wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ดรีทริช ฟ็อน ค็อลทิทซ์
ดรีทริช ฮูโก แฮร์มัน ฟ็อน ค็อลทิทซ์  เป็นนายทหารที่รับใช้กองทัพจักรวรรดิเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและกองทัพแวร์มัคท์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นที่จดจำจากบทบาทในฐานะผู้บัญชาการคนสุดท้ายของปารีสที่ถูกนาซีเยอรมนียึดครองใน ค.ศ. 1944 โดยเขาขัดคำสั่งของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ที่ให้เผาทำลายปารีสให้ราบเพื่อไม่ให้ตกไปอยู่ในมือสัมพันธมิตร แต่กลับยอมจำนนต่อกองทัพฝรั่งเศสเสรีแทน เขาได้รับการยกย่องจากชาวฝรั่งเศสหลายคนว่าเป็น "พระผู้ช่วยแห่งปารีส"

ต่อมาค็อลทิทซ์กล่าวยืนยันว่า การขัดคำสั่งฮิตเลอร์มาจากความไร้ประโยชน์ทางการทหารของคำสั่ง ความชื่นชอบประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเมืองหลวงฝรั่งเศสแห่งนี้ และความเชื่อว่าฮิตเลอร์ได้เสียสติไปแล้ว
# ไม้เท้าโมเสส
thumb|300px|right|โมเสสใช้ไม้เท้าแยกทะเลแดง ภาพอายุระหว่าง ค.ศ. 1350–75 ไม้เท้ามีลักษณะเป็นคทากิ่งไม้
thumb|300px|right|โมเสสเอาไม้เท้าเสกน้ำจากศิลาให้ชาวอิสราเอลดื่มกิน ภาพอายุระหว่าง ค.ศ. 1350–75

ตามพระธรรมอพยพในพระคริสตธรรม ไม้เท้า (matteh) ที่โมเสส (Moses) ใช้นั้น อยู่ข้างกายเขาตลอดเวลาที่เกิดเหตุการณ์สำคัญในพระธรรมดังกล่าวซึ่งระบุว่า โมเสสใช้ไม้เท้าเสกน้ำจากศิลา แปลงไม้เท้าเป็นงู และใช้แยกทะเลแดง แต่ปัญหาว่า ไม้เท้าของโมเสสเป็นอันเดียวกับไม้เท้าของอาโรน (Aron) พี่ชายของเขาหรือไม่นั้น เป็นที่อภิปรายในหมู่นักวิชาการเสมอมา

การอ้างถึงไม้เท้า

ไม้เท้าของโมเสสนั้นเอ่ยถึงครั้งแรกในพระธรรมอพยพ บทที่ 4 วรรคที่ 2 ซึ่งระบุว่า พระเจ้าทรงปรากฏพระกายเป็นพุ่มไม้ลุกเป็นไฟ (burning bush) ต่อหน้าโมเสส แล้วถามโมเสสว่า "อะไรอยู่ในมือของเจ้า" โมเสสทูลว่า "ไม้เท้า" พระเจ้ารับสั่งให้เขาโยนไม้เท้าลงพื้น ไม้เท้านั้นก็กลายเป็นงู แล้วกลับคืนเป็นไม้เท้าดังเดิม นับจากนั้น ไม้เท้าก็ได้รับเรียกขานว่า "ไม้เท้าพระเจ้า" (rod of God หรือ staff of God)

พระธรรมอพยพ บทที่ 4 วรรคที่ 17–20 ฉบับพระเจ้าเจมส์ มีความว่า

ครั้นเมื่อโมเสสและอาโรนพี่ชายไปเฝ้าฟาโรห์เพื่อขอให้ปล่อยชาวอิสราเอลเป็นอิสระ อาโรนสำแดงปาฏิหาริย์หน้าพระที่นั่งโดยแปลงไม้เท้าของตนเป็นงู ฟาโรห์จึงตรัสให้นักวิทยากลของพระองค์แปลงไม้เท้าเป็นงูบ้าง งูของทั้งสองฝ่ายขับเคี่ยวกัน และที่สุดงูของอาโรนก็กลืนกินงูฝ่ายฟาโรห์ไปเสีย แล้วกลับคืนเป็นไม้เท้าให้อาโรน อาโรนใช้ไม้เท้านี้เปลี่ยนแม่น้ำไนล์ให้เป็นโลหิต และยังใช้ตามพระบัญชาของพระเจ้าอีกหลายครั้งเพื่อบันดาลภัยพิบัติ (Plagues) แก่อียิปต์

เมื่อโมเสสพาชาวอิสราเอลอพยพออกจากอียิปต์ ไปติดค้างอยู่กลางทางด้วยมีทะเลแดงคั่นขวางอยู่ โมเสสจึงยกไม้เท้าของตนขึ้น แล้วเหยียดมือออกไป แยกทะเลแดงออก ให้ผู้คนเดินบนผืนดินกลางทะเลนั้นข้ามไปสู่อีกฝั่ง แต่เมื่อไปถึงฝั่งแล้ว เกิดกันดารน้ำขึ้นช่วงหนึ่ง โมเสสจึงได้รับพระบัญชาจากพระเจ้าให้เอาไม้เท้ากระทุ้งศิลาแตกเป็นน้ำพวยพุ่งออกมาให้ชาวอิสราเอลดื่มกิน แต่การที่โมเสสเอาไม้เท้ากระทุ้งศิลาสองครั้ง เพราะกระทุ้งครั้งแรกแล้วน้ำไม่รินไหลออกมาทันที ทำให้พระเจ้าทรงเข้าใจว่า โมเสสมิได้ศรัทธาในพระองค์เท่าไรนัก จึงลงทัณฑ์เขาโดยมิให้เขาเข้าสู่แผ่นดินแห่งพระสัญญา (Promised Land)

พระธรรมอพยพ บทที่ 17 วรรคที่ 8–13 ระบุว่า ภายหลัง โมเสสใช้ไม้เท้านั้นช่วยชาวอิสราเอลรบกับชาวอามาเลข (Amalekite) ที่ตำบลเรฟีดิม (Rephidim) โมเสสชูไม้เท้าขึ้นเมื่อไร ชาวอิสราเอลก็มีชัยเมื่อนั้น เขาลดไม้เท้าลงยามใด ชาวอามาเลขก็เป็นฝ่ายเหนือกว่ายามนั้น อาโรนผู้เป็นพี่ชาย และเฮอร์ (Hur) ผู้ติดตาม จึงช่วยให้โมเสสชูไม้เท้าไว้ได้ตลอด โดยให้โมเสสนั่งลง แล้วทั้งสองก็จับมือโมเสสชูขึ้นไว้จนกระทั่งชาวอิสราเอลปราบศัตรูพ่าย

ร่องรอยในปัจจุบัน

มีเรื่องร่ำลือมากมายเกี่ยวกับไม้เท้าของโมเสส

อรรถกถามีดราช (Midrash) ระบุว่า ไม้เท้านั้นตกทอดจากรุ่นสู่รุ่น และอยู่ในท้องพระคลังพระเจ้าแผ่นดินแห่งยูเดีย (Judea) จนพระวิหารแรก (First Temple) ถูกทำลาย และชาวยิวถูกขับจากแคว้นยูดาย ไม้เท้านั้นก็สาบสูญไป

ส่วนเอกสารจากสุเหร่าฮายาโซฟีอา (Hagia Sophia) ประเทศตุรกี ระบุว่า ไม้เท้าอยู่ที่พระราชวังโทพคาปึ (Topkapı) ในนครอิสตันบูล พระราชวังแห่งนี้ยังอ้างว่า เป็นที่อยู่ของสิ่งศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ เช่น สารีริกธาตุและข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ ของมุฮัมมัด (Muhammad) แห่งศาสนาอิสลาม

ดูเพิ่ม
 ไม้เท้าอาโรน
 เนหุชทาน งูทองเหลืองที่โมเสสสร้างขึ้นตามเทวบัญชา
# การให้ความร่วมมือกับศัตรูในทางแนวนอน
การให้ความร่วมมือกับศัตรูในทางแนวนอน (Collaboration Horizontale) เป็นคำที่ใช้เรียกพฤติกรรมของผู้หญิงที่ถูกตราหน้าว่าทรยศขายชาติ เพราะได้ไปมีความสัมพันธ์ร่วมหลับนอนกับทหารชาวเยอรมันผู้เข้ามารุกรานและยึดครองประเทศต่าง ๆ ยุโรป เช่น ฝรั่งเศส เนเธอร์แลนด์ เป็นต้น ผู้หญิงส่วนมากมักมีความยินยอมพร้อมใจหรือถูกบังคับขู่เข็ญ บางส่วนก็เป็นผู้หญิงขายบริการทางเพศให้กับทหารเยอรมัน

หลังจากกองทัพสัมพันธมิตรได้เข้ามาปลดปล่อยประเทศต่าง ๆ ในด้านตะวันตกให้พ้นจากการปกครองของนาซีเยอรมัน เหล่าบรรดาผู้หญิงเหล่านั้นจะถูกฝูงชนจับมาโกนผมจนหัวล้าน ฉีกเสื้อผ้าจนเปลือยกาย และกรีดใบหน้าเป็นตราสัญลักษณ์สวัสติกะเพื่อประจานในฐานทรยศชาติ

การให้ความร่วมมือกับศัตรูในทางแนวนอน เชื่อว่ามีการผลิตเด็กทารกเชื้อสายฝรั่งเศสและเยอรมัน 20,000 คนซึ่งเด็กเหล่านั้นถูกแม่ของเด็กที่ถูกบังคับจากสังคมฝรั่งเศสให้ทอดทิ้งที่โรงเลี้ยงเด็กกำพร้าและเด็กเหล่านั้นก็ถูกสังคมรังเกียจเข้าไปอีก ในหลายปีต่อมา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศฝรั่งเศส เบอร์นาด เคาน์เนอร์ ได้เกลี้ยกล่อมชาวฝรั่งเศสให้ยอมรับคนกลุ่มเหล่านั้น
# อัลแบร์ท เค็สเซิลริง
อัลแบร์ท เค็สเซิลริง (30 พฤศจิกายน 1885 – 16 กรกฎาคม 1960) เป็นจอมพลชาวเยอรมันแห่งกองทัพอากาศลุฟท์วัฟเฟอ ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ในอาชีพทหารที่มีมาในสงครามโลกทั้งสองครั้ง เค็สเซิลริงได้กลายเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการที่มีพรสวรรค์มากที่สุดของนาซีเยอรมนี และเป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับการยกย่องมากที่สุด เป็นหนึ่งในนายทหารที่ได้รับรางวัลเหรียญกางเขนเหล็กกางเขนอัศวินประดับด้วยใบโอ๊กและดาบประดับเพชร มีชื่อเล่นว่า "อัลแบร์ทอมยิ้ม" (Smiling Albert) โดยฝ่ายสัมพันธมิตร และ "ลุงอัลแบร์ท" โดยทหารของเขา เขาเป็นหนึ่งในนายพลที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในสมัยสงครามโลกครั้งที่สองด้วยทหารระดับชั้นต่ำกว่าสัญญาบัตร (rank and file)

เค็สเซิลริงได้เข้าร่วมกองทัพบาวาเรียในฐานะเจ้าหน้าที่นักเรียนทหาร และได้ปฏิบัติหน้าที่ในแผนกปืนใหญ่ เขาได้จบการฝึกเป็นผู้คอยสังเกตการณ์บอลลูนใน ค.ศ. 1942 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้ปฏิบัติหน้าที่ในการรบทั้งแนวรบด้านตะวันตกและแนวรบด้านตะวันออกและได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายพลเสนาธิการ แม้ว่าจะไม่ได้เข้าไปศึกษาที่วิทยาลัยการสงคราม (War Academy) เค็สเซิลริงยังคงอยู่ในกองทัพหลังสงครามแต่ได้ถูกปลดประจำการใน ค.ศ. 1933 เพื่อไปเป็นหัวหน้าแผนกการบริหารที่ไรชส์ค็อมมิสซารีอาทเพื่อการบิน (Reich Commissariat for Aviation) ที่เขาได้มีส่วนร่วมในการจัดตั้งโรงงานอุตสาหกรรมการบินและการวางรากฐานสำหรับกองทัพอากาศลุฟท์วัฟเฟอ ได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าของพนักงาน ตั้งแต่  ค.ศ. 1936 ถึง 1938

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้บัญชาการกองทัพอากาศในการรุกรานโปแลนด์และฝรั่งเศส ยุทธการที่บริเตน และปฏิบัติการบาร์บารอสซา ด้วยฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุดทางตอนใต้ เขาได้เป็นผู้บัญชาการเยอรมันในภูมิภาคทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ซึ่งได้รวมถึงปฏิบัติการในแอฟริกาเหนือ เค็สเซิลริงได้ดำเนินการป้องกันอย่างเด็ดเดียวต่อการมาของกองทัพสัมพันธมิตรในอิตาลีจนกระทั่งเขาได้รับบาดเจ็บในอุบัติเหตุในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1944 ในการทัพสุดท้ายของสงคราม เขาได้บัญชาการกองกำลังเยอรมันในแนวรบด้านตะวันตก เขาได้รับความเคารพจากฝ่ายสัมพันธมิตรศัตรูของเขาสำหรับความสำเร็จทางการทหารของเขา แต่ความเชื่อถือของเขาได้ถูกทำลายลงโดยการสังหารหมู่โดยทหารภายใต้คำสั่งของเขาในอิตาลี

ภายหลังสงคราม เค็สเซิลริงได้ถูกนำตัวขึ้นศาลในข้อหาอาชญากรสงครามและตัดสินโทษด้วยการประหารชีวิต คำตัดสินนั้นเวลาต่อมาได้ถูกเปลี่ยนเป็นจำคุกตลอดชีวิต ด้วยเหตุการณ์ทางการเมืองและสื่อมวลชนได้ทำให้เขาได้รับการปล่อยตัวใน ค.ศ. 1952 ด้วยเหตุผลทางสุขภาพ เขาได้เป็นหนึ่งในจอมพลเพียงสามคนที่ได้เผยแพร่บันทึกความทรงจำของเขา ส่วนแรกมีชื่อว่า  ("เป็นทหารจนถึงวันสุดท้าย") และส่วนที่สอง  ("ความคิดเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สอง")

ยศทหาร
 กุมภาพันธ์ 1904 : นักเรียนทำการนายร้อย (Fähnrich)
 สิงหาคม 1906 : ร้อยตรี (Leutnant)
 ตุลาคม 1913 : ร้อยโท (Oberleutnant)
 พฤษภาคม 1916 : ร้อยเอก (Hauptman)
 เมษายน 1925 : พันตรี (Major)
 กุมภาพันธ์ 1930 : พันโท (Oberstleutnant)
 ตุลาคม 1932 : พันเอก (Oberst)
 ตุลาคม 1934 : พลตรี (Generalmajor)
 เมษายน 1936: พลโท (Generalleutnant)
 กรกฎาคม 1937: พลเอกทหารนักบิน (General der Flieger)
 แต่งตั้งข้ามยศนี้: พลเอกอาวุโส (Generaloberst)
 กรกฎาคม 1940: จอมพล (Generalfeldmarschall)
# โนโรไวรัส
โนโรไวรัส หรือ นอร์วอล์คไวรัส เป็นเชื้อไวรัสชนิดหนึ่งซึ่งเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของโรคกระเพาะและลำไส้อักเสบจากไวรัสในมนุษย์ซึ่งเกิดขึ้นได้กับมนุษย์ทุกวัย ผู้ป่วยจะมีอาการอุจจาระร่วง อาเจียน และปวดท้อง ส่วนใหญ่จะไม่มีเลือดปนมากับอุจจาระ บางรายอาจมีอาการไข้และปวดศีรษะร่วมด้วย ผู้ป่วยมักเริ่มแสดงอาการหลังได้รับเชื้อประมาณ 12-48 ชั่วโมง และจะเป็นอยู่ประมาณ 1-3 วัน ภาวะแทรกซ้อนที่สำคัญที่อาจพบได้คือการขาดน้ำ

เชื้อนี้ติดต่อผ่านทางการกินอาหารหรือน้ำที่ปนเปื้อนอุจจาระของผู้ป่วย จากการสัมผัสคนสู่คน และจากการสัมผัสพื้นผิวที่ปนเปื้อนละอองอาเจียนของผู้ป่วย การใช้น้ำยาล้างมือแบบแห้งมักกำจัดเชื้อนี้ไม่ได้ เชื้อนี้ยังไม่มีวัคซีน ไม่มีการรักษาจำเพาะ ดังนั้นการรักษาจึงเป็นการรักษาแบบประคับประคองด้วยการชดเชยน้ำ ซึ่งอาจทำได้โดยการกินหรือการให้ทางหลอดเลือดดำ

ในแต่ละปีจะมีผู้ป่วยจากเชื้อโนโรไวรัสประมาณ 685 ล้านคนทั่วโลก เสียชีวิตประมาณ 200,000 คน พบได้บ่อยทั้งในกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้วและประเทศที่กำลังพัฒนา ผู้ป่วยเด็กอายุน้อยกว่า 5 ปีจะได้รับผลกระทบรุนแรงที่สุด ประมาณกันว่ามีผู้ป่วยกลุ่มนี้ในประเทศกำลังพัฒนาเสียชีวิตประมาณปีละ 50,000 คน โรคนี้จะพบบ่อยในช่วงฤดูหนาว ดังนั้นบางครั้งจึงถูกเรียกว่าเชื้ออาเจียนฤดูหนาว  อาจทำให้เกิดการระบาดเฉพาะที่ได้โดยเฉพาะในที่ที่มีคนอยู่หนาแน่น (เช่น ค่ายทหาร สถานเลี้ยงเด็ก ชุมชนแออัด) ในสหรัฐอเมริกาพบว่าเชื้อนี้เป็นสาเหตุของการระบาดของโรคติดเชื้อทางเดินอาหารถึงประมาณครึ่งหนึ่ง ส่วนในไทยยังไม่มีข้อมูลความชุก แต่พบการระบาดเป็นครั้งๆhttp://www.thaihealth.or.th/Content/34327-%E2%80%9C%E0%B9%82%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%A3%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%AA%E2%80%9D%20%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%20.html เชื่อโนโรไวรัสนี้มีที่มาจากชื่อเมืองนอร์วอล์ค รัฐโอไฮโอ ซึ่งเป็นเมืองที่มีการระบาดของไวรัสนี้เมื่อ ค.ศ. 1972
# ฟงไสหยก สู้บนหัวคน
ฟงไสหยก สู้บนหัวคน (on Netflix.com)เป็นภาพยนตร์กำลังภายในในปี ค.ศ. 1993 กำกับโดย หยวน ขุย นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย รับบทเป็น ฟ่ง ไสหยก ภาพยนตร์เรื่องนี้ชนะรางวัลรางวัลฮ่องกงฟิล์มอวอร์ด และ รางวัลภาพยนตร์ม้าทองคำอีกด้วย ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ ปึงซีเง็ก ปิดตาสู้

เนื้อเรื่องย่อ
คุณชายฟง ได้เดินทางเข้าร่วมการประลองยุทธเลือกคู่ เพื่อช่วงชิงหัวใจของถิงถิงธิดาขุนนางใหญ่ ชะตาในแรกพบของทั้งสองช่างหมางเมินยิ่งนัก แต่เมื่อตระกูลของเขาถูกราชวงศ์แมนจูสั่งประหารล้างโคตรข้อหาเป็นกบฏแผ่นดิน คุณชายฟงและถิงถิงจึงกลับมาประสานรอยรักอีกครั้ง ซึ่งความรักส่วนตัวของทั้งสองคงไม่มีทางเกิดขึ้นได้ หากความแค้นอันใหญ่หลวงยังมิได้รับการสะสาง

นักแสดงนำ
หลี่ เหลียนเจี๋ย รับบท คุณชายฟง
หลี่ เจียซิน รับบท ถิงถิง
เจ้า เหวินจั๋ว รับบท ผู้ตรวจการ
# คริสต์ทศวรรษ 1690
เหตุการณ์ 

 ค.ศ. 1697 
 20 กันยายน - สิ้นสุดสงครามเก้าปี

 แหล่งข้อมูลอื่น
# โยฮันเนิส บลัสโควิทซ์
พลเอกอาวุโส โยฮันเนิส อัลเบร็ชท์ บลัสโควิทซ์  เป็นนายทหารบกเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและเป็นนายพลในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ได้รับเหรียญกางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็กประดับใบโอ๊กและดาบ

เขาได้เป็นผู้บัญชาการใหญ่ในการบุกครองโปแลนด์ใน ค.ศ. 1939–1940 เขาได้เขียนบันทึกหลายข้อความต่อไปยังกองบัญชาการทหารสูงสุดเยอรมันให้ประท้วงความโหดร้ายของเอ็สเอ็ส เขาถูกปลดออกแต่ถูกเรียกกลับมารับตำแหน่งอีกครั้ง ไม่มีการตั้งคำถามใด ๆ ต่อนโยบายของนาซี ข้อหาก่ออาชญากรรมสงครามในการพิจารณาคดีที่เนือร์นแบร์ค เขาได้ฆ่าตัวตายในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948
# จักรพรรดิเรเง็ง
ซาโตฮิโตะ  ได้รับการเลื่อนพระเกียรติหลังสวรรคตเป็น จักรพรรดิเรเง็ง (9 กรกฎาคม ค.ศ. 1654 – 24 กันยายน ค.ศ. 1732) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 112 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นImperial Household Agency (Kunaichō):  霊元天皇 (112) ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิมPonsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, pp. 117. ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1663 — ค.ศ. 1687Titsingh, Isaac. (1834).   Annales des empereurs du japon, pp. 414–415.

 พระราชประวัติ 
หลังจากเจ้าชายซาโตฮิโตะประสูติได้ไม่นาน จักรพรรดิโกะ-โคเมียว จักรพรรดิองค์ที่ 110 ผู้เป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาได้สถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นผู้สืบราชบัลลังก์เมื่อเจ้าชายซะโตะฮิโตะมีพระชนมายุเพียง 4 เดือนจักรพรรดิโกะ-โคเมียวก็ประชวรด้วยไข้ฝีดาษและเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 20 เดือน 9 ปี โจโอ ที่ 3 ตรงกับวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1654 ขณะมีพระชนมายุเพียง 21 พรรษาราชบัลลังก์จึงตกมาอยู่ที่เจ้าชายนะงะฮิโตะพระเชษฐาต่างพระราชมารดาอีกพระองค์หนึ่งพระชนมายุเพียง 16 พรรษาที่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโกะ-ไซ 

เจ้าชายซะโตะฮิโตะเสด็จขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศเมื่อวันที่ 26 เดือน 1 ปี คันบุง ที่ 3 ตรงกับวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1663 ภายหลังจากการสละราชบัลลังก์ของจักรพรรดิโกะ-ไซหลังจากนั้นไม่นานได้มีพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิเรเง็งที่ พระราชวังหลวงเคียวโตะ

ในปี เท็นนะ ที่ 2 ตรงกับ ค.ศ. 1682 จักรพรรดิเรเง็งได้สถาปนา เจ้าชายอะซะฮิโตะ  พระราชโอรสองค์ที่ 5 พระชนมายุเพียง 7 พรรษาขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์และได้มีการจัดพิธีเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่หลังจากมิได้จัดมานานกว่า 300 ปี

จักรพรรดิเรเง็งได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายอะซะฮิโตะขึ้นเป็น จักรพรรดิฮิงะชิยะมะ เมื่อวันที่ 21 เดือน 3 ปี โจเกียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1687 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 24 ปีหลังจากนั้นอีก 4 วันคือวันที่ 25 เดือน 3 ปี โจเกียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1687 ได้มีการจัดพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิฮิงะชิยะมะขึ้นที่ พระราชวังหลวงเคียวโตะ

หลังจากอดีตจักรพรรดิเรเง็งสละราชบัลลังก์แล้วได้ย้ายไปประทับที่ พระราชวังหลวงเซนโต ในพระราชสถานะ ไดโจเท็นโน (มหาจักรพรรดิ) และที่พระราชวังแห่งนี้พระองค์ได้กุมพระราชอำนาจอยู่เหนือพระราชโอรสและพระราชนัดดานานถึง 26 ปีจนกระทั่งอดีตจักรพรรดิเรเง็งเสด็จออกผนวชเมื่อ ค.ศ. 1713 โดยได้รับฉายาทางธรรมว่า โซโจ (Sojō) 

จนกระทั่งวันที่ 6 เดือน 8 ปี เคียวโฮ ที่ 17 ตรงกับวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1732 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิฮิงะชิยะมะจักรพรรดิองค์ที่ 114 ผู้เป็นพระราชนัดดาอดีตจักรพรรดิเรเง็งหรือพระภิกษุโซโจเสด็จสวรรคตขณะมีพระชนมายุ 79 พรรษา

พระราชพงศาวลี
# ยศทหารกองทัพเรือสาธารณรัฐจีน
ระบบยศทหาร'ของกองทัพเรือสาธารณรัฐจีน โดยอ้างอิงลำดับชั้นยศเหมือนกับกองทัพบก ซึ่งรวมถึงนาวิกโยธินใช้เครื่องหมายยศลักษณะเดียวกับกองทัพบกทุกประการ

 สัญญาบัตร 
 ชั้นยศ นายพล (นายธง) Jiàng  นายพัน (นายนาวา) Xiào  นายร้อย (นายเรือ) Wèi EquivalentNATO CodeOF-10OF-9OF-8OF-7OF-6OF-5OF-4OF-3OF-2OF-1 อักษรจีน特級上將  一級上將 二級上將  中將  少將  代將 上校  中校  少校  上尉  中尉  少尉  กองทัพเรือสาธารณรัฐจีน ค.ศ. 1937-1949 100px  100px  100px  100px  100px  100px 100px  100px  100px 100px 100px  ภาษาจีนไถวานTeji shangjiang  Yījí Shàngjiàng  Èrjí Shàngjiàng  Zhōngjiàng  Shaojiàng  Daijiang  Shàngxiào  Zhōngxiào  Shàoxiào  Shàngwèi  Zhōngwèi  Shàowèi อินทรธนู100px  100px  100px  100px  ไม่มีการแต่งตั้ง 100px  100px  100px 100px  100px  100px ภาษาไต้หวัน  It-kip Siōng-chiòng  Jī-kip Siōng-chiòng  Tiong-chiòng  Siáu-chiòng  Dai-chiòng  Siōng-hāu  Tiong-hāu  Siáu-hāu  Siōng-ùi  Tiong-ùi  Siáu-ùiนาวิกโยธินสาธารณรัฐจีน อินทรธนู 50px  50px  50px  ไม่มีการแต่งตั้ง 50px  50px  50px 50px  50px  50px ภาษาฮักกา  Yit-khi̍p Song-chiông  Ngi-khi̍p Song-chiông  Chûng-chiông  Seu-chiông  Dai-chiông  Song-káu  Chûng-káu  Seu-káu  Song-ví  Chûng-ví  Seu-ví ยศ จอมพลเรือ  พลเรือเอกอาวุโสพลเรือเอก  พลเรือโท  พลเรือตรี  พลเรือจัตวา นาวาเอก  นาวาโท  นาวาตรี เรือเอก  เรือโท  เรือตรี

 ประทวน 
 ชั้นยศจ่านายสิบ (พันจ่า)Děng Shìguān zhǎng นายสิบ (นายจ่า) Shi พลทหาร Děng Bīng อักษรจีน 一等士官長  二等士官長  三等士官長  上士  中士  下士  上等兵  一等兵  二等兵  ภาษาจีนไถวานYīděng ShìguānzhǎngÈrděng ShìguānzhǎngSānděng ShìguānzhǎngShàngshiZhōngshiXiàshiShàngděng BīngYīděng BīngÈrděng Bīng ภาษาไต้หวันIt-téng Sū-koaⁿ-tiúⁿJī-téng Sū-koaⁿ-tiúⁿSàm-téng Sū-koaⁿ-tiúⁿSiōng-sūTiong-sūHā-sūSiōng-téng PengIt-téng PengJī-téng Peng ภาษาฮักกาYit-tén Sṳ-kôn-chóngNgi-tén Sṳ-kôn-chóngSâm-tén Sṳ-kôn-chóngSong-sṳChûng-sṳHa-sṳSong-tén PînYit-tén PînNgi-tén PînEquivalentNATO CodeOR-9OR-8OR-7OR-6OR-5OR-4OR-3OR-2OR-1กองทัพเรือสาธารณรัฐจีน ค.ศ. 1937-1949     ค.ศ. 1959-1980 100px  100px  100px    ตั้งแต่ ค.ศ. 1981 70px  70px  70px 70px  70px  70px ยศ พันจ่าเอก  พันจ่าโท  พันจ่าตรี จ่าเอก  จ่าโท  จ่าตรี พลทหารชั้น 1  พลทหารชั้น 2  พลทหารชั้น 3นาวิกโยธินสาธารณรัฐจีน ค.ศ. 1959-1980       ตั้งแต่ ค.ศ. 1981 50px  50px  50px 50px  50px  50px 70px  70px  70px
# ปึงซีเง็ก ปิดตาสู้
ปึงซีเง็ก ปิดตาสู้  เป็นภาพยนตร์กำลังภายในแบบตลกในปี ค.ศ. 1993 กำกับโดย หยวน ขุย ร่วมออกแบบงานสร้างและนำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย  ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง ฟงไสหยก สู้บนหัวคน ซึ่งออกวางจำหน่ายในปีเดียวกัน

เนื้อเรื่องย่อ
ปึงซีเง็ก (หรือ ฟงไสหยก ในภาคที่แล้ว) ต้องเข้ามาพัวพันกับพรรคดอกไม้แดงที่หวังโค่นล้มจักรพรรดิ์แมนจูและสถาปนาราชวงศ์หมิงขึ้นปกครองจีนอีกครั้ง ครั้งนี้เขาต้องปรับตัวให้เข้ากับระบบที่เข้มงวดของพรรคดอกไม้แดง รวมถึงต้องผจญกับสองสาวที่ทึกทักเอาว่าเขาเป็นสามีของพวกนาง เรื่องราวจะเป็นอย่างไร ติดตามได้ใน ปึงซีเง็ก ปิดตาสู้

นักแสดงนำ
หลี่ เหลียนเจี๋ย รับบท ปึงซีเง็ก
เจิ้ง เส้าชิว  รับบท เฉิน กาล็อค
หลี่ เจียซิน รับบท ถิงถิง
เอมี่ กัว รับบท เฉิน อุ่นยี
หยวน ขุย รับบท หลี่ กัวบอง

แหล่งข้อมูลอื่น

HKMDB
HK Cinemagic
# สถาบันบริหารจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยมหิดล
สถาบันบริหารจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรม หรือ iNT (อิ๊นท์) เป็นส่วนงานของมหาวิทยาลัยมหิดลที่มีเป้าหมายในการนำเสนอผลงานวิจัยและเทคโนโลยีของ มหาวิทยาลัยไปสู่ศูนย์กลางด้านการสร้างนวัตกรรมในระดับชาติและนานาชาติ โดยให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับการส่งเสริมการต่อยอดงานวิจัยให้ถูกนำไปสร้างเป็นนวัตกรรม ผลิตภัณฑ์ หรือ การบริการที่ตอบโจทย์ความต้องการของสังคม มีส่วนช่วยในการยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน รวมไปถึงการเพิ่มมูลค่าให้กับงานวิจัยในการนำไปใช้ประโยชน์ในเชิงพาณิชย์

 ประวัติ 
เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2556 สภามหาวิทยาลัยมหิดล อนุมัติการจัดตั้ง MITI (Mahidol Institute of Technology Transfer and Innovation - สถาบันวิวัฒน์เทคโนโลยีและนวัตกรรมแห่งมหาวิทยาลัยมหิดล) เป็นหน่วยงานอิสระ มีบอร์ดของตนเอง ทำหน้าที่ "วิเคราะห์และยกระดับกลไกการผลักดันงานวิจัยสู่นโยบายระดับชาติ และการนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ในภาคสังคมและธุรกิจ" บทความเกี่ยวกับสถาบันวิวัฒน์เทคโนโลยีและนวัตกรรมแห่งมหาวิทยาลัยมหิดล 

และวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2559 "สถาบันบริหารจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยมหิดล" ได้จัดตั้งเป็นส่วนงานของมหาวิทยาลัย ตามประกาศมหาวิทยาลัยมหิดล เรื่องการจัดตั้งส่วนงานของมหาวิทยาลัย (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2559  ราชกิจจานุเบกษา ,ประกาศมหาวิทยาลัยมหิดล เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานของมหาวิทยาลัย (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2559, 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

โดยสถาบันฯ จัดตั้งขึ้นเพื่อให้บริการจัดการองค์ความรู้ งานวิจัย และนวัตกรรมที่มีอยู่ภายในมหาวิทยาลัยไปสู่การใช้ประโยชน์ในภาคอุตสาหกรรมและสังคม มีทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อมโยงระหว่างมหาวิทยาลัยกับหน่วยงานภายนอกทั้งภาครัฐและเอกชน การเชื่อมโยงดังกล่าวดำเนินการผ่านกิจกรรมด้านการบริการวิชาการ การบริหารจัดการและการใช้ประโยชน์ทรัพย์สินทางปัญญา การจัดการทรัพยากรชีวภาพ การบ่มเพาะธุรกิจ และคลินิกเทคโนโลยี

 ทำเนียบผู้อำนวยการ 
 <span style="color:White"> สถาบันวิวัฒน์เทคโนโลยีและนวัตกรรมแห่งมหาวิทยาลัยมหิดล  รายนามผู้อำนวยการสถาบัน  วาระการดำรงตำแหน่ง 1. ดร.พานิช เหล่าศิริรัตน์  1 กันยายน พ.ศ. 2556 - 30 มีนาคม พ.ศ. 2558  <span style="color:White"> สถาบันบริหารจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรม  มหาวิทยาลัยมหิดล  รายนามผู้อำนวยการสถาบัน  วาระการดำรงตำแหน่ง 2. ดร.ธนิต ชังถาวร 1 เมษายน พ.ศ. 2559 - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2560  คำสั่งมหาวิทยาลัยมหิดล ที่ 912/2559,เรื่องแต่งตั้งผู้อำนวยการสถาบันวิวัฒน์เทคโนโลยีและนวัตกรรมแห่งมหาวิทยาลัยมหิดล, 29 มีนาคม พ.ศ. 2559  คำสั่งมหาวิทยาลัยมหิดล ที่ 1067/2559,เรื่องเปลี่ยนแปลงชื่อตำแหน่งผู้อำนวยการ, 19 เมษายน พ.ศ. 2559 3. ศาสตราจารย์ ดร.พญ.รวงผึ้ง สุทเธนทร์   1 สิงหาคม พ.ศ. 2560 - 20 ธันวาคม พ.ศ. 2560  คำสั่งมหาวิทยาลัยมหิดล ที่ 2326/2560,เรื่องแต่งตั้งรักษาการผู้อำนวยการสถาบันบริหารจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยมหิดล, 8 สิงหาคม พ.ศ. 2560  4. ศาสตราจารย์ ดร.นพ.ภัทรชัย กีรติสิน  21 ธันวาคม พ.ศ. 2560 - ปัจจุบัน คำสั่งสภามหาวิทยาลัยมหิดล ที่ 38/2560,เรื่องแต่งตั้งผู้อำนวยการสถาบันบริหารจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยมหิดล, 20 ธันวาคม พ.ศ. 2560
# พันท์เซอร์ 8 "เมาส์"
ยานรบหุ้มเกราะที่ 8 "เมาส์"  เป็นสุดยอดรถถังหนักของนาซีเยอรมนีในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งถูกกล่าวขานว่า เป็นรถถังที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกและมีเกราะที่หนามากยากนักที่กระสุนใดๆจะเจาะเกราะเข้ามาได้ สร้างขึ้นสำเร็จในช่วงหลังปี 1944 Maus นั้นถือว่าเป็นรถถังประจัญบานขนาดใหญ่ที่มีเกราะหนาที่สุดเท่าที่นาซีเยอรมันได้สร้างขึ้นมา มีการสั่งให้สร้างทั้งหมด 5 คัน แต่ทว่ามีเพียงเกราะตัวถัง 2 อันและเกราะป้อมปืน 1 อันเท่านั้นที่สร้างได้สำเร็จ ซึ่งก่อนที่จะทำการทดลองวิ่งนั้นก็ถูกกองทัพโซเวียตบุกยึดฐานไปเสียก่อน

ซึ่งต้นแบบทั้งสองคันนั้น มีเพียงหนึ่งคันที่มีเกราะตัวถังพร้อมป้อมปืน ส่วนอีกคันนั้นไม่มีป้อมปืน ได้รับการทดลองในช่วงหลังปี 1944                ซึ่งตัวรถถังที่เสร็จสมบูรณ์นั้นมีความยาวถึง 10.2เมตร (33 ฟุต 6 นิ้ว) สูง 3.71 เมตร(12 ฟุต 2 นิ้ว) มีความกว้าง 3.63 เมตร(11.9 ฟุต)          มีน้ำหนัก 188 ตัน 

อาวุธหลักของเมาส์ นั้นคือ Krupp-designed 128 mm KwK 44 L/55 ซึ่งมีพื้นฐานมาจากปืนใหญ่ต่อต้านรถถัง  12.8 cm Pak 44 ซึ่งเป็นปืนของยานเกราะพิฆาตรถถัง ยาคท์ทีเกอร์
# ลันท์คร็อยท์เซอร์ เพ. 1000 รัทเทอ
ลันท์คร็อยท์เซอร์ เพ. 1000 รัทเทอ  เป็นภาพการออกแบบของสุดยอดรถถังหนักของนาซีเยอรมนีในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง มันเป็นรถถังที่มีขนาดใหญ่มากกว่า พันท์เซอร์ 8 "เมาส์" หลายเท่า มีป้อมปืนสองกระบอกคือปืนใหญ่เรือ SK C/34 ขนาด 28 เซนติเมตร นอกจากนั้นยังสามารถติดตั้งอาวุธต่างๆ เช่น ป้อมปืนรถถัง ปืนต่อสู้อากาศยาน เป็นต้นรถถังชนิดนี้ถูกออกแบบมานำเสนอและได้รับความเห็นชอบอนุมัติให้สร้างขึ้นจากฟือเรอร์ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ แต่ทว่ากลับไม่สามารถสร้างได้เพราะไม่มีงบประมาณ ถึงแม้จะมีก็ต้องใช้คนงานหลายพันเท่าและชิ้นส่วนอะไหล่จำนวนมากมายมหาศาลในการประกอบมัน บวกกับต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะสร้างเสร็จเพราะด้วยความใหญ่โตอลังการของมัน จึงทำให้โครงการนี้ต้องพับเก็บไปจนถึงสิ้นสุดสงคราม ต่อมาภายหลังมีผู้เชียวชาญด้านรถถังได้คาดการณ์ว่า ถ้านาซีเยอรมนีสามารถสร้างได้สำเร็จจะเป็นรถถังที่มีขนาดใหญ่มากที่สุดโลกในประวัติศาสตร์และยากนักที่จะมีรถถังจากศัตรูใดๆมาต่อกรได้เลย
# 3ซี 268.3
3ซี 268.3  เป็นดาราจักรซีย์เฟิร์ต (Seyfert galaxy) หรือเควซาร์ (quasar) ที่ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวหมีใหญ่
# 3ซี 212
3ซี 212  เป็นเควซาร์ที่ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวปู
# 3ซี 191
3ซี 191  เป็นเควซาร์ที่ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวปู
# พระตำหนักเฉียนชิง
พระตำหนักเฉียนชิง (; แมนจู:; Möllendorff: kiyan cing gung) เป็นพระตำหนักหลังหนึ่งในตอนเหนือของพระราชวังต้องห้าม กรุงเป่ย์จิง ประเทศจีน เป็นพระตำหนักหลังใหญ่ที่สุดในบรรดาพระตำหนักสามหลังแห่งฝ่ายใน อีกสองหลัง คือ พระที่นั่งเจียวไท่ (交泰殿) และพระตำหนักคุนหนิง (坤寧宮)

พระตำหนักแห่งนี้เป็นอาคารมีจั่วสองชั้น ตั้งบนฐานหินอ่อนชั้นเดียว ในพระตำหนักแบ่งเป็น 2 ส่วน มีห้องนอน 9 ห้อง มีเตียงทั้งหมด 27 หลัง พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หมิงจะบรรทมสลับกันไปเพื่อประโยชน์แห่งความปลอดภัย ธรรมเนียมนี้ประพฤติต่อมาถึงราชวงศ์ชิง แต่จักรพรรดิหย่งเจิ้งไม่ประสงค์จะใช้ห้องบรรทมเดียวกับจักรพรรดิคังซีพระบิดา จึงเสด็จไปประทับพระที่นั่งหย่างซิน (养心殿) พระมหากษัตริย์นับแต่นั้นก็เสด็จบรรทมที่พระตำหนักหยางซินสืบมา และเปลี่ยนพระตำหนักเฉียนชิงเป็นที่ออกขุนนาง ประชุมจฺวินจีชู่ (軍機處) และเลี้ยงโต๊ะ

กลางพระตำหนักมีราชอาสน์และโต๊ะทรงอักษรp 78, Yu (1984) เหนือราชอาสน์ติดตั้งรูปมังกรขดไว้บนเพดาน และมีป้ายพระอักษร 4 ตัวที่จักรพรรดิซุ่นจื้อทรงไว้ ความว่า "เจิ้งต้ากวงหมิง" (正大光明) แปลว่า "เที่ยงตรงโปร่งใส"

นับแต่รัชกาลจักรพรรดิหย่งเจิ้ง พระมหากษัตริย์ทรงออกราชโองการลับตั้งรัชทายาทไว้สองฉบับข้อความเหมือนกัน ฉบับหนึ่งซ่อนไว้หลังป้ายพระอักษรนี้ อีกฉบับทรงพกไว้กับพระองค์เสมอp 51, Yang (2003)
# เวสพี
Sd. Kfz. 124 เวสพี,(เยอรมันเรียกว่า ตัวต่อ) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า Leichte Feldhaubitze 18/2 auf Fahrgestell Panzerkampfwagen II (Sf.) เป็นรถถังปืนใหญ่อัตราจรของนาซีเยอรมนีซึ่งถูกใช้และพัฒนาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยดัดแปลงด้วยการใช้ฐานรถถังแพนเซอร์ 2 แบบแชสซีและติดตั้งปืนใหญ่อัตราจรเฮาวิทเซอร์แบบ 10.5 cm leFH 18 

แหล่งอ้างอิง
Thomas L.Jentz, Hillary Louis Doyle: Panzer Tracts No.23 - Panzer Production from 1933 to 1945
 "Surviving Panzers website". The Shadock's Website. Retrieved 5 July 2015.
 "Auto und Technik Museum Sinsheim". Retrieved 5 July 2015.
# มาร์เดอร์ 2
มาร์เดอร์ 2 (MarderII) เป็นรถถังพิฆาตของนาซีเยอรมนีในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 มันถูกออกแบบมาให้สนับสนุนทหารราบและยานเกราะไปพร้อมกัน โดยได้รับการดัดแปลงด้วยการใช้ฐานรถถังพันเซอร์ 2เและนำปืนใหญ่ 75 มม. แพค 40 มาติดตั้งไว้