# เลวี เอชโคล
เลวี เอชโคล (, ชื่อแรกเกิด เลวี ยิตซัค สโคลนิค ‎ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1895 – 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1969) เป็นรัฐบุรุษของชาวอิสราเอลผู้ทำหน้าที่เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่สามของประเทศอิสราเอลGal Perl Finkel, Wars are won by preparation and not by courage alone, The Jerusalem Post, 8 April 2017. ตั้งแต่ ค.ศ. 1963 กระทั่งถึงแก่อสัญกรรมจากอาการหัวใจวายในปี ค.ศ. 1969 เขาเป็นผู้ก่อตั้งพรรคแรงงานอิสราเอล ซึ่งทำหน้าที่ในตำแหน่งระดับอาวุโสหลายตำแหน่ง รวมถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (ค.ศ. 1963–1967) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง (ค.ศ. 1952–1963)

เอชโคลได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีเป็นครั้งแรกหลังจากการลาออกของเดวิด เบนกูเรียน จากนั้นเขาเป็นผู้นำพรรคในการเลือกตั้งสู่สภาคเนสเซ็ทครั้งที่หก (ค.ศ. 1965) และเป็นฝ่ายชนะ โดยดำรงตำแหน่งเป็นเวลาหกปีติดต่อกัน ไม่นานหลังจากที่ดำรงตำแหน่ง เขาได้ทำการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญหลายอย่าง เขาลบล้างการปกครองทางทหารต่อชาวอาหรับอิสราเอลและการเดินทางไปยังสหรัฐที่ประสบความสำเร็จ โดยเป็นผู้นำอิสราเอลคนแรกที่ได้รับเชิญอย่างเป็นทางการสู่ทำเนียบขาว ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับประธานาธิบดีอเมริกา ลินดอน บี. จอห์นสัน มีผลอย่างมากต่อความสัมพันธ์อิสราเอล–สหรัฐ และต่อจากนั้นในสงครามหกวัน

เอชโคลมีบทบาทในขบวนการไซออนิสต์ตั้งแต่อายุยังน้อย เขาอพยพไปอยู่ในออตโตมันปาเลสไตน์ใน ค.ศ. 1914 และทำงานในภาคเกษตร เขาเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งสถาบันหลักของยีชูฟ ซึ่งมีองค์กรสำคัญที่สุดคือฮิสตาดรุตและฮากานาห์ เขาเป็นเหรัญญิกของพรรคการเมืองฮาโปเอลฮัตเซอร์และเหรัญญิกของศูนย์เกษตรกรรม ในปี ค.ศ. 1929 เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานคณะกรรมการตั้งข้อสังเกตภายในสภาคองเกรสไซออนิสต์ โดยมีบทบาทสำคัญในการวางเงื่อนไขสำหรับโครงสร้างใหม่ ส่วนในปี ค.ศ. 1937 เขาก่อตั้งบริษัทน้ำเมโกรอทและเป็นผู้อำนวยการจนกระทั่งปี ค.ศ. 1951 ขณะเดียวกัน เขาดำรงตำแหน่งที่ฮากานาห์ ที่พรรคมาไปและในฐานะประธานสภาแรงงานของเทลอาวีฟ ในปี ค.ศ. 1948–1949 เขาดำรงตำแหน่งอธิบดีกระทรวงกลาโหม และจากปี ค.ศ. 1948–1963 เขาเป็นประธานแผนกการตั้งถิ่นฐานขององค์การชาวยิว ตลอดจนได้รับเลือกในการเลือกตั้งสู่สภาคเนสเซ็ทครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1951 หลังจากนั้นเขาก็ได้รับการแต่งสู่บทบาทสำคัญของรัฐบาล

เขาเป็นผู้นำรัฐบาลอิสราเอลในระหว่างและหลังสงครามหกวัน รวมทั้งเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลคนแรกที่ถึงแก่อสัญกรรมในตำแหน่ง

 ประวัติ 
 ช่วงปีแรก 
เลวี เอชโคล (สโคลนิค) เกิดในชเทลของโอราทอฟ จังหวัดเคียฟ จักรวรรดิรัสเซีย (ปัจจุบันคือโอราทีฟ แคว้นวินนีตเซีย ประเทศยูเครน) มารดาของเขาชื่อดโวรา (ชื่อเกิด ดโวรา คราสเนียนสกายา) มีภูมิหลังมาจากศาสนายูดาห์นิกายฮาซิด และบิดาของเขา (โจเซฟ โสโคลนิค) มาจากครอบครัวของมิสนักดิม ทั้งสองครอบครัวมีความมุ่งมั่นทางธุรกิจ และเป็นเจ้าของธุรกิจการเกษตร รวมทั้งโรงงานแป้ง, โรงงานอุตสาหกรรม และธุรกิจเกี่ยวกับป่าไม้

เอชโคลได้รับการศึกษาแบบชาวยิวแบบดั้งเดิมตั้งแต่อายุสี่ขวบและเริ่มศึกษาตาลมุดตอนอายุเจ็ดขวบ นอกเหนือจากการศึกษาเฮเดอร์แล้ว เอชโคลยังได้รับการสอนโดยอาจารย์ผู้สอนในการศึกษาทั่วไป ในปี ค.ศ. 1911 เขาได้รับการยอมรับให้เข้าเรียนที่โรงเรียนเตรียมเข้ามหาวิทยาลัยของชาวยิวในเมืองวิลนา (ปัจจุบันคือวิลนีอุส ประเทศลิทัวเนีย) และออกจากบ้านเกิดรวมทั้งครอบครัวของเขา

ในเมืองวิลนา เอชโคลได้เข้าร่วมสมาคมนักศึกษาเซียรีไซออน (เยาวชนแห่งไซออน) และเริ่มมีความสัมพันธ์กับขบวนการไซออนิสต์ เขาได้รับเลือกให้เป็นคณะกรรมการบริหารท้องถิ่น และในปี ค.ศ. 1913 เขาได้เข้าร่วมพรรคฮาโปเอลฮัตเซอร์หลังจากการพบปะกับโยเซฟ สปรินแซค ผู้เป็นหัวหน้าพรรค

 กิจกรรมสาธารณะ: ค.ศ. 1914–1937 
ในปี ค.ศ. 1914 เขาเดินทางไปปาเลสไตน์ ซึ่งตอนนั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน โดยตอนแรกเขาปักหลักในเปตะห์ติกวาและทำงานในการตั้งค่าของอุโมงค์ชลประทานที่สวนผลไม้ท้องถิ่น ในปีถัดมาเขาหวนคิดได้ว่าเป็นคนทำงานที่ยอดเยี่ยมในช่วงเวลานี้ เอชโคลผู้มีความคล่องแคล่วกลายเป็นที่รู้จักในระดับสาธารณะได้อย่างรวดเร็วและได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกของสหภาพแรงงานท้องถิ่น อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ออกจากเปตะห์ติกวา แล้วเข้าร่วมกลุ่มเล็ก ๆ กลุ่มหนึ่งที่ตั้งอยู่ในเขตอาทารอต (เคลานเดีย)

เมื่อมีการปะทุของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ด้วยความกลัวการต่อต้านของท้องถิ่น กลุ่มของเขาจึงปักหลักช่วงสั้น ๆ ในคฟาร์ยูเรีย ริชอนเลซิออน และกลับไปเปตะห์ติกวา ในปี ค.ศ. 1915–17 เขาเป็นสมาชิกสำคัญของสหภาพแรงงานจูเดีย ส่วนในปี ค.ศ. 1918 เขารับอาสากับกองพันยิวอาสาและทำหน้าที่ในกองพันนี้จนกระทั่งฤดูร้อนปี ค.ศ. 1920

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1920 เอชโคลเป็นหนึ่งใน 25 ผู้ก่อตั้งของคิบบุตซ์เดกาเนียเบตโดยทำให้กลายเป็นถิ่นที่อยู่ถาวรของเขา อย่างไรก็ตาม กิจกรรมสาธารณะของเขาเติบโตขึ้นและเขามักถูกส่งไปปฏิบัติภารกิจต่าง ๆ ในปี ค.ศ. 1920 เขาเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งฮิสตาดรุต และเป็นผู้ก่อตั้งฮากานาห์ เขาเป็นสมาชิกกองบัญชาการสูงสุดแห่งชาติชุดแรกของฮากานาห์ (ค.ศ. 1920–21) ในฐานะตัวแทนสำหรับฮิสตาดรุต เขาได้เป็นตัวแทนระหว่างประเทศในการประชุมต่าง ๆ และได้รับมอบหมายให้จัดตั้งองค์กร "สหภาพแรงงานเกษตร" ส่วนในปี ค.ศ. 1929 เขาได้เป็นตัวแทนสู่สภาคองเกรสไซออนิสต์เป็นครั้งแรก และได้รับเลือกสู่ฝ่ายบริหารไซออนิสต์ รวมทั้งเป็นสมาชิกคนหนึ่งของคณะผู้บริหารในองค์การชาวยิวที่จัดตั้งขึ้นใหม่

ระหว่าง ค.ศ. 1933–34 เอชโคลได้ทำงานอยู่ในกรุงเบอร์ลินในนามขององค์การไซออนิสต์โลกและฮาลูทซ์ ในช่วงเวลานี้เขาได้เจรจากับทางการเยอรมันเกี่ยวกับความตกลงฮาวารา เมื่อกลับมายังปาเลสไตน์ในปี ค.ศ. 1934 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการของบริษัทเนอร์ ซึ่งจัดหาเงินทุนให้กับการตั้งถิ่นฐานทางการเกษตรใหม่ ๆ

 ผู้อำนวยการเมโกรอท 
เอชโคลพยายามชักจูงผู้มีอำนาจให้อนุมัติกฎหมายสำหรับบริษัทน้ำแห่งชาติตั้งแต่ช่วงประมาณ ค.ศ. 1930 โดยการเสนอแผนงบประมาณต่อหน้าองค์การไซออนิสต์โลกในปี ค.ศ. 1933 และ 1935 การก่อตัวของบริษัทน้ำเมโกรอท ได้ทำให้เกิดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1937 ภายใต้การบริหารจัดการร่วมกันของหน่วยงานชาวยิว, ฮิสตาดรุต และกองทุนแห่งชาติยิว เอชโคลทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการจนกระทั่ง ค.ศ. 1951 ซึ่งการกำกับดูแลได้มีขยายตัวในปี ค.ศ. 1938 จากพื้นที่การเกษตรไปยังพื้นที่ที่อยู่อาศัย และการก่อสร้างสายน้ำสายแรกสู่พื้นที่ภาคใต้ของทะเลทรายเนเกฟโดยเร็วใน ค.ศ. 1941 จนถึงปี ค.ศ. 1947 มีสายน้ำกว่า 200 กิโลเมตรที่ดำเนินการ

 กิจกรรมทางการเมืองและการทหาร: ค.ศ. 1940–1949 
thumb|250px|เอชโคลที่คิบบุตส์ยัสอูร์ในปี ค.ศ. 1949
เอชโคลกลับไปทำหน้าที่ในการบัญชาการระดับสูงของฮากานาห์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 ถึงปี 1948 และเป็นผู้รับผิดชอบในกองคลังขององค์กร เขามีส่วนร่วมในการซื้ออาวุธสำหรับฮากานาห์ก่อนและระหว่างสงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948

ระหว่าง ค.ศ. 1942–44 เอชโคลทำหน้าที่เป็นเลขาธิการใหญ่แห่งพรรคมาไป

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เอชโคลสนับสนุนให้ชาวยิวสมัครเข้าเป็นทหารกับกองทัพสหราชอาณาจักร อย่างไรก็ตาม เขาได้ยืนยันกับผู้นำยีชูฟ และต่อมาได้เข้าร่วมอุดมการณ์ยืนยันความแตกต่างระหว่างแนวรบทั่วโลกและแนวรบในประเทศ โดยการต่อสู้กับอาณัติของสหราชอาณาจักร ส่วนในปี ค.ศ. 1945-46 เอชโคลเป็นตัวแทนของฮากานาห์ในการเป็นผู้นำขบวนการต่อต้านของชาวยิว

ในปี ค.ศ. 1944 เขาได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการสภาแรงงานแห่งเทลอาวีฟ ซึ่งอยู่ในตำแหน่งดังกล่าวจนถึงปี ค.ศ. 1948

ส่วนในปี ค.ศ. 1947 เอชโคลได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกของสองสภาป้องกันหลัก: ได้แก่คณะกรรมการเนเกฟ ที่ดูแลการบริหารของเนเกฟก่อนการประกาศเอกราชของอิสราเอล ตลอดจคณะกรรมการกลาโหมทั่วไปแห่งผู้นำของยีชูฟ หลังจากปีนั้น เขาได้รับการแต่งตั้งจากเดวิด เบนกูเรียน เพื่อเป็นหัวหน้าศูนย์สรรหาบุคลากรระดับชาติ ซึ่งเป็นรากฐานของการสร้างกองกำลังป้องกันอิสราเอลขึ้นเมื่อรัฐอิสราเอลเป็นเอกราชในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1948 ณ จุดนี้ เอชโคลได้รับการแต่งตั้งเป็นอธิบดีกระทรวงกลาโหม ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1948 ถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 1949"Levi Eshkol" , Israel Ministry of Foreign Affairs web site.

 การสู่อาชีพนักการเมืองระดับประเทศ 
ในช่วงเวลาของการอพยพจำนวนมากสู่รัฐอิสราเอล (ค.ศ. 1949–1950) เอชโคลเป็นหัวหน้าแผนกการตั้งถิ่นฐานในองค์การชาวยิว ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เขาเสนอแนวคิดในการจัดการกับจำนวนที่เหมาะสมของผู้อพยพเหล่านี้เมื่อตั้งฟาร์มเกษตรขึ้นใหม่ เพื่อแก้ภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกด้านที่อยู่อาศัยของพวกเขา เขากล่าวว่า: "...เราไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับชาวยิวเหล่านี้ ดังนั้นเราก็แทรกแซงจากคำแนะนำจากใจของเรา และจากประสบการณ์ที่เราได้สะสมจนถึงปัจจุบัน และกล่าวว่า: ประเทศที่โดดเดี่ยว, ประชาชนที่โดดเดี่ยว; สิ่งทั้งสองนี้ต้องทำให้กันและกันเพื่อเบ่งบาน จากนี้ แนวคิดได้เกิดขึ้นเพื่อเปิดตัวการตั้งถิ่นฐานทางการเกษตรที่กว้างใหญ่ และดึงดูดผู้อพยพส่วนใหญ่"Levi Eshkol, the Third Prime-Minister: A Selection of Documents Covering his Life [Heb. (לוי אשכול - ראש הממשלה השלישי : מבחר תעודות מפרקי חייו (1895-1969], ed. Y. Rosental, A. Lampron & H. Tzoref, Israel State Archives (publisher): Jerusalem 2002, chapter 6 - In the Jewish Agency, During the Years of Mass Immigration (Hebrew) เอชโคลได้รับเลือกให้เข้าสู่สภาคเนสเซ็ท ในปี ค.ศ. 1951 ในฐานะสมาชิกพรรคมาไป เขาทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรจนถึงปี ค.ศ. 1952

ในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติ ค.ศ. 1959 เอชโคลได้ประสานงานรณรงค์หาเสียงระดับชาติของมาไปร่วมกับสาขาพรรคท้องถิ่น เขายังได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานคณะกรรมการพรรคเกี่ยวกับกิจการทางสังคม ขณะที่ความตึงเครียดภายในพรรคเติบโตขึ้นเนื่องจากปฏิบัติลาวอน เอชโคลได้รับการขอให้ทำหน้าที่เป็นอนุญาโตตุลาการ

ในปี ค.ศ. 1961 เบนกูเรียนได้ขอลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแลแนะนำให้เอชโคลเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากเขา อย่างไรก็ตาม พรรคมาไปปฏิเสธที่จะอนุญาตให้เบนกูเรียนลาออก ซึ่งเขายังคงเป็นผู้นำพรรคมาไปในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติ ค.ศ. 1961 แม้ว่าเขาพยายามที่จะสร้างรัฐบาลผสมและอาศัยการเจรจาของเอชโคลกับพรรคคู่แข่ง

 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง 
thumb|250px|เลวี เอชโคล (ขวา) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังอิสราเอล พบปะกับอาเทอร์ เลวิตต์ ซีเนียร์ (ซ้าย) เจ้าพนักงานตรวจสอบการเงินการบัญชีรัฐนิวยอร์ก (ค.ศ. 1959)
หลังจากการเสียชีวิตของเอลีเซอร์ เคปแลน เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและดำรงตำแหน่งดังกล่าวต่อไปอีก 12 ปี ในช่วงหลายปีดังกล่าว เขาช่วยจัดรูปแบบกระทรวงการคลัง, จัดตั้งคณะกรรมการงบประมาณและหน่วยงานอื่น ๆ ส่วนในปี ค.ศ. 1954 เขาเสร็จสิ้นการออกกฎหมายเพื่อจัดตั้งธนาคารแห่งประเทศอิสราเอล

เอชโคลดูแลการดำเนินงานตามแผนเศรษฐกิจปี ค.ศ. 1952 ของเคปแลน ตลอดจนการทำข้อตกลงการชดใช้ค่าเสียหายระหว่างอิสราเอลและเยอรมนีตะวันตกให้บรรลุผล ซึ่งเป็นขั้นตอนสุดท้ายของการเจรจาต่อรองและลงนามในเดือนกันยายนปี ค.ศ. 1952

ในปี ค.ศ. 1957 เขาเริ่มเจรจากับประชาคมเศรษฐกิจยุโรปต่อการผสานของอิสราเอลในตลาด ซึ่งประสบความสำเร็จในท้ายที่สุดในปี ค.ศ. 1964 ด้วยการลงนามในข้อตกลงการค้าระหว่างสองหน่วยงาน

ส่วนในปี ค.ศ. 1962 เอชโคลได้เสนอแผนเศรษฐกิจฉบับใหม่

 ตำแหน่งประธานพรรค 
thumb|250px|เอชโคลและเบนกูเรียน ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1963
ในระหว่างที่ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เอชโคลเป็นที่ยอมรับในความเป็นผู้นำของพรรคมาไป และได้รับการแต่งตั้งจากนายกรัฐมนตรี เดวิด เบนกูเรียน ในฐานะผู้รับช่วงต่อจากเขา

เมื่อเบนกูเรียนลาออกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1963 เอชโคลได้รับเลือกเป็นประธานพรรคโดยมีมติเป็นเอกฉันท์ และต่อมาได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรี อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเบ็นกูเรียนกลับกลายเป็นเรื่องรุนแรงในช่วงหลัง ๆ ของการสืบสวนเรื่องปฏิบัติลาวอน ซึ่งเป็นการปฏิบัติการลับของอิสราเอลในประเทศอียิปต์ ที่มีความผิดพลาดในทศวรรษก่อน เบนกูเรียนล้มเหลวต่อการท้าทายความเป็นผู้นำของเอชโคลและแยกตัวออกจากพรรคมาไปร่วมกับผู้ที่อยู่ในอุปถัมภ์ของเขาเพื่อจัดตั้งพรรคราฟีในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1965 ขณะเดียวกัน พรคคมาไปได้รวมกับอาห์ดัตฮาอโวดาเพื่อก่อตั้งพรรคแนวร่วมโดยมีเอชโคลเป็นหัวหน้า พรรคราฟีแพ้ในการเลือกตั้งแก่พรรคแนร่วมที่จัดขึ้นในเดือนพฤศจิกายนปี ค.ศ. 1965 โดยการสถาปนาเอชโคลในฐานะผู้นำที่ไม่อาจปฏิเสธได้ของประเทศ ถึงกระนั้น เบนกูเรียนผู้มีอิทธิพลในฐานะบิดาผู้ก่อตั้งประเทศอิสราเอล ยังคงเป็นบ่อนทำลายอำนาจของเอชโคลตลอดระยะเวลาของเขาในฐานะนายกรัฐมนตรี โดยการพรรณาถึงเขาว่าเป็นนักการเมืองไร้ความเข้มแข็งที่ไม่สามารถรับมือกับสถานการณ์ความมั่นคงของอิสราเอลได้

ในฐานะประธานพรรค เอชโคลได้สร้างรากฐานสำหรับพรรคแนวร่วมในปี ค.ศ. 1964, การก่อตัวของพรรคแรงงานอิสราเอลที่รวมเป็นหนึ่งในปี ค.ศ. 1968 และการรวมพลังกับพรรคมาปัมเพื่อสร้างแนวร่วมที่สองในปี ค.ศ. 1969

 นายกรัฐมนตรี 
เอชโคลก่อตั้งรัฐบาลที่สิบสองของอิสราเอลในปี ค.ศ. 1963 วาระแรกของเขาในตำแหน่งได้แสดงให้เห็นการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง โดยเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนจากการเปิดตัวของระบบผู้ให้บริการน้ำแห่งชาติในปี ค.ศ. 1964 เขาและพินแชส ซาเปียร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังคนต่อมา มี "การแก้ไขอย่างละมุนละม่อม" ของเศรษฐกิจที่ร้อนแรง โดยใช้นโยบายถอยกลับที่เกิดการตกต่ำอย่างรุนแรงในกิจกรรมทางเศรษฐกิจ ระบบเศรษฐกิจแบบวางแผนจากส่วนกลางของอิสราเอลขาดกลไกในการควบคุมการชะลอตัวของตนเอง ซึ่งถึงระดับที่สูงกว่าที่คาดไว้ เอชโคลเผชิญกับความไม่สงบในประเทศที่เพิ่มขึ้นเนื่องจากการว่างงานถึง 12 เปอร์เซ็นต์ในปี ค.ศ. 1966 แต่ในที่สุดภาวะถดถอยก็ทำหน้าที่รักษาข้อบกพร่องทางเศรษฐกิจขั้นพื้นฐานและช่วยกระตุ้นการฟื้นตัวเมื่อปี ค.ศ. 1967–1973

เมื่อได้รับเลือกเข้าสู่ตำแหน่ง เลวี เอชโคล เติมเต็มปรารถนาของเซฟ จาบอตินสกี และนำร่างของเขารวมถึงภรรยาสู่ประเทศอิสราเอลซึ่งพวกเขาได้รับการฝังในสุสานเมาต์เฮอร์เซิล

 ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ 
เอชโคลทำงานเพื่อปรับปรุงความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของอิสราเอล โดยสร้างความสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศเยอรมนีตะวันตกในปี ค.ศ. 1965 รวมถึงความผูกพันทางวัฒนธรรมกับสหภาพโซเวียต ซึ่งอนุญาตให้ชาวยิวโซเวียตบางคนอพยพไปยังอิสราเอล เขาเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลคนแรกที่ได้รับเชิญให้ไปเยือนสหรัฐอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1964

ด้วยการบริหารงานของประธานาธิบดีจอห์นสัน ซึ่งมีตัวแทนในกรณีนี้โดยเสนาธิการความมั่นคงแห่งชาติ โรเบิร์ต ดับเบิลยู. โคเมอร์ และคณะ เอชโคลลงนามในสิ่งที่รู้จักในฐานะเอชโคล-โคเมอร์ (sic) ในเอกสารบันทึกข้อตกลง (MOU) เกี่ยวกับขีดความสามารถด้านนิวเคลียร์ของอิสราเอล วันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1965 เอกสารบันทึกข้อตกลง ได้รับการตีความแตกต่างกันนับแต่นั้นมา โดยกล่าวว่า 'อิสราเอลจะไม่เป็นประเทศแรกที่ "แนะนำ" อาวุธนิวเคลียร์สู่ตะวันออกกลาง'Avni, Benny,"Iran and Syria Eye Israel’s Nukes"  , Newsweek, 17 October 2013. This source and others misspell Komer's last name. For confirmation of correct spelling/identification, for example Cohen, Avner, Israel and the Bomb   (Columbia University Press) p. 207; or Hersh, Seymour, The Samson option: Israel's nuclear arsenal   (NY: Random House, 1991), p. 134; both via Google Books. Retrieved 2015-04-04.

 สงครามหกวัน 
thumb|เอชโคล และเมนาเฮม เบกิน เยี่ยมกองทหารในไซนาย ไม่นานหลังจากสงครามหกวัน

ความสัมพันธ์พิเศษที่เขาพัฒนากับประธานาธิบดีลินดอน บี. จอห์นสัน จะปรากฏความจริงหลักในการรับประกันทางการเมืองและการทหารของสหรัฐในการสนับสนุนอิสราเอลระหว่าง"ช่วงเวลารอคอย"ก่อนสงครามหกวันของเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1967