# พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ
พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ (ค.ศ. 877 - ค.ศ. 943) เป็นกษัตริย์ผู้ก่อตั้งราชวงศ์โครยอ ซึ่งปกครองเกาหลีตั้งแต่ศตวรรษที่ 10 ถึงศตวรรษที่ 14 พระเจ้าแทโจปกครองตั้งแต่ ค.ศ. 918 ถึง ค.ศ. 943 พระองค์บรรลุการรวมชาติของสามอาณาจักรหลังใน ค.ศ. 936

 ก้าวขึ้นสู่อำนาจ 
พระเจ้าแทโจพระนามเดิมวังกอน เสด็จพระราชสมภพติเมื่อ ค.ศ. 877 ที่เมืองซองโด ตระกูลของพระองค์นั้นมีอิทธิพลทางการค้ามหาศาลควบคุมการค้ากับจีนและชิลลาและคุมเส้นทางการค้าบริเวณตอนกลางของคาบสมุทรเกาหลีhttp://www.koreanhistoryproject.org/Ket/C04/E0401.htm ตำนานกล่าวว่าบรรพบุรุษของพระองค์อาศัยอยู่ในดินแดน โคกูรยอ มาก่อน ดังนั้นพระองค์ทรงจึงเป็นชาวโคกูรยอ 

อาณาจักรชิลลาภายใต้การปกครองของราชินีจินซองทรงอ่อนแอบรรดาขุนนางท้องถิ่นที่มีอำนาจพากันตั้งตนเป็นอิสระ และรบพุ่งกันเองจนเหลืออยู่สองฐานอำนาจใหญ่ คือ พระเจ้าคุงเย (궁예) ทางตอนเหนือ และพระเจ้าคยอนฮวอน (견훤) ทางตอนใต้ ใน ค.ศ. 895 พระเจ้าคุงเยทรงนำทัพเข้าบุกยึดเมืองซองโดของชิลลา ชาวเมืองซองโดจึงตกอยู่ภายใต้การปกครองของพระเจ้าคุงเย ซึ่งประกาศปราบดาภิเษกพระองค์ป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรโกกูรยอใหม่ (후고구려, 後高句麗) พระเจ้าแทโจทรงถวายรับใช้พระเจ้าคุงเยเป็นแม่ทัพคุมทัพเรือด้วยประสบการณ์การเดินเรือสมัยเป็นพ่อค้าทำให้พระองค์ประสบความสำเร็จและได้รับความไว้วางพระทัยจากพระเจ้าคุงเยอย่างมากถึงขนาดตรัสว่าพระเจ้าแทโจเป็นน้อง 

ใน ค.ศ. 915 พระเจ้าคุงเยทรงเปลี่ยนชื่ออาณาจักรเป็นแทบง (태봉, 泰封) และโปรดให้วังกอนเป็นอัครเสนาบดี แต่พระเจ้าคุงเยทรงเหลิงอำนาจ ประกาศว่าเพระองค์ทรงเป็น มีนึก (พระศรีอาริยเมตตรัย) ทรงปกครองอย่างเผด็จการ ใช้เงินอย่างฟุ่มเฟือยในการจัดพิธีบูชาตัวเอง ใน ค.ศ. 918 บรรดาผู้นำทหารของแทบงจึงกระทำการยึดอำนาจและสังหารคุงเย และเชิญวังกอนขึ้นครองราชสมบัติวังกอนเปลี่ยนชื่ออาณาจักรใหม่เป็น โครยอ (고려, 高麗) มาจาก โกคูรยอ เพื่ออ้างถึงการสืบทอดจากอาณาจักรโบราณที่ยิ่งใหญ่ พระเจ้าแทโจทรงสถาปนาเมืองซองโดขึ้นเป็นเมืองหลวง ใน ค.ศ. 926 อาณาจักรบัลแฮ (발해, 渤海) ของชาวเกาหลีถูกพวกคิตันบุกทำลาย ชาวเกาหลีจำนวนมากจึงอพยพลงมาโครยอนำโดยแทควางฮย็อน (대광현, 大光顯) รัชทายาทแห่งพาลแฮ พระเจ้าแทโจก็ต้อนรับเลี้ยงดูชาวพาลแฮอย่างดีในฐานะที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวโคกูรยอเหมือนกัน

 รวมคาบสมุทรเกาหลี 
พระเจ้าแทโจฟื้นฟูเมืองเปียงยางอดีตเมืองหลวงอาณาจักรโคกูรยอให้เป็นศูนย์กลางทางการทหารเพื่อต้านทานพวกคิตันทางเหนือ หลังจากที่รกร้างไปนานหลังอาณาจักรโคกูรยอล่มสลาย ใน ค.ศ. 927 พระเจ้าคยอนฮวอน กษัตริย์แห่งฮูแบกเจ (후백제, 後百濟) นำทัพบุกทำลายเมืองคยองจู เมืองหลวงของชิลลา สังหารพระเจ้าคยองแอ (경애왕, 景哀王) จับตัวพระราชวงศ์ชิลลา กวาดต้อนชาวเมือง และตั้งพระเจ้าคยองซุน (경순왕, 敬順王) เป็นกษัตริย์หุ่นเชิด เหตุการณ์นี้ทำให้คยอนฮวอนมีอำนาจเด็ดขาดในคาบสมุทรเกาหลี และหันมาบุกโครยอ พระเจ้าแทโจทรงยกทัพไปสู้ แต่พ่ายแพ้ยับเยินที่เขาคงซาน (공산, 公山) และสูญเสียผู้นำทหารคนสำคัญรวมทั้งคนที่ช่วยพระองค์ให้ขึ้นบัลลังก์ด้วย

แต่ใน ค.ศ. 930 พระเจ้าแทโจก็สามารถกู้สถานการณ์คืนได้โดยยกทัพบุกเอาชนะทัพฮูแบกเจที่โคชัง (고창 전투) ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ทำให้ราชสำนักของฮูแบกเจปั่นป่วน เกิดความขัดแย้งภายในเพื่อแย่งชิงบัลลังก์ คยอนฮวอนจึงตั้งบุตรชายคนที่สี่ของตนเป็นรัชทายาท ทำให้บุตรชายคนโตของคยอนฮวอน คือ ชินกอม (신검) ไม่พอใจจับคยอนฮวอนบิดาของตนขังไว้ที่วัด แต่คยอนฮวอนหลบหนีมาได้ และเดินทางมาโครยอขอยอมจำนนแต่พระเจ้าแทโจ

ใน ค.ศ. 935 พระเจ้าคยองซุนนำขุนนางชิลลามาสวามิภักดิ์ต่อพระเจ้าแทโจ สิ้นสุด 900 กว่าปีอาณาจักรชิลลา ใน ค.ศ. 936 พระเจ้าแทโจยกทัพบุกฮูแบกเจ เอาชนะชินกอมแล้วบุกยึดฮูแบกเจ รวมคาบสมุทรเกาหลีเป็นหนึ่งได้อีกครั้ง

 ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์โครยอ 
พระเจ้าแทโจตระหนักว่าพระองค์ก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ได้ด้วยการสนับสนุนจากขุนนางท้องถิ่นราชสำนักของพระองค์นั้นก็ประกอบไปด้วยขุนนางจากอาณาจักรต่าง ๆ พระเจ้าแทโจจึงดำเนินนโยบายประนีประนอมกับอำนาจเก่าเหล่านี้ ไม่กดขี่หรือแย่งอำนาจมาพระเจ้าแทโจตั้งพระเจ้าคยองซุนกษัตริย์องค์สุดท้ายของชิลลาเป็นเจ้าเมืองคยองจูซึ่งมีบรรดาศักดิ์สูงกว่าองค์ชายรัชทายาทของโครยอเสียอีกhttp://www.koreanhistoryproject.org/Ket/C04/E0404.htm ให้ยศถาบรรดาศักดิ์กับขุนนางชิลลาเดิม และพยายามอย่างมากที่จะรวมพระราชวงศ์ชิลลาเข้ากับพระองค์โดยการอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงชิลลาหลายพระองค์ 

พระเจ้าแทโจยังประกาศให้พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำอาณาจักรอีกด้วย พระเจ้าแทโจเกลียดชังพวกคิตันว่าป่าเถื่อนมาข่มเหงชาวเกาหลี แม้พวกคิตันจะส่งทูตมาเจรจาสัมพันธไมตรีมากี่ครั้งแต่ก็ขับไล่ทูตคิตันออกไปและจับอูฐที่ทูตคิตันให้มาเป็นของขวัญขังไว้ให้อดอาหารตาย

 พระราชวงศ์ 
 พระปัยกา: พระเจ้าว็อนด็อก
 พระปัยยิกา: พระนางจองฮวา
 พระอัยยา: พระเจ้าอึยโจ
 พระอัยยิกา: พระนางวอนชาง
 พระราชบิดา: พระเจ้าเซจง
 พระราชมารดา: พระนางวีซุก
พระมเหสี พระราชโอรสและพระราชธิดา
 พระนางซินฮเย (신혜왕후) ตระกูล ยู 
 พระนางจางฮวา (장화왕후) ตระกูล โอ
 พระเจ้าฮเยจง (혜종) 
 พระนางชินมย็องซุนซ็อง (신명순성왕후) ตระกูล ยู แห่ง ชุงจู 
 เจ้าชายแท (태자 태)
 พระเจ้าจองจงที่ 1 (정종) 
 พระเจ้าควางจง (광종) 
 พระเจ้ามุนวอน (문원대왕) 
 เจ้าชายจุงทง กุกซา (증통국사)
 เจ้าหญิงนักรัง (낙랑공주)
 เจ้าหญิงฮุงบัง (흥방공주)
 พระนางซินจ็อง (신정왕후) ตระกูล ฮวางโบ แห่ง ฮวางจู 
 พระเจ้าแทจง (대종) พระราชบิดาของพระเจ้าซองจงแห่งโครยอ,สมเด็จพระจักรพรรดินีฮอนแอ,สมเด็จพระจักรพรรดินีฮอนจอง 
 พระนางแทมก (대목왕후) พระมเหสีของพระเจ้าควางจง พระราชมารดาของพระเจ้าคยองจง
 พระนางซินซ็อง (신성왕후) ตระกูล คิม แห่ง คยองจู
 พระเจ้าอานจง (안종) พระราชบิดาของพระเจ้าฮย็อนจงแห่งโครยอ
 พระนางจองด็อก (정덕왕후)
 เจ้าชายวังยู (왕위군)
 เจ้าชายอินแอ (인애군)
 เจ้าชายวอนจัง (원장태자)
 เจ้าชายโจยี (조이군)
 พระนางมุนฮเย (문혜왕후)
 พระนางซอนอึย (선의왕후)
พระสนม พระราชโอรสและพระราชธิดา
 เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
 พระสนมฮอนมกแด (헌목대부인) 
 เจ้าชายซูมยอง (수명태자) 
 พระสนมจองมก (정목부인) 
 พระพันปีซุนอัน (순안왕대비)
 พระสนมทงยังวอน (동양원부인) 
 เจ้าชายฮโยมก (효목태자) 
 เจ้าชายฮโยอึน (효은태자)
 พระสนมซุกมก (숙목부인)
 เจ้าชายวอนนยอง (원녕태자)
 พระสนมชอนอันบูวอน (천안부원부인) 
 เจ้าชายฮโยซอง (효성태자)
 เจ้าชายฮโยจี (효지태자)
 พระสนมฮุงบกวอน (흥복원부인)
 เจ้าชายจิค (태자 직) 
 เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
 พระสนมฮูแดรยังวอน (후대량원부인) 
 พระสนมแดมยองจูวอน (대명주원부인)
 พระสนมควังจูวอน (광주원부인)
 พระสนมโซควังจูวอน (소광주원부인)
 พระสนมทงซันวอน (동산원부인)
 พระสนมเยฮวา (예화부인)
 พระสนมแดซอวอน (대서원부인)
 พระสนมโซซอวอน (소서원부인)
 พระสนมซอจอนวอน (서전원부인)
 พระสนมซินจูวอน (신주원부인) 
 พระสนมวอลฮูวอน (월화원부인) 
 พระสนมโซฮวังจูวอน (소황주원부인)
 เจ้าชายควังจูวอน (광주원군)
 พระสนมซองมู (성무부인)
 เจ้าชายฮโยเจ (효제태자)
 เจ้าชายฮโยมยอง (효명태자)
 เจ้าชายบอบทุง (법등군)
 เจ้าชายจาลี (자리군)
 เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
 พระสนมอึนซองบูวอน (의성부원부인) 
 เจ้าชายอึยซองบูวอน (의성부원대군) 
 พระสนมวอลคยองวอน (월경원부인)
 พระสนมมยองยางวอน (몽량원부인)
 พระสนมแฮยังวอน (해량원부인)