# ผลิตภัณฑ์ประมง
ผลิตภัณฑ์ประมง  หมายถึง
 ผลผลิตที่ได้จากการทำกิจกรรมการประกอบอาชีพทางน้ำ ทั้งบริโภค เช่น อาหารทะเล ปลากระป๋อง สาหร่ายน้ำจืด และอุปโภค เช่น เครื่องหนังจระเข้ (ดูเพิ่มในหัวข้อ ประเภทของ ผลิตภัณฑ์ประมง และสินค้าประมง) ผลิตภัณฑ์ประมงที่ใช้บริโภคนั้น เป็นแหล่งโปรตีนคุณภาพสูงของโลก โดยประชากรมนุษย์กว่า1000ล้านทั่วโลกมีแหล่งโปรตีนหลักจากผลิตภัณฑ์ประมงWorld Health Organization.Tidwell, James H. and Allan, Geoff L.
 การศึกษาทางวิทยาศาสตร์ด้านหนึ่งทางวิชาการประมง เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีและวิศวกรรม ตลอดห่วงโซ่ของอุตสาหกรรมประมง ตั้งแต่ การจับและการเก็บเกี่ยว การแปรรูป การขนส่งผลิตภัณฑ์ ไปถึง การบริหารโรงงานอุตสาหกรรมและ ควบคุมคุณภาพผลิตภัณฑ์ประมงและอาหารที่เกี่ยวข้อง

นักเทคโนโลยีผลิตภัณฑ์ประมง หมายถึง ผู้ประยุกต์สาขาวิชาที่เกี่ยวข้อง ทั้งเกษตรศาสตร์ วิทยาศาสตร์การอาหาร เทคโนโลยีชีวภาพ วิศวกรรมอุตสาหการ รวมทั้งบริหารศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ และจิตวิทยาอุตสาหกรรมhttp://fpro.fish.ku.ac.th/studytech/Study.html เพื่อควบคุมให้กระบวนการให้สำเร็จลุล่วงพร้อมทั้งผลิตภัณฑ์ที่ได้ มีความปลอดภัยและพึงพอใจตามความต้องการของผู้บริโภคหรือผู้อุปโภค

ประวัติ
ตั้งแต่ยุคโบราณ ผลิตภัณฑ์ประมงได้นำมาใช้ทั้งการบริโภคและอุปโภค
ยุคโรมันโบราณ มีการบริโภค ผลิตภัณฑ์ประมงหมักดองประเภท น้ำปลา ซึ่งเรียกว่า "การัม"

ยุคญี่ปุ่นโบราณ มีใช้ประโยชน์ ผลิตภัณฑ์ประมง โดย ใช้ประโยชน์เกล็ดซี่ฟันแหลมคมเล็กๆจำนวนมากของหนังฉลาม มาเป็นวัสดุขัดผิวผลิตภัณฑ์ไม้ เช่น เดียวกับกระดาษทรายในปัจจุบัน และใช้ประโยชน์หนังกระเบนซึ่งมีลักษณะคล้ายกับหนังฉลามแต่เกล็ดดังกล่าวไม่คมนั้น มาเป็นวัสดุพันด้ามดาบเพื่อเพิ่มความกระชับhttp://www.ksky.ne.jp/~sumie99/samewrapping.html

เนื้อและไข่ของปลาหลายชนิด รวมทั้งกลุ่มหอย ครัสเตเชียนยังใช้บริโภค รวมทั้ง สาหร่าย และ ทากทะเล ก็เป็นอาหารพื้นเมืองของบางท้องถิ่นแต่ยุคโบราณ

 ประเภทของ ผลิตภัณฑ์ประมง และสินค้าประมง 
ผลิตภัณฑ์ประมง ส่วนใหญ่(77%ปี2006)แล้วมักนำมาใช้เป็นผลิตภัณฑ์อาหาร(ผลิตภัณฑ์หลัก) และบางส่วนซี่งไม่ได้ใช้บริโภคนั้นมักนำมาสกัดเป็นยา หรือ ใช้อุปโภคในฐานะผลิตภัณฑ์ต่อเนื่อง(23％)http://www.greenfacts.org/en/fisheries/l-2/04-utilization.htm
 ผลิตภัณฑ์หลัก 
ผลิตภัณฑ์ประมงมีโปรตีนซึ่งมีคุณภาพ และ มีความทางชนิดและรสชาติสูง จึงนิยมทั้งการบริโภคโดยตรงและใช้เป็นส่วนปรุงแต่งเพิ่มมูลค่าของอาหาร http://www.fao.org/docrep/011/i0250e/i0250e00.htm
36％ผลิตภัณฑ์สดไม่ผ่านการแปรรูป เช่น กุ้ง หอย ปู ปลา หอยเม่น ทากทะเล ไข่ปลาหมึก
21％ผลิตภัณฑ์แช่เยือกแข็งแช่เย็น เช่น เนื้อปลาแล่ ปลาหมึก ข้าวกล่องแช่เย็น
14％ผลิตภัณฑ์บรรจุภัณฑ์ปิดสนิท เช่น ปลากระป๋อง ปูกระป๋อง ทูน่าในรีทอร์ทเพาช์ 
11％ผลิตภัณฑ์แห้ง เช่น หมึกแห้ง ปลาดุกรมควัน
เนื้อปลาบดและผลิตภัณฑ์ เช่น ซูริมิ และ ปูอัด เต้าหู้ปลา ลูกชิ้น ไส้กรอกปลา
ผลิตภัณฑ์เพิ่มมูลค่า value-added (ชุบแป้งทอด) เช่น กุ้งชุบแป้งทอด ปลาทิพย์
อาหารว่าง เช่น ปลาเส้น สาหร่ายปรุงรส คุกกี้ปลา
ผลิตภัณฑ์หมักดอง เช่น น้ำปลา ปลาร้า ปลาไม้

 ผลิตภัณฑ์ต่อเนื่อง 
 บริโภค 
โภชนเภสัช(nutraceutical) และ ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร(supplement) เช่น คอลลาเจนจากหนังและเกล็ด น้ำมันปลา ไคติน ไคโตแซน  เลือดจระเข้ หูฉลาม
ผงชูรส จาก สาหร่ายคมบุ ปลาไม้ น้ำปลา
สารสกัด เช่น วิตามิน แคลเซียม โปรตีน สารสีรงควัตถุ
อีมัลชั่น
กัม
 อุปโภค 
รวม 18％ (ปี2008) http://www.fao.org/docrep/011/i0250e/i0250e00.htm
ซีลิก้า จาก ไดอะตอม
ฟิชกลู
ไอซิ่งกลาส
หมึก จากปลาหมึก
เครื่องประดับ เช่น เครื่องหนังจระเข้ ไข่มุก
เชื้อเพลิงสาหร่าย

 อาหารสัตว์และปุ๋ย 
ฟิชไฮโดรไลเสส
ฟิชมีล
โปรตีนสกัดเข้มข้น

 ตัวอย่างสารจำเพาะที่พบได้ในผลิตภัณฑ์ประมง 
เอนไซม์cathepsin
กรดอะมิโนtryptophan
chondroitine
Astraxanthin

 ตัวอย่างการวิจัย 
การให้ความร้อนอาหารโดยใช้กระแสไฟฟ้าด้วยวิธีโอห์มมิก (ohmic heating)"[ http://www.ekouhou.net/%E9%AD%9A%E8%82%89%E3%81%99%E3%82%8A%E8%BA%AB%E5%8A%A0%E5%B7%A5%E9%A3%9F%E5%93%81%E3%81%8A%E3%82%88%E3%81%B3%E3%81%9D%E3%81%AE%E8%A3%BD%E9%80%A0%E6%96%B9%E6%B3%95/disp-A,2010-68786.html   สิทธิบัตร เรื่อง วิธีการผลิตและแปรรูปผลิตภัณฑ์เนื้อปลาบดโดยการแปรรูปด้วยกระแสไฟฟ้า(โอห์มมิค ฮีทติ้ง หรือ จูลฮีทติ้ง)]."  บ.ฟรอนเทียร์เอนจิเนียร์ริ่ง (ญี่ปุ่น). สืบค้นวันที่ 2012-02-02 
ใช้พลังงานไฟฟ้าเป็นแหล่งพลังงานความร้อนโดยปรากฏการของจูล ทำให้อาหารร้อนขึ้นอย่างรวดเร็ว และ สม่ำเสมอ และสามารถใช้กับการฆ่าเชื้อแบบต่อเนื่อง ตัวอย่างการประยุกต์ใช้กระบวนการนี้ในผลิตภัณฑ์ประมงได้แก่ การเพิ่มความแข็งแรงของเจลซูริมิ การฆ่าเชื้ออาหารเหลวที่มีชิ้นอาหารทะเลเป็นองค์ประกอบ การละลายอาหารทะเลแช่แข็งเป็นต้น
แบคเทอริโอซิน: สารยับยั้งจุลินทรีย์จากแบคทีเรียกรดแลคติก 
แบคเทอริโอซิน (bacteriocin) คือสายเปปไทด์ขนาดเล็กซึ่งมีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญของแบคทีเรียแกรมบวกบางชนิดที่ก่อให้เกิดโรคและทำให้อาหารเสื่อมเสีย ได้รับการยอมรับว่ามีความปลอดภัยจาก FDA และ FAO/WHO แต่มีความจำเพาะเจาะจงกับแต่ละผลิตภัณฑ์ ประยุกต์ใช้กับการ การถนอมอาหารด้วยวิธีการทางชีวภาพทดแทนการใช้สารเคมี
วิถีการสร้างกลิ่นรสในสาหร่าย (Algae Flavor Producing pathway) 
สารกลิ่นรสในสาหร่ายที่ทำให้เกิดความสดชื่นในสาหร่าย คือ (3(Z)-nonenal)ซึ่งพบได้ในแตงกวาเช่นกัน และ n-hexanal ซึ่งสามารถรับกลิ่นรสนี้ได้เมื่อดื่มชาเขียว วิถีการสร้างเป็นกระบวนการทางชีวเคมีที่มีการสร้างเริ่มต้นจากกรดไขมันไม่อิ่มตัว (กรดลิโนลิอิค และกรดอราชิโดนิก)ในสาหร่าย ผ่านสารตัวกลางซึ่งเป็นสารไฮโดรเปอร์ออกไซด์ของกรดไขมันไม่อิ่มตัวแล้วแตก โดยเอนไซม์หลักสองชนิดคือ เอนไซม์ไลปอกซิจิเนส (Lipoxygenase) และเอนไซม์ไฮโดรเปอร์ออกไซด์ไลเอส (Hydroperoxide lyase) วิถีการสร้างกลิ่นรสดังกล่าวในสาหร่ายมีความยืดหยุ่นการพืชทั่วไป เพราะสาหร่ายสามารถสร้างกลิ่นรสดังกล่าวได้ถึง2วิถี ในขณะที่แตงกวาและชาเขียว จะต้องใช้วิธีเฉพาะเจาะจงเพียงวิถีเดียว
โปรตีนต้านสภาวะแช่แข็ง (Anti freeze protein；AFP, ice structuring proteins;ISPs)"Convergent evolution of antifreeze glycoproteins in Antarctic notothenioid fish and Arctic cod."     Liangbiao Chen, Arthur L. DeVries, and Chi-Hing C. Cheng, the National Academy of Sciences of USA. สืบค้นวันที่ 2012-02-02 
โปรตีนต้านสภาวะแช่แข็ง เป็นกลุ่มโปรตีนชนิดหนึ่งซึ่งพบในปลาเขตขั้วโลก (อุณหภูมิของน้ำต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง)　โปรตีนกลุ่มนี้มีสามารถต้านการแข็งตัวของเซลล์และเนื้อเยื่อต่างๆได้ โดยโครงสร้างของโปรตีนจะขัดขวางการเกิดผลึกของน้ำแข็ง ทำให้ลดโอกาสการถูกทำลายของเนื้อเยื่ออันเนื่องมาจากการแช่แข็งได้ ปัจจุบันนิยมใช้เป็นหนึ่งในสารต้านสภาวะแช่แข็ง(Cryoprotectant)สำหรับการเก็บรักษาอวัยวะในสภาวะแช่แข็ง

 เทคโนโลยีที่เกี่ยวข้อง 
วิศวกรรมการแช่เยือกแข็ง การแช่เย็น
ตู้แช่เย็น
อุณหพลศาสตร์
โลจิสติกส์
เชื้อเพลิงสาหร่าย
การวิเคราะห์และการออกแบบโรงงาน
เคมีและชีวเคมีของสัตว์น้ำและผลิตภัณฑ์ (Seafood Chemistry and Biochemistry)
จุลชีววิทยาและเทคโนโลยีชีวภาพทางผลิตภัณฑ์ประมง (Fishery Products Biotechnology)
เทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยว (Post-harvest Technology)
ประมง
วิทยาศาสตร์การอาหาร
วิศวกรรมอุตสาหการ
กระแสวิทยา rheology
โภชนเภสัช neutraceuticals
เครื่องสำอาง
เทคโนโลยีชีวภาพ
โภชนศาสตร์ nutrition
 การศึกษาผลิตภัณฑ์ประมงในประเทศไทย 
การศึกษาในสาขาผลิตภัณฑ์ประมง ในระดับอุดมศึกษา เริ่มต้น ในปี พ.ศ. 2486 ที่ภาควิชาผลิตภัณฑ์ประมง คณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ซึ่งนับว่าเป็นจุดเริ่มต้นการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์การอาหารในประเทศไทยด้วย

ปัจจุบัน บัณฑิตสาขาวิชาผลิตภัณฑ์ประมงมีจำนวนไม่เพียงพอต่อการขยายตัวของภาคอุตสาหกรรม โดยเฉพาะด้านอาหารทะเล ซึ่งต้องการบัณฑิตผู้มีความเชี่ยวชาญเฉพาะมากกว่า ด้านวิทยาศาสตร์การอาหารทั่วไป  ประกอบกับ การกระแสวิทยาศาสตร์เพื่อสุขภาพได้รับความสนใจมากขึ้น ซึ่งผลิตภัณฑ์ประมงหลายชนิดมีคุณสมบัติที่มีประโยชน์หลายชนิด สถาบันอุดมศึกษาจึงได้เปิดสอนด้านผลิตภัณฑ์ประมงมากขึ้น เช่น
ระดับปริญญา
สาขาผลิตภัณฑ์ประมง คณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 
สาขาเทคโนโลยีชีวภาพทางทะเล คณะเทคโนโลยีทางทะเล มหาวิทยาลัยบูรพา 
สาขาอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ประมง คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 
สาขาเทคโนโลยีผลิตภัณฑ์ทางทะเล คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
แขนงวิชาเทคโนโลยีผลิตภัณฑ์ประมง สาขาอุตสาหกรรมประมง คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการประมง มทรช.ศรีวิชัย
แขนงวิชาการจัดการอุตสาหกรรมประมง สาขาอุตสาหกรรมประมง คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการประมง มทรช.ศรีวิชัย
ระดับวิชาชีพ
สาขาแปรรูปสัตว์น้ำ วิทยาลัยประมงติณสูลานนท์
สาขาอุตสาหกรรมประมง วิทยาลัยประมงติณสูลานนท์ 
สาขาแปรรูปสัตว์น้ำ วิทยาลัยประมงปัตตานี