wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ซุนจุ๋น
ซุนจุ๋น (ค.ศ. 219 – 19 ตุลาคม ค.ศ. 256) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซุน จฺวิ้น  ชื่อรอง จื๋อ-ยฺเหวี่ยน  เป็นขุนพลและผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแทนพระองค์ของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีนในรัชสมัยของซุนเหลียงจักรพรรดิแห่งง่อก๊กลำดับที่ 2

ประวัติ
ซุนจุ๋นเป็นเหลนชายของซุนเจ้งอาของซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก บิดาของซุนจุ๋นคือซุนหยง (孫恭 ซุน กง) ปู่ของซุนจุ๋นคือซุน เก่า (孫暠)(孙峻字子远，孙坚弟静之曾孙也。静生暠，暠生恭，为散骑侍郎。恭生峻。) จดหมายเหตุสากมก๊ก เล่มที่ 64 ในช่วงปลายรัชสมัยของซุนกวน ซุนจุ๋นขึ้นมาเป็นผู้ช่วยส่วนพระองค์ที่เป็นที่ไว้วางพระทัยของซุนกวน กล่าวกันว่าซุนจุ๋นได้ร่วมกับกิมก๋งจู๋พระธิดาของซุนกวนในการใส่ร้ายรัชทายาทซุนโฮ ทำให้ซุนโฮถูกปลดจากตำแหน่งรัชทายาทในปี ค.ศ. 250 ซุนกวนทรงแต่งตั้งซุนเหลียงพระโอรสองค์สุดท้องเป็นรัชทายาทแทนตามคำทูลเสนอของซุนจุ๋นและกิมก๋งจู๋ และยังทรงตั้งจูกัดเก๊กเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ให้ซุนเหลียงในปี ค.ศ. 251 ตามคำแนะนำของซุนจุ๋น หลังซุนกวนสวรรคตในปี ค.ศ. 252 ซุนจุ๋นได้กลายมาเป็นผู้ช่วยคนสำคัญของจูกัดเก๊ก

ในปี ค.ศ. 253 หลังจากจูกัดเก๊กพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ในการรบกับวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของง่อก๊ก จูกัดเก๊กไม่ยอมรับความผิดพลาดของตนแต่กลับพยายามกำจัดผู้เห็นต่างต่างหมด ซุนจุ๋นจึงลอบสังหารจูกัดเก๊กและขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แทนจูกัดเก๊ก เบื้องต้นมีการคาดหวังกันว่าซุนจุ๋นจะจัดสรรอำนาจให้กับขุนนางคนสำคัญคนอื่น ๆ แต่ซุนจุ๋นกลับรวมอำนาจไว้ที่ตนแต่เพียงผู้เดียว ในช่วงที่ซุนจุ๋นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ไม่ปรากฏว่ามีผลงานใด ๆ และมีเพียงเรื่องการลงโทษคนอื่น ๆ อย่างรุนแรงเท่านั้น เป็นผลทำให้มีการคบคิดกันจะทำร้ายซุนจุ๋นหลายครั้งตลอดช่วงเวลาที่ซุนจุ๋นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เช่นครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 254 นำโดยซุนอิง (孫英) ผู้เป็นอู๋โหว (吳侯) และเป็นโอรสของซุนเต๋งโอรสองค์โตของซุนกวน และอีกครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 255 ซึ่งกิมก๋งจู๋ (ซึ่งเป็นผู้ที่ซุนจุ๋นลอบมีความสัมพันธ์ด้วย) กล่าวหาซุน หลู่-ยฺวี่ (孫魯育) ซึ่งเป็นพระขนิษฐาของพระองค์เองว่าเป็นผู้นำในการก่อการ ซุนจุ๋นจึงสั่งให้นำตัวซุน หลู่-ยฺวี่ไปสำเร็จโทษ 

ในปี ค.ศ. 256 ซุนจุ๋นฟังคำแนะของบุนขิมขุนพลวุยก๊กที่สวามิภักดิ์เข้าด้วยง่อก๊กหลังการก่อกบฏที่ทำร่วมกับบู๊ขิวเขียมล้มเหลว ซุนจุ๋นจึงคิดการจะเปิดการโจมตีวุยก๊ํกครั้งใหญ่ แต่ขณะที่ซุนจุ๋นกำลังจะดำเนินการก็ล้มป่วยหนัก ซุนจุ๋นจึงโอนอำนาจให้กับซุนหลิมที่เป็นลูกพี่ลูกน้อง จากนั้นซุนจุ๋นก็เสียชีวิต ซุนหลิมสืบทอดตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ 

ในปี ค.ศ. 258 หลังซุนหลิมปลดจักรพรรดิซุนเหลียงและตั้งซุนฮิวขึ้นเป็นจักรพรรดิแทน ซุนหลิมกลับถูกจับกุมมาประหารชีวิตด้วยรับสั่งของจักรพรรดิซุนฮิว โลงศพของซุนจุ๋นถูกแยกส่วนและลดขนาดลงแสดงถึงการไม่ยอมรับของจักรพรรดิซุนฮิว ทั้งซุนจุ๋นและซุนหลิมถูกถอดออกจากการเป็นเชื้อพระวงศ์และได้รับการตั้งชื่อใหม่เป็นกู้ จฺวิ้น (故峻) และกู้ เชิน (故綝) ตามลำดับ(休耻与峻、綝同族。特除其属籍，称之曰故峻、故綝云。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 64.
# รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง
รายพระนาม

ราชงศ์มูราต์

 พระบรมสาทิสลักษณ์ ตราประจำพระองค์ พะนาม รัชสมัย ความสัมพันธ์กับรัชกาลก่อน(s) พระอิสสริยยศ100px100px โจอักกีโนที่ 1, the Dandy KingNeapolitan lira of 1813(Gioacchino I, il Rè Damerino) 1 สิงหาคม 180822 พฤษภาคม 1815พระเทวัญใน โฌเซฟที่ 1กษัตริย์เนเปิลส์พระองค์สุดท้ายพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง(Rè delle Due Sicilie)

ราชวงศ์บูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง

 พระบรมสาทิสลักษณ์ ตราประจำพระองค์ พะนาม รัชสมัย ความสัมพันธ์กับรัชกาลก่อน(s) พระอิสสริยยศ100px100px เฟอร์ดินานด์ที่ 1, the Conky King(Ferdinando I, il Rè Nasone) 22 พฤษภาคม 18154 มกราคม 1825พระราชโอรสใน พระเจ้าการ์โลสที่ 3 แห่งสเปนพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง(Rè delle Due Sicilie)100px100px ฟรานซิสที่ 1(Francesco I) 4 มกราคม 18258 พฤศจิกายน 1830พระราชโอรสในพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง(Rè delle Due Sicilie)100px100px เฟอร์ดินานด์ที่ 2, ราชันระเบิด(Ferdinando II, il Rè Bomba) 8 พฤศจิกายน 183022 พฤษภาคม 1859พระราชโอรสในพระเจ้าฟรานซิสที่ 1พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง(Rè delle Due Sicilie)100px100px ฟรานซิสที่ 2, ฟรานซิสพระองค์น้อย(Francesco II, il Franceschiello) 22 พฤษภาคม 185920 มีนาคม 1861พระราชโอรสในพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 2พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง(Rè delle Due Sicilie)
# ธงแสดงสัญชาติกองทัพแอฟริกาใต้
ธงแสดงสัญชาติกองทัพแอฟริกาใต้ เป็นธงทหารที่ใช้ในส่วนราชการของกองทัพแอฟริกาใต้ มีลักษณะเป็นธงพื้นสีเขียวมีรูปธงชาติแอฟริกาใต้อยู่ที่มุมธงด้านคันธง ที่ด้านปลายธงมีภาพตราราชการของกองทัพแห่งชาติ

 ประวัติ 
ตั้งแต่ ค.ศ. 1951, ภายหลังการจัดระเบียบใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็นกองกำลังป้องกันแอฟริกาใต้ พร้อมกับธงแสดงสัญชาติของแต่ละเหล่าทัพ ในส่วนของกองกำลังป้องกันนั้น ยังไม่มีธงประจำหน่วยเป็นของตน. เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1981, เสนาธิการกองกำลังป้องกันแอฟริกาใต้ ได้ประกาศรับรองแบบธง' สำหรับหน่วยที่ยังไม่มีธงประจำหน่วย. ซึ่งมีรายละเอียดแบบธงดังนี้ ""ธงพื้นสีเขียว อัตราส่วน 2:3  มุมธงด้านคันธงมีรูปธงชาติสหภาพแอฟริกาใต้ ส้ม, ขาว, น้ำเงิน, ขอบสีขาว; ด้านปลายธงมีภาพตราราชการของกองกำลังป้องกันแอฟริกาใต้; สมอเรือสีน้ำเงินเข้มประกอบปีกนกสีฟ้า และ ดาบไขว้สีแสด บนฐานของปราสาทกูดโฮปพื้นสีขาวขอบในสีเขียว และ ขอบนอกสีทอง".

ค.ศ. 1994 ภายหลังสิ้นสุดการถือผิว และ เนลสัน แมนเดลาได้รับเลือกตั้งให้เป็นประธานาธิบดีแอฟริกาใต้ กองทัพแอฟริกาใต้ได้จัดส่วนราชการโดยผนวกกองกำลังติดอาวุธของพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา Umkhonto we Sizwe, the Pan Africanist Congress กองทัพปลดปล่อยประชาชนอซาเนีย และ หน่วยป้องกันตนเองของพรรคเสรีภาพอินคาตา ยกสถานะเป็นกองทัพแห่งชาติ เมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1994. พร้อมกับการแก้ไขธงแสดงสัญชาติ โดยการเปลี่ยนธงชาติที่มุมบนคันธงจากธงชาติสมัยสหภาพ ส้ม, ขาว, น้ำเงิน เป็นธงชาติแบบที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้. ธงแสดงสัญชาติกองทัพสมัยสหภาพใช้มาจนถึง เดือนกรกฎาคมในปีเดียวกัน พร้อมกับประกาศใช้ธงแสดงสัญชาติผืนใหม่ มีการใช้อย่างเป็นทางการครั้งแรกในพิธีสวนสนามที่เมือง โพโลเควน  (ปีเตอร์สเบิร์ก) วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994.

ค.ศ. 2003 ได้มีการแก้ไขแบบธง โดยเปลี่ยนตราราชการแบบเก่าสมัยสหภาพ เป็นแบบตราใหม่มีลักษณะเป็นรูปหอกสีเหลืองสี่เล่ม ใบหอกแต่ละเล่มจะเป็นสีประจำเหล่าทัพของตนรองรับด้วยงาช้างสองเล่ม ประกอบดาบไขว้ บนโล่เก้าแฉกสีเขียวขอบนอกสีทอง
# จงฮิว
จงฮิว (ค.ศ. 151 — ค.ศ. 230) มีชื่อรองว่า ยฺเหวียนฉาง (元常) เป็นขุนนางในสมัย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ซึ่งได้รับแต่งตั้งให้เป็น ราชครูแห่งวุยก๊ก ในช่วง ยุคสามก๊ก 

จงฮิวเกิดเมื่อ ค.ศ. 151 ที่ตำบลฉางเส้อ เมืองอิ๋งชวน มณฑลเหอหนานเมื่อ พระเจ้าโจผี ปฐมจักรพรรดิแห่งวุยก๊กเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 226 พระราชโอรสคือ พระเจ้าโจยอย ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาและได้แต่งตั้งจงฮิวเป็นราชครูแห่งวุยก๊ก

จงฮิวมีบุตรชาย 2 คนที่สำคัญคือ จงโฮย บุตรชายคนเล็กซึ่งได้เป็นแม่ทัพใหญ่ในการนำกองทัพวุยก๊กบุกไปพิชิตจ๊กก๊กเมื่อ ค.ศ. 263

จงฮิวถึงแก่กรรมด้วยโรคชราเมื่อ ค.ศ. 230 ในปีที่ 4 แห่งรัชสมัยพระเจ้าโจยอยขณะอายุได้ 79 ปี
# เจ้าหญิงคริสตีนาแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงคริสตีนาแห่งเนเธอร์แลนด์  เป็นหนึ่งในพระราชธิดาทั้ง 4 พระองค์ โดยเป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กของสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ กับเจ้าชายแบร์นฮาร์ทแห่งลิพเพอ-บีสเทอร์เฟ็ลท์ ยังเป็นพระมาตุจฉาในพระราชโอรสทั้ง 3 ของสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ คือ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา เจ้าชายคอนสตันตินแห่งเนเธอร์แลนด์

 พระประวัติ 
เจ้าหญิงครีสตินาประสูติเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กใน สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ และ เจ้าชายแบร์นฮาร์ทแห่งลิพเพอ-บีสเทอร์เฟ็ลท์ พระองค์ได้รับการบัพติศมาเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ปีเดียวกัน โดยทรงมีพระบิดามารดาทูลหัวดังนี้
สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระราชอัยยิกา(ยาย)
เซอร์ วินตัน เบอร์นี
อาร์มการ์ด วอน คัมมา พระปิตุลานี(อาสะใภ้)
เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา
ในระหว่างที่พระราชมารดาทรงพระครรภ์พระองค์นั้น พระราชมารดาได้ประชวรด้วยโรคหัดเยอรมัน ทำให้พระองค์ประสูติมาด้วยพระเนตรเกือบบอด แต่ต่อมาความก้าวหน้าของแพทย์ที่มีประสิทธิภาพ พระองค์ได้เข้ารับการรักษาจนพระเนตรสามารถกลับมาใช้งานได้ แต่คณะแพทย์ได้ถวายคำแนะนำให้พระองค์ต้องทรงฉลองพระเนตร (แว่นตา) ที่คณะแพทย์จัดทำถวาย และต้องเสวยพระกระยาหารที่มีประโยชน์สม่ำเสมอ ซึ่งต่อมาพระองค์สามารถเข้าศึกษาได้ตามปกติ

พระกรณียากิจของพระองต์นั้น เน้นไปทางบทเพลง และทรงอุปถัมภ์องค์กรเกี่ยวกับเพลงแห่งเนเธอร์แลนด์ ซึ่งทรงร้องเพลงโดยพระสุรเสียงบันทึกกในแผ่นซีดี วีซีดี เพื่อแจกจ่ายและเข้าองค์กรการกุศล ในงานพระบรมศพของพระราชมารดาและพระราชบิดานั้น พระองค์ก็ทรงร้องเพลงด้วยพระองค์เอง ต่อมาในอีก 3 เดือนหลังจากการสวรรคตของ สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระราชมารดานั้น พระองค์ได้จัดคอนเสิร์ต เพื่อรำลึกถึงพระราชมารดา

 พระเชษฐภคินี 
เจ้าหญิงคริสตีนาทรงมีพระเชษฐภคินีจำนวน 3 พระองค์ดังนี้
อดีตสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์
เจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงมาร์ครีตแห่งเนเธอร์แลนด์
 เสกสมรส 
พระองค์เสกสมรสและหย่ากับฮอร์เฮ กิเยร์โม มีพระบุตร 3 คน ดังนี้
เบร์นาร์โด กิเยร์โม
นิโกลัส กิเยร์โม
ฮูเลียนา กิเยร์โม

พระบุตรของพระองค์มิได้รับการสถาปนาเป็น "เจ้า" ดังเช่นพระบุตรในเจ้าหญิงมาร์ครีตแห่งเนเธอร์แลนด์ พระเชษฐภคินี และไม่ได้เป็นสมาชิกพระราชวงศ์ดัตช์ แต่สามารถพำนักในพระราชวังหลวงได้ และมีสิทธิในการได้รับเงินจากพระราชวังตามสิทธิในฐานะสมาชิกราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา
 สิ้นพระชนม์ 
สำนักพระราชวังแห่งเนเธอร์แลนด์ ได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่า เจ้าหญิงคริสตินา สิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการมะเร็งทางพระอัฐิ (มะเร็งกระดูก) ในช่วงเช้าวันศุกร์ของวันที่ 16 สิงหาคม 2562 สิริพระชันษา 72 ปี ณ พระราชวังนอร์ดไอน์เดอ กรุงเฮก พระองค์ยังเป็นพระราชธิดาพระองค์แรกของสมเด็จพระบรมราชชนนีนาถและพระราชบิดาที่สิ้นพระชนม์

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Royal House of the Netherlands
# มารีนา คาปูโร
มารีนา สตานิสลาวอฟนา คาปูโร  เป็นนักร้องชาวรัสเซีย

คาปูโร เกิดวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1961 ที่เลนินกราด เธอได้เข้าเรียนที่ Pioneers Palace เมื่อตอนอายุแปดขวบ เธอสำเร็จการศึกษาที่ Saint Petersburg State University of Culture and Arts

เธอได้ร่วมงานกับ Yuri Berendyukov นักแต่งเพลง, ต่อมาเธอได้ก่อตั้งวงดนตรี โฟล์กร็อก  Yabloko (apple). เธอได้ร่วมงานกับ Yuri Morozov, Chizh & Co, Nautilus Pompilius และวงดนตรีแนว celtic rock  Welladay

ในปี ค.ศ. 1993 เธอได้ร้องเพลง Sparrow Oratorium ของ Sergey Kuryokhin ปีต่อมาเธอได้รางวัล Meritorious Artist แห่งรัสเซีย เธอร้องเพลงชาติในงาน กู๊ดวิว เกมส์ 1994 ที่เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ในปี ค.ศ. 2000, เธอประสบความสำเร็จจาก อัลบั้มที่แปด ที่วางจำหน่ายในชื่อ Небеса (Nebesa, The Sky หรือชื่อภาษาไทย "ท้องฟ้า") และร่วมแต่งเพลงกับนักแต่งเพลงชาวนอร์เวย์ คลอเดีย สก็อต ในปี ค.ศ. 2008 เธอร้องเพลงเดี่ยวใน แอ็บบา จู๊กบ็อกซ์ มิวสิกเคิล ชื่อ แอ็บบามาเนีย (สร้างโดย Yuri Berendyukov)

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 http://www.marinakapuro.ru
# เจ้าหญิงมาร์ครีตแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงมาร์ครีตแห่งเนเธอร์แลนด์  เป็นพระมาตุจฉาของพระราชโอรสทั้ง 3 ในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ คือสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา เจ้าชายคอนสตันตินแห่งเนเธอร์แลนด์ โดยเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ กับเจ้าชายแบร์นฮาร์ทแห่งลิพเพอ-บีสเทอร์เฟ็ลท์ มีพระเชษฐภคินี 2 พระองค์คือ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และเจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์มีพระขนิษฐา 1 พระองค์คือ เจ้าหญิงคริสตีนาแห่งเนเธอร์แลนด์

 พระเชษฐภคินี พระขนิษฐา 
เจ้าหญิงคริสตีนาทรงมีพระเชษฐภคินีจำนวน 2 พระองค์และพระขนิษฐา 1 พระองค์ ดังนี้
อดีตสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์
เจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงคริสตีนาแห่งเนเธอร์แลนด์

 พระกรณียากิจ 
เจ้าหญิงมาร์ครีต ทรงปฏิบัติพระกรณียากิจในด้านต่างๆ ดังนี้
ทรงส่งเสริมสุขภาพของประชาชนในประเทศและทรงเป็นทูตด้านวัฒนธรรมเนเธอแลนด์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 - พ.ศ. 2554 
ทรงเป็นรองสภากาชาติเนเธอร์แลนด์
จัดตั้งกองทุน Princess Margriet เพื่อทรงเป็นองค์กรณ์ด้านการศึกษาของเด็กตาบอด
ทรงเป็นสมาชิกของคณะกรรมการของสหพันธ์นานาชาติแห่งชาติสภากาชาดและสภาเสี้ยววงเดือนแดง
ทรงเป็นประธานมูลนิธิวัฒนธรรมยุโรปตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2537

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
: Knight Grand Cross of the Order of the Crown °
: Grand Cross of Order of Merit °
: Grand Cross of the Order of Merit ° State visit of Chile to Netherlands
: Grand Cross First class of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany °
 : Grand Cross of the Order of the White Rosehttp://www.anp-archief.nl/page/2202482/nl °
: Grand Cross of the Legion of Honour °
: Grand Cross of the Order of Merit of the Italian Republic °S.A.R. Margriet Francisca Principessa dei Paesi Bassi. Quirinale.it. 23 October 1973
: Grand Cross of the National Order °
: Dame Grand Cordon of the Order of the Precious Crown °
: Knight Grand Cordon of the Supreme Order of the RenaissancePPE Agency, Group photoPPE, Margriet
: Knight Grand Cross of the Order of Adolphe of NassauThe royal forums, State visit of Luxembourg to Netherlands, 2006, Photo  °
 : Knight Grand Cross of the Order of the Oak Crownhttp://www.geheugenvannederland.nl/?/zoom/index/&language=nl&i=http%3A%2F%2Fresolver.kb.nl%2Fresolve%3Furn%3Durn%3Agvn%3AANP01%3A13383253%26size%3Dlarge °
: Commemorative Medal of the marriage of TRH Prince Henri and Princess Maria Teresa of Luxembourg °
: Knight Grand Cross of the Royal Norwegian Order of St. Olav °
: Grand Cross of the Order of the Aztec Eagle °
: Grand Cross of the Order of Christ °
 โรมาเนีย: Grand Cross of the Order of 23 August °
: Grand Cross of the National Order of the Lion °
 : Knight Grand Cross of the Order of Isabella the Catholic °Viva Maxima Blog, State visit of Juan Carlos in Netherlands 2001, Group photo 
: Grand Cross of the Honorary Order of the Yellow Star °
: Grand Cordon of the Order of the Liberator °
: Member Grand Cross of the Order of the Polar Star °
 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูล 

 Royal House of the Netherlands (Dutch)
 CBC Archives – A look at Princess Margriet's birth in Ottawa (from 1992).
# Mind Memory 1.44 พื้นที่รัก
Mind Memory 1.44 พื้นที่รัก เป็นภาพยนตร์ไทย แนวโรแมนติก สร้างโดย บริษัท เฟฮู อินฟินิตี้ จำกัด  กำกับโดย สุพจน์ คูณดี,มนัสนันท์ กุดหอม นำแสดงโดย เจมส์ มาร์, ฮัม อึน-จ็อง, พัสกร พลบูรณ์, ณัฐวุฒิ เจนมานะ, จุฑามาศ วิชัย กำหนดออกฉายในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 งานแถลงข่าวเปิดตัว “MIND MEMORY 1.44 พื้นที่รัก” โดย เจมส์มา และ ฮัมอึนจอง jiggaban.com 

เรื่องย่อ
ภัทร์ (เจมส์ มาร์) โปรแกรมเมอร์อัจฉริยะ ผู้ที่ชอบอยู่ในโลกของตัวเอง ซึ่งมีเพื่อนสนิท พีท (ณัฐวุฒิ เจนมานะ) และแพรว (พัสกร พลบูรณ์) โลกของภัทร์ได้เปลี่ยนไปเมื่อได้เจอกับมินจี (ฮัม อึน-จ็อง) สาวชาวเกาหลี มินจีเป็นผู้หญิงที่เก่งมีความอ่อนโยน ทั้งคู่ได้ร่วมกันพัฒนาโปรแกรมเพื่อช่วยเหลือคนชราและใช้ฐานข้อมูลมาจาก Mind ซึ่งเป็นแอพพิเคชั่นที่ภัทร์รักและหวงมากที่สุด ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ค่อยๆ เริ่มก่อตัวขึ้น ความทรงจำต่าง ๆ ที่ถูกบันทึกด้วยหัวใจของคนสองคน  จนกระทั่งได้มีคนทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เปลี่ยนไปความรักและความเข้าใจจะช่วยให้พวกเขาผ่านพ้นเรื่องราวต่าง ๆ ไปได้หรือไม่ 
นักแสดง
 เจมส์ มาร์ รับบท ภัทร์
 ฮัม อึน-จ็อง รับบท คิม มินจี
 ณัฐวุฒิ เจนมานะ รับบท พีท
 พัสกร พลบูรณ์ รับบท แพรว
 จุฑามาศ วิชัย รับบท จีน่า
 ศิศิรา ศิลาชัย รับบท คิม มินจี (ตอนเด็ก)

 เพลงประกอบภาพยนตร์ 
 เพลง ความทรงจำ ขับร้องโดย คณิตกุล เนตรบุตร
 เพลง เฉียด ขับร้องโดย เบล สุพล

 การสร้างและการตอบรับ 
เดิมภาพยนตร์จะใช้ชื่อว่า "Micro Love" แต่ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น Mind Memory 1.44 พื้นที่รัก ในที่สุด เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกจากการสร้างของเฟฮู อินฟินิตี้ ของไทยร่วมทุนกับบริษัทสร้างภาพยนตร์ของเกาหลีใต้ โดยมีนักแสดงระดับซูเปอร์สตาร์ของเกาหลีใต้มาร่วมนำแสดง คือ ฮัม อึน-จ็อง นักร้องแห่งวงที-อารา เกิร์ลกรุปชื่อดังของเกาหลีใต้ แต่ได้มีปัญหาในเรื่องของการเข้าฉาย ได้มีการเลื่อนการฉายออกไปจากเดิมที่กำหนดไว้ที่ปี พ.ศ. 2559 เป็นต้นปี พ.ศ. 2560 และได้มีกระแสข่าวว่ามีการถอดนักแสดงคนหนึ่งออก คือ ซอ จียอน และได้เปลี่ยนเป็นจุฑามาศ วิชัย แทน เมื่อเข้าฉายได้เรต น 13+ แต่ทว่าก็มีเสียงวิจารณ์ว่ากระแสตอบรับไม่ดี จนถึงขนาดอาจเรียกได้ว่าเงียบเชียบ แต่นักแสดงนำคือ เจมส์ มาร์ ที่มีผลงานภาพยนตร์เป็นเรื่องแรกในชีวิตก็ไม่สนกระแสวิจารณ์อันนี้
# อีลี เมตช์นิคอฟ
อิลียา อิลยิช เมชนิคอฟ (,) หรือ อีลี เมตช์นิคอฟ (Élie Metchnikoff, Élie Metchnikoff) (15 พฤษภาคม (แบบเก่า 3 พฤษภาคม) ค.ศ. 1845 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1916) เป็นนักสัตววิทยาชาวรัสเซีย เป็นผู้ค้นพบกระบวนการฟาโกไซโทซิสจากการทดลองกับตัวอ่อนของดาวทะเล ผลงานดังกล่าวทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ร่วมกับเพาล์ เอร์ลิชในปี ค.ศ. 1908 นอกจากนี้เขายังนิยามคำว่า "gerontology" สำหรับการศึกษาด้านอายุขัย

 ประวัติ 
อิลียา อิลยิช เมชนิคอฟเกิดที่หมู่บ้านอิวานอฟกา ใกล้กับเมืองคาร์กิวในปี ค.ศ. 1845 เป็นบุตรคนเล็กจากทั้งหมด 5 คนของอิลียา อิวาโนวิช เมชนิคอฟและเอมิลียา ลวอฟนา (เนวาโควิช) เมชนิคอฟเรียนที่โรงเรียนในเมืองคาร์กิวและเริ่มสนใจด้านชีววิทยา เขาพยายามจะเรียนต่อด้านชีววิทยาที่มหาวิทยาลัยเวือทซ์บวร์ค แต่เนื่องจากมหาวิทยาลัยยังไม่เปิดภาคเรียนจึงย้ายไปเรียนด้านวิทยาศาสตร์ธรรมชาติที่มหาวิทยาลัยคาร์กิว หลังเรียนจบจากมหาวิทยาลัย เมชนิคอฟเดินทางไปเยอรมนีเพื่อศึกษาสิ่งมีชีวิตบนเกาะเฮ็ลโกลันท์ในทะเลเหนือ เขาได้รับคำแนะนำให้ไปทำงานกับรูดอล์ฟ ลิวคาร์ตที่มหาวิทยาลัยกีเซิน ที่นั่นเมชนิคอฟค้นพบวงจรชีวิตแบบสลับของนีมาโทดาและค้นพบการย่อยระดับเซลล์ของทรีมาโทดา ต่อมาเขาย้ายไปที่เมืองเนเปิลส์เพื่อทำดุษฎีนิพนธ์ แต่ต้องย้ายไปที่มหาวิทยาลัยเกิททิงเงินเนื่องจากเกิดโรคระบาด ในปี ค.ศ. 1867 เมชนิคอฟกลับไปที่รัสเซียเพื่อรับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก เขาได้รับการแต่งตั้งให้ทำงานที่มหาวิทยาลัยอิมพีเรียลนอวอรอสซียา (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยออแดซา) แต่ด้วยวัยเพียง 22 ปีทำให้เขามักมีปัญหากับเพื่อนร่วมงานที่มีอายุมากกว่า เมชนิคอฟจึงถูกย้ายไปที่มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก แต่ในปี ค.ศ. 1870 เขาย้ายกลับมาที่ออแดซาเพื่อรับตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านสัตววิทยาและกายวิภาคเปรียบเทียบ เมชนิคอฟลาออกในปี ค.ศ. 1882 แล้วตั้งห้องปฏิบัติการของตัวเองแต่ไม่สำเร็จ เขาเดินทางไปที่ปารีสเพื่อขอคำแนะนำจากหลุยส์ ปาสเตอร์ แต่ปาสเตอร์มอบตำแหน่งงานในสถาบันปาสเตอร์ให้เมชนิคอฟ ซึ่งเขาทำงานอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิตด้วยภาวะหัวใจวายในปี ค.ศ. 1916

ด้านชีวิตส่วนตัว เมชนิคอฟแต่งงานครั้งแรกกับลุดมิลา ฟีโอดอโรวิตช์ในปี ค.ศ. 1863 แต่เธอเสียชีวิตด้วยวัณโรคในอีก 10 ปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1875 เขาแต่งงานใหม่กับโอลกา เบลอโกพีโตวา เมชนิคอฟเป็นอเทวนิยม
# แฮหัวหุย
แฮหัวหุย (มีบทบาทในคริสต์ศตวรรษที่ 3) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เซี่ยโหว เวย์  ชื่อรอง จี้เฉฺวียน  เป็นขุนพลและขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นบุตรชายคนที่สี่ของแฮหัวเอี๋ยนและเป็นพระปิตามหัยกา (ตาทวด) ของจักรพรรดิจิ้น-ยฺเหวียนตี้แห่งราชวงศ์จิ้นตะวันออก

 ประวัติ 
แฮหัวหุยเป็นบุตรชายคนที่สี่ของแฮหัวเอี๋ยนขุนพลผู้รับใช้โจโฉขุนศึกผู้วางรากฐานของรัฐวุยก๊กในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกก่อนเข้าสู่ยุคสามก๊ก มารดาของแฮหัวหุยมีชื่อสกุลเดิมว่าเตง (丁 ติง) เป็นน้องสาวของภรรยาคนแรกของโจโฉ แฮหัวหุยเป็นสหายสนิทของบุตรชายของโจโฉรวมถึงโจผีและโจสิด แฮหัวหุยยังรู้จักกับเอียวเก๋าตั้งแต่วัยเยาว์และรู้สึกได้ว่าเอียวเก๋ามีความสามารถไม่ธรรมดา จึงแนะนำแฮหัวป๋าพี่ชายคนที่สองให้จัดงานสมรสระหว่างเอียวเก๋าและบุตรสาวของแฮหัวป๋า เอียวเก๋าภายหลังกลายเป็นขุนพลที่มีชื่อเสียงในช่วงปลายยุคสามก๊กและช่วงต้นราชวงศ์จิ้น

ครั้งหนึ่งแฮหัวหุยได้พบกับหมอดูชื่อจู เจี้ยนผิง (朱建平) ซึ่งบอกกับแฮหัวหุยว่า "ท่านจะกลายเป็นผู้ปกครองมณฑลขณะอายุ 48 ปี แต่ท่านก็จะพบกับหายนะครั้งใหญ่เช่นกัน หากท่านรอดจากหายนะมาได้ ท่านจะมีอายุยืนถึง 69 ปี และจะกลายเป็นเสนาบดีอีกด้วย"  ต่อมาแฮหัวหุยดำรงตำแหน่งเป็นข้าหลวง (刺史 ชื่อฉื่อ) ของมณฑลเกงจิ๋วและกุนจิ๋วของรัฐวุยก๊กก่อนวันเกิดปีที่ 48 แต่การณ์ก็ไปเป็นตามคำทำนายของจู เจี้ยนผิง เมื่อแฮหัวหุยล้มป่วยหนักในช่วงปลายปี  แฮหัวหุยคิดว่าตนคงไม่รอดชีวิต จึงสั่งเสียกับครอบครัวที่เตรียมงานศพ แต่แฮหัวหุยก็ต้องประหลาดใจที่ตนหายจากอาการป่วยในช่วงปลายเดือน 12 จึงงานเลี้ยงก่อนวันขึ้นปีใหม่เพื่อเฉลิมฉลอง แฮหัวหุยบอกกับแขกของตนว่า "ข้าหายจากอาการป่วยแล้ว เมื่อดวงตะวันขึ้นในวันพรุ่ง ข้าจะมีอายุ 49 ปี ข้ารอดพ้นจากหายนะที่จู เจี้ยนผิงเคยเตือนไว้แล้ว" หลังงานเลี้ยง จู่ ๆ แฮหัวหุยก็อาการกำเริบและเสียชีวิตด้วยอาการป่วยในคืนนั้น

 ครอบครัว 
แฮหัวหุยมีบุตรชายอย่างน้อย 2 คน บุตรชายคนแรกชื่อเซี่ยโหว จฺวิ้น (夏侯駿) มีตำแหน่งเป็นข้าหลวง (刺史 ชื่อฉื่อ) ของมณฑลเป๊งจิ๋ว บุตรชายคนที่สองชื่อ เซี่ยโหว จฺวาง (夏侯莊) แต่งงานกับลูกพี่ลูกน้องของหยาง ฮุย-ยฺหวีและมีตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองห้วยหลำ (淮南郡 หฺวานหนานจฺวิ้น)

เซี่ยโหว จฺวางมีบุตรชายอย่างน้อย 2 คนและบุตรสาวอย่างน้อย 1 คน บุตรชายคนแรกชื่อเซี่ยโหว จ้าน (夏侯湛) มีตำแหน่งเป็นทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 ซ่านฉีฉางชื่อ) และปลัด (相 เซียง) ของรัฐลำหยง (南陽國 หนานหยางกั๋ว) บุตรชายคนที่สองชื่อเซี่ยโหว ฉุน (夏侯淳) มีตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองของเมืองอี้หยาง (弋陽郡 อี้หยางจฺวิ้น) บุตรชายของเซี่ยโหว ฉุนชื่อเซี่ยโหว เฉิง (夏侯承) มีตำแหน่งเป็นทหารม้ามหาดเล็กในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันออก บุตรสาวของเซี่ยโหว จฺวางชื่อเซี่ยโหว กวางจี (夏侯光姬) สมรสกับซือหม่า จิ้น  (司馬覲) เจ้าชายของราชวงศ์จิ้นตะวันตก และให้กำเนิดจักรพรรดิจิ้นยฺเหวียนตี้แห่งจักรพรรดิพระองค์แรกของราชวงศ์จิ้นตะวันออก
# ค่ายกักกันแบร์เกิน-เบ็ลเซิน
ค่ายกักกันแบร์เกิน-เบ็ลเซิน  หรือ เบ็ลเซิน เป็นค่ายกักกันนาซีที่ซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ที่โลเออร์แซ็คโซนี ทางภาคเหนือของเยอรมนี, ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองแบร์เกิน ใกล้กับเมืองเซ็ลเลอ (Celle) แต่เดิมถูกสร้างขึ้นเป็นค่ายเชลยศึก ใน ค.ศ. 1943 บางส่วนของค่ายได้กลายเป็นค่ายกักกัน ช่วงแรกได้กลายเป็น "ค่ายแลกเปลี่ยน" ที่ซึ่งตัวประกันชาวยิวที่ถูกคุมขังไว้เพื่อจะได้แลกเปลี่ยนกับนักโทษเชลยศึกเยอรมันที่ถูกคุมขังในต่างประเทศ ต่อมาค่ายได้รับการขยายเพื่อรองรับชาวยิวจากค่ายกักกันอื่น ๆ

thumb|upright=0.7|อนุสรณ์สถานถึงเหล่าเชลยศึกโซเวียต
ภายหลังปี ค.ศ. 1945  ชื่อนี้ได้ถูกนำไปใช้กับค่ายผู้ที่ถูกขับไล่ที่จัดตั้งขึ้นในบริเวณใกล้เคียง แต่มันมักจะมีเกี่ยวข้องกับค่ายกักกันเป็นส่วนใหญ่  ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1941 ถึง 1945 จำนวนเชลยศึกโซเวียตประมาณ 20,000 คน และอีก 50,000 คนได้เสียชีวิตที่นั่น ด้วยความแน่นเบียดแออัดกัน ขาดแคลนอาหารและสภาพสุขาภิบาลที่แย่ทำให้เกิดการระบาดของไข้รากสาดใหญ่ วัณโรค ไข้รากสาดน้อย และโรคบิด นำไปสู่การเสียชีวิตของผู้คนมากกว่า 35,000 คน ในช่วงสองสามเดือนแรกของปี ค.ศ. 1945 ไม่นานก่อนและหลังได้รับการปลดปล่อย

ค่ายแห่งนี้ได้รับการปลดปล่อยเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1945 โดยกองพลยานเกราะบริติซที่ 11"The 11th Armoured Division (Great Britain)", United States Holocaust Memorial Museum. ทหารได้พบว่าเชลยภายในค่ายกักกันประมาณ 60,000 คน ส่วนใหญ่อยู่ในสภาพกึ่งอดอยากและป่วยหนัก และอีก 13,000 ศพ รวมทั้งอันเนอ และมาร์กอท ฟรังค์ ที่นอนตายอยู่บริเวณรอบค่ายที่ยังไม่ได้ถูกฝัง ด้วยความน่าสะพรึงกลัวของค่าย แฟ้มเอกสารบนฟิล์มและในรูปถ่ายทำให้ชื่อ"เบ็ลเซิน" กลายเป็นสัญลักษณ์ของการก่ออาชญากรรมของนาซีโดยทั่วไปเพื่อแสดงความคิดเห็นจากสาธารณชนในหลายประเทศในช่วงเวลาหลังปี ค.ศ. 1945 ปัจจุบัน,ได้มีอนุสรณ์สถานที่มีห้องโถงนิทรรศการที่จัดตั้งขึ้นในเมือง

  อ้างอิง 

 "POW Camps". Retrieved April 3, 2012.
"Bergen-Belsen". Retrieved April 3, 2012.

แบร์เกิน-เบ็ลเซิน
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์สงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน
# จูกัดสง
จูกัดสง (คริสต์ทศวรรษ 240 -  พฤศจิกายน ค.ศ. 263) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า จูเก่อ ช่าง  เป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นบุตรชายคนโตของจูกัดเจี๋ยมขุนพลจ๊กก๊ก และเป็นหลานปู่ของจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีคนแรกของจ๊กก๊ก

 ประวัติ 
ในปี ค.ศ. 263 เตงงายขุนพลจากวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของจ๊กก๊กนำกำลังทหารโจมตีจ๊กก๊ก และปรากฏที่อำเภอโปยเสีย (涪縣 ฝูเซี่ยน; ในนครเหมียนหยาง มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน) หลังจากใช้ทางลัดจากอิมเป๋ง (陰平 อินผิง; ปัจจุบันคืออำเภอเหวิน นครหล่งหนาน มณฑลกานซู่) จูกัดเจี๋ยมนำทัพจ๊กก๊กมาที่อำเภอโปยเสียเพื่อต้านข้าศึกแต่ล่าถอยมายังอำเภอกิมก๊ก (緜竹 เหมียนจู๋) หลังทราบข่าวว่าทัพหน้าของจ๊กก๊กถูกตีแตกพ่าย เตงงายส่งคนนำสารไปเกลี้ยกล่อมจูกัดเจี๋ยมให้ยอมจำนน แต่จูกัดเจี๋ยมปฏิเสธและสั่งให้ประหารชีวิตคนนำสาร ในการรบที่ตามมาที่กิมก๊ก ทัพจ๊กก๊กถูกตีแตกพ่าย ทั้งจูกัดเจี๋ยมและจูกัดสงถูกสังหารในที่รบ([景耀]六年冬，魏征西將軍鄧艾伐蜀，自陰平由景谷道旁入。瞻督諸軍至涪停住，前鋒破，退還，住緜竹。艾遣書誘瞻曰：「若降者必表為琅邪王。」瞻怒，斬艾使。遂戰，大敗，臨陣死，時年三十七。衆皆離散，艾長驅至成都。瞻長子尚，與瞻俱沒。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 35. หฺวาหยางกั๋วจื้อ (華陽國志) บันทึกว่าจูกัดสงถอนใจกล่าวว่า "บิดาและข้าได้รับความเมตตาจากรัฐ การที่เราล้มเหลวที่จะกำจัดฮุยโฮก่อนหน้านี้ส่งผลทำให้บัดนี้รัฐของเราติดอยู่ในสถานการณ์หายนะเช่นนี้ เราจะทำประการใดกับชีวิตเราได้บ้างเล่า" จากนั้นจูกัดสงจึงขับม้าพุ่งเข้าท่ามกลางทหารของวุยก๊กแล้วเสียชีวิตในที่รบ(瞻長子尚歎曰：「父子荷恩，不早斬黃皓，以致敗國殄民，用生何為。」乃驅馬赴魏軍而死。) หฺวาหยางกั๋วจื้อ เล่มที่ 7.
# 8.8 ซม. ฟลัค 18/36/37/41
8.8 ซม. ฟลัค 18/36/37/41 (โดยทั่วไปเรียกว่าแปดสิบแปด) เป็นปืนใหญ่ต่อต้านอากาศยาน-ต่อต้านรถถังขนาด 88 มม.ของเยอรมันจากสงครามโลกครั้งที่สอง มันได้ถูกใช้อย่างแพร่หลายโดยเยอรมนีตลอดช่วงสงคราม และเป็นหนึ่งในอาวุธเยอรมันที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดของช่วงความขัดแย้ง การพัฒนารูปแบบดั้งเดิมได้นำไปสู่ความหลากหลายของปืนนี้

ชื่อที่ถูกใช้กับหนึ่งในอาวุธปืน ชื่อแรกที่ถูกเรียกอย่างเป็นทางการว่า 8.8 ซม. ฟลัค 18 มันได้ถูกพัฒนาขึ้นเป็น 8.8 ซม. ฟลัค 36 และต่อมา 8.8. ซม. ฟลัค 37 คำว่า ฟลัด เป็นคำย่อของภาษาเยอรมันว่า Flugzeugabwehrkanone  ซึ่งหมายถึง "ปืนใหญ่ป้องกัน-อากาศยาน" วัตถุประสงค์เดิมของอาวุธนี้  ในอังกฤษ คำว่า ฟลัด กลายเป็นคำทั่วไปสำหรับการยิงปืนต่อต้านอากาศยาน ในการใช้อย่างวิสาสะ ปืนนี้ได้เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายว่า Acht-acht ("แปด-แปด") โดยฝ่ายเยอรมัน และ "แปดสิบแปด" โดยฝ่ายสัมพันธมิตร

ด้วยระบบรถขนที่มีความหลากหลายที่ช่วยให้ฟลัค 8.8 ซม. สามารถยิงในโหมดต่อต้านรถถังที่จำกัด เมื่อยังอยู่บนล้อ มันสามารถตั้งบนพื้นดินได้อย่างสมบูรณ์ในเวลาแค่เพียงสองนาทีครึ่ง  มันได้ถูกใช้งานที่ประสบความสำเร็จคือการต่อต้านรถถังอย่างเร่งด่วน จึงนำไปสู่การพัฒนาปืนใหญ่รถถังที่ตามมา:  8.8 ซม. KwK 36  ด้วยคำว่า KwK ย่อมาจาก Kampfwagen-Kanone(แปลว่า "ยานพาหนะปืนใหญ่รบ" หรือ "ยานพาหนะปืนใหญ่ต่อสู้") ด้วยความตั้งใจที่จะนำมาติดตั้งไว้ในป้อมปืนเป็นอาวุธหลักของรถถัง ปืนใหญ่กระบอกนี้ได้ทำหน้าที่เป็นอาวุธหลักของรถถังหนัก ทีเกอร์ 1

นอกเหนือจากการออกแบบของบริษัทครุพแล้ว Rheinmetall ยังได้สร้างปืนต่อต้านอากาศยานที่ทรงพลังกว่าคือ 8.8 มม. ฟลัค. 41 ซึ่งผลิตในจำนวนที่ค่อนข้างน้อย ครุพได้ตอบสนองด้วยรุ่นต้นแบบอื่นของปืนกระบอกลำกล้องยาว 8.8 ซม. ซึ่งได้พัฒนาขึ้นให้กลายเป็นปืนต่อต้านรถถังและรถถังพิฆาต  8.8 ซม. แพค 43 ที่ถูกใช้สำหรับเอเลอฟันท์และยาคท์พันเทอร์ และติดตั้งบนป้อมปืนด้วย 8.8. ซม. เคดับบลิวเค 43 ปืนใหญ่รถถังหนักของทีเกอร์ 2