wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ลีฟแอนด์เลิร์น
ลีฟแอนด์เลิร์น  เป็นเพลงของบอย โกสิยพงษ์ เป็นเพลงลำดับที่ 4 ในอัลบั้มชุด Million Ways to Love Part 1 (พ.ศ. 2547) ประพันธ์โดยบอย โกสิยพงษ์ ขับร้องโดยกมลา สุโกศล เป็นเพลงที่มีเนื้อหาสาระเกี่ยวกับการให้กำลังใจให้มนุษย์ยืนหยัดต่อสู้กับชีวิต มีความยาวเกิน 5 นาที ในช่วงตอนกลางถึงท้ายเพลง คุณกมลาแสดงพลังเสียง แอดลิบ ลักษณะการร้อง ร้องในลักษณะเพลงไทยในสำเนียงบรอดเวย์http://www.prasanya.org/index.php?option=com_content&view=article&id=170:live-and-learn-&catid=94:2009-08-19-16-46-24&Itemid=304 เหตุผลที่บอย โกสิยพงษ์เลือกคุณกมลามาร้อง เพราะเป็นผู้ผ่านประสบการณ์ชีวิตมาเยอะ และหากให้ผู้อื่นมาร้องซึ่งอาจอายุน้อยกว่าก็จะดูไม่น่าเชื่อถือ เนื่องจากเนื้อหาของเนื้อเพลง

การแต่งเพลงนี้ บอย โกสิยพงษ์แต่งขึ้นจากคำสอนของคุณพ่อก่อนที่จะเสีย เนื้อเพลงทั้งหมดเกี่ยวกับพ่อของเขา และได้นักดนตรีจากสหรัฐอเมริกามาช่วย ต่อมาเมื่ออัดเสียง ลดท่อนที่ร้องเสียงสูงลง เพราะคิดว่าเพลงไทยอ้าปากกว้างไม่เพราะ แล้วให้คอรัสร้องเมโลดี้แล้วคุณกมลาจึงร้องไล่เสียงแชโดว์ โดยตอนที่ร้องตั้งวัตถุประสงค์ว่า ทำอย่างไรให้มันดี เพราะคุณกมลาไม่เคยร้องเพลงไทย กลัวออกมาไม่ดีhttp://www.artbangkok.com/detail_page.php?sub_id=321

ด้านความสำเร็จ เพลงนี้ติดชาร์ตทางสถานีวิทยุ และสถานีโทรทัศน์ดนตรีหลายแห่ง เช่นติดอันดับ 4 บนชาร์ตของเอ็มทีวีไทยแลนด์
# เหรียญของแครอน
เหรียญของแครอน  หมายถึงเหรียญที่ใส่ในปากหรือบนปากNeither ancient literary sources nor archaeological finds indicate that the ritual of Charon's obol explains the modern-era custom of placing a pair of coins on the eyes of the deceased, nor is the single coin said to have been placed specifically sub lingua. See "Coins on the eyes?". ของผู้ตายก่อนที่จะทำการฝัง

ประเพณีนี้มักจะเกี่ยวข้องกับประเพณีกรีกและโรมันโบราณ แต่ก็พบว่าทำกันในตะวันออกใกล้ด้วย และต่อมาในยุโรปตะวันตก โดยเฉพาะในบริเวณที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของเคลต์ของวัฒนธรรมกอล-โรมัน, ฮิสเปเนีย-โรมัน และโรมันบริเตน และในกลุ่มชนเจอร์แมนิกของปลายยุคโบราณตอนปลาย และในสมัยคริสเตียนตอนต้น และมีปฏิบัติกันอยู่บ้างมาจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในวรรณกรรมภาษากรีกโบราณ และ ภาษาลาตินของตั้งแต่ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราชมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 2 กล่าวกันว่าเหรียญของแครอนใช้เป็นค่าโดยสารหรือค่าติดสินบนสำหรับแครอนคนพายเรือของเฮดีสผู้มีหน้าที่นำวิญญาณของผู้ที่เพิ่งเสียชีวิตข้ามแม่น้ำแอเคอรอนจากมนุษยโลกไปยังยมโลก

หลักฐานทางโบราณคดีชี้ให้เห็นว่าตำนานสะท้อนไปถึงวัฒนธรรมที่ปฏิบัติกันจริง และไม่แต่จะจำกัดอยู่เพียงใส่เหรียญเพียงเหรียญเดียวในปากเท่านั้นGregory Grabka, "Christian Viaticum: A Study of Its Cultural Background," Traditio 9 (1953), 1–43, especially p. 8; Susan T. Stevens, "Charon’s Obol and Other Coins in Ancient Funerary Practice," Phoenix 45 (1991) 215–229. นอกจากนั้นก็ยังมีประเพณีการให้เหรียญหรือเงินจำนวนมากเช่นที่ทำกันในการฝังผู้ตายพร้อมกับเรือซึ่งก็ตรงกับอุปมาของความคิดดังกล่าวDiscussed under "Archaeological evidence".

คำว่า "เหรียญของแครอน" ที่ใช้โดยนักโบราณคดีบางครั้งก็อาจจะหมายความถึงประเพณีทางศาสนาอย่างใดอย่างหนึ่งแต่มักจะมีนัยยะถึงเงินที่ใช้โดยผู้ตายในยมโลกหลังจากที่เสียชีวิตไปแล้วIan Morris, Death-ritual and Social Structure in Classical Antiquity (Cambridge University Press, 1992), p. 106, noting in his skeptical discussion of "Who Pays the Ferryman?" that "coins may have paid the ferryman, but that is not all that they did." See also Keld Grinder-Hansen, "Charon’s Fee in Ancient Greece?" Acta Hyperborea 3 (1991), p. 215, who goes so far as to assert that "there is very little evidence in favour of a connection between the Charon myth and the death-coin practice," but the point is primarily that the term "Charon’s obol" belongs to the discourse of myth and literature rather than the discipline of archaeology. ในภาษาละติน เหรียญของแครอนบางครั้งก็เรียกว่า "viaticum" หรือ "sustenance for the journey" บางครั้งก็จะให้คำอธิบายว่าการใส่เหรียญในปากผู้ตายเป็นการป้องกันไม่ให้วิญญาณของผู้ตายกลับมาอีกได้
# เลฟ ลันเดา
เลฟ ดาวีโดวิช ลันเดา  เป็นนักฟิสิกส์คนสำคัญของสหภาพโซเวียตในคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีผลงานที่โดดเด่นในหลายด้านโดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านฟิสิกส์ของสสารควบแน่น ลันเดาเกิดเมื่อวันที่ 9(22) มกราคม พ.ศ. 2451 ที่เมืองบากู จักรวรรดิรัสเซีย  ได้รับรางวัลทางวิทยาศาสตร์ทั้งจากในประเทศและต่างประเทศไม่ว่าจะเป็นรางวัลเลนิน รางวัลสตาลินรวมถึงรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ใน พ.ศ. 2505

  ประวัติ 
 ชีวิตในวัยเยาว์และการศึกษา 
เลฟ ดาวีโดวิช ลันเดาเกิดในครอบครัวของวิศวกรปิโตรเลียม ดาวิด ลวาวิช ลันเดากับภรรยาคือ ลูบอฟ เวียนีอามินอฟนา โดยอัจฉริยภาพทางด้านฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ของเขานั้นได้แสดงออกมาตั้งแต่อายุยังน้อย ลันเดาศึกษาแคลคูลัสอนุพันธ์และปริพันธ์ตั้งแต่ที่เขามีอายุเพียง 12 ปีเท่านั้น ด้วยวัยเพียง 13 ปีลันเดาจบการศึกษาระดับมัธยมปลายแต่ด้วยอายุที่น้อยเกินไปทำให้ทางครอบครัวไม่ได้ให้เขาสอบเข้ามหาวิทยาลัยทันที แต่ในอีก 1 ปีต่อมาลันเดาสามารถสอบเข้าศึกษาได้ในคณะฟิสิกส์และคณะเคมีของมหาวิทยาลัยบากู ซึ่งถือว่าเขาเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยที่มีอายุน้อยที่สุดในเวลาต่อมาเขาเลือกศึกษาต่อในคณะฟิสิกส์เพียงคณะเดียว ลันเดาศึกษาที่มหาวิทยาลัยบากูเพียง 2 ปีการศึกษาก็ได้ย้ายไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยเลนินกราดตามคำแนะนำของอาจารย์ต่อแม่ของเขาใน พ.ศ. 2467 ซึ่งเวลานั้นเลนินกราดได้ถือว่าเป็นศูนย์กลางทางวิทยาศาสตร์ของสหภาพโซเวียต ลันเดาศึกษาที่มหาวิทยาลัยเลนินกราดเพียง 2 ปีก็จบการศึกษาพร้อมกับการตีพิมพ์บทความทางวิทยาศาสตร์ฉบับแรกออกมา ใน พ.ศ. 2469 ลันเดากลายเป็นนักศึกษาระดับปริญญาเอกของสถาบันฟิสิกส์และเทคนิคแห่งเลนินกราดซึ่งเวลานั้นลันเดาได้ทำงานวิจัยด้านกลศาสตร์ควอนตัม

การไปทำงานและศึกษาที่เดนมาร์ก
ใน พ.ศ. 2472 เลฟ ลันเดาได้เดินทางไปทำงานวิจัยและศึกษาต่อนอกสหภาพโซเวียต โดยช่วงเวลานี้เป็นช่วงที่เขาได้พบและทำความรู้จักกับนิลส์ โปร์ที่สถาบันฟิสิกส์ทฤษฎีแห่งโคเปนเฮเกน โดยโปร์ได้เอ็นดูและชื่นชอบในตัวของลันเดาเป็นอย่างมาก โดยลันเดาได้ทำการศึกษาปัญหาทางฟิสิกส์ที่ำกำลังเป็นที่สนใจในเวลานั้นและมักจะถกเถียงกับโปร์เป็นประจำ ลันเดาใช้เวลาช่วงนี้ในการศึกษาปัญหา diamagnetism ของโลหะโดยใช้หลักทฤษฎีควอนตัมในการอธิบาย รวมถึงการค้นพบระดับพลังงานควอนตัมของอิเล็กตรอนที่เคลื่อนที่ภายใต้สนามแม่เหล็กที่คงที่ ซึ่งระดับพลังงานนี้ได้รับการเรียกในเวลาต่อมาว่าระดับพลังงานลันเดา
# ฉ่ำอุรา
ฉ่ำอุรานิตยสาร a day ปีที่ 11 ฉบับ 125 ประจำเดือนมกราคม 2554  หรือ จำปา เป็นตัวละครสำคัญ (พระรอง)ในหนังสือการ์ตูนเรื่อง ถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ย เขียนโดย ฮาโมริ ทากาชิ ซึ่งเป็นนักเขียนชาวญี่ปุ่นหนังสือการ์ตูน ถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ย (สนพ. อนิเมทกรุ๊ป)

 ประวัติตามท้องเรื่อง 
ฉ่ำอุรา เป็นนักมวยไทยชาวไทยในชมรมมวยไทยที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น เขาเป็นชาวไทยเพียงคนเดียวที่เป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกับซาวามูระ โนริทากะ (ตัวเอกของเรื่อง) ของชมรมมวยไทยที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น โดยที่ฉ่ำอุราเป็นเพื่อนผู้คอยให้คำแนะนำด้านการต่อสู้ และให้กำลังใจแด่ซาวามูระตลอดมา เขาจึงเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของซาวามูระ ซึ่งในภายหลัง เขาได้ร่วมออกเดินทางไปกับซาวามูระ โนริทากะ ซึ่งเขาได้พบกับนักสู้ผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้ที่เก่งกาจหลากแขนง

 การสร้างตัวละคร 
กล่าวกันว่า ชื่อของฉ่ำอุราในภาษาญี่ปุ่น  ได้มาจากชื่อของช้างเผือก เกียรติทรงฤทธิ์  ซึ่งเป็นนักมวยไทยที่เข้าร่วมแข่งขันเค-วันในประเทศญี่ปุ่น โดยผู้เขียนได้นำมาดัดแปลงเป็นชื่อของตัวละครดังกล่าวしりとり絵掲示板  

 การตอบรับ
# ซาวามูระ โนริทากะ
ซาวามูระ โนริทากะ  หรือ บักเห่ย เป็นตัวละครเอกในหนังสือการ์ตูนเรื่องถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ยThe Global-Thai Backbone. กองบรรณาธิการ. THE COMPANY. ปีที่ 14 ฉบับที่ 166. กันยายน 2554. เลิฟแอนด์ลิฟเพรส. หน้า 101 เขียนโดย ฮาโมริ ทากาชิ ซึ่งเป็นนักเขียนชาวญี่ปุ่นถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ย. สำนักพิมพ์อนิเมทกรุ๊ป โดยนิตยสารอะเดย์ได้กล่าวถึงซาวามูระว่าเป็นตัวละครที่มีเอกลักษณ์แตกต่างจากตัวละครการ์ตูนเรื่องอื่น ซึ่งมีลักษณะตรงข้ามกับตัวละครเอกรายอื่นทั้งรูปร่างและหน้าตา จึงทำให้ผู้คนสามารถจดจำบุคลิกลักษณะที่แปลกไปจากเรื่องอื่นได้จนติดตาa day. ปีที่ 11 ฉบับ 125. มกราคม 2554

 ประวัติตามท้องเรื่อง 
ซาวามูระ โนริทากะ เป็นนักมวยไทยชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งเป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกับนักเรียนแลกเปลี่ยนชาวไทยชื่อ "ฉ่ำอุรา"  ประจำชมรมมวยไทยของโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในประเทศประเทศญี่ปุ่น โดยในช่วงแรก ซาวามูระเป็นผู้ที่ไม่มีทักษะด้านการต่อสู้ ไม่หล่อ และไร้เสน่ห์ แต่ในภายหลังจากการชมเทปวิดีโอการชกมวยไทย เขาจึงได้ตัดสินใจเข้าฝึกวิชาดังกล่าว เมื่อเขาต่อสู้กับผู้เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้แขนงต่างๆ ก็สามารถเอาชนะมาได้แบบฉิวเฉียด โดยมีรูปแบบการต่อสู้ที่ตลกขบขัน หรือในบางครั้งเขาก็สามารถชนะมาได้โดยความพยายามแม้ว่าจะโดนโจมตีจนอยู่ในสภาพที่สะบักสะบอม จนสามารถพิชิตใจสาว ๆ ได้ในช่วงต่อมา

 การสร้างตัวละคร 

 การตอบรับ
# คนอสซอส
คนอสซอส (, ; , , อักษรลิเนียร์บี:  Ko-no-so)"Mycenaean Greek and Linear B". Palaeolexicon.com. หรือที่เรียกว่า "ลายวงกต" หรือ "พระราชวังคนอสซอส" คือแหล่งโบราณคดีที่ใหญ่ที่สุดของยุคสัมฤทธิ์บนเกาะครีต และได้รับการขนานนามว่าเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของยุโรป.

มีผู้ตั้งถิ่นฐานบริเวณนี้มาตั้งแต่ยุคหินใหม่ ชื่อคนอสซอสมาจากภาษากรีกโบราณที่กล่าวถึงเมืองหลักบนเกาะครีต พระราชวังคนอสซอสกลายเป็นศูนย์กลางทางพิธีและการเมืองของอารยธรรมและวัฒนธรรมไมนอส บนผนังของพระราชวังเป็นภาพรายละเอียดของชีวิตชาวครีตในปลายยุคสัมฤทธิ์ พระราชวังถูกทิ้งร้างในช่วงสิ้นสุดยุคสัมฤทธิ์ตอนปลาย ในเวลาใดไม่ทราบแน่ชัด และไม่มีใครทราบเหตุผลว่าทำไม ปัจจุบันคนอสซอสกลายเป็นสถานที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวเพราะตั้งอยู่ใกล้กับเมืองใหญ่ฮีราคลีออน คนอสซอสได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เป็นอันมากโดยเซอร์อาร์เทอร์ อีแวนส์ นักโบราณคดีชาวอังกฤษ

ในสมัยพระราชวังแรก (ประมาณ 2,000 ปีก่อน ค.ศ.) บริเวณเมืองมีประชากรมากถึง 18,000 คน ในสมัยรุ่งเรืองที่สุด พระราชวังและเมืองรอบ ๆ มีประชากรมากถึง 100,000 คน หลัง 1,700 ปีก่อน ค.ศ. ไม่นานนัก

เมืองคนอสซอสมีความสำคัญจนตลอดสมัยคลาสสิกและสมัยโรมัน แต่ชาวเมืองย้ายไปอยู่ในเมืองคันดักส์ซึ่งเป็นเมืองใหม่ (ฮีราคลีออนในปัจจุบัน) ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 คนอสซอสก็มีชื่อใหม่ว่า "มาครีเทคอส" (Makryteikhos หรือ "กำแพงยาว") แต่บิชอปแห่งกอร์ทินยังคงเรียกตนเองว่าบิชอปแห่งคนอสซอสมาจนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในปัจจุบันคำว่า "คนอสซอส" ใช้เฉพาะในการเรียกแหล่งโบราณคดีที่ตั้งอยู่ที่ปริมณฑลของเมืองฮีราคลีออนเท่านั้นเอง

 การสะกด 
คำว่าคนอสซอสเคยถูกแผลงเป็นภาษาละตินอยู่หลายแบบ เช่น Cnossus หรือ Cnossos และบางครั้งเขียนเป็น Knossus, Gnossus หรือ Gnossos แต่ปัจจุบันมีการเขียนคำนี้เกือบทุกครั้งด้วยรูปแบบ Knossos
# ศศิวรรณ์ เลิศวิริยะประภา
ศศิวรรณ์ เลิศวิริยะประภา ชื่อเล่น โอ๊ต อดีตผู้ประกาศข่าว ในรายการข่าวในพระราชสำนัก ช่อง 3 เอชดี และผู้ประกาศข่าว รายการเช้านี้...ที่หมอชิต วันจันทร์ – วันศุกร์ เวลา 06:00 – 07:30 น. ออกอากาศทางช่อง 7HD และอดีตผู้ประกาศข่าวทางไอทีวีต่อจากนั้นก็ย้ายมาอยู่ช่อง 3 เอชดี โดยเป็นผู้ประกาศข่าว ในรายการ ข่าววันใหม่ และ รายการข่าว 3 มิติ แทน กิตติ สิงหาปัดเป็นครั้งคราวที่คุณกิตติ ติดภารกิจ จากนั้นได้รับการติดต่อจากมีเดียส์มาร่วมงานกันในรายการ เช้านี้...ที่หมอชิต จนถึงปี พ.ศ. 2554 คุณโอ๊ต จบการศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รุ่นเดียวกับ กาละแมร์ พัชรศรี เบญจมาศ และได้ย้ายมาเป็นผู้ประกาศข่าวทาง สปริงนิวส์ และปัจจุบันไม่ได้เป็นผู้ประกาศข่าวแล้ว
# อันโตนิโอ บาเลนเซีย
ลุยส์ อันโตนิโอ บาเลนเซีย โมสเกรา (เกิด 4 สิงหาคม ค.ศ. 1985) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเอกวาดอร์ เล่นในตำแหน่งปีกขวาและแบ็กขวา 

นอกจากนี้แล้ว ตามสถิติของสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่า) ระบุว่า บาเลนเซีย เป็นนักฟุตบอลที่วิ่งได้เร็วที่สุดในโลก โดยทำความเร็วได้ 35.1 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เหนือคาด! ฟีฟ่า เผยสถิติ วาเลนเซีย คือแข้งที่เร็วที่สุดในโลก จากเอ็มไทย

เกียรติประวัติ
สโมสร
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
พรีเมียร์ลีก: 2010–11, 2012–13
เอฟเอคัพ: 2015–16
อีเอฟแอลคัพ: 2009–10, 2016–17
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์: 2010, 2013, 2016
ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2016–17

ส่วนตัว 
ผู้เล่นแห่งปีเซอร์แมตต์ บัสบี: 2011–12
# ศิลปะแฟนตาซี
ศิลปะแฟนตาซี  เป็นประเภทของงานศิลปะประเภทหนึ่งที่มีเนื้อหา, ความคิด, องค์ประกอบ หรือฉากที่เป็นไสยศาสตร์หรือเหนือธรรมชาติ ขณะที่ปรัชญานี้บางส่วนคาบเกี่ยวกับนิยายวิทยาศาสตร์ นวนิยายสยองขวัญและนวนิยายคาดการณ์ แต่ศิลปะแฟนตาซีก็มีองค์ประกอบบางอย่างที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองที่ไม่พบในศิลปะการเขียนนวนิยายคาดการณ์ เนื้อหาของงานที่มาจากความลึกลับและตำนานหรือการเขียนแฟนตาซีของโลกสมัยใหม่ในรูปลักษณ์ที่แฝงนัยยะของพลังอำนาจของเทพ มายาหรือสิ่งที่เหนือธรรมชาติ เป็นเนื้อหาที่พบโดยทั่วไปในงานประเภทนี้และเป็นปัจจัยที่สร้างความแตกต่างของงานศิลปะประเภทนี้จากงานศิลปะประเภทอื่น ๆ นอกจากนั้นก็จะนิยมใช้จินตสัตว์ (Mythical creature) ในตำนานเทพหรือในจินตนาการเช่นมังกร, พ่อมด, พราย และอื่น ๆ ในองค์ประกอบของภาพ

ศิลปะแฟนตาซีมีความสัมพันธ์โดยตรงกับนวนิยายแฟนตาซี หรือบางครั้งงานศิลปะแฟนตาซีก็จงใจถอดออกมาจากตัวละครหรือฉากของงานวรรณกรรมแฟนตาซีโดยตรง งานศิลปะประเภทนี้ที่สร้างโดยจิตรกรสมัครเล่นจะเรียกว่า “ศิลปะโดยแฟน” (Fan art)

“ศิลปะโดยแฟน” เป็นวัฒนธรรมย่อยที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย ที่มักจะใช้เว็บไซต์เป็นศูนย์กลาง เช่น เว็บไซต์เอลฟ์วูดซึ่งเป็นเว็บไซต์โดยเฉพาะสำหรับนิยายวิทยาศาสตร์ที่เป็นต้นฉบับและศิลปะแฟนตาซี

ศิลปะแฟนตาซีไม่ควรจะสับสนกับปรัชญาศิลปะ “ศิลปะอัศจรรย์” (fantastic art) ซึ่งเป็นประเภทของศิลปะที่มีองค์ประกอบที่เป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่ไม่จำเป็นจะต้องเป็นเชิง “แฟนตาซี” เสมอไป

ศิลปะแฟนตาซีและวัฒนธรรมชั้นสูง
แม้ว่าการสร้างงานศิลปะแฟนตาซีจะต้องใช้ความเชี่ยวชาญทางเทคนิคของผู้สร้าง และแม้ว่าจะเป็นศิลปะที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย แต่ศิลปะแฟนตาซีก็ยังไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของบัญญัติตะวันตก (Western canon) หรือเป็นงานประเภทวิจิตรศิลป์ที่ยังคงไม่มีแขวนแสดงในห้องแสดงภาพ หรือยังไม่ได้รับเงินทุนสนับสนุนจากรัฐบาล หรือยังไม่เป็นหลักสูตรการเรียนในสถาบันศึกษาและอื่น ๆ

งานไม่กี่ชิ้นที่เป็นงานที่เข้าขั้นโดยเฉพาะงานเหนือจริงหรือพรีราฟาเอลไลท์ มีลักษณะเดียวกับศิลปะแฟนตาซีหลายอย่าง เช่นงานเขียน “ปราสาทในพิรานีส” โดย จิตรกรเบลเยียม เรอเน มากริต หรือ “เลดี้แห่งชาลอตต์”  โดย จิตรกรชาวอังกฤษ จอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ ก็แทบจะแน่นอนว่าจัดอยู่ในประเภทศิลปะแฟนตาซีได้ ถ้าเป็นภาพที่เขียนในปัจจุบัน งานเขียนชิ้นหลังนี้ก็เช่นเดียวกับศิลปะแฟนตาซีตรงที่เป็นงานที่เขียนจากจินตนการที่มาจากงานวรรณกรรม ที่ในกรณีนี้คือมาจากโคลงชื่อเดียวกันโดยลอร์ดอัลเฟรด เทนนีสัน 

ศิลปินศิลปะแฟนตาซีผู้อื่นใช้ขบวนการศิลปะอาร์ตนูโวและขบวนการศิลปะของวัฒนธรรมชั้นสูงที่พยายามดิ้นรนให้ศิลปะแฟนตาซีหรือศิลปะนางฟ้าได้รับการพิจารณาและได้รับการยอมรับกันว่าเป็นศิลปะได้ระดับโดยสถาบันศิลป์ต่าง ๆ 

ฟีนุคาเนบรรยายลักษณะงานศิลปะของตนเองว่ามีลักษณะแบบ “ยุคกลางใหม่” (Neo-Medieval) แทนที่จะใช้คำหลีกเลี่ยงว่าเป็น “ศิลปะแฟนตาซี” การนิยามว่าศิลปะใดถือว่าเป็นศิลปะของวัฒนธรรมชั้นสูง หรือศิลปะใดไม่ถือว่าเข้าขั้นเป็นปัญหาใหญ่ที่จิตรกรผู้มีชื่อเสียงเช่น โรงเรียนกลาสโกว์ ที่ถือกันว่าเป็นกลุ่มศิลปินที่ด้อยกว่ามาตรฐานในสมัยที่รุ่งเรืองอยู่
# โซบะ
thumb|
โซบะ  เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ได้ความนิยมชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งบักวีต (ไม่ใช่แป้งสาลี) มีลักษณะเป็นเส้นยาว สีน้ำตาล

โซบะนิยมรับประทานทั้งแบบเย็น จุ่มกับซอส และแบบร้อนในซุป ซึ่งมีชื่อเรียกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับวิธีนำเส้นโซบะไปประกอบอาหารนั้น

นอกจากนี้ ในประเทศญี่ปุ่นเองยังนิยมเรียกอาหารเส้นที่เป็นเส้นขนาดเล็กว่า โซบะ อีกด้วย ซึ่งต่างจากอูดงซึ่งมีลักษณะเส้นหนา ทำจากแป้งสาลี โซบะมีขายในหลากหลายสถานที่ ตั้งแต่ในร้านอาหารจานด่วนราคาถูกตามสถานีรถไฟต่าง ๆ ไปจนถึงร้านอาหารหรูหราราคาแพง นอกจากนี้ เส้นโซบะยังมีขายแบบเส้นแห้งและบะหมี่สำเร็จรูปตามซูเปอร์มาร์เก็ตอีกด้วย

ในประเทศไทย มักเรียกเส้นบะหมี่ฮกเกี้ยนซึ่งมีลักษณะเส้นใหญ่ หนา สีเหลืองว่า เส้นโซบะ เนื่องจากร้านอาหารในประเทศไทยนิยมนำบะหมี่ชนิดนี้มาผัด คล้ายอาหารญี่ปุ่นที่เรียกว่า ยากิโซบะ

คำว่า "โซบะ" ในภาษาญี่ปุ่นทั้งหมายถึงต้นบักวีต และยังหมายถึงอาหารจากเส้นที่ทำจากแป้งบักวีต นอกจากนี้ยังใช้เป็นชื่อเรียกของอาหารจากเส้นหลายชนิดแม้จะไม่ได้ทำจากบักวีตก็ตาม เช่น ยากิโซบะ ชินะโซบะ เป็นต้น

 แหล่งข้อมูลอื่น
# วัดธรรมิการาม (จังหวัดลพบุรี)
วัดธรรมิการาม หรือวัดค้างคาว ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางขามฝั่งตะวันตก ตำบลบางขาม อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี เป็นวัดที่มีประวัติการสร้างที่ยาวนาน ตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ สาเหตุที่ชื่อวัดค้างคาวเพราะว่าเดิมมีค้างคาวอาศัยอยู่มาก ปัจจุบันไม่มีแล้วและได้เปลี่ยนชื่อใหม่ว่า วัดธรรมิการาม วัดนี้เป็นวัดเก่าแก่อยู่ริมฝั่งคลองในหมู่ไม้ร่มรื่น และในปัจจุบันยังเป็นสถานที่ฝึกและปฏิบัติอบรมพระพุทธศาสนาแก่นักเรียนและนักศึกษา มีทัศนียภาพที่สวยงาม และสภาพบริเวณในวัดยังมีความร่มรื่น เงียบสงบ มีศาสนสถานที่เก่าแก่มากมาย เช่นพระอุโบสถหลังเก่าที่มีประวัติการสร้างมาตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ดังปรากฏให้เห็นภายในพระอุโบสถ นั่นคือภาพจิตรกรรมฝาผนังที่มีความงดงามยิ่ง สิ่งที่น่าสนใจของวัดนี้ คือ มีภาพเขียนที่ผนังโบสถ์ ซึ่งเป็นภาพเขียนเรื่องพุทธประวัติทั้ง 4 ด้าน ลักษณะของภาพเขียนมีลักษณะแบบตะวันตกเข้ามาปนบ้างแล้ว เช่น การแรเงาต้นไม้ และอื่น ๆ เป็นภาพเขียนในสมัยรัชกาลที่ 4 ฝีมือช่างพื้นบ้านที่งดงามมาก

วัดธรรมิการาม เป็นวัดเก่าแก่อยู่ริมคลอง สามารถเข้าได้ 2 ทางคือ ทางรถ สามารถเข้าได้จากบริเวณใกล้ทางเข้าวัดไลย์ อำเภอท่าวุ้ง และทางเท้า ผ่านหมู่บ้าน ข้ามสะพานไม้เข้าไปก็สามารถเข้าถึงวัดนี้ได้โดยสะดวก

จารึกจิตรกรรมฝาผนังวัดธรรมิการาม
จิตรกรรมฝาผนังวัดธรรมมิการามหรือวัดค้างคาว หมู่ ๔ ตำบลบางขาม อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี 
ที่วัดดังกล่าวนั้น มีจิตรกรรมฝาผนังภายในอาคารของวัดสองแห่งคือ 
 จิตรกรรมฝาผนังภายในพระอุโบสถ เป็นภาพวาดอยู่เหนือระดับกรอบบนของประตูแและหน้าต่างภายในพระอุโบสถทั้งสี่ด้าน เป็นเรื่องพุทธประวัติโดยเริ่มเนื้อหาแรกที่ผนังด้านหลังพระพุทธรูปประธานคือ เรื่องพระราชพิธีอภิเษกสมรสของเจ้าชายสิทธัตถะ และพระนางพิมพา จากนั้นเป็นเรื่องเสด็จออกผนวช ผจญมา ตรัสรู้ ประทานธรรม เสด็จดับขันธ์ปรินิพพาน และสมโภชแบ่ง พระบรมสารีริกธาตุ ไม่ปรากฏชื่อศิลปินผู้วาด 
 จิตรกรรมฝาผนังภายในพระวิหาร เป็นภาพวาดอยู่เหนือระดับกรอบบนของประตูและหน้าต่างภายในพระวิหารทั้งสี่ด้าน เป็นภาพวาดเรื่องทศชาติชาดกโดยมีชื่อแต่ละพระชาติกำกับคือ เตมียชาดก มหาชนกชาดก สุวรรณสามชาดก เนมิราชชาดก มโหสถชาดก ภูริทัตชาดก จันทกุมารชาดก พระนารทพรหมชาดก พระวิธูรชาดก และพระเวสสันดรชาดก ที่ผนังด้านตรงข้ามกับพระประธาน มีข้อความเขียนไว้ว่า เขียนเดือน ๑๑ ขึ้น ๘ ค่ำ ปีกุน สำเร็จแล้วปีชวด พ.ศ. ๒๔๖๗ ราคา ๙๔ บาท ช้าง (ช่าง) เพงเป็นผู้เขียนไว้ใน พระพุทธศาสนา  รูปแบบของการวาดเป็นแบบท้องถิ่น จิตรกรรมทั้งสองแห่งอยู่ในสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์ จากการพิจารณาจึงน่าจะเป็นภาพที่วาดอยู่ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว - รัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (พ.ศ. ๒๓๙๔ - ๒๔๕๓) รูปแบบจิตรกรรมเป็นแบบ "หลวง"
 ดูเพิ่ม 
 วัดธรรมิการาม ลพบุรี
# วัดท่าโขลง
วัดท่าโขลง  เป็นวัดในตำบลเขาสมอคอน อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี

 ประวัติ  
วัดท่าโขลงตามทำเนียบวัดในวัดจังหวัดลพบุรี ระบุว่าประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2226 ต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใน พ.ศ. 2420 อดีตเจ้าอาวาสที่เป็นที่ศรัทธารูปหนึ่งได้แก่พระครูสนิธวินัยการ หรือ หลวงพ่อสนิธ ยโสธโร ซึ่งเคยจำพรรษาอยู่ที่วัดไลย์ก่อนจะมาเป็นเจ้าอาวาสวัดท่าโขลง

  อ้างอิง 
 ประวัติวัดท่าโขลง ลพบุรี

ท่าโขลง
# สมมาตร
thumb|200px|กลุ่มสมมาตรทรงกลม o

สมมาตร (symmetry) ทั่วไปจะหมายถึงสองความหมาย ความหมายแรกคือการรับรู้ถึงการเข้ากันได้ หรือความงามได้สัดส่วน และความสมดุลอริสโตเติลลงความเห็นรูปทรงทรงกลม มีทรงที่เยี่ยมยอด มีคุณลักษณะขนาดทางเรขาคณิตนิยามตามรูปแบบของสมมาตรเป็นไปตามลำดับโดยธรรมชาติและความสมบูรณ์แบบของจักรวาล ดังความสวยงามหรือความสมบูรณ์แบบที่สะท้อนออกมา ในความหมายที่สองคือความเที่ยงตรงและความคิดที่ชัดเจนของความสมดุลหรือ"รูปแบบความคล้ายคลึงในตัวเอง" ที่สามารถพิสูจน์หรือตรวจสอบได้ตามกฎของระบบในเชิงรูปนัย โดยใช้เรขาคณิต, จนถึงฟิสิกส์ หรืออื่นๆ

ถึงแม้ว่าความหมายจะต่างกันในบางบริบท แต่ทั้งคู่เกี่ยวข้องกันและถูกอภิปรายโต้แย้งกันในการเปรียบเทียบWeyl 1982

แนวความคิดเรื่องความเที่ยงตรงถูกต้องของสมมาตรมีหลากหลายวิธีตัดสินและนิยาม เช่น สมมาตรอาจจะใช้:ในประเด็นของเวลาที่ผ่านไป ตามความสัมพันธ์ของตำแหน่ง ตามการแปลงทางเรขาคณิต เช่น ขนาด, การสะท้อน, และการหมุน ตลอดจนการแปลงฟังก์ชันชนิดอื่นๆ และตามมุมมองของวัตถุนามธรรม, แบบจำลองตามทฤษฎี, ภาษา, ดนตรี และความรู้See e.g., วัตถุสมมาตรสามารถเป็นวัสดุได้ เช่น บุคคล, ผลึก, หรือโมเลกุล, หรือสามารถเป็นโครงสร้างนามธรรม เช่น สมการคณิตศาสตร์ หรือ น้ำเสียง (ดนตรี)

สมมาตรสามารถมีคำนิยามที่แตกต่างกันได้ เช่น 
 สมมาตรในทางเรขาคณิตซึ่งคุ้นเคยกันดี 
 ในทางคณิตศาสตร์ตามความสมบูรณ์ 
 ความสมมาตรในทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในบริบทนี้ ความสมมาตรที่รองรับผลเชิงลึกที่พบในฟิสิกส์สมัยใหม่ รวมถึงในแง่มุมมิติและเวลา 
 ในทางมนุษยศาสตร์, ครอบคลุมและหลากหลายในประวัติศาสตร์, สถาปัตยกรรม, ศิลปะ, และศาสนา

เส้นสมมาตร
เส้นสมมาตรมี 2 ประเภท ดังนี้
 สมมาตรด้านข้าง คือเส้นตรงที่ใช้คำนวณความสมมาตรของวัตถุหรือรูปร่างที่ไม่ใช่ทรงกลม เส้นสมมาตรประเภทนี้มีเพียงเส้นเดียว
 สมมาตรรัศมี คือเส้นตรงที่ใช้คำนวณความสมมาตรของวัตถุหรือรูปร่างที่เป็นทรงกลม เส้นสมมาตรประเภทนี้มีมากกว่า 1 เส้น
ดูวิธีคำนวณความสมมาตรได้ที่วิกิตำรา การคำนวณความสมมาตร

 เชิงอรรถ
# อูดง
อูดง หรือนิยมเรียกว่า อุด้ง  เป็นอาหารญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยมชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งสาลี ลักษณะเป็นเส้นหนา ยาว และมีสีขาว

อูดงนิยมรับประทานทานร้อน ๆ ในซุปใส ซึ่งทำจากดาชิ (หัวเชื้อน้ำซุป) และโชยุ (ซีอิ๊วญี่ปุ่น) และมิริง (เหล้าสำหรับปรุงอาหาร) 

อูดงมีชื่อเรียกหลายชื่อ ขึ้นอยู่กับอาหารที่นำมาวางบนเส้นอูดง เช่น เท็มปูระอูดง  คือ อูดงหน้ากุ้งชุบแป้งทอด และคิตสึเนะอูดง  คือ อูดงหน้าเต้าหู้หวาน เป็นต้น

 ต้นกำเนิด 
thumb|250px|พ่อครัวกำลังม้วนแผ่นแป้งอูดงที่นวดจนได้ที่แล้ว เพื่อเตรียมตัดเป็นเส้น ๆ ต่อไป
เส้นอูดงมีต้นกำเนิดมาจากเส้นชูเมี่ยน (ภาษาจีน: 粗麵, พินอิน: Cū miàn) ของประเทศจีน เป็นเส้นทำจากแป้งสาลียาว หนาประมาณ 2-3 เซนติเมตร นิยมทานในซุปผสมเต้าเจี้ยว ถือเป็นอาหารภาคเหนือของจีน 

เส้นอูดงได้เข้าสู่ประเทศญี่ปุ่นโดยพระสงฆ์ชาวญี่ปุ่นที่เดินทางไปจาริกยังประเทศจีน ชาวญี่ปุ่นได้ยกย่องพระคูไก  และพระเอ็นนิ  ให้เป็นต้นตำรับการปรุงเส้นอูดงของญี่ปุ่น พระคูไคเดินทางไปยังประเทศจีนในช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 9 เพื่อศึกษาพุทธศาสนา โดยอดีตจังหวัดซานูกิ  หรือปัจจุบันคือจังหวัดคางาวะบนเกาะชิโกกุ ประกาศตัวเป็นผู้สืบทอดสูตรการทำอูดงจากพระคูไก ส่วนพระเอ็นนิ ซึ่งเป็นพระนิกายเซน สำนักรินไซ  ได้เดินทางไปประเทศจีนเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยมีเมืองฮากาตะ จังหวัดฟูกูโอกะ เป็นผู้ประกาศว่าสืบทอดสูตรของพระเอ็นนิ

 อาหารที่ทำจากเส้นอูดง 
thumb|250px|เท็มปูระอูดง  
thumb|250px|ยากิอูดง  

เช่นเดียวกับอาหารเส้นอื่น ๆ ของญี่ปุ่น อูดงจะนิยมรับประทานแบบเย็นในฤดูร้อน และรับประทานแบบร้อนในฤดูหนาว อาหารต่าง ๆ ที่นำมาวางบนเส้นอูดงแสดงถึงฤดูกาลนั้น ๆ และความสมดุลกับส่วนผสมอื่น ๆ อาหารที่นำมาวางบนเส้นอูดงนั้นถูกปรุงอย่างเรียบง่าย บางครั้งนำไปทานกับเส้นโซบะได้เช่นกัน

 อูดงร้อน 

 คาเกะอูดง  อูดงร้อนในน้ำซุปใส โรยต้นหอมญี่ปุ่นซอยบาง ๆ อาจมีคามาโบโกะหรือลูกชิ้นปลาเส้นญี่ปุ่น ฝาน 1 ชิ้น วางบนเส้นอูดง
 คิตสึเนะอูดง  อูดงร้อนหน้าเต้าหู้หวานทอด หรืออาบูราอาเงะ  คำว่า คิตสึเนะ แปลว่า สุนัขจิ้งจอกหรือปีศาจจิ้งจอก ชื่อนี้ได้จากเต้าหู้หวานที่วางบนหน้าอูดง ซึ่งมีรูปร่างเหมือนหูสุนัขจิ้งจอก
 เท็มปูระอูดง  อูดงร้อนหน้าอาหารชุบแป้งทอดหรือเท็มปูระ เช่น กุ้ง หรือคากิอาเกะ (ผักรวมชิ้นเล็ก ๆ ผสมแป้งแล้วทอด)
 ทานูกิอูดง  อูดงร้อนหน้าเศษแป้งเท็มปูระ (Tenkasu) ชื่อได้จากทานูกิ ซึ่งเป็นแรคคูนญี่ปุ่น และเชื่อว่ามีพลังวิเศษ
 สึกิมิอูดง  อูดงหน้าไข่สดที่ตกลงบนอูดงร้อน ๆ จากชื่อ แปลได้ว่า อูดงชมจันทร์ เหมือนไข่แดงสีเหลืองกลมเหมือนพระจันทร์
 วากาเมะอูดง  อูดงร้อนหน้าสาหร่ายวากาเมะ
 คาเรอูดง  อูดงร้อนหน้าแกงกะหรี่ญี่ปุ่น

 อูดงเย็น 
 ซารุอูดง  อูดงแช่เย็น โรยสาหร่ายโนริฝอย เสิร์ฟในซารุ  (ภาชนะสานจากไม้ไผ่ รูปร่างคล้ายกระด้ง แต่ก้นบุ๋ม ใช้สะเด็ดน้ำ) พร้อมกับซอสแช่เย็น มีส่วนผสมเข้มข้นของดาชิ มิริง และโชยุ เมื่อจะรับประทาน ให้ใช้ตะเกียบคีบเส้นอูดงพอคำจุ่มลงในซอสดังกล่าว แล้วจึงรับประทาน อาจใส่ต้นหอมซอย วาซาบิบด และขิงบดลงในซอสเพื่อเพิ่มรสชาติได้ เมื่อเสิร์ฟคู่กับเท็มปูระจะเรียก เท็นซารุอูดง
# วัดคีรีบัววนาราม
วัดคีรีบัววนาราม  เป็นวัดในตำบลเขาน้อย อำเภอลำสนธิ จังหวัดลพบุรี

ประวัติวัด
วัดคีรีบัววนาราม (วัดถ้ำสุพรรณคูหา)
วัดคีรีบัววนาราม เป็นวัดที่ตั้งอยู่บนภูเขา สภาพโดยทั่วไปและบริเวณของวัดคีรีบัววนารามมีความเงียบสงบ และมีทัศนียภาพที่สวยงาม นั้นภายใต้ภูเขาซึ่งเป็นที่ตั้งของวัดมีถ้ำตามธรรมชาติ ขนาดใหญ่ 4 ถ้ำ มีพระพุทธรูปไว้สำหรับบูชา ฤดูร้อนจะเย็นสบาย ฤดูหนาวก็จะอบอุ่น สามารถเดินทะลุออกอีกทางด้านหนึ่งของถ้ำได้ และเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจอีกแหล่งหนึ่งสำหรับผู้ชื่นชอบธรรมชาติ เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรม กิจกรรมทางศาสนา เป็นหน่วยอบรมคุณธรรมจริยธรรมตั้งอยู่บนเขาสวยงามมาก
 
 ดูเพิ่ม 
 อำเภอลำสนธิ

  อ้างอิง 
 วัดคีรีบัววนาราม ลพบุรี 

คีรีบัววนาราม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอลำสนธิ