wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# โคะ
โคะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า こ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 己 และคะตะกะนะเขียนว่า コ มีที่มาจากส่วนบนของมันโยงะนะ 己 ออกเสียงว่า  เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า  ในพยางค์แรก และแปรเสียงอยู่ระหว่าง  กับ  ในพยางค์อื่น

こ เป็นอักษรลำดับที่ 10 อยู่ระหว่าง け (เคะ) กับ さ (ซะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ こ เป็นอักษรลำดับที่ 33 อยู่ระหว่าง ふ (ฟุ) กับ え (เอะ)

 รูปแบบ  โรมะจิ  ฮิระงะนะ  คะตะกะนะ  เสียงอ่าน รูปแบบ  โรมะจิ  ฮิระงะนะ  คะตะกะนะ  เสียงอ่าน รูปแบบ  โรมะจิ  ฮิระงะนะ  คะตะกะนะ  เสียงอ่าน ธรรมดา ko  こ  コ  โคะ-โกะ ธรรมดา+ดะกุเต็ง go  ご  ゴ  โกะ-โงะ ธรรมดา+ฮันดะกุเต็ง (ngo)  こ゚  コ゚  โงะ koukō  こう, こぅこお, こぉこー, こ～  コウ, コゥコオ, コォコー, コ～  โค-โก gougō  ごう, ごぅごお, ごぉごー, ご～  ゴウ, ゴゥゴオ, ゴォゴー, ゴ～  โก-โง (ngou)  (ngō)  こ゚う, こ゚ぅこ゚お, こ゚ぉこ゚ー, こ゚～  コ゚ウ, コ゚ゥコ゚オ, コ゚ォコ゚ー, コ゚～  โง

 อักษรแบบอื่น 
อักษรแบบอื่นของโคะคือคะนะขนาดเล็ก ใช้กำกับตัวเลขหรือคันจิตัวเลขเพื่อแสดงหน่วยนับ (สามารถใช้แทน ゖ, ヶ ที่ออกเสียงเป็น こ) พบการใช้งานในสมัยเอะโดะ ปัจจุบันไม่มีที่ใช้และไม่มีรหัสในคอมพิวเตอร์

ข้อความภาษาญี่ปุ่นทั่วไปไม่เติมฮันดะกุเต็งบนโคะ แต่อาจนักภาษาศาสตร์อาจเติมฮันดะกุเต็งบนโคะ こ゚, コ゚ เพื่อแสดงเสียง 

 อักขระ  ยูนิโคด  จิส เอกซ์ 0213JIS拡張漢字（JIS X 0213:2004）（全コード表）   ความหมาย こ  U+3053  1-4-19  ฮิระงะนะ โคะ ご  U+3054  1-4-20  ฮิระงะนะ โกะ こ゚  U+3053 U+309A  1-4-91  ฮิระงะนะ โงะ コ  U+30B3  1-5-19  คะตะกะนะ โคะ ゴ  U+30B4  1-5-20  คะตะกะนะ โกะ コ゚  U+30B3 U+309A  1-5-91  คะตะกะนะ โงะ ㋙  U+32D9  1-12-68  คะตะกะนะ โคะ ในวงกลม ｺ  U+FF7A  ไม่มี  คะตะกะนะ โคะ ครึ่งความกว้าง

 ลำดับขีด 
 thumb|upright|alt=ลำดับขีดในการเขียน こ|ลำดับขีดในการเขียน こ thumb|upright|alt=ลำดับขีดในการเขียน コ|ลำดับขีดในการเขียน コ

ฮิระงะนะ こ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
 ขีดเส้นนอนในตำแหน่งบน อาจตวัดลงที่ปลายหรือไม่ก็ได้
 ขีดเส้นโค้งในตำแหน่งกึ่งล่าง มาทางซ้ายเล็กน้อยแล้วลากเส้นนอนไปทางขวา

คะตะกะนะ コ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
 ขีดเส้นนอนในตำแหน่งบน แล้วหักลงล่าง
 ขีดเส้นนอนในตำแหน่งล่างไปบรรจบกับปลายเส้นแรก

 คันจิ 
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าโคะ และขึ้นต้นด้วยโคะ มีดังนี้
# เมอร์คิวรี-แอตลาส 6
เมอร์คิวรี-แอตลาส 6 (MA-6) เป็นภารกิจเที่ยวบินอวกาศที่มีมนุษย์บังคับดำเนินการโดย นาซา องค์การอวกาศของสหรัฐอเมริกา ภารกิจนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการเมอร์คิวรี และเป็นความพยายามที่ประสบความสำเร็จครั้งแรกของนาซาในการนำนักบินอวกาศขึ้นสู่วงโคจร ภารกิจ MA-6 มีขึ้นเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 ภารกิจนี้ได้โคจรรอบโลกสามรอบ โดยมีจอห์น เกล็นน์เป็นคนขับ ผู้ซึ่งกลายมาเป็นชาวอเมริกันคนแรกที่โคจรรอบโลก เหตุการณ์นี้ได้ชื่อว่าเป็นหลักไมล์สถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ (IEEE Milestone) ใน ค.ศ. 2011

ยานอวกาศเมอร์คิวรี ชื่อ เฟรนชิป 7 ถูกส่งขึ้นสู่วงโคจรโดยยานปล่อยแอตลาส แอลวี-3บี จากฐานปล่อยที่ 14 ที่แหลมคานาเวรัล รัฐฟลอริดา หลังเที่ยวบินนาน 4 ชั่วโมง 56 นาที ยานอวกาศดังกล่าวได้กลับเข้าสู่บรรยากาศของโลก ลงในมหาสมุทรแปซิฟิก
# กลุ่มดาวจระเข้
กลุ่มดาวจระเข้ เป็นกลุ่มของดาวฤกษ์สว่าง 7 ดวงที่ก่อตัวเป็นส่วนเอวไปจนถึงส่วนหางของกลุ่มดาวหมีใหญ่ มีชื่อเรียกในภาษาจีนว่า เป๋ย์โต่วชีซิง (北斗七星) แปลว่า "ดาวเจ็ดดวงกระบวยเหนือ" เนื่องจากมีรูปร่างเหมือนกระบวย และสว่างเด่นใกล้ขั้วท้องฟ้าเหนือ ในญี่ปุ่นเองก็ใช้ชื่อเรียกนี้เช่นกัน นอกจากนี้ยังมีอีกชื่อว่า ชิจิเค็มโบชิ (七剣星) หรือ ชิโซโนะโฮชิ (四三の星) ดาวทั้ง 6 ดวงเป็นดาวฤกษ์อันดับ 2 ยกเว้นดาวเดลตาซึ่งเป็นดาวฤกษ์อันดับ 3 ด้วยเหตุนี้จึงโดดเด่นมองเห็นได้อย่างง่ายดายบนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวในฤดูใบไม้ผลิ และมีการสร้างเรื่องปรัมปราต่าง ๆ ขึ้นทั่วโลก

 ดาวที่ประกอบกันเป็นกลุ่มดาวจระเข้ 
ระบบไบเออร์ ชื่อเฉพาะ ชื่อจีน ชื่อเต๋า แอลฟาหมีใหญ่α Ursae Majoris Dubhe 天樞 貪狼 บีตาหมีใหญ่β Ursae Majoris Merak 天璇 巨門 แกมมาหมีใหญ่γ Ursae Majoris Phecda 天璣 禄存 เดลตาหมีใหญ่δ Ursae Majoris Megrez 天權 文曲 เอปไซลอนหมีใหญ่ε Ursae Majoris Alioth 玉衡 廉貞 ซีตาหมีใหญ่
ζ Ursae Majoris มิซาร์Mizar 開陽 武曲 อีตาหมีใหญ่η Ursae Majoris Alkaid หรือ Benetnasch 瑤光 破軍

 ความสัมพันธ์กับดาวอื่น 

 หากขยายเส้นที่เชื่อมต่อดาว α และ β ไปยังด้าน α 5 เท่าจะเจอกับดาวเหนือ ด้วยเหตุนี้จึงมักถูกใช้เพื่อค้นหาทิศเหนือ
 หากขยายต่อเส้นโค้งจาก δ ไปยัง η จะนำไปสู่ดาวดวงแก้ว ซึ่งเป็นดาวอันดับ 1 ในกลุ่มดาวคนเลี้ยงสัตว์ และหากขยายต่อไปอีกจะเจอกลุ่มดาวหญิงสาว
# คลิกเรดิโอ
บริษัท Click Radio จำกัด เป็นบริษัทคลื่นวิทยุ หรือ คลิกวีอาร์วัน ก่อตั้งโดยโดยกลุ่มบุคคลที่เคยร่วมงานที่กับ บริษัท BNT [Broadcasting Network Thailand Click Radio ก่อตั้งเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2542 ปัจจุบัน บริษัท Click Radio จำกัด 103.5 เอฟเอ็ม วัน
# ทารา ลิพินสกี
ทารา คริสเตน ลิพินสกี (เกิด 10 มิถุนายน ค.ศ. 1982) เป็นนักสเกตลีลาชาวอเมริกัน ด้วยวัย 15 ปี เธอได้เหรียญทองในการแข่งขันสเกตลีลาหญิงเดี่ยวในโอลิมปิกฤดูหนาว 1998 ลิพินสกียังเป็นผู้ได้เหรียญทองเดี่ยวที่อายุน้อยที่สุดในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวTara Lipinski profile at IOC web site เธอยังเป็นแชมป์โลก 1997, แชมป์กรังปรีซ์สเกตลีลารอบชิงชนะเลิศ (Grand Prix of Figure Skating Final) สองสมัย (ค.ศ. 1997-1998) และแชมป์สหรัฐ 1997
# อินทรีหัวขาว
อินทรีหัวขาว หรือ อินทรีหัวโล้น  เป็นนกอินทรีชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในจำพวกอินทรีทะเล มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Haliaeetus leucocephalus

เป็นนกขนาดใหญ่ มีจุดเด่น คือ ขนส่วนหัวจนถึงลำคอเป็นสีขาว ตัดกับสีขนลำตัวและปีกซึ่งเป็นสีดำ และปลายหางสีขาว ขณะที่กรงเล็บ รวมทั้งจะงอยปากเป็นสีเหลือง 

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 70-102 เซนติเมตร (28-40 นิ้ว) ความยาวปีกเมื่อกางปีก 1.8-2.3 เมตร (5.9-7.5 ฟุต) และมีน้ำหนักประมาณ 2.5 ถึง 7 กิโลกรัม (9-12 ปอนด์) ขณะที่ตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ประมาณร้อยละ 25 สามารถบินได้เร็วประมาณ 48 กิโลเมตร/ชั่วโมง และมีสายตาที่สามารถมองได้ไกลประมาณ 1 ไมล์ (1.6 กิโลเมตร)

จัดเป็นนกที่มีความสวยงามและสง่างามมากชนิดหนึ่ง มีถิ่นกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาเหนือตลอดไปจนถึงเม็กซิโกตอนเหนือ และทะเลแคริบเบียน มักอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำหรือชายทะเล เพราะกินปลาเป็นอาหารหลัก

มีอายุขัยโดยเฉลี่ยประมาณ 25-30 ปี ในขณะที่ยังเป็นนกวัยอ่อนจนถึง 5 ขวบ ขนบริเวณหัวและปลายหางจะยังเป็นสีน้ำตาล ไม่เปลี่ยนไปเป็นสีขาว  อินทรีหัวขาวมีพฤติกรรมการเกี้ยวพาราสีกันค่อนข้างโลดโผน โดยนกทั้งคู่จะใช้กรงเล็บเกาะเกี่ยวกันกลางอากาศ แล้วทิ้งตัวดิ่งลงสู่พื้นดิน แต่เมื่อใกล้จะถึงพื้น ก็จะผละแยกออกจากกัน ซึ่งพฤติกรรมเช่นนี้เป็นไปเพื่อต้องการทดสอบความแข็งแกร่งของคู่ของตน ซึ่งจะทำให้ได้ลูกนกที่เกิดมาใหม่นั้นเป็นนกที่แข็งแรง อีกทั้งยังเป็นคู่ที่จับคู่กันตลอดชีวิตอีกด้วย เว้นแต่ตัวใดตัวหนึ่งตายไปเสียก่อน จึงจะหาคู่ใหม่หน้า 12, สัตว์ก็มีหัวใจ. นิตยสารเนชั่นแนลจีโอกราฟิก ฉบับภาษาไทย: ฉบับที่ 180 กรกฎาคม 2559

อินทรีหัวขาวถือเป็นสัญลักษณ์ของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยปรากฏในตราประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา และอีกหลายหน่วยงานราชการในประเทศ[ American Bald Eagle ]Lawrence, E.A. (1990). "Symbol of a Nation: The Bald Eagle in American Culture". The Journal of American Culture 13 (1) : 63–69.

อินทรีหัวขาว เป็นนกที่ได้รับการคุ้มครองในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 หลังจากอินทรีหัวขาวใน 48 รัฐ เหลือเพียง 417 รังเท่านั้น ต่อมาสถานการณ์เริ่มดีขึ้นในปี ค.ศ. 1963 เมื่อจำนวนรังเพิ่มขึ้นเป็น 7,066 รัง สาเหตุที่จำนวนอินทรีหัวขาวลดลง เนื่องจากการใช้ดีดีที และการทำลายแหล่งเพาะพันธุ์ จนกระทั่งในต้นปี ค.ศ. 2006 มีแนวคิดจะถอดถอนชื่อออกจากบัญชีสัตว์สงวนแห่งชาติ และต่อมาในปี ค.ศ. 2012 ก็ได้มีการอนุญาตให้ล่าได้เพื่อการประกอบพิธีทางศาสนาของอินเดียนแดง เพราะถึงแม้ว่าจะมีการถอนชื่อแล้วในปี ค.ศ. 2007 แต่ทว่าก็ยังมีกฎหมายฉบับอื่นให้การคุ้มครองอยู่
# ภาพยนตร์สั้น
ภาพยนตร์สั้น (, หรือเรียกสั้น ๆ ว่า Short) เป็นประเภทของภาพยนตร์อย่างหนึ่งที่เหมือนกับภาพยนตร์ทั่วไป ที่เล่าเรื่องด้วยภาพและเสียงเฉกเช่นภาพยนตร์ความยาวปกติ เพียงแต่ว่าเป็นการเล่าเรื่องประเด็นสั้น ๆ หรือประเด็นเดียวให้ได้ใจความ  มาตรฐานของภาพยนตร์สั้น คือ มีความยาวเต็มที่ไม่เกิน 40 นาที¥₩Rule Nineteen: Short Films Awards 

สำหรับในประเทศไทย ภาพยนตร์สั้นเรื่องแรกเกิดขึ้นในสมัยของรัชกาลที่ 5 เมื่อครั้งเสด็จประพาสยุโรป ความยาว 1 นาทีโดยช่างภาพของบริษัทลูมิแอร์ (Lumiere) ของฝรั่งเศส ผู้ผลิตและพัฒนากล้องถ่ายภาพยนตร์สำคัญรายหนึ่งของโลก 

ปัจจุบัน ภาพยนตร์สั้นได้รับความสนใจและตื่นตัวอย่างมาก มีผู้สร้าง ผู้ผลิตหลายรายมากขึ้น และในการแจกรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 80 ในปี ค.ศ. 2012 ที่เป็นการแจกรางวัลให้แก่ภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2011 ก็เป็นครั้งแรกด้วยที่มีการแจกรางวัลให้แก่ภาพยนตร์ประเภทนี้ด้วย โดยแบ่งออกเป็น 2 รางวัล คือ ภาพยนตร์สั้น (Live Action) และแอนิเมชั่นสั้น (Animated)มารู้จัก "ภาพยนตร์สั้น" กันเถอะ จากไทยรัฐ

ผลงานภาพยนตร์สั้น
แหวนวิเศษ (2472)
กระเทยเป็นเหตุ (2498)
นิ้วเพชร (2501)
แอก (251..)
! (อัศเจรีย์) (2520)
ภาณายักษา (2535)
ศีล ๔ (2540)
คงกระพันชาติไทย (2541)
น้ำใต้ท้องเรือ (2542)
BUNZAI CHAIYO, EPISODE II : THE ADVENTURE OF IRON PUSSY (2542)
บ้านสีชมพู (2543)
กาล (2543)
แหวน (2544)
THE TREE (2545)
A SHORT JOURNEY (2546)
# มหาวิทยาลัยคย็องอุน
มหาวิทยาลัยคย็องอุน  เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองคูมี จังหวัดคย็องซังเหนือ ประเทศเกาหลีใต้

 ประวัติ 
เดือนมีนาคม ค.ศ. 1997 ได้ทำพิธีการเปิดมหาวิทยาลัยในชื่อ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีฮันกุก จากนั้น ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1998 นักเรียนทุนของกองทัพพร้อมด้วยคณะกรรมการนักเรียนนายร้อยทหารบกได้ร่วมลงนามเปลี่ยนชื่อมหาวิทยาลัยใหม่เป็นมหาวิทยาลัยคย็องอุน และในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1999 ได้เปิดภาควิชาทัศนะจักษุ และภาควิชาสวัสดิการสำหรับเด็ก ก่อนที่จะเปิดภาควิชาอุตสาหกรรมและสารสนเทศขึ้นใน ค.ศ. 2000 รวมถึงคณะศิลปศาสตร์ได้รับประเมินผลในระดับเป็นเลิศ ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2001 대학교정보 - 한국대학신문 - University News Network  

เดือนมีนาคม ค.ศ. 2002 ได้มีการจัดตั้งศูนย์ฝึกธุรกิจจากฝ่ายบริหารธุรกิจขนาดเล็กและขนาดกลาง และใน ค.ศ. 2006 ได้เปิดบัณฑิตวิทยาลัยแผนกสวัสดิการสังคม

 ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง 
 อี อึนยอล นักมายากลชาวเกาหลีใต้이은결 – Daum 영화
# ปลาปักเป้าหนามทุเรียน
ปลาปักเป้าหนามทุเรียน  เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาปักเป้า (Tetraodontiformes) ในวงศ์ปลาปักเป้าฟัน 2 ซี่ (Diodontidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Diodon (/ได-โอ-ดอน/)

ปลาปักเป้าหนามทุเรียนนั้น มีรูปร่างคล้ายปลาปักเป้าทั่วไป แต่มีรูปร่างเพรียวยาว หนังหยาบหนา และมีหนามแข็งชี้ไปข้างท้ายลำตัวตลอดทั้งตัว ซึ่งหนามนี้จะตั้งแข็งตรงเมื่อพองตัวกลมคล้ายลูกบอล เพื่อใช้ในการป้องตัวตัวเองจากนักล่าขนาดใหญ่กว่าในธรรมชาติ เช่น ปลาฉลาม ครีบหางเป็นทรงกลม มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 60 เซนติเมตร

มีลักษณะเด่น คือ มีฟันที่แหลมคมจำนวน 2 ซี่ภายในช่องปากใช้สำหรับขบกัดสัตว์มีเปลือกต่าง ๆ เป็นอาหาร เช่น กุ้ง, ปู, หอยฝาเดี่ยว หรือหอยสองฝา เป็นต้น

ปลาปักเป้าหนามทุเรียนมีลักษณะแตกต่างไปจากปลาปักเป้าสกุลอื่นในวงศ์เดียวกัน คือ ลักษณะของหนามบนลำตัวLieske, E. and Myers, R.F. (2004) Coral reef guide; Red Sea London, HarperCollins ISBN 0-00-715986-2

มีทั้งหมด 5 ชนิด (ดูในเนื้อหา) กระจายพันธุ์ไปในทะเลและมหาสมุทรต่าง ๆ ทั่วโลก เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามตามบ้านหรือในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และนิยมนำมาสตัฟฟ์เป็นเครื่องประดับโดยเฉพาะเมื่อยามพองตัว แต่ถือเป็นปลาที่มีอันตราย หากได้รับประทานเข้าไป เนื่องจากมีสารพิษชนิด เตโตรโดท็อกซิน และซิกัวเตราอย่างรุนแรง 

การจำแนก
 Diodon eydouxii Brisout de Barneville, 1846 
 Diodon holocanthus Linnaeus, 1758 (ปลาปักเป้าหนามทุเรียนหนามยาว)
 Diodon hystrix Linnaeus, 1758 (ปลาปักเป้าหนามทุเรียนครีบจุด)
 Diodon liturosus Shaw, 1804 (ปลาปักเป้าหนามทุเรียนด่างดำ)
 Diodon nicthemerus Cuvier, 1818 (ปลาปักเป้าหนามทุเรียนหนามเรียว)
# ภูเก็ต (ภาพยนตร์)
ภูเก็ต  เป็นภาพยนตร์สั้นจากการกำกับและเขียนบทโดย อาทิตย์ อัสสรัตน์ นำแสดงโดย สรพงษ์ ชาตรี, อิม ซู-จ็อง

เนื้อเรื่อง
จิน (อิม ซูจอง) เป็นดาราสาวชื่อดังของเกาหลี เธอเบื่อหน่ายกับชื่อเสียงและมายาภาพในวงการบันเทิง จึงเดินทางมาพักผ่อนยังจังหวัดภูเก็ต ประเทศไทย ที่นั่น เธอได้พบกับ พงษ์ (สรพงษ์ ชาตรี) คนขับรถลีมูซีนของโรงแรม วัยกลางคน ซึ่งได้พาเธอไปรู้จักกับภูเก็ตในแง่มุมที่ต่างออกไป พร้อมกับมิตรภาพอันงดงามของคนต่างเพศ ต่างวัย และต่างวัฒนธรรม ของทั้งคู่ก็บังเกิดและพัฒนาขึ้น

เบื้องหลังและการออกฉาย
ภูเก็ต เป็นภาพยนตร์สั้นจากการกำกับและเขียนบทของอาทิตย์ อัสสรัตน์ ซึ่งประสบความสำเร็จก่อนหน้านั้นจาก Wonderful Town ภาพยนตร์อิสระ ในปี พ.ศ. 2551 โดยได้ผลิตขึ้นมาจากโครงการ Director’s screen project ซึ่งเป็นโครงการที่นำเอาภาพยนตร์สั้นหรือภาพยนตร์อิสระจากหลายผู้กำกับได้ฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วไปเหมือนเช่นภาพยนตร์ในเชิงพาณิชย์ทั่วไป

อาทิตย์ อัสสรัตน์ ผู้กำกับได้เปิดเผยว่า เหตุที่เลือกสรพงษ์ ชาตรี มารับบทแสดงนำในเรื่องนี้คู่กับนักแสดงสาวชาวเกาหลี เพราะ สรพงษ์ถือเป็นไอค่อนของวงการภาพยนตร์ไทยในยุคที่ได้รับความนิยม เช่น ทศวรรษที่ 70 ซึ่งในเรื่องนี้ได้รับบทเป็นคนสามัญธรรมดา ๆ  อีกครั้ง เหมือนเช่นบทบาทที่สร้างชื่อเสียงขึ้นมา อย่าง ชาวนา หรือคนขับรถแท็กซี่ ขณะที่ อิม ซูจอง นักแสดงสาวชาวเกาหลี ในตอนแรกยังมิได้กำหนดว่า นางเอกจะต้องเป็นคนชาติใด แต่ที่เลือกเป็นเกาหลี เพราะกระแสของวัฒนธรรมร่วมสมัยเกาหลีกำลังได้รับความนิยมในไทย 

ภาพยนตร์ได้ออกฉายที่โรงภาพยนตร์ เอส เอฟ เวิลด์ ซีเนม่า ชั้น 7 ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ โดยฉายในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2553 เป็นวันแรก โดยหลังภาพยนตร์จบ ตัวผู้กำกับจะร่วมพูดคุยและตอบคำถามจากผู้ชมด้วยตนเอง และแพร่ภาพออกอากาศทางช่องบลูสกาย ซึ่งเป็นโทรทัศน์ดาวเทียม ในคืนวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 เวลา 20.30 น. ซึ่งตรงกับวันวาเลนไทน์ของปีนั้น สรพงศ์ กับ สาวเกาหลี ที่ 'ภูเก็ต' จากกรุงเทพธุรกิจ
# วงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างขวา
วงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างขวา หรือ วงศ์ปลาแฮลิบัต  เป็นปลากระดูกแข็งในอันดับปลาซีกเดียว (Pleuronectiformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Pleuronectidae

ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในทะเล มีบางชนิดเท่านั้นที่อาศัยอยู่ในน้ำกร่อย และชนิดที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดจะหาได้ยากมาก แพร่กระจายในมหาสมุทรอาร์กติก, แอตแลนติก, อินเดีย และแปซิฟิก ตาทั้งสองข้างโดยปกติอยู่ด้านขวา ครีบไม่มีก้านครีบ ครีบหลังและครีบทวารยาวและต่อเนื่องกัน โดยที่ครีบหลังจะยาวเลยส่วนหัวไป ถุงลมที่ช่วยในการว่ายน้ำจะหายไปเมื่อปลาโตขึ้น เม็ดสีด้านที่หงายขึ้นจะสามารถปรับเปลี่ยนผิวหนังให้เข้ากับสภาพพื้นใต้น้ำได้ดี 

ปลาในวงศ์นี้จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในอันดับนี้ เป็นปลาที่มักพบอาศัยในน้ำลึก อาจจะพบได้ลึกถึง 2,000 เมตร (6,600 ฟุต) พบทั้งหมดประมาณ 101 ชนิด ใน 41 สกุล 8 วงศ์ย่อย (ดูในตาราง-ขณะที่บางข้อมูลจะแบ่งเพียงแค่ 5)จาก ITIS.gov  โดยชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือ ปลาแอตแลนติกแฮลิบัต (Hippoglossus hippoglossus) ที่ใหญ่ได้กว่าถึง 2-4.7  เมตรAtlantic halibut  

โดยคำว่า Pleuronectidae ที่ใช้เป็นชื่อวงศ์นั้น มาจากภาษากรีก คำว่า πλευρά (pleura) หมายถึง "ด้านข้าง" และ νηκτόν (nekton) หมายถึง "ว่ายน้ำ"จาก Fishbase.org
# วงศ์ปลาลิ้นเสือ
วงศ์ปลาลิ้นเสือ หรือ วงศ์ปลาลิ้นหมาฟันใหญ่ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Paralichthyidae)

เป็นปลากระดูกแข็งในอันดับปลาซีกเดียว (Pleuronectiformes) พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแอตแลนติก, อินเดีย และแปซิฟิก ส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ในทะเล ชนิดที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดหาได้ยากมาก ลำตัวด้านขวาจะราบไปกับพื้นน้ำ ตาทั้งสองข้างอยู่ด้านซ้ายของลำตัวบริเวณส่วนหัวเหมือนกับวงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างซ้าย (Bothidae) ลักษณะเด่น คือ ไม่มีก้านครีบบริเวณครีบอกและครีบเชิงกราน ฐานครีบเชิงกรานจะสั้นและเกือบจะสมมาตร โดยมากจะพบได้ในเขตอบอุ่นหรือเขตร้อน มีความสำคัญทางเศรษฐกิจและตกปลาในเชิงการกีฬา อาทิ ปลาแฮลิบัตญี่ปุ่น (Paralichthys olivaceus) Japanese Seasonal Fish: Hirame/Olive Flounder, Bastard Halibut, Tonguefish, Sole ขณะที่ในน่านน้ำไทย มีหลายชนิด ชนิดที่พบได้บ่อยที่สุด คือ ปลาลิ้นเสือ (Pseudorhombus arsius) 

ปัจจุบัน มีการจำแนกไว้ทั้งหมด 14 สกุล (ดูในตาราง) 115 ชนิด โดยที่คำว่า Paralichthyidae ที่ใช้เป็นชื่อวงศ์นั้น มาจากภาษากรีก paralia หมายถึง "ด้านข้างทะเล", coast บวกกับภาษากรีกคำว่า ichthys หมายถึง "ปลา" จาก Fishbse.org 

การจำแนก
14 สกุล
 Ancylopsetta
 Cephalopsetta
 Citharichthys
 Cyclopsetta
 Etropus
 Gastropsetta
 Hippoglossina
 Paralichthys
 Pseudorhombus
 Syacium
 Tarphops
 Tephrinectes
 Thysanopsetta
 Xystreurys
# วงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างซ้าย
วงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างซ้าย  เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาซีกเดียว (Pleuronectiformes) วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Bothidae (/โบ-ทิ-ดี/)

ปลาลิ้นหมาในวงศ์นี้ มีรูปร่างคล้ายปลาลิ้นหมาในวงศ์ปลาลิ้นหมา (Soleidae) และวงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างขวา (Pleuronectidae) แต่ว่าปลาในวงศ์นี้ เมื่อโตขึ้นมา ตาทั้งคู่จะอยู่ทางซีกซ้ายของหัว เหมือนปลาในวงศ์ปลาลิ้นเสือ (Paralichthyidae) และวงศ์ปลายอดม่วง (Cynoglossidae) มีแกนครีบ ครีบหลังเริ่มที่เหนือบริเวณตา ครีบหลังและครีบทวาร แยกจากครีบหาง ขณะที่พื้นลำตัวส่วนมากเป็นสีน้ำตาลและส่วนมากมีจุดประสีเข้ม เป็นวงกลมคล้ายวงแหวนดูเด่น ลิ้นเสือ ๒ ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542

ปัจจุบันมีการอนุกรมวิธานแบ่งไว้ทั้งหมด 20 สกุล (ดูในตาราง) พบประมาณ 158 ชนิด

และพบได้เฉพาะในทะเลและมหาสมุทรเท่านั้น พบได้ทั้งในเขตร้อน, เขตอบอุ่น และเขตหนาว จัดเป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญ จาก Fishbase.org Chapleau, Francois & Amaoka, Kunio (1998). Paxton, J.R. & Eschmeyer, W.N.. ed. Encyclopedia of Fishes. San Diego: Academic Press. pp. 224–225. ISBN 0-12-547665-5.
# สแตมฟอร์ดบริดจ์ (สนามกีฬา)
สแตมฟอร์ดบริดจ์  เป็นสนามฟุตบอลในเขตฟูลัม ติดกับเขตเชลซีในลอนดอนตะวันตก เป็นสนามเหย้าของเชลซี ด้วยความจุ 40,341 ที่นั่ง เป็นสนามฟุตบอลที่ใหญ่เป็นอันดับ 9 ของพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2022–23 และเป็นสนามฟุตบอลที่ใหญ่เป็นอันดับ 11 ในอังกฤษ

เปิดใช้ในปี ค.ศ. 1877 สนามถูกใช้โดยสโมสรกีฬาลอนดอนจนถึงปี ค.ศ. 1905 เมื่อเจ้าของคนใหม่คือ กัส เมียร์ส ก่อตั้งสโมสรฟุตบอลเชลซีเพื่อครอบครองสนาม เชลซีเล่นเกมเหย้าที่นั่นตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา สนามมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา โดยล่าสุดในช่วงทศวรรษที่ 1990 ได้มีการปรับปรุงให้เป็นสนามฟุตบอลที่ทันสมัยแบบมีที่นั่งทั้งหมด

สแตมฟอร์ด บริดจ์เคยเป็นสนามฟุตบอลสำหรับแมตช์ทีมชาติของทีมชาติอังกฤษ, เอฟเอ คัพ รอบชิงชนะเลิศ, เอฟเอ คัพ รอบรองชนะเลิศ และเกมแชริตี้ ชิลด์ จำนวนผู้ชมสูงสุดอย่างเป็นทางการของสนามคือ 82,905 คน เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกดิวิชั่น 1 ระหว่างเชลซีและอาร์เซนอลเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1935

 โครงการสนามใหม่ 
อนาคตสโมสรได้เสนอยื่นเรื่องขอซื้อที่ดินบริเวณโรงไฟฟ้าเก่าแบทเทอร์ซี ที่มีพื้นที่ขนาด 39 เอเคอร์ ย่านชานกรุงลอนดอน เพื่อเดินหน้าโครงการก่อสร้างสนามเหย่าแห่งใหม่ โดยจะมาปรับแต่งให้กลายเป็นสังเวียนแข้งขนาดใหญ่รองรับแฟนบอลได้กว่า 60,000 ที่นั่ง
# วัดราษฎร์บูรณะ (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดราษฎร์บูรณะ ตั้งอยู่เลขที่ 43 บ้านบางปลา หมู่ที่ 2 ตำบลบางปลา อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย 

 ประวัติ 
วัดราษฎร์บูรณะ สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2425 โดยมีนายจันทร์ จันทร เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด วัดนี้เดิมชื่อ วัดบางลาว ตามชื่อของตำบล โดยมีพระภิกษุรูปแรกซึ่งเป็นเจ้าอาวาสชื่อหลวงพ่อลาวซึ่งธุดงด์มาจากทางภาคภาคใต้ของประเทศไทย ต่อมาประชาชนได้ร่วมกันบูรณะ จึงเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดราษฎร์บูรณะ" ในปี พ.ศ. 2483 วัดราษฎร์บูรณะ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ครั้งแรกเมื่อวันแรม 3 ค่ำ เดือนอ้าย ปีชวด พ.ศ. 2431 ได้รับพระราชทานครั้งหลังเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ในด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2499 และได้ให้ความอนุเคราะห์โรงเรียนประชาบาลที่อยู่ในวัดอีกด้วย นอกจากนี้ยังได้ให้ทางราชการสร้างสถานีอนามัย และโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์ เปิดสอนตั้งแต่ พ.ศ. 2521
# สเวน ออสการ์ คูลเลนเดอร์
สเวน ออสการ์ คูลเลนเดอร์ หรือ สเวน โอ. คูลเลนเดอร์  เป็นนักมีนวิทยาและสัตววิทยาชาวสวีเดน เกิดเมื่อวันที่  ที่เมืองสโคเลฟเท ประเทศสวีเดน จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอูเมียวและมหาวิทยาลัยสต็อกโฮล์ม สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกในปี ค.ศ. 1984

ดร.คูลเลนเดอร์ เป็นนักสัตววิทยาที่ศึกษาค้นคว้าโดยเฉพาะและเชี่ยวชาญโดยเฉพาะเกี่ยวกับปลาในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) อาทิ สกุล Apistogramma และCichlasoma ปัจจุบันเป็นภัณฑารักษ์ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติวิทยาสวีเดน รับผิดชอบงานทางด้านมีนวิทยาและวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก

นอกจากนี้แล้วยังมีงานเขียนมากมายทั้งหนังสือ, บทความ และนิตยสาร อาทิ  A Revision of the South American Cichlid Genus Cichlasoma ในปี ค.ศ. 1983, Cichlid fishes of the Amazon River drainage of Peru ในปี ค.ศ. 1986, The Cichlids of Surinam ในปี ค.ศ. 1989, Tidskriften Akvariet (Aquarium Times-ในภาษาอังกฤษ) เป็นต้น นอกจากนี้แล้วชื่อสามัญของปลาออสการ์ (Astronotus ocellatus) ซึ่งนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ก็ตั้งตามชื่อกลางของเจ้าตัวด้วย
# ซิมจอง
ซิมจอง (심정;1471-1531) มีฉายาว่า ฮาชอง เป็นขุนนาง, กวีและนักคิดในสมัย ราชวงศ์โชซอน

 การทำงาน 
ซิมจองเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1471 เริ่มรับราชการในรัชสมัย พระเจ้ายอนซัน และเริ่มมีบทบาทในคราวโค่นราชบัลลังก์ พระเจ้ายอนซัน โดยเป็นขุนนางในสายของ ปาร์ควอนจง ผู้นำรัฐประหารเช่นเดียวกับ นัมคุน ต่อมาได้เป็นเจ้ากรมราชฑัณฑ์หลังจากนัมคุน เพื่อนสนิทซึ่งเป็นมหาเสนาบดี ถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1527 ซิมจองจึงได้รักษาการในตำแหน่งมหาเสนาบดี

ซิมจองถูกประหารชีวิตเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1531 ขณะอายุได้ 60 ปีจากการที่ถูก คิมอันโล กราบทูลว่าซิมจองได้รับสินบนจากพ่อค้าและขุนนาง
# นกเปล้าใหญ่
นกเปล้าใหญ่ หรือ นกพิราบเขียวใหญ่  เป็นนกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกพิราบและนกเขา (Columbidae)

มีรูปร่างลักษณะคล้ายนกในวงศ์นี้ส่วนใหญ่ จัดเป็นนกที่มีขนาดใหญ่ ปากหนาใหญ่สีขาวแกมเขียว หน้าสีเทา หนังรอบตาสีเหลือง ขนลำตัวเขียวแกมเทา มีแถบสีเหลืองที่ปีก ขนปีกสีดำ แข้งและตีนสีเหลือง นกเพศผู้ที่อกมีแถบสีส้มแกมน้ำตาลอ่อน ก้นและขนคลุมใต้โคนหางสีน้ำตาลเข้ม ในขณะที่นกเพศเมีย ที่อกมีแถบเหลือง ก้นและขนคลุมใต้โคนหางสีน้ำตาลอ่อน มีน้ำหนักเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 400 กรัม

จัดเป็นนกที่กระจายพันธุ์ในหลายประเทศในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ปัจจุบันเป็นนกที่อยู่ในสภาวะเปราะบางต่อการสูญพันธุ์ เนื่องจากสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัย ในประเทศไทยจะพบได้ในป่าดิบและป่าพรุ อาทิ ป่าพรุโต๊ะแดง และจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 ป่าพรุ (Peat Swam Forest) สัตว์ป่าคุ้มครอง
# นกฟินฟุต
นกฟินฟุต (,) เป็นนกชนิดหนึ่ง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Heliopais

นกฟินฟุตจัดเป็นนกที่หากินในน้ำและอาศัยอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำ เช่น ป่าชายเลน, ป่าพรุ ด้วยเป็นนกที่จับสัตว์น้ำ, สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ กินเป็นอาหาร 

มีขนหนาแน่นสีน้ำตาล แลดูคล้ายเป็ด ปากแหลมสีเหลือง ส่วนหน้าสีดำคล้ายสวมหน้ากาก คอยาวเรียวเล็ก ขาสีเขียว นิ้วเท้ามีทั้งหมด 4 นิ้ว มีพังผืดเชื่อมติดกัน  ปกติมักอาศัยเพียงตัวเดียว หรือเป็นคู่ นกตัวผู้กับตัวเมียคล้ายคลึงกัน แต่มีส่วนต่างกันที่สี โดยที่ตัวผู้จะมีสีที่เข้มกว่า ขณะที่ตัวเมียจะมีเส้นสีขาวผ่านจากใต้คอลงมาถึงหน้าด้านของลำคอ มีเส้นสีดำจากหลังตามาล้อมกรอบแถบสีขาว ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 52–54.5 เซนติเมตร ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย

นกฟินฟุตเป็นนกที่มีถิ่นอาศัยในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ แต่โดยปกติแล้วไม่ใช่นกประจำถิ่นของไทย แต่จะอพยพผ่านเพื่อหากินและแพร่ขยายพันธุ์วางไข่เท่านั้น โดยจะพบในพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ ของภาคใต้ อาทิ เกาะตะรุเตา, ป่าพรุโต๊ะแดง, ทะเลบัน, ป่าชายเลนที่จังหวัดกระบี่ เป็นต้น และพบได้น้อยในพื้นที่ภาคกลาง

จัดเป็นนกที่หายากมากชนิดหนึ่ง โดยมีสถานะใน IUCN อยู่ในสถานะสิ่งมีชีวิตที่ใกล้การสูญพันธุ์ คาดว่าทั่วทั้งโลกมีจำนวนประชากรราว 2,500–9,900 ตัว

ขยายพันธุ์ในช่วงฤดูฝน วางไข่ในรังครั้งละ 5–7 ฟอง ไข่มีสีขาวเจือด้วยสีเขียวจาง ๆ มีจุดกลมเล็ก ๆ สีน้ำตาลกระจายไปทั่ว รังทำมาจากกิ่งไม้หรือเศษไม้ขัดกันในพื้นที่สูงจากพื้นราว 3 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 37 เซนติเมตร ลึกประมาณ 20 เซนติเมตร

จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
อ้างอิง

ฟินฟุต
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกในประเทศอินเดีย
# การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีในประเทศไทย พ.ศ. 2554
อาจหมายถึง
 การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีในประเทศไทย มีนาคม พ.ศ. 2554
 การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีในประเทศไทย พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
# การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เป็นการประชุมสภาผู้แทนราษฎรเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีเป็นรายบุคคล จำนวน 1 คน คือ พลตำรวจเอกประชา พรหมนอก รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม โดยสภาผู้แทนราษฎรได้กำหนดกรอบการอภิปราย 1 วัน คือ วันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

 การยื่นญัตติขอเปิดการอภิปราย 
นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ผู้นำฝ่ายค้าน และคณะจำนวน 153 คน ได้เสนอต่อที่ประชุมเพื่อพิจารณาขอเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีเป็นรายบุคคล จำนวน 1 ราย คือ พลตำรวจเอกประชา พรหมนอก รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในประเด็นของการบริหารราชการที่ผิดพลาดล้มเหลว โดยเฉพาะการแก้ไขปัญหาอุทกภัย (ในฐานะผู้อำนวยการ ศปภ.) และไม่ไว้วางใจการบริหารราชการแผ่นดินในกระทรวงยุติธรรม โดยสภาผู้แทนราษฎรได้กำหนดกรอบการอภิปราย 1 วัน คือ วันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

 ผู้อภิปราย 

 การอภิปราย 

 การลงมติ 
ที่ประชุมได้ลงมติเห็นชอบด้วยกับญัตติ (ไม่ไว้วางใจ) 188 เสียง ไม่เห็นชอบด้วยกับญัตติ (ไว้วางใจ) 273 เสียง งดออกเสียง 5 เสียง และไม่ลงคะแนนเสียง 15 เสียงhttp://www.tpd.in.th/v2/pdffile/greadebook54/greadebook54_mp.pdf
# ไฮน์ริช แฮทซ์
ไฮน์ริช รูด็อล์ฟ แฮทซ์ (22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2400 – 1 มกราคม พ.ศ. 2437) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน และเป็นคนแรกที่พิสูจน์ถึงการมีอยู่ของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า จากทฤษฎีของแมกซ์เวลล์ ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้าของแสง

แฮทซ์พิสูจน์ทฤษฎีโดยการพัฒนาเครื่องมือที่ใช้ส่งและรับคลื่นวิทยุโดยใช้การทดลอง นั่นให้เหตุผลถึงปรากฏการณ์แบบไร้สายอื่น ๆ ที่รู้จัก หน่วยวิทยาศาสตร์ของความถี่รอบต่อวินาทีได้รับการตั้งชื่อเป็น "เฮิรตซ์" เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา

 ประวัติ 
ไฮน์ริช รูด็อล์ฟ แฮทซ์ เกิดที่เมืองฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี บิดาชื่อ กุสทัฟ แฟร์ดีนันท์ แฮทซ์ (ชื่อเดิม ดาวิท กุสทัฟ แฮทซ์; พ.ศ. 2370–2457) เป็นนักเขียนและสมาชิกวุฒิสภา มารดาคือ อันนา เอลีซาเบ็ท เพ็ฟเฟอร์คอร์น
ระหว่างที่เรียนอยู่ที่โยฮันน็อยม์ในฮัมบวร์ค แฮทซ์ได้แสดงความสามารถด้านการเรียนวิทยาศาสตร์ได้ดีเทียบเท่ากับการเรียนภาษาอาหรับและภาษาสันสกฤต ได้เรียนวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมในเดรสเดิน มิวนิก และเบอร์ลิน ที่ที่ได้เรียนกับกุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟ และแฮร์มัน ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์

ในปี พ.ศ. 2423 แฮทซ์ได้รับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน และยังคงศึกษาต่อหลังจากสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกกับเฮล์มโฮลทซ์อยู่อีก 3 ปี ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยของเขา

ในปี พ.ศ. 2426 แฮทซ์ก็เข้ามาอยู่ในตำแหน่งวิทยากรวิชาฟิสิกส์ทฤษฎีที่มหาวิทยาลัยแห่งคีล

ในปี พ.ศ. 2428 แฮทซ์กลายเป็นอาจารย์เต็มตัวที่มหาวิทยาลัยแห่งคาลส์รูเออ