wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เกาะลังกาวี
ลังกาวี  เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ในทะเลอันดามันใกล้ฝั่งทะเลตะวันตกเฉียงเหนือของมาเลเซียตะวันตก มีฐานะเป็นอำเภอขึ้นกับรัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย มีสมญานามว่า "อัญมณีแห่งเกอดะฮ์" (เปอร์มาตาเกอดะฮ์)

ลังกาวีตั้งอยู่ห่างจากเกาะตะรุเตา จังหวัดสตูลของประเทศไทยเพียง 4 กิโลเมตร อยู่ห่างจากเมืองกัวลาปะลิสประมาณ 30 กิโลเมตร และเมืองกัวลาเกอดะฮ์ 51 กิโลเมตร ประกอบด้วยกลุ่มเกาะเขตร้อนจำนวน 99 เกาะ และเป็นที่รู้จักของชาวไทยและมาเลเซียจากตำนานของมะห์สุหรี สตรีผู้ถูกประหารด้วยความอยุติธรรม โดยนางได้สาปแช่งเกาะลังกาวีไว้ก่อนสิ้นใจ และการนำทายาทรุ่นที่ 7 ของเธอมาถอนคำสาป 9px

 ที่มาของชื่อ 
ชื่อของเกาะลังกาวี โดย "ลัง" ย่อมาจากคำว่า "ฮลัง"  ที่แปลว่า "นกอินทรีสีน้ำตาลแดง" ส่วนนาม "ลังกาวี อัญมณีแห่งเกอดะฮ์"  ได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านอับดุล ฮาลิม อันเป็นส่วนหนึ่งในพระราชพิธีกาญจนาภิเษกส่วนพระองค์ โดยตั้งนามเพื่อสร้างความประทับใจแก่นักท่องเที่ยวว่าลังกาวีเป็นส่วนหนึ่งของรัฐเกอดะฮ์

 ประวัติ 
thumb|left|จัตุรัสอินทรี ที่สร้างตามที่มาของชื่อเกาะคือ ฮลัง
มีตำนานมุขปาฐะว่าในอดีตเกาะลังกาวีเคยมีสุลต่านปกครอง ว่ามีสตรีนามมะห์สุหรีมาเป็นชายารองของสุลต่าน (บ้างว่าของอนุชา) และได้ให้กำเนิดโอรสนาม "วันฮาเกม" ด้วยเหตุนี้มะห์สุหรีจึงมีสิทธิเป็นประไหมสุหรีได้เพราะมีบุตรเป็นชาย เป็นที่ริษยาของประไหมสุหรีชายาหลวง ครั้นเมื่อมีการใส่ร้ายว่ามะห์สุหรีคบชู้ องค์สุลต่านสดับเช่นนั้นก็พิโรธ มีบัญชาให้ประหารมะห์สุหรีเสีย ด้วยเหตุนี้นางจึงอธิษฐานว่าหากนางไม่มีความผิดขอให้โลหิตเป็นสีขาว และให้ลังกาวีไม่เจริญไปเจ็ดชั่วอายุคน ครั้นเมื่อเพชฌฆาตแทงกริช สายโลหิตของมะห์สุหรีก็พวยพุ่งเป็นสีขาวดังคำสัตย์และสิ้นใจ ญาติของมะห์สุหรีจึงนำวันฮาเกมไปตั้งรกรากยังภูเก็ต

เมื่อครั้งที่ไทรบุรีเป็นส่วนหนึ่งราชอาณาจักรสยาม เกาะลังกาวีเป็นตำบลหนึ่งของมณฑลไทรบุรี ชื่อตำบลเกาะลังกอวี เล่ม ๒๔ ตอนที่ ๓๗ หน้า ๙๕๕. 29 ธันวาคม พ.ศ. 2467. ภายหลังลังกอวีได้พ้นจากการเป็นส่วนหนึ่งของสยามโดยได้ตกเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมอังกฤษเช่นเดียวกับไทรบุรี (เกอดะฮ์) ครั้นเมื่อรับเอกราชแล้วลังกาวีก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของรัฐเกอดะฮ์อยู่

ในปี พ.ศ. 2529 มหาเธร์ โมฮัมหมัด ได้ริเริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงเกาะลังกาวีที่เชื่อว่ามีคำสาปของมะห์สุหรี โดยพัฒนาให้ที่นี่เป็นแหล่งท่องเที่ยวและรีสอร์ต โดยเขาเองได้มีส่วนช่วยในการออกแบบและวางแผนอาคารบนเกาะ และได้นำศิรินทรา ยายี สตรีชาวไทยที่สืบเชื้อสายทายาทรุ่นที่เจ็ดของมะห์สุหรีมาถอดคำสาป

 สถานที่ท่องเที่ยว 
 สะพานลังกาวีสกาย
# รูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียน
รูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียน (Heronian triangle) หมายถึงรูปสามเหลี่ยมที่มีความยาวของด้านและพื้นที่เป็นจำนวนตรรกยะทั้งหมด ตั้งชื่อตามเฮโรแห่งอะเล็กซานเดรีย นักคณิตศาสตร์ชาวอียิปต์โบราณ

รูปสามเหลี่ยมใดๆ ที่มีความยาวของด้านเป็นสามสิ่งอันดับพีทาโกรัส (Pythagorean triple) ก็จะเป็นรูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียนด้วย เนื่องจากในสามสิ่งอันดับ ความยาวของด้านเป็นจำนวนเต็ม และพื้นที่ก็เป็นครึ่งหนึ่งของรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากที่กว้างยาวเท่ากับด้านประกอบมุมฉากในรูปสามเหลี่ยม

thumb|right|รูปสามเหลี่ยมพีทาโกรัส สองรูปต่อกัน
ตัวอย่างหนึ่งของรูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียนที่ไม่เป็นมุมฉากเช่น รูปสามเหลี่ยมที่มีความยาวด้านเท่ากับ 5, 5, 6 หน่วย ซึ่งมีพื้นที่ 12 ตารางหน่วย รูปสามเหลี่ยมนี้เกิดจากการนำรูปสามเหลี่ยมมุมฉากขนาด 3, 4, 5 หน่วยมาต่อกัน บนด้านที่ยาว 4 หน่วย สำหรับกรณีทั่วไป การนำรูปสามเหลี่ยมมุมฉากที่มีความยาวของด้านเป็นสามสิ่งอันดับพีทาโกรัสสองรูปมาต่อกัน บนด้านประกอบมุมฉากด้านหนึ่งซึ่งยาวเท่ากัน รูปสามเหลี่ยมที่เกิดขึ้นใหม่จะเป็นรูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียนด้วย (แต่อาจไม่เป็นรูปสามเหลี่ยมมุมฉาก) ดังตัวอย่างในรูปทางขวามือ เมื่อสามเหลี่ยม (a, b ,c) รวมกับสามเหลี่ยม (a, d, e) บนด้าน a จะได้รูปสามเหลี่ยมที่มีความยาวด้านเป็น c, e และ b + d หน่วย และมีพื้นที่เป็นจำนวนตรรกยะเท่ากับ  ตารางหน่วย

แต่ในทางกลับกัน รูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียนบางรูปอาจไม่สามารถประกอบขึ้นมาจากรูปสามเหลี่ยมที่มีความยาวของด้านเป็นสามสิ่งอันดับพีทาโกรัสได้อย่างลงตัว ถ้าความยาวด้านหรือส่วนสูงของรูปสามเหลี่ยมมุมฉากไม่เป็นจำนวนเต็ม เช่น รูปสามเหลี่ยมขนาด 0.5, 0.5, 0.6 หน่วย (0.012 ตารางหน่วย) หรือ 5, 29, 30 หน่วย (72 ตารางหน่วย) เมื่อแบ่งพื้นที่ออกเป็นรูปสามเหลี่ยมมุมฉากโดยใช้ด้านใดๆ เป็นฐาน ความยาวด้านหรือส่วนสูงของรูปสามเหลี่ยมมุมฉากจะไม่เข้ากับหลักเกณฑ์ของสามสิ่งอันดับพีทาโกรัส ซึ่งต้องเป็นจำนวนเต็ม
# อาสนวิหารอีลี
อาสนวิหารอีลี  มีชื่อเป็นทางการว่า The Cathedral Church of the Holy and Undivided Trinity of Ely เป็นอาสนวิหารนิกายอังกลิคันของสังฆมลฑลของบาทหลวงแห่งอีลี ตั้งอยู่ที่เมืองอีลี, เคมบริดจ์เชอร์, ในสหราชอาณาจักร สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบกอธิค อาสนวิหารเป็นที่รู้จักกันในท้องถิ่นว่า “เรือแห่งเฟ็น” เพราะอาสนวิหารตั้งเด่นอยู่บนบริเวณที่ราบที่เห็นได้แต่ใกล  

คริสต์ศาสนสถานเดิมที่สุดก่อตั้งโดยเอเธลเดรดา (Etheldreda) พระธิดาของพระเจ้าแผ่นดินแองโกล-แซ็กซอน เอเธลเดรดาได้ที่ดินมาจากทอนดเบิร์คท์ (Tondberct) สามีคนแรกผู้เป็นหัวหน้ากีเวียนส์ใต้ (South Gyrvians) และหลังจากการแต่งงานครั้งที่สองกับเอกรฟริด (Eegrfrid) เจ้าชายจากนอร์ทธัมเบรียสิ้นสุดลงก็ได้ก่อตั้งสำนักสงฆ์ที่นั่นเมื่อ ค.ศ. 673 เมื่อเอเธลเดรดาสิ้นชีวิต ก็มีการสร้างอนุสรณ์ให้ในวัดแซ็กซอนที่เดียวกัน สำนักสงฆ์และเมืองอีลีถูกทำลายโดยการรุกรานของชาวเดนส์ระหว่างปี ค.ศ 869 ถึง 870 สำนักสงฆ์เบ็นเนดิคตินถูกสร้างขึ้นแทนที่ วัดเดิมได้รับเลื่อนขึ้นเป็นอาสนวิหารเมื่อ ค.ศ 1109 เมื่ออีลีได้รับเลื่อนเป็นสังฆมลฑลอิสระจากสังฆมลฑลลิงคอล์น

อาสนวิหารอีลีเป็นสถานที่ท่องเที่ยวหลัก โดยมีผู้เข้าชมประมาณ 250,000 คนต่อปีelycathedral.org facts-and-figures  accessed 21 September 2015 และสนับสนุนการบริการตอนเช้าและตอนเย็นelycathedral.org service-schedules  accessed 21 September 2015
# ตูร์เฟิสต์
ตูร์เฟิสต์  เดิมเรียกว่า ตูร์อาอิกซ์อา  เป็นตึกระฟ้าตั้งอยู่บนบริเวณลาเดฟ็องส์ ซึ่งเป็นย่านเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศฝรั่งเศส ทางทิศตะวันตกของกรุงปารีส

ตึกดังกล่าวสร้างในปี พ.ศ. 2517 มีชื่อว่า "ตูร์อูว์อาเป" (Tour UAP) ก่อสร้างโดยบริษัทประกันชีวิตอูว์อาเป (UAP) โดยมีความสูง 159 เมตร (522 ฟุต) โดยมีลักษณะเป็นรูปดาวสามแฉก โดยแต่ละข้างจะมีมุม 120 องศา ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของบริษัทประกันชีวิตแรกเริ่ม 3 บริษัทที่เป็นจุดเริ่มต้นของอูว์อาเป ตูร์อูว์อาเปได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "ตูร์อาอิกซ์อา" (Tour AXA) เมื่อบริษัทประกันชีวิตอาอิกซ์อาซื้อบริษัทอูว์อาเปในปี พ.ศ. 2539 

การปรับปรุงซ่อมแซมตึกครั้งใหญ่เริ่มต้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 โดยลักษณะรูปร่างภายนอกจะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง และจะมีการเพิ่มความสูงของตึกอีกด้วย โดยมีความสูงจากหลังคา 225 เมตร (738 ฟุต) และ 240 เมตร (787 ฟุต) จากยอดเสาอากาศ มีพื้นที่ใช้สอย 86,707 เมตร² (933,306 ฟุต²) และเมื่อการปรับปรุงของตึกเสร็จแล้ว จะทำให้ตูร์เฟิสต์เป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในประเทศฝรั่งเศสอีกด้วยPARIS | Full Summary of Projects - Page 3 - SkyscraperPage Forum

อย่างไรก็ตาม การครองตำแหน่งตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในประเทศฝรั่งเศสของตูร์เฟิสต์คงอยู่ได้ไม่นาน เพราะเมื่อตูร์เฌอเนอราลี (Tour Generali) ที่มีความสูง 318 เมตร และตูร์ฟาร์ (Tour Phare) สูง 300 เมตร ก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ ตำแหน่งดังกล่าวจะไปตกอยู่กับทั้งสองตึกไปตาม ๆ กัน

ในนครนิวยอร์กมีตึกเอเอกซ์เอ (AXA Tower) ซึ่งสูง 229 เมตร (751 ฟุต) อีกด้วย
# สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4  (21 สิงหาคม ค.ศ. 1765 – 20 มิถุนายน ค.ศ. 1837) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรและราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์ ระหว่างปี ค.ศ. 1830 ถึงปี ค.ศ. 1837

 พระราชประวัติ 
พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 ทรงพระราชสมภพเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1765 ณ พระราชวังบักกิงแฮม กรุงลอนดอน เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 3 ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 และสมเด็จพระราชินีชาร์ล็อทเทอแห่งสหราชอาณาจักร เข้าพิธีบัพติศมาเมื่อวันที่ 18  กันยายน ทรงเสกสมรสกับดัชเชสแอเดเลดแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ ครองราชย์ระหว่างวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1830 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1837 ที่พระราชวังวินด์เซอร์ บาร์คเชอร์ พระบรมศพประดิษฐานในโบสถ์น้อยเซนต์จอร์จ พระราชวังวินด์เซอร์

พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 เป็นพระอนุชาของพระเจ้าจอร์จที่ 4 และเป็นพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์แฮโนเวอร์ในสหราชอาณาจักร เมื่อยังทรงพระเยาว์ทรงทำราชการในราชนาวี จึงทรงได้รับพระนามเล่นว่า “พระราชากะลาสี” รัชสมัยของพระองค์มีการปฏิรูปหลายอย่างเช่นการปรับปรุง “กฎหมายประชาสงเคราะห์” (Poor Law) รัฐบาลท้องถิ่นเปลื่ยนแปลงเป็นระบอบประชาธิปไตย การจำกัดการใช้แรงงานเด็กและการเลิกทาสทั่วจักรวรรดิอังกฤษ การปฏิรูปที่สำคัญที่สุดในรัชสมัยของพระองค์คือ กฎหมายผู้แทนราษฎร ค.ศ. 1832 (Representation of the People Act 1832) หรือ “กฎหมายปฏิรูป ค.ศ. 1832” ซึ่งเป็นกฎหมายที่เปลี่ยนแปลงระบบการเลือกตั้งของอังกฤษ พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 มิได้เข้าไปเกี่ยวข้องทางการเมืองมากเท่าพระเจ้าจอร์จที่ 3 หรือ พระเจ้าจอร์จที่ 4 แต่ก็แต่งตั้งนายกรัฐมนตรีที่ไม่ตรงกับความต้องการของรัฐสภาในปี ค.ศ. 1834 พระราชทานรัฐธรรมนูญต่อราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์ที่เป็นอีกราชอาณาจักรหนึ่งที่ทรงเป็นประมุข

พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 เสด็จสวรรคตโดยไม่มีพระราชโอรสธิดา ราชบัลลังก์จึงตกไปเป็นของเจ้าหญิงวิกตอเรีย ผู้เป็นพระราชภาติยะและราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์ไปเป็นของพระเจ้าแอนสท์ เอากุสท์ที่ 1 แห่งฮันโนเฟอร์

 ปัญหาลูกนอกสมรส 
ทรงประสบปัญหาเช่นเดียวกันคือ มีบุตรมากถึง 10 คน ซึ่งล้วนแต่เป็นลูกนอกสมรส  ที่เกิดจากโดโรธี จอร์แดน นักแสดงผู้หนึ่ง ตั้งแต่เมื่อครั้งที่พระองค์ยังไม่ได้ขึ้นครองราชย์ บัลลังก์จึงตกทอดมายังเจ้าหญิงวิกตอเรีย ซึ่งเป็นพระราชภาติยะhttps://krupiyarerk.wordpress.com/2011/08/28/คำราชาศัพท์หมวดเครือญา/

 พระบรมราชอิสริยยศ 

 21 สิงหาคม 1765 - 16 พฤษภาคม 1789: ฮิสรอยัลไฮเนส เจ้าชายวิลเลียม เฮนรีแห่งสหราชอาณาจักร (His Royal Highness The Prince William Henry)
 16 พฤษภาคม 1789 - 26 มิถุนายน 1830: ฮิสรอยัลไฮเนส ดยุกแห่งแคลเรนซ์และเซนต์แอนดรูว์ส (His Royal Highness The Duke of Clarence and St Andrews)
 16 พฤษภาคม 1789 - 26 มิถุนายน 1830: ฮิสรอยัลไฮเนส เอิร์ลแห่งมุนสเตอร์ (His Royal Highness The Earl of Munster)
 26 มิถุนายน 1830 - 20 มิถุนายน 1837: สมเด็จพระราชาธิบดีเเห่งสหราชอาณาจักร (His Majesty The King of the United Kingdom)
 26 มิถุนายน 1830 - 20 มิถุนายน 1837: สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งฮันโนเฟอร์ (His Majesty The King of Hanover)

 พงศาวลี
# อาสนวิหารนักบุญออลบัน
อาสนวิหารนักบุญออลบัน  เป็นอาสนวิหารนิกายอังกลิคันตั้งอยู่ที่เมืองนักบุญออลบัน ทางตะวันตกเฉียงเหนือของลอนดอนในสหราชอาณาจักร อาสนวิหารตั้งตามชื่อของนักบุญออลบันผู้เป็นนักบุญผู้พลีชีพองค์แรกของอังกฤษ สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบกอทิก  อาสนวิหารนักบุญออลบันมีทางเดินกลางยาว 348 ฟุตซึ่งเป็นทางเดินกลางที่ยาวที่สุดในอาสนวิหารในอังกฤษสถาปัตยกรรมส่วนใหญ่เป็นแบบโรมาเนสก์ อาสนวิหารนักบุญออลบันได้เลื่อนขึ้นเป็นอาสนวิหารเมื่อปี ค.ศ. 1877 และเป็นอาสนวิหารที่ยาวที่สุดเป็นที่สองของอังกฤษ อาสนวิหารเป็นที่รู้จักกันในท้องถิ่นว่า “แอบบี” แม้ว่าอาสนวิหารปัจจุบันจะเป็นแต่เพียงส่วนของแอบบีลัทธิเบ็นนาดิคตินเดิม

อาสนวิหารนักบุญออลบันแตกต่างจากอาสนวิหารอื่นตรงที่เป็นอาสนวิหารที่ใช้เป็นวัดประจำท้องถิ่นด้วย โดยมีดีนเป็นเร็คเตอร์ของวัด เป็นผู้ที่มีอำนาจ, ความรับผิดชอบ, และ หน้าที่เช่นหน้าที่ของพระประจำวัดประจำท้องถิ่นBell's Cathedrals: The Cathedral Church of Saint Albans p.104

นักบุญผู้พลีชีพคนแรกของอังกฤษ

ออลบันส์เป็นผู้นอกศาสนาผู้พำนักอยู่ในเมืองเวรูลาเมียมในโรมันอังกฤษที่เป็นที่ตั้งของเมืองนักบุญออลบันในฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ในอังกฤษราว 35 กิโลเมตรเหนือกรุงลอนดอนบนถนนวัตลิง (Watling Street) ซึ่งเป็นถนนโรมันโบราณ ก่อนที่คริสต์ศาสนาจะกลายมาเป็นศาสนาทางการของจักรวรรดิโรมัน ผู้นับถือคริสต์ศาสนาก็ถูกไล่ประหัตประหารโดยชาวโรมัน ออลบันส์ให้ที่หลบภัยจากอันตรายในบ้านของตนเองต่อนักบวชแอมฟิบาลัสผู้เป็นผู้เป็นผู้นับถือคริสต์ศาสนาผู้กำลังถูกโรมันติดตาม และได้รับการเปลี่ยนไปนับถือคริสต์ศาสนาโดยแอมฟิบาลัส เมื่อทหารมาถึงบ้านของออลบันส์เพื่อหาตัวแอมฟิบาลัส ออลบันส์ก็แลกเสื้อคลุมกับแอมฟิบาลัสและให้จับตัวไปแทน ออลบันส์ถูกนำตัวไปต่อหน้าผู้พิพากษาและประกาศตนว่าผู้นับถือคริสต์ศาสนาที่เป็นผลทำให้ถูกลงโทษโดยการตัดคอตรงจุดที่สร้างอาสนวิหาร ที่ตั้งของอาสนวิหารอยู่บนเนิน ตำนานกล่าวว่าหัวของออลบันส์กลิ้งลงไปหลังจากถูกตัดและที่ที่ไปหยุดลงก็มีน้ำพุธรรมชาติผุดขึ้นมา

น้ำพุธรรมชาติยังมีอยู่จนถึงปัจจุบันนี้ และถนนที่ขึ้นไปถึงอาสนวิหารชื่อถนนโฮลีเวลฮิลล์ (เนินบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์) แต่บ่อน้ำในปัจจุบันอายุไม่เก่าไปกว่าคริสต์ศตวรรษที่ 19 และนอกจากนั้นก็ยังเชื่อกันว่าชื่อถนนมาจากชื่อแม่น้ำ "Halywell" และ สะพาน "Halywell" ไม่ใช่มาจากชื่อบ่อน้ำพุ

เดือนปีที่นักบุญออลบันถูกสังหารก็ยังไม่ทราบแน่นอนแต่ประมาณกันว่าราวปี ค.ศ. 250—นักวิชาการเชื่อว่าอาจจะเป็นปี ค.ศ. 209, ค.ศ. 254 หรือ ค.ศ. 304

ที่เก็บศพของแอมฟิบาลัสก็อยู่ในอาสนวิหารนี้ด้วย
# พระราชวังซ็องซูซี
พระราชวังซ็องซูซี  หรือ พระราชวังไกลกังวล เป็นอดีตพระราชวังฤดูร้อนของพระเจ้าฟรีดริชมหาราช ตั้งอยู่ที่เมืองพ็อทซ์ดัมในประเทศเยอรมนี สร้างโดยพระราชประสงค์ของพระเจ้าฟรีดริชระหว่าง ค.ศ. 1745–1747 ใช้สถาปัตยกรรมเป็นแบบโรโกโก

ซ็องซูซีมักได้รับการเปรียบให้เป็นคู่แข่งของพระราชวังแวร์ซายในประเทศฝรั่งเศส แต่ซ็องซูซีมีลักษณะที่เป็นส่วนตัวแบบโรโกโกและเล็กกว่าพระราชวังแวร์ซายที่เป็นสถาปัตยกรรมแบบบาโรกมาก นอกจากนั้นยังประกอบด้วยวัดและสิ่งก่อสร้างตกแต่ง (follies) มากมายในสวนแบบภูมิทัศน์ เกออร์ค เว็นท์เซิสเลาส์ ฟ็อน คโนเบิลส์ดอร์ฟออกแบบวังเพื่อให้เป็นที่ประทับพักผ่อนส่วนพระองค์ของพระเจ้าฟรีดริช เป็นที่หลบจากราชสำนักเบอร์ลิน ที่เต็มไปด้วยพิธีรีตองต่าง ๆ ซึ่งจะเห็นได้จากชื่อของวังที่แปลว่า "ไกลกังวล" ชื่อที่เป็นการเน้นว่าเป็นสถานที่สำหรับพักผ่อนมิใช่สถานที่สำหรับการใช้อำนาจ ตัวพระราชวังไม่ใหญ่ไปกว่าคฤหาสน์ชั้นเดียว—คล้ายวังมาร์ลี (Château de Marly) ใกล้ปารีสมากกว่าจะคล้ายพระราชวังแวร์ซาย ห้องหลักของซ็องซูซีมีเพียงสิบห้อง ตัววังสร้างบนเนินกลางอุทยาน เพราะความที่ทรงมีอิทธิพลต่อการตกแต่งมากจนเป็นเอกลักษณ์ที่เรียกกันว่า  "โรโกโกแบบฟรีดริช" พระเจ้าฟรีดริชทรงมีส่วนเกี่ยวข้องที่ทรงสร้างซ็องซูซีเพื่อเป็น "ที่ที่จะตายกับพระองค์"Berliner Zeitung: Spröde Fassadengeschichten, 19 February 2003 คโนเบิลส์ดอร์ฟถูกปลดเมื่อ ค.ศ. 1746 เมื่อมีความเห็นไม่ตรงกันเรื่องที่ตั้งของวังเมื่อมองจากอุทยาน ยัน เบามัน (Jan Bouman) สถาปนิกชาวดัตช์สร้างต่อจนเสร็จ

ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 พระราชวังซ็องซูซีเป็นที่ประทับของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4  พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มทรงจ้างสถาปนิกลูทวิช แพร์ซีอุส (Ludwig Persius) ให้บูรณะและขยายพระราชวัง ขณะที่แฟร์ดีนันท์ ฟ็อน อาร์นิม (Ferdinand von Arnim) เป็นผู้รับผิดชอบในการปรับปรุงพื้นที่และทิวทัศน์จากพระราชวัง เมืองพ็อทซ์ดัมและพระราชวังซ็องซูซีเป็นที่โปรดปรานของเจ้านายเยอรมันจนเมื่อราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นมาสิ้นสุดลงเมื่อ ค.ศ. 1918 

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง พระราชวังนี้กลายเป็นสิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศเยอรมนีตะวันออก หลังจากการรวมตัวระหว่างเยอรมนีตะวันออกกับเยอรมนีตะวันตกใน ค.ศ. 1990 ร่างของพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 ก็ถูกนำกลับมาฝังบนเนินที่ซ็องซูซีตามพระราชประสงค์เดิมของพระองค์ก่อนที่จะเสด็จสวรรคต พระราชวังซ็องซูซีและอุทยานได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกใน ค.ศ. 1990 ภายใต้ชื่อว่า พระราชวังและอุทยานแห่งพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลิน UNESCO World Heritage Sites ใน ค.ศ. 1995 ก็ได้มีการก่อตั้งสถาบันเพื่อวังปรัสเซียและอุทยานในเบอร์ลิน-บรันเดินบวร์คขึ้นเพื่อดูแลรักษาพระราชวังซ็องซูซีและพระราชวังต่างในบริเวณเบอร์ลิน พระราชวังเหล่านี้ในปัจจุบันมีผู้เข้าชมมากกว่าปีละสองล้านคนจากทั่วโลก

 สมุดภาพ
# ดีสแลม
อุปกรณ์รวมส่งสัญญาณเพื่อเข้าถึงสายผู้เช่าดิจิทัล หรือ ดีสแลม  ใช้ในการแยกสัญญาณจากสายทองแดง จากส่วนที่ให้บริการสัญญาณโทรศัพท์และอินเทอร์เน็ต (ส่วนใหญ่จะเป็นที่ให้บริการโทรศัพท์ เช่น ทีโอที) ซึ่ง DSLAM จะแยกสัญญาณออกเป็นสองสัญญาณคือ สัญญาณโทรศัพท์ และสัญญาณอินเทอร์เน็ต เพื่อให้หน่วยงานที่รับผิดชอบ เช่นสัญญาณโทรศัพท์ DSLAM จะส่งสัญญาณผ่าน ATM แล้วส่งไปให้องค์การโทรศัพท์ทำการเชื่อมต่อเลขหมายปลายทาง ส่วนสัญญาณอินเทอร์เน็ต DSLAM ก็จะส่งไปยังผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตผ่านเครื่องส่งสัญญาณแบบ ATM ไปยังหน่วยงานบริการอินเทอร์เน็ต (ISP) เพื่อทำการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตและให้บริการ

ATM ย่อมาจาก Asynchronous Transfer Mode ซึ่งเป็นหนึ่งในเทคโนโลยีของระบบ WAN ใช้กันทั่วไปในองค์กรที่บริการเกี่ยวกับการสื่อสาร
# สำเภา
สำเภา เป็นเรือที่มีท้ายเรือสูงและยื่นออกไป หัวเรือต่ำ มีจุดเด่นที่ใช้ใบแขวนชนิดที่มีพรวนใบ (ก้างใบ) ซึ่งมีลักษณะคล้ายพัดขนาดใหญ่ ใบแขวนแบบจีนนี้มีใช้กับเรือต่าง ๆ หลายชนิดในแถบเอเชียอาคเนย์ แต่บางเรือสำเภาบางลำที่มีการติดเครื่องยนต์จะไม่ใช้ใบ ส่วนเรืออื่น ๆ ใช้ใบแขวนชนิดตั้ง (ขอบล่างของใบข้างหนึ่งผูกยึดกับโคนเสา)
# ปรินส์ออฟเปอร์เซีย (วิดีโอเกม พ.ศ. 2532)
ปรินส์ออฟเปอร์เซีย  เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มภาพยนตร์ที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยโบรเดอร์บันด์ สำหรับแอปเปิล II ใน พ.ศ. 2532 ตัวเกมได้รับการออกแบบและดำเนินการโดยจอร์แดน เมชเนอร์ เรื่องราวเกิดขึ้นในเปอร์เซียยุคกลาง ผู้เล่นจะได้ควบคุมตัวเอกที่ไม่มีชื่อซึ่งต้องผจญภัยผ่านดันเจี้ยนต่างๆ เพื่อเอาชนะแกรนด์วิเซียร์จาฟ์ฟาร์ผู้ชั่วร้ายและช่วยเจ้าหญิงที่ถูกคุมขัง

เช่นเดียวกับเกม คาราเตกา ซึ่งเป็นเกมแรกของเมชเนอร์ เกม ปรินส์ออฟเปอร์เซีย ใช้เทคนิคโรโตสโคปเพื่อแอนิเมชั่นที่ลื่นไหลและสมจริง สำหรับกระบวนการนี้ เมชเนอร์ใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงสำหรับวิดีโอการเคลื่อนไหวของตัวละครของพี่ชายที่แสดงกายกรรมโลดโผนในชุดสีขาว และภาพยนตร์แนวสวอชบัคเลอร์ เช่น The Adventures of Robin Hood

ตัวเกมได้รับได้เสียงชื่นชมอย่างมาก และแม้ว่าจะไม่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ในทันที แต่ก็ขายได้หลายชุดเนื่องจากมีการพอร์ตไปยังแพลตฟอร์มที่หลากหลายหลังจากแอปเปิล II เดิมวางจำหน่าย เชื่อกันว่าเป็นเกมแพลตฟอร์มภาพยนตร์เกมแรกและเป็นแรงบันดาลใจให้กับเกมมากมายในประเภทย่อยนี้ เช่น Another World  ความสำเร็จของแฟรนไชส์เปิดตัว ปรินส์ออฟเปอร์เซีย ซึ่งประกอบด้วยภาคต่อ 2 ภาค ได้แก่ ปรินส์ออฟเปอร์เซีย 2: เดอะแชโดวแอนด์เดอะเฟลม (พ.ศ. 2536) และ ปรินส์ออฟเปอร์เซียทรีดี (พ.ศ. 2542) และรีบูต 2 ภาค ได้แก่ ปรินส์ออฟเปอร์เซีย: เดอะแซนด์สออฟไทม์ (พ.ศ. 2546) ซึ่งตามมาด้วยภาคต่อของตัวเองสามภาค และ ปรินส์ออฟเปอร์เซีย (พ.ศ. 2551)
# ตำบลหวายเหนียว
หวายเหนียว เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี

 ประวัติ 
ตำบลหวายเหนียว ได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาล เป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 และได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ก ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 ตั้งแต่อดีตนานมา ตำบลหวายเหนียวเป็นตำบลที่อยู่ติดแม่น้ำแม่กลอง ราษฎรมีอาชีพตัดไม้ และมีการล่องไม้ซุงมาพักอยู่บริเวณนี้ ซึ่งเป็นป่าหวายจำนวนมาก และเป็นหวายที่มีคุณภาพสามารถผูกท่อนซุงได้เป็นอย่างดี ชาวบ้านจึงเรียกและตั้งชื่อตำบลว่า “ตำบลหวายเหนียว”

 ภูมิศาสตร์ 
 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ทิศเหนือ ติดกับ แม่น้ำแม่กลอง
ทิศใต้ ติดกับ ต.เขาสามสิบหาบ อ.ท่ามะกา จ.กาญจนบุรี
ทิศตะวันออก ติดกับ ต.พงตึก อ.ท่ามะกา จ.กาญจนบุรี
ทิศตะวันตก ติดกับ ต.แสนตอ อ.ท่ามะกา จ.กาญจนบุรี
พิกัดเส้นรุ้ง(latitude):ประมาณ 13.906000
พิกัดเส้นแวง(longitude):ประมาณ 99.759003

 ภูมิประเทศ 
สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มแม่กลอง โดยมีแม่น้ำแม่กลองไหลผ่านทางทิศตะวันออก มีลักษณะเป็นชุมชนศูนย์กลางเดียว ศูนย์กลางชุมชน ได้แก่ บริเวณวัดหวายเหนียว การตั้งบ้านเรือนของประชาชนจะอยู่เป็นกลุ่มบริเวณสองฝั่งถนนสายต่างๆ ได้แก่ ถนนสุขาภิบาล ซอย 1 และ ซอย 2 เป็นต้น บริเวณบ้านพักอาศัยที่หนาแน่น จะอยู่ด้านเหนือและด้านตะวันตกของวัดหวายเหนียว และกระจายตัวอยู่บริเวณสองฝั่งถนนสายย่อยๆ ที่เข้าสู่พื้นที่เกษตรกรรม

 ประชากร 
จำนวนประชากรในมีประชากรทั้งสิ้น 6,010 คน และจำนวนหลังคาเรือน 414 หลังคาเรือน

 เศรษฐกิจ 
ประชากรส่วนใหญ่ร้อยละ 80 ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ได้แก่ การทำไร่ข้าวโพด ข้าว ข้าวโพด มันสำปะหลังและพืชผักสวนครัว นอกจากนี้ ประชากรร้อยละ 20 ประกอบอาชีพรับจ้างและบริการ โดยมีโรงงานอุตสาหกรรม 4 แห่ง คือ โรงงานเมทัลชีท ซีสเต็มส์, จำกัด โรงงานไทยเมทัลชีท โปรดักท์ จำกัด, โรงงานปุ๋ยท่ามะกา, โรงงานเมโทรไฟเบอร์ จำกัด

 การคมนาคม 
จากกรุงเทพฯ สามารถใช้เส้นทางถนนเพชรเกษม และแยกเข้าถนนแสงชูโตเขตอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เดินตามเส้นทางถนนแสงชูโตบ้านโป่ง – กาญจนบุรี ผ่านเทศบาลตำบลลูกแก เทศบาลตำบลท่าไม้ และเทศบาลตำบลท่ามะกา แยกเข้าถนนสายท่ามะกา – ด่านมะขามเตี้ย บริเวณสี่แยกไฟแดง (ท่ามะกา) ข้ามสะพาน (แม่น้ำแม่กลอง) เข้าเขตตำบลหวายเหนียว รวมระยะทาง 90 กิโลเมตร เส้นทางเดินเป็นถนนมาตรฐานลาดยางตลอดเส้นทางภายในหมู่บ้าน

 สถานที่สำคัญ 
 ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลหวายเหนียว
 สำนักงานเทศบาลตำบลหวายเหนียว
 สถานีอนามัยตำบลหวายเหนียว
 โรงเรียนประถมศึกษา/มัธยมศึกษาวัดหวายเหนียว
 วัดหวายเหนียว
 อุทยานมัจฉาวังสังกะวาส

 อุทยานมัจฉาวังสังกะวาด 
สถานที่ : วัดหวายเหนียว ตำบลหวายเหนียว
รายละเอียด : อุทยานมัจฉาวังสังกะวาส อยู่ในบริเวณพื้นที่วัดหวายเหนียว ตำบลหวายเหนียว หากมาจากกรุงเทพฯไปตามทางหลวงหมายเลข 323 กิโลเมตรที่ 92–93 เข้าทางเดียวกับโบราณสถานพงตึก เมื่อลงจากสะพานจันทรุเบกษา เลี้ยวขวาตรงไปตามถนนเลียบแม่น้ำแม่กลองประมาณ 1.5 กิโลเมตร อุทยานแห่งนี้เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจของประชาชนทั่วไปที่นิยมมาให้อาหาร ปลา เวลากลางวันจะพบปลาตะเพียน ในเวลาหนึ่งทุ่มเป็นต้นไปจึงจะพบปลาสังกะวาสซึ่งนับวันจะหาดูได้ยาก นอกจากนี้ภายในวัดหวายเหนียวยังมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านเปิดให้ชมตั้งแต่เวลา 08.00–18.00 น.
# เมคอัพ! เซเลอร์เซนชิ
เมคอัพ! เซเลอร์เซนชิ  เป็นภาพยนตร์ขนาดสั้น ความยาว 15 นาที เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2536 พร้อมกับ เซเลอร์มูน R "สงครามปีศาจดอกไม้จากอวกาศ" และ หนักแน่นเข้าไว้ สึโยชิ ต่อมาได้ผลิตออกมาในรูปแบบ เลเซอร์ดิสก์ และวิดีโอ โดยเลเซอร์ดิสก์นั้นจะรวมไว้ในอีเว้นท์คอนเสิร์ต ดรีมมิ่งมูน ส่วนในฉบับดีวีดีจะรวมไว้ในแผ่นเดียวกับภาพยนตร์เซเลอร์มูน อาร์ และจะมีแผ่นพิเศษแถมให้เป็นเพลงเปิด-ปิด ของเซเลอร์มูนภาคจอเงิน และภาพการออกแบบตัวละครอีกด้วย

 เนื้อเรื่อง 
สึคิโนะ อุซางิ และ อุซางิน้อย ที่ในอยู่ในร้านกาแฟ ได้ยินเด็กผู้หญิง 2 คน พูดถึงอัศวินเซเลอร์ ว่ามีความฉลาด เป็นผู้ดี แข็งแรง และเป็นหัวหน้าอัศวินเซเลอร์อุซางิก็พาลเข้าใจผิดว่าคิดเป็นตัวเองทั้งหมด แต่กลับเป็นอัศวินเซเลอร์ทั้ง 4 คน โดยหลังจากที่ 2 คน พูดก็จะเป็นเรื่องราวของอัศวินเซเลอร์แต่ละคน พร้อมเพลงอิมเมจที่เหล่าเซเลอร์ร้องเป็นเพลงธีมในแต่ละเรื่อง แต่แล้วอุซางิก็ไม่เห็นเด็กผู้หญิง 2 คน พูดถึงเซเลอร์มูน เลยเข้าไปพูดคุยกับเด็กผู้หญิง 2 คน แต่เด็กผู้หญิง 2 คน ไม่ค่อยชอบเซเลอร์มูน เพราะว่าติ้งต๊อง หลังจากนั้นเด็ก 2 คนนั้นก็จากไป อุซางิเลยร้องไห้เพราะไม่มีใครชอบเซเลอร์มูน

 นักพากย์ 
 สึคิโนะ อุซางิ พากย์โดย มิตสึอิชิ โคโตะโนะ
 จิบะ มาโมรุ พากย์โดย ฟุรุยะ โทรุ
 อุซางิน้อย พากย์โดย อารากิ คาเอะ
 มิซุโนะ อามิ พากย์โดย ฮิซาคะวะ อายะ
 ฮิโนะ เร พากย์โดย โทมิซะว่า มิจิเอะ
 คิโนะ มาโกโตะ พากย์โดย ชิโนะฮาระ เอมิ
 ไอโนะ มินาโกะ พากย์โดย ฟูคามิ ริกะ
 ยุย พากย์โดย จิเอะโกะ นัมบะ
 อายะ พากย์โดย ยูมิ คาจิฮาระ

 เพลง 
เพลงประกอบเรื่อง
 Someday・・・Somebody・・・
 ขับร้องโดย อายะ ฮิซาคาวะ (ใช้ในธีมที่กล่าวถึง มิซูโนะ อามิ)
 永遠のメロディ (เมโลดี้แห่งนิจนิรันดร์)
 ขับร้องโดย มิจิเอะ โทมิซาวะ (ใช้ในธีมที่กล่าวถึง ฮิโนะ เร)
 STARLIGHTにキスして (จูบแสงดาว)
 ขับร้องโดย เอมิ ชิโนฮาระ (ใช้ในธีมที่กล่าวถึง คิโนะ มาโคโตะ)
 あなたの夢をみたわ (ฉันมองเห็นความฝันของเธอ)
 ขับร้องโดย ริกะ ฟุคามิ (ใช้ในธีมที่กล่าวถึง ไอโนะ มินาโกะ)
 YOU'RE JUST MY LOVE
 ขับร้องโดย โคโตโนะ มิตสึอิชิ และโทรุ ฟุรุยะ (ใช้ในธีมที่กล่าวถึง เจ้าหญิงเซเลนิตี้ และเจ้าชายเอนดิเมียน)

เพลงปิดเรื่อง
 I am セーラームーン (ฉันคือเซเลอร์มูน)
 ขับร้องโดย อัศวินเซเลอร์ (โคโตโนะ มิตสึอิชิ, อายะ ฮิซาคาวะ, มิจิเอะ โทมิซาวะ, เอมิ ชิโนฮาระ, ริกะ ฟุคามิ)

 ดรีมมิ่งมูน 
งานสเปเชี่ยลอีเว้นท์ที่จัดขึ้นในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2536 เวลา 19.30-22.45 ที่มารุโนะอุจิ โตเอ เธียเตอร์ โดยงานนี้มีชื่อขึ้นว่า เซเลอร์มูนและคริสต์มาส โดยมีแขกรับเชิญซึ่งเป็นนักพาย์อัศวินเซเลอร์ 5 คน ได้แก่ โคโตโนะ มิตสึอิชิ, อายะ ฮิซาคาวะ, มิจิเอะ โทมิซาวะ, เอมิ ชิโนฮาระ และริกะ ฟุคามิ ซึ่งผู้มาร่วมงานมีถึงจำนวน 500 คน โดยในงานนั้นจะเป็นการพูดคุยเกี่ยวกับความทรงจำในวันคริสต์มาส มีการร้องเพลง พูดคุย แจกของรางวัล และร่วมกันชมภาพยนตร์เซเลอร์มูน อาร์กันอีกด้วยในท้ายงาน

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Fiore - The Wandering Alien and Slave to Kisenian's Will
 Bishoujo Senshi Sailor Moon Etymology 
 The Tour >> Mare Ingenii >> Ancient Texts >> Bad Seeds >> Fiore
 Xenian @ The Oracle - Information and pictures
 Red Tattoo - Information about the Sailor Moon R movie
# ตำบลน้ำขาว
น้ำขาว เป็นตำบลในอำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา 

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลน้ำขาว มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลแค
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลขุนตัดหวาย
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลนาหมอศรี ตำบลคลองทราย (อำเภอนาทวี) และตำบลเขามีเกียรติ (อำเภอสะเดา)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลพะตง (อำเภอหาดใหญ่)

 ประวัติ 
ตำบลน้ำขาวมีผู้ให้ความเป็นมาไว้หลายคน บางที่มาเล่าว่ามาจากน้ำข้าว มาเป็น "น้ำขาว" บางที่มาเล่าว่าเป็นที่ตั้งในที่ลุ่ม พอฤดูน้ำหลากน้ำจะเต็มไปทั้งทุ่ง ซึ่งบ้านตั้งอยู่รายล้อมทุ่งน้ำ จึงดูน้ำสีขาวไปหมดจึงได้ชื่อว่า "น้ำขาว" (ซึ่งสอดคล้องกับชื่อบ้านทุ่งน้ำขาวในอำเภอนาทวี) 

ในปี พ.ศ. 2492 ทางราชการได้แยกพื้นที่หมู่ 4, 12 (ในขณะนั้น) ของตำบลน้ำขาว ไปรวมกับพื้นที่หมู่ 1,3 (ในขณะนั้น) ของตำบลขุนตัดหวาย รวม 4 หมู่บ้าน ตั้งขึ้นเป็น "ตำบลแค" วันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 

 การแบ่งเขตการปกครอง 

 การปกครองส่วนภูมิภาค 
ตำบลน้ำขาวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1บ้านเกาะแค(Ban Ko Khae)หมู่ 2บ้านคูตีน(Ban Khu Tin)หมู่ 3บ้านออกวัด(Ban Ok Wat)หมู่ 4บ้านท่าคู(Ban Tha Khu)หมู่ 5บ้านน้ำขาวกลาง(Ban Nam Khao Klang)หมู่ 6บ้านน้ำขาวตก(Ban Nam Khao Tok)หมู่ 7บ้านคลองแงะ(Ban Khlong Ngae)หมู่ 8บ้านคูหัวนอน(Ban Khu Hua Non)หมู่ 9บ้านต้นเหรียง(Ban Ton Riang)หมู่ 10บ้านนาดี(Ban Na Di)หมู่ 11บ้านหัวควน(Ban Hua Khuan)

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่ตำบลน้ำขาวมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำขาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำขาวทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลน้ำขาวที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2517 วันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำขาวในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539 วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539 จนถึงปัจจุบัน