wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนีย
วิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนีย  เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอาร์มีเนีย เริ่มสร้างในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003Wikipedia Statistics: Creation history / Accomplishments ภายใต้ชื่อ Հայերեն Վիքիփեդիա ก่อนเปลี่ยนชื่อเป็น Հայերեն Վիքիպեդիա ในวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2012Վիքիպեդիայի անվանափոխության առաջին փուլ และ Վիքիպեդիայի անվանափոխության երկրորդ փուլ 

สถิติ
ปัจจุบันมี  บทความՎիքիպեդիա Վիճակագրություն และมีผู้ใช้ลงทะเบียน  บัญชี ซึ่งรวมผู้ดูแลระบบ  บัญชี

ณ วันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 วิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนียมีบทความครบ 300,000 บทความ
 
วิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนียตะวันตก

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 มีการเปิดตัวอินคูเบเตอร์ภาษาอาร์มีเนียตะวันตกที่ incubator.wikipedia.org/wiki/Wp/hyw ต่อมาในเดือนเมษายน ค.ศ. 2019 จึงเปิดตัววิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนียตะวันตกที่ hyw.wikipedia.org ภายใต้ชื่อ Ուիքիփետիա แทน Վիքիպեդիա ของภาษาอาร์มีเนียตะวันออกที่ใช้ในวิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนีย เนื่องจากระบบทับศัพท์ที่ต่างกัน

 ประวัติ 

การเปลี่ยนชื่อ
ตอนแรกวิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนียมีชื่อว่า Վիքիփեդիա (Vikʻipʻedia) แต่ใน ค.ศ. 2012 มีการเปลี่ยนชื่อเป็น Վիքիպեդիա (Vikʻipedia) อักษร պ (pē) ถูกแทนที่ด้วยอักษร փ (pʻiwr) เพื่อสะท้อนการออกเสียงไม่พ่นลมในภาษาย่อยอาร์มีเนียตะวันออกที่เป็นรูปทางการของภาษาที่ใช้ในประเทศอาร์มีเนีย อย่างไรก็ตาม รูปสะกดคำที่แก้ไขไม่สอดคล้องกับการทับศัพท์ภาษาอาร์มีเนียตะวันตก การหารือและตัดสินใจทำการเปลี่ยนแปลงนั้นทำในสองระยะՎիքիպեդիա:Տերմինների քննարկում/Վիքիփեդիայի անվանում (in Armenian)Վիքիպեդիա:Տերմինների քննարկում/Վիքիփեդիայի անվանում/Եզրափակիչ փուլ (in Armenian) และการเปลี่ยนแปลงมีผลในวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2012

 "หนึ่งอาร์มีเนีย หนึ่งบทความ" 

ภาพ
# หลุมพอทะเล
หลุมพอทะเล หรือ ประดู่ทะเล  เป็นต้นไม้พืชดอกในวงศ์ถั่ว มีถิ่นกำเนิดในอินโดแปซิฟิก มีการกระจายพันธุ์จากประเทศแทนซาเนียและประเทศมาดากัสการ์ไปทางตะวันออกผ่านประเทศอินเดียและรัฐควีนส์แลนด์, ประเทศออสเตรเลียถึงหมู่เกาะแปซิฟิกของประเทศซามัว ต้นสูงได้หลายเมตร พบในป่าชายเลน

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 
หลุมพอทะเลเป็นไม้ยืนต้น อาจจะ สูง  20–40  เมตร  เรือนยอดเป็นพุ่มทรงสูงถึงแผ่กว้าง เปลือกสีเทาแกมเหลืองถึงสีน้ำตาลเทา  เรียบหรือแตกสะเก็ด  ใบย่อยเรียงเป็นคู่ แผ่นใบรูปรีถึงรูปไข่กลับ  กว้าง  4–10  เซนติเมตร  ยาว  5–18  เซนติเมตร  ดอกออกเป็นช่อแยกแขนงตามง่ามใบและปลายกิ่ง มีสีขาวก่อนเปลี่ยนเป็นสีชมพูและแดงในเวลาต่อมา  เส้นผ่านศูนย์กลาง  2–2.5  เซนติเมตร ผลแบน รูปขอบขนาน ผิวเกลี้ยง กว้าง 4–5 เซนติเมตร ยาว 10–25 เซนติเมตร แตกเมื่อแก่ มี 4–8 เมล็ด เมล็ดสีน้ำตาลเข้ม รูปไข่ ปลายมนโคนตัด  กว้างประมาณ 2 เซนติเมตร ยาว 2.5–3 เซนติเมตร

 การใช้ประโยชน์ 
เปลือกและใบของใช้เป็นยาแผนโบราณ ไม้ท่อนในปาปัวนิวกินีและนิวซีแลนด์เรียกว่า กวิลา  เป็นไม้ที่ทนทานและกันปลวกได้ดี ทำให้เป็นวัสดุที่มีมูลค่าสูง ใช้สำหรับการปูพื้นและการใช้งานอื่น ๆ เนื้อไม้ยังสามารถใช้สกัดสีย้อม ไม้อาจมีจุดสีทองแทรกในเนื้อซึ่งน่าดึงดูดสำหรับผู้บริโภคบางกลุ่ม เนื่องจากมีการตัดไม้เป็นจำนวนมาก ทำให้ใกล้สูญพันธุ์ในหลายพื้นที่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีการซื้อไม้เป็นจำนวนมากสำหรับตกแต่งสถานที่จัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ในประเทศจีน ซึ่งเป็นผู้นำเข้าไม้รายใหญ่ที่สุด ในตลาดสหรัฐอเมริกาและยุโรปเป็นไม้ใช้สำหรับปูพื้น ซึ่งโดยทั่วไปจะขายโดยใช้ชื่อต่างกัน โรงเลื่อยที่ทำการตัดไม้มีทั้งที่ได้รับอนุญาตและไม่ได้รับใบอนุญาต กรีนพีซอ้างว่าในอัตราปัจจุบันของการทำไม้ ต้นหลุมพอทะเลจะถูกตัดจนหมดภายใน 35 ปี

 สัญลักษณ์ 
หลุมพอทะเล เป็นต้นไม้สัญลักษณ์อย่างเป็นทางการของดินแดนกวมของสหรัฐ รู้จักกันในชื่ออิฟิต  ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สองไม่มีความอุดมสมบูรณ์ของไม้ชนิดนี้อีกต่อไปบนเกาะ การตัดต้นอิฟิตที่มีชีวิตบนเกาะกวมถือเป็นสิ่งผิดกฎหมาย เนื้อไม้ยังคงเป็นที่นิยมมากที่สุดสำหรับช่างแกะสลักในท้องถิ่น
# ปาเอยา
ปาเอยา  หรือ ปาเอ็ลยาดาร์ร็อส  เป็นชื่อเรียกอาหารประจำชาติอย่างหนึ่งของประเทศสเปนhttps://www.spainfoodsherpas.com/valencian-paella-recipe-the-traditional-paella-valenciana/ มีส่วนประกอบหลักที่สำคัญคือข้าวซึ่งนำไปหุง (มิใช่ผัด) กับเนื้อสัตว์และเครื่องเทศด้วยน้ำสต็อกในกระทะแบนใหญ่ ต้นกำเนิดของปาเอยานั้นมาจากแคว้นบาเลนเซียซึ่งเป็นแหล่งผลิตข้าวอันดับต้น ๆ ของประเทศสเปน อาหารจานนี้เป็นสิ่งที่สะท้อนถึงความเรียบง่ายทางขนบธรรมเนียมและประวัติศาสตร์ของแคว้นบาเลนเซียได้เป็นอย่างดี

ความมีชื่อเสียงและแพร่หลายของปาเอยานั้นมาจากการที่สามารถดัดแปลงใช้วัตถุดิบที่หาได้ตามแต่ละท้องถิ่นสร้างปาเอยาที่มีลักษณะเฉพาะของแต่ละแคว้นขึ้นมาได้โดยง่าย ยกตัวอย่างเช่น แคว้นกาลิเซียซึ่งมีที่ตั้งอยู่ติดกับทะเล สามารถใช้อาหารทะเล เช่น กุ้ง หอย ปลา หรือปลาหมึก เป็นส่วนประกอบหลักทำปาเอยาทะเล ในขณะที่บางแคว้นที่อยู่ตอนในของประเทศ เช่น แคว้นกัสติยาและเลออน สามารถใช้เนื้อหมูหรือเนื้อไก่ซึ่งสามารถหาได้ง่ายกว่ามาใช้เป็นส่วนประกอบหลัก

ในยุคแรกปาเอยายังไม่เป็นที่แพร่หลายในประเทศสเปนมากนัก เมนูนี้มีไว้สำหรับเป็นอาหารกลางวันเพื่อเลี้ยงชนชั้นแรงงานเช่น ชาวนา กรรมกร เป็นต้น โดยชาวนาแถบชนบทได้ช่วยกันนำข้าวจากไร่นาของตนเองมาประกอบอาหารทานกันในครอบครัว และมีการนำผักต่าง ๆ เช่นมะเขือเทศ หอมใหญ่ พริก กระเทียม มาปรุงให้เข้ากับเนื้อสัตว์ที่ตนเองหามาได้ เช่น กระต่ายป่า ไก่ เป็ด หมู เป็นต้น โดยยังไม่ได้มีการนำอาหารทะเลมาเป็นส่วนประกอบแต่อย่างใด  

ปาเอยาสูตรต้นตำรับ
ในแคว้นบาเลนเซีย พื้นที่ที่เชื่อกันว่าเป็นแหล่งกำเนิดของอาหารจานนี้คือบริเวณทะเลสาบอัลบูเฟรา  ทะเลสาบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศสเปน มีที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองบาเลนเซีย นอกจากนี้ลักษณะทางภูมิศาสตร์ก็เอื้ออำนวยต่อการใช้วัตถุดิบอื่น ๆ ในการทำปาเอยาเช่นดียวกัน สำหรับปาเอยาสูตรต้นตำรับนั้น ในหนังสือของดิโอนิซิโอ เปเรซ Dionisio Pérez (Post-Thebussem) (1929). Guía del buen comer español. Editorial Maxtor, pp. 151-156. ISBN 84-9761-235-3. นักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ผู้ที่มีความเชี่ยวชาญด้านอาหารสเปน กล่าวว่า วัตถุดิบที่รวมอยู่ด้วยได้แก่ ปลาไหล หอยทาก และถั่วเขียว อุปกรณ์ที่ใช้คือ หม้อก้นโค้งที่มีฝาปิดได้และใช้ความร้อนจากไฟที่เกิดจากการก่อฟืน

 ประเพณี 
ในสมัยแรก ๆ นั้นปาเอยาเป็นเพียงอาหารที่ใช้เรียกผู้คนเข้ามาร่วมเฉลิมฉลองในเทศกาลต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม ทุกวันนี้ได้มีการจัดงานเทศกาลการเฉลิมฉลองสำหรับปาเอยาโดยเฉพาะ หนึ่งในงานที่มีชื่อเสียงมากจัดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1961 ซึ่งมีการแข่งขันทำปาเอยานานาชาติในเมืองซูแอกา  แคว้นบาเลนเซีย จากงานนี้ได้ก่อให้เกิดธรรมเนียมปฏิบัติที่พบเห็นได้ทั่วไปตามเทศกาลต่าง ๆ ในแต่ละเมืองของแคว้นบาเลนเซียในปัจจุบัน โดยจะมีการใช้กระทะขนาดใหญ่และก่อไฟจากฟืนเพื่อทำ "ปาเอยายักษ์" แจกให้กับผู้ที่มาร่วมงานโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใด ๆ การทำปาเอยาในลักษณะนี้มีชื่อเรียกเหมือนกันในทุกเมืองว่า "ปาเอยาริมทาง" 

 ที่มาของชื่อ 
 เป็นคำในภาษาบาเลนเซียที่แปลว่า "กระทะ" โดยหมายรวมถึงกระทะทุกประเภท อาหารชนิดนี้ได้รับการตั้งชื่อตามคำว่ากระทะซึ่งเป็นอุปกรณ์หลักที่ใช้ในการประกอบอาหาร ในหลายภูมิภาคของประเทศสเปน (นอกเหนือจากแคว้นบาเลนเซีย) นิยมใช้ทั้งคำว่า  และ  เพื่อสื่อความหมายถึงกระทะ ส่วนในทวีปอเมริกาใต้ คำว่า  ยังสื่อความหมายถึงเครื่องครัวหลากหลายประเภทที่ใช้ในการประกอบอาหาร

คำว่า  ในภาษาบาเลนเซียและภาษาสเปนนั้นแผลงมาจากคำว่า  ในภาษาละติน และมีผู้ตั้งข้อสังเกตว่าคล้ายกับคำว่า  ในภาษาฝรั่งเศส,  ในภาษาอิตาลี และ  ในภาษาสเปนเก่า ซึ่งทั้งสามคำสื่อความหมายถึงอุปกรณ์เครื่องครัว
# ข้าหลวงหลังลาย
ข้าหลวงหลังลาย เป็นเฟิร์นชนิดหนึ่งในวงศ์ Aspleniaceae พบในเขตร้อนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตอนใต้ของออสเตรเลีย รัฐฮาวาย โพลีนีเซีย เกาะคริสต์มาส ประเทศอินเดีย และทางตะวันออกของทวีปแอฟริกา

 ลักษณะ 
ข้าหลวงหลังลายเป็นเฟินอากาศ อิงอาศัยต้นไม้หรือหินผา ใบใหญ่และยาวรูปขอบขนานคล้ายใบกล้วย ยาว 50-150 ซม. กว้าง 10-20 ซม. ปลายใบแหลมคล้ายใบหอก หนาและแข็งเป็นมันเส้นใบแก่จะเป็นสีดำ การเรียงตัวของใบจะเวียนรอบลำต้น ทำให้ดูคล้ายตะกร้า กลุ่มของอับสปอร์ออกเป็นลายยาวขวางกับใบ เมื่อแก่เป็นสีน้ำตาลดำข้าหลวงหลังลาย ศูนย์ข้อมูลพืช สำนักวิชาการ-วิจัย องค์การสวนพฤกษศาสตร์
thumb|left|การเรียงตัวของสปอร์ด้านหลังใบของข้าหลวงหลังลาย
# วันเบาหวานโลก
วันเบาหวานโลก เป็นการรณรงค์หลักสร้างความตื่นรู้ในระดับโลกถึงโรคเบาหวาน และจัดขึ้นทุกวันที่ 14 พฤศจิกายนของทุกปี ริเริ่มขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2534 โดยสหพันธ์โรคเบาหวานนานาชาติ และองค์การอนามัยโลก เพื่อสนองต่อการเพิ่มขึ้นอย่างน่าตกใจของเบาหวานทั่วโลก วันเบาหวานโลกเป็นการรณรงค์ซึ่งเน้นธีมใหม่ที่เลือกโดยสหพันธ์โรคเบาหวานนานาชาติทุกปีเพื่อชี้ให้เห็นปัญหาที่เผชิญชุมชนผู้ป่วยเบาหวานโลก การรณรงค์นั้นมีขึ้นตลอดทั้งปี แต่วันนี้พิเศษตรงที่เป็นวันเกิดของเฟรเดอริก แบนติง ผู้ร่วมกับชาร์ลส์ เบสต์ เป็นคนแรกที่เข้าใจแนวคิดซึ่งนำไปสู่การค้นพบอินซูลินใน พ.ศ. 2465
 
แต่ละปี วันเบาหวานโลกมุ่งไปที่ธีมเกี่ยวกับโรคเบาหวาน หัวเรื่องที่ครอบคลุมนั้น รวมไปถึง เบาหวานกับสิทธิมนุษยชน เบาหวานกับวิถีชีวิต เบาหวานกับความอ้วน เบาหวานในผู้ด้อยโอกาสและกลุ่มเสี่ยง เบาหวานในเด็กและวัยรุ่น และพูดคุยเกี่ยวกับโรคเบาหวานhttp://www.diabetes.co.uk/diabetes-week/celebrities-taking-part-in-diabetes-week.html

สำหรับ พ.ศ. 2552-2556 ธีม คือ การศึกษาและป้องกันเบาหวาน
# เล็บเหยี่ยว
เล็บเหยี่ยว  เป็นพืชดอกในวงศ์พุทราที่มีการกระจายพันธุ์ในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของเอเชียและออสเตรเลีย มีชื่อพื้นเมืองอื่นอีก ได้แก่ หนามเล็บเหยี่ยว เล็ดเหยี่ยว หมากหนาม พุทราขอ ตาฉู่แม ไลชูมี มะตันขอ แสงคำ เล็บแมวZiziphus oenoplia ศูนย์รวมข้อมูลสิ่งมีชีวิตในประเทศไทย

ลักษณะ
เล็บเหยี่ยวเป็นไม้พุ่มสูง 0.5-2 เมตร ลำต้นมีหนามโค้งลง ใบเดี่ยว ออกสลับ รูปไข่หรือรูปขอบขนาน ขอบใบหยักซี่ฟัน ปลายใบแหลม ยาว 1-4 เซนติเมตร กว้าง 0.8-3 เซนติเมตร ผิวใบมีขนประปราย ผิวใบด้านล่างมีขนหนาแน่นบริเวณเส้นใบ ดอกช่อแบบช่อกระจุก ออกตามซอกใบ กลีบเลี้ยงเชื่อมกันที่ฐานเป็นจานฐานดอก ปลายแยกเป็น 5 แฉก แต่ละแฉกรูปสามเหลี่ยม ยาว 1-1.5 มิลลิเมตร กว้าง 0.8-1 มิลลิเมตร ผิวด้านนอกมีขน กลีบดอก รูปช้อน ยาว 0.8-1 มิลลิเมตร กว้าง 0.2-0.5 มิลลิเมตร สีเขียวอ่อน ออกสลับกับกลีบเลี้ยง เกสรเพศผู้ มี 5 อัน ก้านชูเกสรแบน ยาว 0.5-0.8 มิลลิเมตร เกสรเพศเมีย รังไข่เหนือวงกลีบ รูปค่อนข้างกลม ยาว 0.3-0.8 มิลลิเมตร สีเขียว ไม่มีก้านชูเกสร ยอดเกสรกลมมี 2 พู สีม่วง ผลแบบผลเมล็ดเดี่ยวแข็ง รูปกลมเส้นผ่านศูนย์กลาง 2-5 มิลลิเมตร ผลอ่อนสีเขียว ผลแก่สีม่วงเข้ม-ดำเล็บเหยี่ยว ศูนย์ข้อมูลพืช สำนักวิชาการ-วิจัย องค์การสวนพฤกษศาสตร์ 
 การใช้ประโยชน์ 
ผลใช้รับประทานเป็นผลไม้อรทัย เนียมสุวรรณ นฤมล เล้งนนท์ กรกนก ยิ่งเจริญ พัชรินทร์ สิงห์ดำ. 2555.  พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของพืชกินได้จากป่าชายเลนและป่าชายหาดบริเวณเขาสทิงพระ จังหวัดสงขลา. วารสารวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 40 (3): 981 - 991เปลือกลำต้นมีแทนนิน 12% ใช้ฟอกย้อมหนังในอินเดีย รากใช้แก้อาการเป็นกรดในกระเพาะอาหาร ในอินเดียนิยมปลูกเป็นรั้วพีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 3: พืชให้สีย้อมและแทนนิน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544.หน้า 167 – 168

 

การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย
มีการกระจายพันธุ์จากอนุทวีปอินเดียไปทางใต้ของประเทศจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ถึงทางเหนือของประเทศออสเตรเลียAra et al. (2008). พบในป่าเต็งรังและป่าคืนสภาพ
# ไดมอนด์ ดัลลัส เพจ
เพจ โจเซฟ ฟอลกินเบิร์ก (Page Joseph Falkinburg)  เกิด 5 เมษายน ค.ศ. 1956 นักมวยปล้ำอาชีพกึ่งเกษียณอายุ, ครูสอนฟิตเนส, นักพูดสร้างแรงบันดาลใจ และนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักกันดีในนาม ไดมอนด์ ดัลลัส เพจ (Diamond Dallas Page) หรือชื่อย่อ ดีดีพี (DDP) สังกัด WCW, TNA และWWE เป็นแชมป์โลก WCW 3 สมัย, แชมป์โลกแท็กทีม WCW, แชมป์ยูเอส, แชมป์โลกเทเลวิชั่น WCW และแชมป์ทริปเปิลคราวน์ WCW ในตอนอยู่ WWE ได้แชมป์ยุโรป WWE และแชมป์โลกแท็กทีม ปี 2017 เขาก็ได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี

 แชมป์และรางวัล 
 George Tragos/Lou Thesz International Wrestling Institute
 Frank Gotch Award (2014) 
 Pro Wrestling Illustrated
 Feud of the Year (1997) vs. Randy Savage
 Most Hated Wrestler of the Year (1999)
 Most Improved Wrestler of the Year (1996) 
 PWI ranked him #4 of the 500 best singles wrestlers of the year in the PWI 500 in 1997 and 1998
 PWI ranked him #65 of the top 500 singles wrestlers of the PWI Years in 2003
 Swiss Wrestling Federation
 SWF Heavyweight Championship (1 time) 
 World Championship Wrestling
 WCW World Heavyweight Championship (3 times) 
 WCW United States Heavyweight Championship (2 times) 
 WCW World Television Championship (1 time) 
 WCW World Tag Team Championship (4 times) – with Kevin Nash (2), Bam Bam Bigelow and Chris Kanyon (2) 1
 Fourth WCW Triple Crown Champion
 Lord of the Ring Tournament (1996)
 World Wrestling Federation/Entertainment/WWE
 WWF European Championship (1 time) 
 WWF Tag Team Championship (1 time) – with Chris Kanyon 
 WWE Hall of Fame (Class of 2017)
 Wrestling Observer Newsletter
 Best Wrestling Maneuver (1997) Diamond Cutter
 Most Improved Wrestler (1996)
 Worst Gimmick (2001)

1 Page defended the title with either Kanyon or Bigelow under the Freebird Rule.

 ผลงานแสดง 
 First Daughter (1999) as Dirk Lindman
 Ready to Rumble (2000) as Himself
 Rat Race (2001) in a deleted scene
 Nice Guys (2005) as Sleezy Guy
 The Devil's Rejects (2005) as Billy Ray Snapper
 The 40-Year-Old Virgin (deleted scene)
 Jack's Law (2006) as Spider Benson
 Hood of Horror (2006) as Jersey
 Splinter (2006) as Detective Stiles
 Driftwood (2006) as Captain Kennedy
 Knight Fever (2008)
 Gallowwalkers (2009) as Skullbucket
 Sensory Perception  (2010) as Mr. Harrington
 Pizza Man (2011) as Kryder
 Vengeance (2014)
 The Bet (2016) as Mr. Baker

 บรรณานุกรม 
 Genta, Larry and Page, Diamond Dallas (2000) Positively Page, ISBN 0-9679922-0-6
 Aaron, Craig and Page, Diamond Dallas (2005) Yoga for Regular Guys: The Best Damn Workout on the Planet, ISBN 1-59474-079-8
# อากิรูโนะ
อากิรูโนะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 73.34 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากร 80,621 คน

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 เว็บไซต์ทางการ
# ฮามูระ
ฮามูระ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 9.91 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากร 57,145 คน

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 เว็บไซต์ทางการ
# ไฮเม ริโอส
ไฮเม ริโอส  เกิดวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2496 เป็นนักมวยสากลชาวปานามา สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 20 (น็อก 10) เสมอ 1 แพ้ 4

ประวัติ
ริโอสเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2516 และมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBA ที่เพิ่งสถาปนาขึ้นมาใหม่ เมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2518 ชนะคะแนน ริโกเบร์โต มาร์กาโน นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา กลายเป็นแชมป์โลกรุ่นนี้ของสมาคมมวยโลกคนแรก และเป็นแชมป์โลกในรุ่นไลท์ฟลายเวท 108 ปอนด์ คนที่สองของโลก รองจากฟรังโก ยูเลลา ชาวอิตาลีซึ่งเป็นแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวทสภามวยโลก WBC ที่สถาปนาขึ้นมาก่อน

ริโอสป้องกันตำแหน่งได้เพียงครั้งเดียวก็เสียแชมป์ให้ ฆวน กุซมัน ต่อมาริโอสได้มีชิงแชมป์โลกคืนอีกสองครั้งกับโยโก กูชิเก็ง แต่ไม่สำเร็จ ริโอสจึงแขวนนวมไปเมื่อ พ.ศ. 2521

 เกียรติประวัติ 
 แชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBA
 ชิง, 23 สิงหาคม 2518 ชนะคะแนน ริโกเบร์โต มาการ์โน ที่ ปานามา
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 มกราคม 2519 ชนะคะแนน คัตสึโนริ เทนเรียว
 เสียแชมป์ 2 กรกฎาคม 2519 แพ้คะแนน ฆวน กุซมัน
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBA เมื่อ 30 มกราคม 2520 แพ้คะแนน โยโก กูชิเก็ง
 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBA เมื่อ 7 พฤษภาคม 2521 แพ้ทีเคโอ โยโก กูชิเก็ง ยก 13
# วิเชียร นีลิกานนท์
วิเชียร  นีลิกานนท์ เป็นอดีตนักแสดง ข้าราชการกรมประชาสัมพันธ์ พิธีกรและผู้บรรยายกีฬาชกมวย พระเอกละครวิทยุ

 ประวัติ 
เกิดวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2474 เริ่มเข้าเรียนที่โรงเรียนพร้อมวิทยามูล โรงเรียนดำเนินศึกษา สำเร็จชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนไทยประสาทวิทยา และเข้าศึกษาต่อโรงเรียนพณิชยการพระนคร จากนั้นเข้ารับราชการที่กรมไปรษณีย์โทรเลข แล้วย้ายมาสังกัดกรมประชาสัมพันธ์ ทำหน้าที่เป็นผู้สื่อข่าว เขียนข่าว และทำหน้าที่อ่านข่าวประเภทกีฬา วิเชียร รับราชการอยู่กรมประชาสัมพันธ์จนได้รับตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายข่าวกีฬา กระทั่งเกษียณอายุราชการ

ระหว่างการศึกษาวิเชียร เคยรับบทแสดงเป็นพระเจ้าตาก ในงานศิลปหัตถกรรมนักเรียน และทดลองจัดละครวิทยุกับเพื่อน เข้าสู่วงการละครวิทยุกับคณะวรรณศิลป์และย้ายไปแสดงกับคณะวรรณศิลป์ในเวลาต่อมา เมื่อมีประสบการณ์ทางด้านละครวิทยุจึงจัดตั้งคณะละครวิทยุเป็นของตนเองชื่อ วิเชียรภิรมย์ กระจายเสียงทางสถานีวิทยุ 1 ปณ และเปลี่ยนชื่อเป็น คณะนีลิกานนท์ ในช่วงทำการแสดงละครวิทยุเคยร่วมแสดงกับ รัชนี จันทรังษี และ จีราภา ปัญจศิลป์

ในด้านพิธีกรกีฬาชกมวย วิเชียรเป็นผู้ที่อยู่ในอาชีพนี้มากว่า 40 ปี และมีชื่อเสียงโด่งดังวิเชียรแฉบึ้ม คนดูฉุนลูกโป่งบัง วิเชียรยังจัดแสดงละครวิทยุให้คณะนีลิกานนท์ซึ่งเป็นของตนเอง และทำหน้าที่เป็นผู้บรรยายและพิธีกรบนเวทีกีฬาชกมวยให้แก่สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7บทเรียนสอนใจ...โฆษกมวยไทย ระหว่างความพอดีกับหน้าที่..!?!? จากข่าวสด

วิเชียร เสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 เวลา 16:15 น. ด้วยโรคชรา ในวัย 82 ปี

 ผลงาน 

 ละครวิทยุ
 แสดงภาพยนตร์เรื่อง กาเหว่า งูผี (แสดงคู่กับ พันธุ์ทิพย์ วิภาตะพันธุ์)
 พากย์เสียงในภาพยนตร์เรื่อง น้อยใจยา
 พิธีกรกีฬาและผู้บรรยายชกมวยทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในรายการมวยไทย 7 สี
 ผู้ตัดสินกีฬาบาสเกตบอล

 รางวัลและเกียรติคุณ 
รางวัล ดาราทอง พระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชในปี พ.ศ. 2509
รางวัลพระราชทาน เทพทอง ในปี พ.ศ. 2547
รางวัล ผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น ปี พ.ศ. 2553
# กล้าย
กล้าย หรือ กล้วยกล้าย  เป็นพืชโตชั่วฤดูในสกุลกล้วย ผลนิยมใช้ในการทำอาหาร ต่างจากกล้วยตรงความนุ่มและความหวาน มีความแตกต่างทางพฤกษศาสตร์อย่างเป็นทางการระหว่างกล้วยและกล้าย แม้ว่าจะได้รับการจัดอยู่ในพันธุ์ปลูกในชนิดเดียวกัน

กล้ายได้รับการตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Musa acuminata, Musa balbisiana หรือลูกผสม Musa acuminata × balbisiana ขึ้นกับโครงสร้างทางพันธุกรรม มีชื่อวิทยาศาสตร์เดิม Musa paradisiaca ซึ่งไม่มีการใช้งานมานานแล้ว กล้ายส่วนมากเป็นลูกผสมพันธุ์ปลูกกลุ่ม AAB และ ABB

สมาชิกในสกุลกล้วยเป็นพืชพื้นเมืองในเขตร้อนแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และโอเชียเนีย ประกอบด้วย กลุ่มเกาะมลายู (ประเทศอินโดนีเซีย, มาเลเซีย, บรูไน และฟิลิปปินส์) และประเทศออสเตรเลียตอนเหนือ

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 

ลักษณะจะคล้ายกับพืชในสกุลกล้วยทั่วไป แต่ผลกล้ายจะแข็งและมีน้ำตาลน้อยกว่ากล้วย กล้วยมักจะกินผลขณะที่กล้ายมักจะใช้ในการประกอบอาหาร โดยใช้ขณะที่ผลยังมีสีเขียวหรือยังห่าม (รสคล้ายแป้ง) หรือสุกงอม (รสหวาน) กล้ายให้พลังงานประมาณ 220 แคลอรี มีโพแทสเซียมและใยอาหารสูง

 อนุกรมวิธาน 
ระบบจัดจำแนกแบบเก่าได้แยกกล้ายออกเป็นสปีชีส์เนื่องจากมีการนำไปใช้ประกอบอาหารซึ่งไม่ถูกต้อง ปัจจุบันจัดเป็นสปีชีส์เดียวกันกับกล้วย กล้ายส่วนมากเป็นลูกผสมที่มีโครโมโซมหลายชุดและเป็นหมัน ระหว่าง Musa acuminata (จีโนม A) และ Musa balbisiana (จีโนม B) ปัจจุบัน กล้ายจัดอยู่ในกลุ่ม AAB หรือที่รู้จักกันในชื่อ 'กลุ่มกล้าย' และกลุ่ม ABB

กล้ายเคยมีชื่อวิทยาศาสตร์ (ชื่อพ้อง) ว่า:
 Musa paradisiaca L.
 Musa × paradisiaca L. cultigroup Plantain
# ID
ID, I.D. หรือ id อาจหมายถึง
 อิด อัตตา และอภิอัตตา (id, ego and super-ego) ที่เป็นองค์ประกอบของจิต ซึ่งนิยามไว้ในตัวแบบโครงสร้างของจิตโดยซิกมุนด์ ฟรอยด์

 อักษรย่อ 
 Id. ย่อมาจากภาษาละติน "idem" แปลว่า "เหมือนกัน" ใช้ในการอ้างอิงทางกฎหมายสำหรับแหล่งที่มาอ้างแล้วก่อนหน้านี้
 การระบุ (identification)
 เอกสารประจำตัว (identity document) เอกสารใด ๆ ที่ใช้สำหรับพิสูจน์เอกลักษณ์ของบุคคล
 ด็อกแท็ก (dog tag) ป้ายชื่อห้อยคอของทหารและพลเรือน
 ตัวระบุ (identifier) ชื่อที่ระบุวัตถุโดยไม่ซ้ำกัน
 พรรคประชาธิปัตย์อิสระ (Independent Democrats) พรรคการเมืองในประเทศแอฟริกาใต้
 การออกแบบอุตสาหกรรม (industrial design)
 การออกแบบสารสนเทศ (information design)
 การออกแบบภายใน (interior design)
 โรคติดเชื้อ (infectious disease)
 ขนาดการติดเชื้อ (infectious dose)
 การออกแบบการสอน (instructional design) การศึกษาเกี่ยวกับการสร้างเสริมประสบการณ์การสอนออนไลน์ให้ดีขึ้น
 ความพิการทางสติปัญญา (intellectual disability)
 Intelligent design, a modern form of the teleological argument for the existence of a god
 ดอลลาร์ระหว่างประเทศ (international dollar) ชื่อสามัญสำหรับ "ดอลลาร์ Geary-Khamis" หน่วยสกุลเงินสมมติ

 รหัส 
 ID รหัสทางไปรษณีย์ของรัฐไอดาโฮ รัฐในภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกา
 Id. รหัสทางไปรษณีย์เก่าของรัฐไอดาโฮ
 ID รหัสประเทศ ISO 3166-1 alpha-2 ของประเทศอินโดนีเซีย
 .id โดเมนระดับบนสุดของประเทศอินโดนีเซีย
 id รหัสภาษา ISO 639 alpha-2 ของภาษาอินโดนีเซีย

 วิทยาการคอมพิวเตอร์ 
 ตัวระบุ (identifier) ใช้บ่งชี้วัตถุหรือระเบียนที่ไม่ซ้ำกัน
 ภาษาอิด (Id) ภาษาโปรแกรมเชิงหน้าที่แบบขนาน
 ไอดี (iD) วิดีโอเกมยุค 80 โดยเมล เคราเชอร์
 อิดซอฟต์แวร์ (Id Software) หนึ่งในผู้พัฒนาซอฟต์แวร์เกมคอมพิวเตอร์ เบื้องหลังเกมชุดเควกและดูม
 อินเทอร์เน็ตดราฟต์ (Internet Draft: I-D) เอกสารการทำงานของคณะทำงานเฉพาะกิจด้านวิศวกรรมอินเทอร์เน็ต
 id ชนิดข้อมูลวัตถุทั่วไปในภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี

 สถานที่ 
 นาร์มัน (Narman) เมืองในประเทศตุรกี เดิมชื่อ นาเมร์วัน (Namervan) และ อิด (İd)

 คณิตศาสตร์ 
 แผนภาพอิทธิพล (influence diagram) การแสดงเชิงกราฟและคณิตศาสตร์ของสถานการณ์การตัดสินใจ
 เส้นผ่านศูนย์กลางภายใน (inside/inner diameter) มิติที่นิยมใช้เพื่อระบุขนาดของท่อ
 ฟังก์ชันเอกลักษณ์ (identity function) ฟังก์ชันที่ส่งคืนค่าเดียวกับที่ใช้ในอาร์กิวเมนต์ของมันเสมอ

 วัฒนธรรมสมัยนิยม 
 แอปพลิเคชันอย่าง LINE whoscall สามารถค้นหา caller ID ของผู้ใช้งานแอพเดียวกันได้ เพื่อระบุตัวตนและเบอร์โทร
# ค่างดำมลายู
ค่างดำมลายู หรือ ค่างดำ  เป็นค่างชนิดหนึ่งที่พบได้ในประเทศไทย มีรูปร่างทั่วไปคล้ายค่างชนิดอื่น ๆ ขนตามลำตัวสีน้ำตาลเข้มจนถึงดำ ขนบริเวณท้องอ่อนกว่าสีตามลำตัว หน้าอกมีสีขาว มีวงแหวนสีขาวรอบดวงตามากกว่าค่างชนิดอื่น ๆ เหมือนสวมแว่นตา ปลายหางมีรูปทรงเนียวเล็กและมีสีอ่อนกว่าโคนหาง ลูกเมื่อยังแรกเกิดจะมีขนสีทอง ส่วนหัวมีสีเทาเข้ม

มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 48-58 เซนติเมตร ความยาวหาง 72-84 เซนติเมตร มีน้ำหนักประมาณ 5-7 กิโลกรัม

ค่างดำมลายูพบกระจายพันธุ์ตั้งแต่แหลมมลายูลงไปจนถึง เกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา ในอินโดนีเซีย มีนิเวศวิทยามักอาศัยในป่าที่ใกล้กับแหล่งน้ำ อาทิ บึงหรือชายทะเล บางครั้งอาจพบในป่าที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 600-2,200 เมตร อยู่รวมกันเป็นฝูง ในจำนวนสมาชิกไม่มากนักเมื่อเทียบกับค่างชนิดอื่น คือ ประมาณ 5-10 ตัวเท่านั้นกองทุนสัตว์ป่าโลก, สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน หน้า 43-44 (กรุงเทพมหานคร, พ.ศ. 2543) ISBN 974-87081-5-2

สถานะของค่างดำมลายูในประเทศไทย เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535สัตว์ป่าคุ้มครอง
# ค่างแว่นถิ่นเหนือ
ค่างแว่นถิ่นเหนือ  เป็นค่างชนิดหนึ่ง มีรูปร่างคล้ายกับค่างแว่นถิ่นใต้ (T. obscurus) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน

มีสีขนที่หลากหลาย ตั้งแต่สีน้ำตาลเข้มไปจนถึงสีเทาเข้ม ในขณะที่บางตัวอาจจะเข้มมากจนดูคล้ายสีสนิม ขนบริเวณหลังและด้านบนลำตัวจะเข้มกว่าสีขนที่อยู่ด้านล่าง สีขนด้านล่างของบางตัวอาจเป็นสรเทาอ่อนหรือขาวขุ่น บริเวณใบหน้าจะมีสีดำหรือสีเทาอมฟ้า มีลักษณะเด่น คือ บริเวณรอบดวงตาและริมฝีปากมีสีน้ำเงินปนขาว แต่สีขาวรอบวงตานั้นบางตัวอาจไม่เป็นรูปวงกลม ในขณะที่บางตัวอาจจะมีริมฝีปากเป็นสีขาวขุ่น มือและเท้าโดยทั่วไปจะเข้มกว่าบริเวณหลัง

มีความยาวลำตัวตั้งแต่หัวจรดโคนหาง 52-62 เซนติเมตร ความยาวหาง 58.5-88 เซนติเมตร น้ำหนักตัวประมาณ 6-9 กิโลกรัม

พบกระจายพันธุ์ในประเทศบังกลาเทศ, ประเทศอินเดีย, ประเทศพม่า, ประเทศจีน, ประเทศไทย, ประเทศลาว และประเทศเวียดนาม ในประเทศไทยพบมากทางภาคเหนือ

มีด้วยกัน 3 ชนิดย่อย คือ
Trachypithecus phayrei phayrei
Trachypithecus phayrei crepusculus
Trachypithecus phayrei shanicus

ค่างแว่นถิ่นเหนือมีพฤติกรรมชอบอยู่รวมฝูงกันในป่าที่มีต้นไม้สูง ในบางครั้งอาจลงมาหากินป่าไผ่หรือป่าเสื่อมโทรมที่ผ่านการใช้ประโยชน์จากมนุษย์มาแล้ว มีนิสัยขี้อาย กลัวมนุษย์ บางกลุ่มอาจอาศัยในถ้ำที่เกิดจากชะง่อนผาหินปูน มักพบเห็นบนต้นไม้สูง แต่ในบางครั้งอาจลงมาหากินบนยอดไม้ที่มีความสูงประมาณ 15 เมตร หรืออาจลงมาพื้นดินเพื่อดื่มน้ำตามโป่งหรือตามลำธาร ในช่วงเวบานี้ จะมีสมาชิกอยู่บางตัวที่ทำหน้าที่เสมือนยาม จะร้องเตือนตัวอื่น ๆ ให้รับรู้ จากนั้นจะกระโดดหนีไปในทิศทางเดียวกันทั้งหมด เมื่อกระโดดจากต้นไม้ต้นหนึ่งไปยังต้นหนึ่ง จะกางแขนกางขาให้กว้าง เพื่อเป็นการผ่อนน้ำหนัก
# ประเทศไทยในซีเกมส์ 2011
ประเทศไทย ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2011 ณ เมืองปาเล็มบัง จังหวัดสุมาตราใต้ และจาการ์ตา  ประเทศอินโดนีเซีย ในระหว่างวันที่ 11-22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011)

 ตารางสรุปเหรียญ 
กีฬาทอง เงิน ทองแดง รวม กรีฑา  14  8  10  32 ยกน้ำหนัก  9 2  1  12 ว่ายน้ำ  8  7  5  20 เทควันโด  7  3  2  12 มวยสากลสมัครเล่น  7  1  3  11 ยูโด  5  3  6  14 เรือแคนนู  5  2  3  10 เรือใบ  4  3  1  8 เซปักตะกร้อ  4  0  0  4 มวยปล้ำ  3  5  4  12 เรือพาย  3  3  3  9 ยิมนาสติกArtistic  3  2  3  8 ฟันดาบ  3  1  9  13 เปตอง  3  1  2  6 จักรยาน  2  8  4  14 Paragliding  2  5  2  9 ดำน้ำฟินสวิมมิ่ง  2  3  7  12 เทนนิส  2  3  4  9 กอล์ฟ  2  3  0  5 สกีน้ำ  2  2  1  5 ขี่ม้า  2  2  1  5 Bridge  2  1  2  5 บิลเลียด  2  1  1  4 วอลเลย์บอล  2  0  0  2 ฟุตซอล  2  0  0  2 ยิงปืน  1  6  5  12 แบดมินตัน  1  2  6  9 ยิมนาสติกAerobic  1  1  1  3 ยิมนาสติกRhythmic  1  1  0  2 บาสเกตบอล  1  1  0  2 วูซู  1  0  3  4 วอลเลย์บอลชายหาด  1  0  2  3 หมากรุก  1  0  0  1 โบว์ลิ่ง  1  0  0  1 ซอฟท์เทนนิส  0  4  5  9 ปันจักสีลัต  0  4  3  7 เรือพายประเพณี  0  2  5  7 คาราเต้  0  2  4  6 สเก็ต  0  2  2  4 ปีนเขา  0  2  1  3 ยิงธนู  0  1  4  5 เทเบิลเทนนิส  0  1  2  3 ว่ายน้ำแบบเปิด  0  1  1  2 ซอฟท์บอล  0  1  0  1 เบสบอล  0  0  1  1 ดำน้ำ  0  0  1  1 รวม  109  100  120  329
# กวางรูซา
กวางรูซา  เป็นสกุลของกวางในสกุล Rusa พบกระจายพันธฺุ์ในทางตอนใต้ของทวีปเอเชีย มักจะได้รับการจัดให้อยู่ในสกุล Cervus แต่จากการศึกษาทางพันธุกรรมพบว่า สมควรจัดให้อยู่ในสกุลนี้

แบ่งออกได้เป็น 4 ชนิด โดย 3 ชนิดมีการกระจายค่อนข้างแคบในฟิลิปปินส์และอินโดนีเซีย แต่จะมีจำนวนประชากรเพิ่มมากขึ้นทางด้านอินเดียตะวันออกและทางตอนใต้ของจีนและทิศใต้ของหมู่เกาะซุนดา ทั้งหมดกำลังถูกคุกคามจากการสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัยและการล่าสัตว์Pitraa, Fickela, Meijaard, Groves (2004). Evolution and phylogeny of old world deer. Molecular Phylogenetics and Evolution 33: 880–895.

การจำแนก
 Rusa alfredi - กวางจุดฟิลิปปิน
 Rusa marianna - กวางสีน้ำตาลฟิลิปปิน หรือ กวางแซมบาฟิลิปปิน
 Rusa timorensis -  กวางซุนดา หรือ กวางรูซาชวา
 Rusa unicolor -  กวางป่า หรือ กวางแซมบาร์
# กวางเอลก์
กวางเอลก์  เป็นกวางขนาดใหญ่ หัวยาว คอและหางสั้น ขายาว เป็นสัตว์เคี้ยวเอื้อง มีเขาเฉพาะตัวผู้ กวางเอลก์โตเต็มที่เขาจะมีแขนงข้างละประมาณ 10-12 กิ่ง ขนลำตัวหยาบสีน้ำตาล หางสั้น ลำตัวจากปลายปากถึงโคนหางยาวประมาณ 2.5 เมตร หางยาวประมาณ 20 เซนติเมตร สูงช่วงไหล่ประมาณ 1.5 เมตร น้ำหนักตัวประมาณ 250-450 กิโลกรัม มีนิสัยชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินอพยพไปเรื่อย ๆ ชอบอยู่ในทุ่งโล่ง ๆ ตัวผู้จะดุเมื่อเขาแก่ขวิดแย่งตัวเมีย ว่ายน้ำเก่ง