wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# จักรวรรดิโมกุล
จักรวรรดิโมกุล  เป็นจักรวรรดิซึ่งปกครองบริเวณอนุทวีปอินเดียในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 19"The Mughal Empire" จักรวรรดินี้สืบทอดอำนาจมาจากราชวงศ์เตมือร์ เริ่มก่อตั้งอาณาจักรในปี ค.ศ. 1526 ยุครุ่งเรืองที่สุดของอาณาจักรอยู่ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 และครอบครองดินแดนส่วนใหญ่ในอนุทวีปอินเดีย นับแต่อ่าวเบงกอลทางตะวันออกไปจนถึง Balochistan ในทางตะวันตก และจากแคว้นแคชเมียร์ทางเหนือไปจนถึงกาเวรีในทางใต้ ประชากรของจักรวรรดิในยุคนั้นมีประมาณ 110-150 ล้านคน ดินแดนในครอบครองมีมากกว่า 3.2 ล้านตารางกิโลเมตร

ยุคคลาสสิก ของจักรวรรดินี้เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1556 ด้วยการขึ้นครองราชย์ของจาลาลุดดิน โมฮัมหมัด อัคบาร์ หรือที่รู้จักในนาม "อัคบาร์มหาราช" ภายใต้การปกครองของอัคบาร์มหาราชนี้ อินเดียเจริญรุ่งเรืองก้าวหน้าทั้งทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรม รวมถึงมีสันติสุขระหว่างศาสนา อาณาจักรโมกุลยังได้เป็นพันธมิตรกับอาณาจักรฮินดูในราชวงศ์ราชบุตรหลายแห่ง แม้จะยังมีอาณาจักรราชบุตรหลายแห่งแข็งข้อต่อจักรวรรดิโมกุลอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย แต่ในที่สุดก็จำนนต่อจักรพรรดิอัคบาร์http://www.columbia.edu/itc/mealac/pritchett/00islamlinks/ikram/part2_11.htmlhttp://www.columbia.edu/itc/mealac/pritchett/00islamlinks/ikram/graphics/india1605.jpg ยุคทองแห่งสถาปัตยกรรมโมกุลคือยุคของพระเจ้าชาห์เชฮัน จักรพรรดิองค์ที่ 5 ซึ่งได้โปรดให้สร้างอนุสาวรีย์อันงดงามวิจิตรขึ้นจำนวนมาก ที่มีชื่อเสียงที่สุดในบรรดานี้คือ ทัชมาฮาลแห่งอัครา รวมไปถึง มัสยิดเพิร์ล, ป้อมแดง, มัสยิดจามา และ ป้อมละฮอร์ จักรวรรดิโมกุลขึ้นถึงจุดสูงสุดในการแผ่ขยายอาณาเขตในรัชสมัยของออรังเซบ ซึ่งอาจเป็นมนุษย์ที่ร่ำรวยที่สุดและมีอำนาจมากที่สุดของโลก ในช่วงพระชนม์ของพระองค์ จักรวรรดิโมกุลแผ่อาณาเขตไปทางใต้มากกว่า 1.25 ล้านตารางไมล์ และปกครองไพร่แผ่นดินมากกว่า 150 ล้านคน หรือคิดเป็นเกือบ 1 ใน 4 ของประชากรโลกทั้งหมด
# พระสุรัสวดี
พระสุรัสวดี หรือ พระสรัสวดี (สรสฺวตี) เป็นเทวีในศาสนาฮินดู ผู้อุปถัมภ์ความรู้, ศิลปะ, ดนตรี, ปัญญา และการเรียนรู้Kinsley, David (1988). Hindu Goddesses: Vision of the Divine Feminine in the Hindu Religious Traditions. University of California Press, ISBN 0-520-06339-2, pages 55-64 เป็นพระชายาของพระพรหม และเป็นหนึ่งในตรีเทวีร่วมกับพระลักษมีและพระปารวตี ช่วยเหลือตรีมูรติในการสร้าง รักษา และทำลายเอกภพ ตามลำดับEncyclopaedia of Hinduism, p. 1214; Sarup & Sons, ISBN 978-81-7625-064-1

พระสุรัสวดี เป็นเทพีที่ปรากฏในคัมภีร์ฤคเวท โดยยังมีความสำคัญและได้รับการนับถือเรื่อยมาตั้งแต่ยุคพระเวทจนถึงสมัยใหม่Kinsley, David (1988). Hindu Goddesses: Vision of the Divine Feminine in the Hindu Religious Traditions. University of California Press, ISBN 0-520-06339-2 ชาวฮินดูบางกลุ่มได้เฉลิมฉลองในเทศกาลวสันตปัญจมี ("วันที่ห้าของฤดูใบไม้ผลิ") เพื่อบูชาพระองค์Vasant Panchami Saraswati Puja , Know India - Odisha Fairs and Festivals

นอกจากนี้ พระสุรัสวดี ยังได้รับการเคารพจากศาสนิกชนเชนในแถบภาคกลางและภาคตะวันตก รวมทั้งยังได้รับการนับถือจากพุทธศาสนิกชนบางกลุ่มด้วยThomas Donaldson (2001). Iconography of the Buddhist Sculpture of Orissa. ISBN 978-8170174066, pages 274-275 ด้วยความที่เป็นเทพีแห่งศิลปวิทยา จึงให้มีผู้นับถือนอกเหนือไปจากประเทศอินเดีย เช่น ญี่ปุ่น, เวียดนาม, บาหลี (อินโดนีเซีย) และพม่าKinsley, David (1988). Hindu Goddesses: Vision of the Divine Feminine in the Hindu Religious Traditions. University of California Press. ISBN 0-520-06339-2. p. 95. โดยเฉพาะในญี่ปุ่นที่รับพระสรัสวดี มาเป็นเทพีในพุทธศาสนาแบบญี่ปุ่นและลัทธิชินโต เรียกว่า "เบ็นไซเต็ง"Catherine Ludvik (2001), From Sarasvati to Benzaiten, Ph.D. Thesis, University of Toronto, National Library of Canada; PDF DownloadIan Reader and George J. Tanabe, Practically Religious: Worldly Benefits and the Common Religion of Japan, Univ of Hawaii Press, ISBN 978-0824820909
# พระบะฮาอุลลอฮ์
พระบะฮาอุลลอฮ์ หรือ พระบาฮาอุลลาห์ (; 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2360 - 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2435) เป็นศาสดาของศาสนาบาไฮ ท่านประกาศตนเป็นผู้เผยพระวจนะตามคำทำนายของขบวนการบาบี

พระบะฮาอุลลอฮ์สอนว่ามนุษยชาติทั้งปวงเป็นเชื้อชาติเดียวกัน และถึงเวลาแล้วที่จะรวมประชาชาติทั้งหลายให้เป็นหนึ่งเดียว ท่านอ้างว่าได้รับพระวิวรณ์จากพระเป็นเจ้า จึงถูกทางการเปอร์เซียและจักรวรรดิออตโตมันจับขังคุก ในช่วง 24 ปีสุดท้ายท่านถูกขังที่เอเคอร์ ปาเลสไตน์ จนถึงแก่กรรมขณะอายุได้ 74 ปี

ช่วงที่ยังมีชีวิตอยู่ท่านประพันธ์งานวรรณกรรมไว้หลายชิ้น ที่สำคัญ คือ คีตาบีอัคดัสและคีตาบีอีคาน ซึ่งกลายเป็นคัมภีร์ของศาสนาบาไฮในปัจจุบัน
# พระบาบ
ซิยยิด อะลี มุฮัมมัด ชีรอซีย์ หรือ พระบาบ ศาสนิกชนบาไฮในไทยเรียก พระบ็อบ (ตุลาคม พ.ศ. 2362 – 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2393) เป็นศาสดาผู้ก่อตั้งลัทธิบาบี

 ประวัติ 
พระบาบ มีนามเดิมว่าซิยยิด อะลี มุฮัมมัด ชีรอซีย์ เขาประกาศตัวว่าเป็นทายาทของกาซิม รัชติ ผู้นำทางศาสนาคนหนึ่ง หลังจากนั้นเขาได้อ้างว่าตนเองเป็นประตูสู่อิหม่ามมะฮ์ดี อิหม่ามคนที่ 12 ตามความเชื่อของมุสลิมชีอะฮ์ ต่อมาเขากลับอ้างว่าเป็นอิหม่ามมะฮ์ดีเสียเอง และในท้ายที่สุดอ้างตนเป็นผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งสาคร ช่วยประสิทธิ์. สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 327

พระบาบจำคุกระหว่าง พ.ศ. 2390 – 2391 ที่เมืองมากู ระหว่างนี้ เขาได้เขียนคัมภีร์บายันที่ถือเป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของขบวนการ บาบปฏิเสธอัลกุรอานและคัมภีร์อื่น ๆ ก่อนหน้านี้ และให้เมืองชิราชเป็นศูนย์กลางของศาสนาแทนมักกะฮ์ ผู้เลื่อมใสลัทธินี้ใช้การรบและความรุนแรงเพื่อนำไปสู่จุดหมาย ทำลายระเบียบทางสังคมดั้งเดิมของอิหร่านเพื่อเริ่มศักราชของศาสนาใหม่ จึงถูกทางรัฐบาลปราบปรามอย่างรุนแรงตั้งแต่ พ.ศ. 2391 – 2393 บาบเองถูกจับและประหารชีวิตเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2393
# มูลฐานนิยม
มูลฐานนิยม  หมายถึง รูปแบบศาสนาที่ยึดความเชื่อตามคัมภีร์อย่างเคร่งครัดและตีความตามตัวอักษร มักพบในศาสนาอิสลามและศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์
# คตินิยมเชื้อชาติ
คตินิยมเชื้อชาติ  มีหลายความหมาย ส่วนมากมักจะหมายถึงการที่สมาชิกในเผ่าพันธุ์หนึ่งมีความเห็นว่าพวกของตนเหนือกว่าเผ่าพันธุ์อื่น ๆ
# อิบน์ รุชด์
อบูวาลีด มุฮัมมัด บิน อะฮ์มัด อิบน์ รุชด์ หรือ อิบนุ รุชด์ (หรือ ‎, ; 14 เมษายน ค.ศ. 1126 — 10 ธันวาคม ค.ศ. 1198) หรือที่รู้จักกันในชื่อ อาแวร์รูอิส (Averroes) เป็นแพทย์และนักปรัชญาชาวอาหรับhttps://www.britannica.com/biography/Averroes

อาแวร์รูอิสเกิดที่คอร์โดบาในปี ค.ศ. 1126 ในครอบครัวผู้พิพากษาที่โดดเด่น ปู่ของท่านเป็นหัวหน้าผู้พิพากษาของเมือง ในปี ค.ศ. 1169 เขาได้รับการแนะนำให้รู้จักกับกาหลีบ (ผู้นำศาสนาอิสลาม) Abu Yaqub Yusuf ผู้ซึ่งประทับใจในความรู้ของเขา จนกลายเป็นผู้อุปถัมภ์ของเขาและอุปถัมภ์งานของ อาแวร์รูอิสจำนวนมาก ต่อมาอาแวร์รูอิสทำหน้าที่ในฐานะผู้พิพากษาในเซบิยาและคอร์โดบาอยู่หลายวาระ ในปี ค.ศ. 1182 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นแพทย์ศาลและหัวหน้าผู้พิพากษาของคอร์โดบา หลังจากอาบูยูซุฟเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1184 เขายังคงอยู่ในความโปรดปรานของกาหลีบพระองค์ใหม่จนได้รับความอัปยศในปี ค.ศ. 1195 เขาถูกตั้งข้อหาในข้อหาต่าง ๆ ซึ่งน่าจะเป็นเพราะเหตุผลทางการเมือง และถูกเนรเทศไปยังลูเซน่า เขากลับมาเป็นที่โปรดปรานของกาหลีบก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1198

อาแวร์รูอิสเป็นผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่งของลัทธิอริสโตเติล (Aristotelianism) เขาพยายามที่จะกู้คืนสิ่งที่เขาคิดว่าเป็นคำสอนดั้งเดิมของอริสโตเติลและต่อต้านแนวโน้มของกระแสความคิดพลาโตนิคใหม่ (Neoplatonist) ของนักคิดมุสลิมก่อนหน้านี้ เช่น Al-Farabi และ Avicenna นอกจากนี้เขายังปกป้องการศึกษาปรัชญา จากการวิพากษ์วิจารณ์โดยนักเทววิทยาสายอาเชอรี (al-ʾAšʿarīyya) เช่น Al-Ghazali โดย อาแวร์รูอิส แย้งว่าการศึกษาปรัชญานั้นได้รับอนุญาตในศาสนาอิสลามและแม้แต่เป็นสิ่งที่จะขาดเสียไม่ได้ในระดับผู้นำชนชั้นสูง (elite) นอกจากนี้เขายังไม่เห็นด้วยกับการตีความข้อความในพระคัมภีร์อย่างเถรตรง โดนเห็นว่าตัวบทในคัมภีร์อัลกรุอ่านควรจะได้รับการตีความเป็นเพียงในเชิงสาธก หรือในเชิงอุปมา (allegorical) หากข้อความนั้นดูเหมือนจะขัดแย้งกับข้อสรุปที่เกิดขึ้นจากเหตุผลและปรัชญา มรดกทางปัญญาของเขาในโลกอิสลามนั้นมีอย่างจำกัดด้วยเหตุผลทางภูมิศาสตร์และความสนใจที่แตกต่างกันของโลกมุสลิม

ในโลกตะวันตก อาแวร์รูอิส เป็นที่รู้จักผ่านงานเขียนอธิบายและแสดงข้อคิดเห็น (commentary) เกี่ยวกับคำสอนของอริสโตเติล ซึ่งงานของอาแวร์รูอิสได้รับการแปลเผยแพร่เป็นภาษาละตินและภาษาฮิบรู การแปลเผยแพร่งานของเขากระตุ้นความสนใจของชาวยุโรปตะวันตกในอริสโตเติลและนักคิดชาวกรีกซึ่งเป็นพื้นที่การศึกษาที่ถูกทิ้งร้างเกือบจะสิ้นเชิงหลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน. ความคิดของเขาสร้างข้อโต้แย้งในคริสต์จักรละตินและเป็นการเหนี่ยวไกให้เกิดการเคลื่อนไหวทางปรัชญาที่เรียกว่า Averroism ซึ่งมีพื้นฐานอยู่บนงานเขียนของเขา. ทฤษฎีว่าด้วยความเป็นเอกภาพของปัญญา (unity of the intellect) ของอาแวร์รูอิส เสนอว่ามนุษย์ทุกคนมีสติปัญญาเป็นหนึ่งเดียวกัน ซึ่งเป็นหลักคำสอนของอาแวร์รูอิสที่รู้จักกันดีและเป็นที่ถกเถียงกันมากที่สุดในตะวันตก ผลงานของเขาถูกประณามจากโบสถ์คาทอลิกในปี 1270 และ 1277. แต่แม้ว่าจะถูกบั่นทอนจากการประณามและการวิพากษ์วิจารณ์อย่างต่อเนื่อง (โดยเฉพาะจากโธมัส อควีนาส) แต่ปรัชญาสาย Averroism ก็ยังคงดึงดูดผู้ติดตามต่อไปจนถึงศตวรรษที่สิบหก
# ผลึกฟ้า
ผลึกฟ้า เจ้าของเดิม เทพมารดาหนี่โว คำปรารภ "เหล่าเทพ ภูตผี มาร ปีศาจ  ล้วนเห็นตรงกันว่า ข้าหนี่โวนี้แสนจะโง่เขลา ทำไหมต้องเสียสละตัวเองพร้อมกับมารปีศาจ เพื่อปกป้องชาวโลกมันคุ้มแล้วหรือ แต่เมื่อข้ารู้ว่า ชาวโลกสามารถมีชีวิตอย่างปลอดภัยและมีความสุข การเสียสละของข้านี้ก็นับว่า คุ้มแสนคุ้ม" ศึกเทพศาสตรา ตอน ศึกชิงจ้าวยุทธภพ เล่มที่ 7
# สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย
สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย เป็นองค์กรวิชาชีพของสื่อมวลชนไทย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498หนังสือวันนักข่าว, สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย, 5 มีนาคม พ.ศ. 2550 และต่อมาได้รวมกับสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย กลายเป็นสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2543

สมาคมนักข่าวฯ ก่อตั้งขึ้นเนื่องจากสมาชิกสมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทยกลุ่มหนึ่ง
รู้สึกว่าสมาคมหนังสือพิมพ์ฯ นั้นถูกครอบงำโดยอำนาจทางการเมือง
อีกทั้งไม่พึงพอใจในการแถลงงบดุลอย่างคลุมเครือในการประชุมสามัญประจำปี จนถึงขั้นประท้วง "วอล์กเอาท์" เดินออกจากห้องประชุมจนเกือบหมด
ไม่กี่วันหลังจากนั้น นักข่าวนักหนังสือพิมพ์ส่วนหนึ่งได้จับกลุ่มกันคิดที่จะก่อตั้งสมาคมใหม่ ที่มีวัตถุประสงค์ตรงกับ อุดมการณ์ของตน และใช้ชื่อว่า "สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย"ประวัติสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย, เว็บไซต์สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทยประวัติการก่อตั้งสมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ , เว็บไซต์สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์

นายกสมาคมคนแรกคือนายอิศรา อมันตกุล
# สมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย
สมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เป็นองค์กรวิชาชีพของสื่อมวลชนไทย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2508หนังสือวันนักข่าว, สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย, 5 มีนาคม พ.ศ. 2550 และต่อมาได้รวมกับสมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย กลายเป็นสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2543

 ทำเนียบนายกสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย 
 นายเฉลิม วุฒิโฆสิต พ.ศ. 2508, 2509, 2512, 2513
 นายเสฐียร พันธรังษี พ.ศ. 2510, 2511
 นายประสิทธิ์ ลุลิตานนท์ พ.ศ. 2514, 2515
 นางเสริมศรี เอกชัย พ.ศ. 2516, 2517, 2520
 นายโชติ มณีน้อย พ.ศ. 2518, 2519
 นายสมบูรณ์ วรพงษ์ พ.ศ. 2521, 2522
 นายกิตติ ชูพินิจ พ.ศ. 2523, 2524
 นายพอใจ ชัยะเวฬุ พ.ศ. 2525, 2526
 นายศุภเกียรติ ธารณกุล พ.ศ. 2527, 2528, 2538, 2539
 นายไตรรัตน์ สุนทรประภัสสร์ พ.ศ. 2529, 2530
 นายบัณฑิต รัชวัฒนะธานินทร์ พ.ศ. 2531, 2532, 2534, 2535
 นายเชาว์ รูปเทวินทร์ พ.ศ. 2533
 นายสุทิน กาญจนไพบูลย์ พ.ศ. 2536, 2537
 นายสมาน สุดโต พ.ศ. 2540
 นายสุวัฒน์ ทองธนากุล พ.ศ. 2541, 2542
# เพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ
แพทย์หญิงเพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ เป็นแพทย์แผนปัจจุบันคนแรกของไทยที่บุกเบิกนำเอาสมุนไพรมาใช้ร่วมกับการรักษาแบบแผนปัจจุบัน ในโรงพยาบาลวังน้ำเย็นจังหวัดสระแก้วhttp://www.dailynews.co.th/web/html/popup_news/Default.aspx?Newsid=159524&NewsType=1&Template=1และเป็นผู้ก่อตั้งสถาบันการแพทย์แผนไทยซึ่งทำให้ศาสตร์องค์ความรู้ด้านการแพทย์แผนไทยที่ถึงหลงลืมไปนานกลับมาได้ความนิยมอีกครั้งหนึ่ง อีกทั้งยังได้รับเลือกเป็นแพทย์ดีเด่นชนบท ประจำปี พ.ศ. 2529 จากคณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล และแพทย์ดีเด่นในโรงพยาลประจำอำเภอ ประจำปี 2527 จากแพทยสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูถัมภ์ และแพทย์สตรีที่มีผลงานดีเด่นทางด้านสังคมชนบทประจำปี 2529 จากสมาคมแพทย์สตรีแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์

 ประวัติ 
เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 

การศึกษา: ปริญญาตรี แพทย์ศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยม) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ปริญญาโท  บริหารการสาธารณสุขมูลฐานมหาบัณฑิต  มหาวิทยาลัยมหิดล

ประวัติทำงาน: ผู้อำนวยการโรงพยาบาลวังน้ำเย็น จังหวัดสระแก้ว นายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดปราจีนบุรี นายแพทย์ใหญ่กรมการแพทย์ และผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย ช่วยอธิบดีกรมแพทย์แผนไทย  และผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย
ผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข รองอธิบดีกรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก สาธารณสุขนิเทศสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข (Senior Medical Supervisors)

ถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งท่อน้ำดี เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2551 สิริรวมอายุได้ 56 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2551 ณ วัดชลประทานรังสฤษดิ์

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๐ ตอนที่ ๑๙ ข หน้า ๓๐, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๖
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๕ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๔๓, ๒ ธันวาคม ๒๕๔๑
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๑๒๓ ตอนที่ ๑๔ ข หน้า ๒๖๑, ๒๗ มิถุนายน ๒๕๔๙
# สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย
สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เป็นองค์กรวิชาชีพของสื่อมวลชนไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2543 โดยการรวมกันของสมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทยกับสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย โดยมีเป้าหมายเพื่อเสริมสร้างความเป็นเอกภาพในองค์กรวิชาชีพสื่อสารมวลชน ให้สามารถทำหน้าที่ผดุงไว้ซึ่งมาตรฐานทางวิชาชีพ และจริยธรรมของสื่อมวลชนไทยได้อย่างเข้มแข็งยิ่งขึ้นประวัติสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย, เว็บไซต์สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย

 ทำเนียบนายกสมาคม 
ทำเนียบนายกสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เรียงลำดับตามปีที่ดำรงตำแหน่งทำเนียบนายกสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย, เว็บไซต์สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย
+ลำดับชื่อวาระหมายเหตุ1นายกวี จงกิจถาวรพ.ศ. 2543 - 25442นายวีระ ประทีปชัยกูรพ.ศ. 2545 - 25463นางผุสดี คีตวรนาฎพ.ศ. 2547 - 25484นายภัทระ คำพิทักษ์พ.ศ. 25495นางสาวนาตยา เชษฐโชติรสพ.ศ. 2550 - 25516นายประสงค์ เลิศรัตนวิสุทธิ์พ.ศ. 2552 - 25537นายชวรงค์ ลิมป์ปัทมปาณีพ.ศ. 2554 - 25558นายประดิษฐ์  เรืองดิษฐ์พ.ศ. 2556 - 25579นายวันชัย วงศ์มีชัยพ.ศ. 2558 - 255910นายปราเมศ  เหล็กเพ็ชร์พ.ศ. 2560 - 256111นายมงคล  บางประภาพ.ศ.  2562 - ปัจจุบัน

 หมายเหตุ 

  อ้างอิง
# ฮิเดกิ โทดากะ
ฮิเดกิ โทดากะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 16 มีนาคม พ.ศ. 2516 ที่เมืองมิยาซากิ‎ จังหวัดมิยาซากิ‎ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 21 (น็อค 10) เสมอ 1 แพ้ 4

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท (2539)
 แชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
 ชิง 31 กรกฎาคม 2542 ชนะคะแนน เฮซุส โรฮัส ที่ ญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 7 พฤศจิกายน 2542 ชนะคะแนน อากิฮิโกะ นาโงะ ที่ โตเกียว
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 23 เมษายน 2543 ชนะทีเคโอ หยกไท ศิษย์ อ. ยก 11 ที่ ญี่ปุ่น
 เสียแชมป์ 9 ตุลาคม 2543 แพ้น็อก เลโอ กาเมซ ยก 7 ที่ นาโงยะ
 แชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นแบนตัมเวท 
 ชิง (ที่ว่าง) 4 ตุลาคม 2546 ชนะคะแนน เลโอ กาเมซ ที่ โตเกียว
 เสียแชมป์ 6 มีนาคม 2547 แพ้คะแนน ฆูลิโอ ซาราเต ที่ ญี่ปุ่น
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 28 มีนาคม 2542 เสมอโดยเทคนิค กับ เฮซุส โรฮัส ยก 4 ที่ ญี่ปุ่น
# วอลอดือมือร์ ซือดอแรนกอ
วอลอดือมือร์ แปตรอวึช ซือดอแรนกอ  นักมวยสากลชาวยูเครน สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 22 (น็อก 7) เสมอ 2 แพ้  3

 ประวัติ 

ได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นรุ่นฟลายเวท กีฬาโอลิมปิกที่ ซิดนีย์ พ.ศ. 2543 และได้เหรียญเงินในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลกเมื่อ พ.ศ. 2544 ไซโดเรนโกได้ครองแชมป์โลกที่ว่าง WBA รุ่นแบนตัมเวท ใน พ.ศ. 2548 และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 6 ครั้ง ก่อนจะเสียตำแหน่งใน พ.ศ. 2551

 เกียรติประวัติ 
 เหรียญทองแดงมวยสากลสมัครเล่นกีฬาโอลิมปิกที่ ซิดนีย์ พ.ศ. 2543 (แพ้ วิจารณ์ พลฤทธิ์ ของ ไทย)
 แชมป์ WBA Intercontinental (แชมป์เงา WBA) และแชมป์สมาคมมวยทวีปยุโรป (EBA) รุ่นแบนตัมเวท
 ชิง (ที่ว่าง) , 17 กุมภาพันธ์ 2547 ชนะคะแนน มอยเซส กัสโตร  ที่ ฮันเซฮัลเลอ ลือเบ็ค ประเทศเยอรมนี
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 , 18 พฤษภาคม 2547 ชนะคะแนน โจเซฟ อักเบโก  ที่ ฮันเซฮัลเลอ ลือเบ็ค ประเทศเยอรมนี
 สละแชมป์
 คัดเลือกผู้ท้าชิงแชมป์โลก WBA รุ่นแบนตัมเวท 
 ชิง (ที่ว่าง) , 26 ตุลาคม 2547 ชนะคะแนน เลโอ กาเมซ  ที่ ออแอ็สพีเออาเรนา ร็อสท็อค ประเทศเยอรมนี (เพื่อหาผู้ท้าชิงแชมป์โลกตำแหน่งว่างกับแชมป์เฉพาะกาล)
 แชมป์โลก WBA รุ่นแบนตัมเวท
 ชิง (ที่ว่าง) , 26 กุมภาพันธ์ 2548 ชนะคะแนน ฆูลิโอ ซาราเต  ที่ บาร์เคลย์การ์ดอาเรนา ฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 , 26 พฤศจิกายน 2548 ชนะคะแนน โฆเซ เด เฆซุส โลเปซ  ที่ อ็อสเทอมันน์อาเรนา เลเวอร์คูเซิน ประเทศเยอรมนี
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 , 11 มีนาคม 2549 เสมอกับ ริการ์โด กอร์โดบา  ที่ บาร์เคลย์การ์ดอาเรนา ฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3 , 15 กรกฎาคม 2549 ชนะคะแนน พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม  ที่ บาร์เคลย์การ์ดอาเรนา ฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4 , 17 มีนาคม 2550 เสมอกับ ริการ์โด กอร์โดบา  ที่ ฮันส์ มาร์ติน ชเลอเยอร์ ฮัลเลอ ชตุทการ์ท ประเทศเยอรมนี 
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5 , 29 มิถุนายน 2550 ชนะน็อก เฌโรม อาร์นูลด์  ยก 7 ที่ ปาเลส เดสปอร์ต เด มาร์แซย์ มาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6 , 10 มกราคม 2551 ชนะคะแนน โนบูโตะ อิเกฮาระ  ที่ ศูนย์กีฬาในร่มจังหวัดโอซากะ โอซากะ ประเทศญี่ปุ่น 
 เสียแชมป์ , 31 พฤษภาคม 2551 แพ้คะแนน อันเซลโม โมเรโน  ที่ คัสเตโลดึสเซิลดอร์ฟ ดึสเซิลดอร์ฟ ประเทศเยอรมนี
 แชมป์ WBC International (แชมป์เงา WBC) รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
 ชิง (ที่ว่าง) , 28 สิงหาคม 2553 ชนะคะแนน มึบวานา มาทุมลา  ที่ จตุรัสเอกราช เคียฟ ประเทศยูเครน
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นแบนตัมเวท , 2 พฤษภาคม 2552 แพ้คะแนน อันเซลโม โมเรโน  ที่ ฮัลเลอซีเบ็น เบรเมิน ประเทศเยอรมนี
 ชิงแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นแบนตัมเวท (ที่ว่าง) , 4 ธันวาคม 2553 แพ้ทีเคโอ โนนิโต โดแนร์  ยก 4 ที่ ฮอนด้าเซนเตอร์ แอนะไฮม์ สหรัฐ
# มาลินี สุขเวชชวรกิจ
แพทย์หญิง มาลินี สุขเวชชวรกิจ (เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2480) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน สังกัดพรรคประชาธิปัตย์  อดีตรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครสวรรค์

 ประวัติ 
มาลินี เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2480 สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต จากคณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ประกาศนียบัตรอายุรกรรมทั่วไป (Residency Training in Internal Medicine) Beekman Downtown Hospital,NYC, USA และประกาศนียบัตรอบรมสาขาโรคหัวใจ โดยได้รับทุนจากองค์การอนามัยโลก WHO จาก Green Lane Hospital ประเทศนิวซีแลนด์

นอกจากนั้นยังผ่านการศึกษาอบรมหลักสูตรการเมืองการปกครองระบอบประชาธิปไตย สำหรับนักบริหารระดับสูง รุ่นที่ 4 สถาบันพระปกเกล้า หลักสูตรประกาศนียบัตรกฎหมายมหาชน รุ่น 13 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโท รัฐศาสตร์ (การเมืองการปกครอง) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนายแพทย์ สุนทร สุขเวชชวรกิจ

 การทำงาน 
แพทย์หญิง มาลินี รับราชการเป็นแพทย์อายุรศาสตร์ สังกัดกระทรวงสาธารณสุข ประจำโรงพยาบาลพระปกเกล้า จังหวัดจันทบุรี และโรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ จังหวัดนครสวรรค์ เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลปากน้ำโพ โรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ และเป็นผู้ทรงคุณวุฒิระดับ 10 ด้านเวชกรรม กระทรวงสาธารณสุข เป็นผู้ร่วมก่อตั้งสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน)

ต่อมาได้เริ่มต้นทำงานการเมือง โดยการสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดนครสวรรค์ ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก และได้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมาธิการประธานคณะกรรมาธิการการสาธารณสุข วุฒิสภา ต่อมาได้เข้าร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วนกลุ่ม 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550

 สมาชิกวุฒิสภา 
 การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 จังหวัดนครสวรรค์

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๑๗ ตอนที่ ๒๕ ข หน้า ๙, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๓
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๔ ตอนที่ ๒๗ ข หน้า ๒๒, ๓ ธันวาคม ๒๕๔๐
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา , เล่ม ๑๐๘ ตอนที่ ๑๐๐ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔๘๕, ๒๒ มิถุนายน ๒๕๓๔
# จตุพล ภูอภิรมย์
จตุพล ภูอภิรมย์ (25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2524)  เป็นอดีตนักแสดงชายชาวไทย

จตุพลได้รับรางวัลตุ๊กตาเงิน สาขานักแสดงหน้าใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2520 จากเรื่อง ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น และได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากเรื่อง เงาะป่า ประจำปี พ.ศ. 2523

 ประวัติ 
จตุพล ภูอภิรมย์ ภูมิลำเนา เกิดที่ จังหวัดชัยนาท เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม โรงเรียนสันติราษฎร์บำรุง แล้วเดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศอินเดียเป็นเวลาสั้นๆ ก่อนจะกลับมาศึกษาต่อที่โรงเรียนวัดสุทธิวราราม และคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เข้าสู่วงการจากการเป็นนายแบบโฆษณายาสีฟันใกล้ชิด เมื่อ พ.ศ. 2518-2519 และได้งานแสดงละครโทรทัศน์ทางช่อง 4 บางขุนพรหม 

จตุพล ภูอภิรมย์ แสดงภาพยนตร์เรื่องแรก เรื่อง ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น (2520) กำกับโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล โดยได้แสดงบทบาทที่เดิมสรพงศ์ ชาตรี จะเป็นผู้เล่น แต่บังเอิญไม่มีคิวแสดงว่าง จากภาพยนตร์เรื่องนี้จตุพลได้รับรางวัลตุ๊กตาเงิน ในสาขานักแสดงดาวรุ่ง 

 การเสียชีวิต 
จตุพล ภูอภิรมย์ มีผลงานแสดงภาพยนตร์ประมาณ 25 เรื่อง ก่อนจะเสียชีวิตอย่างกะทันหันในปี พ.ศ. 2524 เนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ โดยภาพยนตร์เรื่อง "เงาะป่า"  กำกับโดย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล และ เปี๊ยก โปสเตอร์  ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2523 แต่จตุพลไม่ได้รับรางวัล เนื่องจากประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตเสียก่อนหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ต่อมาได้นักแสดงรุ่นน้องที่มีหน้าตาคล้ายกัน อโนเชาว์ ยอดบุตร มารับช่วงแทนนาทีสุดท้าย หลังนอนป่วย 35 ปี ของ "อโนเชาว์ ยอดบุตร" ข่าวคมชัดลึก สืบค้นเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2562

ผลงานภาพยนตร์ 

 ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น (2520) รับบท ทองพูน โคกโพ
 ชาติผยอง (2521) รับบท ลัคกี้ แจ๊ค
 เมียหลวง (2521) รับบท ดร อนิรุทธิ์
 อีหนูเขี้ยวเสน่ห์ (2521) รับบท ตุ๊
 กัปตันเรือปู (2521) รับบท ขาน
 สัญชาตญาณโหด (2522) รับบท ทศ
 พรุ่งนี้ก็สายเกินไป (2522)
 ดอกโสนบานเช้า (2523) รับบท พีนา
 พรุ่งนี้ฉันจะรักคุณ (2523) รับบท นนท์
 อารีดัง (2523) รับบท ร อ พงษ์พันธ์ เทวาพิทักษ์
 วัยสวิง (2523) รับบท พัลลภ มโนรส (เอ็ด)
 หลวงตา (2523) รับบท บุญหลง
 ถึงอย่างไรก็รัก (2523) รับบท ลอย
 ภูตพิศวาส (2523) รับบท มารุต
 เงาะป่า (2523) รับบท ซมพลา
 นักเลงตาทิพย์ (2523) รับบท ร.ต.อ.ไชยยันต์
 ขบวนการแก้จน (2524) รับบท ประชา
 นานแค่ไหนก็ยังรัก (2524) รับบท จักรี วานิชกุล
 ทัดดาวบุษยา (2524) รับบท ยอดขวัญ
 เงินปากผี (2524) รับบท มนต์
 รักพยาบาท (2524) รับบท สันต์
 เจ้าแม่สาริกา (2524)
 เพชรพระอุมา (2524) รับบท พรานชด
 ยอดรักผู้กอง (2524) รับบท พัน น้ำสุพรรณ

 ผลงานละครโทรทัศน์ 
 อีสา ช่อง 4 (2517)
 บัวแก้วบัวทอง ช่อง 7 (2519)
 กฎแห่งกรรม ช่อง 7 (2519)

 ผลงานโฆษณา 
 ยาสีฟันใกล้ชิด (2518-2519)
# เคลพี
เคลพี  ปีศาจจำพวกพรายน้ำในนิทานพื้นบ้านของสกอตแลนด์ มีลักษณะเป็นม้าสีขาวหรือกึ่งคนกึ่งม้า  สิงสถิตย์อยู่ยังแม่น้ำ, ทะเลสาบ หรือ หนองน้ำ แหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่

เคลพี จะล่อลวงคนที่หยุดพักที่ริมน้ำที่มันอาศัยอยู่  ขณะที่หยุดพักดื่มน้ำ มันจะปรากฏตัวเป็นม้าสีขาวที่สงบเสงี่ยม แต่เมื่อขึ้นขี่หลังมัน มันจะพาดำดิ่งสู่ก้นน้ำทันที จนบุคคลนั้นจมน้ำตาย ซึ่งเคลพีจะกินซากศพจนเหลือเพียงหัวใจหรือตับไว้ แต่ก็มีเรื่องของเคลพีที่แปลงร่างเป็นมนุษย์เพื่อแต่งงานกับหญิงสาว

เคลพี ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ ตามท้องถิ่นต่าง ๆ เช่น นักเกิล (Nuggle) ชูพิลที (Shoopiltee) โยเกิล (Njogel) แทงกี (Tangi) ในตำนานสแกนดิเนเวียเรียกว่า Bäckahästen (แปลว่า ม้าลำธาร) ในนอร์เวย์เรียก nøkken (หมายถึง พรายน้ำ)

เคลพี มีลักษณะคล้ายคลึงกับเซนทอร์, ลิมนาเดส และสคิลลา ในเทพปกรณัมกรีก และม้าบ้อง ในคติความเชื่อพื้นบ้านของล้านนา
# ฮุซเซน อนน์
ตุน ฮุซเซน บิน ดาโตะก์ อนน์ (, ; 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 – 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1990) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของประเทศมาเลเซีย 

ฮุซเซน อนน์ เป็นบุตรของดาโตะก์ อนน์ จาอ์ฟาร์ (หนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งพรรคอัมโน) กับดาติน ฮาลีมะฮ์ ฮุซเซน เขาได้รับการศึกษาเบื้องต้นจากประเทศสิงคโปร์ และจบการศึกษาจากโรงเรียนภาษาอังกฤษจากเมืองโจโฮร์บะฮ์รู 

 ครอบครัว 
ฮุซเซน บิน อนน์เกิดในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 ที่โจโฮร์บะฮ์รู เป็นลูกของอนน์ จาอ์ฟาร์ (1895–1962) กับฮาลีมะฮ์ ฮุซเซน (1899–1988) พ่อของเขาเป็นนักสู้เพื่อเอกราชมาเลเซียและผู้ร่วมก่อตั้งองค์การมลายูรวมแห่งชาติ จาอ์ฟาร์ มูฮัมมัด ปู่ของเขา เป็นเมินเตอรีเบอซาร์แห่งรัฐยะโฮร์คนแรก ส่วนโรกายะฮ์ ฮานิม ย่าของเขา มาจากภูมิภาคคอเคซัสของจักรวรรดิออตโตมัน เธอน่าจะถูกเสนอเป็นนางสนมจากราชสำนักออตโตมันต่อสุลต่านแห่งรัฐยะโฮร์

นอกจากนี้ ฮุซเซนยังเป็นพี่เขยของอับดุล ราซัก ฮุซเซน ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนก่อนหน้า ซึ่งฮุซเซนแต่งงานกับซูไฮละฮ์ นูฮ์ ลูกสาวของโมฮาเม็ด นูฮ์ โอมาร์ ประธานเดวันรักยัตคนแรก ใน ค.ศ. 1948 ส่วนอับดุล ราซักแต่งงานกับราฮะฮ์ นูฮ์ ลูกสาวอีกคนของโมฮาเม็ด นูฮ์

ฮุซเซนกับซูไฮละฮ์มีลูก 6 คน ซึ่งรวมถึงฮีชามมุดดิน ฮุซเซน ลูกคนที่ 4 ที่เป็นนักการเมืองอาวุโสของพรรคองค์การมลายูรวมแห่งชาติตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 ดาติน โรไกยา ฮานิม ลูกสาวคนแรก (เกิด ค.ศ. 1949) เสียชีวิตจากมะเร็งเต้านมในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2005

 เสียชีวิต 
ฮุซเซนเสียชีิวิตจากโรคหัวใจในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 ที่ศูนย์การแพทย์ซีตัน เซาท์ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ตอนอายุ 68 ปี ศพของเขาถูกฝังถัดจากอับดุล ราซัก ผู้ดำรงตำแหน่งคนก่อน ที่มากัมปะฮ์ลาวันใกล้มัสยิดเนอการา กัวลาลัมเปอร์