# จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน
จักรพรรดินีเสี้ยวเสียนฉุน (28 มีนาคม ค.ศ. 1712 – 8 เมษายน ค.ศ. 1748) แห่งตระกูลฟู่ฉาแมนจูประจำกองธงเหลืองขลิบ เป็นพระอัครมเหสีแห่งราชวงศ์ชิง พระนางเป็นพระอัครมเหสีพระองค์แรกในจักรพรรดิเฉียนหลง

 พระราชประวัติ 
ภูมิหลังครอบครัว
thumb|พระบิดามารดาของจักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน
ไม่มีการบันทึกพระนามส่วนพระองค์ของจักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน

 พระบิดา: หลี่หรงเป่า (1674–1723) ดำรงตำแหน่งจ๋งกว่าน  ชั้นสามแห่งฉาฮา และครองบรรดาศักดิ์ อีเติ่งกง 
 พระอัยกา: หมี่ซือฮั่น (, Mishan; 1633–1675) ดำรงตำแหน่งฮู่ปู้
 พระปิตุลา: หม่าฉี (马齐; 1652–1739) ขุนนางราชสำนักที่ดำรงตำแหน่งปิงปู้ใน ค.ศ. 1691 ถึง 1694 และฮู่ปู้ใน ค.ศ. 1692 ถึง 1701 เช่นเดียวกันกับเน่ย์เก๋อในรัชสมัยจักรพรรดิคังซี 
 พระมารดา: พระนางเจว๋หลัว 
 พระเชษฐา 7 พระองค์ และพระอนุชา 2 พระองค์:
 พระอนุชาองค์ที่ 9: ฟู่เหิง (傅恒; 1720–1770), รัฐมนตรีอาวุโสผู้ดำรงตำแหน่งในจฺวินจีชู่ของจักรพรรดิเฉียนหลง
 พระขนิษฐาองค์เดียว: พระมเหสีของ Salashan

รัชสมัยคังซี
พระนางฟู่ฉาประสูติในวันที่ 22 เดือน 2 ทางจันทรคติ ในปีที่ 51 ของรัชสมัยจักรพรรดิคังซี ซึ่งแปลงเป็นวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1712 ในปฏิทินเกรกอรี

รัชสมัยยงเจิ้ง
เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1727 พระนางฟู่ฉาสมรสกับอ้ายซินเจว๋หลัว หงลี่ พระราชโอรสองค์ที่ 4 ในจักรพรรดิยงเจิ้ง ในฐานะอัครมเหสี และย้ายไปยังฉ่างชุนกงในส่วนตะวันตกของพระราชวังต้องห้าม พระนางให้กำเนิดพระราชธิดาองค์แรกแก่พระสมวามีในวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1728 แต่สิ้นพระชนม์แต่เยาว์วัยในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1730 ต่อมาในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1730 พระนางให้กำเนิดพระราชโอรสองค์ที่ 2 นาม อ้ายซินเจว๋หลัว หยงเหลี่ยน ผู้เสด็จสวรรคตจากโรคฝีดาษในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1738 เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1731 พระนางให้กำเนิดพระราชธิดาองค์ที่สามนาม เจ้าหญิงเหอจิ้งกงจู่ เมื่อเวลาผ่านไป พระนางฟู่ฉาได้พัฒนาความสัมพันธ์อันดีเยี่ยมกับพระนางเกา พระมเหสีองค์รองของพระสวามีตั้งแต่วันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1734

รัชสมัยเฉียนหลง
จักรพรรดิยงเจิ้งสวรรคตในวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1735 และหงลี่ขึ้นครองราชย์ภายใต้พระนาม จักรพรรดิเฉียนหลง จากนั้นในวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1738 พระนางฟู่ฉา อัครมเหสีของจักรพรรดิองค์ใหม่ ได้รับการแต่งตั้งเป็นจักรพรรดินี พระนางฟู่ฉาทรงเป็นที่รักและโปรดปรานของ จักรพรรดิเฉียนหลงมาก จึงมักจะทรงติดตาม จักรพรรดิเฉียนหลงเสด็จประพาสทั่วประเทศจีนอยู่เสมอจักรพรรดิเฉียนหลง ต่อมาในปี ค.ศ. 1748 ในช่วงหนึ่งของการประพาสตามหัวเมืองภาคใต้ของประเทศจีน พระนางฟู่ฉาทรงพระประชวรหนักและสิ้นพระชนม์ในวันที่ 8 เมษายน ค.ศ.1748 ขณะพระชันษา 36 พรรษาพระศพถูกฝังอยู่ในสุสานชิงตะวันออก และการสิ้นพระชนม์ของพระนางนั้นทำให้จักรพรรดิเฉียนหลงทรงเสียพระทัยมากหลังจากที่พระนางสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิเฉียนหลงมักจะแต่งกลอนรำพันและกลอนเชิดชูพระนางอยู่หลายบท และทุก ๆ ครั้งก่อนที่พระองค์จะเสด็จไปที่ใดก็พระองค์ก็จะทรงไปเยี่ยมหลุมพระศพของพระนางอยู่เสมอ กล่าวได้ว่าพระนางฟู่ฉานั้นเป็นผู้ที่จักรพรรดิเฉียนหลง ทรงรักและให้เกียรติมากที่สุดผู้หนึ่ง..

บรรดาศักดิ์
 ในรัชสมัยจักรพรรดิคังซี (ครองราชย์ ค.ศ. 1661–1722):
 พระนางฟู่ฉา (ตั้งแต่ 28 มีนาคม 1712)
 ในรัชสมัยจักรพรรดิยงเจิ้ง (ครองราชย์. 1722–1735):
 ตี๋ฝูจิ้น (ตั้งแต่ 3 กันยายน 1727)雍正五年 七月 十八日
 ในรัชสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง (ครองราชย์ ค.ศ. 1735–1796):
 จักรพรรดินี (ตั้งแต่ 23 มกราคม 1738乾隆二年 十二月 四日)
 จักรพรรดินีเซี่ยวเสียน (ตั้งแต่ 16 มิถุนายน 1748乾隆十三年 五月 二十一日)
 ในรัชสมัยจักรพรรดิเจียชิ่ง (ครองราชย์ ค.ศ. 1796–1802):
 จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน (ตั้งแต่ ค.ศ. 1799)

พระราชโอรสธิดา
 ในฐานะอัครมเหสี:
 พระราชธิดาไม่ทราบนาม (3 พฤศจิกายน 1728 – 14 กุมภาพันธ์ 1730) พระราชธิดาองค์แรกในจักรพรรดิเฉียนหลง
 หยงเหลี่ยน  มกุฎราชกุมารตวานฮุ่ย (9 สิงหาคม 1730 – 23 พฤศจิกายน 1738) พระราชโอรสองค์ที่สองในจักรพรรดิเฉียนหลง
 เจ้าหญิงเหอจิ้งกงจู่ (31 กรกฎาคม 1731 – 30 กันยายน 1792) พระราชธิดาองค์ที่สามในจักรพรรดิเฉียนหลง
 สมรสกับเซ่อปู้เถิง ปาเอ่อร์จูเอ่อร์ (, Septeng Baljur; ? – 1775) แห่งโคร์ชินในตระกูลบอร์จิกินของมองโกลในเมษายน/พฤษภาคม 1747
 ในฐานะจักรพรรดินี:
 หย่งฉง  เจ้าชายเจ๋อชิน (27 พฤษภาคม 1746 – 29 มกราคม 1748) พระราชโอรสองค์ที่เจ็ดในจักรพรรดิเฉียนหลง

พระบรมสาทิศลักษณ์