wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เซเลม (รัฐออริกอน)
เซเลม  เป็นเมืองหลวงของรัฐออริกอน และเป็นเมืองหลวงของแมเรียนเคาน์ตี เซเลมตั้งอยู่ที่ใจกลางของวิลแลเมตต์แวลลีย์ อยู่ริมแม่น้ำวิลลาเมตต์ ถ้าเดินทางไปทางเหนือของเมือง แม่น้ำนี้เริ่มที่เขตแดนระหว่างแมเรียนเคาน์ตีกับโพล์กเคาน์ตี เซเลมถูกค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2385 และเป็นเมืองหลวงของดินแดนออริกอน ใน พ.ศ. 2394 และได้เป็นนครใน พ.ศ. 2400

เซเลมมีประชากร 154,637 คนในการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2010 ทำให้เซเลมเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดอันดับสามของรัฐรองจากเมืองพอร์ตแลนด์และยูจีน เซเลมใช้เวลาเพียงไม่ถึงชั่วโมงในการเดินทางจากพอร์ตแลนด์มายังเซเลม เซเลมเป็นเมืองหลักของเขตนครหลวงตามสถิติเซเลม พื้นที่นี้ครอบคลุมแมเรียนและโพล์กเคาน์ตี และรวมประชากรเป็น 347,214 คนในการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2000 ใน พ.ศ. 2552 ได้ก่อตั้งพื้นที่นี้ขึ้นและมีประชากร 396,103 คน กลายเป็นพื้นที่ที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองในรัฐออริกอน

เมืองนี้เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยวิลแลเมตต์และมหาวิทยาลัยคอร์แบน ในเซเลมมีถนนหลักได้แก่อินเตอร์สเตต 5, ออริกอน รูต 99 อี และออริกอน รูต 22 ซึ่งเชื่อมกับเวสต์เซเลมข้ามแม่น้ำวิลลาเมตต์ผ่านสะพานแมเรียนสตรีตและเซนเตอร์สตรีต
# รังไก่
รังไก่  เป็นพืชในวงศ์ปาล์ม ภาคใต้เรียกว่ารังกับ เป็นปาล์มต้นเดี่ยว ออกดอกแล้วตาย ใบประกอบแบบขนนก ใบย่อย 6-12 ใบ ขอบใบเป็นรอยแหว่ง ดอกช่อ ช่อดอกเพศผู้เหมือนช่อดอกตัวเมีย ไม่มีก้านดอกย่อย ผลกลม สุกแล้วเป็นสีเขียวแกมดำ เป็นไม้พื้นเมืองในไทย เวียดนาม และคาบสมุทรมลายู เป็นพืชที่สะสมแป้งในลำต้นปริมาณมาก เพื่อเปลี่ยนเป็นน้ำตาลส่งไปยังก้านช่อดอก สามารถปาดช่อดอกเพื่อเก็บน้ำหวานมาผลิตน้ำตาลได้ โดยปาดช่อดอกตัวผู้ ยอดอ่อนรับประทานได้ ใบใช้มุงหลังคา ทำเครื่องจักสาน ผลเป็นพิษ เปลือกผลมีแคลเซียมออกซาเลต ใช้ปลูกเป็นไม้ประดับได้
# กระดิ่งช้างเผือก
กระดิ่งช้างเผือก   อยู่ในวงศ์ Cucurbitaceae ไม้เลื้อยมีขน สีขาวอมเทา ใบเดี่ยว ผลเกือบกลมหรือรูปไข่ สุกแล้วเป็นสีแดง เมล็ดสีน้ำตาลอมดำ ใบใช้ตำพอกฝี รากต้มน้ำดื่มเป็นยาถ่าย ดอกแก้ไข่ แก้จุกเสียด ผลต้มน้ำดื่มใช้เป็นยาถ่าย
 อ้างอิง 
 ป่าแม่คำมี: ความหลากหลายทางชีวภาพจากอดีตถึงปัจจุบัน. กทม. สำนักวิจัยและพัฒนาป่าไม้. 2556
# ตำลึงตัวผู้
ตำลึงตัวผู้  อยู่ในวงศ์ Cucurbitaceae เป็นไม้เลื้อยขนาดเล็ก มีลำต้นเป็นหัวใต้ดิน ลำต้นเลื้อยพัน ดอกสีขาว ผลกลมรียาว สีเขียว สุกเป็นสีส้มแดง ไม่ควรนำมารับประทาน เพราะอาจทำให้เกิดอาการท้องร่วงอย่างรุนแรงได้
 อ้างอิง 
 ป่าแม่คำมี: ความหลากหลายทางชีวภาพจากอดีตถึงปัจจุบัน. กทม. สำนักวิจัยและพัฒนาป่าไม้. 2556

[[
thumb
]]
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
ใบตำลึงตัวผู้
thumb
# ทีโอ เจมส์
ธีโอดอร์ ปีเตอร์ เจมส์ คินแนด เทปทิคลิส์  เกิดวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1984Staff (23 April 2010). "New Theatre Graduates Star in Blockbuster TV Roles" . University of Nottingham; retrieved 27 February 2013.Staff (23 January 2011).  "Biog: Theo James". Sky Living. Retrieved 27 February 2013. เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ .  retrieved February 2013 เดอะนิวยอร์กไทมส์. เป็นที่รู้จักจากบทบาท เจด ฮาร์เปอร์ในซีรีส์ เบธเลม

ในปี ค.ศ. 2013 เจมส์รับบทนำในซีรีส์ทางช่องซีบีเอสเรื่อง โกลเด้นบอย ในปี ค.ศ. 2014 ได้แสดงในภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากบทประพันธ์ของเวโรนิกา รอท เรื่อง ไดเวอร์เจนท์ คนแยกโลก
# เครือห้าต่อเจ็ด
เครือห้าต่อเจ็ด  อยู่ในวงศ์ Vitaceae เป็นไม้เถาเนื้อแข็ง ลำต้นกลม มีมือจับ ใบประกอบ ผลค่อนข้างกลม ผลอ่อนสีเขียว แก่แล้วเป็นสีม่วงดำ มี 1-3 เมล็ด ดอกและยอดอ่อนกินเป็นผัก
 อ้างอิง 
 ป่าแม่คำมี: ความหลากหลายทางชีวภาพจากอดีตถึงปัจจุบัน. กทม. สำนักวิจัยและพัฒนาป่าไม้. 2556
หมวดหมู่:สกุลเครือเขาน้ำ
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
# เดื่อผา
เดื่อผา  อยู่ในวงศ์ Moraceae ไม้พุ่ม ผลออกตามต้น มีขนสีน้ำตาลอมดำแข็งปกคลุม มีสัน 5 สัน ทุกส่วนมียางสีขาว ผลกินเป็นผักสดจิ้มน้ำพริก
 อ้างอิง 
 ป่าแม่คำมี: ความหลากหลายทางชีวภาพจากอดีตถึงปัจจุบัน. กทม. สำนักวิจัยและพัฒนาป่าไม้. 2556
# หม่อมเจ้าอรุณแสงไข ภาณุพันธุ์
หม่อมเจ้าอรุณแสงไข ภาณุพันธุ์ (2 มิถุนายน พ.ศ. 2474 – 29 ตุลาคม พ.ศ. 2556) เป็นพระธิดาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช ประสูติแต่หม่อมอรุณ ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา

 พระประวัติ 
หม่อมเจ้าอรุณแสงไข ภาณุพันธุ์ มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงอ้วนอรุณแสงไขอนุสรณ์ หม่อมเจ้าอรุณแสงไข ภาณุพันธุ์ 28 ธันวาคม 2556. [ม.ป.ท.]: ม.ป.พ.; 2556. เป็นพระธิดาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช ประสูติแต่หม่อมอรุณ ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2474 มีโสทรเชษฐาหนึ่งองค์ คือ หม่อมเจ้าพันธุ์ภาณุ ภาณุพันธุ์

หม่อมเจ้าอรุณแสงไข ภาณุพันธุ์ เสกสมรสกับชุมพล ทองรักษ์ มีธิดา 1 คน คือ อรุโณชา ภาณุพันธุ์หลายคนอาจยังไม่รู้!! หนึ่งในคนสำคัญ ละครดัง บุพเพสันนิวาส ชีวิตจริงมีเชื้อสายเจ้าแท้ๆ

หม่อมเจ้าอรุณแสงไขมีจิตเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา ทรงมุ่งมั่นบำเพ็ญคุณูปการแก่ประเทศชาติ เพื่อสนองพระราชดำริและพระดำริของพระบรมวงศานุวงศ์ ทรงทำนุบำรุงศาสนาพุทธด้วยจิตกุศลศรัทธา ด้วยความเพียร วิริยะ ทรงคัดลอกต้นฉบับพระไตรปิฎก รวบคำรบ 84,000 พระธรรมขันธ์ ด้วยลายหัตถ์ขององค์เอง

หม่อมเจ้าอรุณแสงไขถึงชีพิตักษัยด้วยพระโรคหทัยที่โรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์ เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2556 สิริชันษา 82 ปี พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ หีบทองทึบ และฉัตรเบญจาประกอบศพ และในวันที่ 24 ธันวาคม ปีเดียวกันนั้น พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ เสด็จไปในการพระราชทานเพลิงศพอนุสรณ์ หม่อมเจ้าอรุณแสงไข ภาณุพันธุ์  จากเว็บไซต์ lovesiamoldbook.com สืบค้นเมื่อ 23-03-57. ณ เมรุด้านใต้ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

 พงศาวลี
# เบตชิอัน
เบตชิอัน  หรือ บีซาน  เป็นเมืองในเขตนอร์เทิร์นดิสตริกต์ของประเทศอิสราเอล ตั้งอยู่ที่หุบเขาเบตชิอันที่อยู่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล 120 เมตร

เบตชิอันเชื่อว่าเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในภูมิภาคนี้ โดยมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์เนื่องจากที่ตั้งภูมิศาสตร์เป็นทางแยกของหุบเขาแม่น้ำจอร์แดนกับหุบเขาเยซเรเอล เทลล์โบราณของเบตชิอันมีส่วนหลงเหลือที่เริ่มต้นในยุคทองแดง เมื่อชาวคานาอันเข้ามาในสมัยอียิปต์ช่วงปลายยุคสัมฤทธิ์ เบตชิอันทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการบริหารหลักของอียิปต์ นครนี้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของกลุ่มชนอิสราเอลในสมัยกษัตริย์ และน่าจะตกเป็นของฟิลิสเทียในสมัยของซาอูล ซึ่งคัมภีร์ไบเบิลระบุว่า พระศพของพระองค์ถูกจัดแสดงอยู่ที่นั่นพร้อมกับพระราชโอรสของพระองค์

ในสมัยเฮลเลนิสต์ ที่อยู่อาศัยนี้มีชื่อเรียกว่า Scythopolis (กรีกโบราณ: Σκυθόπολις) หลังภูมิภาคนี้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของโรม Scythopolis จึงได้รับสถานะอิสระและเป็นเมืองชั้นนำของทศบุรี มหานครที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมภายใต้การปกครองของจักรวรรดิไบแซนไทน์ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงของมณฑล Palaestina Secunda และมีประชากรทั้งคริสเตียน เพแกน ยิว และสะมาเรีย หลังการพิชิตลิแวนต์ของอาหรับ และเหตุการณ์แผ่นดินไหวรุนแรงหลายครั้ง (โดยเฉพาะใน ค.ศ. 749) เมืองนี้จึงสูญเสียความโดดเด่นและกลายเป็นเมืองชนบทขนาดกลาง

ประชากรในเมืองเปลี่ยนแปลงถาวรใน ค.ศ. 1948 ถึง 1950 ในตอนนั้นเมืองนี้มีประชากรเป็นมุสลิมและคริสต์ทั้งหมด ถูกจัดให้เป็นส่วนหนึ่งของรัฐยิวในแผนแบ่งปาเลสไตน์ของสหประชาชาติ ค.ศ. 1947 และฝ่ายฮากานะห์เข้ายึดครองในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1948 สงครามเหนือเมืองในช่วงปฏิบัติการกิเดโอนทำให้พลเมืองส่วนใหญ่ต้องหนีออกไป และผู้ที่ยังเหลืออยู่ก็ถูกขับไล่ ผู้อพยพชาวยิวเข้ามาตั้งถิ่นฐานในเมืองนี้อีกครั้งArnon Golan (2002) Jewish Settlement of Former Arab Towns and Their Incorporation into the Israeli Urban System (1948-50), Israel Affairs, 9:1-2, 149–164,  "The former Arab town of Beisan... Jewish troops took over the town and its environs in fighting in April and May 1948. Most of the Arab population fled at that time, while the handful of remaining residents were expelled following the town's surrender on 13 May, after which it was placed under military government. As early as June 1948 the Israeli authorities initiated a new settlement  venture in the Beit Shean valley, which established three new kibbutzim by March 1949. To block any possible return of former Arab residents, the local military government  began  the  demolition  of  the  town's  built-up  area;  this  was halted  only  by  the  intervention  of  the  Israeli  agriculture  minister, Aaron Ziesling, who opposed the demolition policy on ideological grounds... The government decided to build 1,000 new apartments in Beisan and to restore 600 former Arab dwelling units for immigrants. In April 1950 the Jewish population of Beisan, renamed in Hebrew "Beit Shean", numbered 2,000, all of them newly arrived immigrants." ปัจจุบัน เบตชิอันทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางระดับภูมิภาคสำหรับเมืองต่าง ๆ ในหุบเขาเบตชิอัน ซากเมืองโบราณปัจจุบันได้รับความคุ้มครองภายในอุทยานแห่งชาติเบตชิอัน เมืองนี้ตั้งอยู่ใกล้ชายแดนแม่น้ำจอร์แดน ซึ่งเป็นหนึ่งในสามด่านชายแดนระหว่างอิสราเอลกับจอร์แดน

 เมืองพี่น้อง 
  คลีฟแลนด์ สหรัฐ (ตั้งแต่ ค.ศ. 2019)
# การวิจัยโรคมะเร็ง
การวิจัยโรคมะเร็ง  เป็นการวิจัยพื้นฐานด้านมะเร็งเพื่อหาสาเหตุและพัฒนากลยุทธ์สำหรับการป้องกัน, การวินิจฉัย, การรักษา และการฟื้นฟู

การวิจัยโรคมะเร็งในด้านต้นกำเนิดและการพัฒนาของเชื้อโรค, ชีววิทยาศาสตร์โมเลกุลเพื่อการวิจัยเชิงทดลองทางคลินิกที่มีประสิทธิภาพในการประเมินและเปรียบเทียบประยุกต์การรักษาโรคมะเร็งต่าง ๆ การดำเนินเหล่านี้ประกอบด้วยศัลยศาสตร์, รังสีบำบัด, เคมีบำบัด, ฮอร์โมนบำบัด, ภูมิคุ้มกันบำบัด และรังสีบำบัดร่วม เช่น การให้เคมีบำบัดร่วมกับการฉายแสง โดยได้มีการเริ่มขึ้นในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 โดยมุ่งเน้นในการวิจัยโรคมะเร็งทางคลินิกขยับสู่การรักษาที่ได้มาจากการวิจัยเทคโนโลยีชีวภาพ ดังเช่น ภูมิคุ้มกันบำบัด และยีนบำบัด

 เขตการวิจัย 

 สาเหตุ 
ประเภทของการวิจัยนี้เกี่ยวข้องกับสาขาวิชาที่แตกต่างกันมากมาย ซึ่งประกอบด้วย พันธุศาสตร์, อาหาร, ปัจจัยด้านสภาพแวดล้อม (นั่นคือ สารก่อมะเร็งทางเคมี) ในเรื่องการตรวจสอบข้อเท็จจริงของสาเหตุและเป้าหมายที่มีศักยภาพสำหรับการบำบัด แนวทางที่ใช้เริ่มต้นด้วยข้อมูลที่ได้จากการสังเกตทางคลินิก, เข้าสู่การวิจัยพื้นฐาน และเมื่อผลที่น่าเชื่อถือและได้รับการยืนยันอย่างเป็นกลางประสบผลสำเร็จ สิ่งที่ได้จากการวิจัยทางคลินิก ก็จะใช้เพื่อจุดมุ่งหมายสำหรับทดสอบการป้องกันและวิธีการรักษาที่มีประสิทธิภาพ ส่วนหนึ่งที่สำคัญของการวิจัยพื้นฐาน คือ ลักษณะของการทำงานที่มีศักยภาพถึงกลไกการเกิดมะเร็ง ในเรื่องที่เกี่ยวกับชนิดของการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรม และพันธุศาสตร์ด้านกระบวนการเหนือพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องกับการเติบโตของโรคมะเร็ง หนูมักจะใช้เป็นเครื่องทดลองของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนสำหรับการทดลองการทำงานของยีนที่มีบทบาทในการก่อตัวของเนื้องอก ในขณะที่ด้านพื้นฐานการก่อตัวของเนื้องอก ดังเช่น กระบวนการที่ทำให้เกิดการก่อกลายพันธุ์ ได้มีการวิเคราะห์เกี่ยวกับการเพาะเชื้อแบคทีเรียและเซลล์ของสัตว์ที่เลี้ยงลูกด้วยนม

 เซลล์ชนิดสำคัญที่เกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโตของมะเร็ง 
มีเซลล์ต่าง ๆ หลายประเภทที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของเนื้องอก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเซลล์เอนโดทีเลียมโปรเจนนิเตอร์ซึ่งเป็นเซลล์หลักที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของเนื้องอกในเส้นเลือด การค้นพบนี้ได้มีการแสดงให้เห็นทางวารสารที่มีอิทธิพลสูงอย่าง ไซน์ (ค.ศ. 2008) และ ยีนแอนด์ดีเวลลอปเมนต์ (ค.ศ. 2007) ซึ่งยังพบว่าเซลล์เอนโดธีเลียมโปรเจนนิเตอร์ต่างมีส่วนในการแพร่กระจายของเซลล์มะเร็ง และการเพิ่มจำนวนของเครือข่ายของเส้นเลือดที่แทรกซึมเข้าไปในการเจริญเติบโตของมะเร็ง ส่วนหลักของเซลล์เอนโดธีเลียมโปรเจนนิเตอร์ในการเจริญเติบโตของเนื้องอกและการเพิ่มจำนวนของเครือข่ายของเส้นเลือดที่แทรกซึมเข้าไปในการเจริญเติบโตของมะเร็งได้รับการยืนยันจากสื่อสิ่งพิมพ์เมื่อเร็ว ๆ นี้อย่าง แคนเซอร์รีเซิร์ช (สิงหาคม ค.ศ. 2010) รายงานที่น่าเชื่อถือนี้ได้แสดงให้เห็นว่าเซลล์เอนโดธีเลียมโปรเจนนิเตอร์สามารถโดดเด่นได้โดยใช้อินฮิบิเตอร์ออฟดีเอ็นเอไบน์ดิง 1 (ไอดี 1) การค้นพบใหม่นี้หมายความว่านักวิจัยมีความสามารถในการติดตามเซลล์เอนโดธีเลียมโปรเจนนิเตอร์จากไขกระดูกจนถึงโลหิตสู่เนื้องอกของสโตรมาและแม้กระทั่งเนื้องอกของหลอดเลือด การค้นพบเซลล์เอนโดทีเลียมโปรเจนนิเตอร์ได้รวมเข้าด้วยกันในเนื้องอกของหลอดเลือด โดยได้แสดงให้เห็นว่าเป็นส่วนหลักของเซลล์ชนิดนี้ในพัฒนาการทางเส้นโลหิตที่บริเวณของเนื้องอก นอกจากนี้ การตัดเอาออกของเซลล์โปรเจนนิเตอร์ในไขกระดูกได้นำไปสู่การลดอย่างมีนัยสำคัญในการเจริญเติบโตของเนื้องอกและการพัฒนาของเส้นเลือด ด้วยเหตุนี้ เซลล์เอนโดธีเลียมโปรเจนนิเตอร์จึงมีความสำคัญอย่างมากในชีววิทยาเนื้องอกและเป็นเป้าหมายใหม่ของการรักษาแผนปัจจุบัน

 องค์กร 
 องค์กรมะเร็ง
 สถาบันสุขภาพแห่งชาติ (สหรัฐอเมริกา)
# เทศบาลตำบลเมืองเก่า
เทศบาลตำบลเมืองเก่า สามารถหมายถึงเทศบาลตำบลที่มีชื่อเดียวกันนี้ในเขตจังหวัดต่าง ๆ คือ
 เทศบาลตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น
 เทศบาลตำบลเมืองเก่า อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี
 เทศบาลตำบลเมืองเก่า อำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี
 เทศบาลตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย

เมืองเก่า
# หลอดแสงจันทร์
thumb|หลอดแสงจันทร์ขนาด 175 วัตต์ อุปกรณ์แท่งขนาดเล็กที่ติดอยู่ด้านล่างหลอดเป็นตัวต้านทานที่จ่ายไฟให้กับส่วนขั้วสตาร์ตเตอร์
thumb|ไฟถนนที่ใช้หลอดแสงจันทร์ขนาด 250 วัตต์

หลอดแสงจันทร์ หรือ หลอดไฟไอปรอท  เป็นหลอดไฟฟ้าชนิดหนึ่งที่ทำงานโดยอาศัยระบบการปล่อยประจุไฟฟ้าพรรณชลัท สุริโยธิน. วัสดุและการก่อสร้าง : หลอดไฟฟ้า. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548. ISBN 974-13-2978-4. โดยใช้ไฟฟ้าแรงสูงกระโดดผ่านไอปรอทภายในหลอดเพื่อให้เกิดแสงสว่าง

โครงสร้างของหลอดแสงจันทร์ประกอบด้วยหลอดแก้วควอตซ์ขนาดเล็กซึ่งบรรจุไอปรอทและขั้วไฟฟ้า แล้วครอบด้วยหลอดแก้วบอโรซิลิเกตขนาดใหญ่ เพื่อช่วยลดการสูญเสียความร้อนและกรองรังสีเหนือม่วงซึ่งถูกปล่อยออกมาพร้อมแสงจากไอปรอท

หลอดชนิดนี้ทำงานภายใต้ความดันไอปรอทประมาณ 1 บรรยากาศ และต้องใช้อุปกรณ์เสริมคือบัลลาสต์และสตาร์ตเตอร์ (คล้ายกับหลอดฟลูออเรสเซนต์ แต่สตาร์ตเตอร์จะบรรจุรวมอยู่ในตัวหลอด) โดยจะต้องใช้เวลาประมาณ 4–7 นาที หลังจากเปิดสวิตช์ จึงจะสามารถสว่างได้เต็มที่

หลอดแสงจันทร์มีประสิทธิภาพการใช้พลังงานสูงกว่าหลอดไส้และหลอดฟลูออเรสเซนต์ทั่วไป โดยให้ความสว่างในช่วง 35–65 ลูเมนต่อวัตต์ ให้แสงขาวที่มีความเข้มสูง และมีอายุการใช้งานยาวนานโดยเฉลี่ยราว 24,000 ชั่วโมง จึงนิยมใช้ในพื้นที่ขนาดใหญ่ที่ต้องการแสงสว่างต่อเนื่องจากด้านบน เช่น โรงงาน, โกดังสินค้า, สนามกีฬา และไฟถนน

อย่างไรก็ตาม แสงของหลอดแสงจันทร์มักมีสีขาวที่เอนเอียงไปทางฟ้า-เขียว ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของสเปกตรัมแสงจากปรอท จึงไม่เหมาะสำหรับใช้งานในร้านค้าหรือสถานที่ที่ต้องการแสงที่แสดงสีสันของวัตถุอย่างเป็นธรรมชาติ โดยเฉพาะสีผิวของมนุษย์
# หม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา
หม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา หรือ หม่อมเจ้าพัฒนา กปิตถาราชกิจจานุเบกษา ร.ศ. 112 หน้า 317 (พ.ศ. 2396 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2454) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูบาลบริรักษ์ และเป็นพระนัดดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

พระประวัติ
หม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2396 เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูบาลบริรักษ์

เมื่อยังทรงพระเยาว์ พระบิดาได้ให้ผนวชเรียนอยู่ที่วัดบวรนิเวศวิหาร ต่อมาเมื่อเจริญพระชันษาขึ้นได้ทรงลาสิกขามารับราชการในกรมพระอาลักษณ์ ซึ่งเป็นกรมในกำกับของกรมหมื่นภูบาลบริรักษ์ พระบิดาของพระองค์ พระองค์ได้รับการไว้วางพระราชหฤทัยจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับใช้อย่างใกล้ชิดเบื้องพระยุคลบาท ต่อมาพระองค์ได้นำธิดาคนคือ หม่อมราชวงศ์จิ๋ว กปิตถา ถวายตัวเป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 5 ซึ่งในเวลาต่อมาเจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จิ๋วได้ประสูติพระราชธิดาพระองค์หนึ่ง แต่สิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา ทั้งนี้เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์จิ๋วยังคงเป็นเจ้าจอมคนโปรดที่ได้รับพระราชทานเรือนเป็นพิเศษในพระบรมมหาราชวัง

หม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2454 พระชันษา 58 ปี พระราชทานเพลิงศพ ณ วัดอินทารามวรวิหาร ในคลองบางกอกใหญ่ วันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2455

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 20 หน้า 582 วันที่ 22 พฤศจิกายน ร.ศ.122 

 พงศาวลี
# สำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2010
สำมะโนสหรัฐอเมริกา ครั้งที่ 23 เป็นสำมะโนแห่งชาติครั้งที่ 23 ของสหรัฐอเมริกา วันที่สำรวจคือ 1 เมษายน ค.ศ. 2010 จากการสำรวจครั้งนี้ ประชากรสหรัฐอเมริกามีประชากร 308,745,538 คน เพิ่มจาก ค.ศ. 2000 9.7 %

สำมะโนของสหรัฐอเมริกาจัดทำทุก 10 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1790

 การสำรวจ 
ในทำสำมะโนนั้น ผู้สำรวจจะถามแต่ละครัวเรือนด้วยคำถามต่อไปนี้
 มีบุคคลพักอาศัยอยู่ในบ้าน อพาร์ตเมนต์หรือบ้านเคลื่อนที่นี้กี่คนเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2010
 มีบุคคลอื่นใดอาศัยที่นี่เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2010 ซึ่งคุณยังไม่ได้รวมอยู่ในคำถามที่ 1 โปรดระบุทั้งหมด (มีกล่องตัวเลือก เด็ก ญาติ ผู้ไม่ใช่ญาติ ผู้พักอาศัยชั่วคราว ไม่มี)
 นี่เป็นบ้าน อพาร์ตเมนต์หรือบ้านเคลื่อนที่ของคุณหรือไม่ (มีกล่องตัวเลือก เป็นเจ้าของโดยมีจำนอง เป็นเจ้าของโดยไม่มีภาระติดพันทางกฎหมาย เช่า ครอบครองโดยมิได้เช่า)
 หมายเลขโทรศัพท์ของคุณคืออะไร
 บุคคลที่ 1 ชื่ออะไร (สกุล, ชื่อ)
 บุคคลที่ 1 มีเพศอะไร (ชาย, หญิง)
 บุคคลที่ 1 อายุเท่าใด และวันเกิดของบุคคลที่ 1 คือวันที่เท่าใด
 บุคคลที่ 1 มีเชื้อสายฮิสแปนิก ละตินหรือสเปนหรือไม่ (มีกล่องตัวเลือก "ไม่" และ "ใช่" หลายกล่องซึ่งเจาะจงกลุ่มประเทศ)
 บุคคลที่ 1 มีเชื้อชาติอะไร (มีกล่องตัวเลือก 14 กล่อง รวมทั้ง "อื่น ๆ" ตัวเลือกหนึ่งมี "ผิวดำ แอฟริกัน-อเมริกัน หรือเนโกร")
 บางครั้งบุคคลที่ 1 พักอาศัยอยู่ที่อื่นหรือไม่ (มีกล่องตัวเลือก "ไม่" และมีให้เลือกหลายสถานที่สำหรับตัวเลือก "ใช่")
# นกเค้าใหญ่แวโร
นกเค้าใหญ่แวโร หรือ นกเค้าใหญ่ยักษ์  นกล่าเหยื่อชนิดหนึ่ง จำพวกนกเค้าแมว จัดอยู่ในวงศ์นกเค้าแมว (Strigidae)

นกเค้าใหญ่แวโร ได้ชื่อมาจากนักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศส ฌูล แวโร

จัดเป็นนกเค้าขนาดใหญ่ และเป็นนกเค้าแมวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกเป็นอันดับสองรองมาจากนกเค้าใหญ่ยูเรเชีย (B. bubo) มีลำตัวยาวประมาณ 66 เซนติเมตร น้ำหนักกว่า 3.11 กิโลกรัม เมื่อกางออกปีกออกแล้วยาวได้กว่า 140 เซนติเมตร ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียGiant Eagle-Owl , Arkive มีใบหน้าที่มีลักษณะกับใบหน้ามนุษย์มากที่สุด 

พบกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา ตั้งแต่ซับสะฮารา พบได้ในทะเลทรายนามิบ ในประเทศนามิเบีย พบได้ในป่าฝน พบได้ในเขตอนุรักษ์แห่งชาติแซมบูรู ในประเทศเคนยา และพบได้ในที่ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลถึง 3,000 เมตร (9,800 ฟุต)

เป็นนกที่หากินในเวลากลางคืน โดยล่าเหยื่อเช่น นกและหนูขนาดเล็ก, กิ้งก่า, กบ, แมลงปีกแข็ง และแมลงชนิดต่าง ๆ มีเสียงร้อง กว๊อก, กว๊อก, กว๊อก-กว๊อกกกกกกกก  กว๊อกกกกกกกก กว๊อน ในขณะที่ตัวเมียก็ส่งเสียงร้องคล้ายกันแต่มีเสียงที่แหลมสูงกว่า
# นกเค้าใหญ่
นกเค้าใหญ่ หรือ นกเค้าหงอน หรือ นกเค้าอินทรีโลกเก่า  เป็นสกุลของนกล่าเหยื่อสกุลหนึ่ง ในวงศ์นกเค้าแมว (Strigidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Bubo (/บู-โบ/)

นกเค้าใหญ่ เป็นนกเค้าหรือนกฮูกขนาดใหญ่ มีลักษณะเด่น คือ จะงอยปากเหลือง ขนคิ้วยาวแลดูคล้ายมีหูหรือหงอนยาว มีขนปกคลุมขา นกเค้าในสกุลนี้ บางชนิดสามารถโฉบจับปลาจากผิวน้ำกินเป็นอาหารได้ ในชนิดและโตที่ใหญ่ที่สุด อาจมีความสูงเกิน 2 ฟุต และกางปีกได้กว้างถึง 6 ฟุต และยังสามารถบินข้ามช่องแคบอังกฤษได้ด้วยShuker, Karl (1996, 2002). The Unexplained. Carlton. (p37) 

พบกระจายพันธุ์อยู่ทุกทวีปทั่วโลก ไม่เว้นแม้กระทั่งขั้วโลกเหนือ Boev, Z. 1998. First fossil record of the Snowy Owl Nyctea scandiaca (Linnaeus, 1758) (Aves: Strigidae) from Bulgaria. - Historia naturalis bulgarica, 9: 79-86.ในประเทศไทยพบประมาณ 3 ชนิด

 การจำแนก 

 นกเค้าหิมะ, Bubo scandiacus
 นกเค้าหงอนใหญ่, Bubo virginianus
 นกเค้าใหญ่อเมริกาใต้, Bubo virginianus nacurutu
 นกเค้าหงอนเล็ก, Bubo magellanicus
 นกเค้าใหญ่ยูเรเชีย, Bubo bubo
 นกเค้าใหญ่อินเดีย, Bubo bengalensis
 นกเค้าใหญ่ฟาโรห์, Bubo ascalaphus
 นกเค้าใหญ่เคป, Bubo capensis
 นกเค้าใหญ่แมคคินเดอร์, Bubo (capensis) mackinderi
 นกเค้าใหญ่ลายจุด, Bubo africanus
 นกเค้าใหญ่เกรย์อิส, Bubo cinerascens
 นกเค้าใหญ่เฟรเซอร์, Bubo poensis
 นกเค้าใหญ่อูซัมบารา, Bubo vosseleri
 นกเค้าใหญ่พันธุ์เนปาล, Bubo nipalensis
 นกเค้าใหญ่พันธุ์สุมาตรา, Bubo sumatranus
 นกเค้าใหญ่เชลลีย์, Bubo shelleyi
 นกเค้าใหญ่เวอร์โรส์, Bubo lacteus
 นกเค้าใหญ่สีคล้ำ, Bubo coromandus
 นกเค้าใหญ่อคุน, Bubo leucostictus
 นกเค้าใหญ่ฟิลิปปิน, Bubo philippensis

ชนิดที่สามารถโฉบปลาจับกินได้ หรือ นกทึดทืด ซึ่งบางข้อมูลจะใช้ชื่อสกุลว่า Ketupa

 นกทึดทือแบล็คคิสตัน, Ketupa blakistoni หรือ Bubo blakistoni
 นกทึดทือพันธุ์เหนือ, Ketupa zeylonensis หรือ Bubo zeylonensis
 นกทึดทือสีน้ำตาลอ่อน, Ketupa flavipes หรือ Bubo flavipes
 นกทึดทือมลายู, Ketupa ketupu หรือ Bubo ketupu
 นกทึดทือเพล, Scotopelia peli หรือ Bubo peli
 นกทึดทือสีแสด, Scotopelia ussheri หรือ Bubo ussheri
 นกทึดทือเวอร์มิคูไลท์, Scotopelia bouvieri หรือ Bubo bouvieri
# วงศ์นกจาบ
นกกระจาบ  เป็นวงศ์ของนกเกาะคอนขนาดเล็กวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Ploceidae

มีลักษณะคล้ายกับนกในวงศ์นกกระจอก (Passeridae) (บางข้อมูลจัดให้เป็นวงศ์ย่อยของวงศ์นกกระจอก ใช้ชื่อว่า Ploceinae) มีลักษณะเด่น คือ จะงอยปากหนาเป็นปากกรวย รูจมูกมน มุมปากมีขนแข็ง ขนปลายปีก 3 เส้นนอกสุดยาวที่สุด ปีกยาวกว่าแข้ง 

นกกระจาบ ยังมีลักษณะเด่นอีกประการที่เป็นที่รู้จักกันดี คือ การทำรังตามต้นไม้เป็นรังแขวน วัสดุส่วนใหญ่ได้แก่ หญ้าฉีกเป็นฝอย มีการสานวัสดุอย่างสวยงามมีศิลปะ ซึ่งลักษณะและขนาดของรังจะแตกต่างกันตามแต่ละชนิด มีปากรังทางเข้า-ออก เป็นนกสังคม อาศัยและทำรังรวมกันเป็นฝูงใหญ่ ตัวผู้และตัวเมียมีสีสันแตกต่างกันโดยเฉพาะในช่วงฤดูผสมพันธุ์ 

พบกระจายพันธุ์ในเขตร้อนของทวีปเอเชีย และซับสะฮะราในทวีปแอฟริกา
thumb|left|รังของนกจาบในทวีปแอฟริกา
พบทั่วโลก 116 ชนิด พบ 3 ชนิดในประเทศไทย ซึ่งล้วนแต่อยู่ในสกุล Ploceus ได้แก่Walters, Michael P. (1980). Complete Birds of the World. David & Charles PLC. ISBN 0715376667.
 ชื่อ  ชื่อวิทยาศาสตร์ สถานะนกกระจาบอกลายP. manyarนกกระจาบธรรมดาP. philippinusนกกระจาบทองP. hypoxanthus
</onlyinclude>
# นกจาบควาย
นกจาบควาย หรือ นกกระจาบควาย  เป็นนกขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในสกุล Bubalornis ในวงศ์นกจาบ (	Ploceidae)

จัดเป็นนกจาบ หรือนกกระจาบที่มีขนาดใหญ่ พบได้เฉพาะในทวีปแอฟริกา แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด ได้แก่

นกจาบควายปากแดง (B. niger)
นกจาบควายปากขาว (B. albirostris)

หมายเหตุ: นอกจากนี้แล้ว นกจาบควายยังหมายถึง นกจาบควายหัวขาว (Dinemellia dinemelli) และนกจาบควายหัวแดง (Anaplectes rubriceps) ซึ่งล้วนแต่เป็นนกที่พบได้ในทวีปแอฟริกา และเป็นนกเพียงชนิดเดียวในแต่ละสกุลอีกด้วย
# นกจาบ
thumb|นกกระจาบอกลาย (P. manyar)
นกกระจาบ เป็นนกขนาดเล็กในสกุล Ploceus ในวงศ์นกกระจาบ (Ploceidae)

พบทั้งในทวีปเอเชียและทวีปแอฟริกา อาศัยอยู่ตามป่าโปร่ง หรือทุ่งโล่ง ไม่มีชนิดใดที่อยู่ในสภาวะที่เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์  

การจำแนก

 Ploceus superciliosus - บางข้อมูลอาจใช้ชื่อสกุลว่า Pachyphantes นับเป็นเพียงชนิดเดียวในสกุลนี้
  Ploceus nigrimentus
 Ploceus baglafecht
  Ploceus bertrandi
  Ploceus pelzelni
  Ploceus subpersonatus
 Ploceus luteolus
 Ploceus intermedius
  Ploceus ocularis
  Ploceus bannermani
 Ploceus batesi
  Ploceus nigricollis
  Ploceus melanogaster
  Ploceus alienus
 Ploceus temporalis
  Ploceus capensis
  Ploceus subaureus (นกกระจาบเหลือง)
 Ploceus xanthops
  Ploceus princeps
 Ploceus aurantius
  Ploceus bojeri
  Ploceus castaneiceps
  Ploceus xanthopterus
 Ploceus castanops
  Ploceus burnieri
  Ploceus galbula
  Ploceus heuglini
  Ploceus taeniopterus
 Ploceus vitellinus
  Ploceus velatus
  Ploceus katangae
  Ploceus ruweti
 Ploceus reichardi
  Ploceus cucullatus
 Ploceus grandis
 Ploceus spekei
 Ploceus spekeoides
 Ploceus nigerrimus
 Ploceus weynsi
  Ploceus golandi
  Ploceus melanocephalus
  Ploceus dichrocephalus
  Ploceus jacksoni
  Ploceus badius
  Ploceus rubiginosus
 Ploceus aureonucha
  Ploceus tricolor
  Ploceus albinucha
  Ploceus nelicourvi
 Ploceus sakalava
 Ploceus manyar (นกกระจาบอกลาย)
  Ploceus philippinus (นกกระจาบธรรมดา)
  Ploceus hypoxanthus (นกกระจาบทอง)
  Ploceus megarhynchus
  Ploceus benghalensis
  Ploceus bicolor
  Ploceus preussi
  Ploceus dorsomaculatus
  Ploceus nicolli
  Ploceus olivaceiceps
  Ploceus insignis
  Ploceus angolensis
  Ploceus sanctithomae
  Ploceus flavipes