# งูหางกระดิ่ง (สกุล)
งูหางกระดิ่ง  เป็นสกุลของงูพิษที่อยู่ในวงศ์งูแมวเซา (Viperidae) และวงศ์ย่อยงูหางกระดิ่ง (Crotalinae) ใช้ชื่อสกุลว่า Crotalus (/โคร-ทา-ลัส/)

โดยคำว่า Crotalus นั้นมาจากภาษากรีกคำว่า  krotalon หมายถึง "สั่น" หรือ "Castanet"Campbell JA, Lamar WW. 2004. The Venomous Reptiles of the Western Hemisphere. Comstock Publishing Associates, Ithaca and London. 870 pp. 1500 plates. ISBN 0-8014-4141-2. มีลักษณะเด่น คือ เมื่อลอกคาบแล้ว เกล็ดบางส่วนที่ปลายหางจะไม่ลอกหลุดหมดไป  เกล็ดเหล่านี้จะมีลักษณะเป็นปล้อง ๆ เป็นสารประกอบเคอราติน เรียงตัวต่อเนื่องกันซึ่งเป็นส่วนซึ่งเมื่อสั่นเกล็ดส่วนนี้แล้วจะทำให้เกิดเสียงจากการปล้องแต่ละปล้องนั้นเสียดสีกระทบกัน เพื่อใช้เป็นสัญญาณเตือนและข่มขู่สัตว์ที่ใหญ่กว่าที่คุกคาม อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ นอกจากนี้แล้วยังมีหัวมีลักษณะแบน ดูคล้ายรูปสามเหลี่ยม รูม่านตาคล้ายรูม่านตาของแมว คือ เป็นรูปวงรีวางตัวในแนวตั้ง และจะมีความกว้างของหัวเป็นสองเท่าของลำคอ สามารถเห็นแอ่งรับรู้ความร้อนอินฟาเรดระหว่างตา และรูจมูกของแต่ละข้างของหัว ซึ่งเป็นบริเวณที่ไวต่อการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิแม้เพียงเล็กน้อยก็ตาม ทำให้งูสามารถรู้ตำแหน่งของเหยื่อได้แม้ในความมืด เนื่องจากเป็นงูที่หากินในเวลากลางคืน โดยกินเหยื่อเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก เช่น หนู, กระต่าย หรือแพรรีด็อก เป็นต้น และหากินตามพื้นดินมากกว่าขึ้นต้นไม้  เป็นงูที่ออกลูกเป็นไข่ แต่ไข่จะฟักในตัวแม่งู ลูกงูจะออกมาในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ครั้งละ 5-12 ตัว ลูกงูที่ออกมามีความยาวประมาณ 6-8 นิ้ว (15-20 เซนติเมตร) ลูกงูจะมีปล้องเกล็ดที่หาง 1 ปล้อง สามารถผลิตพิษได้แต่จำนวนน้อย และพิษยังไม่รุนแรงมาก และจะโตเต็มวัยเมื่ออายุได้ 3 ปี

สีของลำตัวต่างกันไปตามชนิด และระยะของการลอกคราบ โดยมีสีสันที่หลากหลายได้แก่ สีน้ำตาล, สีเหลือง, สีเทา, สีดำ, สีคล้ายกับฝุ่นชอล์ก และสีเขียวมะกอก เป็นต้นHoward,  W. E. (1994). Prevention and Control of Wildlife Damage. F-21-26.
Kardong, K. V. and Bels, V. L. (1998). Rattlesnake Strike Behavior: Kinematics. The Journal of Experimental Biology. 201: 837-850.

จัดเป็นงูที่มีพิษร้ายแรงมาก ทำให้สัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่า หรือมนุษย์ถึงแก่ความตายได้ เป็นงูที่พบแพร่กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ภาคใต้และภาคตะวันออกของสหรัฐอเมริกา, อเมริกากลาง จนถึงอเมริกาใต้ โดยที่ ๆ อาศัยจะเป็นพื้นที่แห้งแล้ง เช่น ทะเลทราย อีกทั้งในหลายชนิดยังมีการเคลื่อนที่โดนเคลื่อนตัวไปด้านข้าง ๆ ด้วยวิธีการโยนตัวขึ้นและทิ้งดิ่งลงในแนวตั้ง ซึ่งเป็นวิธีการเคลื่อนที่ไหวที่ดีในพื้น ๆ ที่เป็นที่อ่อนนุ่มอย่าง พื้นทราย 
หน้า 111, วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก โดย วีรยุทธ์ เลาหะจินดา (พ.ศ. 2552) ISBN 978-616-556-016-0 
การจำแนก
ปัจจุบัน จำแนกได้ทั้งสิ้น 29 ชนิด 
Crotalus adamanteus Palisot de Beauvois, 1799  
Crotalus aquilus Klauber, 1952   
Crotalus atrox Baird & Girard, 1853 
Crotalus basiliscus (Cope, 1864)  
Crotalus catalinensis Cliff, 1954 
Crotalus cerastes Hallowell, 1854   
Crotalus durissus Linnaeus, 1758 
Crotalus enyo (Cope, 1861)  
Crotalus horridus Linnaeus, 1758   
Crotalus intermedius Troschel, 1865 
Crotalus lannomi Tanner, 1966 
Crotalus lepidus (Kennicott, 1861)    
Crotalus mitchellii (Cope, 1861)  
Crotalus molossus Baird & Girard, 1853                                   
Crotalus oreganus Holbrook, 1840   
Crotalus polystictus (Cope, 1865)
Crotalus pricei Van Denburgh, 1895 
Crotalus pusillus Klauber, 1952   
Crotalus ruber Cope, 1892 
Crotalus scutulatus (Kennicott, 1861) 
Crotalus simus Latreille in Sonnini & Latreille, 1801    
Crotalus stejnegeri Dunn, 1919                                
Crotalus tigris Kennicott in Baird, 1859  
Crotalus tortugensis Van Denburgh & Slevin, 1921 
Crotalus totonacus Gloyd & Kauffeld, 1940    
Crotalus transversus Taylor, 1944 
Crotalus triseriatus (Wagler, 1830) 
Crotalus viridis (Rafinesque, 1818)  
Crotalus willardi Meek, 1905