# จักรพรรดินิโจ
จักรพรรดินิโจ (31 กรกฎาคม ค.ศ. 1143 – 5 กันยายน ค.ศ. 1165) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 78 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม รัชสมัยของพระองค์อยู่ในช่วง ค.ศ. 1158 ถึง 1165Titsingh, Isaac. (1834).  Annales des empereurs du Japon, pp.191–194; Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, pp.327–329; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki. pp. 208–212.

 พระราชวงศ์ 
ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ นิโจมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ)Brown, pp. 264; n.b., up until the time of Emperor Jomei, the personal names of the emperors (their imina) were very long and people did not generally use them.  The number of characters in each name diminished after Jomei's reign. ว่า เจ้าชายโมริฮิโตะ Titsingh, p. 191; Brown, p. 327; Varley, p. 209.

พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะ และเป็นพระราชบิดาในจักรพรรดิโรกูโจ

จักรพรรดินี: เจ้าหญิงโยชิโกะ (姝子内親王) ภายหลังเป็น ทากามัตสึอิง (高松院) พระราชธิดาในจักรพรรดิโทบะ
จักรพรรดินี: ฟูจิวาระ โนะ อิกูชิ (藤原育子) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ ทาดามิจิ
ไท-โคไตโง: ฟูจิวาระ มาซูโกะ (藤原多子) ภายหลังเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินี พระบรมอัยยิกาเจ้าโอมิยะ ธิดาในโทกูไดจิ คินโยชิKitagawa, Hiroshi. (1975). The Tale of the Heike, p. 298
โทกุ-โนะ-คิมิ (督の君) ธิดาในมินาโมโตะ ทาดาฟูซะและภรรยาของฟูจิวาระ โนะ นาริจิกะ
คาซูงะ-โดโนะ (春日殿) ธิดาในนากาฮาระ โมโรโมโตะ
 พระราชธิดาองค์แรก: เจ้าหญิงโยชิโกะ (僐子内親王; 1159-1171)
อูเมเรียว-คิมิ (右馬助) ธิดาในมินาโมโตะ มิตสึนาริ
 พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายนักบวชซนเอะ (尊恵法親王; 1164-1192)
โอกูระ-ไดซูเกะ (大蔵大輔)
 พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายโนบูฮิโตะ (順仁親王) กลายเป็นจักรพรรดิโรกูโจ
 ธิดาในมินาโมโตะ ทาดาฟูซะ
 พระราชโอรสองค์ที่ 3: ชิเนะ (真恵)

 เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดินิโจ 
จักรพรรดินิโจได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทในจักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะ

 ปีโฮเง็งที่ 1, วันที่ 2 เดือน 7 (ค.ศ. 1156): ไดโจโฮโอ โทบะ สวรรคตเมื่อพระชนมายุได้ 54 พรรษาBrown, p. 321; Kitagawa, H. (1975). The Tale of the Heike, p.783.
 ปีโฮเง็งที่ 1, วันที่ 10–29 เดือน 7 (ค.ศ. 1156): เกิดกบฏปีโฮเง็งKitagawa, p. 783.
 ปีโฮเง็งที่ 4, วันที่ 11 เดือน 8 (ค.ศ. 1158): ปีที่ 3 ในรัชสมัยของจักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะ (後白河天皇三年) องค์จักรพรรดิสละราชบัลลังก์ และสืบราชบัลลังก์โดยโอรสองค์โต หลังจากนั้นไม่นาน จักรพรรดินิโจได้ประกอบพระราชพิธีสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศอย่างเป็นทางการTitsingh, p. 191; Brown, p. 327; Varley, p. 44, 209; n.b., a distinct act of senso is unrecognized prior to Emperor Tenji; and all sovereigns exceptJitō, Yōzei, Go-Toba, and Fushimi have senso and sokui in the same year until the reign of Emperor Go-Murakami.

หลังจากจักรพรรดินิโจประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกพระราชอำนาจทั้งหมดอยู่ที่อดีตจักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะทำให้ทรงเป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา)

 ปีเฮจิที่ 1, วันที่ 9–26 เดือน 12 (ค.ศ. 1159): กบฏปีเฮจิ
 ปีโชกังที่ 2, วันที่ 26 เดือน 8 (ค.ศ. 1164): อดีตจักรพรรดิซูโตกุสวรรคตเมื่อพระชนมายุ 46 พรรษาBrown, p. 328.
 ปีเอมังที่ 1 (ค.ศ. 1165): จักรพรรดินิโจสถาปนาเจ้าชายโนบูฮิโตะพระราชโอรสพระองค์เดียวเป็นรัชทายาท และภายหลังกลายเป็นจักรพรรดิโรกูโจ
 ปีเอมังที่ 1, วันที่ 25 เดือน 6 (ค.ศ. 1165): ปีที่ 7 ในรัชสมัยของจักรพรรดินิโจ (二条天皇七年) จักรพรรดิประชวรหนักจนพระองค์ต้องสละราชบัลลังก์ และพระราชโอรสคือ เจ้าชายโนบูฮิโตะ จึงได้สืบต่อราชบัลลังก์ หลังจากนั้นไม่นาน จักรพรรดิโรกูโจจึงได้จัดพระราชพิธีสืบราชบัลลังก์อย่างเป็นทางการ.Titsingh, p. 194; Brown, p. 329; Varley, p. 44.
 ปีเอมังที่ 1, วันที่ 27–28 เดือน 7 (1165): อดีตจักรพรรดินิโจสวรรคตเมื่อพระชนมายุเพียง 22 พรรษาBrown, p. 328; Kitagawa, p.783.

พระราชพงศาวลี