# จักรพรรดินิมเมียว
จักรพรรดินิมเมียว (27 กันยายน ค.ศ. 808 – 6 พฤษภาคม ค.ศ. 850) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 54Emperor Ninmyō, Fukakusa Imperial Mausoleum, Imperial Household Agency ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิมPonsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, pp. 64–65. รัชสมัยของนิมเมียวอยู่ในช่วง ค.ศ. 833 ถึง 850 (ในยุคเฮอัง)Brown and Ishida, pp.283–284; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, p. 164-165; Titsingh, Isaac. (1834). 

เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม
นิมเมียวเป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในจักรพรรดิซางะกับจักรพรรดินีทาจิบานะ โนะ คาจิโกะ โดยนิมเมียวมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ) ว่า มาซาระ Brown and Ishida, p. 282; Varley, p. 164. หลังสวรรคต พระองค์จึงได้รับตำcหน่ง นิมเมียว 

จักรพรรดินิมเมียวมีจักรพรรดินี พระมเหสี และพระสนม (โคอิ) รวม 9 พระองค์ และมีพระราชโอรสธิดารวม 24 พระองค์Brown and Ishida, p. 283.

เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของนิมเมียว
thumb|ฟูจิวาระ โนะ จุนชิ, ภาพวาดโดยเทไซ โฮกูบะ, ค.ศ. 1800 ถึง 1805, (Rijksmuseum Amsterdam)
ในวันที่ 18 เดือน 4 ปี โคนิง ที่ 14 ตรงกับวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 823 หรือ 2 วันหลังจาก จักรพรรดิจุนนะ จักรพรรดิองค์ที่ 53 ผู้เป็นพระปิตุลา (อา) ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดิซางะ จักรพรรดิองค์ที่ 52 พระราชบิดาของเจ้าชายมาซาระจักรพรรดิจุนนะได้สถาปนาเจ้าชายมาซาระพระราชนัดดาพระชนมายุเพียง 14 พรรษาขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์

เมื่อจักรพรรดิจุนนะสละราชบัลลังก์ในวันที่ 28 เดือน 2 ปี เท็นโช ที่ 10 ตรงกับวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 833 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 9 ปีเจ้าชายมะซะระที่รัชทายาทพระชนมายุ 24 พรรษาจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดินิมเมียว โดยหลังจากขึ้นสืบราชบัลลังก์ได้ไม่นานจักรพรรดินิมเมียวได้สถาปนา เจ้าชายสึเนซาดะ พระชนมายุเพียง 8 พรรษาพระโอรสของอดีตจักรพรรดิจุนนะขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์

จากนั้นอีก 8 วันคือวันที่ 7 เดือน 3 ปี เท็นโช ที่ 10 ตรงกับวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 833 จักรพรรดินิมเมียวได้เข้าพิธีราชาภิเษกที่ พระราชวังหลวงเฮอัง 

ในฤดูร้อนของปี ค.ศ. 842 ตรงกับปีที่ 9 ในรัชสมัยได้เกิดกบฏที่เรียกว่า กบฏปีโจวะ  อันส่งผลให้เจ้าชายสึเนซาดะที่รัชทายาทถูกปลดจากตำแหน่งทำให้ เจ้าชายมิชิยาซุ  (ต่อมาคือ จักรพรรดิมนโตกุ จักรพรรดิองค์ที่ 55) พระราชโอรสองค์ใหญ่ขึ้นเป็นรัชทายาท

จักรพรรดินิมเมียวสวรรคตในวันที่ 21 เดือน 3 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 850 ขณะพระชนมายุได้ 41 พรรษาครองสิริราชสมบัติได้ 17 ปีภายหลังจากสวรรคตแล้วได้มีการถวายพระนามให้พระองค์ว่า จักรพรรดิฟูกากูซะ  ตามนามพระราชสุสานของพระองค์ต่อมาพระนามนี้ได้อนุโลมนำไปใช้เป็นพระนามของ จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ จักรพรรดิองค์ที่ 89 ที่ปกครองในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 13

 พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา 
พระมเหสี (เนียวโงะ) ภายหลังเป็นสมเด็นพระจักรพรรดินี พระพันปีหลวง (ไท-โคไตโง): ฟูจิวาระ โนะ จุนชิ (藤原順子; 809–871) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ ฟูยุตสึงุ
พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายมิจิยาซุ (道康親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิมนโตกุ

พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ ทากูชิ/ซาวาโกะ (藤原沢子; สวรรคต ค.ศ. 839) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ ฟูซัตสึงุ
พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายมูเนยาซุ (宗康親王; 828–868)
พระราชโอรสองค์ที่ 3: เจ้าชายโทกิยาซุ (時康親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิโคโก
พระราชโอรสองค์ที่ 4: เจ้าชายซาเนยาซุ (人康親王; 831–872)
เจ้าหญิงชินชิ (新子内親王; สวรรคต ค.ศ. 897)

พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ เทชิ/ซาดาโกะ (藤原貞子; สวรรคต ค.ศ. 864) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ ทาดาโมริ
พระราชโอรสองค์ที่ 8: เจ้าชายนาริยาซุ (成康親王; 836–853)
เจ้าหญิงชินชิ (親子内親王; สวรรคต ค.ศ. 851)
เจ้าหญิงเฮชิ (平子内親王; สวรรคต ค.ศ. 877)

นางพระกำนัล: ชิเงโนะ โนะ สึนาโกะ (滋野縄子) ธิดาในชิเงโนะ โนะ ซาดานูชิ
พระราชโอรสองค์ที่ 5: เจ้าชายโมโตยาซุ (本康親王; สวรรคต ค.ศ. 902)
พระราชธิดาองค์ที่ 9: เจ้าหญิงโทกิโกะ (時子内親王; สวรรคต ค.ศ. 847) ไซอิงที่ 2 แห่งศาลเจ้าคาโมะ (831–833)
เจ้าหญิงจูชิ (柔子内親王; สวรรคต ค.ศ. 869)

พระมเหสี (เนียวโงะ): ทาจิบานะ โนะ คาเงโกะ (橘影子; สวรรคต ค.ศ. 864) ธิดาในทาจิบานะ โนะ อูจิกิมิ

พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ มูซูโกะ (藤原息子)

 พงศาวลี