wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# พระยาราชสีหยศ (หม่อมราชวงศ์เพิก ดารากร)
พระยาราชสีหยศ (หม่อมราชวงศ์เพิก ดารากร) (9 กันยายน พ.ศ. 2406 - 7 กันยายน พ.ศ. 2475) เป็นโอรสของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจันทรสุเทพ เป็นนัดดาของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นศรีสุเทพ และเป็นปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช

หม่อมราชวงศ์เพิก ดารากร เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2406 รับราชการในกรมช่างมหาดเล็ก เป็นหม่อมอนุยันต์ศิริวงศ์ ราชินิกูล ถือศักดินา ๘๐๐ เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2436พระราชทานสัญญาบัตร (หน้า ๗๙ ลำดับที่ ๑๐) เลื่อนเป็นพระยาราชสีหยศ มีราชการในกรมมหาดเล็ก ถือศักดินา ๑๖๐๐ โดยได้เข้ารับพระราชทานสัญญาบัตรที่ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2462พระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2475 อายุ 69 ปีด้วยโรควัณโรคข่าวตาย (หน้า ๒๐๔๖) พระราชทานเพลิงศพ ณ ปรำเชิง พระบรมบรรพต วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2475 ในการนี้ได้พระราชทานหีบทองลายสลัก รถยนต์รับศพ กลองชะนะแดง 10 จ่าปี่ 1 ผ้าไตร 3 ไตร เงิน 1000 สตางค์ และผ้าขาว 4 พับพระราชทานเพลิงศพ (หน้า ๓๓๕๘)

 บรรดาศักดิ์ 
 หม่อมราชวงศ์เพิก ดารากร (9 กันยายน พ.ศ. 2406 - 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2436)
 หม่อมอนุยันต์ศิริวงศ์ (5 พฤษภาคม พ.ศ. 2436 - 8 ธันวาคม พ.ศ. 2462)
 พระยาราชสีหยศ (8 ธันวาคม พ.ศ. 2462 - 7 กันยายน พ.ศ. 2475)

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๔๑ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๓๕๐๓, ๑ มกราคม ๒๔๖๗
ราชกิจจานุเบกษา, ข่าวในพระราชสำนัก วันศุกร์ที่ ๑๒ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๔๖๓, เล่ม ๓๗ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๒๗๖๗, ๒๘ พฤศจิกายน ๒๔๖๓
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ วันที่ ๓๐ ธันวาคม พระพุทธศักราช ๒๔๕๖ , เล่ม ๓๐ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๒๔๓๙, ๑๘ มกราคม ๒๔๕๖
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญจักรพรรดิมาลา , เล่ม ๓๑ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๖๘๐, ๒๑ มิถุนายน ๒๔๕๗
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ , เล่ม ๓๘ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๒๓๘๗, ๒๐ พฤศจิกายน ๒๔๖๔
 พระราชทานเหรียญราชรุจิ

 ลำดับสาแหรก
# เขตปกครองและมณฑลของบริติชอินเดีย
มณฑลของอินเดีย (Provinces of India) หรือเดิมคือ เขตปกครอง (Presidency) เป็นหน่วยบริหารราชการในสมัยที่อังกฤษเข้าไปปกครองในอนุทวีปอินเดีย สามารถแบ่งเป็นสามช่วงเวลาได้แก่

 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1612 บริษัทอินเดียตะวันออกได้ตั้งบริษัททำการค้าในหลายๆ แห่งบริเวณชายฝั่งทางตะวันออกของอินเดียโดยได้รับการยินยอมจากเหล่ามหาราชา ซึ่งเป็นเจ้าผู้ครองรัฐพื้นเมืองในอินเดีย อย่างไรก็ตาม อังกฤษไม่ใช่ชาติเดียวที่เข้ามาทำประโยชน์ในอินเดีย แต่ยังมีชาติอื่นอย่างฮอลแลนด์ และฝรั่งเศส ในช่วงกลางของคริสต์ศตวรรษที่ 18 เมืองในปกครอง (Presidency towns) ของอังกฤษทั้งสิ้น 3 แห่งคือ มัทราส, บอมเบย์ และกัลกัตตา เริ่มเติบโตมากขึ้น
 ในปี ค.ศ. 1757 แคว้นเบงกอลขัดแย้งกับบริษัทฯจนเกิดเป็นยุทธการที่ปลาศี อังกฤษได้รับชัยชนะและเริ่มยุคการปกครองของบริษัทในอินเดีย บริษัทประสบความสำเร็จในการมีอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนส่วนมากในอนุทวีปอินเดีย ดินแดนเหล่านี้ถูกเรียกว่า เขตปกครอง (Presidency) บริหารโดยบริษัทภายใต้การกำกับของรัฐสภาอังกฤษ
 หลังจากเกิดเหตุกบฏซีปอยในปี ค.ศ. 1857 รัฐสภาอังกฤษได้ตราพระราชบัญญัติรัฐบาลอินเดีย ค.ศ. 1858 อำนาจการปกครองในอินเดียถูกโอนจากบริษัทไปขึ้นตรงกับสมเด็จพระราชินีนาถ ซึ่งได้ทรงตั้งข้าหลวงต่างพระองค์ไปปกครองอินเดียโดยมีที่ทำการรัฐบาลอยู่ในกัลกัตตา เขตปกครองทั้งหมดถูกเปลี่ยนเป็น มณฑล
# เมอร์คิวรีโมโนฟลูออไรด์
เมอร์คิวรีโมโนฟลูออไรด์  เป็นสารประกอบเคมีที่ประกอบด้วยปรอท และฟลูออรีน ที่มีสูตร Hg2F2 ประกอบด้วยลูกบาศก์ผลึกสีเหลืองขนาดเล็กที่เปลี่ยนเป็นสีดำเมื่อสัมผัสกับแสง

การสังเคราะห์
เมอร์คิวรีโมโนฟลูออไรด์ จัดทำโดยการทำปฏิกิริยาของ เมอร์คิวรีคาร์บอเนต ด้วยกรดไฮโดรฟลูออริก:
Hg2CO3 + 2 HF → Hg2F2 + CO2 + H2O

การเกิดปฏิกิริยา
เมื่ออยู่ในน้ำ เมอร์คิวรี(I) ฟลูออไรด์ จะไฮโดรไลซ์ธาตุปรอทเหลว, เมอร์คิวรี(II) ออกไซด์ และกรดไฮโดรฟลูออริก:
Hg2F2 + H2O → Hg + HgO + 2 HF
# เซอร์โคเนียม(IV) คลอไรด์
เซอร์โคเนียม(IV) คลอไรด์  เป็นสารประกอบอนินทรีย์ที่ใช้งานบ่อยเป็นสารตั้งต้นในสารประกอบอื่น ๆ ของเซอร์โคเนียม เป็นสีขาวละลายของแข็งไฮโดรไลซ์อย่างรวดเร็วในอากาศชื้น

การสังเคราะห์
การแปลงนี้จะก่อให้เกิดการรักษาออกไซด์ที่มีคาร์บอนเป็นออกไซด์ "getter" และคลอรีน
ZrO2 + 2 C + 2 Cl2 → ZrCl4 + 2 CO

กระบวนการมาตราส่วนในห้องปฏิบัติการที่ใช้คาร์บอนเตตระคลอไรด์ ในแทนที่คาร์บอน และคลอรีน:
ZrO2 + 2 CCl4 → ZrCl4 + 2 COCl2
# ชิจิบุ
ชิจิบุ  เป็นนครในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 2023 มีจำนวนประชากร 57,382 คน 

 ภูมิศาสตร์ 
ชิจิบุตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของจังหวัดไซตามะ มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัด มีภูมิประเทศเป็นภูเขาซึ่งแตกต่างจากเมืองอื่นในจังหวัดไซตามะ แต่พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติชิจิบูตามาไก ส่วนประชาชนนิยมอาศัยอยู่ในบริเวณที่ราบแม่น้ำอารากาวะ

ภูมิประเทศของชิจิบุไม่เหมาะสมต่อการทำเกษตรกรรม ประชาชนจึงนิยมเลี้ยงไหม และการทำอุตสาหกรรมหินปูนบริเวณภูเขาบูโก นอกจากนี้ด้วยภูมิประเทศที่เป็นภูเขาสวยงามจึงเป็นสถานที่เที่ยวทางธรรมชาติที่สำคัญอีกแห่งที่ไม่ไกลจากโตเกียว

 ประวัติศาสตร์ 
ชิจิบุได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นนครเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2493 แต่ในอดีตชิจิบุมีสถานะเป็นจังหวัดตั้งแต่ก่อนยุค นารา ต่อมาถูกรวมเข้ากับจังหวัด มูซาชิ ในศตวรรษที่ 7 ชิจิบุเจริญเติบโตในฐานะตลาดกลางของเขตและเป็นเมืองใกล้เคียงศาลเจ้าชิจิบุ ชื่อเดิมของเมืองคือ โอมิยะ ซึ่งแปลว่า "ศาลเจ้าใหญ่" มีที่มาจากศาลเจ้านี้ นับตั้งแต่การจัดตั้งเป็นนครในปี พ.ศ. 2493 พื้นที่ของเมืองได้ขยายตัวผ่านการควบรวมหลายครั้ง โดยครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2548

 ประชากรศาสตร์ 
จากข้อมูลประชากรญี่ปุ่นChichibu population statistics จำนวนประชากรในชิจิบุลดลลงในช่วง 60 ปีที่ผ่านมาthumb|งานเทศกาลกลางคืน

 แหล่งข้อมูลอื่น
# พระราชวังแห่งอาบอแม
พระราชวังแห่งอาบอแม  เป็นกลุ่มพระราชวัง 12 แห่งกระจายตัวอยู่ในพื้นที่ 99 เอเคอร์ ตั้งอยู่ในใจกลางเมืองอาบอแมในประเทศเบนิน เดิมอาบอแมเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรดาออแม ราชอาณาจักรแห่งนี้ได้รับการสถาปนาในปี ค.ศ. 1625 โดยชาวฟง ซึ่งได้พัฒนาอาณาจักรแห่งนี้ให้มีอำนาจทางการทหารและอำนาจทางการค้า อาณาจักรแห่งนี้ทำการค้ากับชาวยุโรป โดยเฉพาะอย่างยิ่งการค้าทาส ซึ่งทาสเหล่านี้เป็นทาสเชลย การค้าทาสนี้มีการค้าขายจนถึงตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19Royal Palaces of Abomey, Benin Save Our History The History Channel. Accessed 14 January 2008 ในช่วงที่ราชอาณาจักรแห่งนี้เจริญสูงสุด พระราชวังแห่งนี้รองรับผู้คนถึง 8,000 คน พระราชวังของกษัตริย์รวมไปถึงอาคาร 2 ชั้นชื่อว่า "cowrie house" หรือ akuehue ภายใต้พระมหากษัตริย์ 12 พระองค์ระหว่างปี ค.ศ. 1625-1900 ราชอาณาจักรได้กลายเป็นอาณาจักรที่มีอำนาจสูงสุดในชายฝั่งตะวันตกของทวีปแอฟริกา

ยูเนสโกได้พิจารณาให้พระราชวังแห่งนี้เป็นมรดกโลก อย่างไรก็ตามพระราชวังแห่งนี้ได้ถูกนำเข้าบัญชีแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตรายจากการที่เมืองอาบอแมถูกพายุทอร์นาโดโจมตีในวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1984 พายุทอร์นาโดในครั้งนี้ได้สร้างความเสียหายให้แก่พิพิธภัณฑ์ในหลายส่วน เช่น หลุมฝังพระศพของกษัตริย์และห้องอัญมณี เป็นต้น อย่างไรก็ตามด้วยความช่วยเหลือจากหน่วยงานในระดับนานาชาติทำให้พระราชวังได้รับการบูรณะปรับปรุงขึ้นอีกครั้ง ด้วยการบูรณะปรับปรุงในครั้งนี้ ยูเนสโกได้ตัดสินใจถอดพระราชวังแห่งอาบอแมออกจากรายชื่อแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตรายในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2007 ในปัจจุบัน พระราชวังแห่งนี้ไม่มีผู้อยู่อาศัยแล้ว 
อ้างอิง
# เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ
เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (The Safeguarding the Constitution Medal) เป็นเหรียญสำหรับพระราชทานเป็นบำเหน็จความกล้าหาญ สำหรับพระราชทานแก่ ผู้ช่วยเหลือราชการทั้งฝ่ายทหารและพลเรือนในการปราบกบฏบวรเดช เมื่อพ.ศ. 2476ราชกิจจานุเบกษา, พระราชบัญญัติเหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ พุทธศักราช ๒๔๗๖เล่ม ๕๐ ตอน ๐ก วันที่ ๙ ธันวาคม ๒๔๗๖ ปัจจุบัน พ้นสมัยพระราชทานแล้ว

ประวัติ
ฝ่ายอำนาจเก่า ซึ่งนำโดยพลเอก พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบวรเดช เป็นนายทหารระดับผู้ใหญ่ซึ่งหมดอำนาจลงหลังจากการปฏิวัติ 2475 เกิดความไม่พอใจ จึงได้ก่อการกบฏเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2476 และลงเอยด้วยความพ่ายแพ้ หลังจากนั้นรัฐบาลของพระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) และสภาผู้แทนราษฏรก็ได้ประชุมเสนอพระราชบัญญัติเหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญเป็นบำเหน็จความชอบ แก่ผู้ช่วยเหลือราชการทั้งฝ่ายทหาร และพลเรือนในการปราบกบฏบวรเดช จากนั้นจึงนำขึ้นเพื่อทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเพื่อลงพระปรมาภิไธย และประกาศใช้เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2476

ลักษณะเหรียญ
เป็นเหรียญทรงสีเหลี่ยมจตุรัสกว้างด้านละ 23 มิลลิเมตร ด้านหน้ามีภาพสมุดรัฐธรรมนูญวางบนพานแว่นฟ้าสองชั้น อยู่ภายในวงพวงมาลัยชัยพฤกษ์ แผ่รัศมีกระจายทั่วมณฑล ด้านหลัง มีรูปพระสยามเทวาธิราชทรงพระขรรค์ในท่าประหารปรปักษ์ ยืนลอยอยู่เหนือตัวอักษรตามขอบล่างว่า "ปราบกบฏ พ.ศ. ๒๔๗๖" ภายใต้ห่วงอันมีอักษรว่า "พิทักษ์รัฐธรรมนูญ" แพรแถบสีธงไตรรงค์ กว้าง 28 มิลลิเมตร ห้อยบนแพรแถบมีเข็มโลหะทองแดงรมดำ จารึกอักษรว่า "สละชีพเพื่อชาติ"

การประดับ
thumb|150px|ด้านหลังเหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ รูปพระสยามเทวาธิราชทรงพระขรรค์ในท่าประหารปรปักษ์|center
 ประดับที่อกเสื้อเบื้องซ้าย
 ผู้ที่เป็นทหาร ตำรวจ หรือลูกเสือ ประดับเหรียญนี้ได้ทุกโอกาสตามแต่จะเห็นสมควรในเมื่อสวมเครื่องแบบ
 ถ้ามิได้สวมเครื่องแบบราชการหรือเป็นพลเรือน ให้ประดับเหรียญนี้ได้ในโอกาสต่อไปนี้
 ในงานพระราชพิธีและงานต่าง ๆ ซึ่งรัฐบาลเป็นเจ้าหน้าที่จัดการ ให้แต่งอย่างสุภาพตามธรรมเนียมและกาลนิยม
 ในงานต่าง ๆ ที่เป็นงานพิธี หรือ งานเพื่อเกียรติยศแก่หมู่เหล่า หรือบุคคลใดที่สมควร ให้แต่งอย่างสุภาพตามธรรมเนียมและกาลนิยม

 บุคคลสำคัญที่ได้รับพระราชทานเหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ 
 จอมพล เกรียงไกร อัตตะนันทน์
 จอมพล ถนอม กิตติขจร
 จอมพล แปลก พิบูลสงคราม
 จอมพล ผิน ชุณหะวัณ
 จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์
 จอมพล ประภาส จารุเสถียร
 จอมพลอากาศ ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี
 ปรีดี พนมยงค์
 พล.อ. กฤษณ์ สีวะรา
 พล.ต.อ. เผ่า ศรียานนท์ 
 พล.อ. เปรม ติณสูลานนท์ 
 พล.อ.อ. ทวี จุลละทรัพย์ 
 พล.ร.ต. ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ 
 ชวลิต อภัยวงศ์
 พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ
 พลตำรวจเอก ประมาณ อดิเรกสาร 
 พันตรี ควง อภัยวงศ์ 
 พลโท หม่อมเจ้าชิดชนก กฤดากร
 เยื่อ สุสายัณห์
 พลตำรวจตรี สง่า กิตติขจร
 ถวัติ ฤทธิเดช
# ซาวน์ดิงเดอะเซเวนท์ทรัมเปต
ซาวน์ดิงเดอะเซเวนท์ทรัมเปต  เป็นอัลบั้มแรกของ อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ วางขายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 บันทึกโดย กูดไลฟ์เรเคิดดิงส์ และถูกวางขายอีกครั้งในปี พ.ศ. 2545 โดย โฮปเลสเรเคิดส์

 รายชื่อเพลง 

นักดนตรี
อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
 เอ็ม. แชโดวส์ – ร้องนำ
 แซกกี เวนเจนซ์ – กีตาร์ (จังหวะกีตาร์ในเพลง "To End The Rapture") 
 ซินนิสเตอร์ เกตส์ – ลีดกีตาร์ในเพลง "To End The Rapture" เวอร์ชันที่ออกในซิงเกิล Warmness on the Soul และตัวอัลบั้มที่ออกใหม่กับค่ายโฮปเลส
 จัสติน เซน- กีตาร์เบส
 เดอะเรฟ - กลอง, เปียโน

ศิลปินเพิ่มเติม
 Valary Di Benedetto - นักร้องสมทบในเพลง "The Art of Subconscious Illusion"
 Mr. Plague - เสียงเอฟเฟกต์
# ฟูจิมิ (จังหวัดไซตามะ)
ฟูจิมิ  เป็นนครในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 112,557 คน
# การศึกษาเพื่อปวงชน
การศึกษาเพื่อปวงชน  เป็นการเคลื่อนไหวระดับนานาชาติดำเนินการโดยองค์การยูเนสโก เพื่อส่งเสริมให้ประชาชนในแต่ละประเทศทั้งเด็ก วัยรุ่นและผู้ใหญ่ได้รับการศึกษาอย่างทั่วถึงโดยไม่มีการแบ่งแยกการปฏิบัติภายในปี ค.ศ. 2015 ยูเนสโกในฐานะผู้นำของการเคลื่อนไหวนี้ได้ร่วมมือกับนานาชาติในการบรรลุเป้าหมายการศึกษาเพื่อปวงชน โดยได้สร้างความร่วมมือกับรัฐบาล หน่วยงานการพัฒนา หน่วยงานภาคสังคม องค์กรที่ไม่ใช่ของรัฐและสื่อ แต่มีเพียงบางส่วนเท่านั้นที่สามารถไปถึงเป้าหมายที่ตั้งไว้ได้ เป้าหมายของการศึกษาเพื่อปวงชนเป็นส่วนหนึ่งที่จะช่วยให้บรรลุเป้าหมายการพัฒนาสหัสวรรษทั้ง 8 ข้อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนของข้อที่ 2 ที่เน้นส่งเสริมให้เกิดการศึกษาขั้นประถมศึกษาและข้อที่ 3 ที่เน้นความเท่าเทียมกันทางเพศในการเข้าถึงการศึกษา ซึ่งเป้าหมายการพัฒนาสหัสวรรษนั้นต้องประสบความสำเร็จภายในปี ค.ศ. 2015 คณะทำงานด้านการศึกษาเพื่อปวงชนได้ก่อตั้ง Global Partnership for Education เพื่อช่วยพัฒนาคุณภาพของการศึกษาในชั้นประถม ให้ประชาชนในประเทศที่ยากจนสามารถเข้าถึงการศึกษาแบบให้เปล่าและมีคุณภาพได้
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
Education For All - International Coordination UNESCO.
World Declaration on Education For All: Meeting Basic Learning Needs ("Jomtien Declaration")
Education For All by Internet 
Education For All Global Monitoring Report
# ปลาหมอ (สกุล)
ปลาหมอ เป็นชื่อสกุลของปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาหมอ (Anabantidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Anabas (/อะ-นา-เบส/)

ลักษณะที่สำคัญของปลาในสกุลนี้คือ จุดเริ่มต้นของครีบหลังอยู่ด้านหน้าจุดเริ่มต้นของครีบอก และฐานของครีบหลังยาวกว่าฐานของครีบก้น มีฟันเป็นทรงกรวยลักษณะแหลมคม ไม่มีฟันที่เพดานปาก

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร พบกระจายทั่วไปในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์และฟิลิปปินส์

พบเพียง 2 ชนิดเท่านั้น คือ

 Anabas testudineus  (Bloch, 1792) 
 Anabas cobojius  (Hamilton, 1822) 

นอกจากนี้แล้ว ปลาในสกุลนี้เดิมทียังเคยใช้เป็นชื่อสกุลของปลาในวงศ์เดียวกันนี้อีกหลายชนิดที่พบในทวีปแอฟริกา แต่ปัจจุบันนี้ได้กลายเป็นชื่อพ้องไปแล้ว ได้แก่

 Anabas ansorgii Boulenger, 1912 ปัจจุบันเป็น Microctenopoma ansorgii Boulenger, 1912
 Anabas argentoventer Ahl in Schreitmüller & Ahl, 1922 ปัจจุบันเป็น Ctenopoma kingsleyae Günther, 1896
 Anabas fasciolata Boulenger, 1899 ปัจจุบันเป็น Microctenopoma fasciolatum  (Boulenger, 1899) 
 Anabas muriei Boulenger, 1906 ปัจจุบันเป็น Ctenopoma muriei  (Boulenger, 1906) 
 Anabas nanum  (Günther, 1896)  ปัจจุบันเป็น Microctenopoma nanum  (Günther, 1896) 
 Anabas ocellatus  (Pellegrin, 1899)  ปัจจุบันเป็น Ctenopoma ocellatus Pellegrin, 1899
 Anabas oxyrhynchus Boulenger, 1902 ปัจจุบันเป็น Ctenopoma oxyrhynchus  (Boulenger, 1902)  จากFishbase.org
# สกุลปลาหมอทะเล
สกุลปลาหมอทะเล (Epinephelus) เป็นสกุลของปลาทะเลจำพวกหนึ่งในวงศ์ Serranidae นับเป็นปลาขนาดใหญ่ มีรูปร่างโดยรวม คือ ร่างยาวอ้วนป้อม แบนข้างเล็กน้อย เกล็ดมีขนาดเล็ก สีตามตัวและครีบเป็นดอกดวง แต้ม หรือบั้ง ฉูดฉาดหรือคล้ำทึบแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับชนิดและขนาด พบอาศัยอยู่ตามบริเวณแนวปะการัง โขดหินใกล้ชายฝั่งหรือเกาะความหมายของคำว่า กะรัง ๒ ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 บางครั้งอาจพบว่ายเข้ามาหากินบริเวณปากแม่น้ำที่เป็นน้ำกร่อยได้ด้วย 

ปลาหมอทะเลกระจายพันธุ์ในทะเลและมหาสมุทรเขตอบอุ่นทั่วโลก ทั้ง มหาสมุทรแอตแลนติก, มหาสมุทรแปซิฟิก, มหาสมุทรอินเดีย มีจำนวนสมาชิกในสกุลนี้ราว 99 ชนิดจากFishbase.org นับว่ามากที่สุดในวงศ์นี้ โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ ปลาหมอทะเล (E. lanceolatus) ที่ใหญ่ที่สุดได้เกือบ 3 เมตร และหนักได้ราว 200 กิโลกรัม

สำหรับในภาษาไทยจะคุ้นเคยเรียกชื่อปลาในสกุลนี้เป็นอย่างดีในชื่อ "ปลาเก๋า" หรือ "ปลากะรัง"
# ปลาซักเกอร์ไฮฟิน
ปลาซักเกอร์ไฮฟิน  เป็นชื่อสกุลของปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่งในอันดับปลาหนัง ในวงศ์ปลาซักเกอร์ (Loricariidae) ซึ่งถือว่าได้เป็นวงศ์ใหญ่ ใช้ชื่อสกุลว่า Pterygoplichthys (/เทอ-รี-โก-พลิค-ธีส/) โดยมาจากภาษากรีก คำว่า πτέρυγ- (pteryg-) หมายถึง "ปีก", (hoplon) - อาวุธ และ ἰχθύς (ichthys) หมายถึง "ปลา"

มีลำตัวสั้น ท่อนหางค่อนข้างยาว หัวและลำตัวปกคลุมด้วยเกล็ดที่เปลี่ยนเป็นแผ่นกระดูก ลำตัวแต่ละข้างมีเกล็ดเป็นสันแข็งสี่หรือห้าแถว พาดยาวตามลำตัว ท่อนหางค่อนข้างกลม จะงอยปากยาวและปลายทู่ ปากอยู่ใต้จะงอยปาก มีฟันเล็กละเอียดเป็นซี่โค้งเรียงเป็นแถวที่ขากรรไกรบนและล่างแห่งละหนึ่งแถว ช่องเหงือกแคบมาก ครีบหลังสูงมีก้านครีบแขนง 12-14 แถว ก้านครีบเดี่ยวของครีบหลังค่อนข้างใหญ่และยืดหยุ่นได้ ครีบก้นสั้น ครีบท้องมีก้านครีบแขนงหกก้าน ครีบอกมีก้านครีบเดี่ยวเป็นเงี่ยงแข็งหนึ่งก้าน ครีบไขมันเล็กมีเงี่ยงแข็งอยู่ด้านหน้าหนึ่งก้าน 

พบกระจายพันธุ์อยู่ในทวีปอเมริกาใต้ ในระบบแม่น้ำสายใหญ่ ๆ เช่น แอมะซอน, โอรีโนโก, เซาฟรังซีสกู, มักดาเลนา, ปารานา มีขนาดใหญ่สุดราว 2 ฟุต แต่ขนาดโดยเฉลี่ยคือหนึ่งฟุต

เป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในท้องถิ่น โดยเฉพาะปลาตัวเมียที่มีไข่เต็มท้อง และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เพื่อทำความสะอาดตู้เลี้ยง แต่ก็กลายมาเป็นปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมในเรื่องชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในหลายพื้นที่Chavez, Joel M.; de la Paz, Reynaldo M.; Manohar, Surya Krishna; Pagulayan, Roberto C.; Carandang Vi, Jose R. (2006). "New Philippine record of South American sailfin catfishes (Pisces: Loricariidae)" (PDF). Zootaxa 1109: 57–68. http://www.mapress.com/zootaxa/2006f/zt01109p068.pdf. Retrieved 2009-06-25.
# ซาโกกุ
ซาโกกุ  เป็นนโยบายต่างประเทศของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะเป็นระยะเวลา 265 ปีในช่วงยุคเอโดะ (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1603 ถึง 1868) ความสัมพันธ์และการค้าระหว่างญี่ปุ่นและประเทศอื่น ๆ ถูกจำกัดอย่างรุนแรงและชาวต่างชาติเกือบทั้งหมดถูกห้ามไม่ให้เข้ามาในประเทศขณะที่คนญี่ปุ่นถูกกันไม่ให้ออกนอกประเทศ

นโยบายดังกล่าวประกาศใช้โดยรัฐบาลโชกุนภายใต้การปกครองของโทกูงาวะ อิเอมิตสึ ผ่านกฤษฎีกาหลายฉบับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1633 ถึง ค.ศ. 1639 และสิ้นสุดลงหลังจาก ค.ศ. 1853 เมื่อ "การเดินทางของเพร์รี" ของพลเรือจัตวาแมทธิว ซี. เพร์รีบังคับให้เปิดประเทศญี่ปุ่นเพื่อการค้ากับอเมริกาผ่านสนธิสัญญาที่เรียกว่าสนธิสัญญาคานางาวะ

ช่วงเวลาของการค้าขายที่ไม่จำกัด กะลาสีเรือและพ่อค้าชาวญี่ปุ่นเดินทางไปทั่วเอเชีย บางครั้งก่อตัวเป็นชุมชนนิฮอนมาชิในบางเมือง เช่น หมู่บ้านญี่ปุ่นในอยุธยา ในขณะที่ทูตอย่างเป็นทางการไปเยือนรัฐต่าง ๆ ในเอเชีย นิวสเปน (รู้จักกันในนามเม็กซิโกตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 19) และยุโรป ช่วงนี้มีพ่อค้าและโจรสลัดต่างชาติจำนวนมากที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่นและทำงานในน่านน้ำญี่ปุ่น

คำว่า ซาโกกุ มีต้นกำเนิดมาจากงานเขียนต้นฉบับชื่อ ซาโกกุ-รง ที่เขียนโดยนักดาราศาสตร์และนักแปลชาวญี่ปุ่นชื่อ ชิซูกิ ทาดาโอะ ในปี ค.ศ. 1801 ชิซูกิ ได้คิดคำขึ้นในขณะที่แปลผลงานของ เอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์ นักเดินทางและแพทย์ชาวเยอรมันในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่เกี่ยวกับประเทศญี่ปุ่นหลังจากเดินทางมาจากอาณาจักรอยุธยา

ญี่ปุ่นไม่ได้โดดเดี่ยวอย่างสมบูรณ์ภายใต้นโยบายซาโกกุ ซาโกกุเป็นระบบที่มีการวางกฎระเบียบที่เข้มงวดเกี่ยวกับการค้าและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศโดยรัฐบาลโชกุนและแคว้นศักดินาบางแห่ง มีการค้าขายกับจีนอย่างกว้างขวางผ่านท่าเรือนางาซากิทางตะวันตกสุดของญี่ปุ่น นโยบายดังกล่าวระบุว่าอิทธิพลของยุโรปเพียงแห่งเดียวคือโรงงานของดัตช์ที่เดจิมะในนางาซากิ นวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์ เทคนิค และการแพทย์ของตะวันตกหลั่งไหลเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่นผ่าน รังงากุ (ดัตช์ศึกษา) การค้ากับเกาหลีจำกัดอยู่ที่ แคว้นศักดินาสึชิมะ (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดนางาซากิ) และการแลกเปลี่ยนทางการทูตได้กระทำผ่าน โชซ็อน ทงชินซา จากเกาหลี การค้ากับชาวไอนุถูกจำกัดไว้ที่แคว้นศักดินามัตสึมาเอะในฮอกไกโด และการค้ากับอาณาจักรริวกิวเกิดขึ้นในแคว้นศักดินาซัตสึมะ (ปัจจุบันคือจังหวัดคาโงชิมะ)Jalal, Ibrahim (2021) Hokkaido - A History of Japan's Northern Isle and its People. Earnshaw Books. pp 43-44 นอกเหนือจากการติดต่อทางการค้าโดยตรงเหล่านี้ในต่างจังหวัด ประเทศคู่ค้ายังส่งคณะทูตไปพบโชกุนที่ปราสาทเอโดะและที่ปราสาทโอซากะ

นอกจากนี้ จีนภายใต้ราชวงศ์หมิง ราชวงศ์ชิง และเกาหลีภายใต้ราชวงศ์โชซ็อนได้ดำเนินนโยบายการโดดเดี่ยวก่อนที่ญี่ปุ่นจะทำ โดยเริ่มจากราชวงศ์หมิงที่ดำเนินนโยบายไห่จินในปี ค.ศ. 1371 ซึ่งต่างจากซาโกกุ อิทธิพลจากต่างประเทศนอกเอเชียตะวันออกถูกห้ามโดยจีนและเกาหลี ในขณะที่ญี่ปุ่นอนุญาตให้มีการศึกษาแนวความคิดแบบตะวันตกหรือ รังงากุ ยกเว้นศาสนาคริสต์  จีนถูกบังคับให้เปิดประเทศโดยสนธิสัญญานานกิงและสนธิสัญญาที่ตามมาภายหลังความพ่ายแพ้ในสงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่ง โชซ็อนซึ่งมีชื่อเสียงในฐานะอาณาจักรฤๅษีถูกบังคับออกจากการโดดเดี่ยวโดยญี่ปุ่นโดยสนธิสัญญาญี่ปุ่น–เกาหลี ค.ศ. 1876 โดยใช้การทูตด้วยเรือปืนซึ่งสหรัฐเคยใช้บังคับญี่ปุ่นให้เปิดประเทศ
# ปลากระดี่ช็อกโกแลต (สกุล)
ปลากระดี่ช็อกโกแลต เป็นชื่อสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Sphaerichthys ในวงศ์ย่อย Luciocephalinae อันเป็นในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae วงศ์เดียวกับปลาในปลากัด (Betta spp.) และปลากริม  (Trichopsis spp.)

รูปร่างโดยรวมของปลาในสกุลนี้ คือ มีลำตัวขนาดเล็ก มีรูปร่างบาง แบนข้าง ส่วนหัวแหลม ตากลมโตมีขนาดใหญ่ มีสีลำตัวออกไปทางสีน้ำตาลเข้มหรือสีน้ำตาลแดงเหมือนช็อกโกแลต อันเป็นที่มาของชื่อ โดยที่ปลาตัวผู้จะมีสีแดงสดกว่าตัวเมีย และที่สำคัญคือ มีจุดเด่นที่เห็นได้ชัดคือ มีลายพาดขวางลำตัวเหมือนสร้อยสีขาว 3-4 ขีด (คำว่า Sphaerichthys ซึ่งเป็นชื่อสกุลหมายถึง วงกลม)ขนาดลำตัวโดยเฉลี่ยประมาณ 6 เซนติเมตร

เป็นปลาที่พบได้ในมาเลเซีย, เกาะบอร์เนียว และเกาะสุมาตรา ในอินโดนีเซียเท่านั้น พบทั้งสิ้น 4 ชนิดนี้

Sphaerichthys acrostoma
Sphaerichthys osphromenoides
Sphaerichthys selatanensis 
Sphaerichthys vaillanti 

เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในชนิด S. osphromenoides แต่ทว่าเป็นปลาที่เลี้ยงให้รอดได้ยากมากชนิดหนึ่ง เพราะเป็นปลาที่อาศัยอยู่ในน้ำที่มีอุณหภูมิค่อนข้างต่ำ คือ ประมาณ 28-29 เซลเซียส และมีสภาพความเป็นกรดของน้ำเล็กน้อยคือ ประมาณ 6-6.5 pH การผสมพันธุ์และวางไข่เหมือนกับปลาในวงศ์นี้สกุลอื่น ๆ คือ ตัวผู้เป็นฝ่ายก่อหวอดและเฝ้าดูแลจนฟักเป็นตัว แต่ทว่าเมื่อฟักเป็นตัวแล้ว ปลาตัวพ่อจะกินลูกของตัวเอง ซึ่งผู้ที่เลี้ยงจะต้องตักพ่อปลาออกหนังสือ   The Complete Encylopedia Of Tropical Fish Esther โดย J.J. Verhoef-Verhallen
# แกมบิท
เรมี่ เลอโบ  ทารกจากรัฐหลุยเซียน่า ผู้เกิดมาพร้อมกับความแปลกประหลาดของดวงตา คนปกติจะมีดวงตาสีขาวและดำ แต่เขากลับมีตาสีดำและแดง ด้วยเหตุนี้ทำให้พ่อทิ้งเขาไปเพราะเกรงว่าเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองเป็นซาตานจากนรกมาเกิดต่อมาเขาถูกโจร กิลด์ ขโมยจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ามามอบให้กับนักสะสมเด็ก แอนทิคัวรี่ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใดที่เมื่อเขาโตมาจะกลายเป็นจอมโจรเหมือนคนเลี้ยง

 ประวัติ 
แกมบิทโตมาเป็นหัวขโมยมืออาชีพ มักจะสวมเสื้อคลุมตัวใหญ่พร้อมไม้เท้าประจำตัว เขารู้ว่าร่างกายเขามีพลังพิเศษซึ่งสามารถอัดพลังงานใส่วัตถุใดๆก็ได้ออกไป

ตอนอายุ 15 ปี ซึ่งเขาเก็บมันไว้เป็นความลับ เขาใช้พลังนี้ช่วยให้ตัวเองรอดพ้นจากภัยอันตรายครั้งแล้วครั้งเล่า อาทิตอนที่เขาจะถูกจับขายให้กับ พิก นักค้าทาสซึ่งจะขายเขาอีกต่อให้กับกลุ่มไฮดร้า เขาเลยยิงพลังอัดกับไพ่ใส่หน้าพิกจนทะลุ และหนีไปในที่สุด

เขายังเคยเข้าร่วมโปรแกรม WeaponX  ก่อนหน้าวูล์ฟเวอรีนเพียงไม่นาน เขาได้พบกับสตอร์มตอมตอนโต ซึ่งขณะนั้น สตอร์มสูญเสียความทรงจำเขาให้ความช่วยเหลือเธอและหาทางทำให้ความทรงจำของเธอกลับคืนมาจนเป็นผลสำเร็จ สตอร์มจึงได้ชวนเขาให้เข้าร่วมทีม X-Men ด้วยกัน ซึ่งเขาก็ตกลงในที่สุด

แต่ด้วยการเป็นสมาชิกใหม่ของเขากลับไม่ได้รับความไว้วางใจจากใครๆ เนื่องด้วยพื้นเพที่เติบโตมาเยี่ยงโจร ชอบเล่นไพ่ เล่นการพนัน สูบบุหรี่ซิการ์เป็นนิสัย ส่งผลให้นิสัยห่ามๆ เชื่อถือไม่ได้ติดตัวมา แต่ภายหลังทุกคนก็ปรับตัวเข้าหากันและเลือกที่จะไว้วางใจกันในที่สุด

ส่วนชีวิตรักขอแกมบิทที่น่าสนใจไม่แพ้กันเป็นพวกเจ้าชู้ไก่แจ้ จีบเพศหญิงทุกคนที่พบเจอ แต่คนเดียวที่เขาปันใจให้ก็คือโร้ค แม้ว่าความสำพันธ์ของทั้งคู่จะเป็นแบบรักๆ เลิกๆ ตลอดเวลา ทว่าเรื่องราวของพวกเขาทำให้เส้นเรื่อง X-Men น่าสนใจมากขึ้นจริงๆ

สำหรับศัตรูตัวฉกาจของเขาก็คือ มิสเตอร์ซินิสเตอร์ ตัวป่วนซึ่งมาข้องแวะกับชีวิตของเขาตั้งแต่เด็กยันโต ทั้งหลอกให้เขาเข้าร่วมโปรแกรม Weapon X ช่วยผ่าตัดสมองของแกมบิทเพื่อให้เขาสามารถควบคุมพลังตนเองได้ แต่ที่จริงแล้วเป็นแผนอันชั่วร้ายที่จะกดพลังของเขาไว้ไม่ให้เขาใช้มันได้อย่างเต็มที่ เพื่อใช้งานเขาเยี่ยงทาสแกมบิทจึงปฏิญาณว่าเขาจะแก้แค้นเอาคืนซินิสเตอร์ให้สาสม

 พลังพิเศษ 
แกมบิทสามารถถปล่อยพลังลำแสงชาร์จใส่ศัตรูได้ ความเจ๋งอยู่ตรงที่แทนที่เขาจะชาร์จพลังอัดใส่ไปเปล่าๆ แต่เขากลับเลือกที่จะปล่อยพลังใส่สิ่งของอย่างอื่นเพื่อเร่งให้มันไปถึงจุดหมายได้เร็วขึ้น นั้นก็คือ ไพ่
ซึ่งเขามักจะเลือกที่จะยิงใส่ไพ่จนติดเป็นนิสัยขนาดของวัตถุนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญมาก ยิ่งมันใหญ่ อานุภาพจะยิ่งร้ายแรงแต่แกมบิทเองก็ต้องใช้แรงและพลังมากตามไปด้วย เขาสามารถขว้างไพ่ได้อย่างแม่นเป็นจับวาง อีกทั้งยังชอบใช้กระบองเหล็กหรือ โบ ในการต่อสู้แทนอีกด้วย

แกมบิทยังเป็นคนที่มีพลังจิตระดับสูงแบบเดียวกับเซเวียร์ ซึ่งเขามักใช้มันสร้างเกราะกำบังตนเอง พิษสงของเขายังไม่หมดแค่นี้ เขายังสามารถเปลี่ยนสสารของเหลว ให้กลายเป็นยาพิษสังหารคนที่เขาไม่ชอบขี้หน้าได้อีกด้วย
# ปลาพาราไดซ์ (สกุล)
ปลาพาราไดซ์ หรือ ปลาสวรรค์  เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ Macropodinae และอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae ใช้ชื่อสกุลว่า Macropodus (/แม็ค-โคร-โพ-ดัส/)

ศัพทมูลวิทยา
โดยคำว่า Macropodus ที่ใช้เป็นชื่อสกุลนั้น มาจากภาษาละติน คำว่า Macro หมายถึง "ใหญ่" และ podus หมายถึง "เท้า" (ในบริบทนี้หมายถึง ครีบ) 

และชื่อสามัญที่เรียกว่า ปลาพาราไดซ์ นั้น มีที่มาจากยอดเขาลูกหนึ่ง ซึ่งเป็นยอดเขาที่แบ่งระหว่างเวียดนามเหนือและเวียดนามใต้ ใกล้กับเมืองดานัง และอยู่ทางใต้ของเมืองเว้ ซึ่งยอดเขานี้มีชื่อเรียกว่า "ยอดเขาสวรรค์" (Heaven's peak) มีระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลราว 1,500 เมตร ซึ่งบริเวณแถบนั้นเป็นแหล่งกำเนิดของปลาพาราไดซ์สุริศา ซอมาลี, ปลาสวรรค์ บนแดนดิน คอลัมน์ Aqua survey หน้า 56-71 นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 18 ปีที่ 2: ธันวาคม 2011

ลักษณะและถิ่นกระจายพันธุ์
มีขนาดความยาวลำตัว ประมาณ 7.5 เซนติเมตร มีลำตัวค่อนข้างกว้าง แบนข้าง หัวเล็ก นัยน์ตาโต ปากอยู่หน้าสุด ริมฝีปากยืดหดได้ มีฟันบนกระดูกเพดานปาก เส้นข้างตัวไม่สมบูรณ์ มีลักษณะเด่นอยู่ที่ครีบหลัง ครีบหลัง ครีบท้อง และครีบก้น มีปลายที่ยื่นยาวเป็นเส้นสวยงาม ครีบท้องและครีบหางเป็นสีส้มแดงหรือสีต่าง ๆ ต่างออกไปตามแต่ชนิด ครีบหลังมีก้านครีบแขนงไม่เกิน 10 ก้าน ครีบหลังและครีบก้นมีขนาดใกล้เคียงกัน ครีบอกบางใส ครีบท้องมีก้านครีบเดี่ยว อันแรกยื่นออกมาเป็นเส้นยาว ครีบหางมีปลายครีบตัดตรง แต่ในบางตัวหรือบางชนิดอาจแย่งออกเป็นแฉกต่าง ๆ ได้  สีพื้นลำตัวโดยมากเป็นสีเขียวมีลายสีส้มขวางลำตัว  ตัวผู้จะมีสีสันสวยสดกว่าตัวเมีย และมีขนาดลำตัวใหญ่กว่า

ปลาพาราไดซ์เป็นปลาที่มีถิ่นกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำทั่วไป รวมถึงในนาข้าวของภูมิภาคอินโดจีน ตั้งแต่เวียดนาม จนถึงเอเชียตะวันออก เช่น จีน, ฮ่องกง, ไต้หวัน, เกาหลี 

มีพฤติกรรมก้าวร้าว ในตัวผู้มักกัดกันเองเหมือนเช่นปลากัด (Betta spp.) ซึ่งเป็นปลาที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน อีกทั้งยังสามารถฮุบอากาศได้โดยตรงจากผิวน้ำ โดยไม่ต้องผ่านซี่กรองเหงือก มีพฤติกรรมในการวางไข่และผสมพันธุ์เหมือนปลากัด คือ ใช้การรัดและก่อหวอด ซึ่งสร้างมาจากน้ำลายของปลาผสมกับอากาศ ที่ผิวน้ำเหมือนกัน

การจำแนก

ปลาพาราไดซ์ในปัจจุบันได้รับการอนุกรมวิธานไปแล้วกว่า 9 ชนิด  ได้แก่

 Macropodus baviensis H. D. Nguyễn & V. H. Nguyễn, 2005
 Macropodus erythropterus Freyhof & Herder, 2002 (Red-backed paradisefish)
 Macropodus hongkongensis Freyhof & Herder, 2002
 Macropodus lineatus V. H. Nguyễn, S. V. Ngô & H. D. Nguyễn, 2005
 Macropodus ocellatus Cantor, 1842 (Round-tailed paradisefish)
 Macropodus oligolepis V. H. Nguyễn, S. V. Ngô & H. D. Nguyễn, 2005 
 Macropodus opercularis (Linnaeus, 1758) (Paradise fish)
 Macropodus phongnhaensis S. V. Ngô, V. H. Nguyễn & H. D. Nguyễn, 2005
 Macropodus spechti Schreitmüller, 1936 (Black paradisefish)

ทุกชนิดเป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะการเลี้ยงในตู้ไม้น้ำ