wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2
ประวัติ
แนวคิดของ ตัวนำยวดยิ่งทั้งสองชนิด ถูกเสนอโดยเลฟ แลนเดา  (Lev Landau)  และวิแทลลี จินซ์เบิร์ก (Vitaly Ginzburg) ในรายงานวิจัยของพวกเขาเกี่ยวกับทฤษฎีจินซ์เบิร์ก-แลนเดา  (Ginzburg-Landau theory)  ในการถกเถียงกันของพวกเขานั้น ตัวนำไฟฟ้าชนิดที่ 1 มีพลังงานอิสระเชิงบวกของตัวนำไฟฟ้าขอบเขตโลหะปกติ  ในปี ค.ศ. 1935  จูบินิน (Rjabinin), เลฟ เชฟนิคอฟ (Lev Shubnikov) J. N. Rjabinin, L.W. Schubnikow, Magnetic properties and critical currents of superconducting alloys, Physikalische Zeitschrift der Sowjetunion, vol .7, no.1, pp. 122-125, 1935. J. N. Rjabinin, L.W. Schubnikow, Magnetic properties and critical currents of supra-conducting alloys, Nature, 135, no. 3415, pp. 581-582, 1935 ได้ทำการทดลองและค้นพบตัวนำยวดยิ่งประเภทที่ 2 ในห้องทดลองความเย็นยิ่งยวด หรือ ไครโอเจนิค (cryogenic laboratory) ที่ศูนย์วิทยาศาสตร์แห่งชาติสถาบันฟิสิกส์และเทคโนโลยีแห่งคาร์คิฟในเมืองคาร์คอฟ (the National Scientific Center Kharkiv Institute of Physics and Technology in Kharkov) ในยูเครน ได้ให้คำอธิบายไว้อย่างครอบคลุมไว้ในหนังสือที่มีชื่อว่า "ความไม่เป็นเชิงเส้นในสภาพนำยวดยิ่งของคลื่นไมโครเวฟ" (Nonlinearities in Microwave Superconductivity), ที่ร่วมเขียนโดย  ดิมิทรี โอ เลเดนเยฟ (Dimitri O. Ledenyov) และ วิคเตอร์ โอ เลเดนเยฟ (Viktor O. Ledenyov) http://adsabs.harvard.edu/abs/2012arXiv1206.4426L http://arxiv.org/abs/1206.4426

ดูเพิ่ม
 ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1
# กรกฎาคม พ.ศ. 2555
กรกฎาคม พ.ศ. 2555 เป็นเดือนที่ 7 ของปี พ.ศ. 2555 วันแรกของเดือนเป็นวันอาทิตย์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอังคาร

 สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน
# วงศ์ปลาตั๊กแตนหิน
วงศ์ปลาตั๊กแตนหิน หรือ วงศ์ปลาตุ๊ดตู่  เป็นวงศ์ของปลาทะเลขนาดเล็กวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลาตั๊กแตนหิน (Blenniiformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Blenniidae (/เบลน-นิ-อิ-ดี้/) จัดเป็นปลาจำพวกปลาเบลนนี่ หรือปลาตั๊กแตนหิน

มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายปลาไหลหรือปลาบู่ขนาดเล็ก มีหัวทู่ขนาดใหญ่ ดวงตากลมโตอยู่ด้านหน้าของส่วนหัว เป็นปลาที่ไม่มีเกล็ด มีก้านครีบแข็งจะฝังอยู่ที่ครีบท้อง มีก้านครีบอ่อน 2-4 อัน ครีบท้องเป็นเส้นขนาดเล็ก 2 เส้นแตกต่างจากปลาบู่ อยู่ด้านหน้าครีบอกหรือครีบหู มีก้านครีบแข็งขนาดเล็กที่ครีบหลัง 3-17 อัน มีก้านครีบอ่อน 9-119 อัน มีก้านครีบแข็งที่ครีบก้น 2 อัน ครีบหางเป็นวงกลม ปากอยู่ด้านล่างของส่วนหัว จัดเป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวน้อยกว่า 15 เซนติเมตร ชนิดที่ใหญ่ที่สุดยาวถึง 52 เซนติเมตร มีลักษณะเด่นอีกประการ คือ มีฟันแหลมคมคล้ายหวีติดแน่น หรือขยับกรามที่ขากรรไกรได้ บางชนิดเป็นฟันเขี้ยว สามารถที่จะกัดสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่ามากได้ เช่น ปลาอื่น หรือแม้แต่นักดำน้ำ ขณะที่บางสกุลจะมีต่อมพิษที่ฟันเขี้ยวนี้ ส่วนมากมีสีสันที่สวยงาม โดยเฉพาะในตัวผู้ 

เป็นปลาทะเลส่วนมาก กระจายพันธุ์ทั้งในมหาสมุทรแปซิฟิก, แอตแลนติก และอินเดีย จะอาศัยอยู่ตามพื้นทะเลในระดับความลึกตั้งแต่ 2-21 เมตร โดยหลบซ่อนอยู่ในซอกรูหินใต้น้ำ เป็นปลาที่มักไม่ค่อยอยู่นิ่ง จะว่ายเข้าว่ายออกรูที่อาศัยอยู่บ่อย ๆ หรือบางครั้งโผล่มาแต่หัวเพื่อสังเกตการณ์ มีพฤติกรรมวางไข่โดยตัวเมียวางไข่ในเปลือกหอยที่ว่างเปล่า ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันดูแลไข่ มีเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้นที่พบได้ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืด [ Fish Archive Aquarium Glaser GmbH ]
Family Blenniidae - Combtooth blennies 
หากินโดยกินตะไคร่น้ำเป็นหลัก แต่หลายชนิดก็สามารถที่จะกินเนื้อหรือสัตว์น้ำตัวเล็ก ๆ หรือแม้แต่เศษอาหารที่ปลาใหญ่กินเหลือได้ โดยหากินใกล้ ๆ รูที่อาศัยอยู่

ถือเป็นวงศ์ที่ใหญ่ ปัจจุบันพบแล้วมากกว่า 300 ชนิด ใน 57 สกุล นับว่ามากที่สุดในบรรดาปลาเบลนนี่ทั้งหมด 

ปลาในวงศ์นี้ มีความสำคัญในแง่ของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมักที่จะนำมาเลี้ยงเพื่อทำความสะอาดตู้เลี้ยงเพื่อให้กำจัดตะไคร่น้ำ

 สกุล 
 Aidablennius 
 Alloblennius 
 Alticus 
 Andamia 
 Antennablennius 
 Aspidontus 
 Atrosalarias 
 Bathyblennius 
 Blenniella 
 Blennius 
 Chalaroderma 
 Chasmodes 
 Cirripectes 
 Cirrisalarias 
 Coryphoblennius 
 Crossosalarias 
 Dodekablennos 
 Ecsenius 
 Enchelyurus 
 Entomacrodus 
 Exallias 
 Glyptoparus 
 Haptogenys 
 Hirculops 
 Hypleurochilus 
 Hypsoblennius
 Istiblennius
 Laiphognathus 
 Lipophrys 
 Litobranchus 
 Lupinoblennius 
 Meiacanthus 
 Microlipophrys 
 Mimoblennius 
 Nannosalarias 
 Oman 
 Omobranchus
 Omox 
 Ophioblennius
 Parablennius
 Parahypsos
 Paralipophrys
 Paralticus
 Parenchelyurus
 Pereulixia
 Petroscirtes
 Phenablennius
 Plagiotremus
 Praealticus
 Rhabdoblennius
 Salaria
 Salarias
 Scartella
 Scartichthys
 Spaniblennius
 Stanulus
 Xiphasia
# เอเลี่ยน 2 ฝูงมฤตยูนอกโลก
เอเลี่ยน 2 ฝูงมฤตยูนอกโลก  เป็นภาพยนตร์แนวไซไฟโลดโผน ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1986 เขียนบทและกำกับโดย เจมส์ แคเมรอน เป็นภาคต่อของภาพยนตร์แนวไซไฟสยองขวัญเรื่อง เอเลี่ยน ที่ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1979 และเป็นภาพยนตร์เรื่องที่สองในแฟรนไชส์ เอเลี่ยน ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องในอนาคตอันไกล แสดงนำโดย ซิกัวร์นีย์ วีเวอร์ เป็น ร้อยโท เอลเลน ริปลีย์ ผู้รอดชีวิตหนึ่งเดียวจากการโจมตีของเอเลี่ยนบนยานของเธอ เมื่อการสื่อสารของอาณานิคมมนุษย์บนดวงจันทร์ซึ่งลูกเรือของเธอได้พบกับเอเลี่ยนเป็นครั้งแรกขาดหายไป ริปลีย์ตกลงที่จะกลับไปที่นั่นพร้อมกับกองทหารนาวิกโยธินเพื่อตรวจสอบ ภาพยนตร์ยังประกอบด้วย ไมเคิล บีห์น, พอล ไรเซอร์, เลนซ์ เฮนริกเซนและแคร์รี เฮนน์ ในบทบาทสมทบ
# สเตฟาโน คูกูรา
อาเลสซานดรู สเตฟาโน คูกูรา โรดิเกวซ (หรือรู้จักการในชื่อ สเตฟาโน คูกูรา) เกิดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1974 ในเมือง รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ในอดีตเคยเป็น นักฟุตบอล ชาว บราซิล ที่เล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลโรมา และ สโมสรฟุตบอลซัมป์โดเรีย เขาเคยเป็น ผู้ฝึกสอน ให้กับ สโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด ใน ไทยพรีเมียร์ลีก 
เกียรติประวัติในการคุมทีม
เปอร์ซีจาจาการ์ตา
 ลีกาซาตู: 2018
บาหลี ยูไนเต็ด
 ลีกาซาตู: 2019, 2021–22
 2003 อินโดนีเซียน เฟิร์ส ดิวิชัน ชนะเลิศ
 2004 อินโดนีเซียน เฟิร์ส ดิวิชัน ชนะเลิศ
 2006 อินโดนีเซียน เซคัน ดิวิชัน - ชนะเลิศ
 2006 อินโดนีเซีย กูเบอเนอร์ คัพ - ชนะเลิศ
สโมสรในไทย
 2010 - 2012 ไทยลีกดิวิชั่น 1 เชียงราย ยูไนเต็ด - เลื่อนชั้นสู่ ไทยพรีเมียร์ลีก
 2013 ไทยลีกดิวิชั่น 1 ภูเก็ต เอฟซี - อันดับ 13
 2014 ไทยลีก โอสถสภา เอ็ม-150 สระบุรี 
 2015 ไทยลีก สโมสรฟุตบอลราชนาวี - อันดับ 15
# ความตกลงเอลีเซ
ความตกลงเอลีเซ ค.ศ. 1949  เป็นข้อตกลงระหว่างรัฐบาลฝรั่งเศสกับสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2492 เนื้อหาโดยสรุปของข้อตกลงคือ ฝรั่งเศสรับรองเอกราชของรัฐภาคีแห่งเวียดนาม (Associated state of Vietnam) ในฐานะส่วนหนึ่งของสหภาพฝรั่งเศส และรวมเข้ากับดินแดนที่เรียกว่าสาธารณรัฐโคชินไชนา ที่ก่อนหน้านี้ถูกกำหนดให้มีรัฐธรรมนูญต่างหากใน พ.ศ. 2489

ข้อตกลงเอลีเซมีผลบังคับใช้และมีการเฉลิมฉลองในไซ่ง่อนเมื่อ 14 มิถุนายน และมีการจัดตั้งรัฐภาคีแห่งเวียดนามเมื่อ 1 กรกฎาคม สมัชชาแห่งชาติฝรั่งเศสให้สัตยาบันเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2493 และทำให้สมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ทรงเปลี่ยนสถานะจากผู้ลี้ภัยมาเป็นประมุขรัฐ หลังจากนั้นไม่นาน สหรัฐให้การรับรองทางการทูตแก่รัฐภาคีแห่งเวียดนามเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 การที่สหรัฐให้การรับรองนี้ รวมทั้งการให้ความช่วยเหลือทางทหารแก่ฝรั่งเศส ทำให้กลายเป็นพันธะผูกพันที่ดึงสหรัฐเข้าสู่สงครามเวียดนาม
 อ้างอิง 
 ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548. หน้า 184-185
หมวดหมู่:ประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4
# มังตาน
thumb|right|ต้นมังตาน

มังตาน เป็นชื่อไม้ต้นชนิด Schima wallichii (DC.) Korth. ในวงศ์ Theaceae เปลือกชั้นในทำให้ระคายผิวหนังทำให้เป็นเม็ดผื่นคัน ใช้เบื่อปลาได้ ชื่ออื่น ๆ เช่น ทะโล้, ส่วนปักษ์ใต้เรียก พันตัน, พายัพเรียก มังกะตาน สารภีดอย คายโซ่ หรือกะโซ้, กะเหรี่ยงเชียงใหม่เรียก เต่อครื่อยสะ, กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอนเรียก เส่ยือสะ, ละโว้เรียก ลำโคระ ลำพิโย๊วะ หรือลำคิโยะ, และขมุเรียก ตุ๊ดตรุ.E-herbarium ปัจจุบัน มังตานมีจำนวนลดลงเนื่องจากพื้นที่ป่าถูกรุกราน

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 
มังตานเป็นไม้ต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ลำต้นตรงสูงประมาณ 15-25 เมตร วัดรอบลำต้นได้ถึง 1.5 เมตร เปลือกด้านนอกขรุขระและแตกเป็นร่องลึกตามยาว มีสีเทาปนน้ำตาลอ่อน เปลือกด้านในมีสีน้ำตาลอมแดง มีเสี้ยนละเอียดสีขาวซึ่งมีความเป็นพิษต่อผิวหนัง

ใบ เป็นใบเดี่ยวรูปหอก ออกตามปลายกิ่งสลับกันไปมักติดเป็นกระจุกตามปลายกิ่ง โคนและปลายใบเรียว ขอบใบเรียบหรือหยักตื้น ๆ ตามขอบ หลังใบมักมีสีเขียวเข้ม ท้องใบและเส้นกลางใบมีขน

ดอก คล้ายไข่ดาว ดอกสีขาวหรือขาวนวล ออกดอกเป็นดอกเดี่ยวตามง่ามใบ ก้านดอกยาว มีกลิ่นหอม กลีบดอกและกลีบรองกลีบดอกมี 5 กลีบ มีเกสรตัวผู้จำนวนมาก สีเหลือง อยู่กลางดอก แต่มีเกสรตัวเมียเพียงอันเดียว

ผล ค่อนข้างกลม เปลือกแข็ง มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2.5-3 ซม. ผลแก่สีน้ำตาลเข้ม และแตกออกตามรอยประสานเป็น 4-5 ส่วน แต่ละส่วนมีเมล็ด 4-5 เมล็ด.ระบบสืบค้นข้อมูล องค์การสวนพฤกษศาสตร์

 การกระจายพันธุ์ 
พบมีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้างในป่า กระจัดกระจายทั่วประเทศไทย พบมากในป่าดิบชื้น ป่าดิบแล้งหรือป่าดิบเขาที่ระดับความสูง 2,000 เมตร และป่าเบญจพรรณทั่วไปตามเขาที่ระดับความสูงประมาณ 600 เมตร พบมากทางภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้ของประเทศไทย .พิพิธภัณฑ์โรงงานหลวงที่ 1 (ฝาง) มีการขยายพันธุ์
โดยเมล็ด.พิพิธภัณฑ์โรงงานหลวงที่ 1 (ฝาง)

 ประโยชน์ 

เปลือก มีสีเทาใช้เป็นสีผสมอาหาร เปลือกต้นมีพิษทำให้คัน ชาวกะเหรี่ยงใช้เนื้อไม้ทำฟืน ทำรั้วขวัญฤทัย คำฝาเชื้อ 2551 พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของชาวกะเหรี่ยง ที่ตำบลบ้านจันทร์และแจ่มหลวง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ วิทยานิพนธ์ (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่271 หน้า ดูฉบับเต็ม  เนื้อไม้ ใช้ทำฟืนสำหรับนึ่งเมี่ยง มีสีน้ำตาลอมแดง มีเสี้ยนละเอียดสีขาว ใช้ในการก่อสร้างบ้านเรือนทำพื้นบ้าน ฝาและกระดานได้ดี เปลือกต้นใช่แต่งกลิ่นธูป เบือปลา.BIOBANG

 สรรพคุณทางยา 

ต้นและราก ต้มน้ำดื่มรักษาโรคนิ่ว ใบสด ใช้แก้ท้องร่วง ดอก แก้ขัดเบา, ลมบ้าหมู, ลมชัก
# ทางแยกต่างระดับนครราชสีมา
ทางแยกต่างระดับนครราชสีมา  เป็นชุมทางต่างระดับแห่งหนึ่งบริเวณถนนมิตรภาพ ถนนสืบศิริ และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา

 รูปแบบของทางแยกต่างระดับ 
สะพานข้ามถนนของถนนสืบศิริ ช่วงอำเภอปักธงชัย-ตำบลจอหอ มุ่งสู่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 204 และมีทางเลี้ยวไปยังถนนมิตรภาพ
ถนนระดับดินของถนนมิตรภาพ มุ่งสู่อำเภอเมืองนครราชสีมาและมีทางเลี้ยวไปยังถนนสืบศิริและทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 204
จุดกลับรถใต้สะพานบริเวณถนนสืบศิริและทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304
ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่อยู่ติดกัน
ทุกเส้นทางมีสะพานข้ามแยกเข้าหาถนนโดยตรง

นครราชสีมา
นครราชสีมา
# นิกเกอร์บอกเกอส์
นิกเกอร์บอกเกอส์  เป็นกางเกงผู้ชายสำหรับขี่ม้าหรือกางเกงทรงหลวมยาวถึงเข่า เคยได้รับความนิยมช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ในสหรัฐอเมริกา กางเกงเล่นกอล์ฟพลัสทูส์แและพลัสโฟส์ก็เป็นกางเกงประเภทนี้เช่นกัน ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง นักเล่นสกีก็มักสวมกางเกงนิกเกอร์บอกเกอส์ โดยมากจะมีความยาวถึงข้อเท้า

จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลายประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ ชายส่วนใหญ่จะสวมกางเกงขาสั้นในฤดูร้อนและใส่นิกเกอร์บอกเกอส์ หรือ นิกเกอส์ (หรือกางเกงยาวถึงเข่า) ในฤดูหนาว
# สนับแข้ง
สนับแข้ง  เป็นอุปกรณ์ที่ใช้สวมใส่ป้องกันแข้งของนักกีฬา โดยปกติใช้ในกีฬาฟุตบอล เบสบอล ฮอกกีน้ำแข็ง ฮอกกีสนาม ลาคลอสส์ รักบี้ คริกเกต และอื่น ๆ มีอยู่ในข้อบังคับให้สวมใส่ในกติการกีฬาหลายชนิดหรือสวมโดยสมัครใจโดยผู้มีส่วนร่วมเพื่อป้องกันการบาดเจ็บ
# ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศเดนมาร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ทีมนักกีฬาจากเดนมาร์กมีทั้งสิ้น 113 คน เข้าแข่งขันกีฬา 17 ชนิด

นักกีฬาที่ได้เหรียญรางวัล
 เหรียญ ชื่อ กีฬา รุ่น วันที่   Mads Rasmussen  เรือพาย  Men's lightweight double sculls  4 สิงหาคม     จักรยาน  Men's omnium  5 สิงหาคม     ยิงปืน  Men's skeet  31 กรกฎาคม     เรือพาย  Women's single sculls  4 สิงหาคม     เรือใบ  Men's Finn  5 สิงหาคม   Carsten Mogensen  แบดมินตัน  ชายคู่  5 สิงหาคม   Kasper WintherMorten JørgensenJacob BarsøeEskild Ebbesen  เรือพาย  Men's lightweight coxless four  2 สิงหาคม   Christinna Pedersen  แบดมินตัน  คู่ผสม  3 สิงหาคม   Allan Nørregaard เรือใบ 49er  8 สิงหาคม

 สรุปเหรียญรางวัลแยกตามชนิดกีฬา 
แบ่งตามชนิดกีฬากีฬาไฟล์:Gold medal icon.svgไฟล์:Silver medal icon.svgไฟล์:Bronze medal icon.svgรวมเรือพาย 1113จักรยาน 1001แบดมินตัน 0112เรือใบ 0112ยิงปืน 0101รวม2439
# เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย  เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่นที่สถาปนาขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1875 โดยจักรพรรดิเมจิ เครื่องราชอิสริยาภรณ์เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์แรกที่มอบโดยรัฐบาลญี่ปุ่น และสถาปนาขึ้นในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1875 โดยกฤษฎีกาของสภาแห่งรัฐ ดวงตราเป็นแสงอาทิตย์อุทัยฉายรัศมี การออกแบบของเครื่องราชเป็นสัญลักษณ์ของพลังที่ทรงพลังดั่งอาทิตย์อุทัยEmbassy of Japan in Australia 

 ลำดับชั้น 
 แพรแถบ  ชั้น  ชื่อ  ภาษาอังกฤษ ภาษาไทย 85px|ribbon bar  ชั้นที่ 1  เคียวกุจิสึ ไดจูโช  旭日大綬章  Grand Cordonมงกุฎแสงแห่งอาทิตย์อุทัย 85px|ribbon bar  ชั้นที่ 2  เคียวกุจิสึ จูโกโช  旭日重光章  Gold and Silver Star มงกุฎแสงแห่งอาทิตย์ 85px|ribbon bar  ชั้นที่ 3  เคียวกุจิสึ ชูจุโช  旭日中綬章   Gold Rays with Neck Ribbonมงกุฎแสงสีทอง 85px|ribbon bar   ชั้นที่ 4  เคียวกุจิสึ โชจุโช 旭日小綬章   Gold Rays with Rosetteมงกุฎแสงอ่อน 85px|ribbon bar  ชั้นที่ 5  เคียวกุจิสึ โซโกโช 旭日双光章 Gold and Silver Rays มงกุฎแสงคู่ 85px|ribbon bar  ชั้นที่ 6  เคียวกุจิสึ ทันโกโช 旭日単光章 Silver Raysมงกุฏแสงส่อง 85px|ribbon bar  ชั้นที่ 7  เซโชะกุ โทโยโช  青色桐葉章 Blue Paulownia Leaves Medalเหรียญดอกพอโลเนียฟ้า 85px|ribbon bar  ชั้นที่ 8  ฮากุโชะกุ โทโยโช  白色桐葉章  White Paulownia Leaves Medalเหรียญดอกพอโลเนียขาว

 บุคคลของไทยที่ได้พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ 

 ชั้นที่ 1 

 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์
 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต
 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ
 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ
 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา
 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์
 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม
 พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอดิศรอุดมศักดิ์
 พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย
 พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัฒนา
 พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
 พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล
 พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฤษฎางค์
 พลตรี หลวงวิจิตรวาทการ (วิจิตร วิจิตรวาทการ)
 จอมพล แปลก พิบูลสงคราม 
 จอมพล ถนอม กิตติขจร
 จอมพล ประภาส จารุเสถียร
 จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์
 พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์
 พลเอก เปรม ติณสูลานนท์
 พลเอก ประมาณ อดิเรกสาร
 พลตำรวจเอก เภา สารสิน
 พลโท หม่อมเจ้าชิดชนก กฤดากร
 พันเอก (พิเศษ) ดร. ถนัด คอมันตร์
 ศาสตราจารย์ ปรีดี พนมยงค์
 ศาสตราจารย์ นายแพทย์กระแส ชนะวงศ์
 ศาสตราจารย์สัญญา ธรรมศักดิ์
 กษิต ภิรมย์
 อานันท์ ปันยารชุน
 สมัคร สุนทรเวช
 ศาสตราจารย์ดิเรก ชัยนาม
 อาสา สารสิน

 ชั้นที่ 2 

 พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต
 พระยาสุรเสนา (กลิ่น แสง-ชูโต)
 จอมพลอากาศ ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี
 พลอากาศเอก จอม รุ่งสว่าง
 เตช บุนนาค
 ท่านผู้หญิงบุตรี วีระไวทยะ
 กอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร
 กิตติพงษ์ กิตยารักษ์
 จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา
 พันตรี รักษ ปันยารชุน
 อาคม เติมพิทยาไพสิฐ

 ชั้นที่ 3 

 เจ้าพระยาสุรวงษ์วัฒนศักดิ์
 ท่านผู้หญิงเลอศักดิ์ สมบัติศิริ
 ประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ
 จรัลธาดา กรรณสูต
 ปรีดา กรรณสูต
 มณทิพย์ ศรีรัตนา

 ชั้นที่ 4 

 พระยาสิงห์เสนี
 เจ้าพระยาพระเสด็จสุเรนทราธิบดี

 รูปภาพ
# หน้าไม้
หน้าไม้ เป็นอาวุธอันประกอบด้วยคันศรติดตั้งบนด้าม และยิงกระสุนวิถีโค้ง ที่มักเรียกว่า bolt หรือ quarrel หน้าไม้ในยุคกลางมีชื่อเรียกหลายชื่อ ซึ่งส่วนมากมีรากศัพท์มาจากคำว่า ballista ซึ่งเป็นเครื่องบิดที่มีรูปลักษณ์คล้ายกับหน้าไม้

ในประวัติศาสตร์ หน้าไม้มีบทบาทสำคัญในการสงครามเอเชียตะวันออก ยุโรป และเมดิเตอร์เรเนียน ปัจจุบัน หน้าไม้ใช้ในกีฬา การล่าสัตว์
thumb|หน้าไม้สำหรับการกีฬา
# น้ำตกวังทอง
น้ำตกวังทอง เป็นน้ำตกหนึ่งในสองแห่งที่อยู่ในบริเวณแหล่งต้นน้ำของแม่น้ำวัง อันเกิดจากแนวเขาผีปันน้ำ (น้ำตกอีกแห่งคือ น้ำตกวังแก้ว) อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยหลวง ตำบลวังแก้ว อำเภอวังเหนือ จังหวัดลำปาง ทางเข้าหมู่ที่ 3 บ้านป่าแหน่ง สภาพทางเป็นทางดินอัดลูกรังระยะทางจากปากทางเข้าหมู่บ้านถึงน้ำตกประมาณ 3.5 กิโลเมตร ทางเลียบไม่ขึ้นเขา สภาพเป็นที่นาในหุบเขาเล็กจนถึงชั้นน้ำตกชั้นที่ 1 น้ำตกแห่งนี้ไม่มีเจ้าหน้าที่อุทยานประจำ ไม่มีค่าธรรมเนียมเข้าชม มีที่จอดรถก่อนถึงน้ำตกประมาณ 300 เมตร เดินทางถึงชั้นสองของน้ำตกใช้เวลาประมาณ 5 นาที น้ำตกแห่งนี้มีจำนวนกว่า 10 ชั้น มีชั้นสูง ๆ กว่า 200 เมตร มีแอ่งน้ำใส ลึกบางแห่ง
# กากหมากตาฤๅษี
กากหมากตาฤๅษี  หรือขนุนดินสุภาวรรณ วงค์คำจันทร์. ความหลากหลายทางชีวภาพ: วนอุทยานถ้ำเพชร-ถ้ำทอง. นครสวรรค์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. 2556. . ชื่อสามัญเช่น ; ;  เป็นพืชประเภทพืชเบียนหรือกาฝาก อยู่ในวงศ์ขนุนดิน (Balanophoraceae) ในประเทศไทยพบพรรณไม้วงศ์ขนุนดิน 1 สกุล คือ สกุล Balanophora มีทั้งหมด 5 ชนิดพันธุ์ไม้วงศ์ขนุนดินในประเทศไทย. ระยองวิทยาคม.  . โดยหนึ่งในนั้นได้แก่ กากหมากตาฤๅษี

 ลักษณะทั่วไป 
เป็นพืชเบียน คือดำรงชีวิตโดยการเกาะอาศัยแย่งอาหารจากรากพืชชนิดอื่น ลำต้นอยู่รวมกันเป็นก้อนขนาดใหญ่ใต้ดิน โดยลำต้นจะมีหลายสี เช่น สีน้ำตาล สีแดง สีแดงปนน้ำตาล สีเหลือง หรือสีเหลืองปนส้ม ความสูงของต้นทั้งหมดประมาณ 10–30 เซนติเมตร ลักษณะใบมีขนาดเล็ก เรียงเวียนรอบลำต้น สีเหลืองอมแดงหรือน้ำตาล ปลายใบแหลม ออกดอกเป็นช่อ ดอกเพศผู้มีประมาณ 4–5 กลีบ กว้าง 2–6 เซนติเมตร ยาว 4–15 เซนติเมตร ช่อดอกเพศเมียรูปทรงกลม รูปทรงกลมหรือทรงรี ขนาด 3–8 เซนติเมตร ออกดอกระหว่างเดือนกันยายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ หรือประปรายตลอดปี

ตามรายงาน กากหมากฤๅษีจะเบียนรากพืชของต้นไม้บางชนิดในสกุลหมีเหม็น (Litsea) บางชนิดในสกุลกระพี้จั่น (Millettia) บางชนิดในสกุลมะขามเทศ (Pithecellobium) และบางชนิดในสกุลแสลงใจ (Strychnos) นอกจากนี้ อาจเบียนรากพืชที่เป็นไม้เถาบางชนิดในสกุลกวาวเครือ (Butea) บางชนิดในสกุลเถาคัน (Cissus) และบางชนิดในสกุลเครือเขาน้ำ (Tetrastigma)

 แหล่งที่พบ 
กากหมากตาฤๅษีพบการกระจายพันธุ์อยู่ในประเทศอินเดีย, จีนตอนใต้, พม่า, ภูมิภาคอินโดจีน และมาเลเซีย ส่วนในประเทศไทยพบได้ทุกภาค โดยจะพบตามป่าดิบชื้น, ป่าดิบเขา, ป่าเบญจพรรณ ที่มีความสูงตั้งแต่ 500–2,000 เมตรจากระดับน้ำทะเลกากหมากตาฤๅษี – Balanophora fungosa, โครงการอนุรักษ์พันธุ์พืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ.

 ประโยชน์ 
สามารถนำมาทำยาแก้โรคหอบหืด โดยนำลำต้นหั่นเป็นแผ่น ๆ ตากแห้งแล้วนำไปผสมกับสมุนไพร ในเกาะชวาใช้สารคล้ายไขผึ้งปริมาณมากในส่วนดอกของกากหมากตาฤๅษีเป็นเชื้อเพลิงสำหรับคบเพลิง

 ชื่อท้องถิ่น 
ชื่อของกากหมากตาฤๅษี จะเรียกแตกต่างกันในแต่ละท้องถิ่นกากหมากตาฤๅษี, โครงการอนุรักษ์พันธุ์พืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ดังนี้

 ภาคเหนือ – กกหมากพาสี
 ภาคกลาง – ขนุนดิน
 ประจวบคีรีขันธ์ – ดอกกฤษณารากไม้
 ตราด – กากหมากตาฤๅษี
 ชุมพร – บัวผุด
 สระบุรี – ว่านดอกดิน
 เลย – เห็ดหิน
# ขวง
ขวง, ผักขวง, สะเดาดิน หรือ ผักขี้ขวง  เป็นชื่อไม้ล้มลุกชนิด Glinus oppositifolius A. DC. ในวงศ์ Molluginceae เป็นสกุลพืชเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ทั้งยังเป็นพืชคลุมดิน เจริญเติบโตดีในพื้นที่ชุ่มน้ำ มีลำต้นขนาดเล็ก ทอดเลื้อยไปตามพื้นดิน ดอกมีสีขาวอมเขียว บางชนิดใช้เป็นสมุนไพร และบางชนิดใช้ทำอาหาร

 ลักษณะทางกายภาพ 
left|thumb|198x198px|Glinus oppositifolius
 ลำต้น พืชล้มลุก มีลำต้นเตี้ยหรือติดราบไปกับดินทอดเลื้อยและแตกแขนงออกคลุมดิน
 ใบ ใบมีสีเขียว ขนาดเล็กยาวเรียว ใบออกจากข้อของลำต้นแต่ละข้อมีใบประมาณ 4–5 ใบ ก้านใบสั้น โคนใบสอบ ขอบใบเรียบ ปลายใบแหลมหรือมน ขนาดใบกว้างประมาณ 0.3–0.5 เซนติเมตร ยาวประมาณ 1.0–2.5 เซนติเมตร
 ดอก ออกดอกเดี่ยวรอบ ๆ ข้อลำต้น ข้อละ 4–6 ดอก สีขาวอมเขียว มีกลีบดอก 5 กลีบแต่ละกลีบยาว 0.3 เซนติเมตร ก้านดอกยาวประมาณ 0.6–1.2 เซนติเมตร
 ผล มีผลรูปยาวรี ยาวประมาณ 0.2 เซนติเมตร เมื่อผลแก่จะแตกเป็น 3 แฉก ภายในมีเมล็ดสีน้ำตาลแดง ขนาดเท่าเม็ดทรายอยู่จำนวนมาก

 การขยายพันธุ์ 
ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด เป็นพรรณไม้กลางแจ้ง ชอบแดดจ้าสามารถขึ้นได้ในดินทุกชนิด โดยรดน้ำสัปดาห์ละ 2–3 ครั้ง

 ประโยชน์ 
ทั้งต้นปรุงเป็นยาแก้ไข้ แก้ร้อนในกระหายน้ำ ถ้านำต้นสดมาผสมกับน้ำมันละหุ่งแล้วนำไปอุ่นจะใช้เป็นยาหยอดหูหรือแก้ปวดหูได้ หรือถ้านำต้นสดมาตำผสมกับขิงจะได้เป็นยาสุมกระหม่อมเด็ก แก้อาการปวดศีรษะ แก้หวัด แก้ไอได้ หรือนำผักขวงมาทำแกงแบบคนเหนือซึ่งให้รสชาติขมอร่อย โดยใส่มะเขือและปลาแห้ง (กินตอนร้อน ๆ เพราะถ้าหากเย็นแกงจะมีรสขม)
# สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบึงกาฬ
จังหวัดบึงกาฬ มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) 3 มีนาคม 2566. และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 3 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย

ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยขณะนั้นบึงกาฬยังเป็นเพียงอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองคาย

ปี พ.ศ. 2554 บึงกาฬยกฐานะขึ้นเป็นจังหวัด และได้แยกเขตการเลือกตั้งที่ 2 ของจังหวัดหนองคาย (จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550) มาเป็นเขตการเลือกตั้งของจังหวัดบึงกาฬ โดยมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดแรก คือ นายยุทธพงษ์ แสงศรี นายเชิดพงศ์ ราชป้องขันธ์ และนายไตรรงค์ ติธรรม

 นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากครั้งที่สุด คือ 3 สมัย ได้แก่ นายเชิดพงศ์ ราชป้องขันธ์ และนายไตรรงค์ ติธรรม
 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสตรีคนแรกของจังหวัดบึงกาฬ คือ นางอรอุมา บุญศิริ (จากการเลือกตั้งซ่อม พ.ศ. 2568)

เขตเลือกตั้ง
 การเลือกตั้ง  เขตเลือกตั้ง  แผนที่  จำนวน ส.ส. พ.ศ. 2554· เขตเลือกตั้งที่ 1 : อำเภอโซ่พิสัย, อำเภอปากคาด, อำเภอเมืองบึงกาฬ และอำเภอบุ่งคล้า· เขตเลือกตั้งที่ 2 : อำเภอบึงโขงหลง, อำเภอเซกา, อำเภอพรเจริญ และอำเภอศรีวิไล200px2 คน (เขตละ 1 คน) พ.ศ. 2557 พ.ศ. 2562 พ.ศ. 2566· เขตเลือกตั้งที่ 1 : อำเภอศรีวิไลและอำเภอเมืองบึงกาฬ· เขตเลือกตั้งที่ 2 : อำเภอบุ่งคล้า, อำเภอบึงโขงหลง และอำเภอเซกา· เขตเลือกตั้งที่ 3 : อำเภอพรเจริญ, อำเภอโซ่พิสัย และอำเภอปากคาด200px3 คน (เขตละ 1 คน)

รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต

ชุดที่ 23; พ.ศ. 2550

 เขต  ชุดที่ 23 พ.ศ. 2550 2  นายยุทธพงษ์ แสงศรี นายเชิดพงศ์ ราชป้องขันธ์  นายไตรรงค์ ติธรรม

 แยกมาจากเขตเลือกตั้งที่ 2 จังหวัดหนองคาย

ชุดที่ 24–26; พ.ศ. 2554–2566

 ชุดที่  การเลือกตั้ง  เขตเลือกตั้งที่ 1  เขตเลือกตั้งที่ 2  เขตเลือกตั้งที่ 3  ชุดที่ 24  พ.ศ. 2554 นายเชิดพงศ์ ราชป้องขันธ์  นายไตรรงค์ ติธรรม  – ชุดที่ 25  พ.ศ. 2562 ชุดที่ 26  พ.ศ. 2566 นายสยาม เพ็งทอง  นายสุวรรณา กุมภิโร (ศาลฎีกาพิพากษาตัดสิทธิสมัครรับเลือกตั้ง 10 ปี)  นายนิพนธ์ คนขยัน นางอรอุมา บุญศิริ (แทนนายสุวรรณา)
# วอลุม วัน
วอลุม วัน (Volume 1) เป็นอัลบัมเพลงของธงไชย แมคอินไตย์ ลำดับที่ 13 โดยค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 โดยมี Exclutive Producer Supervisors คือ บุษบา ดาวเรือง, พนเทพ สุวรรณะบุณย์ อัลบัมนี้มีจำนวน 11 เพลง ซึ่งมีเพลงดังอย่างเพลง โอ้ละหนอ มาย เลิฟ รวมถึงยังได้จัดคอนเสิร์ต วอลุม วัน โอ้ละหนอ มายเลิฟ ณ อิมแพคอารีน่าเมืองทองธานี ซึ่งเป็นคอนเสิร์ตที่ได้รับการตอบรับเป็นอย่างมาก โดยเป็นคอนเสิร์ตที่จัดมากรอบที่สุดถึง 4 รอบ และบัตรขายหมดเร็วที่สุดในปีนั้นเว็บไซต์ Gmember ย้อนกระแสฮิตที่สุดแห่งปี 2548

 รายชื่อเพลง 
 เพลง คำร้อง  ทำนอง เรียบเรียง     โอ้ละหนอ...My Love  Joey Boy  Joey Boy SpydamonkeeJoey Boy  ไม่แข่งยิ่งแพ้  นิติพงษ์ ห่อนาค  ธนเดช ผาสุขธรรม ธนเดช ผาสุขธรรม นานแล้ว  กมลศักดิ์ สุนทานนท์ปิติ ลิ้มเจริญ  พนเทพ สุวรรณะบุณย์ พนเทพ สุวรรณะบุณย์ อยากถามก็ตอบ  นิติพงษ์ ห่อนาค  ธนเดช ผาสุขธรรม  ธนเดช ผาสุขธรรม   ไม่เคยยิ้ม...ไม่เคยเต้น  นิติพงษ์ ห่อนาค Bruno Brugnano  Bruno Brugnano Hey พอแล้ว  ชัชชัย ชาบำเหน็จ   ชัชชัย ชาบำเหน็จ   ชัชชัย ชาบำเหน็จ  พอก็ยังไม่พอ  กมลศักดิ์ สุนทานนท์  พนเทพ สุวรรณะบุณย์  พนเทพ สุวรรณะบุณย์  Believe  จักราวุธ แสวงผล  พิเนตร ดุลยนัย  พิเนตร ดุลยนัย  ยังจำได้ไหม  กมลศักดิ์ สุนทานนท์ปิติ ลิ้มเจริญ เพชร มาร์  เพชร มาร์   ให้ท่า  ขัน ไทเทเนียมจักราวุธ แสวงผลNARA ขัน ไทเทเนียม  ขัน ไทเทเนียม ก่อนจะเช้า  กมลศักดิ์ สุนทานนท์  พนเทพ สุวรรณะบุณย์  พนเทพ สุวรรณะบุณย์ 

 รางวัล /ผลตอบรับ 
 ปี 2549 รางวัลมิวสิกวีดีโอยอดเยี่ยมแห่งปีกำกับมิวสิกโดย ประพัฒน์ คูศิริวาณิชกร จากงานประกาศผลรางวัล FAT award 2006 จัดโดยคลื่นวิทยุ FAT radio 104.5 จากมิวสิกเพลง "โอ้ละหนอ...My Love"
 อัลบั้มศิลปินชายที่เป็นที่สุดแห่งปี 2005 จากสรุป "ที่สุดในความทรงจำ ที่สุด..ของแกรมมี่" วันที่ 21 มกราคม 2561 โดย GMM Superstar"ที่สุดในความทรงจำ ที่สุด..ของแกรมมี่" วันที่ 21 มกราคม 2561 โดย GMM Superstar
# เชิดชัย อุดมไพจิตรกุล
เชิดชัย อุดมไพจิตรกุล หรือ เชิดชัย อุดม เกิดเมื่อ พ.ศ. 2484 ที่ อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นผู้ที่ชื่นชอบกีฬามวยแต่เด็ก โดยขึ้นชกทั้งมวยไทยและมวยสากล ได้แชมป์มวยนักเรียนของจังหวัดนครศรีธรรมราช เมื่อจบ ม.8 มาศึกษาต่อที่วิทยาลัยพลศึกษาที่กรุงเทพฯ จนจบ ปกศ.สูง ระหว่างนั้น ขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่นในนามของวิทยาลัยพลศึกษา ได้แชมป์มวยสากลสมัครเล่นแห่งประเทศไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2506 – 2511 ในรุ่นแบนตัมเวท จนติดทีมชาติไทย และได้เป็นอาจารย์ที่วิทยาลัยพลศึกษาด้วย

ผลงานการแข่งขันในนามทีมชาติไทย ได้เหรียญทองแดงมวยสากลสมัครเล่นแห่งเอเชียครั้งที่ 2 พ.ศ. 2508 ที่ เกาหลีใต้ เหรียญทองกีฬาแหลมทองครั้งที่ 3 พ.ศ. 2508 ที่ประเทศมาเลเซีย เหรียญทองกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 5 พ.ศ. 2509 ที่ กรุงเทพฯ เหรียญทองกีฬาแหลมทองครั้งที่ 4 พ.ศ. 2510 ที่ กรุงเทพฯ เหรียญเงินมวยสากลสมัครเล่นแห่งเอเชีย ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2510 ที่ ศรีลังกา

นอกจากนั้น เชิดชัยยังได้ไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในรุ่นแบนตัมเวทสองครั้ง ครั้งแรกคือ กีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 18 พ.ศ. 2507 ที่ ญี่ปุ่น รอบแรก แพ้ การีมู ยัง จากไนจีเรีย ตกรอบแรก เมื่อ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2507 และกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 19 ที่ เม็กซิโก พ.ศ. 2511  แพ้ เฟอร์มิน เอสปีโนซา จากคิวบา ตกรอบ เมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2511 หลังจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่เม็กซิโกแล้ว เชิดชัยไปทำงานและศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยโอเรกอน สหรัฐอเมริกาจนจบปริญญาตรี ทำงานที่บริษัทในเครือ John Deere ตั้งแต่ พ.ศ. 2515 จนเกษียณอายุ ปัจจุบันเป็นเลขาธิการวัดพุทธโอเรกอน และที่ปรึกษานักเรียนไทย มหาวิทยาลัยโอเรกอน มีฐานะที่มั่นคง