wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# พญาทะละ
พญาทะละ (บะญาดะละ; ? – ธันวาคม ค.ศ. 1774) เป็นพระเจ้าหงสาวดีพระองค์ที่ 2 และพระองค์สุดท้ายในช่วงฟื้นฟูอาณาจักร ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1747 ถึง 1757 พระองค์เป็นหนึ่งในผู้นำที่รวบรวมชาวมอญขึ้นโค่นล้มราชวงศ์ตองอูที่ปกครองพม่าตอนล่างได้สำเร็จเมื่อ ค.ศ. 1740 

 พระราชประวัติ 
พญาทะละ มีเชื้อสายไทใหญ่จากเมืองเชียงใหม่ มีพระนามเดิมว่าธอระแซงมูประชุมพงศาวดารเล่ม 2, หน้า 60 และมีพระนามเดิมในภาษาพม่าว่า อองละ (เอ่าง์ละ) เดิมมีตำแหน่งเป็นนายกองช้าง เมื่อยึดอำนาจจากมองซวยเยนะระทาเจ้าเมืองหงสาวดีแล้ว จึงถวายราชสมบัติแก่สมิงทอพุทธกิตติ ส่วนพระองค์ได้รับแต่งตั้งเป็นพญาทะละ ต่อมาพระองค์ยึดอำนาจจากสมิงทอพุทธกิตติเมื่อ ค.ศ. 1747 แล้วสืบราชบัลลังก์ต่อมา ทรงพระนามว่าพระเจ้าปรมินทราชานราธิบดีพระราชพงศาวดารพม่า, หน้า 241

พระองค์สามารถบุกขึ้นไปยึดอังวะ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์ตองอูได้สำเร็จเมื่อ ค.ศ. 1750 ทำให้ราชวงศ์ตองอูล่มสลายลง แต่ความผิดพลาดของพระองค์คือทิ้งกองทัพเล็ก ๆ ไว้ 2 – 3 กองทัพดูแลกรุงอังวะ เป็นโอกาสให้ผู้ใหญ่บ้านมุกโชโบชื่อ มังอองไชยะ สามารถรวบรวมกำลังผู้คนบริเวณเหนืออังวะทั้งหมดพร้อมกับสถาปนาราชวงศ์โกนบอง ใน ค.ศ. 1752 ซึ่งต่อมาได้มีการเถลิงพระนามเป็นพระเจ้าอลองพญา และขับไล่กองทัพหงสาวดีออกจากพม่าตอนบน ได้ทั้งหมดเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1753

พญาทะละได้เริ่มเปิดฉากการโจมตีพม่าตอนบนเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1754 แต่ก็ถูกกองทัพโกนบองโจมตีแตกพ่ายกลับมา ทำให้พระองค์สั่งสำเร็จโทษพระเจ้ามหาธรรมราชาธิบดี กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ตองอูและเชื้อพระวงศ์ทั้งหมด พร้อมกับบังคับให้ชาวพม่าตอนล่างตัดผมและแต่งตัวแบบชาวมอญเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของความจงรักภักดี 

การบุกขึ้นเหนือที่ล้มเหลวของพระองค์ทำให้จากที่เป็นฝ่ายรุก ต้องตกเป็นฝ่ายป้องกันการรุกรานจากกองทัพโกนบอง กระทั่งต่อมาพระเจ้าอลองพญาสามารถเข้ายึดดินแดนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิระวดีได้สำเร็จ เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1755 และยึดท่าเรือของฝรั่งเศส ที่เมืองตานลยีน ได้ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1756 และสุดท้ายยึดหงสาวดีได้ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1757 พญาทะละและเชื้อพระวงศ์ถูกจับคุมขังที่มุกโชโบประชุมพงศาวดารเล่ม 2, หน้า 115 พระองค์ถูกคุมขังนานถึง 17 ปี จนในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1774 พระเจ้ามังระพระราชโอรสพระองค์ที่สองของพระเจ้าอลองพญา รับสั่งประหารชีวิตพญาทะละต่อหน้าสาธารณชนหลังเกิดเหตุการณ์กบฏมอญในปี ค.ศ. 1773 เนื่องจากเข้าใจว่าพระองค์สนับสนุนให้มีการเกิดกบฏ

เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง คชเสนี) ต้นตระกูลคชเสนี สืบเชื้อสายเดียวกับพญาทะละ โดยพญาเจ่งเป็นโอรสของเจ้าเมืองเมียวดีผู้ซึ่งเป็นพระอนุชาของพระยาทะละ โดยพญาเจ่งอพยพเข้ามารับราชการในสยามสมัยกรุงธนบุรี ๘๐ ปี ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์สุเอ็ด คชเสนีประชาไท สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จัดการสัมมนาทางวิชาการนานาชาติ เรื่องรามัญหอบรรณสารสนเทศ สำนักงานหอสมุดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
# ตานแนะ
พระเจ้าตานแนะ (, ;; ค.ศ. 859–904) เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรพุกาม ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 876–904 ภายหลังจากการสวรรคตของพระเจ้าปยีน-บย่า พระราชบิดาของพระองค์เป็นพระอัยกาของพระเจ้าอโนรธามังช่อ ปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรพุกาม พระเจ้าตานแนะโปรดม้าเป็นพิเศษ รวมถึงชื่นชอบการฝึกทหารม้า ภายหลังพระองค์ถูกซะเลงะคเว่ซึ่งเป็นคนเลี้ยงม้าแย่งชิงราชบัลลังก์และสำเร็จโทษเมื่อ ค.ศ. 904Hmannan Vol. 1 2003: 219–221

พงศาวดารต่าง ๆ ระบุวันเวลาเกี่ยวกับพระชนม์ชีพและรัชสมัยของพระองค์ไม่ตรงกันMaha Yazawin Vol. 1 2006: 347 Zatadawbon Yazawin พงศาวดารที่เก่าแก่สุด ถือว่ามีข้อมูลสำหรับสมัยพุกามที่แม่นยำที่สุด (Maha Yazawin 2006: 346–349) : Among the four major chronicles, only Zatadawbon Yazawin's dates line up with Anawrahta's inscriptionally verified accession date of 1044 CE. (Aung-Thwin 2005: 121–123) : In general, Zata is considered "the most accurate of all Burmese chronicles, particularly with regard to the best-known Pagan and Ava kings, many of whose dates have been corroborated by epigraphy." ตารางข้างล่างระบุวันที่ตามพงศาวดารหลัก 4 ฉบับ และวันที่ของมหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้วที่ยึดตามวันครองราชย์ใน ค.ศ. 1044 ซึ่งได้รับการยืนยันจากจารึกของพระเจ้าอโนรธามังช่อ

 พงศาวดาร พระราชสมภพ–สวรรคต พระชนมายุ รัชสมัย ความยาวรัชสมัย Zatadawbon Yazawin 859–904 45 876–904 28 มหาราชวงศ์ 841–876 35 858–876 18 มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่และมหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว 851–906 55 878–906 28 มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้วแบบปรับปรุง 879–934 55 906–934 28
# เดรก แมฟริก
เจมส์ ไมเคิล เคอร์ติน (James Michael Curtin) นักมวยปล้ำอาชีพและอดีตผู้บรรยายชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักดีกับ Impact Wrestling (หรือ TNA เดิม) ในนาม ร็อกสตาร์ สปัด (Rockstar Spud) เขามักพ่ายแพ้ให้นักมวยปล้ำที่ตัวใหญ่กว่า, นอกจากนี้เขายังปล้ำให้สมาคม SAS Wrestling, Frontier Wrestling Alliance, และ IPW:UK

เขาเป็นผลผลิตที่ประสบความสำเร็จในระดับหนึ่งของ Impact Wrestling เริ่มต้นจากโครงการ British Boot Camp ปี 2013 ก่อนจะก้าวมาเป็นมือขวาคนสนิทของ Dixie Carter และได้เป็นแชมป์ X-Division 2 สมัย ก่อนจะหมดสัญญาในเดือนตุลาคม 2017 และต่อมาได้เซ็นสัญญากับ WWE โดยใช้ชื่อใหม่ เดรก แมฟริก (Drake Maverick) เปิดตัวเป็นผู้จัดการทั่วไปของรายการ 205 Live

ผลงานแชมป์รางวัล
 Anti-Watershed Wrestling
 AWW Heavyweight Championship (1 time)
 British Real Attitude Wrestling League
 BRAWL Cruiserweight Championship (1 time)
 Future Championship Wrestling
 FCW Tag Team Championship (1 time) – with Carlos
Infinity Pro Wrestling
Infinity Trophy (1 time)
 International Pro Wrestling: United Kingdom
IPW:UK Cruiserweight Championship (1 time)
 IPW:UK Tag Team Championship (1 time) – with Dragon Phoenix
 Extreme Measures Tournament (2005)
 K-Star Wrestling
 KSW Commonwealth Championship (1 time)
 Ohio Valley Wrestling
 OVW Television Championship (1 time)
 One Pro Wrestling
 1PW Tag Team Championship (1 time) – with Dragon Phoenix
 1PW Openweight Championship (1 time)
 Pro Wrestling Illustrated
 Ranked No. 100 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2016
 Revolution British Wrestling
 RBW British Welterweight Championship (1 time)
Revolution Pro Wrestling
RPW British Cruiserweight Championship (1 time)
Undisputed British Tag Team Championship (1 time) - with Dragon Phoenix
River City Wrestling
RCW Heavyweight Championship (1 time)
 SAS Wrestling
 SAS United Kingdom Championship (2 times)
 SAS United Kingdom Title Tournament
 Southside Wrestling Entertainment
SWE Heavyweight Championship (1 time)
 Tri-County Association Pro Wrestling
 TAP Junior Heavyweight Championship (1 time)
 Total Nonstop Action Wrestling
 TNA X Division Championship (2 times)
 British Boot Camp Winner (2013)
 Feast or Fired (2015 – X Division Championship contract)
 TNA World Cup (2015) – with Jeff Hardy, Gunner, Gail Kim, Davey Richards, and Crazzy Steve
 Global Impact Tournament (2015) – with Team International 
 Wrestling Association of Rugby
 WAR Heavyweight Championship (1 time)
 WWE
 WWE 24/7 Championship (8 times)
 Bumpy Lifetime Achievement Award (2020)
 XWA Wrestling
 XWA Flyweight Championship (1 time)
 British Heavyweight Championship (1 time)
 Xtreme Intense Championship Wrestling
 XICW Midwest Heavyweight Championship (1 time)
 Other titles
 Go4 Championship (1 time)
 HCW RumbleMania Winner (1 time)

นัดเดิมพัน
Winner (wager)Loser (wager)LocationEventDateNotesEthan Carter III (hair)  Rockstar Spud (hair)  London, England  Impact Wrestling    Aired Rockstar Spud ("Rockstar" name)  Austin Aries (contract)  Orlando, Florida  Impact Wrestling    Aired .
# มังรายกะยอฉะวา
มังรายกะยอฉะวา (, ; ประมาณ มกราคม 1391 – 13 มีนาคม 1415) เป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงแห่งอังวะระหว่าง ค.ศ. 1406 ถึง 1415 และผู้บัญชาการกองทัพอังวะในช่วงสงครามสี่สิบปีระหว่าง ค.ศ. 1410 ถึง 1415

มังรายกะยอฉะวาเป็นแม่ทัพที่พระราชบิดาคือ พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง กษัตริย์องค์ที่ 4 แห่งอังวะชื่นชมและไว้วางพระทัยมากที่สุดซึ่งในระหว่าง ค.ศ. 1406 ถึง 1415 ทั้งพระเจ้าฝรั่งมังฆ้องและมังรายกะยอฉะวาได้ปราบปรามอาณาจักรใกล้เคียงจนราบคาบ

มังรายกะยอฉะวาได้รับบาดเจ็บระหว่างการรบกับกองทัพหงสาวดีในสงครามสี่สิบปีและปฏิเสธการรักษาจนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1415 พระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์แห่ง อาณาจักรหงสาวดี จึงจัดการฝังพระศพของมังรายกะยอฉะวาอย่างสมพระเกียรติ

 พระชนม์ชีพช่วงต้น 
thumb|ชีนมิเนาะ พระราชมารดาของมังรายกะยอฉะวา ผู้เป็นตัวแทนของนะชีนมิเนาะ 
มังรายกะยอฉะวามีพระนามพระราชสมภพว่า มี่น พยู (မင်းဖြူ,)  มกราคม ค.ศ. 1391 เจ้าชายในอนาคตเป็นพระราชโอรสองค์แรกของเจ้าชายมี่นชเว แห่ง Pyinzi กับพระมเหสีองค์แรกนาม ชีนมิเนาะ พระราชบิดาเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาแห่งอังวะ ส่วนพระราชมารดาเป็นพระธิดาในเจ้าฟ้า Tho Ngan Bwa แห่งโม่ญี่นHmannan Vol. 1 2003: 424 Min Swe และมิเนาะสมรสกันในการสมรสระหว่างอาณาจักรเมื่อ ค.ศ. 1389/90 ในช่วงพักจากการสู้รบสั้น ๆ ระหว่างอังวะและโม่ญี่นHarvey 1925: 86

 พระบรมวงศานุวงศ์ 
มังรายกะยอฉะวาสมรสกับซอมี่นละ ผู้ให้กำเนิดพระราชโอรสธิดา 4 พระองค์Hmannan Vol. 2 2003: 54

 พระนาม พระราชสมภพ–สวรรคต หมายเหตุ มังกะยอดินแห่งตองอู 1408–1459 "กษัตริย์"กบฏแห่งตองอู (ครองราชย์ ค.ศ. 1452–59) Min Hla Htut แห่ง Pyakaung  1410–? พระมเหสีของอุปราชซีตูจอทีนแห่งตองอู  พระอัยยิกาในพระเจ้าเมงจีโยแห่งราชวงศ์ตองอู Minye Aung Naing  1412–?  ซอมี่น-พยู 1415–? พระมเหสีองค์ที่สามของซอ-ชเวแคะแห่งแปรและสารวดี พระอัยยิกาในพระเจ้าบาเยงทเวแห่งแปร

 ประวัติศาสตร์นิพนธ์ 
ราชพงศาวดารระบุเรื่องวันพระราชสมภพและวันสวรรคตของพระองค์ รวมถึงระยะเวลาในการเป็นรัชทายาทไม่ตรงกัน

 ข้อมูล พระราชสมภพ–สวรรคต พระชนมายุ ในฐานะมกุฎราชกุมาร อ้างอิง ราชาธิราช  ต้น ค.ศ. 1391 – 24 มีนาคม ค.ศ. 1414 [ตามต้นฉบับ] 24  (ปีที่ 25 [ตามต้นฉบับ]) ไม่ระบุ  มหาราชวงศ์  ต้น ค.ศ. 1391 – 21 มีนาคม ค.ศ. 1417 [ตามต้นฉบับ] ~26 ต้น ค.ศ. 1412 – 21 มีนาคม ค.ศ. 1417 [ตามต้นฉบับ]  Mani Yadanabon 1391/92 – 1416/17  พระราชสมภพวันเสาร์ 25  (ปีที่ 26) ไม่ระบุ  มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่  ต้น ค.ศ. 1391 – 13 มีนาคม ค.ศ. 1415 24  (ปีที่ 25) 1406/07 – 13 มีนาคม ค.ศ. 1415  มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว  ต้น ค.ศ. 1391 – 21 มีนาคม ค.ศ. 1417 [ตามต้นฉบับ] ~26 1406/07 – 21 มีนาคม ค.ศ. 1417 [ตามต้นฉบับ] 

 หมายเหตุ
# พระเจ้ามังฆ้องแห่งแปร
พระเจ้ามังฆ้องแห่งแปร (; สวรรคต ค.ศ. 1553) มีพระนามในภาษาไตว่า Sao Möng Hkam เป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรแปร ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1539 ถึง 1542Hmannan Vol. 2 2003: 215 พระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเชษฐาต่างพระมารดา พระเจ้านรปติ เมื่อ ค.ศ. 1539 โดยพระองค์เริ่มเกณฑ์ทหารทั่วอาณาจักรและทำการจ้างทหารต่างชาติเพื่อต้านทานการรุกรานของ อาณาจักรตองอู 

เมื่อปลาย ค.ศ. 1541 กองทัพตองอูภายใต้การนำของบุเรงนองได้ยกมาโจมตีอาณาจักรแปรอีกครั้ง พระเจ้ามังฆ้องจึงส่งสาส์นไปยังรัฐฉานและอาณาจักรมเยาะอู้ ซึ่งเป็นพันธมิตรของอาณาจักรแปรให้ช่วยส่งทหารมาช่วยหยุดยั้งการล้อมเมืองแปรของกองทัพตองอู แต่บุเรงนองก็สามารถเอาชนะทั้งสองกองทัพได้สำเร็จทำให้ในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1542 พระเจ้ามังฆ้องตัดสินพระทัยประกาศยอมแพ้จากนั้นพระเจ้ามังฆ้องและพระมเหสีถูกส่งไปยังตองอูHarvey 1925: 157

พระเจ้ามังฆ้องถูกคุมขังในที่ประทับจนกระทั่งสวรรคตจากโรคภัยธรรมชาติใน ค.ศ. 1553 ส่วนพระมเหสีของพระเจ้ามังฆ้องต่อมาได้เป็นพระมเหสีของพระเจ้าบุเรงนองพระนามว่า พระนางจันทาเทวีHarvey 1925: 342

 พงศาวลี 
ด้านล่างคือพงศาวลีตามรายงานจากพงศารดารมหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว ซึ่งอ้างอิงจากจารึกร่วมสมัยSee (Hmannan Vol. 3 2003: 80) for the names of his maternal grandparents. See (Hmannan Vol. 2 2003: 82–84) for further ancestors.

หมายเหตุ
# พันนิชเชอร์
พันนิชเชอร์ (แฟรงค์ คาสเซิล)  เป็นตัวละครซุเปอร์ฮีโรของมาร์เวลคอมิกส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในต้นปี 1974 สร้างสรรค์โดย เจอร์รี่ คอนเวย์ โดยตัวละครพันนิชเชอร์มีลักษณะวิธีที่ใช้ปราบปรามเหล่าอาชญากรที่ค่อนข้างรุนแรง ตาต่อตา ฟันต่อฟัน ทำให้พันนิชเชอร์เป็นตัวละครโปรดของเหล่าแฟนคอมมิคที่ชอบซุเปอร์ฮีโรที่ดิบเถื่อนได้ดี

ประวัติ
แฟรงค์ คาสเซิลเกิดและโตในนิวยอร์ก เขาเคยเป็นทหารเรือในสังกัดกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา แต่ก่อนที่เขาจะเป็นทหารเรือเขาเคยอยากเป็นบาทหลวงคาทอลิคแต่เขากลับต้องเปลี่ยนใจเพราะเขาไม่สามารถให้อภัยผู้ที่กระทำผิดได้ ก่อนเข้าสงครามเขาได้แต่งงานกับมาเรียและตั้งท้องลูกคนแรก ในช่วงเวลาที่เขาอยู่ในหน่วยนาวิกโยธินสหรัฐฯ (USMC) แฟรงค์จบการศึกษาจากการฝึกขั้นพื้นฐาน ต่อมาเขาก็เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนทหารราบ หลังจากนั้นเขาก็สามารถผ่านกองลาดตระเวน USMC กองลาดตระเวนของกองทัพและโรงเรียนสไนเปอร์ได้ เขาได้รับอนุญาตให้ผ่านโรงเรียนกองทัพอากาศสหรัฐฯและการฝึกอบรมทีมรื้อถอนใต้น้ำของกองทัพเรือสหรัฐฯซึ่งมีคุณสมบัติเป็น หน่วยรบพิเศษ Navy Seal 
     
เขาทำหน้าที่ในสงครามเวียดนามในกองกำลังพิเศษในตำแหน่งพลเบิกทาง เขาได้รับเหรียญตรามากมายรวมถึงเหรียญกล้าหาญสำหรับความกล้าของเขา หลังสงครามเวียดนาม เขาและครอบครัวได้ไปพักผ่อน ณ สวนสาธารณะเซ็นทรัลพาร์คและได้เจอกับการปฏิบัติการของพวกมาเฟียเข้า พวกมาเฟียจึงทำการฆ่าปิดปากครอบครัวของแฟรงค์ แฟรงค์รอดมาได้แต่ภรรยาและลูกเสียชีวิต แม้ว่าแฟรงค์จะชี้ตัวพวกฆาตกรได้แต่ตำรวจก็ไม่สามารถช่วยเขาได้อยู่ดีเพราะกลุ่มคนที่ฆ่าลูกเมียของเขานั้นเป็นถึงตระกูลคอสต้าที่ทรงอำนาจมาก แฟรงค์จึงตัดสินใจได้ว่าทางเดียวที่จะจัดการมาเฟียเหล่านี้คือการลงทัณฑ์เท่านั้น ตั้งแต่นั้นมาเขาจึงแต่งกายด้วยเกราะลายกระโหลกแห่งความตายและเต็มไปด้วยความแค้นของเขา เป็นการเปิดฉากสงครามอันโชกโชนของเขาในชื่อ เดอะ พันนิชเชอร์

 การปรากฏตัวในสื่ออื่น 
ภาพยนตร์
พันนิชเชอร์ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ 3 ครั้งคือ
 The Punisher พันนิชเชอร์ พันธุ์ดุไม่จืด (1989) 
 The Punisher 1 เพชฌฆาตมหากาฬ 1 (2004)
 Punisher War Zone สงครามเพชฌฆาตมหากาฬ (2008)

ภาพยนตร์ชุด (ซีรีส์)
พันนิชเชอร์นำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ชุดในปี 2017 ทางระบบทีวีออนไลน์เน็ตฟลิกซ์ อำนวยการสร้างโดย สตีฟ ไลท์ฟุต นำแสดงโดย จอน เบิร์นธัล และ เดบาร่าห์ แอน โวลล์
# พระเจ้าตะโดเมงสอแห่งอังวะ
พระเจ้าตะโดเมงสอแห่งอังวะ (, ; 1531–1584) อุปราชแห่งอังวะในฐานะเมืองออกของ พระเจ้าบุเรงนอง ผู้เป็นพระเชษฐาและ พระเจ้านันทบุเรง ผู้เป็นพระราชนัดดาระหว่าง ค.ศ. 1551 ถึง 1584

หลังพระเจ้าบุเรงนองสวรรคตใน ค.ศ. 1581 อีกเพียง 3 ปีพระเจ้าตะโดเมงสอก็ก่อกบฏแยกตัวออกจากอาณาจักรตองอูแต่ในที่สุดพระเจ้าตะโดเมงสอก็ถูกปราบและสิ้นพระชนม์เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1584
# เมงเยสีตูแห่งเมาะตะมะ
เมงเยสีตูแห่งเมาะตะมะ (, ; ประมาณ 1520–1556) เจ้าเมืองเมาตะมะในช่วงรัชสมัย พระเจ้าบุเรงนอง ระหว่าง ค.ศ. 1552 ถึง 1556 พระองค์เป็นพระอนุชาองค์ใหญ่ของพระเจ้าบุเรงนองได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองเมาะตะมะโดยพระเจ้าบุเรงนองเมื่อ ค.ศ. 1552 โดยก่อนหน้านี้พระองค์ได้เข้าร่วมการทัพกับ อาณาจักรตองอู ตั้งแต่ ค.ศ. 1534 และได้ขึ้นเป็นผู้บัญชาการระหว่าง ค.ศ. 1540 ถึง 1555

 พงศาวลี
# ปาเวล นาฮีมอฟ
ปาเวล สเตปาโนวิช นาฮีมอฟ (,) เป็นหนึ่งในนายพลเรือที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์การทหารเรือของรัสเซีย เขาเป็นที่รู้จักจากการบัญชาการกองกำลังทหารบกและทหารเรือในช่วง การล้อมเซวัสโตปอล ระหว่างสงครามไครเมีย โดยในระหว่างที่ทำการปกป้อง Malakhov Kurgan เขาถูกพลซุ่มยิงลอบยิง และ เสียชีวิตในอีก 2 วันต่อมา

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Русские флотоводцы в истории Морской библиотеки
 Нахимов, Павел Степанович — Энциклопедия «Вокруг света»
 Панорама памятника Нахимову в Севастополе
 

น
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:พลเรือเอกชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:ทหารในสงครามไครเมีย
หมวดหมู่:เสียชีวิตในสงคราม
# พระเจ้าตราพระยาแห่งหงสาวดี
พระเจ้าตราพระยาแห่งหงสาวดี (,) กษัตริย์แห่ง หงสาวดี ซึ่งมาจากการตั้งตนครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1287 ถึง 1296 พระองค์เป็นหนึ่งในผู้กล้าที่ตั้งตนเป็นใหญ่ใน พม่าตอนล่าง ภายหลังจากการล่มสลายของ อาณาจักรพุกาม ของชาวพม่าเมื่อ ค.ศ. 1287 เช่นเดียวกับ พระเจ้าฟ้ารั่ว ปฐมกษัตริย์แห่ง อาณาจักรหงสาวดี

ในช่วงแรกพระเจ้าตราพระยาเป็นพันธมิตรกับพระเจ้าฟ้ารั่วผู้กล้าแห่ง เมืองเมาะตะมะ ด้วยการส่งพระราชธิดาองค์ใหญ่ที่ประสูติก่อนครองสิริราชสมบัติคือ พระนางสุเจตะละ หรือ พระนางชินสอลา ไปเป็นพระมเหสีของพระเจ้าฟ้ารั่ว ขณะที่พระเจ้าฟ้ารั่วได้ส่งพระราชธิดาพระองค์เดียวคือ แม่นางสินทยา มาเป็นพระมเหสีของพระเจ้าตราพระยาซึ่งทั้งสองมีพระโอรสด้วยกันถึง 2 พระองค์คือ ชังงี และ ชังแง ต่อมาพระเจ้าตราพระยาและพระเจ้าฟ้ารั่วเกิดความขัดแย้งกัน และนำไปสู่การทำสงครามในอีกสองปีต่อมา พระเจ้าตราพระยาพ่ายแพ้และถูกส่งไปเมาะตะมะเพื่อสำเร็จโทษเมื่อประมาณ ค.ศ. 1296
# ตำบลบ้านขาม (อำเภอเมืองหนองบัวลำภู)
บ้านขาม เป็น 1 ใน 15 ตำบลของอำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู เป็นที่ตั้งของวัดธาตุหาญเทาว์ เคยเป็นวัดร้าง ต่อมาพระมหาสุตันสุตาโณ ได้มาบูรณะขึ้นใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2460 และเปลี่ยนเป็นวัดฝ่ายมหานิกาย ภายในวัดมีปูชนียสถานที่สำคัญ คือพระธาตุเจดีย์ รูปแปดเหลี่ยมสันนิษฐานว่าข้างในบรรจุอัฐิธาตุของพระอรหันต์ เป็นที่นับถือของชาวหนองบัวลำภูแหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - วัดพระธาตุหาญเทาว์ (พระธาตุ) สืบค้นเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2566

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
 ทิศเหนือ ติดกับ ตำบลหนองบัว อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู
 ทิศใต้ ติดกับ ตำบลนามะเฟือง อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู
 ทิศตะวันออก ติดกับ ตำบลโนนหวาย อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี 
 ทิศตะวันตก ติดกับ ตำบลบ้านพร้าว อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู

 หมู่บ้านและประชากร 
พื้นที่ตำบลบ้านขามประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 14 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 9,666 คน แบ่งเป็นชาย 4,792 คน หญิง 4,874 คน (เดือนธันวาคม 2565)กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2564." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก:  2565. สืบค้น 24 มกราคม 2565. เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 7 จาก 15 ตำบลในอำเภอเมืองหนองบัวลำภู
 หมู่ที่  ชื่อหมู่บ้าน  ประชากรชาย  ประชากรหญิง  ยอดรวม  จำนวนบ้าน 1  บ้านขาม  328  312  640  184  2  บ้านธาตุหาญเทาว์  372  371  743  203  3  บ้านโนนคูณ  240  207  447  150  4  บ้านหิน  337  353  690  192  5  บ้านข้องโป้  429  406  835  224  6  บ้านค้อ  218  204  422  98  7  บ้านดอนนาดี  423  439  862  267  8  บ้านโคกกุง  503  443  946  237  9  บ้านโนนหวาย  216  219  435  130  10  บ้านศรีมงคล  356  361  717  186  11  บ้านข้องโป้  355  361  716  198  12  บ้านโคกกุงใต้  345  354  699  214  13  บ้านธาตุใหม่พัฒนา  436  470  906  233  14  บ้านขามใหม่  336  369  705  196  ทั้งหมด  4,894  4,869  9,763  2,712
# พม่าตอนบน
พม่าตอนบน  บางครั้งเรียก พม่าแท้  เป็นพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ของพม่า ครอบคลุมบริเวณมัณฑะเลย์และรอบนอก (ปัจจุบันคือภาคมัณฑะเลย์, ภาคซะไกง์ และภาคมะกเว) และอาจกล่าวอย่างกว้าง ๆ โดยรวมรัฐกะชีนและรัฐฉานไว้ด้วย

ในภาษาพม่า ประชาชนที่มาจากพม่าตอนบนมักเรียกว่า อะญาต้า  ในขณะที่ประชาชนที่มาจากพม่าตอนล่างจะเรียกว่า เอาะต้า 

บริเตนนำชื่อนี้มาใช้เพื่ออ้างถึงพื้นที่ตอนกลางและตอนเหนือของพม่า หลังจากสิ้นสุดสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สอง ใน พ.ศ. 2395 ดินแดนพม่าตอนล่างถูกจักรวรรดิบริติชยึด ขณะที่พม่าตอนบนยังคงเป็นอิสระ ภายใต้การปกครองของอาณาจักรโก้นบอง จนกระทั่งสิ้นสุดลงหลังสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สาม พ.ศ. 2428 พม่าตอนบนในประวัติศาสตร์มักเป็นที่รู้จักกันในฐานะอาณาจักรของชาวพม่า เพราะประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวพม่า (ในขณะที่พม่าตอนล่างเป็นที่มั่น และศูนย์กลางประวัติศาสตร์ของชาวมอญจนถึงพุทธศตวรรษที่ 24) ในขณะที่พื้นที่บริเวณพรมแดนตามที่รัฐบาลอาณานิคมกำหนดไว้ได้แก่พื้นที่ของชนกลุ่มน้อย เช่น รัฐกะชีน รัฐฉาน

ความแตกต่างระหว่างพม่าตอนบนกับพม่าตอนล่างยังมีอยู่ในบางหน่วยงานของรัฐบาล (เช่น กระทรวงศึกษาธิการของพม่า มีหน่วยงานที่ได้รับมอบหมายให้ประจำที่พม่าตอนบน และพม่าตอนล่าง) และหนังสือพิมพ์บางฉบับมีความแตกต่างกันในพม่าตอนบนและตอนล่าง เช่นในหนังสือพิมพ์ เดอะเมียนมาไทม์ แต่โดยส่วนใหญ่มักกล่าวถึงเหตุการณ์ และข่าวในพม่าตอนบนเป็นหลัก ในแง่ของความแตกต่างทางด้านภาษาศาสตร์มีความแตกต่างเล็กน้อย ระหว่างภาษาพม่าที่พูดในพม่าตอนบนกับตอนล่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการเลือกคำศัพท์ (เช่นศัพท์เกี่ยวกับเครือญาติที่แยกกันระหว่างครอบครัวทางแม่และทางพ่อ ซึ่งไม่มีการพูดในพม่าตอนล่าง) อย่างไรก็ตามภาษาพม่ามีผู้พูดทั่วไปตามเขตแม่น้ำอิรวดี รวมถึงบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดีและเขตชายฝั่งพม่าตอนล่าง

ดูเพิ่ม
 พม่าตอนล่าง
# เขตกิตนางลูโซน
กิตนางลูโซน (; กาปัมปางัน: ; ปังกาซีนัน: ; อีโลคาโน:) หรือ เขตที่ 3 เป็นเขตการปกครองของประเทศฟิลิปปินส์ ครอบคลุมพื้นที่ 7 จังหวัดทางตอนกลางของเกาะลูซอน สภาพภูมิประเทศเป็นที่ราบกว้างขวางและเป็นแหล่งปลูกข้าวที่สำคัญ โดยเป็นเขตที่ผลิตข้าวได้มากที่สุดของประเทศ  จึงได้รับฉายา "ยุ้งข้าวแห่งฟิลิปปินส์" จังหวัดในเขตนี้ได้แก่ จังหวัดเอาโรรา‎, จังหวัดบาตาอัน, จังหวัดบูลาคัน, จังหวัดนูเอวาเอซีฮา, จังหวัดปัมปังกา, จังหวัดตาร์ลัก และจังหวัดซัมบาเลส

 ภาพรวม 
เขตกิตนางลูโซนตั้งอยู่ทางตอนเหนือของกรุงมะนิลา เมืองหลวงของประเทศ อยู่ติดกับเขตอีโลโคสและเขตลัมบักนางคากายันทางทิศเหนือ, ติดกับเขตเมืองหลวงแห่งชาติ เขตคาลาบาร์โซน และอ่าวมะนิลาทางทิศใต้, ติดกับทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก และติดกับทะเลฟิลิปปินส์ทางทิศตะวันออก จังหวัดปังกาซีนันเคยเป็นส่วนหนึ่งของเขตนี้ก่อนย้ายไปขึ้นกับเขตอีโลโคสเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1973 ตามคำสั่งของประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ส่วนจังหวัดเอาโรราย้ายมาจากเขตเซาเทิร์นตากาล็อกตามคำสั่งฝ่ายบริหารหมายเลข 103 เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2002

เขตนี้มีนครหรือเมืองใหญ่ทั้งหมด 14 แห่ง ได้แก่ อังเฮเลส, บาลังกา, คาบานาตวน, กาปัน, มาบาลาคัต, มาโลโลส, เมคาวายัน, มุญโญซ, โอลองกาโป, ปาลายัน, ซันเฟร์นันโด, ซันโฮเซเดลโมนเต, ซันโฮเซ และตาร์ลัก ศูนย์กลางการบริหารของเขตนี้อยู่ที่เมืองซันเฟร์นันโดในจังหวัดปัมปังกา 

 เขตการปกครอง 
thumb|left|upright=1.10|แผนที่แสดงจังหวัดต่าง ๆ ในเขตกิตนางลูโซน

เขตกิตนางลูโซนประกอบไปด้วย 7 จังหวัด, 2 นครที่มีความเป็นเมืองสูง, 12 นครองค์ประกอบ, 116 เทศบาล และ 3,102 บารังไกย์

 จังหวัด 
ในวงเล็บ หมายถึง เมืองหลักของจังหวัดนั้น ๆ
 จังหวัดเอาโรรา‎ (บาเลร์)
 จังหวัดบาตาอัน (บาลังกา)
 จังหวัดบูลาคัน (มาโลโลส)
 จังหวัดนูเอวาเอซีฮา (ปาลายัน)
 จังหวัดปัมปังกา (ซันเฟร์นันโด)
 จังหวัดตาร์ลัก (ตาร์ลัก)
 จังหวัดซัมบาเลส (อีบา)
# พระเจ้าตะโดเมงสอแห่งแปร
พระเจ้าตะโดเมงสอแห่งแปร (, ; สวรรคต ค.ศ. 1526) กษัตริย์ผู้ก่อตั้งอาณาจักรแปรครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1482 ถึง 1526 ภายหลังจากที่เกิดความขัดแย้งในเรื่องการสืบราชบัลลังก์ของอาณาจักรอังวะพระองค์จึงฉวยโอกาสประกาศเอกราชแปรจากอาณาจักรอังวะ

พระองค์ต้านทานอาณาจักรอังวะโดยเป็นพันธมิตรกับอาณาจักรหงสาวดี อาณาจักรที่มีอำนาจมากที่สุดในพม่าขณะนั้น และ ค.ศ. 1524 ได้ทำสัญญาเป็นพันธมิตรกับ รัฐฉาน พระองค์พร้อมพันธมิตรทำสงครามกับอาณาอังวะได้สำเร็จ พระเจ้าตะโดเมงสอสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1526 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 44 ปี
# ดับเบิลยูดับเบิลยูอี 2K18
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี 2K18  เป็นวิดีโอเกมมวยปล้ำอาชีพที่ผลิตโดย Yuke's และ Visual Concepts และจัดจำหน่ายโดยบริษัท 2K Sports ในรูปแบบเพลย์สเตชัน 4 ,เอกซ์บ็อกซ์วัน ,ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และนินเท็นโดสวิตช์ โดยภาคนี้เป็นภาคต่อจากดับเบิลยูดับเบิลยูอี 2K17 และเป็นวีดิโอเกมที่ 5 ในซีรีส์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี 2K โดยเป็นครั้งที่ 2 ที่จำหน่ายในรูปแบบนินเท็นโด นับตั้งแต่ครั้งแรกในภาค ดับเบิลยูดับเบิลยูอี '13

หมายเหตุ
# เออแฌน ปอตีเย
เออแฌน ปอตีเย (; เกิด 4 ตุลาคม ค.ศ. 1816 ที่ปารีส – 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1887, ที่ปารีส) เป็นนักปฏิวัติ นักอนาธิปไตย กวี ฟรีเมสัน และคนงานภาคการขนส่งชาวฝรั่งเศส

ปอตีเยได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภาเทศบาลปารีส ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1871 ปอติเยได้เขียนบทกวีแองเตอร์นาซิอองนาล เพื่อสดุดีคอมมูนปารีส ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1871 ซึ่งบทกวีดังกล่าวได้กลายเป็นเพลงประจำสมาคมกรรมกรสากล (1871–1876) และเพลงนี้ส่วนใหญ่โดยกลุ่มสังคมนิยมและฝ่ายซ้ายสากล
# มหาพันธุละ
มหาพันธุละ ( มะฮาบานดุละ; 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1782 – 1 เมษายน ค.ศ. 1825) ผู้บัญชาการกองทัพพม่า ระหว่าง ค.ศ. 1821 จนถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ ค.ศ. 1825 ในสงครามอังกฤษ-พม่าครั้งที่หนึ่ง มหาพันธุละเป็นกุญแจสำคัญในการขยายดินแดนของราชวงศ์คองบองไปยังมณีปุระและอัสสัม ซึ่งกองทัพพม่าเสียหายอย่างหนักเมื่อจบสงครามและเป็นจุดเริ่มต้นการล่มสลายของราชวงศ์

กระทั่งมหาพันธุละถูกปืนใหญ่ของอังกฤษถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1825 ขณะเดินรอบป้อมเพื่อเพิ่มขวัญและกำลังใจให้กับกองทัพ ชาวพม่าได้ยกย่องให้เขาเป็นวีรบุรุษของชาติที่ต่อต้านอังกฤษ ปัจจุบันมีสถานที่สำคัญในพม่าหลายแห่งได้ตั้งขึ้นตามชื่อของเขา
# พระนางเมงเกงสอ
พระนางเมงเกงสอ (,) หรือ พระนางมินขิ่นสอ ตามพงศาวดารพม่าพระอัครมเหสีแห่ง เมืองตองอู ระหว่าง ค.ศ. 1584 ถึง 1597Maha Yazawin Vol. 3 2006: 108 และพระพันปีหลวงแห่งเมืองตองอูที่ประกาศแยกตัวจาก หงสาวดี ระหว่าง ค.ศ. 1597 ถึง 1609 พระองค์เป็นพระราชมารดาของ นะฉิ่นเหน่าง์Maha Yazawin Vol. 3 2006: 144

 พระประวัติ 
พระนางเมงเกงสอเป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวของ พระนางจันทาเทวี และ พระเจ้าบุเรงนอง. พระนางสืบเชื้อสายจากสายราชวงศ์อังวะจากฝั่งพระมารดาของพระนาง. พระนางอภิเษกกับพระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง) ของพระนาง เมงเยจอทิน, เจ้าเมือง สารวดี, เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1571(Maha Yazawin Vol. 2 2006: 336): Saturday, 7th waxing of Nayon 933 ME = Tuesday, 1 May 1570

ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสทั้งสิ้น 4 พระองค์:
 นะฉิ่นเหน่าง์, กษัตริย์แห่งตองอู (1609-1610); อุปราชแห่งตองอู (1610-1612)
 มังรายกะยอชวาแห่งตองอู, รัชทายาทแห่งตองอู (1609-1612)
 เมงเยสีหตูที่ 3 แห่งตองอู, เจ้าเมืองปดุง (1612-?)Maha Yazawin Vol. 3 2006: 145
 เมงเยจอทินที่ 2 แห่งตองอู, เจ้าเมืองตอง-ดวี่นจี้ (1612-?)

พระนางเมงเกงสอกลายเป็นพระพันปีหลวงในปี ค.ศ. 1609 เมื่อพระสวามีของพระนางเสด็จสวรรคต(Maha Yazawin Vol. 3 2006: 144): Wagaung 974 ME = 28 July to 25 August 1612 เมื่อกองทัพผสมของโปรตุเกส สิเรียม และ เมาะตะมะ โจมตีตองอู. พระเจ้าอะเนาะเพะลูน พระราชทานพระตำหนัก 2 หลังใน ปี้นยะ (ใกล้อังวะ) กับข้าทาสบริวารคอยรับใช้

 ในวัฒนธรรมร่วมสมัย 
พระนางเมงเกงสอในภาพยนตร์ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๖ อวสานหงสา พ.ศ. 2558 รับบทโดย รัชนี ศิระเลิศhttps://www.majorcineplex.com/news/nares6-tongu

 พงศาวลี 

 บันทึก