wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ขาตั้งเดี่ยว
ขาตั้งเดี่ยว หรือ โมโนพอด (monopod) หรือ ยูนิพอด (unipod) คืออุปกรณ์ถ่ายภาพ มีลักษณ์เป็นขาตั้งกล้องขนาดเล็กแบบขาเดี่ยว สามารถใช้ตั้งกล้องถ่ายภาพ กล้องส่องทางไกล หรือสามารถดัดแปลงใช้ในการตั้งอุปกรณ์ถ่ายภาพอย่างอื่นได้ ขาตั้งเดี่ยวมีขนาดเล็ก พกพาได้สะดวกกว่าขาตั้งกล้องแบบ 3 ขา หรือ ไตรพอด (Tripod) ทำให้สามารถช่วยประคองกล้องถ่ายภาพให้อยู่นิ่งได้โดยใช้พื้นที่น้อยกว่าการใช้ขาตั้งกล้องแบบ 3 ขา สามารถลดการสั่นไหวได้ในแกนตั้ง โดยยังสามารถเปลี่ยนเฟรมภาพแกนนอน (แพน หรือ Pan) ได้โดยสะดวก ช่วยให้สามารถถ่ายภาพด้วยความเร็วชัตเตอร์ต่ำแล้วมีการสั่นไหวน้อยกว่าการถ่ายแบบถือกล้องด้วยมือเปล่าเพียงอย่างเดียว

 คุณสมบัติของขาตั้งเดี่ยว 
ขาตั้งเดี่ยวเป็นที่นิยมในการถ่ายภาพด้วยเลนส์เทเลโฟโต้ที่มีน้ำหนักมากและต้องอาศัยความเร็วชัตเตอร์ที่เหมาะสมเพื่อไม่ให้เกิดการสั่นไหวในภาพ โดยจากหลักการ "1/(ความยาวโฟกัสของเลนส์) วินาที" ตัวอย่างเช่น เลนส์ความยาวโฟกัส 400 มม. ควรถ่ายด้วยความเร็วชัตเตอร์ 1/400 วินาที เป็นต้น ซึ่งในบางกรณีด้วยสภาพของแสง ก็มีความจำเป็นต้องใช้ค่าความเร็วชัตเตอร์ที่ต่ำกว่าค่าที่แนะนำในเลนส์ที่ใช้ถ่ายภาพ การใช้ขาตั้งเดี่ยวจะช่วยรองรับน้ำหนักของเลนส์ลงพื้น ทำให้ช่างภาพควบคุมเฟรมภาพได้มั่นคงขึ้นกว่าการใช้มือถือถ่าย สามารถถ่ายภาพโดยลดความเร็วชัตเตอร์ที่ต่ำลงโดยไม่เกิดการสั่นไหวของภาพมาก  และด้วยขนาดของขาตั้งเดี่ยวที่เล็ก จึงสามารถย้ายตำแหน่งในการถ่ายภาพได้อย่างสะดวก ลักษณะการถ่ายภาพที่ขาตั้งเดี่ยวเหมาะสม จึงได้แก่ การถ่ายภาพกีฬา การถ่ายภาพสัตว์ป่า การถ่ายภาพข่าว การถ่ายภาพเหตุการณ์ (Event) หรือ ภาพงานแต่งงาน เป็นต้น ปัจจุบันมีการนำขาตั้งเดี่ยวไปปรับใช้ในการถ่ายทำด้วยกล้องวิดีโอขนาดพกพาในบางกรณีด้วยเช่นกัน

 ข้อจำกัดของขาตั้งเดี่ยว 
ข้อจำกัดของขาตั้งเดี่ยว คือ ไม่สามารถตั้งกล้องได้มั่นคงเมื่อเทียบกับขาตั้งกล้องแบบ 3 ขา เนื่องจากผู้ใช้ต้องจับประคองขาตั้งกล้องเดี่ยวตลอดเวลาจึงไม่สามารถรักษาตำแหน่งกล้องถ่ายภาพได้อย่างมั่นคง ขาตั้งเดี่ยวไม่เหมาะกับการถ่ายภาพด้วยความเร็วชัตเตอร์ที่นานกว่า  1 วินาที โดยยังคงความคมชัดของภาพได้ การถ่ายภาพที่ขาตั้งเดี่ยวไม่เหมาะสมในการใช้งาน ได้แก่ การถ่ายภาพทิวทัศน์กลางคืน การถ่ายภาพทางดาราศาสตร์ การถ่ายภาพขยาย การถ่ายภาพสินค้าหรือสิ่งของ การถ่ายภาพทางสถาปัตยกรรม เป็นต้น ในส่วนของการถ่ายทำภาพยนตร์ด้วยกล้องถ่ายภาพยนตร์ขนาดใหญ่ เนื่องด้วยน้ำหนังกล้องที่มาก จึงนิยมใช้ขาตั้งกล้องแบบ 3 ขาเป็นหลัก เพราะสามารถยึดกล้องได้อย่างมั่นคงเพื่อถ่ายภาพแบบนิ่ง (Static Camera) และสามารถแพน/ทิลท์ (Pan/Tilt) ได้อย่างราบรื่นกว่าการใช้ขาตั้งเดี่ยว

 ส่วนประกอบ 
ขาตั้งเดี่ยวประกอบด้วย

 ตัวขาตั้งเดียว
 ยางหุ้มกันรอยปลายขาตั้ง
 ท่อนขา
 ตัวล็อค
 ด้ามจับกันลื่น
 สายคล้องมือ
 หัวตั้งกล้อง สามารถเลือกใช้ได้ระหว่าง
 หัวตั้งกล้องแบบบอล (หัวบอล)
 หัวยึดกล้องแบบกวาดก้มเงย (หัวแพน, หัวน้ำมัน, หัววิดีโอ)
# คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เป็นคณะสาธารณสุขศาสตร์แห่งแรกในเขตภาคเหนือตอนล่าง จัดตั้งขึ้นเพื่อพัฒนาบุคลากรด้านสาธารณสุขในภาคเหนือตอนล่างโดยมุ่งเน้นเพื่อรองรับการปฏิรูประบบบริการสุขภาพไปสู่การให้บริการสุขภาพระดับปฐมภูมิที่มีคุณภาพ ได้รับการจัดตั้งเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก

 ประวัติ 
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มีประวัติในการก่อตั้ง ดังนี้
 พ.ศ. 2538 เริ่มแรกมหาวิทยาลัยนเรศวร เปิดสอนหลักสูตรสาธารณสุขศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ (ต่อเนื่อง 2 ปี) โดยสังกัดภาควิชาเวชศาสตร์ชุมชน คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
 พ.ศ. 2540 เปิดสอนหลักสูตรสาธารณสุขศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ หลักสูตรร่วม 4 ปี โดยจัดการเรียนการสอนร่วมกับวิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร พิษณุโลก กระทรวงสาธารณสุขเพิ่มเติม โดยโครงการร่วมดังกล่าวสังกัดภาควิชาเวชศาสตร์ชุมชน คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
 พ.ศ. 2545 เปิดสอนในระดับบัณฑิตศึกษา หลัดสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ ในมหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก และมหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา จังหวัดพะเยา
 พ.ศ. 2546 ต่อมาสภามหาวิทยาลัยนเรศวรได้มีมติเห็นชอบได้รับการจัดตั้งเป็น คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร และได้ดำเนินการจัดการเรียนการสอนทั้งหมด ณ คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร

โดยคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มุ่งหวังเพื่อเป็นสถาบันการศึกษาการสาธารณสุขผู้นำด้านการสร้างเสริมสุขภาพ การสาธารณสุขและการแพทย์แผนไทยประยุกต์ของภูมิภาคเขตภาคเหนือตอนล่าง โดยผลิตบัณฑิตและพัฒนาบุคลากรด้านสาธารณสุขให้มีความรู้ มีคุณธรรม จริยธรรม พัฒนางานวิจัย บริการวิชาการสมัยใหม่อย่างบูรณาการที่เป็นที่ยอมรับในระดับชาติและนานาชาติ

 กลุ่มวิชา 
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร แบ่งส่วนงานออกเป็นกลุ่มวิชา ดังนี้

 กลุ่มวิชาอนามัยสิ่งแวดล้อมและอาชีวอนามัย
 กลุ่มวิชานโยบายและพัฒนาระบบบริการสาธารณสุข
 กลุ่มวิชาชีวสถืติและวิทยาการระบาด
 กลุ่มวิชาส่งเสริมสุขภาพและพัฒนาพฤติกรรมสุขภาพ

 หลักสูตรการศึกษา 
ปัจจุบัน คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จัดการเรียนการสอนในหลักสูตร ได้แก่

 ปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอกหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต
 สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์
 สาขาวิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย
 สาขาวิชาแพทย์แผนไทยประยุกต์
 สาขาวิชาอนามัยสิ่งแวดล้อมหลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต
 สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์
หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต
 สาขาการจัดการบริการสุขภาพปฐมภูมิหลักสูตรสาธารณสุขศาสตรดุษฎีบัณฑิต
 สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์
# เครื่องกล
เครื่องกล  สามารถหมายถึง
 เครื่องกลอย่างง่าย  (Simple machine)
 เครื่องจักร หรือเครื่องจักรกล (machine)
 วิศวกรรมเครื่องกล (mechanical engineering)
# การเติมอากาศ
การเติมออกซิเจน  หรือการเติมอากาศ (Aeration) เป็นหัวใจของการทำงานของระบบบำบัดน้ำเสียแบบใช้ออกซิเจนจากอากาศ เพราะหากระบบบำบัดน้ำเสียขาดออกซิเจน จุลินทรีย์ทั้งหลายก็ไม่สามารถทำงานได้ ถ้ามีปริมาณออกซิเจนละลายน้ำอยู่สูง ระบบก็สามารถบำบัดน้ำได้ดีหรือสามารถรับน้ำเสียได้มากขึ้น แต่เนื่องจากค่าการละลายน้ำของออกซิเจนที่ความดันบรรยากาศมีค่าต่ำย่อมจะทำให้มีแรงขับ (Driving Force) ต่ำตามไปด้วย

ดังนั้น การเพิ่มอัตราการละลายน้ำของออกซิเจนที่ความดันบรรยากาศ จึงได้แก่การเพิ่มผิวสัมผัส (Interfacia Area) ระหว่างอากาศกับน้ำให้มีค่ามากที่สุด

สภาพการทำงานโดยทั่วไปของระบบบำบัดน้ำเสีย จะมีค่าความต้องการออกซิเจนเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาตามปริมาณความต้องการออกซิเจนของจุลินทรีย์ ซึ่งขึ้นอยู่กับอัตราการไหลของน้ำเสียและความเข้มข้นของมวลสารอินทรีย์ ซึ่งในการออกแบบจะต้องเติมออกซิเจนให้แก่ระบบที่ความต้องการสูงสุดได้อย่างเพียงพอ 
การเติมอากาศให้กับระบบำบัดน้ำเสียสามารถเติมได้โดย
1) เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ระบบบำบัดน้ำเสียที่ใช้การเติมอากาศแบบนี้ เช่น ระบบบ่อผึ่ง (Oxidation Ponds)ออกซิเจนจากอากาศจึงแพร่ลงบนเฉพาะที่ผิวหน้าของบ่อผึ่งเท่านั้น ถ้าหากอัตราการใช้ออกซิเจนในระบบ มีมากกว่าอัตราการแพร่ของออกซิเจนก็จะทำให้เกิดสภาวะที่เรียกว่าไร้อากาศ (Anaerobic)หรือค่าออกซิเจนที่ละลายอยู่ในน้ำมีค่าเท่ากับ 0 ในสภาวะเช่นนี้ทำให้เกิดกลิ่นเหม็นจากก๊าซไข่เน่าในระบบบำบัดน้ำเสียได้ และน้ำจะมีสีดำ การเติมอากาศวิธีนี้จึงไม่ต้องการพลังงานในการเติมอากาศ
2) โดยใช้เครื่องกลเติมอากาศ เช่น กังหันชัยพัฒนา เครื่องกลในระบบบำบัดแบบสระเติมอากาศ (Aerated Lagoon)เครื่องกลในระบบตะกอนเร่ง (Activated Sludge)เป็นต้น ซึ่งการเติมอากาศวิธีนี้จำเป็นต้องมีพลังงานมาเกี่ยวข้อง แต่ถ้าไม่มีการควบคุมที่ดี ก็จะเกิดการสูญเสียพลังงานไปโดยเปล่าประโยชน์ เครื่องกลเติมอากาศมีหน้าที่อยู่ 2 ประการ คือ หน้าที่ในการให้ออกซิเจนแก่น้ำในระบบบำบัดน้ำเสียได้อย่างพอเพียง และหน้าที่ในการกวนน้ำเพื่อให้ออกซิเจนที่ละลายน้ำอยู่กระจายออกเสมอทั่วทั้งบริเวณที่ต้องการ พลังงานที่ใช้ในการกวนนี้จะต้องมีค่าพอเหมาะสำหรับการกระจายออกซิเจนในน้ำต่อการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ เพราะถ้ากวนน้อยเกินไปจุลินทรีย์จะไม่ได้รับออกซิเจนอย่างเพียงพอ เป็นผลให้ระบบไม่สามารถทำงานได้ดีเท่าที่ควร แต่ถ้ากวนแรงเกินไปก็จะสิ้นเปลืองพลังงานโดยไม่เกิดประโยชน์ เครื่องกลเติมอากาศแต่ละชนิดมีทั้งข้อดีและข้อเสียในด้านต่างๆ ดังนั้นการออกแบบและประดิษฐ์เครื่องกลเติมอากาศ จะต้องเข้าใจหลักการทำงาน วิธีคำนวณ ตลอดจนเข้าใจถึงวิธีการทดสอบสมรรถนะในการถ่ายเทออกซิเจนลงไปในน้ำต่อพลังงาน (Performance of Oxygen Transfer in Water) หน่วยเป็นกิโลกรัมของออกซิเจน/แรงม้า-ชั่วโมง ปัจจุบันมีการใช้หัวกระจายอากาศ ช่วยในการเพิ่มประสิทธิภาพในระบบบำบัดน้ำเสียแบบต่างๆ
# คิม ด็อก-กู
คิม ด็อก-กู (29 กรกฎาคม ค.ศ. 1955 – 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982) เป็นอดีตนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ที่เสียชีวิตหลังจากการแข่งขันชิงแชมป์โลกกับเรย์ มันชินี การเสียชีวิตของเขาทำให้เกิดการปฏิรูปเพื่อปกป้องสุขภาพของนักมวยให้ดีขึ้น รวมถึงการลดจำนวนยกในการชกชิงแชมป์จาก 15 ยกเหลือ 12 ยก

 ประวัติ 
คิมเกิดในจังหวัดคังว็อน ประเทศเกาหลีใต้ ห่างจากโซลไปทางทิศตะวันออก 100 ไมล์ เป็นลูกคนสุดท้องจากพี่น้องทั้งหมด 5 คน พ่อของเขาเสียชีวิตเมื่อเขาอายุได้ 2 ขวบ และแม่ของเขาแต่งงานอีก 3 ครั้ง คิมเติบโตมาอย่างยากจน เขารับงานจิปาถะ เช่น ขัดรองเท้าและไกด์นำเที่ยว ก่อนที่จะเข้าสู่วงการมวยในปี ค.ศ. 1976

 อาชีพนักมวย 
หลังจากมีสถิติชกมวยสมัครเล่น 29-4 เขาจึงผันตัวมาเป็นนักมวยอาชีพในปี ค.ศ. 1978 ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982 เขาคว้าแชมป์รุ่นไลท์เวทของสหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก และกลายเป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ของสมาคมมวยโลก คิมมีสถิติการชกอาชีพ 17-1-1"Then All The Joy Turned To Sorrow", Ralph Wiley, Sports Illustrated, November 22, 1982 และชนะน็อกไป 8 ไฟต์ก่อนจะบินไปลาสเวกัสในฐานะผู้ท้าชิงอันดับ 1 ของเรย์ มันชินี แชมป์โลกรุ่นไลท์เวทของสมาคมมวยโลก อย่างไรก็ตาม เขาไปชกนอกเกาหลีใต้เพียงครั้งเดียวเท่านั้นในประเทศฟิลิปปินส์ ถือเป็นครั้งแรกของเขาในการชกในอเมริกาเหนือ

 การชกกับมันชินี 
คิมไม่ได้รับการจับตามองจากวงการมวยของสหรัฐฯ แต่ไม่ใช่จากเรย์ มันชินี ที่เชื่อว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะเป็น “สงคราม” คิมต้องลดน้ำหนักก่อนการชก เพื่อที่เขาจะได้มีน้ำหนักไม่เกิน 135 ปอนด์ตามขีดจำกัดของรุ่นไลท์เวท ก่อนการต่อสู้ คิมได้พูดว่า "เขาหรือผมต้องตาย" เขาเขียนข้อความว่า “อยู่หรือตาย” ไว้ที่โคมไฟในห้องของเขาที่โรงแรมในลาสเวกัสเพียงไม่กี่วันก่อนการชก (การแปลที่ผิดพลาดทำให้สื่อรายงานเป็น “ฆ่าหรือถูกฆ่า”)

 เกียรติประวัติ 
 แชมป์ประเทศเกาหลีใต้รุ่นไลท์เวท
 แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท
 ชิง , 28 กุมภาพันธ์ 2525 ชนะคะแนน มิน ควัง คิม  ที่ ช็องจูยิมเนเซียม ช็องจู จังหวัดชุงช็องเหนือ ประเทศเกาหลีใต้
 ป้องกันครั้งที่ 1 , 4 เมษายน 2525 ชนะน็อก สุรเดช เกี่ยงพจร  ยก 1 ที่ มุนฮวายิมเนเซียม โซล ประเทศเกาหลีใต้
 ป้องกันครั้งที่ 2 , 30 พฤษภาคม 2525 ชนะคะแนน แฟลช วิลาเมอร์  ที่ มุนฮวายิมเนเซียม โซล ประเทศเกาหลีใต้
 ป้องกันครั้งที่ 3 , 18 กรกฎาคม 2525 ชนะทีเคโอ ทาดาโอะ อิชิโดะ  ยก 4 ที่ มุนฮวายิมเนเซียม โซล ประเทศเกาหลีใต้
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นไลท์เวท , 13 พฤศจิกายน 2525 แพ้ทีเคโอ เรย์ แมนซีนี  ยก 14 ที่ เซซาร์พาเลซ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ
# ลูกศร
ลูกศร อาจหมายถึง
 ลูกธนู (Arrows) อาวุธชนิดหนึ่งใช้ร่วมกับ ธนู
 ลูกดอก (Quarrel, Dart) อาวุธชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นไม้หรือเหล็กมีพู่ข้างท้ายสำหรับเป่ายิงสัตว์
 ลูกศร (สัญลักษณ์) เครื่องหมายที่ใช้ชี้บอกทาง มีลักษณะคล้ายส่วน ปลายของลูกศร
# ศาลเจ้านิกโกฟูตาราซัง
thumb|250px|อาคารหลักภายในรั้วหิน

ศาลเจ้าฟูตาราซัง  เป็นศาลเจ้าชินโตในเมืองนิกโก จังหวัดโทจิงิ มักเรียกกันว่า ศาลเจ้านิกโกฟูตาราซัง เป็นสถานที่สักการะเทพเจ้า 3 องค์ คือ โอกูนินูชิ ทาโงริฮิเมะ และอาจิซูกิตากาฮิโกเนะ สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 1310

ศาลเจ้าฟูตาราซังตั้งอยู่ระหว่างศาลเจ้าโทโชกับสุสานไทยูอิง มีนักท่องเที่ยวมากมายมาเยี่ยมชมสถานที่ทั้งสาม และที่วัดรินโนที่อยู่ใกล้เคียง

ศาลเจ้าแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกในรายชื่อเดียวกับศาลเจ้านิกโกโทโชและวัดรินโนภายใต้ชื่อว่า "ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโก" ภายในศาลเจ้าเป็นสถานที่เก็บรักษาดาบสองเล่มซึ่งจัดว่าเป็นสมบัติประจำชาติญี่ปุ่น

นิกโกฟูตาราซัง
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในนิกโก
# มะหมา 4 ขาครับ
มะหมา 4 ขาครับ เป็นภาพยนตร์ไทย ที่มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับหมาข้างถนน ใช้หมาเป็นตัวดำเนินเรื่องตลอดทั้งเรื่อง โดยใช้หมาข้างถนนที่ผ่านการฝึกสอน แสดงจริง ไม่ได้ใช้เทคนิคพิเศษ

ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้รวม 58 ล้านบาท20 หนังยอดฮิตแดนสยามปี 2550  โดย ผู้จัดการออนไลน์ 16 มกราคม 2551 07:28 น.

 เรื่องย่อ 
การผจญภัยของ มะขาม หมาพันธุ์ไทยหลังอานที่ถูกนำมาทิ้งที่วัดเพราะทำข้าวของของเจ้านายเสียหาย กับหมาข้างถนนฝูงหนึ่ง ประกอบด้วย ลุงกาแฟ หมาแก่หัวโจก เก่ง หมาขนยุ่งจอมกวน เปี๊ยก ปลากระป๋อง หมาตัวเล็กจอมซ่า  เซ็กซี่ หมาพุดเดิลสุดเปรี้ยว และ พิกุล หมาสาวสุดเรียบร้อย สมเป็นกุลสตรี

หมาข้างถนนฝูงนี้แต่เดิมเป็นหมามีเจ้าของ จับพลัดจับผลูต้องกลายเป็นหมาจรจัดเพราะชุมชนที่มันอาศัยอยู่ถูกเจ้าของที่ดินเผาไล่ที่ เมื่อเจ้าของย้ายไปอยู่ที่อื่น พวกหมา ๆ จึงต้องอยู่อย่างยากลำบากต้องเร่ร่อนไปตามหมู่บ้านจัดสรร ถูกหมาวัดเจ้าถิ่นรังแก พวกเขาจึงคิดจะเดินทางไป สุนัขวดี สวรรค์ในตำนานของหมา ๆ ที่เล่าสืบต่อกันมา

การเดินทางไปสุนัขวดี พวกเขาต้องประสบภยันตรายมากมาย ต้องเสี่ยงชีวิตวิ่งข้ามถนน 10 เลนที่มีรถวิ่งด้วยความเร็วสูงตลอดเวลา สุนัขวดีจะเป็นสวรรค์ดังคำร่ำลือหรือไม่ ไม่มีใครทราบเพราะไม่เคยมีหมาที่ข้ามไปได้ข้ามกลับมาเล่าให้ฟัง

นอกจากนี้ มะขาม ยังมีเรื่องวุ่น ๆ เกี่ยวกับรักสามเส้าแบบหมา ๆ กับ น้ำค้าง หมาอเมริกันพันธุ์คอลลี่แสนสวย ที่ต้องชิงรักหักสวาท ชิงไหวชิงพริบกับ ทอมมี่ หมาหนุ่มพันธุ์คอลลี่ พันธุ์แท้

อีกทั้งยังมี เรื่องรักสามเส้าคู่ขนานแบบคน ๆ ของ แจ็ค ยามเฝ้าหมู่บ้านจัดสรร คนเลี้ยงมะขาม กับ หนูแหวน ไฮโซสาวสวย เจ้านายของน้ำค้าง ซึ่งก็เป็นที่หมายปองของ คุณองอาจ เจ้าของหมู่บ้านจัดสรร เจ้าของทอมมี่

 นักแสดง 
พิชญะ นิธิไพศาลกุล พากย์เสียงเป็น มะขาม
พีรชยา พิณเมือง พากย์เสียงเป็น น้ำค้าง
คริสโตเฟอร์ ไรท์ พากย์เสียงเป็น ทอมมี่
สุเทพ โพธิ์งาม พากย์เสียงเป็น ลุงกาแฟ
มณีรัตน์ คำอ้วน พากย์เสียงเป็น พิกุล
สกาวใจ พูนสวัสดิ์ พากย์เสียงเป็น เซ็กซี่
เกียรติ กิจเจริญ พากย์เสียงเป็น เก่ง
ชาญณรงค์ ขันทีท้าว พากย์เสียงเป็น เปี๊ยก
ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์ รับบท นายองอาจ
ปวริศา เพ็ญชาติ รับบท ณภัทร
เฉลิมพล ทิฆัมพรธีระวงศ์ รับบท ยาม
คมกฤษ ตรีวิมล รับบท วีระ
ปาณิสรา พิมพ์ปรุ รับบท นีรนุช
เกรียงไกร อมาตยกุล รับบท พนักงานจับหมาจรจัด
วัชระ ปานเอี่ยม รับบท พนักงานจับหมาจรจัด
อรุณ ภาวิไล รับบท พนักงานจับหมาจรจัดมะ หมา 4ขาครับ Bloggang
เฉลิม ปานเกิด รับบท นิคม
อัญชลี จงคดีกิจ รับบท สัตว์แพทย์ใจดี
 อ้างอิง 

 http://www.bigfuns.com/preview/409.htm

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 เว็บไซต์ทางการ    
 เบื้องหลังการสร้าง   
 หนังตัวอย่าง และเบื้องหลัง จาก YouTube   
 มะหมา 4 ขาครับ ที่ สยามโซน.คอม   
 มะหมา 4 ขาครับ
# ตระกูลภาษายูรัล
ตระกูลภาษายูรัล  เป็นตระกูลภาษาที่ประกอบด้วยภาษาประมาณ 30 ภาษา มีผู้พูดราว 20 ล้านคน ชื่อของตระกูลภาษานี้มีที่มาจากแหล่งกำเนิดของภาษา ซึ่งเชื่อกันว่ามาจากบริเวณเทือกเขายูรัล ภาษาในกลุ่มนี้ที่มีผู้พูดจำนวนมากได้แก่ ภาษาฟินแลนด์ ภาษาเอสโตเนีย และภาษาฮังการี ใช้ในฟินแลนด์ เอสโตเนีย และฮังการีตามลำดับ และยังมีภาษาอื่นอีก เช่น ภาษามอร์โดวิน ภาษาโคมิ ภาษาอุดมูร์ต ภาษามอคชา ภาษามารี ภาษาเอิร์สยา ภาษาคาเรเลีย ไช้ในสาธารณรัฐโคมิ สาธารณรัฐคาเรเลีย สาธารณรัฐอุดมูร์ต สาธารณรัฐมอร์โดเวีย ฯลฯ ซึ่งเป็นสาธารณรัฐปกครองตนเองของรัสเซีย
# อ็องตวน อ็องรี แบ็กแรล
อ็องตวน อ็องรี แบ็กแรล (, ; 15 ธันวาคม พ.ศ. 2395 – 25 สิงหาคม พ.ศ. 2451) นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส เกิดในตระกูลที่มีนักวิทยาศาสตร์ถึง 4 รุ่น ตั้งแต่รุ่นปู่จนกระทั่งรุ่นลูก เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี พ.ศ. 2446 ร่วมกับปีแยร์ กูรี และมารี กูรี หลังจากที่เขาถึงแก่กรรม ชื่อสกุลของเขาได้กลายเป็นหน่วยวัดกัมมันตภาพ ในระบบหน่วยเอสไอ คือ แบ็กแรล เขียนด้วยสัญลักษณ์ Bq

 ชีวิตส่วนตัว 
อ็องรี แบ็กแรล เกิดที่กรุงปารีส โดยเป็นบุตรของอาแล็กซ็องดร์-แอดมง แบ็กแรล (Alexandre-Edmond Becquerel) ซึ่งเป็นนักฟิสิกส์ที่ศึกษาเกี่ยวกับทัศนศาสตร์ ไฟฟ้า และแม่เหล็ก อ็องรีได้เข้าเรียนในโรงเรียน เอกอลปอลีแต็กนิก (École Polytechnique) ซึ่งเป็นโรงเรียนช่างฝีมือทหารของฝรั่งเศส และต่อมาก็เข้าเรียนใน  เอกอลเดปงเซโชเซ  (École des Ponts et Chaussées) ซึ่งเป็นโรงเรียนที่สอนวิชาวิศวกรรมศาสตร์ที่เก่าแก่แห่งหนึ่ง ในด้านชีวิตครอบครัว อ็องรีสมรสกับหลุยส์ เดซีเร ลอรีเยอ (Louise Désirée Lorieux) มีบุตร 1 คน คือ ฌ็อง แบ็กแรล (Jean Becquerel) ซึ่งก็ได้เป็นนักฟิสิกส์เช่นเดียวกับอ็องรี ต่อมา ในปี พ.ศ. 2451 อ็องรีได้รับเลือกให้เป็นเลขาธิการวิทยาลัยวิทยาศาสตร์แห่งฝรั่งเศส (Académie des Sciences) และถึงแก่กรรมที่เลอครัวซี (Le Croisic) ในแคว้นเบรอตาญ ในปีเดียวกันกับที่ได้รับเลือก

 ชีวิตการงาน และงานวิจัยที่สำคัญ 
thumb|left|ภาพหมอกจากแผ่นฟิล์มที่อ็องรี แบ็กแรลได้ทดลองนำกัมมันตภาพรังสีมาวางบนแผ่นฟิล์มที่ปกปิดอย่างดี แต่ก็ไม่อาจต้านทานการทะลุทะลวงได้
ในปี พ.ศ. 2435 อ็องรีได้เป็นคนที่สามในตระกูลแบ็กแรล ที่ได้เป็นภัณฑารักษ์ส่วนฟิสิกส์ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติฝรั่งเศส (Muséum National d'Histoire Naturelle) อีกสองปีให้หลัง เขาได้รับตำแหน่งหัวหน้านายช่างประจำกรมการสะพานและทางหลวง 

นับจากที่ได้รับตำแหน่งหัวหน้านายช่าง 2 ปี อ็องรีได้ศึกษาการเรืองแสงอย่างช้า (phosphorescence) ในเกลือยูเรเนียม จนเขาได้พบกัมมันตรังสีเข้าโดยบังเอิญ โดยเขาได้วางโพแทสเซียมยูเรนิลซัลเฟต ซึ่งตกทอดมาจากพ่อของเขา ไว้บนฟิล์มถ่ายรูปและวัสดุดำ จากนั้นนำไปตั้งไว้กลางแดด โดยเขาได้อธิบาย ณ ที่ประชุมวิทยาลัยวิทยาศาสตร์แห่งฝรั่งเศส มีใจความดังนี้

จากการค้นพบนี้เอง ทำให้อ็องรีได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ร่วมกับสองสามีภรรยาตระกูลกูรี ในปี พ.ศ. 2446
# ดักลาส ดีซี-8
ดักลาส ดีซี-8   เป็นเครื่องบินเจ็ทโดยสารแบบแรกของบริษัทดักลาส และ เป็นคู่แข่งกับโบอิง 707 ดีซี-8 บินครั้งแรกในวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1958 และ เริ่มรับผู้โดยสารเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1959 และมีการผลิตทั้งสิ้น 556 เครื่อง

 รายละเอียด ดีซี-8 
ข้อมูลจำเพาะ
 ผู้สร้าง บริษัท ดักลาส (สหรัฐอเมริกา) 
 ประเภท เจ็ทโดยสารพิสัยบินไกล เจ้าหน้าที่ 3-5 นาย อัตราผู้โดยสารสูงสุด 179 ที่นั่ง (ดีซี-8-50) และ 259 ที่นั่ง (ดีซี-8-63)
 เครื่องยนต์ เทอร์โบแฟน แพรทท์ แอนด์ วิทนีย์ เจที 3 ดี-1 แรงขับ 7,945 กิโลกรัม
หรือ เจที 3 ดี-3 แรงขับ 8,172 กิโลกรัม จำนวน 4 เครื่อง (ดีซี-8-50)
 เทอร์โบแฟน แพรทท์ แอนด์ วิทนีย์ เจที 3 ดี-7 แรงขับ 8,618 กิโลกรัม 4 เครื่อง (ดีซี-8-63)
 กางปีก 43.41 เมตร (ดีซี-8-50)
 45.26 เมตร (ดีซี-8-63)
 ยาว 45.87 เมตร (ดีซี-8-50)
 57.12 เมตร (ดีซี-8-63)
 สูง 12.91 เมตร
 พื้นที่ปีก 266.5 ตารางเมตร (ดีซี-8-50)
 271.9 ตารางเมตร (ดีซี-8-63)
 น้ำหนักเปล่า 60,020 กิโลกรัม (ดีซี-8-50)
 69,739 กิโลกรัม (ดีซี-8-63)
 น้ำหนักบรรทุกสูงสุด 21,092 กิโลกรัม (ดีซี-8-50)
 30,719 กิโลกรัม (ดีซี-8-63)
 น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 147,415 กิโลกรัม (ดีซี-8-50)
 158,760 กิโลกรัม (ดีซี-8-63)
 อัตราเร็วเดินทาง 933 กิโลเมตร/ชั่วโมง (ดีซี-8-50)
 อัตราเร็วเดินทางประหยัด 842 กิโลเมตร/ชั่วโมง (ดีซี-8-63)
 พิสัยบินเมื่อบรรทุกสูงสุด 9,950 กิโลเมตร (ดีซี-8-50)
 7,240 กิโลเมตร (ดีซี-8-63)
# ชากาซูลู
ชากาซูลู หรือสมเด็จพระราชาธิบดีชากา กาเซนซังกาโกนา (– 22 กันยายน 1828; บางครั้งสะกดว่าชาก้า) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรซูลู ซึ่งในปัจจุบันคือ แอฟริกาใต้ เขาเป็นคนสร้างให้ซูลูเป็นชาติที่ยิ่งใหญ่เกรียงไกร เป็นที่เกรงกลัวของชาติตะวันตกมาก มีชื่อเสียงทางด้านการเดินทางไกลด้วยการวิ่งเร็ว 50 ไมล์ และเข้าโจมตีด้วยรูปขบวนที่น่ากลัว
# แบนเพรสโตออริจินัล
แบนเพรสโตออริจินัล เป็นคำนิยามสำหรับตัวละคร สัตว์ประหลาด หรือยานพาหนะที่เป็นตัวละครเฉพาะของแบนเพรสโตเองที่ปรากฏตัวในวิดีโอเกมซึ่งมีเนื้อหาแบบข้ามเนื้อเรื่อง เช่น ซีรีส์ซุปเปอร์โรบ็อตไทเซ็น  ตัวละครแบนเพรสโตออริจินัลในยุคแรกมักรับบทเป็นตัวประกอบในเกมซีรีส์เอสดีแบทเทิล แต่ต่อมาก็ได้มีตัวละครที่ผู้เล่นควบคุมได้ เช่น ไฟเตอร์โรอาร์ซึ่งปรากฏตัวในซีรีส์เดอะเกรทแบทเทิลหลาย ๆ ภาค

โดยทั่วไปแล้วนิยามนี้จะไม่รวมถึงตัวละครในเกมของแบนเพรสโตซึ่งไม่มีตัวละครที่ติดลิขสิทธิ์ ยกเว้นแต่ซีรีส์ซุปเปอร์โรบ็อตไทเซ็น ออริจินัลเจเนเรชัน เนื่องจากตัวละครและหุ่นยนต์ส่วนใหญ่ในซีรีส์นี้จะเป็นตัวละครแบนเพรสโตออริจินัลซึ่งเคยปรากฏตัวในเกมอื่นมาก่อนแล้ว
# การเต้นรำ
การเต้นรำ คือการเคลื่อนไหวร่างกายและการขยับตัวไปตามจังหวะเพลง มันมีการเต้นรำที่หลากหลายรูปแบบไม่ว่าจะเป็น การเต้นรำหมู่ การเต้นแจ๊ส บัลเลต์ เต้นแท็ป บอลล์รูม ฟังก์ การเต้นเบรกแดนซ์ หรือการเต้นแบบไทยเช่นการรำวง การรำฟ้อน การเต้นรำแสดงถึงการมีความแข็งแกร่งและความอ่อนแอในจังหวะที่เป็นไปตามเพลง แสดงถึงความโรแมนติค ความเป็นสุภาพบุรุษ สุภาพสตรี และการ มีวัฒนธรรม

การเต้นรำเป็นการเคลื่อนไหวของมนุษย์ที่แสดงออกทางสังคม และจิตวิญญาณ และเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ เป็นศาสตร์คือมีกฎที่ควบคุมแน่นอน ตายตัว เป็นศิลป์คือเราแสดงตัวตนที่แท้จริง การแสดงถึงจินตนาการ การเต้นรำอาจทำเป็นกลุ่ม อย่างน้อย 2-3 คน

 ศาสตร์แห่งการเต้นรำ 
เป็นศิลปะในการสร้างท่าเต้นรำ คนที่เต้นรำเรียกว่านักเต้น คุณครูจะสอนให้นักเรียนเต้นตามที่ครูสอน มักสอนในห้องกระจกเพื่อสำรวจท่าเต้นเและจะได้เห็นตัวเองเวลาเต้น

 การเต้นรำ 
โรงเรียนสอนเต้นรำอยู่ที่กรุงปารีส เริ่มต้นในปี 1661 ตอนแรกรับแต่นักเรียนผู้ชายจนกระทั่ง ถึงปี 1681 จึงมีการรับผู้หญิงเข้าเรียน การเต้นสมัยใหม่ถูกเรียกว่าการเต้นแห่งศตวรรษที่ยี่สิบ การเต้นบอลลูมคือการเต้นสมัยใหม่ โดยเป็นการผสมผสานระหว่างความเป็นทางการกับความรื่นเริง ผู้คนมากมายมีความสุขจากการเต้น จนเขาคิดว่าเป็นการออกกำลังกายเพื่อสุขภาพอย่างหนึ่ง การเต้นนั้น อาจเป็นได้ทั้ง เร็ว ช้า ใหญ่ เล้ก สูง เตี้ย หรือแม้แต่บนพื้น ฟลอร์ สำหรับโรงเรียนสอนเต้นนั้น มักคัดคนเข้าเรียน และมีการสอบคัดเลือกเพื่อที่จะได้เป็นนักเต้นมืออาชีพ
# สนามกีฬา
right|thumb|250px|สนามกีฬาเกอโลรา-ซรีวีจายา สนามกีฬาที่ใช้แข่งขันกีฬาซีเกมส์ครั้งที่26 ตั้งอยู่ที่ ปาเล็มบัง อินโดนีเซีย

สนามกีฬา เป็นสถานที่ที่สร้างขึ้นภายในศูนย์กีฬา เพื่อใช้ในการแข่งขันกีฬา มีพื้นที่สำหรับการแข่งขัน และพื้นที่สำหรับผู้ชม ที่ออกแบบมาเพื่อนั่ง หรือยืน เพื่อชมการแข่งขัน

 ประวัติของสนามกีฬา 
คำว่าสนามกีฬาในภาษาอังกฤษ คือ Stadium มาจากภาษากรีก คือ  "stadion" (στάδιον) แปลว่า สถานที่ที่มีคนยืนอยู่  สนามกีฬาเก่าแก่ที่เป็นรู้จักกันดีคือ สนามโอลิมเปีย  ที่ประเทศ กรีซ  และสนาม โคลอสเซี่ยม ที่ประเทศโรม , อิตาลี

 สนามกีฬาสมัยใหม่ 
 รูปแบบ 

 การออกแบบ 

 อัฒจันทร์
# องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์
องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ หรือ ร.ส.พ. เป็นหน่วยงานรัฐวิสาหกิจในอดีตของไทย ภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงคมนาคม มีหน้าที่ดำเนินกิจการขนส่งสินค้า ให้บริการแก่หน่วยงานราชการ และรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ที่มีขนาดใหญ่ทั่วประเทศแก่ประชาชนทั่วไปโดยเฉพาะที่ส่งทางไปรษณีย์ไม่ได้

 ประวัติ 
องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2496 โดยมีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ พ.ศ. 2496 มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ถนนรางน้ำ แขวงถนนพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร และมีสำนักงานสาขาทั่วประเทศ มีภารกิจหลักในการขนส่งสินค้าให้กับหน่วยราชการ โดยเฉพาะในการขนส่งบางประเภท ที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคง มีข้อบังคับกำหนดว่า การขนส่งนั้นต้องดำเนินการโดยองค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์เท่านั้น ได้แก่
 งานขนส่งอาวุธยุทโธปกรณ์ และอุปกรณ์ทางการทหารของกองทัพไทย
 งานขนส่งอุปกรณ์เครื่องใช้ของสำนักพระราชวัง
 งานของหน่วยราชการและรัฐวิสาหกิจเช่น
 งานขนส่งสินค้าในบริเวณการท่าเรือแห่งประเทศไทย
 งานขนส่งอุปกรณ์ของโรงพิมพ์ธนบัตร และขนส่งธนบัตรของธนาคารแห่งประเทศไทย
 งานขนส่งหัวรถจักรของการรถไฟแห่งประเทศไทย
 งานขนส่งอุปกรณ์ของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย การไฟฟ้านครหลวง และการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค

 การยุบเลิก ร.ส.พ. 
ในช่วงต้นรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร รัฐบาลมีนโยบายปรับปรุงการบริหารงาน เพิ่มประสิทธิภาพ ร.ส.พ. เพื่อให้มีความสามารถในการแข่งขันด้านธุรกิจโลจิสติกส์ มีการเสนอให้ ร.ส.พ. ย้ายสำนักงานไปอยู่ในที่ดินของการรถไฟแห่งประเทศไทย ต่อมานายภูมิธรรม เวชยชัย รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ได้เสนอร่างพระราชกฤษฎีกา ต่อคณะรัฐมนตรี เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2548 ให้ยุบเลิก ร.ส.พ. โดยให้เหตุผลว่ามีปัญหาขาดสภาพคล่อง และมีหนี้สินสะสมกว่า 1,800 ล้านบาท  และไม่มีความสามารถในการแข่งขันกับธุรกิจขนส่งของเอกชนhttp://www.lawyerthai.com/news/view.php?topic=1189 คัดลอกมาจาก หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ และได้มีพระราชกฤษฎีกายุบเลิกฯ เป็นผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549พระราชกฤษฎีกายุบเลิกองค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ พ.ศ. 2549 รวมระยะที่องค์การฯ ดำเนินการมา  ปี

ภายหลังการยุบเลิก ร.ส.พ. ได้มีการเปิดประมูลให้บริษัทเอกชนเข้ามาทำหน้าที่ขนส่งสินค้าแทนhttp://www.learning.pyo.nu.ac.th/art_pol/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=27 โดยการกล่าวหาว่า การยุบเลิก ร.ส.พ. มีวัตถุประสงค์เพื่อเอื้อประโยชน์ต่อกลุ่มธุรกิจขนส่งที่สนับสนุนรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ สำหรับที่ดินใจกลางเมืองบริเวณถนนรางน้ำที่องค์การ ร.ส.พ. ย้ายออกไป ได้เปิดให้บริษัทคิง พาวเวอร์ จำกัด เช่าที่ดินสร้างเป็นศูนย์การค้าคิง พาวเวอร์ คอมเพล็กซ์

 รายชื่อประธานกรรมการ 
 พลโท บัญญัติ เทพหัสดิน ณ อยุธยา (พ.ศ. 2496-2499)
 พลเอก หลวงสถิตยุทธการ (สถิต สถิตยุทธการ) (พ.ศ. 2499-2504)
 พลเอก เภา เพียรเลิศ บริภัณฑ์ยุทธกิจ (พ.ศ. 2504-2508)
 พระประกาศสหกรณ์ (สดับ วีรเธียร) (พ.ศ. 2508-2513)
 พลเอก จิตติ นาวีเสถียร (พ.ศ. 2513-2518)
 นาวาเอก เจริญ เจริญรัชต์ภาคย์ (พ.ศ. 2518-2521)
 นายบุญซ้อน บุญศุขะ (พ.ศ. 2521-2524)
 พลเรือเอก สุรพล แสงโชติ (พ.ศ. 2524-2527)
 นาวาตรี ทวี มนต์ไตรเวทย์ (พ.ศ. 2527-2530)
 พลเอก ปิ่น ธรรมศรี (พ.ศ. 2530-2533)
 พลอากาศเอก พะเนียง กานตรัตน์ (พ.ศ. 2533-2536)
 พลเรือเอก ประเจตน์ ศิริเดช (พ.ศ. 2536-2539)
 พลอากาศเอก สนั่น ทั่วทิพย์ (พ.ศ. 2539-2543)
 พลเอก พงษ์เทพ เทศประทีป (พ.ศ. 2543-2545)
 พลเรือเอก สามภพ อัมระปาล (พ.ศ. 2545-2547)
 นายศรีสุข จันทรางศุ (พ.ศ. 2547-2549)
# ปูยี
ปูยี อาจหมายถึง

 จักรพรรดิผู่อี๋ (อ่านผิดในภาษาอังกฤษ Puyi เป็นปูยี)
 ปู้อี เป็นกลุ่มชาติพันธุ์หนึ่งที่ใช้ภาษาตระกูลขร้า-ไท