wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# งูดิน
งูดิน เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกงูกลุ่มหนึ่ง จัดอยู่ในอันดับฐาน Scolecophidia จัดเป็นงูขนาดเล็กที่สุด เป็นงูไม่มีพิษ มีลักษณะลำตัวยาวเรียว ปกคลุมด้วยเกล็ดมันวาว  ขนาดเท่ากันตลอดลำตัวรวมทั้งเกล็ดท้อง มักมีสีน้ำตาลหรือดำ ลิ้นมี 2 แฉก มีขนาดลำตัวตั้งแต่ความยาวไม่กี่เซนติเมตรลักษณะคล้ายไส้เดือนหรือไส้ดินสอ ไปจนถึงความยาวกว่า 30 เซนติเมตร ตาขนาดเล็กมากอยู่ใต้เกล็ด บางชนิดมองไม่เห็นเลยจนเสมือนว่าตาบอด มักพบเจองูดินได้บ่อย ๆ บนพื้นดินช่วงหลังฝนตกใหม่ ๆ ดำรงชีวิตโดยการกินไข่และตัวอ่อนของมดและปลวกรวมถึงสัตว์ขาปล้องขนาดเล็กเป็นอาหาร

งูทั้งหมดในวงศ์นี้เป็นนักขุดงัด (สามารถขุดรูได้)Scolecophidia at Palaeos. Accessed 21 December 2013. ปัจจุบันมีชนิดที่ยอมรับถึง 5 วงศ์ และ 39 สกุล

การจำแนก
วงศ์ผู้อนุกรมวิธานสกุลชื่อสามัญ (ภาษาอังกฤษ)สถานที่พบแพร่กระจายพันธุ์AnomalepididaeTaylor, 19394primitive blind snakesตอนใต้ของอเมริกากลาง และทวีปอเมริกาใต้GerrhopilidaeVidal, Wynn, Donnellan & Hedges, 20102blind snakes อินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, อินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์ และนิวกินีLeptotyphlopidaeStejneger, 189213slender blind snakes or threadsnakesแอฟริกา, เอเชียตะวันตก และทวีปอเมริกาTyphlopidaeMerrem, 182018long-tailed blind snakesภูมิภาคเขตร้อนส่วนใหญ่และกึ่งเขตร้อนหลายแห่งทั่วโลกXenotyphlopidaeVidal, Vences, Branch & Hedges, 20101blind snakes มาดากัสการ์

สำหรับในประเทศไทย เป็นงูดินที่อยู่ในวงศ์ Typhlopidae หรืองูดินตาบอด พบประมาณ 12 ชนิด ใน 2 สกุล คือ Typhlops เช่น งูดินตรัง (T. trangensis), งูดินหัวเหลือง (T. floweri), งูดินสองสี (T. muelleri) และสกุล Ramphotyphlops เช่น งูดินหัวขาว (R. albiceps) และงูดินบ้าน (R. braminus) เป็นต้น

 วิวัฒนาการชาติพันธุ์ 
ตารางวิวัฒนาการชาติพันธุ์นำข้อมูลจาก Vidal et al. ใน ค.ศ. 2010 และ Fachini et al. ใน ค.ศ. 2020
# งูดินบ้าน
งูดินบ้าน หรือ งูดินธรรมดา  เป็นงูดินชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ Typhlopidae

ลำตัวเรียวยาวและกลมสม่ำเสมอตลอดความยาวลำตัว  ส่วนของหัวกว้างเท่ากับลำตัว ส่วนปลายของหัวมน  หางสั้นมากและส่วนปลายของหางมีหนามแข็ง ตาเล็กมากแต่มองเห็นได้ชัดเจน ผิวหนังลำตัวมีเกล็ดขนาดเล็กปกคลุมและพื้นผิวเกล็ดเรียบเป็นมัน  เกล็ดรอบลำตัวในแนวกึ่งกลางตัว
จำนวน 20 เกล็ด Brahminy Blind Snake at the Florida State Museum of Natural History. Accessed 30 August 2007.

ลำตัวสีน้ำตาลดำหรือสีดำ  ด้านท้องสีจางกว่าด้านหลังเล็กน้อย  ส่วนปลายของหัวช่องเปิดรูก้น และหาง มีสีจางกว่าสีลำตัว มีความยาวจากปลายปากจนถึงรูก้น 132 มิลลิเมตร ส่วนหางยาว 2 มิลลิเมตร

อาศัยอยู่ในชั้นหน้าดินที่ดินมีลักษณะร่วนซุยตามพื้นล่างของป่าบริเวณที่มีความชุ่มชื้นสูง หรือหลบซ่อนตัวอยู่ใต้กองไม้ที่เปื่อยผุพัง และส่วนมากเป็นบริเวณที่มีปลวกอาศัยอยู่  ปรกติมักพบลำพังตัวเดียว แต่ถ้าเป็นขอนไม้ใหญ่ที่เปื่อยผุพังอาจอยู่รวมกันหลายตัว  พื้นผิวของเกล็ดลำตัวที่
เรียบเป็นมันช่วยให้การเลื้อยไปในดินร่วนซุยรวดเร็วมากขึ้น แต่เมื่อมาอยู่บนพื้นผิวดินจะเลื้อยช้า และใช้ส่วนปลายของหางที่มีหนามแข็งยึดพื้นผิวดินไว้แล้วส่ายหัวและลำตัวไปในทิศทางที่ต้องการ มักขึ้นมาอยู่บนพื้นดินภายหลังที่ฝนตกหนัก มีรายงานพบว่ามีการเกิดโดยไร้การปฏิสนธิ และสมาชิกทุกตัวเป็นตัวเมียทั้งหมด

พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง ตั้งแต่เกาะมาดากัสการ์, เซเชลส์, โซมาเลีย, แทนซาเนีย, แคเมอรูน, คูเวต, จีน, ญี่ปุ่น, เนปาล, ปากีสถาน, ศรีลังกา, พม่า, กัมพูชา, ลาว, เวียดนาม, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, สิงคโปร์, ฟิลิปปินส์ จนถึงตอนเหนือของออสเตรเลีย ในประเทศไทยพบได้ทั่วทุกภาคWhitaker R. 1978. Common Indian Snakes: A Field Guide. Macmillan India Limited.
# วัดท้องคุ้ง (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดท้องคุ้ง เป็นวัดพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 10 ตำบลสวนหลวง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม 75110 
ประวัติ 
วัดทองคุ้งเป็นวัดที่มีอายุประมาณ 200  ปี ไม่มีหลักฐานปรากฏว่าใครเป็นผู้สร้าง  มีแต่ผู้ปฏิสังขรณ์วัดต่อๆกันมา เดิมมีชื่อว่า “วัดราชบูรณะ” ตัวอารามอยู่ติดกับฝั่งแม่น้ำซึ่งเป็นท้องคุ้งของแม่น้ำแม่กลอง ประชาชนผู้ซึ่งอาศัยแม่น้ำสายนี้เป็นทางสัญจรไปมาจะมองเห็นวัดนี้ได้แต่ในระยะไกลด้วยเหตุนี้จึงเปลี่ยนชื่อวัดใหม่ว่า “วัดท้องคุ้ง” มาจนกระทั่งปัจจุบันนี้    

พระประธานในอุโบสถ เป็นพระปั้นด้วยปูนพระองค์เป็น “พระปางมารวิชัย” หน้าตักกว้าง 2.56 เมตร สูง 4.61 เมตร หรือเรียกว่า “หลวงพ่อโต”เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยขัดสมาธิราบ คาดว่าด้านในอาจเป็นพระพุทธรูปสำริด เนื่องจากในช่วงหนึ่งมีการรบติดพัน มีข้าศึกพม่าเข้ามาในบ้านเรา กลัวว่าพวกทหารพม่าจะเข้ามาพบและนำเอาพระพุทธรูปล้ำค่ากลับประเทศพม่า จึงได้มีการอำพรางเอาไว้  เมื่อครั้งสงครามไทยพม่านั่นเอง

พระปฏิมากรเก่า
1.พระพุทธรูปที่ปั้นด้วยปูนหุ้มไว้ภายนอก ปางมารวิชัย "หลวงพ่อโต"
2.พระพุทธรูปบูชา หล่อด้วยสัมฤทธิ์ ปางประทานพร
3.พระพุทธรูปบูชา ซึ่งหม่อมคุ้มถวายไว้เป็นพระสัมฤทธิ์ของเก่าโบราณ
เจ้าอาวาส
1.พระอธิการฉาย
2.พระครูสมุห์ฮ้อ
3.พระอธิการเชื่อม
4.พระครูสมุทรธรรมโกศล (หลวงพ่อเจน)
5.พระใบฎีกาสวัสดิ์   นาถธมฺโม
6.พระปลัดปัญญา  จิตฺตปญฺโญ (หลวงพ่อแดง)
# ทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์
ทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์ (เกิด 15 ธันวาคม พ.ศ. 2507) เป็นนักการเมืองชาวไทย ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม (นางมนพร เจริญศรี) เหรัญญิกพรรคเพื่อไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ

 ประวัติ 
ทวีศักดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2507ประวัติผู้สมัคร ส.ส. ที่จังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นบุตรนายเลียง นางเอมอร อนรรฆพันธ์ มีพี่น้อง 6 คน คนหนึ่งคือสุรศักดิ์ อนรรฆพันธ์

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต รัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ระดับปริญญาโท จากคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) และประกาศนียบัตรชั้นสูง หลักสูตรการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย สำหรับผู้บริหารระดับสูง รุ่นที่ 7 สถาบันพระปกเกล้า

 การทำงาน 
ทวีศักดิ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ ในพ.ศ. 2544 และพ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย ต่อมาในพ.ศ. 2554 ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 69 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 เขาได้เลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ แทนตำแหน่งที่ว่าง ประกาศสภาผู้แทนราษฎร เรื่อง ให้ผู้มีชื่ออยู่ในลำดับถัดไปในบัญชีรายชื่อของพรรคการเมืองเลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่าง ราชกิจานุเบกษา ของนายวิเชียร ขาวขำ ซึ่งลาออกไปลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 76ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ (พรรคเพื่อไทย)

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้กลับมาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบแบ่งเขตเลือกตั้ง ในพื้นที่จังหวัดเพชรบูรณ์ เขตเลือกตั้งที่ 3 สังกัดพรรคเพื่อไทย‘ทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์’ ผู้สมัคร ส.ส.เพชรบูรณ์ เขต 3 พรรคเพื่อไทย โผล่ใช้สิทธิล่วงหน้า

ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม (มนพร เจริญศรี)

ได้รับโล่เกียรติคุณในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรดีเด่น ปี พ.ศ. 2544, พ.ศ. 2545 และพ.ศ. 2546

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๕ , เล่ม ๑๒๙ ตอนที่ ๓๕ ข หน้า ๘, ๓ ธันวาคม ๒๕๕๕
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๓๖, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
# วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1998
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1998  เป็นการแข่งขันครั้งที่ 14 ของวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก จัดโดยสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (FIVB) ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับกีฬาวอลเลย์บอลระหว่างประเทศ จัดขึ้นระหว่างวันที่ 3 ถึง 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998 ที่โตเกียว โทกูยามะ มัตสึโมโตะ คาโงชิมะ นาโงยะ ฟูกูโอกะ และโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น

 รอบคัดเลือก 

แอฟริกา (ซีเอวีบี)เอเชียและโอเชียเนีย (เอวีซี)ยุโรป (ซีอีวี)อเมริกาเหนือ (นอร์เซกา)อเมริกาใต้ (ซีเอสวี)<small>ชนะเลิศ กลุ่มเอ: <small>เจ้าภาพ: ชนะเลิศ กลุ่มบี: ชนะเลิศ กลุ่มซี: ชนะเลิศ รอบเพลย์ออฟ: <small>ชนะเลิศ กลุ่มดี: ชนะเลิศ กลุ่มอี: ชนะเลิศ กลุ่มเอฟ: ชนะเลิศ กลุ่มจี: ชนะเลิศ กลุ่มเอช: ชนะเลิศ รอบเพลย์ออฟ: <small>ชนะเลิศ กลุ่มไอ: ชนะเลิศ กลุ่มเจ: ชนะเลิศ รอบเพลย์ออ: <small>ชนะเลิศ กลุ่มเค: รองชนะเลิศ กลุ่มเค: 

 การแบ่งกลุ่ม 
การจับสลากแบ่งกลุ่มจัดขึ้นที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1998 ทีมวางจะได้รับการจัดวางให้อยู่ในสองแถวจากอันดับโลกเอฟไอวีบี สหพันธ์ให้สิทธิ์เจ้าภาพอยู่ในกลุ่มเอ โดยไม่คำนึงถึงอันดับโลก ส่วนทีมที่ไม่ได้เป็นทีมวางจะทำการจับสลากในแถวที่เหลือจากอันดับโลกเอฟไอวีบี โดยตัวเลขในวงเล็บเป็นลำดับจากอันดับโลกเอฟไอวีบี ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1998
 กลุ่มเอ  กลุ่มบี  กลุุ่มซี  กลุ่มดี  (6)   (1)   (2)   (3)  (8)   (7)   (5)   (4)  (12)   (9)   (13)   (10)  (19)   (13)   (15)   (22)

 รอบแรก 
 กลุ่มเอ 

|}

 กลุ่มบี 

|}

 กลุ่ม ซี 

|}

 กลุ่ม ดี 

|}

รอบสอง
 กลุ่มอี 

|}

 กลุ่มเอฟ 

|}

 รอบสุดท้าย 

 รอบจัดอันดับ 5–8 

รอบจัดอันดับ 5–8 

|}

รอบชิงอันดับที่ 7

|}

รอบชิงอันดับที่ 5 

|}

รอบ 4 ทีมสุดท้าย

รอบรองชนะเลิศ

|}

รอบชิงอันดับที่ 3

|}

รอบชิงชนะเลิศ

|}

 อันดับการแข่งขัน 

 อันดับ ทีม       4  5  6  7  8  9   11   13    

 รางวัลบุคคล 

ผู้เล่นทรงคุณค่า:

ทำคะแนนสุดสูง: 

ตบยอดเยี่ยม: 

บล็อกยอดเยี่ยม: 

เสริฟยอดเยี่ยม: 

รับลูกตบยอดเยี่ยม: 

เซตยอดเยี่ยม: 

รับลูกเสริฟยอดเยี่ยม: 

ผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม: 

ผู้ฝึกสอนความคิดสร้างสรรค์ยอดเยี่ยม:
# ม้าลายแชพแมน
ม้าลายแชพแมน  เป็นม้าลายชนิดหนึ่ง ที่เป็นชนิดย่อยหรือสปีชีส์ย่อยของม้าลายธรรมดา (E. quagga)

ม้าลายแชพแมน มีลักษณะทั่วไปเหมือนกับม้าลาลธรรมดาหรือม้าลายทั่วไป แต่มีลักษณะแตกต่างกันก็คือ เป็นม้าลายเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่มีแถบสีเทาคั่นกลางระหว่างแถบสีขาวและแถบสีดำ ซึ่งเรียกว่า "เงา" และลายไม่คลุมตามขาลงไปถึงกีบ 

ม้าลายแชพแมน กระจายพันธุ์เฉพาะทวีปแอฟริกาทางตอนใต้ เช่น บอตสวานา, นามิเบีย และแองโกลา
thumb|left|ภาพขยายที่ให้เห็นลายแถบสีเทาที่คั่นกลางระหว่างแถบสีดำและสีขาว
ม้าลายแชพแมน มีจ่าฝูงเป็นตัวผู้ที่แข็งแรง และไม่มีพฤติกรรมอพยพย้ายที่อยู่อาศัยเหมือนม้าลายชนิดอื่นม้าลาย, "เรื่องเล่าข้ามโลก". สารคดีโดย ปองพล อดิเรกสาร ทางช่อง NOW26: เสาร์ที่ 20 ธันวาคม 2557เป็นม้าลายที่ยังมีจำนวนประชากรมากอยู่ในธรรมชาติ แต่ทว่าด้วยภาวะโลกร้อนที่ทำให้สภาพภูมิอากาศและสภาพแวดล้อมเปลี่ยนแปลงไป ส่งผลให้สัตว์หลายชนิดต้องเปลี่ยนวิถีการหากินแบบดั่งเดิมที่เคยเป็นอยู่ ในอนาคตข้างหน้า ม้าลายแชพแมนอาจเป็นสัตว์อีกชนิดหนึ่งที่เข้าสู่ภาวะใกล้สูญพันธุ์ก็เป็นไปได้Botswana ตอนที่ 3, "สุดหล้าฟ้าเขียว". สารคดีทางช่อง 3 โดย ปองพล อดิเรกสาร: เสาร์ที่ 7 กันยายน 2556
# นกเงือกปากเหลืองแอฟริกา
นกเงือกปากเหลืองแอฟริกา หรือ นกเงือกปากเหลือง  เป็นนกเงือก 2 ชนิด ที่พบได้ในทวีปแอฟริกา

นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้ (Tockus leucomelas)
นกเงือกปากเหลืองตะวันออก หรือนกเงือกปากเหลืองถิ่นเหนือ (Tockus flavirostris)
# ม้าลายธรรมดา
ม้าลายธรรมดา หรือ ม้าลายทุ่งหญ้า  เป็นม้าลายชนิดหนึ่ง ที่พบกระจายพันธุ์มากที่สุดในบรรดาม้าลายทั้งหมด

ม้าลายธรรมดา มีความสูงจากกีบเท้าจนถึงหัวไหล่ประมาณ 1.2–1.4 เมตร มีความยาวลำตัว 1.9–2.4 เมตร ความยาวหาง 45–55 เซนติเมตร น้ำหนักในตัวผู้ประมาณ 230–330 กิโลกรัม และตัวเมียราว 200–300 กิโลกรัม อายุขัยโดยเฉลี่ย 15–20 ปี

ม้าลายธรรมดา มีลายแตกต่างจากม้าลายชนิดอื่น ๆ ตรงที่มีลายขนาดใหญ่สีดำพาดยาวสลับกับลายสีขาวจากหลังลงไปทั้งสองข้างของลำตัวจนถึงใต้ท้อง เป็นม้าลายที่มีปฏิสัมพันธ์กันในระหว่างสมาชิกในฝูง มีการตกแต่งร่างกายและทำความสะอาดเนื้อตัวให้กันและกัน

ม้าลายธรรมดา จะอยู่รวมฝูงกันทั้งในทุ่งหญ้าที่เป็นที่ราบหรือป่าละเมาะ บางครั้งจะรวมฝูงกันเป็นฝูงใหญ่ที่มีจำนวนสมาชิกฝูงถึงหมื่นตัว ในราวกลางปีของทุกปี ม้าลายธรรมดาประมาณ 500,000 ตัว จะร่วมกันเดินทางอพยพกับฝูงวิลเดอบีสต์อีก 1.8–2 ล้านตัว ตามเส้นทางอพยพระหว่างอุทยานแห่งชาติเซเรงเกติในแทนซาเนียกับเขตอนุรักษ์แห่งชาติมาไซมาราในเคนยา เพื่อแสวงหาแหล่งอาหาร อันได้แก่ ทุ่งหญ้าใหม่ ๆ และแหล่งน้ำ และจะเดินทางอพยพกลับพร้อมฝูงวิลเดอบีสต์ในราวเดือนกันยายน ซึ่งในระหว่างการเดินทางทั้งไปและกลับจะมีม้าลายธรรมดารวมถึงวิลเดอบีสต์ตกเป็นอาหารของสัตว์กินเนื้อต่าง ๆ เช่น จระเข้, สิงโต, เสือดาว หรือไฮยีน่า เป็นต้น
# นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้
นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้  เป็นนกจำพวกนกเงือก (Bucerotidae) ชนิดหนึ่ง

นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้ เป็นนกเงือกที่พบแพร่กระจายพันธุ์เฉพาะที่ทวีปแอฟริกาตอนใต้ ถือเป็นนกเงือกปากเหลืองแอฟริกาชนิดหนึ่ง นอกจากนกเงือกปากเหลืองถิ่นเหนือ (T. flavirostris) ซึ่งเป็นนกเงือกปากเหลืองอีกชนิดหนึ่งที่พบได้ในทวีปแอฟริกา
thumb|left|ขณะหากินบนพื้นที่ทะเลทรายคาลาฮารี
นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้ มีจุดเด่น คือ ลักษณะจะงอยปากที่มีสีเหลืองยาว ไม่มีขนใต้ปีก มีพฤติกรรมความเป็นอยู่แตกต่างจากนกเงือกที่อาศัยอยู่ในทวีปเอเชียอย่างสิ้นเชิง โดยจะอาศัยอยู่ในพื้นที่เปิดโล่ง เช่น ป่าละเมาะ หรือทุ่งหญ้า หรือทะเลทราย ผิดกับนกเงือกที่อาศัยอยู่ในทวีปเอเชียที่จะอาศัยอยู่เฉพาะในป่าดิบชื้นเท่านั้น กินแมลงเป็นอาหารหลัก ซึ่งในพื้นที่ ๆ เปิดโล่งนั้นสามารถหาอาหารได้ง่ายและมากกว่า แต่ก็ทำรังและหลับนอนบนต้นไม้Botswana ตอนที่ 3, "สุดหล้าฟ้าเขียว". สารคดีทางช่อง 3 โดย ปองพล อดิเรกสาร: เสาร์ที่ 7 กันยายน 2556
# ม้าลายเบอร์เชลล์
thumb
ม้าลายเบอร์เชลล์   เป็นม้าลายชนิดย่อยหรือสปีชีส์ย่อยของม้าลายธรรมดา (E. quagga) ชนิดหนึ่ง

ม้าลายเบอร์เชลล์ เป็นม้าลายที่แพร่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกาตอนใต้ เช่น บอตสวานา, สวาซิแลนด์, แอฟริกาใต้ เป็นต้น เป็นม้าลายที่มีลายขนาดใหญ่สีดำพาดยาวสลับกับลายสีขาวจากหลังลงไปทั้งสองข้างของลำตัวจนถึงใต้ท้อง มีพฤติกรรมและลักษณะนิสัยคล้ายกับม้าลายธรรมดาทั่วไป 

ม้าลายเบอร์เชลล์ ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ วิลเลียม จอห์น เบอร์เชลล์ วิศวกรและนักสำรวจธรรมชาติชาวอังกฤษGroves, C.P. & Bell, H.B. 2004. New investigations on the taxonomy of the zebras genus Equus, subgenus Hippotigris. Mammalian Biology. 69: 182-196. จัดเป็นม้าลายอีกชนิดหนึ่งที่ใกล้สูญพันธุ์แล้ว โดยฝีมือของมนุษย์ เพื่อล่าเอาเนื้อเพื่อการบริโภคและหนังทำเครื่องประดับและเครื่องแต่งกาย นอกจากนี้ยังถูกบุกรุกถิ่นที่อยู่อาศัย ทำให้ปัจจุบันม้าลายเบอร์เชลล์หลงเหลืออยู่ตามธรรมชาติน้อยลงทุกทีชม.ไนท์ซาฟารีรับสมาชิกใหม่.จากเว็บไซต์เชียงใหม่นิวส์. สืบค้น 19 ตุลาคม 2556 ม้าลายเบอร์เชลล์มักจะอาศัยอยู่รวมเป็นฝูงกับวิลเดอบีสต์ เพื่อคอยระวังภัยให้แก่กัน เนื่องจากม้าลายเบอร์เชลล์เป็นสัตว์ที่ประสาทตาไม่ดี แต่ประสาทหูดีเยี่ยม ขณะที่วิลเดอบีสต์เป็นสัตว์ที่ประสาทตาดี แต่ประสาทหูไม่ดี และเป็นม้าลายที่อพยพครั้งใหญ่ตามฝูงวิลเดอบีสต์ข้ามแม่น้ำที่มีอันตรายไปเป็นประจำทุกปีจากอุทยานแห่งชาติเซเรงเกติไปยังอุทยานแห่งชาติมาไซมารา มีปริมาณม้าลายเบอร์เชลล์ในการอพยพแต่ละครั้งประมาณ 500,000 ตัว และในเดือนตุลาคมจะอพยพกลับ จัดเป็นม้าลายที่มีฝูงขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดาม้าลายทั้งหมด โดยมีตัวผู้ที่แข็งแรงที่สุดเป็นจ่าฝูง และอาศัยอยู่ร่วมหากินกับสัตว์กีบหรือสัตว์กินพืชชนิดอื่นได้อย่างดี ม้าลาย, "เรื่องเล่าข้ามโลก". สารคดีโดย ปองพล อดิเรกสาร ทางช่อง NOW26: เสาร์ที่ 20 ธันวาคม 2557
# วงศ์งูเส้นด้าย
วงศ์งูเส้นด้าย  เป็นวงศ์ของงูจำพวกงูดินวงศ์หนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Leptotyphlopidae

ลักษณะเด่นของงูดินวงศ์นี้ คือ กระดูกพรีแมคซิลลาไม่มีฟัน กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามยาวและไม่มีฟัน ช่องเปิดของตาอยู่ที่กระดูกฟรอนทัล ขากรรไกรล่างมีกระดูกโคโรนอยด์และกระดูกเดนทารีมีฟัน 4-5 ซี่ ไม่มีกระดูกของระยางค์ขาแต่มีกระดูกเชิงกรานขนาดเล็กที่ยังลดรูปไม่หมดฝังอยู่ในกล้ามเนื้อลำตัว ไม่มีปอดข้างซ้าย ไม่มีท่อนำไข่ข้างซ้าย

มีลักษณะลำตัวเรียวยาวมาก มีความยาวของลำตัวตั้งแต่ 15-25 เซนติเมตร แต่บางชนิด เช่น Leptotyphlops macrolepis และ L. occidentalis มีความยาวกว่า 30 เซนติเมตร แต่ในชนิด [[งูเส้นด้ายบาร์เบโดส|L. carlae]] กลับมีความยาวเพียง 10 เซนติเมตร นับเป็นงูชนิดที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก

อาศัยอยู่ในพื้นที่ ๆ มีความแตคกต่างกันมากทั้งแห้งแล้งและชุ่มชื้น กินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังโดยเฉพาะปลวกเป็นอาหารหลัก สามารถเสาะแสวงหารังปลวกได้จากสารเคมีในตัวปลวก เนื่องจากอาศัยอยู่ในจอมปลวกจึงพบบางชนิด เช่น L. dulcis บนต้นไม้สูงจากพื้นดินโดยเลื้อยไปในภายในรังของปลวกที่อยู่ตามต้นไม้

พบประมาณ 90 ชนิด ทุกชนิดแพร่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ทั้งหมด แบ่งออกได้เป็น 2 สกุล คือLeptotyphlops Fitzinger, 1843Rhinoleptus'' Orejas-Miranda, Roux-Estève & Guibé, 1970

แพร่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา, อเมริกาเหนือและอเมริกาใต้, เอเชียตะวันตกเฉียงใต้
# แม่น้ำชิกกาซอเวย์
แม่น้ำชิกกาซอเวย์  เป็นแม่น้ำที่มีความยาวราว 210 ไมล์ (340 กม.)  ไหลผ่านทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐมิสซิสซิปปี สหรัฐอเมริกา ต้นน้ำอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกของรัฐ ไหลไปทางใต้รวมกับแม่น้ำลีฟ ในจอร์จเคาน์ตี กลายเป็นแม่น้ำแพสคากูลา

ชิกกาซอเวย์
# ปลากริมแรด
ปลากริมแรด  เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กที่อยู่ในสกุล Parosphromenus ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) 

มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาที่อยู่ในสกุล Trichopsis หรือปลากริม แต่มีฐานครีบหลังกว้างกว่า และมีขอบครีบสีฟ้า ตามลำตัวมีลวดลายหรือลายแถบแตกต่างกันออกไปตามแต่ชนิด

ปลากริมแรด กระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคใต้ตอนล่างของประเทศไทย ไปตลอดแหลมมลายู จนถึงอินโดนีเซีย มักอาศัยอยู่ในพื้นที่ ๆ เป็นป่าพรุ หรือน้ำที่มีสภาพเป็นกรด มีสีชา (ค่า pH ต่ำกว่า 7) ในประเทศไทยพบเพียงชนิดเดียวเท่านั้น จัดเป็นปลาที่หายาก และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ

การจำแนก
 Parosphromenus alfredi
 Parosphromenus allani
 Parosphromenus anjunganensis
 Parosphromenus bintan
 Parosphromenus deissneri
 Parosphromenus filamentosus
 Parosphromenus harveyi
 Parosphromenus linkei
 Parosphromenus nagyi
 Parosphromenus opallios
 Parosphromenus ornaticauda
 Parosphromenus pahuensis
 Parosphromenus paludicola (เป็นชนิดที่พบในประเทศไทย)
 Parosphromenus parvulus
 Parosphromenus quindecim
 Parosphromenus rubrimontis
 Parosphromenus sumatranus
 Parosphromenus tweediei
ชนิดที่ค้นพบใหม่
 Parosphromenus phoenicurus - อดีตเคยใช้ P. sp. "Langgam"
 Parosphromenus gunawani - อดีตเคยใช้ P. sp. "Danau Rasau"
# อ็อสนาบรึค
อ็อสนาบรึค (, ; เว็สท์ฟาเลิน:) เป็นเมืองในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ห่างจากเมืองมึนส์เทอร์ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 45 กิโลเมตร ด้วยจำนวนประชากร 168,145 คน ทำให้เมืองนี้เป็นหนึ่งในสี่เมืองใหญ่ของรัฐนีเดอร์ซัคเซิน

 เมืองพี่น้อง 
อ็อสนาบรึคเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:

 ฮาร์เลม ประเทศเนเธอร์แลนด์ (1961)
 อ็องเฌ ประเทศฝรั่งเศส (1964)
 กมุนด์ ประเทศออสเตรีย (1971)
 ดาร์บี สหราชอาณาจักร (1976)
 ไกรฟส์วัลท์ ประเทศเยอรมนี (1988)
 ตเวียร์ ประเทศรัสเซีย (1991)
 เอวันส์วิลล์ สหรัฐ (1991)
 ควังมย็อง ประเทศเกาหลีใต้ (1997)
 ชานักคาแล ประเทศตุรกี (2004)
 วีลาเรียล ประเทศโปรตุเกส (2005)
 เหอเฝย์ ประเทศจีน (2006)
# ฟรีแด็ก-มีสแต็ก
ฟรีแด็ก-มีสแต็ก (,), ฟรือแด็ก-มิสแต็ก  หรือ ฟรีเด็ค-มิสเท็ค  เป็นนครในแคว้นมอเรเวีย-ไซลีเชีย ประเทศเช็กเกีย ประกอบด้วย 2 เมืองอิสระในอดีตคือ ฟรีแด็กและมีสแต็ก แบ่งจากกันโดยแม่น้ำโอสตราวิตแซ  

เขตการปกครอง
ฟรีแด็ก-มีสแต็กแบ่งออกเป็นเขตและหมู่บ้าน 7 แห่ง ได้แก่ ฟรีแด็ก, มีสแต็ก, แคลโบวิตแซ, ลีสโกแว็ตส์, ลิซูฟกี, สกาลิตแซ และแซลิงโกวิตแซ
    
ประวัติ
นครนี้มีประวัติสืบไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 เมื่อมีการสร้างปราสาทกอทิกขึ้นในบริเวณนี้ เมืองฟรีแด็ก (ในตอนนั้นมีชื่อว่าฟรีทแบร์ค) ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกใน ค.ศ. 1267 ต่อมาในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1943 ชาวเยอรมันรวมเมืองอิสระฟรีแด็กและมีสแต็กให้กลายเป็นเมืองเดียวที่มีชื่อว่าฟรีแด็ก จากนั้นจึงเปลี่ยนชื่อกลับไปเป็นเหมือนเดิมใน ค.ศ. 1945 ใน ค.ศ. 2006 ฟรีแด็ก-มีสแต็กได้รับการยกฐานะเป็นนครโดยกฎหมาย

ประชากร

ภูมิอากาศ
ในฤดูหนาวอากาศหนาวและมีเมฆปกคลุม ช่วงกลางวันสั้นและหิมะตกเป็นเรื่องปกติ อุณหภูมิเฉลี่ยในเดือนมกราคมคือ -5 องศาเซลเซียส (23 องศาฟาเรนไฮต์) ส่วนฤดูร้อน มีอากาศอบอุ่น มีฝนตกบ้าง อุณหภูมิเฉลี่ยของเดือนกรกฎาคมคือ 18 องศาเซลเซียส (64 องศาฟาเรนไฮต์) อุณหภูมิต่ำสุดของเมืองคือ -34.8 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิสูงสุดอยู่ที่ 35.9 องศาเซลเซียส

เมืองพี่น้องและเมืองแฝด
ฟรีแด็ก-มีสแต็กเป็นเมืองพี่เมืองน้องกับเมืองต่อไปนี้:
 บีแยลสกอ-เบียวา ประเทศโปแลนด์
 ฮาเริลเบเกอ ประเทศเบลเยียม
 มึสวอวิตแซ ประเทศโปแลนด์
 ฌิลินา ประเทศสโลวาเกีย
 เทศมณฑลชือวีแยตส์ ประเทศโปแลนด์
# หมู่เกาะเบาน์ตี
หมู่เกาะเบาน์ตี  เป็นกลุ่มเกาะเล็ก ๆ 13 เกาะที่ไม่มีคนอยู่อาศัย มีพื้นที่ 330 เอเคอร์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นส่วนหนึ่งของประเทศนิวซีแลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันออก/ใต้ ของเกาะใต้ ราว 670 กม. และตั้งอยู่ทางทิศใต้-ตะวันตกของหมู่เกาะแชทัม หมู่เกาะได้ลงทะเบียนขึ้นเป็นมรดกโลกNew Zealand Sub-Antarctic Islands. Whc.unesco.org (2013-06-27). Retrieved on 2013-08-02.
# บั๊ก บันจี้
บั๊ก บันจี้ (อังกฤษ: Bug Bunji) เป็นวงดนตรีเกิร์ลกรุปชาวไทย สังกัด แกรมมี่ มีสมาชิก 4 คนด้วยกัน มีผลงานปี พ.ศ. 2543

 ประวัติ
บั๊กบันจี้ หรือ สี่แมลงน้อยกระโดห้อยหัว มีสมาชิก 4 คนด้วยกัน คือ สาวิกา ไชยเดช (พิ้งกี้) วนัสนันท์ ธรรมบูรณะวงษ์ (แก็ก) ธัชชา พุ่มอ่อน (จ๋า) และเจนนิเฟอร์ ชวโนวานิช (เจน) ที่สี่คนมีผลงานอัลบั้มตอนอายุ 12 ปี หนึ่งชุด เมื่อปี พ.ศ. 2543 โดยออกอัลบั้มกับสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ กับอัลบั้ม "Forest Girl" ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2543

Forest Girl อัลบั้มชุดนี้มีเพลงยอดนิยมมากมาย เช่น O-YA-O รู้ป่ะ อยากมีแค่เธอ ไม่อยากยืนข้างเธอ และเพลง ขอบคุณดาว ส่วน Producer ในอัลบั้มชุดนี้คือ กบ-นิมิตร จิตรานนท์ แนวเพลงในอัลบั้มชุดนี้เป็นแนวป๊อปค่อนข้างสนุก อบอวลไปด้วยกลิ่นป่า Jungle Sound และศิลปินทั้งกลุ่มยังได้รับรางวัลในวันเด็กอีกด้วย 

พวกเธอทั้งสี่คนยังมีผลงานโฆษณาและนิตยสารที่ถ่ายร่วมกัน เช่น โฆษณาแชมพูแคลรอล โฆษณาสกาแคร์ นิตยสาร The Boy และอีกมากมาย

 ผลงาน 
 เพลงที่มีชื่อเสียง 
 เพลง "ขอบคุณดาว" (3.29)
 เพลง "ไม่อยากยืนข้างเธอ" (4.33)
 เพลง "รู้ป่ะ" (3.41)
 เพลง "ไปวัดจีน" (3.27)
 เพลง "O-YA-O" (3.17)

 สตูดิโออัลบั้ม 
ปีชื่ออัลบั้มรายชื่อเพลง2543Forest Girl
วางจำหน่าย: 12 มกราคม พ.ศ. 2543
สังกัด: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
รูปแบบ: ซีดี , เทป"o-ya-o"
"รู้ป่ะ"
"ขอบคุณดาว"
"ไปวัดจีน"
"ไม่อยากยืนข้างเธอ"
"อ้ะ..แหม"
"อยากมีแค่เธอ"
"Bad Boy"
"ตื่นสาย"
"เทพนิยาย"
"ผีเสื้อ"
"รู้ป่ะ (MINUS 1)"

 โฆษณา 
 โฆษณาแชมพูแคล์รอล (พิ้งกี้ - เจน)
 โฆษณาสกาแคร์ (พิ้งกี้ - เจน - แก๊ก - จ๋า)

 มิวสิควีดีโอ 
 เพลง อะไร...ว้า ศิลปิน แซนด์-แบงค์ (เฉพาะ เจน เจนิเฟอร์)
 เพลง เกรงใจ ศิลปิน แร็พเตอร์ (เฉพาะ จ๋า ธัชชา)
 เพลง I LOVE YOU ศิลปิน เจอาร์-วอย (เฉพาะ จ๋า ธัชชา)
# ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555
ระวังสับสนกับ ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550

ตราสัญลักษณ์ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 ออกแบบโดย นายศิริ หนูแดง พร้อมๆกับตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 28 กรกฎาคม 2555

 การประกาศใช้ 
ที่ทำเนียบรัฐบาล เวลา 13.00 น. ของตอนบ่ายวันวันที่ 29 พฤษภาคม 2555 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติทั้ง 2 งาน และคณะรัฐมนตรีได้แจ้งให้ทุกหน่วยงานราชการทุกหน่วยงานทั่วทั้งประเทศ ได้เตรียมการประดับตราสัญลักษณ์ และติดธงสัญลักษณ์นี้ในสถานที่ราชการทุกแห่ง ส่วนพสกนิกรชาวไทยทั่วประเทศสามารถซื้อหรือจับจองมาติดในบ้านได้ ตามร้านจำหน่ายตราสัญลักษณ์หรือธงทั่วไป

ต่อมา เว็บไซด์ทำเนียบรัฐบาล http://www.thaigov.go.th/ ได้เผยแพร่ข่าวว่า ที่ประชุมคณะรัฐมนตรีรับทราบ เรื่องตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 และตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร) เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 28 กรกฎาคม 2555 ตามที่สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีเสนอกรมประชาสัมพันธ์ ในหลวงพระราชทานตราสัญลักษณ์งาน ๘๐ พรรษาพระราชินี และครบ ๕ รอบสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สั่งหน่วยราชการเตรียมประดับตราสัญลักษณ์ทั่วประเทศ จากเว็บไซต์กรมประชาสัมพันธ์
 ความหมาย 
ตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติฯ นี้ประกอบด้วย อักษรพระนามาภิไธย ส.ก. อยู่ภายในวงรีพื้นสีน้ำเงินด้านบนวงรีเป็นพระมหามงกุฎ ภายในพระมหามงกุฎเป็นพระแสงจักรและพระแสงตรีศูล มีเครื่องราชอิสริยาภรณ์โบราณมงคลพระมหาสังวาลนพรัตนราชวราภรณ์ล้อมรอบวงรี ขนาบข้างด้วยพระสัปตปฎลเศวตฉัตร ด้านล่างวงรีเป็นเลขไทย 80 อยู่ในรูปทรงของเพชรด้านล่างเลขไทย 80 เป็นผ้าแพรแถบอักษรข้อความ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 ในการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก วันที่ 5 พฤษภาคม 2493 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ สถาปนาสมเด็จพระราชินี เป็นสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินี แล้วพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ธงตราสัญลักษณพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555  จากเว็บไซต์ flagvictory.com

 การเผยแพร่ต่อสาธารณชน 
ภายหลังการสิ้นสุดการแสดงตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร) เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 28 กรกฎาคม 2555 เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2555 แล้วนั้น

วันที่ 1 สิงหาคม 2555 สถานีโทรทัศน์ทุกช่องทยอยนำตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 ขื้นแสดงตรงมุมซ้ายบนของหน้าจอ ซึ่งได้ใช้ไปเรื่อยๆ จนถึงช่วงวันที่ 1 และ 2 กันยายน 2555
# เกาะบูเกนวิลล์
เกาะบูเกนวิลล์ (ตอกปีซิน: Bogenvil) เป็นเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก โดยเป็นเกาะใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะโซโลมอน แต่เป็นส่วนหนึ่งของประเทศปาปัวนิวกินี เกาะมีพื้นที่ 9,300 ตารางกิโลเมตร มีจุดสูงสุดคือ ยอดเขาบัลบี สูง 2,700 เมตร

นักเดินเรือชาวฝรั่งเศสชื่อ หลุยส์ เดอ บูแก็งวีล เดินทางเข้ามาสำรวจเกาะนี้ใน ค.ศ. 1768 ภายใต้การควบคุมของบริษัทการค้าของเยอรมนี ใน ค.ศ. 1882 และเยอรมนีเข้าครอบครองเกาะนี้ระหว่าง ค.ศ. 1899–1914 ออสเตรเลียเข้ายึดครองในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ใน ค.ศ. 1942 ญี่ปุ่นเข้ายึดครองซึ่งมีการพัฒนาอ่าวและสร้างเป็นสนามบิน กลายเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนภายใต้ความคุ้มครองของสหประชาชาติของนิวกีนีหลังสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นส่วนหนึ่งของประเทศปาปัวนิวกีนีหลังแยกตัวเป็นประเทศใน ค.ศ. 1975

ภูมิภาคปกครองตนเองบูเกนวิลล์จะกลายเป็นเอกราชจากปาปัวนิวกินีใน ค.ศ. 2027

 ภูมิอากาศ 

 การลงประชามติเอกราช 

ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019 มีการจัดประชามติที่ไม่มีผลผูกพันว่าบูเกนวิลล์ควรเป็นรัฐเอกราชจากปาปัวนิวกินีหรือไม่ ผลตอบรับจำนวนมากอยู่ในฝั่งยอมรับ โดยมีผู้โหวตสนับสนุนถึง 98% ทำให้รัฐบาลปาปัวนิวกินีและบูเกนวิลล์ยอมรับให้ภูมิภาคนี้เป็นเอกราชโดยสมบูรณ์ใน ค.ศ. 2027