wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# นกปากซ่อม
นกปากซ่อม  เป็นนกลุยน้ำประมาณ 26 ชนิดในสามสกุลในวงศ์ Scolopacidae มีลักษณะโดยรวม คือ ลำตัวป้อม ลายน้ำตาลและขาว ปากยาวแหลมเล็ก ขาสั้น หากินในเวลาพลบค่ำและเวลากลางคืน ใช้ปากแทงหาอาหารจำพวกหนอนและไส้เดือนในดิน มักอาศัยอยู่ตามลำพัง นกปากซ่อม Gallinago พบได้เกือบทั่วโลก นกปากซ่อม Lymnocryptes จำกัดเฉพาะในเอเชียและยุโรป และนกปากซ่อม Coenocorypha พบเฉพาะในหมู่เกาะรอบนอกของนิวซีแลนด์ นกโป่งวิด 4 ชนิดไม่มีความใกล้ชิดกับนกปากซ่อมโดยทั่วไป และจัดให้อยู่ในวงศ์เฉพาะที่มีชื่อว่า Rostratulidae

พฤติกรรม
นกปากซ่อมหาสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในโคลนด้วยจะงอยปากยาวที่ทำหน้าที่เหมือน"จักรเย็บผ้า" ความอ่อนไหวของจะงอยปากเกิดจากเส้นใยที่อยู่ในคู่เส้นประสาทที่ 5 ซึ่งวิ่งไปเกือบถึงปลายและเปิดออกทันทีใต้หนังกำพร้าที่อ่อนนุ่มในชุดเซลล์ โดยการปรับตัวที่คล้ายกันนี้พบได้ในนกอีก๋อย การปรับตัวนี้ทำให้ส่วนนี้ของพื้นผิวของกระดูกพรีแม็กซิลลามีลักษณะคล้ายรังผึ้ง ด้วยเส้นใยเหล่านี้ นกจึงสามารถรับรู้ถึงอาหารในโคลนได้โดยไม่ต้องมองเห็นได้

อาหาร
นกปากซ่อมโดยหลักกินตัวอ่อนแมลง [สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่เป็นเหยื่อตัวอื่น ๆ ได้แก่ หอยทาก, สัตว์พวกกุ้งกั้งปู และหนอน จะงอยปากของนกปากซ่อมช่วยให้ส่วนปลายปิดอยู่ในขณะที่นกปากซ่อมดูดกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
# นกพิราบ
thumb
thumb| Columba livia|alt=
นกพิราบ  เป็นนกในวงศ์นกพิราบและนกเขา (Columbidae) โดยปกติคำว่า "นกพิราบ" จะหมายถึงนกพิราบเลี้ยง (รวมถึงนกพิราบแฟนซีด้วย) ส่วนนกพิราบนอกเหนือจากนี้จะเรียกว่า "นกพิราบป่า"

นกพิราบป่ามีขนสีเทาอ่อน มีแถบสีดำสองแถบบนปีกแต่ละข้าง แต่ทั้งนกป่าและนกเลี้ยงนั้นมีความหลากหลายของสีและรูปแบบของขนเป็นอย่างมาก มีความแตกต่างระหว่างเพศเล็กน้อย นกชนิดนี้มักมีคู่ครองตัวเดียว มีลูกครั้งละ 2 ตัว พ่อและแม่ช่วยกันเลี้ยงดู โดยที่เมื่อจับคู่กันแล้วจะไม่แยกจากกันเลยตลอดชีวิต แม้ว่าคู่จะตายไปแล้ว 

ซึ่งนกพิราบป่านั้นเป็นที่รวมของเชื้อโรคชนิดต่าง ๆ ที่ติดต่อมาสู่มนุษย์ได้ อาทิ โรคสมองอักเสบจากเชื้อรา, ปอดอักเสบ, ท้องเสีย, เครียด หรือแม้กระทั่งหมัดจากตัวนก

นกพิราบมีถิ่นอาศัยในสิ่งแวดล้อมเปิดและกึ่งเปิดในพื้นที่เกษตรกรรมและในเมือง หน้าผาและขอบหินถูกใช้เป็นที่ทำรังวางไข่ของนกในป่า นกพิราบมีถิ่นกำเนิดในยุโรป แอฟริกาเหนือ และทางตะวันตกของเอเชีย ก่อนที่จะแพร่กระจายไปตามเมืองต่าง ๆ ทั่วโลก เพราะเป็นนกที่มีการปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมโดยเฉพาะในเมืองได้ดีมาก คาดว่ามีประชากรนกในธรรมชาติประมาณ 17 - 28 ล้านตัวในยุโรป ปัจจุบันนกพิราบเป็นนกที่พบได้ในทุกทวีปทั่วโลก ยกเว้นทวีปแอนตาร์กติกาเอเชียและออสเตรเลีย, "มองโลกอัศจรรย์ผ่านนภากาศ". สารคดีทางไทยพีบีเอส: ศุกร์ที่ 7 กันยายน 2555

นกพิราบ เป็นนกที่มนุษย์คุ้นเคยเป็นอย่างดี ในสมัยโบราณจะใช้ในการสื่อสาร เนื่องจากเป็นนกที่มีประสาทสัมผัสเป็นอย่างดีในการที่จะหาทางกลับมาสู่ถิ่นฐานที่จากมา แม้ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหนก็ตามด้วยการใช้สนามแม่เหล็กโลกแบบเดียวกับเต่าทะเล อีกทั้งยังใช้แสงแดดและจมูกในการดมกลิ่นอีกด้วยนกพิราบสื่อสารหาทางกลับบ้านได้อย่างไร

อีกทั้ง ยังนิยมเลี้ยงกันเพื่อการบินแข่งขันกันด้วย และเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจเพื่อบริโภคเนื้อ และมีการพัฒนาสายพันธุ์ต่าง ๆ ให้มีลักษณะสวยจากธรรมชาติเพื่อการเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงาม

นอกจากนี้แล้ว นกพิราบยังถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ในทางสากลหมายถึง "สันติภาพ" โดยมักใช้รูปนกพิราบคาบช่อมะกอกนกพิราบคาบกิ่งมะกอกสัญลักษณ์ของสันติภาพ จากสนุกดอตคอม

คำว่า "พิราบ" ในภาษาไทยนั้น มาจากคำว่า "วิราว", "พิราว" หรือ "พิราพ"  ซึ่งเป็นภาษาสันสกฤตแปลว่า "เสียงร้อง"
# นกอีก๋อย
นกอีก๋อย หรือ นกปากซ่อม  จัดเป็นนกขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ Scolopacidae มีพฤติกรรมรวมกลุ่มเป็นฝูง หากินเป็นตามชายหาด โดยใช้ปากแทงหาอาหารจำพวกหนอนและไส้เดือนในดิน
# เหยี่ยวรุ้ง
เหยี่ยวรุ้ง หรือ อีรุ้ง  เป็นนกล่าเหยื่อขนาดกลางจำพวกเหยี่ยวที่พบได้ในป่าในทวีปเอเชียเขตร้อน มีการกระจายพันธุ์กว้าง ด้วยความที่นกในสกุลนี้กินอาหารหลัก คือ งู จึงได้ชื่อสามัญในภาษาอังกฤษว่า serpent-eagle (เหยี่ยวงู หรือ อินทรีงู)

 ลักษณะทั่วไป 
เหยี่ยวรุ้งเป็นนกล่าเหยื่อขนาดกลาง ขนาดลำตัวยาวประมาณ 51-71 เซนติเมตร มีแผ่นหนังสีเหลืองสดใสบริเวณโคนปากไปจนถึงดวงตา ขนบริเวณท้ายทอยค่อนข้างยาวคล้ายมีขนหงอนที่หัว ซึ่งมีลักษณะคล้ายพัดเป็นสีดำลายซีดสีขาว ที่เมื่อเวลาโกรธหรือขู่คู่ต่อสู้ให้กลัวจะแผ่ออกรุ้ง ๒ น. ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 ลำตัวด้านบนเป็นสีน้ำตาลเข้ม โดยเฉพาะที่ปีกจะมีจุดสีขาวกระจายอยู่ ลำตัวด้านล่างเป็นสีน้ำตาลและมีลายจุดสีขาวกระจายอยู่ทั่วไป ตัวที่โตเต็มวัยขณะบินจะเห็นแถบกว้างสีขาวที่หาง และใต้ปีกชัดเจน

 การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย 
พบในอินเดีย, จีน, ไหหลำ, ไต้หวัน, พม่า, ไทย, อินโดจีน, มาเลเซีย ในประเทศไทยพบได้ทุกภาคในปริมาณปานกลาง จึงมีชนิดย่อยมากถึง 20 ชนิด (ดูในตาราง) อาศัยอยู่ตามป่าที่ราบและตามป่าบนยอดเขาใกล้ ๆ แหล่งน้ำต่าง ๆ เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535เหยี่ยวรุ้ง องค์การสวนสัตว์
 อ้างอิง
# นกปรอด
นกปรอด เป็นวงศ์ของนกจับคอนขนาดเล็กวงศ์หนึ่ง จัดอยู่ในกลุ่มนกร้องเพลง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Pycnonotidae 

เป็นนกขนาดเล็ก มีสีสันต่าง ๆ กันไปตามแต่ละชนิด และสกุล เป็นนกที่ร้องได้เพราะมาก กินผลไม้และแมลงเป็นอาหาร พบได้ในหลายภูมิประเทศ ตั้งแต่ภูเขาสูงจากระดับน้ำทะเลเป็นพัน ๆ เมตร จนถึงที่ราบลุ่ม หรือในชุมชนเมืองและตามสวนสาธารณะหรือสวนหลังบ้าน

เหตุที่ได้ชื่อว่า "ปรอด" นั้นมาจากเสียงร้อง ที่มักเป็นเสียง "กรอด-กรอด"สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ / เล่มที่ ๑ / เรื่องที่ ๔ นก / อนุกรมนก   ซึ่งบางครั้งอาจเรียกเพี้ยนเป็น "นกกรอด", "นกกระหรอด" หรือ "นกกะหรอด" ก็ได้ ขณะในชื่อภาษาอังกฤษที่ว่า "ฺBulbul" นั้นมาจากคำว่า بلبل (bolbol) ในภาษาเปอร์เซีย และคำว่า بُلْبُل ในภาษาอาหรับ หมายถึง "นกไนติ้งเกล"Fishpool et al. (2005)

ซึ่งทั่วโลกมี 137 ชนิด ใน 21 สกุล (ดูในตาราง ขณะที่บางสกุลอาจจะซ้ำซ้อนกับอีกสกุล)  ในประเทศไทย พบอยู่ 36 ชนิด 8 สกุล Advance Thailand Geographic ฉบับที่ 125 พ.ศ. 2553 ได้แก่

นกปรอดที่พบในประเทศไทย
นกปรอดคอลาย (Pycnonotus finlaysoni)
นกปรอดจีน (Pycnonotus sinensis)
นกปรอดดำ (Hypsipetes leucocephalus หรือ Hypsipetes madagascariensis)
นกปรอดดำปีกขาว (Pycnonotus melanoleucos)
นกปรอดทอง (Pycnonotus atriceps)
นกปรอดท้องสีเทา (Pycnonotus cyaniventris)
นกปรอดเทาหัวขาว (Hypsipetes thompsoni)
นกปรอดภูเขา (Hypsipetes mcclellandii)
นกปรอดแม่พะ หรือ นกปรอดแม่ทะ (Pycnonotus zeylanicus)
นกปรอดลาย (Pycnonotus striatus)
นกปรอดเล็กตาขาว (Iole propinquus หรือ Hypsipetes propinquus)
นกปรอดเล็กท้องเทา (Pycnonotus erythropthalmos)
นกปรอดเล็กสีไพลตาแดง (Iole viridescens หรือ Hypsipetes viridescens)
นกปรอดสวน (Pycnonotus blanfordi)
นกปรอดสีขี้เถ้า (Hemixos flavala หรือ Hypsipetes flavala)
นกปรอดสีคล้ำใต้คอเหลือง (Criniger finschii)
นกปรอดสีน้ำตาลตาขาว (Pycnonotus simplex)
นกปรอดสีน้ำตาลตาแดง (Pycnonotus brunneus)
นกปรอดสีไพลใหญ่ (Pycnonotus plumosus)
นกปรอดหงอนตาขาว (Iole olivacea หรือ Hypsipetes charlottae)
นกปรอดหงอนปากหนา (Spizixos canifrons)
นกปรอดหงอนหลังลาย (Pycnonotus eutilotus)
นกปรอดหน้านวล (Pycnonotus goiavier)
นกปรอดหลังเขียวอกลาย (Ixos malaccensis หรือ Hypsipetes malaccensis)
นกปรอดหลังฟู (Tricholestes criniger หรือ Hypsipetes criniger)
นกปรอดหัวโขน หรือ นกกรงหัวจุก (Pycnonotus jocosus)
นกปรอดหัวโขนก้นเหลือง (Pycnonotus xanthorrhous)
นกปรอดหัวตาขาว (Pycnonotus flavescens)
นกปรอดหัวสีเขม่า (Pycnonotus aurigaster)
นกปรอดเหลืองหัวจุก (Pycnonotus melanicterus)
นกปรอดอกลายเกล็ด (Pycnonotus squamatus)
นกปรอดโอ่งแก้มเทา (Criniger bres)
นกปรอดโอ่งท้องสีน้ำตาล (Criniger ochraceus)
นกปรอดโอ่งเมืองเหนือ (Criniger pallidus)
นกปรอดโอ่งไร้หงอน (Criniger phaeocephalus)
นกปรอดโอ่งหน้าผากเทา (Alophoixus flaveolus หรือ Criniger flaveolus)

ทุกชนิดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองทั้งหมดสัตว์ป่าคุ้มครอง และมีบางชนิด คือ นกปรอดหัวโขน ที่นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยงอย่างแพร่หลายชาวแหลมสิงห์เพาะพันธุ์นกกรงหัวจุกขาย สร้างรายได้อย่างงดงาม จากผู้จัดการออนไลน์
# ตำบลหาดเจ้าสำราญ
หาดเจ้าสำราญ เป็นตำบลหนึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ เทศบาลตำบลหาดเจ้าสำราญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหาดเจ้าสำราญทั้งตำบล

 ประวัติ 
ในอดีตตำบลหาดเจ้าสำราญ คือ ตำบลบางทะลุ หรือ ตำบลบางทลุ แต่ด้วยความเป็นหาดทรายขาวที่โปรดปรานของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระบาทสมเด็จพระพุทธเจ้าเสือ พระมหากษัตริย์ในสมัยอยุธยา ที่ทรงโปรดปรานชายหาดบริเวณนี้เป็นอย่างมากถึงกับทรงเบ็ดตกหมึกตกปลาจนได้รับขนานนามชายหาดว่า "หาดเจ้าสำราญ"

จนกระทั่งรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีการสร้างค่ายหลวงบางทะลุขึ้นที่ชายฝั่งของหาดเจ้าสำราญ และได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เปลี่ยนนามเป็น พระตำหนักหาดเจ้าสำราญ ด้วยนามคำว่า "บางทะลุ" ไม่เป็นมงคล ตำบลบางทะลุจึงได้มีนามเป็นตำบลหาดเจ้าสำราญด้วยเช่นกัน แต่ก็ยังคงมีหมู่บ้านบางทะลุ และวัดบางทะลุ ในตำบลหาดเจ้าสำราญ

ประชาชนได้มีการตั้งถิ่นฐานในตำบลหาดเจ้าสำราญมากขึ้น กระทรวงมหาดไทยจึงได้มีประกาศจัดตั้ง "สุขาภิบาลหาดเจ้าสำราญ" ขึ้นเพื่ออำนวยความสะดวกและความเรียบร้อยของพื้นที่แห่งนี้ เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2510 และได้รับการยกฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลตามพระราชกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542

 ภูมิศาสตร์ 
ตำบลหาดเจ้าสำราญมีสภาพเป็นพื้นที่ราบลุ่มชายฝั่ง โดยมีความลาดเอียงเล็กน้อยไปทางทิศตะวันออกซึ่งเป็นอ่าวไทย โดยชายหาดช่วงของพื้นที่ตำบลหาดเจ้าสำราญเป็นหาดทรายขาว ตำบลหาดเจ้าสำราญมีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้

 ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลนาพันสาม อำเภอเมืองเพชรบุรี และตำบลแหลมผักเบี้ย อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับ อ่าวไทย
 ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลหนองขนาน อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลหนองขนาน ตำบลหนองพลับ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี

 หมู่บ้าน 
ตำบลหาดเจ้าสำราญแบ่งออกเป็น 7 หมู่บ้าน ดังนี้
 หมู่ที่ 1 บ้านหาดเจ้าสำราญนอก
 หมู่ที่ 2 บ้านหาดเจ้าสำราญใน
 หมู่ที่ 3 บ้านโคกพลับ
 หมู่ที่ 4 บ้านบางทะลุ
 หมู่ที่ 5 บ้านสมอลก
 หมู่ที่ 6 บางกุฬา
 หมู่ที่ 7 หนองตะพุก
# วงศ์ปลาบู่
วงศ์ปลาบู่  เป็นวงศ์ปลาที่มีจำนวนชนิดมากที่สุดในโลก พบอาศัยอยู่ทั้งในทะเลลึกกว่า 60 เมตร จนถึงลำธารบนภูเขาสูงกว่า 1,000 เมตร พบทั่วโลกในเขตร้อนและเขตอบอุ่นมากกว่า 1,950 ชนิด และพบในประเทศไทยมากกว่า 30 ชนิด ใช้ชื่อวงศ์ว่า Gobiidae (/โก-บิ-ดี้/)

มีลักษณะแตกต่างจากปลาอื่น คือ มีลำตัวยาวทรงกระบอก มีส่วนหัวและจะงอยปากมน มีเส้นข้างลำตัวและแถวของเส้นประสาทอยู่บนหัวหลายแถว ครีบหลังแยกเป็น 2 ตอนชัดเจน ครีบหางกลมมน ครีบก้นยาว ครีบอกใหญ่ ครีบท้องส่วนมากจะแยกออกจากกัน แต่ก็มีในบางชนิดที่เชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วย  เกล็ดมีทั้งขนาดเล็กและใหญ่

เป็นปลากินเนื้อ กินแมลง, สัตว์น้ำขนาดเล็ก และปลาอื่นเป็นอาหาร วางไข่โดยตัวผู้และตัวเมียช่วยกันดูแล ไข่มีรูปร่างคล้ายผลองุ่นติดกับวัสุดเป็นแพ เมื่อฟักเป็นตัวจะปล่อยให้หากินเอง ส่วนมากมีขนาดเล็กยาวไม่เกิน 20 เซนติเมตร มักอาศัยอยู่ในทะเลและน้ำกร่อย พบในน้ำจืดเพียงไม่กี่ชนิด

เป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญ นิยมบริโภคด้วยการปรุงสด โดยเฉพาะเมนูอาหารจีน เป็นปลาที่มีรสชาติอร่อย ราคาแพง รวมทั้งมีสรรพคุณในการปรุงยา ในปลาชนิดที่มีขนาดเล็กและสีสันสวยงาม นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามหน้า 169, สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒ โดย สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ (พ.ศ. 2547) ISBN 974-00-8738-8
# ชูเอา ชิลเบร์ตู
ชูเอา ชิลเบร์ตู ปราดู เปเรย์รา จี โอลีเวย์รา (10 มิถุนายน 1931 – 6 กรกฎาคม 2019) หรือ ชูเอา ชิลเบร์ตู นักร้องและนักกีตาร์ชาวบราซิล เป็นหนึ่งในผู้ให้กำเนิดดนตรีแนวบอสซาโนวาร่วมกับอังโตนีอู การ์ลูช โชบิง และวีนีซีอุช จี โมไรช์ เมื่อปี ค.ศ. 1957

 ผลงาน 
 Chega de Saudade (1959, LP) 
 O Amor, o Sorriso e a Flor (1960, LP) 
 João Gilberto (1961, LP) 
 Getz/Gilberto (1964, LP) 
 Herbie Mann & João Gilberto with Antonio Carlos Jobim (1965, LP) 
 Getz/Gilberto Vol. 2 (1966, LP) 
 João Gilberto en Mexico (1970, LP) 
 João Gilberto (1973, LP) 
 The Best of Two Worlds (1976, LP) 
 Amoroso, (1977, LP) 
 João Gilberto Prado Pereira de Oliveira, (1980, LP) 
 Brasil, (1981, LP) 
 Live at the 19th Montreux Jazz Festival, (1986, double LP) 
 Live in Montreux, (1987, CD) 
 João, (1991, LP) 
 Eu Sei que Vou Te Amar, (1994, CD) 
 João Voz e Violão, (2000, CD) 
 Live at Umbria Jazz, (2002, CD) 
 In Tokyo, (2004, CD)
 Um encontro no Au bon gourmet, (2015, LP)
 Selections from Getz/Gilberto 76, (2015, LP)

 มีเดีย
# อันดับลิ่น
ลิ่น หรือ นิ่ม หรือที่นิยมเรียกกันว่า ตัวลิ่น หรือ ตัวนิ่ม จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ที่อยู่ในอันดับ Pholidota

ลิ่นเป็นสัตว์ที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับอาร์มาดิลโล หรือ สัตว์ที่อยู่ในอันดับ Cingulata ที่พบได้ในทวีปอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ ขณะที่ลิ่นจะพบได้ที่ทวีปเอเชียและแอฟริกา

ลิ่นทุกชนิดจะมีส่วนหน้าที่ยาว มีปากขนาดเล็ก มีลักษณะเป็นรูเล็ก ๆ ไม่มีฟัน กินอาหารโดยการใช้ลิ้นที่ยื่นยาวและน้ำลายที่เหนียวตวัดกินแมลงตามพื้นดิน จำพวก มดและปลวกหรือหนอนขนาดเล็ก  และมีลำตัวที่ปกคลุมด้วยเกล็ดเป็นชิ้น ๆ เหมือนกับสัตว์เลื้อยคลาน ทำหน้าที่เหมือนชุดเกราะเพื่อใช้ในการป้องกันตัว เมื่อถูกรุกรานลิ่นจะลดลำตัวเป็นวงกลม ขณะที่ส่วนท้องจะไม่มีเกล็ด ซึ่งจะถูกโจมตีได้ง่าย 

ลิ่นมีเล็บที่แหลมคมและยื่นยาว ใช้สำหรับขุดพื้นดินหาอาหารและขุดโพรงเป็นที่อยู่อาศัยและพักผ่อน และปีนต้นไม้ เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน 

ลิ่นออกลูกเป็นตัว ครั้งละ 1-2 ตัว ตั้งท้องนานราว 130 วัน เมื่อแรกเกิด ลูกลิ่นจะมีเกล็ดติดตัวมาตั้งแต่เกิด และจะเกาะกับแม่ตรงบริเวณโคนหาง ซึ่งลูกลิ่นวัยอ่อนจะยังไม่มีเกล็ดแข็งเหมือนกับลิ่นวัยโต แต่จะค่อย ๆ แข็งขึ้นเรื่อย ๆ ตามการเจริญเติบโต

ในประเทศไทยมีการตามล่าลิ่นโดยเฉพาะลิ่นซุนดาที่ล่าเพื่อรับประทาน โดยผู้ที่เข้าป่าหาตัวลิ่นจะใช้สุนัขดมกลิ่นตามล่า หากลิ่นปีนขึ้นต้นไม้ ก็จะใช้การตัดต้นไม้ต้นนั้นทิ้งเสีย  โดยการค้าตัวลิ่นถือว่าเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย เพราะลิ่นไม่ว่าชนิดไหน ในประเทศไทย ถือว่าเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 และมีกฎหมายคุ้มครองระหว่างประเทศอีกด้วย ผู้กระทำผิดจะได้รับโทษปรับไม่เกิน 40,000 บาท จำคุก 4 ปี หรือทั้งจำทั้งปรับ บุญเลิศ ชายเกตุ, ตัวนิ่ม สัตว์ป่าราคาแพง...วันนี้เสี่ยงสูญพันธุ์ นักเปิบยังนิยม'ขบวนการซื้อขาย'ไม่เข็ดขยาดกฎหมาย เดลินิวส์ หน้า 12: วันศุกร์ที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2555 ขึ้น 13 ค่ำ เดือน 2 ปีเถาะ

ซึ่งคำว่า "Pangolin" ซึ่งเป็นคำศัพท์ในภาษาอังกฤษที่เรียกลิ่นนั้น มาจากภาษามลายูคำว่า  Peng-goling แปลว่า "ไอ้ตัวขด"ลิ่นหรือนิ่ม จากข่าวสด

ดูเพิ่ม
อาร์มาดิลโล
# เทศบาลนครระยอง
เทศบาลนครระยอง เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 ประมาณ 64,000 คนรายงานสถิติจำนวนประชากรและบ้าน ประจำปี พ.ศ. 2560 ท้องถิ่นเทศบาลนครระยอง ระบบสถิติทางการทะเบียน กรมการปกครอง

 ประวัติ 
เทศบาลนครระยองจัดตั้งขึ้นเป็น สุขาภิบาลเมืองระยอง ในปี พ.ศ. 2460 ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็น เทศบาลเมืองระยอง ในปี พ.ศ. 2478 โดยมีพื้นที่ 4.356 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2522 ได้มีการขยายเขตเทศบาล รวมพื้นที่ทั้งหมด 16.95 ตารางกิโลเมตร จนกระทั่ง ปี พ.ศ. 2542 ได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลนครระยอง โดยเปลี่ยนแปลงฐานะจากเทศบาลเมืองระยอง เป็นเทศบาลนครระยอง เนื่องจากเทศบาลเมืองระยอง มีสภาพความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจและสังคมเพิ่มขึ้น โดยมีพื้นที่เขตเทศบาลเมืองระยองเดิม คือ 16.95 ตารางกิโลเมตร

 ภูมิศาสตร์ 
เทศบาลนครระยองตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 179 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งสิ้น 16.95 ตารางกิโลเมตร และมีอาณาเขตดังนี้
 ทิศเหนือ ติดกับเขตเทศบาลตำบลทับมา เขตเทศบาลตำบลน้ำคอก และเขตเทศบาลตำบลเชิงเนิน
 ทิศใต้ ติดทะเลอ่าวไทย
 ทิศตะวันออก ติดกับเขตเทศบาลตำบลเชิงเนิน
 ทิศตะวันตก ติดกับเขตเทศบาลเมืองเนินพระ

ลักษณะภูมิประเทศของเทศบาลนครระยองเป็นที่ราบชายฝั่งทะเลพื้นที่มีลักษณะเป็นที่ราบสลับที่เป็นลูกคลื่นลาดเอียงจากด้านทิศเหนือลงสู่ทิศใต้มีแม่น้ำระยองไหลผ่านกลางเมืองความยาวประมาณ 15 กิโลเมตร ลงสู่ทะเลอ่าวไทยบริเวณชุมชนปากน้ำ 2 ด้านทิศเหนือมีคลองทับมา และด้านทิศตะวันออกมีคลองคงคาและคลองชลประทาน

ตั้งอยู่ในเขตภูมิอากาศแบบมรสุมเมืองร้อนได้รับอิทธิพลของทะเลทำให้อากาศไม่ร้อนจัดมีอุณหภูมิโดยเฉลี่ย 28 องศาเซลเซียสปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยตลอดปี 1,501 มิลลิลิตร ความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ย 76.7

 เขตการปกครอง 
เทศบาลนครระยองครอบคลุมพื้นที่ของ 4 ตำบล คือ
 ตำบลปากน้ำ
 ตำบลท่าประดู่
 บางส่วนของตำบลเชิงเนิน
 บางส่วนของตำบลเนินพระ

 ประชากร 
 จำนวนประชากรในเขตเทศบาลมีทั้งสิ้น (ข้อมูลประชากร เดือนพฤศจิกายน 2556) 60,607 แบ่งเป็น ชาย 31,976 คน หญิง 28,631 คน
 ความหนาแน่นของประชากรประมาณ 3,576 คน/ตร.กม. (ของจังหวัดระยองเท่ากับ 152 คน/ตร.กม.) จำนวนครัวเรือน 32,213 ครัวเรือน
 จำนวนสมาชิกเฉลี่ยของครัวเรือน 2.08 อัตราการเพิ่มขึ้นของประชากรร้อยละ 2.15 ต่อปี

 การขนส่ง 
การคมนาคมขนส่งทางบกระหว่างตัวเมืองระยองกับกรุงเทพมหานครและปริมณฑล มีถนนสายหลักที่สามารถใช้ในการเดินทางติดต่อ ดังนี้
 ถนนสุขุมวิท (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3) ที่เป็นเส้นทางดั้งเดิมใช้สำหรับการเดินทางระหว่างกรุงเทพมหานคร จังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดชลบุรี จังหวัดจันทบุรี และจังหวัดตราด
 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 36 (กะทิงลาย–ปลวกเกตุ) ที่สามารถเข้าสู่ทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 เข้ากรุงเทพมหานครได้
 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3574 (มาบปู–ระยอง) ซึ่งต่อจากถนนจันทอุดมไปอำเภอบ้านค่าย และอำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี
นอกจากนี้ยังสามารถใช้เป็นเส้นทางเข้าสู่จังหวัดชลบุรีและกรุงเทพมหานคร และเข้าสู่ทางหลวงสายอำเภอสัตหีบ-อำเภอกบินทร์บุรี ไปจังหวัดนครราชสีมาสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้เช่นเดียวกัน

 สถานที่ท่องเที่ยว 
 วัดป่าประดู่
 วัดลุ่มมหาชัยชุมพล
 ตลาดเก่าถนนยมจินดา
 ป่าชายเลนแม่น้ำระยอง
 หอชมวิวป่าชายเลนแม่น้ำระยอง
 หาดแสงจันทร์
 แหลมเจริญ
 สวนศรีเมือง (หอสมุดประชาชน+หอพระพุทธอังคีรส+สถานที่ออกกำลังกาย)
 ตลาดน้ำเกาะกลอย
 พระเจดีย์กลางน้ำ
# เทศบาลนครสมุทรสาคร
เทศบาลนครสมุทรสาคร เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด เคยเป็นสุขาภิบาลแห่งที่สองของประเทศไทย ที่มีชื่อว่า สุขาภิบาลท่าฉลอม และเป็นที่ตั้งของตลาดมหาชัย มีพื้นที่ 10.33 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมหาชัย ตำบลท่าฉลอม และตำบลโกรกกรากทั้งตำบล มีประชากรในปี พ.ศ. 2563 จำนวน 65,409 คน

 ชื่อ 
สมุทรสาครในอดีตเคยถูกเรียกว่า ท่าจีน เพราะเคยเป็นท่าเรือที่สำคัญสำหรับเรือสำเภาจีนจำนวนมาก ในปี 2091 เมืองสาครบุรีถูกตั้งขึ้นที่ปากแม่น้ำท่าจีนในช่วงต้นรัชสมัยของสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ เป็นศูนย์กลางการเกณฑ์ทหารจากหัวเมืองชายทะเลต่าง ๆ ต่อมามีการเปลี่ยนชื่อเมืองจากสาครบุรีเป็นมหาชัย เมื่อคลองมหาชัยถูกขุดขึ้นในปี 2247 ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดีหรือสมเด็จพระเจ้าเสือเพื่อเชื่อมแม่น้ำท่าจีนกับตัวเมือง ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานนามเมืองมหาชัยเสียใหม่เป็น สมุทรสาคร ดังในปัจจุบัน แต่ชาวบ้านในท้องถิ่นนิยมเรียกว่า มหาชัย

 การขนส่ง 
รถโดยสารประจำทางขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) ในพื้นที่เทศบาลนครสมุทรสาคร ได้แก่ สาย 7 เอกชัย–หัวลำโพง, สาย 68 สมุทรสาคร–บางลำภู, สาย 120 สมุทรสาคร–แยกบ้านแขก, และสาย 4-18 (105 เดิม) สมุทรสาคร-บีทีเอสกรุงธนบุรี นอกจากนี้ ยังมีรถสองแถวสีส้ม ปิ่นทอง–มหาชัย, รถสองแถวสีเหลือง เคหะชุมชนธนบุรี–มหาชัย, รถเมล์สีส้ม สาย 402 นครปฐม–กระทุ่มแบน–มหาชัย, และรถเมล์สีแดง 481 สมุทรสงคราม–สมุทรสาคร ส่วนการขนส่งทางรางมีทางรถไฟสายแม่กลอง เริ่มต้นจากวงเวียนใหญ่ ผ่านจังหวัดสมุทรสาคร สิ้นสุดที่สถานีรถไฟมหาชัย และเริ่มต้นอีกช่วงหนึ่งที่สถานีรถไฟบ้านแหลม ต่อไปยังจังหวัดสมุทรสงคราม

 รถไฟ 
 การรถไฟแห่งประเทศไทย – สายแม่กลอง
 ช่วงวงเวียนใหญ่–มหาชัย: ป้ายหยุดรถไฟคลองจาก – ป้ายหยุดรถไฟนิคมรถไฟมหาชัย – สถานีรถไฟมหาชัย
 ช่วงบ้านแหลม–แม่กลอง: สถานีรถไฟบ้านแหลม – ที่หยุดรถไฟท่าฉลอม

 ทางหลวง 

 ถนนพระรามที่ 2
 ถนนเศรษฐกิจ 1
 ถนนเอกชัย
 ถนนสหกรณ์
# วีนีซีอุช จี โมไรช์
มาร์กุช วีนีซีอุช จี โมไรช์ (, 19 ตุลาคม ค.ศ. 1913 - 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1980) เกิดที่รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล เป็นทั้งนักเขียนบทละคร, กวี และที่คนจดจำเขาได้มากที่สุดในฐานะนักแต่งเพลงและนักร้องเพลงแนวบอสซาโนวา ซึ่งเนื้อเพลงที่เขาแต่งนั้น ยังเป็นที่นิยมและมีคนนำมาขับร้องใหม่จนถึงทุกวันนี้
# โอ๊ก
โอ๊ก (oak) หรือ ก่อ เป็นไม้ยืนต้นหรือไม้พุ่มในสกุล Quercus (;Sunset Western Garden Book,  1995:606–607 ภาษาละติน "oak tree") มี 600 สปีชีส์ โอ๊กอาจจะหมายถึงพืชบางชนิดในสกุล Lithocarpusด้วย พืชสกุลนี้เป็นพืชพื้นเมืองในซีกโลกเหนือ แพร่กระจายตั้งแต่เขตที่อากาศหนาวเย็นไปจนถึงเขตร้อนในเอเชียและอเมริกา

การจักจำแนก
ต้นโอ๊กเป็นพืชมีดอก สกุลของโอ๊กแบ่งออกเป็น 2 สกุลย่อย และมีการแบ่งเป็นส่วน:

สกุลย่อย Quercus
thumb|250px|upright

สกุลย่อยQuercus แบ่งได้เป็น:
 ส่วน Quercus (Lepidobalanus หรือ Leucobalanus), เป็นกลุ่มของโอ๊กขาวในยุโรป เอเชีย และอเมริกาเหนือ ผลแก่ภายใน 6 เดือน รสหวานหรือออกขมเล็กน้อย ด้านในของเปลือกผลไม่มีขน ใบไม่มี bristle ที่ส่วนโค้งด้านบน 
 ส่วน Mesobalanus, โอ๊กฮังการีและพืชใกล้เคียงในยุโรปและเอเชีย  ผลแก่ภายใน 6 เดือน รสขม  ด้านในของเปลือกผลไม่มีขน  ส่วน Mesobalanus ใกล้เคียงกับส่วน Quercus และบางครั้งรวมกันได้
 ส่วน Cerris, โอ๊กตุรกีและพืชใกล้เคียงในยุโรปและเอเชีย ผลแก่ภายใน 18 เดือน และรสขมมาก ด้านในของเปลือกผลไม่มีขน ปลายใบแหลมมี bristles ที่ส่วนโค้งด้านบน
 ส่วน Protobalanus,โอ๊กลีฟแคนยอนและพืชใกล้เคียงในสหรัฐและเม็กซิโก ผลแก่ภายใน 18 เดือน และรสขมมาก ด้านในของเปลือกผลมีขน ปลายใบแหลมมี bristles ที่ส่วนโค้งด้านบน
 ส่วน Lobatae (Erythrobalanus), โอ๊กแดงในอเมริกาเหนือ อเมริกากลางและอเมริกาใต้ ผลแก่ภายใน 18 เดือน และรสขมมาก ด้านในของเปลือกผลมีขน ผลที่เป็นนัทจริงๆมีเปลือกหุมที่บาง ใบมี spiny bristles ที่ปลาย

มีสปีชีส์ของต้นโอ๊กที่หายากและจัดจำแนกไม่ได้ เช่น : Quercus coccinea Quercus muehlenbergii และ Quercus stellata

สกุลย่อย Cyclobalanopsis
 โอ๊กที่พบในเอเชียตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ ไม่ผลัดใบ สูง 10–40 m ต่างจากสกุลย่อย Quercus ที่เปลือกผลเป็นรูปถ้วย และอยู่เป็นกลุ่ม แม้จะไม่พบทุกสปีชีส์  Flora of China  ได้แยก Cyclobalanopsis เป็นสกุลต่างหากแต่นักวิชาการกลุ่มอื่นจัดให้เป็นสกุลย่อยของQuercus มี  150 สปีชีส์ ซึ่งพบในญี่ปุ่นตอนใต้ เกาหลีใต้ และไต้หวัน ไปจนถึงจีนตอนใต้ ทางเหนือของอินโดจีนไปจนถึงเทือกเขาหิมาลัยตะวันออก

 ความสำคัญทางวัฒนธรรม 
right|thumb|กิ่งโอ๊ก ใน ตราแผ่นดินเอสโทเนีย

 สัญลักษณ์ประจำชาติ 

โอ๊กเป็นไม้ประจำชาติของหลายประเทศ เป็นสัญลักษณ์ของเยอรมันโบราณ (Donar Oak) ตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 ต่อมาเป็นต้นไม้ประจำชาติของเยอรมนี กิ่งโอ๊กยังพบในเหรียญของเงิน สกุล มาร์กเยอรมัน และ ยูโร ใน พ.ศ. 2547 Arbor Day Foundation ได้เสนอให้โอ๊กเป็นต้นไม้ประจำชาติของสหรัฐ และในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 สภาได้อนุมัติให้ต้นโอ๊กเป็นไม้ประจำชาติ

ประเทศอื่น ๆ ที่ได้กำหนดให้โอ๊กเป็นไม้ประจำชาติได้แก่ อังกฤษ, เอสโทเนีย, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, มอลโดวา, โรมาเนีย, แลตเวีย, ลิทัวเนีย, โปแลนด์ สหรัฐอเมริกา, เวลส์, กาลิเซีย, บัลแกเรียและ เซอร์เบีย.

 การใช้ประโยชน์ 

thumb|upright| ไม้โอ๊กใช้ในการก่อสร้างโบสถ์ในฝรั่งเศส

ไม้โอ๊กมีความถ่วงจำเพาะประมาณ 0.75 g/cm3, ตรงและแข็ง ทนต่อแมลงและเชื้อราเนื่องจากมีแทนนินมาก จึงนิยมนำมาทำเครื่องเรือนและเฟอร์นิเจอร์ตั้งแต่ยุคกลาง ใช้ทำถังไม้โอ๊กสำหรับหมักไวน์

thumb|left|upright|ถังไม้โอ๊ก
# เทศบาลนครตรัง
ตรัง เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดตรัง มีพื้นที่ 14.77 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมเขตตำบลทับเที่ยง ซึ่งอาจเรียกตัวเมืองตรังได้อีกชื่อหนึ่งว่า "เมืองทับเที่ยง"“ทับเที่ยง” เล่าเรื่องเมืองร้อยปี..(ตอนที่ 1) / จำนง ศรีนคร ผู้จัดการออนไลน์ มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 59,894 คนรายงานสถิติจำนวนประชากรและบ้าน ประจำปี พ.ศ. 2560 ท้องถิ่นเทศบาลนครตรัง ระบบสถิติทางการทะเบียน กรมการปกครอง

 ประวัติ 
เทศบาลนครตรังเดิมเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในรูปแบบสุขาภิบาล ซึ่งสุขาภิบาลเมืองตรังได้ถูกจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2474 สมัยรัชกาลที่ 7 ต่อมาเมื่อมีพระราชบัญญัติระเบียบเทศบาล พ.ศ. 2476 สุขาภิบาลเมืองตรังได้รับการยกฐานะมาเป็นเทศบาลเมืองตรัง เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2476 ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองตรัง ซึ่งประกาศใช้ในราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 ซึ่งได้เปิดดำเนินการครั้งแรกโดยใช้ที่ทำการสุขาภิบาลเมืองตรังเดิมเป็นสำนักงานเทศบาลเมืองตรัง ตั้งอยู่ถนนวิเศษกุล ตำบลทับเที่ยง อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง มีพื้นที่รับผิดชอบ ทั้งสิ้น 6.86 ตารางกิโลเมตร และในปี พ.ศ. 2484 เทศบาลได้ทำการก่อสร้างอาคารสำนักงานเทศบาลเมืองตรังขึ้นมาใหม่ในที่เดิม โดยสร้างเป็นอาคารไม้ชั้นเดียวแล้วดำเนินการเรื่อยมา

จากนั้นในปี พ.ศ. 2511 เทศบาลได้มีการขยายอาณาเขตเทศบาลออกไปอีก 7.91 ตารางกิโลเมตร เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2511 รวมเป็นพื้นที่รับผิดชอบทั้งสิ้น 14.77 ตารางกิโลเมตร หลังจากนั้นมาเทศบาลนครตรังเจริญขึ้นตลอดเวลา ประกอบกับอาคารสำนักงานเทศบาลเดิมสภาพคับแคบและทรุดโทรม จึงได้ทำการก่อสร้างสำนักงานเทศบาลขึ้นใหม่ ก่อสร้างเสร็จเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2521 และได้ทำพิธีเปิดดำเนินการมาตั้งแต่วันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2522 และได้รับการประกาศให้เป็นเทศบาลนครตรัง ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษาฉบับกฤษฎีกา เล่ม 116 ตอนที่ 110 ก เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 และมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542

 ภูมิอากาศ 

 การขนส่ง 
ถนนสายหลักที่ผ่านตัวเมืองตรัง คือ ถนนเพชรเกษม (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4) ซึ่งเป็นเส้นทางเชื่อมจากจังหวัดกระบี่ผ่านจังหวัดตรังต่อไปยังจังหวัดพัทลุง
เมืองตรังมีสถานีรถไฟตรังในเส้นทางรถไฟสายอันดามัน ซึ่งเป็นทางแยกจากสถานีรถไฟชุมทางทุ่งสง และมีปลายทางที่สถานีรถไฟกันตัง
นอกจากนี้ ยังมีท่าอากาศยานตรัง ตั้งอยู่ในตำบลโคกหล่อ อำเภอเมืองตรัง ซึ่งห่างจากตัวเมืองไปทางใต้ประมาณ 7 กิโลเมตร มี 3 สายการบินให้บริการคือ ไทยแอร์เอเชีย ไทยไลอ้อนแอร์ และนกแอร์
# วิลล์ ไรต์
วิลเลี่ยม ราล์ฟ วิลล์ ไรต์ (อังกฤษ: Will Wright) เป็นนักออกแบบเกมส์ชาวอเมริกัน (เกิดเมื่อ 20 มกราคม ค.ศ. 1960(พ.ศ. 2503)  เขาเป็นนักออกแบบเกมส์เช่น ซิมซิตี้ เดอะซิมส์ และ สปอร์

 ประวัติ 
เขาเกิดที่รัฐแอตแลนต้า หลังจากจบไฮสคูลวิลล์ ไรต์ได้ศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยลุยเซียนาสเตต และสองปีต่อมาได้ย้ายไปเรียนต่อลุยเซียนาเทค โดยเขาเริ่มต้นเรียนในด้านสถาปัตยกรรม และย้ายมาเรียนวิศวกรรมเครื่องกล  คอมพิวเตอร์เกมแรกที่ไรต์ออกแบบ คือ Raid on Bungeling Bay ในปี ค.ศ. 1984 แต่ก็เป็น ซิมซิตี  

จากความสำเร็จของซิมซิตี ไรต์ได้ออกแบบ ซิม เอิร์ธ (ปี 1990) และ ซิมแอ้นท์ (ปี 1991) เขาได้ร่วมออกแบบ ซิมซิตี 2000  (1993) กับ Fred Haslam ในปี 1992 ไรต์ได้ย้่ายครอบครัวของเขาไปที่ โอรินดา รัฐแคลิฟอร์เนีย