# เคฮันชิง
เคฮันชิง  บ้างเรียก คิงกิ, เขตมหานครเคฮันชิง หรือ  เขตมหานครโอซากะ (Greater Osaka)  ชื่ออย่างเป็นทางการคือ เขตมหานครใหญ่คิงกิ (,) เป็นเขตมหานครใหญ่ในภูมิภาคคันไซของประเทศญี่ปุ่น ประกอบด้วยนครใหญ่ 4 เมืองได้แก่ นครเกียวโตในจังหวัดเกียวโต, นครโอซากะและนครซาไกในจังหวัดโอซากะ และนครโกเบะในจังหวัดเฮียวโงะ โดยมีเขตปริมณฑลอันประกอบด้วยนครหรือเมืองต่างๆ ในจังหวัดโอซากะ บางส่วนของจังหวัดเกียวโต, เฮียวโงะ, นาระ, วากายามะ, และชิงะ 

 มหานครเคฮันชิง 
ชื่อ เคฮันชิง นั้น มาจากการรวมตัวอักษรคันจิสามตัวของ เคียวโตะ (京都), โอซากะ (大阪) และ โกเบะ (神戸) แล้วอ่านแบบอนโยะมิ (การอ่านแบบจีน) แทนการอ่านแบบคุนโยะมิ (การอ่านแบบญี่ปุ่น)

เขตมหานครมีประชากรทั้งหมดประมาณ  19,302,746 คนในพื้นที่ Japan Statistics Bureau - "2015 Census", retrieved June 27, 2021 และเป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศ รองจากเขตอภิมหานครโตเกียว คิดเป็นประมาณร้อยละ 15 ของประชากรประเทศญี่ปุ่น

 ผลิตภัณฑ์มวลรวมหรือจีดีพีในมหานครเคฮันชิงอยู่ที่ 681 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เป็นหนึ่งในภูมิภาคที่มีประสิทธิผลมากที่สุดในโลก ใกล้เคียงกับเขตเขตกรุงโซล, มหานครปารีสและเขตมหานครลอนดอนBrookings Institution report 2015, retrieved August 23, 2015 MasterCard Worldwide รายงานว่านครโอซากะ เมืองใหญ่ที่สุดของเคฮันชิงเป็นนครชั้นนำอันดับ 19 ของโลกและมีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจโลกMastercard Worldwide - "Worldwide Centers of Commerce Index 2008" page 8 and 22, retrieved June 11, 2008 ถ้าเคฮันชิงเป็นประเทศ นั่นจะทำให้เป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจใหญ่อันดับ 16 ของโลก ด้วยจีดีพีเกือบ 953.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐใน ค.ศ. 2012NationMaster.com

thumb|center|500px|นครโอซากะ 1 ใน 4 เมืองหลักของเขตมหานคร
สำนักงานสถิติแห่งประเทศญี่ปุ่นกำหนดพื้นที่มหานครใหญ่หรือ MMA เป็นชุดของเขตเทศบาลที่อย่างน้อย 1.5% ของประชากรที่อาศัยอยู่ที่อายุ 15 ปีขึ้นไปเดินทางไปโรงเรียนหรือทำงานในเมืองที่กำหนด (กำหนดเป็นพื้นที่หลัก)Japan Statistics Bureau - Definition of Major Metropolitan Area ถ้าเมืองที่กำหนดหลายเมืองอยู่ใกล้พอที่จะมีพื้นที่รอบนอกที่ทับซ้อนกันซึ่งรวมกันเป็นพื้นที่มัลติคอร์เดียวในการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2548 เมืองที่กำหนดซึ่งใช้ในการกำหนด เขตมหานครเคฮันชิง คือโอซาก้า โกเบะ และเกียวโต ในเวลาต่อมาซาไก ได้กลายเป็นเมืองที่กำหนดเมืองที่ 4

ภูมิภาคมหานครนี้ประกอบด้วยการรวมกันของพื้นที่มหานครของโอซากะ โกเบะ เกียวโต และฮิเมจิ และยังรวมถึงพื้นที่รอบนอกเมืองหลายแห่ง (โดยเฉพาะในจังหวัดชิงะตะวันออก) ที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่มหานครทั้งสี่

ในปี 2015 มหานครเคฮันชิง ทั้งหมดมีประชากร 19,302,746 คน บนพื้นที่ 13,228 ตร.กม. (5,107 ตร.ไมล์)

 เมืองหลัก 
เมืองหลักที่ก่อตั้งเขตมหานครเคฮันชิง เป็นเมืองที่ออกแบบโดยรัฐบาล เมืองเหล่านี้ กำหนดให้สามเมืองใหญ่ที่สุดเป็นเมืองพิเศษร่วมกับโตเกียวในปี พ.ศ. 2432 โคเบะกำหนดให้เมืองใหญ่ที่สุดหกเมืองเป็นเมืองพิเศษในปี พ.ศ. 2465 และนำระบบวอร์ดมาใช้ในปี พ.ศ. 2474 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เมืองที่ใหญ่ที่สุดหกแห่งถูกแทนที่ด้วยระบบเมืองที่รัฐบาลกำหนดในปี 1956 หลังจากนั้น ซาไก ก็กลายเป็นเมืองที่รัฐบาลกำหนดในปี 2006

ปัจจุบันเมืองหลักของ เคฮันชิง ได้แก่https://www.e-stat.go.jp/stat-search/file-download?statInfId=000031652963&fileKind=2 
 โอซากะ (ประชากร 2.75 ล้านคน)
 โกเบะ (ประชากร 1.53 ล้านคน)
 เกียวโต (ประชากร 1.46 ล้านคน)
 ซาไก (ประชากร 826,447 คน)
โดยมีเขตปริมณฑลคือ เมืองหรือนครอื่นๆ ในเขตจังหวัดโอซากะ เกียวโต เฮียวโงะ วากายามะ จังหวัดนาระ และจังหวัดชิงะ

 เขตการจ้างงานในเมือง 
เขตการจ้างงานในเมือง หรือ เขตมหานคร เป็นคำจำกัดความของเขตเมืองใหญ่ที่พัฒนาขึ้นโดยคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยโตเกียว คำจำกัดความนี้เทียบได้กับพื้นที่สถิตินครหลวงในสหรัฐอเมริกา โครงสร้างพื้นฐานคือเทศบาล
thumb|150px|center|เขตการจ้างงานในเมืองของ 3 นครเคฮันชิง โอซากะ, โกเบะ, และเกียวโตปี 2015

พื้นที่หลักคือชุดของเทศบาลที่ประกอบด้วยเขตที่มีคนอาศัยอยู่หนาแน่น หรือ densely inhabited district (DID) ซึ่งมีประชากรตั้งแต่ 10,000 คนขึ้นไป พื้นที่การจ้างงานในเขตเมืองเรียกว่าเขตการจ้างงานมหานคร เมื่อพื้นที่หลักมีประชากร DID 50,000 คนขึ้นไป มิฉะนั้นพื้นที่ดังกล่าวจะเรียกว่าพื้นที่การจ้างงานแบบ Micropolitan DID คือกลุ่มของเขตการแจงนับสำมะโนซึ่งมีประชากรหนาแน่น 4,000 คนขึ้นไปต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ห่างไกลคือเขตเทศบาลที่ประชากรมีงานทำตั้งแต่ 10% ขึ้นไปทำงานในพื้นที่หลักหรือในพื้นที่ห่างไกลอื่น ไม่อนุญาตให้ทับซ้อนกัน และพื้นที่ห่างไกลจะถูกกำหนดให้กับพื้นที่หลักซึ่งมีอัตราส่วนผู้โดยสารสูงสุด

คำจำกัดความนี้กำหนดเขตการจ้างงานในนครหลวงให้กับเมืองต่างๆ ในภูมิภาคเคฮันชินต่อไปนี้: โอซาก้า โกเบ เกียวโต ฮิเมจิ และวาคายามะ รายการด้านล่างระบุว่านครใดอยู่ในเขตมหานครใด โดยเมืองและหมู่บ้านไม่อยู่ในรายการ

 เขตมหานครโอซากะ 

เขตการจ้างงานมหานครโอซากะ มีประชากรราว  of 12,078,820 และประกอบด้วยนครต่างๆ ดังต่อไปนี้:
นครศูนย์กลาง: โอซากะ, ซาไก, คาโดมะ, ฮิงาชิโอซากะ
Outlying cities
จังหวัดโอซากะ (ทั้งจังหวัด)
จังหวัดเฮียวโงะ (ส่วนะวันออกเฉียงใต้): อามาซากิ, นิชิโนมิยะ, อาชิยะ, อิตามิ, ทาการาสุกะ, คาวานิชิ, ซันดะ
จังหวัดนาระ (ส่วนเหนือ): นาระ, เท็นริ, Yamatotakada, Yamatokōriyama, Kashihara, Sakurai, Ikoma, Kashiba, Katsuragi
นครอื่น ๆ: Yawata (Kyoto), Hashimoto (Wakayama)

เขตมหานครเกียวโต
left|120px|A map of Kyoto metropolitan area as of 2015
The Kyoto Metropolitan Employment Area has a population  of 2,801,044 and consists of the following cities:
Core cities: Kyoto, Kusatsu
Outlying cities
Kyoto Prefecture (southern part): Uji, Kameoka, Joyo, Muko, Nagaokakyo, Kyotanabe
Shiga Prefecture (southwestern part): Otsu, Moriyama

เขตมหานครโกเบะ
left|120px|A map of Kobe metropolitan employment area as of 2015
The Kobe Metropolitan Employment Area has a population  of 2,565,501 and consists of the following cities:
Core cities: Kobe
Outlying cities
Hyōgo Prefecture (southern part): Akashi, Kakogawa, Takasago, Miki, and Ono
Hyōgo Prefecture (southeastern part): Amagasaki, Nishinomiya, Ashiya, Itami, Takarazuka, Kawanishi, Sanda
Hyōgo Prefecture (southern part): Akashi, Kakogawa, Takasago, Miki, and Ono

เขตนครฮิเมจิ
left|120px|A map of Himeji metropolitan employment area as of 2010
The Himeji Metropolitan Employment Area has a population  of 773,389 and consists of the following cities:
Core cities: Himeji
Outlying cities
Hyōgo Prefecture (southwestern part): Aioi, Tatsuno
Hyōgo Prefecture (southern part): Akashi, Kakogawa, Takasago, Miki, and Ono

เขตนครวากายามะ
left|120px|A map of Wakayama metropolitan employment area as of 2010

The Wakayama Metropolitan Employment Area has a population  of 569,758 and consists of the following cities:
Core cities: Wakayama
Outlying cities
Wakayama Prefecture (northwestern part): Kainan

 ประชากร 
จากข้อมูลสำมะโนญี่ปุ่น เคฮันชิง (มีอีกชื่อว่า เขตมหานครโอซากะ (Greater Osaka)) มีประชากรเพิ่มขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยใน ค.ศ. 1960 ถึง 2010 ประชากรในนครเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่าจาก 10.6 ล้านคนไปเป็น 19.3 ล้านคน นับตั้งแต่ช่วง ค.ศ. 2010 ประชากรในเคฮันชิงเริ่มลดลงเล็กน้อย
+ เคฮันชิง ปี ประชากร 1950 7,005,000 1960 10,615,000 1970 15,272,000 1980 17,028,000 1990 18,389,000 2000 18,660,180 2010 19,341,976 2020 19,223,980

 สนามบิน 
thumb|สนามบินคันไซ
เคฮันชิง มีสนามบินหลัก 2 แห่งคือ ท่าอากาศยานนานาชาติโอซากะ ค่อนข้างตั้งอยู่เหนือพรมแดนระหว่างเมืองอิตามิ และโทโยนากะ ให้บริการเส้นทางภายในประเทศเป็นหลัก

ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ เปิดในปี 1994 และปัจจุบันเป็น สนามบินระหว่างประเทศหลักสำหรับภูมิภาคนี้ ตั้งอยู่บน เกาะเทียม นอกชายฝั่งในอ่าวโอซากะ ไปทางจังหวัดวากายามะ คำว่า คันไซ เป็นคำทางภูมิศาสตร์สำหรับพื้นที่ทางตะวันตกของเกาะฮอนชูที่อยู่รอบๆ โอซาก้า สนามบินเชื่อมโยงเกาะไปยังแผ่นดินใหญ่ผ่านสะพายลอยฟ้า ซึ่งมีสะพานหกแห่ง ทางด่วนเลนและ Kansai Airport Line ทางรถไฟเชื่อมกับHanwa Line ซึ่งเชื่อมต่อวากายามะ กับโอซากะ รถไฟด่วนพิเศษวิ่งไม่หยุด ให้บริการไปยังโอซาก้าและต่อไปยังเกียวโต มีการเชื่อมต่อในท้องถิ่นไปยังพื้นที่อื่น ๆ รถบัสทางหลวงยังให้บริการในหลายพื้นที่

สนามบินโกเบ สร้างขึ้นบนเกาะที่ถูกยึดครองทางตอนใต้ของ เกาะพอร์ต เปิดให้บริการในปี 2549 ให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศ

 เศรษฐกิจ 
 จีดีพี ค.ศ. 2015  
thumb|อูเมดะสกาย
thumb|สะพานอากาชิเชื่อมเมืองโคเบะและเกาะอาวาจิ
ตามรายงานจากงานวิจัยโดยสถาบันบรูกกิงส์ใน ค.ศ. 2015 เมื่อเปรียบเทียบกับเขตเมืองอื่น ๆ ของโลก การรวมกลุ่มของโอซากะ-โคเบะเป็นเขตเมืองที่มีเศรษฐกิจใหญ่อันดับเก้า ในแง่ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในเขตเมือง ตามความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ (PPP) Redefining Global Cities

 อันดับ เขตปริมณฑล ประเทศ จีดีพี (พีพีพี)   (ในพันล้านดอลลาร์สหรัฐ) 1 โตเกียว  1,624 2 นิวยอร์ก  1,492 3 ลอสแอนเจลิส  927.6 4 โซล-อินช็อน  903.5 5 ลอนดอน  831.1 6 ปารีส  818.5 7 เซี่ยงไฮ้  809.5 8 มอสโก  749.7 9 'เคฮันชิง'  681.0 10 ปักกิ่ง  663.6

 พื้นที่จ้างงานในเขตมหานคร 
 + จีดีพีตามพีพีพี (ในพันล้านดอลลาร์สหรัฐ)Conversion rates - Exchange rates - OECD Data พื้นที่  1980  1985  1990  1995  2010 โอซากะ 119.5  162.5  235.7  272.2  406.3 เกียวโต 23.7  34.0  45.7  53.9  90.6 โคเบะ 22.0  31.0  44.0  48.7  75.5 ฮิเมจิ 7.3  10.1  13.7  17.3  26.4 วากายามะ 5.7  7.6  8.6  9.7  19.3

 จังหวัด 
thumb|อ่าวโอซากะในเวลากลางคืน

 อัตราแลกเปลี่ยนโดยเฉลี่ยใน ค.ศ. 2014 (1 ดอลลาร์สหรัฐ = 110 เยน)average currency exchange rates
 จังหวัด ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในจังหวัด (ในพันล้านเยน) ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในจังหวัด (ในพันล้านดอลลาร์สหรัฐ) 37,934 358 19,788 18722x20px เกียวโต 10,054 95 5,846 55 3,579 34 3,541 33 'เคฮันชิง' 80,741 762

 จีดีพี (เฉลี่ย) ค.ศ. 2014 
ภูมิภาคคันไซและประเทศ 20 อันดับแรกWorld Economic Outlook Database October 2017

 อันดับ ประเทศ จีดีพี (ในดอลลาร์สหรัฐ) 1  17.43 ล้านล้าน 2  10.53 ล้านล้าน 3  4.85 ล้านล้าน･･･ 15  1.30 ล้านล้าน 16  934.1 พันล้าน 17  891.1 พันล้าน 18  881.0 พันล้าน('เคฮันชิง') 762.1 พันล้าน 19  756.4 พันล้าน 20  709.3 พันล้าน