# โทรจิต
โทรจิต  เป็นการส่งข้อมูลข่าวสารจากบุคคลหนึ่งไปยังอีกบุคคลหนึ่งโดยไม่ใช้ช่องทางทางประสาทสัมผัสหรือไม่มีปฏิกิริยาทางกายเลย และทึกทักกันว่าทำได้จริง แม้มีการศึกษาค้นคว้ามากมายเพื่อยกระดับ ทำความเข้าใจ และใช้ประโยชน์ซึ่งโทรจิต แต่นักวิทยาศาสตร์เห็นพ้องต้องกันว่า โทรจิตมิใช่ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นจริง อนึ่ง ในระยะหลัง ๆ นี้ นักวิทยาศาสตร์ได้คิดค้นเทคโนโลยีที่เรียก "การอ่านภาพจากประสาท" (neuroimaging) ซึ่งช่วยให้อ่านใจในรูปแบบง่าย ๆ ได้

คำภาษาอังกฤษ "telepathy" นั้นเฟรเดริก วิลเลียม เฮนรี ไมเออส์ (Frederic William Henry Myers) นักวิชาการซึ่งก่อตั้งสมาคมวิจัยพลังจิต (Society for Psychical Research) บัญญัติขึ้นเมื่อปี 1882 และนับแต่นั้นจนปัจจุบันก็ได้รับความนิยมเป็นอันมากยิ่งกว่าถ้อยคำที่ใช้กันก่อนหน้าว่า "การถ่ายโอนความคิด" (thought-transference)Glossary of Parapsychological terms - Telepathy  — Parapsychological Association. Retrieved December 19, 2006. เช่นเดียวกับโทรจิตเองที่เป็นหัวเรื่องยอดนิยมในบันเทิงคดียุคปัจจุบันและบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ซึ่งตัวละครบรรดาที่เป็นยอดมนุษย์และยอดวายร้ายนั้นมีความสามารถส่งโทรจิตได้กันทั้งสิ้น

จุดเริ่มต้นของแนวคิด
ตามคำกล่าวของนักประวัติศาสตร์ เช่น รอเจอร์ ลัคเฮิร์ส (Roger Luckhurst) และ เจเน็ต ออพเพนไฮม์ (Janet Oppenheim) แนวคิดเรื่องโทรจิตในอารยธรรมตะวันตกสามารถสืบค้นย้อนหลังไปได้ถึงปลายศตวรรษที่ 19 และได้มีการก่อตั้งสมาคมวิจัยทางจิต (Society for Psychical Research) หรือ SPR ขึ้น Oppenheim, Janet. (1985). The Other World: Spiritualism and Psychical Research in England, 1850–1914. Cambridge University Press. pp. 135–249. Luckhurst, Roger. (2002). The Invention of Telepathy, 1870–1901. Oxford University Press. pp. 9–51.  ในขณะที่วิทยาศาสตร์กายภาพมีความก้าวหน้าอย่างมาก แนวคิดทางวิทยาศาสตร์จึงถูกนำมาประยุกต์ใช้กับปรากฏการณ์ทางจิต (เช่น พลังแม่เหล็กของสัตว์ (animal magnetism)) โดยหวังว่าสิ่งนี้จะช่วยในการทำความเข้าใจปรากฏการณ์นอกเหนือปรกติ (paranormal phenomena) ได้ แนวคิดสมัยใหม่ของโทรจิตเกิดขึ้นในบริบทนี้ 

นักวิจัยด้านจิตวิทยา เอริค ดิงวอลล์ (Eric Dingwall) ได้วิพากษ์วิจารณ์ผู้ก่อตั้ง SPR อย่าง เฟรเดอริก ดับเบิลยู.เอช. ไมเออร์ส (Frederic W.H. Myers) และ วิลเลียม เอฟ. เบร์เร็ตต์ (William F. Barrett) ที่พยายาม "พิสูจน์" ความสามารถทางโทรจิต แทนที่จะวิเคราะห์อย่างเป็นกลางว่าความสามารถนี้มีอยู่จริงหรือไม่ Dingwall, Eric. (1985). The Need for Responsibility in Parapsychology: My Sixty Years in Psychical Research. In A Skeptic's Handbook of Parapsychology. Prometheus Books. pp. 161–174.  "Let me give an example, such as thought-transference, which is as good as any. When the British SPR was founded, the public was led to believe that at least a scientific survey was to be made, and I have no doubt that even some of those closely associated with the early days thought so too. But Myers, among others, had no such intention and cherished no such illusion. He knew that the primary aim of the Society was not objective experimentation but the establishment of telepathy. (...) What was wanted was proof that mind could communicate with mind apart from the normal avenues, for if mental sharing was a fact when the persons concerned were incarnate it could plausibly be suggested that the same mechanism might operate when death had occurred. Thus the supernatural might be proved by science, and psychical research might become, in the words of Sir William Barrett, a handmaid to religion."

 การอ่านความคิด 

ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 นักมายากลและนักอ่านใจ (magician and mentalist) ชื่อ วอชิงตัน เออร์วิง บิชอป (Washington Irving Bishop) ได้มีการแสดงการสาธิต "การอ่านความคิด" (thought reading) ขึ้น