wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ปลาการ์ตูนลายปล้อง
ปลาการ์ตูนลายปล้อง หรือ ปลาการ์ตูนลายปล้องหน้าทอง  เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง

มีสีสันบนลำตัวเมื่อยังเล็ก ด้านล่างจะเป็นสีเหลืองหรือสีส้ม และด้านบนบริเวณหลังจะเป็นสีน้ำตาลเข้มไปจนถึงดำ เมื่อโตขึ้นสีดำนี้จะค่อย ๆ ลามลงมาเรื่อย ๆ ทางด้านท้องจนดำสนิททั้งตัว 

ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 5.5 นิ้ว พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งแต่อ่าวเปอร์เซียจนถึง เมลานีเซีย, ไมโครนีเซีย, เกาะไต้หวัน, ตอนใต้ของญี่ปุ่น, หมู่เกาะริวกิว และออสเตรเลีย ทางน่านน้ำไทย ไม่พบทางฝั่งอ่าวไทย แต่จะพบทางฝั่งอันดามัน

เป็นปลาการ์ตูนอีกชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง แต่ปลาที่มีขายในตลาดปลาสวยงามส่วนใหญ่ในประเทศไทย ยังเป็นปลาที่จับมาจากแหล่งธรรมชาติจากต่างประเทศอยู่ เนื่องจากมีสีสันที่สวยและได้มาตรฐานกว่า อีกประการ คือ ปลาที่จับได้ในน่านน้ำไทยมักจะตายในระยะเวลาอันสั้น เนื่องจากการกระบวนการจับที่ผิดวิธี
นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ, ปลาทะเลสวยงาม ที่เพาะพันธุ์ได้ ในประเทศไทย คอลัมน์ Blue Planet หน้า 126 นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 2 ฉบับที่ 21: มีนาคม 2012 
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
# ปลาการ์ตูนอานม้า
ปลาการ์ตูนอานม้า  เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง 

ได้ชื่อมาจากการที่มีลายสีขาวพาดตั้งแต่บริเวณปลายครีบหลังมายังบริเวณกลางลำตัว เหมือนอานม้า พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในมหาสมุทรอินเดีย เช่นเดียวกับปลาการ์ตูนลายปล้องหางเหลือง (A. sebae) มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 12 เซนติเมตร จะอาศัยอยู่กับดอกไม้ทะเลชนิด พรมทะเล (Stichodactyla haddoni) ซึ่งจะฝังตัวอยู่ในทรายพื้นทะเล ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน

ปลาการ์ตูนอานม้า นับว่าเป็นปลาการ์ตูนที่มีความหลากหลายทางสีสันและลวดลายมากที่สุดชนิดหนึ่ง  โดยบางตัวอาจมีลายสองแถบ หรือสามแถบ สีสันมีตั้งแต่สีดำตลอดทั้งลำตัว หรือบางตัว มีเฉพาะส่วนปากเท่านั้นที่มีสีส้ม ลำตัวสีดำ ส่วนปากและท้องเป็นสีส้ม ไปจนถึงบางตัวที่มีสีส้มตั้งแต่ปาก, ท้อง และลำตัว มากกว่าพื้นที่สีดำบนลำตัว และขณะที่บางตัวอาจมีลายอานม้าเพียงไม่ถึงครึ่งหนึ่งของลำตัว แต่บางตัวมีลายอานม้าพาดยาวไปจนสุดด้านล่างของลำตัว เป็นต้น ส่วนปลาที่พบในเขตน่านน้ำไทยมักมีลายแถบสามแถบครึ่งลำตัว และมีลำตัวสีดำตลอดทั้งลำตัว

เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยงนันทวัฒน์ โชติสุวรรณ, ปลาทะเลสวยงาม ที่เพาะพันธุ์ได้ ในประเทศไทย คอลัมน์ Blue Planet หน้า 127 นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 2 ฉบับที่ 21: มีนาคม 2012
# ปลาการ์ตูนมะเขือเทศแดงดำ
ปลาการ์ตูนมะเขือเทศแดงดำ  เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง

มีลักษณะคล้ายกับปลาการ์ตูนมะเขือเทศ (A. frenatus) มาก  แต่มีความแตกต่างกันที่ปลามะเขือเทศแดงดำมีครีบก้น และครีบท้องเป็นสีดำ และลายสีดำบนลำตัวจะมีลักษณะแตกต่างออกไป ขณะที่ปลาที่พบในบางที่ เช่น ฟิจิหรือวานูอาตู ครีบเหล่านี้จะไม่มีสีดำ แต่ทว่าปลาที่มีลักษณะเช่นนี้มีพบไม่บ่อยนัก

มีขนาดโตเต็มที่ 11 เซนติเมตร พบในมหาสมุทรแปซิฟิกทางแถบฟิจิ, วานูอาตู, มัลดีฟส์, อินโดนีเซีย ไปจนถึงเกรทแบร์ริเออร์รีฟ โดยไม่พบในน่านน้ำไทย

นับเป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่งที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง แต่ไม่ค่อยเป็นที่นิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามนัก เนื่องจากมีสีสันที่ไม่สวยงามเท่าปลาการ์ตูนชนิดอื่นนันทวัฒน์ โชติสุวรรณ, ปลาทะเลสวยงาม ที่เพาะพันธุ์ได้ ในประเทศไทย คอลัมน์ Blue Planet หน้า 130 นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 2 ฉบับที่ 21: มีนาคม 2012
# กระจก
กระจก หมายถึงวัสดุที่ทำมาจากแก้ว ซึ่งมีองค์ประกอบหลักทางเคมีคือซิลิคอน ซึ่งสามารถหลอมและนำไปขึ้นรูปได้ เมื่อเย็นตัวแล้วมีลักษณะ โปร่งใส และเป็นของแข็งโดยไม่จับผลึก (มีค่าความหยัดตัวสูง) กระจกจึงสามารถแตกได้เหมือนแก้ว และมีความคมมากกว่าแก้วเมื่อแตกเพราะมีความบางในการผลิตกระจกมักถูกใช้ในงานสถาปัตยกรรม

ความแตกต่างในการใช้คำเมื่อเทียบกับคำว่าแก้วคือ กระจกจะใช้เรียกแก้วที่นำมาทำให้เป็นแผ่น โดยมีลักษณะแบนราบและมีความหนาประมาณหนึ่งเป็นส่วนใหญ่

กระจกเป็นลักษณะการผลิตวัสดุประเภทแก้วที่ทำขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ในการใช้งานต่าง ๆ เช่น เพื่อเป็นวัสดุกั้นขวางที่ไม่ทึบแสง ใช้เพื่อเป็นฉนวนกั้น ใช้เพื่อประดับตบแต่งอาคาร ฯลฯ ในบางความต้องการใช้ กระจกถูกนำไปปรับคุณสมบัติต่อเพื่อให้มีคุณลักษณะบางอย่าง เช่น ฉาบปรอทที่ด้าน ๆ หนึ่งเพื่อให้มีคุณสมบัติสะท้อนแสงเรียกว่า กระจกเงา หรือผสมสารชนิดอื่นลงไปในเนื้อสารให้มีสีสันหรือความทึบแสงบางส่วนหรือทั้งหมดเรียกว่า กระจกสี กระจกทึบ หรือกระจกควัน หรือนำไปพ่นทรายลงบนพื้นผิวเพื่อให้เกิดความไม่สม่ำเสมอของความเรียบบนผิวทำให้แสงผ่านได้แต่มีลักษณะมัว ๆ เรียกว่า กระจกฝ้า

เนื่องจากกระจกคือวัสดุประเภทแก้วซึ่งมีความโปร่งใสมากและยังมีค่าดรรชนีหักเหของแสงที่สามารถใช้ประโยชน์ได้ จึงมีการนำไปสร้างเป็นวัสดุที่มีความหนาไม่สม่ำเสมอแต่มีลักษณะเฉพาะ เรียกว่า เลนส์ โดยเลนส์ที่มีสัณฐานกลมเหมือนเหรียญที่เว้าเข้าตรงกลางทั้งสองด้านเรียกว่า เลนส์เว้า หรือถ้าเว้าเข้าด้านเดียวอีกด้านหนึ่งแบนราบและฉาบปรอทมักเรียกว่า กระจกเว้า มีสัณฐานกลมเหมือนเหรียญที่ป่องออกตรงกลางทั้งสองด้านเรียกว่า เลนส์นูน หรือนูนออกด้านเดียวอีกด้านหนึ่งแบนราบและฉาบปรอทมักเรียกว่า กระจกนูน ซึ่งเลนส์คือประเภทการผลิตวัสดุประเภทแก้วในรูปแบบของกระจกเพื่อการใช้งานในลักษณะของการหักเหแสงนั่นเอง

กระจกบางประเภทถูกนำไปประกอบสร้างแบบพิเศษ เช่น เคลือบเนื้อสารบางประเภทเช่นพลาสติกด้านเดียวหรือทั้งสองด้าน (เนื้อสารที่นำมาเคลือบเรียกว่าฟิล์ม) เพื่อให้ทึบแสงหรือเพื่อให้ไม่แตกร่วนหรือเพื่อให้เมื่อแตกแล้วไม่มีความคมคล้ายเมล็ดข้าวโพด เช่น กระจกรถยนต์ ฟิล์มบางประเภทที่นำมาเคลือบเช่น เคฟลาร์ มีลักษณะทางโครงสร้างเคมีที่สามารถกระจายแรงที่มากระทบด้านหน้าออกไปทางด้านข้างได้ จึงทำให้สามารถผลิตเป็นกระจกนิรภัย ที่สามารถทนทานต่อแรงกระแทกได้ และในบางกรณีการผลิตแบบเคลือบด้านนอก อาจปรับเป็นการผลิตแบบสอดไส้ข้างใน หรือ ผสมลงไปเป็นเนื้อเดียวกัน

ในบางกรณีกระจกอาจสร้างจากวัสดุที่มีความโปร่งใสไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าแก้วแต่เป็นวัสดุประเภทอื่นไปเลย แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตามกระจกจะมีความหมายในลักษณะ ใส บาง เป็นแผ่น มีผิวราบเรียบอย่างมาก อาจหมายรวมไปถึง สะท้อนแสงได้ รวมหรือเบี่ยงเบนแสงได้ หรือ เป็นเงา เสมอ ๆ วัสดุประเภทกระจกนั้น หากมีค่าความยอมให้ผ่านของแสงมากจะเรียกว่า โปร่งใส หากมีค่าน้อยจะเรียกว่า โปร่งแสง และหากไม่มีค่าเลยจะเรียกว่า ทึบแสง

ความหมายโดยปริยายของกระจก มักจะหมายถึงกระจกเงา ถ้าพูดโดยไม่ระบุว่าเป็นกระจกใส เช่นในประโยคว่า "ส่องกระจกชะโงกดูเงา" (เพี้ยนมาจาก "ส่องกะโหลกชะโงกดูเงา" โดยกะโหลกคำนี้แปลว่ากะลา) หรือ "น้ำใสราวกับกระจก" (ส่องลงไปเห็นใบหน้าได้)
# ปลาฉลามหิน
ปลาฉลามหิน หรือ ปลาฉลามกบฉลาม น.ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 (,) เป็นปลาทะเลกระดูกอ่อนจำพวกปลาฉลาม

อยู่ในวงศ์ Hemiscylliidae มีลักษณะคล้ายกับปลาฉลามกบ (C.  punctatum) ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในสกุลเดียวกัน

มีขนาดยาวเต็มที่ไม่เกิน 1 เมตร พบได้ทั่วไปในพื้นทะเลทุกสภาพ ไม่ว่าจะเป็นพื้นทราย, พื้นโคลน หรือทรายปนโคลน กระจายพันธุ์อย่างกว้างไกลตั้งแต่ทะเลอาหรับ, ปากีสถาน, อินเดีย, ศรีลังกา, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, ทะเลญี่ปุ่น, ทะเลตะวันออก, ทะเลฟิลิปปิน, มาเลเซีย และอินโดนีเซีย

เมื่อยังเป็นลูกปลาวัยอ่อน จะมีสีสันและลวดลายสวยงาม โดยจะมีสีขาวเป็นสีพื้น และมีสีดำสลับเป็นปล้อง ๆ จึงมีอีกชื่อเรียกหนึ่งว่า "ปลาฉลามปล้องอ้อย" แต่เมื่อโตขึ้นแล้วลวดลายเหล่านี้จะหายไป เหลือเพียงแค่ลำตัวสีเขียวหรือเทาตลอดทั้งลำตัว และมีจุดกระสีดำเป็นจุด ๆ ทั้งลำตัวไปจรดปลายหาง

เป็นปลาฉลามที่ออกลูกเป็นไข่ โดยลักษณะไข่เป็นกระเปาะคล้ายแคปซูลรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีเปลือกเหนียวและมีเส้นใยไว้ยึดติดกับวัสดุใต้น้ำ ลูกปลาจะใช้เวลาในการพัฒนาตัวในกระเปาะไข่ประมาณ 12 สัปดาห์ โดยกินอาหารจากถุงไข่แดง และเมื่อฟักออกมาแล้วจะสามารถหาอาหารกินได้เองเลย ซึ่งได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็กที่อาศัยอยู่หน้าดินพื้นทะเล

จัดเป็นปลาฉลามที่มีขนาดเล็ก และมีสีสันสวยงามโดยเฉพาะเมื่อยังเล็ก จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ซึ่งสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง ซึ่งการขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงเมื่อแม่ปลาออกไข่มาแล้ว จะเก็บขึ้นมาอนุบาลในบ่อที่มีกระแสน้ำไหลเวียนและมีคุณภาพดี จนกว่าลูกปลาจะฟักออกมาเป็นตัวนันทวัฒน์ โชติสุวรรณ, ปลาทะเลสวยงาม ที่เพาะพันธุ์ได้ ในประเทศไทย คอลัมน์ Blue Planet หน้า 140 นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 2 ฉบับที่ 21: มีนาคม 2012
# เซะ
เซะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า せ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 世 และคะตะกะนะเขียนว่า セ มีที่มาจากส่วนซ้ายของมันโยงะนะ 世 ออกเสียงว่า  เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า 

せ เป็นอักษรลำดับที่ 14 อยู่ระหว่าง す (ซุ) กับ そ (โซะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ せ เป็นอักษรลำดับที่ 46 อยู่ระหว่าง も (โมะ) กับ す (ซุ)

 รูปแบบ  โรมะจิ  ฮิระงะนะ  คะตะกะนะ  เสียงอ่าน รูปแบบ  โรมะจิ  ฮิระงะนะ  คะตะกะนะ  เสียงอ่าน ธรรมดา se  せ  セ  เซะ ธรรมดา+ดะกุเต็ง ze  ぜ  ゼ  เซะ seisē  せい, せぃせえ, せぇせー, せ～  セイ, セィセエ, セェセー, セ～  เซ zeizē  ぜい, ぜぃぜえ, ぜぇぜー, ぜ～  ゼイ, ゼィゼエ, ゼェゼー, ゼ～  เซ

 อักษรแบบอื่น 
ภาษาไอนุใช้คะตะกะนะแบบเติมฮันดะกุเต็ง セ゚ สำหรับใช้แทนเสียง  ซึ่งสามารถเขียนด้วย チェ แทนก็ได้

 อักขระ  ยูนิโคด  จิส เอกซ์ 0213JIS拡張漢字（JIS X 0213:2004）（全コード表）   ความหมาย せ  U+305B  1-4-27  ฮิระงะนะ เซะ (se) ぜ  U+305C  1-4-28  ฮิระงะนะ เซะ (ze) セ  U+30BB  1-5-27  คะตะกะนะ เซะ (se) ゼ  U+30BC  1-5-28  คะตะกะนะ เซะ (ze) セ゚  U+30BB U+309A  1-5-92  คะตะกะนะ เสะ (tse) ㋝  U+32DD  1-12-72  คะตะกะนะ เซะ (se) ในวงกลม ｾ  U+FF7E  ไม่มี  คะตะกะนะ เซะ (se) ครึ่งความกว้าง

 ลำดับขีด 
 thumb|upright|alt=ลำดับขีดในการเขียน せ|ลำดับขีดในการเขียน せ thumb|upright|alt=ลำดับขีดในการเขียน セ|ลำดับขีดในการเขียน セ

ฮิระงะนะ せ มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้
 ขีดเส้นนอนจากซ้ายไปขวา ในตำแหน่งกึ่งบน
 ขีดเส้นตั้งตัดกับเส้นแรก ในตำแหน่งค่อนไปทางขวา เมื่อถึงตำแหน่งกลางให้ตวัดขึ้นไปทางซ้าย
 ขีดเส้นตั้งตัดกับเส้นแรก ในตำแหน่งค่อนไปทางซ้าย เมื่อถึงตำแหน่งล่างให้โค้งเล็กน้อยแล้วขีดไปทางขวา

คะตะกะนะ セ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
 ขีดเส้นนอนเฉียงขึ้นเล็กน้อยจากซ้ายไปขวา ในตำแหน่งกึ่งบน เมื่อถึงปลายให้ขีดเฉียงลงทางซ้ายเล็กน้อย
 ขีดเส้นตั้งตัดกับเส้นแรก ในตำแหน่งค่อนไปทางซ้าย เมื่อถึงตำแหน่งล่างให้โค้งเล็กน้อยแล้วขีดไปทางขวา

 คันจิ 
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าเซะ และขึ้นต้นด้วยเซะ มีดังนี้
# ปลาแฟลกเทลแคทฟิช
ปลาแฟลกเทลแคทฟิช (,) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแพะ (Callichthyidae) 

มีรูปร่างเรียวยาวเป็นทรงกระบอก ส่วนหัวแหลม ปากแบนเล็ก มีหนวดบนปากสองเส้นและข้างปากอีกสองเส้น และริมฝีปากอีก 4 เส้น ใช้ในการสัมผัสหาอาหาร ลำตัวมีผิวหนังที่พัฒนาเป็นเกราะแข็งใช้สำหรับป้องกันตัว ส่วนหัวมีจุดสีดำกระจัดกระจายไปทั่ว มีแถบสีดำในแนวนอนลากยาวตั้งแต่จมูกจรดแผ่นปิดเหงือก ดวงตาอยู่ตรงขนานกับปาก ครีบหางมีลายสีขาวดำพาดผ่านเป็นแนวนอน

เป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวไม่เกิน 10 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ในแม่น้ำอเมซอน ในทวีปอเมริกาใต้ ในสภาพที่มีน้ำไหลเอื่อย ๆ ไม่แรงมากนัก มีเศษซากใบไม้หรือพืชน้ำทับถมรวมกันและขึ้นอยู่บ้าง หากินโดยใช้ปากควานหาอาหารกับพื้นน้ำ 

เป็นปลาที่มีความสวยงาม จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามเพื่อเก็บกินเศษอาหารที่ปลาอื่นกินเหลือไว้ จัดเป็นปลาที่เลี้ยงง่าย กินอาหารได้หลากหลายทั้งอาหารสดและอาหารเม็ด มีนิสัยเรียบร้อย ไม่ดุร้ายก้าวร้าว ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แลวในสถานที่เลี้ยงป.ปลาระเบิด (เกล็ดกระจาย), Dianema longibarbis เรือดำน้ำน่ารัก หน้า 65-66 นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 21 ปีที่ 2: มีนาคม 2012
# อัซรีนัซ มัซฮาร์
อัซรีนัซ มัซฮาร์ บินตี ฮากิม มัซฮาร์ (เกิด 23 กันยายน พ.ศ. 2522) หรือชื่อในอดีต เจ้าหญิงอัซรีนัซ มัซฮาร์ พระชายาฯ เป็นอดีตผู้ประกาศข่าวชาวมาเลเซีย และอดีตพระชายาคนที่สามของสุลต่านฮัสซานัล บลกียะฮ์ สุลต่านแห่งบรูไน ต่อมาถูกถอดจากอิสริยยศทั้งหมดหลังการหย่า  

ประวัติ
อัซรีนัซ มัซฮาร์ หรือชื่อเล่นว่า นัซ เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2522 ที่กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย เป็นบุตรคนที่สองของฮากิม มัซฮาร์ กับเฟาซียะฮ์ อับดุลละฮ์ สำเร็จการศึกษาจากสถาบันมีเดียอินเตอร์กราฟมาเลเซีย สาขาวิทยุกระจายเสียง

เธอมีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ประกาศข่าวในสถานีโทรทัศน์ TV3 ของประเทศมาเลเซีย จนเธอได้รับรางวัลนักข่าวที่มีศักยภาพมากที่สุดของ TV3 ใน พ.ศ. 2543 และได้รับรางวัลศิษย์เก่าดีเด่นจากสถาบันมีเดียอินเตอร์กราฟใน พ.ศ. 2545 และเธอได้ลาออกจากการทำงานเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 โดยได้ทิ้งท้ายไว้ว่า "ดิฉันต้องการก้าวเดินออกไปเผชิญสิ่งใหม่ ๆ"

ชีวิตส่วนตัว
อัซรีนัซพบกับสุลต่านฮัสซานัล บลกียะฮ์ ครั้งแรกเมื่อเธอเดินทางไปยังประเทศบรูไนเมื่อสองปีก่อนการสมรส ซึ่งสหายของเธอได้อ้างว่า "เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นอัซรินัซเพียงแค่แวบเดียวก็ตกหลุมรักเธอทันที นับจากนั้นพระองค์ก็ดูเธออ่านข่าวทางโทรทัศน์ที่ทีวีช่อง 3 อยู่เสมอ" งานอภิเษกสมรสของทั้งสองถูกจัดขึ้นอย่างเงียบ ๆ  ที่กัวลาลัมเปอร์ ภายในงานได้รับการคุ้มกันอย่างหนาแน่น ผู้เข้าไปในงานถูกห้ามมิให้พกกล้องเข้าไป และจะต้องถูกค้นร่างกายอย่างละเอียด หลังการอภิเษกสมรสครั้งนั้นทำให้ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงอัซรินัซ มัซฮาร์ พระชายาฯ เธอได้ให้ประสูติกาลพระโอรส-ธิดาสองพระองค์ คือ เจ้าชายอับดุล วากีล (ประสูติ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2549) และเจ้าหญิงอามีระห์ วาร์ดาตุล (ประสูติ 28 มกราคม พ.ศ. 2551)

ความสัมพันธ์ของเธอกับสุลต่านบรูไนยุติลงเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ซึ่งมีการประกาศออกทางโทรทัศน์ในช่องเรดิโอเทเลวิชันบรูไน ซึ่งในประกาศดังกล่าวได้กล่าวถึงการถอนพระอิสริยยศ และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งหมดของเธอมติชนออนไลน์ - สุลต่านบรูไนหย่าพระชายาองค์ที่ 3 หลังอภิเษกสมรสนาน 5 ปี ส่วนเหตุผลนั้น เป็น "เหตุผลพิเศษ" ที่ไม่มีการเปิดเผยรายละเอียดแต่อย่างใด ซึ่งก่อนหน้านี้สุลต่านฮัสซานัลทรงหย่ากับพระชายาองค์ที่สองคือ มาเรียม อับดุล อาซิซ อดีตพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน เมื่อ พ.ศ. 2546คมชัดลึก - "สุลต่าน"บรูไนทรงหย่าขาดชายาองค์ที่3

อัซรีนัซสมรสใหม่กับไฟรซ คาน อับดุล ฮามิด  เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 แขกรับเชิญในงานมีเพียงสมาชิกครอบครัว มิตรสนิท และบุคคลที่ญาติเชิญมาเท่านั้น ทั้งสองมีบุตรด้วยกันสองคน คือ อารีซียา มาลายีคา (เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2562) และอาทีรา เมดีนะฮ์ (เกิด 26 มีนาคม พ.ศ. 2564)
# วงศ์ปลาแพะ
วงศ์ปลาแพะ  เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Callichthyidae 

เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก ขนาดโดยทั่วไปแล้วมีขนาดประมาณ 3-5 นิ้ว โดยพัฒนาผิวหนังลำตัวให้แข็งเหมือนเกราะเพื่อป้องกันตัวจากศัตรู มีลักษณะโดยรวม คือ ลำตัวป้อมกลม ส่วนหัวค่อนข้างโตกว่าส่วนอื่น ๆ มีหนวดยื่นออกมาริมปากซึ่งงุ้มลงด้านล่างเพื่อเป็นประสาทสัมผัสในการหาอาหาร ซึ่งหนวดที่ว่านี้มีลักษณะคล้ายกับหนวดเคราของแพะ อันเป็นที่มาของชื่อเรียก

เป็นปลาที่หากินตามพื้นท้องน้ำ มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง โดยกินอาหารจำพวกสัตว์น้ำขนาดเล็ก และเศษซากพืช ซากสัตว์ พบกระจายพันธุ์ในหลายแม่น้ำในทวีปอเมริกาใต้ปลาแพะ

จัดเป็นวงศ์ปลาที่มีสมาชิกจำนวนมาก สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ย่อย 9 สกุล (ดูในตาราง) ประมาณ 177 ชนิดจาก ITIS.gov  โดยมีความสำคัญในแง่ของการเป็นปลาเศรษฐกิจในทวีปอเมริกาใต้ ในบางชนิด และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามกัน ด้วยว่าเป็นปลาที่มีนิสัยเรียบร้อย ไม่ดุร้ายก้าวร้าว จึงทำให้เป็นที่นิยมมาก โดยชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือ ปลากดเกราะ (Hoplosternum littorale) ที่มีขนาดยาวเต็มที่ 24 เซนติเมตรผศ.สมหมาย เจนกิจการ, RoF, หน้า 61 คอลัมน์ บุก Rio Amazonras ตลุยตลาดปลา เมืองมาเนาส์ ประเทศบราซิล นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 12 ปีที่ 1 ประจำเดือนมิถุนายน 2011
# สกุลดีอานีม่า
สกุลดีอานีม่า  เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็ก ในวงศ์ปลาแพะ (Callichthyidae) ซึ่งเป็นปลากระดูกแข็งในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) โดยใช้ชื่อสกุลว่า Dianema

มีรูปร่างเรียวยาวเป็นทรงกระบอก ส่วนหัวแหลม ปากแบนเล็ก มีหนวดบนปากสองเส้นและข้างปากอีกสองเส้น และริมฝีปากอีก 4 เส้น ใช้ในการสัมผัสหาอาหาร ลำตัวมีผิวหนังที่พัฒนาเป็นเกราะแข็งใช้สำหรับป้องกันตัว ส่วนหัวมีจุดสีดำกระจัดกระจายไปทั่ว มีแถบสีดำในแนวนอนลากยาวตั้งแต่จมูกจรดแผ่นปิดเหงือก ดวงตาอยู่ตรงขนานกับปาก  

ปลาตัวผู้มีหนามแข็งเล็ก ๆ ที่ก้านครีบอก ปลาตัวเมียมีลักษณะอ้วนป้อมกว่าหากมองจากด้านบน ตัวเมียเมื่อไข่สุกท้องจะขยายใหญ่ วางไข่ได้ถึงครั้งละ 500 ฟอง โดยปลาตัวผู้จะเป็นผู้ดูแลไข่ที่วางในหลุมพื้นน้ำที่ขุดขึ้น

เป็นปลาขนาดเล็ก มีขนาดประมาณ 10-12 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำที่มีกระแสน้ำไหลเอื่อย ๆ ไม่แรงเชี่ยว มีใบไม้หรือพืชน้ำทับถมกัน น้ำมีความเป็นกรดเล็กน้อย (pH ต่ำกว่า 7 ลงมาเล็กน้อย) ซึ่งมักเป็นแหล่งน้ำตื้น ๆ ไหลคดเคี้ยวในป่าดิบชื้น  หากินเศษอาหารตามพื้นน้ำและสัตว์น้ำขนาดเล็ก

แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดจาก ITIS.gov

Dianema longibarbis Cope, 1872  
Dianema urostriatum (A. Miranda-Ribeiro, 1912)

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว

โดยคำว่า Dianema ซึ่งใช้เป็นชื่อสกุลนั้น มาจากคำว่า di ในภาษากรีก หมายถึง "สอง" และคำว่า nema แปลว่า "เส้นด้าย หรือ เส้นใย" ซึ่งหมายถึงหนวดสองเส้นที่กระดูกขากรรไกรบนป.ปลาระเบิด (เกล็ดกระจาย), Dianema longibarbis เรือดำน้ำน่ารัก หน้า 65 และ 70 นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 21 ปีที่ 2: มีนาคม 2012
# เบียร์มันนี จำกัด (มวยปล้ำอาชีพ)
เบียร์มันนี จำกัด มีสมาชิก 2 คนคือ เจมส์ สตรอม และ โรเบิร์ต รู๊ด เป็นทีมนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ฝ่ายธรรมะ ทั้ง 2 คน ในสมาคม ทีเอ็นเอ โดยมี แจ็กการีน เป็นผู้จัดการส่วนตัว ปัจจุบันได้แตกทีมไปแล้ว

แชมป์และผลงานทั้งหมด
thumb|right|เบียร์มันนี จำกัด กับ แชมป์แทกทีม TNA
โปรเรสต์ลิงอีลลัชเทรทิด
แทกทีมยอดเยี่ยมแห่งปี (ปี 2008, 2011)

โทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง
เอ็นดับเบิลยูเอ เวิลด์ เฮฟวี่เวท แชมเปี้ยนชิพ (1 สมัย) – เจมส์ สตรอม
ทีเอ็นเอ เวิลด์ แทกทีม แชมเปี้ยนชิพ (4 สมัย)
ผู้ชนะในทัวร์นาเม้นท์ บราวน์ฟอร์กลอรีซีรีส์ (ปี 2011) – โรเบิร์ต รู๊ด
ผู้ชนะในทัวร์นาเม้นท์ ทีม 3ดี อินวิเทชั่นแนล แทกทีม ทัวร์นาเม้นท์ (2009)
ผู้ชนะในทัวร์นาเม้นท์ ทีเอ็นเอ แทกทีม แชมเปี้ยนชิพซีรีส์ (ปี 2010)
# เอลโดราดูบิสเนสส์ทาวเวอร์
เอลโดราดูบิสเนสส์ทาวเวอร์  เป็นตึกระฟ้า เริ่มก่อสร้างเมื่อ ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548) และเปิดทำการเมื่อ ค.ศ. 2007 (พ.ศ. 2550) ได้กลายเป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับที่ 22 ของประเทศบราซิล โดยมีความสูง 141 เมตร หรือ 462 ฟุต และมีทั้งหมด 36 ชั้น ตั้งอยู่ที่เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Eldorado Business Tower ในเอ็มโพริส
 Diagram of Eldorado Business Tower
# อี-ทาวเวอร์
อี-ทาวเวอร์  เป็นตึกระฟ้า เริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2002 (พ.ศ. 2545) และเปิดทำการเมื่อ ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548) ได้กลายเป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับที่ 13 ของประเทศบราซิล โดยมีความสูง 148 เมตร หรือ 488 ฟุต และมีทั้งหมด 37 ชั้น ตั้งอยู่ที่เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 E-Tower ในเอ็มโพริส
 Diagram of E-Tower
# วีเจ (เมือง)
วีเจ  เป็นเมืองหลักของจังหวัดชื่อเดียวกัน ในประเทศแองโกลา ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ ห่างจากกรุงลูอันดาไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 220 กม. เมืองนี้เจริญเติบโตจากศูนย์กลางตลาดเล็ก ๆ ในปี ค.ศ. 1945 จนกลายเป็นเมืองในปี ค.ศ. 1956
# ปาเนเวฌีส
ปาเนเวฌีส (,) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 5 ของประเทศลิทัวเนีย ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเกานัสไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 88 กิโลเมตร จากข้อมูล ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 113,653 คน  มีพื้นที่ 50.1 ตารางกิโลเมตร
# เกร์ริเยโรเอรอยโก
เกร์ริเยโรเอรอยโก (, ท. "นักสู้กองโจรผู้เป็นวีรบุรุษ") เป็นภาพถ่ายสัญรูปของเช เกบารา นักปฏิวัติลัทธิมากซ์ ขณะกำลังสวมหมวกเบเรต์สีดำ ถ่ายโดยอัลเบร์โต กอร์ดา ภาพนี้ถ่ายเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2503 ในกรุงฮาวานา ประเทศคิวบา ในพิธีสดุดีเหยื่อของการระเบิดเรือบรรทุกสินค้า ลากูบร์  และเมื่อถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 ได้เปลี่ยนผู้นำเปี่ยมบารมีและเป็นที่พิพาทเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมCommunists, Capitalists still buy into Iconic Che Photo, Author says  by Brian Byrnes, CNN, May 5, 2009 กอร์ดากล่าวว่า ในขณะที่เขาถ่ายภาพนี้ เขาถูกดึงดูดจากการแสดงสีหน้าของเกบารา ซึ่งแสดง "การแทนที่ไม่ได้อย่างสมบูรณ์"Jon Lee Anderson. Che Guevara : A revolutionary life. pg 465 เช่นเดียวกับความโกรธและความเจ็บปวด"Che Guevara: Revolutionary & Icon", by Trisha Ziff, Abrams Image, 2006, pg 15 หลายปีให้หลัง กอร์ดาจะกล่าวว่า ภาพนี้แสดงถึงลักษณะหนักแน่นและไม่ยินดียินร้ายของเช"Che Guevara: Revolutionary & Icon", by Trisha Ziff, Abrams Image, 2006, pg 33 เกบาราอายุได้ 31 ปีขณะถ่าย

สถาบันวิทยาลัยศิลปะแมริแลนด์เรียกภาพนี้ว่าสัญลักษณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 20 และภาพถ่ายที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกMaryland Institute of Art, referenced at BBC News, "Che Guevara photographer dies", May 26, 2001. Online at BBC News, accessed January 4, 2006.
# แมกซีน
การ์ลี เปเรซ  เกิดวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1986 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ในชื่อว่า แมกซีน  เซ็นสัญญากับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE) เคยเข้าร่วมแข่งขันรายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่น 3 ปัจจุบันได้ลาออกแล้ว ปัจจุบันอยู่กับสมาคม Lucha Underground ในชื่อว่า แคทรีนา 

ผลงาน
Wrestling Observer Newsletter
Worst Worked Match of the Year (2010) ปะทะ เคทลิน ใน WWE NXT 19 ตุลาคม
# หีบชัก
หีบชัก อาจหมายถึง

 หีบชัก, หีบไม้รูปทรงสี่เหลี่ยม ภายในมีที่ตั้งโถอุจจาระ ด้านหลังเปิดได้เพื่อชักโถออกทำความสะอาด ตอนบนเป็นที่นั่ง มีร่องเจาะตรงกับปากโถตอนล่าง
 หีบเพลง (free reed), เครื่องอัดลมทำด้วยไม้หุ้มกระดาษมีรู มีลิ้นใช้นิ้วปิดเปิดให้เป็นเสียงเพลง
 หีบเพลงชัก (accordion), เครื่องดนตรีประเภทเครื่องลม ประกอบด้วยหีบสองหีบ ส่วนใหญ่เป็นหีบสี่เหลี่ยม เชื่อมต่อกันด้วยท่อลมพับสองด้าน ด้านขวามือมีปุ่มกดหรือมีแผงแป้นนิ้ว ด้านซ้ายมือมีปุ่มกดบรรเลงเสียงต่ำและเสียงประสาน
 หีบเพลงปาก (harmonica หรือ mouth organ), เครื่องดนตรีประเภทเครื่องลม ใช้ปากเป่า ลักษณะแบนยาว ประกอบด้วยลิ้นเสียงสองแถว แถวหนึ่งดังเมื่อเป่าลมออก อีกแถวหนึ่งดังเมื่อดูดลมเข้า
# วงศ์ปลาแพะ (ปลาทะเล)
วงศ์ปลาแพะ หรือ วงศ์ปลาหนวดฤๅษี (Mullidae) เป็นวงศ์ของปลาทะเลและปลาน้ำกร่อยกระดูกแข็ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Mullidae

มีรูปร่างโดยรวม คือ มีเกล็ดขนาดใหญ่มีลักษณะเป็นแบบสากเล็กน้อย ส่วนหัวมีเกล็ด ครีบหลังมีสองตอน ตอนแรกมีก้านครีบแข็ง 6-8 ก้าน ครีบ มีครีบหางแบบเว้าลึก ใต้คางมีหนวด 1 คู่ ที่ไวต่อความรู้สึก ใช้สำหรับคุ้ยเขี่ยหาอาหารตามหน้าดิน เช่น พื้นทราย ซึ่งดูแล้วเหมือนหนวดเคราของแพะ อันเป็นที่มาของชื่อ

พบกระจายพันธุ์ในชายฝั่งและแนวปะการังเขตร้อนและเขตอบอุ่น ทั้งมหาสมุทรแปซิฟิก, แอตแลนติก, ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และมหาสมุทรอินเดีย โดยอยู่รวมกันเป็นฝูง

แบ่งออกได้เป็น 6 สกุล (ดูในตาราง) ประมาณ 55 ชนิดจาก ITIS.gov  ในน่านน้ำไทยพบได้หลายชนิด อาทิ ปลาแพะเหลืองทอง (Parupeneus heptacanthus), ปลาแพะลาย (Upeneus tragula), ปลาแพะเหลือง (U. sulphureus), ปลาแพะขนุน (Mulloidichthys flavolineatus) เป็นต้นระบบฐานข้อมูลความหลากหลายทางชีวภาพและทรัพยากรทางทะเล ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา กลุ่มทรัพยากร : ปลา
# ปลากระโทงร่ม
ปลากระโทงร่ม หรือ ปลากระโทงแทงร่ม 

เป็นปลากระโทงที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในสกุล Istiophorus

มีรูปร่างยาวเรียว ลำตัวแบนข้าง ส่วนของสันหลังมีกล้ามเนื้อหนา หัวค่อนข้างโต ปากกว้าง จะงอยปากเรียวยาวและแหลม  มีครีบกระโดงหลังสูงใหญ่เวลาแผ่กว้างจะมีลักษณะคล้ายใบเรือ ซึ่งใหญ่กว่าปลากระโทงสกุลอื่น ครีบอกมีขนาดเล็ก ครีบท้องเรียวยาวเหมือนแถบริบบิ้น ครีบก้นแยกเป็นสองอันเล็ก ๆ อันที่สองอยู่ตรงข้ามครีบหลังซึ่งมีขนาดใกล้เคียงกัน สีของลำตัวด้านหลังเป็นสีน้ำเงินเข้มปนดำข้างตัวสีน้ำเงินอ่อนกว่าด้านหลัง ท้องสีขาวเงินมีลายเป็นเส้นประพาดจากด้านหลังลงไปถึงท้อง ครีบทุกครีบมีสีดำ 

มีความยาวได้ถึง 3.5 เมตร น้ำหนักตัวประมาณ 100-125 กิโลกรัม

กระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในทะเลเปิดของมหาสมุทรต่าง ๆ ทั้ง มหาสมุทรแปซิฟิก, มหาสมุทรแอตแลนติก, มหาสมุทรอินเดีย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน เป็นปลาที่มีความปราดเปรียวว่องไวมาก โดยสามารถว่ายน้ำได้เร็วถึง 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เนื่องจากเป็นปลาที่มีกล้ามเนื้อแข็งแรงมาก ข้อต่อของกระดูกและครีบต่าง ๆ ที่ช่วยในการเคลื่อนไหวได้เป็นอย่างดี มีการอพยพย้ายถิ่นไปตามกระแสน้ำ

ลูกปลาวัยอ่อนเมื่อฟักออกมาจากไข่มีขนาดเพียง 3 มิลลิเมตรเท่านั้น และจะมีขนาดเหมือนตัวเต็มวัยเมื่อมีความยาวได้ 20 เซนติเมตร ปลาวัยอ่อนจะอาศัยหากินตามผิวน้ำที่ไม่ไกลจากฝั่งมากนัก และบางครั้งอาจเข้าไปหากินใกล้ชายฝั่งหรือใกล้กับเกาะ โดยใช้จะงอยปากที่แหลมยาวและครีบหลังที่ใหญ่ไล่ต้อน ซึ่งอาหารที่ชื่นชอบ คือ ปลาขนาดเล็กและหมึก เมื่อจะล่าเหยื่อ โดยเฉพาะปลาแมกเคอเรล จะเปลี่ยนสีลำตัวเป็นสีฟ้าหรือสีน้ำเงิน เนื่องจากสายตาของปลาแมกเคอเรลไวต่อแสงสีฟ้าหรือสีน้ำเงินมาก รวมทั้งสามารถมองเห็นแสงอัลตราไวโอเลตด้วย การเปลี่ยนเป็นสีฟ้าจะทำให้ปลาแมกเคอเรลสับสน 

ปลากระโทงร่ม เป็นปลาที่เป็นทื่นิยมอย่างมากในการตกเป็นเกมกีฬา ด้วยเป็นปลาที่สู้กับเบ็ดและต้องใช้พละกำลังและเวลาอย่างมากในการตกจารุจินต์ นภีตะภัฏ, ปลากระโทงร่ม

การจำแนก
เดิมเคยถูกให้มีเพียงชนิดเดียวจาก ITIS.gov  แต่ปัจจุบันแบ่งออกเป็น 2 ชนิด โดยไม่มีความแตกต่างกันทางดีเอ็นเอหรือสัณฐานGardieff, S: Sailfish. Florida Museum of Natural History. Retrieved 26 April 2013.Collette, B.B., McDowell, J.R. and Graves, J.E. (2006). Phylogeny of Recent billfishes (Xiphioidei). Bull. Mar. Sci. 79(3): 455-468.
ปลากระโทงร่มแอตแลนติก (Istiophorus albicans)
ปลากระโทงร่มอินโด-แปซิฟิก (Istiophorus platypterus)McGrouther, M. (2013). Sailfish, Istiophorus platypterus. Australian Museum. Retrieved 26 April 2013.
# โชลา อเมโอบี
ฟูลูวาโชลา โชลา อเมโอบี (เกิดวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1981 ที่เมืองซาเรีย ประเทศไนจีเรีย) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไนจีเรีย ตำแหน่งกองหน้า เคยเล่นในระดับพรีเมียร์ลีกให้กับนิวคาสเซิล ยูไนเต็ด อย่างยาวนานถึง 14 ฤดูกาล
# ติม กรึล
ตีโมตี ไมเกิล กรึล (เกิด 3 เมษายน ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับนอริชซิตี

ในฟุตบอลโลก 2014 รอบ 8 ทีมสุดท้าย นัดที่เนเธอร์แลนด์พบกับคอสตาริกา ภายในเวลา 90 นาที และทดเวลาพิเศษออกไปรวมเป็น 120 นาที ไม่มีทีมไหนที่สามารถทำประตูได้ ก่อนหมดเวลาพิเศษ ลูวี ฟัน คาล ผู้จัดการทีมเนเธอร์แลนด์ ได้ตัดสินใจเปลี่ยนตัวผู้รักษาประตูจากยัสเปอร์ ซิลเลิสเซิน ผู้รักษาประตูมือหนึ่งซึ่งทำหน้าที่มาตลอด 120 นาที ออก แล้วให้กรึลลงไปทำหน้าที่แทนเพื่อที่จะตัดสินกันที่การดวลลูกจุดโทษโดยเฉพาะ เนื่องจากซิลเลสเซินประสบการณ์ยังน้อยและรูปร่างเล็กกว่า ทั้งที่กรึลมีประสบการณ์การเล่นให้กับทีมชาติเพียงแค่ 5 ครั้งเท่านั้น และผลปรากฏว่าเนเธอร์แลนด์เป็นฝ่ายเอาชนะไปได้ 4-3 ประตู ซึ่งกรึลสามารถที่จะปัดลูกจุดโทษของทางฝ่ายคอสตาริกาได้ถึง 2 ลูก

ในพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2015–16 นัดที่ 3 ของฤดูกาล ที่นิวคาสเซิลยูไนเต็ดเป็นฝ่ายบุกไปเยือนแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดที่สนามโอลด์แทรฟฟอร์ด ก่อนหน้านั้นแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดชนะติดต่อมาแล้ว 2 นัด ผลการแข่งขันปรากฏว่าเสมอกันไป 0-0 ประตู โดยกรึลเล่นได้อย่างโดดเด่นสามารถป้องกันลูกยิงของผู้เล่นแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดได้หลายต่อหลายครั้ง

แต่หลังจากนั้นไม่นาน ในฟุตบอลยูโร 2016 รอบคัดเลือก กรึลได้ลงเล่นให้กับทีมชาติ และได้รับบาดเจ็บที่เอ็นหัวเข่า ทำให้ต้องหยุดพักรักษาตัวตลอดทั้งฤดูกาล
# ลีออน เบสต์
ลีออน จูเลียน เบรนดัน เบสต์ (เกิด 19 กันยายน ค.ศ. 1986 ที่นอตทิงแฮม ประเทศอังกฤษ) เป็นนักฟุตบอลชาวไอริช ตำแหน่งกองหน้า