wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ปีเตอร์ ไอเซนมาน
ปีเตอร์ เดวิด ไอเซนมาน (อักษรโรมัน: Peter David Eisenman, เกิด 11 สิงหาคม เป็นสถาปนิก นักเขียน และศาสตราจารย์ชาวอเมริกัน ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในนิวยอร์กไฟว์ และเป็นที่รู้จักจากการออกแบบที่มีใช้รูปแบบมอเดิร์นและดีคอนสตรักทีฟ (deconstructive) สูง รวมถึงจากผลงานประพันธ์หนังสือทางสถาปัตยกรรมจำนวนมาก เขาได้รับรางวัลจำนวนมาก รวมถึง รางวัลศิลปกรรมวูล์ฟ

ปัจจุบันไอเชนมานเป็นอาจารย์สอนด้านทฤษฎีและการออกแบบขั้นสูงประจำสถาบันสถาปัตยกรรมศาสตร์เยล และเป็นศาสตราจารย์อาวุโส (Professor Emeritus) ประจำวิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์คูเปอร์ยูเนียน

ผลงานนิพนธ์
Peter Eisenman, Houses of Cards. New York: Oxford University Press, 1987. 
Peter Eisenman, Diagram Diaries (Universe Architecture Series), Thames and Hudson, 1999. 
Blurred Zones: Investigations of the Interstitial : Eisenman Architects 1988-1998
Peter Eisenman, Giuseppe Terragni: Transformations, Decompositions, Critiques, New York, The Monacelli Press 2003 
Peter Eisenman, Eisenman Inside Out. Selected Writings 1963-1988, New Haven-London, Yale University Press 2004 
Peter Eisenman, Ten Canonical Buildings 1950-2000, New York, Rizzoli International Publications inc. 2008 
Peter Eisenman et al., Peter Eisenman: In dialogue with architects and philosopher (Vladan Djokić and Petar Bojanić (eds.)), Mimesis International. 2017, 
Peter Eisenman, Memory Games, Rizzoli. 1996 
 Peter Eisenman and Elisa Iturbe, lateness 2020, Princeton University Press.
# โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน 3
โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน 3  เป็นวิดีโอเกมแนวจำลองการสร้างและบริหารในปี 2004 เป็นภาคที่สามในชุดเกม โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน และพัฒนาโดยฟรอนเทียร์ดีเวลล็อปเมนส์ และจัดจำหน่ายโดยอาตาริอินเตอร์แอ็กทีฟ โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน 3 ให้ผู้เล่นรับผิดชอบในการบริหารจัดการสวนสนุก เครื่องเล่นสามารถสร้างหรือรื้อถอนได้ ภูมิประเทศและทิวทัศน์สามารถปรับได้ และสามารถควบคุมราคาได้เพื่อให้ผู้มาเยือนมีความสุข

โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน 3 มีรูปแบบการเล่นอยู่สองแบบ ในโหมดอาชีพ ผู้เล่นจะต้องบรรลุวัตถุประสงค์ที่กำหนดไว้ล่วงหน้าในสถานการณ์ที่ออกแบบไว้ล่วงหน้า ในโหมดแซนด์บ็อกซ์ที่เพิ่มเข้ามาใหม่ ผู้เล่นจะมีเวลาและเงินไม่จำกัดในการสร้างสวนสนุกและเครื่องเล่นแบบกำหนดเอง คุณสมบัติที่เปิดตัวในชุดเกมนี้ ได้แก่ ความสามารถในการนำเข้าและส่งออกสถานที่ท่องเที่ยวแบบกำหนดเอง การออกแบบสถานการณ์และการมองดูแบบกำหนดเอง รวมถึงการออกแบบรถไฟเหาะในเกม และโลกสามมิติที่ผู้เล่นสามารถดูได้จากทุกมุม

ในปี 2016 ผู้จัดจำหน่ายอาตาริยังคงทำชุดเกมนี้ต่อไปโดยภาคหลักที่สี่คือ โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูนเวิร์ล ซึ่งได้รับกระแสวิจารณ์เชิงลบ ในปีเดียวกัน ฟรอนเทียร์ได้พัฒนาและเปิดตัว แพลเน็ตโคสเตอร์ ซึ่งเป็นผู้สืบทอดจิตวิญญาณของชุดเกม โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน ซึ่งได้รับกระแสวิจารณ์เชิงบวก
 หมายเหตุ
# โซเฟีย
โซเฟีย (; ,) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศบัลแกเรีย นครตั้งอยู่บริเวณตีนภูเขาวีตอชาทางภาคตะวันตกของประเทศ และตั้งอยู่บริเวณศูนย์กลางของคาบสมุทรบอลข่าน จึงถือเป็นนครทางผ่านที่สำคัญบนเส้นทางระหว่างทะเลดำกับทะเลเอเดรียติก นอกจากนี้ นครยังตั้งอยู่ใกล้กับทะเลอีเจียน

โซเฟียเป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 13 ของสหภาพยุโรป สภาพภูมิประเทศล้อมรอบด้วยภูเขาวีตอชาทางทิศใต้ ภูเขาลิวลินทางทิศตะวันตก และเทือกเขาบอลข่านทางทิศเหนือ ทำให้โซเฟียเป็นเมืองหลวงที่มีระดับความสูงมากเป็นอันดับที่สองของทวีปรองจากมาดริด ตัวนครตั้งอยู่ริมแม่น้ำอิสการ์และมีแหล่งน้ำแร่หลายแห่ง รวมถึงโรงอาบน้ำแร่กลางโซเฟีย นครมีสภาพภูมิอากาศชื้นภาคพื้นทวีป โซเฟียเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัย สถาบันทางวัฒนธรรม และบริษัทพาณิชย์ที่สำคัญของประเทศInternet Hostel Sofia, Tourism in Sofia. Internethostelsofia.hostel.com, Retrieved Jan 2012 นครได้รับสมญาว่าเป็น "สามเหลี่ยมแห่งขันติทางศาสนา" ทั้งนี้เป็นเพราะนครมีศาสนสถานที่สำคัญของทั้งสามศาสนา ได้แก่ โบสถ์นักบุญเนเดลยา (คริสต์), มัสยิดบันยา บาชิ (อิสลาม) และธรรมศาลาโซเฟีย (ยูดาห์)

โซเฟียติด 1 ใน 10 สถานที่ที่เหมาะแก่การเริ่มต้นธุรกิจที่ดีที่สุดในโลก โดยเฉพาะในด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ นอกจากนี้ ยังเป็นเมืองหลวงซึ่งมีค่าใช้จ่ายจับต้องได้ที่มีนักท่องเที่ยวมากที่สุดใน ค.ศ. 2013 ใน ค.ศ. 1979 โบสถ์บอยานาในโซเฟียได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นแหล่งมรดกโลก โบสถ์นี้ถือเป็นสัญลักษณ์ของนิกายออร์โธด็อกซ์ในบัลแกเรีย มันเคยถูกทำลายในช่วงจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 โซเฟียเป็นที่ตั้งของโรงละครโอเปราและบัลเลต์แห่งชาติ, วังวัฒนธรรมแห่งชาติ, สนามกีฬาแห่งชาติวาซิล เลฟสกี, โรงละครแห่งชาติอิวัน วาซอฟ, พิพิธภัณฑสถานโบราณคดีแห่งชาติ และอัฒจันทร์เซอร์ดิกา จึงทำให้นครเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมของยุโรปตะวันตก หอศิลป์สังคมนิยมในโซเฟียแสดงประติมากรรมและจิตรกรรมซึ่งทำให้ผู้เข้าชมได้เข้าใจถึงชีวิตในยุคสังคมนิยมบัลแกเรีย 

ประชากรในโซเฟียลดลงจาก 70,000 คนในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ต่อมาลดลงสู่ 19,000 คนใน ค.ศ. 1870 และลดลงสู่ 11,649 คนใน ค.ศ. 1878 แต่หลังจากนั้น ประชากรก็กลับมาเพิ่มขึ้น จนในปัจจุบัน โซเฟียมีประชากร 1.24 ล้านคน ในพื้นที่ 492 ตารางกิโลเมตร หากนับพื้นที่เขตเมืองที่ล้อมรอบ (จังหวัดนครหลวงโซเฟียและบางส่วนของจังหวัดโซเฟียกับจังหวัดเปอร์นิก) เข้าไปด้วยแล้ว จะมีประชากร 1.54 ล้านคน ในพื้นที่ 5,723 ตารางกิโลเมตร ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 5.16 ของพื้นที่ทั้งประเทศ พื้นที่ปริมณฑลของโซเฟียใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงในการเดินทางผ่าน โดยมีถนนสายหนึ่งเชื่อมต่อกับเมืองดีมีตรอฟกราดในประเทศเซอร์เบีย ปริมณฑลแห่งนี้ไม่เหมือนกับแห่งอื่น ๆ ในทวีปยุโรป เพราะมันไม่ถูกจัดว่าเป็นปริมณฑลทางการ แต่เป็นเพียงปริมณฑล "เชิงจำกัด" เท่านั้น ภูมิภาคปริมณฑลของโซเฟียมีประชากร 1.67 ล้านคน
# บูเออร์
ในปิศาจวิทยา บูเออร์เป็นประมุขแห่งขุมนรก ผู้มีอสูรใต้บังคับบัญชา 50 กองและเป็นปิศาจตนที่ 10 ในบท อาร์สโกเอเทีย จากหนังสือกุญแจย่อยของโซโลมอน

ตำรา Pseudomonarchia Daemonum ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ระบุว่าบูเออร์มีอำนาจในช่วงราศีธนู บูเออร์สามารถสอนผู้อัญเชิญด้านปรัชญาและตรรกศาสตร์เกี่ยวกับศีลธรรมและธรรมชาติ รวมถึงเรื่องของสมุนไพรต่างๆได้ บูเออร์ยังสามารถรักษาอาการร่างกายอ่อนแอและมอบวิญญาณรับใช้ให้ผู้อัญเชิญได้

ลักษณะของบูเออร์นั้นเป็นเซนทอร์ถือธนูและลูกศรซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราศีธนู แต่ตำราบางเล่มก็กล่าวว่าบูเออร์มีหัวเป็นสิงโตและมีขาเป็นแพะห้าข้างรอบๆตัวซึ่งทำให้บูเออร์สามารถเดินได้ทุกทิศทาง

แม้ว่าต้นกำเนิดของชื่อบูเออร์จะไม่ชัดเจนนัก แต่ในสมัยโบราณก็เคยมีเมืองชื่อ บูเออร์ อยู่ในประเทศเยอรมันด้วย (ปัจจุบันคือเมือง Gelsenkirchen)

แหล่งข้อมูล
S. L. MacGregor Mathers, A. Crowley, The Goetia: The Lesser Key of Solomon the King (1904). 1995 reprint: ISBN 0-87728-847-X.
# ที่สุดของแจ้
ที่สุดของแจ้ อัลบั้มพิเศษที่รวมเพลงฮิตของ แจ้ ดนุพล แก้วกาญจน์ ที่ออกวางจำหน่ายบนแผงเทปครั้งแรกเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2530 ภายใต้สังกัด นิธิทัศน์ โปรโมชั่น

อัลบั้มชุดนี้เป็นการรวมเพลงฮิตทั้งสิ้น 13 เพลงของ แจ้ ดนุพล แก้วกาญจน์ ตั้งแต่สมัยเป็นแกรนด์เอ็กซ์ จนแยกตัวออกมาเป็นศิลปินเดี่ยว โดยเพิ่มเพลงใหม่เข้ามาในอัลบั้มนี้ถึง 2 เพลงคือ ครั้งหนึ่งวันนี้ และ จากพี่ถึงน้อง

ต่อมาในวันที่ 2 ธันวาคม ปีเดียวกัน แจ้ ดนุพล จึงได้ปล่อยอัลบั้มรวมเพลงฮิตชุดพิเศษอีกชุดหนึ่งตามออกมาคืออัลบั้มที่สุดของที่สุด โดยทั้งอัลบั้ม ที่สุดของแจ้ และ ที่สุดของที่สุด เป็นอัลบั้มพิเศษที่ปล่อยออกมาเรียกน้ำย่อยก่อนที่จะปล่อยสตูดิโออัลบั้มเต็มชุดที่ 3 คือเทวดาเดินดิน ออกมาในปีถัดมาคือปี พ.ศ. 2531

 รายชื่อเพลงในอัลบั้ม 

 ทุกเพลงเรียบเรียงโดย ดนุพล แก้วกาญจน์ ยกเว้น
 จากพี่ถึงน้อง เรียบเรียงโดย ชาตรี คงสุวรรณ
 ฝันลำเอียง เรียบเรียงโดย ศาสสัณฑ์ บุญญาสัย
 พิษรัก เรียบเรียงโดย ชาตรี คงสุวรรณ
# SOPHIA
SOPHIA หรือ องค์กร European Foundation for the Advancement of Doing Philosophy with Children เป็น มูลนิธิของยุโรปเพื่อความก้าวหน้าของการศึกษาเด็ก โดยมีการเปิดสหกรณ์การศึกษายุโรปและยังมีนักวิชาการทำงานเกี่ยวกับเรื่องการศึกษาเด็ก
# ศุภชัย ภู่งาม
นายศุภชัย ภู่งาม (เกิด 4 มิถุนายน พ.ศ. 2488) เป็นองคมนตรี และอดีตประธานศาลฎีกา

 ประวัติ 
นายศุภชัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, เนติบัณฑิตไทย และหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่น 39 

 การทำงาน 
ศุภชัย ภู่งาม เคยเป็นผู้ช่วยผู้พิพากษา ผู้พิพากษาศาลจังหวัดอุดรธานี นครราชสีมา นนทบุรี ก่อนเข้ามาเป็นผู้พิพากษาประจำกระทรวง ช่วยงานศาลแพ่ง หัวหน้าศาลประจำกระทรวง หัวหน้าศาลจังหวัดหนองคาย หัวหน้าศาลชลบุรี ผู้พิพากษาศาลแรงงานกลาง ผู้พิพากษาศาลแพ่ง หัวหน้าคณะในศาลแพ่ง ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 3 รองปลัดกระทรวงยุติธรรม (ฝ่ายวิชาการ) รองอธิบดีศาลแพ่ง ผู้พิพากษาศาลฎีกา รองอธิบดีศาลอุทธรณ์ภาค 3 หัวหน้าคณะในศาลฎีกา ประธานศาลอุทธรณ์ภาค 3 

นายศุภชัย ดำรงตำแหน่งประธานศาลฎีกาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547 สืบต่อจากนายอรรถนิติ ดิษฐอำนาจ และเป็นผู้นำคณะผู้พิพากษาเข้ารับพระราชกระแสรับสั่งให้ตุลาการศาล ยุติธรรมช่วยแก้ไขวิกฤตของบ้านเมืองในช่วงกลางปี พ.ศ. 2548

ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2551 ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งเป็นองคมนตรีพระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งองคมนตรี (พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายศุภชัย ภู่งาม นายชาญชัย ลิขิตจิตถะ)

ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองประธานกรรมการมูลนิธิเพชรรัตน-สุวัทนา

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๓ ตอนที่ ๒๒ ข หน้า ๔, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๙
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๐๙ ตอนที่ ๑๕๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๑, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๕

ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๑๑๕ ตอนที่ ๒ ข หน้า ๔๐๙, ๑๘ มกราคม ๒๕๔๑
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศ เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ฝ่ายหน้า เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก และเหรียญรัตนาภรณ์ , เล่ม ๑๓๖ ตอนที่ ๔๖ ข หน้า ๑, ๑๖ สิงหาคม ๒๕๖๒
# อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด
อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด (7 กันยายน พ.ศ. 2483-30 ธันวาคม พ.ศ. 2552) เป็นอดีตประธานาธิบดีแห่งอินโดนีเซียระหว่างวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ถึง 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 โดยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีได้แม้ว่าไม่ได้สังกัดในพรรคการเมืองเสียงข้างมาก กล่าวคือ พรรค PKB ของเขาได้จำนวนที่นั่งในรัฐสภาอินโดนีเซียเพียง 51 ที่นั่ง น้อยกว่าพรรค PDI-P ของนางเมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี ที่ได้จำนวนที่นั่งถึง 153 ที่นั่ง แต่เขาสามารถต่อรองดึงเสียงสนับสนุนจากพรรคการเมืองอื่น ๆ ทำให้นางเมกาวาตีต้องยอมรับตำแหน่งรองประธานาธิบดี

ระหว่างการบริหารประเทศ วาฮิดได้รับการยอมรับจากสื่อมวลชนและกลุ่มการเมืองแนวศาสนา แต่เขามีปัญหาความขัดแย้งกับกองทัพเนื่องจากต้องการลดจำนวนผู้แทนในสภาที่มาจากโควตากองทัพ และเปลี่ยนแปลงโครงสร้างกองทัพให้มีส่วนร่วมกับการเมืองน้อยลง ตามแนวทางปฏิรูปการเมือง จึงทำให้ในช่วงหลังกองทัพไปให้การสนับสนุนรองประธานาธิบดีเมกาวาตีแทน เหตุผลที่ทำให้วาฮิดต้องลงจากตำแหน่ง เนื่องจากมีการดำเนินการโดยสภาที่ปรึกษาประชาชนเพื่อถอดถอนเขาออกจากตำแหน่ง ในเรื่องทุจริตยักยอกเงินที่พัวพันกับคนใกล้ชิดของเขาและเรื่องชู้สาวที่อื้อฉาวของเขาเอง จึงทำให้เขาถูกถอดถอนออกจากตำแหน่งในที่สุด
# ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน
ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน  เป็นอดีตประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนแรกที่ได้รับการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนใน พ.ศ. 2547 ภายหลังการปฏิรูปการเมืองและการแก้ไขรัฐธรรมนูญ 

ซึ่งมีการกำหนดให้มีการเลือกตั้งประธานาธิบดีโดยตรงจากประชาชน โดยผู้ที่ได้เป็นประธานาธิบดีต้องได้เสียงมากกว่าร้อยละ 50 ของผู้ออกเสียง และหากไม่มีผู้ได้คะแนนเสียงเกินร้อยละ 50 ในการเลือกตั้งครั้งแรก ให้มีการจัดการเลือกตั้งครั้งที่สอง โดยนำเฉพาะผู้ได้คะแนนเสียงอันดับที่ 1 และ 2 มาแข่งขันกันอีกครั้ง 

ยูโดโยโนได้รับชัยชนะเหนือเมกาวาตี ซูการ์โนบุตรี ในการเลือกตั้งครั้งที่สอง และเข้ามาดำรงตำแหน่งด้วยความคาดหวังอย่างมากจากประชาชน ในการบริหารประเทศและพัฒนาเศรษฐกิจ 

ในช่วงแรกอาจไม่ค่อยได้รับการยอมรับจากประชาชน แต่เขาก็สามารถบริหารประเทศได้ดีขึ้นเป็นลำดับ และจัดการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี เช่น การเจรจากับอาเจะฮ์จนเกิดสันติภาพ และการดูแลความขัดแย้งระหว่างเผ่าพันธุ์ต่างๆ จนยุติความรุนแรง รวมทั้งฟื้นฟูเศรษฐกิจของอินโดนีเซียให้มีความเข้มแข็ง เติบโตอย่างรวดเร็ว จนเป็นหนึ่งในประเทศน่าลงทุนในปัจจุบัน

ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 ยูโดโยโนได้รับความไว้วางใจจากประชาชนให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นสมัยที่ 2 ด้วยเสียงท่วมท้น และเป็นผู้จุดคบเพลิงในซีเกมส์ครั้งที่ 26
# บุญมี บุญรอด
บุญมี บุญรอด (เกิด 10 ตุลาคม พ.ศ. 2525) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย จังหวัดสุรินทร์ เล่นตำแหน่งกองหลัง  ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลโอสถสภา เอ็ม–150 สระบุรี ในไทยพรีเมียร์ลีก
# บ๊อบ บีมเมอร์
บ๊อบ บีมเมอร์  (หรืออีกชื่อหนึ่งคือ โรเบิร์ต บีมเมอร์, บ๊อบบี้ บีมเมอร์รีโน่) เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 ที่โรงพยาบาล Queen of Angels Hospital ใน ฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย  จบการศึกษามาจาก โรงเรียน Loyola High School ที่เมือง ลอสแอนเจลิส ในปี ค.ศ.  1973 จากนั้นได้ศึกษาต่อด้าน นิเทศศาสตร์ และ ภาษาอังกฤษที่ มหาวิทยาลัย Loyola Marymount University ในเมือง ลอสแอนเจลิส รัฐแคลลิฟอร์เนีย และได้รับปริญญาบัตรจากทั้งสองสาขา ในปี ค.ศ. 1977 เขาเป็นคนที่หลงใหลในเสียงเสมอ และได้กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญในการตัดต่อเสียงสำหรับภาพยนตร์ ผลงานชิ้นแรกในสายงานนี้ที่ทำออกมาอย่างมืออาชีพของเขาคือ ภาพยนตร์เรื่อง Roots (ค.ศ. 1977) Academy of Motion Pictures ได้ให้เกียรติ์ผลงานของบีมเมอร์โดยการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์หลายครั้งด้วยกัน ในปี ค.ศ.  2007 เขาได้รับรางวัลอันทรงเกียรติ์นั้น สี่รางวัลจากภาพยนตร์สี่ ได้แก่: Speed (ค.ศ. 1994)  Ray (ค.ศ. 2004) และ Dreamgirls (ค.ศ. 2006)

 ผลงาน 
 The Bourne Supremacy (ค.ศ. 2004)
 The Passion of the Christ (ค.ศ. 2004)
 Road to Perdition (ค.ศ. 2002)
 American Beauty (ค.ศ. 1999)
 การผจญภัยของเอลโม กับดินแดนคนขี้โมโห (The Adventures of Elmo in Grouchland) (ค.ศ. 1999)
 Independence Day (ค.ศ. 1996)
 Die Hard With a Vengeance (ค.ศ. 1995)
 Cliffhanger (ค.ศ. 1993)
 Sommersby (ค.ศ. 1993)
 Lord of the Flies (ค.ศ. 1990)
 The Abyss (ค.ศ. 1989)
# เคย์ ลังกาวงษ์
เค ลังกาวงศ์ เทพศิรินทร์ 36-39 (111 ปี) เป็นนักเตะกองหลัง ที่แฟนบอลชาวไทยคุ้นชื่อกับการสร้างผลงานในชุดเยาวชนทีมชาติ 17 ปี ลุยบอลโลก ในชุดของอาจารย์หรั่ง โดยคว้าตำแหน่งแชมป์กลุ่มเอเชี่ยน ส่วนผลงานกับเทพศิรินทร์ก็สร้างผลงานโดดเด่นในฟุตบอลจตุรมิตรสามัคคี เป็นมิดฟิลด์ในแดนกลางที่คุมจังหวะได้ดี เฉียบขาด ก่อนก้าวสู่บอลอาชีพกับสโมสรโอสถสภา

ปัจจุบัน เขาเล่นให้แก่ สโมสรฟุตบอลการท่าเรือไทย

สถิติ

สโมสรSeasonLeagueCupPlay-OffsTotalAppsGoalsAssistsAppsGoalsAssistsAppsGoalsAssistsAppsGoalsAssists การท่าเรือไทย เอฟ.ซี.25500----------- การท่าเรือไทย เอฟ.ซี.25510----------- การท่าเรือไทย เอฟ.ซี.25520----------- การท่าเรือไทย เอฟ.ซี.25530-----------Total ------------
# รังสรรค์ เอี่ยมวิโรจน์
รังสรรค์ เอี่ยมวิโรจน์ เป็นนักฟุตบอลชาวไทยสังกัดสโมสรฟุตบอลอินทรีเพื่อนตำรวจ

สถิติ
ClubSeasonLeagueCupPlay-OffsTotalAppsGoalsAssistsAppsGoalsAssistsAppsGoalsAssistsAppsGoalsAssists ธนาคารกรุงเทพ25500-----------บีอีซีเทโรศาสน25510----------- การท่าเรือไทย เอฟ.ซี.25520----------- การท่าเรือไทย เอฟ.ซี.25530-----------Total ------------
# อินสไปรัลคาร์เพตส์
อินสไปรัลคาร์เพตส์  เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากโอลดัมในเขตมหานครแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เริ่มตั้งวงมาตั้งแต่ปี 1983 โดย สตีเฟน โฮล์ท และแกรแฮม แลมเบิร์ต

 ผลงาน 
 สตูดิโออัลบัม 
dung 4 (1989) Cow (cassette)
Life (1990) Mute (UK Albums Chart #2)
The Beast Inside (1991) Mute (UK Albums Chart #5)
Revenge Of The Goldfish (1992) Mute (UK Albums Chart #17)
Devil Hopping (1994) Mute (UK Albums Chart #10)

 แหล่งข้อมูลอื่น 
เว็บทางการ 
http://themes.kitjunkie.org/Themes/815_From_Manchester.wav/  
http://www.bbc.co.uk/berkshire/content/articles/2009/01/19/tom_hingley_inspiral_carpets_feature.shtml
# ตราแผ่นดินของอาร์มีเนีย
ตราแผ่นดินของอาร์มีเนีย  เป็นตราอาร์มของประเทศอาร์มีเนียที่ได้รับการอนุมัติให้เป็นตราประจำชาติในปี ค.ศ. 1992 ตราประกอบด้วยอินทรีและสิงโตประคองโล่ ซึ่งเป็นการรวมระหว่างสัญลักษณ์ใหม่และเก่าเข้าด้วยกัน อินทรีและสิงโตเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้มาตั้งแต่ราชอาณาจักรอาร์มีเนียในยุคแรกก่อนการประสูติของพระเยซู

ตราอาร์มปัจจุบันได้รับการอนุมัติให้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1992 โดยมติของสภาศาลสูงสุดแห่งอาร์มีเนีย เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2006 กฎหมายว่าด้วยตราแผ่นดินแห่งอาร์มีเนียก็ได้รับอนุมัติโดยรัฐสภาอาร์มีเนีย

 สัญลักษณ์ 
 โล่ 
ตัวโล่แบ่งออกเป็นช่องๆ ประกอบด้วย กลางโล่หลักเป็น “โล่ใน” ที่เป็นภาพของภูเขาอารารัตและเรือโนอาห์บนยอด ตามตำนานเชื่อกันว่าภูเขาอารารัตเป็นที่ที่เรือของโนอาห์ไปเกยเมื่อน้ำท่วมโลก ฉะนั้นภูเขาอารารัตจึงมีความสำคัญต่ออาร์มีเนียที่ใช้เป็นสัญลักษณ์หลักของตรา รอบ “โล่ใน” เป็นตราของราชวงศ์อาร์มีเนียเดิม ในบริเวณล่างซ้ายเป็นรูปอินทรีสองตัวหันหน้าเข้าหากันที่เป็นสัญลักษณ์ของดินแดนอาร์มีเนียภายใต้การปกครองของราชวงศ์อาร์แท็กเซียด (Artaxiad Dynasty) ที่ปกครองเมื่อร้อยปีก่อนคริสต์ศตวรรษ ตอนบนซ้ายเป็นสิงโตและกางเขนซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์บากราทูนิ (Bagratuni) ปกครองอาร์มีเนียในยุคกลางระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 7 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ภายใต้การปกครองบากราทูนิ อาร์มีเนียกลายมามีความเจริญทางการค้าและความสำคัญทางวัฒนธรรม บากราทูนิถูกพิชิตโดยจักรวรรดิไบแซนไทน์และโดยเซลจุคในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ทางมุมขวาเป็นภาพอินทรีสองหัวซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์อาร์ซาซิดแห่งอาร์มีเนีย (Arsacid Dynasty of Armenia) ซึ่งเป็นราชวงศ์แรกที่ปกครองราชอาณาจักรคริสเตียนอาร์มีเนีย
สมเด็จพระเจ้าทิริดาทีสที่ 3 (Tiridates III of Armenia) เป็นพระมหากษัตริย์ที่เป็นผู้นำในการเปลี่ยนราชอาณาจักรเป็นคริสเตียนในปี ค.ศ. 301 ราชวงศ์อาร์ซาซิดปกครองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 1 จนถึงปี ค.ศ. 428 ทางมุมขวาล่างเป็นภาพสิงโตถือกางเขนซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์รูเบนิด (Rubenid) ผู้ปกครองราชอาณาจักรอาร์มิเนียแห่งซิลิเซีย ที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 13 จนเมื่อมาถูกพิชิตโดยมามลุลและจักรวรรดิออตโตมัน

 อินทรีและสิงโต 
อินทรีประคองตราทางด้านซ้ายของโล่และสิงโตทางด้านขวา อินทรีเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์อาร์แท็กเซียดและต่อมาปรากฏบนตราของราชวงศ์อาร์ซาซิดแห่งอาร์มีเนีย ขณะที่สิงโตเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์บากราทูนิและต่อมาของราชวงศ์รูเบนิด สัตว์ทั้งสองได้รับเลือกให้เป็นสัญลักษณ์เพราะคุณสมบัติของความมีอำนาจ ความกล้าหาญ ความอดทน ความมีสติปัญญา และความมีศักดิ์ในอาณาจักรสัตว์

 สัญลักษณ์สำคัญห้าอย่าง 
 ดาบเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจและความแข็งแกร่ง ที่สามารถทำให้โซ่ของความกดดันขาดได้
 โซ่ที่ขาดเป็นสัญลักษณ์ของความพยายามในการได้มาซึ่งเสรีภาพและความเป็นอิสระ
 รวงข้าวสาลีเป็นสัญลักษณ์ของความอุตสาหะของชาวอาร์มีเนีย
 ขนนกเป็นสัญลักษณ์ของความมีสติปัญญาและความมีวัฒนธรรมของชาวอาร์มีเนียตั้งแต่ในอดีตArmenica
 ริบบอนเป็นสีของธงชาติอาร์มีเนีย
# ชาร์ลี พาร์กเกอร์
ชาร์ลี พาร์กเกอร์ จูเนียร์ เกิดวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ.1920-12 มีนาคม ค.ศ.1955 ปาร์กเกอร์เป็นนักดนตรีแจ๊สผู้มีอิทธิพลอย่างมากและเป็นผู้นำในการพัฒนาวงดนตรีแจ๊ส รูปแบบของดนตรีแจ๊สที่มีลักษณะเทมโพสรวดเร็วเทคนิค virtuosic และ harmonies ขั้นสูง ปาร์กเกอร์เป็นอัจฉริยะเร็วอย่างไม่น่าเชื่อและเขาได้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับฮาร์โมนิคส์แบบปฏิวัติรวมถึงคอร์ดที่ผุดขึ้นอย่างรวดเร็วสายพันธุ์ใหม่ ๆ ของคอร์ดที่เปลี่ยนแปลงไปและการเปลี่ยนคอร์ด โทนเสียงของเขามีตั้งแต่ความสะอาดและความแหลมคมจนถึงหวานและมืด ปาร์คเกอร์ได้รับฉายา "ยาร์ดเบิร์ด" ในอาชีพของเขา "นก" ยังคงใช้มาตลอดชีวิตของเขาสร้างแรงบันดาลใจให้กับชื่อของ Parker compositions เช่น "Yardbird Suite", "Ornithology", "Bird Gets the Worm" และ "นกสวรรค์" ปาร์กเกอร์เป็นไอคอนสำหรับวัฒนธรรมย่อย hipster และภายหลัง Beat Generation, personifying นักดนตรีแจ๊สเป็นศิลปินแน่วแน่และทางปัญญามากกว่าแค่นักร้อง
# พู่ประดับ (มุทราศาสตร์)
พู่ประดับ หรือ ประดับหลัง  ในมุทราศาสตร์ “พู่ประดับ” เป็นองค์ประกอบหนึ่งที่ปรากฏบนตราอาร์มที่เป็น ที่มีลักษณะเหมือนพู่ที่ผูกติดกับหมวกเกราะที่ตั้งอยู่เหนือโล่ภายในตราและเป็นฉากหลังของโล่ ในการบรรยายพู่ประดับมักจะกล่าวว่าเป็นสิ่งที่ใช้สำหรับการป้องกัน (มักจะทำด้วยผ้าลินนินEnciclopaedia Britannica - Mantling) ที่ใช้โดยอัศวินบนหมวกเกราะ ประการที่สองเพื่อเป็นการช่วยลดความรุนแรงเมื่อถูกโจมตี ซึ่งทำให้วาดเป็นชายขาดเป็นริ้ว มีแต่ในบางกรณีที่เป็นผ้าทั้งชิ้นที่ปรากฏบนตราของนักบวชที่ใช้หมวกเกราะและพู่ประดับเพื่อแสดงว่านักบวชมิได้เข้าต่อสู้ในการรบ

โดยทั่วไปแล้วพู่ประดับจะนิยามว่า “mantled x, doubled” [lined] “y”(“พู่ประดับ ก สองด้าน [เส้นแบ่ง] ข”) ผ้าที่ใช้เป็นพู่มีสองด้านที่มักจะใช้สีที่เป็นที่เป็นสีหลักของตราหรือสีประจำเหล่า (ดูรายละเอียดการใช้สีในบทความผิวตรา) แต่ก็มีบางกรณีที่มิได้เป็นไปตามกฎที่ว่านี้หรือด้านหน้าอาจจะมีสองสีที่นิยามว่า “per pale of x and y”(“[พู่ประดับ] ผ่ากลาง สี ก  และ สี ข”)   หรือทั้งด้านนอกและในจะผ่ากลางเป็นสองสี  และบางครั้งก็จะแบ่งต่างไปจากการผ่ากลาง แต่ก็มีไม่มากนัก และที่มีบ้างคือการใช้ผ่ากลางที่เป็นผิวตราโลหะสองชนิด หรือพู่ประดับทั้งหมดเป็นสีเดียว  พู่ประดับของ Black Loyalist Heritage Society เป็นพู่ที่เป็นเอกลักษณ์ที่เป็นพู่ที่ประกอบด้วยขนสัตว์สองนอกและใน (เออร์มินบุด้วยเออร์มิน) ตราแผ่นดินของแคนาดาพู่ประดับสองสีแดงและขาวหรือ “argent doubled gules” หรือ “พื้นขาว ด้านหลังสีแดง” ที่เป็นใบเมเปิล 

ตราอาร์มของหลวงเช่นตราแผ่นดินของสหราชอาณาจักรหรือตราประจำพระองค์ของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะมีนิยามพู่ประดับว่า “Or, lined ermine” หรือ “พื้นทอง, บุเออร์มิน”  ซึ่งเป็นลักษณะที่สงวนไว้สำหรับพระมหากษัตริย์

ซิริล วูดส์ บารอนแห่งสเลนมีพู่ประดับที่นิยามว่า “tasselled Gold” หรือ “พู่ประดับปลายเป็นพู่สีทอง”Armorial Register  - Cyril Woods Coat of Arms

ในสมัยแรกของการออกแบบเครื่องยอดก่อนที่จะมีแพรประดับ ก็มีการใช้จุลมงกุฎและมาลา (chapeau) และสิ่งตกแต่งก็จะต่อเนื่องลงมาที่นิยามว่า “continued into the mantling” หรือ “ต่อลงมาเป็นพู่ประดับ” ซึ่งยังคงใช้กันมากในเยอรมนี
# พระเจ้ามีช็อนแห่งโคกูรยอ
พระเจ้ามีช็อน (?-ค.ศ. 331) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 15 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เป็นพระโอรสในเจ้าชายโค ดัล-โก ซึ่งถูกสำเร็จโทษโดยพระเชษฐาของพระองค์ (คือพระเจ้าพงซัง) และเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าซอช็อน เมื่อพระบิดาถูกสำเร็จโทษ พระองค์จึงต้องหนีไปอยู่กับพ่อค้าเกลือคนหนึ่ง ต่อมาเมื่อพระเจ้าพงซังทรงถูกโค่นราชบัลลังก์โดยเหล่าขุนนางในปี ค.ศ. 300 ขุนนางทั้งหลายจึงออกตามหาพระองค์จนพบ และอัญเชิญพระองค์ขึ้นครองราชย์สืบต่อมาจนกระทั่งสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 331 พระเจ้าโคกุกว็อนสืบราชสมบัติต่อ

 พงศาวลี 

มีช็อน
# ตราแผ่นดินของไอซ์แลนด์
ตราแผ่นดินของไอซ์แลนด์ (,) เป็นตราอาร์มของประเทศไอซ์แลนด์เป็นตรากางเขนเงินบนพื้นตราสีน้ำเงินโดยมีกาเขนสีแดงเพลิงกลางกางเขนเงิน (เช่นเดียวกับที่ปรากฏบนธงชาติไอซ์แลนด์) รอบโล่เป็นเครื่องหมายผู้พิทักษ์สี่อย่างประคองตรา ยืนอยู่บนแผ่นหินลาวา (Pāhoehoe) ที่รวมทั้งวัว (Griðungur) ผู้พิทักษ์ไอซ์แลนด์ตะวันตกเฉียงใต้, เหยี่ยว หรือ กริฟฟิน (Gammur) ผู้พิทักษ์ไอซ์แลนด์ตะวันตกเฉียงเหนือ, มังกร (Dreki) ผู้พิทักษ์ตะวันออกเฉียงเหนือ และ ยักษ์ (Bergrisi) ผู้พิทักษ์ตะวันออกเฉียงใต้ ในอดีตไอซ์แลนด์ให้ความสำคัญกับผู้พิทักษ์ทั้งสี่จนถึงกับออกฎหมายระหว่างสมัยไวกิงห้ามมิให้เรือยาวไวกิง (Longship) ที่มีสัญลักษณ์หน้าตาดุร้าย (ส่วนใหญ่เป็นหัวมังกรบนหัวเรือ) เข้าใกล้ท่าเรือในไอซ์แลนด์ เพราะอาจจะเป็นสิ่งที่ทำให้ไม่เป็นที่พอใจของผู้พิทักษ์

<center>นิยามของตราอย่างเป็นทางการ<center>หมายเหตุ: แปลตามศัพท์และหลักไวยากรณ์ของการเขียนนิยามของตรา

 ที่มาของตรา 
ลักษณะBlazon / นิยาม และ คำอธิบาย120pxตราอาร์มของเครือจักรภพไอซ์แลนด์ ตราอาร์มแรกของไอซ์แลนด์เชื่อกันว่าเป็นโล่ที่มีแถบสีน้ำเงินหกแถบสัลักกับสีเงินอีกหกแถบ ที่อาจจะหมายถึงดินแดน สิบสองดินแดน (þing หรือ Ting) ที่ประกอบขึ้นเป็นเครือจักรภพ120pxตราอาร์มของอาณาจักรเอิร์ลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1262 ตราที่สองเชื่อกันว่าเป็นตราที่มอบให้เอิร์ล Gissur Þorvaldsson โดยฮาคอนที่ 4 แห่งนอร์เวย์ (Haakon IV of Norway) ในปี ค.ศ. 1258 ที่สร้างตามแบบตราอาร์มของพระองค์เองแต่กลับสีพื้นตราและสิงโต และเพิ่มแถบสิบสองแถบจากตราอาร์มเก่า 120pxตราอาร์มภายใต้การปกครองของเดนส์ระหว่างราวคริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึง ค.ศ. 1903 ราวหรือหลังจากปี ค.ศ. 1500 ตราอาร์มเปลี่ยนไปเป็นตราปลาสต็อค (stockfish) บนพื้นตราสีแดง ที่เรียกว่า “Þorskmerkið” ปราที่ปรากฏบนปลาก็มีหลายแบบ120pxตราอาร์มเมื่อเริ่มปกครองตนเอง เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1903 ตราอาร์มของไอซ์แลนด์ก็เปลี่ยนเป็นเหยี่ยวสีเงินบนพื้นตราสีน้ำเงิน ตรานี้ใช้มาจนกระทั่ง ตราอาร์มชิ้นแรกที่มี “landvættir”   ได้รับการอนุมัติให้ใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่  12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 เป็นตราอาร์มของราชอาณาจักรไอซ์แลนด์ เหยี่ยวยังคงใช้ในตราอาร์มหลวงของเดนมาร์กจนตลอดรัชสมัยของคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก แม้ว่าเมื่อไอซ์แลนด์เป็นสาธารณรัฐในปี ค.ศ. 1944120pxตราอาร์มเมื่อเป็นราชอาณาจักรไอซ์แลนด์ระหว่างปี  ค.ศ. 1919 จนถึง ค.ศ. 1944  120pxหลังจากการประกาศอิสรภาพเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 ไอซ์แลนด์ก็ใช้ตราอาร์มที่เห็นกันอยู่ในปัจจุบัน70pxตราอาร์มของคริสเตียนที่ 10 แห่งไอซ์แลนด์ระหว่างปี  ค.ศ. 1918 จนถึง ค.ศ. 1944 และของเดนมาร์ค ระหว่างปี  ค.ศ. 1903 จนถึง ค.ศ. 1947 ไอซ์แลนด์เป็นเหยี่ยวสีเงินตรงมุมซ้าย
# ภาษาตาร์คุม
ภาษาตาร์คุม (Targum) เป็นภาษาที่ใช้โดยชาวยิวในอิรักภาคเหนือ และเคอร์ดิสถาน ซึ่งเป็นสำเนียงของภาษาแอราเมอิก คำว่า ตาร์คุม หมายถึง การแปลในภาษาฮีบรู และเริ่มแรกหมายถึงไบเบิลฉบับแปลเป็นภาษาแอราเมอิก และในยุคกลาง ชาวยิวใช้คำว่าตาร์คุมเพื่อหมายถึงภาษาแอราเมอิก เช่นเดียวกับการใช้คำว่าลาดิโนเพื่อหมายถึงภาษาสเปนของชาวยิวและใช้คำว่า sharħ เพื่อหมายถึงภาษาอาหรับของชาวยิว ดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่ภาษาแอราเมอิกของชาวยิว
 แหล่งข้อมูลอื่น
Communal Identities and Ethnic Groups: Jewish Communities  (Note: "Hebrew", in the relevant passage in this article, should be "Aramaic".)

ตาร์คุม
ตาร์คุม
# ภาษาอาหรับยิวตูนิเซีย
ภาษาอาหรับยิวตูนิเซีย (Judeo-Tunisian Arabic) เป็นสำเนียงของภาษาอาหรับที่พูดโดยชาวยิวที่เคยอยู่ในตูนิเซีย ปัจจุบัน ผู้พูดภาษานี้ราว 99% อยู่ในอิสราเอล ส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุและคนรุ่นใหม่รู้ภาษานี้น้อยลง

อาหรับยิวตูนิเซีย
หมวดหมู่:ภาษาอาหรับ
# ภาษาอาหรับยิวตริโปลี
ภาษาอาหรับยิวตริโปลี (Judeo-Tripolitanian Arabic) หรือภาษาอาหรับตริโปลี-ลิเบียของชาวยิว ภาษายูดี เป็นสำเนียงของภาษาอาหรับที่พูดโดยชาวยิวที่เคยอยู่ในลิเบีย ปัจจุบันส่วนใหญ่อยู่ในอิสราเอลและอิตาลี ส่วนใหญ่มีอายุมากกว่า 40 ปี ภาษานี้ต่างจากภาษาอาหรับลิเบีย ที่ได้รับอิทธิพลจากสำเนียงของชาวเบดูอินน้อยกว่า

อาหรับยิวตริโปลี
หมวดหมู่:ภาษาอาหรับ