wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# มิไรกัง
พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และนวัตกรรมสมัยใหม่แห่งชาติ  หรือเรียกสั้นๆว่า มิไรคัง  เป็นพิพิธภัณฑ์ที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2544 โดยสำนักงานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศญี่ปุ่น (JST) 

เป็นสถานที่ๆท่านสามารถเรียนรู้สิ่งหลายๆอย่างที่เกิดขึ้นกับโลกจากมุมมองของทางวิทยาศาสตร์และท่านจะได้มีโอกาสที่จะพูดคุยถกปัญหา ครุ่นคิดถึงอนาคตที่รออยู่ภายหน้า โดยท่านจะได้สัมผัสกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีล่าสุด ได้ประสบการณ์ต่างๆมากมาย 

มิไรคังมีการนำเสนอข้อมูลเชิงนิทรรศการ โดยนิทรรศการประจำนั้นแบ่งเป็น 3 โซน แต่ละโซนจะมีคอนเซ็ปต่างกัน
 โลกธรรมชาติและเรา    (ชั้น 1) ชีวิตบนโลกและสิ่งแวดล้อมเชื่อมต่อเกี่ยวข้องกับเราอย่างไร 
 สร้างอนาคต   (ชั้น 3)  สังคมหรือการใช้ชีวิตที่เราอยากให้มีขึ้น ทำความคิดไอเดียต่างๆให้เป็นจริงได้หรือไม่
 สำรวจโลก   (ชั้น 5)   สำรวจเกี่ยวกับจักรวาล โลก สิ่งแวดล้อม 
นอกจากนิทรรศการประจำแล้ว ยังมีนิทรรศการพิเศษจัดขึ้นแล้วแต่ช่วงเวลานั้นๆ ซึ่งติดตามรายละเอียดได้ที่เว็บไซต์

นิทรรศการพิเศษที่น่าสนใจ ที่จัดขึ้นในปี 2017   

- ข้าวและอนาคตอันยั่งยืน   "Beautiful Rice - For a Sustainable Future"

- ไม่มีปลาให้ทานอีกแล้ว    "No choice? The earth - sold out! ～SDGs×Backward from the future～"

ที่มิไรคังท่านสามารถเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆได้ เช่น ทดลองนั่ง UNI-CUB   ชมหุ่นยนต์ ทำการทดลอง เป็นต้น 

ยังมีการเอื้ออำนวยการเรียนรู้สำหรับครอบครัว(สำหรับผู้ปกครองและเด็กเล็ก) เช่น ลานโอยักโกะฮิโรบะ  ที่ชั้น 3

นอกจากนี้ท่านสามารถสนุกกับการเรียนรู้เพิ่มขึ้นโดยดาวน์โหลดแอพลิเคชั่นที่ทางมิไรคังเตรียมไว้ 

สถานที่ตั้ง 

โอะไดบะ ในโตเกียว สามารถเดินทางไปโดยขึ้นรถไฟฟ้าจากสถานีชิมบาชิ  (Shimbashi) ไปเส้นยุริกะโมะเมะราว 15 นาที  ลงที่สถานี Telecom center หรือ Funeno kagaku kan (ใช้เวลาเดินประมาณ 5 นาที ถึงมิไรคัง)

สิ่งอำนวยความสะดวก

ตู้ล็อกเกอร์  อำนวยความสะดวกด้านภาษาอังกฤษ (วิทยากรสามารถอธิบายภาษาอังกฤษได้)

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Miraikan website in Japanese
 Miraikan website in English
# เปล็ยกู
เปล็ยกู  เป็นเมืองใหญ่แห่งหนึ่งในภาคกลางของประเทศเวียดนาม โดยมีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัดและเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดซาลาย เมืองนี้ตั้งอยู่ในภูมิภาคที่สูงตอนกลาง บริเวณจุดตัดระหว่างทางหลวงแห่งชาติหลายสาย เช่น ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 14 ซึ่งมุ่งไปยังเมืองกอนตูมทางทิศเหนือและเมืองบวนมาถ็วตทางทิศใต้, ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 19 ซึ่งมุ่งไปยังเมืองสตึงแตรงในประเทศกัมพูชาทางทิศตะวันตก (ผ่านจังหวัดรัตนคีรี) และจังหวัดบิ่ญดิ่ญทางทิศตะวันออก เป็นต้น ตัวเมืองเปล็ยกูเป็นศูนย์กลางของเขตเมืองซึ่งมีเนื้อที่ทั้งหมด 261 ตารางกิโลเมตร

ณ พ.ศ. 2562 นครเปล็ยกูมีจำนวนประชากรประมาณ 254,802 คน เมื่อหลายปีมาแล้ว ประชากรที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์บัฮนัร (Bahnar) และจาไร (Jarai) ซึงบางครั้งถูกเรียกว่า "ชาวเขา"  หรือเดการ์ (Degar) แต่ทุกวันนี้ประชากรส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ญวน

เปล็ยกูเป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย และมีท่าอากาศยานเปล็ยกูซึ่งตั้งอยู่บริเวณชานเมืองรองรับการคมนาคมส่วนหนึ่ง
# กาวหลัญ
กาวหลัญ  เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดด่งท้าป ในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนามPhilip Taylor - Modernity and Re-Enchantment: Religion in Post-Revolutionary Vietnam 2007 Page 180 "The following year, under Master Minh Trí's leadership, she and a group of about one hundred families moved to Mỹ Phước, an area in Cao Lãnh district of the Đồng Tháp province, where new canals had not long been dug." มีฐานะเป็นนครภายในจังหวัด

 ประวัติศาสตร์ 
ก่อน พ.ศ. 2518 เมืองกาวหลัญเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดเกี๊ยนฟ็อง ในภูมิภาคสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนามใต้ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 จังหวัดเกี๊ยนฟ็องถูกรวมเข้ากับจังหวัดซาแด๊ก กลายเป็นจังหวัดด่งท้าป เมืองซาแด๊กจึงกลายเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดด่งท้าป แต่ได้เปลี่ยนศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดมาที่เมืองกาวหลัญเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2537 และได้รับการยกฐานะเป็นนครกาวหลัญในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550

 ภูมิอากาศ
# ตวีฮหว่า
ตวีฮหว่า  เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดฟู้เอียนซึ่งตั้งอยู่ในภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ของประเทศเวียดนาม มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 107 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 202,030 คน (ณ ปี พ.ศ. 2555) มีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัด

 ภูมิศาสตร์ 
 ภูมิประเทศและสถานที่ท่องเที่ยว 
บริเวณที่ตั้งเมืองตวีฮหว่าก่อตัวขึ้นจากการทับถมของดินตะกอนที่แม่น้ำด่าสั่ง  พัดพามา มีภูเขาสองลูกใกล้กับใจกลางเมือง ได้แก่ เขาจ๊อปจ่าย  และเขาหญั่น  แม่น้ำด่าสั่งและเขาหญั่นก่อให้เกิดภูมิทัศน์ที่งดงาม บนยอดเขาหญั่นมีปราสาทจามหลังหนึ่งตั้งอยู่ เมื่อยืนตรงจุดนี้ นักท่องเที่ยวจะสามารถมองเห็นทิวทัศน์โดยรวมของเมืองได้อย่างง่ายดาย นอกจากนี้ ตวีฮหว่ายังมีหาดทรายขาวละเอียดซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมแห่งหนึ่งอีกด้วย

 ภูมิอากาศ 
ตวีฮหว่ามีภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน: As)
# ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรม
ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรม  เป็นแผนที่ตกลงกันระหว่างปัจเจกบุคคลตั้งแต่สองคนขึ้นไปว่าจะกระทำอัตวินิบาตกรรม แผนนั้นอาจให้เสียชีวิตพร้อมกัน หรือแยกกันและเวลาใกล้เคียงกัน ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมเป็นมโนทัศน์ที่สำคัญในการศึกษาอัตวินิบาตกรรม และเกิดขึ้นตลอดประวัติศาสตร์ เช่นเดียวกับในบันเทิงคดี 

โดยทั่วไปข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมต่างจากการฆ่าตัวตายหมู่ เพราะการฆ่าตัวตายหมู่หมายถึงเหตุการณ์ซึ่งคนจำนวนมากกว่าฆ่าตัวตายด้วยกันด้วยเหตุผลทางอุดมการณ์เดียวกัน มักในบริบททางศาสนา การเมือง การทหารหรือกึ่งทหารเดียวกัน ในทางกลับกัน ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมปกติเกี่ยวข้องกับคนกลุ่มเล็ก (เช่น คู่สมรสหรือคู่รัก สมาชิกครอบครัวหรือเพื่อน) ซึ่งแรงจูงใจตรงแบบมักไม่เกี่ยวข้องกับอุดมการณ์

ส่วนข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมที่มีการเจรจาบนอินเทอร์เน็ตระหว่างคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน เรียก ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมอินเทอร์เน็ต
# ริกุงิเอ็ง
สวนริกุงิ  เป็นสวนสาธารณะตั้งอยู่ในเขตบุงเกียว ของกรุงโตเกียว ชื่อริกุงิเอ็งมีความหมายว่า "สวนโคลงหกบท" สวนแห่งนี้เกิดขึ้นราวปี ค.ศ. 1695 ถึง 1702 โดยการกำกับของ ยะนะงิซะวะ โยะชิยะซุ เจ้าเมืองคะวะโงะเอะ โดยบัญชาของ โทะกุงะวะ สึนะโยะชิ โชกุนคนที่ห้าแห่งเอะโดะ แต่ภายหลังที่ยะนะงิซะวะเสียชีวิตไป สวนแห่งนี้ก็ไม่ได้รับการดูแลรักษา ต่อมาในปี 1878 นายอิวะซะกิ ยะตะโร ผู้ก่อตั้งมิตซูบิชิก็ได้ซื้อสวนแห่งนี้ไปและบูรณะฟื้นฟูเสียใหม่ ซึ่งภายหลังในปี 1938 สวนแห่งนี้ก็ได้ถูกบริจาคให้แก่เทศบาลนครโตเกียว ทั้งนี้ในปี 1953 สวนแห่งนี้ได้รับการรับรองจากรัฐบาลญี่ปุ่นว่าเป็น โทะกุเบะสึ เมโช (特別名勝 ''สถานที่วิเศษอันมีทัศนียภาพงดงาม")

เปิดทำการตั้งแต่ 9 โมงเช้าถึง 3 ทุ่ม สามารถเดินทางมายังสวนแห่งนี้ได้ โดยลงที่สถานีโคะมะโกะเมะของรถไฟสายยะมะโนะเตะและโตเกียวเมโทรสายนัมโบะกุ มีค่าเข้าสำหรับบุคคลธรรมดา 300 เยน และผู้สูงอายุ 150 เยน และนักเรียนต่ำกว่ามัธยมลงไปเข้าฟรี
 อ้างอิง
# กอนตูม
กอนตูม  เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดกอนตูม ตั้งอยู่ในภูมิภาคที่สูงตอนกลางของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ใกล้กับชายแดนประเทศลาวและกัมพูชา มีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัด

 ภูมิอากาศ
# ฟานซาง-ท้าปจ่าม
ฟานซาง-ท้าปจ่าม หรือในภาษาย่อยเวียดนามใต้ว่า ฟานราง-ท้าปจ่าม  เป็นนครแห่งหนึ่งในประเทศเวียดนามและเป็นเมืองหลักของจังหวัดนิญถ่วน ณ ปี พ.ศ. 2566 เขตเมืองทั้งหมดมีประชากรประมาณ 207,998 คน โดย 196,459 คนในจำนวนนี้อาศัยอยู่ในตัวเมืองหลัก

 ที่มาของชื่อ 
ชื่อ ฟานซาง หรือในภาษาจามสมัยใหม่ Pan(da)rang เป็นรูปแบบภาษาจามพื้นเมืองของคำสันสกฤต Pāṇḍuraṅga ดั้งเดิม (อีกชื่อหนึ่งของเทพเจ้าฮินดู Vithoba) ปรากฏครั้งแรกในจารึกภาษาจามเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 10 ว่า Paṅrauṅ หรือ Panrāṅ และหลังจากนั้นได้มีการทับศัพท์เป็นภาษาเวียดนามเป็น Phan Rang ชื่อ ท้าปจ่าม (Tháp Chàm) แปลว่า "วัด/หอคอยของ จาม" และได้ตั้งชื่อตามวัด วิหารโปกลองการาย ในส่วนทางตอนเหนือของเมือง

 ประวัติศาสตร์ 
บริเวณเมืองฟานซางเคยเป็นที่ตั้งของเมือง ปัณฑุรังคะ (Panduranga) ในสมัยอาณาจักรจามปา จากนั้นในช่วงสงครามเวียดนาม ฟานซางกลายเป็นที่ตั้งฐานทัพอากาศแห่งหนึ่งของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา โดยญี่ปุ่นเป็นผู้สร้างสนามบินไว้ก่อนแล้วในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และฝรั่งเศสได้เข้ามาใช้ต่อมา ฟานซางได้รับสถานะเมืองในปี พ.ศ. 2550

 ภูมิศาสตร์ 
เมืองฟานซาง-ท้าปจาม ตั้งอยู่ในใจกลางของจังหวัด จังหวัดนิญถ่วน ห่างจากฮานอยไปทางใต้ 1,380 กม. ห่างจากนครโฮจิมินห์ปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 330 กม. ห่างจากญาจางไปทางใต้ 95 กม.

 ภูมิอากาศ 
ฟานซาง ตั้งอยู่ในส่วนใต้สุดของภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ มีภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนาแบบเขตร้อน (As) อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ระหว่าง 27 ถึง 28 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 700 ถึง 800 มม. และความชื้นอยู่ที่ประมาณ 70-75%

 วัฒนธรรม 

 จาม 
เมือง ฟานซาง-ท้าปจ่าม กลายเป็นศูนย์กลางในการดำรงรักษาวัฒนธรรมของชาวจาม ชาวจามอาศัยอยู่ในพื้นที่ส่วนใหญ่ของเมือง โดยปลูกนาข้าว สวนองุ่นและพีช ฝูงแพะและวัวพันธุ์บราห์มัน หอคอย (Thap) ของพวกเขาเป็นอนุสรณ์สถานที่สวยงามสำหรับกษัตริย์และราชินีของพวกเขา มีสถานที่ของชาวจามหลายแห่งที่มีหอคอยทรุดโทรมตามแนวชายฝั่งตอนกลางของเวียดนาม และมีสถานที่สำคัญๆ มากมายในเมืองหมีเซินและญาจาง
thumb|วิหารโปร์การายคอมเพล็กซ์ยามพระอาทิตย์ตกดิน
 การอ้างอิง
# เบาะนั่งนิรภัยเด็ก
thumb|400px|right|ภาพเบาะนั่งนิรภัยเด็กชี้แสดงส่วนต่าง ๆ
เบาะนั่งนิรภัยเด็ก  หรือระบบยึดเหนี่ยวเด็กในรถ  เป็นเบาะนั่งซึ่งออกแบบมาโดยเฉพาะเพื่อปกป้องเด็กจากการบาดเจ็บหรือเสียชีวิตระหว่างการชน ผู้ผลิตรถยนต์อาจรวมเบาะนั่งนิรภัยเด็กอยู่ในการออกแบบยานพาหนะของตนโดยตรง แต่ส่วนใหญ่ผู้บริโภคเป็นผู้ซื้อและติดตั้งเบาะนั่งเหล่านี้เอง หลายภูมิภาคกำหนดให้เด็กที่นิยามโดยอายุ น้ำหนัก และ/หรือส่วนสูงให้ใช้ที่นั่งนิรภัยเด็กที่รัฐบาลรับรองเมื่อโดยสารในยานพาหนะ ที่นั่งนิรภัยเด็กนี้เป็นการยึดเหนี่ยวแบบทำให้ (passive restraint) และต้องใช้อย่างเหมาะสมจึงจะมีประสิทธิภาพ ทว่า การยึดเหนี่ยวนิรภัยเด็กหลายอย่างในประเทศอย่างแคนาดาและสหรัฐใช้อย่างไม่เหมาะสม เพื่อรับมือกับแนวโน้มนี้ เจ้าหน้าที่สาธารณสุขและผู้เชี่ยวชาญความปลอดภัยเด็กจึงผลิตวิดีทัศน์ความปลอดภัยเด็กเพื่อสอนการติดตั้งเบาะนั่งนิรภัยเด็กอยางเหมาะสมแก่ผู้ปกครองและผู้ให้การดูแล (caregiver)

กฎหมายในหลายประเทศกำหนดให้มีเบาะนั่งรถยนต์ทารก รวมทั้งสหรัฐ เพื่อขนส่งเด็กอายุถึง 2 ปีหรือกว่านั้นในรถยนต์และยานพาหนะอื่นอย่างปลอดภัย ส่วนเบาะนั่งรถยนต์อื่น ที่เรียก "เบาะนั่งเสริม" (booster seat) นั้น กฎหมายกำหนดให้มีจนเด็กโตพอจะใช้เข็มขัดนิรภัยผู้ใหญ่ ซึ่งปกติคือเมื่อเด็กสูง 1.45 เมตรขึ้นไป เด็กต้องครบห้าเกณฑ์ก่อนจึงย้ายเบาะนั่งเสริมออก ได้แก่ ตำแหน่งเบาะนั่งของเด็ก ตำแหน่งเข็มขัดหัวไหล่ ตำแหน่งเข็มขัดเอว ตำแหน่งเข่าและความสามารถที่นั่งได้อย่างเหมาะสมตลอดการเดินทาง

โดยทั่วไป ประเทศซึ่งวางระบบความปลอดภัยของผู้โดยสารมีกฎหมายความปลอดภัยเด็กซึ่งกำหนดให้เด็กถูกยึดเหนี่ยวอย่างเหมาะสมขึ้นอยู่กับอายุและน้ำหนัก การวางระเบียบและมาตรฐานเหล่านี้มักเป็นขั้นต่ำ บางประเทศ เช่น ออสเตรเลียและสหรัฐ ห้ามเบาะนั่งเด็กหันหลังในเบาะนั่งหน้าซึ่งมีถุงลมนิรภัย การยึดเหนี่ยวทารกหันหลังที่วางในเบาะนั่งหน้าของยานพาหนะจะทำให้ศีรษะของทารกใกล้กับถุงลมนิรภัยซึ่งสามารถทำให้เกิดการบาดเจ็บศีรษะรุนแรงหรือเสียชีวิตได้หากถุงลมนิรภัยกาง รถยนต์สมัยใหม่บางส่วนมีสวิตช์ปิดใช้งานถุงลมนิรภัยผู้โดยสารด้านหน้าสำหรับการใช้เบาะนั่งเสริมสำหรับเด็ก
# สโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยา
สโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยา  หรือเรียกย่อว่า อินเตอร์พัทยา สโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยจากเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันลงเล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 โซนภาคกลางและตะวันออก

ประวัติสโมสร
สโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยาก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2558 โดยนายพรรณธฤต เนื่องจำนงค์ อดีตประธานสโมสรพัทยา ยูไนเต็ด ภายหลังจากที่นพรรณธฤตได้คืนสิทธิ์ในการบริหารทีมพัทยา ยูไนเต็ดให้กับชลบุรี

ฤดูกาล 2559 ได้ซื้อสิทธิในการลงเล่นดิวิชัน 2 จากสโมสรฟุตบอลเจ ดับบลิว โปลิศ เอฟซี

สถิติต่อฤดูกาล
ฤดูกาลลีกเอฟเอคัพลีกคัพผู้ทำประตูสูงสุดดิวิชันเล่นชนะเสมอแพ้ได้เสียคะแนนตำแหน่งชื่อประตู2559ภาคกลางตะวันออก1100413

ชนะเลิศรองชนะเลิศเลื่อนชั้นตกชั้น

ผู้เล่น
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

ผู้ฝึกสอน
ชื่อสัญชาติระยะเวลาเกียรติประวัติ เซบัสเตียน โรก  มกราคม พ.ศ. 2559–ปัจจุบัน
# เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 1 องศาตะวันตก

 จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก 
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

{| class="wikitable plainrowheaders"
! scope="col" width="130" | พิกัด
! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ
! scope="col" | หมายเหตุ
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| เขตปกครองตนเองชูคอตคา — เกาะวรังเงิล
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลชุกชี
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| เขตปกครองตนเองชูคอตคา
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเบริง
| style="background:#b0e0e6;" | อ่าวอานาเดียร์
|-
| 
! scope="row" | 
| เขตปกครองตนเองชูคอตคา
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเบริง
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| รัฐอลาสก้า — เกาะอัมชิตกา
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของเกาะวาอีตูปู,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของฟูนะฟูตีอะทอลล์,  (ที่พิกัด)
|-
| 
! scope="row" | 
| เกาะวานัวเลวู
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลโกโร
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของเกาะมาโกไก,  (ที่พิกัด)
|-
| 
! scope="row" | 
| เกาะวากายา
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันตกของหมู่เกาะเบาน์ตี,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันออกของหมู่เกาะแอนติโพดิส,  (ที่พิกัด)
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | แอนตาร์กติกา
| รอสส์ดีเพนเดนซี, อ้างสิทธิ์โดย 
|-
|}
# ทรอปิกออฟแคนเซอร์
ทรอปิกออฟแคนเซอร์  หรือเรียก ทรอปิกเหนือ เป็นวงกลมละติจูดเหนือสุดบนโลกที่ดวงอาทิตย์ปรากฏหัวศีรษะโดยตรงเมื่อถึงจุดสูงสุด เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นปีละครั้ง คือ เวลาอายันเหนือ (Northern solstice) เมื่อซีกโลกเหนือเอียงเข้าหาดวงอาทิตย์ถึงขนาดมากที่สุด วันที่  เส้นนี้อยู่ที่  เหนือเส้นศูนย์สูตร

ส่วนในซีกโลกใต้ เส้นที่กำหนดตำแหน่งใต้สุดที่ดวงอาทิตย์อาจปรากฏเหนือศีรษะโดยตรง คือ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น สองทรอปิกนี้เป็นการวัดองศาใหญ่หรือวงกลมละติจูดใหญ่สองจากห้าอย่างซึ่งทำเครื่องหมายแผนที่โลก นอกเหนือจากวงกลมอาร์กติกและแอนตาร์กติกและเส้นศูนย์สูตร ตำแหน่งของวงกลมละติจูดเหล่านี้ (สัมพันธ์กับเส้นศูนย์สูตร) กำหนดโดยความเอียงของแกนหมุนโลกเทียบกับระนาบวงโคจรของโลก

 ชื่อ 
เส้นสมมตินี้เรียก ทรอปิกออฟแคนเซอร์ เพราะเมื่อดวงอาทิตย์ถึงจุดยอด (zenith) ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์กำลังเข้าสู่ราศีกรกฎ (แคนเซอร์) หรือครีษมายันในซีกโลกเหนือ เมื่อมีการตั้งชื่อ ดวงอาทิตย์ยังอยู่ในทิศทางของกลุ่มดาวปู (cancer เป็นภาษาละตินหมายถึงปู) ในโหราศาสตร์เขตร้อน ซึ่งแบ่งสุริยวิถีเป็นสิบสองส่วน ส่วนละ 30° เริ่มจากวสันตวิษุวัต ดวงอาทิตย์จะเข้าราศีกรกฎในเวลานี้เสมอ
# เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก นิวซีแลนด์ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 2 องศาตะวันตก

 จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก 
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

{| class="wikitable plainrowheaders"
! scope="col" width="130" | พิกัด
! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ
! scope="col" | หมายเหตุ
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลไซบีเรียตะวันออก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| เขตปกครองตนเองชูคอตคา
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | อนาเดียร์สกีลีมัน
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| เขตปกครองตนเองชูคอตคา
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเบริง
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันตกของเกาะเซกูลา, รัฐอลาสก้า,  (ที่พิกัด)
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| เกาะวีตีเลวู
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| เกาะยานูทา
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| เกาะกาตาวู
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-valign="top"
| 
! scope="row" | 
| เกาะเหนือ — ผ่านเมืองกิสบอร์น (ที่พิกัด)
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | แอนตาร์กติกา
| รอสส์ดีเพนเดนซี, อ้างสิทธิ์โดย 
|-
|}
# เส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก นิวซีแลนด์ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 8 องศาตะวันตก

 จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก 
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 172 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

{| class="wikitable plainrowheaders"
! scope="col" width="130" | พิกัด
! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ
! scope="col" | หมายเหตุ
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลไซบีเรียตะวันออก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-valign="top"
| 
! scope="row" | 
| เขตปกครองตนเองชูคอตคา คัมชาตคาไคร — จากพิกัด 
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเบริง
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของแอร์โนอะทอลล์,  (ที่พิกัด)
|-
| 
! scope="row" | 
| มิลิอะทอลล์
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันตกของเกาะฮันเตอร์,  (อ้างสิทธิ์โดย) (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของหมู่เกาะทรีคิงส์,  (ที่พิกัด)
|-
| 
! scope="row" | 
| เกาะใต้
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | แอนตาร์กติกา
| รอสส์ดีเพนเดนซี, อ้างสิทธิ์โดย 
|-
|}
# เส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก นิวซีแลนด์ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 4 องศาตะวันตก

 จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก 
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

{| class="wikitable plainrowheaders"
! scope="col" width="130" | พิกัด
! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ
! scope="col" | หมายเหตุ
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลไซบีเรียตะวันออก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| เขตปกครองตนเองชูคอตคา
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเบริง
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของเกาะบูลเดอร์, รัฐอลาสก้า,  (ที่พิกัด)
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| เกาะเบรู
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของเกาะตามานา,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของเกาะนานูเมอา,  (ที่พิกัด)
|-valign="top"
| 
! scope="row" | 
| เกาะมาตากานา และ เกาะเหนือ — ผ่านทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในประเทศทะเลสาบเทาโป (ที่พิกัด)
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | แอนตาร์กติกา
| รอสส์ดีเพนเดนซี, อ้างสิทธิ์โดย 
|-
|}
# เส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก นิวซีแลนด์ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 6 องศาตะวันตก

 จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก 
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

{| class="wikitable plainrowheaders"
! scope="col" width="130" | พิกัด
! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ
! scope="col" | หมายเหตุ
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลไซบีเรียตะวันออก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-valign="top"
| 
! scope="row" | 
| เขตปกครองตนเองชูคอตคา คัมชาตคาไคร — จากพิกัด 
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเบริง
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | 
| รัฐอลาสก้า — เกาะนิซกี
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของอาเบมามาอะทอลล์,  (ที่พิกัด)
|-
| 
! scope="row" | 
| เกาะเหนือ — คาบสมุทรนอร์ทแลนด์
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | 
|-valign="top"
| 
! scope="row" | 
| เกาะเหนือ — ผ่านทางตะวันตกของเมืองนิวพลีเมาท์ (ที่พิกัด)
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | 
|-valign="top"
| 
! scope="row" | 
| เกาะใต้ — ผ่านทางตะวันออกของเมืองเบลนไฮม์ (ที่พิกัด)
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | แอนตาร์กติกา
| รอสส์ดีเพนเดนซี, อ้างสิทธิ์โดย 
|-
|}
# เส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก นิวซีแลนด์ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 9 องศาตะวันตก

 จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก 
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

{| class="wikitable plainrowheaders"
! scope="col" width="130" | พิกัด
! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ
! scope="col" | หมายเหตุ
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลไซบีเรียตะวันออก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-valign="top"
| 
! scope="row" | 
| เขตปกครองตนเองชูคอตคา คัมชาตคาไคร — จากพิกัด 
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเบริง
| style="background:#b0e0e6;" |
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันออกของเกาะเมจิท,  (ที่พิกัด)
|-
| 
! scope="row" | 
| มาโลเอแลปอะทอลล์
|-valign="top"
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" | ผ่านทางตะวันตกของอูร์อะทอลล์,  (ที่พิกัด) ผ่านทางตะวันตกของมาจูโรอะทอลล์,  (ที่พิกัด)
|-
| 
! scope="row" | 
| เกาะใต้ — ผ่านทางตะวันออกของเมืองออเมอรู (ที่พิกัด)
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| style="background:#b0e0e6;" | 
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้
| style="background:#b0e0e6;" |
|-
| 
! scope="row" | แอนตาร์กติกา
| รอสส์ดีเพนเดนซี, อ้างสิทธิ์โดย 
|-
|}