wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# พรรคเขมรสาธารณรัฐ
พรรคเขมรสาธารณรัฐ (คณบกฺสขฺแมรสาธารณรฎฺฐ) เป็นพรรคการเมืองในประเทศกัมพูชา ก่อตั้งเมื่อ 11 มีนาคม พ.ศ. 2549 และเข้าร่วมการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2551 โดยมี ลน ริธ เป็นหัวหน้าพรรค ในการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2551 พรรคนี้ได้ลำดับที่ 10 โดยได้ 11,693 คะแนนhttp://www.cambodia.org/election/http://images.google.be/imgres?imgurl=http://bp1.blogger.com/_76xUgRgjZYM/SAt8Jdu_vcI/AAAAAAAAEL0/lz-3GQ3jaDM/s320/Lon%2BRith%2Bin%2BCambodia%2B(Xinhua).jpg&imgrefurl=http://ki-media.blogspot.com/2008/04/lon-nols-son-returns-to-cambodia-as-krp.html&h=320&w=213&sz=17&hl=en&start=13&usg=__f2xrLU3IYSTorZAl36rXblRb_t0=&tbnid=l1vjG5uGpO1KKM:&tbnh=118&tbnw=79&prev=/images%3Fq%3Dlon%2Brith%26gbv%3D2%26hl%3Den

แม้ว่าพรรคจะใช้ชื่อ พรรคเขมรสาธารณรัฐ แต่แนวนโยบายของพรรคไม่ได้สนับสนุนการปกครองระบอบสาธารณรัฐhttp://ki-media.blogspot.com/2007/02/lon-riths-khmer-republican-party-will.html แต่เน้นความร่วมมือระหว่างฝ่ายซ้าย ฝ่ายขวา และกลุ่มเสรีนิยม พรรคนี้สนับสนุนนโยบายของกลุ่มฝ่ายขวา ได้แก่ รูปแบบรัฐแบบราชอาณาจักรกัมพูชา การส่งเสริมศาสนาและวัฒนธรรมกัมพูชา นโยบายแบบฝ่ายซ้ายได้แก่ การสร้างอาชีพเพื่อปรับปรุงมาตรฐานการครองชีพของประชาชน ปรับปรุงเศรษฐกิจของกัมพูชา เกษตรกรรมและอุตสาหกรรม  การสร้างประชาธิปไตยที่แท้จริง สิทธิของผู้ใช้แรงงานที่จะได้รับค่าจ้างละสวัสดิการที่เป็นธรรม นโยบายแบบเสรีนิยมคือการสนับสนุนเศรษฐกิจแบบเสรี เสรีภาพในการพิมพ์และการนับถือศาสนาของประชาชน
# ภาษากะยัน
ภาษากะยัน (Kayan) หรือภาษาปะด่อง เป็นภาษากะเหรี่ยงที่พูดโดยชาวกะยันในประเทศพม่า ภาษาย่อยกะยันภาษาต่าง ๆ มีความคล้ายคลึงทางคำศัพท์มากกว่า 90% และภาษานี้มีความคล้ายคลึงทางคำศัพท์กับ Lahta ใน 71 ถึง 76%

มีผู้พูดภาษานี้ในพม่า 40,900 คน (พ.ศ. 2526) ในรัฐกะยา และพบในประเทศไทยด้วย จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขากะเหรี่ยง สาขาย่อยสะกอ-บไค เขียนด้วยอักษรละติน
# ปลากะพงดำ
ปลากะพงดำ  ปลากระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในอันดับปลากะพง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Lobotes surinamensis อยู่ในวงศ์ปลากะพงดำ (Lobotidae)

มีลักษณะลำตัวแบนค่อนข้างลึก ความยาวหัวจะสั้นกว่าความลึกลำตัว ปากกว้างเฉียงขึ้น มุมปากจะอยู่แนวเดียวกับปุ่มกลางนัยน์ตา ครีบหลังจะเป็นก้านครีบเดี่ยวเป็นซี่ปลายแหลมประมาณ 11-13 ก้าน และก้านครีบแขนง 13-16 ก้าน ส่วนครีบหลัง ครีบก้น ครีบหางขนาดใกล้เคียงกันดูเหมือนจะมีครีบหาง 3 ครีบ อันเป็นที่มาของชื่อเรียกในภาษาอังกฤษ ขนาดค่อนข้างใหญ่สีน้ำตาลเข้มทั้งตัวหรือสีเหลืองอมเขียวมะกอก  

มีความยาวเต็มที่ได้ 110 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์บริเวณน้ำกร่อยตามปากแม่น้ำ พบได้ตั้งแต่มหาสมุทรแอตแลนติก, มหาสมุทรอินเดีย และแถบอินโด-แปซิฟิก ในมหาสมุทรแปซิฟิก มีพฤติกรรมอำพรางตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมเพื่อล่าเหยื่อและอำพรางสัตว์ผู้ล่าที่ใหญ่กว่า โดยปรับเปลี่ยนสีได้ ปกติมักจะลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ กับที่โดยทิ่มส่วนหัวลง  กินสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร ลูกปลาวัยอ่อนมักอาศัยอยู่ตามปากแม่น้ำหรือป่าชายเลน โดยมักจะตะแคงข้างหรือลอยตัวนิ่ง ๆ ทำให้แลดูคล้ายใบไม้ 

นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา และรับประทานเนื้อเป็นอาหาร  แต่หากนำไปปรุงด้วยการทำแกงหรือต้มยำ รสชาติจะจืดชืดไม่อร่อย จนต้องโยนหม้อที่ใช้ต้มทิ้งไปพร้อมปลา จนได้อีกชื่อเรียกหนึ่งว่า "ปลาหม้อแตก" และมีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น "กะพงขี้เซา", "กะพงแสม", "อีโป้", "ใบไม้" "ตะกรับทะเล" หรือ "กูกู" (มอแกน) เป็นต้นปลากะพงดำ, ปลากะพงขี้เซา
# เทอร์เนอร์เน็ตเวิร์กเทเลวิชัน
เทอร์เนอร์เน็ตเวิร์กเทเลวิชัน (TNT) เป็นช่องเคเบิลทีวีในสหรัฐอเมริกา สร้างขึ้นโดย Ted Turner และเป็นเจ้าของในปัจจุบัน โดยอยู่ภายใต้การควบคุมของ Truner Broadcasting System ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 2007 นำเสนอซีรีส์โทรทัศน์ ละครชุด และรายการกีฬา
# โจเซฟ เมอร์ริค
โจเซฟ แคร์รี เมอร์ริค (5 สิงหาคม ค.ศ. 1862 - 11 เมษายน ค.ศ. 1890) เป็นชายชาวอังกฤษ ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่มีความผิดปกติตามร่างกาย เป็นเนื้องอกตามใบหน้าและระยางค์ เนื่องจากพันธุกรรม จนได้ฉายาว่า "มนุษย์ช้าง" ตามลักษณะภายนอกที่คล้ายกับเป็นโรคเท้าช้าง (Elephantiasis) โจเซฟ เมอร์ริค มีความผิดปกติทางร่างกาย จนถูกรังเกียจและดูหมิ่นเหยียดหยาม ถูกนำตัวไปแสดงร่วมกับคณะละครสัตว์ ทั้งที่ตัวเขามีสติปัญญาเฉลียวฉลาด แต่ก็แกล้งทำตัวเป็นคนสติไม่ดี นอกจากนั้นยังนำเสนอแง่มุมของศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์ การเรียนรู้คุณค่าของการมีชีวิตอยู่ โจเซฟ เมอร์ริค ได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1890 ที่ London, England ด้วยอายุเพียง 27 ปี^ a b Howell & Ford (1992), p. 146

ชีวิตเริ่มต้น และครอบครัว
โจเซฟ แคร์รี เมอร์ริค เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1862 ณ. เลขที่ 50 ถนนลี เลสเตอร์, เลสเตอร์เชียร์, ประเทศอังกฤษ บิดาชื่อ โจเซฟ ร็อคลี เมอร์ริค และมารดา มารี แจน โจเซฟ ร็อคลี เมอร์ริค (ค.ศ. 1835 – 1897) เป็นลูกชายของช่างทอผ้าที่เกิดในลอนดอน บาร์นาบัส เมอร์ริค ที่ย้ายไปอยู่เมืองเลสเตอร์ในช่วงทศวรรษที่ 1820 หรือ 1830 และภรรยาคนที่สามของเขา ซาร่าห์ ร็อคลี มารี แจน พอตเตอร์ตัน (ค.ศ. 1834 – 1873)Howell & Ford (1992), p. 33 เกิดที่เมืองเอฟวิงตัน ,เชสเตอร์เชียร์ พ่อของเธอชื่อ วิลเลียม พอตเตอร์ตัน ที่ได้รับการอธิบายว่าเป็นคนงานการเกษตรในปี ค.ศ. 1851 สำมะโนประชากรของเทอร์มาสตัน ,เชสเตอร์เชียร์ เธอบอกว่าจะต้องมีรูปแบบพิการทางร่างกายบางส่วนและในขณะที่หญิงสาวคนหนึ่งทำงานเป็นคนรับใช้ในเลสเตอร์เชียร์ ก่อนที่จะแต่งงานกับโจเซฟ ร็อคลี เมอร์ริค 

ในปีต่อมา โจเซฟ แคร์รี เมอร์ริค ก็ได้เกิด เห็นได้ว่ามีสุขภาพดีและไม่มีอาการภายนอกผิดปกติใด ๆ ที่ไม่กี่ปีแรกของชีวิตของเขา ชื่อได้ตั้งมาจากพ่อของเขา เขาได้รับชื่อกลางเป็น แคร์รี โดยแม่ของเขา หลังจากทำพิธีกลุ่มคณะแบปทิสต์ของพระวิลเลียม แครีย์Howell & Ford (1992), p. 42 ต่อมาตระกูลเมอร์ริคมีลูกอีกสาม ได้แก่ จอห์น โทมัส (เกิด 21 เมษายน ค.ศ. 1864 เสียชีวิตด้วยโรคไข้ทรพิษ 24 กรกฎาคมในปีเดียวกัน) ,วิลเลียม อาร์เธอร์ (เกิดมกราคม ค.ศ. 1866) ผู้ที่เสียชีวิตด้วยโรคไข้อีดำอีแดงใน 21 ธันวาคม ค.ศ. 1870 และแมเรียน เอลิซ่า (เกิด 28 กันยายน ค.ศ. 1867) ผู้ที่เกิดมาพร้อมกับพิการทางร่างกายและเสียชีวิตด้วยโรคกระดูกสันหลังอักเสบ และเกิดอาการชักในปี ค.ศ. 1891Sitton & Stroshane (2012), pp. 10-11Sitton & Stroshane (2012), pp. 97-99

หนังสือเล่มเล็ก ๆ ชื่อ The Autobiography of Joseph Carey Merrick ผลิตในปี ค.ศ. 1884 ที่มาพร้อมนิทรรศการของเขา กล่าวว่าเขาเริ่มแสดงอาการเมื่อเวลาประมาณห้าปีด้วย ผิวหนังเป็นก้อนหนาเหมือนช้างและเกือบจะเป็นสีเดียวกัน ตามที่บทความในปี ค.ศ. 1930 ชื่อ Illustrated Leicester Chronicle เขาเริ่มมีอาการบวมมากขึ้นที่ริมฝีปากของเขาในอายุ 21 เดือน ตามด้วยก้อนกระดูกบนหน้าผากของเขาและคลายตัว และผิวหนังกลายเป็นหยาบHowell & Ford (1992), p. 43Howell & Ford (1992), pp. 32, 42, 50
# ธนูยาวอังกฤษ
ธนูยาวอังกฤษ หรือเรียก ธนูยาวเวลส์ เป็นธนูยาวสมัยกลางประเภททรงพลัง ยาวประมาณ 1.83 เมตร ซึ่งชาวอังกฤษและชาวเวลส์ใช้ในการล่าสัตว์และเป็นอาวุธในสงครามสมัยกลาง การใช้ธนูยาวของอังกฤษมีประสิทธิภาพต่อฝรั่งเศสระหว่างสงครามร้อยปี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงต้นของสงคราม ในยุทธการเครซี (ค.ศ. 1346) และปัวตีเย (ค.ศ. 1356) และที่มีชื่อเสียงที่สุดที่ยุทธการอาแฌงคูร์ต (ค.ศ. 1415) แต่เริ่มประสบความสำเร็จน้อยลงหลังจากนั้น พลธนูยาวได้รับความสูญเสียที่ยุทธการแวร์เนย (ค.ศ. 1424) และถูกตีแตกพ่ายที่ยุทธการพาเทย์ (ค.ศ. 1429) เมื่อถูกเข้าตีก่อนที่พวกเขาจะจัดตั้งตำแหน่งตั้งรับ คำว่า ธนูยาว "อังกฤษ" หรือ "เวลส์" เป็นคำสร้างใหม่เพื่อแยกแยะธนูเหล่านี้จากธนูยาวอื่น แม้ธนูยาวแบบเดียวกันนี้จะถูกใช้อย่างแพร่หลายในยุโรปเหนือและยุโรปตะวันตก แต่ที่จริงแล้ว ก้านธนูยิวส่วนมากถูกนำเข้าจากสเปนตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นต้นมา 

ธนูยาวที่เก่าแก่ที่สุดที่รู้จักมาจากอังกฤษ ซึ่งถูกพบที่แอสคอทท์ฮีท (Ashcott Heath) มณฑลซอมเมอร์เซ็ท ซึ่งมีอายุถึง 2665 ปีก่อนคริสตกาล แต่ไม่มีธนูยาวเหลือรอดในช่วงที่ธนูยาวใช้กันอย่างแพร่หลาย (ระหว่าง ค.ศ. 1250-1450) ซึ่งอาจเป็นเพราะ เป็นธรรมชาติของธนูที่จะอ่อนแอลง หัก และถูกเปลี่ยน มากกว่าที่จะส่งต่อกันรุ่นสู่รุ่น อย่างไรก็ตาม มีธนูยาวมากกว่า 130 คันเหลือรอดจากยุคเรเนซ็องส์ มีลูกศรกว่า 3,500 ดอก และธนูยาวทั้งคัน 137 คัน ถูกกู้ขึ้นจากเรือแมรีโรส เรือของกองทัพเรือในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ซึ่งจมในพอร์ตสมัธ ใน ค.ศ. 1545

ธนูยาวจะต้องยาวพอจะให้ผู้ใช้น้าว (draw) สายธนูถึงจุดบนใบหน้าหรือร่างกาย และดังนั้น ความยาวจึงแตกต่างกันไปขึ้นกับผู้ใช้ ในยุโรปภาคพื้นทวีป โดยทั่วไปมักพบธนูยาวกว่า 1.2 เมตร สมาคมนักสะสมของเก่าระบุว่า ยาว 1.5-1.83 เมตร footnote 5, citing "The Berkhamsted Bow", Antiquaries Journal 11 (London), p. 423 ริชาร์ด บาร์เทล็อต (Richard Bartelot) แห่งสถาบันปืนใหญ่หลวง ระบุว่า ธนูเป็นไม้ยิว ยาว 1.83 เมตร และใช้ธนูยาว 91.4 เซนติเมตร footnote 6, citing Major Richard G. Bartelot, Assistant Historical Secretary, Royal Artillery Institution, Old Military Academy, Woolwich, England. Letter, 16 February 1976 แกสตัน โฟบัส (Gaston Phoebus) ใน ค.ศ. 1388 เขียนว่าธนูยาวควรจะ "ทำจากไม้ยิวหรือไม้เนื้อแข็ง ยาวเจ็ดสิบนิ้ว [1.78 เมตร] ระหว่างจุดผูกสาย" นักประวัติศาสตร์ จิม แบรดบูรี (Jim Bradbury) ว่า ธนูเหล่านี้ยาวเฉลี่ย 5 ฟุต 8 นิ้ว  การประเมินทั้งหมดยกเว้นอันสุดท้าย มีขึ้นก่อนการกู้เรือแมรีโรส ซึ่งพบธนูความยาวระหว่าง 1.87 ถึง 2.11 เมตร ยาวเฉลี่ย 1.98 เมตร
# วงศ์ปลากะพงดำ
วงศ์ปลากะพงดำ  เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง ใช้ชื่อว่า Lobotidae

ซึ่งคำว่า Lobotidae มาจากภาษากรีกคำว่า "Lobo" หมายถึง ก้านครีบ

ลักษณะของปลาในวงศ์นี้ ลักษณะลำตัวแบนค่อนข้างลึก ความยาวหัวจะสั้นกว่าความลึกลำตัว ปากกว้างเฉียงขึ้น มุมปากจะอยู่แนวเดียวกับปุ่มกลางนัยน์ตา ครีบหลังจะเป็นก้านครีบเดี่ยวเป็นซี่ปลายแหลมประมาณ 11-13 ก้าน และก้านครีบแขนง 13-16 ก้าน ส่วนครีบหลัง ครีบก้น ครีบหางขนาดใกล้เคียงกันดูเหมือนจะมีครีบหาง 3 ครีบ อันเป็นที่มาของชื่อเรียกในภาษาอังกฤษ 

มีลักษณะเด่นอีกประการ คือ มีสีลำตัวที่ดูเลอะเปรอะเปื้อนเพื่อใช้ในการอำพรางตัวเข้ากับสภาพแวดล้อม โดยปลาในวงศ์นี้มักจะอยู่ลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ โดยใช้ส่วนหัวทิ่มลงกับพื้น และมักแอบอยู่ตามวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ เช่น ซากเรือจม, กองหิน หรือ ขอนไม้ และขณะเป็นลูกปลาวัยอ่อนมักจะลอยตัวนิ่ง ๆ ดูเหมือนใบไม้อีกด้วย โดยมักพบตามปากแม่น้ำหรือป่าชายเลน

แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด และมีเพียงสกุลเดียวเท่านั้น ได้แก่จาก ITIS.gov 

 Lobotes pacificus Gilbert, 1898
 Lobotes surinamensis  (Bloch, 1790)

พบกระจายพันธุ์ในท้องทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วทั้งโลก

อนึ่ง ปลาในวงศ์นี้เดิมเคยมีสกุลและชนิดที่มากกว่านี้ อาทิ วงศ์ปลาเสือตอ (Datnioididae) ก็เคยถูกจัดให้อยู่ในวงศ์นี้เช่นเดียวกันFamily Lobotidae - Tripletails สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์, หน้า 133 หนังสือสาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒  พ.ศ. 2547 ISBN 974-00-8738-8
# กติกาสัญญาเคลลอก–บริยอง
กติกาสัญญาเคลลอก-บริยอง  กติกาสัญญาปารีส  หรือ สนธิสัญญาสามัญว่าด้วยการเลิกสงครามในฐานะตราสารนโยบายแห่งชาติ  ได้รับการลงนามเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1928 โดยสหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศส สหราชอาณาจักร อิตาลี ญี่ปุ่น เยอรมนีไวมาร์ และประเทศอื่นอีกหลายประเทศ

สนธิสัญญาดังกล่าวยกเลิกสงครามรุกราน โดยห้ามใช้สงครามเป็น "ตราสารนโยบายแห่งชาติ" เว้นแต่ในกรณีเพื่อการป้องกันตนเองKellogg-Briand Pact, 1928 ไม่มีข้อบทเพื่อการลงโทษ สนธิสัญญาดังกล่าวเป็นผลจากความพยายามของสหรัฐที่ตั้งใจหลีกเลี่ยงการเข้าไปมีส่วนในระบบพันธมิตรยุโรป ต่อมาขึ้นทะเบียนเป็นชุดสนธิสัญญาสันนิบาตชาติเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1928League of Nations Treaty Series, vol. 94, pp. 58-64.

ในแบบดั้งเดิม เคลลอก-บริยองเป็นการยกเลิกสงครามเฉพาะระหว่างฝรั่งเศสกับสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ตาม แฟรงก์ บี. เคลลอก รัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐ ต้องการคงไว้ซึ่งอิสระในการปฏิบัติของสหรัฐ ดังนั้นจึงสนองข้อเสนอสนธิสัญญาพหุภาคีต่อต้านสงคราม โดยเปิดให้ทุกชาติเป็นภาคีสนธิสัญญา

สนธิสัญญาเคลลอก-บริยองได้ชื่อตามผู้ริเริ่ม แฟรงก์ บี. เคลลอก และรัฐมนตรีต่างประเทศฝรั่งเศส อะริสตีด บรียองด์
# ปลาหมอช้างเหยียบ
สำหรับปลาตะกรับอย่างอื่น ดูที่: ปลาตะกรับ

ปลาหมอช้างเหยียบ  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pristolepis fasciata ในวงศ์ปลาหมอช้างเหยียบ (Pristolepididae)

มีรูปร่างป้อม ลำตัวด้านข้างแบนพื้นลำตัวสีเขียวหรือสีน้ำตาลปนเหลือง มีเกล็ดแบบสากและขอบหยักปกคลุมทั่วตัวมีแถบสีดำพาดขวางลำตัวประมาณ 8-12 แถบ หัวเล็กจะงอยปากสั้นทู่ ปากเล็กยืดหดได้เล็กน้อย มีฟันซี่เล็ก ๆ เป็นแถวอยู่บนขากรรไกรบนและล่าง รูจมูกแยกจากกันอย่างเด่นชัดและอยู่ชิดกับตา ครีบหลังมีสองส่วนเชื่อมติดกันเป็นแนวยาว ส่วนหน้าเป็นด้านเดียวเป็นหนามแหลมคม ส่วนหลังเป็นครีบอ่อน ครีบก้นใหญ่มีก้านครีบแข็งและแหลมคม ครีบหางใหญ่ปลายหางมนกลม

มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 5-10 เซนติเมตร พบได้ใหญ่ที่สุด 20 เซนติเมตร จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งในวงศ์นี้

เป็นปลาที่พบได้ทุกสภาพของแหล่งน้ำทั้งแหล่งน้ำนิ่งและแหล่งน้ำขนาดใหญ่ ในประเทศไทยพบได้ทุกภาค รวมถึงในแหล่งที่เป็นน้ำกร่อยด้วย ในต่างประเทศพบได้ทุกประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีฤดูวางไข่ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนสิงหาคม ไข่มีลักษณะเม็ดกลมสีเหลืองเข้มเป็นไข่ลอย  เป็นปลาที่กินสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร

นิยมตกกันเป็นเกมกีฬาและรับประทานเป็นอาหาร มีการเพาะเลี้ยงกันเป็นปลาเศรษฐกิจ  

ปลาหมอช้างเหยียบยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น ปลาหมอโค้ว, ปลาปาตอง, ปลาหมอน้ำ, ปลาตะกรับ, ปลากระตรับ, ปลาหน้านวล, ปลาก๋า หรือ ปลาอีก๋า เป็นต้น ในขณะที่ภาษาใต้เรียกว่า ปลาหมอโพรก หมอช้างเหยียบ จากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
# ทิม คุก
ทิโมธี โดนัลด์ คุก  หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า ทิม คุก  เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารคนปัจจุบันของบริษัทแอปเปิล  เข้าร่วมงานกับแอปเปิลในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2541 ในตำแหน่งรองประธานเจ้าหน้าที่บริหารอาวุโส มีความรับผิดชอบหลักในการจัดการปฏิบัติการวันต่อวันที่บริษัท เขาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารรับช่วงต่อจาก สตีฟ จ็อบส์ ที่ประกาศลาออกไป เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2554 และ ทิม คุกเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริษัทแอปเปิ้ล สานต่อจาก สตีฟ จ็อบส์ ที่ลาออกไป และ สตีฟ จ็อบส์ เสียชีวิต เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2554 หลังได้ทำงานเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริษัทแอปเปิ้ลได้แค่ 3 เดือน

 ชีวิตวัยเด็ก 
คุกเติบโตขึ้นในโรเบิร์ตสเดล รัฐแอละแบมา บิดาเป็นคนงานในอู่เรือ มารดาเป็นผู้รับจ้างทำงานบ้าน คุกสำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตร์บัณฑิต วิศวกรรมอุตสาหกรรม จากมหาวิทยาลัยออเบิร์น ใน พ.ศ. 2525 และบริหารธุรกิจมหาบัณฑิตจากโรงเรียนธุรกิจฟูควา (Fuqua) ของมหาวิทยาลัยดุ๊ก ใน พ.ศ. 2534

 การทำงาน 
ทิมคุก เคยทำงานกับคอมแพคเป็นเวลา 6 เดือน ก่อนจะถูกว่าจ้างโดยสตีฟ จ็อบส์ให้เข้าร่วมแอปเปิล ตอนแรก เขารับหน้าที่เป็นรองประธานอาวุโสฝ่ายปฏิบัติการทั่วโลก ก่อนหน้านั้น เขาเคยเป็นประธานบริหารฝ่ายปฏิบัติการ (chief operating officer - COO) ของแผนกตัวแทนจำหน่ายคอมพิวเตอร์ของ Intelligent Electronics และเคยทำงาน 12 ปี ในธุรกิจคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลของไอบีเอ็ม เป็นผู้อำนวยการ North American Fulfillment

คุกได้รับชื่อเสียงจากการดึงแอปเปิลออกจากอุตสาหกรรมการผลิต โดยปิดโรงงานและโกดังทั่วโลก ซึ่งช่วยให้บริษัทลดระดับสินค้าคงคลังและปรับปรุงคุณภาพสายการผลิต ซึ่งส่งผลให้อัตราผลกำไรเพิ่มขึ้นอย่างมาก เดือนมกราคม พ.ศ. 2550 คุกได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็น COO 

คุกเคยเป็น CEO ชั่วคราว สองเดือนใน พ.ศ. 2547 เมื่อจ็อบส์กำลังพักฟื้นจากการผ่าตัดมะเร็งตับอ่อน ใน พ.ศ. 2552 คุกเป็น CEO ของแอปเปิลอีกครั้งเป็นเวลาหลายเดือน ขณะที่จ็อบส์ปลูกถ่ายตับ

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 คณะกรรมการบริษัทแอปเปิลอนุมัติการลาหยุดทางการแพทย์ ซึ่งจ็อบส์ร้องขอเป็นครั้งที่สาม ระหว่างนั้น คุกรับผิดชอบปฏิบัติการวันต่อวันส่วนใหญ่ ขณะที่จ็อบส์ตัดสินใจที่สำคัญ ๆ หลังการลาออกของจ็อบส์ คุกเป็น CEO ของแอปเปิล เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2554 https://appleforward.com/how-did-tim-cook-become-ceo/ AppleForward

คุกยังเป็นคณะกรรมการบริษัทไนกี้ด้วยBoard of Directors , Nike.

 ชีวิตส่วนตัว 

คุกเป็นคนที่ชอบออกกำลังกายและยังชอบปีนเขาอีกด้วย และบางทีก็ไปโรงยิม เขาจะเริ่มส่งอีเมล์อย่างสม่ำเสมอ ในตอนตี 4 ครึ่ง ก่อนพระอาทิตย์ขึ้นจะประชุมเจ้าหน้าที่ทางโทรศัพท์เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับสัปดาห์ที่กำลังจะถึง ในขณะกล่าวกล่าวสุนทรพจน์เมื่อปี 2553 ที่  มหาวิทยาลัยออเบิร์น คุกเน้นถึงความสำคัญของสัญชาตญาณในการชี้นำทางเลือกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขา และตามด้วยการระบุว่าการเตรียมความพร้อมและการทำงานอย่างหนัก คุกยังได้บริจาคเงินจำนวนมากเพื่อการกุศลรวม $ 100,000,000 ในปี 2554

ทิม คุก ประกาศตนว่าเป็นเกย์ ผ่านบทความในนิตยสารบลูมเบิร์กบิซิเนส ฉบับวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2557 โดยคุกกล่าวในบทความว่าแม้เขาจะเปิดเผยตัวเองกับเพื่อนร่วมงานที่บริษัท และเพื่อนร่วมงานเหล่านั้นก็มิได้ปฏิบัติอย่างแตกต่างไปจากคนอื่นๆ แต่เขาก็ไม่เคยเปิดเผยรสนิยมทางเพศนี้ต่อสาธารณะจนมาถึงวันที่เขาเขียนบทความ
# กระแสน้ำญี่ปุ่น
กระแสน้ำญี่ปุ่น หรือ กระแสน้ำคูโรชิโอะ  เป็นกระแสน้ำที่เป็นส่วนหนึ่งของกระแสน้ำศูนย์สูตรในมหาสมุทรแปซิฟิก สามารถเห็นได้ชัดเพราะน้ำทะเลมีสีน้ำเงินเข้ม ไหลตามชายฝั่งทะเลด้านตะวันออกของไต้หวัน และตามแนวชายฝั่งตะวันออกของเกาะฮนชูในประเทศญี่ปุ่น ไปรวมกับกระแสน้ำมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ ทางใต้ของหมู่เกาะอะลูเชียน
# ทะเลคอรัล
ทะเลคอรัล  เป็นทะเลชายอาณาเขต ส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ ตั้งอยู่นอกชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของออสเตรเลีย อยู่ระหว่างรัฐควีนส์แลนด์ของออสเตรเลียทางตะวันตก หมู่เกาะวานูวาตูและนิวแคลิโดเนียทางตะวันออก ทิศเหนือติดต่อกับประเทศปาปัวนิวกินีและหมู่เกาะโซโลมอน ส่วนทางตอนเหนือของทะเลเรียกอีกชื่อว่า ทะเลโซโลมอน

จุดเด่นของทะเลคอรัลคือมีสภาพภูมิอากาศอบอุ่นและคงที่ มีฝนตกและพายุหมุนเขตร้อนบ่อยครั้ง มีเกาะและปะการังมากมาย รวมถึงเครือข่ายปะการังที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่เรียกว่า เกรตแบร์ริเออร์รีฟ ที่ได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 1981 จากยูเนสโก
# แบร์กิชกลัทบัค
แบร์กิชกลัทบัค  เป็นเมืองทางตะวันตกของประเทศเยอรมนี ในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำไรน์ ห่างจากเมืองโคโลญทางตะวันออกราว 10 กิโลเมตร มีอุตสาหกรรมผลิตกระดาษ สิ่งพิมพ์
# มาร์รีส ครัมพ์
มาร์รีส ครัมพ์พิธีเปิดกล้อง "ต้มยำกุ้ง 2"  เกิดวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2525 เป็นทั้งนักแสดงและนักต่อสู้ป้องกันตัวชาวอเมริกันMarrese Crump Official Website - marresecrump.com บทบาทที่โดดเด่นที่สุดของเขาคือการแสดงนำในภาพยนตร์ ต้มยำกุ้ง 2 คู่กับ จา พนมMarrese Crump joins Tom-Yum-Goong 2 cast บทบาทสำคัญครั้งแรกของเขาคือการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง เมืองระห่ำคนโหด ร่วมกับ ร็อบ แวน แดม, เดฟ บาทิสตา และ จา รูล ซึ่งจัดจำหน่ายโดย ไลออนส์เกตเอนเตอร์เทนเมนท์

ครัมพ์ได้เข้าสู่วงการภาพยนตร์เนื่องจากทักษะศิลปะการต่อสู้ของเขา บ่อยครั้งที่เขาออกแบบท่าต่อสู้ได้ดีในภาพยนตร์ที่เขามีส่วนร่วม

 ชีวิตช่วงต้น 
มาร์รีส ครัมพ์ ใช้เวลาส่วนใหญ่ในวัยเยาว์ของเขาในแทมปา รัฐฟลอริดา ที่โพรเกรสวิลเลจ เมื่อเขาเติบโตขึ้นมาก็ได้เป็นนักกรีฑา, เข้าร่วมแข่งขันในกีฬาฟุตบอล, บาสเกตบอล และกรีฑาประเภทลู่ แต่ความชอบโดยแท้จริงของเขาอย่างเสมอมาคือศิลปะการต่อสู้ เขาเริ่มฝึกเมื่ออายุได้ 7 ปี จากการที่พี่ชายของเขาได้แนะนำให้ไปพบกับอาจารย์คิมแจMarrese Crump Official Website - marresecrump.com

 ในวงการภาพยนตร์ 
โปรเจ็กต์แรกของ มาร์รีส ครัมพ์ คือการเป็นผู้ประสานงานดำเนินการภาพยนตร์ ในส่วนที่แฟน จี.ไอ. โจ ให้ชื่อว่า "Battle for the Serpent Stone" เขาใช้เวลาบางส่วนหลังจากนั้นมุ่งเน้นไปยังอาชีพของเขาในฐานะนักแสดง โดยได้รับเชิญเป็นนักแสดงสตันท์

เมืองระห่ำคนโหด เป็นเรื่องแรกที่ครัมพ์รับบทหลักในบทบาทของมาร์คัส ร่วมกับ ร็อบ แวน แดม, เดฟ บาทิสตา และ จา รูล มาร์รีสยังทำหน้าที่ในการออกแบบท่าต่อสู้, วางแผนที่ฉากต่อสู้ในภาพยนตร์หลายเรื่อง, รวมถึงฉากต่อสู้ระหว่างมาร์คัส กับ บิ๊ก รอนนี่ (แสดงโดย เดฟ บาทิสตา) 

ปัจจุบัน ครัมพ์ รับบทสมทบในภาพยนตร์ภาคต่อของ จา พนม ที่มีชื่อว่า ต้มยำกุ้ง 2 

 ศิลปะการต่อสู้ 
ความหลงใหลในศิลปะการต่อสู้ของครัมพ์เริ่มมาจากการที่เขาได้ดูภาพยนตร์ของ บรูซ ลี และเลียนแบบการเคลื่อนไหวแบบเด็กหนุ่ม เมื่อเขามีอายุ 7 ปี ก็ได้รับการฝึกฝนจากอาจารย์คิมแจผู้ซึ่งสอนตามแนวคิดแบบผสมผสาน เขาทำตามคำแนะนำของผู้สอน เขาได้เดินทางออกไปพบกับศิลปะการต่อสู้จากทั่วทุกมุมโลก นับตั้งแต่ คาราเต้, มวยไทย, กังฟู, คาโปเอร่า, มวยสากลตะวันตก, ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวของฟิลิปปินส์, เทควันโด และ นินจึตสึ ตามเส้นทางสายนี้ เขาได้รับการฝึกฝนจากอาจารย์ชั้นนำระดับโลกรวมถึงระดับปรมาจารย์แห่งยุคสมัย

จากการประสิทธิ์ประสาทวิชาของอาจารย์ทั้งหลาย ส่งผลให้เขาสามารถเปิดโรงฝึกครั้งแรกเมื่อเขามีอายุได้ 18 ปี และได้แปรเปลี่ยนมาเป็นสถาบันที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดในแทมปา ก่อนที่เขาจะปิดกิจการลงใน พ.ศ. 2548 เพื่อประกอบอาชีพของเขาในวงการภาพยนตร์Marrese Crump Official Website - marresecrump.com
# สตาร์เคด (2000)
สตาร์เคด (2000)  เป็นศึกเปย์-เปอร์-วิวของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง จัดในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นครั้งสุดท้ายของศึก สตาร์เคด ณ MCI Center, Washington, D.C. สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 6,596 คน

ดูเพิ่ม
สตาร์เคด
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
# ภาษากะเหรี่ยงเฆโก
ภาษากะเหรี่ยงเฆโก (Geko Karen) มีผู้พูดในพม่าทั้งหมด 9,500 คน (พ.ศ. 2526) ในมัณฑะเลย์ พะโค ตอนเหนือของรัฐกะเหรี่ยง และตอนใต้ของรัฐฉาน จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขากะเหรี่ยง สาขาย่อยสะกอ-บไค เขียนด้วยอักษรละตินและอักษรพม่า
 อ้างอิง 
 Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
กะเหรี่ยงเฆโก
# ภาษากะเหรี่ยงโปตะวันตก
ภาษากะเหรี่ยงโปตะวันตก (Western Pwo Karen) มีผู้พูดในพม่า 210,000 คน ในบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำอิระวดี จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขากะเหรี่ยง สาขาย่อยโป เขียนด้วยอักษรพม่า
 อ้างอิง 
 Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
กะเหรี่ยงโปตะวันตก
# สตาร์เคด (1983)
สตาร์เคด (1983) เป็นศึกเปย์-เปอร์-วิวของ แนชั่นแนลเรสต์ลิงแอไลแอนซ์ จัดในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 ซึ่งเป็นครั้งแรกของศึก สตาร์เคด ณ Greensboro Coliseum, Greensboro, North Carolina สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 15,447 คน

ดูเพิ่ม
สตาร์เคด
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
# อาร์ที ด๊อกคิวเมนเทอรี
อาร์ที ด๊อกคิวเมนเทอรี RT Documentary (RTD) เป็นช่องรายการสารคดีที่เกี่ยวกับประเทศรัสเซีย ออกอากาศพากษ์เสียงภาษาอังกฤษและภาษารัสเซีย ออกอากาศครั้งแรก เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ.2554 โดยนาย ดมีตรี เมดเวเดฟท์ ประธานาธิบดี แห่งสหพันธรัฐรัสเซีย ออกอากาศในแบบฟรีทีวี free-to-air ผ่านดาวเทียมที่ Eutelsat และ Hot Bird

แหล่งข้อมูล
เว็บไซต์ช่องอาร์ที ด๊อกคิวเมนเทอรี
# อิวาเตะ
อิวาเตะ อาจหมายถึง

 จังหวัดอิวาเตะ - จังหวัดของประเทศญี่ปุ่น
 อิวาเตะ (เมือง) - เมืองในจังหวัดอิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่น
 ภูเขาอิวาเตะ - ภูเขาในจังหวัดอิวาเตะ
 เรือลาดตระเวนญี่ปุ่นอิวาเตะ - เรือลาดตระเวนหุ้มเกราะของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นตั้งแต่ 1900 จนถึงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง
# พายุเฮอริเคนไอรีน
พายุเฮอริเคนไอรีน  เป็นพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติกมีพลัง ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างกว้างขวางต่อหลายประเทศแถบแคริบเบียน และ

ปัจจุบันกำลังพัดขึ้นฝั่งตะวันออกของประเทศสหรัฐอเมริกาและชายฝั่งทะเลแอตแลนติกของประเทศแคนาดา พายุดังกล่าวเป็นพายุลูกที่เก้าที่ถูกตั้งชื่อ และเป็นพายุเฮอร์ริเคนลูกแรกและลูกใหญ่ในฤดู 2554 ไอรีนก่อตัวขึ้นจากคลื่นกระแสลมจากทะเลแอตแลนติกซึ่งระบุไว้ชัดเจน โดยแสดงสัญญาณก่อตัวทางตะวันออกของเลสเซอร์แอนทิลลิส ต่อมามีความกดอากาศหมุนเวียน และศูนย์กลางการหมุนของพายุหมุนแบบปิด ซึ่งทำให้ศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติเริ่มแนะนำต่อสาธารณะถึงพายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวในวันที่ 20 สิงหาคม ความกดอากาศก่อตัวขึ้นตามมาหลังพายุพัดผ่านหมู่เกาะลีวาร์ด และจนถึงวันที่ 21 สิงหาคม พายุได้พัดเข้าใกล้เกาะเซนต์ครอยมาก วันรุ่งขึ้น พายุไอรีนขึ้นฝั่งใกล้กับประเทศเปอร์โตริโก ซึ่งได้สร้างความเสียหายแก่ทรัพย์สินเป็นอันมาก

พายุเฮอร์ริเคนดังกล่าวทวีกำลังแรงขึ้นขณะที่พัดผ่านหมู่เกาะบาฮามาส กลายเป็นพายุเฮอร์ริเคนใหญ่ ขณะที่พัดผ่านนั้นก็ได้สร้างความเสียหายแก่หมู่เกาะดังกล่าวไปด้วย ก่อนจะเปลี่ยนทิศทางมุ่งขึ้นเหนือ และไอรีนเลียบผ่านรัฐฟลอริดา โดยแถบพายุรอบนอกทำให้เกิดลมกำลังพายุหมุนเขตร้อน ปัจจุบัน พายุลูกดังกล่าวกำลังพัดเข้าสู่ชายฝั่งของรัฐนอร์ทแคโรไลนา และพยากรณ์ว่าจะขึ้นฝั่งภายใน 24 ชั่วโมง ตลอดเส้นทางการพัดผ่านของมัน ไอรีนสร้างความเสียหายใหญ่หลวง และทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อยเจ็ดคน ความเสียหายทางการเงินประเมินไว้เบื้องต้นที่ 3,100 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
# โมเมนต์แผ่นดินไหว
โมเมนต์แผ่นดินไหว เป็นปริมาณที่นักวิทยาแผ่นดินไหวใช้วัดขนาดของแผ่นดินไหว โมเมนต์แผ่นดินไหวสเกลาร์  นิยามตามสมการ 

 โดยที่

 เป็นโมดูลัสของแรงเฉือนของหินที่เกี่ยวข้องในแผ่นดินไหว (หน่วยเป็นดายน์ / ซม.2)
 เป็นพื้นที่การแตกตามแนวรอยเลื่อนที่เกิดแผ่นดินไหวขึ้น (หน่วยเป็น ซม.2) และ
 เป็นค่าการกระจัดเฉลี่ยของ  (หน่วยเป็น ซม.)

โมเมนต์แผ่นดินไหวของแผ่นดินไหวตามปกติแล้วจะประเมินโดยใช้ข้อมูลอะไรก็ตามที่จำกัดปัจจัยของมันได้ สำหรับแผ่นดินไหวสมัยใหม่ โมเมนต์มักถูกประเมินจากบันทึกการสั่นไหวพื้นดินของแผ่นดินไหว ซึ่งรู้จักกันว่า บันทึกคลื่นไหวสะเทือน (seismogram) สำหรับแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นก่อนจะมีเครื่องมือวัดสมัยใหม่ โมเมนต์อาจถูกประเมินจากการประเมินขนาดการแตกของรอยเลื่อนทางภูมิศาสตร์และการกระจัด

โมเมนต์แผ่นดินไหวเป็นรากฐานของมาตราขนาดโมเมนต์ ซึ่งเสนอโดย ฮิโรโอะ คานาโมริ ซึ่งมักถูกใช้เปรียบเทียบขนาดของแผ่นดินไหวมากกว่าหนึ่งครั้ง และมีประโยชน์มาก โดยเฉพาะการเปรียบเทียบขนาดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่