# บริเวณบรอดมันน์
thumb|ผิวด้านข้างของสมอง  บริเวณบรอดมันน์ต่าง ๆ มีตัวเลขกำกับ

บริเวณบรอดมันน์  เป็นการกำหนดเขตต่าง ๆ ในเปลือกสมองของมนุษย์  มีการจำกัดขอบเขตโดยโครงสร้างและการจัดระเบียบของเซลล์ (cytoarchitectonics)

 ประวัติ 
บริเวณบรอดมันน์ต่าง ๆ ดั้งเดิมได้รับการกำหนดขอบเขตและกำหนดตัวเลข  โดยนักประสาทวิทยาชาวเยอรมันชื่อว่า คอร์บีนาน บรอดมันน์  ผู้กำหนดเขตเหล่านั้นโดยโครงสร้างและการจัดระเบียบของเซลล์ (cytoarchitectonics) ที่สังเกตเห็นได้ในเปลือกสมอง  โดยใช้การย้อมสีแบบ Nissl

บร็อดแมนน์ตีพิมพ์แผนที่เขตเปลือกสมองของมนุษย์ ลิง และสปีชีส์อื่น ๆ ใน ค.ศ. 1909 พร้อมกับข้อมูลและข้อสังเกตอื่น ๆ เกี่ยวกับประเภทของเซลล์ในสมอง  และการจัดระเบียบเป็นชั้น ๆ ของคอร์เทกซ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม  (ให้สังเกตว่า บริเวณบรอดมันน์ที่มีหมายเลขเดียวกันในสปีชีส์ต่าง ๆ กัน  อาจจะไม่ได้หมายถึงเขตที่มีกำเนิดเดียวกัน .)

คอนสแตนติน วอน อีโคโนโม  และจอร์จ คอสกินาส  ได้ตีพิมพ์แผนที่ที่คล้าย ๆ กันแต่มีรายละเอียดมากกว่า  ใน ค.ศ. 1925

 ความสำคัญในปัจจุบัน 
เป็นระยะเวลาเป็นศตวรรษที่มีการสนทนาและอภิปรายถึงบริเวณบรอดมันน์อย่างละเอียดถี่ถ้วน  และการกำหนดเขตและชื่อก็ได้รับการปรับปรุงมาโดยตลอด  บริเวณบรอดมันน์ยังเป็นการจัดระบบโดย cytoarchitectonics ของเปลือกสมองมนุษย์  ที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางและอ้างอิงถึงมากที่สุด

จนกระทั่งถึงปัจจุบัน บริเวณบรอดมันน์ต่าง ๆ ที่กำหนดขอบเขตโดยระเบียบของเซลล์ประสาทเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ปรากฏว่าทำกิจหน้าที่ต่าง ๆ มากมายของสมอง ยกตัวอย่างเช่น บริเวณบรอดมันน์ 1-2-3 ก็คือ คอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายปฐมภูมิ (primary somatosensory cortex) เขต 4 ก็คือ คอร์เทกซ์สั่งการปฐมภูมิ (primary motor cortex) เขต 17 ก็คือ คอร์เทกซ์การเห็นปฐมภูมิ (primary visual cortex) และเขต 41-42 ก็เกือบจะเหมือนคอร์เทกซ์การได้ยินปฐมภูมิ (primary auditory cortex)

นอกจากนั้นแล้ว กิจหน้าที่ระดับสูง ๆ ยิ่งขึ้นไปของเขตสัมพันธ์ในเปลือกสมอง ก็ยังปรากฏว่ามีเขตจำกัดอยู่ในเขตที่บรอดมันน์กำหนดไว้ ปรากฏโดยใช้วิธีต่าง ๆ รวมทั้ง  เทคนิคทางประสาทสรีรวิทยา  fMRI และวิธีอื่น ๆ ตัวอย่างเช่น เขตโบรคา ซึ่งเป็นเขตทางการพูดและภาษา ก็จำกัดอยู่ในบริเวณบรอดมันน์ 44-45 ถึงแม้กระนั้น การสร้างภาพโดยกิจ (functional imaging) ก็สามารถเพียงแค่บ่งชี้ตำแหน่งอย่างคร่าว ๆ ของการทำงานในสมองโดยสัมพันธ์กับบริเวณบรอดมันน์ได้เท่านั้น เพราะว่า ขอบเขตจริง ๆ ของเขตสมองต่าง ๆ ต้องอาศัยการตรวจสอบโดยอ้างอิงวิทยาเนื้อเยื่อ

 บริเวณบรอดมันน์ในมนุษย์และในไพรเมตอื่น 

 เขต 3-1-2 คือ คอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายปฐมภูมิ (primary somatosensory cortex) มักจะอ้างอิงเป็นเขต 3-1-2 โดยนิยม
 เขต 4 - คอร์เทกซ์สั่งการปฐมภูมิ (primary motor cortex)
 เขต 5 - คอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายสัมพันธ์ (somatosensory association cortex)
 เขต 6 - Premotor cortex และ Supplementary Motor Cortex (หรือ Secondary Motor Cortex) 
 เขต 7 - คอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายสัมพันธ์ (somatosensory association cortex)
 เขต 8 - รวมทั้ง Frontal eye fields
 เขต 9 - Dorsolateral prefrontal cortex
 เขต 10 - Anterior prefrontal cortex ส่วนหน้าสุดของ superior frontal gyrus และ middle frontal gyrus
 เขต 11 - ส่วนหนึ่งของ Orbitofrontal cortex คือ orbital gyrus, rectus gyrus, และส่วนหนึ่งของด้านหน้าสุดของ superior frontal gyrus
 เขต 12 - ส่วนหนึ่งของ Orbitofrontal cortex คือกาลครั้งหนึ่งเป็นส่วนของ เขต 11 เป็นเขตในระหว่าง superior frontal gyrus และ inferior rostral sulcus
 เขต 13 และ เขต 14* - Insular cortex
 เขต 15* - Anterior Temporal Lobe
 เขต 17 - เขตสายตา V1 (คอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ)
 เขต 18 - เขตสายตา V2
 เขต 19 - คอร์เทกซ์สายตาสัมพันธ์  (V3 V4 และ V5)
 เขต 20 - รอยนูนสมองกลีบขมับล่าง (Inferior temporal gyrus)
 เขต 21 - รอยนูนสมองกลีบขมับกลาง (Middle temporal gyrus)
 เขต 22 - รอยนูนสมองกลีบขมับบน (Superior temporal gyrus) ซึ่งด้านหางได้รับการพิจารณาว่ามีเขตเวอร์นิเก  (Wernicke's area)
 เขต 23 - Ventral posterior cingulate cortex
 เขต 24 - Ventral anterior cingulate cortex.
 เขต 25 - Subgenual area เป็นส่วนของ Ventromedial prefrontal cortex
 เขต 26 - เป็นส่วนหนึ่งของ retrosplenial region 
 เขต 27 - Piriform cortex
 เขต 28 - Ventral entorhinal cortex
 เขต 29 - Retrosplenial cingulate cortex
 เขต 30 - ส่วนหนึ่งของ cingulate cortex
 เขต 31 - Dorsal Posterior cingulate cortex
 เขต 32 - Dorsal anterior cingulate cortex
 เขต 33 - ส่วนหนึ่งของ anterior cingulate cortex
 เขต 34 - Dorsal entorhinal cortex บนรอยนูนรอบฮิปโปแคมปัส (Parahippocampal gyrus)
 เขต 35 - Perirhinal cortex ใน rhinal sulcus
 เขต 36 - ส่วนของ perirhinal cortex ใน rhinal sulcus
 เขต 37 - รอยนูนรูปกระสวย (Fusiform gyrus)
 เขต 38 - ส่วนหนึ่งของสมองกลีบขมับ  อยู่ทางด้านหน้าซึ่งเรียกว่า  temporal pole
 เขต 39 - Angular gyrus บางคนพิจารณาว่าเป็นส่วนของ เขตเวอร์นิเก
 เขต 40 - Supramarginal gyrus บางคนพิจารณาว่าเป็นส่วนของ เขตเวอร์นิเก
 เขต 41-42 - คอร์เทกซ์การได้ยิน  (Auditory cortex)
 เขต 43 - Primary gustatory cortex
 เขต 44 - Pars opercularis เป็นส่วนของ Broca's area
 เขต 45 - Pars triangularis เป็นส่วนของ Broca's area
 เขต 46 - Dorsolateral prefrontal cortex
 เขต 47 - เป็นส่วนของ inferior frontal gyrus
 เขต 48 - ส่วนเล็ก ๆ ส่วนหนึ่งของผิวใน  (medial)  ของสมองกลีบขมับ
 เขต 49 - Parasubiculum ของ สัตว์ฟันแทะ
 เขต 52 - อยู่ที่รอยเชื่อมของสมองกลีบขมับ และ Insular cortex)

(*) เขตที่เจอในไพรเมตที่ไม่ใช่มนุษย์เท่านั้น

บริเวณบรอดมันน์ดั้งเดิมมีส่วนย่อยลงไปอีกเป็นต้นว่า  "23a" และ "23b"

 แผนที่คลิกได้: ผิวสมองด้านข้าง 

 แผนที่คลิกได้: ผิวสมองส่วนใน (medial) 

 ข้อวิจารณ์ 
เมื่อวอน โบนิน และเบล์ลี ทำแผนที่สมองในลิงมาคาก จึงพบว่าการพรรณนาของบรอดมันน์นั้นไม่สมบูรณ์พอ  จึงได้บันทึกไว้ว่า  และจึงได้ใช้แผนที่ cytoarchitectonics ของ คอนสแตนติน วอน อีโคโนโม  และจอร์จ คอสกินาส  ที่พิมพ์ใน ค.ศ. 1925 ซึ่งมี