# สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด
สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด  เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศสเปน ตั้งอยู่ที่กรุงมาดริด ปัจจุบันเล่นอยู่ในลาลิกา ลีกสูงสุดของฟุตบอลสเปน   

สโมสรถูกก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1902 และมีธรรมเนียมในการสวมชุดแข่งขันสีขาวมาตั้งแต่ก่อตั้ง ชื่อ เรอัล เป็นสร้อยคำนำหน้าที่ได้รับพระราชทานจากพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปนใน ค.ศ. 1920 ซึ่งมีความหมายว่า "ของกษัตริย์หรือของหลวง" และยังเป็นที่มาของมงกุฏซึ่งปรากฏในตราสัญลักษณ์ของสโมสร มีสนามเหย้าคือสนามกีฬาซานเตียโก เบร์นาเบว ตั้งอยู่ใจกลางกรุงมาดริดซึ่งถูกใช้งานมาตั้งแต่ ค.ศ. 1947 ด้วยความจุ 78,297 ที่นั่ง เรอัลมาดริดเป็นสโมสรที่มีสมาชิก  เป็นเจ้าของ และเป็นผู้ดำเนินการมาตลอดหน้าประวัติศาสตร์ซึ่งแตกต่างจากสโมสรส่วนมากในยุโรป เพลงประจำสโมสรคือ อาลามาดริดอีนาดามัส ซึ่งประพันธ์โดยเรดวันและมานูเอล จาบัวส์ เรอัลมาดริดเป็นหนึ่งในสโมสรที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลกDongfeng Liu, Girish Ramchandani (2012). "The Global Economics of Sport". p. 65. Routledge และมีจำนวนผู้ติดตามทางสื่อสังคมมากที่สุดในโลกตามผลสำรวจโดยศูนย์การศึกษาด้านกีฬานานาชาติใน ค.ศ. 2024 เรอัลมาดริดยังเป็นทีมฟุตบอลที่มีมูลค่าสูงที่สุดของโลกจำนวนกว่า 6.6 พันล้านดอลลาร์ใน ค.ศ. 2024 รวมทั้งเป็นสโมสรแรกของโลกที่มีรายรับ 1 พันล้านยูโร (1.1 พันล้านดอลลาร์) จากรายงานผลประกอบการของสโมสรใน ค.ศ. 2024  

เรอัลมาดริดเป็นหนึ่งในทีมฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในโลก และเป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของทวีปยุโรป ในการแข่งขันภายในประเทศ เรอัลมาดริดชนะเลิศถ้วยรางวัล 71 รายการ ประกอบด้วยสถิติชนะเลิศลาลิกา 36 สมัย, โกปาเดลเรย์ 20 สมัย, ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 13 สมัย รวมทั้งโกปาเอบาดัวร์เต และโกปาเดลาลิการายการละ 1 สมัย ในการแข่งขันระหว่างประเทศ สโมสรชนะเลิศการแข่งขัน 35 รายการ ประกอบด้วยยูโรเปียนคัพ / ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 15 สมัย (สถิติสูงสุด), ยูฟ่าคัพ 2 สมัย, ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 6 สมัย (สถิติสูงสุด), ลาตินคัพ 2 สมัย (สถิติสูงสุด), โกปา อิเบโรอเมริกาน่า 1 สมัย และ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 9 สมัย (สถิติสูงสุด) และได้รับการจัดอันดับโดยสหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลนานาชาติในอันดับ 1 ใน ค.ศ. 2000, 2002, 2014, 2017 และ 2024 และเป็นอันดับ 1 ตลอดกาลตามการจัดอันดับโดยสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป

เรอัลมาดริดเป็นหนึ่งในสามสโมสรผู้ร่วมก่อตั้งลาลิกาซึ่งไม่เคยตกชั้นจากลีกสูงสุดนับตั้งแต่ก่อตั้งลีกใน ค.ศ. 1929 ร่วมกับอัตเลติกเดบิลบาโอ และบาร์เซโลนา สโมสรมีคู่ปรับคือบาร์เซโลนา และอัตเลติโกเดมาดริด โดยเป็นศึกแห่งศักดิ์ศรีที่เรียกว่า เอลกลาซิโก และ เดร์บิมาดริเลญโญ สโมสรก้าวขึ้นมาครองอำนาจในการแข่งขันในประเทศและระดับทวีปในช่วงทศวรรษ 1950 และ 1960 โดยชนะเลิศฟุตบอลยูโรเปียนคัพ 6 สมัย และเข้าชิงชนะเลิศอีก 2 สมัย (รวมทั้งชนะเลิศติดต่อกัน 5 สมัย) รวมทั้งครองความยิ่งใหญ่ในฟุตบอลลาลิกาจากการชนะการแข่งขัน 12 ใน 16 ฤดูกาล ด้วยผู้เล่นชั้นนำในช่วงเวลาดังกล่าว ได้แก่ อัลเฟรโด ดิ เอสเตฟาโน, แฟแร็นตส์ ปุชกาช, ปาโก เฆนโต และ เรมง โกปา ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในทีมที่ดีที่สุดตลอดกาลในวงการกีฬา สโมสรมีชื่อเสียงจากนโยบายการซื้อนักฟุตบอลระดับโลกซึ่งเรียกว่ากาลักติโกส อาทิ โรนัลโด, ซีเนดีน ซีดาน, เดวิด เบคแคม และ กาก้าเพื่อสร้างทีมรวมดารา นโยบายนี้ปรากฏอย่างเด่นชัดในวาระการบริหารทีมของโฟลเรนติโน เปเรซ (ค.ศ. 2000–2006 และ 2009–2018) อย่างไรก็ตาม ผู้เล่นบางรายที่อยู่กับทีมก่อนยุคของเปเรซก็ได้รับการยอมรับเป็นส่วนหนึ่งของมรดกกาลักติโกสเช่นกัน ในจำนวนนี้รวมถึงผู้เล่นอย่างสตีฟ แม็คมานามาน เช่นเดียวกับผู้เล่นอีกหลายรายที่ประสบความสำเร็จภายใต้นโยบายนี้ ใน ค.ศ. 2009 สโมสรได้เซ็นสัญญากับ คริสเตียโน โรนัลโด ด้วยค่าตัวสถิติโลกในขณะนั้นจำนวน 80 ล้านปอนด์ซึ่งกลายเป็นผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาลในประวัติศาสตร์สโมสร ในปัจจุบัน สโมสรใช้ผู้เล่นพรสวรรค์อายุน้อยอย่าง วีนีซียุส ฌูนีโยร์, โรดรีกู, จูด เบลลิงงัม และ กีลียาน อึมบาเป เป็นแกนหลัก

เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2000 สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่า) ประกาศให้เรอัลมาดริดเป็นสโมสรฟุตบอลที่ดีที่สุดในศตวรรษที่ 20 Voted exclusively by the readers of the bi-monthly FIFA Magazine on December 2000. รวมทั้งได้รับการยกย่องเป็นสโมสรที่ดีที่สุดในทวีปยุโรปโดยสหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลนานาชาติในช่วงเวลาเดียวกัน และยังได้รับเกียรติยศ FIFA Order of Merit โดยฟีฟ่าใน ค.ศ. 2004 พวกเขายังครองสถิติสำคัญในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกด้วยการลงแข่งขันมากที่สุด (55 ครั้ง), ชนะมากที่สุด, เสมอมากที่สุด และทำประตูมากที่สุด เรอัลมาดริดยังเป็นสโมสรเดียวที่ชนะการแข่งขันยูโรเปียนคัพ/ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 3 สมัยติดต่อกัน โดยทำได้ถึงสองครั้งในฤดูกาล 1955–56, 1956–57 และ 1957–58 และครั้งที่สองในฤดูกาล 2015–16, 2016–17 และ 2017–18 โดยใน ค.ศ. 2017 เรอัลมาดริดเป็นสโมสรแรกที่ป้องกันแชมป์รายการนี้ได้นับตั้งแต่เปลี่ยนชื่อมาจากยูโรเปียนคัพ และเป็นสโมสรเดียวที่คว้าถ้วยครบ 10 สมัย (ฤดูกาล 2013–14) ต่อมาใน ค.ศ. 2024 สโมสรชนะเลิศการแข่งขันเป็นสมัยที่ 15 ซึ่งเป็นการชนะเลิศครั้งที่ 6 ในรอบ 11 ฤดูกาล ความสำเร็จในครั้งนี้ได้รับการยกย่องโดยบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ และกลายเป็นสโมสรแรกในห้าลีกใหญ่ของยุโรปที่ชนะเลิศถ้วยรางวัลครบ 100 ใบ เรอัลมาดริดถูกจัดอยู่ในอันดับ 1 ตามค่าสัมประสิทธิ์ยูฟ่าและเป็นอันดับ 1 จากการจัดอันดับรวมใน 10 ฤดูกาลหลังสุด (ค.ศ. 2013–2023) รวมทั้งอยู่ในอันดับ 1 จากการจัดอันดับโดยสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025

 ประวัติ 

 ยุคแรก (ค.ศ. 1897–1945) 
thumb|left|250px|ผู้เล่นของสโมสรใน ค.ศ. 1905
ต้นกำเนิดของสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริดต้องย้อนกลับไปในช่วงที่กีฬาฟุตบอลได้ถูกนำเข้ามาเผยแพร่ในกรุงมาดริด โดยนักวิชาการและนักศึกษาของโครงการสถาบันการศึกษาเสรี  ซึ่งมีผู้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์และออกซ์ฟอร์ดรวมอยู่ด้วย พวกเขารวมตัวกันสร้างสโมสร ฟุตบอลคลับสกาย ขึ้นในปี 1897 โดยเล่นกันประจำในวันอาทิตย์ตอนเช้าที่ย่านมองโกลอา และต่อมาได้มีการแยกตัวออกเป็น 2 สโมสรในปี 1900 ได้แก่ นิว-ฟุตบอลเดมาดริด  และ กลุบเอสปัญญอลเดมาดริด Ball, Phil p. 117. ในวันที่ 6 มีนาคม 1902 หลังจากที่คณะกรรมการชุดใหม่ (ซึ่งมีฆวน ปาโดรส เป็นประธาน) ได้รับการเลือกตั้งเข้ามา สโมสรฟุตบอลมาดริดจึงได้รับการก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ สามปีหลังหลังจากที่ก่อตั้งสโมสรขึ้นได้สามปีใน 1905 สโมสรมาดริดสามารถคว้าแชมป์การแข่งขันได้เป็นครั้งแรกหลังจากเอาชนะอัตเลติกเดบิลบาโอไปในการแข่งขันสแปนิชคัพรอบชิงชนะเลิศ

สโมสรกลายเป็นหนึ่งในสมาชิกก่อตั้งราชสหพันธ์ฟุตบอลสเปนในวันที่ 4 มกราคม 1909 เมื่อประธานสโมสร อาดอลโฟ เมเลนเดซ ได้ลงนามข้อตกลงตามรากฐานของสเปนเอฟเอคัพ หลังจากเปลี่ยนสถานที่ฝึกซ้อมอยู่หลายแห่งใน 1912 สโมสรก็ได้เปิดใช้สนามของตนเองเป็นครั้งแรกที่กัมโปเดโอโดเนล  และใน ค.ศ. 1920 สโมสรได้เปลี่ยนชื่อเป็น เรอัลมาดริด  หลังจากที่พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน ได้พระราชทานตำแหน่ง "เรอัล" (ในภาษาสเปนแปลว่าของกษัตริย์หรือของหลวง) ให้กับสโมสร
thumb|พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน

ในปี 1929 ได้มีการก่อตั้งระบบการแข่งขันระหว่างสโมสรในสเปนขึ้นเป็นครั้งแรก เรอัลมาดริดครองอันดับที่ 1 มาตลอดในช่วงแรกของฤดูกาลจนมาถึงนัดสุดท้ายซึ่งแพ้ให้กับอัตเลติกเดบิลบาโอ ทำได้แค่รองแชมป์โดยบาร์เซโลนาคว้าแชมป์ไป ก่อนที่พวกเขาจะได้แชมป์ลีกครั้งแรกในฤดูกาล 1931–32 และในปีถัดมา พวกเขาก็สามารถป้องกันแชมป์ได้อีกครั้ง ส่งผลให้เรอัลมาดริดเป็นทีมแรกในสเปนที่คว้าแชมป์ติดต่อกันสองสมัย

ในวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1931 สเปนเปลี่ยนไปใช้การปกครองระบอบสาธารณรัฐอีกครั้ง เมื่อไม่มีกษัตริย์เป็นผู้อุปถัมภ์ เรอัลมาดริดจึงพ้นจากตำแหน่งสโมสรหลวงและเปลี่ยนกลับมาใช้ชื่อสโมสรฟุตบอลมาดริดตามเดิม การแข่งขันฟุตบอลยังคงดำเนินต่อไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และในวันที่ 13 มิถุนายน 1943 พวกเขาเอาชนะบาร์เซโลนาไปถึง 11–1 ในรอบรองชนะเลิศ ในการแข่งขันโกปาเดลเฆเนราลิซิโม (โกปาเดลเรย์หรือ "ถ้วยรางวัลของกษัตริย์" ซึ่งถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "ถ้วยรางวัลของจอมพล" เพื่อเป็นเกียรติแก่นายพลฟรังโก) อย่างไรก็ตาม มีการชี้ให้เห็นว่า ผู้เล่นของบาร์เซโลนาถูกข่มขู่จากตำรวจ และจากผู้อำนวยการฝ่ายความมั่นคงของรัฐที่ "ถูกอ้างว่า ได้บอกกับสโมสรว่า นักฟุตบอลบางคน [ของบาร์เซโลนา] ได้ลงเล่นก็เพราะความใจกว้างของรัฐบาลที่อนุญาตให้พวกเขายังอยู่ในประเทศได้เท่านั้น" และประธานสโมสรบาร์เซโลนา เอนริก ปิญเญย์โร ก็ถูกแฟนบอลมาดริดทำร้ายร่างกายด้วย

 ซานเตียโก เบร์นาเบว เยสเต และประสบความสำเร็จในเวทียุโรป (ค.ศ. 1945–78) 
thumb|left|upright|อัลเฟรโด ดิ เอสเตฟาโน ตำนานสโมสรผู้พาเรอัลมาดริดชนะเลิศยูโรเปียนคัพ 5 สมัย 
ซานเตียโก เบร์นาเบว เยสเต ได้เข้ามาดำรงตำแหน่งประธานสโมสรในปี 1945 เขาได้ลงทุนสร้างสนามกีฬาซานเตียโก เบร์นาเบว และสิ่งอำนวยความสะดวกการฝึกอบรมซิวดัดเดปอร์ตีบา (มาดริด) ได้รับการสร้างขึ้นมาใหม่หลังจากที่สงครามกลางเมืองสเปนได้สงบลงซึ่งเสียหายตั้งแต่ปี 1953 และยังลงทุนซื้อผู้เล่นระดับโลกอย่างอัลเฟรโด ดิ เอสเตฟาโน เข้ามาร่วมทีม

ใน ค.ศ. 1955 กาเบรียล อาโนต์ ผู้สื่อข่าวด้านกีฬา, เบร์นาเบว และ กุสตาฟ แชแบ็ช ได้มีแนวคิดในการจัดตั้งการแข่งขันยูโรเปียนคัพ ซึ่งเป็นการแข่งขันระดับทวีปสำหรับแชมป์ลีกทั่วยุโรป ปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ภายใต้การบริหารทีมของเบอร์นาเบว เรอัลมาดริดยกระดับทีมขึ้นมาเป็นทีมชั้นนำของวงการฟุตบอลยุโรปอย่างเต็มตัว พวกเขาชนะการแข่งขันยูโรเปียนคัพ 5 สมัยติดต่อกันระหว่าง ค.ศ. 1960–70 รวมถึงการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศในความทรงจำของแฟน ๆ ใน ค.ศ. 1960 ซึ่งพวกเขาเอาชนะ ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท ณ สนามแฮมป์เดนพาร์ก เมืองกลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ ด้วยผลประตู 7–3 จากความยิ่งใหญ่ของสโมสรในทศวรรษนี้ ส่งผลให้เรอัลมาดริดได้รับถ้วยรางวัลแบบดั้งเดิมของการแข่งขันไปครอง และยังได้รับสิทธิ์ในการสวมตราเกียรติยศของยูฟ่าซึ่งปรากฏในชุดแข่ง ความยิ่งใหญ่ในรายการยุโรปของเรอัลมาดริดมีจุดเริ่มต้นจากการก้าวขึ้นมาเป็นสโมสรอันดับหนึ่งของสเปนในช่วงเวลานั้น โดยสโมสรสามารถคว้าแชมป์ลีกได้ 12 สมัยจากทั้งหมด 16 สมัยช่วงระหว่าง ค.ศ.  1953–54 ถึง 1968–69 รวมถึงการชนะเลิศห้าสมัยติดต่อกันระหว่าง ค.ศ. 1961–65 และจบด้วยอันดับสองอีกสามครั้งในช่วงเวลานี้ 

สโมสรคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพสมัยที่ 6 ใน ค.ศ. 1966 โดยเอาชนะปาร์ติซาน ด้วยผลประตู 2–1 โดยนัดนี้ถือเป็นการแข่งขันประวัติศาสตร์ เนื่องจากเป็นครั้งแรกของรายการที่ทั้งสองทีมลงเล่นโดยมีผู้เล่นสัญชาติเดียวกันทั้งทีม ซึ่งเรอัลมาดริดใช้ผู้เล่นสเปน ในขณะที่ปาร์ติซานลงเล่นด้วยผู้เล่นจากยูโกสลวาเวียทั้งหมด ทีมชุดนั้นของเรอัลมาดริดได้รับการตั้งชื่อว่า "Yé-yé" มีที่มาจากการร้องประสานเสียงในเพลง "She Loves You" ของเดอะบีเทิลส์ สโมสรยังได้รองแชมป์ยูโรเปียนคัพอีกสองสมัยใน ค.ศ. 1962 และ 1964 ในทศวรรษ 1970 เรอัลมาดริดคว้าแชมป์ลีกเพิ่มได้ 6 สมัย และ สแปนิชคัพอีก 3 สมัย สโมสรได้สิทธิไปเล่นในรายการยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพครั้งแรกในปี 1971 แต่แพ้เชลซี 1–2 ในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1978 ประธานสโมสร ซานเตียโก เบร์นาเบวได้เสียชีวิตลง ในขณะที่ฟุตบอลโลกกำลังแข่งขันที่ประเทศอาร์เจนตินา ประเทศพันธมิตรของสมาคมฟุตบอล (ฟีฟ่า) กำหนดการไว้ทุกข์สามวันเพื่อเป็นเกียรติแก่เขาในระหว่างการแข่งขัน ในปีถัดมาสโมสรได้จัดการแข่งขัน โทรเฟโอ ซานเตียโก เบร์นาเบว เพื่อเป็นเกียรติให้แก่ท่านประธานสโมสรจนถึงปัจจุบัน เขาถือเป็นผู้เปลี่ยนหน้าประวัติศาสตร์ของสโมสรไปตลอดกาลอย่างแท้จริง โดยตลอดระยะเวลาร่วม 35 ปีที่เบร์นาเบวดำรงตำแหน่งประธานสโมสร เรอัลมาดริดชนะเลิศลีกสูงสุด 16 สมัย, ยูโรเปียนคัพ 6 สมัย, สแปนิชคัพ 6 สมัย, ลาตินคัพ 2 สมัย, โกปาเอบาดัวร์เต 1 สมัย และ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้ 1 สมัย
 กินตาเดลบุยเตร และแชมป์ยุโรปสมัยที่ 7 (ค.ศ. 1980–2000) 
ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 เรอัลมาดริดไม่สามารถคว้าแชมป์ลาลิกาได้ แต่พวกเขาใช้เวลาไม่กี่ปีในการกลับมาอีกครั้ง ด้วยความร่วมมือของนักเตะยุคใหม่ ซึ่งนักข่าวกีฬาชาวสเปนคนหนึ่งที่ชื่อ คูลีโอ เซซาร์ อีเกลเซียส ได้ให้ฉายากับทีมรุ่นนี้ว่า กินตาเดลบุยเตร, ซึ่งได้มาจากชื่อเล่นของหนึ่งในนักเตะของสโมสร, เอมีลีโอ บูตรากูเอโน. และสมาชิกอีกสี่คนที่เหลือได้แก่: มานูเอล ซานชิส, มาร์ติน บัซเกซ, มีเชล และ มีกูเอล พาร์เดซา. ต่อมา สมาชิกในกลุ่มเหลือ 4 คนโดยพาร์เดซาได้ย้ายไปอยู่กับซาราโกซา ในฤดูกาล 1986 แต่ทีมยังมีการลงทุนซื้อผู้เล่นดาวดังมาเพิ่ม อาทิ ฟรานซิสโก บูโย ผู้รักษาประตูชาวสเปน, มีเกล ปอร์ลัน เชนโด แบ็กขวาชาวสเปน และกองหน้าชาวเม็กซิโก อูโก ซานเชซ เรอัลมาดริดจึงเป็นหนึ่งในทีมที่ดีที่สุดในสเปนและในยุโรปในช่วงปลายทศวรรษที่ 1980 ด้วยการคว้าแชมป์ ยูฟ่าคัพ 2 สมัย, สเปนนิชแชมเปียนชิพ 5 สมัย, โกปาเดลเรย์ 1 สมัย และ ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา อีก 3 สมัย ภายหลังฉายา กินตาเดลบุยเตร ได้หายไปจากแฟนบอลเรอัลมาดริด หลังจาก เอมีลีโอ บูตรากูเอโน, มาร์ติน บัซเกซ และ มีเชล ได้ย้ายออกจากสโมสร ในปี 1996 ประธานสโมสรลอเรนโซ ซานซ์ ได้แต่งตั้งให้ฟาบีโอ กาเปลโล อดีตผู้จัดการทีมเอซี มิลาน เข้าเป็นผู้จัดการทีม แม้ว่าเขาดำรงตำแหน่งเพียงแค่หนึ่งฤดูกาล แต่ก็สามารถนำเรอัลมาดริดคว้าแชมป์ลาลิกาได้และได้ซื้อผู้เล่นฝีเท้าดีมากมาย เช่น โรเบร์ตู การ์ลูส, เพรดรัก มีจาโตวิช, ดาวอร์ ซือเกอร์ และ คลาเรนซ์ ซีดอร์ฟ เข้ามาเล่นร่วมกับผู้เล่นเดิมอย่างราอุล กอนซาเลซ, เฟร์นันโด เอียร์โร, อีวาน ซาโมราโน และ เฟร์นันโด เรดอนโด เป็นผลให้พวกเขาสิ้นสุดการรอคอย 32 ปีในการชนะถ้วยูโรเปียนคัพสมัยที่ 7 ในปี 1998 ภายใต้การคุมทีมของยุพพ์ ไฮน์เคส โดยเอาชนะยูเวนตุส 1–0 ในรอบชิงชนะเลิศ

 โลสกาลักติโกสยุคแรก (ค.ศ. 2000–2006) 
160px|thumb|upright|เดวิด เบคแคม และ ซีเนดีน ซีดาน ผู้เล่นคนสำคัญของสโมสรตามนโยบาย กาลักติโกส
หลังคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกด้วยการชนะบาเลนเซีย 3–0 ในปี 2000 สโมสรได้แต่งตั้งประธานคนใหม่คือ โฟลเรนตีโน เปเรซ ในระหว่างหาเสียง เขาสัญญาว่าจะลบหนี้ของสโมสรและสร้างสิ่งทันสมัยให้แก่สโมสร แต่สัญญาที่สำคัญที่ขับเคลื่อนให้เปเรซได้รับชัยชนะการเลือกตั้ง คือการซื้อนักเตะชื่อดังชาวโปรตุเกสอย่าง ลูอิช ฟีกู ซึ่งเป็นอดีตนักเตะของบาร์เซโลนา คู่ปรับตลอดกาล ในปีนี้ สโมสรได้สร้างค่ายฝึกอบรมใหม่และจัดการสรรหาผู้เล่นชื่อดังที่นักข่าวสเปนเรียกว่า โลสกาลักติโกส เช่น ซีเนดีน ซีดาน, โรนัลโด, เดวิด เบคแคม, ฟาบีโอ กันนาวาโร, ลูอิช ฟีกู, และ โรเบร์ตู การ์ลูส แม้จะถูกวิจารณ์จากสื่อ แต่เปเรซก็ลบคำสบประมาทด้วยการนำสโมสรคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกสมัยที่ 9 และคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ 2002 และยังคว้าแชมป์ลาลิกาในปีต่อมา และยังมีราบรับที่เพิ่มสูงเป็นประวัติการณ์ จากการทำตลาดโดยเน้นไปที่ทวีปเอเชียมากขึ้น 

อย่างไรก็ตาม สโมสรต้องเผชิญกับปัญหาภายในมากมาย เริ่มต้นด้วยการปฏิเสธการต่อสัญญากับบิเซนเต เดล โบสเก หลังเกิดความขัดแย้งกับกัปตันทีมเฟร์นันโด เฮียร์โร ตามมาด้วยการอำลาสโมสรโดยผู้เล่นหลายราย รวมถึงกองกลางคนสำคัญอย่าง โกลด มาเกเลเล ซึ่งต่อต้านสโมสรด้วยการไม่ร่วมการฝึกซ้อม เนื่องจากไม่พอใจที่เขาได้รับค่าตอบแทนน้อยกว่าที่คาดหวัง เป็นผลให้เขาย้ายร่วมทีมเชลซีในเวลาต่อมา สโมสรเซ็นสัญญากับการ์ลุช ไกรอช ซึ่งพาทีมคว้าแชมป์ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา ถัดมา ในฤดูกาล 2005–06 สโมสรได้ซื้อผู้เล่นมากมาย เช่น จูลีโอ บาปติสตา, โรบินยู และ เซร์ฆิโอ ราโมส แต่ทีมมีผลงานย่ำแย่รวมถึงการแพ้บาร์เซโลนา 0–3 ที่สนามของตนเองในเดือนพฤษจิกายน ค.ศ. 2005 ส่งผลให้ ฟานเดอร์เริล ลักเซมบูร์กู ผู้จัดการทีมในขณะนั้นถูกปลดในเดือนต่อมา เขาถูกแทนที่โดย ฆวน ราโมส โลเปซ การ์โล ซึ่งมาคุมทีมในช่วงครึ่งฤดูกาลหลัง โดยราโมสนำสโมสรได้รองแชมป์ลาลิกา แต่ตกรอบยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกโดยแพ้อาร์เซนอล และเปเรซได้ประกาศยุติการเป็นประธานสโมสรเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล

 ราโมน กัลเดรอน (ค.ศ. 2006–2009) 
สโมสรได้แต่งตั้งประธานคนใหม่คือ ราโมน กัลเดรอน และกลับมาคว้าแชมป์ลาลิกาได้ ด้วยฝีมือของ ฟาบีโอ กาเปลโล ที่กลับมาคุมทีมอีกครั้ง โดยทีมขายนักเตะชื่อดังออกไปหลายคนรวมถึง เดวิด เบคแคม, ลูอิช ฟีกู, โรนัลโด และซีเนดีน ซีดาน ที่ประกาศเลิกเล่น แต่ก็ซื้อนักเตะใหม่เข้ามาเสริมทีม เช่น มาร์เซลู วีเอรา, กอนซาโล อิกัวอินและ รืด ฟัน นิสเติลโรย สโมสรคว้าแชมป์ลาลิกาสมัยที่ 30 ในฤดูกาล 2006–07 ซึ่งเป็นแชมป์ครั้งแรกในรอบ 4 ฤดูกาล โดยการลุ้นแชมป์ต้องลุ้นกันถึงนัดสุดท้ายในวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2007 โดยเรอัลมาดริดพบกับเอร์เรเซเด มายอร์กาที่ซานเตียโก เบร์นาเบว ในขณะคู่แข่งลุ้นแชมป์อีกสองทีมอย่างบาร์เซโลนาและเซบิยาแข่งขันกับกิมนาสติก ตาร์ราโกนา และ บิยาร์เรอัลตามลำดับ เรอัลมาดริดตกเป็นฝ่ายตามหลังในครึ่งแรก ในขณะที่บาร์เซโลนานำคู่แข่งถึง 3–0 อย่างไรก็ตาม เรอัลมาดริดสามารถทำ 3 ประตูในครึ่งหลังและชนะไปด้วยผลประตู 3–1 แม้จะพาทีมคว้าแชมป์ แต่กาเปลโลก็ถูกปลด

ต่อมา ในฤดูกาล 2007–08 แบรนด์ ชูสเตอร์ อดีตผู้เล่นชื่อดังในช่วงทศวรรษที่ 1980 ของเรอัลมาดริด และ บาร์เซโลนา เข้ามาคุมทีม โดยทำการซื้อผู้เล่นที่มีประสบการณ์ เช่น เปปี, เวสลีย์ สไนเดอร์ และ อาร์เยิน รอบเบิน แต่ผลงานในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกไม่ประสบความสำเร็จ โดยตกรอบ 16 ทีมสุดท้ายด้วยการแพ้โรม่า แต่ยังคว้าแชมป์ลาลิกาสมัยที่ 31 ได้ ต่อมา ในฤดูกาล 2008–09 ชูสเตอร์นำทีมคว้าแชมป์ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญาด้วยการชนะบาเลนเซีย ก่อนจะถูกปลดโดยไม่ทราบสาเหตุ ฆวนเต ราโมส เข้ามาคุมทีมต่อแต่ไม่ประสบความสำเร็จ โดยเฉพาะยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก พวกเขาแพ้ลิเวอร์พูลรวมผลประตูสองนัดไปถึง 0–5 และทำได้เพียงจบอันดับ 2 ลาลิกา รวมถึงแพ้บาร์เซโลนาในบ้านตนเองไปถึง 2–6 ทำให้ราโมสถูกปลด

 การกลับมาของเปเรซ และกาลักติโกสยุคที่สอง (ค.ศ. 2009–ปัจจุบัน) 
140px|thumb|left|upright|คริสเตียโน โรนัลโด ผู้ทำประตูมากที่สุดตลอดกาลของสโมสร ย้ายร่วมทีมด้วยค่าตัว 80 ล้านปอนด์ซึ่งเป็นสถิติโลกใน ค.ศ. 2009
เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2009 โฟลเรนตีโน เปเรซ อดีตประธานสโมสรได้กลับมารับตำแหน่งอีกครั้ง เปเรซมีแผนที่จะสร้างทีม กาลักติโกส ขึ้นมาอีกครั้ง โดยคนแรกที่ซื้อมาคือ กาก้า จากเอซี มิลาน ด้วยค่าตัว 65 ล้านยูโรThe Times Madrid Signs Kaká timesonline.co.uk  และคริสเตียโน โรนัลโด ปีกชื่อดังจากแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ด้วยค่าตัวสถิติโลกในขณะนั้น 80 ล้านยูโร ด้วยจุดประสงค์เพื่อสร้างทีมรวมดาราโลกหรือโลสกาลักติโกสยุคที่สอง และเซ็นสัญญากับมานูเอล เปเลกรินิ ซึ่งพาทีมจบอันดับสองในลาลิกาแม้จะทำไปถึง 96 คะแนน ซึ่งถือเป็นสถิติใหม่ของสโมสรในขณะนั้น และยังตกรอบยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกโดยการแพ้ออแล็งปิกลียอแน อาการบาดเจ็บเป็นเวลาเจ็ดสัปดาห์ของโรนัลโดทำให้ผลงานของทีมในปีนี้ไม่ประสบความสำเร็จ แม้เขาจะทำไปถึง 33 ประตูในทุกรายการ และเรอัลมาดริดยังทำสถิติยิง 102 ประตูในลาลิกา พวกเขายังทำสถิติเป็นทีมรองแชมป์ที่ทำคะแนนสูงที่สุดในห้าลีกใหญ่ของยุโรป ก่อนที่จะถูกทำลายโดยลิเวอร์พูลในฤดูกาล 2018–19 (97 คะแนน)

 โชเซ มูรีนโญ (ค.ศ. 2010–2013) 
หลังจากสัญญาของเปเยกรีนีได้หมดลง เปเรซเซ็นสัญญากับโชเซ มูรีนโยในฤดูกาล 2010–11 ซึ่งสร้างทีมขึ้นมาต่อกรกับบาร์เซโลนาได้อย่างสูสีในทุกตำแหน่ง และได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในทีมที่ดีที่สุดของลาลิกา ก่อนจะพาทีมได้รองแชมป์ลาลิกาแม้จะทำไปถึง 92 คะแนน และยังได้แชมป์โกปาเดลเรย์ ด้วยการเอาชนะบาร์เซโลนา 1–0 ในช่วงต่อเวลา แต่ก็แพ้บาร์เซโลนาในรอบรองชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกด้วยผลประตูรวมสองนัด 1–3 แต่ยังถือเป็นการเข้ารอบรองชนะเลิศรายการนี้ครั้งแรกนับตั้งแต่ฤดูกาล 2002–03 นอกจากนี้ ช่วงระหว่างวันที่ 16 เมษายนถึง 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 ทั้งเรอัลมาดริดและบาร์เซโลนายังลงแข่งขันเอลกลาซิโกร่วมกันถึง 4 นัดซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่บ่อยนัก การแข่งขันนัดแรกเป็นการพบกันในลาลิกา จบลงด้วยผลเสมอ 1–1 (ทำสองทีมได้ประตูจากลูกจุดโทษ), ตามมาด้วยรอบชิงชนะเลิศโกปาเดลเรย์ (เรอัลมาดริดชนะ 1–0 ในช่วงต่อเวลา 120 นาที)  ปิดท้ายด้วยการพบกันสองนัดในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกวันที่ 27 เมษายน (เรอัลมาดริดเปิดบ้านแพ้ 0–2) และ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 (เสมอ 1–1) เรอัลมาดริดยังยิง 102 ประตูในลีกเป็นปีที่สองติดต่อกัน โดยโรนัลโดทำไปถึง 40 ประตูในลาลิกาและคว้ารางวัลรองเท้าทองคำยุโรป 

ในฤดูกาล 2011–12 เรอัลมาดริดคว้าแชมป์ลาลิกาได้เป็นสมัยที่ 32 และเป็นทีมแรกของสเปนที่ทำ 100 คะแนน และยังยิงประตูคู่แข่งได้มากถึง 121 ประตูลาลิกา ฤดูกาล 2011–12 และโรนัลโดกลายเป็นผู้เล่นที่ใช้เวลาน้อยที่สุดในการทำประตูมากกว่า 100 ลูกในประวัติศาสตร์ลีกสเปนโดยทำ 101 ประตูจากการลงเล่นแค่ 92 นัด แซงสถิติของเฟเรนส์ ปุชคัช ที่ทำ 100 ประตูจาก 105 นัด โรนัลโดยังเป็นผู้เล่นคนแรกของสโมสรที่ทำประตูในทุกรายการสูงที่สุดในหนึ่งฤดูกาล (60 ประตู) และคนแรกที่ยิงประตูคู่แข่งได้ครบทั้ง 19 สโมสรในลาลิกาภายในฤดูกาลเดียว พวกเขายังลงแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นฤดูกาลที่ 15 ติดต่อกัน แต่ตกรอบรองชนะเลิศอีกครั้งโดยแพ้จุดโทษไบเอิร์นมิวนิกหลังเสมอกันด้วยผลประตูรวม 3–3 และยังตกรอบก่อนรองชนะเลิศโกปาเดลเรย์โดยแพ้บาร์เซโลนาด้วยผลประตูรวม 3–4 ต่อมาในฤดูกาล 2012–13 มูรีนโยมีปัญหากับนักเตะอาวุโสของทีม เช่น อีเกร์ กาซียัส และ เซร์ฆิโอ ราโมส ซึ่งสร้างความไม่พอใจให้กับแฟนบอลและผู้บริหาร และเมื่อสโมสรไม่ได้แชมป์รายการใด ๆ รวมถึงแพ้อัตเลติโกเดมาดริด 1–2 ในนัดชิงชนะเลิศโกปาเดลเรย์ ทำให้มูรีนโยถูกปลด ความสำเร็จในฤดูกาลนี้มีเพียงแชมป์ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญาจากการชนะบาร์เซโลนา พวกเขาตกรอบรองชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นปีที่สามติดต่อกัน ด้วยการแพ้ดอร์ทมุนท์ด้วยผลประตูรวม 3–4 ในฤดูกาลนี้สโมรยังเซ็นสัญญากับลูกา มอดริช มาจากทอตนัมฮอตสเปอร์ด้วยราคา 33 ล้านปอนด์ 

 อันเชลอตตี และลาเดซีมา (ค.ศ. 2013–2015) 
thumb|right|250px|เรอัลมาดริดคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพ / ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกสมัยที่ 10 ใน ค.ศ. 2014
ในฤดูกาล 2013–14 การ์โล อันเชลอตตี เข้ามารับตำแหน่ง และยังมีการลงทุนในตลาดซื้อขายด้วยการเซ็นสัญญากับแกเร็ธ เบล นักเตะระดับโลกชาวเวลส์จากสเปอร์ด้วยค่าตัวสถิติโลก 100 ล้านยูโร รวมทั้งแต่งตั้งซีเนดีน ซีดานเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีม และในฤดูกาลแรก เรอัลมาดริดจบอันดับสามแม้จะขึ้นเป็นทีมนำอยู่หลายสัปดาห์ และทำประตูในลีกไปถึง 104 ประตู แต่คว้าแชมป์โกปาเดลเรย์ได้โดยชนะบาร์เซโลนา 2–1 ซึ่งเบลทำประตูชัยได้ และยังคว้ายูฟ่าแชมเปียนส์ลีกโดยเอาชนะแชมป์เก่าอย่างไบเอิร์นมิวนิกในรอบรองชนะเลิศด้วยผลประตูรวม 5–0 และในรอบชิงชนะเลิศ พวกเขาเอาชนะคู่อริอย่างอัตเลติโกเดมาดริดในช่วงต่อเวลาพิเศษ 4–1 คว้าแชมป์สมัยที่ 10 และถือเป็นแชมป์ครั้งแรกนับตั้งแต่ ค.ศ. 2002 และยังทำสถิติเป็นทีมแรกที่คว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพ/ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 10 สมัย ความสำเร็จในครั้งนี้ถูกเรียกว่า ลาเดซีมา (La Decima) และสามประสานในแนวรุกของทีมอย่างโรนัลโด, เบล และเบนเซมา ยังทำประตูทุกรายการรวมกันถึง 97 ประตู  

ในฤดูกาลต่อมา สโมสรเซ็นสัญญากับ เกย์ลอร์ นาบัส, โทนี โครส และ ฮาเมส โรดริเกซ ก่อนจะชนะเซบิยาในยูฟ่าซูเปอร์คัพ แต่ก็ต้องเสียผู้เล่นคนสำคัญโดยปล่อยตัว ชาบี อาลอนโซ ให้แก่ไบเอิร์นมิวนิก รวมถึง อังเฆล ดิ มาริอา ซึ่งย้ายร่วมทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งได้รับการตอบสนองในเชิงลบจากกลุ่มผู้สนับสนุนของสโมสร รวมทั้งผู้เล่นคนสำคัญอย่างโรนัลโดซึ่งกล่าวว่า "หากผมอยู่ในสถานะที่มีอำนาจในการตัดสินใจ ผมจะทำในสิ่งที่ต่างออกไป (ไม่ขายผู้เล่นทั้งสองราย)" เรอัลมาดริดเริ่มต้นฤดูกาลในลาลิกาด้วยผลงานที่ไม่น่าประทับใจ แต่ก็กลับมาทำผลงานได้ดีโดยชนะติดต่อกัน 22 นัด รวมทั้งชนะบาร์เซโลนา และชนะลิเวอร์พูลในรายการยุโรป ทำลายสถิติการชนะติดต่อกันจำนวน 18 นัดของบาร์เซโลนาในฤดูกาล 2005 ซึ่งคุมทีมโดยฟรังก์ ไรการ์ด ต่อมา สโมสรคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก โดยเอาชนะซานโลเรสโซเดอัลมาโกรในรอบชิงชนะเลิศ 2–0 ก่อนที่พวกเขาจะถูกหยุดสถิติชนะรวดเมื่อแพ้บาเลนเซีย กระนั้น พวกเขายังทำผลงานได้ดีและมีลุ้นแชมป์ลาลิกาและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกถึงช่วงท้าย แต่ก็พลาดแชมป์ทุกรายการที่เหลือ แม้จะทำไปถึง 92 คะแนนในลาลิกา และทำประตูได้ถึง 118 ประตู เป็นรองทีมแชมป์อย่างบาร์เซโลนาเพียงสองคะแนน และตกรอบรองชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกโดยแพ้ยูเวนตุสด้วยผลประตูรวมสองนัด 2–3 โรนัลโดทำประตูในลาลิกาฤดูกาลนี้จำนวน 48 ประตู และคว้ารางวัลรองเท้าทองคำสมัยที่สี่ และทำประตูรวมทุกรายการไปถึง 61 ประตู อันเชลอตตีถูกปลดในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015

 ยุคของซีดาน (ค.ศ. 2015–2018) 
180px|thumb|right|ซีเนดีน ซีดาน พาทีมคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 3 สมัยติดต่อกัน 
thumb|right|250px|ผู้เล่นสโมสรชุดที่ชนะเลิศลาลิกาฤดูกาล 2016–17 ถ่ายภาพร่วมกับ คริสตินา ซิฟูเอนเตส ประธานชุมชนแห่งแคว้นมาดริด
ในฤดูกาล 2015–16 ราฟาเอล เบนิเตซ เข้ามาคุมทีมด้วยสัญญาสามปี แต่ทำผลงานย่ำแย่จนถูกปลด ซีดานซึ่งในขณะนั้นคุมทีมสำรองอยู่เข้ามาคุมทีมแทนตามคาด! มาดริดปลดราฟา, ตั้งซีดานคุมทัพ และพาทีมคว้ารองแชมป์ลาลิกาด้วยคะแนน 90 คะแนน เป็นรองบาร์เซโลนาเพียงคะแนนเดียว ก่อนที่เรอัลมาดริดจะคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกสมัยที่ 11 โดยเอาชนะอัตเลติโกเดมาดริดในการดวลจุดโทษหลังจากเสมอกัน 1–1 ความสำเร็จในครั้งนี้ได้รับการยกย่องว่า "La Undécima"

ต่อมา ในฤดูกาล 2016–17 เรอัลมาดริดเริ่มต้นด้วยการคว้าแชมป์ยูฟ่าซูเปอร์คัพด้วยการเอาชนะเซบิยา และในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 2016 สโมสรทำสถิติชนะติดต่อกันทุกรายการ 35 นัดซึ่งเป็นสถิติใหม่ของสโมสร ตามด้วยการคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก โดยเอาชนะคาชิมะ แอนต์เลอส์ ในรอบชิงชนะเลิศ 4–2 และจากผลเสมอกับเซบิยา 3–3 ในนัดที่สองของโกปาเดลเรย์รอบ 16 ทีมสุดท้ายวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 2017 ส่งผลให้พวกเขาเข้ารอบต่อไปด้วยผลประตูรวม 6–3 และทำสถิติไม่แพ้ทีมใดรวมทุกรายการติดต่อกัน 40 นัด ทำลายสถิติเดิมของบาร์เซโลนาในฤดูกาลที่แล้ว ก่อนที่สถิติจะสิ้นสุดลงในอีกสามวันถัดมา เมื่อพวกเขาบุกไปแพ้บาร์เซโลนา 1–2 ในลาลิกา และยังตกรอบก่อนรองชนะเลิศโกปาเดลเรย์โดยแพ้เซลตาเดบิโก ด้วยผลประตูรวม 3–4 แต่พวกเขายังรักษาผลงานในลีกได้อย่างยอดเยี่ยม โดยคว้าแชมป์ลาลิกาได้ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 ถือเป็นแชมป์สมัยที่ 33 และเป็นแชมป์สมัยแรกในรอบห้าปี ด้วยคะแนน 93 คะแนน ในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2017 เรอัลมาดริดป้องกันแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกได้ และถือเป็นแชมป์สมัยที่ 12 และเป็นแชมป์สมัยที่สามในรอบสี่ฤดูกาลหลังสุด โดยเอาชนะยูเวนตุส 4–1 ทำสถิติเป็นสโมสรแรกที่ป้องกันแชมป์ได้นับตั้งแต่เปลี่ยนชื่อมาจากยูโรเปียนคัพ และเป็นทีมแรกที่ป้องกันแชมป์ได้นับตั้งแต่เอซีมิลานใน ค.ศ. 1989 และ 1990 ความสำเร็จในครั้งนี้ได้รับการยกย่องว่า "La Duodécima" ฤดูกาล 2016–17 เป็นฤดูกาลที่เรอัลมาดริดประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์สโมสร โดยคว้าแชมป์ได้ถึง 4 จาก 5 รายการ

เรอัลมาดริดเริ่มต้นฤดูกาล 2017–18 ด้วยการป้องกันแชมป์ยูฟ่าซูเปอร์คัพ โดยเอาชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 2–1 คว้าแชมป์สมัยที่ 4 สามวันต่อมา พวกเขาบุกไปเอาชนะบาร์เซโลนา 3–1 ในนัดแรกของซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 2017 และเอาชนะในนัดที่สอง 2–0 รวมผลสองนัด 5–1 คว้าแชมป์รายการที่ 2 ของฤดูกาล ต่อมา ในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2017 เรอัลมาดริดเป็นสโมสรแรกที่ป้องกันแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลกได้ หลังจากเอาชนะ เกรมิโอ อเลเกรนเซจากบราซิล 1–0 ซีดานยังคงพาเรอัลมาดริดเดินหน้าสร้างประวัติศาสตร์ ด้วยการคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกสามสมัยติดต่อกัน หลังจากเอาชนะลิเวอร์พูลในรอบชิงชนะเลิศ 3–1 และเป็นทีมแรกที่คว้าแชมป์ 3 สมัยติดต่อกัน นับตั้งแต่ไบเอิร์นมิวนิกทำได้ใน ค.ศ. 1976 ในชื่อยูโรเปียนคัพ และเป็นแชมป์สมัยที่ 4 ในรอบ 5 ฤดูกาลหลังสุด อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 เพียงห้าวันหลังจากการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศสิ้นสุดลง ซีดานได้ประกาศอำลาสโมสรอย่างเหนือความคาดหมาย โดยให้เหตุผลว่าสโมสรต้องการการเปลี่ยนแปลง และความท้าทายใหม่ ๆ นอกจากนี้ยังมีการประกาศว่า คริสเตียโน โรนัลโด จะอำลาสโมสรเช่นกัน

การอำลาทีมของซีดานและโรนัลโดถือเป็นจุดสิ้นสุดของ โลสกาลักติโกส ในยุคที่สองไปโดยปริยาย โดยทีมชุดนี้ร่วมกันสร้างประวัติศาสตร์คว้าแชมป์ยุโรป 4 สมัย, แชมป์ลาลิกา 2 สมัย, แชมป์โกปาเดลเรย์ 2 สมัย, แชมป์ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 2 สมัย, แชมป์ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 3 สมัย และ แชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 3 สมัย ทีมชุดนี้ยังได้รับการยกย่องในฐานะที่หยุดความยิ่งใหญ่ของบาร์เซโลนาลงได้ แม้บาร์เซโลนาจะทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมทั้งในประเทศและระดับทวีป และดูเหมือนว่าโชคจะไม่เข้าข้างเรอัลมาดริดเท่าไรนักในการแข่งขันลาลิกาตลอด 9 ฤดูกาลที่ผ่านมา แม้พวกเขาจะทำผลงานยอดเยี่ยม แต่หลายครั้งที่พวกเขาทำได้เพียงการคว้ารองแชมป์ แม้จะทำคะแนนได้ถึง 96 คะแนน, 92 คะแนน (2 ครั้ง) และ 90 คะแนน รวมทั้งการได้อันดับสามด้วยการมี 87 คะแนนซึ่งน้อยกว่าทีมแชมป์เพียงสามคะแนน

 โลเปเตกี และ การกลับมาของซีดาน (ค.ศ. 2018–2021) 
ยูเลน โลเปเตกี เข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการทีม โดยโลเปเตกีซึ่งรับตำแหน่งผู้จัดการทีมชาติสเปนในขณะนั้นได้ถูกปลดอย่างกระทันหัน เพียงไม่กี่วันก่อนการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 เนื่องจากสมาคมฟุตบอลสเปนไม่พอใจที่โลเปเตกีไปเจรจาเพื่อมาคุมทีมเรอัลมาดริดลับหลังโดยไม่แจ้งให้สมาคมทราบ สโมสรมีการซื้อขายผู้เล่นหลายตำแหน่งรวมถึงการขายโรนัลโดให้แก่ยูเวนตุส ด้วยราคา 117 ล้านยูโร ทีมเริ่มต้นฤดูกาล 2018–19 ด้วยการแพ้อัตเลติโกเดมาดริดด้วยผลประตู 2–4 ในช่วงต่อเวลาของยูฟ่าซูเปอร์คัพ และหลังจากความพ่ายแพ้อย่างยับเยินต่อบาร์เซโลนาด้วยผลประตู 1–5 ในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2018 ซึ่งเรอัลมาดริดได้ตกไปอยู่อันดับ 9 โลเปเตกรีได้ถูกปลด 

ผู้ฝึกสอนทีมสำรอง ซานตีอาโก โซลารี เข้ามารักษาการแทน โดยในเดือนธันวาคม สโมสรชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลกสมัยที่ 4 แต่ไปแพ้ อาเอฟเซ อายักซ์ ในรอบ 16 ทีมสุดท้ายยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกด้วยผลประตูรวมสองนัด 3–5 (รวมทั้งพ่ายแพ้อย่างยับเยิน 1–4 ในบ้าน) หยุดสถิติผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ 8 ฤดูกาลติดต่อกัน ต่อมาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2019 ซีดานกลับมารับตำแหน่งอีกครั้ง สโมสรจบฤดูกาลในลาลิกาด้วยการมีเพียง 68 คะแนน น้อยที่สุดนับตั้งแต่ฤดูกาล 2001–02 ในตลาดซื้อขายนักเตะฤดูกาล 2019–20 ทีมเซ็นสัญญากับนักเตะหลายราย เช่น เอเดน อาซาร์ จากเชลซี รวมถึง ลูกา โยวิช, เอแดร์ มิลิเตา, เฟลอลอง เมนดี, โรดริโก เป็นเงินกว่า 350 ล้านยูโร ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2020 เรอัลมาดริดชนะอัตเลติโกเดมาดริดในซูเปอร์โคปาเดเอสปาญา คว้าแชมป์สมัยที่ 11 และภายหลังจากการหยุดพักการแข่งขัน 3 เดือนของลาลิกาด้วยสถานการณ์ไวรัสโคโรนา เรอัลมาดริดชนะ 10 นัดติดต่อกัน คว้าแชมป์ลาลิกาสมัยที่ 34 แต่แพ้แมนเชสเตอร์ซิตี ในรอบ 16 ทีมสุดท้ายยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก และตกรอบโกปาเดลเรย์โดยแพ้เรอัลโซซิเอดัด
 การกลับมาของอันเชลอตตี (ค.ศ. 2021–2025) 
thumb|left|225px|ผู้เล่นเรอัลมาดริดถ่ายภาพกับสองถ้วยรางวัลใหญ่ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2022 
ซีดานได้ลาออกหลังจบฤดูกาล 2020–21 และอันเชลอตตีกลับมาคุมทีมอีกครั้งในฤดูกาล 2021–22https://www.espn.co.uk/football/real-madrid/story/4399051/carlo-ancelotti-makes-shock-return-to-real-madrid-after-leaving-everton ซึ่งในฤดูกาลนี้ สโมสรต้องเสียกัปตันทีมคนสำคัญอย่าง เซร์ฆิโอ ราโมส ซึ่งไม่ได้รับการต่อสัญญา และย้ายไปร่วมทีมปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง และในเดือนมกราคม ค.ศ. 2022 สโมสรคว้าแชมป์ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญาสมัยที่ 12 หลังจากชนะอัตเลติกเดบิลบาโอในนัดชิงชนะเลิศ 2–0 และคว้าแชมป์ลาลิกาสมัยที่ 35 ในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2022 ทั้งที่ยังเหลือการแข่งขันถึง 4 นัด อันเชลอตตียังเป็นผู้จัดการทีมคนแรกที่ชนะเลิศการแข่งขันลีกสูงสุดในฐานะผู้จัดการทีมครบ 5 ลีกใหญ่ของยุโรป ได้แก่ ลาลิกา, พรีเมียร์ลีก, ลีกเอิง, เซเรียอา และบุนเดิสลีกา ก่อนจะคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกสมัยที่ 14 โดยเอาชนะลิเวอร์พูล 1–0 ณ สนามสตาดเดอฟร็องส์ จากประตูของวีนีซียุส ฌูนีโยร์ ถือเป็นครั้งที่ 4 ในประวัติศาสตร์สโมสรที่ชนะเลิศทั้งลาลิกา และยูโรเปียนคัพ/ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกในฤดูกาลเดียวกัน อันเชลอตตียังถือเป็นผู้จัดการทีมคนแรกที่ชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกในฐานะผู้จัดการทีม 4 สมัย และถือเป็นแชมป์สมัยที่สองของเขากับเรอัลมาดริด การแข่งขันในปีนี้ยังได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในการคว้าแชมป์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสโมสร เมื่อเส้นทางการแข่งขันของพวกเขาเต็มไปด้วยความยากลำบาก โดยเอาชนะเชลซีทีมแชมป์เก่า รวมถึงสองทีมเต็งแชมป์อย่างแมนเชสเตอร์ซิตี และปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง ซึ่งพวกเขาต้องตกเป็นรองในนัดที่สองของการแข่งขันทุกรอบ แต่สามารถเอาตัวรอดได้ แม้พวกเขาจะเป็นทีมที่ประสบความสำเร็จในรายการนี้มากที่สุด ทว่าในฤดูกาลนี้พวกเขาไม่ได้รับการคาดหมายในฐานะทีมเต็งแชมป์ การคว้าถ้วยรางวัลในการแข่งขันครั้งนี้จึงถือเป็นเรื่องเหนือความคาดหมายอย่างแท้จริง 

เรอัลมาดริดคว้าสามถ้วยรางวัลในฤดูกาล 2022–23 ได้แก่ แชมป์ยูฟ่าซูเปอร์คัพ โดยเอาชนะไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท 2–0 ทำสถิติเป็นหนึ่งในสามสโมสรที่คว้าแชมป์รายการนี้สูงสุดที่ห้าสมัย, แชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก โดยเอาชนะสโมสรอัลฮิลาล 5–3 และแชมป์โกปาเดลเรย์ โดยเอาชนะโอซาซูนา 2–1 แต่พวกเขาไม่ประสบความสำเร็จในสองรายการสำคัญ โดยจบอันดับสองในลาลิกาด้วยคะแนนน้อยกว่าบาร์เซโลนาถึงสิบคะแนน และตกรอบรองชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกโดยแพ้แมนเชสเตอร์ซิตีด้วยผลประตูรวดสองนัด 1–5 และยังแพ้บาร์เซโลนาในซูเปร์โกปาเดเอสปัญญาด้วยผลประตู 1–3 ความล้มเหลวดังกล่าวส่งผลให้เรอัลมาดริดมีการเปลี่ยนแปลงขุมกำลังอีกครั้ง พวกเขาประกาศเซ็นสัญญากับผู้เล่นระดับโลกอย่างจูด เบลลิงงัม เขาได้รับรับเสื้อหมายเลข 5 ซึ่งเคยเป็นของซีดานตำนานสโมสร และยังเซ็นสัญญากับอาร์ดา กือแลร์ และฟรันซิสโก โฆเซ การ์เซีย นอกจากนี้ ผู้เล่นตัวหลักอย่างวีนีซียุสยังได้รับเสื้อหมายเลข 7 ของอดีตตำนานอย่างราอุลและโรนัลโด และโรดรีกูขยับไปสวมหมายเลข 11 ซึ่งเคยเป็นของแกเร็ท เบล และพวกเขาต้องเสียผู้เล่นคนสำคัญอย่างการีม แบนเซมาซึ่งย้ายไปร่วมทีมอัลอิตติฮาด (ญิดดะฮ์) นอกจากนี้ โทนี โครสได้ประกาศว่าเขาจะเกษียณตนเองจากการเล่นอาชีพเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล

ฤดูกาล 2023–24 ถือเป็นหนึ่งในฤดูกาลที่สโมสรประสบความสำเร็จมากที่สุด พวกเขาชนะเลิศการแข่งขันซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา จากการชนะบาร์เซโลนา 4–1 ตามด้วยการคว้าแชมป์ลาลิกาสมัยที่ 36 ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2024 ด้วยคะแนนสูงถึง 95 คะแนน ถือเป็นคะแนนที่พวกเขาทำได้มากที่สุดเป็นอันดับสองรองจากการทำ 100 คะแนนในฤดูกาล 2011–12 และเป็นแชมป์ลีกสมัยที่สามในรอบห้าปีหลังสุด ในส่วนของการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก เรอัลมาดริดเอาชนะแอร์เบ ไลพ์ซิช ในรอบ 16 ทีม ตามด้วยการเอาชนะจุดโทษแชมป์เก่าอย่างแมนเชสเตอร์ซิตีในรอบก่อนรองชนะเลิศ ผ่านเข้าไปพบไบเอิร์นมิวนิก การแข่งขันนัดแรกจบลงด้วยผลเสมอ 2–2 และเรอัลมาดริดกลับไปเอาชนะในบ้าน 2–1 จากประตูของโฆเซลูในช่วงทดเวลาบาดเจ็บ สโมสรคว้าแชมป์สมัยที่ 15 จากการชนะโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ 2–0 หลังจบฤดูกาล เรอัลมาดริดประกาศว่า กีลียาน อึมบาเป จะย้ายมาจากปารีแซ็ง-แฌร์แม็งในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 ถือเป็นหนึ่งในการย้ายทีมครั้งใหญ่ และได้รับการจับตามองที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลสมัยใหม่ 

เรอัลมาดริดเริ่มต้นฤดูกาล 2024–25 ด้วยแชมป์ยูฟ่าซูเปอร์คัพสมัยที่หกโดยเอาชนะอาตาลันตา 2–0 เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 2024 ตามด้วยแชมป์รายการที่สองจากการเอาชนะสโมสรฟุตบอลปาชูกา 3–0 ในฟุตบอลอินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ 2024 เรอัลมาดริดตกรอบก่อนรองชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2024–25 โดยแพ้อาร์เซนอลด้วยผลประตูรวมสองนัด 1–5 และผ่านเข้าชิงชนะเลิศโกปาเดลเรย์ ฤดูกาล 2024–25 แต่แพ้บาร์เซโลนา 2–3 ต่อมาในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 มีการประกาศว่าอันเชลอตตีจะอำลาสโมสรเมื่อสิ้นสุดฤดูกาลเพื่อไปคุมทีมชาติบราซิล และสโมสรจบอันดับ 2 ในลาลิกาตามหลังบาร์เซโลนา ต่อมา กัปตันทีมอย่างลูกา มอดริช ได้ประกาศอำลาสโมสรเมื่อจบฤดูกาลภายหลังลงเล่นให้สโมสรเป็นเวลา 13 ฤดูกาล

 ชาบี อาลอนโซ (ค.ศ. 2025–ปัจจุบัน) 
ในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 เรอัลมาดริดประกาศแต่งตั้งชาบี อาลอนโซ อดีตผู้เล่นของสโมสรและผู้จัดการทีมไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน เข้ารับตำแหน่งต่อจากอันเชลอตตี ตั้งแต่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2025 โดยเซ็นสัญญาไปจนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2028 การแข่งขันรายการแรกของอาลอนโซคือฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2025 

 สนามเหย้า 

เรอัลมาดริดลงเล่นในสนามกีฬาซานเตียโก เบร์นาเบว จากจุดเริ่มต้นใน ค.ศ. 1944 สนามแห่งนี้มีชื่อเดิมว่าสนามกีฬาชามาร์ติน (Estadio Chamartín) ก่อนจะเปิดใช้จริงใน ค.ศ. 1947 และมาเปลี่ยนชื่อเป็น ซานเตียโก เบร์นาเบว เยสเต (Santiago Bernabéu Yeste) ใน ค.ศ. 1955 เพื่อยกย่องและให้เกียรติประธานสโมสรในขณะนั้น

แต่เดิมสนามแห่งนี้รับผู้ชมได้เต็มที่รวมทั้งตั๋วยืนถึง 120,000 คน แต่ต่อมายูฟ่าออกกฎไม่ให้มีผู้ยืนเข้าชม จึงมีการปรับเปลี่ยนโดยขยายพื้นที่และติดตั้งที่นั่งเพิ่มเติมอีก 5000 ที่นั่งในปี 2003 ทำให้สนามนี้มีที่นั่งทลดลง ที่นี่เคยเป็นสนามแข่งขันฟุตบอลโลกใน ค.ศ. 1982 มาแล้ว และรายการยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก เคยอาศัยที่นี่เป็นสนามแข่งนัดชิงชนะเลิศถึง 4 ครั้ง คือ ในปี 1957 ,1969, 1980 และ 2010 ตามเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสโมสร ความจุปัจจุบันคือ 81,044

ตราสัญลักษณ์และสี
ผู้ผลิตชุดและผู้สนับสนุน
ช่วงเวลาผู้ผลิตชุดผู้สนับสนุน 1980–1982อาดิดาสไม่มี 1982–1985ซานุสซี 1985–1989ฮัมเมลปาร์มาลัต 1989–1991เรนีปิกอต 1991–1992โอไตซา 1992–1994เทคา 1994–1998เกลเม 1998–2001อาดิดาส 2001–2002 Realmadrid.com* 2002–2005ซีเมนส์โมไบล์ 2005–2006ซีเมนส์ 2006–2007เบนคิว ซีเมนส์ 2007–2011บีวิน 2011–2013 2013–2018ฟลายเอมิเรตส์

*Realmadrid.com ปรากฏอยู่บนเสื้อเพื่อเป็นการโฆษณาเว็บไซต์ใหม่ของสโมสร

 สโมสรคู่แข่ง 

 เอลกลาซิโก 

thumb|right|เอลกลาซิโกในปี 2011
เรอัลมาดริดเป็นอริกับบาร์เซโลนามายาวนาน การพบกันระหว่างทั้งสองทีมมักมีเรื่องของการเมือง ความรุนแรง และการเรียกร้องเสรีภาพ เข้ามาเกี่ยวข้อง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้ของชาวกาตาลากับรัฐบาลสเปนมายาวนาน เนื่องจากชาวกาตาลามีความคิดที่จะแยกตัวเป็นอิสระออกจากการปกครองของสเปน การพบกันของทั้งสองทีมเรียกว่าศึก "เอลกลาซิโก" ปมแห่งความขัดแย้งเริ่มต้นตั้งแต่ที่ราชรัฐกาตาลุนญ่า ที่มีบาร์เซโลน่าเป็นเมืองหลวง ถูกแปรสภาพเป็นแคว้นหนึ่งที่ขึ้นตรงกับประเทศสเปน ทำให้เกิดความคิดอยากแบ่งแยกดินแดนตามมา กระทั่งช่วงปี 1899 สโมสรบาร์เซโลน่า ถือกำเนิดขึ้น เพื่อเป็นตัวแทนของชาวกาตาลา ก่อนที่ 3 ปีต่อมา เรอัลมาดริด จะก่อตั้งตามมา เพื่อเป็นตัวแทนของชาวเมืองหลวง ถือเป็นเครื่องมือในการต่อสู้ทางเชื้อชาติ ผ่านรูปแบบของเกมกีฬา 

ต่อมา เมื่อเกิดสงครามกลางเมือง ผู้มีอำนาจอย่าง “นายพล ฟรานซิสโก ฟรังโก” ได้เชื่อมโยงเรื่องการเมืองกับฟุตบอล และเป็นผู้จุดชนวนให้การเจอกันของทั้งสองทีมทวีความร้อนแรงมากขึ้น เริ่มต้นจากการออกคำสั่งให้บาร์เซโลนาเปลี่ยนชื่อสโมสรจากภาษากาตาลามาเป็นภาษาสเปน ตามด้วยการสังหาร “โจเซป ซุนโยล” ประธานสโมสรบาร์เซโลนา ก่อนใช้อิทธิพลนอกสนามกดดันสมาคมและผู้ตัดสินจนเรอัลมาดริดเอาชนะบาร์เซโลน่าไปถึง 11–1 ในโกปาเดลเรย์ปี 1943 และแทรกแซงการซื้อขาย ปาดหน้าคว้าตัว “อัลเฟรโด้ ดิ สเตฟาโน่” ที่มีข่าวกับบาร์เซโลนาจนก้าวมาเป็นตำนานของเรอัลมาดริด

เอลกลาซิโก เกิดขึ้นครั้งแรก เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 1929 เพียง 2 สัปดาห์ หลังจากลาลิกาก่อตั้งขึ้น เกมในวันนั้น บาร์เซโลนา เปิดสนามเลส คอร์ทส ต้อนรับการมาเยือนของเรอัลมาดริด ซึ่งแฟนบอลเจ้าถิ่นที่เข้ามาเต็มสนามมั่นใจอย่างยิ่งว่าทีมรักของพวกเขาจะคว้าชัยได้ไม่ยาก ทว่ากลับเป็นราชันชุดขาวที่บุกไปชนะ 2–1 หากนับถึงปัจจุบันทั้งสองทีมพบกันมาแล้ว 279 นัด โดยบาร์เซโลนาเอาชนะไปได้ 115 นัด เป็นชัยชนะของเรอัลมาดริด 102 นัด และ เสมอกัน 62 นัด และเอลกลาซิโกยังได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในการพบกันของสองสโมสรคู่อริที่มีความดุเดือดมากที่สุดตลอดกาลในประวัติศาสตร์โลกฟุตบอล

 เดร์บิมาดริเลญโญ 

thumb|right|เดร์บิมาดริเลญโญปี 2013
เดร์บิมาดริเลญโญ เป็นชื่อเรียกการแข่งขันระหว่างเรอัลมาดริด และ อัตเลติโกเดมาดริด ทั้งสองเป็นอริกันเนื่องจากเป็นสองสโมสรที่มีชื่อเสียงที่สุดในกรุงมาดริด ในยุคปัจจุบัน มาดริดดาร์บี้เป็นดาร์บี้แมตช์ที่ใหญ่เป็นอันดับสองในฟุตบอลสเปนรองจากเอลกลาซิโก และถึงแม้ว่าเรอัลมาดริดจะมีฐานแฟนบอลทั่วโลกที่ใหญ่กว่า แต่อัตเลติโกเดมาดริดก็มีฐานแฟนบอลที่สำคัญเช่นกัน เนื่องจากระดับความสำเร็จของพวกเขาในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา โดยเรอัลมาดริด คือสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก โดยคว้ามาได้ 13 สมัย ในขณะทีอัตเลติโกไม่เคยคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเลย แม้ว่าพวกเขาจะเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศมาแล้ว 3 ครั้ง (แพ้เรอัลมาดริด 2 ครั้ง) แต่พวกเขายังคว้าแชมป์ยูโรปาลีกได้ 3 สมัยตั้งแต่ปี 2010 (เทียบได้กับกับยูฟ่าคัพ 2 สมัยของเรอัลมาดริด) และยูฟ่าซูเปอร์คัพ 3 สมัย (หนึ่งในนั้นคือการชนะเรอัลมาดริด)

ก่อนหน้านี้อัตเลติโกเดมาดริดตกยุคใต้ร่มเงาของราชันชุดขาวมาโดยตลอด หลังจากไม่ชนะในเกมดาร์บีนานถึง 14 ปี (1999–2013) หรือนับเป็นจำนวนกว่า 15 นัด กระทั่ง ดีเอโก ซิเมโอเน เข้ามาคุมทีมก็ทำสถิติได้ดีขึ้น พวกเขาชนะ 8 จาก 25 เกมดาร์บีนับจากนั้น โดยเป็นการเสมออีก 10 นัด และแพ้ 7 นัด

 การเงินและเจ้าของ 
นับตั้งแต่การเข้ามาบริหารของ โฟลเรนติโน เปเรซ เรอัลมาดริดได้ก้าวขึ้นมาเป็นหนึ่งในสโมสรที่ร่ำรวยที่สุด และมีชื่อเสียงที่สุดในแง่ของการตลาด สโมสรได้ยกส่วนหนึ่งของสนามฝึกซ้อมให้กับเมืองมาดริดในปี 2001 และขายส่วนที่เหลือให้กับบริษัทสี่แห่ง ได้แก่ Repsol YPF, Mutua Automovilística de Madrid, Sacyr Vallehermoso และ OHL การขายครั้งนี้ช่วยขจัดหนี้ของสโมสร ปูทางให้สโมสรซื้อนักเตะที่แพงที่สุดในโลก เช่น ซีเนดีน ซีดาน, ลูอิช ฟีกู, โรนัลโด และเดวิด เบคแคม 

แม้ว่านโยบายของเปเรซจะส่งผลให้ประสบความสำเร็จทางการเงินเพิ่มขึ้นจากการใช้ประโยชน์จากศักยภาพทางการตลาดที่สูงของสโมสรทั่วโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในทวีปเอเชีย แต่กลับถูกวิพากษ์วิจารณ์มากขึ้นว่าสโมสรมุ่งเน้นไปที่ชื่อเสียงด้านการตลาดมากเกินไป ซึ่งสวนทางกับผลงานของทีมในบางฤดูกาล ในเดือนกันยายน 2007 เรอัลมาดริดถือเป็นแบรนด์ฟุตบอลที่มีมูลค่ามากที่สุดในยุโรปจากการจัดอันดับโดย BBDO และในปี 2008 ได้รับการจัดอันดับให้เป็นสโมสรที่มีมูลค่ามากที่สุดเป็นอันดับสองในวงการฟุตบอล โดยมีมูลค่า 951 ล้านยูโร (640 ล้านปอนด์ / 1.285 พันล้านดอลลาร์) เป็นรองเพียงแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดซึ่งมีมูลค่า 1.333 พันล้านยูโร (900 ปอนด์) ต่อมา ในปี 2010 เรอัลมาดริด เป็นทีมที่มีรายได้สูงสุดในวงการฟุตบอล

เรอัลมาดริดเป็น 1 ใน 4 สโมสรของฟุตบอลสเปนที่จดทะเบียนเป็นบริษัทอย่างเป็นทางการ ซึ่งหมายความว่าแฟนฟุตบอลหรือบุคคลภายนอกที่สนับสนุนด้านการเงินของทีม ทุกคนจะมีสิทธิ์ในการเป็นเจ้าของทีมร่วมกัน และยังมีสิทธิ์ในการลงคะแนนเลือกตั้งบอร์ดบริหารสโมสร โดยที่ประธานสโมสรจะไม่สามารถนำเงินส่วนตัวมาเป็นค่าใช้จ่ายภายในสโมสรได้Andreff, Wladimir; Szymański, Stefan (2006). Handbook on the economics of sport. Edward Elgar Publishing. p. 299 และตามกฎของการแข่งขันฟุตบอลสเปนระบุว่า สโมสรจะใช้จ่ายเงินได้เท่าที่หามาได้ในฤดูกาลนั้น ๆ เท่านั้น จะลงทุนซื้อผู้เล่นด้วยงบประมาณที่มากกว่ารายรับมิได้ สมาชิกและหุ้นส่วนของสโมสรเรอัลมาดริดมีชื่อเรียกว่า "Socios" โดยใน ค.ศ. 2010 สมาชิก Socios มีจำนวนกว่า 60,000 คนทั่วโลกPeterson, Marc p. 25

 ผู้เล่น 
 ผู้เล่นชุดปัจจุบัน 

 

 บุคลากร 

 ทีมงานฝ่ายเทคนิคในปัจจุบัน 

 คณะกรรมการและผู้บริหาร 
thumb|right|170px|โฟลเรนตีโน เปเรซ ประธานสโมสรคนปัจจุบัน
ตำแหน่งเจ้าหน้าที่ประธานสโมสรโฟลเรนตีโน เปเรซประธานกิตติมศักดิ์อัลเฟรโด ดิ เอสเตฟาโนรองประธานสโมสรคนที่ 1เฟร์นันโด เฟร์นานเดซ ตาปีอัสรองประธานสโมสรคนที่ 2เปโดร โลเปซ ฆิมิเนซเลขานุการคณะกรรมการเอนรีเก ซานเชซ กอนซาเลซอธิบดีโคเซ แอนเจิล ซานเชซผู้อำนวยการสำนักงานของประธานาธิบดีมานูเอล เรดอนโดผู้อำนวยการเขตพื้นที่การสังคมโคเซ ลุยส์ ซานเชซ

 ข้อมูลล่าสุด: 1 กันยายน 2021
 Source: Board of Directors, Organisation

 เกียรติประวัติ 

ระดับรายการชนะเลิศฤดูกาล  
ระดับประเทศลาลิกา36 1931–32, 1932–33, 1953–54, 1954–55, 1956–57, 1957–58, 1960–61, 1961–62, 1962–63, 1963–64, 1964–65, 1966–67, 1967–68, 1968–69, 1971–72, 1974–75, 1975–76, 1977–78, 1978–79, 1979–80, 1985–86, 1986–87, 1987–88, 1988–89, 1989–90, 1994–95, 1996–97, 2000–01, 2002–03, 2006–07, 2007–08, 2011–12, 2016–17, 2019–20, 2021–22, 2023–24โกปาเดลเรย์20 1905, 1906, 1907, 1908, 1917, 1934, 1936, 1946, 1947, 1961–62, 1969–70, 1973–74, 1974–75, 1979–80, 1981–82, 1988–89, 1992–93, 2010–11, 2013–14, 2022–23ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา13 1988, 1989*, 1990, 1993, 1997, 2001, 2003, 2008, 2012, 2017, 2019–20, 2021–22, 2023–24โกปาเอบาดัวร์เต1 1947โกปาเดลาลิกา1 1985 ระดับทวีปยุโรปยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก15 1955–56, 1956–57, 1957–58, 1958–59, 1959–60, 1965–66, 1997–98, 1999–2000, 2001–02, 2013–14, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2021–22, 2023–24ยูฟ่ายูโรปาลีก21984–85, 1985–86ยูฟ่าซูเปอร์คัพ62002, 2014, 2016, 2017, 2022, 2024 ระดับโลกฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ5  2014, 2016, 2017, 2018, 2022อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ3  1960, 1998, 2002ฟีฟ่าอินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ12024
 

 สถิติสำคัญ 
thumb|right|200px|ราอูล กอนซาเลซ ผู้ครองสถิติลงเล่นมากที่สุดของสโมสร
 นักเตะที่ลงสนามมากที่สุด: ราอูล กอนซาเลซ (725 นัด)
 นักเตะที่ทำประตูมากที่สุด: คริสเตียโน โรนัลโด (450 ประตู)
 นักเตะที่ทำประตูในลาลิกามากที่สุด: คริสเตียโน โรนัลโด (311 ประตู)
 นักเตะที่ทำประตูในลาลิกามากที่สุดในหนึ่งฤดูกาล: คริสเตียโน โรนัลโด (48 ประตู/ 2014–15)
 นักเตะที่ทำประตูในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกมากที่สุด: คริสเตียโน โรนัลโด (129 ประตู)
 สถิติการซื้อนักเตะแพงที่สุด: เอเดน อาซาร์ (100 ล้านยูโร/ย้ายจากเชลซี ปี 2019), แกเร็ธ เบล (100 ล้านยูโร/ย้ายจากทอตนัมฮอตสเปอร์ ปี 2013)
 สถิติผู้ชมในสนามมากที่สุด: 83,329 คน (2006)
 ผู้จัดการทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด: มิเกล มูนอซ (14 ถ้วยรางวัล/ 1959, 1960-74)

ในประเทศไทย
สำหรับชาวไทยที่มีชื่อเสียงที่เป็นผู้สนับสนุนเรอัลมาดริด เช่น ณเดชน์ คูกิมิยะ (นักแสดง), วรินทร ปัญหกาญจน์ (นักแสดง) เป็นต้น เรอัลมาดริดเคยเดินทางมาเตะกับทีมชาติไทย 2 ครั้ง ครั้งแรก ในวันที่ 10 สิงหาคม 2003 ที่ราชมังคลากีฬาสถาน โดยชนะทีมชาติไทย 2–1 และครั้งที่สองวันที่ 25 สิงหาคม 2005 ชนะทีมชาติไทย 3–0