# รายพระนามพระมหาอุปราชาพม่า
ราชวงศ์ตองอู
 พระมหากษัตริย์  พระนาม  ฐานะ  ความสัมพันธ์  เริ่มตำแหน่ง; สาเหตุ  สิ้นสุดการดำรงตำแหน่ง; สาเหตุ  รัชทายาทลำดับที่ 2พระเจ้าเมงจีโย  เจ้าชายตะเบ็งชเวตี รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชโอรส  1516พระราชสมภพ  1530เสด็จขึ้นครองราชย์  บุเรงนองกะยอดินนรธา1542–1550, พระชามาดาพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้  บุเรงนองกะยอดินนรธา รัชทายาทโดยสันนิษฐาน  พระเทวัญ (พี่เขย)   1542anointed  30 April 1550เสด็จขึ้นครองราชย์   มังไชยสิงห์1551–1581, พระราชโอรสพระเจ้าบุเรงนอง  มังไชยสิงห์  รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชโอรส  1551พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์  1581เสด็จขึ้นครองราชย์   มังกะยอชวา1581–1593, พระราชโอรส พระเจ้านันทบุเรง  มังกะยอชวา  รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชโอรส  1581พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์  1593สวรรคตในการสงคราม  มังกะยอชวาที่ 2 แห่งอังวะ1594–1599,พระราชอนุชามังกะยอชวาที่ 2 แห่งอังวะ  รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชโอรส  31 January 1594(Hmannan Vol. 3 2003: 96): 8th waxing of Tabodwe 955 = 31 January 1594พระเชษฐาสวรรคต  December 1599ทรงแปรพักตร์  เจ้าชายอโนเพตลุน1599–1606, พระภาดาพระเจ้านยองยาน  เจ้าชายอโนเพตลุน รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชโอรส  25 February 1600(Hmannan Vol. 3 2003: 122): Friday, 12th waxing of Tabaung 961 ME = 25 February 1600พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์  3 March 1606เสด็จขึ้นครองราชย์  เจ้าชายทาลุน1606–1628, พระอนุชาพระเจ้าอโนเพตลุน  เจ้าชายทาลุน รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชอนุชา  3 March 1606พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์  9 July 1628พระราชภาคิไนยเสด็จขึ้นครองราชย์   มังกะยอชวาแห่งสากู1635–1647, พระอนุชา พระเจ้าทาลุน  มังกะยอชวาแห่งสากู รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชอนุชา  2 June 1635(Hmannan Vol. 3 2003: 232–233): Saturday, 4th waning of Nayon 992 ME = 2 June 1635 พระเชษฐาเสด็จขึ้นครองราชย์  18 August 1647ทิวงคต  เจ้าชายพินดาเล1647–1648, พระราชภาคิไนยเจ้าชายพินดาเล  รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชโอรส  18 August 1647พระปิตุลาทิวงคต  27 August 1648เสด็จขึ้นครองราชย์  เจ้าชายมินเย ไททาทู1648–1653 พระเจ้าพินดาเล  เจ้าชายมินเย ไททาทู รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชอนุชา  5 September 1648(Maha Yazawin Vol. 3 2006: 212–213): Saturday, 4th waning of 1010 ME = 5 September 1648พระเชษฐาเสด็จขึ้นครองราชย์  25 December 1653(Maha Yazawin Vol. 3 2006: 218): Thursday, 7th waxing of Pyatho 1015 ME = 25 December 1653ทิวงคต  เจ้าชายนราเสยะ1654–1661, พระอนุชาเจ้าชายนราเสยะ  รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส  30 January 1654(Maha Yazawin Vol. 3 2006: 218): Thursday, 13th waxing of Tabodwe 1015 ME = 30 January 1654uncle died  3 June 1661father deposed  เจ้าชายนราวระ1664–1672, พระภาดาพระเจ้าปเย  เจ้าชายนราวระ  รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชโอรส  1 June 1664พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์  13 April 1672เสด็จขึ้นครองราชย์   เจ้าชายสเน่ห์1688–1698, พระราชภาคิไนยพระเจ้ามังกะยอดิน  เจ้าชายสเน่ห์  รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส  8 September 1688พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์  4 May 1698เสด็จขึ้นครองราชย์   เจ้าชายทนินกันเว1711–1714, พระราชโอรสพระเจ้าสเน่ห์มิน  เจ้าชายทนินกันเว  รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชโอรส  1 November 1711พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์ 12 September 1714เสด็จขึ้นครองราชย์  เจ้าชายมหาธรรมราชาธิบดี1727–1733, พระราชโอรสพระเจ้าทนินกันเว  เจ้าชายมหาธรรมราชาธิบดี  รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชโอรส  6 May 1727พระเชษฐาสวรรคต  12 December 1733เสด็ขึ้นครองราชย์  ราชวงศ์ตองอูล่มสลาย

ราชวงศ์อลองพญา
 พระมหากษัตริย์  พระนาม  ฐานะ  ความสัมพันธ์  เริ่มตำแหน่ง; สาเหตุ  สิ้นสุดการดำรงตำแหน่ง; สาเหตุ  รัชทายาทลำดับที่ 2พระเจ้าอลองพญา  เจ้าชายมังลอก  รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส  29 ก.พ. 1752สถาปนาราชวงศ์  11 พ.ค. 1760เสด็จขึ้นครองราชย์  เจ้าชายมังระ1760–1763, พระราชอนุชาพระเจ้ามังลอก  เจ้าชายมังระ  รัชทายาทโดยสันนิษฐาน  พระราชอนุชา  11 พ.ค. 1760พระเชษฐาเสด็จขึ้นครองราชย์  28 พ.ย. 1763เสด็จขึ้นครองราชย์  เจ้าชายจิงกู1763–1776, พระราชโอรสพระเจ้ามังระ  เจ้าชายจิงกู  รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชโอรส  28 พ.ย. 1763พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์  10 มิ.ย. 1776เสด็จขึ้นครองราชย์  เจ้าชายปยินซี1776–1782, พระราชโอรสพระเจ้าจิงกูจา  เจ้าชายปยินซี รัชทายาทโดยสันนิษฐาน   พระราชโอรส  10 มิ.ย. 1776พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์  6 ก.พ. 1782ถูกสำเร็จโทษ  เจ้าชายตะโดเมงสอ1783–1808, พระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง) พระเจ้าปดุง  เจ้าชายตะโดเมงสอ  รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส  13 ก.ค. 1783พระราชบิดาปราบดาภิเษก  9 เม.ย. 1808ทิวงคต  เจ้าชายบาจีดอ1808–1819, พระราชโอรสเจ้าชายบาจีดอ  รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชนัดดา  17 เม.ย. 1808 พระราชบิดาทิวงคต  5 มิ.ย. 1819เสด็จขึ้นครองราชย์  เจ้าชายสาราวตี1819–1837, younger brotherพระเจ้าบาจีดอ  เจ้าชายญองยาน รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชโอรส  5 มิ.ย. 1819พระเชษฐาเสด็จขึ้นครองราชย์ 15 เม.ย. 1838ถูกสำเร็จโทษ เจ้าชายปะกัน1842–1846, พระราชโอรสพระเจ้าแสรกแมง  เจ้าชายปะกัน  รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชโอรส  ส.ค. 1842พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์  17 พ.ย. 1846เสด็จขึ้นครองราชย์ เจ้าชายมินดง1846–1852, พระราชอนุชาต่างมารดาพระเจ้าพุกามแมง  เจ้าชายมินดง  รัชทายาทโดยสันนิษฐาน  พระราชอนุชาต่างมารดา  17 พ.ย. 1846พระเชษฐาเสด็จขึ้นครองราชย์  1853เสด็จออกจากราชธานี เจ้าชายไหล่ง์1852–1866, พระราชอนุชาเจ้าชายไหล่ง์รัชทายาทโดยสันนิษฐานพระราชอนุชาต่างมารดา1853
พระเชษฐาแต่งตั้ง17 ก.พ. 1853

ทิวงคตในการสงครามเจ้าชายคะนอง1852–1866, พระราชอนุชา พระเจ้ามินดง  เจ้าชายคะนอง รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชอนุชา  18 ก.พ. 1853พระเชษฐาปราบดาภิเษก  2 ส.ค. 1866ถูกปลงพระชนม์  เจ้าชายธีบอ1878, พระราชภาคิไนยเจ้าชายธีบอ  รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง  พระราชโอรส  19 ก.ย. 1878ได้รับการแต่งตั้ง  1 ต.ค. 1878เสด็จขึ้นครองราชย์  ไม่ได้แต่งตั้งราชวงศ์ถูกล้มล้างในปี ค.ศ.1885

พระเจ้าธีบอถูกเนรเทศในปี 1885. พระองค์เสด็จสวรรคตใน อินเดีย เมื่อ 1916. ตำแหน่งประมุขของพระราชวงศ์จึงตกเป็นของ เจ้าหญิงเมียะพะยาละ (1916–1956) และ ตั้งแต่ ค.ศ. 1956–2019 ตำแหน่งประมุขของพระราชวงศ์จึงตกเป็นของ ตอพะย่า, พระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ในเจ้าหญิงเมียะพะยากะเล