wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# กูดพร้าว
กูดพร้าว  ชื่อพ้อง Cyathea latebrosa หรือ กูดต้น หรือ มหาสดำกูดพร้าว Cyathea latebrosa เป็นพืชในวงศ์เฟินต้น (Cyatheaceae) กระจายพันธุ์ตามไหล่เขาในป่าดิบเขา บนพื้นที่สูงจากระดับน้ำทะเลต่ำกว่า 1,000 เมตร ทางตอนใต้ของจีน ไทย กัมพูชา มาเลเซียและอินโดนีเซียกูดพร้าว Cyathea latebrosa กูดพร้าวเป็นหนึ่งในพันธุ์พืชที่อยู่ในอนุสัญญาไซเตส

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 
กูดพร้าวสูงได้มากกว่า 5 เมตร ก้านใบยาว 30-40 เซนติเมตร ก้านใบด้านนอกมีปุ่มหนาม ก้านสีน้ำตาลเข้มถึงดำ บริเวณโคนก้านใบมีเกล็ดสีดำ เป็นเงาแข็ง ขอบสีซีด ใบเป็นใบประกอบขนนกสองชั้น มีขนหรือเกล็ดอยู่กระจายห่าง ๆ ใบย่อยคู่ล่างลดขนาดลง ยาวราว 10 เซนติเมตร มีรูปร่างไม่แน่นอน เกิดห่างกัน ใบย่อยที่ใหญ่กว่า ยาวถึง 40 เซนติเมตร กว้าง 14 เซนติเมตร รูปขอบขนาน ปลายสอบแหลมและมีติ่งที่ปลาย ใบย่อยชั้นที่สอง มีใบย่อยได้มากกว่ายี่สิบห้าคู่ ด้านบนมีขนหรือเกล็ดประปราย รูปหอกแกมขอบขนาน ปลายสอบแหลม โคนตัด แผ่นใบบาง ไม่มีก้านใบย่อย อับสปอร์มีขนาดเล็ก จัดเรียงตัวข้างแกนกลางของหยัก มีเยื่อหุ้มอินดูเซียขนาดเล็ก มีเกล็ดที่ขอบ เห็นได้เมื่อสปอร์ยังไม่แก่Cyathea - CYATHEACEAE : fernSiam.com - OoCities

 การนำไปใช้ 
ลำต้นของกูดพร้าวใช้เลี้ยงกล้วยไม้ได้Cyathea latebrosa - Lee Kong Chian Natural History Museum แพทย์ชนบทใช้เนื้อไม้ทำเป็นยาแก้ไข้ ใช้ฝนทาแก้ฝี แก้อักเสบ แก้บวมคำอธิบาย ตำราพระโอสถพระนารายณ์, ชยันต์ พิเชียรสุนทร และคณะ, หน้า 519, พ.ศ. 2544, อมรินทร์และมูลนิธิภูมิปัญญา กรุงเทพฯ
# รายชื่อตอนในอีวานเกเลียน มหาสงครามวันพิพากษา
ตอนที่ ชื่อตอน กำกับภาพ ออกอากาศครั้งแรก 1 มหันตภัยจากเทวทูต  "Angel Attack" (使徒、襲来)  คะซุยะ สึรุมะกิ 4 ตุลาคม 2538 2 นีโอโตเกียวที่ 3 "The Beast" (見知らぬ、天井)  คะซุยะ สึรุมะกิ 11 ตุลาคม 2538 3 อีวานเกเลียน 01  "A Transfer" (鳴らない、電話)  ฮิโระยุกิ อิชิโดะ 18 ตุลาคม 2538 4 การต่อสู้ของชินจิ  "Hedgehog's Dilemma" (雨、逃げ出した後)  สึโยะชิ คะงะ 25 ตุลาคม 2538 5 ความลับของเรย์  "Rei I" (レイ、心のむこうに)  เคอิชิ ซุงิยะมะ 1 พฤศจิกายน 2538 6 แผนพิทักษ์นีโอโตเกียวที่ 3  "Rei II" (決戦、第3新東京市)  ฮิโระยุกิ อิชิโดะ 8 พฤศจิกายน 2538 7 ความผิดพลาดของหุ่นรบ เจเอ"A Human Work" (人の造りしもの)  เคอิชิ ซุงิยะมะ 15 พฤศจิกายน 2538 8 อาสึกะมาแล้วจ้า  "Asuka Strikes!"  (アスカ、来日)  คะซุยะ สึรุมะกิ 22 พฤศจิกายน 2538 9 หัวใจที่เป็นหนึ่งเดียว  "Both of You, Dance Like You Want to Win!" (瞬間、心、重ねて)  Seiji Mizushima 29 พฤศจิกายน 2538 10 ผจญภัยใต้ลาวา  "Magma Diver" (マグマダイバー) สึโยะชิ คะงะ  ฮิโระยุกิ อิชิโดะ 6 ธันวาคม 2538 11 มฤตยูทมิฬ  "The Day Tokyo-3 Stood Still" (静止した闇の中で)  ทะสึยะ วะตะนะเบะ 13 ธันวาคม 2538 12 ปาฏิหาริย์เหนือจีโอฟรอนท์ "She said, 'Don't make others suffer for your personal hatred.'" (奇跡の価値は)  ฮิโระยุกิ อิชิโดะ 20 ธันวาคม 2538 13 เทวทูตบุก "Lilliputian Hitcher" (使徒、侵入)  เท็นไซ โอะกะมุระ 27 ธันวาคม 2538 14 เซเล่ บัลลังก์แห่งวิญญาณ"Weaving a Story" (ゼーレ、魂の座)  มะซะฮิโกะ โอสึกะ 3 มกราคม 2539 15 สายลับจากรัฐบาล  "Those women longed for the touch of others' lips, and thus invited their kisses." (嘘と沈黙)  นะโอะยะซุ ฮะบุ 10 มกราคม 2539 16 ย่างก้าวแห่งความตาย  "Splitting of the Breast" (死に至る病、そして)  คะซุยะ สึรุมะกิ 17 มกราคม 2539 17 ผู้ถูกเลือกคนที่สี่  "Fourth Children" (四人目の適格者)  Minoru Ohara 24 มกราคม 2539 18 ทางเลือกของชีวิต  "Ambivalence" (命の選択を)  เท็นไซ โอะกะมุระ 31 มกราคม 2539 19 การต่อสู้ของลูกผู้ชาย  "Introjection" (男の戰い)  มะซะยุกิ 7 กุมภาพันธ์ 2539 20 อีวา มิซาโตะ ชินจิ "WEAVING A STORY 2: oral stage" (心のかたち 人のかたち)  มะซะฮิโกะ โอสึกะ 14 กุมภาพันธ์ 2539 21 กำเนิดองค์การเนิร์ฟ "He was aware that he was still a child." (ネルフ、誕生) ฮิโระยุกิ อิชิโดะ 21 กุมภาพันธ์ 2539 หลังจบเพลงปิดของตอน มีการเปิดเผยคลิบวิดีโอลับที่สุดของสหประชาชาติ ถ่ายเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม และ 13 กันยายน ค.ศ. 2000 ที่ฐานปฏิบัติการที่ 2 ในทวีปแอนตาร์กติกา  22 อย่างน้อยก็เป็นคน  "Don't Be." (せめて、人間らしく)  Akira Takamura  คะซุยะ สึรุมะกิ 28 กุมภาพันธ์ 2539 23 น้ำตา  "Rei III" (涙)  โชะอิชิ มะซุโอะ (TV)  มะซะยุกิ (DC) 6 มีนาคม 2539 24 เทวทูตตนสุดท้าย  "The Beginning and the End" (最後のシ者)  โชะอิชิ มะซุโอะ (TV)  มะซะยุกิ (DC) 13 มีนาคม 2539 25 จุดจบสิ้น  "Do you love me?" (終わる世界)  คะซุยะ สึรุมะกิ 20 มีนาคม 2539 26 ผู้ที่เรียกหาความรัก  ""Take care of yourself." (世界の中心でアイを叫んだけもの)  มะซะยุกิ  คะซุยะ สึรุมะกิ 27 มีนาคม 2539

 ตอนจบฉบับสมบูรณ์ 
ตอนที่ 25 "จุดจบสิ้น" และ 26 "ผู้ที่เรียกหาความรัก" ในฉบับโทรทัศน์นั้น เป็นตอนจบที่มีเนื้อหารวบรัดมากเกินไป และมีข้อบกพร่องหลายๆอย่าง ทำให้ถือว่าตอนที่ 25 และ 26 ในฉบับโทรทัศน์นั้นเป็น "ตอนจบที่ไม่สมบูรณ์" ทางทีวีโตเกียวจึงร่วมมือกับไกแน็กซ์ ทำตอนจบขึ้นมาใหม่ออกฉายในฉบับภาพยนตร์ นั่นก็คือ อีวานเกเลียน: ปัจฉิมภาค ผู้ชมที่ติดตามทีหลังสามารถข้ามสองตอนนี้ไปชมในฉบับปัจฉิมภาคได้เลย
 ตอน  ชื่อตอน   กำกับภาพ  เขียนบท  ฉายครั้งแรก

อ
# กามิติดมัน
กามิติดมัน เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเรียลลิตีโชว์ และเป็นรายการโทรทัศน์รายการแรกที่ค่ายกามิกาเซ่ผลิตเอง ออกอากาศทางช่องยูแชนแนล ทุกวันเสาร์ เวลา 8.00 น. รีรันวันเสาร์ 15.00 น. / วันอาทิตย์ 8.00 และ 15.00 น. โดยออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2558 และสิ้นสุดออกอาอากศเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2558 เนื่องจากช่องยูแชนแนลจะมีการปรับผังรายการใหม่ รายการนี้ถือว่าเป็นรายการโทรทัศน์ที่มีระดับความนิยมสูงสุดของช่องยูแชนแนล ตั้งแต่เทปแรกที่ออกอากาศ'กามิติดมัน' เปิดตัวแรง เรตติ้งอันดับ1ยูแชนแนล จากเว็บไซต์เดลินิวส์

 รายชื่อตอน 

 ตอน วันที่ออกอากาศ ชื่อตอน ศิลปิน 0 10 มกราคม พ.ศ. 2558 ตอนพิเศษ กามินั่งเคลียร์ รวมศิลปิน 1 17 มกราคม - 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 กามิวิปัสสนา รวมศิลปิน 2 14 กุมภาพันธ์ - 7 มีนาคม พ.ศ. 2558 ทหารเรือที่รัก เฟย์ ฟาง แก้วป๊อปปี้ 3 14 - 28 มีนาคม พ.ศ. 2558 รักได้มั้ย…หัวใจเกิน 100 แก้วมิณทร์โทโมะ 4 11 - 25 เมษายน พ.ศ. 2558  8 ปี สาด สี กีฬา มัน
# ไต้ ชิงเหยา
ไต้ ชิงเหยา (26 กันยายน ค.ศ. 1991 —) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติจีน ในตำแหน่งตัวตีด้านนอก และเป็นผู้ทำหน้าที่ให้แก่สังกัดสโมสรเซี่ยงไฮ้

 ประวัติ 
ในปี ค.ศ. 2008 เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมจีนเข้าร่วมการแข่งรายการวอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2008 โดยได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมจีนเข้ารับตำแหน่งรองชนะเลิศ

และในปี ค.ศ. 2009 เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมจีนเข้าร่วมการแข่งรายการวอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2009 และเมโมเรียลออฟฮิวเบอร์ตาเจอร์ซีแว็กเนอร์ 2009 รวมถึงได้มีส่วนในการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2009

 ผลงาน 
ทีมชาติ
 วอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2008 – 16px รองชนะเลิศ
# การขนส่งระบบรางในประเทศเนปาล
รถไฟโดยสารที่ให้บริการในประเทศเนปาล ได้แก่ รถไฟรางแคบ ระยะทาง 59 กิโลเมตร ระหว่างเมืองจานักปุระ ในประเทศเนปาล กับเมืองไจนาการ์ ในประเทศอินเดีย ขนาดความกว้างราง 2 ฟุต 6 นิ้ว เส้นทางนี้มีต่อไปยังเมือง พิจาละปุระ แต่สะพานเสียหายจึงถูกปิดทาง ส่วนเมืองหลวงอย่างกาฐมาณฑุนั้น ไม่มีรถไฟผ่านเลย การรถไฟอินเดียให้บริการรถไฟข้ามชายแดนเข้ามาในเนปาลในระยะสั้น เป็นขบวนรถสินค้า วิ่งระหว่างเมือง รักเสาละ กับ ซีร์ซียา

จนถึงปี ค.ศ. 2014 เส้นทางของรถไฟเนปาลแท้ ๆ มีวิ่งระหว่างเมืองจานักปุระ-ไจนาการ์ เท่านั้น มีหัวรถจักรดีเซลที่ใช้งานได้เพียง 1 คัน ยี่ห้อแซดดีเอ็ม 524 ซึ่งอินเดียให้มาเพื่อใช้แทนรถจักรไอน้ำ

เส้นทางนี้ปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2014 โดยมีแผนที่จะสร้างทางรถไฟขนาดกว้าง 1,676 มิลลิเมตร แทน โดยจะเปิดได้ในปี ค.ศ. 2017 นอกจากนี้ยังมีแผนจะสร้างทางรถไฟเชื่อมอินเดีย-เนปาล-จีน อีกด้วย

 เส้นทางในปัจจุบัน 
thumb|right|รถไฟที่สถานีรถไฟจานักปุระ

การรถไฟเนปาล ให้บริการรถไฟรางแคบระหว่างเมืองจานักปุระ-พิจาละปุระ (แต่เนื่องจากสะพานขาด จึงไม่สามารถเดินรถได้) โดยได้รับงบประมาณจากรัฐบาลเนปาล ส่วนรถไฟสินค้าวิ่งจากรักเสาละ ให้บริการโดยการรถไฟเนปาล และการรถไฟอินเดีย เพื่อนำสินค้าเข้ามาส่งที่หมู่บ้านซีร์ซียา นอกจากนี้ยังมีรถไฟรางแคบสายสั้นอีกเส้นหนึ่ง วิ่งไปยังเมืองจานักปุระอีกด้วย http://www.youtube.com/watch?v=4y27OorGlCY

 เส้นทางในอนาคต 
เนปาลได้รับความช่วยเหลือจากอินเดีย ในการปรับขนาดทางรถไฟให้มีความกว้าง 1,676 มิลลิเมตร และสร้างส่วนต่อขยายไปยังเมืองบาร์ดิบาส และในปี ค.ศ. 2008 มีโครงการสรางทางรถไฟจากเมืองลาซาในทิเบต เข้าไปยังประเทศเนปาล

 สถานีรถไฟ 
 รายชื่อสถานีรถไฟในประเทศเนปาล
# สถานเก็บศพ
สถานเก็บศพ เป็นสถานที่ใช้เก็บศพมนุษย์ในระหว่างรอระบุตัวตนหรือผ่าตัดชันสูตรพลิกศพ หรือกำจัดทิ้งโดยการฝังศพ การฌาปนกิจ หรือวิธีการอื่น ๆ ในสมัยใหม่ ศพต่าง ๆ จะถูกแช่เย็นไว้เพื่อชะลอการเน่าเปื่อย
# ปัญหาสิ่งแวดล้อมในสหรัฐ
thumb|right

มีปัญหาสิ่งแวดล้อมจำนวนมากในสหรัฐอเมริกา เช่นเดียวกับประเทศอื่น ๆ

 การเคลื่อนไหวและแนวคิด 

 ศตวรรษที่ 21 
ทั้งแนวคิดอนุรักษ์ธรรมชาตินิยม และสิ่งแวดล้อมนิยม ปรากฏในการอภิปรายทางการเมืองในช่วงยุคก้าวหน้าในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 โดยมีสามตำแหน่งหลัก ได้แก่ ระบบเศรษฐกิจแบบเสรีนิยม ซึ่งถือว่าเป็นเจ้าของทรัพย์สินส่วนตัว—อันประกอบไปด้วย บริษัทไม้แปรรูปและเหมืองแร่ ที่ควรจะได้รับอนุญาตในการกระทำใด ๆ ต่อทรัพย์สินที่พวกเขาต้องการSamuel P. Hays, Conservation and the Gospel of Efficiency: The Progressive Conservation Movement, 1890-1920 (1959)

แนวคิดอนุรักษ์ธรรมชาตินิยม นำโดยประธานาธิบดีธีโอดอร์ โรสเวลต์ และกิฟฟอร์ด พินโชท์ ผู้เป็นพันธมิตรใกล้ชิด กล่าวว่าวิธีการระบบเศรษฐกิจแบบเสรีนิยมนั้นมีความสิ้นเปลืองมากเกินไปและไม่มีประสิทธิภาพ ในหลาย ๆ กรณี พวกเขาได้ตั้งข้อสังเกตว่าทรัพยากรทางธรรมชาติโดยส่วนใหญ่ในรัฐทางตะวันตกต่างมีเจ้าของแล้วโดยรัฐบาลกลาง พวกเขาได้ถกเถียงกันถึงแนวทางที่ดีที่สุดของการดำเนินการ ซึ่งเป็นแผนระยะยาวที่คิดโดยผู้เชี่ยวชาญของประเทศ เพื่อเพิ่มผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจในระยะยาวจากทรัพยากรทางธรรมชาติ

แนวคิดสิ่งแวดล้อมนิยม เป็นตำแหน่งที่สาม นำโดยจอห์น มูเยอร์ (ค.ศ. 1838–1914) ความรักของมูเยอร์ที่มีต่อธรรมชาติ ทำให้เขาเป็นชาวอเมริกันผู้มีอิทธิพลที่สุดในด้านสิ่งแวดล้อมนิยม มูเยอร์ได้เทศน์แจงว่าธรรมชาติเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์และมนุษย์เป็นผู้บุกรุก ซึ่งควรที่จะตระหนักแต่กลับไม่พัฒนา เขาได้ก่อตั้งเซียร์ราคลับ ที่ยังคงเป็นตัวแทนภาพลักษณ์ของการเคลื่อนไหวทางสิ่งแวดล้อม มูเยอร์เป็นผู้รับผิดชอบหลักในการกำหนดตำแหน่งทางสิ่งแวดล้อม ในการอภิปรายระหว่างแนวคิดอนุรักษ์ธรรมชาติกับสิ่งแวดล้อมนิยม

แนวคิดสิ่งแวดล้อมนิยมได้สอนว่าธรรมชาติแทบจะเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ และมนุษย์เป็นผู้บุกรุก แนวคิดนี้ได้อนุญาตสำหรับการท่องเที่ยวแบบจำกัด (เช่นการเดินป่า) แต่ไม่เห็นด้วยกับการมีรถยนต์ในอุทยานแห่งชาติ และแนวคิดนี้ไม่เห็นด้วยกับการตัดไม้บนที่ดินสาธารณะเป็นอย่างมาก และประณามอย่างรุนแรงต่อเขื่อนที่โรสเวลต์ได้รับการสนับสนุนสำหรับแหล่งน้ำ, ไฟฟ้า และการควบคุมน้ำท่วม โดยเฉพาะอย่างยิ่งความขัดแย้งที่มีต่อเขื่อนเฮชเฮชชีในอุทยานแห่งชาติโยเซมิตี ซึ่งโรสเวลต์ได้ทำการอนุมัติ และเป็นเครื่องมือผลิตน้ำประปาของซานฟรานซิสโก

 การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ 
สหรัฐอเมริกา เป็นประเทศที่มีการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์จากการเผาไหม้ของเชื้อเพลิงฟอสซิล มากเป็นอันดับสองรองจากประเทศจีน นโยบายพลังงานแห่งสหรัฐอเมริกาได้อภิปรายอย่างกว้างขวาง ถึงการเรียกร้องให้หลายประเทศได้มีบทบาทเป็นผู้นำในการต่อสู้กับภาวะโลกร้อน โดยที่สหรัฐอเมริกา เป็นหนึ่งในสองประเทศที่ไม่ได้ลงนามในพิธีสารเกียวโต

 พลังงาน 
right|300px|thumb|ภาพจากดาวเทียมแสดงให้เห็นถึงแสงในเวลากลางคืนในสหรัฐอเมริกา

ตั้งแต่ประมาณ 86% ของพลังงานทุกประเภทที่ใช้ในประเทศสหรัฐอเมริกา มาจากเชื้อเพลิงฟอสซิล ที่ส่งผลต่อการปล่อยแก๊สเรือนกระจก นโยบายพลังงานของประเทศสหรัฐอเมริกาได้รับการกำหนดโดยรัฐบาลกลาง, รัฐ และหน่วยงานภาครัฐท้องถิ่น ซึ่งเน้นถึงปัญหาด้านการผลิตพลังงาน, การแบ่งปัน และการบริโภค เช่น ร่างประมวลข้อบังคับอาคาร และความก้าวหน้าไมล์สะสมแก๊ส
# สตี (พิธีกรรม)
สตี หมายถึงประเพณีการทำศพของชาวฮินดู พบในประเทศอินเดีย พิธีนี้เป็นการบูชายัญตนเองของหญิงหม้ายในพิธีศพของสามี บางครั้งเต็มใจ แต่บางครั้งก็ถูกคนอื่นบังคับ หญิงหม้ายที่ทำพิธีนี้จะถูกยกย่องให้เป็นราณีสตีเทวี  และเรียกพื้นที่ที่ประกอบพิธีว่า สตีสถล (สตีสะถะละ) แล้วสร้างโบสถ์หรือวัดเพื่อให้ประชาชนกราบไหว้บูชาต่อไป

คำว่า "สตี" เป็นภาษาสันสกฤต แปลว่า “ภรรยาผู้ซื่อสัตย์” การเป็นสตรีผู้ทรงคุณความดีนั้นต้องซื่อสัตย์ต่อสามีอย่างสูง และต้องเมตตากรุณาต่อญาติพี่น้อง 

พิธีการกระโดดเข้ากองไฟของหญิงหม้าย มีอยู่ 2 ลักษณะ ดังนี้

 กลุ่มหญิงหม้ายที่มีฐานะต่ำต้อย หากสามีของหญิงหม้ายเสียชีวิต จะมีการจัดงานศพแบบกลางแจ้งนอกเมือง ซึ่งมีกองไฟกองใหญ่กองไว้ เมื่อศพของสามีกำลังถูกเผาอยู่นั้น  ภรรยาก็จะกระโจนเข้าไปในกองไฟและถูกเผาตายตามไปด้วยเช่นกัน
 กลุ่มหญิงที่มีฐานะร่ำรวย หากสามีของหญิงหม้ายที่มีฐานะ และมีทรัพย์สินมากเสียชีวิต ภรรยาของเขาจะจัดงานศพให้สามีเป็นอย่างดี มีการขุดหลุมลึกเท่าความสูงของสามี นำศพไปวาง ใส่เครื่องหอมลงไปและจุดไฟเผาภายในหลุมนั้น

ส่วนหญิงหม้ายก็จะจัดงานรื่นเริง ร่วมงานกันอย่างสนุกสนาน โดยผู้ที่มาร่วมงานก็จะปลอบโยนเธอ หญิงหม้ายจะแจกทรัพย์สินเงินทองให้กับญาติพี่น้องและคนที่มาร่วมงาน จากนั้นก็จะนำหญิงหม้ายขึ้นนั่งบนหลังม้า(ต้องเป็นสีเทาหรือขาวเท่านั้น) และเดินไปยังหลุมที่เผาสามี ระหว่างทางก็จะปลอบโยนเธอตลอดทางจนถึงหลุมเผาศพวิสุทธ์ บุษยกุล. (ม.ป.ป.) วิสุทธนิพนธ์. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์. 2สุนทร ณ รังสี. (2545). ปรัชญาอินเดียและลัทธิ.(พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
# ดีไอวาย
ดีไอวาย  เป็นวิธีการสร้าง ดัดแปร หรือซ่อมบางสิ่งโดยปราศจากความช่วยเหลือของผู้เชี่ยวชาญหรือมืออาชีพ โดยการวิจัยทางวิชาการอธิบายดีไอวายว่าเป็นพฤติกรรมที่ "ปัจเจกบุคคลใช้วัตถุดิบและกึ่งวัตถุดิบ และชิ้นส่วนประกอบต่าง ๆ เพื่อผลิต แปรรูป หรือสร้างใหม่อันซึ่งให้ได้ทรัพย์สินที่จับต้องได้ ซึ่งรวมไปถึงทรัพย์สินที่มาจากสภาพแวดล้อมธรรมชาติ (เช่น การจัดภูมิทัศน์)"Wolf & McQuitty (2011). Understanding the Do-It-Yourself Consumer: DIY Motivation and Outcomes. Academy of Marketing Science Review พฤติกรรมดีไอวายสามารถถูกกระตุ้นได้โดยแรงจูงใจต่าง ๆ ซึ่งเดิมจำแนกเป็นแรงจูงใจทางตลาด (ผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจ การขาดการเข้าถึงผลิตภัณฑ์ การขาดคุณภาพผลิตภัณฑ์ ความต้องการการปรับแต่งให้เข้ากับผู้บริโภค) และการเสริมสร้างอัตลักษณ์ (ทักษะงานช่าง การเพิ่มขีดความสามารถ การแสวงหาชุมชน ความเป็นเอกลักษณ์)Wolf & McQuitty (2011)

คำว่า "do-it-yourself" มีความเกี่ยวข้องกับผู้บริโภคตั้งแต่ปี ค.ศ. 1912 โดยส่วนใหญ่อยู่ในกรอบของการซ่อมแซมปรับปรุงบ้านและรักษาไว้ซึ่งกิจกรรมต่าง ๆGelber (1997). Do-It-Yourself: Construction, Repairing and Maintaining Domestic Masculinity. American Quarterly. doi:10.1353/aq.1997.0007 วลี "do it yourself" ได้เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไป (ในภาษาอังกฤษมาตรฐาน) ในช่วงปี ค.ศ. 1950s โดยเป็นการอ้างถึงแนวโน้มที่ผู้คนใช้เวลาในการซ่อมแซมปรับปรุงบ้านและทำงานฝีมือเล็ก ๆ ต่าง ๆ และงานก่อสร้างอื่น ๆ ซึ่งเป็นกิจกรรมที่เป็นการพักผ่อนหย่อนใจอย่างสร้างสรรค์และช่วยประหยัดต้นทุนได้
# การรถไฟเนปาล
thumbnail|แผนที่ประเทศเนปาล

การรถไฟเนปาล (NRC) (ตัวย่อ NR / ने. रे) ดำเนินการโดยรัฐบาลเนปาล ให้บริการเส้นทางรถไฟสองสายในประเทศเนปาล ได้แก่ สาย Raxual-Sirsiya ระยะทาง 6 กิโลเมตร และสาย Jaynagar–Janakpur–Bijalpura ระยะทาง 53 กิโลเมตร

 ประวัติ 
รถไฟสาย Raxual-Sirsiya (ซึ่งเคยดำเนินการโดยการรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล) และสาย Jaynagar–Janakpur–Bijalpura (NJJR) (ระยะทาง 39 กิโลเมตร สร้างโดยอังกฤษ) ซึ่งเป็นรถไฟรางแคบขนาด  ได้เปิดให้บริการครั้งแรกในสมัย Rana

 ย่านสินค้าซีร์ซียา 
ทางรถไฟสาย Raxual-Sirsiya ระยะทาง 6 กิโลเมตร ได้เปิดใช้งานอย่างเต็มรูปแบบในปี ค.ศ. 2005 เพื่อใช้ขนส่งสินค้าจาก Sirsiya ไปยังสถานที่ต่าง ๆ ในประเทศอินเดีย เป็นทางรถไฟสายเศรษฐกิจของเนปาล

 ส่วนต่อขยายในอนาคต 
มีแผนเปิดเส้นทางรถไฟไปยังเมือง Amlekhganj อีกครั้ง เนื่องจากเป็นทางรถไฟสายเศรษฐกิจhttp://www.farrail.net/pages/trip-reports-engl/nepal-2005-12.html และมีแผนสร้างทางรถไฟต่อขยายไปยัง Bardibas

นอกจากนี้ยังมีแผนสร้างทางรถไฟสายตะวันออก-ตะวันตก ผ่านกรุงกาฐมาณฑุ และสายเหนือ-ใต้ เชื่อมต่อกับจีนและอินเดีย แต่โครงการไม่คืบหน้า เนื่องจากติดปัญหาด้านการเมือง

 เส้นทางในอนาคต 
 New Jalpaiguri-Kakadvitta
 Jogabani-Biratnagar
 Nautanwa-Bhairahawa
 ถนน Nepalganj-Nepalganj
 Jayanagar-Janakpur-Bardibas

 สถานีรถไฟที่สำคัญ 
 Raxaul-Sirsiya Birganj – ย่านขนส่งสินค้าที่สำคัญในเนปาล
 Jaynagar - จุดเปลี่ยนขนาดความกว้างรางรถไฟ
 Janakpur - เมืองแห่งหนึ่งในเนปาล
 Bijalpura - สถานีปลายทางในเนปาลhttp://www.aa-net.ne.jp/y-asahi/JanakupurRailway/JR%20Route/JR%20Route.html

 ระบบรถไฟ 
 หัวรถจักร 
 แซดดีเอ็ม 524 (ปัจจุบันไม่สามารถใช้การได้)http://richard-hay.fotopic.net/p48694014.html

 ความปลอดภัย 
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 เกิดอุบัติเหตุรถจักรตกราง แต่ไม่มีผู้โดยสารคนใดได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตStory reported here .
# เจนต์
เจนต์  เป็นการเรียกเสียงกีตาร์ของดนตรีแนวเฮฟวีเมทัลซึ่งแตกแขนงมาจากโพรเกรสซิฟเมทัล เป็นศัพท์ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้เรียกเสียงแตกโทนต่ำของกีตาร์ตั้งแต่สายที่ 6, 7, 8 ถึง 9 โดยมีวงมัคกาห์ (Meshuggah) ของสวีเดนเป็นผู้นำในการเล่น และเรื่มมีวงอื่น ๆ นำเทคนิคนี้ไปใช้ อาทิ Animals As Leaders, Architects, Bulb, Periphery เป็นต้น

 ลักษณะเฉพาะ 
ลักษณะเฉพาะของเจนต์คือ มีลูกเล่นกีตาร์ที่เร็วและเปี่ยมด้วยพลัง โดยลักษณะของการตั้งสายกีตาร์ที่ต่ำกว่า Bb เป็นต้นไป ซึ่งจะเห็นได้ว่างานดนตรีของวงต่างประเทศหลาย ๆ วงมักจะนิยมใช้กีตาร์ 7-8 สายเป็นต้นไปเพื่อให้ได้เสียงที่ต่ำมาก ๆ ซึ่งในทางเทคนิคแล้วมีความสำคัญมากในการดีดให้เกิดเสียงแบบนี้ เนื่องจากมือขวาต้องอุดสายให้พอดี ไม่มากเกินไปจนความยาวต่อเนื่องของเสียงหายไป และไม่น้อยเกินไปจนเสียงขาดความกระชับ และที่สำคัญคือต้องดีดแรง เนื่องจากการเล่นกีตาร์ที่เสียงต่ำ ๆ หรือพวกแบริโทนกีตาร์ผ่านเสียงแตกที่มากเกินไปจะทำให้เสียงฟังไม่ชัดเจน ดังนั้นนักดนตรีแนวนี้จึงใช้เสียงแตกไม่มาก แต่จะใช้น้ำหนักการดีดเป็นอาวุธสำคัญที่จะทำให้การเล่นริฟฟ์หนัก ๆ มีความคมชัด หนักแน่น และกระชับ ปัจจุบันได้มีการถกเถียงว่า"เจนต์"เป็นเพียงแค่วิธีการเล่นดนตรีอย่างหนึ่งไม่ใช่แนวดนตรีอย่างที่เข้าใจกันมาตั้งแต่แรก ซึ่งสังเกตได้จากการเล่นดนตรีในปัจจุบันของเพลงแนวอื่นๆที่ไม่ใช่แค่เมทัล ทำให้สามารถปรับเปลี่ยนนำไปใช้ได้อย่างน่าสนใจและเป็นที่แพร่หลายอย่างมาก
# ครวญ สุทธานินทร์
พลเอก ครวญ สุทธานินทร์ (18 มิถุนายน พ.ศ. 2442 - พ.ศ. 2534) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม อดีตแม่ทัพภาคที่ 2 อดีตแม่ทัพภาคที่ 3 และอดีตรองประธานวุฒิสภาคนที่ 2

 ประวัติ 
พล.อ. ครวญ สุทธานินทร์ เกิดเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2442 ที่ตำบลขันเงิน อำเภอเมืองหลังสวน จังหวัดหลังสวน (ปัจจุบันคืออำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร)ครวญ สุทธานินทร์,พล.อ.  Province - My First Info.com เป็นบุตรของนายแคล้ว สุทธานินทร์ กับนางกิ้ม (สกุลเดิม สร้างแก้ว) มีน้องชาย 1 คน คือนายนวล สุทธานินทร์ สมรสกับคุณหญิงสังวาลย์ สุทธานินทร์ มีบุตรธิดา 2 คน รับบุตรบุญธรรม 1 คน  รวมมีบุตร 3 คน คือหนังสือ ประวัติวงษ์ตระกูล ของ พลเอก ครวญ  สุทธานินทร์  พิมพ์เป็นที่ระลึกในวาระฉลองอายุครบ ๗ รอบ  วันที่ ๑๙  มิถุนายน  ๒๕๒๖

 นางเครือวัลย์  สุทธานินทร์
 นางเครือวงษ์  สุทธานินทร์
 นายกฤษฎา  สุทธานินทร์

พล.อ. ครวญ สุทธานินทร์ จบการศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก และจบหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร พล.อ. ครวญ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญต่าง ๆ เช่น เจ้ากรมยุทธศึกษาทหารบก แม่ทัพภาคที่ 2 แม่ทัพภาคที่ 3 นอกจากนี้ยังได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นนายทหารพิเศษ ประจำกองพันทหารม้าที่ 1 รักษาพระองค์ฯ

 งานการเมือง 
ในพ.ศ. 2517 พล.อ. ครวญ สุทธานินทร์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในรัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรัฐมนตรี (๓๐ ราย) และพ้นจากตำแหน่งไปหลังมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2517 นอกนากนี้พล.อ. ครวญ สุทธานินทร์ ยังเคยได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 3และวุฒิสภาไทย ชุดที่ 4 และเป็นรองประธานวุฒิสภาคนที่ 2 ในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 3ทำเนียบรองประธานคนที่สอง  ประวัติและผลงานของสมาชิกวุฒิสภา

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย 
 
 
 

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเท 

  :
 พ.ศ. 2502 - 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นกร็องตอฟีซีเยราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักคณะรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานพระบรมราชานุญาตประดับเครื่องอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ, เล่ม 76 ตอนที่ 15 หน้า 171, 27 มกราคม 2502 

  :
 พ.ศ. 2503 - 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณฝ่ายทหาร ชั้นที่ 2 ประดับดาวทองราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักคณะรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานพระบรมราชานุญาตประดับเครื่องอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ, ตอน 77 เล่มที่ 15 หน้า 559, 23 กุมภาพันธ์ 2503
# การรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล
thumb|บัตรรถไฟรักเสาละ-สิมรา

การรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล (ตัวย่อ: NGR) เป็นเส้นทางรถไฟสายแรกของประเทศเนปาล ดำเนินการระหว่างปี ค.ศ. 1927 จนถึง ค.ศ. 1965 เชื่อมต่อระหว่างเมืองรักเสาละกับอัมเลขคัญชะ เป็นทางรถไฟรางแคบ ขนาดความกว้าง  ระยะทาง 47 กิโลเมตร

 ประวัติ 
ในปี ค.ศ. 1923 เจ. วี. คอลเลียร์ ได้ทำการควบคุมการก่อสร้างรถไฟเพื่อขนส่งขอนไม้จากเนปาลเข้าไปยังอินเดีย โดยได้รับอนุญาตจากนายกรัฐมนตรีเนปาล ในช่วงฤดูหนาวของปี ค.ศ. 1924 บริษัทมาร์ตินในโกลกาตา ได้มาทำการสำรวจเส้นทางเพื่อสร้างทางรถไฟไปยังเมืองอัมเลกงาน์จ

การก่อสร้างเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1926 และเปิดใช้งานวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1927 ขนาดความกว้างรางรถไฟ  มีรถจักรไอน้ำ 7 คัน ตู้โดยสาร 12 คัน และตู้บรรทุกสินค้า 82 คัน โดยมีรถจักรไอน้ำการ์แรต ซึ่งผลิตโดยบริษัท เบเยอร์ พีคอก แอนด์คอมปะนี ในสหราชอาณาจักร

การให้บริการสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1965 เมื่อมีการก่อสร้างถนนหนทางใหม่เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ

ก่อนที่ทางหลวงจะถูกสร้างขึ้น ทางรถไฟสายนี้เป็นเพียงสายเดียวที่เชื่อมระหว่างเมืองหลวงกาฐมาณฑุ กับประเทศอินเดีย โดยผู้โดยสารที่มาจากกาฐมาณฑุต้องเดินเขาก่อนที่จะมาขึ้นรถไฟที่สถานี ต่อมาได้สร้างทางหลวงตริภูวันขึ้นในปี ค.ศ. 1956 ทำให้การเดินทางสะดวกสบายมากขึ้น

 ในวัฒนธรรมสมัยนิยม 
ปรากฏในภาพยนตร์เนปาลเรื่อง อามา ("แม่") ฉายในปี ค.ศ. 1964
# มรณวิทยา
มรณวิทยา เป็นการศึกษาทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับความตาย วิชานี้จะตรวจสอบกลไกและมุมมองทางนิติเวชของความตาย เช่น การเปลี่ยนแปลงทางร่างกายหลังเสียชีวิต และช่วงเวลาหลังการตาย รวมถึงมุมมองทางสังคมกว้าง ๆ เกี่ยวกับความตาย โดยหลักเป็นการศึกษาแบบสหวิทยาการ เป็นวิชาที่เปิดสอนในวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยหลายแห่ง
# เทศกาลคฒิมาอี
เทศกาลคฒิมาอี  เป็นพิธีบูชายัญที่จัดขึ้นทุก 5 ปีที่คฒีมาอีมนเทียร แห่งเมืองพริยารปุระ อำเภอพารา ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางใต้ประมาณ  ของเมืองหลวงกาฐมาณฑุ ทางภาคใต้ของประเทศเนปาล ใกล้ชายแดนอินโด-เนปาล และแดนติดกับรัฐพิหาร (ประเทศอินเดีย) มีการเฉลิมฉลองเป็นหลักโดยชาวมะเทสี และชาวรัฐพิหาร โดยเป็นเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการฆ่าสัตว์บูชายัญครั้งใหญ่ ซึ่งประกอบด้วย ควาย, หมู, แพะ, ไก่, หนู และนกพิราบ – โดยมีเป้าหมายเพื่อการเซ่นสังเวยให้แก่เจ้าแม่คฒิมาอี ซึ่งเป็นเทพีแห่งอำนาจ

 ลักษณะ 
ประมาณ 5 ล้านคนมีส่วนร่วมในการจัดงานเทศกาล ซึ่งเป็นชาวมะเทสีและ 70% ของผู้ที่ชื่นชอบจากรัฐของประเทศอินเดีย ทั้งรัฐอุตตรประเทศ และรัฐพิหาร ที่เขาร่วมเทศกาลในประเทศเนปาลเพื่อเลี่ยงการประกาศห้ามการฆ่าสัตว์บูชายัญในรัฐของตัวเอง โดยผู้เข้าร่วมเชื่อว่าการฆ่าสัตว์บูชายัญเพื่อเซ่นสังเวยให้แก่เจ้าแม่คฒิมาอี จะช่วยให้ยุติสิ่งเลวร้ายและนำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรือง

 การถกเถียงและคัดค้าน 
มีการแจ้งประท้วงต่อเทศกาลนี้เป็นจำนวนมากโดยกลุ่มพิทักษ์สิทธิสัตว์ และชาวเนปาลที่นับถือฮินดูจากภูมิภาคฮิลล์

ณ วันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 เทศกาลนี้ได้รับการประกาศห้ามจากรัฐบาลเนปาลแล้ว

 ปฏิกิริยาสะท้อน 
กระทรวงมหาดไทยของประเทศอินเดีย ได้กำกับรัฐพิหาร และรัฐอุตตรประเทศ ในการตรวจสอบเพื่อความแน่ใจว่าไม่มีการส่งเหล่าสัตว์ไปยังประเทศเนปาลสำหรับเทศกาลนี้
# รายชื่อสถานีรถไฟในประเทศเนปาล
บทความนี้แสดงรายชื่อ สถานีรถไฟในประเทศเนปาล

ประเทศเนปาลมีทางรถไฟ 1 สาย ซึ่งเป็นสายย่อยแยกมาจากทางหลักในประเทศอินเดีย วิ่งระหว่างเมืองชัยนคร-ชนักปุระ มีส่วนต่อขยายไปยังเมือง Bardibas

 รายชื่อสถานีรถไฟ 
 ในปัจจุบัน 
 สถานีชัยนคร เมืองชัยนคร (รัฐพิหาร,) สถานีเปลี่ยนขนาดความกว้างรางรถไฟ เนื่องจากใช้รางต่างขนาดกัน (/)
 สถานีขชุรี หมู่บ้านขชุรีจันหา
 สถานีมหินาถปุระ หมู่บ้านฐาทีชิชหา
 สถานีศาหีทสโรชนคร หมู่บ้านทุหพี
 สถานีไพเทหี หมู่บ้านอิทหรวา
 Perbaha, Deuri Parwaha
 สถานีชนักปุระ เมืองชนักปุระ

 ในอดีต 
 สถานีพิชัลปุระ เมืองพิชัลปุระ ปิดทำการเนื่องจากสะพานขาด
 สถานีรักเสาล์ ไปยังสถานีพีรคันช์ และสถานีอัมเลขคันช์ (ขนาดความกว้างราง)http://www.sinfin.net/railways/world/nepal.html

 ในอนาคต 
 ระยะทาง 16 กิโลเมตร จาก Naxalbari ไปยัง Kankarvitta
 ระยะทาง 15 กิโลเมตร จาก Jogbani ไปยัง Biratnagar
 ถนนเนปาลคันช์
 Nautanwa
 Bhairahawa
 New Jalpaiguri (Siliguri)
 Kankarbhitta
 Jogbani ไปยัง Biratnagar - สำรวจพื้นที่ในปี ค.ศ. 2008
 Bijalpura พร้อมส่วนต่อขยายไป Bardibas
 Madhubani
 ชัยนคร (เปลี่ยนไปใช้รางขนาดกว้าง)
 ชนักปุระhttp://news.webindia123.com/news/ar_showdetails.asp?id=1010220421&cat=&n_date=20101022
 Bardibas

 ลำดับเหตุการณ์ 
 1924 : เริ่มก่อสร้างทางรถไฟสาย Raxaul - Birgunj - Amlekhgunj
 1927 : เปิดให้บริการทางรถไฟสาย Raxaul - Birgunj - Amlekhgunj ใช้ในการขนส่งสินค้า
 1937 : เปิดให้บริการทางรถไฟสาย Jaynagar - ชนกปุระ ให้บริการขนส่งผู้โดยสาร
 1990 : ปิดทำการรถไฟสาย Raxaul - Birgunj - Amlekhgunj
 1994 : นำเข้าตู้โดยสาร และหัวรถจักรแซดดีเอ็ม 5 คัน เพื่อนำมาใช้ในสายชนกปุระ
 1998 : หัวรถจักรแซดดีเอ็ม-5 จำนวนสองคัน ถูกส่งมอบ
 2004 : เปิดให้บริการทางรถไฟสายโกลกาตา - Raxaul - Sirsiya
 2007 : แผนก่อสร้างทางรถไฟระยะทาง 174 กิโลเมตร จาก Birgunj ไปยังกาฐมาณฑุ
 2008 : สำรวจพื้นที่เส้นทางก่อสร้างอื่น ๆ ในอนาคต
 2010 : มีแผนก่อสร้างรถไฟข้ามประเทศเนปาล
 2011 : มีแผนก่อสร้างรถไฟใต้ดิน แต่ติดปัญหางบประมาณ