wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# สะบันงาป่า
สะบันงาป่า  เป็นพืชในสกุลปาหนันช้างในวงศ์ Annonaceae เป็นไม้ยืนต้น เปลือกลำต้นเรียบสีดำ มีกลิ่นฉุน ใบเดี่ยว หนา มันทั้งสองด้าน ปลายใบเรียวแหลมและมีติ่ง ดอกเดี่ยว กลีบดอก 6 กลีบเรียงสองชั้น ผลกลุ่ม ผลย่อยกลมเรียบ ออกดอกช่วงเมษายน – กันยายน พบครั้งแรกที่อุทยานเขาหลวง จังหวัดสุโขทัย เมื่อ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 โดยหมอคาร์ 
 อ้างอิง 
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 183
หมวดหมู่:สกุลปาหนันช้าง
# สงครามเสรีนิยม
สงครามเสรีนิยม (Liberal Wars) ยังคงเป็นที่รู้จักในชื่อ สงครามกลางเมืองโปรตุเกส, สงครามสองพี่น้อง หรือ สงครามมิเกลลิสต์ เป็นสงครามระหว่างฝ่ายนักรัฐธรรมนูญหัวก้าวหน้าและนักสมบูรณาญาสิทธิอำนาจนิยมในโปรตุเกส โดยมีระยะเวลาตั้งแต่พ.ศ. 2371 ถึงพ.ศ. 2377 ฝ่ายที่เข้ามาพัวพันรวมทั้ง โปรตุเกส, กบฏโปรตุเกส, สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส, โรมันคาทอลิกและสเปน
# สามสิบเก้าขั้นวันสิ้นชื่อ
สามสิบเก้าขั้น วันสิ้นชื่อ หรือ สามสิบเก้าขั้น คือนวนิยายแนวแอคชั่นผจญภัย ประพันธ์โดยจอห์น บัคคัน นักเขียนชาวสกอตต์ ลงตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นตอน ๆ ในนิตยสารแบล็กวูดตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงกันยายน 1915 และต่อมาได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือในเดือนตุลาคมปีนั้นโดยวิลเลียม แบล็กวูด แอนด์ ซันส์ เอดินเบิร์ก  บทประพันธ์เรื่องนี้คือปฐมบทของพระเอกตัวนำที่ชื่อริชาร์ด แฮนเนย์ ซึ่งเป็นโลดแล่นด้วยบทบู๊และเอาตัวรอดด้วยปฏิภาณไหวพริบของตนเองในการฝ่าฟันให้หลุดพ้นสถานการณ์คับขัน

นวนิยายเรื่องนี้ได้รับการนำมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์หลายครั้ง ครั้งที่รู้จักอย่างแพร่หลายคือผลงานภาพยนตร์ของผู้กำกับ อัลเฟรด ฮิตช์ค็อก ในปี 1935 ซึ่งเป็นภาพยนตร์ขาวดำ นอกจากนี้ ก็มีการนำมาผลิตใหม่เป็นภาพยนตร์สีในปี 1959 และปี 1978 ซึ่งได้ชื่อว่าอิงประพันธ์ต้นฉบับมากที่สุด อีกทั้งยังมีภาพยนตร์ฉายทางโทรทัศน์ของอังกฤษในปี 2008 ด้วย
# หัวร้อยรู
หัวร้อยรู  หรือ ปุ่มฟ้า ดาลูบูตาลิมา เป็นพืชจำพวกลงหัว ในวงศ์ Rubiaceae เป็นพืชอิงอาศัยกับต้นไม้ชนิดอื่น มักขึ้นตามคาคบไม้ ต้นแก่มีหัวกลมโตขนาดเท่ามะพร้าว ภายในหัวเป็นรูพรุนไปทั่ว จัดเป็นพืชที่อยู่ร่วมกับมด (myrmecophyte) ชนิดหนึ่ง ถ้าผ่าออกดู มักมีมดดำอาศัยอยู่เต็มหัว เนื้อนิ่ม สีน้ำตาลไหม้ เมื่อจะนำมาใช้ ต้องนำมาแช่น้ำทิ้งไว้จนกว่ามดจะออกไปหมด  

ในตำรายาไทย หัวร้อยรูอยู่ใน “พิกัดมหากาฬทั้ง 5” ที่ใช้ดับพิษร้อน ถอนพิษไข้ แก้พิษอักเสบ ช้ำบวม แก้พิษไข้ ไข้กาฬ ประดงผื่นคัน น้ำเหลืองเสีย ส่วนหัวของหัวร้อยรูเองมีฤทธิ์บำรุงหัวใจ ขับพยาธิ แก้พิษในข้อในกระดูก แก้พิษประดง แก้ข้อเข่าข้อเท้าบวมหัวร้อยรู-ฐานข้อมูลเครื่องยา
# สงครามการ์ลิสต์ครั้งที่ 1
สงครามการ์ลิสต์ครั้งที่ 1  เป็นสงครามกลางเมืองในสเปนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1833 จนถึงปี ค.ศ. 1839 เป็นการขัดแย้งด้านการสืบทอดราชบัลลังก์พระมหากษัตริย์สเปน สงครามมีความคัดแย้งระหว่างผู้สนับสนุนทั้งสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งคือสมเด็จพระราชินีมาเรีย คริสตีนา ซึ่งสนับสนุน สมเด็จพระราชินีนาถอีซาเบลที่ 2 แห่งสเปนซึ่งเป็นฝ่ายเสรีนิยม อีกฝ่ายหนึ่งคือการ์โลสแห่งบูร์บง หรือฝ่ายการ์ลิสต์ ซึ่งต้องการระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์

แหล่งข้อมูลอื่น
Chronology of the First Carlist War 
Site by the Zumalakarregi Museum dedicated to the First Carlist War
# อะโดบี เอดจ์ แอนิเมต
อะโดบี เอดจ์ แอนิเมต  หรือชื่อเดิมคือ อะโดบี เอดจ์  เป็นโปรแกรมประยุกต์ที่มีเครื่องมือในการพัฒนาเว็บ ผลิตโดยบริษัทอะโดบีซิสเต็มส์ ที่ใช้ฟังก์ชั่นHTML5 ,จาวาสคริปต์ และCSS 3 ซึ่งในตอนนี้เป็นส่วนหนึ่งของอะโดบี เอดจ์ สวีท และยังสามารถใช้ได้โดยดาวน์โหลดฟรีจากอะโดบี ครีเอทีฟ คลาวน์

ดูเพิ่ม
อะโดบี เอดจ์
อะโดบี มูส
# สกุลปาหนันช้าง
สกุลปาหนันช้างหรือ Goniothalamus เป็นสกุลขนาดใหญ่สกุลหนึ่งในวงศ์กระดังงา

สปีชีส์

บริเวณอินเดียและศรีลังกา 
 Goniothalamus gardneri Hook.f. & Thomson
 Goniothalamus hookeri Thwaites
 Goniothalamus rhynchantherus Dunn
 Goniothalamus salicina Hook.f. & Thomson
 Goniothalamus simonsii Hook.f. & Thomson
 Goniothalamus wynaadensis Bedd.

บริเวณอินโดจีนตั้งแต่พม่าใต้ถึงไทยภาคใต้ 
 Goniothalamus aurantiacus R.M.K. Saunders & Chalermglin
 Goniothalamus griffithii Hook.f. & Thomson
 Goniothalamus sawtehii C.E.C.Fisch.

บริเวณอินโดจีนตั้งแต่จีนตอนใต้ถึงเวียดนามภาคเหนือ 
 Goniothalamus chinensis, Merr. & Chun
 Goniothalamus calvicarpus Craib
 Goniothalamus cheliensis H.H.Hu
 Goniothalamus laoticus (Finep & Gagnep.) Ban
 Goniothalamus macrocalyx Ban
 Goniothalamus rongklanus R.M.K. Saunders & Chalermglin

บริเวณอินโดจีนตั้งแต่ภาคตะวันออกถึงภาคตะวันออกเฉียงเนือของไทย 
 Goniothalamus elegans Ast
 Goniothalamus repevensis Pierre ex Finet & Gagnep.
 Goniothalamus tamirensis Pierre ex Finet & Gagnep.

บริเวณมาเลเซีย เกาะบอร์เนียว เกาะสุมาตรา 
 Goniothalamus acehensis R. M. K. SaundersSaunders, R.M.K. 2002. The genus Goniothalamus (Annonaceae) in Sumatra. Nordic Journal of Botany. 26 (5-6): 329 - 337. http://www3.interscience.wiley.com/journal/118944196/abstract 
 Goniothalamus alatus R. M. K. Saunders
 Goniothalamus calycinus J. Sinclair
 Goniothalamus costulatus Miq.
 Goniothalamus curtisii King
 Goniothalamus dewildei R. M. K. Saunders
 Goniothalamus expansus Craib
synonym: Goniothalamus subevenius King
 Goniothalamus flavus Hook.f. & Thomson
 Goniothalamus giganteus (Wall. ex) Hook.f. & Thomson
 Goniothalamus holttumii J. Sincl.
 Goniothalamus latestigma C.E.C.Fisch.
 Goniothalamus loerzingii R. M. K. Saunders
 Goniothalamus longistaminus R. M. K. Saunders
 Goniothalamus macrophyllus (Blume) Hook.f. & Thomson
 Goniothalamus maewongensis R.M.K. Saunders & Chalermglin
 Goniothalamus majestatis Keßler
 Goniothalamus malayanus Hook.f. & Thomson
 Goniothalamus miquelianus R. M. K. SAUNDERS
 Goniothalamus montanus J. Sinclair
 Goniothalamus parallelivenius Ridl.
 Goniothalamus ridleyi King
 Goniothalamus rotundisepalus M.R. Hend.
 Goniothalamus scortechinii King
 Goniothalamus tapis Miq.
 Goniothalamus tavogensis Chatterjee
 Goniothalamus tenuifolius King
 Goniothalamus tomentosus R.M.K. Saunders
 Goniothalamus tortilipetalus M.R. Hend.
 Goniothalamus undulatus Ridl.
 Goniothalamus uvaroides King
 Goniothalamus wrayi King

บริเวณนิวคาลาโดเนีย 
 Goniothalamus dumontetii R.M.K. Saunders & J. Munzinger
# อะโดบี อินดีไซน์
อะโดบี อินดีไซน์  เป็นโปรแกรมประยุกต์เผยแพร่เดสก์ทอป ผลิตโดยบริษัทอะโดบีซิสเต็มส์ มันสามารถใช้ในการสร้างสรรค์ผลงาน เช่น โปสเตอร์, ใบปลิว, โบรชัวร์, นิตยสาร และหนังสือ นอกจากนี้ยังสามารถเผยแพร่เนื้อหาสำหรับอุปกรณ์แท็บเล็ตที่ใช้ร่วมกับ ดิจิทัล พับลิชชิง สวีท

กลุ่มผู้ใช้งาน
อินดีไซน์ มีผู้ใช้งานถึง 86 ใน 36 ประเทศทั่วโลกด้วยสมาชิกรวมกว่า 51,000
# จักรพรรดิหุมายูง
นะซีร์ อุดดีน มุฮัมมัด ฮุมายูน  หรือนิยมเรียกพระนามว่า จักรพรรดิหุมายูง (; ราชสมภพ 7 มีนาคม ค.ศ. 1508 - สวรรคต 17 มกราคม ค.ศ. 1556) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์โมกุล ซึ่งทรงเสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา คือสมเด็จพระจักรพรรดิบาบูร์ ซึ่งปกครองอาณาจักรโมกุลอันกว้างขวางที่รวมถึงอัฟกานิสถาน, ปากีสถาน และอินเดียทางตอนเหนือในปัจจุบัน ทรงปกครองจักรวรรดิทั้งหมดสองช่วงคือ  ช่วงแรก ระหว่าง 26 ธันวาคม ค.ศ. 1530 - 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1540 และช่วงที่สอง ระหว่าง 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1555 จนกระทั่งสวรรคตเมื่อ 17 มกราคม ค.ศ. 1556 ซึ่งคล้ายกับกรณีของพระราชบิดาซึ่งเสียอาณาจักรในช่วงแรกของรัชสมัย แต่ด้วยความช่วยเหลือจากราชวงศ์ซาฟาวิดแห่งเปอร์เซีย พระองค์สามารถเอาชนะกลับคืนได้กว้างขวางกว่าเดิม ในขณะที่สวรรคต จักรวรรดิโมกุลได้ขยายอาณาบริเวณกว่าหนึ่งล้านตารางกิโลเมตร

พระองค์ทรงครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาในส่วนของอินเดียเมื่อปีค.ศ. 1530 ในขณะที่พระอนุชาต่างพระมารดา คือ คัมราน มีร์ซา (Kamran Mirza) ได้ปกครองคาบูล และละฮอร์ ซึ่งเป็นจักรวรรดิของพระราชบิดาทางตอนเหนือ สมเด็จพระจักรพรรดิหุมายูงขึ้นครองราชย์ในขณะที่มีพระชนมายุเพียง 22 พระชันษา ซึ่งในขณะนั้นยังไม่ค่อยเจนจัดด้านการปกครองอาณาจักรของพระองค์นัก

พระองค์เสียอาณาจักรโมกุลให้แก่เชอร์ชาห์สุรี (Sher Shah Suri) ขุนนางเชื้อสายอัฟกัน และในภายหลังได้อาณาจักรกลับคืนมาด้วยความช่วยเหลือของราชวงศ์เปอร์เซียในอีก 15 ปีต่อมา โดยหลังจากเสด็จกลับจากลี้ภัยในเปอร์เซียแล้วได้เกณฑ์เหล่าขุนนาง และคหบดีจากเปอร์เซีย ซึ่งเป็นจุดสำคัญที่ทำให้ธรรมเนียมในราชสำนักโมกุลนั้นได้รับอิทธิพลจากราชสำนักเปอร์เซีย รวมทั้งศิลปวัฒนธรรม สถาปัตยกรรม ภาษา และวรรณคดีอีกด้วย นอกจากนี้จะสังเกตได้ว่าในรัชสมัยของพระองค์ หลักศิลาจารึกต่าง ๆ นั้นได้ทำขึ้นเป็นภาษาเปอร์เซีย
# จักรพรรดิออรังเซพ
อาบุล มูซัฟฟาร์ มูฮี-อุด-ดิน โมฮัมมัด ออรังเซพ หรือนิยมเรียกพระนามว่า จักรพรรดิออรังเซพ (, , , ราชสมภพ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1618 - สวรรคต 3 มีนาคม ค.ศ. 1707) ทรงเสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาในปีค.ศ. 1658 เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์โมกุล ซึ่งปกครองอนุทวีปอินเดียเกือบทั้งหมด รัชสมัยของพระองค์นั้นกินเวลายาวนานถึง 49 ปีตั้งแต่ปีค.ศ. 1658 จนสวรรคตในปีค.ศ. 1707 ทรงเป็นจักรพรรดิผู้บุกเบิกและขยายอาณาจักร และยังเป็นจักรพรรดิที่มั่งคั่งที่สุดในรางวงศ์โมกุลด้วยบรรณาการรวมมูลค่า £38,624,680 ต่อปี (ในปีค.ศ. 1690) นอกจากนี้ยังมีชัยเหนืออาณาจักรทางตอนใต้ทำให้จักรวรรดิโมกุลนั้นมีขนาดถึง 3.2 ล้านตารางกิโลเมตร และประชากรในปกครองประมาณ 100-150 ล้านคน

พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ที่นับถือศาสนาอิสลามอย่างเคร่งครัด ซึ่งนโยบายให้เสรีทางการนับถือศาสนาของจักรพรรดิองค์ก่อนได้ถูกยกเลิกไป พระองค์ยังทรงเป็นผู้มีปรีชาสามารถในการปกครองอย่างเข้มแข็งและมีประสิทธิภาพ ซึ่งต่อมาภายหลังจากการสวรรคตของพระองค์เป็นจุดตกต่ำของจักรวรรดิโมกุล ซึ่งต่อมาได้ลดบทบาทความยิ่งใหญ่ลงในทวีปแห่งนี้อย่างรวดเร็ว
# หมู่เกาะซาโลมอน
thumb|240px|เกาะ Boddam และเกาะ Diable ในทางขวา
หมู่เกาะซาโลมอน หรือ อะทอลล์ซาโลมอนWarning about Salomon Atoll, Chagos. Noonsite.com  คืออะทอลล์ใน Chagos Archipelago บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี ที่มหาสมุทรอินเดีย หมู่เกาะมีพื้นที่ทั้งหมด 5 ตารางกิโลเมตร และเป็นหนึ่งในหมู่เกาะที่ไม่มีประชากรอยู่อาศัย โดยหมู่เกาะนี้เป็นของสหราชอาณาจักร แต่ยังมีประเทศมอริเชียสอ้างสิทธิ์หมู่เกาะนี้

 เกาะ 
หมู่เกาะนี้มีเกาะเล็กเกาะน้อยรวมแล้วทั้งหมดตามเข็มนาฬิกา 11 เกาะ ได้แก่
รายชื่อเกาะในหมู่เกาะซาโลมอน center|200px  
 Île de la Passe
 Île Mapou 
 Île Takamaka
 Île Fouquet 
 Île Sepulture 
 Île Jacobin
 Île du Sel
 Île Poule 
 เกาะบอดเด็ม
 Île Diable 
 Île Anglaise  center|130px
# โลดทะนงแดง
โลดทะนงแดง  หรือ ข้าวเย็นเนิน หนาดคำ เป็นพืชในวงศ์  Euphorbiaceae มีรากสะสมอาหารพองโต ผิวสีแดงอมม่วง เนื้อสีขาว 

โลดทะนงแดงมีฤทธิ์เป็นยาสมุนไพร โดยราก ใช้ฝนน้ำกินทำให้อาเจียน ทำให้ถ่าย เพื่อถอนพิษคนกินยาเบื่อ เมาพิษเห็ดและหอย แก้พิษงู แก้เสมหะเป็นพิษ แก้หืด แก้วัณโรค เป็นยาระบาย ฝนเกลื่อนฝี หรือดูดหนองถ้าฝีแตก ฝนทาแก้ฟกช้ำ เคล็ดบวม แก้ปวดฝี คุมกำเนิด ต้มดื่ม แก้วัณโรค ฝนกับน้ำมะนาว หรือสุรา รับประทานแก้พิษงู ฝนทาแก้ฟกช้ำ เคล็ดขัดยอก รากนำมาต้มน้ำดื่ม หรือฝนรับประทาน ทำให้อาเจียนอย่างหนัก ใช้ถอนพิษคนกินยาเบื่อยาเมา หรือฝนน้ำกินช่วยให้เลิกดื่มเหล้า ทางจังหวัดอุบลราชธานี ใช้ ราก เข้ายากับน้ำมะนาว ฝนกับน้ำดื่ม แก้ผิดสำแดง พิษแมงมุม ทำให้อาเจียน ถอนพิษเบื่อเมา เหง้า ฝนทา แก้สิว ฝ้า และฟกช้ำ เคล็ดบวมโลดทะนงแดง-ฐานข้อมูลเครื่องยา สารสกัดด้วยเอทานอลจากพืชอบแห้งมีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนสและต้านอนุมูลอิสระจินดาพร คงเดช. 2551. การผลิตสารยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนส และสารต้านอนุมูลอิสระจากพืชเพื่อใช้ในการผลิตเครื่องสำอาง. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี 
 อ้างอิง
# มะคังแดง
มะคังแดง  หรือ ตุมกาแดง ชื่ออื่นๆคือ กาญจนบุรี เรียก จงก่าขาว ตะลุมพุกแดง  ราชบุรีเรียก จิ้งก่าขาว ชันยอด   เชียงใหม่เรียก มะคัง นครราชสีมาเรียก มุยแดง ลุมพุกแดง เป็นพืชในวงศ์ Rubiaceae ลำต้นและกิ่งก้านสีน้ำตาลแดง มีขนนุ่มๆเหมือนกำมะหยี่สีน้ำตาลแดงปกคลุมทั่วไป โคนต้นและกิ่งมีหนามโดยรอบ หนามขนาดใหญ่ พุ่งตรงออกเป็นระยะ เนื้อไม้สีขาวนวล มะคังแดง-ฐานข้อมูลเครื่องยา

มะคังแดงมีฤทธิ์เป็นยา ลำต้น ต้มน้ำดื่ม แก้เลือดลมเดินไม่สะดวก ผสมกับหัวยาข้าวเย็น ต้มน้ำดื่มแก้ไตพิการ  แก้ปวดท้อง ขับพิษโลหิต และน้ำเหลือง เปลือกต้น ตำพอกแผลสด ห้ามเลือด ทางจังหวัดอุบลราชธานีใช้เปลือกต้น เข้ายากับมุ่ยขาว ทำเป็นลูกกลอน แก้ปวดเส้นเอ็น อัมพฤกษ์ อัมพาต แก้ริดสีดวงทวาร แก่น ต้มน้ำดื่มแก้ปวดเมื่อย แก้ปวดประจำเดือน แก่นผสมกับยาชนิดอื่นๆ ใช้รักษาโรคกระเพาะอาหารมะคังแดง-ฐานข้อมูลเครื่องยา 
 อ้างอิง
# รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์ตาฮีตี
ราชวงศ์โปมาเร
<onlyinclude>
 พระรูป พระนาม ประสูติ สิ้นพระชนม์ คู่อภิเษกสมรส100pxสมเด็จพระราชินีเตตูนานูอิเรอิอา อิเตราอิอาเตอา1753 1813โปมาเรที่ 1100pxสมเด็จพระราชินีเตตูอานูอิ ตาโรวาฮิเน 1780 1823โปมาเรที่ 2100pxสมเด็จพระราชินีนาถเตรีอีตารีอาที่ 2 แห่งฮูอาฮีเน 1790 1858100pxสมเด็จพระราชินีเตริอิโตโอเตไร เตเรโมเอโมเอ 17931827100pxพระเจ้าตาโปอาที่ 2 แห่งบอราบอรา 1806มีนาคม 1860โปมาเรที่ 4100pxเจ้าชายเตนานิอา อาริอิฟาไอเต10 มกราคม 18206 สิงหาคม 1873100pxสมเด็จพระราชินีนาถเตอูเฮแห่งฮูอาฮีเน 184021 สิงหาคม 1891โปมาเรที่ 5100pxสมเด็จพระราชินีโจฮันนา มาราอู ทาอาโรอาแห่งตาฮีตี 24 เมษายน 18604 กุมภาพันธ์ 1935
# เชอร์ชาห์สุรี
เชอร์ ชาห์ สุรี (ค.ศ. 1486 – 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1545) (ภาษาเปอร์เซีย/ – Farīd Xān Šer Šāh Sūrī, พระนามเดิม ฟาริด คาน, หรือนิยมกล่าวพระนามว่า เชอร์ คาน, "กษัตริย์เจ้าพยัคฆา") เป็นกษัตริย์ผู้สถาปนาราชวงศ์ซูร์ ซึ่งปกครองจักรวรรดิซูร์ในอินเดียตอนเหนือ โดยมีเมืองหลวงที่เดลี โดยกำเนิดเป็นชาวอัฟกันพื้นเมือง โดยพระองค์สามารถยึดจักรวรรดิโมกุลมาเป็นของพระองค์ได้ในปีค.ศ. 1540 ต่อมาหลังจากสวรรคตอย่างกะทันหันในปีค.ศ. 1545 พระโอรสจึงได้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ในพระนามว่า "อิสลาม ชาห์ สุรี" ในช่วงแรกนั้นรับราชการเป็นพลทหารของจักรวรรดิโมกุล ก่อนที่จะได้รับตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการกองทัพในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิบาบูร์ และต่อมาได้เป็นผู้ปกครองพิหาร ในปีค.ศ. 1537 ในขณะที่สมเด็จพระจักรพรรดิหุมายุนเสด็จแปรพระราชฐานต่างเมือง เชอร์ คานได้นำกองทัพเข้าบุกยึดครองรัฐเบงกอลและสถาปนาราชวงศ์ซูร์ขึ้น พระองค์ทรงเป็นผู้มีพระปรีชาญาณหลักแหลมทางด้านการวางแผน ทรงเป็นทั้งผู้ปกครองและจอมทัพผู้เก่งกล้า การจัดระเบียบการปกครองภายในจักรวรรดิในรัชสมัยของพระองค์เป็นการปูรากฐานสำคัญของจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโมกุลในรัชสมัยต่อๆมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิอักบัร 

ในระหว่างรัชสมัยของพระองค์ซึ่งกินเวลาเพียง 5 ปีนั้น ได้ทรงจัดระเบียบการปกครองทั้งพลเรือนและการทหาร และยังเริ่มการใช้สกุลเงิน "รูปี" และยังจัดระเบียบการไปรษณีย์ของอินเดียอีกด้วย นอกจากนี้ยังทรงพัฒนาเมืองดินา-ปานาห์ ซึ่งสร้างโดยสมเด็จพระจักรพรรดิหุมายุน และเปลี่ยนชื่อเมืองใหม่เป็น "เชอร์การห์" และยังพัฒนาเมืองปาตลีบุตร ที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนานซึ่งกำลังอยู่ในช่วงตกต่ำตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 เป็นต้นมา แล้วเรียกชื่อใหม่ว่า "ปัฎนา"Patna encyclopedia.com. พระองค์ยังเป็นที่จดจำจากการฆ่าเสือขนาดตัวเต็มวัยด้วยมือเปล่าในป่าของพิหาร ซึ่งเป็นที่มาของพระนามของพระองค์ พระองค์ยังเป็นผู้ที่ปรับปรุงและขยาย "แกรนด์ ทรังก์ โรด" ซึ่งเป็นถนนที่เก่าแก่และมีความยาวที่สุดในอนุทวีปอินเดีย กินระยะทางจากจิตตะกองในบังคลาเทศ ไปยังคาบูลในอัฟกานิสถาน
# โจวันนี บอสโก
นักบุญโจวันนี บอสโก  ชาวโรมันคาทอลิกในประเทศไทยเรียกว่านักบุญยอห์น บอสโก เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวอิตาลี ผู้มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของเด็กยากไร้ให้ได้รับการศึกษาและมีทักษะในการประกอบอาชีพ ท่านได้ตั้งคณะนักบวชคาทอลิก ฝ่ายชายคือคณะนักบุญฟรังซิส เดอ ซาลส์ และฝ่ายหญิงคือคณะธิดาแม่พระองค์อุปถัมภ์ ซึ่งเป็นนักบวชที่ได้รับการฝึกเพื่อเน้นทำพันธกิจด้านสังคมสงเคราะห์กับเยาวชนโดยเฉพาะ

ในปี ค.ศ. 1934 บาทหลวงโจวันนีได้รับการประกาศเป็นนักบุญและการยกย่องจากสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 ว่าเป็นบิดาและอาจารย์ของเหล่าเยาวชน

 ประวัติ 
โจวันนี เมลกีออร์เร บอสโก (Giovanni Melchiorre Bosco) เป็นบุตรชายคนเล็กของฟรันเชสโก บอสโก กับมาร์เกรีตา ออกกีเอนา เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1815 ในครอบครัวชาวนาที่ยากจน ในเมืองกัสเตลนูโอโวดัสเต แคว้นปีเยมอนเต ประเทศอิตาลี บิดาของโจวันนีเสียชีวิตตั้งแต่เขาอายุได้ 2 ปี มารดาของเขาจึงต้องเลี้ยงดูบุตรตามลำพัง

เมื่อายุได้ 20 ปี โจวันนีก็เข้าเรียนที่เซมินารีที่กีเอรี และได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงที่เมืองตูรินในอีก 6 ปีต่อมา (5 มิถุนายน ค.ศ. 1841) ในขณะนั้นเมืองตูรินเต็มไปด้วยแรงงานอพยพ เด็กเยาวชนถูกมอมเมาด้วยอบายมุข และใช้ชีวิตเหลวแหลก คุณพ่อบอสโกจึงตั้งศูนย์เยาวชนขึ้นเพื่อช่วยเหลือเด็กผู้ยากไร้เหล่านี้ให้ได้รับการศึกษา มีศีลธรรม ห่างจากอบายมุข และมีศาสนาเป็นที่พึ่ง

การทำงานของท่านประสบความสำเร็จอย่างมากจนขยายออกไปยังเมืองอื่น ๆ คุณพ่อบอสโกจึงตั้งคณะนักบวชชายชื่อ “คณะนักบุญฟรังซิส เดอ ซาลส์ ” และร่วมกับซิสเตอร์มาเรีย โดเมนีกา มัซซาเรลโล ก่อตั้งคณะนักบวชหญิงชื่อ “คณะธิดาแม่พระองค์อุปถัมภ์” เพื่อฝึกอบรมกุลบุตรกุลธิดามาเป็นนักบวชที่เน้นทำงานช่วยเหลือเยาวชนตามแนวทางที่คุณพ่อบอสโกวางไว้ กิจการของคณะก้าวหน้าเป็นอย่างดีจนขยายไปยังต่างประเทศและทั่วโลก

บาทหลวงโจวันนี บอสโก ถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1888Saint of the Day, 31 January: John Bosco  SaintPatrickDC.org. Retrieved 2012-03-09. ที่เมืองตูริน ประเทศอิตาลี ขณะอายุได้ 72 ปี

 เกียรติยศหลังมรณกรรม 
บาทหลวงโจวันนี บอสโก ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีในวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1929 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1934 ในสมณสมัยเดียวกัน
# จักรพรรดิบาบูร์
ซาฮีร์-อุด-ดิน มูฮัมมัด บาบูร์ หรือนิยมเรียกพระนามว่า จักรพรรดิบาบูร์ (, , พระบรมราชสมภพ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1483 - เสด็จสวรรคต 26 ธันวาคม ค.ศ. 1530) ทรงเป็นนักรบจากเอเชียกลางซึ่งมีชัยชนะและสถาปนาราชวงศ์โมกุลขึ้นบริเวณอนุทวีปอินเดีย และสถาปนาเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิบาบูร์ แห่งจักรวรรดิโมกุล ทรงเป็นทายาทโดยตรงจากตีมูร์ผ่านทางพระราชบิดา และยังมีเชื้อสายของเจงกีส ข่านผ่านทางพระราชมารดา พระองค์เป็นผู้ที่นำอิทธิพลและวัฒนธรรมเปอร์เซียเข้าไปเผยแพร่ในอาณาจักรของพระองค์ ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของการขยายอาณาจักรของโมกุลในเวลาต่อมาF. Lehmann: Ẓahīr-al-Dīn Moḥammad Bābor. In Encyclopaedia Iranica. Online Ed. December 1988 (updated August 2011). "BĀBOR, ẒAHĪR-AL-DĪN MOḤAMMAD (6 Moḥarram 886-6 Jomādā I 937/14 February 1483-26 December 1530), Timurid prince, military genius, and literary craftsman who escaped the bloody political arena of his Central Asian birthplace to found the Mughal Empire in India. His origin, milieu, training, and education were steeped in Persian culture and so Bābor was largely responsible for the fostering of this culture by his descendants, the Mughals of India, and for the expansion of Persian cultural influence in the Indian subcontinent, with brilliant literary, artistic, and historiographical results."Robert L. Canfield, Robert L. (1991). Turko-Persia in historical perspective, Cambridge University Press, p.20. "The Mughals-Persianized Turks who invaded from Central Asia and claimed descent from both Timur and Genghis – strengthened the Persianate culture of Muslim India".
# โห่ อัญ ท้าย
โห่ อัญ ท้าย  เป็นนักเขียนชาวเวียดนาม เกิดเมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2503 ที่จังหวัดเหงะอาน ในช่วงวัยเด็กระหว่าง พ.ศ. 2509 – 2516 เขาต้องหลบภัยสงครามในชนบท ต่อมาได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านอารยธรรมต่างประเทศ ผลงานของเขาเน้นที่การต่อสู้ของผู้คนในช่วงเปลี่ยนผ่านจากสังคมนิยมไปสู่ทุนนิยม นวนิยายของเขาบางเรื่องได้แปลเป็นภาษาอังกฤษ เช่น “ผู้หญิงบนเกาะ” “มาจากหมอกสีแดง”
 อ้างอิง 
มนธิรา ราโท. วรรณกรรมเวียดนามหลังปี ค.ศ. 1975. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553, หน้า 206-208.

 แหล่งข้อมูลอื่น 
Ho Anh Thai:
http://www.curbstone.org/authdetail.cfm?AuthID=37
http://www.congrexnetwork.com/dbs/waltic/dyncat.cfm?catid=190#ho 
Behind the Red Mist:
http://www.curbstone.org/bookdetail2.cfm?BookID=49&view=BL
http://www.nytimes.com/books/98/11/01/bib/981101.rv154952.html
Raising the Cause of the Individual in the New Vietnam:
http://articles.latimes.com/2001/sep/18/news/cl-46823
Garbage and Passion:
http://www.bungbinhsaigon.net/Baiviet.aspx?id=572 
The Dried River:
http://www.bungbinhsaigon.net/Baiviet.aspx?id=607
# หุมายูง กา มักบะรา
หลุมฝังพระบรมศพของจักรพรรดิหุมายูง  หรือ หุมายูง กา มักบะรา , Humayun ka Maqbara) เป็นสุสานหลวงที่บรรจุพระบรมศพของจักรพรรดิหุมายูง แห่งจักรวรรดิโมกุล โดยผู้กำกับดูแลการก่อสร้างได้แก่พระมเหสีพระองค์แรกของพระองค์ ซึ่งมีพระนามว่า "พระนางเบกา เบกุม" สร้างในระหว่างปีค.ศ. 1569 - ค.ศ. 1570 ออกแบบโดยมิรัก มีร์ซา กียัท (Mirak Mirza Ghiyath) สถาปนิกชาวเปอร์เซีย ซึ่งจัดว่าเป็นสุสานและสวนแห่งแรกบนอนุทวีปอินเดียHumayun's Tomb, Delhi World Heritage Committee, UNESCO. ตั้งอยู่ที่นิซามุดดิน อีสต์ เดลี ประเทศอินเดีย ใกล้กับป้อมปราการ "ดินา-ปานาห์" (Dina-panah) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า "ปุรานากิลา" (Purana Qila) ซึ่งพระองค์ทรงให้ก่อสร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1533 สถานที่แห่งนี้เป็นสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่แห่งแรกที่ใช้หินทรายสีแดงเป็นวัตถุดิบหลักในการก่อสร้างHumayun's Tomb Govt. of India Portal.Plaque at Humayun's Tomb Site สถานที่แห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยองค์การยูเนสโก เมื่อปีค.ศ. 1993 และตั้งแต่นั้นมาจึงได้เริ่มการบูรณะอย่างจริงจังซึ่งยังคงดำเนินถึงปัจจุบัน นอกเหนือจากอาคารที่เป็นสุสานหลักแล้ว ยังมีอนุสรณ์สถานต่างๆหลายแห่งซึ่งตั้งอยู่ระหว่างทาง ตั้งแต่ประตูทางเข้าหลักทางทิศตะวันตก ยังมีอีกสถานที่หนึ่งซึ่งมีความเก่าแก่กว่าประมาณยี่สิบปี ได้แก่ สุสานของอิซา คาน นิยาซี (Isa Khan Niyazi) ซึ่งเป็นขุนนางชาวอัฟกันในราชสำนักของพระเจ้าเชอร์ชาห์สุรีแห่งราชวงศ์สุรี ซึ่งสร้างในปีค.ศ. 1547
# ทิเบตันแมสติฟฟ์
ทิเบตันแมสติฟฟ์  เป็นสุนัขบ้านพันธุ์โบราณในวงศ์ Canis lupus familiaris ซึ่งกำเนิดในหมู่ชนร่อนเร่ทางเอเชียกลาง

 ชื่อ 
ทิเบตันแมสติฟฟ์มีชื่อภาษาถิ่นว่า "โทชี" (Do-khyi) ซึ่งมีผู้แปลไว้ต่าง ๆ กัน เช่น ผู้เฝ้าเรือน (home guard), ทวารบาล (door guard), สุนัขที่พึงล่ามไว้ (doc which may be tied) และสุนัขที่พึงคุมขังไว้ (doc which may be kept) ทั้งนี้ เพราะสุนัขชนิดนี้นิยมผูกหรือล่ามไว้กับสถานที่ต่าง ๆ เพื่อให้รักษาสถานที่เหล่านั้น

ส่วนชื่อ ทิเบตันแมสติฟฟ์ นั้นความจริงแล้วสุนัขนี้มิใช่พันธุ์แมสติฟฟ์ แต่ที่เรียกแมสติฟฟ์เพราะคำแมสติฟฟ์เดิมมีความหมายเพียงว่า "หมาใหญ่" อนึ่ง ยังมีสุนัขอื่น ๆ ที่ชาวตะวันตกตั้งชื่อให้ผิดจากความจริงในทำนองเดียวกันอีก เช่น ทิเบตันเทร์เรียร์ (Tibetan Terrier) ซึ่งมิใช่พันธุ์เทร์เรียร์ และทิเบตันสแปเนียล (Tibetan Spaniel) ซึ่งมิใช่พันธุ์สแปเนียล

 ลักษณะ 
ปัจจุบัน ผู้เพาะพันธุ์แบ่งทิเบตันแมสติฟฟ์ออกเป็นสองประเภท คือ โทชี (Do-khyi) กับซังชี (Tsang-khyi) ประเภทหลังซึ่งชื่อมีความหมายว่า สุนัขจากซัง (dog from Tsang) นั้นบางทีก็เรียกว่า หมาวัด (monastery dog) มีกายสูงและหนักกว่าประเภทแรก ทิเบตันแมสติฟฟ์สูงราว 61 ถึง 72 เซนติเมตร แต่เพศผู้สามารถสูงได้ถึง 81.28 เซนติเมตร ส่วนน้ำหนักนั้นผู้เพาะพันธุ์ในตะวันตกวัดไว้ว่าประมาณ 47.6272 กิโลกรัมถึง 82 กิโลกรัม แต่ยิ่งตัวใหญ่ก็ยิ่งเลี้ยงยากเพราะค่าใช้จ่ายสูงและไม่รับกับความต้องการใช้งานเพียงในฐานะผู้รักษาปศุสัตว์

ส่วนลักษณะทางกายภาพนั้น ทิเบตันแมสติฟฟ์มีขนสองชั้นหลายสี ตั้งแต่สีดำ สีแทน สีแดง สีทองแดง ไปจนถึงสีเทา ทั้งขนยังไม่มีกลิ่นสาบสุนัขดังที่สุนัขพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ชนิดอื่น ๆ มักมี และโดยปรกติแล้ว ทิเบตันแมสติฟฟ์ผลัดขนในราวปลายฤดูหนาวหรือต้นฤดูใบไม้ผลิ แต่บางทีในปลายฤดูร้อนหรือต้นฤดูใบไม้ร่วงก็มี

ทิเบตันแมสติฟฟ์นั้นถือกันว่าเป็นพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ชั้นต้น เพราะอดทนอยู่รอดในสภาพภูมิประเทศทิเบต เนปาล อินเดีย และภูฏาน ที่เป็นแต่เขาสูงชันได้ นอกจากนี้ ทิเบตันแมสติฟฟ์ยังเป็นสุนัขพันธุ์เพียงไม่กี่ชนิดที่ติดสัดปีละครั้ง ต่างจากชนิดอื่น ๆ ที่เป็นปีละสองครั้ง โดยทิเบตันแมสติฟฟ์นั้นถึงฤดูผสมพันธุ์ในปลายหน้าใบไม้ร่วง เป็นเหตุให้มักตกลูกระหว่างเดือนธันวาคมถึงมกราคม
# ปาหนันแม่วงก์
ปาหนันแม่วงก์  เป็นพืชในสกุลปาหนันช้าง วงศ์ Annonaceae เป็นไม้ยืนต้น ดอกออกเดี่ยวหรือเป็นกระจุกตามกิ่ง กลิ่นหอมอ่อน ผลกลุ่ม ผลย่อยทรงรีหรือทรงกระบอก ออกดอกช่วงมกราคม – พฤษภาคม เป็นไม้ถินเดียวในประเทศไทย พบครั้งแรกที่อุทยานแห่งชาติแม่วงก์ จังหวัดกำแพงเพชร เมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2547 โดย ดร. ปิยะ เฉลิมกลิ่น ชื่อสปีชีส์ตั้งตามสถานที่ค้นพบ 
 อ้างอิง 
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 106
หมวดหมู่:สกุลปาหนันช้าง
# แตงพะเนินทุ่ง
แตงพะเนินทุ่ง  เป็นไม้เถาในวงศ์ Cucurbitaceae เถาปกคลุมด้วยขนสากแข็ง สีน้ำตาลหรือเทา ใบเดี่ยว เว้าลึกเป็นห้าแฉก ผิวใบมีขนปกคลุมทั้งสองด้าน ดอกแยกเพศแยกต้น ดอกสีขาว ผลเดี่ยว ทรงกระบอก สุกแล้วเป็นสีเขียว มีแถบสีขาวตามยาวของผล เมล็ดแบน พบครั้งแรกที่อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี โดยนายพงษ์ศักดิ์ พลเสนา เมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2546 ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติให้แก่ผู้ค้นพบ 
 อ้างอิง 
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 166
หมวดหมู่:วงศ์แตง
# เป่าติ้ง
เป่าติ้ง เป็นนคร นครหนึ่งใน 11 นคร แห่งมณฑลเหอเป่ย เป็นเมืองเก่าแก่แห่งวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของชาติจีนเมืองหนึ่ง เมืองเป่าติ้ง เป็นที่ตั้งของหมู่บ้าน กว่า 6,209 หมู่บ้าน ประชากรในครัวเรือนทั้งหมด 11,612,010 ครัวเรือน