wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ต้องรอด
ต้องรอด  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น วาดโดยทาคาโอะ ไซโต เริ่มตีพิมพ์เป็นรายสัปดาห์ในนิตยสารโชเน็นซันเดย์ เมื่อปี พ.ศ. 2519 ถึง พ.ศ. 2520 ฉบับรวมเล่มตีพิมพ์และจำหน่ายครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์โชกะคุคัง มีความยาวทั้งสิ้น 22 เล่มจบ

ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 สำนักพิมพ์ลีดส์ ได้นำกลับมาพิมพ์รวมเล่มอีกครั้ง โดยจัดพิมพ์ให้มีความยาว 10 เล่มจบ และมีฉบับพิเศษเพิ่มขึ้นอีก 1 เล่ม ส่วนในประเทศไทยยุคก่อนระบบลิขสิทธิ์ สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจเคยนำมาแปลและตีพิมพ์รวมเล่มในชื่อเรื่อง ผู้รอดตาย ก่อนที่ต่อมาเมื่อเข้าสู่ระบบลิขสิทธิ์ทางสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจได้ซื้อลิขสิทธิ์มาแปลและตีพิมพ์ในชื่อเรื่อง ต้องรอด โดยตีพิมพ์มีความยาวทั้งสิ้น 16 เล่มจบ และมีเล่มพิเศษ 1 เล่ม

ในปัจจุบันบริษัทสยามอินเตอร์มัลติมีเดีย ได้เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์การตีพิมพ์และจัดจำหน่ายในประเทศไทย ต่อจากสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ โดยตีพิมพ์ทั้งสิ้น 18 เล่มจบ

 เนื้อเรื่อง 
เรื่องราวของซาโตรุ เด็กหนุ่มนักสำรวจมือสมัครเล่นที่กำลังสำรวจถ้ำกับเพื่อนๆ แต่จู่ๆ ก็เกิดแผ่นดินไหวขึ้นอย่างรุนแรง เมื่อซาโตรุรอดออกมาก็พบว่าโลกที่เขาอาศัยอยู่ พังพินาศเสียหายอย่างหนักและไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว แต่เพื่อตามหาครอบครัว เขาจึงต้องมีชีวิตรอดต่อไปให้ได้   

 ตัวละคร 
สึสึกิ ซาโตรุ (鈴木サトル)
ตัวเอกของเรื่อง เป็นเด็กหนุ่มอายุราว 14 ปี ประสบกับเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในระหว่างที่กำลังสำรวจถ้ำกับเพื่อนๆ ผลจากมหันตภัยครั้งนี้ทำให้อารยธรรมของโลกเกือบจะสูญสลาย ตึกรามบ้านช่องพังพินาศ แผ่นดินส่วนใหญ่จมอยู่ใต้น้ำทะเล รวมไปถึงประเทศญี่ปุ่นของเขาด้วย ซาโตรุสามารถเอาชีวิตรอดออกมาจากถ้ำได้ โดยที่เหลือเพียงตัวคนเดียว ไม่มีอาหาร และแทบไม่มีอุปกรณ์ในการดำรงชีวิตเลย แต่เขาก็ตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็ต้องอยู่รอดต่อไปให้ได้เพื่อตามหาครอบครัว (พ่อ แม่ พี่สาว) 
ในช่วงแรกๆ ซาโตรุยังเป็นคนที่ยึดติดในอารยธรรมมนุษย์อยู่บ้าง แต่หลังจากได้ใช้ชีวิตอยู่ในธรรมชาติแบบยุคหิน และพบเหตุการณ์เสี่ยงตายมาหลายต่อหลายครั้ง เขาก็เติบโตขึ้นเป็น "ลูกแห่งธรรมชาติ" ผู้เข้มแข็ง

อาคิโกะ (アキコ)
"มนุษย์" คนแรกที่ซาโตรุได้พบหลังจากเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหว เธอใช้เรือเล็กข้ามทะเลมาจากเกาะอีกฟาก และอาศัยอยู่กับซาโตรุ แต่ด้วยความที่ยังเป็นคนยึดติดในอารยธรรมมนุษย์ เธอจึงไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับการใช้ชีวิตท่ามกลางธรรมชาติอย่างอดอยากและยากลำบากได้ ถึงซาโตรุจะพยายามจับปลามาให้กิน เธอก็ไม่สามารถกินได้มากนักเพราะเป็นโรคแพ้ปลา ส่งผลให้สภาพร่างกายและจิตใจค่อยๆ ทรุดโทรมลง วันหนึ่งอาคิโกะได้พลัดตกจากเนินผา ทำให้เธอมีอาการประสาทหลอนอยู่พักใหญ่ อีกทั้งยังต้องเจอกับความลำบากหลายๆ อย่างทั้งที่สภาพร่างกายอ่อนแอ ในที่สุดอาคิโกะก็ล้มป่วยหนัก แม้ว่าจะหายจากอาการป่วยในเวลาต่อมา แต่สุดท้ายเธอก็ไม่อาจเอาชีวิตรอดจากความโหดร้ายของโลกนี้ไปได้

ชิโร่ (シロ)
ลูกสุนัขที่ซาโตรุพบในป่าฟูจิ และร่วมเดินทางไปด้วยกัน ระหว่างทางชิโร่เกิดพลัดหลงกับซาโตรุ แต่ภายหลังมันก็ได้พบกับซาโตรุอีกครั้ง ในฐานะของจ่าฝูงของเหล่าสุนัขจรจัด

 รายชื่อตอน 

แหล่งข้อมูลอื่น
 Survivant จาก manga-news.com 
 หนังสือการ์ตูนเรื่องอื่นของ Takao Saito ผู้วาดต้องรอด
# สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
thumb|right|250px|มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ในกรุงโรมในประเทศอิตาลี
สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา หรือ สถาปัตยกรรมเรอแนซ็องส์  เป็นคำที่บรรยายลักษณะสถาปัตยกรรมตะวันตกที่เริ่มขึ้นเมื่อราวต้นคริสต์ศตวรรษที่15 และรุ่งเรืองไปจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 เมื่อบางประเทศในทวีปยุโรปหันมาฟื้นฟูความสนใจเกี่ยวกับปรัชญากรีก และ โรมันโบราณ และวัตถุนิยม 

สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาจะเน้นความมีความสมมาตร (symmetry) ความได้สัดส่วน (proportion) การใช้รูปทรงเรขาคณิต และลักษณะที่ปรากฏในสถาปัตยกรรมคลาสสิก เช่นสถาปัตยกรรมสมัย โรมัน การวางโครงสร้างจะเป็นไปอย่างมีแบบแผนไม่ว่าจะเป็นเสา หรือ คานรับเสา และการใช้ซุ้มโค้งครึ่งวงกลม การใช้โดม มุข (niche) หรือ aedicule ซึ่งสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้เข้ามาแทนที่จะเป็นแบบตรงกันข้ามกับรูปทรงที่ซับซ้อนและไม่เป็นระเบียบ (irregular profile) ที่เป็นที่นิยมของสิ่งก่อสร้างแบบกอทิก   
 
สถาปนิกคนแรกที่เริ่มแบบแผนของสถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาคือ ฟีลิปโป บรูเนลเลสกีหลังจากนั้นไม่นานลักษณะสถาปัตยกรรมที่ว่านี้ก็แพร่หลายไปทั่วประเทศอิตาลี และต่อไปยังฝรั่งเศส เยอรมนี อังกฤษ รัสเซีย และประเทศอื่นๆ
# ฆอยน์
ฆอยน์  เป็นอักษรอาหรับ 1 ใน 6 ตัวที่เพิ่มจากอักษรฟินิเชีย ใช้แทนเสียงก้อง เกิดจากเพดานอ่อน และเป็นเสียงเสียดแทรก เสียงนี้มีการแยกเป็นหน่วยเสียงต่างหากในภาษาอาหรับ ภาษายูการิติก และสำเนียงเก่าของภาษาคานาอันไนต์ ส่วนสำเนียงที่ใหม่กว่านี้และภาษาฮีบรูติเบอเรียนได้รวมเสียงนี้เข้ากับอัยนฺอย่างสมบูรณ์ อักษรอาระเบียใต้ยังคงมีสัญลักษณ์สำหรับเสียง ġ,  บางครั้งใช้แทนเสียง  ในคำยืมในภาษาอาหรับ เช่น คำ Ingliizi  ที่หมายถึง อังกฤษ
# นาเดล ฮุสเซน
นาเดล ฮุสเซน  เป็นนักมวยสากลชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2520 ประเทศออสเตรเลีย  สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 43 (น็อค 27) แพ้ 5 

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์ออสเตรเลียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2540 – 2543)
 แชมป์ออสเตรเลียรุ่นแบนตัมเวท (2541) 
 แชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นเฟเธอร์เวท 
 ชิง 28 กันยายน 2541 ชนะคะแนน เอ็ดก้า มาคานอย ที่ ออสเตรเลีย
 แชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBF
 ชิง 7 มิถุนายน 2542 ชนะคะแนน ก้องธวัช ส.กิตติ ที่ ออสเตรเลีย
 แชมป์เครือจักรภพอังกฤษรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท 
 ชิง 18 มีนาคม 2543 ชนะคะแนน ไบรอัน คาร์ ที่ สกอตแลนด์
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 28 เมษายน 2543 ชนะน็อค นาธาน สติง ยก 1 ที่ ออสเตรเลีย
 แชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท 
 ชิง 29 มิถุนายน 2544 ชนะคะแนน ไฮเม่ บาร์เซโลนาร์ ที่ ออสเตรเลีย
 ชิง 21 พฤษภาคม 2547 ชนะฟาวล์ เฟอร์นันโด ดาวิด เซาเกโด ยก 9 ที่ ออสเตรเลีย
 แชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท 
 ชิง 16 กรกฎาคม 2547 ชนะน็อค กุหลาบแดง เกียรติกรีรินทร์ ยก 1 ที่ ออสเตรเลีย
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC แพ้น็อค แมนนี ปาเกียว ยก 10 ที่ ฟิลิปปินส์
 ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC เมื่อ 27 พฤศจิกายน 2547 แพ้คะแนน โอสการ์ ลาริโอส ที่สหรัฐ
 ชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBO เมื่อ 5 พฤศจิกายน 2548 แพ้คะแนน สกอต แฮริสัน ที่สกอตแลนดื
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 16 กันยายน 2549 แพ้คะแนน ฮิโรยูกิ เอโนกิ ที่ โตเกียว
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 8 กันยายน 2550 แพ้ทีเคโอ ทากาชิ อูจิยามะ ยก 8 ที่ โตเกียว
# ภาษาอีโดไมต์
ภาษาอีโดไมต์เป็นภาษากลุ่มฮีบรู-คานาอันไนต์ที่ตายแล้ว เคยใช้พูดทางตะวันตกเฉียงใต้ในจอร์แดน เมื่อ 457 ปีก่อนพุทธศักราช ในช่วงแรกเขียนด้วยอักษรคานาอันไนต์ ต่อมาช่วง 57 ปีก่อนพุทธศักราชเปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรอราเมอิก และเริ่มมีคำยืมจากภาษาอาหรับ ในคัมภีร์ไบเบิล “อีดอม” เป็นชื่อหนึ่งของเอซาว ซึ่งเป็นลูกหลานของอีเบอร์ผ่านทางอับราฮัม ชาวอีโดไมต์ได้รับการยอมรับว่าเป็นชาวยิวเช่นเดียวกับชาวมัวไบต์และชาวอัมโมไนต์ ภาษาของพวกเขาจึงอาจเรียกว่าภาษาฮีบรูได้ด้วย
# ภาษาเอ็บลาไอต์
ภาษาเอ็บลาไอต์ เป็นภาษากลุ่มเซมิติกตะวันตกที่ตายแล้ว เคยใช้พูดเมื่อ 2,457 ปีก่อนพุทธศักราช ในเมืองเอ็บลา (ประเทศซีเรียปัจจุบัน) จัดเป็นภาษากลุ่มเซมิติกที่เก่าที่สุดที่มีภาษาเขียน ใกล้เคียงกับภาษาอัคคาเดีย แผ่นจารึกจำนวนมากเขียนด้วยอักษรรูปลิ่มถูกค้นพบในเมืองเอ็บลาเมื่อ พ.ศ. 2517 – 2519
# ฮิเดยาซุ อิชิฮาระ
ฮิเดยาซุ อิชิฮาระ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2518 ที่เมืองกิฟุ จังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 16 (น็อก 11) เสมอ 1แพ้ 4  

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
 ชิง 7 กรกฎาคม 2545 ชนะน็อก โจเอล อาบิลา ยก 6 ที่นาโงยะ
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 24 พฤศจิกายน 2545 ชนะคะแนนโดยเทคนิค ชิน ดง-กิล ที่นาโงยะ
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 22 มิถุนายน 2546 ชนะคะแนน พิเศษ ว.สุรพล ที่นาโงยะ
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 16 พฤษภาคม 2547 แพ้ทีเคโอ มาร์ติน กัสติโย ยก 11 ที่ญี่ปุ่น
 ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 26 มิถุนายน 2548 แพ้คะแนน มาร์ติน กัสติโย ที่นาโงยะ
# วีระชัย วงศ์ประเสริฐ
วีระชัย วงศ์ประเสริฐ สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 3) แพ้ 7 

 เกียรติประวัติ 

 แชมปืประเทศไทยรุ่นฟลายเวท
 ชิง 12 เมษายน 2533 ชนะน็อค ลิงลม ส.ทศพล ยก 6 
 สละแชมป์
# เพชรชัยนาท ดอนเจดีย์
เพชรชัยนาท ดอนเจดีย์ นักมวยชาวไทย เกิดเมื่อ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ที่ จังหวัดชัยนาท สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 12) แพ้ 20

 เกียรติประวัติ 
 แชมป์ประเทศไทยรุ่นฟลายเวท
 ชิง 9 เมษายน 2530 ชนะคะแนน ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 31 สิหงหาคม 2530 ชนะคะแนน ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ
 สละแชมป์
# เครื่องหมายการออกเสียงอักษรอาหรับ
เครื่องหมายการออกเสียง ในภาษาอาหรับเรียกว่า หะเราะกาต (แปลตรงตัว “ความเคลื่อนไหว”) เป็นเครื่องหมายที่ใช้แสดงเสียงสระในภาษาอาหรับ คำว่า"หะเราะกาต"ในที่นี้หมายถึงการเคลื่อนไหวในอากาศเมื่อมีการออกเสียงสระ ในภาษาฮีบรูคำว่าสระและความเคลื่อนไหวใช้คำเดียวกันเช่นกันคือ tnuá

 รายชื่อเครื่องหมายในอักษรอาหรับ 

เครื่องหมายการออกเสียงที่สำคัญได้แก่

 ฟัตฮะฮ์ َ  เป็นเส้นเฉียงบนตัวอักษร แสดงเสียงอะ คำว่า ฟัตฮะฮ์  เองหมายถึงการเปิดออก ซึ่งหมายถึงการเปิดออกของริมฝีปากเพื่อออกเสียงนี้ ตัวอย่าง เช่น
 อ่านว่า “ดะ” เมื่อตามด้วยอลิฟ  จะแทนเสียงอา เช่น  อ่านว่า “ดา”
 กัสเราะฮ์ ِ  รูปร่างเหมือนฟัตฮะฮ์ แต่เขียนไว้ข้างล่าง แสดงเสียงอิ เช่น دِ อ่านว่า “ดิ” ถ้าตามด้วยยาอ์  แทนเสียงอี เช่น  อ่านว่า “ดี”
 ฎ็อมมะฮ์ ُ  เป็นเส้นโค้งขมวดเป็นปม อยู่เหนืออักษร แสดงเสียงอุ เช่น  อ่านว่า “ดุ” ถ้าตามด้วยวาว  แทนเสียงอู เช่น  อ่านว่า “ดู”
 ตันวีน   ใช้กำหนดการลงท้ายทางไวยากรณ์ด้วย /อัน/ /อิน/ และ /อุน/ ในภาษาอาหรับโบราณมักใช้เชื่อมกับอลิฟ แต่ไม่ค่อยใช้ในภาษาสมัยใหม่
 ซุกูน ْ  เป็นวงกลมเขียนบนตัวอักษรเพื่อแสดงว่าอักษรนั้นเป็นตัวสะกด และใช้แสดงเสียงสระประสม เช่น อยู่เหนือยาอ์แสดงเสียงสระไอ อยู่เหนือวาวแสดงเสียงสระเอา  
 ชัดดะฮ์ ّ  เป็นเครื่องหมายคล้าย  "w" เมื่อเขียนบนอักษรแสดงว่าให้ออกเสียงอักษรเป็นสองตัวเช่น:  [dd] 
 อักษร   (มีจุดสองจุดข้างล่าง) เมื่ออยู่ท้ายคำแทนเสียงอี 
 ฮัมซะฮ์ ء   แสดงเสียง /อ/ ใช้บนอลิฟเมื่ออยู่ต้นคำ โดยใช้ร่วมกับฟัตฮะฮ์ กัสเราะฮ์ หรือฎ็อมมะฮ์ เมื่อเสียง /อ/ อยู่กลางคำใช้อลิฟเมื่อเป็นเสียงอะเท่านั้น ถ้าเป็นอิหรืออุใช้ฮัมซะฮ์บนยาอ์หรือวาว เช่น  (พี่ชาย),  ([ʡisrāỷīl] อิสราเอล),  ([ʡumm] แม่),  ([našảt] จุดเริ่มต้น),  ([ʡisrāỷīl] อิสราเอล - มีพยางค์ [ỷīl]),  ([raw̉ūf] กรุณา) การใช้ฮัมซะฮ์ในภาษาอาหรับต่างจากภาษาฮีบรูที่ใช้อลิฟแทนเสียง /อ/ เสมอไม่ว่าอยู่ส่วนใดของคำ 
 มัดดะฮ์ آ,  เป็นเส้นโค้งเขียนบนอลิฟเพื่อแสดงเสียงอา แทนการเขียนอลิฟสองครั้ง:  ٓ
 ภาษาในทวีปแอฟริกาบางภาษาเช่นภาษาฮัวซา เพิ่มจุดขนาดใหญ่ใต้อักษรเมื่อต้องการแสดงเสียงเอ

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Free Comprehensive Reference of Arabic Grammar
 Classical Arabic Blog
# ธงชาติเคนยา
ธงชาติเคนยา มีลักษณะเป็นธงสามสี รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นพื้นสีดำ-แดง-เขียว ตามแนวนอน โดยที่แถบสีแดงนั้น มีเส้นขอบสีขาวขนาบอยู่ทั้งด้านบนและด้านล่าง ที่กลางธงนั้นมีรูปโล่แบบชนเผ่ามาซาย ซ้อนทับบนหอกไขว้ 2 เล่ม

 การออกแบบธง 
300px|center|thumb|แบบการสร้างธงชาติเคนยาที่ถูกต้อง

ระดับค่าความเข้มของโทนสีที่ใช้เป็นธงชาติ โดยกรมกิจการทั่วไป.
 โทนสี สีแดง สีเขียว British Standard Colours Post office red 0-006 0-010
# อุทยานแห่งชาติตาพระยา
อุทยานแห่งชาติตาพระยา ตั้งอยู่ในท้องที่อำเภอโนนดินแดง อำเภอบ้านกรวด อำเภอละหานทราย จังหวัดบุรีรัมย์ และอำเภอตาพระยา จังหวัดสระแก้ว เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 82 ของประเทศไทย และเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มป่าดงพญาเย็น-เขาใหญ่ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ

ลักษณะภูมิประเทศ
อุทยานแห่งชาติตาพระยาตั้งอยู่บนเขตภูเขาสูงจากทิวเขาบรรทัดตลอดแนวจนไปถึงทิวเขาพนมดงรัก เป็นแนวเขตติดต่อระหว่างไทยกับกัมพูชาตั้งแต่หลักเขตประเทศที่ 24 ถึงหลักเขตที่ 28 วางตั้งในแนวทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 206–579 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุดคือ ยอดเขาพรานนุช ความสูง 579 เมตรจากระดับน้ำทะเล มีความลาดชันเฉลี่ยทั้งพื้นที่ประมาณร้อยละ 35 บริเวณที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของที่ราบสูงโคราช ซึ่งมีความสูงเฉลี่ยประมาณ 100–200 เมตร จากระดับน้ำทะเล ประกอบด้วยเขาเขาวง เขาสะแกกรอง เขาบรรทัด เขาเนินหิน เขาพนมแม่ไก่ เป็นต้นน้ำลำธารของลำสะโดน ห้วยซับกระโดน ลำนางรอง ลำจันหัน ห้วยตรุมะเมียง ห้วยแห้ง ห้วยละหอกพลวง ห้วยดินทราย ห้วยนาเหนือ ห้วยพลู และห้วยเมฆา

ลักษณะภูมิอากาศ
สภาพภูมิอากาศโดยทั่วไปของภูมิภาคนี้ อยู่ภายใต้อิทธิพลของลมมรสุมตะวันออกเฉียงใต้ลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ ในช่วงฤดูลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ตั้งแต่กลางเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม ความชุ่มชื้นจะถูกพัดพามาจากทะเลอันดามันและอ่าวไทย จนทำให้พื้นที่บริเวณนี้ได้รับปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อเดือนวัดได้ระหว่าง 100 มิลลิเมตร ถึง 140 มิลลิเมตร ในฤดูลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ทิวเขาพนมดงรักจะปะทะกับลมมรสุม และทำให้ฝนตกในบริเวณด้านที่รับลมมากกว่าด้านไม่รับลม ฤดูกาลมี 3 ฤดู ได้แก่ 
ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน 
ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม 
ฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนมกราคม 
สำหรับอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดทั้งปีสูงสุดประมาณ 39.8 องศาเซลเซียส อุณหภูมิต่ำสุดประมาณ 14.3 องศาเซลเซียส

แหล่งท่องเที่ยว
ด้านธรรมชาติ
 ลานกระเจียว
 อ่างเก็บน้ำเมฆา เป็นการพัฒนาพื้นที่แนวชายแดนชายไทย–กัมพูชา บริเวณช่องเขาเมฆาเพื่อใช้น้ำในทางการเกษตรกร โดยได้รับงบประมาณจากการสนับสนุนของรัฐบาลญี่ปุ่น เมื่อ พ.ศ. 2528
 อ่างเก็บน้ำลำจังหัน
 อ่างเก็บน้ำลำนางรอง
 อ่างเก็บน้ำลำปะเทีย
 อ่างเก็บน้ำห้วยยาง
 ผาแดง บ้านหนองเสม็ด ตำบลลำนางรอง อำเภอโนนดินแดง จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นเขตติดต่อระหว่างอำเภอโนนดินแดงกับอำเภอตาพระยา จังหวัดสระแก้ว เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติแห่งใหม่ของจังหวัดบุรีรัมย์ นักท่องเที่ยวที่รักธรรมชาติสามารถมาสัมผัสอากาศบริสุทธิ์ ชมดวงอาทิตย์ตก ทัศนียภาพของผืนป่าธรรมชาติอันกว้างใหญ่สวยงามของทิวเขาบรรทัดและป่าสงวนแห่งชาติดงใหญ่ โดยเฉพาะช่วงที่มีอากาศหนาวเย็นในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ นักท่องเที่ยวจะได้พบกับทะเลหมอกปกคลุมป่าดงใหญ่–ทิวเขาบรรทัดอันซับซ้อนสวยงามด้วย นอกจากนี้ ยังเป็นจุดพักรถของคนเดินทางผ่านจังหวัดบุรีรัมย์ ไปยังจังหวัดต่าง ๆ ในภาคตะวันออกด้วย ซึ่งช่วงนี้ในแต่ละวันได้มีนักท่องเที่ยวและผู้ที่เดินทางแวะมาเที่ยวชมพักผ่อน ถ่ายภาพเป็นที่ระลึกเป็นจำนวนมาก ไม่แพ้แหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติอื่น ๆ แหล่งท่องเที่ยวดังกล่าว สามารถเชื่อมโยงกับแหล่งท่องเที่ยวอื่น ๆ ในพื้นที่อำเภอโนนดินแดงอีกด้วย
 น้ำตกผาแดง

ด้านประวัติศาสตร์
 ช่องโอบก

 ด้านเศรษฐกิจ 
จุดผ่อนปรนช่องสายตะกู ตั้งอยู่ที่บ้านสายโท 6 ใต้http://www.gamblingstudy-th.org/print.php?txtNo=368 ตำบลจันทบเพชร อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นแหล่งค้าขายกับประเทศกัมพูชา มีแผนจะเปิดเป็นจุดผ่อนปรนเร็ว ๆ นี้
# ไวน์สเปน
ไวน์สเปน ที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดคือ fortified wine Sherry ซึ่งผลิตในภูมิภาค Jerez de la Frontera นอกจากนั้น ไวน์อื่น ๆ ของประเทศสเปนที่มีชื่อเสียง ได้แก่ Rioja, Ribera del Duero, Priorato, Cava และ Penedès
# สตอร์มทรูปเปอร์
สตอร์มทรูปเปอร์  หรือกองพันพายุเป็นหน่วยทหารในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส (Star Wars) สร้างโดยจอร์จ ลูคัส ซึ่งมีบทบาทครั้งแรกในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 4: ความหวังใหม่ ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1977 สตอร์มทรูปเปอร์เป็นกองทหารภาคพื้นดินของจักรวรรดิกาแลกติกภายใต้ผู้นำคือจักรพรรดิพัลพาทีนหรือดาร์ธ ซิเดียส และผู้บัญชาการที่โดดเด่นอย่างดาร์ธ เวเดอร์ และวิลฮัฟ ทาร์คิน ก่อนที่จะมาทำหน้าที่ให้กับปฐมภาคี ในภาพยนตร์เรื่องสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 7: อุบัติการณ์แห่งพลัง ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2015  ภายใต้อำนาจของผู้นำสูงสุดสโนค และผู้บัญชาการที่โดดเด่นอย่างไคโล เร็น และนายพลฮักซ์

 ประวัติ 
ในสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 2: กองทัพโคลนส์จู่โจม โคลนทรูปเปอร์รุ่นแรกนั้นเกิดจากการดัดแปลงพันธุกรรมโดยมีต้นแบบมาจากแจงโก้ เฟทท์ เพื่อเป็นทหารของกองทัพสาธารณรัฐในสงครามโคลน ซึ่งในสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 3: ซิธชำระแค้น โคลนทรูปเปอร์ได้รับคำสั่งที่ 66 จากสมุหนายกพัลพาทีนให้มีกวาดล้างนิกายเจไดให้หมดสิ้น โดยกองร้อยที่ 501 ได้กลายมาเป็นสตอร์มทรูปเปอร์รุ่นแรก ในขณะที่โคลนตัวอื่นๆได้ถูกยกเลิกไปหมดแล้วสตาร์ วอร์ส: ซิธชำระแค้น

ชุดเกราะของสตอร์มทรูปเปอร์

สตอร์มทรูปเปอร์รูปแบบพิเศษ
thumb|upright|ชาโดว์ทรูปเปอร์ในดรากอนคอน
ในสตาร์ วอร์ส ไตรภาคเดิมได้มีการพบเห็นสตอร์มทรูปเปอร์รูปแบบพิเศษในหลายหน่วย รวมไปถึง:
 แซนด์ทรูปเปอร์ พบเห็นในโลกทะเลทรายลักษณะเดียวกับทาทูอีน ระหว่างสตาร์ วอร์ส และในสตาร์ วอร์ส: อุบัติการณ์แห่งพลัง แซนด์ทรูปเปอร์มีลักษณะเด่นคือมีแผ่นพาดอยู่ที่ไหล่ซึ่งมีทั้งสีดำ, สีขาว หรือสีส้ม มีเครื่องหมายที่แตกต่างกันอยู่ด้านหลังของหมวก ชุดเกราะส่วนหัวเข่าเป็นรูปทรงเพชร และชุดเกราะส่วนท้องที่แตกต่างกันกับสตอร์มทรูปเปอร์ปกติเล็กน้อย
 สโนว์ทรูปเปอร์ พบเห็นในจักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ บนดาวฮอธ และในสตาร์ วอร์ส: อุบัติการณ์แห่งพลัง เป็นสตอร์มทรูปเปอร์ที่สามารถอยู่ได้ในอุณหภูมิที่ต่ำกว่าศูนย์องศา รวมถึงหมวกและชุดเกราะที่มีความแตกต่างจากสตอร์มทรูปเปอร์ปกติ
 อิมพีเรียลสเคาท์ทรูปเปอร์ พบเห็นในการกลับมาของเจได ซึ่งถูกฝึกให้มีทักษะในการเอาตัวรอดในหลายๆภูมิประเทศ
เดธ ทรูปเปอร์ พบเห็นครั้งแรกในโร้ควัน ตํานานสตาร์ วอร์ส ซึ่งทั้งชุดเป็นสีดำทั้งตัว มีความเก่งกาจในระดับชั้นหัวกะทิ  มักจะถูกใช้งานในการลักลอบ จารกรรม และลอบสังหาร นอกจากนั้นยังทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดส่วนบุคคลให้แก่บุคคลสำคัญของจักรรรดิ

อิทธิพลต่อวัฒนธรรม

ดูเพิ่ม
 กองร้อยที่ 501
 โคลนทรูปเปอร์
 กัปตันแฟสมา
# อัลเดอราน
อัลเดอราน (Alderaan) เป็นดาวเคราะห์ในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส ปรากฏให้เห็นครั้งแรกในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 4: ความหวังใหม่ และสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 3: ซิธชำระแค้น รวมทั้งหนังสือนิยาย หนังสือการ์ตูน และเกมในเรื่องแต่งเสริมอีกจำนวนมาก

อัลเดอรานเป็นดาวเคราะห์ดวงที่สองในระบบดาวอัลเดอราน เป็นบ้านเกิดของตัวละครเอกหลายคน ซึ่งรวมถึงเบล ออร์กานา และ อูลิก เคล-โดรมา ดาวอัลเดอรานมีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วกาแลกซีในเรื่องของความงามอันไม่ถูกทำลาย เนื่องจากชาวอัลเดอรานได้ทำงานอย่างหนักเพื่อดูแลธรรมชาติอันสวยงามไว้ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

ในช่วงการปกครองของจักรวรรดิกาแลกติก ข้าหลวงมอฟฟ์ใหญ่ทาร์คินได้ทำลายดาวอัลเดอรานลงด้วยลำแสงจากดาวมรณะดวงที่หนึ่งในปีที่ 0 แห่งยุทธการยาวิน เพื่อข่มขู่ประชาชนในกาแลกซีให้หวาดกลัวและยอมรับการปกครองของจักรวรรดิ

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Alderaan ใน Star Wars Databank
 Alderaan ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki
# สหพันธรัฐพันธมิตรอิสระกาแลกติก
สหพันธรัฐพันธมิตรอิสระกาแลกติก (Galactic Federation of Free Alliances) เป็นหน่วยงานการปกครองในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส

สหพันธรัฐพันธมิตรอิสระกาแลกติก หรือสหพันธ์กาแลกติก (Galactic Alliance) เป็นหน่วยการปกครองกาแลกซีที่สืบทอดต่อจากสาธารณรัฐกาแลกติกใหม่ ซึ่งปกครองเนื้อที่เกือบทั้งหมดของกาแลกซี สหพันธ์กาแลกติกนี้เป็นหน่วยงานการปกครองแรกนับจากสาธารณรัฐกาแลกติกที่สามารถปกครองเนื้อที่ได้มากขนาดนี้
ประวัติ
การก่อตั้ง, ปีที่ 28 หลังยุทธการยาวิน

รวบรวมพันธมิตรทั้งกาแลกซี

ตอบโต้ยูซาน วอง

ฟื้นฟูกาแลกซี

สงครามสวอร์ม

สงครามสหพันธ์-พันธมิตรกาแลกติก

ยุคหลังสงคราม, ปีที่ 41-127 หลังยุทธการยาวิน

จักรวรรดิใหม่

ต่อต้านจักรวรรดิของเครยท์

รูปแบบการปกครอง

อำนาจบริหาร

อำนาจนิติบัญญัติ

อำนาจตุลาการ

สมาชิก

ความสัมพันธ์กับนิกายเจไดใหม่

สงครามยูซาน วอง

ยุคหลังสงคราม, ปีที่ 30-34 หลังยุทธการยาวิน

วิกฤติการณ์กิลลิก

สงครามกลางเมืองกาแลกติกครั้งที่สอง

เศรษฐกิจ

สังคมและวัฒนธรรม

กำลังทหาร

กองทัพป้องกันสหพันธ์กาแลกติก

กองยานเฮปัน

กองทัพเดนจักรวรรดิ

กองยานดาวเคราะห์

ภูมิศาสตร์

เบื้องหลัง
ชื่อ
ชื่อภาษาอังกฤษของสหพันธรัฐพันธมิตรอิสระกาแลกติกคือ Galactic Federation of Free Alliances ซึ่งย่อได้ว่า GFFA ตัวย่อนี้เป็นตัวย่อเดียวกันกับวลี "Galaxy Far, Far Away" ("กาแลกซีอันไกลแสนไกล") ที่หมายถึงกาแลกซีในเรื่องสตาร์ วอร์สทั้งเรื่อง และยังเป็นการอิงถึงวลีเปิดเรื่องของภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส (กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว ณ กาแลกซีอันไกลแสนไกล - A long time ago in a galaxy far, far away...) อีกด้วย
 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Galactic Federation of Free Alliances ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki
# จิทัศ ศรสงคราม
ร้อยเอก จิทัศ ศรสงคราม (6 สิงหาคม พ.ศ. 2517) เป็นสถาปนิกและนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ชาวไทย เป็นบุตรคนเดียวของสินธู ศรสงคราม กับท่านผู้หญิงทัศนาวลัย ศรสงคราม และเป็นพระนัดดาเพียงคนเดียวในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร และพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

 ประวัติ 
 ชีวิตตอนต้น 
จิทัศเกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2517 ที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นบุตรชายคนเดียวของสินธู ศรสงคราม กับท่านผู้หญิงทัศนาวลัย ศรสงคราม (สกุลเดิม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์) มารดาเป็นพระธิดาเพียงคนเดียวของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์

จิทัศสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทสาขาวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย รัฐนิวยอร์ก สหรัฐ

 สมรส 
จิทัศสมรสกับเจสสิก้า มิกเคลิช สุภาพสตรีลูกครึ่งไทย-สวิตเซอร์แลนด์ อดีตนักแสดง และเป็นบุตรสาวของอังคนา ลุลิตานนท์ นักธุรกิจด้านส่งออกผ้าไหมไทย ในการนี้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินเป็นการส่วนพระองค์ในงานฉลองมงคลสมรส ณ  ห้องออเธอร์เลานจ์ โรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2553 พร้อมพระราชทานพรแก่คู่บ่าวสาวว่า  ขอให้มีความสุขในการครองเรือน และมีชีวิตคู่ยืนยาว รักกันตลอดไป ทั้งสองมีบุตรด้วยกัน 3 คน

 การทำงาน 
จิทัศเคยรับราชการทหารสังกัดสำนักโยธาธิการ สำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม เป็นทหารนอกราชการสังกัดกองทัพบก ครั้นเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2551 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เขาเป็นราชองครักษ์พิเศษ และวันที่ 13 ตุลาคมปีเดียวกัน มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นนายทหารพิเศษ ประจำกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์

จิทัศดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการมูลนิธิสมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ดำรงตำแหน่งเป็นผู้จัดการตลาดบองมาร์เช่ และเป็นที่ปรึกษามูลนิธิเพื่อสถาบันราชานุกูล ในพระอุปถัมภ์ฯ นอกจากนี้ยังดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัท รัจนาการ แมเนจเม้นท์ จํากัด

จิทัศเป็นผู้ออกแบบตกแต่งภายใน ร้านภูฟ้า สาขาบอง มาร์เช่ และเป็นผู้ออกแบบและควบคุมการก่อสร้างอาคารสำนักงานมูลนิธิเพื่อสถาบันราชานุกูล ในพระอุปถัมภ์ฯ แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2558

 เกียรติยศ 

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสํานักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๑๖ ข หน้า ๑, ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๑ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศ เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า, เล่ม ๑๓๔ ตอนที่ ๕๗ ข หน้า ๑, ๒๕ ตุลาคม ๒๕๖๐

 ยศทหาร 
 ร้อยเอก (7 มกราคม พ.ศ. 2551)

 พงศาวลี
# ปราบธรณี ลูกลำผักชี
ปราบธรณี ลูกลำผักชี  สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 4) แพ้ 4 

 เกียรติประวัติ 
 แชมป์ประเทศไทยรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
 ชิง 10 ตุลาคม 2525 ชนะน็อค ภาคใต้ ลิโพวิตันดี ยก 5
 สละแชมป์
# ถั่วแปบ (พืช)
ถั่วแปบ เป็นชื่อไม้เถาชนิด Dolichos lablab L. ในวงศ์ Leguminosae ดอกสีม่วงฝักแบน ๆ ภาษากะเหรี่ยงเรียก เบ่าะบาสะ ถั่วแปบเป็นพืชตระกูลถั่วที่มีแหล่งกระจายพันธุ์มาจากประเทศอินเดีย แล้วจึงกระจายพันธุ์ไปทางภูมิประเทศแบบเขตร้อนหรือร้อนชื้น ถั่วแปบมีโครโมโซมเป็นดิพลอยด์ (2n=22) จำนวน 11 คู่ ที่มีอายุข้ามปี โดยทั่วไปมี 2 ชนิด คือถั่วแปบเขียว (สีฝักจะมีสีเขียวเข้ม) และถั่วแปบขาว (ลักษณะฝักจะมีสีเขียวซีดขาว)

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 

ต้นถั่วแปบมีลำต้นเป็นไม้เลื้อยลำต้นบิด มีขนเล็กน้อย สูงประมาณ 1.5 เมตร - 3 เมตร บางพันธ์อาจสูงได้ถึงประมาณ 9 เมตร  ลักษณะของใบ เป็นใบประกอบ  3 ใบ คล้ายรูปไข่ปลายเรียวแหลม ดอกมี 2 ชนิดคือ ชนิดดอกสีขาว และชนิดดอกสีม่วง เมล็ดอ่อนจะมีสีเขียว เมื่อแก่จะมีสีน้ำตาลเข้ม หรือเป็นสีดำเมื่อแก่จัด

 การใช้ประโยชน์  
ฝักอ่อน เมล็ด ใช้ประกอบอาหาร เช่นแกงส้ม ผักลวกจิ้มกับน้ำพริก   ใช้เป็นสมุนไพรบำรุงร่างกาย แก้อ่อนเพลีย บำรุงธาตุ แก้ไข้ แก้อาการแพ้ ปลูกเป็นพืชอาหารสัตว์ ปลูกเป็นพืชสำหรับทำปุ๋ย หรือเป็นพืชเพื่อการอนุรักษ์ดินและน้ำ

 สารอาหาร 
ถั่วแปบเป็นพืชตระกูลถั่วที่ให้สารอาหารทางโปรตีนสูง คาร์โบไฮเดรต (กลูโคส กาแลกโทส และกลูตามิเนส) ไขมันชนิดฟอสฟาไทด์ แร่ธาตุ ได้แก่ แคลเซียม เหล็ก ฟอสฟอรัส สังกะสี รวมไปถึงวิตามินเอ วิตามินบี วิตามินซี กรดแพนโรทีนิค 

ถั่วแปบยังพบว่ามีสาร ไฟโตฮีแมคกลูตินิน (Phytohemagglutinine) ที่ช่วยในการเร่งการผลิตเม็ดเลือดขาวของร่างกาย ลำต้นของถั่วแปบยังพบว่ามีสารแคโรทีน หรือบีตา-แคโรทีน และสาร ลูเทียน (Lutein) ในส่วนของรากถั่วแปบมีเอนไซม์ชนิดหนึ่ง และกรดอะมิโนแยกอิสระอีกหลายชนิด จึงเหมาะแก่การปลูกถั่วแปบเพื่อบำรุงรักษาดิน

ภาพ

  อ้างอิง 

อ่านเพิ่ม

 แหล่งข้อมูลอื่น 

Dolichos bean, Lablab purpureus (L.) Sweet  by the University of Agricultural Sciences, Bangalore, India

 JSTOR Global Plants: Lablab purpureus
# อาสนวิหารวุร์สเตอร์
อาสนวิหารวุร์สเตอร์  เป็นอาสนวิหารนิกายอังกลิคันตั้งอยู่ที่เมืองวูสเตอร์ บนฝั่งแม่น้ำเซเวิร์น (Severn) ใน สหราชอาณาจักร ชื่อทางการของอาสนวิหารวูสเตอร์ คือ “The Cathedral Church of Christ and the Blessed Virgin Mary” 

อาสนวิหารวุร์สเตอร์เดิมก่อตั้งเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ ค.ศ. 680 โดยบาทหลวงโบเซล (Bishop Bosel)  ทึ่ฝังศพใต้ดิน (crypt) ภายใต้อาสนวิหารสร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 10 ในสมัยบาทหลวงนักบุญออสวอลด์  (St Oswald) มหาวืหารที่เห็นในปัจจุบันเป็นสิ่งก่อสร้างระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 13 แทนอาสนวิหารเดิม

ตามบันทึกของนักบุญบีดสำนักสงฆ์มีนักบวชทั้งชายและหญิงมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7  และเปลี่ยนฐานะเป็นสำนักสงฆ์เบ็นเนดิคตินในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 10 (ผู้บันทึกท่านหนึ่งกล่าวว่าราวระหว่างปี ค.ศ. 974 ถึง ค.ศ. 977 แต่น่าจะเป็นปี ค.ศ. 969) นักบวชเบ็นเนดิคตินถูกขับจากสำนักสงฆ์เมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1540 และแทนที่ด้วยแคนนอน (canon) 

สำนักสงฆ์มีส่วนเกี่ยวข้องกับนักบุญแอ็บโบแห่งฟลูรี (Abbo of Fleury) เมื่อนักบุญออสวอลด์เป็นนักบวชในขณะเดียวกัน และเป็นผู้แนะนำกฎฟลูรีหรือกฎการปฏิบัติชีวิตของสำนักสงฆ์ที่วุร์สเตอร์