# เทศบาลเมืองอ่างศิลา
เทศบาลเมืองอ่างศิลา เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี เป็นหมู่บ้านชาวประมงริมทะเลที่มีชื่อเสียงด้านการทำครกหินและผลิตภัณฑ์จากทะเลตากแห้ง ปัจจุบันเป็นมีการขยายตัวของหมู่บ้านจัดสรรในอ่างศิลาเพื่อรองรับการขยายตัวของเมืองชลบุรี ซึ่งอยู่ห่างจากอ่างศิลาไปประมาณ 5 กิโลเมตร

 ประวัติ 
เทศบาลเมืองอ่างศิลาก่อตั้งจากการที่กระทรวงมหาดไทยพิจารณาเห็นว่าสมควรยกฐานะท้องถิ่นตำบลอ่างศิลาและตำบลบ้านปึกทั้งตำบล บางส่วนของตำบลเสม็ด และบางส่วนของตำบลห้วยกะปิ ซึ่งเดิมอยู่ในพื้นที่ของสุขาภิบาลแสนสุข จัดตั้งเป็นสุขาภิบาลแห่งใหม่มีชื่อว่า สุขาภิบาลอ่างศิลา เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2530http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2530/D/118/4216.PDF จากนั้นในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2537 ได้มีการเปลี่ยนแปลงพื้นที่ โดยขยายออกไปถึงคลองบางโปรง ซึ่งแนวเขตสุขาภิบาลจะเลียบคลองบางโปรงจนถึงปากคลองบางโปรงhttp://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2537/D/020/12.PDF และมีการเปลี่ยนแปลงฐานะครั้งแรกจากสุขาภิบาลเป็น เทศบาลตำบลอ่างศิลา เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 และครั้งล่าสุดจากเทศบาลตำบลเป็น เทศบาลเมืองอ่างศิลา เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

 ภูมิศาสตร์ 
เทศบาลเมืองอ่างศิลาอยู่ค่อนไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอเมืองชลบุรีมีลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่มชายฝั่งทะเล มีอาณาเขตการปกครอง 18.60 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 4 ตำบล ได้แก่ ตำบลอ่างศิลา (หมู่ 1-5), ตำบลบ้านปึก (หมู่ 1-7), ตำบลเสม็ด (หมู่ 3-8) และตำบลห้วยกะปิ (หมู่ 4-5) โดยมีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ข้างเคียง ดังนี้

 ทิศเหนือ ติดต่อกับเทศบาลตำบลเสม็ด
 ทิศใต้ ติดต่อกับเทศบาลเมืองแสนสุข
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอ่าวไทย
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับเทศบาลตำบลห้วยกะปิ

ภูมิประเทศในอ่างศิลา ประกอบด้วยหินอัด เป็นประเภทหินแกรนิตและหินทราย หินแกรนิตที่พบแทรกตัวขึ้นมาสลับระหว่างหินชั้น ซึ่งพบมากตามแหล่งที่เป็นเขาติดกับฝั่งทะเล และจากการที่มีหินแกรนิต ซึ่งมีสีขาวนวล สีเหลืองอ่อน และมีความแข็งแกร่งจำนวนมาก ทำให้เกิดอาชีพการทำครกหินและเป็นสัญลักษณ์ของอ่างศิลา

 ประชากร 
เทศบาลเมืองอ่างศิลามีประชากรทั้งสิ้น 35,408 คน ประกอบด้วย 20,872 หลังคาเรือน ความหนาแน่นของประชากรเฉลี่ย 1,903.66 คนต่อตารางกิโลเมตร ในปัจจุบัน มีลักษณะเป็นชุมชนศูนย์กลางเกษตรกรรมด้านการประมงชายฝั่งทะเล เป็นแหล่งเพาะเลี้ยงหอยนางรมและหอยแมลงภู่ และเป็นแหล่งทำครกหิน โดยมีรายได้เฉลี่ยต่อคน 5,000 บาทต่อคนต่อเดือน มีประชากรนับถือศาสนาพุทธร้อยละ 96 ศาสนาคริสต์ร้อยละ 3 และศาสนาอิสลามร้อยละ 1

 ชุมชน 
เทศบาลเมืองอ่างศิลาแบ่งการปกครองออกเป็นชุมชนทั้งสิ้น 20 ชุมชน ดังนี้

ตำบลอ่างศิลา
 ชุมชนที่ 1 ชุมชนบ้านไทย (หมู่ที่ 1 ตำบลอ่างศิลา)
 ชุมชนที่ 2 ชุมชนมะเกลือสาม้คคี (หมู่ที่ 2 ตำบลอ่างศิลา)
 ชุมชนที่ 3 ชุมชนคนหมู่ 3 (หมู่ที่ 3 ตำบลอ่างศิลา)
 ชุมชนที่ 4 ชุมชนบ้านบนเข้มแข็ง (หมู่ที่ 4 ตำบลอ่างศิลา)
 ชุมชนที่ 5 ชุมชนบ้านปากคลอง (หมู่ที่ 5 ตำบลอ่างศิลา)
ตำบลบ้านปึก
 ชุมชนที่ 6 ชุมชนบ้านปึกใหญ่สามัคคี (หมู่ที่ 1 ตำบลบ้านปึก)
 ชุมชนที่ 7 ชุมชนบ้านสวนมะม่วง (หมู่ที่ 2 ตำบลบ้านปึก)
 ชุมชนที่ 8 ชุมชนบ้านปึกเล็ก (หมู่ที่ 3 ตำบลบ้านปึก)
 ชุมชนที่ 9 ชุมชนบ้านหนองยี่พร้า (หมู่ที่ 4 ตำบลบ้านปึก)
 ชุมชนที่ 10 ชุมชนบ้านสวนหมาก (หมู่ที่ 5 ตำบลบ้านปึก)
 ชุมชนที่ 11 ชุมชนบ้านหนองเพชร (หมู่ที่ 6 ตำบลบ้านปึก)
 ชุมชนที่ 12 ชุมชนบ้านมาบหม้อ (หมู่ที่ 7 ตำบลบ้านปึก)

ตำบลเสม็ด
 ชุมชนที่ 13 ชุมชนบ้านไร่ถั่ว (หมู่ที่ 3 ตำบลเสม็ด)
 ชุมชนที่ 14 ชุมชนบ้านเสม็ดใน (หมู่ที่ 4 ตำบลเสม็ด)
 ชุมชนที่ 15 ชุมชนบ้านหัวโพรง (หมู่ที่ 5 ตำบลเสม็ด)
 ชุมชนที่ 16 ชุมชนบ้านเสม็ดนอก (หมู่ที่ 6 ตำบลเสม็ด)
 ชุมชนที่ 17 ชุมชนบ้านเนินมะกอก (หมู่ที่ 7 ตำบลเสม็ด)
 ชุมชนที่ 18 ชุมชนบ้านรักษ์เนินมะกอก (หมู่ที่ 8 ตำบลเสม็ด)
ตำบลห้วยกะปิ
 ชุมชนที่ 19 ชุมชนบ้านชากพุดซาร่วมใจ (หมู่ที่ 4 ตำบลห้วยกะปิ)
 ชุมชนที่ 20 ชุมชนบ้านการุณย์ (หมู่ที่ 5 ตำบลห้วยกะปิ)

 สถานที่สำคัญ 
สถานที่สำคัญในเขตเทศบาลเมืองอ่างศิลา เช่น
 ชายหาดอ่างศิลาและสะพานปลาอ่างศิลา จะมีสินค้าท้องถิ่นและอาหารทะเลจำหน่าย โดยมีสินค้าที่สำคัญคือ ครกหินและการแกะสลักหินเป็นรูปต่างๆ และสะพานปลาอ่างศิลาซึ่งเดิมเรียกว่าสะพานหิน สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 4 ใช้เป็นท่าเทียบเรือประมงขององค์การสะพานปลา ในเวลาเช้ามืดจะมีเรือประมงมาเทียบท่าที่สะพานปลาเพื่อขึ้นอาหารทะเลและจำหน่ายที่บริเวณสะพานปลาและส่งไปจำหน่ายทั่วไปตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 ตำบลอ่างศิลา

 ศาลเจ้าหน่าจาซาไท้จื้อ สร้างขึ้นเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2534 โดยอาจารย์สมชาย เฉยศิริ เดิมสร้างเป็นศาลเจ้าขนาดเล็กบนเนื้อที่ 200 ตารางวา ต่อมาศิษยานุศิษย์ พ่อค้า และประชาชนที่เคารพเลื่อมใส ร่วมบริจาคทุนสร้างศาลเจ้าหลังใหม่ขึ้น เมื่อวันอาทิตย์ที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยอาจารย์สมชาย เฉยศิริ เป็นผู้ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ โดยมีวัตถุประสงค์สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติครบรอบ 72 พรรษาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ใช้ระยะเวลาก่อสร้างกว่า 4 ปี บนเนื้อที่ 4 ไร่ และเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2541 สมเด็จพระสังฆราชฯ เสด็จมาเป็นประธานพิธีเททองหล่อพระพุทธ 7 องค์ และประทานนามศาลเจ้าแห่งนี้ว่า วิหารเทพสถิตพระกิติเฉลิม โดยมีการขยายอาคารและเนื้อที่ประกอบด้วยอาคารหลัก จำนวน 3 หลัง และหอฟ้าดิน จำนวน 1 หลัง