wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# พระคันธารราษฎร์
พระคันธารราษฎร์ หรือ พระขอฝน เป็นพระพุทธรูปสำคัญของประเทศองค์หนึ่ง เดิมประดิษฐาน ณ หอพระคันธารราษฎร์ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ปัจจุบันประดิษฐาน ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต

ประวัติ
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้าฯ ให้หล่อขึ้นเมื่อปีเถาะ เบญจศก จ.ศ. 1145 (พ.ศ. 2326) มีลักษณะเป็นพระพุทธรูปนั่งขัดสมาธิราบ พระหัตถ์ขวายกเสมอพระอุระในท่ากวัก พระหัตถ์ซ้ายวางหงายบนพระเพลาเป็นกิริยารับน้ำ ลักษณะพระพักตร์ค่อนข้างกลม พระขนงโก่ง พระเนตรเหลือบต่ำโดยลงยาสีเหมือนจริง พระนาสิกโด่ง พระโอษฐ์บางเรียว พระกรรณยาว เกือบจดพระอังสา ขมวดพระเกศาทำเป็นรูปก้นหอยเรียงตลอดถึงพระเมาลี พระรัศมีทำเป็นรูปดอกบัวตูม ครองจีวรห่มเฉียง เปิดพระอังสาขวามีริ้วผ้าที่ด้านหน้าองค์พระพุทธรูป รองรับด้วยฐานบัวคว่ำบัวหงายและฐานสิงห์ ลักษณะทั้งหมด เป็นพระราชดำริที่โปรดให้ถ่ายแบบ มาจากพระพุทธรูปในสมัยโบราณ เดิมเป็นพระพุทธรูปสำริดลงรักปิดทอง ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้กะไหล่ทอง และติดเพชรเม็ดใหญ่เป็นพระอุณาโลมที่พระนลาฏ ปัจจุบันไม่มีเพชรที่พระนลาฏ
 
พระคันธารราษฎร์นี้ เดิมคงประดิษฐานในพระบรมมหาราชวัง ต่อมาปลายรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดให้บูรณปฏิสังขรณ์วัดพระศรีรัตนศาสดาราม และสร้างปูชนียสถานเพิ่มเติม ได้สร้างหอพระคันธารราษฎร์ ขึ้นที่มุมระเบียงด้านหน้าพระอุโบสถ เป็นอาคารขนาดเล็กยอดปรางค์ เพื่อประดิษฐานพระพุทธรูป และเทวรูปสำคัญที่ใช้ในพระราชพิธีพิรุณศาสตร์ พระราชพิธีพืชมงคลจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ เรียกนามอาคารตามนามพระพุทธรูปว่า “หอพระคันธารราษฎร์”

ประเพณีและพิธีการ
พระคันธารราษฎร์ เป็นพระพุทธรูปที่ใช้ตั้งเป็นประธานในพระราชพิธีพิรุณศาสตร์ และพืชมงคล ณ พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ตั้งแต่รัชกาลที่ 1 จนปัจจุบัน

เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2560 สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญพระคันธารราษฎร์ จากพระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต ไปในพิธีบำเพ็ญพระราชกุศลอุทิศถวาย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช และพิธีเจริญพระพุทธมนต์ถวายพระพรชัยมงคลถวายพระราชกุศลสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ 9 เนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา 12 สิงหาคม 2560 ณ พระลานพระราชวังดุสิตประชาชาติธุรกิจ. สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ นายกฯ นำสวดมนต์ถวาย ร.9-พระราชินี, สืบค้นเมื่อ 28 สิงหาคม 2560

การขึ้นทะเบียน
 กระทรวงศึกษาธิการ ประกาศเป็นพระพุทธรูปสำคัญ ตามบัญชีแนบท้าย ระเบียบกระทรวงศึกษาธิการ ว่าด้วยการก่อสร้างอนุสาวรีย์แห่งชาติ และการจำลองพระพุทธรูปสำคัญ พ.ศ. 2520
# ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นองค์กรทางพระพุทธศาสนาที่สำคัญองค์กรหนึ่งของประเทศไทย ยุวพุทธิกะ มีความหมายว่า "ผู้เยาว์ที่นับถือในคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า" ถือกำเนิดขึ้นจากแนวคิดที่จะนำหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาให้เข้าถึงเยาวชนและคนรุ่นใหม่  โดยได้มีการดำเนินงานอย่างเป็นรูปธรรมมากว่า 50 ปี

 ประวัติ 
ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย  ก่อตั้งขึ้นเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน  พ.ศ. 2493 จากแรกเริ่มคือคณะยุวพุทธิกะซึ่งเกิดจากคนรุ่นใหม่ผู้มีอุดมการณ์มุ่งมั่นที่จะศึกษาและเผยแผ่พระพุทธศาสนา  ประกอบด้วย  นายเสถียร โพธินันทะ, นายบุญยง ว่องวานิช, และนายสุพจน์ แสงสมบูรณ์ ท่านทั้ง 3 ได้จัดตั้ง "คณะยุวพุทธิกะ" ขึ้นเมื่อวันพุธ ที่ 15 มกราคม พ.ศ 2492  โดยมีความเห็นพ้องกันว่า จะต้องตั้งสมาคมเผยแผ่พระพุทธศาสนา สำหรับคนวัยเดียวกัน เพื่อจะได้ชักจูงคนหนุ่มสาวให้มาสนใจในพระพุทธศาสนา  ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก อ.สุชีพ ปุญญานุภาพ  เมื่อครั้งยังอยู่ใต้ร่มกาสาวพัสตร์ทรงสมณศักดิ์ที่พระศรีวิสุทธิญาณ  ได้อนุญาตให้ใช้พระอุโบสถวัดกันมาตุยาราม เป็นที่ทำการเริ่มแรก  ระยะแรกได้จัดกิจกรรมปุจฉา-วิสัชนาธรรมในวันอาทิตย์  และมีอบรมปฏิบัติสมถวิปัสสนาภาวนา ได้รับความสนใจจากประชาชนทั่วไป และได้รับความชื่นชมจากผู้ใหญ่ในสมัยนั้น  กระทั่งต่อมาได้พัฒนาจนเกิดเป็นยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์  ในวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2493  ได้ใช้อักษรย่อว่า "ย.พ.ส."  โดยได้ดำเนินกิจกรรมต่างๆ ทั้งด้านการศึกษา  เผยแผ่  และปฏิบัติธรรมตามหลักพระพุทธศาสนาแก่เยาวชน  ตลอดจนผู้ที่สนใจอย่างสม่ำเสมอ  ปัจจุบันที่ตั้งสำนักงานใหญ่อยู่ที่ แขวงบางด้วน เขตภาษีเจริญ  กรุงเทพมหานคร

 ลักษณะเด่นของยุวพุทธิกสมาคม 

จดทะเบียนเป็นยุวพุทธิกสมาคมแห่งแรกในประเทศไทย เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2493 ในเวลาต่อมาจึงมียุวพุทธิกสมาคมจังหวัดต่าง ๆ เกิดขึ้น
ยุวพุทธ บริหารงานโดยคณะกรรมการบริหารและเจ้าหน้าที่ประจำ
มีการบริหารจัดการ อย่างเป็นระบบ
ยุวพุทธ เป็นผู้ริเริ่มหลักสูตรต่าง ๆ เช่น บรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน เป็นครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2509
เป็นองค์กรสาธารณกุศล ที่มีศูนย์วิปัสสนากรรมฐานเปิดให้ผู้ประชาชนทั่วไปเข้าอบรม ปฏิบัติธรรม ทุกเดือนตลอดปี โดยไม่คิดค่าใช้จ่ายใดๆ เป็นเวลาร่วม 20 ปี
ยุวพุทธ มีหลักสูตรอบรมปฏิบัติธรรมหลากหลาย ทั้งหลักสูตรระยะสั้น 1 วัน , หลักสูตร 2 วัน , หลักสูตร 3 วัน ,หลักสูตร 8 วัน , หลักสูตร 15 วัน จนถึงหลักสูตร 1 เดือน และ หลักสูตร 3 เดือน เพื่อให้ผู้สนใจสามารถเลือกเข้าอบรมปฏิบัติธรรมในโครงการต่าง ๆ ตาม ที่เวลาของตนจะอำนวย

 ข้อมูลเพิ่มเติม 
ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์
# วัชรปรัชญาปารมิตาสูตร
วัชรปรัชญาปารมิตาสูตร  เป็นชื่อพระสูตรสำคัญหมวดปรัชญาปารมิตาของพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน เชื่อกันว่าพระสูตรหมวดปรัชญาปารมิตานี้เป็นพระสูตรมหายานรุ่นแรก ๆ ที่เกิดขึ้น  

เนื้อหาสาระสำคัญเป็นเรื่องราวการเทศนาสั่งสอนของพระพุทธเจ้ากับพระสุภูติซึ่งเป็นพระอรหันตสาวก  ที่พระเชตวันมหาวิหาร  ว่าด้วยการบำเพ็ญบารมีของพระโพธิสัตว์  จะต้องกระทำด้วยความไม่ยึดมั่นถือมั่นในสรรพสิ่งทั้งปวง  เป็นการอรรถาธิบายถึงหลักศูนยตา  ความว่างเปล่าปราศจากแก่นสารของอัตตาตัวตนและสรรพสิ่งทั้งปวง  แม้ธรรมะและพระนิพพานก็มีสภาวะเป็นศูนยตาด้วยเช่นเดียวกัน  สรรพสิ่งเป็นแต่เพียงสักว่าชื่อเรียกสมมติขึ้นกล่าวขาน  หาได้มีแก่นสารแท้จริงอย่างใดไม่  เพราะสิ่งทั้งปวงอาศัยเหตุปัจจัยประชุมพร้อมกันเป็นแดนเกิด หาได้ดำรงอยู่ด้วยตัวของมันเอง  เช่นนี้สิ่งทั้งปวงจึงเป็นมายา  พระโพธิสัตว์เมื่อบำเพ็ญบารมีพึงมองเห็นสรรพสิ่งในลักษณะเช่นนี้  เพื่อมิให้ยึดติดในมายาของโลก  ท้ายที่สุด  พระพุทธองค์ได้สรุปว่าผู้เห็นภัยในวัฏสงสารพึงยังจิตมิให้บังเกิดความยึดมั่นผูกพันในสรรพสิ่งทั้งปวง  เพราะสังขตธรรมนั้นอุปมาดั่งภาพมายา  ดั่งเงา  ดั่งความฝัน  ดั่งฟองในน้ำ  และดั่งสายฟ้าแลบ  เกิดจากการอิงอาศัยไม่มีสิ่งใดเป็นแก่นสารจีรังยั่งยืน  

แนวคิดเรื่องศูนยตานี้ได้พัฒนาต่อไปโดยท่านคุรุนาคารชุนแห่งนิกายมาธยมิกะ  จนกลายเป็นความคิดหลักทางพุทธปรัชญาที่ลึกล้ำและโดดเด่นในโลกจนทุกวันนี้  พระสูตรนี้มีแปลเป็นภาษาไทยโดย เสถียร โพธินันทะ

 ชื่อพระสูตร 
วัชรปรัชญาปารมิตาสูตรมีชื่อเต็มในภาษาสันสกฤตว่า วัชรัจเฉทิกาปรัชญาปารมิตาสูตร (Vajracchedikā Prajñāpāramitā Sūtra; วชฺรจฺเฉทิกา ปฺรชฺญาปารมิตาสูตฺร) หมายถึงพระสูตรว่าด้วยปัญญาญาณอันสมบูรณ์ประดุจเพชรที่จะตัดภาพมายา  คืออวิชชาและอุปาทานอันเป็นเครื่องกีดขวางมิให้บุคคลบรรลุถึงความรู้แจ้ง ในภาษาอังกฤษเรียกทั่วไปโดยย่อว่า "Diamond Sūtra" (พระสูตรเพชร) หรือ "Vajra Sūtra" (วัชรสูตร) ส่วนชื่อพระสูตรในภาษาอื่นมีดังนี้

จีน: 金剛般若波羅蜜多經, jīngāng bōrěbōluómìduō jīng, เรียกโดยย่อว่า 金剛經, jīngāng jīng
, kongou hannyaharamita kyou (คงโง ฮันเนียฮะระมิตะ เคียว), เรียกโดยย่อว่า 金剛経, kongou kyou (คงโงเคียว)
, geumgang banyabaramil gyeong, เรียกโดยย่อว่า 금강경, geumgang gyeong
 เรียกโดยย่อว่า Kim cương kinh 
ทิเบต: ’phags pa shes rab kyi pha rol tu phyin pa rdo rje gcod pa zhes bya ba theg pa chen po’i mdo

 แหล่งข้อมูลอื่น 

Vajracchedikā Prajñāpāramitā Sūtra: English Translation, Lapis Lazuli Texts
Diamond Sutra: English Translation , by A. F. Price and Wong Mou-Lam
The Diamond of Perfect Wisdom Sutra: English Translation , by Chung Tai Translation Committee
Romanized Sanskrit  and Devanagari  of the Diamond Sutra in the Digital Sanskrit Buddhist Canon.
# กีฬาประเภททีม
thumb|ทีมต้องอาศัยความสามัคคีเพื่อที่จะเอาชนะฝ่ายตรงข้าม

กีฬาประเภททีม แทนความหมายถึงกีฬาที่ต้องใช้ความสามารถของแต่ละบุคคล เพื่อให้บรรลุผลตามที่ได้รับมา , เช่นกีฬาฟุตบอล (ในรูปแบบต่างๆ) , คริกเก็ต, เบสบอล, แฮนด์บอล, ฮ็อกกี้, บาสเกตบอล, และ วอลเลย์บอล. คำว่าทีมกีฬามีความหมายตรงกันข้ามกับ กีฬาที่เล่นคนเดียวเช่น กีฬาที่ใช้แร็กเก็ต มวยสากล หรือ ศิลปะการป้องกันตัว) หรือกีฬาที่ใช้การจับเวลา เช่นกรีฑา ลู่และลาน หรือ ว่ายน้ำ).อย่างไรก็ดีก็มีกีฑาและว่ายน้ำบางประเภท ที่เป็นทีมกีฬาs,แต่ก็มีแนวทางการเล่นแตกต่างจากกีฬาที่ใช้บอลอย่างมาก คือการเป็นทีมเวิรค ความร่วมมือร่วมใจ การทำคะแนน การมีตำแหน่งที่ถนัดเพื่อเป็นการเฉพาะเจาะจงในหน้าที่

กีฬาที่เล่นเป็นทีมส่วนมากจะมีวัตถุสำคัญเช่นในกีฬาฟุตบอลทั้งสองฝ่ายพยายามเตะลูกฟุตบอลเข้าสู่เขตประตูของฝ่ายตรงข้าม เมื่อหมดเวลาการแข่งขันฝ่ายที่ได้คะแนนสูงกว่าจะเป็นผู้ชนะ ซึ่งถ้าคะแนนเท่ากันอาจจะมีการตัดสินให้เสมอ หรืออาจจให้มีการต่อเวลาพิเศษหรือทำการยิงลูกโทษตัดสิน ฟุตบอลนิยมเล่นโดยใช้เท้าเป็นหลัก (ยกเว้นผู้รักษาประตู) และผู้เล่นสามารถใช้ส่วนอื่นของร่างกายเพื่อช่วยในการเล่นได้ไม่ว่าใช้หัวโหม่งลูกบอลหรือใช้ลำตัวพักบอล แต่ห้ามให้มือและส่วนแขนที่ต่ำกว่าศอกลงมา ยกเว้นผู้เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูซึ่งสามารถใช้มือได้เมื่ออยู่ในเขตประตูของฝ่ายตัวเอง
# นกตะกรุม
นกตะกรุม  มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Leptoptilos javanicus เป็นนกน้ำขนาดใหญ่ในวงศ์นกกระสา (Ciconiidae) มีถิ่นที่อยู่อาศัยในทวีปเอเชียทางตอนใต้ ตั้งแต่อินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงจีนตอนใต้ และเกาะชวา

มีรูปร่างคล้ายคลึงกับนกตะกราม แต่มีขนาดเล็กกว่า และไม่มีถุงใต้คอ ขณะยืนมีความสูงบนหัวประมาณ 110-120 เซนติเมตร ความกว้างของปีกทั้งสองข้างประมาณ 210 เซนติเมตร ลำตัวด้านบนสีดำเหลือบเป็นมัน ใต้ท้องสีออกขาว มีจุดเด่น คือ ส่วนหัวและลำคอเป็นหนังสีเหลืองแกมแดง มีขนเป็นเส้น ๆ ขึ้นกระจายอยู่ห่าง ๆ ทำให้แลดูล้านเลี่ยน จะงอยปากมีขนาดใหญ่สีออกเหลืองเลอะ ซึ่งในฤดูผสมพันธุ์จะมีแต้มสีแดงตรงบริเวณโคนปาก แข้งและเท้าสีน้ำตาลแกมเขียวจนถึงสีคล้ำเกือบดำ นกอายุน้อยขนสีดำค่อนข้างด้าน บนส่วนหัวและลำคอมีขนปกคลุมมากกว่านกโตเต็มวัย

นกตะกรุม เป็นนกที่หากินสัตว์เล็ก ๆ ตามแหล่งน้ำเป็นอาหาร เช่น กุ้ง, หอย, ปู, ปลา รวมถึงสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำอย่าง งู หรือ กบ, เขียด แต่จะไม่กินซากสัตว์เหมือนนกตะกราม มีพฤติกรรมทำรังบนยอดไม้สูง ตามป่าชายเลนหรือป่าริมน้ำร่วมกับนกตะกรามและนกกระทุง วางไข่ครั้งละ 3-4 ฟอง ในช่วงปลายปี คือ เดือนพฤศจิกายน-ธันวาคม
thumb|left|ส่วนหัวที่ล้านเลี่ยนเป็นจุดเด่น
นกตะกรุม เป็นนกที่หาได้ยากมากในประเทศไทย เดิมเคยมีรายงานพบที่  จังหวัดศรีสะเกษ, ราชบุรี, ชุมพร, ตรัง, ประจวบคีรีขันธ์ และนราธิวาส และมีรายงานการทำรังแพร่ขยายพันธุ์ที่บริเวณเขตห้ามล่าสัตว์ป่าทะเลน้อย ที่จังหวัดพัทลุง และป่าพรุ ในเขตจังหวัดนราธิวาส ในปี พ.ศ. 2522 แต่ปัจจุบันนี้ เหลือเพียงฝูงสุดท้ายแล้วที่เกาะพระทอง อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา อันเป็นเกาะที่เงียบสงบ ห่างไกลจากการถูกรบกวนโดยมนุษย์วิวไฟน์เดอร์, รายการทางช่อง 9: ศุกร์ที่ 24 พฤษภาคม 2556  และมีรายงานพบ 2 ตัวที่เขตห้ามล่าสัตว์ป่าทะเลน้อย เมื่อปลายปี พ.ศ. 2556

ปัจจุบัน นกตะกรุมเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535ฮือฮาพบนกตะกรุมสัตว์ป่าหายากโผล่เขตห้ามล่าสัตว์ป่าทะเลน้อยในวันคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งชาติ จากผู้จัดการออนไลน์
# เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ ป่าพรุโต๊ะแดง หรือ ป่าพรุสิรินธร เป็นป่าพรุที่มีเนื้อที่และอุดมสมบรูณ์มากที่สุดที่ยังเหลืออยู่ในประเทศไทย ตั้งอยู่ ณ จังหวัดนราธิวาส

อาณาเขตและพื้นที่
เนื้อที่ของป่ามีความกว้างประมาณ 8 กิโลเมตร และมีความยาวประมาณ 28 กิโลเมตร มีพื้นที่ครอบคลุมอาณาเขตของอำเภอตากใบ อำเภอสุไหงปาดี อำเภอสุไหงโก-ลก อำเภอเจาะไอร้อง และอำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส คิดเป็นเนื้อที่กว่า 125,625 ไร่ (แต่ส่วนที่สมบูรณ์จริง ๆ มีประมาณ 50,000 ไร่) มีแหล่งน้ำสำคัญ 3 สายไหลผ่าน คือ แม่น้ำบางนรา, คลองสุไหงปาดี และคลองโต๊ะแดง (อันเป็นที่มาของชื่อเรียก) 

ความสำคัญ
ป่าพรุโต๊ะแดงเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของพืชและสัตว์ป่าหลากหลายชนิด ซึ่งหลายชนิดอยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์ และพื้นที่รอบๆป่าก็เป็นพื้นที่เพาะปลูกข้าว ยาง และผลไม้ต่าง ๆ โดยมีศูนย์วิจัยและศึกษาพันธ์ป่าพรุสิรินธร ซึ่งตั้งอยู่ ณ ตำบลปาเสมัส อำเภอสุไหงโกลก ใช้เวลาเดินทางจากตัวเมืองสุไหงโกลก ผ่านทางหลวงสายสุไหงโกลก - ตากใบ แล้วเลี้ยวซ้ายตรงแยกชวนันท์ ด้วยระยะทางประมาณ 10 กิโลเมตรจากตัวเมืองสุไหงโกลก เดินศึกษาธรรมชาติยาวกว่า 1,200 เมตร ภายในศูนย์ฯ มีเส้นทางเดินศึกษาความอุดมสมบูรณ์ของป่าผ่าใจกลางป่าพรุ มีหอคอย และศูนย์บริการข้อมูล ตลอดจนซุ้มแสดงประวัติและข้อมูลของพืชพันธ์ และสัตว์ต่างๆในพื้นที่ป่าพรุโดยรอบ ใช้เวลาเดินประมาณ 45 - 60 นาที

พันธุ์พืชที่พบ
พบประมาณ 109 วงศ์ จำนวน 450 ชนิด พืชไร้ดอกจำพวกเฟิร์นประมาณ 15 วงศ์ จำนวน 40 ต้น  เช่น ปาหนันช้าง (Goniothalamus giganteus), หลุมพี (Eleiodoxa conferta) และกะพ้อแดง (Licuala paludosa) เป็นต้น  ป่าพรุ สิรินธร จากอนุสาร อ.ส.ท.

 พันธุ์สัตว์ป่าที่พบ 
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
หลายชนิดเป็นสัตว์ที่หายาก ใกล้สูญพันธุ์ เช่น เสือดำ (Panthera pardus), แมวป่าหัวแบน (Prionailurus planiceps), กระรอกบินแก้มแดง (Hylopetes spadiceus), นากจมูกขน (Lutra sumatrana) ,ตะโขง (Tomistoma schlegelii) เป็นต้นป่าพรุโต๊ะแดง จากสนุกดอตคอมกองทุนสัตว์ป่าโลก สำนักงานประเทศไทย, สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน (กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2543) ISBN 974-87081-5-2 

 นก 
ภายในป่าพบนกอย่างน้อย 217 ชนิด ในจำนวนนี้มีอยู่ 3 ชนิดที่ได้รับการบันทึกว่าเป็นสายพันธุ์ที่กำลังถูกคุกคามและเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ ได้แก่ นกตะกรุม (Leptoptilos dubius), นกฟินฟุท (Heliopais personata), นกจับแมลงอกส้ม (Cyornis tickelliae) และนกเปล้าใหญ่ (Treron capellei)
center|thumb|440x440px|นกจับแมลงอกส้มเพศผู้ ถ่ายโดย นพ.วรกานต์ รุ่งประเสริฐ บริเวณเส้นทางศึกษาธรรมชาติป่าพรุสิรินธร

 ปลา 
พันธุ์ปลาที่หายากและพบได้เฉพาะถิ่นในป่าพรุโต๊ะแดงนี้ เช่น ปลาดุกลำพัน (Clarias  nieuhofii), ปลากะแมะ (Chaca bankanensis), ปลาก้างพระร่วงป่าพรุ (Kryptopterus macrocephalus), ปลาเข็มช้าง (Hemiramphodon pogonognathus), ปลากัดน้ำแดง (Betta pi) เป็นต้นความหลากหลายของพรรณปลาป่าพรุโต๊ะแดงกับสภาวะการถูกคุกคาม
# ญิดดะฮ์
ญิดดะฮ์  หรือ เจดดาห์  เป็นเมืองท่าในแคว้นมักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย ตั้งอยู่ริมชายฝั่งทะเลแดงในภูมิภาคฮิญาซ ญิดดะฮ์เป็นศูนย์กลางการค้าของประเทศ ไม่มีใครทราบว่านครนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อใด แต่ความโดดเด่นของญิดดะฮ์เติบโตขึ้นใน ค.ศ. 647 เมื่อเคาะลีฟะฮ์ อุษมาน จัดให้เป็นศูนย์กลางการเดินทางสำหรับนักเดินทางมุสลิมในการเดินทางเข้านครศักดิ์สิทธิ์มักกะฮ์เพื่อทำฮัจญ์ นับตั้งแต่นั้นมา ญิดดะฮ์จึงทำหน้าที่เป็นทางผ่านสำหรับผู้แสวงบุญหลายล้านคนที่เดินทางมายังซาอุดีอาระเบีย ซึ่งเดิมมาทางทะเล และปัจจุบันมาทางเครื่องบิน

ด้วยประชากรประมาณ 3,751,722 คนใน ค.ศ. 2022 ทำให้ญิดดะฮ์เป็นเมืองใหญ่สุดทั้งในแคว้นมักกะฮ์ และฮิญาซ เมืองใหญ่อันดับ 2 ในซาอุดีอาระเบีย (รองจากเมืองหลวงรียาด) และใหญ่อันดับ 9 ในตะวันออกกลาง นครนี้เป็นศูนย์บริหารขององค์การความร่วมมืออิสลาม ท่าเรืออิสลามญิดดะฮ์เป็นท่าจอดเรือที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 36 ของโลก และใหญ่เป็นอันดับ 2 กับชุกชุมเป็นอันดับ 2 ในตะวันออกลาง (เป็นรองเพียงท่าเรือญะบัลอะลีของบดูไบ)

 เมืองพี่น้อง 
ญิดดะฮ์มีเมืองพี่น้องหรือเมืองแฝดอยู่ดังนี้:

  อาดานา ประเทศตุรกี
  อะเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์
  อัลมาเตอ ประเทศคาซัคสถาน
  อัมมาน ประเทศจอร์แดน
  บากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน
  จิตตะกอง ประเทศบังกลาเทศ
  ดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
  อิสตันบูล ประเทศตุรกี
  จาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย
  การาจี ประเทศปากีสถาน
  กูจิง ประเทศมาเลเซีย
  มาร์เบยา ประเทศสเปน
  มารือ ประเทศเติร์กเมนิสถาน
  ออราน ประเทศแอลจีเรีย
  ออช ประเทศคีร์กีซถสาน 
  ปลอฟดิฟ ประเทศบัลแกเรีย
  ซูราบายา ประเทศอินโดนีเซีย
  ไทเป ไต้หวัน
  ตูนิส ประเทศตูนิเซีย
# ตำบลป่าแดด (อำเภอป่าแดด)
ตำบลป่าแดด ตั้งอยู่ที่ อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย  ขนาดพื้นที่รับผิดชอบมี 53 ตารางกิโลเมตร

 ที่ตั้ง 
สำนักงานตั้งอยู่เลขที่ 140 หมู่ที่ 1 บ้านป่าแดด ตำบลป่าแดด อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย  ขนาดพื้นที่รับผิดชอบมี 53 ตารางกิโลเมตร จำนวนประชากรมีทั้งหมด 6,000 คนเศษ มีสมาชิกสภาเทศบาลทั้งหมด 12 คน มีนายสุข  ชัยวรณ์  เป็น ประธานสภาเทศบาล นายจรัส  สาอุด เป็น รองประธานสภาเทศบาล มี นายสง่า  ยามี เป็นนายกเทศมนตรี  มีรองนายกเทศมนตรี 2 คน คือ นายสมบูรณ์  ศรีโชติ รองคนที่ 1 และ นายธนพงศ์  จันทร์ต๊ะนาเขตร์ รอง   คนที่ 2  มีนายสมบัติ  ทรายคำ เป็น ที่ปรึกษานายกเทศมนตรี ปลัดเทศบาลตำบลป่าแดด ชื่อ นายสมบูรณ์  เรืองบุญ

 หมู่บ้าน 
มีหมู่บ้านชุมชนในพื้นที่ จำนวน 12 หมู่บ้าน ได้แก่

 หมู่ที่ 1 บ้านป่าแดด   
 หมู่ที่ 2 บ้านแม่พุง   
 หมู่ที่ 3 บ้านสันเจริญ   
 หมู่ที่ 4 บ้านเวียง   
 หมู่ที่ 5 บ้านแม่พุงเหนือ  
 หมู่ที่ 6 บ้านใหม่ใต้  
 หมู่ที่ 7 บ้านสักพัฒนา  
 หมู่ที่ 8 บ้านศรีชุม  
 หมู่ที่ 9 บ้านสันโค้ง  
 หมู่ที่ 10 บ้านสักใต้  
 หมู่ที่ 11 บ้านเวียงเดิม
 หมู่ที่ 12 บ้านสันโค้งพัฒนา

ป่าแดด
ป่าแดด
หมวดหมู่:อำเภอป่าแดด
# ไวต์เดย์
วันไวต์เดย์  เป็นเทศกาลที่จัดขึ้นในวันที่ 14 มีนาคม 1 เดือนหลังจากวันวาเลนไทน์ โดยผู้คนมอบของขวัญตอบแทนให้กับผู้ที่ให้ของขวัญในวันวาเลนไทน์ วันนี้เริ่มมีการฉลองครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นช่วง ค.ศ. 1978 ก่อนที่จะกระจายไปยังชาติเอเชียตะวันออกอื่น ๆ เช่น จีน, ไต้หวัน, เกาหลีใต้ และประเทศอื่น ๆ ทั่วโลก

 ต้นกำเนิด 
แม้ว่าจะมีความพยายามในการฉลองวันวาเลนไทน์ในประเทศญี่ปุ่นครั้งแรกใน ค.ศ. 1936 วันนี้กลับไม่เป็นที่นิยมจนกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1970 ทำให้วันนั้นมีข้อสังเกตที่แตกต่างจากทางตะวันตก โดยหลักเป็นโอกาสที่ฝ่ายเด็กหญิงแสดงว่าพวกเธอชอบเด็กชาย ไวต์เดย์มีการฉลองครั้งแรกในญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 1978

หลังจากนั้น บริษัทลูกกวาดจึงเริ่มทำการตลาดไวต์ช็อกโกแลต นอกจากนี้ยังมีการให้ดอกไม้และของขวัญอื่น ๆ ในวันนี้ด้วย

 การสังเกตุ 
ในวันวาเลนไทน์ เมื่อหญิงสาวให้ช็อคโกแล็ตกับชายหนุ่ม ในวันไวต์เดย์เป็นธรรมเนียมที่จะให้ของขวัญกับหญิงที่ให้เขา โดยในไวต์เดย์ผู้ชายที่ได้ช็อกโกแลตจะมีการมอบของขวัญตอบแทนให้กับฝ่ายหญิง ซึ่งจะเรียกว่า ซัมไบกาเอชิ  ซึ่งราคาของจะมากกว่าราคาของที่ได้สามเท่า
# พระสตี
พระแม่สตี  หรือ พระทากษายณี  เป็นเทวีในศาสนาฮินดู เชื่อว่าเป็นเทวีแห่งการมีอายุยืน เป็นพระชายาองค์แรกของพระศิวะ เมื่อจุติแล้วได้มาเกิดใหม่เป็นพระปารวตี 

พระแม่สตี เป็นธิดาของพระทักษะ ได้เป็นชายาของพระศิวะ ที่ทรงอวตารลงมาในภาคของมุนีภพ ไว้ผมหนวดเครารุงรัง นำกระดูกมาร้อยเป็นสังวาลสวมคอ นอนตามป่าช้า มีกลิ่นตัวเหม็นสาบ เป็นที่รังเกียจของพระทักษะ แต่ด้วยบารมีของพระแม่สตี จึงมองเห็นรูปกายที่แท้จริงว่าพระมุนีองค์นี้ ว่าเป็นภาคหนึ่งขององค์พระศิวะ

ด้วยความรังเกียจ พระทักษะจึงได้ลบหลู่เกียรติของพระศิวะในงานพิธี พระสตีจึงทรงเข้าตบะเพื่อขับเพลิงออกมาจากร่าง เพื่อสังหารพระองค์เอง (บางตำรากล่าวว่าพระนางกระโดดเข้ากองไฟ) ด้วยความพิโรธ พระศิวะทรงส่งอสูรชื่อวีรภัทร ไปทำลายงานพิธี และตัดศีรษะพระทักษะประชาบดี  ต่อคืนด้วยหัวแพะที่ใช้บูชายัญในพิธีนั้น พระศิวะทรงเศร้าโศกเสียใจด้วยความรักที่มีต่อพระแม่สตี จึงทรงทรงพาร่างของพระแม่สตีออกไปจนสุดจักรวาล และบำเพ็ญพรตบารมีอยู่เป็นเวลานาน ต่อมาพระนางได้กลับมาเกิดเป็นธิดาของท้าวหิมวัตและพระนางเมนกา และเป็นชายาของพระศิวะอีกครั้งในร่างของพระปารวตี

thumb|พิธีสตี
ชาวอินเดียที่นับถือพระศิวะและพระแม่ปารวตี มีพิธีกรรมที่เรียกว่าพิธีสตี เมื่อสามีเสียชีวิต ภรรยาจะฆ่าตัวตายตามโดยกระโดดเข้ากองไฟ เพื่อบูชาความรักและการเสียสละของพระแม่สตี ที่มีต่อพระศิวะ ในบางครั้งภรรยาของผู้ตายไม่ยินยอมเข้าพิธีสตี ก็ยังถูกญาติพี่น้องของสามี บังคับให้เผาตัวตายตาม พิธีบูชายัญนี้ถูกระงับไปเมื่ออินเดียตกอยู่ในการปกครองของอังกฤษ ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18
# การเสียกรุงศรีอยุธยา
การเสียกรุงศรีอยุธยา อาจหมายถึง:
 การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่หนึ่ง พ.ศ. 2112 ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระมหินทราธิราช (อยุธยา) และพระเจ้าบุเรงนอง (พม่า)
 การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง พ.ศ. 2310 ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าเอกทัศ (อยุธยา) และพระเจ้ามังระ (พม่า)
# เอลี วิตนีย์
อีไล วิทนี่ (– 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2308 –  8 มกราคม พ.ศ. 2368) นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองเวสต์บอโรว์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ได้เข้าศึกษาด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยเยล แต่ไม่จบการศึกษาเนื่องจากขาดทุนทรัพย์ จึงลาออกและไปเป็นครูกวดวิชาที่รัฐจอร์เจียและได้รับการอุปถัมภ์จากนางนาธาเนียล กรีน ภริยาหม้ายของนายพลกรีน วีรบุษทหารของฝ่ายปฏิวัติ นางกรีนให้อีไลไปพักอาศัยในไร่ของเธอ ทำให้อีไลมีเวลาอ่านตำรากฎหมายและเริ่มงานประดิษฐ์คิดค้นเครื่องปั่นฝ้ายเป็นผลสำเร็จ ซึ่งสามารถแยกใยฝ้ายออกจากเมล็ดได้โดยได้จดสิทธิบัตรเมื่อไว้ พ.ศ. 2337  แต่เครื่องปั่นฝ้ายที่อีไลคิดขึ้นได้และจดทะเบียนไว้นี้ถูกลอกเลียน ทำให้อีไลหมดตัวไปกับการฟ้องร้องป้องกันลิขสิทธิ์แต่ไม่ประสบผลสำเร็จแพ้คดีเสีย

อย่างไรก็ดี ในเวลาต่อมอีไล วิทนี่ก็ประสบความสำเร็จทางธุรกิจร่วมกับเพื่อนที่เคยเรียนที่เดียวกันมา คือมหาวิทยาลัยเยล ซึ่งเพื่อนผู้นี้เป็นผู้จัดการไร่ที่ต่อมาคือสามีคนใหม่ของนางกรีนนั่นเอง โดยอีไลได้รับสัญญาจ้างเหมาสร้างอาวุธปืนกับรัฐบาล ทำให้อีไลฟื้นตัวจากภาระการเงินและมั่งคั่งขึ้นในเวลาต่อมาจากการพัฒนากรรมวิธีการผลิตเป็นจำนวนมากอีไล วิทนี่'มีชีวิตอยู่ตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระที่นั่งสุริยาสน์อมรินทร์ หรือพระเจ้าเอกทัศน์ในปลายสมัยกรุงศรีอยุธยาและพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3
# มอร์นิงมูซูเมะโอโตเมงูมิ
มอร์นิงมูซูเมะโอโตเมงูมิ  เป็นกลุ่มไอดอลพิเศษที่แบ่งตัวมาจากกลุ่มไอดอลหลัก "มอร์นิงมูซูเมะ" ก่อตั้งเมื่อปี 2003 พร้อมกับมอร์นิงมูซูเมะซากูรางูมิ โดยชื่อ "โอโตเมงูมิ" นั้น หมายถึง "กลุ่มสาวน้อย"

 ประวัติ 
จุดประสงค์ของกลุ่มย่อยทั้งสองกลุ่มคือเพื่อที่จะสามารถเข้าไปแสดงคอนเสิร์ตในเมืองบางเมืองของประเทศญี่ปุ่นที่ไม่สามารถรองรับการแสดงคอนเสิร์ตของศิลปินกลุ่มที่มีขนาดใหญ่ได้ ซึ่งสมาชิกที่อยู่ในโอโตเมงูมิก็คือสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะในขณะนั้นจำนวน 7 คนจากกลุ่มหลักทั้งหมด 15 คน ส่วนซากูรางูมิมีสมาชิก 8 คนเช่นกัน

โอโตเมงูมิได้มีผลงานซิงเกิลออกมา 2 เพลง ก่อนที่จะไปยุบรวมเข้ากับกลุ่ม "ซากูรากูมิ" ต่อมาในช่วงฤดูใบไม้ผลิของปี 2004 กลุ่มย่อยทั้ง 2 กลุ่มได้ยุบลงและกลับมาเป็นกลุ่มหลักตามเดิม

อดีตสมาชิก
 คาโอริ อีดะ  – หัวหน้ากลุ่ม
 ริกะ อิชิกาวะ  
 มิกิ ฟูจิโมโตะ  
 มาโกโตะ โองาวะ  
 ซายูมิ มิจิชิเงะ  
 เรนะ ทานากะ  
 โนโซมิ สึจิ  

 ผลงาน 
 เพลงซิงเกิล 
ลำดับชื่อเพลงชื่อภาษาญี่ปุ่น / อังกฤษวันที่เปิดตัวผู้เรียบเรียงนักร้องนำหมายเหตุ1ไอโนะโซโนะ ~ทัชมายฮาร์ต!~愛の園～Touch My Heart!～18 กันยายน 2003ชุนซูเกะ ซูซูกิ-ติดอันดับที่ 3 ในชาร์ตโอริคอน2ยูโจ ~โคโกโระโนะบูซูนิวะนาระเน!~友情～心のブスにはならねぇ！～25 กุมภาพันธ์ 2004ชุนซูเกะ ซูซูกิ-ติดอันดับที่ 4 ในชาร์ตโอริคอน

ดีวีดี
ชื่อชุดชื่อภาษาญี่ปุ่น / อังกฤษวันที่วางจำหน่ายซิงเกิลวี – ไอโนะโซโนะ ~ทัชมายฮาร์ต!~シングルV・愛の園～Touch My Heart!～16 ตุลาคม 2003ซิงเกิลวี – ซากูระมังไก / ยูโจ ~โคโกโระโนะบูซูนิวะนาระเน!~シングルV・さくら満開/友情～心のブスにはならねぇ～24 มีนาคม 2004มอร์นิงมูซูเมะโอโตเมงูมิ ฮัตสึโกเอ็ง ~โอโตเมจิกกุ~モーニング娘。おとめ組～おとめチック～6 มิถุนายน 2004

ดูเพิ่ม
 เฮลโล! โปรเจกต์
 มอร์นิงมูซูเมะ
 มอร์นิงมูซูเมะซากูรางูมิ

แหล่งข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้อง
 Discography at the official Up-Front Works site
# เร็กเก
เร็กเก  เป็นแนวเพลงที่เกิดขึ้นในประเทศจาเมกาในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 คำนี้ยังหมายถึงดนตรียอดนิยมสมัยใหม่ของชาวจาเมกาStephen Davis. "Reggae." Grove Music Online. Oxford Music Online. Oxford University Press. Web.16 Feb 2016. ใน ค.ศ. 1968 เพลง "Do the Reggay" โดย Toots and the Maytals เป็นเพลงยอดนิยมเพลงแรกที่ใช้คำว่า "เร็กเก" ในการตั้งชื่อเพลงและยังแนะนำผู้ฟังทั่วโลกให้รู้จักแนวเพลงนี้

เร็กเกมีความเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับขบวนการราสตาฟารี ซึ่งเป็นขบวนการเชิงศาสนาซึ่งพัฒนาขึ้นในจาเมกาในคริสต์ทศวรรษ 1930 โดยมีเป้าหมายเพื่อส่งเสริมการเคลื่อนไหวที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อส่งเสริมและเสริมสร้างความสัมพันธ์และความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองและผู้พลัดถิ่นที่มีเชื้อสายแอฟริกา ไม่นานหลังจากการเคลื่อนไหวของขบวนการราสตาฟารีเริ่มต้นขึ้น ความนิยมในระดับสากลของดนตรีเร็กเกได้เข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องและเผยแพร่ลัทธิราสตาฟารีไปทั่วโลก ดนตรีเร็กเกเป็นวิธีการสำคัญในการส่งข้อความสำคัญของลัทธิราสตาฟารี  โดยมีนักดนตรีเป็นผู้ส่งสาร ถึงขนาดชาวราสตาฟารีได้กล่าวว่า "ทหารและนักดนตรีเป็นเครื่องมือในการเปลี่ยนแปลง"

ดนตรีเร็กเกผสมผสานองค์ประกอบทางดนตรีบางส่วนของริทึมแอนด์บลูส์, แจ๊ส, เมนโต (ดนตรีพื้นบ้านชนบทในเวลาที่มีการเฉลิมฉลองและเป็นอีกแนวเพลงหนึ่งของบทเพลงสวดและบทเพลงสวดดัดแปลงของการร้องเพลงในโบสถ์), คาลิปโซAnderson, Rick. "Reggae Music: A History and Selective Discography”. Notes 61.1 (2004): 206–214. และยังได้รับอิทธิพลจากเพลงพื้นบ้านของแอฟริกา

เร็กเกได้แพร่กระจายไปยังหลายประเทศทั่วโลกโดยมักผสมผสานเครื่องดนตรีท้องถิ่นและผสมผสานกับแนวเพลงอื่น ๆ เช่น เร็กเกในภาษาสเปนได้แพร่กระจายจากประเทศปานามาในทวีปอเมริกากลางไปยังประเทศเวเนซุเอลาและประเทศกายอานาในทวีปอเมริกาใต้ โดยไปยังส่วนที่เหลือของทวีปในที่สุด แนวเพลงแคริบเบียนในสหราชอาณาจักรรวมถึงเร็กเกได้รับความนิยมตั้งแต่ช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และมีการพัฒนาจนกลายเป็นประเภทย่อย ศิลปินเร็กเกหลายคนเริ่มต้นอาชีพในสหราชอาณาจักรและยังมีศิลปินและวงดนตรีในยุโรปจำนวนมากที่ได้รับแรงบันดาลใจจากชุมชนชาวจาเมกาและแคริบเบียนในทวีปยุโรป ดนตรีเร็กเกในทวีปแอฟริกาได้รับความนิยมมากขึ้นหลังจากการไปเยือนประเทศซิมบับเวของบ็อบ มาร์เลย์ ใน ค.ศ. 1980

ในประเทศจาเมกา วงการดนตรีเร็กเกดั้งเดิมเป็นหนึ่งในแหล่งรายได้ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศBennetzen, Jørgen, and Kirsten Maegaard. "Reggae". Fontes Artis Musicae 29.4 (1982): 182–186.
# พระชุติธรรมนราสพ
พระชุติธรรมนราสพ เป็นพระพุทธรูปสำคัญของประเทศองค์หนึ่ง ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ที่วัดราชนัดดาราม ทางกรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุสถาน ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 66 ตอนที่ 64 วันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492

ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง มีแต่เรื่องในประวัติวัดราชนัดดารามระบุว่า จอมพล สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ทรงพระราชศรัทธาปิดทององค์พระ และถวายพระนามว่า “พระชุติธรรมนราสพ”

ชุติธรรมนราสพ
ชุติธรรมนราสพ
ชุติธรรมนราสพ