wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# EA (แก้ความกำกวม)
EA อาจหมายถึง
 อิเล็คโทรนิค อาร์ตส (Electronic Arts) บริษัทวิดีโอเกม
 อีสเทิร์นแอร์ไลน์ (Eastern Airline) สายการบินในสหรัฐอเมริกา ปิดตัวลงเมื่อ พ.ศ. 2534
 พลังงานกระตุ้น (Ea)
 Ea (ทวิอักษร)
 รหัสสายการบิน IATA ของ ยูโรเปียนแอร์เอกซ์เพรส
 รหัสสายการบิน IATA ของ แอนดาลัส ลีเนียส เอกซ์เพรส
 รหัสสายการบิน IATA ของ อีสเทิร์นแอร์ไลน์
# สืบลับเค้นปมอันตราย
สืบลับเค้นปมอันตราย (Gone Baby Gone) เป็นภาพยนตร์แนวสืบสวนสอบสวน เข้าฉายปี 2007 กำกับโดย Ben Affleck นำแสดงโดย Casey Affleck,Michelle Monaghan และ Morgan Freeman

 เนื้อเรื่องย่อ 
เมื่อ อแมนด้า แม็กแครดี้ย์ หนูน้อยวัย 4 ขวบ ได้หายตัวออกไปจากบ้านและความคืบหน้าในการดำเนินคดีของตำรวจนั้นก็ล่าช้า บิทริก แม็กเครดี้ย์ ผู้เป็นน้าจึงว่าจ้างนักสืบส่วนตัว 2 คน คือ แพททริก เคนซี่ และ แองจี้ เก็นนาโร ให้มาช่วยติดตาม

นักสืบอิสระทั้งคู่นั้นต่างมีประสบการณ์ในคดีแบบนี้น้อยมากแต่พวกเขาก็เป็นที่ต้องการเนื่องจากเหตุผล 2 ประการคือพวกเขาไม่ใช่ตำรวจและพวกเขาก็รู้จักสถานที่ที่เหี้ยมโหดที่พวกเขาพักอาศัยเป็นอย่างดี

เมื่อการทำงานเริ่มขึ้น แพทริก และ แองจี้ ต้องเผชิญหน้ากับกลุ่มผู้ค้ายาเสพติดและเมื่องานนี้สิ้นสุดลง พวกเขาก็ต้องกับความขัดแย้งภายในจิตใจ

นักแสดง
Casey Affleck รับบท Patrick Kenzie
Michelle Monaghan รับบท Angie Gennaro
Morgan Freeman รับบท Jack Doyle
Ed Harris รับบท Sergeant Remy Bressant
Amy Ryan รับบท Helene McCready
John Ashton รับบท Nick Poole
Amy Madigan รับบท Beatrice McCready
Titus Welliver รับบท Lionel McCready
Mark Margolis รับบท Leon Trett
Slaine รับบท Jerome "Bubba" Miller
Edi Gathegi รับบท Cheese
Michael K. Williams รับบท Devin Amronklin

 แหล่งข้อมูลอื่น 
เว็บไซต์ทางการ
Gone Baby Gone DVD and Blu-ray Disc Official Site 

ข้อมูลภาพยนตร์เรื่อง สืบลับเค้นปนอันตรายในเว็บไซต์ สยามโซน
Independent Review of Gone Baby Gone
# เรซินแลกเปลี่ยนไอออน
เรซินแลกเปลี่ยนไอออน  ที่ใช้ในทางเภสัชกรรม คือ polymer ที่ไม่ละลายน้ำที่มีสมบัติแลกเปลี่ยนอิออนได้

 ส่วนประกอบ 
 matrix  เป็น three dimension crosslinked copolymer อาจเกิดจาก divinylbenzene (DVB) และ polystyrene
 ion exchangeable group ส่วนนี้มีหมู่เคมีที่แตกตัวได้เป็นเป็น cation หรือ anion เรียกว่า fixed ion bทั้งสองส่วนยึดติดกันด้วยพันธะโควาเลนต์

fixed ion จะจับกับ counterion ด้วย electrostatic attraction counterion สามารถแลกเปลี่ยน ion กับ counterion อื่นได้
การบรรจุยาเข้าไปในเรซินแลกเปลี่ยนอิออนมี สอง วิธี คือ batch technique ตัวอย่างยาที่ใช้เรซินแลกเปลี่ยนอิออน เช่น Mucosta

 การแบ่งกลุ่ม 
สามารถแบ่งได้เป็น
 Cationic exchange resin
 Anionic exchange resin
# แม่พระและพระกุมารกับนักบุญยอห์นแบปติสต์
พระแม่มารีและพระบุตรในสวน หรือ พระแม่มารีและพระบุตรและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์   เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันบนไม้ที่เขียนโดยราฟาเอลWeb Gallery of Art: Raphael จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส  

“พระแม่มารีและพระบุตรในสวน” เขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1507 ที่ได้รับจ้างโดยฟาบริซิโอ แซร์การ์ดิชาวเซียนา เป็นภาพของพระแม่มารี, พระบุตร และนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์เมื่อยังเด็ก ภาพนี้เป็นภาพพระแม่มารีที่มีความสำคัญที่สุดในบรรดาจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี ราฟาเอลศึกษางานของเลโอนาร์โด ดา วินชีและนำเทคนิคการเขียนของดา วินชีมาใช้ในงานเขียนของตนเอง ลักษณะเด่นของภาพนี้อยู่ที่การใช้ความตัดกันของแสงเงาและ ความดูสบายๆ ของตัวแบบในฉากที่เป็นสวนที่เห็นได้ชัดว่าเป็นอิทธิพลของดา วินชี
# ซัมซุน
ซัมซุน  เดิมมีชื่อว่า ซัมป์โซนตา  และ อามีซอส  เป็นนครที่ชายฝั่งตอนเหนือของประเทศตุรกีและเมืองท่าหลักริมทะเลดำ มีประชากรอาศัยอยู่ในนครนี้มากกว่า 700,000 คน นครนี้เป็นเมืองหลักของจังหวัดซัมซุนที่มีประชากรมากกว่า 1,350,000 คน ซัมซุนเป้นที่รู้จักจากการเป้นสถานที่ที่มุสทาฟา เคมัล อาทาทืร์คเริ่มต้นสงครามประกาศอิสรภาพตุรกีใน ค.ศ. 1919

เมืองพี่น้อง
 นอร์ทลิตเติลร็อก รัฐอาร์คันซอ สหรัฐ (2006)
 โกร์แกน ประเทศอิหร่าน (2006)
 อิสเกเล ไซปรัสเหนือ (2006)
 โนโวรอสซีสค์ ประเทศรีสเซีย (2007)
 ดาร์-เอส-ซาลาม ประเทศแทนซาเนีย (2007)
 คาลมาร์ ประเทศสวีเดน (2008)
 บอร์โด ประเทศฝรั่งเศส (2010)
 คีล ประเทศเยอรมนี (2010)
 เบิร์ชกอ ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (2012)
 บินซัรต์ ประเทศตูนิเซีย
 ดอแนตสก์ ประเทศยูเครน
 อักกรา ประเทศกานา
 บิชเคก ประเทศคีร์กีซสถาน
# การพิพากษาครั้งสุดท้าย (มีเกลันเจโล)
การพิพากษาครั้งสุดท้าย (,) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยมีเกลันเจโลWeb Gallery of Art: Michelangelo Buonarrotiจิตรกรชาวอิตาลีคนสำคัญที่สุดคนหนึ่งของสมัยเรอเนซองส์ ที่เขียนไว้ภายในโบสถ์น้อยซิสทีน ในนครรัฐวาติกัน มีเกลันเจโลเขียนภาพ “การพิพากษาครั้งสุดท้าย” ระหว่างปี ค.ศ. 1534 ถึงปี 1541 สิบปีหลังจากการเขียนเพดานชาเปลซิสติน

งานชิ้นนี้ใช้เวลาสี่ปีจึงแล้วเสร็จระหว่างปี ค.ศ. 1536 ถึงปี ค.ศ. 1541 (การจัดเตรียมกำแพงแท่นบูชาเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1535) มีเกลันเจโลเริ่มทำงานนี้ หลังจากเสร็จสิ้นเพดานโบสถ์น้อยซิสทีนแล้ว 25 ปี และเขามีอายุเกือบ 67 ปีเมื่องานนี้แล้วเสร็จHartt, 639เดิมเขารับงานนี้จากสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7 แต่เสร็จสมบูรณ์ในช่วงของสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 ซึ่งการปฏิรูปมุมมองที่แข็งแกร่งอาจส่งผลต่อการรักษาขั้นสุดท้ายFreedberg, 471

ในส่วนล่างของภาพ มีเกลันเจโลปฏิบัติตามประเพณีในการแสดงภาพผู้รอดชีวิตที่ขึ้นไปทางซ้าย และภาพผู้ถูกสาปแช่งอยู่ทางด้านขวา ในตอนบน ผู้อยู่อาศัยในสวรรค์จะเข้าร่วมโดยผู้รอดชีวิตคนใหม่ โดยภาพนี้เป็นแบบเอกรงค์มากกว่าแบบภาพเฟรสโกบนเพดานและถูกครอบงำด้วยโทนสีเนื้อและท้องฟ้า แต่การทำความสะอาดและฟื้นฟูภาพนี้เผยให้เห็นช่วงสีที่กว้างกว่าที่เคยปรากฏมาก่อน สีส้ม สีเขียว สีเหลือง และสีน้ำเงินกระจัดกระจายไปทั่ว สร้างภาพเคลื่อนไหวและรวมฉากที่ซับซ้อนเข้าด้วยกัน
# เพดานโบสถ์น้อยซิสทีน
เพดานโบสถ์น้อยซิสติน  เป็นจิตรกรรมฝาผนังบนเพดานของโบสถ์น้อยซิสตินที่เขียนโดยไมเคิล แอนเจโลระหว่าง ค.ศ. 1508 ถึง ค.ศ. 1512 ที่ได้รับการจ้างโดยสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 เป็นงานจิตรกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดของยุคทองของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา เพดานที่เขียนภาพอยู่ภายในโบสถ์น้อยของพระสันตะปาปาภายในพระราชวังวาติกันที่สร้างขึ้นในระหว่าง ค.ศ. 1477 ถึง ค.ศ. 1480 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 ที่กลายมาเป็นชื่อโบสถ์น้อย โบสถ์น้อยเป็นที่ตั้งของห้องประชุมสำหรับการประชุมเลือกสันตะปาปา และสถานที่ที่ใช้ในการทำพิธีทางศาสนาของพระสันตะปาปาShearman 1986, pp. 22-36  

ภาพเขียนบนเพดานเป็นส่วนหนึ่งของหัวข้อใหญ่ในการตกแต่งภายในทั้งหมดของโบสถ์น้อยที่รวมทั้งจิตรกรรมฝาผนัง “การตัดสินครั้งสุดท้าย” บนผนังด้านพิธีโดยไมเคิล แอนเจโลเช่นกัน และภาพเขียนอื่น ๆ โดยกลุ่มจิตรกรชั้นนำของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ที่รวมทั้งซานโดร บอตติเชลลี และเปียโตร เปรูจิโน และพรมทอแขวนผนังชุดใหญ่โดยราฟาเอล หัวใจของภาพทั้งหมดสะท้อนปรัชญาของโรมันคาทอลิกShearman 1986b, pp. 38-87O'Malley 1986, pp. 92-148 

หัวใจของภาพเขียนบนเพดานเป็นฉากเก้าฉากจากพระธรรมปฐมกาล ในบรรดาเก้าภาพ ๆ ที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดคือภาพพระเจ้าสร้างอาดัม (Creation of Adam) ที่กลายมาเป็นรูปสัญลักษณ์ที่เป็นที่รู้จักกันดีพอ ๆ กับ “โมนาลิซา”  ของเลโอนาร์โด ดา วินชี โดยเฉพาะส่วนที่เป็นนิ้วมือของพระเจ้าที่แทบจะมาจรดกับนิ้วมือของอาดัมที่เป็นภาพที่กลายมาเป็นภาพที่แปลงไปเป็นงานศิลปะในรูปแบบต่าง ๆ มากมาย 

 แผนผังภาพ 
thumb|center|600px|ผังภาพที่ปรากฏบนเพดานแสดงการแบ่งการเขียนออเป็นสามตอนสามหัวเรื่อง::* สีเหลือง - พระเจ้าสร้างโลก::* สีฟ้าในครึ่งวงกลม - บรรพบุรุษของพระเยซู::* สีฟ้าสามช่วงแรกทางซ้าย - เรื่องราวของโนอาห์::* สีเขียวการสร้างอาดัมและความหายนะของอาดัมและอีฟ   ::* สีส้มและชมพู - ประกาศกและประกาศกี 

 ภาพกลางเพดาน
# ศิลปะเชิง 3 มิติ
ศิลปะเชิง 3 มิติ หรือ ศิลปะลวงตาทรอมพลุยล์ หรือ ทรอมพลุยล์ (, ออกเสียง: tʁɔ̃p lœj) มาจากภาษาฝรั่งเศสที่แปลว่า “ลวงตา” เป็นเทคนิคการสร้างศิลปะแบบหนึ่งที่ทำให้ผลที่ออกมาดูเหมือนมีความเป็นภาพ 3 มิติแม้ว่าจะเป็นจิตรกรรมสองมิติ ซึ่งทำโดยการเขียนให้ลวงตา

 ประวัติของจิตรกรรม 
แม้ว่า “ทรอมพลุยล์” จะมีต้นกำเนิดมาจากสมัยศิลปะบาโรกCATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Barocco Styleเมื่อกล่าวถึงการเขียนแบบลวงตา แต่การเขียนลักษณะนี้มีมานานก่อนหน้านั้น ที่มักจะใช้ในการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง ตัวอย่างของงานที่ใช้การเขียนลักษณะนี้ก็มีให้เห็นอยู่บ้างในศิลปะจากสมัยกรีกและโรมันที่พบในปอมเปอี การเขียน “ทรอมพลุยล์” ที่นิยมกันก็มักจะเขียนเป็นหน้าต่าง ประตู หรือโถงทางเดิน เพื่อจะทำให้ห้องดูใหญ่โตกว้างขวางขึ้น

เกร็ดจากสมัยกรีกโบราณเล่าถึงการแข่งขันระหว่างจิตรกรผู้มีชื่อเสียงสองคน ซูซิส (Zeuxis) เขียนภาพนิ่งที่ดูเหมือนจริงจนนกบินลงมาดูองุ่นในภาพ พาร์ราเซียส (Parrhasius)ซึ่งเป็นคู่แข่งซูซิสก็บอกซูซิสให้ดึงม่านที่ขาดรุ่งริ่งเพื่อที่จะได้ดูภาพหลังม่าน พาร์ราเซียสชนะการแข่งขันเพราะม่านที่ซูซิสเห็นโดยแท้ที่จริงแล้วเป็นภาพเขียน
# ปาโอโล เวโรเนเซ
ปาโอโล เวโรเนเซพิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ: ชีวประวัติปาโอโล เวโรเนเซ  หรือ ปาโอโล คัลยารี (ค.ศ. 1528 - 19 เมษายน ค.ศ. 1588) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีที่ทำงานอยู่ในเวนิสในคริสต์ศตวรรษที่ 16  ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและจิตรกรรมสีน้ำมัน งานชิ้นสำคัญของเวโรเนเซก็ได้แก่ "งานแต่งงานที่เคนา" และ "งานเลี้ยงที่บ้านของลีวาย" (The Feast in the House of Levi) เวโรเนเซใช้ชื่อ "ปาโอโล คัลยารี"Rearick, W. R.: The Art of Paolo Veronese 1528-1588, page 20. National Gallery of Art, 1988. His earliest known painting is signed "P. Caliari F.," the first known instance in which he used this surname, which he seems to have adopted, since his parents appear not to have had one. และมารู้จักกันว่า "ปาโอโล เวโรเนเซ" ตามชื่อเมืองเกิดที่เวโรนาในประเทศอิตาลี

เวโรเนเซ, ทิเชียน และตินโตเรตโต เป็นจิตรกรคนสำคัญสามคนของเวนิสในปลายสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา เวโรเนเซมีชื่อเสียงในการใช้สีและการเขียนตกแต่งแบบลวงตาทั้งในการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและจิตรกรรมสีน้ำมัน งานเขียนสำคัญของเวโรเนเซเป็นงานเขียนที่เต็มไปด้วยนาฏกรรมและการใช้สีแบบจริตนิยม (mannerist) เต็มไปด้วยฉากสถาปัตยกรรมและขบวนที่หรูหรา งานเขียนชิ้นใหญ่ของงานเลี้ยงฉลองในคัมภีร์ไบเบิลที่เขียนสำหรับหอฉัน (refectory) ของสำนักสงฆ์ในเวนิสและเวโรนาเป็นงานเขียนชิ้นสำคัญที่ควรจะกล่าวถึง
# ทามาริสก์
ทามาริสก์ (อ่านว่า อัลอัซล์) มี 50- 60 สายพันธุ์เป็นพืชในตระกูล Tamaricaceae เป็นพืชท้องถิ่นในเขตแห้งแล้งของทวีปยุโรป และแอฟริกา ทามาริสก์จะเขียวชอุ่มตลอดปี เป็นพืชผลัดใบและเป็นไม้พุ่ม มีความสูงตั้งแต่ 1-18 เมตร Tamarix aphylla จะเขียวชอุ่มอยู่เสมอและอาจสูงถึง 8 เมตร โดยปกติจะเจริญเติบโตในดินเค็ม มีความอดทนต่อภาวะเป็นพิษของความเค็มถึง 15000 ppm และยังอดทนต่อความเป็นด่าง มีลักษณะแผ่กิ่งก้านเรียวยาว มีใบเขียวอมเทา เปลือกของกิ่งในขณะเป็นต้นอ่อนมีลักษณะเกลี้ยงเรียบ สีน้ำตาลแดง เมื่อตอนมีอายุช่วงสุดท้าย เปลือกไม้จะเป็นร่องมีรอยย่น และเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลม่วง มีใบขนาดเท่า ๆ กัน ยาวประมาณ 1-2 มิลลิเมตร และใบจะทับซ้อนกันตามความยาวของก้าน มักจะมีน้ำเกลือไหลออกมาห่อหุ้มลำต้นอยู่เสมอ จะออกดอกอย่างหนาแน่นตรงปลายรวงของกิ่งยาว 5-10 เซนติเมตร ซึ่งจะออกดอกในเดือนมีนาคม ถึง กันยายน แต่บางสายพันธุ์มีแนวโน้มจะออกดอกในช่วงฤดูหนาว

 การใช้ประโยชน์ 
ทามาริสก์ใช้เป็นพุ่มไม้ประดับ เป็นสิ่งป้องกันลม และใช้เป็นร่มเงาบังแดด ในประเทศจีน มีโครงการปลูกทามาริสก์ เพื่อทำให้พื้นที่เขตทะเลทรายเขียวชอุ่ม ใช้ในการทำปุ๋ยหมัก

 ประวัติศาสตร์ความเชื่อ 
กุรอาน 34;16 ระบุว่า "แต่พวกเขาผินหลังให้ (ไม่ยอมรับศรัทธา) เราจึงส่งอุทกภัยทำลายล้างพวกเขา แล้วเราได้เปลี่ยนสวนทั้งสองของพวกเขาให้เป็นสองสวนที่มีสิ่งบริโภคอันขมขื่นและมีต้นทามาริสก์ (ต้นอะซัล) รวมทั้งมีผลพุทราเพียงเล็กน้อย"

ปฐมกาล 21;33 "อับราฮัมปลูกต้นทามาริสก์ไว้ที่เบเออร์เชบา (Beer-sheba) และนมัสการออกพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้านิรันดร์ที่นั่น"

ในสารานุกรมเทพนิยายของ ละรูส (Larousse) ทามาริสก์เป็นพืชที่เทพเจ้าอพอลโล ทรงชื่นชอบ
right|thumb|Tamarix in Ateybeh Village ,Boushehr ,Iran
 สปีชีส์ 
 Tamarix africana
 Tamarix androssowii
 Tamarix aphylla
 Tamarix arceuthoides
 Tamarix austromongolica 
 Tamarix boveana
 Tamarix canariensis

 Tamarix chinensis
 Tamarix dalmatica
 Tamarix dioica
 Tamarix elongata
 Tamarix gallica
 Tamarix gansuensis
 Tamarix gracilis

 Tamarix hampeana
 Tamarix hispida 
 Tamarix hohenackeri
 Tamarix indica
 Tamarix jintaenia
 Tamarix juniperina
 Tamarix karelinii

 Tamarix laxa
 Tamarix leptostachys
 Tamarix meyeri
 Tamarix mongolica
 Tamarix parviflora
 Tamarix ramosissima

 Tamarix sachuensis
 Tamarix smyrnensis
 Tamarix taklamakanensis
 Tamarix tarimensis
 Tamarix tenuissima
 Tamarix tetrandra
# ยุทธการที่ซานโรมาโน
ยุทธการที่ซานโรมาโน  เป็นยุทธการในสงครามลอมบาร์ด ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1432 ที่ซานโรมาโนในอิตาลี เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของสาธารณรัฐฟลอเรนซ์ที่นำโดยนิกโกลอ ดา โตเลนตีโน และมีเกเลตโต อัตเตนโดโล และสาธารณรัฐเซียนาที่นำโดยฟรันเชสโก ปิชชีนีโน ผลของสงครามครั้งนี้สาธารณรัฐฟลอเรนซ์อ้างว่าเป็นฝ่ายที่ได้รับชัยชนะ แต่ทางสาธารณรัฐเซียนาก็บันทึกว่าได้รับชัยชนะเช่นกัน ในด้านความเสียหายทหารม้า 400 คนของสาธารณรัฐฟลอเรนซ์ถูกจับเป็นเชลย ทหารม้า 400 ถูกจับเป็นเชลย ส่วนฝ่ายทหารม้า 600 คนของสาธารณรัฐเซียนาถูกจับเป็นเชลย และทหารราบอีกไม่ทราบจำนวน
# ธรรมศาสตรบัณฑิต
ธรรมศาสตรบัณฑิต เป็นชื่อหลักสูตรการศึกษา ของมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง (ม.ธ.ก.) ซึ่งเปิดเป็นตลาดวิชา (ไม่มีการสอบเข้า) ผู้สำเร็จหลักสูตรนี้ จะได้รับปริญญาเรียกว่า ปริญญาธรรมศาสตรบัณฑิต (ธ.บ.) หลักสูตรนี้เปิดสอนระหว่าง พ.ศ. 2477 จนถึง พ.ศ. 2491 ก่อนจะเปลี่ยนชื่อมหาวิทยาลัย เป็น ธรรมศาสตร์ ในเวลาต่อมา

thumb|right|ศาสตราจารย์ ดร. ปรีดี พนมยงค์ ผู้ประศาสน์การหลักสูตรธรรมศาสตรบัณฑิต

เมื่อแรกก่อตั้งมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง ตั้งแต่ พ.ศ. 2477 มีหลักสูตรที่เปิดสอน 2 หลักสูตร คือ หลักสูตรธรรมศาสตรบัณฑิต (ธ.บ.) กล่าวคือ เป็นซึ่งเน้นวิชากฎหมายเป็นหลัก และหลักสูตร วิชาการบัญชี  

การเรียนหลักสูตรธรรมศาสตรบัณฑิต ทำพิธีเปิดเมื่อเริ่มภาคการศึกษา วันที่ 27 มิถุนายน โดยมีระยะเวลาภาคการศึกษาที่ 1 ระหว่าง วันที่ 1 กรกฎาคม – 30 กันนายน และทำพิธีเปิดภาคการศึกษที่ 2 วันที่ 10 ธันวาคม มีระยะเวลาภาคการศึกษาที่ 2 ระหว่างวันที่ 15 ธันวาคม – 15 มีนาคม 

ทวี กสิยพงศ์ นักวิชาการด้านนิติศาสตร์และศิษย์เก่าของคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กล่าวว่าทวี กสิยพงศ์. (2515, สิงหาคม). "โรงเรียนกฎหมายของกรมหลวงราชบุรี". บทบัณฑิตย์, (เล่ม 26, ตอน 3). หน้า 433.

 ระดับการศึกษา 
หลักสูตรธรรมศาสตรบัณฑิตมีสามระดับ ดังนี้

thumb|left|200px|ศ.ดร. ป๋วย อึ๊งภากรณ์ นักศึกษาธรรมศาสตรบัณฑิตรุ่นแรก จบการศึกษาปี พ.ศ. 2480

 หลักสูตรปริญญาตรี มี 6 ภาคการศึกษา มีวิชาเรียน 28 วิชา เป็นวิชาเกี่ยวกับกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ 13 วิชา กฎหมายอื่น ๆ 12 วิชา วิชาเกี่ยวกับเศรษฐกิจ 2 วิชา และวิชา "ระเบียบวิธีปฏิบัติราชการของทะบวงการเมือง" 1 วิชา
 หลักสูตรปริญญาโท มี 4 ภาคการศึกษา แบ่งเป็น 4 สาขาวิชา ได้แก่ นิติศาสตร์ รัฐศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ และการทูต
 หลักสูตรปริญญาเอก มี 4 สาขาวิชาเช่นเดิม หลักสูตรกำหนดให้ต้องค้นและแต่งตำราภาษาไทย (theses) ส่งสำเนา 4 ชุดให้ประธานกรรมการ เพื่อนัดสอบปากเปล่า

เมื่อ พ.ศ. 2492 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้แบ่งการศึกษาเป็น 4 คณะ แทนหลักสูตรธรรมศาสตรบัณฑิต ได้แก่ นิติศาสตร์, พาณิชยศาสตร์และการบัญชี, รัฐศาสตร์ และเศรษฐศาสตร์ หลักสูตรธรรมศาสตรบัณฑิตเป็นอันสิ้นสุด ณ บัดนั้น

จำนวนนักศึกษาธรรมศาสตร์ที่เข้าเรียนหลักสูตร "ธรรมศาสตรบัณฑิต" ตั้งแต่ พ.ศ. 2477 จนถึงรุ่นสุดท้ายเมื่อ พ.ศ. 2491 มีทั้งสิ้น 21,053 คน และจบการศึกษาตามหลักสูตร 5,254 คน

 หลักสูตรปริญญาตรี 

 ระดับปริญญาตรี แบ่งเป็นหกภาคการศึกษา ดังต่อไปนี้
 ภาคการศึกษาที่หนึ่งถึงที่สี่ เป็นการศึกษาวิชากฎหมายโดยเฉพาะซึ่งได้แก่ ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกฎหมายทั่วไป ธรรมนูญศาลยุติธรรม กฎหมายรัฐธรรมนูญ กฎหมายการเลือกตั้ง กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยทรัพย์ กฎหมายอาญา วิธีพิจารณาความอาญา กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยทรัพย์ กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยการประกันด้วยบุคคลและทรัพย์ กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยซื้อขาย แลกเปลี่ยนให้ กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยเช่าทรัพย์ เช่าซื้อ จ้างแรงงาน จ้างทำของ รับขน กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยยืม ฝากทรัพย์ เก็บของในคลังสินค้าประนีประนอม การพนันและขันต่อ กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยตัวแทน นายหน้า จัดการงานนอกสั่ง กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยบัญชีเดินสะพัด ตั๋วเงินประกันภัย กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยหุ้นส่วนบริษัทและสมาคม วิธีพิจารณาความแพ่ง กฎหมายลักษณะพยานและจิตวิทยา กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยครอบครัวและมรดก กฎหมายลักษณะล้มละลาย
 ภาคการศึกษาที่ห้าถึงที่หก เป็นศึกษาวิชาเกี่ยวกับการเมือง คือ สิทธิเศรษฐกิจ เศรษฐศาสตร์ กฎหมายการคลัง กฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีเมือง คดีบุคคล คดีอาญา กฎหมายปกครอง และระเบียบวิธีปฏิบัติราชการของทบวงการเมือง
# เจนตีเล ดา ฟาบรีอาโน
__NOTOC__
 

เจ็นทิเล ดา ฟาบริอาโนพิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ: ชีวประวัติเจ็นทิเล ดา ฟาบริอาโน  (ราว ค.ศ. 1370 - ราว ค.ศ. 1427) เป็นจิตรกรที่มีลักษณะการเขียนแบบกอธิคนานาชาติของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง และจิตรกรรมสีฝุ่นบนไม้

เจ็นทิเล ดา ฟาบริอาโนเกิดราว ค.ศ. 1370 ใกล้เมืองฟาบริอาโนในประเทศอิตาลีปัจจุบัน มารดาของฟาบริอาโนเสียชีวิตก่อน ค.ศ. 1380 และบิดานิโคโล ดิ จิโอวานนิ มาสสิปลดเกษียรไปบวชอยู่ในสำนักสงฆ์ในปีเดียวกัน และมาเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1385 เจ็นทิเลทำงานหลายแห่งทางตอนกลางของอิตาลีส่วนใหญ่ในทัสเคนี งานชิ้นสำคัญที่สุดที่เขียนคือ “การชื่นชมของแมไจ” และภาพ “หนีไปอียิปต์”

เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1408 เจ็นทิเลก็ไปทำงานที่เวนิส ระหว่างปี ค.ศ. 1409 ถึงปี ค.ศ. 1414 ก็เขียนจิตรกรรมฝาผนัง (สูญหายไป) ภายในวังดยุคแห่งเวนิส (Doge's Palace) เป็นภาพการยุทธการทางเรือระหว่างเวนิสกับสมเด็จพระจักรพรรดิออตโตที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ก่อนที่จะย้ายไปทางตะวันตกไปทำงานอยู่ที่เบรสชา (Brescia) เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษ 1420 เจ็นทิเลก็ไปทำงานที่ฟลอเรนซ์ ที่ไปเขียนงานชิ้นเอก “การชื่นชมของแมไจ” ที่เป็นฉากแท่นบูชาที่เขียนในปี ค.ศ. 1423 ในปัจจุบันภาพนี้ตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ ภาพเขียนภาพนี้ถือกันว่าเป็นงานเขียนชิ้นเอกของงานเขียนแบบศิลปะกอธิคนานาชาติ

thumb|left|160px|อักษรอารบิคเทียมบนรัศมีของพระแม่มารีของรายละเอียดในภาพ “การชื่นชมของแมไจ” ตัวอักษรสลับด้วยลายดอกกุหลาบ (rosette) ที่คล้ายกับถ้วยชามแบบมามลุคMack, p.65-66 
ในปี ค.ศ. 1425 เจ็นทิเลก็ย้ายจากฟลอเรนซ์ไปเซียนา และออร์วิเอโต (ที่ไปเขียนจิตรกรรมฝาผนัง “พระแม่มารีและพระบุตร” ภายในมหาวิหารออร์วิเอโต) ก่อนที่จะไปถึงกรุงโรม ในเซียนาเจ็นทิเลก็ทิ้งอิทธิพลอันสำคัญไว้กับสเตฟาโน ดิ จิโอวานนิ (Stefano di Giovanni)  เจ็นทิเลเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1427 ขณะที่ทำงานจิตรกรรมฝาผนัง (ถูกทำลาย) ในมหาวิหารเซนต์จอห์นแลเตอร์รัน
# อันเดรอา เดลลา รอบเบีย
อันเดรอา เดลลา รอบเบีย  (24 ตุลาคม ค.ศ. 1435 - 4 สิงหาคม ค.ศ. 1525) เป็นประติมากรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางสร้างงานเซรามิคเคลือบ 

อันเดรอา เดลลา รอบเบียเกิดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1435 ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี เป็นบุตรของมาร์โค เดลลา รอบเบีย และเป็นญาติของลูคา เดลลา รอบเบีย อันเดรอาเป็นประติมากรคนสำคัญของศิลปะการทำงานเซรามิคเคลือบ (Ceramic glaze) โรงทำเครื่องเคลือบทำกันต่อมาโดยจิโอวานนิ เดลลา รอบเบียลูกของอันเดรอา

งานของอันเดรอารวมทั้ง::
รูปกลมของทารกที่หน้าโรงพยาบาลที่ฟลอเรนซ์และการประกาศของเทพด้านในทางเข้า
 การพบปะระหว่างนักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิและนักบุญโดมินิคในระเบียงของวัดซานเพาโลที่ฟลอเรนซ์
 เวอร์จินชื่นชมพระบุตรที่บาร์เจลโล
 พระแม่มารีแห่งแคร์เซียที่ไวแทร์โบ
 แท่นบูชาหินอ่อนในวัดซานตามาเรียเดลลากราซีที่อเรซโซ
 การตกแต่งเพดานและซุ้มทางเข้าของมหาวิหารพิสโตเอีย
 การตกแต่งวัดซานตาฟลอราและซานตาลูซิลลาที่ซานตาฟิโอรา
 พระเยซูตรึงกางเขน และ อัสสัมชัญของพระแม่มารีที่ลาแวร์นา
# มูนวอล์ก
มูนวอล์ก  หรือ แบ็กสไลด์  เป็นท่าเต้นท่าหนึ่งที่ผู้เต้นแสดงอากัปกิริยาเหมือนกำลังเดินไปข้างหน้า แต่ความจริงแล้วกำลังเดินถอยไปข้างหลัง (ดูคล้ายกับกำลังเดินไปข้างหน้า บนพื้นสายพานที่กำลังหมุนไปอีกทางหนึ่ง) ท่าเต้นนี้ได้รับความนิยมหลังจากไมเคิล แจ็กสัน ใช้ระหว่างการแสดงเพลง "บิลลี จีน" ออกอากาศสดทางโทรทัศน์ในงานฉลองครบรอบ 25 ปีของโมทาวน์ เมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1983Suddath, Claire. "How to Moonwalk like Michael", Time, June 25, 2009. รวมถึงในภาพยนตร์เรื่อง Captain EO (ค.ศ. 1986) และ Moonwalker (ค.ศ. 1988) ของไมเคิล แจ็กสัน ถือเป็นท่าเต้นประจำตัวของไมเคิล แจ็กสันThriller 25: The Book, ML Publishing Group Ltd, 2008. . และเป็นท่าเต้นหนึ่งที่มีชื่อเสียงที่สุด  

ชื่อ "มูนวอล์ก" นี้ มาจากการตั้งชื่อของสื่อมวลชน เดิมรู้จักกันในชื่อ "แบ็กสไลด์" และมีผู้เต้นมาก่อนไมเคิล แจ็กสัน เช่น บิลลี เบลี นักเต้นชาวแอฟริกันอเมริกัน เต้นในภาพยนตร์เรื่อง Cabin In the Sky (ค.ศ. 1943) มาร์เซล มาร์โซ นักแสดงละครใบ้ชาวฝรั่งเศส ได้แสดงท่าทางคล้ายกันนี้มาตั้งแต่ทศวรรษ 1940 รวมถึงเจมส์ บราวน์ ก็แสดงในภาพยนตร์เรื่อง The Blues Brothers (ค.ศ. 1980) และเจฟฟรีย์ แดเนียล นักเต้นชาวอเมริกันแห่งวง Shalamar ซึ่งออกแบบท่าเต้นให้แก่ไมเคิล แจ็กสัน ในภาพยนตร์ข้างต้น ก็เต้นท่านี้มาแล้วใน ค.ศ. 1982
# แคว้นบาซีลีคาตา
บาซีลีคาตา  เป็นหนึ่งในยี่สิบแคว้นของประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ทางใต้ของประเทศ มีอาณาเขตติดต่อกับแคว้นคัมปาเนียทางทิศตะวันตก แคว้นปุลยาทางทิศเหนือและทิศตะวันออก และแคว้นคาลาเบรียทางทิศใต้ มีชายฝั่งจรดทะเลติร์เรเนียนซึ่งอยู่ระหว่างแคว้นคัมปาเนียทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือกับแคว้นคาลาเบรียทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และอีกด้านหนึ่งของแคว้นมีชายฝั่งจรดอ่าวตารันโตในทะเลไอโอเนียนระหว่างแคว้นคาลาเบรียทางทิศตะวันตกเฉียงใต้กับแคว้นปุลยาทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ถ้าเปรียบประเทศอิตาลีเป็นขา แคว้นบาซีลีคาตาจะเปรียบได้เป็นฝ่าเท้า รวมถึงแคว้นคาลาเบรียทำหน้าที่เป็นเท้าส่วนหน้า และแคว้นปุลยาเป็นส้นเท้า แคว้นนี้มีพื้นที่ครอบคลุม 9,995 ตารางกิโลเมตร และในปี พ.ศ. 2551 มีประชากรเกือบ 600,000 คน มีเมืองหลักชื่อ โปเตนซา และประกอบด้วย 2 จังหวัด คือ จังหวัดโปเตนซาและจังหวัดมาเตรา
# อะพอสทรอฟี
อะพอสทรอฟี (') (, hē apóstrophos) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนสากลอย่างหนึ่ง มีลักษณะเป็นขีดตั้งเล็ก ๆ เขียนอยู่เหนือและถัดจากอักษร หรือปรากฏคล้ายอัญประกาศเดี่ยว (ดูภาพทางขวา) ใช้มากในภาษาที่ใช้อักษรละติน แต่ไม่มีใช้ในภาษาไทย และบางครั้งก็ใช้เป็นเครื่องหมายเสริมสัทอักษร

 การใช้งาน 
 ในภาษาอังกฤษใช้คู่กับ s เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ โดยการเติม 's ลงไปที่ผู้เป็นเจ้าของ หากผู้เป็นเจ้าของลงท้ายด้วย s อยู่แล้วก็เพียงแค่เติม ' ลงไป
 Helen's cat
 Addams' house
 ใช้ย่อคำในภาษาพูด หรือการพาดหัวข่าว
 I will, I shall → I'll
 I am not → I ain't
 government → gov't
 about → 'bout
 and → 'n, n'
 ใช้เพื่อทำให้คำศัพท์บางอย่างเป็นพหูพจน์ เช่นตัวอักษร ตัวเลข คำสั้น
 90's, 1960's
 A's, PO's, CEO's
 do's, ex's, yes', no's
 ในภาษาฝรั่งเศส ใช้ย่อคำนำหน้า la le กับคำนามเอกพจน์ที่ขึ้นต้นด้วยสระ
 l'ordinateur
 l'amour
 l'île
 ในการทับศัพท์ด้วยอักษรละติน รวมทั้งพินอิน อะพอสทรอฟีจะใช้เมื่อเป็นการแบ่งพยางค์ในกรณีที่พยางค์ถัดไปไม่มีพยัญชนะต้น
 Ge'ez (กีเอส)
 Xi'an (ซีอาน), Chang'an (ฉางอาน)
 Qur'an (กุรอาน)
 Shin'ichi (ชินอิจิ)
 อะพอสทรอฟีอาจใช้แทนการเน้นเสียงหลักในการอธิบายคำอ่านด้วยสัทอักษรสากล โดยแท้จริงแล้วยูนิโคดก็มีอักขระสำหรับการเน้นเสียงหลักอยู่แล้วที่ U+02C8 
 Apostrophe  (หรือ)
 ภาษาที่มีการใช้เสียงกัก เส้นเสียง  การเติมอะพอสทรอฟีก็เพื่อใช้แทนเสียงนั้น เช่นในภาษาเตตุน ภาษาตองงา ภาษากัวรานี ภาษามายา ส่วนภาษาฮาวายถือว่าอะพอสทรอฟีหัวกลับ (ʻ) เป็นพยัญชนะหลักในภาษาด้วย
 บางครั้งอาจใช้แทนเครื่องหมายไพรม์ในทางคณิตศาสตร์ เนื่องจากพิมพ์ได้ง่ายกว่า
 f(x) = x³ ; f'(x) = 3x²
 A ⊕ B = AB' + A'B
# จาราวา
จาราวา (สะกดอีกแบบคือ Järawa, Jarwa; จาราวา: Aong,) เป็นชาวอันดามันบนหมู่เกาะอันดามันที่อินเดีย อาศัยในเกาะอันดามันใต้และอันดามันกลาง และมีประชากรปัจจุบันอยู่ที่ 250–400 คน

มีข้อบ่งชี้ว่าจาราวามีเผ่ารุ่นพ่อแม่ที่สูญพันธุ์เป็นเผ่าจังกิล ซึ่งแยกกันประมาณหลายศตวรรษหรือสหัสวรรษที่แล้ว ถึงแม้ว่าชาวจาราวามีจำนวนมากกว่าชาวจังกิล ชาวจังกิลถือกันว่าสูญพันธุ์ใน ค.ศ. 1931

จาราวากลายเป็นเผ่าที่กำหนดในอินเดีย
# แม็กกี้
แม็กกี้ (, ในหลายประเทศอ่านเป็น  ขณะที่บางส่วนอ่านเป็น) เป็นตราสินค้าของเนสท์เล่ สำหรับผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป ซุป น้ำซุปสำหรับปรุงอาหาร ซุปก้อน ซอสมะเขือเทศ ซอส เครื่องปรุงรส และบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป 

ในปัจจุบัน แม็กกี้เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายในนิวซีแลนด์ ออสเตรเลีย ปากีสถาน อินเดีย ไนจีเรีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ และสิงคโปร์ในนามของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแม็กกี้ ส่วนในไทย คำว่า แม็กกี้ จะมีความหมายครอบคลุมถึงซอสปรุงรสสีดำที่นิยมใช้ปรุงรสไข่ดาว

ประวัติ
บริษัทได้รับการก่อตั้งขึ้นในสวิตเซอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1872 เมื่อยูลีอุส มัจจี ได้ครอบครองกังหันลมของพ่อของเขา  บริษัทได้กลายเป็นต้นแบบของอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์อาหารอย่างรวดเร็ว โดยมีเป้าหมายเพื่อพัฒนาส่วนผสมในการปรุงอาหารของแม่ครัว และเป็นบริษัทแรกที่ได้นำอาหารที่มีโปรตีนจากถั่วเข้ามาในตลาด ต่อมาได้มีผลิตภัณฑ์ประเภทซุปสำเร็จรูปที่มีพื้นฐานจากอาหารที่ทำจากถั่วออกมาใน ค.ศ. 1886 ต่อมาใน ค.ศ. 1897 มัจจีได้ก่อตั้งบริษัทแม็กกี้ขึ้นในเมืองซิงเงิน เยอรมนี

ใน ค.ศ. 1947 หลังการเปลี่ยนแปลงเจ้าของและโครงสร้างองค์กร บริษัทแม็กกี้ถูกรวมกับบริษัทเนสท์เล่ กลายเป็นบริษัทเนสท์เล่-อาลีเมนตานาซึ่งปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันในชื่อเนสท์เล่

ผลิตภัณฑ์