wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วิศวกรรมชลศาสตร์
วิศวกรรมชลศาสตร์  เป็นวิชาย่อยของวิศวกรรมโยธาที่ศึกษาการไหลและการเคลื่อนที่ของน้ำเป็นหลัก โดยอาศัยความรู้ด้านกลศาสตร์และแรงโน้มถ่วงในการคำนวณเพื่อหาการเคลื่อนที่และพฤติกรรมต่าง ๆ ของน้ำ ซึ่งสามารถนำไปเป็นเนื้อหาในการออกแบบสะพาน เขื่อน ทางน้ำเปิด หรือวิศวกรรมด้านสุขาภิบาลและสิ่งแวดล้อม

วิศวกรรมชลศาสตร์เป็นวิชาที่สามารถนำหลักการกลศาสตร์ของไหลไปใช้ในการแก้ไขปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการจัดเก็บข้อมูล การควบคุม การขนส่ง การควบคุม การวัด หรืออื่น ๆ ซึ่งนับว่ามีประโยชน์อย่างมากในโลกปัจจุบันที่มีการใช้ทรัพยากรน้ำอย่างสิ้นเปลือง

ประวัติ
เดิมวิชาวิศวกรรมชลศาสตร์ได้รับการนำมาใช้กับเกษตรกรรมในแถบตะวันออกกลางและแอฟริกา การควบคุมและส่งถ่ายทรัพยากรน้ำนั้นมีมานานแล้ว หนึ่งในอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องนั้นคือนาฬิกาน้ำซึ่งเริ่มใช้กันมานานนับพันปีก่อนคริสตกาล อีกทั้งยังมีกะนาต (qanāt) ซึ่งเป็นอุปกรณ์ส่งถ่ายน้ำจากอีกที่ไปอีกที่ของชาวเปอร์เซีย คล้ายกับระบบน้ำตูร์ปัน (Turpan water system) ในจีนโบราณ หรือคลองถ่ายน้ำในเปรู

ชาวจีนโบราณให้ความสำคัญกับการพัฒนาด้านวิศวกรรมชลศาสตร์เป็นอย่างมาก วิศวกรจีนได้สร้างคลองขนาดใหญ่เพื่อใช้ส่งน้ำซึ่งยังพัฒนาไว้ให้เรือสามารถผ่านได้ด้วย โดยนายซุนชู เอ๋า (Sūnshū Áo) ได้รับการขนานนามให้เป็นวิศวกรชลศาสตร์ชาวจีนคนแรก วิศวกรชลศาสตร์ที่สำคัญคนอื่น ๆ ก็มีนายซีเหมิน เป้า (Xīmén Bào) ซึ่งเป็นผู้ทดสอบการขนถ่ายน้ำขนาดใหญ่ในช่วง 481-221 ปีก่อนคริสต์ศักราช
# ซิสตาร์19
ซิสตาร์ 19  เป็นซับยูนิตย่อยของวงซิสตาร์ โดยสมาชิก 2 คน คือ ฮโยลิน และโบรา

ประวัติ

ซิสตาร์ 19 เป็นกลุ่มย่อยของสมาชิกของวง ซิสตาร์  มีสองสมาชิกประกอบด้วย ฮโยลิน และ โบรา สำหรับเพลงที่เดบิวสำหรับซับยูนิตคือ เพลง“MaBoy”http://www.youtube.com/watch?v=X6XXia5B2Wg&list=TLxX87La1EaT4DI0Yr2e6igbfDtAoBaAGm สำหรับซับยูนิตย่อย19 เดบิวเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ในรายการ M! Countdown
ซิงเกิล “MaBoy ได้รับการปล่อยตัวเมื่อพฤษภาคม พ.ศ. 2554 .SISTAR19 releases debut digital single, “Ma Boy” หลังจากที่หายไปสองปีทางต้นสังกัดของทั้งสองสาวออกมาประกาศว่า ซิสตาร์ 19 จะกลับมาคัมแบ็คด้วยซิงเกิล “Gone Not Around Any Longerhttp://www.youtube.com/watch?v=JtVhwsACgTw.และเอ็มวีถูกปล่อยเพลงวันที่ 31 มกราคม 2556SISTAR19 returns with single album + MV for “Gone Not Around Any Longer” และซิงเกิล“Gone Not Around ติดชาร์ตเพลงเกาหลีสำคัญหลายชาร์ต
ในปี พ.ศ. 2556 ซิสตาร์ 19 ถูกเสนอเข้าชิงรางวัล 2013 World Music Awards.
สมาชิก
ดัดแปลงจากโปรไฟล์ของกลุ่มบนเว็บไซต์ทางการของเนเวอร์

 ฮโยลิน  – หัวหน้าวง, เสียงร้องหลัก
 โบรา  – แร็ปเปอร์

ผลงานเพลง
 อีพี 
 ชื่อ รายละเอียด ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด ยอดขาย KOR Gone Not Around Any Longer วางจำหน่าย: 31 มกราคม 2013
 สังกัด: สตาร์ชิปเอนเตอร์เทนเมนต์
 รูปแบบ: ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด 2  KOR: 13,964

 ซิงเกิล 
 ชื่อ ปี ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด ยอดขาย KOR KOR Hot US World "Ma Boy" 2011 2  —  76 KOR: 2,652,474 "Gone Not Around Any Longer" 2013 1  1  1 KOR: 1,723,704 "No More (Ma Boy)" 2024  —  —  — N/A

 ชาร์ตเพลงอื่น 
 ชื่อ ปี ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด ยอดขาย KOR KORHot "A Girl in Love" 2013 16  6 KOR: 470,585 "Sistar19" —  59  KOR: 26,500"—" หมายถึง ไม่ติดชาร์ตดิจิทัลแต่แต่ติดชาร์ตดาวน์โหลด

รางวัล
 พิธีมอบรางวัล ปี ประเภท เสนอชื่อ ผล อ้างอิงGaon Chart Music Awards2013Song of the Year - February"Gone Not Around Any Longer"

หมายเหตุ
# ฟาร์คราย 3
ฟาร์คราย 3  เป็นวิดีโอเกมโอเพนเวิลด์ แอ็กชันผจญภัย และเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง  ที่พัฒนาโดย ยูบิซอฟต์มอนทรีออล ร่วมกับ ยูบิซอฟต์แมสสีป, ยูบิซอฟต์ชางไฮ และยูบิซอฟต์เรดสตอร์ม จัดจำหน่ายโดยยูบิซอฟต์สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ,เพลย์สเตชัน 3 และเอกซ์บอกซ์ 360 เกมวางจำหน่ายในวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ในทวีปออสเตรเลีย วันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ในทวีปยุโรป และวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ในทวีปอเมริกาเหนือ มีภาคเสริมที่แยกออกต่างหากคือ ฟาร์คราย 3: บลัดดรากอน  ออกจำหน่ายวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2013

ฟาร์คราย 3 มีฉากอยู่ในเกาะเขตร้อนตั้งอยู่ระหว่างมหาสมุทรอินเดีย และแปซิฟิก ซึ่งจริงๆแล้วเป็นเกาะในจังหวัดภูเก็ตของประเทศไทย หลังจากการเที่ยวหน้าร้อนเริ่มไม่เป็นไปอย่างที่คาดคิด ตัวเอกชื่อ เจสัน โบรดี ต้องช่วยเพื่อน ๆ ที่ถูกโจรสลัดลักพาตัวไป และหนีออกจากเกาะและชาวท้องถิ่นที่วิกลจริต

เกมเป็นเกมลำดับที่สามในเกมชุดฟาร์คราย ได้รับคำยกย่องอย่างมากตั้งแต่ออกจำหน่าย มีนักวิจารณ์ชื่นชมการออกแบบโลกของเกม ระบบการเล่นและเนื้อเรื่องแบบปลายเปิด ขณะที่ระบบการเล่นหลายผู้เล่นถูกตำหนิ หลังจากเกมประสบความสำเร็จ ยูบิซอฟต์ประกาศตัวเกมภาคต่อคือ [ฟาร์คราย 4]]

 หมายเหตุ
# อุทยานแห่งชาติทะเลสาบนากูรู
อุทยานแห่งชาติทะเลสาบนากูรู  เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งหนึ่งของประเทศเคนยา ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของกรุงไนโรบี เมืองหลวงของประเทศเคนยา ประมาณ 180 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของทะเลสาบนากูรู (Lake Nakuru) 

ทะเลสาบนากูรู เป็นทะเลสาบแห่งหนึ่งในทะเลสาบริฟต์วัลเลย์ เป็นทะเลสาบอัลคาไลขนาดเล็กที่มีขนาดประมาณ 5-45 ตารางกิโลเมตร หรือ 3,125-28,125 ไร่ ขนาดของทะเลสาบหดลงเล็กกว่าร้อยละ 20 เมื่อราวต้นทศวรรษที่ 1980 เป็นทะเลสาบที่ขึ้นชื่ออย่างมากในเรื่องเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยและหากินของนกฟลามิงโก โดยเฉพาะนกฟลามิงโกเล็ก ด้วยการมีอาหารอุดมสมบูรณ์ทั้ง กุ้ง, หอย, ปู และปลา และบนผิวน้ำมีสาหร่ายที่อุดมไปด้วยแคโรทีนที่มีผลทำให้สีขนของนกฟลามิงโกกลายเป็นสีชมพูหรือสีแดงซีด ๆ ซึ่งปริมาณของนกฟลามิงโกจะมีมากน้อยขึ้นอยู่กับแต่ละปี ตั้งแต่จำนวนพันกว่าตัวจนถึง 1,500,000 ตัว

โดยคำว่า "นากูรู" นั้นเป็นภาษามาไซ แปลว่า "แหล่งที่พักพิงของวอเตอร์บั๊ค" ซึ่งเป็นแอนทีโลปชนิดหนึ่ง ที่ขึ้นชื่ออย่างมากเรื่องกลิ่นเหม็น ซึ่งกลิ่นเหม็นอันนี้มีไว้สำหรับป้องกันตัวจากสัตว์นักล่า

ทะเลสาบนากูรู ขึ้นทะเบียนเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อปี ค.ศ. 1961 ด้วยเนื้อที่เพียงประมาณ 180 ตารางกิโลเมตร จึงถือว่าเป็นอุทยานแห่งชาติหรือเขตป่าสงวนที่มีขนาดเล็ก นอกจากนกฟลามิงโกแล้วยังมีสัตว์ป่าประเภทอื่น ๆ เช่น สิงโต, แรดขาว, แรดดำ, ควายป่าแอฟริกัน, ลิงบาบูน, นกกระสามาริบู โดยเฉพาะแรดขาวนั้น ณ ที่แห่งนี้ถือเป็นแหล่งพำนักพักพิงและเป็นแหล่งสำหรับเพาะขยายพันธุ์เพื่อเพิ่มจำนวนประชากรตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984บุกป่าฝ่าดง (Wild Events). สารคดีโดย True Explore 1 ทางทรูวิชั่นส์: จันทร์ที่ 18 พฤศจิกายน 2556

พานอรามา
# การบินลาว เที่ยวบินที่ 301
การบินลาว เที่ยวบินที่ 301 เป็นเที่ยวบินตามปกติภายในประเทศลาวที่เดินทางจากเวียงจันทน์ ไปปากเซ ในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2556 เครื่องบินรุ่น ATR 72-600ได้ตกลงสู่แม่น้ำโขง ที่ ปากเซ ทำให้ผู้โดยสารและลูกเรือเสียชีวิตทั้งหมด 49 คน อุบัติเหตุนี้เป็นครั้งแรกที่เกิดกับเครื่องบินรุ่น ATR 72-600 เป็นเหตุการณ์เครื่องบินตกที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดที่เคยเกิดในลาว และเป็นอุบัติเหตุที่มีผู้เสียชีวิตมากเป็นอันดับที่สองที่เคยเกิดกับเครื่องบินรุ่น  ATR 72 โดยที่เสียชีวิตมากที่สุดคือ แอโรแคริบเบียน เที่ยวบินที่ 883 และ อเมริกันอีเกิล เที่ยวบินที่ 4184 ที่เสียชีวิต 68 คน และเป็นเหตุการณ์เครื่องบินตกที่เกี่ยวกับการบินลาวเป็นครั้งแรกนับแต่ พ.ศ. 2543

เครื่องบิน
เครื่องบินที่เกิดเหตุเป็นเครื่องบินเอทีอาร์ 72-600 ทะเบียน RDPL-34233 หมายเลขเครื่อง 1071 มีชั่วโมงบินสะสม 758 ชั่วโมง เครื่องบินลำนี้ถูกส่งมายังการบินลาวเมื่อ 29 มีนาคม พ.ศ. 2556

อุบัติเหตุ
เครื่องบินได้ออกจาก ท่าอากาศยานนานาชาติวัตไต เวียงจันทน์ ไปยัง ท่าอากาศยานนานาชาติปากเซ ปากเซ เครื่องบินออกจากเวียงจันทน์เวลา 14:45 ตามเวลาท้องถิ่น (07:45 UTC) และตกลงสู่แม่น้ำโขง เวลา 15:55 ตามเวลาท้องถิ่น (08:55 UTC) ในขณะที่เข้าใกล้ปากเซ ห่างจากสนามบินเพียง  เครื่องบินได้บินวนหนึ่งรอบเพราะสภาพอากาศที่เลวร้าย 

มีผู้โดยสาร 44 คนและลูกเรือ 5 คนที่คาดว่าเสียชีวิตทั้งหมด หลักฐานบนพื้นดินแสดงให้เห็นว่าเครื่องบินร่วงลงมาอย่างรวดเร็วก่อนจะลงสู่แม่น้ำ สภาพอากาศเลวร้ายในขณะที่เกิดอุบัติเหตุ เพราะส่วนที่หลงเหลือจาก พายุไต้ฝุ่นนารี พ.ศ. 2556 ซึ่งส่งผลต่อลาวภาคใต้

การค้นหาผู้เสียชีวิตและซากเครื่องบินทำได้ยากเพราะแม่น้ำโขงที่ลึกและไหลเชี่ยว มีนักประดาน้ำจากไทย 50 คนเข้ามาช่วยจาก มูลนิธิฯจีตัมเกาะอุบลราชธานี ซึ่งเป็นจังหวัดชายแดนติดต่อเมืองปาเซ แขวงจำปาศักดิ์ สปป ลาว และจากสุรินทร์ ร้อยเอ็ด นครราชสีมา พบศพผู้เสียชีวิต 18 คน ในวันที่ 18 ตุลาคม ในวันที่ 23 ตุลาคม พบศพผู้เสียชีวิต 44 ศพ จาก 49 ศพละยืนยันเอกลักษณ์บุคคคลได้ 27 คน   ผู้เสียชีวิตบางศพลอยไปตามกระแสน้ำห่างจากจุดตก 19 กิโลเมตร (12 ไมล์)

การสืบสวน
กรมการบินพลเรือของลาวได้จัดให้สืบสวนหาสาเหตุที่เครื่องบินตก  ผู้ผลิตเครื่องบิน ATR และBureau d'Enquêtes et d'Analyses pour la Sécurité de l'Aviation Civile (BEA)จากฝรั่งเศสได้เข้ามาช่วย โดย BEA ส่งทีมสอบสวน 4 คนเข้ามายังลาว - French version 

ซากของเครื่องบินถูกยกขึ้นจากแม่น้ำโขงเมื่อ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2556  ต่อมาในวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ได้กู้กล่องดำหรือเครื่องบันทึกเสียงในห้องนักบิน ขึ้นมาจากแม่น้ำโขงได้สำเร็จ  พบบันทึกข้อมูลการบินในอีกสองวันต่อมาคือ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 

ผู้โดยสารและลูกเรือ
ผู้โดยสารและลูกเรือมี 11 สัญชาติ ผู้โดยสาร 44 คนเป็นชาวลาว 16 คน  และลูกเรืออีก 4 คน นักบินเป็นชาวกัมพูชา ที่เหลือเป็นชาวฝรั่งเศส 7 คน  ชาวออสเตรเลีย 6 คน ชาวไทย 5 คน ชาวเกาหลีใต้ 3 คน ชาวเวียดนาม 3 คน และที่เหลือเป็นชาวจีน ไต้หวัน มาเลเซีย และสหรัฐ มีเด็กอย่างน้อย 2 คน เป็นชาวออสเตรเลีย รายงานในช่วงแรกที่กล่าวว่ามีชาวแคนาดาอยู่บนเครื่องด้วยไม่ถูกต้อง และพบภายหลังว่าที่จริงเป็นชาวเวียดนาม

ประเทศผู้โดยสารลูกเรือทั้งหมด 16  4  20  7  - 7  6  - 6  5  - 5  3  - 3  3  - 3   1  1  1  - 1  1  - 1  1  - 1  1  -  1ทั้งหมด44549
# ทอรี เบิร์ช
ทอรี เบิร์ช  เกิด 17 มิถุนายน ค.ศ. 1966 เป็นนักออกแบบแฟชั่น นักธุรกิจ ชาวอเมริกัน ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 นิตยสารฟอบส์ ประเมินทรัพย์สินเธอ ตกอยู่ที่ 1.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

 ชีวิตส่วนตัวและการศึกษา 
เบิร์ชเกิดในหมู่บ้านฟอร์จ รัฐเพนซิลเวเนีย เป็นบุตรีของเรวา (สกุลเดิม ชาปีรา) และไอรา เอิร์ล "บัด" โรบินสัน (6 มกราคม ค.ศ. 1923 – 9 สิงหาคม ค.ศ. 2007) เธอถูกเลี้ยงดูมากับลูกชายของบ้านอีก 3 คน (โรเบิร์ต, เจมส์ และเลโอนาร์ด) ในบ้านไร่ สถาปัตยกรรมแบบจอร์เจียที่มีอายุ 250 ปี ใกล้กับอุทยานประวัติศาสตร์แห่งชาติแวลลีย์ฟอร์จ

แม่ของเธอเป็นอดีตนักแสดง เคยออกเดตกับสตีฟ แม็กควีน และมาร์ลอน แบรนโด พ่อของเธอเป็นนักลงทุนผู้มีฐานะ ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว พ่อของเธอมีอายุมากกว่าแม่ของเธอ 14 ปี เบิร์ชมีเชื้อสายยิวจากทางฝั่งแม่Vos is Neias: "New York City - Examining The 'Halacha' If Jewish Fashion Mogul Needs A 'Get'" 2008-11-02.

เบิร์ชศึกษาที่โรงเรียนแอ็กเนสเออร์วินในโรสมอนด์ เธอเรียนขี่ม้าที่นัน และเป็นกัปตันทีมเทนนิส และเป็นเพื่อนกับนักออกแบบอัญมณี คารา รอส (ทั้งคู่ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีกันอยู่) งานแรกของเธอ ทำที่ร้านเบเนตตองในคิงออฟปรัสเซียมอลล์ ต่อมาเธอศึกษาที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ศึกษาเอกประวัติศาสตร์ศิลปะ และจบการศึกษาในปี ค.ศ. 1988

 อาชีพ 
 งานช่วงแรก 
หลังจากจบการศึกษาจากวิทยาลัย ทอรีย้ายมาอยู่ที่นครนิวยอร์ก เธอทำงานให้กับซอแรน นักออกแบบชาวยูโกสลาเวีย และทำงานที่นิตยสาร Harper's Bazaar หลังจากนั้นเธอทำงานเป็นฝ่ายประชาสัมพันธ์และการโฆษณาให้กับเวรา หวัง Polo Ralph Lauren และ Loewe

 แบรนด์แฟชั่น 
เธอออกแบรนด์แฟชั่น โดยใช้ชื่อว่า "TRB by Tory Burch" ต่อมารู้จักในชื่อ "Tory Burch" ในเดือนกุมภาษาพันธ์ 2004 บริษัทเจริญเติบโตมีร้านค้า 100 ร้านทั่วโลก สายการผลิตสินค้าแฟชั่นของเธอมีจำหน่ายในห้างสรรพสินค้ามากกว่า 1,000 แห่ง รวมถึงร้านขายสินค้าเฉพาะทางทั่วโลก

 สไตล์การออกแบบ 
สไตล์ของเธอ มักได้รับการถึงว่าเป็นสไตล์ เปรปปี-โบโฮ (preppy-boho) และเปรปปี-โบฮีเมียนลุกซ์ (preppy-bohemian luxe)  และมักได้รับการจดจำเรื่องเหรียญโลโก้รูปตัวที แว่นกันแดดบางรุ่น อย่างเช่นรุ่น Rounded Aviator มีโลโก้ลายเซ็นนี้พิมพ์อยู่ที่เลนส์ สไตล์ของเธอได้รับความนิยมในกลุ่มแฟนรายการโทรทัศน์ Gossip Girl ที่ในเรื่องมีการใช้ผลิตภัณฑ์ของเธอ สามารถเข้าถึงคนหลายรุ่น สไตล์ของเธอง่ายต่อการสวมใส่และใช้ได้ง่ายกับทุกเพศ

 รางวัล 
ในปี 2008 เธอรับรางวัล Council of Fashion Designers of America ในฐานะผู้ออกแบบเครื่องประดับแห่งปี ในปี 2007 เธอได้รับรางวัลการเปิดตัวแบรนด์เครื่องประดับแห่งปีจาก Accessories Council of Excellence ในปี 2005 เธอชนะรางวัลดาวรุ่งยอดเยี่ยม ในสาขาร้านค้าใหม่แนวคิดยอดเยี่ยมจาก Fashion Group International
# ไทระ โนะ ชิเงโมริ
ไทระ โนะ ชิเงโมริ (平 重盛, 1138 – 2 กันยายน 1179) บุตรชายของ ไทระ โนะ คิโยโมริ อัครมหาเสนาบดีผู้ทรงอิทธิพลช่วงปลาย ยุคเฮอัง เขาสนับสนุนพ่อของเขาใน กบฏปีเฮจิ เขาเสียชีวิตสองปีก่อนพ่อของเขา บุตรชายของเขา ไทระ โนะ โคเรโมริ กลายเป็นพระในปี พ.ศ. 1727 และจมน้ำตาย โอดะ โนบูนางะ อ้างว่าสืบเชื้อสายจากหลานชายของเขา ไทระ โนะ ชิกาซาเนะ
# รักเมื่อคราวห่าลง
รักเมื่อคราวห่าลง  เป็นนวนิยายของกาบริเอล การ์ซิอา มาร์เกซ นักเขียนชาวโคลอมเบียผู้ได้รับรางวัลโนเบล นวนิยายนี้พิมพ์เป็นภาษาสเปนครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1985 ต่อมา อีดิท กรอสแมน (Edith Grossman) แปลเป็นภาษาอังกฤษและเผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1988 แล้วจึงได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ชื่อเดียวกันและเผยแพร่เมื่อ ค.ศ. 2007

 เนื้อเรื่อง 
ตัวละครหลัก คือ ฟลอเรนติโน อารีซา (Florentino Ariza) กับเฟอร์มีนา ดาซา (Fermina Daza) เฟอร์มีนาหลงรักฟลอเรนติโนมาแต่เด็ก แต่ถูกบิดาสั่งห้ามพบกันอีก พออายุได้ยี่สิบเอ็ดปี เฟอร์มีนาจึงสมรสกับคูเบนัล อูร์บีโน (Juvenal Urbino) เพราะเธอเห็นว่า คูเบนัลสามารถให้ความรักและความมั่นคงแก่เธอได้ คูเบนัลนั้นเป็นนายแพทย์ผู้อุทิศตนให้แก่การศึกษาค้นคว้า ความทันสมัย ตลอดจน "ความสงบเรียบร้อยและความเจริญวัฒนา" เขายึดถือเหตุผล และดำเนินชีวิตอย่างเป็นระบบระเบียบเที่ยงตรง กับทั้งยังให้ความสำคัญแก่เกียรติยศหน้าตาในวงสังคม นอกจากนี้ รัฐบาลได้มอบหมายให้คูเบนัลกำจัดอหิวาตกโรคMorana, Mabel (winter, 1990) “Modernity and Marginality in Love in the Time of Cholera". Studies in Twentieth Century Literature 14:27–43

หน้าที่และอุดมการณ์ของคูเบนัลช่างตรงข้ามกับฟลอเรนติโน และความรักที่ฟลอเรนติโนดำเนินไปอย่างหัวโบราณแต่ก็หาญกล้านัก ทั้งยังปรากฏว่า คูเบนัลเป็นสามีใจคด และสารภาพแก่เฟอร์มีนาว่า มีชู้มายาวนานหลายปีแล้ว แม้นวนิยายไม่ได้บ่งบอกว่า ความรักที่คูเบนัลมีต่อเฟอร์มีนานั้นบริสุทธิ์ประดุจความรักที่ฟลอเรนติโนมีให้ แต่ก็พรรณนาว่า คูเบนัลอุตส่าห์บากบั่นเอาชนะใจเฟอร์มีนาได้อย่างไร เมื่อจบเรื่อง เฟอร์มีนายอมรับในสติปัญญาและวุฒิภาวะของฟลอเรนติโน และสามารถครองรักกับเขาได้เมื่อทั้งคู่ถึงแก่ชราภาพมากแล้ว กระนั้น ความชรานี้เองเป็นเหตุให้คนทั้งสองต้องพบอุปสรรคให้การสื่อสารกัน

 ภาพยนตร์ 

สโตนวิลเลจพิกเจอส์ (Stone Village Pictures) ซื้อสิทธิในนวนิยายนี้จากผู้ประพันธ์มาด้วยเงินสามล้านดอลลาร์สหรัฐ ให้ไมก์ นิวเวล (Mike Newell) กำกับ และให้รอนัลด์ ฮาร์วูด (Ronald Harwood) เขียนบท การถ่ายทำมีขึ้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 ที่เมืองการ์ตาเฮนา ประเทศโคลอมเบียA.R. Lakshmanan, Indira. "Love in the Time of Cholera: On location, out on a limb". December 11, 2006. Accessed May 26, 2007. ใช้งบประมาณทั้งสิ้นห้าสิบล้านดอลลาร์สหรัฐ นับเป็นภาพยนตร์ต่างชาติเรื่องใหญ่เรื่องแรกที่ถ่ายทำในเมืองดังกล่าวในรอบยี่สิบปี

นิวไลน์ซินีมา (New Line Cinema) เผยแพร่ภาพยนตร์นี้ตั้งแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ผู้ประพันธ์นวนิยายยังร้องขอให้ชากิรา นักร้องซึ่งเป็นชาวเมืองบาร์รังกิยาใกล้กับเมืองการ์ตาเฮนา มาร้องเพลงสองเพลงประกอบภาพยนตร์ด้วย
# กระทุ
กระทุ ทุ  โทะ พรวด พรวดใหญ่ หรือ พรวดกินลูก  เป็นพืชในวงศ์ชมพู่ กิ่งอ่อนและยอดอ่อนมีขนสีขาว ใบเดี่ยว ไม่ผลัดใบ ใบอ่อนและดอกมีผงรังแคสีขาวหรือเหลืองปกคลุม ใบเหนียวคล้ายหนัง ผิวใบด้านบนเป็นมัน ผิวใบด้านล่างมีผงรังแค เส้นใบนูน ดอกช่อ ออกตามง่ามใบ สีม่วงแกมชมพู ดอกแก่สีขาว ผลเดี่ยว กลม กลีบเลี้ยงติดทน ผลสดแบบมีเนื้อหลายเมล็ด สีดำแกมม่วง มีผงรังแคปกคลุม รสหวาน มีเมล็ดมาก ผลแก่สีม่วงคล้ำถึงดำ แบ่งเป็น 2 พันธุ์ คือ
 var. tomentosa พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และจีนตอนใต้ มีผงรังแคสีขาวปกคลุม

 var. parviflora พบในอินเดียและศรีลังกา ใบมีผงรังแคสีครีมหรือสีเหลืองปกคลุม

 การใช้ประโยชน์ 
ไม้ใช้ทำเครื่องมือประมง ผลรับประทานได้อรทัย เนียมสุวรรณ นฤมล เล้งนนท์ กรกนก ยิ่งเจริญ พัชรินทร์ สิงห์ดำ. 2555.  พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของพืชกินได้จากป่าชายเลนและป่าชายหาดบริเวณเขาสทิงพระ จังหวัดสงขลา. วารสารวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 40 (3): 981 - 991 เมื่อดิบรสฝาด สุกจัดรสหวาน หรือเป็นอาหารนก บางพื้นที่ใช้ทำแยมและเยลลี ในมาเลเซียใช้ผลแก้ท้องเสียและปวดท้อง ในอินโดนีเซียใช้ใบตำละเอียด พอกรักษาแผล ยางเหนียวจากเนื้อไม้สีดำ ใช้ทาฟันและคิ้วให้ดำ ในชวาใช้เป็นไม้ประดับพีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 2: ไม้ผลและไม้ผลเคี้ยวมัน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 390 - 392
# ฝันเฟื่อง
ฝันเฟื่อง เป็นละครโทรทัศน์ โดยสร้างจากบทประพันธ์ของ ชูวงศ์ ฉายะจินดา ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 3 ครั้ง สร้างครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2538 โดยบริษัทไฟว์สตาร์ เอนเตอร์เทนเมนท์ กรุ๊ป กำกับการแสดงโดย อดุลย์ ดุลยรัตน์ ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ, บุษกร พรวรรณศิริเวช

ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2548 สร้างโดย เอ็กแซ็กท์ และ ซีเนริโอ จำกัด กำกับการแสดงโดย นิพนธ์ ผิวเณร ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 นำแสดงโดย เจษฎาภรณ์ ผลดี, โสภิตนภา ชุ่มภาณี, ภูริ หิรัญพฤกษ์, อคัมย์สิริ สุวรรณศุข ออกอากาศทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.25 - 21.25 น. 

และครั้งที่ 3 ในปี พ.ศ. 2557 ได้นำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้งโดย เอ็กแซ็กท์ - ซีเนริโอ และเมจิก อิฟ เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์ นำแสดงโดย พุฒิชัย เกษตรสิน, วรัทยา นิลคูหา, ธนทัต ชัยอรรถ, มนชนก แสงฉายเพียงเพ็ญ, วราวุธ โพธิ์ยิ้ม, ภาลฎา ฐิตะวชิระ โดยออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 - 22.15 น. ทาง ช่องวัน 31 โดยเริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ถึงวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2558 และมีการออกอากาศสองตอนพิเศษเพื่อทบทวนเนื้อเรื่องในวันที่ 29 - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2557 

 รายชื่อนักแสดงแต่ละปี 
 ปี พ.ศ. 2538  พ.ศ. 2548  พ.ศ. 2557 รัฐรวี  สันติสุข พรหมศิริ  เจษฎาภรณ์ ผลดี  พุฒิชัย เกษตรสิน  มณฑิรา  บุษกร วงศ์พัวพันธ์  โสภิตนภา ชุ่มภาณี  วรัทยา นิลคูหา  อุทธรณ์/อาทิตย์  วีระชัย หัตถโกวิท  ภูริ หิรัญพฤกษ์  ธนทัต ชัยอรรถ  วิไลลักษณ์  เพ็ญ พิสุทธิ์  อคัมย์สิริ สุวรรณศุข  มนชนก แสงฉายเพียงเพ็ญ  หมอฉบัง  -  -  กรกันต์ สุทธิโกเศศ  ซูซี่/อิงอร  ภัณฑิรา ขาวผ่อง เจมี่ บูเฮอร์  แอริน ยุกตะทัต  ไอ้เวียน/เวก  ปริญญ์ วิกรานต์  เชาวลิต ศรีมั่นคงธรรม  วราวุธ โพธิ์ยิ้ม กุ๊กกิ๊ก  อารดา ศรีสร้อยแก้ว  เพทาย เกิดผล  ภาลฎา ฐิตะวชิระ อัครเดช/ภูวเดช  ศานติ สันติเวชชกุล  เบญจพล เชยอรุณ  พงษ์พันธ์ เพชรบัณฑูร คุณหญิงหิรัญญิการ์  บุศรา นฤมิตร  นีรนุช ปัทมสูต  จารุณี สุขสวัสดิ์ รมต.ประเสริฐศักดิ์/รัฐ  สมควร กระจ่างศาสตร์  ไพโรจน์ ใจสิงห์  เกรียงไกร อุณหะนันท์ ท่านผู้หญิงเลิศหล้า/ภัสสร  จุรี โอศิริ  พิศมัย วิไลศักดิ์  เพ็ญพักตร์ ศิริกุล แม่ชื่น  มาเรีย เกตุเลขา  มาเรียม คำเมือง  ปรารถนา บรรจงสร้าง น้าวง/นายวง  สมพงษ์ พงษ์มิตร  รอง เค้ามูลคดี  อนันต์ บุนนาค แม่เมียด  น้ำเงิน บุญหนัก  เมตตา รุ่งรัตน์  รุ้งทอง ร่วมทอง ป้าเอี่ยม/คุณต๋อย  พิมพ์พรรณ บูรณพิมพ์  รุ่งกานดา เบญจมาภรณ์  นรินทร ณ บางช้าง นักแสดงรับเชิญ หนูลูกไหม/คู่หมั้นของรัฐรวี      ขจรกิติ์ พ้นภัย แอนนี่/เพื่อนของมณฑิรา      กัญณภัทร วรบวรภัทร์ พรทิพย์/แม่ของอิงอร      รัญญา ศิยานนท์ปู้

 เพลงประกอบละคร 
 พ.ศ. 2538
 เพลง ฝันเฟื่อง (เร็ว) - ขับร้องโดย : สถาพร นาควิลัย
 เพลง ฝันเฟื่อง (ช้า) - ขับร้องโดย : มานิสา ทองมา

 พ.ศ. 2548
 เพลง คนในฝัน - ขับร้องโดย : Mr.Team

 พ.ศ. 2557

 เพลง คนในฝัน - ขับร้องโดย  อินสติงต์ 

 เพลง เธอโดนใจ - ขับร้องโดย ธนทัต ชัยอรรถ 

 เพลง  เธอคือพรหมลิขิต (ป็อป) ขับร้องโดย ธนทัต ชัยอรรถ
# ฟาร์คราย 2
ฟาร์คราย 2  เป็นเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งในปี ค.ศ. 2008 ที่พัฒนาโดยยูบิซอฟท์มอนทริออล และจัดจำหน่ายโดยยูบิซอฟท์ สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เพลย์สเตชัน 3 และเอกซ์บอกซ์ 360 เกมยิงมุมจากด้านบนสำหรับโทรศัพท์มือถือได้รับการพัฒนาและจัดจำหน่ายโดยเกมลอฟต์ เป็นรายการหลักลำดับที่สองในชุดฟาร์คราย เรื่องราวเกิดขึ้นในประเทศแอฟริกาซึ่งเต็มไปด้วยสงครามกลางเมือง เรื่องราวเกี่ยวกับทหารรับจ้างที่ได้รับมอบหมายให้สังหาร Jackal พ่อค้าอาวุธที่จุดชนวนความขัดแย้ง ผู้เล่นสำรวจโลกที่เปิดกว้าง ทำภารกิจให้กลุ่มและพันธมิตรที่เรียกว่า Buddies ให้สำเร็จ ในขณะที่จัดการเกี่ยวกับสุขภาพและอุปกรณ์ โหมดหลายผู้เล่นแข่งขันกันโดยให้ผู้เล่นต่อสู้เป็นทีมหรือเป็นรายบุคคล

 หมายเหตุ
# พระราชวังหลวงเฮอัง
right|thumb|พระที่นั่งไดโงกุที่ได้รับการปรับปรุงแล้ว

พระราชวังหลวงเฮอัง (平安宮) เป็นพระราชวังเดิมของ เฮอังเกียว (ปัจจุบันคือ  เกียวโต) ซึ่งเป็นเมืองหลวงของ ญี่ปุ่น ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 1337 ถึงปี พ.ศ. 1770 วังซึ่งทำหน้าที่เป็นที่ประทับของจักรพรรดิและศูนย์กลางการบริหารของ ยุคเฮอัง (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 1337 ถึงปี พ.ศ. 1728) ตั้งอยู่บนทำเลใจกลางเมืองตอนเหนือ ตามแบบ จีน ที่ใช้ออกแบบเมืองหลวง

พระราชวังประกอบด้วยกำแพงสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ซึ่งมีอาคารประกอบพิธีและธุรการหลายแห่ง รวมทั้งกรมต่างๆ ของราชสำนัก ภายในพระราชวังนี้เป็นที่ประทับที่มีกำแพงแยกกันของ จักรพรรดิ กับ พระราชฐานชั้นใน นอกจากเป็นที่ประทับของจักรพรรดิแล้ว พระราชฐานชั้นในยังเป็นที่ประทับของพระราชวงศ์และบาทบริจาริกา ตลอดจนขุนนางบางคน

รูปแบบดั้งเดิมของพระราชวังคือการแสดงให้เห็นรูปแบบการปกครองแบบรวมศูนย์ที่รับมาจากจีนแล้วญี่ปุ่นนำมาดัดแปลงใน คริสต์ศตวรรษที่ 7 พระราชวังได้รับการออกแบบเพื่อให้มีการใช้งานที่เหมาะสมสำหรับการเป็นที่ประทับขององค์จักรพรรดิ การบริหารราชการแผ่นดิน และประกอบพระราชพิธี ในขณะที่การดำรงอยู่ของพระราชวังดำเนินมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 สิ่งอำนวยความสะดวกที่สร้างขึ้นสำหรับพิธีใหญ่ของราชสำนักเริ่มไม่ได้ใช้งานตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 ทั้งนี้เกิดจากการละทิ้งพิธีการทางกฎหมายหลายพิธีนำไปสู่การลดขนาดเขตพระราชฐานชั้นใน

จากกลางยุคเฮอัง พระราชวังประสบไฟไหม้และภัยพิบัติอื่น ๆ หลายครั้ง ระหว่างการก่อสร้างใหม่จักรพรรดิและหน่วยงานบางส่วนไปอยู่นอกพระราชวัง ควบคู่ไปกับการสูญเสียอำนาจทางการเมืองของราชสำนัก
# ปาเปดา
ปาเปดา  หรือ บูบูร์ซากู  เป็นอาหารทำจากสาคู จัดเป็นอาหารท้องถิ่นของหมู่เกาะมาลูกู (โมลุกกะ) และปาปัวตะวันตก  มีลักษณะคล้ายอัมบูยัตที่พบในเกาะบอร์เนียวโดยเฉพาะรัฐซาราวักและบรูไน

ปาเปดาทำจากแป้งสาคูที่มาจากลำต้นของปาล์มสาคู อายุ 5–15 ปีSchuiling, D.L. (2009) Growth and development of true sago palm (Metroxylon sagu Rottbøll) with special reference to accumulation of starch in the trunk: a study on morphology, genetic variation and ecophysiology, and their implications for cultivation. (PhD thesis Wageningen University). การปรุงปาเปดาจะนำแป้งไปกวนจนสุกและเหนียวนิยมกินกับแกงเหลืองปลาทูน่าที่ปรุงรสเปรี้ยวด้วยมะขามและมะนาว
# อัมบูยัต
อัมบูยัต เป็นอาหารพื้นเมืองในเกาะบอร์เนียว ในรัฐซาราวักและบรูไน และถือเป็นอาหารประจำชาติของบรูไนด้วย โดยทำจากแป้งของปาล์มสาคูที่ขูดออกจากลำต้นมากวนให้สุกซึ่งจะเหนียวเหมือนแป้งเปียก ใช้จันดัสซึ่งคล้ายตะเกียบแต่ปลายข้างหนึ่งติดกัน จุ่มแล้วม้วนก้อนแป้งกินเป็นคำ ๆ โดยรับประทานคู่กับซอสเปรี้ยวที่เรียกว่าชาชะฮ์ทำจากผลบินไยหรือผลลำพู  นอกจากนั้นยังกินกับซัมบัลเตอราซี หรือซัมบัลเติมโปยก (น้ำพริกทุเรียนดอง) และกับข้าวอื่น ๆ ได้แก่ ผัดใบมัน ผักบุ้งผัดกะปิ ปลาย่าง เนื้อย่าง เป็นต้น ในอดีตใช้เป็นอาหารเมื่อขาดแคลนข้าว

อัมบูยัตมีลักษณะใกล้เคียงกับปาเปดาที่นิยมรับประทานทางตะวันตกของอินโดนีเซีย 
 อ้างอิง 
 *Ambuyat. The Daily Brunei Resources. Monday, February 05, 2007
 นันทนา ปรมานุศิษฏ์. โอชาอาเซียน. กทม. มติชน. 2556 หน้า 241 - 242
# จอร์แดน มิลเลอร์
จอร์แดน มิลเลอร์ (Jourdan Miller) คือ นางแบบแฟชั่นชาวอเมริกา และเป็นผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับตำแหน่งชนะเลิศ ในฤดูกาลที่ 20 ของรายการอเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล
# ปูผัดพริก
ปูผัดพริก  เป็นอาหารที่มีชื่อเสียงของสิงคโปร์ นิยมใช้ปูทะเลชนิดที่เรียกปูศรีลังกาแต่ใช้ปูชนิดอื่นแทนได้ นำมาผัดกับ กระเทียม หอมแดง ขิง ปรุงรสด้วยซอสพริก ซอสมะเขือเทศ น้ำส้มสายชู น้ำตาล เกลือ และน้ำมันงา ใส่ไข่และแป้งข้าวโพดให้ข้น รับประทานกับหมั่นโถวทอดหรือข้าว
 อ้างอิง 

 นันทนา ปรมานุศิษฏ์. โอชาอาเซียน. กทม. มติชน. 2556 หน้า 257 - 258
 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Singapore Tourism Board Chilli crab recipe {}
หมวดหมู่:อาหารสิงคโปร์
หมวดหมู่:อาหารประจำชาติ
# มหาวิทยาลัยปูลา
มหาวิทยาลัยยูไร โดบรีลา แห่งพูลา  มหาวิทยาลัยในเมืองพูลา โครเอเชีย ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2006 และมีนักศึกษา 2,465 คน