wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา
พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา เป็นพงศาวดารสยาม ต้นฉบับเป็นสมุดไทยจำนวน 22 เล่ม เนื้อหาเริ่มตั้งแต่การสถาปนากรุงศรีอยุธยาจนถึง จ.ศ. 1152 (พ.ศ. 2333) ต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงแต่งเนื้อหาเพิ่มเติมจนจบรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและทรงนิพนธ์คำอธิบายเพิ่มเติม ซึ่งได้จัดพิมพ์เป็น 2 เล่ม

 ประวัติ  
พระราชพงศาวดารฉบับนี้ไม่มีบานแพนกระบุที่มาการชำระ หอพระสมุดวชิรญาณรับซื้อมาราวปี พ.ศ. 2449-2450 มีจำนวน 22 เล่มสมุดไทย เนื้อความตรงกับพระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน ต่างตรงที่ฉบับนี้เริ่มเรื่องตั้งแต่สถาปนากรุงศรีอยุธยา (แต่ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์เริ่มเรื่องที่พระเจ้าเชียงรายกับชาวเมืองอพยพมาสร้างเมืองไตรตฤงษ์) และมีลายมือเขียนแก้ไขเพิ่มเติมคำและสำนวนไว้ สอดคล้องกับพระราชหัตถเลขาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ทรงมีถึงเซอร์จอห์น เบาว์ริง ลงวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2398 ระบุว่าพระองค์กับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวงศาธิราชสนิท กำลังร่วมกันแต่งตำนานกรุงสยามเริ่มความตั้งแต่การสร้างกรุงศรีอยุธยามาจนถึงราชวงศ์จักรี จึงเรียกพงศาวดารฉบับนี้ว่าพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขาการชำระพระราชพงศาวดารในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก, หน้า 49 สันนิษฐานว่าพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงชำระต่อเนื่องมาจนสิ้นรัชกาลประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๖๕, หน้า ง

ต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฯ กรมพระยาภาณุพันธุวงษ์วรเดช รับสั่งให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ชำระและจัดพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกในงานพระศพพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทราสรัทวาร กรมขุนพิจิตรเจษฎ์จันทร์ และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าเยาวมาลย์นฤมล กรมขุนสวรรคโลกลักษณวดี ปี พ.ศ. 2455 ต่อมาสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงเพิ่มเติมเนื้อหาจนจบรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกและเพิ่มคำอธิบายรัชกาลต่าง ๆ จนถึงรัชกาลสมเด็จพระเอกาทศรถ ได้ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2457 เป็น 2 เล่ม นับเป็นการพิมพ์ครั้งที่ 2พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา เล่ม ๑, หน้า (4)
# นิสสัน ทีด้า
thumb|นิสสัน ทีด้า (C12) / นิสสัน พัลซาร์
thumb|นิสสัน ทีด้า (รุ่นที่ 3; เวอร์ชันจีน)
นิสสัน ทีด้า  และขายในชื่อ Versa ในอเมริกาและแคนาดา, เป็น รถยนต์นั่งขนาดเล็ก ของ นิสสัน ทำตลาดในกลุ่มคอมแพคท์คาร์ (Compact car) ในตลาดประเทศไทย ทีด้าเป็นรุ่นต่อของ นิสสัน ซันนี่ มีขนาดเครื่องยนต์ 1,600 cc และ 1,800 ซีซี ปัจจุบันมีตัวถังสองแบบ คือ แบบสี่ประตู (Sedan) และแบบห้าประตู (Hatchback) ซึ่งแบบสี่ประตูได้เปลี่ยนชื่อรุ่นไปเป็น ทีด้า ลาติโอ (Tiida Latio) ส่วนแบบห้าประตูยังคงชื่อเดิมเอาไว้ โดยจุดเด่นคือความกว้าง ซึ่งใช่เครื่องยนต์ HR16DET โดยได้ไมเนอร์เชนจ์ เมื่อปี 2552 อาทิ เปลี่ยนกระจังหน้า, กันชนหน้า ปัจจุบันเลิกจำหน่ายแล้วในบางประเทศ สำหรับรุ่นที่ 3 ในประเทศจีน และ รัสเซีย มีการใช้ Nissan Pulsar (C13) มาติดแบรนด์ทีด้า

 ระบบเกียร์ 
 ธรรมดา 6 สปีด
 อัตโนมัติ 4 สปีด
 อัตโนมัติ 5 สปีด
 CVT 7 สปีด

 รุ่นที่จำหน่าย 
รุ่นไมเนอร์เชนจ์
NISSAN TIIDA
 ทีด้า รุ่น 1.8 G ราคา 799,000 บาท
 ทีด้า รุ่น 1.6 G ราคา 762,000 บาท
 ทีด้า รุ่น 1.6 S ราคา 688,000 บาท

NISSAN TIIDA LATIO
 ทีด้า ลาติโอ รุ่น 1.6 G ราคา 737,000 บาท
 ทีด้า ลาติโอ รุ่น 1.6 M ราคา 681,000 บาท
 ทีด้า ลาติโอ รุ่น 1.6 B AT ราคา 594,000 บาท
 ทีด้า ลาติโอ รุ่น 1.6 B MT ราคา 564,000 บาท
# ทะเลคารา
ทะเลคารา  เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรอาร์กติก ทางตอนเหนือของไซบีเรีย ทิศตะวันตกติดทะเลแบเร็นตส์ ทิศตะวันออกติดทะเลลัปเตฟ มีเกาะหลายเกาะ เช่น เกาะดิกสัน เกาะโอเลนี เป็นต้น เป็นพื้นที่ซึ่งมีการค้นพบปิโตรเลียมและก๊าซธรรมชาติ แต่ยังไม่ได้พัฒนามากนัก

ทะเลคารามีความกว้าง 970 กิโลเมตร ยาว 1,450 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งสิ้น 880,000 ตารางกิโลเมตร มีความลึกเฉลี่ย 110 เมตร 

แม่น้ำหลักที่ไหลลงสู่ทะเลคารา ได้แก่ แม่น้ำอ็อบและแม่น้ำเยนีเซย์

ศัพทมูลวิทยา
ทะเลนี้ตั้งชื่อตามแม่น้ำคารา (ไหลไปยังอ่าวบัยดารัตสกายา) ซึ่งในปัจจุบันไม่มีบทบาทสำคัญ แต่เคยมีบทบาทสำคัญต่อการพิชิตไซบีเรียตอนเหนือของรัสเซีย ชื่อแม่น้ำคารามาจากศัพท์เนเน็ตส์ที่หมายถึง 'เนินน้ำแข็งกลม'
# รูดอล์ฟ วาเลนตีโน
รูดอล์ฟ วาเลนตีโน  (6 พฤษภาคม ค.ศ. 1895 - 23 สิงหาคม ค.ศ. 1926) เป็นนักแสดงชาวอิตาลี เซ็กซ์ซิมโบล ถือเป็นสัญลักษณ์ในวัฒนธรรมป็อปในยุคแรก ๆ เป็นที่รู้จักในชื่อ ละตินเลิฟเวอร์ หรือนักรักชาวละติน  เขาถือเป็นดาราที่โด่งดังที่สุดคนหนึ่งในคริสต์ทศวรรษ 1920 และเป็นหนึ่งในดาราเลื่องชื่อที่สำคัญในยุคภาพยนตร์เงียบ มีผลงานอย่างเรื่อง The Sheik และ The Four Horsemen of the Apocalypse เขาเสียชีวิตก่อนวัยอันควรในวัย 31 ปี เป็นเหตุให้เกิดอุปาทานหมู่กับเหล่าแฟน ๆ ผู้หญิง เป็นเหตุทำให้เขาได้รับยกย่องเป็น ไอคอนValentino, Rudolph (1895-1926) . glbtq.com.
# ไรกส์มือเซยึม อัมสเตอร์ดัม
ไรกส์มือเซยึม หรือ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ  เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ที่อัมสเตอร์ดัมในประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1800

ไรกส์มือเซยึมเป็นพิพิธภัณฑ์สำหรับงานศิลปะ งานหัตถกรรม และประวัติศาสตร์ นอกจากนั้นก็ยังมีงานสะสมจำนวนมากจากยุคทองของเนเธอร์แลนด์และศิลปะเอเชีย

ระเบียงภาพ
งานสะสมบางชิ้นของพิพิธภัณฑ์ (ดู :หมวดหมู่:งานสะสมของไรกส์มือเซยึม อัมสเตอร์ดัม)
# เอียน แอชบี
เอียน แอชบี(เกิด 6 กันยายน 2519) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันสังกัดอยู่กับสโมสรฟุตบอลฮัลล์ซิตี ในอดีตเขาเคยสังกัดอยู่กับสโมสรฟุตบอลดาร์บีเคาน์ตีและสโมสรฟุตบอลเคมบริดจ์ยูไนเต็ด และยังเคยเล่นให้สโมสรIR Knattspyrnudeildในลีกไอซ์แลนด์อีกด้วย
ฮัลล์ซิตี
ในเดือนมิถุนายน 2002 เขาได้ย้ายมาร่วมทีมฮัลล์ โดยแจน โมลบีผู้จัดการที่มฮัลล์ในขณะนั้น ได้ซื้อเขามาจากเคมบริดจ์ยูไนเต็ดที่เพิ่งตกชั้นมาจากลีกวัน แต่เขาก็เจอฝันร้ายในนัดแรกที่ลงเล่นให้กับฮัลล์ ซึ่งเขาได้รับใบแดง อย่างไรก็ตามเขาก็กลายเป็นที่ชื่นชอบของแฟนๆของฮัลล์ ด้วยสไตล์การเล่นที่นิ่ง  ไว้ใจได้ ทำให้เขาถูกตั้งให้เป็นกัปตันทีมในยุคของโมลบี และปีเตอร์ เทย์เลอร์ ผู้จัดการทีมคนต่อมา และในฤดูกาลนี้ เขายิงประตูได้ในนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลโยวิลทาวน์ ซึ่งประตูนี้เป็นประตูที่ส่งฮัลล์ให้เลื่อนชั้นจากลีกทูขึ้นไปยังลีกวัน ในถดูกาลถัดมา เขาก็เป็นผู้เล่นคนสำคัญที่ทำให้ฮัลล์ได้เลื่อนชั้นไปยังฟุตบอลลีกแชมเปียนชิพ
เกียรติประวัติ
 อ้างอิง
# พระนางอเลนันดอ
พระนางอเลนันดอ มีพระนามจริงว่า ซีน-พยูมะชีน (ซึ่งมีความหมายว่า นางพญาช้างเผือก; มีพระนามแรกประสูติว่า ศุภยากะเล) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าจักกายแมงแห่งอังวะ ที่พระราชสมภพแต่พระนางนันมาดอ แมนุ พระอัครมเหสี

ต่อมาพระนางเป็นพระมเหสีตำหนักกลางในพระเจ้ามินดง ตำแหน่งพระมเหสีตำหนักกลางมีคำเรียกเป็นภาษาพม่าว่า อเลนันดอ ด้วยพระนามนี้เองจึงกลายเป็นพระนามที่ชาวไทยรู้จักกันทั่วไป พระองค์เป็นมเหสีที่พระเจ้ามินดงโปรดที่สุดพระองค์หนึ่ง และเป็นที่เกรงอกเกรงใจของพระองค์ พระนางอเลนันดอมีพระราชธิดากับพระเจ้ามินดง 3 พระองค์ ได้แก่ พระนางศุภยาจี พระนางศุภยาลัต และพระนางศุภยาเล โดยพระธิดาพระองค์ที่สองของพระองค์คือ พระนางศุภยาลัตซึ่งมีนิสัยทะเยอทะยานเช่นเดียวกับพระองค์ ด้วยความที่พระเจ้ามินดงเกรงในพระนางอเลนันดอ พระเจ้ามินดงจึงมิได้ตั้งรัชทายาทไว้ พระนางศุภยาลัตพระธิดาของพระองค์จึงเลือกเจ้าชายสีป่อซึ่งเป็นคนหัวอ่อน โดยพระนางอเลนันดอได้ให้การสนับสนุน เมื่อพระนางศุภยาลัตพระธิดาได้เสกสมรสกับพระเจ้าสีป่อ แม้พระนางอเลนันดอได้ให้การช่วยเหลือแก่พระนางศุภยาลัตในเบื้องต้น แต่ภายหลังพระนางอเลนันดอถูกให้ไปประทับที่วังอื่นรวมทั้งพระธิดาคือพระนางศุภยาจีซึ่งเป็นพระเชษฐภคินี  

ต่อมาเมื่อพม่าตกอยู่ภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักรในปี 1888 พระเจ้าสีป่อและพระนางนางศุภยาลัต ได้ถูกเชิญออกนอกประเทศโดยให้ประทับในเมืองรัตนคีรี ทางใต้ของเมืองมุมไบในบริติชราช ส่วนพระนางและพระธิดาองค์ใหญ่คือ พระนางศุภยาจี ได้ถูกให้ไปประทับที่เมืองทวาย แต่ต่อมาได้เกิดการลุกฮือต่อต้านเจ้าอาณานิคมอังกฤษขึ้นในเมืองนั้น ทางการอังกฤษเชื่อว่าพระนางเป็นผู้อยู่เบื้องหลังจึงเชิญให้ไปประทับร่วมกับพระเจ้าสีป่อและพระนางศุภยาลัตในเมืองรัตนคีรี แต่ต่อมาภายหลังพระนางอเลนันดอได้มีเรื่องวิวาทกับพระนางศุภยาลัตซึ่งเป็นพระธิดาอย่างหนัก ทางอังกฤษสงสาร จึงได้ส่งพระนางอเลนันดอมายังพม่า และประทับที่เมืองย่างกุ้งจนสิ้นพระชนม์ในเดือนกุมภาพันธ์ปี ค.ศ. 1900 พระศพของพระนางถูกบรรจุไว้ใกล้กับที่ประดิษฐานพระบรมศพของพระเจ้ามินดงในมัณฑะเลย์หนังสือ The King in Exile the fall of the royal family of Burma by Sudha Shah  

 ในวัฒนธรรมสมัยนิยม 
มีนักแสดงผู้รับบท พระนางอเลนันดอ ได้แก่

 ปี  ชื่อเรื่อง  ชื่อนักแสดง  บทบาท  ออกอากาศ พ.ศ.2539   เพลิงพระนาง  ชไมพร จตุรภุช  เจ้านางอนัญทิพย์/พระสนมเอกอนัญทิพย์  ททบ.5 พ.ศ.2560  เพลิงพระนาง  พัชราภา ไชยเชื้อ   ช่อง 7HD
# อันฮัลท์-แบร์นบวร์ค
ราชรัฐอันฮัลท์-แบร์นบวร์ค  เป็นราชรัฐที่เดิมเป็นรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์Holy Roman Empire อันฮัลท์-แบร์นบวร์คก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1252 เมื่อราชรัฐอันฮัลท์ถูกแบ่งระหว่างอันฮัลท์-อัสเชอร์สเลเบน (Anhalt-Aschersleben), อันฮัลท์-แบร์นบวร์ค และ อันฮัลท์-แซร์บสท์ หลังจากสายการปกครองมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1468 อันฮัลท์-แบร์นบวร์คก็ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอันฮัลท์-แซร์บสท์ ต่อมาก็ถูกแบ่งในปี ค.ศ. 1603 ออกเป็นอันฮัลท์-เดสเซา, อันฮัลท์-เคอเทิน (Anhalt-Köthen), อันฮัลท์-เพลิทเคา (Anhalt-Plötzkau), อันฮัลท์-แบร์นบวร์ค และ อันฮัลท์-แซร์บสท์  ในปี ค.ศ. 1635 สายอันฮัลท์-ฮาร์ซเกอโรเดอ (Anhalt-Harzgerode) ซึ่งมีมาตั้งแต่ ค.ศ. 1709 ก็แยกจากอันฮัลท์-แบร์นบวร์ค  ในปี ค.ศ. 1718 ก็ได้มีการก่อตั้งราชรัฐอันฮัลท์-แบร์นบวร์ค-ชอมบวร์ก-ฮอยม์ (Anhalt-Bernburg-Schaumburg-Hoym) ขึ้นและรวมกับอันฮัลท์-แบร์นบวร์คในปี ค.ศ. 1812 ในปี ค.ศ. 1847 อันฮัลท์-แบร์นบวร์คก็ได้รับราชรัฐอันฮัลท์-เคอเทิน หลังจากการเสียชีวิตของเจ้าผู้ครองนครอันฮัลท์-แบร์นบวร์คแล้ว ราชรัฐก็กลับไปรวมตัวกับราชรัฐอันฮัลท์-เดสเซาอีก
# ราชรัฐลิพเพอ
ลิพเพอ (ภายหลังเปลี่ยนเป็น ลิพเพอ-เด็ทโมลด์ และกลับมาเป็น ลิพเพอ อีกครั้ง) เป็นรัฐหนึ่งในเยอรมนีที่ปกครองโดย ราชวงศ์ลิพเพอ ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำเวเซอร์กับบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของเทือกเขา ป่าทิวโทแบร์ค เดิมเป็นรัฐภายใต้ จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และได้รับการยกระดับเป็นราชรัฐในปี ค.ศ. 1789 ภายหลังการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1806 ลิพเพอกลายเป็นรัฐอิสระ และได้เข้าร่วม สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ ในปี ค.ศ. 1866 และกลายเป็นหนึ่งใน รัฐของจักรวรรดิเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1871 ตลอดศตวรรษที่ 19 ลิพเพอค่อย ๆ พัฒนาเป็น ราชาธิปไตยตามรัฐธรรมนูญ โดยมีขุนนางที่ดินมีส่วนร่วมในการปกครอง แม้ว่าจะยังคงเป็นรัฐเกษตรกรรมที่มีเศรษฐกิจอ่อนแอที่สุดรัฐหนึ่งในจักรวรรดิเยอรมันหลังจากเจ้าผู้ครองรัฐองค์สุดท้ายสละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1918 ลิพเพอเปลี่ยนเป็นเสรีรัฐลิพเพอจนกระทั่งในปี ค.ศ. 1947 ได้ถูกรวมเข้ากับรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน

 ประวัติศาสตร์ 
ผู้ก่อตั้งลิพเพอคือแบร์นฮาร์ดที่ 1 ผู้ได้รับพระราชทานสิทธิดินแดนจากสมเด็จพระจักรพรรดิโลทาร์ที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1123 จากนั้นแบร์นฮาร์ดตั้งตนเป็นลอร์ดแห่งลิพเพอ ผู้สืบเชื้อสายต่อมาก็ขยายดินแดนไปรวมอาณาจักรเคานท์หลายอาณาจักร ประมุขคนแรกที่ใช้ตำแหน่งเคานท์แห่งลิพเพอคนแรกคือไซมอนที่ 5

หลังจากไซมอนที่ 6 เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1613 แล้วลิพเพอก็ถูกแบ่งออกเป็นสามอาณาจักรเคานท์ โดยไซมอนที่ 7 ได้ลิพเพอ-เด็ทโมลด์, เคานท์ออตโตได้ลิพเพอ-บราเคอ (Lippe-Brake)  และ เคานท์ฟิลิปได้ลิพเพอ-อัลแวร์ดิซเซ็น (Lippe-Alverdissen) ในปี ค.ศ. 1709 ลิพเพอ-บราเคอกลับมารวมกับสายลิพเพอ-เด็ทโมลด์ อีกสายหนึ่งของตระกูลก่อตั้งขึ้นโดยเคานท์ยอปสท์ แฮร์มันบุตรชายของไซมอนที่ 7 ผู้ก่อตั้งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ (Lippe-Biesterfeld)

ในปี ค.ศ. 1789 เคานท์แห่งลิพเพอ-เด็ทโมลด์ก็ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเฟือสท์ หลังจากที่เป็นสมาชิกของจักรวรรดิเยอรมันในปี ค.ศ. 1871 ได้ไม่นาน สายลิพเพอ-เด็ทโมลด์ก็สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1895 ซึ่งทำให้เกิดความขัดแย้งในเรื่องผู้สืบครองระหว่างสายเชาม์บวร์ก-ลิพเพอ และ ลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ ศาลจักรวรรดิในไลพซิกในปี ค.ศ. 1905 ตัดสินให้ดินแดนตกไปเป็นของสายลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ที่เมื่อมาถึงช่วงนั้นไม่มีดินแดนที่เป็นอิสระของตนเอง

ราชรัฐลิพเพอมาสิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 เมื่อเลโอพ็อลท์ที่ 4 เจ้าชายแห่งลิพเพอสละสิทธิในการปกครอง ลิพเพอกลายมาเป็นเสรีรัฐลิพเพอ (Free State of Lippe)
# ตำบลแม่ตาว
แม่ตาว เป็นตำบลหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก มีเนื้อที่โดยประมาณ 45.50 ตารางกิโลเมตร มีจำนวน 6 หมู่บ้าน มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลท่าสายลวด ตำบลแม่สอด ตำบลแม่กุ ตำบลพระธาตุผาแดง และชายแดนประเทศพม่า กั้นด้วยแม่น้ำเมย ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลัก กำนันคนปัจจุบันของตำบลแม่ตาว คือ นายอุดม คำอ่อน พื้นที่ทั้งตำบลอยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลตำบลแม่ตาว จังหวัดตาก
 ประวัติ  
ผู้คนดั้งเดิมได้อพยพมาจากอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง มาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านค้างภิบาล (บ้านค้างภิบาล) เป็นกลุ่มแรก  (หมู่ที่ 1 ตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ในปัจจุบัน) ต่อมาได้ริเริ่มการทำเกษตรกรรมเกิดขึ้น บริเวณริมห้วยแม่ตาว ซึ่งเป็นที่ตั้งของตำบลในปัจจุบัน

ภายหลัง ในลำห้วยแม่ตาวได้มีการค้นพบแร่ทองคำ ทำให้เกิดการทำเหมืองร่อนทองคำตามลำห้วยและได้ตั้งบ้านเรือนเพิ่มมากขึ้น จึงได้ตั้งเป็นหมู่บ้านและแยกเป็นหมู่บ้านใหม่ และตั้งชื่อตำบลเป็น "ตำบลแม่ตาว" ตามชื่อลำห้วยแม่ตาว

ในปี พ.ศ. 2516 กระทรวงมหาดไทย มีประกาศเรื่อง การจัดตั้งสภาตำบลตามประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 326 ลงวันที่ 13 ธันวาคม 2515 เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ลงนามโดย ถ. สุนทรศารทูล รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย รักษาราชการแทน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (ฉบับพิเศษ หน้า 17 เล่ม 90 ตอนที่ 108 ราชกิจจานุเบกษา 24 สิงหาคม 2516) จึงได้จัดตั้งตำบลแม่ตาวเป็นสภาตำบลแม่ตาว ตามประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 326 ลงวันที่ 13 ธันวาคม 2515 เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516

ปี พ.ศ. 2539 สภาตำบลแม่ตาว อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแม่ตาว (ลำดับที่ 837) ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ลงนามโดย นายเสนาะ เทียนทอง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (หน้า 85 เล่ม 113 ตอนพิเศษ 52 ง ราชกิจจานุเบกษา 25 ธันวาคม 2539) มีผลให้เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแม่ตาวตั้งแต่วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 

ปี พ.ศ. 2553 มีประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง การแบ่งเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศบาลในจังหวัดตาก เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2553 ลงนามโดย นายอภิชาต สุขัคคานนท์ ประธานกรรมการการเลือกตั้ง อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 10 แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 และมาตรา 13 มาตรา 14 แห่งพระราชบัญญัติการเลือกตั้ง
สมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2545 ประกอบมติคณะกรรมการการเลือกตั้ง ในการประชุมครั้งที่ 5/2553 เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2553 จึงประกาศแบ่งเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศบาลในเขตพื้นที่จังหวัดตาก จำนวน 1 แห่ง คือ เทศบาลตำบลแม่ตาว อำเภอแม่สอด ประกอบด้วย 2 เขตเลือกตั้ง จำนวนสมาชิก 6 คนต่อเขต (หน้า 80-82 เล่ม 127 ตอนที่ 12 ก ราชกิจจานุเบกษา 22 กุมภาพันธ์ 2553) มีผลให้เป็นเทศบาลตำบลแม่ตาวภายใน 60 วันนับจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

 ภูมิศาสตร์ 
ตำบลแม่ตาวมีเนื้อที่โดยประมาณ 45.50 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ภายในเขตตำบลแม่ตาวส่วนใหญ่เป็นที่ราบและเป็นที่สูงบ้างเล็กน้อยทางด้านทิศตะวันตก มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้

 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลท่าสายลวด และเทศบาลนครแม่สอด ตำบลแม่สอด 
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลแม่กุ
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลพระธาตุผาแดง 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับแม่น้ำเมยกั้นพรมแดนไทย–พม่า

 หมู่บ้าน  
จำนวนหมู่บ้านในเขตตำบลมี 6 หมู่บ้าน ประกอบด้วย 
 หมู่ที่ 1 บ้านแม่ตาวใต้
 หมู่ที่ 2 บ้านแม่ตาวกลาง
 หมู่ที่ 3 บ้านแม่ตาวแพะ
 หมู่ที่ 4 บ้านแม่ตาวสันแป่
 หมู่ที่ 5 บ้านแม่ตาวสันโรงเรียน
 หมู่ที่ 6 บ้านดอนไชย
# เดอะไรเชียสบราเธอส์
เดอะไรเชียสบราเธอส์  เป็นวงดนตรีคู่ดูโอประกอบด้วยบิล เมดลีย์และบ็อบบี แฮตฟิลด์ พวกเขามีผลงานจากปี ค.ศ. 1963 ถึง 1975 และยังคงแสดงอยู่เรื่อยมาจนกระทั่แฮตฟิลด์เสียชีวิตไปในปี ค.ศ. 2003 แนวการร้องเพลงของพวกเขาบางครั้งอาจเรียกว่า บลู-อายด์โซล

เมดลีย์และแฮตฟิลด์มีความสามารถในการร้องเพลง ทั้งช่วงกว้างเสียง การควบคุมและโทน ที่ช่วงให้พวกเขาสามารถสร้างสรรค์การร้องคู่ที่แข็งแรงและโดดเด่น หรือแม้จะแสดงเดี่ยวก็ตาม เมดลีย์ร้องในส่วนเสียงต่ำและลึก กับเสียงเบส-แบร์ริโทน ขณะที่แฮตฟิลด์มีเสียงร้องที่สูง กับเสียงเทเนอร์ที่สูง

พวกเขาได้ชื่อวงมาในปี ค.ศ. 1962 ขณะที่แสดงด้วยกันในลอสแอนเจลิส ในฐานวงสมาชิก 5 คนที่ชื่อ เดอะพารามัวส์The Paramours ในขณะที่แสดงอยู่นั้น ตอนจบผู้ฟังที่เป็นนาวิกโยธินผิวดำก็ตะโกนขึ้นมาว่า "That was righteous, brothers!" ซึ่งทั้งคู่ก็รับเอาชื่อนี้มาเมื่อออกในฐานะดูโอ

เพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดของเดอะไรเชียสบราเธอส์ คือเพลง "Unchained Melody" ในปี ค.ศ. 1965 ซิงเกิลเพลงนี้ขึ้นถึงอันดับ 4 ในสหรัฐอเมริกา และอันดับที่ 14 ในอังกฤษ   ต่อมาในปี ค.ศ. 1990 เพลงนี้ถูกนำมาใช้ประกอบภาพยนตร์ Ghost (วิญญาณ ความรัก ความรู้สึก) นำแสดงโดยแพทริก สเวซีและเดมี มัวร์ ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จสูงสุด และทำให้เพลงนี้ติดอันดับอีกครั้ง โดยติดอันดับหนึ่งในชาร์ต U.S. adult contemporary และอันดับหนึ่งในอังกฤษ ออสเตรีย และอีกหลายประเทศ BBC NEWS | Entertainment | Music | Brothers in good company with hits.

 ซิงเกิ้ลดัง 
 เดอะไรเชียสบราเธอส์ 
 1963: "Little Latin Lupe Lu" - #49 US
 1963: "My Babe" - #75 US (เข้าชาร์ตใหม่ในปี 1965 ที่อันดับ #101 US)
 1964: "You've Lost That Lovin' Feelin'" - #1 US, #1 UK
 1965: "Bring Your Love to Me" - # 83 US / "Fannie Mae" - #117 US
 1965: "Just Once in My Life" - #9 US
 1965: "You Can Have Her" - #67 US
 1965: "Justine" - #85 US 
 1965: "Unchained Melody" - #4 US, #14 UK / "Hung on You" - #47 US
 1965: "Ebb Tide" - #5 US, #48 UK 
 1966: "Georgia On My Mind" - #62 US
 1966: "(You're My) Soul and Inspiration" - #1 US (Gold), #15 UK 
 1966: "He" - #18 US / "He Will Break Your Heart" [a.k.a. "He Don't Love You (Like I Love You)"] - #91 US
 1966: "Go Ahead and Cry" - #30 US
 1966: "On This Side of Goodbye" - #47 US
 1966: "White Cliffs of Dover|The White Cliffs of Dover]]" - #21 UK
 1967: "Melancholy Music Man" - #43 US 
 1967: "Stranded in the Middle of No Place" - #72 US 
 1969: "You've Lost That Lovin' Feelin'" (re-issue) - #10 UK 
 1974: "Rock and Roll Heaven" - #3, เขียนโดย Alan O'Day
 1974: "Give It to the People" - #20
 1974: "Dream On" - #32
 1977: "You've Lost That Lovin' Feelin'" (re-issue) - #42 UK 
 1990: "Unchained Melody" (re-issue) - #13 (plus Adult Contemporary #1) US, #1 UK
 1990: "Unchained Melody" (new 1990 recording for Curb Records) - #19 US (Platinum) 
 1990: "You've Lost That Lovin' Feelin'" / "Ebb Tide" (re-issue) - #3 UK
# อันฮัลท์-เดสเซา
ราชรัฐอันฮาลท์-เดสเซา (,) เป็นอดีตราชรัฐที่เดิมเป็นรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์Holy Roman Empire อันฮาลท์-เดสเซาเดิมเป็นราชรัฐและต่อมาเป็นดัชชีที่ตั้งอยู่ในประเทศเยอรมนีที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1396 หลังจากการแบ่งราชรัฐอันฮาลท์-แซร์บสท์ โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่เดสเซา ราชรัฐอันฮาลท์-เดสเซาประสบกับการแบ่งแยกและการกลับมารวมตัวหลายครั้งในประวัติศาสตร์ของราชรัฐ เมื่อแบ่งไปก่อตั้งเป็นอันฮาลท์-เคอเทินในปี ค.ศ. 1471 ต่อมาในปี ค.ศ. 1544 ก็ได้รับการแบ่งเป็นครั้งที่สองเพื่อก่อตั้งเป็นอันฮาลท์-แซร์บสท์และอันฮาลท์-เพลิทเคา ระหว่าง ค.ศ. 1561 จนถึง ค.ศ. 1603 อันฮาลท์-เดสเซาก็อยู่ภายใต้การปกครองของเจ้าแห่งอันฮาลท์-แซร์บสท์ ในปี ค.ศ. 1603 อันฮาลท์-เดสเซาก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นอีกครั้ง และในปี ค.ศ. 1807 ก็ยกฐานะเป็นยกฐานะเป็นดัชชี

หลังจากการเสียชีวิตของดยุคคนสุดท้ายของอันฮาลท์-แบร์นบวร์กในปี ค.ศ. 1863  ดินแดนอันฮาลท์-เดสเซาก็ตกมาอยู่ภายใต้การปกครองของดยุคแห่งอันฮาลท์-เดสเซาผู้เปลี่ยนฐานันดรศักดิ์เป็น "ดยุคแห่งอันฮาลท์" ตามชื่อดัชชีแห่งอันฮาลท์ที่ก่อตั้งขึ้น
# อันฮัลท์-เคอเทิน
อันฮัลท์-เคอเทิน  เป็นอดีตดัชชีที่เดิมเป็นราชรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์Holy Roman Empire อันฮัลท์-เคอเทินเดิมเป็นราชรัฐและต่อมาเป็นดัชชีที่ตั้งอยู่ในประเทศเยอรมนีที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1396 หลังจากการแบ่งราชรัฐอันฮัลท์-แซร์บสท์ เป็นอันฮัลท์-เดสเซา และ อันฮัลท์-เคอเทิน อาณาจักรนี้รุ่งเรืองมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1552 เมื่อตกไปเป็นส่วนหนึ่งของอันฮัลท์-เดสเซา

อันฮัลท์-เคอเทินได้รับการก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1603 จากการแบ่งราชรัฐอันฮัลท์-แซร์บสท์ หลังจากการเสียชีวิตของพรินซ์ออกกัสตัส หลุยส์ในปี ค.ศ. 1774 เมื่ออาณาจักรถูกแบ่งและก่อตั้งเป็นอันฮัลท์-เพลสส์

ในปี ค.ศ. 1806 อันฮัลท์-เคอเทินก็ได้รับการยกฐานะเป็นดัชชี หลังจากการเสียชีวิตของดยุคคนสุดท้ายของอันฮัลท์-เคอเทินในปี ค.ศ. 1847  ดินแดนอันฮัลท์-เคอเทินก็ตกมาอยู่ภายใต้การปกครองของดยุคแห่งอันฮัลท์-เดสเซาผู้เปลี่ยนฐานันดรศักดิ์เป็น "ดยุคแห่งอันฮัลท์" ตามชื่อดัชชีแห่งอันฮัลท์ที่ก่อตั้งขึ้น
# สนธิสัญญาอารัส (ค.ศ. 1435)
สนธิสัญญาอารัส หรือ การประชุมใหญ่แห่งอารัส  เป็นการประชุมทางการทูตที่เกิดขึ้นที่อารัสในประเทศฝรั่งเศสปัจจุบันในปี ค.ศ. 1435 ระหว่างผู้แทนจากอังกฤษ, ฝรั่งเศส และ เบอร์กันดี การประชุมเกิดขึ้นในตอนปลายของสงครามร้อยปี ทั้งการประชุมและสนธิสัญญาสะท้อนความล้มเหลวของฝ่ายอังกฤษ แต่เป็นความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของฝ่ายฝรั่งเศส

การประชุม
ฝ่ายอังกฤษเข้าร่วมการประชุมโดยมีความเชื่อว่าเป็นการประชุมเพื่อแสวงหาสันติภาพระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศสเท่านั้น ที่มีการเสนอการยุติการต่อสู้เป็นระยะเวลานาน และการเสกสมรสระหว่างสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษและพระราชธิดาในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส ฝ่ายอังกฤษไม่เต็มใจที่จะยกเลิกการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ซึ่งทำให้การต่อรองเป็นไปได้ยาก ฝ่ายอังกฤษเดินออกจากที่ประชุมกลางคันเพื่อไปปราบปรามการรุกรานของฝรั่งเศสโดยJean Poton de Xaintrailles และ La Hire

ขณะเดียวกันผู้แทนฝ่ายฝรั่งเศสและผู้นำทางศาสนาก็ยุให้ฟิลลิปเดอะกูด ดยุคแห่งเบอร์กันดีคืนดีกับพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7 เบอร์กันดีขณะนั้นเป็นอาณาจักรที่แทบจะเป็นอิสระต่อตนเอง และเป็นพันธมิตรกับอังกฤษมาตั้งแต่เมื่อจอห์นเดอะเฟียร์เลสส์Charles, John Foster Kirk, History of Charles the Bold, duke of Burgundy, (J.B. Lippincott & Co., 1863), 36.บิดาของฟิลลิปถูกฆาตกรรมโดยฝ่ายฝรั่งเศสในปี  ค.ศ. 1419 ที่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7 อาจจะทรงทราบ เมื่อผู้แทนฝ่ายอังกฤษกลับมายังที่ประชุมก็พบว่าฟิลลิปเดอะกูดได้เปลี่ยนข้าง เมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1435 จอห์นแห่งแลงคาสเตอร์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 1 ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของฝ่ายอังกฤษก็มาเสียชีวิตเพียงอาทิตย์เดียวก่อนที่การประชุมจะเสร็จสิ้น

สนธิสัญญาลงนามกันในปี ค.ศ. 1435
# ดีโว
ดีโว  (Devo) เป็นวงดนตรีร็อกสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งตั้งแต่ปี 1972 เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับพวกเขากับเพลงดังอย่าง "Whip It" ขึ้นชาร์ตอันดับ 14 บนบิลบอร์ดฮอต 100 

ผลงาน
 1978 - Q: Are We Not Men? A: We Are Devo!
 1979 - Duty Now for the Future
 1980 - Freedom of Choice
 1981 - New Traditionalists
 1982 - Oh, No! It's Devo
 1984 - Shout
 1988 - Total Devo
 1990 - Smooth Noodle Maps
 2010 - Fresh

แหล่งข้อมูลอื่น
เว็บทางการ
# สนธิสัญญาบลัว (ค.ศ. 1572)
สนธิสัญญาบลัว (ค.ศ. 1572)  เป็นสนธิสัญญาที่ลงนามกันที่เมืองบลัวในฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1572 ระหว่างสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ และ แคทเธอรีน เดอ เมดิชิแห่งฝรั่งเศส ตามเนื้อหาของสนธิสัญญาฝรั่งเศสและอังกฤษตกลงเลิกการเป็นปฏิปักษ์ต่อกันที่มีมาเนิ่นนานก่อนหน้านั้นและก่อตั้งสัมพันธ์ไมตรีร่วมกันในการต่อต้านสเปน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธทรงหวังว่าสนธิสัญญาการป้องกันจะแยกสเปน และป้องกันฝรั่งเศสจากการรุกรานฟลานเดอร์ส
# แกรนด์ดัชชีอ็อลเดินบวร์ค
แกรนด์ดัชชีอ็อลเดินบวร์ค  (หรือ โฮลชไตน์-อ็อลเดินบวร์ค)  เป็นแกรนด์ดัชชีภายในสมาพันธรัฐเยอรมัน สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ และจักรวรรดิเยอรมัน ซึ่งประกอบด้วยดินแดน 3 แห่งที่แยกจากกันอย่างห่างไก ได้แก่ อ็อลเดินบวร์ค ออยทิน และเบียร์เคินเฟลด์ อยู่ในอันดับที่สิบในบรรดารัฐเยอรมันและมีสิทธิลงคะแนนเสียงหนึ่งเสียงในบุนเดิสราทและมีสมาชิกสามคนในไรชส์ทาค

 ประวัติศาสตร์ 
แกรนด์ดัชชีอ็อลเดินบวร์คก่อตั้งขึ้นในค.ศ. 1815 โดยรวมดินแดนเก่าของดัชชีอ็อลเดินบวร์คเข้ากับราชรัฐบีร์เคนเฟลด์ แม้ว่าอ็อลเดินบวร์คจะได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นแกรนด์ดัชชีในการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา แต่แกรนด์ดยุกสองพระองค์แรกยังคงใช้พระอิสริยยศเพียงแค่ "ดยุก" เท่านั้น จนกระทั่งค.ศ. 1829 เมื่อออกัสต์ แกรนด์ดยุกแห่งอ็อลเดินบวร์คขึ้นครองราชย์ พระองค์จึงเริ่มใช้พระอิสริยยศเป็น "แกรนด์ดยุก" แม้ว่าพระองค์จะปกครองแบบพ่อปกครองลูก แต่เหล่าแกรนด์ดยุกยังไม่ได้มอบรัฐธรรมนูญให้แก่ประชาชนของตน จนกระทั่งการปฏิวัติ ค.ศ. 1848 บีบบังคับให้ต้องมีการเปลี่ยนแปลง

 การปฏิวัติในยุโรป 
อ็อลเดินบวร์คไม่สามารถรอดพ้นจากการปฏิวัติ ค.ศ. 1848 ที่แผ่ขยายไปทั่วยุโรปได้ แต่ก็ไม่มีเหตุการณ์ร้ายแรงใดๆ เกิดขึ้น ในปี ค.ศ. 1849 ออกัสต์ แกรนด์ดยุกแห่งอ็อลเดินบวร์คได้พระราชทานรัฐธรรมนูญที่มีลักษณะเสรีนิยมแก่ราษฎรของพระองค์ ในปี ค.ศ. 1863 ปีเตอร์ที่ 2 แกรนด์ดยุกแห่งอ็อลเดินบวร์ค ครองราชย์หลังการสิ้นพระชนม์ของ   ออกัสต์ แกรนด์ดยุกแห่งอ็อลเดินบวร์คพระราชบิดาของพระองค์ มีแนวโน้มที่จะเรียกร้องสิทธิ์ในดัชชีชเลสวิชและฮ็อลชไตน์ที่แต่ท้ายที่สุดในปี ค.ศ. 1867 พระองค์ก็ละทิ้งการเรียกร้องดังกล่าวเพื่อเอื้อประโยชน์ให้กับราชอาณาจักรปรัสเซีย และได้รับค่าชดเชยเพียงเล็กน้อย ในปี ค.ศ. 1866 พระองค์ได้อยู่ฝั่งปรัสเซียเพื่อต่อต้านจักรวรรดิออสเตรียระหว่างสงครามออสเตรีย-ปรัสเซียและเข้าร่วมสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ ในปีค.ศ. 1871 แกรนด์ดัชชีกลายเป็นรัฐของจักรวรรดิเยอรมัน

อ็อลเดินบวร์คยังคงมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขจนกระทั่งการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918–1919 เมื่อแกรนด์ดยุก องค์สุดท้าย ฟรีดริช ออกัสต์ที่ 2 สละราชสมบัติ และอ็อลเดินบวร์คก็กลายเป็นรัฐในสาธารณรัฐไวมาร์ในฐานะเสรีรัฐอ็อลเดินบวร์ค

 รูปภาพ