wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ป็อง
ป็อง  เป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่เป็นเกมตู้ยุคแรกที่สุด ป็องเป็นเกมกีฬาเทนนิสที่นำเสนอกราฟิกสองมิติแบบง่าย มีลักษณะเป็นเกมเทนนิสซึ่งมีลักษณะเป็นกราฟิกสองมิติอย่างง่ายขณะที่เกมตู้เกมอื่นเช่น คอมพิวเตอร์สเปซ ออกมาก่อน ป็องเป็นเกมแรกที่ได้รับความนิยมจากกระแสหลัก แต่เดิมเกมผลิตโดยบริษัทอาตาริ (Atari) ออกจำหน่ายใน ค.ศ. 1972 อัลลัน อัลคอร์น สร้างเกมป็องเป็นเครื่องออกกำลังกายหลังจากได้รับมอบหมายโดยผู้ร่วมก่อตั้งอาตาริ โนแลน บุชเนลล์ บุชเนลล์ยึดแนวคิดจากเกมปิงปองอิเล็กทรอนิกส์ที่รวมอยู่ในเครื่องแม็กนาวอกซ์โอดีสซี ซึ่งต่อมากลายเป็นคดีความขัดแย้งกับอาตาริ เมื่อรู้สึกประหลาดใจกับคุณภาพงานของอัลคอร์น บุชเนลล์และผู้ร่วมก่อตั้งอาตาริ เท็ด แด็บนีย์ ตัดสินใจผลิตเกมนี้ขึ้นมา

ป็องประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วและเป็นเกมตู้เกมแรกที่ประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ และช่วยสร้างอุตสาหกรรมวิดีโอเกม ร่วมกับคอนโซลเครื่องแรก แม็กนาวอกซ์โอดีสซี ไม่นานหลังออกจำหน่าย บริษัทจำนวนมากเริ่มผลิตเกมที่เลียนแบบรูปแบบการเล่นของเกมป็อง และในที่สุดก็ออกเกมรูปแบบใหม่มากมาย ด้วยเหตุนี้ อาตาริกระตุ้นให้พนักงานผลิตเกมที่ทันสมัยมากขึ้น บริษัทออกเกมภาคต่อมากมายโดยต่อยอดรูปแบบการเล่นเดิมให้มีลูกเล่นเพิ่มขึ้น จนกระทั่งในช่วงคริสต์มาสของ ค.ศ. 1975 อาตาริออกเกมป็องรุ่นเล่นที่บ้าน จำหน่ายเฉพาะร้านเซียส์ (Sears) เท่านั้น เกมประสบความสำเร็จและนำไปสู่การเลียนแบบมากมาย เกมถูกนำมาทำใหม่ในแพลตฟอร์มทั้งแบบตามบ้านและแบบพกพา ป็องถูกนำไปกล่าวถึงและล้อเลียนในรายการโทรทัศน์และวิดีโอเกมต่าง ๆ และเป็นส่วนหนึ่งของวิดีโอเกมหลายเกมและตามนิทรรศการต่าง ๆ 

วิธีเล่น
thumb|left|alt=รูปของจอทีวีที่แสดงการเล่นเกมป็อง|ไม้ตีสองข้างสะท้อนบอลตีแข่งกัน โดยมีคะแนนแสดงโดยตัวเลขอยู่ด้านบนของจอภาพ
ป็องเป็นเกมกีฬาสองมิติที่จำลองเทเบิลเทนนิส ผู้เล่นควบคุมไม้ตีในเกมด้วยการเคลื่อนในแนวตั้งด้านซ้ายหรือขวาของหน้าจอ ผู้เล่นสามารถแข่งกับผู้เล่นอีกคนที่ควบคุมไม้ตีที่สองด้านตรงข้าม ผู้เล่นใช้ไม้ตีไว้ตีบอลกลับไปมา เป้าหมายของเกมนี้คือทำคะแนนถึง 11 คะแนนก่อนที่ฝ่ายตรงข้ามจะทำได้ โดยจะได้คะแนนก็ต่อเมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่สามารถตีบอลกลับมาได้
# ฟีฟ่าบาลงดอร์
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของฟีฟ่า หรือ ฟีฟ่าบาลงดอร์  เป็นรางวัลฟุตบอลประจำปีที่มอบใหักับนักฟุตบอลที่ถือว่ามีผลงานดีที่สุดในรอบปีตามปฏิทินที่ผ่านมา โดยคะแนนเสียงมาจากผู้ฝึกสอนและกัปตันทีมฟุตบอลประเทศต่าง ๆ รวมถึงผู้สื่อข่าวจากทั่วโลกMessi, Ronaldo, and the Politics of Celebrity Elections: Voting for the Best Soccer Player in the WorldBallon d’Or scandal as player drops bombshell and claims his votes were changed to Lionel Messi and Cristiano RonaldoBallon d’Or scandal: Juvenal claims 2013 votes changed, but his name isn’t on the list

รางวัลนี้เริ่มมีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 หลังจากที่ได้รวมรางวัลบาลงดอร์ (Ballon d'Or) เข้ากับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี (FIFA World Player of the Year award) ผู้ชนะในปี ค.ศ. 2010 , ค.ศ. 2011 และ ค.ศ. 2012 คือลิโอเนล เมสซิ ส่วนใน ค.ศ. 2013 คือคริสเตียโน โรนัลโด โดยในปีล่าสุดคริสเตียโน โรนัลโด ได้ทำผลงานโดดเด่นเอาไว้คือ การยิงแฮตทริคในนัดที่พาทีมโปรตุเกสบุกไปเอาชนะทีมสวีเดน ที่มีซลาตัน อีบราฮีมอวิช เป็นผู้นำทัพไปได้ด้วยสกอร์ 3-2 เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2013 ในเกมฟุตบอลโลก 2014 รอบเพลย์ออฟนัดสอง

หลังจากมีการรวมรางวัลแล้ว รางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี ยังคงมีการมอบรางวัลสำหรับนักฟุตบอลฝ่ายหญิง

ผู้ได้รับรางวัล
ปีอันดับนักฟุตบอลสัญชาติสโมสรคะแนน2010รายละเอียด 1  ลิโอเนล เมสซิ     บาร์เซโลนา 22.65% 2  อันเดรส อีเนียสตา     บาร์เซโลนา 17.36% 3  ชาบี     บาร์เซโลนา 16.48%2011รายละเอียด 1  ลิโอเนล เมสซิ     บาร์เซโลนา 47.88% 2  คริสเตียโน โรนัลโด     เรอัลมาดริด 21.60% 3  ชาบี     บาร์เซโลนา 9.23%2012รายละเอียด 1  ลิโอเนล เมสซิ     บาร์เซโลนา 41.60% 2  คริสเตียโน โรนัลโด     เรอัลมาดริด 23.68% 3  อันเดรส อีเนียสตา     บาร์เซโลนา 10.91%2013รายละเอียด 1  คริสเตียโน โรนัลโด      เรอัลมาดริด 27.99% 2  ลิโอเนล เมสซิ      บาร์เซโลนา 24.72% 3  ฟร็องก์ รีเบรี     บาเยิร์นมิวนิก 23.36%2014รายละเอียด 1  คริสเตียโน โรนัลโด      เรอัลมาดริด 37.66% 2  ลิโอเนล เมสซิ      บาร์เซโลนา 15.76% 3  มานูเอล นอยเออร์      บาเยิร์นมิวนิก 15.72%2015รายละเอียด 1  ลิโอเนล เมสซิ      บาร์เซโลนา 41.33% 2  คริสเตียโน โรนัลโด      เรอัลมาดริด 27.76% 3  เนย์มาร์      บาร์เซโลนา 7.86%
# ทาสก์บาร์
ทาสก์บาร์  เป็นส่วนประกอบหนึ่งของ GUI ของ Windows ซึ่งมีลักษณะเป็นแถบที่มักอยู่ด้านล่างของจอ มีหน้าที่แสดงโปรแกรมที่เปิดไว้
 องค์ประกอบของทาสก์บาร์ 
บนทาสก์บาร์ประกอบด้วย
ปุ่มStart เป็น ปุ่มที่ใช้เป็นฟังก์ชันและโปรแกรมต่างๆ
# อิวาซากิ คิเซะ
อิวาซากิ คิเซะ (,1845-1923) เป็นภรรยาของอิวาซากิ ยาตาโร อดีตซามูไรและผู้ก่อตั้งบริษัท มิตซูบิชิ คิเซะ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1845 ที่แคว้นโทซะ แต่งงานกับยาตาโรเมื่อราวปี ค.ศ. 1862 และเธอก็คือแม่ของ อิวาซากิ ฮิซายะ ประธานคนที่ 3 ของมิตซูบิชิ คิเซะ เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1923 ขณะอายุได้ 88 ปี
# ปราสาทโคจิ
ปราสาทโคจิ เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่ในเมืองโคจิ จังหวัดโคจิ สร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1601-1611 ตรงกับสมัยของยามาอูจิ คาซูโตโยะ ไดเมียวคนแรกของแคว้นศักดินาโทซะ และยามาอูจิ ทาดาโยชิ ไดเมียวคนที่ 2 เมื่อปราสาทแห่งนี้สร้างเสร็จก็ได้กลายเป็นที่อยู่ของไดเมียวตระกูลยามาอูจิ ซึ่งปกครองแคว้นศักดินาโทซะมาอีก 257 ปีก่อนที่จะเข้าสู่ยุคเมจิ ใน ค.ศ. 1868

ซึ่งสาเหตุที่ท่านคาซูโตโยะได้คิดสร้างปราสาทแห่งนี้ขึ้นมาเพราะปราสาทแห่งแรกที่ท่านและยามาอูจิ ชิโยะ ภรรยาคู่ชีวิตพร้อมครอบครัวอาศัยอยู่นั้นอยู่ไกลจากทะเลและค่อนข้างคับแคบ ท่านคาซูโตโยะจึงคิดสร้างปราสาทโคจิขึ้นมาแต่ยังไม่ทันสร้างเสร็จท่านก็ถึงแก่อสัญกรรมในปี 1605 ท่านทาดาโยชิจึงให้สร้างต่อจนสำเร็จในปี 1611

ปัจจุบันนี้ปราสาทโคจิได้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัดโคจิ โดยตัวปราสาทได้เปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ให้นักท่องเที่ยวเข้าชม

โคจิ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดโคจิ
หมวดหมู่:ตระกูลยามาอูจิ
# ซากาโมโตะ นาโอะ
ซากาโมโตะ นาโอะ (2 ธันวาคม ค.ศ. 1842–7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1898) เขาเป็นซามูไรและสมาชิกกลุ่มไคเอ็นไต เขาเป็นหลานชายของซากาโมโตะ เรียวมะ และสืบทอดตำแหน่งผู้นำตระกูลหลังจากเรียวมะถูกลอบสังหาร ในช่วงปลายยุคเอโดะ เขาเรียกตัวเองว่า ทากามัตสึ ทาโร  ภรรยาของเขาคือโทโมเอะ (ค.ศ. 1847–1915) ลูกสาวของเซตะ ยูกิจิ ลูก ๆ ของเขาคือ ซากาโมโตะ นาโอกิ (เสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก) และ ซากาโมโตะ นาโอเอะ ลูกบุญธรรมของเขาคือ คาเนจิโระและคิโยชิ และน้องชายของเขาคือ ซากาโมโตะ นาโอฮิโระ เขาเป็นผู้นำตระกูลซากาโมโตะคนที่สองต่อจากเรียวมะ

 ประวัติ 
เขาเกิดในปี ค.ศ. 1842 เป็นบุตรชายคนโตของทากามัตสึ จุนโซ  ซามูไรท้องถิ่นในแคว้นศักดินาโทซะ และแม่ของเขาคือ ชิซุรุ (พี่สาวของเรียวมะ)

เมื่ออายุ 19 ปี เขาได้เดินทางไปยังเกาะคีวชูเพื่อศึกษาวิชาดาบ หลังจากที่ได้พบกับทาเกจิ ซูอิซังในระหว่างเดินทาง เขาได้เข้าร่วมกลุ่มโทซะ คินโนะ โช และอุทิศตนให้กับขบวนการซนโนโจอิ แต่ต่อมา ด้วยการแนะนำจากเรียวมะ ผู้เป็นน้าของเขา เขาก็ได้กลายมาเป็นศิษย์ของคัตสึ ไคชู ขุนนางของรัฐบาลโชกุน

 สายตระกูล 
เส้นตรงหมายถึงบุตรทางสายเลือด และเส้นคู่หมายถึงบุตรบุญธรรม坂本家系図 - 北海道坂本龍馬記念館直道の女子について、北海道坂本龍馬記念館サイトは累代表示をしていないが、高知県立坂本龍馬記念館の企画展案内（"龍馬"を生きた「4代目」坂本直道展）では「五代目」との記載がある（見解が一致しないため、本記事には記載しない）。

1. นาโอจู (เรียวมะ) = 2. นาโอะ - 3. นาโอเอะ = 4. นาโอมิจิ (บุตรของนาโอฮิโระ)
# เจ้าชายท็อกฮึง
แทว็อนกุนท็อกฮึง (ฮันกึล: 덕흥대원군, ฮันจา: 德興大院君) พระนามเดิม เจ้าชายท็อกฮึง เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าจุงจง ที่ประสูติแต่ พระสนมชางบิน ตระกูลอัน และเป็นพระราชบิดาใน พระเจ้าซ็อนโจ 

เจ้าชายท็อกฮึง ประสูติเมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1530 เนื่องจากพระมารดาของพระองค์เป็นพระสนมที่ไม่มีขุนนางสนับสนุนจึงทำให้พระองค์เป็นองค์ชายที่ไม่ค่อยมีใครสนใจและห่างไกลจากราชสมบัติต่อมาทรงอภิเษกและออกไปใช้พระชนม์ชีพนอกวังหลวงจนมีโอรสธิดาซึ่งหนึ่งในนั้นคือองค์ชายฮาชองซึ่งในเวลาต่อมาคือ พระเจ้าซ็อนโจ 

เจ้าชายท็อกฮึง สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1559 ขณะพระชนม์เพียง 29 พรรษา

 พงศาวลี
# ยามาอูจิ ทาดาโตโยะ
ยามาอูจิ ทาดาโตโยะ (,1609-1669) เป็นไดเมียวคนที่ 3 แห่งแคว้นโทซะ

ยามาอูจิ ทาดาโตโยะ เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1609 เป็นบุตรชายของยามาอูจิ ทาดาโยชิ ไดเมียวคนที่ 2 กับลูกสาวบุญธรรมของโทกูงาวะ อิเอยาซุ เมื่อไดเมียวทาดาโยชิถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1655 ท่านทาดาโตโยะในวัย 46 ปีจึงได้ขึ้นเป็นไดเมียวสืบต่อมา

ยามาอูจิ ทาดาโตโยะ ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อปี ค.ศ. 1669 ขณะอายุได้ 60 ปีดำรงตำแหน่งได้ 14 ปี
# อึ่งน้ำเต้า
อึ่งน้ำเต้า  เป็นอึ่งชนิดหนึ่ง ในสกุล Microhyla พบในเอเชียใต้

 ลักษณะ 
เป็นอึ่งขนาดเล็ก ยาว 23 - 28 มิลลิเมตรอึ่งน้ำเต้า สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย หัวเล็ก หน้าสั้น ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลเทา น้ำตาลเข้ม น้ำตาลเหลือง หรือสีน้ำตาลแดง มีลายรูปน้ำเต้าสีน้ำตาลเข้ม มีเส้นสีดำข้างจมูกผ่านตาต่อเนื่องไปตามสีข้าง ขามีลายพาดขวางสีน้ำตาลเข้มหรือเหลือง ตัวผู้คางสีดำ ท้องสีขาวออกเหลือง ปลายนิ้วเรียว เท้าหลังมีพังผืดเต็มความยาวนิ้ว

 การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย 
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนเหนือของประเทศอินเดีย ถึงศรีลังกา ตอนใต้ของจีน ไต้หวัน ฮ่องกง อินโดจีนจนถึงคาบสมุทรมาลายู พบตามพื้นใต้ใบไม้ และตามกอพืช ในป่าทุกประเภท และในสวนตามบ้าน
# เจ้าชายอิมแฮ
เจ้าชายอิมแฮ (,1574-1609) เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าซ็อนโจ ที่ประสูติแต่ พระสนมกงบิน และเป็นพระเชษฐาร่วมอุทรกับ ควังแฮกุน พระราชาองค์ต่อมา

เจ้าชายอิมแฮประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1574 แต่เพราะพระอุปนิสัยที่หุนหันพลันแล่นและขี้เมาจึงทำให้เจ้าชายอิมแฮถูกตัดออกจากการคัดเลือกรัชทายาทและพระอนุชาคือเจ้าชายควังแฮจึงได้เป็นรัชทายาทแทน

เจ้าชายอิมแฮ สิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1609 ขณะพระชนม์เพียง 35 พรรษาเพราะปลิดชีพพระองค์เนื่องจากคดี กบฏยูกองเกียง

 พงศาวลี
# อองโตนี กรัสตู
อองโตนี กรัสตู (7 เมษายน ค.ศ. 1985 —) เป็นจ๊อกกี้ชาวฝรั่งเศส ในสังกัดฟรานซ์แกลลอป และเป็นตัวแทนจากสโมสรจ๊อกกี้ฮ่องกง โดยใช้ชื่อภาษาจีนคือ 郭達成 ในการแข่ง2008國泰航空香港國際賽事 - 晨操安排 - 訪港騎師臂章編號 (1-31) 

 ประวัติ 
อองโตนีเกิดในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เขาเกิดในครอบครัวนักแข่งความเร็ว โดยมีบิดาเป็นนักแข่งรถเทียม ซึ่งเขาเองก็ปรารถนาที่จะเป็นนักแข่งเฉกเช่นเดียวกับพ่อของเขา แล้วเขาก็ได้รับการสนับสนุนเป็นจ๊อกกี้ในเวลาต่อมา

ค.ศ. 2001 เขาได้รับใบอนุญาตจ๊อกกี้ โดยอ้างถึงการเป็นเจ้าของม้าที่พ่อของเขาได้รับชัยชนะเป็นครั้งแรก เพียงไม่กี่ปีหลังจากนั้นเขาก็สร้างสถิติที่โดดเด่น โดยใน ค.ศ. 2007 ได้รับชัยชนะ 31 ครั้ง จากการแข่งขัน 609 ครั้ง และเป็นผู้นำของฝรั่งเศสในอันดับที่ 30 และใน ค.ศ. 2008 จากการแข่งขัน 744 ครั้ง เขาได้รับชัยชนะ 70 ครั้ง โดยได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับที่ 9 ซึ่งถือเป็นปีที่ประสบความสำเร็จครั้งใหญ่สำหรับเขา

ค.ศ. 2009 เขาได้รับชัยชนะ 84 ครั้ง และขึ้นมาอยู่ในอันดับที่ 8 ในปีเดียวกันนี้ เขายังได้รับการสนับสนุนจาก อีลี ลีลูค์ซึ่งเป็นครูฝึกม้า โดยได้รับใบอนุญาตในระยะสั้นจากสมาคมแข่งความเร็วแห่งประเทศญี่ปุ่น (เจอาร์เอ) สำหรับช่วงเวลาระหว่างวันที่ 31 ตุลาคม ถึง 30 ธันวาคม ที่ประเทศญี่ปุ่น นับเป็นการแข่งขันครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่น ตลอดจนได้รับคำแนะนำจาก โยชิดะ เทรุยะ ในการเข้ารับการสนับสนุนรวมถึงการฝึกฝนจากคาซูโอะ ฟูจิซาวะ และในวันที่ 8 พฤศจิกายน เขาได้ชนะการแข่งขันลาเมียร์ควีน ที่สนามแข่งม้าฟุกุชิมะในอันดับที่ 8 ซึ่งนับเป็นชัยชนะครั้งแรกที่ได้รับการบันทึกรายการในประเทศญี่ปุ่น

เขาได้รับใบอนุญาตในระยะสั้นจากเจอาร์เออีกครั้ง สำหรับวันที่ 1 มกราคม ถึง 31 มกราคม ค.ศ. 2010 Anthony Crastus receives short-term JRA Jockey's License  จากการขี่ม้าในช่วงปลายปีที่ประเทศญี่ปุ่นอย่างต่อเนื่อง

วันที่ 1 มกราคม ถึง 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 ได้รับใบอนุญาตในระยะสั้นจากเจอาร์เออีกเช่นเคย โดยในวันที่ 10 มกราคม เขาใช้ม้าแดนซ์แฟนตาเซียเข้าแข่งขัน และได้รับชัยชนะในแฟร์รี่สแตค ซึ่งถือเป็นชัยชนะในรายการเดิมพันระดับสูงครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น

 ผลงานในประเทศญี่ปุ่น 
ปีคอกม้าเจ้าของม้าระยะเวลาผลการแข่งขันประจำปีค.ศ. 2009คาซูโอะ ฟูจิซาวะฮาจิเมะ ซาโตมิ31 ตุลาคม - 30 ธันวาคม90 การแข่งขัน ชนะ 8 ครั้งค.ศ. 2010คาซูโอะ ฟูจิซาวะฮาจิเมะ ซาโตมิ1 มกราคม - 31 มกราคม93 การแข่งขัน ชนะ 4 ครั้ง17 พฤศจิกายน - 12 ธันวาคม

 ม้าแข่งหลัก 
 พลองเตเออร์
 แดนซ์แฟนตาเซีย
 โคซูโมเมโด
# อิกิเรียว
อิกิเรียว  คือ วิญญาณที่ออกจากร่างมนุษย์ทั้งที่ยังเป็นอยู่ ตามเทพปกรณัมญี่ปุ่น

ชนญี่ปุ่นเชื่อกันว่า เมื่อบุคคลหนึ่งถูกอีกบุคคลหนึ่งกระทำให้คับข้องหมองใจถึงขนาด วิญญาณทั้งหมดหรือบางส่วนของผู้ถูกข่มเหงนั้นอาจละจากร่างเป็นการชั่วคราว เพื่อไปประทุษร้ายด้วยประการต่าง ๆ ต่อผู้ข่มเหง ทำนองเดียวกับดวงตาปีศาจ 

การที่วิญญาณพ้นร่างไปนี้ แม้ชั่วคราว ก็มักก่อให้เจ้าของวิญญาณล้มป่วย แต่ถ้าถาวร ผู้นั้นก็จะถึงแก่ความตายในที่สุด นอกจากนี้ วิญญาณดังกล่าวอาจสิงสู่ร่างของบุคคลอื่น โดยที่เจ้าของวิญญาณไม่ทราบเลยก็ได้

วรรณกรรมทางพุทธศาสนาของญี่ปุ่นว่า อิกิเรียวสยบยากมิใช่น้อย
# วีรคติ
วีรคติ หรือ โรมานซ์ (romance) อาจหมายถึง

 กลุ่มภาษาโรมานซ์ (romance languages), ภาษาตระกูลหนึ่งอันเกิดมีในยุโรปตอนตะวันตกเฉียงใต้
 วีรคติ, นิยายแนวหนึ่งในยุโรปมัชฌิมยุคและสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
 เพลงวีรคติ, ลำนำนิทาน (ballad) แนวหนึ่ง
 นวนิยายรัก, นวนิยายซึ่งมีเนื้อหาเน้นที่ความสัมพันธ์เชิงรักใคร่
 ภาพยนตร์รัก, ภาพยนตร์แนวหนึ่งซึ่งมีเนื้อหาเน้นที่ความสัมพันธ์เชิงรักใคร่ของตัวเอก
# การประท้วงร่างรัฐบัญญัติโซปาและพีปา
การปิดวิกิพีเดียภาษาอังกฤษเป็นการประท้วงออนไลน์ 24 ชั่วโมงซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2555 เวลาเที่ยงคืน ตามเวลามาตรฐานตะวันออกสหรัฐ เว็บไซต์วิกิพีเดียแสดงเพียงข้อความต่อต้านร่างรัฐบัญญัติหยุดยั้งการละเมิดลิขสิทธิ์ออนไลน์ (SOPA) และร่างรัฐบัญญัติคุ้มครองไอพี (PIPA) ซึ่งเป็นร่างกฎหมายที่กำลังมีการเสนอในรัฐสภาสหรัฐอเมริกา โดยไม่แสดงบทความตามปกติ

วันที่ 16 มกราคม ผู้ก่อตั้งวิกิมีเดีย จิมมี เวลส์ และกรรมการบริหารมูลนิธิวิกิมีเดีย ซู การ์เนอร์ ประกาศการปิดหลังดำเนินการหยั่งความเห็น 72 ชั่วโมงของชุมชนผู้เขียน การหยั่งเสียงทั่วไปมีขึ้นหลังการอภิปรายนานหลายสัปดาห์ในฟอรัมวิกิพีเดียขนาดเล็กกว่า วันที่นั้นถูกเลือกให้ตรงกับการปฏิบัติคล้ายกันในเว็บไซต์อื่น เช่น เรดดิต (Reddit) และดำเนินไป 24 ชั่วโมงเริ่มตั้งแต่เวลา 05:00 UTC (หรือเที่ยงคืนตามเวลามาตรฐานตะวันออก) ของวันที่ 18 มกราคม

 ปฏิกิริยา 
มูลนิธิวิกิมีเดียรายงานว่า มีการเข้าชมวิกิพีเดียรุ่นที่ถูกปิดกว่า 162 ล้านครั้งในช่วงที่ปิด 24 ชั่วโมง โดยมีการใช้หน้าแรกของเว็บไซต์อย่างน้อย 4 ล้านครั้งเพื่อค้นหาข้อมูลติดต่อผู้แทนรัฐสภาสหรัฐของพวกตน การใช้หน้าแรกของวิกิพีเดียเพิ่มขึ้นมหาศาลระหว่างการปิดโดยมีบันทึกการเข้าชมหน้า 17,535,733 ครั้ง เทียบกับ 4,873,388 ครั้งเมื่อวันก่อนหน้า คำร้องซึ่งสร้างและเชื่อมโยงไปถึงโดยกูเกิลมีการบันทึกกว่า 4.5 ล้านครั้ง โดยมูลนิธิอิเล็กทรอนิกส์ฟรอนเทียร์รายงานว่ามีข้อความอีเมลมากกว่า 1 ล้านฉบับถูกส่งไปยังสมาชิกรัฐสภาผ่านเว็บไซต์ของพวกเขาระหว่างการปิด MSNBC รายงานว่ามีข้อความทวิตเตอร์เกิน 2.4 ล้านข้อความเกี่ยวกับ SOPA, PIPA และการปิด ระหว่างช่วง 16 ชั่วโมงของวันที่ 18 มกราคม ซึ่งรวมไปถึงผู้ก่อตั้งเฟซบุ๊ก มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก ผู้ซึ่งมิได้ใช้บริการดังกล่าวนับแต่ พ.ศ. 2552 เพื่อกระตุ้นให้ผู้ติดตาม (follower) ของเขาติดต่อสมาชิกรัฐสภาของพวกตน

ในวันเดียวกัน มีวุฒิสมาชิกหกคนผู้สนับสนุนร่างรัฐบัญญัติทั้งสอง ประกาศว่าจะถอนการสนับสนุนร่างรัฐบัญญัติดังกล่าว สมาชิกรัฐสภาอื่นอีกหลายคนออกแถลงการณ์วิจารณ์รุ่นปัจจุบันของร่างรัฐบัญญัติทั้งสอง
# ปัญหาชาวยิว
ปัญหาชาวยิว  ครอบคลุมปัญหาและการแก้ปัญหาแวดล้อมสถานะพลเมือง กฎหมายและสัญชาติอันไม่เท่าเทียมทางประวัติศาสตร์ระหว่างชนกลุ่มน้อยชาวยิวอัชเคนาซิและผู้ที่มิใช่ยิว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในทวีปยุโรป ปัญหาแรกอภิปรายและถกเถียงกันในหมู่ชนชั้นสูง นักการเมืองและนักเขียนในยุโรปตะวันตกและยุโรปกลางระหว่างยุคภูมิธรรมและการปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งปัญหานี้รวมไปถึงการขาดคุณสมบัติทางพลเมืองทางเศรษฐกิจและกฎหมายของยิว ความเท่าเทียม การปลดปล่อยชาวยิวให้เป็นอิสระและภูมิธรรมยิว (Jewish Enlightenment) ปัญหา ซึ่งรวมไปถึงการผสมกลมกลืนในการพลัดถิ่นและลัทธิไซออนิสต์ ยังคงดำเนินต่อไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ยี่สิบ คำดังกล่าวเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับช่วงที่การต่อต้านยิวเพิ่มขึ้นเมื่อคริสต์ทศวรรษ 1880 เช่นเดียวกับความพยายามในการสถาปนารัฐยิว

 ประวัติ 
คำว่า "ปัญหาชาวยิว" ใช้ครั้งแรกในบริเตนใหญ่นับแต่ประมาณ ค.ศ. 1750 ตามข้อมูลนักวิชาการการล้างชาติโดยนาซี ลูซี ดาวีโดวิกซ์ (Lucy Dawidowicz) คำว่า "ปัญหาชาวยิว" ดังที่เริ่มปรากฏใช้ในยุโรปตะวันตกนี้ เป็นการแสดงออกอย่างเป็นกลางถึงทัศนะในแง่ลบต่อลักษณะเฉพาะภายนอกและติดตาของยิวในฐานะผู้คนต่อเบื้องหลังของชาตินิยมทางการเมืองและรัฐชาติใหม่ที่กำลังรุ่งเรืองขึ้น ดาวีโดวิกซ์เขียนว่า "ประวัติศาสตร์การปลดปล่อยชาวยิวและการต่อต้านยิวยุโรปนั้นเต็มด้วย 'หนทางแก้ไขปัญหาชาวยิว' ที่มีการเสนอ"Lucy Dawidowicz, The War Against the Jews, 1933-1945 (New York, 1975), pp. xxi-xxiii. ปัญหานั้นอภิปรายกันต่อไปในฝรั่งเศส (เรียกว่า "la question juive") หลังการปฏิวัติฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1789 ก่อนขยายไปยังเยอรมนีผ่านบทความ "Die Judenfrage" (ดี ยูเดนฟราเกอ) ของบรูโน เบาเออร์

นับแต่จุดนั้น บทความ จุลสาร บทความหนังสือพิมพ์และหนังสืออื่นอีกนับร้อยถูกเขียนขึ้นว่าด้วยหัวข้อดังกล่าว โดยมีการเสนอ "ทางแก้" หลากหลาย รวมทั้งการโยกย้ายถิ่นฐาน การเนรเทศ และการดูดกลืนประชากรยิว คล้ายกัน งานวรรณกรรมอีกนับร้อยชิ้นเขียนขึ้นเพื่อคัดค้าน "ทางแก้" เหล่านี้ และเสนอทางแก้เช่น บูรณาการใหม่ และการศึกษา

อย่างไรก็ดี การถกเถียงนี้ไม่อาจตัดสินได้ว่าปัญหาชาวยิวข้องเกี่ยวกับปัญหาที่คู่ปรับของชาวยิวเยอรมันก่อขึ้นมากกว่าหรือกลับกัน อันเป็นปัญหาซึ่งเกิดขึ้นจากการมีชาวยิวเยอรมันต่อคู่ปรับของพวกเขา

นับแต่ราว ค.ศ. 1860 เป็นต้นมา แนวคิดนี้ได้มีแนวโน้มต่อต้านยิวเพิ่มขึ้น ชาวยิวได้รับการอธิบายภายใต้ชื่อนี้ว่าเป็นอุปสรรคกีดขวางต่ออัตลักษณ์และความเชื่อมแน่นของชาติเยอรมันและในฐานะศัตรูภายในประเทศของชาวเยอรมันเอง ผู้ต่อต้านชาวยิวเช่น วิลเฮล์ม มาร์, คาร์ล ออยเกน ดือริง, เธโอดอร์ ฟริทช์, ฮิวสตัน สจวร์ต เชมเบอร์เลน, พอล เดอ ลาการ์ด เป็นต้น ประกาศว่า ปัญหาชาวยิวเป็นปัญหาทางเชื้อชาติซึ่งไม่อาจแก้ไขได้ด้วยการผสานกลืน เพื่อที่จะเสนอข้อเรียกร้องสำหรับ "การนำยิวออกจาก" สื่อ การศึกษา รัฐและเศรษฐกิจ ความเข้าทีทางวัฒนธรรม ร่วมกับข้อเรียกร้องให้บังคับมิให้มีการแต่งงานระหว่างยิวกับผู้ที่ไม่ใช่ยิว พวกเขายังใช้นิยามนี้ขับยิวออกจากตำแหน่งครอบงำทางสังคมที่มากกว่าของพวกเขา
 
การใช้สำนวนนี้อย่างไม่เป็นทางการมากที่สุดใช้โดยนาซีในช่วงต้นและกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งลงเอยด้วยการนำ "ทางแก้ปัญหาชาวยิวสุดท้าย" ไปปฏิบัติระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองFuret, François. Unanswered Questions: Nazi Germany and the Genocide of the Jews. Schocken Books (1989), p. 182; ISBN 0805240519
# กลุ่มอาการแอสเปอร์เจอร์
กลุ่มอาการแอสเปอร์เจอร์ หรือ แอสเพอร์เกอร์ ((AS) หรือ Asperger's) เป็นโรคในกลุ่มออทิซึมสเปกตรัมโรคหนึ่ง ผู้ป่วยจะมีความบกพร่องในการเข้าสังคม และมีแบบแผนของพฤติกรรมและความสนใจที่เป็นรูปแบบเฉพาะและซ้ำ ๆ โรคนี้ต่างจากโรคในกลุ่มออทิซึมสเปกตรัมโรคอื่นตรงที่ผู้ป่วยจะมีความสามารถทางภาษาและสติปัญญาค่อนข้างเป็นปกติ เมื่อเทียบกับโรคอื่น ๆ ในกลุ่มออทิซึมสเปกตรัมด้วยกัน
# ค่างแว่นโฮส
ค่างแว่นโฮส  เป็นค่างชนิด Presbytis hosei มีขนบริเวนใบหน้าสีดำและมีขนปุกปุยสีขาวคล้ายสวมเสื้อคลุมตั้งแต่คางลงไปตลอดหน้าท้อง จมูกและริมฝีปากสีชมพู มีสีขาวเป็นวงรอบดวงตาคล้ายสวมแว่นตา มีหางยาว มีอุปนิสัยอยู่รวมกันเป็นฝูง

ค่างแว่นโฮสเป็นสัตว์ที่ตกอยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์ เนื่องจากถิ่นที่อยู่อาศัยในธรรมชาติถูกทำลายลงจากการบุกรุกตัดไม้ทำลายป่าของมนุษย์และไฟป่า รวมทั้งฆ่าเพื่อเอาหินบีซอร์ที่อยู่ในกระเพาะเพื่อใช้ในทำพิธีกรรมทางเวทมนตร์ตามความเชื่อ อันเนื่องจากค่างจะกินหินบีซอร์ลงไปเพื่อช่วยในการย่อยอาหาร โดยจะพบได้เฉพาะทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียว เกาะสุมาตรา เกาะชวา และคาบสมุทรมลายูเท่านั้น

ในต้นปี ค.ศ. 2012 ได้มีการค้นพบค่างชนิดนี้โดยบังเอิญผ่านทางกล้องวงจรปิดขณะที่พาฝูงลงมากินดินโป่งในพื้นที่ป่าดิบทางตะวันออกสุดของเกาะบอร์เนียว โดยคณะนักวิจัยชาวตะวันตกจากมหาวิทยาลัยไซมอนเฟรเซอร์ของแคนาดาที่เจตนาตั้งกล้องเพื่อบันทึกภาพของลิงอุรังอุตังและเสือดาว สร้างความตื่นตะลึงและยินดีเป็นอย่างมาก เนื่องจากไม่ได้มีรายงานพบค่างชนิดนี้ในธรรมชาติมานานมากจนเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว พบ “ค่าง” ที่เชื่อว่าสูญพันธุ์ไปนานที่อินโดนีเซีย จากผู้จัดการออนไลน์ รายการ โลกยามเช้าโลกยามเช้าสุดสัปดาห์: วันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2555
# ภาษาใกล้สูญ
ภาษาใกล้สูญ  หรือ ภาษาวิกฤต เป็นภาษาซึ่งเสี่ยงต่อการเลิกใช้ หากภาษานั้นไม่มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ ภาษานั้นก็จะเป็นภาษาที่ตายแล้ว หากไม่มีผู้ใดพูดภาษานั้นเลย จะเป็น "ภาษาสูญ" จำนวนภาษาทั้งหมดในโลกไม่เป็นที่ทราบ มีการประเมินกันหลากหลายขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย Michael E. Krauss ประเมินว่ามีภาษาใช้กันอยู่ในปัจจุบันราว 6,000 ภาษา จนถึง พ.ศ. 2550 ยูเนสโกใช้ตัวเลขนี้ Krauss นิยามภาษาว่า "ปลอดภัย" หากเด็ก ๆ จะมีโอกาสพูดในอีก 100 ปีข้างหน้า "ใกล้สูญ" หากเด็กไม่อาจพูดได้ในอีก 100 ปีข้างหน้า (ประมาณ 60-80% ของภาษาทั้งหมดอยู่ในหมวดหมู่นี้) และ "ใกล้ตาย" (moribund) หากเด็กไม่อาจพูดได้ในปัจจุบัน 

 การบ่ง 
แม้ไม่มีนิยามชัดเจนในการบ่งภาษาว่าใกล้สูญ แต่มีการใช้สามเกณฑ์หลักเป็นแนวปฏิบัติดังนี้
 จำนวนผู้พูดในปัจจุบันที่ยังมีชีวิตอยู่
 อายุเฉลี่ยของผู้พูดเป็นภาษาแม่ และ/หรือ พูดได้คล่อง
 ร้อยละของรุ่นอายุน้อยสุดที่มีความคล่องในภาษาที่กำลังกล่าวถึง

บางภาษา เช่น ภาษาในอินโดนีเซีย อาจมีผู้พูดนับหลายหมื่นคน แต่อาจเป็นภาษาใกล้สูญได้ เพราะเด็กไม่ได้เรียนรู้ภาษาอีกต่อไป และผู้พูดกำลังอยู่ระหว่างเปลี่ยนไปใช้ภาษาอินโดนีเซียซึ่งเป็นภาษาราชการแทนภาษาท้องถิ่น 
 
ในทางกลับกัน ภาษาที่มีผู้พูดเพียง 100 คน อาจถูกพิจารณาให้เป็นภาษามีชีวิตอยู่อย่างยิ่งก็ได้ หากภาษานั้นเป็นภาษาหลักของชุมชน และเป็นภาษาแรก (หรือภาษาเดียว) ที่เด็กในชุมชนนั้นใช้พูดจริง

การประเมินว่า "ความหลากหลายทางภาษานั้นสำคัญต่อมรดกของมนุษย์" คณะผู้เชี่ยวชาญภาษาใกล้สูญเฉพาะกิจของยูเนสโกเสนอนิยามภาษาใกล้สูญไว้ว่า "... เมื่อผู้พูดเลิกใช้ภาษานี้, ใช้ภาษาในอาณาเขตสื่อสารจำนวนลดลงอย่างมาก และหยุดส่งต่อจากรุ่นหนึ่งไปสู่รุ่นต่อไป นั่นคือ ไม่มีผู้พูดใหม่ ไม่ว่าผู้ใหญ่หรือเด็ก"
 
แผนที่ชุดภาษาที่ตกอยู่ในอันตรายของโลก (Atlas of the World's Languages in Danger) ออนไลน์ของยูเนสโกจัด 2,500 ภาษาออกเป็นห้าระดับความเสี่ยงอันตราย: ไม่ปลอดภัย ใกล้สูญแน่นอน ใกล้สูญอย่างรุนแรง ใกล้สูญวิกฤต และสูญ มากกว่า 200 ภาษาทั่วโลกจะสูญในช่วงสามชั่วอายุคนhttp://www.dawn.com/2011/07/21/languages-on-papua-vanish-without-a-whisper.html

 บรรณานุกรม 
 Zuckermann, Ghil'ad (กิลอัด สุขเคอร์แมน) & Walsh, Michael, 2011. Stop, Revive, Survive: Lessons from the Hebrew Revival Applicable to the Reclamation, Maintenance and Empowerment of Aboriginal Languages and Cultures, Australian Journal of Linguistics 31: 111–127.
# ปวีณ แซ่จึง
ปวีณ แซ่จึง (เกิด 28 ธันวาคม พ.ศ. 2492) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ สังกัดพรรคเพื่อไทย ปัจจุบันสังกัดพรรคภูมิใจไทยhttps://www.youtube.com/watch?v=5Ml5AJ6eYBM และอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ

 ประวัติ 
ปวีณ เกิดเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2492 เป็นบุตรนายเป่งยู นางหมุ่ย แซ่จึง ด้านครอบครัวสมรสกับผ่องศรี แซ่จึง (สกุลเดิม: เย็นใจ) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ“ผ่องศรี แซ่จึง” สส.เพื่อไทยพบ “อนุทิน” ระหว่างเป็น ปธ.เปิดงานกัญชาที่ศรีสะเกษ หลังสามีร่วมงาน ภท.แล้ว มีธิดา 4 คน

สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเบ็ญจมะมหาราช จังหวัดอุบลราชธานี ระดับปริญญาตรีสาขาวิชาวิทยาการจัดการ จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และสาขาศิลปศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ และปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง

 การทำงาน 
ปวีณ เป็นสมาชิกสภาจังหวัด ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 เคยดำรงตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2548 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้ง ในพื้นที่เดิมของนางผ่องศรี แซ่จึง ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้รับเลือกตั้งในสังกัดพรรคพลังประชาชน และพรรคเพื่อไทย รวมถึงในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ด้วย

ปวีณ ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมาธิการการปกครองส่วนท้องถิ่น สภาผู้แทนราษฎร ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24

ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 26เปิด 97 บัญชีรายชื่อเพื่อไทย 'บรรยิน'ลุ้นได้เป็นส.ส. แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ

พ.ศ. 2565 เขาเปิดตัวย้ายไปร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย“ปวีณ แซ่จึง” แฉสิ้นไส้อยู่กับ “ทักษิณ” มา 20 ปี เห็นสส.เป็นแค่เบ๊

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔ , เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๑๔, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๓ , เล่ม ๑๒๗ ตอนที่ ๑๔ ข หน้า ๓๗, ๘ ธันวาคม ๒๕๕๓
# อิซมิท
อิซมิท  เป็นเมืองในประเทศตุรกี ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศส่วนที่อยู่ในทวีปเอเชีย บนชายฝั่งของอ่าวอิซมิท ในทะเลมาร์มะรา ห่างจากเมืองอิสตันบูลไปทางตะวันออก 100 กิโลเมตร ศูนย์กลางของเมืองมีประชากร 293,339 คน (ค.ศ. 2010) เมืองมีโรงงานกระดาษ เคมีภัณฑ์ กลั่นน้ำมัน ผลิตรถยนต์ เป็นเมืองศูนย์กลางการเดินทาง

แหล่งข้อมูลอื่น
 izmit / Kocaeli 
Official website of İzmit Metropolitan Municipality  
Informative site
Municipality Guide