wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ฟุตบอลโลกหญิง 1995
ฟุตบอลโลกหญิง 1995 เป็นฟุตบอลโลกหญิง ครั้งที่ 2 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 5-18 มิถุนายน ค.ศ. 1995 โดยมีเจ้าภาพ สวีเดน

 รอบคัดเลือก 

 ทีมที่ร่วมแข่งขัน 
thumb|300px|ประเทศที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย
 การแข่งขัน  วันที่  สถานที่  ทีม  ทีมที่ผ่านเข้ารอบ ฟุตบอลหญิงเอเชียนเกมส์ 1994  1–17 ตุลาคม พ.ศ. 2537   2    ฟุตบอลหญิงแอฟริกาแชมเปียนส์ชิพ 1995  5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 – 18 มีนาคม พ.ศ. 2538  รอบแบ่งกลุ่ม 1   ฟุตบอลหญิงคอนคาเคฟแชมเปียนส์ชิพ 1994  13–21 สิงหาคม พ.ศ. 2537   2     ฟุตบอลหญิงโกปาอาเมริกา 1995  1–22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534   1     ฟุตบอลหญิงโอเชียเนียเนชั่นคัพ 1994  14–20 ตุลาคม พ.ศ. 2537   1    รอบคัดเลือกฟุตบอลโลกหญิง ฟีฟ่า ยูฟ่า 1995   รอบแบ่งกลุ่ม 5   (เจ้าภาพฟุตบอลโลกหญิง) รวม   12  Field is Finalized

 สนามแข่งขัน 
 Strömvallen, Gävle Capacity: 7,300
 Olympia Stadion, Helsingborg Capacity: 17,200
 Tingvalla IP, Karlstad Capacity: 5,000
 Arosvallen, Västerås Capacity: 10,000
 Råsunda, Solna Capacity: 36,800

 ผู้ตัดสิน 

Africa
  Engage Camara
  Mamadou Toure
  Petros Mathabela
  Mohamed Hamid Osman

Asia
  Hisae Yoshizawa
  Young Jeon
  ภิรมย์ อั๋นประเสริฐ

North, Central America and Caribbean
  Sonia Denoncourt
  Maria Rodríguez
  Peter Kelly
  Catherine Leann Hepburn

Oceania
  Linda May Black

South America
  Ana Bia Batista
  Maria Edilene Siqueira
  Eduardo Gamboa Martínez
  Manuel Yupanqui Souza

Europe
  Gitte Holm
  Corinne Lagrange
  Christine Frai
  Alain Hamer
  Bente Skogvang
  Veronika Schluchter-Maerki
  Eva Ödlund
  Ingrid Jonsson
|}

 การจับสลากแบ่งสาย 

 รอบแบ่งกลุ่ม 
 กลุ่ม เอ
 Team         320194+56 320153+26 310224−23 310238−53

 กลุ่ม บี 
 Team         3300170+179 32016606 3012513−81 3012514−91

 กลุ่ม ซี 
 Team         321094+57 3210106+47 310265+13 3003313−100

 รอบสุดท้าย 

รอบก่อนรองชนะเลิศ

		รอบรองชนะเลิศ		

 รอบชิงอันดับที่ 3 

 รอบชิงชนะเลิศ 

 ผลการแข่งขัน 

 รางวัลรองเท้าทองคำ รางวัลลูกบอลทองคำ รางวัลฟีฟ่าแฟร์เพลย์  Ann-Kristin Aarønes  Hege Riise 

 ผู้ทำประตู 

Ann-Kristin Aarønes of Norway won the Golden Shoe award for scoring six goals. In total, 99 goals were scored by 58 different players, with none of them credited as own goal.

6 ประตู
  Ann-Kristin Aarønes

5 ประตู
  Hege Riise

3 ประตู

  Gitte Krogh
  Shi Guihong
  Bettina Wiegmann

  Heidi Mohr
  Kristin Sandberg
  Marianne Pettersen

  Kristine Lilly
  Tiffeny Milbrett
  Tisha Venturini

2 ประตู

  Gillian Coultard
  Karen Farley
  Roseli De Belo
  Akemi Noda
  Geri Donnelly

  Silvana Burtini
  Sun Wen
  Wei Haiying
  Maren Meinert
  Adaku Okoroafor

  Rita Nwadike
  Linda Medalen
  Malin Andersson
  Mia Hamm

1 ประตู

  Karen Walker
  Marie Anne Spacey
  Angela Iannotta
  Lisa Casagrande
  Sunni Hughes
  Pretinha
  Anne Nielsen
  Christina Hansen
  Christine Bonde
  Helle Jensen
  Helen Stoumbos

  Liu Ailing
  Sun Qingmei
  Wang Liping
  Zhou Yang
  Anouschka Bernhard
  Birgit Prinz
  Martina Voss
  Silvia Neid
  Ursula Lohn
  Patience Avre
  Gro Espeseth

  Randi Leinan
  Tina Svensson
  Tone Haugen
  Anneli Andelen
  Lena Videkull
  Pia Sundhage
  Ulrika Kalte
  Carla Overbeck
  Debbie Keller
  Joy Fawcett
  Julie Foudy
# วัดไก่จ้น
วัดไก่จ้น ถิ่นกำเนิด สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี)  ตั้งอยู่ เลขที่ 1  บ้านไก่จ้น  หมู่ 10 ตำบลท่าหลวง อำเภอท่าเรือ  จังหวัดพระนครศรีอยุธยาวัดไก่จ้น - ข้อมูลสารสนเทศระดับโรงเรียน  วัดตั้งอยู่ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำแควป่าสัก ทิศใต้ยาว 150 เมตร ติดต่อกับทางสาธารณะและที่ดินของเอกชน อาณาเขตทิศเหนือยาว 110 เมตร ติดต่อกับชลประทานท่าหลวงและแม่น้ำแควป่าสัก  ทิศตะวันออกยาว 198 เมตร ติดต่อกับชลประทานท่าหลวงและทางสาธารณะ ทิศตะวันตกยาว 980 เมตร ติดต่อกับที่ดินของเอกชนและแม่น้ำแควป่าสัก พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อยู่ริมแม่น้ำแควป่าสัก

 ประวัติ 
วัดไก่จ้นเป็นวัดเก่าแก่มาแต่โบราณ ไม่มีหลักฐานปรากฏชัดว่าใครเป็นผู้สร้าง ตั้งขึ้นเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2375 เดิมเรียกว่า "วัดบ้านไก่จ้น" มีหลักฐานประกฎอยู่ในใบพระราชทานวิสุงคามสีมา ของอุโบสถหลังเก่า ความว่า พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้พระราชทานวิสุงคามสีมาให้แก่ "วัดบ้านไก่จ้น" แควนครน้อย แขวงกรุงเก่า ซึ่งมี "เจ้าอธิการดิส" เป็นเจ้าอาวาส เมื่อปี พ.ศ. 2431    เมื่อคราวพระพุทธเจ้าหลวงรัชกาลที่ 5 เสด็จประพาสวัดสะตือซึ่งอยู่ตรงข้ามวัดบ้านไก่จ้น เจ้าอธิการดิสได้แต่งซุ้มรับเสด็จฯ ที่หน้าวัดบ้านไก่จ้น โดยแต่งซุ้มเป็นรูปไก่ ประดับไฟตะเกียง พร้อมทั้งเขียนโครงยอพระเกียรติไว้ 1 บท มีผู้จำได้เพียงตอนท้ายบทว่า "ดับร้อนราษฎร์เกษม"  พระองค์ทรงสนพระราชหฤทัยเจ้าอธิการดิสเจ้าอาวาสวัดบ้านไก่จ้น ที่เขียนคำโครงยอพระเกียรติ แต่งซุ้มรับเสด็จฯ ประกอบทั้งคุณงามความดีของเจ้าอธิการดิสในด้านการศึกษาและพัฒนาวัด  จึงได้โปรดเกล้าฯ ให้อาราธนาไปอยู่วัดสุวรรณดาราม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  พระราชทานสมณศักดิ์เป็น "พระสุวรรณวิมลศิล" และได้เป็นเจ้าอาวาสวัดสุวรรณดารามตั้งแต่ปี พ.ศ. 2445 จนถึงมรณภาพในปี พ.ศ. 2468

วัดไก่จ้นได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลัง เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร  ยาว 80 เมตร ปัจจุบัน "พระครูวิสุทธิธรรมากร" ได้ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส และเจ้าคณะตำบลท่าหลวง

วัดไก่จ้นมีวัตถุมงคลหลายรุ่นที่มีชื่อเสียง เช่น พระเครื่องบางรุ่นได้มวลสารมาจากสมเด็จบางขุนพรหมกรุ พ.ศ. 2500 หลวงพ่อลำภูวัดใหม่อมตรส บางขุนพรหม ได้นำมาสร้างเป็นพระพิมพ์สมเด็จหลายพิมพ์ เช่น ปี พ.ศ. 2501 สมเด็จโอ๊ก  ปี พ.ศ. 2502 โด่งดังมาก  ปี พ.ศ. 2516 ปี พ.ศ. 2517 ปี พ.ศ. 2521 เป็นต้น

 ปีที่สำคัญของวัด 
 พ.ศ. 2521 – เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ได้เสด็จพระราชดำเนินวัดไก่จ้น ทรงประกอบพิธียกช่อฟ้าอุโบสถ ทรงตัดลูกนิมิตร ทรงบรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่เกตุพระประธานในอุโบสถ ทรงลงนามพระปรมาภิไธย และพระนามาภิไธยที่แผ่นศิลา ทรงพระสุหร่ายพระประธานในอุโบสถ และพระประธานจำลอง ณ อุโบสถ พระราชทานของแก่ผู้มีจิตศรัทธาโดยพระราชกุศล ทรงปลูกต้นพิกุลด้านหน้าอุโบสถ 2 ต้น พระราชทานทรัพย์ทำบุญบำรุงวัด 10,000 บาท
 พ.ศ. 2523 – เมื่อวันที่ 8 เมษายน สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จพระราชดำเนินวัดไก่จ้น ทรงประกอบพิธีวาศิลาฤกษ์วิหารสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) ทรงเททองหล่อพระพุทธรูปจำลองพระประธานอุโบสถ ทรงลงพระนามาภิไธยที่แผ่นศิลา พระราชทานของแก่ผู้มีจิตศรัทธาโดยเสด็จพระราชกุศล ทรงปลูกต้นพิกุลด้านหน้าอุโบสถ 2 ต้น และเสด็จฯ เยี่ยมประชาชนที่มาเฝ้ารอรับเสด็จฯ

หมายเหตุ:

กล่าวกันว่าสมเด็จโตเกิดในเรือซึ่งในขณะนั้นกำลังลอยลำอยู่หน้าวัดไก่จ้น

 สมุดภาพ
# ฟุตบอลโลกหญิง 2011
ฟุตบอลโลกหญิง 2011 เป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง ครั้งที่ 6 จะถูกจัดขึ้นที่ประเทศเยอรมนี ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ของปี พ.ศ. 2554 

ทีมชาติเยอรมนีได้รับสิทธิเข้าร่วมแข่งขันในฐานะเจ้าภาพ โดยอัตโนมัติ

 การคัดเลือกเจ้าภาพ 
thumb|250px|ชาติเสนอตัวเป็นเจ้าภาพทั้งหมด 6 ชาติ
ฟุตบอลโลกหญิง 2011 มีชาติเสนอตัวเป็นเจ้าภาพทั้งหมด 6 ชาติ โดยเยอรมนีได้รับเลือกเป็นเจ้าภาพและประกาศเมื่อ ตุลาคม 2550

 การคัดเลือก 

thumb|305px|   
การแข่งขันรอบคัดเลือกเริ่มขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2553

 ทีมที่ร่วมแข่งขัน 
thumb|ประเทศที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย
 การแข่งขัน  วันที่  สถานที่  ทีม  ทีมที่ผ่านเข้ารอบ เจ้าภาพ   1    ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2011  19–30 พฤษภาคม พ.ศ. 2554  3    ฟุตบอลหญิงแอฟริกาแชมเปียนส์ชิพ 2010  31 ตุลาคม – 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553   2   ฟุตบอลหญิงคอนคาเคฟแชมเปียนส์ชิพ 2010  28 ตุลาคม – 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553   3   †  ฟุตบอลหญิงโกปาอาเมริกา 2010  4-21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553   2   ฟุตบอลหญิงโอเชียเนียเนชั่นคัพ 2010  29 กันยายน – 8 ตุลาคม พ.ศ. 2553   1    รอบคัดเลือกฟุตบอลโลกหญิง ฟีฟ่า ยูฟ่า 2011   รอบแบ่งกลุ่ม 4   รวม   20  Field is Finalized
† – qualified via a play-off against Italy

 สนามแข่งขัน 
 Berlin Frankfurt  Mönchengladbach  Sinsheim Olympic Stadium  Commerzbank-Arena  Borussia-Park  Rhein-Neckar-Arena Capacity: 73,680  Capacity: 48,837  Capacity: 45,860  Capacity: 30,150 180px    180px  180px Leverkusen  Wolfsburg BayArena  Volkswagen-Arena Capacity: 29,708  Capacity: 26,062 180px  180px Dresden  Augsburg Glücksgas Stadium  Impuls Arena Capacity: 25,582  Capacity: 24,661 180px  180px Bochum Ruhrstadion Capacity: 20,556 180px

 รอบแบ่งกลุ่ม 
Group A

Team330073+49320174+36310212−13300317−60

Group B

Team321052+37320163+36302137−42301246−21

Group C

Team330041+39320162+46301203−31301204−41

Group D

Team330070+79320154+16310225−33300327−50

 รอบแพ้คัดออก 

รอบก่อนรองชนะเลิศ		

รอบรองชนะเลิศ

รอบชิงอันดับที่ 3

		รอบชิงชนะเลิศ

 ผลการแข่งขัน 

 รางวัลนักเตะยอดเยี่ยม (ลูกบอลทองคำ)
 ลูกบอลทองคำ ลูกบอลเงิน ลูกบอลทองแดง  Homare Sawa  Abby Wambach  Hope Solo

 รางวัลผู้ทำประตูยอดเยี่ยม (รองเท้าทองคำ)
 รองเท้าทองคำ รองเท้าเงิน รองเท้าทองแดง  Homare Sawa  Marta  Abby Wambach

Other awards
 ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม ผู้เล่นดาวรุ่ง รางวัลฟีฟ่าแฟร์เพลย์  Hope Solo  Caitlin Foord  Japan

 ทีมรวมดาว 
 Goalkeepers Defenders Midfielders Forwards Ayumi Kaihori 
 Hope Solo Elise Kellond-Knight 
 Érika 
 Alex Scott 
 Sonia Bompastor 
 Laura Georges 
 Saskia Bartusiak  Jill Scott 
 Genoveva Añonma 
 Louisa Nécib 
 Aya Miyama 
 Shinobu Ohno 
 Homare Sawa 
 Kerstin Garefrekes 
 Caroline Seger 
 Shannon Boxx 
 Lauren Cheney Marta 
 Lotta Schelin 
 Abby Wambach

รางวัล
# ศึกชิงแหวนวิเศษ
ศึกชิงแหวนวิเศษ (J.R.R. Tolkien's The Lord of the Rings) เป็นภาพยนตร์แนวแฟนตาซี กำกับโดย ราล์ฟ บาคชิ ฉายในปี ค.ศ. 1978 ในลักษณะภาพยนตร์กึ่งแอนิเมชัน โดยดัดแปลงจากบทประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ครึ่งเรื่องแรก เรื่องราวในภาพยนตร์เกิดขึ้นบนดินแดนในจินตนาการ มิดเดิลเอิร์ธ เกี่ยวกับการเดินทางของคณะพันธมิตรแห่งแหวน ซึ่งประกอบด้วยเหล่าฮอบบิท เอลฟ์ มนุษย์ คนแคระ และพ่อมด เพื่อเดินทางไปในภารกิจการนำแหวนเอกธำมรงค์ไปทำลาย แหวนนี้สร้างโดยจอมมารเซารอนโดยบรรจุอำนาจอันชั่วร้ายของมันลงไปด้วย การทำลายจอมมารเซารอนจึงทำได้โดยการทำลายแหวนเอกเสียในเปลวไฟที่หลอมสร้างแหวนนั้นขึ้นมา 

ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างโดยใช้เทคนิคโรโตสโคป (rotoscoping) คือการถ่ายฉากภาพยนตร์ไปก่อนโดยมีตัวบุคคลแสดง แล้วนำมาปรับแต่งโดยวาดภาพทับลงไปตามฉากเหล่านั้น ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จทางด้านการเงินดีพอสมควร (ลงทุนเพียง 4 ล้านเหรียญ แต่ทำรายได้ประมาณ 30 ล้านเหรียญ) แต่ในด้านคำวิจารณ์ออกมาไม่ใคร่ดีนัก และผู้จำหน่ายปฏิเสธที่จะให้ทุนในการสร้างภาคต่อ อย่างไรก็ดีภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ทำให้เกิดกระแสความสนใจในผลงานของโทลคีนขึ้นมาอย่างมาก ทำให้เกิดการดัดแปลงบทประพันธ์ชุดนี้ในครั้งต่อๆ มา

 นักแสดง 
 Christopher Guard ให้เสียงเป็น โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ 
 William Squire ให้เสียงเป็น แกนดัล์ฟ 
 Michael Scholes ให้เสียงเป็น แซมไวส์ แกมจี 
 John Hurt ให้เสียงเป็น อารากอร์น 
 Simon Chandler ให้เสียงเป็น เมอเรียด็อค แบรนดี้บั๊ก 
 Dominic Guard ให้เสียงเป็น เปเรกริน ตุ๊ก
 Norman Bird ให้เสียงเป็น บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ 
 Michael Graham Cox ให้เสียงเป็น โบโรเมียร์ 
 Anthony Daniels ให้เสียงเป็น เลโกลัส 
 David Buck ให้เสียงเป็น กิมลี 
 Peter Woodthorpe ให้เสียงเป็น กอลลัม 
 Fraser Kerr ให้เสียงเป็น ซารูมาน 
 Philip Stone ให้เสียงเป็น เธโอเดน 
 Michael Deacon ให้เสียงเป็น เวิร์มทัง 
 André Morell ให้เสียงเป็น เอลรอนด์ 
 Alan Tilvern ให้เสียงเป็น เจ้าของโรงเตี๊ยม 
 Annette Crosbie ให้เสียงเป็น กาลาเดรียล
 John Westbrook ให้เสียงเป็น ทรีเบียร์ด 

 การถ่ายทำ 
 ดนตรี 
ดนตรีประกอบภาพยนตร์ประพันธ์โดย Leonard Rosenman ซึ่งเดิม บาคชิต้องการให้บรรจุดนตรีของ เล็ด เซพเพลิน ลงไปด้วย แต่ติดปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์ ดนตรีประกอบเรื่องนี้ได้จัดทำเป็นแผ่น double LP โดย แฟนตาซีเร็คคอร์ด ในปี ค.ศ. 1978 ประกอบด้วยเพลงประกอบสี่ฉาก คือ ฉากฮอบบิทเดินทางออกจากฮอบบิตัน ฉากภูตแหวนที่เมืองบรี ฉากแกนดัล์ฟกับบัลร็อก และฉากการเดินทางไปกับออร์ค ดนตรีประกอบชุดนี้ได้บันทึกเสียงอีกครั้งเป็นแผ่นคอมแพ็คดิสค์พร้อมโบนัสแทร็ค ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 2001

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 
 
 
 
 The Lord of the Rings  จากเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ของ Ralph Bakshi
 อ้างอิง
# ความเค้น
ในกลศาสตร์ภาวะต่อเนื่อง ความเค้น  เป็นการวัดแรงเฉลี่ยต่อหน่วยพื้นที่ผิวภายในวัตถุแปรรูปซึ่งมีแรงภายในกระทำ ความเค้นเป็นการวัดความเข้มข้นของแรงภายในซึ่งกระทำระหว่างอนุภาพของวัตถุแปรรูปข้ามพื้นที่ผิวจินตนาการ แรงภายในเหล่านี้เกิดขึ้นระหว่างอนุภาพภายในวัตถุดังที่เป็นแรงปฏิกิริยาต่อแรงภายนอกซึ่งกระทำต่อวัตถุ แรงภายนอกต่างก็เป็นแรงพื้นผิวหรือแรงเนื่องจากน้ำหนักมาก

หน่วยเอสไอสำหรับวัดความเค้น คือ ปาสคาล (สัญลักษณ์ Pa) ซึ่งมีค่าเท่ากับหนึ่งนิวตัน (แรง) ต่อหนึ่งตารางเมตร (หน่วยพื้นที่) หน่วยของความเค้นคือหน่วยเดียวกันกับความดัน ซึ่งเป็นการวัดอัตราส่วนระหว่างแรงต่อพื้นที่ผิวเช่นกัน
# การอพยพสู่สหรัฐอเมริกา
การอพยพสู่สหรัฐอเมริกา เป็นการอพยพของประชากรจากประเทศอื่นเข้าสู่สหรัฐอเมริกา ถึงแม้ว่าจำนวนผู้อพยพเข้าสู่สหรัฐอเมริกาจะไม่เคยมีเกิน 16% ของประชากรทั้งหมด นับตั้งแต่ พ.ศ. 2218 แต่การอพยพสู่สหรัฐอเมริกาก็เป็นสาเหตุหลักในการเพิ่มจำนวนของประชากร และทำให้เกิดวัฒนธรรมที่หลากหลายขึ้นในสหรัฐอเมริกา

 จำนวนผู้อพยพจำแนกตามรัฐ 
เปอร์เซ็นต์การเพิ่มของจำนวนผู้ที่มีสัญชาติโดยกำเนิดเป็นชาติอื่นในรัฐต่าง ๆ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 ถึง พ.ศ. 2543สำมะโนประชากรสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2533 และ 2543

รัฐนอร์ทแคโรไลนา  273.7%  รัฐเซาท์แคโรไลนา  132.1%  รัฐมิสซิสซิปปี  95.8%  รัฐวิสคอนซิน  59.4%  รัฐเวอร์มอนต์  32.5%รัฐจอร์เจีย  233.4%  รัฐมินนิโซตา  130.4%  รัฐวอชิงตัน  90.7%  รัฐนิวเจอร์ซีย์  52.7%  รัฐคอนเนตทิคัต  32.4%รัฐเนวาดา  202.0%  รัฐไอดาโฮ  121.7%  รัฐเท็กซัส  90.2%  รัฐอะแลสกา  49.8%  รัฐนิวแฮมป์เชียร์  31.5%รัฐอาร์คันซอ  196.3%  รัฐแคนซัส  114.4%  รัฐนิวเม็กซิโก  85.8%  รัฐมิชิแกน  47.3%  รัฐโอไฮโอ  30.7%รัฐยูทาห์  170.8%  รัฐไอโอวา  110.3%  รัฐเวอร์จิเนีย  82.9%  รัฐไวโอมิง  46.5%  รัฐฮาวาย  30.4%รัฐเทนเนสซี  169.0%  รัฐออริกอน  108.0%  รัฐมิสซูรี  80.8%  รัฐเพนซิลเวเนีย  37.6%  รัฐนอร์ทแคโรไลนา  29.0%รัฐเนแบรสกา  164.7%  รัฐแอละแบมา  101.6%  รัฐเซาท์ดาโคตา  74.6%  รัฐแคลิฟอร์เนีย  37.2%  รัฐโรดไอแลนด์  25.4%รัฐโคโลราโด  159.7%  รัฐเดลาแวร์  101.6%  รัฐแมริแลนด์  65.3%  รัฐนิวยอร์ก  35.6%  รัฐเวอร์จิเนียตะวันตก  23.4%รัฐแอริโซนา  135.9%  รัฐโอคลาโฮมา  101.2%  รัฐฟลอริดา  60.6%  รัฐแมสซาชูเซตส์  34.7%  รัฐมอนแทนา  19.0%รัฐเคนทักกี  135.3%  รัฐอินดีแอนา  97.9%  รัฐอิลลินอยส์  60.6%  รัฐลุยเซียนา  32.6%  รัฐเมน  1.1%
# ปลากระสูบสาละวิน
ปลากระสูบสาละวิน ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hampala salweenensis อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)  รูปร่างคล้ายปลากระสูบขีด (H. macrolepidota) เพียงแต่ปลากระสูบสาละวิน จะมีแถบที่กลางลำตัว 3 แถบ  มีความยาวเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร

เป็นปลาที่ถูกค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1993 และถูกอนุกรมวิธาน ในปี ค.ศ. 1994 โดยค้นพบที่แม่น้ำแม่สุรินทร์ ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำปาย  ในพื้นที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ทางภาคเหนือของไทยDoi, A. and Y. Taki, 1994 - Japanese Journal of Ichthyology 40(4): 405–412
A new cyprinid fish, Hampala salweenensis, from the Mae Pai River system, Salween Basin, Thailand. เป็นปลาที่พบเฉพาะในลุ่มแม่น้ำสาละวินฝั่งไทยและพม่าแถบจังหวัดแม่ฮ่องสอนและจังหวัดกาญจนบุรีเท่านั้น เป็นปลาที่พบบ่อยในพื้นถิ่น

มีพฤติกรรมและนิสัยเหมือนปลากระสูบชนิดอื่นทุกอย่าง กล่าวคือ เป็นปลากินเนื้อ อาศัยอยู่รวมเป็นฝูง ชอบล่าเหยื่อตามผิวน้ำ

ปลากระสูบสาละวิน มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกเช่น "ปลากระสูบสามขีด" หรือ "ปลามุมหมาย" เป็นต้นหนังสือ คู่มือปลาน้ำจืด โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (สำนักพิมพ์สารคดี, กรุงเทพ พ.ศ. 2547) ISBN 9744841486
# ลักซอร์ (แก้ความกำกวม)
Luxor สามารถหมายถึง
 ลักซอร์ ชื่อเมืองในอียิปต์
 ลักซอร์ลาสเวกัส ชื่อโรงแรมห้าดาวขนาดใหญ่ในลาสเวกัสตั้งอยู่บนสตริป
# Bellagio
Bellagio สามารถหมายถึง
 เบลลาโจ เขตเทศบาลเมืองในจังหวัดโกโม ของประเทศอิตาลี
 เบลลาจีโอ โรงแรมห้าดาวขนาดใหญ่ในลาสเวกัส ตั้งอยู่บนสตริป
# อิหร่านแอร์ เที่ยวบินที่ 655
อิหร่านแอร์ เที่ยวบินที่ 655 หรือ IR655 เป็นเที่ยวบินพลเรือนของอิหร่านแอร์ เครื่องแอร์บัส A300 B2-203 ทะเบียน EP-IBU จากท่าอากาศยานนานาชาติเมฮ์รอบอด เตหะราน อิหร่าน แวะพักที่ท่าอากาศยานนานาชาติแบนแดร์แอบบอส อิหร่าน ก่อนจะมุ่งหน้าสู่ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 มีผู้โดยสาร 275 คน ลูกเรือ 15 คน ถูกยิงตกด้วยขีปนาวุธของกองทัพเรือสหรัฐ จากเรือลาดตระเวน USS Vincennes (CG-49) ในอ่าวเปอร์เซีย ระหว่างเมืองแบนแดร์แอบบอส กับดูไบ ผู้โดยสารและลูกเรือเสียชีวิตทั้งลำ

ทางการสหรัฐแถลงว่า เกิดจากความผิดพลาดของเจ้าหน้าที่ควบคุมระบบเตือนภัย AEGIS ที่ระบุเครื่องบินพาณิชย์ที่กำลังไต่ระดับขึ้น ผิดพลาดเป็นเครื่องบิน เอฟ-14 ทอมแคทของอิหร่านกำลังลดระดับลงเพื่อเตรียมโจมตี เจ้าหน้าที่ได้ส่งสัญญาณวิทยุเตือนนักบินของอิหร่านแอร์ ด้วยความถี่ฉุกเฉินทางทหารจำนวน 7 ครั้ง ความถี่ฉุกเฉินพลเรือนจำนวน 3 ครั้ง แต่ไม่ได้รับการตอบสนองใด ๆ (เนื่องจากนักบินเข้าใจว่า คำเตือนนั้นหมายถึงเครื่องบินลาดตระเวน พี-3 ของอิหร่าน ที่บินอยู่ในบริเวณนั้นเป็นประจำ)
# ปลาจาดแถบดำ
'ปลาจาดแถบดำ' เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Poropuntius melanogrammus'' อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีลักษณะลำตัวแบนข้างเล็กน้อย หัวสั้น ปากเรียวเล็ก ริมฝีปากล่างเป็นขอบแข็งและคม ลำตัวสีเงินแวววาว ด้านบนสีคล้ำหรืออมม่วง ครีบมีสีแดงเรื่อ ๆ ครีบหางเว้าลึกมีขอบด้านบนสีคล้ำหรือสีแดงส้ม ครีบหลังสูง

มีขนาดความยาวประมาณ 20 เซนติเมตร 

เป็นปลาที่เพิ่งถูกอนุกรมวิธานในปี พ.ศ. 2541 พบอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ ราว 5-10 ตัว ในบริเวณที่มีน้ำไหลแรง ในลุ่มแม่น้ำแม่กลองและสาขาในบริเวณที่มีป่าไม้ปกคลุม จัดเป็นปลาที่พบเฉพาะถิ่นที่พบได้น้อย  กินอาหารจำพวก พืชน้ำและตะไคร่น้ำตามโขดหินหรือไม้ใต้น้ำ  นิสัยรักสงบ

ปลาจาดแถบดำ ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "จาด" หรือ "หางแดง"

ดูเพิ่ม
ปลาปักเป้าสมพงษ์
ปลาซิวสมพงษ์
# ปลาค้อถ้ำพระวังแดง
ปลาค้อถ้ำพระวังแดง เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Schistura spiesi อยู่ในวงศ์ปลาค้อ (Balitoridae)  มีลักษณะลำตัวค่อนข้างป้อม สีเนื้ออมชมพูและเหลืองอ่อน ครีบมีสีใสสีเหลืองเรื่อ ๆ ตัวผู้มีส่วนหลังโค้งนูน รูจมูกมีติ่งแหลมคล้ายหนวด ตาลดขนาดเล็กจนมีขนาดเล็กมากจนเป็นจุดเล็ก ๆ เนื่องจากไม่ได้ใช้งานเพราะอาศัยอยู่ในถ้ำลึก ปากมีขนาดหนา

มีลำตัวยาวประมาณ 8–13 เซนติเมตร เป็นปลาที่เพิ่งถูกค้นพบเมื่อ ค.ศ. 2003 โดยนักมีนวิทยาชาวไทยและนักมีนวิทยาชาวสิงคโปร์ เป็นปลาถิ่นเดียวที่พบเฉพาะในถ้ำพระวังแดง ในอุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง จังหวัดพิษณุโลก โดยอยู่ลึกเข้าไปตั้งแต่ 100 เมตรขึ้นไป  โดยอาศัยอยู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ 3–10 ตัว ในฤดูผสมพันธุ์ตัวผู้จะต่อสู้กันเพื่อแย่งตัวเมีย 

ปัจจุบันปลาค้อถ้ำพระวังแดงเป็นสัตว์น้ำคุ้มครองตามประกาศของกรมประมง และพบได้เฉพาะถิ่นเดียวในประเทศไทยเท่านั้นรายงานการค้นพบจระเข้น้ำจืดสายพันธุ์ไทย ในเขตอุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง จังหวัดพิษณุโลก
# ปลาพลวงถ้ำ
ปลาพลวงถ้ำ ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Neolissochilus subterraneus อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างคล้ายปลาพลวง (N. stracheyi) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่หัวโตกว่า หลังค่อนข้างค่อมโค้ง ตาเล็กและมีหนังบาง ๆ คลุม เกล็ดมีขนาดใหญ่และบางมีสีขาวซีดอมชมพู ปลาขนาดเล็กมีตาโตและลำตัวสีเงินจาง

มีขนาดความยาวประมาณ 15–30 เซนติเมตร อาจถือได้ว่าเป็นปลาถ้ำที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก

ปลาพลวงถ้ำ เป็นปลาชนิดใหม่ที่เพิ่งค้นพบเมื่อ ค.ศ. 2003 โดยพบเฉพาะในถ้ำพระวังแดง ในเขตอุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง จังหวัดพิษณุโลก แห่งเดียวในโลกเท่านั้น โดยปลาขนาดเล็กจะนิยมอยู่ใกล้ปากถ้ำหรือปล่องถ้ำ ส่วนปลาขนาดใหญ่จะอยู่ลึกกว่า  กินอาหาร คือ อินทรียสารจากมูลค้างคาวชวลิต วิทยานนท์ ดร. คู่มือปลาน้ำจืด หน้า 130 (สำนักพิมพ์สารคดี กรุงเทพ, พ.ศ. 2547) ISBN 9744841486
# อาสนวิหารวอมส์
อาสนวิหารนักบุญเปโตร วอมส์  เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่มีฐานะเป็นอาสนวิหารที่ตั้งอยู่ที่เมืองวอมส์ในประเทศเยอรมนี อาสนวิหารวอมส์เป็นอาสนวิหารแบบโรมาเนสก์ที่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1110 ถึงปี ค.ศ. 1181 ระหว่างอาสนวิหารชไปเออร์ และอาสนวิหารไมนทซ์ถือว่าเป็นตัวอย่างของสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ของยุคที่รุ่งเรืองที่สุดบนฝั่งแม่น้ำไรน์ในประเทศเยอรมนี และมีเอกลักษณ์พิเศษที่แบนิสเตอร์ เฟล็ทเชอร์บรรยายว่าเป็น “ลักษณะที่สวยเหมือนรูป” ลักษณะนี้ต่อมาสถาปัตยกรรมบารอกนำเอาไปเป็นแบบอย่างในการสร้างโบสถ์แบบบารอกต่อมาSir Banister Fletcher, History of Architecture on the Comparative Method 

อาสนวิหารวอมส์ประกอบด้วยหอสี่หอ สองหอทางด้านหน้าของโบสถ์และอีกสองทางด้านหลังหรือมุขตะวันออกของโบสถ์ โดมสองโดม และบริเวณร้องเพลงสวดทั้งด้านทั้งหน้าและด้านหลังของวัด ด้านในมีลักษณะง่ายแต่สง่างาม ซึ่งเน้นการใช้สีธรรมชาติสีแดงของหินทรายที่เป็นวัสดุก่อสร้าง มุขมณฑลโรมันคาทอลิกวอมส์ถูกยุบเมื่อ ค.ศ. 1800

ผังของอาสนวิหารและส่วนล่างทางด้านตะวันตกเป็นของเดิมที่สถาปนาเมื่อ ค.ศ. 1110 สิ่งก่อสร้างนอกจากบริเวณนั้นสร้างเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1181 แต่บริเวณร้องเพลงสวดและเพดานมาสร้างเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13 ประตูด้านใต้มาเพิ่มเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 14 ขณะเดียวกับที่สร้างหอกลางใหม่

การตกแต่งบริเวณเก่าเป็นแบบง่ายๆ แต่แม้แต่บริเวณที่ตกแต่งอย่างหรูก็มิได้แสดงถึงความมีฝีมือของช่าง เหนือประตูทางด้านใต้เท่านั้นที่มีรูปสลักยุคกอทิกเรื่องการไถ่บาปที่เด่น  อ่างศีลจุ่มมีรูปหินสลักนูน 5 รูปจากคริสต์ศตวรรษที่ 15

แท่นบูชาเอกเป็นศิลปะแบบบารอกสร้างเมื่อศตวรรษที่ 18 โดยสถาปนิกโยฮัน บัลทาซาร์ น็อยมัน เป็นแท่นบูชาที่โอ่อ่ามากเป็นแกะด้วยไม้ทาสีทองและหินอ่อน เป็นรูปนักบุญเปโตรและนักบุญเปาโลและทูตสวรรค์สององค์ชี้ไปยังพระแม่มารีและพระบุตรWorms Cathedral นอกจากนั้นยังเต็มไปด้วยรูปปั้นตกแต่งอย่างอื่น เช่น เครูบ
# ปลาไหลหลาด
ปลาไหลหลาด  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาไหลนา (Synbranchidae) มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายงู มีลักษณะคล้ายปลาไหลนา (Monopterus albus)  มีลักษณะที่แตกต่างคือ บริเวณส่วนหัวเรียวยาวกว่า  ลำตัวเพรียวกว่า ปลายหางแบนและมีก้านครีบเห็นชัดเจน สีลำตัวเป็นสีน้ำตาลแดง หรือ สีเหลือง มีกระดูกเหงือก 4 คู่

มีขนาดทั่วไปประมาณ 30 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 1 เมตร

พบอาศัยอยู่บริเวณใต้โคลมตมบริเวณปากแม่น้ำ ในประเทศไทยพบเฉพาะปากแม่น้ำในภาคกลาง

เป็นปลาที่พบได้น้อย มีชื่อเรียกอย่างอื่น อีก เช่น "ปลาหลาด" หรือ "ปลาไหลงู" เป็นต้น
ปลาเพาะเลี้ยงปลาไหลนา
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 รูปและข้อมูลปลาไหลหลาด
# วงศ์ปลาไหลนา
วงศ์ปลาไหลนา  เป็นวงศ์ปลากินเนื้อ พบในน้ำจืดและน้ำกร่อยของทวีปเอเชียและทวีปแอฟริกา โดยกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในเขตอบอุ่น พบตั้งแต่พื้นที่ชุ่มน้ำและถ้ำในทวีปแอฟริกา, ตะวันออกกลาง, เอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, อินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์ ไปจนถึงโซนโอเชียเนีย ใช้ชื่อวงศ์ว่า Synbranchidae (/ซิน-แบรน-ชิ-ดี้/) โดยพบอยู่ทั้งหมด 18 ชนิด  

มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายงู  ตามีขนาดเล็ก มีอวัยวะช่วยหายใจเป็นเส้นเลือดฝอยในคอหอย ไม่มีครีบหรืออวัยวะใด ๆ ที่ช่วยในการว่ายน้ำ เว้นแต่บริเวณปลายหางจะแผนแบนคล้ายใบพาย ซึ่งจะมีลักษณะแตกต่างกันออกไปตามแต่ละชนิด 

มีลำตัวลื่นมาก เพราะมีเมือกเยอะ เกล็ดมีขนาดเล็กฝังในลำตัว  เมื่อยังเล็กจะมีครีบอก เมื่อโตขึ้นจะหายไป เป็นปลาที่สามารถ เปลี่ยนเพศได้ (Hermphrodite)  โดยช่วงแรกจะเป็นเพศเมีย และจะกลายเป็นเพศผู้เมื่อโตขึ้น ด้านน้ำหนักเพศเมียจะมีน้ำหนักตั้งแต่ 100-300 กรัม เพศผู้มีน้ำหนักมากกว่า 400 กรัม  ออกหากินในเวลากลางคืน กินเนื้อเป็นอาหาร โดยสามารถกินอาหารได้หลากหลาย แม้กระทั่งซากสัตว์หรือซากพืชที่เน่าเปื่อย

มีพฤติกรรมขุดรูอยู่ในพื้นโคลนตม หรือตามตลิ่งน้ำ ชอบรวมตัวกันอาหาร เป็นปลาที่สามารถปรับสภาพให้อาศัยอยู่ได้ในทุกสิ่งแวดล้อม ในฤดูร้อน สามารถขุดรูลึกลงไป 1-1.2 เมตร เพื่อจำศีลได้

สำหรับในประเทศไทยพบทั้งหมด 3 ชนิด คือ

 ปลาไหลแดง หรือ ปลาหล่อย (Macrotema caligans) 
 ปลาไหลนา (Monopterus albus) ซึ่งเป็นปลาที่คนไทยรู้จักดี
 ปลาไหลหลาด หรือ ปลาไหลงู (Ophisternon bengalense)    

เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงในเชิงพาณิชย์เป็นปลาเศรษฐกิจ โดยรวบรวมพ่อแม่พันธุ์จากธรรมชาติ โดยเฉพาะปลาไหลนา
# ปลาไหลแดง
ปลาไหลแดง หรือ ปลาหล่อย ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Macrotrema caligans อยู่ในวงศ์ปลาไหลนา (Synbranchidae) มีรูปร่างคล้ายปลาไหลหลาด (Ophisternon bengalense) ซึ่งเป็นปลาในวงศ์เดียวกัน  แต่ปลาไหลแดงจะมีปลายหางที่แผ่แบนเป็นครีบเห็นได้ชัดเจนกว่า มีตาอยู่เยื้องมาทางด้านหน้า  กระดูกเหงือกมี 4 คู่ เป็นปลาที่มีขนาดเล็กที่สุดในวงศ์ปลาไหลนาที่พบได้ในประเทศไทยทั้งหมด 3 ชนิด และจัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Macrotrema 

มีขนาดยาวที่สุดประมาณ 17–20 เซนติเมตร สีลำตัวเป็นสีแดง แต่สามารถปรับสีให้เปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อมได้  

มักอาศัยอยู่ใต้โคลนตมหรือแหล่งน้ำที่มีใบไม้ทับถมกันเป็นจำนวนมาก พบในปากแม่น้ำหรือลำคลองในบริเวณภาคกลาง, ภาคใต้พบได้ที่ทะเลสาบลำปำ จังหวัดพัทลุง ในต่างประเทศพบที่มาเลเซีย

จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย และหายากที่สุดในวงศ์ปลาไหลนาที่พบในประเทศไทย
# คลองตะกั่วป่า
แม่น้ำตะกั่วป่า มีต้นกำเนิดจากทิวเขาในเขต อำเภอกะปง ที่ไหลมาบรรจบกับคลองเหล และคลองรมณีย์ แล้วไหลออกสู่ทะเลอันดามันที่ ตำบลเกาะคอเขา อำเภอตะกั่วป่า มีความยาวประมาณ 40 กิโลเมตร ในอดีตเคยใช้เป็นเส้นทางการค้าผ่านคาบสมุทร
# ตราแผ่นดินของบรูไน
ตราแผ่นดินของบรูไน  ใช้เครื่องหมายอย่างเดียวกับที่ปรากฏในธงชาติบรูไน เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2475 ประกอบด้วยสัญลักษณ์ 5 อย่าง คือ ราชธวัช (ธง) พระกลด (ร่ม) ปีกนก 4 ขน มือสองข้าง และซีกวงเดือนหรือพระจันทร์เสี้ยว ภายในวงเดือนซึ่งหงายขึ้นนั้น มีข้อความภาษาอาหรับจารึกไว้ ซึ่งแปลความได้ว่า "น้อมรับใช้ตามแนวทางของพระอัลเลาะห์เสมอ" ("Always in service with God's guidance") เบื้องล่างสุดมีแพรแถบจารึกชื่อประเทศไว้ว่า บรูไนดารุสซาลาม  แปลว่า นครแห่งสันติ

สัญลักษณ์ต่างๆ มีความหมายดังนี้
 ราชธวัช (Bendera) และพระกลด (Payang Ubor-Ubor) หมายถึง สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งบรูไนดารุสซาลาม (ของทั้งสองสิ่งนี้ นับเป็นเครื่องราชกกุธภัณฑ์ตามคติบรูไน)
 ปีกนก 4 ขน (Sayap) หมายถึง การพิทักษ์ความยุติธรรม ความสงบ ความเจริญ และสันติสุขของชาติ
 มือสองข้างที่ชูขึ้น (Tangan หรือ Kimhap) หมายถึง หน้าที่ของรัฐบาลที่จะยกระดับความมั่งคั่ง สันติสุข และความวัฒนาถาวรให้เจริญรุ่งเรืองสืบไป
 ซีกวงเดือนหงาย (Bulan) หมายถึง ศาสนาอิสลาม อันเป็นศาสนาประจำชาติ

 วิวัฒนาการ