wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# แม่ซื้อ
แม่ซื้อ หมายถึง นางเทพธิดาที่คอยดูแลรักษาเด็กทารก เชื่อว่าเด็กทุกคนที่เกิดมาต้องมีแม่ซื้อประจำวันเกิดคอยดูแล เพื่อปกปักรักษาไม่ให้เด็กเจ็บไข้ได้ป่วย ส่วนมากเป็นหญิง  เชื่อว่ามี 7 ตนอยู่ประจำวันได้แก่

thumb|จิตรกรรมแม่ซื้อวิจิตรมาวรรณ(ซ้าย)แม่ซื้อวรรณนงคราญ(ขวา) ณ ศาลาแม่ซื้อวัดโพธิ์ ท่าเตียน.วันอาทิตย์ ชื่อว่า “วิจิตรมาวรรณ” มีหัวเป็นสิงห์ มีผิวกายสีแดง thumb|จิตรกรรมแม่ซื้อวรรณนงคราญ ณ ศาลาแม่ซื้อวัดโพธิ์ ท่าเตียน.วันจันทร์ ชื่อว่า “วรรณนงคราญ” มีหัวเป็นม้า มีผิวสีขาวนวล thumb|จิตรกรรมแม่ซื้อยักษบริสุทธิ์ ณ ศาลาแม่ซื้อวัดโพธิ์ ท่าเตียน.วันอังคาร ชื่อว่า “ยักษบริสุทธิ์" มีหัวเป็นมหิงสา ผิวกายสีชมพู. thumb|จิตรกรรมแม่ซื้อสามลทัศ ณ ศาลาแม่ซื้อวัดโพธิ์ ท่าเตียน.วันพุธชื่อว่า ”สามลทัศ” มีหัวเป็นช้าง ผิวกายสีเขียว   วันพฤหัสบดี ชื่อว่า “กาโลทุกข์” มีหัวเป็นกวาง มีผิวกายสีเหลืองอ่อนthumb|จิตรกรรมแม่ซื้อ ยักษ์นงเยาว์ ณ ศาลาแม่ซื้อวัดโพธิ์ ท่าเตียน.วันศุกร์ชื่อว่า “ยักษ์นงเยาว์” มีหัวเป็นโค ผิวกายสีฟ้าอ่อน thumb|จิตรกรรมแม่ซื้อเอกาไลย์ ณ ศาลาแม่ซื้อวัดโพธิ์ ท่าเตียน.  วันเสาร์ชื่อว่า “เอกาไลย์” มีหัวเป็นเสือ ผิวกายสีดำ ทุกตนทรงอาภรณ์ (เสื้อผ้า) สีทอง http://www.watpho.com/th/article/detail/284http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan/2012/06/12/entry-2http://oknation.nationtv.tv/blog/kasemakung/2012/01/04/entry-1

ในภาคอีสานหรือภาคกลางก็ยังจัดทำพิธีแม่ซื้อ หรือพิธีการนำเด็กทารกมาใส่กระด้งร่อน เพื่อบอกกล่าวแก่ แม่ซื้อว่ามีคนรับลูกไปเลี้ยงแล้ว โดยกล่าวให้ทราบว่าว่า “สามวันลูกผี สี่วันลูกคน ลูกของใคร ใครเอาไปเน้อ”

ส่วนในภาคเหนือ “แม่ซื้อ” จะหมายถึงเทวดาที่คุ้มครองเด็กแรกเกิดหรือเป็นเทวดาประจำตัวทารก ซึ่งก็จะมี 7 นาง แต่ละนางก็จะมีชื่อเรียกและการแต่งกายคล้ายกับทางภาคกลางที่กล่าวข้างต้น

สำหรับภาคใต้ “แม่ซื้อ” เป็นสิ่งเร้นลับที่อยู่ในความเชื่อของชาวบ้านนั้นไม่มีตัวตน จะมีฐานะเป็นเทวดาหรือภูตผีก็ไม่ปรากฏชัด ทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงของทารกตั้งแต่แรกเกิดจนอายุ 12 ขวบ มีด้วยกัน 4 ตนเป็นผู้หญิงชื่อ ผุด ผัด พัด และผล แต่ในบททำขวัญเด็กของนายพุ่ม คงอิศโร หมอทำขวัญจังหวัดสงขลา กล่าวว่าแม่ซื้อมีทั้งชายและหญิงดังบททำขวัญที่ว่า “แม่ซื้อสี่คน ชื่อเสียงชอบกลทั้งหญิงทั้งชายเพ็ดทูล เพ็ดพล่าน เพ็ดทนเพ็ดทาน อาจารย์กดหมาย เรียกว่าปู่ตา รักษาร่างกาย แม่ซื้อผู้ชาย เร่งคลายออกมา นางกุมารี นางเอื้อย นางอี นางนาฏสุนทรี ที่เฝ้ารักษา เชิญมาแม่มา บูชาส่าหรี” ส่วนในบททำแม่ซื้อของนายปาน เพชรสุวรรณ จังหวัดนครศรีธรรมราชบอกว่า “แม่ซื้อ” เดิมเป็นเทพธิดา พระอิศวรมีบัญชาให้ “อันตรธานหายกลายเป็นแม่ซื้อ ลงมารักษาทารก” ตามความเชื่อ แม้ว่าแม่ซื้อจะถือว่าเป็นพี่เลี้ยงทารกก็จริงอยู่ แต่บางครั้งก็ให้โทษได้เช่นกัน มีการแปลงเพศพันธุ์เป็นสิ่งต่าง ๆ หลอกหลอนให้ทารกตกใจ หรือเจ็บป่วยได้ ดังนั้น เพื่อให้ทารกหายเป็นปกติ จึงมีการจัดพิธี “ทำแม่ซื้อ” หรือ “เสียแม่ซื้อ” ขึ้น บางครอบครัวแม้ทารกจะไม่มีอาการผิดปกติใด ๆ ก็ยังทำพิธีดังกล่าวอยู่ดี ทั้งนี้ ด้วยเชื่อว่าจะเป็นสิริมงคลแก่เด็ก สำหรับพิธี”ทำแม่ซื้อ” หรือ “เสียแม่ซื้อ” นั้นหมายถึงพิธีกรรมที่จัดขึ้นเพื่อให้เด็กทารกหายจากอาการสะดุ้งผวา หรือการเจ็บไข้ได้ป่วย และได้รับการดูแลรักษาด้วยดีจากแม่ซื้อการทำพิธีมักจะทำในวันเกิดของเด็ก หากเป็นวันข้างขึ้นก็ให้ใช้วันคี่ ข้างแรมให้ใช้วันคู่
# รายชื่อนักร้องเพลงเพื่อชีวิต
หน้านี้คือรายนามนักร้องเพลงเพื่อชีวิตโด้ ดาสรา ภาภรณ์

 รายชื่อนักร้องเพลงเพื่อชีวิต 

 กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร 
 กุลศักดิ์ เรืองคงเกียรติ

 จรัล มโนเพ็ชร

 ทอม ดันดี
 'เทียรี่ เมฆวัฒนา'

 บ่าววี
 'ปรีชา ชนะภัย'

 เปรมสิณี เอียดเอื้อ
 พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ
 พงษ์สิทธิ์ คำภีร์
 พจนาถ พจนาพิทักษ์

 มงคล อุทก
 มาโนช พุฒตาล
 'ยิ่งยง โอภากุล'

 ยืนยง โอภากุล
 ระพินทร์ พุฒิชาติ

 ฤทธิพร อินสว่าง

 วัลลภ พลเสน
 วิสา คัญทัพ

 ศักดิ์สิทธิ์ เชื้อกลาง
 ศุ บุญเลี้ยง

 สุ ไทรงาม 

 สุรชัย จันทิมาธร
 สลา คุณวุฒิ

 อารี ประธาน

 'อิศรา อนันตทัศน์'

 รายชื่อวงดนตรีเพลงเพื่อชีวิต 

 กะท้อน

 คนด่านเกวียน

 คาราบาว
 คาราวาน 

 คันไถ

 จันทรา

 ซูซู
 ด้ามขวาน

 มาลีฮวนน่า

 แฮมเมอร์
 โฮป แฟมิลี่
 วงพัทลุง พาราฮัท
 วงแบเบาะ & แต พาราฮัท  [ เจ้าของเพลง ผีตายโหงโลงไม้ยาง ]

<span style="font-size:85%">ต้นข้าว  สานแสงทอง    สถาบัน   เกี่ยวดาว   แม่น้ำ

<span style="font-size:85%">

 ชื่อศิลปินที่ขึ้นเป็น ตัวหนา หมายถึงศิลปินที่ทำหน้าที่ร้องหลักในเพลง ชีวิตสัมพันธ์
 ชื่อศิลปินที่ขึ้นเป็น ตัวเอน หมายถึงศิลปินที่ทำหน้าที่ร้องประสานในเพลง ชีวิตสัมพันธ์

 
เพื่อชีวิต
# ราชอาณาจักรยูดาห์
ราชอาณาจักรยูดาห์ (ฮีบรู: מַמְלֶכֶת יְהוּדָה; มัมเลกเฮต เยฮูดาห์) คืออดีตรัฐยิวที่ก่อตั้งขึ้นบริเวณตอนใต้ของเขตลิแวนต์ในช่วงยุคเหล็ก  มักถูกเรียกขานโดยทั่วไปว่า อาณาจักรใต้ เพื่อที่จะไม่ให้สับสนกับราชอาณาจักรอิสราเอลที่อยู่ทางเหนือ ซึ่งทั้งสองอาณาจักรเคยมีสถานะเป็นรัฐเดียวกันมาก่อนในนามว่า สหราชอาณาจักรอิสราเอล

ยูดาห์ถูกสันนิษฐานว่าน่าจะพัฒนากลายมาเป็นรัฐในช่วงหลังศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสตกาล แต่ก็ไม่มีหลักฐานใดที่สามารถยืนยันข้อสันนิษฐานนี้ได้Grabbe 2008, pp. 225–6.Lehman in Vaughn 1992, p. 149. ในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล เยรูซาเลมซึ่งเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรมีประชากรเพิ่มมากขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ซึ่งมากกว่าประชากรของรัฐข้างเคียงมาก ต่อมาพวกอัสซีเรียเข้ารุกรานและควบคุมยูดาห์เนื่องจากต้องการทรัพยากรน้ำมันมะกอกอันล้ำค่าของยูดาห์ ยูดาห์จึงตกเป็นรัฐบริวารของอัสซีเรียThompson 1992, pp. 410–1. ราชราชอาณาจักรยูดาห์สงบสุขและรุ่งเรืองระหว่างที่อยู่ใต้อาณัตของอัสซีเรีย (ขณะที่มีการก่อกบฏรุนแรงในรัชสมัยของกษัตริย์เซนนาเชริบแห่งอัสซีเรีย) แต่ครึ่งหลังของศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล อัสซีเรียก็ล่มสลายลงอย่างกะทันหัน ส่งผลให้เกิดสงครามแย่งชิงดินแดนแถบนี้ระหว่างอียิปต์โบราณกับจักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่ตามมานับครั้งไม่ถ้วน จนในที่สุดนำไปสู่การล่มสลายของราชอาณาจักรยูดาห์ในช่วง 597 - 582 ปีก่อนคริสตกาล รวมไปถึงการเนรเทศขับไล่ชนชั้นปกครองออกจากดินแดนดังกล่าว

 รายนามกษัตริย์แห่งยูดาห์ (อิสราเอลใต้) 
พระนามระยะเวลาการครองราชย์ ดาวิด (David)  1010 - 970 ปีก่อน ค.ศ. (41 ปี) ซาโลมอน (Solomon)  970 - 931 ปีก่อน ค.ศ. (41 ปี) เรโหโบอัม (Rehoboam)  931 - 912 ปีก่อน ค.ศ. (18 ปี) อาบียัม (Abijah)  913 - 911 ปีก่อน ค.ศ. (2 ปี) อาสา (Asa)  911 - 870 ปีก่อน ค.ศ. (41 ปี) เยโฮชาฟัท (Jehoshaphat)  870 - 848 ปีก่อน ค.ศ. (22 ปี) เยโฮรัม (Jehoram)  848 - 841 ปีก่อน ค.ศ. (7 ปี) อาหัสยาห์ (Ahaziah)  841 - 841 ปีก่อน ค.ศ. (1 ปี) อาธาลิยาห์ (Athaliah)  841 - 835 ปีก่อน ค.ศ. (6 ปี) เยโฮอาช (Joash)  835 - 796 ปีก่อน ค.ศ. (39 ปี) อามาซิยาห์ (Amaziah) 796 - 781 ปีก่อน ค.ศ. (15 ปี) อาซาริยาห์/อุสซียาห์ (Azariah/Uzziah)  781 - 740 ปีก่อน ค.ศ. (41 ปี) โยธาม (Jotham) 740 - 736 ปีก่อน ค.ศ. (4 ปี) อาหัส (Ahaz) 736 - 716 ปีก่อน ค.ศ. (20 ปี) เฮเซคียาห์ (Hezekiah) 716 - 687 ปีก่อน ค.ศ. (29 ปี) มนัสเสห์ (Manasseh) 687 - 642 ปีก่อน ค.ศ. (45 ปี) อาโมน (Amon) 642 - 640 ปีก่อน ค.ศ. (2 ปี)  โยสิยาห์ (Josiah) 640 - 609 ปีก่อน ค.ศ. (31 ปี) เยโฮอาหา (Jehoahaz) 609 - 606 ปีก่อน ค.ศ. (3 ปี) เยโฮยาคิม (Jehoiakim) 606 - 595 ปีก่อน ค.ศ. (11 ปี)  เยโฮยาคีน (Jehoiachin)ครอบครองอยู่ 3 เดือน  เศเดคียาห์ (Zedekiah) 592 - 581 ปีก่อน ค.ศ. (11 ปี)
# ราชอาณาจักรอิสราเอล (สะมาเรีย)
ในคัมภีร์ฮีบรู ราชอาณาจักรอิสราเอล  เป็นหนึ่งในสองรัฐที่ก่อตั้งขึ้นหลังจากกษัตริย์ซาโลมอนสวรรคต นักประวัติศาสตร์มักใช้ชื่อ "อาณาจักรเหนือ" หรือ "อาณาจักรสะมาเรีย" เพื่อให้มีชื่อแตกต่างกับอาณาจักรยูดาห์ทางตอนใต้

ราชอาณาจักรอิสราเอลก่อตั้งใน 930 ปีก่อนคริสตกาลจนถูกพวกจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ยึดครองใน 720 ปีก่อนคริสตกาล มีเมืองสำคัญได้แก่เชเคม, ทิรซาห์ และสะมาเรีย)

คัมภีร์ฮีบรูพรรณนาถึงอาณาจักรอิสราเอลเหนือหรือที่รู้จักกันในชื่ออาณาจักรสะมาเรีย เป็นหนึ่งในสองรัฐที่สืบทอดต่อจากสหราชอาณาจักรอิสราเอล ซึ่งเคยถูกปกครองโดยกษัตริย์ดาวิดและซาโลมอนพระราชโอรส อีกแห่งคืออาณาจักรยูดาห์ทางตอนใต้ อย่างไรก็ตาม นักประวัติศาสตร์และนักโบราณคดีหลายคนไม่เชื่อเรื่องการมีอยู่ของสหราชอาณาจักรดังที่ปรากฎในคัมภีร์

รายนามกษัตริย์แห่งอิสราเอล (อิสราเอลเหนือ) 
ราชแรมปีสมัยก่อนคริสตกาล เยโรโบอัมที่ 1 (Jeroboam I) 41 ปี  ก.ค.ศ. 931-ก.ค.ศ. 909 นาดับ (Nadab) 2 ปี  ก.ค.ศ. 909 - ก.ค.ศ. 908 บาอาชา (Baasha) 24 ปี  ก.ค.ศ. 908 - ก.ค.ศ. 885 เอลาห์ (Elah) 2 ปี  ก.ค.ศ. 885 - ก.ค.ศ. 884 ศิมรี (Zimri) 7 ปี  ก.ค.ศ. 884 - ก.ค.ศ. 884 อม-รี (Omri) 12 ปี  ก.ค.ศ. 884 - ก.ค.ศ. 873 อาหับ (Ahab) 22 ปี  ก.ค.ศ. 873 - ก.ค.ศ. 852 อาหัสยาห์ (Ahaziah) 2 ปี  ก.ค.ศ. 852 - ก.ค.ศ. 851 โยรัม (Joram) 12 ปี  ก.ค.ศ. 851 - ก.ค.ศ. 842 เยฮู (Jehu) 28 ปี  ก.ค.ศ. 842 - ก.ค.ศ. 815 เยโฮอาหา (Jehoahaz)  17 ปี  ก.ค.ศ. 819 - ก.ค.ศ. 804 โยอาชจึง (Jehoash) 16 ปี  ก.ค.ศ. 804 - ก.ค.ศ. 790 เยโรโบอัมที่ 2 (Jeroboam II) 41 ปี  ก.ค.ศ. 790 - ก.ค.ศ. 750 เศคาริยาห์ (Zachariah) 6 ปี  ก.ค.ศ. 750 - ก.ค.ศ. 749 ชัลลูม (Shallum) 1 ปี  ก.ค.ศ. 749 - ก.ค.ศ. 749 เมนาเฮ (Menahem) 10 ปี  ก.ค.ศ. 749 - ก.ค.ศ. 738 เปคาหิยาห์ (Pekahiah) 2 ปี  ก.ค.ศ. 738 - ก.ค.ศ. 736 เปคาห์ (Pekah) 20 ปี  ก.ค.ศ. 736 - ก.ค.ศ. 732 โฮเชยา (Hoshea) 9 ปี  ก.ค.ศ. 732 - ก.ค.ศ. 722

ดูเพิ่ม
กษัตริย์แห่งยูดาห์
# มิวสิกวิดีโอ
มิวสิกวิดีโอ  หรือเรียกอักษรย่อว่า เอ็มวี (MV) เป็นการถ่ายทอดบทเพลงในรูปแบบภาพยนตร์สั้น โดยยุคแรก ๆ  มิวสิกวิดีโอ นำมาใช้ในการเผยแพร่เพลงทางโทรทัศน์ ซึ่งมักเป็นรูปแบบการถ่ายภาพวงดนดรีหรือนักร้องที่ร้องเพลง ต่อมามีนำภาพมาประกอบเพลง และพัฒนามาเป็นการการนำเนื้อหาของบทเพลงมาสร้างเป็นเรื่องราว เป็นละครประกอบเพลง พอมาถึงยุคที่คาราโอเกะเป็นที่นิยม มิวสิกวิดีโอ ก็นำมาซ้อนกับเนื้อเพลง ทำเป็น วิดีโอคาราโอเกะ และผลิตเป็นสื่อแผ่นจานแสง (วีซีดี) คาราโอเกะ

ปัจจุบัน มีการให้รางวัลศิลปิน จากการประกวดมิวสิกวิดีโออีกด้วย เช่น งานเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์

 แนวการนำเสนอ 
มิวสิกวิดีโอถูกนำเสนอในหลายแนว เช่น
 ภาพการแสดงสด
 ละครเพลง ซึ่งแสดงเนื้อหาของบทเพลง
 การร้องและเต้นประกอบเพลง ในรูปแบบต่าง ๆ
 การใช้วิวทิวทัศน์ มาประกอบซึ่งไม่เกี่ยวกับบทเพลง
 การใช้ผู้หญิงนุ่งน้อยห่มน้อยเดินผ่านหน้ากล้อง ส่วนใหญ่จะเป็นมิวสิกวิดีโอเพลงต่างประเทศที่คนไทยนำมารวมลงซีดี แต่ทุนต่ำและติดปัญหาลิขสิทธิ์ จึงใช้ภาพเหล่านี้แทน

 สถานีมิวสิกวิดีโอในประเทศไทย 
 แชนแนลวีไทยแลนด์ (Channel V Thailand) 
 เอ็มทีวีไทยแลนด์ (MTV)
 วีเอชวัน (VH1)
 STC 
 ME TV (ของ Astv)
 มะจัง (Majung) the original TV 
 True Music
 กรีน แชนแนล
 แบง แชนแนล

 รายการมิวสิกวิดีโอในประเทศไทย 
 MTV Thailand Hitlist (เอ็มทีวี)
 รายการ I Am Siam (แชนเนลวี ไทยแลนด์)
 Fresh Break Thai (ทรู มิวสิก)
 Five Live (ช่อง 5)
 Seed TV (ช่อง 9)
 I Love MV (ช่อง 9)
 Music Time Out (TTV 2)
 Asian Countdown (ช่อง 5)
 2 Nite Live (ช่อง 5)
 E-Mouth (ช่อง 7)
 OIC (ช่อง 5)

 งานแจกรางวัล มิวสิกวิดีโอ 
 เอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส (MTV Asia Awards) 
 เอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส (MTV Video Music Awards) 
 เอ็มทีวี ยุโรป มิวสิก อวอร์ดส (MTV Europe Music Awards) 
 เอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส เจแปน (MTV Video Music Awards Japan) 
 เอ็มทีวี ออสเตรเลีย วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส (MTV Australia Video Music Awards) 

 มิวสิกวิดีโอเพลงแรกในประเทศไทย 
ในประเทศไทย เพลงแรกที่มีการสร้างมิวสิกวิดีโอคือ "ไปทะเลกันดีกว่า" ของ ปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุล ในปี พ.ศ. 2527รายการวิกสยาม ทางทีวีไทย : 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
# เวตาล
เวตาล (สันสกฤต: वेताल) เป็นอมนุษย์จำพวกหนึ่ง คล้ายค้างคาวผี ในปรัมปราคติของฮินดู เวตาลอยู่ในจำพวกมรุตคณะ เป็นบุตรนางอทิติ เป็นผู้ตามพระรุทระเป็นเจ้าแลนางภัทรา ดำรงอยู่เป็นภูตที่อาศัยในซากศพผู้อื่นในตอนกลางวัน ศพเหล่านี้อาจใช้เป็นเครื่องมือเพื่อการเดินทาง เพราะขณะที่เวตาลอาศัยอยู่นั้น ซากศพจะไม่เน่า แต่เวตาลอาจออกจากศพเพื่อหากินในตอนกลางคืน ไปตามหนอง ตามพุ่มไม้ ตามป่ารกแลป่าที่มืดอับ บางทีไปกับลมพายุแลฟ้ามัว เวลาเที่ยวจะเป็นเวลากลางคืนสงัดในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 กล่าวไว้ว่า "เวตาล คือ ผีจำพวกหนึ่ง ชอบสิงอยู่ในป่าช้า"

เวตาลมักจะปรากฏรูปร่างเป็นมนุษย์ แต่มือและเท้าหันกลับไปทางด้านหลัง นัยน์ตาเป็นสีลานแกมเขียว มีเส้นผมตั้งชันทั้งศีรษะ มือขวาถือไม้เท้า มือซ้ายถือหอยสังข์ ขณะเมื่อมาปรากฏตัวจะนุ่งห่มเสื้อผ้าสีเขียวทั้งชุด นั่งมาบนเสลี่ยง บางคราวก็ขี่ม้า มีภูตบริวารถือคบเพลิงแวดล้อมโดยรอบ และส่งเสียงโห่ร้องกึกก้องศักดิ์ศรี แย้มนนัดดา.(2543). เวตาลปัญจวิงศติ: นิทานเวตาลยีสิบห้าเรื่อง. กรุงเทพฯ:แม่คำผาง

 ลักษณะของเวตาล 
ลักษณะของเวตาลที่กล่าวถึงในนิทานและตำนานต่างๆ มีต่างกัน ดังนี้

 กถาสริตสาคร กล่าวว่า "เวตาลมีกลิ่นเหมือนเนื้อโสโครก บินไปบินมา ดำเหมือนกลางคืน แข่งคู่กันกับควันอันเป็นกลุ่มขึ้นจากไฟเผาศพ"
 นิทานเวตาลของ น.ม.ส. กล่าวว่า รูปร่างคล้ายค้างคาว สูงประมาณ 2 ถึง 3 ฟุต กว้างฟุตครึ่ง หนาตั้งแต่อกถึงหลังครึ่งฟุตถึง 1 ฟุต หางสั้นเหมือนหางแพะ ผมขนหัวยาวแลดก ขนที่ยาวแลยืดเหยียด หัวกลม หน้ารูปไข่ ตากลมแลถลน จมูกยาวเป็นขอเหมือนปากเหยี่ยวปากอ้า แก้มตอบ คางแลขาตะไกรกว้าง ฟันเป็นส้อม แขนแลมือสั้น ขาสั้น ท้องพลุ้ย เล็บคม ปีกมีแรงมาก รูปเป็นค้างคาวตัวใหญ่เกาะห้อยหัวลืมตา สีตาเป็นสีน้ำตาลเจือเขียว ขนสีน้ำตาล หน้าสีน้ำตาล ตัวผอมเห็นโครง เมื่อจับเข้าก็เย็นชืดแลเหนียวคล้าย ๆ งู
 Penzer, VII บรรยายว่า "มีกายดำชะลูด อีกทั้งมีคอดังอูฐ ใบหน้าละม้ายช้าง แลแข้งขาดุจกระทิง ดวงตาเหมือนนกเค้าแมว"

 เวตาลในตำนาน 
ตามตำนานของชาวฮินดูกล่าวว่าเวตาลนั้นเป็นวิญญาณร้ายที่วนเวียนอยู่ตามสุสาน และคอยเข้าสิงอยู่ในซากศพต่างๆ มันจะทำร้ายมนุษย์ที่เข้าไปรบกวน เหยื่อของเวตาลจะถูกเข้าสิง ทำให้มือและเท้าหันไปข้างหลังเสมอ เวตาลยังทำให้ผู้คนเป็นบ้า ฆ่าเด็ก และแท้งลูก แต่เวตาลยังมีข้อดี คือมันจะคอยดูแลหมู่บ้านของมันเอง

เวตาลนั้นเป็นวิญญาณร้าย คอยทำร้ายบุคคลที่ลูกหลานไม่ยอมทำพิธีศพให้พ่อแม่ ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงถูกกักอยู่ในแดนสนธยา ระหว่างการดำรงอยู่ด้วยชีวิต และการดำรงอยู่หลังมีชีวิต (หลังความตาย) ปิศาจเหล่านี้อาจได้รับอามิสด้วยเครื่องเซ่นหรือถูกขับให้ตกใจด้วยมนตร์ เวตาลอาจหลุดพ้นจากสภาพปิศาจได้หากการทำพิธีศพของตน แต่เมื่อเป็นปิศาจแล้ว ก็ไม่สามารถพ้นจากกฎแห่งเวลาและเทศะ พวกมันจะมีความรู้ประหลาดเกี่ยวกับอดีต ปัจจุบัน และอนาคต และหยั่งรู้สึกถึงใจตน ดังนั้นหมอผีจำนวนมากจีงพยายามดั้นด้นเสาะหาเวตาล และควบคุมเอาไว้ใช้เป็นทาส

ครั้งหนึ่งหมอผีกราบทูลให้พระเจ้าวิกรมาทิตย์ไปจับเวตาล ซึ่งอาศัยอยู่บนต้นไม้ (ต้นอโศก) ในใจกลางสุสาน วิธีเดียวที่จะจับเวตาลได้ก็คือ ต้องทำอย่างเงียบ ๆ และห้ามปริปากพูดสิ่งใด มิฉะนั้นเวตาลจะหนีกลับไปได้

อย่างไรก็ตาม ทุกครั้งที่พระเจ้าวิกรมาทิตย์จับเวตาลได้ มันจะหลอกล่อพระองค์โดยเล่านิทานให้ฟังเรื่องหนึ่ง ซึ่งจะจบด้วยคำถาม และพระองค์ก็อดรนทนไม่ได้ ต้องตอบคำถามนั้นทุกครั้งไป ทำให้เวตาลหนีกลับไปยังต้นไม้ได้ดังเดิม เรื่องราวเกี่ยวกับเวตาลนั้นรวบรวมไว้เรียกว่า "เวตาลปัญจวิงศติ" (หรือ นิทานเวตาล 25 เรื่อง) รวมอยู่ใน หนังสือกถาสริตสาคร ของนักปราชญ์อินเดียชื่อโสมเทวะ
# พารีโคซิบ
พารีโคซิบ  เป็นยา NSAIDs ในกลุ่ม COX-2 selective Inhibitors จะมีอยู่ในรูปแบบ intravenous เท่านั้น ไม่มีรูปแบบรับประทาน เป็นยาที่นิยมใช้บรรเทาอาการปวดหลังผ่าตัดหรือบรรเทาปวดโดยไม่ไปพึ่งยาในกลุ่ม Opioid drugs เช่น morphine
# แองกิโอเทนซินรีเซพเตอร์บล๊อคเกอร์
แองกิโอเทนซินรีเซพเตอร์บล็อกเกอร์ (s
angiotensin receptor blocker) เป็นยากลุ่มใหม่ซึ่งมันกลไกการออกฤทธิ์ค่อนข้างใกล้เคียงกับกลุ่ม ACEI คือไป ยับยั้งการจับของ Angiotensin ที่ receptor ซึ่งจะทำให้ Angiotensin ไม่สามารถออกฤทธิ์ได้ ยากลุ่มนี้ใช้รักษา โรคความดันสูง (hypertension) , โรคหัวใจล้มเหลว (congestive heart failure) และอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับระบบไหลเวียนโลหิต
ยาในกลุ่มนี้จะลงท้ายด้วยคำว่า sartan ตัวอย่างอย่างเช่น Losartan, Valsartan, Candisartan

ฤทธิ์ไม่พึงประสงค์ (ADRs) 
 ความดันต่ำ 
 ทำงานการทำงานของไตแย่ลง
 Potassium ในเลือดสูง
 Angioedema

โดยฤทธิ์ไม่พึงประสงค์ของยากลุ่มนี้จะมีน้อยกว่ายากลุ่ม ACEI โดย ฤทธิ์ไม่พึงประสงค์ที่สำคัญที่แตกต่างกันคือ การไอ ยากลุ่มนี้จะไม่มีอาการไอ
# ศิลาโรเซตตา
ศิลาโรเซตตา  เป็นศิลาจารึกทำจากหินแกรนด์โอไดโอไรต์ บันทึกกฤษฎีกาซึ่งตราขึ้นในพระนามาภิไธยพระเจ้าทอเลมีที่ 5 ณ เมืองเมมฟิส ประเทศอียิปต์ เมื่อ 196 ปีก่อนคริสตกาล กฤษฎีกานี้เขียนด้วยอักขระสามชนิด ตอนต้นเขียนด้วยอักขระไฮเออโรกลีฟอียิปต์ ตอนกลางเขียนด้วยอักขระดีมอติกอียิปต์ และตอนท้ายเขียนด้วยอักขระกรีกโบราณ ทั้งสามตอนมีเนื้อหาอย่างเดียวกัน ศิลานี้จึงเป็นเครื่องไขความหมายของอักขระไฮเออโรกลีฟอียิปต์ และเปิดช่องให้เข้าถึงประวัติศาสตร์อียิปต์โบราณ

เชื่อกันว่า ศิลานี้เดิมตั้งแสดงไว้ที่วัดอียิปต์แห่งหนึ่งซึ่งน่าจะอยู่ใกล้เมืองเซอีส ต่อมาในราวต้นคริสตกาลหรือสมัยกลาง มีการย้ายศิลาไปที่อื่น และในที่สุดมีการใช้ศิลานี้เป็นวัสดุก่อสร้างปราการจูเลียนใกล้เมืองโรเซตตาที่ดินดอนสามเหลี่ยมแม่น้ำไนล์ ครั้น ค.ศ. 1799 ปีแยร์-ฟร็องซัว บูว์ชาร์ นายทหารชาวฝรั่งเศสในกองทัพของนโปเลียน พบศิลานี้เข้า นับเป็นจารึกสองภาษาจากสมัยอียิปต์โบราณจารึกแรกที่ค้นพบในสมัยปัจจุบัน จึงกระตุ้นความสนใจของสาธารณชนอย่างกว้างขวาง และก่อให้เกิดความพยายามถอดความหมายภาษาอียิปต์โบราณอันเป็นภาษาที่ไม่เคยได้รับการแปลความหมายมาก่อน ฉะนั้น นักวิชาการและพิพิธภัณฑ์ในยุโรปจึงเริ่มคัดลอกเนื้อความของศิลาออกเผยแพร่ ขณะนั้น กองทัพอังกฤษเอาชัยชนะเหนือกองทัพฝรั่งเศสในประเทศอียิปต์ได้ใน ค.ศ. 1801 และเมื่อฝรั่งเศสยอมจำนนที่อะเล็กซานเดรียแล้ว อังกฤษจึงได้ศิลาไว้ในความครอบครอง และขนศิลาไปไว้ในกรุงลอนดอน แล้วจัดแสดงแก่สาธารณชน ณ พิพิธภัณฑ์บริติชตั้งแต่ ค.ศ. 1802 เรื่อยมาจนปัจจุบัน ถือเป็นวัตถุที่มีผู้เข้าเยี่ยมชมบ่อยครั้งที่สุดในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้

ส่วนการศึกษาเกี่ยวกับกฤษฎีกาบนศิลานั้นเริ่มขึ้นเมื่อมีการแปลเนื้อความภาษากรีกบนศิลาอย่างเต็มรูปแบบใน ค.ศ. 1803 จนราวยี่สิบปีให้หลัง คือ ใน ค.ศ. 1822 ฌ็อง-ฟร็องซัว ช็องปอลียง นักวิชาการชาวฝรั่งเศส จึงแถลงในกรุงปารีสว่า สามารถอ่านอักขระอียิปต์ได้เป็นผลสำเร็จ อย่างไรก็ดี นับแต่ค้นพบศิลาหลักนี้เป็นต้นมา ตัวศิลานั้นตกเป็นข้ออ้างในความขัดแย้งทางชาตินิยมหลายต่อหลายครั้ง และนับแต่ ค.ศ. 2003 สืบมา มีการเรียกร้องอยู่เสมอว่า ให้คืนศิลากลับสู่อียิปต์

อนึ่ง ภายหลังยังมีการค้นพบกฤษฎีกาสองฉบับ ซึ่งเป็นฉบับคัดลอกของกฤษฎีกาข้างต้น แต่มีเนื้อความไม่เต็ม ทั้งมีการค้นพบจารึกอียิปต์ที่มีเนื้อหาสองหรือสามภาษา เป็นต้นว่า กฤษฎีกาทอเลมี ที่บางฉบับมีอายุเก่ากว่าศิลาโรเซตตาเล็กน้อย เช่น กฤษฎีกาคาโนปัส (238 ปีก่อนคริสตกาล) และกฤษฎีกาเมมฟิส (ราว 218 ปีก่อนคริสตกาล) ศิลาโรเซตตาจึงไม่เป็นของพิเศษอีก แต่ก็ถือเป็นกุญแจสำคัญอันนำไปสู่ความรู้ความเข้าใจที่ยุคปัจจุบันมีเกี่ยวกับวรรณกรรมและอารยธรรมอียิปต์
# พิกซิล
พิกซิล (Pixyl) วงอิเล็คทรอนิคร็อกที่เกิดจากการรวมตัวของสี่สมาชิกหนุ่มที่มาจากคนละเชื้อชาติ มีอัลบั้มแรกกับ เบเกอรี่มิวสิก ก่อนจะแยกย้ายไป โตนและไบรอัน 2 ใน 4 สมาชิกรวมกันเป็นวง โซฟา ก่อนจะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง เพื่ออัลบั้มร่วมกันในสังกัดของกลุ่มเพื่อนชื่อ มิซซิงลิงก์

 สมาชิก 

 จักรธร ขจรไชยกูล (โตน)  - Guitar & Vocals 
 ไบรอันเทพ วัยโทวิช (ไบรอัน) - Guitar & Bass Vox 
 วีรวิทย์ ธนสุนทร (ปื๊ด) - Vocals, Bass, Loops samples & Efx 
 จูน บอม อาห์น (จูนบอม) - Vocals, Loops, samples & Efx

 ผลงาน 
 Vision (พ.ศ. 2542) 
 อย่า (Don't) 
 รู้นะ (I Know) 
 กลับมา (Come Back) 
 Perfect (Featuring. อรอรีย์ จุฬารัตน์) 
 คิด (Stupid) (Featuring. ริค วชิรปิลันธ์) 
 ไม่ต้องทำอย่างนี้ (Bye) 
 พัวพัน (Tangled) 
 อย่าปลุกฉัน (Lazy) 
 จึด จือ ดือ @#$!$%# (Do the Jeud Jeu Due) 
 ดาวเทียม (Satellite) 
 ทุกสิ่งเธอรู้อยู่ (You Know) 
 Otaku

 P.X.L. Volume Two (EP.) (พ.ศ. 2545) 
 บิกินี่ (Bikini)
 See Me Through 
 ตัวเอง (You)
 อาย (Ai) 
 Trip Alert 
 Rio 
 เตียง (Closer)
 
 แหล่งข้อมูลอื่น 
 SofaSite.com  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของวง โซฟา
# ทรานทอร์
ทรานทอร์  เป็นชื่อดาวเคราะห์และเขตการปกครองในจินตนาการ ปรากฏในนิยายวิทยาศาสตร์ชุดสถาบันสถาปนาของไอแซค อสิมอฟ

ทรานทอร์เป็นดาวเคราะห์หลวงของจักรวรรดิสากลจักรวาล มีเนื้อที่ทั้งหมด 194,000,000 ตร.กม. โดยพื้นที่ทุกส่วนยกเว้นเขตพระราชวังจักรพรรดิถูกปกคลุมโดยโดมโลหะ มีประชากรอาศัยทั้งหมดประมาณ 45 พันล้านคน

 ประวัติศาสตร์ 

ในนิยายเรื่องลาแล้วโลก ได้บรรยายประวัติศาสตร์ช่วงแรกของทรานทอร์ไว้ว่า ดาวเคราะห์ 5 ดวงของสาธารณรัฐทรานทอร์ได้ขยายตัวเป็นสหพันธรัฐทรานทอร์ ก่อนจะเป็นจักรวรรดิทรานทอร์ และครอบครองพื้นที่ทั้งหมดของจักรวาลจนกลายเป็นจักรวรรดิสากลจักรวาลในที่สุด

ในช่วงปลายของทรานทอร์ สถาปนศักราชที่ 260 ผู้นำฝ่ายกบฏชื่อกิลมอร์ (Gilmore) ได้เข้ายึดทรานทอร์ ทำให้จักรพรรดิต้องหนีไปอยู่ดาวเคราะห์ Delicass หลังการล่มสลายของทรานทอร์ โดมโลหะบางส่วนได้ถูกรื้อถอนออก และกลายเป็นพิภพสำหรับเกษตรกรรม ประชากรลดลงอย่างรวดเร็วจาก 45 พันล้านคนเหลือประมาณ 1 ร้อยล้านคนเท่านั้น

ไอแซค อสิมอฟได้ใช้จักรวรรดิโรมันเป็นแบบอย่างในการสร้างจักรวรรดิสากลจักรวาล และทรานทอร์ได้อิทธิพลมาจากโรม ทรานทอร์ยังเป็นแบบอย่างของดาวคอรัสซานท์ในภาพยนตร์ชุดสตาร์ วอร์ส
# เทอร์มินัส
เทอร์มินัส  เป็นดาวเคราะห์ในจินตนาการ ปรากฏในนิยายวิทยาศาสตร์ชุดสถาบันสถาปนาของไอแซค อสิมอฟ

เทอร์มินัสเป็นดวงดาวที่อยู่บริเวณขอบกาแลกซี่ ไกลที่สุดนับจากศูนย์กลางของกาแลกซี่ เทอร์มินัสเป็นดาวเคราะห์เพียงดวงเดียวในระบบดาวฤกษ์ที่มันโคจรอยู่ บริเวณพื้นผิวดาวแทบไม่มีธาตุโลหะอยู่เลย แต่ยังเป็นดาวที่มนุษย์อาศัยอยู่ได้ ดาวเคราะห์ที่ใกล้เคียงที่สุดคือ อนาครีออน ซึ่งอยู่ห่างออกไป 8 พาร์เซค (26 ปีแสง)

ประวัติของเทอร์มินัสเริ่มขึ้นในช่วงใกล้ล่มสลายของจักรวรรดิสากลจักรวาล โดยฮาริ เซลดอน ผู้คิดอนาคตประวัติศาสตร์ได้ทำนายว่าจักรวรรดิใหม่จะเกิดขึ้นมาหลังช่วงล่มสลายของจักรวรรดิเก่าเป็นเวลา 30,000 ปี แต่สามารถย่นระยะเวลานั้นลงเหลือ 1,000 ปีได้ เซลดอนจึงส่งนักอนาคตประวัติศาสตร์จำนวนหนึ่งมาเตรียมความพร้อมในการก่อตั้งจักรวรรดิใหม่ที่เทอร์มินัส โดยมีฉากบังหน้าเป็นคณะผู้จัดทำสารานุกรม Encyclopedia Galactica
# องคชาต
องคชาต  เป็นอวัยวะเพศของเพศชายที่ใช้สืบพันธ์ และทำหน้าที่เป็นท่อปัสสาวะ มีลักษณะเป็นท่อนยาว อยู่ภายนอกร่างกายของเพศชาย ตรงบริเวณหัวหน่าวทำหน้าที่เป็นทางผ่านของปัสสาวะและน้ำกาม ประกอบไปด้วยกล้ามเนื้อฟองน้ำ (corpus cavernosum) 1 คู่ และท่อปัสสาวะบางส่วน กล้ามเนื้อลักษณะฟองน้ำ ทำหน้าที่ในการกักเก็บเลือด เมื่อมีอารมณ์ทางเพศทำให้เกิดการแข็งตัวขององคชาต เพื่อให้สามารถสอดใส่องคชาตเข้าไปภายในช่องคลอดของเพศหญิง ที่ปลายองคชาตเป็นจุดรวมของเส้นประสาท ซึ่งไวต่อการกระตุ้นความรู้สึกทางเพศ ซึ่งส่วนนี้เปรียบเทียบได้กับคลิตอริสของเพศหญิง

 การแข็งตัวขององคชาต 
การที่อวัยวะเพศจะแข็งตัว สมองจะต้องส่งสัญญาณที่จะควบคุมระดับฮอร์โมนของเพศชาย เพื่อให้การไหลเวียนของเลือดไปสู่อวัยวะเพศ รวมทั้งกล้ามเนื้อภายในอวัยวะเพศ แกนอวัยวะเพศชายซึ่งมี 2 แกน ลักษณะคล้ายฟองน้ำ เมื่อมีเลือดแดงวิ่งเข้าไปเต็มที่ เลือดดำถูกปิดกั้นอยู่ระยะหนึ่ง จึงทำให้อวัยวะเพศแข็งตึงขึ้นhttp://www.baanjomyut.com/library/health/009.html
thumb|right|alt=การแข็งตัวขององคชาตตามลำดับ 1,2,3,4,5|การแข็งตัวขององคชาตตามลำดับ 1,2,3,4,5
# สถาบันสถาปนาและจักรวรรดิ
สถาบันสถาปนาและจักรวรรดิ (Foundation and Empire) เป็นนิยายวิทยาศาสตร์แต่งโดยไอแซค อสิมอฟ พิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1952 โดยเป็นหนังสือเล่มที่สองในนิยายชุดสถาบันสถาปนา ต่อจากสถาบันสถาปนา และตามด้วยสถาบันสถาปนาแห่งที่สอง

เนื้อหาในเรื่องแบ่งเป็นสองส่วน คือ The General (ท่านนายพล) จับความเกี่ยวกับขุนศึกเบล ริโอเซ่ ของจักรวรรดิสากลจักรวาลเก่าที่เข้ามาคุกคามสถาบันสถาปนา ส่วนครึ่งหลังคือเรื่อง The Mule (มโนมัย) เกิดขึ้นหลังครึ่งแรกประมาณหนึ่งร้อยปี โดยสถาบันสถาปนาถูกคุกคามอีกครั้งจากมโนมัย บุคคลลึกลับที่มีพลังจิต
# สถาบันสถาปนา (หนังสือ)
สถาบันสถาปนา เป็นนิยายวิทยาศาสตร์แต่งโดยไอแซค อสิมอฟ โดยเป็นหนังสือเล่มแรกในนิยายชุดสถาบันสถาปนา สถาบันสถาปนาเป็นการตีพิมพ์เรื่องสั้นที่มีเนื้อหาต่อเนื่องกันจำนวน 5 เรื่อง พิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1951

 เรื่องสั้นในเล่ม 
รายชื่อเรื่องสั้นทั้ง 5 เรื่อง
 The Psychohistorians
 The Encyclopedists
 The Mayors
 The Traders
 The Merchant Princes

 การตีพิมพ์ในไทย 
สถาบันสถาปนาฉบับภาษาไทยแปลโดยบรรยงก์ ได้รับการตีพิมพ์ 5 ครั้งจากสำนักพิมพ์ต่างๆ
 สำนักพิมพ์คอลเลจบุ๊ค (พ.ศ. 2518) ในชื่อ "Spectrum 4:สถาบันสถาปนา"
 สำนักพิมพ์ออบิท (พ.ศ. 2525) ในชื่อ "โลกอนาคต:สถาบันสถาปนา"
 สำนักพิมพ์ไต้ฝุ่น (พ.ศ. 2532) ในชื่อ "โลกอนาคต:สถาบันสถาปนา"
 สำนักพิมพ์สร้างสรรค์-วิชาการ (พ.ศ. 2539) ในชื่อ "โลกอนาคต:สถาบันสถาปนา"
 สำนักพิมพ์โปรวิชั่น (พ.ศ. 2545) ในชื่อ "โลกอนาคต:สถาบันสถาปนา"
# กถาสริตสาคร
กถาสริตสาคร เป็นหนังสือรวบรวมนิทาน ตำนานต่างๆ ของอินเดีย แต่งโดยนักปราชญ์ชาวกัศมีร์ชื่อ โสมเทวะ เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 11 นับเป็นหนังสือที่มีชื่อเสียงมากที่สุดเล่มหนึ่งของอินเดีย คำว่า "กถาสริตสาคร" เป็นภาษาสันสกฤต หมายถึง "มหาสมุทรแห่งสายน้ำของเรื่องเล่าต่างๆ"

กถาสริตสาคร มีเนื้อหา 18 เล่ม 124 บท มีบทร้อยกรองมากกว่า 21,000 บท ที่แต่งเสริมเนื้อหาในส่วนร้อยแก้ว นิทานเรื่องหลักนั้นเป็นการเล่าเรื่องผจญภัยของเจ้าชายนรวหนทัตตะ โอรสของพระเจ้าอุทยนะในตำนาน มีการแต่งนิทานจำนวนมากประกอบกับเนื้อเรื่องหลัก ทำให้กลายเป็นแหล่งรวมนิทานอินเดียที่ยาวที่สุด

ตำนานกล่าวว่า กถาสริตสาครนั้น ส่วนใหญ่อิงจากงานเขียนเรื่อง พฤหัตกถา ของคุณาฒยะ ในภาษาไปศาจี จากตอนใต้ของอินเดีย แต่พฤหัตกถาฉบับกัศมีร์ที่โสมเทวะใช้เป็นแหล่งเนื้อหานั้น อาจแตกต่างไปจากฉบับของไปศาจี เพราะมีพฤหัตกถาหลงเหลืออยู่สองฉบับ ในกัศมีร์ (นอกเหนือจากพฤหัตกถาโศลกสังเคราะห์ ของพุทธสวามิน จากเนปาล)

ลักษณะการเล่านิทานในกถาสริตสาครนั้น (หรือในเนื้อหาหลักของพฤหัตกถา) คล้ายกับการเล่าเรื่องปัญจตันตระ นั่นคือ เป็นเรื่องที่ผูกโยงมาจากท้องถิ่นต่างๆ มากมายในโลกนี้

ประวัติการแปลในภาษาไทย เสฐียรโกเศศ และ นาคะประทีป เคยร่วมกันแปลถ่ายทอดนิทานชุดนี้ออกเป็นภาษาไทย เมื่อ พ.ศ. 2499
 อ้างอิง 
 The Katha Sarit Sagara, or Ocean of the Streams of Story, Translated by C.H.Tawney, 1880
# ซอ
ซอ เป็นเครื่องดนตรีไทยชนิดหนึ่งจำพวกเครื่องสาย ทำให้เกิดเสียงโดยการใช้คันชักสีเข้ากับสายที่ขึงเอาไว้

 ส่วนประกอบ 
 คันทวน
 ลูกบิด
 กะโหลก
 หน้าซอ
 สาย
 รัดอก

 ประเภท 
 ซอด้วง ซอสองสาย มีเสียงแหลม ก้องกังวาน คันทวนยาวประมาณ 72 ซม 
 ซออู้ ซอสองสาย ตัวกะโหลกทำด้วยกะลามะพร้าว โดยตัดปาดกะลาออกเสียด้านหนึ่ง และใช้หนังลูกวัวขึงขึ้นหน้าซอ กว้างประมาณ 13 – 14 ซม
 ซอสามสาย มีขนาดใหญ่กว่าซอด้วงหรือซออู้ และมีลักษณะพิเศษ คือมีสามสาย มีคันชักอิสระ กะโหลกซอมีขนาดใหญ่ นับเป็นเครื่องดนตรีที่มีความสง่างามชิ้นหนึ่งในวงเครื่องสาย ผู้เล่นจะอยู่ในตำแหน่งด้านหน้าของวง
# คันตาตา
คันตาต้า  ในภาษาอิตาเลียน แปลว่า "เพลงร้อง" ในสมัยของบาคได้มีการแต่งเพลงประเภทนี้ขึ้นเพื่อสองจุดประสงค์ คือ หนึ่งใช้ในประกอบกิจกรรมทางศาสนา สองใช้ในกิจกรรมนอกศาสนา บาคได้เรียบเรียงบทเพลงเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมดังกล่าว โดยประกอบไปด้วยส่วนที่บรรเลงและส่วนการขับร้อง ซึ่งจะใช้ทั้งเครื่องดนตรีประเภทเดี่ยวและวงดุริยางค์ นักร้องเดี่ยวและวงประสานเสียง ผสมกับอย่างมีชีวิตชีวาคล้ายคลึงกับบทเพลงประเภท ออราทอริโอ (Oratorio) หรือ อุปรากร (Opera) แต่จะไม่มีการสร้างฉากประกอบการแสดง

การเรียกชื่อคันตาต้าแต่ละบทนั้น จะนิยมใช้เนื้อร้องตอนแรกมาตั้งเป็นชื่อของบทเพลง
# บทเพลงตอนมหาทรมาน
บทเพลงตอนมหาทรมาน  เป็นบทเพลงทางศาสนา มีเนื้อหาเกี่ยวกับการพิพากษาและการตรึงไม้กางเขนของพระเยซู ซึ่งมักจะมีการแสดงในช่วงเทศกาลอีสเตอร์ บทเพลงนี้เป็นบทเพลงขนาดใหญ่ และมีการประพันธ์มากันแต่โบราณ เนื้อเพลงที่นำมาเขียนจะนำมาจากพระคัมภีร์ (Gospel) ซึ่งก็มีผู้เขียนหลายคน ได้แก่ ยอร์น มาระโก มัทธิว ผู้ประพันธ์เพลงที่สำคัญ คือ ไฮน์ริช ชึทซ์, โยฮัน เซบัสทีอัน บัค และโยเซ็ฟ ไฮเดิน