wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เรื่องนางนพมาศ หรือ ตำรับท้าวศรีจุฬาลักษณ์
เรื่องนางนพมาศ หรือ ตำรับท้าวศรีจุฬาลักษณ์สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ. เรื่องนางนพมาศ หรือ ตำหรับท้าวศรีจุฬาลักษณ์ ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ. พระเจ้าบรมวงษ์เธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม, กรมหลวงสรรพศาตรศุภกิจ และพระองค์เจ้ากาญจนากร พิมพ์แจกในงานศพเจ้าจอมมารดาสังวาล รัชกาลที่ ๔ พ.ศ. ๒๔๕๗ เป็นหนังสือที่เชื่อกันว่าแต่งขึ้นในสมัยสุโขทัย ผู้แต่งคือ นางนพมาศ หรือ "ท้าวศรีจุฬาลักษณ์" แต่หนังสืออาจชำรุดเสียหาย และได้มีการแต่งขึ้นใหม่ในสมัยรัตนโกสินทร์ แต่คงเนื้อหาเดิมของโบราณ เพิ่งมีการชำระและตีพิมพ์เผยแพร่เป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2457

สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงพระนิพนธ์ไว้ในคำนำว่า ในเรื่องโวหารนั้น หนังสือเล่มนี้สังเกตได้ว่าแต่งในราวสมัยรัชกาลที่ 2 – รัชกาลที่ 3 เพราะถ้าเทียบสำนวนกับหนังสือรุ่นสุโขทัย อย่างไตรภูมิพระร่วง หรือหนังสือรุ่นอยุธยา ซึ่งเห็นชัด ว่าหนังสือนางนพมาศใหม่กว่าอย่างแน่นอน และยังมีที่จับผิดในส่วนของเนื้อหา ที่กล่าวถึงชาติฝรั่งต่างๆ โดยเฉพาะอเมริกัน ซึ่งเพิ่งเกิดใหม่ นางนพมาศ หรือ ตำรับท้าวศรีจุฬาลักษณ์. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ : ศิลปาบรรณาคาร, 2513. หน้า ก-ฌ.

สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพได้ทรงกราบทูลรัชกาลที่ 5 ว่าหนังสือที่ปรากฏนี้คงไม่ได้เก่าขนาดสุโขทัยเป็นแน่ รัชกาลที่ 5 ก็ทรงเห็นอย่างนั้น แต่มีนักปราชญ์รุ่นก่อนๆ เช่นรัชกาลที่ 4 หรือ กรมหลวงวงศาธิราชสนิท เชื่อว่าน่าจะมีตัวฉบับเดิมที่เก่าแก่ แต่ต้นฉบับอาจชำรุดขาดไป มาถึงสมัยรัตนโกสินทร์จึงมีการแก้ไขเพิ่มเติมให้สมบูรณ์เท่าที่จะทำได้ และเล่าสืบกันมาว่าในครั้งรัชกาลที่ 3 ได้ทรงพระราชนิพนธ์แทรกไว้ตอนหนึ่ง คือ ตอนที่ว่าด้วย “พระศรีมโหสถลองปัญญานางนพมาศ” จนจบ “นางเรวดีให้โอวาทของนพมาศ” ซึ่งกินเนื้อที่ ราว 1 ใน 3 ของเรื่อง

 เนื้อหา 
เริ่มต้นว่าด้วยกำเนิดมนุษย์ ชาติภาษา พร้อมแนะนำตัวผู้เขียน “ข้าน้อยผู้ได้นามบัญญัติชื่อว่า ศรีจุฬาลักษณ์” เล่าถึงกำเนิดอาณาจักรและ จากนั้นก็สรรเสริญพระเกียรติสมเด็จพระร่วงเจ้า เล่าถึงผู้คน ชาติตระกูลในสุโขทัย และมาถึงประวัติส่วนตัวของนางนพมาศ

พระมโหสถ พราหมณ์ บิดาของนางนพมาศได้เล่านิทานสอนใจแก่นางสามสี่เรื่อง จากนั้นนางเรวดี มารดา ให้โอวาทสอนมารยาท แล้วนำไปถวายตัวพระร่วงเจ้า

ช่วงต่อมานางนพมาศเล่าถึงพิธีพราหมณ์ทั้งสิ้น 12 พิธี เริ่มตั้งแต่เดือน 12 พิธีจองเปรียง (เดือนอ้าย เดือนยี่ จนถึงเดือนสิบเอ็ด พิธีอาชยุศ ปิดท้ายด้วยหัวข้อ “ว่าด้วยความประพฤติแห่งนางสนม” เรื่องกิริยามารยาทต่างๆ

ในพิธีแรก (คือเดือนสิบสองไทย) เรียกว่า พิธีจองเปรียง “วันเพ็ญเดือน 12 เป็นนักขัตฤกษ์ชักโคมลอยโคม” ผู้คนพากันแต่งโคมชักโคมแขวนโคมลอยทั่วพระนคร ทำโคมตกแต่งลวดลาย มาชักมาแขวนเรียงรายตามแนวโคมชัยเสาระหงหน้าพระที่นั่ง มีมหรสพด้วย นางนพมาศทำโคมลอยเป็นรูปดอกกระมุท (ดอกบัว) จุดประทีปเปรียง (คือ ใส่น้ำมันไขข้อโค) มีจุดดอกไม้ไฟ จุดพะเนียงพลุสว่างไสวไปหมด ในหนังสือเล่าต่อว่า “อันว่าโคมลอยรูปดอกกระมุทก็ปรากฏมาจนเท่าทุกวันนี้ แต่คำโลกสมมุติเปลี่ยนชื่อเรียกว่าลอยกระทงทรงประทีป” เล่มเดิม. หน้า 100.

สำหรับใน พิธีจองเปรียงนี้ ได้กล่าวถึงโคมลอยโคมชัก โคมปักโคมห้อย (เช่นเดียวกับพระราชพิธีจองเปรียง ในหนังสือ พระราชพิธีสิบสองเดือน) เพื่อให้พระเจ้าอยู่หัวได้ทรงสักการะพระมหาเกตุธาตุจุฬามณีในชั้นดาวดึงส์ และพระเจ้าอยู่หัวเสด็จเรือพระที่นั่งไปถวายดอกไม้เพลิงตามพระอารามหลวงริม ฝั่งแม่น้ำทั่วพระนคร
# โมจิ
thumb|กระบวนการผลิตโมจิด้วยอุปกรณ์สมัยใหม่

โมจิ  เป็นอาหารชนิดหนึ่งของญี่ปุ่นที่ทำจากข้าวเหนียว ตัดเป็นก้อน สามารถนำไปประยุกต์ทำขนมได้หลายชนิด ในญี่ปุ่น แต่ละปีจะมีประเพณีตำโมจิซึ่งเป็นการนำข้าวเหนียวญี่ปุ่นที่นึ่งเสร็จใหม่ ๆ มาตำ ปัจจุบันไม่ค่อยมีให้เห็นบ่อยนัก

 วิธีการทำ 
การทำโมจินั้นเริ่มจากการนำข้าวเหนียวไปนึ่งให้สุกและนำมาตำให้เหนียวกันดีก็จะได้โมจิสด

 ขนมที่ทำจากโมจิ 
แป้งโมจินำไปย่างหรือทำให้สุกก่อนราดด้วยน้ำเชื่อม หรือทำขนมอื่น ๆ เช่น ถั่วแดงกวน มีชื่อเรียกต่างกัน เช่น
 ไดฟูกุ (daifuku) เป็นโมจิเหนียวนำมาปั้นและใส่ไส้ขนมหวานได้ทั้งครีม ถั่วแดงกวนและไส้อื่น ๆ
 ดังโงะ (dango) แป้งโมจิก้อนกลมนำไปย่างบนเตา ราดซอสโชยุแบบเหนียวหวาน
 โอชิรูโกะ (oshiruko) เป็นซุปถั่วแดงกวน ใส่โมจิ นิยมกินกันในวันปีใหม่
 ซากุระโมจิ (sakura mochi) เป็นขนมแป้งไส้ถั่วแดงกวนห่อด้วยใบซากุระ ดองแช่น้ำเกลือ นิยมรับประทานกันในเทศกาลฮินะมัตสึริ (เทศกาลเด็กผู้หญิง) และเทศกาลฮานามิ (เทศกาลชมดอกไม้ (ซากุระ)

ขนมญี่ปุ่นเกือบทุกประเภทมีการใช้โมจิเป็นส่วนผสมหลัก
# ภาษาโอย
ภาษาโอย (Oy) มีผู้พูดทั้งหมด 14,947 คน (พ.ศ. 2538) ในแขวงอัตตะปือ ประเทศลาว บริเวณที่ราบโบโลเวน ใกล้ปากเซ 80% พูดได้เพียงภาษาเดียว  อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อย บะห์นาริก
# ภาษาสอก
ภาษาสอก มีผู้พูดทั้งหมด 1,600 คน (พ.ศ. 2524) ในแขวงอัตตะปือ ประเทศลาว จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก ใกล้เคียงกับภาษาโอย ภาษาซะปวน และภาษาเจ็ง
# ภาษาสุ
ภาษาสุ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก มีผู้พูด 2,360 คน (พ.ศ. 2543)Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/ ในแขวงอัตตะปือ ประเทศลาว
# RAW
RAW อาจหมายถึง

 ไฟล์ภาพดิบ - ข้อมูลภาพในกล้องดิจิทัลที่ยังไม่ผ่านการปรับแต่ง
 WWE RAW - องค์กรมวยปล้ำอาชีพ
# จัตุรัสนาโวนา
thumb|น้ำพุจตุมหานที กับเสาโอเบลิสก์จากอียิปต์ ที่กลางจัตุรัสนาโวนา
thumb|น้ำพุจตุมหานที

จัตุรัสนาโวนา  เป็นจัตุรัสแห่งหนึ่งในกรุงโรม เคยเป็นสนามกีฬาโรมันโบราณในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ที่ชื่อว่า Stadium of Domitian ซึ่งชาวโรมันจะเดินทางมาที่นี่เพื่อชม agones ("กีฬา") โดยในสมัยนั้นสถานที่แห่งนี้รู้จักในชื่อว่า 'Circus Agonalis' (สนามกีฬา) เชื่อกันว่าชื่อของจัตุรัสนี้มาจากการเรียกชื่อสถานที่เพี้ยนจาก 'in agone' เป็น 'navone' จนกระทั่งกลายมาเป็น 'navona' ในที่สุด

นาโวนา
# เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย
__NOTOC__
เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย อาจจะหมายถึง
 เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Elisabeth of Austria, Queen of France) - สมเด็จพระราชินีในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส 
 เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งโปแลนด์และลิทัวเนีย (Elisabeth of Austria (d. 1505)) - สมเด็จพระราชินีในพระเจ้าคาซิเมียร์ที่ 4 แห่งแห่งโปแลนด์และลิทัวเนีย 
 เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งโปแลนด์ (Elisabeth of Austria (1526–1545)) - สมเด็จพระราชินีในพระเจ้าซิกิสมุนด์ที่ 2 ออกัสตัสแห่งโปแลนด์ 
 อาร์คดัชเชสเอลิซาเบธ ฟรานซิสคาแห่งออสเตรีย (Archduchess Elisabeth Franziska of Austria) - ภรรยาของเฟอร์ดินันด์ คาร์ล วิคเตอร์ อาร์คดยุคแห่งออสเตรีย-เอสเต และคาร์ล เฟอร์ดินันด์อาร์คดยุคแห่งออสเตรีย 
 จักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย (Empress Elisabeth of Austria) - สมเด็จพระจักรพรรดินีในจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย 
 อาร์ชดัชเชสเอลิซาเบธ มารีแห่งออสเตรีย (Archduchess Elisabeth Marie of Austria)
# แยกศิริราช
แยกศิริราช เป็นสี่แยกจุดตัดระหว่างถนนวังหลังกับถนนอรุณอมรินทร์ ในย่านตลาดวังหลังและท่าพรานนก ในพื้นที่เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลศิริราช

 กายภาพ 
เป็นจุดบรรจบของถนนอรุณอมรินทร์ ขนาด 4 ช่องจราจร (มีเกาะกลาง) ในแนวเหนือ-ใต้, ถนนวังหลัง ขนาด 4 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ในแนวถนนอรุณอมรินทร์ มีสะพานข้ามแยกซึ่งเชื่อมต่อจากสะพานอรุณอมรินทร์ โดยสิ้นสุดที่หน้ากรมอู่ทหารเรือ

 สถานที่สำคัญบริเวณแยกศิริราช 
 โรงพยาบาลศิริราช คณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล และคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยมหิดล
 ท่าวังหลังและท่าพรานนก
 ตลาดวังหลัง
 วัดวิเศษการ
# ธรรมคุ้มครองโลก
ธรรมคุ้มครองโลก ธรรม 2 ประการ ได้แก่ หิริ และ โอตตัปปะ

 หิริ  
หิริ (อ่านว่า หิ-ริ, หิ-หริ) แปลว่า ความละอายแก่ใจ ความละอายต่อบาป หิริ หมายถึงความละอายใจตัวเองต่อการทำความชั่วความผิด ต่อการประพฤติทุจริตทั้งหลายและความละอายใจตัวเองที่จะละเว้นไม่ทำความดีซึ่งควรจะทำให้เกิดมีในตน เช่นบิดามารดามีความละอายใจที่จะไม่ดูแลบุตรของตน เช่นนี้เรียกว่ามีหิริ

หิริ เกิดขึ้นได้ด้วยการคิดถึงการศึกษา ฐานะ ยศศักดิ์ ชาติตระกูลของตน คิดถึงความเสียหายที่จะเกิดขึ้น รวมกับความแกล้วกล้าของจิตใจที่จะไม่ทำชั่วเช่นนั้น
หิริ เป็นธรรมรักษาคุ้มครองโลก ทำให้โลกเกิดสันติ ทำให้คนเราอยู่กันอย่างสงบสุข เพราะคนที่มีหิริจะเกลียดความชั่ว และละอายที่จะทำความชั่วทั้งต่อหน้าและลับหลัง ทำให้ไม่ก่อความเดือดร้อนให้แก่โลกและสรรพสัตว์ทั้งปวง

 โอตตัปปะ 
โอตตัปปะ (อ่านว่า โอด-ตับ-ปะ) แปลว่า ความเกรงกลัว หมายถึงความสะดุ้งกลัวต่อผลของความชั่ว ต่อผลของความทุจริตที่ทำไว้

โอตตัปปะ เป็นอาการของจิตที่หวั่นไหวเมื่อจะทำความชั่ว เพราะกลัวความผิดที่จะตามให้ผลในภายหลัง เกิดขึ้นได้เพราะคิดถึงโทษหรือความทุกข์ที่จะเกิดขึ้นจากการทำชั่ว จากการประพฤติทุจริตของตน เช่น ตัวเองเองต้องเดือดร้อน เกิดความเสียหาย เสียทรัพย์สินเงินทอง เสียอิสรภาพ หรือถูกคนอื่นตำหนิติเตียน ถูกสังคมรังเกียจ เป็นต้น

โอตตัปปะ เป็นธรรมคุ้มครองโลกคู่กับหิริ เพราะคนที่มีโอตตัปปะย่อมกลัวที่จะทำความผิด ทำให้งดเว้นจากการประพฤติต่าง ๆ ได้ อันเป็นเหตุให้เกิดความร่มเย็นเป็นสุข เกิดสันติภาพขึ้น
# แยกวิทยุ-เพชรบุรี
แยกวิทยุ-เพชรบุรี  เป็นสามแยกถนนวิทยุบรรจบถนนเพชรบุรี ใกล้ทางลงทางด่วนเพชรบุรีของทางพิเศษเฉลิมมหานคร ในพื้นที่เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร ถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดของถนนวิทยุ

เมื่อปี พ.ศ. 2533 บริเวณแยกนี้เป็นสถานที่เกิดเหตุการณ์รถบรรทุกแก๊สระเบิด ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บเป็นจำนวนมาก และเกิดเพลิงไหม้ทำให้อาคารบ้านเรือนได้รับความเสียหายเป็นบริเวณกว้าง นับเป็นอุบัติเหตุที่ร้ายแรงมากที่สุดครั้งหนึ่งในรอบปี

 สถานที่สำคัญบริเวณทางแยก 
 ท่าเรือสะพานวิทยุ
 อาคารวานิช 1 และ 2
 อาคารวิทยุคอมเพล็กซ์
 บีดีเอ็มเอส เวลเนส คลินิก
 โรงแรมเมอเวนพิค บีดีเอ็มเอส เวลเนส รีสอร์ท กรุงเทพ
 ปาร์คนายเลิศ
 โรงแรมอามัน นายเลิศ กรุงเทพ
# แยกบ้านเนิน
แยกบ้านเนิน  เป็นสามแยกจุดบรรจบระหว่างถนนอิสรภาพ ถนนรถไฟ (เขตบางกอกน้อย) และถนนสุทธาวาส ในพื้นที่เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ใกล้กับบริเวณตลาดศาลาน้ำร้อน (ใหม่) และสถานีรถไฟบางกอกน้อย

"บ้านเนิน" เป็นชื่อเรียกย่านบริเวณดังกล่าว มาจากคำว่า "บ้านเนิน-ค่ายหลวง" โดยแต่เดิมตั้งแต่ยุคกรุงธนบุรีเป็นราชธานี ณ ที่แห่งนี้เป็นชุมชนของช่างฝีมือที่ผลิตเครื่องดนตรีไทยที่มีชื่อเสียงคือ ฆ้องวง ที่ไม่เหมือนกับฆ้องวงของที่อื่น เนื่องจากเป็นฆ้องลงหิน ใช้วิธีการตีขึ้นรูปและบุแบบเดียวกับขันลงหิน จึงทำให้ฆ้องวงที่ผลิตจากที่นี่มีคุณภาพดี ให้เสียงดังกังวานและไพเราะ 

และในปัจจุบัน ใกล้กับทางแยก ยังเป็นที่ตั้งของชุมชนตรอกข้าวเม่า (ซอยอิสรภาพ 47) ชุมชนโบราณที่เคยเป็นแหล่งผลิตข้าวเม่าที่มีชื่อเสียง ปัจจุบันเป็นแหล่งผลิตกะละแมและข้าวเหนียวแดง ซึ่งเป็นขนมที่นิยมเตรียมสำหรับงานวันสงกรานต์

 กายภาพ 
เป็นจุดบรรจบของถนนอิสรภาพ ขนาด 4 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ด้านทิศใต้, ถนนรถไฟ ขนาด 2 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ด้านทิศตะวันออก และถนนสุทธาวาส ขนาด 4 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ด้านทิศเหนือ

 สถานที่สำคัญบริเวณแยกบ้านเนิน 
 สถานีรถไฟบางกอกน้อย
 ตลาดศาลาน้ำร้อน
 ตลาดบางกอกน้อย
 วัดสุทธาวาส
 วัดอมรทายิกาวาส (วัดใหม่ยายมอญ)
 พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร เขตบางกอกน้อย
# แยกบ้านขมิ้น
แยกบ้านขมิ้น  เป็นสามแยกจุดตัดซอยอิสรภาพ 44 (ซอยแสงศึกษา) และถนนอรุณอมรินทร์ บริเวณเยื้องกับซอยวัดระฆังโฆสิตาราม ถัดจากจุดบรรจบระหว่างคลองวัดระฆังกับคลองบ้านขมิ้น (แนวคูเมืองกรุงธนบุรี) มาทางทิศเหนือ ในพื้นที่แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร

 ประวัติ 
โดยชื่อ "บ้านขมิ้น" นั้นมาจากในอดีต ตั้งแต่ยุคกรุงธนบุรีเป็นราชธานี ที่แห่งนี้เป็นชุมชนของช่างฝีมือที่ผลิตผงขมิ้นที่มีชื่อเสียง ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นมะตูมเชื่อม จนทำให้ได้ชื่อว่า "ซอยมะตูม" หรือ "ตรอกมะตูม" ในซอยอรุณอัมรินทร์ 23 ซึ่งแต่เดิมซอยนี้มีชื่อว่า "ตรอกสวนอนันต์" ซึ่งผลิตเปลือกส้มโอจำหน่าย จนได้ชื่อว่า "บ้านเปลือกส้มโอ" แต่ภายหลังได้เปลี่ยนเป็นมะตูมเชื่อม ซึ่งไม่ปรากฏหลักฐานว่าได้เปลี่ยนมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ทางการก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ตรอกมะตูม ดังในปัจจุบัน เพื่อให้สอดคล้องกับลักษณะทางกายภาพเพื่อให้จดจำง่าย ส่วนชื่อบ้านขมิ้น เหลือหลักฐานเพียงศาลเจ้าพ่อบ้านขมิ้น (ปึงท้าวกง) ศาลเจ้าจีนขนาดเล็กของชาวแต้จิ๋วหลังหนึ่งที่ตั้งอยู่ใกล้กับแยก ซึ่งสร้างตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิกวังซฺวี่ แห่งราชวงศ์ชิง และคลองบ้านขมิ้น ซึ่งเป็นลำคลองสายหนึ่งอันเป็นส่วนหนึ่งของคูเมืองกรุงธนบุรี อยู่ในแนวเลียบหลังบ้านเรือนประชาชนตั้งแต่ตรอกมะตูมผ่านหน้าวัดพระยาทำวรวิหาร ซึ่งปัจจุบันเหลือสภาพเป็นเพียงคลองที่ตื้นเขินและถูกรุกล้ำและกลายเป็นเพียงท่อระบายน้ำออกสู่คลองบางกอกน้อยเท่านั้น

 กายภาพ 
เป็นจุดบรรจบของถนนอรุณอมรินทร์ ขนาด 4 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ในแนวเหนือ-ใต้, ซอยแสงศึกษา ขนาด 2 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง)

 สถานที่สำคัญบริเวณใกล้แยกบ้านขมิ้น 
 วัดระฆังโฆสิตาราม
 วัดพระยาทำวรวิหาร
 โรงพยาบาลธนบุรี
# แยกพาหุรัด
แยกพาหุรัด เป็นสี่แยกจุดตัดถนนตรีเพชร และถนนพาหุรัด ในพื้นที่เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ใจกลางย่านการค้าพาหุรัด แหล่งค้าขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปแหล่งใหญ่ และเป็นพื้นที่ต่อเนื่องกับตลาดบ้านหม้อ ซึ่งเป็นย่านค้าขายอะไหล่เครื่องใช้ไฟฟ้า ลำโพงและเครื่องเสียง รวมไปถึงร้านขายเครื่องเพชร อัญมณีและเครื่องประดับ นอกจากนี้บริเวณแยกพาหุรัดยังเป็นย่านการค้าที่เก่าแก่อีกแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ ในอดีตเคยมีตลาดมิ่งเมืองเป็นแหล่งค้าผ้าและอุปกรณ์ตัดเย็บที่มีชื่อเสียง ปัจจุบันได้กลายเป็นศูนย์การค้าดิโอลด์สยาม ซึ่งเป็นศูนย์การค้าสมัยใหม่ที่ยังคงเอกลักษณ์ความเป็นย่านเก่าของกรุงเทพฯ และยังมีห้างไนติงเกล ห้างสรรพสินค้ายุคเก่าที่ยังคงเปิดให้บริการจนถึงปัจจุบันอยู่ที่แยกพาหุรัด

 สถานที่สำคัญบริเวณแยก 
 ห้างไนติงเกล
 ศูนย์การค้าดิโอลด์สยาม
 โรงเรียนเพาะช่าง
 โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
 วัดทิพยวารีวิหาร (กัมโล่วยี่)
 ศาลาเฉลิมกรุง
# แคมาราซอรัส
คามาราซอรัส  เป็นไดโนเสาร์กินพืช ตระกูลซอโรพอด 4 เท้า มีขนาดลำตัวไม่ใหญ่ มีชีวิตอยู่ในกลางถึงปลายยุคจูแรสซิก เมื่อ 145 -155 ล้านปีก่อน มีความยาว 18 เมตร มีน้ำหนักประมาณ 18-20 ตัน กะโหลกศีรษะมีลักษณะสั้นแต่ลึกเข้าไปด้านใน ขากรรไกรมีขนาดใหญ่ คอและหางสั้นกว่าซอโรพอดตัวอื่น ไม่มีปลายหางแส้ ลำตัวกลมหนาและค่อนข้างสั้น แขนขาใหญ่โตมีลักษณะคล้ายเสาหิน ขาหลังยาวกว่าขาหน้าเล็กน้อย มีรูจมูกขนาด ใหญ่เหนือดวงตา เพื่อช่วยในการระบายความร้อนและดมกลิ่น 

ชื่อของเจ้าคามาราซอรัสมาจากภาษากรีก แปลว่า "โพรง" สาเหตุที่ได้ชื่อสุดพิศวงนี้ก็เพราะกระดูกที่เป็นโพรงของมัน นัก-วิทยาศาสตร์ทั้งหลายกล่าวว่าโพรงนี้เอาไว้ลดภาระของขาทั้ง 4ของมันไม่ให้แบกรับน้ำหนักตัวอันอ้วนฉุมากเกินไปแถมยังช่วยระบายความร้อนในร่างกายได้อีกด้วย นอกจากนี้เจ้าคามาราซอรัสยังมีคอและหางสั้นกว่าไดโนเสาร์ตัวอื่นในสายพันธุ์เดียวกัน หากลองสังเกตใบหน้างามๆดีๆ จะพบว่ากระโหลกศีรษะของมันลึกเข้าไปด้านในและมีรูขนาดใหญ่อยู่เหนือดวงตา ฟันเป็นซี่ถี่เอาไว้งับแล้วรูดใบไม้เรียวออกจากกิ่งชนิดไม่เหลือเศษติดก้านในคำเดียว
# แยกเฉลิมกรุง
แยกเฉลิมกรุง เป็นสี่แยกจุดตัดถนนตรีเพชร, ถนนตีทอง และถนนเจริญกรุง ในพื้นที่เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร อยู่ใกล้เคียงกับย่านการค้าพาหุรัด แหล่งค้าขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปแหล่งใหญ่ และย่านบ้านหม้อ ย่านค้าขายอะไหล่เครื่องใช้ไฟฟ้า ลำโพงและเครื่องเสียง รวมไปถึงร้านขายเครื่องเพชร อัญมณีและเครื่องประดับ

บริเวณแยกเฉลิมกรุงเป็นที่ตั้งของศาลาเฉลิมกรุง โรงภาพยนตร์เก่าแก่ที่สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 7 ในงานสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 150 ปี พุทธศักราช 2475 ซึ่งเป็นที่มาของชื่อทางแยก และอยู่ถัดจากศูนย์การค้าดิโอลด์สยาม ศูนย์การค้าสมัยใหม่ที่พยายามคงเอกลักษณ์ความเป็นย่านเก่าไว้

 สถานที่สำคัญบริเวณแยก 
 ศาลาเฉลิมกรุง
 ดิโอลด์สยามพลาซ่า

 แหล่งข้อมูลอื่น 

เฉลิมกรุง
เฉลิมกรุง
# แยกบ้านหม้อ
แยกบ้านหม้อ  เป็นสี่แยกจุดตัดระหว่างถนนพระพิทักษ์, ถนนบ้านหม้อ และถนนพาหุรัด ในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ใจกลางพระนคร เป็นย่านค้าขายอะไหล่เครื่องใช้ไฟฟ้า, วิทยุสื่อสาร, ลำโพง, อุปกรณ์อิเล็กทรอนิก และเครื่องเสียง รวมถึงเครื่องประดับมีค่า จำพวกทองคำ และเพชร

ปัจจุบันสี่แยกบ้านหม้อมีการจัดการจราจรแบบทิศทางเดียวทั้ง 4 ด้าน เส้นทางเข้าสู่ทางแยกได้แก่ถนนพระพิทักษ์และถนนบ้านหม้อ (จากปากคลองตลาด) เส้นทางออกจากทางแยกได้แก่ถนนบ้านหม้อ (ไปสี่กั๊กพระยาศรี) และถนนพาหุรัด

สถานที่สำคัญบริเวณแยก คือ ตลาดบ้านหม้อ ในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 เป็นตลาดที่คึกคัก ปัจจุบันที่บริเวณเหนือประตูทางเข้ายังคงปรากฏสถาปัตยกรรมรูปหม้อ บ่งบอกถึงชื่อของสถานที่ ซึ่งอาชีพปั้นหม้อดินเผา เป็นอาชีพแต่ดั้งเดิมของชาวชุมชนบริเวณนี้ ซึ่งเป็นชาวมอญ และเป็นที่มาของชื่อถนนรวมถึงสี่แยก รวมถึงยังมีศาลเจ้าบ้านหม้อเล่าปึงเถ่ากง  ศาลเจ้าจีนเก่าแก่ของชาวแต้จิ๋ว ที่สร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2359 นับเป็นศาลเจ้าแต้จิ๋วที่เก่าแก่ที่สุด
# แยกหมอมี
แยกหมอมี หรือที่นิยมเรียกว่า สามแยก หรือ สามแยกถนนเจริญกรุง เป็นห้าแยกจุดตัดถนนเจริญกรุง, ถนนพระรามที่ 4, ถนนทรงสวัสดิ์ และถนนมิตรพันธ์ ในพื้นที่แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย และแขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร ใจกลางย่านเยาวราช ซึ่งเป็นย่านชาวไทยเชื้อสายจีนที่สำคัญในกรุงเทพฯ 

ในอดีตพื้นที่แถบนี้มีสถานะเป็นตำบลหนึ่งขึ้นอยู่ในอำเภอสัมพันธวงศ์ จังหวัดพระนคร เรียกว่า "ตำบลสามแยก" ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2441 ได้เกิดเหตุเพลิงไหม้ เพลิงได้ลุกลามไปทั่วเนื่องจากบ้านเรือนแถบนี้ปลูกด้วยไม้และหลังคามุงจาก รัชกาลที่ 5 จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีเจ้าพนักงานจัดการบำรุงความสุขสำราญของประชาชนในเขตจังหวัดพระนคร และห้ามไม่ให้ผู้หนึ่งผู้ใดปลูกสร้างโรงเรือนอันกำบังด้วยไม้ขัดแตะ หรือด้วยแผง หรือด้วยใบไม้ขึ้นในตำบลซึ่งเกิดเพลิงไหม้คราวนี้นั้นต่อไป เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานกระทรวงนครบาล ซึ่งจะอนุญาตให้ปลูกสร้างเป็นครั้งเป็นคราว เช่น โรงพักทำงาน หรือโรงมีการเล่นต่าง ๆ ชั่วสมัยหนึ่งเท่านั้น

ต่อมาในปี พ.ศ. 2458 ได้มีการจัดสร้างโรงภาพยนตร์สิงคโปร์ขึ้น และในปี พ.ศ. 2475 โรงภาพยนตร์สิงคโปร์ได้รื้อถอนสร้างใหม่เป็นโรงภาพยนตร์เฉลิมบุรี ในวาระเดียวกับที่มีการจัดสร้างศาลาเฉลิมกรุงขึ้น ครั้งหนึ่งที่แยกหมอมียังเป็นที่ตั้งของสถานีตำรวจนครบาลสามแยกเป็นอาคารไม้ทรงปั้นหยาซึ่งอยู่ตรงที่ตั้งของธนาคารยูโอบี สาขาสามแยกในปัจจุบัน หลังจากสถานีตำรวจถูกเพลิงจากเหตุการณ์อั้งยี่ซึ่งเสียหายทั้งหมด จึงย้ายไปอยู่ตรงข้ามกับมูลนิธิป่อเต็กตึ๊งในปัจจุบันโดยเปลี่ยนชื่อเป็น สถานีตำรวจนครบาลพลับพลาไชย 2

โดยชื่อ "หมอมี" ที่ใช้ในปัจจุบันนั้นมีที่มาจากชื่อของร้านขายยาหมอมี หรือร้านขายยาบุญมี ซึ่งเป็นกิจการของนายมี เกษมสุวรรณ หรือหมอมี ซึ่งเป็นผู้ที่มีความรู้ความชำนาญในเรื่องของยาและเคมีทางการแพทย์ โดยเฉพาะยานัตถุ์และยาสมุนไพรต่าง ๆ ซึ่งได้เคยเปิดกิจการอยู่ที่แยกแห่งนี้

ปัจจุบัน แยกหมอมีเป็นที่รู้จักกันดีของการเป็นที่ตั้งของร้านอาหารที่จำหน่ายลอดช่องที่มีชื่อเสียงและประวัติเก่าแก่ยาวนาน รวมถึงข้าวต้มกระดูกหมูอีกด้วย รวมถึงยังมีซุ้มประตูวชิรธำรง 72 พรรษา ตั้งอยู่บนถนนเจริญกรุงอีกด้วย
# อรชุน รินทรวิฑูรย์
อรชุน รินทรวิฑูรย์ หรือ โจจิรัฏฐ์ รินทรวิฑูรย์ (เกิด 5 ตุลาคม พ.ศ. 2523) ชื่อเล่น โจ เป็นผู้ประกาศข่าวชาวไทย ปัจจุบันเป็นผู้ประกาศข่าวช่องวัน 31 โดยเขาเป็นผู้ประกาศข่าวที่มีความสามารถในการพูดภาษาจีนกลางได้ 

 ประวัติ 
อรชุนเกิดที่จังหวัดนครศรีธรรมราช พักอาศัยอยู่ในเขตเทศบาลตำบลจันดี ตำบลจันดี อำเภอฉวาง เข้าการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนเจริญวิทย์ ก่อนย้ายเข้ามาศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย (ปีที่ 1-5) ที่โรงเรียนโยธินบูรณะ และเคยศึกษาที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาขณะอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 แต่ภายหลังได้ลาออกแล้วย้ายกลับมาเรียนที่โรงเรียนโยธินบูรณะ เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ เอกความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ โทภาษาจีน และปริญญาโท เอกความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (MIR) โทวิชากฎหมาย คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

 ผลงานข่าวและพิธีกรข่าว 
 ปัจจุบัน 
 ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวเช้าช่องวัน คู่กับ พิพัฒน์ วิทยาปัญญานนท์ วันจันทร์ - วันศุกร์ เวลา 06:00 - 08:00 น. ทางช่องวัน 31 ในนามสำนักข่าววันนิวส์
 ผู้ประกาศข่าวรายการ เกาะข่าวเที่ยง 25 คู่กับ ญาณิน ญาณัชปวีณ วันจันทร์ - วันศุกร์ เวลา 12:30 - 14:00 น. ทางจีเอ็มเอ็ม 25 ในนามสำนักข่าววันนิวส์
 ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวช่องวัน เสาร์-อาทิตย์ คู่กับ ญาณิน ญาณัชปวีณ, ศรัณภัสร์ ตั้งไพศาลธนกุล วันเสาร์ - วันอาทิตย์ เวลา 08:30 - 10:00 น. ทางช่องวัน 31 ในนามสำนักข่าววันนิวส์

 อดีต 
 พ.ศ. 2545 - 2548 : ผู้สื่อข่าวไอทีวีและทีไอทีวี
 พ.ศ. 2549 - 31 มกราคม พ.ศ. 2551 : ผู้ประกาศข่าวทางช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี ในนามสำนักข่าวไทย
 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - 27 ธันวาคม พ.ศ. 2552 : ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวค่ำไทยพีบีเอส ทางช่องไทยพีบีเอส (วันเสาร์ - วันอาทิตย์)
 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 : ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวเช้าไทยพีบีเอส ทางช่องไทยพีบีเอส (วันจันทร์ - วันศุกร์)
 1 มีนาคม พ.ศ. 2553 - กันยายน พ.ศ. 2554 : ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวเช้าสปริงนิวส์ ทางช่องสปริงนิวส์ (วันจันทร์ - วันศุกร์) และ ผู้ช่วยบรรณาธิการข่าวต่างประเทศ
 2 มกราคม - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2555 : ผู้ประกาศข่าวรายการ โลกยามเช้า ทางช่อง 3 เอชดี 
 1 สิงหาคม พ.ศ. 2554 - 26 ธันวาคม พ.ศ. 2556 : ผู้ประกาศข่าวรายการ เรื่องเด่นเย็นนี้ ช่วง เอเซียคอนเน็กต์ ทางช่อง 3 เอชดี
 พ.ศ. 2562 : ผู้ประกาศข่าวรายการ เช้าวันใหม่ ทางช่อง 3 เอชดี
 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 - 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 : ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าววันใหม่ ช่วง ตระเวนข่าว,ตะลอนโลก ทางช่อง 3 เอชดี
 4 กุมภาพันธ์ - 28 มิถุนายน พ.ศ. 2562 : ผู้ประกาศข่าวรายการ ค่ำทันข่าว ทางช่อง 3 แฟมิลี
 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 - 30 สิงหาคม พ.ศ. 2562 : ผู้ประกาศข่าวรายการ ครอบครัวข่าวเช้า ทางช่อง 3 เอชดี
 1 กรกฎาคม - 30 กันยายน พ.ศ. 2562 : ผู้ประกาศข่าวรายการ คนเฝ้าข่าว ทางช่อง 3 เอสดี
 19 กันยายน พ.ศ. 2562 - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2563 : ผู้ประกาศข่าวรายการ เรื่องเล่าหน้าหนึ่ง ทางช่อง 3 เอชดี
 1 มกราคม - 30 เมษายน พ.ศ. 2564 : ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าว 3 ยามเช้า ทางช่อง 3 เอชดี
 5 ตุลาคม พ.ศ. 2562 - 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 : ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวเด่นเย็น เสาร์-อาทิตย์ ทางช่อง 3 เอชดี
 8 - 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 : ผู้ประกาศข่าวรายการ เรื่องเด่นเย็นนี้ เสาร์-อาทิตย์ ทางช่อง 3 เอชดี
 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 - 2 มกราคม พ.ศ. 2565 : ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวอรุณอมรินทร์ ทางช่องอมรินทร์ทีวี
# การเป็นลูกมือฝึกหัด
การเป็นลูกมือฝึกหัด  เป็นระบบการฝึกผู้ประกอบกิจการค้าหรือวิชาชีพรุ่นใหม่โดยใช้การฝึกหน้างาน และบ่อยครั้งมักมีการศึกษาประกอบ (งานในชั้นเรียนและงานอ่านหนังสือ) การเป็นลูกมือฝึกหัดทำให้ผู้ประกอบกิจได้ใบอนุญาตเพื่อประกอบกิจในวิชาชีพที่มีการวางระเบียบ
# ซิตีไลฟ์
ซิตีไลฟ์ เป็นเกมในรูปแบบการจำลองสร้างเมืองและสถานที่ต่างเพื่อพัฒนาที่ดิน และทำให้มีการเจริญเติบโตของเมืองที่เราสร้างโดยมีรุปแบบเช่นเดียวกับเกมซิมซิตี้มีรูปแบบที่เล่นต่างกันเป็นส่วนมากเช่นระบบ คอมมิวนิสต์ ระบบวรรณะ ระบบการดูแล และอื่นๆ
# แยกอุณากรรณ
แยกอุณากรรณ เป็นสี่แยกจุดตัดถนนเจริญกรุง, ถนนอุณากรรณ และถนนบูรพา ในพื้นที่เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร อยู่ใกล้เคียงกับแยกเฉลิมกรุง ที่ตั้งของโรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุง, ย่านการค้าเก่าแก่วังบูรพา และย่านการค้าพาหุรัด แหล่งค้าขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปแห่งใหญ่
นอกจากนี้ บริเวณแยกอุณากรรณยังเป็นย่านร้านค้าอาวุธปืนที่มีชื่อเสียง เนื่องจากมีร้านจำหน่ายปืนรวมไปถึงอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับกีฬายิงปืนเป็นจำนวนมาก

 สถานที่สำคัญบริเวณแยก 
 ดิโอลด์สยาม
 ศาลาเฉลิมกรุง

 แหล่งข้อมูลอื่น 

อุณากรรณ
อุณากรรณ
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบรมวงศานุวงศ์ไทย
# ลูกอ๊อด
thumb|250px|ลูกอ๊อดของกบในวงศ์ Bufonidae

ลูกอ๊อด   หรือ ลูกฮวก หรือ อีฮวก ในภาษาอีสานหรือภาษาเหนือ เป็นชื่อเรียกของตัวอ่อนของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำในอันดับกบ (Anura) เมื่อโตเต็มวัย ลูกอ๊อดจะมีรูปร่างเช่นเดียวกบปกติทั่วไป แต่กระนั้นก็ยังมีกบบางชนิดที่ไม่มีช่วงวัยลูกอ๊อด

ลูกอ๊อด มีรูปร่างโดยทั่วไปคล้ายปลา มีหาง ไม่มีขา หายใจด้วยเหงือก ส่วนหัวมีขนาดโตมาก ซึ่งลูกอ๊อดของกบแต่ละวงศ์ก็มีรูปร่างและลักษณะแตกต่างออกไป โดยแบ่งตามโครงสร้างของปาก, โครงสร้างของห้องเหงือก, และจำนวนและตำแหน่งของช่องเปิดเหงือกที่เป็นทางผ่านออกของน้ำซึ่ง สามารถจำแนกเป็น 4 แบบได้ คือ

1. มีช่องปากยาวและแคบ ไม่มีจะงอยปากและไม่มีตุ่มฟันบริเวณปาก ช่องเปิดห้องเหงือกมี 2 ช่องอยู่ทางด้านข้างของลำตัว กินอาหารด้วยการกรองเข้าปาก เช่น กบในวงศ์ Pipidae

2. มีช่องปากเล็กและซับซ้อนมากกว่าแบบที่ 1 แต่ไม่มีจะงอยปากและไม่มีตุ่นฟันที่บริเวณปาก ช่องเปิดของห้องเหงือกมีช่องเดียวอยู่ทางด้านท้ายตัวและในแนวกลางลำตัว กินอาหารด้วยการกรอง เช่น กบในวงศ์ Microhylidae

3. ช่องปากมีจะงอยปากและมีตุ่มฟัน ช่องเปิดของห้องเหงือกมีช่องเดียวอยู่ในแนวตรงกลางลำตัว ได้แก่ กบในวงศ์ Ascaphidae, Bombinatoridae, Discoglossidae

4. ช่องปากมีจะงอยปากและมีตุ่มฟัน ช่องเปิดของห้องเหงือกมีช่องเดียวอยู่ทางด้านข้างลำตัวและทางซ้ายของลำตัว ซึ่งลักษณะของกบส่วนใหญ่

นอกจากนี้แล้ว ลูกอ๊อดแต่ละชนิดจะมีรูปร่างต่างกันแล้ว ยังมีระบบนิเวศที่อาศัยแตกต่างกันอีก ลูกอ๊อดบางชนิดจะว่ายน้ำระดับผิวน้ำหรือกลางน้ำและกินอาหาร แต่บางชนิดจะไม่กินอาหารแต่จะใช้อาหารจากถุงไข่แดงที่ติดมาจากไข่แทน บางชนิดเกาะติดอยู่กับก้อนหินหรือโขดหินในลำธารที่มีน้ำไหลแรง บางชนิดซุกซ่อนตัวอยู่ในโคลนที่ใต้พื้นน้ำ ขณะที่บางชนิดจะอยู่ในน้ำบนใบไม้หน้า 316-317, วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก โดย วีรยุทธ์ เลาหะจินดา (พ.ศ. 2552) ISBN 978-616-556-016-0

ลูกอ๊อด สามารถนำไปปรุงเป็นอาหารได้ในอาหารพื้นบ้านแบบอีสานหรืออาหารเหนือ เช่น แอ็บ, หมก หรือน้ำพริกรัตนา พรหมพิชัย. (2542). แอ็บ. ใน สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคเหนือ (เล่ม 15, หน้า 8111-8112).กรุงเทพฯ: มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์
# แยกวงเวียน รด. และแยกท้ายวัง
แยกวงเวียน รด. และ แยกท้ายวัง เป็นวงเวียนจุดตัดถนนสนามไชย, ถนนเจริญกรุง และถนนท้ายวัง ในพื้นที่แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ซึ่งทางแยกทั้ง 2 แห่งอยู่ที่จุดเดียวกัน แต่แนวถนนเจริญกรุงและถนนท้ายวังจะเยื้องกันเล็กน้อย จึงมีการจัดการจราจรเป็นรูปแบบวงเวียน โดยไม่มีสัญญาณไฟจราจร วงเวียนแห่งนี้เป็นเพียงเครื่องกั้นทางชั่วคราวที่สามารถย้ายออกได้เมื่อมีพระราชพิธีต่าง ๆ ซึ่งต้องใช้พื้นที่บนถนนสนามไชย เช่น พระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เป็นต้น

บริเวณทางแยกนี้มีสถานที่สำคัญตั้งอยู่ทั้ง 4 มุมถนน ได้แก่ หน่วยบัญชาการรักษาดินแดน (สวนเจ้าเชตุ) ซึ่งในอดีตใช้ชื่อกรมการรักษาดินแดน มีชื่อย่อว่า รด. เป็นที่มาของชื่อทางแยก เยื้องกันเป็นพระบรมมหาราชวัง ด้านท้ายวัง (พระตำหนักสวนกุหลาบ) และวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม (วัดโพธิ์) ซึ่งมีถนนท้ายวังแบ่งเขตวัดกับวัง และมีสวนสราญรมย์อยู่อีกด้านหนึ่งของทางแยก

 สถานที่สำคัญใกล้บริเวณแยก 
 หน่วยบัญชาการรักษาดินแดน ที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์รัชกาลที่ 6 
 สวนสราญรมย์ 
 วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม
 พระบรมมหาราชวัง พระตำหนักสวนกุหลาบ และโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ
 หอนาฬิกาหลวง จำลองขึ้นใหม่จากพระที่นั่งภูวดลทัศไนย ในพระบรมมหาราชวัง

รูปภาพ

 แหล่งข้อมูลอื่น 

วงเวียน รด.
รด.