wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# หม่อมเอลิสะเบธ จักรพงษ์ ณ อยุธยา
หม่อมเอลิสะเบธ จักรพงษ์ ณ อยุธยา (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 – 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514) มีนามเดิมว่า เอลิสะเบธ เคอร์ลิง ฮันเตอร์  เป็นหม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงศ์ พระโอรสพระองค์เดียวในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ กับหม่อมคัทริน ณ พิศณุโลก หม่อมมารดาชาวรัสเซีย

 ประวัติ 
หม่อมเอลิสะเบธ จักรพงษ์ ณ อยุธยา หรือนามเดิมว่า เอลิสะเบธ ฮันเตอร์ เป็นที่รู้จักในหมู่ญาติพี่น้องและสหายสนิทว่า ลิสบา  เกิดมาในตระกูลชั้นเยนตรี้ (Gentry) ครอบครัวมีเชื้อสายอังกฤษและสกอต บิดาชื่อเอ็ดเวิร์ด วิลเลียม ฮันเตอร์ กับมารดาชื่อมาเบล เอลิซาเบท (สกุลเดิม ไพล์) มีน้องสาวอีกสองคนคือไอลีนและแคลร์ ตามลำดับ 

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์และเอลิสะเบธได้จดทะเบียนสมรสที่สำนักงานทะเบียนถนนมาร์โลส์ เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2481 หลังเสกสมรส พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ทรงดำริที่จะไม่มีบุตร ในจดหมายฉบับหนึ่งที่เขียนถึงหม่อมเอลิสะเบธ ได้ตรัสไว้ว่า "ถ้าเผื่อเราแต่งงานกัน อย่ามีลูกกันเลย เพราะเด็กที่เกิดมาหลายเชื้อชาติ จะมีปัญหาตลอด" แต่ถึงกระนั้นหลังเสกสมรสเป็นเวลา 18 ปี หม่อมเอลิสะเบธจึงตั้งครรภ์ เมื่อหม่อมอายุ 41 ปีนิตยสารเฮลโล ฉบับที่ 8 วันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2551 หน้า 64-78  และเป็นทายาทเพียงคนเดียวของทั้งสองคือ หม่อมราชวงศ์นริศรา จักรพงษ์ (เกิด 2 สิงหาคม พ.ศ. 2499) สมรสกับแอลเลน เลวี และกอสวัสดิ์ สวัสดิวัตน์ ทอมสัน มีบุตรชายสองคนคือจุลจักร จักรพงษ์ และภูวสวัสดิ์ จักรพงษ์

หม่อมเอลิสะเบธ จักรพงษ์ ณ อยุธยา ได้เยี่ยมประเทศไทยพร้อมพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ เมื่อครั้งงานฉลองรัฐธรรมนูญเมื่อปี 2481

หม่อมเอลิสะเบธถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ขณะอายุ 56 ปี ณ คอร์นวอล สหราชอาณาจักร

สถานที่ที่ตั้งตามนาม
 ตึกเอลิสะเบธ จักรพงษ์ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เล่ม 79 ตอนที่ 46 ราชกิจจานุเบกษา 15 พฤษภาคม 2505
# ซน โฮ-ย็อง
ซอน โฮยอง (เกิด 26 มีนาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักร้องและนักแสดงละครเวทีสัญชาติเกาหลีใต้-อเมริกัน ที่พำนักอยู่ในประเทศเกาหลีใต้ มีชื่อเสียงในฐานะสมาชิกของวง g.o.d เขาเปิดตัวในวงการบันเทิงกับวงในปี ค.ศ. 1999 และทำงานเดี่ยวในฐานะนักร้องและนักแสดงละครเวทีหลังจากที่วงยุบไป เขายังปรากฏตัวเป็นประจำในรายการ Immortal Songs: Singing the Legend และรายการวาไรตี้เพลงอื่น ๆ

ซอน โฮยอง เป็นสมาชิกจาก G.O.D คนแรกที่ออกผลงานเดี่ยวของตัวเอง ชุดแรกชื่ออัลบั้ม ‘Yes 1st’ เป็นอัลบั้มที่บ่งบอกถึงตัวตนของ Son Ho Young ไว้อย่างชัดเจน และด้วยความสามารถทั้งในการร้อง การเต้นและการแสดงบนเวที ปล่อยซิงเกิลแรก ‘Yes!!!’ เลยทีเดียว นอกจากนี้ยังมีเพลงดังอย่าง "운다" (Crying) และ "사랑은 이별을 데리고 오다" (Love Brings Separation) อีกด้วย

ปี 2007 ซอน โฮยองปล่อยซิงเกิลล่าสุด ‘하늘에 내 마음이’ (My Heart in Heaven) เพื่อโปรโมต ซิงเกิลอัลบั้ม Sweet Love
# สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1992

สัญลักษณ์
 เหรียญรางวัลเปลี่ยนแปลง
# เซ็นเซ (แก้ความกำกวม)
เซ็นเซ อาจหมายถึง
 เซ็นเซ - คำนำหน้าชื่อของอาจารย์ในภาษาญี่ปุ่น
 เซ็นเซ (วงดนตรี) - วงดนตรีในสหรัฐอเมริกา
 เซ็นเซ (การ์ตูน) - ตัวละครการ์ตูนใน  DC Comics Universe
# เซ็นเซ
คำศัพท์ "先生" อ่านเป็น เซ็นเซ (ญี่ปุ่น), เซียนเชิง/ซินแส (จีน), ซ็อนแซ็ง (เกาหลี) และ tiên sinh (เวียดนาม) เป็นคำแสดงความเคารพที่ใช้ในเขตวัฒนธรรมเอเชียตะวันออก โดยมีความหมายตรงตัวว่า "บุคคลที่เกิดก่อน" หรือ "ผู้มาก่อน" ในการใช้งานทั่วไปใช้คำนี้หลังชื่อบุคคล และมีความหมายว่า "ครู" คำนี้ยังสามารถใช้เป็นตำแหน่งเพื่ออ้างถึง หรือเรียกอาชีพกับผู้มีอำนาจประเภทอื่น เช่น นักบวช นักบัญชี ทนาย แพทย์ และนักการเมือง หรือเพื่อแสดงความเคารพต่อผู้ที่บรรลุถึงระดับความเชี่ยวชาญในศิลปะรูปแบบหนึ่งหรือทักษะอื่น ๆ

ศัพทมูลวิทยา
อักษรสองตัวที่เป็นต้อตอคำศัพท์นี้แปลตรงตัวเป็น "เกิดก่อน" และเป็นนัยถึงผู้สอนโดยอาศัยภูมิปัญญาผ่านวัยและประสบการณ์

ในภาษาจีน คำนี้มีความหมายว่าผู้เกิดก่อนเช่นกัน ใช้เรียกแพทย์ อาจารย์ หรือผู้รู้ แต่ปัจจุบัน ในภาษาจีนกลาง คำนี้แปลว่า นาย คือคำที่ใช้นำหน้าผู้ชาย หรือใช้เรียกผู้ชาย เช่น 先生: คุณผู้ชาย 林先生: คุณผู้ชายลิ้ม

ดูเพิ่ม
 จีน: ซือฝู
 สันสกฤต: คุรุ
 เซ็มไป
 โรชิ
# สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
1    55  31  46  132 2     37  35  30  102 3    36  31  27  94 4   (เจ้าภาพ)  12  10  11  33 5    11  14  15  40 6    11  6  6  23 7    10  12  13  35 8    7  11  6  24 9    6  4  6  16 10    6  4  4  1411   5 11 12 2812   5 10 9 2413  5 2 2 914   4 3 7 1415   3 6 5 1416   3 4 5 1217  3 3 2 818   3 2 8  1319   3 2 5 1020   2 5 9  1621   2 3 0 522   2 2 5 923   2 1 1 424   1 2 3 625   1 1 2 4  1 1 2 427   1 1 0 228   1 0 2 329   1 0 0  1  1 0 0  1  1 0 0  132   0 4 7  1133   0 2 2  434   0 2 0  235   0 1 1  236  0 1 0  1  0 1 0 1  0 1 0 1  0 1 0 1  0 1 0 1  0 1 0 1  0 1 0 1  0 1 0 144  0 0 2 2  0 0 2 246   0 0 11   0 0 1 1  0 0 1 1  0 0 1 1  0 0 1 1  0 0 1 1  0 0 1 1รวม 241  234  264  739
# สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
1    83  61  30  174 2    20  16  17  53 3    17  19  23  59 4    15  8  9  32 5    14  6  12  32 6    10  18  16  44 7    10  8  14  32 8    8  1  2  11 9    7  4  7  18 10    6  6  7  1911  5 11 21 3612   5 7 16 2813   5 2 6 1314   4 8 12 2415  4 2 6 1216   2 11 6 1917   2 3 1 618   2 0 0  219  1 5 2 820   1 2 2 521   1 1 2  422   1 1 1 323  1 0 2 3  1 0 2 325   1 0 0 126   0 4 4 827   0 3 3 628   0 1 2 3  0 1 2 330   0 1 1 2  0 1 1 2  0 1 1 233  0 1 0 1  0 1 0  1  0 1 0  1  0 1 0 1  0 1 0 1  0 1 0 1  0 1 0 140   0 0 3 3  0 0 3 342   0 0 2 243   0 0 1 1 0 0 1 1  0 0 1 1  0 0 1  1  0 0 1 1รวม
# อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์
บ้านใหม่ไชยพจน์ [–ไช-ยะ-พด] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ แยกเป็นกิ่งอำเภอออกจากอำเภอพุทไธสงในปี พ.ศ. 2535 และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2540 มีชื่อเสียงในเรื่องการทอผ้าไหมมัดหมี่ และมีงานประจำปีที่จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่เป็นประจำทุกปี คือ ประเพณีปรางค์กู่สวนแตง และบุญบั้งไฟบ้านใหม่ไชยพจน์

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองสองห้อง (จังหวัดขอนแก่น)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพุทไธสง
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองยาง (จังหวัดนครราชสีมา)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอประทาย (จังหวัดนครราชสีมา)

 ประวัติ 
เดิมพื้นที่บริเวณ กม.ศูนย์ (ที่ตั้งอำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์) มีลักษณะเป็นป่าทึบ จึงเป็นที่ซ่องสุ่มของโจรผู้ร้าย เมื่อปี พ.ศ. 2497 นายไชยพจน์ ภู่กำชัย นายอำเภอพุทไธสงในขณะนั้น มีแนวความคิดขอจัดตั้งหมู่บ้านในบริเวณดังกล่าวโดยใช้ชื่อว่า บ้าน กม.ศูนย์ เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2499 และได้รับอนุมัติเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2500 โดยนายไชยพจน์เป็นผู้วางผังหมู่บ้านและเปิดให้จับจองที่ดิน

ต่อมามีการปรับปรุงถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 202 ขยายช่องทางการจราจร ทำให้การคมนาคมสะดวกขึ้น ประกอบกับท้องที่ของอำเภอพุทไธสงในขณะนั้น มีอาณาเขตกว้างขวาง ประชาชนบางส่วนอยู่ห่างไกลจากตัวอำเภอ เจ้าหน้าที่ออกตรวจตราดูแลความทุกข์สุขไม่ทั่วถึง ทำให้ในปี พ.ศ. 2521 ชาวบ้าน กม.ศูนย์ และประชาชนราว 10,000 คน ของทั้ง 5 ตำบล จึงได้เสนอขอแบ่งท้องที่อำเภอพุทไธสงตั้งเป็นกิ่งอำเภอ ชื่อว่า กิ่งอำเภอกู่สวนแตง แต่ไม่ได้รับการอนุมัติจากกระทรวงมหาดไทย 

จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2535 ชุมชนบ้าน กม.ศูนย์ ขยายใหญ่ขึ้น คณะกรรมการหมู่บ้านสภาตำบลหนองแวงจึงได้เสนอขอจัดตั้งกิ่งอำเภอใหม่อีกครั้งในนาม กิ่งอำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ วันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2535 เพื่อเป็นเกียรติแก่นายไชยพจน์ ภู่กำชัย ผู้เสนอจัดตั้งหมู่บ้าน กม.ศูนย์ อันเป็นที่ตั้งของอำเภอใหม่ และกิ่งอำเภอนี้ได้รับการอนุมัติจัดตั้งจากกระทรวงมหาดไทยเมื่อ พ.ศ. 2535 โดยรวมตำบลทองหลาง ตำบลหนองแวง ตำบลกู่สวนแตง ตำบลแดงใหญ่ และตำบลหนองเยือง รวม 46 หมู่บ้าน ประชากร 23,970 คน ตั้งกิ่งอำเภอ ณ บ้าน กม.ศูนย์ ตำบลหนองแวง 

มีการจัดตั้งสุขาภิบาลบ้านใหม่ไชยพจน์ ตามการขยายตัวของชุมชน มีบ้านเรือนราษฎรตั้งอยู่เป็นปึกแผ่น มีการคมนาคมและการค้าขายเจริญขึ้นมาก วันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2537 และได้ยกฐานะเป็น อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ เมื่อ พ.ศ. 2540 วันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 55 หมู่บ้าน
1.หนองแวง(Nong Waeng)15 หมู่บ้าน2.ทองหลาง(Thonglang)10 หมู่บ้าน3.แดงใหญ่(Daeng Yai)9 หมู่บ้าน4.กู่สวนแตง(Ku Suan Taeng)12 หมู่บ้าน5.หนองเยือง(Nong Yueang)9 หมู่บ้าน

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลบ้านใหม่ไชยพจน์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแวง (เฉพาะพื้นที่หมู่ที่ 1–6,  8,12) และตำบลทองหลาง (เฉพาะพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 8)
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแวง (เฉพาะพื้นที่หมู่ที่ 7, 13-15)
 องค์การบริหารส่วนตำบลทองหลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทองหลาง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบ้านใหม่ไชยพจน์)
 องค์การบริหารส่วนตำบลกู่สวนแตง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกู่สวนแตงทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลแดงใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแดงใหญ่ทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเยือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเยืองทั้งตำบล
# คอลลอยด์
คอลลอยด์  เป็นสารผสมที่ดูเหมือนจะเป็นเนื้อเดียวกันแต่เป็นแขวนลอย โดยแบ่งเป็นส่วนเนื้อเดียว (continous phase) และอนุภาคคอลลอยด์คู่ (dispersed phase) ซึ่งตัวอนุภาคคอลลอยด์จะมีขนาดระหว่าง 10-7-10-4 เซนติเมตร หรือมากกว่าขนาดรูกระดาษเซลโลเฟน แต่น้อยกว่ารูกระดาษกรอง อนุภาคคอลลอยด์จะเกาะตัวใหญ่กว่าโมเลกุล แต่ไม่ใหญ่มาก จะแยกชั้นชัดเจน เช่น นม (Milk) ควัน (smoke)

 ประเภทของคอลลอยด์ 
  
 อนุภาคคอลลอยด์
 ก๊าซ
 ของเหลว
 ของแข็ง
ส่วนเนื้อเดียว
 ก๊าซ
 ไม่มี (เพราะก๊าซละลายก๊าซได้) 
 ละอองลอย (Liquid Aerosol)ตัวอย่าง: หมอก
 <td>ละอองแข็งลอย (Solid Aerosol)ตัวอย่าง: ควัน
 ของเหลว
 โฟมตัวอย่าง: วิปครีม
 อิมัลชัน (Emulsion)ตัวอย่าง: นม, มายองเนส
 โซลตัวอย่าง: สี, น้ำหมึก, เลือด
 ของแข็ง
 โฟมตัวอย่าง: หินพัมมิช 
 เจล (Gel)ตัวอย่าง: เนย, เจลลาติน
 โซลตัวอย่าง: ruby glass

 ปรากฏการณ์ต่าง ๆ ในคอลลอยด์ 
thumb|200px|ปรากฏการณ์ทินดอลล์

 ปรากฏการณ์ทินดอลล์ 
ปรากฏการณ์ทินดอลล์ (Tyndall Effect) คือปรากฏการณ์กระเจิงแสง เมื่อฉายลำแสงไปในสารคอลลอยด์บางชนิด อนุภาคคอลลอยด์จะช่วยกระเจิงแสงและทำให้มองเห็นเป็นลำแสงได้ เช่นการทอแสงของอากาศที่มีละอองฝุ่นอยู่ ค้นพบโดย จอห์น ทินดอล ในปี พ.ศ. 2412
เช่น หมอก ฝุ่น

 การเคลื่อนที่แบบบราวน์ 
การเคลื่อนที่แบบบราวน์ (Brownian Motion) คือการเคลื่อนที่ของอนุภาคคอลลอยด์ซึ่งเกิดจากการเคลื่อนที่แบบสุ่ม โดยการชนไปมาของอนุภาคจากส่วนเนื้อเดียว ซึ่งโรเบิร์ต บราวน์ค้นพบปรากฏการณ์นี้ในการส่องควันโดยกล้องจุลทรรศน์

 การวิ่งของโมเลกุลกับความเร็วแสงที่ผ่านสารละลายคอลลอยด์ 
จากปรากฏการทินดอลล์คือปรากฏการณ์กระเจิงแสง โมเลกุลที่อยู่ภายในอนุภาคคอลลอยด์ จะเกิดประกฏการ undoll ultra tony Effect (u.u.t.e) หลังการเกิดประกฏการณ์ จะเกิดปฏิกิริยาย้อนกลับทางด้านแสง ความเร็วของแสงจะลดลงครึ่งหนึ่งตามทฤษฎี ของ sir.horinton flash ที่กล่าวว่า "ความเร็วของแสงเป็นพลังงานที่สามารถสัมผัสได้ด้วยแสงเท่านั้น"
# สตาร์ออฟฟิศ
สตาร์ออฟฟิศ (StarOffice) เป็นซอฟต์แวร์สำนักงาน ผลิตโดยบริษัทซันไมโครซิสเต็มส์ เดิมเป็นรหัสต้นฉบับพื้นฐานของโอเพนออฟฟิศดอตอ็อก แต่ปัจจุบันสตาร์ออฟฟิศพัฒนาต่อยอดจากโอเพนออฟฟิศดอตอ็อกแทน  โดยรุ่นที่ขายในเอเชียตะวันออกในชื่อ สตาร์สวีต (StarSuite) ซึ่งมีลักษณะเพิ่มเติมคือรองรับภาษาจีน ญี่ปุ่น และเกาหลี

สตาร์ออฟฟิศเป็นซอฟต์แวร์ที่มีลิขสิทธิ์แต่แจกให้ใช้งานได้ฟรี ซึ่งรองรับไฟล์ OpenDocument และสามารถเซฟไฟล์ในรูปแบบ PDF

ซอฟต์แวร์ในชุดสตาร์ออฟฟิศได้แก่ 
 สตาร์ไรต์เตอร์ (StarWriter) — เวิร์ดโพรเซสเสอร์ 
 สตาร์แคลค์ (StarCalc) - สเปรดชีต
 สตาร์อิมเพลสส์ (StarImpress) - โปรแกรมพรีเซนเตชัน
 สตาร์ดรอว์ (StarDraw) - เครื่องมือวาดรูป
 สตาร์เบส (StarBase) - ฐานข้อมูล
# โรคตับแข็ง
โรคตับแข็ง  เป็นภาวะซึ่งเป็นผลจากโรคตับเรื้อรัง มีลักษณะเฉพาะคือการมีเนื้อเยื่อพังผืดเกิดขึ้นในเนื้อตับ ดึงรั้งเนื้อตับดีจนเป็นผิวตะปุ่มตะป่ำเรียกว่า regenerative nodule ทำให้ตับเสียการทำงานลงไป ตับแข็งมักเกิดขึ้นเป็นผลจากพิษสุราเรื้อรัง ตับอักเสบจากไวรัส (โดยเฉพาะจากไวรัสตับอักเสบบีและซี) และโรคตับคั่งไขมัน รวมถึงสาเหตุอื่น ๆ อีกหลายอย่าง

ภาวะแทรกซ้อนจากตับแข็งที่พบบ่อยคือภาวะท้องมาน ซึ่งมีความสัมพันธ์อย่างมากกับการสูญเสียคุณภาพชีวิต เพิ่มความเสี่ยงต่อการติดเชื้อ และผลเสียในระยะยาว ภาวะแทรกซ้อนอื่นที่อาจเป็นอันตรายถึงชีวิตคือโรคสมองที่เกิดจากตับ (hepatic encephalopathy) และการมีเลือดออกจากหลอดเลือดขอดในหลอดอาหาร (esophageal varices) ตับแข็งนั้นเมื่อเกิดแล้วมักไม่สามารถกลับเป็นปกติได้ การรักษาจึงมักมุ่งไปที่การยับยั้งการดำเนินโรคและป้องกันภาวะแทรกซ้อน หากเป็นมากอาจมีทางเลือกในการรักษาเพียงทางเดียวคือการผ่าตัดเปลี่ยนตับ

อาการ
อาการของผู้ป่วยที่เป็นโรคตับแข็ง จะมีอาการอ่อนเพลีย ตาเหลือง ปัสสาวะเหลือง ท้องโตขึ้น ขาบวม แต่ในรายที่มีอาการยังไม่มากอาจมีแค่อ่อนเพลีย แต่อาจยังไม่มีตาเหลือง ท้องโตขึ้นก็ได้ บางรายอาจจะมีผื่นสีแดงขึ้นที่ลำตัว หรือใยแมงมุม บางรายมีผลข้างเคียง ผู้ชายจะมีหน้าอกโตและเจ็บ

 สาเหตุ 
ตับแข็งมีสาเหตุที่สำคัญดังต่อไปนี้
 โรคตับอักเสบเรื้อรังจากไวรัสชนิดB หรือ C
 การดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ทุกชนิด
 ภาวะไขมันสะสมในตับ พบได้ในผู้ป่วยโรคเบาหวาน, โรคอ้วน,ไขมันในเลือดสูง
 การรับประทานยาบางชนิดที่ทำให้เกิดภาวะตับอักเสบเป็นระยะเวลานาน ๆ
# ภาษาซาอารัว
ภาษาซาอารัว เป็นภาษาของชาวซาอารัว ชนพื้นเมืองในไต้หวัน เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน สาขาเกาะฟอร์โมซา ใน พ.ศ. 2533 จัดเป็นภาษาที่ใกล้ตาย มีเด็กรุ่นใหม่พูดภาษานี้ไม่กี่คน ภาษาบูนันกำลังเข้ามาเป็นภาษาหลักแทนที่ ผู้ใหญ่ในเผ่าส่วนใหญ่พูดภาษาไต้หวัน การเปลี่ยนไปใช้ภาษาบูนันเกิดขึ้นเมื่อมีชาวบูนันอพยพเข้ามาในเขตของชาวซาอารัว
# ธงชาติคิริบาส
ธงชาติคิริบาส เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ครึ่งบนเป็นพื้นสีแดงมีรูปนกฟรีเกตใหญ่ (ภาษาอังกฤษ: Great Frigatebird อยู่ในสปีชีส์ Fregata minor, ภาษาคิริบาส: te eitei) บินอยู่เหนือดวงอาทิตย์มีรัศมี 17 แฉกโผล่พ้นน้ำ รูปดังกล่าวนี้เป็นสีทอง  ครึ่งล่างของธงเป็นผืนน้ำ มีลักษณะเป็นแถบสีขาวสลับน้ำเงินสีละ 3 แถบ แถบสีดังกล่าวนี้หมายถึงมหาสมุทรแปซิฟิก และหมู่เกาะ 3 หมู่เกาะในประเทศคิริบาส คือ หมู่เกาะกิลเบิร์ต (Gilbert Islands) หมู่เกาะฟีนิกซ์ (Phoenix Islands) และหมู่เกาะไลน์ (Line Islands)  รัศมีทั้ง 17 แฉกแทนเกาะทั้ง 16 เกาะของหมู่เกาะกิลเบิร์ตและเกาะบานาบา (เกาะนี้เดิมเรียกว่าเกาะโอเชียน หรือ Ocean Island) ส่วนรูปนกฟรีเกตใหญ่หมายถึงอำนาจและอิสรภาพ

ธงนี้มีลักษณะอย่างเดียวกับที่ปรากฏในตราแผ่นดินของคิริบาส ซึ่งออกแบบโดยเซอร์ อาเธอร์ กริมเบิล (Sir Arthur Grimble) ในปี พ.ศ. 2475 เพื่อใช้เป็นเครื่องหมายของอาณานิคมหมู่เกาะกิลเบิรต์และเอลลิส (Gilbert and Ellice Islands) ของสหราชอาณาจักร ซึ่งปัจจุบันนี้ได้แก่ประเทศคิริบาส และประเทศตูวาลู ตรานี้เริ่มใช้เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2480 และใช้ประกอบเข้ากับธงเรือรัฐบาลสหราชอาณาจักร (ธงบูลเอนไซน์ - Blue Ensign) เพื่อใช้เป็นธงราชการสำหรับอาณานิคม  ภายหลังในปี พ.ศ. 2522 ก่อนหน้าการประกาศเอกราชของคิริบาสเพียงเล็กน้อย ได้มีการประกวดแบบสำหรับธงชาติและตราของคิริบาสในฐานะรัฐเอกราช แบบตราแผ่นดินในสมัยอาณานิคมก็ได้รับเลือกให้ใช้เป็นตราแผ่นดินและธงชาติของคิริบาสใหม่ โดยมีการดัดแปลงลักษณะบางอย่างให้เป็นอย่างที่ปรากฏในปัจจุบัน ธงนี้ได้ชักขึ้นครั้งแรกที่กรุงทาวารา เมืองหลวงของประเทศ เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2522
# ตราแผ่นดินของคิริบาส
ตราแผ่นดินของคิริบาส เป็นโล่อาร์มรูปคลื่นน้ำทะเล บนพื้นโล่คือท้องฟ้าสีแดง มีดวงอาทิตย์สีเหลืองตกลงน้ำ หมายถึง มหาสมุทรแปซิฟิก ในเวลาที่ดวงอาทิตย์ส่องแสงก่อนตกดิน กลางท้องฟ้าสีแดงมีนกชนิดหนึ่งชื่อนกไฟรเกตสีเหลือง (นกไฟรเกตคือ นกทะเลชนิดหนึ่ง บินเร็ว ขาสั้น) กำลังบิน
# ตราแผ่นดินของฟีจี
ตราแผ่นดินของฟีจี ในยุครัฐชาติสมัยใหม่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ภายใต้อาณานิคมเมืองขึ้นของสหราชอาณาจักร แบ่งตามตราแผ่นดินของอาณานิคมฟีจีได้ 3 แบบดังนี้

 แบบที่ 1 พ.ศ. 2420 - 2446 26 ปี ใช้ตราแผ่นดินคือรูปผู้หญิงพื้นเมืองชูช่อกิ่งไม้นั่งบน ทุ่งหญ้าอยู่ในโล่ มีคทาชนเผ่า 2 อันไขว้กันวางหลังโล่ ล้อมรอบด้วยช่อกิ่งไม้พื้นเมือง
 แบบที่ 2 พ.ศ. 2446 - 2451 5 ปี ใช้ตราแผ่นดินรูปสิงโตยืนบนมงกุฎแบบทิวดอร์ ใต้ตรามี ตัวอักษรอังกฤษเขียนว่า FiJi
 แบบที่ 3 ตั้งแต่ พ.ศ. 2451  ใช้ตราแผ่นดินรูปสิงโตถือฝักโกโก้ในพื้นสี่เหลี่ยมเล็กสีแดง ข้างล่างเป็นโล่ธงชาติอังกฤษแบบกากบาทเซนต์จอร์จสีแดงแบ่งเป็น 4 ช่อง แต่ละช่องวางพืชพื้นเมืองของฟีจีดังนี้คือ
 ช่องที่ 1 มุมบนซ้าย รูปต้นอ้อย 3 ต้น  
 ช่องที่ 2 มุมบนขวา รูปต้นมะพร้าว
 ช่องที่ 3 มุมล่างซ้าย นกพิราบขาวคาบช่อกิ่งมะกอก
 ช่องที่ 4 มุมล่างขวา กล้วยหอมเครือใหญ่มี 3 - 4 หวีเล็ก
เหนือโล่มีมงกุฎทหารเรือรองรับเรือใบพื้นเมือง และด้านโล่ มีชนพื้นเมือง2คนขนาบถือโล่ ใต้โล่มีแถบโบและคำขวัญ ซึ่งตราแผ่นดินอาณานิคม 3 แบบ 3 ยุคแรกอยู่ในพื้นวงกลมสีขาว
# ภาษาบาบูซะห์
ภาษาบาบูซะห์ เป็นภาษาที่ตายแล้วเคยเป็นภาษาของชาวบาบูซะห์ ชนพื้นเมืองในไต้หวัน อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียน สาขากลุ่มเกาะฟอร์โมซา
# ภาษาบาซาย
ภาษาบาซาย เป็นภาษาที่เคยใช้พูดทางภาคเหนือของไต้หวันโดยชาวบาซาย ใกล้เคียงกับภาษาในกลุ่มเกาะฟอร์โมซาตะวันออก อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียน

Li (1992) ระบุถึงกลุ่มภาษาบาซาย 4 ภาษา ได้แก่: Basay, Luilang, Nankan, Puting Nankan กับ Puting มีความใกล้ชิดกับภาษากบาลัน ส่วน Luilang ถือว่าแยกออกจากกันTsuchida, Shigeru. 1985. Kulon: Yet another Austronesian language in Taiwan?. Bulletin of the Institute of Ethnology, Academia Sinica 60. 1-59.
# ภาษาต้ง
ภาษาต้ง หรือเรียกชื่อในภาษาของชาวต้งว่า ลิ๊กก๊ำ (leec Gaeml) เป็นภาษาตระกูลขร้า-ไท พูดโดยชาวต้งในประเทศจีน แต่เดิมเคยเขียนด้วยอักษรจีน ต่อมาได้มีการพัฒนาการเขียนด้วยอักษรละตินเมื่อ พ.ศ. 2501 แต่ไม่แพร่หลายมากนัก  ภาษาต้งสามารถแบ่งได้เป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มภาษาต้งเหนือและภาษาต้งใต้
# ธงชาติตูวาลู
ธงชาติตูวาลู มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นสีฟ้า ที่มุมธงบนด้านคันธงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ที่ด้านปลายธงมีรูปดาวสีเหลือง 9 ดวง หมายถีงเกาะทั้ง 9 เกาะ ซึ่งรวมกันเป็นประเทศตูวาลู รูปดาวนี้เรียงเป็นแผนที่ของประเทศตูวาลู ซึ่งจะสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนหากเอาธงแขวนตามแนวตั้ง ลักษณะธงอย่างนี้คล้ายคลึงกับธงของอีกหลายประเทศที่เป็นอณานิคมของสหราชอาณาจักร ซึ่งมักจะมีภาพของธงชาติสหราชอาณาจักรประกอบอยู่ด้วย ธงนี้เริ่มใช้เมื่อประเทศนี้ได้รับเอกราชโดยเป็นประเทศในเครือจักรภพในปี พ.ศ. 2521 โดยก่อนหน้านี้ได้ประกาศแยกตัวจากหมู่เกาะกิลเบิร์ต (ประเทศคิริบาสในปัจจุบัน) เมื่อ พ.ศ. 2519 ในช่วงเวลาก่อนหน้าที่ตูวาลูจะเป็นประเทศในเครือจักรภพนั้น ได้ใช้ธงเรือรัฐบาลสหราชอาณาจักร ที่ด้านปลายธงมีภาพตราแผ่นดินของหมู่เกาะเอลลิส (ชื่อประเทศในขณะนั้น) ภายในวงกลมสีขาว เป็นธงสำหรับดินแดน

ในปี พ.ศ. 2538 ได้มีการเปลี่ยนธงชาติตูวาลูเป็นแบบที่ไม่อิงกับลักษณะของธงเรือสหราชอาณาจักร โดยเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งเป็น 3 แถบใหญ่ แถบกลางสีฟ้า ขนาบด้วยขอบสีขาวขนาดเล็ก แถบบนและแถบล่างเป็นสีแดง ที่แถบสีฟ้าด้านติดคันธงมีรูปสามเหลี่ยมสีขาว ภายในมีภาพตราแผ่นดิน  บนพื้นธงนั้นมีรูปดาวห้าแฉกสีขาว 9 ดวง พาดผ่านเป็นรูปแผนที่ประเทศตูวาลูดังที่ปรากฏในธงชาติแบบปัจจุบัน ธงนี้ไม่ได้เป็นที่ยอมรับจากประชาชน เนื่องจากเห็นว่าเป็นการนำประเทศออกห่างจากราชวงศ์อังกฤษ ซึ่งเป็นที่นับถือของประชาชน ไปสู่ความเป็นสาธารณรัฐ ธงนี้จึงถูกยกเลิกไปในปี พ.ศ. 2540 และมีการนำธงเดิมกลับมาใช้ โดยมีการปรับปรุงแบบธงเล็กน้อย

thumb|250px|right|ดาวสีเหลือง 9 ดวง หมายถีงเกาะทั้ง 9 เกาะของตูวาลู

ลำดับภาพธง
# ภาษาอตายัล
ภาษาอตายัล เป็นภาษาของชาวอตายัลในไต้หวัน มีสำเนียงย่อย 32 สำเนียง โดยสำเนียงที่เป็นที่รู้จักมากคือ ซโควเลก ตโซเล และ มายรีนัก อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียน สาขากลุ่มเกาะฟอร์โมซา ใช้พูดทางภาคเหนือ มีการเขียนด้วยอักษรละตินและจัดพิมพ์พจนานุกรมและไวยากรณ์ภาษาอตายัลเมื่อ พ.ศ. 2545 

ดูเพิ่ม
 ภาษาญี่ปุ่นลูกผสมอี๋หลาน
# อำเภอเมืองชุมพร
เมืองชุมพร เป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครองของของจังหวัดชุมพร

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอเมืองชุมพรตั้งอยู่ทางตอนบนของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอท่าแซะและอำเภอปะทิว 
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวไทย
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสวี 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอกระบุรี (จังหวัดระนอง) 

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอเมืองชุมพรแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 17 ตำบล 165 หมู่บ้าน ได้แก่
ลำดับอักษรไทยอักษรโรมันจำนวนหมู่บ้านจำนวนประชากร(ธันวาคม 2565)แผนที่1.ท่าตะเภาTha Taphao  190px2.ปากน้ำPak Nam3.ท่ายางTha Yang4.บางหมากBang Mak5.นาทุ่งNa Thung6.นาชะอังNa Cha-ang7.ตากแดดTak Daet8.บางลึกBang Luek9.หาดพันไกรHat Phan Krai10.วังไผ่Wang Phai11.วังใหม่Wang Mai12.บ้านนาBan Na13.ขุนกระทิงKhun Krathing14.ทุ่งคาThung Kha15.วิสัยเหนือWisai Nuea16.หาดทรายรีHat Sai Ri17.ถ้ำสิงห์Tham Sing

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอเมืองชุมพรประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 19 แห่ง แบ่งเป็นเทศบาลเมือง 2 แห่ง เทศบาลตำบล 8 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 9 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลเมืองชุมพร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าตะเภาทั้งตำบล และยังครอบคลุมไปถึงบางส่วนของตำบลบางหมาก ตำบลนาทุ่ง ตำบลตากแดด ตำบลวังไผ่ และตำบลขุนกระทิง
 เทศบาลเมืองท่ายาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ายางทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลวังไผ่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลวังไผ่
เทศบาลตำบลปากน้ำชุมพร ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลปากน้ำ
 เทศบาลตำบลบางลึก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางลึกทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลนาชะอัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาชะอังทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลขุนกระทิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขุนกระทิง (นอกเขตเทศบาลเมืองชุมพร)
 เทศบาลตำบลบางหมาก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางหมาก (นอกเขตเทศบาลเมืองชุมพร)
 เทศบาลตำบลหาดทรายรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหาดทรายรีทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลวังใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังใหม่ทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลวังไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังไผ่ (นอกเขตเทศบาลเมืองชุมพรและเทศบาลตำบลวังไผ่)
 องค์การบริหารส่วนตำบลปากน้ำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากน้ำ (นอกเขตเทศบาลตำบลปากน้ำชุมพร)
 องค์การบริหารส่วนตำบลนาทุ่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาทุ่ง (นอกเขตเทศบาลเมืองชุมพร)
 องค์การบริหารส่วนตำบลตากแดด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตากแดด (นอกเขตเทศบาลเมืองชุมพร)
 องค์การบริหารส่วนตำบลหาดพันไกร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหาดพันไกรทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านนาทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งคาทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลวิสัยเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวิสัยเหนือทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำสิงห์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถ้ำสิงห์ทั้งตำบล

มืเอง
# วงจรเชิงผสม
วงจรเชิงผสม (Combinational Curcuit) หรือวงจรไร้ความจำ เกิดจากการต่อลอจิกเกตเข้าด้วยกันโดยไม่มีการต่อกลับ (feed back) ของสาย ทำให้สำหรับทุก ๆ อินพุตชุดใดชุดหนึ่ง จะมีเอาต์พุตเพียงชุดเดียวเท่านั้น ในระบบวงจรดิจิตอลนั้นโดยทั่ว ๆ ไปแล้ว  วงจรเชิงผสมมักใช้ทำ หน่วยคำนวณและตรรกะ เช่น วงจรบวก วงจรลบ วงจรเปรียบเทียบ ฯลฯ หรือใช้ในการออกแบบเป็นส่วนหนึ่งของวงจรเชิงลำดับ หรือ ส่วนข้อมูล (Data Path) 
thumb|ตัวอย่างวงจรเชิงผสม จะเห็นว่าไม่มีการต่อกลับของสาย
 การบรรยายวงจรเชิงผสม 
การบรรยายวงจรเชิงผสม (Combinational logic representation) สามารถบรรยายวงจรเชิงผสมหนึ่ง ๆ ได้โดยใช้
 ตารางค่าความจริง 
 ผังคาร์โนท์ 
 สมการบูลลีน
 แผนผังวงจร
 ภาษาบรรยายเชิงฮาร์ดแวร์

 การออกแบบวงจรเชิงผสม 
การออกแบบวงจรเชิงผสมจะใช้หลักการพีชคณิตแบบบูล ที่ว่า สำหรับทุกๆฟังก์ชันลอจิกใด ๆ จะสามารถเขียนอยู่ในรูปซึ่งใช้แค่ ตัวดำเนินการพื้นฐาน and or not เพียงแค่สามตัวได้เสมอ เพื่อแปลงทุกค่าความจริงของอินพุตและเอาต์พุต ให้เป็นสมการบูลลีน ซึ่งมีตัวดำเนินการพื้นฐาน and or not ทั้งหมด โดยเราสามารถออกแบบวงจรเชิงผสมได้ตามขั้นตอนดังนี้
 เขียนตารางค่าความจริงของวงจร
 เขียนผังคาร์โนท์และลดรูปวงจร
 แปลงจากผังคาร์โนท์เป็นสมการบูลลีน
 ออกแบบแผนผังวงจร
# ภาษาไปวัน
ภาษาไปวัน เป็นiภาษาพื้นเมืองของชาวไปวัน ชนพื้นเมืิิองในไต้หวัน ภาษาไปวันเป็นภาษาฟอร์โมซาในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน และเป็นหนึ่งในภาษาประจำชาติของไต้หวัน
# พิพิธภัณฑ์ตำหนักปลายเนิน
พิพิธภัณฑ์ตำหนักปลายเนิน หรือ วังคลองเตย ตั้งอยู่บนถนนพระรามที่ 4 กรุงเทพฯ แต่เดิมเป็นพระตำหนักที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงใช้เป็นที่ประทับชั่วคราวในเบื้องแรกและทรงเป็นที่ประทับถาวรในเวลาต่อมา ปัจจุบันตำหนักปลายเนินนี้ได้ใช้เป็นสถานที่จัดงานวันนริศฯ โดยมูลนิธิสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระยานริศรานุวัติวงศ์ ซึ่งจัดเป็นประจำในวันที่ 28 เมษายน ของทุกปี ซึ่งเป็นวันคล้ายวันประสูติของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ และเปิดโอกาสให้บุคคลภายนอกเข้าชมได้ในวันที่ 29 เมษายน ของทุกปี ในเวลาราชการ โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

 ประวัติ 
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ โปรดให้ซื้อเรือนไทยอย่างโบราณเพื่อสร้างเป็นพระตำหนักที่ประทับ ก่อสร้างเสร็จในปี  พ.ศ. 2457 โดยมีพระประสงค์จะให้เสร็จโดยเร็วและไม่สิ้นเปลือง เนื่องจากมักทรงพระประชวรเมื่อประทับที่วังท่าพระ ข้างพระบรมมหาราชวัง และมีพระดำริจะมาประทับนอกเมืองเป็นครั้งคราว จนกระทั่งเข้าช่วงปลายของพระองค์ พระตำหนักนี้จึงเป็นที่ประทับโดยถาวรไป ส่วนวังท่าพระนั้น จะเสด็จไปประทับเฉพาะช่วงหน้าหนาวหรือช่วงที่มีงานพระราชพิธีเท่านั้น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ เสด็จประทับ อยู่ ณ วังที่ตำบลคลองเตยจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ลงในปี พ.ศ. 2490 วังนี้จึงตกแก่ทายาทในราชสกุลจิตรพงศ์นับแต่บัดนั้นเป็นต้นมา อนึ่ง สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี จะเสด็จพระราชดำเนินมาเพื่อทรงดนตรีไทยร่วมกับหม่อมเจ้าหญิงกรณิกา จิตรพงศ์ และศิลปินอาวุโสจากกรมศิลปากรอยู่เป็นประจำ 

เมื่อแรกตัวพระตำหนักสร้างมุงหลังคาจากทุกหลัง บางหลังฝาทำด้วยแผงไม้ไผ่สานมีไม้ประกับเป็นกรอบค้ำเปิดขึ้นได้ทั้งฝา ต่อมาได้เปลี่ยนใช้กระเบื้องไม้สักมุงหลังคาแทน เพราะต้องเปลี่ยนใหม่ทุก 2 - 3 ปี ส่วนฝาเปลี่ยนเป็นฝาไม้มีหน้าต่างกว้าง เนื่องจากไม่สะดวกในฤดูฝน ซึ่งยุคนั้นไม่มีใครเคยทำ 

ปัจจุบันวังปลายเนินยังเป็นที่ประทับ และที่อยู่อาศัยของทายาทในราชสกุลจิตรพงศ์อยู่ โดยมีอาคารอื่นอีก เช่น

 ตำหนักตึก ซึ่งเป็นที่ประทับ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ เมือช่วงสุดท้ายของพระชนม์ชีพ
 ตำหนักประเสบัน เป็นเรือนไม้ยกพื้นสูงทรงยุโรปที่ประทับของ หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ ต่อมารื้อลงเป็นเรือน 2 ชั้น 2 หลัง
 เรือนไม้ริมบ่อ - ศาลาริมน้ำ สมัยที่ยังมีคลองหน้าวัง ปัจจุบันรื้อย้ายมาปลูกกลางสวนเป็นศาลาทรงไทย
 ตำหนัก หม่อมเจ้าเพลารถ จิตรพงศ์
และ เรือนอื่น ๆ ซึ่งทยอยสร้างขึ้นทีหลัง เช่น บ้านหม่อมราชวงศ์จักรรถ จิตรพงศ์ อดีตปลัดกระทรวงวัฒนธรรม เป็นต้น

ลักษณะอาคาร 
เป็นเรือนไทย 2 ชั้น ชั้นล่างเป็นใต้ถุนสูงยกพื้นโล่ง มีโครงสรางเสาชั้นล่างเป็นเสาปูน ส่วนตัวเรือนเป็นเรือนไม้ทั้งหมด หลังคาจั่วปีกนก มุงด้วยกระเบื้องดินเผา เป็นลักษณะของเรือนไทยประเพณีทั้งหลัง มีการวางผังต่างไปจากเรือนไทยโบราณทั่วไป คือยืนตามตะวันทุกหลัง และวางเหลื่อมเยื้องกันเพื่อรับลมและเลี่ยงการรับแดดแทนการวางเรือนล้อมรอบนอกชาน