wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เดียร์ซูอูซาลา (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2518)
เดียร์ซูอูซาลา  (, ; alternate U.S. title: Dersu Uzala: The Hunter)  เป็นภาพยนตร์ร่วมมือกันระหว่าง สหภาพโซเวียต  และ ญี่ปุ่น  กำกับโดย อากิระ คูโรซาวะ ถือเป็นการกำกับภาพยนตร์ที่ไม่ใช่ภาษาญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกของคุโรซาวะและใช้ฟิล์มขนาด 70 มิลลิเมตรเพียงครั้งเดี่ยว ภาพยนตร์ได้รับรางวัลโกลเด้นไพรซ์ และ the Prix FIPRESCI ในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมอสโกครั้งที่ 9 และ รางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยมในปี 1976 ภาพยนตร์สร้างจากหนังสือ เดียร์ซู อูซาลา (เป็นชื่อเดียวกับพรานป่า) ที่เขียนโดย วลาดีมีร์ อาร์เซเนียฟ นักสำรวจชาวรัสเซีย เกี่ยวกับการสำรวจภูมิภาค Sikhote-Alin ของดินแดนตะวันออกไกลของรัสเซีย และการสำรวจหลายครั้งในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20
# 559 ปีก่อนคริสตกาล
15 ปีก่อนพุทธศักราช ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.3ศ. 559

 เหตุการณ์ 
 พระเจ้าไซรัสมหาราช สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาของพระองค์ พระเจ้าแคมไบซีสที่ 1

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม 
 พระเจ้าแคมไบซีสที่ 1, พระราชบิดาของ พระเจ้าไซรัสมหาราช
# เดอะเกม (เกมทางจิต)
เดอะเกม  เป็นเกมทางจิต (mental game) ที่มีเป้าหมายในการหลีกเลี่ยงการนึกถึงเดอะเกมเอง ผู้เล่นถือว่าแพ้เมื่อนึกถึงเดอะเกม และต้องประกาศทุกครั้งที่แพ้ รูปแบบของเดอะเกมส่วนใหญ่ไม่มีการชนะ อาจถือว่าคนทั้งโลกหรือคนที่รู้เกี่ยวกับเดอะเกมทั้งหมดกำลังเล่นเกมนี้อยู่ตลอดเวลาขึ้นอยู่กับแต่ละแบบของเดอะเกม มักมีการพัฒนาเทคนิคต่าง ๆ เพื่อเพิ่มจำนวนคนที่รู้เกี่ยวกับเดอะเกมและเพิ่มจำนวนการแพ้

แม้จะไม่มีใครรู้ต้นกำเนิดของเดอะเกมเลโอ ตอลสตอยได้เล่นเกมที่ใช้กระบวนการประชดใน ค.ศ. 1840

 วีธีการเล่น 
มีกฎหลักสามข้อที่มักถูกใช้ในเดอะเกม:

 ทุกคนบนโลกกำลังเล่นเดอะเกม (บางครั้งอาจมีการจำกัดความเป็น "ทุกคนในโลกที่รู้เกี่ยวกับเดอะเกมกำลังเล่นเดอะเกม" หรือ "คุณกำลังเล่นเดอะเกม" คนไม่สามารถเลือกที่จะไม่เล่นเดอะเกม การเล่นเกมไม่ต้องการคำอนุญาตและผู้เล่นไม่สามารถหยุดเล่นได้
 ผู้เล่นแพ้เดอะเกมเมื่อนึกถึงเดอะเกม
 ผู้แพ้ต้องประกาศการแพ้ของตน สามารถทำได้โดยการพูดประโยค เช่น "ฉันพึ่งแพ้เดอะเกม" หรืออาจประกาศในรูปแบบอื่น เช่น ผ่านทางเฟซบุ๊ก บางคนอาจส่งสัญญาณหรือแสดงท่าทางที่ทำให้คนอื่นนึกถึงเดอะเกม

ความหมายของการนึกถึงเดอะเกมไม่ชัดเจนนัก หากผู้เล่นพูดเกี่ยวกับเดอะเกมโดยที่ไม่รู้ตัวว่าพวกเขาได้แพ้ แบบนี้อาจถือว่าแพ้หรือไม่แพ้ก็ได้ หากคนพูดว่า "เดอะเกมคืออะไร" ก่อนจะรู้กฎของเกมจะนับว่าแพ้หรือไม่ก็แล้วแต่จะตีความ บางครั้งมีการตีความว่าผู้เล่นไม่ถือว่าแพ้หากคนอื่นประกาศการพ่ายแพ้ แม้กฎข้อที่สองจะสื่อว่าผู้เล่นแพ้ไม่ว่าจะนึกถึงเดอะเกมจากอะไรก็ตาม หลังผู้เล่นประกาศการพ่ายแพ้ของตน หรือหลังผู้เล่นนึกถึงเดอะเกม บางครั้งมีการอนุญาตให้มีระยะผ่อนผันระหว่าง 3 วินาที จนถึง 30 นาที เพื่อลืมเกี่ยวกับเดอะเกม ในระหว่างนั้นผู้เล่นไม่สามารถแพ้เดอะเกมได้อีกครั้ง 

thumb|right|120px|alt=A yellow post-it note reading "You lose" stuck on the underside of a toilet.|กลยุทธ์ทั่วไปคือการซ่อนกระดาษโน้ตเพื่อให้คนอื่นแพ้เดอะเกม

กฎทั่วไปไม่ได้ระบุว่าเดอะเกมจะจบลงเมื่อไหร่ อย่างไรก็ตามผู้เล่นบางคนกล่าวว่าเดอะเกมจะจบต่อเมื่อนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรประกาศออกโทรทัศน์ว่า "เดอะเกมได้ยุติลงแล้ว"

  กลยุทธ์ 
กลยุทธ์มุ่งไปที่การทำให้คนอื่นแพ้เดอะเกม วิธีที่มักถูกใช้ได้แก่การพูดว่า "เดอะเกม" หรือการเขียนเกี่ยวกับเดอะเกมบนกระดาษโน้ตและซ่อนไว้ บนรอยขูดขีดเขียน หรือบนธนบัตร

เมื่อเวลาผ่านไปมักมีการเชื่อมโยงอย่างอื่นเข้ากับเดอะเกมทำให้ผู้เล่นแพ้ ผู้เล่นบางคนมีความสุขในการคิดหาวิธีกลั่นแกล้งให้คนอื่นแพ้เดอะเกม

กลยุทธ์อื่นได้แก่การใช้ผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ เช่น เสื้อยืด ปุ่มกด แก้วน้ำ โปสเตอร์ และสติกเกอร์ติดรถ เพื่อโฆษณาเดอะเกม นอกจากนี้เดอะเกมยังแผร่กระจายทางเว็บไซต์สังคมออนไลน์ เช่น เฟซบุ๊กและทวิตเตอร์

 จุดกำเนิด 
thumb|right|ผู้หญิงถือป้ายเขียนว่า คุณแพ้เดอะเกม
ต้นกำเนิดของเดอะเกมนั้นไม่แน่นอน บนบทความข่าว ค.ศ. 2008 Justine Wettschreck กล่าวว่าน่าจะมีการเล่นเดอะเกมตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 และอาจเริ่มขึ้นในประเทศออสเตรเลียหรืออักฤษ ทฤษฎีหนึ่งมีว่าเดอะเกมอาจถูกคิดต้นในเมืองลอนดอนเมื่อ ค.ศ.1996 หลังวิศวกรชาวอังกฤษสองคนตกรถไฟเที่ยวสุดท้ายและต้องรอที่สถานีรถไฟทั้งคืน พวกเขาพยายามไม่นึกถึงสถานการณ์ของพวกเขาและใครก็ตามที่นึกถึงมันก่อนถือว่าแพ้ อีกทฤษฎีหนึ่งเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1996 เช่นกัน โดยกล่าวว่าเดอะเกมถูกคิดค้นโดย Jamie Miller เพื่อสร้างความรำคาญแก่คนอื่น
# ชาวมาเก๊า
ชาวมาเก๊าพื้นเมือง (, กวางตุ้ง: toú-saāng poùh-yàhn) หรือ  ชาวโปรตุเกสพื้นเมือง  หรือเรียกโดยย่อว่าชาวมาเก๊า  เป็นชาติพันธุ์หนึ่งในเอเชียตะวันออก มีพื้นเพอยู่ในเขตปกครองพิเศษมาเก๊ามาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่เกิดจากการผสมข้ามชาติพันธุ์ระหว่างชาวจีนและโปรตุเกส ทั้งยังมีบรรพบุรุษสืบเชื้อสายอย่างหลากหลายTeixeira, Manuel (1965),Os Macaenses, Macau: Imprensa Nacional; Amaro, Ana Maria (1988), Filhos da Terra, Macau: Instituto Cultural de Macau, pp. 4–7; and Pina-Cabral, João de and Nelson Lourenço (1993), Em Terra de Tufões: Dinâmicas da Etnicidade Macaense, Macau: Instituto Cultural de Macau, for three varying, yet converging discussions on the definition of the term Macanese. Also particularly helpful is Review of Culture No. 20 July/September (English Edition) 1994, which is devoted to the ethnography of the Macanese.Marreiros, Carlos (1994), "Alliances for the Future" in Review of Culture, No. 20 July/September (English Edition), pp. 162–172. เป็นต้นว่าชาวมลายู, ญี่ปุ่น, สิงหล และอินเดีย

 ประวัติ 
จากการที่โปรตุเกสเข้าปกครองมาเก๊าเพื่อสร้างสถานีการค้า โปรตุเกสได้นำทหารเข้ามาประจำการในมาเก๊า หลายคนได้สมรสหรืออยู่กินกับหญิงพื้นเมือง โดยมากชาวโปรตุเกสในมาเก๊านิยมสมรสกับหญิงชาวกัว (ปัจจุบันคือรัฐกัว ประเทศอินเดีย), หญิงสิงหล (ปัจจุบันคือประเทศศรีลังกา), หญิงจากอินโดจีน, หญิงมลายูจากมะละกา (ปัจจุบันคือประเทศมาเลเซีย) และหญิงญี่ปุ่น และมีจำนวนไม่มากที่สมรสกับหญิงเชื้อจีน หญิงทาสีเชื้อสายอินเดีย, อินโดนีเซีย, มลายู และญี่ปุ่นจะถูกเลือกเป็นคู่นอนของชาวโปรตุเกส โดยเฉพาะนางทาสีจากญี่ปุ่นนั้นจะถูกชาวโปรตุเกสซื้อตัวมาจากแผ่นดินแม่ นอกจากนี้มาเก๊ายังเป็นแหล่งรวมกลุ่มชนต่าง ๆ ที่อพยพเข้ามา เป็นต้นว่าทาสจากแอฟริกา, ทาสจากญี่ปุ่น และชาวเกาหลีเข้ารีตที่ถูกโปรตุเกสซื้อตัวมาจากญี่ปุ่นช่วงการบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (ค.ศ. 1592–98)

ค.ศ. 1555 มาเก๊ารับนางทาสีชาวตีมอร์, แอฟริกัน, มะละกา และอินเดีย นอกจากนี้ชายโปรตุเกสมักจะสมรสกับหญิงพื้นเมืองชาวตั้นซึ่งเป็นหญิงชั้นต่ำของจีน ขณะที่หญิงจีนชั้นสูงมักตั้งข้อรังเกียจต่อการสมรสกับฝรั่งโปรตุเกสเพราะเห็นเป็นต่างด้าว โดยลูกหลานของชาวโปรตุเกสนี้จะได้รับการศึกษาอย่างโปรตุเกส โดยเฉพาะภาษาโปรตุเกสและศาสนาคริสต์ เมื่อสำเร็จการศึกษาก็จะเข้ารับราชการทหาร ช่วงปี ค.ศ. 1980 ชาวมาเก๊าไม่สามารถพูดหรืออ่านภาษาจีนกลางได้ แต่ใช้ภาษากวางตุ้งสื่อสารภายในครอบครัว

นอกจากนี้ยังมีชาวจีนจำนวนหนึ่งได้เข้ารีตโรมันคาทอลิกได้กลายเป็นชาวมาเก๊าทั้งที่ไม่มีเชื้อสายโปรตุเกส เพราะถูกชาวจีนที่ไม่ได้นับถือศาสนาคริสต์ปฏิเสธ

หลังการกลับเข้าสู่การปกครองของประเทศจีน ชาวมาเก๊าหลายคนเสียอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมอย่างโปรตุเกสไป การศึกษาภาษาโปรตุเกสถูกจำกัดแล้วแทนที่ด้วยภาษาจีนกลางและอังกฤษ ลูกหลานชาวมาเก๊าไม่พูดภาษาโปรตุเกสหรือมาเก๊า ปี ค.ศ. 1980 หญิงมาเก๊าหรือโปรตุเกสเริ่มสมรสกับชายที่ระบุตัวตนว่าเป็นชาวจีน
# โหมโรง เดอะ มิวสิคัล
โหมโรง เดอะ มิวสิคัล เป็นละครเวทีจากบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ซึ่งสร้างจากภาพยนตร์ชื่อเดียวกันที่ฉายเมื่อปี พ.ศ. 2547 นำแสดงโดย กรกันต์ สุทธิโกเศศ, สาธิดา พรหมพิริยะ, ทวีศักดิ์ อัครวงษ์, ศรัทธา ศรัทธาทิพย์ เป็นต้น กำกับการแสดงโดย ธีรวัฒน์ อนุวัตรอุดม มีการจัดการแสดงละครเวทีเรื่องนี้ทั้งหมด 4 ครั้ง คือในปี พ.ศ. 2558 (2 ครั้ง), พ.ศ. 2561 และ พ.ศ. 2568 โดยจัดแสดงที่ โรงละครเคแบงก์สยามพิฆเนศ ชั้น 7 ศูนย์การค้าสยามสแควร์วัน ทั้งหมด

 การจัดแสดง 
การจัดการแสดงครั้งแรกผลิตร่วมกับโต๊ะกลมโทรทัศน์ เดิมกำหนดจัดการแสดงในวันที่ 4, 5, 23–26, 30 เมษายน และ 1–3 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 จำนวน 15 รอบ ก่อนเพิ่มรอบอีก 12 รอบ ในวันที่ 7–17 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 รวมเป็น 27 รอบ โดยเป็นละครเวทีเรื่องแรกที่จัดการแสดงในโรงละครเคแบงก์สยามพิฆเนศ โดยจัดการแสดงรอบปฐมฤกษ์เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2558 หลังเสร็จสิ้นพิธีเปิดโรงละครเคแบงก์สยามพิฆเนศ

การจัดแสดงครั้งที่สอง ใช้ชื่อว่า "โหมโรง เดอะ มิวสิคัล Restage" โดยนักแสดงและทีมงานชุดเดิม และผลิตร่วมกับโต๊ะกลมโทรทัศน์เช่นเดียวกัน แต่มีการปรับเปลี่ยนในรายละเอียด โดยมีการเพิ่มเพลงแต่งใหม่ให้ผู้รับบทพันโทวีระขับร้อง 1 เพลง รวมถึงพัฒนาการในการเล่นระนาดของผู้รับบทนายศร และมีการจัดทำบทบรรยายใต้ภาพภาษาอังกฤษเพื่อให้ชาวต่างชาติเข้าใจเนื้อเรื่องได้มากขึ้น เดิมกำหนดจัดการแสดงในวันที่ 6–8, 13–15 และ 20–22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ก่อนเพิ่มรอบอีก 2 รอบ ในวันที่ 28 และ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 รวมเป็น 14 รอบ

การจัดแสดงครั้งที่สาม ใช้ชื่อว่า "โหมโรง เดอะ มิวสิคัล 2561" ผลิตร่วมกับโต๊ะกลมโทรทัศน์อีกครั้ง โดยมีการเปลี่ยนตัวนักแสดงจาก 2 รอบก่อนหน้าบางส่วน เบื้องต้นมีกำหนดจัดการแสดงในวันที่ 5 พฤษภาคม–3 มิถุนายน พ.ศ. 2561 จำนวน 10 รอบ ก่อนเพิ่มรอบอีก 1 รอบ ในวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2561 รวมเป็น 11 รอบ

การจัดแสดงครั้งที่สี่ ใช้ชื่อว่า "โหมโรง เดอะ มิวสิคัล 2568" เป็นการจัดแสดงในโอกาสครบรอบ 10 ปีแห่งการก่อตั้งโรงละครเคแบงก์สยามพิฆเนศ โดยมีพิธีทำบุญครบรอบโรงละครและบวงสรวงละครเวทีพร้อมกันเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2568 ซึ่งเป็นวันครบรอบ 10 ปีของพิธีเปิดโรงละคร เบื้องต้นมีกำหนดจัดการแสดงในวันที่ 4, 10, 11 และ 16–18 พฤษภาคม พ.ศ. 2568 จำนวน 8 รอบ ก่อนจะมีการยกเลิกรอบวันที่ 4 พฤษภาคม และเปลี่ยนไปจัดแสดงในวันที่ 12 พฤษภาคมทดแทน โดยการจัดแสดงครั้งนี้มีการเปลี่ยนตัวนักแสดงจาก 3 รอบก่อนหน้าอีกบางส่วนเช่นกัน และเป็นการแสดงละครเวทีอย่างเป็นทางการเรื่องแรกของนพพล โกมารชุน ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง พ.ศ. 2564 อีกด้วย

 นักแสดง 
ตัวละครปีพ.ศ. 2558พ.ศ. 2561พ.ศ. 2568นายศร (วัยหนุ่ม)กรกันต์ สุทธิโกเศศแม่โชติ (ยุครัชกาลที่ ๕)สาธิดา พรหมพิริยะขุนอินทวีศักดิ์ อัครวงษ์ท่านครู (นายศร ในวัยชรา)สุประวัติ ปัทมสูตนพพล โกมารชุนแม่โชติ (ยุครัชกาลที่ ๘)ดวงใจ หทัยกาญจน์สุดา ชื่นบานนัฏฐา ลอยด์ครูสินประดิษฐ ประสาททองสุทธิศักดิ์ สินเจริญครูเทียนศรัทธา ศรัทธาทิพย์พันโทวีระอนุสรณ์ มณีเทศอิชณน์กร พึ่งเกียรติรัศมีศร (วัยเด็ก)รฐนันท์ จิระกาญจนากิจ เกิดเก้า ธีระพันธ์ทิว (วัยเด็ก)ชยณัฐ แจ่มใสทิว (วัยหนุ่ม)มงคล สะอาดบุญญพัฒน์ณัฐชัย สิรินันทโชติเทิดอรรณพ ทองบริสุทธิ์ ปิติพงษ์ ผาสุขยืดเฉลิมรัฐ จุลโลบลประสิทธิ์ชยาพงศ์ สุวรรณน้อยเปี๊ยกวีรพล จันทร์ตรง (เอ๋ เชิญยิ้ม)มงคล สะอาดบุญญพัฒน์

ดูเพิ่ม 
 โหมโรง (ภาพยนตร์)
 หลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง)
# เดียร์ซูอูซาลา (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2504)
เดียร์ซูอูซาลา  เป็นภาพยนตร์จากสหภาพโซเวียตในปี 1961 ภาพยนตร์สร้างจากหนังสือของ Vladimir Arsenyev ซึ่งเกี่ยวกับการเดินทางสำรวจภูมิภาคตะวันออกไกลของรัสเซียกับพรานป่า เดียร์ซู อูซาลา

ภาพยนตร์ผลิดโดยสตูดิโอภาพยนตร์วิทยาศาสตร์และภาพยนตร์เพื่อการศึกษามอสโก (Moscow studio popular science and educational films) กำกับการแสดงโดย Agasi Babayan เขียนบทโดย Igor Bolgarin และนำแสดงโดย Adolf Shestakov และ Kasym Zhakibayev
 แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 Dersu Uzala Info
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โซเวียต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รัสเซีย
# พิกอัป (เทคโนโลยีดนตรี)
พิกอัป  เป็นตัวขยายเสียงที่รับสัญญาณแรงสั่นสะเทือนของเครื่องดนตรีโดยมักจะเป็นเครื่องสาย เช่น กีตาร์ไฟฟ้า กีตาร์เบส แชปแมนสติก หรือ ไวโอลินไฟฟ้า และแปลงเป็นสัญญาณไฟฟ้าเพื่อส่งต่อไปยังเครื่องขยายเสียง (หรือแอมป์กีตาร์) แล้วปล่อยเสียงออกผ่านตู้ลำโพง นอกจากนี้พิกอัปยังสามารถส่งสัญญาณผ่าน DI Box ในการบันทึกเสียง หรือออกอากาศทางวิทยุหรือโทรทัศน์ ในกีตาร์ไฟฟ้าและเบสกีตาร์ส่วนใหญ่ใช้ แมกเนติกพิกอัป (magnetic pickup) ส่วนกีตาร์โปร่ง ดับเบิลเบสและฟิดเดิลมักใช้ เพียโซอิเล็กทริกพิกอัป (piezoelectric pickup)
# พิกอัป
พิกอัป  อาจหมายถึง
พิกอัป (เทคโนโลยีดนตรี) อุปกรณ์รับสัญญาณแรงสั่นสะเทือนของเครื่องสาย
รถกระบะ (pickup truck)
# แองเกิลซีย์
แองเกิลซีย์  หรือ อะนึสโมน  เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ริมชายฝั่งทางตอนเหนือของประเทศเวลส์ มีเนื้อที่ทั้งหมด  แองเกิลซีย์เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในทะเลไอริชและในเวลส์ และยังเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 7 ในสหราชอาณาจักร และยังเป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 2 (รองจากไอล์ออฟแมน) ท่าเรือข้ามฟากเมืองโฮลีเฮด (เมืองในแองเกิลซีย์) มีผู้ใช้บริการมากกว่า 2 ล้านคนในทุกปีC.Michael Hogan. 2011. Irish Sea. eds P. Saundry and C. Cleveland. Encyclopedia of Earth. National Council for Science and the Environment. Washington DC 

แองเกิลซีย์เป็นเทศมณฑลทางประวัติศาสตร์แห่งหนึ่งของเวลส์ และเคยถูกปกครองในฐานะส่วนหนึ่งของเมืองกวินิดด์ ปัจจุบัน แองเกิลซีย์อยู่ภายใน เทศมณฑลไอล์ออฟแองเกิลซีย์ ร่วมกับเกาะโฮลีและเกาะเล็ก ๆ อื่น ๆThe National Archives of the United Kingdom. Local Government (Wales) Act 1994, Schedule 1: The New Principal Areas. Accessed 6 February 2013. ประชากรส่วนใหญ่ในแองเกิลซีย์พูดภาษาเวลส์ "อะนึสโมน" เป็นชื่อเกาะในภาษาเวลส์ซึ่งใช้สำหรับการแบ่งเขตเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาสหราชอาณาจักรและสภาแห่งชาติเวลส์ จากสำมะโนประชากร ค.ศ. 2010 แองเกิลซีย์มีประชากร 69,751 คน 

 เชิงอรรถ 
.
.
# ฟังก์ชันตรีโกณมิติผกผัน
ในวิชาคณิตศาสตร์ ฟังก์ชันตรีโกณมิติผกผัน (บางครั้งเรียกว่า ฟังก์ชันอาร์ก) เป็นฟังก์ชันผกผันของฟังก์ชันตรีโกณมิติ ที่กำหนดโดเมนให้เหมาะสม) ประกอบด้วย ฟังก์ชันผกผันของฟังก์ชันไซน์ โคไซน์ แทนเจนต์ โคแทนเจนต์ เซแคนต์ และฟังก์ชันโคเซแคนต์ ใช้สำหรับหาค่ามุมจากค่าอัตราส่วนตรีโกณมิติที่ให้มา ฟังก์ชันตรีโกณมิติผกผันนี้ใช้กันอย่างกว้างขวางในวิศวกรรมศาสตร์ การเดินเรือ ฟิสิกส์ และเรขาคณิต

 สัญกรณ์ 
มีหลายสัญกรณ์ด้วยกันที่ใช้สำหรับฟังก์ชันตรีโกณมิติผกผัน หลักเกณฑ์การใช้สัญกรณ์ที่ใช้มากที่สุด คือ การตั้งชื่อฟังก์ชันตรีโกณมิติผกผันโดยใช้คำอุปสรรค arc- (อ่านว่า อาร์ก) เช่น , ,  เป็นต้น โดยบทความนี้จะใช้หลักเกณฑ์นี้ในการเรียกฟังก์ชันดังกล่าว หากใช้หน่วยวัดมุมเป็นเรเดียน มุม θ เรเดียนจะมีค่าเหมือนกับค่าอาร์ก ที่ความยาวของค่าอาร์กนั้นมีค่าเท่ากับ rθ เมื่อ r คือ รัศมีของวงกลม ดังนั้น ในวงกลมหนึ่งหน่วย "ค่าอาร์ก ที่มีค่าโคไซน์ของค่าอาร์กนั้นมีค่าเท่ากับ x" จะมีค่าเท่ากับ "ค่ามุม ที่ค่าโคไซน์ของมุมนั้นมีค่าเท่ากับ x" เพราะว่า ความยาวของค่าอาร์กของวงกลมในหน่วยเรเดียนมีค่าเท่ากับขนาดของมุมในหน่วยเรเดียน ทำนองเดียวกัน ในการเขียนภาษาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ฟังก์ชันตรีโกณมิติผกผันมักจะเรียกว่า asin, acos, atan

สัญกรณ์ , ,  ฯลฯ ซึ่งเสนอโดยจอห์น เฮอร์เชล ในปี ค.ศ. 1813 กฏเกณฑ์นี้ใช้สัญกรณ์ด้วยเพราะความที่เป็นฟังก์ชันผกผัน โดยอาจทำให้เกิดความสับสนกับระบบการแสดงสัญกรณ์อีกอย่างหนึ่ง เช่น  ซึ่งสื่อถึงการยกกำลังมากกว่าการที่จะเป็นฟังก์ชันคอมโพสิท ดังนั้น การใช้สัญกรณ์เช่นนี้อาจทำให้เกิดความสับสนระหว่างตัวผกผันการคูณกับฟังก์ชันผกผัน ความสับสนนี้จะน้อยลง เนื่องด้วยความจริงที่ว่าตัวผกผันการคูณของฟังก์ชันตรีโกณมิตินั้นได้มีชื่อของมันอยู่แล้ว เช่น  =  แม้กระนั้น ผู้เขียนบางคนแนะนำว่าการใช้สัญกรณ์นั้นมีความกำกวม
# Non nobis solum
แปลว่า ไม่ใช่เพื่อพวกเราเท่านั้น เป็นคติพจน์ภาษาลาติน บางครั้งเขียนว่า  ("not for us, but for everyone" ไม่ใช่เพื่อเรา แต่เพื่อทุกคน) และ  หมายความว่า คนควรทำเพื่อประโยชน์ของมนุษยชาตินอกเหนือจากประโยชน์ส่วนตัว

คติพจน์นี้มาจากประโยคหนึ่งในศาสตรนิพนธ์ที่มีอิทธิพลมากของกิแกโรเรื่อง On Duties  ซึ่งกิแกโรเขียนไว้ว่า "" แปลว่า เราเกิดมาไม่ใช่เพื่อตัวเราเท่านัน, ประเทศของเรา เพื่อนของเรา ต่างมีส่วนร่วมในตัวเรา De Officiis, 1:22 ประโยคนี้ กิแกโรกล่าวเองว่า เป็นการถอดความโดยตรงมาจากแนวความคิดของเพลโตในหนังสือ Letter to Archytas (จดหมายถึงอาคาทาส)Ps.-Plato, Epistle 9.358a ในบริบทของเนื้อเรื่อง ประโยคนี้สื่อว่า มนุษย์ได้รับการรังสรรค์ขึ้นเพื่อมนุษย์ด้วยกัน เพื่อเป็นประโยชน์ต่อกันและกันให้มากที่สุด กิแกโรเชื่อมโยงความคิดนี้เข้ากับคตินิยมสากลของลัทธิสโตอิก และตามลัทธินี้ มนุษย์ทุกคนมีความเกี่ยวดองกันและจำเป็นต้องมีส่วนร่วมเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม แลกเปลี่ยนความเอื้อเฟื้อโดยการให้และรับDe officiis 1.22, transl. Walter Miller, 1913
# แผ่นอะลูมิเนียม
แผ่นอลูมิเนียม (อังกฤษ: aluminum foil) เป็นอลูมิเนียมทีมีลักษณะเป็นกระดาษ มีความหนาน้อยกว่า 0.2 มม. บางที่สุดแค่ 6 ไมโครเมตร  สามารถใช้ห่อสิ่งของ บางครั้งแผ่นอะลูมิเนียมถูกสร้างมาจากพลาสติกหรือกระดาษเพื่อใช้งานได้มากขึ้น

 ปัญหาเรื่องสิ่งแวดล้อม 
แผ่นอลูมิเนียมบางอันสามารถรีไซเคิลได้ประมาณ 5% ในการใช้เป็นพลังงานไฟฟ้า อย่างไรก็ตาม มีอะลูมิเนียมหลายอันไม่สามารถรีไซเคิลได้ เนื่องจากทำได้ยากและมีอะลูมิเนียมที่มีในรูปแบบโลหะน้อยมาก
# ฟุตบอลทีมชาติโมร็อกโก
ฟุตบอลทีมชาติโมร็อกโก  ฉายา "ราชสีห์แห่งแอตลัส" (/ Irzem n Atlasi) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศโมร็อกโก ปัจจุบันมี วะลีด อัรร็อกรอกี เป็นผู้จัดการทีม 

โมร็อกโกเคยชนะเลิศแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ในปี 1976 และยังเป็นทีมแรกจากแอฟริกาที่เป็นแชมป์กลุ่มในฟุตบอลโลก ซึ่งเกิดขึ้นในปี 1986 โดยพวกเขาอยู่กลุ่มเดียวกับโปรตุเกส, โปแลนด์ และอังกฤษ และยังเป็นทีมแรกของแอฟริกาที่ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออกของรายการ โดยพวกเขาตกรอบแพ้เยอรมนีตะวันตก (รองแชมป์หลังจบการแข่งขัน) 1–0 ในปีเดียวกัน ต่อมาในปี 1998 โมร็อกโกตกรอบแบ่งกลุ่มหลังจากที่นอร์เวย์เอาชนะบราซิล และในปี 2018 โมร็อกโกผ่านรอบคัดเลือกได้ไปแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายเป็นครั้งแรกในรอบ 20 ปี แม้ว่าสุดท้ายแล้ว ทีมจะตกรอบแบ่งกลุ่มด้วยการไม่ชนะใครก็ตาม แต่ในฟุตบอลโลก 2022 โมร็อกโกสร้างประวัติศาสตร์เป็นชาติแรกจากแอฟริกาและอาหรับที่สามารถผ่านเข้าถึงรอบรองชนะเลิศได้สำเร็จ

 สนามแข่งขัน 
อดีต
 สนามกีฬาปรินซ์มูแล อับดุลลาห์ (ราบัต)
 สนามกีฬาโมฮัมเหม็ดที่ 5 (กาซาบล็องกา)

ปัจจุบัน
 สนามกีฬามาร์ราคิช (มาร์ราคิช)
 สนามกีฬาอัดราร์ (อากาดีร์)
 สนามกีฬาอิบัน บาเทาทา (แทนเจียร์)
 สนามกีฬาแฟ็ส (แฟ็ส)

รายชื่อผู้เล่น
รายชื่อผู้เล่น 26 คนที่ถูกเรียกตัวในการแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2022

 สถิติการแข่งขัน 
 ฟุตบอลโลก 
สถิติในฟุตบอลโลกสถิติในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกปีรอบอันดับแข่งชนะเสมอแพ้ได้เสียแข่งชนะเสมอแพ้ได้เสีย 1930ไม่ได้เข้าร่วมไม่ได้เข้าร่วม 1934 1938 1950 1954 1958 1962ไม่ผ่านรอบคัดเลือก722378 1966ถอนตัวถอนตัว 1970รอบแบ่งกลุ่ม14th30122610442117 1974ไม่ผ่านรอบคัดเลือก104331213 1978202022 1982832356 1986รอบ 16 ทีมสุดท้าย11th4121328521121 1990ไม่ผ่านรอบคัดเลือก613245 1994รอบแบ่งกลุ่ม23rd30032510721194 1998รอบแบ่งกลุ่ม18th3111556510142  2002ไม่ผ่านรอบคัดเลือก10631113 200610550177 2010103341413 2014623198 2018รอบแบ่งกลุ่ม27th3012248431131 2022อันดับที่ 4 4th 7 3 2 2 6 58710253ทั้งหมดอันดับที่ 46/22235711202711958392217583

 แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 
 ชนะเลิศ: 1976
 รองชนะเลิศ: 2004
 อันดับที่สาม: 1980
 อันดับที่สี่: 1986, 1988
# จังหวัดมารินดูเก
จังหวัดมารินดูเก  เป็นจังหวัดที่เป็นเกาะในเขตมีมาโรปา ประเทศฟิลิปปินส์ มีศูนย์กลางอยู่ที่เทศบาลโบอัค ตั้งอยู่ระหว่างอ่าวตายาบัสทางทิศเหนือ กับทะเลซีบูยันทางทิศใต้ และตั้งอยู่ใกล้กับคาบสมุทรโบนโดกของจังหวัดเกซอนทางทิศตะวันออก เกาะมินโดโรทางทิศตะวันตก และเกาะจังหวัดโรมโบลนทางทิศใต้ พื้นที่บางส่วนของช่องแคบเกาะเวิร์ด ศูนย์กลางความหลากหลายทางชีวภาพทางทะเลของโลก ก็อยู่ในน่านน้ำของจังหวัดนี้

ในปี ค.ศ. 2013 จังหวัดมารินดูเกเป็นจังหวัดที่สงบสุขที่สุดของประเทศ จากการจัดอันดับของกรมตำรวจแห่งชาติฟิลิปปินและกองกำลังรักษาความสงบแห่งฟิลิปปิน เนื่องจากมีอัตราการก่ออาชญากรรมน้อยมาก นอกจากนี้ยังมีเทศกาลทางศาสนาที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศ นั่นคือ โมริโอเนส ซึ่งจัดขึ้นทุก ๆ ปีในสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ เป็นเวลากว่า 200 ปีแล้ว

 ภูมิศาสตร์ 

มารินดูเกถูกจัดให้เป็นศูนย์กลางของแผนที่ประเทศฟิลิปปินส์โดย Luzon Datum of 1911 เกาะจังหวัดแห่งนี้มีรูปร่างคล้ายหัวใจ มีพื้นที่ 952.58 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ระหว่างอ่าวตายาบัสทางทิศเหนือ กับทะเลซีบูยันทางทิศใต้ ถูกคั่นออกจากคาบสมุทรโบนโดกในจังหวัดเกซอนโดยช่องแคบมัมปอง ส่วนทางทิศตะวันตก ก็ถูกคั่นออกจากเกาะมินโดโรโดยช่องแคบตาบลาส เกาะเล็ก ๆ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ได้แก่ เกาะโปโล, เกาะมานิวายา และเกาะมัมปอง ส่วนทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ก็มีเกาะเตรส และเกาะเอเลเฟนท์

จุดสูงสุดของจังหวัดอยู่ที่ภูเขามาลินดิก (ชื่อเดิม ภูเขามาร์ลังกา) ระดับความสูง  เหนือระดับน้ำทะเล เป็นภูเขาไฟที่ยังมีชีวิตอยู่ ตั้งอยู่ที่ปลายด้านทิศใต้ของเกาะ นอกจากนี้ยังมีถ้ำอีกหลายแห่งในจังหวัด ถ้ำที่สำคัญได้แก่ ถ้ำบาทาลา, ถ้ำซันอีซิโดร และถ้ำตาเลา

 ภูมิอากาศ 
มารินดูเกมีภูมิอากาศแบบที่ 3 ตามการจัดของกรมอุตุนิยมวิทยาฟิลิปปิน นั่นคือมีฝนตกมากและไม่มีการแบ่งฤดูแล้งกับฤดูฝนที่ชัดเจน อุณหภูมิโดยเฉลี่ย สูงสุด และต่ำสุดของปี อยู่ที่ ,  และ  ตามลำดับ ความชื้นโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 78% ปริมาณน้ำฝนต่อปีอยู่ที่ 2,034.6 ลูกบาศก์มิลลิเมตรhttp://www.namria.gov.ph
# ฟุตบอลทีมชาติเบลารุส
ฟุตบอลทีมชาติเบลารุส  เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศเบลารุส อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลแห่งเบลารุส ใช้บอรีซอฟอารีนาในเมืองบารือเซา เป็นสนามเหย้า เบลารุสไม่เคยผ่านรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลกและฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป

 สนามแข่งขัน 
thumb|ทีมชาติเบลารุสเคยใช้สนามกีฬาดีนาโมมินสค์เป็นสนามเหย้าจนถึงปี ค.ศ. 2012
เบลารุสเคยลงเล่นเกมเหย้าที่สนามกีฬาดีนาโมในมินสค์ ซึ่งมีความจุ 40,000 ที่นั่ง ต่อมาในปลายปี ค.ศ. 2012 สนามกีฬาดีนาโมได้ปิดปรับปรุง ทำให้เบลารุสต้องลงเล่นที่สนามเหย้าแห่งอื่นชั่วคราวไปก่อน

นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2014 เบลารุสได้ย้ายไปใช้บอรีซอฟอารีนาเป็นสนามเหย้าแห่งใหม่

+สนามเหย้าของทีมชาติเบลารุส สนาม  ที่ตั้ง  วันที่ใช้งาน  หมายเหตุ บอรีซอฟอารีนา  บารือเซา  ค.ศ. 2014 –  สนามหลัก สนามกีฬาดีนาโม  มินสค์  – ค.ศ. 2012  สนามหลัก สนามกีฬาซิตี  มาลัดซเยชนา  พฤษภาคม ค.ศ. 1996  กระชับมิตร v อาเซอร์ไบจาน วีเชปสก์เซ็นทรัลสปอร์ตคอมเพล็กซ์  วีเชปสก์  พฤศจิกายน ค.ศ. 2005  กระชับมิตร v ลัตเวีย สนามกีฬากลางโฆเมียล  โฆเมียล  ตุลาคม ค.ศ. 2007  ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 รอบคัดเลือก v ลักเซมเบิร์ก สนามกีฬาเนมัน  ฆโรดนา  มิถุนายน ค.ศ. 2009  ฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก v อันดอร์รา สนามกีฬาฮาราดสกี  บารือเซา  มิถุนายน ค.ศ. 2009  กระชับมิตร v มอลโดวา รีเจียนนัลสปอร์ตคอมเพล็กซ์แบรสต์สกี  แบรสต์  ตุลาคม ค.ศ. 2009  ฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก v คาซัคสถาน

 สถิติการแข่งขัน 
 ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 
รอบสุดท้ายรอบคัดเลือกปีผลPldWDLGFGAGD1960–1992ส่วนหนึ่งของ  1996ไม่ผ่านรอบคัดเลือก 4  10  3  2  5  8  13  −5  2000 5  8  0  3  5  4  10  −6 2004 5  8  1  0  7  4  20  −16  2008 4  12  4  1  7  17  23  −6  2012 4  10  3  4  3  8  7  +1 2016 4  10  3  2  5  8  14  −6 2020รอการแข่งขันทั้งหมด0/15 –481110274173 -32

 ฟุตบอลโลก 
รอบสุดท้ายรอบคัดเลือกปีผลอันดับในกลุ่มแข่งชนะเสมอแพ้ได้เสีย1930–1990ส่วนหนึ่งของ  1994ไม่ได้เข้าร่วม 1998ไม่ผ่านรอบคัดเลือก 6  10  1  1  8  5  21  2002 3  10  4  3  3  12  11 2006 5  10  2  4  4  12  14 2010 4  10  4  1  5  19  14 2014 5  8  1  1  6  7  16 2018 6  10  1  2  7  6  21 2022 5  8   1  0  7  7  24ทั้งหมด0/7 –6614124068121
# หญิงชาวฮุ่ยอัน
หญิงชาวฮุ่ยอัน  เป็นชนกลุ่มย่อยของชาวจีนฮั่น ที่อาศัยเฉพาะเทศมณฑลฮุ่ยอัน เมืองกวางโจว มณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน พวกเธอมีวัฒนธรรมเฉพาะที่ผิดแผกไปจากชาวจีนทั่วไป เช่นการแต่งกายและประเพณีการแต่งงาน ซึ่งสร้างความสนใจแก่นักมานุษยวิทยาไปพร้อม ๆ กับการวิพากษ์วิจารณ์จากรัฐบาล

 วัฒนธรรม 
thumb|left|upright|รูปปั้นหญิงชาวฮุ่ยอัน เมืองกวางโจว มณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน
 การแต่งกาย 
หญิงชาวฮุ่ยอันจะสวมเสื้อคล้ายแจ็กเก็ตสั้น ๆ สีน้ำเงินเขียว สวมกางเกงรัดสะโพกนุ่งต่ำกว่าสะดือขายาวสีดำ คลุมศีรษะด้วยผ้าสีสันสดใสแล้วสวมหมวกทรงกรวยคล้ายงอบครอบไปอีกทีหนึ่ง ซึ่งรัฐบาลแสดงความเห็นต่อการแต่งกายนี้ว่า "หมวกยุคศักดินา แจ็กเก็ตราคาประหยัด พุงป่องด้วยไขมันแห่งประชาธิปไตย กางเกงก็ขายาวสิ้นเปลือง" ที่รัฐบาลทำเช่นนี้ก็เพราะจะทำให้วัฒนธรรมของหญิงชาวฮุ่ยอันหายไปแล้วกลืนไปกับชาวจีนฮั่นตั้งแต่ยุคเริ่มต้นสาธารณรัฐประชาชนจีน

 การแต่งงาน 
ธรรมเนียมการแต่งงานของหญิงชาวฮุ่ยอัน คือคู่แต่งงานใหม่จะไม่อยู่ด้วยกัน ในคืนแรกของชีวิตสมรสพวกเขาจะแยกกันไปอาศัยอยู่บ้านเพื่อน วันที่สองเจ้าสาวจะไปแสดงความเคารพครอบครัวเจ้าบ่าวและมอบกำนัลแก่ผู้สูงอายุ วันที่สามน้องสาวของเจ้าบ่าวจะพาเจ้าสาวไปตักน้ำสองถังที่บ่อน้ำประจำชุมชน หลังปฏิบัติตามธรรมเนียมนี้ไปแล้วห้าวันเจ้าสาวก็จะกลับไปยังบ้านพ่อแม่ของตนเอง เจ้าบ่าวและเจ้าสาวจะไม่สามารถพบปะหรือแม้แต่พูดคุยกัน จนกว่าเจ้าสาวจะให้กำเนิดบุตร ซึ่งหญิงชาวฮุ่ยอันยุคใหม่ไม่มีใครปฏิบัติตนตามธรรมเนียมนี้แล้ว

 ศาสนา 
หญิงชาวฮุ่ยอันนับถือศาสนาอย่างเดียวกับชาวจีนฮั่นคือ ศาสนาพื้นบ้านจีน, ลัทธิเต๋า หรือศาสนาพุทธ