wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# นากทะเล
นากทะเล  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทางทะเล ประเภทหนึ่งโดยอาศัยอยู่บริเวณชายฝั่งตอนเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ในวัยเจริญพันธุ์จะมีน้ำหนักประมาณ 14–45 กิโลกรัม (31–99 ปอนด์)  นากทะเลเป็นสัตว์ในวงศ์เพียงพอน (Mustelidae) ชนิดหนึ่ง และเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเลที่มีขนาดเล็กที่สุดอีกด้วย นากทะเลนั้นไม่เหมือนสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทางทะเลทั่วไปเพราะมีฉนวนกันความร้อนด้วยขนที่หนาแน่น จึงทำให้นากทะเลสามารถหาอาหารในทะเลเป็นเวลานาน ๆ ได้

นากทะเลจะอาศัยอยู่บริเวณชายฝั่ง โดยจะดำดิ่งสู่พื้นทะเลเพื่อหาอาหาร อาหารที่ชอบคือ สาหร่ายทะเล (ถ้าเป็นสาหร่ายเคลท์จะชอบมาก) เม่นทะเล หอยต่าง ๆ กุ้งบางชนิด และปลาบางชนิด นอกจากนี้นากทะเลยังเป็นสัตว์ที่สามารถวัดความอุดมสมบูรณ์ของพื้นที่ได้อีกด้วย  ปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าพฤติกรรมการกินอาหารของนากทะเลที่ใช้หินทุบเปลือกหอยบนหน้าอกตัวเองนั้นเป็นพฤติกรรมที่มีมานานเป็นระยะเวลานับหลายล้านปี ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยถือว่าเป็นพฤติกรรมการกินอาหารที่พัฒนาขึ้นมาจากการกินหรือหาอาหารทั่วไปของสัตว์โลก และเป็นสัตว์ทะเลชนิดแรกที่มีพัฒนาการเช่นนี้ โดยการสังเกตพฤติกรรมแม้แต่ลูกนากทะเลกำพร้าในสถานที่เลี้ยงก็ยังพบว่ามีพฤติกรรมเช่นนี้จุดประกาย 7 WILD,  'หินแกะหอย' วัฒนธรรมล้านปี นากทะเลกินอาหาร. "Wild UPDATE". กรุงเทพธุรกิจปีที่ 29 ฉบับที่ 10420: วันจันทร์ที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2560

ในอดีตจำนวนนากทะเลอยูที่ประมาณ 150,000–300,000 ตัว แต่ในช่วงปี ค.ศ. 1741–1911 ได้ถูกล่าเพื่อเอาขน จนทำให้เหลือเพียง 1,000–2,000 ตัว ต่อมามีสนธิสัญญาระหว่างประเทศในการห้ามล่า และให้อนุรักษ์นากทะเล จึงส่งผลให้จำนวนนากทะเลเพิ่มขึ้น ซึ่งถือเป็นความสำเร็จในการอนุรักษ์นากทะเล อย่างไรก็ตามในปัจจุบันจำนวนนากทะเลได้ลดลงอีกครั้ง นากทะเลจึงถือเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเลที่ใกล้สูญพันธุ์Doroff, A. & Burdin, A. (2011). "Enhydra lutris". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2011.2. International Union for Conservation of Nature. Retrieved 18 January 2012.
# ครามเถา
ครามเถา  ชื่ออื่นๆ "เบือก" อยู่ในวงศ์ Asclepiadaceae ไม้เถาเนื้อแข็ง ยางขาว ดอกช่อ สีขาวอมเหลืองอ่อน แก่แล้วเป็นสีน้ำเงินเข้ม เปลือกและใบใช้ทำสีย้อมเส้นใยและผ้า ให้สีคราม ใช้ย้อมผมให้สีดำ ใบมีฤทธิ์เป็นยาแก้อาการผิดปกติในลำไส้ กระตุ้นการงอกของผม ในบังกลาเทศใช้สารสกัดจากครามเถาทำให้แท้งลูก เปลือกลำต้นมีเส้นใย
 อ้างอิง 
 ป่าแม่คำมี: ความหลากหลายทางชีวภาพจากอดีตถึงปัจจุบัน. กทม. สำนักวิจัยและพัฒนาป่าไม้. 2556
 พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 3: พืชให้สีย้อมและแทนนิน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544.
หมวดหมู่:วงศ์นมตำเลีย
หมวดหมู่:พืชให้สีย้อม
หมวดหมู่:สมุนไพร
# เงาใจ
เงาใจ เป็นบทประพันธ์ของ ชูวงศ์ ฉายะจินดา ถูกนำมาสร้างแง่คิดเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 2 ครั้ง โดยนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 ผลิตโดย บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด นำแสดงโดย ดนุพร ปุณณกันต์ และ สุวนันท์ คงยิ่ง ออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.20–22.20 น. ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2544 – 16 กันยายน พ.ศ. 2544 ละครโทรทัศน์ เงาใจ (2544) ช่อง 7

และครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2558 ผลิตโดย เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ และเมจิก อิฟ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ โดย พิยดา จุฑารัตนกุล เป็นผู้จัด กำกับการแสดงโดย พิศาล อัครเศรณี นำแสดงโดย ยุทธนา เปื้องกลาง และ วรรณรท สนธิไชย ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20–22.20 น. ทางช่องวัน"เอ็กแซ็กท์" บวงสรวง "ฝันเฟื่อง" ควบ "เงาใจ"  โดยออกอากาศตั้งแต่วันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2558 - 16 มีนาคม พ.ศ. 2558

 รายชื่อนักแสดง 
 ปี  พ.ศ. 2544  พ.ศ. 2558  สถานีออกอากาศ  ช่อง 7  ช่องวัน  ผู้สร้าง  ดาราวีดีโอ  เอ็กแซ็กท์ - ซีเนริโอ  เมจิก อิฟ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ บทโทรทัศน์  คทาหัสต์ บุษปะเกศ  ศิวาวุธ ไพรีพินาศ ผู้กำกับการแสดง  จรูญ ธรรมศิลป์  พิศาล อัครเศรณี รุทร  วาทิต  ดนุพร ปุณณกันต์  ยุทธนา เปื้องกลาง เมทินี (เม)  สุวนันท์ ปุณณกันต์  วรรณรท สนธิไชย อังกูร  โอลิเวอร์ พูพาร์ท  นาวิน เยาวพลกุล พ่อเลี้ยงวิทยา  วันชัย เผ่าวิบูลย์  พิศาล อัครเศรณี แรมจันทร์  สีดา พัวพิมล    เพ็ญพักตร์ ศิริกุล มณี  ภคกุล สนิทวงษ์ ณ อยุธยา  สาวิตรี สามิภักดิ์ คำเอื้อง -  อำภา ภูษิต หมอกิจจา / กิจจา  ราม ราชพงษ์  ดิลก ทองวัฒนา สายใจ  จุฬาลักษณ์ อิสมาโลน  - จำนง  อรรฆรัตน์ นิติพน  - วาริน  -  ณัฐจารี หรเวชกุล ไมตรี  ป๊อบ คำเกษม  ณัฐชา จันทพันธ์ ทิปปี้  -  วิชญาณี เปียกลิ่น อนุวัตร  แดนนี่ ศรีภิญโญ  ณัฏฐพงษ์ ชาติพงษ์ บุษบัน  ปิยวรรณ จิตณาธรรม  สกาวใจ พูนสวัสดิ์ กินรี  วรรณยุดา แสนอุดม  อริสรา ทองบริสุทธิ์ สิรี กรกช จำปาดิษฐ์   - ระวี / ชาติ  ขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย  ศิระ แพทย์รัตน์ วินิจ  วทัญญู มุ่งหมาย - จั่นเป็ง  -  วิมลพันธ์ ชาลีจังหาญ หนาน  -  วรินทร รัตนสรรค์ นักแสดงรับเชิญ แพร  -  เจนสุดา ปานโต พ่อของอังกูร  -  สมภพ เบญจาธิกุล กะเว  -  เฉลิมศักดิ์ แย้มขะมัง วาโพ  -  นิภาภรณ์ ฐิติธนการ อาจารย์ที่มหาวิทยาลัย  -  เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง นุชชี่  -  พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร กิจจา (วัยหนุ่ม)  -  พลภัคค์ วัชรพงศ์หิรัญ มีนรญา (หนูมีน)  ด.ญ.พิมประภา ตั้งประภาพร  ด.ญ.ชนัญญา เลิศวัฒนามงคล ดีแลนท์     ด.ช.ณัฐพัชร์ นิมจิรวัฒน์ รุทร  วาทิต (ตอนเด็ก)  ด.ช.อิศรา กิจนิตย์ชีว์  ด.ช.ยงศิลป์ วงศ์พนิตนนท์ เมทินี (เม) (ตอนเด็ก)  ด.ญ. อารดา เลิศเกียรติไพบูลย์  ด.ญ.จิรดา โมแรน อังกูร (ตอนเด็ก)    ด.ช.ภัทรกร ประเสริฐเศรษฐ์

แหล่งข้อมูลอื่น
 เรื่องย่อละคร เงาใจ (พ.ศ. 2558) : กระปุก
 เรื่องย่อละคร เงาใจ (พ.ศ. 2558) : Manager Online
 เรื่องย่อละคร เงาใจ (พ.ศ. 2558) : Truelife
# รายการพิเศษเฉลิมฉลองครบรอบ 30 ปีของไมเคิล แจ็กสัน
รายการพิเศษเฉลิมฉลองครบรอบ 30 ปีของไมเคิล แจ็กสัน  เป็นรายการชุดในปี 2001 ที่นครนิวยอร์ก โดย ไมเคิล แจ็กสัน ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2001 และ10 กันยายน ค.ศ. 2001 ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2001 โทรทัศน์เครือข่าย CBS ได้ออกอากาศการแสดงคอนเสิร์ตเป็นพิเศษสองชั่วโมงเพื่อเป็นเกียรติแก่ 30 ปีในฐานะนักร้องเดี่ยวของ ไมเคิล แจ็กสัน รายการที่ได้รับการแก้ไขจากภาพของสองคอนเสิร์ตของไมเคิลที่แยกจากกันได้เตรียมอยู่ในเมดิสันสแควร์การ์เดน ,นครนิวยอร์ก ในวันที่ 7 กันยายน และ 10 กันยายน ค.ศ. 2001 คอนเสิร์ตนี้ทำรายได้ไปกว่า 10,072,105 ดอลล่าร์สหรัฐ 

วันที่แสดง
 วันที่ เมือง ประเทศ สถานที่7 กันยายน ค.ศ. 2001 นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เมดิสันสแควร์การ์เดน10 กันยายน ค.ศ. 2001
# สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล  หรือ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในทะเล ก้องเกียรติ กิตติวัฒนาวงศ์, สุวรรณา ภาณุตระกูล, & กาญจนา อดุลยานุโกศล. (2013) การสะสมตัวของโลหะหนักในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในทะเลในประเทศ. ขจรศักดิ์ ศิลปโภชากุล & วิชัย โชควิวัฒน. (1998). คู่มือวิชาการโรคเลปโตสไปโรซิส. Reprint. สำนักงานโครงการควบคุมโรคเลปโตสไปโรซิส และกองโรคติดต่อทั่วไป กรมควบคุมโรคติดต่อ กระทรวงสาธารณสุข, 1462. ISBN 9747897903. คือ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่อาศัยอยู่ในทะเลหรืออาศัยอยู่ใกล้ทะเล โดยสัตว์ในกลุ่มนี้มีจำนวนทั้งสิ้น 129 ชนิด (Species) ตัวอย่างของสัตว์ในกลุ่มนี้ ได้แก่ แมวน้ำ วาฬ โลมา วอลรัส หมีขั้วโลก ฯลฯPompa, S., Ehrlich, P. R. & Ceballos, G.  (2011) "Global distribution and conservation of marine mammals". PNAS 108 (33): 13600–13605  โดยสัตว์เหล่านี้จำเป็นต้องอาศัยอยู่ใกล้ทะเลหรืออาศัยอยู่ในทะเล เพราะจำเป็นต้องพึ่งพาสิ่งแวดล้อมทางทะเลในการดำรงชีวิต เช่น การหาอาหาร การขยายพันธุ์ ถิ่นที่อยู่ เป็นต้นJefferson, T. A. , Webber, M. A. & Pitman, R. L. (2009) Marine Mammals of the World A Comprehensive Guide to their Identification London ; Burlington, MA: Academic  ISBN 978-0-12-383853-7 7-16 

นักวิทยาศาสตร์แบ่งสัตว์เหล่านี้ออกเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ Cetaceans (วาฬ โลมา และพอร์พอยส์) Pinnipeds (แมวน้ำ สิงโตทะเล และ วอลรัส) Sirenians (แมนนาที และ พะยูน) และ Fissipeds ซึ่งเป็นกลุ่มของสัตว์กินเนื้อด้วยที่แยกต่างหาก (หมีขั้วโลก และนากทั้ง 2 พันธุ์) Cetaceans and Sirenians นั้นเหมาะที่จะอาศัยอยู่ในมหาสมุทรเพราะเหมาะสมในทางสรีรศาสตร์ ส่วน Pinnipeds และ Semiaquatic ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในน้ำแต่จำเป็นต้องขึ้นบกเพื่อขยายพันธุ์และลอกคราบ ส่วนหมีขั้วโลกในกลุ่ม Fissipeds เหมาะที่จะอาศัยอยู่บนบกมากว่าKaschner, K., Tittensor, D. P., Ready, J., Gerrodette, T. & Worm, B. (2011) "Current and Future Patterns of Global Marine Mammal Biodiversity" PLoS ONE 6(5): 19653 

ในขณะนี้สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเลร้อยละ 23 มีจำนวนประชากรลดลง เนื่องจากการคุกคามโดยมนุษย์ เช่น การล่าวาฬมาทำเป็นอาหาร การล่าวอลรัสเพื่อเอาหนังมาทำเป็นเครื่องนุ่งห่มโดยคนในพื้นที่ เป็นต้น และสภาวะโลกร้อนก็มีผลเช่นกัน เช่น แผ่นน้ำแข็งละลาย ทำให้หมีขั้วโลกไร้ที่อยู่อาศัยและจมน้ำตายทุกปี เป็นต้นShipper, J. , Chanson, J. S. & Chiozza, F. et al (2008) "The Status of the World’s Land and Marine Mammals: Diversity, Threat, and Knowledge" Science 322: 225-230
# การศึกษาตามอัธยาศัย
การศึกษาตามอัธยาศัยราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรมศัพท์ศึกษาศาสตร์, กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2555, หน้า 282  เป็นการศึกษาที่ไม่มีรูปแบบตายตัว ไม่มีหลักสูตรและระยะเวลาในการเรียนที่แน่นอน โดยการจัดการศึกษาในรูปแบบนี้เป็นการศึกษาองค์ความรู้ต่าง ๆ ผ่านประสบการณ์ตรงที่ได้ประสบในชีวิตประจำวัน โดยการศึกษาตามอัธยาศัยจะกลายเป็นรากฐานสำคัญของการศึกษาตลอดชีวิต
# เรียกผมว่าไอ้สัตว์
เรียกผมว่าไอ้สัตว์  เป็นนวนิยายซึ่งอินทรา สิงห์ (Indra Sinha) ประพันธ์ขึ้น เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อปี 2007 และได้รางวัลนักเขียนแห่งเครือจักรภพ (Commonwealth Writers' Prize) ในปี 2008 นอกเหนือไปจากรางวัลอื่น ๆ

นวนิยายกล่าวถึงเด็กกำพร้าวัยสิบเก้าปีคนหนึ่งซึ่งลืมตาขึ้นดูโลกก่อนเกิดพิบัติภัยโภปาล (Bhopal disaster) ไม่กี่วัน เป็นเหตุให้กระดูกสันหลังพิกลจนต้องเคลื่อนไหวร่างกายด้วยการคลานไปเหมือนเดรัจฉานมานับแต่จำความได้ ทุกคนเรียกเขาว่า "ไอ้สัตว์" (Animal) ทั้งเขาเองก็แสดงกริยาเยี่ยงสัตว์ ไม่มีน้ำใจต่อผู้ใด ไม่นับถือศีลธรรมหรือมรรยาท และหมกมุ่นแต่เรื่องราคะ ทว่า ภายหลังเขาตกหลุมรักนิศา (Nisha) บุตรสาวของนักดนตรีในเมือง เขาจึงประสงค์จะเป็นมนุษย์ขึ้นมาบ้าง ครั้นนายแพทย์ชาวอเมริกันคนหนึ่งเข้ามาประจำการที่เมือง เขาจึงขอความช่วยเหลือให้เขาได้ยืนด้วยขาทั้งสองราวกับคนอื่น แต่เมื่อพยายามไปเขาก็เห็นว่า สี่ขาเหมาะแก่เขาที่สุดแล้ว ที่สุด เขาจึงเลือกเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงหนึ่งเดียวในโลกนี้ที่ได้ชื่อว่า "ไอ้สัตว์" แทนที่จะเลือกเป็นเหมือนมนุษย์อีกนับล้านที่ยืนตัวตรง

นวนิยายนี้แต่งเป็นทำนองว่า ไอ้สัตว์ประพันธ์ขึ้นเป็นภาษาฮินดีก่อนได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ ทั้งยังมีถ้อยคำที่ไอ้สัตว์ใช้โดยผูกขึ้นจากภาษาฮินดี ฝรั่งเศส และอังกฤษ เช่น "กัมปานี" (kampani จาก company) "ชาร์นาลิส" (jarnalis จาก journalist) และ "ชามิสปนดิง" (jamisponding จาก James Bond)
# ปลายอนหอย
ปลายอนหอย หรือ ปลาสวายหนู เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งน้ำจืดในอันดับปลาหนังในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae) จำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Helicophagus (/เฮ-ลิ-โช-ฟา-กัส/)

มีรูปร่างโดยรวม คือ เหมือนปลาในสกุล Pangasius แต่ว่ามีรูปร่างที่เล็กและเพรียวบางกว่าอย่างเห็นได้ชัด ปากมีความกว้างน้อยกว่า หัวเล็ก ตามีขนาดเล็ก  หนวดทั้ง 2 คู่ยาวถึงช่องเปิดเหงือก  มีความยาวลำตัวโดยเฉลี่ยประมาณ 1 ฟุต 

มีพฤติกรรมจะกินอหารแต่เฉพาะสัตว์จำพวกหอย ทั้งหอยฝาเดียวและหอยสองฝา โดยจะกินเข้าไปทั้งตัว และถ่ายออกมาเป็นเศษซากของเปลือกหอยหนังสือปลาน้ำจืดไทย โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (กรุงเทพ, พ.ศ. 2544) ISBN 974-475-655-5  

พบเพียง 3 ชนิดเท่านั้น โดยพบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะในเขตซุนดา มีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่พบได้ในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน ได้แก่

 Helicophagus leptorhynchus Ng & Kottelat, 2000
 Helicophagus typus Bleeker, 1858 
 Helicophagus waandersii Bleeker, 1858
# ผักบุ้ง
ผักบุ้ง เป็นพืชที่อยู่ในวงศ์ผักบุ้ง (Convolvulaceae) พบทั่วไปในเขตร้อน และเป็นผักที่คนท้องถิ่น เช่น ไทย เวียดนาม กัมพูชา มาเลเซีย และกานา นิยมรับประทานเป็นอาหาร ผักบุ้งที่คนไทยนิยมนำมาประกอบอาหารมี 3 สายพันธุ์ คือ ผักบุ้งไทย ผักบุ้งนาและผักบุ้งจีน โดยผักบุ้งไทยมักปลูกในน้ำเพราะเจริญเติบโตได้ดีกว่าบนบก ส่วนผักบุ้งจีนจะปลูกในดินเพราะต้องการธาตุอาหารจากในดินมากกว่า

 สายพันธุ์ 
 ผักบุ้งจีนที่ขึ้นอยู่บนบก ลำต้นและใบสีเขียวอ่อน ยางน้อยกว่าผักบุ้งไทย เป็นผักบุ้งที่นิยมปลูกเป็นการค้า ในอินโดนีเซียใช้ทำผักบุ้งลวกราดน้ำยำ ในมาเลเซียมีผักบุ้งผัดกะปิ ซึ่งพบทางภาคใต้ของไทยด้วย นิยมใช้ทำผัดผักบุ้งไฟแดง ใส่ในแจ่วฮ้อน สุกี้ยากี้ กินกับหมูกระทะ ลวกใส่ในพระรามลงสรงฉลองกรุง แซ่อึ้ง. ผักบุ้ง ผักพื้นฐานของคนไทย ราคาถูก คุณค่าทางอาหารไม่โหรงเหรง. ครัว. ปีที่ 18 ฉบับที่ 212 กุมภาพันธ์ 2555 หน้า 77 - 81
 ผักบุ้งไทยหรือผักบุ้งน้ำ เป็นผักบุ้งที่ขึ้นอยู่ในน้ำ ทนน้ำท่วม ในไทยใช้ทำแกงส้ม แกงเทโพ ผัดกะปิ ลวกจิ้ม ผักพริกแกง ยำผักบุ้ง ใส่ในเย็นตาโฟ การปลูกผักบุ้งไทยจะเตรียมดินโดยปล่อยให้น้ำแห้ง ไถดินแบบไถนาปลูกข้าว แล้วนำต้นผักบุ้งไปปักไว้เป็นแถว ๆ พอเริ่มแตกจะค่อย ๆ ปล่อยน้ำเข้า ผักบุ้งจะโตหนีน้ำขึ้นมา
 ผักบุ้งนา ลำต้นมีสีแดง ยอดเรียวเล็ก รสฝาด กินกับลาบ น้ำตกและอาหารอีสานอื่น ๆ ทำแกงส้มได้เช่นกัน
# มิสเตอร์อเมริกา (เจฟฟ์เรย์ เกรฟส์)
มิสเตอร์อเมริกา (เจฟฟ์เรย์ เกรฟส์)  เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ สร้างสรรค์โดย Geoff Johns และDale Eaglesham ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนเรื่อง Justice Society of America (vol. 3) ฉบับที่ 4 (พฤษภาคม 2007) เป็นสมาชิกของทีม Justice Society of AmericaJustice Society of America (vol. 3) #4 (May 2007)
# ปลาสังกะวาด
ปลาสังกะวาด หรือ ปลายอน เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาหนังจำพวกหนึ่ง  ในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae)  ที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุด โดยพบแล้วประมาณ 26 ชนิดจาก Fishbase.orrg ใช้ชื่อสกุลว่า Pangasius

มีรูปร่างโดยรวม คือ ลำตัวลื่นไม่มีเกล็ด หัวโต ตามีขนาดเล็ก ปากกว้าง รูจมูกคู่หลังอยู่ใกล้รูจมูกคู่หน้ามากกว่านัยน์ตา และอยู่เหนือระดับขอบบนของลูกนัยน์ตา   มีหนวด 2 คู่สั้นหรือยาวแล้วแต่ชนิด (ริมปากบน 1 คู่ และคาง 1 คู่) มีฟันที่กระดูกเพดานปากชิ้นกลางและชิ้นข้าง แต่ในบางชนิดอาจหดหายไปเมื่อปลามีอายุมากขึ้น  รูปร่างอ้วนป้อม ครีบทั้งหมดโดยเฉพาะครีบหลังและครีบอกตั้งชี้ตรง และมีก้านแข็ง นัยน์ตาอยู่เหนือระดับมุมปากเล็กน้อย ท้องไม่เป็นสันคม ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 6 ก้านหน้า 32 หนังสือสาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒ โดย สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ พ.ศ. 2547 ISBN 974-00-8733-8 มีขนาดรูปร่างที่แตกต่างออกไปตั้งแต่ 1 ฟุต ไปจนถึงเกือบ 3 เมตร แต่โดยทั่วไปจะมีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 1-1.5 เมตร

เป็นปลาที่กินได้ทั้งเนื้อและพืชเป็นอาหาร รวมถึงซากสัตว์ที่เน่าเปื่อยด้วย  มีพฤติกรรมชอบอยู่เป็นฝูง ในแม่น้ำและลำคลองสายใหญ่ พบตั้งแต่อนุทวีปอินเดียจนถึงภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในส่วนที่เป็นแผ่นดินใหญ่และหมู่เกาะ

เป็นปลาที่มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการเป็นปลาเศรษฐกิจ ใช้บริโภค ซึ่งมีการวิจัยพบว่าเนื้อปลาในสกุลนี้ มีสารโอเมกา 3 สูงกว่าปลาทะเลเสียอีก โอเมก้า 3 มีถมเถ กินปลา ต้านโรค แถม ไร้พุง จากกระปุกดอตคอม  นอกจากนี้ยังใช้ตกเป็นเกมกีฬา และเลี้ยงเป็นปลาสวยงามในบางชนิด

ในภาษาไทยจะเรียกปลาในสกุลนี้โดยรวมว่า "สวาย" ในปลาที่มีขนาดใหญ่ความหมายของคำว่า สวาย ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542  และในปลาที่มีขนาดเล็กมักจะเรียกรวม ๆ กันว่า "สังกะวาด" หรือ "สังกะวัง"ความหมายของคำว่า สังกะวาด ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 ซึ่งซ้ำซ้อนกับปลาในวงศ์ปลาหวีเกศ (Schilbeidae)  สำหรับในภาษาอีสานจะเรียกว่า "ยอน" หรือ "ซวย"

ในปัจจุบัน มีการผสมพันธุ์ข้ามชนิดและข้ามสกุลกัน จนได้เป็นลูกปลาพันธุ์ผสมชนิดใหม่ที่ให้ผลผลิตดี โดยใช้ชื่อในทางการค้าว่า "ปลามรกต" หรือ "เขียวมรกต" นิยมเลี้ยงกันมากโดยเฉพาะในภาคอีสานของไทย และในปัจจุบันนิยมทำเป็นผลิตภัณฑ์เนื้อปลาสำเร็จรูป ในชื่อ "แพนกาเชียส ดอรี่"
thumb|250px|ปลาสวาย (P. hypophthalmus) เป็นชนิดที่นิยมเลี้ยงเพื่อการบริโภค และเป็นปลาสวยงาม
ชนิด
 Pangasius bedado Roberts, 1999
  Pangasius bocourti Sauvage, 1880
  Pangasius conchophilus Roberts & Vidthayanon, 1991
 Pangasius djambal Bleeker, 1846
 Pangasius elongatus Pouyaud, Gustiano & Teugels, 2002
 Pangasius humeralis Roberts, 1989
 Pangasius hypophthalmus  Sauvage, 1878 
 Pangasius kinabatanganensis Roberts & Vidthayanon, 1991
  Pangasius krempfi Fang & Chaux, 1949
 Pangasius kunyit Pouyaud, Teugels & Legendre, 1999
  Pangasius larnaudii Bocourt, 1866
 Pangasius lithostoma Roberts, 1989
  Pangasius macronema Bleeker, 1851
 Pangasius mahakamensis Pouyaud, Gustiano & Teugels, 2002
 Pangasius mekongensis Gustiano, Teugels & Pouyaud, 2003
  Pangasius micronemus Bleeker, 1847
 Pangasius myanmar Roberts & Vidthayanon, 1991
 Pangasius nasutus  (Bleeker, 1863) 
 Pangasius nieuwenhuisii  (Popta, 1904) 
  Pangasius pangasius  (Hamilton, 1822) 
  Pangasius pleurotaenia Sauvage, 1878
 Pangasius polyuranodon Bleeker, 1852
 Pangasius rheophilus Pouyaud & Teugels, 2000
 Pangasius sabahensis Gustiano, Teugels & Pouyaud, 2003
  Pangasius sanitwongsei Smith, 1931
 Pangasius tubbi Inger & Chin, 1959
# อำเภออู๋
อำเภออู๋ หรือ อู๋เซี่ยน (221 ปีก่อน ค.ศ. – ธันวาคม 2000) เป็นอดีตเขตปกครองที่ตั้งอยู่ทางตอนล่างของแม่น้ำแยงซีเกียง เดิมเป็นอำเภอในนครซูโจว มณฑลเจียงซู ก่อนจัดตั้งขึ้นเป็นนครต่างหาก และภายหลังก็ยุบเลิกแล้วแยกออกเป็น 2 เขต

 ประวัติ 
เมื่อ 221 ปีก่อนคริสตกาล จักรพรรดิฉินที่ 1 หรือจักรพรรดิฉินฉื่อหวง ก่อตั้งอำเภออู๋ขึ้นเป็นเมืองเอกของเขตบัญชาการไคว่จี (會稽郡; Kuaiji Commandery) ครั้นปี 1928 รัฐบาลของสาธารณรัฐจีนซึ่งประธานาธิบดีซุนยัดเซ็นก่อตั้งขึ้น ได้แบ่งพื้นที่ของอำเภออู๋ออก และก่อตั้งเป็นนครซูโจว แต่ยกเลิกคำสั่งนั้นใน 2 ปีต่อมา

ในปี 1949 หลังสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนแล้ว ก็มีการแยกนครซูโจวจากเขตอำเภออู๋อีกครั้ง

ในเดือนมีนาคม 1983 อำเภออู๋กลายเป็นส่วนหนึ่งของซูโจวซึ่งเป็นนครระดับจังหวัด และในเดือนมิถุนายน ปี ค.ศ. 1995 อำเภออู๋ก็เปลี่ยนชื่อเป็นนครอู๋เซี่ยน มีฐานะเป็นนครระดับอำเภอ

ในเดือนธันวาคม 2000 มีการยุบเลิกนครอู๋เซี่ยน เพื่อแบ่งออกเป็น 2 เขต คือ เขตเซี่ยงเฉิง (相城区) ซึ่งเป็นพื้นที่ทางตอนเหนือ และเขตอู๋จง (吴中区) ซึ่งเป็นพื้นที่ทางตอนใต้

 บุคคลที่มีชื่อเสียง 
 ไช่ หัน ศิลปินในสมัยราชวงศ์ชิง
# ริชชาร์ท นิคโคเลาส์ ฟ็อน คูเดินโฮเวอ-คาแลร์กี
ริชชาร์ท นิคโคเลาส์ ฟ็อน คูเดินโฮเวอ-คาแลร์กี (16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 — 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2515) เป็นนักการเมืองออสเตรีย

  ดูเพิ่ม 
 มิตสึโกะ อาโอยามะ

 แหล่งข้อมูลอื่น

 Paneuropaean Union
# เขตอู๋จง
เขตอู๋จง (อังกฤษ: Wuzhong District) เป็นเขตปกครองระดับอำเภอ ในเมืองซูโจว (Suzhou) ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของประเทศจีน และตั้งอยู่ทางใต้ของเมืองซูโจว ติดกับเมืองเก่าซูโจว สวนอุตสาหกรรมซูโจว (Suzhou Industrial Park หรือ SIP) และเขตอุตสาหกรรมไฮเทค (Hi-Tech Industrial Development Zone หรือ SND) ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือ ส่วนทางทิศตะวันตกติดกับทะเลสาบไท่ (Taihu)

มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 770 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 590,000 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2001) พิกัดทางภูมิศาสตร์ของเขตอู๋จง คือ 30°56´-31°21´N, 119°55´-120°54´E

 เขตการปกครอง 
อู๋จงมีเขตปกครองย่อย 8 แขวง 7 เมือง คือ

8 แขวง
 แขวงฉางเฉียว (Changqiao Sub-district, 长桥街道)
 แขวงเฉิงหนาน (Chengnan Sub-district, 城南街道)
 แขวงหลงซี (Longxi Sub-district, 龙西街道)
 แขวงซูย่วน (Suyuan Sub-district, 苏苑街道)
 แขวงเซียงซาน (Xiangshan Sub-district, 香山街道)
 แขวงเหิงจิง (Hengjing Sub-district, 横泾街道)
 แขวงเกาเซี่ยง (Guoxiang Sub-district, 郭巷街道)
 แขวงเยว่ซี (Yuexi Sub-district, 越溪街道)

7 เมือง
 เมืองซูโขว่ (Xukou Town, 胥口镇)
 เมืองมู่ตู๋ (Mudu Town, 木渎镇)
 
สถานที่สำคัญในอู๋จง อาทิ เขตท่องเที่ยวและพักผ่อนแห่งชาติทะเลสาบไท่ (Suzhou Taihu National Tourism and Vacation Zone) เขตสาธิตเกษตรกรรมสมัยใหม่แห่งชาติซีซาน (XishanNational Modern Agriculture Demonstration Zone) เขตพัฒนาเศรษฐกิจอู๋จง (Wuzhong Economic Development Zone) และเขตทัศนียภาพภูเขาเฉวียงหลง (Qionglong Mountain Scenic Zone) เป็นต้น 
ดูเพิ่ม
อำเภออู๋
# เขตเซียงเฉิง (ซูโจว)
เขตเซียงเฉิง  เป็นหนึ่งในเขตเมืองทั้ง 5 ของนครระดับจังหวัดซูโจว มณฑลเจียงซู ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของประเทศจีน เขตนี้มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 478 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรในปี 2001 จำนวน 380,000 คน

เขตเซียงเฉิงอยู่ทางตอนเหนือของเมืองเก่าซูโจว ทิศตะวันออกอยู่ติดกับสวนอุตสาหกรรมซูโจว (Suzhou Industrial Park, SIP ชื่อเดิม สวนอุตสาหกรรมสิงคโปร์ หรือ Sino-Singapore Suzhou Industrial Park) และทิศตะวันตกอยู่ติดกับเขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคซูโจว (Suzhou Hi-tech Industry Development Zone, SND) มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 478 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร (residential population) ประมาณ 380,000 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2001) ในขณะที่มีผู้อยู่อาศัยมากถึง 740,000 คน เซียงเฉิงเป็นเขตใหม่ที่จัดตั้งขึ้นเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 2001 

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 ที่ก่อตั้งเขตเซียงเฉิงขึ้นนั้น เศรษฐกิจของเซียงเฉิงก็เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ในปี ค.ศ. 2007 ผลิตภัณฑ์มวลรวม (GDP) ได้เพิ่มขึ้นถึง 23.22 พันล้านหยวน (RMB) โดยคิดเป็นอัตราการเจริญเติบโตเพิ่มขึ้น 22.8% เมืองซูโจวได้ประกาศให้เขตเซียงเฉิงเป็น "พื้นที่พัฒนาอย่างรวดเร็ว (typical case of rapid development)" เพื่อเป็นเกียรติของเมืองซูโจวอีกด้วย 

สถานที่สำคัญที่อยู่ในเซียงเฉิง อาทิ ทะเลสาบหยางเฉิง (อังกฤษ: Yangcheng Lake; จีน: 阳澄湖; พินอิน: Yángchéng Hú) ต้นกำเนิดตำรับอาหารชื่อดัง ปูยักษ์ทะเลสาบหยางเฉิง (Yangcheng Lake large crab) 

 เขตการปกครอง 
เขตเซียงเฉิงแบ่งออกเป็น 4 แขวง และ 4 เมือง คือ

4 แขวง
 แขวงหยวนเหอ (Yuanhe Sub-district, 元和街道)
 แขวงเป่ยเฉียว (Beiqiao Sub-district, 北桥街道)
 แขวงหวงเฉียว (Huangqiao Sub-district, 黄桥街道)
 แขวงไท่ผิง (Taiping Sub-district, 太平街道)
4 เมือง
 เมืองเว่ยถัง (Weitang Town, 渭塘镇)
 เมืองหวงไต้ (Huangdai Town, 黄埭镇)
 เมืองว่างถิง (Wangting Town, 望亭镇)
 เมืองหยางเฉิงหู (阳澄湖镇)
อื่น ๆ
 เขตพัฒนาเศรษฐกิจเซียงเฉิง (Xiangcheng Economic Development Zone, 相城经济开发区)
# ทะเลสาบหยางเฉิง
ทะเลสาบหยางเฉิง  เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดเล็ก ตั้งทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือห่างจากเมืองซูโจว ในมณฑลเจียงซู ประเทศจีน ประมาณ   เป็นแหล่งที่มีชื่อเสียงที่เป็นต้นกำเนิดของปูขน (ก้ามขน)

ทะเลสาบหยางเฉิงตั้งอยู่ระหว่งทะเลสาบไท่หรือไท่หู (อังกฤษ: Lake Tai; จีนตัวย่อ: 太湖) และแม่น้ำแยงซี โดยรอบทะเลสาบมีอาณาเขตติดกับเมืองซูโจว เมืองฉางสู (Changshu) (จีนตัวย่อ: 常熟) และเมืองคุณซาน (Kunshan) (จีนตัวย่อ: 昆山) ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ . 
 
ปูขนจะมีการย้ายถิ่นฐานจากทะเลสาบหยางเฉิงไปยังปากแม่น้ำแยงซี (Yangtze delta) เพื่อหาคู่และผสมพันธุ์ในเดือนช่วงกันยายนและเดือนตุลาคม ซึ่งชาวประมงท้องถิ่นจะจับปูขนในช่วงการย้ายถิ่นนี้

ในปี ค.ศ. 2002 ปริมาณผลผลิตปูขนหรือปูก้ามขน ในบริเวณทะเลสาบหยางเฉิงนี้ รวมประมาณ 1,500 ตัน (1,700 ตันในสเกลสั้น)

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 China Daily article on faked origins of Hairy Crabs 
 Article on the lake and the crab by the Suzhou government
# เดอะเบสต์ออฟไมเคิล แจ็กสัน
เดอะเบสต์ออฟไมเคิล แจ็กสัน  เป็นอัลบั้มรวบรวมเพลงฮิต ของไมเคิล แจ็กสัน และจัดจำหน่ายในปี ค.ศ. 1975 โดย โมทาวน์ ยอดขาย 2.4 ล้านชุดทั่วโลกChery, Carl: XXL: Michael Jackson Special Collecters Edition, page 100. American Press. และติดอันดับที่ 44 ของ U.S. R&B albums chart 

รายการเพลง
 US release  UK release  1979 re-release  Title  ความยาว 1  1  1  "Got to Be There"  3:19 2  4  2  "Ben"  2:41 3    3  "With a Child's Heart"  3:29 4  7  4  "Happy (Love Theme from "Lady Sings The Blues")"  3:22 5  10  5  "One Day In Your Life"  4:10 6  6  8  "I Wanna Be Where You Are"  2:56 7  8  9  "Rockin' Robin"  2:29 8  13  10  "We're Almost There"  3:37 9  14  11  "Morning Glow"  3:32 10  11  12  "Music and Me"  2:33   2  13  "Ain't No Sunshine"  4:14   3    "My Girl"  3:13   5    "Greatest Show on Earth"  2:50   9  6  "Just a Little Bit of You"  3:15   12    "In Our Small Way"  3:42     7  "You Are There"  3:25     14  "Dear Michael"  2:42
# การพักรบคริสต์มาส
การยิงถล่มคริสต์มาส  เป็นกลุ่มการหยุดยิงอย่างไม่เป็นทางการในวงกว้างซึ่งเกิดขึ้นตามแนวรบด้านตะวันตกประมาณคริสต์มาส ค.ศ. 1914 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สัปดาห์ก่อนคริสต์มาส กลุ่มทหารเยอรมันและอังกฤษเริ่มแลกเปลี่ยนคำอวยพรเทศกาลและเพลงระหว่างสนามเพลาะสองฝ่าย บางโอกาส ความตึงเครียดลดลงถึงขั้นที่ทหารสามารถถือของขวัญเดินข้ามไปยังสนามเพลาะฝ่ายตรงข้าม ในวันคริสต์มาสอีฟและวันคริสต์มาส ทหารทั้งสองฝ่ายจำนวนมาก ตลอดจนทหารฝรั่งเศสเล็กน้อย เสี่ยงออกไปใน "no man's land" ("แผ่นดินไม่มีเจ้าของ") โดยอิสระ ที่ซึ่งมีการรวมกลุ่ม แลกเปลี่ยนอาหารและของที่ระลึกกัน เช่นเดียวกับพิธีกรรมฝังศพร่วมกัน การนัดพบหลายที่จบลงด้วยการร้องเพลงเทศกาล ทหารจากทั้งสองฝ่ายยังเป็นมิตรพอที่จะเล่นเกมฟุตบอลกับอีกฝ่ายหนึ่งด้วย โดยตามที่มีการบันทึกไว้เป็นฝ่ายทหารเยอรมันเอาชนะไป 3-2 ประตู
# ดาวบันดาล
ดาวบันดาล  คือนวนิยายเล่มที่ 4 ผลงานของจอห์น กรีน ตีพิมพ์เมื่อเดือนมกราคม 2012  ผู้เล่าเรื่องคือผู้ป่วยโรคมะเร็งอายุ 16 ปี ชื่อเฮเซล ซึ่งถูกพ่อแม่คะยั้นคะยอให้เข้าร่วมกลุ่มสนับสนุนที่ให้กำลังใจแก่ผู้ป่วยมะเร็ง หลังจากเฮเซลเข้าร่วมกลุ่มอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก ต่อมาก็ได้พบกับออกัสตัส วอเทอร์ส อายุ 17 ปี และรักกัน ออกัสตัสเป็นอดีตนักบาสเกตบอล และเคยเป็นมะเร็งถึงขั้นต้องตัดขาข้างหนึ่ง

ชื่อเรื่อง The Fault in Our Stars ได้รับแรงบันดาลใจจากคำพูดขึ้นชื่อในบทละครของเชกสเปียร์เรื่องจูเลียส ซีซาร์ (องค์ 1, ฉาก 2) เมื่อคาซิอุส (แคชเซียส) กล่าวกับบรูตัสว่า 'The fault, dear Brutus, is not in our stars, / But in ourselves, that we are underlings.' ข้อความส่วนนี้ได้รับการถอดเป็นภาษาไทยโดยศิลปินแห่งชาติ ทวีปวร (ทวีป วรดิลก) ว่า "อันความผิดมิตรเอยเฉลยเอา ใช่ดวงดาวพราวเพราเจ้าบันดาล" บทประพันธ์เรื่องนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดยเขมรินทร์ พงษ์สุวรรณ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์คลาสแอคท์ เมื่อเดือนมีนาคม 2014

ในเดือนมกราคม 2012 บริษัท Fox 2000  ซื้อสิทธิ์ในการนำบทประพันธ์ไปสร้างภาพยนตร์ และเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2013 จึงประกาศว่าจอช บูน จะเป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้

กระแสตอบรับ
ดาวบันดาล ได้รับคำชื่นชมอย่างสูงจากนักวิจารณ์ คำวิจารณ์ของThe New York Times ระบุว่าหนังสือเล่มนี้คือ "การผสานระหว่างอารมณ์เศร้าสร้อย หวาน ปรัชญา และความขบขัน" อีกทั้งกล่าวด้วยว่า "เนื้อเรื่องดำเนินอยู่บนครรลองของความสมจริงอันโศกเศร้า" ขณะเดียวกันก็ชี้ว่ารายละเอียดตามโครงเรื่องที่ชวนให้ใจหายนั้น "มิได้ลดทอนความหวานซึ้ง และเมื่ออยู่ในมือของกรีน รายละเอียดเหล่านั้นมีแต่สร้างความประทับใจยิ่งขึ้น"  http://www.nytimes.com/2012/01/15/books/review/the-tenacity-of-hope.html?pagewanted=1&_r=1&ref=childrensbooks