# รายพระนามรัชทายาทลักเซมเบิร์ก
รายพระนามรัชทายาทลักเซมเบิร์ก รายพระนามนี้รวมถึงบุคคลทุกคนที่ได้รับการพิจารณาว่าจะได้รับมรดกสืบราชบัลลังก์ลักเซมเบิร์ก หรือ แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก ไม่ว่าจะเป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงหรือทายาทโดยสันนิษฐานนับตั้งแต่รัฐธรรมนูญแห่งลักเซมเบิร์กในวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1815 ผู้ที่ได้สิบราชบัลลังก์แกรนด์ดยุกหรือแกรนด์ดัชเชสจะแสดงเป็นตัวหนา

ราชรัฐลักเซมเบิร์กก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1815 โดยการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาและรวมอยู่ในรัฐใหม่คือ สหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ภายใต้พระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์ ในการแลกเปลี่ยนสำหรับบรรพบุรุษของพระองค์ โดยรัฐออเรนจ์-นัสเซาจะต้องตกเป็นของปรัสเซีย ส่งผลให้แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์กพระองค์แรกเป็นพระมหากษัตริย์ชาวดัตช์ และรัชทายาทก็จะเหมาะสมกับทั้งสองราชบัลลังก์ สหภาพเริ่มแตกสลายในปีค.ศ. 1884 เมื่อพระราชโอรสองค์สุดท้ายของพระมหากษัตริย์-แกรนด์ดยุกได้สิ้นพระชนม์ ทำให้ไม่มีรัชทายาทที่เป็นชายในสายพระราชสันตติวงศ์ของราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา ในขณะที่พระราชธิดาของพระมหากษัตริย์คือ เจ้าหญิงวิลเฮลมินาสามารถ (และต้อง) สืบราชบัลลังก์ดัตช์ ในฐานะ สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ ลักเซมเบิร์กในฐานะดินแดน "เยอรมัน" ตามข้อตกลงราชสกุลนัสเซาในปีค.ศ. 1783 ในที่นั้นกฎหมายแซลิก (การยกเว้นการสืบทอดมรดกของเพศหญิง) ได้นำมาใช้ แต่ราชบัลลังก์ได้ถูกส่งผ่านไปยังสาขาราชสกุลนัสเซาที่ยังคงเหลือเพียงหนึ่งคือ ราชสกุลนัสเซา-ไวล์บูร์ก 

ราชสกุลสาขานี้ต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ใกล้เคียงกันในอีก 20 ปีต่อมา คือ แกรนด์ดยุกทรงมีพระราชธิดา 6 พระองค์แต่ไม่มีพระราชโอรส และถือได้ว่าพระญาติของพระองค์คือ เคานท์แห่งมาเรนเบิร์ก  ซึ่งมาจากการแต่งงานต่างฐานันดร ซึ่งยากในการสืบราชบัลลังก์ แทนที่(จากการประท้วงของเคานท์แห่งมาเรนเบิร์ก)New York Times. "Count Merenberg Protests: Would Not Have a Woman Reign in Luxembourg". 16 June 1907.พระองค์จะใช้คำอธิบายในเรื่อง "กฎหมายกึ่งแซลิก" แต่ทรงเห็นพ้อง (ซึ่งมีความชัดเจนกว่าข้อตกลงราชสกุลนัสเซา)ให้ผ่านราชบัลลังก์ไปยังพระราชธิดาของพระองค์ (และทายาทชายของเหล่าพระราชธิดา)ในการประสูติ โดยเฉพาะพระสวามีของแกรนด์ดัชเชสจะไม่มีบทบาทในฐานะประมุข/  

ในปีค.ศ. 2011 กฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ได้มีการเปลี่ยนแปลงโดยอนุญาตให้สตรีสามารถสืบราชบัลลังก์ได้เท่าเทียมกับบุรุษ
รายพระนามรัชทายาท
 รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์ลักเซมเบิร์กพระรูปรัชทายาทสถานะความสัมพันธ์กับพระมหากษัตริย์เริ่มเป็นรัชทายาทสิ้นสุดการเป็นรัชทายาทลำดับถัดไปพระมหากษัตริย์ วันที่ เหตุผล วันที่  เหตุผล120pxวิลเลม เจ้าชายแห่งออเรนจ์ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงพระราชโอรสองค์โต16 มีนาคม ค.ศ. 1815พระราชบิดาเป็นแกรนด์ดยุก7 ตุลาคม ค.ศ. 1840พระราชบิดาสละราชบัลลังก์ทรงเริ่มเป็นแกรนด์ดยุกเจ้าชายเฟรเดอริก, ค.ศ. 1815–1817, พระอนุชา80pxแกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 180pxเจ้าชายวิลเลม, ค.ศ. 1817–1840, พระราชโอรส80px120pxวิลเลม เจ้าชายแห่งออเรนจ์ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงพระราชโอรสองค์โต7 ตุลาคม ค.ศ. 1840พระราชบิดาเป็นแกรนด์ดยุก17 มีนาคม ค.ศ. 1849พระราชบิดาสวรรคตทรงเริ่มเป็นแกรนด์ดยุกเจ้าชายวิลเลม, ค.ศ. 1840–1849, พระราชโอรส80pxแกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 280px120pxวิลเลม เจ้าชายแห่งออเรนจ์ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงพระราชโอรสองค์โต17 มีนาคม ค.ศ. 1849พระราชบิดาเป็นแกรนด์ดยุก11 มิถุนายน ค.ศ. 1879สิ้นพระชนม์เจ้าชายมอริซ, ค.ศ. 1849–1850, พระอนุชา80pxแกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 380pxเจ้าชายอเล็กซานเดอร์, ค.ศ. 1850–1879, พระอนุชา80px120pxอเล็กซานเดอร์ เจ้าชายแห่งออเรนจ์ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงพระราชโอรสองค์สุดท้อง11 มิถุนายน ค.ศ. 1879พระเชษฐาสิ้นพระชนม์21 มิถุนายน ค.ศ. 1884สิ้นพระชนม์เจ้าชายเฟรเดอริก, ค.ศ. 1879–1881, พระอนุชาในพระปัยกา80pxอดอล์ฟ ดยุกแห่งนัสเซา, ค.ศ. 1881–1884, รัชทายาทจากราชสกุลสาขารอง80px120pxอดอล์ฟ ดยุกแห่งนัสเซาทายาทโดยสันนิษฐานรัชทายาทอาวุโสจากสายราชสกุลนัสเซา-ไวล์บูร์ก21 มิถุนายน ค.ศ. 1884รัชทายาทราชสกุลออเรนจ์-นัสเซาลำดับสุดท้ายสิ้นพระชนม์23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1890แกรนด์ดยุกจากราชสกุลออเรนจ์-นัสเซาลำดับสุดท้ายสิ้นพระชนม์,ทรงเริ่มเป็นแกรนด์ดยุกเจ้าชายวิลเฮล์ม, ค.ศ. 1884–1890, พระราชโอรส80px120pxแกรนด์ดยุกรัชทายาทวิลเลมทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงพระราชโอรส23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1890พระราชบิดาเป็นแกรนด์ดยุก17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1905พระราชบิดาสวรรคต,ทรงเริ่มเป็นแกรนด์ดยุก เจ้าชายนิโคเลาส์-วิลเฮล์ม, ค.ศ. 1890–1905, พระปิตุลา80pxแกรนด์ดยุกอดอล์ฟ80pxเคานท์จอร์จ นิโคเลาส์แห่งมาเรนเบิร์ก, ค.ศ. 1905, พระญาติ80px120pxเคานท์จอร์จ นิโคเลาส์แห่งมาเรนเบิร์กทายาทโดยสันนิษฐานพระญาติค.ศ. 1905พระญาติเป็นแกรนด์ดยุก10 กรกฎาคม ค.ศ. 1907ถูกยกเว้นตามรัฐธรรมนูญฉบับใหม่เคานท์ไมเคิล อเล็กซานเดอร์แห่งมาเรนเบิร์ก, พระโอรสแกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 480px120pxเจ้าหญิงมารี-อาเดลาอีดทายาทโดยสันนิษฐานพระราชธิดาองค์โต10 เมษายน ค.ศ. 1907การแก้ไขรัฐธรรมนูญ25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1912พระราชบิดาสวรรคต,ทรงเริ่มเป็นแกรนด์ดัชเชสเจ้าหญิงชาร์ล็อต, พระขนิษฐา80px120pxเจ้าหญิงชาร์ล็อตทายาทโดยสันนิษฐานพระขนิษฐา25 กุมภาพันธ์ ค.ศ.  1912พระเชษฐภคินีเป็นแกรนด์ดัชเชส14 มกราคม ค.ศ. 1919พระเชษฐภคินีสละราชบัลลังก์,ทรงเริ่มเป็นแกรนด์ดัชเชสเจ้าหญิงฮิลดา, พระขนิษฐา80pxแกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีด80px120pxเจ้าหญิงฮิลดาทายาทโดยสันนิษฐานพระขนิษฐา14 มกราคม ค.ศ. 1919พระเชษฐภคินีเป็นแกรนด์ดัชเชส5 มกราคม ค.ศ. 1921แกรนด์ดัชเชสทรงมีพระประสูติกาลพระราชโอรสเจ้าหญิงแอนโทเนีย, พระขนิษฐาแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อต80px120pxแกรนด์ดยุกรัชทายาทฌ็องทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงพระราชโอรสองค์โต5 มกราคม ค.ศ. 1921ประสูติ12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1964พระราชมารดาสละราชบัลลังก์,ทรงเริ่มเป็นแกรนด์ดยุกเจ้าหญิงฮิลดา, ค.ศ. 1921–1927, พระมาตุจฉา80pxเจ้าชายชาร์ลส์, ค.ศ. 1927–1955, พระอนุชา80pxเจ้าชายอ็องรี, ค.ศ. 1955–1964, พระราชโอรส80px120pxแกรนด์ดยุกรัชทายาทอ็องรีทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงพระราชโอรสองค์โต12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1964พระราชบิดาเป็นแกรนด์ดยุก7 ตุลาคม ค.ศ. 2000พระราชบิดาสละราชบัลลังก์,ทรงเริ่มเป็นแกรนด์ดยุกเจ้าชายฌ็อง, ค.ศ. 1964–1981, พระอนุชา80pxแกรนด์ดยุกฌ็อง80pxเจ้าชายกีโยม, ค.ศ. 1981–2000, พระราชโอรส80px120pxแกรนด์ดยุกรัชทายาทกีโยมทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงพระราชโอรสองค์โต7 ตุลาคม ค.ศ. 2000พระราชบิดาเป็นแกรนด์ดยุกปัจจุบันเจ้าชายเฟลิกซ์ค.ศ. 2000-2020, พระอนุชา80pxแกรนด์ดยุกอ็องรี80pxเจ้าชายชาร์ล 2020-ปัจจุบัน, พระราชโอรส

ดูเพิ่ม
 รายพระนามเจ้าผู้ครองราชรัฐลักเซมเบิร์ก
 ลำดับการสืบราชบัลลังก์ลักเซมเบิร์ก
อ้างอิง