wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# องศาเซลเซียส
องศาเซลเซียส (, สัญลักษณ์ °C) หรือที่เคยเรียกว่า องศาเซนติเกรด  เป็นหน่วยวัดอุณหภูมิหน่วยหนึ่งในระบบเอสไอ กำหนดให้จุดเยือกแข็งของน้ำคือ 0 °C และจุดเดือดคือ 100 °C โดยตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่อันเดิช เซ็ลซิอุส ผู้ซึ่งสร้างระบบใกล้เคียงกับปัจจุบัน

ในปัจจุบันองศาเซลเซียสใช้กับแพร่หลายทั่วโลกในชีวิตประจำวัน จะยกเว้นก็มีสหรัฐและประเทศจาเมกาเท่านั้นที่นิยมใช้หน่วยองศาฟาเรนไฮต์ แต่ในประเทศดังกล่าว องศาเซลเซียสและเคลวินก็ใช้มากในด้านวิทยาศาสตร์

 นิยาม 

นิยามขององศาเซลเซียสนิยามจากหน่วยเคลวิน โดยที่ขนาดของสเกลหน่วยองศาเซลเซียสจะเท่ากับของเคลวิน กำหนดให้อุณหภูมิที่จุดศูนย์องศาสัมบูรณ์มีค่าเท่ากับ -273.15 °C

 ประวัติ 

thumb|50px|ภาพวาดเทอร์มอมิเตอร์ของอันเดิช เซ็ลซิอุส ที่กลับจุดเดือดเป็น 0 องศา และจุดเยือกแข็งเป็น 100 องศา

หน่วยนี้ตั้งตามชื่อของอันเดิช เซ็ลซิอุส (มีชีวิตอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1701–1744) นักดาราศาสตร์ชาวสวีเดน เขาเป็นคนแรกที่เสนอระบบที่ใกล้เคียงกับระบบนี้ในปี พ.ศ. 2285 (ค.ศ. 1742) โดยใช้ชื่อว่า เซนติเกรด ซึ่งมาจากภาษาละติน centum ที่แปลว่า 100 และ gradus ที่แปลว่าขั้น แต่แรกกำหนดให้อุณหภูมิจุดเดือดของน้ำคือ 100 องศา และจุดเยือกแข็งของน้ำคือ 0 องศาที่ระดับความดันบรรยากาศมาตรฐาน แต่ได้มีการสลับสเกลต่อมาหลังจากที่เซ็ลซิอุสเสียชีวิตไประยะหนึ่ง โดยฌ็อง-ปีแยร์ คริสแต็ง เป็นคนเสนอเรื่องนี้

ในปี พ.ศ. 2491 หน่วยนี้มีชื่อเรียกต่างกันสามแบบ ได้แก่
 เซนติเกรด (centigrade)
 องศาเซนเทสซิมัล (centesimal degree)
 องศาเซลเซียส (Celsius degree)

แต่นับจากนั้นมา ชื่อที่ถูกเลือกเป็นทางการคือ องศาเซลเซียส จากการประชุม General Conference on Weights and Measures ครั้งที่ 9 โดยมีจุดประสงค์เพื่อระลึกถึงเซ็ลซิอุส และเป็นการตัดปัญหาความสับสนที่อาจเกิดขึ้นจากการใช้คำนำหน้า centi- กับระบบเอสไอ และจากการที่นิยามเดิมไม่เหมาะสมที่จะใช้เป็นมาตรฐานอย่างเป็นทางการ เนื่องจากอุณหภูมิขึ้นกับนิยามของความดันบรรยากาศมาตรฐาน ซึ่งความดันบรรยากาศมาตรฐานนี้ก็ขึ้นกับอุณหภูมิอีกทีหนึ่ง จึงกำหนดนิยามใหม่ให้อุณหภูมิ 0.018°C ตรงกับจุดสามสถานะ (triple point) ของน้ำ และให้สเกลหนึ่งองศามีค่าเป็น 1/273.16 เท่าของผลต่างระหว่างอุณหภูมิที่จุดสามสถานะของน้ำกับจุดศูนย์องศาสัมบูรณ์ นิยามนี้ได้รับการยอมรับในการประชุม General Conference on Weights and Measures ครั้งที่ 10 เมื่อปี พ.ศ. 2497
# พุดซ้อน
พุดซ้อนเป็นไม้พุ่มพันธุ์ไม้วงศ์เดียวกับเข็มพวงขาว กระทุ่ม และกาแฟ ถิ่นกำเนิดเดิมของพุดซ้อนเข้าใจว่าอยู่ทางตอนใต้ของจีน โดยยังสามารถพบกระจายพันธุ์ในธรรมชาติอย่างแพร่หลายในบังกลาเทศ, อินเดีย, ญี่ปุ่น, เกาหลี, พม่า, และเวียดนาม มีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ คือ พุดจีน, พุดใหญ่, เก็ดถะหวา (ภาคเหนือ), และอินถะหวา (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ของพุดซ้อน 
พุดซ้อนเป็นไม้พุ่มสูงประมาณ 1-2 เมตร แตกกิ่งแขนงมาก  ลำต้นเรียวเป็นรูปกรวย  ใบเดี่ยว รูปหอก ปลายใบและโคนใบแหลม ใบมีสีเขียวมน ดอกเดี่ยวสีขาวออกตามซอกใบและปลายกิ่ง มีกลีบเลี้ยงหนาเป็นสัน  มีทั้งชนิดดอกลา คือกลีบดอกชั้นเดียว และชนิดดอกซ้อน มีกลีบดอกจำนวนมากเรียงซ้อนกัน เมื่อดอกบานมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 7-8 เซนติเมตร กลิ่นหอมแรง  ออกดอกตลอดปี

 การปลูกเลี้ยง 
พุดซ้อนเป็นไม้กลางแจ้ง  ต้องการแสงแดดจัด  ชอบดินร่วนที่มีความอุดมสมบูรณ์เพียงพอ ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ดและตอนกิ่ง

 ประโยชน์ 
นิยมนำไปร้อยพวงมาลัยบูชาพระ เมล็ดสีเหลืองทอง ใช้แต่งสีอาหารและทำสีย้อม ส่วนดอกใช้สกัดน้ำมันหอมระเหย ใช้ทำน้ำหอมและแต่งกลิ่นเครื่องสำอาง ในตำรายาจีนเรียกจือจื่อ (ภาษาจีนกลาง) หรือกี้จือ (ภาษาจีนแต้จิ๋ว) ผลสดหรือผลที่เผาจนเป็นเถ้าใช้เป็นยาระบายความร้อนและขับสารพิษศุภนิมิต ทีฆชุณหเสถียร. ยาจีนปรับสมดุลเลือด. กทม. ซีเอ็ดยูเคชัน. 2554

 ในวรรณคดี 
มีบทโครงที่กล่าวถึง พุดซ้อน ใน 
ช่อตะแบกสัตตบุษย์พุดซ้อน
จำปีมลุลีมะลิลา
<tr>
กลิ่นขจรฟุ้งจับนาสา
พิกุลกรรณิการ์สารภี
(รามเกียรติ์ - พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 1)

เจ้าโมรากรีดเล็บเก็บจำปี
ให้ประภาวดีศรีสมร
<tr>
เจ้าวิเชียรเก็บกระถินกลิ่นขจร
กับพุดซ้อนตามส่งให้จงกล
(พระอภัยมณี - สุนทรภู่)
# อาโอนิโปรดักชัน
อาโอนิ โปรดักชัน หรือ อาโอนิ โปร (青二プロダクション, Aoni Production) บริษัท เอเจ็นซี่ รับหานักพากย์ ในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมีสาขาทั้งใน โตเกียว และ โอซะกะบริษัท อาโอนิ โปร ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ปีพ.ศ. 2512 (ค.ศ. 1969) มีสินทรัพย์รวม 26 ล้านเยน รวมมีนักพากย์ในสังกัดกว่า 250 คน และมีบริษัทลูกชื่อ อาโอนิ มิวสิก โปรดักชัน

 รายชื่อนักพากย์ในอาโอนิ โปร 
รายชื่อนักพากย์ในสังกัดที่มีข้อมูลในวิกิพีเดีย:
 อาเคมิ คันดะ
 เรียวโกะ ชิราอิชิ
 ไอ โนนากะ
 ทันเกะ ซากุระ
 ฮิโรมิ สึรุ

นักพากย์อื่นๆ

ฮิโรมิ สึรุ 
อายะ ฮิซาคาวะ
ยูมิ โทมะ
จุนโกะ โนดะ
คุมิโกะ นิชิฮาระ
ฮิเดโอะ อิชิคาวะ
เรียวทาโร่ โอคิอายุ
โฮโกะ คุวาชิมะ
ฮิเดยูกิ ทานากะ
ฮิคารุ มิโดริคาวะ
โนบุโตชิ คันนะ
ริกะ โคมัตสึ
มามิ คินเงทสึ
มาริโกะ โคดะ
บิน ชิมาดะ
ไทกิ มัตสึโนะ
มายูมิ โช
ยูริโกะ ยามาโมโตะ
คาซึเอะ อิคุระ
มิคิโอะ อิโนอุเอะ
จิคาโอะ โอซึกะ
ไดสุเกะ โกริ
ทาเคชิ อาโอโนะ
ทาเคชิ คุซาโอะ
วาคานะ ยามาซากิ
ยาสุฮิโระ ทาคาโตะ
ยูโกะ มินางุจิ
ยูโกะ นางาชิมะ
คาซึโกะ สุงิยามะ
จิโยโกะ คาวาชิมะ
มาซายะ โอโนซากะ
มาจิโกะ โทโยชิมะ
เมงุมิ อุราวะ
ยูกิมาสะ คิชิโนะ
บันโจ กินงะ
ยาสุโนริ มาสุทานิ
รูมิ คาซาฮาระ
เคอิจิ นัมบะ
เรียว ฮิโรฮาชิ 
ซากุระ อายาเนะ

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 http://www.aoni.co.jp/
# สายน้ำผึ้ง (พรรณไม้)
สายน้ำผึ้ง (; ;  อ่าน Suikazura) เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชียตะวันออกตั้งแต่ จีน ญี่ปุ่น เกาหลี เป็นไม้เลื้อย ดอกสีขาว ผลแบบเบอร์รีสีดำ มีเมล็ดไม่มาก เกสรเป็นสีเหลืองอ่อน มีขนเล็กๆอยู่ด้านบน ดอกตูมและเกสรดอกใช้ทำยา มีฤทธิ์ขับร้อน ขับพิษ ใช้เป็นยาจีนเรียก จินหยินฮวา (ภาษาจีนกลาง) หรือกิมหงึ่งฮวย (ภาษาจีนแต้จิ๋ว)ภาสกิจ วัณณาวิบูล. รู้เลือกรู้ใช้ 100 ยาจีน. กทม. ทองเกษม. 2555
# พิกุล
พิกุล  เป็นไม้ยืนต้น มีดอกหอม สีขาว มีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ คือ แก้ว (เชียงใหม่) ซางดง (ลำปาง) ตันหยง (นราธิวาส)

 สัญลักษณ์ 
ต้นพิกุลเป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดลพบุรี และเป็นต้นไม้ประจำเขตมีนบุรี ในกรุงเทพมหานคร ส่วนดอกพิกุลเป็นดอกไม้ประจำจังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดยะลา และจังหวัดลพบุรี และเป็นดอกไม้ประจำโรงเรียน ดังนี้
โรงเรียนราชินี
โรงเรียนราชินีบน 
โรงเรียนสตรีวิทยา ๒ 
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สตรีวิทยา ๒
โรงเรียนวัดราชโอรส
โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล
โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 3
โรงเรียนวชิรกุญชร
โรงเรียนบางบ่อวิทยาคม 
มหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 
พิกุลเป็นไม้ยืนต้น ใบเดี่ยว เรียงเวียนสลับ รูปรี รูปไข่กว้าง 2-6 เซนติเมตร ยาว 7-15 เซนติเมตร ปลายใบแหลมเป็นติ่งขอบใบเป็นคลื่น ดอกเดี่ยว อยู่รวมกันเป็นกระจุกที่ปลายกิ่งหรือที่ซอกใบ กลีบเลี้ยง 8 กลีบ เรียงซ้อนกัน 2 ชั้น กลีบดอกประมาณ 24 กลีบ เรียงซ้อนกันโคนกลีบดอกเชื่อมติดกันเล็กน้อย ดอกสีขาว เมื่อใกล้โรยสีเหลืองอมน้ำตาล ดอกบานวันเดียวแล้วร่วง มีกลิ่นหอม ออกดอกตลอดปี ผลสีเหลือง รสหวานอมฝาด

 การปลูกเลี้ยง 
ปลูกได้ในดินทุกชนิด กลางแจ้ง ต้องการน้ำและความชื้นปานกลาง เจริญได้ดีในดินทุกชนิด ชอบแดดจัด ทนต่อสภาพต่าง ๆ ได้ดี ขึ้นประปรายในป่าดิบทางภาคใต้ ภาคกลาง และภาคตะวันออก ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด ปัจจุบันมีการเพาะปลูกจำหน่ายเป็นจำนวนมาก
# ซิกวิน
ซิกวิน (Cygwin - อ่านเหมือน sig-winCygwin อ่านอย่างไร) เป็นชุดเครื่องมือซอฟต์แวร์เสรี ที่ริ่เริ่มพัฒนาโดย Cygnus Solutions เพื่อทำให้ระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์วินโดวส์สามารถปฏิบัติงานได้คล้ายระบบยูนิกซ์ จุดประสงค์หลักของชุดเครื่องมือนี้คือ เพื่อพอร์ตหรือโอนย้ายซอฟต์แวร์ที่ใช้งานบนระบบ POSIX (เช่น ลีนุกซ์ บีเอสดี และยูนิกซ์) ให้มาใช้งานบนวินโดวส์ได้โดยง่าย เช่น อาจจะแค่คอมไพล์ใหม่ หรือแก้ไขเพียงเล็กน้อย โปรแกรมที่พอร์ตโดย Cygwin นี้ ทำงานได้ดีที่สุดบนวินโดวส์เอ็นที, วินโดวส์ 2000 วินโดวส์เอกซ์พี, และวินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2003 แต่บางตัวก็ใช้ได้บน วินโดวส์ 95 และ วินโดวส์ 98 ปัจจุบัน Cygwin ดูแลโดยพนักงานของเรดแฮทและนักพัฒนาอื่น ๆ

ในการพัฒนาการใช้งาน Cygwin นั้นยังมีข้อจำกัดอยู่ในการ make native หรือ การ เรียกการใช้งานในระดับ native os ได้เนื่องจาก Cygwin เป็นโปรแกรมจำลอง UNIX มาใช้งานเท่านั้น
# พุดจีบ
พุดจีบ  เป็นพืชที่มีสีเขียวตลอดปี อยู่ในวงศ์ Apocynaceae

มีดอกพุดจีบสองชนิดในบังกลาเทศและอินเดีย คือชนิดที่มีดอกเดี่ยวกับอีกชนิดที่เป็นดอกกลุ่ม

การใช้ประโยชน์
รากกับหัวมีรสขม ในทางอายุรเวทของอินเดีย ใช้รักษาหิด พยาธิไส้เดือน
# พ.ศ. 2456
พุทธศักราช 2456 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1913 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธ ตามปฏิทินเกรกอเรียน

 ปีฉลู เบญจศก จุลศักราช 1275 (วันที่ 15 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)

 ผู้นำ 
 พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468)
 เจ้าประเทศราช:
 เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่: เจ้าแก้วนวรัฐ (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 - 3 มิถุนายน พ.ศ. 2482)
 เจ้าผู้ครองนครลำพูน: เจ้าจักรคำขจรศักดิ์ (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 - 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2486)
 เจ้าผู้ครองนครลำปาง: เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต (3 มกราคม พ.ศ. 2441 - 5 ตุลาคม พ.ศ. 2465)
 เจ้าผู้ครองนครน่าน: พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช (21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2437 - 5 เมษายน พ.ศ. 2461)

 เหตุการณ์ 
 1 เมษายน – พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติคลังออมสินขึ้นโดยให้เรียกว่า "คลังออมสิน" ขึ้นตรงต่อกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ อันเป็นจุดกำเนิดของธนาคารออมสิน
 10 กรกฎาคม – หุบเขาเดทวอลเลย์ ในรัฐแคลิฟอร์เนีย มีอุณหภูมิพุ่งสูงถึง 134 °F (~56.7°C) ซึ่งสูงที่สุดในสหรัฐอเมริกา
 10 สิงหาคม – การลงนามในสนธิสัญญาบูคาเรสต์ ทำให้สงครามบอลข่านครั้งที่ 2 ยุติลง
 ไม่ทราบวัน 
 ค้นพบ ธาตุโพรแทกทิเนียม

 วันเกิด 
 5 มกราคม - เจ้าเครือแก้ว ณ เชียงใหม่ ศิลปินชาวไทย (ถึงแก่กรรม 21 ธันวาคม พ.ศ. 2546)
 23 มกราคม - หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่ โอรสคนโตใน หม่อมเจ้าทองฑีฆายุ ทองใหญ่ กับ หม่อมลุดมิลา ทองใหญ่ ณ อยุธยา
 26 มีนาคม - พอล แอร์ดิช นักคณิตศาสตร์ชาวฮังการี (เสียชีวิต พ.ศ. 2539)
 26 กุมภาพันธ์ - มิโนะรุ ฮอนดะ นักดาราศาสตร์ชาวญี่ปุ่น (เสียชีวิต พ.ศ. 2533)
 29 เมษายน - พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมพลฑิฆัมพร (สิ้นพระชนม์ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2534)
19 พฤษภาคม - เจ้าชายคาร์โล วิกเตอร์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งแอลเบเนีย
 14 กรกฎาคม - เจอรัลด์ ฟอร์ด ประธานาธิบดีคนที่ 38 แห่งสหรัฐอเมริกา (เสียชีวิต 26 ธันวาคม พ.ศ. 2549)
 7 สิงหาคม - สุริยนันทนา สุจริตกุล (สิ้นชีพิตักษัย 4 สิงหาคม พ.ศ. 2557)
 12 สิงหาคม - พระธรรมวิสุทธิมงคล (หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน) (มรณภาพ 30 มกราคม พ.ศ. 2554)
 3 ตุลาคม - สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร (สิ้นพระชนม์ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2556)
 11 ตุลาคม - หม่อมหลวงเนื่อง นิลรัตน์ อดีตข้าหลวงและนักประพันธ์ชาวไทย (ถึงแก่กรรม 29 มกราคม พ.ศ. 2553)
 28 ตุลาคม - ดอน ลัสก์ นักแสดงชาวอเมริกัน (ถึงแก่กรรม 30 ธันวาคม พ.ศ. 2561)
 2 ธันวาคม
 หม่อมเจ้าวินิตา รพีพัฒน์ (สิ้นชีพิตักษัย 6 มีนาคม พ.ศ. 2541)
 สริ ยงยุทธ นักดนตรีฃาวไทย (เสียชีวิต 6 เมษายน พ.ศ. 2548)
 14 ธันวาคม - พระครูอดุลธรรมกิตติ์ (หลวงพ่อกลั่น อคฺคธมฺโม) พระสงฆ์ชาวไทย
 25 ธันวาคม - หม่อมเจ้าปิยะรังสิต รังสิต (สิ้นชีพิตักษัย 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533)

 วันถึงแก่กรรม 
 18 มีนาคม - พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ (พระราชสมภพ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2388)
30 กันยายน - รูด็อล์ฟ ดีเซิล นักประดิษฐ์ชาวเยอรมัน (เกิด 18 มีนาคม พ.ศ. 2401)
 28 ตุลาคม - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา พระราชโอรสในรัชกาลที่ 4 (ประสูติ  1 เมษายน พ.ศ. 2406)

 รางวัล 
 รางวัลโนเบล 
 สาขาเคมี – อัลเฟรด แวร์เนอร์
 สาขาวรรณกรรม – รพินทรนาถ ฐากูร
 สาขาสันติภาพ – อ็องรี ลา ฟงแตน
 สาขาฟิสิกส์ – ไฮเกอ กาเมอร์ลิง โอนเนิส
 สาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ – ชาร์ลส์ โรแบร์ ริเชต์
# อัญชัน
อัญชัน  เป็นไม้เลื้อย ลำต้นมีขนนุ่ม มีถิ่นกำเนิดในในแถบเอเชียเขตร้อน ปลูกได้ทั่วไปในเขตร้อน มีชื่อพื้นเมืองอื่นอีกคือแดงชัน (เชียงใหม่), เอื้องชัน, เองชัญเต็ม สมิตินันทน์ ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย  สำนักงานหอพรรณไม้ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช, พ.ศ. 2549 เมื่อคั้นเอาน้ำออกมาแล้วจะได้เป็นสีม่วง น้ำเงิน สีของมันสามารถนำมาทำประโยชน์ได้หลากหลาย เช่น ประกอบอาหาร ทำการมัดย้อมผ้า โดยใช้สีของอัญชันมาย้อม เป็นต้นและอย่างอื่นมากมาย

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 
อัญชันเป็นไม้เลื้อยเนื้ออ่อน อายุสั้น ใช้ยอดเลื้อยพัน ลำต้นมีขนปกคลุม ใบประกอบแบบขนนก เรียงตรงข้ามยาว 6-12 เซนติเมตร มีใบย่อยรูปไข่ 5-7 ใบ กว้าง 2-3 เซนติเมตร ยาว 3-5 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบมน ผิวใบด้านล่างมีขนหนาปกคลุม 

ดอกสีขาว ฟ้า และม่วง ดอกออกเดี่ยว ๆ รูปทรงคล้ายฝาหอยเชลล์ออกเป็นคู่ตามซอกใบ กลีบดอก 5 กลีบ ดอกบานเต็มที่ยาว 2.5-3.5 เซนติเมตรกลีบคลุมรูปกลม ปลายเว้าเป็นแอ่ง ตรงกลางมีสีเหลือง มีทั้งดอกซ้อนและดอกลา ดอกชั้นเดียวกลีบขั้นนอกมีขนาดใหญ่กลางกลีบสีเหลือง ส่วนกลีบชั้นในขนาดเล็กแต่ดอกซ้อนกลีบดอกมีขนาดเท่ากัน ซ้อนเวียนเป็นเกลียวอัญชัน  ฐานข้อมูลพันธุ์ไม้ที่ใช้ในงานภูมิสถาปัตยกรรม, ศูนย์ความรู้ด้านเกษตร สำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ออกดอกเกือบตลอดปี ผลแห้งแตก เป็นฝักแบน กว้าง 1-1.5 เซนติเมตร ยาว 5-8 เซนติเมตร เมล็ดรูปไต สีดำ มี 5-10 เมล็ด 

การกระจายพันธุ์
อัญชันมีถิ่นกำเนิดในแถบเอเชียเขตร้อน และพบใน ไทย ลาว คาบสมุทรมาเลเซีย เวียดนาม อินโดนีเซีย รวมทั้งในเอเชียใต้ ก่อนจะถูกนำไปแพร่พันธุ์ในแอฟริกา ออสเตรเลีย และอเมริกา

 สรรพคุณ 
 ดอก  ใช้ปลูกผมทำให้ผมดกดำ เงางามมากขึ้น เพราะดอกอัญชันมีสารที “แอนโทไซยานิน” (Anthocyanin) ซึ่งช่วยกระตุ้นการไหลเวียนของโลหิต ทำให้เลือดไปเลี้ยงส่วนต่าง ๆ ได้ดีมากขึ้นบทความสุขภาพ, สรรพคุณและประโยชน์ของดอกอัญชัน 30 ข้อ !!, กรีนเนอรัลด์ 
 ดอก นำมาคั้นนำใช้หุงข้าวได้ด้วย ช่วยให้ข้าวที่หุงมีสีสันที่สวยงาม
 เมล็ด เป็นยาระบายรศ. ดร.วีณา เชิดบุญชาติ, อัญชัน , ศาลาสมุนไพร
 ราก บำรุงตาแก้ตาฟาง ถูฟันแก้ปวดฟัน  ตาแฉะ และปรุงเป็นยาขับปัสสาวะ  นำรากมาถูกับน้ำฝนใช้หยอดหูและหยอดตาดอกไม้ให้คุณ,นิตยสารสารคดี ฉบับที่ 38 เมษายน 2531 หน้า 111
 นำไปวัดค่าความเป็นกรดเนื่องจากดอกอัญชันมีสารแอนโทไซยานิน

 อัญชันในวรรณคดี 
ในสมัยก่อนหญิงสาวมักนำอัญชันมาเขียนคิ้วให้ดำขลับ

 อัญชันกับอาหาร 
อัญชันเป็นดอกไม้อีกหนึ่งประเภทที่นิยมนำไปทำอาหาร โดยปกติจะใช้สีจากการต้มและคั้นน้ำของดอกเพื่อมาผสมกับแป้งต่าง ๆ ทำเป็น ขนมชั้น ทับทิมกรอบ บัวลอย ฯลฯ นอกจากนั้นดอกก็สามารถนำมาชุบแป้งทอด ใส่สลัดต่าง ๆ เพื่อตกแต่งจาน หรือทำไข่เจียวหรือชาอัญชันก็ได้ ในมาเลเซียนำไปหุงกับข้าวให้สีฟ้า ใช้ในอาหารที่ลักษณะคล้ายข้าวยำของไทย
# เคลวิน
เคลวิน (, สัญลักษณ์: K) เป็นหน่วยวัดอุณหภูมิหนึ่ง และเป็นหน่วยพื้นฐานหนึ่งในเจ็ดของระบบเอสไอ นิยามให้เท่ากับ 1/273.16 เท่าของอุณหภูมิเทอร์โมไดนามิกของจุดสามสถานะของน้ำ เคลวินตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแต่นักฟิสิกส์และวิศวกรชาวอังกฤษ วิลเลียม ทอมสัน บารอนที่หนึ่งแห่ง เคลวิน (William Thomson, 1st Baron Kelvin) ซึ่งชื่อบรรดาศักดิ์นี้ตั้งตามชื่อ แม่น้ำเคลวิน อีกทีหนึ่ง แม่น้ำสายนี้ตัดผ่านมหาวิทยาลัยกลาสโกว์ สกอตแลนด์

เคลวิน เป็นหน่วยของหน่วยวัดอุณหภูมิหนึ่ง ที่ลอร์เควิน ได้พัฒนาคิดสเกลขึ้นใหม่ โดยหาความสัมพันธ์ระหว่างอุณหภูมิและความเร็วของอิเล็กตรอนที่เคลื่อนที่รอบนิวเคลียส โดยสังเกตว่าถ้าให้ความร้อนกับสสารมากขึ้น อิเล็กตรอนจะมีพลังงานมากขึ้น ทำให้เคลื่อนที่มีความเร็วมากขึ้น ในทางกลับกันถ้าลดความร้อนให้กับสสาร อิเล็กตรอนก็จะมีพลังงานน้อยลง ทำให้การเคลื่อนที่ลดลง และถ้าสามารถลดอุณหภูมิลงจนถึงจุดที่อิเล็กตรอนหยุดการเคลื่อนที่ ณ จุดนั้น จะไม่มีอุณหภูมิหรือพลังงานในสสารเลย และจะไม่มีการแผ่รังสีความร้อนจากวัตถุ จึงเรียกอุณหภูมิ ณ จุดนี้ว่า ศูนย์สัมบูรณ์ (0 K)

อุณหภูมิของสี

เคลวินมักใช้เป็นมาตรวัดของอุณหภูมิสีของแหล่งกำเนิดแสง อุณหภูมิของสีอยู่บนหลักการที่ว่าวัตถุดำจะเปล่งแสงที่มีการกระจายความถี่ที่เป็นลักษณะเฉพาะของอุณหภูมิของมัน วัตถุสีดำที่อุณหภูมิต่ำกว่าประมาณ  จะมีสีแดงและถ้าสูงกว่า  จะออกสีน้ำเงิน สีของอุณหภูมิมีความสำคัญในด้านของการฉายภาพ และ การถ่ายภาพ ซึ่งอุณหภูมิของสีประมาณ  จำเป็นสำหรับฟิล์มถ่ายรูปในตอนเช้า ในดาราศาสตร์ การแบ่งแยกดวงดาว ของดาวและสถานที่บน แผนภาพของแฮร์ทสชปรุง–รัสเซลล์ ส่วนนึงขึ้นอยู่กับอุณหภมิพื้นผิวของพวกดาว ซึ่งเรียกกันว่า อุณหภูมิยังผล ยกตัวอย่าง เช่น ชั้นโฟโตสเฟียร์ของ ดวงอาทิตย์ มี อุณหภูมิยังผล ประมาณ 

กล้องดิจิทัล และ โปรแกรมรูปภาพส่วนใหญ่ใช้ อุณหภูมิของสีในหน่วย เคลวิน ใน การแก้ไข (edit) และ เซ็ทอัพเมนู (setup menus) หลักการอย่างง่ายๆคือ ยิ่งสีที่มีอุณหภูมิสูง จะสามารถสร้างรูปภาพที่มีเฉดสีของ สีขาวและสีน้ำเงินสดขึ้น หากอุณหภูมิของสีลดลงจะส่งผลให้รูปภาพมีสีแดงเป็นสีเด่น "สีอุ่น"
# ความหนาแน่น (แก้ความกำกวม)
ความหนาแน่น มีความหมายในหลายมุม
 ความหนาแน่น ทางฟิสิกส์ หมายถึง น้ำหนักที่เทียบกับปริมาตรหนึ่งหน่วย
 ความหนาแน่นประชากร ทางภูมิศาสตร์ คือจำนวนคนต่อหนึ่งหน่วยพื้นที่
# สุภาษ จันทระ โพส
สุภาษ จันทร โพส (23 มกราคม 1897 – 18 สิงหาคม 1945) เป็นนักชาตินิยมอินเดีย, วีรบุรุษของอินเดีย ผู้ซึ่งระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองได้พยายามจะปลดแอกอินเดียจากบริติชราชภายใต้ความช่วยเหลือของนาซีเยอรมนีและจักรวรรดิญี่ปุ่น ต่อมาได้กลายเป็นประเด็นที่เป็นปัญหาของชีวิตเขา คำเชิดชูเกียรติ เนตาจี (Netaji; ฮินดูสถาน: "ท่านผู้นำ") ได้ถูกนำมาใช้กับเขาในปี 1942 โดยทหารอินเดียในอินดิสช์ เยอรมนี และในเบอร์ลิน ก่อนที่จะถูกนำมาใช้แพร่หลายในการเรียกเขา

หมายเหตุ
# Tabernaemontana
Tabernaemontana เป็นสกุลของพืชมีดอกในวงศ์ตีนเป็ด มี 100-110 สปีชีส์ เป็นพืชที่กระจายตัวในเขตร้อน เป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้นขนาดเล็ก ไม่ผลัดใบ ใบเรียงตรงข้าม ยาว 3–25 เซนติเมตร ยางขาวเหมือนน้ำนม จึงมักเรียกพืชในสกุลนี้ว่า "milkwood" ดอกมีกลิ่นหอม สีขาว พุดจีบ (Tabernaemontana divaricata cv. 'Plena') ซึ่งมีกลับซ้อนเป็นสายพันธุ์ที่นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ส่วน T. coronaria เป็นพืชที่นิยมใช้ในการจัดสวนอีกชนิดหนึ่ง ชื่อสกุลนี้ตั้งตามชื่อของ "บิดาแห่งพฤกษศาสตร์เยอรมัน" Jacobus Theodorus Tabernaemontanus

 ตัวอย่างสปีชีส์ 
 Tabernaemontana africana แอฟริกา
 Tabernaemontana alba - White Milkwood อเมริกากลาง
 Tabernaemontana amygdalifolia เม็กซิโกตอนใต้, อเมริกากลาง อเมริกาใต้ตอนเหนือ
 Tabernaemontana antheonycta
 Tabernaemontana apoda
 Tabernaemontana bovina จีนตอนใต้ถึงไทย
 Tabernaemontana bufalina จีนตอนใต้ถึงไทย
 Tabernaemontana calcarea มาดากัสการ์
 Tabernaemontana capuronii มาดากัสการ์
 Tabernaemontana catharinensis อเมริกาใต้ตอนใต้
 Tabernaemontana cerifera นิวคาเลโดเนีย
 Tabernaemontana ciliata มาดากัสการ์
 Tabernaemontana citrifolia - Common Milkwood แคริบเบียน
 Tabernaemontana coffeoides มาดากัสการ์
 Tabernaemontana cordata
 Tabernaemontana coronaria - Crape Jasmine syn. Tabernaemontana divaricata
 Tabernaemontana corymbosa
 Tabernaemontana crassa มาดากัสการ์
 Tabernaemontana crassifolia มาดากัสการ์
 Tabernaemontana cumata
 Tabernaemontana cymosa อเมริกาใต้ฝั่งตะวันตก
 Tabernaemontana debrayi มาดากัสการ์
 Tabernaemontana divaricata Pinwheel Flower, Nero's Crown อินเดียภาคเหนือถึงไทย
 Tabernaemontana elegans Stapf - Toad Tree แอฟริกาใต้ถึง โซมาเลีย
 Tabernaemontana eusepala มาดากัสการ์
 Tabernaemontana eusepaloides มาดากัสการ์
 Tabernaemontana fuchsiaefolia A.DC.
 Tabernaemontana gamblei Tabernaemontana heterophylla Vahl
 Tabernaemontana heyneana Tabernaemontana humblotii มาดากัสการ์
 Tabernaemontana longipes Tabernaemontana mocquerysii มาดากัสการ์
 Tabernaemontana muricata Tabernaemontana ochroleuca Tabernaemontana oppositifolia Tabernaemontana orientalis R.Br.
 Tabernaemontana ovalifolia Tabernaemontana pachysiphon Stapf Tropical East Africa.
 Tabernaemontana pandacaqui - Banana Bush เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ออสเตรเลีย, หมู่เกาะใน มหาสมุทรแปซิฟิก ฝั่งตะวันตก
 Tabernaemontana panamensis Tabernaemontana phymata มาดากัสการ์
 Tabernaemontana persicariaefolia Tabernaemontana polyneura Tabernaemontana remota Tabernaemontana retusa มาดากัสการ์
 Tabernaemontana rostrata เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
 Tabernaemontana sambiranensis มาดากัสการ์
 Tabernaemontana sananho Ruiz & Pav. Northern South America.
 Tabernaemontana sessilifolia มาดากัสการ์
 Tabernaemontana siphilitica อเมริกาใต้ตอนเหนือ
 Tabernaemontana stapfiana Britten เขตร้อนของแอฟริกาตะวันออก
 Tabernaemontana stellata มาดากัสการ์
 Tabernaemontana stenosiphon Tabernaemontana thurstonii Tabernaemontana undulata - Bëcchëte
 Tabernaemontana ventricosa Hochst. ex A.DC. - Forest Toad Tree แคเมอรูน, แอฟริกาใต้
 Tabernaemontana wullschlaegelii อ้างอิง 

  (1995) : In: Ayahuasca Analogues: Pangaean Entheogens.
  (2006) : Plants with possible psychoactive effects used by the Krahô Indians, Brazil. Revista Brasileira de Psiquiatria'' 28 (4) : 277-282. PDF fulltext
# ความหนาแน่น
ความหนาแน่น  เป็นการวัดมวลต่อหนึ่งหน่วยปริมาตร โดยสัญลักษณ์สำหรับความหนาแน่นมักใช้เป็น ρ (อักษรกรีกพิมพ์เล็กของโร) และยังสามารถใช้อักษรละตินพิมพ์ใหญ่ D ได้ด้วยเช่นกัน เนื่องจากนิยามของความหนาแน่นคือ มวลหารด้วยปริมาตร ดังนั้นจึงเขียนเป็นสมการออกมาได้เป็น 

โดยที่
 ρ คือ ความหนาแน่น (หน่วยเป็น กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตร)
 m คือ มวล (หน่วยเป็น กิโลกรัม)
 V คือ ปริมาตร (หน่วยเป็น ลูกบาศก์เมตร)

ความหนาแน่นของสารขึ้นอยู่กับอุณหภูมิและความดัน โดยทั่วไปการเปลี่ยนแปลงปัจจัยเหล่านี้ส่งผลต่อสารที่เป็นสถานะของแข็งและของเหลวเพียงเล็กน้อย แต่มีผลกับสารสถานะแก๊สเป็นอย่างมาก โดยที่การเพิ่มความดันของสารจะทำให้ปริมาตรของสารลดลง แต่จะเพิ่มความหนาแน่นแทน และการเพิ่มอุณหภูมิของสาร (ซึ่งมีข้อยกเว้นเล็กน้อย) จะทำให้ปริมาตรของสารเพิ่มขึ้น แต่จะทำให้ความหนาแน่นลดลง 

ซึ่งสารส่วนใหญ่เช่นของเหลวและแก๊ส เมื่อได้รับความร้อนจากด้านล่าง ความร้อนจะถูกส่งผ่านจากด้านล่างไปยังด้านบน อันเนื่องมาจากการลดของความหนาแน่นในของเหลวที่ได้รับความร้อนนั้น ด้วยเหตุนี้จึงทำให้สารที่มีความร้อนต่ำกว่า มีความหนาแน่นสูงกว่า

 เครื่องมือวัดความหนาแน่น 

เครื่องมือที่ใช้วัดความหนาแน่นของของเหลวคือ พิคโนมิเตอร์ (pycnometer) เครื่องมือวัดความหนาแน่นของก๊าซคือ แก๊สพิคโนมิเตอร์ (gas pycnometer)

 ความหนาแน่นของสสารต่าง ๆ 

สสารที่มีความหนาแน่นสูงสุดที่รู้จักกัน คือสสารที่อยู่ในดาวนิวตรอนที่เรียกว่านิวตรอเนียม) ใจกลางหลุมดำ ตามทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป ไม่มีปริมาตร ดังนั้นจึงไม่สามารถหาความหนาแน่นได้

สสารที่หนาแน่นที่สุดที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติบนโลก คือ ธาตุอิริเดียม มีความหนาแน่นประมาณ 22560 kg/m3

ตารางความหนาแน่นของสสารชนิดต่าง ๆ:
สสารความหนาแน่นในหน่วย kg/m3
ออสเมียม22610
อิริเดียม22560
แพลทินัม21450
ทองคำ19300
ทังสเตน19250
ยูเรเนียม19050
<tr>ปรอท13580<tr>
แพลเลเดียม12023
ตะกั่ว11340
เงิน10490
ทองแดง   8960
โคบอลต์   8900
เหล็ก   7870
ดีบุก   7310
สังกะสี   7130
โครเมียม   7190
ไทเทเนียม   4507
เพชร   3500
อะลูมิเนียม   2700
โบรอน   2340
แมกนีเซียม   1740
น้ำทะเล   1025
น้ำ   1000 
โซเดียม   971
<tr>น้ำแข็ง   917<tr>
ลิเทียม   534
<tr>เอทิลแอลกอฮอล์   790<tr>
<tr>น้ำมันเบนซินหรือน้ำมัน   730<tr>
<tr>แอโรเจล   3.0<tr>
<tr>ก๊าซ ใด ๆ<td>   0.0446 เท่าของมวลโมเลกุลเฉลี่ย, ดังนั้นอยู่ระหว่าง 0.09 ถึงประมาณ 10.0 (ที่ความดันและอุณหภูมิมาตรฐาน)
ตัวอย่างเช่น อากาศ
  1.2

 ความหนาแน่นของอากาศ ρ เทียบกับอุณหภูมิ °C  T ในหน่วย °C  ρ ในหน่วย kg/m3 - 10  1.341 - 5  1.316 0  1.293 + 5  1.269 + 10  1.247 + 15  1.225 + 20  1.204 + 25  1.184 + 30  1.164

สังเกตว่าอะลูมิเนียมมีความหนาแน่นต่ำเมื่อเทียบกับโลหะชนิดอื่น ๆ เครื่องบินจึงทำจากอะลูมิเนียม นอกจากนี้อากาศก็มีความหนาแน่นถึงแม้ว่าจะมีค่าน้อยก็ตาม แอโรเจล (Aerogel) เป็นของแข็งที่หนาแน่นน้อยที่สุดในโลก
# จอกหูหนู
จอกหูหนู  Roxb. ex Bory เป็นเฟินประเภทเฟินลอยน้ำ ลำต้นเป็นเหง้ากลม แตกกิ่งสาขาทอดขนานไปกับผิวน้ำ มีใบออกเวียนรอบ เป็น 3 แถว โดย 2 แถวบน เป็นส่วนที่เราเห็นเป็นใบลอยน้ำ  เนื้อใบหนาและนุ่ม รูปกลม หรือกว้างมากกว่ายาว ขอบใบห่อโค้งขึ้นทำให้ดูคล้ายหูหนู ขอบใบเรียบ ขนาด 1.-1.8 ซ.ม. ตัวใบไม่เปียกน้ำ ผิวใบด้านบนปกคลุมแน่นด้วยตุ่มขน จัดเรียงเป็นแถว รูปร่างแถวไม่เป็นระเบียบ ผิวใบด้านล่างมีขนสีน้ำตาลปกคลุม ส่วนใบอีกแถวเป็นส่วนที่จมน้ำ ที่เรียกว่า ใบราก แตกกิ่งสาขาได้ มีสีขาว ปกคลุมด้วยขนน้ำตาล และเป็นส่วนที่สร้างกระเปาะเก็บสปอร์ ขยายพันธุ์ด้วยการแยกเหง้าแบ่งกอ

จอกหูหนูใช้เป็นไม้ประดับในอ่างเลี้ยงปลา มีการนำจอกหูหนูไปหมักเป็นปุ๋ยอินทรีย์ สำหรับเพิ่มธาตุอาหารให้กับต้นไม้ และยังนำไปใช้เป็นอาหารเสริมในการเพาะเห็ดฟาง จอกหูหนู ยังเป็นตัวบ่งชี้เบื้องต้นในการวัดคุณภาพของแหล่งน้ำได้ด้วย กล่าวคือ จอกหูหนูที่เกิดในแหล่งน้ำที่มีปริมาณออกซิเจนเพียงพอ ใบของจอกหูหนูจะเป็นสีเขียวอมฟ้า แต่หากน้ำมีปริมาณออกซิเจนน้อยแล้ว ใบจะออกเหลือง
# แคแสด
แคแสด  เป็นต้นไม้ที่มีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนของแอฟริกา ปัจจุบันกระจายพันธุ์ทั่วไปในเขตร้อน สามารถปลูกในทรายริมทะเลได้ ถ้าปลูกในที่แห้งจะผลัดใบ แต่ไม่พร้อมกันทั้งต้นISBN 974-7751-66-6 หน้า 442 มีชื่อพื้นเมืองอื่นๆ ดังนี้ : แคแดง (กรุงเทพฯ) , ยามแดงเต็ม สมิตินันทน์ ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย  สำนักงานหอพรรณไม้ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช, พ.ศ. 2549

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 
แคแสดเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูง 15-20 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มกลมค่อนข้างทึบ เปลือกลำต้นสีน้ำตาลเข้ม แตกเป็นร่องตามยาว ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกปลายคี่ ยาวประมาณ 30-45 ซม. ใบย่อยมี 4-9 คู่ รูปรีถึงรูปไข่ ขอบใบเป็นริ้วเล็กน้อย ปลายใบแหลมและมักจะงุ้มลง มีขนเล็กน้อย มีขนาดยาว 5-12 ซม. กว้าง 2-5 ซม. ดอกเป็นช่อตั้ง ออกที่ปลายกิ่ง ดอกย่อยมีจำนวนมาก โคนกลีบดอกติดกัน ปลายแผ่เป็นรูปแตร ปลายแยกเป็น 4-5 กลีบ กลีบดอกยับย่น สีส้มแสดถึงสีแดงแสด ดอกทยอยบาน ร่วงง่าย ออกดอกราวเดือน ตุลาคม - กุมภาพันธ์ ผลแบนคล้ายฝัก ปลายแหลม ผลแก่สีน้ำตาลดำ  ผลแก่จะแตกเป็นด้านเดียวเมล็ดเล็กแบนมีปีก   ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด จะเริ่มให้ดอกเมื่อมีอายุประมาณ 4 - 8 ปี

 การดูแล 
ชอบที่แจ้ง แดดจัด

 ประโยชน์ 
เปลือกรักษาแผล โรคผิวหนัง แผลเรื้อรัง แก้บิด ใบและดอก ใช้พอกแผล ดอก ใช้รักษาแผลเรื้อรัง ใช้ปลูกเป็นไม้ประดับและยังสามารถปลูกเพื่อให้ร่มเงาได้ นอกจากนี้ยังสามารถนำดอกมาประกอบอาหารได้เหมือนแคบ้าน

 เกร็ด 
 ต้นไม้ประจำ
มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต
สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล จังหวัดนครราชสีมา
กลุ่มโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย  
โรงเรียนบ้านดู่ ตำบลหนองบัวบาน อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์
โรงเรียนชุมชนบึงบา อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
โรงเรียนวัดตำหนักใต้ (วิลาศโอสถานนท์นุเคราะห์) อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
# บา
บา บัวบา หรือ ตับเต่าใหญ่  เป็นไม้ลอยน้ำขนาดเล็ก มีดอกสีขาวหรือสีเหลือง รากยึดกับดินใต้น้ำ ลำต้นเลื้อยและแตกไหลได้ ใบรูปกลมดูคล้ายบัวฝรั่ง ขนาด 8–10 เซนติเมตร ใบหนาสีเขียวเป็นมัน ใบอ่อนขอบใบขลิบสีแดงใต้ใบสีม่วงเรื่อ ก้านใบเล็กสีม่วงแดง ออกดอกเป็นช่อตรงข้อก้านใบมี 1–4 ดอก ขนาด 1.5–2 เซนติเมตร มีกลีบดอกเป็นครุย 7–8 กลีบ ออกดอกตลอดปี ชอบดินเหนียวที่มีอินทรียวัตถุ เจริญได้ดีที่ระดับน้ำ 15–30 เซนติเมตรสำนักข่าว กรมประชาสัมพันธ์https://thainews.prd.go.th/th/news/detail/TCATG231026173001293 มีแสงเต็มวัน นิยมปลูกในภาชนะหรืออ่างเลี้ยงปลาเพราะมีขนาดเล็ก ขยายพันธุ์ด้วยการปักชำไหล