wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วัดหว่องไท่ซิน (ฮ่องกง)
วัดหว่องไท่ซิน  เป็นวัดในลัทธิเต๋าที่มีชื่อเสียงของฮ่องกง ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของฝั่งเกาลูน  ตั้งชื่อตามนักบวชลัทธิเต๋า หว่อง ชิวปิง (黃初平)  ที่มี่ชื่อเสียงแถบตอนใต้ของจีนวันหนึ่ง กับ วัดใหญ่ Wong Tai Sin ในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันออก และได้รับการนับถือเป็นพระโพธิสัตว์องค์หนึ่งที่มีความสามารถในการรักษาโรค สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1921

วัดหว่องไท่ซิน เป็นสถานที่ยอดนิยมของนักท่องเที่ยว ซึ่งจะเดินทางมาเสี่ยงเซียมซี และให้หมอดูทำนายโชคชะตา และยังเป็นวัดเพียงวัดเดียวในฮ่องกง ที่สามารถจัดพิธีมงคลสมรสในวัดได้
# เจ้าหญิงดิสนีย์
เจ้าหญิงดิสนีย์  หรือที่เรียกว่า พรินเซสไลน์  เป็นแฟรนไชส์สื่อและของเล่นที่เป็นเจ้าของโดยบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ แฟรนไชส์นี้สร้างโดยแอนดี มูนีย์ ประธานฝ่ายผลิตภัณฑ์อุปโภคบริโภคของดิสนีย์ โดยมีตัวละครเอกหญิงที่เคยปรากฏตัวในแฟรนไชส์ของดิสนีย์หลายเรื่อง

แฟรนไชส์นี้ไม่ได้รวมตัวละครเจ้าหญิงจากสื่อของดิสนีย์ทั้งหมด แต่หมายถึงตัวละครที่เลือกจากภาพยนตร์แอนิเมชันของบริษัท ซึ่งรวมถึงตัวละครเอกของภาพยนตร์แอนิเมชันจากวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ พร้อมด้วยตัวละคร 12 ตัวจากภาพยนตร์ของวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์ และตัวละครหนึ่งตัวจากภาพยนตร์ของพิกซาร์ ตัวละครทั้ง 13 ตัวในแฟรนไชส์ประกอบด้วยสโนว์ไวท์, ซินเดอเรลล่า, ออโรรา, แอเรียล, เบลล์, จัสมิน, โพคาฮอนทัส, มู่หลาน, เทียนา, ราพันเซล, เมริดา, โมอาน่า และรายา

แฟรนไชส์นี้ได้เปิดตัวตุ๊กตา วิดีโอร้องตาม เครื่องแต่งกาย ผลิตภัณฑ์เสริมความงาม ของตกแต่งบ้าน ของเล่น และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเจ้าหญิงดิสนีย์บางส่วน ผู้ได้รับลิขสิทธิ์แฟรนไชส์ได้แก่ กิลด์เดน (สีทาผนัง), สไตรด์ไรต์ (รองเท้าแวววาว), ฟิชเชอร์ไพร์ซ (ตุ๊กตาพลาสติก), เลโก้ (ชุดเลโก้), แมตเทล และฮาสโบร (เกมและตุ๊กตา)

 ประวัติ 
เมื่อปี ค.ศ. 2000 แอนดี มูนนีได้รับการว่าจ้างโดยบริษัทผลิตภัณฑ์เพื่อการบริโภคของดิสนีย์ ให้ช่วยดูแลการขายที่ถดถอยลง แล้วความคิดเกี่ยวกับเจ้าหญิงดิสนีย์ก็เกิดขึ้น เมื่อหลังจากที่ร่วมงานกับดิสนีย์ไม่นานเขาได้ร่วมกับดิสนีย์ออนไอซ์ และมีเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่สวมชุดเจ้าหญิงมารุมล้อม เขาเสนอเรื่องนี้และความต้องการซื้อสินค้าของตลาดก็เพิ่มสูงขึ้น

ไม่มีใครที่ไม่รู้จักเจ้าหญิงดิสนีย์ ธุรกิจสาขานี้โด่งดังในเวลาอันรวดเร็วและเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ การขายสินค้าพุ่งขึ้นจาก 300 ล้านดอลลาร์ในปี ค.ศ. 2001 เป็น 3 พันล้านดอลลาร์ในปี ค.ศ. 2006 และปัจจุบันนี้มีสินค้ากว่า 25,000 ชิ้นแล้ว

เจ้าหญิงดิสนีย์รวบรวมเอาเหล่าเจ้าหญิงจากภาพยนตร์การ์ตูนคลาสสิกของดิสนีย์เอาไว้ โดยเลือกจากตัวการ์ตูนที่เกี่ยวพันกับราชวงศ์ทั้งที่เกี่ยวพันทางสายเลือดและจากการแต่งงาน และเพื่อให้เข้าถึงเด็ก ๆ ได้ง่ายขึ้นดิสนีย์ได้เพิ่มตำแหน่ง “เจ้าหญิงแห่งเทพนิยาย” และเลือก มู่หลานให้รับตำแหน่งนี้ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไม มู่หลานผู้ไม่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์ ได้อยู่ในเจ้าหญิงดิสนีย์ด้วย นอกจากนี้ดิสนีย์ยังเคยคิดจัดให้ทิงเกอเบลล์ เป็นเจ้าหญิงด้วยแต่เนื่องจากคุณสมบัติไม่ตรงตามที่กำหนดจึงถอนออกจากเจ้าหญิงดิสนีย์ และจัดตั้งสาขาใหม่ ใช้ชื่อว่าดิสนีย์แฟรี

 รายชื่อเจ้าหญิงที่ประกาศอย่างเป็นทางการ 
ข้อบัญญัติหลักอย่างเป็นทางการของเจ้าหญิงดิสนีย์ประกอบด้วยตัวละครเอกหญิง ซึ่งส่วนใหญ่มีความเกี่ยวข้องในราชวงศ์ในจักรวาลสมมติ จากภาพยนตร์ดิสนีย์ที่ได้รับคัดเลือกสิบสามเรื่อง โดยได้รับหมายเลขอย่างเป็นทางการในรายชื่อแฟรนไชส์ตามลำดับเวลาที่ภาพยนตร์ออกฉาย โดยเริ่มจากสโนว์ไวต์เป็นเจ้าหญิงดิสนีย์คนแรกและดั้งเดิม โดยมีซินเดอเรลล่าเป็นคนที่สอง ตามด้วยออโรร่าและอื่น ๆ

+ เจ้าหญิงอย่างเป็นทางการในปัจจุบัน ลำดับที่  ชื่อ  ภาพยนตร์  ปี1 สโนว์ไวท์ สโนว์ไวท์กับคนแคระทั้งเจ็ด19372 ซินเดอเรลล่า ซินเดอเรลล่า19503  ออโรรา เจ้าหญิงนิทรา19594 แอเรียล เงือกน้อยผจญภัย19895 เบลล์ โฉมงามกับเจ้าชายอสูร19916 จัสมิน อะลาดิน19927 โพคาฮอนทัส โพคาฮอนทัส19958 มู่หลาน มู่หลาน19989 เทียนา มหัศจรรย์มนต์รักเจ้าชายกบ200910 ราพันเซล ราพันเซล เจ้าหญิงผมยาวกับโจรซ่าจอมแสบ201011 เมริดา นักรบสาวหัวใจมหากาฬ201212 โมอาน่า ผจญภัยตำนานหมู่เกาะทะเลใต้ 201613 รายา รายากับมังกรตัวสุดท้าย2021

+ อดีตเจ้าหญิง ชื่อ  ภาพยนตร์  ปี ทิงเกอร์เบลล์ ปีเตอร์ แพน1953 เอสเมรัลดา คนค่อมแห่งนอเทรอดาม1996
# สถานะนครในสหราชอาณาจักร
สถานะนครในสหราชอาณาจักร  เป็นเมืองที่ได้รับพระราชทานฐานะจากพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร (British monarch) ให้แก่ชุมชนที่ทรงเลือก การได้รับพระราชทานฐานะเป็นนครเป็นแต่การได้รับสิทธิที่จะเรียกตนเองเป็น “นคร” โดยไม่มีสิทธิพิเศษใดใดนอกไปจากนั้น แต่กระนั้นก็ยังเป็นสิ่งที่เป็นที่ต้องการกันเป็นอย่างแพร่หลายเพราะเป็นการนำมาซึ่งความมีหน้ามีตาของเมือง นอกจากนั้นการมอบสิทธิก็มิได้มีหลักเกณฑ์มาตรฐานแต่อย่างใด แต่ในอังกฤษและเวลส์ฐานะการเป็น “นคร” มักจะมอบให้แก่เมืองที่เป็นที่ตั้งของมหาวิหาร ประเพณีการตั้งเมืองที่มีมหาวิหารขึ้นเป็น “นคร” เริ่มมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1540 เมื่อสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงก่อตั้งสังฆมลฑล (ซึ่งก็หมายถึงการมีมหาวิหาร) ในเมืองแปดเมืองและพระราชทานฐานะเมืองต่าง ๆ เหล่านั้นให้เป็น “นคร” โดยทรงมอบพระราชเอกสารสิทธิ (letters patent) ให้Beckett, J V (2005). City status in the British Isles, 1830–2002. Historical urban studies. Aldershot: Ashgate. ISBN 0-7546-5067-7.

การมอบฐานะการเป็นนครให้เมืองในไอร์แลนด์และในเวลส์มีจำนวนน้อยกว่าในอังกฤษมาก ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในบริเวณที่ปัจจุบันเป็นไอร์แลนด์เหนือมีเมืองที่มีฐานะเป็นนครมีเพียงสองเมือง ส่วนในสกอตแลนด์ฐานะนครไม่มีให้กันอย่างเป็นทางการจนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งในเวลานั้นก็เริ่มมีการฟื้นฟูการมอบฐานะการเป็นนครโดยเริ่มในอังกฤษ ที่การมอบฐานะจะตามด้วยการก่อตั้งมหาวิหาร และต่อมาการมอบฐานะก็เกิดขึ้นในสกอตแลนด์

ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 การมอบฐานะการเป็นนครในอังกฤษและเวลส์ก็เป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปว่าไม่จำเป็นต้องเป็นเมืองที่มีมหาวิหารและสิทธิที่มอบให้ตั้งแต่นั้นมาก็ขึ้นอยู่กับมาตรฐานหลายอย่างเช่นตามจำนวนประชากรในเมืองที่ได้รับฐานะเป็นต้น

ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็มีการยุบเลิกรัฐบาลท้องถิ่นบางรัฐบาลที่เป็นผลของการปฏิรูปรัฐบาลท้องถิ่นที่เกิดจากการบังคับใช้พระราชบัญญัติการปฏิรูปการปกครองท้องถิ่น (ไอร์แลนด์) ค.ศ. 1840 (Municipal Corporations (Ireland) Act 1840) ทำให้เมืองเก่าหลายเมืองถูกยุบฐานะ แต่ก็ได้มีการมอบพระราชเอกสารสิทธิให้แก่เมืองที่ถูกกระทบกระเทือนเพื่อให้เมืองต่าง ๆ เหล่านั้นมีฐานะตามที่เคยเป็นมา ในปัจจุบันโรเชสเตอร์, และเอลกินเป็นเพียงเมืองสามเมืองเท่านั้นในสหราชอาณาจักรที่สูญเสียฐานะในการเป็นนคร

ปัจจุบัน (ตุลาคม 2021) สหราชอาณาจักรมีเมืองฯ ดังกล่าวทั้งสิ้น 69 เมือง ประกอบด้วย 51 เมืองในอังกฤษ, 6 เมืองในเวลส์, 7 เมืองในสกอตแลนด์ และ 5 เมืองในไอร์แลนด์เหนือ
# นากใหญ่ธรรมดา
นากใหญ่ธรรมดา หรือ นากยุโรป  เป็นนากชนิดที่สามารถพบได้กว้างขวางมาก มีลำตัวยาว ขนหนาและหยาบเพื่อป้องกันมิให้น้ำซึมเข้ามา ทำให้ว่ายน้ำได้คล่องแคล่ว และป้องกันอากาศเย็นได้เป็นอย่างดี  สีขนตามลำตัวเป็นสีน้ำตาลอ่อน ในบางครั้งอาจเปลี่ยนหรือเห็นเป็นสีเทา บริเวณท้องมีสีขนที่อ่อนกว่า หัวแบนและกว้าง หูกลม หางเรียวยาว ขนสั้น นิ้วเท้ามีพังผืดยึดติดกัน

 ขนาด 
มีความยาวลำตัวและหัว 55-72 เซนติเมตร ความยาวหาง 37.5-48 เซนติเมตร น้ำหนักสูงสุด 3-5 กิโลกรัม

 ถิ่นที่อยู่ 
มีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวางมากตั้งแต่ทวีปยุโรปจนถึงทวีปเอเชีย พบตั้งแต่ สหราชอาณาจักร, ยุโรปตะวันตก, รัสเซีย, ตุรกี, ซีเรีย, อิหร่าน, เลบานอน, ซาอุดิอาระเบีย, คูเวต, อิรัก, ปากีสถาน, อินเดีย, ศรีลังกา, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, เกาะสุมาตราและเกาะชวา

 พฤติกรรม 
มีพฤติกรรมสามารถปรับตัวให้อาศัยในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี เช่น ป่าใกล้ลำธารหรือทะเลสาบ แม่น้ำขนาดใหญ่ สามารถขึ้นไปอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำบนพื้นที่ที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลถึง 1,000 เมตร อาหารหลัก คือ สัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ รวมทั้งเป็ดและไก่และนกน้ำชนิดต่าง ๆ ด้วย สามารถหาอาหารในน้ำที่มืดและขุ่นได้ด้วยการใช้ประสาทสัมผัสจากหนวด ทำหน้าที่รับรู้แรงสั่นสะเทือนจากการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตใต้น้ำ ออกหากินตามลำพังหรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ หากินได้ทั้งกลางวันและกลางคืน มีพฤติกรรมในการถูตัวเกลือกกลิ้งกับทรายเพื่อเป็นการทำให้ขนแห้งและช่วยกระชับความสัมพันธ์ในครอบครัว ลูกนากใหญ่ธรรมดาจะเริ่มหัดอาหารกินเองเมื่ออายุได้ 4 เดือน โดยมีนากใหญ่ธรรมดาที่โตเต็มที่คอยช่วยเหลือและแบ่งปันอาหารให้  โดยบางครั้งอาจรวมตัวกันเป็นฝูงใหญ่เพื่อป้องกันอันตรายจากสัตว์นักล่าได้ด้วย

 ปฏิสัมพันธุ์กับมนุษย์ 
จากคุณสมบัติของขนที่ทั้งหนาและกันหนาวได้เป็นอย่างดี ทำให้ถูกล่าเพื่อเอาขนและหนังทำเป็นเสื้อขนสัตว์ในอดีต ก่อนที่ในปี ค.ศ. 1975 ทางกองทุนสัตว์ป่าโลก ได้เรียกร้องให้รัฐบาลประเทศต่าง ๆ ยกเลิกการค้าหนังนาก  ซึ่งก็ได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีรวมทั้งในประเทศไทยด้วย ซึ่งสถานะของนากใหญ่ธรรมดาในปัจจุบัน จัดอยู่ในบัญชีหมายเลข 1 (Appendix 1) ของอนุสัญญาไซเตส
# นาก (แก้ความกำกวม)
"นาก" อาจหมายถึง:

 นาก - ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมหลายชนิดในวงศ์ Lutrinae เป็นสัตว์ที่หากินในน้ำและว่ายน้ำได้อย่างคล่องแคล่วมาก
 นาก - โลหะผสมชนิดหนึ่ง เกิดจากการผสมของทองคำ เงิน และทองแดง มีสีออกเงินด้าน และเรียกสีอย่างนั้นว่า สีนาก ด้วย
# พระเจ้ากุสตาฟที่ 1 แห่งสวีเดน
พระเจ้ากุสตาฟที่ 1ราชบัณฑิตยสถาน, สารานุกรมประเทศในทวีปยุโรป ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, ราชบัณฑิตยสถาน, 2550, หน้า 697 แห่งสวีเดน (12 พฤษภาคม พ.ศ. 2039 - 29 กันยายน พ.ศ. 2103)
# เวสต์มินสเตอร์
เวสท์มินส์เตอร์  เป็นย่านในเซนทรอลลอนดอน ส่วนหนึ่งของนครเวสท์มินส์เตอร์ ครอบคุลมพื้นที่ตั้งแต่แม่น้ำเทมส์ ถึงถนนออกซฟอร์ด เป็นที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย เช่น พระราชวังเวสท์มินส์เตอร์, พระราชวังบัคคิงฮัม, เวสท์มินส์เตอร์แอบบี, อาสนวิหารเวสท์มินส์เตอร์ และพื้นที่ส่วนใหญ่ของย่านค้าขายและบันเทิง เวสท์เอนด์

ชื่อ เวสท์มินส์เตอร์  มาจากคำเรียกที่ไม่ทางการของโบสถ์แอบบี และที่ดินในพระองค์ที่เซนต์ปีเตอร์ (ซึ่งคือเวสท์มินส์เตอร์แอบบี) ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตก (West) ของนครลอนดอน (จนกระทั่งในสมัยการรีฟอร์ม เคยมีพื้นที่ชื่อ อีสท์มินส์เตอร์ ใกล้กับหอคอยลอนดอนในด้านอีสท์เอนด์) แอบบีนี้สร้างขึ้นตั้งแต่ราวศตวรรษที่ 7 ถึง 10 แต่ต่อมาได้กลายมาเป็นสถานที่สำคัญแห่งรัฐภายหลังการบูรณะโดยเอ็ดเวิร์ดผู้พิชิตในศตวรรษที่ 11
# พินอคคิโอ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2483)
พินอคคิโอ  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกันแนวละครเพลงและแฟนตาซี ฉายเมื่อ ค.ศ. 1940 สร้างโดย วอลต์ดิสนีย์โปรดักชันส์ จากนวนิยายเด็กอิตาลีเมื่อ ค.ศ. 1883 เรื่อง ปิน็อกกีโอ โดย การ์โล กอลโลดี พินอคคิโอ เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องที่สองที่สร้างโดยดิสนีย์ โดยสร้างหลังจาก สโนว์ไวท์กับคนแคระทั้งเจ็ด (1937) ประสบความสำเร็จ

ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับ เจปเปตโต ช่างแกะสลักไม้ชาวอิตาลีวัยชรา เขาแกะสลักหุ่นกระบอกไม้แล้วตั้งชื่อว่า พินอคคิโอ หุ่นกระบอกนี้ถูกปลุกให้มีชีวิตโดยนางฟ้าสีน้ำเงิน โดยบอกเขาว่าเขาจะกลายเป็นเด็กจริง ๆ ได้ ถ้าเขาพิสูจน์ตัวเองว่า "กล้าหาญ, จริงใจและไม่เห็นแก่ตัว" ความพยายามของพินอคคิโอในการเป็นเด็กชายตัวจริงนั้นเกี่ยวข้องกับการเผชิญหน้ากับตัวละครที่น่ารังเกียจมากมาย ตัวละครหลัก จิมินี คริกเกต อิงจาก จิ้งหรีดพูดได้ อายุ 100 ปี จากหนังสือต้นฉบับ ผู้ซึ่งเตือนพินอคคิโอถึงความเย่อหยิ่งของเขา จิ้งหรีดพูดได้ถูกพินอคคิโอฆ่า ก่อนที่จะกลับมาเป็นผีหลังจากนั้นไม่นานCollodi, Carlo. The Adventures of Pinocchio. Apple Books. Chapter 4.

ภาพยนตร์ดัดแปลงโดยศิลปินสตอรีบอร์ดหลายคนจากหนังสือของกอลโลดี การสร้างภาพยนตร์ได้รับการดูแลโดย เบน ชาร์ปสตีนและแฮมิลตัน ลุสค์ และฉากต่าง ๆ ในภาพยนตร์กำกับโดย นอร์แมน เฟอร์กูสัน, ที. ฮี, วิลเฟรด แจ็กสัน, แจ็ก คินนีย์และบิล รอเบิร์ตส์ พินอคคิโอ เป็นความสำเร็จที่แปลกใหม่ในด้านแอนิเมชันเอฟเฟกต์ มีการเคลื่อนไหวที่สมจริงของยานพาหนะ, เครื่องจักรและองค์ประกอบทางธรรมชาติ เช่น ฝน, ฟ้าผ่า, ควัน, เงาและน้ำ พินอคคิโอ ฉายในโรงภาพยนตร์โดย อาร์เคโอเรดิโอพิกเชอส์ เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940

พินอคคิโอ เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์ โดยได้รับรางวัลในสาขาเพลง, ดนตรีประกอบยอดเยี่ยมและเพลงดั้งเดิมยอดเยี่ยม ด้วยเพลง "เวนยูวิชอะพอนอะสตาร์" ภาพยนตร์ทำเงินได้ไม่ดีเมื่อตอนฉายครั้งแรก เนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้ตัดขาดจากตลาดต่างประเทศอย่างยุโรปและเอเชีย แต่สุดท้ายภาพยนตร์ก็ทำกำไรในการฉายซ้ำเมื่อ ค.ศ. 1945 พินอคคิโอ ถือเป็นหนึ่งในภาพยนตร์แอนิเมชันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เคยสร้างมา โดยได้รับเรตติง 100% บนเว็บไซต์ รอตเทนโทเมโทส์ ภาพยนตร์และตัวละครยังคงแพร่หลายในวัฒนธรรมประชานิยม โดยยังปรากฏอยู่ในดิสนีย์พาร์กและสื่อความบันเทิงรูปแบบอื่น ๆ พินอคคิโอ ได้รับการบรรจุใน หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ ในฐานะที่ภาพยนตร์ "มีวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์, หรือ มีความสุนทรีย์อย่างมีนัยสำคัญ" เมื่อ ค.ศ. 1994

เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2015 ภาพยนตร์ที่ดัดแปลงเป็นคนแสดงเข้าสู่การพัฒนาอย่างเป็นทางการ ภาพยนตร์เริ่มถ่ายเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2021 กำหนดฉายวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 2022 บนดิสนีย์+
# จักรพรรดิจินไท่จง
thumb
สมเด็จพระจักรพรรดิจินไท่จง (ค.ศ.1075 - 1135) จักรพรรดิองค์ที่2แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อปี ค.ศ.1075 (พ.ศ. 1618) มีพระนามเดิมว่า หว่านเอี๋ยน อู่ฉีไม (Wanyan Wuqimai) (金太宗完颜晟，名 吴乞买)เป็นพระราชอนุชาในจักรพรรดิจินไท่จู่เมื่อพระเชษฐาสวรรคตในปี ค.ศ. 1123 (พ.ศ. 1666) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา  ทรงพระนามว่าจักรพรรดิจินไท่จง

ในปีที่ 4 ของรัชกาล ตรงกับ ค.ศ. 1127 (พ.ศ. 1670) พระองค์ได้ทรงนำกองทัพบุกเข้ายึดเมืองไคฟง เมืองหลวงของราชวงศ์ซ่งเหนือได้สำเร็จ  ทำให้ราชวงศ์ซ่งต้องย้ายเมืองหลวงหนีลงใต้ไปที่หลินอัน (เมืองหังโจว มณฑลเจ้อเจียงในปัจจุบัน)

จักรพรรดิจินไท่จงสวรรคตในปี ค.ศ. 1135 (พ.ศ. 1678) พระชนมายุได้ 60 พรรษา  พระราชนัดดาของพระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า จักรพรรดิจินซีจง (หว่านเอี๋ยน เหอล่า)

 พระบรมวงศานุวงศ์ 
 พระราชบิดา:หวางเอี๋ยนเหอลี่เป่า(完颜劾里钵)
 พระราชมารดา:อี๋เจี่ยนฮองเฮา จากสกุล นาล่าน(翼简皇后拏懒氏)
 พระเชษฐา 
จินคังจง หวางเอี๋ยนฮู่หย่าซู๋(金康宗完颜乌雅束)
จักรพรรดิจินไท่จู่  หวางเอี๋ยนอากูต่า(次子金太祖完颜旻，名 阿骨打)
พระอนุชา 
อ๋องเว๋ย หวางเอี๋ยนหว๋อไต๋(魏王完颜斡带)
อ๋องเลี้ยว หวางเอี๋ยนเซี๋ยเย่(辽王完颜杲，名 斜也)
อ๋องเว๋ย หวางเอี๋ยนหว๋อไซ๋(卫王完颜斡赛)
อ๋องลู่ หวางเอี๋ยนหว๋อเจ่อ(鲁王完颜斡者)
อ๋องฮ๋าน หวางเอี๋ยนอู่กู๋ไน่(汉王完颜乌故乃)
อ๋องลู่ หวางเอี๋ยนตูมู่(鲁王完颜阇母)
อ๋องอี๋ หวางเอี๋ยนช้าล๋า(沂王完颜查剌)
อ๋องยุ๋น หวางเอี๋ยนอู่ตัวปู่(郓王完颜昂，名 吾都补)

ฮองเฮา พระสนม และพระโอรส
ฉินเหรินฮองเอาจากสกุลต้างกั่ว(钦仁皇后唐括氏)
องค์ชายใหญ่ อ๋องซ๋งกั้ว หวางเอี๋ยนซงป้าน(长子宋国王完颜宗磐，名 蒲鲁虎)
อ๋องบิน หวางเอี๋ยนซงกู๋(豳王完颜宗固，名 胡鲁)
อ๋องไต๋ หวางเอี๋ยนซงย่า(代王完颜宗雅，名 斛鲁补)
อ๋องซุ่ หวางเอี๋ยนซงชุ๋น(徐王完颜宗顺，名 阿鲁带)
องค์ชายสี่ อ๋องยู้ หวางเอี๋ยนซงเว่ย(四子虞王完颜宗伟，名 阿鲁补)
องค์ชายสาม อ๋องเต้ง หวางเอี๋ยนซงอิง(三子滕王完颜宗英，名 斛沙虎)
อ๋องเซีย หวางเอี๋ยนซงอี๋(薛王完颜宗懿，名 阿邻)
อ๋องหย้วน หวางเอี๋ยนซงเปิ่น(原王完颜宗本，名 阿鲁)
อ๋องอี๋ หวางเอี๋ยนกู๋หล่าน(翼王完颜鹘懒)
อ๋องเฟิง หวางเอี๋ยนซงเม่ย(丰王完颜宗美，名 胡里甲)
อ๋องหยุ่น หวางเอี๋ยนเชินทู่เมิ้น(郓王完颜神土门)
อ๋องฮั๋ว หวางเอี๋ยนฮู๋เป๋ยซู๋(霍王完颜斛孛束)
อ๋องไฉ๋ หวางเอี๋ยนหว๋อเลี๋ยว(蔡王完颜斡烈)
อ๋องบี๋ หวางเอี๋ยนซงเจ้อ(毕王完颜宗哲，名 鹘沙)
# สมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน
สมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดนและนอร์เวย์ (; 21 มกราคม ค.ศ. 1829 - 8 ธันวาคม ค.ศ. 1907) เป็นพระมหากษัตริย์ตั้งแต่วันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1872 ทรงสละราชสมบัติจากการเป็นกษัตริย์แห่งนอร์เวย์เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1905 และทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสวีเดนเมื่อวันเดียวกันกับการเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์ พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1907 รวมพระชนมพรรษาได้ 78 ปี ทรงดำรงตำแหน่งตามฐานันดรดังนี้ เป็นพระราชปนัดดาบุญธรรมของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เเห่งฝรั่งเศส

 สมเด็จเจ้าฟ้าชายดยุกแห่งออสเตอร์กอตแลนด์
 สมเด็จเจ้าฟ้าชายมกุฎราชกุมารแห่งสวีเดนและนอร์เวย์
 พระมหากษัตริย์แห่งสวีเดนและนอร์เวย์
 พระมหากษัตริย์แห่งสวีเดน

 พระราชโอรส 
สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์มีพระราชโอรสทั้งสิ้น 4 พระองค์ดังต่อไปนี้

สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน (16 มิถุนายน ค.ศ. 1858 - 29 ตุลาคม ค.ศ. 1950) เมื่อแรกประสูติทรงดำรงตำแหน่งเป็น ดยุกแห่งวาร์มแลนด์ ทรงขึ้นครองราชสมบัติแทนพระราชบิดาเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1907 เมื่อพระชนมายุ 49 พรรษา

 เจ้าชายออสการ์ ดยุกแห่งกอตลันด์ (หรือ เคานท์ ออสการ์ เบอร์นาดอตต์แห่งวิสเบิร์ก) (15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1859 - 4 ตุลาคม ค.ศ. 1953)
 เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ (27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1861 - 24 ตุลาคม ค.ศ. 1951)
 เจ้าชายยูจีน ดยุกแห่งนาร์ก (1 สิงหาคม ค.ศ. 1865 - 17 สิงหาคม ค.ศ. 1947)

อ
หมวดหมู่:ราชวงศ์เบอร์นาดอตต์
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์นอร์เวย์
หมวดหมู่:เจ้าแผ่นดินที่ถูกปลดจากราชบัลลังก์
# ภูมิภาคของประเทศอังกฤษ
ภาคของอังกฤษ  เป็นเขตการปกครองท้องถิ่นระดับบนสุดของรัฐบาลท้องถิ่นในอังกฤษ (Local government in England)  ยกเว้นลอนดอนที่มีระบบการปกครองเป็นของตนเอง ภาคการปกครองของอังกฤษก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1994 และในปัจจุบันแบ่งเป็น 9 ภาค

 เกรเทอร์ลอนดอน (Greater London)
 อีสต์ออฟอิงแลนด์ (East of England)
 นอร์ทอีสต์อิงแลนด์ (North East England)
 เซาท์อีสต์อิงแลนด์ (South East England)
 นอร์ทเวสต์อิงแลนด์ (North West England)
 เซาท์เวสต์อิงแลนด์ (South West England)
 อีสต์มิดแลนส์ (East Midlands)
 เวสต์มิดแลนส์ (West Midlands)
 ยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์ (Yorkshire and the Humber)
# เตียวเหลียง (ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก)
จางเหลียง หรือ เตียวเหลียง (; พินอิน: Zhāng liáng อ่านว่า จางเหลียง; ? - 189 ปีก่อน ค.ศ.) ชื่อรอง จื่อฝาง (子房) เป็นนักยุทธศาสตร์ทางการทหารและขุนนางชาวจีน ที่มีชีวิตอยู่ในสมัย ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ตอนต้น เขายังเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งใน วีรบุรุษทั้งสามแห่งราชวงศ์ฮั่นตอนต้น (漢初三傑) ร่วมกับ หาน ซิ่น (韓信) และ เซียว เหอ (蕭何) จางเหลียงมีส่วนอย่างมากในการสถาปนาราชวงศ์ฮั่น ภายหลังเขาถึงแก่กรรม เขาได้รับเกียรติให้มียศหลังมรณกรรมเป็น เหวินเฉิงโหว โดย จักรพรรดิฮั่นเฉียนเฉ่า จางเหลียงปรากฏใน ตารางรายชื่อของวีรบุรุษผู้ไร้เทียมทาน โดย จิน กู่เหลียง

เชื่อกันว่า จางเหลียงได้รับคัมภีร์พิชัยสงครามที่ตกทอดมาจากเจียง ไท่กง หรือเจียง จื่อหยา ที่ปรึกษาและเสนาธิการคนสำคัญอีกคนหนึ่งในยุคราชวงศ์โจวตอนต้น และในประวัติศาสตร์จีน จึงทำให้จางเหลียงวางแผนไม่เคยผิดพลาด 

ซือหม่า เชียน นักบันทึกประวัติศาสตร์ในยุคจีนโบราณได้บันทึกถึงจางเหลียงเอาไว้ว่า "เมื่อถึงคราวที่พระเจ้าฮั่นเกาจู่เผชิญปัญหาหนักหนาถึงขนาดคอขาดบาดตาย จางเหลียงผู้นี้ก็มักจะเป็นคนที่ช่วยพระองค์ให้รอดพ้นจากเรื่องเหล่านั้นเสมอ" 

นอกจากนี้แล้ว จางเหลียงยังได้รับการกล่าวขานอีกว่า เป็นบุรุษที่มีใบหน้าสวยราวกับอิสตรีคนหนึ่งในประวัติศาสตร์จีน ผู้คนมักจะเข้าใจผิดอยู่บ่อยครั้งว่าเป็นอิสตรี

ในวรรณกรรมสามก๊ก นอกจากขวันต๋ง, งักเย (เล่ออี้) และเจียงจื่อหยา แล้ว ความสามารถของขงเบ้งที่ทั้งชีซี ผู้เป็นสหาย และสุมาเต็กโช ผู้เป็นอาจารย์มักจะกล่าวเปรียบเปรยนั้น จางเหลียงก็เป็นอีกผู้หนึ่งที่มักถูกหยิบยกไปเทียบเคียงกับขงเบ้ง โดยระบุว่า "หนึ่งในนั้นคือเกงสง (เจียงจื่อหยา) ผู้วางฐานรากของราชวงศ์โจวอย่างแน่นหนาเป็นเวลาแปดร้อยปีและคนอื่น ๆ จางเหลียงที่ทำให้ราชวงศ์ฮั่นรุ่งโรจน์เป็นเวลาสี่ร้อยปี"

จางเหลียงถึงแก่อสัญกรรรมเมื่อ 189 ปีก่อน ค.ศ. (พ.ศ. 354)
# ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1250
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1250 (ทางแยกเข้าท่าโป่งแดง) เป็นทางหลวงแผ่นดินภายในเขตอำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ระยะทาง 2.3 กิโลเมตร เป็นถนนสายสั้นที่แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (ถนนเชียงใหม่-ฮอด-แม่ฮ่องสอน) ไปยังพื้นที่การท่องเที่ยวริมฝั่งแม่น้ำปายด้านทิศใต้ของตัวเมือง บริเวณหมู่บ้านท่าโป่งแดง

เส้นทางนี้แม้มีระยะทางสั้น แต่สามารถเชื่อมต่อกับทางหลวงชนบทได้หลายเส้นทาง ได้แก่ ทางหลวงชนบท มส.4012 (บ้านท่าโป่งแดง-บ้านห้วยเสือเฒ่า) ซึ่งเป็นเส้นทางต่อเนื่องจากสะพานแม่น้ำปาย ผ่านเรือนประทับแรมโป่งแดง ไปสิ้นสุดที่บ้านห้วยเสือเฒ่า (หมู่บ้านชาวกะเหรี่ยงคอยาว ที่นักท่องเที่ยวสามารถเข้าถึงได้สะดวกที่สุด) บริเวณชายแดนไทย-พม่า (รัฐกะยา) หรือเชื่อมต่อด้วยถนนเลียบแม่น้ำจากบ้านท่าโป่งแดง ถัดลงมายังบ้านห้วยเดื่อ และบรรจบกับทางหลวงชนบทสายบ้านแม่สะกึด-น้ำเพียงดิน ไปสิ้นสุดเส้นทาง ณ จุดผ่อนปรนการค้าชายแดนไทย-พม่า ที่บ้านน้ำเพียงดิน

นอกจากนี้ ทั้งบ้านท่าโป่งแดงและบ้านห้วยเดื่อ ที่โครงข่ายถนนตัดผ่าน ยังเป็นจุดที่มีท่าเรือหางยาวให้บริการนักท่องเที่ยวที่ต้องการล่องแม่น้ำปาย ไปชมวิถีชีวิตชาวกะเหรี่ยงคอยาวบ้านห้วยปูแกง เที่ยวชมถ้ำน้ำเพียงดิน และวนอุทยานผาหินตั้ง ก่อนสิ้นสุดการเดินทางที่บ้านน้ำเพียงดิน

 รายละเอียดของเส้นทาง 
เป็นถนนผิวลาดยางขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ ในพื้นที่ตำบลผาบ่อง อำเภอเมืองฯ จังหวัดแม่ฮ่องสอน แยกจากหลักกิโลเมตรที่ 265.4268 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (ถนนเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน) ด้านซ้ายทาง (มุ่งหน้าตัวเมือง) ที่สามแยกประตูเมืองแม่ฮ่องสอนทิศใต้ ผ่านบ้านท่าโป่งแดง แล้วทอดข้ามแม่น้ำปายระยะทาง 186 เมตร ไปสิ้นสุดที่คอสะพานฝั่งขวาของแม่น้ำ โดยมีเส้นทางต่อเนื่องกับทางหลวงชนบท มส.4012 (บ้านท่าโป่งแดง-บ้านห้วยเสือเฒ่า) และมีแยกถนนผิวคอนกรีตเลียบแม่น้ำปายไปยังบ้านห้วยเดื่อ

 ประวัติการก่อสร้างเส้นทาง 
เดิมเส้นทางนี้เป็นทางลำลองผิวลูกรัง กว้าง 3-4 เมตร ตัดผ่านพื้นที่ป่า ใช้สำหรับเข้าหมู่บ้านและโรงเรียนท่าโป่งแดง ต่อมาในปีงบประมาณ พ.ศ. 2523 กรมทางหลวงได้สำรวจวางแนวเส้นทางใหม่เพื่อเป็นทางเข้าสู่พระตำหนัก (เรือนประทับแรมโป่งแดง) มีการก่อสร้างทางและสะพานเบลี่ข้ามแม่น้ำปายเมื่อปี พ.ศ. 2523 ลาดยางเมื่อปี พ.ศ. 2524 มีการปรับปรุงพื้นผิวและภูมิทัศน์อีกครั้งในช่วงปี พ.ศ. 2544-2545 กระทั่งปี พ.ศ. 2546 จึงได้โอนพื้นที่บริเวณปากทางระยะทาง 220.5 เมตร ให้แก่เทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน เพื่อก่อสร้างซุ้มประตูเมืองข้อมูลทางหลวงในความดูแลของแขวงการทางแม่ฮ่องสอน สำนักทางหลวงที่ 1 (เชียงใหม่) กรมทางหลวง

แยกที่สำคัญ
 สามแยกประตูเมืองทางทิศใต้
 สามแยกเลี่ยงเมืองแม่ฮ่องสอน ตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (เลี่ยงเมือง)
 สามแยกไม้แงะ เชื่อมต่อกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 ที่วัดไม้แงะ
 สามแยกท่าโป่งแดง ตัดกับถนน บ.ท่าโป่งแดง-บ.ห้วยเดื่อ บริเวณก่อนถึงสะพานข้ามแม่น้ำปาย
# ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1194
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1194 (แม่สะเรียง-แม่สามแลบ) เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ขึ้นเขาเป็นบางช่วงมีระยะทางทั้งหมด 26 กิโลเมตร เริ่มต้นจากสะพานข้ามแม่น้ำยวม และสิ้นสุดที่ศาลาชมทิวทัศน์แม่น้ำสาละวิน เป็นถนนลาดยางตลอดสาย

 แยกที่สำคัญ 
 แยกทุ่งแล้ง
 แยกแม่สามแลบ
# กรุซ การ์บาฆัล
กรุซ การ์บาฆัล  อดีตนักมวยสากลชาวเม็กซิกัน เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ที่เมืองเบรากรุซ ประเทศเม็กซิโก มีศักดิ์เป็นน้องชายของนักมวยอดีตแชมป์โลกชื่อดัง ไมเคิล คาร์บาฮาล มีสถิติการชกทั้งหมด 47 ครั้ง ชนะ 29 (น็อก 25) เสมอ 2 แพ้ 16

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์เม็กซิโกรุ่นแบนตัมเวท (2544)
 แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBO
 ชิง 15 มีนาคม 2545 ชนะน็อค เมาริซิโอ มาร์ติเนซ ยก 9 ที่ เม็กซิโก
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 27 กันยายน 2545 ชนะน็อค แดนนี่ โรเมโร ยก 4 ที่ สหรัฐอเมริกา
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 ตุลาคม 2546 ชนะน็อค เกราร์โด เอสปิโนซา ยก 8 ที่ สหรัฐอเมริกา
 เสียแชมป์ 7 พฤษภาคม 2547 แพ้คะแนน รัตนชัย ส.วรพิน ที่ นครราชสีมา
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBU เมื่อ 17 พฤศจิกายน 2539 แพ้คะแนน เลห์โลโฮโนโล เลดวาบา ที่ แอฟริกาใต้
 ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBF เมื่อ 7 มีนาคม 2540 แพ้น็อค แซมซั่น กระทิงแดงยิม ยก 4 ที่ เลย
 ชิงแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 19 กรกฎาคม 2540 แพ้คะแนน เซอร์จิโอ มิญัน ที่ เม็กซิโก
 ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 5 ธันวาคม 2540 แพ้คะแนน เนสเตอร์ การ์ซา ที่เม็กซิโก
 ชิงแชมป์ NABF เฉพาะกาลเมื่อ 4 ธันวาคม 2542 แพ้คะแนน ฟรานซิสโก เมเตโอส ที่ เม็กซิโก
 ชิงแชมป์ WBO NABO และ NABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2550 แพ้คะแนน โอลิเวียร์ ลอนต์ชิ ที่ แคนาดา
# เซียว เหอ
เซียว เหอ (, 257 – 16 สิงหาคม 193 ปีก่อน ค.ศ.)วัน xinwei เดือน 7 ปีที่ 2 ของรัชสมัยจักรพรรดิฮั่นฮุ่ยตี้ จาก จือจื้อทงเจี้ยน เล่มที่ 12 เป็นขุนนางจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตกตอนต้น เขารับใช้ หลิว ปัง (จักรพรรดิฮั่นเกาจู่) ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น ในระหว่างการจลาจลต่อต้าน ราชวงศ์ฉิน และต่อสู้เคียงข้างหลิวใน สงครามฉู่-ฮั่น กับคู่แข่งของหลิว เซี่ยง อวี่ ภายหลังการก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น เซียว เหอ กลายเป็น อัครมหาเสนาบดี และดำรงตำแหน่งไปจนเขาถึงแก่กรรม สำหรับผลงานของเขา เขายังเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งใน วีรบุรุษทั้งสามแห่งราชวงศ์ฮั่นตอนต้น (漢初三傑) ร่วมกับ หาน ซิ่น และ เตียวเหลียง

เซี่ยวเหอถึงแก่อสัญกรรมในปีที่ 2 ในรัชกาลฮั่นฮุ่ยตี้ เมื่อ 193 ปีก่อนคริสตกาล
# ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1270
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1270 [แยกทางหลวงหมายเลข 108 (กองลอย)-แม่แฮใต้] เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร โดยเริ่มต้นจากบ้านกองลอย อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่หรือเริ่มต้นจาก ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 ที่บริเวณกิโลเมตรที่ 55 และสิ้นสุดที่บ้านแม่โถ อำเภอแม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน

 รายชื่อทางแยก
# ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1226
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1226 [แยกทางหลวงหมายเลข 1095 (แม่ละนา)-ปางคาม] เป็นทางหลวงแผ่นดินภายในเขตอำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน ระยะทาง 24.793 กิโลเมตร เป็นเส้นทางที่แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (ถนนแม่มาลัย-ปาย) ไปยังหมู่บ้านหลายแห่งในพื้นที่ชายแดนไทย-พม่า (รัฐฉาน) และสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัดแม่ฮ่องสอน คือ ถ้ำแม่ละนา

 รายละเอียดของเส้นทาง 
เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (ถนนแม่มาลัย-ปาย) ที่หลักกิโลเมตรที่ 152.275 ด้านขวาทาง (จากแม่มาลัยมุ่งหน้าปาย) ที่ตำบลนาปู่ป้อม ผ่านบ้านแม่ละนา และสิ้นสุดที่บ้านปางคาม ในพื้นที่ตำบลปางมะผ้า อำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน ลักษณะเส้นทางช่วงต้นเป็นผิวลาดยาง ช่วงถัดมาเป็นผิวคอนกรีตสลับลูกรัง โดยมีแนวเส้นทางบางช่วงเลียบชายแดนไทย-พม่า

 ประวัติการก่อสร้างเส้นทาง 
 ช่วงที่ 1 (ทางหลวง 1095-บ้านแม่ละนา) ระยะทาง 6 กิโลเมตร
เดิมเส้นทางนี้เป็นทางคนเดินและม้าต่าง ต่อมาทางจังหวัดแม่ฮ่องสอนมีบัญชาให้อยู่ในความดูแลของกรมทางหลวง เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 เพื่อเป็นเส้นทางเข้าหมู่บ้านแม่ละนา ต่อมามีการก่อสร้างและรับมอบเป็นทางบำรุงของกรมทางหลวงเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2529 และได้ปรับปรุงเป็นผิวลาดยางสลับกับผิวลูกรังในช่วงปี พ.ศ. 2539-2541ข้อมูลทางหลวงในความดูแลของแขวงการทางแม่ฮ่องสอน สำนักทางหลวงที่ 1 (เชียงใหม่) กรมทางหลวง
 ช่วงที่ 2 (บ้านแม่ละนา-บ้านปางคาม) ระยะทาง 21.350 กิโลเมตร
เป็นเส้นทางที่กรมทางหลวงได้รับมอบจากกองบัญชาการทหารสูงสุดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2534 ได้ปรับปรุงเป็นผิวลาดยางสลับกับผิวลูกรังในช่วงปี พ.ศ. 2543-2545

แยกที่สำคัญ
 แยกนาปู่ป้อม