wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# มิสเวิลด์ 2007
มิสเวิลด์ 2007 การประกวดครั้งที่ 57 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ที่Crown of Beauty Theatre, ซานย่า, ประเทศจีน  ผุ้ชนะในการประกวดครั้งนี้ คือ Zhang Zilin จากประเทศจีน

 ผลการประกวด 
thumb|250px|ประเทศและดินแดนที่ส่งผู้แทนและผลการประกวด Miss World 2007

 ตำแหน่งสำคัญ 
 ผลการประกวดผู้เข้าประกวด มิสเวิลด์ 2007  – Zhang Zilin รองอันดับ 1  – Micaela Reis รองอันดับ 2  – Carolina Moran5 คนสุดท้าย  – Annie Oliv
  – Valene Maharaj 16 คนสุดท้าย  – Christine Reiler
  – Ada Aimée de la Cruz
  – Valeska Saab
  – Irene Dwomoh
  – Vivian Burkhardt
  – Kayi Cheung
  – Yendi Phillips
  – Deborah Priya Henry
  – Jennifer Guevara
  – Abigail McCary
  – Claudia Suárez

 คอนติเนนทอลควีนส์ออฟบิวตี 
 ทวีป ผู้เข้าประกวด แอฟริกา  – Micaela Reis อเมริกา  – Carolina Moran  เอเชียและโอเชียเนีย  – Zhang Zilin แคริบเบียน  – Valene Maharaj  ยุโรป  – Annie Oliv

 ผู้เข้าประกวด 

  – Elda Dushi
  – Micaela Reis
  – Alejandra Bernal
  – Boyoura Martijn
  – Caroline Pemberton
  – Christine Reiler
  – Anya Watkins
  – Alena Aladka
  – Halima Chehaima
  – Felicita Arzú
  – Sandra Hernández
  – Gordana Tomić
  – Malebogo Marumoagae
  – Regiane Andrade
  – Paolina Racheva
  – Sara Ghulam
  – Rebecca Parchment
  – Bernardita Zúñiga
  – Zhang Zilin
  – María José Torrenegra
  – Wendy Cordero
  – Tajana Jeremić
  – Mckeyla Richards
  – Dora Anastasiou
  – Kateřina Sokolová
  – Line Kruuse
  – Ada Aimée de la Cruz
  – Valeska Saab
  – Michelle Melhado
  – Georgia Horsley
  – Kadi Sizask
  – Mihret Abebe
  – Linnea Aaltonen
  – Rachel Legrain-Trapani
  – Tamar Nemsitsveridze
  – Janice Behrendt
  – Irene Dwomoh
  – Danielle Pérez
  – Aikaterini Evangelinou
  – Vivian Burkhardt
  – Nancy Fleurival
  – Hamy Tejeda
  – Candace Charles
  – Kayi Cheung
  – Krisztina Bodri
  – Jóhanna Vala Jónsdóttir
  – Sarah-Jane Dias
  – Kamidia Radisti
  – Bláthnaid McKenna
  – Liran Kohener
  – Giada Wiltshire
  – Yendi Phillips
  – Rui Watanabe
  – Dana Kaparova
  – Catherine Wainaina
  – Cho Eun-ju
  – Kristīne Djadenko
  – Nadine Njeim
  – Jurgita Jurkutė
  – Jana Stojanovska
  – Deborah Priya Henry
  – Stephanie Zammit
  – Vanessa Beauchaints
  – Melody Selvon
  – Carolina Morán
  – Ina Codreanu
  – Oyungerel Gankhuyag
  – Marija Ćirović
  – Marichen Luiperth
  – Sitashma Chand
  – Melissa Sneekes
  – Stephanie Dods
  – Munachi Nwankwo
  – Melissa Patton
  – Lisa-Mari Moen Jünge
  – Shey Ling Him
  – María de la Paz Vargas
  – Cynthia Calderón
  – Margaret Wilson
  – Karolina Zakrzewska
  – Jennifer Guevara
  – Elena Roxana Azoitei
  – Tatiana Kotova
  – Nieve Jennings
  – Mirjana Božović
  – Fatmata Turay
  – Roshni Kaur Soin
  – Veronika Husárová
  – Tadeja Ternar
  – Megan Coleman
  – Natalia Zabala
  – Maria Colombage
  – Charisse Melany Moll
  – Nkosing'phile Dlamini
  – Annie Oliv
  – Richa Adhia
  – Kanokkorn Jaicheun
  – Valene Maharaj
  – Selen Soyder
  – Monica Kasyate
  – Lika Roman
  – Abigail McCary
  – Claudia Suárez
  – Đặng Minh Thu
  – Kelly-Louise Pesticcio
  – Caroline Marufu
# ไบรอัน เด็กฮาร์ต
ไบรอัน เด็กฮาร์ต  เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน นักพากย์และทวิชท์สตรีมเมอร์ เขาเกิดที่เมืองซอลต์เลกซิตีในรัฐยูทาห์ และเติบโตที่เมืองดีทรอยต์ในรัฐมิชิแกน เขาจบศิลปศาสตรบัณฑิตเกียรตินิยมสาขาการแสดงจากวิทยาลัยศิลปะทิชแห่งมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก และยังเคยไปฝึกการแสดงละครกลอนสด  ในเมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี เขาเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาใน ค.ศ. 2012 จากการรับบทในละครเรื่อง เจนบายดิไซน์ ของช่องเอบีซี แฟมิลี และ โด่งดังจากการเป็นนักแสดงและผู้ให้เสียงพากย์เป็น คอนเนอร์(Connor) จากเกม ดีทรอยต์: บีคัมฮิวแมน ของเพลย์สเตชัน 4และเขาได้แต่งงานกับ อมิเลีย โรส แบลร์ หรือนักแสดงและผู้ให้เสียงพากย์เป็น เทรซี่(Traci) จากเกม ดีทรอยต์: บีคัมฮิวแมนเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2018
# เร็คลิงเฮาเซิน
เร็คลิงเฮาเซิน  เป็นเมืองในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลินของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางเหนือของเมืองโคโลญไปราว 96 กิโลเมตร เป็นเมืองที่มีจุดเด่นคือการทำฟาร์มและแปลงเกษตรกรรมขนาดใหญ่ทางเหนือของเมือง ในอดีตเมืองแห่งนี้เคยเป็นสมาชิกในสันนิบาตฮันเซอ

แหล่งข้อมูลอื่น
Museums of Recklinghausen 
Corpus juris of the county of Recklinghausen
# เงินตรา
เงินตรา หมายถึง วัตถุหรือเอกสารใด ๆ ที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปในการแลกเปลี่ยนกับสินค้าและบริการและใช้ชำระหนี้ในประเทศหรือในบริษัทสังคมเศรษฐกิจหนึ่งๆตามตัวบทกฎหมายWhat Is Money? By John N. Smithin . Retrieved July-17-09. หน้าที่หลักของเงินจำแนกได้ว่า (1) เป็นสื่อกลางการแลกเปลี่ยน (2) เป็นหน่วยวัดมูลค่า (3) เป็นเครื่องเก็บรักษามูลค่า และ (4) บางครั้งในอดีต เป็นมาตรฐานการชำระหนี้ภายหน้าT.H. Greco. Money: Understanding and Creating Alternatives to Legal Tender, White River Junction, Vt: Chelsea Green Publishing (2001). ISBN 1-890132-37-3 วัตถุหรือเอกสารที่ตรวจสอบได้และปลอดภัยใด ๆ ซึ่งสามารถทำหน้าที่เหล่านี้ล้วนเป็นเงินทั้งสิ้น 

เงินถือกำเนิดขึ้นเป็นเงินที่เป็นสิ่งของ (commodity money) แต่ระบบเงินร่วมสมัยแทบทั้งหมดเป็นแบบเงินกระดาษ (fiat money) เงินกระดาษนั้นปราศจากมูลค่าใช้สอยแท้จริงเฉกเช่นสินค้าทางกายภาพ และค่าของเงินกระดาษมาจากการประกาศของรัฐบาลให้เป็นเงินตราที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย นั่นคือ เงินนั้นจะต้องได้รับการยอมรับให้เป็นรูปแบบการแลกเปลี่ยนภายในอาณาเขตของประเทศ กับ "หนี้สินทั้งหมด ทั้งหนี้สาธารณะและเอกชน"
# โต ชิน ไชย
โต ชิน ไชย (10 ธันวาคม ค.ศ. 1921 – 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012) เป็นนักการเมืองชาวสิงคโปร์ เป็นนักการเมืองคนสำคัญของประเทศรุ่นแรก ภายหลังประเทศสิงคโปร์ ประกาศเอกราชในปี ค.ศ. 1965 โต ชิน ไชย ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1965 จนถึงปี ค.ศ. 1968 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968 จนถึงปี ค.ศ. 1975 ดำรงตำแหน่งประธานพรรคกิจประชาชน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 จนถึงปี ค.ศ. 1981 และเป็นรองประธานมหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968 จนถึงปี ค.ศ. 1975 ภายหลังจากการลาออกจากคณะรัฐมนตรีในปี ค.ศ. 1981 โต ชิน ไชย ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในตำแหน่งคนนั่งข้างหลัง จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1988 เขาได้วางมือจากการเมือง

โต ชิน ไชย จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเซนต์จอห์นในรัฐเประ และโรงเรียนอังกฤษ-จีนในอีโปะฮ์ จบการศึกษาปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยลอนดอน ในปี 1946 และปริญญาเอกสาขาสรีรวิทยา จากสถาบันวิจัยเพื่อการแพทย์แห่งสหประชาชาติ

เสียชีวิต
โตเสียชีวิตขณะนอนหลับในบ้านของเขาที่ Greenview Crescent, บูกิตตีมะฮ์ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ณ เวลา 9:30 น. (GMT+8) ด้วยวัย 90 ปี คงเหลือเพียงลูกเขยและหลานสี่คนในช่วงอายุ 4 ถึง 15 ปี
เขาได้รับการฝังแบบส่วนตัวตามคำประสงค์ของเขาในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ที่ฌาปนสถานมันได โดยมีการนำธงชาติมาปูบนโลงและมีการยิงปืนตามพิธี ในวันฝังศพมีการลดธงสิงคโปร์ที่ครึ่งเสา
# อักขราภิธานศรับท์
อักขราภิธานศรับท์ คือพจนานุกรมไทย โดยแดน บีช บรัดเลย์ ตีพิมพ์ พ.ศ. 2416 มีศัพท์หลักเป็นภาษาไทย และมีบทนิยามศัพท์เป็นภาษาไทย มีคำในวรรณคดี ศัพท์กฎหมาย ศัพท์พุทธศาสนา ศัพท์แพทย์แผนโบราณ ศัพท์ทางการเมืองและการปกครอง นามเฉพาะต่าง ๆ เช่นชื่อ สถานที่ ต้นไม้ สัตว์ มีสำนวนโวหารของปราชญ์ ยังมีคำด่าที่ใช้กันมาแต่สมัยอยุธยาด้วย เช่น อีแดกแห้ง ให้ความหมายว่า เป็นคำหยาบด่าประจานหญิงเด็ก ๆ ว่า หญิงนั้นมีผัวแต่อายุสิบสองปี ยังแห้งอยู่ ยังไม่มีระดู"หมอบรัดเลย์กับพจนานุกรม" นิตยสารศิลปวัฒนธรรม ฉบับที่ 9 กรกฎาคม 2547 หน้า 48-49

หมอบรัดเลย์ร่วมทำพจนานุกรมนี้กับอาจารย์ทัด ซึ่งน่าจะเป็นครูสอนภาษาไทยของหมอบรัดเลย์ และยังได้นายเมืองมาช่วยทำ เริ่มตีพิมพ์เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2404 จนถึง พ.ศ. 2416 รวมเวลาทั้งสิ้น 12 ปี ทำให้หมอบรัดเลย์ไม่เห็นฉบับสมบูรณ์ และได้บุตรชายของท่านดำเนินงานต่อ

พจนานุกรมมีขนาด กว้าง x ยาว = 9” x 11 1/2” หนา 828 หน้า คาดว่ามีคำราว 40,000 คำ แต่ละหน้ามีศัพท์หลักประมาณ 31-39 คำ การเรียงลำดับศัพท์ใช้เกณฑ์ลำดับตัวอักษรไทย ก-ฮ จากนั้นจึงเป็น ฤ ฤๅ ฦ ฦๅ ในแต่ละหมวดอักษร เรียงศัพท์ตามลำดับสระและพยัญชนะท้าย (ตัวสะกด) ตามแบบหนังสือ ประถม ก กาอักขราภิธานศรับท์ ของ หมอบรัดเลย์

พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน ได้ใช้พจนานุกรมฉบับนี้เป็นแหล่งอ้างอิงอีกด้วย องค์การค้าคุรุสภายังได้นำมาจัดพิมพ์ใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2514 เหมือนต้นฉบับทุกประการ
# คีซอม
โช เฮ-รย็อง (เกาหลี: 조혜령; เกิดวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1994)https://people.search.naver.com/search.naver?where=nexearch&query=%ED%82%A4%EC%8D%B8&sm=tab_etc&ie=utf8&key=PeopleService&os=1703420 หรือชื่อในวงการว่า คีซอม เป็นแร็ปเปอร์หญิงชาวเกาหลีใต้

 ประวัติ 
โช เฮ-รย็อง เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1994 ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ จบการศึกษาระดับประถมที่โรงเรียนโซลเจมดงอีลีเมนทารี (Seoul Jamdong Elementary School) จบระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนเจมซิลมิดเดิล (Jamsil Middle School) และจบระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนยองพาเกิร์ล (Youngpa Girls' High School)

ตั้งแต่เดือนสิงหาคมปี 2013 เฮ-รย็องได้ปรากฏตัวบนรถบัสG ออกอากาศทางโทรทัศน์บนรถบัสในจังหวัดคยองกี แต่เธอมาจากโซลไม่ใช่จังหวัดคย็องกีhttps://gnews.gg.go.kr/news/v_news_detail.asp?number=201407302332177055C056 ตั้งแต่เธออายุได้ 6 ขวบเธออาศัยอยู่ในเมืองอาซัน, จังหวัดคย็องกี ปัจจุบันเธออาศัยอยู่ในซองปากู, โซล

ในปี 2015 เฮ-รย็องเข้าแข่งขันในรายการวาไรตีอันพริตตี แรปสตาร์ซีซั่นแรก (Unpretty Rapstar) ก่อนหน้านี้เธอได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการวาไรตีโชว์มีเดอะมันนีฤดูกาลที่ 3 (Show Me The Money 3)http://www.koreaherald.com/view.php?ud=20160623000638

 ข้อมูลอ้างอิง
# ลามาลแบ
ลามาลแบ  เป็นเทศบาลในเทศบาลภูมิภาคแห่งเทศมณฑลชาร์เลอวัว-แอ็สต์ ซึ่งตั้งอยู่ในรัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา เทศบาลตั้งอยู่บนฟากเหนือของแม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์ บริเวณปากแม่น้ำมาลแบ เดิมมีชื่อว่า เมอร์รีย์เบย์

กล่าวกันว่าการพัฒนาทางด้านการท่องเที่ยวในพื้นที่นี้สามารถย้อนไปได้ถึง ค.ศ. 1760 เมื่อจอห์น แนร์ และแมลคัม เฟรเซอร์ ขุนนางชาวสกอตแลนด์ได้เริ่มต้อนรับผู้เข้ามาเยี่ยมเยียนพื้นที่ที่คฤหาสน์ของตน คฤหาสน์รีเชอลีเยอ (ปัจจุบันเป็นโรงแรม) และกาสิโนชาร์เลอวัวตั้งอยู่ในย่านเดียวกันและในเขตของอดีตเทศบาลปวงโตปิก
# สงครามฮุสไซต์
สงครามฮุสไซต์  หรือ สงครามโบฮีเมีย หรือ การปฏิวัติฮุสไซต์ เป็นการสู้รบระหว่างฝ่ายฮุสไซต์ที่นับถือคำสอนของยัน ฮุสกับฝ่ายโรมันคาทอลิก นำโดยจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ รวมถึงการสู้รบกันเองในหมู่นักรบฮุสไซต์ สงครามนี้เกิดขึ้นหลังเหตุการณ์ความแตกแยกหลายเหตุการณ์ระหว่างผู้นับถือคำสอนของฮุสกับผู้ปกครองที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิก เช่น การเผาทั้งเป็นฮุส, เหตุบัญชรฆาตในกรุงปรากและการสวรรคตของพระเจ้าเวนเซลแห่งชาวโรมัน ในปี ค.ศ. 1424 เมื่อยัน ชิชกา ผู้นำฝ่ายฮุสไซต์เสียชีวิต ฮุสไซต์แตกออกเป็นฝ่ายสายกลางยูทราควิสม์และฝ่ายหัวรุนแรงทาบอไรต์ ยูทราควิสม์ร่วมมือกับฝ่ายโรมันคาทอลิกรบกับทาบอไรต์จนในปี ค.ศ. 1434 กองกำลังผสมยูทราควิสม์-คาทอลิกรบชนะกองทัพทาบอไรต์ที่ลิปานีและมีการลงนามในสัญญาบาเซิล โดยฮุสไซต์ยอมรับจักรพรรดิซีกิสมุนด์แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นกษัตริย์โบฮีเมียและฝ่ายโรมันคาทอลิกอนุญาตให้ฝ่ายฮุสไซต์ประกอบพิธีของตนได้ สงครามนี้ทำให้ฮุสไซต์มีอำนาจเหนือภูมิภาคโบฮีเมียและโมราเวียไปอีกเกือบ 200 ปี ก่อนจะสูญเสียอำนาจไปหลังพ่ายแพ้ในยุทธการที่ไวต์เมาเทนในสงครามสามสิบปี
# ทวีปมู
ทวีปมู เป็นชื่อของทวีปที่สาบสูญไปซึ่งมีแนวคิดมาจากนักเดินเรือในศตวรรษที่ 19 และนักเขียน Augustus Le Plongeon ซึ่งเป็นผู้ที่อ้างว่ามีอารยธรรมโบราณอย่างเช่น อารยธรรมอียิปต์, อารายธรรมเมโสอเมริกา ซึ่งคาดว่าผู้ลี้ภัยชาวมูมาตั้งรกรานอยู่ในบริเวณมหาสมุทรแอตแลนติก แนวคิดนี้เริ่มมีการแพร่กระจายมากขึ้นหลังจากที่ James Churchward ผู้ที่อ้างว่าเขาเคยอาศัยในทวีปมูซึ่งตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก Re-published by Adventures Unlimited Press (2007)

การที่มีแนวคิดว่าทวีปมูมีอยู่เริ่มมี่ข้อโต้แย้งถึงความเป็นไปได้ตามเวลาของ Le Plongeon's นักวิทยาศาสตร์ในปัจจุบันถือว่าเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ที่จะมีทวีปมู (พร้อมกับกรณีอื่น เช่น เรื่องของทวีปลีมูเรีย) เนื่องจากโครงสร้างทางกายภาพและสิ่งต่าง ๆ ไม่สอดคล้องกัน เช่น ระยะเวลาในการล่มสลายไม่ว่าจะจมหรือการทำลายในช่วงเวลาสั้น ๆ Page 60. การมีของทวีปมูปัจจุบันยังไม่มีข้อเท็จจริงที่น่าเชื่อถือ Page 228. Page 220.
# พระพรหมวชิรวิมล (แสวง ธมฺเมสโก)
พระพรหมวชิรวิมล นามเดิม แสวง ลูกอินทร์ ฉายา ธมฺเมสโก พระราชาคณะเจ้าคณะรองฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดบวรนิเวศวิหารและเจ้าคณะภาค 10 (ธรรมยุต) อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัยครบรอบอายุวัฒนมงคล ๖๒ ปี พระเทพปริยัติวิมล  วันอังคาร, 09 เมษายน 2556 13:03

 ประวัติ 
พระพรหมวชิรวิมล นามเดิม แสวง นามสกุล ลูกอินทร์ ฉายา ธมฺเมสโก เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2494  ณ บ้านเลขที่ 13 หมู่ที่ 3 บ้านน้ำตาล ตำบลน้ำตาล อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี เป็นบุตรของนายเชื่อม และนางเสมอ ลูกอินทร์พระเทพปริยัติวิมล (แสวง ธมฺเมสโก ป.ธ.๕) - พระสังฆาธิการ

เมื่ออายุได้ 10 ปี บรรพชาเป็นสามเณรครั้งแรก ณ วัดศรีสำราญ ตำบลน้ำตาล อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี และบรรพชาอีกครั้ง เมื่ออายุ 15 ปี ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร และได้อุปสมบท เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร โดยมี สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร เป็นพระอุปัชฌาย์ประวัติโดยสังเขป..พระเทพปริยัติวิมล อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. วันพุธ, 15 พฤษภาคม 2556 08:38

การศึกษา
 สอบไล่ได้เปรียญธรรม 5 ประโยค
 ปริญญาตรี ศาสนศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
 ปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบันนารัสฮินดู ประเทศอินเดีย

 การปกครองคณะสงฆ์ 
 ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดบวรนิเวศวิหาร
 อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
 ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 10 (ธรรมยุต)
 กรรมการมหาเถรสมาคม

 สมณศักดิ์ 
 5 ธันวาคม พ.ศ. 2532 เป็นพระราชาคณะปลัดซ้ายที่ พระจุลนายก ธรรมนีติสาธกมหาเถราธิการ คณะกิจบรรหารธุรการี สมุหบดีศรีธรรมภาณกาจารย์
 5 ธันวาคม พ.ศ. 2536 เป็นพระราชาคณะปลัดขวาที่ พระมหานายก พุทธปาพจนดิลกโลกยปสาทาภิบาล สลกสังฆประธานมหาเถรกิจการี คณาธิปดีศรีรัตนคมกาจารย์
 5 ธันวาคม พ.ศ. 2544 เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชเมธาภรณ์ บวรปริยัติกิจ ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี 
 5 ธันวาคม พ.ศ. 2549 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพปริยัติวิมล โสภณสิกขวิธาน ศาสนภารธุราทร ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี 
 5 มิถุนายน พ.ศ. 2564 เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมวิสุทธาจารย์ ปริยัติวิธานโกศล วิมลธรรมปยุต วิสุทธศาสนกิจจาทร ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
 13 มิถุนายน พ.ศ. 2567 เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองที่ พระพรหมวชิรวิมล โสภณสีลาจารนิวิฐ ปริยัติกิจสุพิธาน พิศาลธรรมโกศล มงคลศาสนธุราทร ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
# เจ้าชายลูอี แฟร์ดีนันท์ เจ้าชายแห่งปรัสเซีย
เจ้าชายลูอี แฟร์ดีนันท์ แห่งปรัสเซีย  หรือพระนามเต็มคือ ลูอี แฟร์ดีนันท์ วิคทอร์ เอดูอาร์ท อาดัลแบร์ท มิชชาเอล ฮูแบร์ทุส เจ้าชายแห่งปรัสเซีย  เป็นพระโอรสองค์รองในเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมารแห่งจักรวรรดิเยอรมันและแห่งปรัสเซีย และเป็นประมุขแห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นระหว่างปีค.ศ. 1951 ถึง 1994

 พระประวัติ 
เจ้าชายลูอี แฟร์ดีนันท์ ประสูติเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2450 เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 2 ในเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย และดัชเชสเซซิลีแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวรีน เป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี พระองค์เป็นพระรัชทายาทลำดับที่ 3 ต่อจากพระบิดาและเจ้าชายวิลเฮ็ล์มแห่งปรัสเซีย (2449-2483) พระเชษฐาในการอ้างสิทธิในการสืบราชบัลลังก์เยอรมันและปรัสเซีย พระองค์ยังเป็นที่รู้จักในฐานะพรรคฝ่ายค้านของพรรคนาซีเยอรมันและทรงเป็นผู้อุปการะศิลปะในเยอรมนี

 เสกสมรส 
พระองค์ทรงเสกสมรสกับแกรนด์ดัชเชสคิรา คิริลลอฟนาแห่งรัสเซีย  โดยมีพระบุตรดังนี้ 

พระนามประสูติสิ้นพระชนม์คู่สมรสบุตร เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม 9 กุมภาพันธ์ 1939 29 กันยายน 2015 Anna Christine Soltau 4 คน เจ้าชายมิชชาเอล 22 มีนาคม 1940 3 เมษายน 2014 Jutta Jörn (หย่า), Brigitte von Dallwitz 2 คน เจ้าหญิงมารี เซซีล 28 พฤษภาคม 1942   Duke Friedrich August of Oldenburg (หย่า) 3 คน เจ้าหญิงคิรา 27 มิถุนายน 1943 10 มกราคม 2004 Thomas Liepsner (หย่า) 1 คน เจ้าชายลูอี แฟร์ดีนันท์ 25 สิงหาคม 1944 11 กรกฎาคม 1977 Countess Donata of Castell-Rüdenhausen 2 คน เจ้าชายคริสทีอัน-ซีกิสมุนท์ 14 มีนาคม 1946   Countess Nina zu Reventlow 3 คน เจ้าหญิงเซนีอา 9 ธันวาคม 1949 18 มกราคม 1992 Per-Edvard Lithander (หย่า) 1 คน

ฐานันดรและพระยศ 
110px 9 พฤศจิกายน 1907 – 4 มิถุนายน 1941: เจ้าชายลูอี แฟร์ดีนันท์ แห่งปรัสเซีย 
4 มิถุนายน 1941 – 20 กรกฎาคม 1951: เจ้าชายลูอี แฟร์ดีนันท์ รัชทายาทแห่งปรัสเซีย
20 กรกฎาคม 1951 – 26 กันยายน 1994: เจ้าชายลูอี แฟร์ดีนันท์ เจ้าชายแห่งปรัสเซีย อาร์มประจำราชวงศ์
# ฟู่เหิง
ฟู่เหิง (; Fuheng), ยอดนักการทหารและนักปกครองแห่ง กองธงขลิบเหลือง (กองธงที่สำคัญที่สุดแห่งราชวงค์ชิง ขึ้นตรงต่อองค์จักรพรรดิ) โดยตัวฟู่เหิงยังมีอีกฐานะหนึ่งเป็นน้องชายของ จักรพรรดินีเสี้ยวเสียนฉุน จักรพรรดิเฉียนหลงทรงโปรดปรานฟู่เหิงผู้นี้มากทั้งเรื่องสติปัญญาและความรอบคอบในการทำงานโดยมักจะสอบถามความคิดเห็นจากเขาก่อนตัดสินใจในหลายๆเรื่อง ซึ่งฟู่เหิงเองก็ไม่ทำให้พระองค์ผิดหวังเลยไม่ว่าจะเรื่องการเมืองหรือการทหาร จักรพรรดิเฉียนหลงโปรดปรานเขาถึงขนาดยกย่องว่าเป็นเหมือนน้องชายอีกคนหนึ่ง อีกสิ่งที่แสดงถึงความใส่ใจในตัวฟู่เหิงคือการแต่งตั้งลูกชายของเขาอย่าง ฟู่คังอัน ให้มีบรรดาศักดิ์เป็นกู้ซานเป้ยจื่อเปรียบเสมือนโอรสบุญธรรมอีกคนของพระองค์ 

จุดเปลี่ยนครั้งสำคัญในชีวิตของเขาคือ สงครามจีน-พม่า ซึ่งต้าชิงต้องพ่ายแพ้ไปแล้วถึง 3 ครั้งแถมยังต้องเสีย หมิงรุ่ย ยอดนักการทหารซึ่งมีศักดิ์เป็นหลานชายของเขาไปอีกคน ในครั้งนี้จักรพรรดิเฉียนหลงจึงได้ตัดสินใจระดมเสนาบดีครั้งใหญ่ที่สุดในยุคพระองค์ และยังส่งกองทัพที่ดีที่สุดของราชวงค์ชิงในยุคนั้นอย่างทัพแปดกองธงหวังพิชิตพระเจ้ามังระให้จงได้ โดยพระองค์ได้แต่งตั้งฟู่เหิงให้เป็นผู้นำทัพในศึกครั้งนี้ และทำพิธีส่งกองทัพนี้อย่างยิ่งใหญ่ต่อหน้าพระบรมวงศานุวงศ์แห่งต้าชิงด้วยพระองค์เอง เรียบเรียงโดยคุณ Worapong Keddit และคุณศรีสรรเพชญ์ | พงศาวดารราชวงศ์ชิง (清史稿)

สงครามจีน-พม่า
"ข้าพระองค์เป็นทหาร หลักการใช้ทหารที่ข้าพระองค์ยึดถือมาตลอดก็คือ เมื่อเป็นฝ่ายรุกจงบุกตะลุยอย่างแหลมคมและหนักแน่นปานขุนเขา ยามนำทัพ แม่ทัพจงควบม้านำหน้าทหารสู่สมรภูมิ" คุณ Worapong Keddit | พงศาวดารราชวงศ์ชิง (清史稿) เล่มที่ 301 บรรพที่ 88 นี่คือหนึ่งในคำพูดที่ฟู่เหิงแห่งตระกูลฟู่ฉ่าได้กล่าวเอาไว้ เขาคือยอดนักการทหารที่ดีที่สุดคนหนึ่งในยุคนั้น โดยครั้งนี้ฟู่เหิงเป็นผู้คุมกำลังผสมอันเกรียงไกรของต้าชิงที่ประกอบด้วยทัพแปดกองธง, ทัพฮั่นกองธงเขียว, ทัพไทใหญ่ และทัพเรือฮกเกี้ยน โดยเขาเป็นผู้นำทัพทางบกเข้าโจมตีอาณาจักรอังวะของพม่าอย่างดุเดือด ผสานกับอากุ้ยที่นำทัพเรือ แต่ในครั้งนี้ต้าชิงเองก็ต้องมาเจอกับยอดนักการทหารของพม่าซึ่งสามารถต้านทานกองทัพต้าชิงเอาไว้ได้ในทุกสมรภูมิ อีกทั้งยังใช้ทั้งธรรมชาติและชัยภูมิได้อย่างสมบูรณ์แบบจนสุดท้ายกองทัพต้าชิงต้องตกอยู่ภายใต้วงล้อมของพม่า แต่ถึงอย่างนั้นฟู่เหิงก็ไม่ได้หวาดหวั่นและยังคงนำทหารไปเผชิญหน้ากับกองทัพอังวะอย่างองอาจเพื่อไม่ให้ทหารที่เหลือเสียขวัญไปมากกว่านี้ สมเป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่แห่งต้าชิงแม้รู้ว่าครั้งนี้อาจต้องตายก็ตามที แต่จนแล้วจนรอดอะแซหวุ่นกี้ก็ไม่ได้สั่งทหารเข้าโจมตีทำแต่เพียงล้อมเอาไว้ อีกด้านหนึ่งอากุ้ยก็สามารถโน้มน้าวแม่ทัพต้าชิงทั้งหลายให้เห็นด้วยกับการเจรจาเนื่องจากเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับทั้งสองฝ่าย เพราะต่างฝ่ายก็สูญเสียมามากเกินพอแล้ว สุดท้ายก็มีการลงนามในสนธิสัญญากองตน เป็นการปิดฉากสงครามจีน-พม่าลงในวันที่ ลงในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2312 Thant Myint-U (2006). The River of Lost Footsteps--Histories of Burma. Farrar, Straus and Giroux. pp. 103–104.

ฟู่เหิงต้องมาเสียชีวิตระหว่างเดินทางกลับต้าชิงได้ไม่นาน ซึ่งสร้างความเศร้าโศกให้แก่จักรพรรดิเฉียนหลงเป็นอย่างมากที่ต้องมาเสียแม่ทัพคนโปรดอย่างฟู่เหิงไป และตำหนิเหล่าแม่ทัพนายกองที่ส่งไปบุกพม่าครั้งนี้อย่างรุนแรง  Charles Patterson Giersch (2006). Asian borderlands: the transformation of Qing China's Yunnan frontier. Harvard University Press. pp. 100–110.

ดูเพิ่ม
 สิบการทัพใหญ่
 สงครามต้าชิง-พม่า
# มาร์เดอร์ 1
มาร์เดอร์ 1,"มาร์เทน"(Sd.Kfz. 135)เป็นรถถังพิฆาตของเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ติดตั้งอาวุธด้วยปืนต่อต้านรถถัง 75 มม. เพ็ก 40 ส่วนใหญ่ของมาร์เดอร์ 1 ถูกสร้างขึ้นบนฐานของ Tracteur Blindé 37L (Lorraine) รถขนปืนใหญ่/รถหุ้มเกราะลำเลียงพลของฝรั่งเศสที่ซึ่งเยอรมันได้ยึดมันมามากกว่าสามร้อยคันภายหลังจากฝรั่งเศสถูกยึดครองในปี ค.ศ. 1940
# เอนอช ซู กุทเทินแบร์ค
เอนอช ซู กุทเทินแบร์ค (29 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 – 15 มิถุนายน ค.ศ. 2018) เป็นวาทยากรชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองกุทเทินแบร์ค รัฐบาวาเรีย เป็นสมาชิกสภากุทเทินแบร์ค เป็นบุตรของคาร์ล เทโอดอร์ นักการเมืองพรรคสหภาพสังคมคริสเตียนและโรซา โซเฟีย เอนอช ซู กุทเทินแบร์คเสียชีวิตเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2018 ด้วยวัยอายุ 71 ปี"Enoch zu Guttenberg tot", Neue Presse (Coburg), 15 June 2018 (เยอรมัน)

 รางวัล 

 2008: Echo Klassik
 เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี
 Bayerischer Verdienstorden
# ยัสนายาปอลยานา
ยัสนายาปอลยานา (, แปลว่า: "Bright Glade") เป็นพิพิธภัณฑ์บ้านนักเขียนซึ่งเป็นบ้านเดิมของนักเขียน เลโอ ตอลสตอย Rosamund Bartlett, Tolstoy a Russian Life, Profile books, 2011, p25 อยู่ห่างจากเมืองตูลา ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 12 กิโลเมตร (7.5 ไมล์) และอยู่ห่างจากกรุงมอสโก 200 กิโลเมตร (120 ไมล์) Rosamund Bartlett, Tolstoy a Russian Life, Profile, 2011, pviii, p22

ตอลสตอยเกิดที่บ้านนี้ เขาใช้ที่นี้เขียนนวนิยายเรื่อง สงครามและสันติภาพ และ อันนา คาเรนินา เขาถูกฝังอยู่ใกล้ ๆ ที่นี้ ตอลสตอยเรียกยัสนายาปอลยานาว่าเป็น "ป้อมปราการวรรณกรรมที่ไม่สามารถเข้าถึงได้"Suzanne Massie, Land of the Firebird, p. 308

ในเดือนมิถุนายนปี 1921 ยัสนายาปอลยานาได้กลายเป็นทรัพย์สินของรัฐและกลายเป็นพิพิธภัณฑ์รำลึกอย่างเป็นทางการ โดยผู้อำนวยการแรกคืออะเลคซันดรา ตอลสตายา บุตรสาวของเลโอ ตอลสตอย 
ผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์คนปัจจุบันคือเหลนของเหลนของตอลสตอย วลาดีมีร์ ตอลสตอยVladimir Ilyich Tolstoy  at the official Yasnaya Polyana websiteLiving with Leo: Tolstoy's impressive dynasty by Holly Williams of The Independent, 20 November 2010 พิพิธภัณฑ์จัตแสดงของใช้ส่วนตัวของตอลสตอย รวมทั้งห้องสมุดที่มีหนังสือกว่า 22,000 เล่ม และสวนสาธารณะที่มีหลุมฝังศพไม่มีอะไรตกแต่งของตอลสตอย

ในเดือนตุลาคมปี 1941 ขณะที่ทหารเยอรมันบุกกรุงมอสโก ลัง 110 ลังที่เต็มไปด้วยทรัพย์สินของพิพิธภัณฑ์ถูกย้ายจากกรุงมอสโกแล้วไปที่เมืองตอมสค์ ที่ดินถูกครอบครองโดยเยอรมันเป็นเวลา 45 วัน โดยเปลื่ยนบ้านของตอลสตอยให้เป็นโรงพยาบาลและทหารเยอรมันที่เสียชีวิตในโรงพยาบาลถูกฝังอยู่รอบ ๆ หลุมฝังศพของตอลสตอย ระหว่างการยึดครองเกิดเพลิงไหม้ที่ชั้นบนของบ้าน หลังสงครามบ้านของตอลสตอยก็ได้รับการบูรณะให้เหมือนกับที่ตอลสตอยเคยอาศัยอยู่ที่นั่นAfter the war the Soviet Government and the American officials at the Nuremberg Trials accused the Germans of pillaging the home;  ""They destroyed the estate and museum of Leo Tolstoy, "Yasnaya Polyana" and desecrated the grave of the great writer", said Robert H. Jackson during the Nuremberg trials (see The Case Against the Nazi War Criminals: Opening Statement for the United States of America, A.A. Knopf, 1946, page 164). Anton Sterzl - Das Tolstoi-Haus, 1992, Langen Müller in der F.A. Herbig Verlagsbuchhandlung GmbH München, Germany โซเวียตใช้เหตุการณ์นี้เป็นโฆษณาชวนเชื่อว่าชาวเยอรมันไม่สนใจคุณค่าทางวัฒนธรรมของบ้านนี้ ดั่งในภาพยนตร์สารคดีสงครามในปี 1942 เรื่อง ราซกรอมเนเมซคีฮ์วอยสคปอดมอสควอย
 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 Suzanne Massie, Land of the Firebird, the Beauty of Old Russia, Simon and Schuster, New York 1980.
 Aleksey Zveryev and Vladimir Tunimanov, Lev Tolstoy,  Moldaya Gvardiya Publishers, Moscow, 2007 , .

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 Travel article in www.theglobaldispatches.com 
 Museum-estate of Leo Tolstoy "Yasnaya Polyana" at Google Cultural Institute
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:เลโอ ตอลสตอย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแคว้นตูลา
# เอตโตเร โรโมลี
เอตโตเร โรโมลี (9 เมษายน ค.ศ. 1938 ที่เมืองฟลอเรนซ์ – 14 มิถุนายน ค.ศ. 2018 ที่เมืองอูดิเน) เป็นนักการเมืองชาวอิตาลี เป็นสมาชิกพรรคฟอร์ซ่า อิตาเลีย และเป็นนายกเทศมนตรีของโกริเซีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007 จนถึงปี ค.ศ. 2017
# เจ้าชายมิชชาเอลแห่งปรัสเซีย
เจ้าชายมิชชาเอลแห่งปรัสเซีย 

 พระประวัติ 
เจ้าชายมิชชาเอลแห่งปรัสเซีย ประสูติเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1940 เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 2 ในเจ้าชายลูอี แฟร์ดีนันท์ เจ้าชายแห่งปรัสเซีย และ แกรนด์ดัชเชสคิรา คิริลลอฟนาแห่งรัสเซีย พระองค์เป็นพระนัดดาในเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย และเป็นพระราชปนัดดาในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี โดยภายหลังที่ราชวงศ์ถูกเนรเทศออกนอกประเทศ พระองค์และพระญาติวงศ์ต้องปรับตัวให้เข้ากับฐานะสามัญชน ก่อนจะเสด็จนิวัติกลับประเทศได้พร้อมพระบรมวงศานุวงศ์

 เสกสมรส 
165px|thumb|left|เจ้าชายมิชชาเอลพร้อมด้วย บริจิตต์ พระชายา และเจ้าหญิงมิคาเอล มาเรีย เจ้าหญิงนาตาลี อเล็กซานดรา แคโรไลน์ พระธิดา
เจ้าชายมิชชาเอล ทรงเสกสมรสจำนวน 2 ครั้งกับ จูตาร์ จอห์น และ บริจิตต์ วอน เวสซา โดยมีพระธิดาดังนี้ 
เจ้าหญิงมิคาเอล มาเรีย
เจ้าหญิงนาตาลี อเล็กซานดรา แคโรไลน์

เจ้าชายมิชชาเอล ยังทรงเป็นพระบิดาทูลหัวให้กับเกออร์ค ฟรีดริช เจ้าชายแห่งปรัสเซีย พระภาติยะ

 หนังสือพระนิพนธ์ 
เจ้าชายมิชชาเอลทรงเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะ เจ้าชายนักเขียน โดยทรงพระนิพนธ์หนังสือหลายเล่ม ซึ่งเป็นภาษาเยอรมัน ดังนี้
Ein Preußenprinz zu sein, Munich 1986
Auf den Spuren der deutschen Monarchien, Cologne 2008
Zu Gast bei Preußens Königen, Cologne 2009
Die Staufer: Herrscher einer glanzvollen Epoche, Cologne 2010
Die Preußen am Rhein: Burgen, Schlösser, Rheinromantik, Cologne 2011
Friedrich der Große, Cologne 2011
 สิ้นพระชนม์ 
เจ้าชายมิชชาเอลสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2014 สิริพระขันษา 74 ปี ซึ่งหลังจากพระองค์สิ้นพระชนม์ได้ 2 ปี ในปี ค.ศ. 2016 บริจิตต์ พระชายาพระองค์ที่ 2 ของเจ้าชายมิชชาเอล ก็ฆ่าตัวตาย
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2483
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2557
ว
หมวดหมู่:เจ้าชายปรัสเซีย
# เจ้าหญิงคิราแห่งปรัสเซีย
เจ้าหญิงคิราแห่งปรัสเซีย 

 พระประวัติ 
เจ้าหญิงคิราแห่งปรัสเซีย ประสูติเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2486 เป็นพระบุตรพระองค์ที่ 4 และพระธิดาพระองค์ที่ 2 ในเจ้าชายหลุยส์ เฟอร์ดินานด์ เจ้าชายแห่งปรัสเซีย และแกรนด์ดัชเชสคิรา คิริลลอฟนาแห่งรัสเซีย พระองค์เป็นพระนัดดาในเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย และเป็นพระราชปนัดดาในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี ทรงเสกสมรสกับทอมัส รีเปรเนอร์ เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2516 โดยมีพระธิดาร่วมกันเพียง 1 คน คือ 
คิรา มารีนา รีเปรเนอร์

ต่อมาใน พ.ศ. 2527 ทรงหย่าขาดจากพระสวามี 

เจ้าหญิงคิราสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2547 สิริพระชันษา 60 ปี หลังจากทรงทุกข์ทนทรมานจากพระอาการป่วยอย่างรุนแรง