wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ซิมการ์ด
มอดูลระบุผู้เช่า หรือ มอดูลระบุผู้ใช้บริการ ตรงกับคำ subscriber คือผู้บอกรับหรือใช้บริการ อย่างไรก็ดี คำ ซิม นิยมใช้มากกว่าและรู้จักกันดีกว่า หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า ซิมการ์ด (SIM Card) คือแผงวงจรรวมสำหรับบันทึกเลขประจำตัวสากลสำหรับผู้ใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ (International Mobile Subscriber Identity; IMSI) รหัสใช้เฉพาะตัว (Personal Identification Number; PIN) รหัสปลดล็อกรหัสใช้เฉพาะตัว (Personal Unblocking Key; PUK) ข้อมูลเข้ารหัสตามความจำเป็นสำหรับอนุญาตให้ผู้ขอรับบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ (รวมถึงคอมพิวเตอร์ที่มีคุณสมบัติทำงานอย่างเดียวกัน) รับบริการตามสิทธิ์ของตน โทรศัพท์เคลื่อนที่ที่ใช้ระบบจีเอสเอ็มจำเป็นต้องมีซิมการ์ด แต่ถ้าใช้ระบบซีดีเอ็มเอ ก็จำเป็นต้องใช้เฉพาะรุ่นใหม่ ๆ เท่านั้น นอกจากนี้ซิมการ์ดยังสามารถใส่ไว้ในกล้องถ่ายรูปและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อื่นได้

ซิมการ์ดถูกกำหนดมาตรฐานครั้งแรกโดยสถาบันมาตรฐานโทรคมนาคมยุโรป มาตรฐานหมายเลข TS 11.11 และทำขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2534 โดยกีเซคเกอุนด์เดฟรีเอนท์ (Giesecke & Devrient) เพื่อใช้ในเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ของเรดิโอลินยา (Radiolinja) เมื่อมีระบบยูเอ็มทีเอสขึ้น งานกำหนดมาตรฐานจึงย้ายไปยังทรีจีพีพี สืบเนื่องมาจนปัจจุบัน

 รูปแบบ 
thumb|จากซ้ายไปขวา ซิมการ์ดขนาดเต็ม มินิ ไมโคร นาโน

thumb|หน่วยความจำจากซิมการ์ดขนาดไมโคร เทียบกับเหรียญสิบเซนต์สหรัฐ (เส้นผ่าศูนย์กลาง 18 มิลลิเมตร)

ซิมการ์ดมีได้หลายขนาด โดยขนาดที่ใหญ่ที่สุดมีขนาดเท่าบัตรประจำตัวฝังด้วยแผงวงจรรวม ขนาดที่เล็กลงมา (กำหนดโดย มินิ ไมโคร และนาโน) ใช้ในโทรศัพท์เคลื่อนที่รุ่นที่ใหม่กว่าขึ้นตามลำดับ ปัจจุบันซิมการ์ดนิยมทำไว้บนบัตรขนาดเท่าบัตรประจำตัวแต่มีรอยปรุให้สามารถแยกออกเป็นบัตรขนาดเล็กลงเพื่อสอดลงในตัวเครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ นอกจากนี้โทรศัพท์เคลื่อนที่บางรุ่นยังมีซิมการ์ดบาง ๆ ฝังไว้กับแผงวงจรพิมพ์ ตารางต่อไปนี้เป็นขนาดของซิมการ์ดที่มีใช้ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน อักษรย่อ FF คือ form factor หรือตัวประกอบระบุการย่อส่วน ยิ่งมีค่ามาก ขนาดก็เล็กลง

+ ขนาดซิมการ์ด ซิมการ์ด เริ่มใช้ มาตรฐานอ้างอิง ยาว (mm) กว้าง (mm) หนา (mm) ปริมาตร (mm3) ขนาดเต็ม (1FF) พ.ศ. 2534 ISO/IEC 7810:2003, ID-1 85.60 53.98 0.76 3511.72 มินิซิม (2FF) พ.ศ. 2539 ISO/IEC 7810:2003, ID-000 25.00 15.00 0.76 285.00 ไมโครซิม (3FF) พ.ศ. 2546 ETSI TS 102 221 V9.0.0, Mini-UICC 15.00 12.00 0.76 136.80 นาโนซิม (4FF)  พ.ศ. 2555 ETSI TS 102 221 V11.0.0 12.30 8.80 0.67 72.52 ซิมฝังตัว(eSIM) JEDEC Design Guide 4.8, SON-8ETSI TS 103 383 V12.0.0GSMA SGP.22 V1.0 6.00 5.00 <1.00 <30.00

ซิมการ์ดแรกสุดทีมีใช้นั้น มีขนาดเท่ากับบัตรเครดิต สำหรับใช้ติดตั้งกับโทรศัพท์เคลื่อนที่รุ่นเก่าที่มีขนาดใหญ่เทอะทะ ในเวลาต่อมาเมื่อโทรศัพท์เคลื่อนที่มีขนาดเล็กลง จึงมีการย่อส่วนซิมการ์ดลงเป็นซิมการ์ดขนาดมินิ

ซิมการ์ดขนาดไมโคร เป็นซิมการ์ดที่ออกแบบให้เล็กลงจากขนาดมินิ เพื่อใช้สอดลงในอุปกรณ์จำพวกสมาร์ตโฟนซึ่งมีพื้นที่สำหรับรองรับซิมการ์ดน้อยลง เริ่มใช้โดยสถาบันมาตรฐานโทรคมนาคมยุโรปเมื่อ พ.ศ. 2546

ซิมการ์ดขนาดนาโน เริ่มใช้เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2555 มีขนาด 12.3 × 8.8 × 0.67 mm โดยลดพื้นที่พลาสติกว่างจากซิมขนาดไมโคร นอกจากนี้ยังลดความหนาลงด้วย จึงทำให้ซิมขนาดมินิและไมโครในปัจจุบันมีขนาดบางกว่าในอดีต เนื่องจากซิมการ์ดขนาดบางและหักง่าย บริษัทโทรศัพท์หลายแห่งยังคงแนะนำให้ใชิซิมการ์ดหนาเท่าเดิม

 หมายเหตุ
# อเมนเนมเฮต (พระราชโอรสในทุตโมสที่สี่)
อเมเนมเฮต เป็นเจ้าชายแห่งราชวงศ์ที่สิบแปดของอียิปต์โบราณ เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ทุตโมสที่สี่ พระองค์ปรากฎอยู่บนภาพสลักในหลุมฝังศพหมายเลข ทีที 64 ซึ่งเป็นหลุมฝังศพของเฮกาเรชู และพระศพของพระองค์ถูกฝังไว้ในหลุมฝังศพของพระราชบิดาของพระองค์ในหุบเขากษัตริย์ สุสาน เควี 43 ร่วมกับพระบิดาและพระขนิษฐาของพระองค์นามว่า เทนต์อามุนDodson & Hilton, p.134Dodson & Hilton, p.135
# เธียอา (พระราชธิดาในทุตโมสที่สี่)
เธียอา เป็นเจ้าหญิงชาวอียิปต์โบราณแห่งราชวงศ์ที่สิบแปด พระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ทุตโมสที่สี่ พระองค์ได้รับการตั้งพระนามตามพระอัยยิกาของพระองค์, p.140

thumb|

มีข้อสันนิษฐานว่าพระองค์คือเจ้าหญิงที่ปรากฏบนภาพวาดในสุสานของโซเบ๊คโฮเทป (ทีที 63) และมีโถคาโนปิกของพระองค์ถูกพบในหุบเขาราชินีDodson & Hilton, p.140

พระองค์สิ้นพระชนม์ในระหว่างการครองราชย์ของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สาม ซึ่งเป็นพระเชษฐาของพระองค์ ตอนนี้ยังไม่ทราบสถานที่ฝังศพเดิมของพระองค์ พระศพของพระองค์ถูกฝังอยู่ในราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ดใน Sheikh Abd el-Qurna พร้อมกับมัมมี่ของเจ้าหญิงอีกหลายพระองค์ เช่น อเมนเนโมเพต และ เพเตปิฮู ซึ่งอาจเป็นพระขนิษฐาของพระองค์ เจ้าหญิงเนเบตธีอา
เป็นพระราชนัดดาของพระองค์และเจ้าหญิงทาทาอู, เฮนูตินู, เมริทพทาห์, ซิทฮอริ และ วิไอย์ หลุมฝังศพถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2400Aidan Dodson and Jac. J. Janssen, A Theban Tomb and Its Tenants, The Journal of Egyptian Archaeology, Vol. 75 (1989), pp. 125-138Fletcher, p.145
# กิวเซปเป ทอนาทอเร่
REDIRECT จูเซปเป ทอร์นาทอเร
# อเมเนโมเพต (พระราชธิดาในทุตโมสที่สี่)
อเมเนโมเพต เป็นเจ้าหญิงชาวอียิปต์โบราณ ในช่วงราชวงศ์ที่สิบแปด อาจจะเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ทุตโมสที่สี่, p. 137

พระองค์สิ้นพระชนม์ในระหว่างรัชสมัยของฟาโรห์อเมนโฮเตปที่สาม ต่อมามัมมี่ของพระองค์ถูกฝังอยู่ใน Sheikh Abd el-Qurna พร้อมกับเจ้าหญิงอีกหลายพระองค์ เช่น เจ้าหญิงเธียอา และ เจ้าหญิงเพเตปิฮู และมีพระศพพระนัดดาของพระองค์ เจ้าหญิงเนเบตเธียอา และ เจ้าหญิงทาทาอู, เฮนูตินู, เมริทพทาห์, ซิตฮอริ และ วิไอย์ หลุมฝังศพถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2400 Dodson & Hilton, p.135Aidan Dodson and Jac. J. Janssen: A Theban Tomb and Its Tenants, In: The Journal of Egyptian Archaeology, Vol. 75 (1989), pp. 125-138
# โสดเหงาเป็นล็อบสเตอร์
โสดเหงาเป็นล็อบสเตอร์  เป็นภาพยนตร์ตลกร้ายแนวดิสโทเปียแบบแอบเสิร์ด โดยมี Yorgos Lanthimos เป็นผู้กำกับ ร่วมเขียนบท และร่วมอำนวยการสร้าง ในโลกของภาพยนตร์เรื่องนี้ เหล่าคนโสดจะได้รับโอกาสเป็นเวลา 45 วัน ที่จะหาคู่รักให้พบ ไม่เช่นนั้นจะถูกทำให้กลายเป็นสัตว์ นำแสดงโดย Colin Farrell รับบทหนุ่มที่เพิ่งกลายเป็นโสด ต้องพยายามตามหาใครสักคนเพื่อจะยังคงอยู่เป็นมนุษย์
อ้างอิง
# มิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์
มิสยูไนเต็ดคอนติเนนต์  เป็นเวทีการประกวดนางงามเวทีหนึ่ง โดยเริ่มจัดการประกวดครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2006 ที่ ประเทศเอกวาดอร์ เดิมทีการประกวดนั้นได้มีการประกวดเฉพาะในกลุ่มประเทศลาตินอเมริกาเท่านั้น จนในปี ค.ศ. 2013 ก็ได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบการประกวด โดยเริ่มเปิดโอกาสให้ผู้เข้าประกวดจากทวีปอื่นๆ สามารถเข้าร่วมประกวดได้ด้วย

 ผู้ชนะการประกวด 
 ปี ประเทศ/ดินแดน ผู้ดำรงตำแหน่ง เจ้าภาพ ผู้เข้าประกวด 2006  มีอา ลูร์เดส ตาเวรัส   กวายากิล, เอกวาดอร์ 21  2007  (2) มารีอันเน ครูซ 22 2008  มารีอา กอนซาเลซ 20 2009  ลีนา มอสเกรา 20 2010   จูลีอานา ซีวัลลอส 20 2011   คลาวเดีย สชีสส์ 21 2012   กามีลา ลิมา  21 2013   (2) แคโรลีนา เปเรซ  27 2014   (3) จีซา มอนเตส  31 2015  (2) นาตาเลีย ลาโก  28 2016  เจสลีน ซานโตส  28 2017  ทาเทียนา ซิมเฟอร์  33 2018  (2) แอนเดรีย ซีนซ์  33 2019   (2) อาเนียริส คาดาวิด 322022 (2)คาเมล เมอร์คาโด27

 ผู้ชนะเรียงตามจำนวนครั้ง 
ประเทศ/ดินแดนจำนวนปีที่ชนะ   3 2006, 2007, 2014  2 2016, 20222012, 2015  2011, 2013  2008, 2018  2009, 2019  1 2017  2010

 จำนวนผู้ชนะเลิศแบ่งตามภูมิภาค 
ทวีปจำนวนประเทศlink=https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%9F%E0%B8%A5%E0%B9%8C:Americas_(orthographic_projection).svg|20x20px|23x23px อเมริกา12สาธารณรัฐโดมินิกัน (3), บราซิล (2), เอกวาดอร์ (2), เปรู (1), เม็กซิโก (2) และ โคลอมเบีย (2)link=https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%9F%E0%B8%A5%E0%B9%8C:Asia_(orthographic_projection).svg|20x20px|23x23px เอเชีย2ฟิลิปปินส์ (2)20x20px ยุโรป1รัสเซีย (1) link=https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%9F%E0%B8%A5%E0%B9%8C:Africa_(orthographic_projection).svg|20x20px|23x23px แอฟริกา0link=https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%9F%E0%B8%A5%E0%B9%8C:Oceania,_broad_(orthographic_projection).svg|20x20px|23x23px โอเชียเนีย0

 รองชนะเลิศ 
ปีรองอันดับ 1รองอันดับ 2รองอันดับ 3รองอันดับ 4รองอันดับ 52022Ivanova VélezKaren OrtizLis ArbelaesGretha MatiaudaAyram Ortiz2019 เอลิซ่า ควินโนเดซ เคเนีย พอนซ  มณีรัตน์ แดงประเสริฐ ชารอท มิลาเลซ  เนรีน ซูเต2018 ไซมั่น เกดแกร็ด อนา แคทลีนา มูทัน ซินเทีย รูซ โลเปซ เบลินด์ เบลล่า นันทภัค ไกรหา2017อาลีนา พีกัน โรซานา เรเยส ทวีพร พริ้งจำรัส เยนิเฟอร์ เฮอร์นันเดซ เจซี โรดริเกซ 2016เมตตี รีส โซเรนเซนโลพามูดรา ราต เทย์นารา การ์กันตีนี ซินเธีย ดูเก การ์ซา รีตา ซิลเวสเตร 2015ดาเนียลา คาสตานีดา มีเรียม อารีวาลอส มาเรีย พาดิลลา ซุชรี ชเรยา มิชรา คิมเบอร์ลี คาสติลโล 2014ไว เมย์ มาร์เกซ เกล นิโคล ดา ซิลวา พอลลา รูอิซ แอนนา ซาร์ดีกา จูเลีย ฟรีสัน 2013พูร์วา รานา มาเรีย บีเลน เจเรซ เชอรีน แดนดอย คามิลา เวซโซโซ มาเรีย ซีอาลี 2012มารีเซลี กอนซาเลซ โจเซฟีนา เฮอร์เรโร  colspan="3" rowspan="7" 2011ดาเลีย เฟอร์นันเดซ บลังกา มอนตาโน 2010คาร์ลา คาร์ริลโล มารีเลีย ลีลา 2009เดนิซ อาลีเซรัล ซานดรา วินเซส 2008คริสตินา รุยซานเชซ โดเมนิกา ซาพอริตตี 2007ฟรานซิส ลูโก กลาดิส คาสเตลลาโนส 2006ฟาติมีห์ โซซา ดายานา โคลมีนาเรส 

 ตัวแทนประเทศไทย 
 ส่งรองจากเวทีมิสแกรนด์ไทยแลนด์ไปประกวด ปี 2014-2019
 ปี ผู้ดำรงตำแหน่ง จังหวัด ตำแหน่งในการประกวด รางวัลพิเศษ2019 มณีรัตน์ แดงประเสริฐตราด รองอันดับ 3 รองอันดับ 1 - ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม2018นันทภัค ไกรหาบุรีรัมย์ รองอันดับ 5 ขวัญใจช่างภาพ 2017 ทวีพร พริ้งจำรัสจันทบุรี รองอันดับ 3 ขวัญใจช่างภาพ  ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม 2016 บุญญาณี สังข์ภิรมย์ นครปฐม เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย  2014 นุรไลลา บินมามะ ปัตตานี ไม่ผ่านเข้ารอบ
# ตานดำ
ตานดำ  หรือ ตานส้าน, ถ่านไฟผี, มะเกลือป่า หรือ มะตูมดำ เป็นพืชในสกุลมะพลับ กระจายพันธุ์ในอินเดียถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ลักษณะเป็นไม้ยืนต้น สูงได้ถึง 15 เมตร ลำต้นและกิ่งมีหนาม ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปไข่กลับถึงรูปรี ยาว 2-12 เซนติเมตร ปลายใบเรียวแหลม โคนใบเว้าคล้ายรูปหัวใจ แผ่นใบมีขนสั้นนุ่มทั้งสองด้าน ดอกแยกเพศอยู่ต่างต้น ดอกเพศผู้ กลีบเลี้ยงรูประฆัง มี 4 กลีบ โคนเชื่อมติดกันเป็นหลอดรูปถ้วย ปลายแยก 4 แฉก มีสีเขียว กลีบดอกรูปคนโทสีเหลือง ยาว 0.8-1 เซนติเมตร มี 4 กลีบ มีเกสรเพศผู้ 14-20 อัน ดอกเพศเมียออกเดี่ยว ๆ มีกลีบเลี้ยงและกลีบดอกเหมือนดอกเพศผู้ รังไข่มี 8 ช่อง ก้านเกสรเพศเมียมี 4 อัน มีเกสรเพศผู้ที่เป็นหมัน 4-12 อัน ผลเป็นผลสดทรงกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-3 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงบานออกหรือพับงอกลับ เมื่อแก่มีสีเหลืองสารานุกรมพืชในประเทศไทย (ฉบับย่อ), ราชันย์ ภู่มา และคณะ, หน้า 169, พ.ศ. 2559, โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ กรุงเทพฯ ผลมีพิษใช้เบื่อปลาและนำมาย้อมสีได้ เปลือกต้นมีสรรพคุณลดไข้และแก้อักเสบ
# ไอน์ซีเดิลน์
ไอน์ซีเดิลน์  เป็นเทศบาลและเขตในรัฐชวีทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีโบสต์คริสต์ที่ชื่อเสียง คือ โบสถ์ไอน์ซีเดิลน์ (Einsiedeln Abbey) ก่อสร้างในศตวรรษที่ 10 ไอน์ซีเดิลน์ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแอลป์ เมืองมีประชากร 15,361 คน (ข้อมูล 31 ธันวาคม ค.ศ. 2016)
# กระบี่คลั่งฟ้า
กระบี่คลั่งฟ้า หรืออีกชื่อหนึ่ง กระบี่โหดคลั่งฟ้า  เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นใน ค.ศ. 2004 นำแสดงโดย จาง จื้อหลิน, จง ฮั่นเหลียง ออกอากาศทางช่อง ซีทีวี (CTV) ในจีน ส่วนในไทย จะออกอากาศที่ช่อง 3 แฟมิลี่ ต่อจากละครเรื่อง มังกรหยก ศึกสองจ้าวยุทธจักร เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2560 

 เนื้อเรื่องย่อ 
ชีเส้าซัง ฉายา มังกรเทพนพเก้า ผู้นำค่ายเหลียนหยุน ทุกคนที่ได้พบ ชีเส้าซังจะต้องชื่นชอบและยินดีเป็นสหาย กู้ซีเจา เป็นชาวยุทธนิรนาม แต่มีวรยุทธเป็นเลิศ และมีความรู้ความสามารถมาก ทำให้ชีเส้าซังเลื่อมใสในตัวกู้ซีเจาเป็นอันมาก มีเพียงเอี้ยนหมิงเจิ้งพี่สามแห่งค่ายเหลียนหยุนเท่านั้นที่สงสัยฐานะที่แท้จริงของกู้ซีเจา ในวันที่กู้ซีเจาทำพิธีเพื่อเข้าสู่ค่ายเหลียนหยุน เอี้ยนหมิงเจิ้งวางแผนให้มู่จิ่วผิงน้องแปดไม่ได้เข้าร่วมพิธี เพื่อไม่ให้พี่น้องในค่ายต้องตายกันหมด ขณะที่กู้ซีเจากำลังทำพิธีอยู่นั่นเอง ทันใดนั้นเองกู้ซีเจาก็ชักกระบี่ ออกมาฆ่าพี่น้องในค่ายเหลียนหยุน กู้ซีเจากล่าวหาชีเส้าซังว่าสมคบคิดกับเมืองเหลียว ที่แท้กู้ซีเจาได้รับคำสั่งลับจากอำมาตย์ฟู่จงซูให้ตีสนิทชีเส้าซัง เพื่อช่วงชิงกระบี่นี่สุ่ยหานที่เลื่องลือไปทั่วยุทธภพมาให้ได้

 นักแสดงนำ 
 จาง จื้อหลิน รับบท ซี เส้าซัง
 จง ฮั่นเหลียง รับบท กู้ ซีเจา
 หยี่ น่า รับบท เอี้ยน หมิงเจิ้ง
# มุฮัมมัด บิน ซัลมาน
เจ้าชายมุฮัมมัด บิน ซัลมาน บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด (; พระราชสมภพ 31 สิงหาคม 2528) เป็นสมาชิกพระบรมวงศานุวงศ์ดำรงตำแหน่งพระอิสริยยศมกุฎราชกุมารแห่งซาอุดีอาระเบีย นายกรัฐมนตรีแห่งซาอุดีอาระเบีย และทรงเคยดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมที่อายุน้อยที่สุดในโลกจนกระทั่งปี 2565  มุฮัมมัด บิน ซัลมานยังเป็นประธานสภาเพื่อกิจการเศรษฐกิจและการพัฒนา มีการกล่าวถึงพระองค์ว่าทรงเป็นอำนาจเบื้องหลังราชบัลลังก์ของสมเด็จพระราชาธิบดีซัลมานพระราชบิดาTranscript: Interview with Muhammad bin Salman  The Economist, 6 January 2016. พระองค์ได้รับแต่งตั้งเป็นมกุฎราชกุมารในเดือนมิถุนายน 2560 หลังพระราชชนกตัดสินพระทัยถอดมุฮัมมัด บิน นาเยฟ ออกจากตำแหน่งทั้งหมด ทำให้พระองค์ได้รับการสถานะขึ้นเป็นรัชทายาทโดยชอบธรรม
# พาราไดซ์เพเพอส์
พาราไดซ์เพเพอร์ส์  เป็นชุดเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ลับ 13.4 ล้านฉบับ ที่เกี่ยวข้องกับการลงทุนนอกฝั่งซึ่งรั่วไหลสู่หนังสือพิมพ์เยอรมัน ซึดดอยท์เชอไซทุง หนังสือพิมพ์ดังกล่าวแบ่งปันข้อมูลกับกลุ่มนักหนังสือพิมพ์สืบสวนระหว่างประเทศ (International Consortium of Investigative Journalists) และรายละเอียดบางส่วนต่อสาธารณะในวันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 เอกสารดังกล่าวมาจากบริษัทกฎหมายนอกฝั่ง แอปเปิลบาย ผู้จัดหาบริการบริษัท เอสเตราและเอเชียซิตีทรัสต์ และสำนักทะเบียนธุรกิจในเขตอำนาจภาษี 19 เขต เอกสารเหล่านี้มีชื่อบุคคลและบริษัทกว่า 120,000 คน และบริษัท"Paradise Papers: Your guide to four years of offshore revelations ". BBC News. 5 November 2017. ในบรรดาผู้ที่ถูกเปิดเผยชื่อได้แก่ พระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2, ควน มานูเอล ซานโตส ประธานาธิบดีโคลัมเบีย และวิลเบอร์ รอส รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์สหรัฐ
# ริกะ อิชิเกะ
ริกะ อิชิเกะ  (เกิด 4 เมษายน พ.ศ.2532)  เป็นนักต่อสู้แบบผสมหญิงลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น ที่ได้รับการถือว่าเป็นนักสู้แบบผสมหญิงชาวไทยคนแรกในสังเวียน MMA ระดับอาชีพ

นอกจากนี้ เธอยังเป็นผู้ฝึกสอนศิลปะการต่อสู้แบบผสม รวมถึงเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทย

 ประวัติ 
ริกะ อิชิเกะ เกิดวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2532 เกิดและเติบโตที่ประเทศไทย เธอเริ่มฝึกศิลปะการต่อสู้ทั้งไอกิโด, คาราเต้ และเทควันโด ตั้งแต่อายุ 9 ขวบ ภายหลังได้พักช่วง เพื่อให้ความสำคัญต่อการศึกษา โดยสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากสถาบันการบินพลเรือน และทำงานออฟฟิศประมาณปีเศษ ก่อนที่จะลาออกมาเนื่องด้วยความสนใจด้านกีฬามากกว่า

วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2560 ริกะเข้าแข่งขันในศึกวันแชมเปียนชิพ: วอริเออร์คิงดอม ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี ซึ่งถือเป็นการต่อสู้ในสังเวียนระดับอาชีพครั้งแรกของเธอจากคู่ซ้อมสู่คู่รัก MMA “ริกะ อิชิเกะ” กำปั้นสาวแซบ ถูก “ครูตอง” จองหัวใจ โดยเป็นฝ่ายชนะออเดรย์ลอรา โบนิเฟซ ซึ่งเป็นนักเทควันโดสายดำชาวมาเลเซีย ในยกที่ 1

ต่อมา ในวันที่ 26 พฤษภาคม ของปีเดียวกัน เธอได้เข้าแข่งขันรายการวันแชมเปียนชิพ: ไดนาสตีออฟฮีโรส์ ที่จัดขึ้น ณ สนามกีฬาในร่มสิงคโปร์ ประเทศสิงคโปร์ โดยเป็นฝ่ายชนะนิตา เดีย จากประเทศอินโดนีเซีย ด้วยท่าเฮดล็อก จนอีกฝ่ายขอยอมแพ้

ส่วนวันที่ 5 สิงหาคม ของปีดังกล่าว ริกะเป็นฝ่ายแพ้ต่อโจมารี ตอร์เรส ซึ่งเป็นนักสู้ชาวฟิลิปปินส์ ในศึกวันแชมเปียนชิพ: วอริเออร์คิงดอม ที่จัดขึ้น ณ โคไทอารีนา มาเก๊า ในยกที่ 2ริกะพลาดท่าพ่ายสาวปินส์ - เดลินิวส์ ส่วนในวันที่ 9 ธันวาคม เธอเป็นฝ่ายชนะโรม ตรินิแดด ซึ่งเป็นนักสู้ชาวฟิลิปปินส์เช่นกัน ด้วยการหักรัดให้คู่ต่อสู้ยอมจำนน ในยกที่ 2 ของรายการวัน: วอริเออร์ออฟเดอะเวิลด์ ที่จัดขึ้น ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี'ริกะ' โหด! รัดคอเผด็จศึกสาวปินส์ ยก 2 คว้าชัยศึกมวยกรง - thairath.co.th"ริกะ"ชนะนักชกปินส์ - โพสต์ทูเดย์ ข่าวกีฬา

ริกะเคยสวมชุดโกไคพิงค์ จากขบวนการโจรสลัด โกไคเจอร์ และชุนลี จากสตรีทไฟท์เตอร์ ในช่วงเปิดตัว

 ชีวิตส่วนตัว 
ริกะ อิชิเกะ มีบิดาเป็นผู้ฝึกสอนยูโดชาวญี่ปุ่น ซึ่งเสียชีวิตแล้ว ส่วนมารดาเป็นชาวไทย ริกะมีพี่น้อง 3 คน โดยเธอเป็นลูกสาวคนกลาง นอกจากนี้ เธอยังมีพี่สาวเป็นอายุรแพทย์ที่ได้รับการฝึกวิชาเทควันโด

ด้านชีวิตคู่ ริกะคบหากับชนนภัทร วิรัชชัย (ครูตอง) ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนของเธอ

 เกียรติประวัติ 
บราซิลเลียนยิวยิตสู
 เหรียญทอง รางวัลเหรียญทอง รายการโกปาเดบางกอก ซึ่งเป็นการแข่งขันบราซิลเลียนยิวยิตสูที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย

 สถิติการต่อสู้แบบผสม 
 วันที่ ผล คู่ชก รายการ สถานที่จัด วิธีชนะ ยก 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ชนะ โรม ตรินิแดด วัน: วอริเออร์ออฟเดอะเวิลด์ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี การหักรัดให้คู่ต่อสู้ยอมจำนน 2 5 สิงหาคม พ.ศ. 2560 แพ้ โจมารี ตอร์เรส วันแชมเปียนชิพ: วอริเออร์คิงดอม โคไทอารีนา มาเก๊า การหักรัดให้คู่ต่อสู้ยอมจำนน 2  26 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ชนะ นิตา เดีย วันแชมเปียนชิพ: ไดนาสตีออฟฮีโรส์ สนามกีฬาในร่มสิงคโปร์ ประเทศสิงคโปร์ เฮดล็อก  11 มีนาคม พ.ศ. 2560 ชนะ ออเดรย์ลอรา โบนิเฟซ วันแชมเปียนชิพ: วอริเออร์คิงดอม อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี  1
# รหัสสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่
รหัสสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่ หรือไอมี (,) หรือที่นิยมอ่านว่า อีมี เป็นเลขประจำตัว 15 หลัก สำหรับใช้กำกับอุปกรณ์เคลื่อนที่ อาทิ โทรศัพท์เคลื่อนที่ มักกำหนดตายตัวสำหรับโทรศัพท์เคลื่อนที่ชนิดทรีจีพีพี และไอเดนGSM Europe, , 2003-06  โดยพิมพ์ไว้ที่ฉลากกำกับตัวเครื่องด้านหลังแบตเตอรี่ หรืออาจจะดูผ่านทางหน้าจอโดยกด *#06# เลขไอมีสามารถใช้หยุดยั้งไม่ให้เครื่องโทรศัพท์ทำงานหากถูกลักขโมย ไม่ว่าจะเปลี่ยนซิมการ์ดหรือไม่ก็ตาม โดยเจ้าของโทรศัพท์ที่หายมีหน้าที่แจ้งต่อผู้ให้บริการเครือข่ายดำเนินการอายัด อย่างไรก็ตามในปัจจุบัน เลขมาตรฐานสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ด้วยเทคนิคเฉพาะ แม้ว่าจะเป็นการกระทำผิดกฎหมายในบางประเทศ เช่น สหราชอาณาจักร ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการโปรแกรมซ้ำโทรศัพท์เคลื่อนที่ พ.ศ. 2545Mobile Telephones (Re-programming) Act 2002. Legislation.gov.uk. Retrieved on 2013-09-18. ด้วยเหตุนี้ ปัจจุบันจึงนิยมใช้การยกเลิกซิมการ์ดเดิมและออกซิมการ์ดใหม่สำหรับนำไปใส่ลงในอุปกรณ์ทดแทนซึ่งไม่ยุ่งยากและได้ผลดีกว่า

เลขไอมีไม่ใช้ในการกำหนดเลขหมายโทรศัพท์หรือระบุตัวผู้ใช้บริการ ซึ่งเป็นหน้าที่ของรหัสสากลประจำผู้ใช้บริการอุปกรณ์เคลื่อนที่

 โครงสร้างและรูปแบบของเลขไอมี และ ไอมีเอสวี (IMEI software version) 
ตามมาตรฐานของทรีจีพีพี TS 23.003TS 23.003 และเอกสารของสมาคมจีเอสเอ็ม TS.06  เลขมาตรฐานสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่ มี 15 หลัก โดย 8 หลักแรกเป็นรหัสประจำรุ่นและแหล่งผลิต เรียกว่า Type Allocation Code ในจำนวน 8 หลักนี้ สองหลักแรกเป็นรหัสผู้แจ้ง (reporting body) ซึ่งมีหน้าที่รับแจ้งการผลิตโทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ หกหลักหลังเป็นรหัสผู้ผลิตและรุ่น เลขมาตรฐานสากลฯ 6 หลักต่อมาเป็นรหัสเฉพาะเครื่อง ต่อท้ายด้วยรหัสตรวจสอบหรือเช็กซัม คำนวณโดยใช้ขั้นตอนวิธีของลุห์น (Luhn algorithm) ส่วนเลขมาตรฐานสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่แบบซอฟต์แวร์ มี 16 หลัก โดย 8 หลักแรกระบุรุ่นและแหล่งผลิตของอุปกรณ์  ส่วนที่เหลือเป็นรหัสเฉพาะเครื่อง

การตรวจเลขตรวจสอบ (หลักที่ 15) ทำได้โดยขั้นตอนวิธีของลุห์น ดังนี้
 นับเลขขวาสุดเป็นหลัก แล้วเลื่อนไปทางซ้ายทีละหลัก
 เอา 2 คูณหลักคู่ หลักคี่คงเลขไว้ตามเดิม
 รวมเลขทั้งหมดเข้าด้วยกันแล้วเอา 10 หาร ถ้าลงตัวแสดงว่าเลขตรวจสอบถูกต้อง
ถ้าไม่ต้องการตรวจสอบแต่ต้องการคำนวณหาเลขตรวจสอบ ก็สามารถทำได้โดยให้เลขสุดท้ายเป็นตัวแปรไม่ทราบค่า

ตัวอย่างเช่น IMEI 49015420323751
 ไอมี49015420323751 x นับจากขวาไปซ้าย คูณ 2 ่ที่หลักคู่418 02 5820 34 31452 x บวกผลที่ได้เข้าด้วยกัน 4 + (1 + 8) + 0 + 2 + 5 + 8 + 2 + 0 + 3 + 4 + 3 + (1 + 4) + 5 + 2 + x = 52 + x
จากตาราง หากต้องการให้ 52 + x หารด้วย 10 ลงตัว จะต้องให้ x = 8 ดังนั้นรหัสมาตรฐานสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่คือ 490154203237518
# ปุเณ
ปุเณ (เทวนาครี: पुणे; Pune) หรือ ปูณา (Poona) เป็นเมืองใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 7 ของประเทศ ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 560 เมตร บนที่ราบสูงเดคคาน บนฝั่งขวาของแม่น้ำมุธา (Mutha) ปุเณเป็นเมืองบริหารของเขตปุเณและเคยเป็นศุนย์กลางอำนาจของจักรวรรดิมราฐาซึ่งสถาปนาโดยจักรพรรดิศิวาจี ในศตวรรษที่ 18 ปุเณเป็นเมืองศูนย์กลางการเมืองของอนุทวีปอินเดีย มีตำแหน่งเปศวร (Peshwas) เทียบเท่านายกรัฐมนตรีของจักรวรรดิมราฐา

อาจถือได้ว่าเมืองปุเณเป็นเมืองหลวงด้านวัฒนธรรมของรัฐมหาราษฏระ ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "ออกซฟอร์ดแห่งตะวันออก" เนื่องจากมีสถาบันการศึกษาหลายแห่งในเมือง ยังได้เกิดเป็นแหล่งด้านการศึกษาที่สำคัญในหลายทศวรรษที่ผ่านมา โดยเกือบครึ่งหนึ่งของนักศึกษานานาชาติของประเทศ ศึกษาที่ปุเณ ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950, 1960 ปุเณเป็นฐานทางเศรษฐกิจแบบเก่า โดยยังคงมีอุตสาหกรรมแบบเก่าดำเนินอยู่ เมืองยังเป็นที่รู้จักในการผลิตรถยนต์ เช่นเดี่ยวกับสถาบันวิจัยด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ, การศึกษา, การจัดการและการฝึกสอน ที่ได้รับความสนใจจากนักศึกษาและผู้ประกอบอาชีพในอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตะวันออกกลางและแอฟริกา วิทยาลัยหลายแห่งในปุเณมีโครงการนักเรียนแลกเปลี่ยนกับยุโรป เกมแบดมินตันได้รับการพัฒนาในปุเณรวมถึงเกม ปูณา (Poona)

ปุเณยังเป็นหนึ่งในเมืองที่เติบโตเร็วที่สุดในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ‘Mercer 2017 Quality of Living Rankings’ ประเมินคุณภาพชีวิตมากกว่า 440 เมืองทั่วโลก จัดให้เมืองปุเณอยู่อันดับ 145 เป็นอันดับ 2 รองจากไฮเดอราบาดที่อันดับ 144
# เซเวรอดวินสค์
เซเวรอดวินสค์  เป็นเมืองของประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแคว้นอาร์ฮันเกลสค์, ประเทศรัสเซีย, ตั้งอยู่ที่ ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำนอร์ทเทิร์นดวีนา ทางตะวันตกของเมืองอาร์ฮันเกลสค์ เมืองการปกครองส่วนท้องถิ่นหลักของแคว้น จากการสำรวจสำมะโนของรัสเซียในปี 2010 เซเวรอดวินสค์มีประชากรทั้งหมด 192,353 คน ที่นี้ยังเป็นที่ตั้งของฐานทัพเรือ (โดยเฉพาะเรือดำน้ำในยุคโซเวียต) เซเวรอดวินสค์เป็นเมืองที่มีการจำกัดการเข้าและออกโดยสำหรับชาวต่างชาติจำเป็นต้องมีบัตรผ่านพิเศษ
 อ้างอิง
# กาตาร์สตาส์ลีก
กาตาร์สตาร์สลีก  ซึ่งเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ คิว-ลีก เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศกาตาร์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1963

สโมสร
ฤดูกาล 2022–23
กาตาร์สตาส์ลีก สโมสร ที่ตั้ง สนาม ปีที่ก่อตั้ง อัลอะฮ์ลี โดฮา สนามกีฬาฮะมัด บิน เคาะลีฟะฮ์ 1950 อัลอะเราะบี โดฮา สนามกีฬาแกรนด์ฮะมัด 1952 อัดดุฮัยล์ โดฮา สนามกีฬาอับดุลละฮ์ บิน เคาะลีฟะฮ์ 2009 อัลฆ็อรรอฟะฮ์ โดฮา สนามกีฬาษานี บิน ญาซีม 1979 Al-Markhiya SC Al-Markhiya Al-Markhiya Stadium 1995 อัรร็อยยาน อัรร็อยยาน สนามกีฬาอะห์มัด บิน อะลี 1967 อัสซัดด์ อัสซัดด์ สนามกีฬาญาซีม บิน ฮะมัด 1969 Al Sailiya โดฮา สนามกีฬาอะห์มัด บิน อะลี 1995 อัชชะมาล Madinat ash Shamal สนามกีฬาอัชชะมาล 1980 อัลวักเราะฮ์ อัลวักเราะฮ์ สนามกีฬาอัลญะนูบ 1959 กาตาร์ โดฮา Suheim bin Hamad Stadium 1959 อุมม์เศาะลาล อุมม์เศาะลาล สนามกีฬาษานี บิน ญาซีม 1979
# พีระมิดที่ไม่เสร็จแห่งอะบูศีร
พีระมิดที่ไม่เสร็จแห่งอะบูศีร คือที่ฝังพระศพของฟาโรห์เชปเซสคาเรแห่งอียิปต์โบราณซึ่งถูกทิ้งร้างหลังจากเริ่มก่อสร้างในราชวงศ์ที่ 5 อียิปต์โบราณซึ่งตั้งอยู่ในอะบูศีร ฟาโรห์เชปเซสคาเรเป็นกษัตริย์ฟาโรห์ทีี่คนส่วนมากไม่ค่อยรู้จัก แต่เป็นที่รู้จักจากรูปปั้นตราประทับที่ฝังพระศพของเนเฟอร์อิร์คาเร จนฟาโรห์เชปเซสคาเรได้รับการเสนอว่าเป็นผู้สร้างพีระมิด

การสำรวจ
thumb|ที่ฝังพระศพในอะบูศีร
พีระมิดที่ไม่เสร็จแห่งอะบูศีรนี้ได้รับการค้นพบครั้งแรกเมื่อต้นปีพ.ศ. 2523 โดยทีมนักโบราณคดีชาวเช็กซึ่งนำโดยมิโรสา วาเนอร์ ซึ่งสังเกตเห็นพื้นผิวที่เรียบและหลุม ไม่สามารถหาองค์ประกอบเพิ่มเติมของส่วนประกอบRainer Stadelmann. Die ägyptischen Pyramiden. Vom Ziegelbau zum Weltwunder. p. 175

พีระมิด
การก่อสร้างโครงสร้างพีระมิดที่วางแผนจริงยังไม่เริ่มต้นมีเพียงเฉพาะการปรับระดับพื้นที่ภูมิประเทศให้เป็นพื้นที่ราบและเหลี่ยมเท่านั้น ในช่วงกลางของพื้นที่ที่มีการปรับระดับคือหลุมรูปตัว T ซึ่งจะมีการติดตั้งที่ฝังพระศพและทางเข้าRainer Stadelmann. Die ägyptischen Pyramiden. Vom Ziegelbau zum Weltwunder. p. 175Miroslav Verner. Die Pyramiden. pp. 345–346

ขนาดของพื้นที่มีขนาดใกล้เคียงกับพีระมิดเนเฟอร์อิร์คาเร (105 ม. x 105 ม.) และด้วยเหตุนี้จึงได้คิดว่าเป็นพีระมิดที่ใหญ่เป็นอันดับสองของอะบูศีรMiroslav Verner. Die Pyramiden. pp. 345–346
# พันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่น
พันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่น (, ญี่ปุ่น: 日英同盟 นิชิเอ-โดเม) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ ข้อตกลงพันธไมตรีระหว่างบริเตนใหญ่และญี่ปุ่นฉบับที่หนึ่ง ได้รับการลงนามในกรุงลอนดอนเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1902 การลงนามในข้อตกลงฉบับนี้ถูกมองว่าเป็นการสิ้นสุดนโยบายการโดดเดี่ยวอย่างสง่างามของอังกฤษ  ข้อตกลงพันธไมตรีฉบับนี้ได้รับการต่อสัญญาในปี 1905 และ 1911 อย่างไรก็ตาม ในปี 1921 อังกฤษและญี่ปุ่นไม่ต่อสัญญากัน ทำให้พันธมิตรนี้สิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1923

ความเป็นไปได้ที่ญี่ปุ่นและอังกฤษจะเป็นพันธมิตรกัน เริ่มจากการที่เมื่อญี่ปุ่นมีชัยในสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง ในปี 1895 มหาอำนาจยุโรปได้แก่ฝรั่งเศส, เยอรมัน และรัสเซีย ได้ออกมาต่อต้านการเข้าครอบครองคาบสมุทรเหลียวตงของญี่ปุ่น ซึ่งเรียกเหตุการณ์นี้ว่าการแทรกแซงสามฝ่าย ซึ่งอังกฤษปฏิเสธเข้าร่วมการแทรงแทรงดังกล่าว นอกจากนี้ อังกฤษยังมีส่วนช่วยญี่ปุ่นในการปราบกบฎนักมวยระหว่างปี 1899 ถึง 1901 หนังสือพิมพ์ เดอะไทมส์ และ เทลิกราฟ ของอังกฤษ ตลอดจนหนังสือพิมพ์ ไมนิชิ และ โยะมิอุริ ของญี่ปุ่นต่างออกมาสนับสนุนให้ทั้งสองประเทศเป็นพันธมิตรกัน ในที่สุดก็นำไปสู่การเจรจาขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1901 และลงนามในปี 1902

พันธมิตรนี้ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 1902 ซึ่งรัสเซียก็พยายามจัดตั้งพันธมิตรกับเยอรมันและฝรั่งเศสเป็นการตอบโต้แต่ถูกเยอรมันปฏิเสธ ในวันที่ 16 มีนาคม 1902 ฝรั่งเศสและรัสเซียก็ลงนามในกติกาสัญญาระหว่างกัน ในขณะที่จีนและสหรัฐอเมริกาก็ได้คัดค้านพันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่นอย่างหนัก
แหล่งข้อมูลอื่น
Main points of the Anglo-Japanese agreements - by FirstWorldWar.com
Text of the Anglo-Japanese Alliance of 1902 (bilingual)
 Beasley, W. G. (1962).  The Modern History of Japan. Boston: