wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# กองซุนเอี๋ยน
กองซุนเอี๋ยน (เสียชีวิต  กันยายน ค.ศ. 238) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า กงซุน เยฺวียน (;)  ชื่อรอง เหวินอี้  เป็นขุนพล ขุนนาง และขุนศึกผู้มีชีวิตในรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน กองซุนเอี๋ยนก่อกบฏต่อวุยก๊กในปี ค.ศ. 237 และสถาปนาตนเป็น "เอียนอ๋อง" (เยียนหวาง) หรืออ๋องแห่งรัฐเอียน ในปี ค.ศ. 238 สุมาอี้ขุนพลวุยก๊กนำทัพไปยังเลียวตั๋งและพิชิตรัฐเอียนได้สำเร็จ จับตัวกองซุนเอี๋ยนประหารชีวิต

 ประวัติ 
กองซุนเอี๋ยนเป็นบุตรชายของกองซุนของ ขุนศึกผู้ปกครองเมืองเลียวตั๋ง (遼東郡 เหลียวตงจฺวิ้น), เสฺวียนถู (玄菟郡 เสฺวียนถูจฺวิ้น), เล่อล่าง (樂浪郡 เล่อล่างจฺวิ้น) และไต้ฟาง (帶方郡 ไต้ฟางจฺวิ้น) ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก กองซุนของกลายเป็นขุนนางผู้ปกครองรัฐประเทศราชของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก เมื่อกองซุนของเสียชีวิต กงซุน หฺว่าง (公孙晃) และกองซุนของที่เป็นบุตรชายของกองซุนของต่างก็ยังอายุน้อยเกินไปที่สืบทอดอำนาจจากกองซุนของ กองซุนก๋งน้องชายของกองซุนของจึงรับช่วงต่อแทน(康死，子晃、淵等皆小，眾立恭為遼東太守。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 8. ในปี ค.ศ. 228 กองซุนเอี๋ยนที่เติบโตขึ้นได้ยึดอำนาจจากกองซุนก๋งผู้อาและให้จับตัวกองซุนก๋งไปขังคุก

แม้ว่ากองซุนเอี๋ยนจะเป็นผู้ปกครองรัฐประเทศราชของรัฐวุยก๊ก แต่กองซุนเอี๋ยนก็คิดจะเปลี่ยนไปเข้าด้วยง่อก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก ท้ายที่สุดกองซุนเอี๋ยนกลับมาเข้าด้วยวุยก๊กเพราะแรงกดดันจากโจยอยจักรพรรดิวุยก๊ก กองซุนเอี๋ยนสังหารคณะทูตของง่อก๊ก แต่ทูตบางคนได้หนีไปอาณาจักรโคกูรยอ ซุนกวนจักรพรรดิง่อก๊กพยายามสร้างความเป็นพันธมิตรกับโคกูรยอเพื่อเปิดการโจมตีกองซุนเอี๋ยน แต่ในที่สุดโคกูรยอก็เข้าสนับสนุนวุยก๊กในการรบกับกองซุนเอี๋ยน  

ในปี ค.ศ. 237 โจยอยจักรพรรดิแห่งวุยก๊กทรงกังวลในเรื่องอิทธิพลของกองซุนเอี๋ยนทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ จึงส่งขุนพลบู๊ขิวเขียมให้นำทัพชาวจีนฮั่น ชนเผ่าออหวนและเซียนเปย์ไปโจมตีกองซุนเอี๋ยน แต่เกิดน้ำท่วมทำให้การทัพถูกยกเลิกไป กองซุนเอี๋ยนสถาปนาตนเป็น "เอียนอ๋อง" (เยียนหวาง) และติดต่อเป็นพันธมิตรกับง่อก๊กใหม่ ในปีถัดมาสุมาอี้และบู๊ขิวเขียมขุนพลวุยก๊กนำทัพเข้ารบกับกองซุนเอี๋ยน กองซุนเอี๋ยนพ่ายแพ้และถูกสังหาร ขณะที่ตระกูลของกองซุนเอี๋ยนก็ถูกกวาดล้าง ด้วยเหตุนี้เลียวตั๋งและอาณาบริเวณที่เป็นทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของเกาหลีในปัจจุบันจึงกลายเป็นอาณาเขตของวุยก๊ก

 พงศาวลี
# ขงจี
ขงจี  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก รับราชการอยู่กับกิมสวนเจ้าเมืองบุเหลง ได้แนะนำให้กิมสวนยอมสวามิภักดิ์ต่อเตียวหุยซึ่งกำลังยกมาตีเมืองบุเหลง ทำให้กิมสวนไม่พอใจสั่งประหารขงจี แต่ขุนนางคนอื่นได้ทัดทานไว้ กิมสวนจึงไว้ชีวิต

กิมสวนยกทัพไปรบกับเตียวหุย แล้วเสียทียกทัพกลับเข้าเมือง แต่ขงจีสั่งทหารปิดประตูมิให้กิมสวนเข้าเมืองได้ แล้วใช้เกาทัณฑ์ยิงถูกหน้าผากกิมสวนเสียชีวิต แล้วยอมสวามิภักดิ์ต่อเตียวหุย ต่อมาขงจีจึงได้รับการแต่งตั้งจากเล่าปี่ให้เป็นเจ้าเมืองบุเหลง
# ยูสิด
ยูสิด  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขุนพลของอ้วนสุด เจ้าเมืองลำหยง ถูกฮัวหยง ขุนพลของตั๋งโต๊ะสังหาร
# พัวหอง
พัวหอง  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขุนพลของฮันฮก เจ้าเมืองกิจิ๋ว ใช้ขวานใหญ่เป็นอาวุธ ออกไปดวลกับ ฮัวหยง ขุนพลของตั๋งโต๊ะ และถูกสังหาร

thumbnail|right|รูปพัวหองจากเกม Romance Of The Three Kingdoms XI
# โจเมา
โจเมา  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขุนพลตั้งแต่แรกเริ่มของซุนเกี๋ยน เจ้าเมืองเตียงสา มีบทบาทพร้อมกับ เทียเภา ฮันต๋ง และ อุยกาย ตอนหลังซุนเกี๋ยนเข้าร่วมทัพสิบแปดหัวเมือง แล้วเข้ารบกับ ฮัวหยง ขุนพลของ ตั๋งโต๊ะ แต่ อ้วนสุด ไม่ส่งเสบียงให้ ทำให้กองทัพเสียท่า โจเมาอาสาล่อฮัวหยงออกไป และสุดท้ายก็ถูกฮัวหยงสังหารในที่สุด 

แต่ตามประวัติศาสตร์แล้ว โจเมา ไม่ได้ถูกฮัวหยงสังหารแต่เขายังคงติดตามซุนเกี๋ยนเรื่อยมาจนถึงยุคของ ซุนเซ็ก และเป็น 1 ใน 4 ขุนพลที่ได้ติดตามซุนเซ็กออกจาก อ้วนสุด เพื่อมาเป็นใหญ่ใน กังตั๋ง พร้อมกับ เทียเภา , อุยกาย และ ฮันต๋ง และในภายหลังได้ จิวยี่ เพื่อนรักของซุนเซ็กเข้ามาร่วมด้วย
# เตะแหลกแล้วแหกค่าย
Escape to Victory หรือ Victory เป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับฟุตบอล และสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2524 ฉายในประเทศไทยใช้ชื่อว่า เตะแหลกแล้วแหกค่าย กำกับโดยจอห์น ฮุสตัน นำแสดงโดย ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน ไมเคิล เคน และนักฟุตบอลชื่อดังระดับโลกอีกหลายคน เช่น  บอบบี มัวร์ กัปตันทีมชาติอังกฤษ, เปเล่ นักฟุตบอลทีมชาติบราซิล, ออสวัลโด อาร์ดิเลส นักฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา  และคาซิมีร์ซ เดย์นา นักฟุตบอลทีมชาติโปแลนด์  ร่วมกับนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงอีกหลายคน จากสโมสรฟุตบอลอิปสวิชทาวน์ ซึ่งเป็นรองแชมป์ดิวิชั่น 1 ของอังกฤษ (ปัจจุบันคือ เอฟเอพรีเมียร์ลีก) ในปีที่มีการถ่ายทำ

ภาพยนตร์เรื่องนี้ เคยนำมาออกอากาศฉายทางช่อง 7 สีทีวีเพื่อคุณ เป็นหนังเก่าปี 2524 ในชวงรายการหนัง "บิ๊กซีนีม่า โปรแกรมเพชรหนังพันล้าน" ตอนเวลาประมาณ 5 ทุ่ม ถึง เที่ยงคืน วันเสาร์﻿
 เรื่องย่อ 
ภาพยนตร์กล่าวถึงการแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตร ระหว่างทีมเยอรมัน กับทีมรวมนักฟุตบอลชาติยุโรป ที่ตกเป็นเชลยอยู่ในค่ายกักกัน ในตินแดนยึดครองของนาซีเยอรมัน โดยระหว่างการแข่งขันฝ่ายเยอรมันได้เปรียบฝ่ายพันธมิตรอย่างมาก ทั้งจากการเล่นตุกติก และจากความช่วยเหลือของกรรมการ จนทำให้มีคะแนนนำในครึ่งแรกถึง 4-1

ในระหว่างพักครึ่ง โดยความช่วยเหลือจากสายลับ ที่วางแผนล่วงหน้าโดยการขุดอุโมงค์ใต้ดินจนมาถึงห้องพักนักกีฬา นักฟุตบอลทั้งทีมมีโอกาสที่จะหลบหนี แต่แล้วทั้งทีมก็ตัดสินใจที่จะลงไปเล่นต่อในครึ่งหลัง เพื่อที่จะลงไปเล่นต่อให้จบเกมอย่างสมศักดิ์ศรี แทนที่จะหนีไปโดยที่ผลคะแนนในเกมเป็นฝ่ายแพ้อยู่

ก่อนจะหมดเวลา เปเล่ได้ขอลงเล่นทั้งที่มีอาการบาดเจ็บ และยิงประตูตีเสมอ 4-4 ให้กับทีมรวมนักฟุตบอลได้ และยิงประตูชัยชนะ 4-5 ด้วยท่าจักรยานอากาศ  แต่ผู้ตัดสินประกาศให้เป็นลูกล้ำหน้า ท่ามกลางเสียงโห่ร้องคัดค้านของผู้ชมทั้งสนาม

ช่วงสุดท้ายของเกม ทีมเยอรมันมีโอกาสได้ชัยชนะจากการยิงลูกโทษ แต่ผู้รักษาประตูรับไว้ได้ ผลการเล่นเสมอกัน 4-4  แต่ผู้ชมทั้งสนามโห่ร้องด้วยความยินดี (เนื่องจากถือว่า ประตูที่กรรมการตัดสินไม่ให้ประตูนั้น เป็นลูกที่ได้ประตู และถือว่า เยอรมันเป็นฝ่ายแพ้ 4-5) ผู้ชมวิ่งฮือลงไปจนเต็มสนาม และอาศัยความชุลมุนช่วยกันพรางตัว ให้นักฟุตบอลทีมรวม เปลี่ยนเสื้อผ้าและหลบหนีไปได้ในที่สุด

 โครงเรื่อง 
บทภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากภาพยนตร์ฮังการี ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1962 เรื่อง Két félidő a pokolban ("Two half-times in Hell") ซึ่งดัดแปลงมาจากเรื่องจริงที่เกิดกับทีมฟุตบอล ดินาโมเคียฟ ทีมอันดับหนึ่งของยูเครน ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง กับการแข่งขันนัดที่เรียกว่า "นัดแห่งความตาย" (The Death Match) เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1942  ขณะนั้นนาซีเยอรมันยึดครองรัสเซีย และจัดการแข่งขันโดยสั่งให้ทีมดินาโมเคียฟยอมแพ้แก่ทีมเยอรมัน แต่นักฟุตบอลเลือกที่จะสู้อย่างเต็มที่ จนชนะ 5-3 และชนะ 8-0 ในการแข่งขันซ้ำในสัปดาห์ถัดมา

หลังการแข่งขัน นักฟุตบอลทีมดินาโมเคียฟถูกส่งเข้าค่ายกักกัน และทรมานจนเสียชีวิตเกือบทั้งทีม  http://bleacherreport.com/articles/55771-the-death-match-dynamo-kiev-vs-the-nazis

 การตอบรับ 
ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับค่อนข้างดี เนื่องจากออกฉายในช่วงก่อนการแข่งขันฟุตบอลโลก 1982 ที่ประเทศสเปน ซึ่งจัดการแข่งขันในช่วงเดือนมิถุนายน-กรกฎาคม พ.ศ. 2525  โดยนักเตะที่ร่วมแสดงในเรื่อง มี่ 3 คนที่เคยร่วมทีมชาติที่ได้แชมป์โลก คือ บอบบี มัวร์ (อังกฤษ, แชมป์ฟุตบอลโลก 1966), เปเล่ (บราซิล, แชมป์ฟุตบอลโลก 1958, 1962, 1970) และ ออสวัลโด อาร์ดิเลส (อาร์เจนตินา แชมป์ฟุตบอลโลก 1978)  นอกจากนี้ยังมี คาซิมีร์ซ เดย์นา (โปแลนด์, ที่ 3 ฟุตบอลโลก 1974)
# คลาส (แก้ความกำกวม)
คลาส  อาจแปลว่า ชั้น ชุด กลุ่ม โดยอาจหมายถึง

 ทั่วไป 
 ชั้นเรียน
 คลาส (ทฤษฎีเซต) (Class) ในวิชาคณิตศาสตร์
 ชั้นชนทางสังคม (Social class) ในวิชาสังคมศาสตร์
 ระดับชั้นของที่นั่งโดยสาร (Travel class)

 การจัดจำแนกและการจัดแบ่ง 
 ชั้น (ชีววิทยา) (Class) ลำดับหนึ่งในการจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
 ชั้น (อุปกรณ์ไฟฟ้า) (Appliance classes) ชั้นป้องกัน ในอุตสาหกรรมผลิตอุปกรณ์ไฟฟ้า
 ชุดการแผ่รังสี (Class) ชุดของอัตลักษณ์การแผ่รังสี
 ชุดเรือ (Ship class) ชุดของเรือเดินสมุทรที่ออกแบบเหมือนกัน
 กลุ่มชาติพันธุ์ (Social class) ความแตกต่างในการจัดจำแนก ระหว่างกลุ่มคนในสังคมและวัฒนธรรม
 กลุ่มคำนาม (Noun class) ในระบบการจัดหมวดหมู่คำนาม

 คอมพิวเตอร์และการประมวลผล 
 คลาส (คอมพิวเตอร์) (Class แนวคิดสำคัญในการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ
 คลาส (รูปแบบแฟ้ม) (Class รูปแบบแฟ้มที่ทำงานด้วยตนเองแบบไบนารี่ของภาษาจาวา
 คลาส (วาเรซ) (Class กลุ่มสิ้นสุดใน warez scene
 คลาสแอตตริบิวต์ (Class attribute) ความสามารถของแท็กในภาษา HTML และXHTML ที่ระบุรูปแบบของแท็ก

 ภาพยนตร์ ดนตรี และเกม 
 กลุ่มตัวละคร Character class ในเกมเล่นตามบทบาท และเกมประเภทอื่น
 ภาพยนตร์แนวตลกสะเทือนใจเรื่อง Class ค.ศ. 1983 จากสหรัฐอเมริกา
 ภาพยนตร์เรื่อง The Class จากเอสโตเนีย
 ภาพยนตร์เรื่อง The Class (ฝ. Entre les murs) ชนะเลิศรางวัลภาพยนตร์ฝรั่งเศส
 ภาพยนตร์อิสระเรื่อง Class กำกับโดย Steve Howey ค.ศ. 1998 จากสหรัฐอเมริกา
 ละครโทรทัศน์แนวตลกเสียดสีสังคมเรื่อง The Class ซึ่งได้รับรางวัลขวัญใจมหาชน CBS จากสหรัฐอเมริกา
 นิยายเรื่อง Class: A Guide Through the American Status System โดย Paul Fussell จากสหรัฐอเมริกา
 นิยายเรื่อง The Class โดย Erich Segal จากสหรัฐอเมริกา
 วงดนตรี Class จากโรมาเนีย

 การรถไฟและรถราง 
 ชั้น (รถราง) (Class)
 การจำแนกชั้นของรางรถไฟสหรัฐอเมริกา (The classification of United States railroads)
# บัตเตอร์ฟลาย
บัตเตอร์ฟลาย  ในภาษาไทยหมายถึง "ผีเสื้อ" และอาจสามารถหมายถึง

ดนตรี
 บัตเตอร์ฟลาย (วงดนตรี) 

อัลบั้มเพลง
 บัตเตอร์ฟลาย (อัลบั้มมารายห์ แครี) อัลบั้มของมารายห์ แครี ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997)

เพลง
 "บัตเตอร์ฟลาย" (เพลงคุมิ โคดะ) ซิงเกิลของคุมิ โคดะ ในปี พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005)

สมาร์ตโฟน
 เอชทีซี บัตเตอร์ฟลาย
# PictBridge
PictBridge เป็นมาตรฐานอุตสาหกรรม ที่เริ่มในปี ค.ศ. 2003 โดย Camera & Imaging Product Association (CIPA) สำหรับการพิมพ์แบบโดยตรงจากกล้องดิจิทัลไปหาเครื่องพิมพ์โดยไม่จำเป็นต้องเชื่อมต่อกล้องดิจิทัลผ่านคอมพิวเตอร์
# เพลงสรรเสริญสาธารณรัฐเชเชน
เพลงสรรเสริญสาธารณรัฐเชเชน มีชื่อเพลงว่า เพลงแห่งชัตลัก  เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐเชชเนียในสาธารณรัฐของประเทศรัสเซีย ประพันธ์โดยอาฮ์มัด คาดือรอฟ และทำนองโดยอุมัร เบกซุลตานอฟ โดนนำมาใช้อย่างเป็นทางการในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010

"ชัตลัก" ในภาษาเชเชนหมายถึง "รัฐแห่งความยินดี" หรือ "นกสวรรค์" 

เนื้อเพลง

 เนื้อเพลงภาษาเชเชน 
อักษรซีริลลิกInformation agencies - Chechnya Today.อักษรละตินอักษรอาหรับถอดเสียงตามสัทอักษรสากล

 คำแปล 
ภาษารัสเซียภาษาไทย๑
ไม่ว่าการนองเลือดจะเผาไหม้เจ้านั้นอยุติธรรมเพียงใด
เชชเนียจักไม่สลายและลุกขึ้นมาอีกครา
𝄆 อัสนีแห่งคอเคซัส คือบ่อเกิดของเสรีภาพ
เกียรติของท่านเก็บรักษาไว้โดยปวงชนผู้ภาคภูมิ 𝄇

ความสันติระหว่างชนชาติคือสมบัติอันล้ำค่า!
มิมีมาตุภูมิอื่นใดแล้วแด่มวลชนเชเชน
ทั้งชีวีและมรณานั้นอยู่ในหทัยมาตุภูมิ
เราสรรเสริญท่าน "สาธุการแด่บ้านเกิดของเรา!"

๒
วิญญาณบรรพชนสืบทอดจากยอดเขาบัชลัม
คลื่นอาร์กุนพูดภาษาของแม่ของเรา
𝄆 :เจ้าคือของขวัญอันยิ่งใหญ่ด้วยการอวยพรชีวิตผองเรา
เพลงแห่งชัตลักอำนวยศักดิ์แด่ผองเรา! 𝄇

รักที่จะทำงานและกล้าหาญ, เคารพต่อทุกคน
ชื่อเสียงอันยิ่งใหญ่จงเป็นข่าวอันน่ายินดีรื่นรมยท
𝄆 ผู้ปกป้องเสรีภาพ ที่ค้นพบเส้นวิถี
มีชีวิตและเจริญเพื่อเรา เชชเนียผู้น่าสรรเสริญ! 𝄇
# ทอรุกตุฆต็อลกัยทังตึม
ทอรุกตุฆต็อลกัยทังตึม  เป็นเพลงพื้นเมืองตูวา ใช้งานครั้งแรกใน ค.ศ. 1944 ในฐานะเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาชนตูวา เมื่อตูวาเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมเอกราชที่มีเพียงสหภาพโซเวียตและสาธารณรัฐประชาชนมองโกเลียให้การยอมมรับDallin, David J. (1948). Soviet Russia and the Far East. Yale University Press. p. 87.Paine, S.C.M. (1996). Imperial Rivals: China, Russia, and Their Disputed Frontier. M.E. Sharpe. p. 329. ภายหลังการผนวกตูวาของโซเวียตในปีเดียวกัน ประเทศนี้จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียตและกลายเป็นแคว้นปกครองตนเองตูวา จากนั้นใน ค.ศ. 1961 แคว้นนี้ได้รับการเลื่อนสถานะเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตปกครองตนเองตูวาKeesing's Contemporary Archives (October 1961). Volume 7. p. 18377. ถึงกระนั้น ก็ยังคงใช้เพลงชาตินี้ต่อ

แม้กระทั่งหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต "ทอรุกตุฆต็อลกัยทังตึม" ยังคงเป็นเพลงชาติในสาธารณรัฐตูวา (หน่วยองค์ประกอบของประเทศรัสเซีย)Booklet produced by the Tuvan National Orchestra for their 2009 CD. จนกระทั่งวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2011 ที่มีการเปลี่ยนเพลงประจำภูมิภาคเป็น "เมน – ตือวาเมน"Исследовательская работа "История создания нового государственного гимна Республики Тыва" (2013-02-07). Опубликовано: Элбек-ооловна, Монгуш Сайдам. Автор: Александровна, Хомушку Ая. АЛЫЕ ПАРУСА.« Государственный гимн Республики Тыва »

 เนื้อร้อง 
 ภาษาตูวา 
อักษรซีริลลิกอักษรละตินถอดเป็นอักษรโรมันถอดเสียงตามสัทอักษรสากลแปลอังกฤษI
When I walk in my forest
I will always be satisfied
Because my forest is rich
𝄆 With animals and everything I need. 𝄇

II
I was born in mountains, cliffs, and taiga.
Because of that, I am strong.
I will raise nine different animals and be rich.
𝄆 If I take care of them I'll be rich. 𝄇

หมายเหตุ
# เด็กชายปอกผลไม้ (คาราวัจโจ)
เด็กชายปอกผลไม้ (ภาษาอังกฤษ: Boy Peeling Fruit) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่มูลนิธิโรเบอร์โต ลอนกีห์, โรมในประเทศอิตาลี  

ภาพ “เด็กชายปอกผลไม้” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1592  ถึงปี ค.ศ. 1593 เป็นงานที่เชื่อกันว่าเป็นงานชิ้นแรกของคาราวัจโจที่เขียนไม่นานหลังจากมาถึงโรมจากมิลานในกลางปี ค.ศ. 1592 ที่อยู่ระหว่างนี้ไม่ทราบแน่นอนแต่ตามคำกล่าวของจุยเลียโน มันชินิ (Giulio Mancini) คาราวัจโจพักอยู่ระยะหนึ่งกับพันดุลโฟ พุชชิที่วังโคโลนนา แต่ไม่นานก็ย้ายเพราะไม่พอใจในวิธีที่พุชชิปฏิบัติด้วย (พุชชิให้แต่ผักเขียวกับผู้ที่พักอยู่ในบ้านจนคาราวัจโจตั้งชื่อเล่นให้ว่า “มอนซิยอร์สลัด”) ในช่วงนั้นคาราวัจโจกก็อปปีงานศาสนาให้พุชชิแต่ไม่มีอะไรหลงเหลืออยู่  ในขณะเดียวกันก็เขียนงานสองสามชิ้นของตนเองที่รวมทั้งงานชิ้นนี้ซึ่งอาจจะวาดหลังจากที่พำนักกับมันชินิ และเมื่อไปทำงานกับจุยเซ็ปปิ เซซาริ หรือ “คาวาเลียร์ดาร์ปิโน” ช่างเขียนคนโปรดของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 8 ผู้เป็นช่างเขียนที่มีความสำเร็จดีในเวิร์คช็อพที่คล้ายโรงงาน ระหว่างนั้นคาราวัจโจก็ได้แต่เขียน “ดอกไม้และผลไม้” 

งาน  “เด็กชายปอกผลไม้” เป็นงานที่เขียนสำหรับขายนอกเวิร์คช็อพแต่เป็นงานที่ยึดจากดาร์พิโนโดยคาร์ดินัลสคิปิโอเน บอร์เกเซ (Scipione Borghese) ในปี ค.ศ. 1607 พร้อมกับงานเขียนระยะแรก ๆ ของคาราวัจโจอีกสองชิ้น “บาคคัสไม่สบาย” และ “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้” แต่ก็ไม่เป็นที่ทราบว่ามาอยู่ในความเป็นเจ้าของโดยเซซาริได้อย่างไร

ผลไม้ที่ปอกยังเป็นปริศนา ว่ากันว่าอาจจะเป็นลูกแพร์ หรืออาจจะเป็นลูกเน็คตารีน หรือพลัม ซึ่งกลิ้งอยู่หลายลูกบนโต๊ะ แต่ผลไม้พวกนี้ไม่ใช่ผลไม้ที่ต้องปอก บ้างก็สันนิษฐานว่าเป็นส้มเบอร์กาม็อท  ซึ่งเป็นส้มที่มีรูปร่างเหมือนลูกแพร์ที่ปลูกกันในอิตาลี แต่ก็ถูกค้านว่าส้มเบอร์กาม็อทเปรี้ยวเกินกว่าที่กินได้

ภาพ “เด็กชายปอกผลไม้” เป็นภาพเขียนแบบที่เรียกว่าภาพชีวิตประจำวันง่าย ๆ แต่ต่างจากภาพชนิดเดียวกันภาพอื่น ๆ ตรงที่เด็กผู้ชายในภาพดูไม่เป็นเด็กพื้นบ้าน แต่แต่งตัวเรียบร้อยสะอาดและแทนที่จะเป็นเด็กซนมอมแมมน่ารัก ภาพอาจจะเป็นอุปมานิทัศน์ตรงการใช้ผลไม้เป็นสัญลักษณ์ของภาพเขียนในสมัยเรอเนสซองซ์ นักวิชาการจอห์น ที. สไปค์ตั้งข้อเสนอเมื่อไม่นานมานี้ว่าเด็กชายในภาพแสดงความยับยั้งตัวเองโดยไม่เลือกผลไม้อื่นที่หวาน (ผลไม้แห่งความบาป) บนโต๊ะแต่เลือกส้มเบอร์กาม็อทแทนที่  แต่ความคิดนี้ไม่เป็นที่ยอมรับกัน

ผู้เป็นแบบหน้าตาคล้ายกับเทวดาในภาพ “นักบุญฟรานซิสปลื้ม” และเด็กผู้ชายที่แต่งตัวเป็นคิวปิดทางด้านซ้ายสุดในภาพ “นักดนตรี” ทั้งสองภาพเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1595  ถึงปี ค.ศ. 1597  

ภาพนี้มีหลายก็อปปี ในปี ค.ศ. 1996 จอห์น ที. สไปค์เป็นผู้บ่งว่าเป็นงานต้นฉบับของคาราวัจโจในการประมูลภาพเขียนในปีนั้น
# ดีปเพอร์เพิล
ดีปเพอร์เพิล  เป็นวงดนตรีฮาร์ดร็อก และเฮฟวีเมทัล จากเมืองฮาร์ตฟอร์ด ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2511 และยังคงจัดแสดงอยู่จนถึงปัจจุบัน เคยได้รับการบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ ว่าเป็นวงดนตรีที่เล่นเสียงดังที่สุด และได้รับการจัดอันดับโดย VH1 ให้เป็นวงดนตรีฮาร์ดร็อกยอดเยี่ยม อันดับที่ 22 และมียอดขายอัลบั้มทั่วโลก มากกว่า 100 ล้านแผ่น

ตลอดเวลา 40 ปีของวง มีสมาชิกร่วมวงผลัดเปลี่ยนกันหลายชุด โดยชุดที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จที่สุด เป็นสมาชิกชุดที่สอง ที่ร่วมงานกันระหว่างปี พ.ศ. 2512 ถึง พ.ศ. 2516 ก่อนจะแยกวงเป็นเวลา 8 ปี และกลับมาร่วมงานกันใหม่ระหว่าง พ.ศ. 2527 ถึง พ.ศ. 2532  สมาชิกชุดนี้ประกอบด้วย เอียน กิลแลน (ร้องนำ) ริทชี แบล็กมอร์ (กีตาร์) จอน ลอร์ด (คีย์บอร์ด) โรเจอร์ โกลเวอร์ (เบส) และเอียน เพซ (กลอง)  ภายหลังริทชี แบล็กมอร์ ได้ขัดแย้งกับสมาชิกคนอื่นในวงอย่างรุนแรง และแยกจากกันตั้งแต่ พ.ศ. 2536 เป็นต้นมา ทางวงจึงได้นำโจ แซทริอานี และสตีฟ มอร์ส มาเล่นกีตาร์แทน

วงดีปเพอร์เพิล มีชื่อเสียงในการแสดงดนตรีสด และประสบความสำเร็จอย่างสูงในช่วง พ.ศ. 2512 ถึง 2516 โดยเฉพาะงานบันทึกการแสดงสดในปี พ.ศ. 2515 ที่ประเทศญี่ปุ่น ชื่อชุด "Made in Japan"  และ "Live in Japan"  ผลงานเพลงที่ได้รับความนิยม เช่นเพลง "Highway Star", "Smoke On The Water", "Black Knight", "Woman From Tokyo", "Speed King" และเพลงคัฟเวอร์ เช่น "Hush" และ "Kentucky Woman"

ดีปเพอร์เพิล เคยเข้ามาแสดงในประเทศไทยสามครั้ง ครั้งแรกจัดแสดงเมื่อ 29 มิถุนายน พ.ศ 2534 ที่สนามกีฬากองทัพบก ครั้งที่สองจัดแสดงเมื่อ พ.ศ. 2545 ที่อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี ครั้งที่สามจัดแสดงเมื่อ พ.ศ. 2553 ที่ ธันเดอร์โดม

 ผลงาน 
 สตูดิโออัลบั้ม 
thumb|แสดงสดที่ เทลอาวีฟ ฉลองครบรอบ 40 ปี ในปี พ.ศ. 2551
 1968 Shades of Deep Purple 
 1968 The Book of Taliesyn
 1969 Deep Purple
 1970 Deep Purple In Rock
 1971 Fireball
 1972 Machine Head
 1973 Who Do We Think We Are
 1974 Burn
 1974 Stormbringer
 1975 Come Taste the Band
 1984 Perfect Strangers
 1987 The House of Blue Light
 1990 Slaves & Masters
 1993 The Battle Rages On
 1996 Purpendicular
 1998 Abandon
 2003 Bananas
 2005 Rapture of the Deep
 2013 Now What?!
 2017 Infinite
 2020 Whoosh!
 2021 Turning to Crime
 2024 =1

 สมาชิก
# เสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ก้อง
เสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ก้อง  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา แต่ไม่ปรากฏในภาษาไทยในปัจจุบัน จะมีเสียงภาษาไทยสมัยโบราณคือ ตัว ฅ สัญลักษณ์ในสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  เป็นรูปแปรหนึ่งของตัวอักษรกรีก γ (แกมมา) ซึ่งแทนเสียงนี้ในภาษากรีกสมัยใหม่ (เป็นสัญลักษณ์คนละตัวกับ  ซึ่งแทนเสียงสระเออะ/เออของภาษาไทย) นอกจากนี้ บางครั้งมีการใช้สัญลักษณ์  แทนเสียงเปิด เพดานอ่อน (velar approximant) แต่ที่จริงหากเขียนโดยมีเครื่องหมายเสริมสัทอักษรกำกับอยู่ด้วยเป็น  หรือ  ก็จะถูกต้องกว่า

 ลักษณะ 
ลักษณะต่าง ๆ ของเสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ก้อง ได้แก่

 ลักษณะการออกเสียง เป็นเสียงเสียดแทรก กล่าวคือ เสียงนี้เกิดจากการบีบกลุ่มลม (ที่มาจากปอด) ให้ผ่านช่องแคบ ๆ บริเวณตำแหน่งการเกิดเสียง
 ตำแหน่งเกิดเสียง เป็นเสียงจากเพดานอ่อนหรือกัณฐชะ กล่าวคือ เสียงนี้เกิดจากการยกลิ้นส่วนหลัง (โคนลิ้น) ขึ้นไปใกล้เพดานอ่อน (ส่วนหลังของเพดานปาก) แต่ไม่แตะสนิท เหลือช่องแคบ ๆ ให้ลมพอจะผ่านในลักษณะเสียดแทรกออกไปได้ตลอด
 ลักษณะเสียงพูด เป็นเสียงก้องหรือโฆษะ กล่าวคือ เส้นเสียงจะสั่นขณะที่ออกเสียงนี้
 เสียงนี้เป็นเสียงพยัญชนะช่องปาก กล่าวคือ ลมจะถูกปล่อยให้ออกมาทางปาก (ไม่ใช่ทางจมูก)
 เสียงนี้เป็นเสียงพยัญชนะกลางลิ้น กล่าวคือ เสียงนี้เกิดขึ้นจากการที่กระแสลมถูกปล่อยให้ผ่านออกมาเหนือบริเวณกลางแผ่นลิ้น มากกว่าจะออกไปทางข้างลิ้น
 กลไกกระแสลม เป็นกระแสลมออกจากปอด กล่าวคือ เสียงนี้เกิดขึ้นจากการดันกระแสลมออกจากปอดและผ่านทางช่องเสียง มากกว่าที่จะเกิดจากช่องเส้นเสียงหรือจากปากโดยตรง

 การปรากฏ 
 ภาษา  ตัวอย่างคำ  สัทอักษรสากล ความหมาย  หมายเหตุ อาเลกาโน       'แตงกวา' อังกอร์       'พี่ชาย' อังกัส γür     'เลือก' อาหรับ     'ห้อง' อาจเป็นเสียงหลังเพดานอ่อนหรือลิ้นไก่แล้วแต่สำเนียง อาซู     'ไต' อาเซอร์ไบจาน       'ต้นไม้' กาตาลาWheeler (2005: 10)      'ปากกาลูกลื่นที่ดีเยี่ยม'  เชเชน  /     'เมือง' ดิงกา       'เรา' (กรรม) ดัตช์        'ไป' พบมากในภาษาถิ่นเหนือ  จอร์เจียShosted & Chikovani (2006: 255)      'จน' อาจเป็นเสียงหลังเพดานอ่อนหรือลิ้นไก่แล้วแต่สำเนียง คุชราต    'เสือตัวเมีย' ฆารี       'ห้า' กรีก  γάλα     'นม'  กเวโน  'นก' กวิชอิน       'หน้าอกของเขา/เธอ' ฮาน       'ฉันกำลังเล่น' ไอริช       'กำปั้น'  อิวาจา    'ปูเสฉวน' ญี่ปุ่นOkada (1991: 95) はげ     'ศีรษะล้าน' โดยเฉพาะในสำเนียงพูดที่เร็วและ/หรือไม่เป็นทางการ นาวาโฮ       'ดีที่สุด' อุตซิตา  กาสกง      'พูด (บุรุษที่ 3 เอกพจน์ อดีต)' เปอร์เซีย       'กระดาษ'  โปแลนด์       'ปล่อยให้,' 'สมมุติ'  โปรตุเกส สำเนียงโปรตุเกสCruz-Ferreira (1995: 92)        'ขณะนี้'  เป็นหน่วยเสียงย่อยของหน่วยเสียง  ในภาษาถิ่นเหนือและกลางMateus & d'Andrade (2000: 11) สำเนียงบราซิลบางสำเนียงBarbosa & Albano (2004: 228)      'รถยนต์'  พยัญชนะมีเสียง [r] เกวียงเหนือ ?     'เดือนกุมภาพันธ์' โรมานี ลิทัวเนีย      'ดี' ซาร์ดิเนียภาษาถิ่นนูโอโร        'ดูด' สินธุ     'ความโศกเศร้า' สวาฮิลี      'แพง' ตาดักซาฮัก ?     'สงคราม' ทาจิก      'หนา'  ตุรกี        'ต้นไม้' บางภาษาถิ่น ทุตโชเน ทุตโชเนเหนือ       'ฟัน' ทุตโชเนใต้       'ทารก' เวียดนาม       'ความน่าสะพรึงกลัว'
# ขนมขี้หนู
ขนมขี้หนู เป็นขนมไทยโบราณ บ้างเรียก ขนมทราย ทำจากแป้งข้าวเจ้า น้ำเชื่อม โรยหน้าด้วยมะพร้าว การรับประทาน ตักใส่ภาชนะ (จานแบน ๆ) โรยด้วยมะพร้าวแก่ขูดฝอยตามชอบ (ไม่ใช่มะพร้าวซึก) ขนมที่ดีจะต้องเป็นเหมือนเม็ดทรายละเอียด ร่วนซุย ไม่จับเป็นก้อน หวานเล็กน้อย หอมชื่นใจเมื่อทาน
# โรงเรียนศรีชมภูวิทยา
โรงเรียนศรีชมภูวิทยา (อังกฤษ : Srichompoowittaya School) เป็นโรงเรียนรัฐบาล ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2528 มีสถานที่ตั้งอยู่ที่ 126 หมู่ 9 หมู่บ้านสามแยกศรีชมภู ตำบลศรีชมภู อำเภอโซ่พิสัย จังหวัดบึงกาฬ 43170

 ประวัติโรงเรียน 
โรงเรียนศรีชมภูวิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมขนาดกลาง สังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนแบบสหศึกษา ตั้งขึ้นตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ ลงวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2528

ปัจจุบันเปิดทำการสอนในระดับมัธยมตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลายและ ในปีการศึกษา 2537 ได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ให้เปิดสอนในระดับมัธยมตอนปลาย ตามคำสั่งกรมสามัญศึกษาที่ 1039/2537 ลงวันที่ 4 มีนาคม 2537

อาคารสถานที่ ได้แก่ อาคารเรียนถาวร 3 หลัง อาคารโรงฝึกงานจำนวน 1 หลัง อาคารหอประชุมและโรงอาหารจำนวน 1 หลัง อาคารบ้านพักครู นักเรียน นักการภารโรง มีรวมทั้งสิ้น 13 หลัง นอกจากนี้ยังมีสนามฟุตบอลใหญ่ 1 สนาม (เดิมชื่อสนาม) สนามเล็ก 2 สนาม สนามบาสเก็ตบอล 2 สนาม และสนามอเนกประสงค์ สวนกาญจนาภิเษก สวนสมุนไพร สวนพรรณไม้ในวรรณคดี สวนเศรษฐกิจพอเพียง บ้านดำรงไทย ตลอดจนอาคารขนาดกลางและขนาดเล็กอื่น ๆ
# คนโกงไพ่ (คาราวัจโจ)
คนโกงไพ่  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะคิมเบลล์, ฟอร์ทเวิร์ธ ในสหรัฐอเมริกา

ภาพ “คนโกงไพ่” เขียนราวปี ค.ศ. 1594 เป็นภาพที่เป็นก้าวสำคัญของคาราวัจโจที่เขียนเมื่อพยายามตั้งตัวไปเป็นช่างเขียนอิสระหลังจากที่ทำงานอยู่กับจุยเซ็ปปิ เซซาริที่ได้เขียนแต่ “ผักกับผลไม้” อยู่ระยะหนึ่ง คาราวัจโจออกจากห้องเขียนภาพของจุยเซ็ปปิ เซซาริในเดือนมกราคม ค.ศ. 1594 และเริ่มขายงานเขียนผ่านนักค้าศิลปะคอนแสตนติโนโดยมีโพรสเปโร ออร์ซิจิตรกรแมนเนอริสม์เป็นผู้ช่วย ออร์ซิแนะนำคาราวัจโจในแวดวงคนที่รู้จักทั้งผู้สะสมศิลปะและผู้อุปถัมภ์

ภาพเขียนแสดงเด็กหนุ่มที่แต่งตัวอย่างหรูหราแต่เป็นเพียงเด็กหนุ่มที่ยังไม่ประสีประสากับโลกที่กำลังเล่นไพ่กับเด็กชายอีกคนหนึ่ง เด็กคนที่สองคนที่โกงไพ่มีไพ่อีกใบหนึ่งเหน็บไว้ที่เข็มขัดข้างหลังเอว ซ่อนจากเด็กชายอีกคนหนึ่งแต่ไม่ได้ซ่อนจากผู้ชมภาพ และชายหนุ่มใหญ่ที่แอบมองจากหลังผู้ที่โดนโกงและส่งสัญญาณให้คู่ร่วมมือ นอกจากนั้นเด็กคนที่สองก็ยังมีมีดเหน็บอยู่ที่เอวสำหรับใช้ในโอกาสที่สถานะการณ์อาจจะเปลี่ยนแปลง

ภาพนี้เป็นภาพที่สองในหัวข้อที่คล้ายคลึงกันที่คาราวัจโจเขียน ภาพแรก “หมอดู” เป็นภาพที่ทำให้เริ่มมีผู้สนใจและเริ่มเป็นที่รู้จัก ทั้ง “หมอดู” และ “การโกงไพ่” เป็นหัวข้อการเขียนภาพที่ใหม่ในขณะนั้น ที่ใช้ฉากความเป็นจริงของชีวิตตามถนนในการเขียนภาพ โดยเฉพาะการเขียนรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น ปลายนิ้วถุงมือที่เป็นรูของชายที่มีอายุมากกว่า หรือสายตาของเด็กคนที่สองที่มองไปยังหนุ่มใหญ่อย่างพะวักพะวน รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้ที่เป็นการแสดงความเข้าใจอย่างลึกซึ้งทางจิตวิทยา - บุคคลสามคนที่อยู่ในเหตุการณ์เดียวกันแต่แต่ละคนต่างก็มีบทบาทของตนเองภาพในเหตุการณ์ที่ร่วมกัน - เด็กหนุ่มที่ยังไม่มีประสบการณ์ที่ถูกหลอก, เด็กอีกคนหนึ่งที่อายุไล่ ๆ กันที่เป็นเด็กที่ถูกทำให้เสียคนโดยหนุ่มใหญ่

thumb|left|300px|“คนโกงไพ่กับเอโพดำ” โดยชอร์ช เดอ ลา ตูร์ ราว ค.ศ. 1620-ค.ศ. 1640
“คนโกงไพ่” เป็นภาพที่วาดแบบที่แสดงความเป็นจริงของความทารุณของชีวิตคนชั้นต่ำ แต่ขณะเดียวกันก็ใช้สีเรืองอย่างการวาดภาพของเวนิส “คนโกงไพ่” กลายมาเป็นภาพที่เป็นที่นิยมกันมาก ออร์ซิถึงกับ “ไปเที่ยวเป่าประกาศถึงการวาดแบบใหม่ของคาราวัจโจและทำให้เพิ่มชื่อเสียงในการเป็นจิตรกรมากขึ้น” ภาพนี้มีด้วยกันถึง 50 ก็อปปีและจากจิตรกรคนอื่น ๆ เช่น ภาพ “คนโกงไพ่กับเอโพดำ” โดยชอร์ช เดอ ลา ตูร์ที่ใช้หัวข้อเดียวกัน

ไม่ว่าจะโดยคอนแสตนติโนหรือออร์ซิ คาราวัจโจก็ได้รับความสนใจจากคาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเตผู้ซื้อภาพและกลายมาเป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญคนแรก โดยให้ที่พำนักในวังมาดามาหลังจตุรัสนาวาร์โร จากนั้นภาพก็ตกไปเป็นของคาร์ดินัลอันโตนิโอ บาร์แบรินิผู้เป็นหลานของสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 ที่ต่อมาคาราวัจโจเขียนภาพเหมือนให้ (“ภาพเหมือนของมาฟเฟโอ บาร์เบอรินิ”) ในปี ค.ศ. 1598 ต่อมาเปลี่ยนมือไปเป็นของตระกูลโคโลนนา-สเคียร์รา และในที่สุดก็หายไปในคริสต์ทศวรรษ 1890 และมาพบอีกครั้งในปี ค.ศ. 1987 ในงานสะสมส่วนบุคคลในยุโรป

นักสะสมและนักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษเซอร์เด็นนิส แมน (Denis Mahon) พบภาพ “คนโกงไพ่” ภาพหนึ่งในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 ที่เดิมเชื่อกันว่าเป็นงานของจิตรกรคนอื่นแต่อันที่จริงแล้วเป็นงานของคาราวัจโจเอง เพราะการที่รายละเอียดของใบหน้าของผู้ที่โกงคนหนึ่งถูกร่างแม้ว่าจากถูกเขียนทับซึ่งทำให้เป็นไปได้ยากที่จะเป็นงานก็อปปี
# มาร
thumb|200px|ประติมากรรมปีศาจในพิพิธภัณฑ์ปีศาจในเคานาส, ลิทัวเนีย
มาร (= 'slanderer' หรือ 'accuser'"devil", Encyclopædia Britannica. 2007. Encyclopædia Britannica Online. 29 June 2007 <http://www.britannica.com/eb/article-9030155>.) เป็นเทวดาใจบาปที่คอยขัดขวางการทำดีพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554, หน้า 904 และเป็นบุคลาธิษฐานของความชั่วร้ายJeffrey Burton Russell The Devil: Perceptions of Evil from Antiquity to Primitive Christianity Cornell University Press 1987  page 34 ในศาสนาอับราฮัมถือว่ามารคือซาตาน โดยเฉพาะศาสนาคริสต์ถือว่ามารเป็นบุคคลแรก ๆ ที่เป็นปฏิปักข์กับพระเป็นเจ้า

 ศาสนาพุทธ 

ในศาสนาพุทธเชื่อว่าท้าววสวัตตี คือเทพบุตรมารพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554, หน้า 1,101ผู้เป็นจอมเทพในสวรรค์ชั้นปรนิมมิตวสวัตดี

 ศาสนาคริสต์ 
ศาสนาคริสต์เชื่อว่ามารคือหัวหน้าของพวกเทวดาตกสวรรค์ เขามีอำนาจเหนือโลก1ยน.5:19และอยู่เบื้องหลังการทำบาปต่าง ๆ เช่น เป็นงูที่ล่อลวงอาดัมกับเอวาให้กินผลไม้ต้องห้ามปฐก.3 แต่ในการพิพากษาครั้งสุดท้าย มารจะถูกโยนลงไปในบึงไฟแล้วทุกข์ทรมานในนั้นตลอดไปวว.20:10

 ศาสนาอิสลาม 

ศาสนาอิสลามเรียกซาตานว่าชัยฏอน