wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อมร ยุกตะนันท์
พลตำรวจตรี อมร ยุกตะนันท์ (16 มิถุนายน 2471 – 10 ตุลาคม 2558) เป็นอดีตนักยิงปืนชาวไทย เขาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1960, 1964, 1968 และ 1958 และ เอเชียนเกมส์ 1958, เอเชียนเกมส์ 1966
โดยอมรสามารถคว้าเหรียญเงินเหรียญแรกของนักกีฬาไทยใน เอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 3 เมื่อปี พ.ศ. 2501 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

อมร เสียชีวิตด้วยอาการปอดติดเชื้อรุนแรงจากโรคชรา ที่โรงพยาบาลตำรวจ เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2558 ขณะมีอายุ 87 ปีตำนานนักแม่นปืนไทยเสียชีวิตแล้ว

 ยศ 
 25 กันยายน พ.ศ. 2493 - ร้อยตำรวจตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานยศตำรวจ (หน้า ๔๗๒๗)
 1 ตุลาคม พ.ศ. 2526 - พลตำรวจตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานยศตำรวจ
# ไคร้เครือ
ไคร้เครือ  อยู่ในวงศ์ Aristolochia เป็นไม้เถาลำต้นเกลี้ยง ใบเดี่ยว หลังใบมีขนนุ่ม ท้องใบมีขนห่างมีต่อมเป็นจุดกระจายอยู่ทั่วไป ก้านใบด้านบนเป็นร่อง มีขนตามแนวด้านข้าง ดอกสีน้ำตาลอมม่วง ผลเป็นผลแห้งแตก เมล็ดรูปหัวใจ มีปีก รากมีอนุพันธ์ของกรดอะริสโทโลคิก (Aristolochic acid) ซึ่งเป็นพิษต่อไต
# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศไอร์แลนด์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศไอร์แลนด์ทั้งสิ้น 2 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมทั้ง 2 แหล่ง

 ที่ตั้ง 

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก 
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง บรูนาโบนเยอ กลุ่มโบราณคดีแห่งช่วงโค้งแม่น้ำบอยน์ 150x150px|alt= เทศมณฑลมีท วัฒนธรรม:(i), (iii), (iv) 770;พื้นที่กันชน 2,560  2536/1993 659 ชเกลิกวิคีล 150x150px|alt= เทศมณฑลเคร์รี วัฒนธรรม:(iii), (iv)  21.9 2539/1996 757

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
ประเทศไอร์แลนด์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 7 แห่ง
# ครามภู
ครามภู   subsp. subulata เป็นพืชในสกุลคราม กิ่งอ่อนมีขนแขนยาวเท่ากัน ใบประกอบแบบขนนก ปลายใบแหลมและมีติ่งแหลม ดอกช่อ กลีบดอกสีชมพู ฝักมี 4 สัน เมล็ดรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า เกลี้ยงเป็นมัน พบในศรีลังกา อินเดีย ลาว อินโดนีเซีย ในไทยพบทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคกลาง ตามบริเวณเขาหินปูน 
 อ้างอิง 
 สไว มัฐผา และประนอม จันทรโณทัย.  พืชสกุลครามในประเทศไทย. ขอนแก่น: ศูนย์วิจัยอนุกรมวิธานประยุกต์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น2558.หน้า 69
# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอันดอร์รา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอันดอร์ราทั้งสิ้น 1 แหล่ง 

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก 
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง หุบเขามาดริว-เปราฟิตา-กลาโร  150x150px|alt= เขตซันฌูลิอาดาลอริอา, เขตอังกัม, เขตอันดอร์ราลาเวยา และเขตอัสกัลดัส-อังกูร์ดัญ วัฒนธรรม: (v) 4,247  2547/2004;เพิ่มเติม 2549/2006 ภูมิทัศน์วัฒนธรรมของหุบเขานำเสนอมุมมองทางเศรษฐศาสตร์จุลภาคของผู้คนที่อาศัยทรัพยากรของเทือกเขาพิรินีในช่วงหลายพันปี 1160

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
ประเทศอันดอร์รามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศซานมารีโน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศซานมารีโนทั้งสิ้น 1 แหล่ง

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก 
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน  (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ซานมารีโนและเขาตีตาโน  alt=|150x150px เทศบาลซานมารีโน วัฒนธรรม:(iii) 55;พื้นที่กันชน 167 2551/2008 1245

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
ประเทศซานมารีโนไม่มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลก
# สกุลบัวผุด
สกุลบัวผุด หรือ Rafflesia เป็นสกุลของพืชเบียนที่เป็นพืชมีดอก มีสมาชิกประมาณ 28 สปีชีส์ พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในอินโดนีเซีย มาเลเซีย ไทย และฟิลิปปินส์ 
การจัดจำแนก
thumb|ดอกบานของ Rafflesia keithii ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 80 cm
thumb|ดอกบัวผุด
thumb|Rafflesia pricei ในซาบะฮ์

สปีชีส์
Rafflesia arnoldii
Rafflesia aurantia
Rafflesia azlanii
Rafflesia baletei
Rafflesia bengkuluensis
Rafflesia cantleyi
Rafflesia gadutensis
Rafflesia hasseltii
Rafflesia keithii
Rafflesia kerrii
Rafflesia leonardi
Rafflesia lobata
Rafflesia manillana
Rafflesia micropylora
Rafflesia mira
Rafflesia patma
Rafflesia philippensis
Rafflesia pricei
Rafflesia rochussenii
Rafflesia schadenbergiana
Rafflesia speciosa
Rafflesia tengku-adlinii
Rafflesia tuan-mudae
Rafflesia verrucosa

สปีชีส์ที่ยังไม่รับรอง
Rafflesia borneensis
Rafflesia ciliata
Rafflesia titan
Rafflesia witkampii
การสูญเสียจีโนมในคลอโรพลาสต์
งานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสาร Molecular Biology and Evolution รายงานว่าพืชในสกุลบัวผุดชนิดหนึ่งในเกาะลูซอน ฟิลิปปินส์ Rafflesia lagascae (ชื่อเดิมคือ R. manillana) ได้สูญเสียจีโนมใน คลอโรพลาสต์ ซึ่งเกิดจากวงชีวิตแบบปรสิตของพืชชนิดนี้ การค้นพบนี้ทำให้ Rafflesia เป็นพืชบกชนิดแรกที่พบว่าไม่มีจีโนมในคลอโรพลาสต์ ซึ่งเดิมคิดว่าเป็นไปไม่ได้http://news.sciencemag.org/biology/2014/02/scienceshot-when-plant-no-longer-plant http://www.the-scientist.com/?articles.view/articleNo/39313/title/Plants-Without-Plastid-Genomes/
# ร็อบ เชฟฟีลด์
ร็อบ เชฟฟีลด์ (เกิด 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1966) เป็นนักข่าวดนตรีและนักประพันธ์ชาวอเมริกัน 

เขาเป็นบรรณาธิการให้กับนิตยสาร โรลลิงสโตน เขียนเกี่ยวกับดนตรี โทรทัศน์ และวัฒนธรรมสมัยนิยม ก่อนหน้านี้เขาเป็นบรรณาธิการให้กับนิตยสาร เบลนเดอร์ สปิน และดีเทลส์ เขาเป็นชาวเมืองบอสตัน เข้าเรียนมหาวิทยาลัยเยลและมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย

หนังสือเล่มแรกของเขา เลิฟอิสอะมิกซ์เทป (กล่าวถึงในนิตยสารจีคิวฉบับประจำเดือนมกราคม ค.ศ. 2007) ออกจำหน่ายโดยแรนดอมเฮาส์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007 ได้รับการตอบรับที่ดีและเป็นหนังสือขายดีในระดับประเทศ

เชฟฟีลด์เคยสมรสกับเรเน คริสต์ ซึ่งเสียชีวิตไปแล้ว เขาสมรสอีกครั้งใน ค.ศ. 2006 อาศัยอยู่ในบรุกลิน รัฐนิวยอร์ก
# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศศรีลังกา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศศรีลังกาทั้งสิ้น 8 แหล่ง  

 ที่ตั้ง 

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก 
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก

 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ ha (acre) ปี (พ.ศ./ค.ศ.) หมายเหตุ อ้างอิง นครโบราณโปโลนนรุวะ  150x150px|alt=   วัฒนธรรม:(ii) (iii) (vi)  2525/1982 อดีตราชธานีของอาณาจักรโปโลนนรุวะในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึง 13 โดดเด่นในเรื่องสถาปัตยกรรมที่อิงตามความเชื่อศาสนาพุทธ  นครโบราณสีคิริยะ  150x150px|alt=   วัฒนธรรม:(ii) (iii) (iv)  2525/1982 ป้อมปราการที่สร้างขึ้นบนยอดหินขนาดใหญ่ที่ประกอบไปด้วยปราสาทอันเป็นที่ประทับของพระเจ้ากัสสปะบนยอดหิน และอุทยานที่มีระบบชลประทานบริเวณฐานหิน ซึ่งก่อสร้างในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5  นครศักดิ์สิทธิ์อนุราธปุระ  150x150px|alt=   วัฒนธรรม:(ii) (iii) (vi)  2525/1982 อดีตราชธานีของอาณาจักรอนุราธปุระนับตั้งแต่ 437 ปีก่อนคริสตกาลจนถึงช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 เป็นศูนย์กลางศาสนาพุทธนิกายเถรวาทและแหล่งแสวงบุญศาสนามานับศตวรรษจากหลักฐานวัดพุทธโบราณ และสถูปเจดีย์ต่าง ๆ เมืองเก่ากอลล์และป้อมปราการ  150x150px|alt=   วัฒนธรรม:(iv)  2531/1988 เขตเมืองเก่าซึ่งตั้งอยู่ในป้อมปราการที่สร้างขึ้นโดยชาวโปรตุเกสในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ภายในเมืองมีรูปแบบสถาปัตยกรรมยุโรปที่ถูกอนุรักษ์ไว้อย่างดีซึ่งก่อสร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 ช่วงที่ยังเป็นอาณานิคมของอังกฤษ นครศักดิ์สิทธิ์กัณฏิ  150x150px|alt=   วัฒนธรรม:(iv) (vi)  2531/1988 อดีตราชธานีของอาณาจักรกัณฏิ ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ขึ้นชื่อด้านสถาปัตยกรรมภายในวังโบราณและวัดพระเขี้ยวแก้วอันเป็นที่ประดิษฐสถานพระเขี้ยวแก้วของพระพุทธเจ้า รวมไปถึงวัดพุทธโบราณอีกหลายแห่ง เขตสงวนป่าสิงหราชะ  150x150px|alt=   ธรรมชาติ:(ix) (x)  2531/1988 เขตอนุรักษ์ป่าดิบชื้นที่อุดมไปด้วยพืชที่มีมาตั้งแต่ 600 ล้านปี เป็นผืนป่าที่มีความสำคัญต่อการศึกษาวิวัฒนาการทางชีววิทยาและธรณีวิทยา และภายในเขตอนุรักษ์ยังเป็นพื้นที่ที่อยู่อาศัยของนก สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ผีเสื้อ และสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำหลายชนิด วัดทองแห่งดัมบุลลา  150x150px|alt=   วัฒนธรรม:(i) (vi)  2534/1991 กลุ่มถ้ำวัดพุทธอันเป็นหลักฐานการเข้ามาของศาสนาพุทธในศรีลังกาช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 1 ถึง 3 ภายในมีทั้งจิตรกรรมและประติมากรรมที่เกี่ยวของกับพระโคตมพุทธเจ้าและพุทธประวัติ โดยมีพระพุทธรูปอยู่รวม 153 องค์, กษัตริย์แห่งศรีลังกาสามองค์ และเทพเทวาในพุทธศาสนามากมาย รวมถึงพระวิษณุและพระคเณศ และมีเรื่องราวจากพุทธประวัติซึ่งรวมถึงตอนปราบมารและการแสดงปฐมเทศนาธัมมจักกัปปวัตตนสูตร ที่สูงตอนกลางของศรีลังกา  150x150px|alt=   ธรรมชาติ:ix) (x)  2553/2010 ผืนป่าฝนภูเขาซึ่งตั้งอยู่ตอนกลางของศรีลังกา ประกอบด้วย 1) เขตอนุรักษ์สัตว์ป่าศรีบาดา 2) อุทยานแห่งชาติฮอร์ตันเพลนส์ 3) เทือกเขานักเคิลส์ พื้นที่แห่งนี้ถือได้ว่าเป็นแหล่งอุดมความหลากหลายทางชีวภาพและเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์เฉพาะถิ่นหลายชนิด รวมถึงค่างหน้าสีม่วง เสือดาวศรีลังกา สัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำจำนวนมาก

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
ประเทศศรีลังกามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง
 เสรุวิลามังคลาราชมหาวิหาร (2549/2006)
 Seruwila to Sri Pada (Sacred Foot Print Shrine), Ancient pilgrim route along the Mahaweli river in Sri Lanka (2553/2010)
 Ancient Ariyakara Viharaya in the Rajagala Archaeological Reserve (2563/2020)
# คำรณ ชินสี
คำรณ ชินสี (เกิด 14 พฤษภาคม 2531) เป็นนักฟุตบอลมืออาชีพ ชาวไทย เขาอยู่ทีม สโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าส เขาเล่นสโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าส ในปี 2008 
 เอเชี่ยน แชมป์เปี้ยน ลีกส์ 
 #  วัน สถานที่จัดงาน  ฝ่ายตรงข้าม คะแนน ผล1. 9 เมษายน 2008  กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย Nam Dinh  9-1  ชนะ2.  April 23, 2008 ฮานอย, ประเทศเวียดนาม Nam Dinh  2-2  เสมอ
# ปราสาทมัตสึเอะ
ปราสาทมัตสึเอะ  เป็นปราสาทในมัตสึเอะ จังหวัดชิมาเนะ ประเทศญี่ปุ่น มีชื่อเล่นว่า "ปราสาทดำ" (black castle) หรือ "ปราสาทโพลเวอร์" (plover castle) เป็นหนึ่งในปราสาทยุคกลางเพียงไม่กี่แห่งที่สร้างจากไม้แบบดั้งเดิมที่หลงเหลืออยู่ในญี่ปุ่น

การก่อสร้างปราสาทมัตสึเอะเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1607 และเสร็จสิ้นใน ค.ศ. 1611 ภายใต้คำบัญชาของไดเมียว โฮริโอะ โยชิฮารุ ใน ค.ศ. 1638 ที่ดินศักดินาและปราสาทถูกส่งมอบให้ตระกูลมัตสึไดระ

ปราสาทญี่ปุ่นส่วนใหญ่ได้รับความเสียหายหรือถูกทำลายจากสงคราม แผ่นดินไหว หรือสาเหตุอื่น ๆ เนื่องจากโครงสร้างส่วนใหญ่ทำด้วยไม้ ไฟจึงเป็นภัยหลัก ปราสาทมัตสึเอะสร้างหลังสงครามครั้งใหญ่ครั้งสุดท้ายในญี่ปุ่น ดังนั้นจึงไม่เคยประสบกับภัยสงครามใด ๆ ปัจจุบันกำแพงบางส่วนและหอกลางยังคงอยู่

 ประวัติ 
ในบรรดาปราสาท 12 แห่งที่หลงเหลืออยู่ในประเทศญี่ปุ่น ปราสาทมัตสึเอะเป็นปราสาทแห่งเดียวในภูมิภาคซะนิง ปราสาทมีขนาดใหญ่อันดับที่สอง สูงอันดับที่สาม และมีอายุยาวนานอันดับที่ 6 ปราสาทสร้างขึ้นโดยโฮริโอะ โยชิฮารุ ไดเมียวของภูมิภาคอิซูโมะ และก่อสร้างสำเร็จใน ค.ศ. 1611

หลังจากสมัยของทาดาฮารุ โฮริโอะ และทาดาตากะ เคียวโงกุ แล้ว มัตสึไดระ นาโอมาซะ หลานชายของโชกุนโทกูงาวะ อิเอยาซุ ก็กลายเป็นผู้ปกครองปราสาทหลังจากถูกส่งตัวจากมัตสึโมโตะ จังหวัดชินชู และเริ่มปกครองยาวนาน 10 รุ่นของตระกูลมัตสึไดระ เป็นเวลามากกว่า 234 ปี

ใน ค.ศ. 1875 สิ่งก่อสร้างทั้งหมดภายในปราสาทถูกทำลาย ยกเว้นตัวหอคอยของปราสาทเอง ตัวปราสาทได้รับบูรณะจนเสร็จสมบูรณ์ระหว่าง ค.ศ. 1950 ถึง 1955
# แม่น้ำบีอาส
แม่น้ำบีอาส  เป็นแม่น้ำทางตอนเหนือของประเทศอินเดีย เป็นหนึ่งในแม่น้ำใหญ่ทั้งห้าสาย (ปัญจนที) ของภูมิภาคปัญจาบและเป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำสินธุ มีความยาวรวม 470 กิโลเมตร (290 ไมล์) มีพื้นที่ลุ่มน้ำกว้างถึง 20,303 ตารางกิโลเมตร (7,839 ตารางไมล์) แม่น้ำบีอาสมีต้นน้ำอยู่ทางทิศใต้ของช่องเขาโรห์ตัง (Rohtang Pass) ในเทือกเขาหิมาลัย รัฐหิมาจัลประเทศ ตัดผ่านเขตมัณฑี (Mandi) และเข้าเขตกางครา (Kangra) ก่อนจะอ้อมเนินเขาศิวาลิกในเมืองโหศยารปุระ (Hoshiarpur) และไหลผ่านเป็นพรมแดนระหว่างเมืองอมฤตสาร์กับเมืองกปูรถลา (Kapurthala) ไปบรรจบกับแม่น้ำสตลุชที่พื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองกปูรถลา แม่น้ำบีอาสเป็นแม่น้ำสายหนึ่งในสนธิสัญญาแม่น้ำสินธุ ซึ่งเป็นข้อตกลงด้านทรัพยากรน้ำระหว่างอินเดียกับปากีสถาน

ในพระเวทเรียกแม่น้ำบีอาสว่า "อรชิกิยา" (Arjikiya) อินเดียโบราณเรียก "วิปาศา" (Vipasha) และกรีกโบราณเรียก "ฮิฟาซิส" (Hyphasis) ในปีที่ 326 ก่อนคริสต์ศักราช หลังการต่อต้านของกองทหาร พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชทรงกำหนดให้แม่น้ำสายนี้เป็นพรมแดนด้านตะวันออกสุดของจักรวรรดิของพระองค์ และทรงสั่งให้สร้างแท่นบูชาสิบสองแห่งเพื่อระลึกถึงการขยายพระราชอำนาจ ช่วงศตวรรษที่ 20 แม่น้ำบีอาสมีบทบาทในด้านการชลประทานและการผลิตไฟฟ้าจากกระแสน้ำ มีการสร้างเขื่อนสองแห่งคือเขื่อนพอง (Pong Dam) และเขื่อนแพนโดห์ (Pandoh Dam) เพื่อใช้ประโยชน์จากแม่น้ำสายนี้

เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2014 เกิดเหตุกลุ่มนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์จากสถาบันแห่งหนึ่งในไฮเดอราบาดและผู้นำเที่ยวถูกกระแสน้ำในแม่น้ำบีอาสพัดพา จนมีผู้เสียชีวิต 25 ราย คาดว่าสาเหตุมาจากการปล่อยน้ำจากเขื่อนลาร์จิ (Larji Dam) โดยไม่ได้มีการประกาศเตือน
# ปราสาทญี่ปุ่น
ปราสาทญี่ปุ่น  เป็นป้อมสนามมักสร้างขึ้นจากไม้และหิน ปราสาทมีวิวัฒนาการจากคุกทหารสร้างด้วยไม้เมื่อศตวรรษต้น ๆ และกลายมาเป็นปราสาทที่เป็นที่รู้จักกันในศตวรรษที่ 16 ปราสาทในประเทศญี่ปุ่นสร้างขึ้นเพื่อคุ้มกันบริเวณพื้นที่สำคัญหรือพื้นที่ยุทธศาสตร์ เช่น ท่าเรือ สะพานข้ามแม่น้ำ สะพานลอย และเกือบจะคุ้มกันทั้งภูมิประเทศ

แม้ว่าปราสาทจะถูกสร้างให้คงอยู่และใช้หินในการก่อสร้างมากกว่าอาคารทั่ว ๆ ไป ปราสาทส่วนใหญ่ยังสร้างด้วยไม้ และปราสาทหลายแห่งพังทลายอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะในยุคเซ็งโงกุ (1467–1603) เนื่องจากปราสาทเพิ่งถูกสร้างใหม่ ๆ ในยุคนั้น แต่ในเวลาต่อมา ปราสาทได้รับการบูรณะใหม่ ทั้งในยุคเซ็งโงกุ ยุคเอโดะ (1603–1867) หรือในยุคปัจจุบัน โดยกลายเป็นโบราณสถานหรือพิพิธภัณฑ์ ปัจจุบัน ในประเทศญี่ปุ่นมีปราสาทมากกว่า 100 แห่งที่ยังคงสภาพเดิมหรือเหลือเพียงบางส่วน มีการประมาณไว้ที่ 5,000 แห่ง ปราสาทบางแห่งเช่นที่มัตสึเอะ และโคจิ ทั้งสองแห่งสร้างใน ค.ศ. 1611 ยังคงสภาพเดิม ไม่ได้รับภัยคุกคามใด ๆ ปราสาทฮิโรชิมะถูกระเบิดนิวเคลียร์ทำลาย และบูรณะขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1958 และตั้งให้เป็นพิพิธภัณฑ์

ตัวอักขระที่แปลว่าปราสาท '城' ที่อ่านว่า ชิโระ (คันจิในภาษาญี่ปุ่น) เมื่อเขียนติดกับคำคำหนึ่งจะอ่านเป็น โจ (คันจิที่แผลงจากภาษาจีน) เช่นในชื่อปราสาท ตัวอย่างเช่น ปราสาทโอซากะ เรียกว่า โอซากะโจ (大阪城) ในภาษาญี่ปุ่น 

 สถาปัตยกรรม 
ปราสาทญี่ปุ่นสร้างขึ้นในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน แต่ทุกแห่งจะสร้างตามแผนผังสถาปัตยกรรมที่นิยามไว้ดีพอสมควร ยามาจิโระ (山城) หรือ "ปราสาทภูเขา" เป็นประเภทของปราสาทที่พบมากที่สุด และป้องกันภัยธรรมชาติได้ดีที่สุด อย่างไรก็ตาม ปราสาทหลายแห่งที่สร้างบนที่ราบแบน (平城, ฮิราจิโระ) และบนเนินต่ำ (平山城, ฮิรายามาจิโระ) จะพบได้น้อย และปราสาทห่างไกลบางแห่งสร้างบนเกาะหรือทะเล ทั้งธรรมชาติและจำลอง หรือตามชายฝั่ง ความรู้เกี่ยวกับการสร้างและเสริมความแข็งแกร่งให้ปราสาทมีชื่อเรียกว่า ชิกูโจ-จุตสึ Durbin, W; The Fighting Arts of the Samurai, article in Black Belt Magazine, March 1990 Vol. 28, No. 3Draeger, Donn F. & Smith, Robert W.; Comprehensive Asian fighting arts Kodansha International, 1980, p84
# เอเชียไทมส์ออนไลน์
เอเชียไทมส์ออนไลน์ (ย่อว่า ATol, chines. 亞洲時報在線) คือหนังสือพิมพ์ออนไลน์ ที่ใช้ทั้งภาษาจีนและภาษาอังกฤษ และมีฐานอยู่ที่ประเทศฮ่องกงและประเทศไทย มีเนื้อหาครอบคลุม ภูมิศาสตร์การเมือง การเมือง เศรษฐศาสตร์ และธุรกิจ "จากมุมมองของชาวเอเชีย"  เอเชียไทมส์ออนไลน์ สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1999 และเป็นตัวแทนของเอเชียไทมส์ ซึ่งก่อตั้งโดยสนธิ ลิ้มทองกุลและปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1997 เอเชียไทมส์ออนไลน์ได้อยู่ภายใต้สิทธิการครอบครองและการบริหารชุดใหม่เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2015 และยังถูกเรียกว่า "เอเชียไทมส์" หรือ "เอที (AT)" โดยตอนนี้ได้นำคำว่าออนไลน์ออกจากชื่อ

ผู้จัดพิมพ์ใหม่คือ เอเชียไทมส์โฮลดิงส์ จำกัด ก่อตั้งและจดทะเบียนในประเทศฮ่องกง รายได้บางส่วนมาจากการโฆษณา และจากการจำหน่ายต้นฉบับข่าวต่อสู่สำนักพิมพ์ และสำนักข่าวอื่น เว็ปไซต์ให้ข่าวสารและคำวิจารณ์ ซึ่งครอบคลุมประเด็นในเอเชียทั้งหมด รวมไปถึงประเด็นของโลกที่เกี่ยวเนื่องกัน โดยนักข่าวและนักวิเคราะห์

การก่อตั้ง
เอเชียไทมส์ออนไลน์ถูกก่อตั้งเมื่อต้นปี ค.ศ. 1999 เพื่อสืบต่อทางด้าน "นโยบายทางการตีพิมพ์ และทัศนะทางบรรณาธิการ" สำหรับหนังสือพิมพ์รายวันที่เอเชียไทมส์บนฐานของประเทศฮ่องกงและเมืองกรุงเทพ ครอบครองโดยเจ้าพ่อสื่อของประเทศไทย และหัวหน้าของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยอย่างสนธิ ลิ้มทองกุล หนังสือพิมพ์ได้ปิดตัวลงในกลางปี ค.ศ. 1997 ไม่นานหลังการตกลงของค่าเงินบาทได้ก่อให้เกิดวิกฤติทางการเงินในทวีปเอเชีย [1]

 จำนวนผู้อ่าน 
เอเชียไทมส์ (atimes.com) มีคนอ่านเฉลี่ย 90,000 คนต่อวัน และยังเป็นหนึ่งในเว็ปไซต์ข่าวที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในทวีปเอเชีย เดอะนิวยอร์กไทมส์ ได้บรรยายเกี่ยวกับเอเชียไทมส์ออนไลน์ว่าเป็น "หนึ่งในสำนักพิมพ์ในพื้นที่ซึ่งสะดุดตาที่สุด" ครอบคลุมทวีปเอเชีย
# เซ็มเบ
เซ็มเบ  คือ ข้าวเกรียบแบบหนึ่ง ที่มีหลายรูปทรง ขนาด และรสชาติ โดยปกติแล้วจะเป็นรสเค็ม (ส่วนใหญ่รสเค็มจะเป็นรสชาติของโชยุ) แต่รสหวานก็มีให้เห็น ส่วนใหญ่แล้วเซ็มเบจะรับประทานคู่กับชาเขียว เป็นขนมจัดให้แขกที่มาเยี่ยมเยียนบ้าน  

 ลักษณะ 
ปกติแล้วเซ็มเบจะทำโดยการอบ หรือย่างถ่านแบบดั้งเดิม ระหว่างปรุงอาจมีการทาเซ็มเบด้วยซอสปรุงรส ซึ่งส่วนมากทำจากซอสถั่วเหลืองและมิริง จากนั้นอาจห่อด้วยสาหร่ายและปรุงด้วยเกลือ

ในประเทศจีน เซ็มเบ อ่านว่า "เจียนปิ่ง" (jiānbǐng) (煎餅) โดยมีหลายแบบเช่น ซานตงเจียนปิ่งและเทียนจินเจียนปิ่ง อย่างไรก็ตาม เหล่านี้ถือว่าเป็นอาหารคนละอย่างกัน ในประเทศจีน เจียนปิ่งนั้นมีลักษณะคล้ายแพนเค้ก ใกล้เคียงกับโอโกโนมิยากิ ในขณะที่ของประเทศญี่ปุ่นนั้นมีความแข็ง และเป็นขนมไม่ใช่อาหารหลัก อย่างไรก็ตาม ขนมปังกรอบซึ่งคล้ายกับเซ็มเบญี่ปุ่นมีในประเทศจีนในปัจจุบัน ชื่อสมัยใหม่คือ "เซียนเป้ย์" (仙贝,) ซึ่งออกเสียงคล้ายกับเซ็มเบ

เซ็มเบหวาน (甘味煎餅) มาถึงประเทศญี่ปุ่นในช่วงราชวงศ์ถัง บันทึกการใช้ครั้งแรกอยู่ใน ค.ศ. 737 และยังมีความคล้ายกับรูปแบบของราชวงศ์ถัง โดยแรกเริ่มนั้นแพร่หลายแถบคันไซ ซึ่งรวมไปถึงเซ็มเบ "กระเบื้องหลังคา" แบบดั้งเดิม เครื่องปรุงที่ใช้ได้แก่มันฝรั่งและแป้งข้าวสาลี หรือข้าวเหนียว และยังคล้ายกับเค้กคัสเตลลา (มีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับเซ็มเบในปัจจุบัน)

เซ็มเบแบบโบราณแบบนี้ยังหาได้ เช่นที่ อิงะ เมบุตสึ คาตายากิ (伊賀名物 かたやき) ในเมืองอิงะ สิ่งที่คนญี่ปุ่นเรียกว่าเซ็มเบในปัจจุบันนั้นเริ่มได้รับความนิยมในยุคเอโดะโดยร้าน Sōkajuku ที่ทำให้เซ็มเบรสซอสถั่วเหลืองเป็นที่นิยมทั่วประเทศญี่ปุ่น เซ็มเบแบบโบราณมีหลากหลายรูปแบบ เช่น เซ็มเบหวาน (มีมากกว่า 15 แบบ) ขนมข้าวเซ็มเบ (米菓煎餅) และอื่น ๆ ซึ่งรวมไปถึงเซ็มเบปลา (魚せんべい) เซ็มเบรากบัว (蓮根煎餅) และเซ็มเบกระดูก (骨せんべい) เซ็มเบยุคใหม่นั้นมีความสร้างสรรค์เป็นอย่างมาก และอาจมีรสกิมจิ วาซาบิ แกงกะหรี่ ไปจนถึงช็อกโกแลต

เซ็มเบคันไซ ส่วนมากใช้ข้าวเหนียว มีการปรุงแต่งเพียงเล็กน้อยและมีเนื้อที่ละเอียดอ่อน (saku saku) เซ็มเบคันโต โดยดั้งเดิมมาจากอูรูจิไม (uruchimai) ข้าวที่ไม่เหนียว รวมไปถึงมีความกรอบ (kari kari) และรสชาติที่กลมกล่อม

ข้าวเกรียบญี่ปุ่นแบบบาง (薄焼きせんべい อูซูยากิ เซ็มเบ) ได้รับความนิยมในประเทศออสเตรเลีย และประเทศอื่น ๆ
# โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา
โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา (อังกฤษ : Klongchanuan Wittaya School) เป็นโรงเรียนขนาดกลางเปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย สังกัดสหวิทยาเขตสุราษฎร์ธานี เขต3 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ 125 ม.3 บ้านควนสูง ตำบลคลองฉนวน อำเภอเวียงสระ จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันมี นางนฤดี ตุลารัก ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถานศึกษา

 ประวัติ 
โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมประจำตำบล เดิมสังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ โดยมีผู้ใหญ่ผ้าง สำลีพันธ์ และคณะผู้ริเริ่มก่อตั้ง มีพื้นที่ตามหนังสือ สฎ 862 จำนวน 35 ไร่ โดยการบริจาคของนายจิตร ส้มเกลี้ยง, นายประสิทธิ์ ส้มเกลี้ยงและนายโสภา ไกรสิทธิ์ โดยเปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2524 ปัจจุบันเปิดทำการเรียนการสอนระดับมัธยมศึกษา

การเรียนการสอน
โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาดังนี้

ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น EN : Junior High School
จัดการศึกษาทั่วไปตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน 
ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย EN : Senior High School
ห้องเรียนส่งเสริมการเรียนรู้ทางด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ (วิทย์-คณิต) (ห้อง 1)
ห้องเรียนส่งเสริมการเรียนรู้ทางด้านศิลปศาสตร์ (ศิลป์ทั่วไป) (ห้อง 2)

  แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา 
 ช่องยูทูป : ที่นี่ โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา
 เฟซบุ๊ค : โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา
 เฟซบุ๊ค : โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา
 เพจเฟซบุ๊ค I love kcnsci (เพจอย่างเป็นทางการของกลุ่มสาระวิทยาศาสตร์)
# กาลีนา อะเลคเซเยวา
กาลีนา อะเลคซานดรอฟนา อะเลคเซเยวา (27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946 —) เป็นอดีตนักกระโดดน้ำชาวรัสเซีย เธอเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 และโอลิมปิกฤดูร้อน 1968
# ซึงฉ่าย
ซึงฉ่าย (เพ็งอิม: seng1 cai3) หรือ เกี่ยมฉ่าย (เพ็งอิม: giam5 cai3) ใช้ผักกาดขาวแต่ไม่เด็ดใบนำมาดองกับเกลือ ใส่น้ำต้มสุกให้ทั่ว ประมาณ 1 สัปดาห์ ผักจะเริ่มเปรี้ยว นิยมนำมาปรุงกับอาหารที่ใส่เนื้อสัตว์ ในไทยนิยมนำไปยำหรือกินกับข้าวซอย
thumb|right|200px|การทับด้วยของหนักระหว่างการหมัก
thumb|ข้าวซอยกินแนมด้วยเกี่ยมฉ่าย
# เอพี (ไทยแลนด์)
บริษัท เอพี (ไทยแลนด์) จำกัด (มหาชน) ประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เพื่อขาย โครงการที่พัฒนาประกอบไปด้วย ทาวน์เฮาส์ บ้านเดี่ยวและคอนโดมิเนียม โดยโครงการส่วนมากครอบคลุมพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล

 ประวัติ 
บริษัท เอพี (ไทยแลนด์) จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งเมื่อปี 2534 ในรูปของบริษัทจำกัด โดยใช้ชื่อว่า บริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด มีวัตถุประสงค์ในการดำเนินธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และต่อมาในปี 2543 บริษัทได้เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย โดยการควบรวมกิจการ (Backdoor Listing) กับบริษัท พื้นสำเร็จรูป พีซีเอ็ม จำกัด (มหาชน) ผู้ผลิตแผ่นพื้นสำเร็จรูป ซึ่งได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฯ ตั้งแต่วันที่ 22 กันยายน 2535 

หลังการควบรวมกิจการกับบริษัท พื้นสำเร็จรูป พีซีเอ็ม จำกัด (มหาชน) บริษัทก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) และจัดตั้งบริษัทใหม่ชื่อ บริษัท พีซีเอ็ม คอนสตรัคชั่น แมททีเรียล จำกัด เพื่อดำเนินธุรกิจแผ่นพื้นสำเร็จรูป โดยในขณะนั้น บริษัทถือหุ้นร้อยละ 99.99 ในบริษัท พีซีเอ็ม คอนสตรัคชั่น แมททีเรียล จำกัด 

ปี 2545 บริษัทได้จดทะเบียนย้ายหมวดธุรกิจการซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์ฯ จากหมวดวัสดุก่อสร้างและตกแต่ง เป็นหมวดพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และย้ายสถานประกอบการเดิมซึ่งตั้งอยู่เลขที่ 26/1 หมู่ที่ 4 ถนนลำลูกกา ตำบลลำลูกกา อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี  มาเป็น 170/57 อาคารโอเชี่ยนทาวเวอร์ 1 ชั้น 18 ถนนรัชดาภิเษก เขตคลองเตย กรุงเทพฯ ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่จนถึงปัจจุบัน

 การประกอบธุรกิจ 
บริษัทเอพีไทยแลนด์มีการประกอบธุรกิจออกเป็น 4 กลุ่ม อันได้แก่

ธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์: บริษัท เอพีไทยแลนด์ จำกัด ดำเนินธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ บ้านเดี่ยว ทาวน์โฮม และคอนโดมิเนียม

ธุรกิจที่ปรึกษาด้านการลงทุนในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์: Bangkok Citismart ให้บริการครอบคลุมทุกเรื่องด้านอสังหาริมทรัพย์ ทั้งการรับฝากขาย ปล่อยเช่า และ การหาผู้ซื้อคอนโดมิเนียม

บริษัทบริหารจัดการอสังหาริมทรัพย์แบบครบวงจร: SMART (สมาร์ท) บริษัทรับบริหารงานนิติบุคคลอาคารชุด คอนโด หมู่บ้านจัดสรร

บริษัทสตาร์ทอัพในเครือฯ เอพี (ไทยแลนด์) จำกัด มหาชน : HOMERUN ที่เข้ามาบุกตลาดอสังหาฯ มือสอง เพื่อเพิ่มสภาพคล่องและปลุกตลาดที่อยู่อาศัย โดยการรับซื้อบ้านมือสอง และขายบ้านรีโนเวทใหม่

 โครงการที่อยู่อาศัย 
บริษัทเอพีและบริษัทในกลุ่มได้พัฒนาที่อยู่อาศัยประเภทคอนโดมิเนียมแนวรถไฟฟ้ามาแล้วทั้งหมด 60 โครงการตั้งแต่เริ่มก่อตั้งบริษัทเอพีและบริษัทในกลุ่มได้พัฒนาที่อยู่อาศัยประเภทคอนโดมิเนียมแนวรถไฟฟ้ามาแล้วทั้งหมด 60 โครงการ และมีการร่วมทุนกับ Mitsubishi Estate Group ซึ่งเป็นเครือบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่มีสินทรัพย์สูงสุดในญี่ปุ่นAP Thailand PCL AP.BKMitsubishi, AP unite for fourth condo project นอกจากนี้ เอพียังได้พัฒนาโครงการบ้านเดี่ยวภายใต้ชื่อแบรนด์ THE PALAZZO, BAAN KLANG KRUNG, SOUL, MIND, THE CITY, CENTRO, MODENภายใต้ชื่อแบรนด์ The Palazzo โฮมออฟฟิศภายใต้ชื่อแบรนด์ DISTRICTภายใต้ชื่อแบรนด์ DISTRICT ทาวน์โฮมภายใต้ชื่อแบรนด์ บ้านกลางเมือง CLASSE, บ้านกลางเมือง THE EDITION, บ้านกลางเมือง, Grande Pleno, Pleno, Pleno Townภายใต้ชื่อแบรนด์ บ้านกลางเมือง Classe คอนโดมิเนียมภายใต้ชื่อแบรนด์ THE ADDRESS, RHYTHM, LIFE, ASPIRE, GOOD DAYภายใต้ชื่อแบรนด์ The Addess,Rhythm,Life,Asprie และ โครงการต่างจังหวัด ภายใต้ชื่อแบรนด์ อภิทาวน์ภายใต้ชื่อแบรนด์ อภิทาวน์
# หลวงกัลยาณมิตตาวาส (ทับ พาทยโกศล)
หลวงกัลยาณมิตตาวาส (ทับ พาทยโกศล) เดิมเป็นชาวอยุธยา ไม่ทราบปีเกิด ย้ายเข้ามาอยู่ในกรุงเทพฯ ในราวสมัยรัชกาลที่ 2 ยึดอาชีพทำวงพิณพาทย์ ต่อมา ได้เป็นเจ้ากรมของวัดกัลยาณมิตร จึงมักเรียกท่านว่าเจ้ากรมทับ ท่านเป็นนักดนตรี เล่นดนตรีได้ทุกชนิด แต่เชี่ยวชาญซอสามสาย เคยประจำวงพิณพาทย์ของสมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช และเป็นหัวหน้าวงดนตรีประจำบ้าน ของ พระยาภาสกรวงศ์ และได้รับพระราชทานนามสกุล พาทยโกศล จากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต

ชีวิตครอบครัวนั้น ท่านมีภรรยา 3 คน ชื่อ แสง นวล และสุข ท่านมีบุตรกับภรรยาชื่อแสง 2 คนคือ หนู และทั่ว บุตรชายที่ชื่อทั่วนี้ ต่อมาคือจางวางทั่ว พาทยโกศล นักดนตรีไทยที่มีชื่อเสียง มีบุตรชายกับภรรยาที่ชื่อนวล 1 คนคือ แมว ที่ต่อมาเป็นนักดนตรีที่มีชื่อเสียงทางเครื่องหนัง ส่วนภรรยาชื่อสุขนั้น ไม่ปรากฏว่ามีบุตรธิดา หลวงกัลยาณมิตตาวาสถึงแก่กรรมเมื่อราว พ.ศ. 2462
 แหล่งข้อมูลอื่น 
 ห้องสมุดดนตรีสมเด็จพระเทพรัตน์