wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# พีช (สายการบิน)
การบินพีช (Peach Aviation, ピーチ・アビエーション 株式会社, ดำเนินการภายใต้เครื่องหมายการค้า พีช) เป็นสายการบินราคาประหยัดที่มีฐานอยู่ที่ญี่ปุ่น สำนักงานตั้งอยู่ที่ชั้น 5 อาคารสำนักงานท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ จังหวัดโอซะกะ

ประวัติ

พีช ก่อตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ในชื่อ A&F Aviation เป็นการลงทุนร่วมระหว่างออล นิปปอน แอร์เวย์กับบริษัทร่วมทุน First Eastern Investment Group ของฮ่องกง บริษัทได้รับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการการบินได้ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 และได้เปลี่ยนชื่อเป็น การบินพีช (Peach Aviation) ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 โดยมีบริษัทออล นิปปอน แอร์เวย์เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุด

เครื่องบินของพีชได้รับการออกแบบจากนีล เดนารี และชุดของลูกเรือได้รับการออกแบบจากเจมส์ วิลกี้ สายการบินนี้มีฐานการบินอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ

ปัจจุบัน สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ชั้น 3 อาคารแอร์โรพลาซา ภายในพื้นที่สำนักงานของท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ จังหวัดโอซะกะ และเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ได้ประกาศแผนการย้ายสำนักงานไปที่อาคารเคนเซ็ทสึ ภายในพื้นที่ท่าอากาศยานเช่นเดิม

พีชให้บริการครั้งแรกในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2555 ด้วยเที่ยวบินจากคันไซไปท่าอากาศยานชินชิโตะเซะที่เป็นท่าอากาศยานหลักของเมืองซัปโปะโระ เกาะฮกไกโด ทางตอนเหนือของญี่ปุ่น

พีช เป็นสายการบินราคาประหยัดที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น โดยมีผู้โดยสารใช้บริการเฉลี่ยร้อยละ 80 ของความจุผู้โดยสาร ในขณะที่สายการบินอื่นอาทิ เจ็ตสตาร์ ญี่ปุ่น มีผู้โดยสารราวร้อยละ 70

ปัจจุบัน พีชเป็นสายการบินเดียวที่ให้บริการที่อาคารผู้โดยสารแห่งที่ 2 ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ และให้บริการ 24 ชั่วโมง นับว่าประสบความสำเร็จไม่น้อยเพราะผู้โดยสารจะได้รับความสะดวกสบายในการจอง การเช็คอิน และการขึ้นเครื่อง

ในวันที่ 22 มีนาคม 2561 ออล นิปปอน แอร์เวย์ ได้ประกาศการควบรวมกิจการกันระหว่างพีชกับวานิลลาแอร์ (Vanilla Air) ซึ่งเป็นสายการบินต้นทุนต่ำอีกบริษัทหนึ่งในเครือออล นิปปอน แอร์เวย์ โดยจะมีผลอย่างสมบูรณ์ภายในสิ้นปี พ.ศ. 2562 ทั้งนี้ยี่ห้อวานิลลาแอร์จะถูกยกเลิกไป เหลือเพียงพีชเท่านั้น ในที่สุดวานิลลาแอร์ได้ปิดตัวลงในวันที่ 26 ตุลาคม 2562 และรวมเข้ากับพีชเป็นผลสำเร็จ โดยตั้งแต่วันถัดมาเป็นต้นไปก็ได้เปลี่ยนเป็นพีชทั้งหมดPeach / Vanilla Air network integration in 2019

เส้นทางบิน

เอเชียตะวันออก
 
 เซี่ยงไฮ้ – ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง

 
 ฮ่องกง – ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง

 
 ฟุกุโอะกะ – ท่าอากาศยานฟุกุโอะกะ
 เกาะอิชิงะกิ – ท่าอากาศยานชินอิชิงะกิ
 คะโงะชิมะ – ท่าอากาศยานคะโงะชิมะ
 โอซะกะ – ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ Hub
 มะสึยะมะ – ท่าอากาศยานมะสึยะมะ
 นะงะซะกิ – ท่าอากาศยานนะงะซะกิ
 นะฮะ – ท่าอากาศยานนะฮะ Hub
 โตเกียว – ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ Hub
 ซัปโปะโระ – ท่าอากาศยานชินชิโตะเซะ
 เซนได – ท่าอากาศยานเซนได

 
 ปูซาน – ท่าอากาศยานนานาชาติกิมแฮ
 โซล – ท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน

 
 เกาสฺยง – ท่าอากาศยานนานาชาติเกาสฺยง
 ไทเป – ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถาหยวน

เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
 
 กรุงเทพ – ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ
# เวย์แบ็กแมชชีน
เวย์แบ็กแมชชีน  เป็นคลังบันทึกข้อมูลดิจิทัลของเวิลด์ไวด์เว็บที่สร้างขึ้นโดยอินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์ องค์กรที่ไม่แสวงหากำไรสัญชาติอเมริกันที่ตั้งอยู่ที่ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย หน้าต่าง ๆ ได้รับการบันทึกอย่างช้าตั้งแต่ ค.ศ. 1995 และเปิดให้เข้าใช้งานทั่วไปใน ค.ศ. 2001 ช่วยให้ผู้ใช้สามารถ "ย้อนเวลา" ไปดูเว็บไซต์ในอดีต ผู้ก่อตั้ง บรูว์สเตอร์ เคล และบรูซ กิลเลียต พัฒนาเวย์แบ็กแมชชีนเพื่อให้ "ทุกคนสามารถเข้าถึงความรู้ทั้งหมดได้" ด้วยการเก็บรักษาสำเนาเว็บเพจที่เลิกใช้งานแล้วไว้ในคลังข้อมูล

เวย์แบ็กแมชชีนได้บันทึกหน้าเว็บไว้ได้มากกว่า 38,200 ล้านหน้าภายในสิ้น ค.ศ. 2009 ณ เดือนพฤศจิกายน 2024 เวย์แบ็กแมชชีนได้เก็บหน้าเว็บไว้มากกว่า 916,000 ล้านหน้าและข้อมูลราว ๆ 100 เพตะไบต์ The current number of archived pages can be seen at the archive's home page.

ประวัติ
อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์เริ่มเก็บแคชเว็บเพจเร็วสุดตั้งแต่ ค.ศ. 1995 หนึ่งในหน้าแรกสุดถูกเก็บถาวรเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1995

บรูว์สเตอร์ เคลและบรูซ กิลเลียต ผู้ก่อตั้งเวย์แบ็กแมชชีน เปิดตัวเว็บนี้ที่ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนียในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2001 โดยหลักแล้วเพื่อแก้ไขปัญหาเนื้อหาบนเว็บที่หายไปเมื่อใดก็ตามที่มีการเปลี่ยนแปลงหรือเมื่อเว็บไซต์ถูกปิดลง บริการนี้ช่วยให้ผู้ใช้สามารถดูหน้าเว็บรุ่นที่จัดเก็บไว้ในเวลาต่าง ๆ ได้ ซึ่งที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์เรียกว่า "ดัชนีสามมิติ" เคลและกิลเลียตสร้างเครื่องกลไกที่หวังจะเก็บถาวรอินเทอร์เน็ตทั้งหมดไว้และเปิดให้ "เข้าถึงความรู้ทั้งหมดได้ทั่วถึง" ชื่อ "เวย์แบ็กแมชชีน" อ้างอิงถึงเครื่องมือเดินทางข้ามเวลาสมมติในการ์ตูนแอนิเมชัน The Adventures of Rocky and Bullwinkle and Friends จากคริสต์ทศวรรษ 1960Keith Scott (2000). The Moose that Roared: The Story of Jay Ward, Bill Scott, a Flying Squirrel, and a Talking Moose. St. Martin's Press.  ในส่วนของการ์ตูนเรื่อง "ประวัติศาสตร์ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ของพีบอดี" มิสเตอร์พีบอดีและเชอร์แมนใช้ "เวย์แบ็กแมชชีน" เพื่อย้อนเวลากลับไปเพื่อเป็นพยานและมีส่วนร่วมในเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียง

ในช่วง ค.ศ. 1996 ถึง 2001 ข้อมูลถูกเก็บไว้ในเทปดิจิทัล โดยที่เคลอนุญาตให้นักวิจัยและนักวิทยาศาสตร์เข้าถึงฐานข้อมูล "ที่ยุ่งยาก" เป็นครั้งคราว เมื่อหน่วยเก็บถาวรมีอายุครบ 5 ปีใน ค.ศ. 2001 ได้มีการเปิดตัวและเปิดให้สาธารณชนเข้าชมในพิธีที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ในช่วงที่เปิดตัวเวย์แบ็กแมชชีน มีหน้าที่เก็บถาวรแล้วมากกว่า 10,000 ล้านหน้า ข้อมูลจะถูกเก็บไว้ในคลัสเตอร์โหนด Linux ขนาดใหญ่ของอินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์ โดยจะเข้าไปเยี่ยมชมและเก็บถาวรเว็บไซต์เวอร์ชันใหม่เป็นครั้งคราว นอกจากนี้ ยังสามารถจับภาพไซต์ได้ด้วยตนเองโดยป้อนยูอาร์แอลของเว็บไซต์ลงในกล่องค้นหา โดยต้องให้เว็บไซต์อนุญาตให้เวย์แบ็กแมชชีน "รวบรวม" และบันทึกข้อมูล

เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2020 เวย์แบ็กแมชชีนเริ่มตรวจสอบข้อเท็จจริงของเนื้อหา ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2022 โดเมนของ ad server ถูกห้ามไม่ให้จับหน้าจอAttempts to 'save page now' domains such as tpc.googlesyndication.com or s0.2mdn.net or atdmt.com or adbrite.com result in "This URL is in our block list and cannot be captured."

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021 เนื่องในโอกาสครบรอบ 25 ปีของอินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์ ทางเวย์แบ็กแมชชีนได้เปิดตัว "เวย์ฟอร์เวิร์ดแบ็กแมชชีน" ที่ให้ผู้ใช้ "เดินทางสู่อินเทอร์เน็ตใน ค.ศ. 2046 ซึ่งเป็นปีที่ความรู้ถูกล้อมโจมตี"

หมายเหตุ
# เดอะสเมิฟส์ 2
เดอะสเมิฟส์ 2  เป็นภาพยนตร์ 3 มิติแนวตลกครอบครัว และเป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง เดอะสเมิฟส์ (2011) อิงจากหนังสือการ์ตูนชุดเรื่อง เดอะสเมิฟส์ และรายการโทรทัศน์แอนิเมชันยุค 1980  อย่างหลวม ๆ ที่สร้างโดยนักวาดการ์ตูนชาวเบลเยียมชื่อ เปโย เป็นภาพยนตร์ลำดับที่สองของโครงการไตรภาคผลิตโดยโซนีพิกเจอส์แอนิเมชันและจัดจำหน่ายโดยโคลัมเบียพิกเจอส์ ภาพยนตร์กำกับโดย ราจา กอสเนลล์ เช่นเดียวกันภาคแรก และมีนักแสดงหลักคนเดิมจากภาคที่แล้วกลับมาแสดงด้วย มีนักแสดงคนใหม่คือคริสตินา ริชชี และเจ. บี. สมูฟ เป็นสมาชิกของกลุ่ม The Naughties และเบรนแดน กลีสัน แสดงเป็นพ่อเลี้ยงของแพตทริก วินสโลว์ ภาพยนตร์ออกฉายในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 และเป็นที่ระลึกแด่โจนาธาน วินเทอส์ ที่พากย์เสียงปาปา สเมิร์ฟ และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2013

ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับที่ไม่ดี โดยนักวิจารณ์จากร็อตเท็นโทแมโทส์ ให้คะแนนน้อยกว่าภาพยนตร์ภาคก่อนหน้าที่ก็ได้รับคะแนนไม่ดีเช่นกัน  แม้ว่าจะทำรายได้ได้มากกว่างบประมาณถึงสามเท่า เดอะสเมิฟส์ 2 ทำรายได้ได้น้อยกว่าภาคแรกกว่า 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ทำรายได้รวม 347 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งโซนีมองว่าน่าผิดหวัง บอกซ์ออฟฟิศโมโจ เรียกว่าเป็น "การตกลงอย่างคาดไม่ถึงสำหรับภาพยนตร์ครอบครัวภาคต่อ" และคาดว่ามาจากการตอบรับในภาคแรกที่ไม่ดีเช่นกัน และการแข่งขันกับภาพยนตร์ครอบครัวอีกเรื่องหนึ่งคือ มิสเตอร์แสบร้ายเกินพิกัด 2

ภาพยนตร์กำลังจะเริ่มเนื้อเรื่องใหม่ (reboot) และมีกำหนดออกฉายในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2016
# วี.พรีเมียร์ลีก
วี.พรีเมียร์ลีก  เป็นอดีตลีกวอลเลย์บอลระดับสูงสุดของประเทศญี่ปุ่น จัดขึ้นโดยสมาคมกีฬาวอลเลย์บอลญี่ปุ่นและองค์การลีกวอลเลย์บอลญี่ปุ่น (Japan Volleyball League Organization) โดยมี 8 ทีมเข้าร่วมทั้งทีมชายและหญิง

วี.พรีเมียร์ลีกสิ้นสุดในฤดูกาล 2017–18 และจะจัดขึ้นใหม่ภายใต้ชื่อ วี.ลีก (V.LEAGUE) ตั้งแต่ฤดูกาล 2018–19

 ประวัติ 
วี.ลีก ก่อขึ้นในปี ค.ศ. 1994 ในช่วงฤดูกาล 1967–1994 ลีกได้ใช้ชื่อว่า เจแปนนีสวอลเลย์บอลลีก และในปี ค.ศ. 2006 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น วี・พรีเมียร์ลีก

 ชื่อรายการแข่งขัน 
 ฤดูกาล 1967-68 – 1993-94: เจแปนนีสวอลเลย์บอลลีก
 ฤดูกาล 1994-95 – 2005-06: วี.ลีก
 ฤดูกาล 2006-07 – 2017-18: วี・พรีเมียร์ลีก

ทีมในฤดูกาล 2017–18
 ชาย (8 ทีม) 
เจที ธันเดอร์
ซันโทรี่ซันเบิดส์
โทโยดะโกเซย์เตรฟวยร์ซา
โอซากะเบลเซอส์ซาไก
เจทีอีเคทีสติงส์
พานาโซนิคแพนเทอส์
โทเรย์แอร์โรส์
เอฟซี โตเกียว

 หญิง (8 ทีม) 
เอ็นอีซีเรดร็อกเก็ตส์
ฮิซามิตสึสปริงส์
โอกายามะซีกัลส์
ฮิตาชิรีวาเล
โทเรย์แอร์โรส์
โตโยต้าออโตบอดีควินชิสึ
เจที มาร์เวลลัส
พีเอฟยู บลูแคตส์

ทำเนียบแชมป์
 เจแปนนีสลีก 
 ฤดูกาล  ครั้งที่  ทีมชาย  ทีมหญิง 1967  1  ยาฮาตะ สตีล  ฮิตาชิ มูซาชิ 1968  2  นิฮงโกกัง (NKK)  ฮิตาชิ มูซาชิ 1969  3  นิฮงโกกัง (NKK)  ยูนิชิกะ ไคซูกะ 1970  4  นิฮงโกกัง (NKK)  ยูนิชิกะ ไคซูกะ 1971  5  มัตสึชิตะ อีเล็กทริก  ยูนิชิกะ ไคซูกะ 1972  6  นิฮงโกกัง (NKK)  ยาชิกะ 1973  7  ชินนิฮงสตีล  ฮิตาชิ มูซาชิ 1974  8  ชินนิฮงสตีล  ฮิตาชิ มูซาชิ 1975  9  ชินนิฮงสตีล  ฮิตาชิ 1976  10  ชินนิฮงสตีล  ฮิตาชิ 1977  11  นิฮงโกกัง  ฮิตาชิ 1978  12  ชินนิฮงสตีล  คาเนโบ 1979  13  ชินนิฮงสตีล  ยูนิชิกะ  1980  14  ชินนิฮงสตีล  ยูนิชิกะ  1981  15  ฟูจิโฟโตฟิล์ม  ฮิตาชิ 1982  16  ชินนิฮงสตีล  ฮิตาชิ 1983  17  ฟูจิโฟโตฟิล์ม  ฮิตาชิ 1984  18  ฟูจิโฟโตฟิล์ม  ฮิตาชิ 1985  19  ฟูจิโฟโตฟิล์ม  ฮิตาชิ 1986  20  ฟูจิโฟโตฟิล์ม  ฮิตาชิ 1987  21  ฟูจิโฟโตฟิล์ม  เอ็นอีซี 1988  22  ชินนิฮงสตีล  ฮิตาชิ 1989  23  ชินนิฮงสตีล  อิโตโยกะโด 1990  24  ชินนิฮงสตีล  ฮิตาชิ 1991  25  เอ็นอีซี  ฮิตาชิ 1992  26  ฟูจิโฟโตฟิล์ม  ฮิตาชิ 1993  27  เอ็นอีซี  ฮิตาชิ

 วี-ลีก 
 ฤดูกาล  ครั้งที่  ทีมชาย  ทีมหญิง 1994  1  ซันโทรี่  ยูนิชิกะ 1995  2  เอ็นอีซี  ยูนิชิกะ 1996  3  ชินนิฮงสตีล  เอ็นอีซี 1997  4  ชินนิฮงสตีล  ไดเอ 1998  5  เอ็นอีซี  โตโยโบ 1999  6  ซันโทรี่ เอ็นอีซี 2000  7  ซันโทรี่ โตโยโบ 2001  8  ซันโทรี่ ฮิซามิตสึสปริงส์ 2002  9  ซันโทรี่ เอ็นอีซี  2003  10  ซันโทรี่ ไพโอเนียร์เรดวิงส์ 2004  11  โทเรย์แอร์โรส์  เอ็นอีซี 2005  12  โอซากะเบลเซอส์ซาไก  ไพโอเนียร์เรดวิงส์

 วี・พรีเมียร์ลีก 
 ฤดูกาล  ทีมชาย  ทีมหญิง 2006/2007  ซันโทรี่ซันเบิดส์  ฮิซามิตสึสปริงส์ 2007/2008  พานาโซนิคแพนเทอส์  โทเรย์แอร์โรส์ 2008/2009  โทเรย์แอร์โรส์  โทเรย์แอร์โรส์ 2009/2010  พานาโซนิคแพนเทอส์ โทเรย์แอร์โรส์ 2010/2011  โอซากะเบลเซอส์ซาไก  เจที มาร์เวลลัส 2011/2012  พานาโซนิคแพนเทอส์ โทเรย์แอร์โรส์ 2012/2013  โอซากะเบลเซอส์ซาไก  ฮิซามิตสึสปริงส์ 2013/2014  พานาโซนิคแพนเทอส์  ฮิซามิตสึสปริงส์ 2014/2015  เจที ธันเดอร์  เอ็นอีซีเรดร็อกเก็ตส์ 2015/2016  โทโยดะโกเซย์เตรฟวยร์ซา  ฮิซามิตสึสปริงส์ 2016/2017  โทเรย์แอร์โรส์  เอ็นอีซีเรดร็อกเก็ตส์ 2017/2018  พานาโซนิคแพนเทอส์  ฮิซามิตสึสปริงส์
# เกาะเลิมบาตา
เลิมบาตา  หรือเดิมรู้จักในอีกชื่อว่า ลมเบล็น  เป็นเกาะในหมู่เกาะซุนดาน้อย ของประเทศอินโดนีเซีย เกาะมีความยาวราว 80 กิโลเมตร และความกว้าง 30 กิโลเมตร มีความสูงสูงสุดที่ 1,533 เมตร เกาะตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะโฟลเร็ซ แยกออกจากเกาะปันตาร์โดยช่องแคบอาโลร์ 

การแบ่งเขตการปกครอง
เกาะเลิมบาตา มี 9 เขต โดยตารางด้านล่างแสดงข้อมูลประชากร ในปี ค.ศ. 2010

 ชื่อ  ประชากรในปี ค.ศ. 2010 Nagawutung 8,735 Wulandoni 8,375 Atadei 7,537 Ile Ape 11,499 Ile Ape Timur (East Ile Ape) 5,099 Lebatukan 8,550 Nubatukan 33,236 Omesuri 15,919 Buyasari 18,879
 อ้างอิง
# เรตชิสแอนด์คิงส์
"เรตชิสแอนด์คิงส์"  เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก ออกเป็นซิงเกิลโปรโมตในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2553 เป็นเพลงลำดับที่ 10 จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 4 ของวงในปี พ.ศ. 2553 อะเทาซันด์ซันส์ เพลงนี้ประพันธ์โดยลิงคินพาร์ก และมีโปรดิวเซอร์ คือ ไมค์ ชิโนะดะ นักร้องนำร่วมของวง และ ริก รูบิน

 รายละเอียด 
เพลง "เรตชิสแอนด์คิงส์" มีเสียงพูดของ มาริโอ ซาวิโอ "Bodies upon the gears" โดยอยู่ในช่วงอินโทรและช่วงใกล้จบเพลง ซิงเกิลโปรโมตนี้ออกเผยแพร่เป็นครั้งแรกในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของลิงคินพาร์ก และในนอยส์ครีปNoisecreep จังหวะของเพลงนี้อยู่ที่ 90 ครั้งต่อนาที

เพลงนี้เป็นมักใช้เป็นเพลงเปิดในการแสดงของลิงคินพาร์ก ในหลาย ๆ คอนเสิร์ตของอะเทาซันด์ซันส์เวิลด์ทัวร์ ลิงคินพาร์กได้เล่นเพลงนี้หลังจากเพลง "เดอะเรควีเอ็ม" แต่บางคอนเสิร์ตเมื่อเพลง "เดอะเรควีเอ็ม" จบก็จะมีแต่เสียงพูดของ มาริโอ ซาวิโอ เพียงอย่างเดียว โดยจะไม่เล่นเพลง "เรตชิสแอนด์คิงส์" ต่อ แต่จะเล่นเพลงอื่นอย่างเช่นเพลง "เฟนต์"

 รีมิกซ์ 
เพลงนี้ได้นำไปรีมิกซ์โดยศิลปินหลายคน ได้แก่
 ชื่อเพลงรีมิกซ์ ศิลปิน อัลบั้ม Wretches and Kings Remix (Get Busy Committee remix)Get Busy Committee, Apathy It's the Bootleg, Muthafuckas! Vol. 3: Fire Walk With Me Wretches and Kings (HavocNdeeD Remix)HavocNdeeD ไม่มีอัลบั้ม Wretches and Kings (zwieR.Z. Remix) zwieR.Z ไม่มีอัลบั้ม Wretches and Kings (Xefuzion Remix) "Xefuzion" ไม่มีอัลบั้ม

 ประวัติการจำหน่าย 
 ภูมิภาค วันที่ รูปแบบ ค่ายเพลง ทั่วโลก 8 กันยายน พ.ศ. 2553 ดิจิทัลดาวน์โหลด วอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์
# ฟิชแอนด์ชิปส์
ฟิชแอนด์ชิปส์  เป็นอาหารจานร้อนที่มีต้นกำเนิดในอังกฤษ ประกอบด้วยเนื้อปลาที่ชุบแป้ง โดยมักจะเป็นปลาค็อดแอตแลนติก (Atlantic cod) หรือปลาค็อดชนิดอื่น รวมทั้งมันฝรั่งทอด เป็นอาหารที่เตรียมไว้ขายและเครื่องเคียงที่กินร่วมกัน Fish & Chips จึงมีที่มาที่ต่างกัน ก่อนที่มันจะมารวมเป็นเมนูเดียวกันในช่วงศตวรรษที่ 19ทั้งสองเมนูไม่ได้ถูกคิดค้นโดยคนอังกฤษเลยแม้แต่น้อย แต่เป็นเหล่าผู้อพยพที่มาอาศัยในอังกฤษต่างหากเริ่มมีการนำปลาทอดมาขายเป็นร้านแผงลอยให้ชาวอังกฤษได้ซื้อกิน โดยเฉพาะเมื่ออังกฤษเข้าสู่ยุคปฏิวัติอุตสาหกรรม (1760 – 1850) มันยิ่งได้รับความนิยมในหมู่ชนชั้นแรงงาน เพราะมันกินง่าย และ ราคาถูก ร้านขายปลาทอดในลักษณะนี้ เคยถูกกล่าวถึงในนิยาย Oliver Twist (1839) ของ Charles Dickens ด้วย เป็นหลักฐานว่ามีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมอาหารอังกฤษ
# จิตเตอร์บัก
thumb|การเต้นท่าจิตเตอร์บัก พฤศจิกายน ค.ศ. 1939

จิตเตอร์บัก  เป็นการเต้นรูปแบบหนึ่งในสหรัฐอเมริกาในต้นศตวรรษที่ 20 และเป็นการผสมผสานระหว่างการเต้นสวิงแดนซ์หลายชนิด เช่น ลินดีฮอป ไจฟ์ และอีสต์โคสต์สวิง
# แกงกะหรี่ญี่ปุ่น
แกงกะหรี่ญี่ปุ่น  เป็นหนึ่งในอาหารที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น โดยทั่วไปจะเสิร์ฟในสามรูปแบบหลักคือ ข้าวแกงกะหรี่ (แกงกะหรี่ที่ราดบนข้าว) อูดงแกงกะหรี่ (แกงกะหรี่ที่ราดบนเส้น) และขนมปังแกงกะหรี่ (แกงกะหรี่ที่มีไส้ในขนมปัง) ข้าวแกงกะหรี่โดยทั่วไปจะเรียกสั้น ๆ ว่าแกงกะหรี่ (カレー)

การทำแกงกะหรี่ญี่ปุ่นมีผักและเนื้อสัตว์ใช้แตกต่างกัน ผักพื้นฐานคือ หอมใหญ่ แคร์รอต และมันฝรั่ง สำหรับเนื้อสัตว์ได้แก่เนื้อวัว เนื้อหมู และเนื้อไก่ซึ่งเป็นนิยม คัตสึกาเรเป็นทงกัตสึที่ราดซอสแกงกะหรี่

แกงกะหรี่เข้าสู่ประเทศญี่ปุ่นในช่วงยุคเมจิ (ค.ศ. 1868–1912) ที่นำเข้ามาจากอังกฤษในช่วงที่อินเดียอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ แกงกะหรี่กลายเป็นที่นิยมและมีขายในซูเปอร์มาร์เก็ตและร้านอาหารในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 ได้มีปรับปรุงมากขึ้นตั้งแต่มีการเผยแพร่ในประเทศญี่ปุ่นและมีการบริโภคกันอย่างแพร่หลายจนได้รับการขนานนามว่าเป็นอาหารประจำชาติ

เปิดตัวแกงกะหรี่ก้อนสำเร็จรูป
การเปิดตัวแกงกะหรี่ก้อนสำเร็จรูปที่แท้จริงในญี่ปุ่นเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1950 แกงกะหรี่สำเร็จรูปเหล่านี้ทำให้ทุกคนสามารถทำแกงกะหรี่ที่บ้านได้ง่ายอย่างน่าเหลือเชื่อ แกงกะหรี่แบบสำเร็จรูปเหล่านี้เป็นที่นิยมจนมีรสชาติและระดับเครื่องเทศหลากหลาย มีส่วนผสมของผงกะหรี่ แป้ง น้ำมัน และเครื่องปรุงอื่น ๆ รวมกันแล้วกลายเป็นซอสข้นที่รสชาติเข้มข้นลงตัวเมื่อผสมรวมกับน้ำหรือน้ำซุป
# อายูมิ นากามูระ
อายูมิ นากามูระ (; 29 สิงหาคม ค.ศ. 1990 –) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวญี่ปุ่น ผู้ทำหน้าที่ให้แก่สังกัดเจที มาร์เวลลัส รวมถึงเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น

นากามูระทำหน้าที่ร่วมกับวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นครั้งแรกในการแข่งขันมงเทรอวอลเลย์มาสเตอรส์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013

 สังกัดสโมสร 
  โรงเรียนมัธยมต้นซาบะ
  โรงเรียนมัธยมปลายเซเอ
  มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์การกีฬานิปปง (ค.ศ. 2009-2013)
  เจที มาร์เวลลัส (ค.ศ. 2013-)

 รางวัลที่ได้รับ 

 บุคคล 
 ค.ศ. 2012 วอลเลย์บอลชิงแชมป์มหาวิทยาลัยแห่งประเทศญี่ปุ่น - เสิร์ฟยอดเยี่ยม

 สโมสร 
 ค.ศ. 2008 เทศกาลกีฬาแห่งชาติ (ระดับมัธยมปลาย) - 16px ชนะเลิศ ร่วมกับโรงเรียนมัธยมปลายเซเอ
 ค.ศ. 2011 วอลเลย์บอลในกีฬามหาวิทยาลัยโลก 2011 - อันดับ 4 ร่วมกับมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์การกีฬานิปปง
 ค.ศ. 2012 วอลเลย์บอลชิงแชมป์มหาวิทยาลัยแห่งประเทศญี่ปุ่น - 16px รองชนะเลิศ ร่วมกับมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์การกีฬานิปปง
# ช็อนอันฮุนไดแคปพิทอลสกายวอล์คเกอร์
ช็อนอันฮุนไดแคปพิทอลสกายวอล์คเกอร์  เป็นทีมวอลเลย์บอลอาชีพของประเทศเกาหลีใต้ที่ได้รับการก่อตั้งในปี ค.ศ. 1983현대 배구팀 창단 และกลายเป็นทีมระดับอาชีพในปี ค.ศ. 2005 ทีมนี้ตั้งอยู่ที่เมืองช็อนอันและเป็นสมาชิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลเกาหลี (KOVO) โดยมีสนามเหย้าคือ ยู กวัน-ซันยิมเนเซียมในช็อนอัน

 เกียรติประวัติ 
วี-ลีก
ชนะเลิศ (4): 2005–06, 2006–07, 2016–17, 2018–19
รองชนะเลิศ (7): 2005, 2007–08, 2008–09, 2009–10, 2013–14, 2015–16, 2017–18

 โคเรียวอลเลย์บอลซูเปอร์ลีก
ชนะเลิศ (5): 1986, 1987, 1987, 1994, 1995
รองชนะเลิศ (10): 1988, 1990, 1993, 1996, 1997, 1998, 2000, 2001, 2003, 2004

โคโวคัป
ชนะเลิศ (4): 2006, 2008, 2010, 2013
รองชนะเลิศ (1): 2009

 ผลการแข่งขันลีก 
Cheonan Hyundai Capital Skywalkersฤดูกาลรอบเพลย์ออฟ ฤดูกาลปกติ  อันดับ  แมตช์  ชนะ  แพ้  แต้ม2005รองชนะเลิศ120182382005–06135314312006–07230246242007–08รองชนะเลิศ3352411242008–09รองชนะเลิศ135287282009–10รองชนะเลิศ2362610—2010–11เพลย์ออฟ230228—2011–12เพลย์ออฟ3362214702012–13เพลย์ออฟ2301812522013–14รองชนะเลิศ230219612014–15ไม่ผ่านการคัดเลือก5361521522015–16รองชนะเลิศ136288812016–172362511682017–18รองชนะเลิศ1362214702018–192362511702019–20ยกเลิก3321913562020–21ไม่ผ่านการคัดเลือก6361521412021–22ไม่ผ่านการคัดเลือก7361521432022–23รองชนะเลิศ2362214672023–24รอบรองชนะเลิศ436181855

 ผู้เล่นที่มีชื่อเสียงในอดีต 
  ฌอน รูนีย์ (2005–07)
  แมทธิว แอนเดอร์สัน (2008-10)
  เอกตอร์ โซโต (2010-11)
# บีเอลซิบูโฟ
บีเอลซิบูโฟ หรือ กบปีศาจ หรือ คางคกปีศาจ  หรือ กบจากนรก
 เป็นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกขนาดใหญ่จำพวกกบที่สูญพันธุ์ไปแล้วในยุคก่อนประวัติศาสตร์เมื่อกว่า 65-70 ล้านปีก่อน ในยุคครีเตเชียสตอนปลาย

โดยคำว่า Beelzebufo นั้น มาจากคำว่า "บีเอลซิบับ" ซึ่งเป็นปีศาจตนหนึ่งในความเชื่อทางคริสต์ศาสนา เป็นปีศาจแมลงวัน และ bufo เป็นภาษาละตินแปลว่า "คางคก" ส่วนชื่อชนิดนั้น ampinga หมายถึง "โล่" ในภาษามาลากาซี

บีเอลซีบูโฟ ถูกค้นพบครั้งแรกเป็นฟอสซิลในมาดากัสการ์เมื่อปี ค.ศ. 1993 จากคณะนักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษและอเมริกัน ก่อนที่จะใช้เวลาศึกษานานกว่า 14 ปี จึงได้มีการอนุกรมวิธานอย่างเป็นทางการ โดยบีเอลซีบูโฟนั้นมีความยาวได้ถึง 40 เซนติเมตร (16 นิ้ว) และน้ำหนัก 4 กิโลกรัม (9 ปอนด์) ขนาดพอ ๆ กับลูกโบว์ลิ่ง นับเป็นสัตว์จำพวกกบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกเท่าที่เคยมีการค้นพบมา โดยพบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกในยุคปัจจุบัน คือ กบโกไลแอท ในทวีปแอฟริกา ยังมีความยาวเต็มที่เพียง 32 เซนติเมตร (13 นิ้ว) เท่านั้น
thumb|left|200px|ภาพสามมิติของโครงกระดูกขนาดเต็มตัว
บีเอลซีบูโฟ มีส่วนหัวขนาดใหญ่ มีปากที่กว้างและขากรรไกรที่ทรงพลัง รวมทั้งยังมีฟัน และยังมีลักษณะทางกายภาพที่มีกะโหลกค่อนข้างหนาEvans S et al. (2013), "Big, bad and bizarre: New material of Beelzebufo, a new hyperossified anuran from the Late Cretaceous of Madagascar, yields further surprises", Society of Vertebrate Paleontology: Abstracts of papers, 73rd Annual Meeting, p. 123. จึงเชื่อว่าสามารถกินสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม หรือสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก หรือตัวอ่อนของไดโนเสาร์ที่เพิ่งฟักออกมาเป็นอาหาร อีกทั้งในวงจรชีวิตไม่ได้เกี่ยวข้องกับน้ำหรือพงหญ้าเหมือนกับสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกทั่วไป หากแต่อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่กึ่งแห้งแล้ง ส่วนรูปแบบการล่าเหยื่ออาจคล้ายกับกบในปัจจุบันคืออำพรางตัวแล้วกระโดดเข้าหาเหยื่อ และเชื่อด้วยว่ามีแรงกัดเทียบเท่ากับสัตว์กินเนื้อและสัตว์นักล่าบนบกในยุคปัจจุบัน เช่น หมาป่า, เสือโคร่ง หรือสิงโตหน้า 14 ประชาชื่น-วิทยาการ-ไอที, กบ"แพคแมน"นักล่าแห่งละตินอเมริกา. มติชนปีที่ 40 ฉบับที่ 14449: วันจันทร์ที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2560 

บีเอลซีบูโฟ จัดอยู่ในวงศ์กบเขา (Ceratophryidae) โดยเฉพาะในสกุล Ceratophrys ซึ่งยังเป็นกบที่มีการสืบสายพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน เป็นกบขนาดใหญ่และพบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้
# จอห์นนี ไครสต์
โจนาธาน ลูอิส ซีเวิร์ด  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ จอห์นนี ไครสต์  เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984 เขาเป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน และเป็นมือเบสของวงดนตรีเฮฟวีเมทัล อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ จอห์นนีเป็นมือเบสคนที่ 4 ที่เข้าร่วมวงเมื่อปี พ.ศ. 2546 แทนที่สมาชิกคนที่ผ่านมา ได้แก่ แมตต์ เวนดต์, จัสติน เซน และเดเมียน แอช

 ประวัติ 

 ผลงาน 

 อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ 

 Waking the Fallen (2003)
 City of Evil (2005)
 Avenged Sevenfold (2007)
 Live in the LBC & Diamonds in the Rough (2008)
 Nightmare (2010)
 Hail to the King (2013)
 Waking The Fallen: Resurrected (2014)
# ถ้วยกระดาษ
ถ้วยกระดาษ คือถ้วยที่ทำจากกระดาษ มักมีรอยที่ทำด้วยพลาสติก หรือขี้ผึ้ง เพื่อป้องกันไม่ให้ของเหลวรั่วไหลออกหรือเปียกทะลุกระดาษKennedy, Garry: Dixie Cup  entry, Apollo Glossary, NASA. Retrieved 2012-02-06. ถ้วยกระดาษอาจทำจากกระดาษใช้แล้ว และใช้กันทั่วโลก

การผลิตถ้วยกระดาษใส่อาหารมีที่มาและขั้นตอนการผลิตที่ซับซ้อนและต้องใช้เทคโนโลยีและโรงงานอุตสาหกรรมที่ทันสมัยเพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพสูง ปลอดภัยสำหรับการใช้บรรจุอาหาร และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ขั้นตอนการผลิตถ้วยกระดาษใส่อาหารสามารถแบ่งออกเป็นดังนี้

วัตถุดิบหลักในการผลิตถ้วยกระดาษคือเยื่อกระดาษซึ่งได้มาจากไม้ป่าเศรษฐกิจหรือจากการรีไซเคิลกระดาษเก่า สำหรับถ้วยกระดาษที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม อาจใช้เยื่อกระดาษที่ได้รับการรับรองจากองค์กรที่เกี่ยวข้อง เช่น FSC (Forest Stewardship Council)

เยื่อกระดาษจะถูกล้างและบดเป็นเนื้อกระดาษละเอียด จากนั้นจะผ่านกระบวนการทำให้แห้งและรีดให้เป็นแผ่น แผ่นกระดาษที่ได้จะถูกนำไปขึ้นรูปเป็นถ้วยด้วยเครื่องจักรที่มีความแม่นยำสูง กระดาษจะถูกตัดและพับเป็นรูปร่างถ้วยตามขนาดและรูปแบบที่ต้องการ

ถ้วยกระดาษจะถูกเคลือบด้วยสารเคลือบต่างๆ เช่น PE (Polyethylene) หรือ PLA (Polylactic Acid) เพื่อเพิ่มคุณสมบัติในการกันน้ำ กันน้ำมัน และความทนทาน การเคลือบทำให้ถ้วยกระดาษสามารถใส่อาหารที่มีน้ำหรือความชื้นได้โดยไม่ซึมผ่าน ถ้วยกระดาษที่ขึ้นรูปแล้วจะถูกประกอบและเชื่อมขอบเพื่อให้มั่นคงและแข็งแรง เครื่องจักรจะทำการปั๊มและเชื่อมขอบถ้วยให้เรียบและแน่น เพื่อให้ถ้วยกระดาษนั้นไม่รั่วซึมและสามารถบรรจุอาหารได้เป็นเวลานาน

ถ้วยกระดาษจะถูกตรวจสอบคุณภาพทั้งในด้านรูปร่าง ความแข็งแรง การเคลือบ การรั่วซึม และความสะอาด ถ้วยที่ผ่านการตรวจสอบจะถูกบรรจุเพื่อจัดจำหน่าย ถ้วยกระดาษที่ผ่านการตรวจสอบจะถูกบรรจุในกล่องหรือแพ็คเกจที่เหมาะสมเพื่อการขนส่งและจัดเก็บ การบรรจุจะทำให้มั่นใจว่าถ้วยกระดาษจะไม่เสียหายระหว่างการขนส่งและสามารถนำไปใช้งานได้ทันที
# ไซเดอร์
ไซเดอร์  เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หมักทำจากน้ำแอปเปิลไม่กรอง ปริมาณแอลกอฮอล์ในไซเดอร์แปรผันตั้งแต่ 1.2% แอลกอฮอล์โดยปริมาตรถึง 8.5% หรือกว่านั้นในไซเดอร์อังกฤษ และ 3.5% ถึง 12% ในไซเดอร์ภาคพื้นทวีป ตามกฎหมายสหราชอาณาจักร ไซเดอร์ต้องมีน้ำแอปเปิล (สดหรือจากเข้มข้น) อย่างน้อย 35% แม้กลุ่มรณรงค์เพื่อเอลจริง (Campaign for Real Ale, CAMRA) ระบุว่า "ไซเดร์จริง" ต้องมีน้ำแอปเปิลสดอย่างน้อย 90% ในสหรัฐอเมริกา มีขั้นต่ำ 50% ในประเทศฝรั่งเศส ไซเดอร์ต้องทำจากแอปเปิลอย่างเดียว ในปี 2557 การศึกษาโดย เดอะเดลีเทเลกราฟ พบว่า ไซเดอร์ตลาดหนึ่งไพนต์ (บัลเมอส์) มีน้ำตาลห้าช้อนชา (20.5 ก.) เกือบเท่าการแนะนำปริมาณบริโภคน้ำตาลเติม (added sugar) ต่อวันของผู้ใหญ่ขององค์การอนามัยโลก และเป็น 5–10 ของปริมาณน้ำตาลในลาเกอร์หรือเอล

ในสหรัฐอเมริกาและบางส่วนของแคนาดา เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ซึ่งอภิปรายในบทความนี้โดยทั่วไปเรียก "ไซเดอร์แรง" (hard cider) ส่วน "ไซเดอร์" โดยทั่วไปหมายถึง น้ำแอปเปิลไม่กรองไม่มีแอลกอฮอล์ซึ่งมีรสหวาน ๆ เปรี้ยว ๆ ต่างออกไป การเติมน้ำตาลหรือผลไม้เพิ่มก่อนการหมักครั้งที่สองเพิ่มปริมาณแอลกอฮอล์ในเครื่องดื่มผลลัพธ์ เครื่องดื่มแอปเปิลซึ่งมีแอลกอฮอล์โดยมีปริมาณแอลกอฮอล์สูงกว่า (>10%) คือ "ไวน์แอปเปิล"

สามารถน้ำแอปเปิลหลายชนิดทำไซเดอร์ แต่พันธุ์ปลูกเฉพาะที่ปลูกเพื่อทำไซเดอร์เรียก แอปเปิลไซเดอร์ ไซเดอร์ได้รับความนิยมในสหราชอาณาจักร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเวสต์มิดแลนส์ เซาท์เวสต์อิงแลนด์และอีสต์แองเกลีย และมีอยู่ในมุมของประเทศ สหราชอาณาจักรมีการบริโภคต่อหัวสูงสุด และยังเป็นที่ตั้งของบริษัทผู้ผลิตไซเดอร์ใหญ่ ๆ ของโลก ซึ่งรวมเอช. พี. บัลเมอร์ บริษัทใหญ่สุด ในปี 2549 สหราชอาณาจักรผลิตไซเดอร์ 600 ล้านลิตรต่อปี

เครื่องดื่มดังกล่าวยังเป็นที่นิยมและเป็นของพื้นเมืองในประเทศยุโรปอื่นอย่างประเทศไอร์แลนด์ ฝรั่งเศสตอนเหนือ (โดยเฉพาะเบรอตาญและนอร์ม็องดี) สเปนตอนเหนือ และบาสก์คันทรี (Basque Country) ยุโรปกลางยังมีไซเดอร์ประเภทของตัวโดยเฉพาะ ชาวเยอรมันในไรน์แลนด์-พาลาทิเนตและฮัสเซอ (ฟรังค์ฟุร์ทอัมไมน์) ดื่ม เช่นเดียวกับประเทศโปแลนด์ ประเทศผู้ผลิตแอปเปิลใหญ่สุดของทวีปยุโรป 

ประเทศอาร์เจนตินายังเป็นประเทศผู้ผลิตและดื่มไซเดอร์ โดยเฉพาะจังหวัดเรียวเนโกรและเมนโดซา ประเทศออสเตรเลียยังผลิตไซเดอร์ โดยเฉพาะเกาะแทสเมเนีย ซึ่งมีประเพณีปลูกแอปเปิลอย่างยาวนาน

ผลิตภัณฑ์คล้ายกันซึ่งทำจากน้ำแพร์ เรียก เพอร์รี (perry) หรือบ้างเรียก ไซเดอร์แพร์ แม้บางคนไม่ยอมรับการใช้คำนี้ บางองค์การ (อย่าง CAMRA) แย้งว่าคำว่า "ไซเดอร์แพร์" ทำให้ทั้งไซเดอร์และเพอร์รีเสียหาย
# น้ำหวาน
น้ำหวาน คือเครื่องดื่มใด ๆ ที่ใส่น้ำตาลJesse Kurtz - Nicholl, Students Growing Food: The Study of a Food - Production Focused Intervention in a California High School: Differences in Food Habits and Attitudes between Program and Control Students,  อธิบายได้ด้วยชื่อ "ลูกกวาด" (liquid candy) การกินน้ำหวานทำให้น้ำหนักขึ้น เป็นโรคอ้วน และเกี่ยวพันกับความเสี่ยงทางสุขภาพ