# ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอริโนโก
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอริโนโกAndrew G.W. (2002). Regional controls on geomorphology, hydrology, and ecosystem integrity in the Orinoco Delta, Venezuela. Journal of Geomorphology, 44, 273–307.  เป็นภูมิประเทศที่ประกอบด้วยแม่น้ำย่อยจำนวนมาก รวมถึงบึงและหนองน้ำต่าง ๆ กระจายตัวตามโครงข่ายแม่น้ำและพื้นที่น้ำขึ้นน้ำลง ดินดอนสามเหลี่ยมนี้มีลักษณะเป็นรูปพัด และสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ส่วนหลักที่มีความแตกต่างกัน ได้แก่

พื้นที่ทางใต้และตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งประกอบด้วยแม่น้ำสายย่อยที่มีลักษณะเป็นแบบอนาสโตมอสซิ่ง (anastomosing river) ที่ซับซ้อน
พื้นที่ตอนกลางและตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งประกอบด้วยทางน้ำสายตรง มีช่องทางกว้าง และสามารถแบ่งย่อยเป็นลุ่มน้ำย่อยได้
ทั้งสองส่วนมีความแตกต่างกันทั้งด้านสัณฐานวิทยา กระบวนการทางธรณีสัณฐาน โครงสร้างระบบนิเวศ ตลอดจนองค์ประกอบทางน้ำและตะกอน โดยพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ (บริเวณแม่น้ำริโอกรันเด) ได้รับอิทธิพลหลักจากกระบวนการของแม่น้ำและน้ำขึ้นน้ำลง บริเวณต้นดินดอนจะมีลักษณะเป็นแม่น้ำ ส่วนบริเวณใกล้ทะเลจะเป็นชวากทะเล ในขณะที่พื้นที่ตอนกลางและตะวันตกเฉียงเหนือมีลักษณะเป็นที่ลุ่มชายฝั่ง บึง และหนองน้ำ ซึ่งได้รับอิทธิพลหลักจากน้ำขึ้นน้ำลงและปริมาณฝน

ลักษณะทั่วไป
ที่ราบดินดอนสามเหลี่ยม ยังสามารถแบ่งเป็น 3 ส่วนที่ขนานไปกับชายฝั่ง
ส่วนบน (upper) : โครงสร้างและลักษณะของน้ำควบคุมโดยแม่น้ำ มีความสูงประมาณ 1-2.5 เมตร ปกคลุมด้วยป่าเต็งรัง  ตะกอนเป็นพวกดินเหนียว, โคลน และ ทรายรวมทั้งถ่านหินชนิดพีท (peat) เล็กน้อย
ส่วนกลาง (middle) : ผสมผสานระหว่างตะกอนแม่น้ำ น้ำขึ้นน้ำลง และฝน มีความสูงประมาณ 1-2.5 เมตร น้ำท่วมเป็นส่วนใหญ่  ที่ผิวปกคลุมด้วยป่าปาล์มและพืชล้มลุก ตะกอนเป็นพวกดินเหนียวและพีท
ส่วนล่าง (lower) : โครงสร้างและลักษณะทั่วไปควบคุมโดยน้ำขึ้นน้ำลงเป็นหลัก อาจมีผลจากแม่น้ำและฝนบ้างเล็กน้อย มีความสูงประมาณ 1 เมตร ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล พื้นที่ส่วนใหญ่น้ำจะท่วมขัง ผิวปกคลุมด้วยป่าชายเลน มีตะกอนเป็น พีท และ โคลน แต่ก็มี ทรายละเอียด ในบางพื้นที่

ดินดอนสามเหลี่ยมแม่น้ำโอริโนโก ดูคล้าย ๆ เป็น ดินดอนสามเหลี่ยมยุคใหม่ แต่ส่วนบนสุดเป็นตะกอนในยุคเทอร์เชียรี (Tertiary) และตั้งอยู่ทางตะวันออกของแอ่งเวเนซุเอลาตะวันออก (Venezuelan Basin (EVB)) ซึ่งเป็นร่องลึกผ่าน เขตติดต่อของแผ่นทวีปแคริบเบียนตอนใต้ (South Caribbean Plate Boundary Zone (SCPBZ)) แม้ว่าจะไม่มีการสั่นสะเทือนหรือแผ่นดินไหวบันทึกไว้ แต่มี ธรณีแปรสัณฐาน ยุคใหม่ปรากฏขึ้น เช่น ภูเขาโคลน (mud volcanoes), หินโค้งประทุนหงาย (Syncline) และหินโค้งประทุนคว่ำ (anticlines) ถูกบันทึกไว้ตาม SCPBZ  ซึ่งเป็นตัวแปรหลักที่จะพัฒนาในส่วน ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอริโนโก

ทั้งนี้ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอริโนโกเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ในที่ราบชายฝั่ง ที่มีการทรุดตัวมากกว่าบริเวณใกล้เคียง ซึ่งสัมพันธ์กับการพัฒนาของ EVB ซึ่งทำให้เกิดช่องว่างสะสมตะกอน (accommodation space) มากกว่า 30 เมตร ในตอนกลาง ซึ่งเป็นตะกอนยุคโฮโลซีน และ 70 เมตรในบริเวณที่ราบตอนล่างมี การประมาณอัตราการทรุดตัว ได้ว่า ตอนบนทรุดตัวประมาณ1.8-1.0 มิลลิเมตรต่อปี ตอนกลาง 1.8-2.0 มิลลิเมตรต่อปี และ ตอนล่างทรุดตัวประมาณ 0-3.3 มิลลิเมตรต่อปี  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำตอนบนจะมีตะกอนมาสะสมตัวในช่องว่างสะสมตะกอนและมีการกัดเซาะและสะสมตัวด้านข้างเด่น สวนทางตอนกลางและตอนล่าง ซึ่งมีอัตราการทรุดตัวสูงกว่า มีการพอกตัวในแนวดิ่งเด่น และ มีแอ่งตะกอนพัฒนาขึ้นมา ซึ่งแอ่ง นี้ จะยกตัวขึ้นตามขอบและตรงกลางจะราบ มีความสูงต่างกันไม่เกิน1.5 m สภาพพื้นที่มีน้ำท่วมตลอด ส่วนตอนบนและตะวันออกเฉียงใต้ของแอ่งคลุมด้วยตะกอนดินเหนี่ยวและตอนกลางและฝั่งตะวันตก เป็น พีท