wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# นกเงือกดิน
นกเงือกดิน  เป็นนกเงือกในวงศ์ Bucorvidae และมีสกุลเดียวคือ Bucorvus เป็นนกเงือกที่ใช้ชีวิตบนพื้นดินเป็นหลัก พบในทวีปแอฟริกา ในภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮารา ตั้งแต่ภาคตะวันออกของเซเนกัล ถึงเอธิโอเปีย และตอนใต้และตอนตะวันออกของทวีปแอฟริกา

 ลักษณะ 
เป็นนกเงือกที่มีขนาดใหญ่ ตัวขนาดเท่าไก่งวง มีนิ้วตีนสั้นทู่จึงไม่เหมาะแก่การใช้ชีวิตหรือหากินบนต้นไม้ หากินและใช้ชีวิตบนพื้นดินเป็นหลัก มีจะงอยปากใหญ่ ขาค่อนข้างยาวกว่านกเงือกจำพวกอื่น รวมถึงมีอายุขัยโดยเฉลี่ยสูงกว่านกชนิดอื่นด้วย ลำตัวสีดำ มีถุงใต้คอสีแดงหรือสีฟ้าเป็นจุดเด่น

กินเนื้อสัตว์เป็นอาหารหลัก เช่น แมลง, สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ แม้กระทั่งนกขนาดเล็ก รวมถึงบางครั้งอาจจับกระต่ายหรือเต่าบกขนาดเล็กเป็นอาหารได้ด้วย กินพืชเช่น เมล็ดพืชต่าง ๆ บ้างเป็นครั้งคราวWasser, D. E. and Sherman, P.W.; “Avian longevities and their interpretation under evolutionary theories of senescence” in Journal of Zoology 2 November 2009Skutch; Alexander Frank (author) and Gardner, Dana (illustrator) Helpers at birds' nests : a worldwide survey of cooperative breeding and related behavior pp. 69-71. Published 1987 by University of Iowa Press. ISBN 0877451508Kinnaird Margaret F. and O‘Brien< Timothy G.; The Ecology and Conservation of Asian Hornbills: Farmers of the Forest; pp. 20-23. ISBN 0226437124.

 อนุกรมวิธาน 
สกุลนกเงือกดิน (Bucorvus) ได้รับการขึ้นทะเบียนแต่เดิมเป็นสกุลย่อย โดยเรอเน เลซง (René Lesson) นักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศสในปี 1830 โดยมีนกเงือกดินเหนือ (Bucorvus abyssinicus) เป็นชนิดต้นแบบ ชื่อสามัญ (ชื่อสกุล Bucorvus) ของนกเงือกดิน ดัดแปลงมาจากชื่อสกุล Buceros ที่กาโรลุส ลินเนียส นำมาใช้ในปี 1758 สำหรับสกุลนกเงือกเอเชียขนาดใหญ่ รวมกับ corvus ซึ่งเป็นคำภาษาละตินหมายถึง "นกกา"

การศึกษาสายวิวัฒนาการระดับโมเลกุลที่ตีพิมพ์ในปี 2013 พบว่าสกุล Bucorvus เป็นญาติของนกเงือกที่เหลือในอีกวงศ์หนึ่งคือ Bucerotidae
สกุลนกเงือกดิน (Bucorvus) แบ่งออกเป็น 2 ชนิด
ภาพชื่อวิทยาศาสตร์ชื่อสามัญแหล่งกระจายพันธุ์link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Dzioborozec_abisynski_Bucorvus_abyssinicus_RB1.jpg|120x120pxBucorvus abyssinicusนกเงือกดินเหนือ หรือ นกเงือกดินอะบิสซิเนีย
(Abyssinian ground hornbill หรือ northern ground hornbill)ทางใต้ของมอริเตเนีย เซเนกัล และกินี ทางตะวันออกสู่เอริเทรีย เอธิโอเปีย โซมาเลียตะวันตกเฉียงเหนือ เคนยาตะวันตกเฉียงเหนือ และยูกันดาlink=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Southern_Ground_Hornbill_(Bucorvus_leadbeateri)_male_(12714625605),_crop.jpg|120x120pxBucorvus leadbeateriนกเงือกดินใต้ทางเหนือของนามิเบียและแองโกลา ทางเหนือของแอฟริกาใต้ และทางใต้ของซิมบับเว ถึง บุรุนดีและเคนยา
และที่สูญพันธุ์ไปแล้ว คือ Bucorvus brailloni พบเป็นฟอสซิลที่โมรอกโก ในยุคไมโอซีนตอนกลาง นับเป็นนกเงือกดินที่พบกระจายพันธุ์อยู่ทางตอนเหนือของทวีปมากที่สุด
# รถไฟใต้ดินบัลปาราอีโซ
รถไฟใต้ดินบัลปาราอิโซ  หรือ เมร์บัล  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองบัลปาราอิโซ ประเทศชิลี และเชื่อมต่อไปยังเมืองบีญาเดลมาร์, กิลปวย, บียาอาเลมานา และลีมาเชที่อยู่ข้างเคียงด้วย ปัจจุบันมีหนึ่งเส้นทาง ระยะทาง  จำนวน 20 สถานี ดำเนินการโดยบริษัท รถไฟใต้ดินแคว้นบัลปาราอิโซ จำกัด (มหาชน)  ซึ่งเป็นบริษัทสาขาของบริษัทการรถไฟแห่งรัฐ  ทำพิธีเปิดในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 และเปิดให้บริการในวันถัดไป ผู้โดยสาร 17.2 ล้านคนต่อปี

thumb|200px|สัญลักษณ์
# รถจี๊ปนีย์
รถจี๊ปนีย์  เป็นประเภทหนึ่งของขนส่งมวลชนในประเทศฟิลิปปินส์ รถจี๊ปนีย์เป็นรถโดยสารประเภทเดียวกันกับรถแท็กซี่หรือรถสองแถว เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของฟิลิปปินส์

คำว่า "จี๊ปนีย์" เกิดจากการสมาสคำศัพท์ในภาษาอังกฤษ คือ "จี๊ป" (jeep) กับ "นีย์" (knee) ที่หมายถึง "หัวเข่า" เนื่องจากรถจี๊ปนีย์ในสมัยก่อนจะมีผู้โดยสารนั่งกันแออัด จนหัวเข่าชนหัวเข่า

รถจี๊ปนีย์ กำเนิดมาจากการที่ทหารอเมริกันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ได้ยึดเอาฟิลิปปินส์เป็นฐานที่มั่นและชัยภูมิในมหาสมุทรแปซิฟิก เมื่อสงครามยุติลงในปี ค.ศ. 1945 ก็ได้ทิ้งรถจี๊ปซึ่งเป็นพาหนะสำคัญที่ใช้ไว้เป็นจำนวนมาก จึงมีผู้นำมาดัดแปลงเป็นรถโดยสารhttps://philkotse.com/market-news/the-future-of-jeepneys-in-the-philippines-why-it-needs-an-upgrade-3984

รถจี๊ปนีย์ มีลักษณะคล้ายรถสองแถวในประเทศไทย แต่มีความยาวกว่า และถูกนำมาต่อเดิมด้วยสีสันลวดลายฉูดฉาดอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะประจำตัวที่ไม่เหมือนใคร รวมถึงลวดลายที่เกี่ยวข้องกับศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาธอลิค อันเป็นศาสนาประจำชาติของฟิลิปปินส์ด้วย

ค่าโดยสารรถจี๊ปนีย์ในปัจจุบันในกรุงมะนิลา เริ่มต้นที่ 4 กิโลเมตรแรก 8 เปโซ และกิโลเมตรต่อไปครึ่งเปโซ การขึ้น-ลงรถจี๊ปนีย์ไม่มีป้ายที่แน่นอนตายตัวเหมือนป้ายรถโดยสารประจำทาง ผู้โดยสารต้องการจะขึ้นหรือลงตรงไหนก็ได้ ซึ่งผู้ขับต้องมีทักษะเฉพาะในการขับและจดจำค่าโดยสารของผู้โดยสารแต่ละคนเป็นอย่างดี รถจี๊ปนีย์เป็นที่นิยมโดยเฉพาะนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ เหมือนกับรถตุ๊กตุ๊กในประเทศไทยสมุดโคจร, รายการทางช่อง 5 โดย นิธิ สมุทรโคจจร และโกสินทร์ ราชกรม: อาทิตย์ที่ 13 ตุลาคม 2556
# ตระกูลไทระ
ตระกูลไทระ  เป็นตระกูลซามูไรที่ยิ่งใหญ่ทรงอำนาจอิทธิพลมากที่สุดตระกูลหนึ่งในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น

ตระกูลไทระสันนิษฐานว่าสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิพระองค์หนึ่งพระนามว่า จักรพรรดิคันมู ในปี พ.ศ. 1368 ซึ่งตระกูลไทระนี้มีผู้ปกครองมาอีกหลายชั่วคนจนถึงยุคของ ไทระ โนะ คิโยโมริ ซึ่งปกครองตระกูลช่วงปี 1153-1183 ในยุคของคิโยโมริ สามารถผลักดันชนชั้นซามูไรให้ขึ้นปกครองญี่ปุ่นและมีอำนาจเหนือราชสำนักและพระจักรพรรดิได้สำเร็จ

แต่หลังจากที่คิโยโมริถึงแก่อสัญกรรมในปี พ.ศ. 1726 เขาก็ได้ทิ้งภาระการปกครองให้กับ ไทระ โนะ มูเนโมริ บุตรชายผู้ไร้ความสามารถให้ผจญกับกองทัพของ ตระกูลมินาโมโตะ ซึ่งนำโดย มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ บุตรชายของโยชิโตโมะผู้เป็นทั้งศัตรูและเพื่อนรักของคิโยโมริ ใน ยุทธการเกนเปย์ ปรากฏว่าตระกูลไทระเป็นฝ่ายพ่ายแพ้และล่มสลายลงในปี พ.ศ. 1728 เพียง 2 ปีหลังการอสัญกรรมของคิโยโมริ

หลังจากยุทธการเก็มเปแล้ว โยริโตโมะก็ได้เป็น โชกุนคนแรกของญี่ปุ่น
# รถไฟใต้ดินไทน์และเวียร์
รถไฟใต้ดินไทน์และเวียร์  เป็นระบบขนส่งมวลชนเร็วของรถไฟรางเบาทั้งบนและใต้ดิน ให้บริการนิวคาสเซิลอะพอนไทน์, เกตส์เฮด, นอร์ทไทน์ไซด์, เซาท์ไทน์ไซด์ และนครซันเดอร์ลันด์ (รวมกันอยู่ในไทน์และเวียร์) เครือข่ายนี้เปิดให้บริการในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1980 และปัจจุบันให้บริการ 60 สถานี บนรางสองรางที่มีระยะทาง  รถไฟใต้ดินนี้สามารถเข้าถึงได้ทั้งทางสถานีบนและใต้ดิน โดยมีการกล่าวถึงสถานีเป็ร the "ระบบรถไฟรางเบาสมัยใหม่อันแรกในสหราชอาณาจักร"

ใน ค.ศ. 2018–19 มีผู้โดยสารใช้บริการประมาณ 36.4ล้านคน มำให้เป็นเครือข่ายรถไฟรางเบาที่มีผู้ใช้งานมากเป็นอันดับ 3 ในสหราชอาณาจักร โดยเป็นรองเพียงรถไฟเบาสายดอคแลนดส์ของลอนดอน (121.8ล้านคน) และแมนเชสเตอร์เมโทรลิงก์ (43.7ล้านคน)

 เส้นทาง 

ปัจจุบันมี 2 เส้นทาง ได้แก่ สายสีเขียว วิ่งระหว่างท่าอากาศยานนิวคาสเซิล และ South Hylton กับสายสีเหลือง วิ่งระว่างสถานี St James และ South Shields

thumb|upright 3.7|none|แผนที่เส้นทางรถไฟฟ้าทางภูมิศาสตร์
# รถไฟใต้ดินวอร์ซอ
รถไฟใต้ดินวอร์ซอ  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงวอร์ซอ และเป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งแรกและแห่งเดียวในประเทศโปแลนด์ มีเพียงเส้นทางเดียว เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1995

 เส้นทาง 

 ลำดับการเปิดให้บริการ 
เส้นทางระยะทาง (กม.)วันเปิดให้บริการกาบาตือ – ปอลีแตคนีกา11.17 เมษายน 1995ปอลีแตคนีกา – แซนตรุม1.426 พฤษภาคม 1998แซนตรุม – ราตุชอาร์แซเนา1.711 พฤษภาคม 2001ราตุชอาร์แซเนา – ดวอแชตซ์กดัญสกี1.520 ธันวาคม 2003ดวอแชตซ์กดัญสกี – พลัตซ์วิลซอนา1.58 เมษายน 2005พลัตซ์วิลซอนา – มารือมอนต์0.929 ธันวาคม 2006มารือมอนต์ – ซวอดอวีแยตซ์1.023 เมษายน 2008ซวอดอวีแยตซ์ – มวอตซีนือ2.625 ตุลาคม 2008รอนดอดาชึญสกีแยกอ – ดวอแชตซ์กดัญสกี6.38 มีนาคม 2015รวม: 27 สถานี29.0 กิโลเมตร

 เส้นทางปัจจุบัน 
right|thumb|Map of metro as of 28 January 2020
thumb|Warsaw Metro tickets
#เปิดเมื่อระยะทางสถานี 1995–200821, 23 planned in total 2015–present18, 28 planned in total by 20501, 15 planned in total by 20500, 23 planned in total by 20500, 20 planned in total
# ผลงานเพลงของมิสเอ
ต่อไปนี้รายชื่อผลงานเพลงของวง มิสเอ  (miss A)วงดนตรีหญิงล้วนสัญชาติเกาหลีใต้
อัลบั้ม
สูติโออัลบั้ม
 ชื่อรายละเอียดของอัลบั้ม อันดับสูงสุดบนผัง	 ยอดขายKOR A Class วันที่จัดจำหน่าย :  18 กรกฎาคม 2554
 ค่าย : AQ Entertainment
 ประเภท : CD, digital download 9#9 on Gaon Weekly Album Chart: August 21-27 KOR: 31,885+
 JPN: 3,048+
อีพีอัลบั้ม
 ชื่อรายละเอียดอัลบั้ม ชาร์ตอัลบั้มสูงสุด ยอดขายKOR JPN Touch วันที่จัดจำหน่าย :  20 กุมภาพันธ์ 2555
 ค่าย: AQ Entertainment
 ประเภท: CD, digital download 2#2 on Gaon Weekly Album Chart: Feb 19-25 — KOR: 21,613+Independent Women Part III วันจำหน่าย:  15 ตุลาคม  2555
 ค่าย : AQ Entertainment
 ประเภท: CD, digital download 4 175 
 KOR: 13,153+
 JPN: 1,375+
ซิงเกิล
 ปีเพลง ชาร์ตสูงสุด ยอดขาย อัลบั้ม KOR Gaon KORHot 100 Album Digital2553Bad But GoodTitle song: "Bad Girl Good Girl" 6 #6 on Gaon Weekly Album Chart: July 4-10  1 #1 on Gaon Weekly Single Chart: July 4-10  —  KOR: 3,119,784 +A ClassStep UpTitle song: "Breathe" 6 #6 on Gaon Weekly Album Chart: Sep 26-Oct 2  2   —  KOR: 2,022,169 +2554"Love Alone" —  6 #6 on Gaon Weekly Single Chart: May 1-7  — KOR: 1,454,222 +"Good Bye Baby"  —  1   1 KOR:  3,474,821 + 2555"Touch" —  2 #2 on Gaon Weekly Single Chart: Feb 19-25  2 KOR:  2,666,595 +Touch"I Don't Need a Man" —  3  4 KOR: 2,009,415 +Independent Women Part III "—" หมายถึงว่าแผนภาพไม่ได้หรือไม่ได้ถูกปล่อยออกมาในดินแดนแถบนั้น
ซิงเกิลอื่น
 ชื่อ ปีชาร์ตสูงสุด อัลบั้ม KOR    "Love Again"255392A Class "Step Up"34 "Blankly"39 "Play That Music DJ"41 "Break It"65 "One to Ten"255411 "Help Me"28 "Mr. Johnny"48 "Good Bye Baby" (Silver Mix)154 "No Mercy"201221Touch "Lips"46 "Over U"53 "Rock N Rule"60 "Touch" (Newport Mix)132 "Ma Style"109Independent Women Part III "If I Were A Boy"114 "Time's Up"128 "Madness"142
มิวสิกวิดีโอ
 ปี เพลง เวลา 2553"Love Again" (Chinese Ver.)4:14"Love Again" (Korean Ver.)4:07"Bad Girl Good Girl"3:50"Breathe"3:44"Breathe" (Dance Ver.)3:37 2554"Love Alone"3:38"Good Bye Baby"5:32 2555"Touch"4:19"One To Ten"3:38"I Don't Need A Man"3:512556"Hush"3:352558"Only You"3:22
อ้างอิง

ผลงานเพลง
หมวดหมู่:ผลงานของศิลปินเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ผลงานเพลงกลุ่มดนตรีเคป็อป
# รถไฟใต้ดินอู่ฮั่น
รถไฟใต้ดินอู่ฮั่น เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน เปิดให้บริการในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2004(Chinese) "武汉轻轨今迎第1亿名乘客" 荆楚网-楚天都市报  Apr. 9, 2011 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่ 5 ในจีน ต่อจาก รถไฟใต้ดินปักกิ่ง รถไฟใต้ดินเทียนจิน เซี่ยงไฮ้เมโทร และ รถไฟใต้ดินกว่างโจว(English) "Urbanrail--Wuhan''  Apr. 9, 2011 ปัจจุบันมีจำนวน 3 เส้นทาง 62 สถานี ระยะทาง  ผู้โดยสาร 653,000 - 800,000 คนต่อวันOfficial Weibo Account of Wuhan Metro, registration needed.

สาย
thumb|center|750px|แผนที่รถไฟใต้ดินอู่ฮั่น
สายปลายทาง เปิดให้บริการ ส่วนต่อขยายล่าสุด ระยะทาง จำนวนสถานี โครงสร้าง  20042017 32 ยกระดับ    2012 2019  38 ยกระดับและใต้ดิน    2015 -  24 ใต้ดิน  2013 2019  37 ยกระดับและใต้ดิน  2021 2023  27 ยกระดับและใต้ดิน    2016 2021  32 ใต้ดิน    2018 2022  33 ยกระดับและใต้ดิน    2017 2021  26 ใต้ดิน   Gediannan Railway Station 2018 2021  14 ใต้ดิน    2021 2022  14 ยกระดับและใต้ดิน    2023  -  7 ใต้ดิน    2017 -  16 ยกระดับและใต้ดินทั้งหมด300

 ระเบียงภาพ 

 แผนที่เครือข่าย
# รถไฟใต้ดินวอชิงตัน
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน, เมโทร หรือ เมโทรเรลGoogle Books search/preview เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าขนาดใหญ่ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เมืองหลวงของสหรัฐอเมริกา ดำเนินการโดยการขนส่งเขตนครหลวงวอชิงตัน (Washington Metropolitan Area Transit Authority, WMATA)[[Washington Metropolitan Area Transit Authority, Frequently Asked Questions , accessed July 2009: "What do I need to know to build near Metro property? Metro reviews designs and monitors construction of projects adjacent to Metrorail and Metrobus property..." ในปัจจุบันมีจำนวนห้าเส้นทาง 86 สถานี ระยะทาง 106.3 ไมล์ (171.1 กิโลเมตร) รถไฟใต้ดินวอชิงตัน เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่มีผู้โดยสารหนาแน่นเป็นอันดับที่สองของประเทศรองจากรถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก มีจำนวนเที่ยว 215.3 ล้านเที่ยวต่อปี (พ.ศ. 2551) ในเดือนมิถุนายน 2551 มีจำนวนผู้โดยสาร 19,729,641 เที่ยวต่อวัน

ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561 รถไฟใต้ดินวอชิงตันประกาศปรับปรุงชานชาลายี่สิบสถานีครอบคลุมทุกสายทางยกเว้นสายสีเงิน เส้นทางสายสีฟ้าและสีเหลืองทางทิศใต้ของท่าอากาศยานแห่งชาติวอชิงตัน โรนัลด์ เรแกน จะปิดให้บริการตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2562 ซึ่งจะเป็นการปิดเส้นทางที่นานที่สุดในประวัติศาสตร์ของเมโทร สถานีอื่นเพิ่มเติมจะได้รับการซ่อมแซมระหว่างปี พ.ศ. 2562 ถึง 2564 แต่สายทางที่ผ่านสถานีจะไม่ถูกปิดอย่างสมบูรณ์ โครงการมีงบประมาณค่าใช้จ่าย 300 ถึง 400 ล้านเหรียญและเป็นโครงการขนาดใหญ่ครั้งแรกของรถไฟไต้ดินวอชิงตันนับตั้งแต่เริ่มการก่อสร้าง

 โครงข่าย 

thumb|290px|alt=An actual map with correct distances and geographic placement illustrates how all lines intersect and have many stations in the downtown area, and extend with more widely spaced stations far out into the neighboring areas.|แผนที่เส้นทางตามภูมิศาสตร์

รูปแบบการให้บริการรถไฟใต้ดินวอชิงตันปัจจุบัน สาย เปิดให้บริการ สถานี ระยะทาง ปลายทางmikmตะวันตก/ใต้ตะวันออก/เหนือ สายสีแดง  27    สายสีส้ม  26    สายสีน้ำเงิน  28    สายสีเขียว  21    สายสีเหลือง  13    สายสีเงิน  34
# มาร์เกอริต-มารี อาลาก็อก
นักบุญมาร์เกอริต-มารี อาลาก็อก  เป็นนักพรตหญิงโรมันคาทอลิกชาวฝรั่งเศส ผู้ส่งเสริมการอุทิศต่อพระหฤทัยของพระเยซู

 ประวัติ 
มาร์เกอริต-มารี อาลาก็อก เกิดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1647 ที่ดัชชีเบอร์กันดี ราชอาณาจักรฝรั่งเศส เป็นบุตรสาวของโกลด อาลาก็อก กับนางฟีลีแบร์ต ลาแม็ง เมื่อโตขึ้นครอบครัวของเธอส่งเธอเข้าเรียนที่โรงเรียนของคณะกลาริส เธอนอนป่วยด้วยไข้รูมาติกเป็นเวลานานถึง 5 ปี จึงหายป่วยเมื่อายุได้ 15 ปี มาร์เกอริตตัดสินใจไม่แต่งงานและอุทิศตนต่อศีลศักดิ์สิทธิ์ ในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1671 มาร์เกอริตตัดสินใจเข้าคณะแม่พระเสด็จเยี่ยม และได้ปฏิญาณตนเป็นนักบวชหญิงในวันที่ 6 พฤศจิกายน ปีต่อมา

วันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1673 พระเยซูได้มาประจักษ์ต่อภคินีมาร์เกอริตเป็นครั้งแรก และยังเสด็จมาต่อเนื่องนานถึงปีครึ่ง ในช่วงนี้พระเยซูตรัสกับภคินีมาร์เกอริตว่าพระองค์ได้เลือกท่านเป็นผู้เผยแพร่การอุทิศตนต่อพระหฤทัยของพระเยซู กำหนดให้รับศีลมหาสนิททุกวันศุกร์ต้นเดือนและมีการสมโภชพระหฤทัยของพระเยซูหลังเทศกาลเพนเทคอสต์ แม้อธิการิณีและบาทหลวงผู้ทำหน้าที่อภัยบาปประจำอารามจะเชื่อภคินีมาร์เกอริต แต่สมาชิกคนอื่น ๆ ในอารามยังไม่ยอมรับเรื่องนี้ การต่อต้านภายในอารามสิ้นสุดลงเมื่อภคินีมาร์เกอริตได้รับแต่งตั้งเป็นนวกาจารย์ในสมัยของอธิการิณีคนถัดมา อารามได้จัดการฉลองพระหฤทัยของพระเยซูขึ้นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1686 และสองปีต่อมามีการสร้างโบสถ์น้อยพระหฤทัยขึ้นที่เมืองปาแร-เลอ-มอนียาล

ภคินีมาร์เกอริต-มารี อาลาก็อก ถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1690 สิริอายุได้ 43 ปี

 หลังมรณกรรม 
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1824 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 12 ได้สถาปนาภคินีมาร์เกอริต-มารี อาลาก็อก เป็นผู้น่าเคารพ ต่อมาได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1864 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 และในที่สุดจึงได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 15 ในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1920 วันฉลองนักบุญอาลาก็อกตรงกับวันมรณกรรมของท่าน คือวันที่ 17 ตุลาคม ต่อมาเลื่อนเป็นวันที่ 16 ตุลาคม ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1969 เป็นต้นมา
# คนพลังไฟ
{{Infobox comics character

|character_name=คนพลังไฟ
|image= Human Torch.png
|converted=y
|caption=รายละเอียดจากหนังสือ Fantastic Four ฉบับที่ 542 วาดโดย Adi Granov
|real_name=โจนาธาน โลเวลล์ สเปนเซอร์ "จอห์นนี่" สตอร์ม
| species = ฮิวแมนมูเทต
|publisher=มาร์เวลคอมิกส์
|debut=แฟนแทสติกโฟร์ ฉบับที่ 1 (พฤศจิกายน  1961)
|creators=สแตน ลีแจ็ค ไคร์บี
|alliances=แฟนแทสติกโฟร์ฟิวเจอร์ฟาวน์เดชั่นแฟนแทสติกฟอร์ชเฮรัลด์ออฟแกแลคตัสแฟนแทสติกโฟร์อินคอร์โพเรต
|aliases=เดอะทอร์ช, อินวิซิเบิลแมน
|powers= ในร่างของไฟรอ้นแรงสามารถทำให้เขาบิน ,ป้องกันความเสียหายได้Pyrokinesisสามารถดูดซับพลังงานความร้อนได้Skilled race-car driver, auto-mechanic, and designer 
| cat            = super
| subcat         = มาร์เวลคอมิกส์
| hero           = y
| villain        =
| sortkey        = ฮิวแมนทอร์ช
}}
คนพลังไฟ  หรือ จอห์นนี่ สตอร์ม  เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนของมาร์เวลคอมิกส์ เป็นหนึ่งในสมาชิกแฟนแทสติกโฟร์  สร้างสรรค์โดยนักเขียน สแตน ลี และจิตรกร แจ็ค ไคร์บี ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนเดอะแฟนแทสติกโฟร์ ฉบับที่ 1 (พฤศจิกายน 1961)

ฮิวแมนทอร์ช ได้รับพลังหลังจากถูกถูกรังสีคอสมิกในการไปเที่ยวบินอวกาศ เขาสามารถดูดกลืนร่างทั้งร่างในเปลวเพลิงของเขาได้ ,สามารถบินได้ ,สามารถดูดกลืนไฟเป็นพิษเป็นภัยเข้าไปในร่างกายของเขาเองได้ และสามารถควบคุมไฟใด ๆ ที่ใกล้เคียงโดยแรงที่แท้จริงของจะทำได้ ,"ไฟมา!" เป็นเป็นวลีติดปากของเขาซึ่งฮิวแมนทอร์ชโดยปกติจะตะโกนเมื่อใช้งานผลเปลวไฟของเขาเต็มร่างกาย

เขาเป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดในกลุ่ม เขาเป็นคนใจร้อนและไตร่ตรองให้รอบคอบมีพี่สาวชื่อ ซูซาน สตอร์ม และเป็นพี่เขยของรีด ริชาร์ดส และมีเพื่อนของเขา เบน กริมม์

ในตัวละครฮิวแมนทอร์ช ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ที่รับบทโดย คริส อีแวนส์ ในปี 2005 สี่พลังคนกายสิทธิ์ และปี 2007 สี่พลังคนกายสิทธิ์: กำเนิดซิลเวอร์ เซิรฟเฟอร์ และ ไมเคิล บี. จอร์แดน ในปี 2015 แฟนมาสติกโฟร์ และ โจเซฟ ควินน์ ในปี 2025 เดอะแฟนทาสติกโฟร์

แหล่งข้อมูลอื่น
The Human Torch on the Marvel Universe Character Bio
 MDP: Human Torch (Marvel Database Project) (wiki)
 The Religion of the Human Torch
# รถไฟใต้ดินเทศบาลโยโกฮามะ
รถไฟใต้ดินเทศบาลโยโกฮามะ (横浜市営地下鉄) เป็นรถไฟฟ้าในเขตนครโยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดย Yokohama City Transportation Bureau ปัจจุบันมีสองเส้นทาง

 เส้นทาง 
 สีและตราสัญลักษณ์เส้นทาง ตัวย่อ เปิดให้บริการครั้งแรก เปิดให้บริการครั้งล่าสุด ระยะทางกิโลเมตร จำนวนสถานี น้ำเงิน 22px สาย 1 สายสีน้ำเงิน B 1972 1999 19.7/12.2 17 สาย 3 1985 1993 20.7/12.9 22Including Kannai Station เขียว 22px สาย 4 สายสีเขียว G 2008 - 13.1/8.15 10
# รถไฟใต้ดินเยคาเตรินบุร์ก
รถไฟใต้ดินเยคาเตรินบุร์ก  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองเยคาเตรินบุร์ก ประเทศรัสเซีย เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1991 มีระยะทาง  จำนวน 9 สถานี 

 รายชื่อสถานี 
 ปรอสเปกต์คอสโมนัฟตอฟ (Prospekt Kosmonavtov)
 อูรัลมัช (Uralmash)
 มาชีนอสโตรอีเตเลย์ (Mashinostroiteley)
 อูรัลสกายา (Uralskaya)
 ดีนาโม (Dinamo)
 จัตุรัสปี 1905 (Ploshchad 1905 Goda)
 เกโอโลกีเชสกายา (Geologicheskaya)
 ชคาลอฟสกายา (Chkalovskaya)
 โบตานีเชสกายา (Botanicheskaya)
# ศรีโสภณ
ศรีโสภณ (, ,) เป็นเมืองหลักของจังหวัดบันทายมีชัย ประเทศกัมพูชา และยังเป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 2 ของประเทศกัมพูชา 

 ประวัติ 
เมืองศรีโสภณเดิมเรียกว่า บ้านท่าสวาย เพราะตั้งชุมชนอยู่ริมแม่น้ำสวาย ซึ่งอยู่ในอาณาบริเวณที่เรียกว่า เขตขอมแปรพักตร์ เริ่มมีคนไทยอพยพเข้าไปตั้งชุมชนตั้งแต่ พ.ศ. 2325 เป็นต้นมาศานติ ภักดีคำ. ยุทธมรรคา เส้นทางเดินทัพไทย-เขมร. กรุงเทพฯ : มติชน, 2557, หน้า 131-132 เมืองแห่งนี้ถูกก่อตั้งโดยเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) และได้เทครัวชาวญ้อจากเวียงจันทน์และเมืองอื่น ๆ เมื่อคราวปราบเจ้าอนุวงศ์เมื่อ พ.ศ. 2369 ลงไปตั้งถิ่นฐานเป็นหมู่บ้านหลายแห่งโดยรอบ จนบ้านท่าสวายขยายตัวเป็นเมือง ต่อมาถูกยกให้มีฐานะขึ้นเป็น เมืองศรีโสภณ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ จ.ศ. 1212 ตรงกับ พ.ศ. 2393–2394ศานติ ภักดีคำ. ยุทธมรรคา เส้นทางเดินทัพไทย-เขมร. กรุงเทพฯ : มติชน, 2557, หน้า 247ทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค), เจ้าพระยา. พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3. กรุงเทพฯ : ไทยควอลิตี้บุ๊คส์ (2006), 2560, หน้า 350 ชาวไทยได้ก่อสร้างป้อมและกำแพงเมืองได้อย่างมั่นคง เดิมขึ้นกับมณฑลบูรพา จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเอเจียน อัยมอนีแยร์ (Etienne Aymonier) บันทึกไว้ว่า "...เมืองซึ่งชาวกัมพูชาเรียกว่า สวาย (มะม่วง) เป็นเมืองขึ้นของพระตะบองซึ่งเจ้าคุณบดินทร์ ขุนนางผู้ใหญ่ชาวสยาม ได้ตั้งขึ้นเป็นเมืองใน ค.ศ. 1846 (พ.ศ. 2389) โดยขึ้นตรงต่อกรุงเทพ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเมืองนี้จึงได้ชื่ออย่างเป็นทางการว่า ศรีโสภณ…"

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมืองศรีโสภณและมณฑลบูรพาตกอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2450ชาญวิทย์ เกษตรศิริ. ลัทธิชาตินิยมไทย/สยามกับกัมพูชาและกรณีศึกษาปราสาทพระวิหาร. กทม. โครงการตำราสังคมศาสตร์ฯ. 2552

ดูเพิ่ม
 จังหวัดศรีโสภณ
 บันทายฉมาร์
# กล้องสลับลาย
กล้องสลับลาย หรือคาไลโดสโคป  คือกล้องรูปร่างทรงกระบอก ด้านในประกอบด้วยกระจกเงาหลายแผ่นหันหน้าเข้าหากัน ปลายด้านหนึ่งเจาะช่องไว้สำหรับมอง ปลายอีกด้านมีช่องแสงเข้าซึ่งบรรจุวัตถุต่างๆ เช่น ลูกปัด, กรวด, กระดาษ หรือเศษแก้วหลายสีเอาไว้

เมื่อนำกล้องส่องไปที่แหล่งกำเนิดแสง แสงจะผ่านวัตถุที่ใส่ไว้ และสะท้อนกระจกเงาด้านในกลับไปกลับมาหลายครั้ง เกิดเป็นลวดลายที่สวยงาม โดยลวดลายจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เมื่อเขย่ากล้องสมิธ, อลาสแตร์. สนุกสุดท้าทายกับการทดลอง. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์, 2545 ISBN 974-471-604-5. หน้า 67.

thumb|upright|ตัวอย่างภาพที่เห็นจากกล้องสลับลาย
# พระที่นั่งคูหาคฤหาสน์
พระที่นั่งคูหาคฤหาสน์ ตั้งอยู่บริเวณถ้ำพระยานคร อุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด สามารถเข้าชมบริเวณภายในถ้ำพระยานคร และถ่ายรูปได้บริเวณด้านล่าง แต่ไม่สามารถขึ้นไปชมบริเวณพระที่นั่งคูหาคฤหาสน์ได้

ประวัติ
พระที่นั่งคูหาคฤหาสน์ เป็นพระที่นั่งทรงจตุรมุข ออกแบบโดยพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าขจรจรัสวงษ์ กรมหมื่นปราบปรปักษ์ เป็นพระที่นั่งที่ตั้งอยู่ภายในถ้ำพระยานครภายในอุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอดโดยสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นพระที่นั่งที่สร้างที่กรุงเทพมหานครแล้วส่งมาประกอบภายหลัง โดยมีพระยาชลยุทธโยธิน เป็นแม่กองในการก่อสร้าง โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินมายกช่อฟ้าด้วยพระองค์เองเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2433 ในคราวเสด็จประพาสหัวเมืองมลายู พ.ศ. 2433 โดยปัจจุบันพระที่นั่งองค์นี้ไม่เปิดให้เข้าชมแต่สามารถถ่ายรูปได้

พระที่นั่งคูหาคฤหาสน์ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2495

คูหาคฤหาสน์
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
# รถรางแอลเจียร์
รถรางแอลเจียร์ (In Arabic:ترامواي الجزائر العاصمة) เป็นเส้นทางรถรางในกรุงแอลเจียร์ ประเทศแอลจีเรีย เปิดให้บริการในวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2011  ระยะทาง  จำนวน 28 จุดจอด ดำเนินการโดย ETUSA ปัจจุบันกำลังก่อสร้างส่วนต่อขยาย

รถรางมีผู้โดยสาร 150,000 - 185,000 คนต่อวัน จุคนได้ 6,800 คนต่อชั่วโมง และ 400 ต่อคัน ใช้รถรางรุ่น Alstom Citadis จำนวน 41 คันAlstom livre la première rame Citadis à Alger. Echo Rouk online, 03/2009.
# รถรางกงส์ต็องตีน
รถรางกงส์ต็องตีน เป็นเส้นทางรถรางในเมืองกงส์ต็องตีน ประเทศแอลจีเรีย เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 ดำเนินการก่อสร้างโดยบริษัท Pizzarotti ของอิตาลี มีระยะทาง 9 กิโลเมตร 11 จุดจอด มีศูนย์ซ่อมบำรุงเนื้อที่ 65,000 ตารางเมตร รถราง 27 คัน
# รถรางกาซาบล็องกา
รถรางกาซาบล็องกา เป็นเส้นทางรถรางในเมืองกาซาบล็องกา ประเทศโมร็อกโก ระยะทาง 30 กิโลเมตร จำนวน 49 จุดจอด แผนผังเส้นทางเป็นรูปตัววาย (y) มีโครงการก่อสร้างในอนาคต เป็นเส้นทางรถรางแห่งที่สองในประเทศ แต่มีระยะทางมากที่สุดในประเทศ ใช้รถรุ่น Alstom 74 คัน

 แหล่งข้อมูลอื่น 
Casablanca Tramway
# ธงปาเลสไตน์ในอาณัติ
thumb|ธงเรือของปาเลสไตน์ในอาณัติ

ธงปาเลสไตน์ในอาณัติ ค.ศ. 1920 จนถึง ค.ศ. 1948 ในทางพฤตินัย ธงชาติสหราชอาณาจักร หรือ ธงสหภาพ สำหรับใช้ในหน่วยราชการอย่างเป็นทางการ. แต่ทว่าธงเรือของรัฐอารักขา ได้มีการกำหนดใช้เป็นธงเรืออย่างเป็นทางการตั้งแต่ ค.ศ. 1927 โดย ธงเรือแดง สำหรับ กองเรือพาณิชยนาวี และ ใช้ในกิจกรรมบนเวทีนานาชาติ ส่วน ธงเรือน้ำเงิน สำหรับ เรือราชการที่สังกัดรัฐบาล, เรือช่วยรบ และ ใช้เป็นธงฉานหน้าหัวเรือรบของกองเรือรัฐอารักขา (มีคำว่า"Palestine" อยู่ภายในวงกลมสีขาว). ธงเรือดังกล่าวได้มีการใช้เป็นธงชาติบนแผ่นดินสำหรับบางหน่วยงาน และ ไม่รวมถึงชาวอาหรับ และ ชาวยิว ที่อาศัยในดินแดนรัฐอารักขา. (ธงเรือของสหราชอาณาจักร ในทางนิตินัย เช่นเดียวกับดินแดนอาณานิคมอื่นๆ เช่น แอฟริกา และ เอเชีย).Civil Ensign 1927-1948 (British Mandate of Palestine) at FOTW siteBritish Mandate of Palestine 1923-1948 at FOTW site
# รถรางออราน
รถรางออราน (in) เป็นเส้นทางรถรางในนครออราน ประเทศแอลจีเรีย ระยะทาง 18.7 กิโลเมตร 32 จุดจอด"Oran tramway opens for business, with more Algerian LRT to come" (June 2013). Tramways & Urban Transit magazine, p. 212. LRTA Publishing (UK). เปิดให้บริการในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 ใช้รถรุ่น Alstom Citadis 30 คัน แต่ละคันยาว
# รถรางราบัต-ซาเล
รถรางราบัต-ซาเล (ฝรั่งเศส: Tramway de Rabat-Salé) เป็นเส้นทางรถรางในกรุงราบัต และซาเล ประเทศโมร็อกโก เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2011  มีจำนวน 2 เส้นทาง ระยะทาง  31 จุดจอด ดำเนินการโดย Veolia Transdev"Royal Launch for Morocco's First Step Into 'Modern' Age". (July 2011). Tramways & Urban Transit, p. 248. UK: LRTA Publishing.
# รถไฟฟ้าตูนิส
รถไฟฟ้าตูนิส (หรือ รถไฟใต้ดินตูนิส, อาหรับ: المترو الخفيف لمدينة تونس, al-metrū al-khafīf li-madīnat tūnis) เป็นเส้นทางรถไฟรางเบาในกรุงตูนิส ประเทศตูนิเซีย เป็นโครงข่ายรถไฟฟ้าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ปัจจุบันมีจำนวน 6 เส้นทาง

 โครงข่าย 
ระยะทาง 32 กิโลเมตร 47 สถานี ปัจจุบันมี 6 เส้นทาง:
 เส้นทาง  ระยะทาง (กิโลเมตร)  จำนวนเที่ยวต่อวัน  เวลาให้บริการ  เวลาในการเดินทาง (นาที) สาย 1 Tunis Marine - Ben Arous (South)  9.2  125  3.25-23.05 น.  27 สาย 2 Place de Barcelone - Ariana (North)  8.9  133  4.20-22.50 น.  28 สาย 3 Place de Barcelone - Ibn Khaldoun (North-West)  8.4  51  5.55-19.30 น.  28 สาย 4 Tunis Marine - Den Den (West)  9.8  105  4.36-22.35 น.  32-35 สาย 5 Place de Barcelone - Intilaka (North-West)  9.8  103  4.09-22.35 น.  34-35 สาย 6 10 décembre - El Ouardia VI  12.03  ?  6.00-8.30 และ 17.00-19.30 น.  39 สาย 7 Den Den - El Ouardia VI  14  ?  6.00-8.30 และ 17.00-19.30 น.  47