wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ปิศาจจิ้งจอก (จีน)
ปีศาจจิ้งจอก หรือเดิมใช้ว่า ปิศาจเสือปลามีในสำเนียงแต้นิ๋วว่า húlì jíeuy ฮูหลี่เงียว. (2506) กรุงเทพฯ: องค์การค้าของคุรุสภา. หน้า 13. (จีน: 九尾狐; พินอิน: jiǔ wěi hú; คำแปล: จิ้งจอกเก้าหาง, เวียดนาม: Hồ Ly) เป็นปิศาจในเทพปกรณัมจีนซึ่งอาจดีหรือร้ายก็ได้

จีนและเวียดนามเชื่อว่า สรรพสิ่งสามารถมีอำนาจวิเศษ มีชีวิตอมตะ และแปลงเป็นมนุษย์ได้ ถ้าได้บำเพ็ญตบะมานานพอสมควร ปิศาจจิ้งจอกนั้นคือสุนัขจิ้งจอกเพศเมียที่สามารถกลายร่างเป็นมนุษย์หญิงสาวโฉมงาม

ปรกติแล้วเชื่อกันว่า ปิศาจจิ้งจอกเป็นผีร้าย ปิศาจจิ้งจอกซึ่งเป็นที่รู้จักมากที่สุดตัวหนึ่ง คือ ปิศาจจิ้งจอกเก้าหางในนิยายเรื่อง เฟิงเฉิน หรือ สถาปนาเทวดา (封神) ของสฺวี่ จ้งหลิน (許仲琳) ในสมัยราชวงศ์หมิง ที่ฆ่านางต๋าจี่ (妲己) แล้วสิงร่างนางไปเป็นสนมพระเจ้าโจ้ว (紂) แห่งราชวงศ์ซาง เพื่อล่อลวงให้พระเจ้าโจ้วถึงแก่ความวิบัติตามเสาวนีย์ของนางฟ้านฺหวี่วา (女媧)

อย่างไรก็ดี ในนิยายบางเรื่อง ปิศาจจิ้งจอกมิได้มุ่งร้าย เช่น เรื่อง ซันซุ่ยผิงเยาฉวน หรือ สามซุ่ยพิชิตมาร (三遂平妖傳) ของหลัว กวั้นจง (羅貫中) ในสมัยราชวงศ์หมิง ว่าด้วยปิศาจจิ้งจอกสอนวิทยาคมให้หญิงสาวคนหนึ่ง หญิงคนนั้นจึงเอาชนะกองทัพได้ และเรื่อง เหลียวไจจื้ออี้ หรือ เรื่องประหลาดจากห้องศิลป์ (聊齋誌異) ของผู ซงหลิง (蒲松齡) ในสมัยราชวงศ์ชิง ที่ว่าด้วยความรักระหว่างมนุษย์หนุ่มและจิ้งจอกสาว รวมถึงในความเชื่อดั้งเดิมของชาวจ้วง ที่อาศัยอยู่ในภาคใต้ของจีน ตลอดจนปรากฏเป็นภาพเขียนสีตามผนังถ้ำในยุคก่อนประวัติศาสตร์ทางภาคเหนือและอีสานของไทย หมาเก้าหางเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่ขโมยข้าวด้วยการจุ่มหางจากสวรรค์มาให้แก่มวลมนุษย์ จึงถูกเทวดาไล่ฟันจนเหลือหางเพียงหางเดียวอย่างในปัจจุบัน และเป็นต้นกำเนิดของข้าว เชื่อว่านิทานเรื่องหมาเก้าหางนี้กระจายไปทั่วภูมิภาคอาเซียนในยุคก่อนประวัติศาสตร์

นอกจากนี้ ชาวจีนยังโทษว่า ปิศาจจิ้งจอกทำให้ชายมีองคชาตหดเล็กลงจนเป็นโรคจู๋Cheng, S. T.  "A critical review of Chinese Koro."  Culture, Medicine and Psychiatry 20(1):67-82 (1996).

จิ้งจอกเก้าหางในตำนานเวียดนาม

ตำนาน Lê Thái Tổ  (เล ท้าย โต๋) - Lê Lợi (เล เหล่ย) เคยมีเรื่องราวเกี่ยวกับวิญญาณจิ้งจอก เรื่องราวเล่าว่าขณะหลบเลี่ยงการจับกุมโดยผู้รุกรานของราชวงศ์หมิงในลำเซิน เล ท้าย โต๋ เห็นหญิงสาวสวมชุดสีขาวลอยอยู่ในแม่น้ำ แม้ในสถานการณ์ที่อันตราย เล ท้าย โต๋ ยังคงฝังศพหญิงผู้เคราะห์ร้ายรายนี้อย่างเหมาะสม

เมื่อกองทัพหมิงเข้ามาใกล้ ทันใดนั้นก็มีจิ้งจอกขาวตัวหนึ่งวิ่งออกมาจากที่ไหนก็ไม่รู้เพื่อหันเหความสนใจของศัตรู เล ท้าย โต๋ เชื่อว่าเป็นการกลับชาติมาเกิดของหญิงสาวที่ช่วยเขาไว้ หลังจากขึ้นครองราชย์แล้ว เล ท้าย โต๋ ได้แต่งตั้งผู้มีพระคุณช่วยชีวิตเป็นผู้พิทักษ์แห่งชาติและสั่งให้สร้างรูปปั้นหญิงสาวที่มีร่างกายเป็นจิ้งจอกเก้าหางครึ่งตัววางไว้ในวังโวในวัง - เรียกว่าเลดี้ฟ็อกซ์

รูปปั้นสุนัขจิ้งจอกนี้ได้รับการอธิบายในภายหลังใน "Vũ Trung Tùy Bút" โดยกวีชื่อดังแห่งปลายศตวรรษที่ 18 โดย Phạm Đình Hổ.
# บันเทิงคดีกำลังภายใน
บันเทิงคดีกำลังภายใน  เป็นเรื่องราวที่เกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้ (วิทยายุทธ) ที่ทำให้ผู้ฝึกมีความสามารถเหนือธรรมชาติต่าง ๆ บันเทิงคดีกำลังภายในโดยมากมักจะอ้างอิงถึงเหตุการณ์ในอดีตที่เกิดขึ้นในสถานที่ต่าง ๆ ในประเทศจีน
# รายชื่อบริษัทอิเล็กทรอนิกส์
รายชื่อบริษัทอิเล็กทรอนิกส์

 consumer electronics 
 ยีอี GE
 ลูเซนท์ Lucent
 ฟิลิปส์ Philips
 ซัมซุง Samsung (อ่าน ซ่ำชง ในภาษาเกาหลี)
 แอลจี LG  (Life's Good)
 โซนี่ Sony
 ซันโย Sanyo
 มัตซึชิตะ Matsushita
 ฮิตาชิ Hitachi
 มิตซูบิชิ Mitsubishi
# ดีเอ็นเอส
ระบบการตั้งชื่อโดเมน (Domain Name System) หรือ ดีเอ็นเอส (DNS) เป็นระบบที่ใช้เก็บข้อมูลของชื่อ ซึ่งใช้ในเครือข่ายขนาดใหญ่อย่างอินเทอร์เน็ต โดยข้อมูลที่เก็บมีหลายอย่าง แต่สิ่งสำคัญคือความสัมพันธ์ระหว่างชื่อโดเมนนั้น ๆ กับ IP address ที่ใช้งานอยู่ คำว่าดีเอ็นเอสสามารถหมายถึง บริการชื่อโดเมน (Domain Name Service) ก็ได้ ส่วนเครื่องบริการจะเรียกว่า เครื่องบริการชื่อ หรือ เนมเซิร์ฟเวอร์ (name server)

ประโยชน์ที่สำคัญของดีเอ็นเอส คือช่วยแปลงหมายเลขไอพีซึ่งเป็นชุดตัวเลขที่จดจำได้ยากมาเป็นชื่อที่สามารถจดจำได้ง่ายแทน

และมีการอัปเดตข้อมูลที่อยู่ได้อย่างรวดเร็ว หรือ อนุญาตให้ตำแหน่งเปลี่ยนแปลงได้ โดยที่ไม่ส่งผลต่อผู้ใช้งาน
# ดีเอชซีพี
เกณฑ์วิธีตั้งค่าแม่ข่ายพลวัต หรือ ดีเอชซีพี (: DHCP) เป็นโพรโทคอลที่ใช้ในเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่ทำงานแบบแม่ข่าย-ลูกข่าย โดยเครื่องคอมพิวเตอร์ลูกข่ายจะทำการร้องขอข้อมูลที่จำเป็น ในการเข้าร่วมเครือข่ายจากแม่ข่าย ซึ่งข้อมูลเหล่านี้รวมถึงหมายเลขไอพีที่ใช้ภายในเครือข่าย ซึ่งคอมพิวเตอร์แม่ข่ายเป็นฝ่ายกำหนดให้กับลูกข่าย

DHCP ได้รับการยอมรับเป็นมาตรฐานในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1993 โดยมาแทนมาตรฐานเก่า BOOTP รุ่นล่าสุดของ DHCP คือ DHCPv6 ซึ่งใช้กับโพรโทคอล IPv6 ได้รับการอนุมัติเมื่อกรกฎาคม ค.ศ.2003

 การจ่ายหมายเลขไอพี 
เซิร์ฟเวอร์ DHCP มีวิธีการจ่ายหมายเลขไอพี 3 วิธี ดังนี้
 กำหนดด้วยตนเอง ผู้บริหารระบบเครือข่ายเป็นผู้กำหนดหมายเลขไอพีที่ต้องการใช้สำหรับเครื่องลูกข่าย โดยใช้วิธีเทียบกับหมายเลข MAC
 แบบอัตโนมัติ เซิร์ฟเวอร์ DHCP จะจ่ายหมายเลขไอพีที่ว่างอยู่ให้กับลูกข่ายโดยอัตโนมัติ ซึ่งจะใช้หมายเลขไอพีช่วงที่ผู้บริหารระบบกำหนดให้ใช้ได้ ไอพีที่จ่ายจะถูกใช้อย่างถาวร
 แบบไดนามิก วิธีนี้เป็นวิธีเดียวที่สามารถนำหมายเลขไอพีมาใช้ซ้ำได้ เมื่อคอมพิวเตอร์ถูกเปิดเครื่องและเริ่มทำงาน เครื่องลูกข่ายจะขอหมายเลขไอพีจากเซิร์ฟเวอร์โดยอัตโนมัติ วิธีนี้ต่างกับแบบอัตโนมัติตรงที่หมายเลขไอพีในการทำงานแต่ละครั้ง ไม่จำเป็นต้องเป็นเลขเดิม
# คาร์ล เบ็นทซ์
คาร์ล ฟรีดริช เบ็นทซ์  เป็นผู้ออกแบบเครื่องยนต์และวิศวกรยานยนต์ชาวเยอรมัน เขาเป็นผู้ประดิษฐ์รถเบ็นทซ์พาเท็นท์-โมทอร์วาเกิน รถยนต์ใช้น้ำมันคันแรกของโลก และยังเป็นผู้ประดิษฐ์คลัตช์, คาร์บูเรเตอร์ และหัวเทียน

เกิดเมื่อ  25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1844 ในเมืองชนบทมืลบวร์ค ใกล้กับเมืองคาลส์รูเออ เมื่อแรกเกิดมีชื่อจริงว่าคาร์ล ฟรีดริช มิชชาเอล ไวลันท์ (Karl Friedrich Michael Vaillant) เป็นบุตรของนายโยฮัน เกออร์ค เบ็นทซ์ (Johann Georg Benz) กับนางโยเซฟีเนอ ไวลันท์ (Josephine Vaillant) เมื่ออายุได้สองขวบ บิดาก็เสียชีวิตจากโรคปอดบวมhttp://www.zeno.org/nid/20007927983 Benz, Carl Friedrich: Lebensfahrt eines deutschen Erfinders. Die Erfindung des Automobils, Erinnerungen eines Achtzigjährigen. Leipzig 1936, S. 13–17 มารดาจึงเปลี่ยนชื่อเขาเป็นคาร์ล ฟรีดริช เบ็นทซ์ เพื่อรำลึกถึงบิดา

แม้ชีวิตจะขัดสน แต่มารดาก็จัดแจงให้เขาได้รับการศึกษาที่ดี เด็กชายเบ็นทซ์เข้าเรียนที่โรงเรียนประถมศึกษาในเมืองคาลส์รูเออและเป็นนักเรียนยอดเยี่ยม ต่อมาเขาเข้าศึกษาที่โรงเรียนสารพัดช่าง ในตอนแรกเขาเรียนวิชาทำกุญแจ แต่แล้วก็หันไปเรียนทางด้านวิศวกรรมหัวรถจักรไอน้ำตามรอยบิดา ใน ค.ศ. 1860 เบ็นทซ์ในวัย 15 ปีสามารถสอบเข้าเรียนสาขาวิศวกรรมเครื่องกลที่มหาวิทยาลัยคาลส์รูเออได้ และจบการศึกษาใน ค.ศ. 1864

ในปีค.ศ. 1883 เบ็นทซ์ได้ตั้งบริษัท Benz & Co. Rheinische Gasmotoren-Fabrik ขึ้นที่เมืองมันไฮม์ (ภายหลังได้รวมกิจการกับไดม์เลอร์เป็น Daimler-Benz AG) ซึ่งผลิตเครื่องจักรกลทางอุตสาหกรรม และต่อมาก็ผลิตเครื่องยนต์ก๊าซออกวางจำหน่าย ความก้าวหน้าของบริษัททำให้เขาคิดออกแบบ เกวียนไร้ม้า (horseless carriage) ขึ้นมาซึ่งเป็นความคิดที่คิดไว้นานแล้ว ในปีค.ศ. 1885 เขาสร้างยานยนต์สามล้อซึ่งเป็นยานยนต์คันแรกชื่อว่าเบ็นทซ์พาเท็นท์-โมทอร์วาเกิน (Benz Patent-Motorwagen) ซึ่งได้รับการยอมรับเป็นรถยนต์คันแรกของโลก
# ซันโย
บริษัท ซันโย อิเล็กทริก จำกัด  เป็นบริษัทผู้ผลิตสินค้าเครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์รวมถึงแผงวงจรรวมของญี่ปุ่นมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองโมะริงุจิ ซันโยก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2490 โดย อิอุเอะ โตชิโอ ซึ่งเคยเป็นพนักงานของบริษัทมัตซึชิตะ

 ซันโยในประเทศไทย 
 สำนักงานใหญ่อยู่ที่ 601 ถนน อโศก-ดินแดง แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพฯ 10400
# บากิ (แก้ความกำกวม)
บากิ สามารถหมายถึง
 บากิ การ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องราวของ ฮันมะ บากิ ต่อสู้เพื่อจะเป็นที่หนึ่งในโลก
 บากิ ตัวละครจากเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ อาจารย์นินจาจากหมู่บ้านซึนะ
 ภาษาบากิ ภาษาหนึ่งที่ใช้พูดในประเทศวานูอาตู
 เผ่าบากิ เผ่าพันธุ์ของชนพื้นเมืองในประเทศแคเมอรูน

es:Aldea Oculta de la Arena#Baki
it:Personaggi minori di Naruto (Villaggio della Sabbia)#Baki
pl:Kraj Wiatru#Baki
# เปียโนสี่มือ
เปียโนสี่มือ  คือ การเล่นเปียโน 2 คนด้วยเปียโน 1 หลัง ซึ่งจะทำให้เพลงมีความแน่นของเสียงมากขึ้น และ ยังสนุกสนานกับเพื่อนที่เล่นอีกด้วย บทเพลงที่น่าสนใจ ได้แก่ โซนาต้าและวาริเอชั่น ของโมสาร์ท, ชูเบิร์ท  วอลซ์และฮังกาเรียนแดนซ์ ของบรามส์
# ฤคเวท ศึกเทวยุทธ์
ฤคเวท ศึกเทวยุทธ์  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่วาดโดยกลุ่มเขียนการ์ตูน CLAMP ตีพิมพ์ครั้งแรกในญี่ปุ่นในปีค.ศ. 1989 ในฐานะเรื่องเปิดตัวของ CLAMP เนื้อเรื่องใช้พื้นฐานของตำนานเทพปกรณัมฮินดู แม้กระทั่งชื่อเรื่อง RG Veda นั้น ก็หมายถึง ฤคเวท นั่นเอง

เนื้อเรื่องเป็นแนวการต่อสู้และเดินทาง โดยมีตัวเอก 2 ตัวคือ ยาชาโอ และ อาชูร่า ทั้งคู่ออกเดินทางเพื่อตามหาหกดาราและโค่นล้มไทซาคุเท็น

CLAMP ยังได้ใช้ตัวละครจากในเรื่อง มาใช้ใหม่ในเรื่อง สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ ด้วย

 เนื้อเรื่อง 
 นิหายไปไหน

 ตัวละคร 

 รายชื่อตอน
# PSP
PSP อาจหมายถึง
 เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล เครื่องเล่นวิดีโอเกมพกพาของโซนี่
 Corel Paint Shop Pro โปรแกรมตกแต่งภาพของบริษัท Corel
# ไฮดรา (สกุล)
ไฮดรา (Hydras) เป็นสัตว์น้ำชนิดหนึ่ง  ลำตัวยาวประมาณ 0.5-1 นิ้ว  สืบพันธุ์ด้วยการแตกหน่อ  พบได้ในแหล่งน้ำนิ่งดำรงชีวิต อย่างง่าย ๆ ตามคูน้ำ หรือสระน้ำ ซึ่งมีระบบอวัยวะต่าง ๆ ในร่างกายไม่ยุ่งยากสลับซับซ้อน เราจัดไฮดราให้อยู่ในจำพวกเดียวกับแมงกะพรุนแต่มีขนาด ตัวเล็กกว่าแมงกะพรุนมาก โดยเฉพาะลำตัวไฮดราจะใสจึงยากแก่การสังเกตสามารถมองเห็นด้วยตาเปล่าได้  

มีลำตัวยาวเป็นรูปทรงกระบอกสูง มีลักษณะสมมาตรแบบรัศมี ปลายด้านหนึ่งประกอบด้วยหนวดเส้นเล็กล้อมรอบปาก โดยไฮดราจะใช้หนวดมัดอาหารเข้าทางช่อง ปากเพื่อเข้าในช่องว่างภายในลำตัว อาหารของไฮดราคือ ไรน้ำ (Daphia) หรือลูกไร (Cyclops) นอกจากหนวดของไฮดราจะทำหน้าที่ช่วยในการเคลื่อนที่ และจับอาหารแล้ว บริเวณหนวดของไฮดรามีบางเซลล์เปลี่ยนไปเป็นเข็มพิษ เมื่อไฮดรา ต้องการล่าเหยื่อ หรือทำลายศัตรูก็จะใช้หนวดปกป้องตัวเอง โดยใช้หนวดรัดและปล่อยเข็ม พิษออกมา แต่เข็มพิษของไฮดรา ไม่ทำให้มนุษย์เกิดการเจ็บปวดแต่อย่างไร

ลำตัวของไฮดราบางครั้งจะพบปุ่มเล็ก ๆ ยื่นยาวออกมาข้างลำตัว เรียกกันทั่วไปว่า หน่อ (Bud) หน่อเหล่านี้สามารถหลุดออกมาเจริญเป็นตัวไฮดราใหม่ได้ เรียกการสืบพันธุ์วิธีนี้ว่าการแตกหน่อ (Budding) แต่ไฮดราก็มีอวัยวะสืบพันธุ์เพศผู้ (testis) ซึ่งเป็นปุ่มเล็ก ๆ อยู่ตอนบนของลำตัว และมีอวัยวะสืบพันธุ์เพศเมีย (Ovary) ซึ่งเป็นปุ่มเล็ก ๆ อยู่ตอนล่างไว้สืบพันธุ์แบบอาศัยเพศได้อีกด้วย 

ลำตัวของไฮดราจะประกอบไปด้วยเซลล์หลาย ๆ เซลล์ จัดเรียงเป็นเนื้อเยื่อ 2 ชั้น ชั้นนอกสุด (ectoderm) จะมีเซลล์ที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับการรับรู้ในเรื่องการรับสัมผัส ส่วนเนื้อเยื่อชั้นใน (endoderm) จะมีเซลล์ทำหน้าที่เกี่ยวกับการย่อยสลายอาหาร

ฮไดรา
# แอคตีฟโซลาร์
แอคตีฟโซลาร์ (Active solar) เป็นคำที่ใช้อธิบายการใช้พลังงานสุริยะโดยหมายถึงการเปลี่ยนพลังงานในแสงแดดให้เป็นพลังงานในรูปอื่นแบบเป็นไปได้ด้วยตัวของมันเอง   ซึ่งตรงกันข้ามกับ พาสซีฟโซลาร์ (passive solar) ที่มีความหมายว่าการออกแบบทางสถาปัตยกรรมเพื่อการใช้พลังงานแสงอาทิตย์เพื่อทำความร้อนและหรือความเย็น

ตัวอย่างระบบแอคตีฟโซลาร์คือ:
 เซลล์แสงอาทิตย์(solar cell): การผลิตไฟฟ้าโดยตรงจากแสงอาทิตย์
 ความร้อนสุริยะอวกาศ (Solar space heating): การใช้ความร้อนจากสุริยะสำหรับการทำความร้อนในอาคาร
 การทำน้ำร้อนสุริยะ (Solar water heating): การใช้ความร้อนจากสุริยะสำหรับการทำน้ำร้อน
 ระบบอุณหพลศาสตร์ (Thermodynamic systems):  การศึกษาพระอาทิตย์เพื่อทำวงจรอุณหพลศาสตร์ 

ศัพท์คำนี้บางครั้งขยายขอบเขตไปถึงการสรรหาระบบพลังงานใหมืๆ ที่มีแหล่งกำหนดจากดวงอาทิตย์เช่น

 พลังงานลม(Wind energy): ใช้กระแสลมเพื่อผลิตไฟฟ้าหรือทำงานอื่นๆ
 ไฟฟ้าพลังน้ำ(Hydroelectric): ใช้พลังงานจากน้ำไหลไปผลิตไฟฟ้า
 ชีวมวล(Biomass): การใช้ สารประกอบอินทรีย์ ไปเผาโดยตรงเพื่อให้เกิดความร้อน หรือ การผลิต เชื้อเพลิงชีวภาพ (biofuel) แล้วไปเผาให้ได้พลังงาน
# อนาคตศึกษา
อนาคตศึกษาราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรมศัพท์ศึกษาศาสตร์ อักษร M-Z, 2553, หน้า 188.  หรือ อนาคตศาสตร์, อนาคตวิทยา (futurology)  หรือคือ วิชาที่ทำนายเหตุการณ์ที่ยังไม่เกิดขึ้น โดยใช้หลักการ เหตุผล การเปลี่ยนแปลงในปัจจุบัน รวมทั้งประวิติศาสตร์ในการทำนายและวิเคราะห์อนาคต หลักการและวิธีการในอนาคตศาสตร์ จะพิจารณาจากความเป็นไปได้ต่าง ๆ ของการเปลี่ยนแปลงหรือดำเนินไปของเหตุการณ์ปัจจุบัน ทั้งทางสังคมและธรรมชาติ อนาคตศาสตร์จะศึกษาอนาคตจากปัจจุบันโดยอาศัยมุมมองจากหลาย ๆ ด้านทั้งเศรษฐศาสตร์ สังคมวิทยา ประวัติศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ คณิตศาสตร์ จิตวิทยา ฟิสิกส์ ชีววิทยา และเทววิทยา
# วอตยูซีอิสวอตยูเก็ต
วอตยูซีอิสวอตยูเก็ต  หรือ วิซีวิก  เป็นคำศัพท์เฉพาะในทางคอมพิวเตอร์ หมายถึงระบบเนื้อหาระหว่างการแก้ไข และเนื้อหาเมื่อแก้ไขเสร็จแล้วมีหน้าตาและรูปแบบเดียวกัน ตัวอย่างเช่น โปรแกรมตระกูลโปรแกรมประมวลผลคำ หรือโปรแกรมช่วยสร้างเว็บเพจ เป็นต้น
# ซุนเซ็ก
ซุนเซ็ก (ค.ศ. 175–200) หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซุน เช่อ   ชื่อรอง ปั๋วฝู (伯符) เป็นขุนพล นักการเมือง และขุนศึกที่มีชีวิตในช่วงปลายสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน เป็นบุตรชายคนโตของซุนเกี๋ยนผู้ถูกสังหารระหว่างยุทธการที่ซงหยงเมื่อซุนเซ็กอายุเพียง 16 ปี ซุนเซ็กตีจากอ้วนสุดนายเก่าของบิดาแล้วมุ่งหน้าไปภูมิภาคกังตั๋งทางใต้ของจีนเพื่อสร้างฐานอำนาของตนเอง ด้วยความช่วยเหลือจากหลากหลายคนเช่นเตียวเจียวและจิวยี่ ซุนเซ็กจึงสามารถวางรากฐานของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊ก 

ในปี ค.ศ. 200 เมื่อขุนศึกโจโฉยกทัพไปทำศึกกับอ้วนเสี้ยวในยุทธการที่กัวต๋อ มีข่าวลือว่าซุนเซ็กวางแผนจะยกทัพเข้าโจมตีฮูโต๋อันเป็นฐานกำลังของโจโฉ แต่ซุนเซ็กถูกลอบสังหารเสียก่อนที่จะเริ่มดำเนินแผน ซุนเซ็กได้รับสมัญญานามย้อนหลังเป็น "ฉางซาหฺวันหวัง" (長沙桓王) โดยซุนกวนน้องชายผู้ขึ้นเป็นปฐมจักรพรรดิของง่อก๊ก

จดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อ) ของตันซิ่วกล่าวถึงซุนเซ็กว่าเป็นบุรุษรูปงามผู้มีอารมณ์ขัน ทั้งยังเป็นคนใจกว้างเปิดรับผู้คนมารับใช้ตามความสามารถ ด้วยเหตุนี้เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาจึงเต็มใจยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อซุนเซ็กได้ มีผู้กล่าวร้ายซุนเซ็กผู้หนึ่งนามเค้าก๋อง เขียนในฎีกาที่ถวายพระเจ้าเหี้ยนเต้ เปรียบเทียบซุนเซ็กกับฌ้อปาอ๋อง (ฉู่ป้าหวัง) กษัตริย์นักรบผู้โค่นล่มราชวงศ์จิ๋น (ฉิน) ด้วยเหตุนี้ซุนเซ็กจึงมักถูกเรียกด้วยฉายาว่า "เสียวปออ๋อง" (เสี่ยวป้าหวัง, อธิราชน้อย) ในวัฒนธรรมร่วมสมัย มีภาพวาดของซุนเซ็กปรากฏในหนังสืออู๋ชฺวังผู (無雙譜) โดยจิน กู่เหลียง

ประวัติช่วงต้นและการรับราชการ

การพิชิตกังตั๋ง
thumb|320px|อาณาเขตของซุนเซ็กเมื่อราวปี ค.ศ. 200

บั้นปลายชีวิต

ข้อถกเถียงเรื่องการเสียชีวิต

ครอบครัว

 วัฒนธรรมสมัยนิยม 
ละครสามก๊กในปี 1994 นักแสดงที่รับบทเป็นซุนเซ็กคือ ผู ชุนซิน
# มนุษย์ขนมปังขิง
มนุษย์ขนมปังขิง (gingerbread man) คือ ขนมปังขิงทำเป็นรูปเหมือนคน  สืบย้อนกลับไปตั้งแต่ช่วง คริสต์ศตวรรษที่  19 ในเทพนิยายหลายเรื่องนั้น มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับมนุษย์ขนมปังขิง ที่ถูกคน หรือ สัตว์ ไล่กิน นอกจากรูปร่างในรูปแล้ว ขนมปังขิงทำเป็นรูป ผู้หญิง หรือ สัตว์ ก็เริ่มได้รับความนิยม

 ใหญ่ที่สุดตามหนังสือกินเนส 
จากสถิติของหนังสือกินเนสส์ มนุษย์ขนมปังขิงที่มีขนาดใหญ่ที่สุด หนัก 168.8 กิโลกรัม (372.13 ปอนด์) และ อบโดยพ่อครัวของ โรงแรมไฮแอต ที่เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ในวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 โดยมีส่วนสูง 4.23 เมตร (13 ฟุต 11 นิ้ว) กว้าง 1.72 เมตร (5 ฟุต 8 นิ้ว) และ หนา 5.08 เซนติเมตร (2 นิ้ว)

โดยใช้ส่วนผสมทั้งหมดดังนี้

 100 kg (220.46 lb) silver star flour
 1.6 kg (3.52 lb) baking soda
 1.6 kg (3.52 lb) sea salt
 20 kg (44 lb) shortening
 20 kg (44 lb) white sugar
 20 kg (44 lb) molasses (refined sugar syrup)
 4 kg (8.8 lb) ground ginger
 1.6 kg (3.52 lb) ground nutmeg
# รายชื่อนักร้องเพลงลูกกรุง
รายชื่อนักร้องเพลงลูกกรุง

ก
 แก้ว อัจฉริยกุล

ค
 คัฑลียา มารศรี

จ
 จวงจันทร์ จันทร์คณา (พรานบูรพ์)
 จันทรา คชหิรัญ
 จันทนีย์ อูนากูล
 จั่นทิพย์ สุฐินบุตร
 จำรัส สุวคนธ์
 จิตติมา เจือใจ
 จิตราภรณ์ บุญญขันธ์
 จิตราวดี จิตตเกษม
 จินตนา สุขสถิตย์
 จินตนา สุวรรณศิลป์
 จิรภา ปัญจศิลป์
 จิระ โหตระบุตร
 เจินเจิน บุญสูงเนิน
 จุรี รัตนหัตถ์
 จุรี โอศิริ
 เจือนศักดิ์ น้อยสุวรรณ
 จันทนา โอบายะวาทย์

 ฉ 
 เฉลา ประสพศาสตร์
 โฉมฉาย อรุณฉาน
 ฉันทนา กิติยพันธ์

 ช 
 ชวลี ช่วงวิทย์
 ชรัมภ์ เทพชัย
 ชรินทร์ นันทนาคร
 ช่อฉัตร รัตนกมล

ด
 ดาวใจ ไพจิตร
ต
 เติบ พันธุ์งาม

ท
 ทนงศักดิ์ ภักดีเทวา
 ทิพย์วัลย์ ปิ่นภิบาล
 ทิวา เด่นประภา
 ทัศนีย์ หงส์ลดารมภ์
 ทูล ทองใจ

ธ
 ธานินทร์ อินทรเทพ

น  
นริศ อารีย์
นภา หวังในธรรม
นพดฬ ชาวไร่เงิน
นงลักษณ์ โรจนพรรณ
แน่งน้อย สงวนรักษ์
นันทวัน เมฆใหญ่
นันทา ปิตะนิละผลิน

บ 
 บุญช่วย กมลวาทิน
 เบญจา ตุงคะมณี
 บุญช่วย หิรัญสุนทร
 บุญส่ง สุนทรโรหิต
 บรรจงจิตต์ พัฒนาสันต์
 บังอร อินทโสภณ
 บำรุง อ.น้อมพันธุ์

ป 
 ประดิษฐ์ อุตตะมัง
 ประพนธ์ สุนทรจามร
 หม่อมหลวงประพันธ์ สนิทวงศ์
 ประภาศรี ศรีคำภา
 ประมวล รัศมิทัต
 ประสานศรี สิงหานนท์
 ประเสริฐศรี จันทน์อาภรณ์
 ประกายเพชร สรหงษ์

ฝ
 ฝน ธนสุนทร

 พ 
 พันทิวา สินรัชตานันท์
 พิมพ์ พวงนาค
 เพ็ญแข กัลจาฤก
 พิทยา บุณยรัตพันธุ์
 พันธ์พร วัฒนเรืองไร
 พิมผกา วันดี
 พรศุลี วิชเวช
 พรรณี สกุลชาคร
 พรเทพ เทพรัตน์
 พร้อมบุญ ชูธง
 พราวตา ดาราเรือง
 พัชรา แวงวรรณ
 พันธุ์จัน นกเขาขัน
 พันธุ์ทิพย์ วิภาตะพันธุ์
 พิมพ์ใจ พรหมมาลี
 พูลศรี เจริญพงษ์
 พูนสวัสดิ์ ธีมากร
 เพลินพรรณ เกียรตินิยม
 เพียงพิศ ศิริวิไล
 ไพจิตร อักษรณรงค์
 เพ็ญศรี พุ่มชูศรี

ม 
 มานี สุมนนัฏ
 มัณฑนา โมรากุล
 มาริษา อมาตยกุล
 มีศักดิ์ นาครัตน์
 มนต์ระวี สุทธีวรรณ์
 มนตรี สีหเทพ
 มนูญ เทพประทาน
 มานี มณีวรรณ
 แมงปอ ชลธิชา

ย
 ยอดรัก สลักใจ

ร
 รุจี อุทัยกร
 ระจิต ภิญโญวณิช
 รวงทอง ทองลั่นธม
 รังษิยา บรรณกร
 รัตนสุดา วสุวัต
 รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส
 ระวิวรรณ สร้อยหงส์พราย
 รัชตพันธ์ พงศบุตร
 รำจวน ถิ่นธรรม
ล
 ละม่อม กมลวาทิน
 ล้วน ควันธรรม
 ลินจง บุญนากรินทร์

ว
 วินัย จุลละบุษปะ
 วรนุช อารีย์
 วงจันทร์ ไพโรจน์
 วินัย พันธุรักษ์
 วิระ บำรุงศรี
 วิสูตร ตุงคะรัตน์
 วีนัส พูนทรัพย์

ศ
 ศรีสุดา รัชตะวรรณ
 ศรวณี โพธิเทศ
 ศรีไศล สุชาตวุฒิ
 ศรีสุดา เริงใจ
 ศันสนีย์ (วิชัย ศิลปวงศา)
 ศิริจันทร์ อิศรางกูร ณ อยุธยา

ส
 สิงห์ อิ่มลาภ
 สมจิต ตัดจินดา
 สุพรรณ บูรณะพิมพ์
 สวลี ผกาพันธุ์
 สมศักดิ์ เทพานนท์
 สมศรี ม่วงศรเขียว
 สุรพล โทณะวณิก
 สุเทพ วงศ์กำแหง
 สเกน สุทธิวงศ์
 สันติ ลุนเผ่
 สุวัจชัย สุทธิมา
 สุดา ชื่นบาน
 สุรพล วันประเสริฐ
 โสภิดา บุนนาค
 สุปาณี พุกสมบุญ
 สุภัทรา โกราษฎร์

ห
 หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์
 หยาด นภาลัย

อ
 อ้อย อัจฉรา
 เอมอร วิเศษสุด
 องอาจ จิระพันธุ์
 อดิเรก จันทร์เรือง
 อดุลย์ กรีน
 อรณี กานต์โกศล
 อรวรรณ วิเศษพงษ์
 อรวรรณ สร้อยหงส์พราย
 อรวี สัจจานนท์
 อรสา ทองทับ
 อรอุมา พรราศรี
 อัมพร ประสมศิลป์
 อาณัติ พุทธมาศ
 อัญชุลีย์ บัวแก้ว
 อุดม เขียนเอี่ยม
 อุดม ผ.เมฆเจริญ
 อุมาพร บัวพึ่ง
 อุไรวรรณ คล้ายบรรเลง
 อุไรวรรณ ทรงงาม
 อภิชา วงศ์สวัสดิ์
 เอื้อ สุนทรสนาน
 อานัต พุทธมาศ
# พ.ศ. 547
พุทธศักราช 547 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 4

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 549
พุทธศักราช 549 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 6

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 544
พุทธศักราช 544 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 1 เริ่มต้นวันแรกเป็นวันเสาร์ ตามปฏิทินจูเลียน

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 545
พุทธศักราช 545 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 2

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 548
พุทธศักราช 548 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 5

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 546
พุทธศักราช 546 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 3

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 
 พอลแห่งทาซัส - อัครสาวกของเจ็นไทล์ (ถึงแก่กรรม ค.ศ. 64-65)

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 550
พุทธศักราช 550 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 7

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# ลิตเติลบอย
ลิตเติลบอย  เป็นชื่อรหัสของระเบิดปรมาณู ที่ถูกนำไปทิ้งเหนือเมืองฮิโรชิมะ ของประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2488 โดยเครื่องบิน B-29 Superfortress (เครื่องบินลำนี้มีชื่อ Enola Gay) ผู้ทำหน้าที่นักบินคือ พันโทพอล ทิบเบตส์ (Lt.Col.Paul Tibbets) แห่งกองกำลังอากาศในกองทัพบกสหรัฐอเมริกา (ภายหลังได้ยกฐานะขึ้นเป็นกองทัพอากาศ) นับเป็นระเบิดปรมาณูลูกแรก ที่ใช้ในการสงคราม ส่วนระเบิดปรมาณูลูกที่สอง ซึ่งมีชื่อว่า แฟตแมน นั้น ถูกนำไปทิ้งเหนือเมืองนางาซากิของญี่ปุ่นในอีก 3 วันต่อมา 

อาวุธนี้ได้รับการพัฒนาขึ้นในระหว่างจัดตั้งโครงการแมนฮัตตัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และได้กำลังระเบิดมาจากธาตุยูเรเนียมที่ผ่านกระบวนการแยกไอโซโทปแล้ว (enriched uranium) การทิ้งระเบิดปรมาณูเหนือเมืองฮิโรชิมะ และนางาซากิของญี่ปุ่นนั้น ถือเป็นการระเบิดปรมาณูครั้งที่ 2 ในประวัติศาสตร์ (ครั้งแรก เป็นการทดลองเรียกว่า ทดลองทรีนิตี้ (Trinity test) ระเบิดลิตเติลบอย มีความยาว 3 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 71 เซนติเมตร และน้ำหนัก 4,000 กิโลกรัม บรรจุธาตุยูเรเนียมประมาณ 64 กิโลกรัม แต่ส่วนที่จะเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิซชันมีน้ำหนักเพียง 700 กรัมเท่านั้น

 การทิ้งระเบิดถล่มเมืองฮิโรชิม่า 
thumb|right|250px|เมฆรูปดอกเห็ดเหนือเมืองฮิโรชิมะหลังการทิ้งระเบิด "ลิตเติลบอย"

ระเบิดลิตเติลบอยนั้นถูกลำเลียงขึ้นเครื่องบิน B29 และบินขึ้นไปยังระดับความสูง 9,600 เมตร เหนือเมืองฮิโรชิมะ จากนั้นจึงปล่อยลงมา เมื่อเวลาประมาณ 8.15 น. (JST) การจุดชนวนระเบิดเกิดขึ้นที่ระดับความสูง 580 เมตร และด้วยแรงระเบิด 13 - 16 กิโลตัน ทำให้ระเบิดลูกนี้มีอานุภาพต่ำกว่า "แฟตแมน" ซึ่งถูกนำไปทิ้งเหนือเมืองนางาซากิ (21 - 23 กิโลตัน) เอกสารของทางการระบุว่าอานุภาพของระเบิดปรมาณูลูกนี้เทียบเท่ากับการระเบิดของระเบิดทีเอ็นที (TNT) ปริมาณราว 15 กิโลตัน นั่นคือ 
6.3 × 1013 จูล = 63 TJ (เทอราจูล) http://www.warbirdforum.com/hiroshim.htm

อย่างไรก็ตาม ความเสียหายและจำนวนของเหยื่อระเบิดลูกนี้มีสูงกว่ามาก เพราะเมืองฮิโรชิมะนั้นอยู่บนที่ราบ ขณะที่จุดศูนย์กลางของเมืองนางาซากิอยู่ในหุบเขาขนาดเล็ก 

มีผู้คนประมาณ 70,000 คน เสียชีวิตอันเป็นผลจากการระเบิดโดยตรง และที่ได้รับบาดเจ็บอีกเป็นจำนวนใกล้เคียงกัน ขณะที่ผู้คนอีกจำนวนมากต้องเสียชีวิตในภายหลังจากการะเบิด อันเนื่องมาจากกัมมันตรังสี และมะเร็ง

สำหรับมารดาที่กำลังตั้งครรภ์นั้นก็ต้องสูญเสียทารกในครรภ์ไป หรือมิฉะนั้นก็ให้กำเนิดทารกที่พิการ เสื้อผ้าไหม้หมดจนเหลือแต่เนื้อตัวเปล่าเปลือย

ความสำเร็จของการทิ้งระเบิดครั้งนี้ได้ถูกรายงานข่าวกระจายออกไปอย่างกว้างขวางในสหรัฐอเมริกาท่ามกลางความอยากรู้ นักวิจารณ์จำนวนมากคาดว่าน่าจะเป็นจุดสิ้นสุดของสงครามก่อนที่มันจะยืดเยื้อและมีการบุกเกาะญี่ปุ่นอย่างนองเลือด
# พ.ศ. 551
พุทธศักราช 551 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 8

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 552
พุทธศักราช 552 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 9

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พาสซีฟโซลาร์
พาสซีฟโซลาร์  เป็นการออกแบบที่มีเทคนิคและกลยุทธ์ของการใช้ประโยชน์จากพลังงานสุริยะ (solar power) แบบ พาสซีฟ เพื่อการควบคุมอุณหภูมิของอากาศที่ไหลเวียนในอาคารและน้ำที่ใช้ทั้งภายในและภายนอกอาคาร โดยมีรายละเอียดที่เกี่ยวข้องได้แก่ 

 บรรยากาศ (climate) 
 รูปร่างลักษณะของพื้นที่
 ส่วนประกอบทาง สถาปัตยกรรม
 ภูมิทัศน์ (landscape) 

โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มความสุขสบาย ความมีประสิทธิภาพและน่าอยู่อาศัยของอาคาร  ในขณะที่ลดค่าใช้จ่ายในการดำเนินการและการบำรุงรักษา  รวมทั้งการใช้พลังงานในการควบคุมความร้อนและความเย็นก็ลดลงหรือความสามารถใช้พลังงานจากแหล่งอื่นทดแทน

 แหล่งข้อมูลอื่น
 Passive Solar in Ladakh 
 Describing the history of annualized solar 
 Building With Awareness - A how-to DVD video showing the design and construction of a passive solar home
# พ.ศ. 553
พุทธศักราช 553 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 10

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 554
พุทธศักราช 554 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 11

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 555
พุทธศักราช 555 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 12

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 557
พุทธศักราช 557 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 14

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 556
พุทธศักราช 556 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 13

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 558
พุทธศักราช 558 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 15

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 560
พุทธศักราช 560 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 17

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 559
พุทธศักราช 559 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 16

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 561
พุทธศักราช 561 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 18

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 562
พุทธศักราช 562 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 19

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 566
พุทธศักราช 566 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 23

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 563
พุทธศักราช 563 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 20

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 564
พุทธศักราช 564 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 21

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 565
พุทธศักราช 565 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 22

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 568
พุทธศักราช 568 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 25

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 567
พุทธศักราช 567 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 24

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 569
พุทธศักราช 569 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 26

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# พ.ศ. 570
พุทธศักราช 570 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 27

 เหตุการณ์ 

 วันเกิด 

 วันถึงแก่กรรม
# ขบวนการกิ๊ก
ขบวนการกิ๊ก  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดย โมริชิเงะตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์ อาคิตะโชเต็น ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 ถึง พ.ศ. 2550 ในประเทศไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ และยังมีภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ (UHF) ฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2548

 เรื่องย่อ 
ทานากะ เท็ตสึโร่ นักเรียน ม. ปลาย ที่ดวงจู๋ที่สุดในโลก ได้มาเข้าเรียนต่อม. ปลายที่โรงเรียนโกะโค ที่เพิ่งจะเปิดเป็นโรงเรียนสหศึกษาได้ไม่นาน หลังจากที่เมื่อก่อนเป็นโรงเรียนหญิงล้วน ทำให้เท็ตสึโร่ เป็นผู้ชายคนเดียวในโรงเรียน และแล้วความยุ่งเหยิงก็เกิดขึ้น เมื่อหอพักที่เขาพักมีแต่เด็กผู้หญิง 6 คนอยู่ร่วมกับเขา แถมพวกเธอไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา แต่เป็นไซบอร์ก

 สมาคมโกะโค 
สมาคมโกะโค เป็นสมาคมอันทรงเกียรติที่จัดตั้งในโรงเรียนโกะโค มีฮิงาชิ คามิซึโนะ เป็นประธานคนปัจจุบัน ผู้ที่จะเข้าร่วมกับสมาคม จะต้องผ่านการสำรวจชาติตระกูล ทรัพย์สมบัติ และการศึกษาแล้วเท่านั้น

 ขบวนการ Love Love Seven 
ขบวนการ Love Love Seven มีสมาชิก 6 คนได้แก่ อาสึกะ ยาโยย, ซึคุโยมิ มิยาบิ, ซึซึกะ อาคิโอะ, โจโนะ โอโตเมะ, อิโนะ ไคฟูมิ,คาซามัตสิริ ซาคุยะ ไม่ทราบเหตุผลแน่ชัดว่าทำไมจึงใช้ชื่อ "7" ทั้งที่มีสมาชิกเพียง 6 คน ทั้ง 6 คนอาศัยอยู่ด้วยกันในหอพัก "อนโบะโระ" ร่วมกับ เท็ตสึโร่ และ คะโน โอะริเอะ ในอดีต ทั้ง 6 คนเคยประสบอุบัติเหตุที่เป็นอันตรายแก่ชีวิต หลังจากนั้นมีผู้เปลี่ยนให้ทั้งหมดกลายเป็นไซบอร์ก จึงทำให้มีชีวิตอยู่ต่อไป และมีความสามารถเหนือมนุษย์ แต่ด้วยเหตุใดจึงต้องมีผู้เปลี่ยนให้พวกเธอกลายเป็นไซบอร์กด้วย เหตุผลที่พวกเธอต้องมาร่วมมือกับเท็ตสึโร่ก็ยังไม่แน่ชัด คล้ายกับว่า คะโน โอะริเอะ จะรู้อะไรบางอย่าง

 ตัวละคร 
 ทานากะ เท็ตสึโร่
 อาสึกะ ยาโยย
 ซึคุโยมิ มิยาบิ
 ซึซึกะ อาคิโอะ
 โจโนะ โอโตเมะ
 อิโนะ ไคฟูมิ
 คาซามัตสิริ ซาคุยะ
 ฮิงาชิ คามิซึโนะ

 รายชื่อตอน