wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# พระตำหนักสึชิมิกะโดะ
ไฟล์:Locator Dot2.gif  

พระตำหนักสึชิมิกะโดะ  พระตำหนักโบราณที่ตั้งอยู่ใน พระราชวังหลวงเฮอัง โดยเป็นที่พำนักของ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ ขุนนางที่กำลังเรืองอำนาจในขณะนั้นพร้อมกับครอบครัวรวมถึง จักรพรรดินีโชชิ จักรพรรดินีใน จักรพรรดิอิจิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 66 และที่นี่เป็นที่ประสูติของจักรพรรดิถึง 3 พระองค์คือ จักรพรรดิโกะ-อิจิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 68 , จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 69 และ จักรพรรดิโกะ-เรเซ จักรพรรดิองค์ที่ 70 

และนามของพระตำหนักแห่งนี้ต่อมาได้ถูกนำไปเป็นพระนามของ จักรพรรดิสึชิมิกะโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 83
# พระนางชังกย็อง
พระนางชังกย็อง (; 10 สิงหาคม 2034 – 16 มีนาคม 2058) เป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 2 ในพระเจ้าชุงงจง รัชกาลที่ 11 แห่งราชวงศ์โชซ็อนและเป็นพระราชมารดาในพระเจ้าอินจง รัชกาลที่ 12 โดยพระนางชังกย็องมีพี่ชายคนหนึ่งคือยุนนิม ซึ่งต่อมาเป็นแกนนำขุนนาง ฝ่ายยุนใหญ่

พระนางชังกย็องสวรรคตด้วยพระอาการตกพระโลหิตเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2058 ขณะพระชนมายุเพียง 23 พรรษาภายหลังจากประสูติเจ้าชายอีโฮได้ไม่นาน
# ยุทธเวหาที่เบอร์ลิน (การทัพของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร)
ยุทธเวหาที่เบอร์ลิน เป็นการทิ้งระเบิดเชิงยุทธศาสตร์ของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักรบนเหนือน่านฟ้ากรุงเบอร์ลิน ของนาซีเยอรมนี ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1943 ถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1944 ไม่ได้จำกัดเพียงแค่นครเบอร์ลินอย่างเดียว การทัพครั้งนี้ได้มีการวางเป้าหมายไปยังเมืองอื่น ๆ ของเยอรมัน เพื่อเป็นการป้องกันในการปกป้องนครเบอร์ลินอย่างเข้มงวด การทัพได้ถูกเริ่มปฏิบัติการโดยพลอากาศเอกเซอร์ อาเธอร์ แฮร์ริส การรับรองการบิน (AOC) แห่งกองบัญชาการการทิ้งระเบิดแห่งกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร (RAF Bomber Command) ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1943 แฮร์ริสเชื่อว่านี้อาจเป็นผลการทิ้งระเบิดในการหยุดยั้งการต่อต้านเยอรมัน: "เราสามารถก่อวินาศกรรมนครเบอร์ลินได้ตลอดทาง ถ้ากองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ (USAAF) ได้เข้าร่วมมากับเรา เราจะสูญเสียเครื่องบินไประหว่าง 400-500 ลำ.มันจะสร้างความเสียหายต่อเยอรมนีในสงคราม"

แฮร์ริสคาดหวังว่าเครื่องบินทิ้งระเบิดหนักที่สามารถใช้งานได้จำนวน 800 ลำ สำหรับการตีโฉบฉวยได้แต่ละครั้ง ติดตั้งด้วยอุปกรณ์นำทางเครื่องบินแบบใหม่และซับซ้อนอย่างเรดาร์ เอชทูเอส (H2S radar) กองทัพอากาศทหารบกสหรัฐที่เพิ่งสูญเสียเครื่องบินรบจำนวนมากในการโจมตีต่อเมืองชไวน์ฟวร์ท ไม่ได้เข้าร่วมด้วย กองกำลังหลักของกองบัญชาการทิ้งระเบิดได้ออกคำสั่งโจมตีกรุงเบอร์ลินตั้งสิบหกครั้งแต่กลับล้มเหลวในเป้าหมายที่อาจจะก่อให้เกิดความพ่ายแพ้อย่างเด็ดขาดต่อเยอรมนี ลุฟท์วัฟเฟอได้ตอบโต้ด้วยปฏิบัติการสเตียนบล็อก (Operation Steinbock, Unternehmen Steinbock, ปฏิบัติการมังกร) โจมตีใส่กรุงลอนดอน ตั้งแต่เดือนมกราคมถึงพฤษภาคม ค.ศ. 1944 ในทุก ๆ รอบเที่ยวของสเตียนบล็อก ลุฟท์วัฟเฟอได้รับความสูญเสียอย่างหนัก มากกว่ากองทัพสหราชอาณาจักรโจมตีบนเหนือน่านฟ้าเยอรมนี

กองทัพอากาศสหราชอาณาจักรได้สูญเสียนักบินมากกว่า 7,000 นาย และเครื่องบินทิ้งระเบิด 1,047 ลำ 5.1 เปอร์เซ็นของรอบเที่ยวบิน และเครื่องบินรบ 1,682 ลำได้รับความเสียหายหรือไม่ก็ตัดออก เมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1944 กองบัญชาการการทิ้งระเบิดได้เข้าโจมตีเนือร์นแบร์คด้วยเครื่องบินรบ 795 ลำ, 94 ลำซึ่งถูกยิงตกและ 71 ลำ ได้รับความเสียหาย นอกจากนี้มีการโจมตีโฉบฉวยทางอากาศอื่น ๆ อีกมากต่อกรุงเบอร์ลินโดยกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร, กองทัพอากาศที่ 8 ของกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ และเครื่องบินทิ้งระเบิดโซเวียต กองทัพอากาศสหราชอาณาจักรได้มอบให้เป็นการรบแห่งเกียรติยศ (battle honour) สำหรับการทิ้งระเบิดที่เบอร์ลินโดยเครื่องบินรบของกองบัญชาการทิ้งระเบิด ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 ถึง ค.ศ. 1945
# ยุทธการที่อาร์เนม
ยุทธการที่อาร์เนมเป็นยุทธการครั้งสำคัญในสงครามโลกครั้งที่สอง การสู้รบได้เกิดขึ้นทั้งในและรอบเมืองของเนเธอร์แลนด์จากตั้งแต่เมืองอาร์เนม (Arnhem), Oosterbeek, Wolfheze, Driel และเขตชนบทโดยรอบตั้งแต่เดือน 17-26 กันยายน ปี ค.ศ.1944

หลังจากที่ได้ทำการปลดปล่อยฝรั่งเศสและเบลเยียมในช่วงฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1944, ภายหลังจากยุทธการที่นอร์มังดี,กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรได้เคลื่อนเข้าสู่ประเทศเนเธอร์แลนด์.จอมพลเซอร์เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี,ได้บัญชาการในกองทัพอังกฤษ-แคนาดากลุ่มที่ 21(21st Army Group),ได้รับการสนับสนุนโดยเพียงลำพังที่จะทำการรุกขึ้นเหนือของสาขาแม่น้ำไรน์ทางตอนล่าง,ได้อนุญาตให้กองทัพบริติซที่สองในการก้าวข้ามแนวป้องกันซิกฟรีดและโจมตีที่เมืองรูร์,ด้วยเหตุนี้,ฝ่ายสัมพันธมิตรได้เริ่มปฏิบัติการมาร์เก็ตการ์เดน เมื่อวันที่ 17 กันยายน ปี ค.ศ. 1944,ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ทำการส่งทหารพลโดดร่มลงสู่เนเธอร์แลนด์เพื่อทำการปกป้องสะพานสำคัญและเมืองต่างๆตามแนวกั้นระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตร-ฝ่ายอักษะต่อการรุกคืบ,ทางที่ไกลที่สุดทางตอนเหนือ,กองพลทหารโดดร่มที่ 1 แห่งบริติซ,ได้รับการสนับสนุนโดยคนของกองทหารนักบินขับเคลื่อนร่อน(Glider Pilot Regiment)และกองพลน้อยโดดร่มอิสระที่ 1(1st Independent Parachute Brigade),ทำการลงจอดที่อาร์เนมเพื่อปกป้องสะพานในการก้าวข้ามที่ Nederrijn.กองทัพเหล่าที่ 30 แห่งบิรติซ(British XXX Corps)ได้วางแผนที่จะไปสมทบกับกองกำลังทหารโดดร่มแห่งบริติซภายในสองถึงสามวัน.

กองกำลังโดดร่มแห่งบริติซได้ลงสู่เข้าสู่ในระยะทางที่ห่างไกลจากเป้าหมายของพวกเขาและถูกขัดขวางอย่างรวดเร็วโดยการต้านทานอย่างคาดไม่ถึง-โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กองกำลังจำนวนเล็กน้อยของกองพลแพนเซอร์เอสเอสที่ 9 และที่ 10(9th and 10 th SS Panzer Divisions).เพียงกองกำลังขนาดเล็กสามารถไปถึงถนนสะพานในขณะที่กองกำลังหลักของกองพลได้หยุดชะงักที่ข้างนอกของเมือง.ในขณะเดียวกัน กองทัพเหล่าที่ 30 ไม่สามารถรุกคืบไปทางตอนเหนือได้อย่างรวดเร็วตามที่คาดการณ์เอาไว้ได้ เนื่องจากได้มีการทำลายสะพานที่ซัน(Son),และล้มเหลวในการสมทบไปยังทหารพลโดดร่มตามที่กำหนดเอาไว้.ภายหลังสี่วัน,กองกำลังขนาดเหล็กของบริติซที่สะพานซึ่งถูกทำลายและส่วนที่เหลือของกองพลได้ติดกับด้วยวงล้อมขนาดเล็กทางตอนเหนือของแม่น้ำซึ่งพวกเขาไม่สามารถเสริมกำลังอย่างเพียงพอจากโปแลนด์หรือกองทัพเหล่าที่ 30 เมื่อพวกเขาได้ไปถึงฝั่งทางตอนใต้,ไม่ก็โดยกองทัพอากาศแห่งบริติซได้ทำการส่งเสบียงทางอากาศ,ภายหลังเก้าวันของการสู้รบ,ส่วนเหลือที่แตกกระจายของกองพลทหารโดดร่มที่ 1 แห่งบริติซได้ถอนกำลังออกจากอาร์เนมด้วยปฏิบัติการเบอร์ลิน(Operation Berlin).

ด้วยสะพานที่ไม่ปลอดภัยบน Nederrijn,ฝ่ายสัมพันธมิตรไม่สามารถรุกไปไกลได้และแนวหน้าที่มั่นคงทางตอนใต้ของอาร์เนม,ส่วนกองพลทหารโดดร่มที่ 1 แห่งบริติซได้สูญเสียไปเกือบสาม-สี่ส่วนของกองกำลังและไม่ได้เห็นในการสู้รบอีกครั้งเลย.
# การทัพซีเรีย–เลบานอน
การทัพซีเรีย-เลบานอน หรือ ปฏิบัติการเอ็กซ์พอร์เตอร์ (Operation Exporter) เป็นการบุกยึดครองของบริติซในดินแดนซีเรีย-เลบานอนภายใต้การปกครองโดยวิชีฝรั่งเศสตั้งแต่เดือนมิถุนายน-กรกฎาคม ปี ค.ศ. 1941,ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ฝรั่งเศสได้ให้เอกราชให้กับซีเรียในเดือนกันยายน ปี ค.ศ. 1936 โดยมีสิทธิที่จะบำรุงรักษากองกำลังติดอาวุธและสนามบินสองแห่งในดินแดน

เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1941 รัฐประหารในประเทศอิรัก ค.ศ. 1941 ได้เกิดขึ้นและอิรักได้ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของนักชาตินิยมชาวอิรักที่นำโดยราชีดอาลี ที่ได้ยื่นร้องขอการสนับสุนจากเยอรมัน สงครามอังกฤษ-อิรัก(2–31 พฤษภาคม ค.ศ. 1941) นำไปสู่การล้มล้างระบอบอาลีและการก่อตั้งรัฐบาลหุ่นเชิดของบริติซ บริติซได้บุกครองซีเรียและเลบานอนในเดือนมิถุนายนเพื่อเป็นการขัดขวางไม่ให้นาซีเยอรมนีจากการใช้วิชีฝรั่งเศสที่คอยควบคุมสาธารณรัฐซีเรียและฝรั่งเศสเลบานอนเพื่อเป็นฐานทัพสำหรับการโจมตีที่อียิปต์ ในช่วงการบุกครองได้สร้างความน่ากลัวในผลพวงของชัยชนะของเยอรมันในยุทธการที่กรีซ (6 - 30 เมษายน ค.ศ. 1941) และยุทธการที่เกาะครีต (20 พฤษภาคม – 1 มิถุนายน) ในการทัพทะเลทรายตะวันตก (ค.ศ. 1940–1943) ในแอฟริกาเหนือ บริติซกำลังเตรียมความพร้อมสำหรับปฏิบัติการขวานรบเพื่อทำการคลายวงล้อมทูบลัก และเข้าต่อสู้รบในการทัพแอฟริกาตะวันออก (10 มิถุนายน ค.ศ. 1940 – 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1941) ในเอธิโอเปียและเอริเทรีย

วิชีฝรั่งเศสได้ทำการป้องกันซีเรียอย่างเข้มแข็ง จนกระทั่งเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม เมื่อกองพลน้อยออสเตรเลียที่ 21 กำลังจะเคลื่อนทัพเข้าสู่เบรุต ฝรั่งเศสได้เจราจาขอสงบศึก ในช่วงเวลาหนึ่งนาทีที่ผ่านมาจนถึงเที่ยงคืน เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม การหยุดยิงได้มีผลบังคับใช้และยุติการทัพ การสงบศึกที่ Saint Jean d'Acre (อนุสัญญาเอเคอร์) ได้ถูกลงนาม เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ที่ค่ายทหารซิดนีย์สมิธในเขตชานเมือง นิตยสารไทม์ได้เรียกการสู้รบครั้งนี้ว่าเป็น"การโชว์ผสมรวม" ในขณะที่กำลังกำลังเกิดขึ้นและการทัพครั้งนี้ยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก แม้แต่ในประเทศที่เข้าร่วม มีหลักฐานว่าบริติซได้ทำการปกปิด(censored)รายงานการสู้รบ เพราะนักการเมืองมีความเชื่อว่าการสู้รบกับกองกำลังฝรั่งเศสอาจจะส่งผลเสียต่อความคิดเห็นของประชาชนในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ
# เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก  พระราชโอรสพระองค์สุดท้อง ใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก กับ สมเด็จพระราชินีลูอีเซอแห่งเดนมาร์ก พระองค์เสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก พระชายา มีพระบุตรร่วมกัน 5 พระองค์ ทั้งนี้ พระองค์ทรงเป็นพระราชอัยกา(ตา)ใน สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย ซึ่งเป็นพระราชธิดาใน เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก พระธิดาพระองค์สุดท้องในพระองค์ และด้วยทรงเป็นพระอนุชาใน อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก และ จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก) จึงทรงดำรงพระสถานะเป็นพระราชมาตุลา (น้าชาย) ใน จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย และ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร

เจ้าชายวัลเดมาร์เคยได้รับการทูลเกล้าถวายราชบัลลังก์ของบัลแกเรียและนอร์เวย์จากพระราชบิดา แต่พระองค์ทรงปฏิเสธ
# ฟุตซอลชิงแชมป์โอเชียเนีย
ฟุตซอลชิงแชมป์โอเชียเนีย หรือโอเอฟซี ฟุตซอลแชมป์เปียนส์ชิพ  เป็นการแข่งขันฟุตซอลในโอเชียเนียถูกจัดโดยสมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนีย (OFC) ซึ่งถูกจัดครั้งแรกในปี 1992

ในตอนแรกนั้นจะจัดการแข่งขันแบบ4ปีครั้งแต่หลังจากปี 2008ได้เปลี่ยนเป็นการแข่งปีละครั้งแทน"OFC FUTSAL CHAMPIONSHIP 2009 - TV SCHEDULE ANNOUNCEMENT" , Oceania Football Confederation, July 6, 2009

ฟุตซอลทีมชาติออสเตรเลียนั้นเป็นผู้ชนะทุกครั้งจนกระทั่งออกจากสมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนียไปในปี 2006 จนทำให้ฟุตซอลทีมชาติหมู่เกาะโซโลมอนได้รับชัยชนะและเป็นทีมที่แข็งแกร่งที่สุดในโอเชียเนียแทน"OFC FUTSAL CHAMPIONSHIP 2009 - TV SCHEDULE ANNOUNCEMENT" , Oceania Football Confederation, July 6, 2009ซึ่งฟุตซอลทีมชาติหมู่เกาะโซโลมอนเคยชนะฟุตซอลทีมชาติฟีจี8ประตูต่อ1ในการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศปี 2009 ซึ่งเป็นผลต่างที่มากที่สุดอีกด้วย"Solomons retains Futsal title", FijiVillage News, July 11, 2009

 ผลการแข่งขัน 
ปีเจ้าภาพ รองชิงชนะเลิศ รอบชิงอันดับที่ 3ชนะเลิศผลการแข่งขันอันดับที่ 2อันดับที่ 3ผลการแข่งขันอันดับที่ 41992Detailsบริสเบน, ออสเตรเลีย No playoffs1996Detailsพอร์ตวิลา, วานูอาตู No playoffs No playoffs2000Detailsพอร์ตวิลา, วานูอาตู No playoffs No playoffs2004Detailsแคนเบอร์รา, ออสเตรเลีย No playoffs No playoffs2008Detailsซูวา, ฟีจี No playoffs No playoffs2009Detailsซูวา, ฟีจี8–1 6–2 2010Detailsซูวา, ฟีจี No playoffs No playoffs2011Detailsซูวา, ฟีจี6–4 1–1 aet  (5–4)  pen2013Detailsออกแลนด์, นิวซีแลนด์|5–1
|
|
|1–0
|

|- style="background:#d0e7ff;"
|2014Details
|เพย์ต้าร์, นิวแคลิโดเนีย
| No playoffs No playoffs2016Detailsซูวา, ฟีจี No playoffs No playoffs

 เหรีญรางวัลร่วม 
1500525005311024031450257602467021380101รวม11111133

 สถิติทั้งหมด 
อันดับทีมลงเล่นแข่งชนะเสมอแพ้ได้เสียต่างแต้ม17342707227101+12681294626317174151+23793526260018220+162784115424426205210-576584219320169163+6606631135138572+134477338322119161–42278296124427+17199163122316+7101014103954-45311317101645146–10131216006627–21013316001617146–1290

อัปเดตล่าสุดเมืองปี 2017:

 ประเทศที่เข้าร่วม 
 1st — ชนะเลิศ
 2nd — อันดับ 2
 3rd — อันดับ 3
 4th — อันดับ 4
 SF — รอบรองชนะเลิศ
 QF — รอบก่อนรองชนะเลิศ
 GS — รอบแบ่งกลุ่ม
 R2 — รอบ 2
 R1 — รอบ 1
 q — ผ่านเข้ารอบคัดเลือก
  •  — ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
      – ไม่ได้เข้าร่วม / ถอนตัว / โดนแบน / โดนคว่ำบาตรโดยฟีฟ่า
    — Hosts

Team 1992  1996  2000  2004  2008  2009  2010  2011  2013  2014  2016  Years1st 1st 1st 1st     1st    5   7th          1 3rd 2nd 4th 5th 2nd 2nd 5th   6th  8    2nd   6th 2nd 4th 4th 3rd  6         7th     1         2nd 1st   2     6th 4th  5th  6th  8th 2nd  5th  73rd   5th 2nd 4th  3rd 3rd 3rd 3rd 2nd  9  4th          1 4th  6th  6th         3    5th 1st 1st 1st 1st  5th  1st  7     7th   7th  8th     32nd 2nd 3rd 3rd 3rd 3rd 4th 4th  6th  5th 4th  11รวม  3  4  7  6  7  4  7  8  8  5  6
# ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 นัดชิงชนะเลิศ
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 นัดชิงชนะเลิศจะเป็นการแข่งขัน ฟุตบอล ที่กำลังจะเกิดขึ้นเพื่อที่จะกำหนดผู้ชนะของ ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017. การแข่งขันจะจัดขึ้นที่ สนามกีฬาเครสตอฟสกี ในเมือง เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก, รัสเซีย, ในวันที่ 2 กรกฎาคม 2560  และจะมีการแข่งขันหาทีมชนะเลิศจากรอบรองชนะเลิศ, ชิลี และ เยอรมนี.

เยอรมนีชนะในนัดชิงชนะเลิศ 1–0 โดยทางนาทีที่ 20 ประตูจาก ลาร์ส ชตินเดิล สำหรับพวกเขาเป็นแชมป์สมัยแรก ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ.

 ภูมิหลัง 

 เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ 

 ชิลี รอบ เยอรมนี คู่แข่งขัน ผลการแข่งขัน รอบแบ่งกลุ่ม คู่แข่งขัน ผลการแข่งขัน  2–0 นัดที่ 1  3–2  1–1 นัดที่ 2  1–1  1–1 นัดที่ 3  3–1 รองชนะเลิศกลุ่ม บี ตารางคะแนน ชนะเลิศกลุ่ม บี คู่แข่งขัน ผลการแข่งขัน รอบแพ้คัดออก คู่แข่งขัน ผลการแข่งขัน  0–0  (3–0) รอบรองชนะเลิศ  4–1

 แมตช์ 

 รายละเอียด 

 GK 1 เกลาดีโอ บราโบ (กัปตัน)  RB 4 เมารีซีโอ อิสลาCB 17การี เมเดลCB 18กอนซาโล คารา  LB 15ฌ็อง โบเซชูร์DM 21มาร์เซโล ดีอัซ   CM 20ชาร์เลส อารังกิซ   CM 10ปาโบล เอร์นันเดซAM 8 อาร์ตูโร บีดัล  CF 11เอดัวร์โด บาร์กัส    CF 7 อาเลกซิส ซานเชซตัวสำรอง:FW 19เลโอนาร์โด บาเลนเซีย   FW 9 อังเคโล ซากัล   FW 22เอดซอน ปุช   ผู้จัดการทีม: ควน อันโตนีโอ ปีซี300px GK 22มาร์ค-อันเดร เทอร์ ชเตเกินCB 4 มัททีอัส กินเทอร์CB 16อันโทนีโย รือดีเกอร์CB 2 ชโคดรัน มุสทาฟีRM 18โยชัว คิมมิช  CM 8 เลอ็อน โกเร็ทซ์คา   CM 21เซบัสเตียน รูดี  LM 3 โยนัส เฮ็คทอร์RW 13ลาร์ส ชตินเดิลLW 7 ยูเลียน ดรักซ์เลอร์ (กัปตัน)CF 11ทีโม แวร์เนอร์   ตัวสำรอง:MF 14แอมแร จัน    DF 17นีคลัส ซือเลอ   ผู้จัดการทีม:โยอาคิม เลิฟ

ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัด:
มาร์ค-อันเดร เทอร์ ชเตเกิน (เยอรมนี)

ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
Milovan Ristić (เซอร์เบีย)
Dalibor Đurđević (เซอร์เบีย)
ผู้ตัดสินที่สี่:
Damir Skomina (สโลวีเนีย)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินจากการใช้วิดีโอภาพตัดสิน:
Clément Turpin (ฝรั่งเศส)
Jure Praprotnik (สโลวีเนีย)
ผู้ช่วยผู้ตัดสินจากการใช้วิดีโอภาพตัดสินเป็นตัวช่วย:
Artur Soares Dias (โปรตุเกส)
|}ข้อมูลในการแข่งขัน
 90 นาที.
 ต่อเวลาพิเศษไปอีก 30 นาที เมื่อทั้งสองทีมเสมอกันในเวลาปกติ
 ตัดสินด้วยการดวลลูกจุดโทษ เพื่อหาผู้ชนะ
 สามารถเปลี่ยนตัวผู้เล่นได้สูงสุดสามคน, กับคนที่สี่จะได้รับอนุญาตในช่วงต่อเวลาพิเศษ.

สถิติ

+ครึ่งแรกสถิติชิลีเยอรมนีประตูที่ทำได้01โอกาสยิงทั้งหมด125ยิงเข้ากรอบ32เปอร์เซ็นต์การครองบอล63%37%เตะมุม33ทำฟาวล์58ล้ำหน้า32ใบเหลือง00ใบแดง00

+ครึ่งหลังสถิติชิลีเยอรมนีประตูที่ทำได้00โอกาสยิงทั้งหมด93ยิงเข้ากรอบ51เปอร์เซ็นต์การครองบอล59%41%เตะมุม61ทำฟาวล์812ล้ำหน้า01ใบเหลือง43ใบแดง00

+โดยรวมสถิติชิลีเยอรมนีประตูที่ทำได้01โอกาสยิงทั้งหมด218ยิงเข้ากรอบ83เปอร์เซ็นต์การครองบอล61%39%เตะมุม94ทำฟาวล์1320ล้ำหน้า33ใบเหลือง43ใบแดง00
# ฟูจิวาระ โนะ เรชิ
ฟูจิวาระ โนะ เรชิ (; 1728 – 1 พฤศจิกายน 1786) บางทีรู้จักในฐานะ โออิ โนะ มิกาโดะ เรชิ (大炊御門 麗子) จักรพรรดินีแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นจักรพรรดินีหรือ ชูงู ใน จักรพรรดิสึชิมิกะโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 83 พระนางได้รับพระนามกิตติมศักดิ์ว่า องเมมงอิง (陰明門院)

ในปี พ.ศ. 1763 เดือน 1 ปี โจคิว พระนางได้ออกบวชเป็นแม่ชีและได้รับฉายาทางธรรมว่า เซโจเมียว (清浄妙)

 บันทึก
# ฟูจิวาระ โนะ อันชิ
ฟูจิวาระ โนะ อันชิ (1470 – 11 มิถุนายน 1507) หรือ ฟูจิวาระ โนะ ยาซูโกะ เป็นจักรพรรดินีแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่น เป็นพระมเหสีของจักรพรรดิมูรากามิ จักรพรรดิองค์ที่ 61.

จักรพรรดินีอันชิเป็นธิดาของฟูจิวาระ โนะ โมโรซูเกะ (藤原師輔)

จักรพรรดินีอันชิมีอิทธิพลเหนือจักรพรรดิ, และได้ชื่อว่าเป็นสตรีผู้ทรงอิทธิพลที่สุดของราชสำนักกว่ายี่สิบปี.Joshua S. Mostow, At the House of Gathered Leaves: Shorter Biographical and Autobiographical  พระขนิษฐาของพระนาง ฟูจิวาระ โนะ โทชิ (ถึงแก่กรรม, พ.ศ. 1518), ซึ่งอภิเษกกับพระเชษฐาต่างพระราชมารดาของจักรพรรดิ เจ้าชายชิเงอากิระ (1447-1497),ได้มีความสัมพันธ์กับองค์จักรพรรดิ,แต่ความสัมพันธ์ต้องจบลงเพราะความไม่พอพระทัยของจักรพรรดินีอันชิและยุติลงจนกระทั่งหลังการสิ้นพระชนม์ของพระนาง.Joshua S. Mostow, At the House of Gathered Leaves: Shorter Biographical and Autobiographical  พระนางโปรดปราน เจ้าชายทาเมฮิระ พระโอรสองค์ที่ 2 ในฐานะผู้สืบทอดบัลลังก์, แต่สิ้นพระชนม์ก่อนจะได้สืบราชบัลลังก์.John Whitney Hall, Delmer Myers Brown, Donald H. Shively, William H. McCullough, Marius B. Jansen, Peter Duus, Kōzō Yamamura: The Cambridge History of Japan, Volym 2

เมื่อพระเชษฐาคนโตของพระนาง, ผู้สำเร็จราชการ ฟูจิวาระ โนะ โคเรมาซะ, ถึงแก่อสัญกรรมในปี พ.ศ. 1515, พระเชษฐาคนที่ 2 ของพระนาง ฟูจิวาระ โนะ คาเนมิชิ ได้สืบตำแหน่งก่อนหน้าน้องชายคนสุดท้องที่เป็นที่นิยม ฟูจิวาระ โนะ คาเนอิเอะ

 บันทึก
# พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส
นายหมวดเอก พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส บ้างเรียกว่า พระองค์ชายใหญ่ (24 มีนาคม พ.ศ. 2411 – 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471) เป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาเข็ม

พระประวัติ
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส ประสูติเมื่อวันพุธที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2411 เป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ที่ประสูติแต่จอมมารดาเข็ม

กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญทรงพระราชทาน "วังใหม่" ซึ่งเคยเป็นที่ประทับของพระองค์เองบริเวณริมคลองคูเมืองเดิมฝากเหนือแก่พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส โดยทรงพระราชทานครึ่งหนึ่งให้พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส และอีกครึ่งหนึ่งพระราชทานพระองค์เจ้าไชยรัตนวโรภาส ทรงประทับอยู่ที่วังนี้จนทางราชการจัดซื้อสร้างเป็นโรงพยาบาลทหาร (ปัจจุบันเป็นโรงเรียนข่าวทหารบก)

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส สิ้นพระชนม์ด้วนพระโรคชรา เมื่อวันอาทิตย์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471 สิริพระชันษา 59 ปีข่าวสิ้นพระชนม์ พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2473

พระโอรสและธิดา
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส เป็นต้นราชสกุลวิไลยวงศ์ มีพระโอรสและพระธิดา 8 องค์ ได้แก่ 

หม่อมเจ้าพิมพ์พักตร์พิไลย วิไลยวงศ์ (พ.ศ. 2428 – 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2475) 
หม่อมเจ้าอุทัยพัฒนพงศ์ วิไลยวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2431)
หม่อมเจ้าวรนาถรวิไลยวงศ์ วิไลยวงศ์ บางแห่งว่าพระนามหม่อมเจ้านฤนารถวิไลยวงศ์ (พ.ศ. 2434 – 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461)
หม่อมเจ้าวรวงศ์พิสิษฐ์ วิไลยวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2438) 
หม่อมเจ้าเล็ก วิไลยวงศ์ (พระราชทานเพลิง ณ วัดดุสิดาราม เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2444) 
หม่อมเจ้าอรทิศจรูญ วิไลยวงศ์ หรือหม่อมเจ้าอรอุทิศจรูญ (พ.ศ. 2440 – 23 มกราคม พ.ศ. 2454) 
หม่อมเจ้าเกียรติวงศ์วิลาศ วิไลยวงศ์
หม่อมเจ้าเกตุทัตวุฒิธาดา วิไลยวงศ์ หรือหม่อมเจ้าเกตุทัตวุฒิภาพธาดา วิไลยวงศ์

 พระเกียรติยศ 
 พระอิสริยยศ 
 พระบวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส (24 มีนาคม พ.ศ. 2411 – 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454)ราชบัณฑิตยสถาน. พระเจ้าวรวงศ์เธอ (ตอนที่ ๑) (๒๒ พฤษภาคม ๒๕๕๒). เรียกดูเมื่อ 13 เมษายน 2556
 พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 – 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471)
 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ส่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไปพระราชทาน 
 พระยศ 
 พระยศเสือป่า 
 นายหมวดตรีhttp://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2460/D/3071.PDF

พงศาวลี
# สแลมมี่เวอร์ซารี่ ครั้งที่ 15
สแลมมี่เวอร์ซารี่ ครั้งที่ 15  เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ อิมแพ็ค เรสต์ลิง หรือชื่อเดิมคือ ทีเอ็นเอ (TNA) โดยจะจัดในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 ที่สนามImpact Zone ในเมืองออร์แลนโด, รัฐฟลอริดา โดยสแลมมี่เวอร์ซารี่ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 15 และเป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวแรกในปี ค.ศ. 2017

เบื้องหลัง
สแลมมี่เวอร์ซารี่ ครั้งที่ 15 กับ ประเภทแมตช์การปล้ำ จะถูกกำหนดโดย การวางพล็อตเรื่อง และ เขียนบท โดยนักมวยปล้ำจะถูกวางตัวให้เป็น ธรรมะ หรือ อธรรม ทั้งหมดโดยการจัดแมตช์ นักมวยปล้ำทั้งหมดในอิมแพ็คเรสต์ลิง บางคนเท่านั้นที่มีความบาดหมางจากรายการทีวีของ อิมแพ็คเรสต์ลิง จะได้มาแสดงที่ สแลมมี่เวอร์ซารี่ ครั้งที่ 15

เรื่องราวการรวมแชมป์โลกของ GFW อัลเบร์โต เอล ปาตรอน กับแชมป์โลกของ อิมแพ็ค เรสต์ลิง แลชลีย์
หลังจาก อัลเบร์โต เอล ปาตรอน ได้เปิดตัวครั้งแรกในสมาคมอิมแพ็ค เรสต์ลิง ในศึกอิมแพ็ค เรสต์ลิง เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2017 โดยมาขัดจังหวะ Bruce Prichard และแลชลีย์ ในการชิงแชมป์โลกของอิมแพ็ค เรสต์ลิง และได้เจอกันในแมทช์ชิงแชมป์ ซึ่งปรากฏว่าในคืนนั้น อัลเบร์โต เอล ปาตรอน ชนะ แลชลีย์ จนทำให้โต้เถียงกับ Bruce Prichard เรื่องการชิงแชมป์ในครั้งนี้ จนทำผลการปล้ำนั้นไม่มีการเสียแชมป์ ในต่อมา อัลเบร์โต เอล ปาตรอน ได้เอาชนะ อีธาน คาร์เตอร์ที่ 3 ในการหาผู้ท่าชิงแชมป์โลกอิมแพ็ค เรสต์ลิง ต่อมาในศึกอิมแพ็ค เรสต์ลิง วันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 2017 Karen Jarrett ได้ออกมาประกาศว่าสมาคมโกเบิลฟอร์ซเรสต์ลิง หรือ GFW ได้รวมเข้าด้วยกันอย่างเป็นทางการกับสมาคมอิมแพ็ค เรสต์ลิง รวมถึงทรัพย์สินที่เกี่ยวข้องของ GFW ด้วย ในต่อมา อัลเบร์โต เอล ปาตรอน ได้ชนะ Magnus ในการชิงแชมป์โลกของ GFW ต่อมาในศึกอิมแพ็ค เรสต์ลิง วันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2017 อัลเบร์โต เอล ปาตรอน ได้ชนะ Ethan Carter III อีกครั้งในการป้องกันแชมป์โลก GFW และทำให้ต้องไปเจอกับแชมป์โลกของอิมแพ็ค เรสต์ลิง แลชลีย์ ต่อในสแลมมี่เวอร์ซารี่

เรื่องราวของ เจเรมี โบแรช & โจเซฟ ปาร์ค กับ จอช แมทิวส์ & สก็อตต์ สไตเนอร์
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2017 จอช แมทิวส์ ได้มีเรื่องกับผู้ร่วมบรรยายของเขาเอง คือ เจเรมี โบแรช ซึ่งทำให้ได้เจอกันโดยเลือกนักมวยปล้ำมาอยู่ในทีมผู้บรรยายของแต่ละคน ในต่อมาศึกอิมแพ็ค เรสต์ลิง ที่ได้ไปจัดที่สหราชอาณาจักร แมทิวส์ ได้กลับมาอีกครั้งพร้อมกับ แลชลีย์ และเข้ามานั่งบรรยายกับโบแรช และD'Angelo Dinero และหลังใกล้จบรายการ โบแรช ได้ทนคำโต้เถียงของแมทิวส์ไม่ไหวเลยชกเข้าที่หน้าของแมทิวส์ ในสัปดาห์ต่อมาตอนเริ่มรายการของอิมแพ็ค เรสต์ลิง แมทิวส์ได้ออกมาที่เวที่อีกครั้ง พร้อมกับเอกสารคำร้องต่อผู้บริหารของบริษัทในการทำร้ายร่างกายเขา และบอกว่าโบแรชถูกแบนเป็นเวลา 30 วัน

ในศึกอิมแพ็ค เรสต์ลิง วันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2017 เจเรมี โบแรช กลับมาอีกครั้งพร้อมกับคู่ของเขา โจเซฟ ปาร์ค ในการเผชิญหน้ากับ จอช แมทิวส์ และคู่ของเขา โดยแมทิวส์เผยว่าคู่ของเขาคือ สก็อตต์ สไตเนอร์ จากนั้นสไตเนอร์ก็ออกมาเล่นปาร์ค โดยใส่ท่า Steiner Recliner

 แมทช์การปล้ำ 

ดูเพิ่ม

 รายชื่อเพย์-เพอร์-วิวของทีเอ็นเอ
 ทีเอ็นเอ สแลมไมเวอร์เซรี่
 2017 in professional wrestling
# พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี (22 กรกฎาคม พ.ศ. 2417 — 18 ตุลาคม พ.ศ. 2478) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 19 ในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาสมบุญ

พระประวัติ
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี ประสูติเมื่อวันพุธที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2417 เป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ที่ประสูติแต่จอมมารดาสมบุญ ธิดาพระยาภักดีภูบาล

พระองค์เจ้ารุจาวรฉวีทรงรับราชการในปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีความรู้ทางช่างจากวังหน้ามาก่อน จึงได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นปลัดกรมวังนอก บังคับการพลชาววังประจำการในพระบรมมหาราชวังตำแหน่งข้าราชการกระทรวงวัง ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 13 หน้า 326 ว่าที่นายร้อยเอกบังคับกอง กองร้อยที่ 1 กรมวังนอกตำแหน่งข้าราชการกระทรวงวัง ผู้ช่วยเจ้ากรมวังนอก ทรงบังคับบัญชาทหารรักษาวัง และกำกับพนักงานยิงปืนบอกเวลา ต่อมาเมื่อมีการโอนย้ายกรมช่างสิบหมู่มาสังกัดกรมวังนอก พระองค์จึงได้เปลี่ยนมาทรงงานช่างที่ถนัด จนสิ้นรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2478ราชกิจจานุเบกษา, ข่าวในพระราชสำนัก วันจันทร์ที่ ๒๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๗๘ เล่ม 52 ตอน 0 ง, 27 ตุลาคม พ.ศ. 2478, หน้า 2247. สิริพระชันษา 61 ปี 

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี เป็นต้นราชสกุลรุจจวิชัย เสกสมรสกับหม่อมน้อม รุจจวิชัย ณ อยุธยา มีพระโอรสและพระธิดา 2 องค์ คือ

 หม่อมเจ้าหญิงฉวีวงศ์ รุจจวิชัย (ประสูติ พ.ศ. 2448) ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์เพื่อสมรส
 หม่อมเจ้าพงศ์รุจา รุจจวิชัยหนังสืออนุสรณ์พระราชทานเพลิงหม่อมเจ้าพงศ์รุจา รุจจวิชัย https://archive.org/details/unset0000unse_d5r0/page/n7 (5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 — 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2516) เสกสมรสกับหม่อมสมศรี รุจจวิชัย ณ อยุธยา และหม่อมนิลุบล รุจจวิชัย ณ อยุธยา มีโอรสและธิดา ดังนี้ 
 หม่อมราชวงศ์ชาญชัย รุจจวิชัย
 หม่อมราชวงศ์ไวยวุฒิ รุจจวิชัย
 หม่อมราชวงศ์ชุติชนิศ รุจจวิชัย
 หม่อมราชวงศ์อิศเรศ รุจจวิชัย
 หม่อมราชวงศ์เชษฐชัย รุจจวิชัย
 หม่อมราชวงศ์รมัยฤทธิ์ รุจจวิชัย
 หม่อมราชวงศ์หญิงมิสกมาน รุจจวิชัย
 หม่อมราชวงศ์หญิงภุมวารวดี รุจจวิชัย
 หม่อมราชวงศ์อัจฉรีย์ชัย รุจจวิชัย
 หม่อมราชวงศ์หญิงปรไมศวรรย์ รุจจวิชัย

 พระอิสริยยศ 
 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2417 — 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 : พระบวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวีราชบัณฑิตยสถาน. พระเจ้าวรวงศ์เธอ (ตอนที่ ๑) (๒๒ พฤษภาคม ๒๕๕๒). เรียกดูเมื่อ 13 กันยายน 2563
 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 — 18 ตุลาคม พ.ศ. 2478 : พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
 
พระราชทานเหรียญราชรุจิ เล่ม 18 หน้า 438 ราชกิจจานุเบกษา วันที่ 29 กันยายน 120 

พงศาวลี
# เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก  (หลังเสกสมรส :เจ้าหญิงมาร์หาเร็ตแห่งบูร์บง-ปามาร์มา) พระธิดาพระองค์สุดท้องและพระองค์เดียว ใน เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก กับ เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายเรอเนแห่งบูร์บง-ปาร์มา มีพระบุตร 4 พระองค์ รวมทั้ง สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย 

พระองค์สิ้นพระชนม์หลังจากวันครบรอบวันประสูติปีที่ 97 เพียง 1 วัน
# พรรคคอมมิวนิสต์ยูเครน
พรรคคอมมิวนิสต์ยูเครน (KPU) เป็นพรรคการเมืองของประเทศยูเครน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1993 ในฐานะผู้สืบทอดพรรคคอมมิวนิสต์ในยุคยูเครนโซเวียตที่ถูกห้ามในปี ค.ศ. 1991 ปัจจุบันพรรคคอมมิวนิสต์ถูกห้ามในปี ค.ศ. 2015 ตามกฎหมายว่าด้วยการห้ามแสดงสัญลักษณ์คอมมิวนิสต์และนาซีДовибори до ВР: У Дніпрі 51 кандидат, є представник КПУ (By-election to the Verkhovna Rada: in Dnipro 51, a candidate is a representative of the Communist Party), Ukrayinska Pravda, 19 June 2016.