# รายพระนามรัชทายาทกรีซ
รายพระนามต่อไปนี้ รวบรวมบุคคลทั้งหมดที่เคยเป็นลำดับแรกในการสืบราชบัลลังก์กรีซ ไม่ว่าจะเป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงหรือทายาทโดยสันนิษฐาน ตั้งแต่ 1832 (ดูเพิ่มที่ มกุฎราชกุมารกรีซ) ตัวหนาหมายถึงบุคคลที่ได้รับราชบัลลังก์จริง

 (ราชวงศ์วิตเตลส์บาค)
 พระมหากษัตริย์ พระนามรัชทายาท สถานะ ความสัมพันธ์กับพระมหากษัตริย์ กลายเป็นรัชทายาท; สาเหตุ เลิกเป็นรัชทายาท; สาเหตุ ทายาทลำดับถัดไป, ความเกี่ยวข้องกับรัชทายาทออตโตที่ 180pxมกุฎราชกุมารลุทโพลด์ คาร์ล100pxทายาทโดยสันนิษฐานพระอนุชา27 พฤษภาคม 1832;การจัดตั้งราชอาณาจักร23 ตุลาคม 1862;พระเชษฐาถูกถอดจากราชสมบัติ เจ้าชายอดาลด์เบิร์ด วิลเฮล์ม, 1832–1845, พระอนุชา80px เจ้าชายลุดวิก ลุทโพลด์, 1845–1862, พระโอรส80px

 (ราชวงศ์กลึคส์บวร์ค)
 พระมหากษัตริย์ พระนามรัชทายาท สถานะ ความสัมพันธ์กับพระมหากษัตริย์ กลายเป็นรัชทายาท; สาเหตุ เลิกเป็นรัชทายาท; สาเหตุ ทายาทลำดับถัดไป, ความเกี่ยวข้องกับรัชทายาทพระเจ้าจอร์จที่ 180pxมกุฎราชกุมารคอนสแตนติน100pxทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงพระราชโอรส2 สิงหาคม 1868;ประสูติ18 มีนาคม 1913;เสวยราชย์ ไม่มี, 1868–1869 เจ้าชายจอร์จ, 1869–1890, พระอนุชา80px เจ้าชายจอร์จ, 1890–1913, พระราชโอรส80px พระเจ้าคอนสแตนติน80px มกุฎราชกุมารจอร์จ100px ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส 18 มีนาคม 1913;พระราชบิดาขึ้นเสวยราชสมบัติ 11 มิถุนายน 1917;พระราชบิดาสละราชสมบัติ เจ้าชายอเล็กซานเดอร์, 1913–1917, พระอนุชา
80px พระเจ้าอเล็กซานเดอร์80pxว่าง 11 มิถุนายน 1917 25 ตุลาคม 1920  พระเจ้าคอนสแตนติน80px มกุฎราชกุมารจอร์จ100px ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส 19 ธันวาคม 1920;พระราชบิดากลับคืนสู่ราชสมบัติ 27 September 1922;พระราชบิดาสละราชสมบัติ เจ้าชายพอล, 1920–1922, พระอนุชา80pxพระเจ้าจอร์จที่ 280pxเจ้าชายพอล100pxทายาทโดยสันนิษฐานพระอนุชา27 กันยายน 1922;พระเชษฐาขึ้นเสวยราชสมบัติ1 เมษายน 1947;พระเชษฐาสวรรคต เจ้าชายจอร์จ, 1922–1940, พระปิตุลา80px เจ้าชายคอนสแตนติน, 1940–1947, พระราชโอรส80pxพระเจ้าพอลที่ 180pxมกุฎราชกุมารคอนสแตนติน100pxทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงพระราชโอรส1 เมษายน 1947;พระราชบิดาขึ้นเสวยราชสมบัติ6 มีนาคม 1964;พระราชบิดาสวรรคต เจ้าชายจอร์จ, 1947–1952, พระอัยกา80px เจ้าหญิงโซเฟีย, 1952–1962, พระขนิษฐาค.ศ. 1952,  เปิดให้เจ้าหญิง ได้ต่อจากบรรดาพระเชษฐาและพระอนุชาของพระองค์ ก่อนหน้านี้, เจ้าหญิงจะครองราชย์ได้ต่อเมื่อไม่มีเชื้อสายฝ่ายชายของพระเจ้าจอร์จที่ 1 เหลืออยู่80px เจ้าหญิงไอรีน, 1962–1964, พระขนิษฐา80pxพระเจ้าคอนสแตนตินที่ 280pxเจ้าหญิงไอรีน100pxทายาทโดยสันนิษฐานพระขนิษฐา6 มีนาคม 1964;พระเชษฐาขึ้นเสวยราชสมบัติ10 กรกฎาคม 1965;พระมหากษัตริย์มีพระราชธิดา เจ้าชายไมเคิล, 1964–1965พ้นจากลำดับการสืบราชสันตติวงศ์เนื่องจากการอภิเษกสมรสกับสามัญชน, พระญาติ  80px  ว่าง, 1965; ไม่มีคนในราชวงศ์คนอื่นที่มีคุณสมบัติเหมาะสมเหลือในเวลานั้น เจ้าหญิงอเล็กเซีย100px ทายาทโดยสันนิษฐาน พระราชธิดา 10 กรกฎาคม 1965;ประสูติ 20 พฤษภาคม 1967;พระมหากษัตริย์มีพระราชโอรส เจ้าหญิงไอรีน, 1965–1967, พระปิตุจฉา 80pxมกุฎราชกุมารเปาโลส100pxทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงพระราชโอรส20 พฤษภาคม 1967;ประสูติ1 มิถุนายน 1973;ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้าง เจ้าหญิงอเล็กเซีย, 1967–1969, พระเชษฐภคินี80px เจ้าชายนิโคลอส, 1969–1973, พระอนุชา 80px

 รัชทายาทอ้างสิทธิ์(ราชวงศ์กลึคส์บวร์ค)
 พระมหากษัตริย์ พระนามรัชทายาท สถานะ ความสัมพันธ์กับพระมหากษัตริย์ กลายเป็นรัชทายาท; สาเหตุ เลิกเป็นรัชทายาท; สาเหตุ ทายาทลำดับถัดไป, ความเกี่ยวข้องกับรัชทายาทอดีตพระเจ้าคอนสแตนตินที่ 280pxมกุฎราชกุมารเปาโลส100pxทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงพระราชโอรส1 มิถุนายน 1973;ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างรัชทายาทองค์ปัจจุบัน เจ้าชายนิโคลอส, 1973–1995, พระอนุชา
80px เจ้าหญิงมาเรีย โอลิมเปีย, 1996–1998, พระธิดา เจ้าชายคอนสแตนติน อเล็กโซส, 1998–ปัจจุบัน, พระโอรส

ดูเพิ่ม
 ดยุคแห่งสปาร์ต้า