# เอมิล เคร็บส์
เอมิล เคร็บส์ (เกิดในวันที่ 15 พฤศจิกายน 1867 ใน Freiburg, Schlesien เสียชีวิตเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 1930 ในกรุงเบอร์ลิน) – ชาวเยอรมันที่เป็นต้นแบบการเรียนรู้หลายภาษา (พูดได้หลายภาษา) เป็นบุตรชายของช่างไม้ แหล่งข่าวที่น่าเชื่อถือแห่งหนึ่งได้เปิดเผยว่าเขาเข้าใจ 68 ภาษาในการพูดหรือการเขียนได้ในระดับดี

 ชีวประวัติ 

ตอนอายุ 7 ปี เอมิล เคร็บส์พบหนังสือพิมพ์เก่าในภาษาต่างประเทศ ครูสอนภาษาที่โรงเรียนบอกเขาว่าเป็นหนังสือพิมพ์ที่มาจากประเทศฝรั่งเศส แล้วก็พูดติดตลกพร้อมกับส่งพจนานุกรมภาษาฝรั่งเศส-ภาษาเยอรมันให้เคร็บส์ได้เรียนรู้ภาษาในไม่กี่เดือน เขาเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนประถมใน Swiebodzice (เยอรมัน: Freiburg) แล้วเขาเรียนที่โรงยิม Swidnica ที่ๆเขาได้เรียนรู้ภาษาฝรั่งเศสภาษาละตินกรีกและฮีบรู หลังจากได้รับประกาศนียบัตรมัธยมปลายในปี 1887 เขาสามารถสื่อสารได้อย่างคล่องแคล่วใน 12 ภาษา (รวมทั้งภาษากรีกสมัยกรีก, ตุรกี, อาหรับ, โปแลนด์) และหลังจากที่ภาคการศึกษาที่ศึกษาธรรมที่มหาวิทยาลัย Wroclaw เขาเริ่มที่จะเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน ในไลพ์ซิกเขาพบโฆษณาเรื่องการสัมมนาทางภาษาคนจากทางตะวันออกของเบอร์ลิน ความสามารถพิเศษทางภาษาของเขาได้รับการยอมรับและ นอกจากนี้ยังเป็นช่วงเวลาที่เขาอุทิศตัวเองเพื่อการเรียนภาษาเอเชีย เขาผ่านการทดสอบของประเทศในเรื่องกฎหมายและเข้าร่วมกับคณะทูต

ในปี 1893,เคร็บส์ย้ายไปที่ฟาร์อีสท์ เขาได้รับมอบหมายให้เป็นที่ปรึกษาทางภาษาที่สถานทูตเยอรมันในกรุงปักกิ่ง หลังจากการเดินทางของเขาไปยังประเทศจีน เคร็บส์ยังคงเรียนรู้ภาษาต่างประเทศอย่างต่อเนื่อง เขาเข้าใจ 40 ภาษาเมื่อเขาอยู่ในประเทศจีน โดยชาวจีนขนานนามเขาว่าเป็นพจนานุกรมเดินได้ ในปี 1914 เขายอมรับว่าเขาเข้าใจถึงถึง 33 ภาษาในระดับสูง ได้แก่ภาษา: อังกฤษ, อาหรับ, บัลแกเรีย, จีน, โครเอเชีย, เช็ก, เดนมาร์ก, ฮอลแลนด์, ฟินแลนด์, ฝรั่งเศส, กรีก, ภาษาฮินดี, สเปน, ญี่ปุ่น, ชวา, ลิทัวเนีย, มลายู, แมนจูเรียมองโกเลีย นอร์เวย์ อาร์เมเนียเปอร์เซีย โปแลนด์, รัสเซีย, โรมาเนีย, เซอร์เบีย, สยาม, สวีเดน, ตุรกี, ภาษาอูรดู, ฮังการีและอิตาลี

ในปี 1917หลังจากการปิดของสถานทูตเยอรมัน เคร็บส์ย้ายไปหน่วยงานการข่าวในสำนักงานการต่างประเทศ พนักงานในสถาบันเหล่านี้จะได้รับความช่วยเหลือทางการเงินถ้าหากรู้ภาษาต่างประเทศ เขาเผยว่าเขารู้มากกว่า 60 ภาษาและมีความโดดเด่นจึงถูกสงสัยว่าเป็นผู้หลอกลวง  แต่หลังจากที่เขาพิสูจน์ให้เห็นความสามารถของเขาก็ได้รับเบี้ยเลี้ยงเหล่านั้น

เขาแต่งงานกับ Mande Heyne ในปี 1913 ภรรยาของเขามีความรักที่มีพลังกับผู้รู้หลายภาษาและปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวที่ห้องเพื่อเรียนรู้ภาษาใหม่

เขาถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 1930 เนื่องจากโรคหลอดเลือดสมอง เขาเข้าใจได้ 68 ภาษาจาก 120 ภาษาที่เขาได้ศึกษา และเขาถูกฝังอยู่ที่สุสาน Suedwest, เบอร์ลิน
เอมิล เคร็บส์ที่รู้จักกันคือเขาไม่ชอบที่จะถ่ายภาพ
เขาเรียนรู้หลายภาษาในเวลาเดียวกันโดยการค้นหาความคล้ายคลึงกันในภาษาเหล่านั้น ก่อนที่จะมีการเรียนรู้ภาษานอกจากนี้เขายังศึกษาประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของคนที่ใช้ภาษา เขามักศึกษาจนถึงตี 3 

 เกร็ดพงศาวดาร 
แหล่งข่าวหลายแห่งให้เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยมากมายเกี่ยวกับการเรียนรู้ของเคร็บส์:
 หลังจากที่ได้รับแบบสอบถามจากการสัมมนาภาษาตะวันออกในกรุงเบอร์ลิน เขายื่นเรื่องส่งเอกสารโดยทุกรายการภาษาเขาเลือกทุกรายการและเขียนว่าเขาสนใจในทุกภาษา เจ้าหน้าที่จึงส่งกลับไปยังเครบส์ และระบุว่าเขาไม่เข้าใจคำแนะนำ - เขาจะต้องเลือกหนึ่งภาษา ดังนั้นเขาจึงเขียนอีกครั้งว่าเขาต้องการที่จะเรียนรู้ภาษาเหล่านี้ทั้งหมด และเขายอมรับคำเชิญไปยังกรุงเบอร์ลินเป็นครั้งที่สอง
 เมื่อเขาอยู่ในประเทศจีน เคร็บส์ได้รับจดหมายชาวมองโกเลียที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถได้รับการแปลได้
 มองโกเลียมอบหมายให้เขาแปลเอกสารโบราณที่เขียนในภาษามองโกเลียโบราณ เคร็บส์จึงเร่งรีบพยายามที่จะแปลข้อความเหล่านั้น
 เมื่อเขาได้พบกับชาวจีนที่มีสำเนียงที่ไม่คุ้นเคยกับคนอื่น ๆ แม้เขาจะไม่มีความรู้ในการภาษานี้เขาสามารถนำมาผสมเพื่อทำความเข้าใจได้เป็นอย่างดีจริงๆ
 วันหนึ่งเคร็บส์ถือหนังสือพิมพ์ Argia ในภาษาบาสก์ จดหมายข่าวรายงานว่าในอเมริกาอาจารย์ที่เข้าใจ 53 ภาษาได้เสียชีวิต ในสัปดาห์ต่อมาเคร็บส์ได้เรียนรู้ภาษาบาสก์ เขาจึงเขียนจดหมายถึงหนังสือพิมพ์ Argia ซึ่งเป็นบทความที่ชื่อว่า "บาสก์รุ่นใหม่! โดยมีเอมิล เคร็บส์ เป็นต้นแบบ " เคร็บส์ยังเป็นต้นแบบการเรียนรู้ 4 ภาษาในแคว้นบาสก์
 ในละครตอนหนึ่ง เอมิล เคร็บส์แปลอ้างอิงจากเกอเธ่ลงใน 40 ภาษาเอเชีย (รวมไปถึงฟอร์มต่างๆ)
 หลังจากที่เขาเสียชีวิต หนังสือของเขามากกว่า 3500 เล่มถูกบริจาคให้กับห้องสมุดสภาคองเกรสในประเทศสหรัฐอเมริกา

 ผลงานชิ้นเอก 
ในปี 1919 เขาร่างสนธิสัญญาประเทศของรัฐบาลใหม่จากยูโกสลาเวีย