wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# มัสยิดเซลีมีเย
มัสยิดเซลีมีเย  เป็นมัสยิดออตโตมันตั้งอยู่ที่เอดีร์แนในตุรกี เป็นมัสยิดที่สร้างโดยสุลต่านเซลิมที่ 2 ที่สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1574 เป็นสถาปัตยกรรมแบบอิสลามโดยมีมีมาร์ ซินัน เป็นสถาปนิก มัสยิดเซลิมถือว่าเป็นงานชิ้นเอกของซินันและของสถาปัตยกรรมอิสลาม

มัสยิดเซลีมีเยตั้งอยู่ท่ามกลางกลุ่มสิ่งก่อสร้างที่รวมทั้งสถานพยาบาล โรงเรียน และหอสมุดที่รวมกันเป็นสถานศึกษาที่เรียกว่า มัดเราะซะฮ์ ซึ่งเป็นสถานศึกษาของอิสลามที่สอนทั้งศาสนาและวิทยาศาสตร์ และพิพิธภัณฑ์สาธารณสุขเบเยซิดที่ 2
# ช่องแคบบอสพอรัส
ช่องแคบบอสพอรัสประวัติศาสตร์ยุโรป: ดัชนี หน้า 316 สำนักงานราชบัณฑิตยสภา   หรือ ช่องแคบบอสฟอรัส  หรือ ช่องแคบอิสตันบูล  เป็นช่องแคบที่กั้นระหว่างตุรกีเธรซที่อยู่ในทวีปยุโรปกับคาบสมุทรอานาโตเลียในทวีปเอเชีย เป็นช่องแคบหนึ่งของตุรกีคู่กับช่องแคบดาร์ดะเนลส์ทางตอนใต้ที่เชื่อมกับทะเลอีเจียน ช่องแคบบอสฟอรัสทางตอนเหนือและช่องแคบดาร์ดาเนลส์ทางตอนใต้เชื่อมระหว่างทะเลดำกับทะเลมาร์มะราซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

ช่องแคบบอสฟอรัสยาวราว 30 กิโลเมตร ส่วนที่กว้างที่สุดกว้าง 3,700 เมตร ส่วนที่แคบที่สุดกว้าง 700 เมตร ความลึกระหว่าง 36 ถึง 124 เมตร ฝั่งทะเลของช่องแคบเป็นเมืองอิสตันบูลที่มีประชากรหนาแน่นถึงราว 11 ล้านคน
# ช่องแคบฮอร์มุซ
ช่องแคบฮอร์มุซ (, Madīq Hurmuz; , Tangeh-ye Hormoz) เป็นช่องแคบที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ที่ตั้งอยู่ระหว่างอ่าวโอมานทางตะวันออกเฉียงใต้กับอ่าวเปอร์เซียทางตะวันตกเฉียงใต้ ฝั่งทางตอนเหนือเป็นประเทศอิหร่าน ทางตอนใต้เป็นสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และแหลมมุซันดัม (Musandam) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของประเทศโอมาน

ช่องแคบส่วนที่แคบที่สุดกว้าง 54 กิโลเมตร ช่องแคบฮอร์มุซเป็นทางออกทางมหาสมุทรทางเดียวของบริเวณส่วนใหญ่ของประเทศที่ส่งปิโตรเลียมออกในอ่าวเปอร์เซีย จากข้อมูลขององค์การว่าด้วยข้อมูลด้านพลังงานแห่งสหรัฐอเมริกากล่าวว่าโดยถัวเฉลี่ยในแต่ละวันจะมีเรือบรรทุกน้ำมัน 15 ลำที่บรรทุกน้ำมันราว 16.5 ถึง 17 ล้านบาร์เรลที่เดินทางออกจากช่องแคบฮอร์มุซ ซึ่งทำให้เป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญที่สุดในโลก การขนส่งน้ำมันจากช่องแคบเป็นจำนวน 40% ของการขนส่งทางเรือทั้งหมด และ 20% ของการขนส่งน้ำมันทั่วโลกWorld Oil Transit Chokepoints: Strait of Hormuz
# ออร์มุซ
ออร์มุซ หรือ ออร์มุส หรือ ราชอาณาจักรออร์มุส (,) เป็นราชอาณาจักรที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่ตั้งอยู่ในบริเวณอ่าวเปอร์เซียไปจนถึงช่องแคบฮอร์มุซ ราชอาณาจักรก่อตั้งขึ้นโดยเจ้าอาหรับในคริสต์ศตวรรษที่ 10 และมาตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของเปอร์เซียในคริสต์ศตวรรษที่ 12Charles Belgrave, The Pirate Coast, G. Bell & Sons, 1966 p122 ก่อนที่จะกลายมาเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิโปรตุเกส
# เอเดน
เอเดน (,) หรือ อะดัน  เป็นเมืองในประเทศเยเมนที่ตั้งอยู่ราว 170 กิโลเมตรทางตะวันออกของช่องแคบบับเอลมันเดบ

ท่าเรือโบราณซึ่งเป็นอ่าวธรรมชาติของเอเดนตั้งอยู่ในบริเวณที่เดิมเป็นปล่องภูเขาไฟที่ดับไปแล้วซึ่งทำให้เกิดแผ่นดินที่เป็นแหลมเชื่อมกับแผ่นดินใหญ่โดยคอคอด ท่าเรือนี้เริ่มใช้เป็นครั้งแรกโดยราชอาณาจักรเอาซัน (Kingdom of Awsan) ระหว่างศตวรรษที่ 5 ถึงศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสต์ศักราช ท่าเรือปัจจุบันอยู่ทางอีกด้านหนึ่งของแหลม ในปัจจุบันเอเดนมีประชากรราว 800,000 คน
# อันเดรีย ดอเรีย
อันเดรีย ดอเรีย  (30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1466 - (25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1560) อันเดรีย ดอเรียมีอาชีพเป็นทหารรับจ้างผู้มีตำแหน่งเป็นผู้บังคับบัญชากองเรือสูงสุดของกองทัพเรือเจนัว อันเดรีย ดอเรียมีบทบาทสำคัญในการต่อสู้กับฝ่ายตุรกีและกลุ่มโจรสลัดบาร์บารีในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ต่อมาก็ไปทำงานให้กับพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสในการยึดเมืองมาร์เซย์คืนจากฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์ต่อพระองค์ เมื่อหมดสัญญาดอเรียก็ไปทำงานให้กับสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ดอเรียก็กลับมายังเจนัวในปี ค.ศ. 1555
# วงปี่พาทย์ไม้นวม
วงปี่พาทย์ไม้นวม กำเนิดของวงนี้มาจากการปรับเปลี่ยนรูปแบบของวงปี่พาทย์ไม้แข็ง กล่าวคือ เปลี่ยนหัวไม้ที่ใช้สำหรับการบรรเลงระนาดเอก, ฆ้องวงใหญ่และฆ้องวงเล็ก จากที่เป็นหัวไม้แข็งก็มาใช้ไม้นวม (ใช้พันผ้าแล้วถักด้วยเส้นด้ายสลักจนนุ่ม) แทนทำให้ลดความดังและความเกรี้ยวกราดของเสียงลง เครื่องเป่าแต่เดิมที่ใช้ปี่ใน ซึ่งมีเสียงดังมากจึงเปลี่ยนมาใช้ขลุ่ยเพียงออ ซึ่งมีเสียงเบากว่าแทน และยังเพิ่มซออู้เข้าไปอีก 1 คัน ทำให้วงมีเสียงนุ่มนวลและกลมกล่อมมากขึ้นกว่าเดิม 

วงปี่พาทย์ไม้นวมในปัจจุบัน นิยมใช้บรรเลงและขับร้องในรูปแบบในการขับกล่อม และประกอบการแสดงโดยเฉพาะการแสดงที่มีลักษณะเป็นโรงละครหรือแสดงภายในอาคาร แบ่งออกเป็น 3 วง เช่นเดียวกับวงปี่พาทย์ไม้แข็ง ได้แก่
 วงปี่พาทย์ไม้นวมเครื่องห้า เครื่องดนตรีในวงบรรเลงประกอบด้วย ขลุ่ย, ระนาดเอก, ฆ้องวงใหญ่, ซออู้, ตะโพน, กลองแขก, ฉิ่ง
 วงปี่พาทย์ไม้นวมเครื่องคู่ เครื่องดนตรีในวงบรรเลงประกอบด้วย ขลุ่ย, ระนาดเอก, ระนาดทุ้มไม้, ฆ้องวงใหญ่, ฆ้องวงเล็ก, ซออู้, ตะโพน, กลองแขก, ฉิ่ง, ฉาบ, โหม่ง
 วงปี่พาทย์ไม้นวมเครื่องใหญ่ เครื่องดนตรีในวงบรรเลงประกอบด้วย ขลุ่ย, ระนาดเอก, ระนาดทุ้มไม้, ฆ้องวงใหญ่, ฆ้องวงเล็ก, ระนาดเอกเหล็ก, ระนาดทุ้มเหล็ก, ซออู้, ตะโพน, กลองแขก, ฉิ่ง, ฉาบ, โหม่ง
# สเปซแมน
"สเปซแมน" (Spaceman) เป็นซิงเกิลของบาบิโลน ซู ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2538 ใน 21 มกราคม พ.ศ. 2539 เพลงนี้ก็ได้ขึ้นซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร มียอดขายกว่า 418,000 ล้านชุด ในสัปดาห์แรกที่ออกจำหน่าย และ ในเวลาต่อมาก็ขายได้อย่างรวดเร็ว ถือว่าเป็นแรกซิงเกิลของบาบิโลน ซูที่ขายดีที่สุด
# รถไฟฟ้าสายสีฟ้า
รถไฟฟ้าสายสีฟ้า (ดินแดง-สาทร) เป็นหนึ่งในโครงการก่อสร้างเส้นทางรถไฟฟ้าตามแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนทางราง ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล พ.ศ. 2553-2572 โดยสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) เป็นเส้นทางใหม่ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2552 พร้อมกับเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีเทา ในรูปแบบรถไฟฟ้ารางเดี่ยว (โมโนเรล) ที่เชื่อมต่อจุดสำคัญใจกลางเมือง มีจุดมุ่งหมายเพื่อรองรับการพัฒนาพื้นที่ย่านดินแดง ซึ่งมีโครงการพัฒนาเคหะชุมชนดินแดง โครงการพัฒนาย่านมักกะสัน และการเปิดใช้ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร 2 ระยะที่ 2-4 รวมทั้งเพื่อเชื่อมต่อกับย่านธุรกิจบนถนนสาทร โดยมีแนวเส้นทางจากเคหะชุมชนดินแดง เข้าสู่ศูนย์คมนาคมมักกะสัน (สถานีรับส่งผู้โดยสารอากาศยานในเมือง) ไปยังถนนวิทยุ และถนนสาทร รวมระยะทาง 9.5 กิโลเมตร คาดว่าจะมีปริมาณผู้โดยสาร 319,000 รายต่อวันในปี พ.ศ. 2572

ปัจจุบันโครงการได้ถูกนำมาบรรจุลงไปใหม่ ในแผนแม่บทระยะที่ 2 (M-MAP 2) ที่ประกาศโดยกรมการขนส่งทางราง เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2562 โดยกำหนดให้ก่อสร้างแล้วเสร็จภายในปี พ.ศ. 2582 แต่ต่อมาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2567 กรุงเทพมหานครได้ถ่ายโอนโครงการให้ การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย เป็นผู้ดำเนินการแทน เนื่องจากเล็งเห็นว่าการรวมโครงการไว้ที่เจ้าของเดียวจะทำให้สามารถควบคุมค่าโดยสารไม่ให้สูงเกินความจำเป็นได้ โดยภายหลังการรับโอน รฟม. จะนำโครงการกลับมาศึกษาใหม่เพื่อหาความเหมาะสมในการก่อสร้างโครงการต่อไป

 พื้นที่ที่เส้นทางผ่าน 
เขตดินแดง, ราชเทวี, ปทุมวัน, บางรัก และสาทร กรุงเทพมหานคร

 แนวเส้นทาง 
เป็นเส้นทางยกระดับความสูง 14 เมตรจากระดับดินไปตามแนวถนน เริ่มต้นจากสถานีประชาสงเคราะห์ ของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม บริเวณที่ตั้งของศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร 2 ลงมาทางทิศใต้ตามแนวถนนประชาสงเคราะห์ ผ่านเคหะชุมชนดินแดง แยกประชาสงเคราะห์ จุดตัดถนนดินแดง ยกระดับข้ามทางพิเศษศรีรัชบริเวณบึงมักกะสัน เข้าสู่พื้นที่ของศูนย์คมนาคมมักกะสัน โดยวิ่งไปทางทิศตะวันออกตามแนวเขตทางที่เตรียมไว้สำหรับระบบรางเดี่ยวภายในศูนย์ฯ ผ่านสถานีมักกะสัน แล้วเลี้ยวขวาเข้าสู่ถนนอโศก-ดินแดง เลี้ยวขวาอีกครั้งที่แยกอโศก-เพชรบุรี เข้าสู่แนวถนนเพชรบุรี ผ่านแยกมิตรสัมพันธ์ จุดตัดถนนนิคมมักกะสัน และซอยนานาเหนือ ยกระดับข้ามทางพิเศษเฉลิมมหานคร บริเวณทางขึ้น-ลงทางด่วนเพชรบุรี แล้วเลี้ยวซ้ายที่แยกวิทยุ-เพชรบุรีเข้าสู่แนวถนนวิทยุลงมาทางทิศใต้ ผ่านแยกเพลินจิต สถานทูตอเมริกา แยกสารสิน สวนลุมพินี ยกข้ามสะพานลอยไทย-เบลเยี่ยม ถนนพระรามที่ 4 ที่แยกวิทยุ เข้าสู่ถนนสาทร ผ่านแยกถนนสวนพลู ไปสิ้นสุดที่แยกสาทร-นราธิวาส จุดตัดถนนนราธิวาสราชนครินทร์ ใกล้สถานีรถไฟฟ้าช่องนนทรี รวมระยะทาง 9.5 กิโลเมตร

 สถานี 
มี 9 สถานี เป็นสถานียกระดับทั้งหมด

 การเชื่อมต่อระบบขนส่งมวลชนอื่น 
 สถานีประชาสงเคราะห์ เชื่อมต่อกับสถานีประชาสงเคราะห์ของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม
 สถานีมักกะสัน เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงอ่อน ภายในศูนย์คมนาคมมักกะสัน และเชื่อมต่อกับสถานีเพชรบุรี ของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล
 สถานีเพลินจิต เชื่อมต่อกับสถานีเพลินจิต ของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท
 สถานีลุมพินี เชื่อมต่อกับสถานีลุมพินี ของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล
 สถานีช่องนนทรี เชื่อมต่อกับสถานีช่องนนทรี ของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม และสถานีสาทร ของรถโดยสารด่วนพิเศษ สายสาทร-ราชพฤกษ์ (Bangkok BRT)
# วงมโหรี
วงมโหรี เกิดจากการประสมกันระหว่าง 1) วงบรรเลงพิณ (โบราณเรียก การขับร้องเป็นลำนำพร้อมกับการดีดพิณน้ำเต้า ในคน ๆ เดียว แต่มีสองลำนำขึ้นไปประสานเสียงกันว่า "วง") และ 2) วงขับไม้ (ผู้สีซอสามสายเป็นลำนำ ร่วมกับผู้ไกวบัณเฑาะว์) เกิดขึ้นครั้งแรกไม่น้อยกว่าสมัยกรุงสุโขทัย  ภายหลังจึงประสมเครื่องดนตรีเพิ่มมากขึ้นโดยลำดับ เป็นวงมโหรีเครื่องสี่, หก และประสมเครื่องดนตรีวงปี่พาทย์ตามวิวัฒนาของวงปี่พาทย์เครื่องคู่ และเครื่องใหญ่แต่มีระเบียบวิธีที่เป็นข้อยึดถือเสมอมา คือ กำหนดให้ซอสามสาย และการขับร้องเป็นประธาน และยึดบันไดเสียงกลุ่มเสียงระดับเพียงออ ร่วมกับเน้นลักษณะการขับกล่อม เป็นสำคัญ แม้เมื่อประสมด้วยเครื่องปี่พาทย์ตามยุคต่าง ๆ ก็ดี ดุริยางคศิลปิน มักจะสร้างสรรค์ให้เครื่องปี่พาทย์ปรับเข้าหาเครื่องสาย และใช้โทน รำมะนา ในการกำกับจังหวะ เนื่องจากเป็นวงประเภทการขับกล่อมเพื่อสุนทรีย์ ด้วยการปรับขนาดเครื่องดนตรีให้เล็กลงเพื่อให้เสียงกลมกลืนกันกับเครื่องสาย และกำหนดให้เสียงลูกยอดของระนาดเอกจะพอดีกับเสียงนิ้วก้อยสายเอกของซอด้วง ตลอดจนเมื่อขนาดของเครื่องดนตรีปี่พาทย์เล็กลงจะใช้ไม้นวมบรรเลง

 วงมโหรีเครื่องสี่ 
เกิดจากการการประสมกันระหว่างการบรรเลงพิณและการขับไม้ ปรากฏครั้งแรกในสมัยอยุธยา มีเครื่องดนตรี 4 ชนิดดังนี้
 โทน
 ซอสามสาย
 กระจับปี่
 กรับพวง (ผู้ขับร้องเป็นผู้ตี)

 วงมโหรีเครื่องหก 
ลักษณะคล้ายวงมโหรีเครื่องสี่ แต่ได้เพิ่มเครื่องดนตรีอีกสองอย่างคือ รำมะนา ขลุ่ยเพียงออ และใช้ ฉิ่ง แทน กรับพวง

 วงมโหรีเครื่องคู่ 
เหมือนกับวงมโหรีเครื่องเล็ก แต่ได้เพิ่มระนาดทุ้ม ฆ้องวงเล็ก ขลุ่ยหลิบ ซอด้วง ซออู้ จะเข้ และซอสามสายหลิบ ขลุ่ยเพียงออ อย่างละหนึ่ง 

เครื่องดนตรีที่ใช้ในวงมโหรีเครื่องคู่ ได้แก่
ซอสามสาย 1
ซอสามสายหลิบ 1
ซอด้วง 2
ซออู้ 2
จะเข้ 2
ขลุ่ยเพียงออ 1
ขลุ่ยหลิบ 1
ระนาดเอก (มโหรี) 1
ระนาดทุ้ม (มโหรี) 1
ฆ้องกลาง 1
ฆ้องเล็ก 1
ฉิ่ง
ฉาบ 
กรับพวง 
โหม่ง 
โทน-รำมะนา

 โอกาสที่ใช้ 
ใช้บรรเลงขับกล่อมเพื่อความรื่นรมณ์ และงานมงคลเป็นหลัก เนื่องจากการเตรียมวงมโหรีนั้นยากกว่าการเตรียมวงปี่พาทย์และวงเครื่องสาย จึงจะสามารถพบได้ในงานมงคลหรืองานแสดงมหรสพที่มีขนาดใหญ่เท่านั้น ในงานทั่ว ๆ ไปจึงสามารถพบเห็นวงเครื่องสายและวงปี่พาทย์มากกว่า
หมวดหมู่:วงดนตรีไทย
# เอมพาโตเจโยส แบรนด์
เอมพาโตเจโยส แบรนด์ (Empatojayos Brand) เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส มีบทบาทในเนื้อเรื่องจักรวาลขยายฉบับเก่า หรือเลเจนดส์

เอมพาโตเจโยส แบรนด์เป็นอัศวินเจไดที่รอดชีวิตจากการกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่ แรกเริ่มเขาเป็นศิษย์พาดาวันของยาดเดิล สำเร็จขึ้นเป็นอัศวินหลังจากยุทธการนาบูในปีที่ 32 ก่อนยุทธการยาวิน หลังจากนั้นได้รับใช้นิกายเจไดและสาธารณรัฐเรื่อยมา จนในปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน แบรนด์ถูกส่งไปเจรจายุติสงครามกลางเมืองเซปันที่ยืดเยื้อมานับทศวรรษ ทว่าการเจรจานั้นไม่สำเร็จผล แบรนด์เป็นคนหนึ่งที่ได้ขับยาน เดลต้า 7 แอเธอร์สไปรต์-คลาส ไลท์อินเตอร์เซพเตอร์ ในฐานะส่วนหนึ่งของหน่วยเจไดจู่โจมในยุทธการจีโอโนซิส ต่อมาได้ขึ้นเป็นนายพลเจไดในช่วงสงคราม นำกองทัพทหารโคลนสู่ชัยชนะในยุทธการบาสซาโดร

เมื่อสงครามโคลนยุติ เหล่าเจไดถูกตราหน้าเป็นศัตรูของสาธารณรัฐ แบรนด์ถูกตามล่าสังหารโดยลอร์ดมืดแห่งซิธ ดาร์ธ เวเดอร์ ยานของแบรนด์ถูกโจมตีอย่างหนักโดยเวเดอร์ในบริเวณดาวเคราะห์นาร์ ชาดด้า หลังจากนั้นแบรนด์ที่บาดเจ็บสาหัสปางตายถูกทิ้งให้สิ้นชีพ อย่างไรก็ดี เขาได้รับการช่วยเหลือโดยชาวกานาธานที่อยู่ใกล้เคียงแม้มีเทคโนโลยีระดับพื้นฐาน สร้างร่างสังเคราะห์ให้เขา หลังจากแบรนด์จึงได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งกานาธ

ในปีที่ 10 หลังยุทธการยาวิน ยานมิลเลนเนียม ฟอลคอนที่เสียหายหนัก ได้เดินทางเข้ามาในย่านอวกาศกานาธาน แบรนด์จึงได้ทราบข่าวจากผู้โดยสารยานคือฮัน โซโล และเลอา ออร์กานา โซโล ภรรยา เกี่ยวกับสาธารณรัฐใหม่ ว่าดาร์ธ เวเดอร์ ได้เสียชีวิตลงแล้ว แต่สงครามยังมีต่อกับจักรพรรดิพัลพาทีนผู้โกงความตายโดยถ่ายวิญญาณผ่านไปยังร่างโคลน แบรนด์ยังได้ทราบอีกว่าลุค สกายวอล์คเกอร์ ผู้เป็นพี่ชายของเลอา กำลังสร้างนิกายเจไดใหม่ขึ้น แบรนด์จึงเดินทางร่วมกับโซโลกไปยังดินแดนอันปลอดภัย อัลเดอรานใหม่ หลังจากถูกโจมตีโดยจักรวรรดิ แบรนด์เข้าร่วมกับสกายวอล์คเกอร์และสาธารณรัฐใหม่ในการรบกับจักรวรรดิ ต่อมาได้ร่วมกับสกายวอล์คเกอร์ในความพยายามสุดท้ายในการหยุดพัลพาทีนบนดาวเคราะห์ออนเดรอน แม้จะบาดเจ็บจากการสู้กับพัลพาทีน แต่แบรนด์ก็สามารถกักเอาวิญญาณของพัลพาทีนที่หลุดออกจากร่างหลังจากถูกยิงโดยฮัน โซโล ไว้ในร่างของตัวเองได้ หลังจากนั้นแบรนด์ได้พาวิญญาณของพัลพาทีนไปสู่สุขาวดีแห่งพลังด้วยกัน อดีตจักรพรรดิจะถูกกักเป็นนักโทษโดยเหล่าเจไดผู้จากไปชั่วนิรันดร์

 เบื้องหลัง 
เอมพาโตเจโยส แบรนด์ ถูกสร้างสรรค์ขึ้นโดย Tom Veitch และ Cam Kennedy เพื่อเป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนชุด Dark Empire II และตายลงในภาคต่อชุด Empire's End ต่อมาเมื่อมีการสร้างภาพยนตร์ไตรภาคต้น แบรนด์ได้รับการเสริมเนื้อเรื่องภูมิหลังไว้ในช่วงเวลาดังกล่าว แม้จะไม่มีการถ่ายทำภาพของเขาในช่วงที่มีร่างกายสมบูรณ์เลยก็ตาม ในเกม Star Wars: Jedi Starfighter ชื่อของแบรนด์เป็นชื่อหนึ่งในบรรดายานขับเจไดในภารกิจสุดท้ายของเกม แม้จะไม่ได้รับการกล่าวถึงเป็นพิเศษและไม่มีบทพูดใๆ ก็ตาม

ตัวละครตัวหนึ่งที่คล้ายแบรนด์มากปรากฏอยู่ในฉากหลังของงานแต่งงานระหว่างลุคและมาราในหนังสือการ์ตูน Star Wars: Union ซึ่งดำเนินเรื่องในช่วงแปดปีหลังการเสียชีวิตของแบรนด์

ในฉบับละครวิทยุของ Dark Empire II แบรนด์ได้รับการให้เสียงโดย Joe Hacker

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Empatojayos Brand ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki
# วงดนตรีไทย
วงดนตรีไทยในประเทศไทยมีดังนี้

 วงเครื่องสาย 
 วงเครื่องสายเครื่องเดี่ยว
 วงเครื่องสายเครื่องคู่
 วงเครื่องสายผสม
วงเครื่องสายปี่ชวา

 วงปี่พาทย์ 
 วงปี่พาทย์ไม้แข็ง
 วงปี่พาทย์ไม้นวม
 วงปี่พาทย์มอญ
 วงปี่พาทย์นางหงส์
 วงปี่พาทย์ชาตรี
 วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์
 วงปี่พาทย์เสภา
วงปี่พาทย์เครื่องห้า
วงปี่พาทย์เครื่องคู่
วงปี่พาทย์เครื่องใหญ่

 วงมโหรี 
 วงมโหรีเครื่องสี่
 วงมโหรีเครื่องหก
 วงมโหรีเครื่องเล็ก
 วงมโหรีเครื่องคู่
 วงมโหรีเครื่องใหญ่

 อื่นๆ 
 วงบัวลอย
# แมดเนสส์ (วงดนตรี)
แมดเนสส์  เป็นวงดนตรีป็อป/สกาจาก แคมเด็น ทาวน์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี 1976 

แมดเนสส์ประสบความสำเร็จในช่วงต้นถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ร่วมกับวง UB40 โดยซิงเกิลของแมดเนสส์ได้ขึ้นชาร์ตได้นานกว่า 214 สัปดาห์

 ผลงาน 
 อัลบั้ม 

 1979: One Step Beyond...
 1980: Absolutely
 1981: 7
 1982: The Rise & Fall
 1984: Keep Moving
 1985: Mad Not Mad
 1988: The Madness
 1999: Wonderful
 2005: The Dangermen Sessions Vol. 1
 2009: The Liberty of Norton Folgate
 2012: Oui Oui Si Si Ja Ja Da Da
 2016: Can't Touch Us Now
 2023: Theatre of the Absurd Presents C'est la Vie

 ซิงเกิล 
 1979 "The Prince"
 1979 "One Step Beyond"
 1979 "My Girl"
 1980 "Work Rest and Play EP"
 1980 "Baggy Trousers"
 1980 "Embarrassment"
 1981 "The Return of the Los Palmas 7"
 1981 "Grey Day"
 1981 "Shut Up"
 1981 "It Must Be Love"
 1982 "Cardiac Arrest"
 1982 "House of Fun"
 1982 "Driving in My Car"
 1982 "Our House"
 1983 "Tomorrow's (Just Another Day)"
 1983 "Wings of a Dove"
 1983 "The Sun and the Rain"
 1984 "Michael Caine"
 1984 "One Better Day"
 1985 "Yesterday's Men"
 1985 "Uncle Sam"
 1986 "Sweetest Girl"
 1986 "(Waiting For) The Ghost Train"
 1992 "It Must Be Love"
 1992 "House of Fun"
 1992 "My Girl"
 1992 "The Harder They Come"
 1993 "Night Boat to Cairo"
 1999 "Lovestruck"
 1999 "Johnny The Horse"
 2000 "Drip Fed Fred"
 2005 "Shame & Scandal"
 2005 "Girl Why Don't You"
 2007 "Sorry"
 2008 "NW5"
 2009 "Dust Devil"
 2009 "Sugar and Spice"
 2010 "Forever Young"

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 http://madness7.comuv.com/index.html
# ถนนราชวิถี
ถนนราชวิถี เป็นชื่อถนนที่มีอยู่ในหลายจังหวัดของประเทศไทย ทั้งนี้อาจหมายถึง
 ถนนราชวิถี กรุงเทพมหานคร
 ถนนราชวิถี จังหวัดนครปฐม
 ถนนราชวิถี จังหวัดเพชรบุรี
# A Great Day in Harlem
อะเกรตเดย์อินฮาร์เล็ม หรือ ฮาร์เล็ม 1958 เป็นชื่อของภาพถ่ายขาวดำของกลุ่มนักดนตรีแจ๊สจำนวน 57 คน ที่ถ่ายเมื่อปี ค.ศ. 1958 บริเวณริมถนน หน้าอาคารแห่งหนึ่งในย่านฮาร์เล็ม มหานครนิวยอร์ก

ภาพหมู่นี้ถ่ายโดยอาร์ต เคน ช่างภาพอิสระของนิตยสารเอสไควร์ เมื่อเวลาประมาณ 10 นาฬิกา ของวันหนึ่งกลางฤดูร้อนของปี 1958 บริเวณหน้าบ้านเลขที่ 17 ถนนสายที่ 126 (อยู่ระหว่างฟิฟต์แอฟวะนิว และเมดิสันแอฟวะนิว) ในย่านฮาร์เล็มตะวันออก พิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารเอสไควร์ ฉบับเดือนมกราคม ค.ศ. 1959 และกลายเป็นภาพถ่ายที่มีชื่อเสียง

ในปี ค.ศ. 1994 เรื่องราวเกี่ยวกับเบื้องหลังภาพถ่ายภาพนี้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์สารคดี A Great Day in Harlem ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม รางวัลออสการ์ ประจำปี 1995

ภาพถ่ายนี้ถูกนำมาอ้างอิงถึงในภาพยนตร์ปี 2004 ของสตีเว่น สปีลเบิร์กเรื่อง The Terminal (เดอะ เทอร์มินัล ด้วยรักและมิตรภาพ) นำแสดงโดยทอม แฮงค์ รับบทเป็น วิคเตอร์ นาวอร์สกี้ ชาวยุโรปตะวันออกที่ตกค้างอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี หลังจากพยายามเดินทางเข้าสหรัฐอเมริกา เพื่อตามหาลายเซ็นของนักดนตรีคนสุดท้าย จากทั้ง 57 คนที่ปรากฏในภาพถ่าย A Great Day in Harlem เพื่อเป็นการสืบทอดความฝันของบิดาผู้ล่วงลับ ที่ใช้เวลา 40 ปีตามสะสมลายเซ็นของนักดนตรีทั้งหมด ในภาพยนตร์เรื่องนี้ มี เบนนี โกลสัน นักแซกโซโฟนชาวอเมริกัน หนึ่งในนักดนตรีในภาพถ่ายที่ยังมีชีวิตอยู่ ร่วมแสดงรับเชิญด้วย

 นักดนตรีในภาพถ่าย 
 
 Red Allen
 Buster Bailey
 Count Basie
 Emmett Berry
 Art Blakey
 Lawrence Brown
 Scoville Browne
 Buck Clayton
 Bill Crump
 Vic Dickenson
 Roy Eldridge
 Art Farmer
 Bud Freeman
 Dizzy Gillespie
 Tyree Glenn
 Benny Golson
 Sonny Greer
 Johnny Griffin
 Gigi Gryce 
 Coleman Hawkins
 J.C. Heard
 Jay C. Higginbotham
 Milt Hinton
 Chubby Jackson
 Hilton Jefferson
 Osie Johnson
 Hank Jones
 Jo Jones
 Jimmy Jones
 Taft Jordan
 Max Kaminsky
 Gene Krupa
 Eddie Locke
 Marian McPartland
 Charles Mingus
 Miff Mole
 Thelonious Monk
 Gerry Mulligan 
 Oscar Pettiford
 Rudy Powell
 Luckey Roberts
 Sonny Rollins
 Jimmy Rushing
 Pee Wee Russell
 Sahib Shihab
 Horace Silver
 Zutty Singleton
 Stuff Smith
 Rex Stewart
 Maxine Sullivan
 Joe Thomas
 Wilbur Ware
 Dickie Wells
 George Wettling
 Ernie Wilkins
 Mary Lou Williams
 Lester Young

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 http://www.harlem.org/ - about the photo.
 http://www.a-great-day-in-harlem.com - about the documentary.
 "Jazz's Most Iconic Photo is Half a Century Old"  by Alan Kurtz (Jazz.com)
 Review of A Great Day in Harlem
# ศูนย์วิจัยและพัฒนาอาชีพแก่เกษตรกร จังหวัดลพบุรี
ภายหลังมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้ขยายกิจการ และเตรียมพื้นที่การเรียนการสอนสำรองการขยายขีดความสามารถในการเรียน การสอน และวิจัย ณ วิทยาเขตกำแพงแสนแล้ว   โครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรีก็เป็น 1 ใน 5 ของโครงการจัดตั้งวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  โดยมี วิทยาเขตศรีราชา วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติจังหวัดสกลนคร วิทยาเขตสุพรรณบุรี วิทยาเขตลพบุรี และวิทยาเขตกระบี่  เพื่อขยายโอกาสอุดมศึกษาไปยังภูมิภาค จนสามารถดำเนินการเรียนการสอนได้ในวิทยาเขตศรีราชา พ.ศ. 2539  วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติจังหวัดสกลนคร พ.ศ. 2543

 ประวัติ 
ตามที่รัฐบาลมีนโยบายขยายโอกาสอุดมศึกษาไปสู่ภูมิภาค เพื่อพัฒนาการศึกษาและให้โอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษาแก่ผู้ด้อยโอกาสในต่างจังหวัดได้มีโอกาสในการศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษามากขึ้น มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์จึงรับนโยบายในการขยายโอกาสทางการศึกษา โดยกำหนดพื้นที่จังหวัดเป้าหมายจำนวน 3 จังหวัด และหนึ่งในนั้นคือจังหวัดลพบุรี ในการนี้มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้เสนอโครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี บรรจุในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษาฉบับที่ 8 (พ.ศ. 2540 – 2544) และคณะรัฐมนตรีได้พิจารณาแล้ว มีมติเห็นชอบให้มีการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตลพบุรี (ตามมติคณะรัฐมนตรี ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม  พ.ศ. 2539)

มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จึงได้ร่วมประชุมปรึกษาราชการกับผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี คณะผู้บริหารจังหวัดลพบุรีและผู้เกี่ยวข้อง ในการจัดหาพื้นที่ประมาณ 2,000 ไร่ ตามที่ทางจังหวัดลพบุรีเห็นว่าเหมาะสม ในการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตลพบุรี โดยมอบหมายให้นายอำเภอโคกสำโรงเป็นผู้ดำเนินการ และเสนอพื้นที่ “ที่สาธารณประโยชน์หนองโสน” ตั้งอยู่หมู่ที่ 1 ตำบลเพนียด อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี พื้นที่ประมาณ 1,876 ไร่ เป็นพื้นที่จัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี ซึ่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้พิจารณาแล้วเห็นสมควรจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี ในพื้นที่ที่จังหวัดลพบุรี จัดหาให้นั้น

 ปัญหาการดำเนินการ 

โครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรีได้ประสบปัญหาต่อเนื่อง ตั่งแต่มีผู้บุกรุก แอบอ้างเข้าใช้พื้นที่ ที่จะดำเนินก่อตั้งวิทยาเขต และอีกทั้งการดำเนินจัดตั้งวิทยาเขต ขาดงบประมาณในการดำเนินการ

 การยุติโครงการ/ปรับเปลี่ยนภารกิจ 
จากปัญหาในการดำเนินการจัดตั้งวิทยาเขต จนยังไม่สามารถดำเนินโครงการได้  ปี พ.ศ. 2551 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จึงได้มีมติว่า "โครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี ไม่เป็นวิทยาเขต" ทั้งนี้ให้ยุติการดำเนินการจั้ดตั้งวิทยาเขต  โดยมีมติเมื่อ 21 เม.ย. พ.ศ. 2551  และปรับเปลี่ยนเป็นศูนย์วิจัยและพัฒนาอาชีพแก่เกษตรกรhttp://pr.ku.ac.th/document/Acrobat/2551/36.pdf เอกสารประชาสัมพันธ์ มก. ฉบับที่36 ปีที่ 26 วันที่ 30 พ.ค. พ.ศ. 2551  สังกัดสถาบันค้นคว้าและพัฒนาระบบนิเวศเกษตรhttp://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2553/E/022/87.PDF   กระทู้ถามที่ ๒๐๑/ร. เรื่อง ความคืบหน้าในการก่อสร้างและเปิดการเรียนการสอนของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ของ นายอำนวย คลังผา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร  เล่มที่ ๑๒๗ พิเศษ ๒๒ ง  ๑๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๓ หน้าที่ ๘๗  ภายหลังได้ปรับเปลี่ยนโครงสร้างเป็น "สถานีวิจัยและพัฒนาอาชีพแก่เกษตรกร (เพนียด)" และโอนไปสังกัดคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งทางวิชาการ
# วงเครื่องสายปี่ชวา
วงเครื่องสายผสมปี่ชวาเกิดจากวงเครื่องสายประสมกับวงกลองแขก เกิดขึ้นในปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ลักษณะของวงเครื่องสายผสมปี่ชวามีดังนี้
 เครื่องดนตรีทุกชิ้นจะตั้งเสียงให้เท่ากับเสียงปี่ชวา
 ใช้กลองแขกแทนโทนและรำมะนา
 ใช้ขลุ่ยหลิบแทนขลุ่ยเพียงออ

การบรรเลงเครื่องสายปี่ชวานั้น นักดนตรีต้องมีไหวพริบปฏิภาณดี โดยเฉพาะคนตีฉิ่งต้องมีสมาธิดีที่สุด จึงจะบรรเลงได้อย่างไพเราะ ในปัจจุบันหาดูได้ยากมาก.

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 สุรศักดิ์ จำนงค์สาร. “การลดทอนดนตรีชวาในกระบวนการยอมรับของดนตรีไทย” ใน ถนอม ชาภักดี และคนอื่น ๆ (บก.), เอกสารประกอบการประชุมวิชาการระดับชาติ เวทีวิจัยมนุษยศาสตร์ไทย ครั้งที่ 11 เปิดโลกสุนทรีย์ในวิถีมนุษยศาสตร์. น. 57-70. กรุงเทพฯ: มีดี กราฟิก, 2560.

.
หมวดหมู่:วงดนตรีไทย
# ชาลส์ มิงกัส
ชาลส์ "ชาร์ลี" มิงกัส จูเนียร์ (22 เมษายน ค.ศ. 1922 - 5 มกราคม ค.ศ. 1979) นักดับเบิลเบสแจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะนักดนตรี นักแต่งเพลง หัวหน้าวง และนักต่อสู้เพื่อต่อต้านการแบ่งแยกสีผิว

ชาลส์ มิงกัส เกิดในค่ายทหารในรัฐแอริโซนา เติบโตที่ลอสแอนเจลิสในครอบครัวที่เคร่งศาสนา มารดามีเชื้อสายจีนและอังกฤษ ส่วนบิดามีเชื้อสายชาวผิวดำ และสวีเดน Myself When I am Real: The Life and Music of Charles Mingus, Gene Santoro (Oxford University Press, 1994) ISBN 0195097335 มิงกัสเริ่มหัดเล่นดนตรีแจ๊สจากความชื่นชอบในดนตรีของดุ๊ก เอลลิงตัน โดยเริ่มหัดเล่นทรอมโบน ก่อนจะหันมาเล่นเชลโล และดับเบิลเบสในระหว่างเรียนชั้นมัธยม พร้อมกับเริ่มแต่งเพลงด้วยตัวเอง โดยได้รับอิทธิพลจากดนตรีของชาร์ลี พาร์กเกอร์

ในวัย 20 ปี มิงกัสเริ่มออกตระเวนแสดงร่วมกับหลุยส์ อาร์มสตรอง ตั้งแต่ ค.ศ. 1943 และมีผลงานบันทึกเสียงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1945 ร่วมกับวงดนตรีของรัสเซล จาร์คเค จากนั้นได้ร่วมงานกับนักดนตรีอีกหลายคน รวมทั้งชาร์ลี พาร์กเกอร์ ก่อนจะมาตั้งวงของตัวเอง

ชาลส์ มิงกัส ได้ชื่อว่าเป็นนักดนตรีที่มีอารมณ์ร้อน ระหว่างการแสดงในไนท์คลับหลายครั้ง มิงกัสสั่งให้วงดนตรีของตนหยุดเล่นอย่างกะทันหันเป็นเวลาหลายนาที พร้อมกับตะโกนต่อว่าผู้ชมบางคนที่พูดคุย หรือทำเสียงดัง  ในบางครั้งเขาไม่พอใจการเล่นของนักดนตรีร่วมวง ถึงกับไล่นักดนตรีหลายคนลงจากเวที 

ในช่วงทศวรรษ 1970 มิงกัสป่วยเป็นโรคเอแอลเอส (Amyotrophic lateral sclerosis) เกิดจากการเสื่อมของเซลล์ประสาทที่ควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อ ทำให้ไม่สามารถเล่นดนตรีได้ เขายังคงแต่งเพลงและควบคุมการบันทึกเสียง จนกระทั่งเสียชีวิตในวัย 56 ปี เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1979 ที่เม็กซิโก เถ้ากระดูกของเขาถูกโปรยลงในแม่น้ำคงคา

ผลงานอัลบั้มชิ้นสุดท้ายของมิงกัส ชื่อ Mingus เป็นผลงานร่วมกับโจนี มิตเชลล์ มีนักดนตรีที่ร่วมบันทึกเสียงเช่น เวย์น ชอร์ตเตอร์ เฮอร์บี แฮนค็อก และจาโค พาสโทเรียส
# สงครามที่เกี่ยวข้องกับอิรัก
สงครามที่เกี่ยวข้องกับอิรัก อาจหมายถึง
 การทัพเมโสโปเตเมีย ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
 สงครามอังกฤษ-อิรัก ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
 สงครามอ่าวเปอร์เซีย
 สงครามอิรัก-อิหร่าน (ค.ศ. 1980-1988) หรือที่รู้จักกันว่า สงครามอ่าวเปอร์เซีย หรือ สงครามอ่าวครั้งแรก
 สงครามอ่าวเปอร์เซีย (ค.ศ. 1991) หรือที่รู้จักกันว่า สงครามอ่าวเปอร์เซีย ปฏิบัติการแกรนบี หรือ ปฏิบัติการพายุทะเลทราย 
 สงครามอิรัก (ค.ศ. 2003-ปัจจุบัน)
# เบนนี กอลสัน
เบนนี กอลสัน (25 มกราคม ค.ศ. 1929 -)  นักแซกโซโฟนแจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะนักแต่งเพลง นักเรียบเรียงเสียงประสาน และนักดนตรีในแนวบีบ็อพ และฮาร์ดบ็อพ

กอลสันเริ่มเล่นดนตรีตั้งแต่สมัยเรียนไฮสคูลในฟิลาเดลเฟีย เคยร่วมวงดนตรีของไลโอเนล แฮมป์ตัน ดิซซี กิลเลสพี อาร์ต เบลคคี  ต่อมาได้ตั้งวง Jazztet ร่วมกับ อาร์ต ฟาร์มเมอร์

ผลงานแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุด คือเพลง "I Remember Clifford" ที่อุทิศให้กับคลิฟฟอร์ด บราวน์ นักทรัมเปตที่เคยร่วมวงไลโอเนล แฮมป์ตัน ด้วยกัน และเสียชีวิตเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปี ค.ศ. 1956 เมื่อมีอายุเพียง 25 ปี เพลงนี้เป็นที่นิยมเนื่องจากนักดนตรีหลายคนมักนำเพลงนี้ไปบรรเลงในแบบของตัวเอง เพื่อเป็นการระลึกถึงตัวคลิฟฟอร์ด บราวน์   เพลงอื่นๆของกอลสันที่เป็นที่นิยม ได้แก่เพลง "Stable Mates", "Killer Joe", "Whisper Not", "Along Came Betty" และ "Are You Real?"

เบนนี กอลสันเป็นหนึ่งใน 57 นักดนตรีที่ปรากฏอยู่ใน A Great Day in Harlem ภาพถ่ายที่มีชื่อเสียงของนิตยสารเอสไควร์ในปี ค.ศ. 1958 และร่วมเป็นนักแสดงรับเชิญในภาพยนตร์ปี 2004 ของสตีเว่น สปีลเบิร์กเรื่อง The Terminal (เดอะ เทอร์มินัล ด้วยรักและมิตรภาพ) ที่มีเนื้อหาส่วนหนึ่งเกี่ยวกับการสะสมลายเซ็นของนักดนตรีทั้ง 57 คนที่ปรากฏในภาพถ่าย A Great Day in Harlem 

แหล่งข้อมูลอื่น
Official Site
Listening In: An Interview with Benny Golson by Bob Rosenbaum, Los Angeles, February 1982 (PDF file)