wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ร็อกวิธยู (เพลงไมเคิล แจ็กสัน)
"ร็อกวิธยู"  เป็นซิงเกิลออกขายเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 เป็นซิงเกิลที่ 2 ของอัลบั้มที่ 5 ในฐานะศิลปินเดี่ยวของไมเคิล แจ็กสัน ในอัลบั้มที่ชื่อ ออฟเดอะวอลล์ เขียนโดยอดีตสมาชิกกลุ่ม ฮีตเวฟ ที่ชื่อร็อด เทมเพอร์ตัน เพลงนี้ทำให้แจ็กสันมีเพลงอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นเพลงแรกในคริสต์ทศวรรษ 1980 และยังเป็นเพลงโด่งดังเพลงหนึ่งในท้าย ๆ ยุคดิสโก้  เพลงนี้ติดอันดับ 1 ทั้งชาร์ตซิงเกิลป็อปและอาร์แอนด์บี วิดีโอเพลงนี้เป็นภาพแจ็กสันเต้นในชุดเครื่องประดับอันแวววาว กับฉากหลังแสงเลเซอร์ จากข้อมูลบิลบอร์ดระบุเพลงนี้ถือเป็นอันดับ 4 ของเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในปี 1980The Billboard Hot 100 - 1980

 รายชื่อเพลงและรูปแบบ 

European 7" vinyl single (EPC 8206)
A. "Rock with You" – 3:38
B. "Get on the Floor" – 4:44

Netherlands 12" vinyl single (EPC 12.8206)
A. "Rock with You" – 3:20
B1. "You Can't Win" – 7:17
B2. "Get on the Floor" – 4:44

UK 12" vinyl single  (EPC 13 8206) 
A. "Rock with You" - 3:20
B1: "You Can't Win" - 7:17
B2: "Get on the Floor" - 4:44

US 7" vinyl single (9-50797)
A. "Rock with You" – 3:20
B. "Working Day and Night" – 4:55

Visionary DualDisc single (82876725132)
CD side
 "Rock with You" (single mix) – 3:23
 "Rock with You" (Masters at Work Remix) – 5:33

DVD side
 "Rock with You" (video) – 3:23

 ชาร์ต 

ชาร์ตประจำสัปดาห์
 ชาร์ต (1980) ตำแหน่งสูงสุดAustralia (Kent Music Report)4US Billboard Hot 1001US Cash Box Top 100. Cash Box magazine.1US Radio & Records CHR/Pop Airplay Chart2
 ชาร์ต (2006) ตำแหน่งสูงสุด
 ชาร์ต (2008) ตำแหน่งสูงสุด
 ชาร์ต (2009) ตำแหน่งสูงสุดCanada (Canadian Hot 100)33Japan (Japan Hot 100)59US Digital Songs (Billboard)17

ชาร์ตสิ้นปี
 ชาร์ต (1980) ตำแหน่งAustralia (Kent Music Report)39New Zealand (Recorded Music NZ)49U.S. Billboard Hot 1004U.S. Cash Box Top 100. Cash Box magazine.8

ชาร์ตตลอดกาล
 ชาร์ต ตำแหน่งUS Billboard Hot 100295

 การรับรอง
# ท่าอากาศยานโคจิเรียวมะ
ท่าอากาศยานโคจิเรียวมะ  หรือรู้จักกันในอีกนามว่าท่าอากาศยานโคจิ เป็นท่าอากาศยานส่วนภูมิภาคตั้งอยู่ริมชายฝั่งทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ใกล้กับเมืองนังโกกุ จังหวัดโคจิ จัดอยู่ในท่าอากาศยานระดับที่สองในญี่ปุ่น

 สายการบินและจุดหมายปลายทาง 
ออลนิปปอนแอร์เวย์ (โอซากะ-อิตามิ, โอซากะ-คันไซ, โตเกียว-ฮาเนดะ)
เจแปนแอร์ไลน์ (ฟูกูโอกะ, นาโงยะ-โคมากิ, โตเกียว-ฮาเนดะ)
เจแปนทรานส์โอเชียนแอร์ (โอกินาวะ)
# โทะซะกิน
โทะซะกิน (แปลว่า ปลาทอง หรือนิยมเรียกสั้นๆ ว่า โทะซะ) เป็นสายพันธุ์ปลาทองสายพันธุ์หนึ่ง ที่พัฒนาขึ้นมาโดยมนุษย์ ได้ชื่อว่าเป็น ราชินีแห่งปลาทอง ด้วยความที่มีครีบหางพริ้วไหว และเบ่งบานกางออกเวลาว่ายน้ำ เหมือนผู้หญิงใส่กระโปรงบาน

โทะซะกินที่สวยนั้น ต้องมีลำตัวเป็นทรงหยดน้ำ โคนหางใหญ่  ครีบหางเบ่งบานและเป็นลอนสวยงาม โดยเฉพาะครีบหางที่อยู่กึ่งกลางลำตัวควรบานแผ่ออกและมีลักษณะโค้งได้รูป ส่วนครีบด้านข้างทั้งสองข้างควรกางแผ่ออกโดยทำมุมฉากกับลำตัว

โทะซะกินนั้นเป็นปลาทองที่พัฒนาสายพันธุ์มาจากริวกิ้น ราวปี ค.ศ. 1845 ที่เมืองโคชิ โดย นายคัตซูซาบุโร ซูกะ ได้นำปลาทองหัวสิงห์สายพันธุ์โอซาก้ารันชูมาผสมข้ามพันธุ์กับปลาทองริวกิ้น ซึ่งผลออกมาว่าลูกปลาทองที่เพาะพันธุ์ขึ้นได้มีบางส่วนมีลักษณะผ่าเหล่าไปจากลูกปลาทองตัวอื่นๆ โดยลูกปลาที่มีลักษณะผ่าเหล่าจะมีส่วนหางที่มีลักษณะแตกต่างไปจากปลาทองทั่วๆ ไป อย่างแทบไม่น่าเชื่อ เพราะครีบของปลาทองเหล่านั้นแทนที่จะตั้งชันหรือเบ่งบานเหมือนปลาพ่อแม่พันธุ์ แต่กลับมีปลายหางทั้งสองลักษณะรวมอยู่ในตัวเดียวกัน นั่นคือ ครีบหางด้านข้างทั้งสองข้างจะตั้งชันและยื่นชี้ไปทางด้านหน้าของลำตัว ส่วนครีบหางตรงกลางกลับหักมุมลงด้านล่าง ช่วยให้ครีบหางของปลาเกิดเป็นรอนคล้ายรูปคลื่น โดยเฉพาะหางของปลามีลักษณะบานออก

ด้วยความสวยงามโดยเฉพาะครีบหาง ทำให้ในประเทศไทยเองนั้น โทะซะกินเป็นปลาทองที่มีขายและเลี้ยงกันเป็นจำนวนน้อย และทำให้ปลามีราคาแพงขึ้นอีกด้วย เนื่องจากเลี้ยงยาก ต้องใช้ความละเอียดในการเลี้ยงสูงกว่าปลาทองสายพันธุ์อื่นๆ เพราะปลาจะแพ้คลอรีนและความสกปรกของน้ำได้ง่ายกว่าปลาทองสายพันธุ์อื่นๆ  จึงหาผู้เลี้ยงได้น้อยรายที่จะสามารถเลี้ยงได้สวยได้
# ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เดอะแบช
thumb|right|โลโก้ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เดอะแบชในปี ค.ศ. 2009
thumb|right|โลโก้สำหรับ ซุเปอร์สแมคดาวน์ไลฟ์: เดอะเกรทอเมริกันแบช ในปี ค.ศ. 2012
เดอะแบช (The Bash) เป็น รายการเพย์-เพอร์-วิว ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี จัดขึ้นทุกเดือน มิถุนายน/กรกฎาคม โดย เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ รายการนี้ได้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1985 ภายใต้สมาคม จิมครอคเกตต์โปรโมชั่นส์ ของ แนชั่นแนลเรสต์ลิงแอไลแอนซ์ (NWA) และต่อมาโดย เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง (WCW) ตามที่ระบุไว้ในหนังสือ ทูบีเดอะแมน ของ ริก แฟลร์ ดัสตี้ โรดส์ เป็นคนคิดคอนเซ็ปต์  “เดอะเกรทอเมริกันแบช” ขึ้นมา รายการนี้ถูกจัดเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2000 และไม่มีการจัดอีกต่อไป เนื่องจากการซื้อ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู โดย ดับเบิลยูดับเบิลยูอี แต่อย่างไรก็ตาม หลังจากการเว้นว่างไป 4 ปี รายการนี้ก็ได้กลับมาจัดขึ้นอีกครั้งหนึ่งในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2004 และถูกจัดให้เป็นกรรมสิทธิ์ของค่าย สแมคดาวน์ ตั้งแต่ ค.ศ. 2004 – 2006 ต่อมา ในปี ค.ศ. 2007 เพื่อเป็นการดำเนินรอยตามเรสเซิลเมเนีย รายการเพย์-เพอร์-วิวทุกรายการกลายเป็นกรรมสิทธิ์ของทั้งสามค่าย และในปี ค.ศ. 2009 รายการ "เดอะเกรทอเมริกันแบช" ก็ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "เดอะแบช" ในปี ค.ศ. 2010 รายการนี้ยุติลงโดยเปลี่ยนรายการมาเป็น ดับเบิลยูดับเบิลยูอี มันนีอินเดอะแบงค์

 วันที่และสถานที่ของเดอะแบช 

 #  รายการ  วันที่  เมือง  สถานที่  เมนอีเวนท์ (คู่เอก) 1  เดอะเกรทอเมริกันแบช (2004)  27 มิถุนายน 2004  นอร์ฟอล์ก (รัฐเวอร์จิเนีย)  นอร์ฟอล์กสโกป  ดิ อันเดอร์เทคเกอร์ vs. เดอะ ดัดลีย์ บอยซ์ (บับบา เรย์ และ ดี-วอน) ในการปล้ำ "คอนกรีตคริพท์" แฮนดิแคพ แมทช์ 2  เดอะเกรทอเมริกันแบช (2005)  24 กรกฎาคม 2005  บัฟฟาโล (รัฐนิวยอร์ก)  เอชเอสบีซีแอรีนา  บาทิสตา (ช) vs. จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์ เพื่อ เวิลด์ เฮฟวี่เวท แชมเปี้ยนชิพ 3  เดอะเกรทอเมริกันแบช (2006)  23 กรกฎาคม 2006  อินเดียแนโพลิส รัฐอินดีแอนา  คอนเซโค ฟิลด์เฮ้าส์  เรย์ มิสเตริโอ (ช) vs. คิง บูเกอร์ (กับ ควีน ชาร์เมลล์) เพื่อเวิลด์ เฮฟวี่เวท แชมเปี้ยนชิพ 4  เดอะเกรทอเมริกันแบช (2007)  22 กรกฎาคม 2007  แซนโฮเซ รัฐแคลิฟอร์เนีย  เอช พาวิวชั่น  จอห์น ซีนา(ช) vs บอบบี้ แลสลี้เพื่อแชมป์โลก WWE 5  เดอะเกรทอเมริกันแบช (2008)  20 กรกฎาคม 2008  อันชันเดล รัฐนิวยอร์ก  แนสซู เวเทอแรนส เมโมเรียล โคลิเซียม  ทริปเปิ้ล เอช(ช) vs เอดจ์เพื่อแชมป์โลก WWE 6  เดอะแบช (2009)  28 มิถุนายน 2009  แซคราแมนโต รัฐแคลิฟอร์เนีย  เออาร์ซีโอ อารีนา  แรนดี้ ออร์ตัน(ช) vs ทริปเปิ้ล เอชในแมทช์ทรี สเตจ ออฟ เฮลล์เพื่อแชมป์โลก WWE 7  ซุเปอร์สแมคดาวน์ไลฟ์: เดอะเกรทอเมริกันแบช (2012)  3 กรกฎาคม 2012  คอร์ปัสคริสตี รัฐเท็กซัส  อเมริกันแบงค์ เซ็นเตอร์  เดอะเกรทอเมริกันแบชแบทเทิลรอยัล 20 คน
# พระเจ้าอิชต์วานที่ 1 แห่งฮังการี
พระเจ้าอิชต์วานที่ 1 หรือ นักบุญอิชต์วานที่ 1 (; ค.ศ. 967/ค.ศ. 969/ค.ศ. 975 (แอสแตร์โกม) – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1038 (แอสแตร์โกมEsztergom.huHankó Ildikó: Királyaink Tömegsírban หรือเซเคซเฟเฮร์วาร์))  อิชต์วานทรงเป็นเจ้าฟ้าเอกแห่งฮังการีระหว่างปี ค.ศ. 997 จนถึง ค.ศ. 1000 และเป็นพระมหากษัตริย์องค์แรกแห่งราชอาณาจักรฮังการีผู้ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1000 อิชต์วานทรงขยายอำนาจของฮังการีในบริเวณคาร์เพเธียนและทรงมีบทบาทสำคัญในการเผยแพร่คริสต์ศาสนาในบริเวณนี้ด้วย พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7เมื่อวันที่20 สิงหาคม ค.ศ. 1083
# นมแมว
นมแมว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Rauwenhoffia siamensis) เป็นพรรณไม้ยืนต้นมีกลิ่นหอม ลำต้นมีขนาดย่อม สูง 1-2 เมตร ลำต้น กิ่ง และก้านมีสีคล้ำ ใบจัดเป็นใบเดี่ยว ลักษณะแหลมยาว ดอกเป็นดอกเดี่ยวออกเป็นกล่ม กลุ่มละ 1-3 ดอก ดอกมี 6 กลีบ สีเหลืองอมเขียว ขนาดใหญ่ประมาณ 1-2 เซนติเมตร ออกดอกตลอดทั้งปี

นมแมวในวรรณคดีไทย
นมแมวปรากฏอยู่ในวรรณคดีไทยหลายเรื่อง เนื่องด้วยเป็นพรรณไม้ที่มีอยู่แพร่หลายในประเทศไทย
# โบสถ์น้อยบรันกัชชี
ชาเปลบรันคาชชิ (,) เป็นชาเปลที่ตั้งอยู่ภายในวัดซานตามาเรียเดลคาร์มิเนที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี สิ่งที่สำคัญที่สุดภายในชาเปลคืองานจิตรกรรมฝาผนังชิ้นเอกโดยมาซาชิโอพิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ: ชีวประวัติมาซาชิโอ ที่เป็นภาพชุดชีวิตของนักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิ ที่เขียนให้แก่พ่อค้าไหมเฟลิเช บรันคาชชิหลานของเปียโตร บรันคาชชิผู้สร้างชาเปล

ความงามของงานเขียนจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลนี้ทำให้ได้ชื่อว่าเป็น “ชาเปลซิสตินแห่งยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้น” ใน และเป็นงานเขียนที่มีอิทธิพลมากที่สุดชิ้นหนึ่งของสมัยที่ว่านี้ เปียโตร บรันคาชชิสร้างชาเปลนี้ในปี ค.ศ. 1386 ผู้ว่าจ้างให้เขียนภาพชุดนี้คือเฟลิเช บรันคาชชิผู้ไปเป็นทูตของฟลอเรนซ์ในไคโรจนกระทั่งปี ค.ศ. 1423 เมื่อกลับมาถึงฟลอเรนซ์ เฟลิเชก็จ้างให้มาโซลิโน ดา พานิคาเลเขียนภาพในชาเปล ผู้ช่วยของมาโซลิโนคือมาซาชิโอช่างเขียนอายุ 21 ปี อ่อนกว่ามาโซลิโน 18 ปี แต่ระหว่างสัญญามาโซลิโนก็ไปเขียนภาพในราชสำนักในฮังการี สัญญาจ้างจึงตกไปเป็นของมาซาชิโอ แต่ก่อนที่จะเขียนเสร็จมาซาชิโอก็ถูกเรียกตัวไปโรมและไปเสียชีวิตที่นั่นเมื่อมีอายุได้เพียง 27 ปี บางส่วนที่ยังเขียนไม่เสร็จก็มาเขียนต่อจนเสร็จโดยฟิลิปปิโน ลิปปี เมื่อมาถึงสมัยบาโรกบางส่วนของภาพเขียนที่เห็นกันว่าล้าสมัยก็ถูกบดบังด้วยอนุสรณ์ผู้ตาย
# การสมรสของพระนางพรหมจารี (ราฟาเอล)
การสมรสของพระนางพรหมจารี  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลWeb Gallery of Art: Raphael จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เบรราในเมืองมิลานในประเทศอิตาลี

ราฟาเอลลงชื่อและวันที่บนภาพเขียน “การสมรสของพระนางพรหมจารี” RAPHAEL URBINAS MDIIII (ค.ศ. 1504) เป็นภาพที่ได้รับจ้างจากตระกูลอัลบิซซินีสำหรับชาเปลเซนต์โจเซฟภายในวัดซานฟรานเชสโคที่เมืองชิตตาดิคาลเตลโลในอุมเบรีย ในปี ค.ศ. 1798 ถูกบังคับให้อุทิศภาพเขียนให้แก่จุยเซ็ปปี เลคิ (Giuseppe Lechi) นายพลของกองทัพนโปเลียนผู้ขายต่อให้นักค้าขายศิลปะชาวมิลานซานนาซซาริๆ ยกภาพให้กับโรงพยาบาลในมิลานในปี ค.ศ. 1804 สองปีต่อมาสถาบันวิจิตรศิลป์ก็ซื้อต่อ

นักวิพากษ์ศิลปะเชื่อกันว่าเป็นภาพที่ได้รับแรงบันดาลใจจากการวางองค์ประกอบของภาพสองภาพของเปียโตร เปรูจิโน: “พระเยซูมอบกุญแจให้นักบุญปีเตอร์” (ภาพ) ที่เขียนภายในชาเปลซิสติน และจิตรกรรมแผงชื่อเดียวกัน “การสมรสของพระนางพรหมจารี” (ภาพ) ที่ปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์ที่เมืองแคนในประเทศฝรั่งเศส

thumb|200px|left|ภาพเขียนที่ราฟาเอลเริ่มแสดงการแยกตัวจากภาพที่ได้รับอิทธิพลจากเปรูจิโนแบบอุมเบรียมาเป็นภาพเขียนของยุคทองของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา เป็นภาพที่เขียนก่อนที่จะเดินทางไปฟลอเรนซ์ที่ไปเห็นประติมากรรมของโดนาเทลโลและงานเขียนของจิตรกรรมร่วมสมัยคนสำคัญอื่นๆที่รวมทั้งเลโอนาร์โด ดา วินชีและไมเคิล แอนเจโล ตัวแบบที่มีศีรษะรูปไข่และร่างที่เล็กดูเหมือนจะเป็นลักษณะโดยตรงจากผู้ที่ราฟาเอลได้รับอิทธิพลมา

การลงชื่อและวันที่บนบัวเหนือซุ้มโค้งที่ตกแต่งด้านหน้าของวัดที่ไกลออกไปก็เท่ากับว่าได้ทิ้งความเป็นจิตรกรนิรนามและมีความเชื่อมั่นในตนเองพอที่จะลงชื่อว่าเป็นผู้สร้างภาพเขียน ตัวบุคคลหลักในภาพยืนอยู่ด้านหน้าของภาพก็มีโจเซฟผู้กำลังสวมแหวนให้กับพระนางพรหมจารี โจเซฟถือคทาในมือซ้ายที่เป็นไม้ที่มีใบงอกออกมาที่แสดงว่าเป็นผู้ที่ได้รับเลือก คทาของชายอีกสองคนที่ไม่ได้รับเลือกยังคงเป็นคทาไม้ที่แห้งอยู่ จนคนหนึ่งต้องหักคทาด้วยความผิดหวัง

วัดหลายเหลี่ยมลักษณะของบรามันเตเป็นส่วนหนึ่งขององค์ประกอบของภาพที่เด่นและเป็นส่วนที่มีอิทธิพลต่อการวางภาพของกลุ่มคนที่ด้านหน้าของภาพ ลายพื้นที่ดึงเข้าไปยังตัวสิ่งก่อสร้างเป็นการเน้นให้เห็นถึงการใช้การเขียนแบบทัศนมิติที่แสดงความลึกของภาพ ตัวแบบต่างที่ไกลออกไปก็ค่อยเล็กลงตามลำดับ ตัววัดเป็นศูนย์กลางของเส้นรัศมีที่กระจายออกมาจากซุ้มระเบียง เสา และบันได ไปจนถึงพื้น จากประตูวัดที่สามารถมางทะลุได้เป็นนัยยะว่าเส้นรัศมีจากวัดยังคงยืดต่อออกไปจากผู้ดูยิ่งขึ้นไปอีก

แม้แต่ในภาพกลุ่มคนด้านหน้าก็เป็นภาพที่แสดงทัศนมิติ ตัวแบบสามตัวหลักอยู่หน้าภาพ ล้อมรอบไปด้วยผู้เข้าร่วมพิธีที่ค่อยไกลออกไปจากศูนย์กลางจากแหวนที่โจเซฟกำลังจะสวมให้แมรี ที่แบ่งภาพออกเป็นสองข้างเท่ากัน โทนสีของภาพเป็นสีทองโดยมีสีอื่นประกอบที่รวมทั้งสีงาช้าง เหลือง เขียวน้ำเงิน น้ำตาลไหม้ และแดงจัด

ภาพเขียนนี้เปรียบได้กับภาพเขียนของเปรูจิโนแต่เป็นภาพที่วิวัฒนาการเพิ่มขึ้นโดยใช้องค์ประกอบที่กลมเมื่อเทียบกับองค์ประกอบแนวนอนของเปรูจิโนซึ่งยังคงเป็นลักษณะของการเขียนแบบควัตโตรเชนโต การวางภาพกลุ่มคนและการเขียนสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ในฉากหลังเป็นสิ่งที่ทำให้งานของราฟาเอลแตกต่างจากงานของเปรูจิโน ช่องภายในภาพดูโปร่งกว่าของเปรูจิโนที่แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการเขียนทัศนมิติที่เหนือกว่าเปรูจิโน
# ขนมเปี๊ยะ
ขนมเปี๊ยะ   เป็นขนมสัญลักษณ์แห่งความเป็นสิริมงคล ความปรารถนาดีต่อกัน และความสมัครสมานสามัคคี

ขนมเปี๊ยะ เป็นขนมที่มักใช้ประกอบในเทศกาลต่าง ๆ ของชาวจีน ซึ่งความหมายของขนมเปี๊ยะและขนมบางอย่างนั้นเป็นตำนานการกู้ชาติ เช่น ขนมไหว้พระจันทร์ของจีน ที่ชาวจีนผู้กล้าหาญได้จัดตั้งขบวนการใต้ดินเพื่อกู้ชาติจากมองโกล ซึ่งในสมัยนั้นในวันเพ็ญเดือนแปดชาวจีนมีประเพณีสักการะเจ้าแม่กวนอิม โดยทำขนมเปี๊ยะแลกกันในหมู่ญาติ ขบวนการใต้ดินจึงใช้ขนมเปี๊ยะสอดไส้ใส่จดหมายนัดแนะให้พร้อมใจกันต่อสู้ เป็นต้น อาหารที่ใช้ในงานมงคลของจีนนั้นมักจะถูกเลือกอย่างพิถีพิถัน เพื่อความเป็นมงคลของงาน ส่วนใหญ่จะเลือกจากชื่อและลักษณะของอาหาร ประเพณีการเลือกรับประทานขนมนี้เกิดจากความเชื่อที่มาจากชื่อและลักษณะของขนม และการแปลความหมายที่ออกเป็นความหมายที่ดี เป็นสิริมงคลแก่ชีวิต ซึ่งยังเป็นส่วนหนึ่งของความเชื่อและประเพณีด้วย เรียกว่า “ตั้งแต่เกิดจนตายทุกวาระจะมีอาหารเข้าไปเกี่ยวข้องเสมอ”

ขนมเปี๊ยะเป็นขนมที่คนจีนนิยมใช้ในงานมงคล ทั้งงานหมั้น งานแต่งงาน หรือ เป็นของขวัญ รวมไปถึงการเซ่นไหว้บรรพบุรุษ

ขนมเปี๊ยะ คนจีนเรียกว่า “ผั่วเปี้ย” แต่คนไทยเรียกว่า “ขนมเปี๊ยะ” เป็นขนมที่มักใช้ประกอบในเทศกาลขนมไหว้พระจันทร์ของชาวจีน ใช้เป็นเครื่องเซ่นไหว้เทพเจ้าแห่งดวงจันทร์ การทำขนมเปี๊ยะนั้นถูกเผยแพร่โดยชาวจีนที่อพยพเข้ามาอยู่ในเมืองไทยเมื่อนานมาแล้ว แต่เดิมนั้นไส้จะมีส่วนประกอบเป็นถั่วและฟัก แต่เมื่อวัฒนธรรมไทยจีนเริ่มผสมผสานกลมกลืนกันจนเริ่มมีกลิ่นและมีรสชาติแบบไทย ๆ ไส้จึงเริ่มมีการเปลี่ยนแปลง เช่น ทุเรียน ไข่แดง เป็นต้น

ซึ่งความหมายของขนมเปี๊ยะในเทศกาลต่าง ๆ คือ ความพรั่งพร้อม สมบูรณ์ และความสมหวัง เป็นขนมแห่งความสิริมงคลสื่อถึงความปรารถนาดีระหว่างผู้รับและผู้ให้ ทั้งยังเป็นขนมที่แสดงถึงความสามัคคีกันเพราะในเทศกาลต่าง ๆ ชาวจีนส่วนใหญ่มักจะอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งครอบครัวกินขนมเปี๊ยะเพื่อให้เกิดสิริมงคลและนำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรืองแก่ตนเอง ครอบครัว ธุรกิจและกิจการ ชาวจีนจึงมีความเชื่อสืบทอดต่อกันมาว่าในปีหนึ่ง ๆ มักจะมีสิ่งเลวร้าย เรื่องไม่ดีไม่งาม เรื่องอัปมงคลมากระทบ หรือรบกวนการดำเนินชีวิตจนทำให้เกิดอุปสรรคต่าง ๆ ขึ้น เช่น การเจ็บไข้ได้ป่วย เงินทองไม่คล่อง ทำอะไรก็พบแต่ความยุ่งยาก ทำให้รู้ได้ว่า “ดวงชะตาชีวิต” ไม่ดีนักจึงต้องมีการขวนขวายหาที่พึ่งจึงก่อให้เกิดการไหว้เจ้า การไหว้สิ่งศักสิทธิ์ การไหว้บรรพบุรุษและประเพณีอื่น ๆ ขึ้น บนโต๊ะเซ่นไหว้จะประกอบไปด้วยสิ่งของต่าง ๆ ที่มีความหมายต่าง ๆ กัน ขนมเปี๊ยะจะมีอักษรมงคลสีแดงประทับอยู่กลางขนม แต่ในปัจจุบันนี้พฤติกรรมการซื้อขนมเปี๊ยะนั้นได้เปลี่ยนแปลงแล้ว ผู้บริโภคไม่ได้ซื้อขนมเปี๊ยะเพียงเพื่อไหว้เจ้าเท่านั้น แต่ผู้บริโภคยังซื้อขนมเปี๊ยะเพื่อเป็นของฝากและเพื่อการบริโภคอีกด้วย

 ตำนาน 
ตำนานแรกกล่าวว่ามีสามีภรรยาคู่หนึ่งแต่งงานอยู่ด้วยกันที่บ้านของฝ่ายสามี อยู่มาวันหนึ่งพ่อของสามีป่วยหนักแต่ไม่มีเงินรักษา ด้วยความกตัญญูจึงนำตัวภรรยาไปขัดดอกแลกกับการยืมเงินมารักษาอาการป่วยของพ่อสามี เมื่อพ่อสามีหายจากอาการป่วย สามีจึงหาวิธีไปไถ่ตัวภรรยา โดยทำขนมเปี๊ยะออกไปขายได้เงินเป็นกอบเป็นกำ มีเงินไปไถ่ตัวภรรยาจึงเกิดเป็นชื่อ เหล่าผั่วเปี๊ยะ

ตำนานที่สองกล่าวว่า มีชายคนหนึ่งเดินทางออกจากบ้านไปทำงานอยู่ที่กวางโจว เมื่อครั้นจะกลับบ้านภรรยาได้ยินข่าวจึงคิดทำขนมเปี๊ยะออกมาเพื่อจะเอาใจสามี เมื่อสามีได้ทานถึงกับกล่าวว่ามันวิเศษมาก และก่อนที่จะเดินทางกลับไปทำงานจึงขอให้ภรรยาทำขึ้นมาเพื่อจะนำไปฝากเจ้านายและเพื่อน ๆ เมื่อเจ้านายและเพื่อน ๆ ได้ลิ้มรส ก็ทำให้เกิดการติดอกติดใจและเกิดการบอกต่อเป็นตำนานจนได้ชื่อว่า เตี่ยจิวเหล่าผ่อเปี๊ยะ
# สู้กู้แผ่นดิน (ภาพยนตร์)
นักแสดง 
 Cillian Murphy - Damien O'Donovan
 Pádraic Delaney - Teddy O'Donovan
 Liam Cunningham - Dan
 Orla Fitzgerald - Sinead Ó Súillebheán
 Laurence Barry - Micheail Ó Súillebheán
 Mary Murphy - Bernadette
 Mary O'Riordan - Peggy
 Myles Horgan - Rory
 Martin Lucey - Congo
 Roger Allam - Sir John Hamilton
 John Crean - Chris Reilly
 Damien Kearney - Finbar
 Frank Bourke - Leo
 Aidan O'Hare - Steady Boy
 Shane Casey - Kevin
 Máirtín de Cógáin - Sean
 William Ruane - Johnny Gogan
 Fiona Lawton - Lily
 Sean McGinley - Father Denis
 Denis Conway - Priest

 ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง 
 Official site (US) 
 
 Interview with Ken Loach about the film  from Socialist Worker, 10 June 2006
 "Wind that Shakes the Barley: A historically accurate film" review in The Militant
 Introduction to The Wind That Shakes the Barley script by Luke Gibbons, see also Gibbons reply to Kevin Myers
 debate  about the accuracy and political significance of the film
 A left-wing review that says there was much worse than the film showed 
 สยามโซน
# โพลิเซียโน
โพลิเซียโน หรือ โพลิเชียน หรือ อันเจโล อัมโบรจินิ หรือ อักโนโล โพลิเซียโน (,) (14 กรกฎาคม ค.ศ. 1454 – 24 กันยายน ค.ศ. 1494) ชื่อ “โพลิเซียโน” มาจากชื่อเมืองเกิดมอนเตพุลเชียโน  โพลิเซียโนเป็นนักปราชญ์สาขาคลาสสิก กวี และนักประพันธ์ชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยา และเป็นผู้หนึ่งที่มีบทบาทในการรื้อฟื้นภาษาละติน โพลิเซียโนเขียนโคลง “Manto” ในคริสต์ทศวรรษ 1480 สำหรับเป็นบทนำในการให้คำสอนเกี่ยวกับ “เวอร์จิล”
# คลองสนามชัย
thumb|คลองสนามชัย บริเวณวัดแสมดำ
คลองสนามชัย หรือ คลองมหาชัย หรือ คลองมหาไชยชลมารค หรือ คลองพระพุทธเจ้าหลวง เป็นคลองที่ขุดขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดีแห่งกรุงศรีอยุธยา แทนที่คลองโคกขามเดิม ซึ่งมีความคดเคี้ยวอย่างมาก เรียกคลองที่ขุดขึ้นใหม่นี้ว่า คลองพระพุทธเจ้าหลวง"สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง 5" ทรัพยากรน้ำ ในจังหวัดสมุทรสาคร แต่ยังไม่ทันแล้วเสร็จก็สวรรคตไปก่อน ต่อมาสมเด็จพระที่นั่งท้ายสระได้โปรดเกล้าให้พระราชสงครามเป็นนายกอง เกณฑ์คนจากหัวเมืองปักษ์ใต้มาขุดต่อ หัวเมืองปักษ์ใต้ในสมัยนั้น หมายถึงหัวเมืองที่อยู่ทางใต้ของกรุงศรีอยุธยา เช่น เมืองสาครบุรี สามโคก ราชบุรี ธนบุรี นนทบุรี เพชรบุรี"พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของท้องถิ่น" วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญาจังหวัดสมุทรสาคร โดยคณะกรรมการประมวลเอกสารและจดหมายเหตุ ใช้เวลาขุดสองเดือนจึงแล้วเสร็จ จุดเริ่มต้นของคลองอยู่ต่อจากคลองด่าน บริเวณแยกคลองบางขุนเทียน ในเขตจอมทอง แล้วไปออกแม่น้ำท่าจีนที่อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ตัวคลองลึก 6 ศอก และกว้าง 7 วา ใช้ในการคมนาคมขนส่ง และทำสงคราม และยังมีชาวต่างชาติใช้เส้นทางนี้ไปกรุงศรีอยุธยาโดยไม่ต้องผ่านเข้าทางแม่น้ำเจ้าพระยาอีกด้วย ผลสืบเนื่องที่สำคัญคือการบุกเบิกพื้นที่สองฝั่งคลองมาใช้ในการเกษตรอย่างกว้างขวาง นับเป็นผลงานสำคัญในรัชกาลนี้ นอกจากนั้นแล้ว ใน พ.ศ. 2352 คลองสายนี้เป็นเส้นทางที่สมเด็จกรมพระราชวังบวรมหาเสนานุรักษ์ทรงใช้ยกทัพไปปราบพม่าที่เมืองถลางและเมืองชุมพรอีกด้วย "สถานที่ท่องเที่ยว ตลาดน้ำวัดไทร" เส้นทางสุขภาพ ปัจจุบันคลองสนามชัยเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญในกรุงเทพมหานครและจังหวัดสมุทรสาคร

คลองมหาชัยนี้ยังเป็นที่มาของชื่อเรียกที่นิยมของจังหวัดสมุทรสาครอีกด้วย เนื่องจากตัวเมืองตั้งอยู่ที่บริเวณปากคลองมหาชัยพอดี"ประวัติศาสตร์สมุทรสาคร" บ้านจอมยุทธ ในปัจจุบันนิยมเรียกคลองนี้ว่าคลองมหาชัย ในจังหวัดสมุทรสาคร และเรียกคลองสนามชัย ในฝั่งธนบุรี โดยทั่วไปไม่ได้เจาะจงว่าบริเวณใดเป็นจุดเริ่มต้นคลองสนามชัย แต่จะถือกันว่าคลองสนามชัยและคลองด่านเป็นคลองเดียวกันในละแวกนั้น ในเขตจอมทองจึงเรียกคลองนี้ทั้งคลองสนามชัยและคลองด่าน

 สถานที่สำคัญริมคลอง 
 วัดบางประทุนนอก
 วัดไทร
 ตลาดน้ำวัดไทร
 วัดสิงห์
 วัดกำแพง
 วัดกก
 วัดเลา
 วัดท่าข้าม
 วัดบางกระดี่
 วัดแสมดำ
 ศาลพันท้ายนรสิงห์
 วัดบ้านไร่เจริญผล
 วัดศรีบูรณาวาส
 วัดเจษฎาราม
 วัดตึกมหาชยาราม
 วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร
 ตลาดมหาชัย
# วีนัสหลับ (จอร์โจเน)
วีนัสหลับ หรือ วีนัสแห่งเดรสเดน (,) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอร์โจเนพิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ: ชีวประวัติของจอร์โจเนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดนในประเทศเยอรมนี ภาพ “วีนัสหลับ” เขียนเสร็จราวระหว่างปี ค.ศ. 1510

ภาพ “วีนัสหลับ” เป็นภาพที่มีอิทธิพลต่องานเขียนอื่นๆ หลายชิ้น ในปัจจุบันเชื่อกันว่าทิเชียนเป็นผู้เขียนฉากหลังที่เป็นภูมิทัศน์ ที่มาเขียนหลังจากที่จอร์โจเนเสียชีวิตไปแล้ว ตามที่วาซาริตั้งข้อสังเกตSee, for example, Charles Hope in David Jaffé (ed), Titian, The National Gallery Company/Yale, p.13, London 2003, ISBN 1 857099036

ภาพ “วีนัสหลับ” เป็นงานหนึ่งในงานเขียนสุดท้ายของจอร์โจเนที่เป็นภาพสตรีเปลือย ที่ดูเหมือนร่างจะมีส่วนโค้งเว้าตามแนวเนินในฉากหลัง ดูเหมือนว่าจอร์โจเนจะเขียนรายละเอียดของแสงเงาของฉากหลังอย่างบรรจง การเลือกเขียนสตรีเปลือยเป็นแนวการเขียนที่เป็นการปฏิวัติทางศิลปะและเป็นจุดที่ผู้เชี่ยวชาญบางท่านถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของศิลปะยุคใหม่ จอร์โจเนมาเสียชีวิตเสียก่อนที่ภาพเขียนนี้จะเขียนเสร็จ ซึ่งทำให้เชื่อกันว่าทิเชียนมาเขียนภูมิทัศน์และท้องฟ้าในฉากหลัง ที่ทิเชียนนำมาเขียนต่อมาในภาพ “วีนัสแห่งเออร์บิโน” 

ความยั่วยวนของวีนัสในภาพนี้อยู่ที่การวางท่าและตำแหน่งของมือซ้ายที่วางระหว่างต้นขา ผ้าปูเขียนเป็นสีเงินและเป็นเงาเหมือนผ้าซาตินซึ่งเป็นสีเย็นแทนที่จะเป็นสีร้อนของผ้าลินนินที่นิยมเขียนกัน ลักษณะของผ้าดูแข็งเมื่อเทียบกับที่พบในภาพเขียนของทิเชียนหรือเดียโก เบลัซเกซ ภูมิทัศน์โค้งตามส่วนโค้งของร่างของวีนัสที่เป็นการสะท้อนให้เห็นความคิดของความเกี่ยวข้องระหว่างร่างกายของมนุษย์ว่าเป็นสิ่งธรรมชาติที่เป็นสิ่งที่มีชีวิตและเจริญเติบโตได้

200px|thumb|“วีนัสหลับ”จอร์โจเนthumb|200px|“วีนัสแห่งเออร์บิโน”ทิเชียน200px|thumb|“โอลิมเปีย”เอดวด มาเนท์

มีผู้อ้างว่าการวางท่าของวีนัสมีลักษณะคล้ายกับภาพพิมพ์แกะไม้
The pose of the figure has been connected with a figure in one of the ภาพพิมพ์แกะไม้ประกอบของหนังสือ “Hypnerotomachia Poliphili” (โพลิฟิลิตามความรักในฝัน) ที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1499Illustrated page 5, NGA Washington , แต่ภาพเปลือยขนาดใหญ่เช่นภาพนี้ที่เป็นหัวเรื่องหลักของภาพเป็นสิ่งที่ไม่เคยทำกันมาก่อนในภาพเขียนในตะวันตก และเป็นภาพที่มีอิทธิพลต่อการเขียนภาพประเภทนี้ต่อมาอีกหลายร้อยปียกเว้นและงานที่แจ่มแจ้งไปกว่างานของจอร์โจเนเช่นงานพิมพ์ของจิโอวานนิ บัตติสตา พาลัมบา แม้ว่าจะมีภาพเขียนสตรีเปลือยโดยจิตรกรชั้นครูอื่นๆ ก่อนหน้านั้นอีกหลายภาพแต่ก็มีเพียงสองภาพที่เขียนโดยบอตติเชลลี “กำเนิดวีนัส” และ “ฤดูใบไม้ผลิ” เท่านั้นที่พอจะเป็นงานที่มีลักษณะใกล้เคียงพอกับภาพนี้ ความหยั่งคิดถึงธรรมชาติและความงามของสรีระเป็นเรื่องปกติของทัศนคติของจอร์โจเน การวางภาพนี้มีอิทธิพลต่อภาพเขียนในสมัยต่อมาเช่นในงานเขียนของฌอง โอกุสต์ โดมินิค อิงเกรส์ และ ปีเตอร์ พอล รูเบนส์ และงานที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับภาพนี้ของจอร์โจเนก็คือภาพ “วีนัสแห่งเออร์บิโน” ที่เขียนโดยทิเชียน และภาพ “โอลิมเปีย” ที่เขียนโดยเอดวด มาเนท์
# ไชนาแอร์ไลน์
ไชนาแอร์ไลน์  เป็นสายการบินประจำชาติสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) ที่มีฐานบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน และมีสำนักงานใหญ่ที่เขตต้าหยวน เทศมณฑลเถา-ยฺเหวียน สายการบินให้บริการเี่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางทั้งในทวีปเอเชีย ยุโรป อเมริกาเหนือ และโอเชียเนีย โดยเฉพาะการเปิดเส้นทางระหว่างไต้หวันกับจีนแผ่นดินใหญ่ซึ่งเริ่มให้บริการเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 จุดหมายที่สำคัญคือเมืองเซี่ยงไฮ้ กวางโจว ปักกิ่ง และฮ่องกง

คู่แข่งที่สำคัญของไชนาแอร์ไลน์ คือสายการบินอีวีเอแอร์ซึ่งเป็นสายการบินเอกชนของไต้หวัน ในเครือเอเวอร์กรีน

 จุดหมายปลายทาง 

 ข้อตกลงการบินร่วม 
ไชนาแอร์ไลน์ได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:

 แอร์ยูโรปา
 แอร์ฟรานซ์
 บางกอกแอร์เวย์ส
 บริติชแอร์เวย์
 ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์
 ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์
 เช็กแอร์ไลน์
 เดลตาแอร์ไลน์
 การูดาอินโดนีเซีย
 ฮาวาเอียนแอร์ไลน์
 อิตาแอร์เวย์
 เจแปนแอร์ไลน์
 เคแอลเอ็ม
 โคเรียนแอร์
 มาเลเซียแอร์ไลน์
 ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
 ควอนตัส
 รอยัลบรูไนแอร์ไลน์
 ช่างไห่แอร์ไลน์
 เวียดนามแอร์ไลน์
 เวสต์เจ็ต
 เซี่ยเหมินแอร์

 ฝูงบิน 
thumb|แอร์บัส เอ321นีโอในลวดลายพิเศษโปเกมอน
thumb|แอร์บัส เอ350-900 ของไชนาแอร์ไลน์
thumb|โบอิง 737-800 ของไชนาแอร์ไลน์
thumb|โบอิง 747-400F ของไชนาแอร์ไลน์คาร์โก
 ฝูงบินปัจจุบัน 
ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2024 ไชนาแอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:

+ ฝูงบินของนาแอร์ไลน์ เครื่องบิน ประจำการ คำสั่งซื้อ ผู้โดยสาร หมายเหตุ  C  W  S  Y รวมแอร์บัส เอ321นีโอ121312——168180สั่งซื้อ 11 ลำและเช่า 14 ลำพร้อม 5 ตัวเลือกส่งมอบจนถึงปีค.ศ. 2026ทดแทน แอร์บัส เอ330-300 และโบอิง 737-800.แอร์บัส เอ330-30017—36——277313จะทดแทนด้วยแอร์บัส เอ321นีโอและโบอิง 78730277307แอร์บัส เอ350-90015—323136207 306หนึ่งลำที่เช่าใช้การจัดเรียงเดิมจากเอสเอเอส4032—228300โบอิง 737-80010—8——150158ทั้งหมดจะปลดประจำการและจะทดแทนด้วยแอร์บัส เอ321นีโอ153161โบอิง 777-300อีอาร์10—406230226358โบอิง 787-9—18รอประกาศเดิมสั่งซื้อ 16 ลำพร้อมแปดตัวเลือก6 คำสั่งซื้อเปลี่ยนเป็นรุ่น 787-10ส่งมอบตั้งแต่ปีค.ศ. 2025 ถึง 2028ทดแทนแอร์บัส เอ330-300โบอิง 787-10—6รอประกาศฝูงบินของไชนาแอร์ไลน์คาร์โกโบอิง 747-400F11—สินค้าโบอิง 777F73สินค้าเดิมสั่งซื้อสามลำพร้อมสามตัวเลือก ต่อมายืนยันตัวเลือกสั่งซื้อเพิ่มเติมสี่ลำในเดือนมกราคม ค.ศ. 2022ส่งมอบตั้งแต่ปีค.ศ. 2020 ถึง 2024รวม8240

ไชนาแอร์ไลน์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 10 ปี