# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอินโดนีเซีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอินโดนีเซียทั้งสิ้น 10 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 6 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 4 แหล่ง 

ที่ตั้ง

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก 
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง กลุ่มวัดโบโรบูดูร์ 150x150px|alt=A terraced pyramid like structure with a stupa on top. จังหวัดชวากลาง วัฒนธรรม:(i), (ii), (vi) 25.51;พื้นที่กันชน 64.31 2534/1991 กลุ่มศาสนสถานของศาสนาพุทธนิกายมหายาน ประกอบด้วยจันดีโบโรบูดูร์ จันดีเมินดุต และจันดีปาวน สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ไศเลนทร์หรือราวคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 9 ด้วยหินภูเขาไฟ และแกะสลักเป็นลวดลายต่าง ๆ592 กลุ่มวัดปรัมบานัน 150x150px|alt=Symmetrically arranged stone buildings. The steep roofs are decorated with a large number of small stupas. จังหวัดชวากลางและเขตพิเศษยกยาการ์ตา วัฒนธรรม:(i), (iv)   2534/1991 กลุ่มเทวสถานในศาสนาฮินดู สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์สัญชัยหรือราวคริสต์ศตวรรษที่ 8 เพื่ออุทิศแด่พระตรีมูรติ ประกอบไปด้วยปรางค์จำนวนกว่า 150 องค์ แสดงถึงความยิ่งใหญ่ของศิลปะและสถาปัตยกรรมฮินดูในชวาโบราณ642 แหล่งมนุษย์ยุคเริ่มแรกซางีรัน 150x150px|alt=Upper part of a petrified skull including some teeth. จังหวัดชวากลาง  วัฒนธรรม:(iii), (vi) 5,600 2539/1996 แหล่งขุดค้นมนุษย์โบราณแห่งเกาะชวาซึ่งได้รับการค้นพบเมื่อ ค.ศ. 1891 จัดเป็นมนุษย์วานรที่เป็นบรรพบุรุษของมนุษย์ มีชีวิตอยู่ในยุคน้ำแข็งตอนต้น593 ภูมิทัศน์วัฒนธรรมจังหวัดบาหลี : ระบบซูบัก หลักการตามปรัชญาไตรหิตกรณะ 150x150px|Rice terrace at entrance to Gunung Kawi temple demonstrate the traditional Subak irrigation system, Tampaksiring, Bali.  จังหวัดบาหลี  วัฒนธรรม:(ii), (iii), (v), (vi) 19,519.9;พื้นที่กันชน 1,454.8 2555/2012 ระบบชลประทานเพื่อจัดสรรน้ำในการปลูกข้าวแบบนาขั้นบันไดบนเกาะบาหลี เป็นระบบที่ยั่งยืนตามธรรมชาติซึ่งผูกสังคมเกษตรกรรมบาหลีเข้าด้วยกันภายในศูนย์ชุมชนของหมู่บ้านและวัดอันเป็นที่พึ่งจิตวิญญาณของชาวฮินดูบาหลีเป็นเวลานานกว่า 1,000 ปี1194 มรดกการทำเหมืองถ่านหินอมบีลินแห่งซาวะฮ์ลุนโต 150x150px  จังหวัดสุมาตราตะวันตก วัฒนธรรม:(ii), (iv) 	268.18;พื้นที่กันชน 7,356.92 2562/2019 เหมืองถ่านหินที่เก่าแก่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จากการค้นพบถ่านหินในพื้นที่นี้เมื่อ ค.ศ. 1863 และเริ่มทำเหมืองใน ค.ศ. 1892 และกลายมาเป็นเหมืองถ่านหินที่สำคัญที่สุดของอินโดนีเซียจากการผลิตถ่านหินส่งออก1610 แกนจักรวาลวิทยาแห่งยกยาการ์ตาและภูมิสัญลักษณ์ทางประวัติศาสตร์ 150x150px  เขตพิเศษยกยาการ์ตา วัฒนธรรม:(ii), (iii) 42.22;พื้นที่กันชน 291.17 2566/2023 ศูนย์กลางวัฒนธรรมชวาโบราณทั้งด้านวัฒนธรรม ภาษา ศิลปะ และระบอบสุลต่านที่ยังหลงเหลืออยู่ที่เดียวในอินโดนีเซีย ซึ่งยังยึดถือธรรมเนียมดั้งเดิมที่ปฎิบัติสืบทอดมาเป็นเวลาช้านาน 1671

แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง อุทยานแห่งชาติโกโมโด 150x150px|alt=Waran lying on its belly in a dry grass area. จังหวัดนูซาเติงการาตะวันออก  ธรรมชาติ:(vii), (x) 219,322 2534/1991 เขตหมู่เกาะที่มีการอนุรักษ์มังกรโกโมโดซึ่งถือเป็นสัตว์ประจำชาติของอินโดนีเซียและมีความเสี่ยงใกล้สูญพันธุ์ รวมไปถึงระบบนิเวศในท้องทะเลซึ่งอุดมไปด้วยปะการังและสัตว์น้ำหลากหลายสายพันธุ์ 609 อุทยานแห่งชาติอูจุงกูลน 150x150px|alt=Rocky ground within a tropical forest. จังหวัดบันเตินและจังหวัดลัมปุง ธรรมชาติ:(vii), (x) 78,525 2534/1991 เขตอนุรักษ์ป่าใบกว้างชื้นที่มีพื้นที่มากที่สุดบนเกาะชวา ประกอบไปด้วยพืชและสัตว์หายากหลายชนิด เช่น กระจงชวา แรดชวา รวมไปถึงเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยสุดท้ายของสัตว์ที่สูญพันธุ์แล้ว เช่น เสือโคร่งชวา 608 อุทยานแห่งชาติโลเรินตส์ 150x150px|alt=A rocky mountain ridge. จังหวัดปาปัวกลาง,จังหวัดปาปัวใต้และจังหวัดปาปัวที่สูง ธรรมชาติ:(vii), (ix), (x) 2,350,000 2542/1999 พื้นที่อนุรักษ์ที่มีสภาพแวดล้อมหลากหลายมากที่สุดในโลกตั้งแต่แหล่งชุ่มน้ำริมทะเล ป่าฝนเขตร้อนจนถึงภูเขาหิมะซึ่งมียอดเขาที่สูงที่สุดในอินโดนีเซียชื่อว่าปุนจักจายา และยังเป็นที่อยู่ของนกกว่า 630 ชนิด ซึ่งนับเป็นร้อยละ 95 ของสายพันธุ์นกในปาปัว 955 มรดกป่าฝนเขตร้อนแห่งสุมาตรา 150x150px| จังหวัดอาเจะฮ์, จังหวัดสุมาตราเหนือ, จังหวัดสุมาตราตะวันตก, จังหวัดจัมบี, จังหวัดเบิงกูลู, จังหวัดสุมาตราใต้ และจังหวัดลัมปุง   ธรรมชาติ:(vii), (ix), (x) 2,595,124 2547/2004 ประกอบด้วยเขตอุทยานแห่งชาติ 3 แห่งได้แก่ อุทยานแห่งชาติกูนุงเลอเซอร์, อุทยานแห่งชาติเกอรินจีเซอบลัต และอุทยานแห่งชาติบูกิตบารีซันเซอลาตัน เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าที่หายากหลายชนิด เช่น กระซู่ เสือโคร่งสุมาตรา นกกาเหว่าสุมาตรา ปัจจุบันเป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตรายตั้งแต่ ค.ศ. 2011 1167

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
ประเทศอินโดนีเซียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 18 แห่ง ได้แก่
 ปี พ.ศ./ค.ศ. ในวงเล็บ หมายถึงปีที่สถานที่นั้น ๆ ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
 อุทยานแห่งชาติเบอตุงเกอรีฮุน (มรดกป่าฝนเขตร้อนข้ามพรมแดนแห่งบอร์เนียว) (2547/2004)
 อุทยานแห่งชาติบูนาเก็น (2548/2005)
 หมู่เกาะราจาอัมปัต (2548/2005)
 อุทยานแห่งชาติตากาโบเนอราเต (2548/2005)
 อุทยานแห่งชาติวากาโตบี (2548/2005)
 หมู่เกาะเดอราวัน (2548/2005)
 นิคมดั้งเดิมตานาโตราจา (2552/2009)
 แหล่งบาโวมาตาลูโว (2552/2009)
 แหล่งกลุ่มวัดมูวาราตากุซ (2552/2009)
 กลุ่มวัดมูวาราจัมบี (2552/2009)
 โตรวูลัน - เมืองหลวงเก่าแห่งอาณาจักรมัชปาหิต (2552/2009)
 แหล่งถ้ำยุคก่อนประวัติศาสตร์ในมารซ-ปังเก็ป (2552/2009)
 คาสต์ซังกูลีรัง-มังกาลีฮัต : พื้นที่ศิลปะบนหินยุคก่อนประวัติศาสตร์ (2558/2015)
 เมืองเก่าจาการ์ตา (เมืองเก่าปัตตาเวียเดิม) และเกาะรอบนอก 4 เกาะ (อนรุสต์, เกโลร์, จีปีร์ และบีดาดารี) (2558/2015)
 เมืองเก่าเซอมารัง (2558/2015)
 นิคมดั้งเดิมที่นาการีซีจุนจุง (2558/2015)
 ภูมิทัศน์ทางประวัติศาสตร์และทางทะเลแห่งหมู่เกาะบันดา (2558/2015)
 เกอบุนรายาโบโกร์ (2561/2018)