wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# โบว์ลิ่งในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 – หญิงคู่
"กีฬาโบว์ลิ่ง" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์ 

ประเภทหญิงคู่ มีคู่ที่เข้าร่วมการแข่งขัน 23 ทีม จาก 8 จังหวัด
กรุงเทพมหานคร(3)
ขอนแก่น(3)
ชลบุรี(3)
เชียงใหม่(3)นครราชสีมา(2)
ภูเก็ต(3)
สมุทรปราการ(3)
สระบุรี(3)

เริ่มแข่งขันวันที่ 12 ธันวาคม 2555
สนามที่ใช้ในการแข่งขัน ณ Bully Bowl อุทยานการค้ากาดสวนแก้ว 

 สรุปผลการแข่งขัน 
 หญิงคู่  ขอนแก่นอังคณา  เนตรวิเศษอาภากร  เนตรวิเศษ ชลบุรีสมเดช  บุญหลังสุธรรมมา  ฐานะสระบุรีณัฐธิดา  เสริฐลือชาธันย์ชนก  วิไลลักษณ์

ผลการแข่งขัน

อันดับทีมจังหวัดนักกีฬาคะแนนหมายเหตุขอนแก่นอังคณา  เนตรวิเศษ<br\>อาภากร  เนตรวิเศษ2198Goldชลบุรีสมเดช  บุญหลัง<br\>สุธรรมมา  ฐานะ2114Silverสระบุรีธันย์ชนก  วิไลลักษณ์<br\>ณัฐธิดา  เสริฐลือชา2075Bronze4นครราชสีมากฤษณกร  แสงอรุณ<br\>ธนาปรางค์  เสถียร20645สมุทรปราการศรีสุภา  เที่ยงพลวงศ์<br\>พัชรินทร์  ขาวเหลือง20446สระบุรีจันทนี  สารสว่าง<br\>ธัญญารัตน์  อธิพงศ์ธนชัย20277เชียงใหม่ทองสุข  ตุ่นแก้ว<br\>มยุรี  ชัยบุญลือ20268ชลบุรีณัทธร  วัชรเสถียร<br\>ขนิษฐา  ยอดทอง20179สมุทรปราการองุ่น  พลอยวิณิชชา<br\>กรกันยา  อารีย์201110สระบุรีดวงพร  แซ่เบ๊<br\>วรินญา  ฉันทรัตนโชค199911ขอนแก่นนันท์มนัส  ฉัตรไชยศิริ<br\>อินทิรา  แก้วเกิด199112ภูเก็ตสุขใจ  ห้วยหงษ์ทอง<br\>กนกพร  ภัตศรี197913นครราชสีมาวิไลลักษณ์  สงวนสัตย์<br\>ลิ้นจี่  เลิศพิริยะสกุลกิจ196414เชียงใหม่มณฑนา  แสงบุญ<br\>ประดับพร  แจ่มประวิทย์194515กรุงเทพมหานครชนากานต์  เอื้อชัยชาญ<br\>สุภาวดี  ชูช่วย194416ภูเก็ตนลินดา  ดีวิส<br\>แนทรี  ดีวิส194017สมุทรปราการภัททิยา  วรรณวรางค์<br\>ศริยา  ช่องวารินทร์187918ภูเก็ตชนากานต์  ห้วยหงษ์ทอง<br\>ชนินทร  ห้วยหงษ์ทอง185119กรุงเทพมหานครศศิวรรณ  ฟองชล<br\>ดรุณี  แก้วพรหมมาลย์183220เชียงใหม่กมลพร  ทิพย์พิทักษ์<br\>จริยา  สุคนธรส180321ชลบุรีอุไรลักษณ์  ปทุมแมน<br\>รัตนาภรณ์  แพงสกล177022กรุงเทพมหานครวลีพร  เบญจวรานนท์<br\>ชณิษา  เอื้อชัยชาญ176823ขอนแก่นสุภาพร  ตันติพานิชธีระกุล<br\>เรวดี  ตราชู1640
# การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2551
การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2551 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ที่กำหนดให้สมาชิกวุฒิสภา หรือ ส.ว. ประกอบด้วยสมาชิกจากการเลือกตั้งจังหวัดละ 1 คน และจากการสรรหาอีกจำนวนหนึ่ง (74 คน) รวมกันแล้วมีจำนวนทั้งสิ้น 150 คน

มีพระราชกฤษฎีกาให้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา ในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2551พระราชกฤษฎีกาให้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2551ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง ผลการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา

 ภาพรวม 

 ผู้สมัครและผลการเลือกตั้งในกรุงเทพมหานคร 

 สัญลักษณ์  20px  ผู้ที่ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ว.  20px  ผู้ที่เคยดำรงตำแหน่ง ส.ว. มาแล้ว

 ผู้สมัครและผลการเลือกตั้งในภาคกลาง 

 สัญลักษณ์  20px  ผู้ที่ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ว.  20px  ผู้ที่เคยดำรงตำแหน่ง ส.ว. มาแล้ว

 กาญจนบุรี 

 ชัยนาท 

 นครนายก 

 นครปฐม 

 นครสวรรค์ 

 นนทบุรี 

 ปทุมธานี 

 ประจวบคีรีขันธ์ 

 พระนครศรีอยุธยา 

 เพชรบุรี 

 ราชบุรี 

 ลพบุรี 

 สมุทรปราการ 

 สมุทรสงคราม 

 สมุทรสาคร 

 สระบุรี 

 สิงห์บุรี 

 สุพรรณบุรี 

 อ่างทอง 

 อุทัยธานี 

 ผู้สมัครและผลการเลือกตั้งในภาคเหนือ 

 สัญลักษณ์  20px  ผู้ที่ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ว.  20px  ผู้ที่เคยดำรงตำแหน่ง ส.ว. มาแล้ว

 กำแพงเพชร 

 เชียงราย 

 เชียงใหม่ 

 ตาก 

 น่าน 

 พะเยา 

 พิจิตร 

 พิษณุโลก 

 เพชรบูรณ์ 

 แพร่ 

 แม่ฮ่องสอน 

 ลำปาง 

 ลำพูน 

 สุโขทัย 

 อุตรดิตถ์ 

 ผู้สมัครและผลการเลือกตั้งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 

 สัญลักษณ์  20px  ผู้ที่ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ว.  20px  ผู้ที่เคยดำรงตำแหน่ง ส.ว. มาแล้ว

 กาฬสินธุ์ 

 ขอนแก่น 

 ชัยภูมิ 

 นครพนม 

 นครราชสีมา 

 บุรีรัมย์ 

 มหาสารคาม 

 มุกดาหาร 

 ยโสธร 

 ร้อยเอ็ด 

 เลย 

 ศรีสะเกษ 

 สกลนคร 

 สุรินทร์ 

 หนองคาย 

 หนองบัวลำภู 

 อำนาจเจริญ 

 อุดรธานี 

 อุบลราชธานี 

 ผู้สมัครและผลการเลือกตั้งในภาคตะวันออก 

 จันทบุรี 

 ฉะเชิงเทรา 

 ชลบุรี 

 ตราด 

 ปราจีนบุรี 

 ระยอง 

 สระแก้ว 

 ผู้สมัครและผลการเลือกตั้งในภาคใต้
# ประกอบ สังข์โต
ประกอบ สังข์โต อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในรัฐบาลชวน หลีกภัย (ครม.53) และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี สังกัดพรรคประชากรไทย (กลุ่มงูเห่า)สารานุกรมการเมืองไทย เล่ม 3 โดย รองศาสตราจารย์นรนิติ เศรษฐบุตร (สถาบันสัญญา ธรรมศักดิ์เพื่อประชาธิปไตย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพ กันยายน พ.ศ. 2549)

 ประวัติ 
นายประกอบ สังข์โต เกิดเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2485 ที่อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี เป็นบุตรของนายปรุง กับนางทองเจือ สังข์โต สำเร็จการศึกษาอนุปริญญาจากวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ และปริญญาตรีรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง

การทำงาน
นายประกอบ สังข์โต ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคประชากรไทย ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2535 ซึ่งมีการเลือกตั้ง 2 ครั้ง ไม่ได้รับเลือกตั้ง กระทั่งได้รับเลือกอีกครั้งในปี พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2539 และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 นายประกอบลงสมัคร ส.ส.ในสังกัดพรรคชาติพัฒนา แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนายนิทัศน์ ศรีนนท์ จากพรรคไทยรักไทย

ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 นายประกอบ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 67 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

นายประกอบ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย โดยเป็นนักการเมืองสังกัดกลุ่มงูเห่า หรือกลุ่มนักการเมืองพรรคประชากรไทยที่เปลี่ยนขั้วการเมืองมาสนับสนุนนายชวนให้เป็นนายกรัฐมนตรี

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
ประกอบ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 สมัย คือ
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดนนทบุรี สังกัดพรรคประชากรไทย
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดนนทบุรี สังกัดพรรคประชากรไทย
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดนนทบุรี สังกัดพรรคประชากรไทย

 ถึงแก่อนิจกรรม 
นายประกอบ เสียชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2560 จากโรคมะเร็ง

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๕ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๑๙, ๒ ธันวาคม ๒๕๔๑
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๔ ตอนที่ ๒๗ ข หน้า ๕๖, ๓ ธันวาคม ๒๕๔๐
# โซยุซ ทีเอ็มเอ-09เอ็ม
โซยุซ TMA-09M  เป็นเที่ยวบินสู่สถานีอวกาศนานาชาติในปี 2013 ขนส่งด้วยนักบินอวกาศ 3 คนจากลูกเรือExpedition 36 สู่สถานีอวกาศนานาชาติ TMA-09M เป็นเที่ยวบินครั้งที่ 118 ของยานโซยุซ เที่ยวบินแรกที่เปิดตัวในปี 1967 และมีกำหนดจะอยู่เทียบกับสถานีอวกาศนานาชาติสำหรับ Expedition 37 เพิ่มเพื่อทำหน้าที่เป็นยานการหลบหนีฉุกเฉิน
# สกุลขนุน
สกุลขนุน หรือ Artocarpus เป็นสกุลของพืชในวงศ์ขนุนประมาณ 60 ชนิดเป็นไม้พุ่มและไม้ยืนต้น พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และแถบมหาสมุทรแปซิฟิก พืชในสกุลนี้หลายชนิด เช่น ขนุน สาเกหรือจำปาดะ ผลใช้รับประทานได้ 
สกุลย่อย
งานวิจัยทางด้านการจัดจำแนกในปัจจุบันได้ศึกษาการจัดเรียงตัวของใบ กายวิภาคของใบ ได้แบ่งสกุลนี้ออกเป็นสองสกุลย่อยคือ:
สกุลย่อยขนุน (Artocarpus): กลีบรวมของผลติดกันบางส่วน 
สกุลย่อย Pseudojaca:กลีบรวมติดกันทั้งหมด
สกุล Prainea ใกล้เคียงกับสกุลย่อย Pseudojaca มาก ทำให้นักวิจัยบางกลุ่มยกเอาสกุลนี้มาเป็นสกุลย่อยที่สามในสกุลขนุน 

ตัวอย่างสปีชีส์
A. altilis (Parkinson) Fosberg - สาเก Antipolo, Camansi, Anubing
A. anisophyllus Miq. - Entawak 
A. blancoi (Elmer) Merr. 
A. camansi Blanco 
A. chama Buch.-Ham. - Chaplaish
A. elasticus Reinw. ex Blume - Bendo, Terap 
A. gomezianus Wall. ex Trécul
A. heterophyllus Lam. - ขนุน
A. hirsutus Lam. - Angily, Angelin, Hirsute Artocarpus, Aini Maram, Aini 
A. hypargyreus Hance ex Benth. - คไว มุก 
A. integer (Thunb.) Merr. - จำปาดะ
A. kemando Miq. - Pudau 
A. lacucha Buch.-Ham. -มะหาด
A. lignanensis Merr. 
A. mariannensis Trécul 
A. nitidus Trécul - Butong 
A. nobilis Thwaites 
A. odoratissimus Blanco - มารัง 
A. ovatus Blanco
A. rigidus Blume - ขนุนลิง 
A. rubrovenus Warb. 
A. sarawakensis F.M.Jarrett - Pingan 
A. scortechinii King - Two Winged Artocarpus 
A. sericicarpus F.M.Jarrett - Pedalai 
A. tamaran Becc. - Elephant jack 
A. tonkinensis A.Chev. ex Gagnep. 
A. treculianus Elmer - ขนุนแอฟริกา
# รายพระนามพระมหากษัตริย์อูเวีย
รายพระนามพระมหากษัตริย์ที่ปกครองอาณาจักรอูเวีย หนึ่งในสามอาณาจักรบนเกาะวาลิสและฟูตูนา

ราชวงศ์ตากูมาซิวา

 พระเจ้ามานูกา (1767-1810)
 พระเจ้าตูเฟเลที่ 1 (1810-1818)

ราชวงศ์คูลิเตีย
       
 พระเจ้าคูลิเตีย (1818-1819)
 พระเจ้าลาเวคาวา (1819-1820)
 พระเจ้าฮาวาอิกิ (1820-1820)

ราชวงศ์ตากูมาซิวา ครั้งที่สอง

 พระเจ้ามูเลียกาอากา (1820-1825)
 พระเจ้าอูฮิลา "moafa" (1825-1825)
 สมเด็จพระราชินีนาถตออิฟาเล (fem.) (1825-1825)
 พระเจ้ามูลิโตโต (1825-1826)
 พระเจ้าโซอาเน-ปาติตา วาอิมูอา ลาเวลูอา (1826-1829)(ครองราชย์ครั้งที่หนึ่ง)
 พระเจ้าทาคาลา (1829-1830)
 พระเจ้าโซอาเน-ปาติตา วาอิมูอา ลาเวลูอา (1830-1858)(ครองราชย์ครั้งที่สอง)
 สมเด็จพระราชินีนาถฟาลาคิคา เซอิลาลา (fem.) (1858-1869)
 สมเด็จพระราชินีนาถอเมเลีย โตกาฮาฮาอู อาลิกิ (fem.) (1869-1895)
 พระเจ้าวิโต ลาเวลูอาที่ 2 (1895-1904)
 พระเจ้าอิซาอาเก (in rebellion) (11 มีนาคม 1895 - 12 มีนาคม 1895)
 พระเจ้าลูซิอาโน อาอิซาเก (1904-1906)
 พระเจ้าโซเซโฟ มาอูทามาเกียที่ 1 "Tokila" (1906 - 1 เมษายน 1910) (ครองราชย์ครั้งที่หนึ่ง) 
 พระเจ้าโซอาเน-ปาติตา ลาวูอิอา (1910-1916)
 พระเจ้าโซเซโฟ มาอูทามาเกียที่ 2 (1916-1918)
 พระเจ้าวิโตโล คูลิฮาอาปาอิ (1918-1924)
 พระเจ้าโตมาชิ คูลิโมเอโตเกที่ 1 (1924-1928)
 พระเจ้ามิคาเอเล ตูเฟเลที่ 2 (1928-1931) (ครองราชย์ครั้งที่หนึ่ง)
 พระเจ้าโซเซโฟ มาอูทามาเกียที่ 1 "Tokila" (1931-1933) (ครองราชย์ครั้งที่สอง) 
 พระเจ้าเปเตโล คาโฮฟูนา (13 มีนาคม 1933 - 25 พฤษภาคม 1933)
 พระเจ้ามิคาเอเล ตูเฟเลที่ 2 (25 พฤษภาคม 1933 - 30 พฤศจิกายน 1933) (ครองราชย์ครั้งที่สอง) 
 คณะผู้สำเร็จราชการ (30 พฤศจิกา 1933 - 16 มีนาคม 1941)
 พระเจ้าเลโอเน มาฮิกิโตกา (16 มีนาคม 1941 - 29 มีนาคม 1947)
 พระเจ้าเปเลนาโต ฟูลูเฮอา "Pulufegu" (1947-1950)
 พระเจ้าคาเปลิเอเล ตูเฟเลที่ 3 "Setu" (1950-1953)
 คณะผู้สำเร็จราชการ (17 พฤศจิกายน 1953 - 18 ธันวาคม 1953)
 พระเจ้าโซอาเน โตเก (18 ธันวาคม 1953 - 19 ธันวาคม 1953)
 สมเด็จพระราชินีนาถอโลอิเซีย บริอัล (fem.) (22 ธันวาคม 1953 - 12 กันยายน 1958)
 คณะผู้สำเร็จราชการ (12 กันยายน 1958 - 12 มีนาคม 1959)
 สมเด็จพระราชาธิบดีโตมาซิ คูลิโมเอโตเกที่ 2 (12 มีนาคม 1959 - 7 พฤษภาคม 2007)
 คณะผู้สำเร็จราชการ (8 พฤษภาคม 2007 - 25 กรกฎาคม 2008)
 สมเด็จพระราชาธิบดีกาปีลีเล ฟาวปาลา (25 กรกฎาคม 2008 - ปัจจุบัน)

ดูเพิ่ม
 อาณาจักรอูเวีย

อ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์แห่งวาลิสและฟูตูนา
# ตราแผ่นดินของโคลอมเบีย
ตราแผ่นดินของโคลอมเบีย เริ่มใช้เมื่อวันที่9 พฤษภาคม พ.ศ. 2377 มีส่วนประกอบดังนี้
ยอด เป็นรูป  นกแร้ง คาบช่อโอลีฟ และริ้บบิ้น
โล่ ช่องที่ 1 พื้นหลังสีน้ำเงิน กรวยเงิน ผลทับทิมเม็ดสีแดง และ กรวยผลไม้ ช่องที่ 2 พื้นหลังสีขาว หมวกปรีเกรียนสีแดงบนดาบลันช์ ช่องที่ 3 พื้นหลังสีน้ำเงิน แผ่นดินปานามาสีเขียว อยู่ระหว่างเรือเซเบิลสีสีขาว  
ประคองข้าง เป็นรูป ธงชาติโคลอมเบีย
มีคำขวัญในริ้บบิ้นสีเหลือง เขียนว่า เสรีภาพและความเป็นระเบียบ 

ตราแผ่นดินของโคลอมเบียในอดีต

ดูเพิ่ม
ธงชาติโคลอมเบีย
เพลงชาติโคลอมเบีย
อ้างอิง

โคลอมเบีย
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศโคลอมเบีย
# ดิงกาเน
ดิงกาเน คาเซนซังกาโคนา ซูลู หรือสมเด็จพระราชาธิบดีดิงกาเน คาเซนซังกาโคนา ซูลู  (1795–1840) โดยปกติจะเรียกว่า ดิงกาเน เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรซูลู ตั้งแต่ปี 1828Felix N.C Okoye, [ "Dingane: A Reappraisal"], Cambridge University Press  , 1969. Retrieved 2011/03/17. พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 2 ของอาณาจักรซูลู พระองค์ครองราชย์ต่อจากชากาซูลู พระมหากษัตริย์องค์แรกแห่งอาณาจักรซูลู
# มพันเด
มพันเด หรือสมเด็จพระราชาธิบดีมพันเด  (1798-1872) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรซูลู พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ตั้งแต่ปี 1840 จนถึง 1872 พระองค์จึงเป็นพระมหากษัตริย์ซูลูที่ทรงครองราชย์ยาวนานที่สุด พระองค์เป็นพระราชอนุชาของชากาซูลูและดิงกาเน อดีตพระมหากษัตริย์ทั้งสองพระองค์
# ตราแผ่นดินของปารากวัย
ตราแผ่นดินของปารากวัย เริ่มใช้เมื่อพ.ศ. 2363 มีส่วนประกอบดังนี้
โล่ เป็นรูป วงแหวนสีแดงเขียนชื่อประเทศ ช่อปาล์มและช่อโอลีฟ วงกลมสีน้ำเงินมีดาง 5 แฉกสีเหลือง พื้นหลังสีขาว 
มีคำขวัญในวงแหวนสีแดง เขียนว่า สาธารณรัฐปารากวัย (สเปน:República del Paraguay)
ดูเพิ่ม
ธงชาติปารากวัย
เพลงชาติปารากวัย
อ้างอิง

ปารากวัย
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศปารากวัย
# ตราแผ่นดินของอาร์เจนตินา
ตราแผ่นดินของอาร์เจนตินา  เริ่มใช้เมื่อพ.ศ. 2487 มีส่วนประกอบดังนี้
ยอด เป็นรูป พระอาทิตย์เดือนพฤษภาคมสีเหลือง
โล่ เป็นรูป คนจับมือกัน และ หมวกฟรีเจียน  แบ่งโล่เป็น ข้างบนสีฟ้า ข้างล่างสีเงิน
ประคองข้าง เป็นรูป ช่อรอเรลสีเขียวมัดกับธงชาติอาร์เจนตินา
ตราแผ่นดินของอาร์เจนตินาในอดีต

ดูเพิ่ม
ธงชาติอาร์เจนตินา
เพลงชาติอาร์เจนตินา
อ้างอิง

อาร์เจนตินา
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศอาร์เจนตินา
# อารยสมาช
อารยสมาช (, ; , ; ,) หรือ สมาคมของชาวอารยัน เป็นสมาคมของผู้นับถือศาสนาฮินดูโดยสวามีทยานันทะ สรัสวตีเป็นผู้ก่อตั้งที่บอมเบย์เมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2418 เพื่อรวบรวมชาวฮินดูให้เป็นปึกแผ่น ปฏิรูปศาสนาฮินดูและฟื้นฟูสังคมของชาวฮินดู เพื่อต่อสู้กับอารยธรรมตะวันตก แนวคิดของสวามีทยานันทะ สรัสวตีนั้นตำหนิระบบวรรณะที่ปฏิบัติในสมัยหลัง และต่อต้านการแต่งงานในวัยเด็ก

อารยสมาชมีรากฐานที่มั่นคงในภูมิภาคปัญจาบ และยังได้เชิญชวนชาวอินเดียที่นับถือศาสนาอิสลามมาเข้าร่วมพิธีศุทธิเพื่อกลับมานับถือศาสนาฮินดูดังเดิม การกระทำของสมาคมนี้ทำให้การแตกแยกทางศาสนาในอินเดียมีมากขึ้น หลังจากสวามีทยานันทะ สรัสวตีถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2426 อารยสมาชในปัญจาบ อุตตรประเทศ และราชสถานได้สร้างโรงเรียนมัธยมทยานันทะ แองโกลเวทที่เมืองลาฮอร์เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2429 ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากชาวฮินดูอย่างกว้างขวาง และได้ขยายการศึกษาถึงระดับอุดมศึกษาใน พ.ศ. 2432 ภายหลัง อารยสมาชได้แตกออกเป็น 2 กลุ่มคือกลุ่มสายกลางมีอำนาจด้านการจัดการศึกษา และพวกหัวรุนแรงที่เน้นเผยแพร่ความเชื่อทางศาสนาฮินดู

อารยสมาชขยายตัวอย่างรวดเร็ว มีการก่อตั้งองค์กรในชื่ออารยสมาชทั้งในและนอกประเทศอินเดีย มีการดำเนินงานเพื่อปกป้องชุมชนฮินดูอย่างเต็มที่และได้ส่งผู้แทนไปเปลี่ยนศาสนาแก่ผู้ที่เคยนับถือศาสนาฮินดูและถูกบังคับให้นับถือศาสนาอิสลามในรัฐเกรละ รวมทั้งรณรงค์การเปลี่ยนศาสนาให้กับชาวมัลกนะ ราชปุตที่เคยถูกบังคับให้เปลี่ยนศาสนาเช่นกัน อย่างไรก็ตาม เมื่ออารยสมาชเข้าร่วมในการต่อต้านรัฐบาลมากขึ้น เช่น การต่อต้านผู้ปกครองในแคว้นไฮเดอราบาด เมื่อ พ.ศ. 2482 และการต่อต้านรัฐบาลในแคว้นสินธ์ใน พ.ศ. 2489 อารยสมาชจึงถูกปราบปรามจนอ่อนกำลังลง
# สุลต่านอับดุล อะซีซ
สุลต่านอัลดุล อะซีซ (Abdul Aziz; (ภาษาตุรกีออตโตมัน: عبد العزيز / `Abdü’l-`Azīz) เป็นสุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมาน ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2404 – 2419 ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเชษฐาคือสุลต่านอับดุล เมจิดที่ 1 พระองค์ประสูติเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2372

ในรัชสมัยของพระองค์ จักรวรรดิออตโตมานถูกคุกคามจากตะวันตกสูงมาก ทำให้พระองค์ต้องสานต่องานทางด้านการปฏิรูปที่พระเชษฐาของพระองค์ริเริ่มไว้ พระองค์เสด็จไปปารีสและเวียนนาใน พ.ศ. 2410 ซึ่งนับเป็นสุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมานพระองค์แรกที่เสด็จต่างประเทศ เมื่อกลับมาแล้ว ได้นำสถาปัตยกรรมแบบยุโรปมาใช้ในประเทศ นอกจากนั้น ในรัชสมัยของพระองค์ยังมีปัญหาด้านการคลังเนื่องจากการกู้เงินต่างประเทศมาใช้ในรัชกาลก่อนหน้า ใน พ.ศ. 2418 นั้น ยอดเงินกู้ของจักรวรรดิออตโตมานสูงถึง 200 ล้านปอนด์

นอกจากนั้น ในรัชสมัยของพระองค์เกิดการจลาจลหลายแห่ง เริ่มจากชาวคริสต์ในเกาะครีตประกาศเอกราช และขอไปรวมกับกรีซใน พ.ศ. 2410 สุลต่านทรงส่งกำลังไปปราบจน พ.ศ. 2411 จึงยอมให้ชาวคริสต์ร่วมปฏิบัติงานกับเจ้าหน้าที่ชาวเติร์กในการเก็บภาษีและตัดสินคดี และให้มีสภาผู้แทนที่มาจากการเลือกตั้งได้ ใน พ.ศ. 2418 เกิดจลาจลในบอสเนีย-เฮอร์เซโกวีนาซึ่งเกิดจากความขัดแย้งระหว่างชาวนาที่เป็นชาวคริสต์กับเจ้าของที่ดินที่เป็นมุสลิม ที่มีการขูดรีดภาษีชาวนา ทำให้มีผู้ลี้ภัยเข้าไปในเซอร์เบีย มอนเตเนโกร และออสเตรีย-ฮังการี มหาอำนาจในตะวันตกได้แก่ ออสเตรีย-ฮังการี เยอรมัน และรัสเซียพยายามขัดขวางการจลาจลโดยจัดการประชุมที่เบอร์ลิน พ.ศ. 2419 และประกาศเป็นบันทึกช่วยจำเบอร์ลิน เพื่อให้ผู้ลี้ภัยกลับถิ่นเดิมและดูแลการปฏิรูปให้ได้ผล อังกฤษไม่ยอมรับบันทึกช่วยจำ ทำให้วิกฤตการณ์ขยายตัวออกไป เกิดการฆ่าฟันชาวคริสต์ในบัลแกเรียหลายพันคน เพื่อตอบโต้ที่เจ้าหน้าที่ชาวเติร์กถูกชาวคริสต์สังหาร การที่สุลต่านอับดุล อะซีซไม่สามารถแก้ปัญหานี้ได้ ทำให้อัครมหาเสนาบดีมิตฮัต ปาชาก่อการรัฐประหาร ปลดพระองค์ลงจากตำแหน่งเมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2419 และให้พระราชภาติยะของพระองค์ขึ้นครองราชย์แทนเป็นสุลต่านมูรัดที่ 5

สุลต่านอับดุล อะซีซสวรรคตเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2419 หลังการสละราชสมบัติ โดยใช้กรรไกรตัดที่ข้อมือทั้งสองข้างขณะถูกคุมขังในหอคอย ทำให้เกิดความกังขาว่าทรงทำเช่นนั้นได้อย่างไร การชันสูตรพระศพไม่ได้รับอนุญาต เอกสารที่เป็นทางการระบุว่าทรงปลงพระชนม์ชีพเอง และพระบรมศพถูกฝังที่กรุงคอนสแตนติโนเปิล โดยมีทั้งผู้ที่เชื่อว่าทรงปลงพระชนม์ชีพเองและถูกลอบปลงพระชนม์ ต่อมาในรัชสมัยของสุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ที่ครองราชย์ต่อจากสุลต่านมูรัดที่ 5 ได้กล่าวหาว่ามิตฮัต พาชาเป็นผู้ลอบปลงพระชนม์สุลต่านอับดุล อะซีซ และพิพากษาให้เนรเทศปาชาไปยังคาบสมุทรอาระเบียใน พ.ศ. 2424 ก่อนที่พาชาจะถูกลอบสังหารที่นั่นในอีกสองปีต่อมา

พระบรมวงศานุวงศ์
# ราชนาวี (แก้ความกำกวม)
ราชนาวี สามารถหมายถึง
 กองทัพเรือไทย
 สโมสรฟุตบอลราชนาวี สโมสรฟุตบอลในประเทศไทย
 สโมสรฟุตซอลราชนาวี สโมสรฟุตซอลในประเทศไทย
 ราชนาวี กองทัพเรือสหราชอาณาจักร
 กองทัพเรือบรูไน
 กองทัพเรือแคนาดา
 กองทัพเรือเดนมาร์ก
 กองทัพเรือออสเตรเลีย
 กองทัพเรือบาร์เรน
 กองทัพเรือมาเลเซีย
 กองทัพเรือสวีเดน
# ตราแผ่นดินของเอกวาดอร์
ตราแผ่นดินของเอกวาดอร์' เริ่มใช้เมื่อวันที่31 ตุลาคม พ.ศ. 2443 มีส่วนประกอบดังนี้
ยอด เป็นรูป นกแร้ง
โล่ เป็นรูป ภูเขาไฟชิมโบราโซ แม่น้ำกวายาส เรือรบกวายาส ดวงอาทิตย์ และผังจักรราศี 
ประคองข้าง เป็นรูป ธงชาติเอกวาดอร์ ใบปาล์มและใบรอเรล

วิวัฒนาการ
100px105px95px90px100px100px100pxจังหวัดอิสระกวายากิลสหภาพมหาโคลัมเบียรัฐเอกวาดอร์EcuadorEcuadorEcuadorEcuadorค.ศ.1820ค.ศ.1821–1830ค.ศ.1830–1835ค.ศ.1835–1843ค.ศ.1843–1845ค.ศ.1845–1900ตั้งแต่ ค.ศ.1900

ดูเพิ่ม
 ธงชาติเอกวาดอร์
 ซัลเบ โอปาเตรีย
# เดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน
เดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน  เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 8 ของวงโพรเกรสซีฟร็อคสัญชาติอังกฤษ พิงก์ ฟลอยด์ อัลบั้มได้วางจำหน่ายในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1973 ผ่านทางค่ายฮาร์เวสต์เรเคิดส์ ประกอบด้วยซิงเกิลทั้งหมด 10 แทร็ค ใช้เวลาทั้งหมด 43 นาที โดยสมาชิก 4 คนได้แก่ ได้แก่ เดวิด กิลมอร์ ทำหน้าที่ร้องนำ มือกีตาร์ และโปรดิวเซอร์, นิค เมสัน ทำหน้าที่เป็นฝ่ายเทคนิค แต่งเสียงเพลง, โรเจอร์ วอเทอร์ส มือเบสกีตาร์ นักร้องประสานเสียง และริชาร์ด ไรท์ มือคีย์บอร์ด/ร้องประสานเสียง อัลบั้มได้ถ่ายทอดธีมเกี่ยวกับการพิพาท (Conflict), ความโลภ (Greed), ช่วงเวลา (Time) และปัญหาทางสภาพจิต (Mental illness) โดยได้รับแนวความคิดขึ้นจากช่วงบันทึกเสียงแรกๆของวง รวมถึงการแสดงสดต่างๆที่ผ่านมา ซึ่งโดยหลักแล้วมาจาก ซิด บาร์เร็ตต์ หัวหน้าวง ที่ได้ป่วยทางสภาพจิตจนออกจากวงไปในปี ค.ศ. 1968 อัลบั้มได้นำเสนอรูปแบบทางดนตรึใหม่คือลดช่วงบรรเลงขยายทางดนตรีลง ซึ่งแตกต่างจากอัลบั้มนี้ที่เน้นนำเสนอท่อนขยาย

การบันทึกเสียงของวงได้เริ่มขึ้นตั้งแต่ระหว่างช่วงแสดงสด โดยในเวอร์ชันแรก ๆ ได้ทำไว้ก่อนหน้านั้นหลายเดือน ก่อนการบันทึกเสียงที่สตูดิโอจะเริ่มขึ้น ซึ่งได้แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือในปี ค.ศ. 1972 และในปี ค.ศ. 1973 ที่แอบบีโรดสตูดิโอ  ณ กรุงลอนดอน วงได้นำเทคโนโลยีทางดนตรีที่นับว่าทันสมัยที่สุดในขณะนั้นเข้ามาใช้ในการบันทึกเสียง ไม่ว่าจะเป็น การบันทึกระบบมัลติแทร็ก (MTR) และการใช้ม้วนเทป รวมไปถึงการใช้เครื่องสังเคราะห์เสียงระบบอนาล็อกเข้าไปสอดแทรกในหลายท่อนของอัลบั้ม และการนำเสนอปรัชญาเข้าสู่งานดนตรี สำหรับส่วนของหน้าปกของอัลบั้ม ได้รับการออกแบบโดย สตอร์ม ทอร์เกอร์สัน (Storm Thorgerson) เป็นรูปภาพของปริซึมที่รับแสงแล้วกระจายแสงออกเป็นแสงสีรุ้ง ซึ่งมีความหมายแทนถึงแสงสีบนเวทีอีกด้วยรวมไปถึงการเข้าถึงธีมในเนื้อเพลง อ้างจากริชาร์ท ไรท์ ที่เขาต้องการการออกแบบที่ "เรียบง่ายและชัดเจน"  

เดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน ได้กลายเป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของวงและในวงการดนตรีโปรเกรสซีฟร็อค เป็นอัลบั้มที่ทำรายได้กว่า 45 ล้านชุดทั่วโลกหรือสูงที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโลก ตามหลังอัลบั้ม ทริลเลอร์ ของไมเคิล แจ็กสัน และเคียงคู่กับอัลบั้ม แบ็กอินแบล็ก ของ เอซี/ดีซี อัลบั้มได้ไต่ขึ้นไปอยู่อันดับ 1 ของ บิลบอร์ด 200 สามารถคงอยู่ได้ภายในอาทิตย์เดียว แต่ก็ยังคงยืนหยัดบนชาร์ทต่อเนื่องกว่า 741 สัปดาห์ ซึ่งก็คือระหว่างปี ค.ศ. 1973-1988 นับเป็นอัลบั้มที่ยืนหยัดอยู่บนชาร์ดได้ยาวนานที่สุดในประวัติศาตร์อัลบั้มทั่วโลก อัลบั้มยังได้รับการทำใหม่อีก 2 ครั้ง และได้รับการโคเวอร์อีกหลายครั้ง โดยเฉพาะในซิงเกิล "Money" และ "Us and Them" เดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน ยังได้กลายเป็นอัลบั้มที่ยอดนิยมที่สุดของวง โดยได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกจากหลายสำนักและได้จัดอันดับให้เป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลอีกด้วย

 รายชื่อเพลง
# ปรากฏการณ์รังผึ้งล่มสลาย
ปรากฏการณ์รังผึ้งล่มสลาย (, ย่อ: CCD) เป็นปรากฏการณ์ที่ผึ้งงานจากรังหรือนิคมผึ้งพันธุ์ (Western honey bee) หายไปอย่างฉับพลัน การหายไปดังกล่าวเกิดขึ้นตลอดประวัติศาสตร์การเลี้ยงผึ้ง และรู้จักกันในหลายชื่อ ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้ชื่อ "colony collapse disorder" ในปลายปี 2549 พร้อมกับการหายไปของนิคมผึ้งพันธุ์ที่เพิ่มขึ้นมากในขณะนั้น ผู้เลี้ยงผึ้งสังเกตปรากฏการณ์ที่คล้ายกันในเบลเยียม ฝรั่งเศส เนเธอร์แลนด์ กรีซ อิตาลี โปรตุเกสและสเปนGaëlle Dupont, Les abeilles malades de l'homme, Le Monde, 29 August 2007 . และยังมีรายงานเบื้องต้นมาจากสวิตเซอร์แลนด์และเยอรมนี แม้ว่าจะรุนแรงน้อยกว่า  ขณะที่สมัชชาไอร์แลนด์เหนือได้รับรายงานการลดจำนวนกว่า 50%

การใช้ยาฆ่าแมลงกลุ่มนีโอนิโคตินอยด์ (neonicotinoid) เช่น อะเซทามิปริด (acetamiprid) โคลไธอานิดิน (clothianidin) และอิมิดาโคลไพรด์ (imidacloprid) ซึ่งเป็นหนึ่งในสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ที่ใช้กันแพร่หลายที่สุดในโลก ที่เพิ่มขึ้น ตามติดการตายของผึ้งที่เพิ่มสูงขึ้นตั้งแต่ปี 2548 ในปี 2555 การศึกษาอิสระที่ผ่านการกลั่นกรองจำนวนมากได้รับการตีพิมพ์ ซึ่งแสดงว่านีโอนิโคตินอยด์มีช่องทางการสัมผัสซึ่งตรวจจับไม่ได้ที่กระทบต่อผึ้ง เช่น ผ่านฝุ่น เรณู และน้ำต้อย ว่าความเป็นพิษต่ำกว่านาโนกรัมส่งผลให้ผึ้งไม่สามารถบินกลับรังโดยไม่ทำให้ถึงตายทันที ซึ่งเป็นอาการหลักของปรากฏการณ์รังผึ้งล่มสลาย และบ่งชี้ว่ามีนีโอนิโคตินอยด์ในสิ่งแวดล้อมในเหมืองฝายและดิน การศึกษาเหล่านี้กระตุ้นให้เกิดการทบทวนอย่างเป็นทางการในปี 2556 โดยองค์การความปลอดภัยอาหารยุโรป ที่ระบุว่า นีโอนิโคตินอยด์ก่อความเสี่ยงสูงอย่างยอมรับไม่ได้แก่ผึ้ง และว่าการอ้างความปลอดภัยของหน่วยงานกำกับดูแลที่ขึ้นอยู่กับวิทยาศาสตร์ที่อุตสาหกรรมเป็นผู้อุปถัมภ์นั้นมีข้อบกพร่องEuropean Food Safety Authority (16 January 2013) "Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment for bees for the active substance clothianidin" EFSA Journal 11(1):3066. ปรากฏการณ์รังผึ้งล่มสลายอาจเกิดจากหลายปัจจัยประกอบกันHoneybees under attack on all fronts.'No proof' of bee killer theory. ในปี 2550 บางหน่วยงานให้เหตุผลว่าปัญหาเกิดจากปัจจัยชีวนะ เช่น เห็บ Varroa ปรสิต Nosema apis และไวรัสอัมพาตฉับพลันอิสราเอล ปัจจัยส่งเสริมอื่นอาจรวมความเครียดที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม ทุพโภชนาการ และการเลี้ยงผึ้งแบบย้ายถิ่น อีกการศึกษาหนึ่งในปี 2555 ยังชี้หลายสาเหตุ ซึ่งระบุรายการสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ไว้หลังเห็บ Varroa พันธุกรรม การสูญเสียถิ่นที่อยู่ และโภชนาการที่เลว

การล่มสลายของรังผึ้งนั้นมีความสำคัญทางเศรษฐกิจ เพราะพืชผลการเกษตรหลายชนิดทั่วโลกต้องอาศัยผึ้งพันธุ์ถ่ายเรณู ในเดือนเมษายน 2556 สหภาพยุโรปประกาศแผนจำกัดการใช้สารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์บางชนิดเพื่อกันมิให้ประชากรผึ้งลดลงกว่านี้ และเมื่อสิ้นเดือนนั้น ได้ผ่านกฎหมายซึ่งห้ามการใช้นีโอนิโคตินอยด์หลายชนิดเป็นเวลาสองปี การขาดแคลนผึ้งในสหรัฐอเมริกาได้เพิ่มค่าใช้จ่ายของเกษตรกรที่จะต้องเช่าผึ้งมาถ่ายเรณูสูงสุดถึง 20%

 เชิงอรรถ 
ก.  มิใช่ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

ข.  ได้แก่ disappearing disease, spring dwindle, May disease, autumn collapse และ fall dwindle disease
# คาโตริ
คาโตริ  เป็นนครในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของจังหวัด มีขนาดพื้นที่ 262.31 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร 81,240 คน ในปี ค.ศ. 2012 เป็นที่ตั้งของศาลเจ้าคาโตริ และเมืองการค้าโบราณซาวาระ

แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ  

คาโตริ
# โยคี
โยคี คือผู้ปฏิบัติโยคะ ในภาษาสันสกฤตพระเวท คำว่า โยค- แปลว่า เพิ่ม, รวม, สมาน คำว่า "โยคี" ถูกใช้กันอย่างแพร่หลายเพื่อสื่อถึงสัญญาสี หรือผู้ปฏิบัติทำสมาธิ ในศาสนาอินเดียA. K. Banerjea (2014), Philosophy of Gorakhnath with Goraksha-Vacana-Sangraha, Motilal Banarsidass, , pp. xxiii, 297-299, 331 สำหรับโยคที่เป็นสตรีจะเรียกว่า "โยคินี"