wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# โดโรธี ฮอดจ์กิน
โดโรธี แมรี ฮอดจ์กิน (12 พฤษภาคม ค.ศ. 1910 – 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1994) หรือ โดโรธี โครว์ฟุต ฮอดจ์กิน (Dorothy Crowfoot Hodgkin) หรือ โดโรธี ฮอดจ์กิน (Dorothy Hodgkin) เป็นนักชีวเคมีชาวบริติช เป็นผู้พัฒนาเทคนิกผลิกศาสตร์รังสีเอกซ์เพื่ออธิบายโครงสร้างสารชีวโมเลกุล เธอได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีประจำปี ค.ศ. 1964

 ประวัติ 
โดโรธี แมรี โครว์ฟุตเกิดที่กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ ในปี ค.ศ. 1910 เป็นบุตรสาวของจอห์น วินเทอร์ โครว์ฟุตและเกรซ แมรี โครว์ฟุต (นามสกุลเดิม ฮูด) บิดามารดาของฮอดจ์กินเป็นนักโบราณคดีที่ทำงานในอียิปต์ ในปี ค.ศ. 1921 ฮอดจ์กินเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมเซอร์จอห์น ลีแมนในเมืองเบคเคิลส์ ส่วนบิดามารดาของเธอย้ายไปทำงานที่เมืองคาร์ทูม ฮอดจ์กินสนใจด้านเคมีตั้งแต่เด็กและได้รับการสนับสนุนจากครอบครัว เมื่ออายุได้ 18 ปี เธอเรียนต่อด้านเคมีที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (วิทยาลัยซอเมอร์วิลล์) ต่อมาในปี ค.ศ. 1932 ฮอดจ์กินเรียนจบด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เป็นสตรีคนที่สามที่ได้รับเกียรตินี้

ฮอดจ์กินเรียนต่อปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์และศึกษาคุณสมบัติของรังสีเอกซ์เพื่อใช้อธิบายโครงสร้างของโปรตีน เธอและอาจารย์ที่ปรึกษา จอห์น เดสมอนด์ เบอร์นอล เริ่มใช้วิธีนี้ในการศึกษาโครงสร้างของเปปซิน ในปี ค.ศ. 1933 ฮอดจ์กินได้รับตำแหน่งนักวิจัยที่วิทยาลัยซอเมอร์วิลล์และย้ายกลับไปออกซฟอร์ดในปีต่อมา เธอทำงานเป็นนักวิจัยและอาจารย์สอนวิชาเคมีที่วิทยาลัยจนถึงปี ค.ศ. 1977 มีลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงเช่น มาร์กาเรต แทตเชอร์ นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร ต่อมาในปี ค.ศ. 1960 เธอดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์วิจัยวูล์ฟสันของราชสมาคมแห่งลอนดอน ฮอดจ์กินดำรงตำแหน่งนี้ถึงปี ค.ศ. 1970

ฮอดจ์กินเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ค้นพบโครงสร้างชีวโมเลกุลสามมิติและพัฒนาเทคนิกผลิกศาสตร์รังสีเอกซ์ โดยในปี ค.ศ. 1945 เธอกับซี. เอช. คาร์ลิเซิลตีพิมพ์ผลงานโครงสร้างของสารสเตียรอยด์ คอเลสเตอริลไอโอไดด์ ในปีเดียวกัน ฮอดจ์กินอธิบายโครงสร้างของเพนิซิลลิน แต่ผลงานนี้ได้รับการตีพิมพ์ในอีก 4 ปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1948 เธอศึกษาวิตามินบี12 ซึ่งในขณะนั้นยังไม่มีใครสามารถอธิบายโครงสร้างได้ ฮอดจ์กินประสบความสำเร็จในการอธิบายโครงสร้างของวิตามินบี12 โดยใช้รังสีเอกซ์ เธอตีพิมพ์ผลงานในปี ค.ศ. 1955 ผลงานนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีในปี ค.ศ. 1964 เป็นสตรีคนที่สามที่ได้รับรางวัลนี้ ในปี ค.ศ. 1969 ห้าปีหลังจากได้รับรางวัลโนเบล ฮอดจ์กินพัฒนาเทคนิกรังสีเอกซ์จนสามารถใช้อธิบายโครงสร้างของอินซูลินได้สำเร็จ ผลงานชิ้นนี้เป็นงานที่เธอเริ่มไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1934

ด้านชีวิตส่วนตัว ฮอดจ์กินเคยมีความสัมพันธ์กับจอห์น เดสมอนด์ เบอร์นอล อาจารย์ที่ปรึกษาของเธอ ต่อมาในปี ค.ศ. 1937 เธอแต่งงานกับทอมัส ไลโอเนล ฮอดจ์กิน นักประวัติศาสตร์แอฟริกาและอาจารย์ที่ออกซฟอร์ด ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 3 คนชื่อ ลุค, เอลิซาเบธและโทบี  ฮอดจ์กินเสียชีวิตด้วยโรคหลอดเลือดสมองที่บ้านในวอริกเชอร์ ประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1994
# ธงอาทิตย์อุทัย
ธงอาทิตย์อุทัย หรือ เคียวกูจิตสึกิ  เป็นธงญี่ปุ่นที่ประกอบด้วยแผ่นกลมสีแดงและแถบสีแดง 16 เส้นแผ่ออกมาจากแผ่นนั้น ธงอาทิตย์อุทัยเป็นสัญลักษณ์ของดวงอาทิตย์เหมือนกับธงชาติญี่ปุ่น

เดิมทีธงนี้ใช้งานโดยกลุ่มขุนศึกช่วงยุคเอโดะ (ค.ศ. 1603–1868) ต่อมาเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1870 มีการนำธงนี้มาใช้เป็นธงทหารของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นตามนโยบายของรัฐบาลเมจิ และในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1889 จึงนำมาใช้เป็นธงนาวีของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น

ปัจจุบันมีการชูธงนี้ในกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลของญี่ปุ่น และธงแบบลำแสง 8 แห่งชูธงโดยกองกำลังป้องกันตนเองของญี่ปุ่นและกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่น ธงอาทิตย์อุทัยยังปรากฏให้เห็นตามฉากต่าง ๆ ในชีวิตประจำวันที่ประเทศญี่ปุ่น เช่น ธงของชาวประมงที่ชักขึ้นเพื่อแสดงถึงการจับปลาจำนวนมาก ธงเพื่อเฉลิมฉลองการคลอดบุตร และธงสำหรับเทศกาลตามฤดูกาล

ธงนี้เป็นข้อพิพาทในชาติเอเชียแปซิฟิกส่วนใหญ่ โดยหลักในเกาหลีใต้ เกาหลีเหนือ จีน สิงคโปร์ รัสเซีย ฟิลิปปินส์ ไต้หวัน และทหารผ่านศึกฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง (โดยหลักในออสเตรเลีย) ที่มีการเชื่อมโยงธงนี้กับอาชญากรรมสงครามญี่ปุ่น ฝ่ายอักษะในสงครามโลกครั้งที่สอง และแสนยนิยมกับจักรวรรดินิยมญี่ปุ่น

 การออกแบบ 
ธงทหาร โดยมากออกแบบเพิ่มเติมจากลักษณะของธงชาติญี่ปุ่น, ลักษณะคล้ายธงชาติ มีรูปพระอาทิตย์สีแดงรัศมี 16 แฉก อยู่ตรงกลางธง และ ธงจักรพรรดินาวีญี่ปุ่น ลักษณะอย่างเดียวกันกับธงกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น แต่ดวงกลมพระอาทิตย์นั้นค่อนมาทางต้นธง และเปล่งรัศมีสีแดง 16 แฉก ปลายรัศมีนั้นจดปลายธงทุกด้าน (อันมีที่มาจากชื่อประเทศของญี่ปุ่นว่า "ดินแดนแห่งอาทิตย์อุทัย") ธงชัยเฉลิมพลสำหรับกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น มีลักษณะเดียวกับธงศึก ด้านอื่นมีแถบจีบสีเหลือง อัตราส่วน 2:3 ส่วนธงชัยเฉลิมพลทหารม้า และทหารปืนใหญ่, ผืนธงสี่เหลี่ยมจตุรัส อัตราส่วน 1:1 มุมล่างธงมีตราเครื่องหมายของหน่วยทหารดังกล่าว ในส่วนของธงนาวีนั้นยังคงลักษณะดั้งเดิม เฉดสีแดงของดวงอาทิตย์มีระดับเฉดสีที่แตกต่างกัน ธงกองกำลังป้องกันตนเองทางภาคพื้นดิน ธงนี้มีชื่อในภาษาญี่ปุ่นว่า "ธงฮาจิโจเคียวกูจิตสึกิ" (Hachijō-Kyokujitsuki - 八条旭日旗) ลักษณะเป็นธงพื้นสีขาว มีรูปพระอาทิตย์เปล่งรัศมี 8 แฉกอยู่กลาง ขอบธงเป็นสีทอง

 ภาพธง 
 ธงทหารบก
120px|border120px|border120px|border120px|borderธงกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นธงชัยเฉลิมพลหน่วยทหารราบธงชัยเฉลิมพลหน่วยทหารม้า และ ทหารปืนใหญ่ธงกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดิน

 ธงทหารเรือ
120px|border120px|border120px|borderธงกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นธงกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลแบบการสร้างธงจักรพรรดินาวี
# วาเลรี เลโอนตีเยฟ
วาเลรี ยาคอฟเลวิช เลโอนตีเยฟ (เกิด 19 มีนาคม ค.ศ. 1949) เป็นนักร้องชาวโซเวียตและรัสเซียที่ได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 จนได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพีเพิลส์อาร์ตออฟรัสเซียในปี ค.ศ. 1996Награждён указом президента России № 366 от 9 марта 1996 года Retrieved 30 January 2016. เขาเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งในศิลปินไม่กี่คนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในโซเวียตและรัสเซีย ตลอดอาชีพหลายทศวรรษ เขาออกสตูดิโออัลบั้มมากถึง 30 อัลบั้ม ซึ่งส่วนใหญ่มียอดขายเกินกว่าหนึ่งล้านชุด ทำให้บรรดาสื่อต่างยกย่อง วาเลรี เลโอนตีเยฟ ว่าเป็นเป็นซุปเปอร์สตาร์และตำนานของรัสเซียВечерняя Москва.«"Валерий Леонтьев. Книга судьбы"»  เขายังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ 4 ครั้ง, เวิลด์มิวสิกอะวอดส์ 1 ครั้ง และแซดดีอะวอดส์ 8 ครั้ง
# หลวงชำนาญนิติเกษตร (อุทัย แสงมณี)
รองอำมาตย์เอก หลวงชำนาญนิติเกษตร นามเดิม อุทัย แสงมณี เป็นรัฐมนตรีช่วยว่ากระทรวงยุติธรรม ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 9 รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตราธิการในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 10 โดยมีจอมพล แปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 15 โดยมีปรีดี พนมยงค์ เป็นนายกรัฐมนตรี และเป็นสมาชิกคณะราษฎรสายพลเรือน

 ประวัติ 
หลวงชำนาญนิติเกษตร เดิมชื่อ อุทัย แสงมณี สมรสกับท่านหญิงคันธรสรังษี แสงมณีราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักพระราชวัง เรื่อง ลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์, เล่ม ๖๐, ตอน ๑๓ ง, ๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๘๖, หน้า ๗๗๘ (พระนามเดิม: หม่อมเจ้าคันธรสรังษี รพีพัฒน์) พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ และหม่อมแดง รพีพัฒน์ ณ อยุธยา แต่ไม่มีบุตรธิดาด้วยกัน

 การทำงาน 
ในปี พ.ศ. 2477 รัฐบาลสยามได้จัดประกวดเนื้อร้องเพลงชาติใหม่ โดยมีคณะกรรมการพิจารณาเพลงชาติ โดยหนึ่งในนั้นประกอบด้วย หลวงชำนาญนิติเกษตร ต่อมาเขาได้เป็นหัวหน้าสำนักงานโฆษณาการ (พ.ศ. 2479-2480) ในปี พ.ศ. 2484 หลวงชำนาญนิติเกษตร ได้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม ตั้งแต่วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2484 - 26 กันยายน พ.ศ. 2484 และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ตั้งแต่วันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2484 - 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 โดยเป็นผู้ประเดิมตำแหน่งเป็นคนแรกทั้งสองตำแหน่ง

ในปี พ.ศ. 2489 ก็ได้ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมของไทย ในรัฐบาลปรีดี พนมยงค์พระบรมราชโองการ ประกาศ ตั้งและแต่งตั้งรัฐมนตรี (จำนวน ๑๖ ราย) และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 ในปี พ.ศ. 2494ประกาศ แต่งตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ ๒

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
แจ้งความสำนักคณะรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์
แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์
# สงวน จูฑะเตมีย์
สงวน จูฑะเตมีย์ หรือ เสวกตรี นายหมวดโท หลวงนฤเบศร์มานิต เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์พระบรมราชโองการ ประกาศ ตั้งและแต่งตั้งรัฐมนตรี (จำนวน ๑๖ ราย) (เกิด 10 เมษายน 2427 - 15 ตุลาคม 2523)ประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง ให้หลวงนฤเบศร์มานิต พ้นจากตำแหน่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการฝ่ายพลเรือน มาตรา 10 สมาชิกคณะราษฎรสายพลเรือน และเป็นรัฐมนตรีไม่สังกัดกระทรวง ถึง 5 สมัย ตั้งแต่ คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 4 - 9 โดยมีพระยาพหลพลพยุหเสนา เป็นนายกรัฐมนตรี เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และอดีตอธิบดีกรมสรรพสามิตราชกิจจานุเบกษา ประกาศ ตั้งอธิบดีกรมสรรพสามิต, เล่ม 51, ตอน ง, 22 เมษายน พ.ศ. 2477, หน้า 207 ราชกิจจานุเบกษา ประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง ให้หลวงนฤเบศร์มานิต พ้นจากตำแหน่งอธิบดีกรมสรรพสามิตต์ เพราะอายุครบเกษียณ , เล่ม 57, ตอน ง, 11 มิถุนายน พ.ศ. 2483, หน้า 729

 ประวัติ 

 ชีวิตการทำงาน 
หลวงนฤเบศร์มานิต (สงวน จูฑะเตมีย์) เป็นสมาชิกคณะราษฎรสายพลเรือน และเป็นรัฐมนตรีไม่ได้ประจำกระทรวง ถึง 5 สมัย ในรัฐบาลของพระยาพหลพลพยุหเสนา และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในปี พ.ศ. 2482พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม และกระทรวงการคลัง (นายพันเอก หลวงพรหมโยธี และหลวงนฤเบศร์มานิต) และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมในรัฐบาลของนายปรีดี พนมยงค์พระบรมราชโองการ ประกาศ ตั้งและแต่งตั้งรัฐมนตรี (จำนวน ๑๖ ราย)

นอกจากนี้ก่อนหน้าที่จะเข้าสู่วงการทางการเมือง หลวงนฤเบศร์มานิตเคยเป็นคุณครูสอน โรงเรียนราชวิทยาลัย ซึ่งภายหลังชื่อโรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ โดยรับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น ขุนนฤเบศร์มานิต ถือศักดินา ๓๐๐ เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2458 พระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์  ได้รับพระราชทานยศเป็นรองหุ้มแพร เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2459พระราชทานยศ และได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงนฤเบศร์มานิต ถือศักดินา ๔๐๐ เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2462 พระราชทานบรรดาศักดิ์ (หน้า ๒๒๑๒)  โดยได้เข้ารับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 2463รายวันพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์

 บั้นปลายชีวิต 
ในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2523 สงวน จูฑะเตมีย์ (หลวงนฤเบศร์มานิต) ถูกศาลแพ่ง สั่งให้เป็นบุคคลซึ่งไร้ความสามารถ อันเนื่องมาจากป่วยเป็นอัมพาต นัยน์ตามองไม่เห็น พูดจาไม่รู้เรื่อง ช่วยเหลือตนเองไม่ได้ โดยบรรจง จูฑะเตมีย์เป็นผู้อนุบาลประกาศศาลแพ่ง เรื่องให้นายสงวน จูฑะเตมีย์ เป็นบุคคลไร้ความสามารถ

 ยศและตำแหน่ง 
 15 มิถุนายน 2459 – รองหุ้มแพร
 4 มีนาคม 2461 – นายหมวดโทพระราชทานยศเสือป่า

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์
 พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ (หน้า 3492)
 พระราชทานเหรียญราชรุจิ
# ฟรันทซ์ ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟ็ลท์
ฟรันทซ์ ฟรีดริช อันโทน ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟ็ลท์ (Franz Friedrich Anton, Duke of Saxe-Coburg-Saalfeld) เป็นหนึ่งในบรรดาดยุกผู้ปกครองรัฐทือริงเงินจากราชวงศ์เว็ททีน เป็นพระโอรสในดยุกแอ็นสท์แห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟ็ลท์ กับเจ้าหญิงโซเฟีย อันโทเนียแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล และยังเป็นพระราชบิดาในพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม และทรงเป็นพระราชอัยกาฝ่ายพระราชชนนีในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย 

ดยุกฟรันทซ์ปกครองซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟ็ลท์ ในฐานะแคว้นหนึ่งในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ แต่ภายหลังจักรวรรดิฯพ่ายแพ้ต่อกองทัพของนโปเลียนในยุทธการที่เอาส์เทอร์ลิทซ์ จักรวรรดิก็ถึงคราวล่มสลาย ดยุกฟรันทซ์สิ้นพระชนม์เมื่อ 9 ธันวาคม 1806 ซึ่งเพียงหกวันหลังจากนั้น ซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟ็ลท์พร้อมกับเครือดัชชีแอร์เน็สท์ก็เข้าร่วมสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ภายใต้อิทธิพลของฝรั่งเศส
# วอลเลย์บอลชายรัสเซียนคัพ
วอลเลย์บอลชายรัสเซียนคัพ  เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลถ้วยประจำปีของประเทศรัสเซีย และเป็นการแข่งขันฟุตบอลที่สำคัญเป็นอันดับที่สองของประเทศรองจากรัสเซียนวอลเลย์บอลซูเปอร์ลีก จัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1993 และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 การแข่งขันได้ตั้งชื่อตาม คอนสตันติน เรวา นักวอลเลย์บอลชาวโซเวียตเชื้อสายยูเครน

 ทำเนียบผู้ชนะเลิศ 
 ฤดูกาล ชนะเลิศ รองชนะเลิศ อันดับที่ 3 1993ซามอตลอร์ นิจเนวาร์ตอฟสค์อิสกราโอดินต์โซโว 1994เซสกามอสโกโลโคโมทิฟ-อีซุมรุดอิสกราโอดินต์โซโว 1995โลโคโมทิฟเบโลกอร์เรียอัฟโตโมบีลิสต์เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก 1996โลโคโมทิฟเบโลกอร์เรีย 1997โลโคโมทิฟเบโลกอร์เรียอิสกราโอดินต์โซโวเซสกามอสโก 1998โลโคโมทิฟเบโลกอร์เรียโลโคโมทิฟ-อีซุมรุดอัฟโตโมบีลิสต์เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก 1999โลโคโมทิฟ-อีซุมรุดอูรัลอูฟาอิสกราโอดินต์โซโว 2000โลโคโมทิฟ-อีซุมรุดปรีคัมเยเปียร์มอิสกราโอดินต์โซโว 2001โลโคโมทิฟ-อีซุมรุดปรีคัมเยเปียร์มอิสกราโอดินต์โซโว 2002อิสกราโอดินต์โซโวโลโคโมทิฟ-อีซุมรุดดีนาโมมอสโก 2003โลโคโมทิฟ-เบโลกอร์เรียเบลโกรอดดีนาโมมอสโกโลโคโมทิฟ-อีซุมรุด 2004ดีนาโมตัตตรันส์กัซคาซานดีนาโมมอสโกอิสกราโอดินต์โซโว 2005โลโคโมทิฟ-เบโลกอร์เรียเบลโกรอดอิสกราโอดินต์โซโวโลโคโมทิฟ-อีซุมรุด 2006ดีนาโมมอสโกฟาเกลโนวีอูเรนกอยอิสกราโอดินต์โซโว 2007ดีนาโมตัตตรันส์กัซคาซานดีนาโมมอสโกอิสกราโอดินต์โซโว 2008ดีนาโมมอสโกอิสกราโอดินต์โซโวเซนิตคาซาน 2009เซนิตคาซานโลโคโมทิฟโนโวซีบิสค์ดีนาโมมอสโก 2010โลโคโมติฟโนโวซีบิสค์ดีนาโมมอสโกเซนิตคาซาน 2011โลโคโมติฟโนโวซีบิสค์คุซบัสส์เคเมโรโวอิสกราโอดินต์โซโว 2012เบโลกอร์เรียเบลโกรอดเซนิตคาซานดีนาโมมอสโก 2013เบโลกอร์เรียเบลโกรอดดีนาโมมอสโกเซนิตคาซาน 2014เซนิตคาซานโลโคโมทิฟโนโวซีบิสค์เบโลกอร์เรียเบลโกรอด 2015เซนิตคาซานเบโลกอร์เรียเบลโกรอดดีนาโมมอสโก 2016เซนิตคาซานโลโคโมทิฟโนโวซีบิสค์ 2017เซนิตคาซานคุซบัสเคเมโรโว 2018เซนิตคาซานเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก 2019เซนิตคาซานเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก 2020ดีนาโมมอสโกเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก 2021เซนิตคาซานดีนาโมมอสโก

 สถิติรวมชนะเลิศ 
สโมสรครั้งปีที่ชนะเลิศ เซนิตคาซาน 102004, 2007, 2009, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2021เบโลกอร์เรียเบลโกรอด 81995, 1996, 1997, 1998, 2003, 2005, 2012, 2013 โลโคโมทิฟ-อีซุมรุด 3 1999, 2000, 2001 ดีนาโมมอสโก 3 2006, 2009, 2020 โลโคโมติฟโนโวซีบิสค์ 2 2010, 2011 อิสกราโอดินต์โซโว 1 2002 ซามอตลอร์นิจเนวาร์ตอฟสค์ 11993 เซสกามอสโก 1 1994
# อีคาลูอิต
อีคาลูอิต 1 กันยายน 2565. (อีนุกตีตุต: , ออกเสียง:) เป็นเมืองหลวงของดินแดนนูนาวุตในประเทศแคนาดา โดยเป็นชุมชนที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองใหญ่เพียงเมืองเดียวของดินแดนดังกล่าว ก่อนปี ค.ศ. 1987 เมืองนี้มีชื่อเรียกว่า โฟรบิเชอร์เบย์ (Frobisher Bay) ตามชื่ออ่าวโฟรบิเชอร์ตรงมุมตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะแบฟฟินซึ่งเป็นที่ตั้งของเมือง

ในปี ค.ศ. 1999 อีคาลูอิตกลายเป็นเมืองหลวงของนูนาวุตหลังจากการแบ่งนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ออกเป็นสองดินแดนต่างหาก ก่อนเหตุการณ์นี้ อีคาลูอิตเป็นเมืองที่ไม่ค่อยสำคัญและไม่ค่อยเป็นที่รู้จักภายนอกเขตอาร์กติกของแคนาดา ด้วยจำนวนประชากรและการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่จำกัด เมืองมีสภาพโดดเดี่ยวและต้องพึ่งพิงสินค้าและอุปกรณ์นำเข้าที่มีราคาสูงเป็นหลัก เนื่องจากไม่มีถนน ทางรถไฟ หรือแม้กระทั่งเส้นทางเรือที่จะเชื่อมต่อกับพื้นที่ส่วนอื่นของแคนาดาเป็นเวลานานในแต่ละปี นอกจากนี้ อีคาลูอิตยังมีสภาพภูมิอากาศแบบขั้วโลก โดยได้รับอิทธิพลจากกระแสน้ำเย็นแลบราดอร์ที่ไหลเลียบชายฝั่งตะวันออกของเกาะแบฟฟิน ทำให้เมืองมีอากาศหนาวจัดแม้จะตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเส้นอาร์กติกเซอร์เคิลก็ตาม

อีคาลูอิตตั้งอยู่ใกล้กับนุก (เมืองหลวงของกรีนแลนด์) มากกว่าเยลโลว์ไนฟ์ (เมืองหลวงของนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ซึ่งเป็นเมืองใหญ่กว่า) ผลจากสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2011 พบว่าเมืองนี้มีประชากรจำนวน 6,699 คน เพิ่มขึ้นร้อยละ 8.3 จากสำมะโนประชากรเมื่อปี ค.ศ. 2006 นับว่าเป็นเมืองหลวงที่มีประชากรน้อยที่สุดในบรรดาเมืองหลวงของรัฐและดินแดนต่าง ๆ ในแคนาดา
# ล่า (รายการโทรทัศน์ไทย)
ล่า เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทวาไรตี้สารคดีเชิงข่าว ออกอากาศทุกวันเสาร์และอาทิตย์ 16.00 - 17.00 น. ทางพีพีทีวี โดยออกอากาศเป็นครั้งแรกเมื่อวันศุกร์ที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2557  โดยปัจจุบัน มีการบันทึกรายการ ที่ ผลิตโดย บริษัท ดี.ดอคคิวเมนทารี่  จำกัด ดำเนินรายการโดย หนุ่ม คงกะพัน แสงสุริยะ และวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2558 ได้ย้ายวัน-เวลาออกอากาศเป็นทุกวันอาทิตย์ 22.00 - 23.00 น.

 ระยะเวลาในการออกอากาศ 
 สถานีโทรทัศน์ที่ออกอากาศ วัน เวลา ช่วงระหว่าง สถานีโทรทัศน์ช่องพีพีทีวี ศุกร์ 21.00 - 22.00 น. 1 สิงหาคม - 26 ธันวาคม 2557 อาทิตย์ 14.00 - 15.00 น. 4 มกราคม - 27 ธันวาคม 2558 เสาร์ 16.00 - 17.00 น. 9 มกราคม 2559 - 27 มกราคม 2561 ศุกร์ 21.30 - 22.30 น. 2 กุมภาพันธ์ - 27 เมษายน 2561 21.00 - 22.00 น. 4 พฤษภาคม 2561 - ปัจจุบัน

 พิธีกร 
หนุ่ม คงกะพัน แสงสุริยะ
 พิธีกรในปัจจุบัน 
 หนุ่ม-คงกะพัน แสงสุริยะ (2557 - ปัจจุบัน)

 พิธีกรในอดีต 

 พิธีกรรับเชิญ 

 ช่วงต่างๆ ของรายการ
# เอริช เรเดอร์
เอริช โยฮัน อัลแบร์ท เรเดอร์  เป็นนายทหารเรือชาวเยอรมัน มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ยุทธนาวีในสงครามโลกครั้งที่สอง เรเดอร์ได้ขึ้นสู่ยศจอมพลเรือใน ค.ศ. 1939 กลายเป็นคนแรกที่ถือยศนี้นับตั้งแต่เฮ็นนิง ฟ็อน ฮ็อลท์เซินดอร์ฟ เรเดอร์บัญชาการครีคส์มารีเนอ (กองทัพเรือเยอรมัน) ในช่วงครึ่งแรกของสงคราม เขาลาออกใน ค.ศ. 1943 และถูกแทนที่ด้วยคาร์ล เดอนิทซ์ เขาถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค แต่ได้รับการปล่อยตัวในช่วงต้นเนื่องจากสุขภาพไม่ดี

แหล่งข้อมูลอื่น
 The Reichsmarine 1919-1935 by Jason Pipes
 Kriegsmarine The Navy 1935-1945 by Jason Pipes
 Raeder versus Wegener Conflicts in German Naval Strategy  by Commander Kenneth Hansen
 Judgement at Nuremberg: Erich Raeder
# รังอินทรี
บ้านเคลชไตน์  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ รังอินทรี (Eagle’s Nest) เป็นสิ่งอาคารปลูกสร้างบนยอดเขาเคลชไตน์ ตรงบริเวณไหล่เขาที่ชื่อว่าโอเบอร์ซัลท์แบร์ค (Obersalzberg) ใกล้เมืองแบร์ชเทิสกาเดิน รัฐไบเอิร์น ประเทศเยอรมนี ถือเป็นบ้านพักตากอากาศส่วนตัวของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในกองบัญชาการฟือเรอร์ซึ่งมีอยู่หลายแห่งในยุโรป บ้านหลังนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นของขวัญวันเกิดครบรอบห้าสิบปีของฮิตเลอร์ในปี 1939 ผู้ควบคุมการก่อสร้างคือมาร์ทีน บอร์มัน หนึ่งในคนสนิทของฮิตเลอร์ 

เคลชไตน์เฮาส์ถูกสร้างในรูปแบบชาเลต์ (Chalet) ตั้งอยู่บนสันเขาเคลชไตน์ที่ความสูง 1,834 เมตร (6,017 ฟุต) ส่วนหนึ่งของของภูเขา Hoher Göll ทางเหนือเมืองแบร์ชเทิสกาเดิน การก่อสร้างตัวบ้านและอุโมงค์ตลอดจนระบบลิฟท์ใช้เวลาสิบสามเดือน  และใช้เงินในการก่อสร้างประมาณ 30 ล้านไรชส์มาร์ค และถูกเผยแพร่เป็นข่าวอย่างเป็นทางการวันที่ 20 เมษายน 1939 

มีการตัดถนนความกว้าง 4 เมตร ความยาว 6.5 กิโลเมตร ขึ้นไปยังบ้านพักหลังนี้ อย่างไรก็ตาม แต่บ้านพักตากอากาศแห่งนี้ไม่ได้ถูกใช้ในการพักผ่อนแต่อย่างใด มันถูกใช้เป็นสถานที่พบปะและหารือของบุคคลระดับสูงเท่านั้น ฮิตเลอร์เคยเยือนรังอินทรีทั้งสิ้น 14 ครั้ง

ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตรุกเข้ากรุงเบอร์ลิน บรรดาผู้นำกองทัพเยอรมันเสนอให้ฮิตเลอร์อพยพออกจากเบอร์ลินไปยังแบร์ชเทิสกาเดินและใช้รังอินทรีเป็นศูนย์บัญชาการแห่งสุดท้ายที่จะรักษาอำนาจของไรช์ที่สาม เพราะด้วยความสูงของบนยอดเขาจะทำให้ยากต่อการที่ข้าศึกจะบุกเข้ายึด และเอื้อต่อทำสงครามกองโจรต่อไป แต่ฮิตเลอร์ปฏิเสธและตัดสินใจอยู่ในกรุงเบอร์ลินพร้อมกับฆ่าตัวตาย ต่อมากองทัพสหรัฐบุกเข้ายึดรังอินทรีได้ในที่สุด

ปัจจุบัน รังอินทรีได้กลายเป็นแหล่งท่องเทียวที่ดีที่สุดในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี
# หาน (นามสกุลจีน)
หาน (อักษรจีนตัวย่อ 韩 อักษรจีนตัวเต็ม 韓; พินอิน: Hán; เกาหลี: 한
Category:Articles containing Korean-language text
; ไทย: แซ่ห่าน แซ่ฮั่น) เป็นหนี่งใน นามสกุลจีน. 

หาน เป็นการออกเสียงตามสำเนียงจีนกลาง สำเนียงอื่นในประเทศจีน อาจออกเสียงเป็น หง หรือ หาง

ในประเทศไทย ออกเสียงว่า ฮั่น หรือ ห่าน. และนิยมแปลงเป็นนามสกุลไทย ด้วยคำว่า หาญ

แซ่หาน (韩) ปัจจุบันอยู่ในอันดับที่ 25 ในประเทศจีน มีคนจีนใช้ หาน (韩) เป็นนามสกุลประมาณ 8 ล้านคน 

 References 

 External links 
 หาญตระกูลมูลนิธิ  ประเทศไทย Han Clan Foundation of Thailand
หมวดหมู่:นามสกุลจีน
หมวดหมู่:นามสกุล
# ยอเซ็ฟ ติซอ
ยอเซ็ฟ กัชปาร์ ติซอ (13 ตุลาคม ค.ศ. 1887 – 18 เมษายน ค.ศ. 1947) เป็นนักการเมืองและบาทหลวงคาทอลิกชาวสโลวัก ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสาธารณรัฐสโลวักที่ 1 ซึ่งเป็นรัฐบริวารของนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองตั้งแต่ ค.ศ. 1939 ถึง ค.ศ. 1945 โดยหลังจากสงครามใน ค.ศ. 1947 เขาถูกประหารชีวิตในข้อหาทรยศชาติที่กรุงบราติสลาวา

เขาเกิดเมื่อ ค.ศ. 1887 ในครอบครัวชาวสโลวักซึ่งอาศัยอยู่ที่เมืองน็อจบิตซ์แช (บิตชาในปัจจุบัน) ซึ่งขณะนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรฮังการี ติซอได้เรียนภาษาจำนวนมากในช่วงชีวิตการเรียนของเขา รวมถึงภาษาฮิบรูและภาษาเยอรมัน เขาได้รับการแนะนำให้กับบาทหลวงตั้งแต่อายุยังน้อย และช่วยต่อสู้กับความยากจนและโรคติดสุราเรื้อรังในดินแดนสโลวาเกีย ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1918 เขาเข้าร่วมพรรคประชาชนสโลวัก  และกลายเป็นหัวหน้าพรรคใน ค.ศ. 1938 ภายหลังจากการเสียชีวิตของอันเดรย์ ฮลินกา จากนั้นเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1939 สมัชชาสโลวักในบราติสลาวามีมติเป็นเอกฉันท์ให้รับรองกฎหมาย 1/1939 ซึ่งเปลี่ยนสถานะจากสาธารณรัฐสโลวักปกครองตนเอง (ยังเป็นส่วนหนึ่งของเชโกสโลวาเกีย) เป็นประเทศเอกราช สองวันหลังจากนาซีเยอรมนียึดครองพื้นที่ส่วนที่เหลือของดินแดนเช็ก รัฐในอารักขาโบฮีเมียและมอเรเวียจึงได้ประกาศจัดตั้งขึ้น

ยอเซ็ฟ ติซอ ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเขตปกครองตนเองสโลวาเกีย (ภายใต้กฎหมายเชโกสโลวาเกีย) กลายเป็นนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐสโลวัก และในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1939 เขาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี

ติซอให้ความร่วมมือกับเยอรมนีในการเนรเทศชาวยิว โดยมีการเนรเทศชาวยิวสโลวักจำนวนมากเข้าสู่ค่ายมรณะและค่ายกักกันในเยอรมนีและโปแลนด์ ในขณะที่ชาวยิวในสโลวาเกียบางส่วนถูกสังหารทันที การเนรเทศดำเนินการตั้งแต่วันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1942 ถึงวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1942 นำไปสู่การจราจลของพลพรรคต่อต้านฟาสซิสต์เริ่มดำเนินขึ้น กระทั่งเกิดการก่อการกำเริบชาติสโลวาเกียในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1944 ซึ่งถูกเจ้าหน้าที่ทหารของเยอรมนีปราบปรามอย่างราบคาบ โดยมีผู้นําหลายคนถูกประหารชีวิต ด้วยเหตุนี้ ทำให้เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1944 มีการเนรเทศชาวยิวอีกครั้ง โดยได้เนรเทศเพิ่มอีก 13,500 ราย

เมื่อกองทัพแดงโซเวียตรุดหน้าสู่ดินแดนส่วนสุดท้ายของสโลวาเกียตะวันตกในเดือนเมษายน ค.ศ. 1945 ติซอได้ลี้ภัยไปยังออสเตรียและเยอรมนี ที่ซึ่งกองทหารอเมริกันได้จับกุมเขาแล้วส่งผู้ร้ายข้ามแดนกลับไปยังเชโกสโลวาเกียที่ฟื้นฟูใหม่ เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานกบฏ ทรยศต่อการก่อการกำเริบชาติ และให้ความร่วมมือกับพวกนาซี ติซอถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอใน ค.ศ. 1947 และอัฐิถูกฝังที่บราติสลาวา โดยใน ค.ศ. 2008 อัฐิของเขาจึงย้ายไปฝังที่ห้องใต้ดินในอาสนวิหารที่เมืองญิตรา ประเทศสโลวาเกีย
# โปเยโปโลเย เย้ยฟ้าแล้วก็ท้า ภาค 2
โปเยโปโลเย เย้ยฟ้าแล้วก็ท้า ภาค 2  เป็นภาพยนตร์กำลังภายในสัญชาติฮ่องกง ปี ค.ศ. 1990 นำแสดงโดย เลสลี จาง, หวัง จู่เสียน, หลี่ เจียซิน, จาง เสฺวโหย่ว กำกับภาพยนตร์โดย เฉิงเสี่ยวตง และอำนวยการสร้างโดย ฉีเคอะ ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเนื้อหามาจากนวนิยายเรื่อง โปเยโปโลเย โดยภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของโปเยโปโลเย เย้ยฟ้าแล้วก็ท้า  มีภาคต่อคือ โปเยโปโลเย เย้ยฟ้าแล้วก็ท้า ภาค 3

เนื้อเรื่อง
ภาพยนตร์เรื่องนี้กล่าวถึงการต่อสู้ระหว่างมนุษย์กับผีร้าย แต่ในภาคนี้ไม่ใช่ความรักของสาวกับมนุษย์อีกต่อไป อาหลินถูกจับเข้าคุกโดยไร้ความผิดแต่เขาหนีออกมาได้และไปอยู่ที่บ้านร้างหลังหนึ่งที่มีผีอยู่มากมาย แต่ว่าจริงๆแล้วเป็นคนที่กำลังเตรียมการช่วยเหลือผู้บริสุทธิ์ อาฟู่ได้พบกับลูกสาวคนสวยทั้ง 2 ของเขา ซึ่งทั้งสองสาวหลงรักอาหลิน ทันใดนั้นเจ้าผียักษ์ก็ออกอาละอาด ซึ่งเป็นช่วงเดียวกับที่อาฟู่ถูกนายพลคุมตัว พอถึงที่บ้านร้างก็สบโอกาสช่วยเหลืออาฟู่ เพราะนายพลกำลังต่อสู้กับผียักษ์อยู่ แล้วท่านนายพลก็พบว่าอาฟู่นั้นเป็นผู้บริสุทธิ์ พวกเขาจึงร่วมมือกันกำจัดปีศาจ

นักแสดง
 เลสลี่ จาง รับบท หนิง ไฉ่เฉิน
 หวัง จู่เสียน รับบท ชิงฝาง / ลม
 หลี่ เจียซิน รับบท เหยี่ยชี / จันทรา
 จาง เสฺวโย่ว รับบท ชีจาว / ใบไม้ร่วง
 อู๋ หม่า รับบท นักดาบหยิน
 กุ๊ฟง รับบท ลุงชู
 เหล่าชุน รับบท เจ้าอาวาส
 หลิวเส้าหมิง รับบท อ๋องฟู่
 หลี่ จื่อสง รับบท อาฟู่

แหล่งข้อมูลอื่น
# มีรี
มีรี (ยาวี:) เป็นนครชายทะเลทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ใกล้ชายแดนประเทศบรูไน บนเกาะบอร์เนียว เมืองมีพื้นที่ 997.43 ตร.กม. ห่างจากเมืองกูจิงทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 798 กม. และห่างจากเมืองโกตากีนาบาลูทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 329 กม. มีรีเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของรัฐซาราวัก มีประชากร 234,541 คน

ก่อนจะก่อตั้งเมืองมีรี เมืองที่เป็นศูนย์กลางการปกครองทางตอนเหนือของซาระวะก์คือเมือง มารูดี เมืองมีรีก่อตั้งในปี ค.ศ. 1910 เมื่อมีการค้นพบบ่อน้ำมันแห่งแรกที่เจาะโดยรอยัลดัตช์เชลล์ การค้นพบบ่อน้ำมันในมีรีทำให้เกิดพัฒนาเมืองอย่างรวดเร็ว จนมีรีได้เป็นศูนย์กลางการปกครองของด้านเหนือของรัฐซาราวัก ในปี ค.ศ. 1929 ต่อมาระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง บ่อน้ำมันหลายแห่งในมีรีถูกทำลายจากกองทัพญี่ปุ่น มีรีเป็นเมืองแรกที่กองทัพญี่ปุ่นขึ้นฝั่งบนเกาะบอร์เนียว ญี่ปุ่นได้เข้ายึดมีรี ทำให้มีรีเป็นเป้าหมายของฝ่ายพันธมิตรและทำให้โรงกลั่นถูกทำลาย ซึ่งอุตสาหกรรมน้ำมันปิโตรเลียมในเมืองกลับมาอีกครั้งหลังสงคราม มีการค้นพบน้ำมันนอกชายฝั่งทะเลตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 แต่ก็ค้นพบแหล่งน้ำมันในฝั่งในปี ค.ศ. 1989 และ 2011 ต่อมาในปี ค.ศ. 2005 มีรี ได้ขึ้นเป็นนครลำดับที่ 10 ของมาเลเซีย และเป็นแห่งแรกที่ไม่ใช่เมืองหลวงของรัฐ

ศัพทมูลวิทยา
เมืองมีรีตั้งชื่อตามชนกลุ่มน้อยที่มีชื่อว่า "จัตตีเมเรก" (Jatti Meirek) เรียกสั้น ๆ ว่า "มีเร็ก" (Mirek) หรือ "มีเรียก" (Miriek) กลุ่มชาติพันธุ์นี้เป็นผู้ตั้งถิ่นฐานยุคแรกในเขตมีรี ชาวยุโรปที่มาในภายหลังเพื่อสำรวจน้ำมันออกเสียง "มีเรียก" ผิดเพี้ยนเป็น "มีรี" และชื่อนั้นยังคงใช้งานถึงปัจจุบัน

ความสัมพันธ์กับนานาชาติ
มีบางประเทศตั้งกงศุลของตนที่มีรี เช่น เนเธอร์แลนด์, โรมาเนีย และสหราชอาณาจักร

เมืองพี่น้อง
  เทศมณฑลกว่างหนิง ประเทศจีน
  เทศมณฑลฮวาเหลียน ประเทศไต้หวัน
# ท่าอากาศยานนานาชาติทาชเคนต์
ท่าอากาศยานนานาชาติทาชเคนต์ (–) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติของอุซเบกิสถานเป็นท่าอากาศยานที่คึกคักมากที่สุดของภูมิภาคเอเชียกลาง
 สายการบินและประเภท 
thumb|A Uzbekistan Airways Boeing 767-300ER at the Airport. (2010)

 ผู้โดยสาร 

 Cargo
# พลเอกอาวุโส
พลเอกอาวุโส หรือ พลเอกพิเศษ เป็นยศทหารที่ปรากฏอยู่และเคยปรากฏในหลายประเทศ มีใช้ในกองทัพบก และ/หรือกองทัพอากาศ และ/หรือกำลังนาวิกโยธิน ในบางประเทศถือเป็นยศรองจากจอมพลแต่อยู่สูงกว่าพลเอก และในบางประเทศถือเป็นยศสูงสุดในทำเนียบยศทหาร 

ประเทศไทยไม่มีชั้นยศพลเอกพิเศษอย่างเป็นทางการ แต่มีชั้นเงินเดือนข้าราชการทหารอัตราพลเอกพิเศษ 

 ประเทศ  เยอรมนี สหภาพโซเวียต รัสเซีย  สาธารณรัฐจีน  สาธารณรัฐประชาชนจีน  เกาหลีเหนือ  เวียดนาม  พม่า ภาษาท้องถิ่น Generaloberst Генера́л а́рмии Генера́л а́рмии 一級上將 大将 대장 Đại tướng ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး ภาษาอังกฤษ Colonel general Army general Army general Full general Senior general Army general Army general Senior generalอินทรธนู 50px 50px 50px 50px 50px 50px 50px 50px

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Biographies of German army generalobersten
 Biographies of Luftwaffe generalobersten
 Biographies of Austro-Hungarian generalobersten of WWI