wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เขตฮิงาชิโยโดงาวะ
เขตฮิงาชิโยโดงาวะ  เป็นหนึ่งใน 24 เขตการปกครองของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น 

 ภาพรวม 
ตั้งอยู่ตอนเหนือสุดของส่วนตะวันออกเฉียงเหนือของนคร ประกอบด้วยเมืองคิตาเองูจิ (北江口) และเมืองอิดากาโนะ (井高野) ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่พักอาศัย มีประชากรประมาณ 181,535 คน (พ.ศ. 2546) มากเป็นอันดับสองรองจากเขตฮิราโนะและ

ในปี พ.ศ. 2468 เมืองและหมู่บ้านถูกรวมเข้ากับนครโอซากะและก่อตั้งเป็นเขตฮิงาชิโยโดงาวะ หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2486 มีการแยกเขตโอโยโดะซึ่งปัจจุบันคือเขตคิตะออกไป และในปี พ.ศ. 2517 มีการแบ่งเขตโยโดงาวะออกจึงเหลือเป็นพื้นที่ในปัจจุบัน

 ภูมิศาสตร์ 
ทางทิศใต้ของเขตมีแม่น้ำโยโดะ (淀川) ไหลผ่าน ขณะที่แม่น้ำคันซากิ (神崎川) และแม่น้ำไอ (安威川) ไหลผ่านทางตอนเหนือของเขต เชื่อมต่อกับเขตอาซาฮิ เขตมิยาโกะจิมะ และเขตคิตะ ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำโยโดะ ด้วยสะพานถนนและสะพานรถไฟ

ที่ปลายด้านตะวันตกของเขตแยกจากเขตโยโดงาวะด้วยทางรถไฟสายหลักโทไคโด อาคารสำนักงานและโรงแรมรวมกันหนาแน่นบริเวณใกล้กับสถานีชินโอซากะ (新大阪駅) ซึ่งเป็นชุมทางของรถไฟชินคันเซ็นสายโทไคโด (ตัวสถานีตั้งอยู่ในเขตโยโดงาวะ) นอกจากนี้ ย่านการค้ารอบ ๆ สถานีคามิชินโจ (上新庄駅) และสถานีอาวาจิ (淡路駅) กำลังขยายตัว
# มาลินี คงทัน
มาลินี คงทัน (เกิด 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 —) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย เธอเคยมีโอกาสไปแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1998 ที่ประเทศญี่ปุ่น
# ยูอังโกสกี
ยูอังโกสกี  เป็นเมืองและเทศบาลของประเทศฟินแลนด์ ตั้งอยู่ในภูมิภาคนอร์เทิร์นซาโวเนีย มีประชากร 4,851 คน (30 มิถุนายน ค.ศ. 2015) ครอบคลุมพื้นที่ 586.29 ตารางกิโลเมตร โดยเป็นพื้นที่น้ำ 120.98 ตารางกิโลเมตร
# นอร์เทิร์นซาโวเนีย
นอร์เทิร์นซาโวเนีย  เป็นภูมิภาคทางตะวันออกของประเทศฟินแลนด์ เมืองที่ใหญ่ที่สุดของภูมิภาคคือโกเปียว

 เทศบาลต่าง ๆ 
ภูมิภาคนอร์เทิร์นซาโวเนียประกอบด้วย 19 เขต (ตัวหนาเป็นทั้งเมืองและเทศบาล)
 Iisalmi (22,130)
 ยวนโคสกี (5,108)
 Kaavi (3,337)
 Keitele (2,485)
 Kiuruvesi (8,987)
 โกเปียว (110,292)
 Lapinlahti (10,328)
 Leppävirta (10,390)
 Pielavesi (5,002)
 Rautalampi (3,481)
 Rautavaara (1,857)
 Siilinjärvi (21,328)
 Sonkajärvi (4,596)
 Suonenjoki (7,561)
 Tervo (1,690)
 Tuusniemi (2,818)
 Varkaus (22,587)
 Vesanto (2,386)
 Vieremä (3,964)

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Official Northern Savonia (North Savo) website
# การสุ่มแบบเมนเดล
การสุ่มแบบเมนเดล  เป็นวิธีการทางระบาดวิทยาอย่างหนึ่งใช้ในการหาการกระจายของยีนที่ทราบหน้าที่อยู่ก่อนแล้วเพื่อหาความเป็นสาเหตุของปัจจัยสัมผัสที่เปลี่ยนแปลงได้ (modifiable exposure) ต่อการเกิดโรคในการศึกษาวิจัยแบบเก็บข้อมูลที่ไม่ใช่การทดลอง วิธีนี้บรรยายไว้ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1991 โดย Gray และ Wheatley
หมวดหมู่:การสุ่ม
หมวดหมู่:พันธุศาสตร์หมวดหมู่:วิทยาการระบาด
# ธงชาติกรันโกลอมเบีย
ธงชาติกรันโกลอมเบีย ออกแบบโดยฟรันซิสโก เด มิรันดา เป็นธงไตรรงค์ แถบแนวนอนสีเหลือง สีน้ำเงิน และสีแดง สำหรับใช้เป็นธงชาติของสาธารณรัฐเวเนซุเอลาที่ 1 ต่อมาประเทศเอกวาดอร์ โคลอมเบีย และเวเนซุเอลา ต่างได้นำเอามาดัดแปลงเป็นแบบธงชาติของตนเองสืบมาจนถึงปัจจุบัน

 พัฒนาการธง 
 แบบธงฟรันซิสโก เด มิรันดา 
150px150px150px150pxธงผืนที่ 1 ค.ศ. 1801 ธงผืนที่ 2 ได้โบกสะบัดครั้งแรกที่ ลา เวลา เด โคโร ค.ศ. 1806ธงผืนที่ 3 แบบธงที่ได้รับการรับรองจากสภาแห่งชาติ ค.ศ. 1811สาธารณรัฐเวเนซุเอลา ที่ 1 ค.ศ. 1811

 ค.ศ. 1819-1820 
150px150px150px150pxอัตราส่วนของแถบ 2:1:1อัตราส่วนของแถบ 3:2:1อัตราส่วนของแถบ 2:1:1อัตราส่วนของแถบ 3:2:1

ธงผืนที่ 1 ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1819 โดยมีแบบอย่างจากธงชาติเวเนซุเอลา ค.ศ. 1811 ประกอบตราแผ่นดินที่กลางผืนธง ธงผืนแรกได้ใช้จนถึงวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1820

 ค.ศ. 1820-1821 
150px150px150px150pxอัตราส่วนของแถบ 2:1:1อัตราส่วนของแถบ 3:2:1อัตราส่วนของแถบ 2:1:1อัตราส่วนของแถบ 3:2:11

10 มกราคม ค.ศ. 1820 จังหวัดกุนดินามาร์กา ได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพ ต่มาได้มีการประกาศใช้ตราแผ่นดินสำหรับเขตการปกครองเวเนซุเอลา รัฐสภาแห่งสหภาพได้ประกาศใช้ตราแผ่นดินของกุนดินามาร์กาประกอบบนธงเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1821 ในความเป็นจริง ธงของกุนดินามาร์กาในช่วงเวลานั้นได้ใช้ธงสามสีของสหภาพซึ่งมีสถานะธงชาติของเขตการปกครองเวเนซุเอลาอย่างเป็นทางการ ในบางแห่งยังมีการใช้ธงที่มีตราแผ่นดินอยู่กลางผืนธง ธงผืนที่ 2 ได้ใช้จนถึง ค.ศ. 1821

 ค.ศ. 1821-1830 
150px150px150pxธงแบบที่ 1ธงแบบที่ 2 ธงแบบที่ 3 

ธงผืนที่ 3 ประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1821 โดยได้มีการแก้ไขแบบตราแผ่นดินโดยเพิ่มข้อความจารึกในแถบว่า Republica de Colombia ภายในมีรูปขวานมัดหวายประกอบธนู รองรับด้วยกรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์

 ธงแบบนำเสนอ ค.ศ. 1822 

เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1822 กัวยากิลได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพ โดยได้มีการประกาศใช้ตราแผ่นดินแบบใหม่ โดยเพิ่มจำนวนดวนบนธง 9 ดวง และ 12 ดวงตามลำดับ ซึ่งเดิมมี 3 ดวงใบบางแห่งยังมีการใช้ธงที่ไม่ปรากฏรูปดาว โดยสีน้ำเงินในธงเปลี่ยนระดับลงมาเป็นสีฟ้าหม่น ธงผืนที่ 4 ได้ใช้จนถึง ค.ศ. 1830

 ธงชาติในปัจจุบัน 

โคลอมเบียและเอกวาดอร์ ยังคงใช้ธงชาติอัตราส่วนของแถบ 2:1:1 โดยในส่วนของธงราชการ และ ธงกองทัพของโคลอมเบียนั้น ประกอบตราแผ่นดินธงที่ใจกลางธง ในส่วนของเอกวาดอร์ โดยสีน้ำเงินในธงเปลี่ยนระดับเพิ่มมาเป็นสีน้ำเงินเข้ม. และ เวเนซุเอลา ยังใช้ธงชาติที่มีอัตราส่วนของแถบ 1:1:1 กลางธงมีรูปกลุ่มดาว 7 ดวงสีขาว ซึ่งการจัดวางกลุ่มดาวนั้นได้มีการแก้ไขแบบในช่วงเวลาที่มีความผันผวนทางการเมือง.

 แหล่งข้อมูลอื่น 

Flags of The World, Gran Colombia
# เส้นเมริเดียนที่ 127 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียน 127 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 127 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 53 องศาตะวันตก

 จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก 
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 127 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

{| class="wikitable plainrowheaders"
! scope="col" width="130" | พิกัด
! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ
! scope="col" | หมายเหตุ
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลลัปเตฟ
| style="background:#b0e0e6;" |
|-valign="top"
| 
! scope="row" | 
| สาธารณรัฐซาฮา — เกาะสามเหลี่ยมปากแม่น้ำลีนา และแผ่นดินหลัก แคว้นอามูร์ — จากพิกัด 
|-valign="top"
| 
! scope="row" | 
| มณฑลเฮย์หลงเจียง มณฑลจี๋หลิน — จากพิกัด  มณฑลเฮย์หลงเจียง — ใกล้ประมาณ 10 กม. จากพิกัด  มณฑลจี๋หลิน — จากพิกัด 
|-
| 
! scope="row" | 
|จังหวัดชากังจังหวัดรยังกังจังหวัดฮัมกย็องใต้จังหวัดพย็องอันใต้จังหวัดฮัมกย็องใต้จังหวัดคังว็อน
|-
| 
! scope="row" | 
| 
จังหวัดคย็องกี ผ่านโซล  จังหวัดคย็องกี - ผ่านซูวอน  จังหวัดชุงช็องใต้  จังหวัดช็อลลาเหนือ - ผ่านทางตะวันตกของช็อนจู  จังหวัดช็อลลาใต้  ผ่านทางตะวันออกของควังจู  จังหวัดช็อลลาใต้
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลจีนตะวันออก
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของเกาะเจจู,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของเกาะโทะนะกิจิมะ, จังหวัดโอะกินะวะ,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันออกของเกาะคุเมะจิมะ, จังหวัดโอะกินะวะ,  (ที่พิกัด)
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | ทะเลฟิลิปปินส์ — ผ่านทางตะวันออกของหมู่เกาะตะเลาด์,  (ที่พิกัด)
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลโมลุกกะ
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันตกของเกาะลาตาลาตา,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของหมู่เกาะเบจัน,  (ที่พิกัด)
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเจรัม
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| เกาะบูรู
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลบันดา
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของเกาะเวอตาร์,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของเกาะคิซาร์,  (ที่พิกัด)
|-
| 
! scope="row" | 
|
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลติมอร์
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอินเดีย
| style="background:#b0e0e6;" | ทางการออสเตรเลียถือว่าบริเวณนี้เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรใต้
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! แอนตาร์กติกา
| ออสเตรเลียนแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี, อ้างสิทธิ์โดย 
|-
|}
# แพนอเมริกันเกมส์ 2011
กีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 2011  การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่กวาดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก ระหว่างวันที่ 14 – 30 ตุลาคม ค.ศ. 2011

 ตารางสรุปเหรียญรางวัล 

 เหรียญทองแรก
 เหรียญรางวัลแรก
# ซาซ่า แอนด์ บับเบิ้ล เกิร์ลส์
ซาซ่า แอนด์ บับเบิ้ล เกิร์ลส์ (อังกฤษ: Zaza & Bubble Girls) คืออัลบั้มเฉพาะกิจ สังกัดกรีนบีนส์และเมกเกอร์เฮด ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประกอบด้วยสาว 3 คน จากวงดนตรีเกิร์ลกรุป 2 วง ได้แก่ วงซาซ่า และวงบับเบิ้ล เกิร์ลส มีสมาชิกทั้งหมด 6 คนได้แก่ พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร (พิม), พิมรา เจริญภักดี (น้ำหวาน) และ จรีนา สิริสิงห (แก้ว) จากวงซาซ่า แพร เอมเมอรี่ (แพร), เทเรซ่า เฮมเฮาเซอร์ (ลิซ่า) และ ซาแมนต้า แสงสิงแก้ว ไฮด์ (แซม) จากวงบับเบิ้ล เกิร์ลส

ออกอัลบั้มเป็นชุดแรกและชุดเดียวเพราะเป็นอัลบั้มเฉพาะกิจ การรวมตัวของสามซ่าสองเกิร์ลกรุป ภายใต้ชื่ออัลบั้ม "Surprise (เซอร์ไพรส์)" ออกวางจำหน่ายในรูปแบบเทป ซีดี วีซีดี เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 มีเพลงเปิดตัว และเป็นที่รู้จักจากเพลง "Surprise" และเพลง "อยู่ได้ไหม"

มีจำนวน 12 เพลง ในอัลบั้มมี 7 เพลงที่บรรจุอยู่ในอัลบั้ม เป็นเพลงของวงซาซ่า และ บับเบิ้ล เกิร์ลส และอีก 5 เพลงคือเพลงที่แต่งขึ้นมาใหม่ 

เพลงต่างๆในอัลบั้ม ได้แก่ Surprise (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls), อยู่ได้ไหม (ขับร้องโดย: ลิซ่า และ น้ำหวาน), เก็บไว้ในห้องนอน (ขับร้องโดย: แก้ว), เป็นหนึ่งคนนั้น (ขับร้องโดย: ซาซ่า), นอนไม่หลับ (ขับร้องโดย: บับเบิ้ล เกิร์ลส), สูตรสนุก (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls), สลายตัว (ขับร้องโดย: บับเบิ้ล เกิร์ลส), รัก-ไม่รัก (ขับร้องโดย: แพร และ พิม), อยากฟังเหตุผล (ขับร้องโดย: แก้ว และ แซม), Good bye (ขับร้องโดย: น้ำหวาน และ ลิซ่า), มาคุยกัน (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls), ให้เธอคนเดียว (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls)

 รายชื่อเพลง 
 เพลง คำร้อง  ทำนอง เรียบเรียง     Surprise  เชษฐา ยารสเอก  เพิ่มศักดิ์ ทรัพย์โมกข์  เพิ่มศักดิ์ ทรัพย์โมกข์ อยู่ได้ไหม  เผ่าพันธุ์ อมตะ  อรรถพล ประเสริฐยิ่ง   เพชร มาร์ เก็บไว้ในห้องนอน  อารียา พีรพงศ์เดชา  อรรถพล ประเสริฐยิ่ง  อรรถพล ประเสริฐยิ่ง เป็นหนึ่งคนนั้น  ไอริณ   ปธัย วิจิตรเวชการ  จิตติพล บัวเนียม นอนไม่หลับ  คราม อมฤต  อรรถพล ประเสริฐยิ่ง   เพิ่มศักดิ์ ทรัพย์โมกข์ สูตรสนุก  ไอริณ  ทนงศักดิ์ อาภรณ์ศิริ  ทนงศักดิ์ อาภรณ์ศิริ สลายตัว  เผ่าพันธุ์ อมตะ  สุวัธชัย สุทธิรัตน์  สุวัธชัย สุทธิรัตน์ รัก...ไม่รัก  ไอริณ  อนุรักษ์ แซ่ลี้  สุรพันธ์ จำลองกุล อยากฟังเหตุผล  สารภี ศิริสัมพันธ์  ธานิน ช.สรพงษ์  ชัชวาล ปุกหุต Goodbye  ผาเรือง ยั่งยืน  อนุรักษ์ แซ่ลี้  อนุรักษ์ แซ่ลี้ มาคุยกัน  ไอริณ  อนันต์ เย็นพูนสุข  ชัชวาล ปุกหุต  ให้เธอคนเดียว  ผาเรือง ยั่งยืน  อนุรักษ์ แซ่ลี้  สุรพันธ์ จำลองกุล
# มหาวิทยาลัยเฮลซิงกิ
มหาวิทยาลัยเฮลซิงกิ (, ,) ตั้งอยู่ในเมืองเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1829 เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่และเก่าแก่ที่สุดในฟินแลนด์ แต่เดิมก่อตั้งในปี ค.ศ. 1640 ที่เมืองตุรกุในชื่อรอยัลอคาเดมีออฟตุรกุ ปัจจุบันมีนักศึกษาราว 36,500 คน ลงทะเบียนเรียนในหลักสูตรปริญญาของมหาวิทยาลัยซึ่งแพร่กระจายใน 11 คณะ และ 11 สถาบันวิจัย
ประวัติ

คณะ
ส่วนงานทางวิชาการ
มหาวิทยาลัยแบ่งส่วนงานทางวิชาการออกเป็นทั้งสิ้น 11 คณะ ได้แก่
 คณะศาสนศาสตร์
 คณะนิติศาสตร์
 คณะแพทยศาสตร์
 คณะศิลปกรรมศาสตร์
 คณะวิทยาศาสตร์
 คณะเภสัชศาสตร์
 คณะวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมและชีววิทยา
 คณะพฤติกรรมศาสตร์
 คณะสังคมศาสตร์
 คณะเกษตรศาสตร์และวนศาสตร์
 คณะสัตวแพทยศาสตร์
# มุกหอม วงษ์เทศ
มุกหอม วงศ์เทศ นักเขียนชาวไทย เป็นบุตรสาวคนโตของสุจิตต์ วงษ์เทศและปราณี วงษ์เทศ จบการศึกษาปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยคอร์แนล สหรัฐอเมริกา วิทยานิพนธ์ระดับปริญญาโทเรื่อง "The sound of a society and the fury of the Ivory Tower: reflections on the Ram Khamhaeng controversy"https://www.researchgate.net/publication/34538526_The_sound_of_a_society_and_the_fury_of_the_Ivory_Tower_reflections_on_the_Ram_Khamhaeng_controversy (1999) ซึ่งศึกษาข้อถกเถียงเกี่ยวกับศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง ได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือชื่อ "Intellectual might national Myth: A forensic investigation of the Ram Khamhaeng Controversy" โดยสำนักพิมพ์มติชนhttps://books.google.co.th/books/about/Intellectual_Might_and_National_Myth.html?id=1_hzAAAACAAJ&redir_esc=y

นอกจากการใช้ภาษาที่มีเอกลักษณ์และเขียนงานเสียดสีได้อย่างเจ็บแสบ มุกหอมยังมีผลงานด้านการเขียนที่หลากหลาย อาทิ การเขียนคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์มติชน นิตยสาร Open วารสารอ่าน รวมทั้งบทความที่เผยแพร่ในเว็บไซต์ต่างๆ ตลอดจนผลงานด้านวรรณกรรมและงานบรรณาธิการหนังสือ ผลงานต่างๆ ได้รับการรวมเล่มตีพิมพ์เป็นหนังสือ ตัวอย่างเช่น เล่นแร่แปรธาตุ (2549) ในเขาวงกต (2552) อ่านผิด (2552)
# ตั้งอึ๊ง
ตั้งอึ๊ง  หรือรูบาบจีน อยู่ในวงศ์ Polygonaceae ภาษาจีนกลางเรียกต้าหวางหรือย่างย่งต้าหวาง  เป็นไม้ล้มลุกขนาดใหญ่ รากและเหง้าอ้วนสั้น เปลือกต้นเป็นร่องตามยาว พองตามข้อ ใบหยักเป็นแฉก ดอกช่อ ดอกย่อยออกเป็นกระจุก สีเขียวหรือขาวอมเหลือง ผลแห้ง เมล็ดล่อน เป็นพืชพื้นเมืองในจีนพบในมณฑลฝูเจี้ยน กุ้ยโจว เหอหนาน หูเป่ย์ ชานซี เสฉวน และยูนนาน ในจีนปลูกเพื่อใช้เป็นยา 

พืชชนิดนี้มีการศึกษาทางคลินิกในการใช้กำจัดไวรัสเฮปาทิทิสบี ซึ่งการใช้ร่วมกับอินเตอร์เฟียรอนให้ผลที่เป็นที่พอใจ
# วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2001
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2001  จัดขึ้นที่จังหวัดตรัง ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 16–23 เมษายน ค.ศ. 2001

 การแบ่งกลุ่ม 
การแบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1999

กลุ่ม Aกลุ่ม B (เจ้าภาพ)
 (อันดับ 3) (อันดับ 1)
 (อันดับ 2)

 รอบคัดเลือก 
 กลุ่ม A 

|}

|}

 กลุ่ม B 

|}

|}

 รอบสุดท้าย 

 รอบก่อนรองชนะเลิศ 

|}

 รอบจัดอันดับ 5–8 

|}

 รอบรองชนะเลิศ 

|}

 รอบชิงอันดับที่ 7 

|}

 รอบชิงอันดับที่ 5 

|}

 รอบชิงอันดับที่ 3 

|}

 รอบชิงชนะเลิศ 

|}

 อันดับการแข่งขัน 

อันดับทีม456789
 ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลยุวชนชิงแชมป์โลก 2001

 รางวัล 
ผู้เล่นทรงคุณค่า:  หวง ฮุ่ยผิง
ทำคะแนนยอดเยี่ยม:  หวง ฮุ่ยผิง
ตบยอดเยี่ยม:  หวง ฮุ่ยผิง
บล็อกยอดเยี่ยม:  หวง ฮุ่ยผิง
เสิร์ฟยอดเยี่ยม:  ลู่ หยาน
ตัวเซตยอดเยี่ยม: จาง เชียน
# เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 2 องศาตะวันออก

 จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก 
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

{| class="wikitable plainrowheaders"
! scope="col" width="130" | พิกัด
! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ
! scope="col" | หมายเหตุ
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| เขตปกครองตนเองชูคอตคา — เกาะวรังเงิล
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลชุกชี
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| เขตปกครองตนเองชูคอตคา
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเบริง
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| รัฐอลาสก้า — เกาะทะนากา
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของคูเรอะทอลล์, ฮาวาย,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันออกของเกาะฟูตูนา,  (ที่พิกัด)
|-
| 
! scope="row" | 
| เกาะอะโลฟี
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของเกาะวาโตอา,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของเกาะราโออูล,  (ที่พิกัด)
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | แอนตาร์กติกา
| รอสส์ดีเพนเดนซี, อ้างสิทธิ์โดย 
|-
|}
# จี๋จ่าวต้าหวาง
จี๋จ่าวต้าหวาง  อยู่ในวงศ์ Polygonaceae  เป็นไม้ล้มลุกขนาดเล็กถึงใหญ่ อายุหลายปี รากและเหง้าอ้วนสั้น สีเหลือง ลำต้นอ้วนสั้น กลวง เปลือกต้นเป็นร่องตามยาว ข้อพองออก ดอกช่อ ดอกย่อยมีขนาดเล็ก สีแดงอมม่วง น้อยมากที่จะเป็นสีแดงอ่อน ผลเป็นผลแห้งเมล็ดล่อน เมล็ดรูปไข่สีดำ พบในจีนในมณฑลกานซู ชิงไห่ และทิเบต ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 5 คณาเภสัช. พิมพ์ครั้งที่ 2. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2548.หน้า 128 - 130
# ซิลค์แอร์
ซิลค์แอร์  เป็นสายการบินภายในภูมิภาคอันเป็นบริษัทลูกของสิงคโปร์แอร์ไลน์ มีเส้นทางบินจากสิงคโปร์ไปยัง 44 เมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, อินเดีย, จีน และ ออสเตรเลีย สายการบินนี้ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1975 ในชื่อ เทรดวินส์ชาร์เตอร์http://www.silkair.com/jsp/cms/en_UK/mi_global_footer/our-heritage.jsp โดยใช้เครื่องบินที่เช่ามาจากสิงคโปร์แอร์ไลน์ ต่อมาในปี 1989 เมื่อมีการเช่าเครื่องบินรุ่น แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-80 ก็ได้เปลี่ยนไปใช้เครื่องหมายการค้าในชื่อ เทรดวินส์แอร์ไลน์ ทำการบินไปยัง 6 จุดหมายได้แก่ บันดาร์เซอรีเบอกาวัน, พัทยา, ภูเก็ต และ กวนตัน ต่อมาในปี 1991 ก็เริ่มมีการปรับปรุงองค์กรขนานใหญ่ และเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น ซิลค์แอร์

ซิลค์แอร์ได้ควบรวมกิจการเข้ากับสิงคโปร์แอร์ไลน์ในวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2021

 จุดหมายปลายทาง 

 ข้อตกลงการบินร่วม 
ซิลค์แอร์ได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:

 แอร์ไชน่า
 แอร์นิวซีแลนด์
 บางกอกแอร์เวย์
 ฟิจิแอร์เวย์
 การูดาอินโดนีเซีย
 การบินลาว
 มาเลเซียแอร์ไลน์
 เชินเจิ้นแอร์ไลน์
 เวอร์จินออสเตรเลีย
 วิสตารา

 ฝูงบิน 
ซิลค์แอร์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:

+ ฝูงบินในอดีตของซิลค์แอร์เครื่องบินจำนวนเที่ยวบินแรกปลดระวางเครื่องบินทดแทนหมายเหตุแอร์บัส เอ310-200219931995ฟอกเกอร์ 70เช่าจากสิงคโปร์แอร์ไลน์แอร์บัส เอ319-100819992021ไม่มีแอร์บัส เอ320-2001919982021ไม่มีโบอิง 737-300619901999แอร์บัส เอ320-200แอร์บัส เอ320-20011997ไม่มีเกิดอุบัติเหตุในเที่ยวบินที่ 185โบอิง 737-8001720142021—โอนย้ายไปยังสิงคโปร์แอร์ไลน์โบอิง 737 MAX 8620172021—โอนย้ายไปยังสิงคโปร์แอร์ไลน์ฟอกเกอร์ 70219952000แอร์บัส เอ320-200จำหน่ายให้แก่เคแอลเอ็มซิตี้ฮอปเปอร์แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-87119891991โบอิง 737-300
# เส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 3 องศาตะวันออก

 จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก 
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

{| class="wikitable plainrowheaders"
! scope="col" width="130" | พิกัด
! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ
! scope="col" | หมายเหตุ
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลชุกชี
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของเกาะวรังเงิล, เขตปกครองตนเองชูคอตคา,  (ที่พิกัด)
|-
| 
! scope="row" | 
| เขตปกครองตนเองชูคอตคา
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเบริง
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของเกาะทะนากา, รัฐอลาสก้า,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของเกาะอะดัก, รัฐอลาสก้า,  (ที่พิกัด)
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของมิดเวย์อะทอลล์,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของเกาะฮาวแลนด์,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของเกาะชาทัม,  (ที่พิกัด)
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | แอนตาร์กติกา
| รอสส์ดีเพนเดนซี, อ้างสิทธิ์โดย 
|-
|}
# เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 1 องศาตะวันออก

 จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก 
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

{| class="wikitable plainrowheaders"
! scope="col" width="130" | พิกัด
! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ
! scope="col" | หมายเหตุ
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| เขตปกครองตนเองชูคอตคา — เกาะวรังเงิล
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลชุกชี
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| เขตปกครองตนเองชูคอตคา
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเบริง
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันตกของเกาะกาเรโลอี, รัฐอลาสก้า,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันออกของเกาะอูนาลกา, รัฐอลาสก้า,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของเกาะกาวาลกา, รัฐอลาสก้า,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของเกาะอูลัก, รัฐอลาสก้า,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันออกของเกาะอามาติกนาก, รัฐอลาสก้า,  (ที่พิกัด)
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของเกาะเชเลเลวู,  (ที่พิกัด)
|-
| 
! scope="row" | 
| เกาะวานูอาบาลาวู
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของเกาะมาโก,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของเกาะตูวูคา,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันออกของเกาะนายาอู,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของเกาะลาเกบา,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของเกาะวูอาคาวา,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของเกาะกาบารา,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของเกาะโอโนอีลัว,  (ที่พิกัด)
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | แอนตาร์กติกา
| รอสส์ดีเพนเดนซี, อ้างสิทธิ์โดย 
|-
|}
# เส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 4 องศาตะวันออก

 จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก 
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

{| class="wikitable plainrowheaders"
! scope="col" width="130" | พิกัด
! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ
! scope="col" | หมายเหตุ
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลชุกชี
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันตกของเกาะเฮรัลด์, เขตปกครองตนเองชูคอตคา,  (ที่พิกัด)
|-
| 
! scope="row" | 
| เขตปกครองตนเองชูคอตคา — คาบสมุทรชุกชี
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเบริง
| style="background:#b0e0e6;" |
|-valign="top"
| 
! scope="row" | 
| รัฐอลาสก้า — เกาะเกรทซิตกิน, เกาะอุมัก และ เกาะลิตเติลทะนากา
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของเกาะวาลิส,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของเกาะนีอูอาโฟอัว,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันออกของเกาะอาตา,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันออกของเกาะชาทัม,  (ที่พิกัด)
|-
| 
! scope="row" | 
| หมู่เกาะสตาร์คีย์
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของเกาะพิต,  (ที่พิกัด)
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | แอนตาร์กติกา
| รอสส์ดีเพนเดนซี, อ้างสิทธิ์โดย 
|-
|}