# วิลเฮลมึส
วิลเฮลมึส ฟัน นัสเซาเวอ (, วิลเลียมแห่งนัสซอ) หรือ แฮ็ตวิลเฮลมึส  เป็นเพลงชาติและเพลงสรรเสริญพระบารมีของเนเธอร์แลนด์ และยังเป็นเพลงชาติที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในโลกด้วยnational-anthems.org – facts National Anthems facts ซึ่งแม้ว่าจะไม่เคยถูกรับรองให้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการจนกระทั่งปี ค.ศ. 1932 แต่เพลงวิลเฮลมึสก็เป็นที่นิยมแพร่หลายในหมู่ชาวดัตช์บางส่วน และถูกบรรเลงซ้ำไปมาในหลายโอกาสตลอดช่วงประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาของเนเธอร์เแลนด์ นอกจากนี้ยังถูกใช้เป็นเพลงชาติของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสในช่วงปี ค.ศ. 1954 ถึง ค.ศ. 1964 ด้วย

เพลงวิลเฮลมึสมีจุดกำเนิดคล้ายกับเพลงชาติของหลายประเทศ ซึ่งมีจุดกำเนิดมาจากการดิ้นรนต่อสู้เพื่อให้ได้รับเอกราช โดยเนื้อหาเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเจ้าชายวิลเลิม ผู้สงบเงียบ (William the Silent) ทั้งพระประวัติและเหตุผลที่ทรงลุกขึ้นต่อต้านพระมหากษัตริย์แห่งสเปน เนื้อเพลงนี้ประพันธ์ขึ้นโดยใช้สรรพนามบุรุษที่หนึ่ง ฉัน (ภาษาดัตช์สมัยใหม่ตอนต้น: ick) เสมือนผู้ร้องเป็นเจ้าชายวิลเลิมเอง ดังปรากฏในเนื้อร้องบทที่หนึ่งว่า Wilhelmus van Nassouwe ben ick van Duytschen bloet ซึ่งแปลว่า ฉันคือวิลเลียมแห่งนัสซอ เลือดเนื้อเชื้อไขแห่งเดยต์เชิน (Duytschen)

เนื้อร้องยังได้แสดงถึงความภักดีเริ่มแรกต่อผู้นำการลุกฮือต่อต้านสเปนของชาวดัตช์คือ เดอ มงมอร็องซี (De Montmorency) และ ลาโมรัล (Lamoral) ซึ่งทั้งสองถูกประหารชีวิต จากนั้นจึงได้กล่าวถึงเจ้าชายวิลเลียมแห่งออรินจ์ผู้ที่รอดจากการประหาร ที่ได้ทรงแสดงข้อคัดค้านต่อพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน ถึงความยากลำบากบางประการอันเกิดจากการปกครองเนเธอร์แลนด์ของสเปน โดยเฉพาะประเด็นเรื่องภาษี การปราบปรามกดขี่ทางการเมือง และการประหัตประหารกันทางศาสนา

 เนื้อร้อง 
thumb|สกอร์ดนตรีและเนื้อร้องบทที่หนึ่งของเพลงวิลเฮลมึส

"วิลเฮลมึส" ตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือ  ('Beggars' songbook') ค.ศ. 1581. ใช้คำขึ้นต้นของเนื้อร้องในบทแรกว่า "Wilhelmus":'
{| class="wikitable"
|
|A new Christian song made in the honour of the most noble lord, lord William Prince of Orange, count of Nassau, Pater Patriae (Father of the Nation), my merciful prince and lord. [A song] of which the first capital letter of each stanza form the name of his merciful prince. To the melody of Chartres.
|}

เนื้อร้องฉบับเต็มของเพลงชาติเนเธอร์แลนด์โดยแต่เดิมมีอยู่ 15 บท แต่นิยมขับร้องอย่างเป็นทางการเฉพาะบทที่ 1 และ บทที่ 6 เท่านั้น

{| style="background:none;" class="toccolours"
|-
! bgcolor="FF9A30"| <span style="color:#FFFFFF">บทร้องดั้งเดิม (ค.ศ. 1568)
! bgcolor="#AD1D25"| <span style="color:#FFFFFF">บทร้องร่วมสมัย
! bgcolor="#FFFFFF"| <span style="color:#FFFFFF">สัทอักษรสากล (IPA)
! bgcolor="#2451CD"| <span style="color:#000000">คำแปลภาษาอังกฤษโดยอิงจากทำนอง!
! bgcolor="#00A3E0"| <span style="color:#000000">คำแปลภาษาอังกฤษจากสำนวนดั้งเดิม
! bgcolor="#1E4785"| <span style="color:#000000">คำแปลภาษาไทย
|- style="vertical-align:top; white-space:nowrap;"
|-
! colspan="6" bgcolor="coral" |บทที่ 1
|-
|
|
|
|
William of Nassau, scion
Of a Dutch and ancient line,
I dedicate undying
Faith to this land of mine.
A prince I am, undaunted,
Of Orange, ever free,
To the king of Spain I've granted
A lifelong loyalty.
|
William of Nassau 
am I, of Dutch blood.
Loyal to the fatherland 
I will remain until I die.
A prince of Orange 
am I, free and fearless.
The king of Spain
I have always honoured.
|
ข้าคือวิลเลียมแห่งนัสเซา               
ผู้สืบเผ่าโลหิตแห่งปวงดัตช์    
ซึ่งปิตุภูมิข้าคงซื่อสัตย์            
ตราบจวบสัจจาสิ้นพร้อมชีพ        
ข้าข้าคือเจ้าชายแห่งออเรนจ์        
ผู้เป็นเสรีแลหาญกล้า                 
ซึ่งองค์กษัตริย์แห่งสเปนข้าวันทา
ซึ่งรักษาข้าเชื่อมั่น
|-
! colspan="6" bgcolor="lightsteelblue" |บทที่ 2
|-
|
|
|
|
Ive ever tried to live in
The fear of God's command
And therefore I've been driven,
From people, home, and land,
But God, I trust, will rate me
His willing instrument
And one day reinstate me
Into my government.
|
To live in fear of God 
I have always attempted.
Because of this I was ousted 
bereft of my land and my people.
But God will direct me 
like a good instrument.
So that I may return 
to my domain.
|
|-
! colspan="6" bgcolor="lightsteelblue" |บทที่ 3
|-
|
|
|
|
Lijdt u, mijn onderzaten
die oprecht zijt van aard,
God zal u niet verlaten,
al zijt gij nu bezwaard.
Die vroom begeert te leven,
bidt God nacht ende dag,
dat Hij mij kracht wil geven,
dat ik u helpen mag.
|
Hold on my subjects, 
who are honest by nature.
God will not abandon you 
even though you now are in despair.
He who tries to live piously, 
must pray to God day and night,
that He will give me strength 
that I may help you.
|
|-
! colspan="11" bgcolor="lightsteelblue" |บทที่ 4
|-
|
|
|
|
LLife and my all for others
I sacrificed, for you!
And my illustrious brothers
Proved their devotion too.
Count Adolf, more's the pity,
Fell in the Frisian fray,
And in the eternal city
Awaits the judgement day
|
My life and fortune altogether
I have not spared you.
My brothers high in rank
have shown you this as well:
Count Adolf died 
in battle in Frisia
His soul in eternal life 
awaits the final judgement.
| 
|-
! colspan="6" bgcolor="lightsteelblue" |บทที่ 5
|-
|
|
|
|
I, nobly born, descended
From an imperial stock.
An empire's prince, defended
(Braving the battle's shock
Heroically and fearless
As pious Christian ought)
With my life's blood the peerless
Gospel of God our Lord.
|
Noble and high-born,
of imperial descent,
Chosen a prince of the empire,
Like a pious Christian, 
for the honoured word of God,
I have without hesitation
like a fearless hero, 
ventured my own noble blood.
| 
|-
! colspan="6" bgcolor="coral" |บทที่ 6
|-
|
|
|
|
Ashield and my reliance,
O God, Thou ever wert.
I'll trust unto Thy guidance.
O leave me not ungirt.
That I may stay a pious
Servant of Thine for aye
And drive the plagues that try us
And tyranny away.
|
My shield and reliance 
are you, o God my Lord.
It is you on whom I want to rely, 
never leave me again.
[Grant] that I may remain brave, 
your servant for always,
and [may] defeat the tyranny, 
which pierces my heart.
|
ซึ่งองค์ทรงพระผู้เป็นเจ้า              
ผู้เป็นเงาคอยปักษ์รักษาข้า         
ซึ่งพระองค์ข้าโปรดให้นำพา     
เปิดทางข้าอย่าจากเสียอื่นไกล   
ซึ่งเหล่าข้าพระองค์คงหาญกล้า      
คอยวันทาใช้ท่านสืบไป          
โปรดทรงทลายทรราชให้ปราชัย    
ซึ่งย่ำยีใจของข้าเทอญเพลงชาติเนเธอร์แลนด์ http://www.youtube.com/watch?v=LdWTUnCwraU
|-
! colspan="6" bgcolor="lightsteelblue"|บทที่ 7
|-
|
|
|
|
My God, I pray thee, save me
From all who do pursue
And threaten to enslave me,
Thy trusted servant true.
O Father, do not sanction
Their wicked, foul design,
Don't let them wash their hands in
This guiltless blood of mine.
|
From all those that burden me 
and are my pursuers,
my God, do save 
your loyal servant.
That they may not surprise me 
with their wicked plans
nor wash their hands 
in my innocent blood.
|
|-
! colspan="6" bgcolor="lightsteelblue"|บทที่ 8
|-
|
|
|
|
O David, thou soughtest shelter
From King Saul's tyranny.
Even so I fled this welter
And many a lord with me.
But God the Lord did save me
From exile and its hell
And, in His mercy, gave him
A realm in Israel.
|
Like David, who was forced to flee 
from Saul, the tyrant.
I had to sigh,  
as did many other nobles.
But God raised him, 
relieving him of despair,
and gave him a kingdom 
very great in Israel.
| 
|-
! colspan="6" bgcolor="lightsteelblue"|บทที่ 9
|-
|
|
|
|
Fear not 't will rain sans ceasing
The clouds are bound to part.
I bide that sight so pleasing
Unto my princely heart,
Which is that I with honor
Encounter death in war,
And meet in heaven my Donor,
His faithful warrior.
|
After this sourness I will receive 
from God my Lord the sweetness 
For that longs so much
my noble mind 
which is that I may die 
with honour in the fields,
and gain an eternal realm 
as a faithful hero.
| 
|-
! colspan="11" bgcolor="lightsteelblue"|บทที่ 10
|-
|
|
|
|
Nothing so moves my pity
As seeing through these lands,
Field, village, town and city
Pillaged by roving hands.
O that the Spaniards rape thee,
My Netherlands so sweet,
The thought of that does grip me
Causing my heart to bleed
|
Nothing makes me pity so much 
in my adversity,
then that are seen to be impoverishing
the good lands of the King 
That you are molested by the Spaniards, 
O Noble Netherlands sweet,
when I think of that, 
my noble heart bleeds.
| 
|-
! colspan="6" bgcolor="lightsteelblue"|บทที่ 11
|-
|
|
|
|
Astride on steed of mettle
I've waited with my host
The tyrant's call to battle,
Who durst not do his boast.
For, near Maastricht ensconced,
He feared the force I wield.
My horsemen saw one bounce it
Bravely across the field.
|
Seated [on horseback] like a prince, 
with my armed forces,
Defied by the tyrant, 
I awaited the battle.
Those dug in at Maastricht 
were afraid of my might
People saw my horsemen ride 
bravely through the fields.
|
|-
! colspan="6" bgcolor="lightsteelblue"|บทที่ 12
|-
|
|
|
|
Surely, if God had willed it,
When that fierce tempest blew,
My power would have stilled it,
Or turned its blast from you
But He who dwells in heaven,
Whence all our blessings flow,
For which aye praise be given,
Did not desire it so.
|
If it had been the Lord's will,
at the time,
I would have gladly relieved 
you of this heavy tempest.
But the Lord above, 
who rules all,
He who we should always praise, 
did not desire so.
|
|-
! colspan="6" bgcolor="lightsteelblue"|บทที่ 13
|-
|
|
|
|
Steadfast my heart remaineth
In my adversity
My princely courage straineth
All nerves to live and be.
I've prayed the Lord my Master
With fervid heart and tense
To save me from disaster
And prove my innocence.
|
By a Christian mood was driven
My princely heart 
Steadfast remained 
my heart in adversity
To the Lord I prayed, 
from the bottom of my heart,
that He may save my cause, 
and proclaim my innocence.
|
|-
! colspan="6" bgcolor="lightsteelblue"|บทที่ 14
|-
|
|
|
|
Alas! my flock. To sever
Is hard on us. Farewell.
Your Shepherd wakes, wherever
Dispersed you may dwell,
Pray God that He may ease you.
His Gospel be your cure.
Walk in the steps of Jesus
This life will not endure.
|
Farewell, my poor sheep, 
who are in deep despair.
Your shepherd will not sleep, 
even though you are now dispersed.
Turn to God, 
accept his curing word. 
Live as a good Christian;
soon, it will be finished here.
|
|-
! colspan="6" bgcolor="lightsteelblue"|บทที่ 15
|-
|
|
|
|
Unto the Lord His power
I do confession make
That ne'er at any hour
Ill of the King I spake.
But unto God, the greatest
Of Majesties I owe
Obedience first and latest,
For Justice wills it so.
|
I want to confess to God, 
and to his great power
that I have never 
despised the King.
except that to God the Lord, 
the highest Majesty
I've been obedient
in justice.
|
|-
|}

 สื่อ 

 เชิงอรรถและอ้างอิง