wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# มันนกดอย
มันนกดอย  เป็นพืชในสกุลกลอย วงศ์ Dioscoreaceae เป็นไม้เลื้อยเนื้ออ่อน มีหัวอยู่ใต้ดิน ช่วงฤดูแล้งจะฟุบแห้งหายไป แตกต้นใหม่ช่วงฤดูฝน ใบรูปไข่ โคนใบหยักเว้า เส้นแขนงใบมี 7 เส้น ดอกเป็นดอกช่อ ผลมีครีบตามยาว 3 สัน แก่แล้วแตก ออกดอกช่วงเดือนตุลาคม – พฤศจิกายน พบตามป่าดิบแล้ง บนเขาหินปูนทางภาคเหนือ หัวใช้ต้มรับประทานได้ พบครั้งแรกที่ดอยเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ โดย H.B.G. Garrett ชาวอังกฤษ ชื่อวิทยาศาสตร์ตั้งตามชื่อผู้ค้นพบ 
 อ้างอิง 
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 135
หมวดหมู่:วงศ์กลอย
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:สกุลกลอย
# Dioscorea bulbifera
เปลี่ยนทาง ว่านสามพันตึง
# มันคันขาว
มันคันขาว หรือมันเลือด (,) เป็นพืชในวงศ์กลอย เป็นพืชท้องถิ่นในเอเชียและทางตะวันออกของโพลีเนเชียGucker, Corey L. 2009. Dioscorea spp. In: Fire Effects Information System, [Online]. U.S. Department of Agriculture, Forest Service, Rocky Mountain Research Station, Fire Sciences Laboratory. เป็นไม้เลื้อย ดอกแยกเพศแยกต้น มีหัวใต้ดินแข็ง อยู่ได้นาน และมีการสะสมของลิกนิน ใช้ลำต้นเลื้อยพัน เหนียว ใบเดี่ยวรูปหัวใจ บางครั้งเกิดหัวฝอยสะสมอาหารที่ลำต้น หัวยาว อยู่ลึกในดิน กลมหรือทรงลูกแพร์ เนื้อหัวสีขาวหรือสีเหลืองส้ม บางครั้งมีจุดประสีม่วง ลำต้นเลื้อยพันไปทางซ้าย ส่วนล่างมีหนามปกคลุม มีขนสีแดงสนิมคลุมก้านใบ ช่อดอกมีขนละเอียดสีแดงปกคลุม ผลสีดำมีปีกและมีขนปกคลุม
 สายพันธุ์ 
มันคันขาวกระจายพันธุ์เริ่มจากตอนเหนือของอินเดีย ตอนใต้ของจีนและทั้งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีความแตกต่างกันเป็นหลายพันธุ์ดังนี้

 variety pentaphylla หัวทรงกระบอก ขนาดเล็ก ไม่แตกแขนงพบได้ทั่วไป

 variety malaica หัวยาวมากกว่ากว้าง มีขนสีแดงปกคลุมหนาแน่น พบในบอร์เนียว ฟิลิปปินส์

 variety papuana หัวป้อมเป็นพู ไม่แบน ดอกขนาดใหญ่ พบในนิวกินี

 variety javanica ตันเล็กกว่าพันธุ์ papuana ดอกเล็กกว่า พบที่เกาะชวา

 variety palmata หัวแบบ ผิวเรียบ มีขนสีเงินปกคลุม พบในติมอร์ ฟิลิปปินส์

 variety sacordotalis คล้าย variety palmata แต่ใบย่อยยาวกว่าดอกและหัวเล็กกว่า พบในเกาะชวา
 การใช้ประโยชน์ 
หัวใช้รับประทานเป็นอาหาร ต้นที่เป็นสายพันธุ์ป่ามักมีกลิ่นและรสที่ไม่น่ารับประทานส่วนหัวรับประทานได้ เนื้อหัวมีสารสีม่วงกระจายเป็นหย่อม ต้มสุกแล้วเนื้อร่วนซุย เนื้อออกสีม่วง
# ฮ่วยซัว
ฮ่วยซัว หรือ ไหฺวชาน หรือ กลอยจีน  เป็นพืชในสกุลกลอย (Diocorea) ซึ่งต่างจากสมาชิกอื่นที่สามารถรับประทานดิบได้ ในอาหารญี่ปุ่นนำไปรับประทานดิบหรือบด โดยนำทั้งหัวไปล้างด้วยน้ำส้มสายชู เพื่อล้างผลึกออกซาเลตออกก่อน 

 ชื่อเรียก 
ฮ่วยซัว (D. polystachya) มีชื่อเรียกหลายชื่อ ในมณฑลทางใต้ เช่นกวางตุ้งมักเรียกว่า "ฮ่วยซัว" ตามสำเนียงภาษาแต้จิ๋ว มณฑลอานฮุยและเจียงซูเรียก "ไหฺวชาน" ตามสำเนียงภาษาจีนกลาง แต่โดยทั่วไปในทางภาคกลางและภาคเหนือเรียก "ชานเหย้า" (山药) หรือ เถี่ยกุ้นชานเหย้า (ชานเหย้ากระบองเหล็ก) (หรือ ซัวเอี๊ยะ ตามสำเนียงภาษาแต้จิ๋ว) ซึ่งทั้งสองมีลักษณะต่างกันเล็กน้อย王霜 山药是淮山吗  致富热 13 ธันวาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2021. ในตำราแพทย์จีนเรียก "ไหฺวชานเหย้า" (怀山药 และ 淮山药) บางครั้งพืชในสกุลกลอย (Diocorea) ในภาษาจีนเรียกโดยรวม ฉู่หยู (薯蓣)

ในประเทศไทยอาจเรียก "กลอยจีน"ชาวจีนเน้นกินอาหารให้สมดุลถูกธาตุ จบ MGR Online, 11 สิงหาคม 2560.  หรือ "มันแกวจีน"มันแกวจีน(ฮวยซัว)เป็นอย่างไร?  สถานีตำรวจภูธรทุ่งช้าง, 17 ธันวาคม 2020.ในบางครั้ง

ในมณีปุระเรียกว่า "ฮา"

ในเวียดนามเรียก củ mài หรือ khoai mài และเมื่อนำฮ่วยซัวไปแปรรูปเป็นยาเรียกว่า hoài sơn หรือ tỳ giải

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 
thumb|180x180px|กระเปาะที่งอกจากซอกใบ
thumb|270x270px|ใบ
thumb|180x180px|ไร่ฮ่วยซัวในญี่ปุ่น
ฮ่วยซัว เป็นไม้ลัมลุกเถาเลื้อย รูปทรงของใบสามารถเปลี่ยนแปลงได้ โดยทั่วไปเถาจะมีความยาว 3–5 เมตร แต่สามารถยาวได้กว่านี้ เลื้อยเกลียวตามเข็มนาฬิกา ใบมีความยาวและกว้างมากถึง 11 เซนติเมตร ซอกใบมักมีกระเปาะเป็นตุ้มห้อยและขนาดใหญ่ อาจงอกเรียงติดกันหรือตรงข้ามกัน กระเปาะทรงรีมน ยาวไม่เกิน 2 เซนติเมตร บางครั้งมีกระเปาะตา 1–3 ตุ้ม

หัวใต้ดิน เติบโตในแนวตั้ง มีผิวหยาบสีน้ำตาลเหลือง รากเป็นเส้นใยบาง ๆ หนาแน่น ออกตามตุ่มตา หัวทรงกระบอกGucker, Corey L. (2009). "Dioscorea spp". Fire Effects Information System (FEIS). US Department of Agriculture (USDA), Forest Service (USFS), Rocky Mountain Research Station, Fire Sciences Laboratory – via www.feis-crs.org. มี 1 หัวขึ้นไป ที่ใหญ่ที่สุดอาจมีน้ำหนัก 2-3 กก. และชอนรากได้ 1 เมตรใต้ดิน ไหฺวชานมีความทนทานต่อสภาพอากาศที่หนาวจัดและเย็นกว่ามันเทศ และกลอยอื่น ๆ 

ดอกไม้ สีขาวนวล ออกดอกในฤดูร้อน เป็นดอกเดี่ยว แต่มักไม่ติดผล เนื่องจากส่วนใหญ่ขยายพันธุ์ทางหัว

+ฮ่วยซัวชานเหย้าthumb|ฮ่วยซัว หรือ ไหฺวชาน|center|250x250pxcenter|thumb|250x250px|ชานเหย้า หรือ เถี่ยกุ้นชานเหย้า หนา ทรงป้อม หัวด้านบนกว้าง
 ผิวเป็นตุ่มนูนจำนวนมาก ตุ่มเป็นสีแดงสนิม ปอกเปลือกแล้วยังมีจุดแดง
 เนื้อละเอียด แข็ง
 เชื่อว่า มีสารสำคัญทางสมุนไพรมากกว่า
 คล้าย กลอย ของไทย โดยทั่วไปเส้นผ่าศูนย์กลาง 1–2.5 ซม.
 ผิวค่อนข้างเรียบ สีคล้ำ
 เนื้อมีน้ำ นวล ค่อนข้างหยาบ
 เชื่อว่า มีความสมุนไพรน้อยกว่า และออกไปในทางอาหารแป้ง (staple food) มากกว่า
# สกุลกลอย
สกุลกลอย หรือ Dioscorea เป็นสกุลของพืชในวงศ์กลอย มีสมาชิกกว่า 600 สายพันธุ์ พบได้ทั้งเขตร้อนและเขตอบอุ่นRafaël Govaerts, Paul Wilkin, Richard M K Saunders (2007). "World Checklist of Dioscoreales: Yams and their allies". pp. 1–65. The Board of Trustees of the Royal Botanic Gardens, Kew. .Wilkin, P. & Thapyai, C. (2009). "Flora of Thailand". 10 (Part 1): 1–140. The Forest Herbarium, National Park, Wildlife and Plant Conservation Department, Bangkok. . ชื่อสกุลตั้งตามนายแพทย์ชาวกรีก ไดออสคอริดีส

 ตัวอย่างสายพันธุ์ 
Dioscorea alata L.
Dioscorea althaeoides Knuth
Dioscorea altissima Lam.
Dioscorea aspersa Prain & Burkill
Dioscorea balcanica Kosanin
Dioscorea banzhuana C.P'ei & C.T.Ting
Dioscorea belophylla Voigt ex Haines
Dioscorea benthamii Prain & Burkill
Dioscorea bicolor Prain & Burkill
Dioscorea biformifolia C.P'ei & C.T.Ting
Dioscorea birmanica Prain & Burkill
Dioscorea bulbifera L.
Dioscorea caucasica Lipsky
Dioscorea cayenensis
Dioscorea chingii Prain & Burkill
Dioscorea cirrhosa Lour.
Dioscorea collettii Hook.f.
Dioscorea communis (L.) Caddick & Wilkin – ดูที่ Tamus communis
Dioscorea cumingii Prain & Burkill
Dioscorea decipiens Hook.f.
Dioscorea delavayi Franch.
Dioscorea deltoidea Wall. ex Kunth
Dioscorea dumetorum
Dioscorea elephantipes
Dioscorea esculenta
Dioscorea esquirolii
Dioscorea exalata
Dioscorea floridana Bartlett
Dioscorea fordii
Dioscorea futschauensis
Dioscorea garrettii
Dioscorea glabra
Dioscorea gracillima
Dioscorea hastifolia
Dioscorea hemsleyi
Dioscorea hispida
Dioscorea japonica – ชานเย่า ในภาษาจีน 
Dioscorea kamoonensisDioscorea linearicordata
Dioscorea macrostachya
Dioscorea martini
Dioscorea melanophyma Burkill & Prain
Dioscorea menglaensis
Dioscorea mexicana
Dioscorea nipponica
Dioscorea nitens
Dioscorea oppositifolia กลอยอินเดีย
Dioscorea orangeana Wilkin
Dioscorea panthaica
Dioscorea pentaphylla
Dioscorea persimilis
Dioscorea poilanei
Dioscorea polygonoides
Dioscorea polystachya Turczaninow – ฮ่วยซัว หรือ ชานเย่า 
Dioscorea preussii
"Dioscorea quaternata"" 
Dioscorea quinqueloba
Dioscorea rotundata
Dioscorea sansibarensis Pax
Dioscorea scortechinii
Dioscorea simulans
Dioscorea sinoparviflora
Dioscorea spongiosa
Dioscorea subcalva
Dioscorea sylvatica
Dioscorea tentaculigera
Dioscorea tenuipes
Dioscorea tokoro
Dioscorea transversa
Dioscorea trifida
Dioscorea velutipes
Dioscorea villosa L.
Dioscorea wallichii
Dioscorea xizangensis
Dioscorea yunnanensis
Dioscorea zingiberensis
# หน่วยสากล
หน่วยสากล  เป็นหน่วยวัดการออกฤทธิ์ของสสารซึ่งกำหนดโดยองค์การอนามัยโลก เพื่อวัดค่ามาตรฐานประสิทธิภาพของยาหรือวิตามิน เมื่อยาหรือวิตามินเหล่านั้นเข้าสู่ร่างกายและเกิดการแตกตัวขึ้นภายในร่างกาย ทั้งนี้ยาและวิตามินแต่ละตัวจะมีประสิทธิภาพการออกฤทธิ์ที่แตกต่างกันราชเทวีคลินิกI.U. (หน่วยสากล)
# กลุ่มภาษาฟินโน-โวลกาอิก
กลุ่มภาษาฟินโน-โวลกาอิก (Finno-Volgaic) เป็นกลุ่มย่อยตามสสสติฐานของตระกูลภาษายูราลิกซึ่งในปัจจุบันประกอบด้วย กลุ่มภาษาบัลติก-ฟินนิก กลุ่มภาษามอร์ดวินิก ภาษามารี กลุ่มภาษาซามี คาดว่าแตกแขนงออกมาจากกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกเมื่อราว 2000 ปีก่อนคริสตฺศักราชDifferentiation of Uralic languages over timeEncyclopedia of the Languages of EuropeThe Finno-ugric republics and the Russian state By Rein Taagepera; p. 33; 

แต่เดิมจัดให้กลุ่มภาษามอร์ดวินิกและภาษามารีรวมกันเป็นกลุ่มภาษาโวลกา-ฟินนิก ส่วนกลุ่มภาษาบัลติก-ฟินนิกรวมกับกลุ่มภาษาซามีเป็นกลุ่มภาษาฟินโน-แลปปิก ในปัจจุบันนักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่ปฏิเสธการจัดกลุ่มภาษาโวลกา-ฟินนิก แต่สำหรับการจัดกลุ่มเป็นกลุ่มภาษาฟินโน-โวลกาอิก  กลุ่มภาษาฟินโน-แลปปิก และกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกยังเป็นที่โต้แย้งกันอยู่Salminen, Tapani 2002: Problems in the taxonomy of the Uralic languages in the light of modern comparative studies. http://www.helsinki.fi/~tasalmin/kuzn.html
# เดอะไชนิง โรงแรมผีนรก
เดอะไชนิง โรงแรมผีนรก  เป็นภาพยนตร์แนวสยองขวัญจิตวิทยา ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1980 กำกับโดย สแตนลีย์ คูบริก ดัดแปลงจากนิยายในชื่อเดียวกันของสตีเฟน คิง นำแสดงโดย แจ็ก นิโคลสัน  เชลลี ดูวาลล์, แดนนี่ ลอยด์ และ สแคตแมน โครเธอร์ส และจัดจำหน่ายโดย วอร์เนอร์บราเธอส์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างมากเมื่อเข้าฉาย เป็นหนึ่งในภาพยนตร์สยองขวัญยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลและถือเป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากปลายปากกาของสตีเฟ่น คิง แล้วออกมาดีที่สุด

 เรื่องย่อ 
ครอบครัวทอร์เรนซ์ ซึ่งประกอบด้วย แจ็ก ทอร์เรนซ์ นักเขียนผู้เคยติดเหล้าและมีประวัติทำร้ายลูกตัวเอง, เว็นดี้ ทอร์เรนซ์ ภรรยาผู้อ่อนโยน และ แดนนี่ ทอร์เรนซ์ เด็กผู้มีสัมผัสที่หก แจ็กพยายามจะแก้ตัวด้วยการหางานทำพร้อมทั้งใช้เวลาอยู่กับลูกเมียเพื่อกระชับความสัมพันธ์ลบล้างอดีตอันเลวร้ายออกไป เลยรับงานเฝ้าโรงแรมโอเวอร์ลุคซึ่งจะปิดบริการทุกฤดูหนาวและเคยเกิดการฆาตกรรมสุดสยอง ทุกอย่างเหมือนจะเป็นไปด้วยดี จนกระทั่งวิญญาณสยองที่สิงในโรงแรมเริ่มปั่นหัวแจ๊คและพวกมันยังต้องการตัวแดนนี่ อีกทั้งสิ่งเหนือธรรมชาติอีกหลายอย่างจนส่งผลให้แจ๊คเปลี่ยนไปและสองแม่ลูกทอร์เรนซ์ก็ต้องมาเผชิญกับเรื่องสยองที่สุดในชีวิต ทำให้ครอบครัวทอร์เรนซ์ต้องหาทางเอาตัวรอดจากโรงแรมแห่งนี้

 เบื้องหลัง 
The Shining เป็นภาพยนตร์สยองขวัญสร้างจากนวนิยายสยองขวัญชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 1977 ของ สตีเฟ่น คิง นักเขียนชื่อดังชาวอเมริกัน เป็นนิยายเรื่องที่ 3 ในชีวิตของคิง โดยคิงได้รับแรงบันดาลใจมาจากนวนิยายเรื่อง The Veldt ของ Ray Bradbury พร้อมกับการที่เขาและครอบครัวเข้าพักโรงแรมสแตนลี่ย์ ในช่วงปี ค.ศ. 1974 ซึ่งเป็นที่พักที่มีความเชื่อเรื่องผีและเรื่องความลี้ลับ นวนิยายเรื่องนี้เป็นนิยายปกแข็งขายดีเล่มแรกในชีวิตของคิงและเป็นนิยายสยองขวัญที่แจ้งเกิดให้กับคิง

The Shining ได้รับการติดต่อขอซื้อไปทำภาพยนตร์ โดยมี สแตนลีย์ คูบริก เป็นผู้กำกับ บทภาพยนตร์ดัดแปลงโดย สแตนลีย์ คูบริก ผู้กำกับเองร่วมกับ Diane Johnson และได้นักแสดงอย่าง แจ็ก นิโคลสัน ที่มีผลงานก่อนหน้านี้เป็นที่รู้จักมาจากเรื่อง Easy Rider (1969) ได้มารับบทเป็น แจ็ก ทอร์เรนซ์ นักเขียนผู้เคยติดเหล้าและมีประวัติทำร้ายลูกตัวเอง และเชลลี ดูวาลล์ ที่รับบทเป็น เว็นดี้ ทอร์เรนซ์ ภรรยาผู้อ่อนโยน ยังเล่นซ้ำถึง 127 เทคในฉากเดียว 

และมีจุดเด่นอยู่ที่การแสดงของ แดนนี่ ลอยด์ นักแสดงเด็กวัย 6 ขวบที่แสดงภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกและเรื่องเดียวกับบทแดนนี่ ทอร์เรนซ์ เด็กผู้มีสัมผัสที่หก (เดิมบทแดนนี่วางตัวเป็น Cary Guffey) นอกจากนี้แล้วยังมีนักแสดงอีก 2 คนคือ Scatman Crothers ที่รับบทเป็น ดิ๊ก ฮัลโลแรน พนักงานโรงแรมผิวดำใจดีที่โผล่มาตอนต้นเรื่องเพื่อเตือนแดนนี่ถึงสิ่งไม่ธรรมดาที่แฝงตัวอยู่ในโรงแรม และ แบร์รี เนลสัน รับบทเป็น สจ๊วต อุลล์แมน ผู้ว่าจ้างแจ็กให้มารับงานเฝ้าโรงแรม และภาพยนตร์ได้ถ่ายทำกันที่ Timberline Lodge ที่โอเรกอน เป็นฉากหลังของโรงแรมโอเวอร์ลุค

The Shining มีความยาวเดิมถึงประมาณ 150 นาที แต่ได้เลือกเอาฉากที่ดีที่สุดมาตัดลงในภาพยนตร์และบางฉากต้องตัดออกเพราะอาจทำให้เรื่องหลุดได้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างมากเมื่อเข้าฉาย ต่อมาในปี ค.ศ. 1997 สตีเฟ่น คิงได้นำกลับมาสร้างใหม่เป็นมินิซีรีส์ โดยนำเสนอเรื่องตามนิยายแต่ความนิยมไม่มากมายเท่าฉบับภาพยนตร์
# กราเซียโน ร็อคซีเกียนี
กราเซียโน ร็อคซีเกียนี (Graciano Rocchigiani) นักมวยสากลชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองดืสบวร์ค ประเทศเยอรมันเมื่อ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2506 สิถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 19) เสมอ 1 แพ้ 6

 ประวัติ 
ร็อคซีเกียนีเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2527 โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 ชนะคะแนน เมาโร เฮอร์นันเดซ และต่อมาได้ครองแชมป์เยอรมันรุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ พ.ศ. 2528 และแชมป์เยอรมันรุ่นไลท์เฮฟวี่เวทเมื่อ พ.ศ. 2529 ร็อคซีเกียนีได้ครองแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ 11 มีนาคม พ.ศ. 2530 ชนะน็อค วินเซนต์ บุลแวร์ ยก 8 ได้ครองแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวทของสหพันธ์มวยนานาชาติ ป้องกันตำแหน่งได้สามครั้ง โดยการป้องกันตำแหน่งเมื่อ 3 มิถุนายน 2530 ชนะคะแนน นิคกี้ วอล์คเกอร์ เป็นการชกกำหนด 15 ยกครั้งสุดท้ายของรุ่นนี้ ก่อนที่เขาจะสละตำแหน่งเพื่อไปชกในรุ่นที่ใหญ่กว่า
เมื่อข้ามรุ่นมาแล้ว ร็อคซีเกียนีได้ครองแชมป์ยุโรปรุ่นไลท์เฮฟวี่เวทเมื่อ พ.ศ. 2534 แล้วขึ้นชกป้องกันแชมป์อีกเพียงครั้งเดียวก็หยุดชกไปตลอดปี พ.ศ. 2535 กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2536 ในปีถัดมา ร็อคซีเกียนีขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวท WBO และขึ้นชิงแชมป์ยุโรปรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวทแต่ไม่สำเร็จ

ต่อมา ใน พ.ศ. 2538 ร็อคซีเกียนีขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท IBF กับเฮนรี่ มาสเก้ถึงสองครั้ง แต่ก็แพ้ไปทั้งสองครั้ง ใน พ.ศ. 2539 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBO ปรากฏว่าแพ้คะแนน ดาริอุส มิซาลเชฟสกี จน พ.ศ. 2541 ร็อคซีเกียนีจึงประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBC ชนะคะแนน ไมเคิล นันท์ แต่หลังจากได้แชมป์ เขากลับหยุดชกไป 1 ปี กลับมาชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBO ปรากฏว่าเสมอกับ ดาริอุส มิซาลเชฟสกีไปเมื่อ 15 เมษายน พ.ศ. 2543 เขาขึ้นชกใน พ.ศ. 2544 อีกเพียงครั้งเดียว ก็หยุดชกไป กลับมาชิงแชมป์เงารุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBC ที่ว่างใน พ.ศ. 2546 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน โธมัส อุลริซ จากนั้นจึงแขวนนวมไป
# เอดดี ฟัตช์
เอดดี ฟัตช์ (เป็นผู้ฝึกสอนมวยสากล โดยผู้ที่ได้รับการฝึกสอนจากเขามีทั้ง โจ เฟรเซียร์, เคน นอร์ตัน, แลร์รี โฮล์มส์ และเทรเวอร์ เบอร์บิก ซึ่งเป็นสี่ในห้าราย ที่สามารถเป็นฝ่ายชนะ มูฮัมหมัด อาลี

เอดดี ฟัตช์ ยังเป็นผู้ฝึกสอนที่สร้างประวัติให้แก่ โจ เฟรเซียร์, ริดดิค โบว์ และมอนเทล กริฟฟิน ในฐานะของผู้เอาชนะนักชกระดับหอเกียรติยศอย่าง มูฮัมหมัด อาลี, อีแวนเดอร์ โฮลีฟิลด์ และรอย โจนส์ จูเนียร์ ได้เป็นคนแรก

 ขีวิตในวัยเยาว์และผลงานระดับสมัครเล่น 
ฟัตช์เกิดในฮิลสโบโร รัฐมิสซิสซิปปี แต่ก็ได้ย้ายไปอยู่กับครอบครัวที่ดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน เมื่อตอนที่เขาอายุได้ห้าขวบ พวกเขาอาศัยอยู่ในแบล็กบอตทอมซึ่งเป็นบริเวณหนึ่งของเมือง เมื่อฟัตช์เป็นวัยรุ่น เขาได้เล่นบาสเกตบอลในระดับกึ่งอาชีพให้แก่มอร์แลนด์วายเอ็มซีเอแฟลช เขาวางแผนที่จะเข้าเรียนที่โรงเรียนวายเอ็มซีเอคอลเลจสคูลที่มหาวิทยาลัยชิคาโก แต่เมื่อเกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ เขาก็ได้ถูกบังคับให้ทำงานที่โรงแรมวูล์ฟเวอรีนเพื่อช่วยเหลือครอบครัวของเขา ที่ซึ่งเขาได้รับการฝึกจากโปรโมเตอร์และผู้ฝึกสอนที่มีชื่อว่าดอน อาร์นอตต์

ใน พ.ศ. 2475 ฟัตช์ชนะการแข่งในรุ่นไลท์เวทของสมาคมกีฬาดีทรอยต์ และใน พ.ศ. 2476 เขาได้ชนะการแข่งรายการโกลเดนโกลฟของดีทรอยต์ เขาเข้ารับการฝึกสอนที่โรงยิมเดียวกับโจ หลุยส์ ที่บริวสเตอร์รีครีเอชันเซ็นเตอร์ยิม และมักจะประชัญฝีมือกับนักชกที่เป็นแชมป์ในอนาคต แต่เนื่องด้วยการป้องกันไม่ให้เกิดอาการเสียงฟู่ของหัวใจเขาจึงได้หันเหอาชีพ และเริ่มมาเป็นผู้ฝึกสอนมวยสากลแทน

 ผู้ฝึกสอนแห่งหอเกียรติยศ 
เอดดี ฟัตช์ เป็นผู้ฝึกสอนที่มีความโดดเด่น บางทีอาจจะยิ่งใหญ่ที่สุดในช่วงที่เคยมีชีวิตอยู่ เขาสร้างความเตรียมพร้อมในการต่อสู้ที่ดีที่สุดสำหรับนักมวยในการแข่งกีฬาระดับสูงมาเป็นระยะเวลาหลายทศวรรษ นักชกที่สร้างผลงานภายใต้การฝึกสอนของฟัตช์ ได้แก่ โจ เฟรเซียร์, แลร์รี โฮล์มส์, ริดดิก โบว์, ไมเดิล สฟิงก์ส, อาเลกซิส อาร์เกวโย, มาร์ลอน สตาร์ลิง, เวย์น แม็กคัลล็อก, มอนเทล กริฟฟิน และนักมวยแชมป์โลกคนแรกของเขาที่มีชื่อว่าดอน จอร์แดน ผู้ซึ่งครองตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นเวลเตอร์เวทใน พ.ศ. 2501

 การฝึกสอนโจ เฟรเซียร์ 
เอดดี ฟัตช์ ได้รับการว่าจ้างเป็นครั้งแรกโดยเฟรเซียร์ กับหัวหน้าพี่เลี้ยงกับผู้จัดการของเขาที่มีชื่อว่าแยงก์ ดูแรม เพื่อช่วยให้เขาเตรียมความพร้อมสำหรับการต่อสู้กับสคราไพรอน จอห์นสัน ใน พ.ศ. 2510 เขาฝึกสอนการน้อมตัวและการหลบหลีกให้แก่เฟรเซียร์อย่างต่อเนื่อง และสร้างทักษะการเคลื่อนไหวแบบเด็ดขาดและดุดัน ซึ่งสร้างความได้เปรียบต่อเฟรเซียร์ที่มีขนาดรูปร่างที่เล็กกว่าคู่ชกโดยทำให้เป็นเป้าที่เข้าชกได้ยาก รูปแบบการต่อสู้ที่เป็นเอกลักษณ์นี้ทำให้เขาสามารถคลุกวงในและเข้าชกถึงคู่ต่อสู้ได้โดยไม่ถูกต่อยกลับมากนัก ที่ซึ่งเป็นมากกว่ารูปแบบการต่อสู้ตามแบบธรรมเนียมนิยม

ในแง่ของชั้นเชิงนี้ได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีประสิทธิภาพสูง และเฟรเซียร์ยังคงไม่เป็นฝ่ายแพ้ โดยเขาเป็นฝ่ายชนะบัสเตอร์ แม็ทธิส ที่แข่งกันในนครนิวยอร์ก และชิงมงกุฎดับเบิลยูบีเอจากจิมมี เอลลิส ด้วยการชนะน็อคแบบทำลายล้าง ซึ่งทั้งหมดนี้ได้นำพาให้เขาไปพบกับมูฮัมหมัด อาลี อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ในรายการแข่งขันที่มีชื่อว่า "เดอะไฟท์ออฟเดอะเซนจูรี" ที่ซึ่งได้จัดขึ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2514 ที่เมดิสันสแควร์การ์เดนในนครนิวยอร์ก
# ชันตรมันตระ (ชัยปุระ)
ชันตรมันตระ (Jantar Mantar) เป็นหมู่สิ่งก่อสร้างเพื่อประโยชน์ทางดาราศาสตร์ 19 ชิ้น ในเมืองชัยปุระ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย ที่สร้างขึ้นโดยราชาราชปุต สไว ชัย สิงห์ ที่สอง ผู้ก่อตั้งนครชัยปุระ สร้างแล้วเสร็จในปี 1734The Jantar Mantar at Jaipur, India  Portal to the Heritage of Astronomy, in partnership with UNESCO World Heritage Site ในบรรดาสิ่งก่อสร้างนี้มีนาฬิกาแดดหินที่ใหญ่ที่สุดในโลก และหมู่โบราณสถานนี้ได้รับสถานะมรดกโลกโดยยูเนสโก ชันตรมันตระตั้งอยู่ไม่ไกลจากซิตีพาเลส และ หวมหัล
# กลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิก
กลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิก  เป็นกลุ่มย่อยของตระกูลภาษายูรัล ที่ประกอบด้วยกลุ่มภาษาบอลติก-ฟินนิก กลุ่มภาษามอร์ดวินิก ภาษามารี กลุ่มภาษาซามี กลุ่มภาษาเปอร์มิก และภาษาสูญแล้วอีกจำนวนหนึ่ง คาดว่าภาษานี้แยกออกจากกลุ่มภาษาฟินโน-ยูกริก เมื่อราว 3,000–2,500 ปีก่อนคริสต์ศักราช จากนั้นจึงแยกออกเป็นกลุ่มภาษาเปอร์มิกและกลุ่มภาษาฟินโน-โวลกาอิกในราว 2,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในปัจจุบันรายละเอียดของการจัดจำแนกภาษากลุ่มนี้ยังเป็นปัญหาอยู่

คำว่ากลุ่มภาษาฟินนิกมักจะใช้เรียกกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกนี้ ด้วยความเชื่อที่ว่ากลุ่มภาษาเปอร์มิกมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับกลุ่มภาษาบอลติก-ฟินนิกมากกว่ากลุ่มภาษายูกริก ในขณะที่นักภาษาศาสตร์ชาวฟินแลนด์จะใช้คำว่ากลุ่มภาษาฟินนิกเมื่อกล่าวถึงกลุ่มภาษาบอลติก-ฟินนิกSee "The Finnic languages" by Johanna Laakso in The Circum-Baltic languages: typology and contact, p. 180.

กลุ่มภาษาย่อย
นักวิชาการจัดกลุ่มภาษาย่อยของกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกไว้ต่างกัน โดยในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 การจัดอันดับส่วนใหญ่จัดแยกเป็นเปอร์มิกกับฟินโน-โวลกาอิก จากนั้นในคริสต์ศตวรรษที่ 21 Salminen ปฏิเสธแนวคิดฟินโน-เปอร์มิกและฟินโน-โวลกาอิกทั้งหมด ส่วนการจัดแบบอื่นแบ่งกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกออกเป็น 5 สาขา ดังนี้

Janhunen (2009) Häkkinen (2007) Lehtinen (2007)Michalove (2002)Michalove, Peter A. (2002) The Classification of the Uralic Languages: Lexical Evidence from Finno-Ugric. In: Finnisch-Ugrische Forschungen, vol. 57 Kulonen (2002)เปอร์มิก
ฟินโน-เปอร์มิก
มารี
ฟินโน-ซามี
ซามี
ฟินโน-มอร์ดวิน
มอร์ดวิน
บัลโต-ฟินนิก และ พารา-ฟินนิกมารี-เปอร์มิก
มารี
เปอร์มิก
ฟินโน-มอร์ดวิน
Finnic
ซามี
มอร์ดวินเปอร์มิก
ฟินโน-เปอร์มิก
มารี
มอร์ดวิน
ฟินโน-ซามี
ซามี
บัลโต-ฟินนิกเปอร์มิก
มารี
ซามี
มอร์ดวิน
บัลโต-ฟินนิกเปอร์มิก
มารี
มอร์ดวิน
ฟินโน-ซามี
ซามี
บัลโต-ฟินนิก
# เพลนส์ เหินซิ่งชิงเจ้าเวหา
เพลนส์ เหินซิ่งชิงเจ้าเวหา  เป็นภาพยนตร์แนวกีฬาตลกผลิตโดย ดิสนีย์ตูนสตูดิโอส์ และเผยแพร่โดย วอลต์ ดิสนีย์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเขียนร่วมและอำนวยการสร้างจากทีมผู้สร้างเรื่องคาร์ โดย พิกซาร์ ออกฉายครั้งแรกในวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2013 เป็นภาพยนตร์ภาคแยกจากแฟรนไชส์ คาร์ ของ พิกซาร์

 เนื้อเรื่องย่อ 
ดัสตี้ คร็อปฮอปเปอร์ เครื่องบินพ่นยาฆ่าแมลงที่ทำงานในทุ่งนา และฝึกซ้อมบินในเวลาว่าง เขาใฝ่ฝันที่จะได้เป็นเครื่องบินนักแข่ง แต่เขามักถูกคนรอบข้างเมินเฉย เพราะเขาเป็นเพียงเครื่องบินพ่นยาฆ่าแมลง เมื่อการแข่งบินรอบคัดเลือกมาถึง ดัสตี้ได้ผ่านเข้ารอบคัดเลือก ก่อนแข่งเขาได้รับการฝึกบินจาก สคิปเปอร์ (เครื่องบินขับไล่รุ่น vought f4u corsair) ทำให้เขาบินได้ดีขึ้น เมื่อถึงรอบแข่งขัน ดัสตี้ได้บินแซงเหล่าผู้แข่งขันตัวอื่นๆ จนมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก ทำให้ ริปสลิงเกอร์ (เครื่องบินขับไล่รุ่น north american p-51 mustang) หนึ่งในผู้แข่งขันไม่พอใจและพยายามกำจัดดัสตี้ออกจากการแข่ง ทำให้ระหว่างการแข่งดัสตี้ต้องพบอุปสรรคมากมายและได้ค้นพบปมลับในอดึตของ สคิปเปอร์ 

 การตอบรับ 
ในเว็บไซต์รวมการตอบรับที่สำคัญอย่างรอตเทนโทเมโทส์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการจัดเรต 29 เปอร์เซนต์จาก 120 ความคิดเห็น โดยมีคะแนนเฉลี่ยที่ 4.58/10 ฉันทามติของเว็บไซต์ลงความเห็นว่า: "เครื่องบินมีสีสันสดใสเพียงพอ เสียงหัวเราะและภาพเคลื่อนไหวที่ลื่นไหล เพื่อดึงดูดความสนใจจากเยาวชนบางคนเป็นเวลา 92 นาที และอาจขายของเล่นมากมายในการต่อรองราคา แต่ในเกือบทุกระดับถือเป็นความผิดหวังของดิสนีย์" ส่วนในเว็บไซต์เมทาคริติก ภาพยนตร์เรื่องนี้มีคะแนน 39/100 ซึ่งอิงจากนักวิจารณ์ 32 คน โดยระบุว่า "บทวิจารณ์ที่ไม่เอื้ออำนวยโดยทั่วไป " อย่างไรก็ตามภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับ A− จากผู้ชมที่สำรวจโดย CinemaScore 

 รายชื่อตัวละคร, ผู้ให้เสียงพากย์ 
+นักพากย์ไทยผู้ให้เสียงพากย์ตัวละครภาค1.สิทธิสม มุทธานุกุลวงศ์1.Dane Cookดัสตี้ คร็อปฮอปเปอร์1-22.สปัลศิลป์ ศิริชัย2.Stacy Keach สคิปเปอร์1-23.คมสันชัย สุขพิพัฒนมงคล3.Danny Mannสปาร์คกี้1-24.ชานน จำเนียรแพทย์4.Roger Craig Smith ริปสลิงเกอร์15.มาโนช ยิ้มแย้ม5.Carlos Alazraqui เอล ชูปาคาบรา16.ชิดชนก แย้มมา6.Priyanka Chopra อิชานี17.นิรมล กิจภิญโญชัย7.Julia Louis-Dreyfus โรเชลล์18.กฤษณะ ศฤงคารนนท์8.John Cleese บูลด็อก19.สมิตา ไทยจำนง9.Teri Hatcherด็อตตี้1-210.เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง10.Brad Garrett ชัค1-211.กฤษณะ ศฤงคารนนท์11.Cedric the Entertainer ลีดบ็อตท่อม1-212.วิทยา ผาสุข12.Gabriel Iglesiasเน็ต113.กฤษณะ ศฤงคารนนท์13.Gabriel Iglesiasเซ็ต114.อภินันท์ ธีระนันทกุล14.Sinbadโรเปอร์115.สกล รัตนพรหมมา15.Brent Musburgerเบรนท์ มัสแตงเบอร์เกอร์116.วิทยา ผาสุข16.Colin Cowherdโคลิน คาวลิง117.อภินันท์ ธีระนันทกุล17.Val Kilmer บราโว118.วิทยา ผาสุข18.Anthony Edwardsเอคโค1
# หะวามหัล
หะวามหัล หรือ ฮาวามาฮาล (Hawa Mahal) เป็นพระราชวังในนครชัยปุระ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นจากหินทรายแดงและชมพู ตั้งอยู่บนของของซิตีพาเลส และมีอาณาเขตไปถึงพื้นที่ เซนานา หะวามหัลสร้างขึ้นในปี 1799 โดยมหาราชา สวาอี ปรตาป สิงห์ หลานของมหาราช สวาอี ชัย สิงห์ ที่สอง ผู้ก่อตั้งนครชัยปุระ สร้างขึ้นหลังได้รับแรงบัลดาลใจมาจากเขตรีมหัล

หะวามหัลเป็นผลงานออกแบบโดย ลาล จันท์ อูสตาด (Lal Chand Ustad) โครงสร้างฟาซาดด้านนอกสูงห้าชั้นคล้ายกันกับรูปรองผึ้ง ประกอบด้วยหน้าต่างเล็กฌโรขาจำนวน 953 บาน ประดับประดาอย่างวิจิตรด้วยงานแลททิส งานออกแบบแลททิสนี้มีเป้าหมายเดิมทีเพื่อให้สตรีชั้นสูงที่อาศัยในวังสามารถมองออกมาสังเกตชีวิตของผู้คนธรรมดา หรือเทศกาลเฉลิมฉลองต่าง ๆ บนถนนด้านนอกของหะวามหัลได้ สตรีชั้นสูงเหล่านี้ต้องปฏิบัติตามกฎ "ปูรดาห์" ซึ่งห้ามมิให้เปิดเผยใบหน้าของตนในที่สาธารณะ งานออกแบบนี้ยังช่วยให้อากาศเย็นพัดเข้ามาภายในหะวามหัล ด้วยหลักการของปรากฏการณ์เวนทูรี จึงทำให้พื้นที่ภายในยังคงอุณหภูมิที่ไม่ร้อนมากเกินไปในช่วงฤดูร้อนของชัยปุระ คนจำนวนมากมักเข้าใจผิดว่าฟาซาดของหะวามหัลที่เห็นนี้เป็นด้านหน้าของวัง แต่จริง ๆ คือด้านหลังของวัง

ในปี 2006 ได้มีการบูรณะหะวามหัลครั้งใหญ่ในรอบ 50 ปี ด้วยมูลค่ารวมราว 4.568 ล้านรูปี  ภายใต้ยูนิตทรัสต์ออฟอินเดีย

 สถาปัตยกรรม 

วังหะวามหัลมีความสูง 5 ชั้น,  สามชั้นบนสุดของอาคารมีความกว้างประมาณห้องหนึ่งห้อง ในขณะที่ชั้นหนึ่งและสองมีปาติโอยื่นออกมา ภายในวังหะวามหัลประกอบด้วยห้องที่ประดับด้วยหินอ่อนสีต่าง ๆ ประดับด้วยงานฝังและปิดทอง ใจกลางมีคอร์ทยาร์ดที่ตรงกลางมีน้ำพุ

สถาปนิกผู้ออกแบบหะวามหัลคือลาล จันท์ อูสตา โดยสร้างด้วยหินทรายสีแดงชมพูเพื่อให้เป็นไปในแนวทางเดียวกีบการประดับสิ่งปลูกสร้างอื่นในนคร ฟาซาดของหะวามหัลประกอบด้วยนีชจำนวน 953 บาน ที่ประดับด้วยงานแกะสลักฌโรขาอย่างวิจิตร ในขณะที่ด้านในของวังไม่ได้มีการประดับประดาเป็นพิเศษอย่างวิจิตรมากนัก งานออกแบบหะวามหัลเป็นการผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมราชปุต และ สถาปัตยกรรมโมกุล โดยที่ลักษณะแบบราชปุตพบได้ในงานออกแบบโดม, เสา และลวดลายดอกบัวกับดอกไม้ รูปแบบอิสลามแบบโมกุลที่ะบได้สามารถพบในงานลงฟิลิกรีและตามส่วนโค้งของอาคาร ซึ่งแยกจากลักษณะที่คล้ายที่พบได้ที่ปัญจมหัลในฟาเตหปุระสิกรี

ทางเข้าหะวามหัลจากฝั่งซิตีพาเลสจะเข้าผ่านทางประตูหลวง (imperial door) เมื่อเข้าไปจะพบกับลานกว้างที่มีอาคารสองชั้นล้อมรอบอยู่สามด้าน หะวามหัลคืออาคารที่ปิดล้อมฝั่งตะวันออก ในลานนี้ปัจจุบันยังมีพิพิธภัณฑ์โบราณคดีตั้งอยู่เช่นกัน

หะวามหัลยังขึ้นชื่อว่าเป็น chef-d'œuvre (ผลงานชิ้นเอก) ของมหาราชา ชัย สิงห์ เนื่องจากที่นี่เป็นที่แปรพระราชฐานโปรดของมหาราชา นอกจากนี้ ภายในหะวามหัลยังมีความเย็นอันเป็นผลจากลมที่ผ่านตามรูเปิดเล็ก ๆ ของหน้าต่าง ประกอบกับน้ำพุใจกลางลานกว้าง

ชั้นบนสุดสองชั้นของหะวามหัลสามารถเข้าถึงได้ผ่านทางลาดเท่านั้น ปัจจุบันหะวามหัลอยู่ภายใต้การทำนุบำรุงดูแลของกรมโบราณคดี รัฐบาลรัฐราชสถาน
# ผักขมสยาม
ผักขมสยาม  เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ Amaranthaceae ต้องการแสงน้อย เป็นพืชชั้นล่าง ออกรากได้ตามข้อ ใบเดี่ยว เรียงเวียน ดอกออกเป็นกระจุกตามซอกใบ ออกดอกตลอดปี พบในภาคตะวันตกและภาคใต้ พบครั้งแรกที่อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี เป็นพืชที่ทั้งชื่อสกุลและชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติให้แก่ประเทศไทย และเป็นพืชสปีชีส์เดียวในสกุลนี้
 อ้างอิง 
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 79
หมวดหมู่:วงศ์บานไม่รู้โรย
# มือสยาม
มือสยาม  เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Araliaceae กิ่งมีเลนติเซลเป็นจุดนูน สีขาว ใบรูปฝ่ามือ มีตุ่มสีขาวหรือสีเหลืองใต้ใบย่อย ดอกช่อ ผลกลม ออกดอกช่วงเดือนเมษายน – พฤษภาคม เป็นพืชที่ทนความหนาวเย็นได้ดี ขึ้นตามซอกหินปูน ใช้เป็นไม้ประดับ พบครั้งแรกเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2456 ที่ดอยเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ โดยหมอคาร์ ชาวไอริช ชื่อสปีชีส์ตั้งตามประเทศไทย 
 อ้างอิง 
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 75
หมวดหมู่:วงศ์เล็บครุฑ