wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# รองพล เจริญพันธุ์
รองพล เจริญพันธุ์ เป็นนักกฎหมายชาวไทย อดีตปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีhttp://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2549/A/106/11.PDF และอดีตเลขาธิการคณะรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งข้าราชการพลเรือนราชกิจจานุเบกษา เล่ม 123 ตอนพิเศษ 86ง วันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2549 และเป็นผู้หนึ่งที่มีบทบาทในการปรับปรุงประมวลกฎหมายวิธิพิจารณาความอาญาของประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ. 2522หนังสือที่ระลึกงานพระราชทานเพลิงศพนายรองพล เจริญพันธุ์, 2554

 ประวัติ 
รองพล เจริญพันธุ์ หรือ ดร.รองพล เจริญพันธุ์ จบการศึกษาระดับปริญญาเอกทางกฎหมายจากมหาวิทยาลัยโมนาช (Monash University) ประเทศออสเตรเลีย ในปี พ.ศ. 2518 

 การทำงาน 
รองพล เจริญพันธุ์ เริ่มงานครั้งแรกในตำแหน่งอาจารย์สอนวิชาสอนวิชานิติปรัชญา ที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญๆ ในสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาและสำนักนายกรัฐมนตรี เช่น เลขานุการกรรมการร่างกฎหมาย (2521-2528), ผู้อำนวยการกองกฎหมายต่างประเทศ (2528-2534), รองเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา (2538-2543) รองปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี (2543-2547)

ระหว่างที่ดำรงตำแหน่ง รองเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา (นักบริหาร 10) ก็มีโอกาสได้เข้าเรียนหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) รุ่นที่ 41 และรู้จักมักคุ้นกับคนดังจากแวดวงต่างๆ เช่น พล.อ.วินัย ภัททิยกุล ปลัดกระทรวงกลาโหม เลขาธิการคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (คมช.) (ซึ่งขณะนั้นยังติดยศ พลโท และมีตำแหน่งเป็นเจ้ากรมข่าวทหาร) คุณหญิงจารุวรรณ เมณฑกา นายบวรศักดิ์ อุวรรณโณ พล.ต.ท.จงรัก จุฑานนท์ พล.อ.อ.ชลิต พุกผาสุก เป็นต้น

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๐ ตอนที่ ๑๙ ข หน้า ๒, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๖
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๕ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๗, ๒ ธันวาคม ๒๕๔๑
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา , เล่ม ๑๑๘ ตอนที่ ๔ ข หน้า ๒๐๐, ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๔
# จักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (26 ธันวาคม พ.ศ. 1737–13 ธันวาคม พ.ศ. 1793) เสด็จพระราชสมภพที่นครเจซี ประเทศอิตาลี เป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิฟรีดิชที่ 1 ขึ้นครองราชย์แทนจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อ พ.ศ. 1763 และทรงเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์โฮเฮนสเตาเฟ็น ทรงเป็นกษัตริย์แห่งซิชิลีเมื่อ พ.ศ. 1741 และกษัตริย์แห่งเยอรมนีเมื่อ พ.ศ. 1755

ฟรีดริชที่ 2 เป็นหนึ่งในบุคคลผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในยุคกลาง โดยปกครองดินแดนอันกว้างใหญ่ ตั้งแต่ซิซิลี ผ่านอิตาลี ไปจนถึงเยอรมนีตอนเหนือ ด้วยพระราชกรณียกิจที่หลากหลายและบุคลิกภาพอันกระตือรือร้น ฟรีดริชที่ 2 ทรงได้รับการยกย่องว่าเป็นจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเยอรมัน และอาจกล่าวได้ว่าเป็นผู้ปกครองที่โดดเด่นที่สุดในยุคกลางทั้งหมด ในอาณาจักรซิซิลีและส่วนใหญ่ของอิตาลี ฟรีดริชได้ต่อยอดจากผลงานของผู้ปกครองนอร์มันก่อนหน้า โดยสร้างรัฐแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ที่มีระบบราชการทางโลกที่มีประสิทธิภาพ เพื่อเป็นการลดอิทธิพลของศาสนจักร พระองค์เป็นที่รู้จักในพระฉายานาม "Stupor mundi" (มหัศจรรย์แห่งโลก) และยังคงมีชื่อเสียงในฐานะบุรุษเรอเนซองส์ผู้ล้ำยุคและผู้รอบรู้ พระองค์ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักการเมืองผู้มีวิสัยทัศน์ นักวิทยาศาสตร์ นักวิชาการ นักคณิตศาสตร์ สถาปนิก กวี และนักประพันธ์เพลง นอกจากนี้พระองค์ยังพูดได้ถึง 6 ภาษา ได้แก่ ละติน ซิซิลี เยอรมันตอนบนยุคกลาง ฝรั่งเศสยุคเก่า กรีก และอาหรับ ในฐานะผู้สนับสนุนวิทยาศาสตร์และศิลปะอย่างกระตือรือร้น ฟรีดริชที่ 2 มีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมวรรณกรรมผ่านสำนักกวีนิพนธ์ซิซิลี พระราชวังจักรวรรดิ-ราชวงศ์อันงดงามของพระองค์ที่ปาแลร์โมและฟอจจา ซึ่งเริ่มต้นประมาณปี ค.ศ. 1220 เป็นสถานที่ที่มีการใช้รูปแบบวรรณกรรมในภาษาอิตาโล-โรมานซ์ (Italo-Romance) เป็นครั้งแรก โดยเฉพาะในภาษาซิซิลี บทกวีนิพนธ์ที่เกิดจากสำนักกวีของพระองค์มีอิทธิพลอย่างมากต่อวรรณกรรมยุคหลังจนกลายเป็นภาษาอิตาเลียนสมัยใหม่ นอกจากนี้ พระองค์ยังเป็นกษัตริย์พระองค์แรกที่ประกาศห้ามการไต่สวนโดยการทดสอบทรมาน (trial by ordeal) อย่างเป็นทางการ ซึ่งในยุคนั้นเริ่มถูกมองว่าเป็นความเชื่องมงาย

ฟรีดริชที่ 2 ได้รับราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์โดยพระสันตะปาปา เมื่อ พ.ศ. 1743 พระองค์มีความปรารถนาสูงยิ่งใคร่ที่จะผนึกอำนาจจักรวรรดิในอิตาลีให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันโดยอาศัยอิทธิพลของพระสันตะปาปา พระองค์ได้อุทิศพระวรกายเป็นอย่างมากในความพยายามขยายอาณาเขตอิตาลี แต่แผนของพระองค์ทำให้เมืองต่างๆ ที่ขึ้นอยู่กับแคว้นลอมบาร์ดต่อต้านไม่พอใจ รวมทั้งองค์พระสันตปาปาด้วย เมื่อทรงเป็นผู้นำทัพในสงครามครูเสดครั้งที่ 6 เมื่อ พ.ศ. 1771 (ค.ศ. 1228) พระองค์ทรงยึดเมืองเยรูซาเลมและตั้งตนขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งเยรูซาเลมเมื่อ พ.ศ. 1772 เมื่อเสด็จกลับถึงอิตาลีจากการสงคราม พระองค์กลับต้องมาต่อสู้ขัดแย้งกับองค์พระสันตะปาปาจนสิ้นพระชนม์

จักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 เสด็จสวรรคตลงเมื่อปี พ.ศ. 1793 ตรงกับรัชสมัยของพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์พระร่วง (สถาปนาราชวงศ์ พ.ศ. 1792)
# พระเจ้าอัลเบร็ชท์ที่ 2 แห่งเยอรมนี
พระราชประวัติ 
พระเจ้าอัลเบร็ชท์ที่ 2 แห่งเยอรมนี เสด็จพระราชสมภพที่กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เป็นพระโอรสของพระเจ้าอัลเบร็ชท์ที่ 4 แห่งออสเตรีย ทรงรับตำแหน่งเป็นดยุกแห่งออสเตรียต่อจากพระราชบิดาที่สิ้นพระชนม์ลงในปี พ.ศ. 1947 หลังจากทรงได้รับการศึกษาเป็นอย่างดีพอแล้วก็ได้ปกครองแคว้นออสเตรียเมื่อ พ.ศ. 1954 พระองค์ได้ให้ความช่วยเหลือจักรพรรดิ "ซิกกิสมุนด์" แห่งเยอรมนีสู้รบกับพวก "ฮุสไซตส์" และในปี พ.ศ. 1965 ได้ทรงอภิเศกสมรสกับพระนางเอลิซาเบทพระธิดาและมกุฎราชกุมารีของจักรพรรดิซิกิสมุด์ ซึ่งได้ยกราชสมบัติให้พระองค์ขึ้นครองราชย์แทนและราชาภิเษกเป็นกษัตริย์เมื่อ พ.ศ. 1981 แม้พระองค์จะขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งโบฮีเมียใน 6 เดือนต่อมา แต่พระองค์ก็มิสามารถครองประเทศได้จริงๆ เนื่องด้วยสงครามกับพวกโบฮีเมีย ซึ่งมีชาวโปแลนด์ร่วมเป็นพันธมิตร  

เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 1981 พระองค์ได้รับการราชาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งเยอรมนี โดยที่พระองค์ไม่ได้แสวงหา ด้วยเหตุนี้พระองค์จึงกลายมาเป็นจักรพรรดิไปโดยปริยายโดยไม่ได้มีพิธีราชาภิเษกให้เป็น "จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังจากการรบเพื่อป้องกันฮังการีจากการโจมตีของพวกเติร์ก พระองค์ก็สวรรคตลงที่เมืองเนสเมลี ด้วยพระชนมายุเพียง 42 พรรษา 

พระเจ้าอัลเบร็ชท์ที่ 2 แห่งฮาพส์บวร์ค มีพระชนม์อยู่ในช่วงรัชสมัยของสมเด็จพระรามราชาธิราช และสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2(เจ้าสามพระยา) แห่งกรุงศรีอยุธยา
# ที-33 ชู้ทติ้ง สตาร์
ที-33 ชู้ทติ้ง สตาร์  เป็นเครื่องบินเจ๊ตฝึกแบบแรกของกองทัพอากาศ กองทัพเรือ และนาวิกโยธิน สหรัฐฯ ที-33 เป็นเครื่องที่พัฒนามาจากเจ๊ตขับไล่ที่นั่งเดียวแบบล็อกฮีด เอฟ-80 ชู้ทติ้งสตาร์ ซึ่งเป็นเจ๊ตขับไล่แบบแรกของกองทัพอากาศสหรัฐฯ

ที-33 บินเป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1948 กองทัพอากาศไทยได้รับ ที-33 รุ่นแรกเมื่อ ปี ค.ศ. 1955 และเป็นเครื่องบินเจ๊ตแบบแรกของกองทัพอากาศไทย  

 รายละเอียด ที-33 ชู้ทติ้ง สตาร์ 
ข้อมูลจำเพาะ 
 ผู้สร้าง บริษัทล็อกฮีด แอร์คราฟท์ (สหรัฐอเมริกา)
 ประเภท เจ๊ตฝึก 2 ที่นั่งเรียงกัน
 เครื่องยนต์ เทอร์โบเจ๊ตอัลลิสัน เจ-33-เอ-35 ให้แรงขับสถิต 2,360 กิโลกรัม ไม่มีสันดาปท้าย 1 เครื่อง
 กางปีก 11.85 เมตร
 สูง 3.55 เมตร
 พื้นที่ปีก 22.02 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า 3,810 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขึ้น 5,432 กิโลกรัม
 อัตราเร็วขั้นสูง 874 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 7,620 เมตร
 อัตราเร็วเดินทาง 644 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 อัตราไต่ถึงระยะสูง 7,620 เมตร 6 นาที 30 วินาที
 เพดานบินใช้งาน 14,480 เมตร
 บินทน 3.12 ชั่วโมง
 พิสัยบิน 2,093 กิโลเมตร
 อาวุธ ปืนกลอากาศ ขนาด 0.50 นิ้ว 2 กระบอก
# หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)
ดินแดนหมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  หรือโดยย่อว่า หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  เป็นหมู่เกาะเล็ก ๆ ในมหาสมุทรอินเดีย มีพื้นที่เพียง 14 ตารางกิโลเมตร เป็นดินแดนส่วนนอกของประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่ระหว่างประเทศออสเตรเลียกับประเทศศรีลังกา ใกล้กับเกาะสุมาตราของประเทศอินโดนีเซีย จัดอยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเขตซีกโลกใต้ เดิมดินแดนแห่งนี้มีชื่อว่า หมู่เกาะโคโคส หรือ หมู่เกาะคีลิง แต่หลังถูกรวมเข้ากับประเทศออสเตรเลียเมื่อ ค.ศ. 1955 ดินแดนแห่งนี้จึงถูกเรียกด้วยทั้งสองชื่อตั้งแต่นั้น

ดินแดนประกอบไปด้วยอะทอลล์ 2 แห่ง และเกาะปะการัง 27 แห่ง ในจำนวนนี้มีเพียงสองเกาะเท่านั้นที่มีคนอาศัย คือเกาะเวสต์และเกาะโฮม มีประชากรราว 600 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวมลายูโคโคส นับถือศาสนาอิสลาม และใช้ภาษามลายูถิ่นเป็นภาษาแม่

 เชิงอรรถ 
 หมายเหตุ
# มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน
มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน (, กั๋วลี่ไถวานต้าเสวีย นิยมเรียกย่อว่า ไถต้า;  ย่อว่า NTU) เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติที่มีชื่อเสียงมากสุดในไต้หวันมีวิทยาเขตกลางตั้งอยู่ในนครไทเป จากการรายงานของคอกโครัลลีไซมอนส์ ประจำปี ค.ศ. 2020 มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวันได้รับการจัดอันดับให้อยู่อันดับที่ 1 ของไต้หวัน และอันดับที่ 69 ของโลกhttps://www.topuniversities.com/universities/national-taiwan-university-ntu/undergrad

ประวัติ
300px|right|thumb|อาคารหอสมุดกลางมหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน เป็นอาคารที่ตั้งอยู่บริเวณปลายจุดแกนถนนหลักของมหาวิทยาลัย
ก่อนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง มหาวิทยาลัยเป็นที่รู้จักในชื่อมหาวิทยาลัยจักรวรรดิไทโฮกุ(臺北帝國大學 ; Taihoku Imperial University) เป็นหนึ่งในเก้ามหาวิทยาลัยจักรวรรดิ (Imperial University) ของจักรวรรดิญี่ปุ่น(大日本帝国) ก่อตั้งโดยรัฐบาลญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 1928 โดยมีคณะศิลปศาสตร์และกฎหมาย และคณะวิทยาศาสตร์และการเกษตร เป็นคณะแรกตั้ง ต่อมาได้มีการจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์และคณะแพทย์ศาสตร์เพิ่มขึ้นเพื่อรองรับจำนวนนักศึกษาที่เพิ่มขึ้น   
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง รัฐบาลจีนคณะชาติพรรคก๊กมินตั๋งได้เข้ามามีบทบาทต่อการจัดการเรียนการสอน เปลี่ยนชื่อจากมหาวิทยาลัยจักรววรดิ์ไทโฮกุเป็น มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 หลังจากที่ญี่ปุ่นพ่ายแพ้สงครามและก๊กมินตั๋งย้ายมาตั้งหลักที่เกาะไต้หวัน มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน เป็นสถาบันอุดมศึกษาชั้นนำของไต้หวัน ตั้งอยู่ใจกลางกรุงไทเป มหาวิทยาลัยเป็นลำดับหนึ่งจากการสอบแข่งขันของเด็กมัธยมปลายทั่วไต้หวัน  และมีศิษย์เก่ามากมายที่มีชื่อเสียง ปัจจัยเหล่านี้ล้วนเอื้อให้มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวันเป็นมหาวิทยาลัยที่โดดเด่นและได้รับการยอมรับในสังคมไต้หวัน

วิทยาลัย/สาขาวิชาที่เปิดสอน
thumb|300px| ร.พ มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน อาคารสถาปัตยกรรมมรดกจากอาณานิคมของญี่ปุ่น 
รวมทั้งสิ้น 11 วิทยาลัย 54 ภาควิชา 105 หลักสูตรบัณฑิตศึกษาhttp://www.ntu.edu.tw/english/academics/academics.html
วิทยาลัยศิลปศาสตร์
วิทยาลัยวิทยาศาสตร์
วิทยาลัยสังคมศาสตร์
วิทยาลัยแพทยศาสตร์
วิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์
วิทยาลัยทรัพยากรชีวภาพและการเกษตร
วิทยาลัยการจัดการ
วิทยาลัยสาธารณสุขศาสตร์
วิทยาลัยวิศวกรรมไฟฟ้าและวิทยาการคอมพิวเตอร์
วิทยาลัยนิติศาสตร์
วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สุขภาพ

ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง
ไช่ อิงเหวิน ประธานาธิบดีไต้หวัน (2016-2024)
Yuan Tseh Lee นักวิทยาศาสตร์รางวัลโนเบลสาขาเคมี
หม่า อิงจิ่ว อดีตประธานาธิบดีไต้หวัน (2008-2016)
เฉิน ฉุ่ยเปี่ยน อดีตประธานาธิบดีไต้หวัน (2000-2008)
 ลี เติงฮุย อดีตประธานาธิบดีไต้หวัน (1988-2000)
วิกรม กรมดิษฐ์ นักธุรกิจชาวไทย
# วอลิสและฟูตูนา
วอลิสและฟูตูนา 1 กันยายน 2565. (; ภาษาฟากาอูเวอาและภาษาฟูตูนา: Uvea mo Futuna) หรือชื่อทางการว่า ดินแดนหมู่เกาะวอลิสและฟูตูนา  เป็นอาณานิคมของประเทศฝรั่งเศส มีพื้นที่ทั้งหมด 264 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย 2 หมู่เกาะคือ
 หมู่เกาะวอลิส (อูเวอา) ทางตอนเหนือ ประกอบไปด้วยเกาะวอลิส
 หมู่เกาะฟูตูนา (หมู่เกาะฮูร์น) ทางตอนใต้ประกอบไปด้วยเกาะฟูตูนาและเกาะอะโลฟี

หมู่เกาะเหล่านี้ตั้งอยู่ในตอนใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก ระหว่างประเทศฟีจีกับประเทศซามัว ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 มีฐานะเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของฝรั่งเศส (overseas collectivity) โดยระหว่างปี พ.ศ. 2504 - พ.ศ. 2546 วอลิสและฟูตูนามีฐานะเป็นดินแดนโพ้นทะเล (overseas territory) ดินแดนนี้ยังเป็นที่ตั้งของอาณาจักรถึง 3 กษัตริย์ 3 อาณาจักร คือ 
 สมเด็จพระราชาธิบดีโตมาซี กูลิโมเอโตเกที่ 2 แห่งอาณาจักรอุเวอา 
 สมเด็จพระราชาธิบดีโซอาเน ปาติตา ไมตูกู แห่งอาณาจักรตูอา (อาโล) 
 สมเด็จพระราชาธิบดีวีเซสิโอ โมเอลิกู แห่งอาณาจักรซิกาเว

 ภูมิศาสตร์ 

 ประวัติศาสตร์ 

right|thumb|350px|ซากปรักหักพังของ ป้อมปราการตาลีตูมู.

 การเมืองการปกครอง 

 การบริหาร 

 กองทัพ 

 กองกำลังกึ่งทหาร 

 เศรษฐกิจ 

 การขนส่ง 
 ประชากรศาสตร์ 
 เชื้อชาติ 

 ภาษา 

 ศาสนา 
 

 กีฬา 

 วัฒนธรรม
# สะพานซิดนีย์ฮาร์เบอร์
thumb|สะพานซิดนีย์ฮาร์เบอร์
สะพานฮาร์เบอร์  มีโครงสร้างผิวจราจรพาดผ่านโครงเหล็กถักรูปโค้ง (แบบ Trussed Through Arch) ตั้งอยู่บนอ่าวซิดนีย์ กลางเมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย เป็นสะพานระนาบเดี่ยว ที่ใหญ่ที่สุดในโลก สร้างขึ้นในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำในทศวรรษ 1930 เพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวัง เปิดใช้ในปีค.ศ. 1932
# ชิไน
ชิไน หรือ ดาบไม้ไผ่  เป็นดาบที่ใช้ฝึกเค็นโดกันในโรงฝึกสมัยโบราณของประเทศญี่ปุ่น ตัวดาบจะทำด้วยไม้ไผ่ทั้งเล่มใช้ในการฝึกเค็นโดและแข่งขันเค็นโดในสมัยโบราณ
# บึงโขงหลง
บึงโขงหลง  เป็นบึงน้ำจืดในจังหวัดบึงกาฬ มีพื้นที่อยู่ในเขตอำเภอเซกาและอำเภอบึงโขงหลง

 ลักษณะทางภูมิศาสตร์ 

บึงโขงหลงเป็นแหล่งน้ำจืดปิดรูปเขาวัวแคบ ๆ เกิดขึ้นจากคลองและลำธารหลายสายไหลมารวมกัน บึงมีความยาวประมาณ 13 กิโลเมตร มีความลึกเฉลี่ย 50-100 เซนติเมตร โดยจุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 6 เมตร มีพื้นที่กว่า 8,062 ไร่ หรือ (12.89 ตารางกิโลเมตร) ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของที่ราบแม่น้ำสงคราม ซึ่งเป็นบริเวณที่น้ำไหลออกจากบึงก่อนไหลลงสู่แม่น้ำโขง ในบึงมีเกาะแก่งอยู่มากมาย เช่น ดอนแก้ว ดอนโพธิ์ ดอนน่อง ดอนสวรรค์ บนเกาะแก่งเหล่านี้เป็นป่าดิบแล้งที่อุดมสมบูรณ์ ริมบึงมีเขื่อนเพื่อป้องกันตลิ่งพัง และมีประตูน้ำอยู่ที่ปลายสุดทางทิศใต้ของบึง พื้นที่โดยรอบส่วนใหญ่เป็นที่ราบ แต่มีเนินสลับขึ้นลงอยู่บ้าง มีชุมชนเมืองตั้งอยู่ด้านปลายสุดทางทิศใต้ของบึง และพื้นที่รอบบึงส่วนใหญ่ถูกใช้เพื่อทำนาข้าว

 ความหลากหลายทางชีวภาพ 

พื้นที่รอบ ๆ บึงมีพืชขึ้นอยู่หลายชนิด เช่น ยาง ตะแบกแดง ประดู่ป่า ตะเคียนทอง ส่วนบนเกาะแก่งในบึงจะพบหว้า ไทร มะเดื่อ และตะแบกนา ป่าดิบแล้งบนดอนสวรรค์ประกอบไปด้วยไม้ยืนต้นอย่างตะแบก กระบก แสมขาว พญาสัตบรรณ กันเกรา กระบาก กกสามเหลี่ยม

ริมฝั่งบึงบริเวณที่เป็นป่าและทุ่งหญ้าจะเป็นแหล่งวางไข่ของนกหลายชนิด ในบริเวณบึงพบนกอย่างน้อย 29 ชนิด โดยเป็นจำพวกนกเป็ดน้ำและนกชายน้ำ 27 ชนิด จากนกทุกชนิดที่พบ จะมีอยู่ 3 ชนิดที่เป็นนกประจำถิ่น ที่เหลืออีก 26 ชนิดเป็นนกอพยพ โดยมีนกที่อยู่ในภาวะถูกคุกคามระดับนานาชาติ คือ เป็ดดำหัวดำ ส่วนนกที่มีความสำคัญระดับชาตินั้น มีนกที่อยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์ไปจากประเทศไทย คือ นกกระสาแดง นกที่อยู่ในภาวะถูกคุกคามระดับชาติ คือ เป็ดดำหัวสีน้ำตาล และนกที่อยู่ในภาวะเสี่ยงต่อการถูกคุกคาม คือ เป็ดคับแค และนกกระแตหัวเทา ส่วนนกอื่น ๆ ที่อาศัยและหากินอยู่บริเวณบึง เช่น เป็ดแดง นกยางโทนน้อย นกยางเปีย นกอีแจว เป็ดลาย

ในบึงมีปลาที่ได้รับการบันทึกแล้ว 25 ชนิด โดยมีปลาที่อยู่ในภาวะถูกคุกคาม คือ ปลาดุกด้าน ในจำนวนนี้มี 8 ชนิดที่เป็นปลาในตระกูล Cyprinidae และมี 3 ชนิดที่เป็นปลาในตระกูล Anabantidae ส่วนปลาเศรษฐกิจในบึงมีอยู่ 8 ชนิด ได้แก่  ปลากระสูบจุด ปลาตะโกก ปลาสร้อยขาว ปลาสร้อยนกเขา ปลาแขยง ปลากดเหลือง ปลานิล และปลาช่อน

บริเวณริมบึงจะปกคลุมไปด้วยดงของแห้วทรงกระเทียม กกสามเหลี่ยม และผักไผ่น้ำ กลางผิวน้ำของบึงจะพบบัวสายและบัวหลวง ส่วนใต้น้ำจะพบสาหร่ายหางกระรอก สันตะวาใบพาย และผักบุ้ง และพืชน้ำที่ขึ้นรอบ ๆ เกาะแก่งจะเป็นแพงพวยน้ำและบอน

ปัจจุบันได้ขึ้นทะเบียนเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำเขตห้ามล่าสัตว์ป่าบึงโขงหลง   นับเป็นลำดับที่ 2 ของประเทศไทย และลำดับที่ 1098  (Wetland of International Importance) ในปี พ.ศ. 2544 ในทะเบียนพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระหว่างประเทศ

 ความเชื่อlovethailand.org
นอกจากนี้แล้ว บึงโขงหลงยังเป็นสถานที่ ๆ ชาวบ้านมีความเชื่อในตำนานเรื่องพญานาคและเป็นที่ ๆ เชื่อว่า พญานาคมาปรากฏตัวให้เห็นและเกิดปรากฏการณ์บั้งไฟพญานาคด้วย คนเรือนแสนแห่เข้าบึงกาฬชม “พญานาคเล่นน้ำ”กลางบึงโขงหลง จากผู้จัดการออนไลน์
# ตำบลปาดังเบซาร์
ตำบลปาดังเบซาร์ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา แยกจากตำบลทุ่งหมอ เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2527 เพราะตำบลทุ่งหมอมีพื้นที่กว้าง ยากแก่การปกครอง และตำบลปาดังเบซาร์เป็นตำบลติดต่อกับชายแดนประเทศมาเลเซีย อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอสะเดา มีจำนวนหมู่บ้านทั้งสิ้น 10 หมู่บ้าน แยกออกเป็นเขตเทศบาล 3 หมู่บ้าน คือ หมู่ที่ 1 บ้านต้นพยอม หมู่ที่ 2 บ้านปาดังเบซาร์ และหมู่ที่ 9 บ้านควนขัน

ดูเพิ่ม
 เทศบาลเมืองปาดังเบซาร์ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลปาดังเบซาร์
 เทศบาลตำบลปาดัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปาดังเบซาร์ส่วนที่เหลือ

ป
หมวดหมู่:อำเภอสะเดา
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–มาเลเซีย

de:Padang Besar
# ที-34 เมนเตอร์
ที-34 เมนเตอร์  เป็นเครื่องบินฝึกขั้นต้นแบบหนึ่งใช้งานในกองทัพอากาศและกองทัพเรือสหรัฐฯ ในช่วงปี ค.ศ.  1953 กองทัพอากาศสหรัฐ กำหนดสัญลักษณ์เป็น ที-34 เอ ส่วนกองทัพเรือกำหนดสัญลักษณ์เป็น ที-34 บี เครื่องบิน ที-34 ได้ถูกใช้กันแพร่หลายทั่วโลกและใช้งานกว่า 10 ประเทศ เช่น อาร์เจนตินา ชิลี โคลัมเบีย เอกวาดอร์ อินโดนีเซีย เอลซัลวาดอร์ เม็กซิโก ฟิลิปปินส์ สเปน ตุรกี เวเนซุเอลา และ ญี่ปุ่น ในปี ค.ศ.  1973 ได้มีการพัฒนา ที-34 รุ่นใหม่ โดยใช้เครื่องยนต์เทอร์โบใบพัด กำหนดสัญลักษณ์เป็น ที-34ซี และได้ตั้งชื่อว่า เทอร์ไบน์ เมนเตอร์ และมีการพัฒนารุ่นต่อมาคือ ที-34ซี-1 เทอร์ไบน์ เมนเตอร์ ติดอาวุธขนาดเบา 

 รายละเอียด ที-34 
ข้อมูลจำเพาะ 
 ผู้สร้าง บริษัทบีช แอร์คราฟท์ (สหรัฐอเมริกา)
 ประเภท ฝึกขั้นต้น 2 ที่นั่งเรียงกัน
 เครื่องยนต์ เทอร์โบใบพัด แพรทท์ แอนด์ วิทนีย์ พีที 6 เอ-25 ให้กำลัง 715 แรงม้า 1 เครื่อง (ที-34ซ๊)
 ลูกสูบ ไลโคมิง ไอจีเอสโอ 480-เอ1 เอฟ 6 ให้กำลัง 340 แรงม้า 1 เครื่อง (ที-34เอ,บี)
 กางปีก 10.16 เมตร
 ยาว 8.75 เมตร
 พื้นที่ปีก 16.71 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า 1,193 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขึ้น-ร่อนลงสูงสุด 1,938 กิโลกรัม
 อัตราเร็วสูงสุด 463.5 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 อัตราเร็วขั้นสูง 414 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 อัตราไต่ขั้นสูง 388 เมตร/นาที
 เพดานบินใช้งาน 9,145 เมตร
 พิสัยบิน 1,205 กิโลเมตร เมื่อบินสูง 6,100 เมตร
# วังสวนกุหลาบ
วังสวนกุหลาบ  เป็นวังที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา ตั้งอยู่ที่มุมถนนนครราชสีมากับถนนศรีอยุธยา โดยทางด้านทิศเหนือติดกับถนนอู่ทอง  และทิศตะวันออกติดกับสวนอัมพร  ซึ่งอาณาเขตดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังดุสิต

 ประวัติ 
ตามเดิมพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริที่จะสร้างวังสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา ที่วังริมแม่น้ำเจ้าพระยาตอนใต้ปากคลอง(ตลาด) คูเมืองเดิม ครั้งเสด็จฯกลับมาจากทรงศึกษาในประเทศอังกฤษ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชประสงค์จะให้ทรงศึกษาราชการอยู่ใกล้พระองค์ จึงได้โปรดเกล้าฯให้สร้างตำหนักชั่วคราวที่สวนดุสิต ตรงริมถนนใบพร พระราชทานนามว่า  "สวนกุหลาบ" สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา จึงเสด็จประทับอยู่ตลอดรัชกาลที่ 5

ในสมัยรัชกาลที่ 6 โปรดเกล้าฯ ให้ขยายเขตที่วังสวนกุหลาบออกไปให้กว้างขวางกว่าเก่า สร้างพระตำหนักและท้องพระโรงพระราชทานเป็นอาคารถาวร สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมาได้ประทับอยู่จนเสด็จทิวงคตในปีพุทธศักราช 2468

 สถาปัตยกรรม 
วังสวนกุหลาบสร้างตามแบบสถาปัตยากรรมของยุโรป ตัวอาคารมี 2 ชั้น ก่ออิฐถือปูน ทาสีเหลืองอ่อน  หลังคามุงกระเบื้องสีแดง ภายในตกแต่งอย่างงดงาม มีทางลับลงยังโถงชั้นใต้ดินขนาดใหญ่ แบ่งเป็นโซนเป็นห้องจำนวนมาก พื้นที้ชั้นใต้ดินนี้ เคยเป็นศูนย์บัญชาการหน่วยข่าวกรอง สมัย จอมพล ป.พิบูลสงคราม 

ที่วังนี้เคยเป็นที่ทำการของรัฐบาล ในสมัยจอมพลแปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี และเป็นที่ตั้งของกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (กอ.รมน.) ซึ่งต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่สวนรื่นฤดี ในปีพุทธศักราช 2507 ต่อมากองออมทรัพย์ กองแผนและโครงการของกรมสวัสดิการทหารบกได้ย้ายจากสวนพุดตานมาทำการอยู่ที่วังนี้แทน จนกระทั่งในวันที่ 9 ธันวาคม พุทธศักราช 2539 กรมสวัสดิการทหารบก ได้ทำหนังสือถวายคืนวังสวนกุหลาบให้กลับมาอยู่ในความควบคุมดูแลของสำนักพระราชวัง โดยมีพิธีส่งมอบเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พุทธศักราช 2539 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานจิตรกรรมฝีพระหัตถ์ มาจัดแสดงไว้ที่พระตำหนักวังสวนกุหลาบตั้งแต่วันที่ 28 ธันวาคม พุทธศักราช 2542

นอกจากนี้ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ ยังใช้เป็นที่ทรงงาน และโปรดให้คณะบุคคลมาเข้าเฝ้าที่วังสวนกุหลาบอยู่เสมอ

แหล่งข้อมูลอื่น
# อุทยานวิทยาศาสตร์พระจอมเกล้า
อุทยานวิทยาศาสตร์พระจอมเกล้า เป็นอุทยานวิทยาศาสตร์ในพื้นที่หมู่บ้านหว้ากอ ตำบลคลองวาฬ อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหามงกุฎ พระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระบิดาแห่งวิทยาศาสตร์ไทย ที่เสด็จพระราชดำเนินไปทอดพระเนตรเหตุการณ์สุริยุปราคาเต็มดวงในบริเวณนี้เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2411 ตามการคำนวณล่วงหน้าไว้ถึง 2 ปี

  ประวัติ 
thumb|250px|right|พระบรมรูป พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหามงกุฎ พระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประดิษฐาน ณ อาคารอุทยานวิทยาศาสตร์พระจอมเกล้า

หว้ากอเป็นสถานที่ที่ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหามงกุฎ พระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินโดยเรือพระที่นั่งอรรคราชวรเดช เพื่อทรงพิสูจน์การคำนวณสถานที่และเวลาการเกิดสุริยุปราคาเต็มดวงได้อย่างถูกต้องชัดเจน ซึ่งคำนวณล่วงหน้าไว้ถึง 2 ปีว่าจะเกิดสุริยุปราคาเต็มดวงในวันอังคาร ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 10 ปีมะโรง จุลศักราช 1230 ตรงกับวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2411 โดยเส้นศูนย์ของอุปราคา จะผ่านมาใกล้ที่สุด ณ บ้านหว้ากอ แขวงเมืองประจวบคีรีขันธ์ ในพระราชอาณาจักรสยาม ทางฝั่งทะเลตะวันออกของแหลมมลายู ตรงเส้นวิตถันดร (แลตติดจูต) 11 องศา 38 ลิปดาทิศเหนือ และเส้นทีรฆันดร (ลองติดจูต) 99 องศา 39 ลิปดาทิศตะวันออก โดยคราสเริ่มจับเวลา 10 นาฬิกา 4 นาที จับเต็มดวง เวลา 11 นาฬิกา 36 นาที 20 วินาที กินเวลานาน 6 นาที 45 วินาที คลายคราสออกเวลา 13 นาฬิกา 37 นาที 45 วินาที ซึ่งไม่ปรากฏว่ามีหลักฐานการคำนวณจากประเทศตะวันตกมาก่อนหน้านี้

ในระหว่างนั้นประชาชนชาวไทยและชาวต่างประเทศต่างก็เฝ้ารอวันพิสูจน์การเกิดสุริยุปราคาที่หว้ากอ เมื่อใกล้ถึงวันกำหนด ทรงโปรดให้เจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์มาสร้างค่ายไว้ล่วงหน้า และพระองค์ได้ใช้ค่ายนี้เป็นห้องทดลองวิทยาศาสตร์กลางแจ้ง เพื่อเป็นที่ชุมนุมของนักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกและคณะทูตานุทูตประเทศต่าง ๆ แล้วก็เกิดสุริยุปราคาเต็มดวงตามที่พระองค์ทรงคำนวณ โดยไม่คลาดเคลื่อน พระราชกรณียกิจในครั้งนั้นทำให้พระเกียรติยศระบือไกล บรรดาแขกต่างประเทศจำนวนมากได้รับทราบถึงพระอัจฉริยภาพของพระองค์ที่มีไม่แพ้ชาติใดทั้ง ๆ ที่ยังขาดเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพ พระเกียรติคุณในด้านวิทยาศาสตร์เป็นที่ยอมรับและปรากฏเด่นชัดแก่บรรดานักปราชญ์และนักวิทยาศาสตร์ทั่วโลก

เพื่อเป็นการน้อมรำลึกถึงพระองค์และวันสำคัญทางประวัติศาสตร์ ในวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 คณะรัฐมนตรีจึงมีมติเห็นชอบในหลักการให้ดำเนินโครงการอุทยานวิทยาศาสตร์พระจอมเกล้า ณ หว้ากอ และในวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานนามสถานที่แห่งนี้ว่า "อุทยานวิทยาศาสตร์พระจอมเกล้า ณ หว้ากอ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์" โดยกระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งขึ้นเป็นสถานศึกษาเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2536 ปัจจุบันสังกัดกรมส่งเสริมการเรียนรู้

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์อุทยานวิทยาศาสตร์พระจอมเกล้า ณ หว้ากอ
# นอร์ธรอป ที-38 ทาลอน
ที-38 ทาลอน  เป็นเครื่องบินเจ๊ตฝึกหัดความเร็วเหนือเสียงแบบแรกของโลก เริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1959 และเริ่มประจำการในกองทัพอากาศสหรัฐฯ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1961 เครื่องบินฝึกหัด ที-38 เป็นต้นกำเนิดเครื่องบินยุทธวิธี เอฟ-5

 รายละเอียด ที-38 
ข้อมูลจำเพาะ 
 ผู้สร้าง บริษัทนอร์ทธรอป แอร์คราฟท์ (สหรัฐอเมริกา)
 ประเภท เจ๊ตฝึกขึ้นสูง ความเร็วเหนือเสียง 2 ที่นั่งเรียงกัน
 เครื่องยนต์ เทอร์โบเจ๊ต เจเนอรัล อีเล็คตริค เจ 65-ยีอี-5 ให้แรงขับเครื่องละ 1,216 กิโลกรัม และ 1,748 กิโลกรัม เมื่อใช้สันดาปท้าย 2 เครื่อง
 กางปีก 7.7 เมตร
 ยาว 14.13 เมตร
 สูง 3.92 เมตร
 พื้นที่ปีก 15.8 ตารางเมตร
 น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 5,465 กิโลกรัม
 อัตราเร็วขั้นสูง 1.23 มัค ที่ระยะสูง 11,000 เมตร
 อัตราเร็วเดินทาง 0.95 มัค
 อัตราเร็วเดินทางประหยัด 0.88 มัค
 อัตราไต่ 9,145 เมตร
 เพดานบินใช้งาน 16,335 เมตร
 เพดานบินเมื่อใช้เครื่องยนต์เดียว 12,200 เมตร
 ระยะทางวิ่งขึ้น 762 เมตร
 ระยะทางวิ่งลง 914 เมตร
 พิสัยบิน 1,770 กิโลเมตร
 อาวุธ ไม่ติดอาวุธ
# ศูนย์ศึกษาการพัฒนาพิกุลทอง
โครงการศูนย์ศึกษาการพัฒนาพิกุลทอง เป็นโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ เพื่อพัฒนาพื้นที่พรุในจังหวัดนราธิวาส โดยมีที่ตั้งโครงการ อยู่ที่ ตำบลกะลุวอ อำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส
 
  ประวัติ 
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เสด็จพระราชดำเนินแปรพระราชฐานประทับแรม ณ พระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ จังหวัดนราธิวาส ในระหว่างวันที่ 18 สิงหาคม - 3 ตุลาคม พ.ศ. 2524 พระองค์ได้เสด็จเยี่ยมราษฎรโดยทั่วไปในเขตพื้นที่จังหวัดนราธิวาส ทอดพระเนตรเห็นสภาพพื้นที่และความจำเป็นที่จะยกระดับความเป็นอยู่ ภาระเศรษฐกิจของประชาชนในพื้นที่จังหวัดให้ดีขึ้น จึงมีพระราชดำริและพระราชกระแสรับสั่งต่อเจ้าหน้าที่และผู้ติดตามเสด็จ ให้พิจารณาปรับปรุงกิจการพัฒนาด้านต่าง ๆ โดยเฉพาะการพัฒนาพื้นที่พรุ โดยมีพระราชกระแสรับสั่งต่อ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ องคมนตรี (หม่อมเจ้าพระยศในขณะนั้น) นายชิต นิลพานิช ผู้ว่าราชการจังหวัดนราธิวาส (ในขณะนั้น) นายเล็ก จินดาสงวน ผู้ช่วยอธิบดีกรมชลประทาน (ในขณะนั้น) นายวารินทร์ บุษบรรณ เกษตรจังหวัดนราธิวาส (ในขณะนั้น) นายอำเภอท้องที่ และข้าราชการอื่นที่เกี่ยวข้อง โดยสรุปสาระสำคัญได้ดังนี้

ด้วยพื้นที่จำนวนมากในจังหวัดนราธิวาส เป็นที่ลุ่มต่ำมีน้ำขังตลอดปี ดินมีความอุดมสมบูรณ์ต่ำ ซึ่งมีเนื้อที่ ทั้งหมดประมาณ 300,000 ไร่ ประชากรจำนวนมากไม่มีที่ทำกิน แม้เมื่อระบายน้ำออกหมดแล้วยังยากที่จะใช้ประโยชน์ทางการเกษตรให้ได้ผล ทั้งนี้เนื่องจากดินมีสารไพไรท์ทำให้เกิดกรดกำมะถัน เมื่อดินแห้งทำให้ดินเปรี้ยว ควรปรับปรุงดินให้ดีขึ้น ดังนั้นจึงเห็นสมควรที่จะมีการปรับปรุงพัฒนาโดยให้หน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องเข้ามาดำเนินการศึกษา และพัฒนาพื้นที่พรุร่วมกันแบบผสมผสาน และนำผลสำเร็จของโครงการไปเป็นแบบอย่างในการที่จะพัฒนาพื้นที่พรุในโอกาสต่อไป

การสนองพระราชดำริ ได้มีการร่วมประชุมระหว่างจังหวัดนราธิวาส และ สำนักงาน กปร. โดยมีหม่อมเจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ จักรพันธุ์ เป็นประธาน เพื่อกำหนดนโยบายเกี่ยวกับการจัดตั้งโครงการศูนย์ศึกษาการพัฒนา โดยให้ชื่อว่า "ศูนย์ศึกษาการพัฒนาพิกุลทอง" สำนักงาน กปร. ได้นำนโยบายดังกล่าวไปประสานหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อศึกษาปัญหาในพื้นที่ และสรุปเป็นข้อเสนอแนะโครงการ ขออนุมัติจากสำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ (กปร.) และได้อนุมัติหลักการเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2525