wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ฝอยทอง
ฝอยทอง (, ฟียุชดึโอวุช, "เส้นด้ายที่ทำจากไข่") เป็นขนมโปรตุเกส ลักษณะเป็นเส้นฝอยสีทอง ทำจากไข่แดงของไข่เป็ด เคี่ยวในน้ำเดือดและน้ำตาลทราย ชาวโปรตุเกสใช้รับประทานกับขนมปัง กับอาหารมื้อหลักจำพวกเนื้อสัตว์ และใช้รับประทานกับขนมเค้ก, ตอน ตามหาฝอยทองที่โปรตุเกส  โดยมีกำเนิดจากเมืองอาไวรู (Aveiro) เมืองชายฝั่งทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโปรตุเกส

ฝอยทองเป็นที่รู้จักในประเทศสเปนว่า อูเอโบอิลาโด ("ไข่ที่ปั่นเป็นเส้นด้าย"), ในประเทศญี่ปุ่นว่า เครังโซเม็ง ("เส้นไข่ไก่")Kyoto Foodie, Wagashi: Angel Hair Keiran Somen (Fios de Ovos). Accessed on July 7, 2009., ในประเทศกัมพูชาว่า วาวี ในประเทศมาเลเซียว่า จาลามัซ ("ตาข่ายทอง")It's sweet by any name, . Accessed on May 05, 2014 และในมาลาบาร์เหนือ รัฐเกรละ ประเทศอินเดียว่า มุตตามาลา (มลยาฬัม: മുട്ടമാല "ฝอยไข่")

  ประวัติ 
thumb|ฝอยทองในเมืองฟุกุโอะกะ ประเทศญี่ปุ่น
thumb|ฝอยทอง ที่ซื้อจากร้านขายขนมในประเทศบราซิล
 ประเทศไทย 
ฝอยทองแพร่เข้ามาในประเทศไทย พร้อมกับทองหยิบและทองหยอด ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โดยมารีอา กียูมาร์ ดึ ปีญา (ท้าวทองกีบม้า, พ.ศ. 2202-2265) ลูกครึ่งโปรตุเกส-ญี่ปุ่น ภรรยาของเจ้าพระยาวิชาเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน)  ท้าวทองกีบม้ามีหน้าที่เป็นหัวหน้าห้องเครื่องต้น เป็นผู้ทำอาหารเลี้ยงต้อนรับคณะราชทูตจากฝรั่งเศสที่มาเยือนกรุงศรีอยุธยาในสมัยนั้น

ทั้งนี้ฝอยทอง ปรากฏอยู่ใน กาพย์เห่ชมเครื่องคาว-หวาน บทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่พระราชนิพนธ์ชมเชยฝีพระหัตถ์ในการแต่งเครื่องเสวยของสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี ความว่า

นอกจากนี้ในตำรับอาหารของหม่อมราชวงศ์เตื้อง สนิทวงศ์ ยังระบุถึงการทำขนมฝอยเงิน โดยมีกรรมวิธีเช่นเดียวกับการทำฝอยทองทุกประการ หากแต่ใข้ไข่ขาวแทนไข่แดง ทำให้มีลักษณะเป็นฝอยรูปรังนกขนาดพอคำ แล้วนำขนมไข่แมงดา (ทองหยอดขนาดเล็ก) ใส่ไว้กลางฝอยเงินรูปรังนก ได้เป็นอาหารหวานอีกชนิด เรียกว่า "ไข่ในรัง"เตื้อง สนิทวงศ์, หม่อมราชวงศ์. ตำรับอาหาร. พระนคร : โรงพิมพ์วิจิตรศิลป, 2511, หน้า 151

 ประเทศญี่ปุ่น 
เครังโซเม็งเข้ามาในประเทศญี่ปุ่นในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ  ช่วงปี ค.ศ. 1568 – ค.ศ. 1600 (พ.ศ. 2111-2143) ที่จังหวัดนางาซากิ โดยพ่อค้าชาวโปรตุเกส หลังจากนั้นจึงแพร่หลายไปยังจังหวัดฟูกูโอกะ และเริ่มทำเพื่อจำหน่ายตามร้านขนมต่าง ๆ ในยุคเมจิ  เมื่อ 342 ปีก่อน ร้านมัตสึยาริเอมงที่จังหวัดฟูกูโอกะได้ทำเครังโซเม็งขึ้นซึ่งเป็นขนมหวานที่เป็นเอกลักษณ์ประจำของร้าน โดยปัจจุบันนั้นได้ดำเนินงานโดยรุ่นที่ 13
# การยิงธนู
การยิงธนู (archery) เป็นศิลปะการใช้อาวุธประเภทใช้ยิงจากที่ไกล มักใช้กันในสงครามหรือการสู้รบต่างๆ ประกอบด้วยคันธนู (bow) ซึ่งมีไว้เสียบลูกศร (arrow) ที่ปลายเป็นเหล็กแหลม คันธนูจะมีรูปร่างโค้งและขึงด้วยสายธนู (bow string)

ในการยิงธนูจะเริ่มจากการเอาลูกศรมาเสียบไว้ข้างคันธนูกับสายธนู จากนั้นก็จะดึงสายธนูให้ตึงเพื่อสะสมพลังงาน เมื่อปล่อยสายธนู พลังงานที่สะสมในคันธนูจะทำให้ลูกธนูพุ่งไปข้างหน้า ความไกลและความแรงขึ้นอยู่กับผู้ยิง

ธนูมีหลายแบบเช่น ธนูอาบยาพิษ เป็นต้น ปัจจุบันธนูได้พัฒนาเป็นเกมกีฬาในกีฬายิงธนูไป

 รูปแบบการง้างลูกธนู 
400px

 แหล่งข้อมูลอื่น
# โรงเรียนสิรินธร
โรงเรียนสิรินธร (อักษรย่อ: ส.ธ.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษประเภทสหศึกษา และเป็นส่วนราชการสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุรินทร์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ เดิมชื่อ "โรงเรียนสตรีสุรินทร์"

โรงเรียนสิรินธร ก่อตั้งเมื่อ ปี พ.ศ. 2478 ต่อมาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2506 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามโรงเรียนใหม่ว่า "โรงเรียนสิรินธร" ซึ่งเป็นพระนามของ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

 ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง 
 อรอุมา เกษตรพืชผล : ผู้ประกาศข่าว พิธีกร
 วัลลภ ตังคณานุรักษ์ เลขาธิการมูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และยังเป็นคณะกรรมการเกี่ยวกับเด็กอีกมากมาย
 อัญชุลี ธีระวงศ์ไพศาล อดีตรองโฆษกสำนักงานตำรวจแห่งชาติ อดีตนักแสดง อดีตพิธีกรรายการโทรทัศน์ และอดีตจิตแพทย์โรงพยาบาลตำรวจ
 โกวิท วัฒนกุล นักแสดง
# อูมิ เท็นจิง
อุมิ เท็นจิน เกิดวันที่ 25 มีนาคมที่จังหวัดโทจิงิ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักพากย์การ์ตูนญี่ปุ่น

 อนิเมะ 
ฮันเตอร์ X ฮันเตอร์ (ปอนซู,ซูชิ,โครุโทปิ)
มาโฮราบะ (คุโรซากิ อาซามิ)
ดิจิม่อน แอดวานซ์ (โคอุชิโร่ อิซูมิ)
ดิจิม่อน แอดวานซ์2 (โคอุชิโร่ อิซูมิ)
โกะริโกะริ (ฮาเระฮาเระ)

 OVA 
ฮันเตอร์ X ฮันเตอร์(โครุโทปิ)

 ภาพยนตร์ 
ดิจิม่อน แอดวานซ์  (โคอุจิโร่ อิซูมิ)
ดิจิม่อน แอดวานซ์2 (โคอุจิโร่ อิซูมิ)

 เกม 
Summon Night (อาคาเนะ)
Digimon World (Main Character)

 แหล่งข้อมูลอื่น 
Umi Tenjin at Anime News Network
Umi Tenjin  at Ryu's Seiyuu Infos
# พระคริสต์รับศีลจุ่ม (แวร์รอกกีโอ)
ดูบทความหลักที่ พระคริสต์รับศีลจุ่ม

พระคริสต์รับศีลจุ่ม   เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอันเดรอา เดล แวร์รอกกีโอและห้องเขียนภาพ แวร์รอกกีโอเป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ภาพเขียนปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ, ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี  

แวร์รอกกีโอเขียนภาพ “พระคริสต์รับศีลจุ่ม” เสร็จราวปี ค.ศ. 1475 เป็นภาพที่ได้รับจ้างโดยวัดซานซาลวิในฟลอเรนซ์ และตั้งอยู่ที่วัดจนปี ค.ศ. 1530 เป็นภาพที่เขียนในห้องเขียนภาพของอันดรีย เดล แวร์รอกกีโอที่เห็นลักษณะการเขียนได้จากพระวรกายของพระเยซูและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ ชื่อเสียงของภาพอยู่ที่ผู้ช่วยแวร์รอกกีโอเขียนภาพ เทวดาผมสีทองทางด้านซ้ายเป็นงานเขียนของเลโอนาร์โด ดา วินชีNew Advent Catholic Encyclopedia, Leonardo da Vinci ผู้ที่ทำงานอยู่กับแวร์รอกกีโอราวปี ค.ศ. 1470 นักวิจารณ์ศิลปะบางคนกล่าวว่าเทวดาองค์ที่สองวาดโดยจิตรกรฟลอเรนซ์ซานโดร บอตติเชลลี

ภาพเขียนแสดงภาพของนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์เทน้ำบนพระเศียรพระเยซูในการทำพิธีศีลจุ่ม ด้านบนสุดของภาพเป็นภาพมือของพระเจ้ายื่นลงมาและพระจิตที่กางปีกเหนือพระเศียรพระเยซูและรัศมีกางเขนที่แสดงว่าพระเยซูเป็นพระบุตรของพระเจ้าและส่วนหนึ่งของตรีเอกานุภาพ เทวดาสององค์ริมแม่น้ำถือฉลองพระองค์ของพระเยซู การวางรูปโดยทั่วไปว่าสร้างโดยแวร์รอกกีโอผู้เป็นครูและเจ้าของห้องเขียนภาพ และถือว่าเป็นงานชิ้นเอกชิ้นหนึ่งของแวร์รอกกีโอ
# ตำบลหนองกอมเกาะ
ตำบลหนองกอมเกาะ เป็นตำบลในอำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลมีชัย และได้แยกออกมาในปี พ.ศ. 2524 แบ่งการปกครองเป็น 11 หมู่บ้าน

 อาณาเขตติดต่อ 
 ทิศเหนือ ตำบลมีชัยและตำบลโพธิ์ชัย อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลโพธิ์ชัย อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลค่ายบกหวาน อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลปะโคและตำบลเมืองหมี อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย

 ลักษณะภูมิประเทศ 
พื้นที่ส่วนมากเป็นพื้นที่ราบลุ่ม มีคลื่นลอนตื้นสลับเป็นบางส่วน ลักษณะพื้นดินเป็นดินทรายและดินร่วนปนทราย บางส่วนเป็นดินร่วนปนลูกรัง สูงจากระดับน้ำทะเล 170 เมตร ริมตำบลมีหนองน้ำขนาดใหญ่ โดยน้ำจากหนองกอมเกาะเป็นน้ำผิวดินมีอนุภาคดินเหนียวลอยอยู่ และมีค่าความนำไฟฟ้าที่ 100 ms ประชากรมีไฟฟ้าและน้ำประปารวมถึงโทรศัพท์สาธารณะครบทุกหมู่บ้าน

 เขตการปกครอง 
ตำบลหนองกอมเกาะแบ่งออกเป็น 11 หมู่บ้าน ดังนี้
  หมู่ที่  1  บ้านดอนดู่ (Ban Don Du)
  หมู่ที่  2  บ้านนาไก่ (Ban Na Kai)
  หมู่ที่  3  บ้านคุยนางขาว (Ban Khui Nang Khao)
  หมู่ที่  4  บ้านนาเหลาทอง (Ban Na Lao Thong)
  หมู่ที่  5  บ้านนาทา (Ban Na Tha)
  หมู่ที่  6  บ้านโนนธาตุ (Ban Non That)
  หมู่ที่  7  บ้านหนองเดิ่น (Ban Nong Doen)
  หมู่ที่  8  บ้านแจ้งสว่าง (Ban Chaeng Sawang)
  หมู่ที่  9  บ้านหนองกอมเกาะ (Ban Nong Kom Ko)
  หมู่ที่  10  บ้านหนองขาม (Ban Nong Kham)
  หมู่ที่  11  บ้านศรีเจริญ (Ban Si Charoen)

 องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 
พื้นที่ตำบลหนองกอมเกาะอยู่ในความดูแลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลเมืองหนองคาย ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 252 ถนนประจักษ์ศิลปาคม ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย 43000
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกอมเกาะ ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 3 ตำบลหนองกอมเกาะ อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย 43000

 ประชากร 
พื้นที่ตำบลหนองกอมเกาะในเขตเทศบาลเมืองหนองคายมีประชากร 1,652 คน และมีบ้าน 1,652 หลังคาเรือน ส่วนพื้นที่ตำบลในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองกอมเกาะมีประชากร 6,413 คน และมีบ้าน 1,871 หลังคาเรือน รวมทั้งตำบลมีประชากร 11,005 คน 3,623 หลังคาเรือน

 สถานศึกษา 
 มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตหนองคาย
 โรงเรียนหนองคายวิทยาคาร
 โรงเรียนธนากรสงเคราะห์
 โรงเรียนกีฬาจังหวัดหนองคาย
 โรงเรียนปทุมเทพวิทยาคาร

 สถานที่สำคัญ 
 ศูนย์ราชการจังหวัดหนองคาย
 สำนักงานเกษตรจังหวัดหนองคาย
 สำนักงานประมงจังหวัดหนองคาย
 ด่านตรวจสัตว์น้ำจังหวัดหนองคาย
 สนามกีฬากลางจังหวัดหนองคาย
 หนองกอมเกาะ
 วัดพระธาตุราษฎ์บำรุง
 ตลาดสดแจ้งสว่าง
 พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำหนองคาย มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตหนองคาย
# แม่พระรับสาร (ดา วินชี)
ดูบทความหลักที่ แม่พระรับสาร

แม่พระรับสาร (ภาษาอังกฤษ: Annunciation) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ, ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี  

เลโอนาร์โดเขียนภาพ “แม่พระรับสาร” ระหว่างปี ค.ศ. 1472 ถึงปี ค.ศ. 1475 เป็นภาพเหตุการณ์เทวดาเกเบรียลต่อพระแม่มารีย์ว่าจะทรงให้กำเนิดแก่พระเยซู เป็นฉากที่ดา วินชีตั้งในลานในสวนในวิลลาที่ฟลอเรนซ์BBC - Science & Nature - Leonardo - The Annunciation

เทวดาถือดอกลิลลิ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์ของพระแม่มารี กล่าวกันว่าปีกที่วาดดาวิชิวาดจากปีกของนกที่กำลังบิน แต่ปีกถูกวาดให้ยาวขึ้นโดยจิตรกรรุ่นต่อมา

เมื่อหอศิลป์อุฟฟิซิได้ภาพมาในปี ค.ศ. 1867 จากสำนักสงฆ์ซานบาร์โทโลเมโอแห่งมอนเตโอลิเวโตไม่ไกลจากฟลอเรนซ์ เป็นภาพที่ระบุว่าวาดโดยโดเมนนิโค เกอร์ลันเดา ที่เหมือนกับดา วินชีที่ฝึกงานกับอันดรีย เดล เวอร์โรชชิโอ ในปี ค.ศ. 1869 นักวิจารณ์ศิลปะบางคนเห็นว่าเป็นงานของดา วินชีเมื่อเพิ่งเริ่มเขียน

เวอร์โรชชิโอใช้สีที่มีตะกั่วและฝีแปรงที่หนัก และทิ้งจดหมายไว้ไห้ดา วิชีเขียนฉากหลังและเทวดาให้เสร็จ ดา วินชีใช้ฝีแปรงที่เบากว่าและสีที่ไม่มีตะกั่ว เมื่อเอ็กซเรย์ภาพงานของเวอร์โรชชิโอเห็นได้ชัดขณะที่งานของดา วินชีไม่ปรากฏ

โต๊ะหินอ่อนหน้าพระแม่มารีอาจจะเป็นที่เก็บศพของเปียโร ดิ โคสิโม เดอ เมดิชิในบาซิลิกาซานโลเร็นโซที่เวอร์โรชชิโอกำลังแกะอยู่ในช่วงนั้น

 เกร็ดความรู้ 
เป็นที่กล่าวถึงความอัจฉริยะในตัวของ ดา วินซี ว่า ภาพของพระแม่มารีส่วนบนจะอยู่กึ่งกลางของพนังด้านหลังพอดี ราวกับว่าอยู่ในกรอบรูปที่กำหนด
# เรือหลวงแวนการ์ด (S28)
เรือหลวงแวนการ์ด (S28) (HMS Vanguard (S28)) เป็น เรือดำน้ำติดหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์ของอังกฤษ ติดหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์แบบพร้อมยิงทันที 16 ลูก มีความยาว 492 ฟุต ระวางขับน้ำ 16,000 ตัน และความเร็ว 25 นอต ถูกปล่อยสู่ท้องทะเลในปี พ.ศ. 2535 มีลูกเรือ 145 คน http://www.dailynews.co.th/web/html/popup_columns/default.aspx?CategoryID=99&NewsType=2
# เรือดำน้ำชั้นทรียงฟ็อง
เรือดำน้ำชั้นทรียงฟ็อง  เป็นเรือดำน้ำหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์ของประเทศฝรั่งเศส ติดหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์พร้อมยิงทันที 16 ลูก ความยาว 452 ฟุต ระยะทางขับน้ำ 14,000 ตัน ทำความเร็วได้เร็ว 25 นอต บรรจุลูกเรือ 110 คน http://www.dailynews.co.th/web/html/popup_columns/default.aspx?CategoryID=99&NewsType=2
# ต่อหัว
ต่อหัว หรือ รายหัว ศัพท์บัญญัติ ราชบัณฑิตยสถาน  (สืบค้นออนไลน์)  เป็นคำศัพท์ที่มักจะถูกใช้ในเชิงสถิติ โดยเป็นการเฉลี่ยค่าสถิติในหัวเรื่องที่จะศึกษา
# ปฏิญญากรุงเทพฯ
ปฏิญญาอาเซียน  หรือ ปฏิญญากรุงเทพฯ  เป็นเอกสารในการก่อตั้งสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งได้รับการลงนาม ณ กรุงเทพมหานคร ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2510 โดยในขณะนั้นมีสมาชิกผู้ก่อตั้งจำนวน 5 ประเทศ ได้แก่ ไทย อินโดนีเซีย สิงคโปร์ มาเลเซีย และฟิลิปปินส์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะสกัดการแพร่ขยายของลัทธิคอมมิวนิสต์ในเวียดนาม โดยกำหนดหลักการเบื้องต้นของอาเซียน อย่างเช่น การร่วมมือกัน มิตรภาพและการไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวต่อสถานการณ์ภายในประเทศสมาชิกทั้งหมด วันดังกล่าวมีการจัดการเฉลิมฉลองเป็น วันอาเซียน
# เคลาส์ เอบเนอร์
เคลาส์ เอบเนอร์ (8 สิงหาคม พ.ศ. 2507, เวียนนา) เป็นนักเขียนและนักแปลชาวออสเตรีย ที่มีผลงานทั้งในภาษาเยอรมันและภาษากาตาลา

 ผลงาน 
 หนังสือ (ในภาษาเยอรมัน) 
 Vermells; กวีนิพนธ์, SetzeVents Editorial, Urús พ.ศ. 2552, ISBN 978-84-92555-10-9
 Hominide; เรื่องสั้นนวนิยาย, FZA Verlag, เวียนนา พ.ศ. 2551, ISBN 978-3-9502299-7-4
 Auf der Kippe; เรื่องสั้นร้อยแก้ว, Arovell Verlag, Gosau พ.ศ. 2551, ISBN 978-3-902547-67-5
 Lose; เรื่องสั้น, Edition Nove, Neckenmarkt พ.ศ. 2550, ISBN 978-3-85251-197-9

 เรียงความ 
 "Josep Pla"; Zitig (นิตยสารออนไลน์) , เวียนนา พ.ศ. 2551
 "Was blieb vom Weißen Ritter?"; Wordshop X - Wiener Werkstattpreis พ.ศ. 2550, FZA Verlag, เวียนนา 2008
 "Die Stadt und das Meer"; Reisenotizen, FZA Verlag, เวียนนา พ.ศ. 2550, ISBN 978-3-9502299-4-3
 "Die Freiheit ist eine Funzel"; Lichtungen 109 (ISSN 1012-4705) , Graz พ.ศ. 2550
 "Von der Legende zur Modernität"; Literatur und Kritik 411/412 (ISSN 0024-466x) , ซัลทซ์บวร์ค พ.ศ. 2550
 "Die Kunst ist der Anfang"; Literarisches Österreich 1/2007 (นิตยสารวรรณกรรม, ZVR 295943463) , เวียนนา พ.ศ. 2550
 "Das Reizvolle der Prophezeiung"; Sterz 99 (นิตยสารวรรณกรรม, GZ 02Z033378M) , Graz พ.ศ. 2549
 "Das Gfrett mit der Reform"; Literarisches Österreich 2/2004 (นิตยสารวรรณกรรม, ZVR 295943463) , เวียนนา พ.ศ. 2547

 รางวัล 
 พ.ศ. 2551 Wiener Werkstattpreis 2007, เวียนนา
 พ.ศ. 2550 Premio Internazionale di Poesia Nosside – บทกล่าวคำโคลง, Reggio Calabria
 พ.ศ. 2548 Feldkircher Lyrikpreis
 พ.ศ. 2547 La Catalana de Lletres 2004 – บทกล่าวคำโคลง, บาร์เซโลนา
 พ.ศ. 2525 Erster Österreichischer Jugendpreis, เวียนนา

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์ทางการ ส่วนใหญ่เป็นภาษาเยอรมันและภาษากาตาลา บางข้อความในดัชนีและวรรณกรรมเป็นภาษาอังกฤษ (27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552)
 รายการเกี่ยวกับงานเขียน Grazer Autorinnen Autorenversammlung (GAV) สมาคมนักเขียนชาวออสเตรีย (27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552)
 ชีวประวัติ, Schreiblust-Verlag, เยอรมนี (27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552)
# อัลเทอพีนาโคเทค
อัลเทอพีนาโคเทค (, "พิพิธภัณฑ์ศิลปะเก่า") เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ตั้งอยู่ที่คุนสท์อาเรอาล เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี "อัลเทอพีนาโคเทค" ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1836

พิพิธภัณฑ์เดิมเป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก่าที่สุดแห่งหนึ่งในโลกที่เป็นหนึ่งในสามพิพิธภัณฑ์ของกลุ่มพีนาโคเทค (Pinakothek) ได้แก่ "น็อยเออพีนาโคเทค" (Neue Pinakothek, "พิพิธภัณฑ์ศิลปะใหม่") ที่แสดงงานสะสมงานที่สร้างตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 และ "พีนาโคเทคเดอร์โมแดร์เนอ" (Pinakothek der Moderne, "พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่") ที่แสดงงานสะสมศิลปะสมัยใหม่ ทั้งสามพิพิธภัณฑ์เป็นส่วนหนึ่งของ "คุนสท์อาเรอาล" (Kunstareal) หรือบริเวณพิพิธภัณฑ์ของมิวนิก

 สิ่งก่อสร้าง 
พระเจ้าลุดวิกที่ 1 แห่งบาวาเรีย มีพระราชโองการให้เลโอ ฟ็อน เคล็นเซอ (Leo von Klenze) สร้างสิ่งก่อสร้างใหม่สำหรับเป็นที่เก็บงานสะสมศิลปะของราชวงศ์วิทเทิลส์บัค (Wittelsbach) ในปี ค.ศ. 1826 พิพิธภัณฑ์ออกแบบเพื่อที่จะแสดงงาน "การตัดสินครั้งสุดท้าย" โดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ ซึ่งเป็นงานเขียนบนผืนผ้าใบที่ใหญ่ที่สุดที่เคยเขียนกันมา สิ่งก่อสร้างถือกันว่าเป็นสิ่งก่อสร้างที่สมัยใหม่ในเวลานั้นและเป็นตัวอย่างของการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ในเยอรมนีต่อมาหลังจากที่เปิดในปี ค.ศ. 1836 และเป็นแบบอย่างแก่หอศิลป์ใหม่ ๆ ในกรุงโรม, เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก, บรัสเซลส์ และคัสเซิล

พิพิธภัณฑ์ได้รับความเสียหายอย่างหนักในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ได้รับการก่อสร้างใหม่และเปิดให้ประชาชนเข้าชมได้อีกครั้งในปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 แต่การตกแต่งภายในอย่างหรูหรามิได้รับการสร้างใหม่
 
 ดูเพิ่ม 
 พิพิธภัณฑ์
 งานสะสมของอัลเทอพีนาโคเทค

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 สมุดภาพ
# เวลามาตรฐานอาเซียน
เวลามาตรฐานอาเซียน  คือ แนวคิดของกลุ่มประเทศสมาชิกอาเซียนในการกำหนดเวลามาตรฐานของประเทศสมาชิกทั้งหมดอยู่ที่ UTC+08:00 ชั่วโมง โดยที่ธุรกิจบางแห่งได้ปรับใช้เวลามาตรฐานอาเซียนไปเรียบร้อยแล้ว และจะปรากฏตัวย่อ "ACT" ในเอกสารทางการ การติดต่อสื่อสารและการแจ้งข่าว และยังมีพลเมืองชาวอาเซียนบางส่วนที่ปรับใช้เวลามาตรฐานอาเซียนแล้วเช่นกัน

เขตเวลาที่แตกต่างกันสี่โซนที่ใช้ในประเทศอาเซียนในปัจจุบัน ได้แก่ UTC+06:30 (พม่า), UTC+07:00 (กัมพูชา ลาว ไทย เวียดนาม และอินโดนีเซียตะวันตก) UTC+08:00 (สิงคโปร์ มาเลเซีย บรูไน ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซียกลาง) และ UTC+09:00 (อินโดนีเซียตะวันออก)

ข้อเสนอนี้จะตั้ง UTC+08:00 เป็นเวลากลางอาเซียน, พม่าเป็น UTC+07:00 และอินโดนีเซียตะวันออกเป็น UTC+09:00 ด้วยเหตุนี้ ภูมิภาคอาเซียนส่วนใหญ่จะใช้ UTC+08:00 ร่วมกับจีน ฮ่องกง มาเก๊า ไต้หวัน และออสเตรเลียตะวันตก หมู่เกาะทางตะวันออกของอินโดนีเซียจะยังคงอยู่ที่ UTC+09:00 โดยสอดคล้องกับเกาหลี ญี่ปุ่น ปาเลา และติมอร์-เลสเต

 รายการ 
สั่งประเทศการชดเชยโซนเวลา UTCตัวย่อติชมสมาชิกเต็ม+06:30MMTผู้เชี่ยวชาญบางคนแนะนําว่าการย้ายไปยัง UTC+07:00 แทนที่จะเป็น UTC+08:00 จะเป็นการเปลี่ยนแปลงที่เป็นธรรมชาติมากขึ้นสมาชิกเต็ม+07:00ICTพยายามเปลี่ยนไปใช้ UTC+08:00 ในปี 2544 โดยนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตรในขณะนั้น ประเด็นนี้ยังคงอยู่ระหว่างการหารือสมาชิกเต็ม+07:00ICT -สมาชิกเต็ม+07:00ICTตั้งแต่วันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2518 หลังจากการรวมชาติอีกครั้งสมาชิกเต็ม+07:00ICT -สมาชิกเต็ม+07:00
+08:00
+09:00WIB
WITA
WITมีการเสนอเขตเวลาแห่งชาติเดียวที่ UTC+08:00 อย่างไรก็ตาม ยังไม่ชัดเจนว่าจะนําไปใช้เมื่อใดหรืออาจนําไปใช้สมาชิกเต็ม+08:00SGTติดตามมาเลเซียเพื่อเปลี่ยนเป็น UTC+08:00 ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2525 ยกเว้นการยึดครองสิงคโปร์ของญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองสมาชิกเต็ม+08:00MYTคาบสมุทรมาเลเซียตะวันตก UTC+07:30 ของวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2525 และมาเลเซียตะวันออกใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2476 ยกเว้นการยึดครองของญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองสมาชิกเต็ม+08:00BNT -สมาชิกเต็ม+08:00PHT -สถานะผู้สังเกตการณ์+09:00TLT -สถานะผู้สังเกตการณ์+10:00
+11:00PGT -อาเซียน+3+09:00JSTดูเวลามาตรฐานญี่ปุ่นอาเซียน+3+09:00KSTดูเวลามาตรฐานเกาหลี เวลาไพยาง (PYT)อาเซียน+3+08:00CSTดูเวลามาตรฐานจีน เวลาฮ่องกง (HKT) และเวลามาเก๊า (MST)

 แหล่งข้อมูลอื่น 

เว็บไซต์ที่ใช้เวลามาตรฐานอาเซียน
Companies
 Asian media Development Group 
Sites
 Lineage II South-East Asia (L2-SEA) official site 
 ''ASEAN - Asia's Perfect 10
 ''gameshogun.ws Blognet
# พิพิธภัณฑ์คาปิโตลิเน
พิพิธภัณฑ์คาปิโตลิเน  เป็นกลุ่มพิพิธภัณฑ์ศิลปะและโบราณคดีที่ตั้งอยู่ที่นาโปลีในประเทศอิตาลี “พิพิธภัณฑ์คาปิโตลิเน” ตั้งอยู่ในพาลัซโซสามพาลัซโซรอบจตุรัสที่ผังที่ออกแบบโดยไมเคิล แอนเจโล ในปี ค.ศ. 1536 และสร้างต่อมาอีก 400 ปี ประวัติของพิพิธภัณฑ์เริ่มมาตั้งแต่ปี ค.ศ.  เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 อุทิศงานสะสมบรอนซ์ให้แก่ประชาชนชาวโรมและตั้งอยู่บนเนินคาปิโตลิเน ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมางานสะสมก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น ที่รวมทั้งประติมากรรมโรมันโบราณCatholic Enclyclopedia, Rome, ศิลปะจากยุคกลางและยุคเรอเนซองต์, งานสะสมอัญมณี, เหรียญ และอื่นๆ  ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์เป็นของและบริหารโดยรัฐบาลโรม
# พัก จิน-ย็อง
พัก จิน-ย็อง (เกิด 13 ธันวาคม ค.ศ. 1971) ชื่อในการแสดงว่า เจ.วาย พัก และดิเอเชียนโซล หรือย่อว่า เจวายพี เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง ผู้บริหารเพลงชาวเกาหลีใต้ ในปี ค.ศ. 1997 เขาก่อตั้งและเป็นซีอีโอของเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ หนึ่งในบริษัทด้านความบันเทิงที่ทำกำไรได้มากที่สุดในเกาหลีใต้ ซึ่งเจวายพีได้สร้างศิลปินที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงมากมายในบริษัทของเขา ได้แก่ เรน, วันเดอร์เกิลส์, ทูพีเอ็ม, มิสเอ, ก็อตเซเวน, เดย์ซิกซ์, ทไวซ์, สเตรย์คิดส์, อิดจี และเอ็นมิกซ์ เช่นเดียวกับกลุ่มแมนโดป็อป บอยสตอรี และกลุ่มเจป็อป นิจยู

ผลงานเพลง
สตูดิโออัลบั้ม

1994: Blue City
1995: Tantara
1997: Summer Jingle Bell
1998: Even After 10 Years
1998: Kiss Me
2001: Game
2007: Back To Stage

 อีพี 
 2009: Sad Freedom
 2012: Spring - 5 Songs for 1 New Love
 2013: Halftime
 2015: 24/34
 2016: Still Alive
 2019: FEVER

รายการโทรทัศน์
รันนิงแมน (รับเชิญ ตอนที่ 92)
เคป็อปสตาร์ ฤดูกาลที่ 1 และ 2 ร่วมกับโบอา และยัง ฮย็อน-ซ็อก

งานเบื้องหลัง
 ปีพ.ศ.  เรื่อง  รับบทเป็น  หมายเหตุ 2554 มุ่งสู่ดาว ก้าวตามฝัน  KBS2 2555 Dream High 2  KBS2
# ภาพที่ระบุว่าเขียนโดยการาวัจโจ
ภาพที่ระบุว่าเขียนโดยการาวัจโจ เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เคยได้รับการระบุว่าเขียนโดยการาวัจโจNew Advent Catholic Encyclopedia, Michaelangelo Morigi (Caravaggio) จิตรกรสมัยบาโรกชาวอิตาลี ภาพเหล่านี้เขียนระหว่าง ค.ศ. 1571 - 1610 การาวัจโจเป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงมากระหว่างที่มีชีวิตอยู่แต่ถูกละเลยทันทีที่เสียชีวิตซึ่งทำให้เป็นการยากที่จะแยกงานเขียนที่การาวัจโจเขียนเองกับงานเขียนที่เลียนแบบโดยผู้ติดตามผู้มีฝีมือ

 “คนถอนฟัน”  
มินา เกรกอริ สนับสนุนว่าเป็นงานของการาวัจโจในปี ค.ศ. 1992 และจอห์น แกชถกเถียงกรณีนี้ใน “Melita Historica” ในปี ค.ศ. 1998 ฝ่ายผู้สนับสนุนกล่าวว่าทุกคนในภาพเป็นบุคคลเดียวกับบุคคลในภาพอื่นที่เชื่อกันว่าเขียนโดยการาวัจโจ และยากจะเป็นไปได้ว่าผู้ที่วาดเลียนแบบจะหาแบบที่เหมือนกับแบบของการาวัจโจเอง นอกจากนั้นก็ยังเป็นลักษณะการเขียนของการาวัจโจ โดยเฉพาะเมื่อพำนักอยู่ที่มอลตาระหว่างปี ค.ศ. 1607 - 1608 และเป็นภาพประเภทเดียวกับเมื่อเริ่มงานเขียนภาพที่โรม 

ฝ่ายที่ค้านว่าไม่ใช่งานของการาวัจโจกล่าวว่าการาวัจโจไม่ได้เขียนงานเขียนชีวิตประจำวันหลังจากราว ค.ศ. 1600 และไม่มีหลักฐานใดๆ ที่บ่งถึงภาพเขียนภาพนี้ หรือภาพเขียนชีวิตประจำวันสมัยหลังในแหล่งข้อมูลเช่นจิโอวานนิ เปียโตร เบลโลริ ผู้ที่เที่ยวเสาะหาภาพเขียนของการาวัจโจ 

 “นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” 
“นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” จากบาเซิลมีลักษณะหลายอย่างที่คล้ายงานของการาวัจโจ - การใช้แสงเงาที่มืดลึก, รูปโดดของนักบุญ - แต่เป็นภาพที่ไม่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเขียนโดยการาวัจโจ การเปรียบเทียบกับภาพเขียนของคาร์โล เซลลิตโต (Carlo Sellitto) แสดงให้เห็นว่าผู้ที่ได้รับอิทธิพลของการาวัจโจที่มีพรสวรรค์สามารถที่จะเขียนภาพที่ไม่แต่เพียงเหมือนภาพที่การาวัจโจเขียนแต่ยังสามารถถ่ายทอดความรู้สึกในการสื่อความหมายของภาพได้ด้วย และดีจนกระทั่งยากที่แยกออกได้ว่าเป็นงานเขียนเลียนแบบ

“นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” จากบาเซิลเป็นภาพที่มีคุณภาพดีในทางจิตรกรรมแต่เป็นภาพที่เป็นรูปสัญลักษณ์ที่เขียนกันทั่วไปในสมัยการปฏิวัติซ้อนของโรมันคาทอลิก ที่นักบุญจอห์นถือช่อกุหลาบซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของทุกขกิริยาของพระเยซูต่อหน้าลูกแกะที่เป็นสัญลักษณ์ของความเสียสละของพระเยซูที่จะมาถึง แต่ไม่มีความหมายลึกซึ้งและความสับสนที่ปนเประหว่างความมีเสนห์ทางเพศและความศรัทธาที่การาวัจโจเขียนในภาพ “นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” อื่นๆ อีกหลายภาพ

 “ภาพนิ่งของดอกไม้และผลไม้” 
ตามที่เชื่อกันการาวัจโจเขียนภาพดอกไม้และผลไม้เมื่อมาถึงโรมใหม่ๆ ดอกไม้และผลไม้แต่ละชิ้นในภาพ “ภาพนิ่งของดอกไม้และผลไม้” เขียนอย่างละเอียดและด้วยฝีมืที่ดีมากที่ทำให้นึกถึงงาน “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้” ของการาวัจโจและความเห็นที่ว่าการเขียนภาพดอกไม้ก็ใช้เวลาพอกับการเขียนคน แต่อย่างไรก็ตามเมื่อดูโดยทั่วไปแล้วการวางภาพดูเก้งก้างเกินกว่าที่จะยอมรับได้ว่าเป็นงานของการาวัจโจ ภาพเขียนได้รับการบ่งว่าเป็นงานเขียนของจิตรกรแห่งภาพนิ่งแวดสเวิร์ธ เอเธนเนียมตามงานเขียนที่พิพิธภัณฑ์แวดสเวิร์ธ เอเธนเนียม (Wadsworth Athenaeum) ที่ฮาร์ทฟอร์ด รัฐคอนเนตทิคัต
# เด็กชายกับตะกร้าผลไม้ (การาวัจโจ)
เด็กชายกับตะกร้าผลไม้  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจNew Advent Catholic Encyclopedia, Michaelangelo Morigi (Caravaggio) จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์บอร์เกเซ, โรมในประเทศอิตาลี  

ภาพ “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้” เขียนเสร็จราวปี ค.ศ. 1593 เป็นภาพที่เขียนเมื่อคาราวัจโจเพิ่งมาถึงโรมจากมิลานและพยายามสร้างชื่อเสียงในวงการศิลปะในกรุงโรม นายแบบเป็นเพื่อนศิลปินด้วยกันจากซิซิลีมาริโอ มินนิติผู้ขณะนั้นมีอายุราว 16 ปี ภาพนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมของจุยเซ็ปปิ เซซาริ ที่ถูกยึกโดยคาร์ดินัลสคิปิโอเน บอร์เกเซ (Scipione Borghese) ในปี ค.ศ. 1607 ซึ่งอาจจะทำให้วันวาดอาจจะเป็นเวลาที่คาราวัจโจยังทำงานให้กับห้องเขียนภาพของเซซาริ ที่คาราวัจโจได้เขียนแต่ “ผักและผลไม้” แต่อาจเป็นได้ว่าเขียนหลังจากที่คาราวัจโจและมินนิติออกจากการเขียนภาพให้กับเซซาริในเดือนมกราคม ค.ศ. 1594 แล้วก็ได้ การที่ออกมาก็เพื่อที่จะไปตั้งตัวและทำงานให้ตนเองโดยการขายงานเขียนผ่านนักค้าศิลปะคอนแสตนติโน แต่ไม่น่าจะเป็นไปได้ว่าเขียนก่อนปี ค.ศ. 1593 ปีที่มินนิติมถึงกรุงโรม นอกจากนั้นก็ยังเชื่อกันว่าเป็นภาพที่เขียนก่อนภาพที่ซับซ้อนกว่าภาพนี้ที่เขียนในช่วงระยะเวลาเดียวกันที่คาราวัจโจใช้มินนิติเป็นแบบในภาพเช่นภาพ “หมอดู” และภาพ “คนโกงไพ่” ทั้งสองภาพเขียนในปี ค.ศ. 1594 ภาพหลังเป็นภาพที่ทำให้คาราวัจโจได้รับความสนใจจากคาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเต ผู้ที่กลายมาเป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญของคาราวัจโจต่อมา

สิ่งแรกที่ควรพิจารณาคือเป็นภาพชีวิตประจำวันที่แสดงให้เห็นความสามารถของจิตรกรในการเขียนรายละเอียดต่าง ๆ ที่รวมทั้งผิวตัวแบบไปจนถึงผิวของลูกพีช หรือตั้งแต่รอบพับของเสื้อคลุมไปจนถึงรายละเอียดการสานของตะกร้า นอกจากนั้นก็ยังมีเงาที่ทอดลงไปบนผนังหลัง คาราวัจโจอาจจะวาดเงาของตัวเองและขาหยั่งผ้าใบที่เขียน สิ่งที่เขียนอย่างมีฝีมือที่สุดในภาพคือผลไม้ในตะกร้า ศาสตราจารย์จูลส์ แจนิคจากแผนกสถาปัตยกรรมพืชพรรณและภูมิทัศน์ที่มหาวิทยาลัยเพอร์ดู ที่รัฐอินเดียนาวิจัยจากมุมมองของผู้เชี่ยวชาญทางพืชสวน บรรยายว่า

ตะกร้า ...มีผลไม้หลายชนิด, ทุกอย่างอยู่ในสภาพที่เกือบสมบูรณ์ที่สุดได้แก่ผลพีช สองสีที่ออกสีแดงก่ำ; องุ่นมีด้วยกันสี่พวง — ดำสอง, แดงหนึ่ง, และ “ขาว” หนึ่ง; ทับทิมสุกที่ปริจนเห็นเมล็ดแดงข้างใน; ผลฟิกสี่ผล, สองผลสุกงอมสีดำ, ทั้งสองผลปริและอีกสองผลสีอ่อนกว่า; ผลเม็ดลาร์สองผล; แอปเปิลสามผล—สองผลสีแดง, อีกผลหนึ่งสีชมพูและอีกสองผลเป็นลาย, และผลสีเหลืองที่มีสีแดงที่ฐานและตำหนิ; กิ่งสองกิ่งที่มีแพร์ผลเล็ก ๆ, กิ่งหนึ่งมีห้าผลสีเหลืองเล็ก ๆ ที่มีแต้มสีแดงและอีกผลหนึ่งที่ซ่อนอยู่ครึ่งหนึ่งเป็นผลไม้สีเหลือง นอกจากนั้นก็มีใบไม้ที่แสดงว่ามีเชื้อโรคบางอย่าง ใบองุ่นที่มีจุดรา และอีกใบหนึ่งมีไข่แมลงสีขาวเป็นแผง และใบพีชที่เป็นจุด

การวิจัยแสดงให้เห็นความสามารถของคาราวัจโจในการเขียนภาพที่เหมือนจริงจนสามารถบอกได้ว่าอะไรเป็นอะไรได้ คาราวัจโจวาดสิ่งที่เป็นจริงในตะกร้าและมิได้วาดอย่างอุดมคติไม่ว่าจะเป็นความสุกของผลไม้หรือการจัดแต่ง แต่กระนั้นภาพที่ออกมาก็เป็นภาพที่ชวนเชิญผู้ดูให้เห็นความงามของสิ่งที่วาด

สิ่งที่สองในการพิจารณาภาพนี้คือความเห็นของผู้ออกความเห็นถึงความมีเสน่ห์ของมินนิติจากการเขียนของคาราวัจโจ ที่เปลือยไหล่ คอยาวและสายตาที่ละห้อย เป็นภาพที่สวยจนผู้ชมภาพบางคนให้ความเห็นว่าเป็นสตรีเป็นเวลาหลายร้อยปี แต่ถ้ามีนัยถึงความรู้สึกของคาราวัจโจต่อมินนิติในภาพ แต่จากมินนิติต่อคาราวัจโจเป็นเพียงแต่การวางท่าให้เพื่อนเขียนภาพ ภาพนี้เป็นภาพแรกที่คาราวัจโจแสดงความซับซ้อนทางจิตวิทยาและทางกายที่กลายมาเป็นสิ่งสำคัญในงานเขียนของคาราวัจโจต่อมา