wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เจ้าหญิงมารีอา อันนาแห่งซาวอย
มารีอา อันนาแห่งซาวอย (19 กันยายน ค.ศ. 1803 – 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1883) ทรงเป็นจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย และสมเด็จพระราชินีแห่งฮังการี (ดูพระอิสริยยศของจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย) โดยอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย

 พระราชประวัติ 
เจ้าหญิงมารีอา อันนา ทรงพระราชสมภพเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1803 ณ พระราชวังโคลอนนา กรุงโรม ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอิตาลี) พระองค์เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 1 แห่งซาร์ดิเนีย และมารีอา เทเรซีอาแห่งออสเตรีย-เอสเต พระองค์มีพระขนิษฐาฝาแฝด 1 พระองค์คือ มารีอา เทเรซา โดยเจ้าหญิงทั้ง 2 พระองค์ได้ทรงเข้าพิธีรับศีลล้างบาปโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 พระบิดาทูนหัว และพระมารดาทูนหัวของทั้ง 2 พระองค์คือ แฟร์ดีนันท์ คาร์ล อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ และมารีอา เบียทริซ เดเอสเท ดัชเชสแห่งมาสซา

 อภิเษกสมรสและจักรพรรดินี 
เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1831 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย ณ วิหารคาร์ดินัล อาร์ชบิชอปแห่งโอลมืตซ์ กรุงเวียนนา โดยทั้ง 2 พระองค์ทรงไม่มีพระราชโอรส หรือพระราชธิดาเลย

หลังจากอภิเษกสมรสแล้ว พระองค์ก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็น จักรพรรดินีแห่งออสเตรีย และ สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย

จนเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1848 จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์แล้ว พระราชสวามีทรงสละราชสมบัติให้กับพระภาติยะของพระองค์ อาร์ชดยุกฟรันทซ์ โยเซ็ๆ พระโอรสในอาร์ชดยุกฟรันทซ์ คาร์ล พระอนุชาของพระองค์ โดยหลังจากสละราชสมบัติแล้ว ทั้ง 2 พระองค์ก็ทรงประทับที่พระราชฐานส่วนพระองค์ในปราสาทปราก กรุงปราก ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา จนกระทั่งสวรรคต

 สวรรคต 
จักรพรรดินีมารีอา อันนา สวรรคตเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1884 สิริพระชนมพรรษาได้ 81 พรรษา พระศพของพระองค์นำมาฝังไว้ที่ อิมพิเรียล คริปต์ กรุงเวียนนา โดยฝังเคียงข้างพระสวามี

 พระราชอิสริยยศ 
 19 กันยายน ค.ศ. 1803 – 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1831: เจ้าหญิงมารีอา อันนาแห่งซาวอย (Her Royal Highness Princess Maria Anna of Savoy)
 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1831 – 2 ธันวาคม ค.ศ. 1848: จักรพรรดินีแห่งออสเตรีย และสมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย (Her Imperial and Royal Majesty The Empress of Austria, and the Queen of Hungary and Bohemia)
 2 ธันวาคม ค.ศ. 1848 – 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1884: จักรพรรดินีมารีอา อันนา (Her Imperial and Royal Majesty Empress Maria Anna of Austria)

 ราชตระกูล 
+พระราชตระกูลในสามรุ่นของมารีอา อันนาแห่งซาวอย มารีอา อันนาแห่งซาวอย พระราชบิดา:พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 1 แห่งซาร์ดิเนีย พระอัยกาฝ่ายพระราชบิดา:พระเจ้าวิตโตรีโอ อามาเดโอที่ 3 แห่งซาร์ดิเนีย พระปัยกาฝ่ายพระราชบิดา:พระเจ้าการ์โล เอมานูเอเลที่ 3 แห่งซาร์ดิเนีย พระปัยยิกาฝ่ายพระราชบิดา:โพลีซีนาแห่งเฮ็สเซิน-โรเทินบวร์ค พระอัยยิกาฝ่ายพระราชบิดา:มารีอา อันตอนีอา เฟร์นันดาแห่งสเปน พระปัยกาฝ่ายพระราชบิดา:พระเจ้าเฟลิเปที่ 5 แห่งสเปน พระปัยยิกาฝ่ายพระราชบิดา:เอลีซาเบตตา ฟาร์เนเซ พระราชมารดา:มารีอา เทเรซีอาแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ พระอัยกาฝ่ายพระราชมารดา:แฟร์ดีนันท์ คาร์ล อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ พระปัยกาฝ่ายพระราชมารดา:จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระปัยยิกาฝ่ายพระราชมารดา:จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา พระอัยยิกาฝ่ายพระราชมารดา:มารีอา เบียทริซ เดเอสเท ดัชเชสแห่งมาสซา พระปัยกาฝ่ายพระราชมารดา:แอร์โกเลที่ 3 เดเอสเท ดยุกแห่งโมเลนา พระปัยยิกาฝ่ายพระราชมารดา:มารีอา เทเรซา-ไซโบ-มาลัสปีนา
# เดลี่ เอ็กซ์เพรส
เดลี่ เอ็กซ์เพรส  เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาอังกฤษขนาดแทบลอยด์ในประเทศไทย ที่ผลิตเนื้อหาแบ่งเป็นรูปเล่มใหม่ ซึ่งแยกมาจากหนังสือพิมพ์ เดอะ เนชั่น โดยเริ่มออกฉบับปฐมฤกษ์เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2551 มีจำนวนพิมพ์วันละ 100,000 ฉบับ มีรายได้หลักจากการโฆษณาเพียงทางเดียว ตั้งกลุ่มผู้อ่านเป้าหมายที่มีรายได้สูง นักเดินทาง และพนักงานบริษัท ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ซึ่งเป็นกลุ่มเป้าหมายหลักของกลุ่มลูกค้าที่ซื้อพื้นที่โฆษณา โดยแบ่งวิธีการเข้าถึงผู้อ่านเป็นสองส่วน ประกอบด้วย
 แจกฟรีตามโรงแรม ศูนย์การค้า สถานีรถไฟฟ้า อาคารสำนักงาน และสถานที่ท่องเที่ยวในกรุงเทพมหานคร
 เป็นเล่มแทรกไปในหนังสือพิมพ์เดอะเนชั่น พร้อมกันนั้นก็ได้ปรับเนื้อหาของเดอะเนชั่น ให้เน้นไปที่ข่าวธุรกิจและการเมือง
ทั้งนี้ ในฉบับมีเนื้อหาทั้งสิ้น 4 ส่วน ได้แก่
 The City - ข่าวสังคมเมือง
 The World - ข่าวต่างประเทศ
 The Fun - ข่าววิถีชีวิต และกิจกรรมในสังคมเมือง บันเทิง และศิลปวัฒนธรรม
 The Sport - ข่าวกีฬา

ปัจจุบัน (ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552) เดลี่ เอ็กซ์เพรส เปลี่ยนชื่อเป็น เอ็กซ์พี. (xp.) ปรับหน้ากระดาษเป็นขนาดบรอดชีต พร้อมทั้งยกเลิกการแจกฟรีตามสถานที่ต่าง ๆ ทั้งหมด คงเหลือเป็นเพียงเนื้อหาส่วนหนึ่งของ เดอะ เนชั่น เท่านั้น
# สมุดโน้ตสิ้นโลก
สมุดโน้ตสิ้นโลก (L: change the WorLd) เป็นภาพยนตร์ที่สร้างโดย วอร์เนอร์ บราเธอร์ส เป็นภาคต่อของ อวสานสมุดมรณะ

 เนื้อเรื่อง 
ที่ประเทศไทย ได้มีการระบาดของไวรัสที่รวดเร็วและรุนแรงกว่าอีโบลา 10 เท่า แต่มีเด็กชายคนหนึ่งรอดชีวิตจากไวรัสนี้ได้ สายสืบของ L ได้ไปรับตัวเด็กคนนี้มา โดยต้องแลกด้วยชีวิตของเขา

ในขณะนั้น L กำลังสืบคดีคีระอยู่ เพื่อหาตัวคีระและป้องกันตัวเอง L จึงได้เขียนชื่อตัวเองใส่เดธโน้ตของมิสะ ให้หัวใจวายตายในระยะเวลา 23 วัน เพื่อไม่ให้คนอื่นที่เขียนชื่อตัวเองทำให้ตายก่อนหน้านั้น

หลังจากปิดคดีคีระแล้ว L ก็ได้ทำการสืบคดีไวรัสนี้ หลังจากได้รับข้อมูลจากศูนย์ป้องกันโรคแห่งเอเชีย บอกว่ามีใครทำไวรัสนี้ขึ้นมา ซึ่งเหลือเวลาแค่ 23 วันเท่านั้น และสืบคนเดียว (เพราะวาตาริได้ตายไปแล้ว) ขณะเดียวกัน นักวิจัยได้ทำการตรวจสอบไวรัสนี้เพื่อนำไปทำวัคซีน และได้ทดลองฉีดวัคซีนให้กับลูกสาวของหัวหน้าคณะวิจัยชื่อ มากิ นิไกโดะ แต่แล้วหนึ่งในผู้วิจัยชื่อ คุโจ ได้เผยตัวจริงว่าได้เป็นคนสร้างไวรัสนี้ขึ้นมาเพื่อใช้ในการทำลายล้างมนุษยชาติ ทำให้คุณพ่อของมากิเสียใจมากจึงฉีดไวรัสเข้าตัวเองและเสียชีวิต ขณะนั้นมากิได้หนีมายังห้องของ L แต่ว่าพวกของหมอคุโจได้ตามมา มากิจึงออกไปและฉีดไวรัสเข้าตัวเอง (แต่ไม่เป็นอะไรเพราะได้รับวัคซีนแล้วและมากิมีระดับน้ำตาลในเลือดต่ำทำให้เชื้อโรคเจริญเติบโตได้ช้าแต่เชื้อโรคยังแพร่กระจายได้อยู่บาดแผล) และพยายามจะฆ่าหมอคุโจแต่ถูกลูกน้องตีจนสลบ หมอคุโจและพวกได้ลักลอบพามากิหนีเข้าไปในเครื่องบินไปสหรัฐอเมริกาแล้วเครื่องบินตก แต่ L ไม่ตายเพราะเดธโน้ตให้ตายในอีก 2 วัน ก็ตามมาพร้อมด้วยยาต้านไวรัส (จากเด็กชายคนนั้น) L ได้แจกจ่ายยาให้กับทุกคน ส่วนหมอคุโจก็ตายเนื่องจากไม่ได้รับวัคซีน ทุกคนถูกส่งเข้าโรงพยาบาล รวมทั้งมากิด้วย

เหลือเวลา 1 วัน L ได้มาที่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า แวมมี่ เฮาส์ แล้วส่งเด็กคนนั้นพร้อมกับตั้งชือเด็กคนนั้นว่า เนียร์ แล้ว L ก็จากไปโดยไม่หันหลังกลับมามอง ตลอดกาล (รายละเอียดการตายอยู่ในภาค 2 อวสานสมุดมรณะ) โดยก่อนแอลตายแอลได้ให้เด็กคนนึงสืบทอดเจตนารมของ แอล เด็กคนนั้นชื่อ มาซายูอิ อาราอิ หรือ ริวซากิ

 ตัวละคร 
 ตัวละครหลัก 
 แอล  รับบทโดย เคนอิจิ มัตสึยามา
 มากิ   รับบทโดย มายูโกะ ฟุกุดะ
 วาตาริ รับบทโดย ชุนจิ ฟูจิมูระ
 เนียร์ รับบทโดย นารุชิ ฟุคุดะ

 ตัวละครรับเชิญ 
 ยางามิ ไลท์ รับบทโดย ทัตสึยะ ฟูจิวาระ
 อามาเนะ มิสะ รับบทโดย เอริกะ โทดะ

 วันที่ฉายในโรงภาพยนตร์ 
 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 (ฉายพร้อมกันทั่วโลก)
# แนวสันกระดูกสะบัก
แนวสันกระดูกสะบัก  เป็นแผ่นกระดูกที่ยื่นออกมา วางตัวเป็นแนวเฉียง ใกล้กลางลำตัว 4 ใน 5 (medial four-fifths) ของพื้นผิวด้านหลังของกระดูกสะบักส่วนบน แบ่งระหว่างแอ่งเหนือแนวสันกระดูกสะบัก (Supraspinatous fossa) และแอ่งใต้แนวสันกระดูกสะบัก (infraspinatous fossa)

แนวนี้เริ่มจากขอบแนวตั้ง เป็นบริเวณเรียบรูปสามเหลี่ยม ซึ่งมีเอ็นของจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อทราพีเซียสส่วนล่างคลุม และค่อยๆ ยกตัวขึ้นจนมาสุดที่อโครเมียน (acromion) ซึ่งยื่นออกมาเป็นข้อต่อไหล่

แนวสันกระดูกสะบักเป็นรูปสามเหลี่ยม และแบนลงจากด้านบนลงมา ยอดสามเหลี่ยมยื่นเข้าไปในขอบแนวกลาง (vertebral border)

 พื้นผิวและขอบ 
thumb|left|300px|แนวสันกระดูกสะบัก (แสดงด้วยสีแดง) แสดงกล้ามเนื้อที่มายึดเกาะ
แนวสันกระดูกสะบักมี 2 พื้นผิวและ 3 ขอบ
 พื้นผิวด้านบน (superior surface) มีลักษณะเว้า ทำให้เกิดเป็นแอ่งเหนือแนวสันกระดูกสะบัก (supraspinatous fossa) และเป็นจุดเกาะต้นของส่วนของกล้ามเนื้อซุปปราสไปนาตัส (Supraspinatus)
 พื้นผิวด้านล่าง (inferior surface) เกิดเป็นส่วนของแอ่งใต้แนวสันกระดูกสะบัก (infraspinatous fossa) ให้จุดเกาะต้นของส่วนของกล้ามเนื้ออินฟราสไปนาตัส (Infraspinatus) ใกล้ศูนย์กลางมีช่องเปิดสำหรับช่องสารอาหาร (nutrient canal)

ในบรรดาขอบทั้งสามของแนวสันกระดูกสะบัก ขอบด้านบน (anterior border) ยึดเกาะกับพื้นผิวด้านหลังของกระดูก ขอบด้านหลัง (posterior border) หรือสันของกระดูกสะบัก (crest of the spine) มีลักษณะกว้าง แบ่งออกเป็น 2 แนว (lips) และช่องระหว่างแนว
 กล้ามเนื้อทราพีเซียส ยึดเกาะกับ แนวด้านบน (superior lip) และเห็นปุ่มกระดูกขรุขระซึ่งเป็นที่ยึดเกาะของเอ็นของจุดเกาะปลายของส่วนล่างของกล้ามเนื้อนี้
 กล้ามเนื้อเดลทอยด์ ยึดเกาะกับตลอดความยาวของ แนวด้านล่าง (inferior lip)
 ช่องระหว่างแนว อยู่ใต้ชั้นผิวหนัง และบางส่วนคลุมด้วยใยของเอ็นของกล้ามเนื้อเหล่านี้
และ ขอบด้านข้าง (lateral border) หรือฐาน เป็นขอบที่สั้นที่สุด มีลักษณะเว้าเล็กน้อย ขอบของมันหนาและกลม ด้านบนเชื่อมต่อกับพื้นผิวด้านล่างของอโครเมียน และด้านล่างเชื่อมต่อกับคอกระดูกสะบัก (neck of the scapula) เกิดเป็นขอบเขตด้านใกล้กลางของรอยเว้าใหญ่ของกระดูกสะบัก (great scapular notch) ซึ่งเชื่อมระหว่างแอ่งเหนือและใต้แนวสันกระดูกสะบัก

 ภาพอื่นๆ
# ปุ่มกระดูกหัวไหล่
อโครเมียน โพรเซส  หรือย่อว่า อโครเมียน  หรือ ปุ่มกระดูกหัวไหล่ เป็นลักษณะทางกายวิภาคของกระดูกสะบัก (scapula)

 ในมนุษย์ 
อโครเมียน โพรเซสต่อเนื่องกับแนวสันกระดูกสะบัก (scapular spine) และมีลักษณะเป็นตะขอยื่นไปทางด้านหน้า อโครเมียนมีข้อต่อกับกระดูกไหปลาร้า เกิดเป็นข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์ (acromioclavicular joint)

อโครเมียนเป็นจุดยอดสุดของไหล่ มีลักษณะเป็นส่วนยื่นขนาดใหญ่ รูปสามเหลี่ยมหรือรูปขอบขนาน แบนจากด้านหลังมาด้านหน้า ยื่นในแนวออกด้านข้างลำตัว แล้วจึงโค้งมาด้านหน้าและขึ้นด้านบน เพื่อยื่นออกมาหาแอ่งกลีนอยด์ (glenoid cavity)

 พื้นผิว 
อโครเมียน โพรเซสมี 2 พื้นผิว ได้แก่
 พื้นผิวด้านบน ยื่นขึ้นทางด้านบน ทางด้านหลัง และทางด้านข้างลำตัว มีลักษณะนูน ขรุขระ และเป็นที่ยึดเกาะของใยบางส่วนของกล้ามเนื้อเดลทอยด์ ขอบเขตทั้งหมดอยู่ใต้ชั้นผิวหนัง
 พื้นผิวด้านล่าง มีลักษณะเรียบ และเว้า

 ขอบเขต 
อโครเมียน โพรเซส มี 2 ขอบเขต ได้แก่
 ขอบเขตด้านข้าง มีลักษณะหนา และไม่สม่ำเสมอ เป็น 3 หรือ 4 ปุ่มกระดูกที่เป็นจุดเกาะต้นของเอ็นกล้ามเนื้อเดลทอยด์
 ขอบเขตด้านใกล้กลาง สั้นกว่าขอบเขตด้านข้าง มีลักษณะเว้า เป็นจุดเกาะของส่วนของกล้ามเนื้อทราพีเซียส และประมาณบริเวณศูนย์กลางเป็นพื้นผิวขนาดเล็ก รูปไข่ เป็นข้อต่อกับปลายด้านกระดูกสะบัก (หรือปลายอโครเมียน) ของกระดูกไหปลาร้า

 ในสัตว์ชนิดอื่น 
อโครเมียน โพรเซสของค้างคาว (สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ในอันดับค้างคาว (Chiroptera)) จะมีลักษณะยาวกว่าของมนุษย์

 ภาพอื่นๆ
# เทศบาลตำบลบางเมือง
เทศบาลตำบลบางเมือง เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ

 ประวัติ 
เทศบาลตำบลบางเมืองเดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลบางเมือง ตั้งอยู่ที่ชั้น 3 ที่ว่าการอำเภอเมืองสมุทรปราการ ถนนสุทธิภิรมย์ ตำบลปากน้ำ โดยได้มีการยกฐานะปรับปรุงขึ้นตามลำดับ เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 มีฐานะเป็นสุขาภิบาล และเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลตามพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลพร้อมสุขาภิบาลอื่น ๆ จำนวน 980 แห่ง 

 อาณาเขต 
เขตเทศบาลตำบลบางเมืองมีพื้นที่ประมาณ 15 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดกับเขตเทศบาลตำบลสำโรงเหนือ เขตเทศบาลตำบลด่านสำโรง (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) และเขตเทศบาลเมืองบางแก้ว (อำเภอบางพลี) มีคลองสำโรงเป็นเส้นแบ่งเขต
 ทิศตะวันออก ติดกับเขตเทศบาลตำบลเทพารักษ์และเขตเทศบาลเมืองปากน้ำสมุทรปราการ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) มีคลองบางปิ้งเป็นเส้นแบ่งเขต
 ทิศใต้ ติดกับเขตเทศบาลเมืองปากน้ำสมุทรปราการและเขตเทศบาลนครสมุทรปราการ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) มีคลองบางปิ้ง และแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างเทศบาลนครสมุทรปราการกับเทศบาลตำบลบางเมืองเป็นเส้นแบ่งเขต
 ทิศตะวันตก ติดกับเขตเทศบาลนครสมุทรปราการและเขตเทศบาลตำบลสำโรงเหนือ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) มีแบ่งเขตการปกครองระหว่างเทศบาลนครสมุทรปราการกับเทศบาลตำบลบางเมือง และแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างเทศบาลตำบลบางเมืองกับเทศบาลตำบลสำโรงเหนือ เป็นเส้นแบ่งเขต

 สภาพทั่วไป 
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม ไม่มีภูเขา มีลำคลองสำคัญในพื้นที่ ได้แก่ คลองสำโรง คลองบางปิ้ง และคลองมหาวงษ์ ซึ่งเดิมใช้สำหรับการชลประทานเพื่อการเกษตร แต่ปัจจุบันแนวโน้มการใช้พื้นที่เพื่อการเกษตรลดลง มีการใช้ที่ดินเพื่อการอุตสาหกรรม ที่อยู่อาศัย และพาณิชยกรรมเพิ่มมากขึ้น โดยจะเห็นว่ามีการก่อสร้างที่อยู่อาศัย อาคาร สถานที่ทำงาน ร้านอาหาร และสถานบริการตลอดจนงานอื่น ๆ อีก มากเป็นผลให้ลำคลองสายหลักมีไว้สำหรับการระบายน้ำเพื่อป้องกันน้ำท่วมเท่านั้น

 สถานที่สำคัญ 
 วัดบางปิ้ง

 คมนาคม 

 ถนนศรีนครินทร์
 ถนนกาญจนาภิเษก(วงแหวนด้านใต้)
 ถนนเทพารักษ์
# เม็กเรซ อัลเบริช
เม็กเรซ อัลเบริช แห่งดาวเดลต้า   ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7

 ประวัติตามท้องเรื่อง 
หนึ่งในองครักษ์คนสนิทของฮิลด้า มีความเฉลียวฉลาดจนได้รับการยกย่องจากผู้คนว่าเป็นอัจฉริยะแห่งแอสการ์ด สวมก็อดโร้บรูปหัวกะโหลกกับกระดูกไขว้ที่ถูกทับถมด้วยผลึกสีม่วง ใช้ดาบเพลิงเป็นอาวุธ และมีท่า อเมทิสต์ ชีลด์ กับ เนเชอร์ยูลิตี้ เป็นท่าไม้ตาย อัลเบริคคิดวางแผนที่จะครอบครองดาบบัลมังก์ สังหารฮิลด้า และสถาปนาตนเองขึ้นเป็นผู้ครองโลก เพราะเขาไม่ได้จงรักภักดีกับฮิลด้าเหมือนกับก็อดวอริเออร์คนอื่นๆ หากแต่เป็นคนที่มีความทะเยอทะยานในอำนาจ สามารถทำได้ทุกวิถีทางเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย แต่ในการต่อสู้กับเหล่าเซนต์แห่งอาเทน่า ถึงแม้ว่าอัลเบริคจะใช้เล่ห์เหลี่ยมจนสามารถจัดการกับมารีน เซย่า และเฮียวกะได้ สุดท้ายเขาก็ต้องจบชีวิตลงด้วยพลังหมัดของชิริว ที่เป็นลูกศิษย์ของโดโกแห่งเขาโกโรโฮ ผู้เคยเอาชนะอัลเบริคที่ 13 บรรพบุรุษของเขามาได้ในอดีต (พากย์เสียงโดย ชิเงรุ นากาฮาระ)

 บทบาท 
อัลเบริช อัจฉริยะแห่งแอสการ์ด เขาเป็นบุคคลที่มีความเฉลียวฉลาดที่สุดในแอสการ์ด และเป็นคนที่มีความมั่นใจในตนเองสูงมาก ที่สำคัญยังเป็นคนที่มักใหญ่ใฝ่สูงอีกด้วย เขาวางแผนชั่วร้ายที่จะยึดครองดาบบัลมัง สังหารฮิลด้า และตั้งตนขึ้นเป็นผู้ครอบครองโลกเสียเอง

อัลเบริช จัดได้ว่าเป็นศัตรูที่น่ากลัวคนหนึ่งของพวกเซย่า เนื่องจากมีความพร้อมไปด้วยปัญญา รูปแบบการต่อสู้ และท่าไม้ตายของเขา ซึ่งสามารถควบคุมธรรมชาติได้ เขาเล่นงานพวกเซย่าได้หมอบเลยทีเดียว สุดท้ายเขาก็จบชีวิตลงด้วยฝีมือของชิริว เหมือกับที่บรรพบุรุษของเขาเคยพ่ายแพ้แก่ผู้เฒ่าแห่งเขาโกโรโฮ ขณะออกเดินทางเพื่อฝึกวิชา 

 ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด 
เขาจัดการเซย่า เฮียวกะและมารีน จนต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสแต่ก็ต้องพ้ายแพ้ด้วยพลังของชิริว แต่ชิริวก็มีอาการสาหัสเหมือนกัน
# จักรพรรดิไทโช
โยชิฮิโตะ  พระสมัญญานามว่า จักรพรรดิไทโช (31 สิงหาคม ค.ศ. 1879 – 25 ธันวาคม ค.ศ. 1926) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นพระองค์ที่ 123 และเป็นพระองค์ที่ 2 ที่ปกครองจักรวรรดิญี่ปุ่น

 พระราชประวัติ 
สมเด็จพระจักรพรรดิไทโชมีพระนามจริงว่า เจ้าชายโยชิฮิโตะ เสด็จพระราชสมภพที่พระราชวังอโอยามะ กรุงโตเกียว เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเมจิ ที่พระราชสมภพแต่พระสนมนารูโกะ เนื่องจากเป็นพระราชโอรสพระองค์เดียว ทำให้พระองค์ได้รับการอภิบาลจากจักรพรรดินีโชเก็ง พระอัครมเหสี ภายหลังประสูติได้ 6 วัน ทรงได้รับราชทินนามเป็น ฮารุโนะมิยะ (明宮) เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2422 เจ้าฮารุมีพระวรกายอ่อนแอมาตั้งแต่ประสูติ ด้วยสาเหตุทางพันธุกรรมจากพระราชบิดา ก่อนหน้าที่พระองค์จะประสูติ พระเชษฐาและพระเชษฐภคินีของพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ไปก่อนถึง 4 พระองค์ โดย 2 พระองค์แท้งในครรภ์และ 2 พระองค์สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทารก

thumb|left|320px|จักรพรรดิเมจิและจักรพรรดินีโชเก็งและมกุฎราชกุมารโยชิฮิโตะ พร้อมด้วยเหล่าพระสนม ที่สวนอะซุกะยะมะ

เมื่อพระองค์พระชนมายุได้ 5 พรรษา พระองค์ต้องประทับอยู่ที่พระราชวังอะโอะยะมะอย่างสันโดษกับเหล่าข้าราชบริพาร ในแต่ละวันพระองค์ทรงเรียนหนังสือในวิชา การอ่านเขียน, คณิตศาสตร์ และศีลธรรมในช่วงเช้า และกีฬาในช่วงบ่าย แต่พัฒนาการของพระองค์ดำเนินอย่างช้ามาก เนื่องจากพระพลานามัยที่ไม่แข็งแรงและประชวรบ่อย ในปี พ.ศ. 2429 พระองค์เข้ารับการเรียนการสอนร่วมกับเพื่อนร่วมห้องราว 15-20 คนที่ถูกคัดสรรมาจากบรรดาบุตรหลานของเจ้านายชั้นอนุวงศ์และขุนนาง

พระองค์ได้รับประกาศเป็นรัชทายาทเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2430 ในวันคล้ายวันพระประสูติครบ 8 ปีของพระองค์ โดยทรงรับการสถาปนาขึ้นเป็นมกุฎราชกุมารอย่างเป็นทางการในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2430

 ชีวิตส่วนพระองค์ 
เจ้าชายโยชิฮิโตะ อภิเษกสมรสกับซาดาโกะ คูโจ ต่อมาภายหลังได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเทเม ซึ่งเป็นพระธิดาในมิชิทะกะ คุโจ ซึ่งเป็นคนจากวงศ์ตระกูลฟุจิวะระ มีพระโอรสธิดาทั้งหมด 4 พระองค์

 พระราชบุตร 
 พระนาม  ประสูติ  อภิเษกสมรส  พระบุตร จักรพรรดิโชวะ  29 เมษายน พ.ศ. 2444สวรรคต 7 มกราคม 2532  26 มกราคม พ.ศ. 2467  จักรพรรดินีโคจุง ชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิเจ้าหญิงซาจิโกะ ฮิซะโนะมิยะคาซูโกะ ทากัตสึกาซะอัตสึโกะ อิเกดะสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะเจ้าชายมาซาฮิโตะ ฮิตาจิโนมิยะทากาโกะ ชิมาซุเจ้าชายยาซูฮิโตะ ชิจิบุโนะมิยะ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2445สิ้นพระชนม์ 4 มกราคม 2496   28 กันยายน พ.ศ. 2471 เซ็ตสึโกะ มัตสึไดระ เจ้าชายโนบูฮิโตะ ทากามัตสึโนะมิยะ 3 มกราคม พ.ศ. 2448 สิ้นพระชนม์ 3 กุมภาพันธ์ 2530   4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 คิกูโกะ โทกูงาวะ เจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ 2 พ.ศ. 2458สิ้นพระชนม์ 27 ตุลาคม 2559   22 ตุลาคม พ.ศ. 2484 ยูริโกะ ทากางิยาซูโกะ โคโนเอะเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะเจ้าชายโยชิฮิโตะ คัตสึระโนะมิยะมาซาโกะ เซ็งเจ้าชายโนริฮิโตะ ทากามาโดโนมิยะ

 สวรรคต 
ต้นเดือนธันวาคม พ.ศ. 2469 มีประกาศว่าจักรพรรดิไทโชประชวรด้วยอาการพระปับผาสะบวม และสวรรคตลงด้วยอาการพระหทัยวาย ในเวลา 01.25 น. ของวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2469 ที่พระราชวังฮะยะมะ จังหวัดคะนะกะวะ พระองค์ได้รับการขนานนามว่า จักรพรรดิองค์แรกแห่งโตเกียวSeidensticker, Edward. (1990). Tokyo Rising, p. 18.

 พระราชอิสริยยศ 

 31 สิงหาคม 1879 – 6 กันยายน 1879: เจ้าชายโยชิฮิโตะ 
 6 กันยายน 1879 – 3 พฤศจิกายน 1888: เจ้าชายโยชิฮิโตะ ฮารุโนะมิยะ
 3 พฤศจิกายน 1888 – 30 กรกฎาคม 1912: มกุฏราชกุมารโยชิฮิโตะ
 30 กรกฎาคม 1912 – 25 ธันวาคม 1926: สมเด็จพระจักรพรรดิ

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย  
 80px เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ (ม.จ.ก.)
# มิซาร์ ชิด
มิซาร์ ซิด แห่งดาวเซต้า  ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7

 ประวัติตามท้องเรื่อง 
ก็อดวอริเออร์คนแรกที่ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าพวกเซย่า มีฝีมือเป็นที่ 2 รองจากซิกฟรีด สวมก็อดโร้บรูปเสือเขี้ยวดาบสีดำ มีท่าไม้ตายคือ ไวกิ้ง ไทเกอร์ คลอว์ และ บลูอิมพัลส์ (พากย์เสียงโดย ยู มิซึชิมะ)

 บทบาท 
เขาเป็นคนที่เกิดในตระกูลที่สูงส่งของแคว้นแอสการ์ด และมีพี่ชายฝาแผดอีกหนึ่งคน คือ บั๊ด ทว่าเนื่องจากชาวแอสการ์ดมีความเชื่อว่า คู่ฝาแฝดจะเป็นผู้ทำลายล้างวงศ์ตระกูล ทำให้เกิดอันเหตุน่าเศร้าขึ้นคือ จะมีทารกรอดชีวิตได้เพียงคนเดียวเท่านั้น ทางครอบครัวจึงนำบั๊ดไปทิ้งไว้ในป่า แล้วเลี้ยงดู ชิด เป็นลูกคนเดียวมาตลอด ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว ชิด เองก็รู้มาตลอดว่าตนเองมีพี่ชาย และก็รู้สึกผิดมาตลอดที่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้

 ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด 
ชิด คือนักรบคนแรกที่เดินทางไปท้าทายพวกเซย่าถึงญี่ปุ่น ความรวดเร็วของหมัด และความร้ายกาจของเขี้ยวเล็บ จัดได้ว่ามีฝีมือไม่เป็นรองใครในแอสการ์ด แต่สุดท้ายแล้วก็ถูกชุนจัดการด้วยท่า เนบิวล่า สตอร์ม จนอยู่ในสภาพ ปางตาย

เขาเข้าปะทะชุนอีกครั้งที่แอสการ์ด ชุนเอาชนะชิดได้แต่กลับถูกบั้ดลอบโจมตี
# โพลาริส ฮิลด้า
โพลาริส ฮิลด้า  ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นเทพีผู้ปกปักษ์ดินแดนแอสการ์ด

 ประวัติตามท้องเรื่อง 
หญิงสาวผู้เป็นตัวแทนของเทพโอดิน ทำหน้าที่ดูแลดินแดนแอสการ์ด เป็นคนมีจิตใจดีงามและเป็นที่รักใคร่ของผู้คน เธอจะคอยสวดภาวนาแก่เทพโอดินทุกวันเพื่อไม่ให้น้ำแข็งขั้วโลกละลายลงมาท่วมโลก แต่เมื่อฮิลด้าถูกเจ้าสมุทรโพไซดอนสวมแหวนทองคำต้องสาป นีเบลลุงเงิน เธอก็ถูกพลังมารเข้าครอบงำจนกลายเป็นเทพีแห่งความชั่วร้าย จากนั้นเธอก็เลิกสวดภาวนาแก่เทพโอดิน และได้เรียกก็อดวอริเออร์ทั้ง 7 แห่งตำนานแอสการ์ดให้มารวมตัวกัน หมายกำจัดอาเทน่าและเข้าครอบครองโลกมนุษย์ (พากย์เสียงโดย มิตสึโกะ โฮริเอะ)

 ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด 
ฮิลด้า เสมือนตัวแทนของเทพโอดีน ทำหน้าที่เป็นผู้ปกครองสูงสุด แห่งแคว้นแอสการ์ด เธอเป็นผู้ที่มีจิตใจดีงาม และเป็นที่รักใครของประชาชนทั่วไป ภายหลังถูกโพไซดอนสวมแหวนพสุธาต้องสาป "นิเบอลุง" เพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการทำลายล้างแซงทัวรี่ และอาเทน่า เพื่อยึดครองโลกเป็นของตน วิธีเดียวทีจะช่วยเธอได้ ก็คือ ต้องรวบรวมโอดีนแซฟไฟร์ ทั้ง 7 เม็ด เพื่อขอยืมพลังจากดาบบัลมังของเทพโอดีน มาทำลายแหวนพสุธา
# อัลกอร์ บั๊ด
อัลกอร์ บั๊ด แห่งดาวเซต้า   ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นก็อดวอริเออร์ที่ไม่ถูกนับรวมอยู่ในกลุ่มก็อดวอริเออร์ทั้ง 7 ต้องแฝงตัวอยู่ในเงาของมิซาร์ ชิด 

 ประวัติตามท้องเรื่อง 
พี่ชายฝาแฝดของซิด เป็นก็อดวอริเออร์ที่ต้องคอยติดตามและแฝงตัวอยู่ในเงาของซิดมาโดยตลอด สวมก็อดโร้บรูปเสือเขี้ยวดาบสีขาว มีท่าไม้ตายคือ ชาโดว์ ไวกิ้ง ไทเกอร์ คลอว์ (พากย์เสียงโดย ยู มิซึชิมะ)

 บทบาท 
ตระกูลขุนนางอับดับต้นๆของแอสการ์ด ได้ให้กำเนิดบุตรชายที่เป็นลูกแฝด มีเรื่องเล่าว่า"คู่ฝาแฝดจะเป็นผู้ทำลายล้างวงศ์ตระกูล" ที่ตนเป็นพี่ถูกนำไปทิ้ง จนถูกคู่พ่อแม่ยากจนเก็บมาเลี้ยง ซึ่งตนที่ไม่รู้ก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แต่วันหนึ่งสมัยเด็ก พอรู้ว่าพบน้องชายที่อยู่อย่างมีคววามสุขกับพ่อแม่แท้ๆ จึงเกิดแค้น ก็สาปแช่งชะตากรรมของตนตลอดมา จึงหมั่นฝึกฝน และสาบานไว้ว่า จะต้องอยู่เหนือน้องชายให้ได้ แต่ผลคือ เป็นเพียงแค่เงาติดตามของน้องชายเท่านั้น

 ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด 
ตนช่วยน้องทำร้ายอันเดบารัน พอพวกเซนต์บุกมา ตนแอบตามดูศึกษาการสู้ หลังน้องชายของเขาแพ้ชุน จึงลอบโจมตีชุน แต่ไชน่าก็เข้ามาช่วยชุนไว้ได้ทันเวลา จากนั้น ฟีนิกซ์ อิคคิ ก็ปรากฏตัวขึ้น จึงสู้กัน ตนจึงบอกอดีตของตน แต่ตนถูกหมัดมายาฟีนิกส์ของอิคคิ ปั่นหัวว่าฆ่าน้องตามหวัง กับถูกอิคคิเตือนสติว่าแท้จริงตนรักน้องเหมือนกัน จนสู้แพ้อิคคิ แต่ชิดที่ใกล้ตายล็อกตัวอิคคิขอให้ตนรีบฆ่าอิคคิ ก่อนซิดตายได้บอกว่ารู้เรื่องตนมาตลอด กับพ่อแม่ไม่เคยลืมตน แต่ตนไม่กล้าทำ ซิดทนอาการบาดเจ็บไม่ไหวจึงล้มตายไป ตนเสียใจกับลังเล อิคคิเตือนสติจนเข้าใจ ตนใกล้ตตายแบกนศพซิดไปฝังนอกวังอย่างมีเกียรติ โดยภาวนาให้ตนกับน้องกลับมาเกิดใหม่แอสการ์ดเป็นพี่น้องกันอีกที โดยไม่ต้องถูกพรัดพรากจากกัน จากนั้นไม่นานตนก็ทนพิษแผลไม่ไหวจนหมดแรงตายตามน้องชายไป
# จะงอยบ่า
โคราคอยด์ โพรเซส  หรือ จะงอยบ่า เป็นโครงสร้างคล้ายตะขอยื่นออกมาจากกระดูกสะบักชี้ไปทางด้านหน้า คำว่า โคราคอยด์ มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก แปลว่า ลักษณะคล้ายจะงอยปากนกกาเรเวน (Korax แปลว่า นกการาเวน)

 จุดเกาะ 
โคราคอยด์ โพรเซสเป็นจุดเกาะของโครงสร้างหลายส่วน
 กล้ามเนื้อเพคทอราลิส ไมเนอร์ (pectoralis minor muscle) ไปยังกระดูกซี่โครงซี่ที่ 3 ถึง 5
 ปลายจุดเกาะด้านสั้นของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (short head of biceps brachii muscle) ไปยังปุ่มนูนเรเดียส (radial tuberosity)
 กล้ามเนื้อคอราโคเบรเคียลิส (coracobrachialis muscle) ไปยังกระดูกต้นแขนบริเวณใกล้กลาง
 เอ็นคอราโคคลาวิคิวลาร์ (coracoclavicular ligament) ไปยังกระดูกไหปลาร้า (สร้างขึ้นมาจากเอ็นโคนอยด์ (conoid ligament) และเอ็นทราปีซอยด์ (trapezoid ligament))
 เอ็นคอราโคอโครเมียล (coracoacromial ligament) ไปยังอโครเมียน (acromion)

 โครงสร้าง 
โคราคอยด์ โพรเซสเป็นส่วนยื่นหนา โค้ง ยึดติดกับฐานกว้างของส่วนบนของคอกระดูกสะบัก (neck of the scapula) โดยชี้ออกไปในทางขึ้นด้านบนและทิศเข้าสู่กลางลำตัว แล้วมีจึงขนาดเล็กลง และเปลี่ยนทิศทางโดยชี้ไปทางด้านหน้าและออกด้านข้างลำตัว

ส่วนขาขึ้น (ascending portion) ซึ่งมีลักษณะแบนลงจากหน้าไปหลัง ด้านหน้ามีพื้นผิวเรียบเว้า ข้ามส่วนที่กล้ามเนื้อใต้กระดูกสะบัก (Subscapularis) ผ่าน

ส่วนแนวนอน (horizontal portion) ซึ่งมีลักษณะแบนลงจากส่วนบนลงไปด้านล่าง พื้นผิวด้านบนนูนและไม่สม่ำเสมอ และเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อเพคทอราลิส ไมเนอร์ พื้นผิวด้านใต้เรียบ ขอบด้านใกล้กลางและด้านข้างขรุขระ ส่วนต้นเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อเพคทอราลิส ไมเนอร์ ส่วนต่อมาเป็นจุดเกาะของเอ็นคอราโคอโครเมียล (coracoacromial ligament) ส่วนยอดโอบโดยเอ็นร่วม (conjoined tendon) ของจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อคอราโคเบรเคียลิส (Coracobrachialis) และปลายจุดเกาะด้านสั้นของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ และให้จุดยึดเกาะกับพังผืดคอราโคคลาวิคิวลาร์ (coracoclavicular fascia)

ส่วนใกล้กลางของรากของโคราคอยด์ โพราเซสเป็นรอยประทับขรุขระสำหรับจุดเกาะของเอ็นโคนอยด์ และบนผิวบนของส่วนแนวนอนเป็นสันยกขึ้นเป็นจุดเกาะของเอ็นทราปีซอยด์

 ความสำคัญทางคลินิก 
โคราคอยด์ โพรเซสนั้นสามารถคลำได้จากผิวหนังใต้ปลายด้านนอกของกระดูกไหปลาร้า เป็นจุดสำคัญในการป้องกันความเสียหายของประสาทและหลอดเลือด เพราะโครงสร้างทางประสาทและหลอดเลือดที่สำคัญจะเข้าสู่รยางค์บนในด้านใกล้กลาง (medial) ต่อโคราคอยด์ โพรเซส ดังนั้นศัลยแพทย์จึงหลีกเลี่ยงบริเวณดังกล่าว และผ่าตัดบริเวณไหล่ทางด้านข้างลำตัว (lateral) ต่อโคราคอยด์ โพรเซส

 ในสัตว์ชนิดอื่นๆ 
ในนกและสัตว์เลื้อยคลาน โคราคอยด์แยกเป็นกระดูกอีกชิ้นหนึ่ง

 ภาพอื่นๆ
# ขอบด้านบนของกระดูกสะบัก
ขอบด้านบนของกระดูกสะบัก  เป็นขอบที่สั้นและบางที่สุดที่บรรดาขอบกระดูกสะบักทั้งสาม มีลักษณะเว้า เชื่อมตั้งแต่มุมด้านบนของกระดูกสะบัก (medial angle) ไปยังฐานของโคราคอยด์ โพรเซส (coracoid process)

ที่ส่วนด้านข้างลำตัวของขอบนี้มีลักษณะลึก เป็นร่องรูปครึ่งวงกลม เรียกว่า รอยเว้าเหนือแนวสันกระดูกสะบัก (scapular notch) โดยมีฐานของโคราคอยด์โพรเซสเป็นส่วนประกอบหนึ่งที่ประกอบขึ้นเป็นร่องนี้ รอยเว้านี้จะถูกคลุมด้านบนปิดด้วยเอ็นซุพีเรียร์ทรานสเวิร์ส (superior transverse ligament) กลายเป็นช่องซึ่งให้เส้นประสาทเหนือกระดูกสะบัก (suprascapular nerve) (แต่หลอดเลือดแดงเหนือกระดูกสะบักไม่วิ่งผ่านช่องนี้) ในบางครั้งเอ็นนี้จะเปลี่ยนเป็นกระดูก

ส่วนที่ติดกันของขอบด้านบนของกระดูกสะบักเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อโอโมไฮออยด์ (Omohyoideus)

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 Anatomy at Dartmouth shoulder/bones/bones2
# ขอบด้านข้างของกระดูกสะบัก
ขอบด้านข้างของกระดูกสะบัก หรือ ขอบด้านรักแร้ของกระดูกสะบัก เป็นขอบที่หนาที่สุดในบรรดาขอบทั้งสามของกระดูกสะบัก เริ่มจากด้านบนของของล่างของแอ่งกลีนอยด์ (glenoid cavity) และวิ่งมาในแนวเฉียงลงและไปทางด้านหลังไปยังมุมด้านล่างของกระดูกสะบัก (inferior angle)

ด้านล่างของแอ่งกลีนอยด์เป็นรอยประทับขรุขระเรียกว่า ปุ่มใต้แอ่งกลีนอยด์ (infraglenoid tuberosity) ยาวประมาณ 2.5 เซนติเมตร ซึ่งเป็นจุดเกาะของปลายจุดเกาะต้นด้านยาว (long head) ของกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ (triceps brachii) ด้านหน้าของปุ่มนี้เป็นร่องแนวนอน ซึ่งกว้างไปถึงด้านล่าง 1/3 ของขอบนี้ เป็นจุดเกาะต้นของส่วนของกล้ามเนื้อใต้กระดูกสะบัก (Subscapularis)

ด้านล่าง 1/3 (inferior third) มีลักษณะบางและแหลม ด้านหลังเป็นจุดเกาะของใยกล้ามเนื้อบางใยของกล้ามเนื้อเทเรส เมเจอร์ (Teres major) และด้านหน้าเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อใต้กระดูกสะบัก (Subscapularis)

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 
  
 Anatomy at Dartmouth shoulder/bones/bones2
# สมเด็จพระจักรพรรดิเฮเซ
สมเด็จพระจักรพรรดิเฮเซ สามารถหมายถึง
สมเด็จพระจักรพรรดิเฮเซ (อะเตะ) (平城天皇, Heizei-tennō หรือ Heijō-tennō, ค.ศ. 774 - ค.ศ. 824)  สมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ที่ 51 ของญี่ปุ่น ในยุคเฮอัง ระหว่างปี ค.ศ. 806 - ค.ศ. 809 มีพระนามเดิมว่า อะเตะ (Ate)
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ปัจจุบันของญี่ปุ่น แห่งยุคเฮเซ (「平成」, Heisei, 平成?)