wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ภาษาศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ
ภาษาศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ  เป็นสาขาหนึ่งของโอลิมปิกวิชาการของนักเรียนในระดับมัธยมศึกษา ผู้เข้าแข่งขันจะต้องใช้รู้ทางด้านภาษาศาสตร์วรรณนา ภาษาศาสตร์ทฤษฎี และภาษาศาสตร์คอมพิวเตอร์เพื่อตอบโจทย์ โดยที่ความรู้ทางภาษาใดภาษาหนึ่งของผู้เข้าแข่งขันไม่ได้ช่วยให้มีข้อได้เปรียบในการตอบโจทย์ที่เกี่ยวกับภาษาที่ตนรู้เท่าใดนัก

 รูปแบบการแข่งขัน 
รูปแบบการแข่งขันของภาษาศาสตร์โอลิมปิกแตกต่างจากโอลิมปิกวิชาการแขนงอื่น ๆ เนื่องจากจะแบ่งการแข่งขันออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ การแข่งขันประเภทบุคคลและประเภททีม การแข่งขันประเภทบุคคลประกอบด้วยโจทย์ 5 ข้อ และมีเวลาในการแข่งขัน 6 ชั่วโมง โดยโจทย์ครอบคลุมเนื้อหาของสาขาหลักของภาษาศาสตร์วรรณนา ภาษาศาสตร์ทฤษฎี และภาษาศาสตร์คอมพิวเตอร์ เช่น สัทศาสตร์ วิทยาหน่วยคำ วากยสัมพันธ์ อรรถศาสตร์ และภาษาศาสตร์สังคม เป็นต้น

การแข่งขันประเภททีมประกอบด้วยโจทย์ที่มีความยากและใช้เวลามาก 1 ข้อ ตั้งแต่การแข่งขั้นภาษาศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศครั้งที่ 2 ซึ่งในแต่ละทีมประกอบด้วยนักเรียนทั้งหมด 4 คน และมีเวลาในการแก้โจทย์ 3 ถึง 4 ชั่วโมง

 ประเทศไทยในการแข่งขันภาษาศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ 
ประเทศไทยได้เริ่มส่งนักเรียนผู้แทนประเทศเข้าร่วมการแข่งขันภาษาศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศครั้งแรกขึ้นในปี พ.ศ. 2565 ณ เมืองแคสเซิลทาวน์ ไอล์ออฟแมน โดยมีการคัดเลือกผ่านการแข่งขันภาษาศาสตร์โอลิมปิกแห่งประเทศไทย (ภอท.) และการแข่งขันภาษาศาสตร์โอลิมปิกเอเชียแปซิฟิก โดยมีมูลนิธิส่งเสริมโอลิมปิกวิชาการ และพัฒนามาตรฐานวิทยาศาสตร์ศึกษา ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ (สอวน.) และภาควิชาภาษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นผู้ดูแล

 สถานที่จัดการแข่งขัน 
ครั้งที่ปีที่จัดการแข่งขันสถานที่จัดการแข่งขันวันที่จัดการแข่งขันจำนวนประเทศที่เข้าร่วมผู้เข้าแข่งขันเว็บไซต์ทางการ1 2003  บอรอแวตส์ บัลแกเรีย6 – 12 กันยายน 6 33 2 2004  มอสโก รัสเซีย 31 กรกฎาคม – 2 สิงหาคม 7 43 3 2005  ไลเดน เนเธอร์แลนด์ 8 – 12 สิงหาคม 9 504 2006  ตาร์ตู เอสโตเนีย 1–6 สิงหาคม 9 51  5 2007  เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก รัสเซีย 31 กรกฎาคม – 4 สิงหาคม 9 61  6 2008  สเลินแชฟเบรียก บัลแกเรีย 4–9 สิงหาคม 11 63  7 2009  วรอตสวัฟ โปแลนด์ 26–31 กรกฎาคม 17 86 8 2010  สต็อกโฮล์ม สวีเดน 19–24 กรกฎาคม 18 99 9 2011  พิตต์สเบิร์ก สหรัฐ 24–30 กรกฎาคม 19 102  10 2012  ลูบลิยานา สโลวีเนีย 29 กรกฎาคม – 4 สิงหาคม 26 131  112013  แมนเชสเตอร์ สหราชอาณาจักร22–26 กรกฎาคม26138122014  ปักกิ่ง จีน21–25 กรกฎาคม28152132015  บลากอแอฟกรัต บัลแกเรีย20–24 กรกฎาคม29166142016  ไมซอร์ อินเดีย25–29 กรกฎาคม31167152017  ดับลิน ไอร์แลนด์31 กรกฎาคม – 4 สิงหาคม29180162018  ปราก เช็กเกีย25–31 กรกฎาคม29192172019  ยงอิน เกาหลีใต้29 กรกฎาคม – 2 สิงหาคม35209182021  แว็นตส์ปิลส์ ลัตเวีย19–23 กรกฎาคม34216192022  แคสเซิลทาวน์ ไอล์ออฟแมน25–29 กรกฎาคม32185 202023  บันสโก บัลแกเรีย24–28 กรกฎาคม3720421 2024  บราซิเลีย บราซิล23-31 กรกฎาคม3820622 2025  ไทเป ไต้หวัน232026 โรมาเนีย

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์ทางการ
# โมเลกุลเล็ก
ในสาขาเภสัชวิทยาและชีวเคมี โมเลกุลเล็ก เป็นสารอินทรีย์มวลโมเลกุลต่ำ ซึ่งมิใช่พอลิเมอร์ตามนิยาม คำว่า โมเลกุลเล็ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสาขาเภสัชวิทยา ปกติจำกัดใช้เฉพาะกับโมเลกุลซึ่งยึดเหนี่ยวด้วยสัมพรรคภาพสูงกับพอลิเมอร์ชีวภาพ เช่น โปรตีน กรดนิวคลีอิก หรือพอลิแซคคาไรด์ และยังเปลี่ยนกิจกรรมหรือหน้าที่ของพอลิเมอร์ชีวภาพ ขอบเขตมวลโมเลกุลขั้นสูงของโมเลกุลเล็กอยู่ที่ประมาณ 800 ดาลตัน ซึ่งทำให้โมเลกุลเล็กสามารถแพร่ข้ามเยื่อหุ้มเซลล์ได้อย่างรวดเร็ว เพื่อที่จะไปถึงจุดออกฤทธิ์ (site of action) ภายในเซลล์ได้ นอกเหนือจากนี้ การจำกัดมวลโมเลกุลนี้เป็นเงื่อนไขจำเป็นแต่ไม่เพียงพอแก่ชีวปริมาณออกฤทธิ์ (bioavailability) ทางปาก

โมเลกุลเล็กสามารถมีหน้าที่ทางชีววิทยาได้หลากหลาย โดยเป็นโมเลกุลส่งสัญญาณของเซลล์ เป็นเครื่องมือในชีววิทยาโมเลกุล เป็นยาในทางการแพทย์ เป็นสารฆ่าสัตว์รังควาน (pesticide) ในการเกษตร ฯลฯ สารประกอบเหล่านี้สามารถเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ (เช่น สารเมแทบอไลต์ทุติยภูมิ) หรือมนุษย์สังเคราะห์ขึ้น (เช่น ยาปฏิชีวนะ) และอาจมีผลที่เป็นประโยชน์ต่อโรค (เช่น ยา) หรือเป็นอันตราย (เช่น สารก่อวิรูป [tetragen] และสารก่อมะเร็ง) ก็ได้ 
 
พอลิเมอร์ชีวภาพ เช่น กรดนิวคลีอิก โปรตีนและพอลิแซคคาไรด์ (เช่น แป้งหรือเซลลูโลส) มิใช่โมเลกุลเล็ก แม้มอนอเมอร์องค์ประกอบของมัน คือ ไรโบหรือดีออกซีไรโบนิวคลีโอไทด์ กรดอะมิโนและมอนอแซคคาไรด์ ตามลำดับ มักถูกพิจารณาว่าเป็นก็ตาม โอลิโกเมอร์ขนาดเล็กมาก ๆ ยังมักถูกพิจารณาว่าเป็นโมเลกุลเล็ก เช่น ไดนิวคลีโอไทด์ เพปไทด์ อาทิ กลูตาไธโอนต้านอนุมูลอิสระ และไดแซคคาไรด์ เช่น ซูโครส
# เล ซ้าง
เล ซ้าง (ค.ศ. 1920 — 27 กันยายน ค.ศ. 2010 Vovinam master passes away) เป็นประธานแห่งสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้เวียดนามสาขาโววีนัม โดยดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1960 จนถึงวันที่เขาเสียชีวิต

 ประวัติ 
เล ซ้าง เป็นบุตรของ เล วัน เหี่ยน หรือที่รู้จักกันในนาม ดึ๊ก ควาน (ค.ศ. 1887–1959) และ เหงียน ถี่ หมุ่ย (ค.ศ. 1887–1993) เขามีอาการป่วยเมื่อครั้งเยาว์วัย ซึ่งเป็นการยากสำหรับเขาต่อการก้าวเดิน และแม่ของเขาก็ได้แนะนำให้เขาได้เรียนศิลปะป้องกันตัวเพื่อเสริมสร้างสมรรถภาพที่ขาของเขา

ที่ฮานอย เขาได้เรียนวิชาโววีนัมที่โรงเรียนโววีนัมของ เหงียน ล็อค หลังจากนั้น เล ซ้าง ก็สามารถเป็นครูฝึกสอนร่วมกันกับ เหงียน ล็อค และได้พัฒนาศาสตร์แห่งโววีนัมเรื่อยมาĐại sư Chưởng môn Vovinam Lê Sáng và Aiki-Viet 

ค.ศ. 1954 เล ซ้าง พร้อมด้วย เหงียน ล็อค ได้เดินทางไปไซง่อนเพื่อเปิดการเรียนการสอนโววีนัม เขายังได้กระทำการเปิดโรงเรียนโววีนัมเพิ่มเติม และใน ค.ศ. 2007 เขาก็ยังคงทำการฝึกสอนนักเรียนที่ได้รับการจัดอันดับที่สูงขึ้นVõ sư Lê Sáng - Chưởng Môn Vovinam Việt Võ Đạo qua đời 

ค.ศ. 1960 เหงียน ล็อก ได้ถ่ายทอดสถานะผู้นำแห่งโววีนัมให้แก่ เล ซ้าง

เล ซ้าง เกิดในฮานอย ประเทศเวียดนาม และเสียชีวิตในนครโฮจิมินห์
# ชัมบาลา (ภาพยนตร์)
ชัมบาลา  เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555 กำกับโดยปัญจพงศ์ คงคาน้อย โดยเป็นเรื่องราวการเดินทางของพี่น้อง 2 คน ที่มีวิถีชีวิตแตกต่างกันสุดขั้ว ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา อุปนิสัยใจคอ รสนิยมรวมไปถึงทัศนคติและมุมมองของชีวิต ที่ออกเดินทางโดยมีจุดมุ่งหมายอยู่ที่ดินแดนที่ชื่อว่า ชัมบาลา โดยมีความรักเป็นแรงบันดาลใจสำคัญ เพียงทว่าในการเดินทางครั้งนี้ นอกเหนือจากที่ต้องเผชิญกับหลากหลายเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด ท่ามกลางสภาพอากาศที่ไม่เป็นใจแล้ว ชีวิตของทั้งคู่กำลังจะเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล นำแสดงโดย อนันดา เอเวอริงแฮม ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์ โอซา แวง นลินทิพย์ เพิ่มภัทรสกุล ธนากรณ์ คุ้มภัย และกำหนดเข้าฉายในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ภาพยนตร์ทำรายได้ 18,458,366 บาท20 อันดับหนังไทยทำเงินประจำปี 2555

เรื่องย่อ
วุฒิ ชายหนุ่มสุดเซอร์ผู้ที่ยึดมั่นในความรักมากกว่าสิ่งใด และพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ น้ำ แฟนสาวผู้ที่ฝันว่าครั้งหนึ่งในชีวิต เธอจะเดินทางไปถึง ชัมบาลา ดินแดนที่ผู้คนเชื่อกันว่า เป็นประตูของโลกที่อยู่ในจุดที่ใกล้กับสวรรค์มากที่สุด แต่เมื่อร่างกายที่ไม่อำนวยเธอจึงยกความฝันนั้นให้แก่วุฒิ ไปเยือนชัมบาลาแทนเธอ วุฒิแบกความหวังของน้ำโดยหวังที่จะเติมเต็มความฝันครั้งสุดท้ายก่อนที่เธอจะจากโลกนี้ไป เดินทางสู่ชัมบาลา พร้อมกับ ทิน  พี่ชายสุดกาก แถม ไม่กินเส้น ที่อาสาเดินทางไปเป็นเพื่อนถ่ายภาพ ช่วยเก็บหลักฐานการเยือนทิเบตของวุฒิ และ สักครั้งที่เขาทั้งคู่จะไปถึงชัมบาลา ทินเดินทางสู่ชัมบาลา พร้อมการแบกความหลังของความผิดหวังจาก เจน หญิงสาวที่เขารัก ฉากหน้าเขาเลือกที่จะเดินทางไปเยือนดินแดนแห่งนี้ เพียงเพื่อเป็นตัวป่วนน้องชาย แต่ส่วนลึกในใจ เขาไปเพื่อลืมบางอย่างในก้นบึ้งหัวใจของเขา

นักแสดง
 วุฒิ รับบทโดย ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์
 ทิน รับบทโดย อนันดา เอเวอริงแฮม
 น้ำ รับบทโดย นลินทิพย์ เพิ่มภัทรสกุล
 เจน รับบทโดย โอซา แวง
 ตาว่า รับบทโดย ธนากรณ์ คุ้มภัย
# คอนราด ฮิลตัน
คอนราด นิโคลสัน ฮิลตัน (25 ธันวาคม ค.ศ. 1887 – 3 มกราคม ค.ศ. 1979) นักธุรกิจโรงแรมชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งกลุ่มเครือข่ายโรงแรมฮิลตัน มีศักดิ์เป็นปู่ทวดของแพรีส ฮิลตัน

 ประวัติ 

ฮิลตันเกิดที่เมืองแซนแอนโทนีโอ รัฐนิวเม็กซิโก บิดาของเขาคือ ออกัสตัส ฮัลเวอร์เซน ฮิลตัน ชาวนอร์เวย์ มารดาของเขาเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมนี เขามีพี่น้องทั้งหมด 8 คน

เขาเริ่มเข้าศึกษาครั้งแรกที่วิทยาลัยกอสส์ (ปัจจุบันคือวิทยาลัยทหารนิวเม็กซิโก) และเซ็นต์มิเชล คอลเล็จ (ปัจจุบันคือวิทยาลัยซานตาเฟ) และโรงเรียนเหมืองแร่นิวเม็กซิโก (ปัจจุบันคือสถาบันเทคโนโลยีและเหมืองแร่นิวเม็กซิโก) จากนั้นเขาได้เข้าร่วมในกองทัพบกสหรัฐเข้าร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในขณะที่เขาประจำการนั้น บิดาของเขาก็เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 ชีวประวัติ: คอนราด ฮิลตัน, The Innkeeper to The World  (วีดิทัศน์)
  วิทยาลัยคอนราด ฮิลตัน ที่ มหาวิทยาลัยฮุสตัน
# สถานีรถไฟกินซะ
สถานีรถไฟกินซะ  เป็นสถานีรถไฟโตเกียวเมโทร (รถไฟใต้ดิน) ในเขตชูโอ กรุงโตเกียว ตั้งอยู่ในย่านธุรกิจสำคัญอย่างกินซะ เป็นสถานีรถไฟใต้ดินที่คับคั่งเป็นอันดับที่สี่ของโตเกียวเมโทร รองจากสถานีอิเกบูกูโระ คิตะเซ็นจุ และโอเตมาจิ

เส้นทาง
โตเกียวเมโทรสายกินซะ (G-09)
โตเกียวเมโทรสายมารูโนอูจิ (M-16)
โตเกียวเมโทรสายฮิบิยะ (H-08)

 แผนผังสถานี 
แต่ละสายทางมีชานชาลาแบบเกาะที่ให้บริการสองราง โดยชานชาลาสายกินซะ และ สายมารูโนอูจิ ตั้งอยู่แยกกันในระดับชั้นใต้ดินชั้นที่ 2 (B2F) ในขณะที่ชานชาลาสายฮิบิยะ ตั้งอยู่ที่ชั้นใต้ดินชั้นที่ 3 (B3F)

 ชานชาลา 
ชานชาลาสายทางจุดหมายหมายเหตุ 1 สายกินซะอากาซากะ-มิตสึเกะ, ชิบุยะ 2อูเอโนะ, อาซากูซะ 3 สายมารูโนอุจิชินจุกุ, โองิกูโบะ 4โอเตมาจิ, อิเกบูกูโระ 5 สายฮิบิยะคาซูมิงาเซกิ, รปปงงิ, นากาเมงูโระ 6อูเอโนะ, คิตะเซ็นจุ, มินามิคูริฮาชิทิศทางจากสถานี คิตะเซ็นจุ  สายโทบุ（ไปยัง  สถานีมินามิคูริฮาชิ สายนิกโก）

 ประวัติ 

สถานีกินซะ เปิดให้บริการสายกินซะเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2477 สายมารูโนอูจิ เริ่มดำเนินการที่สถานีกินซะในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 และชานชาลาสายฮิบิยะเปิดใช้งานเมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2507
# ภาษาอาร์
อาร์ (R) หรือ ภาษาอาร์ เป็นภาษาโปรแกรมบนคอมพิวเตอร์สำหรับวิเคราะห์ทางด้านสถิติ ภาษาอาร์เป็นที่นิยมใช้ในหมู่นักสถิติในด้านการพัฒนาซอฟต์แวร์สถิติเอง และการวิเคราะห์ข้อมูล

ภาษาอาร์ได้ถูกนำมาเปรียบเทียบกับซอฟต์แวร์สถิติตัวอื่น อาทิ SAS, SPSS และ Stata โดยในปี 2552 ทางนิวยอร์กไทมส์ได้มีบทความเกี่ยวกับภาษาอาร์กล่าวถึงการยอมรับซอฟต์แวร์ตัวนี้ในหมู่นักสถิติ และการนำมาประยุกต์ในงานสถิติ ซึ่งมีผลต่อยอดขายกับซอฟต์แวร์ตัวอื่น อาทิ SAS

ภาษาอาร์เป็นซอฟต์แวร์ฟรีในรูปแบบของโอเพนซอร์ซซึ่งสามารถนำไปใช้งานได้ฟรี และแจกจ่ายได้ฟรี
# เป็ดหางแหลม
เป็ดหางแหลม หรือ เป็ดหอมเป็ดหางแหลม จากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542  เป็นนกจำพวกเป็ดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ Anatidae

มีคอยาวกว่าเป็ดชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน ลำตัวป้อมกลม มีปลายหางแหลมจนเห็นได้ชัดเจน อันเป็นที่มาของชื่อ ปากและขามีสีเทา ตัวผู้หัวมีสีน้ำตาลเข้ม คอด้านหน้าและอกสีขาว ลำตัวสีเทา สีข้างมีแถบสีเหลือง ขณะที่ตัวเมียมีขนปกคลุมลำตัวสีน้ำตาล และมีขนาดลำตัวเล็กกว่าตัวผู้พอสมควร

มีขนาดความยาวประมาณ 56 เซนติเมตร มีพฤติกรรมตอนกลางวันมักลอยตัวรวมกับเป็ดน้ำชนิดอื่น ๆ ในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ หากินโดยใช้ปากไช้ตามผิวน้ำ และมุดน้ำโผล่หางแหลมชี้ขึ้นมาให้สังเกตได้ชัดเจน เป็นเป็ดที่วิ่งได้ไกลมาก และสามารถบินขึ้นจากน้ำได้เร็วและคล่องแคล่ว

มีการกระจายพันธุ์กว้างไกล ตั้งแต่ทวีปอเมริกาเหนือ จนถึงอเมริกากลาง, บางส่วนในแอฟริกา, ทวีปยุโรป, เอเชียเหนือ และเอเชียกลาง, ตะวันออกกลาง, อนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียอาคเนย์ 

สำหรับในประเทศไทย ถือเป็นนกอพยพในช่วงฤดูหนาว และมีสถานะเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535  เป็ดหางแหลม
# เป็ดคับแค
เป็ดคับแค  เป็นนกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกเป็ดน้ำ (Anatidae)

จัดเป็นนกเป็ดน้ำขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีน้ำหนักเต็มที่ประมาณ 160 กรัม และความยาวลำตัวประมาณ 26 เซนติเมตร มีลักษณะเด่น คือ มีสีขาวต่างจากนกเป็ดน้ำชนิดอื่น ปากและขาสีเทา ตัวผู้ บริเวณใบหน้า, คอและลำตัวสีขาว, กระหม่อม และวงรอบคอและหลังสีดำ, ปีกสีเขียว และมีแถบสีขาวเห็นชัดขณะบิน ขณะที่ ตัวเมีย มีสีทึมกว่า และไม่มีวงรอบคอ ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลจาง ๆ มีแถบสีดำลากผ่านตา

มีพฤติกรรมหากินรวมฝูงกันกับนกเป็ดน้ำชนิดอื่น ๆ ส่งเสียงร้อง "คว้าก – คว้าก – คว้าก - แอ๊ก" มีจะงอยปากสั้นคล้ายกับห่าน จึงเหมาะสำหรับใช้สำหรับจิกหากินตามผิวน้ำหรือพื้นดิน แต่ก็ดำน้ำได้และดำน้ำเก่ง ในฤดูผสมพันธุ์อาจจะอาศัยอยู่ตัวเดียวหรือเป็นคู่ นอกฤดูผสมพันธุ์อาจจะพบรวมฝูงนับเป็นร้อยถึงพันตัว

กระจายพันธุ์อยู่ในอนุทวีปอินเดีย, เอเชียอาคเนย์ และออสเตรเลียทางตอนเหนือ

ในประเทศไทยถือเป็นนกประจำถิ่น เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535เป็ดคับแค สัตว์ป่าคุ้มครอง
# อดุลย์ ณ สายบุรี
นายอดุลย์ ณ สายบุรี หรือ ตนกูอับดุลยาลาล์ นาเซร์ ผู้สืบเชื้อสายตระกูลเจ้าเมืองสายบุรีในอดีต ซึ่งเป็นหนึ่งในหัวเมืองเจ้าแขกประเทศราชทั้ง ๗ ฝ่ายใต้ และเป็นผู้ก่อตั้งขบวนการแนวร่วมปลดแอกแห่งชาติปัตตานี ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย จังหวัดนราธิวาส ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2480 เป็นครั้งแรก

ในปี พ.ศ. 2487 นายอดุลย์ ได้อภิปรายในสภาผู้แทนราษฎรกล่าวว่ารัฐบาลจอมพล ป.พิบูลสงคราม ข่มเหงรังแกพี่น้องมุสลิมทำให้ไม่อยากเป็นคนไทย เพราะรู้สึกเป็นการเสื่อมเสียเกียรติและศักดิ์ศรีเป็นอย่างมาก จากเหตุการณ์ที่พี่ชายของนายอดุลย์ ถูกจับกุมเนื่องจากแต่งกายแบบชาวมลายู เดินในตลาดสายบุรี

จากบทบาทดังกล่าว ทำให้ราชการเพ่งเล็งว่าเป็นผู้ยุยงส่งเสริมให้ราษฎรกระด้างกระเดื่องต่อทางราชการ และได้ติดตามพฤติกรรมของนายอดุลย์ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2488 นายอดุลย์ จึงได้หลบหนีออกจากประเทศไทย ไปอยู่ที่รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย และต่อมาได้เป็นประธานขบวนการปลดแอกแห่งชาติปัตตานี โดยให้เหตุผลว่ารับไม่ได้กับนโยบายของจอมพล ป.พิบูลสงคราม จนกระทั่งเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2521
# ปลาคิลลี่ฟิช
ปลาคิลลี่ฟิช  เป็นชื่อสามัญของปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยขนาดเล็กหลายชนิด ในอันดับ Cyprinodontiformes ซึ่งเป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัว นับ 1,000 กว่าชนิด ในแทบทุกทวีปทั่วโลก แต่ปลาคิลลี่ฟิชจะเป็นปลาที่แพร่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่

โดยปลาคิลลี่ฟิช มีลักษณะโดยทั่วไป จะเป็นปลาขนาดเล็กที่มีสีสันสวยงาม โดยเฉพาะในตัวผู้ ในหลากหลายพฤติกรรม ในบางชนิดจะหากินและดำรงชีวิตอยู่บนผิวน้ำ, บางชนิดหากินและดำรงชีวิตอยู่ระดับพื้นน้ำ และบางชนิดจะรวมตัวกันเป็นฝูง และบางชนิดจะว่ายน้ำอย่างกระจัดกระจาย

ปลาคิลลี่ฟิช เป็นปลาที่มักพบในแหล่งน้ำต่าง ๆ ตั้งแต่ ต้นน้ำตลอดจนไปถึง คลอง, บึง และแม่น้ำต่าง ๆ ทั้งที่เป็นแหล่งน้ำถาวรและแหล่งน้ำชั่วคราวที่เหือดแห้งหายไปได้ตามฤดูกาล แม้กระทั่งแอ่งน้ำในรอยเท้าสัตว์ ซึ่งคำว่า "คิลลี่" (Killi) มาจากภาษาดัตช์คำว่า "kilde" หมายถึง "แหล่งน้ำขนาดเล็ก" "riceditch killifish" , reference.com, Wed Dec 10, 2014 9:05pm GMT

โดยมีลักษณะการวางไข่หลากหลายแตกต่างออกไป เช่น วางไข่ทิ้งไว้ในพื้นดินและมีวงจรชีวิตที่สั้น  หรือวางไข่ไว้กับใบของไม้น้ำ

สำหรับในประเทศไทย มีปลาเพียงชนิดเดียวที่เข้าข่ายปลาคิลลี่ฟิช คือ ปลาหัวตะกั่ว (Aplocheilus panchax) ซึ่งอยู่ในวงศ์ Aplocheilidae ที่พบได้ทุกแหล่งน้ำทั่วทุกภาค 

ปลาคิลลี่ฟิช เป็นปลาที่ได้รับความนิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมักจะนิยมเลี้ยงรวมเป็นฝูงหรือปะปนกับปลาชนิดอื่น ในตู้ไม้น้ำ และเลี้ยงเพื่อฟักลูกปลาให้ออกจากไข่ที่วางไว้ในดิน ซึ่งสามารถห่อส่งขายทางไปรษณีย์ได้ นับว่าเป็นความสนุกอย่างหนึ่งของผู้เลี้ยง  โดยสกุลที่นิยมเลี้ยงได้แก่ Nothobranchius ที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในทวีปแอฟริกา  และปลาหัวตะกั่วทองคำ (Aplocheilus lineatus) ที่มีถิ่นกำเนิดในประเทศอินเดีย เป็นต้นปลาคิลลี่, หน้า 103 ปลาสำหรับตู้พรรณไม้น้ำ คอลัมน์ Mini Fishes โดย อ๊อด Melanochromis / Apistoensis. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 25 ปีที่ 2 กรกฎาคม 2012
# ปลาเสือหกขีด
ปลาเสือหกขีด หรือ ปลาเสือป่าพรุ  ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

มีลักษณะและรูปร่างคล้ายกับปลาเสือห้าขีด (D. pentazona) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวแบนข้าง ส่วนหลังโค้ง หัวมีขนาดเล็ก ตาโต ปากมีขนาดเล็ก มีหนวดที่มุมปาก 1 คู่ จุดเริ่มต้นของครีบหลังอยู่กลางตัว และอยู่หลังครีบท้อง ครีบหางแฉกเว้าลึก สีพื้นของลำตัวเป็นสีขาวเงิน มีแถบสีดำบนลำตัว 6 แถบ โดยมีที่ลำตัว 5 แถบ และที่ส่วนหัวอีก 1 แถบ พาดผ่านตา เกล็ดบางเกล็ดมีสีขาวเงินสะท้อนแสง

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 5.5 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในภาคใต้ของประเทศไทยในป่าพรุต่าง ๆ เช่น ป่าพรุโต๊ะแดง และพบเรื่อยไปจนถึงแหลมมลายู, เกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียว

มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเป็นปลาที่เลี้ยงได้ง่ายมาก นิยมเลี้ยงรวมกันเป็นฝูงหรือรวมกับปลาขนาดใกล้เคียงกันในตู้ไม้น้ำ
# ปลาตะเพียนหยดน้ำ
ปลาตะเพียนหยดน้ำ Kottelat, M. (2013): The Fishes of the Inland Waters of Southeast Asia: A Catalogue and Core Bibliography of the Fishes Known to Occur in Freshwaters, Mangroves and Estuaries.   The Raffles Bulletin of Zoology, 2013, Supplement No. 27: 1–663. เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

มีรูปร่างคล้ายกับปลาเสือสุมาตรา (	Puntigrus tetrazona) หรือปลาเสือข้างลาย (P. partipentazona) ซึ่งเดิมเคยอยู่ร่วมสกุลเดียวกัน แต่ปลาตะเพียนหยดน้ำมีรูปร่างที่ยาวกว่าอย่างเห็นได้ชัดเจน มีสีลำตัวน้ำตาลออกส้ม มีสีดำเป็นรูปหยดน้ำ 4-5 แถบ เป็นลักษณะเด่น มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 

มีพฤติกรรมการอยู่รวมกันเป็นฝูง เหมือนกับปลาชนิดอื่นในสกุลเดียวกัน โดยแพร่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ติดกับใบของไม้น้ำ ไข่ฟักเป็นตัวภายใน 24-36 ชั่วโมง พบเฉพาะในแหล่งน้ำที่มีสีชา ด้วยมีค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (Ph) ของน้ำต่ำกว่า 7 เช่น น้ำในป่าพรุ บนเกาะบอร์เนียว

เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะการเลี้ยงในตู้ไม้น้ำ รวมกับปลาชนิดอื่น ๆ จัดเป็นปลาที่เลี้ยงได้ง่ายมาก สามารถกินได้ทั้งอาหารสดและอาหารสำเร็จรูปปลาบาร์บ, หน้า 99 ปลาสำหรับตู้พรรณไม้น้ำ คอลัมน์ Mini Fishes โดย อ๊อด Melanochromis / Apistoensis. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 25 ปีที่ 2 กรกฎาคม 2012 Snakeskin Barb
# ปลาตะเพียนลาย
ปลาตะเพียนลาย หรือ ปลาตะเพียนม้าลาย  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

มีรูปร่างเรียวยาว มีลายสีดำทั้งหมด 4 แถบ ยาวตามแนวนอนตามลำตัว ลายแต่ละเส้นขนานกัน ลำตัวสีเหลืองจาง ๆ เกล็ดเป็นเงามันสะท้อนแสงแวววาว เม่อยังเป็นลูกปลาวัยอ่อน ลายตามลำตัวจะเป็นแนวขวาง และค่อย ๆ กลายเป็นแนวนอนเมื่อปลาโตขึ้นหน้า 70, ตะเพียน Update, "คุยเฟื่องเรื่องปลาไทย" โดย อ.ชัยวุฒิ กรุดพันธุ์ คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. นิตยสาร The FISH MAX ปีที่ 4 ฉบับที่ 55: กุมภาพันธ์ 2014

ปลาตะเพียนลาย มีลักษณะคล้ายกับปลาตะเพียนลายมาเลย์  (Striuntius lineatus) แต่มีความแตกต่างกันคือ ปลาตะเพียนลายจะมีหนวดที่มุมปาก 2 คู่ ขณะที่ปลาตะเพียนลายมาเลย์ไม่มี มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 12.5 เซนติเมตร

พบกระจายพันธุ์ในป่าพรุตั้งแต่ภาคใต้ของไทย และแหลมมลายู จนถึงเกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา ในอินโดนีเซีย

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เช่นเดียวกับปลาชนิดอื่น ๆ ในสกุลและวงศ์เดียวกันหรือใกล้เคียงกัน
# เจ้ายอดศึก
พลเอก เจ้ายอดศึก (, , ยอดซึก) เป็นผู้นำกองทัพรัฐชานใต้คนปัจจุบัน ดำรงตำแหน่ง ประธานสภาเพื่อการกอบกู้รัฐชาน (R.C.S.S.) เป็นหัวหน้ากองกำลังกู้ชาติไทใหญ่ 

พลเอก เจ้ายอดศึก เกิดเมื่อ พ.ศ. 2502 ที่จังหวัดดอยแหลม เขตรัฐชานภาคใต้Sao Yawd Serk เข้าร่วมกับกองกำลังปฏิวัติแห่งชาติรัฐชาน (Shan United Revolution Army : SURA) ตั้งแต่อายุ 17 ปี เมื่อกองกำลัง SSA ได้รวมตัวกับกองกำลัง SURA เมื่อ พ.ศ. 2533 ก็ได้เป็นผู้นำทหารในเขตเมืองทาและเมืองจ้อด ต่อมาเมื่อขุนส่าตกลงเจรจาต่อทางการพม่า และส่งมอบอาวุธของกองทัพเมิงไตให้กับพม่าในเดือนมกราคม พ.ศ. 2539 เจ้ายอดศึกจึงได้ขึ้นเป็นผู้นำกองกำลังไทใหญ่ต่อต้านกองทัพพม่า จนกระทั่งเขาลาออกในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

การศึกษา
ปริญญาโทรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยปทุมธานี
# ซีไลฟ์ลอนดอนอควาเรียม
250px|thumb|ตู้จัดแสดงภายใน
ซีไลฟ์ลอนดอนอควาเรียม หรือ ลอนดอนอควาเรียม  เป็นพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ ที่ตั้งอยู่ในกรุงลอนดอน ประเทศสหราชอาณาจักร เปิดให้บริการตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 1997

ซีไลฟ์ลอนดอนอควาเรี่ยม ตั้งอยู่ในอาคารชุดเคาน์ตีฮอลล์ ริมฝั่งแม่น้ำเทมส์ ใกล้กับลอนดอนอาย และหอนาฬิกาบิ๊กเบน สามารถเดินทางไปได้อย่างสะดวกโดยการใช้รถไฟใต้ดิน ขึ้นที่สถานีวอเตอร์ลู แล้วออกทางประตูด้านทิศตะวันออก เมื่อพบกับลอนดอนอายแล้วเลี้ยวซ้ายตามทางเดิน ซีไลฟ์ลอนดอนอควาเรี่ยม จะอยู่ทางด้านซ้ายมือ อัตราค่าเข้าชมคนละ 19 ปอนด์ (950 บาท) ปิดจำหน่ายบัตรเข้าชมในเวลา 17.00 น. วันหยุดสุดสัปดาห์ในเวลา 18.00 น.

ด้านในพิพิธภัณฑ์จะเป็นลิฟต์ลงไปยังชั้นล่าง โดยแบ่งเป็นส่วนจัดแสดงต่าง ๆ ได้แก่

Atlantic Depths เป็นส่วนจัดแสดงพันธุ์ปลาและสัตว์น้ำที่พบในมหาสมุทรแอตแลนติก ได้แก่ ปลาเฮอร์ริ่งแอตแลนติก, ปลากระบอก, ดาวเปราะ, ปลาแพะ 
Ray lagoon เป็นส่วนที่แสดงปลากระเบนชนิดต่าง ๆ ที่เชื่อง จนสามารถกินอาหารจากมือผู้เลี้ยงได้ และยังมีปลาชนิดอื่น ๆ เช่น ปลาฉลามขี้เซา, ปลาฉลามเสือดาว, ปลาโรนัน, ปลาตาเดียว
Rock pools เป็นส่วนที่ผู้เข้าชม สามารถหยิบจับสิ่งต่าง ๆ ในตู้เลี้ยงได้ เช่น ปู, เปลือกไข่ของปลาฉลามและปลากระเบน
The Deep เป็นส่วนที่อยู่ตรงกลางของอาคารพิพิธภัณฑ์ เป็นตู้เลี้ยงขนาดใหญ่ที่สุด ซึ่งจัดวางให้คล้ายกับกองหินในท้องทะเล โดยมีโครงกระดูกของปลาฉลามวาฬแสดงอยู่ด้วย ปลาและสัตว์น้ำที่โดดเด่นในส่วนนี้ ได้แก่ ปลาฉลามหัวค้อน, เต่าทะเล และปลากะพงลายห้าแถบ, ปลาขี้ตังเบ็ด และมีอุโมงค์กระจกใต้น้ำ ซึ่งเต็มไปด้วยปลาสวยงามขนาดเล็กต่าง ๆ เช่น ปลาปักเป้าหน้าหมา, ปลาผีเสื้อ, ปลาโนรี
Pacific Shipwreck เป็นส่วนที่มีตู้ขนาดใหญ่เป็นที่ 2 ของที่นี่ ซึ่งมีปลาฉลามขนาดใหญ่ และปลาโรนัน รวมถึงปลากะมง เป็นจุดที่เสมือนเป็นไฮไลต์ของที่นี่
Nemo's Coral Caves เป็นส่วนแสดงถึงความสัมพันธ์กันของระบบชีวภาพในแนวปะการังทั้ง ดอกไม้ทะเลและปลาการ์ตูนชนิดต่าง ๆ ตลอดจนปลาในแนวปะการังชนิดอื่น ๆ เช่น ปลาไหลมอเรย์, ปลาสิงโต และปลางัว
ส่วนจัดแสดงปลาน้ำจืดและความหลากหลายในป่าดิบชื้นแอมะซอน เป็นส่วนจัดแสดงปลาน้ำจืดและสัตว์ตลอดจนพันธุ์พืชที่พบในป่าแอมะซอนและป่าในเขตร้อน เช่น ปลาปิรันยา, เต่าญี่ปุ่น, ปลาก้างพระร่วง, ปลาเรดเทลแคทฟิช และกบลูกศรพิษ
Thames Walk เป็นส่วนจัดแสดงพันธุ์ปลาที่พบในแม่น้ำเทมส์ 

ซึ่งในแต่ละส่วน สามารถเดินเวียนถึงกันได้ เนื่องจากถูกออกแบบมาในลักษณะของบันไดเวียน โดยเชื่อมด้วยอุโมงค์กระจกหน้า 122-135, London Sea Life Aquarium คอลัมน์ Blue Planet โดย ปิยวุฒิ เดชวิทยานุรักษ์. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 2 ฉบับที่ 24: มิถุนายน 2012
# ปลาไหลริบบิ้น
ปลาไหลริบบิ้น  เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาไหลมอเรย์ (Muraenidae) และจัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Rhinomuraenaจาก itis.gov 

จัดเป็นปลาไหลมอเรย์ขนาดเล็ก มีสีสันสดใส  และสามารถเปลี่ยนเพศได้ตามวัย  นั้นคือเมื่อยังเล็ก ลำตัวเป็นสีดำ โดยที่ไม่สามารถรู้ได้ว่าเป็นตัวผู้หรือตัวเมีย  แต่เมื่อโตขึ้นลำตัวเป็นสีน้ำเงินและเป็นตัวผู้และเมื่อมีอายุมากขึ้นอีกลำตัวเป็นสีเหลืองและกลายเป็นตัวเมีย

กินสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร โดยปลาไหลจะยืดตัวออกจากรูเพื่อหาอาหาร โดยปกติจะซ่อนตัวอยู่ในรูตามพื้นทะเล ซึ่งเป็นทราย

มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 1 เมตร เป็นปลาที่พบได้น้อย กระจายพันธุ์อยู่ในมหาสมุทรอินเดียและแปซิฟิก ในน่านน้ำไทยก็พบได้น้อย โดยพบได้ทั้งทางฝั่งทะเลอันดามันและอ่าวไทย เช่น   เกาะเต่า, หมู่เกาะสิมิลัน เป็นต้น

เป็นปลาที่สร้างสีสันให้แก่การดำน้ำ และมีบางส่วนที่ถูกจับไปขายเป็นปลาสวยงาม
# พอลิเอทิลีนเทเรฟทาเลต
พอลิเอทิลีนเทเรฟทาเลต  หรือที่เรียกกันโดยย่อว่า “เพท” (PET) เป็นพลาสติกเทอร์โมพลาสติก (หลอมที่อุณหภูมิสูงและแข็งตัวเมื่อเย็น)
ที่ผลิตขึ้นได้จากปฏิกิริยาเคมีระหว่างเอทิลีนไกลคอลกับไดเมทิลเทเรฟทาเลต หรือระหว่างเอทิลีนไกลคอลกับกรดเทเรฟทาลิก แต่ในปัจจุบันนิยมใช้ไดเมทิลเทเรฟทาเลต
ในการทดลองกับสัตว์พบว่าเป็นสารก่อมะเร็ง ก่อการกลายพันธุ์ และเป็นพิษต่อระบบสืบพันธุ์ นอกจากนี้ ยังมีการใช้ สารเร่งปฏิกิริยาเคมีเช่น แอนติโมนีไตรออกไซด์ หรือแอนติโมนีไตรแอซีเตต

พลาสติกเพทนี้แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มที่มีเนื้อใส (A-PET) และกลุ่มที่เป็นผลึกสีขาว (C-PET) เพทมีคุณสมบัติที่สามารถทำเป็นพลาสติกที่มีลักษณะกึ่งแข็งไปจนถึงเป็นของแข็งได้โดยการปรับความหนา และมีน้ำหนักเบา กันก๊าซและแอลกอฮอล์ได้ดี
# เกาะฆอร์ก
เกาะฆอร์ก  เป็นเกาะในประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอ่าวเปอร์เซีย อยู่ห่างจากชายฝั่งของอิหร่าน 25 กิโลเมตร (16 ไมล์) และอยู่ห่างจากช่องแคบฮอร์มุซไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 483 กิโลเมตร (300 ไมล์) เป็นที่ตั้งของสถานีส่งออกน้ำมันที่สำคัญ เป็นที่มั่นสุดท้ายของฮอลันดาในอ่าวเปอร์เซีย จนชาวเปอร์เซียบุกเข้าทำลายสถานีการค้าในปี ค.ศ. 1766
# พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่เข่ง
พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่เข่ง มีพระยศเมื่อแรกประสูติว่า หม่อมเจ้ายี่เข่ง เล็ก พงษ์สมัครไทย. เฉลิมพระยศเจ้านายฝ่ายในในรัชกาลที่ ๑-๙. กรุงเทพฯ:ฐานบุ๊คส์. 2552, หน้า 36  เป็นพระธิดาเพียงองค์เดียวในพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเพชรหึง ซึ่งเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท กับจอมมารดาชู

พระประวัติ
พระองค์ทรงรับราชการฝ่ายในภายในพระบรมมหาราชวัง เริ่มแต่เป็นพนักงานนมัสการมาแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเป็นทั้งพนักงานนมัสการ และโปรดเกล้าฯ ให้รับราชการเป็นผู้ถือรับสั่งเข้านอกออกใน ต่อมาโปรดเกล้าฯ ให้เป็นพนักงานในการพระโอสถและการอื่น ๆ อันเป็นการที่จะรักษาพยาบาลให้ทรงสบาย ต่อมาเมื่อพระชนมายุสูง ทรงทำหน้าที่คล้าย ๆ แม่บ้าน ตลอดจนเป็นผู้รับพระบรมราชโองการออกไปแจ้งยังเจ้านายหรือข้าราชการฝ่ายหน้าวังเวียง โดย จุลลดา ภักดีภูมินทร์

ว่ากันว่าพระองค์เป็นคนที่ดุและเข้มงวด แต่เมื่อทรงพระชราแล้ว มักจะทรงเป็นที่แอบขบขัน แอบล้อกันในหมู่เจ้านายแม้แต่พระองค์พระเจ้าแผ่นดินเอง ดังเรื่องเมื่อทรงเป็นพนักงานพระโอสถทรงมีหน้าที่ถวายพระโอสถแด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ด้วยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสวยพระโอสถยากก็ทรงรีรออยู่ พระองค์เจ้ายี่เข่งก็ทรงคว้าไม้บรรทัดบนโต๊ะทรงพระอักษร ทรงขู่ว่าจะลงพระอาญาหากไม่รีบเสวยพระโอสถเสียโดยเร็ว เรื่องนี้ได้กลายเป็นที่ทรงขบขันพระราชหฤทัยในพระบาทสมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงมาก ทรงเล่าพระราชทานข้างในว่า "ฉันไม่กินยา เจ้าเข่งแกจะตีฉัน" 

พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่เข่ง มีพระสวามีคือหม่อมเจ้าชายจักรจั่น ปาลกะวงศ์ พระโอรสในกรมหมื่นนราเทเวศร์ มีพระธิดาคือ หม่อมราชวงศ์หญิงปลีก ปาลกะวงศ์ ซึ่งทำราชการในพระบรมมหาราชวัง

ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงตั้ง หม่อมเจ้ายี่เข่ง เป็น พระวงษ์เธอ พระองคเจ้ายี่เข่ง ทรงศักดินา 2,000ราชกิจจานุเบกษา, การตั้งหม่อมเจ้ายี่เข่ง เป็นพระองค์เจ้า, เล่ม 5, หน้า 248-250 ในวันศุกร์ เดือน 12 แรม 4 ค่ำ ปีกุน นพศก จ.ศ. 1249 ตรงกับวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2430 พร้อมพระราชทานเครื่องยศ อันประกอบด้วย หีบหมากทองคำลงยาราชาวดี กาน้ำทองคำรูปทรงกระบอก เป็นเครื่องประกอบเกียรติยศ 

พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่เข่ง สิ้นพระชนม์เมื่อวันจันทร์ เดือน 3 ขึ้น 14 ค่ำ ปีวอก อัฐศก จ.ศ. 1258 ตรงกับวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2439 พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดสระเกศ วันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2441

พระเกียรติยศ
พระอิสริยยศ
 หม่อมเจ้ายี่เข่ง (ไม่ปรากฏ — 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2430)
 พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจ้ายี่เข่ง (4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2430 — 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2439)

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 

 พงศาวลี