wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# NFPA 704
NFPA 704 เป็นเครื่องหมายหรือสัญลักษณ์ซึ่งกำหนดและรักษามาตรฐานโดย สมาคมป้องกันอัคคีภัยแห่งชาติ (National Fire Protection Association) ของสหรัฐ เพื่อป้องกันและเตือนถึงวัสดุอันตรายต่าง ๆ เครื่องหมายนี้เรียกง่าย ๆ ว่า "เพชรไฟ" (fire diamond) เป็นการเตือนภัยส่วนบุคคลเพื่อให้ง่ายและรวดเร็วที่จะได้ทราบ ว่าเป็นวัสดุอันตรายชนิดใด มีวิธีการปฏิบัติหรือต้องการเครื่องมือเฉพาะอย่างไรบ้าง

 สัญลักษณ์ 
มี 4 รหัสสีเฉพาะดังนี้
 สีน้ำเงินแสดง อันตราย ต่อ สุขภาพอนามัย
 สีแดงแสดง ความไวไฟ
 สีเหลืองแสดง ความไวต่อปฏิกิริยา (reactivity)
 สีขาวแสดง รหัสเฉพาะสำหรับอันตรายต่อสุขภาพอนามัย

ความไวไฟ ความไวต่อปฏิกิริยาโดยจะบอกเป็นระดับตัวเลขตั้งแต่ 0 (ไม่มีอันตราย เป็นสารธรรมดา) ถึง 4 (มีอันตรายมากที่สุด)

  ความไวไฟ (สีแดง)
   0
  วัสดุที่ไม่ติดไฟด้วยเพลิงทั่วไป เช่น คาร์บอนเตตระคลอไรด์ หรือ ซิลิกอนไดออกไซด์ รวมถึงวัสดุที่ไม่ติดไฟโดยธรรมชาติของคุณสมบัติวัสดุอยู่แล้วเช่นคอนกรีต หิน ทราย และวัสดุที่จะไม่ติดไฟ นอกจากให้ความร้อน 820 องศาเซลเซียสเป็นเวลามากกว่า 5 นาที
  1
  วัสดุที่ต้องให้ความร้อนก่อนอย่างมีนัยยะสำคัญภายใต้บรรยากาศธรรมดา จึงจะติดไฟและเกิดการเผาไหม้ได้ เช่น น้ำมันแร่ แอมโมเนีย เอทิลีนไกลคอล รวมถึงของแข็งบดละเอียดในสารละลายบางประเภทที่ไม่ต้องให้ความร้อนก่อนเกิดการจุดระเบิด มีจุดวาบไฟอยู่ที่หรือสูงกว่า 93.3 องศาเซลเซียส
  2
  วัสดุต้องให้ความร้อนในระดับหนึ่งหรืออยู่ในบรรยากาศที่มีอุณหภูมิค่อนข้างสูงจึงจะจุดระเบิดได้ เช่น น้ำมันดีเซล กระดาษ กำมะถัน และของแข็งบดละเอียดในสารละลายที่ไม่ต้องให้ความร้อนในการจุดระเบิด มีจุดวาบไฟระหว่าง 37.8 และ 93.3 องศาเซลเซียส
  3
  ของเหลวและของแข็ง รวมถึงของแข็งบดละเอียดในสารละลาย ที่สามารถจุดระเบิดได้เกือบทุกสภาพแวดล้อม เช่น แอซีโทน เอทานอล ของเหลวที่มีจุดวาปไฟต่ำกว่า 22.8 องศาเซลเซียสและมีจุดเดือดเท่ากับหรือมากกว่า 37.8 องศาเซลเซียส หรือมีจุดวาปไฟระหว่าง 22.8 และ 37.8 องศาเซลเซียส
  4
  เป็นสารที่ระเหยในทันทีหรือรวดเร็วมากหรือทันทีที่แรงดันและอุณหภูมิบรรยากาศธรรมดา หรือกระจายอยู่ในบรรยากาศอยู่แล้วและสามารถจุดระเบิดเมื่อใดก็ได้ เช่น น้ำมันเบนซิน อะเซทิลีน โพรเพน แก๊สไฮโดรเจน รวมถึงวัสดุไพโรโฟริก และวัตถุที่มีจุดวาปไฟต่ำกว่าอุณหภูมิห้องที่ 22.8 องศาเซลเซียส
 

  สุขภาพ (สีน้ำเงิน)
   0
  ได้รับขณะร้อนไม่เกิดอันตรายเท่าไร (เช่น น้ำมันถั่วลิสง (peanut oil))
   1
  ได้รับแล้วอาจทำให้เกิดระคายเคือง และอาจทำให้เกิดแผลเป็นเล็กน้อยเท่านั้น (เช่น น้ำมันสน (turpentine))
   2
  ได้รับเป็นช่วง ๆ หรือต่อเนื่องแต่ไม่ประจำ อาจเป็นสาเหตุให้ไร้ความสามารถชั่วขณะ หรือเป็นอันตรายแบบถาวรได้ (เช่น ก๊าซแอมโมเนีย)
   3
  ได้รับเพียงช่วงเวลาสั้น ก็จะเป็นอันตรายร้ายแรงชั่วคราว หรือ ถาวร (เช่น ก๊าซคลอรีน)
   4
  ได้รับเพียงช่วงเวลาสั้นๆ อาจถึงตายได้หรืออาการสาหัส (เช่น ไฮโดรเจนไซยาไนด์)
 

  ความไวในปฏิกิริยาเคมี (สีเหลือง)
   0
  เสถียร
   1
  ไม่เสถียรถ้าโดนความร้อน และความดัน
   2
  ปฏิกิริยาเคมีรุนแรง
   3
  ความร้อนและการกระแทกอาจเกิดการระเบิดได้
   4
  ระเบิดได้
 

  รหัสเฉพาะ (สีขาว) ส่วนสีขาวรหัสเฉพาะมีให้ใส่ข้อมูลเพิ่มเติมได้ โดยสัญลักษณ์ต่อไปนี้มีในมาตรฐาน NFPA 704 OX สารออกซิไดซ์ W ทำปฏิกิริยากับน้ำ SA ก๊าซพิษที่ทำให้ร่างกายขาดออกซิเจนอย่างธรรมดา
  รหัสเฉพาะนอกมาตรฐาน (สีขาว) สัญลักษณ์เฉพาะนอกมาตรฐาน โดยอาจอนุโลมให้ใช้ หรือห้ามมิให้ใช้ก็ได้ ขึ้นอยู่กับหน่วยงาน COR กัดกร่อน ACID กรด ALKเบส BIO เป็นอันตรายทางชีวภาพ 18px POI พิษ RA ปล่อยกัมมันตภาพรังสี RAD20px CRY มีความเย็นยวดยิ่ง CRYO
# โคลด์เอนด์
โคลด์เอนด์  เป็นชื่อเฉพาะทีใช้สำหรับเรียกแผนกหนึ่งในโรงงานหลอมแก้วหรือกระจก มีหน้าที่ควบคุมการตัดกระจกหรือการควบคุมการผลิตให้เป็นไปตามใบสั่งของลูกค้า สาเหตุที่เรียกว่าโคลด์เอนด์ (cold end) เป็นเพราะส่วนแผนกนี้จะเป็นส่วนที่แก้วได้ถูกทำให้เย็นตัวเป็นของแข็งแล้ว ส่วนแผนกที่ทำหน้าที่เป็นผู้หลอมแก้วและควบคุมกระบวนการหลอมแก้ว จะเรียกว่าฮ๊อตเอนด์ (Hot end)
# ไคเซอร์
ไคเซอร์  คือพระบรมราชอิสริยยศเยอรมันซึ่งเทียบได้กับจักรพรรดิ มีรากศัพท์มาจากคำว่า "ไกซาร์" (Caesar) ของสาธารณรัฐโรมัน เช่นเดียวกับคำว่า "ซาร์" (Tsar) ในภาษารัสเซีย 

จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เรียกตนเองว่า ไคเซอร์ เนื่องจากมองว่าอาณาจักรของตนนั้นสืบทอดมาจากจักรวรรดิโรมัน จึงได้ใช้ชื่อนี้เพื่อแสดงถึงต้นกำเนิดเก่าก่อน นอกจากนี้ พระเจ้าแผ่นดินแห่งจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีที่มาจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์คก็ใช้พระอิสริยยศว่าไคเซอร์เช่นกัน

ไคเซอร์แห่งจักรวรรดิออสเตรีย (ค.ศ. 1804–1918) ได้แก่:
 ฟรันทซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย
 แฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย
 ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย
 คาร์ลที่ 1 แห่งออสเตรีย

ไคเซอร์แห่งจักรวรรดิเยอรมัน (ค.ศ. 1871–1918) ได้แก่:
 วิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งเยอรมนี
 ฟรีดริชที่ 3 แห่งเยอรมนี
 วิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี
# ของแข็ง
ของแข็ง  เป็นสถานะหนึ่งในสี่ของสถานะพื้นฐานของสสาร (สถานะอื่นได้แก่ ของเหลว แก๊ส พลาสมา) ซึ่งมีลักษณะที่สามารถทนและต้านทานต่อการเปลี่ยนแปลงรูปร่างหรือปริมาตร แตกต่างกับของเหลว วัตถุที่เป็นของแข็งไม่สามารถไหลได้และไม่เปลี่ยนแปลงรูปร่างและปริมาตรไปตามภาชนะที่บรรจุ อะตอมภายในโมเลกุลของของแข็งอยู่ชิดกันมากและมีแรงยึดเหนี่ยวระหว่างอนุภาคที่หนาแน่นกับอนุภาคอื่น ๆ

สาขาของฟิสิกส์มีสาขาหนึ่งที่มีเพื่อศึกษาของแข็งโดยเฉพาะ เรียกว่าฟิสิกส์ของแข็งและมันยังเป็นสาขาหลักของฟิสิกส์สสารอัดแน่น (ซึ่งจะมีการศึกษาเกี่ยวกับของเหลวรวมอยู่ด้วย)

ของแข็งที่มีความหนาแน่นน้อยที่สุดในโลกคือ ซิลิกานาโนโฟม (silica nanofoam) มีความหนาแน่นประมาณ 1 มิลลิกรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตร ซึ่งน้อยกว่าความหนาแน่นของอากาศ เป็นผลิตภัณฑ์ของแอโรเจล (aerogel) ที่ดูดอากาศออก
# แบเรียมซัลเฟต
thumb|200px|แบเรียมซัลเฟต
thumb|200px|การถ่ายภาพทางการแพทย์โดยแสงเอกซ์
thumb|200px|แบไรต์ในรูปผลึก
แบเรียมซัลเฟต  เป็นสารประกอบไอออนิกใช้ในทางการแพทย์ เป็นสารทึบแสงหรือเรดิโอคอนทราสต์ (radiocontrast) สำหรับแสงเอกซ์ (X-ray) เพื่อการถ่ายภาพทางการแพทย์ 
สำหรับการวินิจฉัยโรคต่างๆ โดยเฉพาะโรคในช่องท้องและทางเดินอาหาร (Gastrointestinal tract) ซึ่งจะรู้จักกันในชื่อที่คุ้นเคยว่าอาหารแบเรียม (Barium meal)  และนำเข้าสู่ร่างกายผู้ป่วยโดยการรับประทานหรือสวนทางทวารหนัก (enema) แบเรียมซัลเฟตจะอยู่ในรูปซัสเพนชัน (suspension) ของผงละเอียดที่กระจายตัวในสารละลายน้ำ  ถึงแม้ว่าแบเรียมจะเป็นโลหะหนักที่สารประกอบของมันเมื่อละลายน้ำถูกดูดซึมเข้าสู่ร่างกายแล้วจะเป็นพิษสูง  แต่เนื่องจากแบเรียมซัลเฟตละลายน้ำได้น้อยมากคนไข้จึงไม่ได้รับอันตรายจากพิษของมัน

 ประโยชน์ 
นอกจากประโยชน์ทางการแพทย์แล้วแบเรียมซัลเฟตยังมีประโยชน์ทางอื่นอีกดังนี้
 ส่วนผสมของแบเรียมซัลเฟตใช้เป็นพื้นสีขาวสำหรับการผลิตสี โดยถ้าผสมกับซิงค์ออกไซด์ (ZnO) จะถูกเรียกว่าลิโทโพน (lithopone) และผสมกับโซเดียมซัลเฟต (Na2SO4) เรียกว่าบลังฟิกซ์ (blanc fixe)
 ใช้เป็นตัวฟิลเลอร์ (filler) ในการทำพลาสติก 
 เป็นส่วนผสมที่ช่วยเพิ่มความหนาแน่นให้ของเหลวที่ใช้ขุดเจาะน้ำมันในบ่อน้ำมัน (oil well)
 เป็นตัวออกซิไดเซอร์สำหรับสูตรทำดอกไม้ไฟโดยตัวของมันเองจะให้แสงสีเขียว

แบเรียมซัลเฟตที่พบในธรรมชาติจะอยู่ในรูปของแร่แบเรียมชื่อแบไรต์ (barite)
# 1 E4 m
สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อความยาวที่อยู่ระหว่าง 10 กม. และ 100 กม. (104 และ 105 ม.)

__TOC__

ความยาวน้อยกว่า 10 กิโลเมตร

 การเปลี่ยนหน่วย 
10 กม. เท่ากับ:
 10,000 เมตร
 6.21371 ไมล์
 5.39957 ไมล์ทะเล
 1 มิล, หน่วยวัดซึ่งนิยมใช้ในนอร์เวย์และสวีเดน
 1 ฟาร์แซงก์, หน่วยวัดซึ่งนิยมใช้ในอิหร่านและตุรกี
 ด้านหนึ่งของสี่เหลี่ยมจัตุรัส ซึ่งมีพื้นที่ 100 กม.2

 กีฬา 
 42 กม. — ความยาวของเส้นทางวิ่งมาราธอน

 ธรรมชาติ 
 10 กม. — ความสูงของมานูอา คี (Mauna Kea) ในฮาวาย, วัดจากฐานที่ระดับพื้นใต้มหาสมุทร
 11 กม. — จุดที่ลึกที่สุดในมหาสมุทร, ชาเลนเจอร์ดีพในร่องลึกบาดาลมาเรียนา
 21 กม. — ความยาวของเกาะแมนฮัตตัน
 34 กม. — ความกว้างของจุดที่แคบที่สุดของช่องแคบอังกฤษ

 ดาราศาสตร์ 
 13 กม. — เส้นผ่านศูนย์กลางเฉลี่ยของดวงจันทร์ไดมอส, ดวงจันทร์ที่เล็กกว่าของดาวอังคาร
 20 กม. — เส้นผ่านศูนย์กลางของดวงจันทร์เลดา, หนึ่งในดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดี
 20 กม. — เส้นผ่านศูนย์กลางของดวงจันทร์แพน, หนึ่งในดวงจันทร์ของดาวเสาร์
 27 กม. — ความสูงของโอลิมปัสมอนส์บนดาวอังคาร, วัดจากฐาน
 43 กม. — ความต่างระหว่างเส้นผ่านศูนย์กลางที่วัดบริเวณเส้นศูนย์สูตรกับเส้นผ่านศูนย์กลางที่วัดบริเวณขั้วโลกของโลก
 66 กม. — เส้นผ่านศูนย์กลางของดวงจันทร์ไนแอด, ดวงจันทร์ชั้นในสุดของดาวเนปจูน

 สิ่งก่อสร้างของมนุษย์ 
 18 กม. — ความสูงในขณะบินของเครื่องบินคองคอร์ด
 38 กม. — ความยาวของสะพานที่ยาวที่สุดในโลก, ทางยกระดับทะเลสาบพอนท์ชาร์เทรนแห่งที่สอง ในรัฐลุยเซียนา, สหรัฐอเมริกา
 39 กม. — ส่วนใต้ทะเลของอุโมงค์แชนแนล

ความยาวมากกว่า 100 กิโลเมตร
# 1 E3 m
สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อความยาวที่อยู่ระหว่าง 1 กม. และ 10 กม. (103 และ 104 ม.)

__TOC__

ความยาวน้อยกว่า 1 กิโลเมตร

 การเปลี่ยนหน่วย 
1,000 เมตร เท่ากับ:
 1 กิโลเมตร
 0.621371 ไมล์
 1,093.61 หลา
 3,280.84 ฟุต
 ด้านหนึ่งของสี่เหลี่ยมจัตุรัส ซึ่งมีพื้นที่ 1 กม.2
 รัศมีของวงกลม ซึ่งมีพื้นที่ 3.14 (พาย) กม.2

 ความยาวคลื่น 
 1,000 ม. — ความยาวคลื่นของความถี่วิทยุคลื่นยาว ที่สูงที่สุด , 300 kHz
 10,000 ม. — ความยาวคลื่นของความถี่วิทยุคลื่นยาว ที่ต่ำที่สุด, 30 kHz

 ธรรมชาติ 
 1,085 ม. — ความสูงของมัตซูโนกิ โทอุเกะ (Matsunoki Touge), จุดสูงสุดของทางหลวงในญี่ปุ่น
 2,228 ม. — ความสูงของยอดเขาคอสเซียสซโก (Mount Kosciuszko), จุดสูงสุดของออสเตรเลีย
 4,884 ม. — ความสูงของพีระมิดคาร์สเทนส์ (Carstensz Pyramid), จุดสูงสุดของโอเชียเนีย
 5,072 ม. — ความสูงของช่องเขาแทงกูลา (Tanggula Mountain Pass), ทางรถไฟที่สูงที่สุดในโลก
 5,565 ม. — ความสูงของเซโม ลา (Semo La), ถนนที่สูงที่สุดในโลก
 5,642 ม. — ความสูงของยอดเขาเอลบรูส (Elbrus), จุดสูงสุดในยุโรป
 5,895 ม. — ความสูงของยอดเขาคิลิมันจาโร (Kilimanjaro), จุดสูงสุดในแอฟริกา
 6,081 ม. — ความสูงของยอดเขาโลแกน, จุดสูงสุดในแคนาดา
 6,194 ม. — ความสูงของยอดเขาแมคคินเลย์, จุดสูงสุดในอเมริกาเหนือ
 6,959 ม. — ความสูงของอะคองคากัว, จุดสูงสุดในอเมริกาใต้
 7,500 ม. — ความลึกของร่องลึกบาดาลเคย์แมน, จุดที่ลึกที่สุดในทะเลแคริบเบียน
 8,000 ม. — เส้นผ่านศูนย์กลางของดวงจันทร์เทมิสโต, หนึ่งในดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดี
 8,844 ม. — ความสูงของยอดเขาเอเวอเรสต์, จุดสูงสุดบนโลก, ในทวีปเอเชีย

 สิ่งก่อสร้างของมนุษย์ 
 1,991 ม. — ความยาวช่วงกลางของสะพานอกาชิ-ไคเคียว (Akashi-Kaikyo), สะพานแขวนที่ยาวที่สุดในโลก

ความยาวมากกว่า 10 กิโลเมตร
# 1 E5 m
สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อความยาวที่อยู่ระหว่าง 100 กม. และ 1,000 กม. (105 และ 106 ม.)

__TOC__

ความยาวน้อยกว่า 100 กิโลเมตร

 การเปลี่ยนหน่วย 
100 กม. เท่ากับ:
 100,000 เมตร
 62.1371 ไมล์
 ด้านหนึ่งของสี่เหลี่ยมจัตุรัส ซึ่งมีพื้นที่ 10,000 กม.2
 รัศมีของวงกลม ซึ่งมีพื้นที่ 31,416 กม.²

 ธรรมชาติ 
 203 กม. — ความยาวของซอกเนฟจอร์เดน (Sognefjorden), ฟยอร์ดที่ใหญ่ที่สุดในโลก
 240 กม. — ความกว้างของจุดที่กว้างที่สุดของช่องแคบอังกฤษ
 430 กม. — ความยาวของเทือกเขาพีรีนีส
 724 กม. — ความยาวของแม่น้ำโอม

 ดาราศาสตร์ 
 100 กม. — ความสูงซึ่งFAIกำหนดให้เริ่มการบินในอวกาศ
 167 กม. — เส้นผ่านศูนย์กลางของดวงจันทร์อมัลที, หนึ่งในดวงจันทร์ชั้นในของดาวพฤหัสบดี
 220 กม. — เส้นผ่านศูนย์กลางของดวงจันทร์โฟเบ, ดวงจันทร์ชั้นนอกที่ใหญ่ที่สุดของดาวเสาร์
 340 กม. — เส้นผ่านศูนย์กลางของดวงจันทร์เนไรด์, ดวงจันทร์ที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามของดาวเนปจูน
 350 กม. — ขอบเขตต่ำสุดของวงโคจรระดับต่ำของโลก
 420 กม. — เส้นผ่านศูนย์กลางของดวงจันทร์โพรเทอุส, ดวงจันทร์ที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของดาวเนปจูน
 468 กม. — เส้นผ่านศูนย์กลางของดาวเคราะห์น้อย4 เวสตา
 420 กม. — เส้นผ่านศูนย์กลางของดวงจันทร์มิรันดา, หนึ่งในดวงจันทร์ที่ขนาดใหญ่ของดาวยูเรนัส

 สิ่งก่อสร้างของมนุษย์ 
 108 กม. — ความยาวของอุโมงค์รถไฟแชนแนล
 130 กม. — วิถีขีปนาวุธสกัด-เอ
 213 กม. — ความยาวของปารีสเมโทร
 217 กม. — ความยาวของคลองแกรนด์ยูเนียน
 223 กม. — ความยาวของมาดริดเมโทร
 300 กม. — วิถีขีปนาวุธสกัด-บี
 386 กม. — ความสูงของสถานีอวกาศนานาชาติ
 408 กม. — ความยาวของลอนดอนอันเดอร์กราวนด์ (เฉพาะเส้นที่เปิดให้บริการ)
 470 กม. — ระยะทางระหว่างดับลินถึงลอนดอน (คิดเป็นเส้นตรง)
 500 กม. — ความกว้างของจุดที่กว้างที่สุดของสวีเดนจากตะวันออกไปยังตะวันตก
 550 กม. — ระยะทางระหว่างซานฟรานซิสโกถึงลอสแอนเจลิส (คิดเป็นเส้นตรง)
 590 กม. — ความยาวของพรมแดนระหว่างฟินแลนด์และสวีเดน
 600 กม. — วิถีขีปนาวุธสกัด-ซี
 600 กม. — ความสูงจากพื้นดินของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล
 871 กม. — ระยะทางระหว่างซิดนีย์ถึงเมลเบิร์น (ผ่านทางหลวงฮูม)

ความยาวมากกว่า 1,000 กิโลเมตร
# 1 E-1 m
สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อความยาวที่อยู่ระหว่าง 10 ซม. และ 1 ม. (10-1 ม. และ 1 ม.)

__TOC__

ความยาวน้อยกว่า 10 เซนติเมตร

 การเปลี่ยนหน่วย 
10 ซม. เท่ากับ:
 1 เดซิเมตร
 100 มิลลิเมตร
 3.937 นิ้ว
 ด้านหนึ่งของสี่เหลี่ยมจัตุรัส ซึ่งมีพื้นที่ 0.01 m²
 ขอบด้านหนึ่งของสี่เหลี่ยมลูกบาศก์ ศึ่งมีปริมาตร 1 ลิตร

 ความยาวคลื่น 
 10.0 ซม. — ความยาวคลื่นของความถี่วิทยุยูเอชเอฟ ที่สูงที่สุด , 3 GHz
 12.0 ซม. — ความยาวคลื่นของ 2.45 GHz ในช่วงความถี่วิทยุไอเอสเอ็ม

 100 ม. — ความยาวคลื่นของความถี่วิทยุยูเอชเอฟ ที่ต่ำที่สุด , 300 MHz

 สิ่งก่อสร้างของมนุษย์ 
 30.0 ซม. — ความยาวของไม้บรรทัดที่นิยมใช้
 90.0 ซม. — ความยาวโดยเฉลี่ยของกระบี่ ที่ใช้ในการฟันดาบ

 ธรรมชาติ 
 10.0 ซม. — เส้นผ่านศูนย์กลางของคอมดลูกของมนุษย์
 14.0 ซม. — ความยาวเฉลี่ยของอวัยวะเพศชายของมนุษย์
 66.0 ซม. — ความยาวที่ยาวที่สุดของผลของต้นสน (pine cone) ได้จากต้นสนจำพวก sugar pine

ความยาวมากกว่า 1 เมตร
# ของเหลว
ของเหลว เป็นสถานะของไหล ซึ่งปริมาตรจะถูกจำกัดภายใต้สภาวะคงที่ของอุณหภูมิและความดัน และรูปร่างของมันจะถูกกำหนดโดยภาชนะที่บรรจุมันอยู่ ยิ่งไปกว่านั้น ของเหลวยังออกแรงกดดันต่อภาชนะด้านข้างและบางสิ่งบางอย่างในตัวของของเหลวเอง ความกดดันนี้จะถูกส่งผ่านไปทุกทิศทาง

ถ้าของเหลวอยู่ในระเบียบของสนามแรงโน้มถ่วง ความดัน  ที่จุดใด ๆ สามารถแสดงเป็นสูตรทางคณิตศาสตร์ได้ดังนี้
 

โดย  เป็น ความหนาแน่นของของเหลว (ซึ่งเป็นค่าคงที่) และ  คือความลึก ณ จุดใต้พื้นผิวของเหลวนั้น สังเกตว่าในสูตรนี้กำหนดให้ความดันที่ผิวบนเท่ากับ 0 และไม่ต้องคำนึงถึงความตึงผิวของเหลวมีลักษณะเฉพาะของแรงตึงผิว (surface tension) และแรงยกตัว (capillarity) โดยทั่วไปของเหลวจะขยายตัวเมื่อถูกความร้อนและหดตัวเมื่อถูกความเย็น วัตถุที่จมอยู่ในของเหลวจะมีปรากฏการณ์ที่เรียกว่าแรงลอยตัว (buoyancy)

ของเหลวเมื่อได้รับความร้อนจนถึงจุดเดือดจะเปลี่ยนสถานะเป็นก๊าซ และเมื่อทำให้เย็นจนถึงจุดเยือกแข็งก็จะเปลี่ยนสถานะเป็นของแข็ง อ
# แรงยกตัว
แรงยกตัว  เกิดจากส่วนของผิวของ ของเหลว ที่สัมผัสกับ ของแข็ง ซึ่งอาจทำให้เกิดแรงยกตัวขึ้นข้างบน (เช่น น้ำ) หรือแรงกดลงล่าง (เช่น ปรอท) ต่อผิวหน้าของของเหลว  เช่นนี้เป็นลักษณะเฉพาะของพฤติกรรมใน หลอดแคปิลลารี่ (capillary tube) ที่วางตั้งฉากกับผิวของของเหลว  แรงที่กระทำภายในหลอดแคปิลลารี่ คือ  โคฮีชัน, แอดฮีชัน (adhesion) และ แรงตึงผิว (surface tension)

 สมการ 
thumb|ภาพนี้แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างที่เกิดขึ้นจากแรงยกตัวและแรงกดตัวในน้ำและปรอท
สมการเพื่อคำนวณหาความสูง, h ของของเหลวในหลอดในหน่วย (เมตร) คือG.K. Batchelor, 'An Introduction To Fluid Dynamics', Cambridge University Press (1967) ISBN 0-521-66396-2

โดย:

  คือ แรงตึงผิวระหว่างน้ำ-อากาศ (J/m² or N/m)
 θ คือ มุมสัมผัส
 ρ คือ ความหนาแน่น ของของเหลว (kg/m3)
 g คือ ความเร่ง อันเนื่องมาจาก ความโน้มถ่วง (m/s²)
 r คือ รัศมี ของหลอด (m)

สำหรับน้ำในหลอดแก้วที่เปิดสู่อากาศ ณ ระดับน้ำทะเลนั้น

 = 0.0728 J/m² ที่ 20°C
θ เท่ากับ 20° (0.35 rad)
ρ เท่ากับ 1000 kg/m3
g เท่ากับ 9.8 m/s²

ดังนั้น ความสูงของน้ำจะคำนวณได้จาก:

ดังนั้น สำหรับหลอดแก้วเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 เมตร (รัศมี 1 เมตร) น้ำจะยกตัวประมาณ 0.014 มิลลิเมตร แต่สำหรับหลอดแก้วเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 เซนติเมตร (รัศมี 0.01 เมตร) น้ำจะยกตัวประมาณ 1.4 มิลลิเมตร และสำหรับหลอดแก้วเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 มิลลิเมตร (รัศมี 0.001 เมตร) น้ำจะยกตัวประมาณ 140 มิลลิเมตร
# ความร้อนแฝงของการหลอมเหลว
ความร้อนแฝงของการหลอมเหลว  คือ พลังงานที่ต้องใช้ในการเปลี่ยนสารชนิดหนึ่ง 1 กรัมให้เปลี่ยนสถานะจากของแข็งกลายเป็นของเหลว โดยสารนั้นต้องมีอุณหภูมิเท่ากับจุดหลอมเหลวของสารชนิดนั้น ๆ

โดยทั่วไป หากให้พลังงานแก่สารจะเป็นการเพิ่มอุณหภูมิของสารนั้น และถ้าดึงพลังงานออกจากสาร สารจะมีอุณหภูมิลดลง แต่หากสารนั้นมีอุณหภูมิถึงจุด ๆ หนึ่ง ซึ่งก็คือจุดหลอมเหลว จะมีพลังงานจำนวนหนึ่งที่ถูกใช้ไป แต่ไม่ได้ใช้เพื่อการเปลี่ยนอุณหภูมิของสาร แต่เป็นการใช้หรือคายพลังงานเพื่อเปลี่ยนสถานะ พลังงานนั้นก็คือ ความร้อนแฝงของการหลอมเหลว

ในการเปลี่ยนสถานะของสารที่อุณหภูมิเท่ากับจุดหลอมเหลว หากจะเปลี่ยนสถานะจากของแข็งเป็นของเหลว ต้องใช้พลังงานเท่ากับความร้อนแฝงของการหลอมเหลว ในขณะที่การเปลี่ยนสถานะของของเหลวเป็นของแข็ง ต้องคายพลังงานในจำนวนที่เท่ากัน

ความร้อนแฝงของการหลอมเหลวสามารถสังเกตได้ง่าย ๆ เช่น หากนำน้ำใส่ตู้แช่เข็งที่มีอุณหภูมิต่ำมาก ๆ แล้ววัดอุณหภูมิของน้ำ จะพบว่า ในช่วงแรก น้ำจะมีอุณหภูมิลดลงอย่างรวดเร็ว จนถึงช่วงหนึ่ง ซึ่งน้ำมีอุณหภูมิ 0 องศาเซลเซียส อุณหภูมิจะคงที่ ในขณะที่น้ำเริ่มกลายเป็นน้ำแข็งทีละน้อย หลังจากที่น้ำแข็งตัวหมดแล้ว อุณหภูมิของน้ำ (ที่เป็นน้ำแข็ง) ก็จะลดลงอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

เหตุที่อุณหภูมิของน้ำคงที่ในช่วงที่น้ำอยู่ที่จุดหลอมเหลวนั้น เพราะมีการคายพลังงานซึ่งเท่ากับความร้อนแฝงของการหลอมเหลวของน้ำออกมา เพื่อทำให้น้ำกลายเป็นน้ำแข็งได้ ก่อนที่จะกลายเป็นน้ำแข็งทั้งหมด อุณหภูมิจึงไม่ลดลงในช่วงนั้น หลังจากนั้นก็จะไม่มีการคายพลังงานในส่วนนี้ อุณหภูมิจึงลดลงอีกครั้ง

 หน่วยของความร้อนแฝงของการหลอมเหลว 
 จูลต่อโมล ในระบบเอสไอ
 แคลอรีต่อกรัม
 บีทียูต่อปอนด์

แคลอรีในที่นี้ไม่ใช่แคลอรีในเรื่องอาหาร แคลอรีในเรื่องอาหาร (ตัวย่อ Cal) มีค่าเท่ากับ 1000 แคลอรี (ตัวย่อ cal)

 ค่าความร้อนแฝงของการหลอมเหลวของสารบางชนิด 

สารความร้อนแฝงของการหลอมเหลว (cal/g) ความร้อนแฝงของการหลอมเหลว (kJ/kg) 
น้ำ: 79.72334.5
มีเทน: 13.9658.41
อีเทน: 22.7395.10
โพรเพน: 19.1179.96
เมทานอล: 23.7099.16
เอทานอล: 26.05108.99
กลีเซอรอล: 47.95200.62
กรดฟอร์มิก: 66.05276.35
กรดน้ำส้ม: 45.91192.09
แอซีโทน: 23.4297.99
เบนซีน: 30.45127.40
กรดไมริสติก : 47.49198.70
กรดปาล์มิติก (กรดไขมัน): 39.18163.93
กรดสเตียริก (กรดไขมัน):47.54198.91

 ตัวอย่างการคำนวณ 
การทำให้น้ำ 1 กิโลกรัม (ประมาณ 1 ลิตร) เปลี่ยนอุณหภูมิ 20 องศาเซลเซียส ต้องใช้พลังงาน 20 กิโลแคลอรี

การทำให้น้ำแข็ง 1 กิโลกรัม เปลี่ยนสถานะกลายเป็นน้ำ และเพิ่มอุณหภูมิเป็น 20 องศาเซลเซียส ต้องใช้พลังงาน :

 (1) 79.72 cal/g * 1 kg (ความร้อนแฝงของการหลอมเหลวของน้ำแข็ง) = 79.72 กิโลแคลอรี
(2) 1 cal/(g·°C)* 1 kg*20°C = 20 กิโลแคลอรี เพื่อเพิ่มอุณหภูมิ
 รวม 100 กิโลแคลอรี
# การเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตร
thumb|250px|right|ในการเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตร ใครๆ ก็สามารถใช้กุญแจสาธารณะเพื่อเข้ารหัสข้อมูลได้ แต่เฉพาะผู้ที่ถือครองกุญแจส่วนตัว ที่เข้าคู่กันเท่านั้น ที่จะถอดรหัสข้อความได้ ความปลอดภัยของการเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตรจะเกิดขึ้นได้หากกุญแจส่วนตัวถูกเก็บเป็นความลับ
thumb|250px|right|ในกลไกการแลกเปลี่ยนกุญแจดิฟพี่-เฮลล์แมน (Diffie–Hellman key exchange) แต่ละฝ่ายจะสร้างคู่กุญแจสาธารณะ/ส่วนตัวและแจกจ่ายเฉพาะกุญแจสาธารณะ หลังจากได้รับกุญแจสาธารณะของอีกผ่าย จะสามารถคำนวณหาข้อความลับได้โดยไม่ต้องเชื่อมต่อกัน ข้อความลับนี้สามารถเป็นกุญแจของการเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตรได้ ซึ่งเร็วกว่าการเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตรมาก 
thumb|250px|ในตัวอย่างนี้ ข้อความนั้นได้ถูกลงลายเซ็นดิจิตัลด้วยกุญแจส่วนตัวของอลิส แต่ตัวข้อความของอลิสเองนั้นไม่ถูกเข้ารหัส
1) อลิสลงลายเซ็นข้อความด้วยกุญแจส่วนตัวของเธอ
2) บ็อบสามารถยืนยันได้ว่าข้อความไม่ถูกดัดแปลง และอลิสเป็นผู้เขียน ได้โดยการใช้กุญแจสาธารณะ ของ อลิส
การเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตร  หรือ การเข้ารหัสกุญแจสาธารณะ  คือระบบการเข้ารหัสโดยใช้กุญแจที่เข้าคู่กัน กุญแจแต่ละคู่จะประกอบด้วย กุญแจสาธารณะ  และ กุญแจส่วนตัว   คู่ของกุญแจนั้นจะสร้างขึ้นโดยใช้อัลกอริทึมเข้ารหัสที่มีพื้นฐานมาจากปัญหาทางคณิตศาสตร์ที่เรียกว่าฟังก์ชันวันเวย์  ความปลอดภัยของการเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตรจะเกิดขึ้นได้หากกุญแจส่วนตัวถูกเก็บเป็นความลับ ส่วนกุญแจสาธารณะนั้นสามารถแจกจ่ายออกไปได้โดยที่ไม่ส่งผลเสียต่อความปลอดภัย

ใช้เข้ารหัสจะแตกต่างกับกุญแจที่ใช้ถอดรหัส นั่นคือการเข้ารหัสและการถอดรหัสจำเป็นต้องใช้กุญแจเป็นคู่ โดยที่บุคคลที่จะเข้ารหัสข้อมูลจะได้รับ กุญแจสาธารณะ (public key) ในการเข้ารหัส ส่วนบุคคลที่สามารถถอดรหัสได้คือบุคคลที่มี กุญแจส่วนตัว (private key) เท่านั้น กล่าวคือใคร ๆ ก็สามารถเข้ารหัสได้เพราะทุกคนมีกุญแจสาธารณะ แต่จะมีคนเดียวเท่านั้นที่ถอดรหัสได้คือคนที่มีกุญแจส่วนตัวซึ่งต้องถูกเก็บไว้อย่างรัดกุม
การเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตร นั้นเป็นหลักการพื้นฐานในกลไกเข้ารหัสในปัจจุบัน รวมไปถึงแอปพลิเคชันและ[[
โพรโทคอล]]ต่างๆ เพื่อให้สามารถเก็บความลับได้ ยืนยันความถูกต้องได้ และไม่สามารถตีกลับการเป็นผู้เขียน ได้ มาตรฐานอินเตอร์เน็ตจำนวนมากจึงพึ่งพิงการเข้ารหัสเช่น แบบกุญแจอสมมาตร เช่น TLS, SSH, S/MIME และ PGP อัลกอริทึมการเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตรนั้น บางตัวใช้ในการกระจายกุญแจ  บางตัวใช้ในการลงลายเซ็นดิจิตัล  บางตัวก็ทำได้ทั้งสองอย่างเช่นอาร์เอสเอ  เมื่อเทียบกับ การเข้ารหัสแบบกุญแจสมมาตรแล้ว การเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตรนั้นทำงานได้ช้ากว่า และช้าเกินไปสำหรับวัตถุประสงค์หลายประการ  ระบบเข้ารหัสปัจจุบันจึงนิยมที่จะใช้ทั้งการเข้ารหัสแบบกุญแจสมมาตรและการเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตร ส่วนใหญ่จะอยู่ในรูปแบบที่ใช้การเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตรในการแลกเปลี่ยนกุญแจลับอย่างปลอดภัย แล้วจึงใช้กุญแจลับนั้นในการเข้ารหัสแบบกุญแจสมมาตรต่อไป
# ความร้อนแฝงของการกลายเป็นไอ
ความร้อนแฝงของการกลายเป็นไอ เป็นสมบัติเฉพาะตัวของสารที่บอกปริมาณพลังงานที่ต้องใช้หรือคายออกมาในการเปลี่ยนสถานะระหว่างของเหลวกับแก๊ส เมื่อมีอุณหภูมิเท่ากับจุดเดือดของสารนั้น

ความร้อนแฝงของการกลายเป็นไอมีหน่วยดังนี้
 จูลต่อโมล ในระบบเอสไอ หรือ กิโลจูลต่อโมล
 แคลอรีต่อกรัม
 บีทียูต่อปอนด์

ความร้อนแฝงของการกลายเป็นไอของน้ำมีค่า 2257 กิโลจูลต่อกิโลกรัม คิดเป็น 40.66 กิโลจูลต่อโมล ซึ่งมีค่ามากถึง 5 เท่าของการทำให้น้ำปริมาณเท่ากันมีอุณหภูมิเพิ่มขึ้นจาก 0 องศาเซลเซียสเป็น 100 องศาเซลเซียสเลยทีเดียว

หมายเหตุ : การควบแน่นของสารจะต้องคายพลังงานเท่ากับพลังงานที่ต้องใช้ในการระเหยของสารนั้นๆ

 ความร้อนที่ให้ธาตุต่างๆ ระเหยกลายเป็นไอมีดังนี้ 

ElementHeat of vaporization (kJ/mol) 
Actiniumn/a
Aluminium293.4
Antimony77.14
Argon6.447
Arsenic34.76
Astatine114
Barium142
Beryllium292.40
Bismuth104.8
Boron489.7
Bromine15.438
Cadmium100
Caesium67.74
Calcium153.6
Carbon355.8
Cerium414
Chlorine10.2
Chromium344.3
Cobalt376.5
Copper300.3
Fluorine3.2698
Gallium258.7
Germanium330.9
Gold334.4
Hafnium575
Helium0.0845
ElementHeat of vaporization (kJ/mol) 
Hydrogen0.44936
Indium231.5
Iodine20.752
Iridium604
Iron349.6
Krypton9.029
Lanthanum414
Lead177.7
Lithium145.92
Magnesium127.4
Manganese226
Mercury59.229
Molybdenum598
Neon1.7326
Neptuniumn/a
Nickel370.4
Niobium696.6
Nitrogen2.7928
Osmium627.6
Oxygen3.4099
Palladium357
Phosphorus12.129
Platinum510
Polonium60.1
Potassium79.87
Radium37
ElementHeat of vaporization (kJ/mol) 
Radon16.4
Rhenium715
Rhodium493
Rubidium72.216
Ruthenium595
Scandium314.2
Selenium26.3
Silicon384.22
Silver250.58
Sodium96.96
Strontium144
Sulfur1.7175
Tantalum743
Technetium660
Tellurium52.55
Thallium164.1
Thorium514.4
Tin295.8
Titanium421
Tungsten824
Vanadium452
Xenon12.636
Yttrium363
Zinc115.3
Zirconium58.2
Methanol37.4
# โชเน็ง
มังงะโชเน็ง (ญี่ปุ่น : 少年漫画 โรมาจิ : Shōnen Manga) ชื่อนำมาจากการทับศัพท์คำว่า 少年 แปลตรงตัวว่า "หนุ่มน้อย" ซึ่งหมายถึงผู้ชายอายุระหว่าง 12 ถึง 18 ปี สำหรับภายนอกประเทศญี่ปุ่น คำว่าโชเน็งถูกใช้เป็นคำเรียกการ์ตูนญี่ปุ่น ที่มีเด็กวัยรุ่นชายเป็นกลุ่มเป้าหมายหลัก มังงะโชเน็งเป็นการ์ตูนประเภทที่เป็นที่นิยมที่สุด และขายดีที่สุด

การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็งส่วนใหญ่ เป็นเรื่องของการต่อสู้ (ไม่ว่าจะเป็นการรบราฆ่าฟัน หรือการต่อสู้ในสนามกีฬา) และมักมีการแทรกมุขตลก เพื่อไม่ให้เรื่องหนักจนเกินไป ตัวละครหลักส่วนมากเป็นผู้ชาย ซึ่งจุดสำคัญของเรื่องมักเป็นมิตรภาพระหว่างตัวละครชาย ขณะที่ตัวละครหญิงในเรื่อง ส่วนมากจะมีหน้าตาและรูปร่างสวยงามเกินความเป็นจริง สไตล์ในการวาดภาพของการ์ตูนแนวโชเน็งจะไม่หวานแหวว และละเอียดอ่อนเหมือนกับการ์ตูนแนวโชโจะ 

การ์ตูนแนวโชเน็งหลาย ๆ เรื่องมีกลุ่มผู้ติดตามหญิงที่นำเนื้อเรื่องและตัวละครในเรื่องไปเขียนโดจินชิและแฟนฟิกชันแนวยาโออิและโชตะคอน

ความหมายของชื่อ 少年 (Shōnen โชเน็ง) คำว่าโชเน็ง มาจากตัวคันจิในภาษาญี่ปุ่น คือตัวคันจิ 少 (Shō) แปลว่า เล็ก,น้อย และตัวคันจิ 年 (nen) แปลว่า ปี แปลว่า"เด็กผู้ชาย,เด็กชาย" และผสมกับคำว่า 漫画 (Manga มังงะ) ดังนั้น (少年漫画 Shōnen Manga) จึงมีความหมายว่า"มังงะสำหรับเด็กผู้ชายวัยรุ่น" ประเภทนี้ในภาษาไทยเรียกกันติดปากว่า"การ์ตูนผู้ชาย"
# กาแล็กโทส
กาแล็กโทส  เรียกอีกอย่างว่า น้ำตาลสมอง (brain sugar) เป็นน้ำตาลชนิดหนึ่งที่พบในผลิตภัณฑ์นม (dairy product) ในน้ำตาลบีต (sugar beet) กัม (gum) และ น้ำเมือกจากต้นไม้ (mucilage) ถูกสังเคราะห์ในร่างกายและเกิดเป็นไกลโคไลปิดและไกลโคโปรตีน ในเนื้อเยื้อหลายชนิด ถูกจัดเป็นสารให้ความหวาน (sweetener) เพราะมีพลังงานอาหาร (food energy) กาแล็กโทสหวานน้อยกว่ากลูโคส ไม่ละลายน้ำมากนัก  เมื่อนำ Galactose + Glucose ก็จะได้น้ำตาล Lactose ซึ่งพบในน้ำนมเหมือนกัน

กาแล็กแทน (Galactan) เป็นพอลิเมอร์ของกาแล็กโทสพบใน เฮมิเซลลูโลส (hemicellulose) และสามารถเปลี่ยนเป็นกาแล็กโทสได้โดยการไฮโดรไลซิส (hydrolysis)

กาแล็กโทสเป็นโมโนแซ็กคาไรด์ (monosaccharide) ซึ่งเชื่อมต่อกับโมเลกุลของกลูโคส จะได้น้ำตาลไดแซ็กคาไรด์ (disaccharide) ที่ชื่อว่า แล็กโทส การไฮโดรไลซิสแล็กโทสจะได้กลูโคสและกาแล็กโทส ซึ่งจะถูก เร่งปฏิกิริยา โดยเอนไซม์บีตา-กาแล็กโทซิเดส แล็กเทสในร่างกายมนุษย์ กลูโคสจะถูกเปลี่ยนเป็นกาแล็กโทส เพื่อที่จะทำให้ต่อมน้ำนม (mammary gland) หลั่งแล็กโทสออกมาได้

 ปฏิกิริยาไฮโดรไลซิส 
การ ไฮโดรไลซิส แล็กโทส และมี ?-กาแล็กโทซิเดสทำให้ได้กาแลกโทสและกลูโคส เอนไซม์นี้เกิดมาจากแลค โอเพอรอน (Lac operon) ใน เอสเชอริเชีย โคไล (อี. โคไล)

 การเผาผลาญผิดปกติ 
การเผาผลาญผิดปกติ (metabolic disorders) มีความผิดปกติที่สำคัญเกี่ยวกับ กาแล็กโทส อยู่ 3 ประการคือ
 ความบกพร่องในกาแล็กโทไคเนส (Galactokinase) เป็นสาเหตุของ โรคต้อกระจก (cataract) ถ้าควบคุมอาหารไม่ให้มีกาแล็กโทส โรคต้อกระจกจะทุเลาลง
 การขาดเอนไซม์ยูพีดีกาแล็กโทส-4-อีพิเมอเรส (UDPgalactose-4-epimerase) พบน้อยมาก (มีรายแค่ 2 รายเท่านั้น) ทำให้เกิดโรคหูหนวก (nerve deafness)
 การขาดเอนไซม์กาแล็กโทส-1-ฟอสเฟตยูริดิลทรานเฟอเรส (Galactose-1-phosphate uridyl transferase) รักษาได้โดยการรับประทานอาหารที่ไม่มีกาแล็กโทส

 แหล่งข้อมูลอื่น 
มีการศึกษา 2 เรื่องที่พบว่ามีความสัมพันธ์กันระหว่างกาแล็กโทสในน้ำนมและมะเร็งรังไข่
 ncbi.nlm.nih.gov 2510499
 ncbi.nlm.nih.gov 2567871