wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อี.ที. ดิเอกซ์ตราเทอร์เรสเทรียล (วิดีโอเกม)
อี.ที. ดิเอกซ์ตราเทอร์เรสเทรียล (เรียกอีกอย่างว่า E.T.) เป็นวิดีโอเกมแนวผจญภัยในปี 1982 ที่พัฒนาและเผยแพร่โดย อาตาริอิงค์ สำหรับเครื่องเล่นเกมคอนโซล อาตาริ 2600 โดยได้เค้าโครงจากภาพยนตร์ชื่อเดียวกันและได้รับการออกแบบโดย Howard Scott Warshaw วัตถุประสงค์ของเกมคือการแนะนำตัวละครตัวนี้ผ่านหน้าจอแบบลูกบาศก์ เพื่อเก็บชิ้นส่วนของโทรศัพท์นพเคราะห์ สามชิ้น ซึ่งจะส่งสัญญาณวิทยุกลับไปในอวกาศ เพื่อแจ้งให้ยานแม่กลับมารับ

Warshaw ตั้งใจพัฒนาเกมที่จะปรับให้คล้ายกับภาพยนตร์และบริษัทอาตาริ คิดว่ามันจะเป็นเกมที่ประสบความสำเร็จด้วยยอดขายที่สูงขึ้น เนื่องจากภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเป็นที่นิยมอย่างมากในสมัยนั้น การเจรจาเพื่อรักษาสิทธิที่จะพัฒนาเกมจบลงในปลายเดือนกรกฎาคม 1982 โดยที่ Warshaw ใช้เวลาเพียงแค่ 5 สัปดาห์ในการพัฒนาเกม เพื่อให้วางจำหน่ายทันช่วงเทศกาลคริสต์มาส 1982 หลังปล่อยตัวเกมครั้งสุดท้าย เกมต้องเผชิญกับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก E.T. มักถูกอ้างถึงว่าเป็นหนึ่งในเกมวิดีโอที่เลวร้ายที่สุดตลอดกาลและเป็นหนึ่งในความล้มเหลวในเชิงพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์วิดีโอเกม อย่างไรก็ตามเรื่องนี้เป็นที่นิยมมากสำหรับเหตุผลและยังถือว่าเป็นหนึ่งในเกมที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของวิดีโอเกม โดยเกมถูกโยงว่าเป็นหนึ่งในปัจจัยต้น ๆ ที่นำมาสู่วิกฤตการณ์อุตสาหกรรมวิดีโอเกมในปี 1983 และได้รับการอ้างถึงบ่อยครั้ง และ เย้ยหยันในวัฒนธรรมสมัยนิยม ซึ่งจะถูกนำมาใช้เป็นเครื่องเตือนเกี่ยวกับอันตรายของการพัฒนาเกมที่เร็วเกินไปและการเร่งสตูดิโอที่มากเกินเหตุ

มีรายงานในปี 1983 ที่มีการเปิดเผยเป็นตำนานเมืองว่าผลที่ตามมาของการผลิตตลับเกมที่มากเกินไปและการส่งคืนตลับเกมที่ขายไม่ออกนับล้านตลับ ทำให้ตลับเกมทั้งหมดได้ถูกฝังอยู่ในหลุมฝังกลบของเมืองแอละโมกอร์โด รัฐนิวเม็กซิโก ในปี 2013 ได้มีแผนดำเนินการขุดค้นเพื่อตรวจสอบความจริงของรายงานเกี่ยวกับการฝังกลบ  กระทั่งในเดือนเมษายน 2014 ผู้ขุดค้นยืนยันว่าเรื่องการฝังตลับเกมที่แอละโมกอร์โดเป็นเรื่องจริง นอกเหนือจากเกม E.T. แล้วยังได้ขุดพบตลับเกมอื่น ๆ อีกด้วย โดยเจมส์ เฮลเลอร์ อดีตผู้จัดการของอาตาริ ผู้รับผิดชอบต่อการฝังตลับเกมได้เปิดเผยกับสำนักข่าว AP ว่ามีตลับเกมจำนวน 728,000 ตลับถูกฝังอยู่
# ตำบลตาลเนิ้ง
ตาลเนิ้ง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม ดินร่วนปนทราย เหมาะสำหรับการทำนาไทยตำบลดอตคอม. "ข้อมูลตำบลตาลเนิ้ง อำเภอสว่างแดนดิน สกลนคร"  [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก:http://www.thaitambon.com/tambon/471217  2548-2558. สืบค้น 14 พฤศจิกายน 2560.

 ประวัติ 
ตำบลตาลเนิ้งก่อตั้งเมื่อใดไม่มีหลักฐานที่ชัดเจน แต่มีหลักฐานเพียงว่าตำบลนี้มีมาก่อนปี พ.ศ. 2501 เนื่องจากทางราชการได้แบ่งแยกพื้นที่บางส่วนของตำบลตาลเนิ้งออกมาตั้งเป็น "ตำบลตาลเนิ้งใหม่" เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2501"ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในอำเภอสว่างแดนดิน...2502.PDF ราชกิจจานุเบกษา 76 (7 พิเศษ):1. 12 มกราคม 2502 และต่อมาทางราชการได้แบ่งพื้นที่ในตำบลตาลเนิ้ง (เดิม) ออกไปอยู่ในการปกครองของตำบลตาลเนิ้งใหม่กับตำบลพันนา พร้อมประกาศยุบตำบลตาลเนิ้ง (เดิม) ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2503 เป็นต้นมา"ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในอำเภอสว่างแดนดิน...2503.PDF  ราชกิจจานุเบกษา 77 (19):804. 15 มีนาคม 2503 แล้วเปลี่ยนชื่อตำบลตาลเนิ้งใหม่เป็น "ตำบลตาลเนิ้ง" 

ต่อมาพื้นที่ตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่) มีพื้นที่กว้างขวางยากต่อการปกครอง จึงได้แบ่งแยกทางด้านทิศตะวันตกออกมาตั้งตำบลใหม่ ชื่อ ตำบลตาลเนิ้งใหม่ (ครั้งที่ 2)"ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในอำเภอสว่างแดนดิน...2513.PDF ราชกิจจานุเบกษา 87 (88):2657. 22 กันยายน 2513จำนวน 8 หมู่บ้าน 

เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 มีประกาศจัดตั้ง "สภาตำบลตาลเนิ้ง" ในพื้นที่ตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่ครั้งที่ 1)"ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งสภาตำบลตามประกาศคณะปฏิวัติ...2515.PDF ราชกิจจานุเบกษา 90 (108):53. 24 สิงหาคม 2516

ต่อมาเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2517 มีประกาศจัดตั้ง "สภาตำบลตาลเนิ้งใหม่" ในพื้นที่ตำบลตาลเนิ้งใหม่ (ครั้งที่ 2)"ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งสภาตำบลตามประกาศคณะปฏิวัติ...2515.PDF ราชกิจจานุเบกษา 91 (87):36. 22 พฤษภาคม 2517 จนต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ตาลโกน" ตามชื่อหมู่บ้านหมู่ที่ 1 และสภาตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่ครั้งที่ 1) ได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตาลเนิ้ง"ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล.PDF ราชกิจจานุเบกษา 113 (9 ง):167. 30 มกราคม 2539 มาจนปัจจุบัน

 อาณาเขต 
 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลแวง
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลม่วงไข่ (อำเภอพังโคน) และตำบลปลาโหล (อำเภอวาริชภูมิ)
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองลาด (อำเภอวาริชภูมิ)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลตาลโกน

 การแบ่งเขตการปกครอง 
ปัจจุบันตำบลตาลเนิ้งแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่ศูนย์ข้อมูลประเทศไทย "ตำบลตาลเนิ้ง"  [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก:http://sakonnakhon.kapook.com/%8%87(ม.ป.ป.). สืบค้น 5 กันยายน 2560.
 หมู่ที่ 1 บ้านตาลเนิ้ง
 หมู่ที่ 2 บ้านหนองหลักช้าง
 หมู่ที่ 3 บ้านนาเตียง
 หมู่ที่ 4 บ้านหนองหวาย
 หมู่ที่ 5 บ้านดงมีชัย
 หมู่ที่ 6 บ้านหนองผือ
 หมู่ที่ 7 บ้านดงสวรรค์
 หมู่ที่ 8 บ้านโนนตูม
 หมู่ที่ 9 บ้านตาลเนิ้ง

 สถานที่สำคัญ 
 ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลตาลเนิ้ง
 โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลตาลเนิ้ง
 โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านนาเตียง 
 โรงเรียนบ้านตาลเนิ้ง (โพธิราชอำนวย)
 โรงเรียนบ้านนาเตียง
 โรงเรียนบ้านหนองหลักช้าง
 โรงเรียนบ้านหนองหวาย
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กก่อนวัยเรียน
 ศูนย์การเรียนรู้ชุมชน
 ที่อ่านหนังสือพิมพ์ประจำหมู่บ้าน 
 ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนตำบล
# ตำบลตาลโกน
ตาลโกน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม ดินเป็นดินร่วนปนทราย เหมาะแก่การทำการเกษตรกรรม ประชาชนส่วนใหญ่พูดภาษาอีสาน นับถือศาสนาพุทธไทยตำบลดอดคอม. "ข้อมูลตำบลตาลโกน อำเภอสว่างแดนดิน สกลนคร"  [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก:http://www.thaitambon.com/tambon/471216  2548-2558. สืบค้น 14 พฤศจิกายน 2560.

 ประวัติ 
ตำบลตาลโกนได้รับการก่อตั้งโดยมีความเกี่ยวพันกับตำบลตาลเนิ้ง เนื่องจากเปลี่ยนชื่อมาจาก "ตำบลตาลเนิ้งใหม่" ซึ่งอธิบายได้ว่าทางราชการได้แบ่งแยกพื้นที่บางส่วนของตำบลตาลเนิ้งออกมาตั้งเป็นตำบลตาลเนิ้งใหม่เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2501"ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในอำเภอสว่างแดนดิน...2502.PDF ราชกิจจานุเบกษา 76 (7 พิเศษ):1. 12 มกราคม 2502 ต่อมาทางราชการได้แบ่งพื้นที่ในตำบลตาลเนิ้ง (เดิม) ออกไปอยู่ในการปกครองของตำบลตาลเนิ้งใหม่กับตำบลพันนา พร้อมประกาศยุบตำบลตาลเนิ้ง (เดิม) ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2503 เป็นต้นมา"ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในอำเภอสว่างแดนดิน...2503.PDF  ราชกิจจานุเบกษา 77 (19):804. 15 มีนาคม 2503 และเปลี่ยนชื่อตำบลตาลเนิ้งใหม่เป็นตำบลตาลเนิ้ง

ต่อมาพื้นที่ตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่) มีพื้นที่กว้างขวางยากต่อการปกครอง จึงได้แบ่งแยกทางด้านทิศตะวันตกออกมาตั้งตำบลเพิ่ม ชื่อ ตำบลตาลเนิ้งใหม่ (ครั้งที่ 2)"ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในอำเภอสว่างแดนดิน...2513.PDF ราชกิจจานุเบกษา 87 (88):2657. 22 กันยายน 2513 จำนวน 8 หมู่บ้าน

เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ได้มีการประกาศจัดตั้ง "สภาตำบลตาลเนิ้ง" ในพื้นที่ตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่ครั้งที่ 1)"ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งสภาตำบลตามประกาศคณะปฏิวัติ...2515.PDF ราชกิจจานุเบกษา 90 (108):53. 24 สิงหาคม 2516 จนกระทั่งสภาตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่ครั้งที่ 1) ได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตาลเนิ้ง"ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล.PDF ราชกิจจานุเบกษา 113 (9 ง):167. 30 มกราคม 2539 มาจนปัจจุบัน

ต่อมาเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2517 ได้มีการประกาศจัดตั้ง "สภาตำบลตาลเนิ้งใหม่" ในตำบลตาลเนิ้งใหม่ (ครั้งที่ 2)"ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งสภาตำบลตามประกาศคณะปฏิวัติ...2515.PDF ราชกิจจานุเบกษา 91 (87):36. 22 พฤษภาคม 2517 พร้อมทั้งได้เปลี่ยนชื่อตามชื่อหมู่ที่ 1 บ้านตาลโกน ตำบลตาบเนิ้งใหม่ เป็น "สภาตำบลตาลโกน" จนได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตาลโกนเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล"ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล.PDF ราชกิจจานุเบกษา 113 (9 ง):167. 30 มกราคม 2539

 อาณาเขต 
 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลพันนาและตำบลแวง
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลตาลเนิ้ง
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองลาด (อำเภอวาริชภูมิ)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลวัฒนา (อำเภอส่องดาว)

 การแบ่งเขตการปกครอง 
ปัจจุบัน ตำบลตาลโกนแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่
 หมู่ที่ 1 บ้านตาลโกน
 หมู่ที่ 2 บ้านโคกพุทรา
 หมู่ที่ 3 บ้านโคกกลาง
 หมู่ที่ 4 บ้านเล่า
 หมู่ที่ 5 บ้านโคกพุทราหรือบ้านโคกสุวรรณ
 หมู่ที่ 6 บ้านหนองตอกแป้น
 หมู่ที่ 7 บ้านหนองแสนแปน
 หมู่ที่ 8 บ้านหนองดินดำ
 หมู่ที่ 9 บ้านหนองแสง
 หมู่ที่ 10 บ้านตาลโกน
 หมู่ที่ 11 บ้านโคกพุทรา
# ชีวิตเธอดีอยู่แล้ว
ชีวิตเธอดีอยู่แล้ว เป็นซิงเกิลที่ 3 ของวงเดอะ คาสเซิล ในปี พ.ศ. 2560 สังกัดค่ายเพลงบ็อกซ์มิวสิก ในเครือมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์ ประพันธ์คำร้อง-ทำนองโดย ธรรมธร มัคคสมัน และเรียบเรียงโดย The Kastle เพลงนี้ออกจำหน่ายในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2560

เนื้อหาของเพลงพูดถึงเรื่องราวของความสัมพันธ์ของคน ๆ หนึ่ง ที่ทุ่มเททุกทางที่จะได้เข้าใกล้คนที่เราชอบ แต่ยิ่งพยายามมากเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้ จนได้เข้าใจว่า หลายสิ่งบนโลกนี้ปล่อยไว้เฉย ๆ นั่นก็สวยงามแล้ว จนทำได้แค่บอกกับตัวเองว่า ปล่อยเธอไปคงดีที่สุด เพราะชีวิตเธอก็ดีอยู่แล้วชีวิตเธอดีอยู่แล้ว – THE KASTLE

ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง
PRODUCER : คชภัค ผลธนโชติ & THE KASTLE
LYRICS : ธรรมธร มัคคสมัน
MELODY : ธรรมธร มัคคสมัน
ARRANGE : THE KASTLE
MIX ENGINEER : ธรรมธร มัคคสมัน
MASTERING ENGINEER : ดนุภพ กมล 

ชาร์ต
ชาร์ต (พ.ศ. 2560)อันดับสูงสุด ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ตiTunes THAILAND Chart รายงานชาร์ตเพลงประจำวันจากแอพ Apple Music (25.05.2017) 14 แคตเรดิโอ ชาร์ตท็อป 30Cat 30 อัพเดทเพลงชาร์ตประจำสัปดาห์ของแคทเรดิโอ 23 - 29 July 2017 21 จูกซ์ท็อป 100 ชาร์ต 65 จูกซ์ท็อป 50 ไทยอินดี้ ชาร์ตJOOX Music - Top 50 Indie (ไทย) • ประจำวันที่ 21 สิงหาคม 2560 9
# ซาบีนา เที่ยวบินที่ 571
ซาบีนา เที่ยวบินที่ 571 เป็นเที่ยวบินของสายการบินซาบีนา ออกเดินทางจากกรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ผ่านกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรียถึงเมืองลอด ประเทศอิสราเอล เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 เที่ยวบินนี้ถูกจี้โดยสลัดอากาศที่ปลอมตัวเป็นคู่ 4 คน สลัดอากาศกลุ่มนี้เป็นสมาชิกกลุ่มกันยายนทมิฬ องค์กรก่อการร้ายของปาเลสไตน์ ทั้งหมดพกอาวุธปืน ระเบิดมือและเข็มขัดระเบิด

ยี่สิบนาทีหลังออกเดินทาง พวกเขาจี้กัปตันเรจินัลด์ เลวี ชาวอังกฤษ ให้ลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติเทลอาวีฟ-ลอด (ท่าอากาศยานนานาชาติเบนกูเรียนในปัจจุบัน) และแยกผู้โดยสารชาวยิวไปไว้ที่ท้ายเครื่อง เมื่อเครื่องลงจอด สลัดอากาศยื่นข้อเรียกร้องให้ปล่อยตัวนักโทษชาวปาเลสไตน์ 315 คนและขู่ว่าจะระเบิดเครื่องบินพร้อมกับผู้โดยสาร โมเช ดายันและซิมอน เปเรส รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมและรัฐมนตรีกระทรวงคมนาคมอิสราเอลตามลำดับดำเนินการเจรจากับสลัดอากาศพร้อมกับวางแผนช่วยเหลือในชื่อปฏิบัติการไอโซโทป

ต่อมาเวลา 16.00 น. ของวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 กลุ่มคอมมานโดหน่วยลาดตระเวนกองเสนาธิการ 16 นายซึ่งมีสมาชิก เช่น เอฮุด บารัคและเบนจามิน เนทันยาฮู (ต่อมาทั้งคู่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิสราเอล) ปลอมตัวเป็นช่างซ่อมเครื่องบินก่อนจะปฏิบัติการช่วยเหลือตัวประกัน ปฏิบัติการนี้มีผู้เสียชีวิต 3 คน เป็นผู้โดยสาร 1 คนและสลัดอากาศชาย 2 คน ส่วนสลัดอากาศหญิงอีก 2 คนถูกจับกุม หลังเหตุการณ์ดังกล่าว สลัดอากาศหญิงทั้งสองคนถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต แต่ได้รับการปล่อยตัวในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1983 โดยเป็นส่วนหนึ่งของการแลกเปลี่ยนนักโทษหลังสงครามเลบานอน ค.ศ. 1982 ระหว่างอิสราเอลกับปาเลสไตน์
# อาหารโอกินาวะ
250px|thumb|right|ราฟูเต หรือสตูหมูโชยุ
250px|thumb|right|ฮิรายาชี ลักษณะคล้ายกับโอโกโนมิยากิของญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่
อาหารโอกินาวะ  คืออาหารพื้นเมืองของจังหวัดโอกินาวะซึ่งเป็นจังหวัดภาคใต้ของประเทศญี่ปุ่น บ้างเรียกว่า อาหารรีวกีว  ตามนามอดีตอาณาจักรรีวกีวซึ่งเคยตั้งอยู่ ณ บริเวณดังกล่าว เนื่องจากความแตกต่างทางวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์การติดต่อค้าขายกับต่างชาติ, ภูมิอากาศ, พืชพรรณ และวัตถุดิบอื่น ๆ ทำให้อาหารโอกินาวะแตกต่างไปจากอาหารญี่ปุ่นในแผ่นดินใหญ่

 ประวัติ 
อาหารโอกินาวะได้รับอิทธิพลส่วนใหญ่มาจากอาหารจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้สืบเนื่องจากการค้าขายที่มีมายาวนาน มันเทศเข้าสู่โอกินาวะเมื่อปี ค.ศ. 1605 ที่ต่อมาได้กลายเป็นอาหารหลักของโอกินาวะจนถึงต้นศตวรรษที่ 20 บทความที่เขียนโดยบริษัทคิคโคแมนระบุว่ามะระและบวบในโอกินาวะถูกนำไปจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมาเมื่ออาณาจักรรีวกีวตกเป็นรัฐบรรณาการของจีน พ่อครัวชาวโอกินาวะจำนวนหนึ่งได้เข้าไปเรียนรู้การทำอาหารอย่างจีนที่มณฑลฝูเจี้ยน ด้วยเหตุนี้อาหารจีนส่งอิทธิพลสู่อาหารโอกินาวะมาจนถึงปัจจุบัน และบทความของคิคโคแมนยังกล่าวไปอีกว่าการกลั่นอาวาโมริ  อาจเป็นสิ่งเดียวกับเหล้าขาวซึ่งได้รับไปจากสยามหรือประเทศไทยในปัจจุบัน โดยเข้าสู่โอกินาวะตั้งแต่ศตวรรษที่ 15 ครั้นเมื่อแคว้นคาโงชิมะเข้ารุกรานอาณาจักรรีวกีว เหล่าพ่อครัวโอกินาวะจึงเข้าไปร่ำเรียนการทำอาหารญี่ปุ่น และด้วยเหตุนี้จึงทำให้อาหารโอกินาวะได้รับอิทธิพลจากอาหารญี่ปุ่นเพิ่มขึ้นมาอีก

ในช่วงที่สหรัฐปกครองโอกินาวะหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในระยะเวลาดังกล่าว อาหารกระป๋องได้รับความนิยมมาก ร้านแฮมเบอร์เกอร์แบบอเมริกันผุดขึ้นในโอกินาวะ ชาวโอกินาวะเองก็คุ้นชินกับวัฒนธรรมอาหารของอเมริกันเป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีทหารสหรัฐเข้ามาประจำการอยู่ในโอกินาวะนับตั้งแต่สิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง

 ลักษณะ 
อาหารโอกินาวะมีการใช้ผักและผลไม้ประกอบ โดยได้รับอิทธิพลจากอาหารเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีการใช้สมุนไพรและเครื่องเทศมากกว่าอาหารญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่ แต่น้อยกว่าอาหารในกลุ่มประเทศหมู่เกาะเขตร้อนอื่น ๆ อาหารโอกินาวะส่วนใหญ่จะประกอบไปด้วยเกลือ, มิโซะ, ปลาโอแห้ง, สาหร่ายคมบุ และเห็ดชนิดต่าง ๆ

ลักษณะเด่นอีกอย่างหนึ่งของอาหารโอกินาวะคือนิยมใช้เนื้อสัตว์ โดยมีแหล่งโปรตีนหลักคือเนื้อหมู ส่วนหนึ่งก็เพราะหมู่เกาะโอกินาวะแทบมิได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธหรือรับนโยบายงดบริโภคเนื้อสัตว์ของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ทั้งนี้โอกินาวะมีวัฒนธรรมการเลี้ยงสัตว์เพื่อบริโภคมาตั้งแต่สมัยเอโดะแล้ว ชาวโอกินาวะกล่าวถึงอาหารของพวกตนว่า "เริ่มด้วยหมู จบที่หมู" และ "หมูกินได้ทุกส่วนยกเว้นกีบเท้าและเสียงร้องอู๊ด ๆ ของมัน"

แม้โอกินาวะจะล้อมรอบไปด้วยทะเล แต่ชาวโอกินาวะบริโภคอาหารทะเลค่อนข้างน้อยหากเปรียบเทียบกับวัฒนธรรมชายฝั่งทะเลในที่อื่น ๆ ปลาและผลิตภัณฑ์จากอาหารทะเลต่าง ๆ ไม่สามารถเก็บไว้ได้นาน เพราะสภาพอากาศของโอกินาวะค่อนข้างร้อน อาจทำให้เน่าเสียง่าย ด้วยเหตุนี้จึงมีวิธีถนอมอาหาร เป็นต้นว่าหมักเกลือ, ตากแห้ง, ย่าง, เคี่ยวกับซอสถั่วเหลือง หรือทำเป็นคามาโบโกะแทน ส่วนซาชิมิในโอกินาวะมีให้รับประทานค่อนข้างจำกัด ด้วยอุณหภูมิบนเกาะส่งผลให้ความสดใหม่คงอยู่ได้ไม่นาน ต่างจากญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่
# การช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน
การช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน  เป็นระดับของการรักษาทางการแพทย์ระดับหนึ่ง ซึ่งใช้สำหรับช่วยเหลือผู้ที่เจ็บป่วยหรือบาดเจ็บรุนแรงจนเป็นอันตรายถึงชีวิต ระหว่างรอหรือระหว่างการนำส่งโรงพยาบาลเพื่อรับการรักษาแบบเต็มรูปแบบ อาจทำโดยบุคลากรทางการแพทย์ เช่น แพทย์ พยาบาล เวชกิจฉุกเฉิน อาสาสมัครกู้ชีพ หรือคนทั่วไปที่ได้รับการฝึก
# เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย  เป็นพระราชโอรสพระองค์สุดท้องใน สมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย กับ มาเรียแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินียูโกสลาเวีย พระองค์ประสูติ ณ ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย โดยทรงมีพระเชษฐา 2 พระองค์คือ
สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย
เจ้าชายโทมิสลาฟแห่งยูโกสลาเวีย

 เสกสมรสครั้งที่ 1 
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงคริสตินา-มาร์เกรเธอแห่งเฮสส์ พระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1956 ณ พระราชวังโคบอร์ก อันเป็นพระราชวังที่เจ้าหญิงคริสตินา-มาร์เกรเธอประสูติ โดยมีพระบุตรร่วมกัน ดังนี้
เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซา
เจ้าชายคริสโตเฟอร์

โดยหลังจากนั้น พระองค์ทรงหย่าจากกัน

 เสกสมรสครั้งที่ 2 
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย ทรงเสกสมรสครั้งที่ 2 กับ เจ้าหญิงคิระแห่งลีนีเจน โดยมีพระบุตร 3 พระองค์ดังนี้
เจ้าหญิงลินิเวีย มาเรีย
เจ้าชายคาร์ล วัลเดร์มา
เจ้าชายดริมิทรี

ทรงหย่าเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1972

 เสกสมรสครั้งที่ 3 
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย เสกสมรสกับ อีวา มาเรีย แอนดริโครวิช เมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1974 แต่ไม่มีพระบุตรร่วมกัน

 พระชนม์ชีพหลังจากราชอาณาจักรยูโกสลาเวียล่มสลาย 
หลังจากการล่มสลายของสถาบันพระมหากษัตริย์ในพระราชวงศ์คาราจอร์จเจวิช พระองค์ได้เสด็จไปประทับ ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ซึ่งพระองค์ทรงเป็นนายหน้าขายประกันภัย

 สิ้นพระชนม์ 
พระองค์ถูกพบว่าสิ้นพระชนม์ในรถยนต์ส่วนพระองค์ใน รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ เจ้าหน้าที่ได้ลงความเห็นว่าเป็นการ อัตวินิบาตกรรม ด้วยพระองค์เอง ด้วยการเปิดเครื่องยนต์ทำให้ได้รับคาร์บอนไดออกไซด์ ในพระวรกายมากเกินไป จนสิ้นพระชนม์ขณะมีพระชันษา 60 ปี

 พระอิสริยยศ 

เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย (His Royal Highness Prince Andrew of Yugoslavia)
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2472
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2533
อ
หมวดหมู่:เจ้าชายยูโกสลาเวีย
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในสหรัฐ
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
# เควี 29
เควี 29 ไม่ทราบตำแหน่งวันที่พบค้นพบก่อน ค.ศ.1832ผู้ที่ค้นพบไม่ทราบ ก่อนหน้า เควี 28 ถัดไป เควี 30<noinclude>
หลุมฝังศพ KV29 เป็นสุสานอียิปต์โบราณในหุบเขากษัตริย์ซึ่งตั้งอยู่ในประเทศอียิปต์ ซึ่งไม่ได้ถูกขุดขึ้นและยังคงเต็มไปด้วยซากที่เกิดมาจากน้ำท่วม เหลือแค่ทางเข้าสุสานที่ไม่ได้ถูกน้ำท่วม
# วอลเทอร์ บี. วุดเบอรี
วอลเทอร์ เบนต์ลีย์ วุดเบอรี (Walter Bentley Woodbury; 26 มิถุนายน ค.ศ.  1834 – 5 กันยายน ค.ศ. 1885) เป็นนักประดิษฐ์และช่างภาพยุคบุกเบิกชาวอังกฤษ เขาเป็นหนึ่งในช่างภาพยุคแรกของออสเตรเลียและหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (ส่วนหนึ่งของอินโดนีเซีย) เขาจดสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่เกี่ยวกับการถ่ายภาพหลายชิ้น เขายังเป็นที่รู้จักกับผู้คิดนวัตกรรม กระบวนการถ่ายภาพวุดเบอรี (woodburytype photomechanical process)
# มูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น
มูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น (; อักษรย่อ: JFCR) เป็นองค์กรการวิจัยโรคมะเร็งที่ไม่หวังผลกำไร ซึ่งตั้งอยู่ในอาริอาเกะ เขตโคโต โตเกียว มูลนิธินี้ก่อตั้่งขึ้นในปี ค.ศ. 1908 ในฐานะองค์กรแรกของประเทศญี่ปุ่นที่มีความเชี่ยวชาญด้านมะเร็งโดยยะมะงิวะ คะสึซะบุโร และผู้สนับสนุนของเขา意気昂然と二歩三歩 Dr. Katsusaburō Yamagiwa  สถาบันมะเร็งและโรงพยาบาลที่ติดมาของมูลนิธิได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1934 ทั้งนี้ มูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่นได้กลายเป็นสมาชิกเต็มตัวของสหภาพเพื่อการควบคุมมะเร็งนานาชาติในปี ค.ศ. 1968 Japanese Foundation for Cancer Research (JFCR)

 การวิจัย 
สถาบันมะเร็งแห่งมูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น เป็นหนึ่งในสถาบันวิจัยทางการแพทย์และชีววิทยาชั้นนำของประเทศญี่ปุ่น เมื่อวารสารอเมริกันอย่างไซเอนซ์ ตีพิมพ์ผลงานพิเศษด้านวิทยาศาสตร์ในประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1992 ได้มีการอธิบายถึงสถาบันแห่งนี้ว่าเป็นสถาบันที่มีประสิทธิผลมากที่สุดแห่งหนึ่งและได้รับการยกย่องมากที่สุดของโลกในช่วงเวลานั้น 

การวิจัยของสถาบันครอบคลุมสาขาชีวการแพทย์ที่หลากหลาย ประกอบด้วย ชีวเคมี, ชีววิทยาของเซลล์, พยาธิวิทยา, กลไกการเกิดมะเร็ง, จีโนมิกส์, ชีววิทยาระบบ และวิศวกรรมชีวเวช สำหรับความสำเร็จ ได้แก่

 ค.ศ. 1979: ทะดะสึงุ ทะนิงุชิ แยกยีนอินเตอร์เฟียรอน
 ค.ศ. 1983: มิสึอะกิ โยะชิดะ ระบุโครงสร้างของโมเลกุลเอชทีแอลวี-วัน ที่ตอบสนองต่อมะเร็งเม็ดเลือดขาว/มะเร็งต่อมน้ำเหลืองทีเซลล์ผู้ใหญ่
 ค.ศ. 1992: ยูซุเกะ นะกะมุระ แยกยีนกดมะเร็งเอพีซี ที่ตอบสนองต่อมะเร็งลำไส้ใหญ่ชนิดถ่ายทอดทางพันธุกรรมชนิดเอฟเอพี

 โรงพยาบาล 
thumb|โรงพยาบาลสถาบันมะเร็ง ของมูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น

โรงพยาบาลสถาบันมะเร็ง ของมูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น ได้รับการก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1934 ในฐานะโรงพยาบาลมะเร็งเฉพาะทางในประเทศญี่ปุ่น โดยมีเพียง 29 เตียง และมีผู้อำนวยการคนแรกคือริวกิชิ อินะดะ車猿先生と癌研究|学士会アーカイブス Biography of Dr. Masaru Kuru|Gakushikai  当院の沿革|病院紹介|がん研有明病院 History of the Hospital   ส่วนปัจจุบัน โรงพยาบาลมีประมาณ 700 เตียง และในปีงบประมาณ 2011 มีผู้ป่วยนอก 61,324 คน และผู้ป่วยใน 9,690 ราย

คลินิกและแผนก ได้แก่ ศูนย์ทรวงอก (การแพทย์ด้านมะเร็งวิทยาทรวงอกและมะเร็งวิทยาศัลยกรรม), ศูนย์ระบบทางเดินอาหาร (อายุรศาสตร์และศัลยศาสตร์ระบบทางเดินอาหาร), ศูนย์มะเร็งวิทยาเต้านม (การแพทย์ด้านมะเร็งวิทยาเต้านมและมะเร็งวิทยาศัลยกรรม), มะเร็งวิทยาทางนรีเวช, มะเร็งวิทยาศีรษะและคอ, มะเร็งวิทยากระดูกและข้อ, มะเร็งวิทยาอวัยวะสืบพันธุ์, มะเร็งวิทยาโลหิต, การแพทย์ด้านมะเร็งวิทยา, ศูนย์มะเร็งซาร์โคมา, การบำบัดแบบประคับประคอง, เวชศาสตร์ทั่วไป, วิสัญญีวิทยา/การบริการระงับปวดหลังผ่าตัด, มะเร็งวิทยาและจิตรักษา, พลาสติกและการผ่าตัดเพื่อเสริมสร้าง, จักษุวิทยา, โรคติดเชื้อ, ยาสมุนไพรจีน, การทำฟัน, มะเร็งวิทยารังสีรักษา, รังสีวิทยาวินิจฉัย, การส่องกล้อง, การแพทย์ด้านมะเร็งวิทยาที่ครอบคลุม, คลินิกมะเร็งวิทยาทางพันธุกรรม และศูนย์คัดกรองมะเร็ง

 นักวิทยาศาสตร์และบุคคลที่มีชื่อเสียงจากมูลนิธิ 
 มะตะโร นะงะโยะ, ผู้ชำนาญพยาธิวิทยา
 ทะกะโอะกิ ซะซะกิ, ผู้เชี่ยวชาญด้านมะเร็งวิทยา
 มะซะรุ คุรุ, ศัลยแพทย์
 โทะมิโซ โยะชิดะ, ผู้ค้นพบมะเร็งซาร์โคมาโยะชิดะ
 ทะกะชิ ซุงิมุระ, นักชีวเคมี
 เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าชายฮิตะชิ, นักวิจัยโรคมะเร็งและประธานกิตติมศักดิ์
 เจ้าหญิงคิกุโกะ พระชายาในเจ้าชายโนะบุฮิโตะ, ผู้สนับสนุนมูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น
# เอเบิล กาวเวอร์
เอเบิล แอนโทนี เจมส์ กาวเวอร์ (ค.ศ. 1836 ที่ลีวอร์โน ประเทศอิตาลี – 1899?) เป็นกงสุลชาวอังกฤษ ปฏิบัติหน้าที่ในญี่ปุ่น 2 ครั้ง ระหว่างช่วงบากูมัตสึ ที่นางาซากิและฮาโกดาเตะ เขายังเป็นช่างภาพสมัครเล่น

หลังจากใช้ชีวิตในประเทศจีน กาวเวอร์ทำงานที่สถานอัครราชทูตอังกฤษในโทเซ็นจิ เอโดะ (ต่อมาคือโตเกียว) เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมเจ้าหน้าที่ของรัทเทอร์ฟอร์ด อัลคอก ต่อมาปี ค.ศ. 1863 เขามีส่วนร่วมในการระดมยิงคาโงชิมะ ในปี ค.ศ. 1866 เขาได้เป็นกงสุลในฮาโกดาเตะ (ในเอโซะ ต่อมาคือฮกไกโด) โดยก่อนหน้านั้นเป็นกงสุลในนางาซากิ (ในคิวชู)Nagasaki post from NFSRC web page; other information from Bakumatsu-ishin jinmei-jiten.

หลายปีที่ผ่านมา เชื่อกันว่ากาวเวอร์หรือวอลเทอร์ บี. วุดเบอรี อาจจะมีส่วนร่วมในภารกิจของบริษัทจากลอนดอนที่ชื่อ เนเกรตตีและแซมบรา (Negretti and Zambra) ในการถ่ายภาพประเทศจีนและญี่ปุ่น ระหว่างปี ค.ศ. 1857 ถึง 1860 เพราะปัจจุบันภาพถ่ายของปีแยร์ รอซีเย ยังมีข้อสงสัย ชุดภาพของมหาวิทยาลัยไลเดิน มีภาพถ่ายของกาวเวอร์ ที่มีลายเซ็นว่า "P. Rossier" และในปี ค.ศ.  1859 ทั้งรอซีเยและกาวเวอร์ได้ออกเดินทางร่วมกันโดย เรือหลวง แซมป์ซัน  จากนางาซากิไปยังเอโดะBennett.
# เก็นโซ มาเอดะ
เก็นโซ มาเอดะ  (ค.ศ. 1831–1906) เป็นช่างภาพชาวญี่ปุ่นจากทางเหนือของเกาะคีวชู เขาศึกษาการถ่ายภาพที่นางาซากิจจากยัน กาเริล ฟัน แด็นบรุกและเย. แอ็ล. เซ. โปมเปอ ฟัน เมร์เดอร์โฟร์ต  ต่างก็ไม่ใช่ช่างภาพผู้มีประสบการณ์ ความพยายามถ่ายภาพส่วนมากก็ล้มเหลวHimeno, 21-22  ถึงกระนั้น พวกเขาก็ได้สอนการถ่ายภาพด้วยกระบวนการกระจกเปียกให้แก่มาเอดะและนักเรียนคนอื่น ๆ รวมถึง ชุมเป ฟูรูกาวะ, เทโซ คาวาโนะ, ฮิโกมะ อูเอโนะ‎ และ คูวาจิโร โฮริเอะ จนเมื่อช่างภาพชาวสวิส ปีแยร์ รอซีเย เดินทางมาถึงญี่ปุ่นในปี ค.ศ.  1858 กับภารกิจถ่ายภาพให้กับบริษัท เนเกรตตีและแซมบรา (Negretti and Zambra) มาเอดะได้รับคำแนะนำให้มาช่วยเหลือเขาและเรียนรู้การถ่ายภาพเพิ่มเติม มาเอดะรวมถึงนักเรียนคนอื่นได้ช่วยดูแลรอซีเยระหว่างที่อยู่ในนางาซากิ รอซีเยได้ถ่ายภาพพระ ขอทาน ผู้ชมซูโม่ และที่อยู่ของชาวต่างชาติ รวมถึงภาพถ่ายของอาเล็กซันเดอร์ ฟ็อน ซีบ็อลท์ และซามูไร

รอซีเยคิดว่า ที่ภาพถ่ายของโปมเปอ ฟัน เมร์เดอร์โฟร์ต ออกมาล้มเหลวเพราะขาดเครื่องมือเคมีที่จำเป็น ดังนั้นเขาจึงให้มาเอดะส่งจดหมายเพื่อจัดหาอุปกรณ์ เครื่องมือการถ่ายภาพและสารเคมีจากเซี่ยงไฮ้ ทั้งมาเอดะและฟูรูกาวะได้ซื้อเลนส์ สารเคมีและกระดาษแอลบูเมนผ่านรอซีเย ทั้งมาเอดะและฟูรูกาวะประสบความสำเร็จในการถ่ายรูปด้วยเครื่องมือเหล่านี้ ในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1860
# เดนิชซูเปอร์ลีกา
เดนิชซูเปอร์ลีกา  เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศเดนมาร์ก ก่อตั้งใน ค.ศ. 1991

 สโมสรที่เข้าร่วมเดนิชซูเปอร์ลีกา (ฤดูกาล 2024–25) 

 สโมสร ที่ตั้ง สนาม หญ้า ความจุ 2016–17position  ออลบอร์ Aalborg Portland Park Natural 13,797   ออร์ฮูส Ceres Park Natural 20,032   Brøndby Brøndby Stadium Hybrid 29,000   โคเปนเฮเกน สนามกีฬาพาร์เกิน Natural 38,065   เฮลซิงเงอร์ Helsingør Stadion Natural 4,500   Hobro DS Arena Natural 10,700   ฮอร์เซนส์ CASA Arena Horsens Natural 10,400   Herning MCH Arena Natural 11,800   Farum Right to Dream Park Artificial 9,900   Lyngby Lyngby Stadion Natural 8,000   โอเดนเซ EWII Park Natural 15,633   ราเนอส์ BioNutria Park Randers Natural 12,000   Silkeborg JYSK Park Artificial 10,000   Haderslev Sydbank Park Natural 10,000 

 ทีมชนะเลิศ 
สโมสรชนะเลิศปีที่ชนะเลิศ KB20px20px20px 15 1912–13, 1913–14, 1916–17, 1917–18, 1921–22, 1924–25, 1931–32, 1939–40, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1952–53, 1968, 1974, 1980 โคเปนเฮเกน20px20px 15 1992–93, 2000–01, 2002–03, 2003–04, 2005–06, 2006–07, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2012–13, 2015–16, 2016–17, 2021–22, 2022–23 Brøndby20px20px 11 1985, 1987, 1988, 1990, 1991, 1995–96, 1996–97, 1997–98, 2001–02, 2004–05, 2020–21 AB20px 9 1918–19, 1920–21, 1936–37, 1942–43, 1944–45, 1946–47, 1950–51, 1951–52, 1967 B 9320px 9 1915–16, 1926–27, 1928–29, 1929–30, 1933–34, 1934–35, 1938–39, 1941–42, 1945–46 B 190320px 7 1919–20, 1923–24, 1925–26, 1937–38, 1969, 1970, 1976 Frem20px 6 1922–23, 1930–31, 1932–33, 1935–36, 1940–41, 1943–44 AGF20px 5 1954–55, 1955–56, 1956–57, 1960, 1986 Vejle20px 5 1958, 1971, 1972, 1978, 1984 Esbjerg20px 5 1961, 1962, 1963, 1965, 1979 AaB 4 1994–95, 1998–99, 2007–08, 2013–14 มีจือแลน 4 2014–15, 2017–18, 2019–20, 2023–24 OB 3 1977, 1982, 1989 Hvidovre 3 1966, 1973, 1981 Lyngby 2 1983, 1991–92 Køge 2 1953–54, 1975 B 1909 2 1959, 1964 FC Nordsjælland 1 2011–12 Silkeborg 1 1993–94 Herfølge 1 1999–2000

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ