wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วินัย เสนเนียม
วินัย เสนเนียม (22 สิงหาคม พ.ศ. 2501 – 20 ตุลาคม พ.ศ. 2552) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 6 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

 ประวัติ 
วินัย เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2501 เป็นบุตรนายพวงแก้ว นางเริ่ม เสนเนียมประวัติผู้สมัคร ส.ส. กรมการปกครอง มีพี่ชาย คือถาวร เสนเนียม ด้านครอบครัวสมรสกับแพทย์หญิงวนิดา เสนเนียม มีบุตร 2 คน

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และระดับปริญญาโท สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า)

 งานการเมือง 
วินัย เริ่มเข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการเป็นผู้ช่วยดำเนินงานสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และสมาชิกสภาเขต และประธานสภาเขตพญาไท ต่อมาลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกันรวม 6 ครั้ง 

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
วินัย เสนเนียม ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 6 สมัย คือ
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

 ถึงแก่อนิจกรรม 
วินัย เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งลำไส้ เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2552 สิริอายุ 51 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ณ วัดหงษ์ประดิษฐาราม ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลาวินัย เสนเนียม เสียชีวิตแล้วด้วย โรคมะเร็งลำไส้

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๒ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๒, ๓ ธันวาคม ๒๕๔๘
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๙ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๙, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๕
# หลอดเลือดโป่งพอง
โรคหลอดเลือดโป่งพอง  เป็นภาวะที่ผนังหลอดเลือดโป่งออกมีเลือดเข้าไปบรรจุอยู่เฉพาะตำแหน่ง มาจากภาษากรีก ἀνεύρυσμα - aneurusma การพองออก ภาวะนี้มักพบได้ที่หลอดเลือดแดงที่ฐานของสมองบริเวณวงกลมวิลลิส (หลอดเลือดสมองโป่งพอง) และเอออร์ตาโป่งพองที่พบในหลอดเลือดแดงใหญ่ที่ขนส่งเลือดจากหัวใจห้องล่างซ้ายไปยังส่วนต่างๆ ของร่างกาย เมื่อขนาดของหลอดเลือดโป่งพองใหญ่ขึ้นจะมีความเสี่ยงจะแตกมากขึ้น ซึ่งทำให้เกิดการตกเลือดอย่างรุนแรงซึ่งถึงแก่ชีวิตได้ หลอดเลือดโป่งพองอาจถ่ายทอดทางพันธุกรรมหรืออาจเกิดจากโรคซึ่งเป็นผลทำให้ผนังหลอดเลือดอ่อนแอ
# เสริมศักดิ์ การุญ
เสริมศักดิ์ การุญ (เกิด 23 กันยายน พ.ศ. 2486) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง 7 สมัย

 ประวัติ 
เสริมศักดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2486 เป็นบุตรของนายอมร นางสายหยุด การุญ เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวัดสุทธิวราราม และ ปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง ประวัติผู้สมัคร ส.ส. มีบุตรชาย ชื่อร้อยตรี กฤษฎา การุญ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 22

ปี 2561 เขาและภริยา ประสบอุบัติเหตุรถยนต์เสียหลักพลิกคว่ำ ได้รับบาดเจ็บสาหัส“เสริมศักดิ์ การุญ” ขับรถเสียหลักพลิกคว่ำตกร่องกลางถนนเจ็บสาหัสพร้อมภรรยา

 งานการเมือง 
เสริมศักดิ์ ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง และได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก ใน พ.ศ. 2526 ได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2539 ก่อนที่จะได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ในลำดับที่ 39 สังกัดพรรคไทยรักไทย ในพ.ศ. 2544 เป็นสมัยสุดท้าย และวางมือทางการเมืองในที่สุด 

เสริมศักดิ์ การุญ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัยราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ ให้รัฐมนตรีพ้นจากความเป็นรัฐมนตรี และแต่งตั้งรัฐมนตรีเล่ม 110 ตอนที่ 146 วันที่ 24 กันยายน 2536 และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชา

ในปี 2561 เขาได้เข้าร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย'เสริมศักดิ์ การุญ' อดีตรมช.แรงงาน เชื่อมั่นภูมิใจไทย นำทีม'ระยอง'เข้าพรรคอดีตรัฐมนตรี-ที่ปรึกษาภูมิใจไทย หลับใน รถคว่ำพร้อมภรรยา อาการสาหัส 

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
เสริมศักดิ์ การุญ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 8 สมัย คือ
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคชาติไทย
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคชาติไทย
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคความหวังใหม่
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคความหวังใหม่
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคชาติไทย
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย

 รางวัลและเกียรติยศ 
เสริมศักดิ์ การุญ ได้รับพระราชทานยศนายกองเอกแห่งกองอาสารักษาดินแดนเป็น นายกองเอก เสริมศักดิ์ การุญ เมื่อ พ.ศ. 2547http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/0B/00150214.PDF

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๐ ตอนที่ ๒๐๐ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑, ๓ ธันวาคม ๒๕๓๖
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๐๙ ตอนที่ ๑๕๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๕
# เอนก ทับสุวรรณ
เอนก ทับสุวรรณ (เกิด 1 มกราคม พ.ศ. 2480) อดีตกรรมการสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ประชาธิปัตย์ ตั้งสภาที่ปรึกษาพรรคบัญญัติ-อภิสิทธิ์-ชายหมู มาครบทีม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร

 ประวัติ 
เอนก ทับสุวรรณ เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2480 ที่ตำบลท่าฉลอม จังหวัดสมุทรสาคร อำเภอเมืองสมุทรสาคร จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสมุทรสาครวิทยาลัย ประวัติผู้สมัคร ส.ส.สมรสกับนางทัศนีย์ ทับสุวรรณ มีบุตร 3 คนบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของนายครรชิต ทับสุวรรณ, สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ คนหนึ่งเป็นนักการเมือง คือ นายครรชิต ทับสุวรรณ

 การทำงาน 
เอนก ทับสุวรรณ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร 7 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องอีกหลายสมัยโดยไม่เคยย้ายสังกัดพรรคการเมือง เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2530 ถึงปี พ.ศ. 2540 และเป็นที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 เป็นต้นมา

เอนก ทับสุวรรณ เคยเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ในปี พ.ศ. 2520 เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในปี พ.ศ. 2526 เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2529 และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในปี พ.ศ. 2531พระบรมราชโองการ ประกาศ ตั้งรัฐมนตรี (จำนวน ๔๕ ราย) ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 ถูกปรับไปเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลของพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ

ต่อจากนั้นในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุขพระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรัฐมนตรี (จำนวน ๔๘ ราย)เป็นสมัยที่ 2 และต่อมาจึงปรับไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ ให้รัฐมนตรีพ้นจากความเป็นรัฐมนตรี และแต่งตั้งรัฐมนตรีเล่ม 110 ตอนที่ 146 วันที่ 24 กันยายน 2536

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๐๖ ตอนที่ ๒๑๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๒
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๑๕ ตอนที่ ๒๐๑ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓, ๓ ธันวาคม ๒๕๓๑
# เตือนใจ นุอุปละ
เตือนใจ นุอุปละ (เกิด
14 สิงหาคม พ.ศ. 2487) อดีตกรรมการสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ประชาธิปัตย์ ตั้งสภาที่ปรึกษาพรรคบัญญัติ-อภิสิทธิ์-ชายหมู มาครบทีม เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลชวน หลีกภัย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี

 ประวัติ 
เตือนใจ นุอุปละ เกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2487 เป็นบุตรของนายพันธ์ทอง กับนางมาลี นุอุปละประวัติผู้สมัคร ส.ส. จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีราชินูทิศ จังหวัดอุดรธานี และโรงเรียนอุดรพิทยานุกูล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากวิทยาลัยพยาบาลสภากาชาดไทย

 การทำงาน 
เตือนใจ นุอุปละ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 3 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องอีก 2 สมัย ในปี พ.ศ. 2531 และ เดือนกันยายน พ.ศ. 2535

เตือนใจ นุอุปละ เคยเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในปี พ.ศ. 2531 เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ปี พ.ศ. 2535คำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ ๒๑๖/๒๕๓๕ เรื่อง แต่งตั้งข้าราชการการเมือง (๑ นายอาคม เอ่งฉ้วน ๒ นายพงศธร สิริโยธิน ๓ นายเรืองวิทย์ ดุษฎีสุรพจน์ ๔ นางเตือนใจ นุอุปละ) และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัยราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ ให้รัฐมนตรีพ้นจากความเป็นรัฐมนตรี และแต่งตั้งรัฐมนตรีเล่ม 110 ตอนที่ 146 วันที่ 24 กันยายน 2536 และเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ปี พ.ศ. 2538 

ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 และ 2548 เธอลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี เขตเลือกตั้งที่ 1 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับศราวุธ เพชรพนมพร จากพรรคชาติพัฒนา และในปี พ.ศ. 2554 เธอได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 99 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ (พรรคประชาธิปัตย์)"ชวน" ลุยหาเสียงโค้งสุดท้ายที่สนามอุดรฯ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

ในปี 2562 เตือนใจยังคงสนับสนุนงานการเมืองและการช่วยหาเสียงให้กับพรรคประชาธิปัตย์"ชวน หลีกภัย" นำทีม ช่วยผู้สมัคร สส.หนองคาย เขต 1 ปชป. หาเสียงโค้งสุดท้าย

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๒ ตอนที่ ๑๗ ข หน้า ๖, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๘
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๑ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๑๖, ๓ ธันวาคม ๒๕๓๗
# เยอรมันแคนเซอร์เอด
thumb|สำนักงานเยอรมันแคนเซอร์เอดในบอนน์ ค.ศ. 2011

เยอรมันแคนเซอร์เอด  เป็นองค์กรที่ไม่แสวงหาผลกำไรสำหรับต่อสู้กับโรคมะเร็งในทุกรูปแบบ สถาบันแห่งนี้ก่อตั้ง ณ วันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1974 โดยแพทย์หญิงมิลเดรด เชล (ค.ศ. 1932-1985) เธอเป็นภรรยาของวัลเทอร์ เชล ผู้เป็นประธานสหพันธรัฐแห่งเยอรมนี ค.ศ. 1974-1979

ในฐานะที่เป็น “สตรีหมายเลขหนึ่ง” มิลเดรด เชล ได้ก่อตั้งองค์กรการกุศลด้านมะเร็งที่สำคัญในประเทศเยอรมนี ซึ่งได้กลายเป็นองค์กรชั้นนำในการต่อสู้โรคมะเร็งของทวีปยุโรป จากจุดเริ่มต้น องค์กรที่ได้รับการสนับสนุนโดยผู้บริจาคเอกชน ซึ่งเยอรมันแคนเซอร์เอดยังคงเป็นอิสระจากการเมืองและอุตสาหกรรมยา ตามหลักความเชื่อของมิลเดรด เชล ที่ระบุว่า “เราจะอุทิศเพียงเพื่อที่จะต่อสู้กับโรคมะเร็งเพื่อประโยชน์สุขของทุกคน”

 ประธาน, คณะกรรมการผู้บริหาร และสื่อ 
ผู้ดำรงตำแหน่งประธานขององค์กรตั้งแต่ ค.ศ. 2011 คือฟริทซ์ แพลร์ทเกิน ซึ่งเป็นทั้งนักเขียนและอดีตผู้สื่อข่าวเยอรมันชั้นนำ (อาแอร์เด และเฟเดแอร์) โดยเขาได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งเป็นระยะเวลาห้าปีPress release 28 March 2011, Deutsche Krebshilfe Bonn แพลร์ทเกินเป็นผู้รับช่วงต่อจากฮารัลด์ ซูร์ เฮาเซน (ผู้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ ค.ศ. 2008) โดยเขาได้ดำรงตำแหน่งประธานเยอรมันแคนเซอร์เอดใน ค.ศ. 2010

ประธานของคณะกรรมการคือฮันส์-เพเทอร์ แคร์เมอร์ (โคโลญ) เขาได้รับการสนับสนุนโดยเพื่อนร่วมงานและผู้เชี่ยวชาญด้านโรคมะเร็งเก้าคน รวมถึงนายแพทย์ออทมาร์ วีสทเลอร์ ส่วนกรรมการผู้จัดการตั้งแต่ทศวรรษที่ผ่านมาคือแกร์ด เนทเทโคเฟน

ผู้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกข้อมูลจนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 คือแพทย์หญิงเอฟา เอ็ม.คัลบไฮม์ ซึ่งเธอได้อุทิศตนในช่วงสิบปีที่ผ่านมาสำหรับการให้บริการด้านโรคมะเร็งซึ่งสามารถเข้าถึงได้ฟรีอย่างเป็นรูปธรรม โดยผู้รับหน้าที่สืบทอดต่อจากเธอตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2012 คือผู้อำนวยการขยายงานที่มีชื่อว่าคริสเทียนา โชเพPress statement, 14 April 2012, German Cancer Aid Bonn ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านโรคมะเร็งของตัวเธอเอง และมีการประชาสัมพันธ์ขององค์กรที่สนับสนุนความสัมพันธ์ระหว่างเยอรมันข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกเพื่อต่อสู้กับโรคมะเร็ง
# วัชรินทร์ เกตะวันดี
วัชรินทร์ เกตะวันดี อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเลย 5 สมัย อดีตกรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์อดีตส.ส. เลย 5 สมัย ปชป. ถึงแก่กรรมแล้ว

 ประวัติ 
นายวัชรินทร์ เกตะวันดี เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 ภูมิลําเนาเกิดที่บ้านปากหมาก ตําบลศรีสองรัก อําเภอเมือง จังหวัดเลย เป็นบุตรของนายเครื่อง กับ นางสงค์ เกตะวันดี จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเลยพิทยาคม สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และระดับปริญญาโทสาขาบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยมอนทรีออลประวัติผู้สมัคร ส.ส.ด่วน!!'วัชรินทร์ เกตะวันดี'อดีตรมช.สาธารณสุขถึงแก่กรรม

วัชรินทร์ สมรสกับ นางสุจิตรา เกตะวันดี มีธิดา 3 คน

วัชรินทร์ เกตะวันดี เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 สิริอายุรวม 82 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ณ วัดชลประทานรังสฤษดิ์ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรีคัด"ข่าว"กรอง"คน" วันที่ 16 กรกฎาคม 2557... อ่านต่อที่ : https://d.dailynews.co.th/article/252443/

 การทำงาน 
วัชรินทร์ เริ่มทำงานเป็นข้าราชการครูด้วยการดำรงตำแหน่งครูช่วยราชการแผนกศึกษาธิการจังหวัดเลย ในช่วง พ.ศ. 2494 ถึง พ.ศ. 2501 จากนั้นย้ายมาทำงานที่โรงเรียนวัดคลองเตย

หลังจากนั้นได้เข้าทำงานประจำแผนกโรงเรียน กองการประถมศึกษา กรมสามัญศึกษา ต่อมาดำรงตำแหน่งเป็นครูโท หัวหน้าหมวดวิชาภาษาอังกฤษ ที่โรงเรียนทุ่งมหาเมฆ และดำรงตำแหน่งเป็นวิทยากรวางแผนการศึกษา กรมสามัญศึกษา ก่อนที่จะลาออกจากราชการเพื่อมาลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ใน พ.ศ. 2517

 งานการเมือง 
นายวัชรินทร์ เกตะวันดี เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเลย 5 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องอีก 4 สมัย ในปี พ.ศ. 2526 พ.ศ. 2529 และ พ.ศ. 2535 (2 สมัย)

นายวัชรินทร์ เกตะวันดี เคยเป็นประธานคณะกรรมาธิการการศึกษา ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 18 มีบทาทในการสนับสนุนการจัดตั้งมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ เป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ในปี พ.ศ. 2529

ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 81 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง และในปี พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 78 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ยาขมจาก พิเชษฐ พันธุ์วิชาติกุลประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ (พรรคประชาธิปัตย์) แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

วัชรินทร์ เกตะวันดี ประกอบกิจการเหมืองแร่ โดยได้รับใบอนุญาตประทานบัตร ในเขตอำเภอเมืองเลย จังหวัดเลยใบอนุญาตประทานบัตร

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๑ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๔, ๓ ธันวาคม ๒๕๓๗
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๐๙ ตอนที่ ๑๕๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๕
# จิรายุส เนาวเกตุ
จิรายุส เนาวเกตุ (เกิด 15 สิงหาคม พ.ศ. 2492) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล 3 สมัย ปัจจุบันเป็นแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติประจำจังหวัดสตูล“จตุพร” นำพลพรรคเสื้อแดงลุยเปิดเวทีปักษ์ใต้ และเป็นประธานสมาพันธ์ นปช.ภาคใต้ยันนปช.วงแตก!เหตุความคิดเห็นต่างกัน

 ประวัติ 
จิรายุส เนาวเกตุ เกิดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2492 เป็นบุตรของนายดนตร์ กับนางขจรกลิ่น เนาวเกตุประวัติผู้สมัคร ส.ส.  กรมการปกครอง สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี การศึกษาบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก https://www.fishmarket.co.th/images/uploads/Information/report_for_year/report-56.pdf

 งานการเมือง 
จิรายุส ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกรวม 3 ครั้ง หลังจากนั้นเขาลงสมัครรับเลือกตั้งในจังหวัดสตูลอีกหลายครั้ง ในนามพรรคความหวังใหม่ (กลุ่มวาดะห์) พรรคมหาชน พรรคไทยรักไทยปราศรัยย่อย ทรท.ที่สตูลคนแค่ร้อย - “จิรายุส” ฟุ้งแก้จนต้องเลือก “แม้ว” แต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้งอีกเลย ต่อมาเขาย้ายมาพักอาศัยและทำการเกษตรในจังหวัดพิษณุโลก กระทั่งในปี พ.ศ. 2557 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.พิษณุโลก สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อชาติรายงาน : เก็บตกบัญชีรายชื่อ พรรคการเมือง และส่งบุตรชายลงสมัคร ส.ส.สตูลสีสันโค้งสุดท้ายสตูล ผู้สมัครสส. ขึ้นซาเล้งอ้อนขอคะแนนเสียง แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
จิรายุส เนาวเกตุ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดสตูล สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดสตูล สังกัดพรรคก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดสตูล สังกัดพรรคมวลชน

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๐๔ ตอนที่ ๒๔๙ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒, ๒ ธันวาคม ๒๕๓๐
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๐๓ ตอนที่ ๒๐ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓๑๔, ๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๙
# ด้าง
ด้าง หรือ เครือหนอนตาย เทียนขโมย หัวใจทศกัณฐ์  เป็นพืชในสกุลนมตำเลีย วงศ์ Asclepiadaceae เป็นไม้เลื้อยอิงอาศัย ยางสีขาว ใบเดี่ยวรูปหัวใจ ใบหนา ดอกช่อรูปซี่ร่มออกเป็นครึ่งวงกลม ผลเป็นฝักคู่ เมล็ดแบนและมีปุยปลิวตามลมได้ ออกดอกช่วงเดือนมีนาคม – พฤษภาคม พบในประเทศไทยทุกภาค ยกเว้นภาคใต้ กระจายพันธุ์ใน จีนตอนใต้ เวียดนาม ลาว กัมพูชา และเกาะชวาพบครั้งแรกที่ดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่ โดยหมอคาร์ ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่หมอคาร์ 
 อ้างอิง 
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 143
 แหล่งข้อมูลอื่น

 http://www.myhoyas.com/kerrii.htm 
 http://www.hoyor.net/en/showspecies.php?id=72 
 http://hoyas.ca/gal/hoya-kerrii
# กลีบเทียน
กลีบเทียน หรือ เพดาโก๊ะ หรือ เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ Ranunculaceae ลำต้นเลื้อยได้ไกล มีขนยาวทั่วไป ใบประกอบมี 3 ใบย่อย ดอกออกที่ปลายยอด สีเหลือง ออกดอกช่วงเดือนธันวาคม – กุมภาพันธ์ พบในที่ชื้นแฉะในที่สูง พบครั้งแรกที่จังหวัดเชียงใหม่ ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย กระจายพันธุ์ตามธรรมชาติในประเทศเนปาล, อินเดีย, พม่า, ทางภาคเหนือตอนบนของไทยและเวียดนาม

 สันฐานวิทยา 
ไม้ล้มลุก อายุหลายปี สูง 30–80 ซม. ลำต้นตั้งตรงหรือทอดเลื้อย มีขนแข็งสีขาวกระจายทั่วไป 

ใบที่โคนต้นเป็นใบเดี่ยวหรือมี 3 ใบย่อย ก้านใบยาว 6–20 ซม. โคนก้านใบขยายออกคล้ายกาบ มีขนแข็งปกคลุม ใบย่อยรูปไข่กลับ ยาว 3.5-7 ซม. ตอนปลายกิ่งใบแฉกลึก 2-4 แฉก ขอบใบจักคล้ายซี่ฟันความลึกไม่เป็นระเบียบ ใบที่ลำต้นมี 2–4 ใบ คล้ายใบที่โคนต้นแต่ขนาดเล็กว่า ไม่มีก้าน 

ช่อดอกแบบช่อเชิงหลั่น มี 3–7 ดอก ใบประดับรูปแถบหรือมี 3 แฉก ก้านดอกยาว 2–10 ซม. มีขนแข็ง เส้นผ่านศูนย์กลางดอก 0.7–1.5 ซม. กลีบเลี้ยงและกลีบดอกมีจำนวนอย่างละ 5 กลีบ กลีบเลี้ยงรูปรีแกมรูปไข่ บานออก ยาว 0.4-0.5 ซม. มีขนยาวปกคลุม กลีบดอกรูปรีหรือรูปไข่กลับ ยาว 0.7-0.8 ซม. มีเพศผู้จำนวนมาก ยาวประมาณ 0.3 ซม. ฐานรองดอกทรงรีเกือบกลม ยาว 0.2-0.4 ซม. 

ผลแบบผลรวม มีผลย่อยแบบผลแห้งเมล็ดล่อนติดเป็นช่อกลมเป็นกระจุกแน่น เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-1.2 ซม. แต่ละผลแบน มีขอบและชัดเจน
# วงศ์กลอย
วงศ์กลอย (Dioscoreaceae) เป็นวงศ์ของพืชใบเลี้ยงเดี่ยว มีประมาณ  750 สปีชีส์ 9 สกุล  ในระบบ APG II system จัดให้อยู่ในอันดับ Dioscoreales และได้นำพืชจากวงศ์ Taccaceae และ Trichopodaceae มารวมไว้ด้วย

สกุล
Dioscoreaceae (ดั้งเดิม)
Borderea
Dioscorea
Epipetrum
Rajania
Stenomeris
Tamus (มักรวมในสกุล Dioscorea)
(มาจากวงศ์ Taccaceae)
Tacca
(มาจากวงศ์ Trichopodaceae)
Avetra
Trichopus

แหล่งข้อมูลอื่น
Dioscoreaceae , Taccaceae , Trichopodaceae  in L. Watson and M. J. Dallwitz (1992 onwards), The families of flowering plants 
Monocot families (USDA)
Flora of North America: Dioscoreaceae
NCBI Taxonomy Browser
Dioscoreaceae links , Taccaceae links , Trichopodaceae links  at CSDL, Texas
Dioscoreaceae Scratchpad in eMonocot
# ว่านสามพันตึง
ว่านสามพันตึง หรือ ว่านพระฉิม หรือ มันขมิ้น  บางท้องที่เรียก มันเหน็บ มันอีโม้  เป็นพืชในวงศ์กลอย ภาษาสันสกฤตเรียกว่า Varahi ภาษามลยาฬัมเรียก Kaachil และภาษามราฐีเรียก Dukkar Kand เป็นพืชพื้นเมืองในแอฟริกาและเอเชีย เป็นพืชรุกรานในฟลอริดา เป็นไม้เลื้อย ดอกแยกเพศแยกต้น มีทั้งหัวบนดินและใต้ดิน หัวใต้ดินแข็ง อยู่ได้นาน และมีการสะสมของลิกนิน หัวเกิดบริเวณผิวดิน รูปกลมหรือเหมือนลูกแพร์ มีขนปกคลุม หัวบนดินออกตามกิ่ง กลมหรือเป็นรูปไต เปลือกเรียบสีน้ำตาล เนื้อสีเหลืองอ่อน ใช้ลำต้นเลื้อยพัน เหนียว ใบเดี่ยวรูปหัวใจ   ส่วนลำต้นไม่มีขน ไม่มีปีกและหนาม เลื้อยพันไปทางซ้าย ผิวใบด้านบนเป็นมัน เป็นถุงเล็กน้อยระหว่างเส้นใบ มีนวลสีน้ำเงิน หัวขนาดเล็กมีปุ่มปม หัวขนาดใหญ่ผิวเรียบ หรือเป็นเหลี่ยม เนื้อของหัวสีเหลืองอ่อนหรือเหลือบม่วง ทำปฏิกิริยากับอากาศได้เป็นสีส้ม เป็นเมือกมาก ช่อดอกตัวผู้ห้อยลง สีเขียวแกมชมพูหรือขาว ช่อดอกตัวเมียห้อยลง ผลยาวรี มีปีก สีน้ำตาลเป็นมัน เมล็ดมีปีก 

thumb|ลำต้น

 สายพันธุ์ 
ว่านสามพันตึง แบ่งย่อยเป็น 4 สายพันธุ์
 variety bulbifera ไม้ป่า หัวและหัวย่อยมีกลิ่นเหม็นฉุน ใบรูปหัวใจสั้น พบทั่วไป

 variety heterophylla เหมือน bulbifera แต่ใบรูปหัวใจยาวกว่า พบในมาเลเซีย

 variety suavior หัวและหัวย่อยมีกลิ่นฉุนน้อย สีเทาดำหรือสีน้ำตาลเป็นปุ่มปม พบในเกาะชวา เกาะมาดูรา เกาะนิวกินี

 variety sativa  ตันเล็กกว่าพันธุ์ suavior แต่หัวใหญ่ ผิวเรียบ สีเหลืองอ่อน พบในมาเลเซีย สิงคโปร์  เกาะนิวกินี เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก  อินเดีย และญี่ปุ่น

การกระจายพันธุ์พบตั้งแต่ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของแอฟริกา ไปจนถึงหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ปลูกทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

 การใช้ประโยชน์ 
รับประทานได้ทั้งหัวบนดินและใต้ดิน แต่หัวใต้ดินแข็ง ต้องแช่น้ำเพื่อกำจัดสารพิษก่อนจึงนำมาประกอบอาหารได้ ใช้เป็นยาสมุนไพรรักษาโรคท้องร่วงหรือโรคเกี่ยวกับระบบทางเดินอาหาร มีสเตอรอยด์มาก หัวย่อยที่แก่รสชาติไม่ดี พันธุ์ป่ามักมีพิษ ชาวซีมังในมาเลเซียเตรียมแป้งจากว่านสามพันตึงโยขูดหัวเป็นผงละเอียด นวดกับปูนขาว แล้วห่อด้วยใบตอง เผาไฟหรือฝังใต้ดินให้เกิดการหมัก แป้งที่ได้จากการเผาเรียบเกล็บ แป้งที่ได้จากการหมักเรียก โกยี หัวมีวิตามินซีมาก พันธุ์ป่าจะมีสารพิษไดออสโครีนตัวเดียวกับที่พบในกลอย
# มันมือเสือ
มันมือเสือ  เป็นพืชในวงศ์กลอย และเป็นพืชที่มีหัวเล็กที่สุดในสกุลเดียวกัน มีขนาดใกล้เคียงมันฝรั่ง   เป็นไม้เลื้อย ไม่มีเนื้อไม้ มีขนและหนามปกคลุม รากของพันธุ์ป่าจะแข็งเป็นหนาม พันธุ์ปลูกมักไม่มีหนาม เปลือกหัวสีน้ำตาลหรือแกมเทา เนื้อสีขาว เลื้อยพันไปทางซ้าย มีหนามมากที่โคน ใบเดี่ยว รูปหัวใจ ดอกแยกเพศ ดอกตัวผู้เป็นช่อเดี่ยว ดอกตัวเมียเป็นช่อกระจะหรือช่อเชิงลด โค้งลงด้านล่างผลเป็นแคบซูลโค้งงอ มันมือเสือแบ่งเป็น 2 พันธุ์คือ variety spinosa มีหนามในส่วนราก variety fasiculata มีหนามในส่วนรากน้อย

ถิ่นกำเนิดอยู่ในไทยและอินโดจีน กระจายพันธุ์ตั้งแต่อินเดีย พม่า ไปจนถึงนิวกินี ในเวียดนามเรียกว่าkhoai từ หรือ củ từ ซึ่งนำแป้งจากมันชนิดนี้ไปทำขนมได้ มีหัวขนาดเล็กกว่ามันเสา เนื้อหัวเหนียว นำไปทำแกงเลียง ใช้แทนมันฝรั่งในแกงกะหรี่หรือแกงมัสมั่นได้หัวนำมาต้มหรือเผารับประทาน สกัดแป้งจากหัว หัวขูดเป็นฝอยใช้พอก ลดอาการบวม มีรสหวานเพราะมีน้ำตาลมาก ในอาหารจีน นำมันมือเสือไปทำเป็นอาหารหวาน เช่น มันมือเสือในน้ำเชื่อม ส่วนในอาหารญี่ปุ่นใช้ทำพิซซ่าญี่ปุ่น ใส่ในข้าวห่อสาหร่าย และสลัดมันมือเสือ ชาวมอญนิยมนำมาทำแกงเลียง หรือนำไปต้มกินเป็นอาหารว่างองค์ บรรจุน. ข้างสำรับมอญ. กรุงเทพฯ: มติชน. 2557
# มันเสา
มันเสา   ภาคเหนือเรียกมันเสียม ภาคใต้เรียกมันทู่ ภาคกลางเรียก มันเลือดนก  เป็นพืชมีหัวในวงศ์กลอย หัวสีม่วง ทำให้บางครั้งสับสนกับเผือกและมันเทศพันธุ์ Ayamurasaki เป็นพืชพื้นเมืองในเขตร้อนของเอเชีย เป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีปลูกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทะเลแคริบเบียน และแอฟริกา เป็นอาหารของมนุษย์ตั้งแต่สมัยโบราณ 
 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 
thumb|left|หัวของมันเสา
มันเสาเป็นไม้เลื้อย รากสีชมพู เถาเป็นสันเหลี่ยม มีครีบ ลำต้นเลื้อยพันไปทางขวา ไม่มีหนามแต่บางครั้งเป็นปุ่มปมหรือเป็นรอยหยาบที่โคน มีหัวขนาดเล็กตามซอกใบ และมีหัวใต้ดิน หัวมีขนาดใหญ่ ด้านนอกสีน้ำตาล  เนื้อสีขาวสีครีม จนถึงสีม่วง หัวใต้ดินขนาดใหญ่ มีรูปทรงหลายแบบ เช่น ยาวตรง กลม แตกเป็นนิ้วมือ รูปตัวยู ทรงกระบอก รูปกลม ทรงลูกแพร์  ใบเดี่ยว ใบเป็นรูปหัวใจ สีเขียวหรือสีเหลือบม่วง ดอกช่อ แยกเพศแยกต้น ดอกตัวผู้ขนาดเล็ก แกนช่อดอกบางครั้งหงิกงอไปมา ดอกตัวเมียสีเหลือง ไม่มีก้านดอก ผลเดี่ยว มีปีกสามแฉก ผิวเรียบ แก่แล้วเป็นสีน้ำตาลมัณฑนา นวลเจริญ. พรรณไม้ป่าชายหาด. ปทุมธานี. สำนักพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2552  เมล็ดกลม มีปีกโดยรอบ

มันเสามีความหลากหลายด้านสายพันธุ์มากกว่า 200 พันธุ์ และแบ่งเป็นกลุ่มพันธุ์ถึง 15 กลุ่ม กลุ่มพันธุ์ที่มีความสำคัญในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้แก่ กลุ่ม Purple compact มีแอนโทไซยานินสูง โดยเฉพาะก้านใบ มีปีกเห็นชัดเจน พบในฟิลิปปินส์ กลุ่ม Primitive purple มีแอนโทไซยานินมากในใบ ใบและก้านใบสั้น หัวไม่แตกแขนง แกนกลางหัวสีแดง เนื้อมักมีสีม่วง พบมากที่เกาะนิวกินี กลุ่ม Primitive green ใบสีเขียวอ่อน แทบจะไม่มีแอนโทไซยานิน หัวยาวเป็นคอคอด เนื้อหัวสีขาว ไม่เหมาะในการทำอาหาร พบในนิวกินีและอินโดนีเซีย กลุ่ม Compact ใบสีเหลือบม่วง หัวสั้นกว้าง เหมาะสำหรับปรุงอาหาร พบในฟิลิปปินส์ กลุ่ม Poor white หัวเดี่ยว เนื้อสีขาว พบในอินเดียและนิวกินี
 การใช้ประโยชน์ 
thumb|left|เค้กทำจากมันเสา
หัวและหัวย่อยใช้ปรุงอาหาร นำไปแปรรูปเป็นแป้ง ชนิดที่มีหัวสีม่วงนำไปทำไอศกรีมและขนมหวาน ในปาปัวนิวกินีใช้ในพิธีกรรม เนื้อหัวค่อนข้างร่วน สารสีม่วงในหัวคือเป็นสารไซยานิดีนกลูโคไซด์หัวใต้ดินเป็นยาขับพยาธิ แก้โรคเรื้อนและริดสีดวงทวาร มีแอนโทไซยานินสูง บางประเทศใช้ทำไอศกรีมหรือขนม ใช้มันเสานึ่งผสมในกุนเชียงแทนมันหมูได้