wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ไวพจน์ อาภรณ์รัตน์
พันตำรวจโท ไวพจน์ อาภรณ์รัตน์  (เกิด 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกำแพงเพชร ปัจจุบันเป็นสมาชิกพรรคกล้าธรรม

 ประวัติ 
ไวพจน์ เกิดเมื่อวันที่  4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก โรงเรียนนายร้อยตำรวจ รุ่นที่ 35 (นรต.35) และเป็นนักกีฬาว่ายน้ำของโรงเรียนนายร้อยตำรวจ สมรสกับอุดมรัตน์ อาภรณ์รัตน์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย 

ในปี พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 69ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ (พรรคเพื่อไทย)

ในปี พ.ศ. 2556 เขาดำรงตำแหน่ง กรรมการการประปาส่วนภูมิภาคเผยแดงไม่ติดใจไวพจน์แห้วประธานบอร์ดกปภ.

 การร่วมชุมนุมทางการเมือง 
ไวพจน์ อาภรณ์รัตน์ เป็นหนึ่งในแกนนำที่ถูกออกหมายจับในช่วงบ่ายของวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2552 ตามหมายจับ พ.ร.ก.ฉุกเฉิน และเป็นหนึ่งในแกนนำที่ถูกออกหมายจับตาม พ.ร.ก.ฉุกเฉินฯ ในข้อหาร่วมกันก่อการร้ายและสนับสนุนการก่อการร้าย ตามกฎหมายอาญามาตรา 135/2 ด้วยเขาเคยจำคุกในคดี เหตุการณ์ก่อความไม่สงบของกลุ่ม นปช. เมษายน พ.ศ. 2552 ในศาลชั้นต้น ในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2558 ต่อมาใน วันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2558 เขาได้รับการประกันตัวในวงเงิน 8 แสน บาท เขาจำคุกในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2560 ตามคำตัดสินของศาลอุทธรณ์ในคดีดังล่าว และไม่ได้รับการประกันตัวในวันดังกล่าว

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๒ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๙, ๓ ธันวาคม ๒๕๔๘
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๑๙ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๓๑, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๕
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน, เล่ม ๑๐๑ ตอนที่ ๑๒๖ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๓๐, ๑๙ กันยายน ๒๕๒๗
 อ้างอิง
# อาโวคาโด
อาโวคาโด หรือ ลูกเนย  เป็นผลไม้ที่มีเนื้อมันเป็นเนย เป็นต้นไม้พื้นเมืองของรัฐปวยบลาในประเทศเม็กซิโก จัดเป็นพืชดอกในวงศ์ Lauraceae ซึ่งอยู่ในวงศ์เดียวกับอบเชย, กระวาน และเบย์ลอเรล (bay laurel) ผลของอาโวคาโดมีรูปทรงคล้ายสาลี่ รูปไข่ หรือรูปกลม มิชชันนารีชาวอเมริกันนำมาปลูกในประเทศไทยครั้งแรกที่จังหวัดน่านนิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. อาโวคาโด ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550 หน้า 267 – 269 ต่อจากนั้นจึงมีหน่วยงานต่าง ๆ นำอาโวคาโดมาปลูกมากขึ้น

อาโวคาโดเป็นไม้ยืนต้น ต้นโตเต็มที่สูงถึง 18 เมตร เปลือกต้นสีน้ำตาลอ่อน ผิวขรุขระ ใบสีเขียวสด ดอกขนาดเล็ก สีเขียวอมเหลือง ดอกออกเป็นช่อที่ปลายกิ่งผลกลมรีหรือทรงลูกแพร์ มีทั้งพันธุ์เปลือกหนาและเปลือกบาง เนื้อสีเขียวออกเหลือง รสมัน เนื้อละเอียด ไม่มีกลิ่น มีเมล็ดเดียว มีรกหุ้มเมล็ด อาโวคาโดแบ่งเป็น 3 เผ่าคือ
 เผ่ากัวเตมาลา ผลสีเขียว ขั้วผลขรุขระ เมล็ดเรียบเล็กค่อนข้างกลม เนื้อหนา ไขมันสูง ชอบอากาศหนาวเย็นปานกลาง เช่น
พันธุ์แฮส (Hass) 
พันธุ์พิงค์เคอตัน (Pinkerton)
 เผ่าอินดีสตะวันตก ผิวผลเรียบเป็นมัน สีเขียวอมเหลือง เปลือกหนา เมล็ดอยู่ในโพรงเมล็ดอย่างหลวม ๆ รสหวานอ่อน ไขมันน้อย ชอบอากาศร้อน เช่น
พันธุ์ปีเตอร์สัน (Peterson)
 เผ่าเม็กซิโก ผลเล็กเรียบ เมื่อแก่สีม่วง เปลือกบางกว่าอีก 2 เผ่า เปลือกหุ้มเมล็ดบาง เมล็ดใหญ่อยู่ในโพรงเมล็ดอย่างหลวม ๆ มีไขมันมากที่สุด ทนอากาศเย็นได้ดีที่สุด

อาโวคาโดเป็นผักที่มีการค้าขายและเพาะปลูกในภูมิอากาศเขตร้อนทั่วโลก (และบางส่วนในเขตอบอุ่น เช่น รัฐแคลิฟอร์เนีย) มีผลสีเขียวทางลูกสาลี่ที่จะสุกหลังการเก็บเกี่ยว ต้นไม้สามารถถ่ายเรณูในต้นเดียวกันได้และบางครั้งการขยายพันธุ์จะใช้การติดตาตอนกิ่งเพื่อที่จะสามารถควบคุมคุณภาพและปริมาณของผลได้

 การใช้ประโยชน์ 
thumb|left|upright|นมปั่นกับอาโวคาโดแบบอินโดนีเซีย ใส่ช็อกโกแลต

อาโวคาโดกินดิบไม่ได้เพราะมีแทนนินทำให้ขม กินมากจะปวดศีรษะ รับประทานได้แต่ผลสุก กินเป็นผลไม้สด หรือกินกับไอศกรีม น้ำตาล นมข้นหวาน สลัด เค้ก 

ชาวเม็กซิกันนิยมใช้เนื้ออาโวคาโดปรุงอาหารแทนเนย หรือนำมาใช้เป็นส่วนผสมสำคัญในซอสกัวคาโมเล (Guacamole) ซึ่งนิยมนำมาทาบนแผ่นแป้งทอร์ทิลล่าส์ หรือขนมปัง นอกจากนี้ ชาวเม็กซิกันยังนิยมนำอาโวคาโดมาสกัดน้ำมันทำเครื่องสำอาง

ใน ฟิลิปปินส์ บราซิล อินโดนีเชีย เวียดนาม และทางตอนใต้ของ อินเดีย (โดยเฉพาะชายฝั่งเคราล่า ทมิฬนาดู และรัฐกรณาฏกะ) อาโวคาโดมักนิยมนำมาใช้ปรุงเป็นนมปั่น (Milkshake) หรือใส่ในไอศกรีม และขนมต่าง ๆ นอกจากนี้ใน บราซิล เวียดนาม ฟิลิปปินส์ และ อินโดนีเซีย อาโวคาโดถูกนำมาแปรรูปเป็นเครื่องดื่ม โดยผสมกับน้ำตาล นมหรือน้ำ และอาจเพิ่มอาโวคาโดบด บางครั้งก็มักเติมซอสช็อกโกแลตลงไป ในมอร็อกโค เครื่องดื่มเย็นที่ทำมาจากอาโวคาโดและนมมักถูกเติมความหวานด้วยน้ำตาลไอซิ่ง และเพิ่มรสชาติด้วยน้ำจากดอกส้ม

 ความเป็นพิษ 
บางคนแพ้อาโวคาโด โดยแพ้ในรูปของละอองเกสร หรือหลังจากรับประทานอาโวคาโดเข้าไปที่เรียก latex-fruit syndrome เพราะเกี่ยวข้องกับการแพ้ลาเท็กซ์ อาการที่ปรากฏได้แก่ ลมพิษ ผื่นคัน ปวดท้อง อาเจียน หรืออาจจะเสียชีวิตได้

ใบ เปลือกต้น และเปลือกชั้นเอนโดคาร์บของอาโวคาโดเป็นพิษต่อสัตว์หลายชนิดทั้งแมว หมา แพะ กระต่าย หนู นก ปลา ไก่ และม้า ผลเป็นพิษกับนกบางชนิด American Society for the Prevention of Cruelty to Animals (ASPCA) ได้ประกาศว่าอาโวคาโดเป็นพิษต่อสัตว์ อาโวคาโดเป็นส่วนผสมในอาหารสุนัข และอาหารแมว ชนิด AvoDerm ซึ่ง ASPCA ปฏิเสธที่จะรับรองว่าปลอดภัยหรือไม่

ดูเพิ่ม
เค้กอาโวคาโด
 อ้างอิง
# ประเทศอิรักในเอเชียนบีชเกมส์ 2010
ประเทศอิรัก ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาเอเชียนบีชเกมส์ 2010 ซึ่งจัดเป็นครั้งที่ 2 ระหว่างวันที่ 8 ธันวาคม ถึง 16 ธันวาคม ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ กรุงมัสกัต ประเทศโอมาน โดยหลังจากจบการแข่งขัน อิรักสามารถคว้าเหรียญทองมาได้มากเป็นอันดับที่ 4 คือ 3 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งสิ้น 7 เหรียญ 

ตารางสรุปเหรียญ
กีฬาทอง เงิน ทองแดง รวม Tent Pegging 3 3 1  7 รวม  3  3  1  7

 รายละเอียดผู้ที่ได้รับเหรียญ 
ชนิดเหรียญชื่อกีฬาการแข่งขันวันที่ได้รับเหรียญ เหรียญทอง  Ali Bannon  Tent Pegging  Individual Lance 9 ธันวาคม เหรียญทอง  Iraq  Tent Pegging  Indian File 13 ธันวาคม เหรียญทอง  Iraq  Tent Pegging  Pairs File 12 ธันวาคม เหรียญเงิน  Mohammed Shaya  Tent Pegging  Individual Sword 10 ธันวาคม เหรียญเงิน  Mohammed Shaya  Tent Pegging  Rings & Pegs 9 ธันวาคม เหรียญเงิน  Iraq  Tent Pegging  Team Sword 13 ธันวาคม เหรียญทองแดง  Osamah Liwa  Tent Pegging  Lemons & Pegs 10 ธันวาคม
# สารละลายมาตรฐาน
ในเคมีวิเคราะห์ สารละลายมาตรฐาน เป็นสารละลายที่มีธาตุหรือสารที่ทราบความเข้มข้นแน่ชัดอยู่ ซึ่งสามารถเตรียมได้โดยใช้สารมาตรฐาน อย่างเช่น มาตรฐานปฐมภูมิ สารละลายมาตรฐานถูกใช้ในการหาความเข้มข้นของสารอื่น อย่างเช่น สารละลายในการไทเทรต ความเข้มข้นของสารละลายมาตรฐานส่วนใหญ่เขียนอยู่ในหน่วยโมลต่อลิตร (mol/L, M/L) โมลต่อลูกบาศก์เดซิเมตร (mol/dm3) กิโลโมลต่อลูกบาศก์เมตร (kmol/m3) หรือในคำที่เกี่ยวข้องกับที่ใช้ในการไทเทรตโดยเฉพาะ (อย่างเช่น ไตเตอร์) 

มาตรฐานอย่างง่ายสามารถได้มาจากการเจือจางธาตุหรือสารอย่างหนึ่งในตัวทำละลายที่สามารถทำปฏิกิริยาและละลายได้

 การใช้ 
สารละลายกรดสามารถทำให้เป็นสารละลายมาตรฐานได้โดยการไทเทรตสารนั้นด้วยสารละลายอัลคาไลน์ที่ทราบความเข้มข้น เมื่อมีการคำนวณแล้ว มันจะสามารถถูกใช้เป็นสารละลายมาตรฐานเพื่อหาความเข้มข้นของสารละลายอัลคาไลน์ได้ตามลำดับ

สารละลายมาตรฐานยังมักได้ถูกใช้เพื่อหาความเข้มข้นของสปีชีส์วิเคราะห์ โดยการเปรียบเทียบค่าความดูดกลืนแสงของสารละลายตัวอย่างที่ความยาวคลื่นหนึ่งกับสารละลายมาตรฐานที่ทราบความเข้มข้นแตกต่างกันของสปีชีส์วิเคราะห์ ความเข้มข้นของสารละลายตัวอย่างสามารถพบได้โดยกฎของลัมแบร์ท–แบร์ สเปกโตรสโกปีรูปแบบใด ๆ สามารถถูกใช้ในวิธีนี้นานตราบเท่าทีสปีชีส์วิเคราะห์มีค่าความดูดกลืนแสงมากในสเปกตรัม สารละลายมาตรฐานเป็นแนวอ้างอิงในการค้นหาโมลาร์ของสารที่ยังไม่ทราบ
# ภาวะมาตรฐาน
ในวิชาเคมี ภาวะมาตรฐาน ของสสารบริสุทธิ์ สารผสม หรือสารละลาย เป็นจุดอ้างอิงที่ใช้สำหรับการคำนวณคุณสมบัติของสารนั้นภายใต้สภาวะที่แตกต่างกัน ซึ่งโดยหลักการแล้ว ตัวเลือกของภาวะมาตรฐานสามารถเปลี่ยนแปลงได้ ถึงแม้ว่า สหภาพเคมีบริสุทธิ์และเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ (IUPAC) จะแนะนำว่าให้ใช้ภาวะมาตรฐานทั่วไปในการคำนวณ IUPAC แนะนำให้ใช้ความดันมาตรฐาน po = 1 บาร์ (100 กิโลปาสคัล) หากจะกล่าวให้ถูกแล้ว อุณหภูมิไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของการจำกัดความภาวะมาตรฐาน ยกตัวอย่างเช่น ตามที่ได้อภิปรายไว้แล้ว ภาวะมาตรฐานของแก๊สเดิมได้ถูกเลือกเป็นหน่วยความดัน (โดยปกติใช้เป็นบาร์) แก๊สอุดมคติ โดยไม่ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิ อย่างไรก็ตาม ตารางส่วนใหญ่ของปริมาณอุณหพลศาสตร์ถูกรวบรวมไว้ที่อุณหภูมิค่าหนึ่งโดยเฉพาะ ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ที่ 298.15 K (25 ˚C) หรือที่ใช้กันลดลงมา 273.15 K (0 ˚C) ภาวะมาตรฐานไม่ควรสับสนกับอุณหภูมิและความดันมาตรฐาน (STP) สำหรับแก๊ส หรือกับสารละลายมาตรฐานที่ใช้ในเคมีวิเคราะห์

สำหรับสสารหนึ่ง ภาวะมาตรฐานเป็นภาวะอ้างอิงสำหรับคุณสมบัติภาวะอุณหพลศาสตร์ของสสารนั้น อย่างเช่น เอนทาลปี เอนโทรปี พลังงานเสรีของกิ๊บส์ และภาวะมาตรฐานอีกหลายประการของสสารหนึ่ง การเปลี่ยนแปลงเอนทาลปีสำหรับธาตุในภาวะมาตรฐานจะมีค่าเป็นศูนย์ และด้วยการกำหนดดังกล่าวได้ทำให้ปริมาณทางอุณหพลศาสตร์อีกเป็นจำนวนมากสามารถคำนวณและจัดทำเป็นตารางได้ ภาวะมาตรฐานของสสารไม่จำเป็นต้องมีอยู่ในธรรมชาติ ยกตัวอย่างเช่น เป็นไปได้ที่จะคำนวณค่าของไอน้ำที่ 25 °C และ 1 บาร์ ถึงแม้ว่าไอน้ำดังกล่าวจะไม่มีอยู่จริง (เป็นแก๊ส) ภายใต้สภาวะเหล่านั้น ข้อดีของการกำหนดเช่นนี้คือตารางคุณสมบัติทางอุณหพลศาสตร์ที่ได้รับการจัดเตรียมด้วยวิธีการนี้จะมีความสอดคล้องกันในตัวของมันเอง
# โรงเรียนอู่ทอง
โรงเรียนอู่ทอง โรงเรียนอู่ทองเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ประจำอำเภออู่ทอง เป็นโรงเรียนแบบสหศึกษา ปัจจุบันเปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น - ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายและระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ สำนักงานคณะกรรมการการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา สุพรรณบุรี

 ประวัติ 
โรงเรียนอู่ทอง เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ประจำอำเภออู่ทอง ตั้งอยู่เลขที่ 9 หมู่ 9 ตำบลอู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นโรงเรียนสหวิทยาเขตสุพรรณบุรีทราวดี ปัจจุบันมีเนื้อที่ 45 ไร่ เปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย และระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ            โรงเรียนอู่ทองได้รับอนุมัติจากกระทรวงศึกษาธิการให้ก่อตั้งขึ้น เมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2497 โดยได้รับการสนับสนุนจากมูลนิธิสปีดวากอน  โดยก่อสร้างในที่ดิน 5 ไร่เศษ ของกรมศิลปากร บริเวณคูเมืองเก่าด้านเหนือของสถานีตำรวจอำเภออู่ทอง ริมถนนมาลัยแมน (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของสำนักงานที่ดินและองค์กรสปีดวากอน)           
 ปีการศึกษา 2479 เปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ชั้นเดียว มีนักเรียน 45 คน นายพิณ โสขุมา เป็นครูใหญ่คนแรก
 ปีการศึกษา 2503 มีนักเรียนเพิ่มขึ้นเป็น 8 ห้องเรียน นายพิณ โสขุมา ได้ย้ายไปดำรงตำแหน่งศึกษานิเทศก์ภาค 5 จังหวัดราชบุรี และนายเสถียร ศรีพุฒตาล ดำรงตำแหน่งครูใหญ่แทน
 ปีการศึกษา 2511 อธิบดีกรมสามัญศึกษา นายก่อ สวัสดิพาณิช ได้มาตรวจเยี่ยมโรงเรียน เพื่อเตรียมสร้างโรงเรียนอู่ทองแห่งใหม่ ซึ่ง นายไพฑูรย์ สุนทรวิภาต นายอำเภออู่ทองได้เสนอที่ดินแปลงใหม่ เป็นที่ดินสาธารณะประโยชน์ อยู่ห่างจากตัวอำเภอไปทางวัดเขาพระศรีสรรเพชญาราม ประมาณ 1 กิโลเมตร และได้เริ่มสร้างอาคารเรียนเมื่อ 5 ตุลาคม 2512 แล้วเสร็จ 18 พฤษภาคม 2513
 ปีการศึกษา 2513 เปิด 10 ห้องเรียน มีนักเรียน 398 คน ครู 15 คน ภารโรง 2 คน โรงเรียนอู่ทอง มีการพัฒนาและมีความก้างหน้ามาอย่างต่อเนื่อง มีจำนวนนักเรียนเพิ่มขึ้น บุคลากรเพิ่มขึ้น และได้รับการจัดสรรงบประมาณก่อสร้างจากกรมสามัญศึกษาอย่างสม่ำเสมอ  ปัจจุบันโรงเรียนอู่ทองมีนักเรียน 2,850 คนข้าราชการครู 97 คน ครูพนักงานราชการ 3 คน ครูอัตราจ้าง 10 คน ครูสนับสนุนการสอน 8 คน ลูกจ้างประจำ 12 คน และลูกจ้างชั่วคราว 4 คน

 ข้อมูลพี้นฐานโรงเรียน 
thumb|right|โรงเรียนอู่ทอง
โรงเรียนอู่ทองเป็นโรงเรียนมัธยมขนาดใหญ่ปัจจุบันมีอาคารเรียน 7 หลัง อาคารโรงฝึกงาน 5 หลัง อาคารโรงอาหาร - หอประชุม 2 หลัง บ้านพักครู 16 หลัง บ้านพักลูกจ้างประจำ 1 หลัง ห้องน้ำ - ห้องส้วม ชาย 45 ที่ หญิง 51 ที่ ห้องประชุมขนาดใหญ่ สามารถรองรับบุคลากร จำนวน 400 คน ห้องสมุดเฉลิมพระเกียรติขนาด 8 ห้องเรียน พร้อมเครื่องปรับอากาศ ห้องเรียนรู้สืบค้น (Internet) และห้องมัลติมีเดีย อาคารประชาสัมพันธ์ อาคารสุวรรณประชาณุกูล อาคาร 60 ปี ส.พ.8 อาคาร 60 ปี โรงเรียนอู่ทอง

 สิ่งประจำโรงเรียน 
 สัญลักษณ์ 
40px ธรรมจักรศิลา สมัยทวารวดี

 สีประจำโรงเรียน 
50px แดง-เหลือง

 ทำเนียบผู้บริหาร 
 ลำดับ  รายนาม  ดำรงตำแหน่ง 1.  นายพิณ โขสุมา พ.ศ. 2497-2503 2.  นายเสถียร ศรีพุฒตาล  พ.ศ. 2503-2513 3.  นายวิบูลย์ จันทร์ฉาย  พ.ศ. 2513-2520 4.  นายพล หอมสุวรรณ  พ.ศ. 2520-2525 5.  นายเพ็ญศักดิ์ เรือนใจมั่น  พ.ศ. 2525-2535 6.  นายประดิษฐ์ พลายจั่น  พ.ศ. 2535-2542 7.   นายวินัย เฉิดฉวีวรรณ  พ.ศ. 2542-2553 8.  นายไพศาล แจ่มถาวร  พ.ศ. 2554-2558 9.  ดร.นิติกรณ์ ฉันท์วงศ์ชนะ  พ.ศ. 2558-2560 10.  นางสาวพิกุล เฉิดฉวีวรรณ  พ.ศ. 2560-2565 11.  ดร.อุบลรัตน์ กรุดมณี  8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565-ปัจจุบัน
# แล็กโทส
แล็กโทส  เป็นน้ำตาลโมเลกุลคู่ที่ส่วนใหญ่พบในนม ประกอบจากกาแล็กโทสและกลูโคส แล็กโทสเป็นส่วนประกอบราว 2-8% ของนมโดยน้ำหนัก ถึงแม้ว่าปริมาณจะแตกต่างกันไปตามชนิดและลักษณะเฉพาะ แล็กโทสแตกตัวมาจากหางนมรสหวานหรือเปรี้ยว สำหรับชื่อ "แล็ก" เป็นคำในภาษาละตินแปลว่า "นม" และ "-โอส" ที่เป็นพยางค์ท้ายสำหรับชื่อน้ำตาล เขียนสูตรได้เป็น C12H22O11

 ประวัติ 
แล็กโทสได้รับการค้นพบในนม เมื่อปี ค.ศ. 1619 โดยฟาบริซิโอ บาร์โตเล็ตติ และได้รับการระบุว่าเป็นน้ำตาลใน ค.ศ. 1780 โดยคาร์ล วิลเฮ็ล์ม เชเลอ

 โครงสร้างและปฏิกิริยา 
thumb|left|โครงสร้างโมเลกุลของ α-lactose
แล็กโทสเป็นน้ำตาลโมเลกุลคู่จากการรวมตัวของกาแล็กโทสและกลูโคส ซึ่งสร้างพันธะไกลโคซิดิก β-1→4 มีชื่อในระบบการตั้งชื่อสารเคมี คือ β-D-galactopyranosyl-(1→4)-D-glucose กลูโคสสามารถอยู่ในรูป α-pyranose หรือ β-pyranose ซึ่งกาแล็กโทสสามารถมีได้เฉพาะรูป β-pyranose เท่านั้น: ด้วยเหตุนี้ α-lactose และ β-lactose จึงหมายความถึงรูปแอโนเมอริกของวงแหวนกลูโคไพราโนสเพียงอย่างเดียว

แล็กโทสทำปฏิกิริยากับน้ำได้เป็นกลูโคสและกาแล็กโทส เปลี่ยนไปเป็นไอโซเมอร์ในสารละลายอัลคาไลน์เป็นแล็กตูโลส และเร่งปฏิกิริยากระบวนการเติมไฮโดรเจนให้กับโพลิไฮดริกแอลกอฮอล์ที่สอดคล้องกัน ได้แก่ แล็กติตอล

 การสกัด 
มีการผลิตแล็กโทสนับหลายล้านตันต่อปีเป็นผลผลิตพลอยได้จากอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์นม ซึ่งจะมีหางนมเป็นของแข็งเหลืออยู่มากถึง 6.5% ซึ่งในจำนวนนี้ 4.8% เป็นแล็กโทสที่สามารถทำให้บริสุทธิ์ได้โดยการตกผลึก หางนมเป็นของเหลวที่เหลือหลังจากนมได้ถูกเปลี่ยนเป็นลิ่มนมและกรองออกแล้ว ยกตัวอย่างเช่น ในกระบวนการผลิตเนยแข็ง แล็กโทสประกอบขึ้นเป็น 2-8% ของน้ำหนักนม แล็กโทสทำให้บริสุทธิ์โดยการเติมเอทานอล เนื่องจากแล็กโทสไม่ละลายในเอทานอล แล็กโทสจึงตกตะกอนและได้ผลผลิตราว 65%Minard, R. Introduction to  Organic Laboratory Techniques: A Microscale Approach. Pavia, Lampman, Kriz & Engel, Saunders. 1990.

 แมแทบอลิซึม 

ตัวอ่อนสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมได้รับน้ำนมจากแม่ ซึ่งอุดมไปด้วยแล็กโทส วิลไลลำไส้จะหลั่งเอนไซม์ที่เรียกว่า แล็กเทส (β-D-galactosidase) เพื่อย่อยแล็กโทส เอนไซม์นี้จะทำให้โมเลกุลแล็กโมสแตกตัวเป็นน้ำตาลโมเลกุลเดี่ยว กลูโคสและกาแล็กโทส ซึ่งร่างกายสามารถดูดซึมไปใช้ได้ เนื่องจากแล็กโทสส่วนใหญ่พบในนมเพียงอย่าวเดียว ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมส่วนใหญ่ การผลิตแล็กเตสจึงค่อย ๆ ลดลงเมื่อร่างกายมีอายุมากขึ้น เนื่องจากร่างกายไม่ได้บริโภคแล็กโทสมากเท่าแต่ก่อน
 
ประชากรซึ่งมีบรรพบุรุษอยู่ในทวีปยุโรป เอเชียตะวันตก อินเดีย และหลายส่วนของแอฟริกาตะวันออกยังคงการผลิตแล็กเตสจนกระทั่งเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ โดยในหลายพื้นที่ นมจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม อย่างเช่น ปศุสัตว์ แพะ และแกะ ได้ถูกใช้เป็นแหล่งอาหารขนาดใหญ่  ดังนั้น ประชากรในพื้นที่เหล่านี้จึงยังคงยีนสำหรับการผลิตแล็กเตสตลอดชีวิตที่ได้รับการวิวัฒนาการขึ้นมา ยีนของภาวะไม่ทนต่อแล็กโทสได้วิวัฒนาการขึ้นแยกต่างหากในหลายกลุ่มชาติพันธุ์. ตามการสืบเชื้อสาย ชาวยุโรปตะวันตกมากกว่า 70% ยังคงสามารถดื่มนมได้ในวัยผู้ใหญ่ เปรียบเทียบกับน้อยกว่า 30% ในประชากรแอฟริกา เอเชียตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ และโอเชียเนีย. ในประชากรที่มีภาวะไม่ทนต่อแล็กโทส แล็กโทสจะไม่สามารถถูกทำให้แตกตัวและเป็นอาหารสำหรับจุลชีพในลำไส้ที่ผลิตแก๊ส ซึ่งสามารถนำไปสู่การเรอบ่อย อาการท้องอืด และอาการเกี่ยวกับกระเพาะอาหารและลำไส้อื่น ๆ
# เซ็นมันไคโนะคิส
เซ็นมันไคโนะคิส  เป็นซิงเกิลที่ 35 ของไม คุรากิ ออกจำหน่ายวันที่ 9 มีนาคม  พ.ศ. 2554 
ข้อมูลเพลง
เซ็นมันไคโนะคิส  เป็นซิงเกิลที่ 35 ของไม คุรากิ ออกจำหน่ายวันที่ 9 มีนาคม  พ.ศ. 2554 มีการประกาศเมื่อกลางเดือน มกราคม ซิงเกิลนี้ประกอบโฆษณา โคเซะ เป็นเพลงที่ 5

PV เพลงนี้ใช้สถานที่คล้ายกับสถานที่ใน PV ของซิงเกิล อิชิบะโยโกโตนิเลิฟฟอร์ยู

นอกจากนี้เพลง เซ็นมันไคโนะคิส ได้ถูกนำไปเป็นเกมในไอโฟนอีกด้วยในชื่อ "Mai Kuraki Touch Screen"กับเพลงฟิวเจอร์ คิส 

ยังไม่มีข้อมูลเพิ่มเติม

รายชื่อเพลง
CD
 เซ็นมันไคโนะคิส  (5:03)
เนื้อร้อง โดย ไม คุรากิ ทำนอง โดย ไอกะ โอโนะ เรียบเรียง โดย ฮายาม่า ทาเคชิ
 ซาโยนะระวะ มะดะอิวะนะอิเดะ  (4:38)
เนื้อร้อง โดย ไม คุรากิ ทำนองและเรียบเรียง โดย ฟุตเบรต กีตาร์ โดย Sang Hyun Park
 เซ็นมันไคโนะคิส -Instrumental; ฉบับดนตรี-
 ซาโยนะระวะ มะดะอิวะนะอิเดะ -Instrumental; ฉบับดนตรี-
DVD
 MAI KURAKI SPECIAL PHOTO BOOK
FC & MUSING
 MAI KURAKI SPECIAL PHOTO MOVIE
 MAI KURAKI ORIGINAL

ราคา
 CD 
 VNCM-6020 ราคา 1,050 เยน (Tax in) ราคา 1,000 เยน (Tax out)
 CD + DVD
 VNCM-6019 ราคา 1,260 เยน (Tax in) ราคา 1,200 เยน (Tax out)
 FC & MUSING
 VNCF-6020 ราคา 1,500 เยน (Tax in) ราคา 1,429 เยน (Tax out)
ซาร์ด
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)
วางจำหน่ายชาร์ตอันดับสูงสุดยอดขายสัปดาห์แรก/วันแรกยอดขายรวมอยู่ในชาร์ต9 มีนาคม พ.ศ. 2554Oricon Daily Charts#38,7049 มีนาคม พ.ศ. 2554Oricon Weekly Charts#418,41022,4513 สัปดาห์9 มีนาคม พ.ศ. 2554Oricon Monthly Charts#169 มีนาคม พ.ศ. 2554Oricon Yearly Charts#257

การนำไปใช้
เพลงโฆษณา ⌈ESPRIQUE PRECIOUS⌋ ของ KOSE (#1)
# โตเกียวเมโทร
โตเกียวเมโทร  เป็นระบบขนส่งมวลชนเร็วหลักในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีจำนวนผู้โดยสารเฉลี่ยต่อวันที่ 6.84 ล้านเที่ยวคน ถือเป็นหนึ่งในสองระบบรถไฟฟ้าที่สำคัญที่สุดของโตเกียว (อีกระบบคือรถไฟใต้ดินโทเอซึ่งมีผู้โดยสารเฉลี่ย 2.85 ล้านเที่ยวคนต่อวัน) 

ประวัติ
โตเกียวเมโทรเดิมมีชื่อว่า รถไฟฟ้าเทโตะ อยู่ภายใต้การบริหารงานขององค์การขนส่งเร็วด่วนเทโตะ (帝都高速度交通営団) ซึ่งก่อตั้งในปี 1941 ในฐานะรัฐวิสาหกิจภายใต้การกำกับของกระทรวงที่ดินโครงสร้างพื้นฐานและคมนาคม ต่อมาในสมัยของนายกรัฐมนตรีจุนอิจิโร โคอิซูมิ มีนโยบายแปรรูปรัฐวิสาหกิจให้เป็นบริษัทเอกชนเต็มตัว รัฐบาลจึงเจรจาให้องค์การปกครองกรุงโตเกียวเข้ามาเป็นผู้ถือหุ้น

ในวันที่ 1 เมษายน 2004 องค์การขนส่งเร่งด่วนเทโตะก็แปรสภาพเป็นบริษัท โตเกียวเมโทร จำกัด (東京地下鉄株式会社) ปัจจุบัน รัฐบาลญี่ปุ่นถือหุ้น 53.4% และองค์การปกครองกรุงโตเกียวถือหุ้น 46.6% ทั้งสองหน่วยงานมีแผนที่จะขายหุ้นของตนในอนาคตเพื่อเปิดโอกาสให้นักลงทุนทั่วไปสามารถถือหุ้นในบริษัท

 เส้นทาง 
โตเกียวเมโทรรวมแล้ว ประกอบด้วย 9 สายที่วิ่งบนระยะทาง 

 สีเส้นทาง สัญลักษณ์ หมายเลขเส้นทาง สาย ชื่อญี่ปุ่น เส้นทาง จำนวนสถานี ระยะทาง เปิดให้บริการ ต่อขยายล่าสุด รางกว้าง ระบบจ่ายไฟฟ้า สาย 3    ถึง  19  1927 1939600 V DC, รางที่สามสาย 4    ถึง  25  19541962 สายกิ่งสายมารูโนอูจิ   ถึง  4  1962 สาย 2    ถึง  22  1961 20201,500 V DC, เหนือหัว สาย 5    ถึง  23  1964 1969สาย 9    ถึง  20  1969 1978 สายกิ่งสายจิโยะดะ   ถึง  2  1979 – สาย 8    ถึง  24  1974 1988 สาย 11    ถึง  14  1978 2003สาย 7    ถึง  19  1991 2000 สายกิ่งสายนัมโบะกุ   ถึง  2  203- – สาย 13    ถึง  16  1994 2008  สาย 14 สายโทโยสุมิ   ถึง  5  2025 –รวม: 180  

แหล่งข้อมูลอื่น
 โตเกียวเมโทร 
 เครือข่ายเชื่อมต่อ 
 แผนที่เส้นทางโตเกียวเมโทร (PDF)
# เคิร์ต เฮนนิค
เคิร์ตติส ไมเคิล "เคิร์ต" เฮนนิค (Curtis Michael "Curt" Hennig) (28 มีนาคม ค.ศ. 1958 – 10 กุมภาพันธ์ 2003) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน สังกัดเวิลด์เรสต์ลิงเฟเรเดชั่น (WWF), อเมริกันเรสต์ลิงแอสโซเซียชั่น (AWA) ,เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง (WCW) และโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) เป็นลูกชายของแลร์รี "ดิแอ็กซ์" เฮนนิค และพ่อของเคอร์ติส แอ็กเซล ปัจจุบันได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2007

เฮนนิคเป็นอดีตแชมป์โลก 1 สมัย ไดแก่ แชมป์โลก AWA 373 วัน และเป็นอดีตแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 2 สมัย

เขารู้จักในชื่อ "คลู" เคิร์ต เฮนนิค เขาได้เริ่มต้นอาชีพในวันที่ 30 มกราคม 1980 ในสมาคมอเมริกันเรสต์ลิงแอสโซเซียชั่น (AWA) สมาคมที่มีพ่อของเขาทำอยู่ ต่อมาได้ลาออกจาก AWA ในปี 1982 และย้ายไปสมาคม WWF

หลังจากลาออกจาก WWE ในปี 2002 เขาได้ไปทำงานในสมาคม TNA เขามีส่วนร่วมในบทบาทแก่แชมป์โลก NWA เจฟ จาเรต

แชมป์และรางวัล
American Wrestling Association
AWA World Heavyweight Championship (1 time)
AWA World Tag Team Championship (1 time)  – with Scott Hall

Future of Wrestling
FOW Heavyweight Championship (1 time)

i-Generation Superstars of Wrestling
i-Generation World Heavyweight Championship (2 times)

Main Event Championship Wrestling
MECW Heavyweight Championship (1 time)

Pacific Northwest Wrestling
NWA Pacific Northwest Heavyweight Championship (1 time)
NWA Pacific Northwest Tag Team Championship (3 times) – with Larry Hennig (1), Buddy Rose (1) and Pat McGhee (1)

Professional Wrestling Hall of Fame
Class of 2015

Pro Wrestling Illustrated
PWI Most Improved Wrestler of the Year (1987)
PWI ranked him #9 of the top 500 singles wrestlers of the year in the PWI 500 in 1993
PWI ranked him #55 of the top 500 singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003
PWI ranked him #98 of the Top 100 Tag Teams of the "PWI Years" with Scott Hall in 2003

World Championship Wrestling
WCW United States Heavyweight Championship (1 time)
WCW World Tag Team Championship (1 time)  – with Barry Windham

World Wrestling Council
WWC Universal Heavyweight Championship (1 time)

World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment
WWF Intercontinental Championship (2 times)
WWE Hall of Fame (Class of 2007)

Wrestling Observer Newsletter
Most Improved (1983)
# เฮเลน (นักแสดง)
เฮเลน ไชราค ริชาร์ดสัน (, เกิด 21 ตุลาคม ค.ศ. 1939) หรือที่รู้จักกันในนาม เฮเลน (เหลัน) นักแสดงภาพยนตร์และนักเต้นชาวอินเดีย ที่ได้รับความนิยมอย่างสูงจากการเต้นของเธอ ในยุคปี 1950-1970 และได้รับฉายาว่า คาบาเรต์ควีน (Cabaret Queen)เธอมีผลงานการแสดงมากกว่า 700 เรื่อง 

 ประวัติ 
เฮเลน ริชาร์ดสัน เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1939 ที่ประเทศพม่า บิดาของเธอเป็นลูกครึ่งอังกฤษ-อินเดีย ส่วนมารดาชื่อ มาร์ลีน ริชาร์ดสัน เป็นชาวพม่า  เธอมีน้องชายชื่อโรเจอร์ และน้องสาวชื่อเจนนิเฟอร์ บิดาของเธอเสียชีวิตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ครอบครัวของเธอได้อพยพมายังเมืองบอมเบย์ในปี ค.ศ. 1943 ในช่วงนั้นเอง ขณะที่มารดาของเธอทำงานเป็นเพียงพยาบาลซึ่งมีรายได้ไม่เพียงพอ ดังนั้นเฮเลนจึงต้องออกจากการศึกษาและต้องทำงานหาเงินดูแลครอบครัว

เธอออกจากครอบครัว และได้รู้จักกับ คุกคู นักเต้นและนักแสดงที่ช่วยให้เฮเลนเข้าสู่วงการเป็นนักเต้นที่ปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่อง Shabistan และ Awaara ในปี ค.ศ. 1951 และได้รับบทบาทการแสดงเรื่อยมาจนมีชื่อเสียงมากขึ้น

เธอสมรสกับซาลิม ข่าน นักแสดงชาวอินเดีย ซึ่งเป็นบิดาของซัลมาน ข่าน โดยเธอเป็นภรรยาคนที่สองของเขาในปี ค.ศ. 1980 และมีบุตรบุญธรรมเป็นหญิงชื่อ อรปิตา

 ผลงาน 
 ภาพยนตร์ 
 Awaara (1951)
 Alif Laila (1952)
 Hoor-e-Arab (1953)
 Miss Coca Cola (1955)
 Taksaal (1956)
 Changez Khan (1957)
 Howrah Bridge (1958)
 Twelve O'Clock (1958)
 Yahudi (1958)
 Sawan (1959)
 Hum Hindustani (1960)
 Ek Phool Char Kaante (1960)
 Dil Apna Aur Preet Parai (1960)
 Gunga Jumna (1961)
 Umar Qaid (1961)
 China Town (1962)
 Sunehri Nagin (1963)
 Aaya Toofan (1964)
 Cha Cha Cha (1964)
 Woh Kaun Thi? (1964)
 Gumnaam (1965)
 Lutera (1965)
 Khandan (1965)
 Kaajal (1965)
 Aulad (1965)
 Teesri Manzil (1966)
 Dus Lakh (1966)
 Night In London (1967)
 Jaal (1967)
 CID 909 (1967)
 Jewel Thief (1967)
 Hare Kanch Ki Chooriyan (1967)
 Shikaar (1968)
 Vaasna (1968)
 Talash (1969)
 Sachchai (1969)
 Ek Shriman Ek Shrimati (1969)
 Prince (1969)
 Bikhre Moti (1969)
 Bhai Bahen (1969)
 Intaqam (1969)
 Aansoo Ban Gaye Phool (1969)
 Pagla Kahin Ka (1970)
 The Train (1970)
 Bombay Talkie (1970)
 Puraskar (1970)
 Caravan (1971)
 Nadaan (1971)
 Hulchul (1971)
 Hungama (1971)
 Yaar mera (1970)
 Upaasna (1971)
 Mere Jeevan Saathi (1972)
 Rakhi Aur Hathkadi (1972)
 Dil Daulat Duniya (1972)
 Apradh (1972)
 Dharkan (1972)
 Anamika (1973)
 Shareef Badmash (1973)
 Aaj Ki Taaza Khabar (1973)
 Geeta Mera Naam (1974)
 Benaam (1974)
 Madhosh (1974)
 Sholay (1975)
 Zakhmee (1975)
 Kala Sona (1975)
 Saazish (1975)
 Bairaag (1976)
 Imaan Dharam (1977)
 Inkaar (1977)
 Khoon Pasina (1977)
 Amar Akbar Anthony (1977)
 Chala Murari Hero Banne (1977)
 Don (1978)
 Besharam (1978)
 Swarg Narak (1978)
 Phandebaaz (1978)
 Bandi (1978)
 Lahu Ke Do Rang (1979)
 The Great Gambler (1979)
 Ram Balram (1980)
 Shaan (1980)
 Abdullah (1980)
 Bombay 405 miles (1980)
 Chhupa chhupee (1981)
 Bulandi (1981)
 Raaz (1981)
 Sawaal (1982)
 Bond 303 (1986)
 Parchhayeen (1989)
 Akayla (1991)
 Khamoshi: The Musical (1996)
 Hum Dil De Chuke Sanam (1999)
 Mohabbatein (2000)
 Shararat (2002)
 Dil Ne Jise Apna Kahaa (2004)
 Anjaane: The Unknown (2006)
 Humko Deewana Kar Gaye (2006)
 Marigold (2007)
 Dunno Y... Na Jaane Kyon (2010)
# คานาซาวะ
คานาซาวะ  เป็นนครในจังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 467.77 ตารางกิโลเมตร จากการสำรวจเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากร 457,831 คน

 ภูมิศาสตร์ 
คานาซาวะตั้งอยู่ในทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดอิชิกาวะในภูมิภาคโฮกูริกุของประเทศญี่ปุ่น ทางทิศตะวันตกติดกับทะเลญี่ปุ่น และทิศตะวันออกติดกับจังหวัดโทยามะ คานาซาวะตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำไซและแม่น้ำอาซาโนะ พื้นที่ทางตะวันออกของคานาซาวะเป็นพื้นที่ของเทือกเขาแอลป์ญี่ปุ่น และบางส่วนของคานาซาวะอยู่ภายในอาณาเขตของอุทยานแห่งชาติฮากูซัง

 เทศบาลข้างเคียง 
 จังหวัดอิชิกาวะ
 ฮากูซัง
 โนโนอิจิ
 อูจินาดะ
 สึบาตะ
 จังหวัดโทยามะ
 โอยาเบะ
 นันโตะ

 ภูมิอากาศ