wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# โจชัว เรย์โนลส์
เซอร์โจชัว เรย์โนลส์ (ภาษาอังกฤษ: Joshua Reynolds, RA FRS FRSA) (16 กรกฎาคม ค.ศ. 1723 - 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792) เป็นจิตรกรชาวอังกฤษของสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเขียนสีน้ำมัน และภาพเหมือน

โจชัว เรย์โนลส์เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1723 ที่เมืองพลิมตันในเดวอนในอังกฤษ และเสียชีวิตเมื่อราววันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792 ที่เมืองลอนดอนในอังกฤษ เรย์โนลด์เป็นผู้สนับสนุนการเขียนที่เรียกว่า “Grand Style” ที่เป็นการเขียนที่สร้างภาพอุดมคติจากสิ่งที่ไม่ถูกต้องสมบูรณ์แบบ เรย์โนลด์เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งและเป็นผู้อำนวยการของราชสถาบันศิลปะ เรย์โนลด์ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเซอร์จากพระเจ้าจอร์จที่ 3
# สาวใส่ต่างหูมุก
สาวใส่ต่างหูมุก  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยโยฮันเนิส เฟอร์เมร์ จิตรกรชาวดัตช์ในสมัยบาโรก เคยมีชื่อเรียกหลายแบบมาหลายศตวรรษ โดยชื่อปัจจุบันมีมาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ตามต่างหูที่ผู้หญิงในภาพสวมใส่ ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานศิลปะเมาริตส์เฮยส์ (Mauritshuis) ในเดอะเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์  

เฟอร์เมร์เขียนภาพ "สาวใส่ต่างหูมุก" เสร็จใน ค.ศ. 1665 ที่บางครั้งเรียกว่า "โมนาลิซาแห่งทางเหนือ" หรือ "โมนาลิซาของชาวดัตช์"

 เบื้องหลัง 
โดยทั่วไปแล้วเกือบจะไม่มีอะไรที่ทราบเกี่ยวกับผู้เขียนภาพและงานที่เขียน ภาพนี้ลงชื่อ "IVMeer" แต่ไม่ลงวันที่และไม่ทราบแน่ชัดว่างานนี้เป็นงานที่รับจ้างเขียนหรือไม่ และถ้าใช่แล้วใครเป็นผู้จ้าง แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ภาพนี้มิได้จงใจจะให้เป็นภาพเหมือนธรรมดา

วรรณกรรมที่เกี่ยวกับเฟอร์เมร์เมื่อไม่นานมานี้ชี้ให้เห็นว่าเป็นงาน "tronie" ที่เป็นงานเขียนของเนเธอร์แลนด์ที่เป็นส่วนศีรษะที่มิได้จงใจจะให้เป็นภาพเหมือนที่เจาะจงว่าเป็นใคร หลังจากการบูรณะครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 1994 สายตาที่มองจากภาพมายังผู้ดูได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นกว่าเดิมมาก

ด้วยคำแนะนำของฟิกตอร์ เดอ สตูเอิร์ส (Victor de Stuers) ผู้ที่รณรงค์เป็นปี ๆ ในการป้องกันการขายภาพของเฟอร์เมร์ให้กับผู้ซื้อนอกเนเธอร์แลนด์ อาร์โนลดึส อันดรีส เด ตงบ์ (Arnoldus Andries des Tombe) ได้ซื้องานชิ้นนี้จากงานประมูลที่เดอะเฮกในปี ค.ศ. 1881 ในราคาเพียงสองกิลเดอร์สามสิบเซนต์ เพราะภาพเขียนอยู่ในสภาพที่ไม่ดีนัก เด ตงบ์ไม่มีผู้สืบตระกูลที่จะรับภาพเขียนต่อจึงได้อุทิศภาพเขียนในความเป็นเจ้าของรวมทั้งภาพนี้ให้แก่เมาริตส์เฮยส์ในปี ค.ศ. 1902Vrij Nederland (magazine) (February 26 1996), p. 35–69.

ในปี ค.ศ. 1937 ภาพเขียนที่คล้ายคลึงกัน "สาวยิ้ม" (Smiling Girl) ที่ขณะนั้นเชื่อกันว่าเขียนโดยเฟอร์เมร์ของนักสะสมอเมริกันแอนดรูว์ ดับเบิลยู. เมลลอน (Andrew W. Mellon) ได้รับการอุทิศให้แก่หอศิลป์แห่งชาติ ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. แต่ปัจจุบันเชื่อกันโดยทั่วไปว่าเป็นภาพปลอม ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับงานเขียนของเฟอร์เมร์ อาร์เทอร์ วีล็อก (Arthur Wheelock) อ้างในการศึกษาในปี ค.ศ. 1995 ว่าเป็นงานเขียนของเตโอ ฟัน ไวน์คาร์เดิน (Theo van Wijngaarden) ผู้เป็นจิตรกรเขียนภาพปลอมของคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพื่อนของจิตรกรฮัน ฟัน เมเคอเริน (Han van Meegeren)

 "สาวใส่ต่างหูมุก" ในวรรณกรรม 
เทรซี เชวาเลียร์ (Tracy Chevalier) เขียนนวนิยายประวัติศาสตร์ชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 1999 โดยสร้างตัวละคร สิ่งแวดล้อม และเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่นำมาสู่ภาพวาดของเฟอร์เมร์ ในนวนิยายเฟอร์เมร์มีความใกล้ชิดกับครีต สาวใช้ที่เฟอร์เมร์จ้างให้เป็นผู้ช่วยและให้นั่งเป็นแบบให้ ขณะที่ใส่ต่างหูข้างหนึ่งของภรรยา นวนิยายได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 2003 และต่อมาเป็นละครในปี ค.ศ. 2008
# ทอมัส เกนส์เบรอ
ทอมัส เกนส์เบรอ  (14 พฤษภาคม ค.ศ. 1727 - 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1788) เป็นจิตรกรชาวอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเขียนสีน้ำมัน และจิตรกรรมภูมิทัศน์ 

 ชีวิตและงาน 
 ซัฟฟอล์ก 
ทอมัส เกนส์เบรอเกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1727 ที่เมืองซัดบรีในซัฟฟอล์กในอังกฤษ และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1788 บิดาของเกนส์เบรอเป็นช่างทอผ้าที่มีธุรกิจเกี่ยวกับขนแกะ เมื่ออายุได้สิบสามปีเกนส์เบรอก็เขียนภาพวาดเส้นด้วยดินสอที่ทำให้บิดาประทับใจจนส่งไปเรียนศิลปะที่ลอนดอนในปี ค.ศ. 1740 เกนส์เบรอเริ่มการฝึกกับช่างแกะภาพพิมพ์ฮิวเบิร์ต เกรฟล็อต (Hubert Gravelot) แต่ต่อมามีส่วนเกี่ยวข้องกับวิลเลียม โฮการ์ธ (William Hogarth) และโรงเรียนของโฮการ์ธ ผู้ที่เกนส์เบรอนับถือคนหนึ่งคือฟรานซิส เฮย์แมน (Francis Hayman) ในช่วงนั้นเกนส์เบรอช่วยตกแต่งมูลนิธิโรงเลี้ยงเด็กทอมัส โครัม (Thomas Coram Foundation for Children) และกล่องอาหารค่ำที่ สวนว็อกซฮอลล์ (Vauxhall Gardens) 

ในคริสต์ทศวรรษ 1740 เกนส์เบรอแต่งงานกับมาร์กาเร็ต เบอรร์ ลูกสาวนอกสมรสของเฮนรี สคูดามอร์ ดยุคแห่งโบฟอร์ตที่ 3 (Henry Scudamore, 3rd Duke of Beaufort) ผู้ให้ค่าใช้จ่ายแก่คู่สมรส £200 ต่อปี งานของเกนส์เบรอช่วงนั้นส่วนใหญ่เป็นจิตรกรรมภูมิทัศน์ยังขายไม่ค่อยได้ เกนส์เบรอกลับไปซัดบรีในปี ค.ศ. 1748-ค.ศ. 1749 และเริ่มตั้งใจเขียนภาพเหมือน 

ในปี ค.ศ. 1752 เกนส์เบรอและครอบครัวซึ่งขณะนั้นมีลูกสาวสองคนย้ายไปอิพสวิค  เกนส์เบรอเริ่มได้รับสัญญาจ้างวาดภาพเหมือนแต่ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นพ่อค้าและผู้ดีท้องถิ่น เกนส์เบรอต้องขอยืมเงินใช้
# สุลต่านเฒ่า
สุลต่านเฒ่า  คือเทพนิยายเยอรมันเรื่องหนึ่งรวบรวมโดยพี่น้องตระกูลกริมม์ นิทานเบอร์ 48

บทสรุป
สุนัขของชาวนาตัวหนึ่ง มีนามว่าสุลต่าน ได้แก่เฒ่า และวันหนึ่ง ชาวนาบอกภรรยาเขาว่า เขาจะยิงสุลต่านทิ้งเสีย  สุลต่านได้ยิน  หมาป่าบอกสุนัขตัวนี้ว่า ชาวนาและภรรยาจะให้ลูกของพวกเขามาเปลี่ยนหญ้าวันต่อไป และหมาป่าวางแผนว่าจะลักพาตัวเด็กไป  สุลต่านต้องวางมาดว่าจะไล่จับหมาป่า และนำเด็กกลับมา  ชาวนาและภรรยาจึงจะไม่ฆ่าสุลต่านซะ
แผนการของหมาป่าประสบความสำเร็จ และชาวนาปลื้มมากที่เขาให้ภรรยาทำซุปขนมปังให้สุลต่าน เพราะสุนัขนี้ไม่มีฟันเคี้ยวไม่ได้
หมาป่าบอกให้สุลต่านให้มองข้ามการขโมยแกะของหมาป่า สุลต่านไม่ยอม  เมื่อหมาป่าลองขโมยอีก สุลต่านเห่าส่งเสียง  หมาป่าท้าทายสุนัขนี้ และกลับมากับหมูป่าสำหรับครั้งที่สอง  สุลต่านก็หาได้แค่แมวสามขาตัวหนึ่งเท่านั้น  แต่หมาป่าและหมูป่าเข้าใจผิดคิดว่าแมวน่ากลัว เลยพวกเขาไปแอบซ่อนตัว  พวกเขาทั้งสองอับอายที่โดนค้นพบด้วยความกลัว จึงตกลงเป็นมิตรสหาย
ลิงก์
Old Sultan  (อังกฤษ)
Old Sultan (อังกฤษ)
 Old Sultan: With modern illustrations  (อังกฤษ)
# พระเยซูเหลือง (โกแก็ง)
ดูบทความหลักที่ การตรึงกางเขนของพระเยซู

พระเยซูเหลือง  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยปอล โกแก็ง จิตรกรชาวฝรั่งเศสในลัทธิประทับใจยุคหลัง ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์ออลไบรต์-นอกซ์

ปอล โกแก็งเขียนภาพ "พระเยซูเหลือง" ระหว่างฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1889 พร้อมกับภาพ "พระเยซูเขียว" ที่ปงตาแวน ซึ่งถือกันว่าเป็นงานสำคัญของการเขียนของคตินิยมเส้นกั้นสี

thumb|left|กางเขนแห่งเทรมาโล, ศิลปินไม่ทราบนาม, 189 x 133 ซม
โกแก็งไปเที่ยวปงตาแวนครั้งแรกในปี ค.ศ. 1886 และกลับมาอีกครั้งในปี ค.ศ. 1888 และพักอยู่จนเดือนตุลาคมเมื่อกลับไปพบกับฟินเซนต์ ฟัน โคค ที่อาร์ลเป็นเวลาเพียงสองเดือน เมื่อต้นปี ค.ศ. 1889 โกแก็งก็กลับไปปงตาแวนอีกครั้งและพักอยู่ที่นั่นจนฤดูใบไม้ผลิปีต่อมา ระหว่างนั้นโกแก็งก็เขียนภาพ "พระเยซูเหลือง"

"พระเยซูเหลือง" เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19  ทางเหนือของฝรั่งเศสเมื่อสตรีเบรตองมาพบและสวดมนต์ด้วยกัน ความศรัทธาร่วมกันทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงบนกางเขน โกแก็งตัดเส้นหนักบนร่างของพระเยซูและไม่ใช้แสงเงามากเท่าบนตัวผู้หญิงที่ล้อมรอบอยู่ข้างล่างภาพ สีเหลือง แดง และเขียวของภูมิทัศน์ทำให้สีเหลืองของพระเยซูยิ่งเด่นขึ้น การใช้ขอบคันที่หนักและเน้นความแบนราบเป็นลักษณะการเขียนของคตินิยมเส้นกั้นสี
# หงฉี
thumb|right|รถยนต์หงฉี CA770 รุ่นปี พ.ศ. 2517 ในงานแสดงรถยนต์คลาสสิกที่ฮ่องกง พ.ศ. 2551
thumb|right|รถยนต์หงฉีรุ่นหนึ่ง พบในเมืองช่างไห่ มีลักษณะคล้ายคลึงกับรถยนต์ออดี้รุ่น 100
thumb|right|FAW HONGQI H9 รถรับประธานาธิบดี สี จิ้นผิง ในไทย

หงฉี (, , แปลชื่อตรงตัวหมายถึง "ธงแดง") เป็นยี่ห้อรถยนต์หรู ของบริษัทเอฟเอดับเบิลยู (เฟิร์สออโตโมบิลเวิร์คส์ (First Automobile Works)) ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ในเมืองฉางชุน มณฑลจี๋หลิน สาธารณรัฐประชาชนจีน เอฟเอดับเบิลยูเริ่มผลิตรถยนต์หงฉีรุ่นแรกเมื่อปี พ.ศ. 2501 คือ หงฉี CA72 เป็นรถเก๋งหรือลีมูซีนที่ใช้แบบโครงสร้างพื้นฐานตัวรถของรถ Chrysler รุ่นปี พ.ศ. 2498 หงฉีในสมัยต่อมาได้รับสิทธิ์ในการใช้รูปทรงหรือแบบโครงสร้างพื้นฐานตัวรถของรถยนต์ยี่ห้ออื่น เช่น เอาดี้, ลิงคอล์น, โตโยต้า เป็นต้น ซึ่งเข้าร่วมลงทุนกิจการร่วมค้ากับเอฟเอดับเบิลยูในขณะนั้น ๆ

ในปี พ.ศ. 2549A Moving Launch for FAW's New Hongqi HQ3 First Automobile Works official site, Dec 20, 2006-2553 เอฟเอดับเบิลยูใช้ยี่ห้อหงฉีกับรถยนต์หรูรุ่น HQ3 ซึ่งได้รับสิทธิ์ในการออกแบบและพัฒนาต่อยอดจากรถยนต์โตโยต้า คราวน์ (ในขณะนั้นโตโยต้าได้ร่วมกิจการร่วมค้ากับเอฟเอดับเบิลยูโตโยต้าเชื่อตลาดจีนโตแน่แต่ไม่ฉิว ข่าวจากเอเอสทีวีผู้จัดการออนไลน์ 24 กุมภาพันธ์ 2552  และบริษัทอื่น ๆ ในจีน) นอกจากนี้ยังได้แสดงรถยนต์ต้นแบบต่าง ๆ ในนามหงฉี เช่น รถลีมูซีนต้นแบบ หงฉี เอชคิวดี ในงานช่างไห่ออโตโชว์ 2005, รถต้นแบบ หงฉี เอชคิวอี และหงฉี เอสยูวี ในงานเป่ย์จิงออโตโชว์ 2008

ปัจจุบันยังคงมีการผลิตรถหงฉีอยู่ โดยในปี พ.ศ. 2557 เว็บไซต์ทางการของหงฉีได้แสดงรถรุ่น L5 และรุ่น H7เว็บไซต์รถยนต์หงฉีอย่างเป็นทางการ   สืบค้นเมื่อ 3 ธันวาคม 2560 เว็บไซต์รถยนต์หงฉีอย่างเป็นทางการ (โลก)

FAW HONGQI H9 ที่จะใช้ในการรับ ประธานาธิบดี สี จิ้นผิง ในงานประชุม APEC 2022 ที่ประเทศไทย ว่ามีความสวยงาม หรูหรา และโดดเด่น บริษัท FAW Thailand มีความยินดีอย่างยิ่งและเป็นส่วนหนึ่งของงานประชุมนี้ เราได้เตรียมรถคันนี้มาตั้งแต่ช่วงสงกรานต์ 2565 ดูแลการจัดส่งและ บำรุงรักษารถเป็นอย่างดีอย่างต่อเนื่องเพื่องานนี้โดยเฉพาะ

รุ่นรถยนต์
  ชื่อรุ่น  ปี  หมายเหตุ  L7  2556-ปัจจุบัน   L9  2556-ปัจจุบัน  H7  2556-2561 ใช้แบบโครงสร้างพื้นฐานของโตโยต้า คราวน์ มาเจสตา (S200) L5  2557-ปัจจุบัน ขายให้กับประชาชนในจำนวนจำกัด   LS5   2558–2560 ใช้แบบโครงสร้างพื้นฐานของโตโยต้า แลนด์ครุยเซอร์ (J200) H5  2561–ปัจจุบัน ใช้แบบโครงสร้างพื้นฐานของมาสด้า 6 (GJ) E-HS3 2561–ปัจจุบัน รถเอสยูวีครอสโอเวอร์ประเภทหรูหราขนาดเล็กมากพลังงานไฟฟ้า HS7  2562–ปัจจุบัน  HS5  2562–ปัจจุบัน ออกแบบโดยอีตัลดีไซน์ E-HS9 2563–ปัจจุบัน  H9 2563–ปัจจุบัน เคยใช้เป็นรถรับประธานาธิบดี สี จิ้นผิง ในไทย งานประชุม APEC 2022   E-QM5  2564–ปัจจุบัน รถยนต์ไฟฟ้าพื้นฐาน H5
# เปเนโลเป กรุซ
เปเนโลเป กรุซ ซันเชซ  เกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1974 เป็นนักแสดงชาวสเปน เธอได้รับเสียงวิจารณ์ทางบวกเมื่อครั้งยังเป็นนักแสดงวัยรุ่นจากผลงานแสดงเรื่อง Jamón, Jamón, La Niña de tus ojos และ Belle époque เธอแสดงในหนังอเมริกันหลายเรื่องอย่างเช่น Blow, Vanilla Sky, และ Bandidas

ครูซเคยได้รับรางวัลโกยา 3 รางวัล, รางวัลยูโรเปียนฟิล์ม 2 รางวัล, รางวัลปาล์มทองคำสาขานักแสดงยอดเยี่ยม และรางวัลแบฟตาใน ค.ศ. 2009 เธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงหญิงสมทบยอดเยี่ยมในภาพยนตร์ของวูดดี อัลเลน เรื่อง Vicky Cristina Barcelona ซึ่งเธอเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมมาแล้วใน ค.ศ. 2006 และเธอได้รับรางวัลแบฟตาสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม 

ด้านชีวิตส่วนตัว เธอสมรสกับนักแสดงฆาบิเอร์ บาร์เดม ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 ที่บาฮามาส และมีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ เลโอ เอนซินัส กรุซ (เกิด 22 มกราคม 2011) และลูนา เอนซินัส กรุซ (เกิด 22 กรกฎาคม 2013)

ผลงานด้านการแสดง
# พระเจ้าชังซูแห่งโคกูรยอ
พระเจ้าชังซู (ค.ศ. 394-491) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 20 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เหนือสุดของ สามราชอาณาจักรเกาหลี พระองค์ประสูติในปี ค.ศ. 394 เป็นพระราชโอรสองค์โตใน พระเจ้าควังแกโทมหาราช พระองค์เป็นเจ้าชายรัชทายาทในปี ค.ศ. 408 และเมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 413 พระองค์ขึ้นครองสิริราชสมบัติเมื่อพระชนมายุ 19 พรรษา

 พงศาวลี
# อาจู
อาจู (阿朱) เป็นตัวละครในนิยายเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ซึ่งแต่งโดยกิมย้ง โดยตัวละครดังกล่าวมีลักษณะที่งามทั้งน้ำใจและใบหน้า มีอายุประมาณสิบแปดปี เป็นสาวใช้อยู่กับคุณชายมู่หยงฟู่ สนิทสนมกับหวังอวี่เยียนและอาเพ่ก ชอบการปลอมแปลงโฉม อีกทั้งยังปลอมแปลงได้แนบเนียนจนไม่สามารถดูออกได้เลยทีเดียว เป็นเด็กกำพร้า เนื่องจากบิดาและมารดาฝากให้ผู้อื่นรับอุปการะเลี้ยงดูแทน

อาจูเป็นบุตรสาวของต้วนเจิ้นฉุน มีน้องสาวอีกคนชื่ออาจื่อ ได้พบกับเฉียวฟงครั้งแรกที่ป่าเหง ประทับใจเฉียวฟงในความเป็นคนมีน้ำใจไม่ถือตัว และเห็นใจเฉียวฟงเมื่อรู้ว่าเฉียวฟงก็เป็นเด็กกำพร้าเช่นเดียวกับตน หลังจากนั้นยังได้รับการช่วยเหลือจากเฉียวฟงอีก ที่สุดของความประทับใจที่มีต่อเฉียวฟงคือการที่เฉียวฟงพาอาจูไปหมู่ตึกผู้กล้า เพื่อพาไปรักษากับหมอเทวดา ถึงกับเอาชีวิตตัวเองเข้าแลก ตัดขาดความสัมพันธ์กับชาวยุทธที่เคยคบหาทั่วแผ่นดิน ดังนั้นอาจูจึงมอบความรัก ความเคารพ ให้กับเฉียวฟงอย่างสุดหัวใจ

อาจูเป็นตัวละครแห่งความอาภัพยิ่งนัก ในวัยเด็กต้องพลัดพรากจากบิดามารดาไปอยู่กับคนอื่น เมื่อเติบโตขึ้นได้พบรักกับเฉียวฟง เดินทางร่วมกับเฉียวฟงได้ไม่นาน ชะตาชีวิตช่างโหดร้าย เมื่อเฉียวฟงและอาจูสืบพบฆาตกรที่ฆ่าบิดาและมารดาของเฉียวฟง นั่นก็คือต้วนเจิ้นฉุนบิดาของตนเอง ด้วยความกตัญญูต่อบิดา และความรักที่มีต่อเฉียวฟง ไม่อยากขัดความตั้งใจที่จะแก้แค้นของเฉียวฟงและยังห่วงเฉียวฟงจะมีอันตรายหากเป็นศัตรูกับประเทศต้าหลี่ จึงตัดสินใจปลอมแปลงโฉมเป็นบิดา ออกไปพบกับเฉียวฟง โดยที่เฉียวฟงไม่รู้ว่าเป็นอาจู และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้วนเจิ้นฉุนเป็นบิดาของอาจู และนั่นคือการได้พบกันครั้งสุดท้ายของเฉียวฟงและอาจู

 แหล่งข้อมูลอื่น 
  Demi-Gods and Semi-Devils on Baidu Baike
  Demi-Gods and Semi-Devils  at cnnovels.com
 English translation of Demi-Gods and Semi-Devils at spcnet.tv/forums
# เลด เซพเพลิน
เลด เซพเพลิน  เป็นวงดนตรีร็อกจากอังกฤษ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2511 โดยจิมมี เพจ (กีตาร์), โรเบิร์ต แพลนต์ (ร้องนำ), จอห์น พอล โจนส (เบส, คีย์บอร์ด) และจอห์น บอนแฮม (กลอง)  ได้รับการยอมรับว่าเป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลวงแรกๆ  Chad Bowar, "Heavy metal timeline", About.comHeavy Metal. BBC.com  เช่นเดียวกับ ดีพ เพอร์เพิล และแบล็ก แซบบาธ

เลด เซพเพลินได้รับการยอมรับเป็นอย่างสูง สามารถขายอัลบั้มได้ถึง 300 ล้านแผ่นทั่วโลก Natalie Paris, "20 million Led Zeppelin fans rush for tickets" , The Telegraph, 17 September, 2007 และ 111.5 ล้านแผ่น เฉพาะในสหรัฐอเมริกา  ได้รับการจัดอันดับจาก VH1 ให้เป็นวงดนตรีร็อกยอดเยี่ยมอันดับ 1  และได้รับการยกย่องจากนิตยสารโรลลิงสโตน ให้เป็น "วงดนตรีที่ "เฮฟวี่" ที่สุดตลอดกาล" และ "วงดนตรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดใน ทศวรรษ 1970" "Led Zeppelin: The Legend, the Classic Reviews, a Selection of Hot Photos and More" , Rolling Stone 28 July 2006.

เลด เซพเพลิน ได้ยุบวงลงในปี พ.ศ. 2523 หลังจากมือกลองคือ จอห์น บอนแฮม เสียชีวิตจากอาการสำลักเนื่องจากดื่มเหล้าหนัก  แต่สมาชิกที่เหลือของวงยังกลับร่วมแสดงอย่างสม่ำเสมอ โดยเฉพาะในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2550 สมาชิกสามคนที่เหลือ ได้แสดงคอนเสิร์ตร่วมกันที่กรุงลอนดอน โดยมี เจสัน บอนแฮม บุตรชายของจอห์น บอนแฮม เล่นในตำแหน่งมือกลอง
เลด เซพเพลิน มีบทเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ได้แก่ Communication Breakdown ,Whole Lotta Love ,Black Dog ,Rock and Roll, Stairway to Heaven เป็นต้น
โดยบทเพลง "Stairway to Heaven" ถูกจัดอันดับเป็นอันดับ 1 จาก VH1 ให้เป็นเพลงร็อคที่ดีที่สุดตลอดกาล

 ผลงาน 
 1969: Led Zeppelin
 1969: Led Zeppelin II
 1970: Led Zeppelin III
 1971: Led Zeppelin IV (ชื่อที่รู้จักกัน)
 1973: Houses of the Holy
 1975: Physical Graffiti
 1976: Presence
 1979: In Through the Out Door
 1982: Coda

สมาชิกวง

เลด เซพเพลิน
 โรเบิร์ต แพลนต์ – ร้องนำ, ฮาร์โมนิกา, เพอร์คัสชัน
 จิมมี เพจ – กีตาร์
 จอห์น พอล โจนส์ – เบส, คีย์บอร์ด
 จอห์น บอนแฮม – กลอง

แขกรับเชิญเมื่อแสดงสด
 โทนี่ ธอมป์สัน – กลอง (1985)
 ฟิล คอลลินส์ – กลอง (1985)
 พอล มาร์ติเนซ – เบส (1985)
 เจสัน บอนแฮม – กลอง, เครื่องกระทบ (1988, 1995, 2007)
 ไมเคิล ลี – กลอง (1995)
# โจวันนี ปีเอโตร เบลโลรี
จิโอวานนิ เปียโตร เบลโลริ หรือ จาน เปียโตร เบลโลริ (ภาษาอังกฤษ: Giovanni Pietro Bellori หรือ Gian Pietro Bellori) (ค.ศ. 1613 - ค.ศ. 1696) เบลโลริเป็นนักเขียนชีวประวัติของศิลปินชาวอิตาลียุคบาโรกคนสำคัญของอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 17 

จิโอวานนิ เบลโลริอาจจะเป็นหลานของนักสะสมของโบราณและนักเขียนฟรานเชสโค อันเจโลนิ (Francesco Angeloni) จิโอวานนิพำนักอยูที่บ้านของอันเจโลนิในกรุงโรม นอกจากนั้นก็ยังได้รับการศึกษาด้านศิลปะจากโดเม็นนิโค แซมปิเอริ (Domenico Zampieri) เมื่อยังหนุ่มเบลโลเข้าเป็นสมาชิกของสถาบันศิลปะเซนต์ลูคแต่ศึกษาและเขียนเกี่ยวกับศิลปะคลาสสิกและศิลปะร่วมสมัย  ในปี ค.ศ. 1664 เบลโลริให้ปาฐกถาที่มีอิทธิพลที่สถาบันในหัวข้อ “อุดมคติของศิลปะ”  ในปี ค.ศ. 1672 เบลโลริก็พิมพ์บทปาฐกถานี้เป็นบทนำของหนังสือชีวประวัติของศิลปินก่อนหน้านั้นเล็กน้อยและศิลปินร่วมสมัยภายใต้ชื่อ “Le vite de’ pittori, scultori et architetti moderni” (ชีวิตของจิตรกรสมัยใหม่, ประติมากร, และสถาปนิก)
# นาซี (แก้ความกำกวม)
นาซี อาจหมายถึง
 ลัทธินาซี (Nazism) แนวทางการปกครองแบบชาติสังคมนิยม ซึ่งพรรคนาซีใช้ปกครองนาซีเยอรมนี
 พรรคนาซี (Nazi Party) นำโดย อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
 นาซีเยอรมนี (Nazi Germany) ประเทศเยอรมนีภายใต้การปกครองของพรรคนาซี
 ภาษาน่าซี (Naxi language) ภาษาในกลุ่มจีน-ทิเบต
 อักษรน่าซี (Naxi script) อักษรที่ใช้เขียนภาษาน่าซี
 ข้าวสุก หรือ nasi ในภาษามลายูและภาษาอินโดนีเซีย
 นาซีโกเร็ง (nasi goreng) ข้าวผัดแบบมลายูและอินโดนีเซีย
 นาซีโกเร็งปัตตายา (nasi goreng pattaya) ข้าวผัดแบบมลายู ตั้งชื่อจากเมืองพัทยา
# สลัมด็อก มิลเลียนแนร์ คำตอบสุดท้าย...อยู่ที่หัวใจ
สลัมด็อก มิลเลียนแนร์ คำตอบสุดท้าย...อยู่ที่หัวใจ  เป็นภาพยนตร์ดรามาสัญชาติอังกฤษใน ค.ศ. 2008 ที่ดัดแปลงมาจากวรรณกรรม Q & A (2005) โดย Vikas Swarup นักเขียนชาวอินเดีย ภาพยนตร์นี้เล่าเรื่อง Jamal Malik ชายวัย 18 ปีจากสลัม Juhu ในมุมไบ เดฟ พาเทลเปิดตัวในภาพยนตร์ในบท Jamal และถ่ายทำภาพยนตร์ในประเทศอินเดีย กำกับโดยแดนนี บอยล์ เขียนบทโดยไซมอน โบฟอย และผลิตโดยคริสเตียน โคลสัน พร้อมเลิฟลีน แทนแดนที่มีเครดิตเป็นผู้ร่วมกำกับ Jamal เป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการ Kaun Banega Crorepati รายการฮูวอนส์ทูบีอะมิลเลียนแนร์? ฉบับภาษาฮินดี สร้างความประหลาดใจแก่ทุกคนด้วยการตอบคำถามทั้งหมดถูกต้อง โดยชนะเงินรางวัลถึง  (460,000 ดอลลาร์สหรัฐ) เขาเล่าเรื่องชีวิตให้แก่ตำรวจว่าตนสามารถตอบคำถามแต่ละข้อถูกอย่างไรหลังถูกกล่าวหาว่าโกงเกม

หลังฉายรอบเปิดตัวที่เทศกาลภาพยนตร์เทลลูไรด์ และภายหลังฉายที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโตและเทศกาลภาพยนตร์ลอนดอน จึงมีการฉาย สลัมด็อก มิลเลียนแนร์ คำตอบสุดท้าย...อยู่ที่หัวใจ ทั่วโลก โดยออกฉายในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2009 ในอินเดียเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2009 ภาพยนตร์นี้ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวาง โดยยกย่องในด้านเนื้อเรื่อง ซาวน์แทร็ก การถ่ายภาพยนตร์ การตัดต่อ การกำกับ และการแสดง (โดยเฉพาะพาเทล) ภาพยนตร์ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์ประจำปี 2009 10 รางวัล และชนะ 8 รางวัล ซึ่งถือว่ามากที่สุดสำหรับภาพยนตร์ใน ค.ศ. 2008 และยังชนะ รางวัลแบฟตา 7 รางวัล รางวัลคริติกส์ชอยส์ 5 รางวัล และโกลเดนโกลบส์ 4 รางวัล อย่างไรก็ตาม คำตอบรับในประเทศอินเดียและชนพลัดถิ่นชาวอินเดียนั้นผสมกัน และตัวภาพยนตร์ตกอยู่ในประเด็นถกเกียงจากการแสดงภาพความยากจนในประเทศอินเดียและปัญหาอื่น ๆ โดยทางฮินดูสถานไทมส์กล่าวถึงภาพยนตร์นี้เป็น "การโจมตีความภาคภูมิใจในตนเองของอินเดีย"

 เนื้อเรื่อง 

 รางวัลที่ได้รับ 
 รางวัลออสการ์
 สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
 สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
 สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม
 สาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยม
 สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม
 สาขาบันทึกเสียงยอดเยี่ยม
 สาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
 สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

 หมายเหตุ 

  Fox Searchlight Pictures distributed Slumdog Millionaire theatrically in the United States under a shared distribution agreement with Warner Bros. Pictures; Pathé themselves distributed the film in its native United Kingdom, the studio's native France and through their own distribution division in Switzerland named Monopole-Pathé while other independent distributors released the film in other territories.
# พระนางช็องซุน
พระนางช็องซุน  (정순왕후 김씨, 10 November 1745 – 12 January 1805) เป็นพระมเหสีของพระเจ้าย็องโจ (1724–1776) และเป็นผู้สำเร็จราชการของพระเจ้าซุนโจ (1800 - 1805) เกิดในตระกูลคิม แห่ง คยองจู

พระราชประวัติ
พระนางช็องซุนประสูติในตระกูลร่ำรวยในมณฑลยอจู จังหวัดคยองกี ในรัชสมัยของพระเจ้าย็องโจ พระนางเป็นธิดาของ คิมฮันกู กับภรรยาตระกูลวอน หลังการการสวรรคตของพระนางจองซองในปี ค.ศ. 1757 พระนางได้รับการเแต่งตั้งให้เป็นพระมเหสีในปี ค.ศ. 1759 พระนางเป็นบุคคลที่มีความเฉลียวฉลาดมีไหวพริบปฏิภาณและมีทักษะด้านวาจาจนเป็นที่น่าชื่นชมของกษัตริย์

ในรัชสมัยพระเจ้าช็องโจ ขุนนางฝ่ายโนรนที่นำโดยตระกูลของพระนางต้องประสบปัญหาอย่างหนักจนส่งผลกระทบต่อพระนางเองเนื่องจากพระนางเป็นผู้นำฝ่ายโนรนสร้างกองกำลังทหารเพื่อยึดอำนาจการปกครองของพระเจ้าช็องโจโดยการพยายามลอบปลงพระชนม์ สุดท้ายถูกปราบปรามลงพระนางได้รับโทษโดยถูกกักบริเวณอยู่ในตำหนักเล็กๆภายในพระราชวังในฐานะสมาชิกราชวงศ์คนหนึ่ง 

หลังจากพระเจ้าช็องโจสวรรคตลงพระราชโอรสขึ้นครองบัลลังก์คือพระเจ้าซุนโจในขณะพระชนม์เพียง 11 พรรษาในปี ค.ศ. 1800 ทำให้พระนางช็องซุนกลับมามีอำนาจโดยขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการ การสมัยนั้นศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกได้เข้ามาในโชซอนแต่กลับถูกพระนางสั่งกวาดล้าง จับกุมและประหารบุคคลเหล่านั้น จนพระนางสวรรคตลงในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1805
# ราชวงศ์แพ็กเจ
ราชวงศ์แพ็กเจ (18 ปีก่อน ค.ศ. - 660) ถือกำเนิดขึ้นมาพร้อมกับอาณาจักรแพ็กเจโดยพระเจ้าอนจอ ราชวงศ์นี้มีฝีมือทั้งทางด้านศิลปะ การทหาร วัฒนธรรมและพระพุทธศาสนาที่รับมาทั้งจากโคกูรยอและจีนโดยราชวงศ์นี้สิ้นสุดลงในรัชกาลพระเจ้าอึยจา (Uija; ค.ศ. 641-660) กษัตริย์รัชกาลที่ 31

 รายพระนามกษัตริย์ของราชวงศ์แพ็กเจ 
1.พระเจ้าอนจอ 18ปีก่อนค.ศ.-28
2.พระเจ้าดารู ค.ศ.29-77
3.พระเจ้ากีรูค.ศ.77-128
4.พระเจ้าแกรูค.ศ.128-166
5.พระเจ้าโชโกค.ศ.166-214
6.พระเจ้ากูซูค.ศ.214-234
7.พระเจ้าซาบานค.ศ.234
8.พระเจ้าโกอีค.ศ.234-286
9.พระเจ้าแชกกเยค.ศ.286-298
10.พระเจ้าบุนซอค.ศ.298-304
11.พระเจ้าบีรยอค.ศ.304-344
12.พระเจ้ากเยค.ศ.344-346
13.พระเจ้ากึนโชโกค.ศ.346-375
14.พระเจ้ากึนกูซูค.ศ.375-384
15.พระเจ้าชิมรยูค.ศ.384-384
16.พระเจ้าจินซาค.ศ.385-392
17.พระเจ้าอาซินค.ศ.392-405
18.พระเจ้าจอนอีค.ศ.405-420
19.พระเจ้ากูอีซินค.ศ.420-427
20.พระเจ้าบียูค.ศ.427-455
21.พระเจ้าแกโรค.ศ.455-475
22.พระเจ้ามุนจูค.ศ.475-477
23.พระเจ้าซัมกึนค.ศ.477-479
24.พระเจ้าดงซองค.ศ.479-501
25.พระเจ้ามูรยองค.ศ.501-523
26.พระเจ้าซองค.ศ.523-554
27.พระเจ้าวีด็อกค.ศ.554-598
28.พระเจ้าฮเยค.ศ.598-599
29.พระเจ้าบอบค.ศ.599-600
30.พระเจ้ามูค.ศ.600-641
31.พระเจ้าอึยจาค.ศ.641-660
# พระเจ้าอนโจ
พระเจ้าอนโจ (?–28, ครองราชย์ 18 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 28info by the translators of Il-yeon: Samguk Yusa: Legends and History of the Three Kingdoms of Ancient Korea, translated by Tae-Hung Ha and Grafton K. Mintz. Book One, page 25. Silk Pagoda (2006).) เป็นกษัตริย์ผู้ก่อตั้งแพ็กเจ หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลีGina Barnes, «State Formation in Korea: Emerging Elites», p.13, Routledge, 2013,  ตามคำกล่าวในซัมกุก ซากี เขาได้ก่อตั้งราชสกุลของ แพ็กเจ

 พระราชประวัติ 
พระเจ้าอนโจ มีพระนามเดิมว่า อนโจ เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กใน พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ (จูมง) ผู้สถาปนาจักรวรรดิโคกูรยอ (37 ปีก่อนค.ศ. - ค.ศ. 668) และพระนางโซซอโน พระมเหสีพระองค์ที่สองของพระเจ้าทงมย็อง โดยมีพระเชษฐา 2 พระองค์ คือเจ้าชายยูรี (พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ)และเจ้าชายพีรยู โดยเจ้าชายยูรีเป็นพระราชโอรสที่ประสูติแต่พระนางยีโซยา พระมเหสีองค์แรกประสูติที่อาณาจักรพูยอ ส่วนเจ้าชายพีรยูนั้นเป็นพระเชษฐาร่วมพระราชมารดาเดียวกัน

ก่อนที่จะก่อตั้งอาณาจักรแพ็กเจนั้นพระนางโซซอโนได้พาเจ้าชายพีรยูและเจ้าชายอนโจอพยพลงใต้มาเนื่องจากพระนางยีโซยาได้กลับมาอาณาจักรโคกูรยอ พร้อมกับเจ้าชายยูรี ซึ่งไปเป็นตัวประกันของอาณาจักรพูยอ เป็นเวลานานพระนางโซซอโนเกรงว่าพระโอรสจะแย่งบัลลังก์กันจึงได้ขอออกมาตั้งอาณาจักรใหม่คืออาณาจักรแพ็กเจ ต่อมาเมื่อพระเจ้าทงมย็อง สวรรคตเมื่อ 19 ปีก่อน ค.ศ. (พ.ศ. 524) ขณะพระชนม์ได้เพียง 40 พรรษา เจ้าชายยูรีซึ่งเป็นองค์รัชทายาทจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมาทรงพระนามว่า พระเจ้ายูรี (Yuri) (19 ปีก่อน ค.ศ. - ค.ศ. 18)

 การก่อตั้งและการขยายตัวของแพคเจ 
หลังจากอพยพลงมาทางใต้แล้วพระนางซ็อนโนและขุนนางข้าราชการพร้อมกับประชาชนจึงพร้อมใจกันเชิญเจ้าชายอนโจขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์องค์แรกแห่งอาณาจักรแพ็กเจ ทรงพระนามว่า พระเจ้าอนโจ (18 ปีก่อน ค.ศ. - ค.ศ. 28) ต่อมาทรงโปรดให้ย้ายราชธานีไปยังที่ตั้งของกรุง โซล ในปัจจุบันเนื่องจากมีพวก มัลกัล (บรรพบุรุษของแมนจู) อาศัยอยู่ทางเหนือและมีมณฑลนังนัง ซึ่งเป็นมณฑลหนึ่งที่เคยเป็นของอาณาจักรโชซ็อนโบราณ อาศัยอยู่ที่คาบสมุทรเกาหลี มานานกว่า 400 ปีอาศัยอยู่ทางตะวันออกจึงทรงย้ายราชธานีมาอยู่ทางตะวันตกที่เป็นโซล ในปัจจุบัน ในสมัยของพระองค์อาณาจักรแพ็กเจ มีอาณาเขตทิศเหนือติดอาณาจักรนังนัง ทิศตะวันตกติดอาณาจักรมาฮัน ทิศตะวันออกติดทะเลปั๋วไห่ ทิศใต้ทิศอาณาจักรคายา และอาณาจักรชิลลา

 การสวรรคตและสิทธิ์ในการสืบราชสมบัติ 
พระเจ้าอนโจสวรรคตในปี ค.ศ. 28 (พ.ศ. 571) หลังจากครองราชย์มาได้ 46 ปีสิทธิ์ในการสืบราชสมบัติจึงมาอยู่ที่พระราชโอรสองค์โตคือ เจ้าชายดารู ซึ่งต่อมาทรงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาทรงพระนามว่า พระเจ้าดารู พระเจ้าอนจอทรงสร้างและวางรากฐานความมั่นคงให้กับแพ็กเจซึ่งปกครองต่อมาอีก 679 ปีและ 31 รัชกาล

 พระราชวงศ์ 
พระราชบิดา พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ
พระราชมารดา พระนางโซซอโน ตระกูลซอ
พระเชษฐา
เจ้าชายพีรยู เป็นพระเชษฐาที่ประสูติจากพระนางโซซอโน
พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ เป็นพระเชษฐาที่ประสูติจากพระนางยีโซยา

 พงศาวลี
# ซานฮวน
ซานฮวน  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของปวยร์โตรีโก และเป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 42 ของสหรัฐอเมริกา มีประชากรประมาณ 434,374 คน (ปี 2543) มีพื้นที่ประมาณ 199.2 ตารางกิโลเมตร ความหนาแน่นของประชากร 3,507.5 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองซานฮวนเป็นเมืองเก่าแก่อันดับ 2 ของเมืองในหมู่เกาะทะเลแคริบเบียนที่ถูกสร้างโดยชาวยุโรปอีกด้วย (เมืองที่เก่าแก่ที่สุดคือซานโตโดมิงโก เมืองหลวงของสาธารณรัฐโดมินิกัน)
# เพอร์ซิอัส
เพอร์ซิอัส  เป็นบุคคลในตำนานเทพปกรณัมกรีก เป็นบุตรของเทพซูสกับหญิงชาวมนุษย์ชื่อ นางแดนาอี ตามตำนานกรีก

เพอร์ซิอัสเป็นผู้ก่อตั้งแคว้นไมซีนี และเป็นปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์เพอร์เซอิด เขาเป็นวีรบุรุษคนแรกในปกรณัมกรีกที่มีชื่อเสียงจากการปราบสัตว์ประหลาดโบราณมากมาย ในยุครุ่งเรืองเทพโอลิมปัสทั้ง 12 องค์ ชาวกรีกเชื่อกันว่าเพอร์ซิอัสเป็นผู้ก่อตั้งเมืองไมซีนีขึ้น ณ จุดที่ได้สังหารอะคริซิอัส พระเจ้าตาของตนโดยอุบัติเหตุ นอกจากนี้เพอร์ซิอัสยังเป็นผู้สังหารเมดูซาและเป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าหญิงแอนดรอมิดาจากเคตัส (Cetus) ปีศาจทะเลซึ่งถูกส่งมาโดยเทพโปเซดอน เพื่อทำลายเอธิโอเปีย

ชื่อของเพอร์ซิอัสยังขาดข้อสรุปทางนิรุกติศาสตร์ที่ชัดเจน ทำให้มีข้อสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นชื่อโบราณก่อนภาษากรีกจะเข้ามา แต่ก็มีผู้สันนิษฐานว่าอาจจะมีรากมาจากคำกริยากรีกว่า "πέρθειν" (perthein) แปลว่า ปล้นสะดม หรือ เข้าตีเมือง
# คิงส์ตัน (ประเทศจาเมกา)
คิงส์ตัน  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่ของประเทศจาเมกา ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ คิงสตันมีประชากรประมาณ 651,880 คน ความหนาแน่นประมาณ 980 คน/ตร.กม. กรุงคิงส์ตันตั้งอยู่ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาตินอร์แมน แมนลีย์ (Norman Manley International Airport) ซึ่งตั้งอยู่อีกเกาะหนึ่ง