wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ทรายสีเพลิง
ทรายสีเพลิง เป็นนวนิยายที่แต่งโดย ปิยะพร ศักดิ์เกษม ซึ่งเป็นนามปากกาของนันทพร ศานติเกษม ทรายสีเพลิงได้รับการตีพิมพ์ลงในนิตยสารสกุลไทย ในปี พ.ศ. 2535 ก่อนที่จะรวมเล่มในปี พ.ศ. 2536 แล้วยังได้รับรางวัลชมเชยประเภทนวนิยาย จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2537

นวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกนำมาดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ทั้งหมด 2 ครั้ง ได้แก่ พ.ศ. 2539 และ พ.ศ. 2557 โดยครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539 นำแสดงโดย ลลิตา ปัญโญภาส, วิลลี่ แมคอินทอช, ยุทธพิชัย ชาญเลขา, สินิทธา บุญยศักดิ์ และเพ็ญเพชร เพ็ญกุล และครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2557 นำแสดงโดย อารยา เอ ฮาร์เก็ต, ณัฐวุฒิ สกิดใจ, ชาคริต แย้มนาม, นิษฐา คูหาเปรมกิจ, มยุรา เศวตศิลา, เพ็ญพักตร์ ศิริกุล, ธีรเดช เมธาวรายุทธ กำกับยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์ บทละครเขียนโดยศัลยา 13 ถึง 14 ตอน แต่เขียนได้ไม่จบ ภายหลังมีการรื้อบทใหม่ทั้งหมด

 นักแสดงนำในแต่ละปี 
 ละครโทรทัศน์  พ.ศ. 2539  พ.ศ. 2557  สถานีออกอากาศ  ช่อง 3  ผู้จัดละคร   วรายุธ มิลินทจินดา  ยศสินี ณ นครมยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช บทโทรทัศน์   ภาสุรี สนิทวงศ์ ณ อยุธยาพงศ์สนิท สนิทวงศ์ ณ อยุธยา  ศัลยา สุขะนิวัตติ์วรรณวิภา สามงามแจ่ม  ผู้กำกับการแสดง  มารุต สาโรวาท  ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์  ศรุตา พรหมมาศนารายณ์(ทราย) / แซนดี้ ดาร์ลตัน  ลลิตา ปัญโญภาสอารยา เอ ฮาร์เก็ต บุรี (บี)  ยุทธพิชัย ชาญเลขา  ณัฐวุฒิ สกิดใจ  ฌาณ (ชาร์ลส์ หว่อง)  วิลลี่ แมคอินทอช  ชาคริต แย้มนาม  พัชระ เตชะสิทธนะวัฒน์  เพ็ญเพชร เพ็ญกุล  ธีรเดช เมธาวรายุทธ  ศรวณีย์ พรหมมาศนารายณ์ (ลูกศร) สินิทธา บุญยศักดิ์  นิษฐา คูหาเปรมกิจ เสาวนีย์ พรหมมาศนารายณ์  กาญจนาพร ปลอดภัย มยุรา เศวตศิลา  ดวงตา ดาร์ลตัน  ดวงตา ตุงคะมณี  เพ็ญพักตร์ ศิริกุล  ศก พรหมมาศนารายณ์  เวนย์ ฟอลโคเนอร์ ดิลก ทองวัฒนา  นอร์แมน หว่อง  สุเชาว์ พงษ์วิไล  ทนงศักดิ์ ศุภการ  อลัน  จีรุตม์ ณ นคร  จิรายุ ตันตระกูล  ลิซ่า กนกพร โลศิริ  พิตต้า ณ พัทลุง  คุณแพร  นีรนุช ปัทมสูต  สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ  ป้าทิศ (อุทิศ)  น้ำเงิน บุญหนัก  พิศมัย วิไลศักดิ์ สุนทรี (แม่ของบุรี)  สุกัญญา นาคสนธิ์  มยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช เขต (พ่อของบุรี)  สมภพ เบญจาธิกุล  เศรษฐา ศิระฉายา หม่อมเจ้าหญิงเพกา (ท่านหญิงเพกา) (2539) /คุณหญิงเพกา (2557) (แม่เสาวนีย์) จารุวรรณ ปัญโญภาส  ดวงใจ หทัยกาญจน์ แอนน์ (แม่ของฌาณ)  อรสา พรหมประทาน  รุ่งนภา กิตติวัฒน์ กี้    ศิขรินธาร พลายเถื่อน ติ่ง    นิติ ชัยชิตาทร จ้อย    สนธยา ชิดมณี ป๊อก    ปราโมทย์ เทียนชัยเกิดศิลป์ ชีวิน    จิรัสย์ จวบสมัย แต้ว    ฐิภารินทร์ ยอดธนาสวัสดิ์     นนท์ หาญตระกูล คุณหญิงมาริกา โสภาสว่างวงศ์   อรสา พรหมประทาน คุณหญิงศิริ พรหมมาศนารายณ์   กัณฑรีย์ สิมะเสถียร  จารุวรรณ ปัญโญภาส ครูนารี (ยายของบุรี) สินีนาฏ โพธิเวส  โฉมฉาย ฉัตรวิไล ดอน ดาร์ลตัน  (พ่อเลี้ยงทราย) อดุลย์ ดุลยรัตน์  เคน สตรุทเกอร์ ทราย (วัย 5 ขวบ)  ด.ญ.ปภัสสร เจริญพิสัยสุข  ด.ญ.เอมิลี่ เจนโจนส์ ทราย (วัย 10 ขวบ)  ด.ญ.อภิชญา ธเนศธนพงศ์  ด.ญ.ณพัศพร บุญธรรมรัตน์ ดวงตา (วัยเด็ก)  ด.ญ.ธันย์ชนก นาคปานเสือ  - ศก (วัยเด็ก)  ด.ช.สุทธิศักดิ์ ธรรมยิ่งยศ  - ลูกศร (วัยเด็ก)  ด.ญ.วิชญา ธเนศธนพงศ์  ด.ญ.อิรยา พุ่มประจำ บุรี (วัยเด็ก)  ด.ช.คัมภีร์ พุ่มอ่อน  ด.ช.วสุธร พันธ์พาณิชย์ ฌาน (วัยเด็ก)  ด.ช.ไพศาล ประสานพงศ์  -
# กระดูกเนื้อโปร่ง
กระดูกเนื้อโปร่ง, กระดูกฟ่าม, กระดูกฟองน้ำ, หรือกระดูกพรุน  เป็นเนื้อเยื่อกระดูกชนิดหนึ่งซึ่งมีความหนาแน่นและความแข็งแกร่งน้อยกว่า แต่มีพื้นที่ผิวมากกว่า กระดูกชนิดนี้มีลักษณะโปร่งคล้ายเส้นใยสานกันจะอยู่ภายในโพรงของกระดูกยาว ชั้นนอกของกระดูกเนื้อโปร่งจะประกอบด้วยไขกระดูกแดง (red bone marrow) ซึ่งเป็นแหล่งที่ผลิตองค์ประกอบของเลือด (ที่เรียกกันว่า การกำเนิดเซลล์เม็ดเลือด (hematopoiesis)) กระดูกเนื้อโปร่งนี้จะเป็นที่อยู่ของหลอดเลือดแดงและหลอดเลือดดำ

เนื้อเยื่อกระดูกอีกชนิดหนึ่งเรียกว่า กระดูกเนื้อแน่น (cortical bone) ซึ่งจัดเรียงตัวเป็นผิวแข็งชั้นนอกของกระดูก

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Article with some info on spongy bone 
  - "Cartilage and Bone and Bone Histogenesis: trabecular, woven and lamellar bone"
 
 Histology at OU 69_02 - Femur
# พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1
พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1 แห่งอังกฤษ หรือ พระเจ้าเอ็ดมันด์ผู้อาวุโส  หรือ พระเจ้าเอ็ดมันด์ผู้ยุติธรรม  (ค.ศ. 922 - 26 พฤษภาคม  ค.ศ. 946) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์เวสเซกซ์ของราชอาณาจักรอังกฤษ  

พระเจ้าเอ็ดมันด์เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ ค.ศ. 922 ที่เวสเซ็กซ์ อังกฤษ เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส และ อีดกิฟูแห่งเคนต์ และเป็นพระราชอนุชาของพระเจ้าแอเทลสแตนแห่งอังกฤษ ทรงอภิเสกสมรสครั้งแรกกับเอลฟ์จิฟูแห่งชาฟท์สบรี และครั้งที่สองกับเอเธลเฟลดแห่งดาเมอแรม ครองราชย์ระหว่างวันที่  27 ตุลาคม ค.ศ. 939 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม  ค.ศ. 946

เมื่อพระเจ้าแอเทลสแตนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 939 พระเจ้าเอ็ดมันด์ก็เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเชษฐา หลังจากที่ขึ้นครองราชย์ก็ทรงประสพปัญหาทางทหารหลายด้านที่เป็นอันตรายต่อราชอาณาจักร พระเจ้าโอลาฟที่ 1 แห่งดับลินทรงได้รับชัยชนะต่อนอร์ทธัมเบรียและรุกรานมาทางมิดแลนดส์ เมื่อพระเจ้าโอลาฟเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 942 พระเจ้าเอ็ดมันด์ก็ยึดมิดแลนดส์คืน ในปี ค.ศ. 943 ทรงเป็นพ่อทูลหัวของพระเจ้าโอลาฟแห่งยอร์ค ในปี ค.ศ. 944 พระเจ้าเอ็ดมันด์ก็ทรงได้รับความสำเร็จในการกู้นอร์ทธัมเบรียคืน ในปีเดียวกันหลังจากที่พระเจ้าโอลาฟแห่งยอร์คผู้เป็นพันธมิตรของพระเจ้าเอ็ดมันด์ก็ทรงสูญเสียราชบัลลังก์ พระองค์ก็เสด็จไปเป็นพระเจ้าแผ่นดินของดับลินในไอร์แลนด์ ในพระนามว่าโอลาฟ คิวอารัน (Olaf Cuaran หรือ Amlaíb Cuarán) ในปี ค.ศ. 945 พระเจ้าเอ็ดมันด์ทรงได้รับชัยชนะต่อดินแดนสตรัธไคลด์ (Strathclyde) แต่ทรงสละสิทธิ์บริเวณที่ทรงยึดครองให้กับพระเจ้ามัลคอล์มที่ 1 แห่งสกอตแลนด์เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับข้อตกลงในสนธิสัญญาที่ทั้งสองฝ่ายให้การสนับสนุนต่อกันและกันในทางทหาร พระเจ้าเอ็ดมันด์ทรงมีนโยบายที่จะรักษาความมั่นคงและความสงบระหว่างพรมแดนอังกฤษและสกอตแลนด์  

พระเจ้าเอ็ดมันด์ถูกปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 946 ระหว่างเหตุทะเลาะวิวาทกับโจรนามว่าเลโอฟา ขณะที่ทรงร่วมงานฉลองที่ปราสาทพัคเคิลเชิร์ชทรงเห็นเลโอฟาในกลุ่มผู้ร่วมงานจึงทรงพยายามไล่แต่เลโอฟาไม่ยอมออกจากงาน พระเจ้าเอ็ดมันด์และที่ปรึกษาจึงทรงต่อสู้กับเลโอฟา ทั้งพระเจ้าเอ็ดมันด์และเลโอฟาเสียชีวิต เมื่อพระเจ้าเอ็ดมันด์เสด็จสวรรคตพระราชอนุชาก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเอเดรดแห่งอังกฤษ

พระราชบุตรพระเจ้าเอ็ดมันด์ได้แก่:
 พระเจ้าเอ็ดวี กษัตริย์แห่งอังกฤษระหว่าง ค.ศ. 955 - ค.ศ. 957 และกษัตริย์ในบริเวณเวสเซกซ์ และ ราชอาณาจักรเคนต์ ระหว่าง ค.ศ. 957 จวบจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 959 

 พระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ กษัตริย์แห่งเมอร์เซีย และ นอร์ทัมเบรีย ระหว่าง ค.ศ. 957 จวบจนการเสด็จสวรรคตของพระเชษฐาใน ค.ศ. 959 หลังจากนั้นก็ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษระหว่าง ค.ศ. 959 ถึงปี ค.ศ. 975

 สายพระราชตระกูล 
thumb|550px|center
# ร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมือง ค.ศ. 1689
ร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมือง ค.ศ. 1689ราชบัณฑิตยสถาน, สารานุกรมประเทศในทวีปยุโรป ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, ราชบัณฑิตยสถาน, 2550, หน้า 251  หรือที่มีชื่อเต็มว่า “พระราชบัญญัติประกาศสิทธิและเสรีภาพของพสกนิกรและการสืบราชสันตติวงศ์”  เป็นพระราชบัญญัติที่รัฐสภาแห่งอังกฤษประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1689 ซึ่งถือกันว่าเป็นกฎหมายหนึ่งที่เป็นรากฐานของกฎหมายรัฐธรรมนูญของประเทศอังกฤษที่นอกเหนือไปจากมหากฎบัตร พระราชบัญญัติการสืบสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 และกฎหมายอื่น ๆ ที่ประกาศใช้มาโดยรัฐสภาแห่งอังกฤษ นอกจากนั้นพระราชบัญญัติสิทธิ ค.ศ. 1689 ก็ยังเป็นรากฐานของกฎหมายอันสำคัญหลายฉบับของบรรดาประเทศในเครือจักรภพอีกด้วย เช่น พระราชบัญญัติว่าด้วยการประกาศสิทธิ ค.ศ. 1689 (Claim of Right Act 1689) ของประเทศนิวซีแลนด์และประเทศแคนาดา

สาระสำคัญของร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวเป็นการรับรองสิทธิพื้นฐานของประชาชนของราชอาณาจักร สิทธิดังกล่าวก็ยังถือปฏิบัติอยู่จนกระทั่งทุกวันนี้และไม่แต่จะมีผลต่อพสกนิกรชาวอังกฤษเท่านั้นแต่ยังต่อพสกนิกรภายใต้อาณาจักรที่อยู่ภายในร่มเครือจักรภพด้วย โดยให้การรับรองพสกนิกรแห่งประเทศอังกฤษให้มีสิทธิที่จะทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาต่อพระมหากษัตริย์ และมีสิทธิที่จะชักอาวุธเพื่อป้องกันตนเอง นอกจากนี้ ยังบัญญัติไว้อีกว่าพระราชกิจของพระมหากษัตริย์ในอันที่เกี่ยวข้องกับราชการบ้านเมืองต้องได้รับอนุมัติจากรัฐสภาแห่งอังกฤษก่อนจึงจะมีผลบริบูรณ์

ที่มา
ระหว่างการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ เจ้าชายวิลเลียมแห่งออเรนจ์จากประเทศเนเธอร์แลนด์ทรงได้รับการอัญเชิญจากขุนนางอังกฤษให้เข้ามารุกรานราชอาณาจักร พระองค์เสด็จขึ้นฝั่งอังกฤษเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1688  พระเจ้าเจมส์ที่ 2 ทรงพยายามต่อต้านแต่ไม่เป็นผล และในที่สุดพระองค์ก็ต้องเสด็จลี้ภัยออกไปจากพระราชวังเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1688 รัชกาลพระเจ้าเจมส์ที่ 2 จึงสิ้นสุดลงแต่เพียงเท่านั้น

เจ้าชายวิลเลียมแห่งออเรนจ์ และเจ้าหญิงแมรีแห่งอังกฤษ ทรงปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษรัชกาลใหม่โดยทรงปกครองร่วมกัน

ทั้งนี้ ก่อนที่ทั้งสองพระองค์จะเสด็จขึ้นทรงราชย์ รัฐสภาแห่งอังกฤษได้นำร่างพระราชบัญญัติสิทธิฉบับนี้มาทูลเกล้าฯ ถวายเพื่อทรงพระราชวิจารณ์ ทรงเห็นพ้องด้วยและพระราชทานพระราชานุมัติให้ประกาศใช้ได้ รัฐสภาจึงลงมติเห็นชอบด้วยในอันที่จะให้ทั้งสองพระองค์เสด็จขึ้นทรงราชย์

อนึ่ง ในปีเดียวกัน รัฐสภาแห่งสกอตแลนด์ก็ได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยการประกาศสิทธิ ค.ศ. 1689 เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1689 พระราชบัญญัตินี้มีเนื้อหาสาระใกล้เคียงกับพระราชบัญญัติสิทธิ ค.ศ. 1689 ของอังกฤษดังกล่าว โดยความตอนหนึ่งว่า ให้เจ้าชายวิลเลียมแห่งออเรนจ์และเจ้าหญิงแมรีแห่งอังกฤษเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ด้วย
# โยโย มา
โยโย มา  นักดนตรีสัญชาติอเมริกันเชื้อสายจีน เป็นนักเดี่ยวเชลโลที่มีชื่อเสียง เกิดเมื่อ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2498 ที่ปารีส พ่อของเขาเป็นนักไวโอลินและแม่เป็นนักร้อง เมื่อตอนเด็กเขาเริ่มเล่นไวโอลิน วิโอลา และ ในที่สุดเลือกที่จะเล่นเชลโล

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 http://www.yo-yoma.com
# กะหล่ำปลี
กะหล่ำปลี หรือ กะหล่ำใบ เป็นชื่อไม้ล้มลุกชนิด Brassica oleracea L. var. capitata  ในวงศ์ Cruciferae มีสัณฐานกลม ส่วนใหญ่สีเขียว แต่สีอื่นก็มี อาทิ ขาวและม่วง มีถิ่นกำเนิดอยู่แถวเมดิเตอเรเนียน ต่อมาแพร่กระจายทั่วไป แขนงที่งอกใหม่จากต้นกะหล่ำปลีหลังจากเก็บเกี่ยวแล้ว เรียกว่า ยอดผัก หรือ ผักแขนง

 ที่มาของชื่อ 
ชื่อของกะหล่ำปลี คำว่ากะหล่ำ เพี้ยนมาจากภาษาไหหลำคือ "" และคำว่าปลี จากภาษาแต้จิ๋วคือ "" ภาษาจีนกลางเรียกว่า เจวี่ยนซินช่าย  และภาษาจีนไถวานเรียกว่าเกาลี่ช่าย 

 สายพันธุ์ 
แยกได้เป็นสามสายพันธุ์ คือ

 กะหล่ำปลีขาว เช่น พันธุ์โคเปนเฮเกนมาร์เก็ต และพันธุ์ โกลเดน เอเคอร์
 กะหล่ำปลีม่วง หรือกะหล่ำปลีแดง ใบเป็นสีแดงทับทิม ขึ้นดีในที่อากาศหนาวเย็น
 กะหล่ำปลีใบย่น ผิวใบหยิกย่น ต้องการอากาศหนาวเย็นพิเศษ

 สารอาหาร 
ในกะหล่ำปลีมีสารเอส-เมทิลเมไธโอนีน (S-methylmethionine, SMM) สามารถรักษาโรคกระเพาะอาหารและมีสารกอยโตรเจนที่ซึ่งเป็นสาเหตุของโรคคอพอก นอกจากนั้นยังพบว่ามีสารต้านมะเร็งโดยเฉพาะหยุดยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็งลำไส้ มีการวิจัยพบกะหล่ำปลีใช้ประคบเต้านมลดปวดแก้นมคัดแม่หลังคลอด
# อาณาจักรพม่า
อาณาจักรพม่า สามารถหมายถึง

 อาณาจักรพุกาม (ราชวงศ์พุกาม)
 อาณาจักรตองอู (ราชวงศ์ตองอู)
 อาณาจักรโก้นบอง (ราชวงศ์โก้นบอง)

 
พ
# อะฟลาทอกซิน
thumb|สูตรโครงสร้างของอะฟลาทอกซิน G1
อะฟลาทอกซิน  เป็นสารเคมีมีพิษและก่อมะเร็งที่ผลิตจากราบางชนิด (Aspergillus flavus และ Aspergillus parasiticus) ซึ่งเจริญในดิน พืชพรรณที่ย่อยสลาย ฟางและเมล็ดพืช มักพบในโภคภัณฑ์สำคัญที่เก็บอย่างไม่เหมาะสม เช่น มันสำปะหลัง พริกไทย ข้าวโพด เมล็ดฝ้าย ข้าวเดือย ถั่วลิสง ข้าวฟ่าง เมล็ดดอกทานตะวัน ผลเปลือกแข็งเมล็ดเดียว ข้าวสาลี และเครื่องเทศหลายชนิด เมื่ออาหารที่ปนเปื้อนถูกแปรรูป อะฟลาทอกซินจะเข้าสู่แหล่งอาหารทั่วไปซึ่งมีการพบทั้งในอาหารคนและสัตว์ เช่นเดียวกับในอาหารสัตว์สำหรับสัตว์ทางการเกษตร สัตว์ที่ได้อาหารที่ปนเปื้อนสามารถผ่านผลิตภัณฑ์การแปลงอะฟลาทอกซินสู่ไข่ ผลิตภัณฑ์นมและเนื้อสัตว์ได้

เด็กได้รับผลกระทบจากการสัมผัสอะฟลาทอกซินมากเป็นพิษ ทำให้การเติบโตช้า พัฒนาการช้า ตับเสียหายและมะเร็งตับ ผู้ใหญ่มีความทนต่อการสัมผัสมากกว่า แต่ก็ยังมีความเสี่ยง ไม่มีสัตว์ชนิดใดมีภูมิต้านทาน อะฟลาทอกซฺนจัดเป็นสารก่อมะเร็งได้มากที่สุดชนิดหนึ่งเท่าที่ทราบ หลังเข้าสู่ร่างกาย อะฟลาทอกซินจะถูกตับสร้างและสลายเป็นสารตัวกลางอีพอกไซด์กัมมันต์หรือถูกย่อยสลายด้วยน้ำกลายเป็นอะฟลาทอกซิน เอ็ม1 ซึ่งเป็นอันตรายน้อยกว่า

อะฟลาทอกซินส่วนใหญ่ได้จากการกิน แต่อะฟลาทอกซินชนิดบี1 ซึ่งเป็นพิษมากที่สุด สามารถผ่านเข้าทางผิวหนังได้

ค่าระดับการแสดงฤทธิ์ที่องค์การอาหารและยาสหรัฐ (FDA) กำหนดสำหรับอะฟลาทอกซินในอาหารหรืออาหารสัตว์อยู่ที่ 20 ถึง 300 ส่วนต่อพันล้านส่วน FDA ยังสามารถประกาศเรียกคืนอาหารคนและสัตว์ได้เป็นมาตรการล่วงหน้าเพื่อป้องกันการสัมผัส

คำว่า "อะฟลาทอกซิน" มาจากชื่อของราตัวหนึ่งที่ผลิตสารนี้ คือ Aspergillus flavus มีการประดิษฐ์คำนี้ประมาณ ค.ศ. 1960 หลังการค้นพบว่าสารนี้เป็นบ่อเกิดของ "โรคไก่งวงเอกซ์" อัฟลาทอกซินเป็นพิษเห็ดรากลุ่มใหญ่กลุ่มหนึ่ง
# กระดูกต้นขา
กระดูกต้นขา  เป็นกระดูกยาวที่อยู่ภายในต้นขา (thigh) ในมนุษย์ถือว่าเป็นกระดูกที่ยาวที่สุด มีปริมาตรมากที่สุด และแข็งแรงที่สุด ความยาวของกระดูกต้นขาโดยเฉลี่ยของมนุษย์ประมาณ 48 เซนติเมตร และเส้นรอบวงโดยเฉลี่ย 2.34 ซม. และสามารถรับน้ำหนักได้ถึง 30 เท่าของน้ำหนักผู้ใหญ่ กระดูกนี้รับเข้ากับส่วนของสะโพก (ที่เบ้าหัวกระดูกต้นขา (acetabulum)) และส่วนของเข่า

 แอ่งระหว่างคอนไดล์ 

แอ่งระหว่างคอนไดล์  เป็นแอ่งกระดูกที่อยู่ระหว่างคอนไดล์ (condyles) ที่ส่วนปลายของกระดูกต้นขา ซึ่งรับเข้ากับเนินระหว่างคอนไดล์ (intercondylar eminence) บนผิวบนของกระดูกแข้ง บริเวณของกระดูกแข้งดังกล่าวประกอบด้วยบริเวณโพสทีเรียร์ อินเตอร์คอนไดลาร์ (posterior intercondylar area) และบริเวณแอนทีเรียร์ อินเตอร์คอนไดลาร์ (anterior intercondylar area) ซึ่งเป็นที่ที่เอ็นแอนทีเรียร์ครูชิเอท (anterior cruciate) และเอ็นโพสทีเรียร์ครูชิเอท (posterior cruciate) มายึดเกาะตามลำดับ

 ภาพอื่นๆ
# เอ็ดมันด์ แฮลลีย์
เอ็ดมันด์ แฮลลีย์  (8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1656 - 14 มกราคม ค.ศ. 1742) เป็นนักดาราศาสตร์ นักคณิตศาสตร์ นักวิชาการฝนดาวตก และนายแพทย์ชาวอังกฤษ เป็นผู้คำนวณและทำนายการปรากฏตัวของดาวหางแบบมีคาบโคจรได้สำเร็จเป็นครั้งแรก โดยเขาเสนอว่า ดาวหางที่ปรากฏในปี ค.ศ. 1531, 1607 และ 1682 น่าจะเป็นดาวหางดวงเดียวกัน และจะกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งในปี ค.ศ. 1759 การคำนวณและทำนายของเขาถูกต้อง แต่น่าเสียดายที่เขามีชีวิตอยู่ไม่ทันเห็นดาวหางแฮลลีย์ที่เขาได้ทำนายไว้ ดาวหางดวงนั้นจึงได้ชื่อตามชื่อของเขาว่า ดาวหางแฮลลีย์ นับเป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรดวงแรกที่มีการค้นพบ
# สะบ้า
สะบ้า อาจหมายถึง
 สะบ้า (พืช) ไม้เถาชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Entada rheedii Spreng.
 สะบ้า (การละเล่น) การละเล่นของไทยโดยใช้ลูกสะบ้าหรือของกลม ๆ ทอย
 กระดูกสะบ้า หรือ สะบ้าหัวเข่า กระดูกกลม ๆ แบน ๆ อยู่บริเวณหัวเข่า
# รัฐแอลเบอร์ตา
รัฐแอลเบอร์ตา คือรัฐหนึ่งของประเทศแคนาดา ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศ เป็นหนึ่งในสองรัฐของประเทศที่ไม่มีส่วนที่ติดกับทะเล รัฐแอลเบอร์ตาจัดเป็นรัฐที่เจริญในด้านต่าง ๆ มากที่สุดใน 3 รัฐบนทุ่งหญ้าแพร์รีของแคนาดา 

รัฐแอลเบอร์ตาเป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่คล้ายกับประเทศฝรั่งเศสและรัฐเท็กซัสของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมีประชากรอาศัยอยู่ราว ๆ 3.7 ล้านคน ในปี ค.ศ. 2009 รัฐแอลเบอร์ตาถูกจัดตั้งขึ้นเป็นขึ้นในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1905 (ปี พ.ศ. 2448) 

รัฐแอลเบอร์ตามีเมืองหลวงชื่อว่าเอดมันตัน ตั้งอยู่บริเวณภาคกลางตอนล่างของรัฐ โดยมีระยะทางประมาณ 300 กิโลเมตร (190 ไมล์) และติดต่อกับเมืองแคลกะรีทางตอนใต้ นอกจากนี้รัฐแอลเบอร์ตายังเป็นศูนย์กลางทางการค้าและการคมนาคมที่สำคัญของประเทศแคนาดา
# อาณาจักรมอญ
อาณาจักรมอญ หรือ รามัญเทศะ เป็นอาณาจักรของชนชาติมอญซึ่ง อาจแบ่งได้เป็น 3 ยุค 

ยุคแรกคือยุคราชวงศ์สะเทิม อาณาจักรสุธรรมวดี มีกษัตริย์ปกครอง 59 พระองค์ เริ่มจากสมัยพระเจ้าสีหราชา มาจนถึงสมัยพระเจ้ามนูหา เชื่อว่ายุคนี้ครอบครองพื้นที่ได้ ทั้งทวารวดีและสะเทิม ยุคแรกสิ้นสุดลงเมื่อพระเจ้าอโนรธาแห่งอาณาจักรพุกาม ยกทัพมาตีเมืองสะเทิมในสมัยพระเจ้ามนูหะHtin Aung 1967: 32–33 ซึ่งนักประวัติศาสตร์ไทยบางท่านเชื่อว่าพระเจ้าอโนรธาน่าจะยกมาตีถึงนครปฐม

ยุคที่สองคือยุคราชวงศ์เมาะตะมะ-หงสาวดี หรือยุคอาณาจักรหงสาวดี เริ่มจากสมัยที่พม่าซึ่งอ่อนแอจากการรุกรานของมองโกล พระเจ้าวาเรรูหรือพระเจ้าฟ้ารั่ว (มะกะโท) ได้ทรงกอบกู้เอกราชมอญจากพม่าและสถาปนาอาณาจักรหงสาวดี พระองค์มีมเหสีเป็นราชธิดาของพ่อขุนรามคำแหง กษัตริย์ของสุโขทัย มีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมาะตะมะ ต่อมาในสมัยพญาอู่ ได้ย้ายราชธานีมาอยู่ ณ เมืองพะโคหรือหงสาวดี ราชบุตรของพระองค์คือพญาน้อย ซึ่งต่อมาก็คือพระเจ้าราชาธิราช ผู้ทำสงครามยาวนานกับกษัตริย์พม่าอาณาจักรอังวะ ในสมัยพระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา กับสมัย พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง ขุนพลสำคัญของพระเจ้าราชาธิราช คือ สมิงพระราม สมิงนครอินทร์ และแอมูน-ทยา ในสมัยของพระเจ้าราชาธิราชนั้นหงสาวดีกลายเป็นอาณาจักรที่มีอาณาเขตกว้างใหญ่ ครอบคลุมตั้งแต่ชายฝั่งทะเลอ่าวเบงกอลจากแม่น้ำอิรวดีขยายลงไปทางตะวันออกถึงแม่น้ำสาละวิน และเป็นศูนย์กลางทางการค้าที่ใหญ่โต มีเมืองท่าที่สำคัญหลายแห่งในหลายลุ่มน้ำ เช่น เมาะตะมะ สะโตง พะโค พะสิมHtin Aung 1967: 78–80 อาณาจักรมอญยุคนี้เจริญสูงสุดในสมัยพระนางเชงสอบูและสมัยพระเจ้าธรรมเจดีย์Myint-U 2006: 64–65 หลังจากนั้นในสมัยพระเจ้าสการะวุตพี หงสาวดีก็เสียแก่พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ ในปี พ.ศ. 2094Harvey 1925: 153–157 

ยุคที่สามยุคฟื้นฟูหรือยุคอาณาจักรหงสาวดีใหม่ พ.ศ. 2283 สมิงทอพุทธกิตติ กู้เอกราชคืนมาจากพม่าได้สำเร็จและได้ยกทัพไปตีเมืองอังวะ ในปี พ.ศ. 2290 พญาทะละได้ครองอำนาจแทนสมิงทอพุทธกิตติและขยายอาณาเขตอย่างกว้างขวาง ทำให้อาณาจักรตองอูของพม่าสลายตัวลง จนในปี พ.ศ. 2300 พระเจ้าอลองพญา แห่งราชวงศ์คองบองก็กู้อิสรภาพของพม่ากลับคืนมาและได้โจมตีมอญLieberman 2003: 202–206 การล่มสลายของอาณาจักรหงสาวดีใหม่เป็นการสิ้นสุดเอกราชและอำนาจของชาวมอญที่เคยมีมาหลายร้อยปีในพม่าตอนล่าง กองทัพของราชวงศ์คองบองกดดันให้ชาวมอญต้องอพยพไปยังสยามMyint-U (2006): 97 ในช่วงต้นพุทธศตวรรษที่ 24 การแต่งงานข้ามกลุ่มชาติพันธุ์ และการอพยพของชาวพม่าจากทางเหนือ ทำให้ชาวมอญกลายเป็นชนกลุ่มน้อย
# ดาวหางโบร์เรลลี
thumb|250 px|วงโคจรของดาวหางแบบมีคาบโคจร 3 ดวงคือ ดาวหางฮัลเล่ย์ ดาวหางโบเรลลี และดาวหางอิเกะยะ-จาง เทียบกับวงโคจรของดาวเคราะห์ชั้นนอกและดาวพลูโต

ดาวหางโบร์เรลลี  หรือชื่อตามระบบดาวหางอย่างเป็นทางการ เรียกว่า  19P/Borrelly เป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรซึ่งค้นพบโดย อัลฟองเซ หลุยส์ นิโคลัส โบร์เรลลี ระหว่างการสำรวจดาวหางบนท้องฟ้าตามปกติ ที่เมืองมาร์แซล ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1904   ยานอวกาศ ดีปสเปซ 1 ได้ไปเยือนดาวหางดวงนี้เมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 2001 และเก็บข้อมูลพื้นผิวดาวหาง ทำให้ทราบว่าพื้นผิวดาวหางมีความร้อนสูงมาก และแห้ง ไม่มีน้ำแข็งบนพื้นผิว

 ข้อมูลของนิวเคลียส 
 ขนาด: 8×4×4 กม.
 ความหนาแน่น: 0.3 g/cm³
 มวล: 2 x 1013 กก.คำนวณจากปริมาตรของวัตถุทรงรีที่มีขนาด 8x4x4 กม. * ความหนาแน่นของ rubble pile ที่ 0.3 g/cm³ ได้เป็นค่ามวล (m=d*v) ที่ประมาณ 2.0E+13 กก.
 สัมประสิทธิ์การสะท้อนแสง: 0.03
# จับยัยตัวจุ้นมาแต่งงาน
จับยัยตัวจุ้นมาแต่งงาน (My Little Bride) เป็นภาพยนตร์เกาหลีแนวโรแมนติคคอมเมดี้ที่เข้าฉายในปี ค.ศ. 2004 กำกับโดยคิม โฮ-จุน เป็นภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมสูงสุดเป็นอันดับ 2 ในปี ค.ศ. 2004 ตามหลังภาพยนตร์เรื่องยอดอย่าง เท กึก กี เลือดเนื้อเพื่อฝัน วันสิ้นสงคราม เพียงเรื่องเดียวมียอดผู้ชมกว่า 3,149,500 คนThe Best Selling Films of 2004

 เรื่องย่อ 
โบยุน (มูน กึน-ย็อง) นักเรียนมัธยมปลายสาวอายุ 16 ปี กำลังวุ่นใจกับการสอบวัดผลSATอย่างเดียวไม่พอแต่ยังต้องว้าวุ่นในเรื่องที่เธอไปหลงรักนักเบสบอลหนุ่มฝีมือฉกาจประจำโรงเรียนที่ชื่อ จุงวู (ปาร์ค จิน-วู) เข้าเสียอีกด้วย แต่แล้ววันหนึ่งคุณปู่ของเธอก็สั่งให้เธอแต่งงานกับ ซังมิน (คิม แร-ว็อน) เนื่องมาจากเมื่อตอนที่ทั้งคู่ยังเป็นเด็กคุณปู่ของทั้งคู่ได้หมั้นหมายทั้งคู่ไว้ให้แก่กัน แม้ทั้งคู่จะรู้จักกันตั้งแต่ยังเป็นเด็กเล็กๆ แต่ซังมินที่ปัจจุบันเป็นนักศึกษาหนุ่มเจ้าเสน่ห์ กลับคอยเอาแต่แกล้งแหย่และยังทำกับเธอราวกับว่าเธอเป็นเด็กเสียอีก แน่นอนว่าทั้งสองคนไม่ได้มีความสุขนักกับการคลุมถุงชนแบบนี้ ซังมินเองไม่ต้องการเสียความเป็นอิสระในการออกเที่ยวหาความสนุกสนานกับสาวๆ สวยๆ หลากหลายที่มารายล้อมเขา ในขณะที่โบยุนเองก็หัวใจสลายเพราะเธอรักเพียงแต่จุงวูผู้เดียวเท่านั้น

แม้จะไม่ชอบขี้หน้ากันเท่าไหร่นักแต่ทั้งสองก็ถูกบังคับให้แต่งงานกันจนได้ในที่สุด อันเป็นผลมาจากอิทธิพลล้นเหลือของคุณปู่ของฝ่ายเจ้าสาว แล้วโบยุนก็ตัดสินใจกลายเป็นเจ้าสาวนอกเครื่องแบบ ปกปิดชีวิตแต่งงานทำตัวเหมือนว่าเธอไม่มีสามีแล้วก็เริ่มต้นออกเดทกับจุงวูด้วยความเชื่อว่าเธอสามารถรับมือกับผู้ชายสองคนกับการใช้ชีวิตสองแบบได้ในเวลาเดียวกัน เรื่องราวผ่านไปได้ด้วยดีจนกระทั่งซังมินได้มาเป็นครูฝึกสอนที่โรงเรียนของโบยุนและที่นั้นเองที่เขาได้ค้นพบความจริงเกี่ยวกับจุงวู...เรื่องย่อ 'จับยัยตัวจุ้นมาแต่งงาน'

  อ้างอิง
# ดาวหางแฮลลีย์
ดาวหางแฮลลีย์  คนไทยเรียก ดาวหางฮัลเลย์ มีชื่ออย่างเป็นทางการตามระบบดาวหางว่า 1P/Halley เป็นดาวหางคาบสั้นที่สามารถมองเห็นได้จากโลกในทุก 75–79 ปี แฮลลีย์เป็นดาวหางคาบสั้นเพียงดวงเดียวที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าจากโลกเป็นประจำ และยังเป็นดาวหางที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเพียงดวงเดียว ที่ปรากฏให้เห็นได้ถึงสองครั้งในช่วงชีวิตของมนุษย์ ครั้งสุดท้ายที่ปรากฎให้เห็นในระบบสุริยะชั้นในคือปี พ.ศ. 2529 และจะปรากฏครั้งถัดไปในช่วงกลางปี พ.ศ. 2604

การโคจรกลับมาในระบบสุริยะชั้นในอย่างเป็นคาบของดาวหางแฮลลีย์ ได้รับการสังเกตและบันทึกไว้โดยนักดาราศาสตร์ทั่วโลกมาตั้งแต่ 240 ปีก่อนคริสตกาลเป็นอย่างน้อย กระทั่งในปี ค.ศ. 1705 เอ็ดมันด์ แฮลลีย์นักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษได้เข้าใจว่าการกลับมาในทุกครั้งของดาวหางดวงที่สังเกตได้นั้นเป็นดาวหางดวงเดิม จากการค้นพบดังกล่าวนี้ทำให้ดวงหางดวงนี้ได้รับการตั้งชื่อตามเอ็ดมันด์ แฮลลีย์

ในช่วงการกลับมายังระบบสุริยะชั้นในของแฮลลีย์ในปี พ.ศ. 2529 มีการสังเกตรายละเอียดของดาวหางจากยานอวกาศ โดยนับเป็นครั้งแรกที่มีการสังเกตในลักษณะนี้ ทำให้ทราบได้ถึงข้อมูลโครงสร้างจากการสังเกตของนิวเคลียสดาวหาง กลไกของโคมาและการเกิดหางเป็นครั้งแรก ซึ่งข้อมูลดังกล่าวสนับสนุนสมมติฐานที่มีมาอย่างยาวนานเกี่ยวกับโครงสร้างของดาวหาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งแบบจำลอง "บอลหิมะสกปรก" (dirty snowball) ของเฟรด วิปเปิล ซึ่งคาดการณ์เอาไว้ได้อย่างถูกต้องว่าดาวหางแฮลลีย์นั้นประกอบไปด้วยน้ำแข็งระเหยที่ผสมกัน เช่น น้ำ คาร์บอนไดออกไซด์ แอมโมเนีย และฝุ่น ภารกิจดังกล่าวยังให้ข้อมูลซึ่งเป็นการปฏิรูปความเข้าใจและกำหนดแนวคิดขึ้นใหม่อย่างมีนัยสำคัญเกี่ยวกับดาวหางด้วย เช่น ความเข้าใจใหม่ที่ว่าพื้นผิวของดาวหางแฮลลีย์นั้นประกอบด้วยฝุ่นที่ไม่ระเหยเป็นส่วนใหญ่ มีเพียงส่วนเล็ก ๆ เท่านั้นที่เป็นน้ำแข็ง

การอ่านชื่อ

ในยุคที่เอ็ดมันด์ แฮลลีย์ ยังมีชีวิตอยู่ นามสกุลของเขาเขียนหลายแบบ มีทั้ง Hailey, Haley, Hayley, Halley, Hawley, และ Hawly ทำให้ไม่อาจกำหนดได้ว่า นามสกุลนี้อ่านออกเสียงอย่างไรในยุคนั้น แต่ในปัจจุบัน ผู้ใช้นามสกุลนี้นิยมอ่านนามสกุลตนเองว่า "แฮลลีย์" ส่วนชื่อดาวหางนั้น ปัจจุบันนิยมออกเสียงว่า "แฮลลีย์" หรือ "เฮลลีย์"

คนไทยมักเรียกชื่อดาวหางนี้ว่า "ฮัลเลย์" บ้างเขียน "ฮัลเล่ย์"
# กระดูกสะบ้า
กระดูกสะบ้า หรือ สะบ้าหัวเข่า  เป็นกระดูกหนารูปสามเหลี่ยม ซึ่งเกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกต้นขาและอยู่คลุมและปกป้องทางด้านหน้าของข้อเข่า กระดูกสะบ้านับเป็นกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ (sesamoid bone) ที่ใหญ่ที่สุดในร่างกายมนุษย์ กระดูกนี้ยึดเกาะกับเอ็นกล้ามเนื้อของกล้ามเนื้อกลุ่มควอดริเซ็บ ฟีเมอริส (quadriceps femoris) ซึ่งทำหน้าที่เหยียดข้อเข่า กล้ามเนื้อวาสตัส อินเตอร์มีเดียส (vastus intermedius) เกาะกับฐานของกระดูกสะบ้า และกล้ามเนื้อวาสตัส แลทเทอราลิส (vastus lateralis) กับกล้ามเนื้อวาสตัส มีเดียส (vastus medialis) เกาะกับขอบกระดูกด้านข้างกับด้านใกล้กลางของกระดูกสะบ้าตามลำดับ

กระดูกสะบ้าสามารถวางตัวอยู่อย่างเสถียรได้เนื่องจากมีกล้ามเนื้อวาสตัส มีเดียสมาเกาะปลายและมีส่วนยื่นของคอนไดล์ด้านหน้าของกระดูกต้นขา (anterior femoral condyles) ซึ่งป้องกันไม่ให้ข้อเคลื่อนไปทางด้านข้างลำตัวระหว่างการงอขา นอกจากนี้เส้นใยเรตินาคิวลัม (retinacular fibre) ของกระดูกสะบ้าก็ช่วยให้กระดูกสะบ้าอยูมั่นคงระหว่างการออกกำลังกาย

หน้าที่หลักของกระดูกสะบ้า คือเมื่อเกิดการเหยียดข้อเข่า (knee extension) กระดูกสะบ้าจะเพิ่มกำลังงัดของคานซึ่งเอ็นกล้ามเนื้อสามารถออกแรงบนกระดูกต้นขาโดยการเพิ่มมุมที่แรงของเอ็นกระทำ

การสร้างกระดูกของกระดูกสะบ้าเกิดขึ้นเมื่ออายุ 2-6 ปี แต่ในบางคนอาจไม่พบกระบวนการนี้เนื่องจากความพิการแต่กำเนิด ในจำนวนร้อยละ 2 ของประชากรมีกระดูกสะบ้าแบ่งออกเป็น 2 ส่วนซึ่งไม่เกิดอาการแสดงใดๆ

สำหรับในสัตว์ชนิดอื่นๆ กระดูกสะบ้าจะเจริญเต็มที่เฉพาะในยูเธอเรีย (eutheria; หรือสัตว์ที่มีรก) แต่ในสัตว์พวกมาร์ซูเปียเลีย (marsupial; หรือสัตว์ที่มีกระเป๋าหน้าท้อง) จะไม่มีการสร้างเป็นกระดูก

 ภาพอื่นๆ
# พระเจ้าลีออนิดัสที่ 1
พระเจ้าลีออนิดัสที่ 1 (กรีกดอริก: , ; กรีกไอโอนิกและแอตติก: , เล-ออ-นี-แดส,  ; "บุตรแห่งสิงโต"; สวรรคต 19 กันยายน 480 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพระมหากษัตริย์นักรบกล้าหาญแห่งนครรัฐกรีกสปาร์ตา พระองค์ทรงนำกำลังทัพสปาร์ต้าระหว่างการบุกครองกรีซครั้งที่สองของเปอร์เซียและทรงเป็นที่จดจำสำหรับการสวรรคตที่ยุทธการที่เทอร์มอพิลี