wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# Nepenthes spectabilis
Nepenthes spectabilis เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของสุมาตรา เติบโตที่ระดับความสูง 1400 ถึง 2200 ม.จากระดับน้ำทะเล ชื่อ spectabilis มาจากภาษาละตินแปลว่า "เด่น" หรือ "สะดุดตา"Clarke, C.M. 2001. Nepenthes of Sumatra and Peninsular Malaysia. Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu.

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 

N. spectabilis เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นอาจยาวถึง 6 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 7 มม. ปล้องเป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง ยาว 10 ซม.

ใบคล้ายแผ่นหนัง ไร้ก้าน แผ่นใบรูปขอบขนานยาว 16 ซม. กว้าง 6 ซม. ปลายแหลมมล และสอบเรียวไปทางฐาน อาจมีเส้นใบตามยาวถึง 6 เส้นที่แต่ละด้านของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่เด่นชัด สายดิ่งยาว 25 ซม.

thumb|left|150px|หม้อล่าง

หม้อกระจุกและหม้อล่าง ทรงรูปไข่แคบหนึ่งในสามถึงครึ่งหนึ่งของหม้อ เหนื่อเอวเป็นรูปทรงกระบอกแคบ หม้อข่อนค้างเล็ก สูง 12 ซม. กว้าง 4 ซม. มีปีกตะเข็บคู่ (กว้าง ≤4 มม.) ด้านหน้าของหม้อ มีต่อมปกคลุมพื้นที่ทรงรูปไข่ของหม้อบริเวณผิวด้านใน ปากกลมเฉียงขึ้นไปด้านหลัง เพอริสโตมทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง กว้าง 4 มม. ขอบในมีฟันขนาดเล็กแยกกันเป็นแถว ฝาทรงกึ่งวงกลม ไม่มีรยางค์ เป็นรูปหัวใจ เดือยเดี่ยวยาว (≤30 มม.) อยู่ใกล้ฐานฝา

หม้อบนรูปกรวยแคบในครึ่งล่างถึงสามในสี่ส่วน เหนือเอวเป็นทรงกระบอกหรือรูปกรวยแคบ หม้อบนมีขนาดใหญ่กว่าหม้อล่าง สูง 26 ซม. กว้าง 4.5 ซม.Danser, B.H. 1928. The Nepenthaceae of the Netherlands Indies. Bulletin de Jardin de Botanique, Buitenzorg, Série III, 9(3–4): 249–438. มีปีกสันคู่ แม้ว่าอาจเป็นปีกตะเข็บเมื่อใกล้กับเพอริสโตม ต่อมปกคลุมผิวภายในบริเวณที่ต่ำกว่าเอว ปากกลม เฉียงเป็นรูปไข่เล็กน้อย เพอริสโตมทรงกระบอก กว้าง 3 มม. ส่วนอื่นๆคล้ายกับหม้อล่าง

N. spectabilis มีช่อดอกเป็นช่อกระจะ ก้านช่อดอกยาว 12 ซม. แกนกลางอาจยาวถึง 15 ซม. ปกติจะสั้นกว่าและหนาแน่นกว่าในช่อดอกเพศเมีย ก้านดอกบางส่วนมีใบประดับย่อยและมีสองดอก กลีบเลี้ยงรูปรี-รูปขอบขนาน ยาว 5 มม.

thumb|150px|หม้อบน

N. spectabilis แสดงถึงความแปรปรวนที่สำคัญในการพัฒนาสิ่งปกคลุม ในพืชส่วนมากสิ่งปกคลุมจะสั้น เป็นขนรูปดาวสีน้ำตาลสนิม แม้ว่าจะร่วงง่าย ช่อดอกและขอบแผ่นใบ ขนรูปดาวสีน้ำตาลสนิมจะขึ้นปกคลุมหนานแน่น หลุดร่วงยาก ที่ผิวใต้เส้นกลางใบจะมีขนสั้นรูปดาวสีน้ำตาลสนิม หลุดร่วงยาก ปกคลุมอยู่เช่นกัน

ลำต้นและแผ่นใบสีเขียว หม้อมีสีเขียวสว่างมีจุดจำนวนมากสีน้ำตาลเข้ม เพอริสโตมสีค่อนข้างเหลือง-เขียว มีขีดสีน้ำตาล
# Nepenthes spathulata
Nepenthes spathulata เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงพื้นเมืองของเกาะชวาและเกาะสุมาตรา ขึ้นที่ระดับความสูง 1100 ถึง 2900 ม.จากระดับน้ำทะเล ชื่อ spathulata มาจากภาษาละตินจากคำว่า spathulatus หมายถึง "มีรูปร่างเหมือนช้อนปากแบนกว้าง" ซึ่งหมายถึงรูปทรงของแผ่นใบClarke, C.M. 2001. Nepenthes of Sumatra and Peninsular Malaysia. Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu.

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 

Nepenthes spathulata เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นยาวได้ถึง 5 ม. เส้นผ่าศูนย์กลาง 8 มม. ปล้องยาว 15 ซม. เป็นทรงกระบอกหรือสี่เหยี่นมขนมเปียกปูนเมื่อตัดขวาง

ใบไร้ก้าน-กึ่งมีก้านใบ แผ่นใบคล้ายแผ่นหนังรูปช้อน ยาว 30 ซม. กว้าง 10 ซม. และค่อยๆสอบเรียวไปทางฐานใบ ปลายมล เรียวแหลมสั้นๆ หรือ เว้าตื้น มีสามถึงห้าเส้นใบตามยาวในแต่ละฝั่งของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่เด่นชัด สายดิ่งยาว 20 ซม. เป็นแบบกึ่งแบบก้นปิด

thumb|left|N. adrianii ดั้งเดิมที่ค้นพบโดย แอดเรียน ยูซูฟ (Adrian Yusuf) ในปี ค.ศ. 2004

หม้อใบกระจุกและหม้อล่างทรงรูปไข่ในส่วนล่างหนึ่งถึงสองในสามส่วน ส่วนบนเป็นทรงกระบอกแคบ N. spathulata อาจเป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีหม้อใหญ่ที่สุดในสุมาตรา ด้วยขนาดที่สูง 30 ซม. กว้าง 10 ซม. มีปีกตะเข็บ 1 คู่ (กว้าง ≤25 มม.) อยู่ด้านหน้าของหม้อ มีต่อมปกคลุมที่ผิวภายในบริเวณทรงรูปไข่ ปากกลม เอียงยาวไปทางคอ เพอริสโตมแคบในด้านหน้า (กว้าง ≤5 มม.) ก่อนที่จะแผ่กว้างไปด้านหลัง (กว้าง ≤25 มม.) และบานออกในด้านข้างคล้ายหอยแครง ซึ่งเป็นลักษณะที่ผิดแปลกออกไป ขอบด้านในของเพอริสโตมเป็นเส้นมีฟันสั้นแยกกัน ฝาเป็นรูปไข่-รูปหัวใจเล็กน้อย ไม่มีรยางค์ มีเดือยกิ่งที่ฐานฝา ยาว 10 มม.

หม้อบนพบเห็นไม่บ่อยนัก เป็นทรงรูปไข่แคบในหนึ่งในสี่ หรือ หนึ่งในสามของด้านล่าง ด้านบนเป็นทรงกระบอกแคบ มีขนาดเล็กกว่าหม้อล่างมาก สูง 15 ซม. กว้าง 3ซม. ปากเกือบกลมไม่เฉียงยาวไปทางคอ เพียงเฉียงเล็กน้อย เพอริสโตมบาง (กว้าง ≤7 มม.) เป็นคลื่นที่ขอบ เป็นสันแทนที่ตำแหน่งของปีก ลักษณะอื่นๆคล้ายกับหม้อล่าง

Nepenthes spathulata มีช่อดอกแบบช่อกระจะ ก้านช่อดอกยาว 5 ซม. แกนกลางยาว 15 ซม. ในช่อดอกเพศเมียจะสั้นกว่า ก้านดอกย่อยยาว 10 มม. มีใบประดับย่อยรูปเส้นด้าย กลีบเลี้ยงรูปไข่กลับ ยาว 4 มม.

ช่อดอกมีขนสั้นปกคลุมหนาแน่น หม้อเมื่อยังเล็กจะปกคลุมด้วยขนสั้นแต่จะร่วงไปหมดเมื่อโตเต็มที่ ลำต้น แผ่นใบ สายดิ่ง ไม่มีขน

ลำต้น แผ่นใบมีสีเขียว หม้อล่างมีสีเขียวสว่าง เพอริสโตมสีม่วงเข้ม จนถึงสีทองแดงข่อนไปทางเหลือง เพอริสโตมสีแดงสว่าง
# ขยัน วิพรหมชัย
ขยัน วิพรหมชัย (เกิด 11 เมษายน พ.ศ. 2503) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีตำบลอุโมงค์ อดีตกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน

 ประวัติ 
ขยัน เกิดเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2503 ที่ตำบลอุโมงค์ อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน เป็นบุตรนายผัด นางวรรณา วิพรหมชัย ด้านครอบครัวสมรสกับนางจารุวรรณ วิพรหมชัย มีบุตร 1 คน คือสุกฤษฏิ์ วิพรหมชัย

สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนจักรคำคณาทร ระดับปริญญาตรี สาขาสังคมวิทยา-มนุษยวิทยา จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น

 การทำงาน 
ขยัน เข้าสู่การเมืองโดยการสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลำพูน หลายครั้ง ตั้งแต่ พ.ศ. 2535 พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2539 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง กระทั่งการเลือกตั้งซ่อมแทนตำแหน่งที่ว่าง เนื่องจากอนุสรณ์ วงศ์วรรณ กรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน ซึ่งถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง ในปี พ.ศ. 2550 ขยัน จึงได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เป็นครั้งแรก โดยได้ 102,785 คะแนน ชนะเพชรวรรต วัฒนพงศ์ศิริกุล ประธานที่ปรึกษาคนเสื้อแดงกลุ่มรักเชียงใหม่ 51 ผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทย ซึ่งได้คะแนน 93,522 คะแนน และอาภาภรณ์ พุทธปวน อดีต สส.ข่าวรอบเมืองเหนือ ส่งผลให้เป็นหนึ่งในสองคน ที่สามารถชนะการเลือกตั้งในเขตภาคเหนือตอนบน ซึ่งเป็นฐานคะแนนเสียงสำคัญของพรรคเพื่อไทย (กลุ่มผู้สนับสนุน ทักษิณ ชินวัตร) แต่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554ระบบงานเลือกตั้ง ขยัน พ่ายให้กับสถาพร มณีรัตน์ จากพรรคเพื่อไทย จากนั้นจึงได้กลับมาลงสมัครรับเลือกตั้งระดับท้องถิ่น และได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีตำบลอุโมงค์อีกสมัย ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

ขยัน ได้ทำงานการเมืองท้องถิ่น และงานสังคมต่างๆ ในระหว่างที่ไม่ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร โดยเป็นนายกเทศมนตรีตำบลอุโมงค์ อำเภอเมืองลำพูนตำบลอุโมงค์ และสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน ตลอดจนงานสังคมต่างๆ ได้แก่ นายกสโมสรไลออนส์ลำพูน เลขาธิการหอการค้าจังหวัดลำพูน และประธานสหกรณ์ไวน์อุโมงค์ลำพูน จำกัด

โดยขณะที่ดำรงตำแหน่ง สส. ขยัน ได้รับฉายาว่า "สส.ลำไย" เนื่องจากเป็นผู้แทนฯ ที่ให้ความสำคัญแก่ผลผลิตและราคาซื้อขายของลำไย อันเป็นผลไม้เศรษฐกิจที่มีสำคัญมากอย่างหนึ่งของพื้นที่ภาคเหนือ ถึงขนาดเคยนำพวงลำไยเข้าไปในสภาฯ เพื่ออภิปรายมาแล้วร้อยข่าวยามเย็น, รายการข่าวทางบลูสกายแชนแนล: พฤหัสบดีที่ 6 มิถุนายน 2556

ในปี พ.ศ. 2563 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูนโฟกัสสนามภาคเหนือ 'อบจ.ลำพูน' 5 คนเดินหน้าหาเสียงชิงชัยโค้งสุดท้าย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๓ , เล่ม ๑๒๗ ตอนที่ ๑๔ ข หน้า ๗๔, ๘ ธันวาคม ๒๕๕๓
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๒ , เล่ม ๑๒๖ ตอนที่ ๑๖ ข หน้า ๔, ๔ ธันวาคม ๒๕๕๒
# เลดี้แห่งชาลอตต์ (วอเทอร์เฮาส์)
เลดี้แห่งชาลอตต์  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ จิตรกรคนสำคัญชาวอังกฤษของกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์เทตในกรุงลอนดอนในสหราชอาณาจักร  

ภาพ "เลดี้แห่งชาลอตต์" ที่เขียนโดยจอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ในปี ค.ศ. 1888  เป็นภาพที่มาจากฉากหนึ่งจากกวีนิพนธ์ชื่อเดียวกันที่เขียนโดยลอร์ดอัลเฟรด เทนนีสัน"The Lady of Shalott 1888 ". Tate Gallery display caption, July 2007. Retrieved on 07 October, 2007. ที่เทนนีสันบรรยายถึงการหนีของสตรีสาว (ที่มาจากพื้นฐานอย่างคร่าว ๆ ของเรื่องราวของอีเลนแห่งแอสโทลัท ผู้โหยหาความรักอันสมบูรณ์แบบจากอัศวินเซอร์ลันซล็อต) ผู้พยายามติดตามเซอร์ลันซล็อตไปยังคาเมลอตของกษัตริย์อาเธอร์ วอเทอร์เฮาส์เขียนภาพนี้สามแบบในปี ค.ศ. 1888 The Lady of Shalott]". Tate Britain, London. 1894The Lady of Shalott 1894 ''. City Art Gallery, Leeds. และ 1916"I am Half-Sick of Shadows, said the Lady of Shalott". Art Gallery of Ontario, Toronto.

ตามตำนานแล้วเลดี้แห่งชาลอตต์ถูกห้ามไม่ให้มองตรงไปยังความเป็นจริงหรือโลกภายนอก ซึ่งทำให้นางต้องมองโลกจากกระจก และสานสิ่งที่เห็นเป็นพรม เมื่อเห็นหนุ่มสาวที่รักกันเดินเกี่ยวก้อยกันแต่ไกล ๆ ก็ยิ่งทวีความความสิ้นหวังให้แก่เลดี้แห่งชาลอตต์ยิ่งขึ้นไปอีก นางรอเวลาทั้งกลางวันและกลางคือให้ทุกอย่างกลับเป็นปกติอีก วันหนึ่งเลดี้แห่งชาลอตต์มองเห็นเซอร์ลันซล็อตเดินทางผ่านไปในกระจก นางก็หนีโดยเรือระหว่างที่พายุลงในฤดูใบไม้ร่วง ระหว่างที่แล่นเรือไปยังคาเมลอตและไปยังความตายที่จะมาถึงนางก็ร้องเพลงโศก ไม่นานเท่าใดนักอัศวินและเลดี้แห่งคาเมลอต รวมทั้งเซอร์ลันซล็อตก็มาพบร่างของเลดี้แห่งชาลอตต์แข็งเป็นน้ำแข็ง เซอร์ลันซล็อตจึงสวนมนต์ขอพรให้แก่วิญญาณของเลดี้แห่งชาลอตต์ พรมที่นางทอระหว่างที่ถูกจำขังก็ห้อยอยู่ข้างเรือ

จากตอนที่สี่ของกวีนิพนธ์:

thumb|200px|left|"เลดี้แห่งชาลอตต์มองหาเซอร์ลันซล็อต" โดย วอเทอร์เฮาส์เช่นกัน
กวีนิพนธ์นี้เป็นที่นิยมในบรรดากวีและจิตรกรกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์เป็นอันมาก และได้รับการวาดโดยจิตรกรหลายคนที่รวมทั้งดานเต เกเบรียล รอสเซ็ตติ, วิลเลียม มอว์ เอ็กลีย์และวิลเลียม โฮลแมน ฮันท์ ตลอดอาชีพการงานวอเทอร์เฮาส์หมกมุ่นอยู่กับกวีนิพนธ์ของทั้งเทนนีสันและจอห์น คีตส์ และระหว่างปี ค.ศ. 1886 ถึงปี ค.ศ. 1894 วอเทอร์เฮาส์ก็เขียนภาพสามภาพจากกวีนิพนธ์ของทั้งเทนนีสัน

แม้ว่าจะเป็นภาพและโทนจะมีโครงสร้างของศิลปะพรีราฟาเอลไลท์ หัวใจของภาพและรายละเอียดที่สะท้อนระหว่างใบไม้ของต้นไม้ที่ระน้ำและผมและรอยจีบของเสื้อผ้าและพรมเป็นแนวที่เปลี่ยนไปจากองค์ประกอบที่นำมาจากลักษณะของศิลปะฟื้นฟูคลาสสิก ภาพนี้เป็นภาพพรีราฟาเอลไลท์ตรงที่เป็นภาพที่แสดงความเปราะบางและชะตากรรมของสตรีในภาพที่อาบด้วยแสงยามพลบค่ำ"The Lady of Shalott (1888) by John William Waterhouse".  mseffie. Retrieved on 07 October, 2007. สตรีในภาพมองไปยังกางเขนที่วางอยู่ข้างเทียนสามเล่มที่หัวเรือ ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 เทียนมักจะใช้เป็นสัญลักษณ์ของชีวิต แต่ในภาพนี้มีเทียนเพียงเล่มเดียวที่ยังคงจุดสว่างอยู่

เฮนรี เทตอุทิศภาพ "เลดี้แห่งชาลอตต์" ให้แก่สาธารณชนในปี ค.ศ. 1894
# ปอร์โตแปรงซ์
ปอร์โตแปรงซ์ (,) หรือ ปอโตแปร็งส์ (,) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเฮติ จากการสำรวจประชากรอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2015 มีประชากร 987,310 คน

กรุงปอร์โตแปรงซ์ตั้งอยู่บริเวณอ่าวกอนาฟว์ ที่จุดพิกัด  อ่าวที่เมืองตั้งอยู่ยังเป็นท่าเรือทางธรรมชาติ ที่ยังคงมีความสำคัญด้านเศรษฐกิจตั้งแต่อารยธรรมของชาวอาราวัก ได้ตกอยู่ในอาณานิคมของฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1979 และยังคงเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเฮติ ผังเมืองมีลักษณะคล้ายกับแอมฟิเทียเตอร์ มีเขตการค้าติดกับน้ำ ขณะที่เขตอยู่อาศัยตั้งอยู่บนเขา พลเมืองของเมืองมีความไม่แน่ชัดเนื่องจากการเติบโตอย่างรวดเร็วของสลัม อย่างไรก็ตามมีการประเมินว่าประชากรตกอยู่ราว 2.5 และ 3 ล้านคน

ในปี ค.ศ. 2010 ปอร์โตแปรงซ์ประสบกับความหายนะจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 12 มกราคม ทำให้อาคารบ้านเรือน สิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ถูกทำลาย
# Nepenthes stenophylla
Nepenthes stenophylla หรือ Narrow-Leaved Pitcher-Plant,Phillipps, A. & A. Lamb 1996. Pitcher-Plants of Borneo. Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu. เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะบอร์เนียวClarke, C.M. 1997. Nepenthes of Borneo.  Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu. มีหม้อทรงกรวยสูง 25 ซม.Cheek, M.R. & M.H.P. Jebb 2001. Nepenthaceae. Flora Malesiana 15: 1–157. ถูกจัดสถานะการอนุรักษ์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ

ชื่อ stenophylla มาจากภาษากรีกจากคำว่า steno (แคบ) และ phylla (ใบ) ซึ่งหมายถึงรูปทรงของแผ่นใบ

 ลูกผสมตามธรรมชาติ 
N. fusca × N. stenophyllaPhillipps, A., A. Lamb & C.C. Lee 2008. Pitcher Plants of Borneo. Second Edition. Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu.
N. lowii × N. stenophylla
N. rajah × N. stenophylla
N. reinwardtiana × N. stenophylla
N. stenophylla × N. tentaculata
N. stenophylla × N. veitchii
# เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี (Ashraf Pahlavī; 26 ตุลาคม พ.ศ. 2462 — 7 มกราคม พ.ศ. 2559) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับสมเด็จพระราชินีตาจญ์ อัล-โมลูก และเป็นพระขนิษฐาฝาแฝดของพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์องค์สุดท้ายแห่งอิหร่าน

 พระประวัติ 
thumb|left|เจ้าหญิงอัชราฟ และพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี พระเชษฐาฝาแฝด
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับสมเด็จพระราชินีตาจ อัล-โมลูก ประสูติเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2462 ณ กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน มีพระเชษฐภคินีคือเจ้าหญิงชามส์ พระเชษฐาฝาแฝดคือชาห์โมฮัมหมัด เรซา และพระอนุชาคือเจ้าชายอาลี เรซา 

โดยภายหลังพระเชษฐาฝาแฝดของพระองค์ได้เถลิงถวัลยราชสมบัติเป็นชาห์แห่งอิหร่านและชาห์พระองค์สุดท้ายของอิหร่าน นอกจากนี้เจ้าหญิงอัชราฟสามารถรับสั่ง ภาษาเปอร์เซีย ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศสได้

 เสกสมรส 
เจ้าหญิงอัชราฟ ทรงเสกสมรสทั้งหมด 3 ครั้ง โดยครั้งแรก เจ้าหญิงอัชราฟได้เสกสมรสกับกับอาลี กอวัม ชาวชีราส ประเทศอิหร่าน ทั้งคู่มีโอรส 1 องค์ คือ ชาห์ราม กอวัม แต่เจ้าหญิงได้ทรงหย่า พระโอรสของเจ้าหญิงจึงใช้พระราชสกุลปาห์ลาวี-นียา Ashraf Pahlavi Institute for Iranian Contemporaly Histolical Studies

ต่อมาเจ้าหญิงได้เสกสมรสอีกครั้งกับอะหมัด ชาฟิก ชาวอียิปต์ โดยทั้งคู่มีพระบุตร 2 พระองค์ คือ ชาห์ริยาร์ ชาฟิก และอาซาเดห์ ชาฟิก และท้ายที่สุด เจ้าหญิงก็เสกสมรสกับเมห์ดี บูเชห์รี แต่ไม่มีพระบุตร อย่างไรก็ตามเจ้าหญิงอัชราฟยังประทับลี้ภัยในนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ส่วนเมห์ดี บูเชห์รีนั้น พำนักอยู่ในปารีส ประเทศฝรั่งเศส ทั้งคู่จึงมิค่อยได้มีโอกาสได้พบกัน

ในปี 2523 จูดี เคลเมสรุด (Judy Klemesrud) นักหนังสือพิมพ์จากหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์ ได้มาสัมภาษณ์เจ้าหญิงอัชราฟ เจ้าหญิงตรัสว่า "ฉันไม่ใช่แม่ที่ดี เพราะในชีวิตของฉัน ฉันไม่เคยทำให้ลูก ๆ มีความสุขเลย""Deposed Shah's Sister, in Heavily Guarded Luxury, Tells of Her Life-in-Exile :Security Guards With Dog 'Comfortable' Financial Situation. ", Ibid

 สิ้นพระชนม์ 
เจ้าหญิงอัชราฟสิ้นพระชนม์ที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2559 สิริพระชันษา 96 ปี ทั้งนี้รอเบิร์ต เอฟ. อาร์เมา (Robert F. Armao) ที่ปรึกษาส่วนพระองค์ ให้การว่าสาเหตุแห่งการสิ้นพระชนม์คือ "ความชราภาพ" และกล่าวว่า เจ้าหญิงสิ้นพระชนม์อย่างสงบในลักษณะบรรทม ณ พระตำหนักแห่งหนึ่งในยุโรปและไม่บ่งว่าเป็นประเทศใด โดยให้เหตุผลด้านความปลอดภัยในครอบครัวของพระองค์

 งานพระนิพนธ์ 
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี มีพระปรีชาสามารถในด้านการนิพนธ์หนังสือ โดยเจ้าหญิงได้นิพนธ์หนังสือไว้ 3 เล่ม โดย 2 เล่มแรก ตีพิมพ์ที่ประเทศอังกฤษ และอีก 1 เล่ม ตีพิมพ์ที่ประเทศฝรั่งเศส คือ
 Faces in a Mirror: Memoirs from Exile ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2523
 Jamais Resignee ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2524
 Time for Truth ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2538
# เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี  (เปอร์เซีย: ایمان پهلوی) (ประสูติ 12 กันยายน ค.ศ. 1993-) เป็นพระธิดาในเจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน กับเจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน ซึ่งเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของประเทศอิหร่าน ต่อจากพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ผู้เป็นพระอัยกาของเจ้าหญิง

 พระประวัติ 
เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี ประสูติเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1993 เป็นพระธิดาในเจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน กับเจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน ซึ่งเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของประเทศอิหร่าน เนื่องจากพระราชวงศ์อิหร่าน ได้เสด็จลี้ภัยจากการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของประเทศอิหร่าน ที่เปลี่ยนเป็นสาธารณรัฐอิสลาม ใน ค.ศ. 1979 โดยทั้งเจ้าหญิงอีมานจึงยังไม่เคยกลับไปยังดินแดนมาตุภูมิตั้งแต่แรกประสูติเลย เจ้าหญิงอีมานมีพระเชษฐภคินี 1 พระองค์คือ เจ้าหญิงนูร์ ปาห์ลาวี และพระขนิษฐาคือ เจ้าหญิงฟาราห์ ปาห์ลาวี  ปัจจุบันเจ้าหญิงยังศึกษาอยู่ในโรงเรียนในรัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา นอกจากนี้เจ้าหญิงอีมานสามารถรับสั่งเป็นภาษาเปอร์เซีย ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศส
# สุชาติ โชคชัยวัฒนากร
สุชาติ โชคชัยวัฒนากร (เกิด 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2500)  เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม อดีตกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม (ศักดิ์สยาม ชิดชอบ)

 ประวัติ 
สุชาติ เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 เป็นบุตรนายอาจิว นางกิมเฮียะ แซ่ตัน สมรสกับนางนงลักษณ์ โชคชัยวัฒนากร มีบุตรธิดา 3 คน คือ ฐิติรัตน์ โชคชัยวัฒนากร, ลัทธชัย โชคชัยวัฒนากร และฐิติมา โชคชัยวัฒนากร

สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ และระดับปริญญาตรี สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

 การทำงาน 
สุชาติ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรกในปี พ.ศ. 2529 ได้รับตำแหน่งทางการเมืองหลายตำแหน่ง ได้แก่ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม กระทรวงอุตสาหกรรม เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ต่อมาภายหลังจากการลาออกของประจักษ์ แกล้วกล้าหาญ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ทำให้สุชาติ ได้รับตำแหน่งนี้แทนพระบรมราชโองการ ประกาศ ให้รัฐมนตรีพ้นจากความเป็นรัฐมนตรีและแต่งตั้งรัฐมนตรี

สุชาติ เคยเป็นสมาชิกพรรคไทยรักไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคประชาราช ในปี พ.ศ. 2550 และย้ายมาสังกัดพรรคพลังประชาชนในปีเดียวกัน จากนั้นในปี พ.ศ. 2552 จึงได้ย้ายมาสังกัดพรรคภูมิใจไทย

ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย ลำดับที่ 16ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ (พรรคภูมิใจไทย) แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคได้รับที่นั่งในระบบบัญชีรายชื่อเพียง 5 ที่นั่งเท่านั้น

พ.ศ. 2562 เมื่อกนกวรรณ วิลาวัลย์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ได้ขอลาออกจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อ ทำให้สุชาติ ได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนกนกวรรณ

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๒ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๒, ๓ ธันวาคม ๒๕๔๘
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๗ ตอนที่ ๒๕ ข หน้า ๑๑, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๓
# Nepenthes villosa
Nepenthes villosa หรือ Villose Pitcher-Plant,Phillipps, A. & A. Lamb 1996. Pitcher-Plants of Borneo. Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu. เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของภูเขากีนาบาลูและภูเขาตัมบูยูกอน (Tambuyukon) ในตะวันออกเฉียงเหนือของบอร์เนียว เติบโตที่ความสูงสูงที่สุดมากกว่าหม้อข้าวหม้อแกงลิงทุกชนิดในบอร์เนียว ที่ความสูงมากกว่า 3200 ม. N. villosa มีลักษณะเพอริสโตมที่มีการวิวัฒนาการที่สูงและซับซ้อนมาก ซึ่งลักษณะเด่นนั้นคล้ายกับ N. edwardsiana และ N. macrophyllaClarke, C.M. 1997. Nepenthes of Borneo. Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu.

ชื่อ villosa มาจากภาษาละตินแปลว่า "เต็มไปด้วยขน" ซึ่งหมายถึงสิ่งปกคลุมที่มีอยู่หนาแน่นของหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 

N. villosa สูงไม่เกิน 60 ซม. ถึงแม้ว่าลำต้นอาจจะยาวถึง 8 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 10 มม. ปล้องเป็นทรงกระบอกอาจยาวถึง 10 ซม.

ใบคล้ายแผ่นหนังมีก้านใบ แผ่นใบรูปพายถึงรูปขอบขนานอาจยาวถึง 25 ซม. กว้าง 6 ซม. ปลายใบเว้าตื้น ก้านใบมีร่องเล็กตามยาว ยาวประมาณ 10 ซม. ปลอกหุ้มลำต้น เส้นใบปรากฏหนึ่งถึงสามเส้นในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ สายดิ่งอาจยาวถึง 50 ซม.

thumb|left|ลำต้นที่เลื้อยไต่กับหม้อ

หม้อบนและหม้อล่างคล้ายกัน มีทรงรูปคนโทถึงรูปไข่ สูงประมาณ 25 ซม. กว้าง 9 ซม. มีปีกคู่ตะเข็บ (กว้าง ≤15 มม.) อยู่ด้านหน้าของหม้อ ถึงแม้ว่าจะลดรูปลงเหลือแค่สันในหม้อบน ปากหม้อลาดเอียงและยกขึ้นในคอด้านหลัง ต่อมบนพื้นผิวภายในโค้งมีความหนาแน่น 200 ถึง 1300 ต่อมต่อตารางเซนติเมตรDanser, B.H. 1928. The Nepenthaceae of the Netherlands Indies. Bulletin de Jardin de Botanique, Buitenzorg, Série III, 9(3–4): 249–438. เพอริสโตมเป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง กว้าง 20 มม. มีฟันหรือสันรอบเพอริสโตม ฝารูปหัวใจและมีจุดที่ปลาย มีเดือยเดี่ยว (ยาว ≤20 มม.) ที่ฐานของฝา

N. villosa มีช่อดอกแบบช่อกระจะ ก้านช่อดอกอาจยาวถึง 40 ซม. ขณะที่แกนกลางยาว 20 ซม. ก้านดอกย่อยรูปเส้นด้าย-มีใบประดับย่อย ยาว 15 มม. กลีบเลี้ยงกลมถึงรูปไข่ ยาว 4 มม.Kaul, R.B. 1982. Floral and fruit morphology of Nepenthes lowii and N. villosa, montane carnivores of Borneo. American Journal of Botany 69(5): 793–803. 

thumb|หม้อบนทรงยาวที่ไม่ค่อยได้เห็นนัก

N. villosa มีสิ่งปกคลุมหนานแน่น เป็นขนยาวสีน้ำตาล ปกคลุมทุกส่วนของพืช
# หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม
หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม (; ดีวีดีในไทย ใช้ชื่อว่า "หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม" Farewell my Concubine (1993) หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม ดีวีดีในไทย ฉบับล่าสุด ใช้ชื่อปกว่า "หลายแผ่นดิน ไม่สิ้นใจก็ไม่ลืม") เป็นภาพยนตร์จีนที่กำกับโดยเฉิน ข่ายเกอ สร้างจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของลิเลียน ลี นักเขียนชาวฮ่องกง 

มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของโตวจื่อ นักแสดงอุปรากรจีนชาย ที่ได้รับการฝึกฝนให้รับบทเป็นตัวนาง กับซือโถว เพื่อนรุ่นพี่ที่คอยปกป้องโตวจื่อมาตั้งแต่เด็ก เมื่อเติบโตขึ้นโตวจื่อใช้ชื่อในการแสดงว่า เฉิงเตี๋ยอี  มีชื่อเสียงโด่งดังกับกับบทอวี้จี่อัน นางสนมของเซี่ยงอี่ (หรือ ฌ้อปาอ๋อง 232-202 ปีก่อนคริสตกาล) แม่ทัพแห่งแคว้นฉู่ตะวันตกในยุคราชวงศ์ฉิน ที่แสดงโดยซือโถว ซึ่งใช้ชื่อในการแสดงว่า ต้วนเสี่ยวโหลว  บทบาทของทั้งคู่มาจากอุปรากรปักกิ่งเรื่อง "ฌ้อปาอ๋อง" เกี่ยวกับการรบเมื่อ 202 ปีก่อนคริสตกาล ระหว่างเซี่ยงอี่ กับหลิวปัง, การสถาปนาราชวงศ์ฮั่น และเรื่อง "ศาลาโบตั๋น"   

ภาพยนตร์นำเสนอความสัมพันธ์แบบสามเส้าแบบ ชาย-ชาย-หญิง อัตลักษณ์ที่สับสนกับศิลปะต้องห้าม - Farewell to My Concubine ระหว่าง เฉิงเตี๋ยอี (รับบทโดย เลสลี่ จาง) กับ ต้วนเสี่ยวโหลว (รับบทโดย จาง เฟิงอี้) และนางโลมชื่อ จูเสียน (รับบทโดย กง ลี่) Farewell my Concubine พบกันเพื่อจาก โดยภาพยนตร์จบลงที่ความตายของเฉิงเตี๋ยอี โดยใช้ดาบเชือดคอตัวเอง เช่นเดียวกับในบทอวี้จี่อัน ที่ตัวเองเป็นผู้เล่น

ภาพยนตร์สะท้อนให้เห็นถึงวัฒนธรรมและการเมืองจีนในช่วงต้นทศวรรษที่ 20 ตั้งแต่ยุคสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง การพ่ายแพ้ของกองทัพญี่ปุ่น การโค่นล้มพรรคก๊กมินตั๋งโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน ผ่านยุคการปฏิวัติทางวัฒนธรรมที่งิ้วกลายเป็นสิ่งต้องห้าม จนมาถึงยุคปัจจุบัน Farewell My Concubine & Boy meets Boy, คอลัมน์ Food for Thought, นิตยสาร s-exchange  เป็นภาพยนตร์ภาษาจีนเพียงเรื่องเดียวที่ได้รับรางวัลปาล์มทองคำ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์  ประจำปี 1993
# ตัวแทน (แก้ความกำกวม)
agent, agency อาจหมายถึง

 กฎหมาย 

 ตัวแทน  - ชื่อสัญญาซึ่งให้บุคคลคนหนึ่ง เรียกว่า "ตัวแทน"  มีอำนาจทำการแทนบุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่า "ตัวการ"  และตัวแทนตกลงจะทำการนั้น
 ผู้ใช้ให้กระทำความผิด  - บุคคลผู้ก่อให้ผู้อื่นกระทำความผิดอาญา ไม่ว่าด้วยการใช้ บังคับ ขู่เข็ญ จ้าง วาน หรือยุยงส่งเสริม หรือด้วยวิธีอื่นใด
 ผู้สนับสนุนการกระทำความผิด  - บุคคลกระทำด้วยประการใด ๆ อันเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่ผู้อื่นกระทำความผิด ก่อนหรือขณะกระทำความผิด แม้ผู้กระทำความผิดจะมิได้รู้ถึงการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกนั้นก็ตาม
 สายลับ  - โดยเฉพาะสายลับที่ส่งมาเพื่อก่อกวนทางการเมือง
 ผู้แทน  - เช่น ผู้แทนฝ่ายบริหาร 
 ตัวแทน  - ในความหมายทั่ว ๆ ไป เช่น ตัวแทนทางทูต  ตัวแทนฝ่ายกงสุล 

 สถาบัน 

 หน่วยงาน  - บุคคล คณะบุคคล หรือสถาบัน ซึ่งประกอบกันเป็นองค์กรหนึ่ง ๆ เพื่อทำหน้าที่ใด ๆ เช่น หน่วยงานราชการ  หน่วยงานเอกชน  หน่วยงานของรัฐ 
 สำนักงาน  - สถานที่ทำการของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือบริษัทห้างร้านเป็นต้น เช่น สำนักงานข่าวกรอง  สำนักงานสลากกินแบ่ง  สำนักงานใหญ่ธนาคารออมสิน 
 ทบวง  - หน่วยงานประเภทหนึ่ง ซึ่งคนละความหมายกับ "ทบวง" ของประเทศไทยอันตรงกับภาษาอังกฤษว่า "sub-ministry"

 วิทยาศาสตร์ 

 สาร  - เช่น ชีวสาร  สารเพิ่มความชัดภาพ (}})
 ยา  - เช่น ยาสงบประสาทรอง
# โมนิกา (นักร้อง)
โมนิกา เดนิส อาร์โนลด์  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ โมนิกา  เกิดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1980 เป็นนักร้องแนวอาร์แอนด์บี นักแต่งเพลง และในบางครั้งเป็นนักแสดง ชาวอเมริกัน เกิดและโตในแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย เธอเป็นสมาชิกวงชาร์ล ทอมสัน แอนด์เดอะเมเจสติกส์ วงร้องประสานเสียงแนวกอสเปล 12 ช้ิน และเซ็นสัญญาเป็นศิลปินนักร้องกับค่ายอาริสตา ในปี 1995 เธอออกผลงานอัลบั้มเปิดตัว Miss Thang (1995) ที่มี 4 ซิงเกิลและทำให้เธอเป็นศิลปินที่อายุน้อยที่สุดที่มีซิงเกิลฮิตอันดับ 1 ติดต่อกัน 2 เพลงบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอตอาร์แอนด์บีซิงเกิลส์ชาร์ต

หลังจากความสำเร็จจากซิงเกิล "The Boy Is Mine" ที่ร้องร่วมกับนักร้องแบรนดี้ และอัลบั้มที่ 2 ในชื่อเดียวกัน ในปี 1998 เธอก็ถือเป็นศิลปินหญิงแนวอาร์แอนด์บีรุ่นใหม่ที่ประสบความสำเร็จที่สุดคนหนึ่งในกลางถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 อย่างไรก็ตามความนิยมของเธอก็ลดลงไปในช่วงคริสต์ทศวรรษ 2000 ที่เธอประสบกับปัญหาส่วนตัว รวมถึงการฆ่าตัวตายของแฟนหนุ่มของเธอ ปัญหาวุ่นวายกับอดีตคู่หมั้น โครีย์ "ซี-เมอร์เดอร์" มิลเลอร์ และการเลื่อนขายอัลบั้มชุดที่ 3 ชุด All Eyez on Me (2002) ในปี 2003 โมนิกา ออกอัลบั้มชุดที่ 4 ที่ชื่อ After the Storm หลังจากที่ไม่ประสบความสำเร็จ เธอก็มีซิงเกิลอันดับ 1 บนชาร์ตอาร์แอนด์บีอย่างเพลง "So Gone" หลังจากนั้นเธอก็ให้กำเนิดลูกชายคนแรกที่ชื่อ ร็อดนีย์ ราโมน ฮิลล์ ที่ 3 ในเดือนพฤษภาคม 2005 และหลังจากห่างหายไปในช่วงสั้น ๆ เธอกลับมาออกอัลบั้มชุดที่ 5 ชุด The Makings of Me ในเดือนตุลาคม 2006

ขณะที่เธอเป็นนักร้อง เธอก็มีชื่อเสียงจากการแสดงในภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์หลายเรื่อง รวมถึงรับบทสมทบในภาพยนตร์เรื่อง Boys and Girls (2000) และ ATL (2006) และยังแสดงในภาพยนตร์ของเอ็มทีวีเรื่อง Love Song (2000)