศเยอรมนี, ประเทศเนเธอร์แลน, ประเทศโปแลน, ประเทศอิตาลี, ประเทศฝรั่งเศส ฯลฯ ถึงทุกวันนี้เธอไปแสดงโชว์มาแล้วกว่า 70 ประเทศทั่วโลก เธอมุ่งหน้าทำงานอย่างหนัก และมุ่งมั่นตั้งใจเดินตามความฝันของเธอไปเรื่อยๆ

ในปี 2548 เธอทัวร์ทวีปอเมริกาใต้เป็นครั้งแรกเธอแสดงในคลับดังอย่าง D'Edge เมือง เซาเปาลู ,ประเทศบราซิล คลับอันเดอร์ (Under Club) ประเทศอาร์เจนติน่า, และคลับอ๊อกทาว่า (Octava Club) ประเทศโคคอมเบีย, ประเทศเอกวาดอร์, ประเทศชิลี ครั้งต่อมา และในขณะเดียวกันเธอทัวร์ทวีปแอฟริกา เช่น ประเทศแอฟริกาใต้, ประเทศตูนิเซีย (Tunisia), ประเทศโมร็อคโค (Morocco), ประเทศอียีปต์ (Egpyt) เกาะรียูเนียน (Le Reunion) ของประเทศฝรั่งเศส, เกาะมอริเชียส (Mauritus) ฯลฯ  

ในปี 2561 เธอทัวร์ทวีปออสเตรเลีย และเธอยังได้ไปแสดงในเทศกาลสำคัญๆ ในทวีปยุโรปเช่น เลิฟพาเหรด Loveparade เมืองเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี สตีสท์ พาเลท ซือริช Street Parade Zurich, Queensday, Sugar Factory เมืองแอมส์เธอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์  Cafe D'Antwerp ประเทศเบลเยียม และในปี 2561 เธอเป็นศิลปินดีเจไทยคนแรกได้ไปแสดงที่เฟสติวัลเบอร์หนึ่งระดับโลกอย่างทูมอร์โรว์แลน (Tomorrowland) 

เธอได้โปรดิวเพลง และมีผลงานออกมาแล้วมากมาย ลงค่ายเพลงดังอย่าง ค่ายเพลง JETT Records ของฝรั่งเศส,  NB Records ของออสเตรีย ค่ายเพลง Get Physical ของเยอรมัน ค่ายเพลง Bedrock Records ของอังกฤษ ฯลฯ
# คาเพ็ลล์บรึคเคอ
คาเพ็ลล์บรึคเคอ  เป็นสะพานคนเดินข้ามแม่น้ำร็อยส์ในนครลูเซิร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1365 เมื่อแรกสร้างมีความยาว 270 เมตร แต่เนื่องจากตลิ่งแม้น้ำที่งอกเพิ่มขึ้นตลอดหลายร้อยปี ทำให้ในปัจจุบันตัวสะพานเหลือความยาว 204.7 เมตร สะพานนี้ถือเป็นสะพานไม้ที่เก่าแก่ที่สุดในยุโรป และถือเป็นหนึ่งในสะพานแบบโครงที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ในโลก ตลอดลำสะพานมีจิตรกรรมจำนวนมากที่วาดขึ้นในศตวรรษที่ 17 อย่างไรก็ตาม จิตรกรรมกว่า 2 ใน 3 ได้ถูกทำลายจากเหตุเพลิงไหม้ในปี ค.ศ. 1993
# ไอเซอนัค
ไอเซอนัค  เป็นเมืองชนบทในรัฐทือริงเงิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ห่างจากแฟรงก์เฟิร์ตไปทางตะวันออกเฉียงเหนือราว 200 กิโลเมตร ในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงของทือริงเงินระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 13 ปราสาทวาร์ทบวร์คในเมืองนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก อุตสาหกรรมหลักของเมืองคืออุตสาหกรรมยานยนต์ เมืองไอเซอนัคเป็นบ้านเกิดของโยฮัน เซบัสทีอัน บัค คีตกวีในยุคบาโรก และ แอนสท์ อับเบอ นักฟิสิกส์
# สารวดี
สารวดี  เป็นเมืองหนึ่งในภาคพะโค (หงสาวดี) แถบพม่าตอนล่าง เป็นเมืองหลักของจังหวัดและอำเภอสารวดี ตั้งอยู่ห่างจากนครย่างกุ้งไปทางทิศเหนือประมาณ 76 ไมล์ ตัวเมืองปัจจุบันสร้างขึ้นในสมัยที่พม่าตกอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษเมื่อ ค.ศ. 1878

ภูมิอากาศ
# คาร์ล อ็อทโท ค็อค
คาร์ล อ็อทโท ค็อค (2 มกราคม ค.ศ. 1897 – 5 เมษายน ค.ศ. 1945)เป็นผู้บัญชาการระดับกลางในหน่วยเอ็สเอ็สของนาซีเยอรมนี ผู้ซึ่งได้เป็นผู้บัญชาการคนแรกของค่ายกักกันนาซีที่บูเคินวัลท์และซัคเซินเฮาเซิน (Sachsenhausen) ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1941 จนกระทั่งเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1942 เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการคนแรกของค่ายกักกันไมดาแนกในเขตยึดครองโปแลนด์ ได้ทำการฉกชิงทรัพย์สินของมีค่าและเงินจำนวนมหาศาลจากการสังหารหมู่ชาวยิว ภรรยาของเขา อิลเซอ ค็อค ยังได้เข้าไปมีส่วนร่วมในคดีที่ฉาวโฉ่ที่ค่ายบูเคินวัลท์และไมดาแนก

ในช่วงปลายสงคราม คาร์ล อ็อทโท ค็อค ได้ถูกเจ้าหน้าที่เอ็สเอ็สจับกุมในข้อหาฉ้อโกงและถูกนำตัวขึ้นศาลและถูกตัดสินลงโทษประหารชีวิตสำหรับความเสื่อมเสียทั้งตัวเขาและหน่วยเอ็สเอ็ส คาร์ล อ็อทโท ค็อคได้ถูกประหารชีวิตด้วยการยิงปืนแบบชุดทีม เมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1945
# สโมสรฟุตบอลเอิสเตอร์ซุนด์ส
เอิสเตอร์ซุนด์ส ฟุตโบลคลับบ์ หรือ เอิสเตอร์ซุนด์ส เอฟเค หรือ เอิสเตอร์ซุนด์ หรือ ÖFK เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในเมืองเอิสเตอร์ซุนด์ ประเทศสวีเดน ปัจจุบันแข่งขันในซูเปอเรตตัน ซึ่งเป็นลีกฟุตบอลระดับที่สองของประเทศ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1996 โดยเกิดจากการยุบรวมกันของหลาย ๆ สโมสรในเอิสเตอร์ซุนด์ สโมสรได้เข้าร่วมแยมต์แลนด์-ฮาร์เยดาเลนส์ ฟุตโบลฟอร์บุนด์ และลงเล่นที่สนามแยมต์ครัฟต์ อารีนา สีประจำสโมสรคือสีแดงและสีดำ นับตั้งแต่ก่อตั้งสโมสร พวกเขาใช้เวลาหลายฤดูกาลในลีกระดับสามของฟุตบอลสวีเดน แต่ในปี ค.ศ. 2013 เอิสเตอร์ซุนด์ได้เลื่อนชั้นสู่ลีกระดับสอง ซูเปอเรตตัน เป็นครั้งแรก ต่อมาในปี ค.ศ. 2016 พวกเขาเลื่อนชั้นมาสู่ออลสเวนส์คาน ซึ่งเป็นลีกระดับสูงสุด ปีถัดมา สโมสรชนะเลิศ Svenska Cupen ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยแห่งชาติ จนได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก แต่ใน ค.ศ. 2021 พวกเขาก็ตกชั้นกลับสู่ซูเปอเรตตัน

 ผลงานแบ่งตามฤดูกาล 
ฤดูกาลระดับลีกภูมิภาคอันดับการได้รับคัดเลือกSvenska Cupen1997ระดับที่ 3ดิวิชัน 2นอร์แลนด์7th1998ระดับที่ 3ดิวิชัน 2นอร์แลนด์2ndเพลย์ออฟเลื่อนชั้น1999ระดับที่ 3ดิวิชัน 2นอร์แลนด์1stเพลย์ออฟเลื่อนชั้น2000ระดับที่ 3ดิวิชัน 2นอร์แลนด์5th2001ระดับที่ 3ดิวิชัน 2นอร์แลนด์3rd2002ระดับที่ 3ดิวิชัน 2นอร์แลนด์5th2003ระดับที่ 3ดิวิชัน 2นอร์แลนด์2nd2004ระดับที่ 3ดิวิชัน 2นอร์แลนด์4th2005ระดับที่ 3ดิวิชัน 2นอร์แลนด์2ndเลื่อนชั้น2006*ระดับที่ 3ดิวิชัน 1นอร์รา11th2007ระดับที่ 3ดิวิชัน 1นอร์รา11th2008ระดับที่ 3ดิวิชัน 1นอร์รา10th2009ระดับที่ 3ดิวิชัน 1นอร์รา11th2010ระดับที่ 3ดิวิชัน 1นอร์รา13thตกชั้น2011ระดับที่ 4ดิวิชัน 2นอร์แลนด์1stเลื่อนชั้น2012ระดับที่ 3ดิวิชัน 1นอร์รา1stเลื่อนชั้น2013ระดับที่ 2 ซูเปอเรตตันทั่วประเทศ10th2014ระดับที่ 2 ซูเปอเรตตันทั่วประเทศ5th2015ระดับที่ 2 ซูเปอเรตตันทั่วประเทศ2nd เลื่อนชั้น2016ระดับที่ 1ออลสเวนส์คานทั่วประเทศ8th2017ระดับที่ 1ออลสเวนส์คานทั่วประเทศ5th2018ระดับที่ 1ออลสเวนส์คาน6thรอบรองชนะเลิศ2019ระดับที่ 1ออลสเวนส์คาน12thอันดับที่ 2 รอบแบ่งกลุ่ม2020ระดับที่ 1ออลสเวนส์คาน13thอันดับที่ 2 รอบแบ่งกลุ่ม2021ระดับที่ 1ออลสเวนส์คาน16th ตกชั้น รอบก่อนรองชนะเลิศ2022ระดับที่ 2ซูเปอเรตตัน14th  รอบที่ 22023ระดับที่ 2ซูเปอเรตตัน5th รอบแบ่งกลุ่ม อันดับที่ 4
* ลีกปรับโครงสร้างใหม่ในฤดูกาล 2006 ทำให้เกิดลีกดิวิชันใหม่ในระดับที่ 3 

 การแข่งขันระดับทวีป 
 สถิติทั้งหมด 
ข้อมูลล่าสุด เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2017

 การแข่งขัน ลงเล่น ชนะ เสมอ แพ้ ได้ เสีย ต่าง ร้อยละที่ชนะ  

 นัด 
 ฤดูกาล การแข่งขัน รอบ พบกับ สกอร์เหย้า สกอร์เยือน สกอร์รวม 2017–18 ยูฟ่ายูโรปาลีก รอบคัดเลือกรอบสอง  กาลาตาซาราย 2–0 1–1 3–1 รอบคัดเลือกรอบสาม  ฟอลาแอ็ช 1–0 2–1 3–1 รอบเพลย์ออฟ  ปาโอก 2–0 1–3 3–3 รอบแบ่งกลุ่มกลุ่ม เจ  อัตเลติกเดบิลบาโอ 2–2 0–1 2nd  แฮร์ธา เบอร์ลิน 1–0 1–1  ซอร์ยาลูฮันสก์ 2–0 2–0 รอบ 32 ทีมสุดท้าย  อาร์เซนอล 0–3 2–1 2–4

 เกียรติประวัติ 
 ดิวิชัน 1 นอร์รา: 2012
 สเวนสกาคัพ: 2016–17
# เอวีเอ็ส-36
การอ้างอิง
# รัฐฌูรา
สาธารณรัฐและรัฐฌูรา  เป็นรัฐในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นรัฐที่ใหม่ที่สุดใน 26 รัฐของสวิตเซอร์แลนด์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1979 ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ มีเมืองหลวงคือเมืองเดอเลมง มีชายแดนติดกับรัฐบาเซิล-ลันท์ชัฟท์ รัฐแบร์น และจังหวัดดูของฝรั่งเศส