wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# องค์กรนานาชาติศากยธิดาเพื่อพุทธสาวิกา
องค์กรนานาชาติศากยธิดาเพื่อพุทธสาวิกา  เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรประเภท 501(c)(3) ที่ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1987 ในช่วงสรุปของการประชุมครั้งแรก และจดทะเบียนในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เมื่อปี ค.ศ. 1988

องค์กรนานาชาติศากยธิดาเพื่อพุทธสาวิกาจัดประชุมระดับนานาชาติในทุกสองปี โดยเป็นการรวมตัวสมาชิกคนหนึ่งของโบสถ์, แม่ชี และพระสงฆ์จากประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก

 ประวัติ 
องค์กรดังกล่าวก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1987 ที่พุทธคยา ประเทศอินเดีย ซึ่งองค์กรนานาชาติศากยธิดาเพื่อพุทธสาวิกาเป็นพันธมิตรของสตรีและบุรุษที่ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อสิ้นการประชุมนานาชาติเรื่องพุทธสตรีครั้งแรก โดยจัดขึ้นที่พุทธคยา ที่ซึ่งทะไลลามะที่ 14 เป็นผู้แสดงปาฐกถาพิเศษDalai Lama, "Opening Speech of His Holiness the Dalai Lama", Sakyadhita: Daughters of the Buddha (Ithaca, NY: Snow Lion Publications, 1988), pp. 39-46. คำว่า ศากยธิดา หมายถึง "ธิดาของพระพุทธเจ้า" และใช้เป็นครั้งแรกในที่ประชุม ส่วนความคิดริเริ่มในการสร้างองค์กรมาจากอัยยา เขมา, การ์มา เลกเช โซโม, ดร.ฉัตรสุมาลย์ กบิลสิงห์ (ฉายาปัจจุบันภิกษุณีธัมมนันทา) และคาโรลา โรลอฟฟ์ (ฉายาปัจจุบันภิกษุณีจำปา เจริญ) ซึ่งปัจจุบัน องค์กรนานาชาติศากยธิดาเพื่อพุทธสาวิกามีสมาชิกเกือบ 2,000 คนใน 45 ประเทศทั่วโลก สาขาแห่งชาติขององค์กรได้รับการก่อตั้งขึ้นในประเทศออสเตรเลีย, แคนาดา, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, เกาหลี, เนปาล, โปรตุเกส, สเปน, ไต้หวัน, สหราชอาณาจักร และสหรัฐ ซึ่งปัจจุบันมีสาขาใหม่ในประเทศอินโดนีเซีย, มาเลเซีย, มองโกเลีย, รัสเซีย และเวียดนาม

 การประชุม 
การประชุมนานาชาติขององค์กรจัดขึ้นทุกสองปี การประชุมนี้เป็นการรวมตัวสมาชิกคนหนึ่งของโบสถ์, แม่ชี และพระสงฆ์จากประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก เพื่อแบ่งปันประสบการณ์, การวิจัย และการสนับสนุนโครงการต่าง ๆ เพื่อปรับปรุงสถานภาพของสตรีชาวพุทธ—โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศกำลังพัฒนา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987 ได้จัดประชุมนานาชาติเกี่ยวกับสตรีชาวพุทธในทวีปเอเชียมาแล้วถึง 13 ประเทศและอีก 3 ประเทศในทวีปอเมริกาเหนือ การประชุมมีเอกสาร, การประชุมเชิงปฏิบัติการ และการแสดงในหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับสตรีชาวพุทธ การพบกันทั่วโลกนี้เปิดกว้างสำหรับทุกคน โดยไม่คำนึงถึงเพศ, เชื้อชาติ หรือศาสนาFenn, Mavis L. and Kay Koppedrayer, "Sakyadhita: A Transnational Gathering Place for Buddhist Women", Journal of Global Buddhism 9(2008) สำหรับการประชุมศากยธิดาครั้งที่ 14 ได้จัดขึ้นในปี ค.ศ. 2015 ที่ยกยาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ส่วนการประชุมศากยธิดาครั้งที่ 15 จะจัดขึ้นในปี ค.ศ. 2017 ที่ฮ่องกง
# ลามงตาญ
ลามงตาญ  เป็นกลุ่มก้อนทางการเมืองในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เป็นฝ่ายที่มีอิทธิพลสูงในสมัชชานิติบัญญัติฝรั่งเศส ลามงตาญถือเป็นส่วนหนึ่งของสโมสรฌากอแบ็ง (Jacobin) ลามงตาญประกอบด้วยสมาชิกหัวรุนแรงของฌากอแบ็งซึ่งสนับสนุนกระแสการปฏิวัติและสนับสนุนการถอนรากถอนโคนระบอบกษัตริย์ จึงทำให้ลามงตาญขัดแย้งกับบรรดาฌีรงแด็ง (Girondin) ที่คัดค้านกระแสการปฏิวัติและเห็นว่าควรใช้กษัตริย์เป็นหุ่นเชิดJeremy D. Popkin, A Short History of the French Revolution, 5th ed. (Pearson, 2009), 72-77.

ลามงตาญมีผู้นำที่ชื่อว่ามักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ ซึ่งได้กวาดล้างบรรดาฌีรงแด็งในปี ค.ศ. 1793 และปกครองฝรั่งเศสด้วยความน่าสะพรึงกลัว รอแบ็สปีแยร์และผู้นำลามงตาญคนอื่น ๆ ถูกสภาลงมติให้จับกุมตัวในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1794 ในข้อหา "ทรราช" และนำตัวไปประหารชีวิตด้วยกิโยตีน
# จอห์น อับราฮัม (แก้ความกำกวม)
จอห์น อับราฮัม อาจหมายถึง:
 จอห์น อับราฮัม (นักแสดง)
 จอห์น อับราฮัม (ผู้กำกับ)
 จอห์น อับราฮัม (นักอเมริกันฟุตบอล)
 จอห์น อับราฮัม (ผู้ว่าการรัฐ)
 จอห์น อับราฮัม (ศาสตราจารย์)
หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อบุคคล
# เขตอาศัยได้ของดาราจักร
ในทางชีวดาราศาสตร์ และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ เขตอาศัยได้ของดาราจักร เป็นพื้นที่ของดาราจักร ซึ่งมีสิ่งมีชีวิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งแนวคิดของเขตที่อาศัยอยู่ในดาราจักรประกอบด้วยปัจจัยต่างๆ เช่น โลหะ และอัตราของภัยพิบัติที่สำคัญอย่างซูเปอร์โนวา ,ในการคำนวณว่าพื้นที่ใดของกาแลคซีมีแนวโน้มที่จะก่อรูปดาวเคราะห์ขึ้น ,เริ่มต้นพัฒนาชีวิตที่เรียบง่าย และให้สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับชีวิตนี้ที่จะพัฒนาและก้าวไปข้างหน้า ตามการวิจัยที่ตีพิมพ์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 ดาราจักรขนาดใหญ่อาจโปรดปรานการเกิด และพัฒนาดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยได้มากกว่าดาราจักรขนาดเล็ก เช่น ทางช้างเผือก ในกรณีของทางช้างเผือกเขตที่อยู่อาศัยของดาราจักร เป็นที่เชื่อกันโดยทั่วไปว่าเป็นรูปวงแหวนรอบนอกมีรัศมีประมาณ 10 กิโลเมตรและมีรัศมีด้านในอยู่ใกล้กับ ศูนย์กลางดาราจักร (Galactic Center)

เบื้องหลัง
จากความคิดเขตอาศัยได้ ถูกนำเสนอเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1953 โดย ฮูเบอร์ตุส สตรูโกโฮลด์ลด์ และฮาร์โลว์ แชปลีย์ และในปี ค.ศ. 1959 โดย Su-Shu Huang ในพื้นที่รอบดาวฤกษ์ที่ดาวเคราะห์โคจรสามารถเก็บน้ำไว้ที่ผิวของมันได้ จากคริสต์ทศวรรษ 1970 นักวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์ และนักชีวดาราศาสตร์ เริ่มคิดถึงปัจจัยอื่น ๆ ที่จำเป็นสำหรับการสร้างและการยังชีพซึ่งรวมถึงผลกระทบที่ซูเปอร์โนวาบริเวณใกล้เคียงอาจมีต่อการพัฒนาชีวิต

การพิจารณา

เขต

คำวิจารณ์

ดูเพิ่ม
 ดาราจักรรี
 ของเหลวน้ำนอกโลก
 Fermi paradox
 Metallicity distribution function
 ความสามารถอยู่อาศัยได้ของดาวเคราะห์
 Rare Earth hypothesis
 Search for extraterrestrial intelligence
 ดาราจักรชนิดก้นหอย
 Terraforming
# แม่น้ำโพโทแมก
แม่น้ำโพโทแม็ค หรือ แม่น้ำพะโทแม็ค  เป็นแม่น้ำที่อยู่ช่วงกลางชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐอเมริกาและไหลเข้าไปในอ่าวเชสะพีค มีความยาวราว 405 ไมล์U.S. Geological Survey. National Hydrography Dataset high-resolution flowline data. The National Map , accessed August 15, 2011 มีพื้นที่ระบายน้ำ (drainage basin) ประมาณ 14,700 ตารางไมล์ (38,000 km2). แม่น้ำโพโทแม็คเป็นส่วนหนึ่งของพรมแดนระหว่างรัฐรัฐแมริแลนด์ และวอชิงตัน ดี.ซี. ทางฝั่งซ้ายที่ลดตัวลง และระหว่างรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย กับรัฐเวอร์จิเนีย ทางฝั่งขวา
# ยุทธการที่เกรบบีแบร์ก
ยุทธการที่เกรบบีแบร์ก  เป็นการสู้รบครั้งสำคัญในช่วงยุทธการที่เนเธอร์แลนด์,ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ สงครามโลกครั้งที่สอง ในปฏิบัติการกรณีสีเหลืองในปี ค.ศ. 1940.
# เธมิสโตคลีส
เธมิสโตคลีส หรือ เธมิสโตเคลส (เธ-มิส-ตอ-แคลส; "ชัยชนะแห่งกฎหมาย") c. 524-459 BC) เป็นนักการเมืองและแม่ทัพชาวเอเธนส์ เธมิสโตคลีสเป็นนักการเมืองสายพันธ์ใหม่ของเอเธนส์ในยุคที่ประชาธิปไตยก่อตัว โดยไม่ได้มาจากครอบครัวชนชั้นสูง โดยเขาเป็นหนึ่งในนักการเมืองประชานิยมที่มีฐานเสียงเป็นพลเมืองชั้นล่างของเอเธนส์ และมักขัดแย้งกับอภิสิทธิชนในเอเธนส์ เธมิสโตคลีสถูกเลือกให้เป็น อาร์คอน (กรีก: ἄρχων) หรือตำแหน่งผู้ปกครองสูงสุดของเมือง ในปี 493 ก่อนคริสตกาล เขามีทัศนะวิสัยเห็นว่าเอเธนส์มีศักยภาพทางภูมิศาสตร์ที่จะเป็นมหาอำนาจทางทะเลได้ และเกลี้ยกล่อมให้สภาของเอเธนส์เพิ่มกำลังรบทางเรือ ในระหว่างการบุกครองกรีซครั้งที่หนึ่งของเปอร์เซีย เธมิสโตคลีสเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพกรีกที่สมรภูมิมาราธอน และน่าเชื่อว่าคงจะเป็นหนึ่งในสิบนายพลของเอเธนส์ หรือ สตราเตกอส ในยุทธการนั้น

หลังจากกลายเป็นฮีโร่ของยุทธการที่มาราธอน จนถึงการรุกรานครั้งที่สองของเปอร์เซีย ระหว่างปีที่ 480-490 กอ่นคริสต์ศักราช เธมิสโตคลีสกลายเป็นแม่ทัพที่โดดเด่นที่สุดของเอเธนส์ และยังคงสนับสนุนให้เอเธนส์จัดหากำลังทางน้ำเพิ่ม โดยในปีที่ 483 กอ่นคริสต์ศักราช เขาอ้างคำทำนายของเทพพยากรณ์เดลฟี ซึ่งแนะนำให้ชาวเอเธนส์สร้าง "กำแพงไม้" (wooden wall) และโน้มน้าวให้ชาวเมืองอนุมัติทุนเพื่อสร้างกองเรือไม้ ไตรรีม (triremes) สองร้อยลำ สำหรับต้านทานการบุกรุกของกองทัพเปอร์เซียที่กำลังจะมาถึง; เธมิสโตคลีสนำทัพเรือเอเธนส์และพันธมิตรกรีก เข้าสู้ทัพเรือของเปอร์เซียในยุทธนาวีที่อาร์เตมีเซียม และที่ซาลามิส ในปีที่ 480 BC. โดยการล่อทัพเรือเปอร์เซียให้เข้ามาในช่องแคบซาลามิส ชัยชนะของทัพเรือกรีกในยุทธนาวีที่ซาลามิส เป็นจุดเปลี่ยนของสงครามและในไปสู่ความพ่ายแพ้ของทัพเปอร์เซียในยุทธการที่พลาตีอา (Battle of Plataea)    

หลังสงครามสงบ เธมิสโตคลีสกลายเป็นรัฐบุรุษที่โดดเด่นในสังคมเอเธนส์ ชัยชนะทางยุทธนาวีของฝ่ายพันธมิตรกรีก นำไปสู่การก่อตั้งสันนิบาตดีเลียน ในปีที่ 478 BC และทำให้เอเธนส์ผงาดขึ้นในฐานะมหาอำนาจทางทะเล (thalassocratic empire) แต่นโยบายที่หยิ่งยะโสของเธมิสโตคลีส เช่นการสั่งให้สร้างป้อมปราการรอบเอเธนส์ เป็นการยั่วยุให้สปาร์ตาขุ่นเคือง ชาวเมืองเอเธนส์เองก็เบื่อหน่ายในความหยิ่งยะโสของเธมิสโตคลีส เขาโดนสปาร์ต้าวางแผนใส่ร้ายข้อหากบฏ ในปี 478 และถูกประชาชนลงเสียงขับไล่ (ostracise) ออกจากเมืองในปีที่ 471 และไปเสียชีวิตที่แม็กนีเซีย ในปีที่ 459 ก่อนคริสต์ศักราช 

เธมิสโตคลีสยังคงเป็นที่จดจำในฐานะบุรุษผู้กู้อารยธรรมกรีกจากอำนาจของจักรวรรดิเปอร์เซีย นโยบายการสั่งสมกำลังทางทะเลของเขาเป็นจุดเริ่มต้นของความยิ่งใหญ่ของนครรัฐเอเธนส์ในศตวรรษที่ 5 เพราะอำนาจทางทะเลเป็นหลักศิลาของจักรวรรดิเอเธนส์ ทิวซิดิดีสกล่าวว่าเธมิสโตคลีสเป็น "ผู้ที่เปล่งประกายของอัจฉริยภาพโดยอย่างไม่ต้องสงสัย"
# แบทคิด
แบทคิด  เป็นชื่อซูเปอร์ฮีโรของ ไมล์ส สกอตต์  เป็นเด็กชาวอเมริกันและผู้รอดชีวิตจากโรคมะเร็ง เขาปรารถนาที่จะเป็น "แบทคิด" เพื่อนสนิทของแบทแมนซึ่งเป็นซูเปอร์ฮีโรจากหนังสือการ์ตูน, สื่อหนังสือ, วิทยุ, โทรทัศน์ และภาพยนตร์ เมื่อมีการขอร้องออกไป อาสาสมัครนับพัน, เจ้าหน้าที่ตัวเมือง, ภาคธุรกิจ และผู้สนับสนุนได้ทำการจัดซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ให้กลายเป็น "ก็อตแธมซิตี" – ซึ่งเป็นเมืองบ้านเกิดของแบทแมนตามเรื่องแต่ง – ในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 สำหรับโครงการเมค-อะ-วิช ที่ใหญ่ที่สุดและซับซ้อนที่สุดที่เคยสร้างมา

แบทคิดได้มีส่วนร่วมอีเวนต์บนเวที ซึ่งรวมถึงมีฉากเหล่าร้ายจากภาพยนตร์ และได้รับกุญแจสู่เมืองจากเอ็ด ลี ผู้เป็นนายกเทศมนตรีซานฟรานซิสโก รวมถึงข้าราชการที่ได้รับการเลือกตั้ง และตัวแทนจากหน่วยงานด้านกฎหมายก็เข้ามามีส่วนร่วม ตลอดจนซานฟรานซิสโกโครนิเคิล ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์หลักของเมือง ได้จัดทำหัวเรื่อง "ก็อตแธมซิตีโครนิเคิล" เพื่อเป็นเกียรติแด่ความพยายามในหัวข้อ "แบทคิดพิทักษ์เมือง: ฮีโรสวมหน้ากากจับริดเลอร์, ช่วยเหลือหญิงสาวที่ทุกข์โศก"
# แผนมันชไตน์
แผนมันชไตน์  หรือในเยอรมนีเรียกว่า แผนเคียวตัด  เป็นชื่อปฏิบัติการสงครามของกองทัพเยอรมันในช่วงยุทธการที่ฝรั่งเศสในปี 1940 แผนรุกรานฉบับดั้งเดิมถูกร่างขึ้นอย่างคร่าวๆโดยพลเอกอาวุโสฟรันทซ์ ฮัลเดอร์ เสนาธิการกองทัพบก ซึ่งไม่มีใครพอใจเลย เอกสารแผนการนี้หลุดไปถึงมือเบลเยียมจากอุบัติเหตุเครื่องบินตกในวันที่ 10 มกราคม 1940 ทำให้ต้องมีการปรับเปลี่ยนแผนใหม่อยู่หลายครั้ง แผนการมุ่งเน้นและให้ความสำคัญกับการบุกโจมตีผ่านป่าอาร์แดนโดยกองทัพกลุ่ม A เป็นพิเศษ ลดอานุภาพการบุกตีกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำลง กลายเป็นเพียงการบุกตีเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

ในฉบับสุดท้ายของร่างแผนการนี้ กองทัพเยอรมันจะรุกหนักเข้าไปในป่าอาร์แดนของฝรั่งเศส เหล่าผู้นำทหารของฝรั่งเศสเชื่อกันว่า "ไม่มีวันแตก" จึงคุ้มกันพื้นที่นี้ด้วยกองทัพที่ 2 และกองทัพที่ 9 ซึ่งถือเป็นกองทัพชั้นกลาง อย่างไรก็ตาม อุปสรรคของเยอรมันในการบุกเส้นทางนี้คือเส้นมาฌีโนซึ่งเต็มไปด้วยป้อมปราการคอนกรีตและสิ่งกีดขวางของฝรั่งเศส ฝ่ายเยอรมันจำเป็นต้องยกกำลังทหารและยุทโธปกรณ์จำนวนมากผ่านเส้นนี้ไปให้เร็วที่สุดเพื่อไม่ให้ฝรั่งเศสส่งกำลังมาเสริมทัพในอาร์แดน ในการนี้ เยอรมันต้องล่อกองทัพที่ 7 ของฝรั่งเศสที่เป็นกองทัพชั้นเยี่ยมที่สุดให้รุดหน้าขึ้นเหนือไปช่วยเบลเยียมก่อน

นายกรัฐมนตรีอังกฤษ วินสตัน เชอร์ชิล เรียกแผนการนี้ว่าปฏิบัติการเคียวตัด ทำให้หลังสิ้นสุดยุทธการ นายพลเยอรมันบางส่วนเข้าใจผิดคิดว่านี่เป็นชื่ออย่างเป็นทางการของแผน หรือเป็นชื่อของการบุกโดยกลุ่มทัพ A ทั้งนี้ ชื่ออย่างเป็นทางการคือ วิธีการทัพหมายเลข 4 เหตุเหลือง  ส่วนการเคลื่อนทัพผ่านอาร์แดนไม่มีชื่อเรียก

เบื้องหลัง
แผนมันชไตน์เป็นแผนที่คิดค้นเพื่อรับมือแผนดีล (Dyle Plan) ของฝรั่งเศส ซึ่งพลโทเอริช ฟ็อน มันชไตน์ ปรับปรุงขึ้นจากปกเหลืองเวอร์ชันปี 1939 ที่คิดโดยพลเอกอาวุโสฟรันทซ์ ฮัลเดอร์ วิธีการทัพหมายเลข 1 ปกเหลือง  ซึ่งเป็นฉบับแรกนั้น วางแผนผลักดันกองทหารสัมพันธมิตรผ่านทางภาคกลางของเบลเยียมไปสู่แม่น้ำซอมม์ทางตอนเหนือของฝรั่งเศส ซึ่งเป็นวิธีการทัพแบบเดียวกันกับที่เยอรมันเคยใช้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในปี 1914 

ในวันที่ 10 มกราคม 1940 เครื่องบินเม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 108 ซึ่งบรรทุกแฟ้มเอกสารบางส่วนเกี่ยวกับแผนหมายเลข 3 ได้หลงทางและขัดข้องจนตกลงบริเวณชายแดนเบลเยียม-เนเธอร์แลนด์ รัฐบาลเบลเยียมได้เอกสารดังกล่าวไป ทำให้ฝ่ายเยอรมันต้องปรับปรุงแผนใหม่อีกครั้ง มันชไตน์นำเสนอแผนหมายเลข 4 ให้แก่ฮิตเลอร์ในการประชุมวันที่ 17 กุมภาพันธ์ เขาเสนอว่าควรให้แวร์มัคท์บุกเข้าฝรั่งเศสผ่านป่าอาร์แดน และรีบรุดหน้าไปยังชายฝั่ง
# การล้อมลีล
การปิดล้อมที่ลีล เป็นเหตุการณ์การสู้รบในสงครามโลกครั้งที่สองในช่วงยุทธการที่ฝรั่งเศส เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ 28 ถึง 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1940  บริเวณใกล้เคียงของลีลในช่วงยุทธการที่ฝรั่งเศส ได้มีความเกี่ยวข้องกับจำนวนทหาร 4 หมื่นนายของเหล่าที่ 4 และเหล่าที่ 5 ของฝรั่งเศส เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพที่หนึ่งภายใต้การนำของนายพล René Prioux ภายหลังจากเหล่าที่ 3 ได้ทำการถอยทัพไปยังแม่น้ำ Lys กับกองพลของกองกำลังปฏิบัติการทางทหารของอังกฤษ(British Expeditionary Forces หรือ B.E.F.)ที่อยู่ใกล้ๆ

ส่วนที่ถูกรายล้อมรอบของกองทัพได้ทำการสู้รบกับกองพลที่เจ็ดของเยอรมัน รวมทั้งกองพลยานเกราะ เป็นความพยายามในการตัดกำลังและทำลายล้างกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรในยุทธการที่ดันเคิร์ก การป้องกันที่ลีลนั้นเป็นการช่วยเหลือครั้งใหญ่ที่ทำให้กองกำลังทหารฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถล่าถอยไปยังชายหาดดันเคิร์กได้สำเร็จ
# ยุทธการที่ฌ็องบลู (ค.ศ. 1940)
ยุทธการที่ฌ็องบลู (หรือ ยุทธการที่ช่องว่างฌ็องบลู) เป็นการสู้รบกันระหว่างกองทัพฝรั่งเศสและกองทัพเยอรมันในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1940 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 กองทัพเวร์มัคท์ (กองกำลังป้องกัน) แห่งนาซีเยอรมันได้บุกครองลักเซมเบิร์ก เนเธอร์แลนด์และเบลเยียม ภายใต้ปฏิบัติการแผนการกรณีสีเหลือง (Fall Gelb-Case Yellow) กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรได้ตอบสนองด้วยแผนการดิล (Dyle Plan) หรือ แผนการดี ด้วยความมุ่งมั่นในการหยุดยั้งเยอรมันในเบลเยียมที่เชื่อว่า เป็นการโจมตีหลักของเยอรมัน ฝ่ายสัมพันธมิตรได้กระทำผิดพลาดอย่างไม่ไตร่ตรองด้วยการสั่งให้กองทัพเคลื่อนทัพเข้าสู่เบลเยียมในวันที่ 10 พฤษภาคม และ 12 พฤษภาคม เยอรมันได้เริ่มส่วนที่สองของแผนการกรณีสีเหลือง แผนการมันชไตน์ ด้วยการเคลื่อนทัพผ่านบริเวณเทือกเขาป่าอาร์แดน ไปจนถึงช่องแคบอังกฤษและทำการตัดกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรในเบลเยียม

ด้วยความไม่คาดคิดว่าการรุกรานของเยอรมันในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำเป็นแผนหลอกล่อ กองทัพฝรั่งเศสได้มีความมุ่งมั่นที่จะหยุดยั้งการรุกของเยอรมันในการเข้าสู่ใจกลางของเบลเยียมและฝรั่งเศสบนแนวตำแหน่งการป้องกันสองแห่งที่ฮันนัทและฌ็องบลู กองทัพที่หนึ่งของฝรั่งเศส ซึ่งเป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตร จะทำการป้องกันที่แกน ฌ็องบลู-วาฟวร์ เหล่าทหารม้าของฝรั่งเศส (Corps de Cavalerie) ภายใต้การนำของนายพล René Prioux ได้เดินหน้าเข้าสู่ฮันนันเพื่อตรวสอบการแปรขบวนทัพของส่วนที่เหลือของกองทัพที่หนึ่งที่ฌ็องบลู เพื่อการหยุดยั้งการรุกรานของเยอรมัน

ภายหลังจากยุทธการที่ฮันนัทซึ่งอยู่ห่างประมาณ 35 กิโลเมตร(22 ไมล์)ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ฝรั่งเศสได้ถอนกำลังออกจากฌ็องบลูและตำแหน่งป้องกันหลักสำหรับฝรั่งเศสบนแนวรบเบลเยียม เป็นเวลาสองวันแล้วที่ฝรั่งเศสได้พ่ายแพ้จากการโจมตีโดยกองทัพที่ 6 การโจมตีอย่างน่าประหลาดใจของเยอรมันในการผ่านบริเวณเทือกเขาป่าอาร์แดนและการก้าวข้ามแม่น้ำเมิซที่ซีดาน ได้บีบบังคับให้กองทัพหนึ่งให้ล่าถอยออกจากเกมบลูซ์ จากนั้นก็ย้อนกลับมาที่ชายแดนฝรั่งเศสไปยังลีล ด้วยการล่าถอยที่ไม่เป็นระเบียบการป้องกันของฝ่ายสัมพันธมิตรในภาคกลางจากแนวรบเบลเยียมและกองทัพเยอรมันได้เข้ายึดครองภาคกลางของเบลเยียม ด้วยกลยุทธ์ทางยุทธ์ศาสตร์ในการรบไม่เป็นผล จึงได้หันเหความสนใจไปยังกองทัพที่หนึ่งที่ซีดานซึ่งจะเป็นการช่วยให้เยอรมันนั้นสามารถบรรลุเป้าหมายเชิงกลยุทธ์ของแผนการกรณีเหลืองได้ แต่กองทัพที่หนึ่งกลับรอดและในช่วงการปิดล้อมที่ลีลได้ทำให้กองทัพเยอรมันนั้นเกิดเบี่ยงเบนความสนใจจากยุทธการที่ดันเคิร์ก ซึ่งจะช่วยให้กองกำลังปฏิบัติการทางทหารของอังกฤษ (British Expeditionary Forces หรือ B.E.F.) กองกำลังฝรั่งเศสอีกจำนวนมากมายในการอพยพ.
# พาราลิไททัน
พาราลิไททัน (แปลว่า “ยักษ์ใหญ่แห่งลุ่มน้ำ”https://doc.rero.ch/record/14792/files/PAL_E1924.pdf ข้อมูลการค้นพบไดโนเสาร์ซอโรพอดในป่าชายเลนแถบประเทศอียิปต์) เป็นไดโนเสาร์ซอโรพอดสกุลไททันโนซอร์ขนาดใหญ่ โดยมันถูกค้นพบที่ประเทศอียิปต์ ในBahariya Oasis(บาฮาริยา โอเอซิส) พาราลิไททันถือเป็นหนึ่งในซอโรพอดสกุลไททันโนซอร์ที่มีขนาดใหญ่มาก โดยมีขนาดใกล้เคียงกับญาติขนาดยักษ์ของมันอย่างเจ้า อลาโมซอรัส และอาร์เจนติโนซอรัส ที่อยู่ในสกุลเดียวกันได้เลย แน่นอนว่าซากฟอสซิลถูกค้นพบในหมวดหิน Bahariya Formationนอร์ธเดิร์ฟ, วิลเลียม; โจชัว สมิธ; แมท ลามาน่า ; เคน ลาโควาร่า ; เจสัน พูล และ เจน สมิธ,2002, The Lost Dinosaur of Egypt: หนังสือ "เรื่องจริงที่น่าอัศจรรย์และไม่น่าเป็นไปได้ของการค้นพบทางบรรพชีวินวิทยาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในศตวรรษที่ 20 ,Random House,272 หน้า ซึ่งเป็นหมวดหินเดียวกันกับที่มีการค้นพบไดโนเสาร์กินเนื้อขนาดใหญ่หลายชนิดเช่นเดียวกัน อย่างเช่น คาร์คาโรดอนโทซอรัส และไดโนเสาร์กินเนื้อที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยค้นพบมาอย่างเจ้าสไปโนซอรัส 

พาราลิไททันอาศัยอยู่ในยุคครีเทเชียสตอนปลาย ระหว่าง 99.6 - 93.5 ล้านปีก่อนhttps://www.geol.umd.edu/~tholtz/dinoappendix/HoltzappendixWinter2011.pdf Holtz, Thomas R. Jr. (2012) สารานุกรมไดโนเสาร์ โดยมันอาศัยอยู่ร่วมกันกับ อียิปท์โตซอรัส ไดเครโอซอรัส หรือจะเป็นสัตว์กินเนื้ออย่างพวก คาร์คาโรดอนโทซอรัส สโตมาโตมาซูคัส และสไปโนซอรัส เนื่องมาจากว่าพาราลิไททันเป็นไดโนเสาร์ที่มีขนาดใหญ่จึงทำให้มันไม่ค่อยมีนักล่าตามธรรมชาติมากนัก ก็จะมีเพียงแค่คาร์คาโรดอนโทซอรัสเท่านั้นที่จะกล้าพอที่จะล่าพวกมัน เหตุผลง่ายๆ ก็เพราะไดโนเสาร์ซอโรพอดนั้นอันตราย...

 รายละเอียด 
alt=กระดูกบางส่วนของพาราไลไททัน|left|thumb|กระดูกบางส่วนของพาราไลไททัน
ฟอสซิลของมันเป็นตัวแทนของสัตว์ที่มีกระดูกสันหลังที่มีสี่ขาตัวแรกที่ถูกค้นพบที่ Bahariya Formation                                        

สมิธ (ผู้ที่เป็นคนพากลุ่มนักวิจัยที่พบฟอสซิลของพาราไลไททัน) ได้กล่าวกับผู้ที่สัมภาษณ์เขาว่า “จากการคำนวณต่างๆ นี่มันเป็นไดโนเสาร์ที่มีขนาดมหึมาอย่างแท้จริง” 

พวกเรามีความรู้เกี่ยวกับพาราไลไททันน้อยมาก ขนาดที่แท้จริงของมันจึงมีความยากในการคาดเดา แต่อย่างก็ตาม หลักฐานที่มีได้บอกว่ามันเป็นหนึ่งในไดโนเสาร์ที่มีขนาดมหึมาที่สุดที่เคยพบมา จากการคาดคะเนน้ำหนักที่มีถึง 59 ตัน และการคาดเดาความสูงโดยคนตัดต้นไม้ได้ใช้ขนาดของ ซัลตาซอรัส ในการช่วยคาดคะเน พบว่ามีความยาวประมาณ 26 เมตร หรือ 85 ฟุต แต่ก็ยังมีขนาดเล็กกว่า ไททันโนซอร์ที่มีขนาดใหญ่ เช่น ปวยร์ตาซอรัส อลาโมซอรัส และ อาร์เจนติโนซอรัส เช่นเดียวกับไททันโนซอร์ทั่วไป มันมีคอที่มีรูปร่างคล้ายแท่งที่กว้าง และอาจมีผิวหนังที่เป็นเกราะออสทิโอเดิร์มเป็นอาวุธป้องกันตัว พาราไลไททันได้ปรากฏว่าเป็นไดโนเสาร์ที่ถูกไลล่าโดยพวกไดโนเสาร์กินเนื้อ และมีความเป็นไปได้ว่าพาราไลไททันจะถูกไลล่าโดยไดโนเสาร์กินเนื้อขนาดใหญ่เช่น มาพูซอรัส คาชาร์โรดอนโตซอรัส และอาจจะมีสไปโนซอรัส แม้อาจจะเป็นไปได้ถ้าไดโนเสาร์กินเนื้อพวกนี้ล่าเป็นกลุ่มหลายตัว และไม่อาจแน่ใจว่าสไปโนซอรัสจะมีผลกระทบจากการล่าบนบกหรือไม่

 ระบบนิเวศที่เคยอาศัย 
ซากดึกดำบรรพ์ของมันถูกเก็บในที่ราบลุ่มที่มีฟอสซิลพืชป่าชายเลน ระบบนิเวศป่าชายเลนที่มันเคยอาศัยตั้งอยู่ทางชายฝั่งตอนใต้ของทะเลเททิส พาราไลไททันเป็นไดโนเสาร์ชนิดแรกที่แสดงให้เห็นว่ามันเป็นโดโนเสาร์ที่เคยอาศัยอยู่ในนิเวศป่าชายเลน มันอาศัยอยู่ในช่วงเวลาเดียวกับนักล่าขนาดยักษ์อย่าง มาพูซอรัส คาคาร์โรดอนโตซอรัส และสไปโนซอรัส และซอโรพอดอย่างอีคยิปท์โทซอรัส
# มหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
มหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน  หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ มหาวิทยาลัยเกออร์ค-เอากุสท์แห่งเกิททิงเงิน  เป็นมหาวิทยาลัยในเมืองเกิททิงเงิน รัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1734 โดยพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ กษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่และเจ้าผู้ครองรัฐฮันโนเฟอร์ และเริ่มการเรียนการสอนในปี ค.ศ. 1737 มหาวิทยาลัยนี้ถือเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน โดยมีนักศึกษาถึงราว 26,000 คน เป็นมหาวิทยาลัยที่ผลิตบุคคลมากชื่อเสียงนับไม่ถ้วนในแขนงวิชาต่างๆ จนเมืองเกิททิงเงินถูกเรียกว่าเป็น "เมืองแห่งวิทยาการ"

 ศิษย์เก่า 
ศิษย์เก่ามากชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน:
# ธรณีเคมี
ธรณีเคมี  เป็นวิทยาศาสตร์ ที่ใช้เป็นเครื่องมือและหลักการทางเคมี เพื่ออธิบายกลไกที่อยู่เบื้องหลังระบบธรณีวิทยาที่สำคัญ ๆ เช่น เปลือกโลก และมหาสมุทร ในขอบเขตของธรณีเคมีขยายไปไกลกว่าของโลก, การครอบคลุมทั้งระบบสุริยะ และมีส่วนร่วมสำคัญในการทำความเข้าใจเกี่ยวกับกระบวนการต่างๆรวมถึง การพาความร้อนของเปลือกโลกในชั้นหลอมเหลว (Mantle convection) ,การก่อตัวของดาวเคราะห์และต้นกำเนิดของหินแกรนิต และหินบะซอลต์

ดูเพิ่ม
 เคมีจักรวาล (Cosmochemistry)
 ศิลาวิทยา (Petrology)
 Tephrochronology
# ยุทธนาวีที่อักติอูง
ยุทธนาวีที่อักติอูง  การเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายของสงครามครั้งสุดท้ายของสาธารณรัฐโรมัน ระหว่างกองทัพของออคเตเวียน และกองทัพผสมของมาร์ก แอนโทนี และ คลีโอพัตรา เมื่อวันที่ 2 กันยายน 31 ปีก่อนคริสตกาล ที่ ทะเลไอโอเนียน ใกล้เมือง อักติอูง
# กระทรวงสำนักงานไปรษณีย์สหรัฐ
กระทรวงสำนักงานไปรษณีย์สหรัฐ (ค.ศ. 1792–1971) เป็นหน่วยงานซึ่งต่อมาคือ การไปรษณีย์สหรัฐ (United States Postal Service) มีฐานะเป็นกระทรวง (department) อย่างเป็นทางการตั้งแต่ ค.ศ. 1872 ถึง 1971 มีหัวหน้า คือ นายไปรษณีย์ใหญ่สหรัฐ (United States Postmaster General)"The United States Postal Service: An American History 1775 – 2002". United States Postal Service. September 2003. Archived from the original on October 30, 2004.

รัฐบัญญัติการไปรษณีย์ (Postal Service Act) ที่ประธานาธิบดีจอร์จ วอชิงตัน ลงนามเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792 มีผลเป็นการจัดตั้งกระทรวงนี้ นายไปรษณีย์ใหญ่คนแรก คือ จอห์น แมกลีน (John McLean) ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1823 ถึว 1829 และเป็นบุคคลแรกที่เรียกหน่วยงานนี้ว่า "กระทรวงสำนักงานไปรษณีย์" (Post Office Department) มิใช่เพียง "สำนักงานไปรษณีย์" (Post Office) ชื่อเสียงของหน่วยงานทวีขึ้นอย่างยิ่งเมื่อประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็กสัน เชิญนายไปรษณีย์ใหญ่วิลเลียม ที. แบร์รี (William T. Barry) มาร่วมเป็นสมาชิกคณะรัฐมนตรีใน ค.ศ. 1829 ภายหลังจึงมี รัฐบัญญัติสำนักงานไปรษณีย์ (Post Office Act) เมื่อ ค.ศ. 1872 เพื่อยกฐานะกระทรวงสำนักงานไปรษณีย์ขึ้นเป็นกระทรวงในคณะรัฐมนตรี
# สเปกโทรสโกปีทางดาราศาสตร์
สเปกโทรสโกปีทางดาราศาสตร์  เป็นการศึกษาเกี่ยวกับดาราศาสตร์ โดยใช้เทคนิคสเปกโทรสโกปี ในการวัดสเปกตรัมของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ,รวมทั้งแสงที่มองเห็นได้และคลื่นวิทยุ ,ซึ่งแผ่กระจายจากดาว และวัตถุท้องฟ้าร้อนอื่น ๆ สเปกโทรสโกปี สามารถนำมาใช้เพื่อหาคุณสมบัติหลายอย่างของดาวและกาแลคซีที่ห่างไกล เช่น องค์ประกอบทางเคมี ,อุณหภูมิ ,ความหนาแน่น ,มวลระยะทาง ,ความส่องสว่าง และการเคลื่อนไหวสัมพัทธ์โดยใช้การวัดปรากฏการณ์ดอปเพลอร์

เบื้องหลัง
thumb|การส่งผ่านคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า หรือ ความทึบแสงของชั้นบรรยากาศโลก
สเปกโทรสโกปีทางดาราศาสตร์ ถูกนำมาใช้ในการวัดที่สำคัญของการฉายรังสี 3 แบบ คือ สเปกตรัมมองเห็นได้ ,คลื่นวิทยุ และรังสีเอ็กซ์ ในขณะที่สเปกโตรสโกปีทั้งหมดจะมีลักษณะเฉพาะที่บริเวณสเปกตรัม แต่ต้องใช้วิธีต่าง ๆ เพื่อรับสัญญาณขึ้นอยู่กับความถี่ โอโซน (O3) และโมเลกุลออกซิเจน (O2) ดูดซับแสงที่มีความยาวคลื่นต่ำกว่า 300 นาโนเมตร ซึ่งหมายความว่ารังสีอัลตราไวโอเลต และรังสีอัลตราไวโอเลต ต้องใช้กล้องโทรทรรศน์ดาวเทียมหรือเครื่องตรวจจับที่ติดตั้งจรวด คลื่นวิทยุมีความยาวคลื่นมากกว่าคลื่นแสง และต้องใช้เสาอากาศหรือจานคลื่นวิทยุ แสงอินฟราเรดถูกดูดซับโดยน้ำในบรรยากาศ และก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ดังนั้น ในขณะที่อุปกรณ์คล้ายคลึงกับที่ใช้ในการตรวจทางสเปกโตรสโกปีแสงจะต้องมีการบันทึกข้อมูลดาวเทียมอินฟราเรดมากขึ้น
สเปกโทรสโกปีทางแสง

สเปกโทรสโกปีทางคลื่นวิทยุ
ดาราศาสตร์วิทยุ ก่อตั้งขึ้นด้วยผลงานของ คาร์ล แจนสกี ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 ขณะที่ทำงานให้กับ Bell Labs เขาสร้างเสาอากาศวิทยุ เพื่อดูแหล่งสัญญาณรบกวนที่อาจเกิดขึ้นสำหรับการส่งสัญญาณวิทยุข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก ,หนึ่งในแหล่งที่มาของเสียงที่ค้นพบที่ไม่ได้มาจากโลก ,แต่จากศูนย์กลางของทางช้างเผือก ในกลุ่มดาวคนยิงธนู ในปี ค.ศ. 1942 James Stanley Hey จับคลื่นความถี่วิทยุของดวงอาทิตย์โดยใช้เรดาร์ทางทหาร สเปกโทรสโกปีทางคลื่นวิทยุเริ่มต้นด้วยการค้นพบใน 21-centimeter H I line ปี ค.ศ. 1951

เรดิโอ อินเตอร์เฟอโรเมทรี เป็นผู้บุกเบิกในปี ค.ศ. 1946 ในตอนที่ Joseph Lade Pawsey ,Ruby Payne-Scott และLindsay McCready ใช้เสาอากาศเดียวบนยอดหน้าผาทะเลในการสังเกตรังสีแสงอาทิตย์ 200 เมกะเฮิรตซ์ สองลำแสงเกิดขึ้นจากดวงอาทิตย์และอีกมุมหนึ่งที่สะท้อนจากพื้นผิวทะเลทำให้เกิดการแทรกแซงที่จำเป็น เครื่องอินเตอร์เฟอโรเมทเตอร์ ตัวรับสัญญาณชุดแรกที่สร้างขึ้นในปีเดียวกันโดย Martin Ryle และ Vonberg ในปี ค.ศ. 1960 Ryle และAntony Hewish  ได้ตีพิมพ์เทคนิคการสังเคราะห์รูรับแสงเพื่อวิเคราะห์ข้อมูล เครื่องอินเตอร์เฟอโรเมทเตอร์
สเปกโทรสโกปีทางรังสีเอ็กซ์
# คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  เป็น คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2531 เป็นคณะแรกของวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือในขณะนั้นระบบฐานข้อมูลคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

 หลักสูตร 
 หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ระดับปริญญาตรี ระดับปริญญาโท ระดับปริญญาเอกหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (บธ.บ.)
สาขาวิชาการตลาด
สาขาวิชาการเงินและการลงทุน
สาขาวิชาการจัดการ
สาขาวิชาการท่องเที่ยว (ร่วมมือกับโรงแรมเจริญธานี)
สาขาวิชาเทคโนโลยีธุรกิจดิจิทัล 
หลักสูตรบัญชีบัณฑิต (บช.บ.)
สาขาวิชาการบัญชีหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (บธ.ม.)หลักสูตรบริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต (บธ.ด.)

  แหล่งข้อมูลอื่น 
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
 เว๊บไซต์คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
# รายชื่ออดีตสมาชิกของโกลเบิลฟอร์ซเรสต์ลิง (2014–2017)
บทความนี้ เป็นรายชื่อของอดีตบุคลากรของ สมาคมมวยปล้ำอาชีพ โกเบิลฟอร์ซเรสต์ลิง (2014–2017) ซึ่งก่อตั้งในปี ค.ศ. แต่เริ่มมีการจัดศึกการแข่งขันในปี ค.ศ. 2015 โดยนักมวยปล้ำทั้งหมดเข้าร่วมการแข่งขันในสมาคมดั้งเดิมของ GFW

รายชื่อศิษย์เก่า
ชื่อในสังเวียนชื่อเกิดช่วงที่อยู่ในสมาคมอ้างอิง2015–20172015201520152015201520152015–20172015–201720152016–20172015–20172015201520152015201520152015–20162015–201620152014–2017Jigsaw201520152015201520152014–2017201520152015–2017Kushida20152015201520152015–201720152015–20162015Moose20152015–2017ODB2015Phoenix Star201520152015201520152015–2017201520152015Zokre2015

ดูเพิ่ม
 Global Force Wrestling (2014–2017)
 Global Force Wrestling
# แม็กซ์ กาวาเลรา
มัสซีมีเลียนู อังโตนีอู กาวาเลรา  หรือ แม็กซ์ กาวาเลรา (Max Cavalera)  เป็นนักร้อง มือกีตาร์และนักแต่งเพลงชาวบราซิล ปัจจุบันเป็นสมาชิกวง โซลฟลาย (Soulfly), คาวาเลราคอนสปิเรซี (Cavalera Conspiracy), และ คิลเลอร์บีคิลด์ (Killer Be Killed) เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้งวงเซปุลตูรา (Sepultura) ในปี 1984 ร่วมกับน้องชายของเขา อีกอร์ กาวาเลรา โดยเป็นนักร้องนำและกีตาร์จนถึงปี 1996 นอกจากนี้ยังเคยมีไซด์โปรเจกต์กับวง เนลบอมบ์ (Nailbomb)