wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# โนวา (ริชาร์ด ไรเดอร์)
โนวา (ริชาร์ด ไรเดอร์)  เป็นตัวละครซุเปอร์ฮีโรของมาร์เวลคอมิกส์ เป็นสมาชิกของกองกำลังตำรวจอวกาศที่รู้จักในฐานะ โนวา คอร์ป เขาได้รับซุเปอร์พาวเวอร์รวมทั้งความแข็งแรงเพิ่มขึ้น ,สามารถบิน และความต้านทานต่อการบาดเจ็บ นอกจากนี้เขายังสวมเครื่องแบบพิเศษด้วยการสนับสนุนชีวิต

ในพฤษภาคม 2011 โนวา ถูกจัดอยู่ในอันดับที่ 98 ของ IGN's Top 100 Comic Book Heroes of All Time.

ประวัติ
โรมานน์ เดย์ โนวาคนสุดท้ายจากดาวซานดาร์ได้เลือกเด็กชายอ่อนปวกเปียกที่ชื่อว่าริชาร์ด ไรเดอร์ให้เป็นโนวาที่มีพลังสูงสุด  ซึ่งเขาอาศัยอยู่ในย่านเฮมป์สเตท นิวยอร์ค ริชาร์ดตื่นเต้นพลังนี้มากเขาจึงนำมันมาใช้ปกป้องโลกแต่ขณะที่เขาคิดจะช่วยโจรปล้นธนาคารเขาก็พุ่งจากข้างนอกทะลุหน้าต่างธนาคาร ริชาร์ดถูกรปภ.ด่าเป็นชุด นั่นทำให้ริชาร์ดไตร่ตรองให้คิดให้ดีมากขึ้น ต่อมาพ่อแม่ของเขารู้ว่าเขานั้นเป็นตำรวจอวกาศจึงดีใจมาก นั่นทำให้ริชาร์ดได้ไปทำหน้าที่ปกป้องทั้งจักรวาลทำให้ไม่มีเวลาเรียนหนังสือ

และไม่นานจากนั้น เขาก็ได้ถูกเรียกตัวไปช่วยในการสร้างดาวซานดาร์แห่งใหม่ ริชาร์ดได้รับการฝึกสอนจากชอร์ดหลายรูปแบบและหลายเทคนิค ซึ่งนั้นทำให้เทคนิคการต่อสู้ของเขาค่อนข้างเป็นธรรมชาติบวกกับมีพลังของโนวา ฟอร์ซทำให้เขานั้นแข็งแกร่งขึ้นไปอีก และต่อมาดาวเคราะห์นี้ก็ถูกทำลายในเหตุการณ์แอนนิฮิเลชั่นทำให้สมาชิกทุกคนของโนวา คอร์ปตายหมด และเหลือเพียงริชาร์ดเท่านั้น เขาจึงพยายามออกตามหาเหล่าโนวาที่รอดตายจากเหตุการณ์ แต่ก็ไม่พบใครที่รอดชีวิต ซึ่งเขาพบแต่เวิลด์ไมนด์ขุมพลังแห่งโนวา ฟอร์ซ ริชาร์ดจึงใช้พลังนั้นเพื่อต่อสู้กับแอนนิฮิลัสเขาจึงรวบรวมคนเพื่อต่อสู้กับแอนนิฮิลัสแต่ก็ต้องพ่ายแพ้และเสียฮีโร่ไปไม่น้อย 

ต่อมาริชาร์ดได้ช่วยสตาร์-ลอร์ดตั้งทีมต่อต้านอีกครั้งในชื่อยูไนเต็ด ฟรอนท์ ซึ่งในตอนจบริชาร์ดได้เข้าสู้กับเจ้าแอนนิฮิลัสและสุดท้ายแล้ว เขานั้นก็ชนะไป หลังจากนั้นเขาพยายามที่จะฟื้นฟูโนวา คอร์ป ซึ่งต่อมาพลังเวิลด์ไมนด์ก็ได้เลือกเจ้าของคนใหม่คือโค-เรล
# อไญยนิยม
อไญยนิยม  เป็นมุมมองที่ว่าค่าความจริงของการอ้างบางอย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการอ้างเกี่ยวกับการมีอยู่หรือไม่มีอยู่ของพระเจ้าใด ๆ ตลอดจนการอ้างอภิปรัชญา ศาสนาอื่นๆ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ และเรื่องเหนือธรรมชาติอื่น ๆ ว่าเป็นสิ่งที่มีอยู่หรือไม่มีอยู่ หรือไม่สามารถหยั่งรู้ได้ ตามคำกล่าวของนักปรัชญา William L. Rowe ในสำนึกซึ่งเป็นที่นิยม พวกอไญยนิยมคือผู้ที่ไม่ได้เชื่อหรือไม่ได้ไม่เชื่อในการมีอยู่ของพระเจ้าองค์ใด ขณะที่พวกเทวนิยมและอเทวนิยมเชื่อและไม่เชื่อ ตามลำดับ

ลัทธิอไญยนิยม คือ ทัศนะที่เชื่อว่ามนุษย์เราไม่อาจรู้หรือพิสูจน์ได้ว่าพระเจ้ามีจริงหรือไม่ คำว่า “อไญย” หมายความว่า “โดยปราศจากความรู้” ทัศนะอไญยนิยม คือ ทัศนะที่มีเหตุผลต่อยอดขึ้นมาจากลัทธิอเทวนิยม (Atheism) ลัทธิอเทวนิยมไม่เชื่อว่ามีพระเจ้า – พิสูจน์ไม่ได้ – แต่ลัทธิอไญยนิยมบอกว่าการทรงดำรงอยู่ของพระเจ้าพิสูจน์ไม่ได้ ดังนั้นมันจึงเป็นไปไม่ได้ที่เราจะรู้ว่าพระเจ้าทรงมีอยู่หรือไม่ พูดอีกอย่างคือ ลัทธิอไญยนิยมเชื่อว่าพระเจ้าอาจจะมีหรือไม่มีก็ได้ ไม่ปักใจเชื่อว่ามี และไม่ปักใจเชื่อว่าไม่มี

เนื่องจากการเชื่อความไม่มีอยู่ของพระเจ้าจึงสอดคล้องกับ ลัทธิซาตาน ในประเภทแบบเชื่อว่าพระเจ้าไม่มีอยู่จริง ซึ่งมุ่งเน้น ความเป็นเอกบุคคลและอัตนิยมเช่นเดียวกัน
# คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2555 เป็นคณะที่ 11 ของมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ภาควิชาสถาปัตยกรรมภายในเปิดสอนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532 ในชื่อของภาควิชาการออกแบบภายใน

ศาสตร์และศิลป์ที่สร้างสรรค์จากความเข้าใจบริบทของความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และสภาพแวดล้อม ผสมผสานและแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ในระดับนานาชาติ นำไปสู่การสร้างทัศนคติที่เปิดกว้างแก่นักศึกษาสถาปัตยกรรมในฐานะสถาปนิกและนักออกแบบในอนาคต สอดคล้องกับบริบทแวดล้อมทางสังคม และวัฒนธรรม ตลอดจนการเพิ่มพูนองค์ความรู้และคุณภาพในระดับสากล และยังคงภาคภูมิใจในศิลปะและสถาปัตยกรรมไทย

 หลักสูตร 
ระดับปริญญาบัณฑิตเปิดสอน 2 หลักสูตร ดังนี้ 
 สาขาวิชาสถาปัตยกรรม (หลักสูตร 5 ปี) (Architecture)  สาขาวิชาสถาปัตยกรรม (หลักสูตร 5 ปี) 
 สาขาวิชาสถาปัตยกรรมภายใน (Interior Architecture)  สาขาวิชาสถาปัตยกรรมภายใน 

และระดับปริญญามหาบัณฑิต 1 หลักสูตร ดังนี้ 
 สาขาวิชาสถาปัตยกรรม (Master of Architecture)  สาขาวิชาสถาปัตยกรรม
# นามอร์
นามอร์ เดอะ ซับ-มารีเนอร์ (นามอร์ แม็คเคนซี)  เป็นตัวละครซุเปอร์ฮีโรของมาร์เวลคอมิกส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในต้นปี 1939 สร้างสรรค์โดย Bill Everett เอเวอกล่าวว่าตัวละครชื่อแรงบันดาลใจจากบทกวีของซามูเอล เทย์เลอร์ โคลริดจ์ "The Rime of the Ancient Mariner"

จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ตัวละคร นามอร์ ได้รับการดัดแปลงพื้นหลังและวัฒนธรรมใหม่และจะปรากฏครั้งแรกใน แบล็ค แพนเธอร์: วาคานด้าจงเจริญ นำแสดงโดย เตนอช เฮอร์ต้า ทำให้นามอร์ฉบับภาพยนตร์ กลายเป็นตัวละครฮีโร่ทางฝั่ง เม็กซิโก เพราะสืบทอดมาจาก วัฒนธรรมมีโซอเมริกา
# เสราฟิม
เสราฟิมอิสยาห์ 6 (พหูพจน์) หรือ เสรัฟ (เอกพจน์)  คือชาวสวรรค์จำพวกหนึ่งตามความเชื่อในศาสนาอับราฮัม (ได้แก่ ยูดาห์ คริสต์ และอิสลาม)

ในหนังสืออิสยาห์ บทที่ 6 กล่าวว่าเสรัฟแต่ละองค์มีปีก 3 คู่ คู่หนึ่งปิดหน้า คู่หนึ่งปิดเท้า และอีกคู่หนึ่งใช้บินไปมารอบบัลลังก์ของพระเป็นเจ้า ร้องสรรเสริญพระองค์อยู่ตลอดเวลาว่า "บริสุทธิ์ บริสุทธิ์ บริสุทธิ์ พระยาห์เวห์จอมทัพ แผ่นดินโลกทั้งสิ้นเต็มด้วยพระสิริของพระองค์" และยังมีหน้าที่พิเศษ เช่น ชำระบาปและกล่าวคำยกบาปด้วยราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, พิมพ์ครั้งที่ 3, กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2552, หน้า 43

นอกจากนี้ เสราฟิมยังถูกจัดอยู่กลุ่มทูตสวรรค์ชั้นเอกในลำดับชั้นของทูตสวรรค์ในศาสนาคริสต์
# หม่อมเจ้าวิมลปัทมราช จิรประวัติ
หม่อมเจ้าวิมลปัทมราช จิรประวัติ (17 พฤษภาคม พ.ศ. 2442 – 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508) เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช กับหม่อมเจ้าประวาศสวัสดี จิรประวัติ (ราชสกุลเดิม โสณกุล)

พระประวัติ
หม่อมเจ้าวิมลปัทมราช จิรประวัติ มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงใหญ่อนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ ม.จ.ไกรสิงห์ วุฒิชัย ณ เมรุวัดธาตุทอง วันพุธ ที่ 23 มิถุนายน 2519. [ม.ป.ท.]: มงคลการพิมพ์; 2519. ประสูติเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2442 เป็นพระธิดาองค์ใหญ่ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช กับหม่อมเจ้าประวาศสวัสดี จิรประวัติ (ราชสกุลเดิม โสณกุล) มีโสทรอนุชาและโสทรขนิษฐา 3 องค์ ได้แก่

 หม่อมเจ้านิวาศสวัสดี จิรประวัติ
 หม่อมเจ้าประสบศรีจิรประวัติ จิรประวัติ
 หม่อมเจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม

และมีอนุชาต่างพระมารดา 2 องค์ ได้แก่ 

 หม่อมเจ้านิทัศนาธร จิรประวัติ
 หม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ จิรประวัติ

หม่อมเจ้าวิมลปัทมราชเป็นที่รักและโปรดปรานของเจ้าจอมมารดาทับทิม ในรัชกาลที่ 5 ผู้เป็นอัยยิกามาก ซึ่งเจ้าจอมมารดาทับทิมได้รับหม่อมเจ้าวิมลปัทมราชมาเลี้ยงดูตั้งแต่ยังเยาว์วัย หม่อมเจ้าวิมลปัทมราชจึงมีนิสัยแบบกุลสตรีชาววังในสมัยนั้นมาก ทรงมีความสามารถในทางประณีตศิลป์ เช่น เย็บปักถักร้อย โปรดทำและจัดอาหารต่าง ๆ ทั้งที่เคยเห็นมาในสมัยยังเยาว์ และในสมัยต่อ ๆ มา โปรดรับเด็กผู้หญิงมาทรงเลี้ยงอย่างที่เจ้านายในวังทรงนิยมทำ

หม่อมเจ้าวิมลปัทมราชมีฝีหัตถ์ในการประกอบอาหารเป็นเลิศ ซึ่งได้รับการถ่ายทอดวิชามาจากเจ้าจอมมารดาทับทิม หม่อมเจ้าวิมลปัทมราชได้นิพนธ์ตำราอาหารไว้ และภายหลังได้พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพขององค์เอง

หม่อมเจ้าวิมลปัทมราชสิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 สิริชันษา 65 ปี พระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ปีเดียวกันที่วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
 
 
 

 พงศาวลี
# เสกศักดิ์ ภู่กันทอง
เสกศักดิ์ ภู่กันทอง (22 มกราคม พ.ศ. 2488 - 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527) มีชื่อจริงว่า เสน่ห์  จันทร์ทอง ชื่อเล่นว่าแดง เป็นชาวตำบลไผ่ดำพัฒนา อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง

 ประวัติ 
เกิดที่หมู่ 3 ตำบลไผ่ดำพัฒนา อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง เป็นบุตรของนายสำเภา จันทร์ทอง(หมอทำขวัญนาค) และนางหนูเล็ก จันทร์ทอง ก่อนที่จะมาเป็นนักร้องดัง เคยบวชเรียนมาตั้งแต่เด็ก จึงชอบใช้ชีวิตเรียบง่าย สมถะ ไม่ยึดติด โดยเมื่อเรียนจบ ป.4 เขาก็ไปบวชเป็นสามเณรอยู่ที่วัดโบสถ์วรดิตถ์ อ.ป่าโมก จังหวัดอ่างทอง บวชเป็นสามเณรได้ 5 ปี เป็นพระอีก 3 ปี รวมเป็น 8 ปี และได้ศึกษาธรรมะ จนจบนักธรรมเอก ในระหว่างบวชเขาเป็นนักเทศน์นักแหล่ที่ถูกอกถูกใจญาติโยมพอสมควร เนื่องจากเสียงดี  เสกศักดิ์ ภู่กันทอง - ตำนานทหารอากาศขาดรัก ช่วงปี 2518-2519 คือช่วงเวลาทองของชีวิต ชื่อเสียงของเขาเรียกว่าดังระเบิด เพราะมีเพลงดังมากๆติดๆ กันถึง 3 เพลงรวด เริ่มจาก โสภาใจดำ  , ขันหมากเศรษฐีเป็นผลงานการประพันธ์ของครูฉลอง	ภู่สว่าง  และ ทหารอากาศขาดรัก หลายคนแนะนำให้เขาตั้งวงดนตรีและขึ้นเป็นหัวหน้าวงเอง แต่เขาปฏิเสธไปด้วยความถ่อมตน ว่าเพลงดังยังมีน้อย กลัวไม่มีอะไรไปร้องให้แฟนเพลงฟัง แต่พอผ่านพ้นช่วงสองสามปีของความดัง ชื่อเสียงของเขาก็เริ่มเสื่อมความนิยมลง ชีวิตช่วงนั้นเขาจึงตระเวนร้องเพลงกับวงลูกทุ่งดัง รวมทั้งวงจีระพันธ์ วีระพงษ์ และ ศรชัย เมฆวิเชียร  รวมทั้งรับงานเชิญทั่วไปด้วย ตำนานลูกทุ่งไทย เสกศักดิ์ ภู่กันทอง

 การเสียชีวิต 

วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ที่จังหวัดเพชรบุรี กับเพชร โพธาราม มนต์รัก ขวัญโพธิ์ไทย ทำให้ตัวเขา และมนต์รัก ขวัญโพธิ์ไทย เสียชีวิตคาที่ทันที ส่วนเพชร  โพธาราม และลูกเมีย ปลอดภัย

วันที่ 2 กุมภาพันธ์ ญาติและ เพื่อน ๆ ในวงการ  นำศพของนักร้องทั้ง 2 มาตั้งบำเพ็ญกุศล ที่วัดอัมพวา กรุงเทพมหานคร เป็นวันเดียวกับที่วัดยางพรานนก ทำการฌาปนกิจศพ สังข์ทอง สีใส ซึ่งเสียชีวิตมาก่อนหน้านี้ไม่ถึง 10 วัน ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์เช่นกัน 

 ผลงานเพลงดัง 
 ทหารอากาศขาดรัก 
 ขันหมากเศรษฐี 
 โสภาใจดำ
 ไม่ตายจะกลับมาแต่ง
 กลิ่นฟางนางลืม
 ปัตตานีที่รัก
# สกุลพุนทิกรุส
สกุลพุนทิกรุส เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

โดยใช้ชื่อสกุลว่า Puntigrus เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กที่พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 

ศัพทมูลวิทยา
คำว่า Puntigrus มาจากพยางค์แรกของสกุล Puntius และคำว่า tigrus (มาจากภาษาละตินคำว่า tigris หมายถึง เสือโคร่ง)

ลักษณะ
มีลักษณะเด่นที่แถบตามขวางลำตัว 4 แถบ ลำตัวป้อมสั้น ก้านครีบแข็งที่ครีบหลังมีขอบเป็นซี่จักร ริมฝีปากบางหน้า 70, ตะเพียน Update, "คุยเฟื่องเรื่องปลาไทย" โดย อ.ชัยวุฒิ กรุดพันธุ์ คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. นิตยสาร The FISH MAX ปีที่ 4 ฉบับที่ 55: กุมภาพันธ์ 2014

การจำแนก
ปัจจุบัรมีชนิดที่ได้รับการยอมรับในสกุลนี้ 5 ชนิด ดังนี้:Kottelat, M. (2013): The Fishes of the Inland Waters of Southeast Asia: A Catalogue and Core Bibliography of the Fishes Known to Occur in Freshwaters, Mangroves and Estuaries.   The Raffles Bulletin of Zoology, 2013, Supplement No. 27, pp. 147 & 483 
 Puntigrus anchisporus (Vaillant, 1902)
 Puntigrus navjotsodhii (H. H. Tan, 2012)Tan, H.H. (2012): Systomus navjotsodhii, a new cyprinid fish from Central Kalimantan, Borneo.   The Raffles Bulletin of Zoology, Supplement No. 25: 285–289.
 Puntigrus partipentazona (Fowler, 1934) (ปลาเสือข้างลาย)
 Puntigrus pulcher (Rendahl (de), 1922)
 Puntigrus tetrazona (Bleeker, 1855) (ปลาเสือสุมาตรา)

สถานะ
ณ ค.ศ. 2020 ทาง IUCN จัดให้ปลาทั้ง 5 ชนิดในสกุล Puntigrus อยู่ในกลุ่มสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์
# สาธารณรัฐไครเมีย
สาธารณรัฐไครเมีย (;) เป็นสาธารณรัฐที่ประกาศตนเป็นส่วนหนึ่งของประเทศรัสเซีย ถือครองดินแดนส่วนใหญ่ของคาบสมุทรไครเมียในทะเลดำ ทางใต้ของประเทศยูเครน อธิปไตยเหนือดินแดนดังกล่าวยังพิพาทกันระหว่างประเทศยูเครนกับรัสเซีย

สาธารณรัฐไครเมียก่อตั้งขึ้นจากผลแห่งการลงประชามติไครเมีย พ.ศ. 2557 เมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2557 โดยรัสเซียรับรองเอกราชของสาธารณรัฐไครเมียในวันเดียวกับที่ก่อตั้งhttp://en.ria.ru/russia/20140317/188525924/Russia-Recognizes-Crimeas-Independence.html ในวันรุ่งขึ้น ประเทศดังกล่าวขอเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของประเทศรัสเซีย และมีการลงนามร่างกฎหมายเพื่อเปิดทางให้ดำเนินการได้ ซึ่งการรวมไครเมียเข้ากับรัสเซียดังกล่าวไม่ได้รับการรับรองจากนานาชาติโดยทั่วไป การขอเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซียได้รับสิทธิแยกกัน โดยสิทธิหนึ่งแก่อดีตสาธารณรัฐปกครองตนเองไครเมีย และอีกสิทธิหนึ่งแก่เซวัสโตปอล

วันที่ 18 มีนาคม 2557 รัสเซียและไครเมียได้ลงนามสนธิสัญญาการเข้าร่วมของสาธารณรัฐไครเมียและเซวัสโตปอลในสหพันธรัฐรัสเซียหลังการปราศรัยต่อรัฐสภาของประธานาธิบดีปูติน ในช่วงเปลี่ยนผ่านซึ่งจะมีถึงวันที่ 1 มกราคม 2558 ทั้งสองฝ่ายจะระงับประเด็นการรวมเข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของไครเมียและเซวัสโตปอล "ในระบบเศรษฐกิจ การเงิน สินเชื่อ และกฎหมายของสหพันธรัฐรัสเซีย"

จนถึงวันที่ 18 มีนาคม 2557 มีเพียงสี่ประเทศเท่านั้นที่รับรองเอกราชของสาธารณรัฐไครเมีย โดยมีหนึ่งประเทศที่เป็นรัฐสมาชิกสหประชาชาติ คือ รัสเซีย อับฮาเซีย นากอร์โน-คาราบัค และเซาท์ออสซีเชีย

ก่อนหน้านี้ ในวันที่ 11 มีนาคม 2557 ทั้งสองเขตเคยอนุมัติมติร่วมแสดงเจตจำนงประกาศอิสรภาพ ตลอดจนมติแสดงเจตนารวมกับรัสเซีย รัฐบาลทั้งสองเรียกร้องให้มีการลงประชามติเพื่อจุดประสงค์นี้ แม้ว่าเสียงส่วนใหญ่ที่ไปออกเสียงลงคะแนนในการลงประชามตินี้ออกเสียงสนับสนุนเอกราชจากยูเครน แต่นานาชาติไม่รับรองความชอบธรรมและความเป็นธรรมของการออกเสียงดังกล่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เพราะการลงประชามตินี้เกิดขึ้นในสถานการณ์ที่รัสเซียกำลังยึดครองคาบสมุทรไครเมียอยู่ 

 ประวัติศาสตร์ 

เอกราชและกลับสู่รัสเซีย 
วันที่ 17 มีนาคม 2557 เกิดการลงประชามติ ผลปรากฏว่า ไครเมียประกาศเอกราชจากยูเครน และเข้าสู่การเป็นสาธารณรัฐของรัสเซีย  รัฐสภาไครเมียประกาศอิสรภาพจากยูเครนอย่างเป็นทางการ และขอเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐรัสเซียอย่างเต็มตัว รัสเซียรับรองเอกราชของไครเมียในวันเดียวกัน

 การปกครอง 
ไครเมียมีการปกครองโดยมีรัฐสภาไครเมียเป็นนิติบัญญัติ และมีนายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร ส่วนประมุขขึ้นตรงกับประธานาธิบดีรัสเซีย
# ซู โหย่วเผิง
ซู โหย่วเผิง หรือ อเล็กซ์ ซู (ชื่อภาษาอังกฤษ: Alec Su, Su youpeng) ที่คนไทยรู้จักกันดีในบท เตียบ่อกี้ ในเรื่อง ดาบมังกรหยก 2003 และ องค์ชายห้า หรือ หย่งฉี  พระเอกคู่บุญที่แจ้งเกิดมาพร้อมกันกับนางเอกสาวซูเปอร์สตาร์ จ้าว เวย์ Vicky Zhao หรือ Zhao Wei ในเรื่อง องค์หญิงกำมะลอ ซีรี่ส์ที่โด่งดังข้ามทศวรรษ และฮวยบ่อข่วย จากเรื่อง เดชเซียวฮื่อยี้ เขาเกิดวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2516 หรือ ค.ศ. 1973 ซึ่งตรงกับวันไหว้พระจันทร์ของไต้หวัน นับถือศาสนาพุทธ มีพี่น้อง 2 คนที่ห่างกันถึง 6 ปี

ชีวิตส่วนตัวของซูโหย่วเผิงนั้น เป็นเด็กที่เรียนเก่งมาก และครอบครัวไม่อยากให้ซูโหย่วเผิงและน้องชายเข้าสู่วงการบันเทิง เพราะทางครอบครัวมองว่า อาชีพนี้เป็นอาชีพขายหน้าตา แต่ซูโหย่วเผิงสามารถทำให้ทางครอบครัวเปลี่ยนมุมมองนี้ได้ ด้วยการเป็นผู้ช่วยพิธีกรและเป็นนักร้องในวง เสียวหู่ตุ้ย ร่วมกับอู๋ฉีหลง และเฉินจื้อเผิง

ในปี 1996 ชีวิตของเขาตกต่ำถึงขีดสุด ถึงขั้นรับเล่นภาพยนตร์เกรด 3 ในเรื่องฉิงเซ่อ และผงาดสู่ความดังอีกครั้งในปีถัดมากับบทองค์ชายห้า ในองค์หญิงกำมะลอ และพลิกบทบาทครั้งสำคัญในภาพยนตร์เรื่อง เฟิงเซิง ในบทบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ และต้องร้องเพลงงิ้วด้วย

ปัจจุบัน เขามีผลงานชื่อว่า เถียนมี่ซาจี่ รับบทเป็นนายตำรวจผู้เคร่งครัดในคดีสุดประหลาด อนาคตข้างหน้า เขาตั้งใจจะไปฮอลลีวูด และมีผู้สร้างภาพยนตร์จากต่างประเทศชมว่า เขามีทักษะภาษาอังกฤษที่ดีเยี่ยม นอกจากนั้นแล้ว เขายังได้เป็น 1 ในนักร้องจตุรเทพวัยรุ่นของไต้หวัน (The Little Four Heavenly Kings) รุ่นเดียวกับ หลิน จื้ออิ่ง และ อู๋ ฉีหลง 

 ผลงานเพลง 

 ร่วมกับวงเสียวหู่ตุ้ย 
 ซินเหนียนไคว่เล่อ
 อ้าย
 ไจ้เจี้ยน

 อัลบั้มเดี่ยว 
 หวอ จื่อ เย่า หนี่ อ้าย หว่อ 
 โจ่ว
 หนี่ ไคว่ ปู๋ ไคว่ เล่อ

 ผลงานด้านการแสดง 
 ภาพยนตร์ 
 The youngster of free and unfettered to play.(1990)
 Forever Friend (1995)
 Pale Sun (1996)
 Fit Lover (2008)
 The Message (2009)
 The Assassins (2012)
 Sweet Alibis เถียนมี่ซาจี่ (2013)
 คนดีที่น่าสงสัย (2014)

 ละคร 
 องค์หญิงกำมะลอ 1,2 หย่งฉี
 เดชเซียวฮื่อยี้ ฮวยบ่อข่วย
 ดาบมังกรหยก 2003 เตียบ่อกี้
 องค์หญิงจอมทะเล้น จูหยุ่นฮ่องเต้
 8 เทพอสูรมังกรฟ้า 2013 อู๋หย่าจือ

 รางวัลที่ได้รับ
 2010 รางวัลร้อยดอกไม้ สาขานักแสดงสนับสนุนชายยอดเยี่ยม จากเรื่อง ถอดรหัสล่า ฆ่าไม่เลี้ยง (ไป๋เสี่ยวเหนียน)
# องค์การความร่วมมือเซี่ยงไฮ้
องค์การความร่วมมือเซี่ยงไฮ้ (, ย่อ: SCO) มีอีกชื่อว่า กติกาเซี่ยงไฮ้ เป็นองค์การการเมือง เศรษฐกิจและการทหารระหว่างทวีป ซึ่งเป็นองค์การภูมิภาคที่ใหญ่ที่สุดตามด้านภูมิศาสตร์และประชากร โดยกินพื้นที่ยูเรเชียประมาณ 60% ประชากรโลก 40% และจีดีพีทั่วโลกที่มากกว่า 30%

SCO สืบต่อจาก เซี่ยงไฮ้ไฟฟ์ ซึ่งเป็นข้อตกลงความมั่นคงร่วมกันที่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1996 ที่มีสามชิกเป็นประเทศจีน, คาซัคสถาน, คีร์กีซสถาน, รัสเซีย และทาจิกิสถาน ในวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2001 ผู้นำจากชาติเหล่านี้กับอุซเบกิสถานพบปะกันที่เซี่ยงไฮ้ เพื่อประกาศจัดตั้งองค์การใหม่ที่เน้นถึงการร่วมมือทางการเมืองและเศรษฐกิจให้มากกว่าเดิม มีการลงนามกฎบัตร SCO ในวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2002 และนำไปใช้งานในวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2003 สมาชิกในองค์การนี้เพิ่มขึ้นเป็นแปดประเทศ โดยอินเดียและปากีสถานเข้าร่วมในวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2017 อิหร่านกลายเป็นสมาชิกเต็มตัวในเดือนกันยายน ค.ศ. 2021 ที่การประชุมดูชานเบ (ทาจิกิสถาน) ประเทศอื่น ๆ บางส่วนนำหน้าที่เป็นผู้สังเกตการณ์หรือคู่ค้า

สมาชิก

 รัฐสมาชิก 
frameless|border|right|550px
 ประเทศ  เข้าร่วม  เป็นสมาชิกตั้งแต่  — 15 มกราคม ค.ศ. 2001       10 มิถุนายน ค.ศ. 2015 9 มิถุนายน ค.ศ. 2017  เข้าเป็นสมาชิก17 กันยายน ค.ศ. 2021ไม่เกินเดือนเมษายน ค.ศ. 202316 กันยายน ค.ศ. 2022TBA

 รัฐสังเกตการณ์ 

  สาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน
 
 
 

 คู่ค้า 
thumb|แฮมิด คาร์ไซ ประธานาธิบดีอัฟกานิสถานในงานประชุม SCO ใน ค.ศ. 2004
มีการจัดตั้งสถานะคู่ค้าใน ค.ศ. 2008.

 ประเทศ  ยอมรับสถานะ  ได้รับสถานะ   15 หรือ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2009  6 พฤษภาคม ค.ศ. 2010   7 มิถุนายน ค.ศ. 2012  26 เมษายน ค.ศ. 2013   10 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 24 กันยายน ค.ศ. 2015   14 มีนาคม ค.ศ. 2016   22 มีนาคม ค.ศ. 2016   16 เมษายน ค.ศ. 2016   16 กันยายน ค.ศ. 2021  14 กันยายน ค.ศ. 2022   คู่ค้าในเร็ววัน   16 กันยายน ค.ศ. 2022 TBA      อดีตคู่ค้า   15 หรือ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2009  28 เมษายน ค.ศ. 2010

 แขกผู้เข้าร่วม 
 
 
 
 

 ผู้นำปัจจุบันของประเทศสมาชิก
# สกุลสหยัดเรีย
สกุลสหยัดเรีย เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Sahyadria ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

คำว่า Sahyadria มาจากคำว่า "Sahyadri" (สหยัดรี) ซึ่งเป็นชื่อท้องถิ่นของเทือกเขาเวสเทิร์นกาตส์ ในภาคตะวันตกของอินเดีย ซึ่งเป็นถิ่นกำเนิดของปลาในสกุลนี้ จัดเป็นปลาที่พบได้เฉพาะถิ่น

ปัจจุบัน จำแนกออกได้เป็น 2 ชนิด ได้แก่Raghavan, R., Philip, S., Ali, A. & Dahanukar, N. (2013): Sahyadria, a new genus of barbs (Teleostei: Cyprinidae) from Western Ghats of India.   Journal of Threatened Taxa, 5 (15): 4932-4938.

 Sahyadria chalakkudiensis (Menon, Rema Devi & Thobias, 1999)
 Sahyadria denisonii (F. Day, 1865)
# UN number
UN Number เป็นเลขอ้างอิง 4 หลัก แสดงสมบัติของสารอันตรายตามข้อกำหนดโดยองค์การสหประชาชาติ (UN Recommendation on the Transport of Dangerous Goods, 10th edition) ซึ่งสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติได้จัดทำเป็นภาษาไทยตามโครงการวางระบบการจัดการและการป้องกันสาธารณภัยจากการขนส่งสารเคมีและวัตถุอันตราย โดยจัดพิมพ์เผยแพร่ในชื่อ "ข้อกำหนดการขนส่งสินค้าอันตรายของประเทศไทย" ซึ่งมีรายละเอียดอธิบายความหมายของ UN-Number ไว้ในดังนี้

1. สินค้าอันตรายถูกกำหนดให้มีหมายเลข UN และชื่อที่ถูกต้องในการขนส่ง (Proper Shipping Name) ตามการจำแนกประเภทสินค้าอันตราย

2. สินค้าอันตรายที่มีการขนส่งกันโดยทั่วไปจะอยู่ในบัญชีรายชื่อสินค้าอันตราย ในกรณีที่สิ่งของหรือสารที่อยู่ในบัญชี ในการขนส่งต้องใช้ชื่อที่ถูกต้องในการขนส่งตามบัญชีรายชื่อสินค้าอันตราย สำหรับสินค้าอันตรายที่ไม่ได้ระบุชื่อเฉพาะ ในการขนส่งให้ระบุชื่อของสารหรือสิ่งของนั้นด้วยกลุ่มชื่อทั่วไป หรือกลุ่มไม่เฉพาะเจาะจง (N.O.S.)
# สกุลซีสโทมัส
สกุลซีสโทมัส  เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Systomus (/ซีส-โท-มัส/)

เป็นปลาพื้นเมืองที่พบได้ในเขตร้อนของทวีปเอเชีย เป็นปลาที่มีขอบท้ายก้านครีบแข็งของครีบหลังมีซี่จักรแข็งแรง ริมฝีปากเรียบบาง มีหนวดที่ริมฝีปากบนสองคู่ เกล็ดในแนวเส้นข้างลำตัวพัฒนาเป็นท่อสมบูรณ์จำนวนระหว่าง 27-34 เกล็ด เกล็ดบนลำตัวแต่ละเกล็ดมีฐานเกล็ดสีดำ แลดูเหมือนลายตามยาวจาง ๆ มีแต้มกลมรี ตามแนวยาวที่ฐานครีบหาง หลายชนิดมีจุดกลมสีดำบริเวณจุดเริ่มต้นของครีบหลัง มักพบแถบสีดำบริเวณขอบบนและล่างของครีบหาง
หน้า 68, ตะเพียน Update, "คุยเฟื่องเรื่องปลาไทย" โดย อ.ชัยวุฒิ กรุดพันธุ์ คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. นิตยสาร The FISH MAX ปีที่ 4 ฉบับที่ 55: กุมภาพันธ์ 2014
การจำแนก
แบ่งออกได้เป็น 15 ชนิดKottelat, M. (2013): The Fishes of the Inland Waters of Southeast Asia: A Catalogue and Core Bibliography of the Fishes Known to Occur in Freshwaters, Mangroves and Estuaries.   The Raffles Bulletin of Zoology, 2013, Supplement No. 27: 1–663.
 Systomus asoka (Kottelat & Pethiyagoda, 1989) (ปลาตะเพียนอโศก)
 Systomus binduchitra (Hora, 1937)
 Systomus clavatus (McClelland, 1845) 
 Systomus compressiformis (Cockerell, 1913)
 Systomus immaculatus McClelland, 1839
 Systomus jacobusboehlkei (Fowler, 1958)
 Systomus jayarami (Vishwanath & Tombi Singh, 1986)
 Systomus martenstyni (Kottelat & Pethiyagoda, 1991) 
 Systomus orphoides (Valenciennes, 1842) (ชื่อพ้องของ S. rubripinnis)
 Systomus pleurotaenia (Bleeker, 1863) 
 Systomus rubripinnis (Valenciennes, 1842) (ปลาแก้มช้ำ, ปลาสมอมุก)
 Systomus sarana (Hamilton, 1822) 
 Systomus sewelli (Prashad & Mukerji, 1929)
 Systomus spilurus (Günther, 1868)
 Systomus timbiri (Deraniyagala, 1963)
# สกุลเดสโมพุนชัส
สกุลเดสโมพุนชัส  เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Desmopuntius (/เดส-โม-พุน-ชัส/)

คำว่า Desmopuntius มาจากภาษากรีกคำว่า δεσμωτες (desmotes) แปลว่า "นักโทษ" หรือ "เชลย" และคำว่า Puntius ซึ่งเป็นชื่อสกุลเก่า มีความหมายถึง ลวดลายบนตัวปลาที่เหมือนชุดนักโทษ มีลักษณะเด่นทางกายภาค คือ ขอบด้านท้ายของก้านครีบแข็งที่ครีบหลังเป็นซี่จักร ริมฝีปากบาง มีหนวดสองคู่เห็นชัดเจน เกล็ดในแนวข้างลำตัวมีท่อเรียงกันสมบูรณ์ถึงฐานครีบหางจำนวนระหว่าง 25-27 เกล็ดหน้า 69, ตะเพียน Update, "คุยเฟื่องเรื่องปลาไทย" โดย อ.ชัยวุฒิ กรุดพันธุ์ คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. นิตยสาร The FISH MAX ปีที่ 4 ฉบับที่ 55: กุมภาพันธ์ 2014

การจำแนก
จำแนกออกได้เป็น 8 ชนิดKottelat, M. (2013): The Fishes of the Inland Waters of Southeast Asia: A Catalogue and Core Bibliography of the Fishes Known to Occur in Freshwaters, Mangroves and Estuaries.   The Raffles Bulletin of Zoology, 2013, Supplement No. 27: 1–663.
 Desmopuntius endecanalis (T. R. Roberts, 1989)
 Desmopuntius foerschi (Kottelat, 1982)
 Desmopuntius gemellus (Kottelat, 1996)
 Desmopuntius hexazona (M. C. W. Weber & de Beaufort, 1912) (ปลาเสือหกขีด)
 Desmopuntius johorensis (Duncker, 1904) (ปลาตะเพียนลาย)
 Desmopuntius pentazona (Boulenger, 1894) (ปลาเสือห้าขีด)
 Desmopuntius rhomboocellatus (Koumans, 1940) (ปลาตะเพียนหยดน้ำ)
 Desmopuntius trifasciatus (Kottelat, 1996)
# ซูสีไทเฮา (แก้ความกำกวม)
ซูสีไทเฮา สามารถหมายถึง
 สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวชิงเสี่ยน - ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งมหาจักรวรรดิชิง
 ซูสีไทเฮา (นวนิยาย) - นวนิยายโดย หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
 ซูสีไทเฮา เดอะมิวสิคัล - ละครเวทีที่สร้างจากบทประพันธ์ดังกล่าว
 ซูสีไทเฮา ก่อนแผ่นดินสิ้นสลาย - ละครโทรทัศน์อิงประวัติศาสตร์จีน
 ซูสีไทเฮา ภาค 1 ภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์จีน มีภาคต่อคือ
 ซูสีไทเฮา ภาค 2
# ไพลโอซอร์
ไพลโอซอร์ (pliosaurs) คือสัตว์เลื้อยคลานในทะเลยุคดึกดำบรรพ์พวกหนึ่ง มีครีบขนาดใหญ่สี่อัน และมีความยาวประมาณ ตั้งแต่ 4.2 เมตรไปจนถึง 11 เมตรเลยทีเดียว(สายพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดคือ พรีเดเตอร์เอ็กซ์ ความยาวสูงสุดประมาณ 13 เมตร มีรูปร่างแตกต่างจากโมซาซอร์ญาติห่างๆ ตรงที่โมซาซอร์ใช้หางว่ายน้ำคล้ายจระเข้ แต่ไพลโอซอร์จะมีหางสั้น และครีบขนาดเล็กกว่าซึ่งใช้ว่ายน้ำได้ลำบากกว่า นอกจากนี้ ฟันของโมซาซอร์จะมีรูปร่างแบบกิ้งก่าปัจจุบัน คือแหลมและโค้งไปด้านหลัง แต่ฟันของไพลโอซอร์จะเป็นกรวยแหลมขนาดเล็กที่เหมาะสำหรับการขบกัดกระดูกให้เป็นรอยและสร้างบาดแผลสาหัสได้น้อยกว่าโมซาซอร์ประกอบกับแรงกัดที่มากกว่าหลายเท่า ทำให้ไพลโอซอร์เป็นหนึ่งในนักล่าที่ดุร้ายรองจากโมซาซอร์ในยุคดึกดำบรรพ์เลยทีเดียว สายพันธุ์ของไพลโอซอร์ที่น่าสนใจได้แก่ โครโนซอรัส(kronosaurus),ไทรนาครอมีเรี่ยม(trinacromerum)และไลโอพลัวเรอดอน(liopleurodon) เป็นต้น
อาหารส่วนใหญ่ของไพลโอซอร์คือทุกอย่างที่จับและกินได้ รวมถึงพวกเดียวกันเอง เคยมีการพบซากไทรนาครอมีเรี่ยมในท้องของโครโนซอรัสตัวเต็มวัยด้วย 
เนื่องจากออกลูกเป็นไข่ ไพลโอซอร์จึงต้องขึ้นบกเพื่อวางไข่ด้วย