wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ฟอกเกอร์ เอฟ-27
ฟอกเกอร์ เอฟ-27  (Fokker F27)  ฟอกเกอร์ เอฟ-27 เป็นเครื่องบินโดยสาร-ลำเลียง ที่ใช้งานกันแพร่หลายแบบหนึ่ง ทั้งทางการทหารและพลเรือน เอฟ-27 บินเป็นครั้งแรกในวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1955 มีรุ่นต่างๆ ตั้งแต่รุ่น 100 จนถึงรุ่น 600 และในปี ค.ศ. 1958 บริษัท แฟร์ไชล์ ได้ซื้อลิขสิทธิ์ไปสร้างในสหรัฐฯ โดยใช้ชื่อว่า เอฟเอช-227

 รายละเอียด ฟอกเกอร์ เอฟ-27 รุ่น 500 
 ผู้สร้าง บริษัทฟอกเกอร์-วีเอฟดับลิว (ฮอลแลนด์)
 ประเภท โดยสาร-ลำเลียง พิสัยบินใกล้/ปานกลาง เจ้าหน้าที่ 2-3 นาย อัตราผู้โดยสารสูงสุด 56 ที่นั่ง บรรทุกพลร่มพร้อมอาวุธ 45 นาย หรือเตียงพยาบาล 24 เตียง
 เครื่องยนต์ เทอร์โบแฟนใบพัด รอลส์-รอยซ์ ดาร์ท หมายเลข 532-7 อาร์ ให้กำลัง 2,140 แรงม้า และให้แรงขับ 238 กิโลกรัม 2 เครื่อง
 กางปีก 29 เมตร
 ยาว 25.06 เมตร
 สูง 8.71 เมตร
 พื้นที่ปีก 70 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า 11,789 กิโลกรัม
 น้ำหนักบรรทุกสูงสุด 6,128 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 20,410 กิโลกรัม
 อัตราเร็วเดินทางปกติ 480 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 6,100 เมตร
 เพดานบินใช้งาน 8,990 เมตร
 เพดานบินเมื่อใช้เครื่องยนต์เดียว 3,565 เมตร
 อัตราไต่ 451 เมตร/นาที ที่ระดับน้ำทะเล
 พิสัยบิน 1,274 กิโลเมตร เมื่อมีภารกรรมบรรทุกสูงสุด
# อินคิวบัส
อินคิวบัส  เป็นชื่อปิศาจเพศผู้ซึ่งเชื่อกันว่าจะเข้ามาร่วมหลับนอนกับสตรีในยามหลับใหลเพื่อสังวาสด้วย ปิศาจที่เป็นหญิงและมีพฤติกรรมทำนองเดียวกันนั้นเรียก ซักคิวบัส (succubus)

ในความเชื่อของบางท้องที่ เช่น ตามตำนานเมอร์ลิน (Merlin) อินคิวบัสร่วมประเวณีกับหญิงก็เพื่อให้หญิงนั้นมีบุตร ความเชื่อทางศาสนามีว่า ถ้าร่วมประเวณีกับอินคิวบัสบ่อยครั้ง อาจส่งผลให้สุขภาพย่ำแย่ และอาจถึงตายได้
และเชื่อว่าอินคิวบัสดูดวิญญาณของเหยื่อเมื่อร่วมหลับนอนกับเหยื่อ
# เอ็นเอเอ็มซี วายเอส-11
ภูเก็ตแอร์|thumb|250px|right
กองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศญี่ปุ่น|thumb|250px|right
เอ็นเอเอ็มซี วายเอส-11   วายเอส-11 เป็นเครื่องบินโดยสารขนส่งแบบแรกของญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 แผนการสร้างเริ่มในปี พ.ศ. 2500 เครื่องต้นแบบบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2505 วายเอส-11 มีจำนวนการสร้างทั้งสิ้น 182 เครื่อง เกือบทั้งหมดใช้งานในกองกำลังป้องกันต้นเองของประเทศญี่ปุ่น สายการผลิตวายเอส-11 ยุติลงในปี พ.ศ. 2517

 รายละเอียด วายเอส-11 
 ผู้สร้าง นิฮอนแอร์คราฟต์แมนูแฟคเจอริงคอร์ปอเรชั่น (ญี่ปุ่น)
 ประเภท โดยสาร-ขนส่ง พิสัยบินใกล้/ปานกลาง เจ้าหน้าที่ 2 นาย อัตราผู้โดยสารสูงสุด 60 ที่นั่ง
 เครื่องยนต์ เทอร์โบใบพัด รอลส์-รอยซ์ ดาร์ท 542-10 เค ให้กำลังเครื่องละ 3,060 แรงม้า 2 เครื่อง
 กางปีก 32 เมตร
 ยาว 26.30 เมตร
 สูง 8.93 เมตร
 พื้นที่ปีก 94.8 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า 15,419 กิโลกรัม
 น้ำหนักบรรทุกสูงสุด 7,081 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 25,000 กิโลกรัม
 อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง 466 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 4,575 เมตร
 อัตราเร็วเดินทางประหยัด 447 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 6,100 เมตร
 เพดานบินใช้งาน 6,980 เมตร
 อัตราไต่ขั้นต้น 6.2 เมตร/วินาที
 พิสัยบินไกลสุด 1,090 กิโลเมตร เมื่อมีภารกรรมบรรทุกสูงสุด
 3,215 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงมากที่สุด
# เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-7
เดอ ฮาวิลแลนด์ ดีเอชซี-7    เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-7 หรือ แดช-7 เป็นเครื่องบินโดยสารที่สร้างขึ้นเพื่อให้ขึ้นลงในระยะสั้น หรือ ลงบนสนามหญ้าได้ โครงการ แดช-7 เริ่มในปี ค.ศ. 1972 เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1975 เครื่องแรกจากสายการผลิตส่งมอบในปี ค.ศ. 1974

 รายละเอียด ดีเอชซี-7 
 ผู้สร้าง: บริษัท เดอ ฮาวิลแลนด์ (แคนาดา)
 ประเภท: โดยสาร-ขนส่ง พิสัยบินใกล้ ขึ้นลงระยะสั้น
 เครื่องยนต์: เทอร์โบใบพัด แพรท์ แอนด์ วิทนีย์ (สร้างในแคนาดา) พีที 6 เอ-50 ให้กำลังเครื่องละ 1,120 แรงม้า 4 เครื่อง
 กางปีก: 28.35 เมตร
 ยาว: 24.58 เมตร
 สูง: 7.98 เมตร
 พื้นที่ปีก: 79.90 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า: 11,130 กิโลกรัม
 น้ำหนักบรรทุกสูงสุด: 4,017 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 18,597 กิโลกรัม
 อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง: 434 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 4,570 เมตร
 อัตราเร็วเดินทางไกล: 379 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 6,560 เมตร
 เพดานบินใช้งาน: 6,770 เมตร
 4,330 เมตร เมื่อเครื่องยนต์ดับ 1 เครื่อง
 ระยะทางวิ่งขึ้นพ้น 10.7 เมตร: 710 เมตร
 ระยะทางร่อนลงจาก 10.7 เมตร: 408 เมตร
 พิสัยบิน: 1,504 เมตร เมื่อมีภารกรรมบรรทุกสูงสุด
 2,293 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงเต็มที่
# X (แก้ความกำกวม)
X อาจหมายถึง
 X เป็นอักษรละตินลำดับที่ 24
 เอ็กซ์ พลังล้างโลก การ์ตูนญี่ปุ่นโดยกลุ่มนักวาดการ์ตูนแคลมป์
 เอกซ์เจแปน วงดนตรีเฮฟวีเมทัลชาวญี่ปุ่น ชื่อเดิมว่า เอกซ์ ตั้งแต่ปี 1982–1992
 เอ็กซ์ สุนัขตำรวจในภารกิจความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย
 เอ็กซ์ (บริษัท) เดิมคือบริษัท กูเกิล เอ็กซ์ (Google X)
 เอ็กซ์.คอม ก่อนหน้าเปลี่ยนชื่อเป็นเพย์แพล (PayPal)
 เอ็กซ์คอร์ป บริษัทแม่ของทวิตเตอร์ตั้งแต่ปี 2023
 เอ็กซ์ (เครือข่ายสังคม) เครือข่ายสังคมที่เปลี่ยนชื่อมาจากทวิตเตอร์
 โครโมโซมเอกซ์ ระบบกำหนดเพศในสัตว์หลายชนิด รวมทั้งสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
 โอเอสเทน (OS X) ซึ่งเป็นชื่อเดิมของระบบปฏิบัติการแมคโอเอส สำหรับคอมพิวเตอร์แอปเปิล
 เอ็กซ์วินโดวซิสเต็ม โปรโตคอลการแสดงผลไคลเอ็นต์-เซิร์ฟเวอร์ที่มักใช้ในสภาพแวดล้อม UNIX
 รูปแบบไฟล์ X ที่ใช้โดยไดเรกต์เอกซ์
 10 จำนวน (เลขโรมัน: X)
 ผลคูณไขว้ หรือ ผลคูณเชิงเวกเตอร์ (×)
 x ซึ่งเป็นแกนในระบบพิกัดคาร์ทีเซียน
 x ซึ่งเป็นตัวแปรทั่วไปสำหรับแนวคิดทางคณิตศาสตร์ที่ไม่ทราบค่าหรือมีการเปลี่ยนแปลง
 เจเนอเรชันเอกซ์ ซึ่งเป็นรุ่นสังคมวิทยาตะวันตกที่เกิดหลังบูมเมอร์หรือโจนส์เซอร์ และก่อนมิลเลนเนียล
 ไอโฟน X สมาร์ตโฟนโดยบริษัทแอปเปิล
 เทสลาโมเดลเอ็กซ์ รถไฟฟ้าขนาดกลางที่ผลิตโดยบริษัทเทสลา
 สถานะเพศเอ็กซ์ (เอ็กซ์-เจ็นเดอร์) ใช้กับหนังสือเดินทางและเอกสารแสดงตนเพื่อระบุเพศหรือเพศที่ไม่แน่นอน
 กากบาท สัญลักษณ์ที่เป็นลายลักษณ์อักษรทั่วไปของการปฏิเสธหรือการยืนยัน
 ไค (Χ) อักษรกรีก
# คอนแชร์โต
คอนแชร์โตของ Handel  คือ เป็นการประพันธ์เพลงรูปแบบหนึ่ง ส่วนมากมีสามท่อน (three-parts) ในอัตราจังหวะเร็ว-ช้า-เร็ว ส่วนที่สำคัญที่สุด คือ ต้องมีการเล่นประชันกัน โดยอาจจะเป็นการเดี่ยวเครื่องดนตรีประชันกับวงดนตรี หรือกลุ่มเครื่องดนตรีประชันกับวงดนตรีก็ได้

 ความเป็นมาของคอนแชร์โตในแต่ละยุค 
คอนแชร์โตเริ่มมีมาตั้งแต่ยุคบาโรค โดยเริ่มแรกนั้นเป็นการประชันกันระหว่างกลุ่มนักดนตรีเดี่ยวกับวงดนตรี ต่อมาในยุคคลาสสิกฝีมือการเดี่ยวเครื่องดนตรีของนักดนตรีพัฒนาขึ้นไปจนนักดนตรีสามารถเดี่ยวประชันกับวงดนตรีทั้งวงได้  ในยุคคลาสสิกจึงเกิดการประชันระหว่างนักดนตรีเดี่ยว (solo) กับวงดนตรี  ส่วนบทบาทของวงดนตรีคือเล่นสนับสนุนผู้เดี่ยวเท่านั้น มิได้เป็นการประชันด้วยบทบาทที่เท่าเทียมกัน  จนถึงยุคโรแมนติกวงดนตรีก็เล่นประชันกับผู้เดี่ยวด้วยบทบาทที่ไม่แตกต่างกันมากนัก  จนถึงศตวรรษที่ 20 ความสามารถของนักดนตรีทุกคนในวงมีความสามารถบรรเลงเดี่ยวได้ นักแต่งเพลงจึงสร้างแนวเดี่ยวให้นักดนตรีในวงได้มีโอกาสเดี่ยวได้เหมือนกันหมด

 ประเภทของคอนแชร์โต 
คอนแชร์โตกลุ่มเดี่ยว (concerto grosso)
 เป็นบทเพลงที่มีการประชันกันระหว่างกลุ่มเครื่องดนตรีกับวงดุริยางค์ เรียกกลุ่มเดี่ยวว่า คอนแชร์ติโน (concertino) เรียกกลุ่มใหญ่หรือวงดนตรีทั้งวงว่า ริปิเอโน (ripieno) กลุ่มเดี่ยวมักประกอบด้วยนักดนตรี 2 ถึง 5 คน  มีแนวเดี่ยวร่วมกันด้วยลีลาที่เด่นกว่าวง  ลักษณะที่พบในคอนแชร์โตกลุ่มเดี่ยวมักมีรูปแบบที่ไม่แน่นอน พบทั้งแบบสองตอน (two-part)และสามตอน (three-part) แต่ที่นิยมใช้ในคอนแชร์โตกลุ่มเดี่ยว ก็คือ กระบวนการที่เรียกว่า ริตอร์เนลโล (ritornello) ซึ่งมีลักษณะคล้ายรอนโด

คอนแชร์โตเดี่ยว (solo concerto)
 เป็นบทเพลงที่มีการประชันกันระหว่างเครื่องดนตรีเดี่ยวกับวงดุริยางค์  ประกอบด้วย 3 ท่อน ในอัตราเร็ว-ช้า-เร็ว ลักษณะในแต่ละท่อนมีความชัดเจนมากกว่าในคอนแชร์โตกลุ่มเดี่ยว เครื่องดนตรีที่นิยมในการเดี่ยว ได้แก่ เปียโน ไวโอลิน เชลโล่

คอนแชร์โตสำหรับวงดุริยางค์ (orchestral concerto)
 เป็นบทเพลงที่มีการประชันกันระหว่างนักดนตรีทุกคน หรือเกือบทุกคนในวงดุริยางค์ ไม่ได้มีการแยกกลุ่มที่เด่นชัด  คอนแชร์โตชนิดนี้เกิดขึ้นเพราะความสามารถของนักดนตรีในวงอยู่ในขั้นที่แสดงเดี่ยวได้ทุกคน  นักแต่งเพลงจึงให้ทุกแนวเล่นด้วยเทคนิคยาก ๆ ในระดับเดี่ยว  แต่จะไม่มีนักดนตรีคนใดคนหนึ่งเด่นกว่าคนอื่นในวง ลักษณะค่อนข้างอิสระ ไม่ตายตัว  พบบทเพลงประเภทนี้ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 20 เท่านั้น

 ตัวอย่างเพลงประเภทคอนแชร์โตกลุ่มเดี่ยว (concerto grosso) 
 Christmas Concerto - Corelli
 Brandenburg Concerto - Bach
 Concerto Grosso in D minor, Op.3, No.1 - Antonio Vivaldi
 Concerto Grosso in G major, Op.6, No.1 - Handel
 Concerto Grosso no.1 - Bloch

 ตัวอย่างเพลงประเภทคอนแชร์โตเดี่ยว (solo concerto) 

เปียโนคอนแชร์โต
 Concerto in D minor, K.466, No.20 - Mozart
 Concerto No.1 in B-flat minor Op.23 - Tchaikovsky
 Concerto No.2 in F minor, Op.21 - Chopin
 Concerto No.1 in E minor, Op.11 - Chopin
 Concerto No.5 in E-flat major, Op.73, "Emperor" - Beethoven
 Concerto in C minor, No.2 - Rachamaninov
 Concerto No.1 in E-flat - Liszt
 Concerto No.2 in A - Liszt

ไวโอลินคอนแชร์โต
 Concerto in E minor, Op.64 - Mendelssohn
 Concerto in D major, Op.35 - Tchaikovsky
 Concerto Op.77 - Brahms
 Concerto in D, Op.61 - Beethoven
 Concerto No.3 in G, K.216 - Mozart
# กิล่ามอนสเตอร์
กิล่ามอนสเตอร์  เป็นกิ้งก่ามีพิษชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Heloderma suspectum พบในเขตทะเลทรายอริโซน่าทางตอนตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศสหรัฐอเมริกา กิล่ามอนสเตอร์มีความยาวถึงสองฟุต จัดเป็นกิ้งก่าขนาดใหญ่ที่สุดที่พบในประเทศสหรัฐอเมริกา ลำตัวมีลายดำ ชมพู ส้ม และเหลือง อุปนิสัยเชื่องช้า มักหลบในโพรงเป็นส่วนใหญ่ ล่าสัตว์จำพวกหนู นก และไข่ต่าง ๆ เป็นอาหาร กิล่ามอนสเตอร์สามารถผลิตพิษที่มีผลต่อระบบประสาทของเหยื่อ โดยพิษจะส่งเข้าสู่เหยื่อผ่านทางฟันทางกรามล่าง แต่พิษนี้ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิตต่อมนุษย์

กิล่ามอนสเตอร์เป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ชนิดหนึ่ง ซึ่งมีการคุ้มครองโดยกฎหมาย ทั้งในท้องถิ่นคือกฎหมายรัฐอริโซน่า และในระดับประเทศคือกฎหมายประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศเม็กซิโก ส่วนในระดับนานาชาติกิล่ามอนสเตอร์เป็นสัตว์ในบัญชีหมายเลข ๒ ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (CITES) โดยห้ามส่งออกหรือนำเข้าโดยปราศจากใบอนุญาต ซึ่งรวมถึงประเทศไทย ตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

สำหรับในประเทศไทยมีการจัดแสดงในสวนสัตว์ดุสิตในช่วงปลายปี พ.ศ. 2554 ถึงต้นปี พ.ศ. 2555‘กิลา’กิ้งก่ามีพิษ เขาดินจัดแสดง จากไทยโพสต์
# สถาบันสถาปนาและโลก
สถาบันสถาปนาและโลก  เป็นนิยายวิทยาศาสตร์เล่มที่ห้าของหนังสือชุดสถาบันสถาปนา ฉบับภาษาอังกฤษตีพิมพ์ครั้งแรก ค.ศ. 1986 นับเป็นหนังสือเล่มสุดท้ายในชุดถ้านับตามลำดับเหตุการณ์ในเรื่อง

 เนื้อเรื่องย่อ 
หลังจากเหตุการณ์ในสถาบันสถาปนาและปฐมภพ โกลาน เทรวิซและพวกได้เดินทางต่อจากปฐมภพเพื่อค้นหาดาวเคราะห์ในตำนานที่ชื่อว่า "โลก" พวกเขาไม่รู้ที่อยู่ที่แน่นอน รู้เพียงแค่ว่าอยู่ในระบบสุริยจักรวาลที่เรียกว่า "โซล" (Sol) เท่านั้น

เนื้อเรื่องแบ่งเป็น 7 บท โดยใช้ชื่อตามพิภพที่มีบทบาทในเรื่อง ชื่อบทมีดังนี้
 ปฐมภพ (Gaia)
 คอมโพเรลลอน (Comporellon)
 ออโรรา (Aurora)
 โซลาเรีย (Solaria)
 เมลโพมีเนีย (Melpomenia)
 อัลฟา (Alpha)
 โลก (Earth)

 เล่มต่อที่ยังไม่ได้เขียน 
เหตุการณ์ใน สถาบันสถาปนาและโลก เพิ่งผ่านไปเพียง 500 ปีในระยะเวลา 1,000 ปีก่อนจักรวรรดิใหม่ตามที่ฮาริ เซลดอนทำนายไว้ ตอนจบของสถาบันสถาปนาและโลก เป็นการใบ้ถึงเหตุการณ์ที่จะต่อเนื่องในหนังสือเล่มถัดไป ภรรยาของอสิมอฟเล่าว่าไอแซค อสิมอฟวางแผนจะเขียนเล่มต่อ แต่เขาไม่มีแนวคิดในการเขียน จึงหันไปเขียนเล่มที่จับเนื้อหาช่วงก่อนสถาบันสถาปนา ซึ่งได้แก่ กำเนิดสถาบันสถาปนา (Prelude to Foundation) และสู่เส้นทางสถาบันสถาปนา (Forward the Foundation)

ในหนังสือเล่มนี้ได้กล่าวโดยอ้อมๆ หลายครั้งว่าแผนการเซลดอนไม่ได้ครอบคลุมถึงสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่มนุษย์ เมื่อรวมกับตอนจบ เราสามารถเดาได้คร่าวๆ ว่าอสิมอฟมีแผนจะนำมนุษย์ต่างดาวเข้ามาในเนื้อเรื่อง และเกิดผลร้ายต่อแผนการเซลดอน อย่างไรก็ตาม วันที่ในเอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกาเป็นวันที่หลังจากการก่อตั้งจักรวรรดิสากลจักรวาลที่สอง (หลังปี 1000) จึงอาจจะตีความได้ว่าถึงแม้จะเจอปัจจัยภายนอกในอนาคต แผนการเซลดอนก็สามารถเอาชนะอุปสรรคและกลับมาดำเนินตามแผนได้ในที่สุด
# กำเนิดสถาบันสถาปนา
กำเนิดสถาบันสถาปนา  เป็นนิยายวิทยาศาสตร์เล่มที่หกของหนังสือชุดสถาบันสถาปนา แต่นับตามลำดับเหตุการณ์เรื่องแล้วเกิดก่อนสถาบันสถาปนาเล่มแรก แต่งโดยไอแซค อสิมอฟ ฉบับภาษาไทยแปลโดยดร. ยรรยงก์ เต็งอำนวย จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โปรวิชั่น

เนื้อเรื่องเกี่ยวกับชีวิตของฮาริ เซลดอน ผู้คิดค้นอนาคตประวัติศาสตร์และแผนการเซลดอนในวัยหนุ่ม
# สู่เส้นทางสถาบันสถาปนา
สู่เส้นทางสถาบันสถาปนา  เป็นนิยายวิทยาศาสตร์เล่มที่เจ็ดและเล่มสุดท้ายในชุดสถาบันสถาปนา แต่งโดยไอแซค อสิมอฟ ถ้านับตามเหตุการณ์ในเรื่องจะอยู่หลังจากกำเนิดสถาบันสถาปนา (เล่มที่ 6) และสถาบันสถาปนา (เล่ม 1)

ฉบับภาษาไทยแปลโดยดร. ยรรยงก์ เต็งอำนวย พิมพ์โดยสำนักพิมพ์โปรวิชั่น

 เนื้อเรื่องย่อ 
เนื้อเรื่องเกิดหลังจากเหตุการณ์ในกำเนิดสถาบันสถาปนา 8 ปี ฮาริ เซลดอนได้พัฒนาแนวคิดอนาคตประวัติศาสตร์จากทฤษฎีมาเป็นสิ่งที่เริ่มใช้ได้จริง

ในช่วงถัดจากนั้น ฮาริ เซลดอนได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการเมืองการปกครองของจักรวรรดิ เขาได้ตำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของจักรพรรดิคลีออนที่หนึ่ง หลังจากการหายตัวไปอย่างลึกลับของอีโต ดีเมอร์เซล นายกรัฐมนตรีคนก่อน

หลังจากนั้นฮาริได้พบกับการสูญเสียสมาชิกในครอบครัวไปทีละคน ในช่วงหลังเขาตระหนักถึงความสามารถของมนุษย์พลังจิต และเริ่มการก่อตั้งสถาบันสถาปนาแห่งที่สอง
# วีจีเอ
วีจีเอ  เป็นมาตรฐานความละเอียดของพิกเซลที่สามารถแสดงบนจอภาพ โดยจะแสดงผลกว้าง 640 พิกเซล สูง 480 พิกเซล หรือ ประมาณ 3 แสนพิกเซล ด้วยความละเอียดสีสูงสุด 256 สี
# รายชื่อตัวการ์ตูนของซานริโอ
รายชื่อตัวการ์ตูนของซานริโอ
 แบดแบตซ์มารุ (Bad Badtz-Maru)
 บัตตอนโน้ส (Button Nose)
 ชาร์มมี่คิตตี้ (Charmmy Kitty)
 จีไจมอนจัง (Chi Chai Monchan)
 จิบิมารุ (Chibimaru)
 ช็อกโกแคท (Chococat)
 ซินามอโรล (Cinnamoroll)
 โคโระโคโระคุริริน (Coro Coro Kuririn)
 เดียร์แดเนียล (Dear Daniel)
 เดียร์รี่ลู (Deery Lou)
 โดคิโดคิ ยัมมี่ชัมส์ (Doki Doki Yummychums)
 ฟรูลลี่มิว (Frooliemew)
 ฮังเกียวดง (Hangyodon)
 เฮลโลคิตตี (Hello Kitty)
 มายสวีทเปียโน (My Sweet piano) 
 โฮชิโนวางุมะ (Hoshinowaguma)
 เคโระเคโระเครอปปี้ (Kero Kero Keroppi)
 คุโรมิ (Kuromi)
 แลนดรี (Landry)
 ลิตเติ้ลทวินสตาร์ส (Little Twin Stars)
 มาร์รอนครีม (Marron Cream)
 มาชูมาโระ มิไต นะ ฟุวะฟุวะ เนียงโกะ (Masyumaro Mitai na Fuwafuwa Nyanko)
 โอซารุ โนะ มอนคิจิ (Osaru no Monkichi)
 มายเมโลดี้ (My Melody)
 เนมุกโกะเนียโกะ (Nemukko Nyago)
 แพนด้าแอปเปิ้ล (Pandapple)
 ปาตะปาตะเป็ปปี้ (Patapata Peppy)
 แพตตี้แอนด์จิมมี่ (Patty & Jimmy)
 อาฮิรุ โนะ เป็กเกิ้ล (Ahiru no Pekkle)
 Picke Bicke
 พิงค์ โนะ โคริสุ (Pink no Corisu)
 พิงกี้ลิลลี่ (Pinki Lili)
 โคะบุตะ โนะ ปิ๊ปโป (Kobuta no Pippo)
 โปแช็กโก (Pochacco)
 ปอมปอมปูริน (Pom Pom Purin)
 พุรุรุนคิวปิ (Pururun Kyupi)
 โรโบวัน (ROBOW@N)
 ชินคันเซ็น (Shinkansen)
 สปอร์ตตี้ด็อตตี้ (Spottie Dottie)
 สตรอเบอร์รี่คิง (Strawberry King)
 ชูการ์บันนี่ส์ (Sugarbunnies)
 สวีทโครอน (Sweet Coron)
 มินนะ โนะ ทาโบ (Minna no Tabō)
 เทโนริคุมะ (Tenorikuma)
 ทักซิโดแซม (Tuxedo Sam)
 Unico (formerly)
 อุสะฮานะ (U*SA*HA*NA)
 ซาชิคิบุตะ (Zashikibuta)

เพิ่มเติม(รวมทุกตัว(ไม่ได้เรียงลำดับ))

 Hello Kitty
CinnamorollMy MelodyPompompurin#Gudetama
Little Twin Stars
YOSHIKITTY
 KIRIMI CHAN.
 Pochacco
 Kuromi
 Kerokerokeroppi
 Wish me mell
 BAD BADTZ-MARU
 TUXEDOSAM
 Bonbonribbon
 My Sweet Piano
 Hangyodon
 Littleforestfellow
 Rilu Rilu Fairilu
 Marroncream
 Jewelpet
 LLOROMANNIC
 Corocorokuririn
 Hummingmint
 Dear Daniel
 Minna No Tabo
 Charmmy Kitty
 Nya Ni Nyu Nye Nyon
 Sugarbunnies
 Monkichi
 Cheery Chums
 Maimai
 Ahiru no Pekkle
 U*sa*ha*na
 SHOW BY ROCK!!
 Patty & Jimmy
 Aggretsuko
 FRESH PUNCH
 Ichigoman
 Marshmallowmitaina- fuwafuwanyanko
 Fukuchan
 Goropikadon
 Hagurumanstyle
 Patapatapeppy
 TINY CHUM
 Pankunchi
 DREAMTALEKUBEAR
 Zashikibuta
 The Strawberry King
 SHINKANSEN
 Shinkaizoku
 Pokopon's Diary
 Kashiwankomochi
 PAU・PIPO
 Sugarminuet
 The Vaudeville Duo
 Cacao and Vanilla
 Chococat
 NYOKKI & PENNE
 Honeymomo
 Cherinacherine
 The Runabouts
 Rururugakuen
 Umeya Zakkaten
 Seven Silly Dwarfs
 NORANEKOLAND
 Button Nose
 Tenorikuma
 Winkipinki
 Chibimaru
 Chunenheroine Ojisan’s
 Framboiloulou
 Tinypoem
 Yachiyo Charmer
 LOOKYLOO
 MR. MEN LITTLE MISS
 Darkgrapeman
 ZippyZoo
 RISURU
 Peter Davis
 Littlelovin
 SPORTINGBEARS
 MIMICMIKE
 Marumofubiyori
 Mewkledreamy
 cogimyun
 Kabukinyantaro
 PINKYLILROSE　RIOSKYPEACE
 Caribadix
 ELPASO
 Cottontails
 Dachonosuke
 Paradise Lives
 FujinRainosuke
 Hooty Hoots
 PUCHIPUCHIWANKO
 My Friend Pero
 Robearta
 ROBOW@N
 Mokuba
 My Sweet piano
# แฟตแมน
แฟตแมน (Fat Man) หรือ มาร์กทรี (Mark 3) เป็นชื่อรหัสของระเบิดปรมาณูที่ถล่มเมืองนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น โดยสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ในสงครามโลกครั้งที่สอง ระเบิดลูกนี้เป็นอาวุธนิวเคลียร์ลูกที่สองที่เคยใช้ในสงครามและเป็นระเบิดนิวเคลียร์ลูกที่สามที่มนุษย์สร้างขึ้น

"Fat Man" เป็นระเบิดนิวเคลียร์ชนิดแกนพลูโตเนียม มีอานุภาพทำลายล้างเท่ากับระเบิดทีเอ็นที (TNT) 21 กิโลตัน ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตทันทีกว่า 75,000 คน 

แฟตแมนถูกปล่อยจากระดับความสูง 1,800 ฟุต (550 เมตร) เหนือเมืองนางาซากิ จากเครื่องบินรุ่น B-29 Superfortress ชื่อว่า Bockscar ขับโดย พันตรี ชาร์ลส์ สวีนีย์ (Charles W. Sweeney) ลูกระเบิดนั้นมีพลังทำลายล้างเทียบเท่าระเบิดทีเอ็นทีหนักประมาณ 21,000 ตัน หรือ 8.78×1013 จูล

แหล่งข้อมูลอื่น

 Manhattan: The Army and the Atomic Bomb 
 
 Fat Man Model in QuickTime VR format
  Essay and interview with John Coster-Mullen, the author of Atom Bombs: The Top Secret Inside Story of Little Boy and Fat Man, 2003 (first printed in 1996, self-published), considered a definitive text about Fat Man; illustrations from which are used in the Physics Package section above.
  – Biographical film about the life and times of physicist Raemer Schreiber
# วิเชียรมาศ
thumb|right|รูปทรงแมววิเชียรมาศแบบพันธุ์แท้ แต่มีลักษณ์พันธุ์ทางซึ่งปรากฏลายริ้วอ่อน ๆ ที่ขาเหมือนพ่อแม่เป็นลายเสือ

วิเชียรมาศ หรือ แมวโทน บางตำราเรียก แมวแก้ว เป็นแมวไทยโบราณ ตำราว่า ตัวเป็นสีดำดังหมึกวาด และเป็นแมวมงคล  มักเลี้ยงกันในวังมาตั้งแต่สมัยอยุธยา สามัญชนไม่สามารถเลี้ยงได้ มีมูลค่าสูง ซื้อขายได้ถึงหนึ่งแสนตำลึงทอง เมื่อเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ถูกนำไปพม่าเพราะเห็นว่าเป็นทรัพย์สินมีค่า หลังจากนั้นก็สูญหายไปจากไทย ต่อมา สมเด็จพุฒาจารย์ พุทฺธสโร ท่องเที่ยวเมืองอยุธยาที่ร้างแล้ว ได้พบสมุดข่อยที่ไม่ถูกเผาซึ่งเอ่ยถึงแมวนี้ จึงให้คนไปไล่หาแมวนี้มาจนพบ จึงได้พันธุ์แมววิเชียรมาศกลับสู่ไทย

 ลักษณะโดยทั่วไป 
 ลักษณะที่เป็นข้อเด่น 

 ขน ขนสั้นแน่นสีขาว หรือสีน้ำตาลอ่อน มีแต้มสีครั่ง หรือสีน้ำตาลไหม้ที่บริเวณใบหน้า หูทั้งสองข้าง เท้าทั้งสี่ หางและที่อวัยวะเพศ (ทั้งแมวเพศผู้และแมวเพศเมีย) รวมเก้าแห่ง ขณะที่อายุยังเป็นลูกแมว ขนจะออกสีครีมอ่อน ๆ หรือขาวนวล พอโตขึ้นสีจะค่อย ๆ เข้มขึ้นตามลำดับจนเป็นสีน้ำตาล (สีลูกกวาด) 
 หัว หัวไม่กลมหรือแหลมเกินไป หน้าผากใหญ่และแบน จมูกสั้น หูใหญ่ ตั้งสูงเด่นบนส่วนหัว 
 ตา สีฟ้า 
 หาง ยาว ปลายแหลมชี้ตรง โคนใหญ่และค่อย ๆ เล็กเรียวกลมไปจนสุดปลายหาง ขายาวเรียวได้สัดส่วนกับลำตัว

 ลักษณะที่เป็นข้อด้อย 

ขนยาวเกินไป มีแต้มสีไม่ครบทั้งเก้าแห่ง แต้มสีอื่นที่ไม่ใช่สีน้ำตาลไหม้ นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสีหรือเป็นสีอื่น ๆ ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นเกินไป (เมื่อยืนขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี

 ในวัฒนธรรมสมัยนิยม 
แมววิเชียรมาศใช้เป็นสัญลักษณ์ในการแข่งขันซีเกมส์ 1985 ที่กรุงเทพมหานคร และยังใช้เป็นสัญลักษณ์ของการแข่งขันซีเกมส์ 1995 ที่จังหวัดเชียงใหม่ มีชื่อว่า "สวัสดี" (Sawasdee)
นอกจากนี้ ในโครงการพิเศษ "แคทไอดอล" ของวงไอดอลซีจีเอ็มโฟร์ตีเอต มีแมวที่เป็นสมาชิกตัวหนึ่งที่เป็นสายพันธุ์วิเชียรมาศ ชื่อว่า "หอมนวล"

 แหล่งข้อมูลอื่น
# งูหลาม
งูหลาม หรือ งูหลามพม่า  เป็นงูขนาดใหญ่ ไม่มีพิษ 

 ลักษณะ 
มีลักษณะคล้ายกับงูเหลือม (M. reticulatus) ซึ่งเป็นงูในวงศ์งูเหลือมเหมือนกัน แต่มีขนาดเล็กกว่างูเหลือม โดยความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 1-3 เมตร (พบใหญ่ที่สุด 5.18 เมตร น้ำหนัก 74 กิโลกรัม  ที่อุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์ สหรัฐอเมริกาฮือฮา! พบงูหลามยักษ์ยาวเกือบ 5.2 เมตรที่ฟลอริดา ชี้ตัวใหญ่สุดในประวัติศาสตร์ จากผู้จัดการออนไลน์ ทำลายสถิติตัวที่มีความยาว 5 เมตรในประเทศพม่า)จับงูหลามยักษ์ยาวกว่า 5 เมตรในพม่า มอบสวนสัตว์ย่างกุ้ง จากผู้จัดการออนไลน์ มีลำตัวที่อ้วนป้อมกว่า อีกทั้งหางก็สั้นกว่าและมีขีดที่บนหัวเป็นสีขาว เรียกว่า "ศรขาว" อีกทั้งมีสีสันและลวดลายที่แตกต่างจากงูเหลือม รวมทั้งอุปนิสัยที่ไม่ดุต่างจากงูเหลือม จึงเป็นที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงของผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน นิยมกันมากในตัวที่สีกลายเป็นสีเผือกและลวดลายแตกต่างไปจากปกติ

เคยถูกจัดให้เป็นชนิดย่อยของงูหลามอินเดีย (P. molurus) จากการศึกษาโดยละเอียดแล้ว ด้วยความแตกต่างในหลาย ๆ ส่วน ชนิดย่อย P. molurus bivittatus ที่เคยใช้ จึงถูกยกให้เป็นชนิดต่างหากและใช้ชื่อวิทยาศาสตร์อย่างในปัจจุบันJacobs, H.J., M. Auliya & W. Böhme. 2009.  Zur Taxonomie des Dunklen Tigerpythons, Python molurus bivittatus Kuhl, 1820, speziell der Population von Sulawesi. Sauria, 31 (3) : 5-16

สำหรับในประเทศไทย งูหลามจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าพุทธศักราช 2535

 อาหาร 
อาหารของงูหลาม คือ ลิง เก้ง กวาง หนู นก กระรอก กระแต วัว เนื้อทราย เลียงผา จระเข้ เสือโคร่ง หมา แมว ไก่ เป็ด ชะมด และอีเห็นเป็นต้น

 พันธุ์ต่างถิ่นในสหรัฐ 
ปัจจุบันงูหลามได้กลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นไปแล้วในหลายพื้นที่ของสหรัฐ ด้วยการมีนำเข้าไปในฐานะสัตว์เลี้ยง ซึ่งได้มีหลายส่วนถูกปล่อยหรือหลุดออกจากที่เลี้ยง เคยมีรายงานว่าได้กินแอลลิเกเตอร์ไปทั้งตัวจนท้องแตกตาย ในอุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์ พื้นที่ชุ่มน้ำของรัฐฟลอริดางูเหลือมพม่า ในอุทยานแห่งชาติ Everglades
# แอนิแมกซ์
แอนิแมกซ์  เป็นช่องรายการแอนิเมชัน จากประเทศญี่ปุ่นซึ่ง เป็นบริษัทลูกของโซนี่ มีสถานีหลักอยู่ที่ เขตมินาโตะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

ในประเทศไทย แอนิแม็กซ์ เคยออกอากาศทางยูบีซี (ปัจจุบันคือทรูวิชั่นส์) เป็นรายการแอนิเมชันญี่ปุ่นสำหรับวัยรุ่นช่องแรกของไทย แอนิเมชันส่วนมากดึงมากจากช่อง AXN 
โดยแอนิเมชั่นที่ได้รับความนิยมมากนั่นช่วงนั้นคือ Chobits อย่างไรก็ตามช่องดังกล่าวถูกจำกัดผู้รับชมเฉพาะ ซิลเวอร์ และ แพลทินัม แพ็คเกจ จึงมีผู้รับชมเป็นวงแคบๆ ต่อมาจึงถูก ยุติการออกอากาศในวันที่ 1 มิถุนายน 2552 
ปัจจุบัน TrueVisions ได้รวมกับ MCOT นำช่องแอนิแม็กซ์กลับมาออกอาการใหม่อีกครั้ง ในช่อง 77 True Visions
โดยขยายแพคเกจรับชม จากเดิมรับชมได้จำกัดเฉพาะซิลเวอร์แพคเก็จ เป็นรับชมได้ตั้งแต่ ฟรีทูแอร์ และ ทรูไลฟ์จนถึงแพลทินัม

ต่อมาช่องแอนิแม็กซ์ ได้ถูกยุติการออกอากาศอีกครั้ง เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2555 โดยเป็นช่องที่ถูกตัดออกจากผังรายการกลุ่มวัยรุ่นต่อจากช่องจีสแควร์
หลายฝ่ายคาดว่าเป็นผลจากการตลาดที่ล้มเหลว ประกอบกับช่องรายการซ้ำบ่อยครั้ง และซับไทยซึ่งคนส่วนใหญ่วิจารณ์เสียงเดียวว่าแปลแบบผิด ๆ ถูก ๆ หรือเรียกว่า ซับนรกเป็นเหตุให้ความนิยมลดลงและต่อมา 1เดือนหลังยุติออกอากาศได้มีช่อง  cartoon club ช่องการ์ตูนอนิเมะของไทยมาแทนที่ animax ในช่องที่ 78 
ปัจจุบัน animax ออกอากาศทาง CTH ช่อง 603 อยู่ ต่อมาย้ายไปออกอากาศอีกครั้ง ในวันที่ 5 สิงหาคม 2567 ทางจีเอ็มเอ็มแซท ช่อง 87 สร้างการตลาดให้เป็นผลสำเร็จ ประกอบกับช่องรายการมีหลากหลายช่องรายการประเภทการ์ตูนอนิเมะของไทย และมีปรับปรุงพากย์ไทย คนส่วนใหญ่ผ่านการแปลภาษาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เป็นความเชื่อเรื่องการดำเนินธุรกิจ โปรดใช้ความระมัดระวังในการบริหารงานช่องรายการให้ดีขึ้น
# มาเลศ
แมวโคราช หรือ แมวมาเลศ ต้นกำเนิดพบที่อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา หรือที่รู้จักกันในนามว่าโคราช มีหลักฐานบันทึกเกี่ยวกับแมวโคราชในสมุดข่อยที่เขียนขึ้นในระหว่างปี ค.ศ. 1350-1767 หรือประมาณ พ.ศ. 1893-2310 ในบันทึกได้กล่าวถึงแมวที่ให้โชคลาภที่ดี 17 ตัวของประเทศไทย รวมถึงแมวโคราชด้วย ปัจจุบันสมุดข่อยนี้ถูกเก็บไว้ที่หอสมุดแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร

แมวเพศผู้มีสีเหมือนดอกเลา จึงเรียก แมวสีดอกเลา โดยจะต้องมีขนเรียบ ที่โคนขนจะมีสีขุ่น ๆ เทา ในขณะที่ส่วนปลายมีสีเงิน เป็นประกายคล้ายหยดน้ำค้างบนใบบัว หรือเหมือนคนผมหงอก

ชื่อแมวโคราช เป็นชื่อที่ได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยใช้แหล่งกำเนิดของแมวเป็นชื่อเรียกพันธุ์แมว มีเรื่องเล่ามากมายหรือเป็นตำนานเล่าขานเกี่ยวกับแมวโคราช รวมถึงตำนานพื้นบ้านที่กล่าวถึงการที่แมวโคราชมีหางหงิกงอมากเท่าไหร่จะมีโชคลาภมากเท่านั้น (แม้ว่าลักษณะหางหงิกงอไม่ใช่มาตรฐานพันธุ์ตามหลักของ CFA ก็ตาม) แต่คนไทยบางกลุ่มจะเรียกแมวโคราชว่า แมวสีสวาด เนื่องจากขนของแมวโคราชมีสีเหมือนเมล็ดของต้นสวาดนั่นเอง

แมวโคราชได้ถูกนำไปเลี้ยงในสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรกโดย Cedar Glen Cattery ในรัฐออริกอน โดยได้รับมาจากพี่น้องชื่อ นารา (Nara) และ ดารา (Darra) ในวันที่ 12 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2502 ประมาณเดือนมีนาคม ปี พ.ศ. 2509 นักผสมพันธุ์แมวโคราชและแมววิเชียรมาศ ชาวรัฐแมริแลนด์ ได้นำแมวโคราชประกวดในงานประจำปีและ ได้รับรางวัลชนะเลิศและเป็นที่รู้จัก

ปัจจุบันได้มีการผลักดันให้แมวโคราชขึ้นทะเบียนเป็นสัตว์ประจำชาติไทย ในปี พ.ศ. 2552รายงานพิเศษ:แมวสีสวาด สัตว์ประจำชาติ

 ลักษณะโดยทั่วไป 
 ลักษณะที่เป็นข้อเด่น 
 ลักษณะสีขน : ขนสั้น สีสวาด (silver blue) ทั่วทั้งตัวและเป็นสีสวาดตั้งแต่เกิดจนตาย 

 ลักษณะของส่วนหัว : หัวเมื่อดูจากด้านหน้าจะเป็นรูปหัวใจ หน้าผากใหญ่และแบน หูตั้ง ในแมวตัวผู้หน้าผากมีรอยหยักทำให้เป็นรูปหัวใจเด่นชัดมากขึ้น หูใหญ่ตั้ง ปลายหูมน โคนหูใหญ่ ผิวหนังที่บริเวณจมูกและริมฝีปากสีเงิน หรือม่วงอ่อน 

 ลักษณะของนัยน์ตา : นัยน์ตาสีเขียวสดใสเป็นประกาย หรือสีเหลืองอำพัน ขณะยังเป็นลูกแมวตาจะเป็นสีฟ้า เมื่อโตขึ้นจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีเหลืองสด และเมื่อเติบโตเต็มที่ตาจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวใบไม้ หรือสีเหลืองอำพัน 

 ลักษณะของหาง : หางยาว ปลายแหลมชี้ตรง โคนหางใหญ่และค่อย ๆ เล็กเรียวกลมไปจนสุดปลายหาง ขายาวเรียวได้สัดส่วนกับลำตัว

คนสมัยโบราณมีความเชื่อว่า แมวสีสวาดเป็นแมวนำโชคลาภของคนโคราช และคนเลี้ยงทั่ว ๆ ไป จะนำมาซึ่งความสุขสวัสดิมงคลแก่ผู้เลี้ยง แมวสีสวาดเคยประกวดชนะเลิศในระดับโลกมาแล้วในปี พ.ศ. 2503 ที่สหรัฐอเมริกา เป็นแมวตัวเมียชื่อว่าสุนัน และเป็นที่นิยมของชาวต่างประเทศมาก จึงนับว่าแมวไทยได้ทำชื่อเสียงให้แก่ประเทศไทยเป็นอันมาก

 ลักษณะที่เป็นข้อด้อย 

ขนยาวเกินไป มีสีอื่นปน นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสี หรือเป็นสีอื่น ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นมากเกินไป (เมื่อยืดขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี

 บทกวีที่กล่าวถึงแมวมาเลศ 

 แมสคอท 
แมวมาเลศได้ถูกใช้เป็นแมสคอทประจำการแข่งขันกีฬาซีเกมส์มาแล้วถึง 2 ครั้ง ได้แก่ ซีเกมส์ 1985 ที่กรุงเทพมหานครเป็นเจ้าภาพ และ ซีเกมส์ 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมาเป็นเจ้าภาพ โดยแมวมาเลศตัวนี้มีชื่อว่า "แคน" (Can) อันเนื่องจากแมวมาเลศมีถิ่นกำเนิดที่ อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมานั่นเอง

และยังใช้เป็นทั้งสัญลักษณ์และฉายาของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในชื่อ "สวาดแคท"
 อ้างอิง 

 แมวมาเลศ 

แหล่งข้อมูลอื่น