wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ยุทธการที่รเจฟ ฤดูร้อน ค.ศ. 1942
ยุทธการที่รเจฟในฤดูร้อน ค.ศ. 1942 เป็นส่วนหนึ่งของซีรีส์ของการรบที่กินเป็นเวลา 15 เดือนในส่วนกลางบนแนวรบด้านตะวันออก เป็นที่รู้จักกันในประวัติศาสตร์โซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สองคือปฏิบัติการรุกทางยุทธศาสตร์รเจฟ-Sychevka ครั้งที่ 1 ซึ่งได้กำหนดไว้ตั้งแต่วันที่ 30 กรกฎาคม ถึง 23 สิงหาคม ค.ศ. 1942 อย่างไรก็ตาม  มีรายงานว่าการสู้รบที่ยังคงต่อเนื่องไม่ได้ลดน้อยลงในเดือนกันยายนและไม่ได้ยุติลงจนถึงเดือนตุลาคม ค.ศ. 1942 กองทัพแดงต้องประสบความสูญเสียจำนวนมากในระหว่างการสู้รบ ทำให้การสู้รบครั้งนี้ได้กลายเป็นเรื่องที่อื้อฉาวจนถูกเรียกขานกันว่า "เครื่องบดเนื้อรเจฟ" 

รเจฟอยู่ห่างประมาณ 140 ไมล์(230 กิโลเมตร) ทางด้านตะวันตกของมอสโกและถูกยึดโดยกองทัพเวร์มัคท์ของเยอรมันในปฏิบัติการไต้ฝุ่นในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ปี ค.ศ. 1941 ซึ่งจะนำพาพวกเขาไปสู่ประตูมอสโก เมื่อการรุกตอบโต้ของโซเวียตได้ขับไล่ให้พวกเขาล่าถอย รเจฟได้กลายเป็นฐานทัพที่สำคัญของการป้องกันของเยอรมัน โดยปลายปี ค.ศ. 1942 เมืองได้ตั้งอยู่ที่สุดยอดของจุดยื่นเด่นออกมาจากแนวหน้า ได้ชี้ไปในการทิศทางทั่วไปของกรุงมอสโก ในเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม ค.ศ. 1942 สตาลินมอบหมายให้แก่ทั้งสองผู้บัญชาการคือ นายพล เกออร์กี จูคอฟ (ซึ่งบัญชาการแนวรบตะวันตก) และนายพล อีวาน โคเนฟ (ซึ่งบัญชาการแนวรบคาลินิน) เพื่อดำเนินการรุกเพื่อยึดรเจฟกลับคืนและเข้าตีปะทะกับกองทัพกลุ่มกลางที่จะผลักดันพวกเขาออกไปจากมอสโก การโจมตีได้ลดลงเมื่อหนึ่งในฝ่ายตรงข้ามหลักของพวกเขาของการต่อสู้ฤดูหนาว นายพล วัลเทอร์ โมเดิลแห่งกองทัพที่ 9 ซึ่งได้ยึดครองส่วนใหญ่ของจุดยื่นเด่น รเจฟ

ความสูญเสียที่มากและชัยชนะที่น้อยที่เกิดขึ้นในสองเดือนที่ฝ่าฝันได้ทิ้งเหลือไว้ซึ่งความประทับใจต่อทหารโซเวียตที่ได้เข้ามามีส่วนร่วม ในเดือนตุลาคม ดุลยภาพเชิงยุทธศาสตร์ในส่วนกลางของแนวรบด้านตะวันออกยังคงอยู่ไม่ได้เปลี่ยนแปลงใดๆ อย่างไรก็ตาม, กองทัพเยอรมันต้องประสบความสูญเสียอย่างมาก และในขณะที่การป้องกันนั้นได้ประสบความสำเร็จในทางด้านยุทธวิธี เป็นความสำเร็จเพียงเล็กน้อยมากกว่ายืนหยัดสถาพที่เป็นอยู่ และแม้ว่าการรุกครั้งนี้จะล้มเหลว จูคอฟก็ได้รับโอกาสอื่นที่จะบดขยี้จุดยื่นเด่น รเจฟภายหลังจากนั้นไม่นาน
# เขตการปกครองของประเทศเวียดนาม
เขตการปกครองของประเทศเวียดนาม แบ่งออกเป็น 3 ระดับ ได้แก่ : 
 ระดับหนึ่ง : จังหวัด  และเทศบาลนคร 
 ระดับสอง : นครประจำจังหวัด , อำเภอ , เมืองระดับอำเภอ  และเขต 
 ระดับสาม : เมืองระดับตำบล , ตำบล  และแขวง 

 ลำดับชั้นของโครงสร้าง 
ระดับ123 ประเภท นครภายใต้ส่วนกลางนครภายใต้นครภายใต้ส่วนกลาง แขวง เขตแขวง เมืองระดับอำเภอ แขวง  ตำบล อำเภอเมืองระดับตำบล ตำบล จังหวัด นครภายใต้จังหวัดแขวง ตำบล เมืองระดับอำเภอแขวง ตำบล อำเภอเมืองระดับตำบลตำบล

 หน่วยการปกครองระดับภูมิภาค 

right|thumb|200px|ภูมิภาคของประเทศเวียดนาม
รัฐบาลเวียดนามแบ่งภูมิภาคออกเป็น 8 ภูมิภาค :

 ภาคเหนือของเวียดนาม 
 ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
 ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ  
 ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง 
 ภาคกลางของเวียดนาม 
 ชายฝั่งตอนกลางเหนือ 
 ชายฝั่งตอนกลางใต้ 
 ที่สูงตอนกลาง 
 ภาคใต้ของเวียดนาม 
 ภาคตะวันออกเฉียงใต้ 
 ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง  หรือภาคตะวันตกเฉียงใต้ 

 หน่วยการปกครองระดับหนึ่ง 
thumb|Center|250px|จังหวัดและเทศบาลนครของประเทศเวียดนาม

หน่วยการปกครองระดับหนึ่งแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 57 จังหวัด  และ 5 เทศบาลนคร  ซึ่งเทศบาลนครอยู่ในระดับเดียวกับจังหวัด แต่ละจังหวัดจะถูกปกครองโดยสภาประชาชนซึ่งได้รับการเลือกตั้งจากประชาชน

 6 เมืองที่อยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาล ได้แก่
 ฮานอย 
 นครโฮจิมินห์ 
 ดานัง 
 ไฮฟอง 
 เกิ่นเทอ 
 เว้ 
 57 จังหวัด 
 บั๊กนิญ
 ห่านาม
 หายเซือง
 ฮึงเอียน
 นามดิ่ญ
 นิญบิ่ญ
 ท้ายบิ่ญ
 หวิญฟุก
 ห่าติ๋ญ
 เหงะอาน
 กว๋างบิ่ญ
 กว๋างจิ
 ทัญฮว้า
 บั๊กซาง
 บั๊กกั่น
 กาวบั่ง
 ห่าซาง
 หลั่งเซิน
 หล่าวกาย ฟู้เถาะ
 กว๋างนิญ
 ท้ายเงวียน
 เตวียนกวาง
 เอียนบ๊าย
 เดี่ยนเบียน
 ฮหว่าบิ่ญ
 ลายเจิว
 เซินลา
 ดั๊กลัก
 ดั๊กนง
 ซาลาย
 กอนตูม
 เลิมด่ง
 บิ่ญดิ่ญ
 นิญถ่วน
 คั้ญฮหว่า
 บิ่ญถ่วน
 ฟู้เอียน
 กว๋างนาม กว๋างหงาย
 บ่าเสียะ-หวุงเต่า
 บิ่ญเซือง
 บิ่ญเฟื้อก
 ด่งนาย
 เต็ยนิญ
 อานซาง
 บักเลียว
 เบ๊นแจ
 ก่าเมา
 ด่งท้าป
 เหิ่วซาง
 เกียนซาง
 ล็องอาน
 ซ้อกจัง
 เตี่ยนซาง
 จ่าวิญ
 หวิญล็อง

 หน่วยการปกครองระดับสอง 

เทศบาลนครแบ่งเขตการปกครองออกเป็นเขต, เมืองระดับอำเภอ และอำเภอ ซึ่งจะไม่มีเมืองหลักของเทศบาลนคร แต่ที่นั่งในท้องถิ่นจะตั้งอยู่ในใจกลางเมืองของเทศบาลนคร

จังหวัดแบ่งเขตการปกครองออกเป็นนครประจำจังหวัด, เมืองระดับอำเภอ และอำเภอ โดยปกตินครประจำจังหวัดหรือเมืองระดับอำเภอเป็นเมืองหลักของจังหวัดนั้น

จากแหล่งข้อมูลล่าสุดของสำนักงานสถิติแห่งประเทศเวียดนาม (General Statistics Office of Vietnam: GSO) มีหน่วยการปกครองระดับสองทั้งสิ้น 713 แห่งhttp://www.gso.gov.vn/dmhc2015/TongHop.aspx

อำเภอสามารถปรับเปลี่ยนเป็นเมืองระดับอำเภอ ซึ่งสามารถปรับเปลี่ยนเป็นนครประจำจังหวัดได้

 หน่วยการปกครองระดับสาม 

เขตแบ่งเขตการปกครองออกเป็นแขวง ในขณะที่เมืองระดับอำเภอแบ่งเขตการปกครองออกเป็นแขวงและตำบล อำเภอแบ่งเขตการปกครองออกเมืองระดับตำบลและตำบล

ในปี ค.ศ. 2016 จีเอสโอระบุว่ามีหน่วยการปกครองระดับสามทั้งสิ้น 11,162 แห่ง ประกอบด้วยแขวง 1,581 แห่ง เมืองระดับตำบล 603 แห่ง และตำบล 8,978 แห่ง

ตำบลสามารถปรับเปลี่ยนเป็นเมืองระดับตำบลหรือแขวงได้
# สุวัฒน์ วีระเศรษฐกุล
นายแพทย์ สุวัฒน์ วีระเศรษฐกุล (เกิด 17 มีนาคม พ.ศ. 2472) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น 2 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

 ประวัติ 
สุวัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2472ภาพและประวัติสมาชิกรัฐสภา พ.ศ. 2529. สำนักงานเลขารัฐสภา. 2529 สมรสกับนางอรุณ วีระเศรษฐกุล มีบุตรคือ อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย“เจ้ย อภิชาติพงศ์” ผู้กำกับไทยปลุกรัฐบาลบนเวทีคานส์ กับ 2 ธุรกิจในมือ

สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี เภสัชศาสตรบัณฑิต และแพทยศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ (คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปัจจุบัน)

 งานการเมือง 
นายแพทย์สุวัฒน์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกรวม 2 ครั้ง 

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
นายแพทย์สุวัฒน์ วีระเศรษฐกุล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ

 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 จังหวัดขอนแก่น สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดขอนแก่น สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๐๓ ตอนที่ ๒๑๓ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๕, ๓ ธันวาคม ๒๕๒๙
 อ้างอิง
# ซูเปอร์มาริโอทรีดีเวิลด์
ซูเปอร์มาริโอทรีดีเวิลด์  เป็นเกมแอ็กชันสามมิติบนเคร่องเล่นวียู เริ่มจำหน่ายในเดือนพฤษจิกายนทั่วโลก ค.ศ. 2013

 เนื้อเรื่องย่อ 
วันหนึ่งในอณาจักรเห็ด มาริโอ, ลุยจิ,โท้ด และเจ้าหญิงพีช กำลังชมดอกไม้ไฟบนปราสาทของเจ้าหญิงพีช ในระหว่างที่ที่กำลังชมดอกไม้ไฟอยู่นั้น พวกเขาพบท่อระบายน้ำใส ที่อยู่ในสภาพชำรุด มาริโอและลุยจิจึงซ่อมให้ หลังซ่อมเสร็จ ก็มีไอเทมผุดขึ้นมามากมาย พร้อมกับ "เจ้าหญิงสไปซี" จากอณาจักรสไปส์ เธอเล่าว่าพวกของเธอ ถูกบาวเซอร์ลักพาตัวไป หลังจากบอกได้ไม่ทันไร บาวเซอร์ก็โผล่มาพร้อมชิงตัวเธอไป เพื่อช่วยเจ้าหญิงสไปซี่ มาริโอ, ลุยจิ, โท้ด และเจ้าหญิงพีช ต้องมุดท่อออกไปยังอาณาจักรสไปส์เพื่อช่วยเหล่าเจ้าหญิง 7 สีที่ถูกบาวเซอร์ลักพาตัวไป

 ไอเท็มใหม่ 
ไอเท็มของเหล่ามาริโอ้และผองเพื่อนในภาคนี้ จะยังคงมีไอเท็มดั้งเดิมอยู่ เช่น ดอกไม้ไฟ ดอกไม้น้ำแข็ง เห็ดยักษ์ เป็นต้น แต่ก็ได้เพิ่มไอเท็มมาอีก 3 อย่าง เพื่อให้สามารถพิชิตด่านได้ กับระบบไอเท็มที่หากรับไอเท็มอีกชิ้นนึง จะสามารถเก็บใส่กระเป๋า เพือหยิบมาใช้ยามที่ต้องพิชิตด่านต่างๆตามไอเท็มที่เหมาะสม โดยไอเท็มใหม่ จะมีดังนี้
 กระดิ่งยักษ์

มาริโอที่แปลงร่างเป็นชุดแมว ได้จากไอเท็มกระดิ่งยักษ์ สามารถปีนป่ายได้ กับกระโดดหมุนตัวเตะได้

 เชอร์รีคู่

มาริโอแฝด ได้จากเชอร์รีคู่ สามารถแยกร่างได้ แต่ขนาดตัวจะเล็กลง ใช้สำหรับขึ้นลิฟท์ตามด่านที่ระบุจำนวนคน

 กระดิ่งโชคดี

มาริโอแมวกวัก เรียกเหรียญทองออกมาได้ พบตามด่านที่เป็นด่านพิเศษ

 เวิลด์ 
ระบบเวิลด์ในเกมนี้ มีความแปลกใหม่กว่าภาคก่อนหน้ามาก เนื่องจากมีการไล่ตามเฉดสีของแต่ละเวิลด์คล้ายกับสีรุ้ง และไม่ได้จบที่สีสุดท้ายในทันที แต่จะไปยังสเตจสุดท้ายแทน ซึ่งจะไม่ระบุตัวเลข เดิมปกครองโดยเจ้าหญิงสไปซีทั้ง 7 สี จนกระทั่งการบุกรุกของเบาวเซอร์ โดยแต่ละเวิลด์ มีดังนี้
 เวิลด์ 1 ดินแดนทุ่งหญ้าสีเขียว เป็นด่านแรกสุด และจะพบเบาวเซอร์ ที่ด่านนี้
 เวิลด์ 2 ดินแดนทะเลทรายแห้งแล้งสีเหลือง มีบอส บูมบูม ดูแลประจำด่าน
 เวิลด์ 3 ดินแดนเยือกแข็งสีฟ้าคราม มีบอส ฮิสโทรส์แคช ดูแลประจำด่าน
 เวิลด์ 4 ดินแดนภูเขาสีส้ม มีบอส โบรเดอร์ ดูแลประจำด่าน
 เวิลด์ 5 ดินแดนแห่งความมืดสีม่วง มีบอส คิงคาทักซ์ ดูแลประจำด่าน
 เวิลด์ 6 ดินแดนแห่งมวลเมฆสีฟ้า มีบอส โมเล่ บอสบั้มบ์ ดูแลประจำด่าน
 เวิลด์ปราสาท ดินแดนแห่งลาวาสีแดงฉาน ด่านนี้จะพบเบาวเซอร์เป็นรอบที่สอง
 เวิลด์เบาวเซอร์ ดินแดนสุดท้าย เป็นดินแดนสวนสนุกหลากสี และพบเบาวเซอร์เป็นรอบสุดท้ายของเกมส์นี้
 เวิลด์สตาร์, เวิลด์เห็ด, เวิลด์ดอกไม้ และเวิลด์มงกุฏ เป็นดินแดนพิเศษที่นอกเหนือจากเวิลด์หลัก อยู่นอกอวกาศ และด่านนี้จะได้รับตัวละครพิเศษ ลูม่า และโรซารินา
# ลู้ก เคจ
ลู้ก เคจ  รู้จักกันในชื่อ พาวเวอร์แมน (, ชื่อจริง คาร์ล ลูคัส) ซูเปอร์ฮีโร จากค่าย มาร์เวลคอมิกส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือ Luke Cage,Hero for Hire #1 ที่ตีพิมพ์และออกวางแผงครั้งแรกเมื่อเดือนมิถุนายน 1972 สร้างสรรค์โดย รอย โธมัส อาร์ชี กู๊ดวิน และ จอห์น โรมิตา ซีเนียร์ เขาเป็นซูเปอร์ฮีโรผิวดำคนแรกในจักรวาลมาร์เวล

เคจเป็นซูเปอร์ฮีโรประเภท ฮีโรรับจ้าง และรวมทีมกับซูเปอร์ฮีโรอย่าง ไอรอนฟิสท์ ในฐานะคู่หูดูโอในชื่อทีมว่า พาวเวอร์แมนและไอรอนฟิสท์ ในเวลาต่อมาเขาแต่งงานกับนักสืบเอกชนสาวผู้มีพลังมหาศาล เจสสิกา โจนส์ และทั้งคู่มีลูกสาว 1 คน

  ประวัติ 
 ต้นกำเนิด 
เคจเกิดและเติบโตในย่านฮาร์เล็มของ มหานครนิวยอร์ก ในชื่อ คาร์ล ลูคัส เมื่อช่วงยังเด็กเขาอยู่ในแก๊งชื่อ ไรวัลส์ กับเพื่อนของเขา วิลลิส สไตร์คเกอร์ ซึ่งเปรียบเหมือนพี่ชายบุญธรรม
# สมรรถนะทางการสื่อสาร
สมรรถนะทางการสื่อสาร  เป็นศัพท์ที่ใช้ในภาษาศาสตร์ ซึ่งหมายถึง การใช้ความรู้ทางด้านไวยากรณ์ วากยสัมพันธ์ สัณฐานวิทยา สัทศาสตร์ และอื่น ๆ รวมถึงความรู้ทางสังคมเกี่ยวกับวิธีและเวลาในการใช้ถ้อยคำอย่างเหมาะสม

เดลล์ ไฮมส์ (พ.ศ. 2509)  ได้กล่าวว่าการรับรู้ยังไม่เพียงพอในความแตกต่างระหว่าง สมรรถนะทางภาษาศาสตร์ (linguistic competence) กับประสิทธิภาพทางการใช้ภาษา (linguistic performance) ในงานของโนม ชอมสกี (พ.ศ. 2508)  "รูปแบบทางการสื่อสารและหน้าที่ของการสื่อสารมีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน"  คำศัพท์และแนวคิดนี้บุกเบิกโดย เดลล์ ไฮมส์ ปัจจุบันรู้จักกันว่าเป็น ชาติพันธุ์วรรณนาแห่งการสื่อสาร (Ethnography of Communication)

แนวคิดเกี่ยวกับสมรรถนะทางการสื่อสารเป็นหนึ่งในทฤษฎีสำคัญในหลักวิธีและแนวทางการสื่อสารในการสอนภาษาต่างประเทศ  รูปแบบเชิงแนวคิดมีอย่างน้อย 3 รูปแบบหลัก คือ
 รูปแบบแรกและใช้กันอย่างแพร่หลาย คือ รูปแบบของ คเนลและสเวน  และดัดแปลงในภายหลังโดยคเนล 
 รูปแบบที่ 2 ได้รับการพัฒนาขึ้นโดย มาเรียน เซล์ค-เมอร์เซีย, ดอร์นเย และเธอร์เรลล์ (พ.ศ. 2538) มีการระบุเนื้อหาวัฒนธรรมเชิงสังคมเพื่อให้ชัดเจนมากขึ้น 
 รูปแบบที่ 3 โดยบาคแมนและพาล์มเมอร์  เห็นว่าสมรรถนะทางการสื่อสารจะรวมถึง สมรรถนะทางภาษาศาสตร์ สมรรถนะเชิงกลยุทธ์ สมรรถนะในการทำวิทยานิพนธ์ สมรรถนะทางสังคมวัฒนธรรม สมรรถนะทางการแสดงออก และสมรรถนะทางการอภิปรายและการพูด รูปแบบเชิงแนวคิดนี้ใช้กันอย่างแพร่หลายในการฝึกอบรมภาษากลางในประเทศแคนาดา

ความเข้าใจเกี่ยวกับสมรรถนะทางการสื่อสารได้รับอิทธิพลมาจากสาขาสัทวิทยา (Phonology) และปรัชญาแห่งภาษา รวมถึง การทำงานเกี่ยวกับการพูดในสถานการณ์ต่าง ๆ   
__NOTOC__
 อ้างอิง 

บรรณานุกรม

 
 
 
 
 
 
 
 

อ่านเพิ่ม
# มหากาลี เทวีพิทักษ์โลก
มหากาลี เทวีพิทักษ์โลก (ฮินดี: महाकाली अंत ही आरम्भ है) หรือ มหากาลี เทวีพิทักษ์โลกา (ชื่อไทยก่อนออกอากาศ) เป็นละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำเมื่อปี ค.ศ. 2017 กล่าวถึงพระประวัติของ พระแม่กาลี นำแสดงโดย พูจา ชาร์มา รับบท พระแม่กาลี ออกอากาศทางช่อง 3 ละครเรื่องนี้ออกอากาศทุกวันจันทร์ - พฤหัสบดี เวลา 18.20 น. - 19.05 น. และวันศุกร์ เวลา 18.00 น. - 18.45 น. ออกอากาศต่อจากละครเรื่อง นาคิน ซึ่งหลังจากละครเรื่องนี้จบลง ละครเรื่องต่อไปที่ออกอากาศต่อคือเรื่อง อารามบห์ มหารานี

เนื้อเรื่อง
พระแม่กาลี คือร่างที่แบ่งภาคมาจาก พระอุมาเทวี(พระแม่อุมา)หรือพระแม่ปารวตี  โดยทรงมีจุดประสงค์เพื่อลงมาปราบอสูรที่มีนามว่า อสูรทารุณ กล่าวกันว่า อสูรทารุณ เป็นอสูรที่ฆ่าไม่ตาย และหากเมื่อใดที่เลือดหยดลงถึงพื้น เลือดนั้นก็จะทวีขึ้นเรื่อยไปไม่หมดสิ้น ด้วยความคิดที่ว่าตนเองมีอิทธิฤทธิ์มากมายเหนือใคร และไม่มีใครสามารถฆ่าได้ จึงทำให้อสูรทารุณเกิดฮึกเหิมลำพองในความเก่งกาจของตน และได้นำอิทธิฤทธิ์ความเก่งกาจมาใช้กลั่นแกล้งผู้คน และเทวดาทั่วไป จนในวันหนึ่งก็เกิดความคิดที่จะครอบครองโลกทั้งสามเนื้อเรื่อง มหากาลี เทวีพิทักษ์โลก  ที่ เว็บไซต์ช่อง 3

นักแสดง
 พูจา ชาร์มา รับบท พระแม่ปารวตี, พระแม่กาลี, พระแม่สตี, นวทุรคา, ทศมหาวิทยา,  พระแม่ทรุคา, พระแม่อันนปูรณา, พระแม่ศีตลา, พระแม่กามขยา, นางมหัลษา, พระแม่ศาตากษี, พระแม่อัมพิกา, พระแม่วิมาลา, พระแม่ฮิงราช, พระแม่กัลยากุมารี, นางมัสยา
 ซอรับห์ ราจ เจน รับบท พระศิวะ, ชลันธร, พระมหากาฬ, พระวีรภัทร
 เมกขัน จาทัพ รับบท พระขันทกุมาร
 กริช เจาฮัน รับบท พระคเณศ
 กานัน มันโหทรา รับบท พระวิษณุ 
 นิคิตา ชาร์มา รับบท พระแม่ลักษมี, พระแม่ไวษณวี
  อากาศ กุมาร รับบท พระพรหม  
 ฟัลัก นาซ รับบท พระแม่สุรัสวดี, พระแม่พรหมี
 อาร์จิต ลาวาเนีย, อภิเษก อวัสตี รับบท โคอุสุภราช(นันทิ)
 ริมปี ดัส รับบท พระแม่คงคา
 เกพัน คัง, มานิช บิชลา รับบท เทวราชอินทรา
 วิชาล นายัค รับบท อัคนีเทพ
 ปรีติ เจ้าธารี รับบท กริติกะ
 นิมัย บาลี รับบท ฤๅษีศุกระจารยะ
 จาหัตถ์ ปันเดย์ รับบท พระแม่เทวเสนา
 วินิตา โจชิ รับบท พระแม่รตี
 โรหิต ภักซี รับบท กามเทพ, พันทราสูร
# เรือประมงเอกวัฒน์นาวา 5
เรือประมงเอกวัฒน์นาวา 5  เป็นเรือประมงทางทะเลประดับธงคิริบาส ที่มีเจ้าของเป็นคนไทย ซึ่งถูกปล้นชิงเรือ และจมลงโดยเรือของกองทัพเรืออินเดีย ไอเอ็นเอส ทาบาร์ (เอฟ 44) เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 เรือประมงจมลงเมื่อเกิดเพลิงไหม้ขึ้นบนเรือหลังจากไอเอ็นเอส ทาบาร์ ตอบโต้กับการถูกยิงโดยโจรสลัดที่อยู่บนเรือ โดยเชื่อว่าลูกเรือทั้งหมดของเรือประมงถูกฆ่าตาย

 เรื่องราวของเหตุการณ์ 
เรือประมงเอกวัฒน์นาวา 5 มีลูกเรือเป็นชาวไทย 15 คนและชาวกัมพูชา 1 คน ซึ่งกำลังมุ่งหน้าจากประเทศโอมานไปยังประเทศเยเมนกระทั่งถูกแย่งชิงเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008

ในตอนเย็นของวันที่ 18 พฤศจิกายน เรือรบอินเดีย ไอเอ็นเอส ทาบาร์ อยู่ในตระเวน 285 ไมล์ทะเล (528 กม.) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเศาะลาละฮ์ ประเทศโอมาน (ใกล้) เมื่อเห็นเรือประมงที่ถูกแย่งชิง โดยถูกนำมาใช้เป็นเรือแม่โจรสลัด รวมถึงมีเรือเร็วสองลำกับชายติดอาวุธด้วยเครื่องยิงจรวด (อาร์พีจี) และปืนไรเฟิลจู่โจมบนดาดฟ้า ซึ่งฝ่ายเรือรบอินเดียได้สั่งให้ทำการตรวจสอบ ทว่าถูกปฏิเสธและข่มขู่โดยโจรสลัด เรือรบอินเดียจึงไล่กวดเรือลากอวนดังกล่าว

บันทึกอย่างเป็นทางการของกองทัพเรืออินเดียระบุว่าโจรสลัดยิงเรือรบด้วยเครื่องยิงจรวด เรือรบอินเดียจึงยิงกลับไปเพื่อเป็นการตอบโต้ เมื่อได้ยินเสียงระเบิดบนเรือลากอวน อาจเป็นเพราะกระสุนหรือเชื้อเพลิงที่เก็บอยู่บนดาดฟ้าเรือ เรือลากอวนจึงจมลงอันเป็นผลมาจากการเกิดเพลิงไหม้

กองทัพเรืออินเดียรายงานว่าหลังจากเกิดไฟไหม้ขึ้นบนเรือ ก็เห็นเฉพาะเรือเร็วสองลำหนีจากที่เกิดเหตุ จึงได้ติดตามเรือดังกล่าว โดยพบเรือหนึ่งลำที่ถูกทิ้ง และไม่สามารถติดตามเรือลำที่เหลือได้ในความมืด 

ส่วนรายงานเหตุการณ์ที่เล่าเรื่องโดยศิริชัยการประมง ซึ่งเป็นบริษัทตัวแทนเจ้าของชาวไทย ได้อิงจากข้อมูลจากลูกเรือชาวกัมพูชาคนหนึ่งที่รอดชีวิต โดยกล่าวว่าโจรสลัดโซมาเลียได้ขึ้นเรือและเข้าควบคุมเรือลากอวน เมื่อเรือรบอินเดีย ไอเอ็นเอส ทาบาร์ มาถึงที่เกิดเหตุ รายงานลูกเรือระบุว่าเรือประมงไม่ได้ถูกใช้เป็นเรือแม่โจรสลัด

จากลูกเรือเดิมของเรือประมง มีผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวที่ได้รับการพาขึ้นมาโดยเรือเดินสมุทร มีหนึ่งคนที่ได้รับการยืนยันว่าเสียชีวิต ขณะที่อีก 14 รายได้รับการรายงานว่าหายไปโดยบริษัทเจ้าของเรือ ซึ่งลูกเรือของ ไอเอ็นเอส ทาบาร์ รายงานว่าเห็นเฉพาะเรือยนต์สองลำที่หลบหนีจากที่เกิดเหตุในที่มืดเท่านั้น พวกเขาไม่ได้เบาะแสใด ๆ ของลูกเรือชุดเดิม จึงไม่ทราบชะตากรรมของพวกเขา

ส่วนรายงานของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจากกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ อาจกล่าวได้ในเบื้องต้นว่ากองทัพเรืออินเดียได้จับโจรสลัดบางส่วน อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ไม่ได้รับการยืนยันโดยกองทัพเรืออินเดีย
# จอร์จ แลสเซิลส์ เอิร์ลที่ 7 แห่งฮาร์วุด
จอร์จ แลสเซิลส์ เอิร์ลที่ 7 แห่งฮาร์วุด 

 ประวัติ 
จอร์จ แลสเซิลส์ เอิร์ลที่ 7 แห่งฮาร์วุด เกิดเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1923 ณ เชอร์เตนเฟรด เฮาส์ เป็นพระโอรสคนใหญ่ใน เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคาน์เตสแห่งแฮร์วูด และ   เฮนรี แลสเซิลส์ เอิร์ลที่ 6 แห่งฮาร์วุด เป็นพระราชนัดดาคนแรกใน พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร  ขณะที่เขาเกิด เขาอยู่ในลำดับที่ 6ในการสืบราชสันตติวงศ์ และเมื่อเขาเติบใหญ่ เขาได้เข้าร่วมพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของ พระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร ผู้เป็นพระมาตุลา โดยเมื่อเจริญวัย เขาได้กลายเป็น หทารบังคับบัญชาแห่งอังกฤษใน สงครามโลกครั้งที่สอง 

เมื่อสงครามสงบลง เขาได้กลายเป็นที่ปรึกษาของบริษัท แอด-เดอ-แคมป์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1945-1946 ต่อมาเขาได้กลายเป็นที่ปรึกษาของรัฐสภาแคนาดาเมื่อปี ค.ศ. 1947-1953 และในปี ค.ศ. 1956 อีกครั้ง และในที่สุดเขาได้กลายเป็นขุนนางเมื่อปี ค.ศ. 1956 ในฐานะที่ปรึกษาของหัวหน้าสภาอังกฤษ

 สมรส 
จอร์จ แลสเซิลส์ เอิร์ลที่ 7 แห่งฮาร์วุด สมรสครั้งแรกกับ  มารีออน สตืน ซึ่งเป็นนักเปียโน โดยมีบุตร 3 คนดังนี้
เดวิด แลสเซิลส์ เอิร์ลที่ 8 แห่งฮาร์วุด
เจมส์ แลสเซิลส์
เจเรมี แลสเซิลส์

ต่อมาเมื่อปี ค.ศ. 1967 เขาได้หย่าขาดจากภริยาคนแรก ซึ่งขณะนั้นเป็นที่วิจารณ์ของสื่อมวลชนเป็นอย่างมาก ต่อมา ในปีเดียวกัน เขาได้สมรสใหม่กับ แพรทิเซีย ทัคเวลล์ น้องสาวของ แบร์รี ทัคเวลล์ นักไวโอลีนชื่อดัง โดยแพรทิเซียได้รับบรรดาศักดิ์เป็น เคาน์เตสแห่งฮาร์วุด มีบุตร 1 คนคือ
มาร์ค แลสเซิลส์

 หน้าที่การงาน 
เขาเป็นที่ปรึกษาของรัฐบาลเพียงคนเดียวที่ไม่ใช่เจ้าชายหากแต่เป็นพระราชวงศ์สหราชอาณาจักร และต่อมาเขาได้รับตำแหน่งนายกสมาคมผู้ปกครองแห่งมหาวิทยาลัยยอร์ก และเมื่อปี ค.ศ. 1986 สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้เขาเป็นอัศวินแห่งสหราชอาณาจักรบริตริช และยังได้รับความไว้วางพระราชหฤทัยให้เป็นนายกสมาคมศิลปะแห่งออสเตเรีย
# แพทริเซีย แลสเซิลส์ เคาน์เตสแห่งฮาร์วุด
แพทริเซีย แลสเซิลส์ เคาน์เตสแห่งฮาร์วุด 

 ประวัติ 
แพทริเซีย แลสเซิลส์ เคาน์เตสแห่งฮาร์วุด (สกุลเดิม : ทักเวลล์) เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926 ณเมลเบิร์น รัฐวิกทอเรีย ประเทศออสเตรเลีย เป็นธิดาในชาลส์ ทักเวลล์ และ เอลิซาเบธ ทักเวลล์ โดยเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของ แบร์รี ทักเวลล์ นักไวโอลีนชื่อดัง โดยเมื่อโตขึ้นเธอได้เป็นนักเปียโนระดับโลก โดยทำให้เธอได้รู้จักกับ แอทอล ชมิธ สามีในอนาคตคนแรกของเธอ

 แต่งงานครั้งแรกกับแอทอล ชมิธ 
แพทริเซีย ทักเวลล์ ได้แต่งงานกับ แอทอล ชมิธ เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1948 โดยเธอได้เปลี่ยนชื่อเป็น แบมบี้ ชมิธ โดยมีลูกชาย 1 คนคือ 
ไมเคิล ชมิธ ปัจจุบันเป็นนักข่าวชื่อดังในออสเตรเรีย
ต่อมาทั้งคู่ได้หย่าขาดจากกันเมื่อปี ค.ศ. 1957

 แต่งงานครั้งที่ 2 
เธอได้แต่งงานครั้งที่ 2 กับ จอร์จ แลสเซิลส์ เอิร์ลที่ 7 แห่งฮาร์วุด พระโอรสคนใหญ่ใน เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคาน์เตสแห่งฮาร์วุด และเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ในปีเดียวกัน โดยทั้งคู่ทีลูกชาย 1 คนคือ
มาร์ก แลสเซิลส์
 เคาน์เตสแห่งฮาร์วุด 
แพทริเซีย แลสเซิลส์ ภายหลังแต่งงานครั้งที่ 2 เธอก็กลายเป็น แพทริเซีย แลสเซิลส์ เคาน์เตสแห่งฮาร์วุด และกลายเป็นสมาชิกราชวงศ์วินด์เซอร์ ทันที โดยกรณียากิจของเธอนั้น เธอได้อุปถัมภ์สมาคมโรฮินตัน และได้อุปการะ สโมสรฟุตบอลลีดส์ยูไนเต็ด ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011-2017 

แพทริเซีย แลสเซิลส์ เคาน์เตสแห่งฮาร์วุด ถึงแก่กรรมอย่างสงบ เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ที่ผ่านมาด้วยวัย 91 ปี ณ คฤหาสน์ฮาร์วุด
# สามง่ามที่เป็นไปไม่ได้
สามง่ามที่เป็นไปไม่ได้ ({{langx|en|impossible trident}})Andrew M. Colman, A Dictionary of Psychology, Oxford University Press, 2009, ,  p. 369 รู้จักกันในชื่อส้อมที่ดูเหนือจริงArticle "Impossible Fork" at MathWorld ไบลเวทThe Hacker's Dictionary, article "Blivet"; It lists the impossible fork among numerous meanings of the term ง่ามปีศาจBrooks Masterton, John M. Kennedy, "Building the Devil's Tuning Fork", Perception, 1975, vol. 4, pp. 107-109 ฯลฯ เป็นภาพที่ดูเหนือจริงในภาพลวงตาโดยตอนต้นมีทรงกระบอกสามอันโดยมีอันหนึ่งหายไปแล้วมีทรงปริซึมที่หัวของง่าม
# อนุสาวรีย์หนูทดลอง
อนุสาวรีย์หนูทดลอง  เป็นประติมากรรมของนครโนโวซีบีสค์ ในไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ในสวนสาธารณะด้านหน้าของสถาบันทางวิทยาศาสตร์และพันธุศาสตร์ ของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งรัสเซีย และก่อสร้างแล้วเสร็จในวันที่ 1 กรกฎาคม 2013 ซึ่งตรงกับวันครบรอบ 120 ปีของการก่อตั้งนครโนโวซีบีสค์

ตามที่ Nikolai Kolchanov ผู้อำนวยการของสถาบันได้กล่าวไว้ อนุสาวรีย์สร้างเพื่อรำลึกถึงการเสียสละของหนูทดลองในการวิจัยทางพันธุกรรมที่ใช้ในการทำความเข้าใจกลไกทางชีววิทยา และสรีรวิทยาในการพัฒนายาใหม่ และการบ่มของโรค
# มาราวี
มาราวี (มาราเนา: Inged san Marawi; อาหรับ: مدينة مراوي‎) เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดตีโมกลาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากรทั้งหมด 201,785 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวมาราเนา และพูดภาษามาราเนา โดยชื่อนี้มีที่มาจากทะเลสาบลาเนาที่มีชื่อภาษาท้องถิ่นว่า เมราเนา เมืองนี้ได้รับสมญาว่า "เมืองฤดูร้อนแห่งภาคใต้" เนื่องจากตั้งอยู่บนพื้นที่สูงและมีอากาศเย็นAdministrator (2010-06-04). "Islamic City of Marawi" . Government of the Autonomous Region of Muslim Mindanao Website. Retrieved on 2012-01-27. ซึ่งคล้ายกับสภาพภูมิศาสตร์ของเมืองมาไลบาไล

มาราวีเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยมินดาเนา ซึ่งเป็นสถาบันอุดมศึกษาที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะมินดาเนา

 ภูมิศาสตร์
# เดวิด แลสเซิลส์ เอิร์ลที่ 8 แห่งฮาร์วุด
เดวิด แลสเซิลส์ เอิร์ลที่ 8 แห่งฮาร์วุด 

 ประวัติ 
178px|thumb|left|ตราอาร์มประจำตัว
เดวิด แลสเซิลส์ เอิร์ลที่ 8 แห่งฮาร์วุด เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2493 เป็นโอรสคนใหญ่ใน จอร์จ แลสเซิลส์ เอิร์ลที่ 7 แห่งฮาร์วุด และ มารีออน สตืน เป็นพระนัดดาใน เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคาน์เตสแห่งฮาร์วุด และเป็นพระราชปนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร โดยมีพระบิดามารดาทูลหัวคือ
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
แมรีแห่งเทก สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร
มาร์กาเร็ต ฮัมมีตัน-รัสเซล ไวเคาน์เตสโบนี
เบนจามิน บริตเต็น
เจอราล์ด แลสเซิลส์

 สมรส 
เดวิด แลสเซิลส์ เอิร์ลที่ 8 แห่งฮาร์วุด สมรสครั้งแรกกับ มาร์กาเร็ต แมสเซนเจอร์ เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 และหย่ากันเมื่อ พ.ศ. 2532 โดยมีบุตรดังนี้
เอมิลี ชาร์ด
เบนจามิน แลสเซิลส์
อเล็กซานเดอร์ แลสเซิลส์ ไวเคานต์แลสเซิลส์
เอ็ดเวิร์ด แลสเซิลส์

ต่อมาสมรสกับ ไดแอนน์ ฮาวส์ เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2533 ต่อมาเขาได้กลายเป็น เอิร์ลที่ 8 แห่งฮาร์วุด ภายหลังการถึงแก่กรรมของบิดาเมื่อ พ.ศ. 2554
# ปีราตืยดวาซาดเวคา
ปีราตืยดวาซาดเวคา  เป็นภาพยนตร์แนวต่อสู้และผจญภัยเกี่ยวกับโจรสลัดยุคใหม่จากสหภาพโซเวียตในปี 1980 ภาพยนตร์กำกับโดย Boris Durov และเขียนบทโดย Boris Durov และ Stanislav GovorukhinIMDb Piraty XX veka (1979) ปีราตืยดวาซาดเวคา ยังเป็นหนึ่งในภาพยนตร์โซเวียตที่มีผู้ชมมากที่สุดประจำปี 1980 โดยมีจำนวนผู้ชมกว่า 87.6 ล้านคนในสหภาพโซเวียตProkat2 
 อ้างอิง
# ซุลตันคูดารัต (จังหวัดมากินดาเนาเดลนอร์เต)
ซุลตันคูดารัต หรือชื่อเดิม นูลิง  เป็นเมืองในจังหวัดมากินดาเนาเดลนอร์เต ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 95,201 คน
# ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2018
การแข่งขัน ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2018 เป็นการแข่งขันครั้งที่ 15 ของฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี ซึ่งจัดขึ้นโดยสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน การแข่งขันครั้งนี้จัดการแข่งขันที่ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561

ทีมที่เข้าร่วม
ทั้ง 12 ทีมที่เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียนมีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขัน มีเพียงออสเตรเลียที่ไม่ได้เข้าร่วมทำให้มีทีมทั้งหมด 11 ทีมจาก 11 สมาคมมาเข้าร่วมการแข่งขันดังนี้:

ทีมสมาคมจำนวนครั้งที่เข้าร่วมผลงานดีที่สุดครั้งที่ผ่านมา  สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย 14 ชนะเลิศ (2002, 2009, 2011, 2015, 2017)     สหพันธ์ฟุตบอลเวียดนาม 14 ชนะเลิศ (2007)    สหพันธ์ฟุตบอลกัมพูชา 9  รอบแบ่งกลุ่ม (2002, 2007, 2009, 2011, 2013, 2015, 2016, 2017)    สมาคมฟุตบอลแห่งบรูไน 8 รอบแบ่งกลุ่ม (2002, 2005, 2007, 2011, 2013, 2015, 2017)   สมาคมฟุตบอลอินโดนีเซีย 9 ชนะเลิศ (2013)    สหพันธ์ฟุตบอลแห่งชาติลาว 10 อันดับที่ 3 (2002, 2005, 2015)    สมาคมฟุตบอลมาเลเซีย 12 อันดับที่ 2 (2003, 2005, 2006, 2007, 2017)    สหพันธ์ฟุตบอลพม่า 12 ชนะเลิศ (2003, 2005)    สหพันธ์ฟุตบอลฟิลิปปินส์ 8 รอบแบ่งกลุ่ม (2002, 2003, 2011, 2015, 2016, 2017)    สมาคมฟุตบอลสิงคโปร์ 11 อันดับที่ 3 (2003)    สหพันธ์ฟุตบอลติมอร์-เลสเต 7 อันดับที่ 3 (2013)
ไม่ได้เข้าร่วม

ผู้เล่น

รอบแบ่งกลุ่ม
 เวลาทั้งหมดที่ระบุไว้คือ เวลามาตรฐานอินโดนีเซียตะวันตก (UTC+7).

กลุ่ม เอ

กลุ่ม บี

รอบแพ้คัดออก

สายการแข่งขัน

รอบรองชนะเลิศ

นัดชิงอันดับที่ 3

รอบชิงชนะเลิศ

 ผู้ทำประตู 

6 ประตู
 Bounphachan Bounkong
 Win Naing Tun

5 ประตู
 กรวิชญ์ ทะสา
 เมธี สาระคำ

4 ประตู
 Kheang Menghour
 Myat Kaung Khant
 Fidel Tacardon

3 ประตู
 Rafli Mursalim
 Saddil Ramdani
 Lê Văn Nam
 Nguyễn Hữu Thắng

2 ประตู

 Narong Kakada
 Nop David
 Todd Rivaldo Ferre
 Nilan
 Akhyar Rashid
 Shivan Pillay Asokan
 Pyae Sone Naing
 Muhammad Syahadat Masnawi
 พิทักษ์ ภาภิรมย์
 ศุภณัฏฐ์ เหมือนตา
 Mouzinho de Lima
 Paulo Domingos Freitas
 Lê Minh Bình

1 ประตู

 Muhammad Rahimin
 Egy Maulana Vikri
 Feby Eka Putra
 Firza Andika
 Rifad Marasabessy
 Syahrian Abimanyu
 Witan Sulaiman
 Chitpasong Latthachack
 Kittisak Phomvongsa
 Kydavone Souvanny
 Lextoxa Thongsavath
 Phoutthasone Vongkosy
 Nizarrudin Jazi
 Syahmi Zambri
 Syaiful Alias
 Hlawn Moe Oo
 Ye Yint Aung
 Chester Gio Pabualan
 Akmal Azman
 ณัฐวุฒิ ชูติวัตร
 นรากร นุ่มจันทร์สกุล
 สิทธิโชค ภาโส
 Celso Rebelo Garcia
 Đặng Văn Tới
 Trần Danh Trung

1 การทำเข้าประตูตัวเอง
 Xayasith Singsavang (ในนัดที่พบกับ เวียดนาม)

ดูเพิ่ม
ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี
ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี