# ธงชาติเปรู
ธงชาติเปรู มีลักษณะเป็นธงสามแถบตามแนวตั้ง แถบด้านข้างสองแถบเป็นสีแดง ส่วนแถบตรงกลางเป็นสีขาว ประกาศใช้เมื่อปีค.ศ. 1825 ในสมัยการปกครองของประธานาธิบดีซีมอง โบลีวาร์  เมื่อแรกออกรัฐบัญญัติธงในปี ค.ศ. 1825 นั้น ได้ระบุให้มีตราอาร์มอยู่ตรงกลางของผืนธง ก่อนจะมีการเปลี่ยนแปลงในปี ค.ศ. 1950 ในสมัยการปกครองของมานวยล์ โอดรีอา  ธงนี้อาจมีชื่อและมีตราแผ่นดินกลางธงที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ในการใช้งาน

วันธงชาติเปรูตรงกับวันที่ 7 มิถุนายนของทุกปี ซึ่งเป็นวันครบรอบการเกิดศึกแห่งอาริกา (Battle of Arica)

 การออกแบบธง และ สัญลักษณ์ 
thumb|แบบการสร้างธงชาติเปรู.

 ความหมายของสีธงชาติ 
สีแดง หมายถึง เลือดเนื้อวีรบุรุษผู้สูญเสียชีวิตในการเรียกร้องอิสรภาพจากสเปน. โดยได้แนวคิดจาการเห็นฝูงนกฟลามิงโกที่มีหน้าอกสีขาว ปีกสีแดง ซึ่งฝูงนกดังกล่าวบินอยู่เหนือกองทหารของตน ท่านถือว่าเป็นลางดี. จากตำนานดังกล่าว จึงเป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบธงชาติ สำหรับดินแดนของตนในดินแดนชายฝั่งทางใต้ของเมืองปารากัส เมื่อ ค.ศ. 1820 หลังจากที่ฝูงนกฟลามิงโก ได้บินผ่านกองทหารของตน. ความหมายของสีธงจากสำนวนอื่นๆ ดังนี้ สีขาว หมายถึง ความสงบ และ ความยุติธรรม และ สีแดง หมายถึง เลือดเนื้อวีรบุรุษที่ต่อสู้เพื่ออิสรภาพ.

 ประวัติ 

 ธงปี ค.ศ. 1820 

150px|border150px|borderธงชาติ (เป็นทางการ)ธงชาติ (ไม่เป็นทางการ)

 ธงปี ค.ศ. 1821 
ธงนี้ออกแบบโดยนายพลโฮเซ เด ซาน มาร์ติน ประกาศใช้ในกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1820 โดยระบุว่า เป็นธงยาวแปดฟุต กว้างหกฟุต แบ่งเป็นสี่ส่วนตามเส้นทแยงมุม ด้านบนและด้านล่างเป็นสีขาว ด้านข้างสองข้างเป็นสีแดง ตรงกลางเป็นตราใบเลาเรลทรงรี ภายในมีรูปดวงอาทิตย์ขึ้นหลังภูเขาเหนือทะเล

150px|border150px|borderธงชาติ ตลาคม ค.ศ. 1820ธงชาติ ค.ศ. 1821-1822

 ธงปี ค.ศ. 1822 

150px|border150px|borderธงชาติ (มีนาคม ค.ศ. 1862)ธงชาติ (พฤษภาคม ค.ศ. 1862) 
 ธงปี ค.ศ. 1828 

 ธงสมาพันธรัฐเปรู-โบลิเวีย 

150px|border150px|borderธงชาติสมาพันธรัฐเปรู-โบลิเวียธงชาติสาธารณรัฐเปรูใต้

 ลักษณะธง 
ธงชาติและธงที่มีความหมายถึงชาติของเปรูมีอยู่ 4 อย่าง คือ 

 ธงชาติ  เป็นธงสำหรับใช้โดยพลเรือน ลักษณะเป็นธงสามแถบสีแดง-ขาว-แดง แต่ละแถบกว้างเท่ากัน สัดส่วนโดยรวมกว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน แบบของธงชาตินี้มีการเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง โดยแบบที่กำหนดให้ใช้ในปี ค.ศ. 1825 นั้นคล้ายกับธงชาติปัจจุบัน แต่มีตราสัญลักษณ์อยู่กลางธง ใช้เป็นทั้งธงราชการและธงพลเรือน ต่อมาในปี ค.ศ. 1950 มานวยล์ โอดรีอาจึงให้เอาตราอาร์มกลางธงออกเพื่อใช้เป็นธงพลเรือน และกำหนดธงราชการกับธงกองทัพขึ้นใช้เพิ่มเติมจากธงชาติ
  ธงราชการ  เป็นธงที่กำหนดให้ใช้ในหน่วยงานราชการ และในกองทัพเรือเปรู (สังเกตได้จากภาพธงชาติท้ายเรือรบของกองทัพเรีอเปรู) ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติ แต่เพิ่มภาพตราแผ่นดินของเปรูลงที่กลางธงชาติ ตราแผ่นดินนั้นมีช่อใบลอเรลและใบโอ๊คล้อมอยู่เบื้องล่าง
 ธงกองทัพ  มีลักษณะคล้ายกับธงราชการ แต่ตราแผ่นดินที่กลางธงนั้นไม่มีช่อใบลอเรลและใบโอ๊คล้อม และเบื้องหลังของตรานั้นเป็นภาพของธงชาติเปรูไขว้ ธงนี้ใช้ในกองทัพเปรูและหน่วยงานตำรวจ ปกติแล้วธงนี้จะมีข้อความระบุชื่อและหมายเลขของหน่วยงาน เพื่อใช้เป็นธงประจำกองทหารหรือหน่วยงานนั้นๆ
 ธงฉาน  ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมจัตุรัส พื้นในสีขาว พื้นนอกสีแดง กลางธงมีภาพตราแผ่นดินอย่างที่ใช้ในธงราชการ ธงนี้สำหรับใช้ชักบนเรือรบ ซึ่งโดยปกติแล้วมักจะชักขึ้นเหนือธงแสดงยศของนายทหารเรือระดับสูง

 เพลงธงชาติ 
เพลงธงชาติ (:) หรือ เพลงสรรเสริญธง เป็นเพลงในพิธีการทางทหาร ในช่วงของการเชิญธงชาติขึ้นสู่ยอดเสา. เพลงนี้กำเนิดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1897 โดย จ่าสิบเอก โจเซ่ ซาลาซ ลิโบโน ปรึกษาหารือกับ ประธานาธิบดี นิโคลาส เดอ เปโรลา,เขาไม่ได้ให้ความเห็นชอบในการประกาศใช้เพลงธงชาติ เนื่องจาก เพลงชาตินั้นใช้ในงานพิธีต่างๆของราชการ และ กิจกรรมโดยทั่วไป. ในเดือนธันวาคมปีเดียวกันนั้น ได้มีการประกาศใช้เพลงธงชาติ โดยมีการแก้ไขเนื้อร้องบางวรรค และ ใช้ในงานพิธีการต่างๆ

 <span style="color:#FFFFFF">ภาษาสเปน <span style="color:#000000">คำแปลArriba, arriba, arriba el Perú
y su enseña gloriosa inmortal,
llevad en alto siempre
la bandera nacional.

Tal la llevaron con gloria y honor,
héroes peruanos de invencible ardor.
Arriba, arriba siempre la bandera nacional.

Es la bandera del Perú,
de blanco y rojo color,
cual llamarada de amor,
que en Ayacucho y en Junín
victoriosa amaneció con el
sol de la Libertad

Todo Peruano ha de sentir,
vibrar en su corazon
amor al patrio pendón,
y bajo sus pliegues luchar,
y si fuera menester
por sus lauros y honor morirLong live, long live, long live Peru
and to its glorious immortal ensign
always carried aloft
is the national flag.

They carry it with glory and honor,
Peruvian heroes with invincible ardor.
Going up, up whenever, the national flag.

This is the flag of Peru,
of white and red in color,
as a flame of love,
in Ayacucho and Junín
it dawned victorious with the
Sun of Liberty

Every Peruvian has to feel
his heart vibrating,
for love for the fatherland's flag
and fight under its folds,
and if ever needed
by their laurels and honor, to die.