wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อำเภอสว่างวีระวงศ์
สว่างวีระวงศ์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอสว่างวีระวงศ์ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองอุบลราชธานี อำเภอดอนมดแดง และอำเภอตาลสุม
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพิบูลมังสาหาร
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอพิบูลมังสาหารและอำเภอนาเยีย
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอวารินชำราบ

 ประวัติ 

ท้องที่อำเภอสว่างวีระวงศ์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอวารินชำราบ ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอสว่างวีระวงศ์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอสว่างวีระวงศ์ โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

ชื่อของอำเภอนี้ได้ตั้งขึ้นตามนามของพระมหาเถระชาวอุบลราชธานีผู้มีสมณศักดิ์เดียวกัน 2 รูป คือ สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) และสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร) ซึ่งเป็นพระเถระฝ่ายคันถธุระที่ชาวอุบลราชธานีให้ความนับถือเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร) ท่านมีชาติกำเนิดที่บ้านสว่าง ในเขตอำเภอสว่างวีระวงศ์ปัจจุบันhttps://www.esanpedia.oar.ubu.ac.th/ubontravel/show.php?id=ap24 อนึ่ง สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ทั้งสองรูปยังมีความสัมพันธ์ทางเครือญาติเป็นอา-หลาน ในสกุลเดียวกัน (คือ สกุลแสนทวีสุข) และในทางศาสนา ยังเป็นพระอุปัชฌาย์-อันเตวาสิกในสำนักเดียวกันอีกด้วย

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอสว่างวีระวงศ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 57 หมู่บ้าน ได้แก่
1.แก่งโดม(Kaeng Dom)13 หมู่บ้าน2.ท่าช้าง(Tha Chang)20 หมู่บ้าน3.บุ่งมะแลง(Bung Malaeng)13 หมู่บ้าน4.สว่าง(Sawang)13 หมู่บ้าน

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอสว่างวีระวงศ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลท่าช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าช้างทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลสว่าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสว่างทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลบุ่งมะแลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุ่งมะแลงทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลแก่งโดม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก่งโดมทั้งตำบล

 สถานศึกษา 
โรงเรียนมัธยมศึกษา  1  แห่ง
โรงเรียนขยายโอกาส  3  แห่ง
โรงเรียนประถมศึกษา  20  แห่ง
# ภาษาซรี
ภาษาซรี เป็นสำเนียงหนึ่งใน 9 สำเนียงของภาษาโกโฮ ที่พูดในเมืองซิ ลิญ ประเทศเวียดนาม เป็นภาษาพื้นเมืองที่พูดโดยชาวเดวาร์หรือโมนตักนาร์ด อยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริกใต้

ซรี
# ภาษาโกฮิสถาน
ภาษาโกฮิสถานเป็นภาษากลุ่มดาร์ดิกใช้พูดในตำบลโกฮิสถาน ประเทศปากีสถาน อยู่ในตระกูลอินโด-ยูโรเปียน สาขาอินโด-อารยัน
# ภาษาเตรกามี
ภาษาเตรกามี  (Trigami)  หรือ Katar Gambiri เป็นภาษาของชาวเตรกามีในหมู่บ้านกัมบีร์ กาตาร์ และ Devoz ในหุบเขาเตรกัมริมแม่น้ำเพชตอนล่างIranica Online จังหวัดกุนาร์ ประเทศอัฟกานิสถาน อยู่ในสาขาอินโด-อิเรเนียน กลุ่มนูริสถาน มีผู้พูดประมาณ 3,500 คน (2011) ส่วนใหญ่สามารถพูดภาษาปาทาน้เป็นภาษารอง รากศัพท์ใกล้เคียงกับภาษากาลาซาอซาถึง 76% - 80%
# แกลมพังก์
แกลมพังก์  หรือ ม็อกร็อก (mock rock)T. Givens, People of Paradox: a History of Mormon Culture (Oxford: Oxford University Press, 2007), , p. 281. เป็นแนวดนตรีที่รวมองค์ประกอบของแกลมร็อกเข้ากับโพรโตพังก์หรือพังก์ร็อก บางครั้งจะรวมการาจพังก์เข้าไปด้วย

อิทธิพลส่วนใหญ่ของแกลมพังค์มาจากวงนิวยอร์กดอลส์ ที่มีภาพพจน์วงแบบสองเพศ และดูดิบ เถื่อน เพลงที่ดูปลดปล่อย เป็นต้นแบบให้กับเพลงแนวพวกนี้ วงที่อธิบายได้ถึงแกลมพังค์เช่นวง ฮานอยร็อก,แมนิค สตรีท พรีชเชอร์ส และ ดี เจเนอเรชัน เป็นต้น
# พระยาจุฬาราชมนตรี (น้อย)
พระยาจุฬาราชมนตรี นามเดิม น้อย มีศาสนนามว่า มูหะหมัดบาเกร เป็นบุตรของพระยาจุฬาราชมนตรี (อากายี) มารดาชื่อคุณหญิงสะ เกิดเมื่อปีใดไม่ปรากฏ  เริ่มรับราชการในกรมท่าขวา สมัยรัชกาลที่ 4 ได้เป็นหลวงศรีเนาวรัตน์ และได้เป็นจุฬาราชมนตรีเมื่อพระยาจุฬาราชมนตรี (นาม) ถึงแก่อนิจกรรม ท่านเป็นจุฬาราชมนตรีจนถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2410 ศพของท่านฝังอยู่ที่มัสยิดต้นสน
# วัยอลวน
วัยอลวน เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2519 กำกับโดยเปี๊ยก โปสเตอร์ จากบทประพันธ์ของ บุญญรักษ์ นิลวงศ์ เจ้าของเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริง ๆ ในหนัง ซึ่งรับหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้กำกับด้วย 

วัยอลวนเป็นภาพยนตร์วัยรุ่นเรื่องแรก ๆ ที่เปลี่ยนแนวทางของภาพยนตร์สมัยนั้น ที่พระเอกจะต้องเป็นสุภาพบุรุษหน้าตาดี ร่างกายกำยำ ชำนาญศิลปะการต่อสู้ ผู้กำกับเลือกใช้ไพโรจน์ สังวริบุตร นักแสดงหน้าใหม่รูปร่างผอมเกร็ง ท่าทางยียวนกวนประสาท มารับบทพระเอก

การที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ฉีกแนวไปจากเรื่องอื่น ทำให้ในระยะแรกภาพยนตร์เรื่องนี้ขายไม่ได้ ไม่มีโรงภาพยนตร์ใดยอมซื้อเรื่องนี้ไปฉาย ประกอบกับช่วงนั้นเพิ่งเกิดความรุนแรงในเหตุการณ์ 6 ตุลาได้ไม่นาน แต่จากการจัดกิจกรรมของผู้ฉาย จัดรอบพิเศษให้กับนักเรียน ทำให้เกิดกระแสบอกต่อ  ประกอบกับมีเพลงประกอบที่ได้รับความนิยม คือเพลง สุขาอยู่หนใด น่ารัก ร้องและเล่นกีตาร์โดย ชัยรัตน์ เทียบเทียม  ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้มีรายได้สูงสุด ถึง 8 ล้านบาท และมีการสร้างภาคต่อ คือ รักอุตลุด ฉายในปี พ.ศ. 2520 และ ชื่นชุลมุน ฉายในปี พ.ศ. 2521

จากความนิยมของภาพยนตร์เรื่องนี้ ทำให้ชื่อเล่น ตั้ม และ โอ๋ เป็นที่นิยมมากในสมัยนั้น 

ในปี พ.ศ. 2530 ได้มีการสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ทางช่อง 3 นำแสดงโดย ตฤณ เศรษฐโชค, เพ็ญพิสุทธิ์ คงสมุทร, รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง, สมควร กระจ่างศาสตร์ 

ในปี พ.ศ. 2548 วัยอลวน ได้กลับมาฉายอีกครั้งในเทศกาลภาพยนตร์ Bangkok Film เมื่อวันที่ 17 มกราคม และวันที่ 8 พฤษภาคม และ 13 พฤษภาคม  เป็นส่วนหนึ่งของการประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์ภาคต่อ วัยอลวน 4 : ตั้ม-โอ๋ รีเทิร์น ผลงานกำกับโดย ฤทัยวรรณ วงศ์สิรสวัสดิ์ 

ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเป็นหนี่งในภาพยนตร์ไทย 100 เรื่องที่คนไทยควรดู โครงการ ๑๐๐ หนังไทยที่คนไทยควรดูในมิติภาพยนตร์ยังให้เกิดปัญญา และหนึ่งในภาพยนตร์ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนมรดกภาพยนตร์ของชาติครั้งที่ 3 ประกาศขึ้นทะเบียนภาพยนตร์ไทย 25 เรื่อง เป็นมรดกชาติภาพยนตร์ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนมรดกภาพยนตร์ของชาติครั้งที่ ๓

 เรื่องย่อ 
ตั้ม (ไพโรจน์ สังวริบุตร) เด็กหนุ่มจากจังหวัดเพชรบูรณ์ เข้ากรุงเทพโดยมุ่งมั่นจะสอบเข้าเรียนคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ แต่สอบเข้าไม่ได้ เลยเบนเข็มเข้าเรียนคณะนิติศาสตร์แทน พร้อมกับรับสอนหนังสือพิเศษหารายได้

นายเมศ (สมควร กระจ่างศาสตร์) เจ้าของบ้านที่ตั้มเช่าอยู่ มีลูกสาวอยู่สองคน คือ อ้อ (จิระวดี อิศรางกูร ณ อยุธยา) และ โอ๋ (ลลนา สุลาวัลย์) คุณพ่อหวงลูกสาวมาก คอยกีดกันไอ้หนุ่มจากบ้านนอกต่าง ๆ นานา เป็นไม้เบื่อไม้เมากันถึงขนาดตั้มประกาศว่า ผมต้องเอาลูกสาวบ้านนี้มาทำเมียให้ได้!

เดิมตั้มตั้งใจจะจีบอ้อ นิสิตใหม่จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เป็นแฟน  แต่ต้องมาคอยสอนหนังสือพิเศษให้โอ๋ เด็กสาวแก่นแก้ว ขี้เอาแต่ใจ เมื่อเวลาผ่านไป ด้วยความสนิทสนมและเห็นอกเห็นใจ (ท่ามกลางการกีดกันจากคุณพ่อ) ก็ค่อย ๆ พัฒนาไปเป็นความรัก

 นักแสดงนำ 	
 ไพโรจน์ สังวริบุตร รับบท ตั้ม 	
 ลลนา สุลาวัลย์ รับบท โอ๋

 เพลงประกอบ 
ภาพยนตร์ที่เพลงประกอบที่มีชื่อเสียง 2 เพลง คือ
 สุขาอยู่หนใด ขับร้องโดย ชัยรัตน์ เทียบเทียม แต่งโดย ปิยะพล เอนกบุณย์ 
 น่ารัก ขับร้องโดย ชัยรัตน์ และ สุภาภรณ์ เทียบเทียม (น้องสาวของชัยรัตน์) แต่งโดย สุนทรสิงห์ วัชรเสถียร
# วัดสัตหีบ
วัดสัตหีบ หรือ วัดหลวงปู่อี๋ ตั้งอยู่เลขที่ 333 หมู่ 1 ถนนชายทะเล ตำบลสัตหีบ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ด้านหลังวัดติดทะเล พระครูวรเวทมุนี (อี๋ พุทฺธสโร) สร้างวัดนี้ขึ้นเมื่อ พ.ศ 2442 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยนายขำและนางเอียง ทองขำ โยมบิดาและโยมมารดาของหลวงปู่ฯ ได้ขอพระราชทานที่ดินว่างเปล่าเป็นป่าไม้ที่ไม่มีเจ้าของ พระองค์ทรงอนุญาตให้สร้างวัดได้ ด้านเหนือติดทางเกวียน ด้านใต้ติดทะเลและด้านตะวันตกติดป่า ด้านตะวันออกติดที่ดินบ้านสัตหีบ โดยในปัจจุบันวัดนี้มีเนื้อที่จำนวน 30 ไร่ 28 ตารางวา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาอุโบสถหลังแรกเมื่อวันที่ 21 กันยายน ร.ศ. 138 พ.ศ. 2463 เนื้อที่ได้รับพระราชทาน กว้าง 2 เส้น ยาว 3 เส้น ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2557 ได้รับการยกสถานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ

 รายนามเจ้าอาวาสวัดสัตหีบตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน 
 ลำดับ  รายนาม  เริ่มวาระ  สิ้นสุดวาระ  รวมระยะเวลา (ปี) 1 พระครูวรเวทมุนี (อี๋ พุทฺธสโร)  พ.ศ. 2442  พ.ศ. 2489  47 ปี 2  พระครูศรีสัตตคุณ (เกษม สนตุสฺสโก)  พ.ศ. 2489  พ.ศ. 2496  9 ปี 3 พระครูศรีสัตตคุณ (บัญญัติ โกมุทโท) พ.ศ. 2496  พ.ศ. 2527  31 ปี 4 พระครูวิบูลธรรมบาล (เหล็ง ธมฺมปาโล)  พ.ศ. 2527  พ.ศ. 2557   30 ปี 5  พระวชิรคุณากร (วรรณะ ทสฺสนีโย)  พ.ศ. 2558  ปัจจุบัน
# รักอุตลุด
รักอุตลุด เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2520 กำกับโดยเปี๊ยก โปสเตอร์ เขียนบทโดย บุญญรักษ์ นิลวงศ์  สร้างเป็นภาคต่อ หลังจากความสำเร็จของเรื่อง วัยอลวน ภาพยนตร์ภาคนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี ทำรายได้ถึง 9 ล้านบาท http://www.deknang.com/index.php?option=content&task=view&id=237&Itemid=33

ในขณะที่ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉาย ดนตรีจังหวะดิสโกกำลังเป็นที่นิยม โดยเฉพาะท่าเต้น "บั๊มพ์" เอาสะโพกกระแทกกัน (เพลงฮิตในขณะนั้นคือเพลง Lady Bump ของ Penny McLean) ฉากหนึ่งในเรื่องนี้ซึ่งเป็นที่จดจำ คือฉากตั้มและโอ๋ ใส่ชุดสีทองเต้นบั๊มพ์ประกอบเพลง "อุตลุดบั๊มพ์"

เรื่องย่อ
ในภาคนี้ ตั้ม (ไพโรจน์ สังวริบุตร) กับ โอ๋ (ลลนา สุลาวัลย์) เป็นแฟนกันแล้ว เรื่องวุ่น ๆ เกิดขึ้นเมื่อตั้ม แอบปันใจไปชอบนักร้องสาวชื่อ นิด (พจนีย์ อินทรมานนท์)  ตามประสาชายหนุ่มจอมกะล่อน เมื่อโอ๋รู้เรื่องความรักสามเส้าเข้า ก็ตามไปอาละวาดจนแทบบ้านแตก

เพลงประกอบ
เพลงประกอบที่มีชื่อเสียงของเรื่องนี้ ได้แก่
 เธอที่รัก ขับร้องโดย ชัยรัตน์ เทียบเทียม แต่งโดย ชัยรัตน์ เทียบเทียม มีเนื้อร้องท่อนหนึ่งว่า ชูวับ ชูวับ  บางคนจึงเรียกชื่อเพลงนี้ว่า ชูวับ ชูวับ
 รักหนอรัก ขับร้องโดย สุภาภรณ์ เทียบเทียม (ส่วนมากคนมักเข้าใจว่า พจนีย์ อินทรมานนท์ เป็นผู้ร้องเพลงนี้เอง)   แต่งโดย ชัยรัตน์ เทียบเทียม
 ระทมรัก ขับร้องโดย สุภาภรณ์ เทียบเทียม แต่งโดย ชัยรัตน์ เทียบเทียม
 อุตลุดบั๊มพ์ ขับร้องโดย สุนทร สุจริตฉันท์ http://www.bornproject.com/filmclub/review.php?idreview=559010385
 สระเอ มอ สระอา (ขี้เมา)
# โพรโตพังก์
โพรโตพังก์  เป็นคำที่ถูกใช้อธิบายถึงแนวเพลงที่มาก่อนพังก์ร็อก และที่มีอิทธิพลต่อวงพังค์ร็อก โดยทั่วไปวงโพรโตพังก์ไม่ถูกเรียกว่าพังก์

วงโปรโตพังก์ คือวงร็อกแอนด์โรลในช่วงทศวรรษที่ 60 ถึงต้นทศวรรษที่ 70 ถึงแม้วงแรก ๆ จะถูกอ้างถึงการาจร็อกบ้าง แต่ต่อมาก็ถูกอ้างว่าได้เป็นอิทธิพลและพัฒนาของพังค์ร็อก วงการาจร็อกหลายวงมีส่วนหนึ่งเป็นวงจากสหราชอาณาจักร ซึ่งบางครั้งก็ถูกเรียกรวมกับแนวแกลมร็อกและยูเค ผับ ร็อก
# พระยาจุฬาราชมนตรี (อากายี)
พระยาจุฬาราชมนตรี นามเดิม อากายี หรือ อากาหยี่ มีศาสนนามว่า อามีรระชามุฮัมมัดการีม เป็นบุตรของพระยาจุฬาราชมนตรี (เซน) และเป็นน้องชายของพระยาจุฬาราชมนตรี (ก้อนแก้ว) ได้เป็นจุฬาราชมนตรีต่อจากพี่ชายจนกระทั่งถึงแก่อนิจกรรมในสมัยรัชกาลที่ 2 มีบุตรธิดารวม 15 คน บุตรของท่านคนหนึ่งชื่อ กลิ่น ได้เป็นหลวงโกชาอิศหากในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 ส่วนบุตรอีกคนชื่อน้อย ได้เป็นจุฬาราชมนตรี ศพของท่านฝังอยู่ที่มัสยิดต้นสน
# ไทยเชื้อสายจาม
ชาวไทยเชื้อสายจาม เป็นชื่อเรียกกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มหนึ่งในตระกูลมาลาโย-โพลินีเชียนหรือชนชาติมลายู อาณาจักรจามอยู่ระหว่าง ญวนกับเขมร ส่วนใหญ่นับถือ ศาสนาอิสลามเรียกกันว่าแขกจาม มีภาษาพูดที่สื่อสารกันคือ ภาษามลายู เป็นกลุ่มภาษาออสโตรนีเชียน เข้ามาในประเทศไทยด้วยสาเหตุต่าง ๆ ในช่วงหลังจากเสียกรุงวิชัย เมืองหลวงของจามปาให้แก่เวียดนาม  คือ 
ชาวจามกลุ่มแรก มีหลักฐานปรากฏช่วงตอนต้นกรุงศรีอยุธยา ในปี พ.ศ. 1991 จากการอพยพมาจากตอนเหนือของลาวและเวียดนาม หรือ อาจจะมาจากเกาะบอร์เนียว เข้าอยู่เมืองชุมพร ก่อนปี พ.ศ. 1997 ในแผ่นดินสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ชาวจาม เป็นทหารชั้นดี ราชสำนักอยุธยาใช้ในการรบ การเดินเรือ และการค้าทางน้ำทางทะเล หรือการขยายพระราชอาณาเขตของอาณาจักรอยุธยาลงทางใต้ ชาวจามเข้าตีเมืองชุมพร จากราชอาณาจักรนครศรีธรรมราชได้ จึงได้ปกครองดินแดนแทบนี้ เมืองชุมพร และเมืองไชยา ([คอคอดกระ]) (ปัจจุบันเป็นหนึ่งในพื้นที่ของจังหวัดสุราษฎร์ธานี) และกวาดต้อนชาวเมืองพงสาลี และชาวเมืองแถง (เดียนเบียนฟู) เป็นพลเมือง ประกอบอาชีพเกษตรกรรม และเป็นเมืองท่าค้าขายสำคัญตั้งแต่นั้นมา
ในช่วงรัชกาลที่3 ระหว่าง พ.ศ. 2376-2390 (โดยอ้างอิงศักราชมาจากช่วงเวลาที่ไทยทำสงครามกับเวียดนาม)ชาวจามหรือแขกจามที่นับถือศาสนาอิสลามได้ถูกกวาดต้อนออกมาจากกัมพูชา(ขณะนั้นเป็นดินแดนประเทศราชของสยาม) เข้ามาในสยาม ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่3) ช่วงที่ญวนทำสงครามกับเขมร เข้ามาอยู่ครั้งแรกที่ ตำบลน้ำเชี่ยว แห่งเดียว   
ในช่วงรัชกาลที่5  ได้อพยพหนีการบีบบังคับทางด้านศาสนาและการปกครองของฝรั่งเศสที่ยึดเมืองเขมรในขณะนั้น  ในสมัยต้นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่5) เรียกตัวเองว่า แขกจาม หรือ จามปา แขกจามกลุ่มนี้เดินทางด้วยเรือมาเป็นกลุ่ม  ต่อมาแยกไปตั้งถิ่นฐานเป็นสามแห่ง  
 กลุ่มที่หนึ่ง เดินทางลัดเลาะชายฝั่งจนถึงบริเวณปากอ่าวลำคลองท่าตะเภาและปากอ่าวคลองน้ำเชี่ยว แยกเข้าสู่คลองน้ำเชี่ยว ได้แก่ชาวไทยมุสลิม ตำบลน้ำเชี่ยว อำเภอแหลมงอบ จังหวัดตราดในปัจจุบัน
 กลุ่มที่สอง เดินทางไปจนถึงปากน้ำและขึ้นสู่แผ่นดินที่จังหวัดระยอง 
 กลุ่มที่สาม ล่องเรือไปถึงกรุงเทพฯ กลุ่มนี้  รัชกาลที่ 5 ทรงทราบ โปรดให้จัดที่พระราชทานให้อยู่ที่บ้านครัวโดยรวมกับชาวจามที่มีอยู่แล้ว เรียกว่า กลุ่มบ้านครัว หรือ แขกบ้านครัว ในปัจจุบันนี้ โดยมีชุมชนเป็นหลักเป็นแหล่งอยู่ที่ชุมชนบ้านครัว เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร

ชาวมุสลิมที่เข้ามาตามลำคลองน้ำเชี่ยว ได้มาตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณป่าชายเลน ซึ่งมีชาวไทยอาศัยอยู่ก่อนแล้ว ได้สร้างบ้านเรือนขึ้นง่าย ๆ เมื่อสร้างที่พักแล้วได้ร่วมกันสร้างสุเหร่าเพื่อใช้ประกอบพิธีทางศาสนา โดยใช้ไม้โกงกาง  มาปักเป็นเขต 4 ต้น  หลังคามุงด้วยใบปรงนำมาสานเป็นตับเหมือนตับจาก  มุงกันแดดกันฝน ต่อมาเมื่อตั้งหลักแหล่งแน่นอนแล้วได้ต่อเติมสุเหร่าให้มีสภาพดีขึ้นจนถึงปัจจุบัน โดยมิได้เคลื่อนย้ายจากที่ตั้งเดิมแต่อย่างใด ส่วนมุสลิมที่บ้านเนินตาแมว บ้านปลายคลอง อำเภอเมือง จังหวัดตราด นั้น  เป็นมุสลิมที่เกิดจากการแต่งงานกับคนไทยและได้มีการย้ายข้ามศาสนากลายเป็นกลุ่มมุสลิมที่ใหญ่ขึ้น

 ชาวไทยเชื้อสายจามที่มีชื่อเสียงและเป็นแม่ทัพเรือ 
 หลวงปรีชาชาญสมุทร (ซอ โสตะจินดา) - อดีตผู้บังคับการเรือรบหลวงมกุฎราชกุมาร
 พระพลสิทธิ์ธวาณัฐ (แอ ไอศะนาวิน) - ต้นตระกูลไอศะนาวิน
 หลวงสาครยุทธวิชัย (หมัด หัสตานนท์) - ต้นตระกูลหัสตานนท์
 หลวงสมบูรณ์ยุทธวิชา
# จิตเวชศาสตร์
จิตเวชศาสตร์ มาจากคำว่า จิต ที่แปลว่าจิตใจ รวมกับ เวชศาสตร์ ที่แปลว่า ศาสตร์ด้านการแพทย์ เมื่อรวมกันจึงหมายถึง การศึกษาทางด้านการแพทย์ที่เกี่ยวข้องกับอาการบกพร่องทางจิต ต่างกับ คำว่า จิตวิทยา ตรงที่ว่า จิต ที่แปลว่าจิตใจ รวมกับคำว่า วิทยา ที่มาจากวิทยาศาสตร์แทน ดังนั้น จิตวิทยาจึงเน้นเกี่ยวกับทฤษฎีทางจิตใจที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับทางด้านการแพทย์ บางคนอาจจะมีอาการทางจิตที่ผิดปกติชัดเจน เช่น อาการหูแว่ว หวาดระแวง พฤติกรรมเปลี่ยนแปลงไป หรือมีอาการวิตกกังวล ซึมเศร้าท้อแท้ จนรบกวนต่อการใช้ชีวิต ขณะที่บางคน อาจมีภาวะเครียด นอนไม่หลับ หรือต้องการคำปรึกษาเกี่ยวกับปัญหาในชีวิตบางอย่าง  

อาการบกพร่องทางจิต มีความหมายตามแนวความคิดที่มีอยู่ในขณะนี้ว่า เป็นอาการที่เกิดจากความบกพร่องจากการทำงานของระบบประสาทของสมองมนุษย์ โดยมีสาเหตุมาจากกระบวนการพัฒนาสมองที่ถูกกำหนดจากยีน และสภาพแวดล้อม

  ประวัติ 
ในสมัยโบราณ ประมาณ 2,500 ปีที่แล้ว อาการบกพร่องทางจิตหรือประสาท ถูกมองว่าเกิดจากปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ คำอธิบายลักษณะนี้เกิดขึ้นในกรีกโบราณและอาณาจักรโรมัน และอาจรวมถึงในวัฒนธรรมต่าง ๆ ทั่วโลก งานเขียนชิ้นแรก ๆ ที่มีการบันทึกเกี่ยวกับอาการบกพร่องทางจิต ถูกเขียนเมื่อประมาณศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช โดย ฮิปโปเครติส ได้อธิบายไว้ว่าอาการบกพร่องทางจิตอาจมีสาเหตุมาจากความผิดปกติระบบการทำงานต่าง ๆ ของร่างกาย ส่วนในทางศาสนามีคำอธิบายว่าเป็นการทำงานของสิ่งชั่วร้ายที่อยู่ภายในจิตใจของผู้มีอาการบกพร่องทางจิต

 สาขาทางจิตเวชศาสตร์ 
 จิตเวชศาสตร์ทั่วไป คือ ศึกษาเกี่ยวกับ โรคทางจิตเวชที่พบในผู้ใหญ่ เช่น โรคสมองเสื่อม โรคซึมเศร้า โรคจิต
 จิตเวชศาสตร์เด็กและวัยรุ่น ศึกษาเกี่ยวกับ โรคทางจิตเวชในเด็ก และ วัยรุ่น เช่น โรคสมาธิสั้น โรคออทิสติก

 การศึกษาสาขาทางจิตเวชศาสตร์ 
 จิตเวชศาสตร์ทั่วไป ต้องศึกษาให้จบปริญญาแพทยศาสตรบัณฑิต 6 ปีเสียก่อน จากนั้น จึงค่อยศึกษาต่อเฉพาะทางด้านจิตเวชศาสตร์ทั่วไปอีก 3 ปี
 จิตเวชศาสตร์เด็ก และ วัยรุ่น ต้องศึกษาให้จบปริญญาแพทยศาสตรบัณฑิต 6 ปีเสียก่อน จากนั้น จึงค่อยศึกษาต่อเฉพาะทางด้านจิตเวชศาสตร์เด็ก และ วัยรุ่น  อีก 4 ปี

 การรักษาทางจิตเวชศาสตร์ 

 การรักษาด้วยยา ซึ่งมีหลายชนิด และยังมีการพัฒนาองค์ความรู้ในส่วนนี้อย่างต่อเนื่อง 
 การทำจิตบำบัด (psychotherapy) ซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องมือที่สำคัญที่สุดในการเป็นจิตแพทย์ คือ กระบวนการพูดคุยเพื่อช่วยให้ผู้ป่วยทำความเข้าใจถึงตัวตน ปัญหาและที่มา ซึ่งจะช่วยนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงตามหนทางที่ผู้ป่วยต้องการ

 จริยศาสตร์
# เลโอนอร์ เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส
เจ้าหญิงเลโอนอร์ เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส (ประสูติ: 31 ตุลาคม พ.ศ. 2548) เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน และสมเด็จพระราชินีเลติเซียแห่งสเปน ทรงอยู่ในอันดับแรกของลำดับการสืบราชบัลลังก์สเปน แรกพระราชสมภพมีพระอิสริยยศเป็นอินฟันตาแห่งสเปน (Infanta of Spain) ภายหลังพระราชบิดาขึ้นครองราชสมบัติต่อจากสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 ได้สถาปนาพระอิสริยยศขึ้นเป็น เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส  และมีพระขนิษฐาคือ อินฟันตาโซเฟียแห่งสเปนหรืออินฟันตาโซฟิอาแห่งสเปน 

 พระราชประวัติ 
เจ้าหญิงเลโอนอร์ประสูติเมื่อเวลา 01:46 นาฬิกา ของวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ณ คลินิกรูเบร์อินเตร์นาซิโอนัลในกรุงมาดริด ด้วยการผ่าคลอด ทรงมีน้ำหนักแรกประสูติกาล 3.5 กิโลกรัม ความยาวพระองค์ 47 เซนติเมตร พระราชวงศ์ได้ประกาศประสูติกาลของเจ้าหญิงผ่านบริการสารสั้น พระองค์ทรงออกจากโรงพยาบาลพร้อมกับพระชนกและพระชนนีเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายนปีเดียวกัน

เจ้าหญิงทรงเข้ารับศีลล้างบาปเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2549 ณ พระราชวังซาร์ซูเอลา จากพระคาร์ดินัลอันโตนิโอ โรว์โก บาเรลา อาร์ชบิชอปแห่งมาดริด ด้วยน้ำจากแม่น้ำจอร์แดน อันเป็นธรรมเนียมปฏิบัติของพระราชวงศ์สเปน เช่นเดียวกับพระบิดาเมื่อ พ.ศ. 2511 พระองค์ทรงได้รับพระนามเพิ่มว่า เด โตโดส โลส ซานโตส (ซึ่งแปลว่า "แห่งนักบุญทั้งหลาย") ซึ่งเป็นธรรมเนียมประเพณีของราชวงศ์บูร์บงของสเปน โดยมีพระบิดาและพระมารดาทูนหัวคือ สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน และสมเด็จพระราชินีโซเฟีย พระอัยกาและพระอัยยิกา
thumb|สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ขนแกะทองคำแก่เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส เมื่อปี 2018
การประสูติของเจ้าหญิงได้กลายเป็นหัวข้อถกเถียงเกี่ยวกับการปรับปรุงรัฐธรรมนูญสเปนแห่ง พ.ศ. 2521 ที่จะล้มเลิกการให้สิทธิการสืบราชสมบัติแก่รัชทายาทชายก่อนพระเชษฐภคินี ในกรณีดังนี้เจ้าหญิงจะทรงเป็นรัชทายาทโดยพฤตินัยเมื่อพระบิดาเสวยราชสมบัติเป็นกษัตริย์ มิเช่นนั้นพระองค์จะทรงเป็นรัชทายาทโดยนิตินัยจนกว่าพระบิดาและพระมารดาจะมีพระโอรส ถ้าเจ้าหญิงได้เสวยราชสมบัติเป็นสมเด็จพระราชินีนาถ ก็จะเป็นพระราชินีนาถพระองค์แรกที่มีพระนามว่า เลโอนอร์ ของประเทศสเปนที่รวมเป็นราชอาณาจักรแล้ว (ก่อนหน้านี้แคว้นนาวาร์ได้มีสมเด็จพระราชินีนาถเลโอนอร์มาแล้วในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15)

เมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน พระอัยกา สละราชสมบัติแก่พระราชบิดาในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2557 เจ้าหญิงก็ทรงได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศขึ้นเป็น เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส

 พระอิสริยยศ 
 ซูอัลเตซาเรอัล อินฟันตาดอญญาเลโอนอร์แห่งสเปน (31 ตุลาคม พ.ศ. 2548 – 18 มิถุนายน พ.ศ. 2557)
 ซูอัลเตซาเรอัล เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส (19 มิถุนายน พ.ศ. 2557 – ปัจจุบัน)
 อดีตราชบัลลังก์อารากอน: ซูอัลเตซาเรอัล เจ้าหญิงแห่งฌิโรนา (19 มิถุนายน พ.ศ. 2557 – ปัจจุบัน)
 อดีตราชอาณาจักรนาวาร์: ซูอัลเตซาเรอัล เจ้าหญิงแห่งเบียนา (19 มิถุนายน พ.ศ. 2557 – ปัจจุบัน)
และทรงดำรงพระอิสริยยศ ซูอัลเตซาเรอัล ดัชเชสแห่งม็องต์บลัง, เคาน์เตสแห่งซาร์แบรา และ เลดีแห่งบาลาเก
# หินอ่อน
หินอ่อน เกิดจากแคลเซียมคาร์บอเนต (หินปูน) ที่สะสมอยู่ในท้องทะเลหรือมหาสมุทรมาก่อน กระทั่งเกิดการเคลื่อนไหวขึ้นในบริเวณดังกล่าว คือที่ ๆ เคยเป็นทะเลหรือมหาสมุทรกลับกลายเป็นภูเขาขึ้นมา และที่ ๆ เคยเป็นบกเป็นภูเขากลับกลายเป็นทะเล รวมถึงผ่านกระบวนการทางธรณี
# ไดเตะ โฮลด์ออนมี!
ไดเตะ โฮลด์ออนมี!  เป็นเพลงซิงเกิลลำดับที่
3 มอร์นิงมูซูเมะ ออกวางจำหน่ายวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2541 ในรูปแบบของซีดีขนาด 8 เซนติเมตร

ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 ซิงเกิลนี้ได้รวมเอาไว้ในชุดรวมอัลบั้ม "เออร์ลีซิงเกิลบอกซ์" และในปี พ.ศ. 2548 ได้วางจำหน่ายในรูปแบบของซีดีขนาด 12 เซนติเมตร 

"ไดเตะ โฮลด์ออนมี" ได้เป็นเพลงซิงเกิลแรกของมอร์นิงมูซูเมะที่สามารถขึ้นอันดับ 1 ของโอริคอนชาร์ตประจำสัปดาห์

 รายชื่อเพลง 
เพลงทั้งหมดในซิงเกิลนี้ประพันธ์โดยสึงกุ

 ซีดี 8 เซนติเมตร 
 ไดเตะ โฮลด์ออนมี! – 4:26 นาที
 ทาโตเอบะ (例えば) – 4:07 นาที
 ไดเตะ โฮลด์ออนมี! (Instrumental) – 4:22 นาที

 ซีดี 12 เซนติเมตร 
 ไดเตะ โฮลด์ออนมี! – 4:26 นาที
 ทาโตเอบะ (例えば) – 4:07 นาที
 ไดเตะ โฮลด์ออนมี! (Instrumental) – 4:22 นาที
 ไดเตะ โฮลด์ออนมี! (Morning Cop Version)

 สมาชิก 
รุ่นที่ 1
 ยูโกะ นากาซาวะ
 อายะ อิชิงูโระ
 คาโอริ อีดะ
 นัตสึมิ อาเบะ
 อาซูกะ ฟูกูดะ

รุ่นที่ 2
 เค ยาซูดะ 
 มาริ ยางูจิ 
 ซายากะ อิจิอิ
# อำเภอพนมดงรัก
พนมดงรัก เป็นอำเภอในจังหวัดสุรินทร์ เป็นที่ตั้งของเขตประวัติศาสตร์ที่สำคัญของจังหวัด ได้แก่ อุทยานประวัติศาสตร์กลุ่มปราสาทตาเมือน ซึ่งมีปราสาทตาเมือน ปราสาทตาเมือนธม ปราสาทตาเมือนโต๊ด รวมทั้งเป็นที่ตั้งของปราสาทตาควาย และปราสาทหนองคันนา

thumb|275x275px|ปราสาทตาเมือน

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอพนมดงรัก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปราสาท
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอกาบเชิง
 ทิศใต้ ติดต่อกับจังหวัดอุดรมีชัย (ประเทศกัมพูชา)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ้านกรวด (จังหวัดบุรีรัมย์)
thumb|275x275px|ปราสาทตาเมือนธม

 ประวัติ 
ท้องที่อำเภอพนมดงรักเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลบักได อำเภอเมืองสุรินทร์ ในปี พ.ศ. 2480 กรมการปกครองได้ประกาศจัดตั้งอำเภอปราสาท ออกจากอำเภอเมืองสุรินทร์ มีพื้นที่การปกครองทั้งหมด 7 ตำบล ได้แก่ ตำบลกังแอน ตำบลบักได ตำบลตาเบา ตำบลปรือ ตำบลทุ่งมน ตำบลไพล และตำบลทมอ วันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2480 พื้นที่จึงอยู่ในเขตอำเภอปราสาท ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 กรมการปกครองได้ประกาศจัดตั้งกิ่งอำเภอกาบเชิง ออกจากอำเภอปราสาท มีพื้นที่การปกครองทั้งหมด 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลกาบเชิง ตำบลบักได วันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 พื้นที่จึงย้ายมาอยู่ในเขตอำเภอกาบเชิงแทน วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2522

พ.ศ. 2519 ได้แยก 7 หมู่บ้านในเขตตำบลบักไดตั้งเป็น ตำบลโคกกลาง วันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2519 และตั้งตำบลแนงมุด แยกออกจากตำบลบักไดในปี พ.ศ. 2524 วันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2524 และในปี พ.ศ. 2530 ได้แยกหมู่ 3 บ้านตาเมียงรวมกับ 5 หมู่บ้าน ในเขตตำบลบักได ตั้งเป็นตำบลตาเมียง วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 ต่อมาแยกหมู่ 6 บ้านจีกแดกรวมกับ 8 หมู่บ้านของตำบลโคกกลางตั้งเป็น ตำบลจีกแดก วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2532

ในปี พ.ศ. 2536 ทางราชการพิจารณาว่าด้านทิศตะวันตกของอำเภอกาบเชิง เป็นพื้นที่ทุรกันดาร ห่างไกลคมนาคม เจ้าหน้าที่ของรัฐออกตรวจตราและเยี่ยมเยียนราษฎรไม่ทั่วถึง เพราะเป็นพื้นที่ชายแดนมีอาณาเขตติดต่อกับ ประเทศกัมพูชา ยากต่อการปราบปราม ทางราชการจึงได้แบ่งพื้นที่การปกครองตำบลบักได ตำบลโคกกลาง ตำบลตาเมียง และตำบลจีกแดก ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอพนมดงรัก วันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2538 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน 

โดยชื่อ "พนมดงรัก" มาจากเทือกเขาพนมดงรัก ซึ่งเป็นพรมแดนธรรมชาติกั้นระหว่างไทยกับกัมพูชาและลาว โดยคำว่า "พนมดงรัก" มาจากภาษาเขมรคำว่า "พนมดองแร็ก" (ជួរភ្នំដងរែក) แปลว่า "ภูเขาไม้คาน"หน้า ๑๑๒-๑๑๓. รัก...ไม่รัก โดย "สถาปนิกต่างดาว". อนุสาร อ.ส.ท.ปีที่ ๕๖ ฉบับที่ ๗: กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙ และต่อมาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอพนมดงรัก โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน วันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2550 เป็นอำเภอลำดับที่ 14 ของจังหวัดสุรินทร์ พร้อมกับอีก 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอศรีณรงค์ อำเภอเขาสินรินทร์ และอำเภอโนนนารายณ์
thumb|275x275px|ปราสาทตาเมือนโต๊ด

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอพนมดงรักแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 55 หมู่บ้าน ได้แก่
1.บักได (Bakdai)20 หมู่บ้าน2.โคกกลาง (Khok Klang)11 หมู่บ้าน3.จีกแดก (Chik Daek)12 หมู่บ้าน4.ตาเมียง (Ta Miang)12 หมู่บ้าน

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอพนมดงรักประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
 องค์การบริหารส่วนตำบลบักได ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบักไดทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลโคกกลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกกลางทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลจีกแดก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจีกแดกทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลตาเมียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาเมียงทั้งตำบล