wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 4 (เชียงของ–ห้วยทราย)
สะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 4 (เชียงของ-ห้วยทราย)  เป็นสะพานข้ามแม่น้ำโขง เชื่อมต่อระหว่างประเทศไทยที่หมู่ที่ 9 บ้านดอนมหาวัน ตำบลเวียง อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย กับประเทศลาวที่บ้านดอน เมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว ระยะทาง 2.48  กิโลเมตร รูปแบบของสะพานเป็นคอนกรีตรูปกล่อง (Segmental Concrete Box Girder) มีเสา 4 เสา กว้าง 14.70 เมตร เป็นสะพานขนาด 2 เลน แต่ละเลนกว้าง 3.50 เมตร ตั้งอยู่กึ่งกลาง นอกจากสะพานแล้วยังมีโครงการก่อสร้างถนนไปอีกประมาณ 6 กิโลเมตรเข้าในเขตเมืองห้วยทราย ซึ่งเป็นถนนลาดยางขนาดสองเลน รวมทั้งมีการก่อสร้างด่านตรวจคนเข้าเมืองด้วยสถาปัตยกรรมแบบล้านช้าง เป็นการเชื่อมต่อกับเส้นทางR3Ahttp://www.youtube.com/watch?v=sz8_R4FvqBE http://www.youtube.com/watch?v=RTw2fdafRHA  ที่เชื่อมต่อระหว่างจีน – ลาว –ไทย 

บริษัทรับเหมาก่อสร้างเป็นกลุ่ม CR5-KT Joint Venture ซึ่งเป็นการร่วมทุนระหว่างบริษัท China Railway No.5 ของจีนและบริษัท กรุงธนเอนยิเนียร์ จำกัดของไทย งบประมาณในการก่อสร้างประมาณ 1,624 ล้านบาท โดยการสมทบทุนระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลจีน ส่วนรัฐบาลลาวรับผิดชอบค่าชดเชยให้แก่ประชาชนที่ได้รับผลกระทบ โดยก่อสร้างตัวสะพานแล้วเสร็จในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2555 และได้เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2556 

ทั้งนี้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเป็นประธานร่วมในพิธีเปิดสะพานข้ามแม่น้ำโขงไทย-ลาว แห่งที่ 4 (เชียงของ-ห้วยทราย) ร่วมกับนายบุนยัง วอละจิด รองประธานประเทศลาว 

สำหรับสะพานแห่งนี้ เป็นสะพานที่เชื่อมต่อเส้นทางอาร์ 3 เอจากกรุงเทพ - คุณหมิง เพื่อเป็นการรองรับประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน  ในปี 2015
เส้นทางอาร์3เอ  มีต้นทางเริ่มจากเชียงของ ประเทศไทย-บ่อแก้ว-หลวงน้ำทา-บ่อเต็น ของประเทศลาว-บ่อหาน-เชียงรุ่งหรือจิ่งหง ในแคว้นสิบสองปันนา-นครคุนหมิง มณฑลยูนนาน ของจีน โดยมีระยะทางจากกรุงเทพฯ ถึงคุนหมิงรวมกว่า 1,800 กิโลเมตร 
สำหรับการก่อสร้างถนนสายเศรษฐกิจอาร์3เอ เพื่อเชื่อมโยงการคมนาคมในกลุ่มประเทศอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขงนับเป็นโครงการบูรณาการเศรษฐกิจในระดับมหภาค ทั้งทางด้านเศรษฐกิจ การท่องเที่ยวและการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม โดยเฉพาะด้านการท่องเที่ยวนับว่าเป็นโอกาสสูงมากที่ประเทศไทยจะมีช่องทาง โอกาสในการเปิดรับนักท่องเที่ยวจากประเทศจีนตอนใต้ ที่จะเดินทางมาทางรถยนต์และทางเรือเพื่อมาท่องเที่ยวยังจังหวัดต่างๆ ทางภาคเหนือของประเทศไทย
# เส้นดูรันด์
เส้นดูรันด์  หมายถึง เขตแดนระหว่างประเทศระหว่างปากีสถานกับอัฟกานิสถาน ซึ่งแบ่งแยกเชื้อชาติปาทาน (ชาวอัฟกานิสถาน) เส้นที่ทำเครื่องหมายอย่างเลวนี้ยาวประมาณ 2,640 กิโลเมตร เส้นดังกล่าวถูกจัดทำขึ้นหลังความตกลงเส้นดูรันด์ ค.ศ. 1893 ระหว่างผู้แทนอาณานิคมบริติชอินเดียและอาเมียร์แห่งอัฟกานิสถาน อับดุร์ เราะห์มาน ข่าน เพื่อกำหนดเขตอิทธิพลของแต่ละฝ่ายให้แน่นอน เส้นดูรันด์ตั้งตามชื่อเฮนรี มอร์ติเมอร์ ดูรันด์ รัฐมนตรีต่างประเทศบริติชอินเดียในเวลานั้น ความตกลงหน้าเดียวซึ่งประกอบด้วยเนื้อหาสั้น ๆ เจ็ดข้อ ลงนามโดย เอช. เอ็ม. ดูรันด์ และอับดุร์ เราะห์มาน ข่าน ตกลงว่าจะไม่แทรกแซงข้ามแนวเขตแดนระหว่างอัฟกานิสถานและดินแดนที่เป็นอาณานิคมบริติชอินเดียในเวลานั้น (ปัจจุบันคือ ปากีสถาน)

การสำรวจปักปันเขตแดนร่วมระหว่างอังกฤษ-อัฟกานิสถานเริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1894 ครอบคลุมเขตแดนยาว 800 เมตรAn adjustment to the demarcation was made at Arandu in the early 1930's:  เส้นดูรันด์อันเป็นผลนั้น ได้จัดตั้งเขตกันชนของเกมอันยิ่งใหญ่ระหว่างผลประโยชน์ของอังกฤษและรัสเซียในภูมิภาค ชายแดนที่ทำเครื่องหมายอย่างเลวนี้ตัดผ่านพื้นที่เผ่าพัซตุน แบ่งแยกเชื้อชาติพัซตุนทั้งสองฟากของชายแดนและตั้งอยู่ในสถานที่ซึ่งอธิบายว่าเป็น หนึ่งในสถานที่อันตรายที่สุดในโลก แม้จะแสดงในแผนที่ส่วนใหญ่เป็นเขตแดนระหว่างประเทศด้านตะวันตกของปากีสถาน แต่อัฟกานิสถานไม่ยอมรับDawn News, Fazl urges Afghanistan to recognise Durand LineEnd of Imaginary Durrand Line: North Pakistan belongs to Afghanistan  by Wahid Momand<ref name="AO">Government & Politics: Overview Of Current Political Situation In Afghanistan "</ref>Durand Line
# ออลบอร์
ออลบอร์ (,) เป็นเมืองในประเทศเดนมาร์ก ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ เป็นเมืองท่าทางทะเล เมืองอุตสาหกรรมและเป็นเมืองมหาวิทยาลัย มีประชากร 103,545 คน ทำให้เป็นเมืองมีประชากรมากเป็นอันดับ 4 ของประเทศ มีการตั้งถิ่นฐานราว ค.ศ. 700
# อุโมงค์ก็อทฮาร์ท
อุโมงค์ก็อทฮาร์ท เป็นอุโมงค์บริเวณภูเขาก็อทฮาร์ท ส่วนหนึ่งของเทือกเขาแอลป์ในสวิตเซอร์แลนด์ สามารถหมายถึง
 อุโมงค์ก็อทฮาร์ท (ยอดเขา) อุโมงค์รถไฟบริเวณยอดเขา เปิดใช้งานตั้งแต่ ค.ศ. 1881
 อุโมงค์ถนนก็อทฮาร์ท เปิดใช้งานตั้งแต่ ค.ศ. 1980
 อุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ท เปิดใช้งานตั้งแต่ ค.ศ. 2016
# กรากูเยวัตส์
กรากูเยวัตส์ (,) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศเซอร์เบีย จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 150,835 คน ขณะที่เขตเมืองมีประชากร 179,417 คน

กรากูเยวัตส์ เคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรเซอร์เบีย (ค.ศ. 1818–1839) ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บัลแกเรียและเยอรมนีได้เข้ายึดครองเมื่อ ค.ศ. 1915 ในอดีตมีโรงงานเหล็กหล่อและผลิตกระสุนปืน เคยเป็นเมืองสำคัญทางที่ตั้งกองทหารและคลังแสงสรรพาวุธ ปัจจุบันมีโรงงานประกอบรถยนต์

 ศัพทมูลวิทยา 
ชื่อ Kragujevac มาจาก 'kraguj' ที่แปลว่าแร้งดำหิมาลัยในภาษาเซอร์เบีย ในสมัยกลาง นกชนิดนี้เคยพบได้ทั่วไปในป่าบริเวณนี้ และมักถูกล่า ชื่อนครนี้จึงหมายถึง 'หอของครากุย' และนกชนิดนี้ปรากฏบนตราอาร์มของนคร
# เรอัลซาราโกซา
เรอัลซาราโกซา  เป็นสโมสรฟุตบอลสเปน จากเมืองซาราโกซา ประเทศสเปน ก่อตั้งเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1932 เคยชนะในถ้วยโกปาเดลเรย์ 6 ครั้ง และยังชนะในยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ 1 ครั้ง และถ้วยอินเตอร์-ซิตีส์แฟส์คัป 1 ครั้ง และซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 1 ครั้ง ชุดทีมเหย้า ใส่เสื้อเชิร์ตและถุงเท้าสีขาว กางเกงสีน้ำเงิน ส่วนชุดสีทีมเยือนใช้สีดำและเหลือง สนามกีฬาทีมเหย้าคือ สนามรา โรมาเรียดา มีที่นั่ง 34,596 ที่นั่ง
 แหล่งข้อมูลอื่น 

Official website 
Futbolme team profile 
Unofficial website
# อังเดร ซังตูช
อังเดร กลาริงดู ดูช ซังตูช  หรือรู้จักในชื่อ อังเดร ซังตูช เกิดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1983 เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลและฟุตบอลทีมชาติบราซิล ในตำแหน่งตัวริมเส้นซ้าย และปีกซ้าย อาร์แซน เวนเกอร์ อธิบายซานตูสว่าเป็นผู้เล่นที่มีคุณภาพ มีความสามารถทั้งการป้องกันและการรุกhttp://www.guardian.co.uk/football/2011/aug/31/arsenal-fenerbahce-defender-andre-santos
# ใหญ่ผ่าใหญ่
ใหญ่ผ่าใหญ่  ภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์สัญชาติจีนและฮ่องกง ทุนสร้างสูง ออกฉายในกลางปี ค.ศ. 2011 นำแสดงโดยนักแสดงชั้นนำมากมาย ได้แก่ เฉินหลง, หลี่ ปิงปิง, เจ้า เหวินเซวียน ร่วมด้วย หยู เส้าชุน, เจย์ซี ชาน, หู เกอ, หนิง จิง และ เฉิน ชง กำกับการแสดง โดย เฉินหลง และ จาง ลี่ 

 เนื้อเรื่อง 
ในปี ค.ศ. 1911 ระหว่างการปฏิวัติซินไฮ่ ดร.ซุน ยัดเซ็น (เจ้า เหวินเซวียน) ศัลยแพทย์หนุ่มผู้นำการปฏิวัติล้มล้างราชวงศ์ชิง ต้องหนีไปอยู่ยังสหรัฐอเมริกา แต่ในประเทศจีน หวงซิง (เฉินหลง) ตัวแทนและเพื่อนสนิทของเขายังคงดำเนินการนำการต่อสู้อยู่ โดยต้องผูกสัมพันธ์กับ สวี จงฮั่น (หลี่ ปิงปิง) สมาชิกพรรคถงเหมิงฮุ่ย สาวผู้อุทิศตนให้เต็มที่กับการปฏิวัติ ทั้งสองต้องแสร้งทำเป็นสามี-ภริยากัน แม้นทั้งคู่จะผูกพันกันก็ตาม แต่ก็มิอาจแสดงออกได้ท่ามกลางสถานการณ์ที่บีบคั้น มีวีรชนผู้กล้าที่เสียชีวิตมากมายให้กับการปฏิวัตินองเลือดครั้งนี้

 นักแสดง 
 เฉินหลง รับบทเป็น หวงซิง
 หลี่ ปิงปิง รับบทเป็น สวี จงฮั่น
 เจ้า เหวินเซวียน รับบทเป็น ดร.ซุน ยัดเซ็น
 หยู เส้าชุน รับบทเป็น วาง จิงเว่ย
 เจย์ซี ชาน รับบทเป็น จาง เซ็นหวู
 หู เกอ รับบทเป็น หลิน จูหมิง
 หนิง จิง รับบทเป็น ชิง จิน
 เฉิน ชง รับบทเป็น สมเด็จพระพันปีหลวงหลงยู่
 ซุน ชุน รับบทเป็น หยวน ซื่อไข่

 เบื้องหลัง 
1911 เป็นภาพยนตร์ทุนสร้างสูงและสร้างโดยบริษัทผลิตภาพยนตร์มากมาย เป็นภาพยนตร์ประวัติศาสตร์จีนที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของชาติจีนโดยเฉพาะในช่วงของการสร้างชาติ เหมือนเช่นภาพยนตร์หลายเรื่องที่มีเนื้อหาเดียวกันก่อนหน้านี้ อาทิ The Founding of a Republic และBodyguards and Assassins ในปี ค.ศ. 2009 ที่มีนักแสดงชั้นนำเชื้อสายจีนร่วมแสดงมากมาย

ในเรื่องนี้ นับเป็นผลงานที่เฉินหลงตั้งใจมากที่จะผลิตและมีส่วนร่วมเนื่องจากเป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 100 ในชีวิตการแสดงของเฉินหลงและถือว่าตรงกับวาระครบรอบ 100 ปี ของการปฏิวัติชิงไห่ หรือการปฏิวัติล้มล้างราชวงศ์ชิง ปิดระบอบการปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของจีนที่มาอย่างยาวนานกว่า 2,000 ปี โดยสิ้นเชิง

โดยภาพยนตร์เรื่องนี้เฉินหลงได้เป็นทั้งผู้อำนวยการแสดงและกำกับการแสดงเอง ร่วมกับ จาง ลี่ โดยใช้ทุนสร้างกว่า 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (900 ล้านบาท) และถ่ายทำโดยสร้างเมืองใหม่ขึ้นมาทั้งหมดที่เหมืองถ่านหินแห่งชาติฟูซิน ที่เมืองฟูซิน มณฑลเหลียวหนิง ซึ่งใช้เป็นฉากสมรภูมิรบ  ซึ่งเป็นเหมืองถ่านหินที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย

ภาพยนตร์ได้เข้าฉายปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ครั้งที่  24 แต่ว่าในการฉายจริงแล้วได้มีการตัดฉากเลิฟซีนระหว่างเฉินหลงและหลี่ ปิงปิง ออกไปทั้งหมด โดยทั้งนี้เป็นความตั้งใจเองของทีมงานสร้างและตัวเฉินหลงเพื่อให้เหมาะสมกับภาพยนตร์ประวัติศาสตร์และในฉบับดีวีดีก็จะไม่มีฉากนี้ด้วยเช่นกัน“เฉินหลง” งดตลกสู้ฟัด ขอดราม่าเพื่อชาติในหนังปฏิวัติล้มล้างราชวงศ์ชิง จากผู้จัดการออนไลน์เรื่องย่อ 1911 จากกระปุกดอตคอม[ "1911" Chosen as Opening Film of Tokyo International Film Festival ]
# สปอร์ลิชบัวอีไบฟีกา
สปอร์ลิชบัวอีไบฟีกา  หรือรู้จักในชื่อ เบนฟิกา หรือ เบนฟิกาลิสบอน เป็นสโมสรกีฬาหลากประเภท ของเมืองลิสบอน ถึงแม้ว่าสโมสรจะประสบความสำเร็จในกีฬาหลายประเภทแต่รู้จักที่สุดกับสโมสรฟุตบอล ก่อตั้งที่เมืองลิสบอนเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1904 เป็นหนึ่งในสามทีมใหญ่ของโปรตุเกส อีกสองทีมคือ สโมสรฟุตบอลโปร์ตูและสปอร์ติกกลูบีดีปูร์ตูกาล สโมสรมีแฟนฟุตบอลมากกว่า 14 ล้านคนและถือสถิติในกินเนสบุ๊กในเรื่องที่เป็นสโมสรฟุตบอลที่มีสมาชิกมากที่สุดในโลก ไบฟีกาได้รับเลือกจาก IFFHS ให้เป็นอันดับ 9 ของสโมสรฟุตบอลยุโรปที่ประสบความสำเร็จที่สุดในศตวรรษที่ 20 และฟีฟ่าให้ติดอันดับ 12 ของสโมสรฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จที่สุดในศตวรรษที่ 20

ไบฟีกาเป็นหนึ่งในสโมสรที่ร่วมก่อตั้งปรีไมราลีกา ในปี ค.ศ. 1933 และไม่เคยตกชั้นเลย ด้านการแข่งขันในประเทศ ไบฟีกาชนะในปรีไมราลีกา 32 ครั้ง ชนะในถ้วยโปรตุเกส 27 ครั้ง ชนะในลีกคัปของโปรตุเกส 3 ครั้ง และชนะในซูเปอร์คัปของโปรตุเกส 4 ครั้ง สำหรับการแข่งขันระหว่างประเทศ ไบฟีกาชนะในการแข่งขันยูโรเปียนคัป 1960–61 และ 1961–62 นอกจากนั้นยังเป็นรองชนะเลิศในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 1961 และ 1962 และเป็นรองชนะเลิศในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกฤดูกาล 1962–63, 1964–65, 1967–68, 1987–88 และ 1989–90 และรองชนะเลิศในยูฟ่าคัป 1982–83

 ผู้เล่นชุดปัจจุบัน
# นิธิศ วารายานนท์
นิธิศ วารายานนท์ (ชื่อเล่น : โบ๊ท) นักดนตรี วงเดอะเยอร์ส (The Yers) สังกัดค่ายจีนี่ เรคคอร์ด โบ๊ท เล่นในตำแหน่งมือเบสของวง ได้เข้าร่วมกับ วงเดอะเยอร์ส ตอนช่วงปลายปี พ.ศ. 2553 และยังได้เล่นมิวสิกวิดีโอเพลง เทศกาล ผลงานของวงเองด้วย วงเดอะเยอร์ส ได้ออกอัลบั้มเต็มเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 จากความที่โบ๊ทมีบุคลิกที่โดดเด่นสะดุดตาผู้กำกับหนัง ได้รับเชิญให้เล่นภาพยนตร์เป็นเรื่องแรกในชีวิตอีกด้วย

โบ๊ทจบมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) 2 และ ปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ สาขาภาพยนตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

 ผลงาน 
 อัลบั้มเพลงในนามวงเดอะเยอร์ส 
 Y(2554)
 YOU(2558)
CRY(2561)

 ละครโทรทัศน์ 
อนิลทิตา  (2557; ททบ.5) รับบทเป็น สินธุ/จักรา 
ศีล 5 คนกล้าท้าอธรรม ตอน จิตรกรรมสี..เลือด (2556; ททบ.5)
แอลโอแอล ชีวิตคิดบวก (2558; ทรูโฟร์ยู)
ซิ่งรักทะลุมิติ (2558; ทรูโฟร์ยู) รับบทเป็น ราม
U-Prince Series ตอน ฮิปปี้ (2560; จีเอ็มเอ็ม 25) รับบทเป็น เมลเอ
Cat Radio TV  (2563; ช่อง3) รับบทเป็น วอร์
Cat Radio TV Season 2 (2565; ช่อง3) รับบทเป็น วอร์

 ภาพยนตร์ 
 30 กำลังแจ๋ว (2554; เอ็ม เทอร์ตี้ ไนน์)  รับบทเป็น เซน สมอลรูมดันโบ๊ท-นิธิศประกบอั้ม30กำลังแจ๋ว
 Together วันที่รัก (2555; โอเรียนทัล อายส์) รับบทเป็น ปฐมพงศ์
 คู่กรรม (2556; เอ็ม เทอร์ตี้ ไนน์)  รับบทเป็น วนัส
 เกรียน ฟิคชั่น (2556; สหมงคลฟิล์ม) รับบทเป็น เขตต์

ละครเวที
 "รัก5 6เส้า FAT THE MUSICAL"  รับบทเป็น "พีท ทองหล่อ"

มิวสิควีดีโอ
 เหงายิ่งกว่าเหงา - Retrospect
 การุณยฆาต [MERCY] - EMPTY GLASS MEANS NOTHING

โฆษณา
 เครื่องดื่มโค้ก ร่วมกับ แพนเค้ก เขมนิจ และ เดอะเยอร์ส ทั้งวง
# เอสปอร์ตินเดฆิฆอน
ราชสโมสรกีฬาฆิฆอน  หรือเรียกอย่างย่อว่า เอสปอร์ตินเดฆิฆอน, เรอัลเอสปอร์ติน และ เอสปอร์ติน เป็นสโมสรฟุตบอลสเปนจากเมืองฆิฆอน แคว้นอัสตูเรียส ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1905 ปัจจุบันเล่นในเซกุนดาดิบิซิออน มีสนามกีฬาเหย้าคือสนามกีฬาเอลโมลินโอน เป็นสนามฟุตบอลที่เก่าแก่ที่สุดในสเปนที่ยังคงใช้อยู่ เปิดมาอย่างน้อยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1908

สีและตราสโมสร
thumb|125px|ธงฆิฆอน|right
thumb|125px|right|ธงสโมสร
ราชสโมสรกีฬาฆิฆอนใส่เสื้อแถบสีแดงและขาวมาตั้งแต่วันเปิดตัว โดยเป็นทีมแรกของสเปนที่ใส่ชุดสีนั้น เนื่องจากทั้งอัตเลติกเดบิลบาโอกับอัตเลติโกเดมาดริดเคยสวมชุดน้ำเงินและขาวจนถึง ค.ศ. 1909 สีเหล่านี้เป็นสีจากธงฆิฆอนที่ใช้งานใน ค.ศ. 1845 สีของกางเกงขาสั้นยังคงใช้สลับกันระหว่างสีน้ำเงินและขาว จนกระทั้งในคริสต์ทศวรรษ 1910 ที่มีการจัดตั้งสีกางเกงขาสั้นชุดแรกเป็นสีน้ำเงิน

ตราของสโมสรคือรูปสามเหลี่ยมที่มีแถบแนวตั้งสีขาวและแดง ซึ่งมีอักษร 'S' (สำหรับ Sporting) และ 'G' (สำหรับ Gijón) สีทองพันกัน ข้างบนมีมงกุฏ ซึ่งสื่อถึงการได้รับพระราชอุปถัมภ์

ผู้ผลิตและผู้สนับสนุน
ช่วงผู้ผลิตผู้สนับสนุน1979–1986Adidasไม่มี1986–1989Cajastur1989–1991Rasán1991–1994ลอตโต1994–1997โจมา1997–2002Astoreฆิฆอน2002–2011ฆิฆอน
อัสตูเรียส2011–2013Kappa2013–2016ฆิฆอน2016–2017Nike2017–2018Teslacard2018–2019Pastón2019–2020Interwetten2020–Integra Energía

พัฒนาการของชุดเหย้า
# เลบันเต อูเด
สหภาพกีฬาเลบันเต  หรือเรียกสั้น ๆ ว่า เลบันเต  เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศสเปน ตั้งอยู่ที่เมืองบาเลนเซีย แคว้นบาเลนเซีย ก่อตั้งใน ค.ศ. 1909 ในนามสโมสรฟุตบอลเลบันเตและจิมนัสติโก ก่อนจะควบรวมกันเป็นชื่อปัจจุบันใน ค.ศ. 1939 ปัจจุบันลงเล่นอยู่ในเซกุนดาดิบิซิออนโดยใช้สนามกีฬานครบาเลนเซียเป็นสนามเหย้า

สโมสรใช้เวลาส่วนใหญ่ในลีกล่างของสเปน โดยมี 16 ฤดูกาลที่ได้ลงเล่นในลาลิกา ใน 17 ปีล่าสุดมีถึง 14 ปีที่ได้ลงเล่นในลาลิกา สโมสรเคยชนะเซกุนดาดิบิซิออนสองครั้งในฤดูกาล 2003–04 และ 2016–17 เลบันเตเคยลงเล่นยูฟ่ายูโรปาลีกครั้งเดียวในฤดูกาล 2012–13 หลังจากพวกเขาสามารถจบลำดับที่หกได้ในฤดูกาลก่อนหน้า ก่อนจะแพ้ต่อรูบินคาซันในรอบ 16 ทีมสุดท้าย

ผู้เล่น
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

ทีมสำรอง

ถูกยืมตัวออก

เกียรติประวัติ

ระดับประเทศ
โกปาเดลาเอสปัญญาลิเบร
ชนะเลิศ: 1937
เซกุนดาดิบิซิออน
ชนะเลิศ: 2003–04, 2016–17
เซกุนดาดิบิซิออน เบ
ชนะเลิศ: 1978–79, 1988–89, 1994–95, 1995–96, 1998–99
เตร์เซราดิบิซิออน
ชนะเลิศ: 1931–32, 1943–44, 1945–46, 1953–54, 1955–56, 1972–73, 1975–76

ระดับภูมิภาค
กัมเปโอนาโตเดบาเลนเซีย
ชนะเลิศ: 1927–28
กัมเปโอนาโต เลบันเต-ซูร์
ชนะเลิศ: 1934–35

กระชับมิตร
โตรเฟโอโกสตาเดบาเลนเซีย Trofeo Costa de Valencia；at RSSSF
ชนะเลิศ: 1972, 1974, 1977
โตรเฟโอกอมมูนิดัดเดบาเลนซิอานา 
ชนะเลิศ: 1986
โตรเฟโอซิเอตัตเดบาเลนเซีย
ชนะเลิศ: 1995
โตรเฟโอซิเอดัดเดบาเลนเซีย
ชนะเลิศ: 1997
โตรเฟโอเดลาเกเนราลิตัตบาเลนซิอานา
ชนะเลิศ: 2000
# จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ
จิฮายะ (ในฉบับมังงะ) หรือ จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ (ในฉบับอนิเมะ)  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย ยูกิ ซูเอ็ตสึงุ ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร Be Love ของ สำนักพิมพ์โคดันชะ  ในปี 2550 จนปัจจุบัน และเก็บรวมเล่มเป็นหนังสือการ์ตูน เล่ม 1 จัดจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 และในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2554  ถูกสร้างเป็น อนิเมะ ในประเทศไทย เรื่องนี้ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยบงกช พับลิชชิ่ง โดยใช้ชี่อว่า จิฮายะ เล่ม 1 ถูกจัดจำหน่ายในวันที่ 17 มกราคม 2555 ส่วนฉบับอนิเมะ ปี 1 ได้ลิขสิทธิ์โดยโรส มีเดีย โดยใช้ชี่อว่า จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ

 เนื้อเรื่อง 
อายาเสะ จิฮายะ ผู้ที่ใฝ่ฝันและผลักดันความฝันของพี่สาวตัวเองให้ได้เป็นนางแบบดัง เมื่อสมัย ป.6 มีนักเรียนใหม่ย้ายเข้ามา นามว่า วาตายะ อาราตะ มักชอบถูกเพื่อนกลั่นแกล้ง จิฮายะเลยช่วยเอาไว้ จนกระทั่งวันหนึ่ง จิฮายะได้ไปที่บ้านของอาราตะ และนั่นทำให้จิฮายะเห็นว่าอาราตะเล่นกีฬาไพ่คารุตะ (การละเล่นชนิดหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น) ได้ดีมากจนจิฮายะรู้สึกหลงใหลในความสามารถของอาราตะ และหลงใหลในการเล่นคารุตะในทันที และเมื่อ มาชิมะ ไทจิ เพื่อนจิฮายะที่แอบชอบจิฮายะรู้สึกไม่พอใจที่จิฮายะทำตัวสนิทสนมกับ อาราตะ ทำให้ไทจิท้าแข่งคารุตะกับอาราตะ หากเมื่ออาราตะแพ้ไทจิ เพื่อนทุกคนจะเลิกคบจิฮายะและอาราตะ และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ทั้งสามคน จิฮายะ อาราตะ และไทจิ ได้เข้าร่วมการแข่งขัน คารุตะ ในระดับประถมศึกษา โดยใช้ชื่อว่า "ทีมจิฮายะฟุรุ" และเมื่อจบพิธีการศึกษาในระดับชั้นประถมศึกษา อาราตะมีความจำเป็นต้องย้ายบ้านเพื่อที่จะไปดูแลคุณปู่ที่ป่วย และตัวไทจิก็สอบเข้าโรงเรียนมัธยมตอนต้นได้ที่ในเมือง ทำให้ต้องแยกจากกัน ทั้งสามคนก็เลยสัญญาว่าจะมาเล่นคารุตะด้วยกันอีกครั้ง ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังจะเริ่มขึ้นอีกครั้งเมื่อพวกเขาเหล่านั่นได้กลายเป็นนักเรียนมัธยมปลาย

 ตัวละคร 
 ตัวละครหลัก 
 อายาเสะ จิฮายะ (綾瀬 千早): นิสัยคล้ายเด็กผู้ชาย ทั้งๆที่ภายนอกดูสมหญิง สวยและน่ารัก ไม่ชอบเห็นใครถูกรังแก มีพี่สาวเป็นนางแบบชื่อดังของญี่ปุ่น ปัจจุบันสนใจในการเล่นคารุตะเป็นอย่างมาก เป็นคนที่ อาราตะ ยอมรับว่ามีพรสวรรค์ในการเล่นคารุตะ เพราะว่าเธอมีพรสวรรค์ในด้านการได้ยิน ทำให้เธอสามารถได้ยินเสียงของผู้อ่านคารุตะได้เร็วกว่าผู้เล่นคนอื่น
 มาชิมะ ไทจิ (真島 太一) : เป็นคนที่มีความมั่นใจในตัวเองสูง สมัยเด็กๆชอบรังแกคนอื่น แต่นิสัยเปลี่ยนไปเพราะจิฮายะ แอบชอบจิฮายะมาตั้งแต่สมัยเด็ก และมักจะโดนครอบครัวกดดันมาโดยตลอด
 วาตายะ อาราตะ (綿谷 新) : ผู้ที่มีความสามารถและชอบการเล่นคารุตะมาตั้งแต่เด็ก เพราะปู่ของอาราตะเป็นคนในตำนานของการเล่นคารุตะ มีนิสัยเงียบขรึม ไม่พูดไม่จา ไม่ค่อยร่าเริง เป็นคนที่ทำให้จิฮายะสนใจในคารุตะ
 วาคามิยะ ชิโนบุ (若宮忍。) : เป็นคนที่เล่นคารุตะเก่งมาก เธอมีปฏิกิริยาด้านการฟังได้ดีมาก และเธอมีความสัมพันธ์กับคารุตะมากกว่าผู้เล่นคนอื่น ทำให้เธอเล่นคารุตะโดยไม่มีเสียงได้ จนทำให้เธอได้รับตำแหน่งเป็น ควีนของคารุตะคนปัจจุบัน

 รายชื่อตอน 

 เพลงประกอบ 
 เพลงเปิด "YOUTHFUL" (一斉の声)
 ขับร้อง: 99RadioService 
 เพลงปิด "Soshiteima" (そしていま)
 ขับร้อง: Asami Seto

รางวัล
 Manga Taisho Award ครั้งที่ 2
 Kodansha Manga Award for best Shoujo ครั้งที่ 35

 แหล่งข้อมูลอื่น 
  เกี่ยวกับคารุตะ
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (สำนักพิมพ์โคดันชะ) 
  (เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ) สถานีโทรทัศน์นิปปอน
  (เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ) Twitter
  เว็บไซต์การ์ตูนของบงกช
# ราโยบาเยกาโน
thumb|299x299px|ดิเอโก โกสตา ขณะลงเล่นให้ราโยใน ค.ศ. 2012
ราโยบาเยกาโนเดมาดริด (,) หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า ราโย เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศสเปน ตั้งอยู่ในย่านบาเยกัสของกรุงมาดริด ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1924 ปัจจุบันลงเล่นอยู่ในลีกสูงสุด หลังจากเลื่อนชั้นมาจากเซกุนดาดิบิซิออน ฤดูกาล 2020–21 พวกเขาใช้สนามฟุตบอลบาเยกัสเป็นสนามเหย้า ซึ่งมีความจุ 14,708 ที่นั่ง

ราโยเคยผ่านเข้าไปลงเล่นในฟุตบอลยุโรปหนึ่งครั้งในรายการยูฟ่าคัพ ฤดูกาล 2000–01 ก่อนที่จะตกรอบในรอบก่อนรองชนะเลิศต่อเดปอร์ติโบอาลาเบส ด้วยผลรวมสองนัด 4–2 25 ปีถัดมา พวกเขาได้ผ่านเข้าไปลงเล่นฟุตบอลยุโรปอีกครั้งในยูฟ่าคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2025–26 หลังจบฤดูกาลก่อนหน้าเป็นลำดับที่ 8

ตามมาตรฐานประวัติศาสตร์ ราโยเป็นสโมสรที่ดีที่สุดอันดับสามในแคว้นมาดริด รองจากเรอัลมาดริดและอัตเลติโกเดมาดริด

ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

ทีมสำรอง

ถูกยืมตัว

เจ้าหน้าที่เทคนิคปัจจุบัน

บันทึก
# KH
KH อาจหมายถึง
 รหัสประเทศ ISO 3166-1 alpha-2 ของประเทศกัมพูชา (KH)
 .kh โดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดของประเทศกัมพูชา
 คิงดอมฮารตส์ (เกมชุด) ชุดเกมที่พัฒนาโดยสแควร์เอนิกซ์และดิสนีย์อินเตอร์แอคทีฟสตูดิโอ
 คิงดอมฮารตส์ เกมแรกในชุด
 Kh (ทวิอักษร) การออกเสียงของตัว kh
 KH (ความแข็ง) การวัดความแข็งของน้ำ (ความเข้มข้นของแคลเซียมคาร์บอเนต)
 โพแทสเซียมไฮไดรด์
 เคย์ โฮล ชุดของดาวเทียมที่ใช้โดยการถ่ายภาพต่างๆ โดยหน่วยงานของสหรัฐอเมริกา
 กฎคงที่ของเฮนรี (KH)
# MM
MM, Mm, mM, mm ฯลฯ อาจหมายถึง
 ในทางวิทยาศาสตร์
 มิลลิเมตร (mm) หน่วยความยาว
 เมกะเมตร (Mm) หน่วยความยาว
 มิลลิโมลาร์ (mM) หน่วยความเข้มข้นในทางเคมี
 มวลโมเลกุล (molecular mass)
 มวลต่อโมล (molar mass)
 รหัสสายการบิน IATA ของเอสเอเอ็มโคลัมเบีย
 รหัสประเทศ ISO 3166-1 ของประเทศพม่า (MM)
 คอมพิวเตอร์และเทคโนโลยี
 โคลัมเบียเอ็มเอ็ม โปรแกรมลูกข่ายอีเมล
 มีเดียมังกี โปรแกรมเล่นสื่อดิจิทัล
 .mm โดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดของประเทศพม่า
 .mm ส่วนขยายไฟล์ผังมโนภาพของฟรีไมด์
 .mm ส่วนขยายไฟล์ของอ็อบเจกทีฟซีพลัสพลัส
 บุคคล
 มาริลิน มอนโร นักแสดง นักร้อง นางแบบชาวอเมริกัน
 มาริลีน แมนสัน นักร้อง นักดนตรีชาวอเมริกัน
 ไมเคิล มัวร์ นักเขียน ผู้กำกับ ผู้เคลื่อนไหวทางสังคมและการเมืองชาวอเมริกัน
 บันเทิงคดี
 เอ็มเอ็ม! (MM!) นวนิยาย มังงะ และอะนิเมะของญี่ปุ่น
 มิกกี้ เมาส์ ตัวละครการ์ตูน
 มินนี่ เมาส์ ตัวละครการ์ตูน
 M.M. ตัวละครในครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
 เมกาแมน หรือร็อคแมน เกมชุดประเภทแอ็กชัน
 มอร์นิงมุซุเมะ กลุ่มนักร้องสาวญี่ปุ่น
 การศึกษา
 การจัดการมหาบัณฑิต (Master of Management)
 ดุริยางคศาสตรมหาบัณฑิต (Master of Music)
 Multiple myeloma มะเร็งของเซลล์พลาสมาในเลือด
 2000 ในเลขโรมัน
 หน่วยล้าน (MM หรือ mm) ในทางการเงิน
 รูปแบบเลขเดือนสองหลัก เช่น dd/mm/yyyy
 คำอุทาน ออกเสียงคล้าย "อืม"
 คำนำหน้าชื่อ "นาย" รูปพหูพจน์ในภาษาฝรั่งเศส (Messieurs)
# เรอัลเบติส
เรอัลเบติสบาลอมปิเอ  เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศสเปน ตั้งอยู่ในเมืองเซบิยา แคว้นอันดาลูซิอา ก่อตั้งเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1907 ปัจจุบันเล่นอยู่ในลาลิกา หลังชนะเลิศเซกุนดาดิบิซิออน ในฤดูกาล 2014–15  ปัจจุบันสโมสรใช้สนามกีฬาเบนีโต บียามาริน เป็นสนามเหย้า ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเมือง มีความจุ 60,720 ที่นั่ง

เรอัลเบติสชนะเลิศลีกสูงสุดเพียงครั้งเดียวในปี 1935 และชนะเลิศ โกปาเดลเรย์ สองครั้งในปี 1977 และ 2005 จากประวัติศาสตร์อันวุ่นวายของสโมสรและการตกชั้นหลายครั้ง คำขวัญของสโมสรคือ บิบาเอลเบติสมังเก [เอาง์เก] ปิเอร์ดา! หรือแปลว่า "เบติสจงเจริญแม้จะแพ้ก็ตาม"

รายชื่อผู้เล่น

ถูกยืมตัว

การปลดหมายเลขเสื้อ

26  มิกิ โรเก (เสียชีวิต) (2009–12)

เกียรติประวัติ

 ระดับประเทศ 
 ลาลิกา
 ชนะเลิศ (1): 1934–35

 โกปาเดลเรย์
 ชนะเลิศ (3): 1976–77, 2004–05, 2021–22
 รองชนะเลิศ (2): 1931, 1996–97

 ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา
 รองชนะเลิศ (1): 2005

 เซกุนดาดิบิซิออน
 ชนะเลิศ (7): 1931–32, 1941–42, 1957–58, 1970–71, 1973–74, 2010–11, 2014–15
รองชนะเลิศ (5): 1955–56]], 1966–67 , 1989–90, 1993–94, 2000–01

เตร์เซราดิบิซิออน
ชนะเลิศ (1): 1953–54
โกปาเดอันดาลูซิอา (ปัจจุบันยกเลิกแล้ว)
ชนะเลิศ (1): 1927–28
รองชนะเลิศ (13): 1919–20, 1920–21, 1922–23, 1923–24, 1924–25, 1925–26, 1926–27, 1928–29, 1929–30, 1930–31, 1931–32, 1938–39, 1939–40

กระชับมิตร
ไอบีเรียนซูเปอร์คัพ: 1935, 2005
ถ้วยรางวัลรามอน เด การ์รันซา: 1964, 1999, 2000, 2001, 2007
โตรเฟโอโกลอมบิโน: 1968, 1983, 1995, 2009
ถ้วยรางวัลกัวเดียนา: 2004

ส่วนบุคคล

รางวัลปิชิชิ
อิโปลิโต ริงกอน (1982–83)

รางวัลซาโมรา
โฆอากิน อูร์เกียกา (1934–35)
เปโดร ฆาโร (1994–95)
สถิติ
สถิติสโมสร
อันดับที่ดีที่สุดในลาลิกา: อันดับที่ 1 (1934–35)
อันดับที่แย่ที่สุดในลาลิกา: อันดับที่ 20 (1990–91, 2013–14)
ชนะในนัดเหย้าสูงสุด: เบติส 7–0 เรอัลซาราโกซา (1958–59)
ชนะในนัดเยือนสูงสุด: กาดิซ 0–5 เบติส (1977–78)
แพ้ในนัดเหย้าสูงสุด: เบติส 0–5 เรอัลมาดริด (1960–61, 2013–14), เบติส 0–5 โอซาซูนา (2006–07), เบติส 0–5 บาร์เซโลนา (2017–18)
แพ้ในนัดเยือนสูงสุด: อัตเลติกเดบิลบาโอ 9–1 เบติส (1932–33)
การกลับมาชนะสูงสุดหลังจากขึ้นนำก่อน: เบติส – บาร์เซโลนา: 0–2 กลับมาชนะ 3–2 (2007–08),Siesta azulgrana (Azulgrana nap); Marca, 29 March 2008  เบติส – เดปอร์ติโบอาลาเบส: 0–2 กลับมาชนะ 3–2 (2020–21), เซลตา – เบติส: 2–0 กลับมาชนะ 2–3 (2020–21)
การกลับมาแพ้สูงสุดหลังจากขึ้นนำก่อน: เบติส – อัสปัญญ็อล: 2–0 กลับมาแพ้ 2–5 (1999–2000)
สถิติผู้เล่น
ลงเล่นสูงสุด:  โฆเซ รามอน เอสนาโอลา – 574José Ramón Esnaola; Manquepierda, 25 July 2018 
ลงเล่นในนัดอย่างเป็นทางการสูงสุด:  โฆเซ รามอน เอสนาโอลา – 460
ลงเล่นสูงสุดในลาลิกา:  โฆเซ รามอน เอสนาโอลา – 378
ลงเล่นสูงสุดในโกปาเดลเรย์:  โฆเซ รามอน เอสนาโอลา – 64
ลงเล่นสูงสุดในการแข่งขันระดับทวีปยุโรป:  ฆัวกิน – 23
ผู้ทำประตูสูงสุดในลาลิกา:  อิโปลิโต รินกอน – 78
ผู้ทำประตูสูงสุดรวมทั้งหมด: รูเบน กัสโตร – 148
ผู้ทำประตูสูงสุดในการแข่งขันระดับทวีปยุโรป:  อังฟองโซ เปเรซ – 8
ผู้ที่ได้รับใบแดงมากที่สุด:  ไฆเม เกซาดา – 7
ผู้เล่นคนแรกของทีมที่ลงเล่นให้กับทีมชาติสเปน:  ซิมอน เลกูเอ – 1934
ผู้เล่นของทีมที่ลงเล่นให้ทีมชาติสเปนมากที่สุด:  ราฟาเอล ฆอร์ดิลโล – 75
จำนวนนักเตะของทีมที่ลงเล่นให้ทีมชาติสเปน: 27
# แอนดรูว์ คาร์เนกี
แอนดรูว์ คาร์เนกี (, 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1835 - 11 สิงหาคม ค.ศ. 1919) เป็นนักอุตสาหกรรม นักธุรกิจและผู้ประกอบการชาวสกอต-อเมริกัน ผู้นำการขยายตัวอย่างใหญ่หลวงของอุตสาหกรรมเหล็กกล้าอเมริกาในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เขายังเป็นหนึ่งในนักการกุศลคนสำคัญที่สุดในยุคของเขา

คาร์เนกีเกิดในดันเฟิร์มลิน สกอตแลนด์ และอพยพสู่สหรัฐอเมริกากับครอบครัวเมื่อยังเป็นเด็ก อาชีพแรกของเขาในสหรัฐอเมริกา เป็นกรรมกรโรงงานในโรงงานหลอดด้าย ภายหลังเขาทำงานเป็นคนจดรายการ (bill logger) ให้กับเจ้าของบริษัท ไม่นานจากนั้นเขากลายเป็นเด็กส่งของ ท้ายสุด เขาก้าวหน้าเข้าทำงานในบริษัทโทรเลข และจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1860 เขาได้ลงทุนในทางรถไฟ รถนอนทางรถไฟ สะพานและบ่อน้ำมัน เขาร่ำรวยขึ้นมาจากการเป็นผู้ขายพันธบัตรระดมเงินทุนแก่วิสาหกิจอเมริกาในยุโรป 

เขาก่อตั้ง Carnegie Steel Company ในคริสต์ทศวรรษ 1870 ซึ่งทำให้เขาได้รับการจารึกชื่อว่าเป็น "กัปตันแห่งอุตสาหกรรม" จนถึงคริสต์ทศวรรษ 1890 บริษัทของเขาเป็นวิสาหกิจอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดและทำรายได้มากที่สุดในโลก ใน ค.ศ. 1902 เขาขายให้แก่ J.P. Morgan เป็นเงิน 480 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ และก่อตั้ง U.S. Steel ภายหลังเขาหันไปเป็นผู้นักการกุศล และให้ความสนใจกับการศึกษา 

คาร์เนกีบริจาคเงินส่วนใหญ่ก่อตั้งห้องสมุด โรงเรียนและมหาวิทยาลัยจำนวนมากในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร แคนาดาและอีกหลายประเทศ เช่นเดียวกับจัดหาเงินบำนาญให้แก่อดีตลูกจ้าง เขามักถูกจัดให้เป็นบุคคลร่ำรวยที่สุดในประวัติศาสตร์อันดับสอง รองจากจอห์น ดี ร็อกกี้เฟลเลอร์ ในช่วงบั้นปลายชีวิต มูลค่าทรัพย์สินรวมของคาร์เนกีอยู่ที่ 475 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่เมื่อเขาเสียชีวิตมูลค่าทรัพย์สินส่วนตัวได้ลดลงเหลือ 30 ล้านดอลล่าร์สหรัฐจากการบริจาคเงิน มูลค่าแท้จริงประเมินไว้ระหว่าง 75,000 ล้าน ถึง 297,800 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ เมื่อปรับกับเงินเฟ้อเมื่อปลายคริสต์ทศวรรษ 2000 แล้ว