wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ภิกษุณีในประเทศจีน
ประวัติภิกษุณีสงฆ์ในประเทศจีน
ปลายปีรัชกาลย่งเจีย(หย่งเกีย)แห่งราชวงศ์จิ้น(พ.ศ.850-855) หญิงจีนมีนามว่า จิ้งเจี่ยน ตัดสินใจปลงผม และขอรับศีล10 จากพระอุปัชฌาย์ พระชญาณเมรุ มีผู้หญิงจีนศรัทธาและเข้ารับการบรรพชาพร้อมเธอ24คน  แล้วก่อตั้ง อารามจู๋หลินซื่อ(เต๊กลิ้มยี่)แปลว่า วัดป่าไผ่ ขึ้นที่ประตูทางทิศตะวันตกของเมืองหลวง เนื่องจากบรรดาสามเณรีเหล่านี้ไม่มีปวัตตินี เธอจึงศึกษาธรรมอยู่กับพระอาจารย์จิ้งเจี่ยน ซึ่งเป็นผู้มีความสามารถในการสั่งสอนอบรม

พระอุปัชฌาย์นั้นคือ พระชญาณเมรุ สมณะจากแคว้นกาศมีระ(แคชเมียร์)ในดินแดนทางทิศตะวันตก ท่านเป็นอาจารย์ที่ปราดเปรื่องและมีเมตตาธรรม นอกจากนั้น ยังเป็นอาจารย์ฝ่ายวิปัสสนาและมีความรู้ดีในพระสูตรต่างๆในปลายปีรัชกาลย่งเจีย แห่งราชวงศ์จิ้น ท่านได้เดินทางมาประเทศจีน และยังชีพโดยการภิกขาจาร ท่านสั่งสอนธรรมและเผยแผ่คำสอนในพระพุทธศาสนา แต่ประชาชนในยุคนั้นยังไม่ค่อยศรัทธาในพระพุทธศาสนามากนัก จึงไม่ค่อยมีใครสนใจจะศึกษากับท่านอย่างจริงจัง ในปีแรกของปีรัชกาลเจี้ยนอู่(พ.ศ.860) ท่านจึงได้เดินทางกลับไปยังแคว้นกาศมีระ ต่อมาพระอาจารย์อีกรูปหนึ่งชื่อ พุทธจิงค์ เดินทางจากประเทศอินเดียมายังประเทศจีนอีกและได้สรรเสริญถึงคุณธรรมและความสามารถของพระชญาณเมรุ ทำให้ประชาชนชาวจีนพากันเสียใจ และเสียดายโอกาสในความโง่เขลาของตนที่ไม่ได้เล่าเรียนพระพุทธศาสนาจากพระอาจารย์ผู้มีความสามารถในขณะที่ท่านอยู่ในประเทศจีน
ขณะเดียวกัน จิ้งเจี่ยน ก็อบรมสั่งสอนศิษย์อยู่ที่อารามแห่งเดิมนั้น เธอเป็นผู้มีท่วงทีงามสง่า คือการปฏิบัติในแนวทางสายกลางและเป็นผู้มีจริยาวัตรที่มั่นคงในธรรม เธอมีความสามารถในการเทศน์สอนจนสามารถเอาชนะใจผู้ฟังได้ดี

ระหว่างปลายปีรัชกาลเสียนคัง ในราชวงศ์จิ้น(พ.ศ.878-885)พระสมณะเซิงเจี้ยน ได้รับคัมภีร์ต้นฉบับมหาสังฆิกภิกษุณีกรรม และ ภิกษุณีปราติโมกข์ มาจากอาณาจักรง้วยสี และได้แปล(จากภาษาสันสกฤต)เป็นภาษาจีน ในวันที่8 เดือน2 ปีที่1 ในปีรัชกาลเซิงผิง(พ.ศ.900-904)ในเมืองลั่วหยาง พระอาจารย์ชาวต่างประเทศคือ พระสมณะธรรมคุปต์ได้กำหนดเขตสีมา ศีลมณฑล เพื่อการบรรพชาอุปสมบทภิกษุณีขึ้น แต่พระอาจารย์จีนชื่อ สมณะซือเต้าฉาง โต้แย้ง โดยอ้างว่าการกระทำดังกล่าวไม่ถูกต้องตามพระวินัยบัญญัติดังปรากฏในวินัยสูตร ดังนั้น จึงได้ตระเตรียมเรือลอยกลางแม่น้ำซื่อ จิ้งเจี่ยน พร้อมผู้หญิงอีก3คนจึงขึ้นไปบนเรือนั้น และได้รับศีลภิกษุณีจากพระภิกษุ นับเป็นหญิงจีนคนแรกที่ได้รับการบรรพชาอุปสมบทเป็นภิกษุณีในประเทศจีน
# ภิกษุณีจิ้งเจี่ยน
ภิกษุณีจิ้งเจี่ยน หรือ จิงเจียน เป็นภิกษุณีรูปแรกของประเทศจีน แห่งอารามจู๋หลินซื่อ เมืองลั่วหยาง
ประวัติ
ภิกษุณีจิ้งเจี่ยนมีชื่อเดิมว่า หลิงยี่ แซ่จุง เป็นชาวเมืองเปิงเจิง บิดาแซ่ตัน เคยดำรงตำแหน่งข้าหลวงแห่งเมืองหวูเว่ จิ้งเจี่ยนเป็นผู้สนใจในการศึกษาเล่าเรียนมาแต่เด็ก เธอเป็นหม้ายตั้งแต่อายุยังน้อย และด้วยฐานะครอบครัวที่ยากจน เธอจึงรับจ้างสอนพิเศษให้แก่ลูกข้าราชการต่างๆโดยสอนดนตรี และการอ่านเขียน ต่อมา เมื่อเธอได้ฟังเกี่ยวกับคำสอนในพุทธศาสนา เธอจึงเกิดศรัทธา แต่ไม่สามารถหาอาจารย์ที่จะสอนเธอได้ ในเวลาต่อมา เมื่อเธอได้พบกับภิกษุฟาซื่อ ซึ่งเป็นอาจารย์ที่รอบรู้ในพุทธศาสนา และได้สร้างวัดขึ้นที่ประตูเมืองด้านตะวันตกของเมืองหลวงในสมัยเจียนซิง จิ้งเจี่ยนจึงไปนมัสการพระอาจารย์รูปนี้ ซึ่งเป็นผู้สอนธรรมะแก่เธอ ทำให้เธอเป็นผู้มีความตื่นในทางจิตวิญญาณ เธอได้ไตร่ตรองว่าเธอควรแสวงหาผลประโยชน์ในทางธรรมในขณะที่เธอยังมีสุขภาพดีอยู่และร่างกายแข็งแรง เธอจึงยืมพระสูตรในทางพุทธศาสนาจากพระอาจารย์ และเริ่มต้นศึกษาพระธรรมอย่างจริงจัง จนเข้าใจหลักธรรมในพุทธศาสนา

ปลงผม
จิ้งเจี่ยนได้เดินทางไปติดต่อถามวิธีบวชภิกษุณีและข้อวัตรจากนั้นจิ้งเจี่ยนได้ตัดสินใจปลงผมและขอรับศีล 10 จากพระอุปัชฌาย์ มีผู้หญิงร่วมบวชพร้อมเธอ24คนแล้วก่อตั้งอารามจู๋หลินซื่อ(วัดป่าไผ่) ในขณะเดียวกันเธอก็สอนธรรม มีท่าทีสง่าผ่าเผย คือการปฏิบัติทางสายกลางเป็นผู้มีจริยวัตรมั่นคงในธรรม

อุปสมบท
ท่านได้อุปสมบทอย่างเป็นทางการ กลางน้ำพร้อมกับภิกษุณีอีก 3 รูป ปรากฏว่ามีกลิ่นหอมประหลาด ซึ่งว่ากันว่าเป็นการสรรเสริญคุณธรรมของภิกษุณีจิ้งเจี่ยน ภิกษุณีจิ้งเจี่ยนยังคงสอนและเผยแพร่ธรรมจนมีผู้คนศรัทธามากมาย

บังเกิดปาฏิหาริย์ อำลาขึ้นฟ้า
ในปลายปีสมัยเฉิงปิง(พ.ศ. 900-904)ประชาชนได้กลิ่นหอมประหลาดนั้นอีกครั้ง และปรากฏมีควันสีแดงลอยกลางอากาศในเวลาเดียวกัน มีผู้หญิงถือดอกไม้หลากสีในมือ ได้ลอยมาจากอากาศ ภิกษุณีจิ้งเจี่ยนดีใจที่ได้พบหญิงคนนี้ ท่านจึงได้กล่าวกับภิกษุณีรูปอื่นว่า ดูแลตัวของท่านเองให้ดีในอนาคต ฉันจะลาพวกท่านไปแล้วละ เมื่อกล่าวอำลาจบ ภิกษุณีจิ้งเจี่ยนก็ลอยขึ้นไปในอากาศ ทางที่ท่านล่องลอยขึ้นไปนั้น มองดูเหมือนสายรุ้งที่พุ่งตรงขึ้นไปในฟากฟ้า ในปีที่จากไปท่านอายุได้ 70 พรรษา
# แซม แทรมเมล
แซม แทรมเมล  เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1971 ที่นิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา เป็นนักแสดง มีผลงานทั้งภาพยนตร์และทางโทรทัศน์ เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาท แซม เมอร์ลอต ในซีรีส์แวมไพร์ทางช่องเอชบีโอ เรื่อง  True BloodTV: New Werewolf and Vamp for 'True Blood ซึ่งยังทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสกรีมอวอร์ด สาขานักแสดงชายผู้โดดเด่น (Breakout Performance - Male)"Scream 2009 Breakout Performance - Male" Retrieved on 2009-09-04.
# จาฟาร์ ปานาฮี
จาฟาร์ ปานาฮี  เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1960 เป็นผู้สร้างภาพยนตร์ชาวอิหร่าน หนึ่งในผู้สร้างภาพยนตร์ที่มีอิทธิพลที่สุดในวงการคลื่นลูกใหม่ของอิหร่าน เขามีชื่อเสียงจากการเป็นนักทฤษฎีภาพยนตร์และนักวิจารณ์ เขาได้รับหลายรางวัลภาพยนตร์ รวมถึงรางวัลสิงโตทองคำ จากเทศกาลภาพยนตร์เวนิซ และรางวัลหมีเงิน จากเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน'Awards for Jafar Panahi', at the IMDb
# โพฮัง สตีลเลอส์
สโมสรฟุตบอลโปฮังสตีลเลอส์ (FC 포항 스틸러스) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศเกาหลีใต้ เล่นอยู่ในเคลีก ตั้งอยู่ที่เมืองโพฮัง จังหวัดจังหวัดคย็องซังเหนือ ต่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2516 โดยมีชื่อเดิมว่า POSCO (Pohang Iron and Steel Company) ซึ่งเป็นทีมของบริษัทเหล็กและเหล็กกล้าโปฮังประวัติสโมสรฟุตบอลโปฮัง สตีลเลอส์  (สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2553) เปลี่ยนเป็นชื่อในปัจจุบัน เมื่อปี พ.ศ. 2527 เป็นหนึ่งในสโมสรที่ประสบความสำเร็จทีมหนึ่งในเกาหลีใต้

 ผู้เล่นชุดปัจจุบัน 

 เกียรติประวัติ 
 ภายในประเทศ 

 เคลีก 
 ชนะเลิศ 5 ครั้งทำเนียบแชมป์ฟุตบอลลีกเกาหลีใต้ โปฮีงสตีลเลอส์ จากเคลีก  (สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2553) - 1986, 1988, 1992, 2007, 2013
 รองชนะเลิศ 5 ครั้ง - 1985, 1987, 1995, 2004, 2023

 เกาหลีเอฟเอคัพ
 ชนะเลิศ 6 ครั้ง - 1996, 2008, 2012, 2013, 2023, 2024
 รองชนะเลิศ 3 ครั้ง - 2001, 2002, 2007

 ลีกคัพ
 ชนะเลิศ 2 ครั้ง - 1993, 2009
 รองชนะเลิศ 2 ครั้ง - 1996, 1997

 ระดับนานาชาติ 

 ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ
 อันดับสาม - 2009

 เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
 ชนะเลิศ 3 ครั้ง - 1997, 1998, 2009
# วูวูเซลา
thumb|300px|กองเชียร์ทีมแอฟริกาใต้ กำลังเป่าวูวูเซลา ระหว่างการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 
thumb|300px|เสียงของวูวูเซลา

วูวูเซลา (, เป็นภาษาซูลู แปลว่า ทำให้เกิดเสียงดัง) หรือในบางครั้งเรียก เลปาตาตา (Lepatata ในภาษาสวานา)  เป็นเครื่องดนตรีประเภทเป่าคล้ายทรัมเป็ต เป็นเครื่องดนตรีและวัฒนธรรมของชนพื้นเมืองแอฟริกาใต้ มีความยาวประมาณ 1 เมตร นอกจากนี้ ยังใช้ในการเชียร์กีฬา เช่น ฟุตบอลอีกด้วย ปัจจุบัน วูวูเซลานิยมทำจากพลาสติก

เสียงของวูวูเซลา เป็นไปในลักษณะดังกึกก้อง คล้ายเสียงร้องของช้าง วูวูเซลาใช้ในการเชียร์กีฬาครั้งแรก ในคริสต์ทศวรรษ 1990 โดยกลุ่มกองเชียร์ สโมสรฟุตบอลไกเซอร์ ชีฟส์ เอฟซี ในลีกแอฟริกาใต้ เริ่มนำมาใช้เป็น อุปกรณ์การเชียร์ทีมรักของตน ในสนามฟุตบอล แต่ยังเป็นที่รู้จักเฉพาะภายในแอฟริกาใต้เท่านั้น

จากนั้น วูวูเซลา นำมาใช้อีกครั้ง ในการแข่งขันคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2009 ที่แอฟริกาใต้เป็นเจ้าภาพ และได้รับการกล่าวถึง ในแง่ที่เป็นอุปกรณ์เชียร์ ที่สามารถข่มขวัญทีมคู่แข่ง และกองเชียร์คู่แข่งได้เป็นอย่างดี ด้วยเสียงอันกึกก้อง รวมถึงทำลายสมาธิของนักฟุตบอลคู่แข่ง จึงเกิดกระแสวิจารณ์ไปทั่ว และทำให้ชาติตะวันตกบางชาติ ถึงกับเรียกร้องให้ สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่า) สั่งห้ามใช้อุปกรณ์ชิ้นนี้ระหว่างแข่งขัน แต่ประธานฟีฟ่า เซ็พ บลัทเทอร์ มีความเห็นคัดค้าน โดยให้เหตุผลว่า เป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมแอฟริกัน

ในฟุตบอลโลก 2010 ที่แอฟริกาใต้เป็นเจ้าภาพ กองเชียร์ก็นำวูวูเซลามาใช้ และกลายเป็นที่วิจารณ์กันอย่างกว้างขวางอีกครั้ง เช่นกล่าวว่า เสียงเป่ากลบเสียงผู้พากษ์ และผู้ฝึกสอน หรือสร้างความรำคาญ บ้างก็บอกว่า เสียงดังคล้ายเสียงแมลงวัน หรือแมลงหวี่บินตอม เป็นต้นข้อมูลจากกระปุกดอตคอม

อย่างไรก็ดี งานวิจัยของคณะแพทย์ชาวเยอรมันกลุ่มหนึ่ง สนับสนุนการห้ามใช้วูวูเซลาอย่างถาวร โดยเตือนว่า ผู้ที่ได้รับผลกระทบจากเสียง ที่ดังเกินพอดีของวูวูเซลา ควรรีบมาพบแพทย์ ภายใน 24 ชั่วโมง เพื่อตรวจเช็คระบบการได้ยินเป็นการด่วน ก่อนที่อาจหูหนวกไปตลอดชีวิตวูวูเซลา : อาวุธลับของเจ้าภาพในเวิลด์ คัพ 2010 ???จากไทยรัฐ

นอกจากนี้แล้ว ยังมีแพทย์ชาวอังกฤษระบุว่า วูวูเซลาเป็นพาหะแพร่เชื้อโรคต่างๆ ได้ โดยรายงานว่า มีการทดสอบเป่า โดยอาสาสมัคร 8 ราย พบว่าในวูวูเซลา ชุ่มไปด้วยละอองน้ำลาย ซึ่งเป็นพาหะต่อเชื้อโรคต่างๆ และเชื้อโรคเหล่านี้ สามารถอยู่ในอากาศได้นานนับชั่วโมง ทำให้มีความเป็นไปได้อย่างมาก ที่จะมีการติดเชื้อต่อๆ กันไป และหากใช้วูวูเซลาอันเดียวกัน เป่าต่อๆ กันไป มากเท่าไร ก็ยิ่งมีโอกาสติดเชื้อได้ง่ายขึ้นอีก เป็นต้นสปอร์ตไลน์ วันที่ 11 มิถุนายน 2553จากเดลินิวส์
# ชิโรอิยูกิ
ชิโรอิยูกิ  เป็นซิงเกิลลำดับที่ 25 ของไม คุรากิ มีรหัสซีดี GZCA-7083 ออกจำหน่ายวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2549 และใช้เป็นเพลงประกอบการ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
 ข้อมูลเพลง 
ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่ 25 ของไม คุรากิ จำหน่ายเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2549 เพลงนี้ใช้ในอะนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันเป็นเพลงปิดที่ 26 ของเรื่องนี้ ตั้งแต่ตอนที่ 458-470 จำนวน 12 ตอน และ ovaที่ 7 และเป็นอีกครั้งในรอบ 5 ปีในการใช้ในเพลงปิดหลังจากเพลงออลเวยส์และเป็นครั้งล่าสุดที่ใช้ในเพลงปิดของเรื่องนี้

ซิงเกิลนี้เปิดตัวที่อันดับ 2 ประจำสัปดาห์ที่อันดับ 4 ที่ยอดขาย 23,937 อยู่ในโอริคอนซาร์ด 11 สัปดาห์ ยอดขายรวม 43,721 ชุด
 ลำดับเพลง 
 1. ชิโรอิยูกิ (4:49)
เนื้อร้องโดย:ไม คุรากิ ทำนองโดย:ไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย: ไดสุเกะ อิเคดะ
 2. โอโมอิ โน ซะกินิ... (4:37)
เนื้อร้องโดย:ไม คุรากิ ทำนองและเรียบเรียงโดย:Yoko Blaqstone
 การนำไปใช้ 
 เพลงปิดที่ 26 ของยอดนักสืบจิ๋วโคนัน (#1)
 อัลบั้มวันไลฟ์, ออลมายเบสต์ (#1)
 อ้างอิง 
 แหล่งข้อมูลอื่น
# อะซีแนปทิลลีน
อะซีแนปทิลลีน (Acenaphthylene)Acenaphthylene Fact Sheet เป็นสารประกอบโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนที่ประกอบด้วยวงแนปทาลีนที่มีหมู่เอทิลีนเชื่อมระหว่างตำแหน่งที่ 1 และ 8 เป็นองค์ประกอบของน้ำมันดิน การเกิดปฏิกิริยารีดักชันที่หมู่เอทิลีนจะทำให้ได้สารที่มีโครงสร้างใกล้เคียงกันคือ อะซีแนปทีน สารนี้ต่างจากโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนอื่นๆคือไม่เรืองแสงฟลูออเรสเซน 
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
 Method for sampling and analysis
 National Pollutant Inventory - Polycyclic Aromatic Hydrocarbon Fact Sheet
# อะซีแนปทีน
อะซีแนปทีน (Acenaphthene)เป็นสารประกอบโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนประกอบด้วยวงของแนฟทาลีนและมีหมู่เอทิลีนเชื่อมที่ตำแหน่งที่ 1 และ 8 ชื่ออื่นๆคือ 1,2-dihydroacenaphthylene, แสดงว่าสารนี้เป็นรูปที่ถูกไฮโดรจีเนตของอะซีแนปทิลลีน และเป็นองค์ประกอบที่อยู่ในน้ำมันดิน อะซีแนปทิลลีนถูกเตรียมขึ้นครั้งแรกจากน้ำมันดินโดย Marcellin Berthelot และหลังจากนั้น Bardy ได้สังเคราะห์จาก α-ethyl naphthalene

สารนี้ใช้ในการเตรียมสี สารกำจัดศัตรูพืชและเภสัชศาสตร์ ยังไม่ปรากฏว่าเป็นสารก่อมะเร็ง

แหล่งข้อมูลอื่น
 Method for sampling and analysis
 Chemical land datasheet
 MSDS at Oxford University 
 National Pollutant Inventory - Polycyclic Aromatic Hydrocarbon Fact Sheet 
 Entry in PAH database
# ทิวา เงินยวง
รองศาสตราจารย์ ทิวา เงินยวง (5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 – 11 มิถุนายน พ.ศ. 2553) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร อดีตคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต และเป็นมือกฎหมายฝีมือดีคนหนึ่งของพรรคประชาธิปัตย์ พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ "ทิวา เงินยวง" เย็นพรุ่งนี้

 ประวัติ 
รองศาสตราจารย์ ทิวา เงินยวง หรือ รองศาสตราจารย์ ดร.ทิวา เงินยวง เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 เป็นบุตรของนายแรม กับนางเฉลียว เงินยวง สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ ระดับปริญญาตรีคณะนิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (เกียรตินิยมดี) และปริญญาเอกทางกฎหมาย จากมหาวิทยาลัยนิช (NICE) ประเทศฝรั่งเศส (เกียรตินิยมดีมาก) ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางอุไรวรรณ เงินยวง ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น นาง ปารณีย์ เงินยวง มีบุตร-ธิดา 2 คน

 การทำงาน 
ทิวา เงินยวง เข้าสู่การเมืองโดยการสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เขต 2 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 7 และเป็นผู้อำนวยการการเลือกตั้งพรรคประชาธิปัตย์ http://www.thairath.co.th/people/view/pol/5262 ต่อมาได้รับเลือกตั้งอีกสมัย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550

นอกจากนี้เขายังเคยดำรงตำแหน่งเป็นคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ในระหว่างปี พ.ศ. 2545 ถึงปี พ.ศ. 2550

รองศาสตราจารย์ ดร.ทิวา เงินยวง เสียชีวิตด้วยอาการโรคมะเร็งในกระเพาะอาหาร เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2553

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๑๗ ข หน้า ๑๐, ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๑
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๗ ตอนที่ ๒๕ ข หน้า ๒๗, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๓
# กรมการค้าภายใน
กรมการค้าภายใน   ก่อตั้งวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 ซึ่งในขณะนั้นประเทศอยู่ระหว่างสงครามประเทศไทยไม่อาจหลีกเลี่ยงผลภัยจากสงครามได้ จึงมีความจำเป็นต้องพร้อมเตรียมรับปัญหาทุกด้าน และงานเศรษฐกิจสำคัญ เช่น การพาณิชย์ อุตสาหกรรม วิทยาศาสตร์ ยังรวมอยู่ในการดูแลของกระทรวงเดียว จึงได้ยกฐานะกรมพาณิชย์ขึ้นเป็นกระทรวงพาณิชย์ และตั้งกรมการค้าภายในขึ้นในสังกัด ทำหน้าที่ดูแลงานการค้าภายในประเทศ

 ประวัติ 
กรมการค้าภายในสมัยแรกเริ่มนั้น มีภารกิจหลักคือมุ่งเน้นส่งเสริมการค้าภายในประเทศเป็นสำคัญ ทำหน้าที่ส่งเสริมการค้าของคนไทย และการค้าโดยทั่วไป สืบราคาและรายงานความเคลื่อนไหวของสินค้า อุปโภคบริโภคที่จำเป็นในการครองชีพ และแหล่งผลิตของสินค้านั้นๆ เพื่อใช้ประกอบการส่งเสริมและช่วยเหลือผู้ผลิตให้ขายได้ราคา รวมทั้งแก้ไขปัญหาการค้าอันกระทบกระเทือนถึงการครองชีพของประชาชน เนื่องจากระหว่างนั้นอยู่ในสมัยของสงคราม เศรษฐกิจในประเทศไม่เป็นปกติ การดูแลแก้ปัญหา สินค้าขาดแคลนและขึ้นราคาเป็นภาระหน้าที่ของกระทรวงพาณิชย์ ซึ่งทุกหน่วยงานรวมทั้งกรมการค้าภายในต้องร่วมกันแก้ไขปัญหาโดยใกล้ชิด และเมื่อหลังสิ้นสุดสงครามแล้วราคาสินค้าต่าง ๆ ได้พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วซึ่งเป็นภาระของกรมการค้าภายในต้องจัดหาสินค้ามาป้อนร้านค้าให้เพียงพอ เพื่อตรึงราคามิให้สูงเกินสมควร

ในปี พ.ศ. 2487 – พ.ศ. 2495 กระทรวงพาณิชย์ได้ปรับปรุงจัดระเบียบการบริหารงานของหน่วยงานในสังกัด และโอนงานหลายอย่างมาให้กรมการค้าภายในดูแลรับผิดชอบ โอนงานของกรมควบคุมการค้าที่ถูกยุบเลิก มาจัดตั้งเป็นกองควบคุมการค้า และกองควบคุมข้าว อันทำให้ภารกิจของกรมการค้าภายในแต่เดิมเป็นงานส่งเสริม เพิ่มมาทำหน้าที่ควบคุมด้วยหลังจากนั้นได้มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการแบ่งส่วนราชการ เพื่อให้เหมาะสมกับภารกิจและสถานการณ์ในปี พ.ศ. 2522 พ.ศ. 2535 และ พ.ศ. 2542

 บทบาทหน้าที่ 
 กำกับดูแลให้ผู้บริโภคได้รับความเป็นธรรม ในการอุปโภคบริโภคสินค้าและบริการ รวมทั้งส่งเสริมและพัฒนาให้ผู้บริโภคมีบทบาทในการพิทักษ์ประโยชน์ของตนเอง
 พัฒนาระบบตลาด รวมทั้งส่งเสริมการเพิ่มประสิทธิภาพการตลาดและตลาดในประเทศ เพื่อสร้างโอกาสการและความเป็นธรรมแก่เกษตรกร ผู้ผลิตที่เกี่ยวข้อง
 กำกับดูแลและส่งเสริมพัฒนาการประกอบธุรกิจการค้าในประเทศให้มีการแข่งขัน และมีการค้าที่เป็นธรรม
 ส่งเสริมและพัฒนาการชั่ง ตวง วัด ในทางการค้าให้เป็นมาตรฐานสากล กำกับดูแลและสอดส่องพฤติกรรมการใช้เครื่องชั่ง ตวง วัด ในการซื้อหรือขายสินค้าเกษตร และสินค้าอุปโภคให้เกิดความเป็นธรรม

 หน่วยงานในสังกัด 
 สำนักงานเลขานุการกรม
 สำนักกฎหมาย
 สำนักส่งเสริมและพัฒนาระบบตลาด
 สำนักจัดระบบราคาและปริมาณสินค้า
 สำนักงานกลางชั่งตวงวัด
 สำนักตรวจสอบและปฏิบัติการ
 สำนักสารสนเทศการค้าในประเทศ
 สำนักส่งเสริมการแข่งขันทางการค้า
 สำนักส่งเสริมการค้าสินค้าเกษตร
 กลุ่มตรวจสอบภายใน
 กลุ่มงานพัฒนาระบบบริหาร
 กองกิจการงานภูมิภาค
 กองพัฒนาระบบการค้า
# เจ้าหญิงมารียา ลูอีซาแห่งบัลแกเรีย
เจ้าหญิงมารียา ลูอีซาแห่งบัลแกเรีย (13 มกราคม พ.ศ. 2476 —) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 แห่งบัลแกเรียกับเจ้าหญิงโจวันนาแห่งอิตาลี พระองค์เป็นพระเซษฐภคินีใน พระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย

 พระประวัติ 
เจ้าหญิงมารียา ลูอีซาแห่งบัลแกเรียทรงประสูติที่กรุงโซเฟีย ประเทศบัลแกเรีย ในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2476 เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 แห่งบัลแกเรียกับเจ้าหญิงโจวันนาแห่งอิตาลี  ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 ซึ่งเป็นพระราชบิดาสทรงอาเจียนอย่างรุนแรงและเสด็จสวรรคตในวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2486 สิริพระชนมายุ 49 พรรษา หลังจากเสด็จไปพบปะกับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ผู้นำนาซีเยอรมนี ทำให้พระโสทรานุชาคือเจ้าชายซิเมออน ต้องครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย ซึ่งยังมีพระชนมายุ 6 พรรษา ทำให้ต้องผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแทนพระองค์ ซึ่งเป็นพระปิตุลาของพระองค์คือ เจ้าชายคิริลแห่งบัลแกเรีย

หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 บัลแกเรียถูกโจมตีโดยสหภาพโซเวียต เจ้าชายคิริลและคณะผู้สำเร็จราชการ, อดีตรัฐมนตรี 22 คน, ผู้แทนราษฎร 67 คน, ที่ปรึกษาพระราชวงศ์ 8 คนและเจ้าหน้าที่ระดับสูง 47 คน รวมถึงผู้ต่อต้านโซเวียตกว่าพันคนถูกสั่งประหารชีวิตทั้งหมด พระราชวงศ์ที่เหลือ ได้แก่ สมเด็จพระราชินีโจวันนา พระราชมารดา, พระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 พระอนุชา, เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งบัลแกเรีย และเจ้าหญิงยูโดเซียแห่งบัลแกเรีย พระปิตุจฉาได้รับการอนุญาตให้พำนักที่พระราชวังวรานา ในขณะที่ได้มีการแต่งตั้งคณะผู้สำเร็จราชการคอมมิวนิสต์ชุดใหม่ 

ในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2489 คณะผู้สำเร็จราชการชุดใหม่ได้มีมติให้ล้มล้างพระราชวงศ์บัลแกเรีย โดยให้พระราชวงศ์เตรียมตัว 1 เดือนเพื่อออกจากประเทศแต่เพียงวันเดียวคือในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2489 พระราชวงศ์ได้ถูกบังคับให้ออกจากบัลแกเรีย เจ้าหญิงมารียา ลูอีซาพร้อมพระมารดาและพระอนุชาได้เสด็จลี้ภัยไปยังอเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ ซึ่งพระอัยกาของพระนางคือ สมเด็จพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลีพำนักอยู่หลังจากทรงลี้ภัยจากอิตาลี และในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2494 รัฐบาลสเปนนำโดยจอมพลฟรันซิสโก ฟรังโกได้เชิญพระราชวงศ์ลี้ภัยที่ประเทศสเปน

เจ้าหญิงมารียา ลูอีซาทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายคาร์ลแห่งไลนิงเงินอย่างเป็นทางการในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ที่อมอร์บาช และอภิเษกตามศาสนพิธีในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ที่ คานส์ ทั้ง 2 พระองค์มีพระโอรส 2 พระองค์ ได้แก่
 เจ้าชายบอริสแห่งไลนิงเงิน (ประสูติ พ.ศ. 2503)
 เจ้าชายเฮอร์มันน์ ฟรีดริชแห่งไลนิงเงิน (ประสูติ พ.ศ. 2506)
เจ้าชายคาร์ลและเจ้าหญิงมารียา ลูอีซาทรงหย่าขาดกันในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2511

ในวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 ทรงอภิเษกสมรสกับ บรอนิสลอว์ โครว์บอก ที่โทรอนโต ประเทศแคนาดา ปัจจุบันทั้งคู่ประทับอยู่ที่ เมดิสัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ มีพระธิดา 1 พระองค์และพระโอรส 1 พระองค์ ได้แก่
 อเล็กซานดรา นาเด็จดา (เกิด พ.ศ. 2513)
 พอล อลาสแตร์ อันโตนี (เกิด พ.ศ. 2515)

ปัจจุบันเจ้าหญิงมารี หลุยส์ทรงเป็นสมาชิกในการจัดการดูแลมหาวิทยาลัยอเมริกันแห่งบัลแกเรีย
# พอร์ตเอลิซาเบท
พอร์ตเอลิซาเบท  หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า "Gqeberha" เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศแอฟริกาใต้ ตั้งอยู่ในจังหวัดอีสเทิร์นเคป ที่อยู่ห่างจากเมืองเคปทาวน์ทางตะวันออก 770 กิโลเมตร ชื่อของเมืองในภาษาอังกฤษมักเขียนย่อว่า พีอี (PE) และมีชื่อเล่นว่า เมืองแห่งความเป็นมิตร (The Friendly City) หรือเมืองแห่งลม (The Windy City) ยังเป็นเมืองท่าสำคัญทางทะเลของแอฟริกาใต้ ที่มีการค้าขายเพชร ผ้าขนสัตว์ ผลไม้ และยังมีอุตสาหกรรมที่สำคัญอย่าง รถยนต์ รวมถึงการผลิตรองเท้า เหล็ก การทำไม้ และด้านวิศวกรรมไฟฟ้า ยังมีการผลิตอาหาร การฟอกหน้า และเคมีภัณฑ์http://www.infoplease.com/ce6/world/A0839779.html และมักได้รับการเอ่ยถึงว่าเป็นเมืองหลวงกีฬาทางน้ำของแอฟริกา เมืองพอร์ตเอลิซาเบทก่อตั้งเป็นเมืองในปี ค.ศ. 1820
# นิวฮอลแลนด์ (ออสเตรเลีย)
นิวฮอลแลนด์ เป็นชื่อเรียกในประวัติศาสตร์ของทวีปเกาะออสเตรเลีย ชื่อดังกล่าวได้ถูกใช้หมายถึงออสเตรเลียเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1644 โดยนักเดินเรือชาวดัตช์ แอเบล แทสมัน ว่า โนวา ฮัลลันเดีย ตั้งชื่อตามจังหวัดหนึ่งของฮอลแลนด์ และเป็นชื่อที่ใช้กันมานานถึง 180 ปี ในปูมการสำรวจภูมิภาคของวิลเลียม แดมเปียร์ ก็ได้ใช้ชื่อนี้ด้วยเช่นกัน Dampier, William,(1981)  A voyage to New Holland : the English voyage of discovery to the South Seas in 1699 edited with an introduction by James Spencer. Gloucester : Alan Sutton. ISBN 0904387755 

หลังจากการก่อตั้งถิ่นฐานที่นิวเซาท์เวลส์ในปี ค.ศ. 1788 ซึ่งครอบคลุมส่วนตะวันออกของทวีป คำว่า นิวฮอลแลนด์ จึงมักถูกใช้หมายถึงดินแดนส่วนที่ยังไม่ผนวกเข้ากับนิวเซาท์เวลส์เท่านั้น ซึ่งก็คือ ดินแดนที่ในปัจจุบันคือรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย

ชื่อดังกล่าวเลิกใช้ หลังจากแมธธิว ฟลินเดอร์สได้ใช้คำว่าออสเตรเลียเรียกทวีปดังกล่าว และได้แนะนำให้ปรับใช้อย่างเป็นทางการ ในตอนแรก ข้อแนะนำดังกล่าวถูกปฏิเสธ แต่ในปี ค.ศ. 1824 การเปลี่ยนชื่อได้รับการอนุมัติอย่างเป็นทางการจากสหราชอาณาจักร แต่ในเนเธอร์แลนด์ Nieuw Holland ยังคงเป็นชื่อเรียกโดยตัวไปของภูมิภาคแห่งนี้จนกระทั่งปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่ในปัจจุบัน ไม่มีการใช้คำนี้อีกแล้ว โดยใช้คำว่า Australië ในความหมายถึงออสเตรเลียในปัจจุบัน
# สนามกีฬาโมเสสมาบีดา
สนามกีฬาโมเสสมาบีดา  เป็นสนามกีฬาในเมืองเดอร์บัน ประเทศแอฟริกาใต้ ตั้งชื่อตามโมเสส มาบีดา เลขาธิการใหญ่แห่งพรรคคอมมิวนิสต์แห่งแอฟริกาใต้ เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ระดับโลก เป็นหนึ่งในสนามที่ใช้ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010http://www.supersport.com/football/fixtures.aspx?id=275&db=1&y=2010&m=7 มีความจุ 70,000 คนในช่วงการแข่งขันฟุตบอลโลก และจะลดความจุเป็น 54,000 คน สำหรับการแข่งขันท้องถิ่น  บริเวณใกล้เคียงสนามกีฬายังมีอารีน่าในร่ม พิพิธภัณฑ์ฟุตบอล สถาบันกีฬา
# ทัณฑนิคม
ทัณฑนิคม  หมายถึงถิ่นฐานซึ่งใช้สำหรับเนรเทศนักโทษและแยกพวกเขาจากประชากรส่วนใหญ่โดยการส่งตัวนักโทษเหล่านี้ไปยังสถานที่ที่อยู่ห่างไกล ซึ่งส่วนใหญ่มักเป็นเกาะหรือดินแดนอาณานิคมที่อยู่ไกลออกไป คำดังกล่าวมักหมายถึงประชาคมนักโทษซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของนักโทษหรือผู้ว่าการซึ่งมีอำนาจเด็ดขาด ในทางประวัติศาสตร์ ทัณฑนิคมมักจะเป็นสถานที่ซึ่งมีการใช้แรงงานนักโทษในดินแดนของรัฐ (หรือส่วนใหญ่คืออาณานิคม) ซึ่งเศรษฐกิจอย่างไม่พัฒนา และมีขนาดใหญ่กว่า "ฟาร์มในคุก" อย่างมาก ในทางปฏิบัติแล้ว ทัณฑนิคมมีความเหนือกว่าประชาคมทาสเพียงเล็กน้อยเท่านั้น จักรวรรดิอังกฤษ จักรวรรดิฝรั่งเศส และจักรวรรดิอาณานิคมอื่น ๆ มักจะใช้ทวีปอเมริกาเหนือ และส่วนอื่น ๆ ของโลกเป็นทัณฑนิคมสำหรับโทษที่แตกต่างกัน ซึ่งบางครั้งอยู่ในฐานะความจำยอม การผูกมัดหรือการจัดการที่คล้ายคลึงกัน

 ลักษณะโดยทั่วไป 

การปกครองภายในนิคมมักจะเต็มไปด้วยความโหดร้าย และบางครั้งรวมไปถึงการลงโทษทางกายอย่างรุนแรง ดังนั้น ถึงแม้ว่าบรรดานักโทษจะไม่ได้รับการตัดสินให้ถูกประหารชีวิต แต่ก็มีจำนวนมากที่เสียชีวิตจากความอดอยาก โรคระบาด ความละเลยทางการแพทย์ การใช้แรงงานหนัก หรือในระหว่างพยายามหลบหนี

ในระบบทัณฑนิคม นักโทษจะถูกส่งตัวออกไปไกล ๆ เพื่อป้องกันความพยายามในการหลบหนีและเพื่อตัดกำลังใจในการกลับมายังบ้านเกิดของตนหลังจากโทษหมดลง ทัณฑนิคมมักจะตั้งอยู่ในพื้นที่อันห่างไกลซึ่งไม่ได้การต้อนรับ ที่นั่น พวกเขาจะต้องใช้แรงงานโดยไม่ได้รับค่าจ้างซึ่งเอื้อประโยชน์ต่อประเทศแม่ก่อนที่แรงงานจะอพยพเข้ามาในพื้นที่ หรือนักโทษอาจต้องใช้แรงงานต่อไปหลังจากนั้น เนื่องจากค่าใช้จ่ายที่ถูกกว่ามาก อันที่จริงแล้ว บางคน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนจน) มักจะถูกตัดสินให้ต้องกลายมาเป็นแรงงานราคาถูกจำนวนมาก

 จักรวรรดิอังกฤษ 

อังกฤษได้ใช้ทวีปอเมริกาเหนือเป็นทัณฑนิคมผ่านทางระบบของคนงานขึ้นบัญชี ผู้ต้องโทษจะถูกส่งตัวโดนพ่อค้าและขายทอดตลาดไปยังเจ้าของที่ดินเมื่อไปถึงอาณานิคม มีการประมาณกันว่ามีผู้ต้องโทษชาวอังกฤษกว่า 50,000 คนถูกส่งตัวไปยังอาณานิคมอเมริกา ซึ่งอาจคิดเป็นหนึ่งในสี่ของจำนวนผู้อพยพออกนอกอังกฤษระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 เมื่ออังกฤษไม่สามารถส่งนักโทษไปยังทวีปอเมริกาเหนือได้อีกหลังจากการปฏิวัติอเมริกาในคริสต์ทศวรรษ 1780 อังกฤษจึงได้หันไปเริ่มใช้ออสเตรเลียเป็นทัณฑนิคมแทน ซึ่งรวมไปถึงเกาะนอร์ฟอล์ก แทสมาเนีย และนิวเซาท์เวลส์ หากปราศจากการจัดสรรของแรงงานผู้ต้องโทษไปยังเกษตรกร ผู้ครอบครองที่ดินเพาะปลูก และโครงการของรัฐบาล อย่างเช่น การสร้างถนน ไปเสียแล้ว การยึดครองออสเตรเลียเป็นอาณานิคมก็คงจะไม่อาจเกิดขึ้นได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อพิจารณาจากการสิ้นเปลืองไปกับแรงงานซึ่งมิใช่ผู้ต้องโทษอันเกิดจากนักขุดทองจำนวนมากซึ่งเกิดขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1800
# ห้ามจัดเก็บภาษีหากไม่มีผู้แทน
"ไม่ควรจัดเก็บภาษีหากไม่จัดให้มีผู้แทน" หรือ "ไม่จ่ายภาษีหากไม่มีผู้แทน"  เริ่มเป็นสโลแกนซึ่งเกิดขึ้นระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1750 และ 1760 ที่สรุปความเดือดร้อนของชาวอาณานิคมอังกฤษในสิบสามอาณานิคม ซึ่งได้กลายมาเป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญของการปฏิวัติอเมริกา กล่าวโดยสรุป ชาวอาณานิคมจำนวนมากเชื่อว่าการขาดผู้แทนโดยตรงในรัฐสภาอังกฤษที่ห่างเหิน ถือว่าเป็นการปฏิเสธสิทธิความเป็นชาวอังกฤษของพวกเขาอย่างผิดกฎหมาย ดังนั้น กฎหมายที่บังคับให้ชาวอาณานิคมจ่ายภาษี (ซึ่งเป็นกฎหมายประเภทที่ส่งผลกระทบต่อชีวิตมากที่สุด) และกฎหมายอื่น ๆ ซึ่งมีผลบังคับใช้เฉพาะในอาณานิคมเท่านั้น จึงไม่เป็นไปตามรัฐธรรมนูญ ในเวลาปัจจุบัน ได้มีการใช้สโลแกนดังกล่าวในกลุ่มคนอื่น ๆ ในหลายประเทศในข้อพิพาทที่คล้ายคลึงกัน

วลี No taxation without representation สามารถสืบไปได้ว่าเป็นสาเหตุของสงครามกลางเมืองอังกฤษ โดยจอห์น แฮมพ์เดน กล่าวว่า "พระมหากษัตริย์อังกฤษไม่มีสิทธิ์จะร้องขอ ประชาชนชาวอังกฤษต่างก็มีสิทธิ์ปฏิเสธได้" ในกรณีเรือเงิน

 การปฏิวัติอเมริกา 

วลี "No Taxation Without Representation!" ประดิษฐ์ขึ้นโดยนักบวช โจนาธาน เมย์ฮิว ระหว่างการเทศน์ครั้งหนึ่งในบอสตัน ค.ศ. 1750 ในปี ค.ศ. 1765 ได้มีการใช้วลีดังกล่าวในบอสตัน แต่ไม่มีผู้ใดทราบแน่ชัดว่าใครเป็นผู้ใช้คนแรก นักการเมืองบอสตัน เจมส์ โอติส มักจะหยิบยกวลีดังกล่าวไปพูดเสมอ โดยว่า "ไม่จ่ายภาษีหากไม่มีผู้แทนคือทรราช"Daniel A. Smith, Tax Crusaders and the Politics of Direct Democracy (1998), 21-23 

รัฐสภาอังกฤษได้ควบคุมการค้าอาณานิคมและตั้งภาษีสินค้านำเข้าและส่งออกตั้งแต่ ค.ศ. 1660Unger, pg. 87 ภายในคริสต์ทศวรรษ 1760 ชาวอเมริกันได้ถูกตัดสิทธิทางประวัติศาสตร์John C. Miller, Origins of the American Revolution. 1943. pp. 31, 99, 104 ตาม พระราชบัญญัติสิทธิ ค.ศ. 1689 ไม่อนุญาตให้มีการเก็บภาษีนอกเหนือจากจะได้รับความยินยอมจากรัฐสภา นับตั้งแต่ชาวอาณานิคมไม่มีผู้แทนในรัฐสภาอังกฤษ ภาษีจึงได้ละเมิดการรับประกันสิทธิความเป็นชาวอังกฤษ