wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ฟิวเจอร์เซกซ์/เลิฟซาวส์
ฟิวเจอร์เซกซ์/เลิฟซาวส์  เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของนักร้อง-นักแต่งเพลง ป็อป/อาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน จัสติน ทิมเบอร์เลก ออกขายเมื่อ 12 กันยายน ค.ศ. 2006 กับสังกัดไจฟ์ อัลบั้มบันทึกเสียงระหว่างเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ถึง กรกฎาคม ค.ศ. 2006 ที่โทมัส คราวน์ สตูดิโอ ในเวอร์จิเนียบีช รัฐเวอร์จิเนีย ฟิวเจอร์เซกซ์/เลิฟซาวส์ มีโปรดิวเซอร์คือ แดนจา, ริก รูบิน, ทิมบาแลนด์, จัสติน ทิมเบอร์เลก และวิลล์.ไอ.แอม. อัลบั้มมีธีมเนื้อเพลงพูดถึงเกี่ยวกับเซกซ์และความรัก มีแนวเพลงอย่างเช่นอาร์แอนด์บี แดนซ์-ป็อป และดนตรีอีเลกโทรนิก

อัลบั้มออกวางขายหลังจากที่เขาเว้นห่างจากอัลบั้มก่อน 4 ปี ซึ่งเขาก็รู้สึกว่าเขาไม่สามารถที่จะเขียนอะไรได้ ยังมีรายงานว่าอัลบั้มชุดก่อน Justified  ใช้เวลาการทำร่วมทศวรรษ นี่ก็เป็นความท้าทายในการสร้างสรรค์ผลงานชุดนี้ให้ประสบความสำเร็จเท่าอัลบั้มเปิดตัว ฟิวเจอร์เซกซ์/เลิฟซาวส์ ประสบความสำเร็จ ได้รับเสียงวิจารณ์ด้านบวกส่วนใหญ่ ดูได้จากผลรวมคะแนน 70 เต็ม 100 จาก Metacritic อัลบั้มขายได้มากกว่า 9 ล้านชุด โดยขายได้ 4 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกา

รายชื่อเพลง
# สมชาย เพศประเสริฐ
พันตำรวจโท สมชาย เพศประเสริฐ อดีตตำรวจชาวไทยและอดีตนักการเมืองชาวไทย อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อชาติhttps://www.thaipost.net/main/detail/22569https://www.thairath.co.th/content/1428493https://www.naewna.com/politic/396812 อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย (แกนนำกลุ่มอีสานพัฒนา) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา อดีตรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตเลขานุการรัฐมนตรีกระทรวงวิทยาศาสตร์และสิ่งแวดล้อม อดีตโฆษกกระทรวงมหาดไทย และ อดีตสมาชิกพรรคมาตุภูมิ

 ประวัติ 
พ.ต.ท.สมชาย เกิดเมื่อวันที่  ที่อำเภอคง จังหวัดนครราชสีมา จบการศึกษา มัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยกานปู้ร์ ประเทศอินเดีย

 การทำงาน 
พ.ต.ท.สมชาย เคยรับราชการตำรวจ และได้ลาออกจากราชการในขณะที่มียศเป็นพันตำรวจโท จากนั้นจึงได้เข้าทำงานการเมือง ในปี พ.ศ. 2535 และดำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่ง อาทิ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ประธานกรรมาธิการการทหาร รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ 138/2539 เรื่อง แต่งตั้งข้าราชการการเมือง (พันตำรวจโท สมชาย เพศประเสริฐ รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี) เลขานุการรัฐมนตรีกระทรวงวิทยาศาสตร์และสิ่งแวดล้อม และโฆษกกระทรวงมหาดไทย

พ.ต.ท.สมชาย เพศประเสริฐ เคยเป็นกรรมการบริหารพรรคนำไทย ซึ่งนำโดย ดร.อำนวย วีรวรรณ เมื่อปี พ.ศ. 2538ประกาศสำนักงานนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง พรรคนำไทยเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรคราชกิจจานุเบกษา เล่ม 112 ตอนที่ 56ง วันที่ 13 กรกฎาคม 2538 และเขาเป็นสมาชิกกลุ่ม 16แหยงกลุ่ม 16 ไม่กล้าแตะ ‘ราเกซ’ ต่อมาจึงได้ย้ายมาร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์ ภายหลังได้เข้าร่วมกับพรรคไทยรักไทย พรรคพลังประชาชน และพรรคเพื่อไทยตามลำดับ นอกจากนั้นยังได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2553 ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 ได้ลาออกจากพรรคเพื่อไทย และไปร่วมงานกับพรรคมาตุภูมิ ของพลเอกสนธิ บุญยรัตกลิน"พล.อ.สนธิ" ยืนยัน "พ.ต.ท.สมชาย" ร่วมงานกับพรรคมาตุภูมิแล้ว พ.ศ. 2561 เป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อชาติ	ประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง การเปลี่ยนแปลงกรรมการบริหารพรรคเพื่อชาติ และ วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 เขาได้ลาออกจากการเป็นกรรมการบริหารพรรคเพื่อชาติ โดยระบุเหตุผลในหนังสือลาออกว่า เนื่องจากอุดมการณ์ แนวคิดและวิธีการบริหารพรรคการเมืองที่แตกต่างกัน"สมชาย เพศประเสริฐ "ลาออก กก.บห.พรรคเพื่อชาติ แต่ในปี 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อชาติ150ผู้สมัครส.ส.บัญชีรายชื่อพรรคเพื่อชาติ เด็กจตุพร-ยงยุทธเพียบ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

พ.ต.ท.สมชาย เคยเป็นสมาชิกกลุ่มพลังโคราช สังกัดพรรคพลังประชารัฐพลังโคราชในปีกสามมิตร กองหนุน บิ๊กตู่-พลังประชารัฐ ต่อมาได้เข้าร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์ประชาธิปัตย์ เปิดตัว 9 ผู้ท้าชิงเลือกตั้ง ส.ส. นครราชสีมา มั่นใจได้ที่นั่ง และพรรครวมไทยสร้างชาติตามลำดับ แต่ในปี 2566 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคประชาธิปัตย์

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๓, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๑๘ ตอนที่ ๒๒ ข หน้า ๗, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๔
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน, เล่ม ๑๐๒ ตอนที่ ๑๗๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๖๐, ๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๒๘
# จอห์น แมคลาฟลิน
จอห์น แมคลาฟลิน (, หรือ รู้จักในนาม "มหาวิษณุ จอห์น แมคลาฟลิน") นักกีตาร์ นักแต่งเพลงฟิวชันแจ๊ซชาวอังกฤษ มีชื่อเสียงในฐานะผู้ก่อตั้งวงมหาวิษณุออร์เคสตรา  เล่นดนตรีในแนวผสมผสานระหว่างดนตรีอิเลกทรอนิก ร็อกและแจ๊ซ โดยได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมอินเดีย มีชื่อเสียงในช่วงทศวรรษ 1970

แมคลาฟลินเคยมีผลงานร่วมกับไมล์ส เดวิสในช่วงปลายทศวรรษ 1960 โดยร่วมเล่นบันทึกเสียงอัลบั้ม In A Silent Way, Bitches Brew, On The Corner, Big Fun และ A Tribute to Jack Johnson 

ในปี 2003 เขาได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารโรลลิงสโตน ให้เป็นนักกีตาร์อันดับ 49 ในการจัดอันดับ  100 นักกีตาร์ยอดเยียมตลอดกาล
# วิชันออฟเลิฟ
"วิชันออฟเลิฟ"  เป็นเพลงป็อป/อาร์แอนด์บี เขียนโดยมารายห์ แครีและเบน มาร์กูลีส์ และโปรดิวซ์โดยเรตต์ ลอว์เรนซ์และนาราดา ไมเคิล วอลเดน ในผลงานอัลบั้มเปิดตัวของเธอชุด Mariah Carey (1990) เป็นเพลงบัลลาดที่เป็นซิงเกิลแรกของเธอและอัลบั้ม ออกขายวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1990 ในสหรัฐอเมริกา เพลงนี้ขึ้นอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นเวลา 4 สัปดาห์

เพลงนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ปี 1991 ในสาขาร้องเพลงป็อปหญิงยอดเยี่ยม (ได้รับรางวัล) และสาขาแผ่นเสียงแห่งปีและเพลงแห่งปี แต่ไม่ได้รับรางวัล
# แอมทูเซ็กซี
"แอมทูเซ็กซี"  เป็นซิงเกิลฮิตของ ไรต์เซดเฟรด ออกจำหน่ายเมื่อปี ค.ศ. 1991 ได้ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ที่อันดับ 1 เป็นเวลา 3 สัปดาห์หลังจากที่ขึ้นชาร์ตในสหราชอาณาจักรสูงสุดที่อันดับ 2 เป็นเวลา 6 สัปดาห์ในประเทศบ้านเกิด เพลงนี้บรรจุในผลงานอัลบั้มชุด อัป (Up)

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 http://www.discogs.com/Right-Said-Fred-Im-Too-Sexy/release/129048

 แหล่งข้อมูลอื่น
# แพรประดับ (มุทราศาสตร์)
แพรประดับ  ในมุทราศาสตร์ “แพรประดับ” เป็นองค์ประกอบหนึ่งที่ปรากฏบนตราอาร์มที่เป็นที่มีลักษณะเหมือนมาลาที่ทำด้วยผ้าบิดเป็นเกลียวบนหมวกเกราะและเครื่องยอด ที่ใช้รัดพู่ประดับ (mantling) ให้อยู่กับที่

“แพรประดับ” ก็เช่นเดียวกับพู่ประดับหมวกเกราะจะเป็นสองสีที่เป็นคู่สีเดียวกัน ที่ทำจากสายริบบิ้นสองสายบิดเป็นเกลียวเข้าด้วยกันที่เป็นสี (Tincture) เดียวกับสีหลักของโล่ซึ่งเป็นสีประจำเหล่า “แพรประดับ” มักจะเรียกว่า “มาลาประดับ”  (Wreath) 

“แพรประดับ” บางครั้งก็จะใช้ถือโดยนักรบครูเสดเพื่อเป็นสัญลักษณ์แทนสิ่งที่ได้รับจากสตรีที่เป็นที่รักเมื่อจากไปสงคราม คล้ายกับผ้าเช็ดหน้าไว้ผูกรอบหมวกเกราะ หรือผูกตรงรอยต่อระหว่างหมวกกับเครื่องยอดเช่น “On a wreath of the colours x and y…” (“บนมาลาประดับเป็นสี ก และ ข”) แพรประดับของตราแผ่นดินของแคนาดานิยามว่า  “On a wreath of the colours Argent and Gules, a lion passant guardant Or” (“บนมาลาประดับเป็นสีขาวและสีแดง, สิงโตยืนยกเท้าหน้าสีทอง”) 

thumb|left|“แพรประดับ”
นอกจากนั้นแพรประดับก็ยังใช้ในการตกแต่งสัตว์ในมุทราศาสตร์ที่อาจจะแต่งเป็นมงกุฎหรือเป็นมาลัยคล้องคอ
# โล่ (มุทราศาสตร์)
โล่ หรือ โล่ภายในตรา  ในมุทราศาสตร์ “โล่” เป็นองค์ประกอบที่ปรากฏบนตราอาร์มที่เป็น บางครั้งก็จะมีการใช้คำว่า “Crest” (“เครื่องยอด”) แทน “Escutcheon” หรือ “โล่กลางตรา” ซึ่งเป็นการใช้ที่ไม่ถูกต้อง รูปทรงของ “โล่กลางตรา” มาจากรูปทรงของโล่ที่ใช้โดยอัศวินในการต่อสู้ในยุคกลาง รูปทรงที่ใช้ก็แตกต่างกันออกไปตามแต่ท้องถิ่นและยุคสมัย เพราะโล่เป็นเครื่องหมายของสงครามจึงเป็นเครื่องหมายที่ใช้สำหรับบุรุษเท่านั้น สตรีชาวอังกฤษตามธรรมเนียมแล้วจะใช้โล่ทรงข้าวหลามตัด (Lozenge) ขณะที่สตรีและนักบวชบนแผ่นดินใหญ่ยุโรปใช้ทรงทรงคาร์ทูช (Cartouche) หรือทรงรูปไข่ ทรงอื่นที่ใช้กันก็มีทรงกลม (roundel) ที่มักจะใช้โดยตราสำหรับชนพื้นเมืองแคนาดา (Aboriginal Canadians) ที่มอบให้โดยสำนักงานมุทราศาสตร์แห่งแคนาดา (Canadian Heraldic Authority)

คำว่า “Escutcheon” มาจากภาษาอังกฤษกลาง “escochon” ที่มาจากแองโกล-นอร์มัน “escuchon” ที่มาจากแองโกล-นอร์มัน “Escochon” ที่มาจากภาษาละตินสามัญ (Vulgar Latin) “scūtiōn-”  จากภาษาละติน “scūtum” ที่แปลว่า “โล่” จากความหมายนี้ในมุทราศาสตร์ คำว่า “Escutcheon” สามารถหมายถึงสิ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของตระกูลและเกียรติยศของตระกูล

คำว่า “inescutcheon” หรือ “โล่ใน” เป็นโล่ที่มีขนาดเล็กกว่าโล่หลักที่ตั้งอยู่ในบริเวณโล่หลัก ที่อาจจะใช้สำหรับ “pretense” หรือการวางโล่เหนือโล่อีกโล่หนึ่งของตนเอง ซึ่งคือการวางโล่เหนือโล่หรือสัญลักษณ์ของดินแดนในปกครอง หรือ เพียงเพื่อเป็นเครื่องหมายตกแต่งโดยไม่มีความหมายลึกไปกว่านั้น

นิยามของตำแหน่งบนโล่
400px|thumb|center|ตัวอย่างของรูปทรงของโล่: 1: ฝรั่งเศสเก่า, 2: ฝรั่งเศสใหม่, 
3: รูปไข่, 
4: รูปข้าวหลามตัด, 
5: รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส, 
6: อิตาลี, 
7: สวิตเซอร์แลนด์, 
8: อังกฤษ, 
9: เยอรมนี, 
10: โปแลนด์, 
11: โปรตุเกส หรือ สเปน

ชื่อตำแหน่งข้างล่างใช้ในการให้นิยามในการบรรยายว่าเครื่องหมายควรจะมีรูปร่างและตำแหน่งเช่นใดบนโล่:

นิยามภาพนิยามA -  บน (Chief)
B -  ขอบซ้าย (Dexter)
C -  ขอบขวา (Sinister)
D -  ฐาน (Base)
E -  ซ้ายบน (Dexter Chief)
F -  กลางบน (Middle Chief)
G -  ขวาบน (Sinister Chief)180px|centerH -  ศูนย์บน (Honour Point)
I -   ศูนย์กลาง (Fess Point)
J -   ศูนย์ล่าง (Nombril Point)
K -   ฐานขวา (Dexter Base)
L -   ฐานซ้าย (Sinister Base)
M -   ฐานกลาง (Middle Base) (ไม่ใช้บ่อยนัก)
# สีเงิน (มุทราศาสตร์)
right|180px|ตราของเมือง Santiago do Cacém ที่แสดงความแตกต่างระหว่างสีขาวและสีเงิน
สีเงิน  เป็นภาษามุทราศาสตร์ที่บรรยายลักษณะของผิวตรา (Tincture) ที่เป็นสีเงินหรือบางครั้งก็เรียกว่าสีขาว ที่อยู่ในกลุ่มผิวตราสีอ่อนที่เรียกว่า “โลหะ”  ถ้าเป็นการแกะพิมพ์ “เงิน” ก็จะเป็นบริเวณที่ทิ้งว่างไม่มีลวดลาย หรืออาจจะจารึกด้วยอักษรย่อ “ar.” ของคำว่า “Argent” 

คำว่า “Argent” มาจากภาษาลาติน ว่า “argentum” ที่มาจากภาษากรีก “Αργυρος” ที่แปลว่า “เงิน” หรือ “โลหะสีขาว”

ในการสร้างตราอาร์มในสมัยโบราณบริเวณที่ระบุว่าเป็นสีเงินอาจจะทำด้วยแผ่นเงิน แต่เมื่อเวลาผ่านไปเงินที่ใช้ก็มีปฏิกิริยากับอากาศและเปลี่ยนเป็นสีที่คร่ำลง ฉะนั้นบางครั้งจึงเป็นการยากที่จะตีความหมายของตราในสมัยโบราณที่มีส่วนที่เป็นสีดำว่าเป็นสีดำ (sable) หรือเป็นสีเงิน 

สีเงิน และ สีขาว
อาร์เธอร์ ชาร์ลส์ ฟ็อกซ์-เดวีส์ ในหนังสือ Complete Guide to Heraldry (คู่มือมุทราศาสตร์ฉบับสมบูรณ์) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1909 ให้ความเห็นอย่างยืดยาวในหัวข้อนี้ว่ามีกรณีที่สีขาวเป็นผิวตราที่ต่างจากสีเงินแต่ใช้กันน้อยครั้งมาก โดยมีข้อสนับสนุนจาก "white แถบคาดs" (Label) ที่ใช้ในตราอาร์มของพระราชวงศ์อังกฤษ แต่ก็มีผู้โต้ว่าข้อที่บรรยายอยู่ในข่าย "white labels proper" ฉะนั้นสีขาวจึงไม่ใช่ “ผิวตรา” ตามกฎมุทราศาสตร์ 

สีขาวดูเหมือนจะเห็นกันว่าเป็นผิวตราที่ต่างจากสีเงินในเครื่องอิสริยาภรณ์โปรตุเกสเช่นในตราของเทศบาลเมือง Santiago do Cacém] ในโปรตุเกส ที่แสดงความแตกต่างของเสื้อผ้าสีขาวของมัวร์และสีของม้าของอัศวินที่เป็นสีขาวกับสีเงินของปราสาทที่อยู่เหนือโล่ และในสีของ Logistical and Administrative Command ของกองทหารอากาศของโปรตุเกส

ผิวตราสีเงินเป็นสัญลักษณ์ของ:
 เพชรพลอย - ไข่มุก
 เทพ - พระจันทร์
 โลหะ - เงิน
# วัดศรีบุญยืน (จังหวัดลำพูน)
วัดศรีบุญยืน  หรือที่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดหัวดอน ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำปิงห่าง หมู่ที่ 3 ตำบลเหมืองง่า อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2442 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยท่านครูบาปันแก้ว ปุณฺณวํโส หรือ ปุณฺณวํโส  ภิกฺขุ 
	
 สภาพของวัด 

วัดศรีบุญยืนสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2442 โดยท่านครูบาปันแก้ว ปุณฺณวํโส หรือ ปุณฺณวํโส  ภิกฺขุ (ต่อมาได้รับพระราชทานเป็นพระครูสัญญาบัตรในราชทินนามว่า "พระครูศรีบุญสถิต") ขณะที่ท่านมีอายุได้ 29 ปี ได้ย้ายมาจากวัดวังทอง ตำบลเหมืองง่า  อำเภอเมืองลำพูนขึ้นไปทางทิศเหนือ ประมาณ 1 กิโลเมตร  มีพระอันดับติดตามมาด้วย 2 รูป สามเณร 10 รูป ศิษย์วัด 4 คน เมื่อปักเขตแดนสร้างวัดแล้ว  จึงตั้งชื่อว่า "วัดศรีบุญยืน"

วัดศรีบุญยืน ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำปิงห่าง บริเวณที่ตั้งวัดเป็นเนินสูงและลาดต่ำมาทางทิศตะวันตก บริเวณที่เป็นเนินสูงนั้น ชาวบ้านเรียกว่า "ดอน" เพราะฉะนั้นเมื่อตั้งวัดบริเวณที่นั้น ชาวบ้านจึงเรียกวัดศรีบุญยืนว่า "วัดหัวดอน" ในปี พ.ศ. 2450 วัดมีเนื้อที่ประมาณ 3 ไร่ 2 งาน 9 ตารางวา ต่อมา ท่านครูบาปันแก้ว ปุณฺณวํโส พร้อมด้วยญาติโยมผู้อุปถัมภ์บำรุงวัดได้รวบรวมจตุปัจจัยซื้อที่ดินที่อยู่ติดกับวัดเพิ่มเติมเพื่อขยายพื้นที่ให้กว้างขวางกว่าเดิม ปัจจุบัน วัดศรีบุญยืนมีเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 22 ตารางวา ตามโฉนดที่ดิน

 ลำดับเจ้าอาวาส  และการก่อสร้าง 
เจ้าอาวาสรูปที่  1  ท่านพระครูศรีบุญสถิต  (ครูบาปันแก้ว  ปุณฺณวํโส) 
เจ้าอาวาสรูปที่  2   พระมหาศิลป์  สิกฺขาสโภ  ป.ธ.  7  ,  น.ธ.  เอก  (พระศรีศิลป์สุนทรวาที)  
เจ้าอาวาสรูปที่  3  พระมหาคำปัน  อนาลโย  ป.ธ.4 ,  น.ธ.  เอก ,  (พระครูสิริปุญญากร) 

ศรีบุญยืน
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดลำพูน
# จอห์น โคลเทรน
จอห์น วิลเลียม "เทรน" โคลเทรน (, 23 กันยายน ค.ศ. 1926 - 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1967) นักแซกโซโฟน นักแต่งเพลง และหัวหน้าวงดนตรีแจ๊ซชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะนักดนตรีแนวบีบ็อพ ฮาร์ดบ็อพ  ต่อมาได้ร่วมวงกับไมล์ส เดวิส และทีโลเนียส มังค์  เป็นแนวหน้าในการพัฒนาดนตรีในแนวฟรีแจ๊ซ

จอห์น โคลเทรนได้การยอมรับว่าเป็นนักเทเนอร์แซกโซโฟนคนสำคัญคนหนึ่งของวงการดนตรีแจ๊ซ ที่มีอิทธิพลต่อนักดนตรีรุ่นหลังเป็นจำนวนมาก จนได้รับการยกย่องในการประกาศผลรางวัลพูลิตเซอร์ ประจำปี 2007 สำหรับ "masterful improvisation, supreme musicianship and iconic centrality to the history of jazz."  

จอห์น โคลเทรนเสียชีวิตด้วยวัยเพียง 40 ปี จากโรคมะเร็งตับ ที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1967
# คริส โอดอนเนลล์
คริสโตเฟอร์ ยูจีน โอดอนเนลล์ (เกิด 26 มิถุนายน ค.ศ. 1970) เป็นนักแสดงชายชาวอเมริกัน เขาแสดงเป็น Charlie Sims ในเรื่อง Scent of a Woman, คริส รีซ ในเรื่อง ก้าวต่อไป พิสูจน์ใจนักสู้, D'Artagnan ในเรื่อง สามทหารเสือ, แจ็ก โฟเลย์ ในภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง เซอร์เคิลออฟเฟรนด์, ดิก เกรย์สัน/โรบิน ในเรื่อง แบทแมนฟอเอเวอร์ และ แบทแมน & โรบิน, เจสัน บราวน์ ในเรื่อง Cookie's Fortune ของ Robert Altman, ปีเตอร์ การ์เร็ตต์ ในเรื่อง Vertical Limit และ วอร์เดลล์ โพเมรอย ในเรื่อง คินซีย์ โอดอนเนลล์แสดงเป็นเจ้าหน้าที่พิเศษชื่อ จี. คัลเลน ในซีรีส์โทรทัศน์แนวอาชญากรรมดราม่าของซีบีเอสเรื่อง  เอ็นซีไอเอส:ลอสแอนเจลิส ซึ่งเป็นภาคแยกของเรื่อง เอ็นซีไอเอส
# ภาษาฮีบรูอัชเกนัซ
ภาษาฮีบรูอัชเกนัซ  เป็นระบบการออกเสียงของภาษาฮีบรูไบเบิล และภาษาฮีบรูมิซนะห์ที่นิยมใช้ในหมู่ชาวยิวอัชเกนัซ ระบบการออกเสียงนี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาใกล้เคียงที่มีการติดต่อสื่อสารระหว่างกัน เช่น ภาษายิดดิช และภาษากลุ่มสลาฟหลายภาษา ทุกวันนี้เหลือรอดในฐานะภาษาทางศาสนาควบคู่ไปกับภาษาฮีบรูสมัยใหม่ในอิสราเอล

 ลักษณะ 

จากการใช้ควบคู่กับภาษาฮีบรูสมัยใหม่ ภาษาฮีบรูอัชเกนัซมีลักษณะทางสัทวิทยาที่แตกต่างไปอย่างชัดเจนต่อไปนี้
 א และ ע ในภาษาฮีบรูอัชเกนัซไม่มีการออกเสียงในขณะที่ออกเสียงเป็น /อ/ ในภาษาฮีบรูสมัยใหม่ ตัวอย่างเช่น Yisroeil (ชาวยิวลิทัวเนีย) หรือ Yisruayl (ชาวยิวโปแลนด์-กาลิเซีย) กับ Yisra'el (ฮีบรูสมัยใหม่) กรณีพิเศษเป็นของชาวยิวดัตช์ที่ออกเสียง ע เป็น ŋ ซึ่งอาจจะเป็นอิทธิพลมาจากชาวยิวสเปนและชาวยิวโปรตุเกส
 ת ออกเสียงเป็น /s/ ในภาษาฮีบรูอัชเกนัซ เว้นแต่มีจุดภายในจึงออกเสียงเป็น /t/ ในขณะที่ภาษาฮีบรูสมัยใหม่ออกเสียงเป็น /t/ เสมอ
 สระ ṣērê (/e/) ออกเสียงเป็น [ej] หรือ [aj] ในภาษาฮีบรูอัชเกนัซ ในขณะที่ออกเสียงเป็น /e/ ในภาษาฮีบรูเซฟาร์ดี ส่วนภาษาฮีบรูสมัยใหม่ออกเสียงทั้งสองแบบ
 สระ qāmeṣ gāḏôl (/a/) ออกเสียงเป็น /o/ บางครั้งเป็น /u/ ในภาษาฮีบรูอัชเกนัซ แต่เป็น /a/ ในภาษาฮีบรูสมัยใหม่
 สระ ḥôlam (/o/) การออกเสียงขึ้นกับสำเนียงย่อย บางครั้งเป็น [au] [ou] [oi] หรือ [ei] ในภาษาฮีบรูอัชเกนัซ แต่เป็น /o/ ในภาษาฮีบรูสมัยใหม่
 เสียง qubbutz หรือ shuruq ที่ไม่เน้นกลายเป็น /i/ ในภาษาฮีบรูอัชเกนัซ แต่รูปอื่นเป็น /u/
 ในบางกรณีมีความสับสนระหว่างเสียงท้าย tzere (e) และ hiriq (i)
 ในช่วงศตวรรษต้นๆ การเน้นหนักในภาษาฮีบรูอัชเกนัซอยู่ที่ตำแหน่งก่อนหลังสุดแทนที่ตำแหน่งสุดท้ายซึ่งพบในสำเนียงอื่นๆในช่วงพุทธศตวรรษที่ 22 – 23 แรบไบจากอัชเกนัซ เช่น Jacob Emden และ Vilna Gaon ได้เปลี่ยนมาเน้นหนักที่พยางค์สุดท้ายดังที่ปรากฏในการพิมพ์ไบเบิล และประสบความสำเร็จในการใช้อ่านโตราห์ แต่รูปแบบการเน้นหนักแบบเก่ายังพบในการออกเสียงคำภาษาฮีบรูที่อยู่ในภาษายิดดิชและบทกวียุคแรกๆ 

 ความแปรผัน 

มีความแตกต่างระหว่างสำเนียงของชาวยิวในลิทัวเนีย โปแลนด์ และเยอรมัน เช่น ḥôlam ชาวยิวเยอรมันออกเสียงเป็น [au] ชาวยิวโปแลนด์ออกเสียงเป็น [oi] ส่วนชาวยิวลิทัวเนียออกเสียงเป็น [ei] ส่วนชาวยิวในอังกฤษออกเสียงแบบเยอรมัน และมีชาวยิวอัชเกนัซจำนวนหนึ่งที่ใช้การออกเสียงแบบอิสราเอล-เซฟาร์ดี

 อิทธิพลต่อภาษาฮีบรูสมัยใหม่ 

แม้ว่าภาษาฮีบรูสมัยใหม่จะมีพื้นฐานมาจากภาษาฮีบรูมิซนะห์ และการออกเสียงแบบเซฟาร์ดี แต่ในอิสราเอลมีบางส่วนได้รับอิทธิพลจากสำเนียงอัชเกนัซ เช่น
 เปลี่ยนเสียง /r/ ไปเป็น Guttural R
 ออกเสียง tzere เป็น [eɪ] ในบางแห่ง 
 ชื่ออักษรบางตัว เช่น yud และ kuf แทนที่ yod และ qof
 ในการพูดโดยทั่วไปใช้ใช้การเน้นหนักที่คำก่อนสุดท้ายสำหรับชื่อเฉพาะ

 คู่ขนาน 

ความแตกต่างระหว่างภาษาฮีบรูอัชเกนัซกับภาษาฮีบรูเซฟาร์ดีมีความคล้ายคลึงกับความแตกต่างของภาษาซีรีแอกตะวันออกและตะวันตก
# สโมสรฟุตบอลร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด
สโมสรฟุตบอลร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นทีมจากจังหวัดร้อยเอ็ด ปัจจุบันเล่นในไทยลีก 3 โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

 ประวัติสโมสร 
สโมสรฟุตบอลร้อยเอ็ด ก่อตั้งขึ้นจากการยกระดับชมรมฟุตบอลกู่กาสิงห์ ซึ่งเป็นตัวแทนการแข่งขันฟุตบอลรายการต่าง ๆ ในระดับภาคและระดับประเทศ ในนามจังหวัดร้อยเอ็ดและเทศบาลตำบลกู่กาสิงห์ เช่น ไทคัพ, กีฬาแห่งชาติ และโปรวินเชี่ยลลีก และเพื่อเป็นการยกระดับมาตรฐานฟุตบอลไปสู่ระดับอาชีพชมรมฟุตบอลกู่กาสิงห์ จึงมีมติให้มีการจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลในรูปแบบห้างหุ้นส่วนจำกัด ในชื่อ "ห้างหุ้นส่วนจำกัด สโมสรฟุตบอลจังหวัดร้อยเอ็ด" เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 อันเป็นการเตรียมพร้อมเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลอาชีพลีกภูมิภาค (ดิวิชั่น 2) ของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย (FAT) และปฏิบัติตามมาตรฐานการพัฒนาฟุตบอลอาชีพของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย โดยได้รับการสนับสนุนหลักจาก 2 องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นคือ เทศบาลตำบลกู่กาสิงห์ และองค์การบริหารส่วนจังหวัดร้อยเอ็ด 

ในปี พ.ศ. 2553 ได้เปลี่ยนชื่อทีมเป็น "ร้อยเอ็ด ยูไนเต็ด" โดยได้รับการสนับสนุนจากสมาคมกีฬาจังหวัดร้อยเอ็ด และมีมังกร ยนต์ตระกูล นายก อบจ.ร้อยเอ็ด และนายกสมาคมกีฬาจังหวัดร้อยเอ็ด เป็นประธานสโมสร

ในปี พ.ศ. 2563 ได้เปลี่ยนชื่อทีมเป็น "ร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด" โดยมีการเปลี่ยนแปลงประธานสโมสร และผู้จัดการทีม

 ฉายาทีม 
"กระรอกขาวจ้าวสนาม" ได้มาจากกระรอกขาวเป็นสัตว์ในตำนานนิทานพื้นบ้านทางของอีสานเรื่องผาแดงนางไอ่ และกระรอกขาวได้นำมาทำเป็นสัญลักษณ์นำโชคในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติที่จังหวัดร้อยเอ็ดเป็นเจ้าภาพเมื่อปี พ.ศ. 2528 ดังนั้นกระรอกขาวจึงถูกนำมาเป็นชื่อฉายาของทีมร้อยเอ็ด ยูไนเต็ด

 ผลงานของสโมสรในแต่ละฤดูกาล 
 ฤดูกาล  ลีกเอฟเอคัพลีกคัพลีก 3 คัพ ผู้ยิงประตูสูงสุด ระดับ แข่ง ชนะ เสมอ แพ้ ได้ เสีย คะแนน อันดับ ชื่อ จำนวนประตู 2565 ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีกโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 6 3 2 1 13 4 8 รองชนะเลิศ (ตอนล่าง) ไม่ได้เข้าร่วม ไม่สามารถเข้าร่วม –  สายชล มักมีสุข อภิรัฐ รุ่งเป้า อภิสิทธิ์ แทวกระโทก 2 2566 ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีกโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 6 4 2 0 16 1 14 ชนะเลิศ รอบ 64 ทีมสุดท้าย ไม่สามารถเข้าร่วม –  เรวัตร์ คุ้มบุญ 5 2567 ไทยแลนด์ เซมิโปรลีกโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 8 6 1 1 18 8 19 ชนะเลิศ รอบ 64 ทีมสุดท้าย ไม่สามารถเข้าร่วม ไม่สามารถเข้าร่วม  ธงไชย รัฐไชย วิชิต สิงห์ลอยลม 5 ไทยแลนด์ เซมิโปรลีกรอบชิงแชมป์ประเทศไทยโซนบน 2 2 0 0 6 1 6 อันดับที่ 12567–68ไทยลีก 3โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ207310253124อันดับที่ 6รอบ 64 ทีมสุดท้ายรอบ 16 ทีมสุดท้ายรอบลีก นาตัน โอลีเวย์รา7

แชมป์รองแชมป์อันดับที่สามเลื่อนชั้นตกชั้น

 ผู้เล่น 
 ผู้เล่นชุดปัจจุบัน 

 เกียรติประวัติ 

 ร้อยเอ็ด ยูไนเต็ด 
 ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2
 ชนะเลิศ ระดับประเทศ: 2556
 ชนะเลิศ โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ: 2554, 2555, 2556

 ร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด 
 ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก
 ชนะเลิศ โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ: 2567
 ชนเลิศ รอบชิงแชมป์ประเทศ: 2567

 ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก
 ชนะเลิศ โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ: 2566

 ทีมงานผู้ฝึกสอน 

ชื่อสัญชาติตำแหน่งอาวุธ เอฟวาผู้จัดการทีมว่างหัวหน้าผู้ฝึกสอนธงไชย รัฐไชย  วันทวุฒิ หวังประเสริฐ  ชวนันท์ แดงเจริญ     ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนรูเบน ซาเมนผู้ฝีกสอนผู้รักษาประตู

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 

ร้อยเอ็ด
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2551
# อนุรักษ์ จุรีมาศ
อนุรักษ์ จุรีมาศ (เกิด 3 สิงหาคม พ.ศ. 2503)  กรรมการในคณะกรรมการประสานงานสภาผู้แทนราษฎรไทย (รัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง และอดีตกรรมการบริหารและรองเลขาธิการพรรคชาติไทย

 ประวัติ 
อนุรักษ์ หรือ "เสี่ยแกละ"ทวงศักดิ์ศรีตระกูลจุรีมาศ เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2503 ที่ตำบลขวาว อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรนายสมควร นางดาวรุ่ง จุรีมาศ เป็นหลานสมพร จุรีมาศ และลูกพี่ลูกน้องกับศิริพันธ์ จุรีมาศ อดีต สส.ร้อยเอ็ด 

สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย ชั้นมัธยมตอนปลาย จากโรงเรียนบดินทรเดชา(สิงห์ สิงหเสนี) ระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และเนติบัณฑิตไทย จากสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา

 งานการเมือง 
อนุรักษ์ ประกอบอาชีพทนายความ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด ครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคสหประชาธิปไตย ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2531 จึงย้ายมาสังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องเรื่อยมาในปี พ.ศ. 2531 พ.ศ. 2535/1 พ.ศ. 2535/2 พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2539 ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับสานิต ว่องสัธนพงษ์ จากพรรคเสรีธรรม กระทั่งในปี พ.ศ. 2548 จึงชนะการเลือกตั้งในพื้นที่เดิมอีกครั้งหนึ่ง

อนุรักษ์ เคยทำหน้าที่เลขานุการประธานสภาผู้แทนราษฎร (ปัญจะ เกสรทอง) เป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2535 เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง พ.ศ. 2538 ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลชวน หลีกภัย และการปรับคณะรัฐมนตรีในปีถัดมา เขาจึงย้ายไปเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ 

ต่อมาในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ คนแรก และถูกปรับไปรับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2546

อนุรักษ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการพรรคชาติไทย ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 2551 เขาถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทย

อนุรักษ์ ลงสมัครรับเลือกตั้ง สส.จังหวัดร้อยเอ็ดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 และได้รับเลือกตั้งเป็น สส. สมัยที่ 8 รวมถึงใน จังหวัดร้อยเอ็ดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 เป็น สส.สมัยที่ 9

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๕ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๑, ๒ ธันวาคม ๒๕๔๑
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๔ ตอนที่ ๒๗ ข หน้า ๙, ๓ ธันวาคม ๒๕๔๐
# เบบี้อิตส์ยู
"เบบี้อิตส์ยู"  เป็นเพลงที่แต่งโดยเบิร์ต แบแคแรก (ดนตรี) และลูเธอร์ ดิซอน (ใช้ชื่อว่า บาร์นีย์ วิลเลียมส์) และแม็ก เดวิด (เนื้อเพลง) เพลงบันทึกเสียงโดยเดอะเชอเรลเลส และเดอะบีตเทิลส์  ซึ่งทั้ง 2 วงทำให้เพลงโด่งดังขึ้นมา แต่เพลงติดชาร์ตสูงสุดในเวอร์ชันของวงสมิธ ที่ขึ้นชาร์ตที่อันดับ 5 ในสหรัฐอเมริกา
# เดอะเชอเรลเลส
เดอะเชอเรลเลส  เป็นกลุ่มเกิร์ลกรุปอเมริกัน ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 ถือเป็นกลุ่มศิลปินหญิงล้วนกลุ่มแรกที่มีเพลงอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100http://www.classicbands.com/shirelles.html ประกอบด้วยสมาชิก 4 คนคือ เชอร์ลีย์ โอเวนส์ (นักร้องนำ ต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อ เชอร์ลีย์ อัลส์ตัน ต่อมาเป็นเชอร์ลีย์ อัลส์ตัน รีฟส์) ดอริส โคลีย์ (ต่อมาเป็น ดอริส โคลีย์ เคนเนอร์ ต่อมาเป็นดอริส เคนเนอร์ แจ็กสัน เธอร้องนำในเพลง "Dedicated to the One I Love", "Welcome Home Baby", "Blue Holiday" และอีกหลายเพลงในหน้าบีและเพลงในอัลบั้ม) เบเวอร์ลี ลี และแอดดี "มิกกี" แฮร์ริส 

สมาชิกทั้ง 4 คนร่วมก่อตั้งวงที่นิวเจอร์ซีย์ ในปี 1958 ออกซิงเกิ้ลดังอย่าง "เบบี้อิตส์ยู" (เพลงเขียนโดยเบิร์ต แบแคแรก/ฮัล เดวิด/บาร์นีย์ วิลเลียมส์) , "Mama Said", "Foolish Little Girl" และเพลงอันดับ 1 ถึง 2 เพลงอย่าง "Will You Love Me Tomorrow" (เกอร์รี กอฟฟิน/คาโรล คิง) และ "Soldier Boy" (ฟลอเรนซ์ กรีนเบิร์ก/ลูเธอร์ ดิกซอน) ส่วนเพลง "Sha La La" ของพวกเธอเป็นเพลงฮิตที่ถูกนำมาทำใหม่ในสหราชอาณาจักรโดยวงแมนเฟรดแมนน์ ติดท็อป 5 ในปี 1965 และเพลง "Boys" ก็ถูกนำไปทำใหม่โดยวงเดอะบีตเทิลส์ พวกเขายังนำเพลง "เบบี้อิตส์ยู" ไปทำใหม่อยู่ในอัลบั้ม "Please, Please Me"