# อันเชนเมโลดี
{{Infobox Single 
| Name           = อันเชนเมโลดี
| Cover          = 
| Cover size     = 
| Caption        = 
| Artist         = เดอะไรเชียสบราเธอส์
| from Album     = จัสต์วันซ์อินมายไลฟ์
| A-side         = ฮังออนยู
| B-side         = 
| Released       = 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2508
| Format         = แผ่นเสียง 7 นิ้ว
| Recorded       = 
| Genre          = บลู-อายด์โซล
| Length         = 3:15
| Label          = ฟิลเลส
| Writer         = คำร้อง: อเล็กซ์ นอร์ธทำนอง: ไฮ ซาเร็ธ
| Producer       = ฟิล สเปกเตอร์
| Certification  = 
| Last single    = "จัสต์วันซ์อินมายไลฟ์"(2507)
| This single    = "ฮังออนยู/อันเชนเมโลดี"(2508)
| Next single    = "เอ็บบ์ไทด์"(2508)
| Misc           
}}"อันเชนเมโลดี"'  เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง อันเชน (Unchained) ใน พ.ศ. 2498 แต่งคำร้องโดยอเล็กซ์ นอร์ธ และทำนองโดยไฮ ซาเร็ธ ร้องครั้งแรกโดยท็อดด์ ดันแคน ซึ่งต่อมาได้รับการบันทึกเสียงใหม่ใน พ.ศ. 2508 และกลายเป็นหนึ่งในเพลงที่มีการบันทึกเสียงมากที่สุดในศตวรรษที่ 20 โดยบางแห่งมีการนับไว้ว่า มีการบันทึกมากกว่า 500 ฉบับในกว่า 100 ภาษาทั่วโลกBBC NEWS | Entertainment | Music | Brothers in good company with hits.

ในปี พ.ศ. 2498 อเล็กซ์ นอร์ธ แต่งเพลงนี้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับเรือนจำที่ชื่อ "อันเชน" อันเป็นที่มาของชื่อเพลง โดยท็อดด์ ดันแคนร้องเพลงนี้ประกอบภาพยนตร์  Robert Rodriguez, The 1950s' Most Wanted: The Top 10 Book of Rock & Roll Rebels, Brassey's, p.90. ต่อมาเลส แบ็กเตอร์ได้นำเพลงนี้มาทำเป็นฉบับดนตรี ซึ่งขึ้นชาร์ตอันดับสอง นอกจากนี้ยังมีฉบับของอัล ฮิบเบลอร์ ขึ้นถึงอันดับสามบนชาร์ต ฉบับของจิมมี ยัง ที่ติดชาร์ดอันดับหนึ่งในชาร์ตเพลงอังกฤษ รวมถึงฉบับของรอย แฮมิลตันที่ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในชาร์ตอาร์แอนด์บีและอันดับหกในชาร์ตเพลงป็อป.  ไม่เพียงเท่านี้ ยังมีฉบับอื่น ๆ ของเพลงนี้ตามมาอีกมากมาย อย่างไรก็ดีฉบับที่เป็นมาตรฐานของตู้เพลงในปลายศตวรรษที่ 20 เป็นฉบับของเดอะไรเชียสบราเธอส์ ซึ่งบันทึกเสียงในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2508 เมื่อฉบับดังกล่าวถูกนำมาใช้ในภาพยนตร์เรื่อง วิญญาณ ความรัก ความรู้สึก (Ghost) ใน พ.ศ. 2533 ซึ่งทำให้เพลงนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงนั้น
ที่มาของเพลง
ในปี พ.ศ. 2498 อเล็กซ์ นอร์ธและไฮ ซาเร็ธ ได้รับการติดต่อให้เขียนเพลงประกอบภาพยนตร์เกี่ยวกับเรือนจำอันหมองมัวที่ชื่อ "อันเชน" (Unchained)  "Lyricist behind Unchained Melody dies", CBC Arts,
  July 3, 2007, webpage:
   Unchained-obit.
ต่อมา เพลงในภาพยนตร์นี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "อันเชนเมโลดี" โดยตัวเพลงไม่มีคำว่าอันเชนอยู่ในเนื้อเพลง และไฮ ซาเร็ธเลือกที่จะมุ่งประเด็นของเพลงไปที่คนที่คิดถึงคนรักที่มิได้เห็น "เป็นเวลานาน" ("long, lonely time") ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2498 นั้นให้ความสนใจในชายผู้หนึ่งที่กำลังพิจารณาว่าจะหลบหนีออกจากคุกไปใช่ชีวิตอย่างเร่งรีบ หรือจะอยู่ในเรือนจำให้พ้นโทษแล้วกลับไปอยู่กับภรรยาและครอบครัว  โดยเนื้อเพลงเขียนว่า "นทีเดียวดายโหยหา ว่าให้คอยฉันด้วย เพราะฉันจะกลับบ้านแล้ว โปรดคอยฉันด้วย" ("lonely rivers sigh, ' Wait for me... I'll be coming home; wait for me'...".) และด้วยความที่ไม่ได้พบครอบครัวเป็นเวลาหลายปี เขาจึงขอพระเจ้าให้เมตตาว่า "ฉันประสงค์ความรักของเธอนัก ขอพระเจ้าเร่งให้เธอรักฉันด้วยเถิด" (I need your love, God speed your love to me".)

ท็อดด์ ดันแคน ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้แสดงภาพยนตร์เรื่องอันเชน เป็นผู้ขับร้องเพลงนี้ในภาพยนตร์  ซึ่งทำให้เพลงนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาเพลงเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ใน พ.ศ. 2498 แต่พ่ายแพ้เพลงคู่แข่ง "เลิฟอิสอะเมนีสเปลนเดอร์ทิง" (Love Is a Many-Splendored Thing) ซึ่งมีการเล่นซ้ำและร้องในภาพยนตร์เดียวกันนั้นหลายต่อหลายครั้ง และได้รับความนิยมสูงเช่นกัน
ฉบับอื่น ๆ ในยุคแรก
ท็อดด์ ดันแคน เป็นผู้ขับร้องเพลงนี้เป็นฉบับแรกสุดในภาพยนตร์ "อันเชน" นั้นเอง  ต่อมาเลส แบ็กเตอร์ ออกเพลงนี้ฉบับที่ไม่มีเสียงร้อง (ในสังกัดแคปิตัลเรเคิดส์ หมายเลขสินค้า 3055) และทำอันดับสูงสุดบนชาร์ตได้ที่อันดับ 2 ฉบับที่นอกเหนือจากนี้ได้แก่ฉบับของอัล ฮิบเบลอร์ (ในสังกัดเดคคาเรเคิดส์ หมายเลขสินค้า 29441) ฉบับที่มีเสียงร้องซึ่งออกไล่ ๆ กับฉบับของเลส แบ็กเตอร์นี้ขึ้นถึงอันดับ 3 บนชาร์ตบิลบอร์ด ฉบับของจิมมี ยัง (ขึ้นถึงอันดับ 1 ในชาร์ตแห่งสหราชอาณาจักร) ฉบับของรอย แฮมิลตัน (ในสังกัดอีพิกเรเคิดส์ หมายเลขสินค้า 9102 โดยฉบับนี้ขึ้นถึงอันดับ 1 ในชาร์ตอาร์แอนด์บี และอันดับ 6 ในชาร์ตเพลงป็อป) และฉบับของจูน วัลลี ซึ่งออกภายในสังกัด อาร์ซีเอวิคเตอร์เรเคิดส์ หมายเลขสินค้า 20-6078 (บันทึกเสียงเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2498 โดยมีเพลง "ทูมอร์โรว์" (Tomorrow) เป็นเพลงหน้าบี) RCA Victor Records in the 20-6000 to 20-6499 series) ซึ่งขึ้นถึงอันดับ 29 ฉบับต่อ ๆ มาได้แก่ ฉบับของเจ็น วินเซนต์กับวงบลูแคปส์ ซึ่งปรากฏในอัลบั้มที่สองของเขาใน พ.ศ. 2499 โดยฉบับนี้เป็นฉบับที่เล่นด้วยความเร็วปานกลาง มีการดีดตัวโน้ตรัว ๆ ในบางท่อน และตัดท่อนบริดจ์ออก ฉบับที่ร้องโดยแฮรี เบลาฟอนเตในปี พ.ศ. 2499 ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 28 (สำหรับภาพยนตร์ใน [[พ.ศ. 2498) (ซึ่งต่อมาแฮรีได้บันทึกเสียงเพลงนี้กับค่ายอาร์ซีเอวิกเตอร์ เลขรหัส 20-6784 โดยมี "เอ-โรฟวิง" เป็นหน้าบี) ฉบับดูวอปจังหวะเร็วโดยวิโตกับเดอะซาลูเทชันใน พ.ศ. 2506 ซึ่งติดชาร์ตท้องถิ่นฝั่งตะวันออกของสหรัฐอเมริกา และต่อมาได้นำไปใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "คนดีเหยียบฟ้า" (Goodfellas) ของมาร์ติน สกอร์เซซีใน พ.ศ. 2533 ฉบับของเพอร์รี โคโม ใน พ.ศ. 2498 และฉบับของคริส ทาวนส์เฮนด์ นักดนตรีแจ๊สชาวอังกฤษแห่งวงเดอะสควอดรอนแนร์ส ในปี พ.ศ. 2499

เพลงนี้กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งเมื่อมีอีกฉบับหนึ่งซึ่งโปรดิวซ์โดยฟิล สเปคเตอร์ใน พ.ศ. 2508 ซึ่งให้เครดิตกับเดอะไรเชียสบราเธอส์ แต่ร้องโดยบ็อบบี แฮทฟิลด์คนเดียว ซึ่งต่อมาได้บันทึกเสียงอีกฉบับที่เครดิตชื่อเขาคนเดียวด้วย ฉบับที่โปรดิวซ์โดยฟิล สเปคเตอร์นี้ขึ้นถึงลำดับ 4 ในชาร์ต

ลำดับในชาร์ต

เลส แบ็กเตอร์
ชาร์ต (พ.ศ. 2498)ลำดับสูงสุดสหราชอาณาจักร (เอ็นเอ็มอี)10สหราชอาณาจักร (เรเคิดมิรเรอร์)10สหรัฐอเมริกา (บิลบอร์ดฮอต 100)1
รอย แฮมิลตัน
ชาร์ต (พ.ศ. 2498)ลำดับสูงสุดสหรัฐอเมริกา (บิลบอร์ดฮอต 100)6สหรัฐอเมริกา (บิลบอร์ดอาร์แอนด์บีซิงเกิลชาร์ต)1

อัล ฮิบเบอร์
ชาร์ต (พ.ศ. 2498)ลำดับสูงสุดสหราชอาณาจักร (เอ็นเอ็มอี)2สหราชอาณาจักร (เรเคิดมิรเรอร์)1สหรัฐอเมริกา (บิลบอร์ดฮอต 100)3สหรัฐอเมริกา (บิลบอร์ดอาร์แอนด์บีซิงเกิลชาร์ต)1
จิมมี ยัง
ชาร์ต (พ.ศ. 2498)ลำดับสูงสุดสหราชอาณาจักร (เอ็นเอ็มอี)1สหราชอาณาจักร (เรเคิดมิรเรอร์)2