wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ยกสยาม
ยกสยาม (เดิมชื่อ เกมทศกัณฐ์ ยกสยาม) เป็นรายการเกมโชว์ควิซโชว์ ที่เน้นส่งเสริมให้คนในแต่ละจังหวัดรักบ้านเกิด ส่งเสริมให้เกิดการใช้ความรู้ความสามารถ ที่เกี่ยวกับประเพณีวัฒนธรรมท้องถิ่น ในแต่ละจังหวัด ถ่ายทอดผ่านเกมได้อย่างสนุกสนาน เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เวลา 18.30 น. ทาง โมเดิร์นไนน์ทีวี ผลิตโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโดย ปัญญา นิรันดร์กุล

นอกจากนั้น พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร ได้พระราชทานแผ่นประกาศนียบัตรจารึกพระปรมาภิไธยย่อ ม.ว.ก.รายการยกสยาม เทปออกอากาศวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2551เพื่อเป็นเกียรติแก่จังหวัดผู้ชนะในรายการยกสยาม

ตั้งแต่วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ถึง 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เป็นโปรแกรมพิเศษระหว่างรอรอบชิงชนะเลิศ

 ชื่อรายการ 
 ยกสยามปี 1 (18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - 9 มกราคม พ.ศ. 2552) รวม 11 เดือน 21 วัน ทีมจังหวัดที่ได้ชนะเลิศในแต่ละสาย คือ ปราจีนบุรี ศรีสะเกษ ยโสธร นครราชสีมา เพชรบุรี อ่างทอง จันทบุรี หนองคาย เชียงราย ประจวบคีรีขันธ์ กาญจนบุรี นนทบุรี ยะลา สมุทรปราการ สุโขทัย แม่ฮ่องสอน ระนอง ชุมพร
แชมป์ยกสยาม - ระนอง
 ยกสยามปี 2 (12 มกราคม พ.ศ. 2552 - 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553) รวม 1 ปี 21 วัน ทีมจังหวัดที่ได้แข่งขันชิงแชมป์ประเทศ คือ จันทบุรี ตราด สุโขทัย เชียงราย พัทลุง สงขลา นครราชสีมา ขอนแก่น นนทบุรี นครนายก
แชมป์ยกสยาม - นนทบุรี
 ยกสยาม ๑๐๐ (1 มีนาคม พ.ศ. 2553 - 2 มิถุนายน พ.ศ. 2553) รวม 3 เดือน 1 วัน 
แชมป์ยกสยาม - ทีมอาจารย์และลูกศิษย์จากสถาบันกวดวิชาเดอะติวเตอร์ สามารถคว้ารางวัลรถยนต์ นิสสัน มาร์ช มูลค่า 537,000 บาทได้สำเร็จ
 ยกสยาม ๑๐ ข้อ (3 มิถุนายน พ.ศ. 2553 - 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554) รวม 8 เดือน 25 วัน
แชมป์ยกสยาม - ศุภักษร ไชยมงคล และ ชาลิสา บุญครองทรัพย์, กรรชัย กำเนิดพลอย และ เมย์ เฟื่องอารมย์, นภัทร อินทร์ใจเอื้อ และ วาโย อัศวรุ่งเรือง
# ชเว จอม-ฮวัน
ชเว จอม-ฮวัน (9 มิถุนายน พ.ศ. 2506) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 8) แพ้ 3 

 ประวัติ 
ชเว จอม-ฮวัน เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2526 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ พ.ศ. 2529 เมื่อชกชนะ ปาร์ค โชวูน  และได้เสียตำแหน่งแชมป์ให้กับเทรซี่ มาคาลอสเมื่อ พ.ศ. 2531 เขาจึงลดรุ่นลงมาชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท  WBC และเป็นฝ่ายชนะ นภา เกียรติวันชัย ได้ครองแชมป์โลก และต่อมาได้เสียแชมป์ให้ฮิเดยูกิ โอฮาชิ  

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์เกาหลีใต้รุ่นไลท์ฟลายเวท (2527)
 แชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท IBF
 ชิง 7 ธันวาคม 2529 ชนะคะแนน ปาร์ก โชวูน ที่ เกาหลีใต้
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 29 มีนาคม 2530 ชนะคะแนน เทรซี่ มาคาลอส ที่เกาหลีใต้
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 5 กรกฎาคม 2530 ชนะน็อค โทชิฮิโกะ มัตสุดะ ยก 4 ที่ เกาหลีใต้
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 9 สิงหาคม 2530 ชนะน็อค อซาดิน อันฮาร์ ยก 3 ที่ เกาหลีใต้ 
 เสียแชมป์ 4 พฤศจิกายน 2531 แพ้คะแนน เทรซี่ มาคาลอส ที่ ฟิลิปปินส์
 แชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC
 ชิง 12 พฤศจิกายน 2532 ชนะน็อค นภา เกียรติวันชัย ยก 12 ที่ เกาหลีใต้
 เสียแชมป์ 7 กุมภาพันธ์ 2533 แพ้น็อค ฮิเดยูกิ โอฮาชิ ยก 9 ที่ ญี่ปุ่น
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท IBF เมื่อ 16 พฤศจิกายน 2527 แพ้คะแนน โดดี้ บอย เปนาโลซ่า ที่ มะนิลา
# ซาอิด อิสกันดาร์
ซาอิด อิสกันดาร์  นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 6 ครั้ง แพ้ 6 
 ประวัติ 
อิสกันดาร์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกตามที่มีบันทึกใน Boxrec.com เมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2531 แพ้คะแนน อซาดิน อันฮาร์ ที่อินโดนีเซีย จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน ฮุสนี เรย์ ไม่ได้แชมป์ ต่อมา อิสกันดาร์ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทที่ว่าง เมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2534 แพ้น็อค ลี ซุงวู ยก 5 ที่เกาหลีใต้ และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท IBF เมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2535 แพ้น็อค ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ยก 8 หลังจากนั้น อิสกันดาร์ขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว แพ้คะแนน นิกโก้ โธมัส เมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2536 จากนั้นก็แขวนนวมไป
 เกียรติประวัติ 

 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 15 มิถุนายน 2534 แพ้น็อค ลี ซุงวู ยก 5 ที่ เกาหลีใต้
 ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 14 มิถุนายน 2535 แพ้น็อค ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 8 ที่เวทีราชดำเนิน
# อีริค ชาเวซ
อีริค ชาเวซ (Eric Chavez) หรือ เคนตะ ซาโตะ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ มีชื่อจริงว่า อัลเกริโอ ชาเวซ เกิดเมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2505 สถิติการชก 60 ครั้ง ชนะ 39 (น็อค 24) เสมอ 5 แพ้ 16 
 ประวัติ 
ชาเวซขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 ชนะคะแนน จูน กาเวโร จากนั้นชกชนะและเสมอโดยไม่แพ้ใครจนถึง พ.ศ. 2532 โดยเคยชกชนะน็อค ดอมมี่ เออร์ซัว จูเนียร์ ยก 1 และชนะน็อค จอห์น เมดิน่า ยก 5 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2532 ซึ่งชาเวชเป็นฝ่ายชนะน็อคนิกโก้ โทมัส ยก 5 ได้แชมป์มาครอง แต่พอขึ้นป้องกันแชมป์ครั้งแรก ชาเวชมาแพ้แตกฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 7 เสียแชมป์ไปเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ชาเวชขึ้นชกชนะน็อค ทวีเลิศ ต.บุญเลิศ ยก 3 จากนั้นจึงชกแก้มือกับฟ้าลั่นอีกครั้งเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ซึ่งชาเวชเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ

ในช่วง พ.ศ. 2534 - 2535 การชกของชาเวชตกต่ำมาก ชกแพ้ตลอด โดยแพ้ แมนนี่ เมลชอร์ แอนดี้ ทานาบาส โนเอล ทูนาเกา เมลวิน มากราโม นอกจากนั้น ยังมาชกนอกรอบในไทย แพ้พะเนียง พูนธรัตน์ โตโต้ ป.พงษ์สว่าง และ ห้าดาว ซีพียิม ในช่วง พ.ศ. 2536 – 2537  จากนั้น การชกของชาเวชเริ่มดีขึ้น ชกชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ และได้ไปเป็นมวยสร้างในประเทศญี่ปุ่นในชื่อ  เคนตะ ซาโตะ  ชกชนะคะแนน อัศวิน ศิษย์หลักเมือง และชนะน็อค นกน้อย ส.ธนิกุล ชาเวชเดินทางมาชกในไทยสองครั้งในช่วงปลายปี พ.ศ. 2538 ชนะน็อค ฤทธิชัย เกียรติประภัสร์ ยก 4 และชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท ชนะน็อค ขวัญใจ สามเคแบตเตอรี ยก 1 ได้แชมป์ไปครอง จากนั้น ชาเวชขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโรเซนโด อัลวาเรซแบบไม่เอกฉันท์ จากนั้น ชาเวชกลับมาชกที่ฟิลิปปินส์และชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ หลังที่ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBOเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน มซูกิซี มาราลี ที่แอฟริกาใต้แล้ว ชาเวชก็แขวนนวมไป

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท IBF
 ชิง 21 กันยายน 2532 ชนะน็อค นิกโก้ โธมัส ยก 5 ที่ อินโดนีเซีย
 เสียแชมป์ 22 กุมภาพันธ์ 2533 แพ้แตก ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ยก 7 ที่ เวทีมวยราชดำเนิน
 แชมป์ PABA รุ่นมินิมั่มเวท
 ชิง 2 ธันวาคม 2538 ชนะน็อค ขวัญใจ 3เคแบตเตอรี่ ยก 1 ที่ สระแก้ว
 สละแชมป์
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท IBF เมื่อ 15 สิงหาคม 2533 แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ที่เวทีมวยราชดำเนิน
 ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 15 มิถุนายน 2539 แพ้คะแนน โรเซนโด อัลบาเรซ ที่ ญี่ปุ่น
 ชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBOเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน มซูกิซี มาราลี ที่แอฟริกาใต้
# วังจั่นน้อย ส.พลังชัย
วังจั่นน้อย ส.พลังชัย มีชื่อจริงว่า อาภรณ์ โสภาพ (ชื่อเล่น: ภรณ์) เกิดวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 ที่อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี เป็นนักมวยไทยชื่อดังระดับเงินแสนคนหนึ่งในประเทศไทย โด่งดังมีชื่อเสียงอยู่ในช่วง พ.ศ. 2530–2538  มีสถิติการชกที่แท้จริงไม่มีการบันทึกไว้ แต่คาดว่าอยู่ที่ 300 ครั้ง แพ้ไม่น่าจะเกิน 50 ครั้ง

 ประวัติ 

วังจั่นน้อยเป็นบุตรของนายหยาด และนางบุญ โสภาพ เรียนจบชั้นอนุปริญญาจากโรงเรียนรัตนพณิชยการ เริ่มชกมวยตั้งแต่อายุ 10 ขวบ ตระเวนชกมวยแถวบ้านเกิดจนมีชื่อเสียง จากนั้นจึงเดินทางเข้ามาชกมวยในกรุงเทพมหานคร อยู่ในสังกัดของทรงชัย รัตนสุบรรณ มีโอกาสขึ้นชกมวยหลายครั้ง จนมาเป็นที่รู้จักเมื่อ ชนะคะแนน นำพล หนองกี่พาหุยุทธ ได้ครองแชมป์มวยไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท ของสนามมวยเวทีลุมพินี และฟลายเวท ถึง 4 สมัย ของเวทีเดียวกัน

ต่อมา วังจั่นน้อยสละแชมป์ และขยับมาชกในรุ่นที่สูงขึ้น ได้ครองแชมป์รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทของสนามมวยเวทีลุมพินี 5 สมัย ได้ชกกับนักมวยชื่อดังมากมาย เช่น สามารถ พยัคฆ์อรุณ, เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง, ฉมวกเพชร ช่อชะมวง, สำราญศักดิ์ เมืองสุรินทร์, ก้องธรณี พยัคฆ์อรุณ, โอเล่ห์ เกียรติวันเวย์ เป็นต้น เงินค่าตัวสูงสุดที่ได้รับคือ 350,000 แสนบาท เมื่อชกกับสามารถ พยัคฆ์อรุณ โดยในครั้งนั้นวังจั่นน้อยเป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนสามารถได้เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 ที่เวทีมวยลุมพินี ซึ่งทั้งคู่ชกเป็นคู่มวยประกอบรายการชิงแชมป์โลกมวยสากลของเมืองชัย กิตติเกษม กับเทรซี่ มาคาลอส เจ้าของตำแหน่งชาวฟิลิปปินส์ เมื่อกรรมการประกาศผลคะแนนออกมา สามารถได้ประกาศแขวนนวมไปทันทีบนเวที   นอกจากนั้นยังได้รับรางวัลนักมวยไทยยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2536

วังจั่นน้อย ได้รับฉายาว่า "ไอ้หมัด 33 วิ" จากการเอาชนะน็อก นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธ น้องชายของนำพล หนองกี่พาหุยุทธ ด้วยหมัดไปด้วยเวลาเพียง 33 วินาที ของยกแรกเท่านั้น ซึ่งนับเป็นสถิติการชกที่รวดเร็วมาก และยังมีอีกฉายาหนึ่งว่า "ไอ้หนุ่มชีวาส" เนื่องจากชอบสังสรรค์เฮฮา กินเลี้ยงกับเพื่อนฝูงด้วยวิสกี้ยี่ห้อชีวาสรีเกิล โดยเฉพาะหลังชกเสร็จ และยังมีฉายาอื่นอีก เช่น "เมธีหมัดตรง" และ"พระกาฬละโว้"

วังจั่นน้อยเลิกชกมวยเมื่อ พ.ศ. 2540 เพราะสภาพร่างกายไม่ไหว โดยชกครั้งสุดท้ายแพ้คะแนน แรมโบ้น้อย ช.ทับทิม จึงหันมาช่วยพี่ชายดูแลค่ายมวยเพชรอาภรณ์อยู่ระยะหนึ่งจึงไปเป็นครูมวยไทยที่ประเทศฝรั่งเศส พร้อมกับสลับชกไปด้วย เป็นระยะเวลาประมาณ 2 ปีจึงกลับมาประเทศไทย ประกอบอาชีพส่วนตัวและช่วยพี่ชายทำค่ายมวย อนิรุธ เชื้อบาง. วังจั่นน้อย ส.สิระดา ไอ้หนุ่มชีวาส. หนังสือพิมพ์สยามกีฬา. ปีที่ 23 ฉบับที่ 8356 วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2551 หน้า 27 ประสบความสำเร็จอยู่ระดับหนึ่ง โดยสร้างนักมวยชื่อดังขึ้นมาได้ส่วนหนึ่ง และได้เลิกในเวลาต่อมา

ปัจจุบัน วังจั่นน้อยเป็นเทรนเนอร์อยู่ที่ค่าย ช.ห้าพยัคฆ์ ที่คลอง 8 อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี วันนี้ของ 'วังจั่นน้อย ส.พลังชัย' ร่วมสร้างตำนาน ช.ห้าพยัคฆ์. หนังสือพิมพ์คมชัดลึก. ปีที่ 16 ฉบับที่ 6545 วันอังคารที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2560 หน้า 9 กีฬา

ชื่ออื่น
วั่งจั่นน้อย ส.สิระดา (ชื่อในการชกมวยระยะหลัง)
# เบนจี้ โซรอลลา
เบนจี้ โซรอลลา (Benjie Sorolla) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 ที่ เมืองบาโกลอด สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 6) เสมอ 3 แพ้ 15 
 ประวัติ 
โซรอลลาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ชนะคะแนน อาลี อานีโน ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยไปชกแพ้คะแนนโมฮัมหมัด รัชแมน และอีวาน เคย์ ที่อินโดนีเซีย เมื่อ พ.ศ. 2546  ในปีเดียวกันนี้ โซรอลลาเดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน มานะศักดิ์ ยุทธกิจ จากนั้น ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นไลท์ฟลายเวท แพ้คะแนน คมพยัคฆ์ ป. ประมุข และชนะน็อค แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ ยก 2 โซรอลลาได้ครองแชมป์เป็นคร้งแรกเมื่อขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท WBF ที่ว่างเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2547 ชนะน็อค เรย์ โอราริส ยก 7 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิมัมเวทที่ว่าง ชนะคะแนน แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ ที่ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครอง โซรอลลาขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBO ที่ว่างอีกเมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ชนะน็อค สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 2 ได้แชมป์อีกเส้น

หลังจากนั้น โซรอลลาขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ที่อินโดนีเซีย ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค มูฮัมหมัด รัชแมน ยก 7 ไม่ได้แชมป์ ต่อมา โซรอลลามาชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป. ประมุข หลังจากนั้น โซรอลลาชกแพ้รวดตลอด จนหลังจากที่ชกแพ้น็อค เดนเวอร์ กูเอโญ ยก 2 เมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 โซรอลลาก็แขวนนวมไป

 เกียรติประวัติ 
 
 แชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBF
 ชิง 25 กันยายน 2547 ชนะน็อค เรย์ โอราริส ยก 7 ที่ มะนิลา 
 แชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิมัมเวท
 ชิง 24 กันยายน 2548 ชนะคะแนน แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ ที่ มะนิลา
 แชมป์เงารุ่นมินิฟลายเวท WBO
 ชิง 8 ตุลาคม 2549 ชนะน็อค สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 2 ที่ ฟิลิปปินส์ 
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ17 ตุลาคม 2546 แพ้คะแนน คมพยัคฆ์ ป.ประมุข ที่ นครปฐม
 ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 23 ธันวาคม 2549 แพ้น็อค โมฮัมหมัด รัชแมน ยก 7 ที่ อินโดนีเซีย
 ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 1 สิงหาคม 2550 แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป.ประมุข ที่ กทม.
# จอมโจรจอมใจ
จอมโจรจอมใจ เป็นหนึ่งในตอนย่อยของชุดชอลิ้วเฮียง ของโกวเล้ง เป็นนิยายแปล ผลงานโดย ว. ณ เมืองลุง ประกอบด้วยตอนพายุทะเลทราย และกลิ่นหอมกลางธารเลือด
# นาทีแสง
นาทีแสง  เป็นหน่วยวัดระยะทาง โดยเทียบกับอัตราเร็วของแสงในสุญญากาศ มีค่าเท่ากับ 17,987,547,480 เมตร 
ตัวอย่างเช่น ระยะห่างจากโลกถึงดวงอาทิตย์ คือระยะทาง 1 หน่วยดาราศาสตร์ (1 A.U.) มีค่าความไกลเท่ากับ 8.317 นาทีแสง เป็นต้น
# กานดา
กานดา อาจหมายถึง
 โรงเรียนกานดา โรงเรียนในกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในเขตวังทองหลาง
 กานดา (เอ็กซีคิวชั่นแนล) ตัวละครการ์ตูนในเรื่องเอ็กซีคิวชั่นแนล
# ไอ้หนูหมัดเต็มร้อย
ไอ้หนูหมัดเต็มร้อย เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น วาดโดย เท็ตสึ คึสึโมโต้ ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์อาคิตะพับลิชชิ่ง ตีพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ

 โครงเรื่อง 
อิโซโนะ มังเท็น เด็กม.ปลายตัวเล็ก ผู้ซึ่งถูกรังแกอยู่เป็นประจำ ถูกยุโดยเพื่อนสมัยเด็กให้ไปหัดชกมวย หลังจากที่ไปหัดได้ซักพัก นารูชิมะ ฮิโรโตะ นักมวยฝีมือดีของค่าย และ อาซาบะ เทรนเนอร์ ก็ได้เห็นอาวุธที่พระเจ้าประทานมาให้ที่เรียกว่า หมัดคม

 ตัวละคร 
 อิโซโนะ มังเท็น

 รายชื่อตอน
# ลัทธิจุลนิยม
ลัทธิจุลนิยม หรือ  ลัทธิมินิมัลลิสม์ (ภาษาอังกฤษ: Minimalism) คือขบวนการทางศิลปะและการออกแบบโดยเฉพาะจักษุศิลป์และคีตศิลป์ ที่เริ่มราวหลังสงครามโลกครั้งที่สองในศิลปะตะวันตกโดยเฉพาะจักษุศิลป์ของสหรัฐอเมริกา ราวปลายคริสต์ทศศตวรรษ 1960 และ ต้นคริสต์ทศศตวรรษ 1970 งานลัทธิจุลนิยมจะเป็นงานที่ปอกรายละเอียดจนเหลือแต่แก่น ซึ่งมีผลต่องานศิลปะหลายแขนงรวมทั้งจิตรกรรม, ประติมากรรม และคีตกรรม ศิลปินผู้มีบทบาทในขบวนการนี้ก็ได้แก่ โดนัลด์ จัดด์ (Donald Judd), คาร์ล อันเดร (Carl Andre) และ ริชาร์ด เซร์รา (Richard Serra) ลัทธิจุลนิยมเป็นความคิดรากฐานของการลดลง (reductive aspect) ของลัทธิสมัยใหม่ (Modernism) บางครั้งจึงตีความหมายว่าเป็นปฏิกิริยาตอบโต้ ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม (Abstract Expressionism) และเป็นสะพานเชื่อมไปยังแนวคิดหลังยุคนวนิยม (Postmodernism)

คำว่า “ลัทธิจุลนิยม” ครอบคลุมไปถึงขบวนการเปลี่ยนแปลงทางดนตรีซึ่งจะใช้การเล่นซ้ำและขยายจากแกนเช่นงานของ สตีฟ ไรค์ (Steve Reich), จอห์น แอดัมส์ (John Adams), ฟิลลิป กลาส (Philip Glass) และ เทอร์รี ไรลีย์ (Terry Riley)

คำว่า “ลัทธิจุลนิยม” มักจะใช้ในภาษาพูดที่หมายถึงสิ่งที่เปลือยจากรายละเอียดต่าง ๆ และบางครั้งก็ใช้บรรยายบทละครที่เขียนโดย ซามูเอล เบคเคท (Samuel Beckett), ภาพยนตร์โดย โรเบิร์ต เบรสซัน (Robert Bresson) และงานเขียนเรื่องเล่าของ เรมอนด์ คาร์เวอร์ (Raymond Carver), งานสถาปัตยกรรมของ ลุดวิก ฟอน เดอร์ โรห์ (Ludwig Mies van der Rohe)  หรือแม้แต่การออกแบบรถยนต์โดย โคลิน แชพแมน (Colin Chapman)
# จริตนิยม
จริตนิยม  คือยุคของศิลปะของจิตรกรรม ประติมากรรม สถาปัตยกรรม และการตกแต่ง ที่เริ่มตั้งแต่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาสมัยทึ่รุ่งเรืองที่สุดราวปี ค.ศ. 1520 จนกระทั่งจดสมัยบาโรก ราวปี ค.ศ. 1600 

ลักษณะของจริตนิยมขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคลซึ่งมีอิทธิพลจากหรือมีปฏิกิริยาต่อความกลมกลืนทางอุดมคติที่เกี่ยวข้องกับงานของเลโอนาร์โด ดา วินชี ราฟาเอล และงานสมัยแรก ๆ ของมีเกลันเจโล จริตนิยมเป็นทั้งศิลปะทางความคิดและความสร้างสรรค์แทนที่จะเป็นธรรมชาติ คำว่าจริตนิยมใช้สำหรับจิตรกรกอธิคสมัยหลังที่ทำงานทางตอนเหนือของยุโรปตั้งแต่ปี ค.ศ. 1500 ถึงปี ค.ศ. 1530 โดยเฉพาะในบริเวณแอนต์เวิร์ปในประเทศเบลเยียมปัจจุบัน และงานวรรณกรรมสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยเฉพาะโคลงกลอน

 ที่มา 
“แมนเนอริสม์” มาจากภาษาอิตาลี “maniera” หรือ “style” ซึ่งตรงกับความหมายที่ว่าเป็นการแสดงออกถึงเอกลักษณ์ของศิลปินที่ทำให้ทราบได้ว่าเป็นของใคร  แมนเนอริสม์เป็นศิลปะของการ “ทำขึ้น” ซึ่งตรงกันข้ามกับศิลปะเรอเนซองส์ หรือ บาโรคที่เป็นศิลปะที่เลียนแบบธรรมชาติ การบรรยายลักษณะแมนเนอริสม์เป็นสิ่งที่ไม่ง่ายนัก คำนี้ใช้ครั้งแรกโดยนักประวัติศาสตร์ศิลปะชาวเยอรมันเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพื่อจัดกลุ่มศิลปะที่จัดไม่ได้มาก่อนของศิลปะอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่ขาดความกลมกลืนและการวาดอย่างมีกฎเกณฑ์ที่เรารู้จักกันในศิลปะเรอเนซองส์  และเป็นคำที่ใช้จะแตกต่างกันไปตามแต่จะเป็นศิลปินผู้ใดและเป็นลักษณะศิลปะชนิดใด

 สมุดภาพ
# กระบะทราย
กระบะทราย สามารถหมายถึง
กระบะทราย (การทดลองในวิกิพีเดีย)  กระบะทราย  (หมวดหมู่:กระบะทราย) หน้าสำหรับการร่างบทความ สร้างตาราง ทดลองการจัดวางรูปแบบและหัวข้อ (สำหรับบัญชีผู้ใช้ตามชื่อนั้น)
 กระบะทราย (แมว) กล่องที่บรรจุด้วยทราย ไว้สำหรับให้แมวถ่ายอุจจาระ
 กระบะทราย (สนามเด็กเล่น) เป็นลานขนาดเล็กบรรจุด้วยทราย ไว้ให้เด็กเล่นตามสนามเด็กเล่น
# กระบะทราย (แมว)
กระบะทราย  เป็นกล่องสำหรับเก็บปัสสาวะหรืออุจจาระของแมว รวมถึง กระต่าย และสัตว์เลี้ยงขนาดเล็กอื่นในบ้าน ใช้สำหรับบ้านที่ไม่สะดวกจะให้สัตว์ออกไปขับถ่ายนอกบ้าน ทรายที่บรรจุจะมีลักษณะร่วนสอดคล้อง และจะมีสารเคมีช่วยดูดซับกลิ่น โดยเมื่อถูกใช้งานไประยะหนึ่ง เจ้าของสัตว์จะนำออกมาทิ้งและเปลี่ยนทรายใหม่ให้แมวใช้
# กระบะทราย (สนามเด็กเล่น)
กระบะทราย เป็นบริเวณที่เล่นในสนามเด็กเล่น มีลักษณะเป็นกล่องสี่เหลี่ยมหรือวงกลมหรือรูปร่างอื่นที่บรรจุด้วยทราย กระบะทรายใช้ในการเล่นของเด็กเพื่อเพิ่มจินตนากา ในหลายด้าน รวมถึงในการก่อสร้าง วาดลวดลาย รวมถึงการใช้ของเล่นเข้ามาช่วยในการสร้างหรือขุด ไม่ว่า รถตัก พลั่ว หรือ ถังทราย กระบะทรายช่วยให้เด็กเรียนรู้ในลักษณะโลกสามมิตินอกเหนือจากโลกสองมิติที่ใช้ในการวาดภาพบนกระดาษ

ในภาษาอังกฤษ กระบะทรายใช้คำว่า sandpit สำหรับอังกฤษบริติช และ sandbox สำหรับอังกฤษอเมริกัน
# คิม จินโฮ
คิม จินโฮ  นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 5) แพ้ 7

 เกียรติประวัติ 
 แชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวท
 ชิง 19 ธันวาคม 2535 ชนะน้อค รูดี้ อีดาโน่ ยก 8 ที่ เกาหลีใต้
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 8 เมษายน 2536 ชนะคะแนน อัล ทาราโซน่า ที่ เกาหลีใต้
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 ธันวาคม 2536 ชนะคะแนน รูดี้ อีดาโน่ ที่ เกาหลีใต้
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 28 มกราคม 2538 แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ ที่ กทม.
 ชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 27 พฤษภาคม 2543 แพ้คะแนน ฮวนนิโต รูบิลลาร์ ที่ ฟิลิปปินส์
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 5 สิงหาคม 2545 แพ้คะแนน ทัตสุโอะ ฮายาชิดะ ที่ ญี่ปุ่น
# โบสถ์น้อยซิสทีน
thumb|250px|สมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 
โบสถ์น้อยซิสทีนเฟอร์กูสัน จอร์จ, เครื่องหมายและสัญลักษณ์ในคริสตศิลป์, กุลวดี มกราภิรมย์ แปลและอธิบายเพิ่มเติม, พิมพ์ครั้งที่ 4 (ปรับปรุงเพิ่มเติม), กรุงเทพฯ: อมรินทร์, 2549  เป็นโบสถ์น้อยภายในพระราชวังพระสันตะปาปา ซึ่งเป็นที่ประทับอย่างเป็นทางการของพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน โบสถ์น้อยซิสทีนมึชื่อเสียงในทางสถาปัตยกรรมเพราะเป็นสถานที่ที่ทำให้ระลึกถึงพระวิหารของพระเจ้าโซโลมอนในพันธสัญญาเดิม, การตกแต่ง, จิตรกรรมฝาผนังโดยจิตรกรผู้มีชื่อเสียงในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยารวมทั้งมีเกลันเจโลผู้วาดเพดานของโบสถ์จนที่เป็นที่เลื่องลือ และสุดท้ายคือเป็นสถานที่จัดการประชุมเลือกสันตะปาปาองค์ใหม่ทุกครั้ง

 จุดประสงค์และประวัติศาสตร์ 
โบสถ์น้อยซิสทีนเป็นที่รู้จักในฐานะที่เป็นสถานที่สำหรับการประชุมเลือกสันตะปาปาองค์ใหม่ ในสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีสิทธิเลือกตั้งมีด้วยกันทั้งหมด  200 คนรวมทั้งนักบวช, เจ้าหน้าที่ของวาติกัน, และผู้นำฆราวาส

ปฏิทินพระสันตะปาปากำหนดไว้ว่าจะต้องมีการทำพิธีทางศาสนา 50 หนต่อปี ในจำนวน 50 หน 35 หนจะเป็นการทำพิธีมิสซา และใน 35 หนนั้น 8 จะทำภายในมหาวิหารนักบุญเปโตรโดยมีผู้ร่วมพิธีเป็นอันมาก ซึ่งรวมทั้งคริสต์มาส และอีสเตอร์มิสซา ในสองโอกาสนี้ผู้เป็นประธานในพิธีจะเป็นองค์พระสันตะปาปาเอง มิสซาอีก 27 ครั้งจะจัดในบริเวณที่เล็กกว่าคือในชาเปลซิสตินซึ่งสร้างบนชาเปลเก่าที่เรียกว่า “กัปเปลลามัจโจเร” ซึ่งใช้ทำพิธีเช่นเดียวกัน

“กัปเปลลามัจโจเร” หรือ โบสถ์น้อยหลัก ได้ชื่อเช่นนั้นเพราะมีโบสถ์น้อยอีกแห่งหนึ่งที่ใช้โดยพระสันตะปาปาสำหรับทำพิธีประจำวัน ในสมัยพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 เป็นโบสถ์ที่สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5ซึ่งตกแต่งโดยฟราอันเจลีโก  “กัปเปลลามัจโจเร” ตามหลักฐานมีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1368 จากการติดต่อระหว่างพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 กับ อันเดรียส์แห่งเทรบิซอนด์เมื่อ “กัปเปลลามัจโจเร” ก็อยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรมมากก่อนที่จะถูกรื้อทิ้งเพื่อสร้างชาเปลปัจจุบัน John Shearman, "The Chapel of Sixtus IV", in The Sistine Chapel, editor Giacometti, Harmony Books, 1986, ISBN 0-517-56274-X 

โบสถ์น้อยหลังปัจจุบันออกแบบโดยบาชิโอ พอนเทลลิสำหรับพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 ซึ่งโบสถ์ได้ตั้งชื่อตาม  การก่อสร้างคุมโดย โจวันนี เด ดอลชี ระหว่างปี ค.ศ. 1473 ถึงปี ค.ศ. 1484 ขนาดของชาเปลปัจจุบันเป็นขนาดพอๆ กับชาเปลเดิม หลังจากสร้างเสร็จภายในก็ตกแต่งด้วยจิตรกรรมฝาผนังโดยจิตรกรคนสำคัญๆ ที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่  15 รวมทั้งซันโดร บอตตีเชลลี, กีร์ลันดาโย (Ghirlandaio) และ  เปรูจีโน (Perugino)   

พิธีมิสซาครั้งแรกภายในชาเปลซิสตินฉลองกันเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1483 ซึ่งเป็นวันสมโภชแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ และเป็นวันสถาปนาของโบสถ์ซึ่งอุทิศให้พระนางมารีย์พรหมจารี โบสถ์นี้ยังเป็นสถานที่ทำพิธีของพระสันตะปาปาอยู่จนทุกวันนี้ ภายในโบสถ์มีที่สำหรับร้องเพลงสวดซึ่งเป็นที่ ๆ เพลงสวดหลายเพลงเขียนขึ้นที่นี่รวมทั้ง “Miserere (Allegri)” ซึ่งเป็นเพลงสำหรับร้องสดุดีในโอกาสวันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์  (Maundy Thursday)

 ระเบียงภาพ
# เชอร์วิน ปาโร
เชอร์วิน ปาโร  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ที่ Mandaue City สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 9) เสมอ 1 แพ้ 7 

 เกียรติประวัติ 
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2546 แพ้น็อค คมฤทธิ์ 3เคแบตเตอรี่ ยก 5 ที่ กทม.
 ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 28 ตุลาคม 2547 แพ้คะแนน ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ที่ อุตรดิตถ์
# มาร์ก ซาเลส
มาร์ก ซาเลส (Mark Sales) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 ที่ General Santos City สถิติการชก 59 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 6) เสมอ 3 แพ้ 36 
 ประวัติ 
ซาเลสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 แพ้น็อค เอ็ดการ์ ทาฮัด ยก 3 จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ ใน พ.ศ. 2542 ได้เดินทางไปชกที่ญี่ปุ่น แพ้น็อค ซาโตรุ อาเบะ ยกแรก ใน พ.ศ. 2543 ได้เดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ และฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ในช่วง พ.ศ. 2544 – 2545 ซาเลสขึ้นชกแพ้รวด จนพ.ศ. 2546 จึงชกชนะคู่ชก และได้มาชกในไทย แพ้คะแนน สด ปูนนกอินทรียิม ใน พ.ศ. 2547 มาชกแพ้คะแนน สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ และแพ้น็อค ชลธาร อ.อุกฤษณ์ ยก 3 นอกจากนั้น ซาเลสได้ขึ้นชกในรายการ 2004 2nd NATIONAL INVITATIONAL PPBL รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท โดยในรอบแปดคนสุดท้าย ชนะคะแนน จิมบอย โรดริเกวซ ส่วนในรอบสี่คนสุดท้ายแพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา ตกรอบไป 

ซาเลสได้ชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF ที่ว่างเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2547 ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคะแนนโดยเทคนิค เซลโซ แดงก๊อด ได้แชมป์ไปครอง จากนั้น ได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ และมาชกนอกรอบ แพ้คะแนน พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ซาเลสมีโอกาสได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2549 โดยชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นเฟเธอร์เวท ที่เกาหลีใต้ และเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป หลังจากนั้น ซาเลสขึ้นชกอีกครั้งเดียวที่เกาหลีใต้ ชนะน็อค แบ ซู-มยุง ยก 2 แล้วหยุดชกไป 5 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2554 และยังมาชกในไทย แพ้คะแนน วัชรกฤษ เสนาหาญ ซาเลสขึ้นชกจนถึงพ.ศ. 2557 หลังจากที่มาชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทในไทยเมื่อ 10 มกราคม พ.ศ. 2557 แพ้คะแนน เทิดศักดิ์ จันทร์แดงแล้วก็ไม่ได้ขึ้นชกอีก

 เกียรติประวัติ 
 แชมป์เงารุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF
 ชิง 25 กันยายน 2547 ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคะแนนโดยเทคนิค เซลโซ่ แดงก๊อด
 สละแชมป์
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 3 มิถุนายน 2548 แพ้คะแนน ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ที่ มหาสารคาม
 ชิงแชมป์ PABA รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 29 ตุลาคม 2549 แพ้คะแนน คิม จีฮุน ที่ โซล
 ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 10 มกราคม 2557 แพ้คะแนน เทอดศักดิ์ จันทร์แดง
# กวางทองน้อย ศิษย์อำนวย
กวางทองน้อย ศิษย์อำนวย สถิติการชก 4 ครั้ง ชนะ 1 แพ้ 3

 เกียรติประวัติ 
 แชมป์ประเทศไทยรุ่นแบนตัมเวท
 ชิง 14 กรกฎาคม 2528 ชนะคะแนน แดงเหนือ เกียรติอรดี
 เสียแชมป์ 9 กรกฎาคม 2529 แพ้น็อค เขาค้อ แกแล็คซี่ ยก 4
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 25 มิถุนายน 2527 แพ้น็อค เนปตาลี อลามัก (ฟิลิปปินส์) ยก 2 ที่ กทม.
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 3 มกราคม 2529 แพ้น็อค กัง กิยุล (เกาหลีใต้) ยก 2 ที่ เกาหลีใต้
# เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของปลายแขน
เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของปลายแขน (interosseous membrane of the forearm) เป็นแผ่นเส้นใยที่เชื่อมระหว่างกระดูกเรเดียส (radius) และกระดูกอัลนา (ulna) เป็นโครงสร้างหลักของข้อต่อชนิดแผ่นเยื่อคั่นเรดิโออัลนา (radio-ulnar syndesmosis) ซึ่งเป็นข้อต่อระหว่างกระดูกทั้งสองชิ้นนี้

เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของปลายแขนแบ่งพื้นที่ของปลายแขนออกเป็นพื้นที่ด้านหน้า (anterior compartment) และด้านหลัง (posterior compartment) เป็นบริเวณที่ยึดเกาะของกล้ามเนื้อในปลายแขน และส่งผ่านแรงจากกระดูกเรเดียส ไปยังกระดูกอัลนา ไปยังกระดูกต้นแขน (humerus)
# เอ็นเยื่อระหว่างกระดูก
เอ็นเยื่อระหว่างกระดูก  เป็นแผ่นของเนื้อเยื่อเส้นใย (fibrous tissue) ที่มีความกว้างและบาง ทำหน้าที่แบ่งกระดูกหลายชิ้นในร่างกาย เป็นองค์ประกอบที่สำคัญของข้อต่อหลายชิ้น

เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกในร่างกายมนุษย์ได้แก่
 เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของปลายแขน (Interosseous membrane of the forearm)
 เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของขา (Interosseous membrane of the leg)

 แหล่งข้อมูลอื่น
# วาริสเตอร์
วาริสเตอร์   เป็นอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำอีกชนิดหนึ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงค่าความต้านทานได้ตามระดับแรงดันไฟฟ้า การทำงานของวาริสเตอร์คล้ายกับซีเนอร์ไดโอด คือ เมื่อแรงดันไฟฟ้าสูงกว่าค่าที่กำหนดมันจะยอมให้กระแสไหลผ่านตัวมันเองได้ ยังส่งผลให้สามารถรักษาระดับของแรงดันไฟฟ้าให้อยู่ในสภาพปกติ วาริสเตอร์ชนิดนี้เรามักจะเรียกว่า วีดีอาร์ (VDR : Voltage Dependent Resistor) และมีบางชนิดที่มีลักษณะการทำงานคล้ายกับไดโอดแต่จุดทำงานจะสูงตามที่กำหนด

การใช้วาริสเตอร์จะใช้เป็นวงจรป้องกันอุปกรณ์ต่างๆ ไม่ให้ได้รับความเสียหาย เมื่อกระแสไฟฟ้าหรือแรงดันไฟฟ้าในวงจรเกิดการเปลี่ยนแปลงสูงขึ้น โดยวาริสเตอร์จะทำหน้าที่แบ่งกระแสไฟฟ้าหรือลดแรงดันไฟฟ้า เมื่อกระแสไฟฟ้าหรือแรงดันไฟฟ้ามากเกินปกติ มิฉะนั้นวงจรอาจเกิดการเสียหายได้.
# รายการ (แก้ความกำกวม)
รายการ สามารถหมายถึง
 รายการโทรทัศน์ (television program)
 รายการวิทยุ (radio pragram)
 รายการอาหาร (restaurant menu)

 คอมพิวเตอร์ 
 รายการ (โครงสร้างข้อมูล) (list)
 รายการแถวลำดับ (array list)
 รายการโยง (linked list)
 รายการเลือก (computer menu)
 แถบรายการเลือก (menu bar)
 รายการเลือกตามบริบท (context menu)
 รายการเปลี่ยนแปลง (transaction)
# รหัสอักขระ
รหัสอักขระ (character encoding) หรือ ชุดอักขระ (character set) หมายถึงสัญลักษณ์ ที่กำหนดให้ใช้เป็นรหัสแทนอักขระ หรือมีความหมายอย่างใดอย่างหนึ่งตามที่มีการตกลงกันไว้ เป็นต้นว่า ตารางรหัสแอสกี (ASCII table) และรหัสเอ็บซีดิก (EBCDIC) โปรแกรมสำเร็จบางโปรแกรมใช้รหัสเหล่านี้ผสมกับตัวอักขระบางตัวเป็นรหัสคำสั่งให้เป็นการขีดเส้นใต้  หรือ ทำตัวเอน เป็นต้น