wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ออดรีย์ ถัง
ออดรีย์ ถัง เฟิ่ง  เกิด 18 เมษายน พ.ศ. 2524 เดิมชื่อ ออทริยุส ถัง จงฮั่น  เป็นนักเขียนโปรแกรมซอฟต์แวร์เสรีชาวไต้หวัน รัฐมนตรีคนแรกของกระทรวงดิจิทัลแห่งสาธารณรัฐจีน (Minister of Digital Affairs (Taiwan)) และได้รับขนานนามเป็นหนึ่งใน "สิบบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดด้านคอมพิวเตอร์ชาวไต้หวัน" ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 ถังได้รับเชิญเข้าสภาบริหาร (Executive Yuan) ของไต้หวันเป็นรัฐมนตรีลอย ทำให้กลายเป็นคนข้ามเพศและบุคคลสถานะเพศอทวิลักษณ์ (Non-binary gender) คนแรกที่ดำรงตำแหน่งในคณะรัฐมนตรี ถังระบุว่าตัวเองอยู่ "หลังเพศสภาพ" (post-gender) และยอมรับ "สรรพนามอะไรก็ได้ที่ผู้คนอยากใช้เรียกเราบนออนไลน์" ถังยังเป็นผู้นำในชุมชนภาษาโปรแกรมแฮสเคิลกับเพิร์ล และเป็นสมาชิกหลักของกลุ่ม g0v
# อาร์ม็อง กัตซี
อาร์ม็อง กัตซี (26 มกราคม ค.ศ. 1924 – 6 เมษายน ค.ศ. 2017) เป็นนักเขียน, กวี, นักหนังสือพิมพ์ชาวฝรั่งเศส Banham (1998, 413).

ในปี ค.ศ. 2013 อาร์ม็องได้รับรางวัล Grand prix du théâtre de l'Académie française.

 ผลงานภาพยนตร์ 
 1960 Moranbong, une aventure coréenne (writer only)
 1961 Enclosure 
 1963 El Otro Cristóbal
 1968 Das imaginäre Leben des Straßenkehrers Auguste G.  (writer only)
 1970 Der Übergang über den Ebro
 1983 Nous étions tous des noms d'arbres
# ฟาโรห์ยากบิม เซเคมเร
เซคาเอนเร ยากบิม หรือ ยากบมู เป็นผู้ปกครองในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สองของอียิปต์โบราณ ถึงแม้ว่ายังมีข้อถกเถียงเกี่ยวลำดับของราชวงศ์หรือช่วงเวลารัชสมัยของพระองค์อยู่ แต่นักไอยคุปต์วิทยาชาวเดนมาร์ก คิม ไรโฮลต์ เชื่อว่าพระองค์น่าจะทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่สิบสี่ ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากดินแดนลิแวนต์ ในขณะที่การศึกษาเก่าส่วนใหญ่เชื่อว่าพระองค์เป็นผู้ปกครองจากราชวงศ์ที่สิบหกแห่งอียิปต์Sekhaenre Yakbim on Egyphica.net

 ข้อพิสูจน์ตัวตน 
พระนามของพระองค์ไม่เคยปรากฏอยู่ในคาร์ทูช ซึ่งเป็นสัญลักษณ์เฉพาะในการเขียนพระนามของฟาโรห์ อย่างไรก็ตาม บนตราประทับของพระองค์ ซึ่งปรากฏพระนามว่า "เทพเจ้าอันดีงาม เซคาเอนเร" (หรือเรียกอย่างง่า ว่า "เซคาเอนเร") และ "พระราชโอรสแห่งรา, ยากบิม"

ไม่ปรากฏหลักฐานอย่างแน่ชัดว่าพระนามครองราชย์ของพระองค์ คือ เซคาเอนเร โดยทฤษฎีดังกล่าวมีพื้นฐานมาจากลักษณะของตราประทับและเสนอโดยวิลเลียม แอรส์ วอร์ด และต่อมาได้อธิบายเพิ่มเติมโดยไรโฮลต์ แต่ดาฟนา เบน-ทอร์โต้แย้งข้อพิสูจน์ตัวตนดังกล่าว โดยชี้ให้เห็นว่าตราประทับของผู้ปกครองหลายพระองค์ที่ทรงพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงเวลาดังกล่าวนั้นเป็นระยะเวลาใกล้เคียงกันเกินกว่าจะสร้างความสัมพันธ์ดังกล่าวบนพื้นฐานของลักษณะการออกแบบเพียงอย่างเดียว

ถ้าหากสมมติว่าวอร์ดกล่าวถูก เซคาเอนเร ยากบิม ได้รับการพิสูจน์ตัวตนด้วยตราประทับจำนวน 123 ชิ้น รองจากของผู้ปกครองพระนาม เชชิ ซึ่งมีจำนวน 396 ชิ้นเท่านั้น จากข้อมูลดังกล่าว ไรโฮลต์ประเมินว่าพระองค์จะทรงครองราชย์ได้ประมาณ 25 ปี ในช่วงระหว่าง 1805–1780 ปีก่อนคริสตกาลSekhaenre Yakbim on Egyphica.net

ราฟาเอล กิเวียน นักไอยคุปต์วิทยาชาวอิสราเอลได้ระบุว่า ยากบิมกับผู้ปกครองอีกพระองค์จากช่วงเวลาเดียวกัน คือ ยาอัมมู นุบวอเซอร์เร ว่าเป็นบุคคลเดียวกัน ในขณะที่เยือร์เกน ฟอน เบ็คเคอราธได้เปรียบเทียบพระองค์กับซาลิทิส ซึ่งทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่สิบห้าแห่งอียิปต์ตามที่แมนิโธกล่าว

ตราประทับที่ปรากฏพระนามนำหน้าของผู้ปกครองพระองค์นี้ถูกค้นพบในเมืองเทล เอล-อัจจูล ในฉนวนกาซาโดยฟลินเดอรส์ เพตรีในปี ค.ศ. 1933
# ฟาโรห์คาวอเซอร์เร
กาเรห์ คาวอเซอร์เร อาจจะทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สามK.S.B. Ryholt (1998). The Political Situation in Egypt During the Second Intermediate Period, C1800-1550 BC. Museum Tusculanum Press. .Darrell D. Baker: The Encyclopedia of the Pharaohs: Volume I - Predynastic to the Twentieth Dynasty 3300–1069 BC, Stacey International, , 2008, p. 303 จากราชวงศ์ที่สิบสี่แห่งอียิปต์ที่สืบเชื้อสายมาจากคานาอัน ซึ่งทรงปกครองบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ฝั่งตะวันออกโดยมีเมืองอวาริสเป็นศูนย์กลางการปกครองในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง และเชื่อกันว่ารัชสมัยของพระองค์ระยะยาวประมาณ 10 ปี ตั้งแต่ 1770 จนถึง 1760 ปีก่อนคริสตกาล หรือหลังจากนั้น ประมาณ 1710 ปีก่อนคริสตกาล อีกข้อสันนิษฐานหนึ่ง เชื่อว่าพระองค์อาจจะเป็นข้าราชบริพารของผู้ปกครองชาวฮิกซอสแห่งราชวงศ์ที่สิบห้า และอาจจะเป็นผู้ปกครองในช่วงราชวงศ์ที่สิบหกเช่นกัน

พระนาม กาเรห์ เป็นภาษาเซมิติกตะวันตก และแปลว่า "ผู้หัวล้าน" ซึ่งก่อนหน้านี้พระนามดังกล่าวอ่านผิดว่า การ์, กูร์, และกาล

 หลักฐานยืนยัน 
หลักฐานการมีอยู่ของพระองค์มาจากตราประทับสคารับจำนวน 30 ชิ้นที่ปรากฏพระนามของพระองค์ โดยมีเพียงชิ้นเดียวเท่านั้นที่มีที่มาที่รู้จัก คือ เมืองเจริโคในปาเลสไตน์Percy Newberry: Egyptian antiquities. Scarabs. An Introduction to the Study of Egyptian Seals and Signet Rings. Constable, London 1906, S. 150, pl. XXI, 23, 24. โดยพระนาม กาเรห์ ปรากฏอยู่บนตราประทับสคารับจำนวน 8 ชิ้น และพระนาม คาวอเซอร์เร จำนวน 22 ชิ้น

 การพิสูจน์ตัวตน 
นักไอยคุปต์วิทยา คิม ไรโฮลท์ ได้เปรียบเทียบพระนาม กาเรห์ กับพระนามนำหน้า คาวอเซอร์เร ว่ามีความเกี่ยวข้องกัน ซึ่งได้รับการพิสูจน์เพียงจากตราประทับสคารับเท่านั้น ตำแหน่งตามลำดับเวลาของพระองค์นั้นไม่แน่ชัด โดยไรฮอล์ตและดาร์เรล เบเกอร์ได้เสนอให้พระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สามของราชวงศ์ที่สิบสี่ ตามรูปแบบตราประทับของพระองค์ ในทางกลับกัน โทมัส ชไนเดอร์และเยือร์เกน ฟอน เบ็คเคอราธมองว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองจากราชวงศ์ที่สิบหกThomas Schneider: Lexikon der Pharaonen. Albatros, Düsseldorf 2002, , p. 226. และเจมส์ ปีเตอร์ อัลเลนเสนอว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองชาวฮิกซอสในช่วงต้นราชวงศ์ที่สิบห้าDaphna Ben-Tor, Susan J. Allen, James P. Allen: Seals and Kings. In: Bulletin of the American Schools of Oriental Research Bd. 315, 1999, S. 47–74 (pdf-download).
# ฟาโรห์เนเฮซี
เนเฮซิ อาเซห์เร เป็นผู้ปกครองของอียิปต์ตอนล่างในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง นักวิชาการส่วนใหญ่ได้จักให้พระองค์อยู่ในช่วงต้นราชวงศ์ที่สิบสี่ในฐานะฟาโรห์พระองค์ที่สองหรือที่หกของราชวงศ์ดังกล่าว เช่นนี้ถือว่าพระองค์ทรงครองราชย์อยู่ชั่วระยะเวลาสั้นๆ ประมาณ 1705 ปีก่อนคริสตกาลK.S.B. Ryholt: The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period, c.1800–1550 BC, Carsten Niebuhr Institute Publications, vol. 20. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997, excerpts available online here. และจะทรงปกครองบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ฝั่งตะวันออกจากเมืองอวาริส หลักฐานชิ้นล่าสุดทำให้เป็นไปได้ว่าบุคคลที่สองที่ทรงใช้พระนามนี้ ซึ่งเป็นพระราชโอรสของกษัตริย์ฮิกซอส ซึ่งทรงพระชนม์ชีพอยู่ในเวลาต่อมาเล็กน้อยในช่วงปลายราชวงศ์ที่สิบห้า ประมาณ 1580 ปีก่อนคริสตกาล และเป็นไปได้ว่าสิ่งของส่วนใหญ่ที่เป็นของฟาโรห์เนเฮซีที่กล่าวถึงในบันทึกพระนามแห่งตูริน อันที่จริงแล้วเป็นของเจ้าชายฮิกซอสพระองค์ดังกล่าว
# เอเซอร์ (แก้ความกำกวม)
เอเซอร์ อาจหมายถึง;
 เมเปิล 
 เอเซอร์ 
 เอเซอร์ (เครื่องยนต์) 
หมวดหมู่:การแก้ความกำกวม
# ฟาโรห์เอโฮเทปเร
'อัมมู อาโฮเทปเร เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสี่ ซึ่งทรงปกครองบางส่วนของอียิปต์ในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สองHayes 1973: 64Ryholt 1997: 50 เชื่อกันว่าพระองค์ทรงครองราชย์อยู่ประมาณ 15 ปี ตั้งแต่ 1760 ถึง 1745 ปีก่อนคริสตกาล

 หลักฐานยืนยัน 
เช่นเดียวกับผู้ปกครองพระองค์อื่นๆ ในราชวงศ์ ตราประทับสคารับเป็นเพียงหลักฐานเดียวที่ยังหลงเหลืออยู่ของการครองราชย์ของพระองค์ มีตราประทับจำนวน 61 ชิ้นที่ปรากฏพระนามของพระองค์ โดยตราประทับจำนวน 30 ชิ้นปรากฏพระนาม 'อัมมู และอีก 31 ชิ้น ปรากฏพระนาม อาโฮเทปเร

ตราประทับสคารับของพระองค์ถูกค้นพบที่เมืองเทล เอล-อัจจุลในฉนวนกาซา โดยฟลินเดอร์ส เพตรีในปี ค.ศ. 1933

 การพิสูจน์ตัวตน 
ไรโฮลท์ (1997) เสนอว่าพระนาม อาโฮเทปเร เป็นพระนามของ 'อัมมู จากการตีความใหม่บันทึกพระนามแห่งตูรินRyholt 1997: 50 ซึ่งก่อนหน้านี้ ฟอน เบ็คเคอราธ (1964) เคยระบุให้ อาโฮเทปเร เป็นฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบหกแห่งอียิปต์Ryholt 1997: 324 n. 1116
# พฤษภาคม พ.ศ. 2560
พฤษภาคม พ.ศ. 2560 เป็นเดือนที่ 5 ของปี พ.ศ. 2560 วันแรกของเดือนเป็นวันจันทร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ

 สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน
# ฟาโรห์เซเฮบเร
เซเฮบเร เป็นผู้ปกครองจากราชวงศ์ที่สิบสี่แห่งอียิปต์โบราณ โดยทรงปกครองเป็นเวลาสามถึงสี่ปี ประมาณ 1700 ปีก่อนคริสตกาลในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สองK.S.B. Ryholt: The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period, c.1800–1550 BC, Carsten Niebuhr Institute Publications, vol. 20. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997, excerpts available online here. ตามคำกล่าวของนักอียิปต์วิทยา คิม ไรโฮลท์, เยือร์เกิน ฟอน เบ็คเคอราธ และดาร์เรล เบเกอร์ พระองค์ทรงเป็นฟาโรห์พระองค์ที่ห้าของราชวงศ์Jürgen von Beckerath: Handbuch der ägyptischen Königsnamen, Münchner ägyptologische Studien, Heft 49, Mainz : P. von Zabern, 1999, , available online  see p. 108-109Darrell D. Baker: The Encyclopedia of the Pharaohs: Volume I - Predynastic to the Twentieth Dynasty 3300–1069 BC, Stacey International, , 2008, p. 358-359 ด้วยเหตุนี้ พระองค์จะทรงปกครองบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ฝั่งตะวันออก และอาจจะไปถึงดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำฝั่งตะวันตกด้วย โดยมีเมืองอวาริสเป็นศูนย์กลางการปกครอง

 หลักฐานยืนยัน 
ปรากฏหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับพระองค์เพียงแค่ในบันทึกพระนามแห่งตูรินเท่านั้น ซึ่งเป็นบันทึกพระนามของฟาโรห์ที่ถูกแก้ไขใหม่ในช่วงต้นสมัยรามเสส หรือกว่า 400 ปีหลังจากการครองราชย์ของพระองค์ ตามการตีความบันทึกพระนามใหม่โดยไรโฮลท์ พระนามของพระองค์ถูกระบุไว้ในคอลัมน์ที่ 9 แถวที่ 4 ของบันทึก (ตรงกับรายการ 8.4 ของการอ่านบันทึกพระนามของการ์ดิเนอร์และฟอน เบ็คเคราธ) ในบันทึกพระนามได้ระบุว่า พระอค์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 3 ถึง 4 ปี โดยไม่ทราบจำนวนเดือนและอีก 1 วัน

 การพิสูจน์ตัวตน 
จนถึงทุกวันนี้ยังไม่ปรากฏหลักฐานร่วมสมัยของพระองค์ แต่อย่างไรก็ตาม ไรโฮลท์ได้ชี้ให้เห็นว่าสิ่งนี้ขัดแย้งกับการครองราชย์ของพระองค์นั้นที่มีความยาวสามถึงสี่ปี ซึ่งเป็นการครองราชย์ที่ยาวนานที่สุดของราชวงศ์ที่สิบสี่ และมีเพียงฟาโรห์เมอร์ดเจฟาเร ซึ่งทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์เท่านั้น ในทางกลับกัน ฟาโรห์ที่มีรัชสมัยสั้นกว่า เช่น ฟาโรห์เนเฮซีที่ทรงครองราชย์ประมาณ 1 ปี ล้วนได้รับการยืนยันจากหลักฐานร่วมสมัย ดังนั้น ไรโฮลท์จึงเสนอว่า พระนาม เซเฮบเร จะต้องเป็นพระนามของฟาโรห์วาซาดหรือฟาโรห์เชเนห์ ซึ่งทั้งสองพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองราชวงศ์ที่สิบสี่ที่ปรากฏหลักฐานยืนยัน แต่ก็ไม่ปรากฏในอยู่ในบันทึกพระนามแห่งตูริน
# ฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่ 3
เซวัดจ์คาเรที่ 3 (หรือที่รู้จักในพระนาม เซวัดจ์คาเรที่ 2Darrell D. Baker: The Encyclopedia of the Pharaohs: Volume I - Predynastic to the Twentieth Dynasty 3300–1069 BC, Stacey International, , 2008, p. 418) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสี่ในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สองราว 1700 ปีก่อนคริสตกาลK.S.B. Ryholt: The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period, c.1800–1550 BC, Carsten Niebuhr Institute Publications, vol. 20. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997, excerpts available online here. ในฐานะกษัตริย์แห่งราชวงศ์ที่สิบสี่ พระองค์ทรงปกครองบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ฝั่งตะวันออก และรวมถึงบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำฝั่งตะวันตกด้วย โดยมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองอวาริส

 หลักฐานยืนยัน 
จนถึงทุกวันนี้ไม่ปรากฏหลักฐานร่วมสมัยของพระองค์หลงเหลืออยู่เลย และพระองค์เพียงปรากฏอยู่ในหลักฐานเพียงชิ้นเดียว คือ บันทึกพระนามแห่งตูริน ซึ่งเป็นบันทึกพระนามของฟาโรห์ที่รวบรวมขึ้นในช่วงต้นสมัยรามเสสจากเอกสารทางประวัติศาสตร์เก่าๆ และทำหน้าที่เป็นแหล่งข้อมูลหลักสำหรับฟาโรห์ในสมัยระหว่างกลางที่สอง โดยที่พระนามนำหน้าของพระองค์ปรากฏในคอลัมน์ที่ 9 บรรทัดที่ 6 ของบันทึกปาปิรุส

 ตำแหน่งตามลำดับเวลา 
ตำแหน่งตามลำดับรัชสมัยในราชวงศ์ที่ 14 พระองค์นั้นก็เป็นไปตามบันทึกพระนามแห่งตูริน ตามบันทึกพระนามดังกล่าว พระองค์ทรงครองราชย์ประมาณหนึ่งปีและฟาโรห์เมอร์ดเจฟาเรเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าและฟาโรห์เนบดเจฟาเรทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์

ในทางกลับกัน มีการถกเถียงถึงตำแหน่งตามลำดับเวลาที่แน่นอนของพระองค์ ตามที่นักอียิปต์วิทยา คิม ไรโฮลต์ และดาร์เรล เบเกอร์ กล่าวไว้ว่า พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบเอ็ดของราชวงศ์ที่สิบสี่ ซึ่งทรงครองราชย์ประมาณ 1699 ปีก่อนคริสตกาลเป็นเวลาประมาณหนึ่งปี อย่างไรก็ตาม การตีความบันทึกพระนามฯ ใหม่ที่เกี่ยวข้องกับช่วงต้นราชวงศ์ที่สิบสี่ของไรโฮลท์นั้นยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ และผู้เชี่ยวชาญอื่นๆ เช่น มันเฟรด เบียตัค และเยือร์เกิน ฟอน เบ็คเคอราธ เชื่อว่าราชวงศ์ที่สิบสี่สถาปนาขึ้นไม่นานก่อนรัชสมัยของฟาโรห์เนเฮซิราวประมาณ 1710 ปีก่อนคริสตกาล แทนที่จะเป็นช่วงประมาณ 1805 ปีก่อนคริสตกาล ตามที่เสนอโดยไรโฮลท์ ในกรณีดังกล่าว พระองค์จะเป็นฟาโรห์พระองค์ที่หกของราชวงศ์ที่สิบสี่เท่านั้นJürgen von Beckerath: Untersuchungen zur politischen Geschichte der Zweiten Zwischenzeit in Ägypten, Glückstadt, 1964Jürgen von Beckerath: Chronologie des pharaonischen Ägyptens, Münchner Ägyptologische Studien 46, Mainz am Rhein, 1997

 การพิสูจน์ตัวตน 
ไม่ควรสับสนระหว่างพระองค์กับฟาโรห์อีกสองพระองค์ที่ทรงมีพระนามเดียวกันและยังทรงครองราชย์ในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สองด้วย พระองค์แรกคือ ฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่ 1 จากช่วงต้นราชวงศ์ที่สิบสาม ซึ่งทรงครองราชย์ราว 781 ปีก่อนคริสตกาล เช่นเดียวกับพระองค์ ปรากฏพระนามของฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่ 1 เพียงแค่ในบันทึกพระนามแห่งตูรินเท่านั้น ส่วนฟาโรห์อีกองค์หนึ่งที่ทรงมีพระนามนำหน้าเหมือนกันคือ ฟาโรห์เซวัดจ์คาเร ฮอร์อิที่ 2 (หรือที่รู้จักในพระนาม ฮอร์อิที่ 2) ซึ่งทรงขึ้นครองราชย์ในช่วงปลายราชวงศ์ที่สิบสามตั้งแต่ 1669 ถึง 1664 ปีก่อนคริสตกาล
# ฟาโรห์นูบวอเซอร์เร
นุบวอเซอร์เร ยา'อัมมู (หรือเรียกได้อีกว่า ยา'อามู, จามู และ จาอัมNubwoserre Ya'ammu on Eglyphica.de) เป็นผู้ปกครองในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สองของอียิปต์โบราณ โดยสมมติฐานที่ว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองจากราชวงศ์ที่สิบหกนั้นก็ยังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน ซึ่งสนับสนุนโดยนักวิชาการ เช่น เยือร์เกน ฟอน เบ็คเคอราธ ถึงแม้ว่าเมื่อไม่นานที่ผ่านมา คิม ไรโฮลต์ จะเสนอให้พระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สองของราชวงศ์ที่สิบสี่ก็ตาม

 การพิสูจน์ตัวตน 
ดูเหมือนว่าผู้ปกครองพระองค์นี้จะไม่ปรากฏพระนามในคาร์ทูช โดยเป็นการเขียนพระนามของของฟาโรห์ ซึ่งใช้สำหรับเขียนพระนามครองราชย์เท่านั้นชื่อบัลลังก์เท่านั้น "นุบวอเซอร์เร" ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เสมอไปก็ตาม ส่วนพระนามประสูติก็ไม่ปรากฏอยู่ในคาร์ทูชเช่นกัน ซึ่งปรากฏเพียงแค่ว่า "พระราชโอรสแห่งรา, ยา'อัมมู"

เช่นเดียวกันกับผู้ปกครองยากบิม เซคาเอนเร ซึ่งเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าที่เป็นสันนิษฐานนั้น ไม่ปรากฏหลักฐานอย่างแน่ชัดที่แสดงให้เห็นว่าพระนามครองราชย์ของพระองค์ คือ นุบวอเซอร์เร โดยข้อสันนิษฐานนี้มีพื้นฐานมาจากลักษณะของตราประทับและเสนอโดยวิลเลียม แอรส์ วอร์ด และต่อมามีรายละเอียดเพิ่มเติมโดยไรฮอล์ต แต่ดาฟนา เบน-ทอร์โต้แย้งข้อพิสูจน์ตัวตนดังกล่าว โดยชี้ให้เห็นว่าตราประทับของผู้ปกครองหลายพระองค์ที่ทรงพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงเวลาดังกล่าวนั้นเป็นระยะเวลาใกล้เคียงกันเกินกว่าจะสร้างความสัมพันธ์ดังกล่าวบนพื้นฐานของลักษณะการออกแบบเพียงอย่างเดียว ส่วนในบันทึกพระนามแห่งตูรินก็ไม่สามารถช่วยแก้ไขข้อถกเถียงดังกล่าวได้ เนื่องจากไพระนามของพระองค์สูญหายในบริเวณที่เสียหายของบันทึก

ถ้าหากสมมติว่าวอร์ดและไรโฮลต์กล่าวถูก ผู้ปกครองนุบวอเซอร์เร ยา'อัมมู ได้รับการพิสูจน์ตัวตนจากตราประทับสคารับที่ไม่ปราณีตจำนวน 26 ชิ้น (ให้เจาะจงกว่านั้นคือปรากฏพระนาม นุบวอเซอร์เร จำนวน 19 ชิ้น และอีก 7 ตัวนั้นปรากฏพระนาม ยา'อัมมู)King Ya'ammu on Digitalegypt จากข้อมูลดังกล่าว ไรโฮลต์สันนิษฐานว่า รัชสมัยของพระองค์ยาวนานประมาณสิบปี ในช่วง 1780–1770 ปีก่อนคริสตกาล แต่อย่างไรก็ตามไม่มีใครทราบเกี่ยวกับเหตุการณ์ในรัชสมัยของพระองค์เลย

ราฟาเอล กิเวียน นักไอยคุปต์วิทยาชาวอิสราเอลระบุว่า ยา'อัมมู เป็นบุคคลเดียวกันกับผู้ปกครองยากบิม Nubwoserre Ya'ammu on Eglyphica.de
# วิลเลียม แอล. อาบิงดัน
วิลเลียม แอล. อาบิงดัน (2 พฤษภาคม ค.ศ. 1859 – 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1918) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษFryer & Usova p.179

 ผลงาน 
 Manon Lescaut (1914)
 The Kiss of Hate (1916)
 Panthea (1917)
 Fedora (1918)
# เวอรา อัลลินซัน
เวอรา อัลลินซัน (1899–1971) เป็นนักแสดงหญิงชาวอังกฤษRichards p.190[1]

 ผลงาน 
 Crime on the Hill (1933)
 Money for Speed (1933)
 Bella Donna (1934)
 Blind Justice (1934)
 The Broken Melody (1934)
 Street Song (1935)
 Ten Minute Alibi (1935)
 House Broken (1936)
 Ticket of Leave (1936)
 Danny Boy (1941)
 Sheepdog of the Hills (1941)
# แบล็คโคลเวอร์
แบล็คโคลเวอร์  เป็นมังงะชุดสัญชาติญี่ปุ่นประเภทผจญภัยแฟนตาซีที่เขียนเรื่องและวาดภาพประกอบโดยทาบาตะ ยูกิ เริ่มตีพิมพ์ลงนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตั้งแต่วันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 และได้รับการจัดพิมพ์เป็นหนังสือรวมเล่มในปัจจุบันจำนวน 35 เล่ม ส่วนที่ประเทศไทยได้มีการเผยแพร่เป็นหนังสือรวมเล่มโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ เนื้อเรื่องจะติดตามเรื่องราวของเด็กหนุ่มที่ชื่ออัสตา ผู้มีเป้าหมายที่จะเป็นจักรพรรดิเวทมนตร์ 

มังงะได้รับการดัดแปลงอนิเมะในรูปแบบออริจินอลวิดีโอแอนิเมชันที่ผลิตโดยซีเบก ได้ออกฉายที่งานจัมป์เฟสต้าเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ซึ่งต่อมาได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์ที่ผลิตโดยปิเอโร เริ่มออกอากาศทางทีวีโตเกียวเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ในประเทศไทย ลิขสิทธิ์เป็นของการ์ตูนคลับมีเดีย โดยเผยแพร่ผ่านทางทรูไอดี, WeTV, ไลน์ทูเดย์, MONO Max และออกอากาศทางช่องทีวีดิจิทัล ช่อง 9 กด 30

เนื้อเรื่อง

ซีรีส์นี้มุ่งเน้นไปที่ อัสตา เด็กหนุ่มกำพร้าที่ถูกทิ้งไว้ให้ได้รับการเลี้ยงดูในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าร่วมกับ ยูโน เพื่อนเด็กกำพร้าของเขา ในขณะที่ทุกคนเกิดมาพร้อมกับความสามารถในการใช้มานาในรูปแบบของพลังเวทมนตร์ อัสตาที่ไม่มีเวทมนตร์จะเน้นไปที่ความแข็งแกร่งทางกายภาพแทน ในทางกลับกัน ยูโนเกิดมาเป็นอัจฉริยะที่มีพลังเวทย์มนตร์มหาศาลและมีความสามารถในการควบคุมเวทมนตร์แห่งลม

ด้วยความปรารถนาที่หวังจะเป็นจักรพรรดิเวทมนตร์คนต่อไป ซึ่งเป็นผู้มีอำนาจรองจากราชาแห่งอาณาจักรโคลเวอร์ เด็กหนุ่มทั้งสองจึงพัฒนาตัวเองเป็นคู่แข่งที่เป็นมิตร ยูโนได้รับคัมภีร์โคลเวอร์สี่แฉกในตำนานที่ถือครองโดยจักรพรรดิเวทมนตร์คนแรกของอาณาจักร คัมภีร์โคลเวอร์สี่แฉกเป็นคัมภีร์หายากที่มอบให้กับนักเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้น ส่วน อัสตา แม้ว่าเขาจะขาดพลังเวทมนตร์ แต่เขาก็ได้รับคัมภีร์โคลเวอร์ห้าแฉกซึ่งมีดาบเอลฟ์ลึกลับและปีศาจไร้ร่างที่ใช้ในการสลายเวทมนตร์ หลังจากนั้นเขาและยูโนผ่านการทดสอบเพื่อเข้าร่วมหน่วยอัศวินเวทมนตร์ซึ่งเป็นก้าวแรกในการเติมเต็มความทะเยอทะยานของพวกเขา

อัสตาเข้าร่วมหน่วยกระทิงดำภายใต้การดูแลของยามิ ซูเกฮิโระ พร้อมกับโนแอล ซิลวา ในขณะที่ยูโนกลายเป็นสมาชิกของทีมรุ่งอรุณสีทองภายใต้การดูแลของวิลเลียม เวนเจียนซ์ พวกเขาเริ่มต้นการผจญภัยตามที่ต่าง ๆ ในขณะที่ต้องต่อกรกับกลุ่มหัวรุนแรงที่เรียกว่า เนตรมารแห่งพระอาทิตย์เที่ยงคืน ซึ่งผู้นำเป็นปีศาจต้องการล้างแค้นอาณาจักรโคลเวอร์ที่สังหารหมู่พวกเอลฟ์

สื่อ
มังงะ
{{Main article|รายชื่อบทในแบล็คโคลเวอร์}

อนิเมะ
Black Clover ผลิตโดย Pierrot Studio
ในปัจจุบัน Black Clover มีเพียง 170 ตอน ฉายทางทีวีญี่ปุ่น TNX หรือรู้จักกันดีโดย TV Tokyo นับตั้งแต่วันที่ 3 ตุลาคม 2560 ถึงวันที่ 30 มีนาคม 2564 และคาดกันว่าจะกลับมาฉายต่อ
ซีซั่น 1

 ตอนที่ ชื่อไทย / ชื่ออังกฤษชื่อตามต้นฉบับของญี่ปุ่น  ออกอากาศครั้งแรก  ออกอากาศและเผยแพร่ เผยแพร่TrueID ออกอากาศช่อง 9 MCOT HD

ซีซั่น 2

 ตอนที่ ชื่อไทย / ชื่ออังกฤษชื่อตามต้นฉบับของญี่ปุ่น  ออกอากาศครั้งแรก  ออกอากาศและเผยแพร่ เผยแพร่TrueID ออกอากาศช่อง 9 MCOT HD

ซีซั่น 3

 ตอนที่  ชื่อไทย / ชื่ออังกฤษชื่อตามต้นฉบับของญี่ปุ่น  ออกอากาศครั้งแรก  ออกอากาศและเผยแพร่ เผยแพร่TrueID ออกอากาศช่อง 9 MCOT HD

หมายเหตุ
ในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 งดออกอากาศ แบล็คโคลเวอร์ ปี 3 ทางช่อง 9 MCOT HD เนื่องจากมี รายการพิเศษติดตามผลการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566

ซีซั่น 4

 ตอนที่  ชื่อไทย / ชื่ออังกฤษชื่อตามต้นฉบับของญี่ปุ่น  ออกอากาศครั้งแรก  ออกอากาศและเผยแพร่ เผยแพร่TrueID ออกอากาศช่อง 9 MCOT HD

วิดีโอเกม
Black Clover: Quartet Knights (2018)

การตอบรับ
# ฟาโรห์เนบเซนเร
เนบเซนเร (มีความหมายว่า "เทพเจ้าของพวกเขาคือ เทพรา") เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสี่ในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง พระองค์ทรงครองราชย์เป็นเวลาอย่างน้อยห้าเดือนครอบคลุมดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ทั้งฝั่งตะวันออกและตะวันตกราวประมาณช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 17 ก่อนคริสตกาล และพระองค์ทรงมีพระชนม์ชีพช่วงเดียวกันกับราชวงศ์ที่สิบสามที่มีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองเมมฟิส

 หลักฐานยืนยัน 

 แหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ 
พระนามนำหน้า "เนบเซนเร" ยังคงหลงเหลืออยู่ในคอลัมน์ที่ 9 แถวที่ 14 ของบันทึกพระนามแห่งตูริน ซึ่งเป็นบันทึกพระนามของฟาโรห์ที่เขียนขึ้นในรัชสมัยของฟาโรห์รามเสสที่ 2 (1279–1213 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งทำหน้าที่เป็นแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์เบื้องต้นในช่วงสมัยระหว่างกลางครั้งที่สอง ในบันทึกพระนามยังระบุว่า พระองค์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาที่ไม่ปรากฏจำนวนปี 5 เดือนและอีก 20 วัน ซึ่งทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากฟาโรห์เฮอร์อิบเร พระนามนำหน้าของผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของพระองค์ เขียนว่า wsf ในบันทึกพระนาม ซึ่งบ่งชี้ว่าพระนามของพระองค์สูญหายไปจากเอกสารที่ใช้คัดลอกบันทึกพระนามในสมัยรามเสส

 หลักฐานร่วมสมัย 
พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในฟาโรห์เพียงสี่ พระองค์จากราชวงศ์ที่สิบสี่ที่ได้รับการยืนยันตัวตนด้วยหลักฐานร่วมสมัยกับรัชสมัยของพระองค์ คือ โถที่ไม่ทราบที่มาซึ่งปรากฏพระนามนำหน้าของพระองค์ ซึ่งอยู่ในชุดสะสมส่วนตัวของมิคาอิลิดิส

 ตำแหน่งตามลำดับเวลา 
ตามคำกล่าวของนักไอยคุปต์วิทยา คิม ไรโฮลท์ และดาร์เรล เบเกอร์ พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบสี่แห่งราชวงศ์ที่สิบสี่ ซึ่งทรงงเป็นผู้ปกครองที่ทรงมีเชื้อสายคานาอัน โดยทรงปกครองเหนือสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ฝั่งตะวันออกตั้งแต่ราว 1700 ปีก่อนคริสตกาล จนถึงราว 1650 ปีก่อนคริสตกาล หรืออีกด้านหนึ่ง นักไอยคุปต์วิทยา เยือร์เกิน ฟอน เบ็คเคอราธ มองว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สิบห้าเนื่องจากมีความเห็นที่แตกต่างไปในการตีความใหม่ของบันทึกพระนามแห่งตูรินในช่วงต้นของราชวงศ์ที่สิบสี่

 หมายเหตุ
# วิทยาลัยการท่องเที่ยวและการบริการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
วิทยาลัยการท่องเที่ยวและการบริการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม  เป็น วิทยาลัย สังกัดมหาวิทยาลัยศรีปทุม เปิดสอนทั้งหมด 2 แห่งคือ 
วิทยาลัยการท่องเที่ยวและการบริการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตบางเขน 
วิทยาลัยการท่องเที่ยวและการบริการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตขอนแก่น

 ประวัติวิทยาลัย 
วิทยาลัยการท่องเที่ยวและการบริการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม เดิมจัดการเรียนการสอนเป็นสาขาวิชา สังกัดคณะศิลปศาสตร์
และต่อมาในปี พ.ศ. 2559 สาขาวิชาทางด้านวิทยาลัยการท่องเที่ยวและการบริการ ก็ได้แยกออกมาจัดตั้งเป็น วิทยาลัยการท่องเที่ยวและการบริการ (ยกเว้นวิทยาเขตชลบุรี)

 หลักสูตร 
 หลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาลัยการท่องเที่ยวและการบริการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม ที่ตั้งสาขาวิชา ระดับปริญญาตรีวิทยาเขตบางเขนหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.)
สาขาวิชาธุรกิจการบิน
สาขาวิชาธุรกิจการบิน (หลักสูตรนานาชาติ) หลักสูตรร่วมกับ วิทยาลัยนานาชาติ
สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยวและไมซ์
สาขาวิชาการจัดการโรงแรมและไมซ์
สาขาวิชาการจัดการบริการธุรกิจเรือสำราญวิทยาเขตขอนแก่นหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.)
สาขาวิชาธุรกิจการบิน หลักสูตรร่วมกับไทยไฟลท์เทรนนิ่ง (TFT) บริษัทลูกของ การบินไทย
สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยวและไมซ์
สาขาวิชาการจัดการโรงแรมและไมซ์

  แหล่งข้อมูลอื่น 
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยศรีปทุม
 เว๊บไซต์วิทยาลัยการท่องเที่ยวและการบริการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
 เว๊บไซต์มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตขอนแก่น
# วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม
วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม เป็น วิทยาลัยของมหาวิทยาลัยศรีปทุม โดยเปิดทำการเรียนการสอน 3 แห่งคือ 
วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตบางเขน
คณะโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรี 
วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตขอนแก่น

 ประวัติวิทยาลัย 
วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม เดิมจัดการเรียนการสอนเป็นสาขาวิชา สังกัดคณะบริหารธุรกิจ และต่อมาในปี พ.ศ. 2559 สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทานก็ได้แยกออกมาจัดตั้งเป็น วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชนปัจจุบัน วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน โดยเปิดทำการเรียนการสอน 2 แห่ง คือ 
 วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตบางเขน
 คณะโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรี
 วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตขอนแก่น
เพื่อพัฒนาผู้เรียนให้มีความรู้ ความสามารถและความเชี่ยวชาญในงานด้านการจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทาน ทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ ระหว่างศึกษามีการเตรียมความพร้อมให้ผู้เรียนผ่านกิจกรรมเสริมหลักสูตร อาทิ การเสริมสร้างความเข้าใจแบบบูรณาการด้วยเกมส์ด้านโลจิสติกส์ การอบรมเสริมความรู้ใหม่ๆ โดยวิทยากรที่มีความเชี่ยวชาญชั้นนำ สาขาวิชาได้ทำการแบ่งกลุ่มวิชาเพื่อสร้างความเชี่ยวชาญให้เกิดขึ้นกับนักศึกษามากยิ่งขึ้น ได้แก่
 กลุ่มวิชาการขนส่ง
 กลุ่มวิชาคลังสินค้า
 กลุ่มวิชาการผลิต
 นอกจากนี้ทางสาขาวิชาได้มีความร่วมมือกับสหพันธ์การขนส่งทางบกแห่งประเทศไทยในด้านการพัฒนาหลักสูตรให้ทันสมัยอย่างต่อเนื่องและการเน้นสร้างความเชี่ยวชาญให้กับผู้เรียน

 หลักสูตร 
 หลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม ที่ตั้งสาขาวิชา ระดับปริญญาตรี ระดับปริญญาโท ระดับปริญญาเอกวิทยาเขตบางเขนหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (บธ.บ.)
สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทานหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)
สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทานหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)
สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทานวิทยาเขตชลบุรีหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (บธ.บ.)
สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทานวิทยาเขตขอนแก่นหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (บธ.บ.)
สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทาน

  แหล่งข้อมูลอื่น 
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยศรีปทุม
 เว๊บไซต์วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม
 เว๊บไซต์มหาวิทยาลัยศรีปทุม ขอนแก่น