# พระพรหมวชิรเวที (อมร ญาโณทโย)
พระพรหมวชิรเวที นามเดิม อมร มลาวรรณ ฉายา ญาโณทโย เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองคณะธรรมยุติกนิกาย ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดปทุมวนารามราชวรวิหาร กรรมการมหาเถรสมาคม ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 10 (ธรรมยุต) และผู้ช่วยแม่กองธรรมสนามหลวง

 ประวัติ 
พระพรหมวชิรเวที เกิดเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2483 ณ บ้านหนามแท่ง ตำบลม่วง อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันแยกขึ้นกับจังหวัดยโสธร) โยมบิดาชื่อ นายทุย มลาวรรณ โยมมารดาชื่อ นางเมือง มลาวรรณ ครอบครัวประกอบอาชีพทำไร่-ทำนา เรียนจบชั้นประถมปีที่ 4 จากโรงเรียนประชาบาลบ้านหนามแท่ง อ.มหาชนะชัย จ.อุบลราชธานี

 การบรรพชาอุปสมบท 
ครั้นอายุ 13 ปี ได้เข้าบรรพชาที่วัดทุ่งสวนตาล ต.ม่วง อ.มหาชนะชัย โดยมีเจ้าอธิการจวน เจ้าอาวาสวัดบ้านท่าสมอและเจ้าคณะตำบลม่วง เป็นพระอุปัชฌาย์  ระหว่างเป็นสามเณรได้หมั่นเล่าเรียนหาความรู้ศึกษาพระปริยัติธรรมด้วยความมุ่งมั่น พ.ศ. 2498 สามารถสอบได้นักธรรมชั้นตรี-โท-เอก ตามลำดับ ต่อมา พ.ศ. 2500 ได้ลาสิกขาไปบรรพชาใหม่ ที่วัดปทุมวนาราม กรุงเทพฯ โดยมีสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (จวน อุฏฺฐายี) วัดมกุฏกษัตริยาราม เป็นพระอุปัชฌาย์ 

กระทั่งเมื่ออายุ 22 ปี ได้เข้าพิธีอุปสมบท เมื่อปี พ.ศ. 2505 ณ พัทธสีมาวัดปทุมวนาราม กรุงเทพฯ โดยมีสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (จวน อุฏฐายี) วัดมกุฏกษัตริยาราม เป็นพระอุปัชฌาย์ พระธรรมปาโมกข์ (บุญมั่น มนฺตาสโย) เจ้าอาวาสวัดปทุมวนาราม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระเทพวราภรณ์ ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดปทุมวนาราม เป็นพระอนุสาวนาจารย์ หลังอุปสมบทได้มุ่งศึกษาพระปริยัติธรรมทั้งนักธรรมและบาลีอย่างจริงจัง แม้สภาพความเป็นอยู่ในขณะนั้นจะไม่มีความสะดวกสบายต่อการศึกษาดังเช่นในปัจจุบันเท่าใดนัก แต่อาศัยความมุมานะท่องหนังสืออ่านตำราอย่างขะมักเขม้น

 ประวัติการศึกษา 
พ.ศ. 2514 สามารถสอบได้เปรียญธรรม 7 ประโยค สำนักเรียนวัดปทุมวนาราม
พ.ศ. 2515 ท่านได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะสังคมวิทยา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ก่อนเดินทางไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยพาราณสี ประเทศอินเดีย ใช้เวลา 3 ปีสำเร็จการศึกษาระดับชั้นปริญญาโท สาขาสังคมวิทยา 
กระทั่งสำเร็จการศึกษาจากประเทศอินเดีย ท่านได้มาเป็นอาจารย์สอนหนังสือประจำมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ในเวลาต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นคณบดีคณะศึกษาศาสตร์ ในมหาวิทยาลัยแห่งนั้น

 ตำแหน่ง 
งานปกครอง
พ.ศ. 2521 เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดปทุมวนาราม
พ.ศ. 2532 เป็นพระอุปัชฌาย์
พ.ศ. 2533 เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดปทุมวนาราม
พ.ศ. 2535 เป็นเจ้าอาวาสวัดปทุมวนาราม
พ.ศ. 2542 เป็นผู้ตรวจการคณะสงฆ์ภาค 1-2-3 และ 12-13 (ธรรมยุต)
พ.ศ. 2550 เป็นรองเจ้าคณะภาค 10 (ธรรมยุต)
พ.ศ. 2553 เป็นกรรมการมหาเถรสมาคม
พ.ศ. 2554 เป็นกรรมการบริหารคณะธรรมยุต
พ.ศ. 2555 เป็นกรรมการมหาเถรสมาคม วาระที่ 1
พ.ศ. 2561 เป็นผู้รักษาการเจ้าคณะภาค 10 (ธ)
พ.ศ. 2562 เป็นกรรมการมหาเถรสมาคม วาระที่ 2 และเจ้าคณะภาค 10 (ธรรมยุต)
พ.ศ. 2564 เป็นที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 10 (ธรรมยุต)
พ.ศ. 2564 เป็นกรรมการมหาเถรสมาคม วาระที่ 3

งานการศึกษา
พ.ศ. 2543 เป็นผู้ช่วยแม่กองธรรมสนามหลวง

 สมณศักดิ์ 
 พ.ศ. 2523  เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระกิตติสารกวีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม 97, ตอนที่ 118 ฉบับพิเศษ, 5 ธันวาคม 2523, หน้า 5
 พ.ศ. 2535  เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชมุนี ตรีปิฎกอรรถโฆษิต ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ , เล่ม 109, ตอนที่ 155 ฉบับพิเศษ, 5 ธันวาคม 2535, หน้า 10-11
 พ.ศ. 2543  เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพปัญญามุนี ศรีปริยัตินายก ตรีปิฎกวราลงกรณ์ ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม 117, ตอนที่ 28ข, 28 ธันวาคม 2543, หน้า 24
 พ.ศ. 2551  เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมธัชมุนี ศีลาจารวิมล โสภณปริยัติดิลก ตรีปิฎกวราลงกรณ์ ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ [จำนวน ๑,๐๒๐ รูป], เล่ม 126, ตอนที่ 6ข, 22 เมษายน 2552, หน้า 2
 พ.ศ. 2565  เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองที่ พระพรหมวชิรเวที ศรีสังฆโสภณ วิมลสีลาจาร สุวิธานปริยัติดิลก ตรีปิฎกวราลงกรณ์ ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสีพระบรมราชโองการ ประกาศสถาปนาสมณศักดิ์ จำนวน 3 รูป, เล่ม 139, ตอนที่ 19ข, 6 พฤษภาคม 2565, หน้า 1