wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เจ้าจอมมารดาภู่ ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท
เจ้าจอมมารดาภู่ หรือ ภู่ สีดา เป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท

ประวัติ
เจ้าจอมมารดาภู่เดิมเป็นละครหลวงกรุงธนบุรี แล้วได้เป็นละครหลวงในรัชกาลที่ 1 เป็นหญิงที่เล่าลือกันว่า "เป็นหญิงเลื่องชื่อลือชาว่างามมากในครั้งกระโน้น"Bloggang.com จินตะหราวาตี ภายหลังต้องโทษประหารเพราะแม่เป็นกบฏ

ดังเหตุการณ์วังหน้า เมื่อ พ.ศ. 2326 ครั้งนั้นสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ทรงพระดำริเห็นว่า พระสงฆ์เมื่อรับบิณฑบาตรราษฎรไม่ต้องคอยท่า แต่หากเมื่อรับบาตรในวังเจ้านายและบ้านผู้มีบรรดาศักดิ์ใหญ่ต้องไปคอยรอ บางครั้งก็จนสายก็ยังมิได้กลับวัด จึงมีพระบัณฑูรไว้ว่า ในพระบวรราชวังนั้น ให้เจ้าพนักงานเตรียมเครื่องทรงบาตรตั้งที่ให้พร้อม แล้วจึงให้สังฆการีนิมนต์พระสงฆ์ แล้วพระองค์จะเสด็จลงทรงบาตรในเวลาเช้าโมงหนึ่ง ดังนั้นประตูดินในพระราชวังบวรจึงต้องเปิดก่อนย่ำรุ่ง ทำเช่นนี้เป็นธรรมเนียม

จนเมื่อมีชายบัณฑิตจากนครนายก 2 คน อ้างตัวว่ามีวิชาความรู้ล่องหนหายตัวได้ เข้ามาอาศัยกับนางเอี้ยง มารดาเจ้าจอมมารดาภู่ ทั้งสองร่วมคบคิดกับขุนนางวังหน้าหลายคน เช่น พระยาอภัยรณฤทธิ์ รวมทั้งนางเอี้ยงด้วย

เมื่อวันศุกร์ เดือน 5 แรม 2 ค่ำ (วันศุกร์ที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2326) เวลาเช้า พวกวิเสทปากบาตรก็ขนกระบุงข้าวทรงบาตรเข้าไปทางประตูดินวังหน้า นางเอี้ยงออกอุบายให้ชายทั้งสองแต่งเป็นหญิงถือดาบซ่อนไว้ในผ้าห่มลอบเข้าไปพระราชวังบวรสถานมงคล แล้วแอบอยู่ 2 ข้างพระทวารที่จะเสด็จลงทรงบาตร แต่เดชะพระบารมีมีเหตุให้ทรงลงพระทวารอีกมุขข้างหน้า ซึ่งได้เสด็จไปเฝ้าพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ณ พระราชวังหลวงแต่เช้าตรู่ก่อนทรงบาตร

จนเมื่อมีพนักงานฝ่ายในมาพบก็ร้องอื้ออึงลงมาว่ามีผู้ชายถือดาบเข้ามาในพระราชวัง ชายทั้งสองก็ไล่ตามลงมา ขณะนั้นมีขุนหมื่นกรมวังคนหนึ่งกำลังคุมไพร่ก่อถนนในพระราชวัง เมื่อกบฏวิ่งไล่มา ก็เอาดาบฟันขุนหมื่นผู้นั้นคอขาดตายกับที่

บรรดาเจ้าจอมและจ่าโขลนก็ตกใจ วิ่งออกมาบอกความถึงข้างหน้า ข้าราชการเป็นอันมากจึงพากันวิ่งเข้าไปในพระราชวังล้อมจับชายทั้งสอง บางส่วนก็วิ่งไปยังพระราชวังหลวง กราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท ซึ่งประทับอยู่ในท้องพระโรง ครั้นทรงทราบความจึงทรงมีพระบัญชาให้ตำรวจหลวงทั้งวังหลวงและวังหน้าเข้าระงับเหตุ จนจับได้

กบฏทั้งสองให้การซัดทอดผู้คบคิดที่เป็นขุนนางทั้งวังหน้าและวังหลวง มีพระยาอภัยรณฤทธิ์ พวกวิเสทปากบาตรวังหน้า รวมทั้ง เอี้ยงและบุตรหญิง 1 บุตรชาย 2 และ "จุ้ย" บุตรหญิงพระยาอภัยรณฤทธิ์ซึ่งอยู่พระราชวังหลวง เกษบุตรชายพระยาอภัยรณฤทธิ์กับทั้งบ่าวไพร่สมเด็จกรมพระราชวังบวรมีพระบัญชาให้เฆี่ยนสอบแล้วทั้งหมดรับเป็นสัตย์ นางเอี้ยงให้การว่าหลงเชื่ออ้ายบัณฑิตกบฏทั้งสอง และว่าจะยอมยกลูกสาว (คือเจ้าจอมมารดาภู่) ให้เป็นเจ้าจอมเมื่อสำเร็จการแล้ว

สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทจึงให้ลงพระราชอาญาประหารชีวิตกบฏทั้งสองกับพวก รวมทั้งเจ้าจอมมารดาภู่ด้วยtopicstock.pantip.com เจ้าจอม หม่อมละคร ในกรุงรัตนโกสินทร์
# มาร์มาไรย์
มาร์มาไรย์  เป็นโครงการเกี่ยวกับระบบขนส่งทางรางในเมืองอิสตันบูล ประเทศตุรกี ซึ่งประกอบด้วยการก่อสร้างอุโมงค์รถไฟลอดใต้ช่องแคบบอสฟอรัส เชื่อมประเทศตุรกีฝั่งทวีปเอเชียและทวีปยุโรปเข้าด้วยกัน (ประเทศตุรกีตั้งอยู่บนสองทวีป โดยมีช่องแคบบอสฟอรัสเป็นเขตแบ่งทวีป) โครงการนี้ยังรวมถีงการปรับปรุงสภาพรถไฟชานเมืองสายเลียบทะเลมาร์มารา ตั้งแต่สถานี Halkalı ของฝั่งทวีปยุโรป ไปจนถึงสถานี Gebze บนฝั่งทวีปเอเชีย โดยใช้อุโมงค์ดังกล่าวเชื่อมระบบรถไฟทั้งสองฝั่ง รวมไปถึงการจัดซื้อจัดจ้างยานพาหนะที่ใช้วิ่งรับส่งผู้โดยสาร Rails under the Bosporus , Railway Gazette International, 23 กุมภาพันธ์ 2552 (2009).
การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) ซึ่งตามกำหนดจะเปิดให้บริการในเดือนเมษายน พ.ศ. 2552 แต่เกิดความล่าช้าหลายครั้งเนื่องจากการขุดค้นพบทางโบราณคดี โดยส่วนแรกของโครงการเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2556 (ค.ศ. 2013)  

ชื่อของโครงการ มาร์มาไรย์ (Marmaray) มีที่มาจากชื่อทะเลมาร์มารา (Marmara) ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของโครงการ รวมกับคำว่า ray เป็นคำในภาษาตุรกีหมายถึง ทางรถไฟ

ข้อมูลทางเทคนิค
ข้อมูลทางเทคนิคของโครงการ 
 ความกว้างรางรถไฟ: 1435 มิลลิเมตร (รางมาตรฐาน)
 ระบบไฟฟ้า: 25 kV, 50 Hz (ระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือหัว)
 ความยาวทั้งหมด: 76.3 km
 ส่วนระดับพื้นดิน: 62.7 km
 ส่วนอุโมงค์: 13.6 km
 ส่วนใต้น้ำ (Immersed tube): 1387 m
 ส่วนใต้ดิน: 9.8 km
 ส่วนเชื่อมต่อกับระดับพื้นดิน: 2.4 km
 จุดที่ลึกที่สุด: 60.46 m
 รัศมีความโค้งที่น้อยที่สุด: 300 m
 ความลาดสูงสุด: 1.8 %
 จำนวนสถานี: 40 สถานี
 สถานีระดับพื้นดิน: 37 สถานี
 สถานีใต้ดิน: 3 สถานี
 สถานีรถไฟระหว่างเมือง: 8 สถานี
 จุดตัดทางรถไฟ: 4 จุด
 ความยาวชานชาลาที่สั้นที่สุด: 225 m
 ระยะห่างระหว่างสถานีโดยเฉลี่ย: 1.9 km
 ความเร็วสูงสุด: 100 km/h
 ความเร็วในเชิงพาณิชย์ (commercial speed): 45 km/h
 ระยะห่างรถไฟแต่ละขบวน (Headway): 2–10 นาที
 จำนวนผู้โดยสารต่อชั่วโมง-ทิศทาง: 75,000 คน
 จำนวนรถโดยสาร: 440
# หนึ่งในทรวง
หนึ่งในทรวง สามารถหมายถึง

 หนึ่งในทรวง (ภาพยนตร์)
 หนึ่งในทรวง (ละครโทรทัศน์)
# เขตเวลาตะวันออก
เขตเวลาตะวันออก  เป็นเขตเวลาที่ใช้ในสหรัฐอเมริกา, แคนาดา และประเทศในอเมริกากลางและอเมริกาใต้ สถานที่ที่ใช้เวลามาตรฐานตะวันออกได้ เมื่อเวลามาตรฐานของประเทศนั้น ๆ ช้ากว่าเวลามาตรฐานสากลเชิงพิกัดอยู่ 5 ชั่วโมง (UTC-05.00)

 ประเทศที่ใช้เขตเวลาตะวันออก 
 แคนาดา 

 รัฐเกแบ็ก
 รัฐออนแทริโอ
 ช่วงตะวันออกกลางของนูนาวุต
 สหรัฐอเมริกา 

 คอนเนทิคัต
 เดลาแวร์
 จอร์เจีย
 เมน
 แมรีแลนด์
 แมสซาชูเซตส์

 นิวแฮมป์เชอร์
 นิวเจอร์ซีย์
 นิวยอร์ก
 นอร์ทแคโรไลนา
 โอไฮโอ
 เพนซิลเวเนีย

 โรดไอแลนด์
 เซาท์แคโรไลนา
 เวอร์มอนต์
 เวสต์เวอร์จิเนีย
 เวอร์จิเนีย

นอกจากนี้ยังมีอีก 6 รัฐที่ใช้เขตเวลานี้ไม่ทั่วทั้งรัฐ ได้แก่
 แอละแบมา
 ฟลอริดา
 อินดีแอนา
 เคนตักกี
 มิชิแกน
 เทนเนสซี
 เม็กซิโก 
 รัฐกินตานาโร เป็นรัฐที่เคยใช้เขตเวลาตะวันออกตาม EST

 อเมริกากลางและแคริบเบียน 
 จาเมกา
 หมู่เกาะเคย์แมน
 ปานามา
 คิวบา (ใช้เขตเวลาตะวันออกในฤดูหนาว)
 บาฮามาส (ใช้เขตเวลาตะวันออกในฤดูหนาว)
 เฮติ (ใช้เขตเวลาตะวันออกในฤดูหนาว)

 อเมริกาใต้ 
 โคลอมเบีย
 เอกวาดอร์
 เปรู
 บราซิล เฉพาะรัฐอาครี
# วาร์วิก
วาร์วิก  เป็นเมืองในเคนท์เคาน์ตี โรดไอแลนด์ สหรัฐอเมริกา วาร์วิกเป็นเมืองขนาดใหญ่อันดับที่ 2 ด้วยประชากร 82,672 คน ในปี พ.ศ. 2553 วาร์วิกก่อตั้งขึ้นโดยซามูเอล กอร์ตันเมื่อ พ.ศ. 2185

วาร์วิกตั้งอยู่ห่างจากใจกลางนครพรอวิเดนซ์ไปทางทิศใต้ประมาณ 19 กิโลเมตร (12 ไมล์) ห่างจากบอสตันไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 101 กิโลเมตร (61 ไมล์) และห่างจากนครนิวยอร์กไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 275 กิโลเมตร (171 ไมล์)

 รายการอ้างอิง
# รอยมาร
รอยมาร เป็นนวนิยายไทย บทประพันธ์ของ พัดชา สร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 มาแล้วถึง 3 ครั้ง

 การนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ 
ครั้งแรกสร้างในปี พ.ศ. 2533 ผลิตโดย เมคเกอร์ กรุ๊ป เขียนบทโทรทัศน์โดย เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ กำกับการแสดงโดย ชูศักดิ์ สุธีรธรรม นำแสดงโดย ศรัณยู วงษ์กระจ่าง, เพ็ญพิสุทธิ์ คงสมุทร, ตฤณ เศรษฐโชค, ธัญญา โสภณ, พิศมัย วิไลศักดิ์, มนตรี เจนอักษร, สุเชาว์ พงษ์วิไล, ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา ร่วมด้วยนักแสดงมากฝีมืออีกคับคั่ง ออกอากาศทุกวันจันทร์ - วันอังคาร เวลา 20.50 - 21.50 น. เริ่ม 25 ธันวาคม พ.ศ. 2533 - 8 เมษายน พ.ศ. 2534

ครั้งที่สองสร้างในปี พ.ศ. 2543 ผลิตโดย เมคเกอร์ เจ เขียนบทโทรทัศน์โดย ศราทิพย์ กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล นำแสดงโดย บัณฑิต สาวแก้ว, ปิยธิดา มิตรธีรโรจน์, คงศักดิ์ เจริญจันทร์, สกาวใจ พูนสวัสดิ์, ศิริพร วงศ์สวัสดิ์, ดิลก ทองวัฒนา, สันติสุข พรหมศิริ, ธัญญา โสภณ ร่วมด้วยนักแสดงมากฝีมืออีกคับคั่ง ออกอากาศทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.50 - 21.50 น. เริ่ม 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2543

และนำกลับมาสร้างอีกครั้งในปี พ.ศ. 2554 ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน จำกัด เขียนบทโทรทัศน์โดย บทกร กำกับการแสดงโดย ผิน เกรียงไกรสกุล นำแสดงโดย ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์, ราศรี บาเล็นซิเอก้า จิราธิวัฒน์, เอกพงศ์ จงเกษกรณ์, ราณี แคมเปน, พิศมัย วิไลศักดิ์, นิรุตติ์ ศิริจรรยา, ดิลก ทองวัฒนา, เพ็ญพักตร์ ศิริกุล ร่วมด้วยนักแสดงมากฝีมืออีกคับคั่ง ออกอากาศทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 - 22.45 น. เริ่ม 23 กันยายน พ.ศ. 2554 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2554

 นักแสดง 

 ละครโทรทัศน์  พ.ศ. 2533  พ.ศ. 2543   พ.ศ. 2554 สถานีออกอากาศ  ช่อง 3 ผู้จัดละคร  เมกเกอร์ กรุ๊ป  เมคเกอร์ เจ  ทีวีซีน บทโทรทัศน์  เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ  ศราทิพย์  บทกร ผู้กำกับการแสดง  ชูศักดิ์ สุธีรธรรม  กฤษณ์ ศุกระมงคล  ผิน เกรียงไกรสกุล บทบาท  นักแสดงหลัก อุปมา บุญอนันต์ (มาร์ค)  ศรัณยู วงษ์กระจ่าง  บัณฑิต สาวแก้ว  ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์ สไบนาง อัครราช (บี)  เพ็ญพิสุทธิ์ คงสมุทร  ปิยธิดา มิตรธีรโรจน์  ราศรี บาเล็นซิเอก้า จิราธิวัฒน์ ร.ต.อ. อาทิตย์ สุริโย  ตฤณ เศรษฐโชค  คงศักดิ์ เจริญจันทร์  เอกพงศ์ จงเกษกรณ์  เมธาวี อัครราช (เม)  ธัญญา โสภณ  สกาวใจ พูนสวัสดิ์  ราณี แคมเปน หัสดิน  เกียรติ กิจเจริญ  สิรคุปต์ เมทะนี  ชานนท์ ทิพกนก วิมาดา  ราตรี วิทวัส  กมลา กำภู ณ อยุธยา  เบญจวรรณ อาร์ดเนอร์ หยาดฝน  รัชนก พูนผลิน  วรรณภา คำสงค์  มิรา โกมลวณิช คุณหญิงรุจา (ย่า)  พิศมัย วิไลศักดิ์  ศิริพร วงศ์สวัสดิ์  พิศมัย วิไลศักดิ์ บารมี บุญอนันต์ (มี)  มนตรี เจนอักษร  ดิลก ทองวัฒนา  นิรุตติ์ ศิริจรรยา ประมุข  สุเชาว์ พงษ์วิไล  สันติสุข พรหมศิริ  ดิลก ทองวัฒนา วิจิตรา  ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา  ธัญญา โสภณ  เพ็ญพักตร์ ศิริกุล ชันษา  นัย สุขสกุล  กาญจน์ ศรีภักดี  ธนศักดิ์ สำราญมน สายทิพย์  ปริศนา กล่ำพินิจ  สุปราณี เจริญผล  สโรชา วาทิตตพันธ์ ธนู  ศานติ สันติเวชกุล  เวนย์ ฟอลโคเนอร์  กรุณพล เทียนสุวรรณ ป้าบังอร  รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง  สุกัญญา นาคสนธ์  ดีใจ ดีดีดี ยายจันทร์  สุลาลีวัลย์ สุวรรณทัต  พิมพ์พรรณ บูรณะพิมพ์  ณัฐนี สิทธิสมาน   อัครพนธ์ อังสุภูติพันธ์   เมธาวี อัครราช (เม) (วัยเด็ก)    พิมประภา ตั้งประภาพร  ชนิกานต์ ตังกบดี ครูป๋อง(ครูสอนนาฏศิลป์)   พิมพ์แข กุญชร ณ อยุธยา   ศรีอำไพ   ชุดาภา จันทเขตต์  อัญชิสา เลี่ยวไพโรจน์ ทนายคฑา    เบียบ
# วิชิต แย้มบุญเรือง
วิชิต แย้มบุญเรือง ประธานคณะกรรมการ บริษัท เอกรัฐวิศวกรรม จำกัด (มหาชน) กรรมการบริหาร พรรคพลังธรรมใหม่ อดีตนักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทย อดีตผู้ฝึกสอนทีมชาติไทย และอดีตประธานกรรมการบริษัทไทยพรีเมียร์ลีก จำกัด“ดร.วิชิต” ยันโปรแกรมไทยลีกออก 3 ก.พ.นี้อดีตทีมชาติรวมตัวถ่ายทอดเรื่องราวประวัติศาสตร์บอลไทย คอลัมน์ รู้ไปโม้ด  น้าชาติ ประชาชื่น, หนังสือพิมพ์ข่าวสด

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 1 ของพรรคภูมิพลังเกษตรกรไทยประกาศ กกต. แต่ไม่ได้รับเลือกตั้งhttps://www.ect.go.th/ect_th/download/article/article_20190306103820.pdf

การศึกษา
 ปริญญาตรี เศรษฐศาสตร์/พาณิชย์ศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 
 ปริญญาโท เศรษฐศาสตร์ Columbia University, New York, USA 
 ปริญญาเอก Public & International Affairs, University of Pittsburgh, Pennsylvania, USA

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
# ดัสติน เจ. ลี
ดัสติน เจโรม ลี (7 เมษายน ค.ศ. 1986 – 21 มีนาคม ค.ศ. 2007) เป็นสิบโทแห่งนาวิกโยธินสหรัฐอเมริกา ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้บังคับสุนัขและตรวจจับวัตถุระเบิดแสวงเครื่องร่วมกับสุนัขของเขาที่มีชื่อว่าเล็กซ์ โดยเขาและเล็กซ์ได้ถูกโจมตีด้วยการยิงแฝงที่ฐานปฏิบัติการกองร้อยเอ เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2007 จากการระเบิดของจรวด 73 มม. ภายในฐาน ได้ส่งผลให้ดัสตินเกิดมีบาดแผลฉกรรจ์ รวมถึงเล็กซ์ที่ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน

 ชีวิตช่วงต้น 
ดัสติน ลี เป็นบุตรของตำรวจม้ากองบังคับการตำรวจทางหลวงรัฐมิสซิสซิปปีที่มีชื่อว่าเจโรม ลี และดัสตินเกิดวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1986 ที่เมริเดียน รัฐมิสซิสซิปปี ตั้งแต่อายุประมาณห้าขวบ ดัสตินได้ฝึกซ้อมร่วมกับบรรดาสุนัขกู้ภัย โดยการซ่อนตัวอยู่ในป่า และปล่อยให้พวกมันได้เข้าไปค้นหาตัวเขา เช่นเดียวกับพ่อของเขา เขาได้รับการโยกย้ายเนื่องด้วยเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ที่ซึ่งเขาได้สมัครเป็นทหารก่อนการสำเร็จการศึกษาในระดับไฮสกูล โดยเขาได้เติบโตในควิทแมน รัฐมิสซิสซิปปี และสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนวิทแมนไฮสกูลใน ค.ศ. 2004 

 อาชีพทหารและการเสียชีวิต 
ดัสตินสำเร็จการฝึกอบรมหลักสูตรแรกในฐานะผู้บังคับสุนัข เขาได้รับการบันทึกโดยครูฝึกสุนัขชื่อ วิลเลียม ดับบลิว. เรโนลด์ ว่าเป็น "ผู้บังคับสุนัขที่น่าอัศจรรย์" เนื่องด้วยความสามารถของเขา ดัสตินได้รับสุนัขสองตัวสำหรับการทำงานในครั้งหนึ่ง ซึ่งได้แก่ สุนัขตรวจหาวัตถุระเบิดและสุนัขตรวจหาสารเสพติด เขาได้รับการส่งไปประจำการที่กองบัญชาการกองทัพพลาธิการนาวิกโยธินฐานอัลบานีในเมืองอัลบานี รัฐจอร์เจีย ก่อนที่เขาจะได้รับการเคลื่อนกำลังพลสู่ประเทศอิรัก ดัสตินได้รับการเลื่อนยศเป็นสิบโทในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2006  เขาได้เข้าร่วมกับกองพันลาดตระเวนที่ 3 ก่อนการโจมตี และได้เข้าประจำการในกองพันที่ 3 พรรคนาวิกโยธินที่ 14 กองปืนใหญ่จี หมวด 3 ซึ่งเป็นช่วงแห่งการเสียชีวิตของเขา เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2007 ฐานปฏิบัติการแห่งกองร้อยเอ ได้ถูกโจมตีโดยฝ่ายก่อการร้ายด้วยการยิงแฝง ดัสตินและเล็กซ์ได้รับบาดเจ็บจากเศษกระสุน เมื่อจรวด 73 มม. ได้ระเบิดภายในฐานปฏิบัติการของดัสติน ส.ท.ดัสตินได้รับการอพยพเคลื่อนย้ายจากพื้นที่ไปยังโรงพยาบาล ที่ซึ่งเขาได้เสียชีวิตหลังจากนั้นเพียงไม่นาน ส่วนการบาดเจ็บของเล็กซ์ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต ทั้งนี้ ดัสตินได้มีการกำหนดที่จะกลับบ้านภายในช่วงราวหกสัปดาห์

 สิ่งที่ตามมา 
ดัสติน ลี ได้รับการฝังที่สุสานสโตนวอลล์ในเมืองสโตนวอลล์ รัฐมิสซิสซิปปี ณ วันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2007  เขาได้รับรางวัลสำหรับผู้วายชนม์เพอร์เพิลฮาร์ต, เหรียญกองทัพเรือและนาวิกโยธินสรรเสริญ พร้อมด้วยเครื่องหมายกรำศึกสดุดีความกล้า และริบบิ้นปฏิบัติการศึก พ่อแม่ของดัสตินได้รับความช่วยเหลือจากผู้แทนราษฎรสหรัฐชื่อ วอลเตอร์ โจนส์ (คณะกรรมการพรรครีพับลิกัน) และการร้องทุกข์ทางอินเทอร์เน็ต และประสบความสำเร็จในการร้องขอเพื่อให้เล็กซ์ได้รับการเกษียณก่อนกำหนด ทำให้เขาเป็นทหารที่ทำงานร่วมกับสุนัขที่ได้รับการเกษียณก่อนกำหนดอย่างเต็มรูปแบบรายแรก และการรับเลี้ยงโดยกระทรวงกลาโหมสำหรับครอบครัวผู้บังคับสุนัขที่เสียชีวิตจากสนามรบ

ภายหลังจากการเสียชีวิตของดัสติน ทางวุฒิสภารัฐมิสซิสซิปปีและสภาผู้แทนราษฎรรัฐมิสซิสซิปปีได้มีมติพ้องในการเชิดชูเกียรติแก่ตัวเขา เมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2010 ทางพลาธิการนาวิกโยธินฐานอัลบานีได้เปลี่ยนชื่อบ้านสำหรับสุนัขอยู่เป็น "คอร์เพอเริลดัสติน เจโรม ลี เคนเนล"

 ข้อมูลเพิ่มเติม 
thumb|226x226px|เล็กซ์ กับหลุมฝังศพของดัสติน
สุนัขที่ชื่อ เล็กซ์ เสียชีวิตในวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2012 เนื่องเป็นผลมาจากการเกิดโรคมะเร็ง
# ระบบรถไฟฟ้าของรถไฟใต้ดินปักกิ่ง
ระบบรถไฟฟ้าของรถไฟใต้ดินปักกิ่ง ทุกคัน วิ่งบนรางขนาด 1,435 มิลลิเมตร พลังไฟฟ้า 750 โวลต์ กระแสตรง จากรางที่สาม ยกเว้นสาย 6 ที่รับจากลวดไฟฟ้าเหนือหัว ทุกเส้นทางใช้รถไฟฟ้า 6 คันต่อขบวน ความเร็วสูงสุด 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ยกเว้นสาย 6 ที่ใช้รถไฟฟ้า 8 คันต่อขบวน และสายท่าอากาศยานที่ใช้รถไฟฟ้า 4 คันต่อขบวน ทำความเร็วได้ถึง 100 และ 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมงตามลำดับ<New Beijing subway to ease traffic congestion, Wu Wenjie, deputy director of China Railway Tunnel Group, China Daily. Reporter ZHENG Xin. 2012-11-26."Linear Motor Commuter for Beijing" CNR website  Accessed Mar. 27, 2010

 ผู้ผลิต 

thumb|right|430px|ล้อขับเคลื่อนสายท่าอากาศยานจำนวน 4 คัน ในปี ค.ศ. 2008
ส่วนใหญ่ผลิตโดย Changchun Railway Vehicles Company Ltd. ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ China CNR Corporation ปัจจุบันมีล้อขับเคลื่อนของสาย 2, สาย 5, สาย 8, สาย 10, สาย 13, สายท่าอากาศยาน และรุ่นเก่าของสาย 1 สร้างโดย Changchun RVC(Chinese) 吉林日报  July 31, 2009 ล้อขับเคลื่อนสาย 1 รุ่นล่าสุด เป็นแบบเดียวกับสาย 4 และสายบาตง ผลิตโดย Qingdao Sifang Locomotive and Rolling Stock Company ส่วนหนึ่งของ China South Locomotive and Rolling Stock Industry Corp.(Chinese)  July 30, 2009(Chinese)"青岛造" 最高运营时速100公里 Dec. 31, 2009
# ตราแผ่นดินของแอฟริกาใต้
ตราแผ่นดินของแอฟริกาใต้ แบบที่ใช้อยู่ ณ ปัจจุบัน ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเนื่องในวันอิสรภาพ 27 เมษายน ค.ศ. 2000. แทนที่ตราแผ่นดินที่ใช้มาตั้งแต่สมัยอาณานิคมเมื่อ ค.ศ.1910.Brownell, F.G. (1993). National and Provincial Symbols คำขวัญ  เขียนเป็นอักษรKhoisan ในภาษาซคัม หมายถึง "เอกภาพในความหลากหลาย". คำขวัญที่ปรากฏในตราแบบเดิม , หมายถึ
ง "unity is strength".

 ประวัติ 

 สมัยอาณานิคม 
ตราแผ่นดินประจำดินแดนอาณานิคม ประกาศใช้ตามพระบรมราชโองการของ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 เมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1910.Government Gazette no 58 (15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1910)  ภายหลังจากการก่อตั้งสหภาพแอฟริกาใต้.

ตราแผ่นดิน สื่อถึง จังหวัดทั้งสี่ (อาณานิคมทั้งสี่) ที่รวมกับเป็นสหภาพ.
 ช่องที่ 1 มุมบนซ้าย หญิงพรหมจารีย์ถือสมอเรือ หมายถึง อาณานิคมเคป.
 ช่องที่ 2 มุมบนขวา วิลเดอบีสต์ หมายถึง อาณานิคมนาตาล.
 ช่องที่ 3 มุมล่างซ้าย ต้นส้ม หมายถึง เสรีรัฐออเรนจ์ (ออเรนจ์ฟรีสเตท).
 ช่องที่ 4 มุมล่างขวา รูปรถบรรทุก หมายถึง สาธารณรัฐทรานส์วาล.
 ประคองข้างได้รับอิทธิพลจากตราของอาณานิคมแม่น้ำออเรนจ์ และ อาณานิคมเคป .
 สิงโตเหยียบบนแพรประดับสีแดง-ขาว, หมายถึง ความเป็นปึกแผ่นของอาณานิคมทั้งสี่.

คำขวัญ, Ex Unitate Vires หมายถึง "Union is Strength" ใช้จนถึง ค.ศ. 1961, และได้เปลี่ยนเป็น "Unity is Strength".

 วิวัฒนาการ 
ตราแผ่นดินทั้ง3แบบ. ตราแผ่นดินแบบแรก (ค.ศ. 1910) ต่อมาได้มีการแก้ไขแบบตราเพิ่ม เมื่อ ค.ศ. 1930, โดยใช้เป็นเครื่องหมายยศ จ่าสิบเอก ของกองกำลังป้องกันสหภาพ และ กองกำลังป้องกันแอฟริกาใต้ จนถึง ค.ศ. 2002. ตราแผ่นดินแบบที่ 2, ค.ศ. 1930 มีชื่อเรียกว่า "ตราแผ่นดินปฐมภูมิ", และ ตราแผ่นดินแบบสุดท้ายมีการแก้ไขแบบตราเพิ่ม เมื่อ ค.ศ. 1932 มีชื่อเรียกว่า "embellished coat of arms", ตราแผ่นดินทั้งสองแบบได้ใช้จนถึง ค.ศ. 2000.

200px200px200px191019301932
# มินเดิน
มินเดิน  เป็นเมืองในประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ-ตะวันออกของรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน เมืองตั้งอยู่บนทั้ง 2 ฝั่งของแม่น้ำเวเซอร์ เมืองมีอายุมากกว่า 1,200 ปี มีอาคารศิลปะเรอเนซองส์แบบเวเซอร์อยู่หลายอาคาร นอกจากนั้นยังมีโบสถ์เก่าแก่อายุมากกว่าหนึ่งพันปี
# แคว้นอาปูริมัก
แคว้นอาปูริมัก  เป็นแคว้นทางใต้-กลางของประเทศเปรู ติดกับแคว้นกุสโกทางทิศตะวันออก ติดกับแคว้นอายากูโชทางทิศตะวันตก และติดกับแคว้นอาเรกิปาและแคว้นอายากูโชทางทิศใต้ ชื่อของแคว้นมาจากภาษาเกชัว มีความหมายว่า "สถานที่พระเจ้าตรัส" (where the gods speak)

อาปูริมัก
หมวดหมู่:แคว้นอาปูริมัก
# รีอัลโต (รัฐแคลิฟอร์เนีย)
รีอัลโต  เป็นเมืองในเทศมณฑลแซนเบอร์นาร์ดีโน รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา จากข้อมูลประชากรในปี ค.ศ. 2010 เมืองมีประชากร 99,171 คน รีอัลโตเป็นที่ตั้งของโกดังเก็บสินค้า อย่าง สเตเปิล, ทอยส์อาร์อัส เป็นที่ตั้งของบริษัทผลิตพลุที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ คือ ไพโรสเปกทาคูลาส์
# เซนต์จอห์น (รัฐนิวบรันสวิก)
เซนต์จอห์น  เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐนิวบรันสวิก ประเทศแคนาดา เมืองมีประชากร 70,063 คน ในปี ค.ศ. 2011 มีพื้นที่ 315.82 ตร.กม. (121.94 ตร.ไมล์) ตั้งอยู่บนฝั่งอ่าวฟันดีที่ปากแม่น้ำเซนต์จอห์น มีอ่าวจอดเรือที่ปราศจากน้ำแข็งในฤดูหนาว 

นักสำรวจชาวฝรั่งเศส ซามูเอล เดอ แปลง เดินเรือมาถึงดินแดนแห่งนี้ใน ค.ศ. 1604 หลังจากนั้น 3 ทศวรรษ ชาวฝรั่งเศสได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานและสร้างป้อมปราการขึ้น ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 มีการต่อสู้ระหว่างคนเชื้อสายฝรั่งเศส อเมริกัน และอังกฤษ และได้จัดตั้งขึ้นเป็นนครแห่งแรกของประเทศแคนาดา ใน ค.ศ. 1785
# เคโอ
เคโอ  เป็น ศักราชของญี่ปุ่น  หลังจาก เก็นจิ และก่อน เมจิ ช่วงเวลาจากเดือนพฤษภาคม ปี ค.ศ. 1865 ถึงเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 1868Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Keiō" ; n.b., Louis-Frédéric is pseudonym of Louis-Frédéric Nussbaum, see Deutsche Nationalbibliothek Authority File . จักรพรรดิผู้ครองราชสมบัติคือ จักรพรรดิโคเม (孝明天皇) และ จักรพรรดิเมจิ (明治天皇)

 เหตุการณ์สำคัญในปีเคโอ 
 ค.ศ. 1866 (ปีเคโอที่ 2): โกเรียวกากุ สร้างเสร็จสมบูรณ์
 29 สิงหาคม ค.ศ. 1866 (ปีเคโอที่ 2 วันที่ 20 เดือน 7): โชกุน โทกูงาวะ อิเอโมจิ ถึงแก่อสัญกรรมที่ โอซากะ บากูฟุได้ถวายฎีกาขอให้ ฮิโตสึบาชิ โยชิโนบุ ควรได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งPonsonby-Fane, Richard. (1956). Kyoto: The Old Capital of Japan, 794-1869, p. 326.
 10 มกราคม ค.ศ. 1867 (ปีเคโอที่ 2 วันที่ 5 เดือน 12): โยชิโนบุได้รับแต่งตั้งเป็นโชกุน
 30 มกราคม ค.ศ. 1867 (ปีเคโอที่ 2 วันที่ 25 เดือน 12) จักรพรรดิโคเม เสด็จสวรรคต 
 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1867 (ปีเคโอที่ 3 วันที่ 9 เดือน 1): เจ้าชายมุตสึฮิโตะเสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติเป็น จักรพรรดิเมจิ
 9 พฤศจิกายน 1867 (ปีเคโอที่ 3 วันที่ 14 เดือน 10) โทกูงาวะ โยชิโนบุยินยอมถวายคืนพระราชอำนาจสู่ราชสำนักตามแผน ไทเซโฮคัง ของ ซากาโมโตะ เรียวมะ ซามูไรนักปฏิรูป
 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1867 (ปีเคโอที่ 3 วันที่ 15 เดือน 10): มีพระบรมราชโองการรับรองการฟื้นฟูราชสำนัก
 10 ธันวาคม ค.ศ. 1867 (ปีเคโอที่ 3 วันที่ 15 เดือน 11) ซากาโมโตะ เรียวมะ และ นากาโอกะ ชินตาโร น้องชายร่วมสาบานถูกลอบสังหารที่ ร้านโอมิยะ 
 6 มกราคม ค.ศ. 1868 (ปีเคโอที่ 3 วันที่ 10 เดือน 12):Ponsonby-Fane's published nengō would have this be 4 January rather than 6 January. การฟื้นฟูราชสำนักประกาศแก่ คูเงะ ปี ค.ศ. 1868 เริ่มปีเคโอที่ 3 และยังไม่เป็นปีเมจิที่ 1 จนกระทั่งวันที่ 7 เดือน 9 ของปีเคโอที่ 4 
 27 มกราคม ค.ศ. 1868 (ปีเคโอที่ 4 วันที่ 3 เดือน 1): สงครามโบชิง เริ่มต้นด้วย ยุทธการโทบะ–ฟูชิมิ
 3 กันยายน ค.ศ. 1868 (ปีเคโอที่ 4 วันที่ 17 เดือน 7) เอโดะถูกเปลี่ยนชื่อเป็น โตเกียว หมายถึง เมืองหลวงทางตะวันออกPonsonby-Fane, p. 327.
 8 ตุลาคม ค.ศ. 1868 (ปีเคโอที่ 4 วันที่ 22 เดือน 8): ยุทธการที่ไอซุ เริ่มต้นขึ้น
 12 ตุลาคม ค.ศ. 1868 (ปีเคโอที่ 4 วันที่ 26 เดือน 8) จักรพรรดิเมจิ บรมราชาภิเษกที่ ชิชินเด็น ใน เกียวโตPonsonby-Fane, p. 328.
 23 ตุลาคม 1868 (ปีเคโอที่ 4/ปีเมจิที่ 1 วันที่ 7 เดือน 9): ศักราชถูกเปลี่ยนอย่างเป็นทางการจากปี เคโอ เป็นปี เมจิ และได้มีการนิรโทษกรรมPonsonby-Fane, p. 328. การนำศักราชปีเมจิมาใช้มีผลย้อนหลังถึงวันที่ 25 มกราคม ปี ค.ศ. 1868 (ปีเคโอที่ 4/ปีเมจิที่ 1 วันที่ 1 เดือน 1)

ตารางเทียบศักราช
 เคโอ 1  2  3  4 ค.ศ. 1865  1866  1867  1868   พ.ศ. 2408  2409  2410  2411
# แม่น้ำเวเซอร์
แม่น้ำเวเซอร์  เป็นแม่น้ำทางทิศเหนือ-ตะวันตกของประเทศเยอรมนี เกิดจากแม่น้ำฟุลดาไหลมารวมกับแม่น้ำแวร์ราที่เมืองมึนเดิน ไหลผ่านรัฐโลว์เออร์แซกโซนี ไหลไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ลงสู่ทะเลเหนือ แม่น้ำเวเซอร์มีความยาว 452 กม. หากรวมกับแม่น้ำเวร์ราจะมีความยาว 744 กม.

เวเซอร์
# ปารีณา บุศยศิริ
ปารีณา บุศยศิริ   นักแสดงชาวไทย สังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3  
 ประวัติ 
ปารีณา บุศยศิริ เกิดวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2536 เป็นนักแสดง 

ระดับประถมศึกษา โรงเรียนไผทอุดมศึกษา ,โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยรังสิต
ระดับมัธยมศึกษา Ramkhamhaeng Advent International School
ปัจจุบัน จบปริญญาตรีที่ มหาวิทยาลัยมหิดล (ภาคอินเตอร์) คณะ Food Science and Technology (ก่อนหน้านี้สอบติดที่ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภาคอินเตอร์) และกำลังศึกษาต่อในระดับปริญญาโทที่ วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

 ผลงาน 
 ละครโทรทัศน์ 
ละครโทรทัศน์ด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

| rowspan = "2" align = "center"| 2556 || align = "center"| รักข้ามเส้น || align = "center"| ฟ้าใส
|-
|align = "center"| อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ || align = "center"| เมขลา
|-
|rowspan = "1" align = "center"|  2557 || align = "center"| ไฟรักเพลิงแค้น || align = "center"| เกรซ 
|-
|rowspan = "2" align = "center"|  2558 || align = "center"| นางร้ายที่รัก || align = "center"| อิงอร 
|-
|align = "center"| ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ || align = "center"| จันจว้า วรรณดำรง (เจ้าขา) 
|-
|rowspan = "2" align = "center"| 2560 ||align = "center"| ตะวันยอแสง || align = "center"| จิตรใส เดชาบดินทร์
|-
|align = "center"| ที่หนี้มีรัก || align = "center"| เคธี่
|-
|rowspan = "3" align = "center"| 2561 ||align = "center"| คมแฝก || align = "center"| ดวงใจ อมรเดช
|-
|align = "center"| บ่วงรักซาตาน || align = "center"| มิลิน พัทธนกิจอนันต์ (ลิน)
|-
|align = "center"| ด้วยแรงอธิษฐาน || align = "center"| ผาณิต (น้องสาวของวรดา) / ลินจันทร์ 
|-
|rowspan = "2" align = "center"| 2562 ||align = "center"| รักจังเอย || align = "center"| กิมลั้ง
|-
|align = "center"| ทิวาซ่อนดาว || align = "center"| น้ำทิพย์
|-
|rowspan = "3" align = "center"| 2564 ||align = "center"| มายาเสน่หา || align = "center"| แบ๋ม (รับเชิญ)
|-
|align = "center"| อุบัติร้ายอุบัติรัก || align = "center"| เรณุกา
|-
|align = "center"| Help me คุณผีช่วยด้วย || align = "center"| น้ำปั่น (รับเชิญ)
|-
|rowspan = "1" align = "center"| 2565 ||align = "center"| ซ่านเสน่หา || align = "center"| อ้อม (รับเชิญ)
|-
|rowspan = "1" align = "center"| 2566 ||align = "center"| 18 มงกุฎสะดุดเลิฟ || align = "center"| น้ำหวาน
|-
|rowspan = "2" align = "center"| 2568 ||align = "center"| อีบัวกับไอ้ขวัญ || align = "center"| สร้อย
|-
|align = "center"| ผู้บ่าวสุดซ่าส์กะอีหล่าขาซิ่ง” || align = "center"|  ไอลดา
|-
|}

ละครโทรทัศน์ด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องพีพีทีวี

| rowspan = "1" align = "center"| 2565 || align = "center"| จังหวะหัวใจนายสะอาด || align = "center"| พิมพ์ทอง (พิมพ์)
|-
|}

 ซีรีส์ 

|rowspan = "1" | 2562 || เสน่หาสตอรี่ || ตอน ชมพู่ || 
|-
| 2566
| La Pluie ฝนตกอีกครั้งฉันรักเธอ
| 
| 
|-
|}
# ส้ม-อะตอม
ส้ม-อะตอม (อังกฤษ: Zom&Atom) เป็นนักร้องดูโอ้ในโปรเจกต์ Jump And Play ทางสังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ช่วงปี 2554 - ปัจจุบัน

 ประวัติ 
ส้ม-อะตอม (อังกฤษ: Zom&Atom) ประกอบสมาชิกคือ มารี เออเจนี เลอเลย์ (ส้ม) และ กฤชกนก สวยสด (อะตอม) ผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักคือเพลง "รักเธอนะ" ทั้งคู่เคยผ่านงานละครโทรทัศน์ และ ถ่ายแบบมาแล้วมากมาย 

เส้นทางการเข้าสู่วงการของอะตอมนั้น ได้ประกวดไมค์ไอดอล จนได้เป็นศิลปินในสังกัดแกรมมี่ ผลงานเพลงที่โด่งดังก่อนที่จะเป็นักร้องดูโอ้นั้นเธอเป็นที่รู้จักกับเพลง "ห้ามทิ้ง" ส่วนเส้นทางการเข้าสู่วงการของส้มนั้น เธอแจ้งเกิดจากเวทีการประกวด LG Starz Talent ในปี พ.ศ. 2551 ด้วยการเป็น 1 ใน 5 ผู้ชนะเลิศการประกวด จนได้มาเป็นศิลปินเช่นกัน

 สมาชิก 
ชื่อ-นามสกุลชื่อเล่นเชื้อชาติตำแหน่งในวงวันเกิดมารี เออเจนี เลอเลย์ ส้มไทย-ฝรั่งเศสร้องนำ ร้องหลักกฤชกนก สวยสดอะตอมไทย

 ผลงาน 
สตูลดิโออัลบั้ม 
 อัลบั้ม Jump And Play (18 มกราคม 2555)

 ซิงเกิ้ล 
 เพลง รักเธอนะ
 เพลง หน้าตาของความรัก
 เพลง แอ๊บ

 เพลงประกอบละคร 
 เพลง รู้ตัวช้า (เพลงประกอบละคร แม่เปียดื้อ)
 เพลง ปากแข็ง ใจไม่แข็ง (เพลงประกอบละคร หลานสาวนายพล)
# วูนซอกเก็ต
วูนซอกเก็ต  เป็นเมืองในพรอวิเดนซ์เคาน์ตี โรดไอแลนด์ สหรัฐอเมริกา มีประชากร 41,186 คน ในปี พ.ศ. 2553 วูนซอกเก็ตเป็นเมืองขนาดใหญ่อันดับ 6 ของรัฐ อยู่ห่างจากพรอวิเดนซ์ไปทางใต้ประมาณ 24 กิโลเมตร (15 ไมล์)