# อักษรชวา
อักษรชวา  (ภาษาชวา: ꦲꦏ꧀ꦱꦫꦗꦮ อักซาราจาวา) หรือ ฮานาจารากา (90px) เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาชวา โดยก่อนหน้าที่จะใช้อักษรชวาเขียน ราว พ.ศ. 1900 ภาษาชวาเขียนด้วยอักษรปัลลวะ อีก 200 ปีถัดมาเขียนด้วยอักษรกวิ จนราว พ.ศ. 2200 อักษรชวาหรือจารากันจึงพัฒนาขึ้นมา อักษรนี้ถูกห้ามใช้ในช่วงที่ญี่ปุ่นยึดครองอินโดนีเซียระหว่าง พ.ศ. 2483 -2488 ราวพ.ศ. 2000 มีการเขียนภาษาชวาด้วยอักษรอาหรับเช่นกัน เรียกว่าเปกอลหรือกันดิล ตั้งแต่เนเธอร์แลนด์นำการเขียนด้วยอักษรละตินเข้ามาเผยแพร่ เมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 ทั้งอักษรชวาและอักษรอาหรับจึงถูกแทนที่ด้วยอักษรละติน ปัจจุบันอักษรชวาใช้ทางวิชาการและการประดับตกแต่ง ผู้ที่อ่านได้จะได้รับการยกย่องมากอักษรนี้เคยใช้เขียนภาษาบาหลีและภาษาซุนดา แต่ถูกแทนที่ด้วยอักษรละตินหมดแล้ว 

 ประวัติ 
อักษรชวาและอักษรบาหลีเป็นอักษรรุ่นใหม่ของอักษรกวิซึ่งสืบทอดมาจากอักษรพราหมี พัฒนาขึ้นในชวาเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 14 ใช้ในการเขียนเอกสารทางศาสนาในใบลาน อักษรกวิได้พัฒนามาเป็นอักษรชวาเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 22 อักษรชวาใช้ในศาลในสุรการ์ตาและยอร์กยาการ์ตา และแพร่หลายในเกาะชวาและหมู่เกาะซุนดาน้อย ใช้เขียนเอกสารทางประวัติศาสตร์ และอื่นๆ

ตัวอักษรโลหะสำหรับอักษรชวาผลิตขึ้นครั้งแรกเมื่อราว พ.ศ. 2373 โดยชาวดัตช์ อักษรแบบตัวเขียนผลิตขึ้นเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 25 ใน พ.ศ. 2469 ได้จัดมาตรฐานการสะกดคำภาษาชวา อย่างไรก็ตาม การใช้อักษรชวาถูกห้ามในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อญี่ปุ่นเข้ามายึดครอง ในปัจจุบันไม่มีหนังสือพิมพ์หรือวารสารตีพิมพ์ด้วยอักษรชวา และใช้ในงานวิชาการเท่านั้น การใช้ในชีวิตประจำวันถูกแทนที่ด้วยภาษาอินโดนีเซียซึ่งใช้สอนในโรงเรียน และสอนอักษรนี้เป็นรายวิชาหนึ่ง รัฐบาลท้องถิ่นในชวากลางใช้อักษรชวาในป้ายคู่กับภาษาอินโดนีเซียตั้งแต่ พ.ศ. 2555

 ลักษณะ 
อักษรชวามีอักษร 35 ตัว แต่แทนหน่วยเสียงต่างกันขึ้นกับว่าใช้เขียนภาษาใด พยัญชนะมีเสียงอะหรือออเป็นพื้นเสียง ซึ่งเสียงสระนี้จะเปลี่ยนไปตามเครื่องหมายสระ เครื่องหมายวรรคตอน เช่น จุลภาค มหภาค และเครื่องหมายคำพูดใช้ในบทกวี เขียนจากซ้ายไปขวาและเขียนโดยไม่เว้นระหว่างคำ  พยัญชนะมี 2 แบบ คือ ตัวเต็ม (อักษรา) และตัวเชิง (ปาซางัน) มีอักษรพิเศษเรียก อักษรา มุรทา หรือ อักษรา เกเท ใช้เขียนชื่อบุคคลที่เป็นที่เคารพ สระมีสองชุดคือสระจมและสระลอย 

อักษรตัวเต็มพื้นฐานมี 20 ตัวได้แก่
 ha  na  ca  ra  ka  x40px  x40px  x40px  x40px  x40px da  ta  sa  wa  la  x40px  x40px  x40px  x40px  x40px pa  dha  ja  ya  nya  x40px  x40px  x40px  x40px  x40px ma  ga  ba  tha  nga  x40px  x40px  x40px  x40px  x40px
 อักษรตัวเชิง 
 ha   na   ca   ra   ka   x60px  x60px  x60px  x60px  x60px da  ta   sa  wa   la  x60px  x60px  x60px  x60px  x60px pa   dha  ja   ya  nya   x40px  x60px  x60px  x60px  x60px ma   ga   ba   tha   nga   x60px  x60px  x60px  x60px  x60px
 เครื่องหมายตัวสะกด
 Panyangga   Cêcak   Wingyan   Layar   Pangkon    x60px  x60px  x60px  x60px kaṃ  kang  kah  kar  -k	

 พยัญชนะตัวควบกล้ำ 

 Cakra   Kêrêt  Pengkal     x60px  x60px  x60px kra  krê  kya
 อักษรส่วนเพิ่ม 
เป็นอักษรที่เรียกอักษรมุรทาและมหาปรานา ใช้เขียนคำขึ้นต้นของชื่อบุคคลที่เป็นที่เคารพ โดยการใช้คล้ายกับการใช้อักษรตัวใหญ่ของอักษรละตินที่ใช้เขียนภาษาชวาในปัจจุบัน 
+ อักษรมุรทาตัวเต็มตัวเชิงชื่อ 60px   60px      Na murda  58px  60px  Ca Murda  60px  60px   Ka murda 60px  60px   Ta murda 60px  60px  Sa murda 60px  60px  Pa murda 60px  60px  Nya murda 60px  60px   Ga murda 60px  60px   Ba murda

+ อักษรมหาปรานาตัวเต็มตัวเชิงชื่อ 58px  60px   Da mahaprana 60px  60px   Sa mahaprana 60px  60px   Ja mahaprana 60px  60px   Tha mahaprana

+ อักษรพิเศษตัวเต็มตัวเชิงชื่อ  60px  60px   Ra agung   60px  60px   Pa cêrêk  60px  60px   Nga lêlêt 

 อักษรสำหรับถ่ายเสียงภาษาอื่น 
+ การถ่ายเสียงอักษรละติน 60px  50px  60px  60px fa  qa  va  za fa  qa  va  d͡ʒa  

+ ถ่ายเสียงอักษรอาหรับ 60px  60px  60px  60px  60px  60px  60px  60px  60px  60px  60px  60px  50px  tsa  ḥa  kha  dza  za  ṣa  ḍa  ṭa  ẓa  a'  gha  fa  qa θa  ħa  xa  ða  d͡ʒa   sˤa  ðˤa  tˤa  dˤa  ʔ  ɣa  fa  qa    

+ ถ่ายเสียงภาษาซุนดา 60px  60px  60px nya  rêu  lêu  ɳa  rɤ  lɤ  

+ ถ่ายเสียงภาษาจีน 60px  60px  60px  60px  80px  75px the  se  nie  hwe  yo  syo  
 สระพื้นฐาน 
 a  i  u   e  o  ě 60px  60px  60px  60px  60px   -  Wulu  Suku  Taling  Taling-tarung  Pěpět  60px  60px   60px  60px  60px  60px
 สระส่วนเพิ่ม 
 aa  ii  uu   ai  au  ěu  o (ซุนดา)  i (กวิ)  60px  60px  60px  60px  60px    60px  Tarung  Wulu mělik  Suku měndut   Dirga mure  Dirga mure-tarung  Pěpět-tarung  Tolong  - 60px   60px  60px   60px   60px  60px  60px 
 ตัวเลข 

 1  2  3  4  5  6  7   8   9   0  60px  60px  60px  60px  60px  60px  60px  60px  60px  60px

 การเรียงลำดับ
อักษรชวามีการเรียงลำดับที่มีเอกลักษณ์ เพราะจะเป็นบทกวีในตัวของมันเองด้วย คือ "Hana caraka, data sawala, paḍa jayanya, maga baṭanga," ซึ่งมาจากนิทานพื้นบ้านเรื่องอายี ซากาSoemarmo, Marmo. "Javanese Script." Ohio Working Papers in Linguistics and Language Teaching 14.Winter (1995): 69-103. ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับกษัตริย์องค์แรกของชวา อักษรชวานี้จะเรียงลำดับตามแบบของภาษาสันสกฤตก็ได้

การใช้งานในปัจจุบัน

ใช้เขียนภาษาซุนดา
ชาวซุนดาบางส่วนใช้อักษรชวาในการเขียนภาษาซุนดา แต่ได้ดัดแปลงตัวอักษรและเปลี่ยนชื่อเรียกขากจากจารากันในภาษาชวาเป็นจาจารากัน มี 18 ตัวโดยตัดตัว dha และ tha ออกไป 
ความคล้ายคลึงกับอักษรบาหลี
รูปลักษณ์ของอักษรชวาและอักษรบาหลีคล้ายคลึงกัน แต่ใช้ยูนิโคดต่างกัน

center|400px|Javanese Scriptcenter|400px|Balinese Script อักษรชวา อักษรบาหลี

thumb|อาคารที่มีป้ายเขียนด้วยอักษรชวา