wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์
องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ (, ย่อ: PLO) เป็นองค์การซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 2507 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างรัฐปาเลสไตน์เอกราช กว่า 100 รัฐรับรององค์การฯ เป็น "ผู้แทนโดยชอบแต่ผู้เดียวของชาวปาเลสไตน์" ซึ่งองค์การฯ มีความสัมพันธ์ทางทูตด้วยMadiha Rashid al Madfai, Jordan, the United States and the Middle East Peace Process, 1974–1991, Cambridge Middle East Library, Cambridge University Press (1993). ISBN 0-521-41523-3. p. 21:"On 28 October 1974, the seventh Arab summit conference held in Rabat designated the PLO as the sole legitimate representative of the Palestinian people and reaffirmed their right to establish an independent state of urgency." และได้รับสถานภาพผู้สังเกตการณ์ที่สหประชาชาติตั้งแต่ปี 2517United Nations General Assembly Resolution 3210. "Invites the Palestine Liberation Organization, the representative of the Palestinian people, to participate in the deliberations of the General Assembly on the question of Palestine in plenary meetings."United Nations General Assembly Resolution 3236. "Having heard the statement of the Palestine Liberation Organization, the representative of the Palestinian people, …"United Nations General Assembly Resolution 3237 สหประชาชาติและอิสราเอลมองว่าองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์เป็นองค์การก่อการร้ายกระทั่งการประชุมมาดริดในปี 2534 ในปี 2536 องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์รับรองสิทธิดำรงอยู่อย่างสันติ (right to exist in peace) ของอิสราเอล  ยอมรับข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 242 และ338 และปฏิเสธ "ความรุนแรงและการก่อการร้าย" อิสราเอลสนองโดยรับรองอย่างเป็นทางการว่าองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์เป็นผู้แทนชาวปาเลสไตน์Kim Murphy. "Israel and PLO, in Historic Bid for Peace, Agree to Mutual Recognition," Los Angeles Times, 10 September 1993.
# พระสาสนโสภณ
พระสาสนโสภณ หรือ พระศาสนโศภน เป็นราชทินนามสมณศักดิ์ ชั้นพระราชาคณะเจ้าคณะรอง ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย

 ประวัติ 
พระสาสนโสภณ เป็นราชทินนามที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชนิพนธ์ถวายพระอาจารย์สาในคราวตั้งเป็นพระราชาคณะเมื่อปี พ.ศ. 2401 ได้พระราชทานพัดแฉกเสมอพระราชาคณะชั้นสามัญ แต่รับนิตยภัตเสมอพระราชาคณะชั้นเทพ ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงโปรดให้เลื่อนเป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองที่พระธรรมวโรดม แต่ยังใช้ราชทินนามว่าพระสาสนโสภณ เมื่อพระสาสนโสภณ (สา) ได้เลื่อนสมณศักดิ์ ก็ไม่ได้ถวายราชทินนามนี้แก่ภิกษุรูปใดอีก จนถึงปี พ.ศ. 2443 จึงโปรดให้เลื่อนพระธรรมไตรโลกาจารย์ (อ่อน อหึสโก) เป็นพระสาสนโสภณรูปที่ 2 และได้พระราชทานสืบต่อมาจนพระสาสนโสภณ (โกศล สิรินฺธโร) มรณภาพ

 ฐานานุกรม 
พระสาสนโสภณ มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 8 รูป ดังนี้ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศสถาปนาสมณศักดิ์, เล่ม 127, ตอนที่ 7 ข, 9 กรกฎาคม 2553, หน้า 8
 พระครูปลัดอรรถจริยานุกิจ พิพิธธรรมโกศล วิมลสุตาคม อุดมคณานุนายก ตรีปิฎกญาณวิจิตร
 พระครูวินัยธร
 พระครูพิศิษฏ์สรเวท พระครูคู่สวด
 พระครูสังฆวุฒิกร
 พระครูใบฎีกา
 พระครูธรรมธร
 พระครูพิเศษสรวุฒิ พระครูคู่สวด
 พระครูสมุห์

 รายนาม 
ผู้ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่ "พระสาสนโสภณ" หรือ "พระศาสนโศภน" มีดังนี้
 ลำดับที่  รายนาม  วัด  ดำรงสมณศักดิ์  สมณศักดิ์สุดท้าย 1  พระสาสนโสภณ (สา ปุสฺสเทโว)  วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร  2401 – 2422 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ 2  พระสาสนโสภณ (อ่อน อหึสโก)  วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร  2443 – 2453 - 3  พระสาสนโสภณ (เจริญ ญาณวโร)  วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร  2464 – 2471สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ 4  พระศาสนโศภน (แจ่ม จตฺตสลฺโล)  วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร  2471 – 2488 - 5  พระศาสนโศภน (ภา ภาณโก)  วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร  2488 – 2489 - 6  พระศาสนโศภน (จวน อุฏฺฐายี)  วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร  2490 – 2499สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ 7  พระศาสนโศภน (ปลอด อตฺถการี)  วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร  2499 – 2503 2518 – 2521 - 8  พระสาสนโสภณ (เจริญ สุวฑฺฒโน)  วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร  2504 – 2515 สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร 9  พระสาสนโสภณ (เอื้อน ชินทตฺโต)  วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร   2515 – 2521 - 10  พระสาสนโสภณ (นิรันตร์ นิรนฺตโร)  วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร  2521 – 2539สมเด็จพระวันรัต 11  พระสาสนโสภณ (ใย ภทฺทิโย)  วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร   2539 – 2542 - 12  พระสาสนโสภณ (อัมพร อมฺพโร)  วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร  2543 – 2552สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ 13  พระสาสนโสภณ (พิจิตร ฐิตวณฺโณ)  วัดโสมนัสราชวรวิหาร  2552 – 2562 สมเด็จพระมหามุนีวงศ์ 14  พระสาสนโสภณ (โกศล สิรินฺธโร)  วัดสุทธจินดาวรวิหาร  2562 – 2563 -
# เอ็มเพ 18
เบิร์กมันน์ เอ็มเพ 18 (MP18.1) ผลิตโดย ธีโอดอร์ เบิร์กมันน์ Abteilung Waffenbau เป็นปืนกลมือชนิดแรกของโลกที่ใช้ในสงคราม. เข้าประจำการเป็นอาวุธของกองทัพบกเมื่อ ค.ศ. 1918 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 ทั้งนี้เอ็มเพ 18ได้มีการผลิตขึ้นจนถึง ค.ศ. 1920 โดยได้มีการออกแบบให้มีความกระชับ และ ใช้งานสะดวกซึ่งเป็นที่นิยมในช่วงปี ค.ศ. 1920 และ ค.ศ. 1960

อานุภาพการยิงที่รุนแรงของอาวุธชนิดนี้ทำให้ฝ่ายสัมพันธมิตร ได้บัญญัติข้อห้ามทำการผลิตอาวุธและยุทธภัณฑ์ในเยอรมนีตามสนธิสัญญาแวร์ซาย ซึ่งรวมถึงปืนกลมือทุกชนิดของเยอรมนีBergmann MP18 Gun

 ประเทศผู้ใช้งาน 

: ปืนกลMP-28/IIจำนวนมาก ได้ถูกจัดหาให้Iron Guardโดยซิชเชอร์ไฮทซ์ดีนสท์
: ถูกใช้เป็นปืนสำหรับเพชฌฆาตผู้ที่ทำหน้าที่ประหารชีวิตของกรมราชทัณฑ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2478 - 2527

 เชิงอรรถ
# Post hoc ergo propter hoc
Post hoc ergo propter hoc (จากภาษาละตินแปลว่า "เกิดหลังจากสิ่งนี้ ดังนั้น จึงเกิดเพราะสิ่งนี้") เป็นเหตุผลวิบัติเชิงตรรกะ (logical fallacy) ที่ชี้เหตุอย่างไม่น่าเชื่อถือ โดยกล่าวว่า
"เนื่องจากเหตุการณ์ ข ติดตาม เหตุการณ์ ก ดังนั้น ข จึงเกิดขึ้นเพราะ ก"
มักเรียกสั้นๆ ว่า post hoc
และต่างกับเหตุผลวิบัติแบบ cum hoc ergo propter hoc (จากภาษาละตินแปลว่า เกิดขึ้นกับสิ่งนี้ ดังนั้น จึงเกิดขึ้นเพราะสิ่งนี้) 
ซึ่งจัดเป็นเหตุผลวิบัติเพราะ "การมีสหสัมพันธ์กันไม่ได้ชี้ว่าอะไรเป็นเหตุ" และเป็นเหตุการณ์ที่สิ่งสองสิ่งเกิดขึ้นพร้อมๆ กัน หรือว่าลำดับที่เกิดขึ้นไม่มีนัยสำคัญหรือไม่ชัดเจน
post hoc เป็นความผิดพลาดที่เกิดขึ้นได้ง่ายเพราะลำดับการเกิดขึ้นจริงๆ เป็นปัจจัยในการชี้เหตุ
แต่จะเป็นเหตุผลวิบัติก็เพราะสรุปโดยอาศัยลำดับการเกิดขึ้นของเหตุการณ์เท่านั้น
โดยไม่ใส่ใจในปัจจัยอื่นๆ ที่อาจปฏิเสธความเป็นเหตุผล

 รูปแบบ 
post hoc สามารถกล่าวได้ตามแบบนี้
 ก เกิดแล้ว ข ก็เกิด
 ดังนั้น ก จึงเป็นเหตุของ ข

แต่ถ้าเหตุการณ์ ข เป็นสิ่งที่ไม่น่าพึงใจ ก็อาจกล่าวโดยกลับกันว่า ถ้าหลีกเลี่ยง ก ได้ ข ก็จะไม่เกิดขึ้น

 ตัวอย่าง 
"ผมอดคิดไม่ได้ว่า คุณก่อปัญหานี้
เพราะเราไม่เคยมีปัญหาอะไรๆ กับเตาทำความร้อนจนกระทั่งคุณย้ายเข้ามาอยู่ในอะพาร์ตเมนต์ห้องนี้"
คือผู้จัดการอาคาร ไม่ได้แสดงเหตุผลอื่นนอกจากลำดับเหตุการณ์การย้ายเข้ามาอยู่ของผู้เช่าแล้วกลับสรุปว่า 
การย้ายเข้ามาอยู่ของผู้เช่าเป็นเหตุเกิดของความเสียหายของเตาทำความร้อน

 ในสื่อ 
ในตอน "Fortune (ฟอจูน)" ของซีซัน 10 ในละครชุดสมอลล์วิลล์
คุณหมอแฮมิลตัน เมื่อกำลังถูกทรมานโดยอะโมส ฟอจูนเพื่อซักข้อมูล ได้กล่าวถึงเหตุผลวิบัตินี้แล้วอธิบายความหมาย
# ปารีส-แบร็สต์-ปารีส
thumb|ภาพของชาร์ล แตรง ผู้ชนะในปี 1891 จากหน้าปกหนังสือพิมพ์รายวัน Le Petit Journal ผู้จัดการแข่งขันในปีนั้น แทร็องได้รับการสนับสนุนจากมิชลิน ให้ใช้ยางจักรยานแบบมียางในเป็นครั้งแรก ชนะคู่แข่งที่ได้รับการสนับสนุนจากดันล็อปที่ทดลองใช้ยางประเภทเดียวกัน และทำเวลาชนะผู้แข่งขันอื่นๆ ที่ใช้ยางตันแบบสมัยก่อน
ปารีส-แบร็สต์-ปารีส  เป็นกิจกรรมการขี่จักรยานทางไกลระยะทาง 1,200 กิโลเมตรในประเทศฝรั่งเศส เส้นทางจากปารีส ไปยังแบร็สต์ เมืองชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดฟีนิสแตร์ แคว้นเบรอตาญ แล้วกลับไปสิ้นสุดที่ปารีส เริ่มจัดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1891 จัดเป็นกิจกรรมการขี่จักรยานรายการหนึ่งที่เก่าแก่ที่สุด ที่ยังคงจัดอยู่จนถึงปัจจุบัน

กิจกรรมนี้ในระยะแรกถือเป็นการจัดการแข่งขัน มีการประกาศผลผู้ชนะ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1931 ได้มีการจัดกิจกรรมจักรยานทางไกลของนักกีฬาสมัครเล่น ออแดกซ์ โดยสหภาพออแดกซ์แห่งฝรั่งเศส  และเบรอแว โดยชมรมออแดกซ์แห่งปารีส  ควบคู่กันไป กิจกรรมของสหภาพออแดกซ์แห่งฝรั่งเศส และชมรมออแดกซ์แห่งปารีส จัดทุก 4 ปีต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน ส่วนรายการแข่งขันสำหรับนักกีฬาอาชีพได้ยกเลิกไปหลังการแข่งขันครั้งสุดท้ายในปี ค.ศ. 1951

กิจกรรมปารีส-แบร็สต์-ปารีส ในปัจจุบัน กำหนดให้ผู้เข้าร่วมต้องผ่านกิจกรรมร็องดอเนอร์ในภูมิภาคต่าง ๆ ทั่วโลก ทั้งระยะ 200, 300, 400 และ 600 กิโลเมตรภายในหนึ่งปีนั้นมาก่อน นักกีฬาจะต้องขี่จักรยานเป็นระยะทาง 1,200 กิโลเมตร ภายในเวลา 90 ชั่วโมง และย้ายจุดเริ่มต้นและสิ้นสุดไปที่เมืองแซ็ง-ก็องแต็ง-อ็อง-อีฟว์ลีนทางตะวันออกเฉียงใต้ของปารีส

แหล่งข้อมูลอื่น
# เซลล์ประสาทสองขั้ว
เซลล์ประสาทสองขั้ว (, bipolar neuron, bipolar nerve cell,) เป็นเซลล์ประสาทที่มีส่วนยื่น  (extension)  ออกไปเป็นสองขั้ว
เป็นเซลล์ประสาทรับความรู้สึกมีหน้าที่พิเศษในการส่งข้อมูลจากประสาทสัมผัสต่าง ๆ 
และเพราะเหตุนั้น  จึงเป็นส่วนของวิถีประสาทรับความรู้สึกเกี่ยวกับการได้กลิ่น  การเห็น  การลิ้มรส  การได้ยิน และประสาทเกี่ยวกับการทรงตัว

ตัวอย่างสามัญของเซลล์ประเภทนี้รวมทั้งเซลล์ประสาทสองขั้วในเรตินา, ปมประสาทของเส้นประสาท vestibulocochlear nerve, 
และเซลล์มากมายที่ใช้ในการส่งสัญญาณที่ส่งจากระบบประสาทกลาง (efferent) เพื่อควบคุมกล้ามเนื้อ

ในเรตินา

พบได้บ่อย ๆ ในเรตินา เซลล์ประสาทสองขั้วเป็นส่วนที่ขาดไม่ได้ในวิถีประสาททั้งแบบตรงและแบบอ้อม
ตำแหน่งเฉพาะของเซลล์ทำให้เซลล์สามารถทำหน้าที่เป็นส่วนของทางสัญญาณ
ทั้งที่เริ่มจากเซลล์รับแสงและทั้งก่อนที่จะไปถึง retinal ganglion cell
เซลล์ประสาทสองขั้วในเรตินามีการส่งสัญญาณที่ไม่เหมือนกับเซลล์อื่น ๆ ในเรตินา
คือ  มีลานรับสัญญาณแบบจุดกลาง-ส่วนรอบ  (center-surround)
และเซลล์หนึ่งจึงอาจจะเป็นแบบ off-center หรือ on-center
เซลล์ off-center จะมีความสัมพันธ์แบบเร้า  (excitatory)  กับไซแนปส์ที่เชื่อมกับเซลล์รับแสงและมีสภาพเป็น hyperpolarization เมื่อมีแสง
ส่วนเซลล์ on-center จะมีไซแนปส์แบบยับยั้ง (inhibitory) และดังนั้นจึงมีสภาพเป็น depolarization เมื่อมีแสงDavid Hubel's Eye, Brain and, Vision,  

ในเส้นประสาท Vestibular Nerve

นอกจากนั้นแล้ว ยังมีเซลล์ประสาทสองขั้วในเส้นประสาท vestibular nerve ที่มีหน้าที่การรับรู้โดยเฉพาะเกี่ยวกับการได้ยิน  การทรงตัว  และการตรวจจับการเคลื่อนไหว
ซึ่งโดยมากเป็นส่วนของ vestibular nerve ภายใน vestibular ganglion
โดยมีแอกซอนส่งไปที่ maculae ของ utricle และของ saccule และส่งไปที่ ampullae ของหลอดกึ่งวงกลม (semicircular canal) Clinically Oriented Anatomy,  

ในปมประสาทของไขสันหลัง
ยังมีเซลล์ประสาทสองขั้วในปมประสาทของไขสันหลัง  (spinal ganglia)  อีกด้วย  เมื่อเซลล์อยู่ในสภาพเอ็มบริโอ
บางครั้งส่วนยื่น (extension หรือ process) ที่ออกมาจากเซลล์มาจากขั้วตรงกันข้ามกัน  ดังนั้นเซลล์จึงมีรูปร่างคล้ายกระสวย
ส่วนในเซลล์อื่น  ส่วนยื่นทั้งสองออกมาจากเซลล์ที่จุดเดียวกัน
ในบางกรณีที่ดูเหมือนจะมีใยประสาทสองเส้นเชื่อมอยู่กับเซลล์
แต่ใยประสาทเส้นหนึ่งจริง ๆ แล้วมาจากเซลล์ที่อยู่ติดกันและกำลังวิ่งผ่านไปเป็นสาขาเชื่อมกับ ganglion cell
หรือบางทีอาจจะเป็นใยประสาทของเซลล์นั้นเองที่พันรอบส่วนที่ยื่นออกมาเป็นเกลียว

ดูเพิ่ม
 เซลล์ประสาทหลายขั้ว
 Retinal bipolar cell

เชิงอรรถและอ้างอิง

รูปอื่น ๆ
 แผนผังที่ howstuffworks.com
# แถบมัค
แถบมัค   เป็นภาพลวงตาที่ตั้งชื่อตามนักฟิสิกส์แอนสท์ มัค ที่ปรากฏเป็นความเปรียบต่างที่มากเกินความจริงที่ขอบระหว่างเขตที่มีสีเทาต่างกันเพียงเล็กน้อย และปรากฏทันทีที่มาติดกัน  เกิดขึ้นเพราะกระบวนการตรวจจับเส้นขอบของระบบสายตามนุษย์

คำอธิบาย
ปรากฏการณ์แถบมัคเกิดขึ้นเพราะกระบวนการฟิลเตอร์ที่เน้นเส้นขอบ  มีผลคล้ายกับเทคนิคทำภาพให้ชัดแบบ Unsharp masking (ดูรูป)
ที่ทำโดยระบบการมองเห็นของมนุษย์ต่อข้อมูลความส่องสว่างของภาพที่รับมาโดยเรตินา
กระบวนการฟิลเตอร์นี้ทำอยู่ในเรตินาเอง  ที่เป็นผลจากกระบวนการ lateral inhibition ของเซลล์ประสาทในเรตินา
ปรากฏการณ์นี้ไม่ได้อาศัยทิศทางของเส้นขอบ

ในรังสีวิทยา
มีความสำคัญที่จะคำนึงถึงปรากฏการณ์นี้ของระบบการเห็นเมื่อตรวจภาพเอ็กซ์เรย์ฟัน  (dental radiography)  ว่ามีฟันผุหรือไม่
เพราะว่า  เป็นการใช้ภาพสเกลสีเทา (grayscale) ของฟันและกระดูกเพื่อเช็คความผิดปกติ
การวินิจฉัยบวกที่ผิด (false-positive) ว่ามีฟันผุ  เกิดขึ้นได้ง่ายถ้าแพทย์ไม่ใส่ใจว่าอาจเกิดมีภาพลวงตาเช่นนี้ได้
อีกอย่างหนึ่ง  แถบมัคยังสามารถปรากฏที่ส่วนเชื่อมระหว่างอุปกรณ์หรือตัวซ่อมแซมโลหะกับตัวเคลือบฟัน (enamel) หรือเนื้อฟัน (dentine)Devlin, Hugh. Operative Dentistry: A Practical Guide to Recent Innovations, Springer 2006 ISBN 978-3-540-29616-4 page 11 
นอกจากนั้นแล้ว  แถบมัคอาจทำให้วินิจฉัยผิดว่ามีรอยรากฟันแตกเป็นแนวนอนเพราะความเปรียบต่างที่ต่างกันระหว่างฟันและกระดูกNielsen, Christen J.; "Effect of Scenario and Experience on Interpretation of Mach Bands," Journal of endodontics Volume 27, Issue 11, Pages 687–691 
นอกจากฟันแล้ว  แถบมัคอาจนำไปสู่การวินิจฉัยผิดว่ามีภาวะโพรงเยื่อหุ้มปอดมีอากาศ (pneumothorax)  โดยแสดงเส้นสีเข้มที่ส่วนรอบ ๆ ปอด (ดูรูป - เปรียบเทียบกับภาวะโพรงเยื่อหุ้มปอดมีอากาศจริง ๆ ที่จะมีเส้นสีขาวของเยื่อหุ้มปอด)

ดูเพิ่ม
ภาพลวงตา
การแปลสิ่งเร้าผิด
มายา

เชิงอรรถและอ้างอิง
# นิวโรเล็กซ์
นิวโรเล็กซ์   เป็นพจนานุกรมพลวัตของข้อคิดต่าง ๆ ทางประสาทวิทยาศาสตร์ความเบื้องต้นของบทความนี้ดัดแปลงมาจากข้อความของโปรเจ็กต์นิวโรเล็กซ์ภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์  
อยู่ในรูปแบบของ semantic wiki (วิกิแบบกำหนดความหมาย) โดยใช้ระบบของ Semantic MediaWiki
เป็นโปรเจ็กต์สนับสนุนโดย Neuroscience Information Framework (ตัวย่อ NIF แปลว่า  โครงข่ายข้อมูลประสาทวิทยาศาสตร์)

 จุดมุ่งหมาย 
จุดมุ่งหมายของนิวโรเล็กซ์ก็คือเพื่อช่วยนักประสาทวิทยาศาสตร์ในการตีพิมพ์ข้อมูลงานวิจัยของตน (http://neurolex.org/wiki/Category:Dataobject)
เพื่อให้ระบบสารสนเทศเช่น NIF สามารถสืบหาข้อมูลได้ง่ายยิ่งขึ้น
และสร้างแบบแผนเพื่อรวบรวมข้อมูลที่กระจัดกระจายไปในระบบต่าง ๆ
ในประสาทวิทยาศาสตร์  ปัญหาสำคัญอย่างหนึ่งในการรวบรวบข้อมูล
ก็คือการใช้ศัพท์ (terminology) ที่ไม่เหมือนกันในฐานข้อมูลและแหล่งข้อมูลอื่น ๆ (http://neurolex.org/wiki/Category:Structured_knowledge_resource) เช่นในสิ่งตีพิมพ์ต่าง ๆ (http://neurolex.org/wiki/Category:Literature corpus)
ดังนั้น  ถ้าฐานข้อมูลต่าง ๆ ใช้ศัพท์เดียวกันแต่มีความหมายต่าง ๆ กัน  ก็จะไม่สามารถหาคำตอบสำหรับปัญหาเดียวกัน
ยกตัวอย่างเช่น  ถ้าฐานข้อมูล 3 ฐานมีข้อมูลเกี่ยวกับยีนที่มีการแสดงออกในเปลือกสมอง (http://neurolex.org/wiki/Category:Cerebral cortex)
แต่กลับใช้คำว่าเปลือกสมอง  (cerebral cortex)  โดยมีความหมายที่ไม่เหมือนกัน  เราก็จะไม่สามารถเปรียบเทียบข้อมูลจาก 3 ฐานข้อมูลนั้นได้อย่างง่าย ๆ 

แหล่งข้อมูลอื่น
เว็บไซต์ของนิวโรเล็กซ์
เว็บไซต์ของ Neuroscience Information Framework 
เว็บไซต์ Neuroscience Information Framework ของ NIH 
ข้อมูลทางชีวสารสนเทศศาสตร์ของนิวโรเล็กซ์
# การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2527
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1984 เป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดีทุก 4 ปีครั้งที่ 50 และมีขึ้นในวันอังคารที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984 มีผู้สมัครเลือกตั้งที่สำคัญ 2 คนได้แก่ ผู้แทนจากพรรครีพับลิกัน คือ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา โรนัลด์ เรแกน กับ รองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช และ ผู้แทนจากพรรคเดโมแครต คือ อดีตรองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา วอลเตอร์ มอนเดล กับ Geraldine Ferraro  การเลือกตั้งครั้งนี้ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา โรนัลด์ เรแกน ได้รับ electoral votes มากที่สุดที่ผู้แทนพรรคได้รับในการเลือกตั้งประธานาธิบดี และเป็นครั้งที่ 2 ที่ผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีชนะการเลือกตั้งใน 49 รัฐ จาก 50 รัฐ นับตั้งแต่ ริชาร์ด นิกสัน จากพรรครีพับลิกัน ทำได้ในการเลือกตั้งปี ค.ศ. 1972

 รายการอ้างอิง
# การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2523
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1980 เป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดีทุก 4 ปีครั้งที่ 49 และมีขึ้นในวันอังคารที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 มีผู้สมัครเลือกตั้งที่สำคัญ 2 คนได้แก่ ผู้แทนจากพรรคเดโมแครต คือ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา จิมมี คาร์เตอร์ กับ รองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา วอลเตอร์ มอนเดล  และ ผู้แทนจากพรรครีพับลิกัน คือ อดีตผู้ว่าการรัฐแคลิฟอร์เนีย โรนัลด์ เรแกน กับ อดีตผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลางและอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช 

 รายการอ้างอิง
# เซอราแซลมัส
เซอราแซลมัส เป็นสกุลหนึ่งของปลาน้ำจืดจำพวกปลาปิรันยา ใช้ชื่อสกุลว่า Serrasalmus ในวงศ์ปลาปิรันยา (Serrasalmidae)

ปลาปิรันยาในสกุลนี้จัดเป็นต้นแบบของปลาปิรันยาทั้งหมด และเหมือนกับปลาปิรันยาทุกชนิดคือ อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำจืดของทวีปอเมริกาใต้ หากินเป็นฝูง มีซี่ฟันที่แหลมคมและมีรูปร่างเหมือนสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนหรือรูปไข่ 

แบ่งออกได้เป็น 24 ชนิด จัดเป็นสกุลที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุดในวงศ์นี้

การจำแนก
Serrasalmus altispinis Merckx, Jégu & Mendes dos Santos, 2000	 
Serrasalmus altuvei Ramírez, 1965		 
Serrasalmus brandtii Lütken, 1875	 	
Serrasalmus compressus Jégu, Leao & dos Santos, 1991	 	
Serrasalmus eigenmanni Norman, 1929	 	
Serrasalmus elongatus Kner, 1858	 	
Serrasalmus geryi Jégu & dos Santos, 1988	 	
Serrasalmus gibbus Castelnau, 1855		 
Serrasalmus gouldingi Fink & Machado-Allison, 1992		 
Serrasalmus hastatus Fink & Machado-Allison, 2001		 
Serrasalmus hollandi Eigenmann, 1915		 
Serrasalmus humeralis  Valenciennes, 1850		 
Serrasalmus irritans Peters, 1877	 	
Serrasalmus maculatus Kner, 1858		 
Serrasalmus manueli (Fernández-Yépez & Ramírez, 1967)		 
Serrasalmus marginatus Valenciennes, 1836	 	
Serrasalmus medinai Ramírez, 1965		 
Serrasalmus nalseni Fernández-Yépez, 1969		 
Serrasalmus neveriensis Machado-Allison, Fink, López Rojas & Rodenas, 1993	 	
Serrasalmus nigricans Spix & Agassiz, 1829		 
Serrasalmus rhombeus (Linnaeus, 1766)	 – ปลาปิรันยาดำ (เป็นชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุลนี้รวมถึงเป็นปลาปิรันยาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดอีกด้วยPiranha, "River Monsters". สารคดีทางดิสคัฟเวอรี่แชนแนล ทางทรูวิชั่นส์: วันศุกร์ที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2557)	 
Serrasalmus sanchezi Géry, 1964		 
Serrasalmus serrulatus (Valenciennes, 1850)		
Serrasalmus spilopleura Kner, 1858
# ฮองไทเฮา
หฺวังไท่โฮ่ว ตามสำเนียงกลาง หรือ ฮองไทเฮา ตามสำเนียงฮกเกี้ยน  นิยมเรียกโดยย่อว่า ไท่โฮ่ว หรือ ไทเฮา เป็นพระอิสริยยศของสมเด็จพระราชชนนีพันปีหลวงของจักรพรรดิจีน จักรพรรดิญี่ปุ่น จักรพรรดิเกาหลี และจักรพรรดิเวียดนาม หรือพระราชวงศ์ฝ่ายในพระองค์อื่นซึ่งมีพระชนมายุรุ่นเดียวกับฮองไทเฮา ไทเฮาหลายคนได้สำเร็จราชการแทนพระเจ้าแผ่นดินผู้เยาว์ และบรรดาไทเฮาผู้สำเร็จราชการหลายคนยังคงครองอำนาจต่อไปแม้พระเจ้าแผ่นดินเจริญวัยพอที่จะว่าการเองได้แล้ว ประวัติศาสตร์แบบดั้งเดิมมองว่า เรื่องเช่นนี้นำมาซึ่งความโกลาหลในการแผ่นดิน

 แหล่งข้อมูลอื่น
# หมื่นปี
ในภาษาเอเชียตะวันออกหลายภาษา คำว่า "หมื่นปี" ใช้อวยพรให้อายุยืน มีที่มาจากคำถวายพระพรจักรพรรดิจีนว่า "ทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นปี หมื่น ๆ ปี" ("May His Majesty live for ten thousand years, ten thousand years, ten thousand of ten thousand years") 

 การออกเสียง 
 ภาษาจีนกลาง: วั่นซุ่ย 
 ภาษาญี่ปุ่น: บันไซ 
 ภาษาเกาหลี: มันเซ 
 ภาษาเวียดนาม: ฟันตเว 

 ประเทศจีน 
คำว่า "หมื่นปี" (萬歲; ten thousand years) นั้นเดิมใช้อวยพรให้บุคคลมีอายุยืนนาน ครั้นสมัยราชวงศ์ถัง ถ้อยคำดังกล่าวสงวนไว้สำหรับพระเจ้าแผ่นดิน พระเจ้าแผ่นดินจึงได้ชื่อว่า "พระหมื่นปี" (Lord of Ten Thousand Years) ถึงยุคห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร ได้ใช้สำหรับข้าราชการชั้นผู้ใหญ่อยู่ช่วงสั้น ๆ ช่วงหนึ่ง เพราะต่อมาถือกันว่า ถ้าใช้แก่ผู้อื่นนอกจากพระเจ้าแผ่นดินเป็นความผิดอุกฉกรรจ์Ouyang, Xiu. Davies, Richard L. [2004] (2004). Historical Records of the Five Dynasties. Columbia university press. ISBN 0-231-12826-6

อนึ่ง ตามธรรมเนียมแล้ว ฮองเฮาและฮองไทเฮาจะได้รับถวายพระพรว่า "พันปี" (千歲; thousand years) แต่ปรากฏว่าพระนางซูสีไทเฮา (慈禧太后) ได้ใช้คำถวายพระพรว่า "หมื่นปี" และภาพถ่ายพระนางหลายภาพมีป้ายว่า "ฮองไทเฮาผู้เป็นอริยมารดาพระองค์ปัจจุบันแห่งชิงอันยิ่งใหญ่ ทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นปี หมื่น ๆ ปี" (大清國當今聖母皇太后萬歲萬歲萬萬歲; "The Incumbent Holy Mother, the Empress Dowager of the Great Qing, [will live and reign for] ten thousand years, ten thousand years, ten thousand of ten thousand years") นอกจากนี้ ในคราวที่พระเจ้าแผ่นดินไร้ความสามารถ ขันทีผู้ทรงอำนาจหลายคน เช่น เว่ย์ จงเสียน (魏忠賢) และหลิว จิ่น (劉瑾) ได้กำหนดให้อวยพรพวกตนว่า "เก้าพันปี" (九千歲, 9000 years) เพื่อแสดงว่าตนเองมีสถานะสูงส่งกว่าผู้อื่นทั้งปวง แต่ก็ยังอยู่ใต้พระยุคลบาท
# วัดศิวาราม
วัดศิวาราม ตั้งอยู่เลขที่ 41 บ้านคลองอ้ายซิ่ว หมู่ที่ 5 ตำบลลำตาเสา อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีฐานะเป็น วัดราษฎร์ พื้นที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ทั้งหมด 13 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวากรมการศาสนา หนังสือเจ้าอาวาสและวัดในประเทศไทย (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) เล่มที่ 3 หน้า 525 โดย สำนักพิมพ์ประชามติ พ.ศ. 2550.

 ประวัติ 
วัดศิวาราม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2427 ในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 โดยมี นายเหมือน องอาจ บริจาคที่ดินให้เป็นที่สร้างวัด เดิมเรียกว่า “วัดคลองอ้ายซิ่ว” บางคนก็เขียน “วัดคลองอ้ายสิ้ว” ต่อมา ได้เปลี่ยนชื่อเป็น “วัดศิวาราม” เมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา.กรมการศาสนา หนังสือเจ้าอาวาสและวัดในประเทศไทย (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) เล่มที่ 3 หน้า 525 โดย สำนักพิมพ์ประชามติ พ.ศ. 2550.

 เสนาสนะ 
 1.1 อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 ขนาดกว้าง - เมตร ยาว - เมตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. - เขตวิสุงคามสีมากว้าง - เมตร ยาว -  เมตร 
 1.2 ศาลาการเปรียญ 1 หลัง 
 1.3 ศาลาเอนกประสงค์ 1 หลัง 
 1.4 หอสวดมนต์ 1 หลัง 
 นอกจากนี้ ยังมี หอระฆัง ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน โรงเก็บพัสดุ โรงครัว และซุ้มประตูวัด กรมการศาสนา หนังสือเจ้าอาวาสและวัดในประเทศไทย (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) เล่มที่ 3 หน้า 525 โดย สำนักพิมพ์ประชามติ พ.ศ. 2550.

 ศาสนวัตถุ 
 1.1 พระประธานในอุโบสถ พุทธลักษณะ เป็นพระพุทธรูป ปางสมาธิ ขนาดพระเพลากว้าง - นิ้ว สูง - นิ้ว กรมการศาสนา หนังสือเจ้าอาวาสและวัดในประเทศไทย (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) เล่มที่ 3 หน้า 525 โดย สำนักพิมพ์ประชามติ พ.ศ. 2550.

 การบริหารและการปกครอง 
 ลำดับเจ้าอาวาส 
 1. พระอาจารย์อินทร์ 

 2. พระอาจารย์ประสาน 

 3. พระอาจารย์พยอม 

 4. พระครูจันทรสิทธิคุณ (อดีตเจ้าคณะตำบลลำตาเสา 

 5. พระมหาเต็ม คุณวีโร นักธรรมเอก ป.ธ. 3 

 6. พระมหาชาญชัย ฐิตวีริโย พ.ศ.  – ปัจจุบัน

 ลำดับเจ้าอาวาส 
 <center>ลำดับเจ้าอาวาสวัดศิวาราม ต.ลำตาเสา อ.วังน้อย จ.พระนครศรีอยุธยา </center> ลำดับที่ รายนาม/สมณศักดิ์  ตำแหน่ง เริ่มวาระ สิ้นสุดวาระ  หมายเหตุ1พระอาจารย์อินทร์เจ้าอาวาส -  -  2พระอาจารย์ประสานเจ้าอาวาส -  -  3พระอาจารย์พยอมเจ้าอาวาส -  - 4พระครูจันทรสิทธิคุณเจ้าอาวาส -  - 5พระมหาเต็ม คุณวีโรเจ้าอาวาส -  - 6120px   พระมหาชาญชัย ฐิตวีริโย เจ้าอาวาส  พ.ศ. -  - ปัจจุบัน
# เจ้าคณะใหญ่หนกลาง
เจ้าคณะใหญ่หนกลาง คือเจ้าคณะใหญ่ผู้ปฏิบัติหน้าที่ในเขตปกครองคณะสงฆ์หนกลาง ปัจจุบัน คือ สมเด็จพระมหารัชมงคลมุนี (ธงชัย ธมฺมธโช) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดไตรมิตรวิทยาราม ประธานมูลนิธิร่มฉัตร เป็นผู้ดำรงตำแหน่ง 

ตามมาตรา 10 แห่งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีเจ้าคณะใหญ่ปฏิบัติหน้าที่ในเขตปกครองคณะสงฆ์ตามที่กำหนดในกฎมหาเถรสมาคมราชกิจจานุเบกษา, พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535, หน้า 8

มหาเถรสมาคมจึงตรา "กฎมหาเถรสมาคม ฉบับที่ 15 (พ.ศ. 2535) ว่าด้วยระเบียบการปกครองคณะสงฆ์" กำหนดให้เจ้าคณะใหญ่หนกลางปฏิบัติหน้าที่ในเขตปกครองคณะสงฆ์ ภาค 1 ภาค 2 ภาค 3 ภาค 13 ภาค 14 และภาค 15กฎมหาเถรสมาคม ฉบับที่ 15 (พ.ศ. 2535) ว่าด้วยระเบียบการปกครองคณะสงฆ์

 ทำเนียบเจ้าคณะใหญ่หนกลาง 
 ลำดับ  รูป  รายนาม/สมณศักดิ์  เริ่มวาระ (พ.ศ.)   สิ้นสุดวาระ (พ.ศ.)   วัด 1  100px สมเด็จพระวันรัต (ปุ่น ปุณฺณสิริ)  2508  2515  วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร 2  frameless|100x100px สมเด็จพระวันรัต (ทรัพย์ โฆสโก)    2516  2519 วัดสังเวชวิศยาราม 3  100px สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ฟื้น ชุตินฺธโร)  2519  2539  วัดสามพระยา 4  100px สมเด็จพระมหาธีราจารย์ (นิยม ฐานิสฺสโร)  2539  2554  วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร 5  100px สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (สมศักดิ์ อุปสโม)  2554  2562  วัดพิชยญาติการามวรวิหาร ผู้รักษาการแทน   พระพรหมบัณฑิต (ประยูร ธมฺมจิตฺโต)  2562  2563  วัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร 6   สมเด็จพระมหารัชมงคลมุนี (ธงชัย ธมฺมธโช)  2563  ปัจจุบัน  วัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร
# ธงประธานาธิบดีสาธารณรัฐฝรั่งเศส
รายการต่อไปนี้เป็นรายการเกี่ยวกับธงต่างๆที่มีการใช้หรือเคยใช้โดยประธานาธิบดีฝรั่งเศส

 รูป  รายนาม  ธงประจำตำแหน่ง  Fanion de voiture สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 (4 กันยายน 1870 - 10 กรกฎาคม 1940) 70px  อาดอลฟ์ ตีแยร์ (ค.ศ. 1871-1873)  Pas de pavillon particulier.  - 70px|  ปาทริส เดอ มัก-มาอง (ค.ศ. 1873-1879)  Pas de pavillon particulier.  - 70px  ฌูล เกรวี (1879-1887) 1880 ?70px188 : lettres « JG » brodées en or. - 70px  ซาดี การ์โน (ค.ศ. 1887-1894)  70px  - 70px  ฌ็อง กาซีมีร์-แปรีเย(ค.ศ. 1894-1895)  70px  - 70px  เฟลิกซ์ โฟร์(ค.ศ. 1895-1899)  70px  Sans. 70px  เอมีล ลูแบ(ค.ศ. 1899-1906)  70px  Sans. 70px  อาร์ม็อง ฟาลีแยร์(ค.ศ. 1906-1913)  70px  Sans. 70px  แรมง ปวงกาเร(ค.ศ. 1913-1920)  70px ตรงกลางธงอักษรย่อ « RP ». 70px  ปอล เดชาแนล(ค.ศ. 1920)  70px  Sans. 70px  อาเล็กซ็องดร์ มีลร็อง(ค.ศ. 1920-1924)  70px  Sans. 70px  กัสตง ดูแมร์ก(ค.ศ. 1924-1931)  70px  Sans. 70px  ปอล ดูเม(ค.ศ. 1931-1932)  70px  Sans. 70px  อาลแบร์ เลอเบริง(ค.ศ. 1932-1940)  70px  ตรงกลางธงอักษรย่อ « AL ». ฝรั่งเศสเขตวีชี (10 กรกฎาคม 1940 - 9 สิงหาคม1944)   ฟีลิป เปแต็ง (ค.ศ. 1940-1944)  70px  105px  สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 (27 ตุลาคม 1946 - 4 ตุลาคม 1958) 70px  แว็งซ็อง โอรียอล (ค.ศ. 1947-1954)  70px 105px  70px  เรอเน กอตี (ค.ศ. 1954-1959)  70px  Fanion inconnu. สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 (4 ตุลาคม 1958) 70px  ชาร์ล เดอ โกล (ค.ศ. 1959-1969)  70px  105px  70px  อาแล็ง ปอแอร์ (ค.ศ. 1969)รักษาการประธานาธิบดี  70px  105px  70px  ฌอร์ฌ ปงปีดู(ค.ศ. 1969-1974)  70px  105px  70px  อาแล็ง ปอแอร์ (ค.ศ. 1974)รักษาการประธานาธิบดี  70px  105px  70px  วาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง(ค.ศ. 1974-1981)  1974 :70px1975 :70px1974 :105px1975 :105px  70px  ฟร็องซัว มีแตร็อง(1981-1995) 1981 :70px1982 :70px1981 :105px1982 :105px  70px  ฌัก ชีรัก(ค.ศ. 1995-2007)  70px  105px  70px  นีกอลา ซาร์กอซี(ค.ศ. 2007-2012)  70px  105px  70px  ฟร็องซัว ออล็องด์(ตั้งแต่ค.ศ. 2012)  70px  105px