wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เหตุการณ์ 12-3
เหตุการณ์ 12-3  หรือในโปรตุเกสเรียก การจลาจล 1-2-3  เป็นการจลาจลในมาเก๊า เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1966 โดยได้รับอิทธิพลจากการปฏิวัติทางวัฒนธรรมในประเทศจีน ชื่อเหตุการณ์ดังกล่าวมาจากวันที่เกิดเหตุMacau History and Society, Zhidong Hao, Hong Kong University Press, 2011, page 215

ในปี ค.ศ. 1966 ชาวเมืองบนเกาะไทปาพยายามขออนุญาตเปิดโรงเรียนเอกชนที่สนับสนุนโดยองค์กรฝ่ายซ้ายHong Kong's Watershed: The 1967 Riots, Gary Ka-wai Cheung, Hong Kong University Press, 2009, page 16 ถึงแม้จะได้รับการจัดสรรที่ดินจากเจ้าหน้าที่ แต่กระบวนการจัดตั้งโรงเรียนที่ล่าช้าและไม่ได้รับคำตอบจากเจ้าหน้าที่ ทำให้ชาวเมืองตั้งโรงเรียนขึ้นเองโดยที่ยังไม่ได้รับอนุญาตSovereignty at the Edge: Macau and the Question of Chineseness, Cathryn H. Clayton, Harvard University Press, 2009, page 47 ในเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน เจ้าหน้าที่สั่งระงับการก่อสร้างโรงเรียน นำไปสู่การปะทะกันระหว่างชาวเมืองกับตำรวจมาเก๊า มีผู้บาดเจ็บกว่า 40 คนSelected Hsinhua News Items, Xinhua News Agency, 1966, page 144

ต่อมามีกลุ่มนักศึกษาและคนงานเดินขบวนที่ทำเนียบรัฐบาลมาเก๊า จนถึงวันที่ 3 ธันวาคม ปีเดียวกัน กลุ่มยุวชนแดงเริ่มก่อการจลาจล ด้านรัฐบาลประกาศจับกลุ่มผู้ชุมนุม ทำให้สถานการณ์ยิ่งรุนแรงขึ้น มีการทำลายสถานที่ต่าง ๆ เช่น อนุสาวรีย์วีเซ็งตือ นีกูเลา ดือ มึชกีตา ที่จัตุรัสซือนาดู, ทำลายภาพเหมือนของอดีตผู้ว่าการที่ศาลากลางและเผาหนังสือและบันทึกของทางการRioters Fight Macao Police, The Evening Independent, December 3, 1966, page 14A ภายหลังมีการประกาศกฎอัยการศึก Portugal, China and the Macau Negotiations, 1986-1999, Carmen Amado Mendes, Hong Kong University Press, 2013, page 34 จากเหตุดังกล่าวทำให้มีผู้เสียชีวิต 8 คน บาดเจ็บ 212 คน

หลังเหตุการณ์ดังกล่าว ชาวจีนในมาเก๊าประกาศ "3 ไม่" เพื่อต่อต้านรัฐบาล ได้แก่ ไม่จ่ายภาษี, ไม่ให้บริการ และไม่ขายสินค้าให้ชาวโปรตุเกสTwentieth Century Colonialism and China: Localities, the Everyday, and the World, Bryna Goodman, David Goodman
Routledge, 2012, pages 217-218 ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1967 ผู้ว่าการมาเก๊าแสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์ดังกล่าวที่สภาหอการค้าจีนNaked Tropics: Essays on Empire and Other Rogues, Kenneth Maxwell, Psychology Press, 2003, page 279 เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้อำนาจของโปรตุเกสในมาเก๊าเสื่อมลงและจีนแผ่นดินใหญ่ขึ้นมามีอำนาจแทน อิทธิพลของจีนแผ่นดินใหญ่ทำให้กิจกรรมของพรรคก๊กมินตั๋งบนเกาะมาเก๊าถูกสั่งห้าม
# เทศกาลอารีรัง
เทศกาลการแสดงและร่ายรำอันยิ่งใหญ่Merkel, Udo. "'The grand mass gymnastics and artistic performance Arirang' (2002–2012): North Korea's socialist–realist response to global sports spectacles." The International Journal of the history of Sport 30.11 (2013): 1247–58.  หรือที่รู้จักกันในชื่อ อารีรังแมสส์เกมส์CENTER, NCC. "The Arirang Mass Games of North Korea 朝鮮民主主義人民共和国のアリラン祭 Rüdiger Frank." หรือ เทศกาลอารีรังJung, Hyang Jin. "Jucheism as an Apotheosis of the Family: The Case of the Arirang Festival." Journal of Korean Religions 4.2 (2013): 93–122. เป็นการแสดงยิมนาสติกและการร่ายรำ ซึ่งจะจำขึ้นเป็นประจำในสนามกีฬารึงนาโด 1 พฤษภาคม กรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ โดยการแสดงนี้จะเริ่มแสดงในช่วงต้นเดือนสิงหาคมและปิดงานลงในวันที่ 10 กันยายนของทุกปี

โดยสำนักข่าวรัสเซีย "ตัสส์" (TASS)  ได้เปิดเผยว่าเทศกาลอารีรังเป็นเทศกาลการแสดงและยิมนาสติกซึ่งเป็นการบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับประเทศเกาหลี ประเทศทางตะวันออกที่มีความสงบเสงี่ยมในตอนเช้า และเรื่องราวประวัติศาสตร์แห่งความเศร้าและต้องสู้จนกลับมายื่นหยัดได้ด้วยเพลงอารีรัง ซึ่งการแสดงนี้ยิ่งใหญ่จนถึงขั้นได้รับขนานนามจากบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็นการแสดงกายกรรมที่ใหญ่ที่สุดในโลก

ประวัติ
thumb|ภาพถ่ายเทศกาลอารีรังใน พ.ศ. 2555
ชื่อของเทศกาลนั้นเอามาจาก "อารีรัง" ซึ่งเป็นเพลงพื้นบ้านเกาหลีที่เกี่ยวกับการจากลาจากคนรัก หรือสงคราม

เทศกาลนี้จัดขึ้นทุกปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2545 ถึง 2556 ยกเว้นปี 2548 เทศกาลนี้ไม่ได้จัดใน พ.ศ. 2557 ถึง 2560 อีกทั้งในช่วงหลังนี้ทางการเกาหลีเหนือได้เริ่มมีการอนุญาตให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติสามารถเข้ารับชมเทศกาลนี้ได้

เทศกาลนี้ถูกกลับมาหลังจากหายไปใน 5 ปี ที่เกิดขึ้นจากวันที่ 9 กันยายน ถึงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2561 ปัจจุบันนี้ถูกเปลี่ยนชื่อเทศกาลว่า ปิตุภูมิรุ่งโรจน์ (빛나는 조국) พ.ศ. 2561 และ ประเทศของประชาชน (인민의 나라) พ.ศ. 2562

ใน พ.ศ. 2564 ไม่มีการจัดเทศกาลนี้

ผู้มีส่วนร่วมในการแสดง
thumb|เทศกาลอารีรังใน พ.ศ. 2550
thumb|เทศกาลอารีรังใน พ.ศ. 2554
ผู้แสดงนั้นจะเริ่มมีการคัดเลือกเด็กตั้งแต่อายุ 5 ขวบขึ้นไปโดยเลือกจากระดับทักษะการแสดง เมื่อถูกเลือกให้เป็นผู้แสดงแล้วเด็ก ๆ เหล่านั้นก็จะได้ทำหน้าที่นี้ไปจนกว่าจะเกษียณอายุหรือโดนปลดออก โดยเด็กเหล่านั้นจะถูกเลือกจากโรงเรียน 8 แห่งในกรุงเปียงยางซึ่งแต่ละโรงเรียนจะมีสีเป็นสัญลักษณ์ดังนี้
서성 Seoseong (สีแดงและสีเหลือง)
평천 Pyeongcheon (สีเขียวและสีขาว)
대동강 Daedonggang (สีฟ้าและสีเหลือง)
모란봉 Moranbong (สีแดงและสีขาว)
보통강 Botonggang (สีฟ้าและสีขาว)
만경대 Mangyeongdae (สีแดงและสีขาว)
대성 Daeseong (สีฟ้าและสีขาว)
락랑 Rakrang (สีแดงและสีเหลือง)

สถิติโลก
ในเดือนสิงหาคม 2550 เทศกาลอารีรังนั้นได้รับการบันทึกสถิติจากบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็นการแสดงกายกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีผู้ร่วมแสดงทั้งหมด 100,090 คน
# ดาร์ปา
สำนักโครงการวิจัยขั้นสูงด้านกลาโหม  หรือ DARPA คือหน่วยงานภายใต้กระทรวงกลาโหมสหรัฐที่มีหน้าที่พัฒนาเทคโนโลยีใหม่สำหรับการใช้งานทางทหาร

หน่วยงานดังกล่าวถูกตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1958 โดยประธานาธิบดี ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ในชื่อสำนัก Advanced Research Projects Agency (ARPA) หลังจากการปล่อยดาวเทียมสปุตนิก 1ของโซเวียตในปี ค.ศ. 1957 ตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง ภารกิจของหน่วยงานนี้คือการทำให้แน่ใจว่าสหรัฐอเมริกาจะไม่พบกับเทคโนโลยีที่ไม่รู้จักDwight D. Eisenhower and Science & Technology, (2008). Dwight D. Eisenhower Memorial Commission, Source. ดาร์ปากำหนดและดำเนินโครงการวิจัยและพัฒนาโดยทำงานร่วมกับหุ้นส่วนในวงวิชาการ ในวงอุตสาหกรรม และในวงรัฐบาล เพื่อขยายขอบเขตของความรู้และเทคโนโลยี มากไปกว่าความต้องการปัจจุบันของกองทัพสหรัฐ

โครงการที่ได้รับทุนสนับสนุนจากดาร์ปามีส่วนสำคัญในการจัดหาเทคโนโลยีที่ไม่ใช่ทางการทหาร เช่นเครือข่ายคอมพิวเตอร์และรากฐานของอินเทอร์เน็ต รวมไปถึง ส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ (GUI) ในเทคโนโลยีสารสนเทศ

ดาร์ปาเป็นอิสระจากหน่วยงานวิจัยและพัฒนาอื่นๆ ทางการทหารและรายงานตรงต่อฝ่ายบริหารของกระทรวงกลาโหม
# หอจดหมายเหตุภาพถ่ายและภาพยนตร์รัฐรัสเซีย
รัฐหอจดหมายเหตุภาพยนตร์ภาพถ่ายและเอกสารรัสเซีย , หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ หอจดหมายเหตุคราสโนกรอสค์, อักษรย่อ RGAKFD  เป็นสถานที่เก็บภาพยนตร์ข่าวและภาพถ่าย ตั้งอยู่ที่เมือง คราสโนกรอสค์, แคว้นมอสโก, ประเทศรัสเซีย หอจดหมายเหตุมีภาพถ่ายเกือบประมาณ 1 ล้านภาพ และภาพยนตร์ข่าวตั้งแต่ปี 1919 ถึงปี 1985 ในสภาพสมบูรณ์ และเอกสารทางการเมือง, การทหาร และ อื่น ๆ ในยุคสหภาพโซเวียต
# เอเลอฟันท์
พันท์เซอร์เยเกอร์ ทีเกอร์ (เพ)  หรือที่เรียกว่า เอเลอฟันท์ (ความหมาย "เจ้าช้าง")  เป็นรถถังพิฆาตหนักถูกใช้งานโดยกองทัพเวร์มัคท์แห่งเยอรมนีในฐานะ พันท์เซอร์เยเกอร์ (Panzerjäger) หรือปืนต่อสู้รถถังแบบเคลื่อนที่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
# ยูจีน (นักมวยปล้ำ)
นิโคลัส เดวิด ดินส์มอร์ (Nicholas David Dinsmore) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและผู้ผลิตชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักดีใน World Wrestling Entertainment (WWE) ในนาม ยูจีน (Eugene) อดีตแชมป์ World Tag Team Champion ร่วมกับ William Regal เขาเคยปล้ำให้กับ Ohio Valley Wrestling (OVW) เป็นทั้งนักมวยปล้ำและผู้ฝึกสอน อดีตแชมป์ OVW Heavyweight Champion 10 สมัย และ OVW Southern Tag Team Champion 11 สมัย (สมัยแรกร่วมกับ Flash Flanagan) เขายังปล้ำให้กับสมาคมอิสระทั่วไป

แชมป์และความสำเร็จ
 Canadian Wrestling's Elite
 123Approved.ca Open Rules Championship (1 time)
 Heartland Wrestling Association
 HWA Heavyweight Championship (1 time)
 United States Wrestling Association
 USWA World Tag Team Championship (1 time) – with Flash Flanagan
 Music City Wrestling MCW North American Tag Team Championship (1 time) – with Rob Conway
 Ohio Valley Wrestling OVW Heavyweight Championship (10 times)
 OVW Southern Tag Team Championship (11 times, inaugural) – with Rob Conway (10) and Flash Flanagan (1, inaugural)
 Pro Wrestling Illustrated PWI ranked him #21 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2004River City Championship WrestlingRCCW Heavyweight Championship (1 time)
 World Wrestling Entertainment'''
 World Tag Team Championship (1 time) – with William Regal
# กากหมู
กากหมู คือ ส่วนมันแข็งของหมูที่นำมาเจียวเพื่อทำเป็นน้ำมันหมูแล้วแยกส่วนที่เป็นกากออก ในประเทศไทย กากหมูนิยมนำมาใส่ในอาหารต่างๆ เช่น ก๋วยเตื๋ยวเรือ หรือรับประทานกับข้าวสวย หรือนำมาประกอบอาหารอื่น ๆ เช่น ผัดพริกแกง ข้าวผัด น้ำพริก เป็นต้น
thumb|กากหมู
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อหมู
หมวดหมู่:บทความเกี่ยวกับ อาหาร ที่ยังไม่สมบูรณ์
# บัตรประจำตัวประชาชนจีน
บัตรประจำตัวประชาชน (, , คำอ่าน: จฺวีหมินเซินเพิ่นเจิ้ง แปลตรงตัวว่าบัตรประจำตัวผู้พักอาศัย) ของสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นเอกสารที่ออกให้แก่ประชาชนชาวจีนอายุ 16 ปีขึ้นไป โดยกระทรวงตำรวจ (ที่สถานีตำรวจ) สำหรับถือติดตัวแสดงว่าเป็นคนจีน中华人民共和国居民身份证法 – www.gov.cn เริ่มใช้เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 25271984年4月6日 居民身份证制度施行 ตามนัยแห่งรัฐกำหนดว่าด้วยบัตรประจำตัวประชาชนแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน (中华人民共和国居民身份证试行条例) ในปีต่อมา รัฐกำหนดดังกล่าวยกฐานะเป็นรัฐบัญญัติว่าด้วยบัตรประจำตัวประชาชนแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งบังคับใช้สืบมาจนถึงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2546 จึงได้ปรับปรุงกฎหมายให้เจ้าพนักงานตำรวจ เจ้าพนักงานทหาร และบุคคลอายุต่ำกว่า 16 ปี มีสิทธิ์ทำบัตรได้中华人民共和国居民身份证法 – www.gov.cn

บนเอกสารด้านหลังประกอบด้วยชื่อสกุลตามด้วยชื่อตัว (姓名) เพศ (性别) วันเกิด (出生日期) เชื้อชาติ (民族) ที่อยู่ (住址) ภาพถ่ายผู้ถือ และเลขประจำตัวประชาชน 15 หลัก ส่วนเอกสารด้านหน้าปราะกอบด้วยคำ 中华人民共和国 คือสาธารณรัฐประชาชนจีน บรรทัดรองลงมาประกอบด้วย 居民身份证 ซึ่งหมายถึงบัตรประชาชน ทั้งสองบรรทัดอยู่เบื้องขวาของตราแผ่นดิน ด้านล่างระบุชื่อสถานีตำรวจหรือสำนักงานออกบัตร (签发机关) และระยะเวลาที่ใช้ได้

เลขประจำตัวประชาชนจีน เริ่มใช้เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ประกอบด้วย 18 หลัก ดังนี้ 6 หลักแรก เป็นรหัสสำนักทะเบียน 8 หลักต่อมาเป็นวันเกิดในรูปแบบ ปปปปดดวว 3 หลักถัดมาเป็นลำดับเลขที่ของบุคคล ตามด้วยรหัสตรวจสอบ 1 หลัก (ต่างจากเลขประจำตัวประชาชนไทย ซึ่งประกอบด้วยประเภทบุคคล 1 หลัก รหัสสำนักทะเบียน 4 หลัก รหัสเล่มสูติบัตร 5 หลัก ลำดับที่ 2 หลัก และเลขตรวจสอบ 1 หลัก) การคำนวณรหัสตรวจสอบ ใช้ตามมาตรฐาน ดังนี้คือ 
 ทบเลขประจำตัวประชาชนจากขวาไปซ้าย นับหนึ่งที่หลักแรกไปจนถึง 17 ที่หลักสุดท้าย
 คำนวณตัวคูณแต่ละหลักโดยใช้สูตร 
 เอาค่าแต่ละหลักคูณตัวคูณ
 หาผลบวกของผลคูณที่ได้ เอา 11 หาร เศษเอาไปลบออกจาก 12 แล้วเอา 11 หารซ้ำ เศษเป็นรหัสตรวจสอบ
# สมิงสอตุต
สมิงสอตุต (, ; สวรรคตสิงหาคม 1550) เป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ อาณาจักรหงสาวดี และเป็นผู้ลอบสังหารพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ของราชวงศ์ตองอู เดิมเป็นขุนนางชาวมอญที่ได้รับราชการให้ไปปกครองเมืองสะโตงในรัชสมัยของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ ผู้ที่พิชิตราชอาณาจักรหงสาวดีของชาวมอญได้ในปี ค.ศ. 1539 เป็นผู้ที่ใกล้ชิดของกษัตริย์ เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1550 สมิงสอตุตและพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้เดินทางเข้าสู่พื้นที่ใกล้กับเมืองปันตานาว บริเวณเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี เพื่อค้นหาช้างเผือกและได้มีการปลงพระชนม์พระองค์

เมื่อปลงพระชนม์พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้แล้ว สมิงสอตุตได้หนีไปยังเมืองสะโตงพร้อมกับสถาปนาตนเองเป็นกษัตริย์ ต่อมาขุนนางมอญในเมืองหงสาวดีได้ขับไล่รักษาการเจ้าเมือง เจ้ามังฆ้อง พระอนุชาพระองค์หนึ่งของพระเจ้าบุเรงนอง ซึ่งขณะนั้นพระเจ้าบุเรงนองไม่ได้ประทับอยู่ด้วย เนื่องจากต้องไปตามจับสมิงทอ ราชนิกุลมอญพระองค์หนึ่งซึ่งเป็นผู้ที่มีสิทธิครองราชบัลลังก์หงสาวดี ในเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี ขุนนางจึงได้เชิญสมิงสอตุตซึ่งมิใช่เชื้อสายราชนิกุลมอญมาครองราชบัลลังก์เพื่อฟื้นฟูราชวงศ์

สมิงสอตุตปกครองแผ่นดินอย่างเผด็จการ ทำให้ขุนนางและประชาชนเริ่มเสื่อมความนิยม เหล่าขุนนางจึงได้ไปเชิญสมิงทอซึ่งเป็นเชื้อสายราชนิกุลมอญมาครองราชบัลลังก์ สมิงทอได้เดินทางออกจากเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดีหลังการติดตามของพระเจ้าบุเรงนอง และเดินทางไปยังเมืองเมาะตะมะไปต่อยังเมืองหงสาวดี ซึ่งขณะนั้นพระเจ้าบุเรงนองได้เลิกติดตามพระองค์ชั่วคราว เพื่อเดินทางกลับไปยังตองอูเมืองเกิดของพระองค์ทางตอนเหนือ สำหรับเตรียมพร้อมการทำสงครามที่จะเกิดในภายภาคหน้า กองทัพของสมิงทอและสมิงสอตุตสู้รบกันภายนอกเมืองหงสาวดี ด้านสมิงทอได้รับชัยชนะ สมิงสอตุตถูกจับและถูกสำเร็จโทษเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1550 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้เพียง 1 เดือนเศษ โดยสมิงทอผู้เป็นพระอนุชาของพระเจ้าสการะวุตพีกษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรหงสาวดีได้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ต่อมา
# ทะเลสาบปุษกร
ทะเลสาบปุษกร  (ปุษฺกร-สโรวร) ตั้งอยู่ในเมืองปุษกรในเขตอัชเมร์ (Ajmer) ในรัฐราชสถานทางทิศตะวันตกของประเทศอินเดีย ทะเลสาบปุษกรเป็นแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาฮินดู ในพระคัมภีร์ระบุว่าเป็นราชาของสถานที่แสวงบุญทางน้ำและเกี่ยวข้องกับตำนานของพระพรหม ทะเลสาบปุษกรมีการอ้างถึงในเหรียญตั้งแต่ศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล

ทะเลสาบปุษกรมีฆาฏ (ghat) หรือบันไดสำหรับลงไปอาบน้ำ 52 แห่ง เป็นจุดที่นักแสวงบุญจำนวนมากจะมาอาบน้ำศักดิ์สิทธิ์ โดยเฉพาะช่วงเทศกาล การติกปูรณิมา (ตุลาคม–พฤศจิกายน) โดยจะมีการจัดงานปุษกรขึ้นมา การจุ่มตัวลงทะเลสาบเชื่อกันว่าเป็นการชำระบาปและช่วยรักษาเชื้อโรคทางผิวหนัง มีวัดฮินดูตั้งอยู่มากกว่า 500 แห่ง ริมทะเลสาบ

การท่องเที่ยวและการตัดไม้ทำลายป่าโดยรอบส่งผลด้านลบต่อทะเลสาบอย่างมาก ทั้งคุณภาพของน้ำ ระดับน้ำที่ลดลงและทำลายประชากรของปลา ในส่วนของการอนุรักษ์ รัฐบาลดูแลเรื่องการขุดโคลนเลน กำจัดวัชพืช บำบัดน้ำ ปลูกป่า และการให้ความรู้ในวงกว้าง
# พีระมิดเตติ
พีระมิดเตติหนังสือเอาชีวิตรอดในพีระมิด เล่มที่ 4 หน้า 193 หัวข้อ พีระมิดในยุคกลาง, ราชวงศ์ที่ 6 เป็นพีระมิดชั้นบันไดแบบเรียบ ตั้งอยู่ภายในบริเวณพื้นที่พีระมิดซักการา เป็นพีระมิดแห่งที่สองที่พบข้อความภายในพีระมิด โดยพีระมิดถูกค้นพบจากการสำรวจภาพถ่ายดาวเทียม โดยพบพีระมิดทั้งหมดสองอัน นอกจากนี้ ยังพบโครงสร้างของสถานที่ประกอบพิธีการ และวิหารบรรจุพระศพ พีระมิดถูกสำรวจโดยกัสตง มาสเปโฮ ในปี ค.ศ. 1882 และการสำรวจค้นคว้าในลักษณะทางกายภาพแบบเชิงลึกในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1907 ถึง ค.ศ. 1965notably by James Edward Quibell, Cecil Mallaby Firth, Jean-Philippe Lauer, Jean Sainte Fare Garnot, and Jean Leclant ชื่อเดิมของพีระมิดถูกเรียกว่า Teti's Places Are Enduring (สถานที่อันยั่งยืนแห่งเตติ) สถานะของพีระมิดอยู่ในสภาพไม่สมบูรณ์ แม้จะมีความพยายามบูรณะ ปัจจุบันพีระมิดปรากฏเป็นเนินขนาดย่อม แต่บริเวณภายในของห้องโถงและทางเดินยังคงสภาพสมบูรณ์อยู่

ที่ฝังพระศพ
thumb|left|250px|ส่วนประกอบที่ฝังพระศพ
ส่วนประกอบของพีรามิดเตติค่อนข้างซับซ้อนโครงสร้างคล้ายคลึงกับพีระมิดในอบิวเสีย วิหารในหุบเขาปัจจุบันคาดว่าถูกทำลาย ในปีค.ศ. 1906 ที่ฝังพระศพถูกรู้จักโดยเจมส์ ควิเบลล์ ที่ฝังพระศพ     เชื่อมต่อกับวิหารในหุบเขา แผนผังวิหารของฟาโรห์เตติสามารถแยกออกมาได้หลายสถานที่ วิหารของเตติมีแผนผังค่อนข้างพิเศษThis feature can be explained by the fact that an earlier monument may not have been destroyed, preventing an alignment of different parts of the pyramid complex    

ห้องโถงเปิดออกสู่ลานโล่งล้อมรอบทั้งสี่ด้านโดยเสาหลักที่มีจุดประสงค์หลักคือการประกอบพิธีกรรมประจำวัน จุดศูนย์กลางไปทางทิศตะวันตก องค์ประกอบสุดท้ายคือห้องสำหรับบูชาพระศพของฟาโรห์เตติตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของพีระมิด พีระมิดขนาดเล็กนี้ครอบคลุมแผนใต้ดินซึ่งประกอบด้วยทางลาดสั้นๆ ที่นำไปสู่ห้องใต้ดิน

รูปภาพ
thumb|x300px|right|ชื่อของพีระมิดเตติ Djed-isut-teti แกะสลักลงในหินปูน
# รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็ก
รถยนต์อนเกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็ก  เป็นประเภทของรถยนต์ที่ใหญ่กว่ารถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็กมากแต่เล็กกว่ารถยนต์อเนกประสงค์สมรรถสูงขนาดกลางโดยมีความยาวระหว่าง 

 เบื้องหลัง 
บ็อบ ลัทซ์ ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทรถยนต์สัญชาติอเมริกัน อเมริกัน มอเตอร์ส (American Motors; AMC) ได้คิดค้นประเภทรถยนต์ประเภทใหม่—รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูง โดยเริ่มต้นจากรถยนต์ยี่ห้อจี๊ป รุ่นเชอโรคี รหัส XJ ในรุ่นสองประตูและสี่ประตู
# เวซิโอลืยเอเรบยาตา
เวซิโอลืยเอเรบยาตา (Vesyolye rebyata) เป็นภาพยนตร์แนวดนตรีของสหภาพโซเวียตปี 1934 กำกับโดย กรีโกรี อะเลคซันดรอฟ และนำแสดงโดย Lyubov Orlova ภรรยาของเขาซึ่งเป็นนักร้องที่มีพรสวรรค์และเป็นที่รู้จักในวงการภาพยนตร์โซเวียต
 อ้างอิง
# ซาโดะ
ซาโดะ  หรือ เกาะซาโดะ เป็นนครในจังหวัดนีงาตะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บนเกาะนอกชายฝั่งทางตะวันตกของจังหวัด ในอดีตเกาะแห่งนี้มีสถานะเป็นจังหวัดชื่อว่า จังหวัดไอกาวะ ก่อนที่ใน ค.ศ. 1876 จะถูกยุบรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดนีงาตะ เทศบาลนครนี้มีอาณาเขตครอบคลุมทั่วทั้งเกาะ เกาะซาโดะถือเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของญี่ปุ่นรองจาก 4 เกาะหลักและเกาะโอกินาวะ บนเกาะแห่งนี้มีการค้นพบเครื่องปั้นดินเผาในยุคโจมง และตามพงศาวดาร นิฮนโชกิ ระบุว่าชาวมิชิฮาเซะมายังเกาะนี้ใน ค.ศ. 544

 ประวัติ 
ในศตวรรษที่ 8 เมื่อการเมืองการปกครองบนเกาะหลักเริ่มเป็นระเบียบและเรียบร้อย เกาะที่ไม่สามารถเข้าถึงได้จึงถูกใช้เป็นดินแดนสำหรับการเนรเทศ การถูกเนรเทศมายังเกาะซาโดะเป็นโทษที่ร้ายแรงมากรองจากโทษประหารชีวิต บุคคลแรก ๆ ที่ถูกเนรเทศมายังเกาะนี้คือ โฮซูมิ โนะ อาโซมิ โอยุ  ซึ่งต้องโทษจากการวิพากษ์วิจารณ์องค์จักรพรรดิ นอกจากนี้ อดีตจักรพรรดิจุนโตกุยังทรงถูกเนรเทศมายังเกาะนี้หลังพ่ายแพ้ในสงครามโจกีวใน ค.ศ. 1221 อดีตจักรพรรดิประทับอยู่บนเกาะนี้ได้ 20 ปีจึงเสด็จสวรรคต

เศรษฐกิจของเกาะซาโดะบูมขึ้นอย่างมากในยุคเอโดะจากการค้นพบแร่ทองคำใน ค.ศ. 1601 ทองคำจากเกาะซาโดะถือเป็นแหล่งรายได้สำคัญของรัฐบาลเอโดะ การขาดแคลนแรงงานเหมืองในศตวรรษที่ 18 ทำให้เกิดคลื่นการอพยพครั้งที่สองมายังเกาะแห่งนี้ และการอพยพครั้งนี้เป็นไปโดยความสมัครใจหาใช่การลงโทษเช่นในอดีต คนที่อพยพมายังเกาะนี้ส่วนใหญ่เป็นคนไร้บ้าน รัฐบาลเอโดะคาดหวังว่าการอพยพครั้งนี้จะเกิดประโยชน์ถึงสามทาง คือทั้งแก้ปัญหาขาดแคลนแรงงานเหมือง แก้ปัญหาคนไร้บ้าน และทำรายได้ให้รัฐบาลมากขึ้น เหมืองซาโดะสามารถผลิตทองคำได้สูงสุดถึงปีละ 400 กิโลกรัม และผลิตเงินในปริมาณพอ ๆ กัน เหมืองซาโดะยุติกิจการใน ค.ศ. 1989

 ภูมิอากาศ
# พระเจ้าธรรมเจดีย์
พระเจ้าธรรมเจดีย์ (, ; ราว ค.ศ. 1409–1492) กษัตริย์องค์ที่ 16 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ครองสิริราชสมบัติระหว่างปี ค.ศ. 1471 ถึง 1492 เป็นหนึ่งในผู้ปกครองที่มีความรู้ความสามารถมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของพม่าและมอญ โดยกล่าวกันว่าพระองค์เป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในบรรดากษัตริย์หงสาวดีทั้งหมดHall 1960: 36–37 เดิมพระองค์เป็นพระภิกษุมีสมณศักดิ์ว่า พระมหาปิฎกธร และเป็นผู้ต้านทานอำนาจของอาณาจักรอังวะ ในวัยเยาว์พระองค์เป็นที่ปรึกษาที่เชื่อถือได้และเป็นพระโอรสบุญธรรมของพระนางเชงสอบู เมื่อพระชนมายุได้ 48 พรรษา พระองค์พร้อมลูกศิษย์ได้แอบไปช่วยพระนางเชงสอบูจากกรุงอังวะกลับมายัง กรุงหงสาวดี แต่เพราะความละอายในการกระทำดังกล่าวซึ่งอาจเข้าข่ายล่วงละเมิดพระธรรมวินัย ทำให้พระองค์ตัดสินพระทัยลาสิกขา พระนางเชงสอบูจึงยกพระธิดาพระองค์หนึ่งให้อภิเษกสมรสพร้อมกับตั้งให้พระองค์เป็นรัชทายาท เนื่องจากราชวงศ์ในขณะนั้นไร้เชื้อพระวงศ์ที่เป็นผู้ชาย เมื่อพระนางเชงสอบูสละราชบัลลังก์ องค์รัชทายาทได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น พระเจ้าธรรมเจดีย์

โดยในช่วงรัชสมัยของพระองค์นับได้ว่าราชอาณาจักรหงสาวดีเจริญรุ่งเรืองในทุกด้าน ถือเป็นยุคทองของอาณาจักรมอญ ภายใต้การปกครองที่ชาญฉลาดของพระองค์ ราชอาณาจักรของพระองค์เงียบสงบและได้รับประโยชน์อย่างมากจากการค้าขายกับต่างชาติ ซึ่งแตกต่างจากอาณาจักรคู่ขัดแย้งอย่างอาณาจักรอังวะ รัชสมัยของพระองค์ถือเป็นช่วงเวลาแห่งสันติสุข ทรงเป็นผู้ปกครองที่อ่อนโยนและมีชื่อเสียงในด้านภูมิปัญญาของพระองค์ ตามพงศาวดารเมื่อครั้งพระองค์ยังมีพระชนม์ชีพอยู่Harvey 1925: 117–120 อาณาจักรของพระองค์กลายเป็นศูนย์กลางที่มีชื่อเสียงของพุทธศานานิกายเถรวาทและมีสายสัมพันธ์ใกล้ชิดกับศรีลังกา พระองค์ได้ส่งสมณทูตไปยังพุทธคยา พร้อมกับปฏิรูปศาสนาครั้งใหญ่ภายหลังแพร่กระจายไปทั่วประเทศMyint-U 2006: 64–65 พระองค์ยังรักษาความสัมพันธ์ที่เป็นมิตรกับยูนนาน

นักประวัติศาสตร์ ดี.จี.อี. ฮอลล์ กล่าวไว้ว่า "พระองค์เป็นผู้ปกครองชาวพุทธที่ยอดเยี่ยม มีการชำระและปฏิรูปศาสนา ภายใต้การปกครองของพระองค์อาณาจักรมอญมีอารยธรรมที่เจริญรุ่งเรืองและโดดเด่น แตกต่างอย่างมากกับความวุ่นวายและความป่าเถื่อนของอาณาจักรอังวะ"

พระเจ้าธรรมเจดีย์เสด็จสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1492 ขณะพระชนมายุถึง 83 พรรษา พระองค์ได้รับการยกย่องเป็นนักบุญและมีการสร้างพระเจดีย์ขึ้นเหนือพระบรมอัฐิของพระองค์ พระโอรสองค์โตของพระองค์สืบสิริราชสมบัติต่อเป็น พญารามที่ 2

 ช่วงเวลา 
พงศาวดารฉบับต่าง ๆ ที่บันทึกเหตุการณ์ในช่วงชีวิตของพระองค์

 พงศาวดาร พระราชสมภพ–สวรรคต พรรษา รัชกาล ระยะเวลารัชกาล อ้างอิง มหาราชวงศ์ และ มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว (พงศาวดารพม่า) ไม่ได้บันทึก ไม่ได้บันทึก 1470/71–1491/92 21 (Maha Yazawin Vol. 2 2006: 140) and (Hmannan Vol. 2 2003: 185) พงศาวดารหงสาวดี (พงศาวดารมอญ)  1420–1491/92 71 Schmidt 1906: 139 พงศาวดารมอญฉบับชเวนอ (พงศาวดารมอญ)  1417–1491/92  และ   พฤศจิกายน 1409 – 1491/92 74  และ  ~82 1470/71–1491/92 27 Mon Yazawin 1922: 96
# อพยพ
อพยพ อาจหมายถึง
 การย้ายถิ่น (migration)
 การเข้าเมือง (immigration)
 การย้ายถิ่นออก (emigration)
 การอพยพหนีภัย (exodus)
 หนังสืออพยพ (Exodus), คัมภีร์หนึ่งในพันธสัญญาเดิม
 อวัยวะ, ส่วนของร่างกาย
# ตำบลบงเหนือ
บงเหนือ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอและห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 30 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดประมาณ 82 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 535 กิโลเมตร

 ประวัติ 
บงเหนือเป็นตำบลเก่าแก่แห่งหนึ่งในเขตจังหวัดสกลนคร ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2431 จนถึงปัจจุบันเป็นเวลา 100กว่าปีมาแล้ว โดยต่อมามีการจัดการปกครองรูปแบบใหม่ จึงได้มีประกาศจัดตั้งสภาตำบลบงเหนือขึ้นในพื้นที่ตำบลเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516"ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งสภาตำบลตามประกาศคณะปฏิวัติ...2515.PDF ราชกิจจานุเบกษา 90 (108):53. 24 สิงหาคม 2516 จนกระทั่งวันที่ 19 มกาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้จัดตั้งสภาตำบลบงเหนือเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบงเหนือ"ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล.PDF ราชกิจจานุเบกษา 113 (9 ง):167. 30 มกราคม 2539 จนปัจจุบัน

 อาณาเขต 
 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหนองสระปลา (อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี) และตำบลค้อใต้
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหนองหลวงและตำบลท่าศิลา (อำเภอส่องดาว)
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลท่าศิลา (อำเภอส่องดาว) ตำบลคำเลาะ และตำบลไชยวาน (อำเภอไชยวาน จังหวัดอุดรธานี)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลไชยวาน (อำเภอไชยวาน จังหวัดอุดรธานี) และตำบลหนองสระปลา (อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี)

 การแบ่งเขตการปกครอง 
ตำบลบงเหนือแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน ได้แก่
 หมู่ที่ 1 บ้านบงเหนือ 
 หมู่ที่ 2 บ้านดอนหัน
 หมู่ที่ 3 บ้านจำปา
 หมู่ที่ 4 บ้านบาก     
 หมู่ที่ 5 บ้านขาว
 หมู่ที่ 6 บ้านโคกสวัสดี
 หมู่ที่ 7 บ้านนาถ่อน
 หมู่ที่ 8 บ้านหนองกุง
 หมู่ที่ 9 บ้านโนนสะอาด
 หมู่ที่ 10 บ้านพิมพ์พัฒนา        
 หมู่ที่ 11 บ้านบงเหนือนอก
 หมู่ที่ 12 บ้านนาถ่อนใต้หรือบ้านนาถ่อน
# เจ้าชายมูลัย รอชิด
เจ้าชายมูลัย รอชิด หรือ เจ้าชายมูลัย รอชิด บินอัลฮะซัน (20 มิถุนายน พ.ศ. 2513) เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 กับเจ้าหญิงลัลลา ลาติฟะฮ์ และเป็นพระราชอนุชาในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก

 พระประวัติ 
เจ้าชายมูลัย รอชิดประสูติเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2513 เป็นพระราชบุตรพระองค์เล็กจากทั้งหมดห้าพระองค์ในสมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 ประสูติแต่เจ้าหญิงลัลลา ลาติฟะฮ์ พระชายาพระองค์ที่สอง มีพระเชษฐาคือสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 และเชษฐภคินีคือเจ้าหญิงลัลลา มัรยัม, เจ้าหญิงลัลลา อัสมา และเจ้าหญิงลัลลา ฮัสนา ตามลำดับ

ทรงสำเร็จการศึกษาจากราชวิทยาลัย (Royal College) ในราบัตในปี พ.ศ. 2532 แล้วทรงศึกษาต่อ ณ มหาวิทยาลัยมุฮัมมัดที่ 5 (Mohammed V University) กฎหมายขั้นสูงจนสำเร็จการศึกษาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2536 ทรงรับปริญญานิติศาสตร์บัณฑิตสาขากฎหมายเศรษฐกิจและสังคม ซึ่งในปีเดียวกันนั้น พระองค์ได้รับได้ประกอบวิชาชีพด้านกฎหมาย-กฎหมายมหาชน ต่อมาทรงสำเร็จการศึกษานิติศาสตรมหาบัณฑิตสาขารัฐศาสตร์เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2538 ก่อนจบการศึกษาปริญญาโท พระองค์เคยเข้าฝึกงานกับองค์การสหประชาชาติในนิวยอร์ก

นอกจากภาษาอาหรับแล้ว พระองค์ยังสามารถตรัสภาษาอังกฤษ, ฝรั่งเศส และสเปน

 เสกสมรส 
เจ้าชายมูลัย รอชิดเสกสมรสกับอูม กัลทูม บูฟาแร็ส (Oum Kalthum Boufarès; พ.ศ. 2530)Royal Ark บุตรสาวของมูลัย อัลมามูน บูฟาแร็ส (Moulay El Mamoun Boufarès) รัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทย และเป็นหลานยายของลัลลา เคาะดีญะฮ์ (Lalla Khadija) พระญาติกาของสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2557 ทั้งสองมีพระโอรสเพียงพระองค์เดียวคือเจ้าชายมูลัย อะฮ์มัด (23 มิถุนายน พ.ศ. 2559)

 การทหาร 
เจ้าชายมูลัย รอชิดได้รับการแต่งตั้งเป็นนายทหารยศนาวาเอกประจำกองทัพเรือโมร็อกโกเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2537 ก่อนเลื่อนชั้นยศเป็นพลเรือจัตวาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2543
# ทำเนียบรัฐบาลฮิตเลอร์
ทำเนียบรัฐบาลฮิตเลอร์, เป็นที่รู้จักกันอย่างเป็นทางการว่า Kanzlei des Führers der NSDAP ("ทำเนียบรัฐบาลของฟือเรอร์แห่งพรรคนาซี"; ย่อด้วยคำว่า KdF) เป็นองค์กรพรรคนาซี ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า  the Privatkanzlei des Führers(ทำเนียบส่วนตัวของฟือเรอร์),หน่วยงานได้ทำหน้าที่เป็นทำเนียบส่วนตัวของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ คอยจัดการเรื่องประเด็นต่างๆ เช่น การร้องเรียนต่อเจ้าหน้าที่พรรค,การอุทธรณ์จากศาลพรรค, คำตัดสินอย่างเป็นทางการ,คำร้องผ่อนผันจากเพื่อนร่วมงานของพรรคนาซีและกิจการส่วนตัวของฮิตเลอร์
# วันเกิดครบรอบ 50 ปีของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
วันเกิดครบรอบ 50 ปีของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1939 เป็นการเฉลิมฉลองด้วยการจัดให้เป็นวันหยุดประชาติตลอดทุกปีของนาซีเยอรมนีและส่วนอื่นๆของโลก ของขวัญและโทรเลขแสดงความยินดีที่ได้รับจากทั่วประเทศเยอรมนีและประเทศพันธมิตร, แม้ว่าฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกจะได้งดการประชุมทางการทูต การเฉลิมฉลองวันเกิดได้แสดงให้เห็น ในระหว่างเหตุการณ์อื่นๆนั้น ขบวนสวนสนามทหารที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิไรซ์ที่สามด้วยกองทัพบก, กองทัพอากาศ, กองทัพเรือและหน่วยเอ็สเอ็ส จำนวนเกือบ 50,000 นาย