wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# คีตา เรคคอร์ดส
คีตา  เป็นชื่อของอดีตค่ายเพลงค่ายหนึ่งในประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2529 โดยบุคลากรจากเจเอสแอล 3 คน คือ สมพงษ์ วรรณภิญโญ, ลาวัลย์ ชูพินิจ และจำนรรค์ อัษฎามงคล และยังมีวรชัย ธรรมสังคีติ จากบริษัท เมโทรแผ่นเสียงและเทป และประภาส ชลศรานนท์ มาร่วมเป็นหุ้นส่วน บริหารงานโดยสมพงษ์และประภาส ขณะนั้นใช้ชื่อว่า บริษัท คีตา แผ่นเสียงและเทป จำกัดโดยมีสัญลักษณ์ของบริษัทเป็นรูปนาฬิกาทราย ซึ่งอัลบั้มชุดแรกของค่ายออกวางแผงเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2530 คืออัลบั้ม ดนตรีออกเดิน ของหนุ่มเสก - เสกสรร ชัยเจริญ และสำนักงานแห่งแรกตั้งอยู่ที่อาคารสยามคอนโดมิเนียม ก่อนจะย้ายไปอยู่ที่สตูดิโอแอคทีฟของเจเอสแอลเมื่อต้นปี พ.ศ. 2530 

ในช่วงต้นเดือนตุลาคม พ.ศ. 2532 คีตาแยกตัวจากเจเอสแอล มาบริหารเอง และย้ายสำนักงานไปอยู่ที่ซอยศูนย์วิจัย 2 ใกล้กับโรต้ากรุ๊ป จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น คีตา เรคคอร์ดส ในยุคของประภาสและสมพงษ์ ภายหลังทั้งคู่ลาออกไปก่อตั้งเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ร่วมกับปัญญา นิรันดร์กุล ที่ลาออกจากเจเอสแอลมาเช่นกัน ก่อนที่สมพงษ์จะแยกไปก่อตั้งทีวี ธันเดอร์ ในภายหลัง จึงเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น คีตา เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ ในยุคแสงชัย อภิชาติวรพงษ์ และ คีตามิวสิค ในยุควิโรจน์ ปรีชาว่องไวกุล และ ไพวงษ์ เตชะณรงค์ ในช่วงสั้น ๆ ไม่กี่เดือน ก่อนจะปิดกิจการไปตามลำดับ (ในสมัยนั้นประเทศไทยจะมีค่ายเพลงใหญ่ อยู่ 4 ค่าย คือ แกรมมี่ คีตา อาร์เอส และ นิธิทัศน์)

และในวันที่ 1-3 เมษายน พ.ศ. 2537 คีตา เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ ได้จัดการแสดงรถบิ๊กฟุตขึ้นมาเป็นครั้งแรกในประเทศไทย ที่สนามกีฬากองทัพบก และมีการแสดงคอนเสิร์ตโดยศิลปินร็อกในสังกัด คือ พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง และ บิลลี่ โอแกนบิ๊กฟุตที่จะมาแสดงที่เมืองไทย 2537

ปัจจุบัน คีตามิวสิค ได้ปิดกิจการลงไปแล้วเมื่อปี พ.ศ. 2541,2542 โดยได้ขายลิขสิทธิ์เพลงของคีตาให้กับ บริษัท ไรท์บียอนด์ จำกัด เป็นผู้จัดแทน

 ศิลปินในค่ายที่มีชื่อเสียง 

ยุค คีตา แผ่นเสียง-เทป
 เสกสรร ชัยเจริญ (หนุ่มเสก)
 เฉลียง
 แอนนา โรจน์รุ่งฤกษ์
 คนกันเอง
 เฌอ
 ยุ้ย ญาติเยอะ
 เยื่อไม้ (วิระ บำรุงศรี, อรวี สัจจานนท์, นพ โสตถิพันธุ์)
 ไพจิตร อักษรณรงค์
 อังศนา ช้างเศวต
 พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
 สุรศักดิ์ วงษ์ไทย
 มาโนช ฤทธิ์เต็ม
 บี (เป็น อยู่ คือ)

ยุค คีตา เรคคอร์ดส
 โคโค่แจ๊ซ
 สามโทน
 ภัสสร บุณยเกียรติ
 มะลิลา บราซิลเลี่ยน
 สุนิสา สุขบุญสังข์
 เมทนี บุรณศิริ
 เบิร์ดกะฮาร์ท
 กิติกร เพ็ญโรจน์
 แสงระวี อัศวรักษ์
 ออโต้บาห์น
 จารุณี สุขสวัสดิ์
 ภุชงค์ โยธาพิทักษ์
 ยุรนันท์ ภมรมนตรี
 นฤเบศร์ จินปิ่นเพชร
 ยังบลัด
 ยูโฟร์
 ปัทมวรรณ นิยม (นามสกุลเดิม เค้ามูลคดี)

ยุค คีตา เอ็นเทอร์เทนเม้นท์
 สันติสุข พรหมศิริ
 ฝันดี-ฝันเด่น
 บิลลี่ โอแกน
 ชุติมา นัยนา
 ทีเคโอ
 คณิต เขียวเซ็น
 พีรพล จันทรากาศ
 เก่ง สิริพร
 ที-สเกิร์ต
 ดร.คิดส์
 แอนเดรีย สวอเรซ
 สุรวุฑ ไหมกัน
 ตรีรัก รักการดี
 กังสดาล สุขแก้ว
 แจน ฮัลโหลวีน (Jan Hallo-Ween)
 ทิค แทค โท
 แจ็ค-จิล
 แจ็ค ไอเฟล
 เดอะร็อคฟาเธอร์
 ไนซ์
 ธีรศักดิ์ พันธุจริยา
 นันทวัฒน์ อาศิรพจนกุล

โปรดิวเซอร์และบุคลากรทางดนตรี
 ประภาส ชลศรานนท์
 ภูษิต ไล้ทอง
 จิรพรรณ อังศวานนท์
 อนุวัฒน์ สืบสุวรรณ
 ทรงวุฒิ จรูญเรืองฤทธิ์
 วิจิตร จิตรรังสรรค์
 โดม ทิวทอง
 เดชา อินทาภิรัต
 สุรชัย บุญแต่ง
 กฤษฎา ปาลีวงศ์
 ฉัตรชัย ดุริยประณีต
 ระวี กังสนารักษ์
 ปิติ ลิ้มเจริญ
 วรรธนา วีรยวรรธน
 นิมิตร จิตรานนท์
 สุรโชค สาตราภัย
 ยรรยง กนกโชติ
 จักรกฤช มัฆนาโส
 สุทธิพงษ์ สมบัติจินดา
 กสิ นิพัฒน์ศิริผล
 ยุทธนา ศรีอาจ
 บรรเจิด สินธุฉ่ำ
 เชษฐา ยารสเอก
 วีระพงษ์ ศุภรประเสริฐ
 สมศักดิ์ ผาสุขธรรม
 พนากิจ มูลเมือง
 สานุ ศิริยงค์
# มหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิ
มหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิ  หรือย่อว่า  เป็นมหาวิทยาลัยในจังหวัดโตเกียวที่เปิดสอนเฉพาะวิชาด้านสังคมศาสตร์ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2418 ปัจจุบันมีนักศึกษาประมาณ 6,500 คน ประกอบด้วยสามศูนย์ คือคูนิตาจิ โคไดระ และคันดะ 

ถึงแม้จะเป็นเพียงมหาวิทยาลัยขนาดเล็กที่มีคณะเพียง 4 คณะ แต่ก็ถือว่าเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยชั้นนำที่มีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น จึงทำให้จัดอันดับจากโรงเรียนกวดวิชาต่าง ๆ ให้เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยรัฐที่สอบเข้าได้ยากที่สุด .การจัดลำดับความยากในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยรัฐ. โรงเรียนกวดวิชา Yoyogi Seminar

การศึกษาจะเน้นระบบเซมินาร์ซึ่งเปิดโอกาสให้นักศึกษาอภิปรายภายในกลุ่มเล็ก ๆ จำนวน 10-15 คน มหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในประเทศญี่ปุ่นที่นำระบบเซมินาร์มาใช้ และยังให้เป็นวิชาบังคับจนปัจจุบัน

 ประวัติ 
thumb|หอประชุมมหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิ
เริ่มก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2418 โดยแต่เดิมชื่อสถาบันฝึกอบรมธุรกิจ  โดยมีจุดประสงค์เพื่อการสร้างทรัพยากรมนุษย์ที่จะสามารถเป็นผู้นำในอุตสาหกรรมต่าง ๆ  ดั่งปรัชญาของมหาวิทยาลัยว่า "Captains of Industry" ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิในปี พ.ศ. 2472 ประกอบด้วย 3 คณะ ได้แก่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี คณะเศรษฐศาสตร์ และ คณะนิติสังคมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2494 คณะนิติสังคมศาสตร์จึงแยกออกเป็นคณะนิติศาสตร์และสังคมศาสตร์ 

ภายหลังมีการก่อตั้งบัณฑิตวิทยาลัยภาษาและสังคมวิทยา (พ.ศ. 2539), ศูนย์วิจัยนวัตกรรม (พ.ศ. 2540), บัณฑิตวิทยาลัยบริหารธุรกิจนานาชาติ (พ.ศ. 2541), บัณฑิตวิทยาลัยเพื่อการวางนโยบายสาธารณะ (พ.ศ. 2548) ตามลำดับ

 สัญลักษณ์ 
สัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิคือไม้เท้าของเทพเมอร์คิวรี่ซึ่งเป็นเทพเจ้าแห่งการค้า มีตัวอักษร ซี 2 ตัว ซึ่งย่อมาจาก “Commercial College” และงูซึ่งแสดงถึงความฉลาดเฉลียว

 คณะและบัณฑิตวิทยาลัย 
 คณะ 
 พาณิชยศาสตร์และการบัญชี
 เศรษฐศาสตร์
 นิติศาสตร์
 สังคมศาสตร์

 บัณฑิตวิทยาลัย 
 พาณิชยศาสตร์และการบัญชี
 เศรษฐศาสตร์
 นิติศาสตร์
 สังคมศาสตร์
 ภาษาและสังคมวิทยา
 บริหารธุรกิจนานาชาติ (ICS) ซึ่งมีการเปิดสอนหลักสูตรภาษาอังกฤษ
 นโยบายสาธารณะ

 สถาบันวิจัย 
 ศูนย์วิจัยนวัตกรรม 
 สถาบันวิจัยเศรษฐศาสตร์

 ความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยอื่น 
 มหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิมีการทำสัญญาความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยในต่างประเทศกว่า 40 แห่ง เช่น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ในไทย มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ในสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยปักกิ่ง ในจีน มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย ในออสเตรเลีย มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ในสหราชอาณาจักร เป็นต้น
# มาร์กาเรตแห่งแอนติออก
นักบุญมาร์กาเรตแห่งแอนติออก  หรือนักบุญมาร์กาเรตพรหมจารี (Margaret the Virgina) เป็นนักบุญ พรหมจารี และมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 304  นักบุญมาร์กาเรตแห่งแอนติออกเป็นหนึ่งในนักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์

ที่มาของนักบุญมาร์กาเรตไม่เป็นที่ทราบแน่นอนหรือเป็นที่สงสัยกันว่ามีตัวตนจริงหรือไม่  เมื่อปี ค.ศ. 494 สมเด็จพระสันตะปาปาเกลาซิอุสที่ 1 ทรงประกาศว่าเรื่องของนักบุญมาร์การเรตเป็นเรื่องจากคัมภีร์นอกสารบบ (Apocrypha) แต่ความนิยมของนักบุญมาร์กาเรตไม่ได้หายไปและมารุ่งเรืองขึ้นอีกทางตะวันตกในสมัยสงครามครูเสด กล่าวกันว่าถ้าใครเขียนหรืออ่านเรื่องราวชีวิตของท่าน ก็จะมอบพระคุณการุญ (indulgence) แก่ผู้นั้น หรืออาจจะมาช่วยขวางอันตรายที่เกิดขึ้น ความเชื่อเช่นนี้ทำให้ลัทธิบูชาของนักบุญมาร์การเรตเป็นที่แพร่หลายกันมาก "Margaret of Antioch"  The Oxford Dictionary of Saints. David Hugh Farmer. Oxford University Press 2003. Oxford Reference Online. Oxford University Press. Accessed  16 June 2007  <http://www.oxfordreference.com/views/ENTRY.html?subview=Main&entry=t100.e1078>

ตามตำนานทองนักบุญมาร์กาเร็ตเป็นชาวแอนติออก เป็นลูกสาวของนักบวชนอกศาสนาชื่อเอเดเซียส และอาศัยอยู่กับแม่เลึ้ยงโดยเลึ้ยงแกะ พ่อเยาะเย้ยในความเชื่อในคริสต์ศาสนาของนักบุญมาร์การเร็ต โอลิเบรียสขอแต่งงานกับมาร์กาเรตแต่มีข้อแม้ว่ามาร์กาเรตต้องเลิกนับถือคริสต์ศาสนาแต่มาร์กาเรตไม่ยอม จึงถูกทรมานระหว่างการทรมานก็เกิดปาฏิหาริย์ขึ้นหลายอย่างเช่นเรื่องหนึ่งกล่าวว่านักบุญมาร์กาเรตถูกซาตานในรูปของมังกรกลืนแต่ก็หนีมาได้ เพราะกางเขนที่ถือไว้ในมือระคายท้องมังกร ในที่สุดก็ถูกสังหารเมื่อราว ค.ศ. 304 แม้แต่ตำนานทองก็ยังแสดงความไม่น่าเชื่อถือในเรื่องที่กล่าวโดยบรรยายเหตุการณ์สุดท้ายว่าให้ผู้อ่านฟังหูไว้หู(trans. Ryan, 1.369)

ทางคริสตจักรออร์ทอดอกซ์รู้จักมาร์กาเรตในชื่อมารีนา และวันฉลองตรงกับวันที่ 17 กรกฎาคม และอาจจะเป็นคนคนเดียวกับนักบุญเพลาเกีย เพราะชื่อ “มารีนา” ในภาษากรีกเป็นชื่อเดียวกับ “เพลาเกีย” และเพลาเกียกล่าวตามตำนานว่าชื่อ มาร์การิโต แต่ไม่มีหลักฐานอะไรที่สามารถบอกความสัมพันธ์ของนักบุญสององค์นี้  มารินาของกรีกมาจากแอนติออก แต่เมื่อความตอนนี้หายไปจากทางตะวันตก   

thumb|left|“นักบุญมาร์กาเรตและมังกร” หินอาลาบาสเตอร์มีรอยปิดทองจากทูลูส จากราว ค.ศ. 1475 ปัจจุบันอยู่ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตัน, นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
ลัทธิบูชานักบุญมาร์การเร็ตมีความนิยมกันมากในอังกฤษโดยจะเห็นได้จากโบสถ์ถึง 250 โบสถ์ตั้งตามชื่อมาร์การเร็ต ผู้ที่เลื่อมใสเชื่อกันว่าเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์สตรีมีครรภ์  ในศิลปะภาพของนักบุญมาร์การเรตมักจะเป็นผู้หญิงหนีมังกร 

นักบุญมาร์กาเรตเป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิกและมีชื่อในรายการ “มรณสักขีของโรมัน” สำหรับวันที่ 20 กรกฎาคมMartyrologium Romanum (Libreria Editrice Vaticana, 2001 ISBN 88-209-7210-7) และเป็นนักบุญองค์หนึ่งที่มาปรากฏตัวต่อนักบุญโยนออฟอาร์ค
# วังสะพานขาว
วังสะพานขาว ตั้งอยู่ริมถนนหลานหลวงตัดกับถนนกรุงเกษม เคยเป็นที่ทำการกรมประชาสงเคราะห์ ปัจจุบันเป็นกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์

วังสะพานขาวเคยเป็นวังที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกร พระราชโอรสองค์ที่ 42 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) โดยทรงสร้างพระราชทานให้แก่พระองค์เจ้าวุฒิไชยเฉลิมลาภ เมื่อทรงสำเร็จการศึกษาวิชาการทหารเรือจากประเทศอังกฤษแล้ว ซึ่งสร้างเสร็จทำพิธีขึ้นตำหนักเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2450 การขึ้นพระตำหนักพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าวุฒิไชยเฉลิมลาภ  ทรงใช้เป็นที่ประทับและที่ทรงงานราชการ

ภายหลังที่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกรสิ้นพระชนม์ ในปี พ.ศ. 2490 แล้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 กระทรวงมหาดไทยได้ขอซื้อที่ดินพร้อมอาคารจากทายาท เพื่อเป็นที่ตั้งของกรมประชาสงเคราะห์ ซึ่งเดิมอาศัยพื้นที่พระราชวังสราญรมย์อยู่

ปัจจุบัน ตำหนักกรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกร วังสะพานขาว ได้รับการอนุรักษ์เป็นโบราณสถาน

 สถาปัตยกรรม 
ตำหนักที่ประทับ (ซึ่งปัจจุบันใช้เป็นอาคารที่ทำการของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์) มีลักษณะเป็นสถาปัตยกรรมตะวันตกเป็นอาคารสองชั้น ด้านหลังมีหอคอยเพิ่มขึ้นเป็นสามชั้น มีการใช้ศิลปะลายปูนปั้นประดับตามซุ้มหน้าต่าง ตามรอยต่อนอกอาคารระหว่างชั้นบน ชั้นล่าง มุมอาคาร เหนือคูหาโค้งที่มุขหน้า และคูหาโค้งตามช่องเฉลียงชั้นล่าง ชั้นบนด้านหลังมีระเบียงแล่นไปจดกับส่วนหอคอย

ภายในตัวตำหนักมีห้องต่าง ๆ 10 ห้อง ชั้นล่าง 4 ห้อง ชั้นบน 6 ห้อง (ไม่นับโถงบันได โถงกลางชั้นบน และห้องน้ำ ซึ่งอยู่ด้านหลัง) ห้องทุกห้องในแต่ละชั้น มีประตูเปิดทะลุถึงกันหมด ประตูและหน้าต่างแต่ละบานมีขนาดสูงใหญ่ ล้อมด้วยกรอบไม้สีเข้ม เหนือประตูและหน้าต่างมีทับหลังเป็นแผ่นไม้ฉลุลายละเอียด บนผนังห้องประดับด้วยศิลปะปูนปั้น แบบเดียวกับภายนอกตำหนัก สอดรับกับลายฉลุบนเพดานห้อง

 ระเบียงภาพ
# ไทรเบกา
ไทรเบกา (, ; ย่อมาจาก "Triangle Below Canal Street") เป็นย่านหนึ่งบนเกาะแมนฮัตตันในมหานครนิวยอร์ก ตั้งอยู่ไม่ไกลจากไชน่าทาวน์ โซโห หรือลิตเติ้ลอิตาลี จากเหนือจรดใต้อยู่ระหว่างถนนแชมเบอรส์ จนถึงถนนคาแนล และด้านตะวันตกจรดตะวันออกอยู่ระหว่างแม่น้ำฮัดสันถึงถนนบรอดเวย์

ไทรเบกาเป็นย่านอุตสาหกรรมอาหารมาก่อน จนใน ค.ศ. 1995 สภาเมืองอนุมัติให้ดัดแปลงตึกบริเวณนี้เพื่อประโยชน์ด้านที่พักอาศัย ธุรกิจ และศิลปะได้ อาคารเก็บสินค้าจำนวนมากจึงถูกเปลี่ยนเป็นบ้านแบบลอฟต์ ซึ่งก็มีคนดังหลายคนอาศัยอย่างเช่น เมอรีล สตรีพ, กวินเน็ธ พัลโทรว์, มารายห์ แครี และ เอ็ม ไนต์ ชยามาลอน ผู้กำกับ ปัจจุบันไทรเบค่ามีทั้งร้านค้าและภัตตาคารหรู
# พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนภูวนัยนฤเบนทราธิบาล
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนภูวนัยนฤเบนทราธิบาล มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าสุบรรณ ประสูติเมื่อวันอังคาร แรม 1 ค่ำ เดือน 11 ปีจอ ตรงกับวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2369 ทรงเป็นราชโอรสลำดับที่ 46 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว กับเจ้าจอมมารดาขำ ในรัชสมัยรัชกาลที่ 4 โปรดเกล้าฯ ให้ทรงกำกับช่างและทรงสถาปนาเป็น กรมหมื่นภูวนัยนฤเบนทราภิบาล ต่อมาในรัชกาลที่ 5 โปรดเกล้าฯ เลื่อนเป็น กรมขุนภูวนัยนฤเบนทราธิบาล สิ้นพระชนม์เมื่อวันจันทร์ แรม 12 ค่ำ เดือนยี่ ปีวอก พ.ศ. 2427 ในรัชกาลที่ 5 ด้วยพระชันษา 59 ปี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานให้เจ้าพนักงานเชิญพระศพบรรจุโกศมณฑป ขึ้นตั้งบนชั้นแว่นฟ้า ณ ท้องพระโรง มีฉัตรเบญจา 9 คัน กลองชนะ 10 คู่ จ่าปี 1 จ่ากลอง 1 สังข์ 1 แตรงอน 2 แตรฝรั่ง 2 ประโคมพระศพ และพระสงฆ์สวดพระอภิธรรม 16 รูป ประจำพระศพทั้งกลางวันกลางคืน จนกว่าจะได้พระราชทานเพลิงพระศพ และมีหมายกำหนดการไว้ทุกข์ ในวันอังคาร เดือนยี่ แรมสิบสามค่ำ ปีวอก พ.ศ. 2427 พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2429 ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง 

พระองค์ทรงเป็นต้นราชสกุล สุบรรณโดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสกุลให้แก่ หม่อมเจ้าเทโพ ผู้ขอพระราชทานเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2456 เป็นนามสกุลอันดับที่ 933 ตามประกาศวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2456

พระโอรสธิดา
พระองค์ทรงมีพระโอรสและพระธิดา ดังนี้ 

 หม่อมเจ้าวัชรินทร์ สุบรรณ
 หม่อมเจ้ากรุง สุบรรณ
 หม่อมเจ้าหญิงใหญ่ สุบรรณ
 หม่อมเจ้าหญิงมณฑา สุบรรณ (ประสูติ พ.ศ. 2399 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2463 พระราชทานเพลิง ณ วัดสระเกศ เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2474)
 หม่อมเจ้าสวัสดิ์ สุบรรณ (ประสูติเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2402 สิ้นชีพิตักษัย พ.ศ. 2427 พระราชทานเพลิง ณ วัดสระเกศ)
 หม่อมเจ้าเทโพ สุบรรณ (ประสูติ พ.ศ. 2405 พระราชทานเพลิง ณ วัดเครือวัลย์ พ.ศ. 2460) สมรสกับหม่อมวอน สุบรรณ ณ อยุธยา มีโอรสธิดา คือ  
 หม่อมราชวงศ์หญิงชั้น สุบรรณ  
 หม่อมราชวงศ์อนันต์นพ สุบรรณ 
 หม่อมเจ้าหญิงสวาสดิ์ สุบรรณ (ประสูติ พ.ศ. 2407)
 หม่อมเจ้าทัศวรรณ สุบรรณ บางแห่งว่าชื่อหม่อมเจ้าพัทธวรรณ (ประสูติ พ.ศ. 2416 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2449 พระราชทานเพลิง ณ วัดอรุณราชาวราราม เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2450)
 หม่อมเจ้าธัญญวงศ์ สุบรรณ (ประสูติ พ.ศ. 2418 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2462 พระราชทานเพลิง ณ วัดสระเกศ เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2466) มีหม่อมหลวงวาด (ราชสกุลเดิม : ปาลกะวงศ์) เป็นมารดา สมรสกับหม่อมถมยา สุบรรณ ณ อยุธยา มีโอรสธิดา คือ  
 หม่อมราชวงศ์หญิงถาวรศรี (จรูญโรจน์) สุบรรณ  
 หม่อมราชวงศ์หญิงฉวีวรรณ สุบรรณ  
 หม่อมราชวงศ์ถวัลย์วงศ์ สุบรรณ  
 หม่อมราชวงศ์หญิงอนงค์นาฎ สุบรรณ 
 หม่อมราชวงศ์หญิงวิลาศลักษณ์ สุบรรณ  
 หม่อมราชวงศ์ศักดิ์ประเสริฐ สุบรรณ  
 หม่อมราชวงศ์หญิงเลิศวิไล สุบรรณ 
 หม่อมเจ้าพันธวงศ์ สุบรรณ 
 หม่อมเจ้าหญิงขาบ สุบรรณ
 หม่อมเจ้าหญิงสุคนธราศรี สุบรรณ (สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2446 พระราชทานเพลิง ณ วัดสระเกศ) เสกสมรสกับหม่อมเจ้าวัชรินทร์ สิงหรา พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงบดินทรไพศาลโสภณ ฑีฆชนม์เชษฐประยูร  
 หม่อมเจ้าโกเมศ สุบรรณ

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

 80px เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ 
 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นปฐมจุลจอมเกล้า
# แดเนียล ดิโอลัน
แดเนียล ดิโอลัน หรือ แดเนียล จูลัน (Daniel Julan) เป็นนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 50 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 6) เสมอ 2 แพ้ 29 
 ประวัติ 
ดิโอลันขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2541 ชนะคะแนนโดยเทคนิค อีกิง ฟอร์เมนเตรา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซุเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ชนะคะแนน ลีโอ รามิเรซ จากนั้น ป้องกันตำแหน่งได้ 1  ครั้ง ก่อนจะเดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทในไทยเมื่อ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน เมจิ ซีพียิม ไม่ได้แชมป์ จากนั้นก็เสียแชมป์ฟิลิปปินส์เมื่อ 26 มกราคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา 

ดิโอลันยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง แต่ส่วนใหญ่จะแพ้มากกว่าชนะ มาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2547  แพ้คะแนน ธีรพงษ์ ไดสตาร์ยิม และมาชกแพ้คะแนน เดวิด ลูกมหานาคเมื่อ พ.ศ. 2550 ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทอีกครั้งเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค นีโน ซูอีโล ยก 6 จากนั้น ดิโอลันขึ้นชกแพ้รวด เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 แพ้คะแนน เอลมาร์ ฟรานซิสโก จากนั้นก็แขวนนวมไป

 เกียรติประวัติ 

 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 12 ตุลาคม 2544 แพ้คะแนน เมจิ ซีพียิม ที่กทม.
 ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2550 แพ้น็อค ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ยก 4 ที่ โรงแรมเจ้าพระยา
# อาร์เนล ทิคัมเปย์
อาร์เนล ทินัมเปย์ (Arniel Tinampay) หรือ อาร์เนล คานิโอล ทิคัมเปย์ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์เกิดเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 ที่โบฮอล ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 8)เสมอ 1 แพ้ 17 
 ประวัติ 
ทิคัมปายขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 เสมอกับ แอนโทนี โรซัล ที่ ฟิลิปปินส์จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ ได้เดินทางมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน คมพยัคฆ์ เกียรติสิงห์น้อย และศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ ต่อมา ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ชนะคะแนน คูรี โนดา ป้องกันตำแน่งได้ 1 ครั้ง ก็เดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน ยอดสนั่น ส.นันทชัย และชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์เวท เมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน สมชาย นักบาลี จากนั้นชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นไลท์เวทเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน ซัดดัม เกียรติยงยุทธ ไม่ได้แชมป์

เมื่อกลับไปฟิลิปปินส์ ทิคัมปายก็เสียแชมป์ฟิลิปปินส์ แพ้คะแนน เฟอร์นันโด มอลทิญญ่า เมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ทิคัมปายจึงเลื่อนขึ้นไปชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเวลเตอร์เวท เมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะคะแนน ดอนดอน สุลต่าน ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ทิคัมปายไปชิงแชมป์ WBC เอเชียและ PABA รุ่นเวลเตอร์เวทที่คาซักสถาน แพ้คะแนน วิตาลี เดมยาเนนโก ไม่ได้แชมป์ ทิคัมปายป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ไว้ได้อีก 3 ครั้ง ก็ได้ไปชิงแชมป์ PABA และแชมป์ IBF ออสเตรเลียรุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2555 แพ้คะแนน รอบบี ไบรยาน ไม่ได้แชมป์ ทิคัมปายยังชกต่อเนื่องมาจนถึง พ.ศ. 2558 หลังจากที่ชกแพ้คะแนน อากิโนริ วาตานาเบะ ที่ ญี่ปุ่น เมื่อ 16 เมษายน ก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท (2548 - 2550)
 แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเวลเตอร์เวท (2550 -)
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์เวท เมื่อ 27 กรกฎาคม 2549 แพ้คะแนน สมชาย นักบาลี ที่ ราชบุรี
 ชิงแชมป์ ABCO รุ่นไลท์เวทเมื่อ 25 กันยายน 2549 แพ้คะแนน ซัดดัม เกียรติยงยุทธ ที่ นครปฐม
 ชิงแชมป์ ABCO และ PABA รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 19 เมษายน 2551 แพ้คะแนน วิตาลี เดเมียเนนโก ที่ คาซัคสถาน
 ชิงแชมป์ PABA และแชมป์ IBF ออสเตรเลียรุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2555 แพ้คะแนน รอบบี ไบรยาน ที่ ออสเตรเลีย
# ไฮเมย์ อาเซอร์ดา
ไฮเม่ อาร์เซอร์ดา (Jaime Acerda) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2524ที่ เมืองบูกิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก  62 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 4) เสมอ 2 แพ้ 47 
 ประวัติ 
อาเซดาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 ชนะน็อค จูน ราโซนาเบิล ที่ ฟิลิปปินส์ ต่อมาได้ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2543 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ลีโอ รามิเรซ ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ขึ้นชกแพ้บ้างชนะบ้าง โดยเคยชกชนะคะแนนเรย์ ลีกัสและดอนดอน ลาปุสเมื่อ พ.ศ. 2545 ต่อมาได้มาชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทในไทยเมื่อ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2545 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 5 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น อาเซดายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่องแต่ไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีกเลย เคยมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน พยัคฆ์ทมิฬ ว.สกลฤทธิ์ แพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 9 ใน พ.ศ. 2547 มาชกแพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย และธีรพงษ์ ไดสตาร์ยิม อาเซดาขึ้นชกต่อเนื่องมาจนถึง พ.ศ. 2549 โดยชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ หลังจากที่ชกแพ้คะแนน เรย์ อันตอน โอลาร์เตเมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2549 แล้ว เขาหยุดชกไป 2 ปี กลับมาชกอีก 2 ครั้งใน พ.ศ. 2551 และแพ้ทั้งสองครั้ง เขาหยุดชกไปอีก 3 ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2554 แต่ขึ้นชกเพียง 3 ครั้งเท่านั้น หลังจากชกแพ้คะแนน เจอร์รี นาร์โด เมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2554 แล้วอาเซดาก็แขวนนวมไป

 เกียรติประวัติ 

 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 20 สิงหาคม 2545 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 5 ที่ กทม.
# โมฮัมเหม็ด คาอิล ปายัล
โมฮัมเหม็ด คาอิล ปายัล (Mohammed Khalil Payal) นักมวยสากลชาวฟิจิ เกิดเมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2506 สถิติกรชก 19 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 5) เสมอ 2 แพ้ 7 

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์ฟิจิรุ่นแบนตัมเวท (2543)
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 30 กรกฎาคม 2542 แพ้น็อค เสาหิน ศรีไทยคอนโด ยก 4 ที่ กทม.
# โดเซร์ โตบิง
โดเซอร์ โทปิง (Dozer Tobing) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 2 (น็อค 1) เสมอ 1 แพ้ 13 

 ประวัติ 
โทปิงขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 16 มีนาคม พ.ศ. 2544 โดยขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวท แพ้น็อค ราชแมน กีลี กีลี ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ โทปิงขึ้นชกอีก 5 ครั้ง แต่ก็แพ้คะแนนคู่ชกทุกครั้ง จนขึ้นชกครั้งที่ 7 จึงชกชนะเป็นครั้งแรก โดยชนะคะแนน โกศล ส.วรพิน เมื่อ พ.ศ. 2546 จากนั้น จึงเดินทางมาชิงแชมป์ PABA ที่ นครสวรรค์เมื่อ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 6 หลังจากนั้น โทปิงขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวทกับราชแมน กีลี กีลีอีกครั้ง ปรากฏว่าคราวนี้เป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 5 ได้ครองแชมป์

หลังจากได้ครองแชมป์อินโดนีเซียแล้ว การชกของโทปิงแย่ลง ชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งไปชกนอกรอบที่ออสเตรเลีย แพ้น็อค วิค ดาร์ชิเนียน ยก 1 ใน พ.ศ. 2546 และแพ้น็อค ฮุสเซน ฮุสเซน ยก 5 ใน พ.ศ. 2547 จน พ.ศ. 2548 เขาจึงเสียแชมป์อินโดนีเซีย แพ้น็อค ลา อาเมียร์ ไลลา ยก 7 หลังจากนั้น เขาเดินทางมาชกที่นครนายก แพ้น็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 2 เมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2549 แล้วจึงแขวนนวมไป

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2546 - 2548)
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2546 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 6 ที่ นครสวรรค์
# วังมหานาค
วังมหานาค ตั้งอยู่ริมคลองมหานาค บริเวณสะพานกษัตริย์ศึก วังมหานาค รัชกาลที่ 5 โปรดฯ ให้สร้างพระราชทานแก่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช (ต้นตระกูล จิรประวัติ) พระโอรสองค์ที่ 17 ในเจ้าจอมมารดาทับทิม เพื่อใช้เป็นที่ประทับ หลังจากที่เสด็จกลับจากการศึกษาวิชาการทหารที่ประเทศ เดนมาร์ก ในปี พ.ศ. 2440 โดยทรงเรียกวังที่ประทับนี้อย่างง่ายๆ ว่า วัง มหานาค ตามชื่อคลองที่ไหลผ่านหน้าวังแห่งนี้
เมื่อพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรประวัติวรเดช สิ้นพระชนม์ เมื่อมีพระชนมายุเพียง 38 พรรษา วังมหานาคนี้จึงตกแก่ทายาท และเมื่อถึงช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา วังนี้ก็ถูกตัดแบ่งขายจนเหลือเพียงตำหนักของ พระธิดาทางปีกซ้ายเท่านั้น 

วังมหานาค ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของตลาดมหานาค และ โรมแรมปริ๊นซ์พาเลช ริม คลองมหานาค โดยตัวโรงแรมในปัจจุบัน และอาคารโบ๊เบ้ทาวเวอร์คือ อดีตของตำหนักใหญ่ ในอดีตบริเวณวังประกอบไปด้วย ตำหนักใหญ่ ตำหนักพระโอรส ตำหนักพระธิดา โรงม้า ปัจจุบัน คงเหลือเพียงตำหนักพระธิดา ซึ่งอยู่ทางปีกซ้ายของวังซ่อนตัวอยู่ในบริเวณ ตลาดมหานาค โดยเป็นที่พำนักของทายาทในราชสกุลจิรประวัติ เช่น ม.ล.จิราธร จิรประวัติ  เป็นต้น

มหานาค
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตปทุมวัน
# บัลลูน (แก้ความกำกวม)
บัลลูน หรือ บอลลูน  สามารถหมายถึง
 บัลลูน
 บัลลูนอากาศร้อน
 บัลลูนตรวจอากาศ
 ลูกโป่ง
 การขยายหลอดเลือดหัวใจด้วยบัลลูน (Rashkind balloon atrial septostomy)
 พินทุ์สุดา ตันไพเราะห์ นักแสดงชื่อเล่น บอลลูน
# นอว์เม็สตัลยา
นอว์เม็สตัลยา  เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในเมืองบาเลนเซีย แคว้นบาเลนเซีย ประเทศสเปน ซึ่งกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง เริ่มดำเนินการก่อสร้างตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2007 (แต่ยังไม่มีกำหนดแล้วเสร็จ) จะใช้เป็นสนามสำหรับการแข่งขันฟุตบอลเป็นส่วนใหญ่และจะเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย นอกจากนั้น ยังจะสามารถทำการแข่งขันกรีฑาที่นี่ได้อีกด้วย สนามแห่งนี้จุผู้ชมได้ทั้งสิ้น 54,000 คน โดยจะใช้เป็นสนามเหย้าแทนสนามเม็สตัลยา มูลค่าการก่อสร้างอยู่ที่ 250–300 ล้านยูโร
# สนามกีฬาเม็สตัลยา
สนามกีฬาเม็สตัลยา (, ) เป็นสนามฟุตบอลในประเทศสเปน ตั้งอยู่ในย่านเม็สตัลยา เมืองบาเลนเซีย เป็นสนามเหย้าของบาเลนเซีย สโมสรในลาลิกา โดยเป็นสนามที่เก่าแก่ที่สุดในลีก ปัจจุบันมีความจุ 49,430 ที่นั่ง

ชื่อของสนามมีที่มาจากคลองเมสตายา (acequia de Mestalla) ซึ่งผู้ชมที่มาจากใจกลางเมืองบาเลนเซียต้องข้ามผ่านด้านอัฒจันทร์ฝั่งใต้ของสนามเพื่อเข้าสู่สนาม สนามเปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1923 ระหว่างปี ค.ศ. 1969 ถึง 1994 สนามมีชื่อว่า ลุยส์ กาซาโนวา (Estadio Luis Casanova) เพื่อเป็นเกียรติแก่ ลุยส์ กาซาโนวา ฆิเนร์ อดีตประธานสโมสร และเป็นผู้สนับสนุนการปรับปรุงสนามครั้งใหญ่ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1950

สนามเคยใช้ในการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศโกปาเดลเรย์มาแล้ว 10 ครั้ง และยังใช้ในการแข่งขันของทีมชาติสเปน มาแล้วถึง 37 นัด รวมถึงในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก 1982 ซึ่งสเปนเป็นเจ้าภาพ รอบก่อนรองชนะเลิศนัดที่สองของยูฟ่าเนชั่นส์ลีก ฤดูกาล 2024–25 และยังเคยใช้จัดการแข่งขันของทีมชาติสเปนชุดโอลิมปิก 5 นัดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1982