wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# สะพานมอญ (กรุงเทพมหานคร)
สะพานมอญ เป็นสะพานข้ามคลองคูเมืองเดิม เชื่อมถนนเจริญกรุงในพื้นที่แขวงพระบรมมหาราชวังและแขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร

สะพานมอญเดิมเป็นสะพานช้าง (คือสะพานที่สร้างขึ้นอย่างมั่นคงแข็งแรงพอที่ช้างจะเดินข้ามได้)กนกวลี ชูชัยยะ. พจนานุกรมวิสามานยนามไทย : วัด วัง ถนน สะพาน ป้อม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : ราชบัณฑิตยสถาน, 2548, หน้า 273. ซึ่งมีลักษณะเป็นสะพานไม้ข้ามคลองคูเมืองเดิมหลังวัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม บริเวณนี้เคยเป็นที่อยู่อาศัยของชาวมอญที่อพยพหนีภัยสงครามจากกรุงศรีอยุธยามาพร้อม ๆ กับชาวไทย ครั้งนั้นสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชโปรดเกล้าฯ ให้ชาวมอญกลุ่มนี้ตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณคลองคูเมืองเดิมใกล้ป้อมวิชัยประสิทธิ์ 

ต่อมาพระยาศรีสหเทพ (ทองเพ็ง) เป็นผู้นำรวบรวมแรงงานชาวมอญ ซึ่งก็เป็นบรรดาญาติ ๆ และข้าทาสบริวารทั้งหลายที่อาศัยอยู่บริเวณนั้นสร้างสะพานข้ามคลองขึ้น จึงได้เรียกกันต่อมาว่า สะพานมอญ ในชั้นแรกสร้างด้วยไม้ธรรมดา ต่อมาเกิดเหตุเพลิงไหม้จึงได้มีการก่อสร้างใหม่ก่อด้วยอิฐถือปูนดังในยุคปัจจุบัน

ภายหลังทางการได้นำชื่อสะพานมาตั้งเป็นชื่อทางแยกบริเวณที่ถนนเจริญกรุงตัดกับถนนอัษฎางค์ ระหว่างถนนสนามไชยกับถนนบ้านหม้อ ติดกับคลองคูเมืองเดิม และอยู่ใกล้กับสวนสราญรมย์
# วังชเวรีน
วังชเวรีน  มีชื่อเล่นว่า "ปราสาทน็อยชวานชไตน์ทางเหนือ""Neuschwanstein of the North - Schwerin Palace, one of the most important works of Romantic History in Europe"  (NDR, German television) เป็นวังในเมืองชเวรีน เมืองหลวงของรัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น ประเทศเยอรมนี วังแห่งนี้ตั้งอยู่บนเกาะในทะเลสาบชเวรีนวังนี้สร้างขึ้นระหว่างปีค.ศ. 1845 ถึง 1857 ด้วยการออกแบบของสถาปนิกชื่อดังอย่าง กอทท์ฟรีด เซมเพอร์, ฟรีดริช ชตือเลอร์ เป็นต้น และถูกใช้เป็นที่พำนักของแกรนด์ดยุกและดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน วังหลังนี้ถือเป็นหนึ่งในปราสาทที่โรแมนติกที่สุดในยุโรป ปัจจุบันวังหลังนี้ถูกใช้เป็นพิพิธภัณฑ์และที่ประชุมสภาแห่งรัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น

 ภาพ
# อุ้ยเสี่ยวป้อ เจาะเวลาทะลุโลก
อุ้ยเสี่ยวป้อ เจาะเวลาทะลุโลก  ภาพยนตร์ฮ่องกงกำลังภายในแนวตลกจากการกำกับของ Blackie Ko โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อดังเรื่องสุดท้ายของสุดยอดนักเขียนนวนิยายกำลังภายในระดับตำนาน กิมย้ง ซึ่ง เหลียง เฉาเหว่ย ได้กลับมารับบท อุ้ยเสี่ยวป้อ อีกครั้งหลังจากเคยรับบทนี้ในภาพยนตร์โทรทัศน์ของ ทีวีบี เรื่อง จอมยุทธ์อุ้ยเสี่ยวป้อ เมื่อ พ.ศ. 2527

 เรื่องย่อ 
เรื่องราวของ อุ้ยเสี่ยวป้อ (เหลียง เฉาเหว่ย) ขุนนางจอมทะเล้นซึ่งมีภรรยามากถึง 7 คนได้รับพระบัญชาจาก จักรพรรดิคังซี (ทัง เจี้ยนเย่) ให้เดินทางข้ามเวลามา 300 ปีเพื่อตามหาหญิงสาวที่จะมาเป็นฮองเฮาขององค์จักรพรรดิจนได้พบกับนายตำรวจหนุ่ม (จาง เว่ย์เจี้ยน) ซึ่งมีใบหน้าละม้ายคล้ายกับ เฉินจิ้นหนาน ประมุขพรรคฟ้าดินผู้เป็นอาจารย์ของเสี่ยวป้อทั้งสองจึงต้องร่วมมือกันค้นหาจนพบกับหญิงสาวที่เหมาะจะเป็นฮองเฮาขององค์คังซีแต่เธอดันเป็นภรรยาของมาเฟียใหญ่นามว่า สง เสี่ยวป้อจึงต้องพาเธอหนีทำให้เขาเกิดหลงรักเธอขึ้นมา

ขณะเดียวกันขุนนางใหญ่นาม อู๋ซานกุ้ย ได้ส่งนักฆ่า 2 คนข้ามเวลามาเพื่อขัดขวางภารกิจและจัดการกับเสี่ยวป้ออีกด้านองค์หญิงเจี้ยนหนิงภรรยาเอกของเสี่ยวป้อทราบข่าวว่าอู๋ซานกุ้ยส่งนักฆ่าข้ามเวลาไปฆ่าสามีตัวเององค์หญิงพร้อมกับซวงเอ๋อหนึ่งในอนุภรรยาของเสี่ยวป้อที่มีวิทยายุทธ์มากที่สุดได้ข้ามเวลามาช่วยเสี่ยวป้อสุดท้ายแล้วอุ้ยเสี่ยวป้อจะจัดการกับเรื่องราวทั้งหมดอย่างไร
# เหตุระเบิดพลีชีพลานบินบาร์คแลม พ.ศ. 2558
เหตุระเบิดพลีชีพลานบินบาร์คแลม พ.ศ. 2558  เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ในบาร์คแลม เป็นการระเบิดพลีชีพของซาฮิดูลาห์ ส่งผลให้เจ้าหน้าที่เนโท 6 รายเสียชีวิต

 การโจมตี 
ผู้ก่อการร้ายได้ขี่รถจักรยานยนต์ที่เต็มไปด้วยระเบิดพุ่งชนกับเจ้าหน้าที่หน่วยลาดตระเวนทางเท้าเนโท-อัฟกานิสถาน ซึ่งเจ้าหน้าที่กำลังจะไปลาดตระเวนหมู่บ้านที่อยู่ใกล้กับฐานทัพอากาศบาร์คแลม เหตุระเบิดพลีชีพครั้งนี้ส่งผลให้เจ้าหน้าที่เสียชีวิต 6 ราย เป็นชาวอเมริกาทั้งหมด และบาดเจ็นสองนายคือชาวอเมริกากับชาวอัฟกานิสถาน

 ผู้เสียชีวิต 
ผู้เสียชีวิตมีทั้งหมด 6 ราย เป็นเจ้าหน้าที่เนโทสัญชาติอเมริกาทั้งหมดได้แก่: 
 เจ้าหน้าที่พิเศษ แอนเรียนา เอ็ม. โวลเดอร์บาเก็น
 เจ้าหน้าที่พิเศษ ไมเคิล เอ. ซินโค
 เจ้าหน้าที่พิเศษ ปีเตอร์ ดับเบิ้ลยู. ถับ
 เจ้าหน้าที่พิเศษ เชสเตอร์ เจ. แมคไบรด์
 เจ้าหน้าที่พิเศษ โจเซฟ จี. เลม
 เจ้าหน้าที่พิเศษ หลุยล์ เอ็ม. เบโนคาซา

ซาบูโล บูจาฮีด โฆษกของกลุ่มตอลิบานได้ประกาศแสดงความรับผิดชอบกับการโจมตีในครั้งนี้ผ่านทางอีเมลและทวิตเตอร์
# ตำบลสามพร้าว
ตำบสามพร้าว  เป็นหน่วยปกครองส่วนภูมิภาคของอำเภอเมืองอุดรธานี ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งก่อสร้างมหาวิทยาลัยและสนามกีฬากลางจังหวัด ได้แก่ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เป็นต้น

 ประวัติ  
ท้องที่ตำบลสามพร้าว เริ่มแรกเดิมทีเป็นพื้นที่ปกครองของตำบลหนองบุ (เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ตำบลลหนองนาคำ) ต่อมาเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2513 ทางราชการเห็นว่าท้องที่ตำบลหนองบุ มีพื้นที่กว้างขวาง ยากต่อการติดต่อราชการจึงแยกออกไปตั้งตำบลใหม่ชื่อว่า "ตำบลสามพร้าว" ซึ่งมีเขตปกครองรวม 8 หมู่บ้านประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่อำเภอเมืองอุดรธานี...PDFราชกิจจานุเบกษา 87 (92):2905-2907. 6 ตุลาคม 2513 ต่อมามีราษฏรย้ายเข้ามาอยู่อาศัยมากขึ้น จนปัจุบันมีเขตปกครองรวมทั้งหมด 15 หมู่บ้าน อยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสามพร้าว 15 หมู่บ้าน และบางส่วนของหมู่ที่ 3 หมู่ที่ 5 บางส่วนอยู่ในเขตเทศบาลตำบลหนองบัว 

 อาณาเขต 
 ทิศเหนือ  ติดต่อกับตำบลกุดสระ, ตำบลสร้างแป้น (อำเภอเพ็ญ) 
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับ ตำบลดอนกลอย (อำเภอพิบูลย์รักษ์), ตำบลดอนหายโศก (อำเภอหนองหาน) 
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับ ตำบลหนองบัว 
ทิศใต้  ติดต่อกับ ตำบลหนองนาคำ

 การปกครอง 

 การปกครองส่วนภูมิภาค 
ตำบลสามพร้าว อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี แบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้านได้แก่

1.บ้านสามพร้าว6.บ้านนาหยาด11.บ้านหนองลีหู2.บ้านสามพร้าว7.บ้านหนองบั่ว12.บ้านสามพร้าว3.บ้านหนองบุ8.บ้านหนองคอนแสน13.บ้านดงเหล่าต้อง4.บ้านดอนหาด9.บ้านแมด14.บ้านหนองบุ5.บ้านหนองนาหล่ำ10.บ้านสามพร้าว15บ้านสามพร้าว

 การปครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่ตำบลสามพร้าว ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่

เทศบาลตำบลหนองบัว  ครอบคลุมพื้นที่ หมู่ที่ 3, 5 บางส่วน (ชุมชนการเคหะฯ, ชุมชนประภาวิลล์)                      
องค์การบริหารส่วนตำบลสามพร้าว  ครอบคลุมพื้นที่ หมู่ที่ 1 - 2, 4 ทั้งหมด, หมู่ที่ 3, 5 บางส่วน, หมู่ที่ 6 - 15 ทั้งหมด
# อาฟงซู เจ้าชายแห่งไบรา
อาฟงซูแห่งบรากังซา เจ้าชายแห่งไบรา 
 พระประวัติ 
อาฟงซู เจ้าชายแห่งไบรา ประสูติ 25 มีนาคม พ.ศ. 2539 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายดูวาร์ตึ ปียู ดยุกแห่งบรากังซา และเจ้าหญิงอีซาแบล ดัชเชสแห่งบรากังซา ทรงเป็นผู้อ้างสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์ลำดับที่ 1 รองจากพระบิดา พระองค์ไม่มีคำนำพระนามว่า อิงฟังตึ เนื่องจากทรงเป็นรัชทายาท และทรงดำรงพระอิสริยยศที่ เจ้าชายแห่งไบราและดยุกแห่งบาร์เกลุช ซึ่งมีพระอิสริยยศสูงกว่าอิงฟังตึ ปัจจุบันพระองค์ทรงกำลังศึกษา ณ The Oratory School ประเทศอังกฤษ ทรงมีพระพระอนุชาและพระขนิษฐา 2 พระองค์คิอ
อิงฟังตึดีนิช ดยุกแห่งโปร์ตู
อิงฟังตามารีอา ฟรังซิชกา ดัชเชสแห่งกูอิงบรา
# อิงฟังตึดีนิช ดยุกแห่งโปร์ตู
อิงฟังตึดีนิช ดยุกแห่งโปร์ตู 
 พระประวัติ 
อิงฟังตึดีนิช ดยุกแห่งโปร์ตู ประสูติเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ณ ลิสบอน เป็นพระโอรสพระองค์รองใน เจ้าชายดูวาร์ตึ ปียู ดยุกแห่งบรากังซา และ เจ้าหญิงอิซาเบล ดัชเชสแห่งบรากันซา โดยเป็นผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์ลำดับที่ 2 ต่อจากพระเชษฐาคือ อาฟงซู เจ้าชายแห่งเบียรา โดยพระองค์ทรงมีพระมารดาทูลหัวคือ เจ้าหญิงมาเรียแห่งซาวอย-ออสตา พระองค์มีพระอิสริยยศคือ อิงฟังตึแห่งโปรตุเกสและดยุกแห่งโปร์ตู
 พระอิสริยยศ 
139px|thumb|left|ตราอาร์มประจำพระองค์
25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 - ปัจจุบัน = อิงฟังตึดีนิช ดยุกแห่งโปร์ตู (His Highness The Duke of Porto)
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:ราชวงศ์บรากังซา
หมวดหมู่:ชาวโปรตุเกส
หมวดหมู่:เจ้าชายโปรตุเกส
# อิงฟังตามารีอา ฟรังซิชกา ดัชเชสแห่งกูอิงบรา
อินฟันตามารีอา ฟรังซิชกา ดัชเชสแห่งกูอิงบรา  

 พระประวัติ 
อิงฟังตามารีอา ฟรังซิชกาแห่งโปรตุเกส ดัชเชสแห่งกูอิงบรา ประสูติเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2540 เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 2 และพระองค์เดียวใน เจ้าชายดูวาร์ตึ ปียู ดยุกแห่งบรากังซา และเจ้าหญิงอีซาแบล ดัชเชสแห่งบรากังซา ถึงแม้พระองค์จะเป็นพระบุตรพระองค์ที่ 2 และทรงเป็นผู้อ้างสิทธิ์ราชบัลลังก์ลำดับที่ 3 ต่อจากพระเชษฐาและพระอนุชาเนื่องจากกฎหมายให้สิทธิบุรุษมาก่อนสตรี ทรงพระบิดาทูลหัวคือ อินฟันเตเฮนริเก ดยุกแห่งกูอิงบรา กับ เจ้าหญิงมารีแห่งลิกเตนสไตน์ (ประสูติ พ.ศ. 2502)

พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดัชเชสแห่งกูอิงบรา ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของ อินฟันเตเฮนริเก ดยุกแห่งกูอิงบรา พระปิตุลา (อา)ของพระองค์ เมื่อปี 2560
# เซกุนดาดิบิซิออน ฤดูกาล 2016–17
การเปลี่ยนชื่อ
ก่อนหน้านี้ใช้ชื่อว่า ลีกา อาเดลันเต, การแข่งขันครั้งนี้ได้ถูกเปลี่ยนชื่อมาเป็น ลาลิกา 1|2|3 ก่อนฤดูกาล 2016–17, อันเป็นผลมาจากข้อตกลงการให้การสนับสนุนสามปีระหว่าง สันนิบาตฟุตบอลอาชีพแห่งชาติ (สเปน) และกลุ่มธนาคาร บันโก ซานตานเดร์.

 การเลื่อนชั้นและการตกชั้น 
มายังเซกุนดาดิบิซิออน
เลื่อนชั้นสู่เซกุนดาดิบิซิออนเบ
 กาดิซ
 เรอุส
 อูเซอาแอม มูร์เซีย
 เซบิยา อัตเลตีโก
ตกชั้นจาก ลาลิกา
 ราโย บาเยกาโน
 เฆตาเฟ
 เลบันเตจากเซกุนดาดิบิซิออน
ตกชั้นสู่ เซกุนดาดิบิซิออนเบ ฤดูกาล 2016–17
 ปอนเฟร์ราดีนา
 ยาโกสเตรา
 อัลบาเซเต
 บิลบาโอ แอทเลติก
เลื่อนชั้นสู่ ลาลิกา ฤดูกาล 2016–17
 อาลาเบส
 เลกาเนส
 โอซาซูนา

 ที่ตั้งและสนามแข่งขัน 

 สโมสร เมือง สนาม ความจุ (คน)

ตารางคะแนน

ผลการแข่งขัน

รอบเพลย์ออฟ

ทีมที่อยู่ในพื้นที่ระหว่าง อับดับที่ 3 และ อันดับที่ 6 (ไม่รวมทีมสำรอง) จะมีส่วนร่วมในการเลื่อนชั้นรอบเพลย์ออฟ. นัดแรกของรอบรองชนะเลิศจะลงเล่นในวันที่ 14 และ 15 มิถุนายน และนัดที่สองในวันที่ 17 และ 18 มิถุนายน ที่บ้านของทีมอันดับที่ดีที่สุด. นัดชิงชนะเลิศจะยังเป็นระบบสองนัด, กับนัดแรกเมื่อวันที่ 21 มิถุนายนและนัดที่สองเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน, กับทีมอันดับที่ดีที่สุดจะได้ลงเล่นนัดที่สองที่บ้านของตัวเอง.

สถิติตลอดฤดูกาล

อันดับผู้ทำประตู
 อันดับ ผู้เล่น สโมสร ประตู 1   โคเซลู  ลูโก  23 2   โรเคร์  เลบันเต  22 3   อันเคล  ซาราโกซา  21 4   โคร์เก โมลีนา  เฆตาเฟ  20 5   อัลเฟรโด โอร์ตูโญ  กาดิซ  17 6   โตเช  โอเบียโด  167   กีเก  อัลเมริอา  15  โคนา  อูเซอาแอม มูร์เซีย  159   ราอุล เด โตมัส  บายาโดลิด  14  อีบี  เซบิยา อัตเลตีโก  14  ซามูเอเล ลอนโก  ฌีโรนา  14

แฮท-ทริคส์

 ผู้เล่น  ทีม  พบกับทีม  ผล  วันที่  สัปดาห์ที่  อ้างอิง บรันโดนมายอร์กาอูเอสกา3–0 (H)9 ตุลาคม ค.ศ. 20169 มาร์ก กูอัลเซบิยา อัตเลตีโกบายาโดลิด6–2 (H)16 เมษายน ค.ศ. 201734

(H) – เหย้า ; (A) – เยือน

รางวัล
เดือนผู้จัดการทีมประจำเดือนผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนอ้างอิงผู้จัดการทีมสโมสรผู้เล่นสโมสรสิงหาคม Juan Ramón López Muñizเลบันเต ÁngelซาราโกซาJuan Ramón López Muñiz, Mejor Entrenador de LaLiga 123 en agosto; LFP.es, 9 September 2016 Ángel Rodríguez, Mejor Jugador de LaLiga 1|2|3 en agosto; LFP.es, 9 September 2016 กันยายน Carlos Terrazasมีรันเดส Joseluลูโกตุลาคม Diego Martínezเซบิยา อัตเลตีโก Brandonมายอร์กาพฤศจิกายน Pablo Machínฌีโรนา Pablo Valcarceนูมันเซียธันวาคม Álvaro Cerveraกาดิซ Alfredo Ortuñoกาดิซมกราคม Paco Herreraบายาโดลิด Tochéโอเบียโดกุมภาพันธ์ José Luis Martíเตเนรีเฟ Rogerเลบันเตมีนาคม Juan Antonio Anquelaอูเอสกา Quiqueอัลเมริอาเมษายน Míchelราโย บาเยกาโน Jorge Molinaเฆตาเฟพฤษภาคม Paco Herreraบายาโดลิด Anthony Lozanoเตเนรีเฟ
# อิงฟังตึมีแกล ดยุกแห่งวีเซว
อิงฟังตึมีเกล ดยุกแห่งวีเซว 
 พระประวัติ 
อิงฟังตึมีแกล ดยุกแห่งวีเซว ประสูติ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2489 ณ แบร์น สวิตเซอร์แลนด์ เป็นพระโอรสพระองค์รองใน เจ้าชายดูอาร์ตึ นูโน ดยุกแห่งบรากังซา และ เจ้าหญิงมารีอา ฟรังซิชกา ดัชเชสแห่งบรากังซา โดยเมื่อแรกประสูติทรงอยู่ลำดับที่ 2 ถัดจาพระเชษฐา แต่เมื่อพระเชษฐาสมรสและมีพระบุตรพระองค์จึงอยู่ลำดับที่ 4 ในการอ้างสิทธิราชบัลลังก์ ถัดจาพระภาติยะทั้ง 3 โดยพระองค์ทรงจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยลิสบอน

ในปี พ.ศ. 2493 โปรตุเกสได้ยกเลิกกฎหมายให้ครอบครัวพระองค์ซึ่งประกอบด้วย พระบิดา พระมารดา พระเชษฐา พระองค์และพระอนุชาเดินทางกลับประเทศ ต่อมา พ.ศ. 2495 สามารถกลับมาโปรตุเกสได้ทุกพระองค์ดังเดิม

 พระกรณียากิจ 
อิงฟังตึมีแกล ดยุกแห่งวีเซว ไม่ทรงสมรส พระองค์ทรงเป็นโสด ทรงปฏิบัติพระกรณียากิจในฐานะพระราชวงศ์อวุโสแห่งโปรตุเกส โดยในปี พ.ศ. 2554 ทรงจัดนิทรรศกาลงานศิลปะชื่อว่า AldoVist Art Luso-Brazilia ซึ่งงานศิลปะนี้เป็นการเชื่อมสัมพันธไมตรีระหว่าง โปรตุเกส และ บราซิล ซึ่งงานดังกล่าวจัดขึ้นใน รัฐมีนัสเชไรส์ ประเทศบราซิล ทั้งนี้พระองค์ยังทรงเป็นจิตกรที่มีผลงานมากมายอีกด้วย 
 ที่ประทับ 
พระองค์ประทับอยู่ใน คฤหาสน์เมืองเนส ณ วีเซว ซึ่งเป็นคฤหาสน์ที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 14 
 พระอิสริยยศ 
3 ธันวาคม พ.ศ. 2489 - ปัจจุบัน = อิงฟังตึมีแกล ดยุกแห่งวีเซว (His Highness The Duke of Viseu)
 เหรียญในพระองค์ 
 Grand Cross of the Order of the Immaculate Conception of Vila Viçosa
 Bailiff Grand Cross of Honour and Devotion of the Sovereign Military Order of Malta
 Bailiff Grand Cross of Justice of the Sacred Military Constantinian Order of Saint GeorgeMembership of the Constantinian Order 
 Knight of the Order of Saint Januarius
 Grand Cross of  The Order of the Eagle of Georgia and the Seamless Tunic of Our Lord Jesus ChristDistinguished Members
# อิงฟังตึเอ็งรีกึ ดยุกแห่งกูอิงบรา
อิงฟังตึเอ็งรีกึ ดยุกแห่งกูอิงบรา 
 พระประวัติ 
อิงฟังตึเอ็งรีกึ ดยุกแห่งกูอิงบรา ประสูติ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 ณ แบร์น สวิตเซอร์แลนด์ เป็นพระโอรสพระองค์เล็กใน เจ้าชายดูอาร์ตึ นูโน ดยุกแห่งบรากังซา และ เจ้าหญิงมารีอา ฟรังซิชกา ดัชเชสแห่งบรากังซา ขณะพระองค์มีพระชนม์ชีพทรงอยู่ลำดับที่ 5 ในฐานะผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์โปรตุเกส ถัดจากพระภาคิยะและพระเชษฐา นั่นคือ
อาฟงซู เจ้าชายแห่งไบรา  ผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์ลำดับที่ 1
อิงฟังตึดีนิช ดยุกแห่งโปร์ตู  ผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์ลำดับที่ 2
อิงฟังตามารีอา ฟรังซิชกา ดัชเชสแห่งกูอิงบรา  ผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์ลำดับที่ 3
อิงฟังตึมีแกล ดยุกแห่งวีเซว  ผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์ลำดับที่ 4
 สิ้นพระชนม์ 
อิงฟังตึเอ็งรีกึ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 สิริพระชันษา 67 ปี
 พระอิสริยยศ 
6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 - 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 = อิงฟังตึเอ็งรีกึ ดยุกแห่งกูอิงบรา (His Highness The Duke of Coimbra)
 เหรียญในพระองค์ 
 Grand Cross of the Order of the Immaculate Conception of Vila Viçosa
 Bailiff Grand Cross of Honour and Devotion of the Sovereign Military Order of Malta
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2492
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ราชวงศ์บรากังซา
หมวดหมู่:ชาวโปรตุเกส
หมวดหมู่:เจ้าชายโปรตุเกส
# นัวร์เซโอธริซิน
นัวร์เซโอธริซิน  เป็นยาปฏิชีวนะในกลุ่มย่อยสเตรปโตธริซินของยากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ เป็นสารที่ละลายน้ำได้ง่ายมาก (~ 1 g/mL) และคงตัวในสารละลายได้นานถึง 2 ปี ที่อุณหภูมิ 4 °C ยานี้ซึ่งแยกได้จากแบคทีเรียสกุลสเตรปโตมัยซิส ทั้งนี้ นัวร์เซโอธริซินเป็นสารที่มีส่วนผสมของสารอื่นสี่ชนิด คือ นัวร์เซโอธริซิน ซี, นัวร์เซโอธริซิน ดี, นัวร์เซโอธริซิน อี, และนัวร์เซโอธริซิน เอฟ  โดยนัวร์เซโอธริซินนั้นจะออกฤทธิ์ยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีน โดยเหนี่ยวนำให้เกิดการแปรรหัสพันธุกรรมผิดพลาด นอกจากนี้ยังถูกใช้เป็นเครื่องหมายทางพันธุกรรม (Selection marker) สำหรับการคัดเลือกพันธุ์ของจุลชีพหลายชนิด ได้แก่ แบคทีเรีย, ยีสต์, รา, และเซลล์พืช และยานี้ไม่ก่อให้เกิดอาการไม่พึงประสงค์ต่อเซลล์ที่ได้รับคัดเลือก ซึ่งเป็นคุณสมบัติสำคัญอย่างหนึ่งของสารที่จะนำมาใช้ในกระบวนการนี้

นัวร์เซโอธริซินสามารถถูกทำให้หมดฤทธิ์ได้โดยเอนไซม์ nourseothricin N-acetyl transferase (NAT) จากเชื้อแบคทีเรีย Streptomyces noursei โดยเอนไซม์นี้จะก่อให้เกิดปฏิกิริยาอะเซทิเลชันโดยการเติมหมู่บีตา-อะมิโนเข้าไปในส่วนบีตา-ไลซีนของนัวร์เซโอธริซิน นอกจากนี้นัวร์เซโอธริซินยังแสดงคุณสมบัติคล้ายกับยีนที่ดื้อต่อยาปฏิชีวนะได้เช่นกัน
# นีล ดะแกรส ไทสัน
นีล ดะแกรส ไทสัน (เกิด 5 ตุลาคม 1958) เป็นนักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ผู้ประพันธ์และผู้สื่อสารวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน ตั้งแต่ปี 1996 เขาเป็นผู้อำนวยการท้องฟ้าจำลองเฮย์เดน ณ ศูนย์โลกและอวกาศโรสในนครนิวยอร์ก ศูนย์ดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติอเมริกา ซึ่งไทสันก่อตั้งแผนกฟิสิกส์ดาราศาสตร์ในปี 1997 และเป็นผู้ช่วยวิจัยในแผนกฯ ตั้งแต่ปี 2003

เขาเกิดและเติบโตในนครนิวยอร์ก มีความสนใจดาราศาสตร์ตั้งแต่อายุ 9 ปีหลังชมท้องฟ้าจำลองเฮย์เดน หลังสำเร็จการศึกษาจากไฮสกูลวิทยาศาสตร์บรองซ์ ซึ่งเขาเป็นบรรณาธิการอำนวยการของวารสารวิทยาศาสตร์กายภาพ เขาสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีวิชาฟิสิกส์จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในปี 1980 หลังได้รับปริญญาโทในสาขาดาราศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสตินในปี 1983 เขาได้รับปริญญาโท (ปี 1989) และปริญญาเอก (ปี 1991) ในวิชาฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย อีกสามปีถัดมา เขาเป็นผู้ช่วยวิจัยหลังปริญญาเอก ณ มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ในปี 1994 เขาเข้าร่วมเป็นนักวิทยาศาสตร์เจ้าหน้าที่ ณ ท้องฟ้าจำลองเฮย์เดนและศูนย์พรินซ์ตันเป็นนักวิทยาศาสตร์วิจัยและอาจารย์รับเชิญ ในปี 1996 เขาเป็นผู้อำนวยการท้องฟ้าจำลองและควบคุมดูแลโครงการบูรณะ 210 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งแล้วเสร็จในปี 2000

ระหว่างปี 1995 ถึง 2005 ไทสันเขียนความเรียงรายเดือนในคอลัมน์ "เอกภพ" ให้นิตยสารประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ซึ่งบางส่วนจัดพิมพ์ในหนังสือของเขา มรณะด้วยหลุมดำ (ปี 2007) และฟิสิกส์ดาราศาสตร์สำหรับคนรีบ (ปี 2017) ในช่วงเดียวกัน เขาเขียนคอลัมน์รายเดือนในนิตยสารสตาร์เดต ตอบคำถามเกี่ยวกับเอกภพโดยใช้นามปากกา "เมอร์ลิน" เนื้อความจากคอลัมน์ปรากฏในหนังสือของเขา ทัวร์เอกภพของเมอร์ลิน (ปี 1998) และเพียงชมดาวเคราะห์นี้ (ปี 1998) ไทสันรับราชการเป็นคณะกรรมการของรัฐบาลว่าด้วยอนาคตของอุตสาหกรรมห้วงอากาศ-อวกาศของสหรัฐปี 2001 และในคณะกรรมการดวงจันทร์ ดาวอังคารและกว่านั้นปี 2004 เขาได้รับเหรียญราชการโดดเด่นของนาซาในปีเดียวกัน ตั้งแต่ปี 2006 ถึง 2011 เขาเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์โนวาไซอันซ์นาว ทางพีบีเอส ตั้งแต่ปี 2009 เขาเป็นพิธีกรพอตคแสรายสัปดาห์ สตาร์ทอล์ก รายการแยกชื่อเดียวกันเริ่มแพร่สัญญาณทางเนชั่นแนลจีโอกราฟิกแชนแนลในปี 2015; ในปี 2014 เขาเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ คอสมอส: อะสเปซไทม์ออดิซีย์ (จักรวาล: การเดินทางปริภูมิ-เวลา) ซึ่งต่อจากซีรีส์คอสมอส: อะเพอร์ซันแนลโวยาจ (จักรวาล: การเดินทางส่วนบุคคล) ของคาร์ล เซแกนในปี 1980 วิทยาลัยวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐมอบเหรียญสวัสดิการสาธารณะแก่ไทสันในปี 2015 สำหรับ "บทบาทโดดเด่นในการสร้างความตื่นเต้นแก่สาธารณะเกี่ยวกับสิ่งมหัศจรรย์ของวิทยาศาสตร์""Neil deGrasse Tyson to Receive Public Welfare Medal – Academy's Most Prestigious Award" (2015-02-26). National Academy of Sciences. Retrieved 2015-03-09.
# สโมสรวอลเลย์บอลเอเชีย จีเอส สมุทรสาคร
สโมสรวอลเลย์บอลเอเชีย จีเอส สมุทรสาคร เป็นสโมสรวอลเลย์บอลอาชีพในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2559 ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก

 ชื่อก่อนหน้า 
 พ.ศ. 2559 – พ.ศ. 2562 : เอ็นเค ฟิตเนส สมุทรสาคร
 พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน : เอเชีย จีเอส สมุทรสาคร

 เกียรติประวัติและผลงาน 
 การแข่งขันในประเทศ 
วอลเลย์บอลไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก
 ไฟล์:Med 2.png รองชนะเลิศ (1) : 2018
 ไฟล์:Med 3.png อันดับที่ 3 (1) : 2017

วอลเลย์บอลอะคาเดมีลีก
 ไฟล์:Med 2.png รองชนะเลิศ (1) : 2017

 ผลการแข่งขันลีก 
ลีกอันดับที่จำนวนทีมแมตช์ชนะแพ้ไทยแลนด์ลีกฤดูกาล 2016–17 4  8  14  9  5ฤดูกาล 2017–18 4  8  14  7  7ฤดูกาล 2018–19 3  8  16  11  5ฤดูกาล 2020 7  8  13  3  10

 รายชื่อผู้เล่นชุดปัจจุบัน 
''ข้อมูล ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563

 หมายเลข ชื่อ ตำแหน่ง ส่วนสูง (ม.) วันเกิด 1  ไดอิจิ ยานากาวะ ตัวบล็อกกลาง 1.94  2*  คมศร ภาษี ตัวตบหัวเสา 1.90  3  อนุรักษ์ พันธุ์รัมย์ ตัวตบหัวเสา 1.82  4  ศรีวิชัย มีระหงษ์ ตัวรับอิสระ 1.80  5  อดิเทพ แก้วพรม ตัวเซต 1.71  7*  นิวัตร อรศรี บอลหัวเสา 1.71  8  พีรพรรณ สีเหลืองนอก ตัวเซต 1.80  9  จักรกฤษณ์ จันทร์ไตร ตัวบล็อกกลาง 1.84  10  อัศนพรรณ จันทจร บอลหัวเสา 1.92  11  ชัยพิพัฒน์ บัวเกษ ตัวตบหัวเสา 1.82  12  ธนทัต ทวีรัตน์ ตัวบล็อกกลาง 1.88  13  พงษ์พัฒน์ แสงอุไร ตัวรับอิสระ 1.73  14  กฤษณะ เล็กเพ่อ ตัวบล็อกกลาง 1.84  16**  วรวิทย์ ฤทธิชัย ตัวตบหัวเสา 1.70  18  สมเกียรติ สมบัติ 13px ตัวเซต 1.89  19  สมทรง แก้วระวัง ตัวตบตรงข้าม 1.85  20  ธนายุทธ ถมหนวด ตัวตบหัวเสา 1.78  22  คงกฤช เครืออินทร์ ตัวตบตรงข้าม 1.91  23  อิเคดะ ริวโนสุเกะ ตัวตบหัวเสา 1.85  24**  มนตรี พ่วงลิบ ตัวรับอิสระ 1.67 

 อดีตผู้เล่น 

 สนั่น นันทยานน
 ยศพล วัฒนะ
 คณิต ศิลปศร
 ศุภชัย ประจง
 ศิริเทพ พัสดุ
 กฤษดา ศรีงาม
 อดิพงษ์ ผลภิญโญ
 รัชภูมิ สามทอง

  เฮนรี ชาน (2017)
  ฉี จินเก็ง (2018)
  อู๋ ไจ๋ (2018)
# มหาราชวงศ์
มหาราชวงศ์ (มะห่าหย่าซะหวิ่นจี; ,.) เป็นหนังสือบันทึกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์พม่า ที่อูกะลา อาลักษณ์ในราชสำนักพระเจ้าตะนินกันเหว่แห่งกรุงอังวะ ได้แต่งจนแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1724 นับเป็นเอกสารชิ้นแรกที่มีเนื้อหาครอบคลุมเหตุการณ์สมัยโบราณทั้งของพม่าและต่างชาติ ตลอดจนชีวประวัติของบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ เพราะก่อนหน้านี้มีเพียงการบันทึกชีวประวัติและเหตุการณ์ระดับท้องถิ่นMyint-U 2001: 80Lieberman 1986: 236

เนื้อหาของหนังสือนี้เริ่มต้นตั้งแต่เหตุการณ์สมัยต้นกัปตามคติศาสนาพุทธ จากนั้นจึงกล่าวรายละเอียดเหตุการณ์ทางการเมืองในลุ่มแม่น้ำอิรวดีตั้งแต่เหตุการณ์กึ่งตำนานของราชวงศ์ต่าง ๆ จนถึงยุคร่วมสมัยกับผู้เขียนคือพม่าสมัยราชวงศ์ตองอูปี ค.ศ. 1711 มีระบุวันที่และพระราชกรณียกิจของพระมหากษัตริย์Hla Pe 1985: 38

แม้ว่าเหตุการณ์สมัยโบราณในมหาราชวงศ์มีเนื้อหาค่อนข้างคลุมเคลือ ซึ่งแสดงว่าผู้เขียนไม่มีเอกสารบันทึกเหตุการณ์ที่สมบูรณ์ ทั้งยังไม่สอบเทียบวันที่กับจารึกต่าง ๆ ให้ถูกต้องHla Pe 1985: 46–47 แต่เอกสารชิ้นนี้ก็ใช้เป็นต้นฉบับในการเขียนมหาราชวงศ์ฉบับอื่น ๆ ในยุคหลัง เช่น มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ (မဟာရာဇဝင်သစ်) มหาราชวงศ์ ฉบับเฉลิมพระเกียรติ (မဟာရာဇဝင်ကျော်) และมหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว (မှန်နန်း မဟာရာဇဝင်) ที่ระบุวันที่เหตุการณ์สมัยพุกามและก่อนพุกามได้แม่นยำกว่าThaw Kaung 2010: 44–49
# การมีคู่ครองหลายคน
thumb|200x200px|"รักนอกกรอบ" เป็นสัญลักษณ์ของ การมีคนรักหลายคน และการไม่ผัวเดียวเมียเดียว
การมีคู่ครองหลายคน หรือ หลายผัวหลายเมีย  เป็น เป็นคำที่ครอบคลุมการปฏิบัติหรือปรัชญาความสัมพันธ์ใกล้ชิด ที่ไม่ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ของ การมีคู่สมรสคนเดียว หรือ ผัวเดียวเมียเดียว ที่มีความรัก ความเสน่หาและความสัมพันธ์ทางเพศกับคนเพียงคนเดียว เพราะฉะนั้น คำว่าการมีคู่ครองหลายคน  อาจถูกนำไปใช้กับการนอกใจและการมีเซ็กส์นอกสมรส ในการแต่งงานกลุ่มหรือ การมีคนรักหลายคน หรือพอลีแอเมอรี 

ยิ่งไปกว่านั้นการมีคู่ครองหลายคน ยังรวมไปถึงความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลที่ไม่ได้จำกัดกับแค่คนเดียว ทั้งความสัมพันธ์ทางเพศ และอารมณ์ โดยสามารถ ความสัมพันธุ์เชิงรักและทางเพศกับหลายคนในเวลาเดียวกันAre you open to an alternative lifestyle? ตรงกันข้ามกับการมีคู่สมรสคนเดียวแต่อาจเกิดขึ้นจากหลักจิตวิทยาเดียวกัน978-0-415-80055-6  Barker, Langdridge. 2009. Understanding Non-Monogamies. Routledge

คำนี้ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นการสื่อว่าการมีคู่สมรสคนเดียวเป็นเรื่องปกติ และไลฟ์สไตล์ที่ต่างออกไป เป็นความผิดปกติและผิดศีลธรรม

 ประเภท 
หลายคำที่ใช้ในการมีคู่ครองหลายคน มีความยืดหยุ่นในคำจำกัดความ โดยยึดตามเกณฑ์เช่น "ความสัมพันธ์" หรือ "ความรัก"  ผู้ปฏิบัติที่นับตัวเองว่าเป็น ผู้มีคู่ครองหลายคนอย่างมีจริยธรรม ได้คำหนดบางคำเพื่อแยกตัวเองออกจากหลอกลวง
ในรูปแบบความสัมพันธ์อื่น ๆ
การใช้งานจะสร้างความแตกต่าง นอกเหนือความหมายตรงตัวของคำ ดังนั้นแม้บางความสัมพันธ์ในทางเทคนิคอาจจะนับเป็น การมีคู่ครองหลายคน (Polygamy) และ การมีคนรักหลายคน (Polyamory) การมีคู่ครองหลายคน ปกติแล้วสื่อถึงการแต่งงานหลายครั้ง จากพื้นฐานของหลักศาสนา ขณะที่การมีคนรักหลายคน เป็นความความสมัครใจส่วนบุคคล
มากกว่าข้อกำหนดทางสังคมกำหนดหรือแบบอย่างที่มีมาก่อน

รูปแบบของการมีคู่ครองหลายคน  มีหลากหลายและบางครั้งทับซ้อนกัน
 ความสัมพันธ์แบบไม่เป็นทางการ —เป็นความสัมพันธ์ทางกายและอารมณ์ ระหว่างสองคนยังไม่ได้แต่งงาน อาจจะมีความสัมพันธ์ทางเพศ
 ชู้ —เป็นคนมีเซ็กซ์กับอีกคนโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคู่สมรส
 การแต่งงานกลุ่ม —หลายคนแต่งงานกัน โดบทุกคนในกลุ่มนับว่าแต่งงานกับทุกคน 
 เพศสัมพันธ์หมู่ —เพศสัมพันธ์กับมากกว่าสองคนในเวลาเดียวกัน
 menage à trois —การมีเพศสัมพันธ์ และการตกลงที่จะอยู่ร่วมกันของคนสามคน
 ความสัมพันธ์แบบเปิดกว้าง รวมทั้งการแต่งงานแบบเปิด —หนึ่งหรือทั้งสองคู่สมรส(หรือคู่รัก) ตกลงให้อิสรภาพแก่อีกคนให้มีการร่วมเพศกับคนอื่นได้
 การมีคนรักหลายคน (Polyamory) —ผู้เข้าร่วมมีคนรักหลายคน
 ครอบครัวพอลี (Poly families) —เหมือนกับการแต่งงานกลุ่มแต่คนบางคนอาจจะไม่คิดว่าตัวเองแต่งงานกับทุกคนในกลุ่ม
 ความซื่อสัตย์ต่อหลายคน (Polyfidelity) —ผู้เข้าร่วมมีคู่ครองหลายคน แต่จำกัดกิจกรรมทางเพศกับกลุ่มคนบางกลุ่ม
 การมีคู่ครองหลายคน —หนึ่งคนในความสัมพันธ์ได้แต่งงานกับหลายคน
 การมีสามีหลายคน —ผู้หญิงมีหลายสามี
 การมีภรรยาหลายคน—ชายมีหลายภรรยา
 ความสัมพันธ์แบบไร้กฎเกณฑ์ —ร่วมไม่มีพันธะร่วมกันด้วยตั้งกฏ
 สวิงกิง —คล้ายความสัมพันธ์แบบเปิดแต่เป็นกิจกรรมที่มีการวางแผน

 แหล่งค้นคว้าเพิ่มเติม 

 ปวีณา กุดแถลง. (2562, ส.ค.-2563, ก.ค.). มโนทัศน์รักเดียวใจเดียวและปัญหาเมียน้อยในทศวรรษ 2490-2530. วารสารประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 44: 49-67.
 ภาสกร ศูนย์ตรง. (2560, ม.ค.-มิ.ย.). มโนทัศน์ของความรักและการเลือกคู่ครองบนพื้นที่สิ่งพิมพ์ในสังคมไทยทศวรรษ 2460 ถึง 2480. วารสารประวัติศาสตร์ ธรรมศาสตร์. 4(1): 325-70.
# นามิดะเซอร์ไพรส์!
นามิดะเซอร์ไพรส์!  เป็นซิงเกิลลำดับที่ 12 ของกลุ่มไอดอลญี่ปุ่นเอเคบีโฟร์ตีเอต วางแผงครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2009 ซิงเกิลนี้ติดอันดับ 2 บนชาร์ตออริคอนรายอาทิตย์

ซิงเกิลนี้ปล่อยออกมาในสองฉบับด้วยกัน ได้แก่ฉบับปกติ (ซีดีและดีวีดี) และฉบับเธียเตอร์ (ซีดีเท่านั้น) ซึ่งในฉบับปกติจะประกอบด้วยบัตรลงคะแนนสำหรับงานเลือกตั้งของ AKB48 ที่ใช้เลือกสมาชิกเซ็มบัตสึในซิงเกิลต่อไป และบัตรจับมือ

 รายชื่อเพลง 

 สมาชิก 
หมายเหตุ: สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์

 "Namida Surprise! (นามิดะเซอร์ไพรส์!)" 
ประกอบด้วยสมาชิกเซ็มบัตสึ 20 คน
 AKB48 Team A: โทะโมะมิ อิตะโนะ, ริเอะ คิตะฮะระ, ฮะรุนะ โคะจิมะ, มะริโกะ ชิโนะดะ, มินะมิ ทะกะฮะชิ, เรนะ ฟุจิเอะ, อะสึโกะ มะเอะดะ, มินะมิ มิเนะงิชิ, มิโอะ มิยะซะกิ
 AKB48 Team K: ยูโกะ โอชิมะ, เอเรนะ โอะนะ, โทะโมะมิ คะไซ, ซะเอะ มิยะซะวะ
 AKB48 Team B: ยุกิ คะชิวะงิ ,ริโนะ ซะชิฮะระ, โมะเอะโนะ นิโต, มะยุ วะตะนะเบะ
 AKB48 เค็งคิวเซย์: มิกะ โคะโมะริ
 SKE48 Team S: จุรินะ มะสึอิ, เระนะ มะสึอิ

 "โชนิจิ (Shonichi)" 
ประกอบด้วยสมาชิก 16 คน
 AKB48 Team B: อิโนะอุเอะ นะรุ, อุระโนะ คะซุมิ, โอะตะ ไอกะ, คะชิวะงิ ยุกิ, โคะฮะระ ฮะรุกะ, โคะฮะระ ฮะรุกะ, ซะเอะกิ มิกะ, ทานาเบะ มิกุ, ทะนะเบะ มิกุ, นะกะงะวะ ฮะรุกะ, นะกะยะ ซะยะกะ, นะกะสึกะ โทะโมะมิ, นิโตะ โมะเอะโนะ, ฮิระจิมะ นะสึมิ, โยะเนะซะวะ รุมิ, วะตะนะเบะ มะยุ

 "เฟิสต์เลิฟ (First Love)" 
ประกอบด้วยสมาชิก 1 คน
 AKB48 Team K: โอโนะ เอะรินะ

 ชาร์ต 
ชาร์ตอันดับสูงสุด ออริคอนOricon Weekly Singles Chart: 0. June 20092 Japan Hot 100AKB48 Chart History (Japan Hot 100). Billboard.5 RIAJRIAJ Digital Track Chart: 0. June 200928

ฉบับบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต
เพลง "นามิดะเซอร์ไพรส์!" มีตาหวาน เป็น เซ็นเตอร์ และเพลง "โชนิจิ" เป็นเพลงในซิงเกิลที่ 3 "วันแรก" ของ BNK48 วงน้องสาวของ AKB48 วางจำหน่ายปี ค.ศ. 2018