# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเกาหลีใต้
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเกาหลีใต้ทั้งสิ้น 16 แหล่ง ประกอบด้วยมรดกโลกทางวัฒนธรรม 14 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แห่ง 

ที่ตั้ง

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก 
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก

แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก

 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ ha (acre) ปี (พ.ศ./ค.ศ.) หมายเหตุ อ้างอิง ชังกย็องพันจ็อนแห่งวัดแฮอินซา สถานที่เก็บแม่พิมพ์ไม้ของพระไตรปิฎกฉบับเกาหลี 150x150px|alt=   วัฒนธรรม:(iv), (vi)  2538/1995 สร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าแอจางแห่งราชวงศ์ซิลลาในปี ค.ศ.802 และถือเป็นวัดที่มีความศักดิ์สิทธิ์ในกลุ่มผู้แสวงบุญศาสนาพุทธ เนื่องจากเป็นแหล่งสะสมพระไตรปิฎกที่มีการบันทึกมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยใช้พิมพ์แกะไม้จำนวนกว่า 81,000 แผ่น เขียนหลักคำสอนเป็นตัวอักษรฮันจา โดยมีการเก็บรักษาอย่างดีและถือเป็นพระไตรปิฎกที่เก่าแก่ที่สุดในเกาหลีใต้ ศาลเจ้าชงมโย 150x150px|alt=   วัฒนธรรม: (iv) 19 (47) 2538/1995 ศาลเจ้าลัทธิขงจื๊อที่ถูกสร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระเจ้าแทโจและตระกูลราชวงศ์โซซ็อนในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ภายในศาลเจ้ามีอาคารตั้งป้ายบรรพบุรุษเพื่อกราบไหว้ราชวงศ์ ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ศาลเจ้าแห่งนี้ถูกทำลายจากการรุกรานของญี่ปุ่น แต่ได้มีการสร้างขึ้นมาใหม่เพื่อใช้ในในการประกอบพิธีกรรมการเปลี่ยนผ่านฤดูกาลที่มีประวัติยาวนานกว่า 1,400 ปี ถ้ำซ็อกกูรัมและวัดพุลกุกซา 150x150px|alt=   วัฒนธรรม: (i), (iv)  2538/1995 ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 8 อันเป็นช่วงยุคสมัยชิลลา ศาสนาพุทธได้เจริญรุ่งเรืองในคาบสมุทรเกาหลี ถ้ำซ็อกกูรัมและวัดพุลกุกซาเป็นหลักฐานที่บ่งชี้ถึงศาสนาพุทธที่มีการทำนุบำรุงเป็นอย่างดี จากประติมากรรมพระพุทธรูปที่ได้อิทธิพลมาจากวัดถ้ำในจีนและอินเดียที่ถ้ำซ็อกกูรัม และเจดีย์หินโบราณกับศิลปะ-สถาปัตยกรรมพระพุทธศาสนาอันเก่าแก่ในวัดพุลกุกซาที่ก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 6 และมีการต่อเติมในยุคชิลลาช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 8 กลุ่มพระราชวังชังด็อกกุง 150x150px|alt=   วัฒนธรรม: (ii), (iii), (iv)  2540/1997 พระราชวังชังด็อกถูกสร้างขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าแทจงแห่งราชวงศ์โชซ็อนในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 ก่อนจะถูกทำลายจากการรุกรานของญี่ปุ่นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่ก็ถูกบูรณะอีกครั้งโดยพระเจ้าซ็อนโจ ซึ่งมีการออกแบบโดยอิงความเชื่อลัทธิขงจื๊อในการออกแบบประตูวัง สวน และตำหนักเพื่อเป็นที่ประทับของจักรพรรดิเกาหลี รวมไปถึงเป็นที่ทำการของเหล่าขุนนาง  ป้อมฮวาซ็อง 150x150px|alt=   วัฒนธรรม:(ii), (iii)  2540/1997 ถูกสร้างขึ้นในรัชสมัยพระเจ้าช็องโจแห่งราชวงศ์โชซ็อนช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 อันเป็นช่วงเวลาที่มีแผนจะย้ายเมืองหลวงจากฮันยางมาเป็นซูว็อน จึงมีการสร้างป้อมปราการและกำแพงเมืองล้อมเมืองซึ่งสร้างจากอิฐดินเผาและหินแกรนิต อีกทั้งยังมีการสร้างประตูใหญ่ 4 ทิศ ประตูลับ ประตูน้ำ ป้อมปราการ และป้อมอาวุธสำหรับโจมตีข้าศึก นับว่าเป็นการพัฒนาระบบป้องกันข้าศึกที่ล้ำสมัยมากในช่วงก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 19 แหล่งดอลเมนแห่งโคชัง ฮวาซุน และคังฮวา 150x150px|alt=   วัฒนธรรม:(iii) 52 (130); พื้นที่กันชน 315 (780) 2543/2000 ดอลเมนเป็นที่เก็บศพที่เกิดจากการตั้งหินสามก้อนเพื่อทำเป็นห้องสำหรับเก็บศพ สร้างขึ้นตั้งแต่ยุคหินใหม่เมื่อราว 4,000-3,000 ปีก่อนคริสตกาล มาจนถึงยุคสำริด โดย 40% ของดอลเมนทั่วโลกถูกพบมากที่คาบสมุทรเกาหลี โดยเฉพาะภาคตะวันตกเฉียงใต้ของเกาหลีใต้และเกาะคังฮวา โดยดอลเมนในสถานที่ดังกล่าวถูกสร้างขึ้นเมื่อ 1,000 ปีก่อนคริสตกาล ภายในโพรงหินมีการค้นพบเครื่องปั้นดินเผา ลูกปัดโบราณ เครื่องสำริดและเครื่องมือหิน สะท้อนให้เห็นถึงพิธีกรรมงานศพของคนเกาหลีในยุคสำริด พื้นที่ประวัติศาสตร์แห่งคย็องจู 150x150px|alt=   วัฒนธรรม:(ii), (iii) 2,880 (7,100); พื้นที่กันชน 350 (860) 2543/2000 พื้นที่บริเวณรอบนอกของเมืองคย็องจูยังคงเหลือร่องรอยประวัติศาสตร์ตั้งแต่ยุคสมัยชิลลา หรือราวช่วง 57 ปีก่อนคริสตกาลจนถึง ค.ศ.935 ในฐานะราชธานีเก่า ประกอบด้วยซากวังเก่า หอดูดาวช็อมซ็องแด ป่ากเยริม ภาพแกะสลักพระพุทธรูปเขานัมซาน ซากวัดโบราณและสุสานอาชาสวรรค์ สะท้อนให้เห็นถึงถึงงานศิลปะและสถาปัตยกรรมในยุคสมัยชิลลาที่ยังคงหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน สุสานหลวงราชวงศ์โชซ็อน 150x150px|alt=   วัฒนธรรม: (iii), (iv), (vi) 1,891 (4,670); พื้นที่กันชน 4,660 (11,500) 2552/2009 ประกอบไปด้วยหลุมฝังศพของกษัตริย์ พระมเหสี และพระบรมราชานุวงศ์ตระกูลอีในราชวงศ์โชซ็อนตั้งแต่ปี ค.ศ.1408-1966 จำนวน 40 แห่งซึ่งกระจายตัวอยู่ในภาคกลางของเกาหลีใต้ ตัวสุสานมีการออกแบบผังการวางตำแหน่งของหลุมฝังศพรวมไปถึงภูมิทัศน์โดยรอบตามหลักขงจื๊อ โดยเน้นไปที่หลักความเชื่อโลกหลังความตายอันเป็นวัฒนธรรมความเชื่อที่มีอิทธิพลในภูมิภาคเอเชียตะวันออก หมู่บ้านประวัติศาสตร์ฮาฮเวและยังดง 150x150px|alt=   วัฒนธรรม:(iii), (iv) 600 (1,500); พื้นที่กันชน 885 (2,190) 2553/2010 หมู่บ้านฮาฮเวและหมู่บ้านยังดงเป็นหลักฐานที่แสดงถึงวัฒนธรรมสมัยโชซ็อนทั้งในด้านศิลปะ สถาปัตยกรรม และขนบธรรมเนียมประเพณีที่สืบเนื่องมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14-15 รวมไปถึงสิ่งก่อสร้างเก่าแก่หลายแห่ง เช่น บ้านหลังคามุงฟางของชาวบ้านในพื้นที่ ศาลา ตำหนักเรียน สถาบันขงจื๊อ เป็นต้น รวมไปถึงเป็นสถานที่ที่ถูกอ้างอิงในบทประพันธ์ต่างๆ ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17-18  นัมฮันซันซ็อง 150x150px|alt=   วัฒนธรรม: (ii), (iv)  2557/2014 พื้นที่ประวัติศาสตร์แพ็กเจ 150x150px|alt=   วัฒนธรรม: (ii), (iii)  2558/2015 พื้นที่บริเวณภาคตะวันตกของประเทศมีการพบโบราณสถานในช่วงยุคปลายของอาณาจักรแพ็กเจอันเป็นหนึ่งในอาณาจักรสำคัญของคาบสมุทรเกาหลีในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5-7 ประกอบด้วยโบราณสถาน 8 แห่งในเขตพื้นที่ซึ่งในอดีตเป็นที่ตั้งของอดีตเมืองหลวงสมัยอาณาจักรแพ็กเจ ทั้งป้อมปราการ กำแพงเมืองโบราณ ซากวังเก่า หลุมพระบรมศพ และวัดพุทธ แสดงให้เห็นถึงความรุ่งเรืองของศิลปะ ศาสนาและวัฒนธรรมที่สืบเนื่องมาจนถึงยุครวมแผ่นดิน ซันซา พุทธอารามบนภูเขาในเกาหลี 150x150px|alt=   วัฒนธรรม: (iii)  2561/2018 คำว่า “ซันซา“ เกิดจากคำสองคำรวมกันระหว่าง “ซัน“ (ภูเขา) และ “ซา“ (วัด) จึงมีความหมายว่า “วัดภูเขา“ ประกอบด้วยวัดพุทธมหายานที่ก่อสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 7-9 จำนวน 7 แห่ง โดยวัดหลายแห่งถูกทำลายจากการรุกรานของญี่ปุ่นแต่ก็ได้มีการบูรณะสร้างใหม่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17-19 ภายในตัววัดยังคงหลงเหลือศิลปะพระพุทธศาสนาอันเก่าแก่แต่ได้รับการทำนุบำรุงอย่างดีทั้งพระพุทธรูป เจดีย์หิน ภาพจิตรกรรม และสถาปัตยกรรมท้องถิ่น ซอว็อน สถานศึกษาลัทธิขงจื๊อใหม่แห่งเกาหลี 150x150px|alt=   วัฒนธรรม: (iii) 102.49; พื้นที่กันชน 796.74 2562/2019 ซอว็อนเป็นชื่อเรียกสถานศึกษาในยุคสมัยโชซ็อนช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16-17 ประกอบด้วยโรงเรียนและศาลเจ้าลัทธิขงจื๊อรวมเข้าด้วยกัน โดยส่วนที่เป็นโรงเรียนถูกใช้เป็นสถานศึกษาสำหรับชายหนุ่มที่ต้องการสอบเข้าราชสำนัก ซอว็อนถือได้ว่าเป็นสถานศึกษาที่มีอิทธิพลในคาบสมุทรเกาหลีจากการผลิตบัณฑิตอันทรงปัญญาและพัฒนาระบบการศึกษาให้สอดคล้องกับลัทธิขงจื๊อ โดยซอว็อนที่ถูกขึ้นทะเบียนมีทั้งหมด 9 แห่งซึ่งกระจัดกระจายอยู่ในเขตภูเขาทางตอนใต้ของประเทศ มูนดินฝังศพคายา 150x150px|alt=   วัฒนธรรม: (iii) 189 2566/2023 ภายในสุสานสมัยอาณาจักรคายา 7 แห่งที่ถูกค้นพบในภาคใต้ของประเทศมีการทำเนินดินครอบหลุมศพขึ้นมา โดยตัวสุสานทั้งเจ็ดตั้งอยู่ในหัวเมืองคนละเขตแม้จะอยู่ภายใต้อาณาจักรเดียวกัน ภายในหลุมศพมีการค้นพบเครื่องปั้นดินเผาอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะรวมไปถึงอาวุธเหล็กจากหัวเมืองอื่น แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ทางการค้ากับอาณาจักรใกล้เคียงและเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญของอารยธรรมโบราณในเอเชียตะวันออก

แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก

 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ ha (acre) ปี (พ.ศ./ค.ศ.) หมายเหตุ อ้างอิง เกาะภูเขาไฟเชจูและอุโมงค์ลาวา 150x150px|alt=   ธรรมชาติ:(vii), (viii) 9,475 (23,410); พื้นที่กันชน 9,371 (23,160) 2550/2007 เกาะเชจูเป็นเกาะที่เกิดจากการปะทุของภูเขาไฟใต้ทะเลเมื่อสองล้านปีที่แล้ว ก่อนจะเกิดการเปลี่ยนแปลงทางธรณีก่อให้เกิดภูมิลักษณ์ที่แตกต่างจากแผ่นดินใหญ่ ประกอบด้วยเครือข่ายอุโมงค์ลาวาที่เกิดจากการไหลตัวของลาวาและแม็กมาเมื่อ 300,000-100,000 ปีที่แล้ว ภูเขาไฟฮัลลาซานซึ่งเป็นภูเขาไฟรูปโล่แห่งเดียวในเกาหลีใต้และเป็นแหล่งสร้างความอุดมสมบูรณ์ในระบบนิเวศของเกาะ และภูเขาไฟซองซาน อิลชุบงซึ่งเกิดการระเบิดเมื่อ 100,000 ปีที่แล้วจนเกิดเป็นทัศนียภาพที่แปลกตา แค็ดบ็อล ที่ลุ่มราบน้ำขึ้นถึงของเกาหลี 150x150px|alt=   ธรรมชาติ:(x) 128,411; พื้นที่กันชน 74,592 2564/2021 พื้นที่บริเวณริมชายฝั่งตะวันตกทอดยาวจนถึงภาคใต้ของเกาหลีใต้ประกอบไปด้วยพื้นที่ลุ่มราบน้ำขึ้นถึงที่มีลักษณะเป็นโคลนตมจำนวน 4 แห่ง เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตต่างๆ ตั้งแต่นกที่บินอพยพมาจากทางเหนืออย่างนกชายเลนปากช้อน สัตว์ทะเลประเภทกุ้ง หอย หมึกอย่างหมึกเกาหลีและปูก้ามดาบ ไปจนถึงสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอย่างไส้เดือนทะเลและหอยเกลียวทะเลเหลือง 

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
ประเทศเกาหลีใต้มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 12 แห่ง