wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ภาษาเชจู
ภาษาเชจู (เชจู: , ; ,  หรือ ,)'제주어' 유네스코 소멸위기 언어 등록, Yonhap News, 2011-01-17 หรือ สำเนียงเชจู (,) เป็นภาษาที่จัดอยู่ในตระกูลภาษาเกาหลีที่ใช้พูดกันในจังหวัดเชจู ประเทศเกาหลีใต้ ถือเป็นสำเนียงถิ่นที่มีความแตกต่างกับภาษาเกาหลีในแผ่นดินใหญ่

ภาษาเชจูเป็นที่แพร่หลายในกลุ่มคนรุ่นเก่าบนเกาะเชจู จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2557 สถาบันภาษาต่างประเทศ มหาวิทยาลัยแห่งชาติเชจูได้มีความพยายามที่จะอนุรักษ์ภาษาดังกล่าวเนื่องจากมีผู้ใช้ลดน้อยลง ปัจจุบันเหลือผู้ใช้ภาษาเชจูเพียงน้อยนิด ซึ่งใช้สื่อสารกันเฉพาะกลุ่มน้อย ๆ และคาดว่ามีผู้ใช้ภาษานี้อย่างเป็นกิจจะลักษณะไม่ถึงหนึ่งหมื่นคน

 การจำแนก 
ชาวเกาหลีใต้จำนวนมากหรือแม้แต่ผู้ใช้ภาษาเชจูเองมักจะเข้าใจว่าภาษาเชจูเป็นสำเนียงถิ่นหนึ่งของภาษาเกาหลี แต่จริง ๆ แล้วภาษาเชจูกับภาษาเกาหลีถูกแยกเป็นคนละภาษาอย่างสิ้นเชิง เพราะทั้งสองภาษาไม่สามารถสื่อสารเข้าใจกันได้ โดยภาษาเชจูได้รับอิทธิพลจากภาษาญี่ปุ่นกับมองโกเลียมากกว่าสำเนียงมาตรฐาน คำส่วนใหญ่ของภาษาเชจูส่วนใหญ่จะเป็นคำไม่เป็นทางการหรือเป็นคำสแลงของสำเนียงมาตรฐานแทน ยูเนสโกได้ให้การยอมรับว่าภาษาเชจูและเกาหลีเป็นคนละภาษา ส่วนกลอตโตล็อก (Glottolog) จัดให้ทั้งสองภาษาอยู่ต่างตระกูลภาษากัน ซึ่งรัฐบาลได้ให้การสนับสนุนภาษาเชจูผ่านรัฐมนตรีกระทรวงศึกษาธิการ และให้การสนับสนุนองค์กรต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง เป็นต้นว่า สมาคมอนุรักษ์เชจู (Jeju Preservation Society)

 ประชากร 
ปัจจุบันมีผู้ใช้ภาษาเชจูเป็นภาษาแม่ราว 5,000–10,000 คน นอกจากนี้ยังเคยมีผู้ใช้ภาษาเชจูบนหมู่เกาะชูจา (Chuja islands) ในอดีตเทศมณฑลเชจูเหนือ  และมีภาษาถิ่นเรียกว่าสำเนียงชูจาอันเป็นสำเนียงหนึ่งของสำเนียงช็อลลา ที่ยังอยู่รอดอย่างโดดเดี่ยวกลางวงล้อมของประเทศญี่ปุ่น

มีความพยายามในการฟื้นฟูภาษาเชจูของรัฐบาลเกาหลีใต้ อาทิ การตีพิมพ์พจนานุกรมเชจู-เกาหลี หรือแม้แต่การก่อตั้งสถาบันสันติภาพเชจู (Jeju Peace Institute) แต่การฟื้นฟูกระทำได้อย่างยากลำบากเนื่องจากช่องว่างทางวัฒนธรรมและยุคสมัยที่ห่างออกไป  

เดือนมกราคม พ.ศ. 2554 ยูเนสโกได้ประกาศว่าภาษาเชจูเป็นภาษาใกล้สูญวิกฤตNew interactive atlas adds two more endangered languages
# ภาษาเกาหลีไซนิจิ
ภาษาเกาหลีไซนิจิ ฮันกึล  ฮันจา  IPA  หรือ  อาร์อาร์ Jaeil Hangugeo/Jaeil Joseoneo เอ็มอาร์ Chaeil Han'gugŏ/Chaeil Chosŏnŏ ภาษาเกาหลีมาตรฐาน ฮันกึล  ฮันจา  อาร์อาร์ Jaeireo เอ็มอาร์ Chaeirŏ ภาษาญี่ปุ่น คันจิ  โรมาจิ Zainichi Chōsengo/Zainichi Kankokugo

ภาษาเกาหลีไซนิจิ เป็นภาษาเกาหลีที่ใช้โดยชาวเกาหลีไซนิจิ คือชาวเกาหลีที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในประเทศญี่ปุ่น เนื่องจากชาวเกาหลีที่เข้ามาอาศัยอยู่ในญี่ปุ่นรุ่นแรก ๆ มาจากทางตอนใต้ของคาบสมุทร อาทิ จังหวัดคย็องกี จังหวัดช็อลลาเหนือ-ใต้ และจังหวัดเชจูจึงมีพื้นฐานของภาษาเกาหลีภาคใต้ และจากการที่แยกออกมาจากแผ่นดินแม่ ภาษาเกาหลีไซนิจิจึงรับอิทธิพลจากภาษาญี่ปุ่นเข้ามาค่อนข้างมากจนกลายเป็นเอกลักษณ์ทางภาษาที่ต่างออกไปจากภาษาเกาหลีที่ใช้ในประเทศเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้

ภาษาเกาหลีไซนิจิไม่มีระบบการเขียน และรับอิทธิพลจากภาษาญี่ปุ่นอย่างสูงโดยเฉพาะไวยากรณ์
# กระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์
ในทางวิศวกรรมซอฟต์แวร์ กระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์  คือ กระบวนการที่แบ่งขั้นตอนการพัฒนาซอฟต์แวร์เป็นระยะต่าง ๆ ที่ชัดเจนเพื่อปรับปรุงการออกแบบ (design improvement), การจัดการผลิตภัณฑ์ (product management) และ การจัดการโครงการ (project management) กระบวนการนี้ยังมีอีกชื่อหนึ่งว่า วงจรชีวิตของการพัฒนาซอฟต์แวร์ (software development life cycle หรือ SDLC) กระบวนการนี้ยังประกอบไปด้วยการจำกัดคำนิยามของสิ่งที่จะส่งมอบให้กับลูกค้าหรือส่วนที่สร้างขึ้นโดยทีมงานโครงการ ก่อนที่จะลงมือพัฒนาหรือปรับปรุงแอปพลิเคชันซอฟต์แวร์Centers for Medicare & Medicaid Services (CMS) Office of Information Service (2008). Selecting a development approach . Webarticle. United States Department of Health and Human Services (HHS). Re-validated: March 27, 2008.  Retrieved 27 Oct 2008.

กระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์ส่วนใหญ่ในปัจจุบันสามารถกล่าวโดยรวมว่า เป็นกระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์แบบเอจายล์ กระบวนการพัฒนารูปแบบอื่น ๆ ประกอบด้วย โมเดลแบบจำลองน้ำตก (Waterfall model, การสร้างสินค้าต้นแบบ (Prototyping), โมเดลแบบก้าวหน้าและแบบทำซ้ำ (Iterative and incremental model), โมเดลรูปแบบจำลองบันไดเวียน (Spiral model), rapid application development (RAD) และ extreme programming
# ลาเซเรนา
ลาเซเรนา  เป็นเมืองหลักของแคว้นโกกิมโบในประเทศชิลี
# ท่าอากาศยานโคโลญบ็อน
ท่าอากาศยานโคโลญบ็อน  หรือชื่อทางการว่า ท่าอากาศยานโคโลญ/บ็อน "ค็อนราท อาเดอเนาเออร์"   เป็นสนามบินนานาชาติที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ในเขตเมืองโคโลญโดยรองรับเมืองบ็อนซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงของเยอรมนีตะวันตกด้วย มีผู้โดยสารประมาณ 10.3 ล้านคนที่เดินทางมาถึงที่นี้ใน ค.ศ. 2015

 ผู้โดยสาร 
      20006,291,739  138,434  423,6412001 5,705,819   134,950   443,0402002 5,375,126   125,307   494,3312003 7,758,655   139,872   518,4932004 8,332,961   136,927   605,0692005 9,452,185   140,775   636,8872006 9,904,236   139,096   685,5632007   138,837   704,6492008   128,713   578,1612009 9,739,581   120,675   552,3632010 9,849,779   121,011   656,1202011 9,623,398   117,715   742,3722012 9,280,070   125,335   751,1832013 9,077,346   120,385   739,5692014 9,450,493   123,241   754,3562015 10,338,375   128,616   757,7172016 11,910,138   136,905   786,407 Source: ADV German Airports Association
# ท่าอากาศยานชตุทการ์ท
ท่าอากาศยานชตุทการ์ท (หรือเรียกอีกอย่างว่า) รหัสสนามบินเป็นสนามบินนานาชาติของเมืองชตุทการ์ทซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คของเยอรมัน เป็นสนามบินที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 6 ของประเทศเยอรมนีและมีผู้โดยสารกว่า 10.5 ล้านคนที่เดินทางป่านเข้ามาในปีพ. ศ. 2558

 จำนวนผู้โดยสาร 

    19997,688,951  119,9042000 8,141,020   150,4512001 7,642,409   146,7712002 7,284,319   144,2082003 7,595,286   144,9032004 8,831,216   156,8852005 9,413,671   160,4052006   164,7352007   164,5312008 9,932,887   160,2432009 8,941,990   141,5722010 9,226,546   135,3352011 9,591,461   136,5802012 9,735,087   131,5242013 9,588,692   124,5882014 9,730,531   124,4522015 10,527,202   130,4912016 10,640,610   129,7042017 10,975,639  127,9812018 11,832,634  137,6322019 12,721,441  - Source: Stuttgart Airport
# ฟาโรห์เซบคาย
เซบคาย (หรือ เซเบคาย หรือ เซเบคาอิJürgen von Beckerath, Untersuchungen zur politischen Geschichte der Zweiten Zwischenzeit in Ägypten, Glückstadt, Augustin, 1964, p. 46.) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง ซึ่งเป็นระยะเวลานานมาแล้วที่ปรากฏปัญหาเกี่ยวกับตำแหน่งตำแหน่งตามลำดับเวลาของพระองค์และพระองค์ถูกจัดจัดให้เป็นฟาโรห์ในราชวงศ์ที่สิบสาม อย่างไรก็ตาม การค้นพบหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์ที่มีพระนามว่า เซเนบคาย จึงมีความเป็นไปได้ฟาโรห์เนบคายจะเป็นฟาโรห์พระองค์เดียวกันกับฟาโรห์พระองค์ดังกล่าว ส่วนการเขียนพระนาม "เซบคาย" นั้นเป็นเพียงการสะกดพระนามผิดเท่านั้นIlin-Tomich, Alexander, 2016, Second Intermediate Period. In Wolfram Grajetzki and Willeke Wendrich (eds.), UCLA Encyclopedia of Egyptology, Los Angeles. http://digital2.library.ucla.edu/viewItem.do?ark=21198/zz002k7jm9 p. 10

ไม่ค่อยทราบข้อมูลเกี่ยวพระองค์มากนัก เนื่องจากพระนามของพระองค์ปรากฏอยู่บนงาแห่งการเกิด (ไม้กายสิทธิ์) ที่พบในอไบดอส และปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์ไคโร (ซีจี 9433 / เจอี 34988)Georges Daressy, Catalogue Général des Antiquités Égyptiennes du Musée du Caire: Textes et dessins magiques. Le Caire: Imprimerie de L'institut Français D'archéologie Orientale (1903), pl. XI.

 การระบุตัวตน 
นับตั้งแต่มีการค้นพบไม้กายสิทธิ์ดังกล่าว นักไอยคุปต์วิทยาหลายคนพยายามสืบค้นเกี่ยวกับฟาโรห์พระองค์ดังกล่าวร่วมกับผู้ปกครองคนอื่นๆ ในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง โดยที่สตีเฟน เควิร์ก เชื่อว่าพระนาม "เซบคาย" เป็นคำย่อของพระนาม "เซดเจฟาคาเร" ซึ่งเป็นพระนามครองราชย์ของฟาโรห์คาย-อเมนเอมฮัต ในขณะที่เยือร์เกิน ฟ็อน เบ็คเคอราธได้พิจารณาว่าเป็นพระนามในรูปแบบย่อของพระนามประสูติ "โซเบคโฮเทป" แทน ซึ่งโทมัส ชไนเดอร์ได้สนับสนุนสมมติฐานของฟ็อน เบ็คเคอราธ โดยที่ระบุว่าฟาโรห์โซเบคโฮเทปพระองค์ดังกล่าวน่าจะเป็นฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 2Thomas Schneider, in Erik Hornung, Rolf Krauss, and David A. Warburton (eds) Ancient Egyptian Chronology, Brill, Leiden – Boston, 2006, pp. 178-79.

ในส่วนข้อสมมติฐานที่ต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงนั้นมาจากคิม ไรฮอล์ท ซึ่งเสนอให้อ่านพระนามว่า "พระราชโอรสแห่งเซบ, คาย" แล้วได้แยกพระนามว่า "เซบ-คาย" โดยพฤตินัยออกเป็นฟาโรห์สองพระองค์ และด้วยเหตุดังกล่าวจึงเป็นการเติมเต็มช่องว่างในบันทึกพระนามแห่งตูรินที่สูญหายไปก่อนหน้าส่วนของฟาโรห์คาย-อเมนเอมฮัต นอกจากนี้ ในการตีความบันทึกพระนามใหม่ดังกล่าว พระนามของฟาโรห์พระองค์หลังที่กล่าวถึงควรได้รับการพิจารณาว่าเป็นพระนามสร้อยด้วย และต้องอ่านว่า "อเมนเอมฮัต พระราชโอรสแห่งคาย" จึงกำหนดเส้นสายพระราชวงศ์ที่ประกอบด้วยฟาโรห์สามพระองค์ ได้แก่ พระราชโอรสแห่งเซบ, คาย และอเมเนมฮัต ซึ่งเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์พระองค์หลัง จากการการตีความของไรฮอล์ทถือเป็นการโต้แย้งข้อสันนิษฐานอื่นและเป็นที่ถกเถียงของนักไอยคุปต์วิทยาบางคน

ในปี ค.ศ. 2014 ที่อไบดอส ทีมนักโบราณคดีได้ค้นพบหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์จากช่วงสมัยระหว่างกลางที่สองที่ไม่ทราบกันมาก่อน ซึ่งปรากฏพระนามว่า เซเนบคาย จึงทำให้มีการเสนอความเห็นว่าผู้ปกครองพระองค์ดังกล่างและฟาโรห์เซบคาย อาจจะทรงเป็นบุคคลพระองค์เดียวกันFinding a Lost Pharaoh , Archaeology and arts. Retrieved 08 May 2014
center|thumb|600x600px|ภาพของไม้กายสิทธิ์งาช้าง ซึ่งด้านซ้ายสลักพระนาม "เซบคาย"
# ฟาโรห์เซดเจฟาคาเร
เซดเจฟาคาเร คาย อเมนเอมฮัตที่ 7 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสาม

 หลักฐานรับรอง 
ในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินได้บันทึกพระนามของพระองค์ไว้ และรวมถึงวัตถุอื่นๆ อีกหลายชิ้น ประกอบไปด้วยตราประทับทรงกระบอกจำนวน 6 ชิ้นSwiss Private Collection; Brooklyn Museum 44.123.77; Ex Hilton Price 4250; New York MMA 10.130.1640, Petrie Museum UCL 11533; Petrie Museum UCL 11534 ไม้ค้ำหนึ่งอันจากเมดามุดCairo JE 15900 และตราประทับสคารับอีกสองชิ้นCairo, New York MMA 26.7.85 พระนามของพระองค์ปรากฏอยู่ภาพสลักในหลุมฝังพระบรมศพของพระราชินีคูอิตที่ 1ในซัคคารา

 ทฤษฎี 
คิม รีฮอล์ตได้ระบุระยะเวลาแห่งการครองราชย์ของพระองค์อยู่ที่ 6 ถึง 7 ปี โดยไม่มีหลักฐานเพิ่มเติมRyholt, The Political Situation, p. 408

 เชิงอรรถ
# สกุลอี
สกุลอี , ราชวงศ์อี , หรือเรียก ตระกูลอีแห่งช็อนจู  เพราะมีศูนย์กลางอยู่ ณ ช็อนจู เป็นพระราชวงศ์แห่งราชอาณาจักรโชซ็อนและจักรวรรดิเกาหลี ประกอบด้วยเชื้อสายของอี ซ็อง-กเย ผู้สถาปนาราชอาณาจักรโชซ็อน และขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าแทโจ

หลังจากมีสนธิสัญญาญี่ปุ่น–เกาหลี ค.ศ. 1910 ซึ่งให้จักรวรรดิญี่ปุ่นผนวกคาบสมุทรเกาหลีเข้ากับตนได้นั้น สมาชิกบางคนของสกุลอีก็ถูกรัฐบาลญี่ปุ่นผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์ญี่ปุ่นและตระกูลขุนนางญี่ปุ่นJapan-Korea Annexation Treaty article 3 จนถึง ค.ศ. 1947 หนึ่งปีก่อนที่จะมีการตรารัฐธรรมนูญญี่ปุ่น皇室令及附屬法令廢止ノ件

ตามรัฐธรรมนูญเกาหลีใต้ มาตรา 11 รัฐบาลเกาหลีไม่ยอมรับชนชั้นวรรณะใด ๆ ที่มีอภิสิทธิ์เหนือผู้อื่นArticle 11, Section 2: "No privileged caste shall be recognized or ever established in any form." แต่ปัจจุบันราชวงศ์ก็ยังมีอยู่ในฐานะสัญลักษณ์ซึ่งมีสิทธิพิเศษบางประการ และเป็นที่สนใจของสื่อมวลชนเกาหลีใต้อยู่เป็นระยะ ๆ ดังเช่นกรณีงานศพของอี กู หัวหน้าสกุลอี ที่จัดขึ้นเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2005 หรือการปรากฏตัวของอี ซ็อก ในงานฉลองการประกาศเอกราชครบ 100 ปีเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2019https://www.msn.com/ko-kr/news/national/고종-장례-행렬-재현-및-만세-행진/ar-BBUevkL

นับแต่อี กู ถึงแก่ชีวิตใน ค.ศ. 2005 สมาคมหลานหลวง (Imperial Grandsons Association) ซึ่งมีสมาชิกของสกุลอีและรัฐบาลนครช็อนจูเป็นผู้ดำเนินการนั้น ถือเอาอี ซ็อก เป็นหัวหน้าคนใหม่ของสกุลอีhttp://www.korea.net/NewsFocus/Society/view?articleId=73211https://www.nytimes.com/2006/05/19/world/asia/19iht-profile.html

ลำดับเชื้อสาย

– – – – – – - เส้นประ หมายถึง การรับเป็นบุตรบุญธรรม

 หมายเหตุ
# พรรคคอมมิวนิสต์ฟินแลนด์
พรรคคอมมิวนิสต์ฟินแลนด์ (; อักษรย่อ: SKP) เป็นพรรคการเมืองและพรรคคอมมิวนิสต์ของประเทศฟินแลนด์ พรรคเป็นสมาชิกของโคมินเทิร์น พรรคถูกห้ามในปี ค.ศ. 1944 พรรตได้สร้างสันนิบาตประชาธิปไตยประชาชนฟินแลนด์แทน จนพรรคถูกยุบในปี ค.ศ. 1992

 ผู้นำพรรค 

 ประธาน

Yrjö Sirola 1918–1920Kullervo Manner 1920–1935Hannes Mäkinen 1935–1937Joni Krekola: Stalinismin lyhyt kurssi (SKS 2006), p. 108.Jukka Lehtosaari 1937–1938Aimo Aaltonen 1944–1945 &1948–1966Aaro Uusitalo 1945–1948Aarne Saarinen 1966–1982Jouko Kajanoja 1982–1984Arvo Aalto 1984–1988Jarmo Wahlström 1988–1990Heljä Tammisola 1990–1992    เลขาธิการกลาง
Arvo Tuominen 1935–1940Ville Pessi 1944–1969Arvo Aalto 1969–1977 &1981–1984Erkki Kivimäki 1977–1981Aarno Aitamurto 1984–1985Esko Vainionpää 1985–1988Heljä Tammisola 1988–1990Asko Mäki 1990–1992
 อ้างอิง
# สินเชื่อบุคคล
สินเชื่อบุคคล หรือ สินเชื่อส่วนบุคคล คือ เงินกู้ที่ผู้กู้สามารถนำไปใช้ตามความต้องการได้โดยไม่ต้องบอกวัตถุประสงค์ให้แก่ผู้ให้กู้ โดยจัดเป็นสินเชื่อแบบไม่มีหลักประกัน จึงเป็นสินเชื่อที่มีความเสี่ยงสูง เนื่องจากไม่มีหลักประกันให้แก่ผู้ให้กู้ จึงมีอัตราดอกเบี้ยสูง และวงเงินต่ำกว่าสินเชื่อแบบมีหลักประกัน

 ตัวอย่างสินเชื่อบุคคล 
สินเชื่อบุคคลมีองค์ประกอบหลักสองอย่างคือ ไม่ต้องบอกวัตถุประสงค์การใช้ และไม่ต้องมีหลักประกัน 

 บัตรเครดิต หรือ บัตรสินเชื่อ เป็นสินเชื่อที่เจ้าของบัตรเครดิตนำบัตรมาซื้อสินค้าและบริการได้โดยไม่ต้องบอกวัตถุประสงค์การใช้ โดยให้ทางธนาคารหรือบริษัทการเงินชำระแทนก่อน แล้วค่อยชำระคืนในภายหลัง โดยสามารถเลือกชำระคืนได้สองวิธี คือ การชำระเต็มจำนวนภายในระยะเวลาปลอดดอกเบี้ย หรือ การชำระเงินขั้นต่ำบางส่วน โดยยอดค้างชำระของบัตรเครดิตจะกลายเป็นเงินกู้ที่เราจะต้องทำการผ่อนชำระเป็นงวด ๆ
 สินเชื่อเงินสด หรือ สินเชื่อรายย่อย เป็นสินเชื่อที่ผู้ขอสินเชื่อจะได้รับเงินสดทั้งหมดเพียงครั้งเดียวจากทางธนาคารหรือบริษัทการเงินโดยให้มาใช้ก่อน แล้วค่อยผ่อนชำระเป็นงวด ๆ ตามระยะเวลาสัญญาเงินกู้พร้อมดอกเบี้ย ตัวอย่างเช่น
 นาโนไฟแนนซ์ 
 พิโกไฟแนนซ์ 
 สินเชื่อบัตรกดเงินสด เป็นสินเชื่อส่วนบุคคลรูปแบบหนึ่ง แบ่งออกเป็น 2 แบบ
 แบบวงเงินสินเชื่อส่วนบุคคล ลักษณะการใช้งานคือนำบัตรไปกดเงินสดผ่านตู้ ATM ได้ทันที โดยต้องชำระตามรอบบิล ไม่มีการผ่อนชำระ
 แบบวงเงินผ่อนชำระสินค้า (สินเชื่อเงินผ่อน / สินเชื่อเช่าซื้อสินค้า) มีลักษณะเน้นการนำบัตรไปผ่อนชำระหรือเช่าซื้อสินค้าและบริการแทนเงินสดแล้วชำระเงินตามกำหนดวันตัดรอบบิล โดยไม่สามารถผ่อนเป็นงวดได้เหมือนบัตรเครดิต

 ผลของการผิดสัญญา 
สินเชื่อส่วนบุคคล เป็นสินเชื่อที่ไม่มีหลักประกัน แต่สามารถถูกยึดทรัพย์ได้ โดยผู้ให้กู้สามารถทำการฟ้องแพ่งได้ และผลลัพธ์ของคดีแพ่ง คือ การบังคับคดีชำระหนี้และชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดขึ้น หากลูกหนี้ไม่ชำระคืนตามคำพิพากษาภายใน 30 วัน เจ้าหนี้มีสิทธิขอบังคับคดีให้ยึดทรัพย์ หรืออายัดสิทธิเรียกร้องของลูกหนี้ได้

กรณีเสียชีวิตระหว่างเป็นลูกหนี้ หนี้ทั้งหมดจะถูกเจ้าหนี้ทางถามไปยังกองมรดก โดยผู้รับมรดกเป็นผู้รับผิดชอบหนี้แต่ไม่เกินวงเงินมูลค่ามรดกที่ได้รับ
# สาขาวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
สาขาวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช เป็นสาขาวิชาในสังกัดมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเปิดที่ใช้ระบบการศึกษาทางไกลแห่งเดียวในประเทศไทย สาขาวิชาในมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช มีฐานะเทียบเท่ากับคณะในมหาวิทยาลัยทั่วไป

 ประวัติ 
สาขาวิชาศิลปศาสตร์ แรกเริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 ซึ่งมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เป็นมหาวิทยาลัยเปิดที่ยึดหลักการการศึกษาตลอดชีวิต มุ่งพัฒนาคุณภาพของประชาชนทั่วไป เพิ่มความรู้แก่ประกอบอาชีพ และขยายโอกาสแก่ผู้สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา เพื่อสนองตอบความต้องการด้านวิชาการอันหลากหลายของบุคคลและสังคม มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช จึงเปิดสอนสาขาวิชาต่างๆ จำนวน 12 สาขาวิชา เพื่อให้การศึกษาต่อเนื่องในระดับปริญญาตรี และประกาศนียบัตร ทั้งนี้ มหาวิทยาลัยมีหลักการว่า บัณฑิตทุกคนของมหาวิทยาลัย ไม่ว่าจะเป็นบัณฑิตของสาขาวิชาใด พึงมีความรู้พื้นฐานที่จำเป็นต่อการเข้าใจสังคม และการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ที่เกิดขึ้นตลอดเวลา เพื่อที่จะสามารถดำรงตนได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีความรับผิดชอบต่อส่วนรวม และตระหนักในคุณค่าของวัฒนธรรมควบคู่ไปกับการพัฒนาจิตใจ และความเป็นอยู่ ดังนั้น มหาวิทยาลัยจึงได้มอบหมายให้สาขาวิชาศิลปศาสตร์รับผิดชอบการเปิดสอนชุดวิชาในหมวดศึกษาทั่วไป ด้านภาษาศาสตร์ สังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ ไทยศึกษา วิทยาศาสตร์ และคณิตศาสตร์ ให้แก่นักศึกษาในทุกสาขาวิชาของมหาวิทยาลัย 

นอกจากนี้ สาขาวิชาศิลปศาสตร์ยังได้เปิดสอนชุดวิชาต่างๆ เพื่อให้บริการแก่สาขาวิชาอื่น และเปิดสอนในระดับประกาศนียบัตร ปริญญาตรี  ปริญญาโท และปริญญาเอก เพื่อเป็นบริการทางวิชาการแก่ประชาชน  และผู้สนใจทั่วไป โดยใช้หลักการให้การศึกษาแบบบูรณาการเพื่อประโยชน์ในการดำเนินชีวิตอย่างสมบูรณ์ และประกอบอาชีพอย่างมีประสิทธิภาพ

 หลักสูตรที่เปิดสอน 
ระดับประกาศนียบัตรระดับปริญญาตรี ระดับปริญญาโทระดับปริญญาเอกประกาศนียบัตร (ป.)
 วิชาศึกษาทั่วไป
 วิชางานสารสนเทศ (ทั่วไป)
 วิชางานสารสนเทศ (สำนักงาน)
 วิชาภาษาจีนเพื่อการสื่อสาร
 วิชาภาษาอังกฤษเฉพาะอาชีพ (ธุรกิจ)
 วิชาภาษาอังกฤษเฉพาะอาชีพ (การท่องเที่ยว)
 วิชาภาษาอังกฤษเฉพาะอาชีพ (การโรงแรม)
 วิชาภาษาอังกฤษเฉพาะอาชีพ (งานสำนักงาน)
 วิชาภาษาอังกฤษเฉพาะอาชีพ (คอมพิวเตอร์)
 วิชาภาษาอังกฤษเฉพาะอาชีพ (การสาธารณสุข)
 วิชาภาษาอังกฤษเฉพาะอาชีพ (ช่าง)
 วิชาภาษาอังกฤษเฉพาะอาชีพ (การเกษตร)
 วิชาภาษาอังกฤษเฉพาะอาชีพ (ครู)
 วิชาภาษาอังกฤษเฉพาะอาชีพ (กฎหมาย)ศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.)
 แขนงวิชาสารสนเทศศาสตร์
 แขนงวิชาไทยคดีศึกษา
 แขนงวิชาภาษาอังกฤษศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศศ.ม.)
 แขนงวิชาสารสนเทศศาสตร์
 แขนงวิชาไทยคดีศึกษาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด)
 แขนงวิชาสารสนเทศศาสตร์
# อาณาจักรหงสาวดี
อาณาจักรหงสาวดี (, ; บางครั้งเรียก กรุงหงสาวดี หรืออย่างสั้น พะโค) เป็นอาณาจักรที่ปกครองพม่าตอนล่างตั้งแต่ พ.ศ. 1830 จนถึง พ.ศ. 2082 และระหว่าง พ.ศ. 2093–2095 เป็นอาณาจักรของผู้ที่พูดภาษามอญ ก่อตั้งในฐานะรามัญประเทศ (,) โดยพระเจ้าฟ้ารั่วหรือมะกะโท หลังจากการล่มสลายของอาณาจักรพุกามใน พ.ศ. 1830 เป็นประเทศราชของอาณาจักรสุโขทัยและราชวงศ์หยวนของมองโกลที่ปกครองจีนHtin Aung 1967: 78–80 อาณาจักรนี้เป็นอิสระจากสุโขทัยใน พ.ศ. 1873 สามภูมิภาคที่สำคัญของอาณาจักร คือ เขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี หงสาวดี และเมาะตะมะ เมาะตะมะได้เกิดกบฏขึ้นใน พ.ศ. 1906–1931

 ประวัติศาสตร์ 
การปกครองของพระเจ้าราชาธิราชใน พ.ศ. 1927–1964 ได้รวมอาณาจักรของชาวมอญเข้าเป็นหนึ่งเดียวและประสบความสำเร็จต้านทานการรุกรานจากอาณาจักรอังวะ อาณาจักรของผู้ที่พูดภาษาพม่าจากทางเหนือ ในช่วงสงครามสี่สิบปี (พ.ศ. 1928–1967) และสามารถขยายตัวไปทางตะวันตกได้อาณาจักรยะไข่ ไว้ในอำนาจระหว่าง พ.ศ. 1956–1964 สงครามสิ้นสุดลงโดยเสมอกัน แต่ถือเป็นชัยชนะของอาณาจักรหงสาวดีที่สามารถขัดขวางการสถาปนาอาณาจักรพุกามอีกครั้งของอังวะ ในช่วงหลายปีหลังสงครามหงสาวดีได้ช่วยเหลือรัฐบรรณาการทางตอนใต้ของอังวะคือ อาณาจักรแปรกับอาณาจักรตองอูในการก่อกบฏต่ออังวะ

หลังสงครามหงสาวดีเข้าสู่ยุคทองในขณะที่อาณาจักรอังวะตกต่ำลง ราว พ.ศ. 1963–2073 หงสาวดีเป็นอาณาจักรที่มีอำนาจมากที่สุดในบรรดาอาณาจักรทั้งหลายที่เกิดขึ้นหลังอาณาจักรพุกามล่มสลาย ภายใต้การปกครองของกษัตริย์หลายพระองค์ เช่น พญารามที่ 1, พระนางเชงสอบู, พระเจ้าธรรมเจดีย์ และพญารามที่ 2 อาณาจักรนี้มีบทบาทสำคัญทางการค้าในบริเวณมหาสมุทรอินเดีย เป็นศูนย์กลางของศาสนาพุทธนิกายเถรวาทที่มีชื่อเสียง ทั้งยังมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับศรีลังกา มีการปฏิรูปและสนับสนุนศาสนาจนแพร่กระจายไปทั่วประเทศในภายหลังMyint-U 2006: 64–65

อาณาจักรค่อย ๆ อ่อนแอลงตั้งแต่ พ.ศ. 2077 ภายใต้การรุกรานอย่างต่อเนื่องโดยอาณาจักรตองอูจากพม่าตอนบน  พระเจ้าสการะวุตพีไม่สามารถต้านทานการรุกรานจากอาณาจักรตองอู ซึ่งนำโดยพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้และพระเจ้าบุเรงนอง ตองอูเข้ายึดครองหงสาวดีและที่ราบลุ่มแม่น้ำอิระวดีได้ใน พ.ศ. 2081–2082 และเมาะตะมะใน พ.ศ. 2084Harvey 1925: 153–157 อาณาจักรนี้ฟื้นตัวขึ้นมาได้อีกครั้งในช่วงเวลาสั้น ๆ ในปี พ.ศ. 2093 หลังพระเจ้าตะเบงชะเวตี้สิ้นพระชนม์ แต่มีอำนาจปกครองเพียงแค่เมืองหงสาวดี ก่อนถูกพระเจ้าบุเรงนองปราบได้อย่างรวดเร็วในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2095

แม้ว่ากษัตริย์ในราชวงศ์ตองอูจะปกครองพม่าตอนล่างจนถึงพุทธศตวรรษที่ 23 แต่ยุคทองของอาณาจักรหงสาวดียังเป็นที่จดจำของชาวมอญในพม่าตอนล่าง ปี พ.ศ. 2283 ได้มีการก่อกบฎต่อต้านราชวงศ์ตองอูที่อ่อนแอและก่อตั้งอาณาจักรหงสาวดีใหม่
# สาขาวิชาวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
สาขาวิชาวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช (อังกฤษ : School of Management Science) เป็นสาขาวิชาในสังกัดมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเปิดที่ใช้ระบบการศึกษาทางไกลแห่งเดียวในประเทศไทย สาขาวิชาในมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช มีฐานะเทียบเท่ากับคณะในมหาวิทยาลัยทั่วไป

 ประวัติ 
สาขาวิชาวิทยาการจัดการ แรกเริ่มโดยเหตุที่ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชได้รับ การสถาปนาขึ้น เพื่อให้การศึกษาแก่ประชาชนใน ระบบเปิด ซึ่งเป็นการศึกษาด้วยตนเอง โดยอาศัย สื่อการสอนทางไกล การกำหนด สาขาวิชาที่จะเปิดสอน ใช้หลักเกณฑ์ ด้านความต้องการของสังคม และความพร้อมของ มหาวิทยาลัย ที่จะให้การศึกษาได้อย่างมีคุณภาพ ตามมาตรฐานเป็นสำคัญ การประเมินความต้องการ ของสังคมนั้นได้อาศัยแผนพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 5 แผนการศึกษาแห่งชาติ และการสำรวจความคิดเห็น ของประชาชนที่มีต่อมหาวิทยาลัยเปิดเป็นพื้นฐาน ส่วนทางด้านความพร้อมนั้น ได้คำนึงถึงประสบการณ์ และความถนัดของบุคลากรที่จะจัดหาได้ในระยะเริ่มต้น ลักษณะของสาขาวิชา ที่เอื้อต่อการสอนระบบทางไกล และปัจจัยเกื้อกูลทางด้านสื่อการสอนที่มีอยู่ในสังคมไทย 

จากหลักเกณฑ์ดังกล่าวข้างต้น มหาวิทยาลัยจึงเห็นสมควร เปิดสาขาวิชาวิทยาการจัดการ ซึ่งจะเปิดสอนหลักสูตรต่างๆ ในแขนงวิชาการจัดการ งานก่อสร้าง แขนงวิชาบริหารธุรกิจ แขนงวิชาบริหารรัฐกิจ และแขนงวิชาการบัญชี นับตั้งแต่ปีการศึกษา 2523-2524 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบันนี้ 

 หลักสูตรที่เปิดสอน 
ระดับปริญญาตรี ระดับปริญญาโทระดับปริญญาเอกเทคโนโลยีบัณฑิต (ทล.บ) (ต่อเนื่อง)
 แขนงวิชาการจัดการงานก่อสร้าง
 วิชาเอกการจัดการงานก่อสร้าง
บริหารธุรกิจบัณฑิต (บธ.บ.)
 วิชาเอกการจัดการ
 วิชาเอกการเงิน
 วิชาเอกการตลาด
 วิชาเอกการท่องเที่ยว
บัญชีบัณฑิต (บช.บ.)
 วิชาการบัญชี
รัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต (รป.บ.)บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (บธ.ม.)
 วิชาบริหารธุรกิจ
รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (รป.ม.)
 วิชารัฐประศาสนศาสตร์บริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต (บธ.ด.)
 วิชาบริหารธุรกิจ
ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด)
 วิชารัฐประศาสนศาสตร์
# มวน
Hemiptera  เป็นอันดับของแมลง ซึ่งมักเรียกว่า แมลงแท้ ประกอบด้วยมากกว่า 80,000 สปีชีส์ ในกลุ่มต่าง ๆ เช่น จักจั่น, เพลี้ย (aphid), ตั๊กแตน (planthopper), เพลี้ยไฟ (leafhopper), แมลงสาบ (assassin bugs), เตียง (bed bug) และ กะแท้ พวกมันมีขนาดตั้งแต่  ถึงประมาณ  และมีอวัยวะปากที่มีลักษณะเจาะดูดที่เหมือนกัน ชื่อ "แมลงจริง" มักจะถูกจำกัดให้หมายถึงอันดับย่อย Heteroptera

นักกีฏวิทยาจะใช้คำว่า แมลง สำหรับ Hemiptera หรือ HeteropteraGilbert Waldbauer. The Handy Bug Answer Book. Visible Ink, 1998. p. 1.  ซึ่งไม่รวมสัตว์ขาปล้องหรือแมลงชนิดอื่นจากอันดับอื่น ๆ เช่น มด, ผึ้ง, อันดับด้วง หรือ ผีเสื้อ ในบางรูปแบบของภาษาอังกฤษ สัตว์ขาปล้องทุกชนิดที่อาศัยอยู่บนบก (รวมถึง แมงและ myriapod) ก็รวมอยู่ในความเข้าใจทั่วไปของคำว่า แมลง

มวน ถือเป็นชื่อของแมลงชนิดหนึ่งซึ่งประกอบ 50,000 ถึง 80,000 ชนิดเช่นกลุ่มของจักจั่น โดยมักมีขนาดตั้งแต่ 1 มิลลิเมตร (0.04 นิ้ว) ถึง 15 เซนติเมตร (6 นิ้ว) และมีปากที่สามารถดูดของเหลวได้และชื่อของมวนยังเอาไวเรียกกลุ่มของหน่วยย่อย Heteroptera ด้วย 

โดยปกติคนเราจะเรียกว่าพวกแมลง, ด้วง, มวน รวมกันเป็นแมลงอย่างเดี่ยว เช่นการเรียกเต่าทองที่อยู่กลุ่มเดียวกับด้วงว่าเป็นแมลง

โดยปกติพวกมันจะกินอาหารโดยใช้ปากดูดของเหลวจากต้นไม้หรือสัตว์และสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก มวนนั้นไม่ได้อาศัยอยู่บนบกอย่างเดียวแต่พวกมันก็อาศัยอยู่ในน้ำด้วย

มนุษย์มีปฏิสัมพันธุ์กับพวกมันมานานเพราะพวกมันหลายชนิดเป็นศัตรูพืชที่สำคัญโดยพวกมันจะทำลายพืชผลทางการเกษตรโดยการดูดน้ำเลี้ยงของต้นไม้และพวกมันยังเป็นพาหะของโรคร้ายแรงและไวรัสอีกด้วย

 ลักษณะ 
มวนเป็นชื่อของแมลงหลายชนิดในหลายวงศ์ เมื่อโตเต็มที่มีปีก 2 คู่ ปีกคู่หน้าค่อนข้างยาว แคบ เนื้อปีกบริเวณโคนแข็ง ปลายเป็นแผ่นบางอ่อน ปีกคู่หลังอ่อนเป็นแผ่นบางตลอด เมื่อพับปีกจะแบนราบไปตามสันหลัง แต่บางชนิดก็ไม่มีปีก ปากเป็นท่อยาวคล้ายเข็ม โผล่ทางด้านล่างบริเวณปลายหัว หลายชนิดปล่อยกลิ่นเหม็นได้และเป็นศัตรูพืช

 การเคลือนที่ 
พวกมันมีการเคลื่อนที่หลายรูปแบบเช่นเดิน,บิน,เดินบนน้ำ,ว่ายน้ำ เป็นต้น
 ว่ายน้ำและเดินบนน้ำ 
thumb|จิงโจ้น้ำที่เดินบนน้ำด้วยแรงตึงผิว
หลายสายพันธุ์ของมวนมีการปรับตัวให้มีการใช้ชีวิตอยู่ใต้น้ำเช่น แมลงป่องน้ำ, จิงโจ้น้ำ, แมลงดา มวนที่อยู่ใต้น้ำส่วนใหญ่เป็นสัตว์กินเนื้อ พวกมันมีขาที่คล้ายใบพายทำให้พวกมันว่ายน้ำได้ดี ส่วนจิงโจ่น้ำที่สามารถเดินบนน้ำได้ก็เพราะพวกมันอาศัยแรงตึงผิวของน้ำและพวกมันเป็นมวนชนิดเดียวที่เคลื่อนที่ด้วยการเดินบนน้ำ

 บิน 
มวนส่วนใหญ่สามารถบินได้แต่เป็นแค่ระยะทางสั้นๆและบินได้ไม่นาน แต่ถ้าพวกมันบินในขณะที่มีลมพัดพวกมันก็สามารถร่อนได้นานและไกลกว่าเดิมได้
 ความหลากหลาย 
พวกมันเป็นลำดับที่ใหญ่ที่สุดของแมลงและแมลงที่ยังไม่โตเต็มวัยที่มีชนิดมากกว่า 75,000 ชนิด เช่น ผีเสื้อมี 160,000 ชนิด, แมลงมี 100,000 ชนิด และแตนมี 100,000 ชนิด ซึ่งกลุ่มนี้มีความหลากหลายมากส่วนใหญ่มักจะอยู่บนและเป็นศัตรูพืชที่ร้ายกาจหลายชนิด แต่บางชนิดพบในแหล่งน้ำจืด เช่น จิงโจ้น้ำ, แมลงดา, แมลงดาสวน เป็นต้น

 หมายเหตุ