wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อำเภอภาชี
ภาชี เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อยู่ทางทิศตะวันออกของศูนย์กลางจังหวัด เป็นอำเภอที่มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดสระบุรี

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอภาชีตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอท่าเรือ
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหนองแซงและอำเภอหนองแค (จังหวัดสระบุรี)
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภออุทัย 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอนครหลวง

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอภาชีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 ตำบล 72 หมู่บ้าน
1.ภาชี (Phachi)2.โคกม่วง (Khok Muang)3.ระโสม (Rasom)4.หนองน้ำใส (Nong Nam Sai)5.ดอนหญ้านาง (Don Ya Nang)6.ไผ่ล้อม (Phai Lom)7.กระจิว (Krachio)8.พระแก้ว (Phra Kaeo)

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอภาชีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลภาชี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภาชีทั้งตำบลและตำบลไผ่ล้อม เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1
 องค์การบริหารส่วนตำบลโคกม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกม่วงทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลระโสม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลระโสมทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำใส ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองน้ำใสทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลดอนหญ้านาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนหญ้านางทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่ล้อม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไผ่ล้อม (นอกเขตเทศบาลตำบลภาชี)
 องค์การบริหารส่วนตำบลกระจิว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกระจิวทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลพระแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพระแก้วทั้งตำบล

สถานศึกษา
โรงเรียนภาชี"สุนทรวิทยานุกุล" เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น - มัธยมศึกษาตอนปลาย เป็นสถานศึกษาขนาดใหญ่เป็นโรงเรียนประจำอำเภอภาชี
โรงเรียนรอตเสวกวิทยา โรงเรียนเอกชนในอำเภอภาชี

สถานที่ท่องเที่ยว
 วัดตะโก (หลวงพ่อรวย)  ตั้งอยู่เลขที่ 31 บ้านตะโก หมู่ที่ 2 ตำบลดอนหญ้านาง
 Sriayuthaya Lion Park ศรีอยุธยา ไลอ้อน ปาร์ค

 การขนส่ง 
รถไฟ
 20px การรถไฟแห่งประเทศไทย –  และ 
 สถานีพระแก้ว – สถานีชุมทางบ้านภาชี – ที่หยุดรถดอนหญ้านาง

ทางหลวง
  ถนนสุวรรณศร

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 ข้อมูลตำบลในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาจากเว็บไซต์ ThaiTambon.com 

 
ภาชี
# อำเภอแวงน้อย
แวงน้อย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอแวงน้อย มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอแวงใหญ่
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพล
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบัวลายและอำเภอบัวใหญ่ (จังหวัดนครราชสีมา)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอแก้งสนามนาง (จังหวัดนครราชสีมา) และอำเภอคอนสวรรค์ (จังหวัดชัยภูมิ)

 ประวัติ 
"แวงน้อย" เมื่อร้อยกว่าปีก่อนเป็นหมู่บ้านตั้งอยู่ริมหนองน้ำซึ่งมีต้นแวง ลักษณะคล้ายต้นกกขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงตั้งชื่อหมู่บ้านว่า “บ้านแวงน้อย” ในตำบลแวงน้อย ต่อมามีความเจริญขึ้นและได้เปลี่ยนสภาพจากหมู่บ้านเล็ก เป็นหมู่บ้านที่มีขนาดใหญ่และเป็นศูนย์กลางการค้าและการคมนาคมของหลายหมู่บ้าน ในปี พ.ศ. 2492 เมื่อทางราชการเห็นว่าตำบลแวงน้อยมีพื้นที่กว้างขวาง จึงแบ่ง 4 หมู่บ้านไปรวมกับบางส่วนของตำบลคอมฉิม ตั้งเป็นตำบลโนนทองและแบ่ง 18 หมู่บ้านของตำบลแวงน้อย ตั้งเป็นตำบลโคกสง่า วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 ในปี พ.ศ. 2501 ได้แยกพื้นที่ 6 หมู่บ้านจากตำบลแวงน้อยกับ 6 หมู่บ้านจากตำบลโคกสง่า ตั้งเป็นตำบลละหานนา วันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2501

ในปี พ.ศ. 2508 ได้แยกพื้นที่บางส่วนของตำบลละหานนา ตั้งเป็นตำบลท่าวัด วันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2508 และจัดตั้งตำบลอีกครั้งโดยตั้งตำบลก้านเหลือง โดยแบ่งจาก 11 หมู่บ้านของตำบลแวงน้อย ในปี พ.ศ. 2511 วันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511 ปี พ.ศ. 2513 ได้แยก 6 หมู่บ้านจากตำบลโนนทอง ตั้งเป็นตำบลท่านางแนว กับแยก 8 หมู่บ้านจากตำบลโคกสง่า ตั้งเป็น ตำบลทางขวาง วันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2513

วันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2514 ทางราชการเห็นว่าพื้นที่ทั้ง 6 ตำบล ได้แก่ ตำบลแวงน้อย ตำบลโคกสง่า ตำบลละหานนา ตำบลท่าวัด ตำบลท่านางแนว และตำบลทางขวาง เป็นพื้นที่ห่างไกลจากอำเภอพล จึงได้แยกตั้งขึ้นเป็น กิ่งอำเภอแวงน้อย วันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2514 ตั้งที่ว่าการกิ่งที่บ้านโคกสี ตำบลแวงน้อย รวมทั้งตั้งสุขาภิบาลแวงน้อย วันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2515 เพื่อการทะนุบำรุงท้องถิ่น และได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอแวงน้อย วันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2518 ในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2518

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอแวงน้อยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 74 หมู่บ้าน ได้แก่
1.แวงน้อย(Waeng Noi)13 หมู่บ้าน2.ก้านเหลือง(Kan Lueang)14 หมู่บ้าน3.ท่านางแนว(Tha Nang Naeo)10 หมู่บ้าน4.ละหานนา(Lahan Na)16 หมู่บ้าน5.ท่าวัด(Tha Wat)10 หมู่บ้าน6.ทางขวาง(Thang Khwang)11 หมู่บ้าน

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอแวงน้อยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลแวงน้อย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแวงน้อย
 เทศบาลตำบลก้านเหลือง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลก้านเหลืองทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลแวงน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแวงน้อย (นอกเขตเทศบาลตำบลแวงน้อย)
 องค์การบริหารส่วนตำบลท่านางแนว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่านางแนวทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลละหานนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลละหานนาทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลท่าวัด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าวัดทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลทางขวาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทางขวางทั้งตำบล
# อำเภอบางซ้าย
บางซ้าย เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมพื้นที่อำเภอบางซ้ายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเสนา ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2491 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศให้ยกฐานะตำบลบางซ้ายนอกขึ้นเป็นกิ่งอำเภอบางซ้าย มีเขตการปกครองครอบคลุมตำบลบางซ้ายนอก ตำบลบางซ้ายใน ตำบลปลายกลัดนอก และตำบลเต่าเล่า ขึ้นกับอำเภอเสนา ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาให้ยกฐานะกิ่งอำเภอบางซ้ายขึ้นเป็นอำเภอบางซ้ายเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 2501 พร้อมกับกิ่งอำเภออื่นอีก 26 แห่ง พื้นที่ส่วนใหญ่ของอำเภอบางซ้ายเป็นทุ่งนา อาชีพส่วนใหญ่ของคนอำเภอบางซ้าย คือเกษตรกรรม

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอบางซ้ายตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอผักไห่ 
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเสนา 
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอลาดบัวหลวง 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบางปลาม้าและ อำเภอสองพี่น้อง(จังหวัดสุพรรณบุรี)

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
พื้นที่อำเภอบางซ้ายแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 6 ตำบล 53 หมู่บ้าน
1.บางซ้าย(Bang Sai)2.แก้วฟ้า(Kaeo Fa)3.เต่าเล่า(Tao Lao)4.ปลายกลัด(Plai Klat)5.เทพมงคล(Thep Mongkhon)6.วังพัฒนา(Wang Phatthana)

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลบางซ้าย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบางซ้าย ตำบลแก้วฟ้า และตำบลเต่าเล่า
 องค์การบริหารส่วนตำบลบางซ้าย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางซ้ายและตำบลแก้วฟ้า (นอกเขตเทศบาลตำบลบางซ้าย)
 องค์การบริหารส่วนตำบลปลายกลัด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปลายกลัดทั้งตำบลและตำบลเต่าเล่า (นอกเขตเทศบาลตำบลบางซ้าย) 
 องค์การบริหารส่วนตำบลเทพมงคล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเทพมงคลทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลวังพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังพัฒนาทั้งตำบล

สถานที่ท่องเที่ยว
วัดบางซ้ายใน ตั้งอยู่ที่ ม.4 บ้านบางซ้าย ตำบลเต่าเล่า บางซ้าย พระนครศรีอยุธยา เป็นวัดที่อดีตเจ้าอาวาสหลวงปู่ยวงเทพเจ้าแห่งความแคล้วคลาด หลวงพ่อไวย์เทพเจ้าแห่งความเมตตา และหลวงปู่หริง เทพเจ้าแห่งความเอื้อเฟือ มีคลองเจ้าเจ็ด-บางยี่หนไหลผ่านหน้าวัด มีประเพณีก่อเจดีย์ทราย กีฬาพื้นบ้านในวันสงกรานต์ ภูมิภาพสวยงาม น่าเดินทางมาพักผ่อนและสักการะเกจิอาจารย์ดังในอดีต
 วัดบางซ้ายนอก ตั้งอยู่เลขที่ 1 บ้านเต่าเล่า หมู่ที่ 8 ตำบลเต่าเล่า อำเภอบางซ้าย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินเนื้อที่ตั้งวัด 11 ไร่ 1 งาน 14 ตารางวาพื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ริมคลองเจ้าเจ็ด-บางยี่หน วัดบางซ้ายนอก สร้างขึ้นเป็นวัดตั้งแต่วันที่ 20 มีนาคม 2425 ผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดมีนามว่า"ฉิม"ชาวบ้านจึงมักเรียกว่า"วัดตาฉิม"บางคนเรียก"วัดปลายบาง"เพราะวัดนี้ตั้งอยู่สุดเขต ของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ติดต่อกับจังหวัดสุพรรณบุรี ซึ่งถัดเข้ามาจะเป็นวัดบางซ้ายใน วัดนี้อยู่ด้านนอกไกลออกไปจึงได้นามว่า"วัดบางซ้ายนอก" ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระประธานในอุโบสถ เจดีย์บรรจุพระธรรม รูปปั้นหลวงปู่รอด (พระครูอดุลวุฒิกร)
 ตลาดบางซ้าย ตลาดใหญ่ประจำอำเภอบางซ้าย มีอาหาร สินค้า มากมาย พร้อมร้านค้าสะดวกซื้อ

 ชาวอำเภอบางซ้ายที่มีชื่อเสียง 
 สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (สุชิน อคฺคชิโน) สมเด็จพระราชาคณะฝ่ายธรรมยุต กรรมการมหาเถรสมาคม เจ้าคณะภาค ๑๔-๑๕ (ธรรมยุต) แม่กองธรรมสนามหลวง หัวหน้าพระธรรมทูตสายที่ ๗ ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร และเลขานุการในพระองค์สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อัมพร อมฺพโร) สมเด็จพระสังฆราช
# กลศาสตร์เมทริกซ์
กลศาสตร์เมทริกซ์  เป็นวิธีการที่คิดค้นโดย แวร์เนอร์ ไฮเซนแบร์ก (Werner Heisenberg), แมกซ์ บอร์น (Max Born), และ ปาสควาล จอร์ดาน (Pascual Jordan) เมื่อ ค.ศ. 1925 เพื่อมาใช้อธิบายกลศาสตร์ควอนตัม

กลศาสตร์เมทริกซ์ มีที่มาจากการค้นพบว่า ตำแหน่งและโมเมนตัมของอนุภาค แทนด้วยสัญลักษณ์  และ  ตามลำดับ สามารถเขียนอยู่ในรูปเมทริกซ์ ไม่จำกัด (infinite matrix)  และ  โดยที่ตัวเลขในเมทริกซ์  และ  แทนกรณีที่อนุภาคในวงโคจร  ปลดปล่อยโฟตอนและย้ายไปอยู่ในวงโคจร 

กลศาสตร์เมทริกซ์ได้รับการพิสูจน์ภายหลังว่าสมมูลกับสมการของชเรอดิงเงอร์

พัฒนาการของกลศาสตร์เมทริกซ์

ในปี ค.ศ. 1925 แวร์เนอร์ ไฮเซนแบร์ก (Werner Heisenberg), แมกซ์ บอร์น (Max Born), และปาสควาล จอร์ดาน (Pascual Jordan) ได้คิดค้นกลศาสตร์เมทริกซ์ขึ้นเพื่อเป็นตัวแทนของกลศาสตร์ควอนตัม

ความศักดิ์สิทธิ์ที่เฮลโกลันด์

ในปี 1925 แวร์เนอร์ ไฮเซนแบร์กกำลังทำงานอยู่ในเมืองก็อททิงเง็น (Göttingen) กับปัญหาในการคำนวณเส้นสเปกตรัมของไฮโดรเจน โดยในเดือนพฤษภาคม ปี ค.ศ. 1925 เขาเริ่มพยายามที่จะอธิบายระบบอะตอมที่สังเกตเห็นได้ (observables) โดยเฉพาะ  และเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน, เพื่อที่จะหลีกหนีผลกระทบที่เลวร้ายของ โรคเยื่อจมูกอักเสบจากภูมิแพ้ (hay fever), ไฮเซนเบิร์กได้พยายามหลีกหนีอาการแพ้ละอองเกสรดอกไม้ไปอยู่ที่เกาะทางแถบทะเลเหนือของเฮลโกลันด์  ในขณะนั้น, ระหว่างการปีนเขาและการเรียนรู้บทกวีแห่งหัวใจจากเกอเธ่ จากหนังสือที่รวบรวมของบทกวีโคลงสั้น ๆ โดยกวีเยอรมันที่มีชื่อว่า ดีวานแห่งตะวันตก-ตะวันออก (West-östlicher Diwan) เขายังคงไตร่ตรองปัญหาสเปกตรัมและตระหนักในที่สุดว่าการนำเอาหลักการของการไม่แปรเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นที่สามารถสังเกตเห็นได้อาจจะเป็นวิธีการแก้ปัญหาได้และเขาได้เขียนบันทึกไว้ว่า W. Heisenberg, "Der Teil und das Ganze", Piper, Munich, (1969)The Birth of Quantum Mechanics .
 

 สามเอกสารวิจัยขั้นมูลฐาน 
หลังจากที่ไฮเซนแบร์กกลับไปที่ก็อททิงเง็น, เขาได้แสดงให้ โวล์ฟกัง เพาลี (Wolfgang Pauli) เห็นการคำนวณของเขา, ที่ได้แสดงความคิดเห็นไว้เมื่อถึงจุดหนึ่ง  
 

9 กรกฎาคม ไฮเซนเบิร์กได้มอบสิ่งที่เหมือนกับเอกสารงานวิจัยเกี่ยวกับการคำนวณของเขาให้แก่แมกซ์ บอร์น, และกล่าวว่า, " ... เขาเขียนเอกสารงานวิจัยนั้นอย่างบ้าคลั่งและไม่กล้าที่จะส่งไปลงตีพิมพ์และกล่าวว่าบอร์นควรอ่านมันและแนะนำเขาเกี่ยวกับมัน ... " ก่อนที่จะมีการตีพิมพ์   ไฮเซนเบิร์กกล่าวแล้วออกไป, ในขณะที่บอร์นกำลังนั่งวิเคราะห์เอกสารนั้นอยู่ W. Heisenberg, Über quantentheoretische Umdeutung kinematischer und mechanischer Beziehungen, Zeitschrift für Physik, 33, 879-893, 1925 (received July 29, 1925). [English translation in: B. L. van der Waerden, editor, Sources of Quantum Mechanics (Dover Publications, 1968) ISBN 0-486-61881-1  (English title: "Quantum-Theoretical Re-interpretation of Kinematic and Mechanical Relations").]
# อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ  เป็นแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในนครเกียวโตและเมืองอูจิ จังหวัดเกียวโต และเมืองโอตสึ จังหวัดชิงะ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2537

 มรดกโลก 
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณขึ้นทะเบียนให้เป็นแหล่งมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 18 เมื่อ พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) ที่จังหวัดภูเก็ต ประเทศไทย โดยผ่านเกณฑ์การพิจารณาดังนี้
 (ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม 
 (iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนาทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ

 รายนามสถานที่ 
 ชื่อ ประเภท ที่ตั้งรูปภาพ ศาลเจ้าคาโมวาเกอิกาซูจิ    หรือ ศาลเจ้าคามิงาโมะ  shrineศาลเจ้าชินโตKyoto Kyoto Kita-kuคิตะ (เกียวโต), 150px ศาลเจ้าคาโมมิโอยะ   หรือ ศาลเจ้าชิโมงาโมะ  shrineศาลเจ้าชินโตKyoto Kyoto Sakyou-kuซาเกียว (เกียวโต), 150px เคียวโอโงโกกูจิ    หรือ โทจิ  temple ShingonวัดพุทธชิงงงKyoto  Kyoto Minami-kuมินามิ (เกียวโต),  150px คิโยมิซูเดระ   หรือ วัดน้ำใส temple  IndependentวัดพุทธKyoto Kyoto Higashiyama-kuฮิงาชิยามะ (เกียวโต),  150px เอ็นเรียกูจิ  temple  Tendaiวัดพุทธเท็นไดShiga  Ootsuโอตสึ,   150px ไดโงจิ  temple  ShingonวัดพุทธชิงงงKyoto Kyoto Fushimi-kuฟูชิมิ (เกียวโต),  150px นินนาจิ  temple  ShingonวัดพุทธชิงงงKyoto Kyoto Ukyou-kuอูเกียว (เกียวโต),  150px เบียวโดอิง  temple  Jodo shu Tendaiวัดพุทธที่จัดขึ้นร่วมกันโดย โจโด ชู และ เท็นไดKyoto Ujiอูจิ,  150px ศาลเจ้าอูจิงามิ  shrineศาลเจ้าชินโตKyoto Ujiอูจิ,   150px โคซันจิ  วัดชิงงงวัดพุทธชิงงงของศาสนวิชชาลัยโอมูโระKyoto Kyoto Ukyou-kuอูเกียว (เกียวโต),  150px ไซโฮจิ   หรือ วัดมอส  temple  Rinzaiวัดพุทธเซน-รินไซKyoto  Kyoto Nishikyou-kuนิชิเกียว (เกียวโต),  150px เท็นรีวจิ   หรือ วัดมังกรสวรรค์ temple  Rinzai Tenryuวัดพุทธเซน-รินไซ ของศาสนวิชชาลัยเท็นรีวKyoto  Kyoto Ukyou-kuอูเกียว (เกียวโต),  150px โรกูอนจิ   หรือ วัดศาลาทอง  temple  Rinzaiวัดพุทธเซน-รินไซKyoto Kyoto Kita-kuคิตะ (เกียวโต),  150px จิโชจิ   หรือ วัดศาลาเงิน  temple  Rinzaiวัดพุทธเซน-รินไซKyoto Kyoto Sakyou-kuซาเกียว (เกียวโต),  150px เรียวอันจิ  temple Rinzai Myoushinjiวัดพุทธเซน-รินไซ ของศาสนวิชชาลัยเมียวชินจิKyoto Kyoto Ukyou-kuอูเกียว (เกียวโต),  150px นิชิฮงงันจิ  temple  Jodo Shinshu วัดพุทธ โจโดะ ชินชู Kyoto  Kyoto Shimogyou-kuชิโมเงียว (เกียวโต),  150px ปราสาทนิโจ  castleปราสาทญี่ปุ่น, ป้อมปราการ Kyoto  Kyoto Nหรือgyou-kuนากาเงียว (เกียวโต),  150px

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Historic Monuments of Ancient Kyoto (Kyoto, Uji and Otsu Cities) - UNESCO World Heritage Centre
 World Heritage Historic Monuments of Ancient Kyoto
 Welcome to Kyoto - World Heritage Map
# อัตราเฟรม
อัตราเฟรม  วัดกันในหน่วยของ ภาพต่อวินาที (, FPS) คือหน่วยวัดการจัดเก็บภาพสำหรับกล้องถ่ายภาพดิจิทัล, จำนวนการบันทึกภาพของภาพเคลื่อนไหวในกล้องวิดีโอ หรือจำนวนภาพที่แสดงได้ของหน่วยแสดงผลต่าง ๆ เช่น ภาพยนตร์แอนิเมชัน ซึ่ง FPS ที่สูงขึ้นจะทำให้ภาพเคลื่อนไหวที่ได้มีความต่อเนื่อง นุ่มนวล และ ใช้พื้นที่ในการจัดเก็บเยอะขึ้น

 FPS ในกล้องถ่ายภาพดิจิทัล 
ในกล้องดิจิทัลจะมีโหมดการถ่ายภาพเคลื่อนไหว ซึ่ง FPS จะแสดงจำนวนภาพที่หน่วยสามารถบันทึกภาพเคลื่อนไหวได้ ซึ่งโดยปรกติจะอยู่ที่ 25 FPS ที่ขนาด 640*480 และในส่วนการถ่ายภาพนิ่ง FPS จะแสดงจำนวนรอบชัตเตอร์ที่ทำงานได้ใน 1 วินาที

 FPS ในกล้องถ่ายภาพดิจิทัลสะท้อนเลนส์เดี่ยว 
ในกล้องดิจิทัลสะท้อนเลนส์เดี่ยวจะแสดงจำนวนรอบชัตเตอร์ที่ทำงานได้ใน 1 วินาที ซึ่งจะสามารถได้ยินจากเสียงชัตเตอร์ โดยในกล้องดิจิทัลสะท้อนเลนส์เดี่ยวบางรุ่น จะสามารถล็อกกระจกสะท้อนภาพได้ ส่งผลทำให้ชัตเตอร์สามารถทำงานได้ต่อเนื่องยิ่งขึ้น และทำให้ถ่ายภาพได้รวดเร็ว และถี่ขึ้นด้วย สำหรับกล้องดิจิทัลสะท้อนเลนส์เดี่ยวจะมีค่า FPS ประมาณ 2.5 ถึง 4 ภาพต่อวินาที
# วัดเด่นกระต่าย (อำเภอเมืองอุตรดิตถ์)
วัดเด่นกระต่าย ตั้งอยู่ที่ หมู่บ้านหนองบัว  หมู่ที่ 11 ตำบลผาจุก อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ อยู่ในเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา มีฐานะเป็นวัดราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เรื่อง ตั้งวัดในพระพุทธศาสนา, เล่ม ๑๒๗, ตอน ๑๒๘ ง, ๑๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๓, หน้า ๓๗ สังกัดการปกครองคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 5

 สภาพวัด 

วัดเด่นกระต่าย เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดมหานิกาย (ยังไม่ได้รับการพระราชทานวิสุงคามสีมา) มีพื้นที่ 10 ไร่เศษ ตัววัดตั้งอยู่บนพื้นที่สาธารณประโยชน์ของชุมชน(ติดกับโรงเรียนบ้านเด่นกระต่ายที่ถูกยุบไป) ศาสนสถาน-ถาวรวัตถุส่วนใหญ่ของวัดเด่นกระต่ายตั้งอยู่บนเนินเขาขนาดเล็กที่ชาวบ้านเรียกว่า เด่นกระต่าย วัดมีพระภิกษุจำพรรษาไม่มากนัก (พ.ศ. 2550) 

 ประวัติวัด 

(รอเพิ่มเติมเนื้อหาในส่วนนี้)

 ศาสนสถาน-ถาวรวัตถุ 

กุฏิเจ้าอาวาส 1 หลัง
ศาลาการเปรียญขนาดเล็ก 1 หลัง
หอระฆัง 1 หลัง
เมรุ 1 หลัง 
กุฏิเดี่ยว 4 หลัง
ห้องน้ำ 2 หลัง
# ทอกซิน
ทอกซิน  หรือ แพทริก มัลลิแกน  เป็นตัวละครที่แต่งขึ้นของมาร์เวล เขาเป็นซูเปอร์ฮีโรตัวที่ 3 ของซิมเบียนในซีรีส์เรื่องสไปเดอร์แมน และปรากฏในหนังสือการ์ตูนเรื่องอื่นที่เกี่ยวกับดาวเคราะห์ของซิมเบียน

 เรื่องราวและลักษณะเฉพาะ 

ทอกซินจะคล้ายกับพ่อและปู่ของเขาผสมกัน (คาร์เนจเป็นพ่อ เวนอมเป็นปู่) คาร์เนจเกลียดลูกคนนี้มากเพราะกลัวว่าทอกซินจะแข็งแกร่งกว่าตน คาร์เนจรู้ตัวอยู่แล้วว่าอาจจะให้กำเนิดลูกออกมา จึงคิดจะฆ่าทันทีถ้าลูกเกิดมาแล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถฆ่าทอกซินได้เพราะเวนอมคอยปกป้องหลานของตัวเอง 
หลังจากคลอดลูกออกมาแล้ว คาร์เนจก็หมดเรี่ยวแรงจากการคลอด เลยไม่สามารถฆ่าลูกที่เกิดมาได้ คาร์เนจจึงนำตัวอ่อนนี้ไปฝังกับแพทริก มัลลิแกน แล้วหนีไป โดยหวังว่าจะได้ฆ่าในคราวหน้า หลังจากที่เขาแข็งแรงดีแล้ว

แพทริก มัลลิแกน เป็นตำรวจแห่งเมืองนิวยอร์ก และเขาก็มีปัญหาต่าง ๆ มากมายมารุมเร้าชีวิตของเขา เช่น งานที่แสนเครียดของเขา ช่วงหนึ่งที่เขาออกปฏิบัติการ เขาก็ได้เจอกับคาร์เนจที่คลอดลูกอยู่ คาร์เนจต้องการซ่อนลูกให้ห่างจากเวนอม จึงฝังลูกไว้ที่แพทริก แต่ตอนนั้นทอกซินยังไม่แข็งแรงดีนัก จึงไม่สามารถออกมาเป็นรูปร่างของชุดได้ ด้านเวนอมเองก็หวังที่จะได้เจอหน้าหลานเร็ว ๆ เพื่อที่จะเอาหลานมาเป็นคู่หู และร่วมกันต่อสู้กับคาร์เนจ

ทางด้านแพทริกยังไม่ค่อยแน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา แต่นานไปเจ้าซิมเบียนนี้ก็ได้กลายเป็นชุดของแพทริก เขาได้กลายเป็นทอกซินหลังจากที่คาร์เนจกลับมาทำร้ายครอบครัวของแพทริก แพทริกจึงได้ตระหนักถึงความอันตรายของเจ้าซิมเบียนนี้ โดยเวนอมเองก็รู้ดีว่าทอกซินนับวันยิ่งแสดงความโหดร้ายออกมา เวนอมกับคาร์เนจ (ต้องการทำลายอยู่แล้ว) จึงพยายามทำลายเจ้าซิมเบียนนี้หลายครั้งแต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ มันกลับทำให้ทอกซินแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น

สไปเดอร์แมนจึงกลายมาเป็นคนที่มาช่วยทอกซิน ทอกซินได้พูดคุยกับสไปเดอร์แมนแล้วเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับเขา สไปเดอร์แมนได้กล่าวคำที่ลุงเบนเคยพูดกับเขาว่า "พลังอำนาจอันยิ่งใหญ่ มาพร้อมกับความรับผิดชอบที่ใหญ่ยิ่ง" ทอกซินได้พยายามบังคับตนเองให้เลิกทำความรุนแรงและทำลายสิ่งต่าง ๆ (ซึ่งเป็นเรื่องที่ยากมาก) แล้วเขาก็หนีออกจากการงานและครอบครัวของเขาไปสู่ชีวิตใหม่

 ความสามารถ 
ทอกซินมีความสามารถคล้ายสไปเดอร์แมน คือ ไต่บนกำแพง พ่นใยไม่จำกัด (เป็นใยรูปแบบโซ่เหล็ก) อำพรางตัว แขนกลายเป็นอาวุธของแข็ง รักษาตัวได้อย่างรวดเร็ว
ทอกซินไม่เหมือนกับซิมเบี่ยนอื่น ๆ ตรงที่ทอกซินไม่ได้ควบคุมจิตใจของเจ้าของร่าง ยามทอกซินกลายมาเป็นแพทริก เจ้าซิมเบียนนี้จะสามารถพูดคุยกับแพทริกได้
เนื่องจากทอกซินเป็นลูกผสมระหว่างเวนอมกับคาร์เนจ ในตอนจบทอกซินก็แข็งแกร่งกว่าซิมเบียนทั้งสองนี้
# พาวเวอร์เรนเจอร์ เทอร์โบ
พาวเวอร์เรนเจอร์ เทอร์โบ  เป็นซีรีส์พาวเวอร์เรนเจอร์ลำดับที่ 4 ออกอากาศเมื่อวันที่ 19 เมษายน ถึงวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 ออกอากาศทั้งหมด 45 ตอน และมีภาพยนตร์อีก 1 ตอน

 เนื้อเรื่อง 

 ตัวละคร 
 เหล่าPR Turbo 
 Red Turbo Ranger (คนแรก) / ทอมมี่ โอลิเวอร์
อดีตซีโอเรดเรนเจอร์ ได้รับพลังมาเป็น Red Turbo Ranger
 Red Turbo Ranger (คนที่ 2) / ธีโอเดอร์ เจ. จาร์วิส จอห์นสัน
ได้รับพลังเรดโทอร์โบเรนเจอร์แทนทอมมี่
 Green Turbo Ranger (คนแรก) / อดัม ปาร์ค
 Green Turbo Ranger (คนที่ 2) / คาร์ลอส แวลเลอเทส
 Blue Turbo Ranger / จัสติน  สตีเวิร์ด
สมาชิกอายุน้อยที่สุดในทีม เป็นถูกเลือกโดย ซอร์ดอน ให้มาเป็นนักรบ Blue Turbo Ranger 
 Yellow Turbo Ranger (คนแรก) / ทันย่า สโลน
ได้รีบพลังมาเป็น Yellow Turbo Ranger เคยเป็น Yellow Zeo Ranger มาก่อน
 Yellow Turbo Ranger (คนที่ 2) / แอชลีย์ แฮมม่อนด์
ได้มาเป็นเรนเจอร์ แทน Tanya
 Pink Turbo Ranger (คนแรก) / แคทเทอรีน ฮิลลาร์ด
 Pink Turbo Ranger (คนที่ 2) / แคสซี่ ชาน
สาวหน้าจีน ได้มาเป็นเรนเจอร์แทน Kat
 Phantom Ranger

 พันธมิตรเรนเจอร์ 
Dimitria
Alpha 6
 Blue Senturion
Lerigot

 อาวุธ อุปกรณ์และ พาหนะ ของPR Turbo 
Turbo Morpher
อุปกรณ์แปลงร่างของ พาวเวอร์เรนเจอร์ เทอร์โบ ในการแปลงร่างเรียกว่า Shift into Turbo
Turbo Blaster
Turbo Sword
Turbo Navigator
Lightning Sword
Thunder Cannon
Hand Blasters
Star Charges
Wind Fire
Turbo R.A.M. (Robotic Arsenal Mobilizer)
Turbine Laser
Turbo Carts
Senturion Cycle
Lightning Cruiser
Storm Blaster

 Megazord 
Turbo Megazords
เป็นหุ่นยนต์ของพาวเวอร์เรนเจอร์ เทอร์โบ
Red Lightning
Mountain Blaster
Desert Thunder
Dune Star
Wind Chaser
Robo Racer
Rescue Megazords
Lightning Fire Tamer
Thunder Loader
Siren Blaster
Star Racer
Wind Rescue
Turbo Artillatron

 ศัตรูของPR Turbo 
ดีวาท็อกซ์
เอลก้า
ไรก็อก
พอร์ตโต้
ขุนพลฮาวอก
มาม่า ดี

 เกร็ดความรู้ 
 เป็นเรื่องแรกที่มีการเอาเด็กมาเป็นเรนเจอร์ โดยในญี่ปุ่นเคยมีมาแล้วคือโค / คิบะเรนเจอร์ นั่นเอง

ทเทอร์โบ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่มีฉากในรัฐแคลิฟอร์เนีย
# พาวเวอร์เรนเจอร์ ไทม์ฟอร์ซ
พาวเวอร์เรนเจอร์ ไทม์ฟอร์ซ  เป็นซีรีส์พาวเวอร์เรนเจอร์ลำดับที่ 8 ออกอากาศเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ถึงวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001 ออกอากาศทั้งหมด 40 ตอน

 เนื้อเรื่อง 

 ตัวละคร PRTF
 Red Time Force Ranger / Wesley Collins
หนุ่มในโลกยุค 2001 เป็นคนอารมณ์ดี แต่ค่อนข้างจริงจัง ในช่วงแรกเขาได้เริ่มเรียนรู้ในการต่อสู้และช่วยเหลือผู้คน 
 Pink Time Force Ranger /  Jen Scotts
นักรบหญิงผู้นำของไทม์ฟอร์ซ คนรักของ Wes
 Blue Time Force Ranger / Lucas Kendall
เป็นนักแข่งรถ ในปี 3000
 Yellow Time Force Ranger / Katie Walker 
หญิงสาวผิวสีเข้ม สมาชิกในทีม Time Force
 Green Time Force Ranger / Trip
ชายหนุ่มที่มีผมสีเขียว มาจากดาว Xybria มีทักษะในการประดิษฐ์สิ่งต่างๆ และเป็นสมาชิกที่อายุน้อยมาก
 Quantum Ranger / Eric Myers
หนุ่มทำหน้าที่ในทีม Silver Guardians ซึ่งได้รับพลังเป็น Quantum Rangers เป็นทั้งเพื่อนและคู่แข่งของWes

 ผู้เกี่ยวข้องกับ PRTF 
Circuit
เป็นหุ่นยนต์นกฮูกของพาวเวอร์เรนเจอร์ (คล้ายกับ Alpha 5)
Captain Logan
Alex / Red Time Force Ranger (คนแรก)
เป็นร่างอนาคตของWes มีลักณะหน้าตาคล้ายกัน Wes เป็นอดีตคนรักของ Jen
Mr. A. Collins
Philips
Dr. Michael Zaskin

 อาวุธ อุปกรณ์และพาหนะต่างๆของ PRTF 

 Megazord 
Time Force Megazord
หุ่นยนต์ที่เกิดจากการรวมร่างของ Time Flyer ทั้ง 5 ลำ โดยมีอยู่ 3 รูปแบบ
Time Shadow Megazod
Q-Rev Megazord

ศัตรูของPRTF 
รันสิค วายร้ายของเรื่อง
นาดีร่า
กลูโตะ
แฟรค
ไซโคลบอต

 เกร็ดความรู้ 
 ไทม์ฟลายเยอร์ ที่เป็นชื่อพาหนะของไทม์เรนเจอร์ / ปืนฟลายเยอร์แม็กนั่ม ของไทม์โรโบ เบต้า นั้น ได้กลับกลายเป็นชื่อ zord machine ของ Timeforce Megazord (ไทม์เจ็ท ของไทม์เรนเจอร์)
 ไทม์ชาโดว์นั้นเป็นหุ่นตัวเดียวในเรื่องที่ใช้ชื่อเหมือนกับในไทม์เรนเจอร์ แต่เติม Megazord เข้าไป

ไทม์ฟอร์ซ
# เดอะซิมส์ 2 คืนหรรษา
เดอะซิมส์ 2 ไนท์ไลฟ์ คืนหรรษา  เป็นภาคเสริมตัวที่ 2 ของเดอะซิมส์ 2 พัฒนาโดยบริษัท อิเล็กทรอนิกส์ อาร์ต วางจำหน่ายในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2548 โดยในภาคนี้จะมีระบบใหม่เพิ่มเข้ามามากมาย ไม่ว่าจะเป็น ย่านดาวน์ทาวน์ การเที่ยวกลางคืน การออกเดท ปณิธานใหม่ NPC ใหม่อย่างแวมไพร์ เป็นต้น:

 คุณสมบัติใหม่ของภาคเสริมนี้ 
 ระบบความดึงดูดใจ
 องศาความปิ๊ง ลักษณะที่ฉันชอบ ลักษณะที่ฉันเกลียด
 การออกเดท
 การออกไปเที่ยวนอกบ้านตอนกลางคืน
 ระบบภัตตาคารแบบใหม่
 รถยนต์ ที่ชาวซิมส์สามารถใช้ขับออกจากบ้านได้
 ปณิธานใหม่ 2 ปณิธานคือ ปณิธานแห่งความพึงพอใจ และปณิธานแห่งเนยแข็งย่าง
 สิ่งมีชีวิตที่ชาวซิมส์ธรรมดาอาจเป็นได้ หรืออาจพบได้ นั่นคือ แวมไพร์
 สถานที่ใหม่สำหรับการวู้ฮู
 ความรู้สึกโกรธของชาวซิมส์
 การนำสิ่งของไปใส่ในกระเป๋าทรัพย์สิน
 NPC ใหม่ เช่น ยิปซีจอมจับคู่ เจ้าของภัตตาคารและเด็กเสิร์ฟ แวมไพร์ผู้ยิ่งใหญ่ เดอะดีว่า มิสเตอร์บิ๊ก เดอะสโลบ และมิสซิสครัมเปิลบอททอม
 การเคลื่อนย้ายหลุมฝังศพไปไว้ในพื้นที่ส่วนกลาง
 มุมมองบ้านที่อยู่ใกล้เคียง
 การถามคำถามของชาวซิมส์ เช่นถามเรื่อง ความปรารถนา ความกลัว ความสนใจ ทักษะ ราศีเกิด อาชีพ การเงิน ลักษณะที่ชอบ และลักษณะที่เกลียด เป็นต้น
 ลูกเล่นใหม่ในโหมดสร้าง เช่น สระน้ำแบบไม่เป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า ผนังขนาด 1 ส่วน 2 โรงรถและไดรฟ์เวย์ เป็นต้น
 พื้นละแวกเพื่อนบ้านใหม่ที่ไม่ใช่พื้นหญ้า เช่น พื้นดิน คอนกรีต เป็นต้น
# อำเภอวชิรบารมี
วชิรบารมี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิจิตร เป็นอำเภอลำดับ 12 ของจังหวัด จัดตั้งขึ้นเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2541 และเป็นอำเภอพิเศษที่จัดตั้งโดยไม่ต้องผ่านการเป็นกิ่งอำเภอ

 ประวัติ 
อำเภอวชิรบารมี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอสามง่าม ต่อมาในปี พ.ศ. 2541 จึงได้แยกพื้นที่ตำบลบ้านนา ตำบลบึงบัว ตำบลวังโมกข์ และตำบลหนองหลุม จัดตั้งขึ้นเป็นอำเภอวชิรบารมี เพื่อเป็นการเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร โดยพระราชทานชื่อ วชิร ให้เป็นชื่อของอำเภอ มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอวชิรบารมีเป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบางระกำ (จังหวัดพิษณุโลก)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสามง่าม
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสามง่าม
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอไทรงามและอำเภอลานกระบือ (จังหวัดกำแพงเพชร)

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอวชิรบารมีแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 50 หมู่บ้าน ได้แก่

 1.บ้านนา     (Ban Na)   16 หมู่บ้าน   2.บึงบัว     (Bueng Bua)   12 หมู่บ้าน  3.วังโมกข์     (Wang Mok)    10 หมู่บ้าน   4.หนองหลุม     (Nong Lum)   12 หมู่บ้าน 

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอวชิรบารมีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
 องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านนาทั้งตำบล 
 องค์การบริหารส่วนตำบลบึงบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบึงบัวทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลวังโมกข์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังโมกข์ทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหลุม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหลุมทั้งตำบล
 การคมนาคม 
มีเส้นทางคมนาคมที่สำคัญคือ
 ถนนสายนครสวรรค์-พิษณุโลก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117) เป็นทางหลวงที่เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดนครสวรรค์กับจังหวัดพิษณุโลก
 ถนนสายกำแพงเพชร-สากเหล็ก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 115) เป็นทางหลวงที่เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดกำแพงเพชรกับจังหวัดพิจิตร

 สถานที่สำคัญ 
 นิคมอุตสาหกรรมภาคเหนือตอนล่าง (พิจิตร)
 คลังน้ำมันพิจิตร