# เดอะไชน่าสตัดดี
หนังสือ  The China Study  (แปลว่า  งานวิจัยในเมืองจีน, พิมพ์ ค.ศ. 2005)  มีผู้เขียน  2  คนคือ ศ. ดร. ที. คอลิน แคมป์เบลล์  ผู้เป็นศาสตราจารย์กิตติคุณ (Jacob Gould Schurman Professor Emeritus) ในสาขาวิชาโภชนชีวเคมี  (Nutritional Biochemistry) ที่มหาวิทยาลัยคอร์เนลในประเทศสหรัฐอเมริกา
และบุตรของเขาคือ  น.พ. โทมัส เอ็ม แคมป์เบลล์  
เป็นหนังสือที่สอบสวนความสัมพันธ์ระหว่างการบริโภคผลิตภัณฑ์ที่มาจากสัตว์  (รวมทั้งนม)  และโรคเรื้อรังประเภทต่าง ๆ 
เช่นโรคหัวใจจากหลอดเลือดแดงแข็ง  โรคเบาหวาน  โรคมะเร็งเต้านม  มะเร็งต่อมลูกหมาก  และมะเร็งลำไส้ 
เป็นหนังสือที่มียอดขายกว่า  750,000  เล่มแล้วในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 
จึงเป็นหนังสือโภชนาการที่ขายดีที่สุดเล่มหนึ่งในประเทศสหรัฐอเมริกาParker-Pope, Tara. "Nutrition Advice From the China Study", The New York Times, January 7, 2011.
Also see Bittman, Mark. "Tough Week for Meatless Monday", The New York Times, June 29, 2011.

ชื่อหนังสือมาจากโพรเจ็กต์จีน-คอร์เนล-ออกซฟอร์ด
ซึ่งเป็นงานวิจัยระยะเวลา 30 ปีที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1983
และเป็นงานร่วมกันระหว่างสถาบัน 3 สถาบัน  คือ  บัณฑิตยสถานเพื่อการแพทย์เชิงป้องกันแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน (Chinese Academy of Preventive Medicine), มหาวิทยาลัยคอร์เนล, และมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดCampbell, T. Colin; Chen Junshi; and Parpia, Bandoo. "Diet, lifestyle, and the etiology of coronary artery disease: the Cornell China Study", The American Journal of Cardiology, 82 (10), supplement 2, พฤศจิกายน 1998, pp. 18–21. 
ดร. แคมป์เบลล์เป็นผู้อำนวยการของโพรเจ็กต์คนหนึ่ง  เป็นโพรเจ็กต์ที่หนังสือพิมพ์สหรัฐเดอะนิวยอร์กไทมส์เรียกว่า  "Grand Prix of epidemiology  (แปลว่า  รางวัลสูงสุดของวิทยาการระบาด  หรือ  การแข่งขันสากลที่สำคัญในสาขาวิทยาการระบาด)"  ในปี ค.ศ. 1990

งานวิจัยตรวจสอบอัตราการตายที่เกิดขึ้นจากมะเร็งและโรคเรื้อรังอื่น ๆ ทั้งหมด  48  ประเภท  ระหว่างปี ค.ศ. 1973–75 ในเทศมณฑล  65  มณฑลในประเทศจีน
แล้วเทียบข้อมูลนั้นโดยสหสัมพันธ์  กับข้อมูลการสำรวจอาหารและการตรวจเลือดระหว่างปี ค.ศ. 1983-1984 จากประชากร 6,500 คน  โดยแต่ละ  100  คนจะมาจากแต่ละเทศมณฑล  (แต่ละคนให้ข้อมูลประมาณ 367 ประเภท  แค่ข้อมูลอย่างเดียวก็จะเต็มหนังสือมีหน้า 920 หน้า)
และได้ผลสรุปว่า  เทศมณฑลที่มีการบริโภคอาหารที่มาจากสัตว์ในระดับสูงในปี ค.ศ. 1983-84 มีโอกาสสูงกว่าที่จะมีอัตราความตายที่สูงกว่าในปี ค.ศ. 1973–75 จากโรค "ของชาวตะวันตก" 
ในขณะที่นัยตรงกันข้าม  ก็เป็นความจริงเช่นกันสำหรับเทศมณฑลที่บริโภคอาหารที่มาจากพืชในระดับที่สูงกว่าในปี ค.ศ. 1983–84
ผู้วิจัยเลือกเทศมณฑลเหล่านั้นโดยเฉพาะในงานวิจัย  เพราะว่า  มีประชากรที่คล้ายคลึงกันที่มักจะใช้ชีวิตคล้าย ๆ กันในที่เดียวกัน  และทานอาหารเฉพาะเขตพื้นที่   เป็นช่วงหลายชั่วตระกูลประเด็นนี้สำคัญเพราะว่างานวิจัยเทียบข้อมูลโภชนาการและผลเลือดที่ตรวจสอบประมาณ 10 ปีให้หลังกับข้อมูลเกี่ยวกับอัตราความตายเนื่องจากโรคที่ตรวจสอบ 10 ปีก่อน  ไม่ใช่ในทางตรงกันข้าม

ผู้เขียนสรุปว่า  บุคคลที่ทานอาหารจากพืช  (คือทานอาหารมังสวิรัติอย่างเคร่งครัด) 
โดยที่หลีกเลี่ยงผลิตภัณฑ์จากสัตว์เช่นเนื้อวัว  เนื้อหมู  เนื้อไก่  เนื้อปลา  ไข่  ชีส  และนม  และโดยลดการทานอาหารที่ผ่านกรรมวิธีการผลิตและคาร์โบไฮเดรตที่ผ่านการฟอกมาแล้ว  
จะพ้นจาก  ลดโอกาส  หรือมีอาการดีขึ้น  จากการเกิดโรคมากมายหลายประเภท
ผู้เขียนแนะนำให้มีการตากแดดให้เพียงพอเพื่อจะได้วิตามินดีพอ
และให้เสริมอาหารด้วยวิตามินบี12ถ้าหลีกเลี่ยงผลิตภัณฑ์สัตว์โดยสิ้นเชิง
ผู้เขียนไม่เห็นด้วยกับไดเอ็ตมีคาร์โบไฮเดรตต่ำ  เช่น  Atkins diet  ซึ่งมีการจำกัดเปอร์เซ็นต์แคลอรีที่มาจากอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรตแบบซับซ้อนCampbell, T. Colin, and Campbell, Thomas M. The China Study. BenBella Books, 2005.

 ประเด็นเสนอและหลักฐาน 
 การเปิดโปงข้อมูลผิด ๆ เกี่ยวกับโภชนาการ 
ผู้เขียนตั้งประเด็นว่า  "ความสับสนเกี่ยวกับโภชนาการโดยมากแม้ว่าจะไม่ทั้งหมด  เกิดขึ้นอย่างเปิดเผยตามกฎหมาย  แล้วมีการสื่อต่อ ๆ ไปโดยบุคคลที่มีเจตนาดี  ไม่ว่าจะเป็นนักวิจัย  นักการเมือง  หรือสื่อ"
และเนื่องจากว่า  มีธุรกิจอุตสาหกรรมหลายอย่างที่มีอิทธิพลมาก  ที่อาจจะได้รับความเสียหายอย่างหนักถ้าชาวอเมริกันหันไปทานอาหารจากพืช
ผู้เขียนกล่าวถึงธุรกิจอุตสาหกรรมเหล่านั้นว่า   "ย่อมทำทุกอย่างภายในอำนาจของตนเพื่อป้องกันผลกำไรของตนและของผู้ถือหุ้นบริษัท"Campbell 2005, pp. 249–250.

ผู้เขียนตั้งประเด็นว่า  งานวิจัยก่อน ๆ เกี่ยวกับโภชนาการ  (โดยเฉพาะงานวิจัยมีชื่อเสียงที่รู้จักกันว่า  Nurses' Health StudyNurses' Health Study  ที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1976 เป็นงานวิจัยทางวิทยาการระบาดระยะยาว  ซึ่งศึกษาสุขภาพของผู้หญิง  งานวิจัยติดตามพยาบาลจดทะเบียน 121,700 คนเพื่อประเมินองค์ความเสี่ยงของโรคมะเร็งและโรคหัวใจ  งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยที่ใหญ่ที่สุดงานหนึ่งที่เคยทำเพื่อสอบหาองค์ความเสี่ยงของโรคเรื้อรังสำคัญ ๆ ในผู้หญิง  ซึ่งเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1976)
มีข้อบกพร่องเพราะว่าไปเพ่งความสนใจที่ผลที่เกิดจากการบริโภคอาหารต่าง ๆ กันของกลุ่มบุคคลผู้บริโภคอาหารจากสัตว์ที่มีความเสี่ยงสูงเหมือน ๆ กันCampbell 2005, p. 269ff. 
ผู้เขียนกล่าวว่า  "แทบจะไม่มีงานวิจัยอื่นเลยที่ทำความเสียหายให้กับทัศนคติทางโภชนาการยิ่งไปกว่า  Nurses' Health Study"
และว่า  งานวิจัยนั้นควรที่จะ  "เป็นอนุสรณ์สำหรับผู้ทำงานด้านวิทยาศาสตร์ที่เหลือว่า  อะไรไม่ควรทำ"Campbell 2005, p. 272.

 หลัก 8 ประการในการบริโภคอาหารและการรักษาสุขภาพ 
ผู้เขียนพรรณนาหลัก 8 ประการในการบริโภคอาหารและการรักษาสุขภาพ  คือ
โภชนาการเป็นการทำงานร่วมกันของสารอาหารหลายอย่างจนนับไม่ได้  และองค์รวมทั้งหมดมีผลมากกว่าองค์ย่อยแต่ละอย่าง ๆ
วิตามินไม่ใช่ยาวิเศษรักษาได้สารพัดโรคในการรักษาสุขภาพให้ดี
แทบไม่มีสารอาหารอะไรเลยจากสัตว์ที่ดีกว่าที่ได้มาจากพืช
กรรมพันธุ์  (หรือยีน)  ไม่ได้ก่อให้เกิดโรคโดยลำพัง  ยีนจะทำงานได้ก็ต่อเมื่อมีการแสดงออกของยีน  และโภชนาการมีบทบาทวิกฤติในการกำหนดว่า  ยีนชนิดไหน  ไม่ว่าจะดีหรือร้าย  จะมีการแสดงออก
โภชนาการสามารถควบคุมผลร้ายจากสารเคมีอันตรายได้อย่างสำคัญ
โภชนาการที่สามารถป้องกันโรคในขั้นเบื้องต้น  ก็ยังสามารถระงับหรือทำให้ดีขึ้นซึ่งโรคนั้นในขั้นเบื้องปลาย
โภชนาการที่มีผลดีจริง ๆ ต่อโรคเรื้อรังชนิดหนึ่ง  จะช่วยรักษาสุขภาพด้วยโดยองค์รวม
โภชนาการที่ดีทำให้สุขภาพดีในทุก ๆ ด้าน  และสุขภาพที่ดีทุก ๆ ด้านมีความสัมพันธ์เสริมกันและกันCampbell 2005, pp. 223–240.

 ภูมิหลังของโพรเจ็กต์จีน-คอร์เนล-ออกซฟอร์ด 
โพรเจ็กต์จีน-คอร์เนล-ออกซฟอร์ด  หรือ "งานวิจัยของจีน-คอร์เนล-ออกซฟอร์ดในเรื่องของอาหาร  วิถีทางการดำเนินชีวิต  และลักษณะเฉพาะของการตาย  ในประชากรของเทศมณฑลจีนชนบท  65  มณฑล" ซึ่งในหนังสือเรียกว่า  "งานวิจัยในเมืองจีน"
เป็นงานวิจัยที่กว้างขวางครอบคลุมองค์ประกอบเกี่ยวกับอาหารและวิถีทางการดำเนินชีวิต  ที่มีความสัมพันธ์กับอัตราการตายเพราะโรคในประเทศจีน
ซึ่งเทียบผลของอาหารจากสัตว์กับอาหารที่มากไปด้วยพืช  ต่อสุขภาพในระหว่างบุคคลที่มีพันธุกรรมคล้าย ๆ กัน

ไอเดียสำหรับงานวิจัยเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1980–81 เมื่อมีการสนทนากันที่ห้องแล็บของมหาวิทยาลัยคอร์เนลระหว่าง  ดร. แคมป์เบลล์  
กับเช็นจุนชิ  ผู้เป็นรองผู้อำนวยการของสถาบันเพื่อโภชนาการและสุขภาพอาหารของบัณฑิตยสถานเพื่อการแพทย์เชิงป้องกันแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
และภายหลังจากนั้น  ริชารด์ เปโต  ของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด  (ในปี ค.ศ. 2012 ได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์ สาขาสถิติการแพทย์และวิทยาการระบาด)  
และลีจุนเยาของสถาบันมะเร็งแห่งประเทศจีนจึงได้เข้ามาร่วมงานด้วย"China-Cornell-Oxford Project". Cornell University. สืบค้นเมื่อ 31 มีนาคม 2012.
 
 
  (courtesy link) .
 

ในปี ค.ศ. 1983  หมู่บ้านสองหมู่บ้านได้รับเลือกอย่างสุ่มในแต่ละเทศมณฑลจีนชนบท 65 มณฑล  และในแต่ละหมู่บ้าน  ครอบครัว  50  ครอบครัวก็ได้รับเลือกแบบสุ่ม
นิสัยการบริโภคอาหารของสมาชิกคนหนึ่งในครวบครัว  (รวมกันครึ่งหนึ่งเป็นหญิง  ครึ่งหนึ่งเป็นชาย)  จะได้รับการสำรวจ  
และผลก็จะได้รับการเปรียบเทียบกับอัตราความตายจากโรคมะเร็งและโรคอื่น ๆ 48 อย่างของเทศมณฑลเหล่านั้นในช่วงปี ค.ศ. 1973–75

 โรค"ชาวตะวันตก"มีสหสัมพันธ์กับคอเลสเตอรอลในเลือด 
งานวิจัยทำการเปรียบเทียบความชุกของโรคชาวตะวันตก  (โรคหัวใจ  โรคเบาหวาน มะเร็งเม็ดเลือดขาว
มะเร็งในลำไส้  มะเร็งปอด  มะเร็งเต้านม  มะเร็งสมอง  มะเร็งกระเพาะอาหาร และมะเร็งตับเป็นต้น)
ระหว่างเทศมณฑลต่าง  ๆ โดยใช้อัตราความตายในปี ค.ศ. 1973–75
ผู้วิจัยรวบรวมข้อมูลตัวแปรเกี่ยวกับอาหารและวิถีทางการดำเนินชีวิต  จากผู้อาศัยอยู่ในเทศมณฑลเหล่านั้นอีกประมาณ 10 ปีให้หลัง
แล้วพบว่า  เมื่อระดับของคอเลสเตอรอลในเลือดสูงขึ้น  ความชุกของโรคชาวตะวันตกก็เพิ่มขึ้นด้วย

ผลงานวิจัยแสดงความสัมพันธ์ของระดับที่ต่ำกว่าของคอเลสเตอรอลในเลือด  กับอัตราที่ต่ำกว่าของโรคหัวใจและมะเร็ง
ผู้เขียนเล่าว่า  ถ้าคอเลสเตอรอลในเลือดลดลงจาก  170 mg/dl  ไปสู่  90 mg/dl
มะเร็งตับ  มะเร็งไส้ตรง  มะเร็งลำไส้ใหญ่  มะเร็งปอด  มะเร็งเต้านม  มะเร็งเม็ดเลือดขาวทั้งในเด็กและในผู้ใหญ่  มะเร็งกระเพาะอาหาร  และมะเร็งหลอดอาหาร  ก็ลดลงด้วย
อัตราการเกิดขึ้นของมะเร็งแตกต่างกันเป็นร้อยเท่าจากเทศมณฑลที่มีอัตราสูงที่สุด  เทียบกับเทศมณฑลที่มีอัตราต่ำที่สุดCampbell 2005, p. 69ff, particularly pp. 78–79; also see p. 21.
 
ผู้เขียนเล่าว่า  "เมื่อระดับคอเลสเตอรอลในเลือดของประชากรในเทศมณฑลจีนชนบทบางมณฑลสูงขึ้น  การเกิดโรคชาวตะวันตกก็สูงขึ้นด้วย
ที่น่าแปลกใจก็คือระดับคอเลสเตอรอลของชาวจีนนั้น  ต่ำกว่าที่คิด
คือมีค่าเฉลี่ยเพียงแค่ 127 mg/dl
ซึ่งต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของชาวอเมริกันเกือบ  100  จุด  (ที่ 215 mg/dl)
...และบางเทศมณฑลมีค่าเฉลี่ยต่ำถึง  94 mg/dl
...และในกลุ่ม  2  กลุ่มที่แต่ละกลุ่มมีผู้หญิง  25  คน  ที่อยู่ในภูมิภาคส่วนในของประเทศ  ค่าเฉลี่ยของคอเลสเตอรอลในเลือดอยู่ในระดับต่ำเป็นที่น่าอัศจรรย์ที่  80 mg/dlCampbell 2005, p. 78.

 คอเลสเตอรอลในเลือดมีสหสัมพันธ์กับการบริโภคอาหารโดยเฉพาะโปรตีนสัตว์ 
ผู้เขียนเล่าว่า  "งานวิจัยหลายงานได้แสดงแล้วว่า  การบริโภคโปรตีนสัตว์ทั้งของสัตว์ทดลองและทั้งของมนุษย์  เพิ่มระดับคอเลสเตอรอลในเลือด
การบริโภคไขมันอิ่มตัวและคอเลสเตอรอลที่มีอยู่ในอาหาร  ก็เพิ่มระดับคอเลสเตอรอลในเลือดด้วย
แต่ว่า  ไม่มีผลเท่ากับการบริโภคโปรตีนสัตว์
โดยตรงกันข้ามกัน  อาหารจากพืชนั้นไม่มีคอเลสเตอรอล  และช่วยลดระดับคอเลสเตอรอลที่ร่างกายผลิตโดยผ่านกระบวนการหลายอย่าง" 
ผู้เขียนเล่าว่า  "ความสัมพันธ์ของโรคกับคอเลสเตอรอลในเลือด  น่าสนใจมาก
เพราะว่า  ทั้งระดับคอเลสเตอรอลและระดับการบริโภคอาหารจากสัตว์  (ของชาวจีน)  ต่ำมากถ้าเทียบกับระดับมาตรฐานของชาวอเมริกัน
ในชนบทจีน  การบริโภคโปรตีนสัตว์มีค่าเฉลี่ยเพียงแค่ 7.1 กรัมต่อวัน  เมื่อเทียบกับค่าเฉลี่ยของชาวอเมริกันที่ 70 กรัมต่อวัน"Campbell 2005, p. 80.

ผู้เขียนสรุปว่า  "ผลที่ได้จากงานวิจัยในประเทศจีนแสดงว่า
เปอร์เซ็นต์ในการบริโภคอาหารจากสัตว์ยิ่งต่ำเท่าไร 
ก็มีผลดีต่อสุขภาพเท่านั้น  แม้ว่าค่าเปอร์เซ็นต์จะเป็นการลดไปจาก 10% จนถึง 0% ของแคลอรีที่บริโภคก็ตาม"

 กลไกการทำงาน 
ผู้เขียนเสนอว่า  พืชป้องกันร่างกายจากโรค
เพราะพืชจำนวนมากมีสารต้านอนุมูลอิสระทั้งในระดับความเข้มข้นสูงทั้งมีมากมายหลายประเภท
ซึ่งป้องกันร่างกายจากความเสียหายที่เกิดจากอนุมูลอิสระCampbell 2005, pp. 92–93. 
โรคชาวตะวันตกมีสหสัมพันธ์กับร่างกายที่ขยายใหญ่ขึ้น  
ซึ่งก็มีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่สูงขึ้นจากการเกิด  การส่งเสริม  และการทำให้เจริญ  ซึ่งโรคต่าง ๆ 
และร่างกายที่ขยายใหญ่ขึ้นนั้น  ก็มีสหสัมพันธ์กับการบริโภคอาหารที่มีโปรตีนสัตว์สูง
ผู้เขียนเสนอว่า  การบริโภคโปรตีนสัตว์จะเพิ่มความเป็นกรดให้กับเลือดและเนื้อเยื่อต่าง ๆ 
และเพื่อที่จะขจัดความเป็นกรด  ร่างกายจะต้องดึงแคลเซียม  (ซึ่งเป็นด่างที่ใช้ได้ผลดีมาก)  ออกมาจากกระดูก
ผู้เขียนกล่าวว่า  ความเข้มข้นที่สูงขึ้นของแคลเซียมในเลือด  มีผลไปยับยั้งกระบวนการที่ร่างกายเปลี่ยนวิตามินดีไปเป็น  calcitriol  ซึ่งเป็นรูปแบบของวิตามินดีที่ช่วยควบคุมระบบภูมิคุ้มกันของร่างกาย

 โรคที่มีความสัมพันธ์กับอาหาร 
 โรคภูมิต้านตนเอง 
ผู้เขียนเสนอว่า ความเสี่ยงต่อการเป็นโรคเบาหวานประเภทที่ 1 ของเด็กทารก มีสหสัมพันธ์ในระดับสูงกับการบริโภคนมวัวCampbell 2005, pp. 187–194. 
โรคที่เกี่ยวกับภูมิต้านตนเอง (autoimmune diseases) เช่นโรคเบาหวานชนิดที่ 1, โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง, และโรคข้ออักเสบรูมาทอยด์  มีอาการคล้ายกันและอาจจะมีเหตุอย่างเดียวกัน
ผู้เขียนกล่าวว่า  โรคเกี่ยวกับภูมิต้านตนเองเกิดขึ้นมากกว่าในผู้ที่อาศัยอยู่ในระดับละติจูดที่เหนือกว่า
และในผู้ที่บริโภคอาหารมีโปรตีนสัตว์สูงโดยเฉพาะนมวัว
ผู้เขียนเสนอว่า  วิตามินดีอาจเกี่ยวข้องกับสหสัมพันธ์ที่กล่าวไปทั้งสองอย่างนี้
เพราะว่า  วิตามินดีมีความสำคัญในการควบคุมระบบภูมิคุ้มกัน
และสำหรับผู้ที่อาศัยอยู่ในระดับละติจูดที่เหนือกว่า
การขาดการตากแดดอาจจะมีผลเป็นการสร้างวิตามินดีที่ไม่พอ
นอกจากนั้นแล้ว  การบริโภคโปรตีนสัตว์  โดยเฉพาะเคซีนจากนมวัว  อาจจะมีผลเป็นระดับแคลเซียมที่สูงขึ้นในเลือด
ซึ่งเข้าไปห้ามกระบวนการที่ร่างกายเปลี่ยนวิตามินดีในไตไปเป็น calcitriol ซึ่งเป็นรูปแบบของไวตามินดีที่ช่วยยับยั้งการการเกิดขึ้นของโรคภูมิต้านตนเองCampbell 2005, pp. 198–200, 361–368.

 โรคในสมอง 
ผู้เขียนกล่าวว่าความบกพร่องทางประชาน  (cognitive impairment) และภาวะสมองเสื่อม  รวมทั้งโรคอัลไซเมอร์
มีความสัมพันธ์กับความดันโลหิตสูง  คอเลสเตอรอลในเลือดสูง  และความเสียหายที่มีเหล่านั้น  มีเหตุจากอนุมูลอิสระ  ซึ่งมีองค์ประกอบที่สามารถควบคุมได้ด้วยอาหารCampbell 2005, pp. 218–219.

 มะเร็ง 
ผู้เขียนเชื่อมการเกิดขึ้นของมะเร็งเต้านมกับการมีฮอร์โมนเพศหญิงในระดับที่สูงเป็นระยะเวลายาว
ซึ่งมีความสัมพันธ์กับการเริ่มมีระดูตั้งแต่เยาว์วัย  การมีวัยหมดประจำเดือนที่ล่าช้า  และระดับที่สูงขึ้นของคอเลสเตอรอลในเลือด
ผู้เขียนเสนอว่า  องค์ความเสี่ยงเหล่านี้มีความสัมพันธ์กับอาหารที่มีโปรตีนสัตว์สูง  โดยเฉพาะเคซีนจากนมวัว
คือ  ผู้หญิงชาวจีนโดยเฉลี่ยมีระยะเวลาที่มีเอสโทรเจน  (ฮอร์โมนเพศหญิง)  เพียงแค่  35–40% ของผู้หญิงชาวอังกฤษและชาวอเมริกัน
และอัตราการเกิดขึ้นของมะเร็งเต้านมในหญิงชาวจีนก็มีค่าเพียงแค่  1/5  ของอัตราของหญิงชาวตะวันตกCampbell 2005, pp. 87–88. 
ผู้เขียนยังเสนออีกด้วยว่า  อัตราการเกิดขึ้นที่ต่ำกว่าของเนื้องอกร้ายของลำไส้ใหญ่  (colorectal cancer) มีความสัมพันธ์กับการบริโภคอาหารจากพืชที่มีใยอาหารสูงเช่นพืชวงศ์ถั่ว  ผักมีใบ  และเมล็ดจากพืชวงศ์หญ้า  (เช่นข้าว) ที่ไม่ขัดสี

 โรคเบาหวาน 
ผู้เขียนพรรณนางานวิจัยเกี่ยวกับอาหารของนายแพทย์เจมส์ ดี. แอนเดอร์สัน กับคนไข้  50  คน
โดยที่ 25 คนเป็นโรคเบาหวานชนิดที่ 1 และ 25 คนที่เหลือมีโรคเบาหวานชนิดที่ 2
คนไข้ทั้งหมดใช้ยาอินซูลินเพื่อควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด
ผู้เขียนรายงานว่า หลังจากที่คนไข้เปลี่ยนอาหารสไตล์อเมริกันที่สมาคมโรคเบาหวานอเมริกัน (American Diabetes Association) แนะนำ ไปเป็นอาหารจากพืชที่มีใยอาหารสูง  มีไขมันต่ำ  
คนไข้ประเภท 1 สามารถลดระดับการใช้อินซูลินโดยเฉลี่ยประมาณ 40% ภายใน 3 อาทิตย์หลังจากการเปลี่ยนอาหาร
และคนไข้ 24 คนใน 25 คนที่มีโรคเบาหวานประเภท 2 สามารถเลิกใช้อินซูลินโดยสิ้นเชิงภายในไม่กี่อาทิตย์Campbell 2005, pp. 151–152.

 โรคตา 
ผู้เขียนเสนอว่า งานวิจัยหลายงานแสดงว่า อาหารที่มีสารแคโรทีนอยด์แคโรทีนอยด์ (carotenoids) เป็นสารอินทรีย์มีสีพบในคลอโรพลาสต์และโครโมพลาสต์ของพืชและสิ่งมีชีวิตอื่นที่สังเคราะห์แสงได้เช่นสาหร่าย  เป็นสารที่สัตว์ไม่สามารถผลิตเองได้  สัตว์จึงได้มาจากอาหารและจะใช้สารนี้ในกระบวนการสร้างและสลายแบบต่าง ๆ ซึ่งพบในผักผลไม้ที่มีสีสัน
จะช่วยป้องกันโรคจุดภาพชัดของจอตาเสื่อมโรคจุดภาพชัดของจอตาเสื่อม (macular degeneration) เป็นภาวะที่มักจะเกิดในผู้สูงวัยมีผลเป็นการสูญเสียการเห็นที่ตรงกลางของลานสายตาเพราะความเสียหายที่เกิดขึ้นที่เรตินา ได้ ซึ่งเป็นโรคตาที่เป็นเหตุของตาบอด และอาหารที่มีสารลูทีน ซึ่งเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่พบในผักขม จะช่วยป้องกันต้อกระจกได้Campbell 2005, pp. 214–216.

 โรคหัวใจและโรคอ้วน 
ผู้เขียนกล่าวว่า งานวิจัยต่าง ๆ แสดงว่า การบริโภคโปรตีนพืชมีผลในการลดระดับคอเลสเตอรอลที่ดีกว่าการลดการบริโภคไขมันหรือคอเลสเตอรอลโดยตรง 
ในช่วงเวลาที่ทำงานวิจัยในเมืองจีนนี้  อัตราความตายจากโรคหัวใจของชายชาวอเมริกันอยู่ที่ 17 เท่าของชายจีนชนบท 
ผู้เขียนกล่าวว่า "การบริโภคแคลอรีโดยเฉลี่ยต่อน้ำหนักของชาวจีน ที่มีชีวิตแอ๊กถีฟน้อยที่สุด อยู่ที่ระดับ 30% สูงกว่าชาวอเมริกันโดยเฉลี่ย แต่ว่า น้ำหนักตัวกลับน้อยกว่าถึง 20%" (คือทานอาหารมีพลังงานมากกว่าแต่น้ำหนักตัวกลับน้อยกว่า ทั้ง ๆ ที่ก็ไม่ได้ออกกำลังกายเป็นประจำ)

ผู้เขียนกล่าวเพิ่มขึ้นว่า "การบริโภคอาหารที่มีโปรตีนและไขมันสูงเปลี่ยนการใช้แคลอรีจากการทำความร้อนในร่างกาย  ไปเป็นการเก็บเป็นไขมันในตัว  (ยกเว้นในกรณีที่การอดอาหารนำไปสู่การลดน้ำหนักตัว)"
ผู้เขียนเสนอว่า  "การบริโภคอาหารอาจมีผลต่อความเปลี่ยนแปลงของการเผาผลาญแคลอรีแม้จะเพียงเล็กน้อย แต่จะนำไปสู่ความเปลี่ยนแปลงต่อน้ำหนักตัวที่มาก"
และเพิ่มความเห็นว่า  "การบริโภคอาหารอย่างเดียวกันนั่นแหละที่มีโปรตีนสัตว์น้อย  มีไขมันต่ำ  นอกจากจะช่วยป้องกันโรคอ้วนแล้ว  ก็ยังให้แต่ละคนสามารถเติบโตขึ้นในระดับที่สูงสุดสำหรับบุคคลนั้น"Campbell 2005, pp. 99, 101–102.

 นิ่วในไตและท่อไต 
การบริโภคโปรตีนสัตว์มีความสัมพันธ์กับองค์ความเสี่ยงที่นำไปสู่โรคนิ่วในไตและท่อไต
ผู้เขียนกล่าวว่า  ระดับแคลเซียมและ oxalateCalcium oxalate เป็นสารประกอบเคมีที่ตกผลึกเป็นรูปซองจดหมาย  เป็นสารเคมีที่เรียกว่า  raphides  ในพืช
เป็นองค์ประกอบสำคัญของนิ่วในไตและในท่อไต  เป็นส่วนตกตะกอนที่พบในการผลิตสุรา 
มีสูตรเคมีเป็น CaC2O4 หรือ Ca (COO)2
ในเลือดที่สูงขึ้นอาจะมีผลเป็นนิ่วในไตและท่อไต
และว่า  งานวิจัยเร็ว ๆ นี้พบว่า  นิ่วในไตและท่อไตอาจเริ่มเกิดขึ้นเนื่องจากอนุมูลอิสระCampbell 2005, pp. 212–214.

 โรคกระดูกพรุน 
ผู้เขียนแสดงว่า  โรคกระดูกพรุนมีความสัมพันธ์กับการบริโภคโปรตีนสัตว์เพราะว่า  โปรตีนสัตว์เพิ่มความเป็นกรดในเลือดและในเนื้อเยื่อ  ซึ่งไม่เหมือนโปรตีนพืช
ผู้เขียนกล่าวเพิ่มว่า  เพื่อที่จะลดความเป็นกรด  ร่างกายก็จะนำแคลเซียม  (ซึ่งเป็นสารด่างที่ได้ผลมาก) ออกมาจากกระดูก
ทำให้กระดูกเหล่านั้นอ่อนแอลง  และทำให้เกิดความเสี่ยงต่อการหักมากขึ้น
ผู้เขียนกล่าวเพิ่มอีกว่า  "ในงานวิจัยในชนบทประเทศจีนของเรา  ที่อัตราโปรตีนสัตว์ต่อโปรตีนพืชเป็น 1/10 อัตรากระดูกหักก็ลดลงเป็นเพียงแค่ 1/5 ของสหรัฐอเมริกา"Campbell 2005, pp. 205, 208.

 การตอบสนองต่อหนังสือ 
วิลเฟร็ด นีลส์ อาร์โนล์ด  ผู้เป็นศาสตราจารย์สาขาชีวเคมีที่ศูนย์การแพทย์แห่งมหาวิทยาลัยแคนซัสเขียนบทปฏิทัศน์ของหนังสือนี้ในวารสารลีโอนาโดวารสารลีโอนาโด  (Leonado)  เป็นวารสารวิชาการที่บทความมีการตรวจสอบโดยผู้ชำนาญในสาขาวิชา  พิมพ์โดยโรงพิมพ์ของสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์  วารสารครอบคลุมการประยุกต์ใช้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในปัจจุบันกับการศิลป์และดนตรีในปี ค.ศ. 2005 ไว้ว่า

ฮัล แฮร์ริส ผู้เป็นบุคลากรในคณะเคมีและชีวเคมีของมหาวิทยาลัยมิสซูรีที่เซนต์หลุยส์  ได้แนะนำหนังสือเล่มนี้ใน  "Journal of Chemical Education  (วารสารการศึกษาในสาขาเคมี)" ในปี ค.ศ. 2006 ไว้ว่า

นอกจากนั้นแล้ว  ในปี ค.ศ. 2006 ผู้ปฏิบัติงานในแพทย์ทางเลือกแดเนียล เร็ดวูด  และนายแพทย์นอร์แมน ชีลลี  ได้เขียนไว้ว่า 
หนังสือเล่มนี้ต่างจากหนังสือโภชนาการที่ได้รับความนิยมอื่น ๆ เพราะได้ให้คำอธิบายที่ประกอบด้วยหลักฐานที่น่าเชื่อถือในประเด็นที่เสนอ 
คือ  ได้เขียนว่า  "...ผู้เขียนได้ให้คำอธิบายที่ประกอบด้วยหลักฐานที่น่าเชื่อถือต่อทุก ๆ ประเด็นที่เสนอ"

แต่ว่าในการอภิปรายเป็นลายลักษณ์อักษรกับผู้เขียนในปี ค.ศ. 2008  ศ. ดร. ลอเร็น คอร์เดน  ผู้เป็นศาสตราจารย์ในคณะวิทยาศาสตร์สุขภาพและการออกกำลังกายที่มหาวิทยาลัยรัฐโคโลราโด  (และเป็นผู้แนะนำการบริโภคอาหารอีกวิธีหนึ่งที่เรียกว่า  Paleolithic Diet  ซึ่งเลียนแบบการบริโภคอาหารของบรรพบุรุษย์มนุษย์เมื่อ 2.5 ล้านปีก่อน)  
ได้ค้านว่า  "แนวคิดพื้นฐานที่เป็นฐานของสมมุติฐานของคอลิน  (ว่าอาหารมีโปรตีนสัตว์ในระดับต่ำทำสุขภาพมนุษย์ให้ดีขึ้น)  ไม่มีความหนักแน่น  และไม่สอดคล้องกับวิวัฒนาการของมนุษย์"
และว่า  "หลักฐานจากการทดลองเป็นจำนวนมากได้แสดงแล้วว่า  การบริโภคโปรตีนไขมันต่ำในระดับที่สูงขึ้น  ลดความเสี่ยงต่อโรคเกาต์  โรคหัวใจและหลอดเลือด  โรคความดันโลหิตสูง  dyslipidemia  (คือความผิดปกติของเมแทบอลิซึมของไลโพโปรตีนและภาวะไขมันในเลือด)  โรคอ้วน  โรคดื้ออินซูลิน  และโรคกระดูกพรุน  โดยที่ไม่มีผลเสียหายต่อการทำงานของไต"
และว่า  "หลักฐานจากการทดลองเป็นจำนวนมากได้แสดงแล้วว่า  การบริโภคโปรตีนไขมันต่ำในระดับที่สูงขึ้น  ลดความเสี่ยงต่อโรคเกาต์  โรคหัวใจและหลอดเลือด  โรคความดันโลหิตสูง  dyslipidemia  (คือความผิดปกติของเมแทบอลิซึมของไลโพโปรตีนและภาวะไขมันในเลือด)  โรคอ้วน  โรคดื้ออินซูลิน  และโรคกระดูกพรุน  โดยที่ไม่มีผลเสียหายต่อการทำงานของไต"
ดร. แคมป์เบลล์ได้โต้ตอบโดยแสดงความไม่น่าเชื่อถือในผลอนุมาน  (จากหลักฐาน)  ที่ ดร. คอร์เดนได้อ้างไว้  
และเสนอว่า  "ความสัมพันธ์ระหว่างอาหารและโรคที่เห็นได้ในปัจจุบันสำคัญยิ่งกว่าสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นในช่วงวิวัฒนาการของมนุษย์ที่ผ่านมาแล้ว  2.5 ล้านกว่าปีก่อน"Cordain, Loren and Campbell, T. Colin. "The Protein Debate", Performance Menu: Journal Of Nutrition & Athletic Excellence, 2008, accessed August 28, 2011.

อดีตประธานาธิบดีอเมริกันบิล คลินตัน ได้กลายมาเป็นผู้สนับสนุนหนังสือเล่มนี้อย่างออกปากออกเสียง
คือในปี ค.ศ. 2010 หลังจากที่ได้มีชีวิตอยู่กับโรคหัวใจอยู่หลายปี
คลินตันได้เปลี่ยนการทานอาหารไปทานพืชวงศ์ถั่ว ผัก ผลไม้ และอาหารเสริมโปรตีนทุก ๆ เช้า คือเปลี่ยนมาเป็นผู้บริโภคอาหารมังสวิรัติอย่างเคร่งครัดโดยปริยาย 
และภายในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ คลินตันลดน้ำหนักได้ถึง 24 ปอนต์  (ประมาณ 10.9 ก.ก.) ทำให้เขากลับมีน้ำหนักเท่ากับสมัยที่เป็นเด็กมหาวิทยาลัยO'Connor, Anahad. "Bill Clinton’s Vegan Journey", The New York Times, August 18, 2011.
Martin, David S. "From omnivore to vegan: The dietary education of Bill Clinton", CNN, August 18, 2011. 
นายแพทย์สัญชัย คุปตะ  ผู้เป็นนักข่าวแพทย์คนหลักของซีเอ็นเอ็น  กล่าวในภาพยนตร์สารคดี  "The Last Heart Attack  (หัวใจล้มเหลวครั้งสุดท้าย)"  ที่เริ่มฉายในเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 2011 ไว้ว่า  หนังสือเล่มนี้ได้เปลี่ยนวิถีการบริโภคอาหารของคนทั่วโลก  รวมทั้งตัวคุณหมอคุปตะเองด้วย

นักเขียนบล็อกในเรื่องอาหารผู้นิยมบริโภคอาหารไม่สุก  ดีนีส มิงเกอร์  ได้เขียนบล็อกคำวิจารณ์ของเธอไว้ในเว็บไซต์
ซึ่งเธอเสนอว่า  หลักฐานจากงานวิจัยโดยตรงไม่สอดคล้องกับข้อสรุปที่ ดร. แคมป์เบลล์ได้พูดถึงและส่งเสริมในหนังสือ
เป็นการวิจารณ์ที่ได้คำโต้ตอบจาก ดร. แคมป์เบลล์เอง
โดยที่ ดร. แคมป์เบลล์ ในที่สุดก็สรุปเป็นข้อความว่า