wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วัดบางพลีใหญ่กลาง
วัดบางพลีใหญ่กลาง ตั้งอยู่บริเวณคลองสำโรงฝั่งเหนือ ตำบลบางพลีใหญ่ ห่างจากวัดบางพลีใหญ่เล็กน้อย สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2367 ชาวบ้านละแวกบางพลี เรียกว่า วัดกลาง คงเป็นเพราะตั้งอยู่ท่ามกลางระหว่างวัดบางพลีใหญ่ในกับวัดคงคาราม (วัดยายหนู) ซึ่งเป็นวัดร้างไปแล้ว เดิมที่ตั้งวัดเป็นที่ดินของนายช้างหมื่นราษฎร์ โดยนาย น้อย หมื่นราษฎร์ พี่ชายเป็นผู้สร้างขึ้นและได้ขนานนามวัดว่า "วัดน้อยปทุมคงคา"เพราะได้ขุดสระปลูกบัวหลวงไว้ด้วย ต่อมาเปลี่ยนนามวัดใหม่ว่า "วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม" และครั้งสุดท้ายเปลี่ยนเป็น "วัดบางพลีใหญ่กลาง" โดยมิปรากฏแน่ชัดว่าเปลี่ยนใน สมัยเจ้าอาวาสรูปใด

วัดบางพลีใหญ่กลางได้รับพระราชทาน วิสุคามสีมาเมื่อ วันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 เขตวิสุคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ในด้านการศึกษาทางวัดจัดให้มีการเรียนพระปริยัติธรรมตลอดมา นอกจากนี้ยังได้สนับสนุนการศึกษาของชาติโดยให้ความร่วมมือกับทางราชการ ให้ที่วัดสร้างโรงเรียนทั้งระดับประถมศึกษา(โรงเรียนวัดบางพลีใหญ่กลาง) และมัธยมศึกษา(โรงเรียนบางพลีราษฎร์บำรุง) ด้วยเจ้าอาวาสตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันทั้งหมด 8 รูป
พระศากยมุนีศรีสุเมธบพิตร ประดิษฐานอยู่ที่วัดบางพลีใหญ่กลาง อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ เป็นพระพุทธรูปปางสีหไสยาสน์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ยาว 26 วา 1 ศอก 9 นิ้ว กว้าง 3 วา 1 ศอก สร้างเมื่อปีพ.ศ. 2521 เสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2544 โดยพระครูพิสารวุฒิกิจ เจ้าอาวาสวัดบางพลีใหญ่กลางรูปปัจจุบัน แรงบันดาลใจในการสร้างพระนอนท่านเล่าว่า “จากประสบการณ์ที่อยู่ในสมณะเพศได้เดินทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ จึงเกิดความคิดที่จะทำอะไรสักอย่างหนึ่งเพื่อเป็นการสร้างกุศล และให้ประชาชนมาทำบุญที่วัดมากๆเหมือนกับวัดอื่นๆ ที่เคยพบเห็น” พระนอนดังกล่าวนี้ ภายในมีห้องปฏิบัติกรรมฐาน มีภาพเขียนเป็นเรื่องราวเทวดานรก และเรือสำเภาหน้าวัดด้านริม คลองสำโรงและ มีอวัยวะภายใน โดยเฉพาะหัวใจจะบรรจุด้วยเพชรนิล จินดา น้ำพันจันทร์ และทองคำ ดันสื่อความหมายถึงความแข็งแกร่งและศักดิ์สิทธิ์ เพื่อประชาชนมาปิดทองที่หัวใจพระนอนเปรียบเสมือนปิดทองหัวใจพระพุทธเจ้า

รายนามเจ้าอาวาสตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน
รูปที่ 1 พระอาจารย์ชำ /
รูปที่ 2 พระปลัดกรุต /
รูปที่ 3 พระอาจารย์พ่วง /
รูปที่ 4 พระอาจารย์เสม /
รูปที่ 5 พระอรรถโกวิทวุฒิคุณ /
รูปที่ 6 พระครูโสภณธรรมาภรณ์ /
รูปที่ 7 พระครูปลัดไพศาล /
รูปที่ 8 พระครูพิสารวุฒิกิจ 
การเดินทาง
การเดินทาง จากแยกบางนา ใช้เส้นทางถนนบางนา-ตราดมุ่งหน้าไปทางจังหวัดชลบุรีถึงกิโลเมตรที่ 12 ให้กลับรถแล้วเลี้ยวซ้ายเข้าทางถนนบางพลี-กิ่งแก้ว ประมาณ 3 กิโลเมตร ให้เลี้ยวซ้ายถนนทางเข้าที่ว่าการอำเภอบางพลีไปประมาณ 1 กิโลเมตร จะถึงวัดบางพลีใหญ่กลาง

บางพลีใหญ่กลาง
ศากยมุนีศรีสุเมธบพิตร
ศากยมุนีศรีสุเมธบพิตร
# พระธาตุจอมผ่อ
พระธาตุจอมผ่อ ตั้งอยู่ในวัดอรัญญวิเวกคีรี (จอมผ่อ) บ้านดงหล่ายหน้า หมู่ 7 ตำบลเวียง อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย ซึ่งเป็นหนึ่งในพระธาตุ 9 จอม และเป็นปูชนียสถานสำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดเชียงราย   สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดเชียงราย   ตำนานพระธาตุ 9 จอม  พระธาตุจอมผ่อ

 ประวัติพระธาตุ 
ตามหลักฐานเอกสารในทำเนียบการตั้งวัดของจังหวัดเชียงรายระบุว่าได้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2263 แต่ยังไม่พบหลักฐานอื่นอีก นอกจากหลักฐานทางโบราณวัตถุ เช่น เจดีย์ พระพุทธรูป กองหินกองอิฐที่สันนิษฐานได้ว่า ตรงนี้เคยเป็นโบสถ์มาก่อน จากคำบอกเล่าของคนรุ่นก่อนกล่าวว่า ที่วัดม่อนจอมผ่อนี้ เดิมมีพระพุทธรูปทองเหลืองทองแดงองค์เล็กองค์ใหญ่จำนวนมาก พิงอยู่ตามต้นไม้บ้าง วางอยู่บนกองอิฐกองดินบ้างไม่มีใครสนใจ เมื่อทางการได้เข้าไปสำรวจโบราณวัตถุ ประกอบกับทางวัดไม่มีผู้ดูแล จึงได้เก็บเอาพระพุทธรูปที่เป็นโลหะชนิดต่างๆ ไปรวบรวมไว้จนหมดไม่เหลือแม้แต่องค์เดียว ในระหว่างการรื้อเจดีย์ เมื่อปี พ.ศ. 2520 ยังพบวัตถุมงคลอีกมากมายพร้อมแผ่นเงินจารึกประวัติศาสตร์การสร้างเจดีย์ที่จานด้วยเหล็กจานเป็นภาษาล้านนา จึงได้มีการบูรณะเรื่อยมา จนเสร็จสิ้นสมบูรณ์ในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 และได้จัดให้มีประเพณีสงฆ์น้ำพระธาตุจอมผ่อขึ้น ทุกๆวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 4 

ความเชื่อในการไหว้พระธาตุดอยจอมผ่อ ผ่อ เป็นภาษาเหนือ แปลว่า ดูหรือมอง เชื่อกันว่าถ้าได้กราบไหว้และตั้งจิตอธิฐานเปรียบเหมือนการลืมตาเจอแสงสว่างในชีวิต  doisawan  ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม

 คำบูชาพระธาตุจอมผ่อ 
อิทัง วันทามิ เจติยัง สักกัจจัง วะระสัญญิตัง เอเตนะ มะมะปุญเญนะ สะทา โสตถี ภะวันตุเม  พระธาตุจอมผ่อ   chiangraiholiday.com
# หม่อมเจ้าพระธรรมุณหิศธาดา (สีขเรศ วุฑฺฒิสฺสโร)
หม่อมเจ้าพระธรรมุณหิศธาดา (9 พฤษภาคม พ.ศ. 2381 - 12 ธันวาคม พ.ศ. 2450) (พระนามเดิม:หม่อมเจ้าสีขเรศ; ราชสกุล: มหากุล) เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 10 ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงมหิศวรินทรามเรศร์ ประสูติในรัชกาลที่ 3 เมื่อวันพุธที่ 9 พฤษภาคม ตรงกับแรม 1 ค่ำ เดือน 6 ปีจอ จ.ศ. 1200 พ.ศ. 2381

เมื่อยังทรงพระเยาว์ พระบิดาได้ถวายไว้เล่าเรียนในสำนักพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวแต่ครั้งยังทรงผนวชอยู่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ถึงรัชกาลที่ 4 ทรงผนวชเป็นสามเณรเมื่อปีกุน พ.ศ. 2394 แล้วประทับอยู่วัดบวรนิเวศวิหาร ได้เข้าแปลพระปริยัติธรรมเฉพาะพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เป็นเปรียญธรรม 4 ประโยค ถึงปี พ.ศ. 2398 ทรงผนวชเป็นพระภิกษุที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นบวรรังสีสุริยพันธ์เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับพระนามฉายาว่า วุฑฺฒิสฺสโร ผนวชแล้วประทับอยู่วัดบวรนิเวศวิหารต่อมา 

ปี พ.ศ. 2407 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตั้งหม่อมเจ้าพระสีขเรศเป็นพระราชาคณะที่ หม่อมเจ้าพระธรรมมุณหิศธาดา  ในรัชกาลต่อมา เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงผนวชในปี พ.ศ. 2416 หม่อมเจ้าพระธรรมมุณหิศธาดาได้ร่วมเป็นคณปูรกะในคราวทรงผนวชนั้นด้วย ถึงปี พ.ศ. 2438 ทรงเลื่อนตำแหน่งให้เสมอพระราชาคณะชั้นธรรมในราชทินนามเดิมราชกิจจานุเบกษา, พระสงฆ์ที่ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรแลเลื่อนตำแหน่งยศ, เล่ม 13, หน้า 15

หม่อมเจ้าพระธรรมุณหิศธาดา ประชวรด้วยโรคชรามานาน สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2450 ปีมะแม เวลาเช้า 3 โมงเศษราชกิจจานุเบกษา, ข่าวสิ้นชีพิตักษัย, เล่ม 24, ตอน 38, 22 ธันวาคม 126, หน้า 1010 ได้รับพระราชทานเพลิงพระศพ ณ เมรุปูน วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2451ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าพระธรรมุณหิศธาดา หม่อมเจ้าเจียกและท้าวศรีสัจจา, เล่ม 24, ตอน 45, 9 กุมภาพันธ์ 126, หน้า 1218-9
# หม่อมเจ้าอิศรญาณ มหากุล
หม่อมเจ้าอิศรญาณ (พ.ศ. 2367 – 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2423) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงมหิศวรินทรามเรศร์

 พระประวัติ 
หม่อมเจ้าอิศรญาณ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2367 เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงมหิศวรินทรามเรศร์ (ต้นราชสกุล มหากุล; พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย กับเจ้าจอมมารดาเลี้ยง ในรัชกาลที่ 2) 

หม่อมเจ้าอิศรญาณทรงผนวชที่วัดบวรนิเวศวิหาร สมณฉายาขณะผนวชคือ หม่อมเจ้าอิศรญาณ อิสสรญาโน มีชนม์ชีพอยู่ในช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เล่ากันว่าครั้งหนึ่งท่านมีพฤติกรรมแปลกประหลาด ทำให้ถูกใคร ๆ มองว่าสติไม่ดี ด้วยความน้อยพระทัยของท่าน จึงทรงนิพนธ์เพลงยาวอิศรญาณขึ้นในเชิงประชด เสียดสีสังคม มีผู้สันนิษฐานว่าอิศรญาณภาษิต 52 คำกลอนนี้ ไม่ใช่นิพนธ์ของหม่อมเจ้าอิศรญาณแต่เพียงผู้เดียว หากแต่ทรงนิพนธ์ไว้เพียงตอนแรกเท่านั้น สันนิษฐานว่าทรงนิพนธ์วรรค “ปุถุชนรักกับชังไม่ยั่งยืน” ซึ่งมีลีลาการแต่งไว้ด้วยน้ำเสียงเหน็บแนมประชดประชันอย่างรุนแรง ชัดเจน ส่วนที่เหลือเป็นของผู้อื่นแต่งต่อ โดยเป็นการสอนเรื่องทั่ว ๆ ไป มีลีลาหรือท่วงทำนองแบบเรียบ ๆ มุ่งสั่งสอนตามปกติของผู้มีประสบการณ์ในเรื่องต่าง ๆ 

หม่อมเจ้าอิศรญาณ สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2423 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
# อาร์รากาชา
อาร์รากาชา  เป็นพืชในวงศ์ Umbelliferae เป็นไม้ล้มลุกอายุยืน ผิวเกลี้ยง ลำต้นกลวง เหง้าใต้ดินเป็นหัว รูปร่างทรงกระบอก รากสะสมมีลักษณะเป็นหัว เนื้อหัวสีขาวครีมหรือสีม่วง ใบเรียงสลับ ก้านใบมีลักษณะเป็นกาบ ดอกช่อแบบซี่ร่ม ดอกสีม่วงหรือสีเหลือง ตรงกลางช่อเป็นดอกตัวผู้ รอบนอกเป็นดอกสมบูรณ์เพศ ผลแก่แล้วแตก 
thumbnail|left|อาร์รากาชาเมื่อสุกแล้ว เนื้อจะนิ่มกว่ามันฝรั่ง
คำว่าอาร์รากาชานี้มาจากภาษาสเปนซึ่งยืมมาจากภาษาเกชัวที่เป็นภาษาพื้นเมืองในแถบเทือกเขาแอนดีส อาร์รากาชาเป็นพืชพื้นเมืองในแถบที่สูงของเทีอกเขาแอนดีส ตั้งแต่เวเนซุเอลาจนถึงโบลิเวีย นำไปปลูกในอเมริกากลาง อินเดีย หัวย่อยมีแป้งมาก นำมาต้มรับประทาน ใส่ในอาหาร ลำต้นอ่อนใส่ในสลัด ใบแก่ใช้เป็นอาหารสัตว์ ในบราซิลนิยมรับประทานเป็นผัก ในโคลอมเบีย นิยมรับประทานแทนมันฝรั่ง
# โอกา
โอกา  เป็นพืชในวงศ์ Oxalidaceae เป็นไม้ล้มลุกอายุยืน ต้นตั้งตรงมีขนปกคลุม เหง้าแตกแขนง ปลายเหง้าเป็นหัวรูปทรงกระบอก หัวสีขาว เหลือง แดง หรือม่วง ดอกสีเหลือง ผลแบบแคปซูล เป็นพืชในแถบเทือกเขาแอนดีส หัวโอกาเป็นแหล่งอาหารสำคัญของชนพื้นเมืองในแถบเทือกเขาแอนดีส นำมาต้ม เผา หรือเคลือบน้ำตาล ถนอมอาหารโดยการหั่นแล้วตากแดดให้แห้ง นำมาแช่น้ำก่อนปรุงอาหาร 
thumb|ความหลากหลายของโอกาในเปรู
thumb|ภาพมุมใกล้
right|thumb|หัวโอกาสีชมพู
 อ้างอิง 

 พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 9 : พืชให้คาร์โบไฮเดรตที่ไม่ใช่เมล็ด. กรุงเทพฯ : สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย, 2544, หน้า 250.
# พิษณุ พลไวย์
พิษณุ พลไวย์ (17 ธันวาคม พ.ศ. 2506 - 17 มกราคม พ.ศ. 2559) อดีตกรรมการบริหารพรรคเพื่อธรรม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก 3 สมัย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ

 ประวัติ 
พิษณุ เกิดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2506 เป็นบุตรนายสมพงษ์ นางอวยพร พลไวย์ประวัติผู้สมัคร ส.ส.  กรมการปกครอง มีพี่น้อง 5 คน โดยพิษณุเป็นคนที่ 4 

สำเร็จการศึกษา ระดับปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ปริญญาโท ด้านการจัดการ จากประเทศสหรัฐอเมริกา

พิษณุ ได้เสียชีวิตลงอย่างสงบด้วยโรคประจำตัวที่ตำบลดงประคำ อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก ในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2559 เมื่อเวลา 16.00 น. และทำพิธีรดน้ำศพ ที่ วัดสระแก้วปทุมทอง ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลกhttp://www.phitsanulokhotnews.com/2016/01/17/79765

 งานการเมือง 
นายพิษณุ เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัดนักการเมืองถิ่นจังหวัดพิษณุโลก. ชาญณวุฒ ไชยรักษา สำนักวิจัยและพัฒนา สถาบันพระปกเกล้า. 2549 ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2544 รวม 3 สมัย

นายพิษณุ ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 35 สังกัดพรรคไทยรักไทย เมื่อ พ.ศ. 2548 ซึ่งได้รับเลือกตั้งในครั้งดังกล่าวศูนย์ข้อมูลนักการเมือง และดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคเพื่อธรรมจับตา "เพื่อธรรม" อะไหล่"เพื่อไทย"?

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
นายพิษณุ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 4 สมัย คือ
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดพิษณุโลก สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดพิษณุโลก สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดพิษณุโลก สังกัดพรรคไทยรักไทย
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๒, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๑๘ ตอนที่ ๒๒ ข หน้า ๗, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๔
# ฟุตบอลชายหาดทีมชาติบราซิล
ฟุตบอลชายหาดทีมชาติบราซิล  เป็นตัวแทนของประเทศบราซิลในการแข่งขันฟุตบอลชายหาดระหว่างประเทศ ที่อยู่ภายใต้การควบคุมโดยสมาพันธ์ฟุตบอลบราซิลซึ่งเป็นองค์กรกีฬาฟุตบอลในประเทศบราซิล โดยได้ชนะการแข่งฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลกมาแล้วถึง 13 ครั้ง นับเป็นทีมฟุตบอลชายหาดที่ประสบความสำเร็จมาอย่างยาวนานที่สุดในโลก โดยที่ผ่านมา มีเพียงทีมชาติโปรตุเกสและทีมชาติรัสเซียที่สามารถขจัดทีมบราซิลออกจากการเป็นแชมป์โลกได้สำเร็จ ทั้งนี้ ทีมชาติบราซิลได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับ 1 ของโลกโดยฟีฟ่า

 ทีมปัจจุบัน 
อิงจากเดือนกันยายน ค.ศ. 2013 

ผู้ฝึกสอน:  ชูนิออร์ เนเกา

 ความสำเร็จ 
ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก
ผู้ชนะ (13 สมัย): ค.ศ. 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2002, 2003, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009
รองชนะเลิศ (1 สมัย): ค.ศ. 2011

ฟุตบอลชายหาดมูนเดียลีโต
ผู้ชนะ (12 สมัย): ค.ศ. 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2004, 2005, 2006, 2007, 2010, 2011

ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์คอนคาแคฟและคอนเมบอล
ผู้ชนะ (1 สมัย): ค.ศ. 2005

ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์คอนเมบอล
ผู้ชนะ (4 สมัย): ค.ศ. 2006, 2008, 2009, 2011

 สถิติฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก 
ค.ศ.ตำแหน่งอันดับเล่นชนะชนะตวพ/ดลทแพ้ได้เสียผลต่าง 2005อันดับสาม354013914+25  2006ชนะเลิศ166005216+36  2007ชนะเลิศ165104319+24 2008ชนะเลิศ166003415+19  2009ชนะเลิศ166004719+28  2011อันดับสอง264113228+4  2013อันดับสาม36     รวม6/6-353122247111+136    

 ผู้เล่น 

 ทำประตูสูงสุด 
ณ วันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2012 
ผู้เล่นที่มีชื่อเป็นอักษรตัวหนาคือผู้เล่นที่ยังเล่นอยู่ในปัจจุบัน
 อันดับ  ผู้เล่น  จำนวนประตู 1  เนเนง  336 2  ชูนิออร์ เนเกา  318 3  ชอชีโง  300 4  เบนชามีน  297 5  อังเดร  236 6  บูรู  210 7  บรูโน มาเลียส  210 8  ชูนิออร์  202 9  ฌูนีนโญ  153 10  ซิดนีย์  128 11  มากาล  123 12  เคลาดิโอ อาดัม  97 13  ดาเนียว โนเกรา  91 14  เบทีโง  78 15  บูเอโน  49
# สมศาสตร์ รัตนสัค
ร้อยโท สมศาสตร์ รัตนสัค (3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 – 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2554) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย 7 สมัย

 ประวัติ 
ร้อยโท สมศาสตร์ เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 เป็นบุตรคนที่ 9 ของ ขุนรัตน์ราชธน (สมบูรณ์ รัตนสัค) และ นางแสงหล้า รัตนสัค (เมืองคำ) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี แพทยศาสตรบัณฑิต จาก คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล สมรสกับนางอัศนีพร รัตนสัคภาพและประวัติสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2519. สำนักงานเลขารัฐสภา. 2519 

บั้นปลายของชีวิต ร้อยโท สมศาสตร์ ได้นำความรู้ทางด้านการแพทย์กลับมาเปิดคลีนิครักษาโรค ที่บ้านพัก อ.พาน ซึ่งมีการเก็บค่ารักษาซึ่งเรียกว่าเป็นค่าต้นทุนยารักษาโรคต่าง ๆ ในราคาถูก ให้กับประชาชนทั่วไป จนเป็นที่เคารพรักของประชาชนทั่วไปในวงกว้าง

 งานการเมือง 
ร้อยโทสมศาสตร์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงรายครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2512 และได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง เดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 รวม 7 สมัยศูนย์ข้อมูลนักการเมือง 

ร้อยโทสมศาสตร์ ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม เมื่อ พ.ศ. 2518 ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรัฐมนตรี (จำนวน ๓๐ ราย) แต่ยังมิได้เริ่มปฏิบัติงาน เนื่องจากไม่ได้รับความไว้วางใจจากสภาในการแถลงนโยบาย ด้วยคะแนนไว้วางใจ 111 เสียง ไม่ไว้วางใจ 152 เสียงคอลัมน์ส่วนร่วมสังคมไทย โดน นรนิติ เศรษฐบุตร หน้า 8 หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ฉบับที่ 22,506 ประจำวันศุกร์ที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
ร้อยโทสมศาสตร์ รัตนสัค ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 7 สมัย คือ
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 จังหวัดเชียงราย สังกัดพรรคสหประชาไทย
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 จังหวัดเชียงราย สังกัดพรรคเกษตรสังคม
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 จังหวัดเชียงราย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 จังหวัดเชียงราย สังกัดพรรครวมไทย
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดเชียงราย สังกัดพรรคกิจสังคม
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดเชียงราย สังกัดพรรครวมไทย
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดเชียงราย สังกัดพรรคสามัคคีธรรม

 ถึงแก่อนิจกรรม 
ร้อยโท สมศาสตร์ รัตนสัค ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 สิริอายุรวม 80 ปีนพ.สมศาสตร์ ส.ส.เชียงราย8สมัยเสียชีวิต

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๙๘ ตอนที่ ๒๐๖ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔๖, ๑๗ ธันวาคม ๒๕๒๔
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๙๗ ตอนที่ ๖๓ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔๑, ๑๘ เมษายน ๒๕๒๓
# โก อู-รี
โก อู-รี (เกาหลี: 고우리; เกิด 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988) หรือที่รู้จักกันในชื่อ Woori หรือในชื่อ Go Na-eun เป็นนักร้อง แร็ปเปอร์ และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของเรนโบว์ เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้และกลุ่มย่อย Rainbow Blaxx ภายใต้สังกัดดีเอสพีมีเดีย

ประวัติ
อูรี เกิดใน เมืองช็อนจู จังหวัดช็อลลาเหนือ ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 1988 เธอได้รับการฝึกเต้น ร้องเพลงและทักษะการแร็ปเป็นอย่างดี เธอจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมศิลปะแทจ็อนและมหาวิทยาลัยกีฬาแห่งเกาหลี เธอเคยฝึกอบรมอยู่ที่ SM Entertainment ก่อนที่จะมาออดิชั่นกับบริษัทดีเอสพีมีเดีย

อาชีพ
เรนโบว์
อูรีเข้าร่วมวงเรนโบว์เป็นคนสุดท้าย และมีกำหนดเป็นตัวในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2009 
การแสดง 
เธอได้รับบทรับเชิญในภาพยนตร์เรื่อง Heartbeat ของปี 2010 ในปี 2010 อูรีและเพื่อนๆได้รับเชิญในละครเรื่อง Dae Mul ซึ่งรับเชิญในตอนที่ 5 ในปี 2011 อูรีได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง You're My Pet ซึ่งรับบทเป็น อี มิน-ซันในเดือนกรกฎาคม 2012 อูรีเป็นนักแสดงในละครเรื่อง I Need a Fairy ทางสถานีเคบีเอส
รายการโทรทัศน์
ในปี 2011 อูรีเข้าเป็นสมาชิกรายการ ชอนชุลบุลแพ ซีซั่น 2 แต่เธอถอนตัวจากรายการชอนชุลบุลแพ ในวันที่ 7 เมษายน 2012 พร้อมด้วย แอมเบอร์
ในปี 2013 เดือนกุมภาพันธ์อูรีได้เป็นพิธีกรพิเศษในรายการ M! Countdown ร่วมกับ คิม จี-ซุก และ คิม แจ-คย็อง.
ผลงาน
ภาพยนตร์
 ปี รายการบทบาทหมายเหตุ 2553  Heartbeat  รับเชิญ 2554  You're My Pet Lee Min Sun
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
 Ko Woo-ri  on Cyworld
# พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปรีดา
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปรีดา (12 พฤษภาคม พ.ศ. 2378 - 16 กันยายน พ.ศ. 2457) (พระนามเดิม: หม่อมเจ้าปรีดา ปราโมช) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนวรจักรธรานุภาพ กับหม่อมพลับ ปราโมช ณ อยุธยา 

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปรีดา ทรงดำรงตำแหน่งองคมนตรีในรัชกาลที่ 5การประชุมองคมนตรี ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 9 หน้า 319 http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2435/038/319.PDF และบังคับการกรมช่างกระจก สืบต่อจากพระบิดา

พระองค์เจ้าปรีดา ประสูติเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2378 ได้รับการสถาปนาเป็นพระองค์เจ้าในรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าปรีดาทรงปรีชาสามารถในด้านการช่าง จนได้ตำแหน่งบังคับการกรมช่างกระจก ต่อจากพระบิดา และทรงสะสมเครื่องโต๊ะ เครื่องลายคราม จนทรงเชี่ยวชาญ ในสมัยนิยมเล่นเครื่องโต๊ะ ทรงได้รับการนับถือว่าเป็นอาจารย์ เรียกกันในหมู่ผู้นิยมว่า มหามุนี เป็นที่ปรึกษาแก่ผู้เล่นเครื่องโต๊ะทั่วไป พระองค์เจ้าปรีดาสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2457 พระชันษา 80 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2463 ในการออกพระเมรุพระราชทานเพลิงพระศพ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปรีดา ได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระโกศราชวงศ์ แวดล้อมด้วยเครื่องสูง 5 ชั้น เป็นพระเกียรติยศ 

เมื่อคราวออกพระเมรุ หม่อมราชวงศ์ลิ้นจี่ ปราโมช ได้กราบทูลขอให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงออกแบบพัดพระราชทาน สมเด็จในกรม จึงทรงออกแบบเป็นรูปเครื่องลายครามอย่างจีน มีกระถางกำยานตรงกลาง ทำเป็นลายว่า ปรีดา ซ้ายเป็นส้มมือ ขวาเป็นแจกันดอกบัว มีลายค้างคาว นมพัดเป็นลายหยินหยาง พิมพ์ลายบนผ้าสีชมพู

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์  ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 16 หน้า 625 วันที่ 28 มกราคม 118
 80px - เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) http://www.reurnthai.com/index.php?topic=5807.210 
 พระราชทานเหรียญจักรพรรดิมาลา  ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 17 หน้า 359พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์  ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 9 หน้า 350 
 80px|border - เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 4 ชั้นที่ 4 (ม.ป.ร.4) http://www.reurnthai.com/index.php?topic=5807.210 
 80px|border - เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 2 (จ.ป.ร.2) http://www.reurnthai.com/index.php?topic=5807.210 

 พงศาวลี
# รายชื่อศิลปินจากอาร์เอส
บทความนี้รวบรวมรายชื่อศิลปินจากอาร์เอส, อาร์เอส มิวสิค และค่ายเพลงในเครือทั้งหมด รวมทั้งศิลปินที่เคยทำงานหรือเป็นผลงานในเพลงอีกด้วย

 บุคลากรทางดนตรี 

อดีต
 ปราจีน ทรงเผ่า
 ธนิต เชิญพิพัฒน์ธนสกุล
 ธนันต์ เชิญพิพัฒน์ธนสกุล
 พิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร
 สร่างศัลย์ เรืองศรี (หนู มิเตอร์)
 ทนงศักดิ์ อาภรณ์ศิริ (น้าแอ๊ด แกรนด์เอกซ์)
 ธนา ลวสุต

ปัจจุบัน
 สุทธิพงษ์ สมบัติจินดา
 วุฒิชัย สมบัติจินดา
 อนุชา อรรจนาวัฒน์ (ABORIGINES)
 ศิรินทร์ คุ้มรักษ์
 สุรพันธ์ ชาญวิชณานันต์
 ณรงค์ศักดิ์ ศรีบรรฎาศักดิ์วัชรากรณ์ (AFU)
 ธานี วงศ์นิวัติขจร (โปสการ์ด)
 สราวุฒิ กิจวิภัย (ต้าร์ สราวุฒิ)
 อาทิตย์ เลิศรักษ์มงคล

 จักรกฤษณ์ มัฆนาโส
 ชาญกฤษณ์ บุญสิงห์
 กานต์ ใหญ่สว่าง
 เกียรตินคร ประชากุล (แนท วาสนา)
 เนติ ผ่องพุทธคุณ
 เอกชัย จุลภมรศรี (แชมป์ Girl)
 ลัทธ์ ใจจุฑามูล
 S-Ter
 ธรรศ จันทกูล (ต่อ Siamese Ghetto)
 มุขพล จันทรวงศ์ (Dodge วง Bogie Dodge)
 ประทีป สิริอิสระนันท์
 อัจฉริยา ดุลยไพบูลย์
 นิพันธ์ ช่วยสงเคราะห์
 ศราวุธ แสงบุตร

 ศิลปินที่มีชื่อเสียงในแนวสตริง 

 อินทนิล
 บรั่นดี
 คีรีบูน
 ฟรุตตี้
 ซิกซ์เซ้นซ์
 เรนโบว์
 เฟม
 อ๊อด รณชัย 
 อิทธิ พลางกูร
 ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง
 ธนพล อินทฤทธิ์
 อริสมันต์ พงษ์เรืองรอง
 เจี๊ยบ พิสุทธิ์
 แหม่ม พัชริดา
 นุ๊ก สุทธิดา
 ปกรณ์ ลัม
 แซงค์ ปฏิวัติ
 เจมส์ เรืองศักดิ์
 ปุ๊กกี้ ปริศนา
 ปราโมทย์ แสงศร
 โมเม
 นาตาลี-แจ๊สกี้
 อ้อน ลัคนา
 พิ้งค์
 เอ๊ะ ศศิกานต์
 บาซู
 ซินเดอเรลล่า
 ดีทูบี (D2B)
 พริกไทย
 ฟิล์ม รัฐภูมิ
 เพลย์
 พลาสม่า
 แอมไฟน์
 โกลว์
 อั้ม อิราวัต
 ไอ-เบบี้ (โมเม)
 ลีเดีย ศรัณย์รัชต์
 โฟร์-มด
 ไอดี คิดส์
 ซิก-แซ็ก (Zig-Zag)
 ปิ๊ก-อัพ
 กฤ-ติน
 เควก
 ธนพัฒน์
 ฟอร์แมท
 แกงเนื้อ
 เกียร์ไนท์
 แคลีน
 แอมมารี่
 ฝน วิรุฬกานต์
 คิว
 ทรีดิฟฟ์
 ไฟท์
 สเตป วัน
 เจนนี่ (JNE)
 มิดไนท์ ไครซิส (Midnight Crisis)
 สเนล
 เล้าโลม
 ออล ฟอร์ เมน โปรเจกต์
 จูซ
 แบดซ์
 แบล็ควานิลลา
 น็อตโตะ
 โสภณ พานทอง
 โจ-ป๊อป
 ทีม (TEAM)
 อิ๊ป ยุพาพักตร์ (IP)
 สปิน เฮด
 เอลิเซ่ (Alize')
 ไนซ์ ทู มีท ยู
 คอมมอน เซ้นซ์
 อัญญ่า
 มีล่า (JAMILA)
 พายุ 
 ยุ้ย ณพอาภา
 เค-โอติก (K-OTIC)
 นิ้ง เปี่ยมรัก
 ซิสก้า
 ชิลลี่ไวท์ช็อค (CWC)
 ด็อกเตอร์ ฟู (Dr.Fuu)
 แอม เรดดี้ (I’m Ready)
 เลิฟ เมคเกอร์ โปรเจกต์
 ซิลลี่ ฟูลส์
 อินเฟมัส
 เท็นอีเลฟเวน
 แร็พบิท ดอลล์
 บัตเตอร์ฟลาย เอฟเฟกต์
 ซีควินท์
 อาร์-อาร์ม
 วิวาเช่
 สกั๊งค์
 โพลารอยด์
 ไคโจ บราเธอร์ส
 เฟลม
 โซลเอาท์
 โก้ มิสเตอร์ แซ็กแมน
 ป้อม ออโต้บาห์น
 พิกเซล
 ไซเลนท์ สครีม
 เดอะ เปเปอร์ส
 คิด อินเซน
 เนย ซินญอริต้า
 เฟลเวอร์ส
 อาร์ทฟลอร์
 เดอะ คอร์เซท
 กาย รัชชานนท์
 เคท เกศริน
 เอก สุระเชษฐ์ (Akera)
 ซันไชน์
 เอพริลฟูลส์เดย์
 ฟอร์เต้
 เซเวนเดส์
 เดอะเวิร์ม
 เมริสซ่า รอส
 เคลิ้ม
 ลินน่า ลี
 ไซม่อน
 แจ็ค จารุพงศ์ (BLACK JACK)
 นัตตี้
 ซี
 ทรี.ทู.วัน (3.2.1)
 บิวตี้ จี
 พ้อย (P.O.I)
 สวีต ดี (SWEE:D)
 เชน ธนา (CHAIN)
 รูกกี้ บีบี
 แคท-แพท
 แจสมิน
 คิส มี ไฟฟ์ (Kiss Me Five)
 เอกซ์ ไอ เอส (X.I.S)
 จินนี่ (Chilli White Choc & SWEE:D)
 มิณทร์ (MIN)
 พรีน (PREEN)
 ณิณัฐ
 สแควร์ เซอร์เคิล
 คาราเมล
 เอบี ควีน
 เซเวนเดส์ 2
 เดโม โปรเจกต์
 สปลิท
 ฟ้า
 แครอล
 แวมป์
 เดอะ โพสิทีฟ
 เจฟ
 ชูวส์
 สไตรเกอร์ส (Strikerz)
 นิว โฟลเดอร์
 อลาร์มไนน์
 มาร์ค
 เครซี่ (Crazy)
 3 Plus One

 ศิลปินที่มีชื่อเสียงในแนวลูกทุ่งอาร์สยาม 

 
อาร์เอส
# มักนีโตกอสค์
มักนีโตกอสค์   เป็นเมืองอุตสาหกรรมในเชเลียบินสค์โอบลาสต์ ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำอูรัล เมืองมีประชากร 407,775 คน (ค.ศ. 2010)
เมืองนี้แรกเริ่มเป็นหมู่บ้านในบริเวณทุ่งหญ้าสเตปป์ทางตะวันออกของเทือกเขาอูรัล มีชาวบัชเคียร์และชาวคีร์กิซอาศัยอยู่ ดำรงชีวิตด้วยการเลี้ยงปศุสัตว์ แต่หลังจากที่พบแร่เหล็กแมกนีไทต์ในบริเวณภูเขา 2 ลูกที่อยู่ใกล้เคียง โดยมีชื่อเมืองคือ มักนิตยานา ในปี ค.ศ. 1930 รัฐบาลสหภาพโซเวียตได้เริ่มพัฒนา และได้กลายเป็นเมืองใหญ่ในปี ค.ศ. 1933
 อ้างอิง
# ซันเรโม
ซันเรโม The official spelling of the city is Sanremo, a phonetic contraction of San Romolo (Saint Romolo), official saint and protector of the city. In the local dialect of Ligurian, it sounds like Sanrœmu. The spelling San Remo, as two words, was introduced in 1924 by the mayor and used in official documents during Fascism. This form of the name appears still on some road signs and, more rarely, in unofficial tourist information. It has been the most widely used form of the name in English at least since the 19th century. เป็นเมืองบนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทางตะวันตกของแคว้นลีกูเรีย ทางทิศเหนือ-ตะวันตกของประเทศอิตาลี เมืองมีประชากร 56,864 คน (ณ วันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2019) เมืองนี้ก่อตั้งในยุคโรมัน และเป็นที่รู้จักในฐานะจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยว มีการจัดเทศกาลวัฒนธรรมหลายครั้ง อาทิ เทศกาลดนตรีซันเรโม นอกจากนี้ ยังเป็นสถานที่จัดประชุมนานาชาติเมื่อ ค.ศ. 1920 ของผู้แทนประเทศต่าง ๆ ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเคยเสด็จประพาสซันเรโมและประทับอยู่เป็นเวลาถึง 15 วัน พระองค์ทรงเปรียบเปรยสภาพบ้านเมืองและความเป็นอยู่ (ในขณะนั้น) ว่าคล้ายเคียงกับเกาะสีชัง ของประเทศไทยhttps://www.silpa-mag.com/quotes-in-history/article_13455

 การขนส่ง 
ซันเรโมสามารถเชื่อมต่อกับเจนัวและเวนตีมีเกลียบริเวณพรมแดนชายแดนประเทศฝรั่งเศสได้โดยมอเตอร์เวย์หมายเลข A10 ซึ่งช่วงสุดท้ายของทางหลวงนี้รู้จักกันในชื่อ "มอเตอร์เวย์แห่งดอกไม้"  มอเตอร์เวย์นี้มีจุดยกระดับหลายช่วงซึ่งสามารถมองเห็นทัศนียภาพชายฝั่งได้ นอกจากนี้ ยังเชื่อมต่อกับทางหลวง A8 ของฝรั่งเศสบริเวณพรมแดนระหว่างเมืองเวนตีมีเกลียกับมอนตอน เส้นทางเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงยุโรป E80 โดยมอเตอร์เวย์ A10 เป็นถนนที่เก็บค่าผ่านทางตลอดสาย ส่วนทางหลวง A8 เก็บค่าผ่านทางเพียงบางส่วนเท่านั้น ดังนั้นเมื่อเดินทางจากอิตาลีไปยังฝรั่งเศส ผู้ขับไม่ต้องจ่ายค่าผ่านทางหลังจากที่ผ่านเมืองมอนตอนกับโมนาโกไปแล้ว

ถนนสำคัญสายอื่น ๆ อาทิ ถนน SS1 หรือ "ออเรลาบิส" ซึ่งเชื่อมต่อเมืองนี้กับตักกา เป็นถนนเลี่ยงเมืองที่ไม่เก็บค่าผ่านทาง มักประสบปัญหาจราจรติดขับเนื่องจากมีช่องทางวิ่งเดียว ถนนสายนี้มีรถโดยสารประจำทางไฟฟ้าซึ่งเชื่อมต่อระหว่างซันเรโมกับตักกาและเวนตีมีเกลีย วิ่งให้บริการ

ท่าอากาศยานที่ใกล้ที่สุดคือท่าอากาศยานโกตดิอาซูร์ที่เมืองนีซในประเทศฝรั่งเศส ใช้เวลาขับรถจากซันเรโมประมาณ 45 นาที นอกจากนี้ ยังมีสายรถไฟเชื่อมต่อระหว่างซันเรโมกับเมืองอื่น ๆ ในแคว้นเดียวกันอย่างอิมปีราและเจนัว รวมไปถึงเมืองที่ห่างออกไปอย่างนีซ มิลาน ตูริน และโรม

เคยมีสายรถไฟเจนัว–เวนตีมีเกลีย ซึ่งวิ่งเลียบชายฝั่งและให้ทิวทัศน์แก่นักท่องเที่ยว ต่อมาทางรถไฟได้ถูกปรับให้ลงใต้ดินเพื่อให้รถไฟวิ่งได้เร็วขึ้น สถานีรถไฟซันเรโมก็ถูกย้ายที่ตั้งไปอยู่ข้างศาลาว่าการ ส่วนสถานีรถไฟแห่งเก่าถูกปรับปรุงให้เป็นถนนคนเดินและทางวิ่งรถจักรยาน เมืองนี้มีเส้นทางรถจักรยานเช่าเที่ยวชมชายหาด ระยะทาง  ตั้งแต่ย่านซันโลเรนโซอัลมาเรทางทิศตะวันตก ไปจนถึงย่านโอสเปดาเลตตีทางทิศตะวันออก

 เมืองแฝด 
ซันเรโมเป็นเมืองแฝดกับ
  อาตามิ ญี่ปุ่น (ตั้งแต่ ค.ศ. 1976)
  เฮลซิงเงอร์ เดนมาร์ก
  คาลส์โคกา สวีเดน
  บุดวา มอนเตเนโกร