wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เส้นขนานที่ 66 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 66 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 66 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย และทวีปอเมริกาเหนือ

ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 24 ชั่วโมง ในระหว่างครีษมายัน และ 2 ชั่วโมง 47 นาที ในระหว่างเหมายัน
# เส้นขนานที่ 67 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 67 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 67 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย และทวีปอเมริกาเหนือ

ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 24 ชั่วโมง ในระหว่างครีษมายัน และ 1 ชั่วโมง 30 นาที ในระหว่างเหมายัน
# เส้นขนานที่ 68 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 68 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 68 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย และทวีปอเมริกาเหนือ

ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 24 ชั่วโมง 0 นาที ในระหว่างครีษมายัน และเกิดสนธยาทางการในระหว่างเหมายัน
# เส้นขนานที่ 69 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 69 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 69 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย และทวีปอเมริกาเหนือ และผ่านส่วนใต้ของมหาสมุทรอาร์กติก

ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 24 ชั่วโมง 0 นาที ในระหว่างครีษมายัน และเกิดสนธยาทางการในระหว่างเหมายัน
# เส้นขนานที่ 71 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 71 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 70 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลกในมหาสมุทรอาร์กติก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย และทวีปอเมริกาเหนือ และยังลากผ่านบางส่วนของทะเลใต้ของมหาสมุทรอาร์กติกด้วย

ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 24 ชั่วโมง 0 นาที ในระหว่างครีษมายัน และเห็นแต่แสงสนทยาทั่วไปในช่วงเหมายัน
 ดูเพิ่ม 
เส้นขนานที่ 70 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 72 องศาเหนือ
# เส้นขนานที่ 72 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 72 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 72 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลกในมหาสมุทรอาร์กติก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอาร์กติก และทวีปอเมริกาเหนือ

ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 24 ชั่วโมง 0 นาที ในระหว่างครีษมายัน และเห็นแต่แสงสนทยาทั่วไปในช่วงเหมายัน
 ดูเพิ่ม 
เส้นขนานที่ 71 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 73 องศาเหนือ
# เส้นขนานที่ 2 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 2 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 2 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลกในมหาสมุทรอาร์กติก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้
# เส้นขนานที่ 74 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 74 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 74 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลกในมหาสมุทรอาร์กติก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอาร์กติก และทวีปอเมริกาเหนือ
 ดูเพิ่ม 
เส้นขนานที่ 73 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 75 องศาเหนือ
# เส้นขนานที่ 73 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 73 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 73 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลกในมหาสมุทรอาร์กติก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอาร์กติก และทวีปอเมริกาเหนือ

ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 24 ชั่วโมง 0 นาที ในระหว่างครีษมายัน และเห็นสนธยาทางการเดินเรือในช่วงเหมายัน
 ดูเพิ่ม 
เส้นขนานที่ 72 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 74 องศาเหนือ
# เส้นขนานที่ 1 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 1 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 1 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลกในมหาสมุทรอาร์กติก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้

เส้นขนานนี้แบ่งเขตแดนระหว่างอิเควทอเรียลกินีและกาบอง
 ดูเพิ่ม 
เส้นศูนย์สูตร
เส้นขนานที่ 2 องศาเหนือ
# เส้นขนานที่ 3 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 3 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 3 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลกในมหาสมุทรอาร์กติก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้
# เส้นขนานที่ 4 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 4 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 4 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลกในมหาสมุทรอาร์กติก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้
# คิมิ โนะ โตนาริ เดะ โคอิชิเตรุ!
คิมิ โนะ โตนาริ เดะ โคอิชิเตรุ!  เป็นเกมวิชวลโนเวลสำหรับผู้ใหญ่ภาษาญี่ปุ่น สร้างโดย Alcot Honey Comb และเผยแพร่เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2014 เป็นแผ่นเกม และสามารถดาวน์โหลดได้เมื่อ 20 พฤศจิกายน 2015 เป็นเรื่องเกี่ยวยายของเขา Chiyo กังวลเกี่ยวกับอนาคตของหลานชาย หลังจากที่พ่อแม่ของเขาล้มเหลวในการแต่งงานและให้เขาหาเจ้าสาวขณะที่เธอยังมีชีวิตอยู่ ถ้าเขาไม่สามารถทำได้ภายในหนึ่งสัปดาห์ เขาจะถูกบังคับให้แต่งงานกับคนที่เธอเลือก
 อ้างอิง
# อาชญากรรมในประเทศลาว
เหตุอาชญากรรมมีอยู่หลากหลายประเภทในประเทศลาว

 ประเภทอาชญากรรม 
 เหตุขโมยและการตบทรัพย์ 
การตบทรัพย์เพียงเล็กน้อย และการล้วงกระเป๋า เป็นเหตุอาชญากรรมที่เกิดขึ้นอยู่เป็นประจำในประเทศลาว สินค้าปลอมและสินค้าที่ละเมิดลิขสิทธิ์สามารถพบเจอได้ทั่วพื้นที่ของประเทศลาว

 เหตุอุกฉกรรจ์ 
เหตุอุกฉกรรจ์ถึงว่าเกิดขึ้นเป็นจำนวนน้อยแต่กลับเติบโตขึ้นสูงในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 โดยส่วนมากจะเกิดขึ้นในบริเวณลับตาคนหรือมืดโดยเฉพาะกับชาวต่างชาติ

 เหตุทุจริต 
ปัญหาการทุจริตในประเทศถือว่าเป็นปัญหาหนัก โดยดัชนีภาพลักษณ์คอร์รัปชัน ในปี ค.ศ. 2012 จัดอันดับโดยองค์กรเพื่อความโปร่งใสนานาชาติ ในอันดับที่ 160 จาก 176 ประเทศจากทั้งหมด รัฐบาลได้พยายามปราบปรามการทุจริตภายในประเทศให้หมดสิ้น

 เหตุค้ายาเสพติดที่ผิดกฎหมาย 
การค้ายาเสพติดที่ผิดกฎหมายถือเป็นเรื่องที่สำคัญในประเทศลาว เนื่องจากประเทศนี้เป็นประเทศของทุ่งดอกป็อปปี้และยาเสพติดที่ผลิตขึ้นมาเป็นจำนวนมาก รัฐบาลลาวพยายามยุติปัญหาเหล่านี้ โดยการกำจัดพื้นที่ปลูกฝิ่นของผู้ผลิตฝิ่นรายใหญ่ของประเทศออกจากประเทศไปร้อยละ 98 ในปี ค.ศ. 2005 ทำให้รัฐบาลเรียกการล้างฝิ่งนี้ถือว่าประสบความสำเร็จ ในขณะที่ยาเสพติดชนิดอื่น เช่น เฮโรอีน ได้แพร่หลายภายในประเทศมากขึ้น

ในช่วงไม่กีปี่ที่ผ่านมามีชาวต่างชาติเสียชีวิตจากการเสพยาเมแทมเฟตามีน ฝิ่น หรือเฮโรอีน ที่ผิดกฎหมาย ความแรงของยาเสพติดในประเทศลาวบางทีอาจเทียบเท่า หรือ แรงกว่ายาเสพติดในสหรัฐ
# ทะเลสาบวาน
ทะเลสาบวาน  (;) เป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในประเทศตุรกีและที่ราบสูงอาร์มีเนีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกไกลของประเทศในจังหวัดวานและจังหวัดบิตลิส เป็นทะเลสาบน้ำเค็มแบบทะเลสาบโซดา ที่ได้รับน้ำมาจากธารน้ำสายเล็ก ๆ หลายสายที่ไหลลงมาจากภูเขาที่รายล้อมอยู่ ทะเลสาบวานเป็นหนึ่งในทะเลสาบปิดที่ใหญ่ที่สุดในโลก หลังจากที่ภูเขาไฟระเบิดได้สกัดทางน้ำไหลมาตั้งแต่ยุคโบราณ แม้ทะเลสาบวานตั้งอยู่ที่ระดับความสูง  ที่มีฤดูหนาวอันโหดร้าย แต่ด้วยความเค็มจัดจึงทำให้ไม่เกิดน้ำแข็ง แม้บริเวณทางเหนือที่ตื้นเขินก็ไม่ค่อยเป็นน้ำแข็ง
# กังต็อก
กังต็อก  เป็นนครเทศบาล เมืองหลวง และเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐสิกขิม ประเทศอินเดีย และยังเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของเขตสิกขิมตะวันออก กังต็อกตั้งอยู่ทางตะวันออกของเทือกเขาหิมาลัย ที่ระดับความสูง 1,650 เมตร (5,410 ฟุต) กังต็อกมีประชากร 100,000 คนจากหลากหลายชาติพันธุ์ เช่น ชาวเนปาล ชาวเลปชา ชาวภูฏาน ฯลฯ โดยตั้งถิ่นฐานที่จุดสูงกว่ายอดเขาของหิมาลัยและใช้ชีวิตในสภาพภูมิอากาศที่มีอุณหภูมิไม่หนาวจัดตลอดปี กังต็อกยังเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของรัฐสิกขิม

กังต็อกมีชื่อเสียงทางด้านการเป็นสถานที่แสวงบุญของชาวพุทธหลังจากที่ได้ก่อสร้างวัดเอนเชย์ ในปี ค.ศ. 1840 และ ในปี ค.ศ. 1894 ผู้ปกครองชาวสิกขิม โชกยัล ทูต็อบ นัมกยัล (Thutob Namgyal) ได้ย้ายเมืองหลวงมายังกังต็อก และช่วงต้นศตวรรษที่ 20 กังต็อกกลายเป็นจุดหยุดพักเส้นทางการค้าที่สำคัญระหว่างลาซาในทิเบตกับเมืองอื่น ๆ อย่างโกลกาตา (ขณะนั้นคือ กัลกัตตา) ในบริติชอินเดีย ต่อมาหลังจากอินเดียได้รับอิสรภาพจากอังกฤษในปี ค.ศ. 1947 สิกขิมเลือกที่จะเป็นประเทศอิสระที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข โดยมีกังต็อกเป็นเมืองหลวง ในปี ค.ศ. 1975 หลังจากรวมกับสหภาพอินเดีย กังต็อกเป็นเมืองหลวงของรัฐที่ 22 ของอินเดีย

ความหมายที่ถูกต้องของชื่อ "กังต็อก" นั้นยังไม่ชัดเจน แม้ว่าความหมายที่เป็นที่นิยมที่สุดนั้นจะหมายถึง "ยอดเนินเขา" (hill cut) ปัจจุบันกังต็อกโดดเด่นในฐานะเมืองชุมชนที่มีผู้รู้หนังสือร้อยละ 94 ของจำนวนประชากรทั้งหมด
# การรุกพอเมอเรเนียตะวันออก
ปฏิบัติการการรุกพอเมอเรเนียตะวันออก เป็นการรุกโดยกองทัพแดงของโซเวียตในการสู้รบกับกองทัพแวร์มัคท์ของเยอรมันบนแนวรบด้านตะวันออก เกิดขึ้นในพอเมอเรเนียและปรัสเซียตะวันตก และยืดเยื้อต่อไปตั้งแต่วันที่ 10 กุมภาพันธ์-4 เมษายน ค.ศ. 1945 

ในการคาดคำนวณของโซเวียต มีความเกี่ยวข้องกับสิ่งที่ขึ้นอยู่กับปฏิบัติการดังต่อไปนี้

 ปฏิบัติการรุก Konitz-Köslin  วันที่ 24 กุมภาพันธ์ – 6 มีนาคม ค.ศ. 1945
 ปฏิบัติการรุกดันท์ซิช 7–31 มีนาคม ค.ศ. 1945
 ปฏิบัติการรุก Arnswalde-Kolberg  1–18 มีนาคม ค.ศ. 1945
 ปฏิบัติการรุก Altdamm  18 มีนาคม – 4 เมษายน ค.ศ. 1945  (near Stettin)
# ชิกูวะ
ชิกูวะ  เป็นผลิตภัณฑ์อาหารของญี่ปุ่น ทำจากส่วนผสมได้แก่ เนื้อปลาบด เกลือ น้ำตาล แป้ง ผงชูรส และไข่ขาว นำมาผสมให้เข้ากันแล้วนำมาพันรอบไม้ไผ่หรือแท่งโลหะ จากนั้นนำไปนึ่งหรือต้ม คำว่า "ชิกูวะ" มีความหมายว่า "วงแหวนไม้ไผ่" มีที่มาจากลักษณะของชิกูวะเมื่อนำมาหั่นเป็นแผ่น

ผลิตภัณฑ์ซูริมิหลายอย่างเช่นคามาโบโกะและซัตสึมาอาเงะเป็นที่นิยมอย่างมาก ในจังหวัดทตโตริมีการบริโภคผลิตภัณฑ์ซูริมิต่อครัวเรือนมากที่สุดในทุกจังหวัดในรอบ 30 ปีที่ผ่านมาตั้งแต่ปีแรกที่เริ่มมีการเก็บข้อมูล ชิกูวะก็ได้รับความนิยมในฐานะขนมขบเคี้ยว เพราะมีราคาถูกและเป็นแหล่งของโปรตีนที่มีไขมันต่ำ

ส่วนประกอบ
thumb|right|ซูริมิปลาที่ใช้เตรียมเป็นชิกูวะ
ปลาที่เลือกใข้

ปลาเนื้อขาวที่ใช้ทำซูริมิ (ญี่ปุ่น: 擂り身, มีความหมายว่า "เนื้อบด") ได้แก่:

 Alaska pollock (Theragra chalcogramma)
 ปลาฉลาม หลายชนิด (Selachimorpha)
  ปลานกกระจอก หลายชนิด (Exocoetidae)
 Okhotsk atka mackerel (Pleurogrammus azonus)
 Golden threadfin bream (Nemipterus virgatus)
 ปลาแบสดำ
 ปลาเบสปากเล็ก (Micropterus dolomieu)
 ปากเบสปากใหญ่ (Micropterus salmoides)
 Florida black bass (Micropterus floridanus)

การนำไปใช้
ชิกูวะสามารถรับประทานเดี่ยว ๆ ได้ และสามารถใช้เป็นส่วนผสมของอาหารจำพวกนิโมโนะ (ของต้ม) เช่น โอเด้ง ชิคุเซนนิ อุด้ง ยากิโซบะ ยาไซ-อิทาเมะ และแกงกะหรี่ญี่ปุ่น

ความหลากหลายตามภูมิภาค
ลักษระของชิกูวะมีความหลากหลายตามแต่ละภูมิภาคของประเทศญี่ปุ่น ทางด้านตะวันออกของทตโตริและส่วนหนึ่งของนางาซากิ มีโทฟุ-ชิคุวะโดยการเพิ่มเต้าหู้ลงในซูริมิ มักเลือกใช้เต้าหู้แข็ง

ในเมืองยาวาตาฮามะ จังหวัดเอฮิเมะ มีคาวะ-ชิกูวะ (มีความหมายว่า "ชิกูวะผิวหนัง") โดยการนำหนังปลามาห่อรอบไม้เสียบแล้วนำไปต้ม คาวะ-ชิกูวะเป็นผลพลอยได้จากการผลิตชิกูวะปกติ ซึ่งมีเนื้อสัมผัสและรสชาติต่างออกไป
  
ในเมืองชิโกกุจูโอ จังหวัดเอฮิเมะ มีเอบิ-ชิกูวะ ซึ่งมีเนื้อกุ้งบดเป็นส่วนผสมในซูริมิ 

ในเมืองโคมาซึชิมะ จังหวัดโทกูชิมะ มีทาเคะ-ชิกูวะ (มีความหมายว่า "ชิกูวะไผ่") ซึ่งยังคงไม้ไผ่ไว้หลังจากนำไปต้มแล้ว

ดูเพิ่ม

 คามาโบโกะ
# คิม จา-จ็อม
คิม จา-จ็อม (김자점, ค.ศ. 1588 – 17 ธันวาคม ค.ศ. 1651) ขุนนางและนักปราชญ์ลัทธิขงจื๊อใหม่ของราชวงศ์โชซ็อน นามปากกาของเขาคือ นักซอ  และชื่อรองคือ ซ็องจี  และเป็นหนึ่งในศิษย์ของซ็องฮ็อน 

เขาเป็นอัครมหาเสนาบดีของราชวงศ์โชซ็อนระหว่าง ค.ศ. 1645–1650 และเป็นบรรพบุรุษของคิม กู นักกิจกรรมเพื่อเอกราชของเกาหลีผู้มีชื่อเสียง

คิม จา-จ็อมเป็นหนึ่งในขุนนางที่ร่วมก่อการโค่นล้มราชบัลลังก์ของเจ้าชายควังแฮ ในเหตุการณ์ที่เรียกว่ารัฐประหารพระเจ้าอินโจเมื่อ ค.ศ. 1623 พร้อมกับสนับสนุนองค์ชายนึงยางให้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าอินโจ

 ในวัฒนธรรมสมัยใหม่ 
 แสดงโดยโช มิน-กี ในละครเรื่อง ฮวาจอง สงครามชิงบัลลังก์ ทางช่องเอ็มบีซี เมื่อ พ.ศ. 2558
# จูเก่อ
จูเก่อ หรือ จูกัด ในภาษาจีน เชกัล ในภาษาเกาหลี หรือ โมโรกูซุ ในภาษาญี่ปุ่น เป็นนามสกุลในเอเชียตะวันออก จัดเป็นลำดับที่ 314 ใน นามสกุล 100 ตระกูล ในประเทศจีน นามสกุลนี้มักใช้ในความหมายที่พ้องกับความฉลาดในวัฒนธรรมจีน จากชื่อเสียงของจูเก่อ เลี่ยง (จูกัดเหลียง หรือขงเบ้ง) นามสกุลนี้มีที่มาจากสาขาของตระกูลเก่อ ซึ่งเพิ่มตัวอักษรลงในชื่อของตน尋根溯源中國人的姓氏: Genealogical Research on Chinese Surnames

รายชื่อบุคคลที่มีชื่อเสียง
จูเก่อ
 จูเก่อ เฟิง (諸葛豐; ราวศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล) ขุนนางแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก
 จูเก่อ กุย (諸葛珪; ราวศตวรรษที่ 2) ขุนนางแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
 จูเก่อ เสฺวียน (諸葛玄; เสียชีวิต ค.ศ. 197) ลูกพี่ลูกน้องของจูเก่อ กุย ขุนนางแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
 จูกัดกิ๋น หรือ จูเก่อ จิน (諸葛瑾; ค.ศ. 174–241) บุตรชายคนแรกของจูเก่อ กุย ขุนพลแห่งง่อก๊กในยุคสามก๊ก
 จูกัดเก๊ก หรือ จูเก่อ เค่อ (諸葛恪; ค.ศ. 203–253) บุตรชายคนแรกของจูกัดกิ๋น ขุนพลและผู้สำเร็จราชการแห่งง่อก๊ก 
 จูเก่อ หรง (諸葛融; เสียชีวิต ค.ศ. 253) บุตรชายคนที่สามของจูกัดกิ๋น ขุนพลแห่งง่อก๊ก 
 จูกัดเหลียง หรือ จูเก่อ เลี่ยง (諸葛亮; ค.ศ. 181-234) บุตรชายคนที่สองของจูเก่อ กุย รัฐบุรุษและเสนาธิการแห่งจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก
 จูกัดเจี๋ยม หรือ จูเก่อ จาน (諸葛瞻; ค.ศ. 227–263) บุตรชายของจูกัดเหลียง ขุนพลแห่งจ๊กก๊ก
 จูกัดสง หรือ จูเก่อ ช่าง (諸葛尚; เสียชีวิต ค.ศ. 263) บุตรชายของจูกัดเจี๋ยม นายทหารแห่งจ๊กก๊ก
 จูเก่อ เฉียว (諸葛喬; ค.ศ. 199-223) บุตรชายคนที่สองของจูกัดกิ๋นและบุตรบุญธรรมของจูกัดเหลียง ขุนนางแห่งจ๊กก๊ก
 จูเก่อ พาน (諸葛攀) บุตรชายของจูเก่อ เฉียว
 จูเก่อ จฺวิน (諸葛均; ราวศตวรรษที่ 2 และ 3)  บุตรชายคนที่สามของจูเก่อ กุย ขุนนางแห่งจ๊กก๊ก
 จูกัดเอี๋ยน หรือ จูเก่อ ต้าน (諸葛誕; เสียชีวิต ค.ศ. 258) ลูกพี่ลูกน้องของจูกัดกิ๋นและจูกัดเหลียง ขุนพลแห่งวุยก๊กในยุคสามก๊ก
 จูกัดเจ้ง หรือ จูเก่อ จิ้ง (諸葛靚) บุตรชายของจูกัดเอี๋ยน ขุนนางแห่งราชวงศ์จิ้นตะวันตก 
 จูเก่อ ฮุย (諸葛恢; ค.ศ. 284–345) บุตรชายของจูกัดเจ้ง ขุนนางแห่งราชวงศ์จิ้นตะวันตก 
 จูกัดสู หรือ จูเก่อ ซฺวี่ (諸葛緒; มีชีวิตในช่วง ค.ศ. 255–260s) ขุนนางแห่งวุยก๊ก
 จูเก่อ ชง (諸葛沖) บุตรชายของจูกัดสู ขุนนางแห่งราชวงศ์จิ้นตะวันตก
 จูเก่อ จ่างหมิน (諸葛長民; เสียชีวิต ค.ศ. 413) ขุนพลแห่งราชวงศ์จิ้นตะวันออก
 จูเก่อ สฺวั่ง (諸葛爽; เสียชีวิต ค.ศ. 886), ขุนพลแห่งราชวงศ์ถัง 
 มารี จูเก่อ (诸葛紫岐; เกิด ค.ศ. 1983) นางแบบในฮ่องกงชาวจีน-แคนาดา

 เชกัล 
 เชกัล ซ็อง-ลย็อล (諸葛成烈; เกิด ค.ศ. 1970) อดีตนักกีฬาสปีดสเก็ต

โมโรกูซุ
 โมโรกูซุ โนบูซูมิ (諸葛信澄; ค.ศ. 1849–1880) นักการศึกษาในยุคเมจิ
 โมโรกูซุ มูเนโอะ (諸葛宗男; เกิด ค.ศ. 1946) ศาสตราจารย์นโยบายสาธารณะที่มหาวิทยาลัยโตเกียว 

ดูเพิ่ม
 หมู่บ้านจูกัด
# กลุ่มอาการแดนดี–วอล์กเกอร์
กลุ่มอาการแดนดี–วอล์กเกอร์  เป็นความผิดปกติแต่กำเนิดชนิดหนึ่งของสมองซึ่งเป็นโรคหายาก แบ่งออกเป็นสามชนิดย่อย แต่ละชนิดมีความรุนแรงแตกต่างกันไป ความผิดปกติสำคัญซึ่งเหมือนกันระหว่างสามชนิดนี้คือมีความผิดปกติของเซเรเบลลัม หรือสมองน้อย ซึ่งเป็นสมองส่วนที่ควบคุมการประสานงานกล้ามเนื้อ สมองอีกส่วนที่มักจะได้รับผลกระทบด้วยคือบริเวณโพรงสมองที่สามและโพรงสมองที่สี่ ซึ่งบริเวณนี้หากได้รับผลกระทบอาจทำให้เกิดการไหลของน้ำหล่อสมองไขสันหลังที่ผิดปกติ ทำให้เกิดความดันในกะโหลกสูง ส่งผลต่อการทำงานของสมองส่วนอื่นๆ ได้ บางรายจะมีโพรงสมองคั่งน้ำ ทำให้มีศีรษะโตผิดปกติได้ ผู้ป่วยอาจมีความพิการทางกายที่เป็นผลจากสมองได้หลายระดับ (อัมพาตสมองใหญ่) ส่วนใหญ่หากเป็นแล้วมักจะเป็นไปตลอดชีวิต ประมาณครึ่งหนึ่งจะความพิการทางสติปัญญาร่วมด้วย ซึ่งอาจเป็นได้หลายระดับตั้งแต่รุนแรงจนถึงมีสติปัญญาใกล้เคียงปกติ และอาจมีพัฒนาการล่าช้าในด้านอื่น ๆ เช่น การคลาน การเดิน และการประสานงานกล้ามเนื้อ (เช่น เขียนหนังสือ) บางรายอาจมีโรคลมชักร่วมด้วย

การรักษาทำได้โดยการทำกายภาพบำบัด การศึกษาพิเศษ และการผ่าตัดเพื่อวางทางระบายน้ำหล่อสมองไขสันหลังในบางราย เป็นต้น

โรคนี้ได้ชื่อตามชื่อของวอลเตอร์ แดนดี และอาร์เทอร์ เอิร์ล วอล์กเกอร์

 แหล่งข้อมูลอื่น
# สนามกีฬาสำนักงานตำรวจแห่งชาติโอมาน
สนามกีฬาสำนักงานตำรวจแห่งชาติโอมาน  เป็นสนามกีฬาประเภทใช้หลายวัตถุประสงค์ที่เมืองมัสกัต, ประเทศโอมาน  สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามที่ใช้แข่งขันกีฬาฟุตบอลหลายรอบที่สำคัญ และยังเป็นสนามหลักของสโมสรโอมานคลับ สนามกีฬาแห่งนี้สามรถบรรจุคนได้ถึง 15,000 คนOman Stadium . แต่ลดลงเหลือ 12,000 คน สนามกีฬาเป็นของสำนักงานตำรวจแห่งชาติโอมาน โดยเป็นสนามเจ้าภาพและสำหรับการเดินขบวนที่สำคัญภายในประเทศ สนามแห่งนี้เป็นสนามเพียงไม่กี่แห่งที่ใช้ในการแข่งขันคริกเกตของประเทศโอมานOman Cricket Grounds.

 ประวัติ 
สนามแห่งนี้สามรถบรรจุคนได้ 15,000 คน ส่วนใหญ่ใช้เพื่อสำหรับเกมฟุตบอล ปัจจุบันยังเป็นสนามหลักของสโมสรโอมานคลับสำหรับเป็นเจ้าบ้าน

ชื่อสนามกีฬาแห่งนี้ มีที่มาจากพื้นที่ตรงนั้นเป็นพื้นที่ของสำนักงานตำรวจแห่งชาติโอมาน นอกจากนี้ยังใช้เป็นสนามกีฬาภายในบ้านสำหรับทีมฟุตบอลแห่งชาติโอมาน และในฟุตบอลโลก 2010 มีคุณสมบัติในภูมิภาคเอเชียเกมฟุตบอลแห่งชาติญี่ปุ่นกับโอมานในสนามนี้ถูกจัดขึ้นในวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2008Oman - Japan  FIFA.com、2012年6月3日閲覧。
# ปาลังการายา
ปาลังการายา  เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของจังหวัดกาลีมันตันกลาง ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่บริเวณระหว่างแม่น้ำกาฮายันกับแม่น้ำซาบาเงาบนเกาะบอร์เนียว จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2020 นครนี้มีประชากร 293,500 คนBadan Pusat Statistik, Jakarta, 2021. จำนวนประมาณการอย่างเป็นทางการในช่วงกลาย ค.ศ. 2023 อยู่ที่ 305,797 คน (แบ่งเป็นชาย 154,205 คนและหญิง 151,592 คน)Badan Pusat Statistik, Jakarta, 28 February 2024, Kota Palangkaraya Dalam Angka 2024 (Katalog-BPS 1102001.6271) ปาลังการายาเป็นเมืองใหญ่สุดตามขนาดพื้นที่ในประเทศอินโดนีเซีย (ใหญ่กว่าจาการ์ตาประมาณ 4 เท่า) อย่างไรก็ตาม พื้นที่ส่วนใหญ่ยังคงเป็นผืนป่า (โดยเฉพาะในเขตรากุมปิตและบูกิตบารูทางเหนือ) รวมถึงป่าสงวน บริเวณอนุรักษ์ทางธรรมชาติ และป่าตังกีลิง

นครนี้เป็นจุดศูนย์กลางด้านเศรษฐกิจ การปกครอง และการศึกษาของจังหวัดกาลีมันตันกลาง นครนี้ก่อตั้งขึ้นจากหมู่บ้านเล็ก ๆ ของชาวดายักในปาฮันดุตเมื่อ ค.ศ. 1957 โดยได้รับการวางแผนตั้งแต่ต้น และในการก่อสร้างได้รับความช่วยเหลือจากกองทัพโซเวียตเนื่องด้วยความสัมพันธ์ของซูการ์โนต่อกลุ่มตะวันออกในขณะนั้น แม้จะมีโครงสร้างพื้นฐานที่ค่อนข้างดี และมีดัชนีการพัฒนามนุษย์สูง แต่นครนี้กลับประสบปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม เช่น หมอกควัน ไฟป่า และน้ำท่วม

 ศัพทมูลวิทยา 
thumb|แม่น้ำกาฮายันไหลผ่านนครปาลังการายา|alt=|left
ชื่อปาลังการายามาจากการประสมคำศัพท์สองคำจากสองภาษา คือ: ปาลังกา (ดายักงาจู) หมายถึง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ และ รายา (มลายู) หมายถึง กว้างขวาง ดังนั้น ปาลังการายาจึงหมายถึง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์อันกว้างขวาง นครนี้ตั้งอยู่บนพื้นที่หมู่บ้านดายักขนาดเล็กที่มีชื่อว่า ปาฮันดุต ซึ่งล้อมรอบด้วยป่าฝน

 ประวัติ 
เมืองก่อตั้งในปี 1957 (กฎหมายพลังงาน 10/1957 เรื่องการก่อตั้งแคว้นการปกครองตนเองกาลีมันตันกลางระดับ 1) ในบริเวณรกร้างว่างเปล่าที่เปิดผ่านหมู่บ้านปาฮันดุตริมฝั่งแม่น้ำกาฮายัน
# ห้าแก่นเรื่องทางภูมิศาสตร์
ห้าแก่นเรื่องทางภูมิศาสตร์  เป็นเครื่องมือทางการศึกษาสำหรับการสอนทางภูมิศาสตร์ โดยสมาคมนักภูมิศาสตร์อเมริกัน (Association of American Geographers) ได้นำมาใช้ใน ค.ศ. 1984 ทั้งห้าแก่นเรื่องได้รับการเผยแพร่ในสิ่งพิมพ์ของคณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยการศึกษาภูมิศาสตร์ (National Council for Geographic Education) ร่วมกับสมาคมนักภูมิศาสตร์อเมริกันหรือ NCGE / AAG เรื่อง แนวทางสำหรับการศึกษาภูมิศาสตร์ โรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษา (Guidelines for Geographic Education, Elementary, and Secondary Schools) ในชั้นเรียนด้านภูมิศาสตร์และสังคมศึกษาของประเทศสหรัฐส่วนใหญ่นำห้าแก่นเรื่องมาใช้ในการเรียนการสอน

 แก่นเรื่อง 
ห้าแก่นเรื่องถูกแทนที่โดยมาตรฐานภูมิศาสตร์เพื่อชีวิต (the Geography for Life standards) ซึ่งเผยแพร่โดยสมาคมภูมิศาสตร์แห่งชาติ (National Geographic Society) ของสหรัฐอเมริกา มาตรฐานมีทั้งหมดสิบแปดตัวชี้วัดและประกาศใช้ใน ค.ศ. 1994 อย่างไรก็ตามทั้งห้าแก่นเรื่องยังคงถูกใช้ในสถานศึกษาหลายแห่ง ห้าแก่นเรื่องประกอบด้วย

 ที่ตั้ง
 สถานที่
 ปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสิ่งแวดล้อม
 การเคลื่อนย้าย 
 ภูมิภาค

 ที่ตั้ง  
ทุกจุดบนพื้นโลกมีที่ตั้ง ที่ตั้งสามารถระบุได้สองประเภท ดังนี้
 ที่ตั้งสัมบูรณ์ (Absolute location) คือ ที่ตั้งที่ระบุด้วยละติจูดและลองจิจูดของโลก ตัวอย่างเช่น พิกัดของเมืองออลบานี รัฐนิวยอร์กอยู่ที่ 42.6525 องศาเหนือ และ 73.7572 องศาตะวันออก
 ที่ตั้งสัมพันธ์ (Relative location) คือ ที่ตั้งที่ระบุด้วยสถานที่ใกล้เคียง ตัวอย่างเช่น เมืองออลบานี รัฐนิวยอร์ก อยู่ห่างจากนครนิวยอร์กประมาณ 140 ไมล์ทางเหนือ

 สถานที่ 
สถานที่เป็นบริเวณที่ได้รับอิทธิพลจากสิ่งต่าง ๆ ในพื้นที่นั้น ๆ ทุกสถานที่มีคุณลักษณะเฉพาะตัวและทำให้แตกต่างจากสถานที่อื่น ๆ ประกอบด้วย

 ภูมินาม (Toponym) คือ ชื่อของสถานที่ โดยเฉพาะชื่อที่ตั้งตามลักษณะภูมิประเทศ
 ตำแหน่ง (Site) คือ บริเวณพื้นที่ที่การก่อสร้างเมือง อาคาร หรืออนุสาวรีย์
 สภาพแวดล้อม (Situation) คือ ที่ตั้งและสภาพแวดล้อมของสถานที่
 ประชากร (Population) คือ จำนวนของผุ้คนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่

 ปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสิ่งแวดล้อม 

แก่นเรื่องนี้อธิบายถึงว่าผู้คนมีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมอย่างไรและสิ่งแวดล้อมมีผลกระทบกลับมาอย่างไร ประกอบด้วยแนวคิดหลักสามประการ คือ

 การพึ่งพา (Dependenc) คือ มนุษย์ขึ้นอยู่กับกับสิ่งแวดล้อม
 การปรับตัว (Adaptation) คือ มนุษย์ปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อม
 การเปลี่ยนแปลง (Modification) คือ มนุษย์เปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อม

 การเคลื่อนย้าย 
การเคลื่อนย้าย คือการเดินทางของผู้คน สินค้า และความคิดจากที่หนึ่งไปยังที่อื่น ๆ อาทิเช่น การขยายอาณาเขตไปทางตะวันตกของประเทศสหรัฐ การปฏิวัติสารสนเทศ และการย้ายถิ่นเข้าประเทศ สิ่งประดิษฐ์ใหม่ ๆ เช่นเครื่องบินและอินเทอร์เน็ตทำให้เกิดการเคลื่อนย้ายของสินค้าและอุดมการณ์สามารถผ่านไปในระยะทางที่ยาวไกลแต่ใช้เวลาน้อย การเดินทางของบุคคลจากสถานที่หนึ่งไปยังอีกสถานที่และตัวเลือกในการเดินทางของพวกเขาก็เป็นส่วนหนึ่งของการเคลื่อนย้ายด้วยเช่นกัน ตัวอย่างเช่น รถยนต์ รถโดยสารประจำทาง เครื่องบิน และเรือ เป็นต้น

 ภูมิภาค 
ภูมิภาคเป็นพื้นที่ที่มีลักษณะเฉพาะตัว ประกอบด้วยลักษณะของมนุษย์ อาทิ ประชากร หรือการเมือง และลักษณะทางกายภาพ อาทิ ภูมิอากาศ และพืชพรรณ ตัวอย่างเช่น สหรัฐถือเป็นภูมิภาคทางการเมืองเนื่องจากสหรัฐมีรัฐบาลเป็นส่วนหนึ่งในการบริหารประเทศ
# มิดเดิลเซกซ์
มิดเดิลเซกซ์  เทศมณฑลในอดีตของประเทศอังกฤษ ปัจจุบันถือเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครลอนดอน ครอบคลุมอาณาบริเวณราวหนึ่งในสี่ของกรุงลอนดอนปัจจุบัน
# ซีจีพี เกรย์
ซีจีพี เกรย์  เป็นยูทูบเบอร์การศึกษา นักพอดแคสต์ และสตรีมเมอร์สดชาวอเมริกัน-ไอริชที่สร้างวิดีโออธิบายสั้น ๆ ในเนื้อหาที่เกี่ยวกับการเมือง, ภูมิศาสตร์, เศรษฐกิจ, ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรม

นอกจากนี้ เกรย์ยังเป็นที่รู้จักจากการทำพ็อกแคสต์เฮลโลอินเทอร์เน็ตร่วมกับเบรดี ฮารานใน ค.ศ. 2014 และเป็นพิธีการในพอดแคสต์ คอเท็กซ์ ร่วมกับไมก์ เฮอร์ลีย์ ผู้ร่วมก่อตั้งเครือข่ายพอดแคสต์รีเลย์เอ็ฟเอ็มตั้งแต่ ค.ศ. 2015

 ชีวิตช่วงต้นและอาชีพ 
เกรย์เติบโตที่ชานเมืองเกาะลองของนครนิวยอร์ก เขาเข้าวิทยาลัยที่นิวยอร์กทางเหนือ (upstate New York) แล้วได้ปริญญาถึงสองอัน ได้แก่สาขาฟิสิกส์และสังคมวิทยา

ย่า/ยายของเกรย์เกิดที่ประเทศไอร์แลนด์ ในวัยเด็ก พ่อของเขาสมัครขอสัญชาติไอริชแทนเขา ซึ่งทำให้เกรย์ได้รับสิทธิพลเมืองทั้งอเมริกัน–ไอริช แล้วใช้โอกาสนี้ไปที่สหภาพยุโรปและเข้าไปในลอนดอน จากนั้นเกรย์จึงศึกษาปริญญาโทสาขาเศรษฐศาสตร์ในลอนดอน และอาศัยอยู่ในนครนี้ต่อไป

 วิดีโอ 
CGP Grey ช่องยูทูบหลักของเกรย์มีเนื้อหาหลักเกี่ยวกับวิดีโออธิบายในวิชาต่าง ๆ เช่น การเมือง, ภูมิศาสตร์, เศรษฐกิจ, ประวัติศาสตร์, ผลิตภาพ, อินเทอร์เน็ต, วิทยาศาสตร์, วัฒนธรรมอเมริกัน และวัฒนธรรมอังกฤษ ในวิดีโอมีเกรย์พูดต่อหน้าแอนิเมชัน, ภาพสต็อก และภาพนิ่ง ถึงแม้ว่าเกือบทุกวิดีโอจะมีเสียงของเกรย์ แต่ไม่มีการเปิดเผยใบหน้าของเขาในวิดีโอของตนเองเลย และในวิดีโอของคนอื่น ๆ ก็จะเบลอหน้าเขาเกือบทุกครั้ง เขามักใช้มนุษย์ก้างปลาที่สวมแว่นตาแทนตัวเขาเอง เกรย์กล่าวว่ารูปแบบการนำเสนอในวิดีโอของเขาได้แรงบันดาลใจจากซีรีส์ Zero Punctuation ของยาฮ์ตซี โครชอว์
# จังหวัดซูลาเวซีเหนือ
ซูลาเวซีเหนือ หรือ ซูลาเวซีอูตาราราชบัณฑิตยสภา. ประกาศสำนักงานราชบัณฑิตยสภา เรื่อง กำหนดชื่อประเทศ ดินแดน เขตการปกครอง และเมืองหลวง วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2564 (หน้า 24) (,) เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่บนคาบสมุทรมีนาฮาซาทางตอนเหนือของเกาะซูลาเวซี ทางทิศใต้ของประเทศฟิลิปปินส์และทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศมาเลเซีย โดยอยู่ติดกับประเทศฟิลิปปินส์ทางทิศเหนือ ติดกับทะเลโมลุกกะทางทิศตะวันออก ติดกับจังหวัดโก-รนตาโลทางทิศตะวันตก และติดกับอ่าวโตมีนีทางทิศใต้ เมืองหลักของจังหวัดคือเมืองมานาโด โดยจังหวัดมีประชากร 4,135,526 คน จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 และจากข้อมูลประชากรอย่างเป็นทางการล่าสุดในเดือนมกราคม 2014 มีประชากร 4,353,540 คน เมืองมานาโดยังเป็นประตูหลักและศูนย์กลางเศรษฐกิจของจังหวัด เมืองสำคัญอื่น ๆ เช่น โตโมฮนและบีตุง จังหวัดมีภูเขา 41 ลูกที่มีความสูงตั้งแต่ ,112–1,995 เมตร (3,648–6,545 ฟุต) ทางด้านธรณีวิทยาภูมิภาคนี้ยังเป็นภูเขาไฟใหม่โดยส่วนใหญ่ มีการระเบิดหลายครั้งและเป็นภูเขาไฟทรงกรวยที่ยังครุกรุ่นอยู่ ที่พบได้ตอนกลางของมีนาฮาซา โบลาอังโมงนโดว และหมู่เกาะซางีเฮอ

 หน่วยการบริหาร 
พื้นที่จังหวัดซูลาเวซีเหนือแบ่งออกเป็น 11 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 4 นครหรือโกตา และ 171 ตำบลหรือเกอจามาตัน

อำเภอ

นคร