# มณฑล ไกรวัตนุสสรณ์
มณฑล ไกรวัตนุสสรณ์ (เกิด 1 มกราคม พ.ศ. 2482) อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร หลายสมัย

 ประวัติ 
มณฑล ไกรวัตนุสสรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2482 เป็นบุตรคนแรกเปิดขุมทรัพย์ 2 ตระกูลดัง“ทับสุวรรณ vs ไกรวัตนุสสรณ์”กลางคาวเลือด“อุดร”นายก อบจ.สมุทรสาครของนายกุ้ยใช้ และนางกุ้ยลั้ง แซ่โง้ว มีน้อง 10 คน น้องชายที่มีชื่อเสียงได้แก่ นายกมล ไกรวัตนุสสรณ์ กรรมการในคณะอนุกรรมการบริหารจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งจังหวัดสมุทรสาครและรองประธานกรรมการธรรมาภิบาลจังหวัดสมุทรสาคร ส่วนน้องสาวที่มีชื่อเสียงได้แก่ ดร.สุปราณี ไกรวัตนุสสรณ์ เลขานุการคนแรกของสมาคมผู้บริหารหญิงโรงเรียนมัธยมศึกษาแห่งประเทศไทยเกี่ยวกับสมาคมผู้บริหารหญิง โรงเรียนมัธยมศึกษาและนาง สมศรี วัฒนไพศาล รองอัยการสูงสุด

นายมณฑล สำเร็จการศึกษาระดับ ปวช. จากโรงเรียนธนกิจพาณิชยการ สมรสกับนางพอใจ มีบุตร 5 คน คือ
นายอุดร ไกรวัตนุสสรณ์ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร
นางสาวอุไร ไกรวัตนุสสรณ์ อดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคพลังประชาชน
นายอุดม ไกรวัตนุสสรณ์ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลายสมัย อดีตสมาชิกบ้านเลขที่ 111
ร้อยตำรวจเอกหญิงสมพร ไกรวัตนุสสรณ์
นายอนุสรณ์ ไกรวัตนุสสรณ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

 งานการเมือง 
นายมณฑล เดิมมีความสนิทสนมกับพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ หัวหน้าพรรคความหวังใหม่ รวมทั้งเคยเป็นหัวคะแนนให้นายเจี่ย ก๊กผล อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลายสมัย ต่อมานายมณฑลได้ลงสนามการเมืองอย่างเต็มตัว โดยได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรก ในปี พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคความหวังใหม่ และได้รับการเลือกตั้งติดต่อกันมารวม 4 สมัย กระทั่งได้รับการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชาย้อนรอยศึกสองตระกูลการเมืองมหาชัย ‘ไกรวัตนุสสรณ์-ทับสุวรรณ’ 

หลังจากนั้นนายมณฑลได้วางมือทางการเมือง โดยมีบุตรชายทั้ง 3 คน เข้ามาทำงานการเมืองสืบแทน จนกระทั่งปี พ.ศ. 2550 นายอุดม ไกรวัตนุสสรณ์ บุตรชายถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี ในคดียุบพรรคไทยรักไทย พร้อมกับกรรมการบริหารพรรคอีก 110 คน นายมณฑลจึงกลับมาลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้ง ในสังกัดพรรคพลังประชาชน และได้คะแนนเป็นอันดับที่ 3 ของเขต (มี ส.ส.ได้ 3 คน) แต่ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 นายมณฑลลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในนามพรรคเพื่อไทย กลับต้องพ่ายแพ้ให้กับนายนิติรัฐ สุนทรวร จากพรรคประชาธิปัตย์อย่างขาดลอย ในปี พ.ศ. 2554 เขาก่อตั้งกลุ่มเสื้อแดงสมุทรสาคร54 ขึ้น

25 ธันวาคม พ.ศ. 2554 นายอุดร ไกรวัตนุสสรณ์ บุตรชายคนโต ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ถูกลอบยิงเสียชีวิต โดยมีนายครรชิต ทับสุวรรณ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ ตกเป็นผู้ต้องหาออกหมายจับ ครรชิต ทับสุวรรณ สส.ปชป.ฆ่านายกอบจ.สมุทรสาคร นายมณฑลจึงลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแทน และได้รับการเลือกตั้งด้วยคะแนนขาดลอย ผลคะแนนปรากฏดังนี้ผลการนับคะแนนเลือกตั้งนายกอบจ.สมุทรสาคร
 ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร #  ผู้สมัคร  คะแนน  % 1  อัคคเดช สุวรรณชัย   46,020  20.85 2  มณฑล ไกรวัตนุสสรณ์  137,910  62.48 3  กันต์กวี ทับสุวรรณ   23,866  10.81 ไม่ประสงค์ลงคะแนน  6,840  3.10 บัตรเสีย  6,088  2.76 ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง 220,724 คน (คิดเป็นร้อยละ 61.67 จากผู้มีสิทธิเลือกตั้งทั้งหมด 357,886 คน) 

และดำรงตำแหน่งจนถึงปี พ.ศ. 2563 จึงพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากมีการกำหนดให้มีการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
มณฑล ไกรวัตนุสสรณ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 5 สมัย คือ
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดสมุทรสาคร สังกัดพรรคความหวังใหม่
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดสมุทรสาคร สังกัดพรรคความหวังใหม่
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดสมุทรสาคร สังกัดพรรคความหวังใหม่
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดสมุทรสาคร สังกัดพรรคความหวังใหม่
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดสมุทรสาคร สังกัดพรรคพลังประชาชน

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๑๗ ข หน้า ๒, ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๑
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๖ ตอนที่ ๒๐ ข หน้า ๙, ๒ ธันวาคม ๒๕๔๒