wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# มิสแกรนด์นครศรีธรรมราช
มิสแกรนด์นครศรีธรรมราช  เป็นการประกวดนางงามสำหรับผู้หญิงระดับจังหวัดนครศรีธรรมราชของประเทศไทย จุดประสงค์เพื่อเข้าร่วมการประกวดเป็นแบบอย่างที่ดีในสังคมและเป็นกระบอกเสียงด้านต่างๆในประเทศไทย และผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ จะเป็นตัวแทนประเทศไทย ไปประกวดเวทีระดับนานาชาติ 
และได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ปี 2016 และส่งประกวดเวทีใหญ่คือมิสแกรนด์ไทยแลนด์

สรุปผล
2nd runner-up พัดชาพลอย เรือนดาหลวง (2020)
Top 10/12 สุชาณี สิรีเนตร (2017)
Top 20 ทัศนา แมนโซ (2018),
Top 20 สุภาพร นาคสุวรรณ์(2023)

สถิติเข้ารอบ 4 ครั้ง

รางวัล
มิสแกรนด์ไรส์ซิงสตาร์  พัดชาพลอย เรือนดาหลวง (2022)
นางงามหน้าสวย พัดชาพลอย เรือนดาหลวง (2022)
ขวัญใจเชียงราย พัดชาพลอย เรือนดาหลวง (2022)
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม ทัศนา แมนโซ (2018)
ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน  สุชาณี สิรีเนตร (2017)

 ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์นครศรีธรรมราช 
ปี มิสแกรนด์นครศรีธรรมราชอายุตำแหน่งในการประกวดรางวัลพิเศษ/หมายเหตุ 2025อาภัสรา ด้วงใส 29Unplaced 2024มิญชญา เลไธสง 21Unplaced 2023 สุภาพร นาคสุวรรณ์   25 Top 20 รองชนะเลิศชุดประจำชาติยอดเยี่ยม 2022 ศรวณีย์ สุวรรณมณี    18 Unplaced colspan=4  2020 พัดชาพลอย เรือนดาหลวง   25  2nd runner-up  
มิสแกรนด์ไรส์ซิงสตาร์  
 นางงามหน้าสวย 
ขวัญใจเชียงราย 2019  วิภาภรณ์ จำปาเรือง    23 Unplaced รองชนะเลิศชุดประจำชาติยอดเยี่ยม 2018 ทัศนา แมนโซ    19 Top 20 ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม 2017 สุชาณี สิรีเนตร    24 Top 12 
ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน 2016 ฐิติรัตน์ สุโพภาค    19 Unplaced
# จอยซ์ ฮาเวิร์ด
จอยซ์ ฮาเวิร์ด (28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 – 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010) เป็นนักแสดงและนักเขียนหญิงชาวอังกฤษ

 ผลงาน 
 Freedom Radio (1941)
 Love on the Dole (1941)
 The Common Touch (1941)
 Back-Room Boy (1942)
 The Night Has Eyes (1942)
 Talk About Jacqueline (1942)
 The Gentle Sex (1943)
 They Met in the Dark (1943)
 They Knew Mr. Knight (1946)
 Woman to Woman (1946)
 Appointment with Crime (1946)
 Mrs. Fitzherbert (1947)
 Shadow of the Past (1950)
# เหว
thumb|250px|
เหว  เป็นช่องว่างระหว่างเขาที่มีความลึก,แคบและชัน ซึ่งส่วนมากเกิดจากการกัดเซาะของลำธารDefinition of "ravine" at Merriam-Webster โดยส่วนใหญ่ปากเหวจะมีขนาดใหญ่กว่าห้วยและมีขนาดเล็กกว่าหุบเขา

 คำนิยาม 
หุบเหวคือรอยแยกที่ลึกลงไปในภูเขาหรือช่องลึกหว่างเขาซึ่งมีความชันค่อยข้างสูงตามแนงขว้างซึ่งร่องเหวนั้นจะมีองศากับพื้นคือประมาณ 20-70องศา โดยเหวนั้นอาจเคยเป็นแหล่งน้ำมาก่อนแต่ด้วยลักษณะที่ไม่ได้มีการปิดกั้นทางไหลของน้ำจึงทำให้เหวไม่สามารกักเก็บน้ำเอาไวได้
 อ้างอิง 

Other web to find the definition (Definition.com)
# แบร์ตอล็อน ฟอร์ก็อช
แบร์ตอล็อน ฟอร์ก็อช   เป็นเจ้าหน้าที่กองทัพอากาศฮังการีและเป็นชาวฮังการีคนแรกและเป็นผู้ใช้ภาษาเอสเปรันโตคนแรก ที่ได้ขึ้นสู่อวกาศจากภารกิจโซยุซ 36 ในโครงการอินเตอร์คอสมอส
 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Spacefacts biography of Bertalan Farkas
 His biography at Hungary.hu
# คนเล่าผี
คนเล่าผี  เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทละครชุด เค้าโครงเรื่อง บทประพันธ์ อ บทโทรทัศน์ ส้มตำ เสาวรส, นำแสดงโดย ออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ผ่านระบบทีวีแอนะล็อก ทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ และออกอากาศคู่ขนานผ่านระบบทีวีดิจิตอล ทางช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 22.45 - 23.30 น. เริ่มออกฉายครั้งแรก ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ จนถึงวันที่ พ.ศ.  2560

ตัวละคร

 นักแสดง 
 บทบาท  นักแสดง นักแสดงหลัก เปิ้ล   ลาภิสรา อินทรสูต (แอปเปิ้ล) มิกกี้   จิรภิรมย์ ไชยา (ไกด์) กิ่ง   พัชราวรรณ เชเฟอร์ (บี) ลีน่า   อารียา ผลฟูตระกูล (กิ่ง) มอส / ผีเดฟ   จิรภัทร คำนวณนพสิทธิ์ (มาร์ค) จักร   นภัส โอสายไทย (จูเนียร์) กุ๊ก   ณัชพล รัตนมงคล (นัท) ผีเหมียว   อิสรา ปีเตอร์ (ฟ้าใส) หมิง   ซาบรีน่า เชเฟอร์     นนทิยา จิวบางเป่า     Jingchi Huang     Andrew Zeng  นักแสดงสมทบหลัก ชาตรี  คุณากร เกิดพันธุ์ (โอ๋) ประกายแก้ว (แม่มิกกี้)  กวินนา สุวรรณประทีป (แก้ว) มน   สุนทรี จวบสมัย  แป้ง   ฐิติมา สุตสุนทร (แหวน) กีตาร์   ณพสิทธิ์ แต้ศิริเวชช์  ด๊อง  แอนดูร์ว ซิง  เชา  จิงสือ ฮวง  เฮีย  กฤษกร ดวงมาลา นักแสดงรับเชิญ เอิร์ท  ณัชพล รัตนมงคล  เฟิร์น  วราไพรินทร์ ธนวริสพร  ต้าหลี่  นัทช์ชนก กมลรัตนานันท์   ฟิวส์  เสาวนีย์ เหลี่ยมหลุมภา  มิน  ณัฐณิชา วัชรีเมธี  ต่อ  ธีวรา ปัญญะธารา  อ้น  ปณชัย เชยอุบล  เรณู  ชานิสา เอกวาริน  พุฒิ   ชญช์อนพัช วิริยาทรพันธ์  โจ้  ปริญญา อังสนันท  ณัฐชา  พิมพ์ลดา แววไธสง (เส้นด้าย)

 รายชื่อตอน 
ตอนที่วันที่ออกอากาศชื่อตอนกำกับการแสดง-กำกับภาพยนตร์โดยบทบาท-นักแสดงรับเชิญ 1  25 กุมภาพันธ์ 2560  สองพบ  ชาญชัย สวัสดิวิชัยกุล  ชาตรี-คุณากร เกิดพันธุ์แก้ว-ยายนวย (แม่นางแก้ว)-ป้าที่ให้ค้างคืนกับเปิ้ลและมิกกี้- 2  4 มีนาคม 2560  เสียงกระซิบ  ชาญชัย สวัสดิวิชัยกุล  ชาตรี-คุณากร เกิดพันธุ์นายวิน (คนขับรถตู้)- 3  11 มีนาคม 2560  ช่วยด้วย  อณิกนินทร์ เปลี่ยนละออ  กาน-สุภิสรา มณีพิศมัยชาติ-ประภาวิน ภูมะธน หลวงพี่-ชาลี อิ่มมาก 4  18 มีนาคม 2560  ล่าท้าผี     5  25 มีนาคม 2560  ที่ชอบที่ชอบ     6  1 เมษายน 2560  แม่จ๋า     7  8 เมษายน 2560  ห้องดับจิต     8  15 เมษายน 2560  สวยสะพรึง     9  22 เมษายน 2560  เป็นแฟนกันนะ     10  29 เมษายน 2560  นกต่อ     11  6 พฤษภาคม 2560  ทางผีผ่าน     12  13 พฤษภาคม 2560  ละครผี (ตอนแรก)     13  20 พฤษภาคม 2560  ละครผี (ตอนจบ)    

เพลงประกอบละคร
 เพลง คนใจร้าย - ขับร้องโดย ธันยนันท์ พิพัฒน์ไชยศิริ (นัตตี้) ค่าย Greatest Music

 ข้อมูลการออกอากาศ
# เซยะ โคจิมะ
เซยะ โคจิมะ (; 2 มิถุนายน ค.ศ. 1989 –) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ผู้ทำหน้าที่ตำแหน่งกองกลางราชนาวีดึงแข้งเก่า โคจิม่า เซย่า ควบโควต้าต่างชาติ ปัจจุบันเล่นให้กับบางกอก ในไทยลีก 2

 ประวัติ 
เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014 เซยะ โคจิมะ ได้เข้าร่วมทีมออลสตาร์เจแปน (ซึ่งเป็นการรวมทีมของนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่นจากไทยลีก และไทยลีก ดิวิชัน 1) โดยพบกับฟุตบอลทีมชาติไทยชุดเอเชียนเกมส์ ในการแข่งอุ่นเครื่องนัดพิเศษ ณ สนามราชมังคลากีฬาสถาน ซึ่งทีมของเขาเป็นฝ่ายชนะที่ 3 ประตูต่อ 2เอาไม่อยู่! ช้างศึกพ่ายความแกร่งออลสตาร์เจแปน 2-3 - ข่าวกีฬา - Sanook.com

ส่วนในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 เขาทำสถิติลงสนามลีกในประเทศไทยครบ 100 นัด โดยมีผลงานที่ 19 ประตู

 ชีวิตส่วนตัว 
เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 เซยะ โคจิมะ กับภรรยา ได้ให้กำเนิดลูกสาว โดยมีเพื่อนร่วมทีมแสดงความยินดี

 เกียรติประวัติ 
บีจี ปทุม ยูไนเต็ด
 ไทยลีก 2: 2562
บางกอก
 ไทยลีก 3: 2566–67
# ผมจะเป็นความทรงจำให้คุณเอง..ที่รัก
ผมจะเป็นความทรงจำให้คุณเอง..ที่รัก  เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้ในปี ค.ศ. 2004 ที่มีเค้าโครงมาจากละครญี่ปุ่นเรื่อง เพียวโซล (2001) นำแสดงโดย ช็อง อู-ซ็อง และ ซน เย-จิน มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ ความรัก และความสูญเสียที่เกิดจากภาวะอัลไซเมอร์

ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในประเทศเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 โดยสามารถสร้างรายได้เป็นอันดับหนึ่งบนบ็อกซ์ออฟฟิศถึงสองสัปดาห์ติดกัน โดยมีรายได้รวมทั้งหมด 20,865,847 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งถือเป็นรายได้ที่สูงเป็นอันดับห้าสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในเกาหลีใต้ ประจำปี ค.ศ. 2004 นอกจากนี้ยังทำรายได้ติดอันดับที่สิบเก้าบนบ็อกซ์ออฟฟิศของประเทศญี่ปุ่นอีกด้วย

อี แจ-ฮัน และ คิม ย็อง-ฮา ได้รับรางวัลแกรนด์เบลอะวอดส์ สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยมในปี ค.ศ. 2005
# ตำรับรัก
ตำรับรัก เป็นละครโทรทัศน์แนวพีเรียด-ดราม่า บทประพันธ์ของ ชูวงศ์ ฉายะจินดา นำมาสร้างเป็นโทรทัศน์แล้ว 2 ครั้ง

 การสร้าง 
ครั้งแรก สร้างเป็นละครโทรทัศน์เมื่อปี พ.ศ. 2532 บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล กำกับการแสดงโดย มานพ สัมมาบัติ ผลิตโดย บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด ออกอากาศทุกวันศุกร์ - วันเสาร์ เวลา 21.00 - 22.15 น. และวันอาทิตย์ เวลา 21.15 - 22.30 น. ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 นำแสดงโดย บดินทร์ ดุ๊ก, สิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์, ตวงสิทธิ์ เรียมจินดา, ปิยะดา เพ็ญจินดา, ศตวรรษ ดุลยวิจิตร, จามจุรี เชิดโฉม และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2532–8 ตุลาคม พ.ศ. 2532

ครั้งที่สอง สร้างเป็นละครโทรทัศน์เมื่อปี พ.ศ. 2542 บทโทรทัศน์โดย เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์ กำกับการแสดงโดย สรวงสุดา ชลลัมพี ผลิตโดย บริษัท มาสเตอร์วัน วีดิโอ โปรดักชั่น จำกัด ออกอากาศทุกวันเสาร์ - วันอาทิตย์ เวลา 17.40 - 18.25 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย  และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ พ.ศ. 2542–พ.ศ. 2542   

 รายชื่อนักแสดง 
 ปี  พ.ศ. 2532  พ.ศ. 2542 รูปแบบ  ละครช่อง 7  ละครช่อง 3 ผลิต/ผู้กำกับ  ดาราวิดีโอ  บริษัท มาสเตอร์วัน วีดิโอ โปรดักชั่น จำกัด   บทการแสดง  ปราณประมูล  เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์  กำกับการแสดง  มานพ สัมมาบัติ  สรวงสุดา ชลลัมพี ประณต  บดินทร์ ดุ๊ก  วรรธนะ กัมทรทิพย์ บังอรสุวรรณี (เล็ก)  สิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์  พรชิตา ณ สงขลา ประภาส  ตวงสิทธิ์ เรียมจินดา  ธีรศักดิ์ พันธุจริยา ฉมชบา (แต้ว)  ปิยะดา เพ็ญจินดา  พรวิภา ปฐมาภินันท์ ศุกลวัณณ์ (ต้น)  ศตวรรษ ดุลยวิจิตร  ตระการ พันธุมเลิศรุจี สุนทรี  พรสุดา ต่ายเนาว์คง  รอระบุ กระเช้ารัตน์  จามจุรี เชิดโฉม  ดุสิตา อนุชิตชาญชัย   บรรเลง (โป๋)  ชลวิทย์ สุขอุดม  กีรติ เทพธัญญ์  รุจีประภา (อ่อน)  นริศรา ธรรมกามี  ณัฎฐา ชาญเลขา  พันธุ์เมธางค์ (ใหญ่)  ชาญ วรานุรังษี  โชคชัย เจริญสุข  ลูซี่  กฤติยาภรณ์ ตรีรัตนพันธุ์  นิออน อิศรา สอางค์อัปสร (กลาง)  ชาลีนี ดารา  ปรางวลัย เทพสาธร พระยาพิษณุเสนา  สมชาย สามิภักดิ์  สุเชาว์ พงษ์วิไล  เจ้าพระยาบริรักษ์สกลเขต  ประวิตร สุจริตจันทร์  อดุลย์ (ไม่ทราบนามสกุล)  แหวน  ทัศนีย์ สีดาสมุทร  อัจฉรา ทองเทพ  คุณเนตร  ชัย ราชพงษ์  อภิชาติ หาลำเจียก  พ่อของคุณแต้ว  ราชิด ชูเมือง  ไพโรจน์ ใจสิงห์  ตลับ (แม่คุณแต้ว)  จิตตรา จำเริญศักดิ์  พิราวรรณ ประสพศาสตร์  แย้ม (พ่อของประภาส)  เมฆ เมืองกรุง  คมกฤช ยุติยงค์  พ่อของกระเช้า  สมยศ เปรมอนันต์  สมยศ เปรมอนันต์  แม่ของกระเช้า  กนกวรรณ พลอยชัด  ปทุมวดี โสภาพรรณ  พิณ  นัยนา คชแสง  รอระบุ ปารวดี  วิไลลักษณ์ ไวงาน  ดวงใจ หทัยกาญจน์ สันทิศ  ชัยณรงค์ ช่างเกิด  รอระบุ ไภษัตย์  วทัญญู มุ่งหมาย  กิตติพันธ์ พุ่มสุโข  แม่ของไภษัตย์  ศิริวรรณ ทองแสง  ธัญญรัตน์ โลหะนันท์  แม่วรรณ  ศิรินภา สว่างล้ำ  รสริน จันทรา  สุณิสา  ดวงหทัย ศรัทธาทิพย์   น้าพรรณ   อรสา พรหมประทาน คุณแต้ว (ตอนเด็ก)  ด.ญ. อรชุมา ธรรมกามี   คุณหนูเล็ก (ตอนเด็ก)  ด.ญ. ธิติยา นพพงษากิจ  

 เพลงประกอบละคร 
พ.ศ. 2532
 เพลง ตำรับรัก (เพลงเปิดและปิด) - ขับร้องโดย ปิยะนุช วรานนท์ (เพลงปิดเรื่อง)

 พ.ศ. 2542
# การคว่ำบาตรธุรกิจชาวยิวของนาซี
การคว่ำบาตรธุรกิจชาวยิว ในนาซีเยอรมนี เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ปี ค.ศ. 1933 ฝ่ายพรรคนาซีอ้างว่าการคว่ำบาตรครั้งนี้เป็นมาตรการตอบโต้การคว่ำบาตรสินค้าเยอรมันของพวกยิวThe History Place (2 July 2016), “Triumph of Hitler: Nazis Boycott Jewish Shops” จากการที่พวกยิวได้เริ่มพากันคว่ำบาตรสินค้าเยอรมันในเดือนมีนาคม 1933 การคว่ำบาตรธุรกิจของชาวยิวครั้งนี้ไม่ประสบความสำเร็จเลย ชาวเยอรมันไม่ค่อยสนใจกับคำรณรงค์ซักเท่าไหร่ ประชากรเยอรมันส่วนใหญ่ยังคงซื้อและใช้สินค้าจากธุรกิจของพวกยิวอย่างตามปกติ เป็นหนึ่งในชนวนเหตุที่ทำให้พรรคนาซีวางแผนถอนรากถอนโคนชาวยิวในเยอรมันPauley, Bruce F (Mar 1 1998), "From Prejudice to Persecution: A History of Austrian Anti-Semitism", University of North Carolina Press, pp 200-203

การคว่ำบาตรครั้งนี้ถือเป็นมาตรการแรกๆที่รัฐบาลนาซีได้ใช้ต่อชาวยิวในเยอรมัน ก่อนที่จะนำไปสู่การออกมาตรการขั้นรุนแรงที่เรียกว่า "การแก้ปัญหาชาวยิวครั้งสุดท้าย" ในปี 1941 การคว่ำบาตรในครั้งนี้ถือเป็นมาตรการของรัฐที่มีการใช้ความรุนแรง, การจับกุม, การชิงทรัพย์, การขู่เข็ญให้ชาวยิวขายธุรกิจของตัวเอง ซึ่งแค่เฉพาะในกรุงเบอร์ลินมีธุรกิจของชาวยิวอยู่กว่า 50,000 แห่ง มีการรณรงค์ให้ชาวเยอรมันงดซื้อสินค้าจากธุรกิจของยิวโดยการปิดประกาศต่างๆ อาทิ "อย่าซื้อของจากยิว!", "พวกยิวคือเคราะห์ภัยของเรา!", "กลับปาเลสไตน์ไปซะ!"

 แหล่งข้อมูลอื่น
# อาดเลอร์ฮอสท์
อาดเลอร์ฮอสท์ หรือ ปราการอินทรี  เป็นบังเกอร์ในเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตั้งอยู่ในพื้นที่ชนบทของ Langenhain-Ziegenberg, Wiesental Wetterau และ Kransberg ในทิวเขาเทานุส รัฐเฮ็สเซิน

อาดเลอร์ฮอสท์ได้รับการออกแบบโดยอัลแบร์ท ชเปียร์ เพื่อใช้เป็นกองบัญชาการทหารหลักของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 ฮิตเลอร์ได้กำหนดให้จอมพล แฮร์มัน เกอริง ผู้นำแห่งกองทัพอากาศ ใช้เป็นกองบัญชาการของเขาระหว่างยุทธการที่บริเตน โดยฮิตเลอร์ได้ใช้สถานที่นี้เป็นกองบัญชาการในช่วงการรุกรานที่ป่าอาร์แดนระหว่างเดือนธันวาคม ค.ศ. 1944 ถึงเดือนมกราคม ค.ศ 1945 เท่านั้น

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 "Adlerhorst". bkffm.siemavisuart.de. Retrieved 2011-04-10.
 Irwin J. Kappes. "Hitler's Ultra-Secret Adlerhorst". militaryhistoryonline.com. Archived from the original on 16 May 2011. Retrieved 11 April 2011.
 Ein dunkles Kapitel in der Geschichte des Schlosses (A Dark Chapter In The Castle's History). Usinger Anzeiger September 12, 2001 Archived July 21, 2007, at the Wayback Machine.
 Speer, Albert (2001). Schlie, Ulrich, ed. Alles, was ich weiß. F.A. Herbig Verlagsbuchhandlung. ISBN 3-7766-2092-7.
# ฟุจิวะระ โนะ นะกะโกะ
ฟุจิวะระ โนะ นะกะโกะ (; 1879 – 14 มิถุนายน 1970) พระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระชายาใน จักรพรรดิโกะ-โคงง จักรพรรดิผู้อ้างสิทธิ์องค์ที่ 4 จาก ราชสำนักเหนือ แห่ง ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-เอ็งยู จักรพรรดิผู้อ้างสิทธิ์องค์ที่ 5
# จักรพรรดินีโยโรกุ พระราชชนนี
จักรพรรดินีโยกุ พระราชชนนี (; 1854 – 12 มกราคม 1896) นางสนองพระโอษฐ์และพระสนมใน จักรพรรดิโคงง แห่ง ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ เป็นพระราชมารดาของจักรพรรดิถึง 2 พระองค์คือ จักรพรรดิซุโก และ จักรพรรดิโกะ-โคงง
# โฮจุอิง
โฮจุอิง (宝樹院; 2164 – 1 มกราคม 2196) หรือ โอราคุ โนะ คาตะ ภรรยาน้อยของ โทะกุงะวะ อิเอะมิสึ โชกุนคนที่ 3 แห่ง รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ และเป็นมารดาของ โทะกุงะวะ อิเอะสึนะ โชกุนคนที่ 4
# พระนางช็องอัน
พระนางช็องอันแห่งโชซอน (정안왕후 김씨; 2 มกราคม ค.ศ. 1355 – 22 สิงหาคม ค.ศ. 1412) พระอัครมเหสีในพระเจ้าช็องจงแห่งโชซ็อน กษัตริย์ลำดับที่ 2 แห่งราชวงศ์โชซ็อน

พระองค์พระราชสมภพในสกุลคิมแห่งคย็องจู อภิเษกสมรสกับเจ้าชายลีพังกวา พระราชโอรสพระองค์รองในพระเจ้าแทโจ ประสูติแต่พระนางชินอึย พระมเหสีพระองค์แรก ภายหลังเจ้าชายลีพังกวา พระราชสวามีได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นรัชทายาท (王世子 วังเซจา) นับเป็นรัชทายาทพระองค์ที่ 2 ในรัชกาลพระเจ้าแทโจ หม่อมสกุลคิมจึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระชายา (王世子德嬪 金氏 วังเซจาด็อกบิน)

เมื่อพระราชสวามีขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระเจ้าแทโจพระราชบิดาซึ่งสละราชสมบัติในปีค.ศ. 1398 พระเจ้าช็องจงโปรดให้สถาปนาพระชายาสกุลคิมขึ้นเป็น พระชายาด็อก (德妃)

ต่อมาในปีค.ศ. 1400 พระราชสวามีสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายจองอันพระราชอนุชา ซึ่งสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าแทจง โปรดให้สถาปนาพระชายาด็อกในพระเจ้าช็องจงขึ้นเป็น ซุนด็อก พระราชมหาชายา (順德王大妃)

พระนางซุนด็อกเสด็จสวรรคตในวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1412 ในปีที่ 13 ในรัชกาลพระเจ้าแทจง สิริพระชันษา 57 ปี พระเจ้าแทจงโปรดให้เฉลิมพระนามอย่างเป็นทางการภายหลังสวรรคตว่า พระนางอันจอง (安定王后)

ต่อมาในปีค.ศ. 1681 ในรัชกาลพระเจ้าซุกจง โปรดให้เฉลิมพระนามถวายเพิ่มเป็น พระนางอน-มย็อง กย็องอึย ช็องอัน วังฮู (温明慶懿定安王后)
# พระนางชินอึย
สมเด็จพระราชินีชินอึยแห่งโชซอน สกุลฮัน (, ; กันยายน 1880 – 21 ตุลาคม 1934)In the Lunar calendar, the Queen was born in September 1337 and died on September 23, 1391. พระอัครมเหสีองค์แรกใน พระเจ้าแทโจ ปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน เป็นพระราชมารดาของเจ้าชายทั้งหมด 6 พระองค์ซึ่งได้เป็นพระราชาถึง 2 พระองค์คือ พระเจ้าจองจง พระราชาลำดับที่ 2 และ พระเจ้าแทจง พระราชาลำดับที่ 3The 3rd King of Joseon dynasty. 

พระองค์พระราชสมภพในปีค.ศ. 1337 เป็นปีที่ 6 ในรัชกาลพระเจ้าชุงซุกแห่งโครยอ (ครั้งที่ 2) เมื่อพระชนมายุ 15 พรรษา ในปีค.ศ. 1352 ได้อภิเษกสมรสกับอีซ็องกเย นายทหารหนุ่ม มีบุตรธิดา 8 คนคือ
 ลีพังอู, เจ้าชายจินอัน (이방우 진안대군 ；李芳雨 镇安大君) (1354-1393)
 ลีพังกวา, พระเจ้าจองจง (조선 정종 이방과 ; 朝鮮定宗 李芳果) (1357-1419) ครองราชย์ระหว่างปีค.ศ. 1398-1400
 ลีพังอึย, เจ้าชายอิกอัน (이방의 익안대군 ; 李芳毅 益安大君) (1360-1404)
 ลีพังกาน, เจ้าชายโฮอัน (이방간 회안대군 ; 李芳干 怀安大君) (1364-1421)
 ลีพังวอน, พระเจ้าแทจง (조선 태종 이방원 ；朝鮮太宗 李芳远) (1367-1422) ครองราชย์ระหว่างปีค.ศ. 1400-1418
 ลีพังยอน, เจ้าชายท็อกอัน (이방연 덕안대군 ; 德安大君 李芳衍) (1385-1412)
 เจ้าหญิงกย็องชิน  (경신공주 ；慶慎公主)
 เจ้าหญิงกย็องซอน (경선공주；慶善公主)

พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 1934 หนึ่งปีก่อนที่จะมีการสถาปนาราชวงศ์โชซ็อนเมื่อพระราชสวามีสถาปนาราชวงศ์โชซ็อนขึ้น ในปีที่ 2 ของรัชกาล ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สถาปนาพระราชอิสริยยศพระอัครมเหสีพระองค์แรกที่สวรรคตไปแล้วขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีอย่างเป็นทางการ ออกพระนามว่า ชอลบี(절비；節妃)

7 ปีต่อมาในรัชกาลพระเจ้าแทจง ซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระนาง ได้โปรดให้เฉลิมพระราชอิสริยยศพระราชมารดาที่เสด็จสวรรคตไปแล้วขึ้นเป็น สมเด็จพระราชินีชินอึย พระบรมราชชนนีพันปีหลวง (ชินอึย แทวังฮู 神懿太王后)

ต่อมาในปีค.ศ. 1408 ปีที่ 9 ในรัชกาลพระเจ้าแทจง โปรดให้เฉลิมพระนามสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงเพิ่มขึ้นเป็น สมเด็จพระราชินีซังอิน ซุนซ็อง ชินอึย วังแทฮู พระบรมราชชนนีพันปีหลวง (承仁顺圣神懿王太后)

ในปีค.ศ. 1683 ปีที่ 9 ในรัชกาลพระเจ้าซุกจง โปรดให้ออกพระนามสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงชินอึย เป็น สมเด็จพระราชินีซังอิน ซุนซ็อง ชินอึย วังฮู (承仁顺圣神懿王后)

ในปีค.ศ. 1899 โชซ็อนยกฐานะขึ้นเป็นจักรวรรดิ จักรพรรดิโกจง โปรดให้เฉลิมพระนามย้อนหลังถวายแด่บูรพกษัตริย์และพระอัครมเหสีแห่งโชซ็อน ในส่วนของพระมเหสีชินอึยนั้น โปรดให้ถวายพระนามว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีชินอึย โกฮวางฮู (神懿高皇后)
# เคโชอิง
thumb|สุสานของเคโชอิงที่วัดโยชิมิเนะ

เคโชอิง (; 1627 – 11 สิงหาคม 1705) เป็นอนุภรรยาของโทกูงาวะ อิเอมิตสึ โชกุนคนที่ 3 ของรัฐบาลเอโดะ และเป็นมารดาของโชกุนคนที่ 5 โทกูงาวะ สึนาโยชิ มีชื่อจริงว่า ทามะ ตามที่บันทึกไว้ใน "โทกูงาวะ จิกกิ" ซึ่งเป็นบันทึกอย่างเป็นทางการของตระกูลโทกูงาวะกล่าวว่าพ่อของเธอคือฮอนโจ มูเนมาซะ ส่วนแม่ของเธอคือ นาเบตะ เธอมีพี่ชายชื่อ  ฮอนโจ มิชิโยชิ และน้องชายชื่อ ฮอนโจ มูเนซูเกะ

 ประวัติ 
ทามะเกิดใกล้วัดไดโตกุในเกียวโต ตามคำกล่าวใน "โทคุงาวะ จิกกิ" พ่อของเธอคือ ฮอนโจ มูเนมาซะ แต่มีข่าวลือว่าเขามาจากชนชั้นต่ำ ตามบันทึกร่วมสมัยของเคโชอิงคือบันทึกของ ชิเงอากิ อาซาฮี ชื่อ Nagimukago Chuki บันทึกว่าเธอเป็นลูกสาวของช่างทอผ้าชื่อ นิชิจิน นอกจากนี้ยังมีทฤษฎีว่าเธอเป็นลูกสาวของผู้ผลิตเสื่อทาทามิใน "โกโตไดกิ" โดย โมซูอิ โทดะ ใน "Enhekikenki" ของ คูโรคาวา มิชิซูเกะ กล่าวว่า คิตาโคจิ มิยาอูจิ ทายาทของตระกูลนิโจได้ให้กำเนิดบุตรสาวคนหนึ่ง ใน "เก็นโชกันกิ" ที่เขียนขึ้นไม่นานหลังจากที่เธอถึงแก่กรรม และใน "เกียวกุโกชิกิ" ที่เขียนขึ้นในภายหลัง พ่อของเธอคือนิซาเอมอนพ่อค้าขายของชำ และพ่อบุญธรรมของเธอคือ ฮอนโจ มูเนมาซะ

ในปีคันเอ ที่ 16 (ค.ศ. 1639) เธอรับใช้โอมาน โนะ กะตะ ซึ่งเป็นอนุภรรยาของอิเอมิตสึในฐานะนางต้นห้อง และต่อมาเธอได้รับความสนใจจากท่านหญิงคาซูงะ และเริ่มรับคำแนะนำจากท่านหญิงคาซูงะให้ใช้ชื่อ 'อากิโนะ'高柳金芳『徳川妻妾記』（2003年、雄山閣）P113 เมื่อเธอโตขึ้น เธอทำหน้าที่แต่งตัวให้กับโชกุน และเมื่ออิเอมิตสึเห็นเธอครั้งแรก เธอก็กลายเป็นอนุภรรยา และในเดือน 1 ปีโชโฮ ที่ 3 (ค.ศ. 1646) เธอให้กำเนิดสึนาโยชิ

เมื่ออิเอมิตสึถึงแก่อสัญกรรมในปีเคอัง ที่ 4 (ค.ศ. 1651) เธอออกจากโอโอะกุ และเข้าไปอยู่ในวัดชิโซกูอิง บนภูเขาสึกูบะ หลังจากการถึงแก่อสัญกรรมของโชกุนคนที่ 4 โทกูงาวะ อิเอสึนะ สึนาโยชิก็เข้ารับตำแหน่งโชกุนในปี ค.ศ. 1680 เธอได้เข้าไปอยู่ในปราสาทเอโดะ
# โทกูงาวะ สึนาชิเงะ
โทกูงาวะ สึนาชิเงะ (徳川綱重; 28 มิถุนายน 2187 – 29 ตุลาคม 2221) ไดเมียว หรือเจ้าแคว้นโคฟุคนที่ 3 เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของ โทกูงาวะ อิเอมิตสึ โชกุนลำดับที่ 3 แห่งรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะที่เกิดกับ จุงโชอิง ผู้เป็นอนุภรรยาของอิเอมิตสึแต่เดิมสึนาชิเงะมีศักดิ์เป็นบุตรชายคนที่ 3 แต่เพราะ โทกูงาวะ คาเมมัตสึ บุตรชายคนที่ 2 พี่ชายต่างมารดาของสึนาชิเงะถึงแก่กรรมเมื่อยังเยาว์เขาจึงเป็นบุตรชายคนที่ 2 แทน

สึนาชิเงะได้รับแต่งตั้งเป็นไดเมียวหรือเจ้าแคว้นโคฟุเมื่อ พ.ศ. 2204 สืบต่อจาก โทกูงาวะ ทาดานางะ ผู้เป็นน้องชายของอิเอมิตสึและเป็นอาของสึนาชิเงะกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2221 ขณะอายุเพียง 34 ปีโดยมี โทะกุงะวะ สึนะโทะโยะ บุตรชายคนโตวัยเพียง 12 ปีขึ้นดำรงตำแหน่งแทนซึ่งสึนะโทะโยะได้เป็นบุตรบุญธรรมของ โทกูงาวะ สึนาโยชิ โชกุนลำดับที่ 5 ผู้เป็นอาเมื่อ พ.ศ. 2252 ก่อนที่โชกุนสึนะโยะชิจะถึงแก่อสัญกรรมได้ไม่นานพร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็นโทกูงาวะ อิเอโนบุ เมื่อโชกุนสึนาโยชิถึงแก่อสัญกรรมอิเอโนบุจึงได้ขึ้นเป็นโชกุนลำดับที่ 6 สืบต่อมา

 ครอบครัว 
ปู่ทวด : โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ

ปู่ : โทะกุงะวะ ฮิเดะทะดะ

ย่า : โอะเอะโยะ

พ่อ: โทะกุงะวะ อิเอะมิสึ

แม่ : ทะกะสึกะซะ ทะกะโกะ ต่อมาคือ ฮงริอิง

พี่ชาย :

 โทะกุงะวะ อิเอะสึนะ 

 โทะกุงะวะ คะเมะมะสึ

น้องชาย : โทะกุงะวะ สึนะโยะชิ

ภรรยาเอก : ธิดาของ นิโจ มิสึฮิระ

ภรรยาน้อย : โอะฮะระ โนะ คะตะ ต่อมาคือ โชโชอิง

บุตรชาย : 

 โทะกุงะวะ สึนะโทะโยะ เกิดกับ โชโชอิง ต่อมาคือ โทะกุงะวะ อิเอะโนะบุ โชกุนลำดับที่ 6

 มะสึไดระ คิโยะทะเกะ
# มังคลัตถทีปนี
มังคลัตถทีปนี  หรือ มงคลทีปนี เป็นปกรณ์วิเสสภาษาบาลีhttp://www.thammasatu.net/balee/mkthai.php?Page=-1&park=1ที่พระสิริมังคลาจารย์ชาวเชียงใหม่รจนาขึ้นในสมัยอาณาจักรล้านนา เพื่ออธิบายความในมงคลสูตรที่ปรากฏในพระไตรปิฎก 2 แห่ง คือ ในขุททกปาฐะและสุตตนิบาตแห่งพระสุตตันตปิฎก ท่านได้อธิบายถึงความหมายของพระสูตรนี้โดยละเอียดด้วยภาษาไพเราะและสละสลวย เนื้อหาอ้างอิงเนื้อความจากอรรถกถา ทั้งฎีกา ทั้งอนุฎีกา  ทั้งคำเกจิอาจารย์ และมีการยกเรื่องจากคัมภีร์และชาดกอื่น ๆ มาอธิบายประกอบ ค้นพบเป็นคัมภรีใบลานและสมุดข่อยจารโดยอักษรหรืออักขระพม่าและอักขระไทยเหนือ ต่อมาได้ปริวรรตเป็นอักษรไทยภาษาบาลีและมหาวิทยาลัยมหามกุฏ ฯลฯ ได้จัดพิมพ์เป็นจำนวนหลายครั้งเพื่อใช้ประกอบการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทยชั้นเปรียญธรรม 4 ประโยค และเปรียญธรรม 5 ประโยค เป็นหนังสือที่ปราชญ์ภาษาบาลีทั้งศรีลังกาและพม่าให้การยอมรับโดยมีการนำไปเผยแพร่ยังประเทศศรีลังกา กัมพูชา ลาว และพม่า

ประวัติ
แต่งขึ้นเมื่อปีวอก จ.ศ. 886 ตรงกับ พ.ศ. 2067 โดยพระสิริมังคลาจารย์ พระภิกษุชาวล้านนาสมัยพญาแก้วครองเมืองเชียงใหม่ ตอนที่ท่านแต่งมงคลทีปนีนี้ท่านได้อาศัยสูญญาคาร (เรือนว่าง) ที่สงบเงียบ ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของตัวเมืองเชียงใหม่ ห่างจากตัวเมืองประมาณ 4 กิโลเมตร ปัจจุบันคือวัดตำหนักสวนขวัญศิริมังคลาจารย์http://www.thammasatu.net/balee/mkthai.php?Page=171&park=5http://www.thammasatu.net/balee/mkview.php?Page=478&park=2
# จุนโชอิง
จุนโชอิง (順性院; 1622 – 19 กันยายน 1683) เป็นอนุภรรยาของ โทกูงาวะ อิเอมิตสึ โชกุนลำดับที่ 3 ของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ เป็นมารดาของโทกูงาวะ สึนาชิเงะ ไดเมียวแห่งแคว้นศักดินาโคฟุคนที่ 3 เป็นย่าของ โทกูงาวะ อิเอโนบุ โชกุนลำดับที่ 6 และเป็นย่าทวดของ โทกูงาวะ อิเอสึงุ โชกุนลำดับที่ 7 มีชื่อจริงว่า นัตสึ พ่อของเธอคือ ยาอิจิโร เป็นชาวเมืองจากเกียวโต寛政重修諸家譜では弥七郎 หลังจากที่นัตสึลูกสาวของเขาให้กำเนิดบุตรชายของอิเอมิตสึ เขาก็กลายเป็นซามูไร และในตอนแรกเขาเปลี่ยนชื่อเป็น ฮาจิซาเอมง ชิเกอิเอะ โอกาเบะ และต่อมาเป็น ชิเกอิเอะ ฟูจิเอดะ น้องชายของเธอคือมาซาตากะ ฟูจิเอดะ

 ประวัติ 
เดิมทีนัตสึเป็นสาวใช้ที่ดูแลทากาสึกาซะ ทากาโกะ ภรรยาเอกของโทกูงาวะ อิเอมิตสึ และมีตำแหน่งเป็น 'โกสึเอะ' ได้รับมอบหมายให้ดูแล 'โอยูเด็น' สถานที่ที่โชกุนอาบน้ำ ในโอโอะกุ กระทั่งมีสัมพันธ์กับอิเอมิตสึและตั้งครรภ์

อย่างไรก็ตาม ปีที่นัตสึตั้งครรภ์นั้นเป็นปีที่โชคร้ายสำหรับอิเอมิตสึ และอิเอมิตสึก็สั่งให้เท็นจูอิง (เซ็นฮิเมะ) พี่สาวของเขาปกป้องลูกที่ยังไม่เกิดของเขาจากภัยร้าย หลังจากปรึกษากันแล้ว โชกุนอิเอมิตสึตัดสินใจให้เท็นจูอิงเป็นแม่บุญธรรมของนัตสึโกะในที่สุด ในช่วงฤดูร้อน เธอย้ายไปที่ทาเกบาชิ ที่พำนักของเท็นจูอิง และในวันที่ 24 เดือน 5 ปีโชโฮ (28 มิถุนายน ค.ศ. 1644) เธอได้ให้กำเนิดบุตรชายที่ทาเกบาชิ ชื่อในวัยเด็กของเขาคือ นางามัตสึ (ชื่อในวัยเด็กของฮิเดตาดะ ปู่ของเขา) ต่อมาคือโทกูงาวะ สึนาชิเงะ ไดเมียวแห่งแคว้นศักดินาโคฟุ หลังจากที่อิเอมิตสึถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 20 เดือน 4 ปีเคอัง ที่ 4 (8 มิถุนายน ค.ศ. 1651) นัตสึได้ออกบวชเป็นแม่ชีมีฉายาทางธรรมว่า จุนโชอิง จุนโชอิงถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 29 เดือน 7 ปีเท็นนะ ที่ 3 (19 กันยายน ค.ศ. 1683) ว่ากันว่าเคโชอิงซึ่งเป็นอนุภรรยาอีกคนของอิเอมิตสึมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเธอ『ビジュアル日本史ヒロイン1000人』174頁

26 ปีหลังจากการเสียชีวิตของจุนโชอิง โชกุนคนที่ห้าคือโทกูงาวะ สึนาโยชิ ถึงแก่อสัญกรรมโดยไม่มีทายาทและอิเอโนบุบุตรชายของโทกูงาวะ สึนาชิเงะก็กลายเป็นโชกุน นอกจากนี้ โทกูงาวะ อิเอสึงุ บุตรชายของอิเอโนบุ และเหลนของ จุนโชอิง ยังได้รับแต่งตั้งให้เป็นโชกุนคนที่ 7 มัตสึไดระ คิโยตาเกะ น้องชายของอิเอโนบุซึ่งในเวลาต่อมาได้กลายเป็นเจ้าแคว้นศักดินาทาเตบายาชิได้ช่วยเหลืออิเอสึงุหลานชายของเขา
# วัดศรีฐานธรรมิการาม
วัดศรีฐานธรรมิการาม เป็นวัดพระพุทธศาสนา แบบเถรวาท ชนิดคามวาสี(วัดบ้าน) เป็นวัดราษฎร์ ชั้นสามัญ สังกัดมหานิกาย ในการปกครองคณะสงฆ์จังหวัดมุกดาหาร เขตการปกครองคณะสงฆ์ภาค10 หนตะวันออก ตามกฏมหาเถรสมาคม  

เริ่มก่อตั้งวัดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2483 ได้รับวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2515หนังสือประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่มที่ 15 กองพุทธศาสนสถาน กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ ปี พ.ศ. 2539 ตั้งอยู่เลขที่ 100 หมู่ที่ 1 บ้านเหล่าหมี ตำบลเหล่าหมี อำเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร โดยวัดเป็นศูนย์กลางของชุมชนบ้านเหล่าหมี และศูนย์รวมจิตใจของชาวบ้านเหล่าหมีทั้งหมู่ที่ 1 และหมู่ที่ 2 

วัดมีพระพุทธรูป เนื้อ ไม้พะยอมแกะสลัก สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2475–2480 พระพุทธลักษณะเป็นพระพุทธรูป ปางมารวิชัย ซึ่งเป็นศิลปะไทยผสมศิลปะล้านช้าง ฐานลายกลีบบัว (สมัยรัตนโกสินทร์) มีการสลักที่ชายผ้าไม้ใต้ฐานบัวว่า "ธัมมะธีโร" 10 สิงห์ 2480 ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม "หลวงพ่อพระองค์ดำ" หรือพระองค์ดำ เป็นพระคู่บ้านคู่ชุมชน เป็นที่เคารพสักการะ และเลื่อมใสศรัทธาของชุมชน และผู้ที่มาเยือนมักจะมากราบไหว้ขอพร 
 
ศาสนาสถานและอื่น ๆ 
อุโบสถ ขนาด 3 ห้อง หลังคาทรงไทย มีช่อฟ้าใบระกา มุงกระเบื้องเกล็ด หน้าบันถือปูนปั้นลาย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2515ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารสองชั้น ชั้นบนเป็นไม้ ข้างล่างเป็นปูน หน่วยอบรมประชาชนประจำตำบลเหล่าหมี หอพระองค์ดำ สร้างคอนกรีตพื้นกระเบื้อง ลักษณะทรงไทยตรีมุข กุฏิ (กุฏิเจ้าอาวาส) 1 หลัง กุฏิพระภิกษุ 1 หลัง อาคารหอตักบาตร มีช้างจำลอง 1 ม้าจำลอง 1 เกวียน 1 หมีจำลอง1 หอระฆังติดกับตัวศาลาการเปรียญ เดิมมีระฆัง ฆ้อง กลองเพล และโปง (ระฆังไม้) ปัจจุบันเหลือระฆังอยู่ แต่ฆ้อง กลองเพลและโปงย้ายมาไว้ใต้กุฏิพระ โรงครัว 1 หลัง 

ลำดับเจ้าอาวาส 
 พระบุปผา(อาญาคูบุปผา)  
 พระโชค(ญาคูโซค) 
 พระเบ็ง (ญาคูเบ็ง) 
 พระทอง (หลวงพ่อทอง) 
 หลวงพ่อก้อน 
 พระอาจารย์แกวน 
 พระมหายอด 
 เจ้าอธิการสุเล็ง ธมฺมธีโร พ.ศ. 25...........- พ.ศ. 2522
 พระครูสิริธรรโมภาส (ผั่น จตฺตสลโล) พ.ศ. 2523 - รูปปัจจุบัน