wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เจมส์ เอิร์ลแห่งเวสเซกซ์
เจมส์ เมานต์แบ็ตเทน-วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเวสเซกซ์ (เกิด 17 ธันวาคม พ.ศ. 2550) หรือชื่อเต็มว่า เจมส์ อเล็กซานเดอร์ ฟิลิป ธีโอ เป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งในราชวงศ์วินด์เซอร์ เป็นพระโอรสพระองค์ที่สองและพระองค์เดียวในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเอดินบะระ กับโซฟี ดัชเชสแห่งเอดินบะระ เป็นพระราชนัดดาคนเล็กในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร กับเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ และอยู่ในอันดับที่สิบห้าของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ

ประวัติ
เอิร์ลแห่งเวสเซกซ์ประสูติด้วยการผ่าคลอดเมื่อเวลา 16.20 นาฬิกา ตามเวลาท้องถิ่นของประเทศอังกฤษ ของวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ณ โรงพยาบาลฟริมลีย์พาร์ก เมืองฟริมลีย์ มณฑลเซอร์เรย์ เมื่อแรกประสูติมีน้ำหนัก 6 ปอนด์ 2 ออนซ์ (2.8 กิโลกรัม) เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ซึ่งทรงประทับอยู่ด้วยขณะนั้นได้ตรัสว่า "เงียบสงบกว่าครั้งก่อนมาก" และพระชายาทรง "สบายดี" และพระโอรสก็ "เหมือนกับทารกทั่วไปที่ตัวเล็ก น่ารักและน่ากอดมาก"op. cit. ไวเคานต์เซเวิร์นและพระชนนีเสด็จออกจากโรงพยาบาลเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และวันต่อมา ได้มีการประกาศชื่อของเอิร์ลแห่งเวสเซกซ์คือ เจมส์ อเล็กซานเดอร์ ฟิลิป ธีโอ มีพี่สาวคือ เลดีลูอีส วินด์เซอร์

ตำแหน่ง
 17 ธันวาคม พ.ศ. 2550 – 10 มีนาคม พ.ศ. 2566: เจมส์ เมานต์แบ็ตเทน-วินด์เซอร์ ไวเคานต์เซเวิร์น (James Mountbatten-Windsor, Viscount Severn)
ในทางกฎหมาย: เจ้าชายเจมส์แห่งเวสเซกซ์ (His Royal Highness Prince James of Wessex)
 10 มีนาคม พ.ศ. 2566 – ปัจจุบัน: เจมส์ เมานต์แบ็ตเทน-วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์ (James Mountbatten-Windsor, Earl of Wessex)
ในทางกฎหมาย: เจ้าชายเจมส์แห่งเอดินบะระ (His Royal Highness Prince James of Edinburgh)

พระราชหัตถเลขาที่ออกเมื่อปี พ.ศ. 2460 (และยังคงมีผลบังคับใช้ในปัจจุบัน) กำหนดให้พระราชอิสริยยศของเจ้าชายและฐานันดรศักดิ์ชั้น รอยัลไฮเนส เป็นของพระราชนัดดาผ่านสายพระราชโอรสของพระประมุขอังกฤษ ดังนั้นทารกไวเคานต์เซเวิร์นจะมีพระอิสริยยศทั้งหมดดังกล่าว และเป็น เจ้าชายเจมส์แห่งเวสเซกซ์ (His Royal Highness Prince James of Wessex)Royal Styles and Titles – 1917 Letters Patent อย่างไรก็ตาม เมื่อพระชนกและพระชนนีเสกสมรสกัน ได้มีการประกาศตามความประสงค์ว่า พระโอรสและพระธิดาจะมิทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายหรือเจ้าหญิง พร้อมทั้งฐานันดรศักดิ์ชั้น Royal Highness แต่เป็นโอรสและธิดาของเอิร์ลแทนNews story from the BBC พระโอรสคนโตสุดของเอิร์ลจะได้รับหนึ่งในบรรดาศักดิ์กิตติมศักดิ์รองของบิดาตามประเพณี ดังนั้นเจมส์ วินด์เซอร์จึงมียศเป็น "ไวเคานต์เซเวิร์น" แม้พระอิสริยยศทางทฤษฎีจะเป็นเจ้าชาย เมื่อทรงบรรลุนิติภาวะแล้วจะทรงสามารถใช้พระอิสริยยศและฐานันดรศักดิ์ของราชวงศ์อย่างเป็นทางการได้ หากประสงค์เช่นนั้น
# อะชิตะโนะพริซซึม
อะชิตะ โนะ พริซซึม  เป็นซิงเกิลร้องโดย ฮิราโนะ อายะ. วางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 6 กันยายน 2006  โดย แลนติส

 รายชื่อเพลง 
 "อะชิตะ โนะ พริซซึม"  
 "โยโรโคบิ โนะ ยูตะ"  
 "อะชิตะ โนะ พริซซึม" (off vocal)  
 "โยโรโคบิ โนะ ยูตะ" (off vocal)
# เลิฟ ★ กัน
"เลิฟ ★ กัน" เป็นซิงเกิลของฮิราโนะ อายะ  ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2550 โดย แลนติส ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่สี่ของเธอ

 รายชื่อเพลง 
 "Love ★ Gun" -3:52
 "Glitter" -3:44
 "Love ★ Gun" (Off Vocal) -3:52
 "Glitter" (Off Vocal) -3:42
# เพลงชาติเยเมน
"สหสาธารณรัฐ"  เป็นเพลงชาติของประเทศเยเมน ประพันธ์เนื้อร้องโดยอับดุลลอฮ์ อับดุลวาฮับ โนอ์มาน และทำนองโดยอัยยูบ ฏอริช เดิมเพลงนี้เคยใช้เป็นเพลงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเยเมน (เยเมนใต้) ต่อมาเมื่อมีการรวมชาติเยเมนใน ค.ศ. 1990 จึงได้ประกาศใช้เพลงนี้เป็นเพลงชาติของประเทศเยเมน

ในช่วงที่เยเมนใต้ใช้เพลงนี้ใน ค.ศ. 1979 ถึง 1990 เพลงนี้มีชื่อว่า "เพลงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเยเมน" 

 เนื้อร้อง 
 ฉบับราชการ (ตั้งแต่ พ.ศ. 2549)
ภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรโรมันสัทอักษรสากลแปลไทยบทประสานเสียง:
โอ้โลกเอ๋ย จงย้ำเตือนบทเพลงแห่งข้า
จงสะท้อนก้องไปเรื่อย ๆ
จงจดจำแต่ละย่างก้าวด้วยความปรีดาของข้า
จงคลุมไว้ด้วยผ้าคลุมอันเปล่งประกายแห่งงานเฉลิมฉลองของพวกเรา
𝄆 โอ้โลกเอ๋ย จงย้ำเตือนบทเพลงแห่งข้า 𝄇

ความสามัคคีของข้า ความสามัคคีของข้า
โอ้บทเพลงที่น่ามหัศจรรย์เข้าไปในตัวท่านเอง
เจ้าขอสัญญาในคำตอบของเรา
ธงไตรรงค์ของข้า
โอ้ผ้าถูกติดจากดวงอาทิตย์ทุกดวง
ชูธงขึ้นบนสู่ยอดเสาตลอดไป
ประเทศของข้า ประเทศของข้า
โอ้แหล่งกำเนิดของความแข็งแกร่ง มอบความแข็งแกร่งของข้า 
และรักษาประเทศชาติของข้าให้ดีที่สุดต่อเจ้า

ในศรัทธาและความรัก ข้าคือส่วนหนึ่งของมนุษยชาติ
ข้าคือคนอาหรับตลอดชีวิตของข้า
หัวใจข้าเต้นเป็นจังหวะเคียงคู่เยเมน
ไม่มีชาติต่างด้าวใดมีอำนาจเหนือเยเมนได้

 ฉบับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเยเมน (2522 - 2533) และสาธารณรัฐเยเมน (2533 - 2549) 
ภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรโรมันแปลไทยบทประสานเสียง:
โอ้โลกเอ๋ย จงย้ำเตือนบทเพลงแห่งข้า
จงสะท้อนก้องไปเรื่อย ๆ 
จงจดจำแต่ละย่างก้าวด้วยความปรีดาของข้า
จงคลุมไว้ด้วยผ้าคลุมอันเปล่งประกาย
𝄆 โอ้โลกเอ๋ย จงย้ำเตือนบทเพลงแห่งข้า 𝄇

๑
โอ้ ประเทศของข้า พวกเราเป็นลูกหลานของผู้เป็นสุภาพบุรุษของท่าน
เราจะรักษาความเลิศศักดิ์ของพระองค์ทั้งหมดไว้ในมือของเรา
แสงสว่างจะคงอยู่ตลอดไปทุกหนทุกทาง
หินทุกก้อน อยู่ภายใต้ขุนเขาของท่าน
ตราบทั้งอนุภาค ในผืนดินของท่าน

เศษชิ้นที่เหลือของน้ำผู้เป็นของท่าน
เป็นของเรา
เป็นอธิปไตยแห่งความหวังของเรา
สิทธิของเรา
พวกท่านมาจากความรุ่งโรจน์อันยิ่งใหญ่ในอดีตของเรา
𝄆 โอ้โลกเอ๋ย จงย้ำเตือนบทเพลงแห่งข้า 𝄇

๒
ความสามัคคีของข้า ความสามัคคีของข้า
โอ้บทเพลงที่น่ามหัศจรรย์เข้าไปในตัวท่านเอง เจ้าขอสัญญาในคำตอบของเรา
ธงไตรรงค์ของข้า ธงไตรรงค์ของข้า
โอ้ผ้าถูกติดจากดวงอาทิตย์ทุกดวง ชูธงขึ้นบนสู่ยอดเสาตลอดไป
ประเทศของข้า ประเทศของข้า
โอ้แหล่งกำเนิดของความแข็งแกร่ง มอบความแข็งแกร่งของข้า และรักษาประเทศชาติของข้าให้ดีที่สุดต่อเจ้า

ในศรัทธาและความรัก ข้าคือส่วนหนึ่งของมนุษยชาติ 
และข้าคือคนอาหรับตลอดชีวิตของข้า
และหัวใจข้าเต้นเป็นจังหวะเคียงคู่เยเมน
ไม่มีชาติต่างด้าวใดมีอำนาจเหนือเยเมนได้

บทประสานเสียง

𝄆 โอ้โลกเอ๋ย จงย้ำเตือนบทเพลงแห่งข้า 𝄇
# อุทยานแห่งชาติภูจองนายอย
อุทยานแห่งชาติภูจองนายอย ตั้งอยู่ในท้องที่อำเภอบุณฑริก อำเภอนาจะหลวย และอำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศลาวและกัมพูชา ได้รับประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 53 ของประเทศไทย เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2530  มีเนื้อที่ประมาณ 428,750 ไร่ หรือ 686 ตารางกิโลเมตร คำว่า ภูจองนายอย มีที่มาจากคำ 2 คำคือ ภูจอง กับ นายอย คำว่า ภูจอง หมายถึง ภูเขาที่มีต้นจองขึ้นอยู่หนาแน่น ซึ่งทางภาคอีสานเรียกหมากจอง ทางภาคกลางเรียกว่าต้นสำรอง ส่วนคำว่า นายอย เพี้ยนมาจากคำว่า น้ำย้อย รวมความแล้วอุทยานแห่งชาติภูจองนายอย หมายถึงภูเขาที่มีต้นสำรองขึ้นอยู่มากและมีน้ำไหลย้อยตามหน้าผาของลำน้ำตามอุทยาน 

ลักษณะภูมิประเทศ
อุทยานแห่งชาติภูจอง-นายอย พื้นที่ป่าส่วนใหญ่เป็นที่ราบ และเนินเขาซึ่งลาดไปทางทิศใต้ มีความสูงเฉลี่ยประมาณ 300 – 600 เมตร จากระดับน้ำทะเลสภาพป่าโดยทั่วไปเป็น ป่าดิบแล้ง ป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรัง มีพรรณไม้ขึ้นอยู่หนาแน่น ประมาณ 75 % ของพื้นที่ มีสภาพธรรมชาติที่งดงาม มีสภาพป่าสมบูรณ์ ในพื้นที่พบ “ ต้นจอง ” หรือต้นสำรองจำนวนมากอันเป็นที่มาของชื่ออุทยาน ฯ ส่วน “ นายอย ” มาจากคำว่า น้ำย้อย ที่แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์ของแหล่งต้นน้ำลำธาร มีน้ำไหลย้อยลงมาตามเพิงผาที่อยู่ใกล้น้ำตก และมีลำน้ำสายน้ำสำคัญต่าง ๆ เช่น ลำโดมน้อย ลำโดมใหญ่และห้วยหลวง เป็นต้น 

ลักษณะภูมิอากาศ
อุทยานแห่งชาติภูจอง-นายอย อยู่ในเขตภูมิอากาศแบบ ภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา (Tropical savanna climate) คือมีช่วงความแตกต่างของฤดูฝนและฤดูแล้งอย่างเห็นชัดเจน มีช่วงกลางวันยาวในภาคฤดูร้อน และมีอุณหภูมิเฉลี่ยสูงตลอดปีประมาณ 35.9 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปี 1,125.6 มม. ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยสูงสุดในเดือนสิงหาคม ประมาณ 322.6 มม. ความชื้นสัมพัทธ์โดยเฉลี่ยทั้งปี 72.9 %

ทรัพยากรป่าไม้
สภาพป่าของอุทยาน สามารถแบ่งออกเป็นป่าชนิดต่างๆ โดยอาศัยปัจจัยทางสภาพภูมิประเทศ สภาพภูมิอากาศ ลักษณะดินและลักษณะเด่นของพืชพรรณได้ ดังนี้

สังคมพืชประเภทผลัดใบ (Decidouous Forest)
- ป่าเต็งรัง (Dry Diperocarp Forest) ลักษณะทั่วไปของป่าเป็นป่าโปร่ง ดินไม่ค่อยสมบูรณ์ หน้าดินตื้น ต้นไม้มีขนาดเล็ก ยกเว้นบางพื้นที่มีหน้าดินหนาและไม่ถูกรบกวนมากนัก ต้นไม้จึงจะมีขนาดใหญ่และขนาดกลางผสม พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ เต็ง รัง พะยอม เหียง กราด

- ป่าเบญจพรรณ (Mixed Decidouous Forest) หรือ เรียกป่าผสมผลัดใบ

สังคมพืชประเภทไม่ผลัดใบ (Evergreen Forest)
- ป่าดิบแล้ง (Dry Evergreen Forest)

ทรัพยากรสัตว์ป่า
เนื่องจากสภาพป่าของอุทยานแห่งชาติภูจองนายอย ยังมีความอุดมสมบูรณ์อยู่มากจึงเป็นที่อยู่อาศัยและแหล่งอาหารของสัตว์ป่าเป็นจำนวนมาก

- สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เช่น เลียงผา กวางป่า เก้ง กระจงเล็ก หมูป่า ชะมด หมีขอ หมาใน หมูหริ่ง กระต่ายป่า ชะนี กระทิง เป็นต้น

- สัตว์ปีก พบว่ามีจำนวนประมาณ 150 ชนิด ที่สำคัญได้แก่ เป็ดก่า เป็นต้น

- สัตว์เลื้อยคลาน เช่น ตุ๊กแกบ้าน กิ้งก่า เต่าเหลือง แย้ขีด งูหลาม งูจงอาง งูเห่า เป็นต้น

- สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก เช่น คางคกบ้าน เขียดหลังขีด กบนา เขียดตะปาด เป็นต้น

แหล่งท่องเที่ยว
 น้ำตกห้วยหลวง หรือ น้ำตกถ้ำบักเตว
 ตั้งอยู่ที่บ้านแก้งเรือง อำเภอนาจะหลวย เป็นน้ำตกขนาดใหญ่สูงราว 30 เมตร ด้านล่างมีแอ่งน้ำ และลานหินขนาดใหญ่
 สวนหินพลานยาว
  เป็นกลุ่มหินรูปร่างแปลกตา กระจัดกระจายไปทั่วบริเวณกว้าง

สถานที่ติดต่อ : ที่ทำการอุทยานฯ หมู่ 3 ต.นาจะหลวย อ.นาจะหลวย จ.อุบลราชธานี 34280 โทรศัพท์ : 0 4521 0706 (สอบถามข้อมูลทั่วไปและการเปิดแหล่งท่องเที่ยวได้ที่หมายเลขนี้)
# สุมาลี บำรุงสุข
สุมาลี บำรุงสุข เป็นนักเขียนและนักแปลหนังสือสำหรับเด็กชาวไทย มีผลงานแปลเช่น แฮร์รี่ พอตเตอร์ นิทานของบีเดิลยอดกวี และผลงานเขียนเช่น เรื่องของม่าเหมี่ยว... และ ใครดีที่สุด

สุมาลีเกิดที่กรุงเทพมหานคร เมื่อ พ.ศ. 2498 เธอเริ่มเส้นทางนักเขียนอาชีพตั้งแต่อายุ 15 ปี ด้วยการเขียนเรื่องสำหรับเด็กส่งให้นิตยสาร สตรีสารภาคพิเศษ
จากนั้นเมื่อจบจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก็ได้ทำงานในกองบรรณาธิการวารสารสำหรับเด็กชื่อ สวิตา อยู่พักหนึ่ง ก่อนเปลี่ยนไปทำงานสายวิชาการ แต่ในระหว่างนั้นก็ยังเขียนและแปลหนังสือสำหรับเด็กอยู่อย่างสม่ำเสมอ ปัจจุบันประกอบอาชีพนักเขียนอิสระเต็มตัว และอาศัยอยู่ที่เมืองแมนเชสเตอร์ สหราชอาณาจักรสุมาลี บำรุงสุข. นานมีบุ๊คส์. https://www.nanmeebooks.com/author/index/writer/profile/%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%B5%20%E0%B8%9A%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%82_/ สุมาลีเป็นพี่น้องกับ สุรชาติ บำรุงสุขศ.ดร.สุรชาติ บำรุงสุข อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ สุกัญญา บำรุงสุข อาจารย์ประจำภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

 ผลงาน 

ผลงานเขียน
 เรื่องของม่าเหมี่ยว...
 ม่าเหมียวและเพื่อน 
 นิทานเจ้าหญิง
 เรื่องเล่าก่อนเข้านอน
 ปริศนาหน้าร้อน
 ม๊อก แมวมหัศจรรย์
 ใครดีที่สุด
 ลวงรัก
 อยู่วังสระปทุม

ผลงานแปล
 แปลหนังสือชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ ภาค แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์, แฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ, แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์, แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม และ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต
 แปลหนังสือเรื่อง นิทานของบีเดิลยอดกวี
 แปลหนังสือเรื่อง ผจญภัยในแดนเงือก
# อุทยานแห่งชาติพนมกุเลน
อุทยานแห่งชาติพนมกุเลน  เป็นอุทยานในทิวเขาพนมกุเลน จังหวัดเสียมราฐ ประเทศกัมพูชา บนยอดเขาเป็นต้นแม่น้ำลำธารที่ไหลผ่านแผ่นทับหลังรูปสลัก น้ำในลำธารนี้ชาวกัมพูชาเชื่อว่าเป็นแม่น้ำที่ศักดิ์สิทธิ์ ใช้ในการพระราชพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาและพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดมสีหมุนี อีกด้วย ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1993 และมีพื้นที่  โดยมีชื่อทางการในภาษาเขมรว่า อุทยานแห่งชาติพระชัยวรมัน-นโรดม พนมกุเลน 

ในสมัยจักรวรรดิเขมร พื้นที่นี้มีชื่อว่า มเหนทรบรรพต และเป็นที่ที่พระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ประกาศตัวพระองค์เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของจักรวรรดิขแมร์Higham, 2001: pp. 54–59

โบราณสถาน
thumb|right|200px|พระอินทร์ที่ประสาท Koki (พนมกุเลน) คริสต์ศตวรรษที่ 9
อุทยานแห่งชาติพนมกุเลนตั้งอยู่ในอำเภอสวายเลอ โดยอยู่ห่างจากเสียมราฐประมาณ  และห่างจากปราสาทบันทายศรีประมาณ  อุทยานนี้มีลักษณะธรรมชาติ พื้นที่ทางประวัติศาสตร์ และจุดสังเกตอื่น ๆ ที่ทำให้อุทยานนี้เป็นสถานที่สำคัญที่ควรไปเยี่ยมชม

น้ำตก
อุทยานนี้มีน้ำตกหลักสองแห่ง : 
น้ำตกแรก: สูง  และกว้างประมาณ  ในช่วงฤดูฝน
น้ำตกที่สอง: สูง  และกว้างประมาณ  ในช่วงฤดูฝน
# สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์
สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ หรือ สถาปัตยกรรมไบแซนทีน  เป็นสถาปัตยกรรมที่เริ่มประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 5 ลักษณะอาคารส่วนใหญ่เป็นโดมคลุมบนเนื้อที่กลม สี่เหลี่ยม หรือรูปหลายเหลี่ยม บางครั้งมีการจัดรูปทรงภายนอกเป็นโดมหลายอัน ต่างขนาดกัน ลดหลั่นกันไป โดยส่วนใหญ่ยึดหลักสมดุลชนิด 2 ข้างเท่ากันรอบแกนใดแกนหนึ่ง เช่น โบสถ์เซนต์มาร์ค ที่เวนิส ประเทศอิตาลี 

ยุคไบแซนไทน์มักเริ่มตันขึ้นใน ค.ศ. 330 เมื่อจักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราชย้ายเมืองหลวงของจักรวรรดิโรมันไปยังบิแซนเทียม ซึ่งในภายหลังได้กลายเป็นคอนสแตนติโนเปิล จนกระทั่งการล่มสลายของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ใน ค.ศ. 1453 อย่างไรก็ตาม ในขั้นต้นยังไม่มีเส้นแบ่งที่ชัดเจนระหว่างจักรวรรดิไบแซนไทน์และจักรวรรดิโรมัน สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ยุคแรกมีลักษณะเฉพาะและดูแยกไม่ออกจากสถาปัตยกรรมโรมันยุคก่อน คำศัพท์นี้ได้รับการแนะนำโดยนักประวัติศาสตร์ยุคใหม่ เพื่อระบุจักรวรรดิโรมันยุคกลาง ในขณะที่มีการวิวัฒนาการเป็นเอกลักษณ์ทางศิลปะและวัฒนธรรมที่โดดเด่น โดยศูนย์กลางอยู่ที่เมืองหลวงใหม่แห่งคอนสแตนติโนเปิล (ปัจจุบันนี้คืออิสตันบูล) มากกว่าโรมและบริเวณโดยรอบ
# ออสซิริอันด์
ออสซิริอันด์ (Ossiriand) เป็นชื่อดินแดนในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ถูกกล่าวอ้างถึงอยู่ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซิลมาริลลิออน และ Unfinished Tales มีชื่อเรียกอื่นๆ ว่า ดินแดนแห่งแม่น้ำทั้งเจ็ด หรือ ลินดอน ตั้งอยู่ทางฟากตะวันตกของเทือกเขาเอเร็ดลูอิน เป็นดินแดนส่วนหนึ่งในแผ่นดินเบเลริอันด์ ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของพวกเอลฟ์ในยุคที่หนึ่งของอาร์ดา

 ลักษณะทางภูมิศาสตร์ 
ออสซิริอันด์เป็นชื่อเรียกดินแดนที่เป็นส่วนหนึ่งอยู่ในแผ่นดินเบเลริอันด์ มีเทือกเขาเอเร็ดลูอินอยู่ทางตะวันออก และมีแม่น้ำเกลิออนเป็นแนวพรมแดนธรรมชาติทางด้านตะวันตก แคว้นออสซิริอันด์มีแม่น้ำอื่นไหลผ่านอีกหกสาย ตั้งต้นจากเทือกเขาเอเร็ดลูอินผ่านดินแดนออสซิริอันด์ไปลงแม่น้ำเกลิออน ได้แก่
 แม่น้ำอัสคาร์ (รัธโลริเอล)
 แม่น้ำธาลอส
 แม่น้ำเลโกลิน
 แม่น้ำบริลธอร์
 แม่น้ำดุยล์เวน
 แม่น้ำอดูรันท์

เมื่อรวมกับแม่น้ำเกลิออน เป็นเจ็ดสาย จึงมักเรียกแคว้นออสซิริอันด์อีกชื่อหนึ่งว่า ดินแดนแห่งแม่น้ำทั้งเจ็ด หรือ ดินแดนสัตตนที

แคว้นออสซิริอันด์เป็นผืนป่าอุดมสมบูรณ์ เป็นที่อาศัยของเอลฟ์ชาวเทเลริกลุ่มหนึ่งชื่อว่า ชาวนันดอร์ เอลฟ์กลุ่มนี้หลังจากสงครามครั้งแรกแห่งเบเลริอันด์ ได้รับความเสียหายล้มตายไปมาก จึงพากันหลบซ่อนพรางตัวอยู่ในป่าไม่สู้รบซึ่งหน้า ภายหลังเรียกชื่อว่า ไลเควนดิ หรือกรีนเอลฟ์ (เอลฟ์เขียว) นอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกเอลฟ์เหล่านี้อีกชื่อว่า ลินดาร์ (เนื่องจากพวกเขาชอบขับร้องลำนำเพลง) ดินแดนออสซิริอันด์จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งตามชื่อชาวลินดาร์ว่า แคว้นลินดอน

ทรีเบียร์ด เอนท์แห่งป่าฟังกอร์น ก็เคยร้องเพลงให้เมอร์รี่และปิ๊ปปิ้นฟัง ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ว่า ครั้งหนึ่งเขาเคยเดินเล่นอยู่ในป่า นันทาซาริออน ซึ่งหมายถึงแคว้นออสซิริอันด์นี้เอง

ดินแดนด้านใต้ของออสซิริอันด์แถบแควอดูรันท์ เป็นดินแดนซึ่ง เบเรน และ ลูธิเอน ได้กลับมาใช้ชีวิตอยู่หลังจากฟื้นคืนจากความตาย จึงมีชื่อเรียกว่า 'แผ่นดินของผู้ฟื้นคืนชนม์' ทั้งสองปลูกบ้านอยู่บนเกาะกลางแควอดูรันท์ ชื่อว่าเกาะโทลกาเลน

แคว้นออสซิริอันด์ด้านใต้บางส่วน รอดพ้นจากเหตุวินาศปลายยุคที่หนึ่งเมื่อแผ่นดินเบเลริอันด์จมลงสู่ใต้สมุทร กิลกาลัด เคียร์ดัน และเอลฟ์จำนวนหนึ่งมาตั้งอาณาจักรอยู่ที่นี่ในยุคที่สอง เรียกว่าอาณาจักรลินดอน  ภายหลังเมื่อกิลกาลัดสิ้นพระชนม์และอาณาจักรลินดอนล่มสลาย ยังคงเหลือเมืองท่าสำคัญ มิธลอนด์ ซึ่งเอลฟ์ทั้งปวงจะต้องมาเยือนเพื่อออกเดินทางกลับสู่แผ่นดินอมตะ
# เดนนิส หวัง
เดนนิส หวัง หรือ หวัง จงมก (; เกิด พ.ศ. 2521) เป็นนักออกชาวอเมริกัน-เกาหลี ของบริษัทกูเกิล เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ออกแบบโลโก้สัญลักษณ์วันพิเศษและวันหยุดให้กับเว็บไซต์กูเกิล งานออกแบบครั้งแรกที่ออกมาคือ สัญลักษณ์กูเกิลวันชาติอเมริกัน เมื่อ 4 กรกฎาคม 2543 หลังจากที่แลร์รี เพจ และเซอร์เกย์ บริน ได้ขอร้องให้เขาช่วยออก นับแต่นั้นมา เขาได้รับหน้าที่เป็นผู้ออกแบบโลโก้ทั้งหมดของกูเกิลสำหรับวันหยุด Google's unknown artist has huge following ข่าวจากซีเอ็นเอ็นพร้อมรูปถ่าย โดยโลโก้อื่นที่ออกแบบรวมถึง วันคริสต์มาส วันขอบคุณพระเจ้า รวมถึงวันเกิดของบุคคลสำคัญของโลกเช่นกัน

เดนนิสเกิดที่เมืองนอกซ์วิลล์ ในรัฐเทนเนสซี เมื่ออายุ 5 ปี เขาได้ย้ายไปอยู่ที่จังหวัดเกียงกี ประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งเขาได้เรียนในระดับประถมที่นั่นและกลับมาที่นอกซ์วิลล์จบการศึกษาในระดับมัธยม
# ฟ็อยชท์ไมเออร์
ฟ็อยชท์ไมเออร์  เป็นตระกูลประติมากร ช่างปูนปั้น และช่างปูน (plasterer) แบบโรโกโกเว็สโซบรุน (Wessobrunn) ที่มีชื่อเสียงของประเทศเยอรมนี  

สมาชิกที่มีชื่อเสียงของตระกูลนี้ก็มีพี่น้อง ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ, โยฮัน มิชชาเอล (ผู้พ่อ) และมิชชาเอล กับลูกและหลาน 

 ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ ฟ็อยชท์ไมเออร์ (Franz Joseph Feuchtmayer; ค.ศ. 1660–1718)
 โยเซ็ฟ อันโทน ฟ็อยชท์ไมเออร์ (Joseph Anton Feuchtmayer; ค.ศ. 1696–1770)
 โยฮัน มิชชาเอล ฟ็อยชท์ไมเออร์ (ผู้พ่อ) (Johann Michael Feuchtmayer the Elder; ค.ศ. 1666–1713)
 มิชชาเอล ฟ็อยชท์ไมเออร์ (Michael Feuchtmayer; ค.ศ. 1667) 
 ฟรันทซ์ ซาเวอร์ ฟ็อยชท์ไมเออร์ (ผู้พ่อ) (Franz Xaver Feuchtmayer the Elder; ค.ศ. 1705–1764) 
 ฟรันทซ์ ซาเวอร์ ฟ็อยชท์ไมเออร์ (ผู้ลูก) (Franz Xaver Feuchtmayer the Younger; ค.ศ. 1735) 
โยฮัน มิชชาเอล ฟ็อยชท์ไมเออร์ (ผู้ลูก) (Johann Michael Feuchtmayer the Younger; ค.ศ. 1709–1772)
สถาปัตยกรรมและประติมากรรมโดยฟรันทซ์ โยเซ็ฟ ฟ็อยชท์ไมเออร์

สถาปัตยกรรมและประติมากรรมโดยโยเซ็ฟ อันโทน ฟ็อยชท์ไมเออร์

สถาปัตยกรรมและประติมากรรมโดยฟรันทซ์ ซาเวอร์ ฟ็อยชท์ไมเออร์ (ผู้พ่อ)

สถาปัตยกรรมและประติมากรรมโดยโยฮัน มิชชาเอล ฟ็อยชท์ไมเออร์ (ผู้ลูก)
ผลงานบางชิ้นของโยฮัน มิชชาเอล ฟ็อยชท์ไมเออร์ (ผู้ลูก) ทำร่วมกับพี่ชาย ฟรันทซ์ ซาเวอร์ ฟ็อยชท์ไมเออร์ (ผู้พ่อ) 

สถาปัตยกรรมและประติมากรรมโดยฟรันทซ์ ซาเวอร์ ฟ็อยชท์ไมเออร์ (ผู้ลูก)
# โยฮัน มิชชาเอล ฟ็อยชท์ไมเออร์ (ผู้ลูก)
โยฮัน มิชชาเอล ฟ็อยชท์ไมเออร์ (ผู้ลูก)  หรือบางครั้งสะกด ; ค.ศ. 1709–1772) เป็นประติมากรและช่างปูน (plasterer) แบบโรโกโกเว็สโซบรุน (Wessobrunn) ที่มีชื่อเสียงของประเทศเยอรมนี และเป็นสมาชิกของตระกูลฟ็อยชท์ไมเออร์ที่มีชื่อเสืยงทางศิลปะแบบโรโกโก

โยฮัน มิชชาเอล ฟ็อยชท์ไมเออร์ มีผลงานร่วมกับโยฮัน มิชชาเอล ฟิชเชอร์ (Johann Michael Fischer), โยฮัน โยเซ็ฟ คริสทีอัน (Johann Joseph Christian) และฟรันทซ์ โยเซ็ฟ ชปีเกลอร์ (Franz Joseph Spiegler) ศิลปินกลุ่มนี้สร้างสิ่งก่อสร้างสำคัญ ๆ บนทางบารอก Upper Swabian (Baroque Route) ในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเยอรมนี

 การก่อสร้างและสถาปัตยกรรม 
thumb|right|200px|ปูนปั้นออกแบบโดยฟ็อยชท์ไมเออร์ที่สำนักสงฆ์ซวีฟัลเทิน (Zwiefalten Abbey)
thumb|right|200px|ภาพเขียนแสดงให้เห็นแท่นบูชาที่วัดเฟียร์ทเซนไฮลีเกินที่บาทชตัฟเฟิลชไตน์ (Church of Vierzehnheiligen, Bad Staffelstein)

 ประเทศออสเตรีย 
 วิลเฮริง (Wilhering) —Stiftskirche Mariä Himmelfahrt (ปูนปั้นที่ transepts และ choir)

 ประเทศเยอรมนี - บาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค 
 บาทเซ็คคิงเงิน (Bad Säckingen) — คอนแวนต์เซนต์ฟริโดลิน (Convent Church of St. Fridolin) (ค.ศ. 1751) (ปุนปั้น) 
 วิลเฮริง (Wilhering) — วัดแสวงบุญเซนต์แอน (Pilgrimage Church of St. Anne) (ค.ศ. 1755) (ปูนปั้น และแท่นบูชาด้านข้าง) 
 คิสเล็ค (Kisslegg) — ปราสาทใหม่ (Neues Schloss) (ค.ศ. 1721–1727) (ปูนปั้นซิบิลบนบันได)
 เซอ็อนอิมคีมเกา (Seeon im Chiemgau) — ชาเปลเซนต์นิโคลัสที่สำนักสงฆ์เซนต์แลมเบิร์ต (Chapel of St. Nicholas) (ปูนปั้น)
 ซีคมาริงเงิน (Sigmaringen) — วัดเซนต์จอห์นดิอีแวนเจลิสต์ (Church of St. John the Evangelist) (แท่นบูชา)
 ซวีฟัลเทิน (Zwiefalten) — สำนักสงฆ์ซวีฟัลเทิน (Zwiefalten Abbey) (ค.ศ. 1741–1747) (ปูนปั้น)

 ประเทศเยอรมนี - ไบเอิร์น 
 อามอร์บัค (Amorbach) — วัดเซนต์มารีอา (Abbey Church of St. Maria) (แท่นบูชาเอกและรอง) 
 เอาคส์บวร์ค (Augsburg) — วัดเซนต์แมกดาเลนา (Dominican Church of St. Magdalena) (ค.ศ. 1716) (ปูนปั้น) 
 ดีเซินอัมอัมเมอร์เซ (Dießen am Ammersee) — วัดเซนต์มารีอา (Church of St. Maria) (ค.ศ. 1739) (ปูนปั้น) 
 อ็อทโทบ็อยเริน (Ottobeuren) — อารามอ็อทโทบ็อยเริน (Monastery Church of the Holy Trinity) (ค.ศ. 1737–1766) (ปูนปั้น) 
 บาทชตัฟเฟิลชไตน์ (Bad Staffelstein) — วัดเฟียร์ทเซนไฮลีเกิน (Church of Vierzehnheiligen) (ปูนปั้นที่แท่นบูชา) 
 เวือทซ์บวร์ค (Würzburg) — วัดเซนต์มารีอา (Church of St. Maria) (ค.ศ. 1747–1750) (ปูนปั้น)

 ข้อมูลเพิ่มเติม  
 ศิลปะโรโกโก
 อารามอ็อทโทบ็อยเริน

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์ของสำนักสงฆ์อ็อทโทบ็อยเริน 

 สมุดภาพ 
ผลงานบางชิ้นของโยฮัน มิชชาเอล ฟ็อยชท์ไมเออร์ (ผู้ลูก) ทำร่วมกับพี่ชาย ฟรานซ์ ซาเวียร์ ฟ็อยชท์ไมเออร์ (ผู้พ่อ)
# โยเซ็ฟ อันโทน ฟ็อยชท์ไมเออร์
thumb|right|250px|ภาพ:Überlingen Museum Feuchtmayer Anna.jpg|เซนต์แอนนา (ค.ศ. 1750) ปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์ที่อือเบอร์ลิงเงิน
thumb|250px|แท่นบูชาภายในวัดฟรานซิสกัน (Franziskanerkirche) ที่อือเบอร์ลิงเงิน
โยเซ็ฟ อันโทน ฟ็อยชท์ไมเออร์  ทำพิธีศีลจุ่มเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1696 ที่เมืองลินทซ์ ประเทศออสเตรีย เสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1770 ที่มิมเมินเฮาเซิน (Mimmenhausen) ใกล้เมืองซาเล็ม (Salem) ประเทศเยอรมนี โยเซ็ฟ อันโทน เป็นประติมากรและช่างปูนปั้น (stuccoist) แบบโรโกโกเวสโซบรุน (Wessobrunn) ที่มีชื่อเสียงของ[[ประเทศเยอรมนี และเป็นสมาชิกของตระกูลฟ็อยชท์ไมเออร์ที่มีชื่อเสืยงทางศิลปะแบบโรโกโก งานส่วนใหญ่ของโยเซ็ฟ อันโทน อยู่ทางใต้ของประเทศเยอรมนีและประเทศสวิตเซอร์แลนด์

 ประวัติ 
โยเซ็ฟ อันโทน เริ่มศึกษาประติมากรรมที่เมืองเอาคส์บวร์ค (Augsburg) เมื่อปี ค.ศ. 1715 และเริ่มทำงานที่ไวน์การ์เทิน (Weingarten) เมื่อปี ค.ศ. 1718 หลังจากที่ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ ฟ็อยชท์ไมเออร์ผู้เป็นพ่อเสียชีวิต โยเซ็ฟ อันโทน ก็กลับมารับกิจการที่โรงฝึกงานของพ่อที่มิมเมินเฮาเซินต่อ ขณะเดียวกันก็มีตำแหน่งเป็น "ช่างประจำวัด" ของมหาวิหารซาเล็ม โดยรับงานชิ้นแรกคือสร้างตู้ออร์แกน

งานของโยเซ็ฟ อันโทน ได้รับอิทธิพลจากดีเยโก ฟรันเชสโค คาร์โลเน (Diego Francesco Carlone) ช่างปูนปั้นชาวอิตาลีที่ทำงานด้วยกันที่ไวน์การ์เทิน สิ่งที่โยเซ็ฟ อันโทน เรียนจากดีเยโก ฟรันเชสโค คือวิธีปั้นรูปปูนปั้นให้เป็นเงา ซึ่งกลายมาเป็นลักษณะที่ทำให้ผลงานของเขามีชื่อเสียง

พร้อม ๆ กับที่ศิลปินสำคัญสมัยเดียวกันเช่น โยฮัน โยเซ็ฟ คริสทีอัน (Johann Joseph Christian) และฟรันทซ์ โยเซ็ฟ ชปีเกิล (Franz Joseph Spiegler) โยเซ็ฟ อันโทน ส่วนใหญ่ก็จะทำงานกับสำนักสงฆ์หรืออารามแบบบารอกแถว "ถนนบารอก" ในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค งานที่มีเด่นที่สุดก็คืองานปูนปั้น แท่นบูชาเซนต์เบอร์นาร์ด ("Bernhardsaltar") ที่อือเบอร์ลิงเงิน (Überlingen) ที่เรียกกันว่า "ปากอาบน้ำผึ้ง" ("Honigschlecker" หรือ ภาษาอังกฤษ: "honey eater") ซึ่งเป็นคำที่กล่าวถึงนักบุญเบอร์นาร์ดผู้มีพรสวรรค์ในการเทศนาGermany: A Phaidon Cultural Guide. Oxford: Phaidon, 1985. p. 710. ISBN 0-7148-2354-6. 

ปัจจุบันนี้โรงฝึกงานและบ้านของโยเซ็ฟ อันโทน เป็นพิพิธภัณฑ์ที่อุทิศให้แก่ชีวิตและงานของเขา

 ประติมากรรม 
 บ็อยโรน (Beuron) — สำนักสงฆ์เบ็นเนดิกทีนแห่งเซนต์มาร์ตินและเซนต์มารีอา (Benedictine Abbey of St. Martin and St. Maria) - แท่นบูชาเอก
 แมร์สบวร์ค (Meersburg) — ชาเปลของปราสาท (Chapel in the Neues Schloss) - ปูนปั้น
 ป่าดำ (Schwarzwald) — วัดเซนต์ปีเตอร์ที่ป่าดำ (St. Peter im Schwarzwald) - รูปปั้นบนเสา และรูปสาวกที่แท่นบูชาเอก
 ซาเล็ม (Salem, Bodensee) — มหาวิหารซาเล็ม - ตู้ออร์แกนและตู้สารภาพบาปสี่ตู้
 อือเบอร์ลิงเงิน (Überlingen) — อารามซิสเตอร์เชียนเบียร์เนา (Cistercian Priory of Birnau) - กรอบหน้าต่าง, "Maria Immaculata", ปูนปั้น, แท่นบูชา, รูปปั้นที่แท่นบูชา, ธรรมมาสน์, "ทางสู่กางเขน" (stations of the cross)
 อือเบอร์ลิงเงิน (Überlingen) — วัดฟรานซิสกัน (Franziskanerkirche) - แท่นบูชาเอก
 ไวน์การ์เทิน (Weingarten) — สำนักสงฆ์เบ็นเนดิกทีนแห่งเซนต์มาร์ตินแห่งตูร์และเซนต์ออสวอลด์ (Benedictine Monastery of St. Martin of Tours and St. Oswald) - ที่นั่งสำหรับนักร้องสวด (choir stalls)
 บาทววทซ์นัค (Bad Wurznach) — วัดเซนต์เวเรนา (Church of St. Verena) - รูปปั้นบนแท่นบูชาเอก
 ล็อยท์เคียร์ชอิมอัลก็อย (Leutkirch im Allgäu) — วัดเซนต์มารีอา ฮิมเมิลฟาร์ท (Church of Mariä Himmelfahrt) – แท่นบูชาเอก
# คืนบาป พรหมพิราม
คืนบาป พรหมพิราม เป็นภาพยนตร์อาชญากรรม ที่สร้างจากนวนิยายเชิงอาชญวิทยา ของนที สีทันดร (สันติ เศวตวิมล) ซึ่งมีเค้าโครงจากคดีข่มขืนแล้วฆ่าที่อำเภอพรหมพิรามเมื่อ พ.ศ. 2520

ภาพยนตร์เขียนบทและกำกับโดยมานพ อุดมเดช อำนวยการสร้างโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ภาพยนตร์ถ่ายทำที่จังหวัดอุทัยธานี เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งที่อาจเกิดขึ้นหากถ่ายทำในสถานที่จริง  เดิมภาพยนตร์จะใช้ชื่อว่า คนบาป พรหมพิราม สรรวรส ชัยชวลิต, มานพ อุดมเดช - ผมถูกกล่าวหาว่าทำหนังสนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์ : ประชาชนนอก, วารสาร หนัง:ไทย ฉบับที่13 มิถุนายน 2547  แต่ถูกประท้วงอย่างหนักจากชาวอำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก ที่ถูกพาดพิงและไม่ยอมให้ภาพยนตร์เข้าฉาย  ต่อมาจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น คืนบาป พรหมพิราม

ภาพยนตร์ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ลำดับภาพยอดเยี่ยม และดนตรีประกอบยอดเยี่ยม จากรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ประจำปี พ.ศ. 2546  และรางวัลการลำดับภาพยอดเยี่ยม รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง

 เนื้อเรื่อง 
ผู้หมวดหนุ่มหน้าใหม่ (กมล ศิริธรานนท์) ถูกบรรจุเป็นตำรวจครั้งแรกที่ อ.พรหมพิราม จ.พิษณุโลก เมื่อเดินทางมาถึง เขาก็ได้พบกับคดีแรกในชีวิต คือ การฆาตกรรมหญิงสาวเสียสติคนหนึ่งที่ไม่มีใครรู้ที่มาที่ไป  (พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์) ที่ข้างทางรถไฟสถานีพรหมพิราม ซึ่งมีผู้พบเห็นอ้างว่า เธอบอกว่าจะไปหาสามีที่ต่างอำเภอ โดยมี สารวัตรใหญ่ (สมภพ เบญจาธิกุล) นายตำรวจตงฉิน ผู้ทำงานตรงไปตรงมา ต้องรับแรงกดดันทั้งหมดจากคดีนี้
# แนวหน้าปกป้องอิสลาม
แนวหน้าปกป้องอิสลาม  เป็นกลุ่มการเมืองนิยมอิสลามในอินโดนีเซีย มีแนวความคิดแบบสุดโต่งโดยต้องการนำกฎหมายอิสลามมาใช้ในอินโดนีเซียอย่างเต็มรูปแบบ ก่อตั้งโดย มูฮัมหมัด ริเซียก ไซฮับ ซึ่งจบการศึกษาทางด้านศาสนาจากซาอุดิอาระเบีย เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2541 กลุ่มนี้เน้นที่ปฏิบัติการทางการทหาร โจมตีบาร์ อาบอบนวด และบ่อนการพนัน ซึ่งถือเป็นสิ่งเลวร้ายในศาสนาอิสลาม และเชื่อว่าเป็นแกนนำในการขับไล่ชาวสหรัฐออกจากอินโดนีเซียเมื่อ พ.ศ. 2544
# ย้อด
ย้อด (อาจสะกดเป็น  หรือ) เป็นอักษรตัวที่สิบของอักษรตระกูลเซมิติกส่วนใหญ่ เช่น อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู י‎, อักษรซีเรียค และอักษรอาหรับ  (ยาอ์) แทนด้วยสัทอักษร  อักษรฟินิเชียตัวนี้พัฒนาไปเป็นอักษรกรีก (Ι) , อักษรละติน I, อักษรซีริลลิกสำหรับภาษายูเครนและภาษาเบลารุส І, (Ⲓ) และอักษรกอทิก eis (̹) เชื่อว่ามาจากอักษรภาพรูปมือ (จากภาษาอาหรับและภาษาฮีบรูสมัยใหม่, yad) หรืออาจจะมาจากอักษรไฮโรกลิฟรูปแขน