wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็น 1 ใน 7 คณะ ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม

 ประวัติ 
คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน ถือกำเนิดร่วมกับคณะวิศวกรรมศาสตร์ (บางเขน) จากโรงเรียนช่างชลประทาน กรมชลประทาน ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่ปี พ.ศ. 2481 โดยท่านหม่อมหลวงชูชาติ กำภู จนถึง พ.ศ. 2494 ได้สบทบเข้าเป็นเครือของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และเปลี่ยนเป็นคณะวิศวกรรมชลประทาน ใน พ.ศ. 2497 จนกลายเป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ ใน พ.ศ. 2509 ต่อมา พ.ศ. 2522 ได้ย้ายภาควิชาวิศวกรรมเกษตร และภาควิชาวิศวกรรมชลประทาน จากบางเขนมาดำเนินการจัดการเรียนการสอนที่วิทยาเขตกำแพงแสน ซึ่งถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของคณะวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน จนกระทั่ง เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2546 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้อนุมัติให้แยกการบริหารคณะวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ออกจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ (บางเขน) และได้สถาปนาเป็น "คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน" อย่างเป็นทางการ จึงถือได้ว่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน ประวัติคณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน  สืบค้นเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2566 เป็นคณะหนึ่งของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน โดยสมบูรณ์

 หน่วยงาน 
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน
หน่วยงาน
 สำนักงานเลขานุการ
 ภาควิชาวิศวกรรมเกษตร
 ภาควิชาวิศวกรรมชลประทาน
 ภาควิชาวิศวกรรมการอาหาร
 ภาควิชาวิศวกรรมโยธา
 ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล
 ภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
 ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ
 ศูนย์ปฏิบัติการวิศวกรรมพลังงานและสิ่งแวดล้อม
 ศูนย์ทดสอบประตู หน้าต่าง และระบบผนังกระจกสำหรับงานอาคาร
 ศูนย์เครื่องจักรกลการเกษตรแห่งชาติ

 หลักสูตร 
<span style="color:White"> ระดับปริญญาตรี<span style="color:White"> ระดับปริญญาโท<span style="color:White"> ระดับปริญญาเอกหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.)
 สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล-เกษตร (ภาคปกติและภาคพิเศษ)
 สาขาวิชาวิศวกรรมนวัตกรรมเพื่อการเกษตรและอุตสาหกรรม (โครงการพิเศษ) New2568!
 สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา-ชลประทาน
 สาขาวิชาวิศวกรรมการอาหาร
 สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล
 สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา-โครงสร้างพื้นฐาน (ภาคปกติและภาคพิเศษ)
 สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
 สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ-โลจิสติกส์หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (วศ.ม.)
 สาขาวิชาวิศวกรรมเกษตร
 สาขาวิชาวิศวกรรมชลประทาน
 สาขาวิชาวิศวกรรมการอาหาร
 สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกลและพลังงาน
สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา
สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต (วศ.ด)
 สาขาวิชาวิศวกรรมเกษตร
 สาขาวิชาวิศวกรรมชลประทาน
 สาขาวิชาวิศวกรรมการอาหาร
 สาขาวิศวกรรมโยธา

 ทำเนียบคณบดี
ทำเนียบคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ รายนามคณบดี<span style="color:Black"> ระยะเวลาในการดำรงตำแหน่ง 1. รองศาสตราจารย์ พันธุ์ ช. พหลโยธิน พ.ศ. 2546 - พ.ศ. 2547 2. รองศาสตราจารย์ ดร.สมยศ เชิญอักษร พ.ศ. 2547 - พ.ศ. 2551 3. รองศาสตราจารย์ ดร.บัญชา ขวัญยืน พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2559 4. รองศาสตราจารย์ ดร.เชาว์ อินทร์ประสิทธิ์ พ.ศ. 2559 - พ.ศ. 25675. รองศาสตราจารย์ ดร.สมชาย ดอนเจดีย์พ.ศ. 2567 - ปัจจุบัน
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น

 อัตลักษณ์ 
 สีประจำคณะ : สีเลือดหมู
# ตัวรับโดปามีน
ตัวรับโดปามีน   สารสื่อประสาทโดปามีนออกฤทธิ์ผ่านตัวรับโดปามีนซึ่งเป็นตัวรับที่จับอยู่กับโปรตีนจี ในยุคแรกๆ ได้แบ่งตัวรับโดปามีนออกเป็น 2 กลุ่มหลักโดยใช้ความสามารถในการกระตุ้นหรือยับยั้งการทำงานของเอนไซม์อดีนิลิล ไซเคลส (adenylyl cyclase) เป็นเกณฑ์ในการจัดกลุ่มซึ่งสามารถแบ่งได้เป็น กลุ่มตัวรับโดปามีน 1 และ กลุ่มตัวรับโดปามีน 2

 กลุ่มตัวรับโดปามีน 1 (dopamine 1 - like receptors) 
กลุ่มตัวรับโดปามีน 1 ได้แก่ตัวรับโดปามีน 1 และตัวรับโดปามีน 5 ซึ่งสามารถกระตุ้นการทำงานของเอนไซม์อดีนิลิล ไซเคลสทำให้ผลิตไซคลิกอะดีโนซีนมอนอฟอสเฟต หรือ ไซคลิกเอเอ็มพี (cyclic-adenosine monophosphate; cAMP) เพิ่มมากขึ้น  ตัวรับโดปามีน 1  พบได้ที่สมองส่วนดอร์ซาลสไตรตัม  (dorsal striatum) หรือที่เรียกว่าคอร์เดตและปูตาเมน (caudate-putamen), นิวเคียสแอคคิวเบน (nucleus accubens), ออลแฟกทอรี ทูเบอเคิล (olfactory tubercle), ซี รีบราลคอร์เท็กส์ (cerebral cortex)  และ อมิกดาลา (amygdala)  ตัวรับโดปามีน 5 พบได้ที่สมองส่วนฮิปโปแคมปัส (hippocampus), แลเทอราล แมมมิลลิลารี นิวเคลียส (lateral mammillary nucleus) และพาราฟาสสิคิวลาร์ นิวเคลียส (parafascicular nucleus) ในสมองส่วนธาลามัส (thalamus)

 กลุ่มตัวรับโดปามีน 2 (dopamine 2 - like receptors)  
สำหรับกลุ่มตัวรับโดปามีน 2 ได้แก่ ตัวรับโดปามีน 2 ตัวรับโดปามีน 3 และตัวรับโดปามีน 4 ซึ่งเมื่อถูกกระตุ้นจะให้ผลยับยั้งการทำงานของเอนไซม์อดีนิลิล ไซเคลสทำให้ผลิตไซคลิกเอเอ็มพีลดน้อยลง ตัวรับโดปามีน 2 พบได้ที่สมองส่วนดอร์ซาลสไตรตัม, ออลแฟกทอรี ทูเบอเคิล ,  นิวเคียสแอคคิวเบน, สับสแตนเชีย ไนกรา พา คอมแพคตา (substantia nigra pars compacta) และเวนทราล เทกเมนทาล แอเรีย (ventral tegmental area) นอกจากนี้ตัวรับโดปามีน 2 ยังพบได้ในอวัยวะอื่นๆ ได้แก่  ดวงตาชั้นเรตินา, ไต, ระบบไหลเวียนเลือด และต่อมพิทูอิตารี (pituitary gland)  ตัวรับโดปามีน 3 พบได้ที่สมองส่วนเกาะของแคลเลจา  (islands of Calleja),ไฮโปธาลามัส (hypothalamus), ธาลามัส และซีรีเบลลัม (cerebellum)   และตัวรับโดปามีน 4  พบได้ที่สมองส่วนหน้าฟรอนทาล  คอร์เทกส์  frontal cortex, อมิกดาลา (amygdala),ออลแฟกตอรีบัลบ์ (olfactory bulb), ฮิปโปแคมปัส , ไฮโปธาลามัส และมีเซนเซฟาลอน (mesenchephalon)
# เบต
เบต  เป็นอักษรตัวที่ 2 ของอักษรตระกูลเซมิติกส่วนใหญ่ ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรแอราเมอิก อักษรฮีบรู ב อักษรซีรีแอก ܒ อักษรอาหรับ (ب; บาอ์) ใช้แทนเสียงที่เกิดจาก ริมฝีปาก ก้อง ไม่มีลม (สัทอักษรสากล:) ตรงกับอักษรละติน “B” ในคำทับศัพท์จะแทนด้วย บ
# ทาฟ
ทาฟ  เป็นอักษรตัวที่ 22 ของอักษรตระกูลเซมิติกส่วนใหญ่ ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู ת  อักษรอาหรับ (ตาอ์) เริ่มแรกใช้แทนเสียงที่เกิดจากปุ่มเหงือก ไม่ก้อง ไม่มีลม (สัทศาสตร์สากล:) อักษรฟินิเชียที่ใช้แทนเสียงนี้ พัฒนาไปเป็นอักษรกรีก “Τ” อักษรละติน “T” และอักษรซีริลลิก “Т” ในคำทับศัพท์ภาษาอาหรับจะแทนด้วย ต
# ษาอ์
ษาอ์   เป็นอักษร 1 ใน 6 ตัว ของอักษรอาหรับ ที่เพิ่มจากอักษร 22 ตัวของอักษรฟินิเชีย ใช้แทนเสียงไม่ก้อง เกิดจากฟัน และเป็นเสียงในลำคอ (ثَاءْ) (สัทศาสตร์สากล:) ในคำทับศัพท์จะแทนด้วย ษ
หมวดหมู่:อักษรอาหรับ
# ใบกำกับภาษี
ใบกำกับภาษี  คือ เอกสารหลักฐานสำคัญ ซึ่งผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มจะต้องจัดทำและออกให้กับผู้ซื้อสินค้าหรือบริการทุกครั้งที่มีการขายสินค้าหรือบริการ เพื่อแสดงมูลค่าของสินค้าหรือบริการและจำนวนภาษีมูลค่าเพิ่ม ที่ผู้ประกอบการจดทะเบียนเรียกเก็บหรือพึงเรียกเก็บจากผู้ซื้อสินค้าหรือบริการในแต่ละครั้ง
 กรณีการขายสินค้า ผู้ประกอบการจดทะเบียนมีหน้าที่ต้องออกใบกำกับภาษีพร้อมทั้งส่งมอบให้แก่ผู้ซื้อในในทันทีที่มีการส่งมอบสินค้าให้กับผู้ซื้อ
 กรณีการให้บริการ ผู้ประกอบการจดทะเบียนมีหน้าที่ต้องออกใบกำกับภาษีพร้อมทั้งส่งมอบให้แก่ผู้รับบริการในทันทีที่ได้รับชำระราคาค่าบริการ
ผู้ประกอบการจดทะเบียนต้องจัดทำใบกำกับภาษีอย่างน้อย 2 ฉบับ ดังนี้
 ต้นฉบับ ผู้ประกอบการต้องส่งมอบให้กับผู้ซื้อสินค้าหรือผู้รับบริการ
 สำเนา ผู้ประกอบการต้องเก็บรักษาไว้เพื่อเป็นหลักฐานประกอบการลงรายงานภาษีเป็นเวลาไม่น้อยกว่า 5 ปีนับแต่วันที่ทำรายงาน

 ประเภทของใบกำกับภาษี 
 ใบกำกับภาษีแบบเต็มรูป
 ใบกำกับภาษีเต็มรูป
 ใบกำกับภาษีอย่างย่อ
 เอกสารอื่นที่ถือเป็นใบกำกับภาษี
 ใบเพิ่มหนี้
 ใบลดหนี้
 ใบเสร็จรับเงินที่ส่วนราชการออกให้ในการขายทอดตลาด
 ใบเสร็จรับเงินของกรมสรรพากร กรมศุลกากรหรือกรมสรรพสามิต เฉพาะส่วนที่เป็นภาษีมูลค่าเพิ่ม
# กิเมล
กิเมล  เป็นอักษรตัวที่ 3 ของอักษรตระกูลเซมิติกส่วนใหญ่ ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู ג อักษรอาหรับ (ญีม /d͡ʒ/) และอักษรซีเรียค ܓ ใช้แทนเสียงก้อง เกิดจากเพดานอ่อน ไม่มีลม [สัทอักษรสากล:  หรือ  (สำเนียงอียิปต์)] ชื่ออักษรนี้มาจากภาษาฟินิเชีย หมายถึง “อูฐ” ส่วนรูปอักษรคานาอันไนต์ เป็นรูปคล้ายบูมเมอแรง

ในคำทับศัพท์ภาษาอาหรับจะแทนด้วย ญ หรือ จญ์ เมื่อเป็นตัวสะกด
# เฮ (ตัวอักษร)
เฮ  เป็นอักษรตัวที่ห้าในอักษรตระกูลเซมิติก รวมทั้งอักษรฟินิเชีย  อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู ה‎, อักษรซีเรียค ܗ และอักษรอาหรับ ; ฮาอ์ /h/) ใช้แทนเสียงไม่ก้อง เสียดแทรก เกิดที่สายเสียง  อักษรฟินิเชียตัวนี้ไปเป็นอักษรกรีก Epsilon, อักษรอีทรัสคัน ̄ , อักษรละติน E และอักษรซีริลลิก Ye เฮในอักษรฟินิเชียใช้แทนเสียงพยัญชนะ แต่อักษรลูกหลานอื่น ๆ ใช้แทนเสียงสระ  

ในภาษากลุ่มเซมิติกตะวันตกโบราณ มีเสียงไม่ก้องและเป็นเสียงในลำคอสามเสียงคือ เกิดที่เพดานอ่อน ḫ เกิดที่สายเสียงและคอหอย ḥ ดังที่พบในอักษรอาระเบียใต้และอักษรเอธิโอปิก ในอักษรคานาอันไนต์, ḫayt และ ḥasir รวมเข้ากับ Heth "fence" 

ฮเฮ

ms:Ha (huruf Arab)
# อาเลฟ
อาเลฟ  เป็นอักษรตัวแรกของอักษรฮีบรู ตรงกับอักษรอาหรับ (“อลิฟ”) อักษรกรีก “อัลฟา” และอักษรละติน “A” พัฒนามาจากอักษรฟินิเชีย ʾāleph ซึ่งมาจากอักษรคานาอันไนต์ ʾalp “วัว” ทางคณิตศาสตร์หมายถึงระดับขั้นของจำนวนอนันต์

อักษรนี้ในภาษาอาหรับใช้แทนเสียง /ʔ/ หรือเสียงสระอา เพื่อแสดงว่าอลิฟนั้นแทนเสียงพยัญชนะหรือสระจึงเพิ่มฮัมซะฮ์ (ء) ขึ้นมา เรียกว่า ฮัมซะตุลก็อฏอิ ฮัมซะฮ์ไม่ถือว่าเป็นตัวอักษรเต็มตัวเท่ากับอักษรอื่น ๆ เพราะมักจะใช้คู่กับตัวพาคือ วาว , ยาอ์ที่ไม่มีจุดข้างล่าง  และอลิฟ  อลิฟใช้คู่กับฮัมซะฮ์เมื่อเป็นพยางค์แรกของคำและประสมสระเสียงสั้น โดยอยู่ข้างบน  เมื่อเป็นเสียงสระอะหรืออุ และอยู่ข้างล่าง  เมื่อเป็นเสียงสระอิ ถ้าอลิฟเป็นสระเสียงยาวจะไม่แสดงฮัมซะฮ์ 

ฮัมซะฮ์ชนิดที่ 2 ฮัมซะตุลวัศลิ ใช้เฉพาะกับหน่วยเสียงแรกของคำว่า  (อัล) อันเป็นคำกำหนดชี้เฉพาะหรือคำในกรณีใกล้เคียงกัน ต่างจากฮัมซะฮ์ชนิดแรกตรงที่ว่า จะถูกยกเลิกเมื่อมีสระอยู่ข้างหน้า ฮัมซะฮ์ชนิดนี้ใช้อะลิฟเป็นตัวพาเท่านั้น ปกติจะไม่เขียนอักษรฮัมซะฮ์ แต่จะเขียนอลิฟเพียงอย่างเดียว

อลิฟมัดดะ (alif madda) ใช้ในกรณีที่อะลิฟ 2 ตัวเขียนติดกัน (เสียงอา) จะเขียนอะลิฟในรูป   เช่น  (อัลกุรอาน)

อลิฟมักศูเราะฮ์ (alif maqsūrah) รูปร่างเหมือนตัวยาอ์ที่ไม่มีจุดข้างล่าง  ใช้เฉพาะตำแหน่งท้ายคำเท่านั้น ใช้แทนเสียงสระอาเช่นเดียวกับอลิฟ

ในคำทับศัพท์ภาษาอาหรับจะแทนฮัมซะฮ์ด้วย อ์ เมื่อเป็นตัวสะกด

 แหล่งข้อมูลอื่น
 อะลิฟ 786
# ใบกำกับภาษีเต็มรูป
ใบกำกับภาษีเต็มรูป คือ เอกสารหลักฐานสำคัญ ซึ่งผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มโดยทั่วไป มีหน้าที่ต้องออกให้แก่ผู้ซื้อสินค้าหรือบริการ ซึ่งใบกำกับภาษีเต็มรูปจะต้องมีรายการอย่างน้อยดังต่อไปนี้ (มาตรา 86/4)

 คำว่า "ใบกำกับภาษี" 
 เลขประจำตัวผู้เสียภาษีอากรของผู้ขายสินค้าหรือให้บริการ
 ชื่อ ที่อยู่ ของผู้ขายสินค้าหรือให้บริการ
 ชื่อ ที่อยู่ ของผู้ซื้อสินค้าหรือรับบริการ
 หมายเลขลำดับของใบกำกับภาษีและหมายเลขลำดับของเล่ม (ถ้ามี)
 วัน เดือน ปี ที่ออกใบกำกับภาษี
 ชื่อ ชนิด ประเภท ปริมาณและมูลค่าของสินค้าหรือของบริการ
 จำนวนภาษีมูลค่าเพิ่มที่คำนวณจากมูลค่าของสินค้าหรือของบริการ โดยให้แยกออกจากมูลค่าของสินค้าหรือของบริการให้ชัดแจ้ง

โดยปกติแล้วผู้ซื้อสินค้าทั่วไปไม่มีความจำเป็นจะต้องใช้ใบกำกับภาษีเต็มรูปแบบเว้นแต่
 เพื่อเป็นหลักฐานในการเบิกค่าสินค้าหรือบริการนั้นกับหน่วยงานต้นสังกัด
 เพื่อเป็นหลักฐานยืนยันการซื้อขายสินค้าและความเป็นเจ้าของสินค้า กรณีสินค้ามีมูลค่าสูงหรือมีบริการหลังการขาย เช่น คอมพิวเตอร์
 กรณีซื้อสินค้าและบริการเพื่อการค้า อาจนำหลักฐานนี้ไปใช้ในการขอรับภาษีมูลค่าเพิ่มคืน หากเข้าตามหลักเกณฑ์ที่กำหนด
# ชาวจีน
|300x300px

ชาวจีน เป็นประชากรหรือกลุ่มชาติพันธุ์ที่ระบุถึงจีน โดยทั่วไปมักจะเป็นผ่านชาติพันธุ์ สัญชาติ การเป็นพลเมือง หรือความเกี่ยวข้องอื่น ๆ

ผู้พูดภาษาจีนมาตรฐาน (รวมผู้ที่อาศัยอยู่ในเกรตเตอร์ไชนา (Greater China) และชาวจีนโพ้นทะเล) เรียกชาวจีนว่า จงกั๋วเหริน  หรือ หฺวาเหริน  แม้ว่าทั้งสองคำสื่อถึงชาวจีน การใช้งานคำเหล่านี้ขึ้นอยู่กับบุคคลหรือบริบท คำแรกโดยทั่วไปใช้เรียกถึงพลเมืองสาธารณรัฐประชาชนจีน —โดยเฉพาะจีนแผ่นดินใหญ่https://www.zdic.net/hans/%E4%B8%AD%E5%9B%BD%E4%BA%BA  生息、繁衍,居住在中国的本地人或者海外有中国血统的侨胞 Local people who live, reproduce, reside in China, or Chinese nationals of Chinese descent living overseas.https://cwn.ling.sinica.edu.tw/_process.asp?inputword=%A4%A4%B0%EA%A4H&radiobutton=1  普通名詞。中華民族的族人或中國大陸的人民。 noun, ethnic groups of Zhonghua Minzu, or people of China ส่วนคำว่า หฺวาเหริน ใช้เรียกผู้ที่มีเชื้อสายจีน และมักใช้กับผู้ที่อาศัยอยู่ต่างประเทศหรือไม่ใช่พลเมืองจีน

ชาวจีนฮั่นเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนมากที่สุดในประเทศจีน โดยคิดเป็นประมาณร้อยละ 92 ของประชากรแผ่นดินใหญ่CIA Factbook : "Han Chinese 91.6%" out of a reported population of 1,379 billion (July 2017 est.) พวกเขาคิดเป็นประมาณร้อยละ 95 ของประชากรไต้หวัน ร้อยละ 92 ในฮ่องกง และร้อยละ 89 ในมาเก๊า. ชาวจีนยังเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนมากที่สุดในโลก โดยคิดเป็นประมาณร้อยละ 18 ของประชากรมนุษย์ทั่วโลก

นอกประเทศจีน คำว่า "ชาวจีนฮั่น" และ "ชาวจีน" มักเรียกสับสนอย่างผิด ๆ เนื่องจากผู้ที่ระบุหรือบันทึกเป็นชาวจีนฮั่นเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่โดดเด่นในประเทศจีนWho are the Chinese people?  . Huayuqiao.org. Retrieved on 26 April 2013. มีชนกลุ่มน้อยในประเทศจีน 55 กลุ่มชาติพันธุ์ที่ทางการรับรอง ซึ่งมีสัญชาติจีนด้วย

ประชากรจากไต้หวันที่มีชื่อทางการว่าสาธารณรัฐจีน อาจเรียกเป็น "ชาวจีน" ได้ในบริบทต่าง ๆ กระนั้นพวกเขานิยมเรียกตนเองเป็น "ชาวไต้หวัน" ดินแดนไต้หวันเป็นดินแดนพิพาทและมีไม่กี่ประเทศที่รับรองความเป็นอธิปไตยของสาธารณรัฐจีน

คำว่า "จีนโพ้นทะเล" ใช้เรียกบุคคลที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวจีนอาศัยอยู่ในต่างประเทศหรือพลเมืองจีนที่อาศัยอยู่นอกประเทศจีน แต่โดยไปจะหมายถึงความหมายแรก

กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศจีนและดินแดนที่เกี่ยวข้อง
# รายชื่อคณะเศรษฐศาสตร์ในประเทศไทย
รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย ที่เปิดสอนวิชาเศรษฐศาสตร์ อันเป็นวิชาทางสังคมศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับ การตัดสินใจเพื่อจัดสรรทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด และการตอบสนองแรงจูงใจของมนุษย์ เป็นศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการตัดสินใจในชีวิตประจำวัน เช่น การใช้เวลา การผลิต การลงทุน การบริโภคสินค้าและบริการ 

ในอดีตในสมัยระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์วิชานี้ไม่มีการจัดการเรียนการสอนเนื่องจากไม่สอดคล้องกับลักษณะสังคมและการเมืองการปกครองขณะนั้น มาจนกระทั่งภายหลังการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 รัฐบาลคณะราษฎรได้ก่อตั้ง มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง ขึ้นเพื่อรองรับสังคมการเมืองในระบอบใหม่คือระบอบประชาธิปไตย จึงได้มีการริเริ่มจัดการเรียนการสอนวิชาเศรษฐศาสตร์ขึ้นเป็นครั้งแรกในมหาวิทยาลัยนั้นเมื่อปี พ.ศ. 2477 โดยเป็นวิชาหนึ่งในหลักสูตร ธรรมศาสตรบัณฑิต

 รายชื่อคณะหรือสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ในประเทศไทย 
 คณะ  มหาวิทยาลัย คณะเศรษฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะเศรษฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คณะเศรษฐศาสตร์  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะพัฒนาการเศรษฐกิจสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) คณะเศรษฐศาสตร์ ศรีราชา  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คณะเศรษฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ คณะบริหารธุรกิจ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง คณะเศรษฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยขอนแก่น คณะเศรษฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ คณะเศรษฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์  มหาวิทยาลัยบูรพา คณะเศรษฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยรามคำแหง คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร  มหาวิทยาลัยนเรศวร สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช วิทยาลัยนานาชาติ  มหาวิทยาลัยมหิดล คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย คณะบริหารธุรกิจ  มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ คณะเศรษฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยแม่โจ้ สำนักวิชาการจัดการ  มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง คณะเศรษฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยรังสิต คณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ  มหาวิทยาลัยทักษิณ คณะวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์  มหาวิทยาลัยพะเยา คณะการบัญชีและการจัดการ  มหาวิทยาลัยมหาสารคาม คณะเศรษฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยพายัพ คณะวิทยาการจัดการ  มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา คณะเศรษฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยกรุงเทพ คณะเศรษฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ คณะศิลปศาสตร์ประยุกต์ *เปิดสอนในระดับบัณฑิตศึกษา  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือคณะวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ คณะวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม คณะวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม สำนักวิชาการบัญชีและการเงิน  มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์  มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ คณะเศรษฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยภาคกลาง คณะเทคโนโลยีสังคม  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล คณะเศรษฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยเกริก

 หมายเหตุ จัดเรียงตามชื่อมหาวิทยาลัย และตามชื่อคณะ
# ไฟติง ฮาราดะ
มาซาฮิโกะ ฮาราดะ  ฉายา ไฟติง มักถูกเรียกว่า ไฟติง ฮาราดะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 5 เมษายน พ.ศ. 2486  สถิติการชก 62 ครั้ง ชนะ 55 (น็อค 22) แพ้ 7 เป็นนักมวยที่มีลีลาการชกบุกตะลุยตลอด ได้รับฉายาจากแฟนมวยชาวไทยว่า "ไอ้กระทิงเผือก"

 ประวัติ 
ฮาราดะขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2505 กับโผน กิ่งเพชร ซึ่งก่อนการชก โผนเป็นฝ่ายได้เปรียบทั้งในด้านจังหวะฝีมือและประสบการณ์ แต่เมื่อชกกันจริงๆ ปรากฏว่าฮาราดะใช้ความหนุ่มแน่น บุกตะลุยเข้าชกตั้งแต่ยกแรกจนโผนตั้งตัวไม่ติด จนอ่อนแรงและแพ้น็อคฮาราดะไปในยกที่ 11 อย่างเหลือเชื่อ ได้เป็นแชมป์โลกเดอะริงกับไลนีล และเป็นแชมป์โลก WBA คนแรกของญี่ปุ่นและทวีปเอเชีย ในรุ่นฟลายเวท
 
เมื่อฮาราดะเปิดโอกาสให้โผนแก้มืออีกครั้งที่กรุงเทพฯ ฮาราดะยังคงเดินหน้าบุกตะลุยเข้าชกในแบบเดิม ส่วนโผนใช้เชิงชกที่เหนือกว่าและใช้หมัดแย็บเก็บคะแนนไปเรื่อยๆ ฮาราดะบุกตะลุยจนโผนอ่อนแรงยืนเท้าตาย หนีไม่ออก ขณะนั้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จมาถึงสนามมวยพอดี เมื่อโผนทราบว่าพระองค์ท่านเสด็จมาถึงแล้วเกิดกำลังใจกลับมาชกในแบบเดิม ใช้จังหวะฝีมือจนฮาราดะเข้าไม่ติด และแพ้คะแนนไปเมื่อครบ 15 ยก

หลังจากเสียแชมป์ให้โผน ฮาราดะเลื่อนขึ้นไปชกรุ่นแบนตัมเวท จนมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลก WBA,WBC และเดอะริงรุ่นแบนตัมเวท ชนะคะแนน เอเดร์ ฌูเฟร ชาวบราซิล ป้องกันตำแหน่งได้ 4 ครั้ง ก่อนจะเสียตำแหน่งให้ ลีโอเนล โรเซ หลังจากนั้น ฮาราดะเลื่อนขึ้นไปชกรุ่นเฟเธอร์เวท เพื่อสร้างประวัติศาสตร์เป็นแชมป์โลก 3 รุ่นคนแรกของญี่ปุ่น ขึ้นชิงแชมป์โลกอีก 2 ครั้ง ไม่สำเร็จจึงแขวนนวมไปในที่สุด หลังแขวนนวมแล้ว ไฟติง ฮาราดะได้มีชื่อบรรจุอยู่ในหอเกียรติยศ (Hall of Fame) ของสมาคมมวยโลก (WBA) และทางญี่ปุ่นถือว่าเป็นนักมวยที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งของญี่ปุ่นเท่าที่เคยมีมา

 เกียรติประวัติ 
 แชมป์โลก WBA เดอะริงและไลนีลรุ่นฟลายเวท (2505 - 2506)
 ชิง (WBA ที่ว่าง) , 10 ตุลาคม 2505 ชนะน็อก โผน กิ่งเพชร  ยก 11 ที่สนามกีฬาแห่งชาติคูรามาเอะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น 
 เสียแชมป์, 12 มกราคม 2506  แพ้คะแนน โผน กิ่งเพชร  ที่อาคารยิมเนเซียม 1 จังหวัดพระนคร ประเทศไทย 
 แชมป์โลก WBA WBC เดอะริงและไลนีลรุ่นแบนตัมเวท (2508 – 2511)
 ชิง, 18 พฤษภาคม  2508  ชนะคะแนน แอแดร์ โชเฟร์ () ที่ศูนย์กีฬาในร่มจังหวัดไอจิ นาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น
 ป้องกันครั้งที่ 1, 30 พฤศจิกายน 2508 ชนะคะแนน แอลัน รัดกิน  ที่สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
 ป้องกันครั้งที่ 2, 31 พฤษภาคม  2509 ชนะคะแนน แอแดร์ โฌแฟร์ () ที่สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
 ป้องกันครั้งที่ 3, 3 มกราคม 2510 ชนะคะแนน โฮเซ เมเดล () ที่ศูนย์กีฬาในร่มจังหวัดไอจิ นาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น
 ป้องกันครั้งที่ 4, 4 กรกฎาคม 2510 ชนะคะแนน เบร์นาโด การาบาโย  ที่สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
 เสียแชมป์,  27  กุมภาพันธ์  2511 แพ้คะแนน ลิโอเนล โรเซ  ที่สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นเฟเธอร์เวท 28 กรกฎาคม 2512 แพ้คะแนน จอห์นนี ฟาเมชอน  ที่สนามกีฬาซิดนีย์ ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย 
 ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นเฟเธอร์เวท 6 มกราคม 2513 แพ้น็อก จอห์นนี ฟาเมชอน  ยก 14 ที่ศูนย์กีฬาในร่มโตเกียว โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
# ปาปารัสซี
ปาปารัสซี (แปลว่า ยุง) เป็นการเรียกนักข่าวสายบันเทิง ที่เสนอข่าวในแนวแอบถ่าย โดยนำเรื่องราวชีวิตส่วนตัวของดาราหรือผู้มีชื่อเสียงมาเปิดเผยต่อสาธารณะ

ศัพท์คำนี้มาจากคำว่า "ปาปาราซโซ"  เป็นชื่อตัวละครช่างภาพ เพื่อนของตัวเอกในภาพยนตร์ของเฟเดอริโก เฟลลินี เรื่อง ลา ดอลเช วิตา (1960) รับบทโดยวอลเตอร์ ซานเตสโซ
# ปลาแดงน้อย
ปลาแดงน้อย ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Discherodontus ashmeadi อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) 
 ลักษณะ 
ลักษณะคล้ายปลาตะเพียน แต่เพรียวยาวกว่า หัวโต ปากเล็ก เกล็ดเล็ก ครีบหลังมีแต้มสีคล้ำขนาดใหญ่เป็นจุดเด่น และมีแถบสีดำพาด ลำตัวสีเงินอมเขียว ครีบอื่น ๆ ใส และมีแต้มสีแดงเรื่อ ครีบหางมีขลิบสีคล้ำและสีแดงทั้งปลายบนและล่าง มีขนาดประมาณ 10 เซนติเมตร

อยู่รวมเป็นกลุ่มเล็ก ๆ 5-10 ตัว กระโดดได้สูง อาหารได้แก่ แพลงก์ตอนและสัตว์หน้าดิน

 ที่อยู่ 
อาศัยอยู่ในลำธารที่มีน้ำใสในป่าร่มครึ้มของลุ่มน้ำโขงเท่านั้น โดยไม่พบในลุ่มน้ำเจ้าพระยา เป็นปลาที่พบน้อย

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "ปลาหางแดง" Discherodontus ashmeadi Discherodontus ashmeadi
# สีเทา
สีเทา เป็นสีที่อยู่ระหว่างสีขาวและสีดำซึ่งเป็นสีที่ไม่มีสีสัน 
สีเทาในภาษาอังกฤษสะกดได้สองอย่างคือ grey (อังกฤษบริเตน) และ gray (อังกฤษอเมริกัน)
ไทยสมัยโบราณมีคำเรียก "สีเหล็ก" หมายถึงสีเทาออกดำ

 รหัสสีในเว็บ 
HTML Color NameSampleHex triplet  (rendered by name)   (rendered by hex triplet)  lightgrey #D3D3D3 gray #808080 darkgray #A9A9A9 dimgray #696969 lightslategray #778899 slategray #708090 darkslategray #2F4F4F

 สัญลักษณ์ 
 สีเทาเป็นสีประจำเครือสถาบันของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒเดิม ประกอบด้วย มหาวิทยาลัยบูรพา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มหาวิทยาลัยนเรศวร มหาวิทยาลัยทักษิณ 
 สีเทาเป็นสีประจำของงาน "เทางามสัมพันธ์" "เทางามวิชาการ" "พัฒนเบญจภาคี"
 สีเทาเป็นสีของ "สมอง" หมายถึง ความคิดหรือปัญญา หรือ ความเจริญทางสติปัญญา
 สีเทาคู่กับสีฟ้าเป็นสีประจำของ "จังหวัดราชบุรี"
 สีเทาเป็นสีประจำของอัญมณี "โมรา" หรือ "อาเกต" (อังกฤษ: agate) (SiO2) และ "บลูเลซอาเกต"

 สีประจำสถาบันการศึกษา 
 สีเทา เป็นสีประจำคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
 สีเทาคู่กับสีแดง เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
 สีเทาคู่กับสีทอง เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยบูรพา
 สีเทาคู่กับสีเหลือง เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยมหาสารคาม
 สีเทาคู่กับสีแสด เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยนเรศวร
 สีเทาคู่กับสีฟ้า เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยทักษิณ
 สีเทาคู่กับสีชมพู เป็นสีประจำภาควิชาสังคมวิทยา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา และเป็นสีประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
 สีเทาคู่กับสีส้ม เป็นสีประจำภาควิชาจิตวิทยา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
 สีเทาคู่กับสีน้ำเงิน เป็นสีประจำคณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยบูรพา
 สีเทา เป็นสีประจำคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากรสรุปมติที่ประชุมคณะกรรมการบริหารมหาวิทยาลัยศิลปากร ครั้งที่ 4/2560 เมื่อวันอังคารที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 (โดยมีอาจารย์ ดร. ไพโรจน์ พิทยเมธี อาจารย์ประจำภาควิชาออกแบบนิเทศศิลป์ คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ผู้จัดทำสีไทยโทน ในการควบคุมและประสานงานเพื่อปรับสีประจำคณะวิชา)
 สีเทาดิน เป็นสีประจำคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
 สีเทาคู่กับ สีม่วง เป็นสีประจำโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์
# ปลากระมังครีบสูง
ปลากระมังครีบสูง  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)  มีรูปร่างคล้ายปลากระมังชนิดอื่น ๆ  เพียงแต่ปลากระมังครีบสูง มีครีบหลังที่แหลมและยกสูงกว่า มีขนาดประมาณ 40 เซนติเมตร

พบเฉพาะแม่น้ำโขง ที่เดียวเท่านั้น เป็นปลาที่พบน้อย ใช้บริโภคในท้องถิ่น และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

มีชื่อเรียกเป็นภาษาอีสานว่า "สะกางเกสูง" หรือ "สะกาง"
# โกอิ้ง เมอร์รี่
โกอิ้ง  แมรี่ เป็นเรือของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางซึ่งมันก็ดูเล็กมากเลยถ้าเทียบกับค่าหัวของแต่ละคนอ่ะนะ   โดยเรือโกอิ้งแมรี่ ไม่ได้มาจากตอนที่ลูฟี่ออกจากหมู่บ้านเลย  แต่ได้หลังจากที่ไปเจอกับอุซปแล้วได้อุซปมาเป็นพรรคพวกพ้อง  โดยเรือโกอิ้งแมรี่มีหัว
เรือเป็นแพะ  หรือแกะนี่แหละดูไม่ออกแถมบางตอนก็คล้ายกับว่ามันมีชีวิตด้วย  และมีความพิเศษอีกอย่างหนึ่งคือมีกระดูกมังกรอยู่ด้วยไว้ควบคุม
จึงทำให้แตกหักยากและมีอายุนานมากๆ
# วงศ์ปลายอดม่วง
วงศ์ปลายอดม่วง  ปลาในวงศ์นี้เป็นปลาที่อยู่ในอันดับ Pleuronectiformes ใช้ชื่อวงศ์ว่า Cynoglossidae (/ไซ-โน-กลอส-ซิ-ดี้/) 

มีรูปร่างแปลกอย่างเห็นได้เด่นชัดจากปลาในอันดับเดียวกัน  เพราะมีลำตัวที่แบนราบ เรียวยาวส่วนท้ายแหลมดูคล้ายใบของมะม่วง ตามีขนาดเล็กอยู่ชิดกันที่ด้านเดียวกัน เมื่อยังเล็กตาจะอยู่ด้านละข้าง แต่เมื่อโตขึ้นกะโหลกจะบิด จึงทำให้รูปร่างศีรษะบิดตาม ตาจึงเปลี่ยนมาอยู่ข้างเดียวกัน จะงอยปากงุ้มและเบี้ยว ปลายริมฝีปากบนเป็นติ่งแหลมโค้ง ปากค่อนข้างกว้าง ส่วนหัวหันไปทางซ้ายได้โดยที่ซีกขวาอยู่ด้านบน ซึ่งจะแตกต่างไปจากวงศ์ปลาลิ้นหมา (Soleidae) อาศัยอยู่บริเวณพื้นท้องน้ำ ว่ายน้ำโดยขนานกับพื้นดินและพริ้วตัวตามแนวขึ้นลง สามารถมุดลงใต้ทรายได้เร็วเวลาตกใจ อาหารได้แก่สัตว์หน้าดินขนาดเล็ก เช่น ลูกกุ้ง, ลูกปลาและอินทรียสารต่าง ๆ

มีทั้งสิ้น 3 สกุล ประมาณ 110 ชนิด มีขนาดแตกต่างกันไปตามชนิด เล็กสุดเพียง 5 เซนติเมตร ใหญ่สุดถึง 60 เซนติเมตร ส่วนมากเป็นปลาทะเล ที่พบในทะเลเช่น ปลายอดม่วงหงอนยาว (Cynoglossus lingua), ปลายอดม่วงเกล็ดใหญ่ (C. macrolepidotus) พบในน้ำจืดไม่กี่ชนิด พบในประเทศไทยมากกว่า 20 ชนิด พบในน้ำจืดเพียง 2 ชนิด ได้แก่ ปลายอดม่วงเกล็ดถี่ (C. microlepis) และปลายอดม่วงลาย (C. fledmanni)

เป็นปลาที่ใช้บริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจเช่นเดียวกับปลาในวงศ์ปลาลิ้นหมา  และมักจะถูกเรียกซ้ำซ้อนกับปลาในวงศ์ปลาลิ้นหมาด้วย
# ตัวละคร ตำนานเกราะ คิโคเท
ตัวละคร 

 มุคาล่า 
เด็กหนุ่มนักรบแห่งเผ่าทาอุรางิ ดินแดนมายาแห่ง แทนซาเนีย ซึ่งเป็นอาณาจักรโบราณ ถิ่นกำเนิดของเกราะคิโคเทสีขาวและดำ มุคาล่าเป็นนักรบที่ได้รับคัดเลือกให้สวมเกราะคิโคเทสีดำเพื่อทำหน้าที่พิทักษ์ปกป้องหมู่บ้านให้ปลอดภัย เขามีสาย เลือด นักรบ ไหลเวียนอยู่ภายในกายทำใหถูกเกราะสีดำเข้าครอบงำได้อย่างง่ายดาย จิตใจที่เต็มไปด้วยการต่อสู้ของมุคาล่าและเกราะคิโคเทสีดำ เป็นสิ่งชักนำให้เหล่า ซามูไรทรูปเปอร์ ต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริงของชุดเกราะใน ตำนาน คิโคเทสีขาว และได้สัมผัสถึงจิตใจของ เกราะเกียร์ ของแต่ละคนด้วยลูกแก้วแห่งจิต สุดท้ายการต่อสู้ระหว่างมุคาล่าที่มีเกราะคิโคเทสีดำครองงำจิตใจกับเกราะเกียร์ทั้งห้าที่ปราศจากจิตใจของเจ้าของ และเหล่านักรบเกราะที่มีจิตใจแห่งคุณธรรมเป็นสิ่งค้ำจุนพวกเขาไว้ เกราะคิโคเทในตำนานทั้งสองถูกเหล่าซามูไรทรูปเปอร์ทำลายรวมทั้งเกราะเกียร์ทั้งห้าซึ่งเป็นสิ่งให้กำเนิดเกราะคิโคเทสีขาวด้วย

 นาเลีย 
เด็กสาวผู้มีจิตใจงดงาม เธอคือ คู่หมั้น ของมุคาล่าเด็กหนุ่มผู้เป็น นักรบ แห่งเผ่าทาอุรางิ เธอไม่เห็นด้วยกับการที่มุคาล่าลักพาตัวเรียวและเซจิมาจาก ญี่ปุ่น เธอพยายามช่วยเหลือคนทั้งคู่ให้ปลอดภัยจากการต่อสู้กับมุคาล่า พยายามยับยั้งการต่อสู้ระหว่างเกราะคิโคเทสีดำและขาว ความผูกพันที่ไม่ต้องการให้คู่หมั้นของตนเองตกไปอยู่ในทางที่ผิด เกราะสีดำไม่ใช่ เทพเจ้า อย่างที่ทุกคนในเผ่าเข้าใจ เธอรับรู้ถึงพลังอำนาจชั่วร้ายที่แอบแฝงอยู่ภายในเกราะดำ นาเลียพยายามโน้มน้าวจิตใจของมุคาล่าให้เลิกคิดถึงแต่การต่อสู้แต่ก็ไม่เป็นผล นาเลียเป็นคนให้การช่วยเหลือเหล่า ซามูไรทรูปเปอร์ ที่ถูกทำร้ายจากเกราะที่ไร้ซึ่งจิตใจรวมทั้งจุน นาสตี้และเบียคุเอ็น แต่สุดท้ายความพยายามของเธอก็ไม่เป็นผล เกราะคิโคเททั้งสองต่างต้องเผชิญหน้ากันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ การต่อสู้อย่างดุเดือดเริ่มต้นขึ้นโดยที่เธอไม่สามารถห้ามปรามได้ จึงตัดสินใจเข้าห้ามปรามมุคาล่าที่ถูกเกราะคิโคเทสีดำควบคุมจิตใจทำให้ถูกทำร้ายพร้อมกับเบียคุเอ็น แต่สุดท้ายพลังแห่งจิตใจของเด็กหนุ่มทั้งห้าเป็นสิ่งที่ปกป้องเธอจากพลังอันชั่วร้ายจากเกราะคิโคเทสีดำรวมทั้งคืนจิตใจให้กับมุคาล่า