wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ล่าอสูรกาย
ล่าอสูรกาย  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดย คาซูฮิโระ ฟูจิตะ ตีพิมพ์ลงในนิตยสารการ์ตูนโชเน็ง วีคลีโชเน็งซันเดย์ ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2533 ถึงตุลาคม พ.ศ. 2539 โดยมีจำนวนเล่มทั้งหมด 33 เล่มจบ มังงะเรื่องนี้ติดตามการผจญภัยของเด็กชายชื่อ อาโอสึกิ อูชิโอะ ลูกชายของผู้ดูแลวัด ซึ่งหลังจากปลดปล่อย โทระ อสุรกายคล้ายเสือโคร่งที่ทรงพลังซึ่งถูกคุมขังอย่างไม่ได้ตั้งใจ ทั้งสองก็เริ่มต้นการเดินทางร่วมกันเพื่อต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติที่คุกคามโลกที่ชื่อว่า ฮาคูเม็งโนะโมโนะ

 เนื้อเรื่อง 
ปมที่แท้จริงของเรื่องนี้เริ่มเมื่ออุชิโอะพบว่าที่ห้องใต้ดินมีอสุรกายถูกขังด้วยหอกลึกลับ และเมื่อถามความจริงกับชิกุเระ จึงทราบว่าแท้จริงแล้วชิกุเระพ่อติงต๊องเป็นนักบวชเวทย์ ที่มีอาคมแกร่งกล้าที่สุดคนหนึ่งในนิกายลับโคฮะ ซึ่งตั้งขึ้นมาเป็นเวลานาน เพื่อหาผู้สืบทอด หอกสมิง ที่แท้จริง   ชิกุเระ จึงบอกให้อุชิโอะออกเดินทาง โดยบอกว่าจะค้นพบความจริง เมื่อถึงจุดหมายที่อาซาฮิงาว่าในฮอกไกโด ระหว่างเดินทาง อุชิโอะได้พบเรื่องราวต่างๆ มากมาย   ไม่ว่าจะเป็นเผชิญกับผู้ที่ผ่านการคัดเลือก ให้สืบทอดหอกสมิงที่แท้จริงทั้งสี่คน  การรู้จักและช่วยเหลือผู้คนจากอสูรต่างๆ   พระเถื่อนเคียวร่าจากนิกายลับโคฮะ   เฮียวเซียนผู้ลึกลับ   อสูรประจำทิศบูรพา และประจิม   อสูรผู้ย้อนเวลาได้   และได้ตระหนักว่าแม่ของตนจำเป็นต้องเสียสละตนเองไปอยู่ยังใต้ทะเลลึกเพื่อกักอสูรที่ร้ายกาจที่สุดในประวัติศาสตร์นั่นคือ จิ้งจอกเก้าหางฮะกุเม็ง   ทั้งยังทราบจากการย้อนเวลาว่าแม่ของตน   ตัวอุชิโอะและโทร่า   ฮะกุเม็ง   และการกำเนิดหอกสมิงนั้นเกี่ยวพันกันอย่างลึกซึ้ง   จุดประสงค์ที่แท้จริงผู้สร้างของหอกสมิงคืออะไร?   แม่ของอุชิโอะเป็นใคร?   โทร่าแท้จริงแล้วมาจากไหน?   ทำไมอสูรร้ายอย่างฮะกุเม็งถึงถูกผนึกไว้ได้ ณ ใต้ทะเลลึกของเกาะญี่ปุ่น?   และสุดท้ายเมื่อฮะกุเม็งตื่นขึ้นมา   อุชิโอ โทร่า รวมทั้งนักบวชนิกายลับจะสามารถปราบฮะกุเม็งได้หรือไม่?

 ตัวละคร 
 มนุษย์ 
 อาโอซึกิ อุชิโอะ 
เด็กม.ต้นผู้ครอบครองหอกสมิง ซึ่งใช้กำจัดเหล่าอสูร มีอสูรชื่อว่า"โทระ"ซึ่งถูกกักโดยหอกสมิงมา 500 ปี พ่อ(อาโอซึกิ ชิกุเระ)เป็นนักบวชเวทนิกายลับโคฮะ พยายามที่จะค้นหาความลับของแม่(อาโอซึกิ ซึมาโกะ) และกำจัดฮะกุเม็ง ศัตรูของหอกสมิง ที่พยายามจะทำลายอสูรทั้งหมดและประเทศญี่ปุ่น ปิดเรื่องที่ตนเองมีหอกสมิงไว้เป็นความลับแต่มีบางคนที่รู้
 นากามูระ อาซาโกะ 
เพื่อนร่วมห้องของอุชิโอะ เป็นเพื่อนกับอุชิโอะและมายูโกะตั้งแต่เด็ก เคยถูกอุชิโอะและโทร่าช่วยเหลือจากอสูรโดยหอกสมิง แอบชอบอุชิโอะอยู่
 อิโนอุเอะ มายูโกะ 
เพื่อนร่วมชั้นของอุชิโอะและอาซาโกะ เคยถูกอุชิโอะและโทร่าช่วยเหลือจากอสูรโดยหอกสมิงเหมือนอาซาโกะ ชอบโทร่าและคิดว่าโทร่าเป็นสัตว์เลี้ยงของอุชิโอะ และโทร่าก็อยากกินมายูโกะด้วย (เจ้าตัวไม่รู้) แอบชอบอุชิโอะอยู่
 อาโอซึกิ ชิกุเระ 
บิดาของ อาโอซึกิ อุชิโอะ เป็นนักบวชเวทพลังสูงนิกายลับโคฮะ ซึ่งมีหน้าที่ปกป้องหอกสมิงและกำจัดปีศาจ

 รายชื่อตอน
# สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (การออกเสียง: S̄māchik s̄p̣hā p̄hū̂thænrās̄ʹḍr) (อังกฤษ: Member of the House of Representatives) ย่อว่า สส. คือ สมาชิกของสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นสภานิติบัญญัติ
# การเขียนโปรแกรมเชิงตรรกะแบบอุปนัย
การเขียนโปรแกรมเชิงตรรกะแบบอุปนัย  เป็นการนำวิธีการเรียนรู้ของเครื่องมาใช้ร่วมกับวิธีการเขียนโปรแกรมเชิงตรรกะ ในการเรียนรู้ประเภทการเรียนรู้แบบมีผู้สอน การเขียนโปรแกรมตรรกะแบบอุปนัยมีแนวคิดหลักคือ พยายามสร้างทฤษฎีที่ครอบคลุมตัวอย่างบวกแต่ไม่ครอบคลุมตัวอย่างลบ

การเขียนโปรแกรมตรรกะแบบอุปนัยมีความแตกต่างจากการเรียนรู้ของเครื่องแบบอื่นในส่วนที่ได้มีการนำเอาโปรแกรมเชิงตรรกะมาใช้ในการอธิบายตัวอย่างและสามารถสร้างความรู้ภูมิหลังในรูปของตรรกะอันดับที่หนึ่งได้ ระบบจะทำการเรียนรู้เพื่อสร้างทฤษฎีในรูปแบบของโปรแกรมเชิงตรรกะจากตัวอย่างและความรู้ภูมิหลังที่ได้รับ โดยทฤษฎีที่ได้นี้สามารถนำไปใช้ในการจำแนกตัวอย่างใหม่ที่ระบบยังไม่เคยเห็นหรือไม่ได้ใช้ในการสอนได้ ซึ่งการใช้โปรแกรมตรรกะแบบอุปนัยในการอธิบายสมมติฐานและตัวอย่าง ทำให้มีข้อดีที่เหนือกว่าวิธีอื่นๆ คือ

 ความรู้ส่วนใหญ่ของมนุษย์สามารถอธิบายได้ในรูปของตรรกะอันดับที่หนึ่ง ในขณะที่วิธีการเรียนรู้ของเครื่องส่วนใหญ่จะอธิบายในรูปของตรรกศาสตร์ประพจน์ ทำให้อธิบายความรู้ของมนุษย์ได้ไม่ดีเท่าที่ควร และการใช้โปรแกรมตรรกะในการอธิบายแนวคิดที่ได้จากการเรียนรู้ยังสามารถอธิบายแนวคิดได้ซับซ้อนมากกว่าการอธิบายด้วยตรรกศาสตร์ประพจน์
 การเขียนโปรแกรมตรรกะแบบอุปนัยสามารถใช้ความรู้ภูมิหลังในการเรียนรู้ได้ง่ายกว่าวิธีการเรียนรู้ของเครื่องแบบอื่น ที่ไม่ได้ใช้การเขียนโปรแกรมเชิงตรรกะ
# เสิร์ชเอนจิน
เสิร์ชเอนจิน (search engine) หรือ โปรแกรมค้นหาศัพท์บัญญัติคำว่า search engine คือ โปรแกรมค้นหา  ชื่อในศัพท์บัญญัติ ข้อมูล ณ วันที่ 20 มิ.ย. 2551 คือ โปรแกรมที่ช่วยในการสืบค้นหาข้อมูล โดยเฉพาะข้อมูลบนอินเทอร์เน็ต โดยครอบคลุมทั้งข้อความ รูปภาพ ภาพเคลื่อนไหว เพลง ซอฟต์แวร์ แผนที่ ข้อมูลบุคคล กลุ่มข่าว และอื่น ๆ ซึ่งแตกต่างกันไปแล้วแต่โปรแกรมหรือผู้ให้บริการแต่ละราย เสิร์ชเอนจินส่วนใหญ่จะค้นหาข้อมูลจากคำสำคัญ (คีย์เวิร์ด) ที่ผู้ใช้ป้อนเข้าไป จากนั้นก็จะแสดงรายการผลลัพธ์ที่มันคิดว่าผู้ใช้น่าจะต้องการขึ้นมา ในปัจจุบัน เสิร์ชเอนจินบางตัว เช่น กูเกิล จะบันทึกประวัติการค้นหาและการเลือกผลลัพธ์ของผู้ใช้ไว้ด้วย และจะนำประวัติที่บันทึกไว้นั้น มาช่วยกรองผลลัพธ์ในการค้นหาครั้งต่อ ๆ ไป

 รายชื่อเสิร์ชเอนจินเรียงลำดับตามความนิยม 
 เสิร์ชเอนจินอื่น ๆ 
 กูเกิล (Google) 
 บิง (Bing) 
 ยาฮู! (Yahoo!) 
 ไป่ตู้ (Baidu) เสิร์ชเอนจิน อันดับ 1 ของประเทศจีน
 ยานเดกซ์ (Yandex) เสิร์ชเอนจิน อันดับ 1 ของรัสเซีย

 เสิร์ชเอนจินในอดีตที่ปัจจุบันยกเลิกการใช้งานแล้ว 
 ฮอตบอต (HotBot)
 แอลตาวิสตา (Alta Vista)
 ไลคอส (Lycos)
ในประเทศไทยมีการพัฒนาเครื่องมือค้นหาของไทยในชื่อ สรรสาร พัฒนาโดยเนคเทค

 ประเภทของเครื่องมือค้นหา 
 Catalog based search engine เป็นโปรแกรมสืบค้นข้อมูลในอินเทอร์เน็ตชนิดหนึ่ง โดยโปรแกรมจะรวบรวม และแยกจัดเก็บเว็บไว้ในฐานข้อมูลตามประเภทหัวข้อของเว็บ เมื่อผู้ใช้มาค้นหา ก็จะสามารถเข้าไปดูตามหัวข้อต่าง ๆ แล้วดูหัวข้อย่อย ๆ เข้าไปอีกจนกว่าจะเจอหัวข้อหรือเรื่องที่ต้องการ ตัวอย่าง catalog based search engine คือ Yahoo เป็นต้น ซึ่งจะต่างกับ query based search engine ที่จะต้องพิมพ์คำค้นหาเพื่อตรวจสอบกับฐานข้อมูลว่ามีข้อมูลนี้หรือไม่ ถ้ามีก็จะแสดงรายชื่อออกมา

 หลักการทำงานของเสิร์ชเอนจิน 
 การตรวจค้นหาข้อมูลในเว็บเพจต่าง ๆ
 ทำหน้าที่ในการรวบรวมข้อมูลที่ได้ทำการตรวจค้นไว้ในฐานข้อมูล
 การแสดงผลการค้นหาข้อมูล
 หลักการทำงานของ Search Engine คือ ระบบ Search Engine จะสร้างระบบเก็บข้อมูล หรือที่เรียกว่า Google Bot สำหรับไต่ (Crawl) ตาม Links ต่าง ๆ เพื่อเก็บข้อมูลเว็บต่าง ๆ ไปไว้ใน Server และจะถูกจัดอันดับด้วยระบบ Algorithm ที่จะประมวลผลว่าเว็บไหนมีคุณภาพ และเกี่ยวกับเรื่องอะไร โดยจะจัดเก็บข้อมูลไว้ตามหมวดหมู่ต่าง ๆ เมื่อผู้ค้นหาข้อมูลผ่านทาง Search Bot ด้วย Keyword ต่าง ๆ ระบบ Search Engine จะไปค้นหาข้อมูลเหล่านั้นมาแสดงผลให้ผู้ค้นหาข้อมูล
# ริชาร์ด ไฟน์แมน
ริชาร์ด ฟิลลิปส์ ไฟน์แมน  นักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1918 เสียชีวิต 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 เป็นหนึ่งในนักฟิสิกส์ ที่ทรงคุณค่าและมีอิทธิพลมากที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 20

ในการจัดอันดับนักฟิสิกส์ยอดเยี่ยมตลอดกาลของโลก โดยสำนักข่าวบีบีซี ที่ให้นักฟิสิกส์ชั้นนำของโลกร่วม 100 คนช่วยกันตัดสิน ไฟน์แมน เป็นนักฟิสิกส์สมัยใหม่เพียงคนเดียว ที่ชนะใจเหล่านักฟิสิกส์ชั้นนำทั่วโลก โดยติดอันดับ 10 คนแรกของโลก (สมัยใหม่ในที่นี้ คือนับหลังจากยุคทองของทฤษฎีควอนตัม คือในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ถึงปัจจุบัน ค.ศ. 2005) แม้แต่นักฟิสิกส์ผู้โด่งดังอย่างสตีเฟน ฮอว์คิง ก็ยังได้เพียงอันดับ 16 ในผลโหวต แน่นอนผลโหวตนี้ไม่สามารถตัดสินอะไรได้ แต่ก็เป็นเครื่องบ่งชี้อย่างดีว่า ไฟน์แมนมีอิทธิพลต่อวงการฟิสิกส์ยุคปัจจุบันแค่ไหน ทั้งในแง่ผลงานทางวิชาการ การสอนหนังสือ และการใช้ชีวิต

ผลงานของไฟน์แมนมีมากมาย เช่น การขยายทฤษฎีพลศาสตร์ไฟฟ้าควอนตัมให้กว้างใหญ่ขึ้นมาก ซึ่งนำไปสู่รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ เมื่อปี ค.ศ. 1965 ซึ่งเขาได้ร่วมกับจูเลียน ชวิงเกอร์ และชินอิจิโร โทโมนางะ  ไฟน์แมนปฏิเสธตำแหน่งนักวิจัยที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ที่ที่ไอน์สไตน์อยู่ เพียงเพราะเขาต้องการสอนหนังสือให้กับเด็ก ครั้งหนึ่งเขาเคยพูดว่า "ผมอยากสอน เพราะในตอนที่ผมไม่มีไอเดียอะไรใหม่ ๆ ในงานวิจัย  ผมก็ยังสามารถให้อะไรกับสังคมได้"  

ไฟน์แมนตัดสินใจรับตำแหน่งที่สถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย (แคลเทค) สร้างยุคทองของมหาวิทยาลัย ร่วมกับเมอเรย์ เกลมานน์ ผู้คิดค้นทฤษฎีควาร์ก, ไลนัส พอลิง หนึ่งในนักเคมีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในศตวรรษที่ 20 หนึ่งในผู้คิดค้นทฤษฎีควอนตัมเคมี และนักวิทยาศาสตร์ชั้นนำท่านอื่น ๆ ในแง่ของการเป็นอาจารย์ เขาได้เขียนคำบรรยายฟิสิกส์ของไฟน์แมน (Feynman Lectures on Physics) อันโด่งดัง ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้กับผู้สอนวิชาฟิสิกส์เป็นจำนวนมาก ทั้งในแง่เนื้อหาและการนำเสนอ เป็นการพลิกการเรียนการสอนฟิสิกส์แบบเก่า ๆ ให้เข้าใจง่าย

นอกจากนั้นเขายังเป็นหนึ่งในผู้พัฒนาระเบิดนิวเคลียร์ลูกแรกของโลก ในโครงการแมนฮัตตัน เป็นหนึ่งในผู้ตรวจสอบการระเบิดของกระสวยอวกาศแชลเลนเจอร์ และเป็นผู้ริเริ่มเสนอแนวคิดของนาโนเทคโนโลยี

 ผลงานเกี่ยวกับไฟน์แมน 
 ผลงานของ ริชาร์ด ไฟน์แมน ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบล คือ "The Development of the Space-Time View of Quantum Electrodynamics"
 The Feynman Lectures on Physics
# สถาบันมาตรฐานแห่งชาติอเมริกัน
สถาบันมาตรฐานแห่งชาติอเมริกัน  หรือ แอนซี (ANSI) เป็นองค์กรในสหรัฐ ที่มีหน้าที่กำหนดมาตรฐานของผลิตภัณฑ์ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1918 โดยใช้ชื่อว่า American Engineering Standards Committee และได้มีการปรับปรุงใน ค.ศ. 1928 โดยเปลี่ยนชื่อเป็น American Standards Association ใน ค.ศ. 1946 ได้มีการจัดตั้งองค์กรนานาชาติขึ้นมา โดยมีประเทศ 25 ประเทศเข้าร่วม และสุดท้ายใน ค.ศ. 1969 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น American National Standard Institute หรือ ANSI ในปัจจุบัน
# ไอบีเอ็ม
ไอบีเอ็ม  หรือชื่อเล่น บิ๊กบลู (ยักษ์สีฟ้า) เป็นผู้ผลิตคอมพิวเตอร์และให้บริการด้านคอมพิวเตอร์และสารสนเทศ รายใหญ่ของโลก มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่สหรัฐอเมริกา มีพนักงานมากกว่า 330,000 คนทั่วโลก ไอบีเอ็มก่อตั้งมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 20 และเป็นบริษัทสารสนเทศที่ใหญ่ที่สุดในโลกhttp://www.neumann-compensation.com/managers/company/ibm-international-business-machines-corporation/ มีสาขามากกว่า 170 ประเทศทั่วโลก ไอบีเอ็มเป็นผู้บุกเบิกเทคโนโลยีเมนเฟรมและนาโนเทคโนโลยี

บริษัท ไอบีเอ็ม ประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2506 และได้รับพระบรมราชานุญาตให้ใช้ตราตั้งครุฑพ่าห์
# อ็องรี ปวงกาเร
ฌูล อ็องรี ปวงกาเร (ฟัง) เกิด 29 เมษายน ค.ศ. 1854 เสียชีวิต 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1912 เป็นหนึ่งในนักคณิตศาสตร์ นักฟิสิกส์ และนักปรัชญาวิทยาศาสตร์ที่ดีสุดของฝรั่งเศส ในหนังสือประวัตินักคณิตศาสตร์ที่โด่งดังของอิริค เทมเพิล เบลล์ได้ให้เกียรติปวงกาเรว่าเป็น นักคณิตศาสตร์คนสุดท้ายผู้ล่วงรู้ครอบจักรวาล (universalist) เนื่องจากปวงกาเรเดินตามรอยของนักคณิตศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่ในอดีต เช่น เกาส์, ออยเลอร์ หรือนิวตัน ที่มีผลงานและรอบรู้ในแทบทุกสาขาของคณิตศาสตร์ (หลังจากยุคปวงกาเรก็ไม่ปรากฏนักคณิตศาสตร์คนได้รอบรู้ในแง่ลึกของทุกสาขาอีก ทั้งนี้เนื่องจากสาขาของคณิตศาสตร์นั้นเพิ่มขึ้นมากมายมหาศาลในปัจจุบัน โดยตัวปวงกาเรเองก็เป็นผู้ที่ก่อตั้งสาขาย่อยของคณิตศาสตร์ใหม่อีกหลายสาขา)

สาขาวิชาการที่ปวงกาเรได้อุทิศผลงานและมีผลกระทบสำคัญต่อวงการมากที่สุดได้แก่ คณิตศาสตร์ ฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์ และ กลศาสตร์ท้องฟ้า โดยผลงานที่โด่งดังของปวงกาเรมีมากมายเช่น 
 ปวงกาเรเป็นผู้ตั้งปัญหาข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร (Poincaré conjecture) หนึ่งในปัญหาที่มีชื่อเสียงที่สุดของคณิตศาสตร์
 เมื่อครั้งที่เขาทำวิจัยอย่างจริงจังในปัญหาสามวัตถุ (three-body problem) เขาเป็นคนแรกที่ได้คนพบปรากฏการณ์เคออส   และตัวเขาเองเป็นผู้ก่อตั้งและวางรากฐานทฤษฎีเคออสสมัยใหม่
 ผลงานทางฟิสิกส์ของปวงกาเรเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจและแนวคิดตั้งต้นในทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษของไอน์สไตน์   โดยไอน์สไตน์ได้เล่าในหนังสือชีวประวัติของเขาด้วยว่า หนังสือของปวงกาเรที่ชื่อ science and hypothesis มีอิทธิพลต่อแนวคิดเขามากควบคู่ไปกับงานของนักวิทยาศาสตร์ท่านอื่น เช่น แฮ็นดริก โลเรินตส์ (Hendrik Lorentz) และ เอิรนส์ มัค (Ernst Mach)
 ปวงกาเรกรุ๊ป (Poincaré group) ในพีชคณิตสมัยใหม่ถูกตั้งชื่อขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ปวงกาเร

 ชีวิตของปวงกาเร 

 บุคลิกของปวงกาเร 

 งานและปัญหาที่มีชื่อเสียง 
งานชิ้นสำคัญที่ปวงกาเรได้อุทิศให้วงการคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์มีดังต่อไปนี้:  
 ทอพอโลยีเชิงพีชคณิต (algebraic topology)
 ทฤษฎีฟังก์ชันวิเคราะห์ของตัวแปรเชิงซ้อนหลายตัวแปร (the theory of analytic functions of several complex variables)
 ทฤษฎีอาบีเลียนฟังก์ชัน (the theory of abelian functions)
 เรขาคณิตเชิงพีชคณิต (algebraic geometry)
 ทฤษฎีจำนวน (number theory)
 ปัญหาสามวัตถุ (the three-body problem)
 ทฤษฎีสมการไดโอแฟนไทน์ (the theory of diophantine equations)
 ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า (the theory of electromagnetism)
 ทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ (the special theory of relativity)

นอกจากนี้ปวงกาเรยังเป็นคนที่มีพรสวรรค์ในการเขียนและเล่าหลักการยาก ๆ ทางคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ให้เข้าใจได้ง่าย เขาได้เขียนหนังสือคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ในรูปแบบที่คนธรรมดาทั่วไปสามารถทำความเข้าใจได้ง่ายหลายเล่ม (ดูผลงานทางวิชาการ)

 ผลงานทางวิชาการ 
ปวงกาเรตีพิมพ์สองผลงานสำคัญที่ส่งผลให้กลศาสตร์ท้องฟ้ามีรากฐานอยู่บนระบบคณิตศาสตร์ที่สมบูรณ์มั่นคง (mathematical rigour)

 New Methods of Celestial Mechanics ISBN 1-56396-117-2 (3 vols., 1892-99; Eng. trans., 1967)
 Lessons of Celestial Mechanics. (1905-10).

ปวงกาเรได้ตีพิมพ์ชุดหนังสือปรัชญาวิทยาศาสตร์ที่โด่งดังที่อธิบายและวิเคราะห์เนื้อแท้ของวิทยาศาสตร์ ดังนี้

 Science and Hypothesis, 1901. (ไอน์สไตน์เองได้รับแรงบันดาลใจบางส่วนจากเล่มนี้)
 The Value of Science, 1904.
 Science and Method, 1908.

 Dernières pensées (eng, "Last Thoughts"); Edition Ernest Flammarion,  Paris, 1913.
# เคออส
ตามตำนานเทพปกรณัมกรีก เคออส (, khaos; ,) เป็นสภาพแรกเริ่มของการมีอยู่ ก่อนการกำเนิดของเหล่าทวยเทพรุ่นแรก หรืออีกนัยหนึ่งก็คือความว่างเปล่าอันมืดดำของอวกาศ ใน ธีออโกนี หรือเทวพงศาวดารของเฮซิโอด (700 ปีก่อนค.ศ.) "เคออส" เป็นเทพดึกดำบรรพ์องค์แรกที่ปรากฏขึ้น จากนั้นจึงเกิดมี ไกอา (โลก), ทาร์ทารัส (ก้นบึ้ง), และ เอรอส (ความรัก) ตามมาHesiod, Theogony 116-122. จากเคออสแล้วจึงมี เอเรบัส (ความมืด) และนิกซ์ (กลางคืน)Hesiod, Theogony 123-124.  

เคออสตามความเชื่อกรีก และโรมัน
คำว่า "เคออส"  ในภาษากรีก มีความหมายว่า "ความว่างเปล่าอันเวิ้งว้าง, รอยแยก" มาจากคำกริยาว่า χαίνω แปลว่า "ทำให้เปิดกว้าง, ทำให้(มีที่)ว่าง" ทั้งเฮสิโอด และนักปรัชญาก่อนโสเครตีส ใช้คำกรีกนี้ในบริบทของการบรรยายการกำเนิดจักรวาล (Cosmogony) เฮสิโอดบรรยาย เคออส ว่า "เป็นที่ว่างมหึมาที่อยู่เหนือแผ่นดินโลก ซึ่งถูกสร้างขึ้นครั้งเมื่อแผ่นดิน (ไกอา) และท้องฟ้า (ยูเรนัส) ยังแยกกันอยู่และยังมิได้เข้ามารวมกัน" หรือ "เป็นที่เปิดว่างอยู่ข้างใต้พิภพซึ่งโลกใช้เป็นฐานตั้งอยู่"

ในบทกลอนเมตามอร์โฟเซส (Metamorphoses) กวีโอวิด (Ovid) ได้อธิบายเคอ็อสว่าเป็น "มวลหยาบและยังไม่สมบูรณ์ กลุ่มก้อนที่ไม่มีชีวิต ไม่มีรูปแบบ ไม่มีขอบเขต ของเมล็ดพันธุ์อันยุ่งเหยิง และเคออสก็ได้รับสมญาอันเหมาะสม" ด้วยเหตุนี้ คำว่า "chaos" จึงถูกนำมาใช้ในปัจจุบันโดยมีความหมายว่า "ความสับสนอย่างสิ้นเชิง"

ลักษณะสำคัญของเคออสมีสามประการหลักคือ

 เคออสเป็นหลุมลึกไร้ก้นที่ซึ่งหากมีอะไรตกลงไปก็จะตกลงไปเรื่อยๆ ไม่มีสิ้นสุด ซึ่งตรงข้ามกับโลก (Earth) อย่างมาก ด้วยโลกกำเนิดออกมาจากความว่างเปล่านี้ แต่โลกประกอบด้วยพื้นดิน
 เคออสเป็นสถานที่ที่ปราศจากทิศทางที่แน่นอน โดยสิ่งต่างๆ จะตกไปตามทิศทางต่างๆ ได้รอบ
 เคออสเป็นพื้นที่ว่างที่แยกโลก (Earth) และท้องฟ้า (Sky) ออกจากกัน และเคออสก็ยังคงสภาพคั่นกลางสองสิ่งนั้น
# วิศวกร
วิศวกร คือผู้ที่ประกอบอาชีพทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ มีหน้าที่ ศึกษาวิเคราะห์ คำนวณ ออกแบบ ตรวจสอบแก้ไขปัญหาและควบคุมการผลิต อาทิ การก่อสร้างสิ่งก่อสร้าง การออกแบบและผลิตรถยนต์ การควบคุมเครื่องจักรกลโรงงานต่าง ๆ โดยวิศวกรยังแบ่งออกได้เป็นหลายสาขา เช่น วิศวกรโยธา วิศวกรเครื่องกล วิศวกรไฟฟ้า วิศวกรรมสิ่งแวดล้อม วิศวกรรมเคมี วิศวกรรมอุตสาหการ วิศวกรรมโทรคมนาคม วิศวกรรมเกษตร  วิศวกรรมอากาศยาน วิศวกรรมการขนถ่ายวัสดุ วิศวกรรมโลหการ  วิศวกรรมคอมพิวเตอร์  วิศวกรรมเซรามิก วิศวกรรมเหมืองแร่  วิศวกรรมยานยนต์  วิศวกรรมธรณี ฯลฯ

 วิศวกรในประเทศไทย 
กฎหมายไทย (กฎกระทรวงมหาดไทย ฉบับที่ 3 และ 4 (พ.ศ. 2508) ออกตามความในพระราชบัญญัติวิชาชีพวิศวกรรม พ.ศ. 2505) กำหนดให้วิศวกรในบางสาขาจำเป็นต้องมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพวิศวกรรม หรือที่รู้จักกันว่า "ใบ กว." เพื่อการประกอบอาชีพด้วย ได้แก่ สาขาโยธา เครื่องกล ไฟฟ้ากำลัง ไฟฟ้าสื่อสาร อุตสาหการ เหมืองแร่ สิ่งแวดล้อม และเคมี ใบประกอบวิชาวิศวกรรมแบ่งเป็น 4 ระดับ ดังนี้ 
 
ภาคีวิศวกร (พิเศษ)
ภาคีวิศวกร
สามัญวิศวกร
วุฒิวิศวกร
โดยมีสภาวิศวกรเป็นผู้พิจารณาออกใบอนุญาต ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับ แขนง ลักษณะ และขนาดของงานด้วย แต่ถ้าหากสาขา แขนง ลักษณะ และขนาดของงาน ไม่เข้าข่ายที่กำหนด ก็ไม่จำเป็นต้องมีใบอนุญาต ในปัจจุบัน การศึกษาทางด้านวิศวกรรมในประเทศไทย ได้มีการขยายตัวมากขึ้น มีสถาบันการศึกษาหลายสถาบันได้ทำการเปิดสอนในหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต ทำให้โอกาสทางการศึกษาทางด้านวิศวกรรมมีเพิ่มมากขึ้น แต่อย่างไรก็ตาม สถาบันการศึกษาเหล่านั้นก็จะต้องให้ความสำคัญกับคุณภาพของการศึกษาด้วยความเอาใจใส่ เพื่อคุณภาพของนักศึกษา

 หาข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ 
 สภาวิศวกรของประเทศไทย
 เว็บบอร์ดทางด้านวิศวกรรมโยธา
# สปอยเลอร์
สปอยเลอร์ สามารถหมายถึง

 สปอยเลอร์ หนังสือหรือเอกสารที่มีการอธิบายเนื้อหาหรือฉากจบ ของภาพยนตร์ หนังสือนิยาย หรือการ์ตูน
 สปอยเลอร์ อุปกรณ์ในเครื่องบินสำหรับช่วยลดแรงยกของเครื่องบิน
 สปอยเลอร์ อุปกรณ์สำหรับรถยนต์ที่ช่วยลดแรงยก และช่วยเพิ่มให้รถยนต์เกาะถนนมากขึ้น
# นิวตัน (หน่วยวัด)
นิวตัน (สัญลักษณ์ N) เป็นหน่วยอนุพัทธ์เอสไอของแรง โดยชื่อหน่วยตั้งตามชื่อของไอแซก นิวตัน เพื่อเป็นการยอมรับถึงผลงานของเขาในสาขากลศาสตร์ดั้งเดิม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกฎการเคลื่อนที่ข้อที่ 2 ของนิวตัน

 บทนิยาม 
1 นิวตัน คือแรงที่ต้องใช้ในการเร่งมวล 1 กิโลกรัม ในอัตรา 1 เมตรต่อวินาทีกำลังสอง ในทิศทางที่กระทำแรงนั้น

ในปี พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946) มติฉบับที่ 2 ของที่ประชุมใหญ่ว่าด้วยการชั่งตวงวัด (ซีจีเอ็มพี) กำหนดหน่วยมาตรฐานของแรงในระบบหน่วยเอ็มเคเอสเป็นปริมาณที่ต้องใช้เร่งมวล 1 กิโลกรัม ในอัตรา 1 เมตรต่อวินาทีกำลังสอง และต่อมาในปี พ.ศ. 2491 (ค.ศ. 1948) มติฉบับที่ 7 ของการประชุมซีจีเอ็มพีครั้งที่ 9 มีการปรับให้นำเอาชื่อ นิวตัน มาเป็นหน่วยของแรงแทน ซึ่งทำให้ระบบเอ็มเคเอสกลายเป็นรากฐานของระบบเอสไอในปัจจุบัน และนั่นจึงทำให้หน่วยนิวตันกลายมาเป็นหน่วยมาตรฐานของแรงในระบบเอสไอ

กฎการเคลื่อนที่ข้อที่ 2 ของนิวตัน กล่าวไว้ว่า  โดยที่  คือแรงที่กระทำ  คือมวลของวัตถุที่รับแรงนั้น และ  คือความเร่งของวัตถุ ฉะนั้นนิวตันจึงเป็นไปตามดังนี้
{|
|-
|align=center|
|
|align=right|  
|⋅
|align=left|  
|-
|align=right| 1 N
|
|align=right| 1 kg
|⋅
|align=left| 1 m/s2
|}
โดยสัญลักษณ์ดังกล่าวใช้แทนหน่วยดังต่อไปนี้ N สำหรับนิวตัน kg สำหรับกิโลกรัม m สำหรับเมตร และ s สำหรับวินาที

ในการวิเคราะห์เชิงมิติ

โดยที่  คือแรง,  คือมวล,  คือความยาว และ  คือเวลา

 ตัวอย่าง 

ณ ที่ความโน้มถ่วงเฉลี่ยบนโลก (โดยปกติคือ  ≈ 9.80665 m/s2) มวล 1 กิโลกรัม จะเกิดแรงประมาณ 9.8 นิวตัน โดยที่แอปเปิลขนาดเฉลี่ยทั่ว ๆ ไปเกิดแรง 1 นิวตัน ซึ่งเราสามารถคำนวณหานำหนักของแอปเปิลได้ดังต่อไปนี้
{|
|-
|align=center|
|
|align=center|  
|⋅
|colspan="2" style="text-align: left;"|  
|-
|align=center|
|
|align=center|  
|⋅
|colspan="2" style="text-align: left;"|  
|-
|align=center| 1 N
|
|align=center| 
|⋅
|colspan="2" style="text-align: left;"| 9.80665 m/s2
|-
|align=center| 1 kg ⋅ m/s2
|
|align=center| 
|⋅
|colspan="2" style="text-align: left;"| 9.80665 m/s2
|-
|align=center| 
|≈
|colspan="2" style="text-align: left;"| 0.10197 kg
|  (0.10197 kg = 101.97 g)
|}

น้ำหนักเฉลี่ยของผู้ใหญ่ที่เกิดแรงประมาณ 608 นิวตัน

{|
|-
|align=center|
|
|align=center|  
|⋅
|colspan="2" style="text-align: left;"|  
|-
|align=center| 608 N
|
|align=center| 
|⋅
|colspan="2" style="text-align: left;"| 9.80665 m/s2
|-
|align=center| 608 kg ⋅ m/s2
|
|align=center| 
|⋅
|colspan="2" style="text-align: left;"| 9.80665 m/s2
|-
|align=center| 
|≈
|colspan="2" style="text-align: left;"| 62 kg
| (ซึ่ง 62 กิโลกรัม คือมวลเฉลี่ยของผู้ใหญ่)
|}

 การแปลงหน่วย
# เกาส์
เกาส์ (gauss, ย่อว่า G) เป็นหน่วยซีจีเอสของความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็ก หรือการเหนี่ยวนำแม่เหล็ก (B) ตั้งชื่อตาม "คาร์ล ฟรีดริช เกาส์" นักคณิตศาสตร์และนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน หนึ่งเกาส์นิยามให้มีค่า 1 แมกซ์เวลล์ต่อตารางเซนติเมตร

หลายปีก่อนปี ค.ศ. 1932 หน่วยเกาส์ใช้กับความเข้มของสนามแม่เหล็ก ซึ่งปัจจุบันแทนด้วยหน่วยเอิร์สเตด การเปลี่ยนแปลงนี้มีขึ้นเพื่อให้เกิดความแตกต่างระหว่างการเหนี่ยวนำแม่เหล็กกับความเข้มแม่เหล็ก

หน่วยเอสไอของความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็ก คือ เทสลา 1 เกาส์ = 10-4 เทสลา
1 T = 10,000 G
# ภาษาระดับต่ำ
ภาษาระดับต่ำ  ในทางคอมพิวเตอร์ หมายถึง ภาษาที่อิงกับสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์ใดสถาปัตยกรรมหนึ่ง ซึ่งไมโครโพรเซสเซอร์แต่ละรุ่น หรือ แต่ละตระกูล ก็มักมีภาษาระดับต่ำที่แตกต่างกัน และโดยปกติแล้ว หนึ่งคำสั่งในภาษาระดับต่ำ จะหมายถึงการสั่งงานคอมพิวเตอร์ให้ทำงานหนึ่งอย่าง (1 instruction = 1 operation)
ภาษาระดับต่ำ มี 2 ภาษา คือ
 ภาษาเครื่อง เป็น ภาษาโปรแกรมรุ่นที่หนึ่ง (first-generation programming language: 1GL) ซึ่งเป็นภาษาเดียวที่ไมโครโพรเซสเซอร์สามารถเข้าใจ คำสั่งเป็นตัวเลขล้วนๆ การอ่านและเขียนอาจต้องใช้เครื่องมือพิเศษ จึงไม่ค่อยมีการใช้ภาษาเครื่องโดยตรง
 ภาษาแอสเซมบลี เป็น ภาษาโปรแกรมรุ่นที่สอง (second-generation programming language: 2GL) ซึ่งเป็นการปรับภาษาเครื่องให้สามารถเขียนได้สะดวกขึ้นโดยการพิมพ์คำสั่งที่เป็นตัวอักษรแทนตัวเลข เวลาเขียนเสร็จ จะต้องใช้ตัวแปลโปรแกรมจึงจะใช้งานได้ และถึงแม้ว่าไม่ใช้ภาษาเครื่องโดยตรง ผู้เขียนโปรแกรมยังจำเป็นต้องเข้าใจโครงสร้างของไมโครโพรเซสเซอร์ที่กำลังเขียนเป็นอย่างดี
# ระบบปฏิบัติการแบบเวลาจริง
ระบบปฏิบัติการแบบเวลาจริง หรือ ระบบปฏิบัติการแบบทันที (Real-time operating system: RTOS) คือระบบปฏิบัติการที่เวลาเป็นปัจจัยสำคัญสำหรับประสิทธิภาพของระบบ นั่นคือมีชุดคำสั่งหรือโปรเซสบางอย่าง ที่จำเป็นต้องทำ ณ เวลาที่กำหนด หรือทำให้เสร็จในเวลาที่กำหนด ถ้าทำไม่ได้อาจสร้างความเสียหายหรือเกิดค่าความเสียหาย (cost) กับระบบ โดยทั่วไปสำหรับระบบปฏิบัติการแบบเวลาจริง การทำงานไม่ทันในเวลาที่กำหนด มีค่าเทียบเคียงได้กับ การไม่ได้ทำงานนั้นเลย ระบบปฏิบัติการแบบเวลาจริงมักถูกออกแบบมาเพื่อแอปพลิเคชันแบบฝังตัวหรือแอปพลิเคชันที่ติดตั้งมากับระบบตั้งแต่แรกเพื่อทำงานเฉพาะด้าน เช่น ระบบปฏิบัติการของเครื่องเล่นซีดี ทันทีที่ระบบปฏิบัติการอ่านข้อมูลจากแผ่นซีดีแล้ว จะต้องประมวลผลข้อมูล และส่งสัญญาณเสียงออกไปให้ผู้ฟังทันที ถ้าระบบปฏิบัติการทำงานไม่ทันก็จะทำให้เพลงฟังไม่รู้เรื่อง 

ระบบปฏิบัติการบางตัวไม่ได้ถูกออกแบบมาตั้งแต่ต้นให้เป็นระบบปฏิบัติการแบบเวลาจริง แต่ก็สามารถถูกดัดแปลงให้เป็นได้
เช่นหลายบริษัทพัฒนาและขายลินุกซ์ที่ถูกดัดแปลงเพิ่มขีดความสามารถในการปฏิบัติการแบบเวลาจริง และเมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2547 บริษัท มอนตาวิสตา (Montavista) ได้ส่งแพตช์ (patch) ไปยัง Linux kernel mailing list เพื่อทำให้ลินุกซ์เป็นระบบปฏิบัติการแบบเวลาจริง

 คุณลักษณะที่สำคัญของระบบปฏิบัติการแบบเวลาจริง 
ระบบปฏิบัติการแบบเวลาจริงมีจุดที่ต้องระวังในการออกแบบเป็นพิเศษอยู่ 2 จุดก็คือ
 การจัดลำดับแบบเวลาจริง (real-time scheduling)
 การจัดสรรหน่วยความจำ (memory allocation) 

 การจัดลำดับแบบเวลาจริง 
โดยโปรแกรมจัดลำดับ (scheduler) จะต้องมีความสามารถในการจัดลำดับการทำงาน ให้ทุกโปรเซสสามารถทำงานได้ทันตามที่ต้องการ โดยในปี ค.ศ. 1973 2 นักวิจัยคือ ลิวและเลย์แลนด์ ได้พิสูจน์ทฤษฎีบทบางอย่างเกี่ยวกับการจัดเวลาว่า กลุ่มโปรเซสลักษณะแบบใด จะสามารถจัดเวลาได้ทัน หรือในกรณีที่ไม่สามารถจัดเวลาได้ทันสำหรับทุกโปรเซส ลิวและเลย์แลนด์ก็ยังได้เสนอขั้นตอนวิธีการจัดลำดับ ที่จัดเวลาให้มีค่าความเสียหายน้อยที่สุด โดยปกติแล้วระบบปฏิบัติการที่ถูกออกแบบเพื่อใช้กับงานทั่วไป (general-purpose OS) ไม่เหมาะที่จะจัดลำดับโปรเซสแบบเวลาจริง เนื่องจากจะมี ค่าใช้จ่ายส่วนเกินหรือค่าใช้จ่ายอื่น (overhead) ในการทำกระบวนการสับเปลี่ยนโปรเซส (context-switching) สูง

 การจัดสรรหน่วยความจำ 
อีกปัญหาหนึ่งคือการจัดสรรหน่วยความจำ ซึ่งระบบปฏิบัติการ จำเป็นที่จะต้องจองหน่วยความจำ ขนาดที่โปรเซส หรือโปรแกรมต้องการ ให้ทันภายในช่วงเวลาสั้นๆ ที่โปรเซสทำงานอยู่ โดยขั้นตอนวิธีปกติ จะใช้ไล่หาตามรายการโยงของหน่วยความจำที่ว่าง ซึ่งอาจจะมีประสิทธิภาพในแง่เวลาต่ำ

นอกจากนั้น ยังมีปัญหาเรื่อง การแตกกระจายของหน่วยความจำ (memory fragmentation) เนื่องจากการจัดสรรเนื้อที่หน่วยความจำในทันทีเ ป็นเรื่องยากที่จะจัดสรรให้มีระเบียบ ปัญหานี้ไม่เป็นปัญหาใหญ่นัก สำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์แบบตั้งโต๊ะทั่วไป เพราะว่ามีการเปิด-ปิดอยู่บ่อยครั้ง อย่างไรก็ตามสำหรับระบบฝังตัว ที่ทำงานอยู่ตลอดปี โดยไม่ได้เปิด-ปิดเลย ปัญหานี้ถือเป็นประเด็นสำคัญ

 ตัวอย่างของระบบปฏิบัติการแบบเวลาจริง 
 BeOS
 ChorusOS
 eCos
 FreeRTOS
 ITRON
 LynxOS
 MicroC/OS-II
 NOS
 Nucleus
 Nut/OS
 OS-9
 OSE
 OSEK/VDX
 OSEKtime
 pSOS
 QNX
 RMX
 RSX-11
 RT-11
 RTOS-UH
 VRTX
 VxWorks
 Windows CE
 RTLinux
 RTAI
 Samsung Bada 
 Samsung REX
 Nokia Asha Platform
 Brew Platform
# ทะเลจีนใต้
ทะเลจีนใต้  เป็นทะเลปิดที่เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแปซิฟิก ครอบคลุมอาณาบริเวณตั้งแต่ประเทศสิงคโปร์ไปจนถึงช่องแคบไต้หวัน รวมทั้งอ่าวตังเกี๋ยและอ่าวไทย มีเนื้อที่ประมาณ 3,500,000 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ดังกล่าวมีความสำคัญเพราะมีเส้นทางขนส่งทางเรือผ่านคิดเป็นหนึ่งในสามของโลก นอกจากนี้ยังเชื่อกันว่า ใต้พื้นทะเลมีน้ำมันและแก๊สธรรมชาติสำรองขนาดใหญ่ด้วยA look at the top issues at Asian security meeting  Associated Press, ROBIN McDOWELL, July 21 2011. Retrieved July 21 2011 

อาณาเขตของทะเลจีนใต้ อยู่ทางใต้ของจีนแผ่นดินใหญ่และเกาะไต้หวัน, ตะวันตกของฟิลิปปินส์, ตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐซาบะฮ์และรัฐซาราวักของมาเลเซียและบรูไน, เหนือของอินโดนีเซีย, ตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทรมลายูและสิงคโปร์ และตะวันออกของเวียดนาม

หมู่เกาะทะเลจีนใต้ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกลุ่มเกาะ มีจำนวนหลายร้อยเกาะ ทะเลและเกาะที่ไม่มีผู้คนอยู่อาศัยส่วนใหญ่นี้เป็นหัวข้อพิพาทอธิปไตยโดยหลายประเทศ ข้อพิพาทเหล่านี้ยังได้สะท้อนในชื่ออันหลากหลายที่ตั้งให้เกาะและทะเล

 ชื่อ 
ในจีนเรียกทะเลนี้ว่า ทะเลใต้ 

ในเวียดนามเรียกทะเลนี้ว่า ทะเลตะวันออก 

ในฟิลิปปินส์เรียกทะเลนี้ว่า ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก  / ทะเลลูซอน 

ในอินโดนีเซียเรียกทะเลนี้ว่า ทะเลนาทูนาเหนือ 

ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เคยเรียกทะเลนี้ว่า ทะเลจามปา 

ในญี่ปุ่นเรียกทะเลนี้ว่า มินามิ ชินะ ไค