wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ตับเต่านา
ตับเต่านา หรือ ผักตับเต่า, ตับเต่าน้ำ, บัวฮาวาย (, ในอเมริกาเหนือเรียก Common Frogbit หรือ European Frogbit) เป็นพืชลอยน้ำ อายุหลายฤดู จัดอยู่ในสกุล Hydrocharis วงศ์ Hydrocharitaceae ขึ้นตามแหล่งน้ำตื้น ๆ แหล่งน้ำนิ่งทั่วไป หรือในนา มีไหลทอดเลื้อย ถ้าน้ำตื้นจะมีรากยึดดินใต้น้ำ ใบโผล่เหนือน้ำหรือลอยที่ผิวน้ำ ตับเต่านามีการกระจายพันธุ์ในทวีปยุโรปและเอเชีย พบได้ที่ความสูง 0–1,200 เมตร จากระดับน้ำทะเล สำหรับประเทศไทยพบได้ทุกภาค

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ต้นเจริญเติบโตอยู่ในน้ำ มีรากและสามารถแตกไหลเป็นเส้นสีขาว เกิดเป็นกระจุกทางด้านล่างของกลุ่มใบ ปลายไหลเจริญเติบโตเป็นต้นใหม่ ใบโผล่เหนือน้ำหรือลอยที่ผิวน้ำ รูปหัวใจหรือรูปไข่ กว้าง 2.5–7.5 เซนติเมตร ยาว 2.5–6 เซนติเมตร ใบเดี่ยว ฐานใบเว้าเป็นรูปหัวใจค่อนข้างกลม ขอบใบเรียบ ปลายใบมน ใบด้านบนสีเขียวเข้มเป็นมัน ใบด้านล่างสีจางกว่า และกลางใบจะพองออกคล้ายฟองน้ำ ช่วยพยุงลำต้น ในฤดูแล้งเมื่อมีน้ำน้อย ก้านใบจะสั้นลง ใบจะแตกออกที่ข้อของลำต้น

ดอกเป็นดอกเดี่ยวสีขาว มี 3 กลีบ ออกตามซอกใบ มีก้านชูดอกเรียวยาว ดอกตัวผู้และดอกตัวเมียเกิดแยกกันคนละดอก มีใบประดับหุ้มดอกตัวผู้และก้านดอกตัวผู้จะเรียวยาวกว่าดอกตัวเมีย เกสรตัวผู้ 9–12 อัน รังไข่รูปยาวรี ยาว 5–6 มิลลิเมตร ติดผลคล้ายตะขบฝรั่ง แต่ก้านผลใหญ่กว่า เป็นรูปทรงกระบอกมี 6 สัน

ตับเต่านาขยายพันธุ์โดยวิธีการแตกไหล หรือใช้เมล็ด

ประโยชน์
 ต้นอ่อนใช้รับประทานเป็นผัก 
 สามารถใช้แก้ลม แก้เสมหะ บำรุงธาตุไฟให้บริบูรณ์
 ใช้เป็นไม้ประดับหรือปลูกในบ่อเลี้ยงปลาเพื่อช่วยคลุมผิวน้ำ
# ผักแว่น
ผักแว่น หรือผักใบบัวบก เล็ก เป็นเฟินน้ำชนิดหนึ่ง มีอายุหลายปี พบได้ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จัดอยู่ในวงศ์ Marsileaceae สกุล Marsilea มีลักษณะเป็นเหง้าเถาเลื้อยไปตามผิวดินหรือผิวน้ำหรือโคลนเลน พบเห็นได้ทั่วไปตามริมน้ำหรือพื้นดินที่มีน้ำขังแฉะ สามารถนำมากินเป็นผักสด มีคุณค่าทางอาหาร และยังมีสรรพคุณทางยา

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 
ผักแว่นมีลักษณะจำแนกออกเป็นส่วนต่าง ๆ ดังนี้วงศ์ MARSILEACEAE, Fern siamthumbnail|left|150px|ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ของผักแว่น
 ลำต้น – กลม มีขนสีน้ำตาลอ่อนปกคลุม ลำต้นอ่อนมีสีเขียว เมื่อแก่จะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล 
 ใบ – เป็นใบประกอบ มีใบย่อยทั้งสี่ใบ รูปกรวยปลายมนเป็นรูปลิ่มคล้ายพัด มีเส้นใบแบบ dichotomous คล้ายบัวแฉก ขนาดใบกว้าง 0.6–1.5 เซนติเมตร ยาว 0.8–1.9 เซนติเมตร โคนใบสอบ ขอบใบและแผ่นใบเรียบหรือหยักเล็กน้อย ไม่มีขน แผ่นใบจะงอกกออกจากตรงกลางตำแหน่งเดียวกัน 3–5 ใบ ทำให้ใบทั้งหมดรวมกันเป็นลักษณะกลม 
 ก้านใบ – ยาว 4.5–15 เซนติเมตร ใบย่อยไม่มีก้านใบ มี Sporocarp ลักษณะรีคล้ายเมล็ดถั่วเขียว ออกที่โคนก้านใบขณะอ่อนมีสีขาว เมื่อแก่จะเป็นสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ
 ดอกช่อ – ออกที่ซอกใบ ขนาดเล็ก 2–3 ดอก กลีบดอกสีม่วง ผลแห้ง แตกได้เป็นดอกสมบูรณ์ bySand

 ประโยชน์ 
 ใช้เป็นยาภายนอก รักษาแผลเปื่อย แผลไฟไหม้น้ำร้อนลวก โดยใช้ใบสด 1 กำมือ ล้างให้สะอาด ตำละเอียด คั้นเอาน้ำทาบริเวณแผล สารที่ออกฤทธิ์คือ กรด Madecassic, Asiatic acid และ Asiaticoside acid ซึ่งช่วยสมานแผล เร่งการสร้างเนื้อเยื่อ ระงับการเจริญเติบโตของเชื้อแบคทีเรีย ที่ทำให้เกิดหนองและลดการอักเสบ
 น้ำต้มใบสด : รสจืดเย็นฝาดหวานเล็กน้อย สมานแผลในปากและลำคอ ดื่มระงับอาการร้อนในกระหายน้ำ ขับปัสสาวะ แก้ท้องเสีย
 ในประเทศไทย โดยเฉพาะภาคอีสาน ผักแว่นมักนำมากินเป็นผักสดกับน้ำพริก หรือเป็นเครื่องเคียงกับอาหารชนิดต่าง ๆ โดยสามารถนำมากินสดได้ทั้ง ใบอ่อน ก้านใบ และยอดอ่อน หรือนำมาปรุงเป็นอาหารรูปแบบอื่น ๆ เช่น แกงผักแว่น ผัดเผ็ดหมูผักแว่น
 ในประเทศอินโดนีเซีย โดยเฉพาะในเมืองสุราบายา มักนำผักแว่นเสิร์ฟพร้อมกับมันเทศและเพเซล (Pecel) ซึ่งเป็นซอสเผ็ดทำจากถั่วลิสงของอินโดนีเซียSemanggi Suroboyo, ยูทูบ
 ชาวเขาเผ่าเมี่ยน (เย้า) ใช้ผักแว่นทั้งต้น ต้มน้ำดื่ม เพื่อแก้เจ็บคอ แก้เสียงแหบ

 ชื่อท้องถิ่น 
ผักแว่นมีชื่อเรียกในแต่ละท้องถิ่นดังนี้
 ภาคเหนือ/อีสาน/กลาง – ผักแว่น
 ภาคใต้ – ผักลิ้นปี่
 ชาวกะเหรี่ยง (ภาคเหนือ) – หนูเต๊าะ
# อะโบมาซัม
อะโบมาซัม หรือ กระเพาะแท้ (The Chambers Dictionary, Ninth Edition, Chambers Harrap Publishers, 2003) เป็นกระเพาะอาหารลำดับที่ 4 และเป็นกระเพาะอาหารที่แท้จริงของสัตว์เคี้ยวเอื้อง ซึ่งสัตว์เคี้ยวเอื้องเป็นสัตว์ที่มีกระเพาะขนาดใหญ่มีความจุของกระเพาะมากเนื่องมาจากอาหารที่กินส่วนใหญ่เป็นพืช อาหารสัตว์หรืออาหารที่มีลักษณะหยาบ เช่น หญ้า ใบไม้  กิ่งไม้เล็ก ๆ  รำหยาบ ฟาง เมล็ดธัญพืชทั้งเปลือก เป็นต้นสัตว์กระเพาะรวมหรือสัตว์เคี้ยวเอื้อง

คำว่า "อะโบมาซัม" มาจากภาษาละตินใหม่ (ab- "ห่างจาก" + omasum "ลำไส้ของวัว") ถูกนำมาใช้ในภาษาอังกฤษครั้งแรกใน ค.ศ. 1706

 ลักษณะโครงสร้าง 
อะโบมาซัม เป็นส่วนของกระเพาะที่มีต่อมสร้างน้ำย่อยที่ชั้นเยื่อเมือกเหมือนกันกับกระเพาะของสัตว์กระเพาะเดี่ยวทั่วไป มีลักษณะเหมือนลูกแพร์ (pear-shaped) มีความจุประมาณ 8% ของความจุกระเพาะทั้งหมดสัตว์เคี้ยวเอื้อง  อะโบมาซัมจะมีขนาดเล็กลงเมื่อเปรียบเทียบกับกระเพาะรูเมนเมื่อสัตว์มีการเจริญเติบโตขึ้น กระเพาะแท้ในสัตว์เคี้ยวเอื้องแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกคือ fundic region มีชั้นเยื่อเมือกลักษณะเป็นกลีบ (fold) ประมาณ 12 กลีบ ทำหน้าที่ขับกรดเกลือ (HCl) และเอนไซม์ชนิดต่าง ๆ ที่ทำหน้าที่เป็นตัวกลางที่เป็นกรด และส่วนที่สองคือ pyloric region ผนังส่วนนี้จะคล้ายกับผนังกระเพาะของสัตว์กระเพาะเดี่ยวทั่วไป เป็นที่รวมของอาหารก่อนที่จะถูกบีบให้เป็นก้อน (bolus) โดยการรัดตัวของกล้ามเนื้อให้ผ่านกล้ามเนื้อหูรูด เข้าสู่ลำไส้เล็กส่วนต้น (ดูโอดินัม) ต่อไป สำหรับแพะ แกะ จะสามารถพบส่วน cardiac region ได้

 ตำแหน่ง 
อะโบมาซัม อยู่ด้านขวาของกระเพาะรูเมน และติดกับพื้นล่างของช่องท้อง

 หน้าที่ 
อะโบมาซัม จะมีต่อมที่สร้างเอนไซม์ และปล่อยออกมาย่อยอาหารพวกโปรตีน รวมทั้งจุลินทรีย์ที่ติดอยู่ในอาหารเป็นจำนวนมาก สัตว์จึงได้รับกรดอะมิโนจากเซลล์จุลินทรีย์  และวิตามินต่างๆ ที่จุลินทรีย์สังเคราะห์ขึ้นมาทำให้สัตว์ได้รับสารอาหารมากกว่าที่จะได้รับจากหญ้าเพียงอย่างเดียว เมื่ออาหารผ่านกระเพาะส่วนนี้แล้ว จะเข้าสู่ลำไส้เล็กส่วนต้นที่มีอวัยวะช่วยย่อยอาหาร จะมีการย่อยอาหารและดูดซึมสารอาหารเช่นเดียวกับสัตว์กินพืชอื่น ๆ โดยอาศัยเอนไซม์จากตับอ่อนและน้ำดีจากตับ  โดยตับทำหน้าที่สร้างน้ำดีเพื่อทำให้ไขมันที่อยู่ในลำไส้เล็กเกิดการแตกตัว ตับอ่อนทำหน้าที่สร้างเอนไซม์ช่วยย่อยพวกโปรตีน ไขมัน และคาร์โบไฮเดรตที่อยู่ในลำไส้เล็ก เมื่ออาหารถูกย่อยเป็นโมเลกุลขนาดเล็กแล้วจะถูกส่งต่อไปยังส่วนต่าง ๆ ของร่างกายต่อไป อาหารที่ยังย่อยไม่หมดและกากอาหารจะเคลื่อนที่เข้าสู่ลำไส้ใหญ่ และขับกากอาหารออกทางทวารหนักในที่สุด

 พยาธิวิทยา 
วัวที่ได้รับอาหารสูตรสำหรับช่วงผลผลิตสูงมีความไวรับต่อพยาธิสภาพหลายประการ ส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นหลังจากตกลูก อะโบมาซัมที่เต็มไปด้วยแก๊สสามารถเคลื่อนไปอยู่ในตำแหน่งที่ผิดปกติและกลายเป็นโรคกระเพาะพลิกได้ หากว่าอะโบมาซัมเคลื่อนไปทางขวาก็มีความเสี่ยงที่จะบิดหมุน อะโบมาซัมที่เคลื่อนผิดตำแหน่งจะทำให้วัวแสดงอาการทั้งหมดหรือบางอาการต่อไปนี้: ไม่อยากอาหาร การบีบตัวของกระเพาะหมักลดลง การเคี้ยวเอื้องลดลง และการผลิตน้ำนมลดลง แม้ว่าอะโบมาซัมเคลื่อนผิดตำแหน่งจะไม่ใช่โรคที่อันตรายถึงชีวิตในฉับพลัน ก็ยังจำเป็นต้องได้รับการผ่าตัดแก้ไขจากสัตวแพทย์ กรณีที่อาการไม่รุนแรงสามารถแก้ไขได้ด้วยการพลิกกลิ้งตัววัวหรือบังคับให้วัววิ่งขึ้นเนินชันDN: Displaced Abomasum อะโมมาซัมอักเสบพบได้ไม่บ่อยแต่เป็นโรคที่รุนแรง สาเหตุยังไม่ทราบแน่ชัด

 การใช้เป็นอาหาร 
อะโบมาซัมใช้สำหรับปรุงแลมเปรดอตโต (lampredotto) ซึ่งเป็นอาหารพื้นถิ่นของฟลอเรนซ์ ในเกาหลีมีการนำไปทอดและทานคู่กับหัวหอมเป็นส่วนหนึ่งของอาหารที่เรียกว่ามักชังกุย (막창구이)
# หลี่ เสฺว่ยิง
หลี่ เสฺว่ยิง  เกิดวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 ที่มณฑลเหอหนาน เป็นนักยกน้ำหนักชาวจีน เธอได้รับรางวัลเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 โดยยกน้ำหนักได้ 108 กิโลกรัม (240 ปอนด์) และ 138 กิโลกรัม (300 ปอนด์) ในท่าสแนตช์และคลีนแอนด์เจิร์กตามลำดับ ซึ่งมีน้ำหนักรวมในการยกที่ 246 กิโลกรัม (540 ปอนด์) โดยเป็นสถิติโอลิมปิกใหม่ในท่าสแนตช์และน้ำหนักยกรวม
# น้ำตกสันติสุข
น้ำตกสันติสุข ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาตินันทบุรี บริเวณหมู่บ้านสันติสุข ตำบลแสนทอง  อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติ 10 กิโลเมตร เป็นน้ำตกขนาดกลางมีทั้งหมด 3 ชั้น โดยชั้นที่สวยงามที่สุดคือชั้นที่ 3 สูงประมาณ 20 เมตร มีแอ่งน้ำกว้างสามารถเล่นน้ำได้ และมีน้ำไหลตลอดปี เนื่องจากมีความสวยงามตามธรรมชาติทางองค์การบริหารส่วนตำบลแสนทองจึงจัดให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวของตำบล

 การเดินทาง 
การเดินทางจากตัวเมืองน่านใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1080 (สายน่าน–ทุ่งช้าง) ไปยังอำเภอท่าวังผา ต่อจากนั้นใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1148 (สายท่าวังผา–สองแคว) ประมาณ 1.5 กิโลเมตร แล้วแยกไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1082 (สายนาหนุน–สบขุ่น) พอถึงแยกทางเข้าหมู่บ้านสันติสุข บริเวณกิโลเมตรที่ 27 ให้เลี้ยวขวาเข้าสู่หมู่บ้านสันติสุข มีถนนคอนกรีตเข้าไปถึงตัวน้ำตก โดยจากตัวอำเภอท่าวังผาถึงน้ำตกสันติสุขมีระยะห่างประมาณ 15 กิโลเมตร
# ซาร่า อัลกอทซอน อูสโฮลท์
ซาร่า อัลกอทซอน อูสโฮลท์  เกิดวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1974 ที่ร็อคเนบี ประเทศสวีเดน เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวสวีเดน โดยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เธอได้เข้าร่วมแข่งขันทั้งในประเภททีมและประเภทบุคคล ซึ่งอัลกอทซอน ได้รับรางวัลเหรียญเงินในประเภทบุคคลSOK – Sara Algotsson  

เธอเป็นน้องสาวของนักขี่ม้า ลินดา อัลกอทซอนFEI-Portrait   ทั้งนี้ ซาร่า อัลกอทซอน อูสโฮลท์ มีคู่สมรสเป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวเยอรมันชื่อ แฟรงค์ อูสโฮลท์Frank Ostholt freut sich über Nachwuchs (1/2010)
# ต่อ ศรีอาชวนนท์
ต่อ ศรีอาชวนนท์ เกรฟส์ นามสกุล เกรฟส์ มาจากนามสกุลของ บ็อบ เกรฟส์ บิดาบุญธรรม, Bob Graves, Orbituaries, The Telegraph, 10 Dec 2012  หรือ ต่อ เกรฟส์ (Tor Graves) หรือ ต่อศักดิ์ ลิ้ม (Torsak Lim) นักแข่งรถอาชีพชาวไทย  ปัจจุบันเป็นนักแข่งในระดับเวิลด์เอนดูแรนซ์แชมเปียนชิป จัดโดยสมาพันธ์รถแข่งนานาชาติ (Fédération Internationale de l'Automobile - FIA)

ต่อ ศรีอาชวนนท์ เกิดที่อำเภอกำแพงแสนจังหวัดนครปฐม จบชั้นมัธยมต้นจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย  จากนั้นเดินทางไปพักอาศัยกับบิดาที่ประเทศอังกฤษ  เริ่มแข่งรถอาชีพตั้งแต่อายุ 21 ปี   ปัจจุบันสังกัดทีม ADR - Delta ของประเทศอังกฤษ โดยเป็นหนึ่งในสามนักแข่งของทีมในการแข่งขันรายการ 24 ชั่วโมง เลอม็อง  เป็นคนไทยคนที่สองต่อจากพระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช ที่เข้าร่วมในรายการนี้ เปิดตัว"ต่อ ศรีอาชวนนท์ เกรฟส์" นักแข่งรถเลอมังส์คนที่ 2 ต่อจากพระองค์เจ้าพีระ

ต่อ ศรีอาชวนนท์ ได้ประกาศอำลาการขับรถแข่ง เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ผ่านเฟซบุคส่วนตัวประกาศอำลาการขับรถแข่ง โดยมีสาเหตุจากการถูกปรับออกจากทีมอย่างกะทันหัน GP2 race winner Nathanael Berthon to make Le Mans debut in P2 Gary Watkins, May 13th 2014 ต่อมา ต่อ ศรีอาชวนนท์ ได้กลับมาสู่การแข่งรถอีกครั้งโดยจะลงแข่งในรายการ เดย์โทน่า 24 ชั่วโมง ในปี 2558
# ปลาสินสมุทรลายบั้ง
ปลาสินสมุทรลายบั้ง  ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)

มีรูปร่างสี่เหลี่ยมมน หัวและลำตัวตอนหน้ามีสีคล้ำอมน้ำเงิน มีแถบสีขาวพาดตรงหลังตา ลำตัวสีขาว มีจุดสีน้ำเงินในเกล็ดแต่ละเกล็ด และมีบั้งพาดผ่านลำตัวสีดำทั้งหมด 6 แถบ ครีบมีลายจุดประสีฟ้าสด ขณะยังเป็นปลาวัยอ่อนอยู่ ลำตัวจะเป็นสีน้ำเงิน มีลายโค้ง 9-11 เส้น

มีขนาดความยาวประมาณ 38 เซนติเมตร พบใหญ่ที่ได้ถึง 45 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ในแนวปะการังของแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ออสเตรเลีย, หมู่เกาะโซโลมอน, ทะเลฟิลิปปิน, อินโดนีเซีย, ศรีลังกา และสิงคโปร์ ในเขตน่านน้ำไทยพบบ่อยที่อ่าวไทย 

เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เพียงลำพังหรืออยู่เป็นคู่ โดยมีอาณาบริเวณของตัวเอง กินสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร เป็นปลาสินสมุทรอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามSix Bar Angelfish - Pomacanthus sexstriatus - Six-Banded Angel Fish  หน้า 143, คู่มือปลาทะเล โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (ตุลาคม, 2551) ISBN 978-974-484-261-9
# แบบจำลองข้อมูล
แบบจำลองข้อมูล  ระดับสูงในธุรกิจ หรือในงานต่าง ๆ เป็นแบบจำลองนามธรรม ซึ่งเอกสารและการจัดข้อมูลธุรกิจสำหรับการสื่อสารระหว่างผู้ปฏิบัติงานและนักเทคนิค แบบจำลองนี้ถูกใช้ให้แสดงข้อมูลที่จำเป็นและถูกสร้างขึ้นโดยกระบวนการทางธุรกิจ

แบบจำลองข้อมูลในวิศวกรรมซอฟต์แวร์ เป็นแบบจำลองนามธรรมซึ่งเอกสารและการจัดข้อมูลธุรกิจสำหรับการสื่อสารระหว่างผู้ร่วมงาน และใช้สำหรับวางแผนสำหรับการพัฒนาแอพลิเคชัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเก็บและการเข้าถึงข้อมูล
 
โฮเบอร์แมน (Hoberman: 2009) กล่าวว่า "แบบจำลองข้อมูล เป็นเครื่องมือที่ครอบคลุมทุกวิถีทางเพื่อเป็นแนวทางสำหรับผู้ร่วมงานทั้งด้านธุรกิจและผู้เชี่ยวชาญด้านไอที โดยใช้เซตของสัญลักษณ์และข้อความเพื่ออธิบายเซตย่อยของข้อมูลจริง สำหรับปรับปรุงการสื่อสารในองค์กร และนำไปสู่สภาพแวดล้อมของแอพลิเคชันที่ยืดหยุ่นและเสถียร"

แบบจำลองข้อมูลได้กำหนดโครงสร้างของข้อมูลอย่างชัดเจน แอพลิเคชันปกติของแบบจำลองข้อมูล รวมถึงแบบจำลองฐานข้อมูล การออกแบบของระบบสารสนเทศ และการทำให้ข้อมูลสามารถแลกเปลี่ยนกันได้ โดยปกติแบบจำลองข้อมูลถูกระบุในภาษาแบบจำลองข้อมูล

การสื่อสารและความถูกต้องเป็นปัจจัยสำคัญสองอย่างที่เป็นประโยชน์ในการทำให้แบบจำลองข้อมูลมีความสำคัญต่อแอพลิเคชันที่ใช้และแลกเปลี่ยนข้อมูล แบบจำลองข้อมูลเป็นตัวกลางซึ่งผู้ร่วมโครงการที่มีภูมิหลังต่างกัน มีประสบการณ์ต่างกัน สามารถสื่อสารกันได้ ความถูกต้อง หมายความว่า ทีมงานและกฎเกณฑ์ของแบบจำลองข้อมูลสามารถสื่อความหมายได้อย่างเดียวกัน ไม่กำกวม

แบบจำลองข้อมูลในบางครั้งอาจใช้ในความหมายของโครงสร้างข้อมูล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของภาษาโปรแกรม และมักใช้ประกอบแบบจำลองฟังก์ชัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของแบบจำลองวิสาหกิจ

ภาพรวม
หน้าที่หลักของระบบสารสนเทศคือการจัดการข้อมูลขนาดใหญ่ที่มีการจัดโครงสร้าง หรือไม่มีการจัดโครงสร้าง แบบจำลองข้อมูลอธิบายข้อมูลแบบมีโครงสร้างสำหรับจัดเก็บในระบบการจัดการข้อมูล เช่น ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ โดยปกติมันไม่อธิบายข้อมูลที่ไม่จัดโครงสร้าง เช่น เอกสารของโปรแกรมประมวลผลคำ ข้อความอีเมล ภาพ เสียง หรือวีดิทัศน์

กฎเกณฑ์ของแบบจำลองข้อมูล
จุดมุ่งหมายหลักของแบบจำลองข้อมูลคือสนับสนุนการพัฒนาระบบสารสนเทศโดยจัดเตรียมนิยามและรูปแบบของข้อมูล ตามที่เวสและฟาวเลอร์ (2542) ได้กล่าวว่า "ถ้าสิ่งนี้ได้ทำอย่างสม่ำเสมอในระบบก็จะทำให้ข้อมูลเข้ากันได้ถ้าโครงสร้างข้อมูลเดียวกันถูกใช้สำหรับจัดเก็บและเข้าถึงข้อมูล จะทำให้ข้อมูลนั้นใช้ร่วมกันได้โดยแอพลิเคชันต่างกัน อย่างไรก็ตามระบบและอินเตอร์เฟซมักมีค่า (การเสียทรัพยากร เช่น เวลา หรือเนื้อที่) มากกว่ามันควรจะเป็น ทั้งในการสร้างการทำงานและการจัดการ มันอาจเป็นตัวจำกัดธุรกิจมากกว่าที่จะสนับสนุน สาเหตุหลักคือ คุณภาพของแบบจำลองข้อมูลที่ใช้ระบบและอินเตอร์เฟซไม่เหมาะสม"
# ปลาสุดสาครจิ๋วลายเข้ม
ปลาสุดสาครจิ๋วลายเข้ม   เป็นปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)

มีรูปทรงลำตัวเป็นรูปไข่ ลำตัวมีสีเทา มีลายบั้งเป็นสีส้มพาดขวางทั้งลำตัว  ปาก, ท้อง และครีบท้องสีเหลืองอมส้ม ด้านท้ายครีบหลังและครีบหางเป็นสีดำ ปลายครีบหางมีขลิบสีฟ้า

มีความยาวโดยเฉลี่ย 10 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 15 เซนติเมตร เป็นปลาที่อาศัยอยู่ตามลำพังหรือเป็นฝูงขนาดเล็ก กินอาหารจำพวก ฟองน้ำและสัตว์น้ำขนาดเล็ก พบอาศัยอยู่ในตอนลึกในแนวปะการัง ตั้งแต่มหาสมุทรอินเดียตะวันออก, อินโดนีเซีย จนถึงตะวันออกเฉียงเหนือของออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยเป็นปลาที่พบได้เฉพาะทะเลอันดามัน จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย

นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม  โดยมีชื่อในวงการปลาสวยงามว่า "ปลาหมอส้ม"หน้า 144, คู่มือปลาทะเล โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (ตุลาคม, 2551) ISBN 978-974-484-261-9 Centropyge eibli, Eibli or Candy Stripe Angel
# วงศ์ปลากะพงสลิด
ระวังสับสนกับ ปลาสลิดทะเล

วงศ์ปลากะพงสลิด หรือ วงศ์ปลาหางเสือ  เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งทะเลวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Kyphosidae ซึ่งมาจากภาษากรีกคำว่า  κυφος (kyphos) หมายถึง "โหนก"

มีลักษณะโดยรวม คือ เป็นปลาขนาดกลาง ลำตัวป้อม แบนข้าง ครีบหางเว้าตื้น ส่วนหัวมน ปากมีขนาดเล็กคล้ายปลาสลิดทะเล ครีบหลังเชื่อมต่อเป็นครีบเดียว เป็นปลาทะเลทั้งหมด มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง มักหากินอยู่กลางน้ำ ถึงใกล้ผิวน้ำในแนวปะการัง, กองหินใต้น้ำ และวัสดุลอยน้ำต่าง ๆ  หลายชนิดพบตามแนวปะทะคลื่น หรือ อ่าวที่มีคลื่นลมรุนแรง กินแพลงก์ตอนสัตว์และเศษอาหารบนผิวน้ำเป็นอาหาร ในแหล่งดำน้ำหลายแห่งมักพบปลาในวงศ์นี้กินขนมปังจากนักท่องเที่ยวเป็นอาหาร 

สามารถแบ่งออกได้เป็น 42 ชนิด จากทั้งหมด 15 สกุล ซึ่งยังสามารถแบ่งออกได้เป็นวงศ์ย่อยอีก 5 วงศ์ด้วยกัน คือ

 Girellinae   
 Kyphosinae  
 Microcanthinae    
 Parascorpidinae 
 Scorpidinae
# ปลาสีนวล
ปลาสีนวล หรือ ปลากะพงสลิดลายน้ำเงิน หรือ ปลาสลิดทะเลน้ำเงิน  ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงสลิด (Kyphosidae) 

มีลำตัวหนาแบนข้าง รูปร่างเป็นทรงรูปไข่ ครีบหลังและครีบก้นตอนท้ายปลายเรียว ครีบหางเว้าลึก ครีบหลังแบ่งออกเป็นสองตอนชัดเจน เกล็ดมีขนาดเล็ก ปากมีขนาดเล็ก มีฟันซี่เล็ก ๆ เป็นขน ลำตัวสีเทาคล้ำ มีแถบสีน้ำตาลตามแนวเกล็ดหลายแถบ ครีบต่าง ๆ มีสีคล้ำ

มีขนาดความยาวเต็มที่ได้ถึง 50 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 45 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดง, แอฟริกาตะวันออก, ฮาวาย, ทะเลญี่ปุ่น และตอนเหนือของออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ชุกชุมทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน

เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ ว่ายไปไหนมาไหนด้วยกันทั้งฝูง มักรวมตัวกันบริเวณกองหินหรือแนวปะการังใกล้ชายฝั่ง กินสาหร่ายเป็นอาหารหลักหน้า 144, คู่มือปลาทะเล โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (ตุลาคม, 2551) ISBN 978-974-484-261-9

เป็นปลาที่มีความสำคัญทางการประมงเพียงเล็กน้อย
# ปลาสลิดทะเลเหลืองทอง
ปลาสลิดทะเลเหลืองทอง  ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสลิดทะเล (Siganidae)

มีลำตัวป้อม จะงอยปากแหลม  ก้านครีบแข็งของครีบหลังมีขนาดใหญ่ แข็งแรง ก้านครีบแข็งอันแรกของครีบหลังสั้นกว่าก้านครีบแข็งอันสุดท้าย เยื่อยึดระหว่างก้านครีบเว้าเล็กน้อย ปลายของครีบหลังและครีบก้นโค้งมน ครีบหางเว้าชัดเจน ปลายครีบหางแหลม ครีบอกขนาดค่อนข้างใหญ่ มีสันบริเวณหน้าตา  ลำตัวและครีบทุกครีบสีเหลืองสด อาจมีแถบหรือแต้มสีเข้มเล็กน้อย มีจุดสีน้ำเงินขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วตัว ตั้งแต่หัวถึงโคนครีบหาง ในตัวที่ยังไม่โตเต็มที่ มีลำตัวสีเหลืองแต่ไม่มีจุดสีน้ำเงิน

มีขนาดโตเต็มที่ได้ 11 นิ้ว พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแนวปะการัง ในเขตอินโด-แปซิฟิก

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามCoral Rabbitfish  Yellow Foxface Rabbitfish - Siganus corallinus - Siganus tetrazonus - Blue Spotted Fox face Rabbit Fish
# เบรเด ฮังเกลันด์
เบรเด พอลเซน ฮังเกลันด์ เกิดวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1981 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวนอร์เวย์ เขาได้ลงเล่นให้กับ ฟุตบอลทีมชาตินอร์เวย์ โดยเขาเป็นกัปตันทีมอีกด้วย โดยเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก หรือ กองหลังตัวกลาง โดยมีจุดเด่น คือความสูงที่สามารถเล่นลูกกลางอากาศได้ดี
# มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก Let's go Kamenrider
มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก หรือในชื่อญี่ปุ่น โอส เดนโอ ออลไรเดอร์ เล็ท'ส โก คาเมนไรเดอร์  เป็นภาพยนตร์ซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ผลิตโดยโตเอะ คัมปะนี และ อิชิโนะโมะริ โปรดักชั่นส์ โดยเป็นการฉลองครบรอบ 40 ปีของมาสค์ไรเดอร์ ซีรีส์และฉลองครบรอบ 60 ปีของบริษัทโตเอะ คาบูกิไคซา เริ่มออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2011 ในประเทศไทยใช้ชื่อว่า "มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก" และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2556 โดย บริษัท ดรีมเอกซ์เพรส (เด็กซ์) จำกัด

 เนื้อเรื่อง 

 ตัวละคร 
นาโอกิ (ナオキ)
ชิเงรุ (シゲル)
มิทสึรุ (ミツル)
กลุ่มเยาวชนมาสค์ไรเดอร์ (少年仮面ライダー隊)
นกโกะ (ノッコ)
โมลอิมาจิน 1, 2, 3 (モールイマジン1・2・3)

 ช็อกเกอร์ 
ผู้นำช็อกเกอร์ (ショッカー首領)
ไกเซคิไดชูเรียว (岩石大首領)
ช็อกเกอร์กรีด (ショッカーグリード)
กรีดที่เกิดจากคอร์เมดัลช็อกเกอร์และเซลเมดัล
ชายชุดขาว (白衣の男)

 ไรเดอร์ที่ปรากฏ 
 มาสค์ไรเดอร์โอส ทามาชี่คอมโบ 
ส่วนสูง: 197 ซม.
น้ำหนัก: 87 กก.
พลังชก: 8.8 ตัน
พลังเตะ: 18 ตัน
ระดับการกระโดดสูง: 280 เมตร
ระดับการวิ่ง: 100 เมตร / 3.9 วินาที

ร่างที่ใช้เมดัล ทาคะ, อิมาจิน, ช็อกเกอร์ในการแปลงร่าง เป็นคอมโบที่ใช้เฉพาะ

 ข้อมูลอื่น 
ช็อกเกอร์เมดัล (ショッカーメダル)
อิมาจินเมดัล (イマジンメダル)
# จิงโจ้น้ำ
จิงโจ้น้ำ  (Water Striders / Pond Skaters) เป็นแมลงที่จัดอยู่ในกลุ่มประเภทมวนอยู่ในอันดับ Hemiptera วงศ์ Gerridae ชื่อสามัญ Water Striders หรือ Pond skaters มีชื่อเรียกต่างกันคือ จิงโจ้น้ำ มวนจิงโจ้น้ำ แมงกะพุ้งน้ำ

 ลักษณะทางกายวิภาคศาสตร์ 

จิงโจ้น้ำจัดเป็นแมลง[]โลกของแมลง ร่างกายประกอบด้วย 3 ส่วนคือ ส่วนหัว ส่วนอก และส่วนท้อง มีขา 6 ขาเป็นปล้อง มีหนวดยาว 1 คู่ บริเวณลำตัวมีสีดำหรือน้ำตาลเข้มเรียวยาว มีทั้งที่มีปีกและไม่มีปีก

 หนวด 

จิงโจ้น้ำมีหนวดจำนวน 1 คู่ โดยส่วนที่อยู่ติดกับส่วนหัวมีลักษณะแข็งคล้ายขนแปรง ความยาวของหนวดนี้สามารถบอกความแตกต่างของแต่ละสปีชีส์ได้
 ส่วนอก 

ส่วนอกของจิงโจ้น้ำมีขนาดที่เล็กและแคบ มีขนาดประมาณ 1.6-36 มิลลิเมตร มีขนาดที่แตกต่างกันตามแต่ละสปีชีส์ มีขนขนาดเล็กปกคลุมอยู่ซึ่งมีความมันวาวช่วยป้องกันไม่ให้จมน้ำ

thumb|left|จิงโจ้น้ำอาศัยแรงตึงผิวของน้ำเมื่อมีการผสมพันธุ์
 ขา 

จิงโจ้น้ำประกอบด้วยขา  3 คู่ โดยขาแต่ละคู่ทำหน้าที่ต่างกันคือ ขาคู่ที่ 1 ขาคู่หน้ามีลักษณะสั้นกว่าขาคู่อื่นทำหน้าที่ในการจับตัวเหยื่อ หรืออาหาร ขาคู่ที่ 2 ขาคู่กลางมีความเรียวและยาวทำหน้าที่ผลักดันให้เกิดการเคลื่อนที่ และขาคู่ที่ 3 ขาคู่หลังทำหน้าที่ในการปรับทิศทางขณะเคลื่อนที่[]Bio-Gang

 ปีก 

ปีกของจิงโจ้น้ำจะอยู่บริเวณหลังของส่วนอก และบางสปีชีส์ไม่มีปีก ความยาวปีกจะต่างกันในแต่ละสปีชีส์ บริเวณที่อยู่อาศัยที่เป็นน้ำไหลจะพบจิงโจ้น้ำมีปีกที่สั้น ส่วนบริเวณที่น้ำนิ่งจะพบจิงโจ้น้ำที่มีปีกยาว

 ความสามารถในการเดินบนน้ำ 

จิงโจ้น้ำอาศัยแรงตึงผิว(surface tension)[]เด็กวิทย์สนุกคิดของน้ำซึ่งยึดเหนี่ยวโมเลกุลของน้ำเข้าไว้ด้วยกันเกิดความยืดหยุ่นทำให้ไม่จมน้ำ และมีขาที่ยาวมีขนขนาดเล็กปกคลุมอยู่ ขนขนาดเล็กเหล่านี้เรียกว่า ไมโครซีเต(miceosetae) ทำหน้าที่ในการกักเก็บอากาศเอาไว้ทำให้เป็นฟิล์มบางๆป้องกันไม่ให้จมน้ำ และทำให้สามารถเคลื่อนที่อยู่บนผิวน้ำได้

 วัฎจักรชีวิต 

ตัวเต็มวัยเพศเมียจะวางไข่อยู่บนผิวน้ำ ไข่นี้จะพัฒนาไปเป็นตัวเต็มวัยโดยการเปลี่ยนแปลง 5 ระยะ ซึ่งแต่ละระยะใช้เวลาประมาณ 7-10 วัน และมีการลอกคราบ ตัวอ่อนของจิงโจ้น้ำจะมีพฤติกรรมและกินอาหารคล้ายกับตัวเต็มวัย แต่จะมีขนาดเล็กกว่า(ตัวอ่อนยาวประมาณ 1 มิลลิเมตร)มีสีซีดกว่าและไม่สามารถสืบพันธุ์ได้ จากตัวอ่อนของจิงโจ้น้ำจะใช้เวลาประมาณ 60-70 วัน ในการพัฒนาไปเป็นตัวเต็มวัย

thumb|right|กลุ่มของจิงโจ้น้ำกำลังกินผึ้ง
 ที่อยู่อาศัย 

โดยทั่วไปจิงโจ้น้ำจะอาศัยอยู่บริเวณพื้นผิวน้ำนิ่ง ส่วนใหญ่อาศัยในแหล่งน้ำจืด ชอบสภาพแวดล้อมที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยแมลง และแพลงก์ตอน

 อาหารและการหาอาหาร 

จิงโจ้น้ำจะกินสัตว์ขนาดเล็ก เช่น แมงมุมและแมลงที่ตกลงบนผิวน้ำ โดยจะใช้ขาหน้าในการจับเหยื่อจากนั้นใช้ปากสำหรับเจาะดูดของเหลวจากตัวเหยื่อเป็นอาหาร

หมวดหมู่ : สัตว์
หมวดหมู่ : แมลง
# ภาษาบอนัน
ภาษาบอนัน (Bonan language; ออกเสียง [p⁼aoˈnaŋ], Baonang; ภาษาจีน 保安语 Bǎoān) เป็นภาษาในกลุ่มภาษามองโกลของชาวบอนันในประเทศจีน เมื่อ พ.ศ. 2528 มีผู้พูดประมาณ  8,000 คน  นอกจากชาวบอนันยังมีชาวมองเกอร์ในกานซูและชิงไห่ที่พูดภาษานี้ มีหลายสำเนียง ส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนและภาษาทิเบต ที่รู้จักดีที่สุดคือสำเนียงตอนเกรน ไม่มีระบบการเขียน
 
 สัทวิทยา 
สัทวิทยาของภาษาบอนันได้รับอิทธิพลจากภาษาทิเบต มีเสียงพยัญชนะควบกล้ำมาก เช่น  [mp, nt, nt͡ɕ, ntʂ, ŋk, tʰχ, χt͡ɕ, rt͡ɕ, lt͡ɕ, ft, fk, ʂp, ʂk]
 สัณฐานวิทยา 
ภาษาบอนันเป็นภาษารูปคำติดต่อเช่นเดียวกับภาษาอื่นในกลุ่มภาษามองโกล มี 5 การก โครงสร้างของคำกริยาซับซ้อน มีการกำหนดรูปชี้เฉพาะและไม่ชี้เฉพาะโดยใช้ปัจจัยเฉพาะหรือกริยาช่วย ภาษาบอนันเรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา แต่การใช้ประโยคที่ขึ้นต้นด้วยกรรมจะพบได้เช่นกัน 
 ภาษาวูตัน 
ภาษาบอนันจัดเป็นแหล่งของไวยากรณ์และรากศัพท์จำนวนหนึ่งสำหรับภาษาวูตันซึ่งเป็นภาษาผสมระหว่างภาษาจีน ภาษาทิเบตและภาษาบอนัน ซึ่งเป็นภาษาที่พูดในมณฑลชิงไห่

 หมายเหตุ
# โจนาธาน ทาคูนิง
โจนาธาน ทาคูนิง นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2530 ที่ประเทศฟิลิปปินส์

 ประวัติ 
ทาคูนิงเริ่มชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ชนะน็อค ทินโกล เปเรซ ยกแรก จากนั้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ มีแพ้และเสมออย่างละครั้ง ก่อนครองแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวทของสภามวยโลกเมื่อชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อค วอร์ คัตสุมาดา ยก 6 เมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ป้องกันตำแหน่งได้สองครั้ง ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวทของสภามวยโลกกับ คมพยัคฆ์ ป.ประมุข ปรากฏว่าทาคูนิงเป็นฝ่ายแพ้คะแนนหลังจากกรรมการยุติการชกเมื่อหมดยกที่ 5 เนื่องจากคมพยัคฆ์แตกด้วยอุบัติเหตุหัวชนกันตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ของการแข่งขัน ชกต่อไม่ได้

 เกียรติประวัติ 
 แชมป์เงา WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท
 ชิง 31 กรกฎาคม  2553 ชนะน็อค วอร์ คัตสุมาดา ยก 6
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 25 มีนาคม 2554 ชนะน็อค ลูกเดี่ยว ต.บัวมาศ ยก 3
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 17 ตุลาคม 2554 ชนะคะแนน เงาพระจันทร์ ศิษย์ทรายทอง
แชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท
 ชิง 25 มีนาคม 2557 ชนะน็อกโดยเทคนิค เวอร์จิลิโอ ซิลวาโน ยก 11 ที่ฟิลิปปินส์
แชมป์เงา WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท (สมัยที่ 2)
 ชิง 19 พฤศจิกายน 2559 ชนะทีเคโอ ซาลาติเอล อามิต ยก 10 ที่ฟิลิปปินส์
แชมป์เงา WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท (สมัยที่ 3) 
 ชิง 15 ตุลาคม 2560 ชนะน็อก อาโนลด์ การ์เด ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ 
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 22 กรกฎาคม 2561 ชนะคะแนน วินเซ ปารัส ที่ฟิลิปปินส์    
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 3 พฤษภาคม 2555 แพ้คะแนนโดยเทคนิค คมพยัคฆ์ ป.ประมุข ยก 5 ที่บุรีรัมย์
 ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 2 กรกฎาคม 2559 แพ้คะแนน กานิกัน โลเปซ ที่เม็กซิโก
# ชะเอมไทย
ชะเอมไทย ชื่อวิทยาศาสตร์ Albizia myriophylla Benth อยู่ในวงศ์ Mimosoideae เป็นไม้ยืนต้นมีสรรพคุณเป็นยาสมุนไพร มีชื่อเรียกทั่วไป  อ้อยช้าง ชะเอมป่า(กลาง) ส้มป่อยหวาน(ภาคเหนือ)  ตาลอ้อย(ตราด) เซาะซูโพ(กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน) ชะเอมไทยจะแตกต่างจากชะเอมเทศ 

ชะเอมไทยเป็นไม้เถาขนาดใหญ่ มีหนาม ใบประกอบแบบขนนกสองชั้น ใบเล็กละเอียดเป็นฝอย คล้ายกับใบส้มป่อยหรือใบกระถิน โคนใบโป่งออก ดอกช่อออกตามปลายกิ่งลักษณะเป็นพู่ สีขาวหอม ก้านช่อดอกยาว เกสรตัวผู้สีขาว มีจำนวนมาก ผลเป็นฝัก เมื่ออ่อนมีสีเขียว แก่แล้วเป็นสีเหลืองหรือน้ำตาลแบน นูนตรงที่มีเมล็ดอยู่มักพบขึ้นอยู่ตามเชิงเขา ดงป่าไม้ หรือป่าเบญจพรรณ พบมากในทางภาคตะวันออกของไทย ปลูกได้โดยการตอนกิ่งหรือเพาะเมล็ด
สรรพคุณ
รากแก้กระหายน้ำ ยาระบาย เนื้อไม้มีรสหวาน ขับเสมหะ แก้ไอ เลือดออกตามไรฟัน โรคในลำคอ แก้ลม ดอกช่วยย่อยอาหาร ผลขับเสมหะ ใบ ขับเลือดให้ตก เนื้อไม้รสหวาน แก้โรคในลำคอ แก้ลม เลือดออกตามไรฟัน บำรุงกำลังชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 1 น้ำกระสายยา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2556. หน้า 32
อ้างอิง
 สรรพคุณสมุนไพร.สำนักงานโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ 
สยามบรมราชกุมารี
 อุทยานธรรมชาติวิทยาสิรีรุขชาติ.มหาวิทยาลัยมหิดล
 มหัศจรรย์สมุนไพรไทย
  คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

แหล่งข้อมูลอื่น