wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วิกกี ตาฮูมิล
วิกกี ตาฮูมิล  นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ที่เมืองมานาโด ประเทศอินโดนีเซีย สถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 12) เสมอ 2 แพ้ 2 

 ประวัติ 
วิกกี ตาฮูมิลขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2541 ชนะ แซนดี้ ที่อินโดนีเซีย จากนั้นชกชนะรวด 8 ครั้ง ก่อนจะมาเสมอกับเออร์เนสโต้ รูบิลลาร์ จากฟิลิปปินส์ ที่ อินโดนีเซีย จากนั้น ทาฮูมิลก็ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวท ชนะคะแนนฟาราโซนา ฟิเดล เมื่อ 11 มีนาคม พ.ศ. 2543 ป้องกันตำแหน่งได้ถึง 7 ครั้ง ก่อนจะสละตำแหน่งไปชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2547ชนะคะแนน มาร์วิน แทมโปส นักมวยฟิลิปปินส์ที่แย่งแชมป์ไปจากดีเด่น เก่งการุณ 

ทาฮูมิลป้องกันแชมป์ไว้ได้ 1 ครั้ง โดยชนะน็อค วิษณุ พ.นอบน้อม ยก 8 และชกนอกรอบชนะนักมวยสาลชาวไทยและฟิลิปปินส์ที่มีชื่อเสียงในรุ่นนี้หลายคน เช่น ชนะคะแนนเซลโซ่ แดงก๊อด ชนะคะแนน อลองก์ ดีนอยด์ ชนะน็อค สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ สองครั้ง  ชนะฟาวล์ เวลเดล คาจูเลส ยก 5 ก่อนที่จะไปชกนอกรอบในญี่ปุ่นเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 แพ้น็อค ไดกิ คาเมดะ ยก 3 และไปชิงแชมปโลกรุ่นฟลายเวท WBF ที่ แอฟริกาใต้เมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2550 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิคแก่ โซลานี เตเต โดยทาฮูมิลถอดนวมออกหลังยกที่ 3 และบอกว่าเขาถูกโขกที่ศีรษะ
ทาฮูมิลหยุดชกไปถึงสามปี จากนั้น กลับมาชกอีกสามครั้ง และเป็นการมาชกนอกรอบในประเทศไทยและชกแพ้ทั้งสามครั้ง หลังจากที่เขาชกแพ้น็อคพูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 2 เมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2554 แล้วก็ไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวท (2543 – 2547)
 แชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวท 
 ชิง 13 เมษายน 2547 ชนะคะแนน มาร์วิน แทมโปส ที่ จาการ์ตา
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 5 ตุลาคม 2547 ชนะน็อค วิษณุ พ.นอบน้อม ยก 8 ที่จาการ์ตา
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลกร่นฟลายเวท WBF เมื่อ 23 กันยายน 2550 แพ้คะแนนโดยเทคนิค โซลานี่ เตเต ที่ แอฟริกาใต้
# การวิ่งระยะสั้น
การวิ่งระยะสั้น คือ การวิ่งระยะใกล้ในการแข่งขันกรีฑาประเภทลู่และลาน การวิ่งแข่งในระยะสั้นเป็นการแข่งขันที่มีมายาวนานที่สุด ในการแข่งขันโอลิมปิกยุคโบราณก็มีการแข่งขันวิ่งนี้ เป็นการแข่งวิ่งจากอีกฟากของสนามไปอีกด้านหนึ่งInstone, Stephen (15 November 2009). The Olympics: Ancient versus Modern. BBC. Retrieved on 23 March 2010. ในการแข่งขันวิ่งระยะสั้นในปัจจุบันที่แข่งขันในกีฬาโอลิมปิกและเวิลด์แชมเปียนชิป แบ่งเป็น 100 เมตร, 200 เมตร และ 400 เมตร
# แร็กเกตบอล
แร็กเกตบอล  เป็นกีฬาที่ใช้แร็กเกตในการเล่นโดยการตีลูกบอลยางสะท้อนกับกำแพง แร็กเกตบอลนิยมเล่นในร่ม แต่สามารถเล่นในคอร์ตกลางแจ้งได้ โจ ซอเบก (Joe Sobeck) ได้ชื่อว่าเป็นผู้คิดค้นกีฬานี้ขึ้นมาโดยพัฒนาต่อมาจากแพดเดิลบอล โดยการปรับปรุงลูกบอลให้เด้งมากขึ้นและมีความเร็วในการเล่น แร็กเกตบอลมีลักษณะต่างจากกีฬาที่ใช้แร็กเกตชนิดอื่นคือ กำแพงและเพดานถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของสนาม

แร็กเกตบอลปกติเล่นระหว่างผู้เล่นสองคน ซึ่งเรียกว่า "วัน-อัป" ถ้าเล่นสามคนจะเรียกว่า "คัต-โธรต" และถ้าเล่นสี่คนจะเป็นการเล่นคู่ จะเรียกว่า "ดับเบิล"

 กติกาการเล่น 
เริ่มเล่นเกม ผู้เล่นจะทำการเสิร์ฟ โดยการเด้งบอลลงพื้นและตีเข้าไปที่กำแพงด้านหน้า โดยให้บอลกระเด้งกลับมาลงพื้นข้ามเส้น"ชอร์ตไลน์" โดยผู้เล่นอีกฝ่ายจะเริ่มตีได้ภายหลังบอลสะท้อนจากพื้นขึ้นมา โดยการเสิร์ฟบอลสามารถสะท้อนกำแพงได้ แต่ห้ามกระเด้งกำแพงเกินหนึ่งครั้ง บอลไม่สามารถกระเด้งเพดาน และบอลไม่สามารถกระเด้งกำแพงด้านหลังผู้เล่น

ระหว่างการเล่นจะถือว่าสิ้นสุดโดยเริ่มเสิร์ฟใหม่เมื่อ 
 บอลกระเด้งพื้นเกินหนึ่งครั้ง
 บอลไม่สะท้อนถึงกำแพงด้านหน้า
 บอลสะท้อนออกไปนอกบริเวณ
 บอลโดนตัวผู้เล่นอีกฝ่าย
 ผู้เล่นสลับมือถือแร็กเกต
 ผู้เล่นถอดสายคล้องแร็กเกตออกจากมือ
 ผู้เล่นสัมผัสด้วยส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายหรือเสื้อผ้า
 ผู้เล่นหยุดบอลด้วยแร็กเกต
# แนวทราพีซอยด์
แนวทราพีซอยด์  เป็นแนวสันเฉียงในกระดูกไหปลาร้าที่ต่อมาจากปุ่มโคนอยด์ (conoid tubercle) วิ่งในแนวไปทางด้านหน้าและด้านข้าง เป็นตำแหน่งจุดเกาะของเอ็นทราพีซอยด์ (trapezoid ligament)

 แหล่งข้อมูลอื่น
# ปุ่มโคนอยด์
ที่ขอบด้านหลังของกระดูกไหปลาร้า ใกล้กับจุดประมาณ 1 ใน 3 ด้านนอก (distal 1/3) ของกระดูกไหปลาร้า (เป็นบริเวณที่กระดูกเปลี่ยนรูปร่างจากรูปกลมเป็นรูปแบน) เป็นปุ่มนูนของกระดูกที่เรียกว่า ปุ่มโคนอยด์  หรือ ปุ่มโคราคอยด์  ในตำแหน่งปกติของกระดูก ปุ่มโคนอยด์จะอยู่ด้านบนโคราคอยด์ โพรเซสของกระดูกสะบัก (coracoid process of the scapula) และมีเอ็นโคนอยด์ (conoid ligament) ซึ่งยึดเชื่อมระหว่างปุ่มโคนอยด์และโคราคอยด์ โพรเซสมาเกาะที่ปุ่มกระดูกนี้

 แหล่งข้อมูลอื่น
# รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม หรือ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับที่ 2 ของประเทศไทย ต่อจากพระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามชั่วคราว พุทธศักราช 2475 แต่เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกที่กำหนดให้เป็นฉบับถาวร ประกาศและใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 ก่อนจะถูกยกเลิกและแทนที่โดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 อย่างไรก็ตาม รัฐบาลในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ก็ได้กลับมาประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับนี้โดยมีการแก้ไขเพิ่มเติมหลายประการเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2495 ก่อนจะยกเลิกอย่างสมบูรณ์เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501

 การแก้ไขเพิ่มเติม 
มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญนี้ 3 ครั้ง คือ

ครั้งที่ 1 เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2482 แก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยนามประเทศจาก "สยาม" เป็น "ไทย" ตามข้อเสนอของรัฐบาล ซึ่งมี นายพลตรี หลวงพิบูลสงคราม (แปลก ขีตตะสังคะ) เป็นนายกรัฐมนตรี ยังผลให้ชื่อของรัฐธรรมนูญต้องเปลี่ยนเป็น "รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย" ไปด้วย

ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2483 แก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยบทเฉพาะกาล ซึ่งเสนอโดยขุนบุรัสการกิตติคดี (เหมือน บุรัสการ) ผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี โดยการสนับสนุนของรัฐบาล ซึ่งมี นายพลตรี หลวงพิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี อันมีผลให้บทเฉพาะกาลซึ่งควรจะต้องสิ้นสุดในวันที่ 10 ธันวาคม 2485 เป็นอย่างช้า ยืดเวลาออกไปอีก 10 ปี แก่นแท้ของการเสนอยึดบทเฉพาะกาลก็คือ การคงอยู่ต่อไปอีกของสมาชิกประเภทที่ 2 อันมาจากการแต่งตั้ง

ครั้งที่ 3 เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2485 แก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตามข้อเสนอของรัฐบาล ซึ่งมี จอมพล แปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ยังผลให้สามารถขยายเวลาอยู่ในตำแหน่งผู้แทนราษฎรออกไปอีกคราวละ 2 ปี

ครั้งที่ 4 เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2495 แก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติหลายประการให้เหมาะสมกับสถานการณ์ของบ้านเมืองในขณะนั้น (ดูบทความหลักที่ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475 แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2495)
# ปุ่มกระดูกซี่โครง
ในส่วนใกล้กลางลำตัวของกระดูกไหปลาร้ามีบริเวณเป็นพื้นผิวขรุขระ ที่เรียกว่า ปุ่มกระดูกซี่โครง  มักมีความยาวมากกว่า 2 เซนติเมตร เป็นจุดเกาะของเอ็นคอสโตคลาวิคิวลาร์ (costoclavicular ligament) ซึ่งยึดระหว่างจุดนี้และกระดูกอ่อนของกระดูกซี่โครงชิ้นที่ 1
# ร่องใต้ไหปลาร้า
ร่องใต้ไหปลาร้า  เป็นร่องที่อยู่ที่พื้นผิวด้านล่างของกระดูกไหปลาร้าด้านใกล้กลางลำตัว ซึ่งเป็นที่กล้ามเนื้อใต้ไหปลาร้า (Subclavius) มายึดเกาะ แผ่นพังผืดคอราโคคลาวิคิวลาร์ (coracoclavicular fascia) ซึ่งแยกออกเพื่อโอบรอบกล้ามเนื้อจะมายึดเกาะกับขอบของร่องนี้ ในบางครั้งร่องนี้อาจถูกแบ่งออกในแนวนอนโดยแนวซึ่งเป็นที่ยึดเกาะของผนังกั้นระหว่างกล้ามเนื้อ (intermuscular septum) ของกล้ามเนื้อใต้ไหปลาร้า

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Definition at drugs.com
# เคล็ดกระบี่ใจ
กระบี่ใจ เป็นเคล็ดวิชาที่อยู่ในการ์ตูนฮ่องกงเรื่อง "ศึกเทพศาสตรา" ผู้คิดค้นคือ หนางกงอู๋ตี๋ ได้ถ่ายทอดให้หนางกงยี่ จนชำนาญทำให้กลายเป็นเพลงกระบี่ที่สร้างชื่อเสียงและเป็นเพลงกระบี่ประจำตระกูล หนางกง แห่งวังทักษิณศึกเทพศาสตรา เล่มที่ 1,74 สำนักพิมพ์บูรพัฒน์

 กระบวนท่าเพลงกระบี่ใจ 
 ใจสูงกระบี่กระพือ
 ใจแค้นกระบี่เร่งรุด
 ใจเยือกเย็นกระบี่คม
 ใจกระจ่างกระบี่วิญญาณ
 ใจพิโรธกระบี่เกรี้ยวกราด
 ใจเหี้ยมหาญกระบี่ดูดัน
 ใจเมตตากระบี่จ้าว
# แอ่งใต้กระดูกสะบัก
แอ่งใต้กระดูกสะบัก  เป็นแอ่งเว้าขนาดใหญ่ที่อยู่ทางด้านหน้าหรือด้านกระดูกซี่โครงของกระดูกสะบัก เป็นบริเวณที่ยึดเกาะของกล้ามเนื้อใต้กระดูกสะบัก (subscapularis muscle)

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Norman/Georgetown 
 SUNY Labs 03:os-0103  - "Scapular Region: Scapula (Left) "
# หน่วยไต
หน่วยไต  เป็นโครงสร้างพื้นฐานและหน่วยทำงานพื้นฐานของไต มีหน้าที่หลักคือควบคุมสมดุลของสารน้ำและสารต่างๆ ในร่างกาย เช่นโซเดียม ผ่านการกรองเลือดที่ผ่านหน่วยไต ดูดกลับสารที่ต้องการ และขับสารที่ไม่ต้องการทิ้งผ่านทางปัสสาวะ หน้าที่ของหน่วยไตนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการทำงานของร่างกาย ซึ่งจะถูกควบคุมโดยระบบต่อมไร้ท่อผ่านทางฮอร์โมนต่างๆ เช่น ฮอร์โมนต้านการขับปัสสาวะ อัลโดสเตอโรน และพาราไทรอยด์ เป็นต้น

ไตปกติข้างหนึ่งของมนุษย์จะมีหน่วยไตอยู่ประมาณ 800,000 ถึง 1.5 ล้านหน่วยไต

กายวิภาค
โครงสร้างของ เนพฟรอน

โกลเมอรูลัส (glomerulus)
เป็นกลุ่มเส้นเลือดฝอยที่นำสารมากรองออก  มีลักษณะเป็นร่างแหสานกัน

โบว์แมนแคปซูล
เป็นส่วนของท่อของหลอดไตที่พองเป็นกระเปาะ คล้ายด้าย มีโกลเมอรูลัสอยู่ข้างใน

ท่อของหน่วยไต
อยู่ต่อจากโบว์แมนแคปซูล มี 3 ส่วนใหญ่ๆ 
ท่อขดส่วนต้น
เกิดการดูดสารเข้ากระแสเลือดมากที่สุด มีไมโทคอนเดรียเป็นจำนวนมาก เพื่อใช้เป็นพลังงานในการดูดสาร
ห่วงเฮนเล

เป็นท่อขนาดเล็กโค้ง เป็นรูปตัวU ใช้ในการดูดสารกลับเช่นกัน มีไมโทรคอนเดรียน้อยกว่าท่อส่วนต้น
ท่อขดส่วนท้าย
มีลักษณะเป็นท่อปิดของกรวยไต  มีกรองแล้วส่งไปกระเพาะปัสสาวะ

การทำงาน
การทำงานเกือบทั้งหมดของไตเกิดขึ้นในหน่วยไต หน้าที่เหล่านี้ส่วนใหญ่เกี่ยวข้อกับการดูดซึมกลับ (reabsorption) และการหลั่ง (secretion) ของสารละลายต่างๆ ทั้งไอออน (เช่น โซเดียม), คาร์โบไฮเดรต (เช่น น้ำตาลกลูโคส) และกรดอะมิโน (เช่น กลูตาเมต) คุณสมบัติของเซลล์ที่บุท่อหน่วยไตในตำแหน่งต่างๆ จะมีความแตกต่างกันมาก ดังนั้นตำแหน่งต่างๆ ของหน่วยไตจึงมีหน้าที่เฉพาะ
อ้างอิง
# แอ่งเหนือแนวสันกระดูกสะบัก
แอ่งเหนือแนวสันกระดูกสะบัก หรือ แอ่งซุปปราสไปนาตัส  เป็นแอ่งเว้าในกระดูกสะบัก มีลักษณะเรียบ และมีรูปร่างกว้างในด้านใกล้กระดูกสันหลังแล้วเรียวเล็กลงไปทางด้านใกล้กระดูกต้นแขน มีขนาดเล็กกว่าแอ่งใต้แนวสันกระดูกสะบักที่อยู่ด้านล่าง ด้านใกล้กลาง 2 ใน 3 เป็นจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อซุปปราสไปนาตัส (supraspinatus)

 ภาพอื่นๆ
# ตินโตเรตโต
ทินโทเรตโต หรือ จาโคโป ทินโทเรตโต (29 กันยายน ค.ศ. 1518 — 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1594) เป็นจิตรกรสมัยเรอเนสซองซ์แบบเวนิสคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน และอาจจะถือว่าเป็นจิตรกรคนสุดท้ายของเรอเนสซองซ์อิตาลี 

ทินโทเรตโตเติบโตในเวนิส ภาพวาดมากมายของเขาถูกแสดงลักษณะอย่างหนักแน่นโดยชีวิตและประเพณีต่างๆ ของราชินีแห่งทะเลอาเดรียติก จิตรกรได้ชื่อเล่นของเขาจากความสูงน้อยของเขาและจากการค้าของพ่อเขา เขาเป็นบุตรชายของคนย้อมผ้า และชื่อของเขาหมายถึง “คนย้อมผ้าน้อย” แต่ชื่อเล่นถ่อมตัวนี้เป็นนามแฝงซึ่งทำให้เขากลายเป็นมีชื่อเสียง

เขามีแรงกระตุ้นที่สร้างสรรค์และวาดภาพใหญ่ๆ ทินโทเรตโตเป็นที่รู้จักกันในชื่อจาโคโป โรบัสติ (Jacopo Robusti) เมื่อยังหนุ่ม เพราะพ่อของทินโทเรตโตป้องกันประตูเมืองปาดัวจากทหารหลวงอย่างค่อนข้างจะไม่เหมือนใคร นามสกุลจริงของทินโทเรตโตคือ “Comin” ซึ่งเพิ่งพบโดยมิเกล ฟาโลเมียผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ปราโดที่มาดริดเมื่อเร็วๆ นี้ “Comin” มาจากคำว่า “cumin” ซึ่งเป็นชื่อของเครื่องเทศSpanish curator uncovers true name of Tintoretto ทินโทเรตโตได้ชื่อว่า “Il Furioso” จากความที่วาดภาพอย่างรวดเร็วและเต็มไปด้วยพลัง การใช้ช่องว่างและแสงสีทำให้ถือกันว่าทินโทเรตโตเป็นผู้นำทางศิลปะแบบบาโรก

 สมุดภาพ
# ไลโซโซม
ไลโซโซม  เป็นออร์แกเนลล์มีเยื่อหุ้มที่พบในเซลล์สัตว์จำนวนมากสำหรับประเด็นถกเถียงเกี่ยวกับออร์แกเนลล์ที่มีหน้าที่ใกล้เคียงกันในเซลล์พืชที่เรียกว่าแวคิวโอล ดูเพิ่มที่ :en:Lysosome#Controversy in botany ไลโซโซมมีลักษณะเป็นเวซิเคิลทรงกลมที่ภายในบรรจุเอนไซม์ไฮโดรไลติกที่สามารถย่อยสลายชีวโมเลกุลหลาย ๆ ชนิดได้ ไลโซโซมหนึ่ง ๆ นั้นมีองค์ประกอบเฉพาะของตน ทั้งโปรตีนเยื่อหุ้ม และโปรตีนลูเมียล (โปรตีนในลูเมน) ของมัน ลูเมนของไลโซโซมมีค่า pH อยู่ที่ประมาณ 4.5–5.0 ซึ่งเป็นภาวะกรดเบสที่เหมาะสมที่สุดต่อการทำงานของเอนไซม์ที่ใช้ในการไฮโดรไลซิส อุปมาอุปไมยได้กับกระบวนการในกระเพาะของมนุษย์ นอกจากหน้าที่ในการย่อยสลายพอลีเมอร์ต่าง ๆ แล้ว ไลโซโซมยังมีหน้าที่ในกระบวนการของเซลล์หลายประการ เช่น การหลั่งสาร (secretion), การซ่อมแซมเยื่อหุ้มพลาสมา, กระบวนการอะพอพทอซิส (apoptosis), การส่งสัญญาณระหว่างเซลล์ (cell signaling) และการเมตาบอลิซึมพลังงาน

thumb|ภาพแสดงขั้นตอนการย่อยสารของไลโซโซม ขั้นแรกคือการนำสารเข้ามาในเซลล์ผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ในฟู๊ดแวคคิวโอล (เรียกกระบวนการนี้ว่า “เอ็นโดไซโตซิส”) ขั้นที่สอง ไลโซโซมซึ่งมีเอไซม์ไฮโดรไลติกที่กระตุ้นแล้วเข้ามา พร้อมกับฟู๊ดแวคคิวโอลเคลื่อนที่ออกจากเยื่อหุ้มเซลล์ ขั้นตอนที่สาม ไลโซโซมรวมเข้ากับฟู๊ดแวคคิวโอลและเอนไซม์ไฮโดรไลติกเคลื่อนที่เข้าไปในฟู๊ดแวคคิวโอล และในขั้นตอนที่สี เอนไซม์ไฮโดรไลติกได้ย่อยสารภายในฟู๊ดแวคคิวโอล

ไลโซโซมมีหน้าที่เปรียบดั่งระบบที่ทิ้งขยะ (waste disposal system) ของเซลล์ ผ่านการย่อยสลายสารหรือองค์ประกอบในเซลล์ที่ไม่ได้ใช้งานแล้วหรือถูกแยกออกมา ทั้งที่เป็นสารจากภายนอกและภายในเซลล์ สารจากภายนอกเซลล์นั้นเข้ามาในเซลล์ผ่านการเอ็นโดไซโตซิส (endocytosis) ส่วนสารภายในเซลล์จะถูกย่อยผ่านการออโตฟากี (autophagy) ขนาดของไลโซโซมนั้นแตกต่างกันมาก บางไลโซโซมตัวใหญ่อาจมีขนาดกว่าสิบเท่าของไลโซโซมตัวเล็ก ไลโซโซมนั้นค้นพบและตั้งชื่อโดยนักชีววิทยาชาวเบลเยียม คริสเชียน เดอ ดูเว (Christian de Duve) ผู้ซึ่งในที่สุดได้รับรางวัลโนเบลสาขากายวิภาคศาสตร์หรือการแพทย์ ในปี 1974

จากการศึกษาพบว่าภายในไลโซโซมประกอบเอนไซม์ชนิดต่าง ๆ กว่า 60 ชนิด และมีเมมเบรนโปรตีน (membrane protein) มากกว่า 50 ชนิด เอนไซม์ต่าง ๆ ในไลโซโซมนั้นสังเคราะห์ขึ้นในรัฟเอ็นโดพลาสมิกเรกติคูลัม (rough endoplasmic reticulum) และส่งไปยังกอลไจแอปพาราตัส (Golgi apparatus) ภายในเวสซิเคิล (vesicles) เล็ก ๆ เอนไซม์ที่จะถูกใช้โดยไลโซโซมนั้นจะถูกเติม แมนโนส 6-ฟอสเฟต (mannose 6-phosphate) เพื่อจะถูกแบ่งเป็นเวสซิเคิลที่ถูกทำเป็นกรดแล้ว (acidified vesicles) ได้

การสังเคราะห์เอนไซม์ไลโซโซม (lysosomal enzymes) ต่าง ๆ นั้นควบคุมโดย ยีนนิวเคลียส (nuclear gene) หากเกิดมิวเตชั่นขึ้นในยีนสำหรับสร้างเอนไซม์เหล่านี้ เป็นผลให้เกิดโรคทางพันธุกรรมต่าง ๆ ในมนุษย์กว่า 30 โรคที่ต่างกัน ซึ่งเรียกรวมกันว่ากลุ่มโรคไลโซโซมอลสตอราจ (lysosomal storage diseases) 

อย่างไรก็ตาม ไลโซโซมนั้นอาจถูกสับสนกับไลโปโซม (liposome) หรือไมเซลล์ (micelle) ได้ ซึ่งทั้งสามสิ่งนี้เป็นคนละสิ่งกัน
# เรียงความเข้ามหาวิทยาลัย
เรียงความเข้ามหาลัย  เป็นเรียงความที่กล่าวถึงเป้าหมายของผู้เขียนในด้านการทำงาน และงานวิจัย ซึ่งในสหรัฐอเมริกาจะเป็นเอกสารหลักที่ต้องการในการสมัครเรียนต่อในมหาวิทยาลัยระดับปริญญาโท และปริญญาเอก โดยเรียงความนี้จะแสดงถึง แนวคิด มุมมอง ความสามารถในการวิเคราะห์ หลักเหตุผล รวมถึงแรงบันดาลใจของผู้สมัคร

ชื่อเรียกอื่นของเรียงความเข้ามหาวิทยาลัยได้แก่ Personal statement, Letter of Intent, Statement of Interest, Goals Statement, Personal Narrative, Application Essay

ตัวเรียงความจะมีความยาวประมาณหนึ่งหน้ากระดาษ และไม่ยาวเกินสองหน้า
# มานุษยวิทยาการแพทย์
มานุษยวิทยาการแพทย์  เป็นสาขาย่อยแขนงหนึ่งของมานุยวิทยาสังคมและวัฒนธรรม (Social and cultural anthropology) มานุษยวิทยาการแพทย์ก่อตัวขึ้นมาจากงานวิจัยของนักมานุษยวิทยา ที่พยายามหาความสัมพันธ์ของกระบวนการทางสังคมและวัฒนธรรม ที่เชื่อมโยงไปสู่ภาวะสุขภาพ (Health) ความเจ็บป่วย (illness) และการดูแลรักษาสุขภาพ (care) 

มหาวิทยาลัยหลายแห่งในยุโรปและสหรัฐอเมริกา รวมทั้งมหาวิทยาลัยหลายแห่งในประเทศไทยได้เปิดสอนในระดับชั้นปริญญาโทและเอก วิชานี้มีขอบเขตการศึกษากว้างขวาง โดยนำความรู้สาขามานุษยวิทยากายภาพ สาขาแพทย์ศาสตร์และสาขามานุษยวิทยาสังคมวัฒนธรรมมาประยุกต์ใช้เพื่อเรียนรู้ความสัมพันธ์ทางด้านสรีระ ประเพณี วัฒนธรรม และการแพทย์พื้นบ้านของคนแต่ละสังคมกับการแพทย์สมัยใหม่ 

คำเรียกขานของมานุษยวิทยาการแพทย์ มีแตกต่างกันออกไป เช่นในยุโรปบางมหาลัยใช้คำว่า "Anthropology of medicine", "Anthropology of health" หรือ บางแห่งใช้คำว่า "Anthropology of illness" แต่ที่รับรู้กันทั่วไป และใช้กันอย่างแพร่หลายคือ "Medical Anthropology"
# เอดัวร์ มาแน
เอดัวร์ มาแน (23 มกราคม ค.ศ. 1832 - 30 เมษายน ค.ศ. 1883) เป็นจิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสม์คนสำคัญของประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีความสำคัญในการเขียนภาพสีน้ำมัน ผู้เป็นจิตรกรคนแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่เขียนภาพเกี่ยวกับชีวิตประจำวันของคนทั่วไป มาแนเป็นจิตรกรคนสำคัญที่มีบทบาทในการเปลี่ยนจากการเขียนภาพแบบเหมือนจริง (Realism) ไปเป็นแบบอิมเพรสชันนิสม์ 

“อาหารกลางวันบนลานหญ้า” (Le déjeuner sur l'herbe) และ “โอลิมเปีย” (Olympia) งานชิ้นเอกสองชิ้นของมาแนเป็นงานที่ทำให้เกิดมีความเห็นขัดแย้งกันมากและเป็นจุดที่ทำให้จิตรกรหนุ่ม ๆ รุ่นนั้นเริ่มหันมาวาดภาพอิมเพรสชันนิสม์—ซึ่งในปัจจุบันถือกันว่าเป็นจุดสำคัญของศิลปะที่แยกมาเป็นศิลปะสมัยใหม่

 ชีวิต 
เกิดที่ปารีสเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1832  ในครอบครัวที่มีฐานะดี เออเฌนี-เดอซีเร-ฟูร์นีเย (Eugénie-Desirée Fournier) แม่ของเอดัวร์เป็นลูกสาวของนักการทูตและเป็นหลานสาวของมกุฎราชกุมารสวีเดนชาลส์ เบอร์นาด็อตต์ (Charles XIV John of Sweden)  เอากุสท์พ่อของเอดัวร์เป็นผู้พิพากษาผู้มีความประสงค์จะให้ลูกชายมีอาชีพเดียวกัน   ชาร์ลส์ โฟนิเยร์ผู้เป็นลุงเป็นผู้ยุยงให้เอดัวร์เขียนภาพและมักจะพาไปชมภาพเขียนในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในปี ค.ศ. 1845 เอดัวร์ก็สมัครเข้าเรียนการวาดเส้นตามคำแนะนำของลุง ที่ที่พบอองโตนิน พรูสท์ผู้ต่อมาเป็นรัฐมนตรีกระทรวงวิจิตรศิลป์และกลายมาเป็นเพื่อนสนิทกันตลอดชีวิต

หลังจากการแนะนำของพ่อ ในปี ค.ศ. 1848 เอดัวร์ก็เดินทางไปกับเรือฝึกงานยังรีโอเดจาเนโร แต่หลังจากที่พยายามสอบเข้าราชนาวีไม่ได้สองครั้งÉdouard Manet, Metropolitan Museum of Art พ่อของเอดัวร์จึงได้ยอมให้ลูกหันไปศึกษาทางศิลปะ ระหว่างปี ค.ศ. 1850 ถึงปี ค.ศ. 1856 เอดัวร์ก็ศึกษากับทอมัส คูทัวร์ (Thomas Couture) จิตรกรผู้เชี่ยวชาญทางการเขียนภาพประวัติศาสตร์ เมื่อมีเวลาว่างก็จะไปนั่งวาดรูปเลียนแบบภาพเขียนสำคัญ ๆ ในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์

ระหว่างปี ค.ศ. 1853 ถึงปี ค.ศ. 1856 เอดัวร์ก็เดินทางไปเที่ยวเยอรมนี อิตาลี และเนเธอร์แลนด์ ซึ่งเป็นโอกาสที่ทำให้ได้รับอิทธิพลการเขียนภาพของจิตรกรชาวดัตช์ ฟรันส์ ฮาลส์ (Frans Hals) และจิตรกรชาวสเปน เดียโก เบลัซเกซ (Diego Velázquez) และฟรันซิสโก โกยา

ในปี ค.ศ. 1856 เอดัวร์ก็เปิดห้องภาพของตนเอง ลักษณะการวาดภาพในช่วงเวลานี้เป็นฝีมือแปรงที่หยาบ ใช้รายละเอียดเพียงเล็กน้อย และยังไม่เริ่มใช้การแปลงโทนสี  การวาดยังเป็นลักษณะแบบศิลปะสัจนิยมที่ริเริ่มโดยกุสตาฟว์ กูร์แบ (Gustave Courbet) เอดัวร์เขียนภาพ “คนดื่มเหล้า” (The Absinthe Drinker) ระหว่างปี ค.ศ. 1858 ถึงปี ค.ศ. 1859 และภาพเขียนที่เป็นหัวเรื่องร่วมสมัยเช่น ภาพขอทาน นักร้อง ยิปซี หรือคนในร้านกาแฟ หรือการสู้วัว หลังจากสมัยการเขียนภาพระยะแรกเอดัวร์ไม่ได้เขียนภาพที่เกี่ยวกับศาสนา ตำนานเทพ หรือภาพประวัติศาสตร์ ตัวอย่างภาพเกี่ยวกับหัวข้อเหล่านี้ก็ได้แก่ “พระเยซูถูกเย้ยหยัน” (Christ Mocked) ที่ปัจจุบันอยู่ที่สถาบันศิลปะแห่งชิคาโกที่สหรัฐอเมริกา และ “พระเยซูและเทวดา” (Christ with Angels) ที่ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตันที่นครนิวยอร์ก

 สมุดภาพ
# มหาวิทยาลัยนอร์เทิร์นอิลลินอย
มหาวิทยาลัยนอร์เทิร์นอิลลินอย (Northern Illinois University ตัวย่อ NIU) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐ ตั้งอยู่ที่เมืองดีเคลบ์ รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2438

มหาวิทยาลัยมีนักศึกษาประมาณ 25,000 คน โดยตัวเมืองอยู่ห่างจากชิคาโกมาทางทิศตะวันตกประมาณ 100 กิโลเมตร

 บุคคลสำคัญจบจากมหาวิทยาลัย 
 ซินดี ครอว์ฟอร์ด (Cindy Crawford) นางแบบ
 โรเบิร์ต เซเมกกิส (Robert Zemeckis) ผู้กำกับภาพยนตร์ ฟอร์เรสต์กัมป์
 เจอร์รี พาร์เมอร์ (Jerry Palmer) รองประธานบริษัทเครื่องจักรแคเทอร์พิลลาร์

 ชาวไทย 
 ศาสตราจารย์ ดร.ปรัชญา เวสารัชช์ อธิการบดี มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช 
 รองศาสตราจารย์ ดร.ปณิธาน วัฒนายากร รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ปฏิบัติหน้าที่โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ จบปริญญาเอก วิชาเอกการเมืองเปรียบเทียบ
 รองศาสตราจารย์ ดร.โสรีช์ โพธิแก้ว รองคณบดีฝ่ายวิชาการ คณะจิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ นายกสมาคมจิตวิทยาแห่งประเทศไทย
ศาสตราจารย์ ดร. จรัส สุวรรณมาลา อดีตคณบดี คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ สมาชิก สภาปฏิรูปแห่งชาติ
รองศาสตราจารย์ ดร. จันทรานุช มหากาญจนะ อดีตรองคณบดีฝ่ายวิชาการ คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
รองศาสตราจารย์ ดร. พรรณชฎา ศิริวรรณบุศย์ คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล อดีตอนุกรรมการพิจารณาศึกษาหลักการร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. ๒๕๖๑
รองศาสตราจารย์ ดร. ธัชเฉลิม สุทธิพงษ์ประชา วิทยาลัยสหวิทยาการ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัย และพัฒนา
รองศาสตราจารย์ ดร.ศศิเพ็ญ พวงสายใจ คณะเศรษฐศาสตร์ ม.เชียงใหม่
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ศรีสมภพ จิตภิรมศรี ม.สงขลานครินทร์
รองศาสตราจารย์ ดร.พิชาภพ พันธุ์แพ มทร.ล้านนา 
ศาสตราจารย์ ดร.เธเนศว์ เจริญเมือง ม.เชียงใหม่

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์มหาวิทยาลัยนอร์เทิร์นอิลลินอย

นอร์เทิร์นอิลลินอย
# กราสฮอปเปอร์คลับซูริก
กราสฮอปเปอร์คลับซูริก  เป็นสโมสรกีฬาหลายชนิดจากสวิตเซอร์แลนด์ โดยตั้งอยู่ที่เมืองซูริก โดยกีฬาฟุตบอลเป็นกีฬาที่เก่าที่สุดและเป็นที่รู้จักมากที่สุดของสโมสร นอกจากฟุตบอลแล้วสโมสรกราสฮอปเปอร์ยังมีกีฬา พายเรือ แฮนด์บอล เทนนิส สควอช ฮอกกี้ ฮอกกี้น้ำแข็ง และ ยูนิฮอกกี้ สโมสรก่อตั้งเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2429

ทีมฟุตบอลของสโมสรชนะเลิศการแข่งขันสวิสซูเปอร์ลีกทั้งหมด 27 ครั้ง และชนะเลิศสวิสคัพ 18 ครั้ง โดยฤดูกาลล่าสุดทีมกราสฮอปเปอร์ได้อันดับ 6 ในลีก

คำว่า "กราสฮอปเปอร์" ในภาษาอังกฤษหมายถึง ตั๊กแตน ซึ่งไม่มีที่มาแน่ชัดว่ามาได้อย่างไร

อดีตมีนักฟุตบอลชาวไทยร่วมทำหน้าที่กับสโมสรแห่งนี้ด้วยคือ ชาริล ชับปุยส์

 ผลงาน 
สวิสซูเปอร์ลีก
 ชนะเลิศ (27): 1898, 1900, 1901, 1905, 1921, 1927, 1928, 1931, 1937, 1939, 1942, 1943, 1945, 1952, 1956, 1971, 1978, 1982, 1983, 1984, 1990, 1991, 1995, 1996, 1998, 2001, 2003

สวิสคัพ
 ชนะเลิศ (19):1926, 1927, 1932, 1934, 1937, 1938, 1940, 1941, 1942, 1943, 1946, 1952, 1956, 1983, 1988, 1989, 1990, 1994, 2013

สวิสลีกคัพ
 ชนะเลิศ (2): 1973, 1975

สวิสซูเปอร์คัพ
 ชนะเลิศ (1): 1989
# ฑากินี
ฑากิณี (ḍākinī; ; แบบวิลลี:mkha'-'gro-ma; พินอินทิเบต:Kandroma) เป็นเทพที่ปรากฏในความเชื่อของศาสนาฮินดูและพุทธศาสนาลัทธิตันตระ โดยในศาสนาฮินดูถือว่าเป็นบริวารของเจ้าแม่กาลี ส่วนในพุทธศาสนานิกายวัชรยานตันตระถือว่าเป็นเทพผู้ช่วยของสิทธา โดยฑากินี แปลว่า ผู้ร่ายรําในท้องฟ้า ฑากิณีมีหลายองค์ มีทั้งรูปปกติและรูปดุร้าย รูปปกติมี 6 องค์คือ พุทธฑากิณี วัชรฑากิณี รัตนฑากิณี ปัทมฑากิณี กรรมฑากิณี วิศวฑากิณี รูปดุร้าย คือ สวรวพุทธฑากิณี สิงหวักตรา มกรวักตรา วัชรวราหี และมีฑากิณีประจำฤดูกาล อีก 4 องค์คือ วสันตเทวี คิมหันตเทวี ศรัทเทวี และเหมันตเทวี
# ฟาโรห์อเคนาเทน
อเคนาเทน  บางครั้งสะกดเป็น อเคนาทอน  หรือ เอคนาทอน (ʾŪḫə-nə-yātəy, ,Loprieno, Antonio (1995) Ancient Egyptian: A Linguistic Introduction, Cambridge: Cambridge University Press,Loprieno, Antonio (2001) "From Ancient Egyptian to Coptic" in Haspelmath, Martin et al. (eds.), Language Typology and Language Universals หมายถึง 'Effective for the Aten') เป็นฟาโรห์อียิปต์โบราณที่ครองราชย์  หรือ 1351–1334 ปีก่อน ค.ศ. เป็นพระมหากษัตริย์ลำดับที่ 10 แห่งราชวงศ์ที่สิบแปด ก่อนหน้าปีที่ 5 ในรัชสมัยของพระองค์ พระองค์มีพระนามว่า อาเมนโฮเทปที่ 4 (หมายถึง "Amun is satisfied", แผลงกรีกเป็น อาเมโนฟิสที่ 4)

ฟาโรห์แอเคนาเทน มีพระมเหสีที่เป็นราชินีที่มีชื่อเสียงโด่งดัง คือ ราชินีเนเฟอร์ติติ (Nefertiti) และพระราชโอรสที่มีชื่อเสียงอีกเช่นกัน คือ ฟาโรห์ทุตอังค์อามุน (Tutankhamun) 

ฟาโรห์แอเคนาเทน ขึ้นครองราชย์ระหว่าง 1350 ปีก่อนคริสต์ศักราช และครองราชย์อยู่นาน 17 ปี ปัจจุบัน นักประวัติศาสตร์เชื่อว่า พระองค์เป็นฟาโรห์องค์แรกที่ปฏิวัติความเชื่อในอาณาจักรอียิปต์ พระองค์ทรงนับถือพระเจ้าเพียงองค์เดียว คือ อาเตน (Aten) (สุริยเทพ สันนิษฐานว่าเป็นไปได้ว่าอาจเป็นองค์เดียวกับ รา) ถึงขนาดสร้างเมืองใหม่ที่ชื่อ อมาน่า (Amarna) ที่มีศาสนสถานขนาดใหญ่เพื่อบูชาเทพอาเตน พร้อมกับเปลี่ยนพระนามใหม่เป็น แอเคนาเทน ด้วย เพื่อให้เชื่อมโยงกับคำว่า อาเตน (แอเคนาเทน แปลว่า "มีประโยชน์ต่ออาเตน") ซึ่งนักประวัติศาสตร์เชื่อว่า การที่นับถือเทพเจ้าเพียงองค์เดียวของพระองค์นั้น เป็นแรงบันดาลใจให้โมเสสเป็นกบฏต่อฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 (Ramesses II) ในอีกราว 50 ปี ต่อมาที่วิหารและราชวังในเมือง อะมานา พระองค์ได้สร้างศิลปกรรมฝาผนังไว้อย่างงดงาม ที่มีบทสรรเสริญเทพอาเตน แต่เมื่อพระองค์สวรรคตลง เมืองอมาน่าแห่งนี้ก็ได้ถูกทิ้งร้างทันที ทายาทรุ่นหลังได้ทำลายวิหารและบทสรรเสริญเหล่านี้เสีย รวมทั้งได้ประณามพระองค์และทำลายรูปสลักพระพักตร์ของพระองค์ด้วย ซึ่งเชื่อว่า ทั้งนี้เป็นเพราะต้องการทำลายหลักความเชื่อของการนับถือเทพเจ้าองค์เดียว (Monotheism)
thumb|200px|ภาพฝาผนังที่แสดงถึงฟาโรห์แอเคนาเทน พระนางเนเฟอร์ติติ และพระธิดา 3 องค์ ที่แสดงถึงความนับถือต่อเทพอาเตน (เทพเจ้าทรงฉายแสงอยู่ข้างบน)
# แอ่งใต้แนวสันกระดูกสะบัก
แอ่งใต้แนวสันกระดูกสะบัก หรือ แอ่งอินฟราสไปนาตัส  เป็นแอ่งขนาดใหญ่ที่อยู่ใต้แนวสันกระดูกสะบัก มีขนาดใหญ่กว่าแอ่งเหนือแนวสันกระดูกสะบัก (supraspinatous fossa) ที่อยู่ด้านบน ที่ขอบด้านใกล้กระดูกสันหลังจะเห็นว่ามีลักษณะเว้าตื้นในส่วนบน ในส่วนตรงกลางจะมีลักษณะนูนขึ้น ในขณะที่ขอบด้านใกล้รักแร้จะเป็นร่องลึกวิ่งจากด้านบนไปยังส่วนล่าง

2 ใน 3 ด้านใกล้กลาง (medial 2/3) ของแอ่งนี้เป็นจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้ออินฟราสไปนาตัส (Infraspinatus) ส่วน 1 ใน 3 ด้านนอก (lateral third) จะถูกคลุมด้วยกล้ามเนื้อดังกล่าว

 ภาพอื่นๆ
# รอยเว้าเหนือแนวสันกระดูกสะบัก
รอยเว้าเหนือแนวสันกระดูกสะบัก  เป็นรอยเว้าในส่วนด้านนอกลำตัวของขอบบนของกระดูกสะบัก (scapula) ติดกับฐานของโคราคอยด์ โพรเซส (coracoid process)

รอยเว้านี้จะถูกคลุมด้านบนปิดด้วยเอ็นซุพีเรียร์ทรานสเวิร์ส (superior transverse ligament) กลายเป็นช่องซึ่งให้เส้นประสาทเหนือกระดูกสะบัก (suprascapular nerve) (แต่หลอดเลือดแดงเหนือกระดูกสะบักไม่วิ่งผ่านช่องนี้) ในบางครั้งเอ็นนี้จะเปลี่ยนเป็นกระดูก
# แอ่งกลีนอยด์
แอ่งกลีนอยด์  เป็นพื้นผิวที่เป็นข้อต่อ มีลักษณะตื้น รูปชมพู่หรือลูกแพร์ อยู่ที่มุมด้านข้างของกระดูกสะบัก แอ่งนี้เป็นข้อต่อที่รับกับหัวของกระดูกต้นแขน (humerus) ฐานล่างของแอ่งนี้กว้างกว่ายอดบน

พื้นผิวของแอ่งนี้ปกคลุมด้วยกระดูกอ่อน ที่ขอบซึ่งยกสูงขึ้นเล็กน้อยยึดติดกับโครงสร้างที่เป็นไฟโบรคาร์ทิเลจ (fibrocartilage) เรียกว่า กลีนอยด์ ลาบรัม (glenoid labrum) ซึ่งช่วยในการยกขอบให้แอ่งนี้ลึกขึ้น

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Diagram at cerrocoso.edu 
 SUNY Figs 03:02-07
# ทุ่งเศรษฐี
ทุ่งเศรษฐี อาจหมายถึง

สถานที่
 ทุ่งเศรษฐี (กำแพงเพชร) - ชื่อทุ่งในจังหวัดกำแพงเพชร
 แยกทุ่งเศรษฐี - ทางแยกในจังหวัดกำแพงเพชร
 กรุทุ่งเศรษฐี - กรุพระเครื่องในจังหวัดกำแพงเพชร
 วัดทุ่งเศรษฐี - อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์

 ภาพยนตร์
 ทุ่งเศรษฐี - ภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2514
# วัดทุ่งเศรษฐี
วัดทุ่งเศรษฐี สามารถหมายถึง
 วัดทุ่งเศรษฐี (กรุงเทพมหานคร) 
 วัดทุ่งเศรษฐี (จังหวัดอุตรดิตถ์) ตำบลป่าเซ่า อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์
 วัดทุ่งเศรษฐี (จังหวัดสมุทรสงคราม) ตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
 วัดทุ่งเศรษฐี (จังหวัดขอนแก่น) อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น
 วัดทุ่งเศรษฐี (จังหวัดสุโขทัย) อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย