# ละครสวมหน้ากาก
ละครสวมหน้ากาก (, ออกเสียง) เป็นการละเล่นแบบหนึ่งที่นิยมทำกันในราชสำนักยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่อันที่จริงแล้วเริ่มขึ้นในอิตาลีก่อนหน้านั้นในรูปแบบของละครอินเทอร์เมดิโอซึ่งเป็นละครสวมหน้ากากที่แสดงในที่สาธารณะในงานเทศกาลยุคกลาง  ละครสวมหน้ากากประกอบด้วยดนตรีและการเต้นรำ, การร้องเพลงและการแสดง บนเวทีที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ที่โครงสร้างของฉากและเครื่องแต่งกายอาจจะออกแบบโดยสถาปนิกผู้มีชื่อเสียง ที่เป็นจะอุปมานิทัศน์ที่เป็นการสรรเสริญผู้เป็นเจ้าภาพ นักแสดงและนักดนตรีอาชีพจะได้รับการจ้างให้แสดงและร้องเพลงในละครดังกล่าว โดยทั่วไปแล้วผู้แสดงที่เป็นข้าราชสำนักจะไม่มีบทพูดหรือร้องแอนน์แห่งเดนมาร์กพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษมักจะทรงมีบทเต้นรำร่วมกับนางสนองพระโอษฐ์ในละครสวมหน้ากาก ระหว่างปี ค.ศ. 1603 จนถึง ค.ศ. 1611 และ สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และ สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ต่างก็เคยมีบทในละครสวมหน้ากากของพระองค์ ตามธรรมเนียมนิยมของละครสวมหน้ากากพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสทรงเต้นบัลเลต์ที่พระราชวังแวร์ซายส์ตามดนตรีโดยฌอง-แบ๊ปติสต์ ลุลลี่

 การวิวัฒนาการ 
ละครสวมหน้ากากวิวัฒนาการมาจากเทศกาลอันหรูหราของราชสำนักของอาณาจักรดยุคแห่งเบอร์กันดีในสมัยยุคกลางตอนปลาย การละเล่นดังกล่าวมักจะเป็นการแสดงเพื่อการสรรเสริญเยินยอแก่ผู้เป็นแขก และอาจจะรวมฉากท้องทุ่ง (pastoral settings), ตำนานลึกลับ และองค์ประกอบที่เป็นนาฏกรรมของหัวข้อเกี่ยวกับจริยธรรม และสิ่งที่ขาดไม่ได้คืออุปมานิทัศน์ของหัวข้อที่เกี่ยวกับการเมืองและการสังคม งานเทศกาลดังกล่าวมักจะเฉลิมฉลองการเกิด, การแต่งงาน, การมีประมุของค์ใหม่ และ พิธีเลียบพระนคร ศิลปะรูปลักษณ์ที่ใช้ในการละครมักจะมีพื้นฐานมาจากแหล่งข้อมูลคลาสสิกมากกว่าที่จะเป็นทางศาสนา และ เป็นส่วนหนึ่งของการฉลองใหญ่ ฉะนั้นละครสวมหน้ากากจึงเหมาะสมกับการจัดแบบแมนเนอริสม์โดยนักออกแบบผู้มีฝีมือเช่นจูลีโอ โรมาโน หรือ อินิโก โจนส์ นักวิพากษ์วรรณกรรมใหม่เขียนบรรยายในบทความเช่นใน "The Politics of the Stuart Court Masque", ค.ศ. 1998 David Bevington and Peter Holbrook, editors, The Politics of the Stuart Court Masque 1998 ISBN 0-521-59436-7). โดยเดวิด เบวิงตันและปีเตอร์ โฮลบรุคที่ชี้ให้เห็นเนื้อหาทางการเมืองที่ซ่อนอยู่ในบทละครสวมหน้ากาก  บางครั้งนัยยะทางการเมืองก็ไม่ยากนักที่จะเห็นได้เช่นในละครเรื่อง "ชัยชนะของสันติ", ค.ศ. 1998  ที่สร้างด้วยทุนจำนวนมากที่หามาได้โดยรัฐสภาโดยสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ที่สร้างความไม่พึงพอใจให้แก่ฝ่ายเพียวริตัน พระราชพิธีเฉลิมฉลองในราชสำนักของแคทเธอรีน เดอ เมดิชิที่มักมีสาระเกี่ยวกับการเมืองยิ่งไปกว่าของอังกฤษ เป็นงานอันใหญ่โตเลื่องชื่อกันไปทั่วในสมัยนั้น แต่ละครอินเทอร์เมซซิของสำนักของตระกูลเมดิชิในฟลอเรนซ์ก็มีชื่อเสียงพอกัน

 รายชื่อละครสวมหน้ากากบางเรื่อง 

 Chloridia
 Cupid and Death
 The Fairy-Queen
 The Fortunate Isles and Their Union
 The Golden Age Restored
 The Gypsies Metamorphosed
 The Hue and Cry After Cupid
 Hymenaei
 The Lady of May
 Lord Hay's Masque
 The King's Entertainment at Welbeck
 Love Freed from Ignorance and Folly
 Love Restored
 Love's Triumph Through Callipolis
 Love's Welcome at Bolsover
 Luminalia
 The Masque of Augurs
 The Masque of Beauty
 The Masque of Blackness
 The Masque of the Inner Temple and Gray's Inn

 The Masque of Queens
 The Memorable Masque of the Middle Temple and Lincoln's Inn
 Mercury Vindicated from the Alchemists
 Neptune's Triumph for the Return of Albion
 Oberon, the Faery Prince
 Pleasure Reconciled to Virtue
 Salmacida Spolia
 The Shepherd's Paradise
 The Sun's Darling
 Tempe Restored
 Time Vindicated to Himself and to His Honours
 The Triumph of Beauty
 The Triumph of Peace
 The Vision of Delight
 The Vision of the Twelve Goddesses
 The World Tossed at Tennis
 The Masque of the Red Death