wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ลำดับไชน์-ดัลการ์โน
ลำดับไชน์-ดัลการ์โน  หรือ กล่องไชน์-ดัลการ์โน  เสนอโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวออสเตรเลียคือ จอนน์ ไชน์  และ ลินน์ ดัลการ์โน  เป็นตำแหน่งที่ไรโบโซมจับกับ mRNA โดยทั่วไปอยู่ที่ตำแหน่ง 16 นิวคลีโอไทด์ ก่อนรหัสพันธุกรรมเริ่มต้น AUG Shine-Dalgarno sequence พบเฉพาะในโปรคาริโอต ลำดับซ้ำ ๆ กัน 6 นิวคลีโอไทด์ AGGAGG ใน E. coli เป็น AGGAGGU ลำดับนี้ช่วยให้ไรโบโซมเริ่มการสังเคราะห์โปรตีนได้ โดยการจดจำรหัสพันธุกรรมเริ่มต้น ลำดับคู่สม (UCCUCCA) เรียก anti-Shine-Dalgarno sequence อยู่ที่ปลาย 3' ของ 16S rRNA ในไรโบโซม ในยูคาริโอต ส่วนที่ทำหน้าที่เหมือน Shine-Dalgarno sequence เรียก Kozak sequence

การกลายพันธุ์ใน Shine-Dalgarno sequence ลดการทรานสเลชัน เพราะลดประสิทธิภาพการจับกันระหว่างไรโบโซมกับ mRNA เมื่อ Shine-Dalgarno sequence an และ anti-Shine-Dalgarno sequence จับกัน ตัวเริ่มทรานสเลชัน (initiation factors) IF2-GTP, IF1, IF3 และ tRNA fMet-tRNA(fmet) จะเริ่มเข้าทำงานร่วมกับไรโบโซม

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 http://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/bv.fcgi?rid=eurekah.section.19320
หมวดหมู่:การแสดงออกของยีน
# วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร
วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2547 ตามนโยบาย "การศึกษาสร้างชาติ สร้างคน สร้างงาน" ของรัฐบาล โดยเฉพาะจังหวัดที่ไม่มีสถาบันอุดมศึกษา โดยการคัดเลือกศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดมุกดาหาร ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม ปัจจุบัน วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร จัดการศึกษาหลักสูตรอนุปริญญาและหลักสูตรพัฒนาทักษะและเสริมสร้างประสบการณ์ด้านอาชีพและคุณภาพชีวิต (ฝึกอบรมระยะสั้น)จัดโครงการจัดการความรู้เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งชุมชน

 ประวัติ 
 วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร แรกเริ่มก่อตั้งโดยได้รับอนุญาตจากผู้ว่าราชการจังหวัดมุกดาหารให้ใช้อาคาร ที่ว่าการอำเภอเมืองมุกดาหารหลังเก่า ซึ่งเป็นอาคารสำนักงานวิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร จึงย้ายสำนักงานจากศูนย์การศึกษา นอกโรงเรียนจังหวัดมุกดาหาร มาที่อาคารที่ว่าการอำเภอเมืองมุกดาหารหลังเก่า ตั้งแต่วันที่ 26 พฤษภาคม 2547 เป็นต้นมา ขณะเดียวกันสำนักงานบริหารงานวิทยาลัยชุมชน ได้สนับสนุนงบประมาณเพื่อทำการซ่อมแซมอาคารดังกล่าว จำนวน 1,998,000 บาท และทำการซ่อมแซมแล้วเสร็จเมื่อเดือนพฤษภาคม 2547 โดยวิทยาลัยฯ ใช้ประโยชน์ จากอาคารดังกล่าวเป็นสำนักงานวิทยาลัย ศูนย์วิทยบริการ ศูนย์ภาษาแบบพึ่งพาตนเอง บริการนักศึกษา และ ห้องเรียน โดยได้รับเกียรติจาก ฯพณฯ ศาสตราจารย์นายแพทย์เกษม วัฒนชัย องคมนตรี เดินทางมาเป็น ประธานพิธีเปิดอาคารสำนักงานอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2548 

 สถานที่จัดการเรียนการสอน 
สภาวิทยาลัยชุมชนมุกดาหารและผู้อำนวยการได้ประสานงานกับภาคส่วนต่างๆ ของสังคมในการ จัดการเรียนการสอน โดยมีผู้เข้าร่วมงานในปัจจุบันครบทุกอำเภอ เพื่อจัดการเรียนการสอนในฐานะหน่วยจัดการศึกษารวมทั้งสิ้น 8 แห่ง ได้แก่

หน่วยจัดการศึกษาอำเภอเมืองมุกดาหาร ตั้งอยู่ ณ อาคารที่ว่าการอำเภอเมืองมุกดาหาร (หลังเก่า) อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร 
หน่วยจัดการศึกษาอำเภอคำชะอี ตั้งอยู่ ณ วัดพุทธนคราภิบาล
หน่วยจัดการศึกษาอำเภอดอนตาล ตั้งอยู่ ณ สำนักเนกขัมมนารี
หน่วยจัดการศึกษาอำเภอดงหลวง ตั้งอยู่ ณ สำนักงานการประถมศึกษา (เดิม)
หน่วยจัดการศึกษาโครงการส่งเสริมศิลปาชีพบ้านสานแว้-นาโคกกุง อำเภอดงหลวง
หน่วยจัดการศึกษาอำเภอนิคมคำสร้อย ตั้งอยู่ ณ โรงเรียนคำสร้อยพิทยาสรรค์
หน่วยจัดการศึกษาอำเภอหนองสูง ตั้งอยู่ ณ โรงเรียนหนองสูงสามัคคี
หน่วยจัดการศึกษาอำเภอหว้านใหญ่ ตั้งอยู่ ณ โรงเรียนหว้านใหญ่วิทยา

 หลักสูตร 
วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร เปิดสอนหลักสูตร ดังนี้
 อนุปริญญาหลักสูตรอนุปริญญาศึกษาศาสตร์ (อ.ศษ.)
 สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย

หลักสูตรอนุปริญญาศิลปศาสตร์ (อ.ศศ.)
 สาขาวิชาการปกครองท้องถิ่น

หลักสูตรอนุปริญญาบริหารธุรกิจ (อ.บธ.) 
 สาขาวิชาการจัดการทั่วไป
 สาขาวิชาการบัญชี
 สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์

หลักสูตรอนุปริญญาวิทยาศาสตร์ (อ.วท.)
 สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ
 สาขาวิชาเทคโนโลยีการเกษตร
# ดุสิตธานี (แก้ความกำกวม)
ดุสิตธานี อาจหมายถึง
 ดุสิตธานี เมืองจำลองการปกครองระบอบประชาธิปไตยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
 วิทยาลัยดุสิตธานี สถานศึกษาเอกชน
 เครือดุสิตธานี เครือโรงแรมในประเทศไทย
 โรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพฯ โรงแรมในเครือที่ถูกรื้อถอนในปี พ.ศ. 2562
 โรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพ แอท ดุสิต เซ็นทรัล พาร์ค โรงแรมที่สร้างใหม่บนที่ดินของโรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพฯ เดิม
# รวมดาว 2007
รวมดาว 2007 เป็นอัลบั้มพิเศษจาก บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยในครั้งนี้เป็นการนำเพลงคู่รักอมตะซึ่งเคยเอามาทำใหม่ในอัลบั้ม "รวมดาว" ชุดที่ 1 และ 2 จำนวนหนึ่งที่ได้รับความนิยมเมื่อช่วงปี พ.ศ. 2527-2528  มาทำดนตรีและขับร้องโดยกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่กำลังมาแรงแห่งปี พ.ศ. 2550 อันได้แก่ เหล่าดารานักแสดงในสังกัดอาร์เอส และ ช่อง 3 จำนวน 8 คน ร่วมด้วยนักแสดงอารมณ์ดีอีก 2 คน ในภาคดนตรีก็ได้ทำการเรียบเรียงเสียงประสานผ่านเครื่องดนตรีที่เข้ากับยุคสมัยเพียงไม่มากชิ้น ต่างจากครั้งก่อนซึ่งใช้เครื่องดนตรีจำนวนมาก 

อัลบั้มชุดนี้เป็นโปรเจกต์หนึ่งในการฉลอง 25 ปี ของบริษัท  และถือเป็นการกลับมาอีกครั้งของอัลบั้ม "รวมดาว"  ซึ่งถือเป็นการเชื่อมต่อระหว่างแฟนเพลงทุกเพศทุกวัย  เพื่อให้คนรุ่นหลังได้รู้จักและอนุรักษ์เพลงคู่อมตะเหล่านี้ไว้  ทั้งในแง่ของอารมณ์ในแต่ละบทเพลง และความสละสลวยของภาษาซึ่งหาฟังกันได้ยาก  แต่ผลปรากฏว่า อัลบั้มชุดนี้กลับไม่ค่อยเรียกความฮือฮาหรือโด่งดังมากเท่าสมัยก่อนนัก  การวางตัวของผู้ร้องก็ยังทำได้ดีไม่เท่ามืออาชีพรุ่นก่อน  ยอดขายเทปก็พลอยน้อยลง  คนรุ่นใหม่บางคนจึงไม่ค่อยให้ความสนใจต่อบทเพลงคู่อมตะที่มีคุณค่านี้เท่าที่ควร

 สมาชิก 
ทฤษฎี สหวงษ์ (ปอ)
ณปภา ตันตระกูล (แพท)
ชิดจันทร์ รุจิพรรณ(พลอย)
การิน ศตายุ (แมน)
พัชรินทร์ จัดกระบวนพล (น้ำฝน)
ภรัณยู โรจนวุฒิธรรม (แท็ค)
สโรชา ตันจรารักษ์ (บัว)
จักรินทร์ ศิลป์ชัยกิจ (โบกี้)
คืนสิทธิ์ สุวรรณวัฒกี (ปุ๊ย)
ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์ (อ้น)

รายชื่อเพลง

 แทรก  เพลง  ผู้ร้องเดิม  ผู้ร้องใหม่  ผู้เรียบเรียงเสียงประสานใหม่ 1  นกเขาคูรัก  สุทธิพงษ์/จุฑามาศ  ปอ ทฤษฎี/บัว สโรชา  ระวี กังสนารักษ์ 2  รัก  มานิตย์/อัจฉพรรณี  แท็ค ภรัณยู/แพท ณปภา  ปรเมศวร์ เหมือนสนิท 3  จุดไต้ตำตอ  ไพศาล/อาทิตย์/อาริตา   ปุ๊ย คืนสิทธิ์/อ้น ศรีพรรณ/ปอ ทฤษฎี  ปรเมศวร์ เหมือนสนิท 4  บทเรียนก่อนวิวาห์  ธนา/ทวินันท์ แมน การิน/พลอย ชิดจันทร์  ปรเมศวร์ เหมือนสนิท 5  อ้อยใจ  รณชัย/อัจฉพรรณี  โบกี้ จักรินทร์/บัว สโรชา  จิระชัย ฉัตรโชคชัยกุล 6  พ่อแง่-แม่งอน  สุทธิพงษ์/จุฑามาศ  แท็ค ภรัณยู/แพท ณปภา  ปรเมศวร์ เหมือนสนิท 7  หนีไม่พ้น ไพศาล/อาทิตย์/อาริตา  ปุ๊ย คืนสิทธิ์/อ้น ศรีพรรณ/แท็ค ภรัณยู  ธนาคม พิทักษ์สงคราม 8  มนต์รักดอกคำใต้  ประวิตร/อัจฉพรรณี แมน การิน/พลอย ชิดจันทร์  ปรเมศวร์ เหมือนสนิท 9  จูบเย้ยจันทร์  พีระพงษ์/ทวินันท์   โบกี้ จักรินทร์/น้ำฝน พัชรินทร์  ปรเมศวร์ เหมือนสนิท 10  ใต้ร่มมลุลี  รณชัย/อัจฉพรรณี  ปอ ทฤษฎี/น้ำฝน พัชรินทร์  จิระชัย ฉัตรโชคชัยกุล
# เดอะเจเนอเรชัน~ฟุตะซุโนะคุชิบิรุ~
"เดอะเจเนอเรชัน~ฟุตะซุโนะคุชิบิรุ~"  เป็นซิงเกิลที่ 32 ของเอ็กซ์ไซล์ ออกจำหน่ายวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ในรูปแบบแม็กซี่ซิงเกิล  และรวมไปถึงเพลงรีมิกซ์อย่าง "Someday -House Mix-"  

เพลง "ฟุตะสึโนะคุชิบิรุ" (ふたつの唇) เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง "โตเกียว ด็อกส์" ทางช่องฟูจิทีวี  และเพลงประกอบโฆษณาโทรศัพท์มือถือ "BRAVIA® PhoneU1" ของโซนี อีริคสัน  ส่วนเพลง "SHOOTING STAR" เป็นเพลงประกอบการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก "2009 FIVB Women's World Grand Champions Cup" ที่ประเทศญี่ปุ่น

 รายชื่อเพลง 
 ふたつの唇
 SHOOTING STAR
 Someday -House Mix-
 ROCK THE BEAT
 ふたつの唇 (Instrumental)
 SHOOTING STAR (Instrumental)
 Someday -House Mix- (Instrumental)
 มิวสิกวิดีโอ 
 ふたつの唇 (Video Clip)
 การแสดงสด 
 13 พฤศจิกายน  [[พ.ศ. 2552 - MUSIC STATION - "Ti Amo" และ "ふたつの唇"
 23 พฤศจิกายน  [[พ.ศ. 2552 - HEY! HEY! HEY! - "ふたつの唇"
 2 ธันวาคม  [[พ.ศ. 2552 - HEY! HEY! HEY! - "Lovers Again" และ "ふたつの唇"
 ชาร์ต 
ชาร์ตออริกอน (ในญี่ปุ่น)
วางจำหน่ายชาร์ตอันดับสูงสุดยอดขายสัปดาห์แรกยอดขายรวมอยู่ในชาร์ต11 พฤศจิกายน 2009ชาร์ตซิงเกิลออริกอนรายวัน#267,829 11 พฤศจิกายน 2009ชาร์ตซิงเกิลออริกอนรายสัปดาห์#2183,550 284,93710 สัปดาห์11 พฤศจิกายน 2009ชาร์ตซิงเกิลออริกอนรายเดือน#3252,281284,93711 พฤศจิกายน 2009ชาร์ตซิงเกิลออริกอนรายปี#15269,747284,937
# ปลาปักเป้าซีลอน
ปลาปักเป้าซีลอน  ปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง ในอันดับปลาปักเป้า มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Tetraodon biocellatus ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลาปักเป้าจุดดำ (T. nigroviridris) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน แต่ว่าปลาปักเป้าซีลอนมีขนาดที่เล็กกว่า ลำตัวมีสีสันสวยงาม สีพื้นลำตัวจนถึงหลังมีสีเขียวอมทองแวววาว มีลวดลายสีดำดูคล้ายเลขแปด

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร พบในบริเวณปากแม่น้ำที่ติดกับชายทะเลในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับในประเทศไทยพบมากที่แม่น้ำในภาคตะวันออก เช่น แม่น้ำบางปะกงและสาขา เป็นต้น 

ปลาปักเป้าซีลอนจัดว่าเป็นปลาปักเป้าชนิดหนึ่งที่มีนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าวเหมือนปลาปักเป้าชนิดอื่น ๆ  ประกอบกับที่มีสีสันสวยงาม จึงทำให้นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม
# อาร์ทัวร์ โชเพินเฮาเออร์
อาร์ทัวร์ โชเพินเฮาเออร์  เป็นนักปรัชญาชาวเยอรมันที่เป็นที่รู้จักกันดีในความแจ่มแจ้งทางปรัชญาและทุทรรศนนิยมของความไม่มีพระเจ้า เมื่ออายุ 25 ปีโชเพินเฮาเออร์พิมพ์ปริญญานิพนธ์ มูลบัญญัติสี่ประการของเหตุผล  ที่เป็นปรัชญาที่พิจารณาคำถามที่ว่าเหตุผลเพียงอย่างเดียวจะสามารถให้คำตอบเกี่ยวกับโลกได้หรือไม่

งานชิ้นที่มีอิทธิพลที่สุดของโชเพินเฮาเออร์  (The World as Will and Representation) เน้นบทบาทของแรงบันดาลใจ (motivation) ของมนุษย์ที่โชเพินเฮาเออร์เรียกว่า "เจตจำนง" (Will) 

การวิจัยของโชเพินเฮาเออร์นำไปสู่การสรุปว่าความต้องการทางอารมณ์, ทางร่างกาย และทางเพศ เป็นสิ่งที่ไม่อาจจะตอบสนองได้อย่างเต็มที่ ฉะนั้นโชเพินเฮาเออร์จึงนิยมวิถีชีวิตที่ลดความต้องการของมนุษย์ ที่คล้ายคลึงกับปรัชญาของศาสนาพุทธและเวทานตะ
# ลูกชายและคนรัก
ลูกชายและคนรัก  เป็นนวนิยายเชิงอัตชีวประวัติที่เขียนโดยนักเขียนชาวอังกฤษดี. เอช. ลอเรนซ์ ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ ค.ศ. 1913 “ลูกชายและคนรัก” เป็นนวนิยายเล่มที่สามของลอเรนซ์ที่ได้รับการตีพิมพ์ที่เป็นเรื่องราวของพอล โมเรลชายวัยหนุ่มและศิลปินผู้กำลังเริ่มอาชีพ ริชาร์ด อัลดิงทันให้คำอธิบายเนื้อหาด้านอัตชีวประวัติของงานชิ้นนี้ว่า:

 

หนังสือฉบับที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1913 เป็นฉบับที่เนื้อหาถูกตัดออกไปมากโดยบรรณาธิการเอ็ดเวิร์ด การ์เนทท์ ผู้ตัดเนื้อหาออกไปถึง 80 ย่อหน้าหรือราวหนึ่งในสิบของหนังสือทั้งเล่ม หนังสืออุทิศให้แก่การ์เนทท์ ผู้มีบทบาทในการทำให้ลอเรนซ์เป็นที่รู้จักกันในวงการหนังสือในลอนดอนระหว่างปี ค.ศ. 1911 ถึงปี ค.ศ. 1912 “ลูกชายและคนรัก” ฉบับสมบูรณ์โดยไม่มีการตัดมาได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1992 โดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์

“ลูกชายและคนรัก” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับเก้าที่ของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 This ranking was by the Modern Library Editorial Board  of authors and critics. 

“ลูกชายและคนรัก” ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์หลายครั้งรวมทั้งเวอร์ชันที่ได้รับรางวัลออสคาร์ ในปี ค.ศ. 1960
# ผู้บรรยายเรื่อง
ผู้บรรยายเรื่อง  ในงานวรรณกรรม, ภาพยนตร์, ละคร, การเล่าเรื่องโดยตรง และอื่น ๆ หมายถึงผู้สื่อหรือถ่ายทอดเรื่องราวแก่ผู้อ่าน/ผู้ฟัง/ผู้ดู เมื่อผู้บรรยายเรื่องเป็นทั้งผู้มีบทบาทในเรื่องด้วย ผู้บรรยายก็อาจจะเรียกว่า “viewpoint character” ผู้บรรยายเรื่องคือองค์ประกอบหนึ่งในสามของการบรรยายเรื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่องชนิดใน องค์ประกอบอีกสองอย่างคือนักเขียน และ “ผู้อ่าน/ผู้ฟัง/ผู้ดู” 

ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถานกำหนดว่าคำว่า “narrator” แปลว่า “ผู้เล่าเรื่อง”ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน  แต่ในภาษาอังกฤษคำว่า “narrator” มีความหมายที่แคบกว่าคำว่า “storyteller” หรือ “ผู้เล่าเรื่อง” ฉะนั้นคำว่า “narrator” จึงมาแปลว่า “ผู้บรรยายเรื่อง”

ทั้งผู้ประพันธ์และผู้อ่านอยู่ในโลกของความเป็นจริง หน้าที่ของผู้ประพันธ์คือการสร้างจักรวาล ตัวละคร และเหตุการณ์ภายในเรื่อง หน้าที่ของผู้อ่านคือการทำความเข้าใจและการตีความหมายของเรื่อง ผู้บรรยายเรื่องเท่านั้นที่เป็นผู้เดียวที่อยู่ในโลกที่สร้างขึ้นโดยผู้ประพันธ์ผู้มีหน้าที่เสนอเรื่องที่เกิดขึ้นที่ทำให้ผู้อ่านเข้าใจ 

ผู้บรรยายเรื่องอาจจะบรรยายเรื่องจากมุมมองของตนเอง หรือจากมุมมองของตัวละครตัวใดตัวหนึ่งในเรื่อง การบรรยายเรื่องหรือกระบวนการของบรรยายเรื่องเรียกว่า “การบรรยายเรื่อง” (narration) 

การอรรถาธิบาย (exposition), การโต้แย้ง (argumentation), การบรรยาย (description) และการบรรยายเรื่องเป็นวิธีสี่วจนิพนธ์ (rhetorical modes) ในความหมายที่แคบลงของ “ผู้บรรยายเรื่อง” ในนวนิยายหมายถึงการบรรยายเรื่องราวที่เกิดขึ้นโดยผู้บรรยายเรื่องโดยตรงต่อผู้อ่าน

ส่วนแนวคิดของ “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” (unreliable narrator) (ตรงกันข้ามกับผู้ประพันธ์) มามีความสำคัญขึ้นในการเขียนนวนิยายในคริสต์ศตวรรษที่ 18 จนกระทั่งเมื่อมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 การวิพากษ์วรรณกรรมเกิดขึ้นเฉพาะงานกวีนิพนธ์ ซึ่งส่วนใหญ่ไม่มี “ผู้บรรยายเรื่อง” ที่ต่างไปจากผู้ประพันธ์ แต่นวนิยายที่มีโลกที่สร้างขึ้นก่อให้เกิดปัญหา โดยเฉพาะเมื่อ “ผู้บรรยายเรื่อง” มีความเห็นที่แตกต่างจากผู้ประพันธ์เป็นอันมาก
# ทางเลือกของโซฟี (นวนิยาย)
ทางเลือกของโซฟี  เป็นนวนิยายที่เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกันวิลเลียม สไตรอน ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1979 

“ทางเลือกของโซฟี” เป็นเรื่องราวของนักเขียนวัยหนุ่มจากตอนใต้ของสหรัฐอเมริกาผู้ทำความรู้จักกับชาวยิวเนธาน แลนเดา และคนรักสาวสวยชื่อโซฟี ชาวโปแลนด์แต่ไม่ใช่ชาวยิวผู้รอดจากการกักขังในค่ายกักกันของนาซี 
“ทางเลือกของโซฟี” กลายเป็นหนังสือขายดีติดอันดับ (bestseller) ทันทีที่วางตลาด หนังสือเล่มนี้ถือว่าเป็นงานชิ้นเอกของสไตรอนและเป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชิ้นหนึ่ง ความยากในการเลือกของโซฟิระหว่างทางเลือกสองทางทำให้ “ทางเลือกของโซฟี” กลายมาเป็นสำนวนที่หมายถึงการเลือกที่ยากต่อการตัดสินใจ 

“ทางเลือกของโซฟี” ได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติในสาขานวนิยายใน ค.ศ. 1980 และได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1982 ที่นำแสดงโดยเมอรีล สตรีป ในบทของโซฟี 

“ทางเลือกของโซฟี” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่เก้าสิบหกของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 This ranking was by the Modern Library Editorial Board  of authors and critics.
# เสียงเพรียกจากพงไพร
เสียงเพรียกจากพงไพร  เป็นนวนิยายที่เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกันแจ็ค ลอนดอน ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1903 โครงเรื่องของ “เสียงเพรียกจากพงไพร” เป็นเรื่องเกี่ยวกับสุนัขที่ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีอย่างสุนัขบ้านชื่อ “บัค” ที่สัญชาตญาณป่าได้รับกระตุ้นขึ้นหลังจากเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นที่ทำให้  “บัค” กลายเป็นสุนัขลากเลื่อนในยูคอนระหว่างสมัยการตื่นทองคลอนไดค์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ทำให้มีการซื้อขายสุนัขลากเลื่อนกันด้วยราคาสูง

เมื่อได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1903 “เสียงเพรียกจากพงไพร” ก็กลายเป็นหนังสือที่อ่านกันมากที่สุดของลอนดอน และถือกันว่าเป็นงานชิ้นเอกในสมัยการเขียนในช่วงแรกของลอนดอนLondon, Jack (1998). "Introduction; by E.L. Doctorow". The Call of the Wild, White Fang & To Build a Fire. Modern Library Paperback Edition. xi. การที่ตัวเอกของเรื่องเป็นสุนัขทำให้บางครั้ง “เสียงเพรียกจากพงไพร” ได้รับการจัดอยู่ในประเภทวรรณกรรมสำหรับเยาวชน แต่อันที่จริงแล้วเป็นหนังสือเล่มนี้มีเนื้อหาที่เป็นเรื่องที่เป็นเรื่องเครียด (dark in tone) และฉากที่เกิดขึ้นหลายฉากก็เป็นฉากที่เต็มไปด้วยความรุนแรงและทารุณ

“เสียงเพรียกจากพงไพร” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่แปดสิบแปดของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 This ranking was by the Modern Library Editorial Board  of authors and critics. 

“เสียงเพรียกจากพงไพร” ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์หลายครั้งๆ แรกในปี ค.ศ. 1972 สำหรับโทรทัศน์ และต่อมาในปี ค.ศ. 1993 และ ค.ศ. 1997 ในชื่อว่า “The Call of the Wild: Dog of the Yukon”
# ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี  เป็นศูนย์ประชุมของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่ถนนปุณณกัณฑ์ ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในวโรกาสงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี และเพื่อเป็นรองรับการจัดการประชุมทั้งในระดับชาติและระดับนานาชาติ, การจัดแสดงนิทรรศการ และการท่องเที่ยวเพื่อเป็นรางวัล

ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มีชื่อเดิมว่า ศูนย์ประชุมนานาชาติเฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (Prince of Songkla University International Convention Center: PSUICC) ซึ่งต่อมาสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ได้มีหนังสือที่ นร 0508/ท 6969 ลงวันที่ 12 ตุลาคม 2552 แจ้งเรื่องการขอพระราชทานชื่ออาคารศูนย์ประชุมของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อว่า "ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี"  พร้อมทั้งพระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้เชิญตราสัญลักษณ์การจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มาประดิษฐานที่ป้ายชื่อศูนย์ประชุม

 การแบ่งพื้นที่ภายในอาคาร  
ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มีพื้นที่ 54.68 ไร่ ส่วนประกอบของอาคาร ประกอบด้วยสามส่วน คือม.อ.วางศิลาฤกษ์ ศูนย์ประชุมนานาชาติเฉลิมพระเกียรติ 
 โซน A เป็นที่ตั้งของห้องประชุมรอง (Conference Hall) พื้นที่ 960 ตารางเมตร ความจุสูงสุด 900 คน ห้องประชุมสัมมนา (Seminar Room) จำนวน 8 ห้อง พื้นที่รวม 400 ตารางเมตร ลานเอนกประสงค์ และศูนย์อาหาร 
 โซน B ลานกิจกรรม พื้นที่ 3,930 ตารางเมตร ใจกลางของลานเป็นที่ตั้งของประติมากรรมทรงดินสอ ที่ออกแบบโดยคณะศิลปกรรมศาสตร์ ร่วมกับ ศาสตราจารย์ กมล ทัศนาญชลี ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรมและสื่อผสม) พ.ศ. 2540  
 โซน C เป็นที่ตั้งของห้องประชุมประธาน (Convention Hall) พื้นที่ 3,300 ตารางเมตร ความจุสูงสุด 3,500 คน

สำหรับการบริหารงาน บริษัท เอ็น.ซี.ซี. แมนเนจเม้นท์ แอนด์ ดิเวลลอปเม้นท์  จำกัด ซึ่งเป็นผู้บริหารศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ เป็นผู้ดูแลด้านการบริหารทั้งหมด

 งานที่จัดในศูนย์ประชุม 
 พิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
 พิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 
 การประชุมคณะรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการนอกสถานที่ วันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568
# ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ
ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ  ในนวนิยาย (ที่ใช้ในวรรณกรรม, การละคร, ภาพยนตร์ และอื่น ๆ) “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” (คำที่คิดขึ้นโดยเวย์น ซี. บูธในหนังสือ “The Rhetoric of Fiction” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1961"Professor Wayne Booth" , an obituary, Times Online, October 14, 2005) หมายถึงผู้บรรยายเรื่องที่ขาดความน่าเชื่อถือโดยผู้อ่านอย่างเห็นได้ชัด"How to Write a Damn Good Novel, II", by James N. Frey (1994) ISBN 0312104782, p. 107 หรือเป็นผู้ขาดความเป็นกลางด้วยเหตุผลใดเหตุผลหนึ่ง

การใช้ผู้บรรยายเรื่องประเภทที่เรียกว่า “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” อาจจะมาจากเหตุผลหลายประการของผู้ประพันธ์ แต่โดยทั่วไปก็เพื่อสร้างความเคลือบแคลงของเนื้อหาให้แก่ผู้อ่าน โดยการสร้างภาพพจน์ของผู้บรรยายเรื่องในทางที่เป็นผู้ไม่น่าไว้วางใจ  ความไม่น่าเชื่อถืออาจจะมามีสาเหตุจากความเจ็บป่วยทางจิตของผู้บรรยายเรื่อง, ความลำเอียงของผู้บรรยายเรื่อง, ความขาดความรู้ของผู้บรรยายเรื่อง หรืออาจจะมาจากความจงใจของผู้ประพันธ์ที่จะหลอกผู้อ่านหรือผู้ดู “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” มักจะเป็นผู้บรรยายเรื่องบุคคลที่หนึ่ง แต่บางครั้งก็อาจจะเป็นบุคคลที่สามก็ได้ 

บางครั้งผู้อ่านก็อาจจะทราบทันทีว่าผู้บรรยายเรื่องเป็นผู้ไม่น่าเชื่อถือ เช่นเมื่อเรื่องเปิดขึ้นโดยคำบรรยายที่ผิดอย่างชัดแจ้ง หรือ การอ้างอันขาดเหตุผล หรือ การยอมรับว่าเป็นผู้มีปัญหาทางจิต หรือบางครั้งโครงร่างของเรื่องก็อาจจะมีตัวละครตัวหนึ่งในเรื่อง ที่มีนัยยะว่าเป็นผู้ที่ไม่มีความน่าเชื่อถือ แต่การใช้ “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” ที่เป็นนาฏกรรมที่สุดคือการประวิงเวลาในการเปิดเผยว่าผู้บรรยายเรื่องที่ไม่น่าเชื่อถือจนเมื่อเรื่องเกือบจะลงเอย การจบเรื่องที่ผิดจากที่ผู้อ่านคาดทำให้ผู้อ่านต้องกลับไปพิจารณาทัศนคติและประสบการณ์ของตนเองที่มีต่อเนื้อเรื่องที่อ่านมา ในบางกรณีความไม่น่าเชื่อถือของผู้บรรยายเรื่องอาจจะไม่ได้รับการเปิดเผยแต่เพียงบอกเป็นนัยยะ ที่สร้างความพิศวงให้แก่ผู้อ่านว่าจะเชื่อปากคำของผู้บรรยายเรื่องได้มากน้อยเท่าใด หรือ ควรจะตีความหมายของเรื่องอย่างใด

นวนิยายอิงประวัติศาสตร์, นวนิยายคาดการณ์ (speculative fiction) และการบรรยายเรื่องฝัน ไม่ถือว่าเป็นการใช้การบรรยายเรื่องโดยผู้ไม่น่าเชื่อถือ แม้ว่าจะเป็นการบรรยายเหตุการณ์ที่มิได้เกิดขึ้น หรือไม่อาจจะเกิดขึ้นได้

ตัวอย่างของการใช้ “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” ก็ได้แก่ฮัมเบิร์ต ฮัมเบิร์ตตัวละครเอกในเรื่อง “โลลิตา” โดยวลาดิเมียร์ นาโบคอฟ ผู้หลงรักลูกเลี้ยงสาวอายุ 12 ปี ที่มักจะบรรยายเรื่องที่เป็นการสนับสนุนการกระทำของตนเองว่าไม่เป็นการผิดจริยธรรมในการเป็นโรคใคร่เด็ก (pedophilia)ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน  ซึ่งเป็นการบรรยายเรื่องอย่างลำเอียงเข้าข้างตนเอง
# มาร์แซล พรุสต์
วาล็องแต็ง หลุยส์ ฌอร์ฌ เออแฌน มาร์แซล พรุสต์ (10 กรกฎาคม ค.ศ. 1871 - 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1922) เป็นนักเขียนนวนิยายและบทความ, และนักวิพากษ์วรรณกรรมคนสำคัญชาวฝรั่งเศส ผลงานสำคัญของพรุสต์ที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ In Search of Lost Time ("ในการค้นหาเวลาที่หายไป") ซึ่งเป็นงานนวนิยายชิ้นใหญ่และชิ้นสำคัญของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่ตีพิมพ์เป็นเจ็ดตอนระหว่างปี ค.ศ. 1913 ถึงปี ค.ศ. 1927

 งานเขียน 
 1896 Les plaisirs et les jours ("Pleasures and Days")
 1904 La Bible d'Amiens; แปลโดยจอห์น รัสคิน ในชื่อ The Bible of Amiens (คัมภีร์อาเมียง)
 1906 Sésame et les lys; แปลโดยจอห์น รัสคิน ในชื่อ Sesame and Lilies (เซซามีและลิลลี)
 1913–27 À la recherche du temps perdu (ในการค้นหาเวลาที่หายไป) 
{| class="infobox bordered" cellpadding="4" cellspacing="0" style="float: left; font-size: 95%"
|- style="white-space: nowrap; background: #ccccff;"
! Vol.
! French titles
! Published
! English titles
|- style="vertical-align: middle;"
| style="white-space: nowrap;" |1
| style="white-space: nowrap;" |Du côté de chez Swann
| style="white-space: nowrap;" |1913
| style="white-space: nowrap;" |Swann's WayThe Way by Swann's
|- style="vertical-align: middle;"
| style="white-space: nowrap;" |2
| style="white-space: nowrap;" |À l'ombre des jeunes filles en fleurs
| style="white-space: nowrap;" |1919
| style="white-space: nowrap;" |Within a Budding GroveIn the Shadow of Young Girls in Flower
|- style="vertical-align: middle;"
| style="white-space: nowrap;" |3
| style="white-space: nowrap;" |Le Côté de Guermantes(published in two volumes)
| style="white-space: nowrap;" |1920/21
| style="white-space: nowrap;" |The Guermantes Way
|- style="vertical-align: middle;"
| style="white-space: nowrap;" |4
| style="white-space: nowrap;" |Sodome et Gomorrhe(published in two volumes)
| style="white-space: nowrap;" |1921/22
| style="white-space: nowrap;" |Cities of the PlainSodom and Gomorrah
|- style="vertical-align: middle;"
| style="white-space: nowrap;" |5
| style="white-space: nowrap;" |La Prisonnière
| style="white-space: nowrap;" |1923
| style="white-space: nowrap;" |The CaptiveThe Prisoner
|- style="vertical-align: middle;"
| style="white-space: nowrap;" |6
| style="white-space: nowrap;" |La FugitiveAlbertine disparue
| style="white-space: nowrap;" |1925
| style="white-space: nowrap;" |The FugitiveThe Sweet Cheat GoneAlbertine Gone
|- style="vertical-align: middle;"
| style="white-space: nowrap;" |7
| style="white-space: nowrap;" |Le Temps retrouvé
| style="white-space: nowrap;" |1927
| style="white-space: nowrap;" |The Past RecapturedTime RegainedFinding Time AgainRemembrance of Things Past
|}

 1919 Pastiches et mélanges ("Mixtures")
 1954 Contre Sainte-Beuve ("Against Sainte-Beuve")
 1954 Jean Santeuil (เขียนไม่เสร็จ)
# โพลีไรโบโซม
โพลีไรโบโซมหรือโพลีโซม (Polyribosomes หรือ polysomes) เป็นกลุ่มของไรโบโซมที่จับกับ mRNA ค้นพบครั้งแรกโดย Jonathan Warner Paul Knopf และ Alex Rich ใน พ.ศ. 2506 Summary   โพลีไรโบโซมอ่านรหัสพันธุกรรมจาก mRNA ช่วยให้สังเคราะห์โปรตีนชนิดเดียวกันที่จุดต่างๆกันบน mRNA  สายเดียวกัน อาจจะพบเป็นกลุ่ม เส้นตรง หรือเป็นชุด  ทำให้มีการสังเคราะห์โปรตีนจาก mRNA ได้มากขึ้น  และทำให้มีวัฏจักรของการนำไรโบโซมกลับมาใช้ใหม่ได้เร็ว 5' 7-methylguanosine cap และปลาย 3' polyA จะช่วยในกระบวนการนี้โพลีไรโบโซมพบได้ 3 แบบ คือ รูปอิสระ จับกับระบบเส้นใยของเซลล์และจับกับเยื่อหุ้ม
 อ้างอิง 

แหล่งข้อมูลอื่น
Theoretical and experimental structure of polysome
หมวดหมู่:ออร์แกเนลล์
# Thermus thermophilus
Thermus thermophilus เป็นแบคทีเรียแกรมลบ หายใจแบบไม่ใช้ออกซิเจน และนำมาใช้ทางเทคโนโลยีชีวภาพมาก รวมทั้งใช้เป็นสิ่งมีชีวิตต้นแบบในพันธุวิศวกรรม การศึกษาโครงสร้างจีโนม และ การจัดจำแนก แบคทีเรียชนิดนี้ทนร้อนได้สูงมาก อุณหภูมิที่เหมาะสมกับการเจริญคือ 65-75℃ คัดแยก Thermus thermophilus ได้ครั้งแรกจากน้ำพุร้อนในญี่ปุ่นโดย Tairo Oshima และ Kazutomo Imahori แบคทีเรียชนิดนี้มีความสามารถในการย่อยสลายสารอินทรีย์ในการหมักปุ๋ยเมื่อมีอุณหภูมิสูง T. thermophilus มีหลายสายพันธุ์ แต่สายพันธุ์ที่รู้จักโดยทั่วไปคือ HB8 และ HB27 และมีการวิเคราะห์จีโนมอย่างสมบูรณ์ใน พ.ศ. 2547
# Haloarcula
Haloarcula เป็นสกุลหนึ่งของแบคทีเรียทนเค็มดูที่NCBI webpage on Haloarcula ข้อมูลสรุปจาก ในทางอนุกรมวิธานจัดเป็นอาร์เคีย
 อ้างอิง