wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศตุรกี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศตุรกีทั้งสิ้น 21 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 19 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 2 แหล่ง

 ที่ตั้ง 

 สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก 
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก

 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ ha (acre) ปี (พ.ศ./ค.ศ.) หมายเหตุ อ้างอิง  มัสยิดใหญ่และโรงพยาบาลแห่งดิฟริยี 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(i) (iv)   2528/1985 พื้นที่ประวัติศาสตร์แห่งอิสตันบูล 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(i) (ii) (iii) (iv)  2529/1986 *ตั้งอยู่ในทวีปยุโรป ฮัตตูชา : เมืองหลวงของฮิตไทต์ 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(i) (ii) (iii) (iv)  2529/1986 แน็มรุทดา 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(i) (iii) (iv)  2530/1987 คซันโทส-เลโตโอน 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(ii) (iii)  2531/1988 นครซัฟรันโบลู 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(ii) (iv) (v)  2534/1994 แหล่งโบราณคดีทรอย 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(ii) (iv) (v)  2541/1998 มัสยิดเซลีมีเยและและอาคารประกอบ  150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(i) (iv)   2554/2011 *ตั้งอยู่ในทวีปยุโรป แหล่งยุคหินใหม่แห่งชาทัลเฮอยึค 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(ii) (iv)  2555/2012 บูร์ซาและจูมาลือคือซึค : กำเนิดแห่งจักรวรรดิออตโตมัน 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(i) (ii) (iii) (iv) (vi)  2557/2014 เปร์กาโมนและภูมิทัศน์วัฒนธรรมหลายชั้น 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(i) (ii) (iii) (iv) (vi)  2557/2014 ป้อมดิยาร์บาคือร์และภูมิทัศน์วัฒนธรรมสวนเฮ็ฟแซ็ล 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(iv)  2558/2015 เอฟิซัส 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(iii) (iv) (vi)  2558/2015 แหล่งโบราณคดีอานี 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(ii) (iii) (iv)  2559/2016 แอโฟรดิเซียส 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(ii) (iii) (iv) (vi) 152.25; พื้นที่กันชน 1,040.57 2560/2017 เกอเบ็กลีเทแพ 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(i) (ii) (iv)  126; พื้นที่กันชน 461 2561/2018 มูนดินอาร์สลันเทแพ 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(iii)  4.85; พื้นที่กันชน 74.07 2564/2021 กอร์ดีออน 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(iii)  1,064; พื้นที่กันชน 4,430 2566/2023 Wooden Hypostyle Mosques of Medieval Anatolia 150x150px|alt=  วัฒนธรรม:(ii) (iv) 0.61; พื้นที่กันชน 36.66 2566/2023

แหล่งมรดกโลกแบบผสม
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก

 สถานที่ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ ha (acre) ปี (พ.ศ./ค.ศ.) หมายเหตุ อ้างอิง  อุทยานแห่งชาติเกอเรแมและแหล่งหินแห่งแคปพาโดเชีย 150x150px|alt=  ผสม:(i) (iii) (v) (vii)  2528/1985 ฮีเอราโปลิส-ปามุกกาเล 150x150px|alt=  ผสม:(iii) (iv) (vii)  2531/1988

 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น 
ประเทศตุรกีมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 82 แห่ง
# แอโทรพาทีนี
แอโทรพาทีนี  เดิมเรียก อาโตรปัตกัน (Atropatkan) หรือ อาตอร์ปัตกัน (Atorpatkan) เป็นอาณาจักรโบราณที่ปกครองโดยกลุ่มชนอิหร่านท้องถิ่น ดำรงอยู่ระหว่างศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราชถึงคริสต์ศตวรรษที่ 3 ครอบคลุมพื้นที่ในอาเซอร์ไบจานของอิหร่าน เคอร์ดิสถานของอิหร่านMedia Atropatene, Compiled by S.E. Kroll, 1994 in Barrington Atlas of the Greek and Roman World: Map-by-map Directory, Richard J. A. Talbert, Princeton University Press, 2000.  Volume 2.  pg 1292: "The map approximates the region called by Greek authors Media Atropatene after Atropates, the satrap of Alexander who governed there and later became an independent ruler. The modern name Azerbaijan derives from Atropatene. Originally, Media Atropatene was the northern part of greater Media. To the north, it was separated from Armenia by the River Araxes. To the east, it extended as far as the mountains along the Caspian Sea, and to the west as far as Lake Urmia (ancient Matiane Limne) and the mountains of present-day Kurdistan. The River Amardos may have been the southern border.".  pg 1293: "Another important site (but not as large as the places just noted) is the famous fire-temple Adur Gushnasp, situated high in the Kurdish mountains at the holy lake of Takht-i Suleiman, and never mentioned by any ancient western source. It" และบางส่วนของประเทศอาเซอร์ไบจานในปัจจุบัน

ภายหลังการสวรรคตของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชในปีที่ 323 ก่อนคริสต์ศักราช จักรวรรดิของพระองค์ถูกแบ่งออกเป็นส่วน ๆ ที่การประชุมในบาบิโลนโดยไดแอโดไค (diadochi) ซึ่งเป็นกลุ่มบุคคลที่ใกล้ชิดกับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช ภูมิภาคมีเดียถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ มีเดียแมกนา (Media Magna) ทางใต้ และมีเดียแอโทรพาทีนี (Media Atropatene) ทางเหนือ โดยแอโทรพาทีนีมาจากชื่อผู้ปกครองคนแรกคือ แอโทรพาทีส (Atropates) ซึ่งเป็นอดีตขุนนางของพระเจ้าดาไรอัสที่ 3 แห่งจักรวรรดิอะคีเมนิด ต่อมาแอโทรพาทีสปฏิเสธที่จะสวามิภักดิ์ต่อจักรวรรดิซิลูซิด (Seleucid Empire) และประกาศแยกตัวเป็นอิสระ ชื่ออาณาจักรจึงถูกตัดเหลือแค่ "แอโทรพาทีนี" ราชวงศ์ของแอโทรพาทีสปกครองอย่างเป็นอิสระนานหลายศตวรรษ ก่อนจะตกอยู่ใต้อำนาจของจักรวรรดิพาร์เธีย ซึ่งเรียกดินแดนแถบนี้ว่า "อาตูร์ปาตากัน" (Aturpatakan) และถูกผนวกเข้ากับจักรวรรดิแซสซานิดในเวลาต่อมา ระหว่างปี ค.ศ. 639–643 จักรวรรดิรอชิดีนในรัชสมัยของเคาะลีฟะฮ์อุมัรได้ยึดครองดินแดนแถบนี้ และเรียกอาตูร์ปาตากันด้วยภาษาอิหร่านกลางว่า "อาเซอร์ไบจาน" (Azerbaijan)

 ชื่อ 
สตราโบบันทึกในหนังสือ “ภูมิศาสตร์” ไว้ว่า ชื่อแอโทรพาทีนีมีที่มาจากชื่อ Atropates ผู้บัญชาการของจักรวรรดิอะคีเมนิด ข้อมูลหลายแหล่งใช้ชื่อ Atropates เป็นชื่อของประเทศ เช่น Atropatene, Atropatios Mēdia, Tropatene, Aturpatakan และ Adarbayjan ถึงกระนั้น นักภูมิศาสตร์ชาวอาหรับสมัยกลางกล่าวแนะถึงชื่อนี้ว่ามีส่วนเชื่อมโยงกับ Adorbador (ชื่อนักบวช) ที่หมายถึง “ผู้พิทักษ์ไฟ”
# อี แจ-ฮุน (นักร้อง)
อี แจ-ฮุน (; เกิด 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1974) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้และเป็นบุคคลในวงการโทรทัศน์ เขาเป็นสมาชิกของวงคูล

 ผลงาน 
 วงคูล 

 ศิลปินเดี่ยว 
 สตูดิโออัลบั้ม 
 First Album (2007)Naver Music
 First Whisper (2009)Naver Music

 อีพี 
 20 Years of COOL (2014)

 ซิงเกิล 
 "Two of Us" (2011) 
 "Sad Morning" (2012)
 "Rain On A Sleepless Night" (2012)
# นันเซ็นจิ
นันเซ็นจิ  หรือ เซ็นรินจิ  เป็นวัดพุทธลัทธิเซน ตั้งอยู่ในนครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น สร้างขึ้นในช่วงกลางยุคเฮอัง ตามบัญชาของอดีตจักรพรรดิคาเมยามะ แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1291 อย่างไรก็ตามวัดแห่งนี้ได้เคยถูกเพลิงไหม้เสียหายหลายครั้งในปี ค.ศ. 1393, 1447 และ 1467 และสร้างขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1597 ต่อมาในยุคเอโดะได้รับการขยายให้ใหญ่ขึ้น วัดแห่งนี้เป็นสำนักใหญ่ของสำนักรินไซสาขานันเซ็นจิ

 ระเบียงภาพ
# แม่น้ำตูเมน
ชื่อแม่น้ำตูเมนมาจากคำในภาษามองโกเลีย tümen (แปลว่า หนึ่งหมื่น) ชื่อภาษารัสเซียคือ Tumannaya (แปลว่า หมอก) ปัจจุบันแม่น้ำสายนี้ได้รับมลพิษจากโรงงานอุตสาหกรรมของเกาหลีเหนือและจีน แต่ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่ง เมืองสำคัญริมแม่น้ำได้แก่ ฮเวรย็อง (Hoeryong), อนซ็อง (Onsong) ของเกาหลีเหนือ และหนานผิง (Nanping) ของจีน ในปี ค.ศ. 1938 ญี่ปุ่นได้สร้างสะพานข้ามแม่น้ำตูเมนตรงจุดที่แม่น้ำฉวน (Quan River) มารวมกับแม่น้ำตูเมน ต่อมาในปี ค.ศ. 1995 จีน มองโกเลีย รัสเซีย เกาหลีใต้ได้ลงนามในความร่วมมือพื้นที่พัฒนาเศรษฐกิจแม่น้ำตูเมน

ชาวเกาหลีเหนือที่ต้องการหลบหนีออกนอกประเทศมักใช้แม่น้ำตูเมนเป็นเส้นทางหลบหนีEscaping North Korea . National Geographic Magazine. เนื่องจากมีความตื้นและไม่กว้างมาก สามารถเดินหรือว่ายข้ามเป็นระยะสั้น ๆ ได้ ในฤดูหนาว แม่น้ำสายนี้จะเป็นน้ำแข็งจนเดินข้ามไปอีกฝั่งได้ ผู้ที่หลบหนีส่วนใหญ่จะเลือกข้ามไปประเทศจีนมากกว่ารัสเซีย เนื่องจากรัสเซียมีการลาดตระเวนตามชายแดนที่ดีกว่า และมีชาวเกาหลีคอยช่วยเหลือน้อยกว่า

 หมายเหตุ
# นาโยโระ
นาโยโระ  เป็นนครในกิ่งจังหวัดคามิกาวะของจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น

 ประวัติ 
1909: จัดตั้งหมู่บ้านคามินาโยโระ
1915: ยกฐานะหมู่บ้านคามินาโยโระเป็นเมืองนาโยโระ
1920: หมู่บ้านชิเอบุงแยกตัวออกจากหมู่บ้านชิโมนาโยโระ
1924: หมู่บ้านชิโมกาวะแยกตัวออกจากเมืองนาโยโระ
1954: หมู่บ้านชิเอบุงรวมเข้ากับเมืองนาโยโระ
1956: ยกฐานะเมืองนาโยโระเป็นนครนาโยโระ
2006: เมืองฟูเร็งรวมเข้ากับนครนาโยโระ

 ภูมิอากาศ
# ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์
ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์ หมายถึงศิลปะการต่อสู้ทั้งใหม่และเก่าที่ได้รับการคิดค้นขึ้นในฟิลิปปินส์ ซึ่งประกอบด้วยแบบแผนศิลปะการต่อสู้ของทั้งตะวันตกและตะวันออก แบบแผนการต่อสู้เหล่านี้เกิดจากความต้องการในการป้องกันตนเอง ตลอดช่วงประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะฟิลิปปินส์ได้มีผู้รุกรานเข้าโจมตีและมีเหตูขัดแย้งที่ขยายตัวขึ้นทำให้เกิดการพัฒนาของศิลปะการต่อสู้ขึ้น ชาวฟิลิปปินส์ได้พัฒนาระบบการต่อสู้เหล่านี้เป็นผลพ่วงโดยตรงจากการเปลียนแปลงตลอดเวลาของสถานการณ์ พวกเขาเข้าใจในการจัดลำดับ, การจัดสรร, และการใช้สิ่งของใกล้ตัวในสถานการณ์การต่อสู้ 

ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์เริ่มมีความแพร่หลายมากขึ้นเพราะสื่อภาพยนตร์ฮอลลีวูดและการสั่งสอนของอาจารย์สมัยใหม่

 ประวัติ 

ทุกวันนี้เป็นที่กล่าวกันว่ามีรูปแบบการต่อสู้ของศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์มากมายเทียบเท่ากับจำนวนเกาะของประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 1972 รัฐบาลฟิลิปปินส์ได้รวมศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์ในสนามการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ, กระทรวงวัฒนธรรม, และกระทรวงการกีฬาก็ได้รวมศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์เข้าในหลักสูตรวิชาพลศึกษาในโรงเรียนมัธยมปลายและมหาวิทยาลัย ความรู้ทางด้านศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์กลายเป็นสิ่งจำเป็นในการเป็นทหารและตำรวจฟิลิปปินส์

ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์ได้ถูกจัดว่ามีระบบการใช้อาวุธมีดที่ก้าวหน้ามากที่สุดในโลกและได้เป็นหลักสูตรสำคัญสำหรับการฝึกกองทัพทหารของสหรัฐอเมริกาFilpino Kali is Alive and Well in Today's Police and Military Training  จิม แวกเนอร์, USA Dojo.com‘Crafty Dog’ teaches knife, stick fighting ไมเคิล เฮ็คแมน, Fort Hood Sentinel, 6 สิงหาคม ค.ศ. 2009. และหน่วยรบพิเศษสเปซนาซของประเทศรัสเซีย รัฐบาลอินเดียก็ได้ฝึกหน่วยรบพิเศษพารา (Para) ของกองทัพ, กองกำลังกักษาความปลอดภัยแห่งชาติ (NSG), หน่วยคอมมานโดนาวิกโยธินแห่งกองทัพเรืออินเดีย, และหน่วยคอมมานโดแห่งกรมตำรวจติดอาวุธส่วนกลาง (CAPF) ให้ใช้ศิลปะการต่อสู้ฟิลิปปินส์เช่นกัน
# มิซูโฮะไฟแนนเชียลกรุ๊ป
บริษัท มิซูโฮะไฟแนนเชียลกรุ๊ป มหาชนจำกัด  หรือใช้ตัวย่อคือ MHFG หรือเรียกอย่างสั้นว่า มิซูโฮะ เป็นบริษัทโฮลดิ้งภาคธนาคารของญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ย่านโอเตมาจิ เขตชิโยดะ กรุงโตเกียว ถือเป็นเครือบริษัทด้านการเงินที่มีส่วนแบ่งตลาดมากเป็นอันดับสามในญี่ปุ่น รองจากมิตซูบิชิยูเอฟเจไฟแนนเชียลกรุ๊ปและซูมิโตโมมิตสึอิไฟแนนเชียล

ในปี 2015 บริษัทถูกจัดอันดับจากนิตยสาร ฟอบส์ ให้เป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 8 ของญี่ปุ่น นอกจากนี้ ด้วยมูลค่าสินทรัพย์มหาศาลรวมกว่า 189 ล้านล้านเยน ทำให้กลายเป็นบริษัทที่ถือครองสินทรัพย์มากที่สุดเป็นอันดับที่ 18 ของโลกและเป็นอันดับสองของญี่ปุ่นรองจากมิตซูบิชิยูเอฟเจไฟแนนเชียลกรุ๊ป

แหล่งข้อมูลอื่น

 Mizuho Financial Group 
 Mizuho Financial Group Inc. โดย Google Finance
 Mizuho Watch by Inner City Press
# ซอกเดียนร็อก
ซอกเดียนร็อก  หรือ ร็อกออฟแอเรียมาซีส (Rock of Ariamazes) เป็นป้อมปราการที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแบกเตรีย ในซอกเดีย ใกล้กับเมืองซามาร์กันต์ ป้อมแห่งนี้ถูกกองทัพพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชยึดครองในฤดูใบไม้ผลิของปีที่ 327 ก่อนคริสต์ศักราช โดยเป็นส่วนหนึ่งของการทัพกับจักรวรรดิอะคีเมนิด

ก่อนการล้อม ออกซิอาร์ตีส (Oxyartes) หนึ่งในหัวหน้าชาวแบกเตรียได้ให้ภรรยาและบุตรหลายคนรวมถึงโรซานา (Roxana) ลี้ภัยไปอยู่ภายในซอกเดียนร็อก ซึ่งเชื่อกันว่าไม่มีกองทัพใดตีให้แตกได้ เมื่อพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชยกทัพมาถึง พระองค์ได้สั่งให้ผู้ป้องกันป้อมยอมจำนน แต่ได้รับการปฏิเสธและส่งมาบอกว่ามีแต่ "มนุษย์ติดปีก" เท่านั้นที่ขึ้นมาถึงป้อมได้ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชจึงรวบรวมอาสาสมัคร 300 นายเพื่อปีนหน้าผาขึ้นไปยังป้อมโดยใช้หมุดปักเต็นท์กับเชือกปอป่าน ทหารอาสาสมัครเริ่มปีนในเวลากลางคืน โดยเสียอาสาสมัครไป 30 นายก่อนจะขึ้นถึงป้อม พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้นำสาสน์ไปถึงผู้ป้องกันเมืองว่า "บัดนี้พระองค์ได้ส่งมนุษย์ติดปีกขึ้นไปแล้ว" ด้วยความตกใจและไม่เชื่อว่าคนธรรมดาจะขึ้นมาถึงป้อมได้ ผู้ป้องกันเมืองจึงยอมจำนนในที่สุดAlexander the Great and His Time by Agnes Savill

หลังการล้อมครั้งนี้ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้ตกหลุมรักกับโรซานา กองทัพของพระองค์ได้เดินหน้าเข้าสู่พาร์เซทาคีนี (Parsetakene) และแบกตรา (เมืองบัลค์ในปัจจุบัน) โดยที่เมืองแบกตรา พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้อภิเษกสมรสกับโรซานา ก่อนจะข้ามเทือกเขาฮินดูกูชเข้าสู่อินเดีย
# ชาวบอสนีแอก
ชาวบอสนีแอก (, ;  , ) เป็นกลุ่มเชื้อชาติสลาฟใต้ในบอลข่านที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคบอสเนียในอดีต ซึ่งปัจจุบันคือประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ชาวบอสนีแอกส่วนใหญ่มักพบอาศัยในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และเป็นชนกลุ่มน้อยในโครเอเชีย คอซอวอ เซอร์เบีย มาซิโดเนีย และ มอนเตเนโกร

 หมายเหตุ
# เฉวียนโจว
เฉวียนโจว  หรือภาษาฮกเกี้ยนเรียก จวนจิว  เป็นนครที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน ในสมัยราชวงศ์ถัง เฉวียนโจวเป็นท่าเรือที่สำคัญ 1 ใน 4 ของจีน 
เฉวียนโจวเป็นบ้านเดิมของชาวจีนโพ้นทะเลหลายตระกูล และยังเป็นจุดเริ่มต้นเส้นทางสายแพรไหมทางทะเลซึ่งแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมระหว่างจีนกับต่างประเทศ ในบันทึกบางเล่มมีการเอ่ยนามเมืองล่าถง, เมืองถง, เมืองหลี่เฉิง ทั้งหมดนี้เป็นชื่อของนครเฉวียนโจว

 เขตการปกครอง 
แผนที่  ชื่อ ตัวจีน พินอิน เป่อ่วยจี พื้นที่ (ตร.กม.) ประชากร ความหนาแน่น เขตหลี่เฉิง 鲤城区 Lǐchéng Qū Lí-siâⁿ-khu 52.41 404,817 7,724 เขตเฟิงเจ๋อ 丰泽区 Fēngzé Qū Hong-te̍k-khu 132.25 529,640 4,005 เขตลั่วเจียง 洛江区 Luòjiāng Qū Lo̍k-kang-khu 381.72 187,189 490 เขตเฉวียนกั่ง 泉港区 Quán'gǎng Qū Chôan-káng-khu 306.03 313,539 1025 นครฉีชี 石狮市 Shíshī Shì Chio̍h-sai-chhī 189.21 636,700 3,365 นครจิ้นเจียง 晋江市 Jìnjiāng Shì Chìn-kang-chhī 721.64 1,986,447 2,753 นครหนานอัน 南安市 Nánān Shì Lâm-oaⁿ-chhī 2,035.11 1,418,451 697 อำเภอฮุ่ยอัน 惠安县 Huì'ān Xiàn Hūiⁿ-oaⁿ-kūiⁿ 762.19 944,231 1,239 อำเภออันซี 安溪县 Ānxī Xiàn An-khoe-kūiⁿ 2,983.07 977,435 328 อำเภอหย่งชุน 永春县 Yǒngchūn Xiàn Éng-chhun-kūiⁿ 1,445.8 452,217 313 อำเภอเต๋อฮว่า 德化县 Déhuà Xiàn Tek-hòe-kūiⁿ 2,209.48 277,867 126 อำเภอจินเหมิน *  金门县 Jīnmén Xiàn Kim-mn̂g-kūiⁿ — — —
# มาโกโตะ ฮาเซเบะ
มาโกโตะ ฮาเซเบะ  เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ทและทีมชาติญี่ปุ่น โดยเขาเคยเป็นกัปตันทีมชาติญี่ปุ่น

 ระดับสโมสร 
 อูราวะเรดไดมอนส์ 
หลังจากที่จบการศึกษาจากโรงเรียนฟูจิเอดะฮิงาชิในปี พ.ศ. 2545 เขาเข้าร่วมกับสโมสรอูราวะ เรดไดมอนส์ และกลายเป็นตัวจริงของสโมสรในช่วงฤดูกาล 2003 ในปี พ.ศ. 2547 เขาได้รับรางวัลผู้เล่นดีเด่นประจำเจลีกคัพ และถูกเลือกให้เป็นผู้เล่นในทีมแห่งปีเจลีก เขายังเป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของแฟนคลับอูราวะ ในฤดูกาลเดียวกัน

เดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 มีรายงานว่าสโมสรฟุตบอลซีเอนา จากเซเรียอา กำลังพยายามเซ็นสัญญากับเขาในเดือนมกราคมที่จะถึงนี้

 เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค 
ถึงกระนั้น เขาได้เซ็นสัญญากับเฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค สโมสรฟุตบอลจากบุนเดิสลีกา ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นชาวญี่ปุ่นคนแรกที่เซ็นสัญญากับสโมสร ในปี พ.ศ. 2552 เขากลายเป็นผู้เล่นชาวญี่ปุ่นคนที่สองที่ชนะเลิศบุนเดิสลีกา

ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ว็อลฟส์บวร์คประกาศว่าได้ต่อสัญญากับฮาเซเบะออกไปจนถึงปี พ.ศ. 2555

ในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2554 ฮาเซเบะได้ลงเล่นในเก้านาทีสุดท้ายในนัดที่พบกับเทเอ็สเก 1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์ ซึ่งนัดนั้นว็อลฟส์บวร์คแพ้ไป 3–1 และในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เขาลงเล่นเป็นนัดที่ 100 ในบุนเดิสลีกา ในนัดที่พบกับแอร์สเทอ เอ็ฟเอ็สเฟา ไมนทซ์ 05

 แอร์สเทอ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค 
ในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2556 ฮาเซเบะเซ็นสัญญากับสโมสรแอร์สเทอ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค เป็นระยะเวลา 2 ปี หลังจากที่ลงเล่นให้กับว็อลฟส์บวร์ค 135 นัดและทำประตูไป 5 ประตู

 ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท 
ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ฮาเซเบะเซ็นสัญญากับสโมสรไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท เป็นระยะเวลา 2 ปีHasebe verstärkt Eintracht.  www.eintracht.de
# ชาวอุซเบก
ชาวอุซเบก  เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดของกลุ่มชนเตอร์กิกในเอเชียกลาง ประชาชนกลุ่มนี้ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในประเทศอุซเบกิสถาน แต่ก็ยังพบได้เป็นประชากรส่วนน้อยของประเทศอัฟกานิสถาน ทาจิกิสถาน คีร์กิซสถาน คาซัคสถาน เติร์กเมนิสถาน รัสเซีย และจีนChinese Nationalities (Uzbek Minority) (Ozbek) -- Minorities by Descending Populations  นอกจากนี้ ชาวอุซเบกพลัดถิ่นยังอาศัยอยู่ในประเทศตุรกี ซาอุดีอาระเบีย และปากีสถาน

 นิรุกติศาสตร์ 
ต้นกำเนิดของคำว่า อุซเบก ยังคงเป็นข้อถกเถียง มุมมองหนึ่งเชื่อว่าคำนี้มีที่มาจากการตั้งชื่อตามอ็อกฮุซ คากาน โดยอ็อกฮุซ คากาน มีชื่ออีกชื่อหนึ่งว่า อ็อกฮุซ เบก ดังนั้นจึงเชื่อกันว่าคำว่า อุซเบก มีที่มาจาก อ็อกฮุซ เบกA. H. Keane,A. Hingston Quiggin, A. C. Haddon, Man: Past and Present, p.312, Cambridge University Press, 2011, Google Books, quoted: "Who take their name from a mythical Uz-beg, Prince Uz (beg in Turki=a chief, or hereditary ruler)." มุมมองอื่นกล่าวว่าคำนี้มีความหมายว่า อิสรภาพ หรือ เป็นตัวของตัวเอง โดยมาจากคำว่า Oʻz (ตัวเอง) และบรรดาศักดิ์ของตุรกี เบก นอกจากนี้ยังมีทฤษฎีอื่นๆ ที่กล่าวถึงที่มาของชื่อ เช่น คำว่า Uz มีที่มาจากหนึ่งในกลุ่มชนอ็อกฮุซเติร์ก ซึ่งรู้จักกันในชื่อว่า อุซ หรือ อูกุซ แล้วรวมกับคำว่า เบย์ หรือ เบก เป็น อูกุซ-เบย์ ซึ่งแปลว่า "ผู้นำของออกุซ"

 ภาษา 
ภาษาอุซเบกเป็นกลุ่มภาษาเตอร์กิกหลักของชาวอุซเบก ภาษาอุซเบกในปัจจุบันจะใช้ตัวอักษรอาหรับ ละติน และซีริลลิกในการเขียน แต่หลังจากที่อุซเบกิสถานเป็นอิสรภาพจากสหภาพโซเวียต รัฐบาลของประเทศก็ตัดสินใจที่จะแทนที่อักษรซีริลลิกด้วยอักษรละตินในการเขียน
# การย้ายตำแหน่งของดาวเคราะห์
การย้ายตำแหน่งของดาวเคราะห์  เกิดขึ้นเมื่อดาวเคราะห์หรือดาวบริวารอื่นๆ ได้รับผลกระทบจากจานของแก๊สหรือพลาเนเตซิมัล ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของลักษณะบางอย่างของดาวบริวารนั้นๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกึ่งแกนเอก การย้ายตำแหน่งของดาวเคราะห์เป็นการอธิบายถึงสาเหตุที่ดาวเคราะห์ขนาดประมาณดาวพฤหัสบดี โคจรเข้าไปใกล้ดาวฤกษ์แม่ของมันมาก จนมีระยะเวลาโคจรเพียงไม่กี่วัน ซึ่งทฤษฎีการก่อตัวของดาวเคราะห์จากจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด กล่าวว่าดาวเคราะห์เหล่านี้ไม่สามารถที่จะก่อตัวขึ้นใกล้กับดาวแม่ของมันได้มากขนาดนั้น เนื่องจากในบริเวณนั้นมีมวลแก๊สน้อย และอุณหภูมิสูงเกินกว่าที่จะทำให้ดาวเคราะห์หินหรือน้ำแข็งก่อตัว มันยังเป็นที่ชัดเจนแล้วว่าดาวเคราะห์หินมีโอกาสที่จะเคลื่อนเข้าไปใกล้ดาวแม่ ขณะที่จานของแก๊สยังคงมีอยู่ในบริเวณใกล้ดาวแม่ ทำให้มันอาจเป็นการก่อตัวของแกนกลางของดาวเคราะห์ยักษ์ (ที่มีมวลประมาณ 10 เท่าของโลก) ถ้าดาวเคราะห์นั้นก่อตัวจากกลไกการขยายตัวของแกนกลาง
# โนเกีย 6111
โนเกีย 6111 เป็นโทรศัพท์มือถือที่ผลิตโดยโนเกีย ออกจำหน่ายในปี 2005 มี จอแสดงผล CSTN-LCD 262,144 สี 
, กล้อง 1 ล้านพิกเซล, เครื่องเล่นเพลงดิจิทัลและวิทยุ FM

 คุณสมบัติพิเศษ 
thumb|186x186px|โนเกีย 6111
 เครือข่าย : GSM 900/1800/1900
 น้ำหนัก : 6.25 ออนซ์ (92 กรัม) 
 หน้าจอ : 3.32" x 1.85" x 0.91" (84 x 47 x 23 ซม.)
 การใช้งานแบตเตอรี่ :
 เปิดรอรับสาย GSM 190 ชั่วโมง
 สนทนาต่อเนื่อง GSM 5 ชั่วโมง
 แบตเตอรี่: Li-ion 700 mAh
 หน้าจอ: LCD (Color TFT/TFD)
 ขนาด: 128 x 160 พิกเซล
 Memory: 23 เมกกะไบต์
# สมมติฐานเนบิวลา
สมมติฐานเนบิวลา  เป็นแบบจำลองที่ยอมรับกันมากที่สุดในสาขาของทฤษฎีการกำเนิดจักรวาล ซึ่งอธิบายถึงการกำเนิดและวิวัฒนาการของระบบสุริยะ ทฤษฎีนี้ยืนยันว่าระบบสุริยะก่อตัวขึ้นจากวัสดุเนบิวลา ทฤษฎีนี้สร้างขึ้นโดยอิมมานูเอล คานท์ และตีพิมพ์ลงในหนังสือของเขา แต่เดิมทฤษฎีนี้ถูกใช้อธิบายแค่ระบบสุริยะของเราเท่านั้น แต่กระบวนการการก่อตัวของระบบดาวเคราะห์นี้ใช้ได้ทั่วทั้งเอกภพ แบบจำลองที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดของสมมติฐานเนบิวลา มีชื่อว่า แบบจำลองเนบิวลาดวงอาทิตย์ For details of Kant's position, see Stephen Palmquist, "Kant's Cosmogony Re-Evaluated", Studies in History and Philosophy of Science 18:3 (September 1987), pp.255-269. สมมติฐานเนบิวลานี้อธิบายถึงสมบัติของระบบสุริยะจำนวนมาก รวมทั้ง การที่ดาวเคราะห์มีวงโคจรเป็นรูปร่างเกือบกลมและอยู่บนระนาบเดียวกัน และยังอธิบายถึงการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ที่ไปทางเดียวกันกับการหมุนรอบตัวเองของดวงอาทิตย์ เนื้อหาบางส่วนของสมมติฐานจะถูกกล่าวถึงมากในทฤษฎีที่อธิบายถึงการก่อตัวของดาวเคราะห์ในปัจจุบัน แต่ส่วนมาก เนื้อหาเหล่านี้มักจะถูกแทนที่
# สถานีรถไฟโอดาวาระ
สถานีรถไฟโอดาวาระ  เป็นสถานีรถไฟในเมืองโอดาวาระ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นสถานีรถไฟหลักในบริเวณฮาโกเนะ

 ลำดับสถานี
# พัก จ็อง-ฮวัน
พัก จ็อง-ฮวัน (; 11 มกราคม ค.ศ. 1993 –) เป็นนักหมากล้อมระดับอาชีพ 9 ดั้งชาวเกาหลีใต้

พักเป็นฝ่ายโค่นอี ชัง-โฮ แล้วเข้าสู่รอบสุดท้ายของการแข่งขันอิงคัพ 2012 ที่ซึ่งเขาได้พบกับฟ่าน ถิงยฺวี่ ในนัดดังกล่าว โดยเป็นฝ่ายแพ้ไปสามต่อหนึ่งเกม อย่างไรก็ตาม เขาเป็นผู้ชนะรายการฟุจิสึคัพ 2011 และแอลจี คัพ ครั้งที่ 19 ในปี ค.ศ. 2015

 ผลงานเลื่อนขั้น 

 สถิติผลงานในระดับอาชีพ 

ค.ศ. 2007: ชนะ 54 ครั้ง, แพ้ 22 ครั้ง
ค.ศ. 2008: ชนะ 43 ครั้ง, แพ้ 23 ครั้ง

ค.ศ. 2009: ชนะ 47 ครั้ง, แพ้ 15 ครั้ง
ค.ศ. 2010: ชนะ 55 ครั้ง, แพ้ 19 ครั้ง

ค.ศ. 2011: ชนะ 70 ครั้ง, แพ้ 22 ครั้ง
ค.ศ. 2012: ชนะ 47 ครั้ง, แพ้ 12 ครั้ง

รวม: ชนะ 316 ครั้ง, แพ้ 113 ครั้ง (สามารถเป็นฝ่ายชนะได้ 73.7%)

 รายการที่ชนะ 
ครองแชมป์รายการแข่งขันรวมอันดับเก้าในประเทศเกาหลี (อิงจากข้อมูล ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013)
ระดับประเทศรายการ  ชนะ  รองชนะเลิศ ชิพทัน 2 สมัย (ค.ศ. 2008, 2009)  จีเอส คาลเท็กซ์คัพ 1 สมัย (ค.ศ. 2011)   ไพรซ์อินฟอร์เมชันคัพ 1 สมัย (ค.ศ. 2013)   ช็อนวอน 1 สมัย (ค.ศ. 2009)  เคบีเอส คัพ 3 สมัย (ค.ศ. 2010–2012)  แมกซิมคัพ 2 สมัย (ค.ศ. 2012, 2013)   พาดุกมาสเตอร์สไฟท์ติงก็อด 1 สมัย (ค.ศ. 2007)   รวม  11 รายการ  0 รายการระดับภาคพื้นทวีป ไชน่า–โคเรียเท็นเง็น 1 สมัย (ค.ศ. 2010)  รวม  1 รายการ  0 รายการระดับนานาชาติ อิงคัพ  1 สมัย (ค.ศ. 2013) เอเชียน ทีวี คัพ  1 สมัย (ค.ศ. 2013) ฟุจิสึคัพ 1 สมัย (ค.ศ. 2011)  แอลจี คัพ 1 สมัย (ค.ศ. 2015)  รวม  2 รายการ  2 รายการ รวมผลงานระดับอาชีพ  14 รายการ  2 รายการ
# เฟลมเซลล์
เฟลมเซลล์ (Flame cell) เป็นเซลล์ที่ทำหน้าที่ขับถ่าย ซึ่งมีช่องเปิดออกสู่สิ่งแวดล้อม พบในหนอนตัวแบน (ยกเว้น turbellarian อันดับ Acoela), โรติเฟอร์ และเนเมอร์เทีย เป็นอวัยวะขับถ่ายที่เรียบง่ายที่สุดในสัตว์ การทำงานเหมือนไตของมนุษย์ กลุ่มของเฟลมเซลล์เรียกโพรโทเนฟริเดีย เฟลมเซลล์เชื่อมต่อเป็นโครงข่ายทั่วร่างกาย ของเสียจะถูกส่งมาสะสมภายในเฟลมเซลล์ ส่วนที่เป็นอาหารถูกดูดกลับ จากนั้นปล่อยของเสียออกโดยการแพร่
# ไถจง
นครไถจง  เป็นนครปกครองโดยตรงในภาคกลางของไต้หวัน ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 มีประชากรราว 2.8 ล้านคน นับเป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่สองของไต้หวัน ทั้งเป็นแกนกลางของเขตมหานครไถจง–จางฮว่า (台中彰化都會區) ซึ่งเป็นเขตมหานครที่ใหญ่สุดเป็นอันดับสองของประเทศ นครในปัจจุบันนั้นตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2010 ด้วยการรวมเทศมณฑลไถจง (臺中縣) เข้ากับนครไถจงเดิมเพื่อเป็นนครปกครองโดยตรงแห่งใหม่

นครไถจงตั้งอยู่ ณ แอ่งไถจง (臺中盆地) ชื่อ "ไถจง" อันแปลว่า "ไต้หวันกลาง" นั้นตั้งขึ้นในช่วงที่ญี่ปุ่นครองไต้หวัน นครนี้ยังมีสมญาว่า "เกียวโตแห่งฟอร์โมซา" (Kyoto of Formosa) เพราะสงบเงียบและงดงามดั่งนครเกียวโตของญี่ปุ่น Documentary dated in 1940 (โรมาจิ: Nanshin Taiwan) – via Youtube. เดิมนครไถจงประกอบด้วยหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ตั้งกระจัดกระจาย แต่ญี่ปุ่นตั้งใจจะรวมเข้าเป็นนครเพื่อพัฒนา ทำให้ท้องที่นี้กลายเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมหลักในเวลาต่อมาTaichung History Map Walk, publish by Center for Digital Cultures，Academia Sinica，2017，p.23.  . นครนี้ยังเป็นที่ตั้งของสถานที่ทางวัฒนธรรมหลายแห่ง รวมถึงพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติ (國立自然科學博物館), พิพิธภัณฑ์ศิลปากรแห่งชาติไต้หวัน (國立臺灣美術館), โรงละครแห่งชาติไถจง (台中國家歌劇院), หอสมุดข้อมูลข่าวสารสาธารณะแห่งชาติ (國立公共資訊圖書館), วงดุริยางค์ซิมโฟนีแห่งชาติไต้หวัน (國立臺灣交響樂團), สวนสาธารณะไถจง (臺中公園), บ้านสวนอู้เฟิงหลิน (霧峰林家宅園), และวัดมากมาย

 เขิงอรรถ 
 ชื่อในสำเนียงท้องถิ่น
# แนโบโพแลสซาร์
แนโบโพแลสซาร์ (อักษรรูปลิ่มบาบิโลน:  , หมายถึง "นาบู ปกป้องพระโอรส") ทรงเป็นกษัตริย์แห่งบาบิโลเนีย และเป็นบุคคลที่มีส่วนในการล่มสลายของจักรวรรดิอัสซีเรียD. Brendan Nagle, The Ancient World: A Social and Cultural History, 6th ed., Upper Saddle River, N.J.: Pearson, 58. และการสถาปนาจักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่

การสวรรคตของพระเจ้าอาชูร์บานิพัล (Ashurbanipal) ทำให้จักรวรรดิอัสซีเรียเกิดความระส่ำระสาย ชาวบาบิโลนได้ก่อกบฏขึ้นและแนโบโพแลสซาร์ได้ตั้งต้นเป็นกษัตริย์ พระองค์เป็นพันธมิตรกับพระเจ้าไซอาซาเรส (Cyaxares) แห่งจักรวรรดิมีเดียน และทำสงครามกับอาชูร์-อิทิล-อิลานี (Ashur-etil-ilani) โอรสของพระเจ้าอาชูร์บานิพัล ในปีที่ 615 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าแนโบโพแลสซาร์ได้เข้ายึดเมืองนิปปูร์ (Nippur)Sack, Ronald Herbert. Images of Nebuchadnezzar, Susquehanna University Press, 2004, ISBN 9781575910796 และส่งกำลังไปช่วยพระเจ้าไซอาซาเรสในการล้อมเมืองอาชูร์ แต่กองทัพของพระองค์ไปถึงหลังอาชูร์เสียเมืองแล้ว"The fall of Nineveh, capital of the Assyrian Empire", The British Museum

หลังยึดเมืองอาชูร์ได้ พระเจ้าแนโบโพแลสซาร์และพระเจ้าไซอาซาเรสได้ร่วมกันตีเมืองนิเนเวห์ เมืองหลวงของจักรวรรดิอัสซีเรีย จนในที่สุดในปีที่ 612 ก่อนคริสต์ศักราช พระองค์ก็ทรงยึดเมืองหลวงได้สำเร็จ อาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 (Ashur-uballit II) ผู้นำของอัสซีเรียได้ถอนทัพไปที่เมืองฮาร์รัน (Harran) ทางตอนเหนือของซีเรีย ต่อมาในปีที่ 610 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าแนโบโพแลสซาร์ได้เข้ายึดเมืองนี้ อาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 และกองทัพพันธมิตรจากฟาโรห์เนโคที่ 2 (Necho II) ได้ยกทัพกลับมาที่ฮาร์รันอีกครั้ง แต่ไม่สามารถตีเมืองนี้ได้

ในปีที่ 605 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าแนโบโพแลสซาร์ได้สละราชสมบัติ พระโอรสของพระองค์ พระเจ้าเนบูคัดเนซซาร์ที่ 2 (Nebuchadnezzar II) รบชนะฟาโรห์เนโคที่ 2 ในยุทธการที่คาร์เคมิช (Battle of Carchemish) และรีบเดินทางไปบาบิโลเนียเพื่อจัดการในเรื่องสิทธิในการขึ้นครองราชย์หลังพระบิดาสวรรคตVan De Mieroop, Marc. 2007. A history of the ancient near east, Blackwell Publishing. รัชสมัยของพระเจ้าแนโบโพแลสซาร์และพระเจ้าเนบูคัดเนซซาร์ที่ 2 เป็นยุคที่จักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่มีการเจริญรุ่งเรือง มีการสร้างศาสนสถาน ซิกกุรัตและปราการต่าง ๆ ในปี ค.ศ. 1921 มีการพบหลักฐานที่บ่งชี้ว่าพระเจ้าแนโบโพแลสซาร์เป็นคนเคร่งศาสนา มีข้อความบางส่วนที่กล่าวถึงความสำเร็จของพระองค์ที่เกิดขึ้นได้จากการสักการะเทพของศาสนาเมโสโปเตเมียโบราณHanson, K.C., "Nabopolassar Cylinder"
# รายชื่อแม่น้ำในประเทศบรูไน
รายชื่อต่อไปนี้คือรายชื่อแม่น้ำในประเทศบรูไน
 แม่น้ำเบอไลต์
 แม่น้ำบรูไน
 แม่น้ำปันดารวน
 แม่น้ำเติมบูรง
 แม่น้ำตูตง
# แม่น้ำปันดารวน
แม่น้ำปันดารวน  เป็นแม่น้ำในเกาะบอร์เนียว และไหลออกทะเลที่อ่าวบรูไน มีบริการเรือข้ามฟากแม่น้ำ