wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# คดีฆาตกรรมหมู่บ้านอาถรรพ์
คดีฆาตกรรมหมู่บ้านอาถรรพ์ อยู่ในคินดะอิจิ ภาค มังงะ 1 เล่ม 2 - 3 ตอนที่ 1 - 13

ตัวละครหลัก

คินดะอิจิ ฮาจิเมะ ไปงานแต่งงานของ โทคิตะ วาคาบะ ที่หมู่บ้าน 6 มุมกับมิยูกิ

นานาเสะ มิยูกิ ไปกับคินดะอิจิ และอาจารย์โอดะงิริ ซึซึมุ

ผู้ต้องสงสัย

โอดะงิริ ซึซึมุ (อาจารย์ที่คบกันกับ วาคาบะ และขอคินดะอิจิไปงานแต่งงานของวาคาบะที่ถูกครอบครัวเรียกกลับไปแต่งงานกับ เรนโจ ฮิซาฮีโกะ)

โทคิตะ วาคาบะ (เจ้าสาว เธอเคยมีความสัมพันธ์อย่างลับ ๆ กับอาจารย์โอดะงิริ)

โทคิตะ จูโซ (พ่อวาคาบะ เจ้าของคฤหาสถ์นาฬิกา)

คุซานางิ มิทซึโกะ (ครอบครัววาคาบะ เจ้าของคฤหาสถ์เถาวัลย์)

โกโต้ รัน (ครอบครัววาคาบะ เจ้าของคฤหาสถ์หอคอย)

คาบุโตะ เรย์อิจิ (ครอบครัววาคาบะ เจ้าของคฤหาสถ์เสื้อเกราะ)

อิสึชิกิ เทราโอะ (ครอบครัววาคาบะ เจ้าของคฤหาสถ์สเทนกลาส)

คาซามัตสึริ จุนยะ (ครอบครัววาคาบะ เจ้าของคฤหาสถ์ไก่ฟ้า)

เรนโจ ฮิซาฮีโกะ (เจ้าบ่าว)

คาบุโตะ คิรีโกะ (ลูกสาวของเรย์อิจิ เจ้าของคฤหาสถ์เสื้อเกราะ)

ทาราวะดะ โคทาโร่ (ตำรวจ ผู้รับผิดชอบคดีฆาตรกรรมนี้)

เรื่องย่อ

คินดะอิจิ, มิยูกิ และอาจารย์โอดางิริเดินทางไปงานแต่งงานของวาคาบะที่หมู่บ้าน 6 มุมซึ่งเป็นบ้านเกิดของวาคาบะ แต่ในระหว่างพิธีแต่งงานวาคาบะ รวมถึงคนอื่น ๆ ภายในงานกลับถูกฆ่าตายทีละคนทีละคนลง โดยฆาตกรใช้ชื่อว่า ศพรายที่ 7

ผู้ตายในคดีฆาตรกรรมนี้

ทั้งหมด (ยกเว้นคินดะอิจิ, มิยูกิ และทาราวาดะ)

ฆาตกรตัวจริง (ศพรายที่ 7)

โอดะงิริ ซึซึมุ  คือฆาตรกรตัวจริง (ศพรายที่ 7)

เหตุจูงใจ เหตุจูงใจคือ ครอบครัวของตนเองถูกคนในคฤหาสถ์ทุกคนฆ่าตายยกเว้นแม่และพ่อแต่แม่บอกว่าพ่อแฝงตัวเป็นคนในคฤหาสถ์แล้วบอกว่าพ่อเป็นใครแล้วถูกแม่สั่งและสอนการฆ่าคนให้ยกเว้นพ่อห้ามฆ่า ซึ่งพ่อของโอดะงิริ คือ คาซามัตซึริ จุนยะ เจ้าของคฤหาสถ์ไก่ฟ้า

ฉากสุดท้ายของ คดีฆาตกรรมหมู่บ้านอาถรรพ์

คินดะอิจิได้บอกว่าโอดะงิริคือศพรายที่ 7....แล้วโอดะงิริก็แย่งปืน
ของตำรวจยิงเรย์อิจิตายและรีบจับมิยูกิเป็นตัวประกันแล้ววิ่งไปตรงไร่กัญชาแล้วคินดะอิจิก็ไล่ตามไปโอดะงิริจึงยิงคินดะอิจิและคิดจะยิงตัดขั้วหัวใจคินดะอิจิแต่อยู่คาซามัตสึริก็ถือปืนยิงอาจารย์โอดางิริ ซึซึมุแล้วพูดว่า " อภัยให้ด้วยลูกพ่อ...!! " แล้วคาซามัตสึริก็เข้าไปที่โอดะงิริแล้วฆ่าตัวตายและเผาไร่กัญชาสุดท้ายจึงไม่เหลือใครสักคนในคดีนี้....

- คินดะอิจิ กับ คดีฆาตกรรมปริศนา คดีฆาตกรรมหมู่บ้านอาถรรพ์ได้รับอิทธิพลจากนวนิยาย ไสย์ศาสตร์ฆาตกรรม (ยังไม่แปลไทย)
# วงศ์ปลากะพงแดง
วงศ์ปลากะพงแดง หรือ วงศ์ปลากะพงข้างปาน (วงศ์: Lutjanidae,) เป็นวงศ์ปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง อยู่ในอันดับปลากะพง (Perciformes) มีลักษณะคือ มีครีบหลังยาวต่อเนื่องไปจนถึงโคนหาง แบ่งเป็นครีบแข็ง 10-12 ซี่ ครีบอ่อน 10-17 ซี่ ครีบก้นที่เป็นครีบอ่อน 7-11 ซี่ ส่วนหัวใหญ่ ปากมีลักษณะกว้างยาว ยืดหดได้ ฟันมีลักษณะเล็กแหลมคมและมีหลายแถวในขากรรไกร ซึ่งบางชนิดอาจมีฟันเขี้ยวได้เมื่อโตเต็มที่  ริมฝีปากหนาFISHBASEFamily Lutjanidae - Snappers]

พบทั้งหมด 17 สกุล มีมากกว่า 160 ชนิด โดยมีสกุลใหญ่คือ Lutjanus โดยพบในทะเลเขตร้อนและเขตอบอุ่นตั้งแต่มหาสมุทรแอตแลนติก, มหาสมุทรอินเดีย และมหาสมุทรแปซิฟิก แต่ก็มีบางชนิดที่สามารถปรับตัวให้อาศัยและหากินในน้ำจืดหรือน้ำกร่อยได้ เช่น ปลากะพงแดง (Lutjanus argentimaculatus) หรือ  ปลากะพงข้างปาน (L. russellii) เป็นต้นLutjanus จากสยามเอ็นซิส

เป็นปลาที่มีความสำคัญต่อมนุษย์เนื่องด้วยเป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญจำพวกหนึ่ง และนิยมตกกันเป็นเกมกีฬาด้วย ในน่านน้ำไทยพบประมาณ 25 ชนิดจากสนุกดอตคอม

สำหรับชื่อสามัญในภาษาแต้จิ๋วจะเรียกว่า "อังเกย"
# ปลากะพงแดงป่าชายเลน
ปลากะพงแดงป่าชายเลน หรือ ปลากะพงแดงปากแม่น้ำ  ปลาน้ำเค็มชนิดหนึ่งที่สามารถอาศัยอยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดได้ อยู่ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae) รูปร่างลำตัวหนาและด้านข้างแบน หัวโตแหลมยาว  มีส่วนหัวและลำตัวที่ยาวกว่า  มีฟันเขี้ยวแหลมคมโง้งเห็นชัดเจน 2 ซี่ในปาก  ริมฝีปากหนา คอดหางมีขนาดใหญ่และแข็งแรง เกล็ดใหญ่มีขอบหยักเป็นหนามเมื่อลูบจะสากมือ  เส้นข้างลำตัวติดต่อกันเป็นแถวยาวโค้งอยู่บริเวณค่อนไปทางลำตัวด้านบน  ครีบหลังอันแรกมีก้านครีบเป็นหนามแข็ง ปลายแหลม อันที่สองเป็นครีบอ่อนมีขนาดใกล้เคียงกัน ครีบใหญ่ปลายกลมมน พื้นลำตัวสีแดงหรือแดงสด  พบใหญ่สุดถึง 1.5 เมตร นิยมอยู่รวมกันเป็นฝูงในป่าชายเลน, ปากแม่น้ำ หรือบริเวณทะเลชายฝั่ง

ลูกปลาขนาดเล็กจะฟักตัวและเติบโตในบริเวณน้ำกร่อยแถบป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำ ลำตัวจะเป็นสีขาวสลับลายพาดสีดำคล้ายปลานิล อาหารได้แก่ สัตว์น้ำจำพวก ปลา, กุ้ง ที่มีขนาดเล็กกว่า 

เป็นปลาที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว เป็นปลาที่มีรสชาติดี นิยมบริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจ และนิยมตกเป็นเกมกีฬา อีกทั้งยังเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้อีกด้วย สามารถปรับตัวได้ดีในน้ำจืดสนิท แต่สีสันความสวยงามและขนาดของปลาจะไม่โตและสวยเท่ากับปลาที่อาศัยอยู่ในทะเลธรรมชาติ มีพฤติกรรมที่ดุร้าย ตะกละตะกลาม และมักทำร้ายปลาอื่นร่วมสถานที่เลี้ยงเดียวกันที่มีขนาดเล็กกว่าเสมอหน้า 120, Amphidromous Story, "Wild Ambhition" โดย ชวิน ตันพิทยคุปต์, กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์, นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ. นิตยสาร Aqurium Biz ฉบับที่ 35 ปีที่ 3: พฤษภาคม 2013
# คาร์ล ดักลาส
คาร์ล ดักลาส  นักร้องชาวจาเมกา มีชื่อเสียงจากเพลง "Kung Fu Fighting" ที่ขึ้นถึงอันดับหนึ่งทั้งฝั่งสหรัฐอเมริกาจากการจัดอันดับของนิตยสารบิลบอร์ด และฝั่งสหราชอาณาจักรในปี 1974   และเป็นนักร้องชาวจาเมกาคนแรกที่มีซิงเกิลฮิตติดอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกา 

คาร์ล ดักลาสเกิดที่จาเมกา ศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา และประเทศอังกฤษ โดยจบด้านวิศวกรรมเสียง จากนั้นจึงเริ่มเป็นนักร้องและนักแต่งเพลง

เขาเริ่มแต่งเพลง Kung Fu Fighting หลังจากมีความสนใจ และหัดเรียนยูโดและกังฟูในปี 1973 ประกอบกับกระแสความนิยมในศิลปะการต่อสู้แบบตะวันออก ทั้งจากภาพยนตร์กังฟูที่นำแสดงโดยบรูซ ลี และภาพยนตร์ซีรีส์ของเดวิด คาราดีน ทำให้ซิงเกิลเพลงนี้ได้รับความสนใจ ขายได้มากกว่าหนึ่งล้านแผ่นในสหรัฐอเมริกา ประมาณห้าแสนแผ่นในอังกฤษ และประมาณสี่ล้านแผ่นทั่วโลก  ได้รับใบรับรองแผ่นเสียงทองจาก RIAA และรางวัลแกรมมีในฐานะซิงเกิลที่มียอดขายสูงสุดแห่งปี 1974

ในภายหลัง คาร์ล ดักลาส ย้ายไปใช้ชีวิตที่ฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี เพื่อทำบริษัทผลิตเพลงประกอบภาพยนตร์ และภาพยนตร์โฆษณา ปัจจุบันเขาใช้ชีวิตอยู่ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา
# ยูรีธมิกส์
ยูรีธมิกส์  เป็นคู่ดูโอดนตรีจากอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี 1980 โดยแอนนี เลนนิกซ์ และเดฟ สจ๊วต

ทั้งคู่ประสบความสำเร็จทั่วโลกทั้งด้านยอดขายและคำวิจารณ์ มียอดขายกว่า 75 ล้านชุดทั่วโลก ได้รับรางวัลมาหลายรางวัลและประสบความสำเร็จกับการมีเวิลด์ทัวร์ไปทั่วโลก พวกเขาถือเป็นคู่ดูโอที่ประสบความสำเร็จที่สุดในสหราชอาณาจักร ยูรีธมิกส์ทำเพลงป็อป โดยเลนนิกซ์ร้องนำในเสียงแบบอัลโตวอยซ์ และสจ๊วตทำดนตรีโดยใช้เทคนิคใหม่ ๆซึ่งซิงเกิลที่โด่งดังเช่นเพลง "There must be an angle (playing with my heart)" ก็ได้รับเกียรติจากศิลปินอย่างสตีฟวี่ วอนเดอร์ มาโซโล(เป่า) ฮาโมนิก้าให้  หรืออย่างเพลง "Here comes the rain again" ที่เป็นเพลงบัลลาดแนวซินธิไซเซอร์ผสมออเครสตร้าโด่งดังขึ้นถึงอันดับ 8 ในประเทศอังกฤษและอันดับ 4 ในสหรัฐอเมริกา  นอกจากนี้ในปี 1984  พวกเขายังได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจากการประกาศรางวัลของ MTV Video Music Award และรางวัลศิลปินดิวโอร๊อคยอดเยี่ยมจาก Grammy award ในปี 1987

 สตูดิโออัลบั้ม 
 1981 	In the Garden 
 1983 	Sweet Dreams (Are Made of This)
 1983 	Touch 
 1984 	1984 (For the Love of Big Brother)
 1985 	Be Yourself Tonight 	
 1986 	Revenge
 1987  Savage
 1989 	We Too Are One
 1999 	Peace
# ไอ้หนูแข้งทอง
ไอ้หนูแข้งทอง  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยไดซูเกะ ฮิงูจิ ตีพิมพ์ในโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ของชูเอชะในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1998 ถึงตุลาคม ค.ศ. 2002 จากนั้นจึงนำไปนำเป็นอนิเมะ 39 ตอนที่ออกอากาศในช่อง Animax ทั่วญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ จากนั้นจึงมีการทำภาคต่อชื่อ Whistle! W ลงในUra Sunday และ MangaONE ของโชงากูกังในเดือนกันยายน ค.ศ. 2016 ถึงเมษายน ค.ศ. 2021

 เนื้อเรื่อง 

 ตัวละคร 

 คำตอบรับ 
ไอ้หนูแข้งทอง ได้รับเสียงวิจารณ์ในทางที่ดี Greg McElhatton จาก Read About Comics กล่าวว่า มังงะ ไอ้หนูแข้งทอง มีภาพวาดที่แสดงให้เห็นว่าตัวละครเคลื่อนไหวไปพร้อมกับลูกฟุตบอลในระหว่างการแข่งขันที่ดีWhistle! Vol. 1. Retrieved on June 11, 2008. David Welsh จาก Precocious Curmudgeon ดล่าวว่า ซีรีส์นี้น่าสนใจมากตรงที่ผู้ที่ไม่มีพื้นฐานฟุตบอลมาก่อนจะสนุกกับการอ่านมังงะ รวมถึงการใช้ภาพประกอบที่เหมือนจริง
# เจสซิกา แลงจ์
เจสซิกา ฟิลลิส แลงจ์   นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน มีผลงานแสดงภาพยนตร์และละครเวที เจ้าของรางวัลออสการ์ 2 รางวัล และรางวัลลูกโลกทองคำ 4 รางวัล  ตลอดชีวิตการแสดงเป็นเวลา  ปี เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์มาแล้ว 6 ครั้ง ผลงานที่มีชื่อเสียงคือเรื่อง Frances (1982), Tootsie (1982), Sweet Dreams (1985) และ Blue Sky (1994)

เจสซิกา แลงจ์ เกิดที่รัฐมินนีโซตา บรรพบุรุษมีเชื้อสายฟินแลนด์ เยอรมนีและดัตช์ เริ่มทำงานโดยเป็นนางแบบแฟชั่นที่นิวยอร์ก ในสังกัดโมเดลลิง ตั้งแต่ปี 1973

เธอได้รับการคัดเลือกให้ร่วมแสดงในภาพยนตร์รีเมกของดิโน เดอ ลอเรนติส เรื่อง คิงคอง ในปี 1976 สร้างจากภาพยนตร์ฉบับดั้งเดิมของแมเรียน ซี. คูเปอร์ ในปี 1933 ผลงานการแสดงของเธอคู่กับเจฟ บริดเจดส์และคิงคอง ในเรื่องนี้ไม่ได้รับคำชื่นชมนัก แต่ก็ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำในฐานะนักแสดงหน้าใหม่ 

่ในภาพยนตร์สองเรื่องถัดมา คือ All That Jazz (1979) คู่กับรอย ไชเดอร์ และ The Postman Always Rings Twice (1981) คู่กับแจ็ค นิโคลสัน กลับได้รับคำชื่นชม และทำให้เธอประสบความสำเร็จในอาชีพการแสดงในเวลาต่อมา

แหล่งข้อมูลอื่น
# ฟูจีส์
เดอะฟูจีส์  เป็นวงฮิปฮอปจากนิวเจอร์ซีย์ มีชื่อเสียงในช่วงกลางทศวรรษ 1990 กับแนวเพลงที่มีองค์ประกอบของดนตรีโซลและดนตรีแคริบเบียน และโดยเฉพาะเพลงเร้กเก้ สมาชิกของวงคือ แร็ปเปอร์/นักร้อง/โปรดิวเซอร์ ชื่อวายเคลฟ ชอง, แร็ปเปอร์/นักร้อง ลอรีน ฮิลล์ และแร็ปเปอร์ พราส มิเชล ชื่อของวงมาจากคำว่า ผู้ลี้ภัย (refugee) ที่ชองและมิเชล เป็นชาวไฮติ-อเมริกัน ส่วนฮิลล์เป็นชาวแอฟริกัน-อเมริกัน พวกเขามีอัลบั้ม 2 อัลบั้ม หนึ่งในนั้นคืออัลบั้ม The Score (1996) ที่ประสบความสำเร็จได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวหลายรางวัลและได้รับรางวัลแกรมมี่ ก่อนที่พวกเขาจะแตกวงไปในปี 1997 ฮิลล์และชองประสบความสำเร็จกับการออกผลงานเดี่ยว ส่วนมิเชลทำงานเพลงประกอบภาพยนตร์และการแสดง ซึ่งมีเพลงที่ประสบความสำเร็จที่ชื่อ "Ghetto Supastar"
# อาร์เรสเตดเดเวลลอปเมนต์
อาร์เรสเตดเดเวลลอปเมนต์  เป็นศิลปินกลุ่มแนวอัลเทอร์เนทีฟฮิปฮอปสัญชาติอเมริกัน เคยได้รับรางวัลแกรมมี่ 2 ครั้ง ก่อตั้งโดยสปีชและเฮดไลเนอร์ โดยมีมุมมองเกี่ยวกับชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ไปจนถึงแกงสตาแร็ป ได้รับความนิยมช่วงต้นทศวรรษ 1990

ผลงานเพลง
อัลบั้ม
 1992: 3 Years, 5 Months & 2 Days in the Life Of... (Chrysalis) - US Pop #7, US R&B #3 (4X Platinum)
 1993: Unplugged (Chrysalis) - US Pop #60, US R&B #38http://www.billboard.com/bbcom/retrieve_chart_history.do?model.chartFormatGroupName=Albums&model.vnuArtistId=1004&model.vnuAlbumId=1087971 (Gold)
 1994: Zingalamaduni (Chrysalis) - US Pop #55, US R&B #20
 2000: Da Feelin' EP (EMI)
 2002: Heroes of the Harvest
 2003: Extended Revolution กับค่าย Stateside Records
 2004: Among The Trees
 2006: Since The Last Time

ซิงเกิล
  1992: "Tennessee" - US Pop #6, US R&B #1, US Rap #1
  1992: "People Everyday" - US Pop #8, US R&B #2, US Rap #1
  1992: "Mr. Wendal" - US Pop #6, US R&B #6
  1992: "Raining Revolution" - US R&B #49
  1992: "Revolution" - US Pop #90, US Rap #20
  1993: "Natural" - US R&B #90
  1994: "United Minds" - US R&B #66, US Rap #49 
  1994: "Ease My Mind" - US Pop #45, US R&B #14, US Rap #4
# ดูวอป
ดูวอป  เป็นแนวเพลงสไตล์ที่เน้นเสียงร้องเป็นหลัก รูปแบบหนึ่งเพลงริทึมแอนด์บลูส์ ที่พัฒนาขึ้นมาโดยชาวแอฟริกัน-อเมริกันในช่วงทศวรรษ 1940 และประสบความสำเร็จ ได้รับความนิยมในทศวรรษ 1950 และ 1960 แนวเพลงการร้องของชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ที่เรียกว่าดู-วอปนี้ เกิดขึ้นบนถนนทางตอนเหนือและเมืองอุตสาหกรรมฝั่งกลางตะวันตก อย่างนิวยอร์ก ฟิลาเดลเฟีย ชิคาโก บัลติมอร์และพิตส์เบิร์จ  กับการร้องนุ่มนวล สอดคล้องกลมกลืนกันของเสียงร้อง ดูวอปเป็นหนึ่งในเพลงกระแสหลัก เป็นเพลงป็อปในสไตล์อาร์แอนด์บีของยุคทศวรรษ 1950 และ 1960
# แนชวิลล์
แนชวิลล์  เป็นเมืองหลวงของรัฐเทนเนสซี และเป็นเคาน์ตีซีต (เมืองหลวงมณฑล) ของเดวิดสันเคาน์ตี ถือเป็นเมืองที่มีพลเมืองหนาแน่นมากที่สุดเป็นอันดับ 2 ในรัฐถัดจากเมืองเมมฟิส เมืองตั้งแถบริมแม่น้ำคัมเบอร์แลนด์ ในเดวิดสันเคาน์ตี ทางส่วนกลางเหนือของรัฐ แนชวิลล์เป็นเมืองที่เป็นศูนย์รวมด้านการเอาใจใส่ด้านสุขภาพ ดนตรี สิ่งตีพิมพ์ การธนาคาร และธุรกิจการขนส่ง
# สะพานปทุมธานี 2
สะพานปทุมธานี 2 เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาระหว่างท้องที่ตำบลบางขะแยงกับตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี และเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 เป็นสะพานที่รองรับปริมาณรถที่เพิ่มขึ้นในจังหวัดปทุมธานีและจังหวัดนนทบุรี สะพานนี้มีทั้งสิ้น 6 ช่องจราจร เป็นสะพานคอนกรีตผิวลาดยาง นับเป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาแห่งที่ 3 ของจังหวัดปทุมธานี

ปัจจุบัน กรมทางหลวงกำหนดให้สะพานปทุมธานี 2 และถนนที่เชื่อมต่อทั้งสองฝั่งรวมเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 (บางบัวทอง-บางพูน)

 ข้อมูลทั่วไป 
 วันที่ทำการก่อสร้าง : วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2551
 วันเปิดการจราจร : วันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2552
 บริษัทที่ทำการก่อสร้าง :  บริษัท อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ จำกัด (มหาชน)
 ราคาค่าก่อสร้าง : 140,046,155.00 บาท 
 แบบของสะพาน : คอนกรีตอัดแรง
 ความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง : 7.80 เมตร
 ความยาวของสะพาน : 778.10 เมตร 
 เชิงลาดสะพานทั้งสองฝั่ง : 360.00 เมตร
 รวมความยาวทั้งหมด : 599.10 เมตร 
 จำนวนช่องทางจราจร : 6 ช่องจราจร
 ความกว้างสะพาน : 27.90 เมตร 
 ความกว้างทางเท้า : 1.50 เมตร

แหล่งข้อมูลอื่น

ปทุมธานี 2
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2552
ปทุมธานี 2
ปทุมธานี 2
# เนลล์ กวิน
เนลล์  กวิน (พ.ศ. 2193- 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2230) เป็นพระสนมเอกคนที่สามของ  สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่  2เนลล์มาจากจุดต่ำสุดของสังคมอังกฤษ  เนลล์เกิดในซ่องโสเภณี  แม่ของเนลล์เป็นอดีตโสเภณี  แม่เมาเหล้าและตกน้ำตายตั้งแต่เนลล์ยังเล็ก  เนลล์ไม่ได้เรียนหนังสือ  อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้  พอเนลล์อายุ  14  ปี  เธอเติบโตสวยสะพรั่งเป็นสาวหน้าอกใหญ่  เนลล์เป็นเด็กขายส้มในโรงละคร  เด็กขายส้มเป็นอาชีพที่ต้องเสียตัวกับลูกค้าบ้ากาม  ต่อมาเนลล์ได้เป็น  "เด็ก"ให้กับ ชาร์ลส์ ฮาร์ท นักแสดงชายในโรงละคร  เนลล์ได้เรียนเต้นระบำกับครูฝึก  เนลล์เป็นสาวสวยน่ารัก  ขี้เล่น  เฮฮา มีลูกเล่นแพรวพราว  ทำให้เจ้าของโรงละครและนักเขียนบทเห็นแววเป็น  "ดาวรุ่ง"  ของเนลล์  เนลล์ได้เลื่อนขั้นเป็นนักแสดงในวัย  15  ปี  ด้วยความสวยและฉลาด  เนลล์ได้เป็นนางเอกในเรื่อง   Secret Love ในเรื่องนั้นนางเอกต้องเป็นสาวขี้เล่น  เฮฮา  เนลล์ได้มีนิสัยตรงกัน  เธอเลยได้เป็นนางเอกของเรื่อง  ซึ่งก็โด่งดังเป็นพลุแตก

คนดูหนึ่งในนั้นคือชาร์ลส์ แซควิลล์  ที่หลงใหลในตัวเนลล์จนถอนตัวไม่ขึ้น  อยากได้มาเป็นเมียเก็บ  และก็สำเร็จในที่สุด
ชาร์ลส์พาเนลล์ไปพักที่คฤหาสน์หลังงาม  เนลล์ได้สัมผัสกับความหรูหราอลังการของที่นั่น  เนลล์ได้ชุดสวยๆ  นั่งรถม้า  มีบ่าวรับใช้  สร้างความดีใจมาก  แต่ความรักของเนลล์กับชาร์ลส์ต้องยุติลง  จากนั้นเนลล์ก็ไปเป็น  "เด็ก"ของขุนนางอีกหลายคน  ก่อนที่จะไปเป็นพระสนมในวัย  19 ในตอนนั้นพระเจ้าชาร์ลส์มีพระสนมชื่อมอลล์ เดวิส  ที่มีประวัติที่ไม่ค่อยดีนัก  มอลล์เป็นลูกนอกสมรสของขุนนางคนหนึ่ง  พ่อไม่ยอมรับ  เธอต้องเป็นนางละคร  ร้องเพลงได้ไพเราะยิ่งนัก

พระเจ้าชาร์ลส์ทรงชอบมอลล์มากๆแต่ในราชสำนัก  มอลล์เป็นที่รังเกียจ  เนื่องจากเธอมาจากความต้อยต่ำ ไม่รู้จักที่ต่ำสูง  ขาดความนอบน้อม  ไม่มีมารยาท  นอกจากพระเจ้าชาร์ลส์แล้วไม่ใครรักมอลล์สักคน  วันหนึ่งพระเจ้าชาร์ลส์ทอดพระเนตรดูการแสดงละคร เนลล์เองก็ไปกับคู่ควง  เนลล์ได้นั่งติดกับพระเจ้าชาร์ลส์  เนลล์เป็นสาวขี้เล่น  พระเจ้าชาร์ลส์ทรงสั่งให้ข้าราชบริพารนัดเนลล์และคู่ควงให้ไป  "ดื่ม"กันต่อที่โรงเตี๊ยมใกล้ๆ พอดื่มเสร็จ  เมื่อถึงเวลาจ่ายเงิน  พระเจ้าชาร์ลส์ทรงไม่ได้พกกระเป๋าเงินมา  เนลล์เลยอุทานมาว่า  "โอ  ตั้งแต่เกิดฉันไม่เคยเห็นเจ้าภาพที่ไหนกระจอกขนาดนี้" คนร่วมโต๊ะต่างตะลึงไปหมด  กลัวว่าเนลล์จะถูกลงโทษ  แต่เปล่า  พระเจ้าชาร์ลส์กลับทรงเอ็นดูเนลล์มากกว่าเดิม

เนลล์ต้องเจอคู่แข่งอย่างหลุยส์ เดอ  เครูอาล แต่ก็ทำอะไรเนลล์ไม่ได้  ส่วนมอลล์  เดวิสก็ถูกเขี่ยไปให้พ้นเส้นทาง  ด้วยวิธีการคือเนลล์แอบเอาสมุนไพรที่มีฤทธิ์เป็นยาถ่ายใส่ลงไปในอาหาร  แล้วก็มารับประทานด้วยกันปกติ  พอสมุนไพรออกฤทธิ์  มอลล์เริ่มมีอาการท้องเสียง สร้างความอึดอัดอย่างมาก โดยเฉพาพระเจ้าชาร์ลส์ที่ตรัสว่า  "ช่างอึดอัดจริง  บรรยกาศชวนกินข้าวไม่ลง" มอลล์เกิดอาการท้องเสียอย่าแรง เป็นเหตุที่ทำให้ตกกระป๋องในที่สุด

เนลล์เป็นคนพูดตรง  วันหนึ่งพระเจ้าชาร์ลส์เสด็จมาเยี่ยมเนลล์และลูกชายที่บ้านพัก  เนลล์ได้พูดว่า "มานี่ซิ  เด็กไม่มีพ่อ"สร้างความตกพระทัยแก่พระเจ้าชาร์ลส์มาก  เนลล์เลยให้เหตุผลว่า  "จริงไหมเพคะ  ลูกหม่อมฉันเป็นแบสทาร์ด  ลูกนอกสมรสนี่"  ทำให้พระเจ้าชาร์ลส์ทรงชื่นชมเนลล์มากกว่าเดิม  

เนลล์เสียชีวิตในวัย  37  ปี.
# บรัสเซิลส์กริฟฟัน
บรัสเซิลส์กริฟฟัน (เป็นพันธุ์สุนัขแบบสุนัขตุ๊กตา (Toy dog) ที่ได้รับชื่อจากเมืองต้นกำเนิดคือกรุงบรัสเซลส์ในประเทศเบลเยียม บรัสเซิลส์กริฟฟันอาจหมายถึงพันธุ์สุนัขสามพันธุ์ ได้แก่ "บรัสเซิลส์กริฟฟัน", "กรีฟงแบลฌ์"  และ "เปอตีบราบ็องซง"  มาตรฐานของทั้งสามพันธุ์เป็นมาตรฐานเดียวกัน ต่างกันก็ตรงสีขน ในบางมาตรฐานก็ถือว่าทั้งสามพันธุ์เป็นความแตกต่างของพันธุ์เดียวกันที่คล้ายกับสุนัขเลี้ยงแกะเบลเยียม (Belgian Shepherd Dog)

มาตราฐานสายพันธุ์

อุปนิสัย : ฉลาด ตื่นตัวอยู่เสมอ ฝึกสอนง่าย
ศีรษะ : หัวกะโหลกมีลักษณะกลมกว้าง ส่วนหัวรูปโดม
หู : มีขนาดเล็ก โคนหูอยู่ในระดับสูง นิยมตัดหูและดามไว้ให้ตั้ง ในกรณีที่ไม่ตัดหูใบหูจะกึ่งตั้งกึ่งพับ
ตา : มีขนาดใหญ่ สีดำ มีขนตายาว
ดั้งจมูก : มีมุมหักชัดเจน
ปาก : ริมฝีปากตึง สีดำ กรามล่างแข็งแรงกว่ากรามบน ขณะหุบปากต้องไม่เห็นลิ้นหรือฟันยื่นออกจากปาก
จมูก : สีดำ ขนาดใหญ่ ปลายจมูกโด่ง
ฟัน : แข็งแรง ขบแบบ undershot (ฟันล่างเหลื่อมฟันบน)
ลำตัว : ค่อนข้างสั้น เส้นหลังตรงอยู่ในแนวระดับ
คอ : มีความยาวปานกลาง มีลักษณะโค้ง ความสมดุลย์ของคอมีส่วนทำให้สุนัขมีความสง่างาม
อก : กว้างและลึก
ขาหน้า : มีความยาวปานกลาง มีกล้ามเนื้อขามาก ขาหน้าตั้งตรงทั้งสองอยู่ห่างกันพอเหมาะ ข้อเท้าสั้นและแข็งแรง เท้ามีลักษณะกลมเล็ก นิ้วเท้าชิด เล็บและฝ่าเท้ามีสีดำ
ขาหลัง : มีลักษณะแข็งแรง กล้ามเนื้อมาก ข้อเท้าแข็งแรง ข้อเท้าไม่บิด เท้าหลังมีลักษณะกลมเล็ก นิ้วเท้าชิด เล็บ ฝ่าเท้าสีดำ
หาง : โคนหางอยู่ในระดับสูง นิยมตัดหางให้เหลือ 1 ใน 3 ของความยาวหางเดิม
ขน - สี : มี 2 ชนิด คือชนิดพันธุ์ขนสั้นและขนยาว ชนิดขนยาวขนจะหยิกแข็ง บริเวณหัวและตาจะมีขนยาว ชนิดขนสั้นมีลักษณะขนคล้ายสุนัขพันธุ์บลูด๊อก มีหลายสีเช่นน้ำตาล น้ำตาล-ดำ ดำ (สีดำยกเว้นชนิดขนสั้น)
# แป็งเซตูโวกอรา ฟราเปเลบาลาฟง
เพลงชาติสาธารณรัฐเซเนกัลมีชื่อว่า แป็งเซตูโวกอรา ฟราเปเลบาลาฟง  ซึ่งอาจแปลเป็นใจความได้ว่า "ทุกคนจงดีดกอราและตีบาลาโฟน" โดยชื่อของเพลงนี้มาจากเครื่องดนตรีพื้นเมืองของเซเนกัล 2 ชนิด คือ กอรา (kora) ซึ่งเป็นเครื่องดีดจำพวกพิณอย่างหนึ่ง และ บาลาโฟน (balafon) อันเป็นเครื่องตีคล้ายระนาดชนิดหนึ่ง ทำด้วยไม้

เพลงนี้ประพันธ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2503 ทำนองโดยเฮอร์เบิร์ต เปปเปอร์ (Herbert Pepper) ผู้ประพันธ์เพลง "ลาเรอแนซ็องส์" อันเป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐแอฟริกากลาง คำร้องโดยเลโอโปลด์ เซดาร์ เซงกอร์ (Léopold Sédar Senghor) ประธานาธิบดีคนแรกแห่งสาธารณรัฐเซเนกัล

 เนื้อร้อง 
<span style="color:#FFCD00">ภาษาฝรั่งเศส<span style="color:#006233">ภาษาโวลอฟ<span style="color:#006233">คำแปล 
Premier couplet 
Yëngël len koora yii
Ndënd yeek balafoŋ yi
Gayndék sibi ñaare na
Ki jafé ca àll ba
Jugléen mélni kuy naaw
Dólli xàjji lëndëm gi
Feeñal njaxare yi
Leeral suñu yaakaar
Taxawleen doomi nday, Afrika dajéna
Yéenay sama buumi xol

Refrain
Na mbàgg yi tóllo
Ma doomi nday, yéen wa Senegaal jugleen
Ñu boole géej gi ak ndox mi bàll
Te boole ñaay bi ak àll bi
Sargal Afrik suňu yaay

Deuxième couplet 

Refrain

Troisième couplet

Refrain

Quatrième couplet

Refrain

Cinquième couplet

Refrainบทที่ 1
เราทุกคนจงดีดอราและตีบาลาโฟน
สิงโตแดงคำรามแล้ว
มีความเชื่องบนทุ่งหญ้าสะวันนา
ก้าวกระโดดไปข้างหน้า
ความมืดมิดขจัดปัดเป่า
แสงแดดส่องประกายอันน่าสยอง แสงแดดส่องประกายถึงความหวังของเรา
ตื่นเถิดพี่น้อง นี่คือชาวแอฟริกามาชุมนุมกัน

ประสานเสียง
ยองใยด้วยหัวใจสีเขียวของข้า
พี่น้องทั้งหลาย อยู่อย่างเคียงบ่าเคียงไหล่
โอ้ ตื่นเถิด เซเนกัล
ทะเล และน้ำพุ ป่าไม้และที่ราบอันกว้างใหญ่ร่วมมือกัน
แอฟริกาจงเจริญ แอฟริกาจงเจริญ

บทที่ 2
เซเนกัล บุตรชายเจ้าสิงโต
สู่การควบม้าได้ปรากฏขึ้นในยามราตรี
โอ้ ให้เกียรติแก่บรรพบุรุษของเรา
งดงามดั่งไม้มะเกลือ แข็งแรงดั่งเกลียวข้าง
เรากล่าวให้กระจ่าง - ดาบที่ไร้ร่องรอย

ประสานเสียง

บทที่ 3
เซเนกัล เราทำงานอันยิ่งใหญ่ของท่าน
เพื่อปกป้องลูกนกจากเหยี่ยว
จากตะวันออกไปตะวันตก จากเหนือจรดไต้
บุคคลหนึ่งไม่มีร่องรอยได้ถือกำเนิดขึ้น
แต่ชนชาติหนึ่งหันไปตามลมทั่วแผ่นดินโลก

ประสานเสียง

บทที่ 4
เซนเนกัลเหมือนวีรบุรุษของเราทั้งปวง
เราจะอยู่ในความลำบาก ไร้ความเกลียดชัง ด้วยสองแขนที่เปิดกว้าง
ในยามสงบจะเก็บดาบไว้ในฝัก
เพื่อแรงงานและคำพูดจะเป็นอาวุธของเรา
ชาวเปาตูเป็นพี่น้องกัน ชาวอาหรับและผิวขาวก็เช่นกัน

ประสานเสียง

บทที่ 5
แต่หากศัตรูเผาพรมแดนของเรา
เราจะฟื้นคืนชีพด้วยอาวุธในมือของเรา
บุคคลหนึ่งท้าทายความเศร้าโศกด้วยศรัทธาทั้งปวง
หนุ่มสาวและผู้ใหญ่ ชายและหญิง
ความตาย ใช่! เราว่าความตายไม่ใช่ความละอาย

ประสานเสียง

 สื่อ
# มุลุงกูดาลิทซานีมาลาวี
มุลุงกูดาลิทซานีมาลาวี (ชิเชวา:) หมายถึง "ขอพระเจ้าประทานพรแก่มาลาวีของเรา" เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐมาลาวี เพลงนี้เป็นบทเพลงซึ่งชนะการประกวดเพลงชาติมาลาวีเมื่อ พ.ศ. 2507 ประพันธ์คำร้องและทำนองโดย ไมเคิล-เฟรเดอริค พอล ซอกา (Michael-Fredrick Paul Sauka)

 ประวัติเพลงชาติ 
หลังจากประกาศอิสรภาพจากสหราชอาณาจักร ค.ศ.1964. โดยมีการจัดการแข่งขันเพื่อที่จะหาเพลงชาติมาลาวี. โดยเพลงชาติที่ถูกส่งเข้าประกวดมีทั้งจากทวีปยุโรปจากสหรัฐอเมริกาและจากหลายประเทศในทวีปแอฟริกา.ไมเคิล-เฟรเดอริค พอล ซอกา ชาวมาลาวีได้ส่งเพลงชาติเข้าประกวดทั้งหมด 4 เพลง. โดยเขาเป็นสมาชิกของแผนกตรวจสอบของ นยาซาแลนด์ และเขายังเป็นครูสอนดนตรีนอกเวลาใน โรงเรียนมัธยมสตรีเซนต์แมรี่ ในเมือง ซอมบ้า. เขายังเล่นออร์แกนในโบสถ์นิกาโรมันคาทอลิกในเมืองซอมบ้า.จากเพลงทั้งหมดสี่เพลงที่เขาส่งเข้าประกวดได้มีหนึ่งเพลงได้ชนะเลิศการแข่งขันและได้ถูกเลือกให้เป็นเพลงชาติมาลาวี 

 บทร้อง 

 ภาษาชิเชวา คำแปลMlungu dalitsani Malaŵi,
Mumsunge m'mtendere.
Gonjetsani adani onse,
Njala, nthenda, nsanje.

Lunzitsani mitima yathu,
Kuti tisaope.
Mdalitse Mtsogoleri nafe,
Ndi Mayi Malaŵi.

Malaŵi ndziko lokongola,
La chonde ndi ufulu,
Nyanja ndi mphepo ya m'mapiri,
Ndithudi tadala.

Zigwa, mapiri, nthaka, dzinthu,
N'mphatso zaulere.
Nkhalango, madambo abwino.
Ngwokoma Malaŵi.

O Ufulu tigwirizane,
Kukweza Malaŵi.
Ndi chikondi, khama, kumvera,
Timutumikire.

Pa nkhondo nkana pa mtendere,
Cholinga n'chimodzi.
Mayi, bambo, tidzipereke,
Pokweza Malaŵi.ขอพระเจ้าโปรดประทานพรแก่มาลาวีของเรา
ให้เป็นดินแดนแห่งสันติ
ขจัดสิ้นซึ่งศัตรูทั้งปวง
ทั้งความหิวโหย ความเจ็บป่วย และความอิจฉาริษยา

จงรวมจิตใจของเราให้เป็นหนึ่ง
ให้เราเป็นอิสระจากความหวาดหวั่น
ขอทรงอวยพรแก่ผู้นำแต่ละคนและทุกคน
และแก่มารดรมาลาวี

มาลาวีของเรา แผ่นดินนี้กว้างใหญ่
ผืนดินอุดม กล้าหาญ มีเสรี
พร้อมด้วยทะเลสาบ บรรยากาศขุนเขาอันสดชื่น
ช่างเป็นพรอันยิ่งใหญ่นักที่เราได้รับ

เนินเขาและหุบผา เปี่ยมด้วยดินดีและหายาก
มอบอิสรเสรีมากมายแก่เรา
มวลไม้และผืนป่า ทาบทาใหญ่กว้าง
ทั้งมวลนี้คือมาลาวีอันงดงาม

เราจงรวมกันไว้ ให้มีเสรีตลอดไป
เพื่อสร้างสรรค์แผ่นดินมาลาวี
ดัวยความรัก ความกระตือรือล้น ความภักดี
จงทำให้ดีที่สุดเพื่อแผ่นดินมารดร 

ไม่ว่าจะยามศึกหรือยามสงบ
เรามีจุดประสงค์และเป้าหมายเพียงหนึ่ง
คือเหล่าชายหญิงน้อมรับใช้อย่างไม่เห็นแก่ตน
ในการสรรค์สร้างมาลาวี

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 มุลุงกูดาลิทซานีมาลาวี ที่ nationalanthems.info
# ดี-ไลต์
ดี-ไลต์ (Deee-Lite) เป็นวงดนตรี แดนซ์จากอเมริกา ประกอบด้วยสมาชิก Towa Tei Lady Miss Kier และ DJ Dmitry และ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1990 โดย มีเพลงฮิต คือ "Groove is in the Heart" ขึ้นชาร์ตที่อันดับ 1 บนบิลบอร์ด ชาร์ท Hot Dance Club Play chart,

แหล่งข้อมูลอื่น
แหล่งข้อมูลDeee-Lite ที่ Discogs
# ไดโนเสาร์จูเนียร์
ไดโนซอร์จูเนียร์   เป็นวงร็อกอเมริกันก่อตั้งวงใน รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา ประกอบด้วยสมาชิก J Mascis (กีตาร์ และ ร้องนำ) Lou Barlow (มือเบส) และ Murph (กลอง) ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1984 ออกอัลบั้มมาแล้ว 9 ชุด จนมาถึง 1997 ก็ได้แยกวง ไปซักพักก็กลับมาตั้งวงใหม่อีกครั้งในปี 2005

 ผลงาน 
 Dinosaur (1985) 
 You're Living All Over Me (1987) 
 Bug (1988) 
 Green Mind (1991) 
 Where You Been (1993) 
 Without a Sound (1994) 
 Hand It Over (1997) 
 Beyond (2007) 
 Farm (2009)
 I Bet on Sky (2012)
 Give a Glimpse of What Yer Not (2016)
 Sweep It Into Space (2021)

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Official J. Mascis site
# ดาราศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ
การแข่งขันดาราศาสตร์โอลิมปิกระดับประเทศ  เป็นการแข่งขันระดับชาติซึ่งจัดขึ้นทุกปีในวิชาดาราศาสตร์สำหรับนักเรียนในระดับชั้นมัธยม และเป็นหนึ่งในการแข่งขันโอลิมปิกวิชาการ

 สถานที่จัดการแข่งขัน 
 ปีที่แข่งขัน  เมืองที่จัดการแข่งขัน  ประเทศเจ้าภาพ  จำนวนทีมที่ส่งเข้าร่วมการแข่งขัน   จำนวนประเทศที่เข้าร่วมสังเกตการณ์ 1996  (Nizhnij Arkhyz)   รัสเซีย (Russia)  4  1 1997  (Nizhnij Arkhyz)   รัสเซีย (Russia)  4  - 1998  (Nizhnij Arkhyz)   รัสเซีย (Russia)  5  1 1999  (Nauchnyj)   ยูเครน (Ukraine)  7  2 2000  (Nizhnij Arkhyz)   รัสเซีย (Russia)  8  - 2001  (Nauchnyj)   ยูเครน (Ukraine)  7  2 2002  (Nizhnij Arkhyz)   รัสเซีย (Russia)  11  - 2003  สต็อกโฮล์ม (Stockholm)   สวีเดน (Sweden)  13  2 2004  ซิเมซ (Simeiz)   ยูเครน (Ukraine)  18  - 2005  ปักกิ่ง (Beijing)   จีน (China)  15  2 2006  บอมเบย์ (Bombay)   อินเดีย (India)  16  3 2007  ซิเมซ (Simeiz)   ยูเครน (Ukraine)  23  1 2008  ตรีเยสเต (Trieste)   อิตาลี (Italy)  19  1 2009  หางโจว (Hangzhou)   จีน (China)  17  1 2010  (Sudak)   ยูเครน (Ukraine)  19  - 2011  (Alma-Ata)   คาซักสถาน (Kazakhstan)  19  2 2012  (Gwangju)   เกาหลีใต้ (South Korea)  20  2 2013  (Vilnius)   ลิทัวเนีย (Lithuania)  20  - 2014  (Bishkek-Cholpon-Ata)   คีร์กีซสถาน (Kyrgyzstan)  17  -

 ดาราศาสตร์โอลิมปิกระดับเอเชียแปซิฟิก 
ดาราศาสตร์โอลิมปิกระดับเอเชียแปซิฟิก  เป็นการแข่งขันระดับภูมิภาคสำหรับนักเรียนที่ไม่ได้เป็นผู้แทนไปแข่งขันดาราศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ

 สถานที่จัดการแข่งขัน APAO 

 ครั้งที่  เมืองที่จัดการแข่งขัน  ประเทศเจ้าภาพ  จำนวนทีมที่ส่งเข้าร่วมการแข่งขัน   วันที่จัดการแข่งขัน 1  เอียร์คุตสก์ (Irkutsk)   รัสเซีย (Russia)  8  4-11 ธันวาคม พ.ศ. 2548 2  วลาดิวอสต็อก (Vladivostok)   รัสเซีย (Russia)  8  4-11 ธันวาคม พ.ศ. 2549 3  เซียะเหมิน (Xiamen)   จีน (China)  6  21-29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 4  บิชเคก (Bishkek)   คีร์กีซสถาน (Kyrgyzstan)  6  16-23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 5  ดัมยาง (Damyang)   เกาหลีใต้ (South Korea)    7-14 ตุลาคม พ.ศ. 2552 6      พ.ศ. 2553

 แหล่งข้อมูลอื่น 
  เว็บไซต์ทางการ ดาราศาสตร์โอลิมปิกสากล
 เว็บไซต์ทางการ ดาราศาสตร์โอลิมปิกเอเชีย-แปซิฟิก