# วิศวกรรมความปลอดภัยด้านอัคคีภัย
วิศวกรรมอัคคีภัย  เป็นการประยุกต์ใช้หลักการทางวิทยาศาสตร์และทางวิศวกรรมที่จะปกป้องคน, ทรัพย์สิน, และสภาพแวดล้อมจากผลกระทบที่เป็นอันตรายและการทำลายล้างของไฟและควัน. มันรวมถึง "วิศวกรรมการป้องกันอัคคีภัย" ที่มุ่งเน้นไปที่การตรวจหาประกายไฟ, การดับเพลิงและการบรรเทาอัคคีภัยและรวมถึง "วิศวกรรมความปลอดภัยจากอัคคีภัย" ที่มุ่งเน้นไปที่พฤติกรรมของมนุษย์และการรักษาสภาพแวดล้อมที่รักษาไว้ได้เพื่ออพยพออกจากไฟไหม้. ในสหรัฐอเมริกา, วิศวกรรมป้องกันอัคคีภัยมักจะถูกนำมาใช้รวมกับวิศวกรรมความปลอดภัยจากอัคคีภัย.

สาขาของวิศวกรรมอัคคีภัยจะรวมถึง, แต่ไม่ได้จำกัดเฉพาะ, :

 การตรวจหาเปลวไฟ - ระบบสัญญาณเตือนไฟไหม้และระบบเรียกหาพนักงานดับเพลิง
 การป้องกันอัคคีภัยแบบแอคทีฟ - ระบบดับเพลิง
 การป้องกันอัคคีภัยแบบพาสซีฟ - เครื่องกั้นไฟและควัน, การแยกช่องว่าง
 การควบคุมและการจัดการควันไฟ
 สิ่งอำนวยความสะดวกในการหนีไฟ - ทางออกฉุกเฉิน, ลิฟท์ไฟ ฯลฯ
 การออกแบบอาคาร, layout, และการวางแผนพื้นที่
 โปรแกรมป้องกันอัคคีภัย
 พลวัตของไฟและการสร้างแบบจำลองการเกิดไฟไหม้
 พฤติกรรมของมนุษย์ในช่วงเหตุการณ์ไฟไหม้
 การวิเคราะห์ความเสี่ยง, รวมถึงปัจจัยทางเศรษฐกิจ
 การจัดการไฟป่า Wildfire Management 

วิศวกรป้องกันอัคคีภัยระบุความเสี่ยงและออกแบบการป้องกันที่ช่วยในการป้องกัน, การควบคุม, และการบรรเทาผลกระทบจากการเกิดเพลิงไหม้. วิศวกรไฟช่วยสถาปนิก, เจ้าของและนักพัฒนาอาคารในการประเมินความปลอดภัยในชีวิตและเป้าหมายการคุ้มครองทรัพย์สินของอาคาร. วิศวกรไฟยังถูกจ้างเป็นผู้สอบสวนไฟไหม้, รวมถึงกรณีขนาดใหญ่มากเช่นการวิเคราะห์การล่มสลายของศูนย์การค้าโลก. องค์การนาซ่าใช้วิศวกรไฟในโครงการอวกาศที่จะช่วยปรับปรุงความปลอดภัย.  วิศวกรไฟยังถูกจ้างให้เป็นผู้ตรวจสอบบุคคลที่ 3 สำหรับโซลูชั่นทางวิศวกรรมไฟที่มีประสิทธิภาพเพื่อใช้สนับสนุนในการยื่นขออนุญาตต่อหน่วยงานกำกับดูแลอาคารในพื้นที่.

 ประวัติ 
รากเหง้าของวิศวกรรมไฟกลับไปในสมัยกรุงโรมโบราณ, เมื่อจักรพรรดิเนโรสั่งให้เมืองที่จะสร้างขึ้นมาใหม่ใช้วิธีการป้องกันอัคคีภัยแบบพาสซีฟ, เช่นการแยกพื้นที่และวัสดุก่อสร้างที่ไม่ติดไฟ, หลังจากที่ไฟไหม้ภัยพิบัติครั้งยิ่งใหญ่ของกรุงโรม.  สาขาของวิศวกรรมไฟโผล่ออกมาในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เป็นสาขาที่แตกต่างกัน, แยกออกจากวิศวกรรมโยธา, วิศวกรรมเครื่องกลและวิศวกรรมเคมี, ในการตอบสนองต่อปัญหาใหม่เกี่ยวกับไฟที่เกิดจากการปฏิวัติอุตสาหกรรม. วิศวกรการป้องกันอัคคีภัยของยุคนี้เกี่ยวข้องตัวเองกับวิธีการที่จะแบ่งเพื่อปกป้องโรงงานขนาดใหญ่, โดยเฉพาะอย่างยิ่งโรงงานปั่นด้ายและโรงงานการผลิตอื่นๆ. แรงจูงใจอีกประการหนึ่งในการจัดองค๋กรของสาขาวิชานี้, การกำหนดแนวทางปฏิบัติและการดำเนินการวิจัยเพื่อสนับสนุนนวัตกรรม, เป็นการตอบสนองต่อมหาอัคคีภัยและไฟไหม้ในเขตที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่ที่กวาดหลายเมืองหลักในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 (ดูเมืองหรือพื้นที่ไฟไหม้). อุตสาหกรรมประกันภัยยังช่วยส่งเสริมความก้าวหน้าในวิชาชีพวิศวกรรมไฟและการพัฒนาระบบและอุปกรณ์การป้องกันอัคคีภัยอีกด้วย.

ในปี 1903 หลักสูตรปริญญาครั้งแรกของวิศวกรรมป้องกันอัคคีภัยได้ถูกจัดตั้งขึ้นโดยสถาบันเทคโนโลยีแห่ง Armour (ต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันเทคโนโลยีแห่งอิลลินอยส์).

เมื่อเริ่มศตวรรษที่ 20, หลายภัยพิบัติด้านอัคคีภัย ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงกฎเกณฑ์อาคาร  ที่ดีกว่าในการปกป้องผู้คนและทรัพย์สินจากไฟไหม้. มันเป็นเพียงในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 เท่านั้นที่วิศวกรรมป้องกันอัคคีภัยกลายเป็นวิชาชีพวิศวกรรมที่ไม่เหมือนใคร. เหตุผลแรกสำหรับการเกิดขึ้นนี้คือการพัฒนาของ "องค์ความรู้" ที่เฉพาะเจาะจงกับอาชีพที่เกิดขึ้นหลังจากปี 1950. ปัจจัยอื่นๆที่เอื้อต่อการเจริญเติบโตของอาชีพนี้รวมถึงการเริ่มต้นของสถาบันวิศวกรไฟในปี 1918 ในสหราชอาณาจักร, และสมาคมวิศวกรป้องกันอัคคีภัยในปี 1950 ในประเทศสหรัฐอเมริกา, การเกิดขึ้นของวิศวกรที่ปรึกษาอิสระของการป้องกันอัคคีภัย, และประกาศใช้มาตรฐานวิศวกรรมสำหรับการป้องกันอัคคีภัย.

การศึกษา
วิศวกรไฟ, ก็เหมือนกับเพื่อนร่วมอาชีพของพวกเขาในสาขาวิศวกรรมและสาขาวิชาวิทยาศาสตร์อื่นๆ, เข้าหลักสูตรอย่างเป็นทางการของการศึกษาและการพัฒนาอาชีพต่อเนื่องเพื่อที่จะได้รับและรักษาความชำนาญพิเศษของพวกเขา. การศึกษานี้มักจะรวมถึงการศึกษาขั้นพื้นฐานในวิชาคณิตศาสตร์, ฟิสิกส์, เคมี, และเทคนิคการเขียน. การศึกษาวิชาชีพวิศวกรรมมุ่งเน้นให้นักเรียนในการแสวงหาความชำนาญในวัสดุศาสตร์, สถิตศาสตร์, พลศาสตร์, อุณหพลศาสตร์, พลศาสตร์ของไหล, การถ่ายเทความร้อน, เศรษฐศาสตร์วิศวกรรม, จริยธรรม, ระบบในงานวิศวกรรม, ความน่าเชื่อถือทางวิศวกรรม, และจิตวิทยาสิ่งแวดล้อม. การศึกษาในการเผาไหม้, การประเมินความเสี่ยงที่น่าจะเป็นหรือการบริหารความเสี่ยง, การออกแบบระบบดับเพลิง, การประยุกต์ใช้และการตีความหมายแบบจำลองของกฎเกณฑ์อาคาร, และการวัดและการจำลองปรากฏการณ์ไฟไหม้เพื่อให้จบหลักสูตรส่วนใหญ่.

นิวซีแลนด์เป็นหนึ่งในประเทศแรกๆในโลกที่จะแนะนำวิธีการประเมินตามการปฏิบัติงาน  ให้กับกฏเกณฑ์อาคารของพวกเขาในเรื่องความปลอดภัยจากอัคคีภัย. เรื่องนี้เกิดขึ้นด้วยการแนะนำของพระราชบัญญัติอาคารปี 1991 ของพวกเขา. ศาสตราจารย์ Andy Buchanan แห่ง University of Canterbury ได้จัดตั้งบัณฑิตศึกษาครั้งแรกและเป็นหลักสูตรเดียวเท่านั้นที่มีอยู่ในนิวซีแลนด์, ในขณะนั้น, ในด้านวิศวกรรมความปลอดภัยจากอัคคีภัยในปี 1995. ผู้สมัครหลักสูตรนี้ต้องมีวุฒิการศึกษาขั้นต่ำปริญญาตรีในสาขาวิศวกรรมหรือการศึกษาระดับปริญญาตรีในรายการที่จำกัดของหลักสูตรวิทยาศาสตร์. ศิษย์เก่าที่โดดเด่นจาก University of Canterbury รวมถึง, แต่ไม่จำกัดเฉพาะ, Sir Ernest Rutherford, Robert (Bob) Park, Roy Kerr, Michael P. Collins, John Britten และอื่นๆอีกมากมาย. ปริญญาโทในสาขาวิศวกรรมไฟจาก University of Canterbury ได้รับการยอมรับภายใต้ Washington Accord.

การปฏิบัติงานของการออกแบบระบบหัวฉีดน้ำดับเพลิงขั้นสุดท้ายและการคำนวณไฮโดรลิคจะดำเนินการโดยทั่วไปโดยช่างเทคนิคการออกแบบที่มักจะมีการศึกษาภายในบริษัทที่มีสัญญาต่อกันทั่วอเมริกาเหนือ, โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเตรียมความพร้อมนักออกแบบสำหรับประกาศนียบัตรโดยการทดสอบโดยสมาคมเช่น NICET (สถาบันแห่งชาติเพื่อรับรองเทคโนโลยีวิศวกรรม). การรับรองโดย NICET เป็นที่นิยมใช้เป็นหลักฐานในการพิสูจน์ขีดความสามารถเพื่อรับใบอนุญาตในการออกแบบและติดตั้งระบบป้องกันอัคคีภัย.

ในประเทศออสเตรเลีย, มหาวิทยาลัยวิกตอเรียในเมลเบิร์นเสนอหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาด้านความปลอดภัยจากอัคคีภัยในอาคารและวิศวกรรมความเสี่ยงเช่นเดียวกับมหาวิทยาลัย Western Sydney. ศูนย์เพื่อความปลอดภัยสิ่งแวดล้อมและวิศวกรรมความเสี่ยง(CESARE) เป็นหน่วยงานวิจัยภายใต้มหาวิทยาลัยวิกตอเรียและมีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับการวิจัยและการทดสอบพฤติกรรมของไฟ.

การลงทะเบียนมืออาชีพ
วิศวกรป้องกันอัคคีภัยที่มีคุณสมบัติและมีประสบการณ์ที่เหมาะสมอาจมีสิทธิ์ได้ลงทะเบียนเป็นวิศวกรมืออาชีพ (PE). การรับรู้ของวิศวกรรมป้องกันอัคคีภัยว่าเป็นสาขาที่แยกออกมาจะแตกต่างกันไปในแต่ละรัฐในประเทศสหรัฐอเมริกา.  NCEES รับรู้ว่าวิศวกรรมป้องกันอัคคีภัยเป็นสาขาที่ออกมาและเสนอเรื่องการสอบ PE. การทดสอบนี้ได้รับการปรับปรุงล่าสุดสำหรับการสอบเดือนตุลาคม 2012 และรวมหัวข้อที่สำคัญดังต่อไปนี้ (ร้อยละบ่งชี้น้ำหนักโดยประมาณของหัวข้อ):

 การวิเคราะห์การป้องกันอัคคีภัย (20%)
 การบริหารจัดการป้องกันอัคคีภัย (5%)
 พลวัตของไฟ (12.5%)
 ระบบแอคทีฟและพาสซีฟ (50%)
 การเคลื่อนไหวแบบออกไปข้างนอกและแบบผู้ครอบครอง (12.5%)

ไม่กี่ประเทศนอกสหรัฐอเมริกากำกับดูแลการประกอบวิชาชีพวิศวกรรมป้องกันอัคคีภัยว่าเป็นสาขาหนึ่ง, แม้ว่าพวกเขาอาจจำกัดการใช้ตำนำหน้าว่า "วิศวกร" ในการเชื่อมโยงกับการประกอบวิชาชีพของมัน.

คำนำหน้า "วิศวกรไฟ" และ "วิศวกรความปลอดภัยจากอัคคีภัย" มีแนวโน้มที่จะเป็นที่โปรดปรานนอกประเทศสหรัฐอเมริกา, โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศสหราชอาณาจักรและเครือจักรภพที่ได้รับอิทธิพลจากบริการไฟของอังกฤษ. 'สถาบันวิศวกรไฟ'เป็นองค์กรระหว่างประเทศหนึ่งที่มีคุณสมบัติหลายๆด้านของการฝึกอบรมและคุณสมบัติของวิศวกรไฟ.

  ดูเพิ่ม 
 Active fire protection
 Architecture
 Architectural engineering
 Building services engineering
 วิศวกรรมโยธา
 วิศวกรรม
 Fire protection
 Institution of Fire Engineers
 Listing and approval use and compliance
 วิศวกรรมเครื่องกล
 Passive fire protection
 Product certification