wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ธารา ศรีอนุรักษ์
ธารา ศรีอนุรักษ์ (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 - ปัจจุบัน) นักเขียนเรื่องสั้นชาวนครศรีธรรมราช เจ้าของนามปากกา ธาร ธรรมโฆษณ์

 ประวัติ 

ธารา ศรีอนุรักษ์  เกิดในปี พ.ศ. 2518 เป็นคนตำบลร่อนพิบูลย์ อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราชโดยกำเนิด   หลังจากศึกษาจนจบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนวัดเขาน้อยจังหวัดนครศรีธรรมราชแล้ว จึงได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดเทพนมเชือด อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยได้ศึกษาทางธรรมจนจบนักธรรมชั้นเอก ในสำนักเรียนวัดธรรมโฆษณ์ จังหวัดสงขลา หลังจากนั้นจึงได้ย้ายเข้ามาศึกษาต่อที่กรุงเทพมหานคร ในสำนักวัดสุทัศนเทพวราราม และสอบไล่ได้เปรียญธรรม 4 ประโยคในสำนักวัดสุทัศนเทพวรารามในปี พ.ศ. 2538 

หลังจากเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนบาลีเตรียมอุดมศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2539 แล้ว จึงได้เข้าศึกษาต่อใน คณะครุศาสตร์ (เอกภาษาไทย) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย หลังจากจบการศึกษา (พ.ศ. 2545) จึงได้ลาสิกขาบท ในปี พ.ศ. 2547 และได้ทำงานเป็นครูอยู่ที่โรงเรียนวัดธรรมจริยาภิรมย์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 จนถึงปี พ.ศ. 2550 จึงได้ลาออกมาทำงานเป็นนักเขียนอิสระจนถึงปัจจุบัน

 ผลงาน 

รวมบทกวี	
 พ.ศ. 2550 เหมือนหนึ่งมนุษย์มีเลือดคนละสี  สำนักพิมพ์อาร์ตบุ๊ค

รวมเรื่องสั้น	
 พ.ศ. 2550 เซาธเศร้า SOUTH SAD   สำนักพิมพ์ร่วมด้วยช่วยกัน
 พ.ศ. 2555 ผู้อยู่เหนืออาบัติ   สำนักพิมพ์รักษ์
 พ.ศ. 2557 ลายกริช  สำนักพิมพ์แพรว
 พ.ศ. 2557 หิ่งห้อยในสวนยาง  สำนักพิมพ์รักษ์

วรรณกรรมเยาวชน   
 พ.ศ. 2556 มีดหม้อสีทอง  สำนักพิมพ์นานมีบุ๊ค
 พ.ศ. 2557 ท่องนรกสวรรค์กับสามเณรพาหุง  สำนักพิมพ์สถาพรบุ๊คส์
 พ.ศ. 2558 ห้องเรียนไม่มีฝา แพรวสำนักพิมพ์
 พ.ศ. 2560 กาลองกระหังน้อย Artbook สำนักพิมพ์

 รางวัล  

 พ.ศ. 2547 ได้รับรางวัลชมเชยสองครั้ง การประกวดบทกวีการเมืองพานแว่นฟ้า จากรัฐสภา
 พ.ศ. 2547 ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดรวมเรื่องสั้นหนังสือทำมือ รางวัล MBK INDY AWARDS ครั้งที่ 2
 พ.ศ. 2548 ได้รับรับรางวัลบทกวีดีเด่น (อันดับสอง) จากสมาคมภาษาและหนังสือแห่งประเทศไทยฯ
 พ.ศ. 2549 ได้รับรางวัลเรื่องสั้นรองชนะเลิศอันดับหนึ่ง รางวัลวิชิตโรจนประภา นิตยสารบางกอก
 พ.ศ. 2555 ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับหนึ่ง รางวัลเซเว่นบุ๊คอวอร์ด จากรวมกวีนิพนธ์ ชุด เหมือนหนึ่งมนุษย์มีเลือดคนละสี
 พ.ศ. 2552 รางวัลเรื่องสั้นชนะเลิศประจำปี 2552 จากเรื่องสั้นเรื่อง "สัตว์ดูดเลือด" สมาคมภาษาและหนังสือ
 พ.ศ. 2557 รางวัลชนะเลิศเรื่องสั้นมติชนอวอร์ด ครั้งที่ 3 จากเรื่องสั้นเรื่อง มายาคติ
 พ.ศ. 2558 รางวัลหนังสือดีเด่น ประจำปี 2559 ประเภทหนังสือสำหรับเด็กวัยรุ่น อายุ 12-18 ปี (บันเทิงคดี) จากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน สพฐ. จากนวนิยายเยาวชนเรื่อง ห้องเรียนไม่มีฝา
 พ.ศ. 2559 รางวัลนักเขียน รพีพร คนที่ 5
 พ.ศ. 2559 รางวัลรองชนะเลิศอันดับ ๑ เซเว่นบุ๊คอวอร์ด ครั้งที่ ๑๓ ประเภทวรรณกรรมเยาวชน จากเรื่อง ห้องเรียนไม่มีฝา
พ.ศ. 2561 รางวัลเรื่องสั้นยอดเยี่ยมสถาบันพระปกเกล้า พลเมืองกำลังไทย
พ.ศ. 2561 รางวัลชมเชยวรรณกรรมการเมืองพานแว่นฟ้า ประเภทเรื่องสั้น
พ.ศ. 2562 รางวัลชมเชย การประกวดหนังสือดีเด่น ประจำปี 2562 ประเภทหนังสือสำหรับเด็กวัยรุ่น อายุ 12-18 ปี (บทร้องกรอง) จากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน สพฐ. จากรวมบทกวีชื่อ สัมผัสใน 
พ.ศ. 2562 รางวัลรองชนะเลิศบทกวีการเมืองพานแว่นฟ้า รัฐสภา จากบทกวีชื่อ ทหารต่อกลอนกับนักการเมืองให้ชาวบ้านฟัง
# พระอัคนี
พระอัคนี (สันสกฤต: อคฺนิ, อัคนิ अग्नि) เป็นเทพเจ้าในศาสนาฮินดู โดยเป็นเทพแห่งไฟ และเป็นเทพโลกบาลประจำทิศตะวันออกเฉียงใต้ (อาคเนย์)
พระอัคนีมี ๓ พระรูปทรงได้แก่ อัคนี วิทยุต (สายฟ้า) และดวงอาทิตย์และเป็นพระสวามีของนางสวาหาเทพธิดา http://www.findmessages.com/svaha-the-wife-of-agni-dev 

ตามตำนานเล่าว่า พระอัคนี เป็นบุตรของพระกัศยปเทพบิดร กับพระแม่อทิติ แต่จากตามที่ค้นพบหลักฐานเก่าที่สุดคือในสมัยพระเวท มีคัมภีร์กล่าวว่า พระอัคนีเป็นบุตรของพระภูเทวี มีพระบิดาชื่อว่า พระทยาอุส ซึ่งเป็นผู้ครองชั้นฟ้าเก่าที่สุดของศาสนาพราหมณ์ ในวิษณุปุราณะ กล่าวว่า พระอัคนีเป็นบุตรของพระพรหม บางทีก็ว่าเป็นองค์เดียวกับพระพฤหัสบดี ในยุคพระเวทได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในสามเทพสูงสุด อันได้แก่ พระอัคนี เทพแห่งไฟ พระอินทร์ เทพแห่งสายฟ้า และพระอาทิตย์ เทพแห่งแสงสว่าง นอกจากนี้ พระอัคนี ยังเป็นผู้สื่อสารระหว่างเทพกับมนุษย์ โดยนำเครื่องบูชายัญและคำขอไปยังเทพ ผ่านการเผาไหม้ของไฟ และนำสารจากเทพมาสู่มนุษย์ ในมหาภารตะ พระอัคนีได้อวตารเป็นธฤษฏัทยุมนะ ประธานเสนาบดีแห่งกองทัพปาณฑพ ในสงครามทุ่งกุรุเกษตร

เมื่อเทียบกับความเชื่อทางตะวันตกแล้ว พระอัคนีเทียบได้กับ โพรมีเทียส ตามเทพปกรณัมกรีก

 ลักษณะของพระอัคนี 
thumb|พระอัคนี 3 เศียร ทรงหอกเป็นอาวุธ

ในคติไทย พระอัคนี เป็นเทพบุรุษกายสีแดง มี ๒ กร ทรงหอกเป็นอาวุธ สวมมงกุฎน้ำเต้ายอดเพลิง ทรงระมาดหรือแรดเป็นพาหนะ ในคติฮินดู พระอัคนีมีกายสีแดงเพลิง รูปร่างกำยำ ไว้หนวดเครา ผมยาว นัยน์ตาสีแดง สวมสร้อยประคำและพวงมาลัยผลไม้ คล้องสังวาลย์ ทรงเครื่องประดับด้วยทอง สวมอาภรณ์สีแดงและสีม่วง มี ๒ กรบ้าง ๔ กรบ้าง ๗ กรบ้าง,มี ๑ เศียรบ้าง ๒ เศียรบ้าง ๓ เศียรบ้าง มี ๒ พระบาทบ้าง ๓ พระบาทบ้าง ในแต่ล่ะพระเศียรของพระองค์ทรงมี ๗ พระชิวหาซึ่งลุกเป็นไฟซึ่งพระองค์ทรงใช้เลียเนย (ขีระ) ที่นำมาถวายให้ พระอัคนีมีพาหนะเป็นแกะตัวผู้ หรือ แพะ หรือราชรถอัคนีสีทองที่ลากเทียมโดยม้าอัคนีสีแดง อาวุธของพระองค์คือ ขวาน คบไฟ สายลูกประคำ หอกอัคนี ดาบ พัด ดอกบัว ฯลฯThe Book of Hindu Imagery: Gods, Manifestations and Their Meaning By Eva Rudy Jansen p. 64  พระอัคนี ยังมีนามอื่นๆอีก อาทิ เช่น พระเพลิง,พระอนละ,พระวาหนิ,พระอภิมาณี,พระวีติโหตระ,พระชิวลนะ,พระธูมรเกตุ,พระสวาหาปรียะ,พระชวาละ,พระมหาชวาละ,พระตาปะ,พระเตชะ,พระเมษวาหนะ,พระสัปตพาหุ ฯลฯ
# ไอ ชิโนซากิ
ไอ ชิโนซากิ   เกิดในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2535 ในประเทศญี่ปุ่น  เป็นดาราไอดอล ชาวญี่ปุ่น

 ประวัติ 
แจ้งเกิดจากการเป็นดาราไอดอล U-15  มีผลงานทั้งการ ถ่ายแบบหนังสือ และถ่ายแบบ VDO. 

 ข้อมูลส่วนตัว 
 ชื่อจริง : ไอ ชิโนซากิ   
 วันเกิด : 
 สัดส่วน : B87 / W60 / H88
 ส่วนสูง : 160 ซม.
 กรุ๊ปเลือด : A
 สังกัดค่าย :  m a r b l e s 

 ผลงาน 
 DVD 
 篠崎愛（彩文館出版） 
 愛 LOVE YOU（トラフィックジャパン） 
 愛しのピーチパイ（エアーコントロール） 
 ピュアスマイル（竹書房） 
 あいの島から…（GPミュージアムソフト） 
 篠崎愛 Balloooooon（ぶんか社） 
 篠崎愛 ONE（2008年、スパイスビジュアル)

 แหล่งข้อมูลอื่น 
  marbles  
  Chu - Boh  
  Sponichi 
  beNippon DVD  
 Pantip - Chalermthai
# พระตารา (มหาวิทยา)
พระดารา  หรือ พระแม่ตารา   เป็นเทวีในศาสนาฮินดู ซึ่งหมายความว่า ดาว เป็นเทวีหนึ่งในสิบของพระแม่ทศมหาวิทยา พระนางมีลักษณะคล้ายกับพระแม่กาลีต่างตรงที่พระวรกายสีน้ำเงินหรือกายสีเขียว มี4พระกร เหยียบร่างศพที่เน่าเปื่อยแต่พระแม่กาลีจะเหยียบอกพระศิวะที่นอนอยู่เบื้องใต้พระนาง ทรงห่มหนังเสือ ท่อนบนเปลือยเปล่า พระหัตถ์ขวาถือถาด พระหัตถ์ซ้ายถือดอกบัวสีฟ้า พระหัตถ์ขวาบนถือดาบที่มีรูปร่างคล้ายเคียว และพระหัตถ์ซ้ายบนทรงถือดาบเช่นเดียวกัน ทรงเป็นเทวีในการรักษาโรค

 ความเชื่อในศาสนาพุทธมหายาน 

 เทวกำเนิด 
ครั้งหนึ่งเหล่าเทวดาและอสูรทำพิธีกวนเกษียรสมุทรซึ่งระหว่างพิธีกวนเกษียรสมุทรนั้นได้บังเกิดพิษของพญานาควาสุกรีซึ่งเป็นเชือกกวนลอยขึ้นมา พระศิวะทรงเห็นเช่นนั้นจึงทรงเข้าไปดื่มพิษของพญานาควาสุกรี เมื่อพระศิวะดื่มพิษเข้าไปจึงทำให้ทรงคลุ้มคลั่งเพราะความร้ายแรงของพิษ พระแม่ทุรคาจึงทรงปรากฏพระองค์เป็นพระแม่ตาราและให้พระศิวะดื่มนมจากพระถันของพระแม่จนเลิกคลุ้มคลั่งในที่สุด

อีกตำนานนึงกล่าวว่า เมื่อครั้งสร้างจักรวาล โลกประกอบด้วยน้ำและแผ่นดินแล้ว แต่ไม่มีพลังความร้อน ทุกอย่างจึงเย็นไปหมด พระแม่จึงอยู่ในรูปของพระแม่ตารา ผู้มีพลังงานและความร้อนอยู่เต็มเปี่ยม พร้อมด้วยพระศิวะในปางพระตารเกศวรนาถหรืออักโษภย ร่วมกันปลดปล่อยพลังงานและ หนึ่งในพลังงานนั้นกลายเป็นสุริยะอนันต์หรือพระอาทิตย์
หมวดหมู่:เทพเจ้าฮินดู
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
# โฆเซ เด ซาน มาร์ติน
โฆเซ ฟรันซิสโก เด ซาน มาร์ติน มาตอร์รัส หรือ โฆเซ เด ซาน มาร์ติน  (25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2321 - 17 สิงหาคม พ.ศ. 2393) เป็นนายพลชาวอาร์เจนตินาผู้ซึ่งเป็นผู้นำในการประกาศเอกราชอเมริกาใต้ตอนล่าง (อาร์เจนตินา, ชิลี, และเปรู) จากประเทศสเปน

 ประวัติ 
 ชีวิตวัยเด็ก 
โฆเซ เด ซาน มาร์ตินเป็นบุตรคนที่ 5 และคนสุดท้องของฆวน เด ซาน มาร์ติน และเกรกอเรีย มาร์ตอร์รัส เดล เซอร์ เกิดที่เมืองยาเปยู จังหวัดคอร์เรียนเตส ซึ่งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอาร์เจนตินาในปัจจุบัน มีการโต้เถียงกันเกี่ยวกับปีเกิดที่แท้จริงของเขา เช่นเดียวกับการเข้าพิธีศีลล้างบาปที่ไม่มีบันทึกไว้ ต่อมาเอกสารอื่น เช่น หนังสือเดินทาง, บันทึกการแต่งงาน, และบันทึกการเป็นทหาร บ่งชี้ว่าปีเกิดของซาน มาร์ตินนั้นอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1777-1778 เมื่อซาน มาร์ตินอายุได้ 3-4 ปี ครอบครัวของเขาย้ายไปยังบัวโนสไอเรส 

ในปี ค.ศ. 1783 ฆวน พ่อของเขาได้รับคำขอให้ย้ายไปสเปน ครอบครัวของซาน มาร์ตินได้ตั้งถิ่นฐานที่เมืองมาดริด แต่ฆวนไม่ได้รับการเลื่อนขั้นจึงได้ย้ายไปยังเมืองมาลากา ต่อมาในปี ค.ศ.1785 ซาน มาร์ตินได้เข้ารับการศึกษาในโรงเรียนในมาลากา และ เข้าเป็นนักเรียนนายร้อยในหน่วยทหารราบเมอร์เชียน เมื่ออายุได้ 11 ปี

 ราชการทหารในทวีปยุโรป 

 สงครามประกาศเอกราชลาตินอเมริกา 
ในปี ค.ศ. 1811 เขาได้ออกจากกองทัพสเปนและลงเรือ จอร์จ แคนนิง จากประเทศอังกฤษกลับไปยังกรุงบัวโนสไอเรสซึ่งเป็นที่ที่เขาเติบโต และเดินทางถึงในวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1812 พร้อมกับเพื่อนของเขา ไม่นานหลังจากนั้น ซาน มาร์ตินได้ก่อตั้งกรมทหารกรานาเดโรสขึ้น  ต่อมาในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1817 ซาน มาร์ตินได้นำกองทัพแอนดีสซึ่งเป็นกองทัพปลดปล่อยจำนวน 4,000 คน ซึ่งเขาได้ฝึกด้วยตัวเขาเอง แบ่งทัพออกเป็นทัพย่อย 6 ทัพ แต่ละทัพใช้เส้นทางเดินทางแตกต่งกัน ข้ามเทือกเขาแอนดีส สู้รบกับกองทัพของสเปน และสามารถพิชิตกรุงซานเตียโกของชิลีได้

ถัดจากชิลี เขาได้วางแผนการรบที่จะบุกเปรูโดยทางทะเล แล้วได้ขึ้นบกที่เมืองปิสโก เปรู ในเวลาดังกล่าวนี้ ซาน มาร์ติน ได้ประกาศต่อกองทัพทั้งหมดว่า "ที่พวกเรามาที่นี่ ไม่ใช้เพื่อเอาชนะด้วยกำลัง แต่เพื่อปลดปล่อยประชาชน" แต่เมื่อไปถึงเปรู เขาก็พบกับปัญหาใหม่จากคำถามของชาวเมืองว่า ทำไมต้องปฏิวัติปลดแอก เปรูนั้นถือว่าล้าหลังที่สุดในจำนวนเขตทั้งหมดของสเปน ชาวเมืองไม่ได้รับผลกระทบจากสเปนมากนัก ชนชั้นต่าง ๆ ไม่ได้แบ่งแยกมากมายเหมือนที่อื่น ซาน มาร์ตินต้องชะลอการโจมตีกรุงลิมาออกไปและเผยแพร่ความคิดเรื่องเสรีภาพจนชาวเปรูเริ่มเข้าใจและมองเห็น  เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1821  เขาก็สามารถปลดปล่อยกรุงลิมาได้สำเร็จ ในวันที่ 28 กรกฎาคม ซาน มาร์ติน ก็ได้ประกาศปลดปล่อยเปรูต่อหน้าประชาชนที่ได้มาชุมนุมกันที่จัตุรัส

แม้เปรูจะสามารถประกาศเอกราชได้แล้ว แต่ก็ยังคงต้องสู้รบกับกองทัพสเปนอีกหลายครั้งเพื่อให้บรรลุการเป็นเอกราชอย่างสมบูรณ์ ช่วงเวลาดังกล่าวนั้น ขณะที่ซาน มาร์ติน ได้เคลื่อนไหวการปลดปล่อยจากชิลี ขึ้นไปทางทิศเหนือนั้น ซิมอน โบลิบาร์ ก็กำลังเคลื่อนไหวปลดปล่อยอเมริกาใต้ในทางตอนเหนืออยู่เช่นกัน ซาน มาร์ติน คิดว่า เพื่อเอกราชของเปรูจำเป็นที่จะต้องร่วมมือกับกองทัพของโบลิบาร์ ทั้งสองจึงได้กำหนดที่จะพบกันที่เมืองกัวยากิล ซึ่งอยู่ในประเทศเอกวาดอร์ในปัจจุบัน

หลังจากการพบปะพูดคุยกัน ซาน มาร์ติน จึงสรุปได้ว่า จะมอบหมายการปลดปล่อยเปรูให้สำเร็จแก่ซิมอน โบลิบาร์ และเขาได้คืนตำแหน่งและอำนาจที่ตัวเขาได้รับมาในการประชุมรัฐสภาครั้งที่ 1 ของเปรู

 บั้นปลายชีวิต 
หลังจากนั้น ซาน มาร์ติน ก็ได้เดินทางออกจากเปรูไปชิลี บัวโนสไอเรส และข้ามไปยังยุโรป แล้วได้ปิดฉากชั่วชีวิตด้วยวัย 72 ปีที่บูลง-ซูร์-แมร์ ประเทศฝรั่งเศส ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1850
# พระปารวตี
พระแม่ปารวตี (Pārvatī) หรือ พระแม่อุมา (Umā) เป็นเทวีในศาสนาฮินดู เป็นเทวีแห่งความอุดมสมบูรณ์ ความรัก การอุทิศตน ตลอดจนพลังอำนาจศักดิ์สิทธิ์H.V. Dehejia, Parvati: Goddess of Love, Mapin, James Hendershot, Penance, Trafford, , pp 78Suresh Chandra (1998), Encyclopaedia of Hindu Gods and Goddesses, , pp 245-246 ถือกันว่า พระนางเป็นด้านอ่อนโยนและเอาใจใส่ของศักติ พระนางยังแสดงพระองค์เป็นหลายด้าน เรียกว่า "ปาง" แต่ละปางเป็นที่รู้จักด้วยหลายชื่อหลายเรื่องราวKeller and Ruether (2006), Encyclopedia of Women and Religion in North America, Indiana University Press, , pp 663 พระนางกับพระลักษมีและพระสรัสวดี ประกอบกันเป็นตรีเทวีFrithjof Schuon (2003), Roots of the Human Condition, , pp 32

พระนางเป็นพระชายาของพระศิวะ เทพเจ้าผู้ปกปักรักษาสรรพชีวิตและทำลายล้างความชั่วร้ายEdward Balfour, , The Encyclopaedia of India and of Eastern and Southern Asia, pp 153 พระนางเป็นพระธิดาของพระหิมวัต เทพแห่งภูเขา กับพระนางเมนกาผู้เป็นพระชายาH.V. Dehejia, Parvati: Goddess of Love, Mapin, , pp 11 พระนางทรงให้กำเนิดพระพิฆเนศกับพระขันทกุมาร คัมภีร์ปุราณะยังกล่าวว่า พระนางเป็นพระภคินีของพระวิษณุและพระแม่คงคาEdward Washburn Hopkins, , pp. 224-226William J. Wilkins, Uma - Parvati, Hindu Mythology - Vedic and Puranic, Thacker Spink London, pp 295

พระนางกับพระสวามีทรงเป็นเทพศูนย์กลางแห่งลัทธิไศวะ หรือลัทธิซึ่งถือพระศิวะเป็นใหญ่ ศาสนาฮินดูยังเชื่อว่า พระนางทรงเป็นพลังงานและอำนาจแห่งการสร้างสรรค์ใหม่ของพระสวามี เป็นรากเหง้าของพันธะที่รัดรึงสรรพสิ่งเข้าด้วยกัน และเป็นหนทางแห่งการปลดปล่อยทางจิตวิญญาณAnanda Coomaraswamy, Saiva Sculptures, Museum of Fine Arts Bulletin, Vol. 20, No. 118 (Apr., 1922), pp 17Stella Kramrisch (1975), The Indian Great Goddess, History of Religions, Vol. 14, No. 4, pp. 261 ในเทวาลัยฮินดูที่สร้างถวายพระนางและพระสวามี มักใช้โยนี (อวัยวะเพศหญิง) เป็นสัญลักษณ์แทนพระนางHariani Santiko, The Goddess Durgā in the East-Javanese Period, Asian Folklore Studies, Vol. 56, No. 2 (1997), pp. 209-226Ananda Coomaraswamy, Saiva Sculptures, Museum of Fine Arts Bulletin, Vol. 20, No. 118 (Apr., 1922), pp 15-24

ศัพทมูล
คำว่า "ปารวตี" มีที่มาจาก "ปรรวัต" (Parvata) คือ บรรพต แปลว่า ภูเขา พระนามหนึ่งของพระหิมวัต พระบิดาผู้เป็นเจ้าแห่งภูเขา "ปารวตี" แปลว่า นางภูเขาAlain Daniélou (1992), Gods of Love and Ecstasy: The Traditions of Shiva and Dionysus, , pp 77-80

ในวรรณกรรมฮินดู พระนางปารวตีทรงเป็นที่รู้จักในหลายพระนามJohn Muir, , pp 422-436 คัมภีร์ ลลิตาสหสรนาม (Lalita Sahasranama) บันทึกพระนามของพระนางไว้ถึงหลักพันKeller and Ruether (2006), Encyclopedia of Women and Religion in North America, Indiana University Press, , pp 663

หนึ่งในพระนามที่นิยมใช้เรียกขานพระนาง คือ "อุมา" ในเอกสารสมัยแรก พระนามนี้เป็นของพระสตี ชายาองค์แรกของพระศิวะซึ่งกลับชาติมาเกิดเป็นพระนางปารวตี แต่เอกกสารสมัยหลัง เช่น รามายณะ ถือว่า "อุมา" เป็นไวพจน์ของ "ปารวตี" ซึ่งอุมาแปลว่าแสงสว่าง ชื่อเสียงหรือความราบคาบ Wilkins pp.240-1
# ลิหลิงฉี
ลิ หลิง ฉี เป็นบุตรสาวคนเดียวของลิโป้ (ใน สามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง(หน)มีการกล่าวถึงแต่ไม่ได้กล่าวชื่อ เพียงแต่กล่าวว่าเป็นบุตรสาวของลิโป้) อายุรุ่นราวคราวเดียวกับบุตรชายของอ้วนสุด เคยถูกทาบทามให้แต่งงานกับลูกชายของอ้วนสุดด้วยเหตุผลทางการเมืองถึง 2 ครั้ง แต่ทุกครั้งจะมีคนคอยขัดขวาง เพราะลิโป้กับอ้วนสุดมีความมักใหญ่ใฝ่สูงทั้งคู่ หากเป็นญาติใกล้ชิดกันแล้ว อาจจะร่วมมือกันสร้างความวุ่นวายเป็นได้

ลิหลิงฉี
# เตียนห้อง
เตียนห้อง  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เสนาธิการของอ้วนเสี้ยว มีความคิดความอ่านดี แต่เลือกนายผิด ในช่วงที่โจโฉยกทัพกำลังมาตีเล่าปี่ที่ชีจิ๋ว เล่าปี่ส่งจดหมายถึงอ้วนเสี้ยวให้ช่วยตีฮูโต๋เพื่อทำให้โจโฉห่วงหน้าพะวงหลัง แต่อ้วนเสี้ยวอ้างว่าอ้วนซงบุตรคนเล็กของตนป่วยไม่มีจิตใจจะทำสงคราม เตียนห้องพยายามชี้ข้อดีของการบุกตี แต่อ้วนเสี้ยวไม่ฟัง

ต่อมา อ้วนเสี้ยวคิดยกทัพตีโจโฉ เตียนห้องมาห้ามแล้วว่าครั้งก่อนที่ฮูโต๋ว่างเปล่ากลับไม่เข้าตี มาตีเมื่อโจโฉมีกำลังพร้อมสรรพต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน อ้วนเสี้ยวโกรธกล่าวหาว่าเตียนห้องพูดทำลายขวัญกองทัพ แล้วให้นำตัวไปขัง ต่อมา อ้วนเสี้ยวพ่ายแพ้โจโฉราบคาบในศึกกัวต๋อสมดังคาดของเตียนห้อง อ้วนเสี้ยวคิดถ้าปล่อยเตียนห้องออกจากห้องขัง เตียนห้องต้องเยาะเย้ยตนแน่ จึงส่งคนไปสังหารเตียนห้อง แต่เตียนห้องรู้ชะตาตนเองดี จึงได้ปลิดชีวิตตนเองไปก่อนหน้านี้แล้ว
# ลิห้อม
ลิห้อม  ชื่อรอง จื่อเหิง เป็นเสนาธิการคนสำคัญของง่อก๊ก รับใช้ตระกูลซุนตั้งแต่ซุนเซ็กจนถึงซุนกวน เคยเป็นพ่อสื่อในแผนการหมั้นหมายเล่าปี่และนางซุนฮูหยิน เพื่อลวงเล่าปี่มาสังหาร แต่แผนการล้มเหลวเพราะขงเบ้งรู้ทัน สามารถแก้สถานการณ์ได้ สุดท้าย จากแผนลวงสังหารกลายเป็นเรื่องจริง กลายเป็นการแต่งงานกันจริงๆ  เขามีผลงานโดดเด่นในการเป็นแม่ทัพรับศึกกองทัพวุยก๊กซึ่งนำโดยโจฮิว และจงป้า ซึ่งแม้สถานการณ์ฝ่ายง่อก๊กในช่วงต้นจะไม่สู้ดีนัก แต่ด้วยความร่วมมือกันของตัวเขา ซุนเสียว และชีเซ่ง ทำให้สามารถขับไล่กองทัพวุยก๊กออกไปได้
เขาได้รับการแต่งตั้นให้เป็นผู้ว่าราชการเขตยังจิ๋ว กระทั่งในปี พ.ศ. 771 (ค.ศ. 228) เขากำลังจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นจอมพล แต่ด้วยปัญหาสุขภาพทำให้เสียชีวิตไปเสียก่อน
# สัญลักษณ์ธาตุ
สัญลักษณ์ธาตุ เป็นสัญลักษณ์ที่ใช้แสดงอย่างย่อๆ ว่าธาตุนี้คือธาตุอะไร ใช้ในการเขียนสูตรของสารประกอบ

 ยุคแรก 
จอห์น ดาลตันเป็นผู้ริเริ่มให้ใช้ภาพแทนสัญลักษณ์ของธาตุ เช่น ไฮโดรเจนใช้รูปวงกลมมีจุดอยู่ตรงกลาง คาร์บอนใช้รูปวงกลมทึบ เป็นต้น
 ยุคถัดมา 
เมื่อธาตุมีจำนวนมากขึ้น การใช้ภาพจึงไม่เหมาะสม โจนส์ จาคอบ เบอร์ซีเลียสจึงเสนอให้ใช้ตัวอักษร โดยใช้ตัวอักษรขึ้นต้นชื่อธาตุในภาษาอังกฤษ หรือภาษาละติน ถ้าซ้ำกันให้ใช้ตัวอักษรตัวใดตัวหนึ่งในชื่อธาตุนั้น
# พระยมี
พระยมี   เป็นเทวีในศาสนาฮินดู ผู้ดูแลและรักษาแม่น้ำยมุนาและเป็นเทพแห่งน้ำ หรืออีกพระนามคือ กลินทิ  ในปรัมปราวิทยาฮินดู เชื่อว่าพระองค์เกี่ยวข้องกับพระกฤษณะ และเป็นฝาแฝดคู่กับพระยม ได้รับความนิยมในการบูชาในฐานะเทพแห่งน้ำคู่กับพระแม่คงคาและพระสุรัสวดี ในประเทศไทยพระนามของพระนางเป็นหนึ่งสระศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่สำหรับใช้แทนแม่น้ำยมุนาและในการพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์ไทย

 ประติมานวิทยา 
ในประติมานวิทยา พระนางยมุนามักจะปรากฏพระองค์คู่กับพระแม่คงคาในฐานะผู้รักษาและพิทักษ์เทวสถานเพื่อชำระล้างและขจัดอาถรรพณ์ของผู้ที่จะเข้ามาสักการะบูชาให้บริสุทธิ์ ในจิตรกรรมของประติมากรรมพระนางจะมีผิวสีคล้ำและทรงพาหนะเป็นเต่าในศิลปะโบราณมักจะทรงประทับยืนตริภังค์และทรงสัญญาลักษณ์หม้อปูรณฆฏะในหัตถ์ข้างหนึ่ง ส่วนในศิลปะประเพณีนิยมอินเดียในปัจจุบันมักจะทรงเทพอาวุธคือบัวและปุษปะมาลา (พวงมาลัย)

 เทวสถาน 
 สระศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ - ตั้งตามชื่อแม่น้ำยมุนาและถือเป็นตัวแทนของพระนาง ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อพระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปประเทศอินเดีย ในปี พ.ศ. 2415 ทรงได้นำน้ำปัญจมหานทีที่มีการบันทึกในตำราของพราหมณ์ กลับมายังประเทศสยามด้วย และในปี พ.ศ. 2416 เมื่อพระองค์ได้รับราชาภิเษกเป็นครั้งที่ 2 น้ำสรงมุรธาภิเษก จึงเพิ่มน้ำปัญจมหานทีลงในน้ำเบญจสุทธิคงคาและน้ำในสระศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ ของเมืองสุพรรณบุรีด้วย
 เทวรูปพระแม่ยุมนา - ในฐานะผู้รักษาและพิทักษ์ตาเลชุภวานีมนเทียร พระราชวังปาตัน ประเทศเนปาล
 ยมุโนตรี - เทวสถานอุทิศแก่พระยมุนาในรัฐอุตตราขัณฑ์ เป็นแหล่งต้นน้ำของแม่น้ำยมุนา
 ยมุนาเทวีมนเทียร - เมืองมถุรา รัฐอุตตรประเทศ ริมแม่น้ำแม่น้ำยมุนา วังน้ำวนสังคัมhttps://timesofindia.indiatimes.com/travel/destinations/Yum-Yamuna-Temple/ps47615631.cms
 ประติมากรรมนูนต่ำในถ้ำเอลโลรา - เมืองออรังกบาด รัฐมหาราษฏระ ปรากฏพระองค์ร่วมกับพระแม่คงคาและพระสุรัสวดีในฐานะเทพแห่งน้ำจากคตินิยมในวังน้ำวนสังคัมhttp://oknation.nationtv.tv/blog/supawan/2016/09/10/entry-1

 ปรัมปราวิทยา 
ในมหาภารตะ เมื่อนางเทวกีประสูติพระกฤษณะ ท้าววาสุเทพซึ่งเป็นราชบิดาได้นำพระกฤษณะกุมารหนีออกจากคุกของพระยากังสะ และหนีโดยการข้ามแม่น้ำยมุนา ซึ่งเทพียมุนาได้มาอภิบาลและคุ้มครองพระกฤษณะกุมาร และท้าววาสุเทพ จนปลอดภัย
# โรงเรียนอนุบาลพนัสศึกษาลัย
โรงเรียนอนุบาลพนัสศึกษาลัย เป็นโรงเรียนรัฐบาล แบบสหศึกษา เปิดสอนในระดับอนุบาล ประถมศึกษา ในอำเภอพนัสนิคม สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ

 ประวัติโรงเรียน 
แต่เดิมโรงเรียนอนุบาลพนัสศึกษาลัย อาศัยอยู่ที่วัดใหม่ท้ายตลาด (วัดพิมพฤฒาราม) ตำบลพนัสนิคม อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี เป็นสถานที่เรียนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2465 โดยมีพระอนทอาษา นายอำเภอพนัสนิคม เป็นผู้จัดการตั้งขึ้นให้ชื่อว่า "โรงเรียนประชาบาลตำบลพนัส" ในขณะนั้น นายยาลยานันท์ เป็นศึกษาธิการอำเภอพนัสนิคม

ต่อมาสมัยหลวงชรัมภิรารักษ์ เป็นนายอำเภอพนัสนิคม และนายเสงี่ยม เจริญฮวด (นายเสงี่ยม วัฒนธรรม) เป็นศึกษาธิการอำเภอพนัสนิคม 
สมัยนั้นมาเป็นประธานในงานเปิดโรงเรียน และให้ชื่อว่าโรงเรียนประชาบาลประจำอำเภอพนัสนิคม "พนัสศึกษาลัย" นักเรียนและครูจากโรงเรียนวัดใหม่ท้ายตลาด จึงย้ายมาทำการเรียนการสอนที่โรงเรียนหลังใหม่

ปี พ.ศ. 2479 ทางราชการให้ตั้งโรงเรียนรัฐบาลขึ้น และราชการได้วางระเบียบใหม่ให้โรงเรียนรัฐบาลเท่านั้นให้ชื่อว่า โรงเรียนประจำอำเภอ ดังนั้นจึงเปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนประชาบาล ตำบลกุฏโง้ง 1(พนัสศึกษาลัย) จนกระทั่งในปัจจุบันให้ชื่อว่า "โรงเรียนอนุบาลพนัสศึกษาลัย"
ในปี พ.ศ. 2478 ประเทศไทยอยู่ในภาวะสงครามถูกโจมตีทางอากาศ โรงเรียนฝึกหัดครูบ้านสมเด็จพระยา ได้อพยพครูและนักเรียนฝึกหัดครูจากธนบุรีมาอาศัยโรงเรียนนี้ นักเรียนและครูจึงย้ายไปเรียนที่วัดใหม่พิมพฤฒารามชั่วคราว จนถึง พ.ศ. 2488 เหตุการณ์ปกติจึงย้ายมาเรียนที่เดิม
ปี พ.ศ. 2496 เปิดชั้นเด็กเล็ก รับนักเรียนอายุ 5-7 ปี และเปิดตั้งแต่ วันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 เป็นต้นมา พ.ศ. 2502 เปิดชั้นเรียนมัธยมสามัญ สังกัดกองการศึกษาพิเศษ ซึ่งต่อมาเปลี่ยนเป็นประถมศึกษาตอนปลาย (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5-7)
ปี พ.ศ. 2523 ได้โอนเข้าสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ

 ข้อมูลทั่วไป 
อัตลักษณ์ของโรงเรียน (School Identity) เรียนดี วินัยเด่น (Good Learning Good Moral)
เอกลักษณ์ของโรงเรียน (School Unique) ต้นแบบโครงการโรงเรียนในฝัน (Lap Schools Project)
คำขวัญ ลูก น.พ.ล. เรียนดี  มีคุณธรรม"

 การศึกษา  
 ระดับอนุบาล
 ระดับประถมศึกษา

 หลักสูตรการศึกษา 
 อนุบาล
 ประถมศึกษา
 โรงเรียนสองภาษา
 โรงเรียนสามภาษา

 แหล่งข้อมูลอื่น
# รายชื่อปฏิบัติการทางทหารระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
แนวรบด้านตะวันตก 

ปฏิบัติการสิงโตทะเล (Operation Sealion)

ปฏิบัติการนี้เป็นปฏิบัติการสำหรับการยกพลขึ้นเกาะอังกฤษของกองทัพนาซีเยอรมัน ซึ่งการจะยกพลขึ้นได้นั้นต้องทำการถล่มกองทัพเรือและกองทัพอากาศของอังกฤษให้สิ้นซากเสียก่อนแล้วค่อยทำการยกพลขึ้นบก แม้ว่ากองทัพอากาศของเยอรมนีจะถล่มกรุงลอนดอนและอีกหลายๆ เมืองในอังกฤษจนได้รับความเสียหายอย่างหนัก แต่ก็ไม่สามารถทำให้อังกฤษยอมแพ้ได้ และอังกฤษยังได้รับกำลังเสริมเพิ่มเติมจากสหรัฐอเมริกา และประเทศเครือจักรภพอีก จนกระทั่งวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ.1940 กองทัพอากาศเยอรมนีได้ยุติการถล่มเกาะอังกฤษ สิ่งที่ทำให้อังกฤษสามารถต่อสู้กับกองทัพอากาศเยอรมนีได้เพราะว่าอังกฤษได้มีการพัฒนาระบบเรดาห์ในการค้นหาเครื่องบินของกองทัพเยอรมัน จึงทำให้อังกฤษมีการเตรียมตัวเพื่อ
รับมือการโจมตีได้ทันท่วงที

 แนวรบด้านตะวันออก 

ปฏิบัติการบาร์บารอสซา (Operation Barbarossa)

เป็นปฏิบัติการที่กองทัพนาซีใช้ในการรุกรานสหภาพโซเวียตเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1941 ซึ่งหลังจากที่ฝรั่งเศสได้ลงนามยอมแพ้ต่อกองทัพนาซีครบ 1 ปีพอดี โดยปฏิบัติการนี้กองทัพฝ่ายอักษะใช้กำลังทหารประมาณ 5,600,000 คน ส่วนสหภาพโซเวียตมีกำลังทหารในการป้องกันในช่วงนั้นประมาณ 2,900,000 คน โดยปฏิบัติการครั้งนี้แบ่งออกเป็น 3 สาย คือ สายที่ 1 มุ่งตรงไปยังเมืองเลนินกราดเพื่อตัดเส้นทางการลำเลียงอาวุธและยังทำให้สหภาพโซเวียตถูกตัดขาดจากโลกภายนอก สายที่ 2 ยึดเมืองทางตอนกลางแล้วมุ่งตรงไปยังกรุงมอสโก และส่วนที่ 3 มุ่งตรงไปยังเมืองเคียฟ (เมืองหลวงของยูเครนในปัจจุบัน) แล้วมุ่งตรงไปยังลุ่มแม่น้ำวอลกาเพื่อยึดเมืองสตาลินกราด ซึ่งในตอนต้นของปฏิบัติการนี้ทางกองทัพฝ่ายอักษะเกือบประสบความสำเร็จในการยึดครองสหภาพโซเวียต เนื่องจากอยู่ห่างจากนครหลวงมอสโกเพียง 40 ไมล์เท่านั้นและกองทัพแดงของโซเวียตในช่วงต้นๆ ต้องเสียทหารไปกว่า 5 ล้านคน ส่วนที่เมืองสตาลินกราดนั้นกองทัพฝ่ายอักษะไม่สามารถที่จะตีแตกได้เพราะการป้องกันอันเข้มแข็งของกองทัพแดง ซึ่งในเมืองนี้จะเป็นจุดชี้ชะตาแห่งชัยชนะระหว่างกองทัพแดงและกองทัพนาซี แต่ในที่สุดกองทัพแดงก็สามารถกำชัยชนะมาได้ในที่สุด ในปฏิบัติการนี้นั้นแม้ว่าสหภาพโซเวียตจะมีชัยชนะเหนือกองทัพฝ่ายอักษะ แต่ก็ต้องแลกมาด้วยการสังเวยชีวิตของประชากรและกำลังทหารกว่า 27 ล้านคน และอาวุธอีกหลายล้านตัน จนกระทั่งกองทัพแดงตีโต้ตอบกลับจนทำให้ฝ่ายอักษะแพ้สงครามในที่สุด และสาเหตุนี้เองที่ทำให้เป็นการเปิดโอกาสให้สหภาพโซเวียตเข้ายึดครองประเทศแถบยุโรปกลางและบอลข่านได้อย่างง่ายดาย
# วิทยาลัยการอาชีพพนัสนิคม
วิทยาลัยการอาชีพพนัสนิคม เป็นสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ในอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี

 ประวัติ 
วิทยาลัยการอาชีพพนัสนิคม  เป็นสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นตามนโยบายการขยายโอกาสทางการศึกษาวิชาชีพของกระทรวงศึกษาธิการ  โดยเริ่มจากการจัดตั้งคณะทำงานศึกษาโอกาสความเป็นไปได้ในการจดตั้งขึ้น ซึ่งผลการศึกษาพบว่าการจัดตั้งวิทยาลัยขึ้นที่อำเภอพนัสนิคมนั้น  มีความเหมาะสมทั้งในด้านของนักศึกษาที่คาดว่าจะเข้าศึกษาต่อในพื้นที่บริการและด้านศักยภาพในการขยายตัวทางด้านการค้าอุตสาหกรรมที่เพิ่มขึ้นทุกปี  ดังนั้นจึงมีการเสนอโครงการจัดตั้งวิทยาลัยฯขึ้น  และนำเข้าสู่การพิจารณาของกรมอาชีวศึกษา ในปี  พ.ศ. 2536 โดยจัดหาพื้นที่ซึ่งเป็นที่ดินสาธารณประโยชน์และอยู่ในความดูแลของสภาตำบลนาเริก อำเภอพนัสนิคม จำนวนพื้นที่  46 ไร่  2 งาน  60 ตารางวา  อยู่ติดกับศูนย์ขยายพันธุ์พืชที่  19 (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข  331)และห่างจากเทศบาลเมืองพนัสนิคม  ประมาณ  10  กิโลเมตร  ได้รับอนุมัติให้ประกาศจัดตั้งเมื่อ วันที่  31  พฤษภาคม  2536 ตามประกาศจัดตั้งวิทยาลัยการอาชีพระดับอำเภอ

เปิดสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช) และระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง(ปวส) มีการดำเนินการทางการศึกษาใน
 
 แผนกวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ
 แผนกวิชาการขาย
 แผนกวิชาบัญชี
 แผนกวิชาช่างเชื่อม
 แผนกวิชาช่างอิเล็กทรอนิกส์
 แผนกวิชาช่างยนต์
 แผนกวิชาช่างไฟฟ้ากำลัง

 หลักสูตรการศึกษา 
 
 หลักสูตร หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.)
 สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ
 สาขาวิชาการขาย
 สาขาวิชาบัญชี
 สาขาวิชาช่างเชื่อม
 สาขาวิชาช่างอิเล็กทรอนิกส์
 สาขาวิชาช่างยนต์
 สาขาวิชาช่างไฟฟ้ากำลังประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)
 สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ
 สาขาวิชาการตลาด
 สาขาวิชาการบัญชี
 สาขาวิชาการจัดการทั่วไป
 สาขาวิชาเทคนิคโลหะ
 สาขาวิชาอิเล็กทรอนิกส์
 สาขาวิชาเทคนิคยานยนต์
 สาขาวิชาไฟฟ้ากำลัง

 คุณสมบัติผู้เข้าศึกษาต่อ 
 ระดับ ปวช. - สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (ม.3) หรือเทียบเท่า
 ระดับ ปวส. - สำเร็จการศึกษาระดับ ปวช. ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.6) หรือเทียบเท่า

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ