wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก (Tajik SSR;) เป็นรัฐสังคมนิยมโซเวียตที่มีประชาธิปไตย และเป็นหนึ่งใน 15 สาธารณรัฐองค์ประกอบ (constituent republic) ของสหภาพโซเวียต ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการในปี 1929 และล่มสลายในปี 1991โดยเปลี่ยนชื่อประเทศเป็น "สาธารณรัฐทาจิกีสถาน"A Country Study: Tajikistan, Ethnic Background, Library of Congress Call Number DK851 .K34 1997, 

 การคมนาคม 

ในปี 1986 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิกมีพัฒนาการด้านการคมนาคมดังนี้:

 ทางรถไฟ - 470 กิโลเมตร
 ถนน - 13,200 กิโลเมตร (รวมกับถนนราดยาง - 11,600 กิโลเมตร)
 สนามบิน

ทาจิกิสถานได้รับก๊าซจากอุซเบกิสถานและอัฟกานิสถานด้วยท่อส่งก๊าซจากเคลิฟไปยังดูชานเบจากแหล่งก๊าซในท้องถิ่น
# กองทัพน้อยแอฟริกา
กองทัพน้อยแอฟริกาของเยอรมนี (, DAK {{Audio|De-Deutsches_Afrikakorps-pronunciation.ogg|listen}}) เป็นกองทัพเยอรมันในแอฟริกาซึ่งอยู่ในช่วงการทัพแอฟริกาเหนือในสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งมีผู้บัญชาการทหารที่มีความสามารถและมีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในกองทัพแวร์มัคคือ จอมพลแอร์วิน รอมเมิล

องค์กร
กองทัพน้อยแอฟริกาถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 มกราคม 1941 และหนึ่งในนายพลคนโปรดของฮิตเลอร์อย่าง แอร์วิน รอมเมิล ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการหน่วยเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ซึ่งแรกเริ่มเดิมที ฮันส์ ฟ็อน ฟุงค์ (Hans von Funck) ถูกเสนอให้เป็นผู้บัญชาการหน่วย แต่ฮิตเลอร์ไม่ชอบฟุงค์ เพราะเขาเคยเป็นนายทหารคนสนิทพลเอกอาวุโสแวร์เนอร์ ฟ็อน ฟริทช์ ซึ่งโดนฮิตเลอร์ปลดในปี 1938

กองบัญชาการใหญ่กองทัพบกเยอรมันได้ตัดสินใจส่ง “กองกำลังสกัดกั้น” ไปยังลิเบียอิตาลีเพื่อสนับสนุนกองทัพอิตาลี กองทัพที่ 10 ของอิตาลีถูกกองทัพทะเลทรายตะวันตกแห่งเครือจักรภพบริติชทำลายล้างในปฏิบัติการเข็มทิศ (9 ธันวาคม 1940 – 9 กุมภาพันธ์ 1941) และถูกจับกุมในยุทธการเบดา ฟอมม์ 

กองกำลังสกัดกั้นของเยอรมันในบัญชาของพลโทร็อมเมิล ในช่วงแรกประกอบด้วยกำลังรบที่ส่วนใหญ่คือกองพันยานเกราะที่ 5 (ซึ่งถูกจัดตั้งขึ้นจากกองพันที่ 2 ของกองพลยานเกราะที่ 3) หน่วยเหล่านี้ถูกจัดระเบียบใหม่เป็นกองพลเบาที่ 5 เมื่อเดินทางมาถึงแอฟริการะหว่างวันที่ 10 กุมภาพันธ์ – 12 มีนาคม 1941 ต่อมาในปลายเดือนเมษายนและต้นเดือนพฤษภาคม กองพลเบาที่ 5 ได้รับการเสริมด้วยหน่วยจากกองพลยานเกราะที่ 15 ซึ่งถูกส่งมาจากอิตาลี ขณะนี้ กองทัพน้อยยานเกราะแอฟริกาประกอบด้วยกองพลทั้งสอง 

15 สิงหาคม 1941 กองพลเบาที่ 5 ของเยอรมันถูกเปลี่ยนชื่อเป็นกองพลยานเกราะที่ 21 โดยที่กองทัพน้อยแอฟริกายังคงเป็นหน่วยบังคับบัญชาสูงสุด ในช่วงฤดูร้อนของปี 1941 กองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์เพิ่มกำลังรบในแอฟริกาและจัดตั้งกองบัญชาการใหม่ชื่อ กลุ่มทัพยานเกราะแอฟริกา 
ผู้บัญชาการกองทัพน้อยแอฟริกา
 พลโท แอร์วีน ร็อมเมิล (Erwin Rommel): กพ 1941 – สค 1941
 พลโท ลูทวิช ครือเวล (Ludwig Crüwell): สค 1941 – พค 1942 (ถูกอังกฤษจับเป็นเชลย)
 พลโท วัลเทอร์ เนริง (Walther Nehring): พค 1942 – กย 1942
 พลโท วิลเฮล์ม ริทเทอร์ ฟอน โทมา (Wilhelm Ritter von Thoma): กย 1942 – พย 1942
 พลตรี ฟริทซ์ ไบเออร์ไลน์ (Fritz Bayerlein): พย 1942
 พลโท กุสทัฟ เฟน (Gustav Fehn): พย 1942 – มค 1943
 พลตรี ควร์ท ไฟรแฮร์ ฟอน ลีเบินชไตน์ (Kurt Freiherr von Liebenstein): มค 1943 – กพ 1943
 พลตรี คาร์ล บือโลอิอุส (Karl Bülowius): กพ 1943
 พลเอก ไฮนทซ์ ซีคเลอร์ (Heinz Ziegler): กพ – มค 1943
 พลเอก ฮันส์ คราเมอร์ (Hans Cramer): มีค 1943 (ยอมจำนน)
# เขต 9 (นครโฮจิมินห์)
เขต 9  เป็นเขตของนครโฮจิมินห์ (เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเวียดนาม) ในปี ค.ศ. 2010 เขตมีประชากร 263,486 คน และมีเนื้อที่ 114 ตารางกิโลเมตร

เขตได้รับการจัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 03-CP ของนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1997 โดยแยกออกจากอดีตอำเภอถูดึ๊ก

เขต 9 ได้ผนวกรวมเข้ากับเขต 2 และเขตถูดึ๊ก เพื่อจัดตั้งเป็นนครถูดึ๊ก เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2020 โดยความเห็นชอบของคณะกรรมาธิการสามัญของสมัชชาแห่งชาติ

 เขตการปกครอง 
เขตแบ่งออกเป็น 13 แขวง

 แขวงเฟื้อกล็องเอ 
 แขวงเฟื้อกล็องบี 
 แขวงตังเญินฟู้เอ 
 แขวงตังเญินฟู้บี 
 แขวงล็องเจื่อง 
 แขวงเจื่องถัญ 
 แขวงเฟื้อกบิ่ญ 
 แขวงเตินฟู้ 
 แขวงเหียปฟู้ 
 แขวงล็องถัญหมี 
 แขวงล็องบิ่ญ 
 แขวงล็องเฟื้อก 
 แขวงฟู้หืว
# วิ่งสู้ฟัด 3
วิ่งสู้ฟัด 3 (อังกฤษ:Police story 3 Supercop) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงแนวตลก-แอกชั่นจากปี ค.ศ. 1992 ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคสามในภาพยนตร์ซีรีส์ชุด วิ่งสู้ฟัด ต่อจาก วิ่งสู้ฟัด และ วิ่งสู้ฟัด 2 โดยมีภาคต่อคือ วิ่งสู้ฟัด 4 และวิ่งสู้ฟัด 5 เหิรสู้ฟัด นำแสดงโดย เฉินหลง,หยาง จื่อฉยง (มิเชล โหย่ว),จาง ม่านอวี้

เนื้อเรื่องย่อ
กรมตำรวจฮ่องกงได้ส่งเจียจี๋ (เฉินหลง) เข้าไปตามตัว “แพนเทอร์” (ยฺเหวียน หฺวา) สมาชิกแก๊งอาชญากรในคุก เพราะต้องการข้อมูลจากเขา ด้วยความช่วยเหลือจากหยาง เจี้ยนหัว (หยาง จื่อฉยง) ตำรวจหญิงสาวสวยของจีน เจียจี๋จึงได้เข้าไปในหมู่นักโทษ เขาและแพนเทอร์จึงร่วมมือกันหลบหนีออกจากคุก ทุกอย่างเป็นไปตามที่ตำรวจสาวได้วางไว้ จนแพนเทอร์นั้นไว้ใจจึงพาตำรวจทั้งสองไปฮ่องกงเพื่อพบกับนายใหญ่ของแก๊ง (เคนเนธ ซาง) แล้วแผนการทลายแก๊งอาชญากรจึงเริ่มขึ้น แต่แก๊งอาชญากรกลับรู้ทันซะก่อน ก็เลยจับอาเมย์ (จาง ม่านอวี้) แฟนสาวสุดสวยของเจียจี๋ไว้เป็นตัวประกัน งานนี้เจียจี๋จะทำอย่างไรดี

นักแสดงนำ
เฉินหลง (แจ็คกี้ ชาน) รับบท เฉินเจียจี๋ / กุ๊กกู๋ / เควิน
หยาง จื่อฉยง (มิเชล โหย่ว) รับบท ผู้กำกับหยาง เจี้ยนหัว / เจสสิก้า หยาง / เสี่ยวหัว
จาง ม่านอวี้ รับบท อาเมย์
ยฺเหวียน หฺวา รับบท แพนเทอร์ หรือ พี่เสือ
บิล ถัง
เคนเนธ ซาง
Philip Chan  
Josephine Koo

แหล่งข้อมูลอื่น
 
 
 
 Review at Kung Fu Cinema 
 DVD Comparison from Rewind
 DVD Discussion from Hong Kong Legends
# สงครามโอนิง
สงครามโอนิง  ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม กลียุคแห่งโอนิง และ สงครามโอนิง-บุมเม เป็นสงครามกลางเมืองช่วง ค.ศ. 1467 ถึง 1477 ในยุคมูโรมาจิของประเทศญี่ปุ่น คำว่าโอนิง สื่อถึงปีศักราชญี่ปุ่นที่เกิดสงครามนี้ขึ้น สงครามสิ้นสุดลงในศักราชบุมเม ข้อพิพาทระหว่างโฮโซกาวะ คัตสึโมโตะกับยามานะ โซเซ็นบานปลายไปเป็นสงครามกลางเมืองระดับประเทศในรัฐบาลโชกุนอาชิกางะกับไดเมียวจำนวนมากในหลายภูมิภาค

ภูมิหลัง
ในตอนเริ่มต้น ข้อพิพาทโอนิง เป็นการโต้เถียงต่อผู้สืบตำแหน่งเป็นโชกุน ต่อจากอาชิกางะ โยชิมาซะ ใน ค.ศ. 1464 โยชิมาซะไม่มีผู้สืบสกุล จึงเกลี้ยกล่อมให้อาชิกางะ โยชิมิ น้องชายของเขาสึกจากการเป็นพระ แล้วให้เขาสืบสกุล ต่อมาใน ค.ศ. 1465 การที่โยชิมาซะให้กำเนิดลูกชายโดยไม่คาดคิดทำให้แผนการเหล่านี้เป็นปัญหา อาชิกางะ โยชิฮิซะ ในตอนนั้นยังเป็นเด็กทารก  ได้สร้างความไม่ลงรอยกันระหว่างโชกุนโยชิมิและโฮโซกาวะต่อฮิโนะ โทมิโกะ ภรรยาของโยชิมาซะกับแม่ของโยชิฮิซะ และยามานะAckroyd, Joyce. (1982) Lessons from History: The Tokushi Yoron, p. 331.

โฮโซกาวะทำงานใกล้ชิดกับอาชิกางะ โยชิมิ พี่/น้องชายโชกุนเสมอ และสนับสนุนข้ออ้างในการเป็นโชกุนของเขา ยามานะใช้โอกาสนี้ต่อต้านโฮโซกาวะมากกว่าเดิม โดยการสนับสนุนลูกของตนเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งโชกุน จนทำให้เกิดสงครามขึ้นที่เกียวโต ฝ่ายอาชิกางะพยายามหลีกเลี่ยงการปะทุของสงคราม แต่สถานการณ์เริ่มนำไปสู่สงครามที่ออกแบบให้ผู้นำจากกลุ่มที่ชนะสงครามเป็นโชกุนคนต่อไป ใน ค.ศ. 1467 ตระกูลนักรบต่างแตกแยกกันจนปัญหานี้กลายเป็นจุดเริ่มต้นในความดิ้นรนต่อความเป็นใหญ่ทางทหาร ท้ายที่สุด ก็ยังไม่มีผู้ชนะอย่างเด็ดขาด และกองทัพหลายกลุ่มก็ต่อสู้กันเองจนหมดแรงVarley, H. Paul. (1973). Japanese Culture: A Short History, p. 84.

 บุคคลสำคัญ 
thumb|อาชิคางะ โยชิมาสะ โชกุนผู้มีบทบาทสำคัญในสงครามโอนิน

 ผลกระทบของสงคราม 
สงครามโอนินได้รับการยอมรับว่าเป็นจุดเริ่มต้นของยุคเซ็งโงกุ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ญี่ปุ่นเข้าสู่ความวุ่นวายทางการเมืองอย่างหนัก ขุนนางและซามูไรประจำแคว้นต่างแข่งกันแย่งชิงอำนาจ ส่งผลให้รัฐบาลโชกุนอ่อนแอและขาดเสถียรภาพอย่างรุนแรง.
# เขต 10 (นครโฮจิมินห์)
เขต 10  เป็นเขตของนครโฮจิมินห์ (เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเวียดนาม) ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1969 เขตนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม ศาสนาที่มีชื่อเสียงมากมาย

ในปี ค.ศ. 2010 เขตมีประชากร 232,450 คน และมีเนื้อที่ 6 ตารางกิโลเมตร เขตแบ่งออกเป็น 15 เขตย่อยขนาดเล็กซึ่งเรียกว่าแขวง มีจำนวนแขวง 1 ถึง แขวง 15

 เขตการปกครอง 
เขตแบ่งออกเป็น 15 แขวงQuận 10 , Theo trang Chính phủ Việt Nam.

แขวง 1 
แขวง 2 
แขวง 3 
แขวง 4 
แขวง 5 
แขวง 6 
แขวง 7 
แขวง 8 
แขวง 9 
แขวง 10 
แขวง  11 
แขวง 12 
แขวง 13 
แขวง 14 
แขวง 15
# แรมโบ้ (ภาพยนตร์)
แรมโบ้  เป็นภาพยนตร์ภาคสองของซีรีส์แรมโบ้ต่อจากภาพยนตร์ภาค 1 คือ แรมโบ้ นักรบเดนตาย ออกฉายในปี พ.ศ. 2528 โดยมีภาค 3 ต่อจากนี้คือ แรมโบ้ 3 และ แรมโบ้ 4 นักรบพันธุ์เดือด นำแสดงโดย ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน, Charles Napier, คริสโตเฟอร์ แกรนต์, ดอน คอลลินส์, สตีฟ วิลเลียมส์, แอนดี วูด

เนื้อเรื่องย่อ
หลังจากที่จอห์น แรมโบ้ (ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน) ถูกปล่อยตัวออกจากคุกและ ทางกองทัพได้ส่งตัวเขาไปเวียดนาม เพื่อตามหาทหารอเมริกันกลุ่มหนึ่งที่ยังติดค้างอยู่ในประเทศนี้ในฐานะนักโทษ เชลยสงครามซึ่งอาจถูกกักขังอยู่ ณ ที่ใดที่หนึ่ง แผนการคือเขาต้องโดดร่มลงไปในเขตอันตราย พร้อมคำสั่ง ห้ามลงมือกับศัตรูโดยเด็ดขาด แค่ถ่ายรูปกลับมาเท่านั้น แต่คนอย่างแรมโบ้มีหรือจะทำแค่นั้น
# แรมโบ้ 3
แรมโบ้ 3 หรือ แรมโบ้ นักรบเดนตาย 3  เป็นภาพยนตร์ภาคสามของซีรีส์แรมโบ้ต่อจากภาพยนตร์เรื่อง แรมโบ้ นักรบเดนตาย และแรมโบ้ นักรบเดนตาย 2 ออกฉายในปี ค.ศ. 1988 โดยมีภาค 4 ต่อจากนี้คือ แรมโบ้ 4 นักรบพันธุ์เดือด กำกับภาพยนตร์โดย ปีเตอร์ แมคโดนัลด์ นำแสดงโดย ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน,เคิร์ดวูด สมิธ, มาร์คัส กิลเบิร์ด, แฮร์โรลด์ ไดอะมอนด์

เนื้อเรื่องย่อ
เมื่อ จอห์น แรมโบ้(ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน)ผู้ซึ่งซ้อนเร้นกายและใจให้ไกลจากสิ่งที่เขาเคยเป็น ต้องรับภารกิจพิเศษอีกครั้งอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะภารกิจครั้งนี้คือการไปช่วยสหายเก่าที่ถูกโซเวียตจับไป ในมหาสงครามแห่งอัฟกานิสถานที่ฝ่ายโซเวียตกุมความได้เปรียบอย่างสุดขั้ว เขาต้องฝ่าสมรภูมินรกเข้าไปยังค่ายโซเวียตเพียงลำพัง ด้วยความ อึด แกร่ง และบ้าเนื้อเรื่อง แรมโบ้ 3 ที่ www.wunjun.com
# วิลเลียม ดิกกีย์ (นักกระโดดน้ำ)
วิลเลียม ยูจีน ดิกกีย์ (20 ตุลาคม ค.ศ. 1874 – 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1944) เป็นนักกีฬากระโดดน้ำชาวอเมริกัน เขาได้เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อน 1904

ในโอลิมปิก 1904 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในรายการกระโดดไกล

แหล่งข้อมูลอื่น
William Dickey's profile at databaseOlympics
William Dickey's profile at Sports Reference.com
# ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016 รอบคัดเลือก
การแข่งขัน ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016 รอบคัดเลือก เป็นทัวร์นาเมนต์ที่จะมีกระบวนการพิจารณาคัดเลือกสำหรับ เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2016, ครั้งที่สิบเอ็ดของ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน. รอบคัดเลือกครั้งนี้จัดขึ้นที่ประเทศ กัมพูชา และจะเกี่ยวโยงกับแต่ละทีมที่ได้ครบเสร็จสิ้นเป็นที่เรียบร้อยล่าสุดในรอบแบ่งกลุ่มของ เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2014 หรือทีมที่มีอันดับต่ำกว่าใน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้. รูปแบบจะเป็นการแข่งขันในรูปแบบพบกันหมดกับสุดยอดทีมในรอบคัดเลือกสำหรับทัวร์นาเมนต์ดังกล่าว.

ทีม

  (เจ้าภาพ)
  
 
 

สนามแข่งขัน
พนมเปญ, กัมพูชา สนามกีฬาโอลิมปิก ความจุ: 50,000

โปรแกรมการแข่งขัน
 เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+7:00)

ผู้ทำประตู
4 ประตู
 Phatthana Syvilay

3 ประตู
 Prak Mony Udom

2 ประตู

 Adi Said
 Chan Vathanaka
 สุขพร วงศ์เชียงคำ

1 ประตู

 Faiq Bolkiah
 Shafie Effendy
 Razimie Ramlli
 Chhin Chhoeun
 Keo Sokpheng
 Tith Dina
 Moukda Souksavath
 Anggisu
 Rufino Gama
 Ricardo Maia
 Nelson
# เอ็ม สีลม
เอ็ม สีลม  เป็นคอนโดมิเนียมหรูสูง 198 เมตร จำนวน 53 ชั้น 161 ห้อง ตั้งอยู่ที่ซอยนราธิวาสราชนครินทร์ 2 ถนนนราธิวาสราชนครินทร์ แขวงสุริยวงศ์ เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ใกล้กับสถานีช่องนนทรี อาคารได้รับการออกแบบภายใต้การนำของ สตีเฟน โอเดล (Stephen O’Dell) ร่วมกับทีมงานบริษัทสถาปนิก โซดา (ประเทศไทย) (SODA)PROJECTS FACTS , SODA (Thailand). สืบค้นเมื่อ 03/08/2559. เอ็ม สีลมได้รับการพัฒนาขึ้นโดยบริษัทเมเจอร์ ดีเวลลอปเมนท์ เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2554 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2558 ซึ่งถือเป็นโครงการก่อสร้างคอนโดมีเนียมที่มีคำนำหน้าชื่อ "M" ที่สูงที่สุดของบริษัทอีกด้วย

จากข้อมูลปี พ.ศ. 2559 อาคารแห่งนี้สูงเป็นอันดับที่ 16 ของประเทศไทยTallest buildings in Bangkok, emporis.com .สืบค้นเมื่อ 03/08/2559 มีความโดดเด่นที่การออกแบบทรงเหลี่ยมตั้ง วางเรียงต่อขึ้น
# กรดซักซินิก
กรดซักซินิก  เป็นกรดไดคาร์บอกซิลิกที่มีสูตรเคมีคือ (CH2)2(CO2H)2 มีลักษณะเป็นของแข็งสีขาวไม่มีกลิ่น เมื่ออยู่ในรูปเอเควียสจะแตกตัวเป็นแอนไอออน เรียกว่า ซักซิเนต (succinate) ซึ่งมีส่วนสำคัญในวัฏจักรกรดซิตริก กลุ่มอนุมูลอิสระของสารนี้เรียกว่า ซักซินิล (succinyl)

คำว่า "ซักซินิก" มาจากคำในภาษาละติน succinum ซึ่งแปลว่า "อำพัน" เพราะในอดีตกรดซักซินิกเป็นสารที่ได้จากการกลั่นอำพัน เรียกว่า "สปิริตออฟแอมเบอร์" (spirit of amber) ในทางอุตสาหกรรมได้จากกระบวนการไฮโดรจีเนชันบางส่วนของกรดมาเลอิก, กระบวนการออกซิเดชันของ 1,4-บิวเทนไดออลและกระบวนการคาร์บอนิเลชันของเอทิลีนไกลคอล

กรดซักซินิกใช้เป็นสารตั้งต้นของพลาสติกบางชนิด ใช้เป็นอาหารเสริมและวัตถุเจือปนอาหารhttp://www.fda.gov/ucm/groups/fdagov-public/@fdagov-foods-gen/documents/document/ucm438683.pdf และเป็นผลิตภัณฑ์หนึ่งที่ได้จากการหมักน้ำตาล ทำให้ไวน์และเบียร์มีรสขมและเค็ม

เนื่องจากกรดซักซินิกเป็นสารที่พบในวัฏจักรของสิ่งมีชีวิตทั่วไป จึงไม่เป็นอันตราย แต่อาจก่อให้เกิดการระคายเคืองต่อผิวหนังและดวงตา
# ยูลีอาน ไวเกิล
ยูลีอาน ไวเกิล  เกิดเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1995 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับไบฟีกาและทีมชาติเยอรมนี

สถิติอาชีพ
 สโมสร ฤดูกาล ลีก ถ้วย ทวีป อื่น ๆ  รวม อ้างอิง ลีก ลงเล่น ประตู ลงเล่น ประตู ลงเล่น ประตู ลงเล่น ประตู ลงเล่น ประตู 1860 มิวนิก 2 2013–14 เรกิโยนัลลีกาไบเอิร์น 23 0 — — — 23 0  1860 มิวนิก 2013–14 ซไวเทอบุนเดิสลีกา 14 0 0 0 14 0  2014–15 24 0 1 0 1 0 26 0  รวม 38 0 1 0 — 1 0 40 0 — โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ 2015–16 บุนเดิสลีกา 30 0 5 0 16 0 — 51 0  รวม 30 0 5 0 16 0 0 0 51 0 —
1.Includes Relegation Playoff.
# ไรซา กอร์บาโชวา
ไรซา มักซีมอฟนา กอร์บาโชวา ( tr. Raisa Maksimovna Gorbachyova, née Titarenko, Титаре́нко; 5 มกราคม 1933 – 20 กันยายน 1999) เป็นภรรยาของมีฮาอิล กอร์บาชอฟเธอให้การสนับสนุนเงินทุนสำหรับการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมของรัสเซียและการรักษา โรคมะเร็งเม็ดเลือด ของเด็ก
# ราชบัลลังก์นกฟีนิกซ์
right|thumb|พระเจ้าโกจงบนราชบัลลังก์นกฟีนิกซ์

ราชบัลลังก์นกฟีนิกซ์  ราชบัลลังก์ของกษัตริย์เกาหลีในสมัย ราชวงศ์โชซ็อน เวลาเสด็จออกว่าราชการร่วมกับขุนนางใน พระราชวังคยองบกกุง
# พระสนมวอนบิน จากตระกูลฮง แห่งพงซาน
พระสนมวอนบิน จากตระกูลฮง แห่งพงซาน (, 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1766 - 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1779) พระสนมใน พระเจ้าชองโจ พระราชาลำดับที่ 22 แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน เป็นน้องสาวของ ฮงกุกยอง ราชเลขาในพระเจ้าชองโจทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติห่าง ๆ กับ พระพันปีฮเยกยอง พระราชมารดาของพระเจ้าชองโจเพราะพระพันปีก็ทรงมาจากสกุลฮงเช่นเดียวกัน

พระสนมวอนบินประสูติเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1766 ได้เข้าถวายตัวเป็นพระสนมเมื่อปี ค.ศ. 1778 ขณะมีพระชนมายุเพียง 12 พรรษาแต่ทรงเป็นพระสนมได้เพียง 1 ปีก็สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1779 ขณะพระชนมายุเพียง 13 พรรษา
# ตำบลโนนเมืองพัฒนา
ตำบลโนนเมืองพัฒนา เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดย องค์การบริหารส่วนตำบลโนนเมืองพัฒนา

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลโนนเมืองพัฒนาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอด่านขุนทด ไปตามทางหลวงแผ่นดินเส้นอำเภอสีคิ้ว–ชัยภูมิ เชื่อมทางหลวงชนบท นม.3003 สายบ้านโคกน้อย–บ้านเจริญผล ระยะทางประมาณ 20 กิโลเมตร และตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดนครราชสีมา ระยะทางประมาณ 80 กิโลเมตร จุดกึ่งกลางของตำบลอยู่บริเวณพิกัด UB ๑๑๐๙๒๐ มีอาณาเขตติดต่อกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่น ๆ ดังนี้
 ทิศเหนือ องค์การบริหารส่วนตำบลมาบกราด
 ทิศตะวันออก เทศบาลตำบลสระพระ และเทศบาลตำบลบัลลังก์
 ทิศใต้ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัวละคร
 ทิศตะวันตก เทศบาตำบลหนองบัวตะเกียด และองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไทร

 หมู่บ้าน 
 หมู่ที่ 1 บ้านโนนเมือง
 หมู่ที่ 2 บ้านโนนเต็ง
 หมู่ที่ 3 บ้านคลองแคใต้
 หมู่ที่ 4 บ้านคลองแคเหนือ
 หมู่ที่ 5 บ้านห้วยดินดำ
 หมู่ที่ 6 บ้านดงมะเกลือ
 หมู่ที่ 7 บ้านโนนสายทอง
 หมู่ที่ 8 บ้านหัวทำนบ 	 	 
 หมู่ที่ 9 บ้านสระสี่เหลี่ยม
 หมู่ที่ 10 บ้านใหม่ทรายทอง 	 	 
 หมู่ที่ 11 บ้านคลองแคกลาง

 การคมนาคม 
 ทางหลวงชนบท นม.3003 สายบ้านโคกน้อย–เจริญผล ระยะทาง 19.537 กิโลเมตร เป็นถนนลาดยางตลอดสาย เชื่อมระหว่างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205 ตัดผ่านหมู่บ้านสระสี่เหลี่ยม หมู่บ้านห้วยดินดำ หมู้บ้านโนนเมือง หมู่บ้านหัวทำนบ หมู่บ้านใหม่ทรายทอง และหมู่บ้านโนนเต็ง       
 ทางหลวงชนบท นม.4008 สายถนนหักน้อย–อำเภอพระทองคำ ระยะทาง 23.10 กิโลเมตร เป็นถนนลาดยางตลอดสาย เริ่มจากแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2148 สายด่านขุนทด–นครราชสีมา บริเวณบ้านหักน้อย เชื่อมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205 บริเวณสี่แยกไฟแดง อำเภอพระทองคำ ตัดผ่านบ้านคลองแคเหนือและคลองแคกลาง ซึ่งบริเวณหมู่บ้านคลองแคเหนือมีการขยายถนนเป็น 4 ช่องจราจร เป็นระยะทาง 1 กิโลเมตร ในปีงบประมาณ 2560

 อาชีพ 
ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพด้านการเกษตรและเลี้ยงสัตว์ เช่น ทำนา ทำสวน ทำไร่ และปลูกพืชผักสวนครัว โดยพืชที่ปลูกมากที่สุดได้แก่ ข้าว ข้าวโพด พริก อ้อย และมันสำปะหลัง และประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไปในช่วงฤดูที่ว่างเว้นจากการเกษตร ส่วนสัตว์ที่เลี้ยงกันมากที่สุดได้แก่ โค

 สถานศึกษา 
โรงเรียนระดับประถม
 โรงเรียนบ้านโนนเมือง
 โรงเรียนบ้านโนนเต็ง
 โรงเรียนบ้านคลองแค
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กโนนเมือง
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กโนนเต็ง
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กคลองแค

 วัด 
วัดมหานิกาย 7 แห่ง ได้แก่
 วัดบ้านคลองแคเหนือ (พัทธสีมา)
 วัดบ้านโนนเมือง (พัทธสีมา)
 วัดบ้านโนนเต็ง (พัทธสีมา)
 วัดบ้านคลองแคใต้
 วัดบ้านห้วยดินดำ
 วัดบ้านโนนสายทอง
 วัดบ้านดงมะเกลือ
	 
 อ้างอิง 

โนนเมืองพัฒนา
โนนเมืองพัฒนา
# กลุ่มโนรน
กลุ่มโนรน  เป็นกลุ่มการเมืองของราชวงศ์โชซ็อน พวกเขาประกอบด้วยผู้สนับสนุนของซง ชี-ย็อลหลังจากการแตกแยกของฝ่ายตะวันตกกลุ่มโนรนประสบปัญหาหลังจากการเสียชีวิตของคิม ซ็อก-จู ในปี ค.ศ. 1684 และการประหารชีวิตของซง ชี-ย็อล ใน ค.ศ. 1689 ใน ค.ศ. 1701 พระนางอินฮย็อนพระมเหสีของพระเจ้าซุกจงแห่งโชซ็อน ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มโนรนสิ้นพระชนม์ พวกเขาสนับสนุนเจ้าชาย อี กึม ซึ่งต่อมาได้ขึ้นครองราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าย็องโจแห่งโชซ็อนในปี ค.ศ. 1724
# วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ
วยาเชสลาฟ มีไฮโลวิช โมโลตอฟ (ชื่อเดิม: สคร์ยาบีน ; 9 มีนาคม ค.ศ. 1890 – 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986) เป็นนักการเมืองและนักการทูตชาวโซเวียต เป็นบอลเชวิคเก่าและเป็นผู้นำในรัฐบาลโซเวียตจากคริสต์ทศทวรรษ 1920 เมื่อเขาขึ้นสู่อำนาจในฐานะที่โปรดปรานของโจเซฟ สตาลิน โมโลตอฟทำหน้าที่ในฐานะประธานคณะกรรมการราษฎร (นายกรัฐมนตรี) จาก ค.ศ. 1930 ถึง ค.ศ. 1941 และในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศตั้งแต่ ค.ศ. 1939 ถึง ค.ศ. 1949 และ ค.ศ. 1953 ถึง ค.ศ. 1959 จากตั้งแต่ ค.ศ. 1953 ถึง ค.ศ. 1959 เขาดำรงตำแหน่งเป็นรองนายกรัฐมนตรีคนที่หนึ่งจาก ค.ศ. 1942 ถึง ค.ศ. 1957 เมื่อเขาถูกไล่ออกจากประธานคณะกรรมการกลางโดย นีกีตา ครุชชอฟ โมโลตอฟถูกปลดออกจากทุกตำแหน่งใน ค.ศ. 1961 หลังจากความสับสนในหลายปีที่ผ่านมา

โมโลตอฟเป็นผู้ลงนามหลักในกติกาสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างเยอรมนี–สหภาพโซเวียต ใน ค.ศ. 1939 (ยังเป็นที่รู้จักกันในนามกติกาสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบินทร็อพ) ซึ่งมีการเพิ่มบทบัญญัติที่สำคัญที่สุดในรูปแบบของพิธีสารลับที่กำหนดให้มีการบุกครองโปแลนด์และแบ่งเขตแดนระหว่างนาซีเยอรมนีและสหภาพโซเวียต เขารับรู้ถึงการสังหารหมู่กาตึญที่กระทำโดยเจ้าหน้าที่โซเวียตในช่วงเวลานี้

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง (มหาสงครามของผู้รักชาติ) โมโลตอฟมีส่วนเกี่ยวข้องในการเจรจากับพันธมิตรตะวันตกซึ่งเขามีชื่อเสียงด้านทักษะการทูตของเขา เขายังคงใช้ตำแหน่งของเขาในฐานะนักการทูตและนักการเมืองชั้นนำของสหภาพโซเวียตจนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1949 เมื่อเขาหลุดจากการเป็นที่โปรดปรานของสตาลินและสูญเสียตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศให้กับอันเดรย์ วืยชินสกี ความสัมพันธ์ของโมโลตอฟกับสตาลินแย่ลงไปอีกโดยสตาลินวิพากษ์วิจารณ์โมโลตอฟต่อสุนทรพจน์ในการประชุมครั้งที่ 19 อย่างไรก็ตามหลังจากการอสัญกรรมของสตาลินใน ค.ศ. 1953 โมโลตอฟถูกต่อต้านอย่างแข็งขันด้วยนโยบายโต้อภิวัฒน์สตาลินของครุสชอฟอย่างแข็งขัน โมโลตอฟปกป้องนโยบายและมรดกของสตาลินจนกระทั่งเขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1986 และวิพากษ์วิจารณ์ผู้สืบทอดต่อจากสตาลินอย่างรุนแรงโดยเฉพาะครุสชอฟ

 หนังสือเพิ่มเติม 
 
 
 McCauley, Martin. Who's Who in Russia since 1900 (1997) pp 146–47
 Roberts, Geoffrey. Molotov: Stalin's Cold Warrior (Washington, DC: Potomac Books, 2012)
 
 
 

 Primary sources 
 Molotov, Vyacheslav Mikhaylovich, and Feliz Chuev. Molotov Remembers: Inside Kremlin Politics (Ivan R. Dee, 2007), his memoirs
 external links to books and articles

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 Annotated bibliography for Vyacheslav Molotov from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues 
 The Meaning of the Soviet-German Non-Aggression Pact Molotov speech to the Supreme Soviet on 31 August 1939
 Reaction to German Invasion of 22 June 1941
# วลาดิสลาฟ ลิสต์เซฟ
วลาดิสลาฟ นิโคลาเยวิช ลิสต์เซฟ (10 พฤษภาคม 1956 – 1 มีนาคม 1995) เป็นนักข่าวชาวรัสเซียและหัวหน้าขององค์การโทรทัศน์สาธารณะรัสเซีย
 เป็นที่รู้จัก 
ลิสต์เซฟเป็นที่รู้จักในช่วงของกลัสนอสต์คือเขาได้สร้างจุดประกายต่อวงการโทรทัศน์โซเวียตให้มีความเป็นเสรีมากขึ่นด้วยสร้างรายการ "วซเกีลด" ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 ด้วยเป็นรายการสุดสัปดาห์ที่มีคนดูกว่า 100 ล้านคนโดยมีผู้ช่วยคนอื่นอย่าง อะเลคซันดร์ ลูบิมอฟ, อะเลคซันเดอร์ ปอลิตโควสกี, ดมีตรี ซาฮารอฟ, อาร์ติออม โบโลวิค และ เยฟเกนี โดโดเลฟВладислав Листьев: ведущий, продюсер, человек

เขาได้จัดรายการเกมโชว์รายการแรกคือ โปเลชูเดส และจากความสำเร็จของ "วซเกลีด" เขาได้สร้างบริษัท "วิด" หรือชื่อเต็มว่า "วซเกลีดอีดรูกี"  และรายการอื่นในสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางของสหภาพโซเวียต (ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นช่องหนึ่งอัสตานกินะ) และช่องอื่นๆในรัสเซีย

 ถูกลอบสังหาร 
ลิสต์เซฟถูกสังหารในวันที่ 1 มีนาคม 1995 หลังจากจัดรายการ "เชส์ปิค" เขาถูกยิงตรงระเบียงในอพาต์เมนทีมอสโค ด้วยหลังจากที่เขาเสียชีวิตสถานีโทรทัศน์ถูกช่องได้ปิดสภานีเพื่อไว้อาลัยวันต่อมาโทรทัศน์ทุกช่องแสดงภาพพร้อมข้อความว่า"วลาดี ลิสต์เซฟ ถูกลอบสังหาร" ด้วยมีพิธีไว้อาลัยที่ศูนย์โทรทัศน์อัสตะคีนะโดยประธานาธิบดี บอริส เยลต์ซิน ก็มาร่วมไว้อาลัยด้วย
# จลาจลปีมูชิน
จลาจลมูชิน  เป็นการจลาจลที่เกิดขึ้นในรัชสมัยพระเจ้ายองโจแห่งราชวงศ์โชซ็อน แต่ไม่ประสบความสำเร็จ

โดยการจลาจลครั้งนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อ เดือนธันวาคม ค.ศ. 1728 อันเป็นปีที่ 4 ในรัชสมัยพระเจ้ายองโจเมื่อมีเอกสารลึกลับไปปรากฏที่ ช็อนจู และ นัมว็อน กล่าวหาพระเจ้ายองโจว่าทรงวางยาพิษปลงพระชนม์ พระเจ้าคยองจง พระราชาองค์ก่อนซึ่งเป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาเมื่อ เดือนตุลาคม ค.ศ. 1724 ซึ่งทางราชสำนักได้ส่งทหารเข้ามาปราบปรามใช้เวลานานถึง 17 วันจึงสงบลงแต่ทางราชสำนักก็ได้สูญเสียอำนาจในการปกครองใน 13 มณฑลและการจลาจลครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนอย่างมากในจังหวัดคย็องกี ชุงช็องเหนือ ชุงช็องใต้ และ คย็องซังใต้
# กลุ่มโซรน
กลุ่มโซรน  กลุ่มการเมืองกลุ่มสำคัญในสมัย ราชวงศ์โชซ็อน ที่แยกออกมาจาก ฝ่ายตะวันตก โดยกลุ่มโซรนเป็นกลุ่มการเมืองที่เป็นขั้วตรงข้ามกับ กลุ่มโนรน ที่แตกออกมาจากฝ่ายตะวันตกเช่นเดียวกันเนื่องจากกลุ่มโซรนเป็นฝ่ายหัวก้าวหน้าขณะที่กลุ่มโนรนเป็นฝ่าย อนุรักษนิยม 

ซึ่งกลุ่มโซรนได้ให้การสนับสนุน พระสนมฮีบิน ตระกูลชัง พระสนมเอกใน พระเจ้าซุกจง และพระโอรสของพระนางคือ เจ้าชายลียุน ต่อมาเมื่อเจ้าชายลียุนขึ้นสืบ ราชบัลลังก์นกฟีนิกซ์ เป็น พระเจ้าคย็องจง ทำให้กลุ่มโซรนได้ก้าวเข้ามามีอำนาจในราชสำนักเหนือกลุ่มโนนนแต่กลับเกิดการพลิกผันเมื่อพระเจ้าคย็องจงสวรรคตโดยไร้รัชทายาทเมื่อปี ค.ศ. 1724 เจ้าชายลีกึม ที่ วังเซเจ (พระราชอนุชารัชทายาท) พระราชอนุชาที่ประสูติแต่ พระสนมเอกซุกบิน ตระกูลชเว ที่กลุ่มโนนนให้การสนับสนุนขึ้นสืบราชบัลลังก์นกฟีนิกซ์เป็น พระเจ้าย็องโจ ทำให้กลุ่มโซรนแทบจะหมดอำนาจทางการเมือง
# ฝ่ายเหนือ
ฝ่ายเหนือ  เป็นกลุ่มการเมืองของราชวงศ์โชซ็อน ภายหลังจากแยกออกมาจาก ฝ่ายตะวันออก เมื่อปี ค.ศ. 1591 นำโดยลีซานแฮ และผู้สนับสนุน ต่อมาในปี ค.ศ. 1601 ฝ่ายเหนือได้เกิดความขัดแย้งจนแยกออกมาเป็นฝ่ายเหนือใหญ่และฝ่ายเหนือเล็ก ในปี ค.ศ. 1613 ฝ่ายเหนือใหญ่ได้เกิดความขัดแย้งจนเกิดการแยกตัวออกมาเป็นกลุ่มการเมือง 3 กลุ่มขณะที่ฝ่ายเหนือเล็กได้จับมือเป็นพันธมิตรกับฝ่ายตะวันตกและฝ่ายใต้
# เขต 11 (นครโฮจิมินห์)
เขต 11  เป็นเขตของนครโฮจิมินห์ (เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเวียดนาม) ในปี ค.ศ. 2010 เขตมีประชากร 232,536 คน และมีเนื้อที่ 5 ตารางกิโลเมตร เขตแบ่งออกเป็น 16 เขตย่อยขนาดเล็กซึ่งเรียกว่าแขวง  มีจำนวนแขวง 1 ถึง แขวง 16

 เขตการปกครอง 
เขตแบ่งออกเป็น 16 แขวง

 แขวง 1 
 แขวง 2 
 แขวง 3 
 แขวง 4 
 แขวง 5 
 แขวง 6 
 แขวง 7 
 แขวง 8 
 แขวง 9 
 แขวง 10 
 แขวง  11 
 แขวง 12 
 แขวง 13 
 แขวง 14 
 แขวง 15 
 แขวง 16
# จักรพรรดิโคกากุ
โมโรฮิโตะ (23 กันยายน ค.ศ. 1771 – 11 ธันวาคม ค.ศ. 1840) ได้รับพระเกียรติหลังสวรรคตเป็น จักรพรรดิโคกากุ  เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 119 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิมImperial Household Agency (Kunaichō): 光格天皇 (119)Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, pp. 120–122. พระองค์ครองราชย์ใน ค.ศ. 1779 จนกระทั่งสละราชสมบัติใน ค.ศ. 1817 ให้แก่จักรพรรดินินโก พระราชโอรส จักรพรรดิองค์ถัดไปที่สละราชสมบัติคืออากิฮิโตะที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นถึง 202 ปี

 พระราชประวัติ 
จักรพรรดิโคกะกุก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโทะโมะฮิโตะ โดยเป็นพระราชโอรสของ เจ้าชายซุเกะฮิโตะ ผู้นำราชสกุล คังอิน โนะ มิยะ ซึ่งเป็นราชสกุลสาขาหนึ่ง

ในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1779 เจ้าชายโทะโมะฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาเป็นพระราชโอรสบุญธรรมใน จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ เนื่องจากองค์จักรพรรดิมีพระราชธิดาพระองค์เดียวและในวันนั้นจักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะก็สวรรคตหลังจากนั้นอีก 5 วันคือวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1779 เจ้าชายโทะโมะฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่

 เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโคกากุ 
จักรพรรดิโคกะกุครองสิริราชสมบัติระหว่างวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1779 – 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1817

 1 มกราคม ค.ศ. 1780 (วันที่ 25 เดือน 11 ปี อันเอ ที่ 8): จักรพรรดิโคกะกุประกอบ พระราชพิธีราชาภิเษก ขึ้นเป็นจักรพรรดิอย่างเป็นทางการ ณ พระราชวังหลวงเคียวโตะ

 17 กันยายน ค.ศ. 1786 (วันที่ 15 เดือน 8 ปี เท็งเม ที่ 6): โชกุน โทะกุงะวะ อิเอะฮะรุ โชกุนลำดับที่ 10 แห่ง รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ ถึงแก่อสัญกรรมและได้มีการฝังศพที่ เอะโดะ

 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1817 (วันที่ 22 เดือน 3 ปี บุงกะ ที่ 14): จักรพรรดิโคกะกุพระชนมายุ 45 พรรษาได้ประกาศสละราชบัลลังก์ให้แก่ เจ้าชายอะยะฮิโตะ พระราชโอรสขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดินินโก นับเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่สละราชบัลลังก์เมื่อพระชนมายุมากกว่า 40 พรรษานับตั้งแต่ จักรพรรดิโองิมะชิ สละราชบัลลังก์เมื่อปี ค.ศ. 1586 

โดยจักรพรรดิโคกะกุเป็นต้นราชสกุลของจักรพรรดิที่ปกครองญี่ปุ่นในปัจจุบัน

 11 ธันวาคม ค.ศ. 1840 (วันที่ 18 เดือน 11 ปี เท็งโป ที่ 11) : อดีตจักรพรรดิโคกะกุสวรรคตเมื่อพระชนมายุ 69 พรรษา

พระราชพงศาวลี