# ซัลเบ โอปาเตรีย
ซัลเบ โอปาเตรีย (, แปลว่า "เราขอคารวะแผ่นดินมาตุภูมิ") เป็นชื่อเพลงชาติของประเทศเอกวาดอร์ เพลงนี้ประพันธ์ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1865 โดยส่วนเนื้อร้องเป็นผลงานของ ฆวน เลออง เมรา (Juan León Mera) ภายใต้คำร้องขอของวุฒิสภาแห่งเอกวาตอร์ ส่วนทำนองเป็นผลงานการประพันธ์ของอันโตเนียว เนวมาเน (Antonio Neumane) อย่างไรก็ตาม เพลงนี้ได้ใช้อย่างไม่เป็นทางการเป็นเวลาหลายปี ภายหลังรัฐสภาเอกวาดอร์จึงได้รับรองให้ใช้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1948เพลงชาติเอกวาดอร์ - ¡Salve, Oh Patria! 

บทเพลงนี้ได้แต่งเป็นโคลงไว้ 6 บท และบทประสานเสียง 1 บท เฉพาะเนื้อร้องในบทที่ 2 และบทประสานเสียงเท่านั้นที่ใช้ขับร้องเป็นเพลงชาติในปัจจุบัน

 เนื้อร้อง 

 <span style="color:#FFFFFF">ภาษาสเปน <span style="color:#000000">สัทอักษรสากล (IPA) <span style="color:#FFFFFF">คำแปล <span style="color:#000000">'</span> 
|-
|¡Salve, oh Patria, mil veces! ¡Oh Patria!
¡gloria a ti! Ya tu pecho rebosa,
gozo y paz, y tu frente radiosa
más que el sol contemplamos lucir.
|
|โอ มาตุภูมิ ! เราขอคารวะท่านอย่างยิ่ง โอ มาตุภูมิเอย
จงเจริญเถิด ! ทรวงของท่านเปี่ยมล้น
ด้วยความสุขและสันติ ขอให้ข้าได้เห็นใบหน้าสุกสกาวของท่าน
เปล่งรัศมีสว่างยิ่งกว่าดวงตะวันเถิด
|-
!colspan="3" bgcolor="lightsteelblue"|บทที่ 1
|-
|Indignados tus hijos del yugo
que te impuso la ibérica audacia,
de la injusta y horrenda desgracia
que pesaba fatal sobre ti,
santa voz a los cielos alzaron,
voz de noble y sin par juramento,
de vengarte del monstruo sangriento,
de romper ese yugo servil.
|
|
|-
!colspan="3" bgcolor="steelblue"|บทที่ 2 (เพลงชาติเอกวาดอร์) ''Los primeros los hijos del suelo
que, soberbio, el Pichincha decora
te aclamaron por siempre señora
y vertieron su sangre por ti.
Dios miró y aceptó el holocausto,
y esa sangre fue germen fecundo
de otros héroes que, atónito el mundo
vio en tu torno a millares surgir.ลูกหลานแห่งแผ่นดินผู้น่าสรรเสริญ
ผู้ตกแต่งภูเขาปิชินชา (Pichincha) อย่างเป็นเลิศยิ่ง
พวกเขาล้วนประกาศว่าท่านคืออธิปไตยของพวกเขาเสมอ
และยอมรินหลั่งเลือดเพื่อท่าน
พระเป็นเจ้าทรงมองเห็นและยอมรับความเสียสละของพวกเขา
และเลือดนี้แลคือเมล็ดพันธุ์อันอุดม
แห่งเหล่าวีรชนอื่น ๆ ซึ่งยังให้โลกตะลึงงัน
และในคราวนี้ เสียงนับอนันต์จักปลุกเร้ารอบตัวท่านบทที่ 3De esos héroes al brazo de hierro
nada tuvo invencible la tierra,
y del valle a la altísima sierra
se escuchaba el fragor de la lid;
tras la lid la victoria volaba,
libertad tras el triunfo venía,
y al león destrozado se oía
de impotencia y despecho rugir.บทที่ 4Cedió al fin la fiereza española,
y hoy, ¡oh Patria!, tu libre existencia
es la noble y magnífica herencia
que nos dio el heroísmo feliz:
de las manos paternas la hubimos,
nadie intente arrancárnosla ahora,
ni nuestra ira excitar vengadora
quiera, necio o audaz, contra sí.บทที่ 5Nadie, oh Patria, lo intente. Las sombras
de tus héroes gloriosos nos miran,
y el valor y el orgullo que inspiran
son augurios de triunfos por ti.
Venga el hierro y el plomo fulmíneo,
que a la idea de guerra y venganza
se despierta la heroica pujanza
que hizo al fiero español sucumbir.บทที่ 6Y si nuevas cadenas prepara
la injusticia de bárbara suerte,
¡gran Pichincha! prevén tú la muerte
de la Patria y sus hijos al fin;
hunde al punto en tus hondas entrañas
cuanto existe en tu tierra, el tirano
huelle sólo cenizas y en vano
busque rastro de ser junto a ti.