# อาสนวิหารน็องต์
อาสนวิหารน็องต์  หรือมีชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญเปโตรและนักบุญเปาโลแห่งน็องต์  เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกและที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลน็องต์ ตั้งอยู่ที่ปลัสแซ็ง-ปีแยร์ (Place Saint-Pierre) ในเขตเมืองน็องต์ จังหวัดลัวรัตล็องติก ในแคว้นเปอีเดอลาลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่สองอัครทูตสำคัญ คือ นักบุญเปโตรและนักบุญเปาโล

อาสนวิหารน็องต์ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1862http://www.culture.gouv.fr/public/mistral/merimee_fr กระทรวงวัฒนธรรมแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส

ประวัติ
อาสนวิหารแห่งน็องต์สร้างขึ้นบนพื้นที่วิหารเดิมที่เป็นสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ เริ่มก่อสร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1434 จนแล้วเสร็จเมื่อปี ค.ศ.1891 โดยใช้เวลาสร้างรวมทั้งสิ้นถึง 457 ปี อาสนวิหารอันเป็นอาคารขนาดใหญ่มาก เริ่มสร้างในสมัยที่เมืองน็องต์และภูมิภาคเบรอตาญ ซึ่งมีความร่ำรวยทางเศรษฐกิจ ในช่วงที่ปกครองโดยฌ็องที่ 6 ดุ๊กแห่งเบรอตาญ โดยมีสถาปนิกชาวฝรั่งเศส กีโยม เดอ ดามาร์แต็ง เป็นผู้ดูแลการก่อสร้าง และมาตูว์แร็ง รอดีเย ในภายหลัง โดยวางศิลาฤกษ์ในปี ค.ศ. 1434 และเริ่มก่อสร้างจากหน้าบันฝั่งทิศตะวันตก ทางเดินด้านข้าง โถงทางเดินโบสถ์ และหอสวดมนต์เล็กFrankl, P., Revised by Crossley, P. (2000) Gothic architecture, (Yale University Press, Pelican History of Art). ได้แบ่งการก่อสร้างวิหารแบ่งเป็น 5 ช่วงหลัก ๆLeniaud, J.-M., Bienvenu, G., Curie, P., Daboust, V., Eraud, D., Gros, C., James, F.-C. and Riffet, O. (1991) Nantes. La cathédrale Loire-Atlantique, Inventaire Général des Monuments et des Richesses Artistiques de la France. Nantes 1991

 ช่วงปี ค.ศ. 1434–1470 เป็นช่วงที่มีการสร้างหน้าบันทิศตะวันตกและฐานสำหรับหอระฆัง รวมทั้งทางเดินด้านข้างฝั่งทิศใต้ ส่วนโถงทางเดินโบสถ์ และหอสวดมนต์เล็ก และโครงเสาด้านทิศใต้ซึ่งมีลักษณะที่คล้ายกับเสาของมง-แซ็ง-มีแชลเริ่มก่อสร้างหลังปี ค.ศ. 1444 ตราประจำของดุ๊กฌ็องที่ 6 ซึ่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1442 ถูกตั้งไว้ที่โถงบันไดทางขึ้นระเบียงทางทิศใต้ เพดานโค้งฝั่งหอระฆังตกแต่งด้วยตราประจำของบิชอปกีโยม เดอ มาลทรัว (1443-1462) ระเบียงเหนือทางเดินข้างสร้างในแบบที่เก่าแก่กว่า (ฟล็องบัวย็อง) และเป็นคนละแบบกันกับส่วนโถงทางเดินโบสถ์ ประตูทางเข้าวิหารทำด้วยทองแดงสร้างขึ้นในปี ค.ศ.1482

 ช่วงปี ค.ศ. 1470–1490 เป็นช่วงที่เน้นการก่อสร้างโถงทางเดินโบสถ์กับทางเดินด้านข้างฝั่งทิศเหนือ รวมทั้งหอสวดมนต์เล็กในฝั่งทิศเหนือด้วย ซึ่งแล้วเสร็จราวปี ค.ศ. 1485 กำแพงทิศเหนือของแขนกางเขน และเสาคานของจุดตัดกลางโบสถ์ฝั่งทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ยังได้สันนิษฐานว่าสร้างเสร็จในช่วงนี้ด้วย

 ช่วงปี ค.ศ. 1500–1516 กระจกหน้าต่างฝั่งทิศตะวันตกได้ติดตั้งครบทั้งหมด (ค.ศ. 1498) โดยเป็นของขวัญพระราชทานจากพระราชินีแอนน์แห่งฝรั่งเศส เพดานโค้งช่องแรกของบริเวณกลางโบสถ์แล้วเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1500 ต่อมาช่วงปี ค.ศ. 1508–1516 เพดานโค้งฝั่งทิศใต้ของบริเวณกลางโบสถ์รวมทั้งชาเปลได้แล้วเสร็จ และเริ่มสร้างส่วนแขนกางเขนทางทิศใต้ ทำให้เสร็จสิ้นส่วนบนของด้านทิศตะวันตกของวิหารทั้งหมดในช่วงปี ค.ศ. 1519 - 1520 โดยการสนับสนุนงบประมาณจากบิชอปกีโยม เกก็อง ภายใต้การดูแลการก่อสร้างจากสถาปนิก ฌัก ดรูแอ

 ช่วงสุดท้ายตกอยู่ภายหลังยุคกลาง ระหว่างปี ค.ศ. 1626–1630 นำไปสู่การเสร็จสิ้นของเพดานโค้งทิศตะวันออกทั้งหมด 4 ช่อง และครีบยันลอยของบริเวณกลางโบสถ์ แขนกางเขนฝั่งทิศใต้แล้วเสร็จระหว่างปี ค.ศ. 1631 ถึง 1637 และยังคงรูปแบบสถาปัตยกรรมเดิมคือกอธิก ในปี ค.ศ. 1650 หลุยส์ เลอ โว สถาปนิกชาวฝรั่งเศสประจำราชสำนักพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ได้แนะนำให้สร้างบริเวณร้องเพลงสวดเป็นแบบกอธิก

 ส่วนสุดท้ายเป็นช่วงที่แขนกางเขนทางทิศเหนือและบริเวณร้องเพลงสวดได้เสร็จสิ้นช่วงปี ค.ศ. 1840 และ ค.ศ. 1891 อันเป็นยุคที่กำลังฟื้นฟูความเชื่อทางคริสต์ศาสนา ความล่าช้าส่วนใหญ่มากจากการรื้อถอนโบสถ์เก่า(โรมาเนสก์) ซึ่งตั้งอยู่ใกล้บริเวณกำแพงเมือง เพื่อมาทำการสร้างส่วนบริเวณร้องเพลงสวดของอาสนวิหารแห่งใหม่

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 อาสนวิหารได้ถูกทิ้งระเบิดโดยฝ่ายสัมพันธมิตร ในวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1944 ต่อมาเมื่อ 28 มกราคม ค.ศ. 1972 ได้มีเพลิงไหม้โดยเริ่มมาจากบริเวณหลังคาของวิหาร ถึงแม้ว่าเพลิงจะถูกควบคุมได้ในที่สุด แต่ก็ยังสร้างความเสียหายในวงกว้าง โดยเฉพาะโครงสร้างหลังคาที่ทำจากไม้ อัคคีภัยครั้งนี้เป็นมูลเหตุของการบูรณปฏิสังขรณ์อาสนวิหารที่สมบูรณ์แบบที่สุดในยุคปัจจุบัน

หน้าบันของอาสนวิหารประกอบไปด้วยหอระฆังทั้งสองขนาบข้าง โดยยอดหอสูงเหนือระเบียงบนดาดฟ้าของอาสนวิหาร หน้าบันของอาสนวิหารแห่งนี้แสดงให้เห็นถึง 1) มุขด้านหน้าที่ยื่นออกมา เพื่อสามารถเทศน์ให้ฝูงชนที่อยู่บนจัตุรัสด้านหน้าได้อย่างชัดเจน 2) ซุ้มประตูที่ตกแต่งอย่างวิจิตรพิสดารถึง 5 ซุ้ม โดยมี 3 ซุ้มทางด้านหน้า และอีก 2 ซุ้มทางด้านข้าง (ดูผังประกอบ - หมายเลข 1 เป็นประตูกลาง หมายเลข 2 คือประตูนักบุญเปาโล หมายเลข 3 คือประตูนักบุญอีฟว์ หมายเลข 32 คือประตูนักบุญโดนาเทียนกับโรกาเทียน และหมายเลข 33 คือประตูนักบุญเปโตร)

thumb|180px|right|ผังของอาสนวิหาร

รูปแบบทางสถาปัตยกรรมของอาสนวิหารเป็นสถาปัตยกรรมกอทิกแบบฝรั่งเศส แต่รายละเอียดส่วนใหญ่ล้วนเป็นกอธิกยุคปลายทั้งสิ้น อาทิ การยกเลิกการใช้หัวเสา ขอบหน้าต่างแบบฟล็องบัวย็อง (Flamboyant tracery) เป็นต้นRusson, J. B. and Duret, D. (1933) La cathedrale de Nantes. Savenay 1933

 ระเบียงภาพ