wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ไมเนอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล
บริษัท ไมเนอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน)  ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2521 คือกลุ่มบริษัทดำเนินธุรกิจหลักในด้านการลงทุนการประกอบกิจการโรงแรม ภัตตาคาร อาหารและเครื่องดื่ม การจัดจำหน่ายและผลิตสินค้า โดยประกอบกิจการส่วนใหญ่ในประเทศไทย และประกอบกิจการในประเทศต่างๆ ได้แก่ ประเทศสิงคโปร์ มาเลเซีย จีน มัลดีฟส์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ศรีลังกา ออสเตรเลีย เป็นต้น บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2531 และบริษัทฯแปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชน เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2536 ตลท. "หมายเหตุ
ประกอบงบการเงินรวมและงบการเงินเฉพาะบริษัท สำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2555 และ พ.ศ. 2554." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: Link 2557. สืบค้น 4 มีนาคม 2557.  

ธุรกิจ
บริษัท ไมเนอร์ฯ มีโรงแรมและเซอร์วิสอพาร์ทเมนต์ภายใต้การบริหารงานทั้งสิ้น 82 แห่ง  (ข้อมูลทั้งหมด ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557) โดยสามารถจำแนกธุรกิจโรงแรมได้ ดังนี้

 ธุรกิจโรงแรม และอสังหาริมทรัพย์
ธุรกิจโรงแรมที่เป็นเจ้าของ
โรงแรมจำนวน 15 แห่งภายใต้แบรนด์ต่างๆ เหล่านี้ บริษัท ไมเนอร์ฯ ถือหุ้นในสัดส่วนเกินร้อยละ 50
เครืออนันตรา:
 อนันตรา กรุงเทพฯ ริเวอร์ไซด์ รีสอร์ท แอนด์ สปา
 อนันตรา สยาม กรุงเทพฯ (เดิม โฟร์ซีซั่นส์ กรุงเทพฯ)
 อนันตรา หัวหิน รีสอร์ท แอนด์ สปา
 อนันตรา สามเหลี่ยมทองคำ รีสอร์ท แอนด์ สปา
 อนันตรา บ่อผุด เกาะสมุย รีสอร์ท แอนด์ สปา
 อนันตรา ภูเก็ต วิลล่า
 อนันตรา คีฮาวา วิลล่า, มัลดีฟส์
 อนันตรา ภูเก็ต ลายัน
 เครือโฟร์ซีซั่นส์:
  โฟร์ซีซั่นส์ รีสอร์ท เชียงใหม่
  โฟร์ซีซั่นส์ รีสอร์ท เต็นท์แคมป์ สามเหลี่ยมทองคำ
  โฟร์ซีซั่นส์ รีสอร์ท เกาะสมุย
 เจ ดับบลิว แมริออท ภูเก็ต รีสอร์ท แอนด์ สปา
 อวานี พัทยา รีสอร์ท แอนด์ สปา
 อวานี คาลูทารา
 เดอะ เซ็นต์ รีจิส กรุงเทพฯ

ธุรกิจโรงแรม พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจอื่นๆ ทีเกี่ยวข้อง 
บริษัท ไมเนอร์ฯ ยังร่วมลงทุนในธุรกิจที่โรงแรม  พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจอื่นๆ ทีเกี่ยวข้อง ดังนี้
 ร่วมลงทุนในธุรกิจโรงแรม 13 แห่ง 
 รับจ้างบริหารโรงแรม 15 แห่ง 
 เจ้าของและเป็นผู้ดำเนินศูนย์การค้า 3 แห่ง
 รับจ้างบริหารเซอร์วิสอพาร์ทเมนต์ 3 แห่ง
 ธุรกิจสปา กว่า 30 แห่ง
 พัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์ระดับบน 2  แห่ง เป็นต้น

 ธุรกิจร้านอาหาร
บริษัท ไมเนอร์ฯ ดำเนินธุรกิจอาหารผ่านบริษัทย่อย คือ เดอะ ไมเนอร์ ฟู้ด กรุ๊ปMinor Food โดยประกอบธุรกิจในประเทศไทย มีร้านอาหารภายใต้การบริหารงานกว่า 1,100 สาขาทั่วโลก 

ปัจจุบัน ไมเนอร์ฯ มีแบรนด์ร้านอาหารภายใต้การบริหาร เช่น
 แบรนด์ที่บริษัท ไมเนอร์ฯ เป็นเจ้าของ
 เดอะ พิซซ่า คอมปะนี
 เดอะ คอฟฟี่ คลับ
 ไทย เอ็กซ์เพรส
 เดอะ สเต็ก แอนด์ มอร์
 แบรนด์ที่บริษัท ไมเนอร์ฯ ได้รับสิทธิ (franchise rights) ให้ดำเนินกิจการได้
 สเวนเซ่นส์ 
 แดรี่ควีน
 ซิซซ์เล่อร์
 เบอร์เกอร์คิง
 บอนชอนชิกเกน

ธุรกิจจัดจำหน่าย
บริษัท ไมเนอร์ฯ ยังดำเนินธุรกิจจัดจำหน่ายสินค้าและรับจ้างผลิตสินค้าผ่านบริษัท ไมเนอร์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) จัดจำหน่ายสินค้าต่างประเทศ ทั้งเสื้อผ้าแฟชั่น เครื่องสำอาง และเครื่องใช้ในครัวเรือนในประเทศไทย ผ่านช่องทางการขายทั้งค้าปลีก ขายส่ง และขายตรง
# วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เป็นการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลในร่ม ประเภททีมชาย ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร มีจำนวนชาติที่เข้าแข่งขันทั้งสิ้น 12 ทีม ภายใต้การกำกับดูแลการแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ร่วมกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (เอฟไอวีบี) และนับเป็นการแข่งขันครั้งที่ 13 ของกีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012 ที่อีเลส คอร์ต เอ็กฮิตบิชั่น เซนเตอร์ โดยวอลเลย์บอลชายทีมชาติรัสเซีย สามารถคว้าเหรียญทองไปครองได้เป็นสมัยแรก

การคัดเลือก
การแข่งขัน วันที่ เจ้าภาพ จำนวน ประเทศที่ผ่านการคัดเลือกเจ้าภาพ  6 กรกฎาคม 2005   สิงคโปร์ 1วอลเลย์บอลชายเวิลด์คัพ 2011 20 พ.ย. – 4 ธ.ค. 2011  โตเกียว 3รอบคัดเลือกโซนแอฟริกา 17–21 กุมภาพันธ์ 2012   ยัวอันเดร 1รอบคัดเลือกโซนอเมริกาเหนือ 7–12 พฤษภาคม 2012   ลองบีช 1รอบคัดเลือกโซนยุโรป 8–13 พฤษภาคม 2012    โซเฟีย 1รอบคัดเลือกโซนอเมริกาใต้ 11–13 พฤษภาคม 2012    บูร์ซาโก 1รอบคัดเลือกโซนเอเชีย* 1–10 มิถุนายน 2012    โตเกียว 1รอบคัดเลือกระดับโลก โซนที่ 1 1–10 มิถุนายน 2012    โตเกียว 1รอบคัดเลือกระดับโลก โซนที่ 2 8–10 มิถุนายน 2012    โซเฟีย 1รอบคัดเลือกระดับโลก โซนที่ 3 8–10 มิถุนายน 2012    เบอร์ลิน 1รวม12

* ทีมที่ได้รับเลือกจากทวีปเอเชียจะเป็นทีมมาจากการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกรอบคัดเลือกระดับโลก โดยจะต้องเป็นทีมจากเอเชียที่อันดับดีที่สุดนับตั้งแต่ลำดับที่ 2 ลงมา

 การแบ่งกลุ่ม 
 อันดับโลกในวงเล็บเป็นอันดับโลกเอฟไอวีบี เมื่อ 15 มกราคม 2012

กลุ่ม Aกลุ่ม B (เจ้าภาพ) (1) (3) (2) (4) (6) (8) (7) (9) (13) (22) (18)

รอบแบ่งกลุ่ม
เวลาการแข่งขันเป็นเวลามาตรฐานในท้องถิ่น

กลุ่ม A

|}

|}

กลุ่ม B

|}

|}

รอบสุดท้าย
เวลาการแข่งขันเป็นเวลามาตรฐานในท้องถิ่น

{{Round8-with third

|RD1=รอบก่อนรองชนะเลิศ|RD2=รอบรองชนะเลิศ|RD3=รอบชิงชนะเลิศ|Consol=รอบชิงอันดับที่ 3

|8 สิงหาคม||0||3
|8 สิงหาคม||0||3
|8 สิงหาคม||0||3
|8 สิงหาคม||3||0

|10 สิงหาคม||3||1
|10 สิงหาคม||0||3

|12 สิงหาคม||3||2

|12 สิงหาคม||3||1}}

รอบก่อนรองชนะเลิศ

|}

รอบรองชนะเลิศ

|}

รอบชิงอันดับที่ 3

|}

รอบชิงชนะเลิศ

|}

อันดับการแข่งขัน

อันดับทีม45911

 

รางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า  มูรีลู เองดริสทำคะแนนสูงสุด  มักซิม มีไคลอฟตบยอดเยี่ยม  มักซิม มีไคลอฟบล็อกยอดเยี่ยม  มักซ์ กึนธอร์เสิร์ฟยอดเยี่ยม  กริสเตียน ซาวานีรับลูกตบยอดเยี่ยม  เทอเดอร์ ซาลพารูฟเซ็ตยอดเยี่ยม  เจอร์จีร์ บราตอฟรับลูกเสิร์ฟยอดเยี่ยม  เคอร์ยัชสลอฟ อินัคซัคตัวรับอิสระยอดเยี่ยม'''
  มาร์คัส สโตลเลอร์วาล์ว

ดูเพิ่ม
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
# ปลาบู่หิน
ปลาบู่หิน  เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งสกุล Glossogobius ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae) 
พบกระจายพันธุ์ในน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล ตั้งแต่ทวีปแอฟริกาจนถึงชายฝั่งแปซิฟิกตะวันตก

การจำแนก
จำแนกออกได้เป็น 28 ชนิด

 Glossogobius ankaranensis Banister, 1994
 Glossogobius aureus Akihito & Meguro, 1975 
 Glossogobius bellendenensis Hoese & G. R. Allen, 2009
 Glossogobius bicirrhosus (M. C. W. Weber, 1894)
 Glossogobius brunnoides (Nichols, 1951) 
 Glossogobius bulmeri Whitley, 1959 
 Glossogobius callidus (J. L. B. Smith, 1937)
 Glossogobius celebius (Valenciennes, 1837)
 Glossogobius circumspectus (W. J. Macleay, 1883) 
 Glossogobius clitellus Hoese & G. R. Allen, 2012
 Glossogobius coatesi Hoese & G. R. Allen, 1990 
 Glossogobius concavifrons (E. P. Ramsay & J. D. Ogilby, 1886) 
 Glossogobius flavipinnis (Aurich, 1938)
 Glossogobius giuris (F. Hamilton, 1822) 
 Glossogobius hoesei G. R. Allen & Boeseman, 1982
 Glossogobius illimis Hoese & G. R. Allen, 2012
 Glossogobius intermedius Aurich, 1938
 Glossogobius kokius (Valenciennes, 1837)
 Glossogobius koragensis Herre,  1935
 Glossogobius matanensis (M. C. W. Weber, 1913)
 Glossogobius minutus Geevarghese & John, 1983
 Glossogobius munroi Hoese & G. R. Allen, 2012
 Glossogobius muscorum Hoese & G. R. Allen, 2009
 Glossogobius obscuripinnis (W. K. H. Peters, 1868)
 Glossogobius olivaceus (Temminck & Schlegel, 1845)
 Glossogobius robertsi Hoese & G. R. Allen, 2009
 Glossogobius sparsipapillus Akihito & Meguro, 1976
 Glossogobius torrentis Hoese & G. R. Allen, 1990
# วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ 2014
วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ 2014   ถูกจัดขึ้นที่ ศูนย์กีฬานานาชาติมหาวิทยาลัยเซินเจิ้น, เซินเจิ้น, ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 6 ถึง 12 กันยายน 2557

การแบ่งกลุ่ม
การแบ่งกลุ่มขึ้นกับอันดับจากวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2013

กลุ่ม A กลุ่ม B (เจ้าภาพ)
 (ทีมอันดับ 3)
 
  (ทีมอันดับ 1)
 (ทีมอันดับ 2)
 
 

รอบจัดอันดับ
กลุ่ม A

|}

|}

กลุ่ม B

|}

|}

รอบสุดท้าย

รอบก่อนรองชนะเลิศ

|}

รอบชิงอันดับที่ 5-8

|}

รอบรองชนะเลิศ

|}

รอบชิงอันดับที่ 7

|}

รอบชิงอันดับที่ 5

|}

รอบชิงอันดับที่ 3

|}

รอบชิงชนะเลิศ

|}

 อันดับการแข่งขัน 

อันดับทีม    4 5 6 7 8

 รางวัล 

 ผู้เล่นทรงคุณค่า:
  หยาน หนี่ 
 เซ็ตยอดเยี่ยม: 
  ติง เซีย 
 ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม:
  จาง ฉางหนิง
  หลิว หยานฮาน

 ตัวบล็อกยอดเยี่ยม:
  หยาน หนี่ 
  ยัง ฮโย-จิน
 ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม: 
  คิม ยอน-คยอง
 ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม:
  โทะริโกะเอะ มิกุ
# ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 1999
การแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 1999, ริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่ 10 ถึง 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999 นับเป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี ครั้งที่ 8 จัดขึ้นใน4เมืองของประเทศนิวซีแลนด์ ได้แก่ Auckland, Christchurch, Napier, และ Dunedin โดยผู้ที่เข้าร่วมการแข่งขัน ต้องเกิดหลังจากวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1982.

 สนามแข่งขัน 
จังหวัดสนามแข่งขันสโมสรเจ้าของสนามความจุ ออกแลนด์ สนามกีฬานอร์ทฮาร์เบอร์ 25,000 Napier แม็คลีนปาร์ก 21,000 ไครสต์เชิร์ช ควีนอลิซาเบทที่ 2 ปาร์ก ไครสต์เชิร์ช ยูไนเต็ด20,000 ดะนีดิน Carisbrook 29,000

กรุงเวลลิงตัน ซึ่งเป็นเมืองหลวง ไม่ได้รับคัดเลือกให้เป็นเจ้าภาพเนื่องจาก  Athletic Park ไม่ได้รับรองมาตรฐานจากฟีฟ่า ให้ใช้เป็นสนามแข่งขัน.

 รอบคัดเลือก 
 สมาพันธ์ฟุตบอล Qualifying Tournament ทีมที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย AFC (เอเชีย) ฟุตบอลเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี ชิงแชมป์เอเชีย 1998    CAF (แอฟริกา) ฟุตบอลเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี ชิงแชมป์แอฟริกา 1999     คอนคาแคฟ (อเมริกาเหนือ, อเมริกากลาง และ แคริบเบียน) ฟุตบอลเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี ชิงแชมป์คอนคาเคฟ 1999       คอนเมบอล (อเมริกาใต้) ฟุตบอลเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี ชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1999     OFC (โอเซียเนีย) ฟุตบอลเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี ชิงแชมป์โอเซียเนีย 1999   ยูฟ่า (ยุโรป) ฟุตบอลเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี ชิงแชมป์ยุโรป 1999   ชาติเจ้าภาพ 

 เตะรอบคัดเลือกนัดที่ 2 กับ  อันดับที่ 3 จากฟุตบอลเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี ชิงแชมป์เอเชีย 1998, 

1.Teams that made their debut.

 รอบแรก 
 กลุ่ม  A 
Team32104227 31116244 310238-53 302134-12 

 กลุ่ม B 
Team3210122107 32015416 31117254 3003117-160 

 กลุ่ม C 
Team32014316 31202115 302112-12 302101-12 

 กลุ่ม D 
Team32109277 32016336 31114404 3003010-100 

 รอบสุดท้าย 

 รอบก่อนรองชนะเลิศ 

 รอบรองชนะเลิศ 

 รอบชิงอันดับที่ 3 

 รอบชิงชนะเลิศ 

 รางวัลรายบุคคล 
 รางวัลรองเท้าทองคำ 
ทีมผู้เล่นประตูIshmael Addo7Waleed Hamza4Leonardo4

 รางวัลลูกฟุตบอลทองคำ 
ทีมผู้เล่นLandon DonovanDaMarcus BeasleyAlvaro Meneses

 ฟีฟ่าแฟร์เพลย์ 
ทีมMexico

 อันดับการแข่งขัน
# เทศบาลตำบลจระเข้หิน
เทศบาลตำบลจระเข้หิน เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งใน อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา

 ประชากร 
จำนวนประชากร ณ มกราคม พ.ศ. 2557 จำนวนทั้งสิ้น 6,197 คน
# เทศบาลตำบลไทรโยง-ไชยวาล
เทศบาลตำบลไทรโยง-ไชยวาล เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งใน อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา

 ประวัติ 
 วันที่ 25 มีนาคม 2535 จัดตั้งเป็นสุขาภิบาลไทรโยง–ไชยวาล
 วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ได้ยกฐานะสุขาภิบาลไทรโยง–ไชยวาล ขึ้นเป็นเทศบาลตำบลไทรโยง–ไชยวาล

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
เทศบาลตำบลไทรโยง-ไชยวาล ตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดนครราชสีมาไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 70 กิโลเมตร ห่างจากอำเภอครบุรีประมาณ 18 กิโลเมตร

 ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลครบุรี
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลครบุรีใต้
 ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลครบุรีใต้
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลครบุรี

 ชุมชน 
เทศบาลตำบลไทรโยง-ไชยวาล แบ่งชุมชนออกเป็นจำนวน 7 ชุมชน จำนวนครัวเรือน 916 ครัวเรือน
# ตำบลท่าเยี่ยม (อำเภอโชคชัย)
ท่าเยี่ยม เป็นตำบลแห่งหนึ่งใน อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดย เทศบาลตำบลท่าเยี่ยม ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอโชคชัยไปทางทิศตะวันออก ประมาณ 12 กิโลเมตร 

 ประวัติ 
 วันที่ 1 ตุลาคม 2551 องค์การบริหารส่วนตำบลท่าเยี่ยม อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา ได้รับการประกาศจากกระทรวงมหาดไทยเรื่องการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลท่าเยี่ยม  

 อาณาเขตติดต่อ 
 ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลละลมใหม่พัฒนา (อำเภอโชคชัย)
 ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลทุ่งอรุณ (อำเภอโชคชัย)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลแหลมทอง ตำบลหนองหัวแรต และตำบลหนองไม้ไผ่ (อำเภอหนองบุญมาก)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลกระโทก และตำบลโชคชัย (อำเภอโชคชัย)

 การปกครอง 
ตำบลท่าเยี่ยม แบ่งการปกครองออกเป็น 16 หมู่บ้าน คือ

 หมู่ที่ 1 ท่าเยี่ยม
 หมู่ที่ 2 คลองมะเดื่อ
 หมู่ที่ 3 หนองกระทุ่ม
 หมู่ที่ 4 โจด
 หมู่ที่ 5 คลองบง
 หมู่ที่ 6 โนนเพชร
 หมู่ที่ 7 ดอนไพล
 หมู่ที่ 8 ดอนไพล
 หมู่ที่ 9 โนนสะอาด
 หมู่ที่ 10 นาตลิ่งชัน
 หมู่ที่ 11 กอโจด
 หมู่ที่ 12 นาใหม่
 หมู่ที่ 13 กอโจดไทรย้อย
 หมู่ที่ 14 หัวระนาม
 หมู่ที่ 15 ท่าบ่อ
 หมู่ที่ 16 หนองกกพัฒนา
# ตำบลอรพิมพ์
อรพิมพ์ เป็นตำบลหนึ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ เทศบาลตำบลอรพิมพ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอรพิมพ์ทั้งตำบล

 ประวัติ 
ที่มาของชื่อ "อรพิมพ์" คนเก่าแก่เล่าว่า เดิมที่บ้านอรพิมพ์ (หมู่ที่ 1) มีสาวงามเป็นนางสนมของเจ้าเมืองขอม ชื่อว่า อรพิมพ์ ได้เดินทางไปมาระหว่างบ้านของสามี กับบ้านของพ่อแม่ ตนเองอยู่เสมอ วันหนึ่งขณะนางมีท้องอ่อน ๆ เกิดอาเจียน (ราก) บรเวณนั้นจึงได้ชื่อว่าบ้านนางราก ต่อมาเพี้ยนเป็น บ้านนาราก (หมู่ที่ 2, 3) ส่วนชื่อตำบลได้เรียกตามชื่อของนางสนมคนนั้น คือ ตำบลอรพิมพ์
 ปี 2524 บ้านอรพิมพ์ หมู่ที่ 15 ตำบลจระเข้หิน แยกออกมาตั้งเป็นตำบลอรพิมพ์ 
 วันที่ 16 ธันวาคม 2539 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้จัดตั้งสภาตำบลอพิมพ์ เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลอรพิมพ์ 
 วันที่ 31 สิงหาคม 2552 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลอรพิมพ์ เป็น เทศบาลตำบลอรพิมพ์

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลอรพิมพ์ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอครบุรีไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 5 กิโลเมตร ตำบลอรพิมพ์มีอาณาเขตติดต่อดังนี้ (ติดกับพื้นที่ในจังหวัดนครราชสีมาทุกทิศทาง)

 ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลทุ่งอรุณ อำเภอโชคชัย
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลจระเข้หิน อำเภอครบุรี
 ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลแชะ อำเภอครบุรี
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลครบุรี ตำบลครบุรีใต้ อำเภอครบุรี

 หมู่บ้าน 
ตำบลอรพิมพ์ แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ดังนี้
 หมู่ที่ 1 อรพิมพ์ 
 หมู่ที่ 2 บ้านนาราก 
 หมู่ที่ 3 บ้านนาราก 
 หมู่ที่ 4 บ้านหนองเสือบอง 
 หมู่ที่ 5 บ้านหนองโสมง 
 หมู่ที่ 6 บ้านโคกสะอาด 
 หมู่ที่ 7 บ้านดอนสำโรง 
 หมู่ที่ 8 บ้านใหม่หนองเสือบอง
# ระวี กิ่งคำวงศ์
ระวี กิ่งคำวงศ์ (เกิด 18 มกราคม พ.ศ. 2493) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร 4 สมัย และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดมุกดาหาร

 ประวัติ 
ระวี กิ่งคำวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2493 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง

 งานการเมือง 
ระวี ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหารครั้งแรก ใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2538 ก่อนที่จะได้รับเลือกเป็น สมาชิกวุฒิสภา จังหวัดมุกดาหาร ในปี พ.ศ. 2543 ศูนย์ข้อมูลนักการเมือง 

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
ระวี กิ่งคำวงศ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดมุกดาหาร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดมุกดาหาร สังกัดพรรคชาติไทย
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดมุกดาหาร สังกัดพรรคความหวังใหม่
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดมุกดาหาร สังกัดพรรคความหวังใหม่

 สมาชิกวุฒิสภา 
ระวี กิ่งคำวงศ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามาแล้ว 1 สมัย คือ
 การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 จังหวัดมุกดาหาร

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๐ ตอนที่ ๑๙ ข หน้า ๑, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๖
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๗ ตอนที่ ๒๕ ข หน้า ๑๐, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๓
# จอห์น เอ. เอกิ้น
จอห์น เอ เอกิ้น  เป็นมิชชันนารีผู้เผยแผ่นิกายโปรเตสแตนต์ในประเทศไทยช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และเป็นหนึ่งในผู้บริหารคนแรกของโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ท่านเป็นบุคคลสำคัญของโรงเรียนอย่างมาก โดยในค.ศ. 2006 ทางโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ได้สร้างอาคารเรียนทันสมัยแห่งใหม่ เป็นอาคารเรียนสูง 16 ชั้น ทดแทนอาคารเดิม ซึ่งได้ตั้งชื่ออาคารนี้ว่า อาคารจอห์น เอ. เอกิ้น

ประวัติ
alt=|thumb|238x238px|อาคารจอห์น เอ. เอกิ้น สูง 16 ชั้น อยู่ด้านหลังหอธรรม โดยตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแด่ ศาสนาจารย์ จอห์น เอ. เอกิ้น
จอห์น เอ เอกิ้น เกิดวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1854 ที่มลรัฐเพนซิลวาเนียคริสตจักรที่ 1 สำเหร่หน้า กับ 150 ปีแห่งความเชื่อศรัทธา ค.ศ. 1849-1999. พิมพ์ที่ ยูเนี่ยนแอดกราฟิก โดยนายณัฐพร ศิลปศร, พ.ศ. 2542, หน้า 46.  ครอบครัว จอห์น อาศัยอยู่ในรัฐเพนซิลวาเนีย ซึ่งมีร้านขายของเล็ก ๆ เป็นกิจการของครอบครัว และเป็นครอบครัวที่เชื่อในพระเจ้า พ่อ และแม่เป็นผู้เชื่อที่เข้มแข็งในพระเจ้า และตั้งแต่เด็ก จอห์น ได้รับการอบรมสั่งสอนจากพ่อแม่ที่ให้อยู่ในทางของพระเจ้าและพ่อแม่ฝึกฝนให้จอห์นให้เข้มแข็งและรู้จักอดทนกับปัญหาและรู้จักช่วยเหลือและทำงานด้วยตัวเองมาตั้งแต่เด็กและมากกว่านั้นสิ่งที่พ่อแม่ของจอห์นเน้นอยู่เสมอทุกครั้งที่สอนคือเรื่องของความสัตย์ซื่อกับพระเจ้าฉะนั้นจอห์นเป็นคนที่สัตย์ซื่อกับพระเจ้าและชอบงานรับใช้มาตั้งแต่เด็ก ความฝันของจอห์นเวลานั้นอยากจะเป็นศิษยาภิบาล เหมือนกับศิษยาภิบาลที่โบสถ์ของเขา ฉะนั้นจอห์นมีหัวใจแห่งการรับใช้มาตั้งแต่เด็กและพระเจ้าทรงเรียกจอห์นในเวลานั้น โดยการใส่ภาระใจให้จอห์นอยากเป็นมิชชันนารี เวลานั้นจอห์นอยากออกไปเป็นมิชชันนารีและสนใจ เกี่ยวกับงานมิชชั่น 
และในที่สุดพระเจ้าก็เปิดทางให้จอห์นได้มีโอกาสออกไปรับใช้ แต่ครั้งนี้ไม่ได้ไปในฐานะมิชชันนารีแต่ไปในฐานะครู ซึ่งในช่วงเวลานั้นจอห์นได้สำเร็จการศึกษาพอดี จอห์นสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยวอชิงตันและเจฟเฟอ์สัน (Washington and Jefferson College) ในปี ค.ศ. 1879

จอห์นจึงตัดสินใจออกเดินทางเข้าสู่ราชอาณาจักรสยาม ในฐานะเป็นครูใน พ.ศ. 2423 (ค.ศ. 1880) และจอห์นก็เริ่มต้นทำงานในสยามโดยรับราชการเป็นครูสอนอยู่ที่โรงเรียนสวนอนันต์ หรือ King’s College อยู่ 4 ปี และในช่วงเวลานั้นจอห์นทนเห็นสภาพสังคมและสภาพจิตใจของคนในเวลานั้นไม่ไหว ซึ่งทำให้จอห์นเป็นห่วงสภาพจิตใจ จิตวิญญาณของพวกเขาอย่างมาก และอยากช่วยเหลือด้านสังคม ด้านจิตใจ และด้านจิตวิญญาณคนเหล่านี้ จอห์นตัดสินใจกลับสหรัฐเพื่อจะศึกษาต่อด้านศาสนาศาสตร์เพื่อจะสมัครเป็นมิชชันนารี และในที่สุดจอห์นก็ได้เดินทางกลับมาสยามอีกครั้งในฐานะมิชชันนารี และพร้อมกับภรรยาของเขาคือ มิสลอร่า โอล์มสเตด และการกลับมาครั้งนี้จอห์นและภรรยาได้นำการเปลี่ยนแปลงและการพัฒนามาสู่ชาวสยาม จอห์นได้เริ่มก่อตั้งโรงเรียนเพื่อให้คนยากไร้ได้มาศึกษา และสอนด้านศิลธรรม จริยธรรม เพื่อนำชาวสยามได้รับความรอดด้านจิตวิญญาณ โดยตั้งโรงเรียนคือโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย

ผลงาน
ในค.ศ.1888 (พ.ศ. 2431) ได้ก่อตั้งโรงเรียนบางกอกคริสเตียนไฮสคูล ที่ ตำบลกุฏีจีน ซึ่งภายหลังได้ไปรวมกับโรงเรียนที่ตั้งโดยศาสนาจารย์แมททูน เป็นโรงเรียนสำเหร่บอยสคูล และในค.ศ.1904 ย้ายโรงเรียนมาอยู่ที่ ถนนประมวญ และเมื่อค.ศ.1913 (พ.ศ. 2456) ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
# เจ้าจอมมารดาเกศ ในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมมารดาเกศ (เกษ) ในรัชกาลที่ 4 เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งให้ประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภัศร

 ประวัติ 
เจ้าจอมมารดาเกศ ชื่อเดิม เกศ เศวตเศรณี เป็นธิดาของหลวงสุนทรโกษา (ขาว เศวตเศรณี) ต่อมาได้ถวายตัวเข้าเป็นฝ่ายในสนองพระเดชพระคุณเป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ให้ประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภัศร

หลังพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตก็ยังพำนักอยู่ในพระบรมมหาราชวังจนถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชราเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 เมื่อท่านได้อายุ 96 ปี ข่าวตาย  โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร ในวันที่ 28 ถึง 30 เมษายน พ.ศ. 2463 คราวเดียวกันกับศพเจ้าจอมมารดาจันทร์ ในรัชกาลที่ 5 และเจ้าจอมมารดาบัว ในรัชกาลที่ 5การพระเมรุวัดเทพศิรินทราวาส พระราชทานเพลิงพระศพพระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายหน้าฝ่ายใน แลศพข้าราชการฝ่ายใน ทั้งศพเสนาบดี แลข้าราชการฝ่ายหน้า บางศพซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเพลิงเป็นกรณีพิเศษ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 37 หน้า 540 วันที่ 23 พฤษภาคม 2463 

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา,พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ ฝ่ายใน , เล่ม 21, ตอน 32, 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2447, หน้า 570
# เจ้าจอมมารดาหรุ่น ในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมมารดาหรุ่น  เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งให้ประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี

 ประวัติ 
เจ้าจอมมารดาหรุ่น เป็นธิดาของพระยาอภัยพิพิธ (กระต่าย) กับ คุณหญิงอภัยพิพิธ (แจ่ม) ต่อมาเจ้าจอมมารดาหรุ่นได้ถวายตัวเข้าเป็นฝ่ายในสนองพระเดชพระคุณเป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ให้ประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี

หลังพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตก็ยังพำนักอยู่ในพระบรมมหาราชวังจนถึงแก่อนิจกรรมเมื่อปี พ.ศ. 2472 อายุได้ 88 ปี http://topicstock.pantip.com/library/topicstock/2009/12/K8671053/K8671053.html

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นทุติยจุลจอมเกล้า ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐, ตอน ๓๕, ๒๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๓๖, หน้า ๓๗๔ 
ราชกิจจานุเบกษา,พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ ฝ่ายใน , เล่ม 21, ตอน 32, 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2447, หน้า 570
# เจ้าจอมมารดาเพ็ง ในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมมารดาเพ็ง (พ.ศ. 2386 — 28 กันยายน พ.ศ. 2432) หรือสมญาในการแสดงว่า หุ่นเมขลา เป็นนางละครและพระสนมเชื้อสายจีนในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติการพระราชธิดาหนึ่งพระองค์คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านงคราญอุดมดีส.พลายน้อย. พระบรมราชินีและเจ้าจอมมารดาแห่งราชสำนักสยาม. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ : ฐานบุ๊คส์, 2554, หน้า 314กัลยา เกื้อตระกูล. พระอัครมเหสี พระบรมราชินี พระชายานารี เจ้าจอมมารดา และเจ้าจอม ในรัชกาลที่ ๑-๗ กรุงเทพฯ : ยิปซี. 2552, หน้า 133

 ประวัติ 
เจ้าจอมมารดาเพ็ง หรือสะกดว่า เพง มีนามเดิมว่า หุ่น  เกิดในปี พ.ศ. 2386 เป็นธิดาของหลวงราชภัตการ (จีนเอ็ง) เจ้ากรมเกาหลาจีน ครั้นเมื่อจำเริญวัยขึ้นก็ได้ถวายตัวเข้าเป็นนางละครในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จนมีชื่อเสียงในบทเมขลา ชาววังจึงให้สมญาเธอว่า "หุ่นเมขลา" (ในพระราชหัตถเลขาของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเขียนว่า หุ่น เมฆขลา) ครั้นถวายตัวเป็นพระสนมแล้วจึงเปลี่ยนนามเป็น เพ็ง พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตรัสเรียกเจ้าจอมมารดาเพ็งว่า "เมขลา" หรือ "เพ็งเมขลา"พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. คาถาพระราชนิพนธ์ ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานพระนามพระราชโอรสธิดา. พระนคร : ราชบัณฑิตยสภา. 2472, หน้า 34

เจ้าจอมมารดาเพ็งสนองพระเดชพระคุณประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านงคราญอุดมดี (12 กรกฎาคม พ.ศ. 2405 — 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471)ปัญหาพระยามิลินท์ เล่ม 2 ตอนมณฑลปัญหา. พระนคร : ราชบัณฑิตยสภา, 2475, หน้าปก พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปัทมราช ทรงทำนุบำรุง และประทานมรดกให้เมื่อสิ้นพระชนม์

เจ้าจอมมารดาเพ็งถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคฝีที่สีข้างที่โรงพยาบาลศิริราช เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2432 สิริอายุ 46 ปี ข่าวตาย
# ศาลาสหทัยสมาคม
ศาลาสหทัยสมาคม เป็นสถานที่พระราชอาคันตุกะซึ่งเสด็จฯ หรือเดินทางมาเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการ จัดงานเลี้ยงถวายเป็นการตอบแทน และโปรดเกล้าฯ ให้ผู้ได้รับพระมหากรุณาเป็นนาคหลวงทำพิธีปลงผม ก่อนเข้าพระราชพิธีอุปสมบท ณ  พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม เป็นสถาปัตยกรรมแบบอาร์กโค้งของฝรั่งเศส

ประวัติ
ศาลาสหทัยสมาคมในพระบรมมหาราชวัง เดิมชื่อหอคองคอเดีย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สร้างขึ้นเป็นสโมสรสำหรับทหารมหาดเล็กและประชุมการงานต่างๆเป็นครั้งคราวตามแบบอย่างสโมสรทหารที่เมืองปัตตาเวียซึ่งเรียกชื่อย่างเดียวกัน ศาลานี้ตั้งอยู่ริมทางเสด็จพระราชดำเนินสู่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ด้านหลังใกล้ประตูพิมานไชยศรี 

ในปี พ.ศ. 2417 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ใช้หอคอยคอเดีย เป็นมิวเซียมจัดแสดงสิ่งของต่างๆ ที่เป็นฝีมือช่างชั้นดีของชาวสยามให้ประชาชนชมในโอกาสงานเฉลิมพระชนมพรรษา 21 พรรษา เรียกว่า งานเอกซฮิบิเชน แสดงสิ่งของทั้งของหลวง ของพระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชการ และราษฎร ต่อมาโปรดเกล้าฯ ให้ย้ายการจัดแสดงนี้ไปยังพระราชวังบวรสถานมงคลในปี พ.ศ. 2430

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมศิลปากรคัดสรรเครื่องราชภัณฑ์มาจัดแสดงที่ศาลาสหทัยสมาคมอีกครั้งหนึ่ง เรียกว่า ราชพิพิธภัณฑ์ เปิดแสดงเป็นครั้งแรกในวันชาติ เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2483 ภายหลังได้ยกเลิกไป

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ใช้ศาลาสหทัยสมาคมเป็นที่ตั้งพระศพและศพ ศาลาแห่งนี้มีเกียรติรองจากพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทและพระที่นั่งทรงธรรม วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร แม้ว่าศาลานี้จะอยู่ในพระบรมมหาราชวัง เช่น

 สมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิศจี พระวรราชชายา
 หม่อมหลวงบัว กิติยากร
 พุ่ม เจนเซน

และศาลาสหทัยสมาคมแห่งนี้เคยใช้ในการลงนามถวายพระพร พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อครั้งยังทรงประทับรักษาพระอาการประชวร ณ โรงพยาบาลศิริราชอีกด้วย
# ยากูมัง (วิดีโอเกม)
ยากูมัง  เป็นวิดีโอเกมไพ่นกกระจอก ค.ศ. 1989 ที่ได้รับการพัฒนาโดยอินเทลลิเจนต์ซิสเตม และได้รับการจัดจำหน่ายโดยนินเท็นโดสำหรับระบบมือถือเกมบอยของตน วิดีโอเกมชุดนี้เป็นภาคก่อนหน้าวิดีโอเกมนินเท็นโด ดีเอส ที่ชื่อยากูมัง ดีเอสSequel information  at Softpedia

 จุดสำคัญ 
160px|left|thumb|ภาพตัวอย่างเกมของยากูมังขณะทำการเล่น

เกมนี้เป็นหนึ่งในสี่เกมดั้งเดิมของการเปิดตัวระบบเกมบอยที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1989 ที่ควบคู่ไปกับการเปิดตัวอัลเลย์เวย์, ซูเปอร์มาริโอแลนด์ และเบสบอล ซึ่งเป็นเพียงเกมเดียวในจำนวนสี่เกมที่ไม่เคยมีการเปิดตัวนอกประเทศญี่ปุ่นYakuman at MobyGames หากมีเกมนี้สองชุด โดยใช้เกมบอยสองเครื่องกับสายเชื่อมโยง ก็จะสามารถเล่นแบบสองคนได้

ยะคุมังเป็นชื่อของมือที่ชนะในไพ่นกกระจอก ซึ่งเป็นเกมกระดานของจีน ผู้เล่นจะต้องชนะมือของฝ่ายตรงข้าม โดยการจับคู่อย่างใดอย่างหนึ่งของหมายเลขที่ต่างกันในหน้าไพ่ชุดเดียวกัน หรือโดยการจัดกลุ่มแผงสังกัดหน้าไพ่ชุดเดียวกันด้วยหมายเลขที่ต่างกันYakuman  at NinDB

ออปชันสำหรับปิดเพลงประกอบเกมและปรับระดับความยากของปัญญาประดิษฐ์สามารถพบได้ในเมนูหลักYakuman at Giant Bomb ผู้เล่นสามารถเลือกฝ่ายตรงข้ามที่จะต่อกรซึ่งมีอยู่ห้าคน โดยเป็นชายสี่คน กับหญิงอีกหนึ่งคน

 สิ่งสืบทอด 
ผู้เล่นยากูมังตามที่เห็นบนหน้าปกปรากฏเป็นสติกเกอร์ของสะสมในซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์ และเขาปรากฏตัวอีกครั้งในฐานะวิญญาณในซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมต