wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# โครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณห้าแยกปากเกร็ด และถนนเชื่อมต่อ
โครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณห้าแยกปากเกร็ด และถนนเชื่อมต่อ ดำเนินตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 มอบหมายให้กรมโยธาธิการดำเนินการ ต่อมาเมื่อมีพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 จึงโอนโครงการไปอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท ใช้งบภายในวงเงิน 5,053 ล้านบาท โดยเป็นเงินกู้จากธนาคารเพื่อความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น (JBIC) อัตราส่วน 50 เปอร์เซ็น (6,807 ล้านเยน) เมื่อกำหนดก่อสร้างจริงใช้งบประมาณ 3,048,032,708.51 บาท 

 แบ่งส่วนตามสาย 
แนวสายทางด้านทิศตะวันออก-ตะวันตก
เริ่มต้นจากถนนแจ้งวัฒนะ (กม.10 + 170) ตัดกับห้าแยกปากเกร็ด ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยามาบรรจบกับแนวสายทางด้านทิศเหนือ-ใต้ (กม.6) ผิวทางคอนกรีต มีความยาว 4.17 กิโลเมตร ความกว้าง 60 เมตร ขนาด 6 ช่องจราจร มีเกาะกลาง  มีสะพานข้ามคลอง 2 แห่ง และสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา 1 แห่ง คือ สะพานพระราม 4 แนวสายทางนี้ได้ใช้ชื่อว่าถนนชัยพฤกษ์

แนวสายทางด้านทิศเหนือ-ใต้
เริ่มต้นจากจุดสิ้นสุดโครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณวัดนครอินทร์ และถนนต่อเชื่อม ที่บริเวณถนนรัตนาธิเบศร์ (กม.0+408) ไปทางทิศเหนือบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 (กม.7+901) มีความยาว 9.55 กิโลเมตร ความกว้าง 60 เมตร ผิวทางคอนกรีต 6 ช่องจราจร มีเกาะกลาง ในสายทางมีทางแยกต่างระดับ 2 แห่ง คือจุดบรรจบทางหลวงหมายเลข 345 และที่จุดตัดกับแนวสายทางตะวันออก-ตะวันตก แนวสายทางนี้รวมเป็นส่วนหนึ่งของถนนราชพฤกษ์

 รายละเอียด 
 เจ้าของโครงการ: กรมทางหลวงชนบท กระทรวงคมนาคม
 ผู้ออกแบบ: บริษัท เอเชี่ยนเอ็นจิเนียริ่งคอนซัลแตนท์ จำกัด บริษัท เอพซิลอน จำกัด และบริษัท แปซิฟิกคอนซัลแตนท์อินเตอร์เนชั่นแนล
 ที่ปรึกษาควบคุมการก่อสร้าง: บริษัท เอพซิลอน จำกัด
 สัญญาจ้างบริษัทที่ปรึกษาฯ: เลขที่ คค 0723/002/2546 ลงวันที่ 11 เมษายน 2546
 แหล่งเงินทุน: ธนาคารเพื่อความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น (JBIC) 50% รัฐบาลไทย 50%
 วงเงินค่าก่อสร้างทั้งโครงการ: 3,048,032,708.51 บาท

 สัญญาที่ 1 (แนวสายทางด้านทิศตะวันออก-ตะวันตก) 
 ผู้รับจ้าง: Taisei-Sino-Thai Joint Venture
 สัญญาก่อสร้าง: เลขที่ DOR 0723/003/2003, Dated September 26, 2003
 วงเงินค่าก่อสร้างสัญญาที่ 1: 1,511,722,429.91 บาท
 วันเริ่มงานตามสัญญา: 1 ธันวาคม 2546
 ระยะเวลาการก่อสร้าง: 1,186 วัน (ประมาณ 39 เดือน 15 วัน)
 วันสิ้นสุดสัญญา: 28 กุมภาพันธ์ 2550
 ระยะเวลาการรับประกันผลงาน: 24 เดือน

 สัญญาที่ 2 (แนวสายทางด้านทิศเหนือ-ใต้) 
 ผู้รับจ้าง: Sumitomo-Mitui Construction Co.,Ltd.
 สัญญาก่อสร้าง: เลขที่ DOR 0723/004/2003, Dated September 26, 2003
 วงเงินค่าก่อสร้างสัญญาที่ 1: 1,536,310,278.60 บาท
 วันเริ่มงานตามสัญญา: 1 ธันวาคม 2546
 ระยะเวลาการก่อสร้าง: 900 วัน (ประมาณ 30 เดือน)
 วันสิ้นสุดสัญญา: 18 พฤษภาคม 2549
 ระยะเวลาการรับประกันผลงาน: 24 เดือน
# ศูนย์การเงินโลกเซี่ยงไฮ้
อาคารศูนย์การเงินโลกเซี่ยงไฮ้  ตึกระฟ้าที่เคยสูงที่สุดในนครเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน และสูงเป็นอันดับหกของโลก มีความสูง 537.95 เมตร ประกอบด้วยชั้น 91 ชั้น และชั้นใต้ดินอีก 2 ชั้น อาคารดังกล่าวเคยเป็นอาคารที่สูงที่สุดในประเทศจีน แซงหน้าอาคารจินเม่าซึ่งตั้งอยู่ใกล้เคียง101-storey Shanghai world financial center to finish capping แต่ในปัจจุบันเซี่ยงไฮ้ทาวเวอร์ที่อยู่ใกล้เคียงตึกทั้งสอง มีความสูงแซงเป็นตึกที่สูงที่สุดของประเทศจีน
# วิกิพีเดียภาษาโครเอเชีย
วิกิพีเดียภาษาโครเอเชีย  เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาโครเอเชีย สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาโครเอเชียมีบทความทั้งหมด  บทความ และการแก้ไขทั้งหมด  ครั้ง มีผู้ใช้ละทะเบียน  บัญชี ในจำนวนนี้มีผู้ใช้ที่มีความเคลื่อนไหวเมื่อ 30 วันก่อนถึง  บัญชี และมีผู้ดแลระบบ  บัญชี ในช่วง ค.ศ. 2014 มีผู้แก้ไขไม่ถึง 24 บัญชีที่ทำการแก้ไขมากกว่า 100 ครั้งต่อเดือน และมีประมาณ 150 บัญชีที่ทำการแก้ไขมากกว่า 5 ครั้งต่อเดือน  มีผู้แก้ไขประมาณ 135 บัญชีที่ทำการแก้ไขอย่างน้อย 5 ครั้งในหนึ่งเดือน ประมาณ 750 บทความถูกจัดให้อยู้ในประเภท ผ่านการคัดเลือก 
 
ในช่วง ค.ศ. 2013 ถึง 2021 วิกิพีเดียภาษาโครเอเชียตกเป็นจุดสนใจเนื่องจากการส่งเสริมแนวคิดขวาจัด รวมถึงโฆษณาชวนเชื่อต่อต้านกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศและอคติต่อชาวเซิร์บแห่งโครเอเชียผ่านลัทธิแก้ฮอโลคอสต์ โดยเฉพาะในด้านการปฏิเสธหรือการฉาบปูนขาวความโหดร้ายของระบอบอูสตาเช 
 |

นอกจากการฉาบปูนขาวความโหดร้ายของอาชญากรสงครามสมัยสงครามโลกครั้งที่สองแล้ว ยังมีการทำแบบเดียวกันต่อนักการเมืองและบุคคลสาธารณะของโครเอเชียในยุคปัจจุบันด้วย เช่น เนื้อหาปลอมแปลงในวิกิพีเดียภาษาโครเอเชียได้รับการอ้างอิงจากแหล่งข้อมูลที่น่าสงสัยจำนวนมาก ทั้งหมดถูกประณามจากรัฐบาลโครเอเชีย, สื่อ และนักประวัติศาสตร์

บัญชีแก้ไขลายบัญชีที่เกี่ยวข้องกับการกระทำดังกล่าวในวิกิพีเดียโครเอเชียตลอดช่วงคริสต์ทศวรรษ 2010 ถูกแบนหรือลดตำแหน่งใน ค.ศ. 2021 เมื่อพบว่าผู้ดูแลระบบที่กระตือรือร้นที่สุดคนหนึ่งเข้าควบคุมเว็บไซต์ด้วยบัญชีหุ่นเชิด 80 บัญชี กระบวนการนี้ยังเปิดเผยปัญหาเชิงระบบของวิกิพีเดียที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข
# อัสสัม
อัสสัม สามารถหมายถึง
 รัฐอัสสัม
 ภาษาอัสสัม
 ชาอัสสัม
หรือเป็นคำเรียกสั้น ๆ อย่างไม่เป็นทางการของ
 โรงเรียนอัสสัมชัญ
 มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
# ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี
ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี หรือ ถนนวงแหวนรอบกลาง หรือ ทางหลวงชนบท ชม.3029 เป็นทางหลวงสายหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ มีเส้นทางอ้อมรอบตัวเมืองเชียงใหม่จึงเป็นเสมือนถนนวงแหวนรอบที่ 2 ของเมือง ซึ่งรอบที่ 1 คือ ถนนมหิดล (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1141) และถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ลำปาง–เชียงใหม่ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11) ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี เป็นถนนคอนกรีตขนาดหกช่องจราจร ความยาวทั้งสิ้น 26.13 กิโลเมตร โดยถนนสายนี้มีการออกแบบให้เป็นทางลอดและทางแยกต่างระดับทั้งหมดเมื่อตัดกับถนนหลักสายอื่น ๆ ซึ่งมีจำนวนทางลอดทั้งสิ้น 7 แห่ง และทางแยกต่างระดับ 1 แห่ง โดยมีกรมทางหลวงชนบทเป็นผู้ดูแล

 ประวัติและการก่อสร้าง 
คณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2537 มอบหมายให้กรมโยธาธิการดำเนินการก่อสร้าง ต่อมาเมื่อมีการปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 โครงการนี้จึงไปอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท ตัวโครงการออกแบบและก่อสร้างตามแนวผังเมืองรวมของจังหวัดเชียงใหม่ ฉบับที่ 78 (พ.ศ. 2532) มีรหัสโครงการ "ฌ3" กำหนดให้เป็นถนน 6 ช่องจราจร ระยะทางรวม 26 กิโลเมตร เริ่มจากบริเวณถนนเลียบคลองส่งน้ำชลประทาน หน้าสนามกีฬา 700 ปี จังหวัดเชียงใหม่ สิ้นสุดที่ถนนเลียบคลองส่งน้ำชลประทาน สายแม่แตง–หางดง ในเส้นทางมีสะพานข้ามแม่น้ำปิง 2 แห่ง สะพานข้ามทางรถไฟ 1 แห่ง ทางลอด 7 แห่ง ที่จุดตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107 1001 118 1006 1317 106 และ 108 ทางต่างระดับ 1 แห่ง ที่จุดตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 ซึ่งบริเวณทางต่างระดับได้มีการปรับปรุงภูมิทัศน์เป็นสวนสาธารณะชื่อ "สวนสุขภาพเฉลิมพระเกียรติฯ ฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี" นอกจากนี้ยังตั้ง "ศูนย์ควบคุมและบำรุงรักษาถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี" เพื่อควบคุมระบบควมคุมการจราจร ระบบระบายน้ำ ระบบไฟฟ้า และระบบบันทึกกล้องโทรทัศน์วงจรปิด

ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปีได้ทำพิธีเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 โดยมีพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี เป็นประธานในพิธีเปิด ใช้งบก่อสร้างและเวนคืนที่ดินรวม 10,070 ล้านบาท ระยะเวลาก่อสร้างรวมสิบปี

 รายชื่อทางแยก
# รัฐมัธยประเทศ
มัธยประเทศ  เป็นรัฐในประเทศอินเดียตอนกลาง มีเมืองหลวงคือโภปาล และเมืองใหญ่สุดคืออินเทาร์ ส่วนเมืองสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ ชพัลปุระ, กวาลิออร์, อุชเชน, สาคร รัฐมธยประเทศใหญ่เป็นอันดับสอง และมีประชากรมากเป็นอันดับห้า ด้วยประชากรมากกว่า 75 ล้านคน http://fsi.nic.in/cover_2011/madhyapradesh.pdf
# การบวกเมทริกซ์
การบวกเมทริกซ์ ในทางคณิตศาสตร์ เป็นการดำเนินการการบวกบนสองเมทริกซ์ โดยบวกสมาชิกที่สอดคล้องกันเข้าด้วยกันเป็นเมทริกซ์ใหม่

 ผลบวกแยกสมาชิก 
การบวกเมทริกซ์โดยทั่วไปจะนิยามให้เมทริกซ์สองเมทริกซ์มีมิติเท่ากัน ผลบวกของเมทริกซ์ A และ B ที่มีมิติ m×n เขียนแทนด้วย A + B และได้ผลลัพธ์ออกมาเป็นเมทริกซ์ขนาด m×n ที่มีสมาชิกเป็นผลบวกบนตำแหน่งที่ตรงกัน ตัวอย่างเช่น
 

เรายังสามารถดำเนินการการลบบนเมทริกซ์สองเมทริกซ์ได้ ตราบใดที่ยังมีมิติเท่ากัน การลบเมทริกซ์เขียนแทนด้วย A − B จะได้เมทริกซ์ที่มีสมาชิกเป็นผลลบบนตำแหน่งที่ตรงกัน ตัวอย่างเช่น
 

เอกลักษณ์การบวกของเมทริกซ์คือเมทริกซ์ศูนย์ ดังตัวอย่างต่อไปนี้
 

 ผลบวกโดยตรง 
การดำเนินการการบวกอีกอย่างหนึ่งซึ่งมีที่ใช้น้อยกว่า คือการบวกโดยตรง เราสามารถบวกเมทริกซ์ A มิติ m×n กับเมทริกซ์ B มิติ p×q ได้โดยไม่จำเป็นต้องมีมิติเท่ากัน ผลลัพธ์จะออกมาเป็นเมทริกซ์ที่มีมิติ (m + p) × (n + q) ตามที่นิยามไว้ดังนี้
 

ดังตัวอย่างต่อไปนี้
 

การบวกแบบนี้ไม่มีคุณสมบัติการสลับที่ ลองพิจารณาตัวอย่างนี้เทียบกับข้างบน
 

 คุณสมบัติ
# รัฐเบงกอลตะวันตก
เบงกอลตะวันตก  เป็นรัฐทางตะวันออกของประเทศอินเดีย มีพื้นที่ไปตามแนวอ่าวเบงกอล มีประชากรมากกว่า 91 ล้านคน คิดเป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 4 และมีพื้นที่มากที่สุดเป็นอันดับที่ 13 ของประเทศอินเดีย ด้วยพื้นที่  มีอาณาเขตติดต่อรัฐสิกขิม รัฐอัสสัม และประเทศภูฏานทางทิศเหนือ ติดต่อกับประเทศเนปาลทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ติดต่อกับรัฐโอริศาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ติดต่อกับประเทศบังกลาเทศทางทิศตะวันตก และอ่าวเบงกอล มหาสมุทรอินเดียทางใต้ เมืองหลวงของรัฐคือโกลกาตา เมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 7 และเป็นเขตนครที่มีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 3 ในประเทศอินเดีย

รัฐนี้มีความสำคัญมากโดยเฉพาะช่วงการเรียกร้องเอกราชของอินเดียซึ่งเป็นศูนย์กลางทั้งทางปัญญาและทางศิลปะในยุคนั้น ในปี 1947 คณะกรรมการนิติบัญญัติเบงกอลและสภานิติบัญญัติเบงกอลได้ลงคะแนนการขีดเส้นแบ่งเบงกอลตามเส้นทางศาสนาออกเป็นสองส่วนที่ตัดขาดกัน คือ รัฐเบงกอลตะวันตก ซึ่งเป็นของประเทศฮินดูสถาน (อินเดียในปัจจุบัน) กับเบงกอลตะวันออก เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศปากีสถาน ซึ่งในภายหลังได้ประกาศเอกราชเป็นประเทศบังกลาเทศ
# แม็คกี้ คิว
แม็คกี้ คิว (Maggie Q) หรือ หลี่ เหม่ยฉี (จีน: 李美琪; พินอิน: Lǐ Měiqí,) มีชื่อเกิดว่า  Margaret Denise Quigley เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1979 ที่โฮโนลูลู ฮาวาย เป็นนักแสดง นางแบบที่มีชื่อเสียงในฮ่องกงและระดับฮอลลีวูด

 ประวัติ 
แม็คกี้ คิวมีบิดาเป็นชาวอเมริกัน และมารดาเป็นชาวเวียดนาม ชีวิตในวัยเด็กของเธอมักเข้าร่วมการแข่งขันว่ายน้ำ กับกีฬาทั้งลู่และลานทุกชนิด พออายุ 18 ปีเธอก็ย้ายมายังฮ่องกง เพื่อเป็นนางแบบอาชีพ และก้าวขึ้นสู่การเป็นนางแบบแถวหน้าของเอเชียอย่างรวดเร็ว อีกทั้งยังขึ้นปกนิตยสารทั่วเอเชีย มากกว่า 100 ฉบับ ไม่ว่าจะเป็น Time, Harper’s Bazaar, Cosmopolitan, Madame Figaro, Marie Claire, และ Elle หลายครั้ง

แม็กกี้เริ่มต้นการเป็นนักแสดงจากละครโทรทัศน์เรื่อง House of the Dragon ที่ประสบความสำเร็จได้รับความนิยมอย่างสูงในเอเชียหลังจากนั้นเธอก็แสดงภาพยนตร์เขย่าขวัญเรื่อง Model from Hell และในภาพยนตร์เรื่อง Gen-Y Cops ได้สร้างความประทับใจให้กับเฉินหลงมากจนเขาทาบทามเธอมาร่วมแสดงกับพอล รัด ใน Manhattan Midnight ภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลมากมาย 

ในปี 2002 แม็กกี้รับบทสวยประหารใน Naked Weapon ภาพยนตร์แอ็คชั่นที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นการผสมผสานกันระหว่าง Charlie’s Angels กับ The Matrix และผลงานการกำกับภาพยนตร์ของเฉิน เสี่ยวตง ที่เคยออกแบบลีลาท่าทางในฉากต่อสู้ให้กับภาพยนตร์ดังอย่าง Hero และ House of Flying Daggers การได้ร่วมงานกับเฉินหลง และเฉิน เสี่ยวตงรวมทั้งได้แสดงภาพยนตร์แนวแอ็คชั่นหลาย ๆ เรื่อง ส่งให้แม็กกี้พัฒนาทักษะการต่อสู้ด้วยมือเปล่าแบบตัวต่อตัวรุดหน้าไปหลายก้าว ซึ่งเธอก็นำทักษะนี้ไปใช้กับการแสดงในภาพยนตร์อย่าง Mission: Impossible III, Rush Hour 2, และ Around the World in 80 Days 

แม็กกี้ยังร่วมแสดงใน The Counting House ภาพยนตร์สยองขวัญของ Rai Entertainment จากอิตาลี, Dragon Squad ภาพยนตร์ฮ่องกงที่เธอรับบทเป็นมือปืนซุ่มยิง, และ House of Harmony มินิซีรีส์ร่วมทุนสร้างระหว่างเยอรมันกับสิงคโปร์ 

เมื่อปี 2006 แม็กกี้ร่วมแสดงใน Mission: Impossible III ของ Paramount Pictures ที่นำแสดงโดยทอม ครูซ โดยเธอรับบทเช็น หนึ่งในสี่สมาชิกคนสำคัญของคณะปฏิบัติการ โดยผู้กำกับ เจ.เจ. แอบรัมส์ ผู้เป็นต้นคิดสร้างภาพยนตร์ชุดดัง ๆ อย่าง Lost, Alias, และ Felicity 

หลังจากนั้น แม็กกี้ ก็ร่วมแสดงกับแดน ฟ๊อกเลอร์, จอร์จ โลเปซ, และคริสโตเฟอร์ วอลเคน ใน Balls of Fury ภาพยนตร์ตลกของ Rogue Pictures กับ Spyglass Entertainment ว่าด้วยอดีตแชมเปี้ยนปิงปองที่ถลำลึกเข้าสู่โลกลึกลับของปิงปองเพื่อค้นหาฆาตกรที่สังหารพ่อของเขา โจนาธาน กลิ้คแมน แห่ง Spyglass เป็นผู้อำนวยการสร้างจากบทและฝีมือการกำกับภาพยนตร์ของโรเบิร์ต เบ็น กาแรนท์ 

ปัจจุบัน แม็กกี้ เป็นโฆษกให้กับผลิตภัณฑ์อาบน้ำ LUX Personal Wash Products และผลิตภัณฑ์ดูแลผิว SOFINA Facial Skin-Care ในจีน เธอยังโด่งดังจากการงานโฆษณาผลิตภัณฑ์อย่าง Derma Logical ในฮ่องกง, เครื่องดื่ม Coca-Cola ในญี่ปุ่น, รถจักรยานยนต์ Haojue Suzuki Motorcycle ในจีน, Lancel Image Girl ในเอเชีย, และ Shiseido UV White ในญี่ปุ่นด้วย
# สถาบันโพลิเทคนิคเรนส์ซเลียร์
สถาบันโพลิเทคนิคเรนส์ซเลียร์ (Rensselaer Polytechnic Institute), หรือ RPI, เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ในเมือง ทรอย นิวยอร์ก, ซึ่งเป็นเมืองที่อยู่ติดกับเมือง อัลบานี เมืองหลวงของ นิวยอร์ก RPI ได้ถูกก่อตั้งในปี ค.ศ. 1824 โดย by นายสตีเฟน วาน เรนส์ซเลียร์ โดยจัดตั้งเพื่อ "ศึกษาการประยุกต์ใช้วิทยาศาสตร์ให้เป็นประโยชน์ต่อชีวิตประจำวัน", และยังเป็นมหาวิทยาลัยทางเทคโนโลยีที่เก่าแก่ที่สุด ที่ศึกษาด้วยภาษาอังกฤษ  RPI เป็นที่รู้จักดีในความสำเร็จ ในการถ่ายทอดเทคโนโลยีจากห้องแลบไปสู่ตลาด

จุดมุ่งหมายของ RPI ได้วิวัฒนาการอย่างช้าๆ โดยยังคงรักษาจุดแข็งในด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ตามจุดมุ่งหมายเดิมเอาไว้ ในปี ค.ศ. 1995 จุดมุ่งหมายของ RPI ได้เปลี่ยนเป็น "อบรมผู้นำของวันพรุ่งนี้สำหรับอาชีพในด้านเทคโนโลยี" RPI ส่งเสริมการค้นพบใหม่ๆ และการใช้เทคโนโลยีอย่างมีความรับผิดชอบ เพื่อสร้างความรู้ และความเจริญ

 ประวัติ 
 ค.ศ. 1824 - ค.ศ. 1900 
 ค.ศ. 1900 - ปัจจุบัน 

 อันดับแรกของ RPI 
 ค.ศ. 1824 - RPI ได้เป็นมหาวิทยาลัยด้านเทคโนโลยีแห่งแรกของโลก ที่ศึกษาด้วยภาษาอังกฤษ
 ค.ศ. 1835 - RPI ได้มอบปริญญาวิศวกรรมโยธา เป็นแห่งแรกในสหรัฐอเมริกา Griggs, Francis E Jr. "Amos Eaton was Right!". Journal of Professional Issues in Engineering Education and Practice , Vol. 123, No. 1, January 1997, pp. 30-34. See also RPI Timeline 
 ค.ศ. 1864 - อัลฟาแชปเตอร์ (Alpha Chapter) ของ เทตา ไซ (Theta Xi) เปิดขึ้นที่ RPI เป็นแห่งแรก
 ค.ศ. 1909 - ศิษย์เก่าของพิตต์สเบิร์ก ได้ให้ทุนในการก่อสร้างตึกพิตต์สเบิร์ก นี่เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์อเมริกา ที่ศิษย์เก่าของเมืองเมืองหนึ่ง ช่วยกันหาเงินเพียงพอที่จะสร้างตึกในมหาวิทยาลัย
 ค.ศ. 1980 - RPI ได้ก่อตั้งโรงช่วยพัฒนาทางธุรกิจ (Incubator) เป็นแห่งแรกที่สนับสนุนและดำเนินงานโดยมหาวิทยาลัย 

 การศึกษา 

 แผนงานของเรนส์ซเลียร์ 

 คณะ 

 อันดับ 

 งานวิจัยและพัฒนา 

 แคมปัส 

 องค์กรนักศึกษา 

 การกีฬา 

 ชีวิตนักศึกษา 

 ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง
# วงศ์ปลาฟันสุนัข
วงศ์ปลาฟันสุนัข (อังกฤษ: Dogteeth characin, Saber tooth fish, Vampire characin) เป็นวงศ์ปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ในอันดับปลาคาราซิน (Characiformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Cynodontidae (/ไซ-โน-ดอน-ทิ-ดี้/)

มีรูปร่างทั่วไป คล้ายกับปลาแปบ ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ที่พบในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ แต่มีรูปร่างใหญ่กว่ามาก มีส่วนหัวใหญ่และเชิดขึ้นบริเวณปาก ตาโต ลำตัวแบนข้างมาก ส่วนท้องเป็นสันคม เรียวยาว ครีบท้องเรียวยาว ครีบหางแผ่เป็นแผ่นรูปสี่เหลี่ยมคางหมู ปากกว้างและเฉียงลง มีปากมีฟันแหลมคมเป็นซี่ ๆ เห็นชัดเจน โดยเฉพาะฟันคู่ล่างที่เรียวยาวมาก เห็นได้ชัดเจน ทั้งนี้จะสั้นหรือยาวเพียงใดขึ้นอยู่กับสกุล  และชนิด  ซึ่งฟันคู่นี้เมื่อหักไปแล้วสามารถงอกขึ้นใหม่ได้ กรามปากทั้งบนและล่างสามารถเก็บฟันที่ยื่นยาวนี้ได้สนิท มีรูปร่างแบนข้างและเพรียวมาก ทำให้สามารถกลับตัวได้อย่างรวดเร็วเมื่ออยู่ในน้ำ  เกล็ดเล็กละเอียดมาก พื้นลำตัวส่วนมากเป็นสีเงินแวววาว บทความเรื่อง Hydrolycus หมาป่าวารีแห่งอเมซอน VS Hydrocynus สุนัขน้ำแห่งแอฟริกา, หน้า 42-64 นิตยสาร Aquarium Biz Vol.1 ฉบับที่ 11 ประจำเดือนพฤษภาคม 2011

พบตามแม่น้ำสายใหญ่ในประเทศต่าง ๆ ในทวีปอเมริกาใต้ ชอบอยู่รวมเป็นฝูง ล่าเหยื่อด้วยการโฉบกินปลาขนาดเล็กกว่าตามผิวน้ำ ว่องไวมากเมื่อล่าเหยื่อ 

มีทั้งหมด 5 สกุล พบในขณะนี้ราว 14 ชนิด ชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ Hydrolycus armatus ที่เมื่อโตเต็มที่ยาวได้ถึง 60 เซนติเมตร 

นิยมตกเป็นเกมกีฬา มีชื่อเรียกในท้องถิ่นว่า "พาราย่า" (Paraya) และนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงามด้วย ซึ่งมักมีนิสัยขี้ตกใจเมื่อเลี้ยงในตู้
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
Family Cynodontidae - Dogtooth characins
# ธงชาติแทนซาเนีย
ธงชาติแทนซาเนีย มีใช้ขึ้นเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2507 หลังจากการรวมกันของแทนกันยีกาและแซนซิบาร์ เข้าเป็นสหสาธารณรัฐแทนซาเนีย ธงดังกล่าวนี้ได้รวมเอาสีธงของทั้งสองประเทศเดิมไว้ด้วยกัน กล่าวคือ สีเขียวและสีน้ำเงินจากธงแซนซิบาร์ถูกคั่นกลางด้วยแถบสีดำที่ขนาบด้วยแถบสีทองจากธงแทนกันยีกาในรูปแบบทแยงมุม

ส่วนธงนาวีของกองทัพเรือ ใช้ตามอย่างธงแสดงสัญชาติสีขาว กล่าวคือ เพิ่มรูปธงชาติแทนซาเนียลงบนมุมบนด้านคันธงของธงเซนต์จอร์จ (ธงพื้นขาวมีรูปกากบาทแดง)

 ความหมาย 
สีของธงชาติแต่ละสีมีความหมายดังนี้ 
 สีเขียว หมายถึง แผ่นดิน
 สีเหลือง หมายถึง ความอุดมสมบูรณ์ของแร่ธาตุ
 สีดำ หมายถึง ประชาชน
 สีน้ำเงิน หมายถึง ท้องทะเล 

ระดับค่าความเข้มของโทนสีที่ใช้เป็นธงชาติ ของสำนักวางแผน กรมกิจการทั่วไป ตามคำสั่งของประธานาธิบดี.
 Scheme สีดำ สีน้ำเงิน สีเขียว สีเหลือง British Standard 2660 of 1955 9-103 0-012 0-010 0-002

 ธงชาติของประเทศที่รวมกันเป็นแทนซาเนีย
# รัฐทมิฬนาฑู
ทมิฬนาฑู [ทะ-มิน-นา-ดู]  เป็นหนึ่งในรัฐของประเทศอินเดีย เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของรัฐคือเจนไน ทมิฬนาฑูตั้งอยู่ส่วนใต้สุดของอนุทวีปอินเดีย และมีอาณาเขตติดกับดินแดนสหภาพปูดูเชร์รี, รัฐเกรละ, รัฐกรณาฏกะ และรัฐอานธรประเทศ รัฐทมิฬนาฑูล้อมรอบด้วยเทือกเขาฆาฏตะวันออกทางเหนือ, เทือกเขานิลคีรี (Nilgiri Mountains), เทือกเขาเมฆมาไล (Meghamalai) ทางตะวันตก, ทะเลเบงกอล ทางตะวันออก, อ่าวมันนาร์ (Gulf of Mannar) และช่องแคบพอล์ก (Palk Strait) ทางตะวันออกเฉียงใต้, และมหาสมุทรอินเดียทางใต้ รัฐทมิฬนาฑูมีชายแดนทางทะเลติดกับประเทศศรีลังกา

ภูมิภาคนี้ในประวัติศาสตร์ถูกปกครองภายใต้หลายจักรรวรรดิ หนึ่งในนั้นที่มีชื่อเสียงที่สุดคือมูเวนธรทั้งสาม (Three Crowned Kings) – ราชวงศ์เฌอร่า, ราชวงศ์โจฬะ และราชวงศ์ปันทยะ ซึ่งช่วยทำให้ทมิฬมีวัฒนธรรมทมิฬ อาหารทมิฬ และสถาปัตยกรรมทมิฬที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง หลังการล่มสลายของอาณาจักรไมซอร์ (Kingdom of Mysore) จักรวรรดิบริเตนได้นำไปสู่ภาวะฉุกเฉินของเจนไน หรือมัสทราสในขณะนั้น รัฐทมิฬนาฑูในปัจจุบันตั้งขึ้นเมื่อปี 1956 ตามการประกาศใช้ States Reorganisation Act, 1956 รัฐทมิฬนาฑูเป็นที่ตั้งของโบราณสถาน สถานที่แสวงบุญ และแหล่งมรดกโลกสามแห่ง
# รัฐโอฑิศา
โอฑิศา (,) หรือ โอริสสา เป็นรัฐในทางตะวันออกของประเทศอินเดีย มีอาณาเขตติดต่อกับรัฐเบงกอลตะวันตกและรัฐฌารขัณฑ์ทางเหนือ รัฐฉัตตีสครห์ทางตะวันตก และรัฐอานธรประเทศทางใต้ รัฐโอฑิศามีชายฝั่งยาว  ไปตามอ่าวเบงกอล มีพื้นที่มากเป็นอันดับแปดของอินเดีย และมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 11 มีประชากรชนเผ่าที่ได้รับการรับรองแล้วมากที่สุดเป็นอันดับที่สามของประเทศอินเดีย

 ศัพทมูลวิทยา 

คำว่า "โอฑิศา"  มาจากคำภาษาปรากฤตโบราณว่า "Odda Visaya" (หรือ "Udra Bibhasha", "Odra Bibhasha") เช่นที่พบในจารึกของพระเจ้าราเชนทระโจฬะที่ 1 ที่ติรุมาลัย  ซึ่งเป็นวัดในศาสนาเชน โดยจารึกขึ้นในปี ค.ศ. 1025 สารฬา ทาส  ผู้แปลมหาภารตะเป็นภาษาโอเดียในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เรียกภูมิภาค 'โอฑราราษฏระ (Odra Rashtra)' ว่าโอฑิศา ศิลาจารึกพระเจ้ากปิเฬนทราแห่งจักรวรรดิคชปติ (ค.ศ. 1435–67) บนผนังวัดในเมืองปุรีเรียกว่าภูมิภาคโอฑิศาหรือโอฑิศาราชยา

ในปี ค.ศ. 2011 คำแปลเป็นภาษาอังกฤษของ  ได้เปลี่ยนจาก "" เป็น "" และเปลี่ยนชื่อภาษาจาก "" เป็น "" จากการเสนอร่างรัฐบัญญัติเรื่องข้อความโอริสซา (การเปลี่ยนชื่อ) ค.ศ. 2010 และร่างรัฐบัญญัติแก้ไขรัฐธรรมนูญ (ครั้งที่ 113) ค.ศ. 2010 ในรัฐสภา คำแปลภาษาฮินดี  (uṛīsa) ได้ถูกแก้ไขเป็น  (oḍisha) ด้วย โดยโลกสภาได้ผ่านร่างแก้ไขกฎหมายหลังการอภิปรายสรุป เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 และเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2011 ราชยสภาก็ผ่านคำแปลญัตติแก้ไขเพิ่มเติมร่างกฎหมาย การเปลี่ยนแปลงการสะกดเกิดขึ้นเพื่อให้คำในภาษาอังกฤษและภาษาฮินดีสอดคล้องกับการถอดความจากภาษาโอเดีย

 ประชากร 

จากการสำรวจสำมะโนประชากรของอินเดียในปี ค.ศ. 2011 ประชากรทั้งหมดของรัฐโอฑิศามี 41,974,218 คน โดยเป็นผู้ชาย 21,212,136 คน (50.54%) และผู้หญิง 20,762,082 คน (49.46%) หรือผู้หญิง 978 คนต่อผู้ชาย 1,000 คน ซึ่งมีการเพิ่มขึ้นของประชากร  13.97% จากปี ค.ศ. 2001 โดยความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 270 ต่อตารางกิโลเมตร

อัตราการรู้หนังสืออยู่ที่ 73% โดยที่เพศชาย  82% และเพศหญิง 64% เป็นผู้รู้หนังสือ ตามการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2011

สัดส่วนของผู้คนที่ดำรงชีพอยู่ต่ำกว่าเส้นแบ่งความยากจนในปี ค.ศ. 2004–2005 อยู่ที่ 57.15% ซึ่งเกือบเป็นสองเท่าของค่าเฉลี่ยของประเทศอินเดียซึ่งอยู่ที่ 26.10% ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 โอฑิศาได้ลดอัตราความยากจนลงอย่างมากถึงร้อยละ 24.6 ตามการประมาณการในปัจจุบันสัดส่วนของผู้คนที่อยู่ภายใต้เส้นแบ่งความยากจนคือ 32.6%

ข้อมูลปี ค.ศ. 1996–2001 แสดงให้เห็นว่าอายุขัยเฉลี่ยของประชากรในรัฐอยู่ที่ 61.64 ปี ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ โอฑิศามีอัตราการเกิด 23.2 ต่อ 1,000 คนต่อปี อัตราการเสียชีวิต 9.1 ต่อ 1,000 คนต่อปี อัตราการตายของทารก 65 ต่อการเกิดมีชีพ 1,000 คน และอัตราการเสียชีวิตของมารดา 358 ต่อ 1,000,000 การเกิดมีชีพ ในปี ค.ศ. 2018 โอฑิศามีดัชนีการพัฒนามนุษย์อยู่ที่ 0.606
# รัฐราชสถาน
ราชสถาน  เป็นรัฐในทางตอนเหนือของประเทศอินเดีย มีพื้นที่  หรือคิดเป็นร้อยละ 10.4 ของพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ทั้งหมดของประเทศอินเดีย และเป็นรัฐที่มีอาณาเขตใหญ่ที่สุดในประเทศอินเดีย และมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 7 รัฐราชสถานตั้งอยู่บริเวณทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย พื้นที่ของรัฐประกอบด้วยพื้นที่กว้างขวางและอยู่อาศัยไม่ได้ของทะเลทรายธาร์ และมีอาณาเขตติดต่อกับประเทศปากีสถาน ทางแคว้นปัญจาบทางตะวันตกเฉียงเหนือ และแคว้นสินธ์ทางตะวันตก นอกจากนี้รัฐราชสถานยังติดต่อกับรัฐปัญจาบทางเหนือ, รัฐหรยาณาและรัฐอุตตรประเทศทางตะวันออกเฉียงเหนือ รัฐมัธยประเทศทางตะวันออกเฉียงใต้ และรัฐคุชราตทางตะวันตกเฉียงใต้

รัฐราชสถานเป็นที่ตั้งของซากปรักหักพังของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ ที่ กลิพังค์ กับ พลฐัล, หมู่ไชนมนเทียรทิลวาฑา ศาสนสถานสำคัญของศาสนาเชน บนสถานีบนเขาแห่งเดียวของรัฐ, เขาอาบู ส่วนหนึ่งของเทือกเขาอรวัลลี และอุทยานแห่งชาติเกวลเทว ที่ภารตปุระ ซึ่งเแ็นแหล่งมรดกโลก

รัฐราชสถานก่อตั้งขึ้นในวันที่ 30 มีนาคม 1949 เมื่อมีการรวมแคว้นราชปุตนะ (ชื่อที่บริติชราชกำหนดใช้ให้เรียกเมืองขึ้นในภูมิภาคนี้) เข้ากับสหภาพอินเดีย เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของรัฐราชสถาน คือ ชัยปุระ เมืองสำคัญอื่น ๆ ของรัฐราชสถาน ได้แก่ โชทปุระ, โกตา, พิกเนร์, อัชเมร์, ภารตปุระ และอุทัยปุระ
# รัฐอานธรประเทศ
อานธรประเทศ [อาน-ทะ-ระ-ปฺระ-เทด]  เป็นรัฐทางตะวันออกเฉียงใต้บนชายฝั่งของประเทศอินเดีย มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับที่เจ็ดด้วยพื้นที่  และมีประชากรมากเป็นอันดับที่สิบด้วยประชากร 49,386,799 คน อาณาเขตของรัฐติดต่อกับรัฐเตลังคานาทางตะวันตกเฉียงเหนือ, รัฐฉัตตีสครห์ทางเหนือ, รัฐโอริศาทางตะวันออกเฉียงเหนือ, รัฐทมิฬนาฑูทางใต้, รัฐกรณาฏกะทางตะวันตก และอ่าวเบงกอลทางตะวันออก รัฐอานธรประเทศมีความยาวชายฝั่งยาวเป็นอันกับสองในอินเดียรองจากรัฐคุชราต ด้วยความยาวชายฝั่ง 974 กิโลเมตร อานธรประเทศเป็นรัฐแรกในอินเดียที่จัดตั้งขึ้นด้วยประเด็นทางภาษาที่ใช้ของประชากร เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 1953 ในอดีต อานธรประเทศเคยเป็นพื้นที่สำคัญในการจาริกแสวงบุญของชาวพุทธ และเป็นศูนย์การศึกษาศาสนาพุทธที่สำคัญ รวมถึงพบวัด เจดีย์ และสถูปต่าง ๆ จำนวนมาก อานธรประเทศยังเป็นที่รู้จักในฐานะดินแดนแห่งเพชรโกห์อีนูร์ และเพชรกอลคอนดาอีกมากมาย ที่ซึ่งเคยขุดพบในเหมืองโกลลูร์ อานธรประเทศยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "ชามข้าวของอินเดีย" ในฐานะผู้ผลิตข้าวรายใหญ่ของอินเดีย
# รัฐอุตตรประเทศ
อุตตรประเทศ (,) เป็นรัฐในทางตอนเหนือของประเทศอินเดีย มีประชากรราวสองร้อยล้านคน ถือเป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศอินเดีย เช่นเดียวกับที่เป็นเขตการปกครองระดับบนที่มีประชากรมากที่สุดในโลก รัฐอุตตรประเทศก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1937 ภายใต้ชื่อจังหวัดร่วมแห่งอัคระและอูธ (United Provinces of Agra and Oudh) ในระหว่างภายใต้อาณัติปกครองของอังกฤษ และเปลี่ยนชื่อมาเป็น "อุตตรประเทศ" ในปี 1950 โดยมีอักษรย่อ ยูพี (UP) รัฐแบ่งมณฑลการปกครองออกเป็น 18 มณฑล และ 75 อำเภอ โดยมีเมืองหลวงคือลักเนา เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2000 รัฐใหม่ชื่อว่ารัฐอุตตรขัณฑ์ แยกตัวออกจากภูมิภาคเชิงเขาหิมาลัยของรัฐอุตตรประเทศ ทั้งแม่น้ำคงคาและแม่น้ำยมุนา มาบรรจบกันที่เมืองอลาหาบาด ภาษาฮินดีเป็นภาษาที่มีผู้พูดมากที่สุดในรัฐและเป็นภาษาราชการประจำรัฐควบคู่ไปกับภาษาอูรดู

อาณาเขตของรัฐอุตตรประเทศติดต่อกับรัฐราชสถานทางตะวันตก, รัฐหรยาณา รัฐหิมาจัลประเทศ และเดลีทางตะวันตกเฉียงเหนือ, รัฐอุตตราขัณฑ์และประเทศเนปาลทางเหนือ, รัฐพิหารทางตะวันออก, รัฐมัธยประเทศทางใต้ และติดกับรัฐฌารขัณฑ์กับรัฐฉัตตีสครห์ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ ครอบคลุมพื้นที่ , หรือ 7.34% ของประเทศอินเดีย นับเป็นรัฐที่มีพื้นที่เป็นอันดับที่สี่ของประเทศ เกษตรกรรมและธุรกิจบริการเป็นส่วนสำคัญของเศรษฐกิจของรัฐ ภาคบริการเช่นการท่องเที่ยว อุตสาหกรรมโรงแรม อสังหาริมทรัพย์ ประกันชีวิต และบริการปรึกษาทางการเงิน รัฐอุตตรประเทศมีจีดีพีอยู่ที่ 17.94 ล้านล้านรูปีอินเดีย หรือ 70,000 รูปีอินเดียต่อประชากร คิดเป็นอันดับที่ห้าของประเทศ เอชดีไอของรัฐอยู่ที่อันดับที่ 35 ของประเทศ

 การแบ่งเขตการปกครอง 

left|thumb|200px|alt="Administrative Divisions"|มณฑลของรัฐอุตตรประเทศ
รัฐอุตตรประเทศแบ่งออกเป็น 75 อำเภอ ภายใต้ 18 มณฑล (divisions) ดังนี้

 สหรนปุระ (Saharanpur)
 โมราดาบาด (Moradabad)
 พะเรอิลลี (Bareilly)
 ลัคเนา
 เทวีปตัน (Devipatan)
 พัสตี (Basti)
 โครขปุระ (Gorakhpur)
 มีรุต (Meerut)
 อาลีครห์ (Aligarh)
 อัคระ
 กานปุระ
 ไฟซาลาบาด (Faizabad)
 อะซามครห์ (Azamgarh)
 ฌันสี (Jhansi)
 จิตรกูท (Chitrakoot)
 อลาหาบาด (Allahabad)
 พาราณสี
 มีรซาปุระ (Mirzapur)

รายชื่อมณฑลเรียงตามจำนวนประชากรในปี 2011
 อันดับ (ในประเทศอินเดีย)  อำเภอ ประชากร อัตราการเติบโต (%)  อัตราส่วนผู้หญิงต่อผู้ชาย 1000 คน อัตราการรู้หนังสือ (%) 13  อลาหาบาด  5,954,391  20.63  901  72.32 26  โมราดาบาด (Moradabad)  4,772,006  25.22  906  56.77 27  ฆาซีบาด (Ghaziabad)  4,681,645  42.27  881  78.07 30  อะซามครห์ (Azamgarh)  4,613,913  17.11  1019  70.93 31  ลัคเนา  4,589,838  25.82  917  77.29 32  กานปุรนคร  4,581,268  9.92  862  79.65 50  พะเรอิลลี (Bareilly)  4,448,359  22.93%  887  58.5
  เมืองที่มีประชากรเกินหนึ่งล้านคนในรัฐอุตตรประเทศ (ข้อมูลปี 2011) เมือง ประชากร เมือง ประชากร ลัคเนา  2,817,105  กานปุระ  2,767,348 ฆาซีอาบาด (Ghaziabad)  2,358,525  อัคระ  1,585,704 อลาหาบาด  1,540,544  มีรุต (Meerut)  1,424,908 พาราณสี  1,201,815
# รัฐอุตตราขัณฑ์
อุตตราขัณฑ์ (,) หรือชื่อเดิมว่า อุตตราญจัล  เป็นรัฐในภาคเหนือของประเทศอินเดีย ได้รับการขนานนามว่าเป็น "เทวภูมิ" (แปลว่า "ดินแดนแห่งปวงเทวะ") อันได้มาจากมนเทียรและสถานที่ศักดิ์สิทธิ์มากมายในรัฐ