# จังหวัดชิงะ
จังหวัดชิงะ  เป็นจังหวัดของประเทศญี่ปุ่นที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ตั้งอยู่ในภูมิภาคคันไซบนเกาะฮนชูNussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Shiga-ken" in ; "Kansai" at . มีจำนวนประชากรประมาณ 1,397,221 คน (ข้อมูล ณ วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2025) ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ  จังหวัดชิงะมีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับจังหวัดฟูกูอิ ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับจังหวัดกิฟุ ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับจังหวัดมิเอะ และทิศตะวันตกติดกับจังหวัดเกียวโต

เมืองหลวงของจังหวัดชิงะคือ นครโอตสึ ซึ่งเป็นทั้งศูนย์กลางการปกครองและเมืองที่มีประชากรมากที่สุด ขณะที่เมืองสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ นครคูซัตสึ นครนางาฮามะ และนครฮิงาชิโอมิNussbaum, "Ōtsu" at . จุดเด่นสำคัญของจังหวัดชิงะคือ ทะเลสาบบิวะ ซึ่งเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น รูปร่างของจังหวัดมีลักษณะโอบล้อมทะเลสาบนี้ไว้ และมีพื้นที่กว่าร้อยละ 37 ของทั้งจังหวัดที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอุทยานธรรมชาติ ซึ่งนับเป็นสัดส่วนสูงที่สุดในบรรดาจังหวัดทั้งหมดของญี่ปุ่น

พื้นที่ตอนใต้ของจังหวัดตั้งอยู่ติดกับนครเกียวโต อดีตเมืองหลวงของญี่ปุ่น และถือเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครเกียวโต ซึ่งเป็นเขตมหานครขนาดใหญ่อันดับ 4 ของประเทศ นอกจากนี้ จังหวัดชิงะยังมีชื่อเสียงในด้านวัฒนธรรมและอาหารท้องถิ่น อาทิ เนื้อวัวโอมิ, ทัศนียภาพแปดประการแห่งโอมิ และปราสาทฮิโกเนะ ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ปราสาทที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติประจำชาติของญี่ปุ่น

 ประวัติศาสตร์ 
ก่อนที่จะมีการจัดตั้งระบบจังหวัด พื้นที่บริเวณจังหวัดชิงะนี้ถูกเรียกว่า "แคว้นโอมิ"  หรือที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า "โกชู" Nussbaum, "Provinces and prefectures" at . แคว้นโอมิตั้งอยู่ติดกับนาระและเกียวโต ซึ่งเป็นจุดบรรจบระหว่างญี่ปุ่นฝั่งตะวันตกกับตะวันออก จึงมีความสำคัญทางภูมิศาสตร์และการเมืองมาแต่โบราณ ในช่วง ค.ศ. 667–672 จักรพรรดิเท็นจิได้ทรงสร้างพระราชวังขึ้นที่เมืองโอตสึ ต่อมาใน ค.ศ. 742 จักรพรรดิโชมุได้ทรงสร้างพระราชวังขึ้นอีกแห่งในเมืองชิงารากิ ในช่วงต้นของยุคเฮอัง พระภิกษุไซโจ ซึ่งเกิดทางตอนเหนือของเมืองโอตสึ ได้ก่อตั้งวัดเอ็นเรียกูจิบนเขาฮิเอ ซึ่งต่อมากลายเป็นศูนย์กลางของศาสนาพุทธนิกายมหายานแบบเท็นได และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกพร้อมกับสถานที่ทางประวัติศาสตร์อีกหลายแห่งในเกียวโต ในชื่อ "อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ"

ในยุคเฮอัง แคว้นโอมิอยู่ภายใต้การปกครองของตระกูลซาซากิ และถูกสืบทอดโดยตระกูลรกกากุ ตระกูลเคียวโงกุ และตระกูลอาซาอิตามลำดับ ต่อมาในช่วงยุคอาซูจิ–โมโมยามะ โอดะ โนบูนางะได้รวบรวมแคว้นโอมิไว้ใต้การปกครอง และสร้างปราสาทอาซูจิบริเวณฝั่งตะวันออกของทะเลสาบบิวะเมื่อ ค.ศ. 1579 หลังจากนั้นแคว้นโอมิก็มีไดเมียวปกครองหลายคน และในสมัยนั้นยังมีนินจาอยู่ที่แถบนี้มากด้วย บุคคลสำคัญจากโอมิในยุคนี้ ได้แก่ โทโด ทากาโตระ, กาโม อูจิซาโตะ, โออิจิ, โยโดะ โดโนะ, โอฮัตสึ และโอเอโยะ

ใน ค.ศ. 1600 อิชิดะ มิตสึนาริ ขุนนางที่เกิดทางตะวันออกของเมืองนางาฮามะ และมีฐานพำนักอยู่ที่ปราสาทซาวายามะ ได้ยกทัพสู้รบกับโทกูงาวะ อิเอยาซุ ในศึกเซกิงาฮาระที่จังหวัดกิฟุ เมื่ออิเอยาซุได้รับชัยชนะ จึงตั้งให้อิอิ นาโอมาซะ เป็นเจ้าครองแคว้นคนใหม่ ณ ปราสาทซาวายามะ และก่อตั้งเป็นแคว้นศักดินาฮิโกเนะ ซึ่งภายหลังเป็นบ้านเกิดของบุคคลสำคัญอย่าง อิอิ นาโอซูเกะ ผู้ดำรงตำแหน่งไทโร (ตำแหน่งขุนนางระดับสูง) แห่งรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ และเป็นผู้ลงนามในสนธิสัญญาการค้ากับชาติตะวันตกและเปิดประเทศญี่ปุ่นสู่โลกภายนอกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 บริเวณแคว้นโอมิในอดีตนอกจากจะมีแคว้นศักดินาฮิโกะเนะแล้ว ยังมีแคว้นศักดินาอื่น ๆ เช่น แคว้นศักดินาเซเซะที่มีบทบาทในยุคนั้นด้วย

thumb|left|แผนที่จังหวัดชิงะ ค.ศ. 1880 ในสมัยที่รวมพื้นที่ทางใต้ของจังหวัดฟูกูอิเข้ามาด้วย

เมื่อมีการยกเลิกระบบศักดินา (ระบบฮัง) ในยุคเมจิ ดินแดนแคว้นโอมิได้ถูกแบ่งออกเป็น 8 จังหวัดย่อย ก่อนจะถูกรวมเป็นจังหวัดเดียวในเดือนกันยายน ค.ศ. 1872 ภายใต้ชื่อ "จังหวัดชิงะ" โดยตั้งชื่อตาม "อำเภอชิงะ" ซึ่งในขณะนั้นเมืองโอตสึยังอยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอนี้มาจนถึง ค.ศ. 1898 ทั้งนี้ ในช่วงระหว่างเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1876 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1881 พื้นที่ทางใต้ของจังหวัดฟูกูอิยังเคยถูกรวมอยู่ในจังหวัดชิงะชั่วคราวอีกด้วย

ใน ค.ศ. 2015 ผู้ว่าราชการจังหวัดชิงะ ไทโซ มิกาซูกิ ได้จัดทำแบบสำรวจความคิดเห็นของประชาชนเกี่ยวกับการเปลี่ยนชื่อจังหวัด โดยมีจุดประสงค์หนึ่งคือเพื่อเพิ่มแรงดึงดูดด้านการท่องเที่ยวภายในประเทศ

 ภูมิศาสตร์ 
thumb|left|upright|ภาพถ่ายดาวเทียมของทะเลสาบบิวะในจังหวัดชิงะ

จังหวัดชิงะมีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับจังหวัดฟูกูอิ ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับจังหวัดกิฟุ ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับจังหวัดมิเอะ และทิศตะวันตกติดกับจังหวัดเกียวโต

ที่ใจกลางของจังหวัดเป็นที่ตั้งของทะเลสาบบิวะ ซึ่งเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น กินพื้นที่ประมาณหนึ่งในหกของทั้งจังหวัด มีแม่น้ำเซตะไหลออกจากทะเลสาบบิวะผ่านจังหวัดเกียวโตลงสู่อ่าวโอซากะ ซึ่งเป็นแม่น้ำธรรมชาติสายเดียวที่ไหลออกจากทะเลสาบ ขณะที่แม่น้ำธรรมชาติอื่น ๆ ส่วนใหญ่จะไหลเข้าสู่ทะเลสาบ รอบทะเลสาบบิวะเคยมีทะเลสาบขนาดเล็ก (ลากูน) อยู่มากมาย แต่ส่วนใหญ่ถูกถมเพื่อใช้ประโยชน์ทางเกษตรกรรมในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 หนึ่งในลากูนที่ยังคงอนุรักษ์ไว้ได้คือพื้นที่ชุ่มน้ำ  ในนครโอมิฮาจิมัง ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมสำคัญแห่งแรกของประเทศเมื่อ ค.ศ. 2006

ทะเลสาบบิวะแบ่งจังหวัดชิงะออกเป็น 4 ภูมิภาคย่อย ได้แก่

พื้นที่ราบของจังหวัดทอดตัวอยู่ทางฝั่งตะวันออกของทะเลสาบบิวะ และภูมิประเทศโดยรอบพื้นที่ราบส่วนใหญ่จะเป็นภูเขา ได้แก่
 เทือกเขาฮิระและเขาฮิเอ ทางทิศตะวันตก
 เทือกเขาอิบูกิ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ โดยมีเขาอิบูกิเป็นจุดที่สูงที่สุดในจังหวัดชิงะ
 เทือกเขาซูซูกะ ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้

ทะเลสาบโยโงะ ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด เป็นทะเลสาบขนาดเล็กที่มีชื่อเสียงจากตำนานเสื้อคลุมของนางฟ้า หรือเท็นเนียวโนะฮาโงโรโมะ  ซึ่งมีเนื้อหาใกล้เคียงกับนิทานพื้นบ้านตะวันตกเรื่อง "นางฟ้าหงส์ขาว" (Swan maiden)

ภูมิอากาศของจังหวัดชิงะมีความแตกต่างระหว่างตอนเหนือกับตอนใต้อย่างชัดเจน โดยทางตอนใต้มีอากาศอบอุ่น ขณะที่ทางตอนเหนือมักจะหนาวจัดและมีหิมะตกหนัก เหมาะสำหรับการเล่นสกี ในหมู่บ้านนากาโนกาวาจิ ซึ่งอยู่ทางเหนือสุดของจังหวัด เคยมีบันทึกว่าหิมะทับถมสูงถึง  ใน ค.ศ. 1936Encyclopedia Shiga. p436.

ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2014 พื้นที่ร้อยละ 37 ของจังหวัดได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอุทยานธรรมชาติ ซึ่งเป็นสัดส่วนสูงที่สุดในบรรดาจังหวัดทั้งหมดของญี่ปุ่น อุทยานเหล่านี้ได้แก่
 อุทยานกึ่งแห่งชาติ ได้แก่ บิวาโกะ และซูซูกะ
 อุทยานธรรมชาติระดับจังหวัด ได้แก่ โคโต, คุตสึกิ-คัตสึรางาวะ, มิกามิ-ทานากามิ-ชิงารากิ

 การเมืองการปกครอง 
 การเมืองระดับจังหวัด 
thumb|ศาลากลางจังหวัดชิงะในนครโอตสึ

ไทโซ มิกาซูกิ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากจังหวัดชิงะ ได้รับเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดชิงะเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014 เพื่อรับตำแหน่งต่อจากอดีตผู้ว่าราชการ ยูกิโกะ คาดะ มิกาซูกิได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มการเมืองกลาง-ซ้าย โดยเฉือนชนะอย่างสูสีกับคู่แข่งของเขาซึ่งคือ ทากาชิ โคยาริ อดีตข้าราชการกระทรวงเศรษฐกิจ การค้า และอุตสาหกรรม (METI) ได้รับการสนับสนุนจากพรรคฝ่ายกลาง-ขวาซึ่งเป็นพรรครัฐบาลระดับชาติในขณะนั้น ต่อมาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2018 มิกาซูกิได้รับเลือกตั้งอีกสมัยอย่างท่วมท้น โดยมีคู่แข่งเพียงหนึ่งคนจากพรรคคอมมิวนิสต์ญี่ปุ่นShiga prefectural government: Governor's office (Japanese, English machine translation available by clicking "Foreign Language")The Japan Times, July 14, 2014: LDP candidate flounders in Shiga governor race, retrieved August 1, 2019.NHK Senkyo Web, June 24, 2018: 2018滋賀県知事選, retrieved August 1, 2019.

สภาจังหวัดชิงะประกอบด้วยสมาชิกทั้งหมด 44 คน มาจาก 16 เขตเลือกตั้ง และจัดการเลือกตั้งในรอบการเลือกตั้งท้องถิ่นทั่วประเทศ ณ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2019 องค์ประกอบของสภาแบ่งตามกลุ่มการเมืองได้ดังนี้Prefectural assembly: Members by caucus , retrieved August 1, 2019.
 พรรคเสรีประชาธิปไตย (LDP) จำนวน 20 คน
 ทีมชิงะ (รวมสมาชิกจากพรรคประชาธิปไตยรัฐธรรมนูญ (CDP), พรรคประชาธิปไตยเพื่อประชาชน (DPP) และผู้สนับสนุนอดีตผู้ว่าฯ คาดะ) จำนวน 14 คน
 พรรคคอมมิวนิสต์ญี่ปุ่น (JCP) จำนวน 4 คน
 กลุ่มซาซานามิ (กลุ่มอิสระ) จำนวน 3 คน
 พรรคโคเม จำนวน 2 คน
 อิสระ/ไม่สังกัดกลุ่มใด จำนวน 1 คน

 การเมืองระดับชาติ 
ในระดับรัฐสภาญี่ปุ่น จังหวัดชิงะมีผู้แทนที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง 4 คนในสภาผู้แทนราษฎร และอีก 2 คนในวุฒิสภา (1 คนต่อหนึ่งรอบการเลือกตั้ง) โดยในระบบสัดส่วนของสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดชิงะจัดอยู่ในบล็อกผู้แทนสัดส่วนคิงกิ (Kinki Block) ร่วมกับจังหวัดอื่นในภูมิภาคคันไซ

 การแบ่งเขตการปกครอง 
จังหวัดชิงะแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 19 เทศบาล ประกอบด้วย 13 เทศบาลนคร และ 6 เทศบาลเมือง นอกจากนี้ จังหวัดชิงะยังแบ่งออกเป็น 3 อำเภอ โดยครอบคลุมเฉพาะพื้นที่ที่เป็นเทศบาลเมือง ได้แก่ อำเภอกาโม อำเภออินูกามิ และอำเภอเอจิ

thumb|center|แผนที่เทศบาลในจังหวัดชิงะ

+ รายชื่อเทศบาลในจังหวัดชิงะ ธง ทับศัพท์ไทย อักษรญี่ปุ่น โรมาจิ ประเภท อำเภอ พื้นที่ (ตร.กม.) ประชากร (คน) ความหนาแน่น (คน/ตร.กม.) รหัสท้องถิ่น border|25px โอตสึ  大津市  Ōtsu-shi   464.51  341,187  734.51 25201-8 border|25px ฮิโกเนะ  彦根市  Hikone-shi   196.84  113,349  575.84 25202-6 border|25px นางาฮามะ  長浜市  Nagahama-shi   680.79  119,043  174.86 25203-4 border|25px โอมิฮาจิมัง  近江八幡市  Ōmihachiman-shi   177.45  82,116  462.76 25204-2 border|25px คูซัตสึ  草津市  Kusatsu-shi   67.82  141,945  2092.97 25206-9 border|25px โมริยามะ  守山市  Moriyama-shi   55.73  80,768  1449.27 25207-7 border|25x25px ริตโต  栗東市  Rittō-shi   52.75  67,149  1272.97 25208-5 border|25px โคกะ  甲賀市  Kōka-shi   481.62  89,202  185.21 25209-3 border|25px ยาซุ  野洲市  Yasu-shi   80.15  50,233  626.74 25210-7 border|25px โคนัง  湖南市  Konan-shi   70.4  54,240  770.46 25211-5 border|25px ทากาชิมะ  高島市  Takashima-shi   693  49,168  70.95 25212-3 border|25px ฮิงาชิโอมิ  東近江市  Higashiōmi-shi   388.58  113,460  291.99 25213-1 border|25px ไมบาระ  米原市  Maibara-shi   250.46  38,473  153.61 25214-0 border|25px ฮิโนะ  日野町  Hino-chō  กาโม 117.63  21,677  184.28 25383-9 border|25px รีวโอ  竜王町  Ryūō-chō  กาโม 44.52  12,130  272.46 25384-7 border|25px ไอโช  愛荘町  Aishō-chō  เอจิ 37.98  20,730  545.81 25425-8 border|25px โทโยซาโตะ  豊郷町  Toyosato-chō  อินูกามิ 7.78  7,588  975.32 25441-0 border|25px โคระ  甲良町  Kōra-chō  อินูกามิ 13.66  6,932  507.47 25442-8 border|25px ทางะ  多賀町  Taga-chō  อินูกามิ 135.93  7,382  54.31 25443-6

 เศรษฐกิจ 
thumb|ย่านอาคารการค้าเก่าในโอมิฮาจิมัง

จังหวัดชิงะมีพื้นที่ 1 ใน 6 เป็นพื้นที่เกษตรกรรม โดยมีการปลูกข้าวกว่าร้อยละ 90 ของพื้นที่การเกษตรและเป็นสินค้าหลัก นาข้าวมีขนาดค่อนข้างเล็กและสร้างรายได้ค่อนข้างน้อย ชาวนาส่วนใหญ่มักจะอาศัยรายได้จากแหล่งอื่น ทางตะวันออกของจังหวัดชิงะมีชื่อเสียงในเรื่องของปราสาทต่าง ๆ และทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดเป็นแหล่งปลูกชาเขียวที่มีชื่อเสียง ส่วนทะเลสาบบิวะนั้นก็เป็นแหล่งประมงที่สำคัญของจังหวัด

ในยุคกลาง โดยเฉพาะยุคเอโดะนั้น ประชาชนชาวจังหวัดชิงะมีอาชีพค้าขายเป็นหลัก และพ่อค้าโอมิ  ก็มีชื่อเสียงอย่างมาก บริษัทใหญ่หลาย ๆ บริษัทอย่าง นิปปงไลฟ์ อิโตจุ มารูเบนิ ทากาชิมายะ วาโก้ และยันมาร์ก็ถูกก่อตั้งขึ้นโดยชาวชิงะ

เมื่อเข้าสู่ช่วงทศวรรษที่ 1960 จังหวัดชิงะเริ่มพัฒนาเป็นพื้นที่อุตสาหกรรม มีโรงงานขนาดใหญ่ตั้งอยู่มากมาย เช่น ไอบีเอ็มเจแปน แคนนอน ยันมาร์ดีเซล มิตซูบิชิ และโทเรย์ จนเติบโตขึ้นมาเป็นอุตสาหกรรมที่ทำรายได้เป็นอันดับสองของชิงะที่ตัวเลข 44.8 เปอร์เซ็นต์ ส่วนอุตสาหกรรมดั้งเดิมอย่างสิ่งทอ เครื่องปั้น ยา และพัดก็ยังมีการผลิตจากจังหวัดนี้อยู่เช่นกัน

 ประชากร 
ประชากรของจังหวัดชิงะอาศัยอยู่กันหนาแน่นที่ริมฝั่งทะเลสาบบิวะทางตอนใต้ โดยมีนครโอตสึเป็นเมืองหลวง ส่วนเมืองทางตะวันออกอย่างคูซัตสึและโมริยามะก็ยังอยู่ในระยะที่เดินทางสัญจรไปกลับเกียวโตได้สะดวก ส่วนฝั่งตะวันตกและทิศเหนือของทะเลสาบนั้นเป็นพื้นที่ชนบท มีรีสอร์ทและหาดทรายสีขาวอยู่มากมาย

ในช่วงปีหลัง ๆ นี้ ชาวบราซิลได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานและทำงานในโรงงานหลายแห่งในจังหวัดชิงะ นับเป็นประชากรที่มีอัตราส่วนสูงที่สุดในกลุ่มชาวต่างประเทศ คือ ร้อยละ 36 จากการสำรวจเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010

thumb|พีระมิดประชากรจังหวัดชิงะ ค.ศ. 2020

 วัฒนธรรม 
ทางตอนเหนือของนครนางาฮามะ เป็นสถานที่ตั้งของโรงละครหุ่นบุนรากุที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่นเช่นเดียวกับที่โอซากะ แต่เดิมโรงละครแห่งนี้อยู่ในเขตเมืองบิวะ แต่ต่อมาได้ผนวกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของนครนางาฮามะในปี ค.ศ. 2006

จังหวัดชิงะมีพิพิธภัณฑ์หลายแห่ง เช่น พิพิธภัณฑ์ศิลปะซางาวะ (โมริยามะ) พิพิธภัณฑ์ทะเลสาบบิวะ (คูซัตสึ) และพิพิธภัณฑ์มิโฮะ (โคกะ) นอกจากนี้ในนครโคกะก็ยังมีบ้านนินจาที่ปัจจุบันรักษาเอาไว้ให้นักท่องเที่ยวได้เข้าชมอีกด้วย

 วัฒนธรรมร่วมสมัย 
อาคารเรียนหลังเก่าของโรงเรียนประถมโทโยซาโตะในเมืองโทโยซาโตะซึ่งสร้างในปี ค.ศ. 1937 และออกแบบโดยวิลเลียม เมอร์เรลล์ วอรีส์ สถาปนิกชาวอเมริกัน ถูกใช้เป็นต้นแบบของโรงเรียนมัธยมปลายซากุระงาโอกะในซีรีส์อนิเมะ เค-อง! และได้เปิดให้นักท่องเที่ยวและแฟนการ์ตูนได้เข้าชม

 อาหาร 
ชาวชิงะรับประทานปลาจากทะเลสาบบิวะมาตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว อาหารที่มีชื่อเสียงของจังหวัดชิงะคือซูชิปลาไนหมัก  เป็นซูชิแบบดั้งเดิมที่มีกลิ่นฉุน นอกจากนี้ ชิงะยังขึ้นชื่อในเรื่องของเนื้อโอมิ โดยย่านฮิโกเนะเคยมีเนื้อที่ถูกนำไปเป็นอาหารบำรุงสุขภาพของโชกุน

นอกจากนี้ ทางตอนเหนือของชิงะก็ชื่อเสียงในเรื่องสึเกโมโนะ (ผักดอง) จากรากพืช นครนางาฮามะก็ขึ้นชื่อเรื่องของบะหมี่โซเม็งใส่ปลาแมกเคอเรลย่าง และฮิโกเนะก็มีบะหมี่จัมปงที่มีชื่อเสียง

 การศึกษา 
thumb|มหาวิทยาลัยจังหวัดชิงะ

จังหวัดชิงะมีมหาวิทยาลัยชั้นนำอยู่หลายแห่งด้วยกัน ดังนี้
 มหาวิทยาลัยชิงะ (ฮิโกเนะและโอตสึ)
 มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ชิงะ (โอตสึ)
 มหาวิทยาลัยจังหวัดชิงะ (ฮิโกเนะ)
 มหาวิทยาลัยศิลปะและการออกแบบเซอัง (โอตสึ)
 มหาวิทยาลัยเซเซ็ง (ฮิโกเนะ)
 สถาบันชีววิทยาและเทคโนโลยีชีวภาพนางาฮามะ (นางาฮามะ)
 มหาวิทยาลัยบิวาโกกากูอิง (ฮิงาชิโอมิ)
 วิทยาลัยกีฬาบิวาโกเซเก
 มหาวิทยาลัยริตสึเมกัง (เกียวโตและคูซัตสึ)
 มหาวิทยาลัยรีวโกกุ (เกียวโตและโอตสึ)
 วิทยาลัยชิงะ (โอตสึ)
 วิทยาลัยชิงาบุงเกียว (นางาฮามะ)

 การท่องเที่ยว 
thumb|right|ปราสาทฮิโกเนะ
ชิงะมีสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย แต่ยังถือว่าเป็นรองเพื่อนบ้านอย่างเกียวโตอยู่พอสมควร จังหวัดชิงะมีนักท่องเที่ยวมาเยือนประมาณ 65,000 คนในปี ค.ศ. 2000 ขณะที่ทั้งประเทศมีนักท่องเที่ยวมาเยือน 4 ล้านคน

สถานีรถไฟหลักของชิงะคือ สถานีไมบาระ ทางตอนเหนือของจังหวัด และสถานีโอตสึ ทางตอนใต้ของจังหวัด นักท่องเที่ยสามารถเดินทางไปยังสถานีโอตสึได้จากเกียวโตและโอซากะได้อย่างสะดวกสบายด้วยรถไฟความเร็วสูง

สถานที่ที่สำคัญที่สุดของจังหวัดชิงะคือทะเลสาบบิวะ โดยทางตอนเหนือเป็นจุดชมวิวของทะเลสาบที่สวยงาม มีจัดชมดอกซะกุระบานที่มีชื่อเสียงในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ส่วนทางตะวันตกของทะเลสาบมีหาดทรายสีขาว นักท่องเที่ยวนิยมมาท่องเที่ยวในช่วงฤดูร้อน ส่วนทางตอนใต้หรือเมืองรอบ ๆ โอตสึนั้นเป็นสถานที่สวยงามที่ฮิโรชิเงะ นักวาดภาพโบราณของญี่ปุ่นได้มาวาดภาพอูกิโยะที่มีชื่อเสียง ปัจจุบัน ทิวทัศน์ในภาพวาดได้เปลี่ยนไปแล้วจากความเจริญของเมือง หลงเหลือไว้เพียงแต่วัดมังเงสึ หรือวัดลอยน้ำทางตอนเหนือของโอตสึ

ทะเลสาบบิวะล้อมรอบด้วยภูเขาที่สวยงามมากมาย มีภูเขาฮิระที่เป็นสถานที่ปิกนิกที่ได้รับความนิยม ถนนโอกูบิวาโกะเป็นถนนที่มีชื่อเสียงของทะเลสาบตอนเหนือ ส่วนทางตอนใต้นั้น เต็มไปด้วยโรงแรมและสถานที่พักตากอากาศชมทิวทัศน์ทะเลสาบ ทั้งจากชายฝั่งและด้วยการล่องเรือ

นอกจากชิงะจะมีธรรมชาติที่สวยงามแล้ว ยังมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์อีกมากมาย โดยในจังหวัดชิงะมีสมบัติทางวัฒนธรรมที่สำคัญของชาติอยู่มากถึง 807 แห่ง สถานที่ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือปราสาทฮิโกเนะ ปราสาทสำคัญแห่งหนึ่งของประเทศ ปัจจุบันหอคอยของปราสาทยังได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี ส่วนเมืองใกล้ ๆ อย่างนางาฮามะก็เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ นอกจากนี้ ยังมีศาลเจ้าฮิโยชิและศาลเจ้าทางะที่มีชื่อเสียงอีกเช่นกัน

ในบางช่วงของปีจะมีเทศกาลที่เป็นเอกลักษณ์ อย่างเทศกาลแห่เรือฮิกิยามะ ที่จะจัดขึ้น 10 แห่งในเมืองนางาฮามะ โอตสึ ไมบาระ ฮิโนะ และมินากูจิ โดยเทศกาลล่องเรือที่นางาฮามะในเดือนเมษายน จัดเป็นเทศกาลล่องเรือที่ใหญ่ที่สุดติดอันดับ 1 ใน 3 ของประเทศญี่ปุ่น ส่วนเมืองฮิงาชิโอมิก็ยังจัดเทศกาลว่าวเป็นประจำในเดือนพฤษภาคมของทุกปีริมฝั่งแม่น้ำ

 ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ 
จังหวัดชิงะมีข้อตกลงความร่วมมือกับเขตการปกครองของประเทศอื่น ดังนี้
  มณฑลหูหนาน ประเทศจีน
  รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ ค.ศ. 1968
  รัฐฮิวกรังจีดูซูว ประเทศบราซิล