wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เทศบาลตำบลหน้าสตน
เทศบาลตำบลหน้าสตน  ตำบลหน้าสตนเป็นหนึ่งใน 11 ตำบล ของอำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช มีเนื้อที่ 30.35 ตารางกิโลเมตร ระยะห่างจากที่ทำการอำเภอถึงเขตตำบลประมาณ 200 เมตร (คนละฝั่งคลอง) และอยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 60 กิโลเมตร พื้นที่เป็นที่ราบชายฝั่งทะเล ความกว้างของตำบลเฉลี่ยประมาณ 1 กิโลเมตร ยาว 18 กิโลเมตร ตั้งอยู่ในพื้นที่ลุ่มน้ำปากพนัง (โซนน้ำเค็ม) เหมาะแก่การเลี้ยงกุ้งกุลาดำ 80 % ของพื้นที่เป็นนากุ้ง ราษฎรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเลี้ยงกุ้งกุลาดำ รับจ้างทั่วไปและทำประมงชายฝั่ง

 ประวัติ 
ตำบลหน้าสตน จากคำบอกเล่าของผู้สูงอายุในตำบลกล่าวถึงที่มาของตำบลหน้าสตนว่า มาจากชื่อคลองบางตนที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบัน ซึ่งลักษณะของคลองบางตนจะทอดยาวจากทิศตะวันออกเริ่มจากอ่าวไทยจรดคลองหัวไทร ทางทิศตะวันตกระยะทางประมาณ 3,100 เมตร สมัยก่อนราษฎรใช้เป็นแหล่งน้ำสำหรับทำนาข้าว ซึ่งจากการที่บริเวณนี้อยู่ติดกับทะเลด้วยทำให้ราษฎรมีอาชีพทำนาและอาชีพทำการประมง บ้านเรือนราษฎรเกือบทั้งหมดตั้งอยู่ริมทะเลตรงปากคลองบางนบ เมื่อราษฎรว่างจากการทำนาก็จะออกทะเลหาปลาโดยชาวบ้านจะนำเรือมาขึ้นบริเวณชุมชนของตนเอง เมื่อเพื่อนบ้านชาวประมงถามว่าจะนำเรือไปขึ้นปลาที่ไหน ชาวประมงจะบอกว่านำเรือไปขึ้นที่หน้าสตน (หน้าหมายถึงท่า) และกลายเป็นบ้านหน้าสตนในเวลาต่อมา เมื่อมีการตั้งตำบลใหม่ขึ้นมาก็ใช้ชื่อตำบลหน้าสตน เนื่องจากความเหมาะสมทางพื้นที่และความหนาแน่นของชุมชน

 ภูมิศาสตร์ 
เทศบาลตำบลหน้าสตนตั้งอยู่ทางทิศใต้ของตัวเมืองนครศรีธรรมราช
 ทิศเหนือ ติดต่อ   เทศบาลตำบลเกาะเพชร อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช 
 ทิศใต้ ติดต่อ  ตำบลคลองแดน อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา
 ทิศตะวันออก ติดต่อ จดอ่าวไทย
 ทิศตะวันตก ติดต่อ จดเทศบาลตำบลหัวไทร ตำบลเขาพังไกร ตำบลรามแก้ว อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช

 ภูมิประเทศ 
ตำบลหน้าสตนมีลักษณะเป็นที่ราบลุ่มติดฝั่งทะเลอ่าวไทย ซึ่งอยู่ระหว่างชายฝั่งทะเลกับคลองสายปากพนัง-หัวไทร เป็นพื้นที่หนึ่งที่อยู่ในเขตลุ่มน้ำปากพนังมีที่ราบลุ่มเป็นที่ตั้งชุมชนและเป็นพื้นที่เกษตรกรรมของประชาชนในตำบล ไม่มีพื้นที่ป่าสงวนและป่าไม้ 

 ภูมิอากาศ 
ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตอนกลางของภาคใต้ จึงมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน แต่อากาศโดยทั่วไปไม่ร้อนจัด เนื่องจากมีอิทธิพลของมรสุมพัดผ่านจากทะเลทั้งสองฝั่ง จึงมีฤดูเพียง 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน และฤดูฝน

 การแบ่งเขตการปกครอง 
เทศบาลตำบลหน้าสตนแบ่งเขตการปกครองประกอบด้วย 9 ชุมชน ได้แก่
 บ้านหน้าสตน
 บ้านหน้าสตน (หัวอ้ายด้วน)
 บ้านหน้าศาล
 บ้านบางทราย 
 บ้านปากระวะ
 บ้านหน้าทวด 
 บ้านหน้าศาล 
 บ้านเกาะยาว
 บ้านแพรกเมือง 

 สถานศึกษา 
 โรงเรียนวัดหน้าสตน
 โรงเรียนวัดฉิมหลา
 โรงเรียนวัดปากระวะ
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านหน้าศาล
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านแพรกเมือง
 ศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัดหน้าสตน 

 วัด 
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลหน้าสตน มีทั้งหมด 3 วัด คือ 
 วัดหน้าสตน
 วัดฉิมหลา
 วัดปากระวะ

 มัสยิด  
 มัสยิด อัลกุบรอฮ์ 
 มัสยิดนูรุลนาอีม
 มัสยิดอัตตักวา 
 มัสยิดมูฮำมาเด็นใบรีหย๊ะ 
 บะลายบ้านหน้าศาลเหนือ
 บะลายบ้านหน้าศาลกลาง
 บะลายบ้านหัวท่าเข็น หมู่ที่ 3
 บะลายบ้านฉิมหลา 

 สถานพยาบาล 
 สถานีอนามัยบ้านหน้าสตน
 สถานีอนามัยบ้านหน้าทวด

 สถานที่สำคัญ 
 หมวดการทางหัวไทรที่ 1
 หมวดการทางหัวไทรที่ 2
 คลองหัวไทร – ปากพนัง
 คลองบางตน
 หาดหน้าสตน
 ท่าเรือเกาะกระ
# กั้งตั๊กแตนเจ็ดสี
กั้งตั๊กแตนเจ็ดสี  เป็นครัสเตเชียนชนิดหนึ่ง จำพวกกั้ง

จัดอยู่ในวงศ์ Odontodactylidae เป็นกั้งที่มีสีสวย มักอยู่ตามพื้นทราย นอกเขตแนวปะการัง บางครั้งอาจพบได้ในเขตน้ำตื้น ส่วนใหญ่หลบซ่อนอยู่ในรูที่มีทางออกหลายทาง แต่บางครั้งอาจเดินอยู่บนพื้นเพื่อหาอาหาร ได้แก่ หอยฝาเดียว, กุ้ง, ปู หรือปลาขนาดเล็ก ตามีการพัฒนาสูงสุด จนถือได้ว่าเป็นสัตว์ที่มีระบบการมองเห็นที่ดีที่สุดในบรรดาอาณาจักรสัตว์โลก โดยดวงตากลมโตทั้งสองข้างนั้นสามารถกลอกกลิ้งไปมาได้อย่างเป็นอิสระ มีเซลล์รับแสงมากถึง 12 สี เมื่อเทียบกับตามนุษย์ที่มีเซลล์รับแสงเพียงแค่ 3 สีเท่านั้น นอกจากจะมองเห็นสีสันได้มากมายหลายเฉดสีแล้ว ยังสามารถรับรู้แสงโพลาไรซ์ได้อีกด้วยScience Illustrated Thailand
และสามารถสแกนภาพได้ โดยใช้เส้นขนานกลางตาเพื่อเล็งเหยื่อ ก่อนใช้ขาคู่หน้าที่คล้ายกับกำปั้นหรือสันหมัดของมนุษย์ดีดไปอย่างแรง ลักษณะคล้ายตั๊กแตนตำข้าวจับเหยื่อ อาจใช้ดีดจนกระดองปูหรือเปลือกหอยแตกได้ หรือดีดเพื่อเกี่ยวกลับเข้ามา ซึ่งแรงดีดนี้รุนแรงมาก แม้แต่จะทำให้มนุษย์บาดเจ็บได้ หรือแม้กระทั่งกระจกตู้ปลาอาจแตกด้วยแรงดีดเพียงครั้งเดียว เพราะเป็นสัตว์ที่มีแรงในการดีดหนักกว่าน้ำหนักของตัวเองมากกว่า 1,000 เท่า ในอัตราความเร็ว 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (มีอัตราเร่งใกล้เคียงกับกระสุนขนาด 5.6 มิลลิเมตร) และยังสามารถดีดได้มากถึง 50,000 ครั้งโดยที่ไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด เนื่องจากโครงสร้างภายในของขาคู่หน้านั้นมีลักษณะเป็นชั้น ๆ ที่ซับซ้อน บริเวณที่รับแรงกระแทกโดยตรง ประกอบด้วยไฮดรอกซิลอะพาไทต์แบบผลึกที่พบมากในกระดูกและฟันของมนุษย์ จึงทำให้ผิวชั้นนี้มีสมบัติทนทานต่อแรงกดอัดได้ดี อีกทั้งที่อยู่ด้านในมีลักษณะซ้ำ ๆ ของชั้นเส้นใยไคตินที่มีสมบัติด้านความแข็งตึง (ความสามารถในการรักษารูปร่าง) ต่ำ ซึ่งพบมากในโครงสร้างภายนอกของสัตว์ครัสเตเชียน มีการจัดเรียงตัวในลักษณะวนเป็นเกลียวและเติมเต็มด้วยสารอนินทรีย์ชนิดอสัณฐานที่โครงสร้างของสสารไม่เป็นผลึกอยู่ระหว่างกลาง ทำหน้าที่เป็นตัวดูดซับแรงกระแทกที่เกิดจากการจู่โจม ส่วนชั้นที่มีลักษณะเป็นลายริ้ว ๆ เป็นเส้นใยไคตินมีหน้าที่ห่อหุ้มขาคู่หน้าทั้งหมดเพื่ออัดองค์ประกอบอนินทรีย์ต่าง ๆ ให้อยู่ภายในระยางค์เพื่อป้องกันการบาดเจ็บได้เป็นอย่างดีอีกด้วย ซึ่งลักษณะทางกายภาคที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้เป็นต้นแบบให้นักวิทยาศาสตร์แห่งมหาแคลิฟอร์เนีย, ริเวอร์ไซด์ ร่วมกับมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย และมหาวิทยาลัยเพอร์ดู ของสหรัฐอเมริกาใช้ศึกษาเพื่อพัฒนาการสร้างวัสดุที่มีความแข็งแกร่งสูงแต่น้ำหนักเบา โดยเลียนแบบจากโครงสร้างอันนี้

มีพฤติกรรมหลบซ่อนอยู่ในรู โดยโผล่มาแต่เฉพาะส่วนหัว เมื่อภัยอันตรายเข้ามาใกล้ จะหดหัวเข้าไป ก่อนจะโผล่หัวออกมาดูอีกครั้งภายในเวลา 2–3 นาที แต่ถ้าเดินหากินอยู่ไกลโพรง เมื่อพบเจอกับศัตรู บางครั้งจะชูตัวยกขึ้นแล้วชูขาหน้าเพื่อขู่ศัตรู หากไม่ได้ผล จะงอตัวกลิ้งกับพื้น หากจวนตัวจะดีดตัวอย่างรวดเร็วพุ่งหายไป

มีขนาดความยาวประมาณ 20 เซนติเมตร พบในความลึกไม่เกิน 20 เมตร พบกระจายพันธุ์ในเขตอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่เกาะกวมจนถึงแอฟริกาตะวันออกSpecies: Odontodactylus scyllarus  ในน่านน้ำไทยพบได้น้อยทางฝั่งอ่าวไทย แต่จะพบได้มากกว่าทางฝั่งทะเลอันดามัน

เป็นกั้งที่ไม่ได้ประโยชน์ในเชิงเศรษฐกิจ เพราะมีเนื้อน้อย แต่มีการเลี้ยงเป็นสัตว์น้ำสวยงาม โดยผู้เลี้ยงอาจหาท่อพีวีซีใส่ในตู้ เพื่อให้เป็นที่หลบซ่อน
# ปราสาทหนองตาเปล่ง
ปราสาทหนองตาเปล่ง ตั้งอยู่ภายในวัดปราสาทเทพสถิตย์ ตำบลชำนิ อำเภอชำนิ จังหวัดบุรีรัมย์

ลักษณะ
ปัจจุบันตัวปรางค์และผนังได้พังถล่มลงมากลายเป็นกองหิน เหลือเพียงผนังปราสาทด้านทิศเหนือที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์

 

หนองตาเปล่ง
หนองตาเปล่ง
หมวดหมู่:อำเภอชำนิ
# ปราสาทหนองกง (โคกปราสาท)
ปราสาทหนองกง หรือ ปราสาทโคกปราสาท ตั้งอยู่กลางทุ่งนา ในเขตบ้านหนองกง ตำบลหนองกง อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์

ลักษณะ
ปราสาทหนองกงเป็นธรรมศาลา ปราสาทได้พังทลายลงมาทั้งหลังกลายเป็นเนินดินอยู่กลางทุ่งนา ตัวปราสาทแทบไม่เหลือร่องรอย มีเพียงซากผนังส่วนหนึ่งที่สลักลายคิ้วบัวไว้ และมีเศษหินอยู่ทั่วไป

การเดินทาง
ตามทางหลวง 218 ระยะทางห่างจากอำเภอนางรอง 14 กิโลเมตร เลี้ยวขวาเข้าไปตามถนนลูกรังสู่บ้านหนองกง และไปตามถนนผ่านลำห้วยเก็บน้ำเข้าไปในทุ่งนาใหญ่ ประมาณ 2 กิโลเมตร

 

หนองกง
หนองกง (โคกปราสาท)
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอนางรอง
# ปราสาทหนองปล่อง
ปราสาทหนองปล่อง หรือ ปราสาทหนองโปร่ง ตั้งอยู่ในสำนักสงฆ์โคกปราสาทเทพสถิตย์ ในเขตบ้านหนองยาง หมู่ที่ 1 ตำบลหนองปล่อง อำเภอชำนิ จังหวัดบุรีรัมย์ 

ลักษณะ
มีลักษณะแผนผังเป็นธรรมศาลา ยังไม่ได้รับการบูรณะ มีสภาพชำรุด ตัวปราสาทได้พังทลายมาทั้งหลัง

 

หนองปล่อง
หนองปล่อง
หมวดหมู่:อำเภอชำนิ
# ปราสาทถมอ
thumb

ปราสาทถมอ หรือปราสาททะมอ ตั้งอยู่ในเขตบ้านละหานทรายเก่า ตำบลหินลาด อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์

ปราสาทถมอ อยู่ที่บ้านละหานทรายเก่า ตำบลหินลาด อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นโบราณสถานแบบขอมประเภทธรรมศาลา (ที่พักคนเดินทาง) ถมอ เป็นภาษาเขมร แปลว่าหิน ปราสาทถมอจึงแปลว่า ปราสาทหิน กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 ประกาศกำหนดขอบเขตโบราณสถานพื้นที่ 10 ไร่ 3 งาน 24 ตารางวา เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2525 โบราณสถานปราสาทถมอ ประกอบด้วย ธรรมศาลา เป็นอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสร้างด้วยศิลาแลง กรอบประตูหน้าต่างเป็นหินทราย ประตูทางเข้า-ออกอยู่ด้านทิศตะวันออก ผนังทิศใต้เจาะเป็นช่องหน้าต่าง 5 ช่อง ทิศตะวันตกของธรรมศาลาเป็นประตูสู่ตัวปราสาท ภายในมีแท่นหินทรายสำหรับประดิษฐานรูปเคารพ อาคารทั้งหมดล้อมด้วยสระน้ำรูปเกือกม้า เว้นด้านทิศตะวันออกเป็นทางเดิน ด้านตะวันออกเฉียงเหนือ มีสระน้ำรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีกหนึ่งสระ ปัจจุบันเครื่องบนของปราสาทพังทลายเหลือให้เห็นเพียงฐานและผนังบางส่วนสันนิษฐานว่า ปราสาทถมอเป็นหนึ่งในธรรมศาลา 17 แห่ง ซึ่งพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่งอาณาจักรขอม โปรดให้สร้างขึ้นเมื่อพุทธศตวรรษ 18 บนเส้นทางระหว่างยโสธรปุระ (ราชธานีของอาณาจักรขอม) มายังเมืองพิมาย ให้ผู้เดินทางได้แวะพักตามที่ปรากฎในจารึกปราสาทพระขรรค์ประเทศกัมพูชา

การเดินทาง
ไปตามทางหลวงแผ่นดิน 2165

 

ถมอ
ถมอ
หมวดหมู่:อำเภอบ้านกรวด
# นกแสกแดง (สกุล)
นกแสกแดง  เป็นสกุลของนกล่าเหยื่อที่หากินในเวลากลางคืน จำพวกนกเค้าแมวสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Phodilus อยู่ในวงศ์ย่อย  Phodilinae ในวงศ์นกแสก (Phodilidae)

มีลักษณะแตกต่างจากนกแสกในสกุล Tyto คือ มีขนที่ตั้งแหลมเหนือตาแลหูคล้ายหู มีใบหน้าที่เป็นรูปตัวยู เป็นวงกลมมากกว่า และมีขาที่แข็งแรง สามารถเกาะกิ่งไม้ในลักษณะตัวตั้งตรงได้ รวมทั้งเสียงร้องที่แตกต่างกันด้วย"นกแสกแดง" ที่สุดของบ้องแบ๊ว จากข่าวสด  มีการล่าเหยื่อด้วยการจ้องมองและการโยกหัวไปมา และใช้การบินไปเกาะยังใต้ต้นไม้ต้นเล็ก ๆ ใต้เรือนยอดป่า แล้วจึงจับเหยื่อ เนื่องจากมีปีกที่กลมและสั้น: Phodilus badius จากสยามเอนซิส

มีเพียง 3 ชนิดเท่านั้น คือจาก itis.gov
นกแสกแดงคองโก (Phodilus prigoginei)
นกแสกแดง (Phodilus badius)
 นกแสกแดงศรีลังกา (Phodilus assimilis)

พบกระจายพันธุ์ในป่า หรือชายป่าใกล้ชุมนุม ทั่วทวีปเอเชีย และแอฟริกา สำหรับในเกาะซามาร์ ในหมู่เกาะฟิลิปปินส์มีความเป็นไปได้อาจจะมีอีกชนิดหนึ่งที่สูญพันธุ์ไปแล้ว Bruce, M. D. (1999) : Family Tytonidae (Barn-owls). In: del Hoyo, J.; Elliott, A. & Sargatal, J. (eds) : Handbook of Birds of the World, Volume 5: Barn-owls to Hummingbirds: 34-75, plates 1-3. Lynx Edicions, Barcelona. ISBN 84-87334-25-3
# โนวูอัมบูร์กู
โนวูอัมบูร์กู  เป็นเมืองทางใต้สุดของรัฐฮิวกรังจีดูซูว ประเทศบราซิล มีประชากร 237,044 คน (ค.ศ. 2010) มีพื้นที่ 217 ตร.กม. และมีอุณหภูมิเฉลี่ย 19°C  ในคริสต์ทศวรรษ 1980 ได้รับฉายาว่า เมืองหลวงแห่งรองเท้า มีบริษัทเกี่ยวกับกรีฑาหลายแห่ง
# สถานีรถไฟถนนฟินเดอร์
thumb|250px|สถานีรถไฟถนนฟินเดอร์

สถานีถนนฟินเดอร์  เรียกสั้นๆ อย่างไม่เป็นทางการว่า ถนนฟินเดอร์ หรือ FSS เป็น สถานีรถไฟศูนย์กลางที่มุมถนนฟินเดอร์ และถนนสแวนตันในเมืองเมลเบิร์น รัฐวิกตอเรีย ออสเตรเลีย ให้บริการเครือข่ายรถไฟในเมืองทั้งหมด เลียบตลอดแม่น้ำยาร่าในใจกลางเมือง สถานีรถไฟครอบคลุม 2 ช่วงถนนและขยายจากถนนสแวนตันถึงถนนควีน
# กุฏิฤๅษีบ้านหนองบัวราย
กุฏิฤๅษีบ้านหนองบัวราย หรือ ปราสาทหนองกง ตั้งอยู่ในเขตบ้านหนองบัวราย หมู่ที่ 7 ตำบลจรเข้มาก อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์

 ประวัติและความสำคัญ 
กุฏิฤๅษีบ้านหนองบัวรายเป็นปราสาทหินขนาดเล็ก สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 เพื่อเป็นอโรคยาศาล ซึ่งเป็นสถานที่ที่ใช้ปรุงยา และยังเป็นที่พักแก่ผู้แสวงบุญอีกด้วย

 ลักษณะ 
ปราสาทหลังนี้สร้างตามรูปแบบอโรคยาศาล หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ซึ่งปรางค์ประธานมีฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมย่อมุมกว้าง 5 เมตร องค์ประธานเป็นศิลาแลง มีประตูอยู่ด้านเดียว คือ ด้านทิศตะวันออก ด้านที่เหลือทำเป็นประตูหลอก

 การเดินทาง 
เมื่อลงจากเขาพนมรุ้งถึงที่ราบเชิงเขา จะเห็นหนองน้ำสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่อยู่ทางซ้าย นั้นคือ หนองบัวราย ส่วนกุฏิฤๅษีบ้านหนองบัวรายจะอยู่ทางขวา ซึ่งต้องเข้าซอยกุฏิฤๅษีไปอีก
# นกเค้ากู่
นกเค้ากู่ หรือ นกฮูก  เป็นนกเค้าแมวชนิดหนึ่ง เป็นนกประจำถิ่นในเอเชียใต้จากตอนเหนือของประเทศปากีสถาน, ตอนเหนือของประเทศอินเดีย และเทือกเขาหิมาลัยไปทางตะวันออกถึงประเทศจีนตอนใต้  และบางตัวเป็นนกอพยพในฤดูหนาวที่พบในประเทศอินเดีย, ประเทศศรีลังกา และประเทศมาเลเซีย

นกเค้ากู่เป็นนกเค้าแมวขนาดเล็ก (23–25 เซนติเมตร) มีปอยขนตั้งชันขึ้นบนหัวสองข้างหรือที่เรียกว่าหู ส่วนบนเป็นสีเทาหรือน้ำตาลขึ้นอยู่กับว่าเป็นชนิดย่อยชนิดไหน มีจุดสีน้ำตาลอมเหลืองจางๆ ส่วนล่างสีน้ำตาลอมเหลืองมีลายขีดสีเข้ม  วงหน้าสีออกขาวหรือสีเนื้อ มีสร้อยคอสีเนื้อหรือน้ำตาลอมเหลือง ตากลมโตสีส้มหรือสัน้ำตาล ปากสั้น สันปากโค้งลง ทั้งสองเพศคล้ายกัน
# กุฏิฤๅษีบ้านโคกเมือง
กุฏิฤๅษีบ้านโคกเมือง เป็นปราสาทหินขนาดเล็ก ตั้งอยู่ที่บ้านโคกเมือง (ระหว่างท้องที่หมู่ที่ 6, 9, 15) ตำบลจรเข้มาก อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ สร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 16-25 เพื่อเป็นอโรคยาศาลสำหรับผู้ที่เดินมาประกอบพิธีกรรมที่ปราสาทเมืองต่ำ เนื่องจากอยู่ไม่ไกลจากปราสาทเมืองต่ำ บางคนจึงเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า กุฏิฤๅษีเมืองต่ำ ปราสาทแห่งนี้อาจได้รับการปรับปรุงอีกครั้งเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 18 เนื่องจากพบชิ้นงานสถาปัตยกรรมที่ไม่สอดคล้องกับสถาปัตยกรรมตัวอื่น ๆ

 ลักษณะ 
ปราสาทประกอบไปด้วยปรางค์ศิลาแลง ด้านหน้าทำเป็นมุขยื่นออกมา มีบรรณาลัยสร้างด้วยศิลาแลง ล้อมรอบด้วยกำแพง

 ภาพกุฎิฤๅษีบ้านโคกเมือง
# นกแสกทุ่งหญ้า
นกแสกทุ่งหญ้า  เป็นนกล่าเหยื่อในเวลากลางคืนชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกแสก (Tytonidae)

เป็นนกแสกขนาดกลาง โดยเฉลี่ยมีความใหญ่กว่านกแสก (T. alba) เล็กน้อย มีความยาวจากจะงอยปากจรดปลายหาง 35-38 เซนติเมตร มีความยาวของขายาวกว่า ทำให้เวลาบิน ขาและกรงเล็บของนกแสกทุ่งหญ้าจะโผล่มาให้เห็นพ้นหาง ขณะที่นกแสกจะไม่พ้นหาง มีลักษณะขนแตกต่างกัน โดยที่นกแสกทุ่งหญ้ามีขนที่ใบหน้าสีขาวปลอด และรูปใบหน้ายาวรีกว่า ขนโดยรวมสีเข้มกว่านกแสก กระหม่อมมีสีน้ำตาลเข้มแบบสีช็อคโกแล็ต บริเวณอกกว้างมีสีน้ำตาลอ่อนตัดกับพื้นสีขาว ประด้วยจุดสีดำ ขนคลุมใต้ปีกสีขาวประด้วยจุดสีดำเหมือนพื้นท้อง ปลายปีกโดยเฉพาะขนปลายปีกชั้นนอกมีแถบสีดำ บนปีกและบนหางมีแถบสีดำขวางตัดกับสีน้ำตาลอ่อนของเส้นขน ขนคลุมบนปีกสีน้ำตาลเข้ม

พบกระจายพันธุ์ในประเทศคองโกตอนใต้ ทางตอนเหนือของแองโกลา ที่ราบสูงเอธิโอเปีย เคนยา ยูกันดา แคเมอรูน แอฟริกาใต้ จนถึงชายฝั่งตอนกลางของโมซัมบิก ในทวีปแอฟริกา สามารถแบ่งออกได้ชนิดย่อยอีก 6 ชนิด (ดูในตาราง)จาก itis.gov  มีนิเวศวิทยาโดยปกติจะสร้างรังในทุ่งหญ้าเพื่อวางไข่ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ โดยภายในรังไม่มีวัสดุปูพื้น มีเพียงหญ้าแห้งสานทับกันเท่านั้น ลักษณะรังเป็นอุโมงค์มีทางเข้าออกโพรงหลายทาง ซ่อนตัวอยู่ในทุ่งหญ้าคาและหญ้าไซ สูงประมาณ 100-150 เซนติเมตร กินหนูเป็นอาหารหลักเช่นเดียวกับนกแสก  

ในอดีตไม่เคยปรากฏการพบในประเทศไทย จนกระทั่งในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2549 มีผู้ถ่ายรูปนกแสกทุ่งหญ้าได้ 1 ตัวที่ทุ่งหญ้าแบบพรุน้ำท่วม ที่อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย และจากการศึกษาที่มากขึ้น ทำให้ในปัจจุบันได้ถูกยอมรับว่าเป็นนกประจำถิ่นอีกชนิดหนึ่งของไทย โดยคาดว่ามีฤดูวางไข่ประมาณเดือนธันวาคมถึงมีนาคม โดยที่มีชื่อเรียกโดยคนท้องถิ่นว่า "นกเก๊าจ๊าง"นกแสกทุ่งหญ้า
# บารายเมืองต่ำ (ทะเลเมืองต่ำ)
thumbnail|ปราสาทเมืองต่ำ|300px

บารายเมืองต่ำ สร้างขึ้นในสมัยเดียวกับปราสาทเมืองต่ำ คือประมาณพุทธศตวรรษที่ 16 เป็นอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ อยู่บริเวณเหนือตัวปราสาท เป็นสถานที่กักเก็บน้ำ เพื่อใช้ในสาธารณูปโภคในสมัยนั้น
# พฤณท์ สุวรรณทัต
พลเอก พฤณท์ สุวรรณทัต อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ชุดที่ 3 อดีตที่ปรึกษาศูนย์รักษาความสงบ ในรัฐบาล ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็น อดีตผู้บัญชาการทหารกองพลที่ 1 รักษาพระองค์  อดีตนายทหารราชองครักษ์พิเศษhttp://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2562/E/013/T_0001.PDFและเป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 10พล.ต.พฤณฑ์ สุวรรณทัต - ทหารค้ำบัลลังก์ 'ทักษิณ

 ประวัติ 
พล.อ.พฤณท์ เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2495 เป็นบุตรคนที่สามของ พล.อ.ทวนทอง สุวรรณทัต อดีตปลัดกระทรวงกลาโหม และคุณหญิงพร้อมพงศ์ มีพี่น้อง 4 คน ได้แก่ 
 พลเอก พฤทธิ์ สุวรรณทัต (ตท.10) อดีตเสนาธิการศูนย์การอุตสาหกรรมป้องกันประเทศและพลังงานทหาร
 พลเอก พฤกษ์ สุวรรณทัต (ตท.10) อดีตนายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมราชกิจจานุเบกษา 2541อดีตที่ปรึกษาสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหมกระทรวงกลาโหม และ สำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม ปธ.นิวเจนฯรับซี้ปึ้กพี่ชาย รมช.คมนาคม-แต่"สาบาน"ไม่เคยใช้เส้นสาย
 พลเอก พฤณท์ สุวรรณทัต (ตท.10) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม 
 พลเอก พฤษภะ สุวรรณทัต (ตท.19) อดีตเจ้ากรมการพลังงานทหาร ศูนย์การอุตสาหกรรมป้องกันประเทศและพลังงานทหาร ตุลาการทหารสูงสุดhttp://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2559/E/209/2.PDF 
 พลโท พันลึก สุวรรณทัต (ตท.21) อดีตหัวหน้าสำนักปลัดกระทรวงกลาโหม อดีตผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม และราชองครักษ์เวรhttp://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2560/E/195/1.PDF

จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 10 (ตท.10) เป็นเพื่อนร่วมรุ่นกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี, พล.อ.ทรงกิตติ จักกาบาตร์, พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา, พล.ร.อ.กำธร พุ่มหิรัญ เป็นต้นพล.ต.พฤณฑ์ สุวรรณทัต - ทหารค้ำบัลลังก์ 'ทักษิณ' และเป็นลูกพี่ลูกน้องกับ พล.อ.อ.สุกำพล สุวรรณทัต รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม 

ด้านชีวิตครอบครัว พล.อ.พฤณท์ สมรสกับนางธาราณี สุวรรณทัต มีบุตรสาว 2 คน คือ 
 นางสาวปาลิตา สุวรรณทัต สมรสกับ นายจักรพันธ์ เลิศวิเศษปัญญา 
 นางสาวลริสสา สุวรรณทัต

 การทำงาน 
พล.อ.พฤณท์ เคยดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลที่ 1 รักษาพระองค์ (พล.1 รอ.), หัวหน้าฝ่ายเสนาธิการ (เสธ.) ประจำรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และกรรมการบริษัท วิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด ต่อมาเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในสมัยที่ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรีพระบรมราชโองการ ประกาศให้รัฐมนตรีพ้นจากความเป็นรัฐมนตรีและแต่งตั้งรัฐมนตรี (รัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร 3)

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔ , เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๔, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๑๗ ข หน้า ๑๒, ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๑
# มานุษยวิทยาสื่อ
มานุษยวิทยาสื่อ หรือ มานุษยวิทยาสื่อมวลชน เป็นสาขาวิชาในมานุษยวิทยาสังคมหรือมานุษยวิทยาวัฒนธรรมที่เน้นใช้วิธีการทางชาติพันธุ์นิพนธ์ในการศึกษาผู้ผลิต ผู้ชม และแง่มุมทางสังคมวัฒนธรรมอื่นๆ ของสื่อมวลชน

 แหล่งข้อมูลอื่น 

European Association of Social Anthropologists (EASA) Media Anthropology Network
# วงศ์เครย์ฟิชออสเตรเลีย
วงศ์เครย์ฟิชออสเตรเลีย (, Yabby) เป็นวงศ์ของครัสเตเชียนวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Parastacidae จัดเป็นกุ้งที่พบได้เฉพาะในแหล่งน้ำจืด เช่น แม่น้ำ, ลำธาร, บึง

มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับเครย์ฟิชในวงศ์ Astacoidea mี่พบในทวีปอเมริกาเหนือ คือ มีเปลือกแข็งสีทึบหุ้มลำตัวทั้งหมด ไม่มีกรี ลักษณะที่แตกต่างกันคือ ก้ามจะไม่มีหนาม และลักษณะของก้ามจะป่องออกต่างไปจากวงศ์ Astacoidea แต่มีที่หนีบสั้นและเล็กกว่า อีกทั้ง ตัวผู้จะมีอวัยวะเป็นรูปวงรีบริเวณโคนขาคู่ที่ 3 ซึ่งตัวเมียไม่มี ใช้สำหรับผสมพันธุ์และส่งผ่านสเปิร์มไปยังตัวเมีย ใช้ระยะเวลาในการผสมพันธุ์เพียง 1-2 นาที เท่านั้น หลังจากนั้นเมื่อไข่ได้รับการปฏิสนธิแล้ว ไข่จะฟักเป็นตัวในเวลาราว 3-4 สัปดาห์ โดยตัวเมียจะอุ้มไข่ไว้ในช่องท้อง ไข่มีลักษณะวงกลมสีดำคล้ายเมล็ดพริกไทยดำ ในการผสมพันธุ์แต่ละครั้งอาจได้ลูกกุ้งมากถึง 300 ตัว ซึ่งลูกกุ้งในวัยเล็กจะยังอาศัยอยู่กับแม่ โดยกินเศษอาหารที่แม่กินเหลือ เมื่อโตขึ้นจึงค่อยแยกจากไป

เป็นเครย์ฟิชที่แพร่กระจายพันธุ์เฉพาะซีกโลกทางใต้ เช่น ทวีปอเมริกาใต้ เช่น อุรุกวัย, บราซิล, ชิลี, เกาะมาดากัสการ์, ทวีปออสเตรเลีย และอิเรียนจายา เป็นต้น

โดยสมาชิกที่สำคัญของวงศ์นี้ชนิดหนึ่ง คือ (:En:Astacopsis gouldi) จัดเป็นกุ้งน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก พบทางตอนเหนือของเกาะแทสมาเนีย มีขนาดใหญ่ที่สุดที่เคยบักทึกไว้ยาว 80 เซนติเมตร น้ำหนักกว่า 5 กิโลกรัม มีอายุยืนยาวถึง 40 ปี แต่ปัจจุบันตัวที่มีน้ำหนักกว่า 2 กิโลกรัมหาได้ยากAstacopsis gouldi — Tasmanian Giant Freshwater Lobster, Giant Lobster, Giant Freshwater Crayfish
# นกเค้าป่าหลังจุด
นกเค้าป่าหลังจุด  เป็นนกเค้าแมวในสกุล Strix  มีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างแปลก เนื่องจากพบในที่ไม่ต่อเนื่องในหลายพื้นที่รอบเกาะบอร์เนียว แต่กลับไม่พบบนเกาะ

มีสามชนิดย่อยคือ:
 Strix seloputo seloputo - พบในภาคใต้ของประเทศพม่าและภาคกลางของประเทศไทยไปถึงประเทศสิงคโปร์ รวมถึงแจมบิ  (เกาะสุมาตรา) และเกาะชวา
 Strix seloputo baweana - เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นบนเกาะบาเวียนนอกชายฝั่งทางตอนเหนือของเกาะชวา
 Strix seloputo wiepkini - หมู่เกาะคาลาเมียน  และพาลาวัน  (ประเทศฟิลิปปินส์)
# กุ้งอิเล็กทริกบลู
กุ้งอิเล็กทริกบลู  กุ้งน้ำจืดจำพวกเครย์ฟิชชนิดหนึ่ง ในวงศ์เครย์ฟิชออสเตรเลีย (Parastacidae)

กุ้งเครย์ฟิชออสเตรเลียมีความยาวประมาณ 30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำของรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ประเทศออสเตรเลีย เป็นกุ้งที่มีสีสันสวยงามมาก โดยจะมี 2 สีหลักด้วยกัน คือ สีน้ำตาลและสีน้ำเงินเข้มอมม่วง เป็นกุ้งที่ใช้เพาะเลี้ยงเพื่อการบริโภค และเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงาม โดยเฉพาะในชนิดสีน้ำเงินม่วง ในชื่อ "อิเล็กทริกบลู" จัดเป็นกุ้งที่มีราคาแพง และเลี้ยงให้รอดได้ยาก เพราะอาศัยอยู่ในน้ำที่มีอุณหภูมิค่อนข้างเย็น คือ 21-25 องศาเซลเซียสหน้า 87, Crayfish คืออะไร???? โดย นณณ์ ผาณิตวงศ์ นิตยสาร AQUA ฉบับเดือนกันยายน
# นกแสก (สกุล)
นกแสก เป็นสกุลของนกล่าเหยื่อกลุ่มหนึ่งในหากินในเวลากลางคืน ใช้ชื่อสกุลว่า Tyto (มาจากภาษากรีกคำว่า τυτο หมายถึง "นกเค้าแมว") ในวงศ์ย่อย Tytoninae ในวงศ์ใหญ่ Tytonidae

เป็นสกุลที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุดของวงศ์นี้ มักมีขนสีเข้มด้านหลังมากกว่าด้านหน้า โดยจะเป็นสีส้มและสีน้ำตาล ขนด้านหน้าสีซีดกว่าจากด้านหลังและมีจุดด่างดำซึ่งจะแตกต่างกันออกไปตามแต่ละชนิด มีลักษณะเด่น คือ มีใบหน้าที่เรียบแบนรูปหัวใจ และไม่มีกระจุกขนที่เหนือตาเหมือนใบหูเหมือนนกเค้าแมวจำพวกอื่น ๆ อีกทั้งยังมีรูปร่างที่ใหญ่กว่าด้วย

เป็นนกเค้าแมวที่มีการวิวัฒนาการและปรับตัวให้อาศัยอยู่ได้ในหลากหลายภูมิประเทศ ทั้งในป่าและชุมชนเมือง พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วทุกมุมโลก ยกเว้นบริเวณขั้วโลก ในบางพื้นที่ เช่น บนเกาะมีบางชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้ว และชนิดที่พบในบางพื้นที่ เช่น เมดิเตอร์เรเนียนและแคริบเบียนจะมีขนาดใหญ่กว่า

 การจำแนก 
แบ่งออกได้เป็น 13 ชนิด จาก itis.gov (ไม่นับชนิดย่อย ซึ่งในบางแหล่งข้อมูลจะจัดให้ชนิดย่อยบางชนิดเป็นชนิดต่างหากไปเลย)นกแสกทุ่งหญ้า
 Tyto alba  (Scopoli, 1769) 
 Tyto aurantia  (Salvadori, 1881)
  Tyto capensis  (A. Smith, 1834) 
 Tyto glaucops  (Kaup, 1852) 
 Tyto inexspectata  (Schlegel, 1879) 
 Tyto manusi Rothschild & Hartert, 1914
 Tyto multipunctata Mathews, 1912
 Tyto nigrobrunnea Neumann, 1939 
 Tyto novaehollandiae  (Stephens, 1826) 
 Tyto rosenbergii  (Schlegel, 1866) 
 Tyto sororcula  (P. L. Sclater, 1883) 
 Tyto soumagnei  (A. Grandidier, 1878)
 Tyto tenebricosa  (Gould, 1845) 

 สูญพันธุ์ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ 
รู้จักจากฟอสซิล
 Tyto sanctialbani
 Tyto robusta
 Tyto balearica
 Tyto mourerchauvireae
 Tyto jinniushanensis
 Tylo sp.1
 Tylo sp.2

thumb|200px|ฟอสซิลของ Tyto cavatica พบในเปอร์โตริโก ซึ่งสูญพันธุ์ไปในปี ค.ศ. 1912 และอาจจะเป็นชนิดย่อยของ T. glaucops
thumb|200px|ฟอสซิลของ Tyto ostologa พบในเกาะฮิสปันโยลา

 สูญพันธุ์ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลายและยุคโฮโลซีน 
รู้จักจากซับฟอสซิล

เมลานีเซีย:
 Tyto cf. novaehollandiaeBruce, M.D. (1999) : Family Tytonidae (Barn-owls). In: del Hoyo, J.; Elliott, A. & Sargatal, J. (eds) : Handbook of Birds of the World Vol. 5 (Barn-owls to Hummingbirds) : 34-75, plates 1-3. Lynx Edicions, Barcelona. ISBN 84-87334-25-3
 Tyto cf. novaehollandiae
 Tyto cf. alba/aurantiaca
 Tyto letocarti
แคริบเบียน:
 Tyto cavatica
 Tyto noeli
 Tyto riveroi
 Tyto sp.
 Tyto ostologa
 Tyto pollens
 Tyto sp.
เมดิเตอร์เรเนียน:
 Tyto melitensisSteadman, David William (2006) : Extinction and Biogeography of Tropical Pacific Birds. University of Chicago Press. ISBN 0-226-77142-3. Olson, Storrs L. (1985) : Section IX.C. Strigiformes. In: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eds.) : Avian Biology 8: 129-132. Academic Press, New York.
Mlíkovský, Jirí (2002) : Cenozoic Birds of the World, Part 1: Europe. Ninox Press, Prague . ISBN 80-901105-3-8 Ballmann, Peter (1969) : Les Oiseaux miocènes de la Grive-Saint-Alban (Isère) [The Miocene birds of Grive-Saint-Alban (Isère)]. Geobios 2: 157-204. [French with English abstract]  (HTML abstract)
# กุ้งเรนโบว์
กุ้งเรนโบว์ หรือ กุ้งก้ามแดง  เป็นกุ้งน้ำจืดจำพวกเครย์ฟิชชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์เครย์ฟิชออสเตรเลีย (Parastacidae)

กุ้งเรนโบว์มีสีสันค่อนข้างหลากหลาย ตั้งแต่สีฟ้า, น้ำเงิน, น้ำเงินอมเขียว, น้ำตาลอมเขียว, สีเขียวหยก, น้ำตาลเข้ม มีลักษณะเด่น คือ มีก้ามที่เรียวยาว ไม่มีหนาม และมีแถบสีแดงที่ก้าม มีความยาวเต็มที่ตั้งแต่ประมาณ 8-12 นิ้ว ไม่นับก้าม โดยขณะที่ยังไม่โตเต็มวัยก้ามจะเป็นสีน้ำเงิน

แพร่กระจายพันธุ์ทางตอนใต้ของรัฐควีนส์แลนด์ และทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐนิวเซาท์เวลส์ ในประเทศออสเตรเลีย โดยจะหลบซ่อนอยู่ตามโขดหิน, ขอนไม้ หรือวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ ในแหล่งน้ำจืดทั่วไป

เป็นกุ้งที่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในการเลี้ยงเพาะขยายพันธุ์ในการที่ใช้บริโภคเป็นอาหารทั้งในประเทศออสเตรเลีย และประเทศจีน ต่อมาได้มีการเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงในตู้ปลาเหมือนปลาสวยงามอีกด้วย ซึ่งปัจจุบันได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนมีสีสันต่าง ๆ สวยงามกว่าสีดั้งเดิมในธรรมชาติ เช่น สีน้ำเงินเข้ม เป็นต้น ซึ่งในหลายประเทศได้กลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่มีการรุกรานสิ่งแวดล้อมทางน้ำของประเทศนั้น ๆ ด้วย ในประเทศไทยมีการนำเข้ากุ้งชนิดนี้เข้ามาจากออสเตรเลียตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 ด้วยการเลี้ยงเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยง เมื่อมีขนาดได้ 2 นิ้ว จึงย้ายไปเลี้ยงต่อในนาข้าวที่โครงการหลวง ดอยอินทนนท์ เพื่อนำเข้าส่งขายตามภัตตาคารต่าง ๆกุ้งมังกร, "กบนอกกะลา" สารคดีทางช่อง 9: อาทิตย์ที่ 16 ธันวาคม 2555