wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# นกกางเขนดง
นกกางเขนดง หรือ นกบินหลาดง  เป็นนกที่อยู่ในวงศ์ Muscicapidae มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับนกกางเขนบ้าน แตกต่างกันที่นกกางเขนดงจะมีสีสันบริเวณท้องเป็นสีแดงอมน้ำตาลสดใส และมีสัดส่วนหางยาวกว่าปีกและลำตัวมาก มีเสียงร้องเพลงไพเราะ ชาวตะวันตกที่เข้าไปในอินเดียและพบนกชนิดนี้เข้าได้เรียกว่านกไนติงเกลแห่งอินเดียระบบฐานข้อมูลทรัพยากรชีวภาพและภูมิปัญญาท้องถิ่นชุมชน นกกางเขนดง

 ลักษณะ 
 
ลักษณะโดยทั่วไปของนกกางเขนดง จะมีปากหนา ตรง ส่วนปลายของปากบนงุ้มลงเล็กน้อย ความยาวของปากมากกว่าครึ่งของความยาวหัว มีขนแข็ง สั้น ที่มุมปาก  มีปีกมนกลม ส่วนขนที่ปลายปีกจะมี 10 เส้น ขนบริเวณหางมี 12 เส้น ขนหางเป็นคู่ซึ่งแต่ละคู่จะยาวลดหลั่นกันไป ขาและนิ้วเท้าใหญ่ มีความแข็งแรง ทำให้สามารถกระโดดได้อย่างคล่องแคล่ว ท่อนล่างของขาเป็นเกล็ดขนาดใหญ่เหมือนปลอกปกคลุมขา ส่วนนิ้วเท้าจะยื่นไปข้างหน้า 3 นิ้ว และยื่นไปข้าง หลัง 1 นิ้ว เหมาะแก่การเกาะกิ่งไม้และการกระโดด มีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางประมาณ 28 ซม. โดยหางจะมีความยาวประมาณ15 - 19 ซม. ส่วนนกกางเขนบ้านมีหางยาวประมาณ 9 ซม. 
 
ตัวผู้: จะมีสีดำ เหลือบน้ำเงิน บริเวณ หัว คอ หน้าอก หลัง ไหล่ รวมทั้งขนคลุมปีก  ตัดกับตะโพก ขนคลุมที่โคนหางเป็นสีขาวบริสุทธิ์ จนสามารถเห็นได้อย่างชัดเจน ขนบริเวณกลางปีกมีสีดำด้านๆ ส่วนขนหาง 2 คู่ล่างสุดมีสีขาวปลอดทั้งเส้น ด้านล่างของลำตัวส่วนที่ถัดจากหน้าอกลงมา จนถึงท้องจนถึงขนคลุมใต้โคนหางมีสีน้ำตาลแกมแดง ลักษณะสีโดยรวมของสีคือมีสีตัดกันถึง 3 สี คือ สีดำ ขาว และ น้ำตาลแกมแดง มีม่านตาเป็นสีน้ำตาลเข้ม ปากสีดำสนิท ส่วนขา นิ้วเท้า และ เล็บ มีสีเนื้อจางๆ 
thumb|เสียงร้อง|left 
ตัวเมีย: จะมีหางสั้นกว่าตัวผู้ ขนที่ หัว คอ หน้าอก หลัง เป็นสีเทาคล้ำ บริเวณกระหม่อม และ หลังไหล่ อาจมีเหลือบเป็นมันเล็กน้อย ขนที่กลางปีก ปลายปีก และขนหาง 2 คู่บน มีสีเทาคล้ำๆ ซึ่งจะมีขนหางอยู่ 2 คู่ ที่ถัดลงไปจะมีสีเทาคล้ำครึ่งโคนส่วนครึ่งปลายสีขาว ขนหาง 2 คู่ล่างสุด มีสีขาวปลอดทั้งเส้น สะโพกและขนคลุมบนโคนหางสีขาว ด้านล่างของลำตัวสีส้มอมน้ำตาล ม่านตาสีน้ำตาลเข้ม ขา นิ้วเท้า และ เล็บ มีสีเนื้อจางๆ เหมือตัวผู้
# ซัมซุง กาแลคซีเอส 3 มินิ
ซัมซุง กาแลคซี เอส 3 มินิ  เป็นสมาร์ตโฟน ที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ถูกเปิดตัวเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 และวางขายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยเอส 3 มินิ มีจอ 4 นิ้ว จอซูเปอร์อโมเลด ใช้หน่วยประมวลผล ดูอัล-คอร์, แรม 1 จิกะเฮิรตซ์, กล้องหลัก 5 ล้านพิกเซล และมีกล้องหน้าสำหรับใช้วิดีโอคอลล์ หรือถ่ายภาพตนเองSamsung I8190 Galaxy S III mini, GSMArena.comโดยมาพร้อมแอนดรอยด์ 4.1.1 เจลลีบีน และสามารถอัปเดตเป็น แอนดรอยด์ 4.1.2 ได้http://www.gsmarena.com/samsung_i8190_galaxy_s_iii_mini-5033.php
# โฮลี
thumb|250px|ผงสี
โฮลี (; ;) คำว่า "โฮลี" หมายถึง "การส่งท้ายปีเก่า" เป็นเทศกาลฉลองรื่นเริงที่มีพื้นเพมาจากความเชื่อในศาสนาฮินดูในช่วงฤดูใบไม้ผลิ  โดยชาวฮินดูจะออกมาเล่นสาดสีใส่กัน

โฮลีจัดขึ้น 2 วันในช่วงเดือนมีนาคม (แรม 1 ค่ำ เดือน 4) เทศกาลนี้เรียกอีกอย่างว่า "เทศกาลแห่งสีสัน" เนื่องจากผู้คนจะออกมาเฉลิมฉลองด้วยการสาดสีหรือป้ายสี ซึ่งเป็นฝุ่นผงใส่กัน ด้วยสีสันต่าง ๆ อย่างสนุกสนาน ซึ่งการสาดสีใส่กันนี้สันนิษฐานว่า เป็นพื้นเพที่ประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รับมา และปรับเปลี่ยนเป็นการสาดน้ำใส่กันแทน คือ สงกรานต์

ฝุ่นผงสีที่ใช้สาดกันนั้นจะทำมาจากธรรมชาติ เช่น ดอกทองกวาว, บีทรูท, ขมิ้น อันเป็นนัยที่บ่งบอกถึงการสิ้นสุดของฤดูหนาวและเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ มีขนมที่ทำเพื่อรับประทานโดยเฉพาะในเทศกาลนี้ ที่ทำมาจากนมและนมเปรี้ยวเป็นหลัก เชื่อกันว่าหากได้รับประทานขนมด้วยจิตใจเบิกบานจะเป็นนิมิตรหมายที่ดีของการเริ่มต้นปีใหม่ 

การสาดสีใส่กันนั้น เชื่อว่า เป็นการปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย มีปกรณัมมากมายเกี่ยวกับที่มาของเทศกาลนี้ แต่ที่เชื่อกันมากที่สุด คือ การเฉลิมฉลองที่พระวิษณุ หนึ่งในตรีมูรติ เอาชนะนางมารโหลิกา ซึ่งเป็นน้องสาวของหิรัณยกศิปุ ที่ดูหมิ่นผู้ที่นับถือพระองค์ ทำให้นางมารถูกไฟแผดเผาจนมอดไหม้ วันก่อนการสาดสีจะมีการก่อกองไฟเพื่อชำระล้างสิ่งไม่ดีไปจากจิตใจ

การสาดสีจะเล่นกันเฉพาะช่วงเช้าจนถึงเที่ยงวันเท่านั้น จากนั้น ผู้คนก็จะแยกย้ายไปพักผ่อน เมื่อตกเย็นจะออกมาพบปะสังสรรค์กัน แจกขนมหวานและสวมกอดกัน เทศกาลโฮลี่จึงถือเป็นเทศกาลแห่งมิตรภาพ มิตรสหายได้แสดงไมตรีเข้าสวมกอดกัน  ผู้ที่เคยขัดแย้งกันก็จะได้ปรับความเข้าใจกัน

โฮลีมักจัดในประเทศอินเดียและเนปาลเป็นหลัก แต่ยังมีการเฉลิมฉลองโดยชาวฮินดูกลุ่มน้อยในบังกลาเทศและปากีสถานด้วย เช่นเดียวกับประเทศที่มีประชากรเชื้อสายอินเดียพลัดถิ่นขนาดใหญ่ที่นับถือศาสนาฮินดู เช่น ซูรินาม มาเลเซีย กายอานา แอฟริกาใต้ ตรินิแดดและโตเบโก สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา มอริเชียส ฟิจิ และไทยA Spring Celebration of Love Moves to the Fall — and Turns Into a Fight  Gabriele Steinhauser, The Wall Street Journal (October 3, 2013)Holi Festivals Spread Far From India The Wall Street Journal (2013)Holi Festival of Colours Visit Berlin, Germany (2012)
# รีวตาโร ฮาชิโมโตะ
รีวตาโร ฮาชิโมโตะ  อดีตนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่นคนที่ 53 (ลำดับที่ 82 และ 83) Prime Minister of Japan and His CabinetsRyutaro Hashimoto Administrationเข้าสู่วงการเมืองแทนบิดาที่เสียชีวิตลงขณะมีอายุเพียง 26 ปี มีบุคลิกโดดเด่น แต่งกายภูมิฐาน เป็นขวัญใจของผู้มีสิทธิเลือกตั้งที่เป็นสตรี ได้รับเลือกตั้ง 11 สมัยติดต่อกัน 

 ประวัติ 
นายรีวตาโร ฮาชิโมโตะ เกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 จบการศึกษาด้านรัฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเคโอ เป็นบุตรของนายเรียวโงะ ฮาชิโมโตะ อาชีพรับราชการผู้มีความสามารถแต่ร่างกายพิการมาตั้งแต่ครั้งเยาว์วัย คราวสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงใหม่ ๆ เรียวโงะเป็นผู้มีบทบาทอย่างแข็งขันและโดดเด่นในการหาทางช่วยเหลือเหล่าทหารผ่านศึก และครอบครัวของทหารที่เสียชีวิตในช่วงสงคราม ประเทศญี่ปุ่นและประชาชนในฐานะผู้แพ้สงครามต้องอดอยาก ยากแค้น เรียวโงะได้ทำการก่อตั้งสมาคมช่วยเหลือผู้ได้รับเคราะห์กรรมจากสงครามขึ้น ส่งผลให้สมาคมนี้กลายมาเป็นกลไกทางการเมืองที่สำคัญยิ่งของเรียวโงะและพรรคเสรีประชาธิปไตย ภายหลังเรียวโงะบิดาของนายรีวตาโรถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2506 รีวตาโรก็เข้าสืบทอดทายาททางการเมืองของบิดาและได้รับการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรติดต่อกันถึง 11 สมัย ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่น 2 สมัยเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2539 จนถึง 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2541

ปี พ.ศ. 2541 รีวตาโร ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเพื่อแสดงความรับผิดชอบในความผิดพลาดของตนเองที่ทำให้พรรคพ่ายแพ้การเลือกตั้งและนายเคโซ โอบูจิ ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีแทน อย่างไรก็ตามภายหลังพ้นตำแหน่งนายกรัฐมนตรี รีวตาโรประสบปัญหาด้านสุขภาพได้เข้ารับการผ่าตัดในช่องท้อง และเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ขณะมีอายุได้ 68 ปีASTV ผู้จัดการออนไลน์"ริวทาโร ฮาชิโมโตะ" อดีตนายกฯญี่ปุ่นเสียชีวิตแล้ว
# วงศ์สนทะเล
วงศ์สนทะเล หรือ Casuarinaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอกในอันดับ Fagales ประกอบด้วย 4 สกุล มี 70 ชนิด มีทั้งไม้ยืนต้นและไม้พุ่ม เป็นไม้พื้นเมืองของโลกเก่าในเขตร้อนตั้งแต่ อินโด-มลายา ออสเตรเลีย และหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ในช่วงเวลาหนึ่งทุกสปีชีส์ในวงศ์นี้จัดอยู่ในสกุลเดียวคือ Casuarina ทั้งสิ้น ต่อมาระหว่าง พ.ศ. 2523 - 2531 ได้มีการแยกสกุลเหล่านี้ออกมาเป็นสกุล Allocasuarina, Casuarina, Ceuthostoma, และ Gymnostoma ในระบบ Wettstein วงศ์นี้อยู่ในอันดับ Verticillatae เช่นเดียวกับระบบ Englerส่วนระบบ Cronquist และ Kubitzki จัดให้อยู่ในอันดับ Casuarinales
# คำประกาศเจตนารัสเซลล์–ไอน์สไตน์
แถลงการณ์รัสเซลล์–ไอน์สไตน์ เป็นแถลงการณ์ของเบอร์ทรันด์ รัสเซลล์ในกรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1955 ระหว่างสงครามเย็น แถลงการณ์นี้มีสาระสำคัญเน้นย้ำถึงภัยจากอาวุธนิวเคลียร์และเรียกร้องให้ผู้นำชาติต่าง ๆ หามติร่วมกันเพื่อป้องกันความขัดแย้งในระดับนานาชาติ ผู้ลงนามในแถลงการณ์นี้ประกอบด้วยนักวิทยาศาสตร์และปัญญาชนชั้นนำ รวมถึงอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ที่ลงนามก่อนเสียชีวิตในวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1955 ไม่กี่วัน หลังจากประกาศไม่นาน ไซรัส เอส. อีตันได้เสนอและสนับสนุนให้จัดการประชุมดังกล่าวขึ้น ดังที่ได้เรียกร้องไว้ในแถลงการณ์ โดยจัดในพักวอช รัฐโนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดา ซึ่งเป็นบ้านเกิดของอีตัน การประชุมดังกล่าวมีขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1957 และถือเป็นการประชุมครั้งแรกของการประชุมพักวอชว่าด้วยวิทยาศาสตร์และกิจการโลก

 พื้นหลัง 
ในวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1945 การจุดระเบิดปรมาณูครั้งแรกได้เกิดขึ้นในทะเลทรายตอนเหนือของเมืองแอละมะกอโด รัฐนิวเม็กซิโก หลังจากนั้นในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1945 สหรัฐอเมริกาได้ทิ้งลิตเติลบอยลงในเมืองฮิโระชิมะและทิ้งแฟตแมนที่นะงะซะกิ 3 วันหลังจากนั้น ผลจากเหตุการณ์ทั้งสอง มีประชาชนผู้บริสุทธิ์ถูกฆ่าไปกว่า 100,000 คน

ในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1945 Glasgow Forward ได้เผยแพร่ข้อคิดเห็นของเบอร์ทรันด์ รัสเซลล์เป็นครั้งแรกในเรื่องดังกล่าว ซึ่งเขาเริ่มเขียนในวันที่ระเบิดปรมาณูลงนะงะซะกิ ทั้งนี้ข้อคิดเห็นบางส่วนปรากฏในแถลงการณ์ฉบับนี้ด้วย

หลังจากทราบถึงผลของระเบิดปรมาณูในฮิโระชิมะและตระหนักถึงการแข่งขันกันสะสมอาวุธนิวเคลียร์ที่กำลังจะเกิดขึ้น โจเซฟ รอทแบลทได้ตัดสินใจลาออกจากโครงการแมนแฮตตันด้วยเหตุผลทางศีลธรรม และให้ความเห็นว่าเขาเริ่มเป็นห่วงอนาคตทั้งมวลของมนุษยชาติ

รัสเซลล์และรอทแบลทได้ร่วมกับอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ และนักวิทยาศาสตร์คนอื่น ๆ ในการร่างแถลงการณ์ที่ภายหลังเรียกว่าแถลงการณ์รัสเซลล์–ไอน์สไตน์

 สาระสำคัญ 
แถลงการณ์นี้เรียกร้องให้จัดการประชุมที่นักวิทยาศาสตร์จะได้ประเมินถึงอันตรายที่อาจเกิดจากอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง (ภายหลังพิจารณาเฉพาะอาวุธนิวเคลียร์) รวมทั้งเน้นว่าการประชุมนี้ต้องเป็นไปโดยปราศจากการเข้ามามีอิทธิพลของการเมือง หนึ่งในวลีที่มักอ้างถึงบ่อย มี วลีของรอทแบลทในสุนทรพจน์รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพเมื่อ ค.ศ. 1995 ที่ว่า "จดจำมนุษยชาติของคุณ และลืมที่เหลือ" (Remember your humanity, and forget the rest)

  ผู้ร่วมลงนามในแถลงการณ์ 
แมกซ์ บอร์น
เพอร์ซี วิลเลียมส์ บริดจ์แมน
อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
ลีโอโพลด์ อินเฟลด์
เฟรเดริก โชลิออ กูรี 
เฮอร์แมนน์ โจเซฟ มุลเลอร์
ไลนัส พอลิง
ซี. เอฟ. พาวเวลล์
โจเฟซ รอทแบลท
เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์
ฮิเดกิ ยุกะวะ
ในรายนามข้างต้น 10 ใน 11 เป็นผู้ได้รับรางวัลโนเบล ยกเว้นเพียงแต่ลีโอโพลด์ อินเฟลด์
# เคโซ โอบูจิ
เคโซ โอบูจิ   (25 มิถุนายน พ.ศ. 2480 - 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2543) เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นคนที่ 54 ลำดับดับที่ 84 สถานเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำประเทศไทยคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่น (รัฐบาลนายโอบูจิ) ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรถึง 12 สมัย ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อจากนายรีวตาโร ฮาชิโมโตะ ที่ลาออกเพื่อแสดงความรับผิดชอบที่พรรคพ่ายแพ้การเลือกตั้ง เสียชีวิตด้วยโรคหลอดเลือดสมอง ขณะมีอายุได้ 62 ปี เคยเป็นรัฐมนตรีหลายกระทรวงสถานเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำประเทศไทยคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่น
(รัฐบาลนายโอบูจิ ปรับ ครม.ครั้งที่ 2) และ
ประวัตินายกรัฐมนตรีเคโซ โอบูจิ

 ประวัติ 
นายโอบูจิ เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2480 ที่จังหวัดกุมมะ เป็นบุตรคนที่สองของ นายโคเฮ และนางชิโยะ โอบูจิ ทำธุรกิจโรงงานปั่นด้าย เข้าศึกษาในคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยวาเซดะ กรุงโตเกียว ขณะศึกษานั้นโอบูจิมุ่งมั่นที่จะเป็นผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับเช็คสเปียร์ แต่สถานการณ์พลิกผันเมื่อนายโคเฮ โอบูจิ ผู้บิดา ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้งในการเลือกตั้งทั่วไปเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2501 ซึ่งนายโคเฮเคยได้รับเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2492 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้งในอีกสามครั้งต่อมา หลังได้รับการเลือกตั้งนายโคเฮ เสียชีวิตลงในอีกเพียง 3 เดือนต่อมา ด้วยเหตุนี้ทำให้ โอบูจิ ที่กำลังศึกษาในมหาวิทยาลัย จำเป็นต้องก้าวสู่การเมือง ต่อจากบิดา และได้ปฏิญาณตนอย่างซื่อสัตย์ที่จะ "สืบทอดงานของบิดา และตอบแทนบุญคุณของ ผู้ที่ลงคะแนนเสียงให้" และเมื่อโอบูจิมีอายุครบ 25 ปี ก็ได้ก้าวเข้าสู่วงการเมืองอย่างเต็มตัว
# ระบบมีพลวัตแบบเวลายง
ระบบมีพลวัตแบบเวลายง หรือ ระบบไม่แปรเปลี่ยนตามเวลา  คือระบบที่คุณสมบัติของระบบไม่เปลี่ยนไปเมื่อเวลาเปลี่ยนไป กล่าวคือ สมมุติว่าไม่มีความล่าช้าเกิดขึ้นในระบบ (ระบบรับสัญญาณขาเข้าแล้วสามารถให้สัญญาณขาออกได้ในทันที) ถ้าป้อนสัญญาณขาเข้า  ที่เวลา  จะได้สัญญาณขาออกเป็น  ที่เวลา  ดังนั้นหากป้อนสัญญาณขาเข้าเดิมที่เวลา  นั้นคือ  สัญญาญาณขาออกผลลัพธ์ก็ต้องเป็น ค่าเดิม คือ เพียงแต่จะปรากฏที่เวลา  ตามเวลาที่ป้อนสัญญาณขาเข้า 
 ตัวอย่างที่หนึ่ง 
ตัวอย่างนี้เป็นการพิจารณาอย่างง่าย โดยเมื่อพิจารณา สมการสถานะ :
 ระบบ A: 
 ระบบ B: 
จะเห็นได้ว่า ระบบ A นั้นมีพารามิเตอร์ของระบบ (สัมประสิทธิ์หน้า ) ขึ้นกับเวลา t อย่างชัดแจ้ง นั้นหมายความว่าระบบมีคุณสมบัติเปลี่ยนแปรตามเวลาได้ 
ส่วนระบบ B นั้น พารามิเตอร์ของระบบไม่ขึ้นกับ เวลา t ดังนั้นระบบเป็นระบบไม่เปลี่ยนแปลงตามเวลา

 ตัวอย่างที่ 2 
ในตัวอยางนี้เราจะใช้นิยามที่ 2 ในการตรวจสอบคุณสมบัติความไม่แปรเปลี่ยนตามเวลาของระบบ

ระบบ A:
พิจารณาสัญญาณขาเข้าที่มีความล่าช้า (delay) 

และเมื่อพิจารณาสัญณาญขาออกของระบบที่เวลา 

จะเห็นได้ว่า , ดังนั้นระบบมีการเปลี่ยนแปรไปตามเวลา

ระบบ B:
พิจารณาสัญญาณขาเข้าที่มีความล่าช้า 

และเมื่อพิจารณาสัญณาญขาออกของระบบที่เวลา 

จะเห็นได้ว่า , ดังนั้นระบบไม่มีการเปลี่ยนแปรไปตามเวลา
 ตัวอย่างที่ 3 
เราจะใช้ ตัวดำเนินการเลื่อน (shift operator) โดยเขียนในสัญลักษณ์  โดยที่  คือจำนวนที่เราต้องการทำการเลื่อนเชิงเวลา ตัวอย่างเช่น ระบบที่มีการล้ำหน้าเชิงเวลาไป 1 (advance-by-1)

เวลาเขียนในรูปแบบที่ใช้ตัวดำเนินการเลื่อนได้ดังนี้

โดยที่  คือฟังก์ชันนิยามโดย

ซึ่งหลังจากดำเนินการเลื่อนแล้วจะได้ว่า

โดยจะเห็นได้ว่า  คือตัวดำเนินการที่ทำให้สัญญาณขาเข้าของเวกเตอร์เลื่อนไปข้างหน้า 1 ขั้นของหน่วยเวลา

หากเราเขียนระบบในในรูปของตัวดำเนินการของตัวระบบ (ในที่นี้คือพารามิเตอร์ A, B, C, D ในรูปแบบสมการปริภูมิสถานะนั้นเอง)  ที่ว่านี้ จะเห็นได้ว่าระบบจะมีคุณสมบัติไม่เปลี่ยแปลงเชิงเวลา ถ้าสมการของตัวระบบมีสมบัติการสลับที่กับตัวดำเนินการเลื่อน ดังนี้

นั้นคือถ้าระบบของเราสามารถเขียนได้ในรูปสมการนี้

จะเห็นได้ว่าระบบมีคุณสมบัติไม่เปลี่ยแปลงเชิงเวลาถ้าเราสามารถดำเนินการระหว่าง  ต่อ  แล้วตามด้วยนำผลที่ได้ไปดำเนินการกับ  ที่หลัง หรือ เราสามารถดำเนินการ  กับ  ได้เลย แล้วนำผลที่ได้ไปดำเนินการกับ  โดยผลลัทพ์ที่ได้สุดท้าย นั้นจะไม่แต่ต่างกันเลย

โดยการดำเนินการของระบบ  ก่อนกับ  จะได้

โดยการดำเนินการเลื่อน   ต่อ  ก่อนจะได้

และถ้าระบบมีคุณสมบัติไม่เปลี่ยแปรงเชิงเวลาแล้วจะได้ว่า
# อ็องรี คริสต็อฟ
อ็องรี คริสต็อฟ (6 ตุลาคม ค.ศ. 1767 - 8 ตุลาคม ค.ศ. 1820) หรือ พระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งเฮติ  เป็นหนึ่งในผู้นำคนสำคัญในการปฏิวัติเฮติ จนกระทั่งเฮติได้รับเอกราช พระองค์กับฌ็อง-ฌัก เดซาลีนได้ร่วมกันรุกรานซานโตโดมิงโก (ปัจจุบันคือสาธารณรัฐโดมินิกัน) กับกองทหารฝรั่งเศส ซึ่งมีบันทึกว่ามีการสังหารนักโทษชาวโดมินิกันหลานร้อยคน

หลังจากที่ฌ็อง-ฌัก เดซาลีนถูกลอบสังหาร พระองค์ได้ถอยไปตั้งหลักที่แปลน-ดูว์-นอร์และจัดตั้งรัฐบาลใหม่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1807 พระองค์ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีของรัฐเฮติ ในขณะที่อาแล็กซ็องดร์ เปตียง เป็นประธานาธิบดีทางภาคใต้ ทางภาคเหนือคริสต็อฟในก่อตั้งราชอาณาจักรเฮติขึ้น และตั้งตนเป็นพระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งเฮติ นอกจานี้พระองค์ยังสร้างสังคมชั้นสูงขึ้น และประกาศให้ฌัก-วิกตอร์ อ็องรี พระราชโอรสของพระองค์เป็นเจ้าชายและเป็นรัชทายาทที่ถูกต้องตามกฎหมายด้วย

พระองค์เป็นที่รู้จักในการสร้างเนินปราสาทลาแฟเรียร์ พระราชวังซ็อง-ซูซี และพระราชวังอื่น ๆ มากมาย ภายใต้นโบบายกอร์เวหรือแรงงานบังคับ ทำให้ราชอาณาจักรรับรายได้จากผลผลิตจากการเกษตรและการค้าน้ำตาล แต่ประชาชนไม่พอใจการปกครองของพระเจ้าอ็องรีที่ 1 พระองค์ได้บรรลุข้อตกลงกับบริเตนใหญ่ที่จะให้สิทธิกับอาณานิคมของตนในทะเลแคริบเบียนในการแลกเปลี่ยนสำหรับการเตือนรัฐบาลของเขาจากการทำกิจกรรมใด ๆ ของกองทัพเรือฝรั่งเศส ในตอนช่วงท้ายของชีวิตพระองค์เริ่มป่วยและกลัวการรัฐประหาร พระองค์จึงทำอัตวินิบาตกรรม (ฆ่าตัวตาย) ในที่สุด พระโอรสและเหล่ารัชทายาทของพระองค์ถูกลอบสังหารเมื่อ 10 วันหลังจากนั้น เมื่อสิ้นราชอาณาจักรเฮติ ฌ็อง-ปีแยร์ บัวเยก็เริ่มเข้ามามีอำนาจและรวมเฮติทั้งสองเข้าด้วยกัน
# ปลาชะโดอินเดีย
ปลาชะโดอินเดีย  ปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)

ปลาชะโดอินเดีย มีลักษณะคล้ายกับปลาชะโด (C. micropeltes) ที่พบในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ โดยถูกค้นพบครั้งแรกและอนุกรมวิธานโดย ฟรานซิส เดย์ นักมีนวิทยาชาวอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 1865 ในชื่อ Ophiocephalus diplogramma ซึ่งเก็บตัวอย่างแรก ได้จากใกล้ปากแม่น้ำโคชิน และถูกเข้าใจมาตลอดว่าเป็นชนิดเดียวกับปลาชะโด ทำให้ชื่อนี้กลายเป็นชื่อพ้องของปลาชะโดมาโดยตลอด

จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2011 ได้มีการศึกษาใหม่โดยนักมีนวิทยาในยุคปัจจุบัน พบว่าแท้จริงแล้วเป็นชนิดใหม่ จึงได้ประกาศให้เป็นชนิดใหม่มานับแต่นั้น

ปลาชะโดอินเดีย มีลักษณะแตกต่างไปจากปลาชะโดอย่างมาก เช่น จำนวนก้านครีบ, เกล็ดข้างเส้นข้างลำตัว, จำนวนข้อกระดูกสันหลัง, ความยาวจากส่วนหัวไปยังทวาร และความลึกของลำตัว เป็นต้น รวมถึง รูปร่าง และสีสันลำตัวด้วย แต่โดยรวมแล้ว ปลาชะโดอินเดียจะมีลักษณะส่วนหัวและจะงอยปากด้านบนที่ลาดยาวกว่า เมื่อเทียบขนาดของส่วนหัวโดยวัดจากปลายปากไปยังช่องเปิดเหงือกเทียบกับความยาวลำตัวจะพบว่า ปลาชะโดอินเดียจะมีส่วนหัวยาวกว่าปลาชะโดเล็กน้อย และมีรูปร่างที่ป้อมสั้นกว่า 

เมื่อยังเป็นลูกปลาวัยอ่อน (ราว 4-8 นิ้ว) ปลาชะโดอินเดียจะมีลายแถบสีคล้ำสองเส้นที่ข้างลำตัวที่บาง และจางกว่า และแถบสีเหลืองกลางลำตัวที่เห็นได้ชัดเจนในปลาชะโด แทบจะไม่เห็นเลยในปลาชะโดอินเดีย อีกทั้งครีบหางของปลาชะโดจะเป็นสีส้มเข้มเกือบแดง ขณะที่ปลาชะโดอินเดียจะเป็นสีส้มอ่อน ๆ เท่านั้น และเมื่อเป็นปลาโตเต็มวัย ปลาชะโดอินเดียลำตัวบริเวณด้านหลังมีสีซีดจางกว่า รวมทั้งลวดลายที่เป็นบั้ง ๆ บนลำตัวที่มีรูปแบบที่ชัดเจนกว่า โดยจะเป็นบั้งขนาดใหญ่สีขาวสลับดำ สีลำตัวเป็นสีส้มตลอดทั้งตัวโดยรวม ขณะที่ส่วนท้องเป็นสีขาว

ปลาชะโดอินเดีย เมื่อโตเต็มที่จะมีความยาวประมาณ 60 เซนติเมตร นับว่าเล็กกว่าปลาชะโดพอสมควร แต่มีการพัฒนาการของลวดลายและเจริญเติบโตเร็วกว่า และมีพฤติกรรมที่ดุร้ายก้าวร้าวน้อยกว่า 

จัดเป็นปลาเฉพาะถิ่น ที่พบได้เฉพาะภาคตะวันตกเฉียงใต้ ของคาบสมุทรอินเดียเท่านั้น รวมถึงหลายแม่น้ำในรัฐเกรละ และบางแหล่งน้ำในรัฐทมิฬนาฑู ทางตอนใต้ของอินเดีย จัดเป็นปลาที่มีความเสี่ยงที่จะสูญพันธุ์จากการแพร่กระจายพันธุ์ที่จำกัด จากการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อม และการคุกคามของมนุษย์ โดยพบได้ทั้งในน้ำจืด และน้ำกร่อยบริเวณปากแม่น้ำ

ปลาชะโดอินเดีย เป็นปลาที่เป็นปลาเศรษฐกิจในท้องถิ่น และเป็นปลาสวยงามที่ถือว่าหายาก และเพิ่งเข้าสู่วงการการค้าปลาสวยงามเมื่อไม่นานมานี้หน้า 116-127, ชะโดอินเดีย Channa diplogramma. คอลัมน์ Rare Collection โดย RoF. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 3 ฉบับที่ 34: เมษายน 2013
# มาลีเอโตอา ตานูมาฟีลีที่ 1
มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1  (1879 – 5 กรกฎาคม 1939) ทรงเป็นมาลีเอตัวแห่งประเทศซามัว ตั้งแต่ปี 1898 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี 1939

มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1 เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี 1879 ทรงเป็นโอรสในมาลีเอตัว เลาเปปากับนิอูวาไอ ซิซาวาอิ มาลูโป ที่ประเทศซามัว พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับโมโมเอ ลูเปอูลูอิวามีพระโอรส-พระธิดาด้วยกัน 5 พระองค์ หนึ่งในนั้นคือมาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 2

เมื่อพระองค์มีพระชนมายุได้ 19 พรรษา พระองค์ทรงได้รับการประกาศให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งประเทศซามัวโดยสหราชอาณาจักร ในรัชสมัยของพระองค์ประเทศถูกแทรกแทรงการบริหารจากต่างประเทศโดยเฉพาะเยอรมนีและสหรัฐอเมริกา พระองค์แทบไม่มีอำนาจใดๆ ในการบริหารประเทศ ประเทศซามัวในขณะนั้นตกเป็นอานาณิคมของชาติมหาอำนาจเช่นเดียวกับประเทศต่างๆ ในโอเชียเนีย

มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1 ทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 1939 มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 2พระโอรสจึงได้ครองราชย์สมบัติต่อจากพระองค์
# โฟสแต็ง ซูลุก
โฟสแต็ง-เอลี ซูลุก (15 สิงหาคม 1782 - 6 สิงหาคม 1867) หรือ จักรพรรดิโฟสแต็งที่ 1 แห่งเฮติ  พระองค์เป็นนายทหารในกองทัพเฮติ เมื่อประธานาธิบดีฌ็อง-บาติสต์ รีเช ถึงแก่อสัญกรรม พระองค์จึงได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเฮติในปี 1847 เมื่อปี 1849 พระองค์จึงประกาศตนเป็นจักรพรรดิภายใต้พระนาม "สมเด็จพระจักรพรรดิโฟสแต็งที่ 1 แห่งเฮติ" หลังจากที่พระองค์ครองราชย์พระองค์ก็ได้กำจัดกองทัพของชนชั้นปกครองผิวดำที่มีตำแหน่งทางการบริหารประเทศ พระองค์ได้สร้างตำรวจลับและกองทัพส่วนตัว ในปี 1849 พระองค์สร้างสังคมชั้นสูงขึ้น และพระองค์ก็พยายามที่จะทำสงครามเอาชนะสาธารณรัฐโดมินิกันแต่ก็ไม่ประสบผลสำเร็จ ในที่สุด ฟาบร์ แฌฟราร์ก็ได้ทำลายอำนาจของพระองค์ และบังคับให้พระองค์ต้องสละราชบัลลังก์ในปี 1859

thumbnail|left|250px|พระบรมสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระจักรพรรดิโฟสแต็งที่ 1
thumbnail|left|300px|พระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระจักรพรรดิโฟสแต็งที่ 1
# มาลีเอโตอา โมลี
มาลีเอโตอา โมลี (ค.ศ. 1790 – 1860) ทรงเป็นมาลีเอตัวแห่งประเทศซามัว ตั้งแต่ปี 1858 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี 1860

มาลีเอตัว โมลี เสด็จพระราชสมภพประมาณปี 1790 ทรงเป็นโอรสในมาลีเอตัว วาอินูโป ตาวิตากับอาอูโนโฟ ซิอูลิ อาตูอิลากิ พระองค์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาสั้นๆ ต่อจากพระบิดา และเสด็จสิ้นพระชนม์ไป

มาลีเอตัว โมลี เสด็จสิ้นพระชนม์ เมื่อปี 1860 พระโอรสของพระองค์มาลีเอตัว เลาเปปาจึงครองราชย์ต่อจากพระองค์ร่วมกับมาลีเอตัว ตาลาโวอู โตนูมาอิเปอาพระเชษฐาของพระองค์

ดูเพิ่ม
 รายพระนามและรายนามประมุขแห่งรัฐซามัว
# มาลีเอโตอา ลาอูเปปา
มาลีเอตัว ลาอูเปปา (ค.ศ. 1841 – 22 สิงหาคม ค.ศ. 1898) ทรงเป็นมาลีเอตัวแห่งประเทศซามัว ในปลายศตวรรษที่ 19

มาลีเอตัว ลาอูเปปา เป็นโอรสในมาลีเอตัว โมลีกับฟาอาลาอิตูอิโอ ฟูอาติโน ซูอา พระองค์ทรงได้เข้ารับศึกษาที่ศาสนาที่วิทยาลัยมาลาอู ทำให้พระองค์ทรงเคร่งศาสนาคริสต์เป็นอย่างมาก พระองค์ทรงอภิเษกสมสกับซิซาวาอิ มาลูโป นิอูวาอาอิมีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 3 พระองค์ หนึ่งในนั้นคือมาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1

พระองค์ทรงครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งซามัว โดยมีจักรวรรดิเยอรมัน สหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักรคอยแทรกแทรงทางการเมือง ตามาเซเซไม่ยอมรับพระองค์ และพยายามที่จะทำสงครามชิงราชบัลลังก์ ในที่สุดสงครามก็จบลงด้วยสนธิสัญญาสงบศึก พระองค์ยังคงครองราชย์ต่อไป

มาลีเอตัว ลาอูเปปา เสด็จสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1898 มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1 จึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระมหากษัตริย์ซามัวต่อจากพระองค์
# ธนาคารไอซีไอซีไอ
ธนาคารไอซีไอซีไอจำกัด (, ,) เป็นบริษัทบริการทางการเงินของอินเดีย ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ ณ มุมไบ รัฐมหาราษฏระ ซึ่งเป็นธนาคารที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองของประเทศอินเดียโดยทรัพย์สิน และใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามโดยมูลค่าหลักทรัพย์ตามราคาตลาด ซึ่งมีความหลากหลายของผลิตภัณฑ์ธนาคารและบริการทางการเงินสำหรับองค์กร และลูกค้ารายย่อยผ่านช่องทางการส่งมอบที่หลากหลาย รวมถึงผ่านทางบริษัทในเครือที่ได้ระบุในพื้นที่ของธนาคารเพื่อการลงทุน, ประกันชีวิตและวินาศภัย, บริษัทร่วมทุนและการจัดการสินทรัพย์ ธนาคารมีเครือข่าย 2,883 สาขา และเอทีเอ็ม 10021 ในประเทศอินเดีย ตลอดจนมีสาขาใน 19 ประเทศ รวมทั้งประเทศอินเดีย

ธนาคารมีบริษัทในเครือในสหราชอาณาจักร, รัสเซีย และแคนาดา; สาขาในสหรัฐอเมริกา, สิงคโปร์, บาห์เรน, ฮ่องกง, ศรีลังกา, กาตาร์ และศูนย์การเงินระหว่างประเทศดูไบ; และสำนักงานตัวแทนในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, จีน, แอฟริกาใต้, บังคลาเทศ, ไทย, มาเลเซีย และอินโดนีเซีย ส่วนบริษัทในเครือสหราชอาณาจักรได้มีการจัดตั้งสาขาในประเทศเบลเยียมและประเทศเยอรมนี

ธนาคารไอซีไอซีไอเป็นหนึ่งในธนาคารบิ๊กโฟร์ ของอินเดีย พร้อมด้วยธนาคารรัฐแห่งประเทศอินเดีย, ธนาคารแห่งชาติรัฐปัญจาบ และธนาคารคานารา

เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2013 นิตยสารออนไลน์คอบราโพสต์ได้เปิดตัวภาพวิดีโอจากโอเปอเรชันเรดสไปเดอร์แสดงให้เห็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงและพนักงานบางส่วนของธนาคารไอซีไอซีไอซึ่งเห็นพ้องที่จะแปลงเงินสกปรกให้เป็นบริสุทธิ์ ซึ่งเป็นการกระทำละเมิดพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน รัฐบาลอินเดียและธนาคารแห่งชาติอินเดียได้มีคำสั่งให้สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมจากเอ็กโพเซ จากนั้น เมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2013 ธนาคารไอซีไอซีไอได้ดำเนินการสอบสวนเพื่อปลดพนักงาน 18 ราย
# เซรู เอเพนิซา ทากอมเบา
เซรู เอเพนิซา ทากอมเบา  เป็นหัวหน้าชนเผ่าฟิจิ ปกครองฟิจิตั้งแต่ 5 มิถุนายน 1871 จนกระทั่งสละราชบัลลังก์เมื่อ 10 ตุลาคม 1874

เซรู เอเพนิซา ทากอมเบา เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี 1815 เป็นพระราชโอรสในตานออา วีซาวางากับอันดี ซาวูซาวู พระองค์ได้ทรงรวบรวมและก่อตั้งอาณาจักรฟิจิ และพระองค์ก็ได้ปราบดาภิเษกตนขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฟิจิพระองค์แรก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฟิจิพระองค์แรกและพระองค์เดียวที่เป็นชาวฟิจิ หลังจากสิ้นรัชกาลของพระองค์ ฟิจิก็ถูกปกครองโดยพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร ในรัชสมัยของพระองค์อาณาจักรฟิจิประสบกัยปัญหาการล่าอาณานิคมโดยชาติมหาอำนาจ พระองค์ทรงปกครองฟิจิได้เพียง 3 ปี พระองค์ก็สละราชสมบัติให้สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรจึงปกครองฟิจิสืบต่อมา

เซรู เอเพนิซา ทากอมเบา เสด็จสวรรคตเมื่อปี 1883 ขณะพระชนมพรรษาได้ 68 พรรษา
# สัญญารักที่โตเกียว
สัญญารักที่โตเกียว (ฮันกึล:도쿄 여우비, โตคโย ยออูบี) เป็นซีรีส์เกาหลีถ่ายทอดเรื่องราวความรักระหว่างหญิงสาวนักแสดงกับเชฟหนุ่มคนหนึ่งซึ่งไปพบรักกันที่ญี่ปุ่น เขียนบทโดยอี จินฮี และกำกับโดยอี จุนฮยอง โดยถ่ายทำในประเทศญี่ปุ่นเป็นส่วนใหญ่
ออกอากาศในวันจันทร์และอังคาร เวลา 21.55 น. ระหว่างวันที่ 2 -10 มิถุนายน ปี 2551 ทางเอสบีเอส ส่วนในไทยออกอากาศทางไทยทีวีสีช่อง 3 ทุกวันเสาร์เวลา 23.30 - 00.30 น. ระหว่างวันที่ 5 - 26 กุมภาพันธ์ ปี 2554
เนื้อเรื่องย่อ
อี ซูจิน นักแสดงสาว เดินทางมาญี่ปุ่นพร้อมกับคณะถ่ายทำละคร แต่ด้วยความเกรี้ยวกราดของผู้กำกับ ทำให้เธอกดดันมากและตัดสินใจหนีขึ้นรถไฟหายไป ซูจินได้พบกับจอง ฮยอนซูพ่อครัวชาวเกาหลีในร้านอาหารญี่ปุ่น ฮยอนซูไม่รู้จักซูจิน จึงยอมให้เธออาศัยและทำงานอยู่ในร้านอาหารแห่งนี้ เธอได้รู้จักกับ ซังกิลและอึนบีรุ่นน้องของฮยอนซู 
ต่อมาซูจินถูกตามตัวจนพบ แต่เธอก็ไม่ยอมกลับเกาหลี สุดท้ายซังกิลแอบพาพวกผู้จัดการมาเอาตัวซูจินกลับไป ฮยอนซูตามไปไม่ทันเลยบอกเธอว่าเขาจะรอซูจินจนกว่าเธอจะกลับมา 

เวลาผ่านไปซูจินกลายเป็นดารามีชื่อเสียงโด่งดัง เธอไม่เคยลืมคำสัญญาที่ให้ไว้กับฮยอนซู ซูจินมีโอกาสกลับไปที่ญี่ปุ่นอีกครั้งแต่หาเขาไม่พบ   ฮยอนซูได้ยินข่าวว่าซูจินกำลังจะแต่งงานกับยูสึเกะยิ่งทำให้เขาเสียใจมาก จากนั้นทั้งคู่กลับมาพบกันโดยบังเอิญ ซูจินพบว่าเขาแต่งงานมีครอบครัวไปแล้วจึงเสียใจมาก ในที่สุดซูจินก็ยกเลิกงานแต่งงาน และสัญญาว่าจะมีแต่ฮยอนซูอยู่ในหัวใจ
นักแสดง
 คิม แทอู เป็น จอง ฮยอนซู
 คิม ซาราง เป็น อี ซูจิน
 จินกู เป็น พัก ซังกิล
 ไอวี่ เป็น อึนบี
 เอริกะ โอกุดะ เป็น เมกุมิ
 อี กียอง เป็น ชอน มันฮี
 โอตานิ เรียวเฮอิ เป็น ยูสึเกะ

เพลงประกอบ
 사랑아 어떻게 (ซารังฮา ออตอเค) (Drama Ver.) โดย Ivy
 I Know (Drama Ver.) โดย Ivy
 절연 (จอรยอน) โดย S.Y
 닮아가나봐 โดย S.Y
 Prologue 
동경연가 (ทงคยองยอนกา)
 여우비 (ยออูบี)
 Jae hwe
 약속 (ยักซก)
 Uht gal gin sarang 
 Debboro 에하늘
 Tsukiji shi jang 
 마지막 인사 (มาจิมัก อินซา)