# เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์  เป็นชั้นเรือบรรทุกเครื่องบินพลังงานนิวเคลียร์จำนวน 10 ลำที่เป็นกำลังหลักของกองทัพเรือสหรัฐ เรือลำแรกของชั้นนี้ตั้งชื่อตามผู้บัญชาการทัพเรือแปซิฟิกในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เชสเตอร์ ดับเบิลยู. นิมิตซ์ (Chester W. Nimitz) ซึ่งเป็นนายทหารสหรัฐคนสุดท้ายที่ได้รับยศจอมพลเรือ เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์มีความยาวโดยรวม 1,092 ฟุต (333 เมตร) และระวางขับน้ำเต็มที่มากกว่า 100,000 ลองตัน (100,000 ตัน) ถือเป็นเรือรบที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสร้างมาและยังประจำการอยู่ จนกระทั่งยูเอสเอส เจอรัลด์ อาร์. ฟอร์ด เข้าประจำการในกองทัพเรือในปี 2017

แทนที่จะใช้เครื่องยนต์กังหันก๊าซหรือระบบดีเซลไฟฟ้าที่ใช้ในการขับเคลื่อนเรือรบสมัยใหม่หลายลำ เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์กลับใช้เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์แรงดันน้ำ (PWR) A4W จำนวน 2 เครื่อง เครื่องปฏิกรณ์เหล่านี้ขับเคลื่อนเพลาใบจักร 4 เพลาและสามารถทำความเร็วสูงสุดได้เกิน 30 นอต (56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 35 ไมล์ต่อชั่วโมง) และมีกำลังสูงสุดประมาณ 260,000 แรงม้า (190 เมกะวัตต์) ด้วยพลังงานนิวเคลียร์ เรือจึงสามารถปฏิบัติงานได้นานกว่า 20 ปีโดยไม่ต้องเติมเชื้อเพลิง และคาดว่าจะมีอายุการใช้งานยาวนานกว่า 50 ปี เรือเหล่านี้จัดอยู่ในประเภทเรือบรรทุกเครื่องบินพลังงานนิวเคลียร์ และมีหมายเลขประจำเรือติดต่อกันตั้งแต่ CVN-68 ถึง 77อักษร "CVN" ที่ใช้กับเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ มีความหมายดังนี้: "CV" เป็นสัญลักษณ์การจัดประเภทเรือ (hull classification symbol) สำหรับเรือบรรทุกเครื่องบิน ส่วน "N" หมายถึงเรือใช้พลังงานนิวเคลียร์ 

หมายเลขที่ตามหลัง "CVN" นั้น หมายถึงลำดับที่ของเรือบรรทุกเครื่องบินขนาดใหญ่ ตัวอย่างเช่น "CVN-68" หมายถึง เรือบรรทุกเครื่องบินขนาดใหญ่ลำที่ 68

เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ทั้ง 10 ลำนี้สร้างขึ้นโดยบริษัทนิวพอร์ตนิวส์ชิปบิลดิง (Newport News Shipbuilding Company) ในรัฐเวอร์จิเนีย ยูเอสเอส นิมิตซ์ ซึ่งเป็นเรือลำแรกของชั้น เข้าประจำการเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1975 ส่วนลำสุดท้ายของชั้นคือ ยูเอสเอส จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช เข้าประจำการเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2009 ตั้งแต่ทศวรรษที่ 1970 เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ได้เข้าร่วมในความขัดแย้งและปฏิบัติการต่าง ๆ ทั่วโลกมากมาย รวมถึงปฏิบัติการกรงเล็บอินทรีในอิหร่าน สงครามอ่าวเปอร์เซีย และล่าสุดในสงครามอิรักและสงครามอัฟกานิสถาน

เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ใช้ดาดฟ้าบินแบบเอียง พร้อมระบบ CATOBAR (Catapult Assisted Take-Off But Arrested Recovery) ในการปฏิบัติการบิน ซึ่งประกอบด้วยเครื่องดีดส่งแบบไอน้ำ (steam catapults) และเครื่องจับ (arrestor wires) สำหรับการปล่อยและหยุดเครื่องบิน ระบบนี้ไม่เพียงแต่ช่วยเพิ่มความเร็วในการปฏิบัติการบนดาดฟ้าบินเท่านั้น แต่ยังช่วยให้สามารถใช้งานเครื่องบินได้หลากหลายประเภทมากกว่าระบบ STOVL (Short Take-Off and Vertical Landing) ที่ใช้บนเรือบรรทุกเครื่องบินขนาดเล็กกว่า โดยปกติแล้ว เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์จะบรรทุกฝูงบินประจำเรือ (Carrier Air Wing) ที่ประกอบด้วยเครื่องบินประมาณ 64 ลำ เครื่องบินหลักของฝูงบินเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็น F/A-18E และ F/A-18F Super Hornet นอกจากเครื่องบินแล้ว เรือยังติดอาวุธป้องกันระยะใกล้สำหรับการต่อสู้อากาศยานและป้องกันขีปนาวุธอีกด้วย

เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์มีต้นทุนต่อลำประมาณ 8,500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2012 ซึ่งเทียบเท่ากับ 10,800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามอัตราเงินเฟ้อปี 2022

 เรือในชั้น 
กองทัพเรือสหรัฐได้ระบุรายชื่อเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์จำนวน 10 ลำดังต่อไปนี้:

+ รายชื่อเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ ชื่อ หมายเลขตัวเรือ ชั้นย่อย วางกระดูกงู ปล่อยลงน้ำ ประจำการ เติมเชื้อเพลิงและยกเครื่อง ท่าเรือประจำ อ้างอิง นิมิตซ์ CVN-68 ชั้นนิมิตซ์ 22 มิถุนายน 1968 13 พฤษภาคม 1972 3 พฤษภาคม 1975 1998–2001 ฐานทัพเรือคิตแซป, เบรเมอร์ตัน, รัฐวอชิงตัน ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ CVN-69 15 สิงหาคม 1970 11 ตุลาคม 1975 18 ตุลาคม 1977 2001–2005 ฐานทัพเรือนอร์ฟอล์ก, นอร์ฟอล์ก, รัฐเวอร์จิเนีย คาร์ล วินสัน CVN-70 11 ตุลาคม 1975 15 มีนาคม 1980 13 มีนาคม 1982 2005–2009 ฐานทัพอากาศนอร์ทไอแลนด์, แซนดีเอโก, รัฐแคลิฟอร์เนีย ทีโอดอร์ โรเซอเวลต์ CVN-71 ชั้นทีโอดอร์ โรเซอเวลต์ 31 ตุลาคม 1981 27 ตุลาคม 1984 25 ตุลาคม 1986 2009–2013 ฐานทัพอากาศนอร์ทไอแลนด์, แซนดีเอโก, รัฐแคลิฟอร์เนีย เอบราแฮม ลิงคอล์น CVN-72 3 พฤศจิกายน 1984 13 กุมภาพันธ์ 1988 11 พฤศจิกายน 1989 2013–2017 ฐานทัพอากาศนอร์ทไอแลนด์, แซนดีเอโก, รัฐแคลิฟอร์เนีย จอร์จ วอชิงตัน CVN-73 25 สิงหาคม 1986 21 กรกฎาคม 1990 4 กรกฎาคม 1992 2017–2023 ฐานทัพเรือนอร์ฟอล์ก, นอร์ฟอล์ก, รัฐเวอร์จิเนีย จอห์น ซี. สเตนนิส CVN-74 13 มีนาคม 1991 11 พฤศจิกายน 1993 9 ธันวาคม 1995 2021– ฐานทัพเรือนอร์ฟอล์ก, นอร์ฟอล์ก, รัฐเวอร์จิเนีย แฮร์รี เอส. ทรูแมน CVN-75 29 พฤศจิกายน 1993 7 กันยายน 1996 25 กรกฎาคม 1998  ฐานทัพเรือนอร์ฟอล์ก, นอร์ฟอล์ก, รัฐเวอร์จิเนีย โรนัลด์ เรแกน CVN-76 ชั้นโรนัลด์ เรแกน 12 กุมภาพันธ์ 1998 4 มีนาคม 2001 12 กรกฎาคม 2003  ฐานทัพเรือโยโกซูกะ, โยโกซูกะ, ประเทศญี่ปุ่น จอร์จ เอช.ดับเบิลยู. บุช CVN-77 6 กันยายน 2003 9 ตุลาคม 2006 10 มกราคม 2009  ฐานทัพเรือนอร์ฟอล์ก, นอร์ฟอล์ก, รัฐเวอร์จิเนีย

 หมายเหตุ