wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# โมโนไซต์
โมโนไซต์  เป็นเม็ดเลือดขาวชนิดหนึ่ง และเป็นส่วนหนึ่งของระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายมนุษย์ โมโนไซต์ปกติจะมีประมาณ 3 - 5 % มีอายุ 5 - 6 วัน ทำหน้าที่กำจัดสิ่งแปลกปลอมด้วยวิธีฟาโกไซโทซิส มีความสามารถสูงพอ ๆ กับ นิวโทรฟิล (neutrophil) และสร้าง แอนติบอดี (antibody) ต่อต้านเชื้อโรค

หน้าที่ของโมโนไซต์  โมโนไซต์ มีหน้าที่ป้องร่างกายเช่นเดียวกับนิวโทรฟิล สามารถกินเชื้อจุลินทรีย์ เช่น แบคทีเรีย เชื้อรา ยีสต์ หรือแม้แต่เม็ดเลือดแดง โดยที่โมโนไซต์สามารถกินของใหญ่ ๆ ได้ บางทีจึงเรียกกันว่า แมคโครเฟจ (macrophage) เทียบกับ นิวโตรฟิล ซึ่งเรียกว่า ไมโครเฟจ (microphage) โมโนไซต์ มีชีวิตในกระแสโลหิตที่หมุนเวียนเพียงระยะสั้นเท่านั้น ก่อนที่จะเคลื่อนย้ายเข้าสู่เนื้อเยื่อ แล้วเปลี่ยนรูปร่างกลายเป็น ฮิสติโอไซท์ (Histiocyte)
# เซลล์ทีเฮลเปอร์
เซลล์ทีเฮลเปอร์  เป็นชนิดย่อยชนิดหนึ่งของเซลล์เม็ดเลือดขาวลิมโฟไซต์ชนิดเซลล์ทีที่มีบทบาทสำคัญในการสร้างและพัฒนาความสามารถของระบบภูมิคุ้มกันของร่างกาย เซลล์เหล่านี้มักไม่มีบทบาทในการทำลายเซลล์อื่นหรือจับกินสิ่งแปลกปลอม ไม่สามารถฆ่าเซลล์เจ้าบ้านที่ติดเชื้อหรือฆ่าจุลชีพก่อโรคได้ และถ้าไม่มีเซลล์ระบบภูมิคุ้มกันอื่น ๆ เซลล์ชนิดนี้อาจถูกมองว่าไม่มีประโยชน์ได้ เซลล์ทีเฮลเปอร์มีบทบาทในการกระตุ้นและชี้นำการทำงานของเซลล์ระบบภูมิคุ้มกันอื่น ๆ และถือว่ามีบทบาทสำคัญในระบบภูมิคุ้มกัน มีส่วนจำเป็นในการระบุการเปลี่ยนคลาสแอนติบอดีของเซลล์บี มีบทบาทในการกระตุ้นและการเจริญของเซลล์ทีไซโตท็อกซิก และมีบทบาทในการเพิ่มขีดความสามารถในการทำลายแบคทีเรียของฟาโกไซต์อย่างแมโครฟาจได้ บทบาทต่อเซลล์อื่น ๆ เหล่านี้เองที่ทำให้เซลล์ชนิดนี้ถูกเรียกว่าเซลล์ทีเฮลเปอร์

เชื่อกันว่าเซลล์ทีเฮลเปอร์ที่เจริญเต็มที่จะมีโปรตีนผิวหน้า CD4 แสดงออกอยู่เสมอ เซลล์ทีที่แสดงออกถึง CD4 จะถูกเรียกว่า เซลล์ที CD4+ มักถือกันว่าเซลล์ที CD4+ เป็นเซลล์ก่อนหน้าที่จะถูกกำหนดบทบาทเป็นเซลล์ทีเฮลเปอร์ ถึงแม้จะมีข้อยกเว้นที่พบไม่บ่อยบางอย่างก็ตาม ตัวอย่างเช่น ยังมีชนิดย่อยอื่น ๆ ของเซลล์ทีเรกูลาทอรี เซลล์ทีเอ็นเค และเซลล์ทีไซโตท็อกซิก ที่ปรากฏการแสดงออกของ CD4 ด้วยเช่นกัน เซลล์ที่กล่าวภายหลังเหล่านี้ไม่ถือว่าเป็นเซลล์ทีเฮลเปอร์ และจะไม่ถูกกล่าวถึงอีกในบทความนี้

ความสำคัญของเซลล์ทีเฮลเปอร์เห็นได้จากการติดเชื้อเอชไอวี ไวรัสนี้จะติดเชื้อเซลล์ที่แสดงออกถึง CD4 รวมถึงเซลล์ทีเฮลเปอร์ด้วย ในช่วงท้ายของการติดเชื้อเอชไอวี จำนวนของเซลล์ที CD4+ จะลดต่ำลง นำไปสู่ระยะแสดงอาการของการติดเชื้อเอชไอวีที่เป็นที่รู้จักกันในชื่อเอดส์ นอกจากนี้ยังมีโรคที่พบไม่บ่อยอีกบางชนิดที่ทำให้เซลล์ที CD4+ หายไปหรือทำงานไม่เป็นปกติ โรคเหล่านี้ทำให้มีอาการคล้ายคลึงกัน และหลายโรคมีอันตรายถึงชีวิต
หมวดหมู่:ลิมโฟไซต์
หมวดหมู่:วิทยาภูมิคุ้มกัน
หมวดหมู่:เซลล์เม็ดเลือด
หมวดหมู่:โลหิตวิทยา
หมวดหมู่:เซลล์
# พยาธิกำเนิด
พยาธิกำเนิด  เป็นศัพท์ทางการแพทย์ หมายถึงขั้นตอนเหตุการณ์ที่นำไปสู่การเกิดโรค มีที่มาจากศัพท์ภาษากรีก pathos "โรค" และ genesis "กำเนิด"
# โฟร์ฮีโร
4 Hero หรืออาจสะกดอย่างอื่นเช่น 4hero, หรือ 4-Hero คือวงดนตรีแนวอีเล็กโทรนิก ประกอบไปด้วย 2 หนุ่มชาวอังกฤษ Marc Mac และ Dego

อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มชุดที่ 8 ของพวกเขา 4Hero เริ่มตั้งวงมาตั้งแต่ปี 1990 โดยมีอัลบั้มชื่อชุด In Rough Territory เป็นอัลบั้มชุดแรก ออกกับตราสังกัดแผ่นเสียงอินดี้ที่ชื่อ Reinforced หลังจากนั้นในปี 1994 ก็ออกชุด Parallel Universe ก่อนจะย้ายมาอยู่สังกัดเพลงแดนซ์ของอังกฤษอย่าง Talkin' Loud และออกอัลบั้มมาแล้วทั้งหมด 3 อัลบั้มคือ 2 Pages ในปี 1998, 2 Pages Reinterpretations ในปี 1999 และอัลบั้ม Creating Patterns ในปี 2001 ต่อมา ออกอัลบั้มชื่อชุด Play With the Changes ในปี 2007

อัลบั้มชุด Creating Patterns นี้ 4Hero เป็นผู้แต่งเองทั้งหมด โดยได้ศิลปินรับเชิญอย่าง Jill Scott, Ursula Rucker และ Mark Murphy มาร่วมร้องให้ในเพลง Another Day, Time และ Twelve Tribes ตามลำดับ

อัลบั้มชุด Play With the Changes นี้ 4Hero เป็นผู้แต่งเองทั้งหมด โดยได้ศิลปินรับเชิญอย่าง Lady Alma, Ursula Rucker และ Carina Andersson และ Jack Davey, Face, Darien Brockington, Larry Mizell, Talita Long Bémbé Ségué, Kaidi Tatham, Terry Devos, Jody Watley, มาร่วมร้องให้ในเพลง Morning Child, Take My Time และ Look Inside ตามลำดับ

 ผลงานอัลบั้ม 

 In Rough Territory (1991)
 Parallel Universe (1995)
 Two Pages (1998)
 Two Pages Reinterpretations (1999)
 Creating Patterns (2001)
 The Remix Album (2004)
 4hero present Brazilika (2006)
 Play With The Changes (2007)

 ซิงเกิล 

 The Scorcher / Kirk's Back (1990)
 No Sleep Raver / Marimba (1991)
 The Head Hunter (1991)
 Cookin Up Ya Brain / Where's The Boy? (1992)
 Where's The Boy / Cooking Up Yah Brain (1992)
 Better Place (US House Remixes) (1993)
 Golden Age (1993)
 Journey From The Light (1993)
 Universal Love (1994)
 Mr. Kirk (1995)
 Hero / Lullaby (1997)
 We Who Are Not As Others (1998)
 Les Fleur (2001)
 9x9 (Marcus Intalex & ST Files Remixes) (2002)
 Hold It Down Talkin' Loud (2002)
 Mr. Kirk's Nightmare (2003)
 Submerso (2003)
 Terminator 2 / Journey From The Light (2004)
 Morning Child (2007)
 Look Inside (2008)
# จักรพรรดิซ่งหนิงจง
สมเด็จพระจักรพรรดิซ่งหนิงจง (宋寧宗,19 พฤศจิกายน 1711-17 กันยายน 1767) พระนามเดิม จ้าว โค่ว เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 13 แห่งราชวงศ์ซ่ง และจักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์ซ่งใต้ พระองค์ครองสิริราชสมบัติจาก ปี ค.ศ. 1194 จนกระทั่งพระองค์สวรรคตในปี ค.ศ. 1224

พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองและเป็นพระราชบุตรองค์เดียวที่มีพระชนม์ชีพของจักรพรรดิองค์ก่อน จักรพรรดิซ่งกวังจง และเหมือนกับพระราชบิดาของพระองค์ จักรพรรดิซ่งหนิงจงเป็นจักรพรรดิที่อ่อนแอ หลงสุรานารี

ด้านครอบครัว
พระมเหสี
พระมหสีกงซู(恭淑皇后韩氏)
พระมเหสีกงเซงเรนเลี่ย(恭圣仁烈皇后杨氏) 
สนมโจ(曹美人) 

พระโอรส
จ้าว กง(赵恭)
จ้าว จุน(赵埈)เกิดจากพระมหสีกงซู
จ้าว ท่าน(赵坦)เกิดจากพระมหสีกงซู
จ้าว เจง(赵增)
จ้าว ตี้(赵觌)
จ้าง จ๋ง(赵埛)เกิดจากพระมเหสีกงเซงเรนเลี่ย
จ้าว ชี(赵圻)
จ้าว จื่อ(赵墌)
จ้าว จี(赵垍)
จ้าว ตี่(赵坻)
จ้าว หง(赵竑)
จ้าว ชุน(赵询)
จ้าว หยุน(赵昀)

พระธิดา
องค์หญิงจื่อกว๋อ(祁国公主)
# พิเพอรีน
พิเพอรีน   เป็นแอลคาลอยด์ในกลุ่มพิเพอริดีน พบมากในเมล็ดพริกไทยและดีปลีซึ่งอยู่ในวงศ์ Piperaceae สารพิเพอรีน เป็นสารที่ให้รสร้อน ออกฤทธิ์กระตุ้นต่อมรับรส ทำให้กรดในในกระเพาะถูกหลั่งขึ้นมา มีฤทธิ์ทางยาในการขับเหงื่อ ปัสสาวะ และไล่แมลงด้วย

การสกัดสาร
เนื่องจากความสามารถในการละลายน้ำต่ำ โดยทั่วไปแล้วพิเพอรีนจะถูกสกัดจากพริกไทยดำโดยใช้ตัวทำละลายอินทรีย์ เช่น ไดคลอโรมีเทน ปริมาณของพิเพอรีนแตกต่างกันไปตั้งแต่ 1–2% ในพริกไทยยาวไปจนถึง 5–10% ในพริกไทยขาวและพริกไทยดำ

ไพเพอรีนยังสามารถเตรียมได้จากโดยใช้การสกัดพริกไทยดำด้วยสารละลายโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ในแอลกอฮอล์เพื่อกำจัดเรซิน (ซึ่งมีคาวิซีน ที่เป็นไอโซเมอร์ของไพเพอรีน) สารละลายจะถูกแยกออกจากสารตกค้างที่ไม่ละลายน้ำและปล่อยทิ้งไว้ข้ามคืน ในช่วงเวลานี้ อัลคาลอยด์จะค่อยๆ ตกผลึกจากสารละลาย

นอกจากนี้ ไพเพอรีนสามารถสังเคราะห์จากไพเพอโรโนอิลคลอไรด์กับพิเพอริดีน

ปฏิกิริยา
พิเพอรีนเกิดเกลือได้ จากกรดแก่เท่านั้น platinichloride B4·H2PtCl6 ก่อตัวเป็นเข็มสีส้มแดง ("B" หมายถึงหนึ่งโมลของเบสอัลคาลอยด์ในสูตรนี้และสูตรต่อไปนี้) ไอโอดีนในโพแทสเซียมไอโอไดด์ที่เติมลงในสารละลายแอลกอฮอล์ของเบสโดยมีกรดไฮโดรคลอริกเพียงเล็กน้อยจะให้สารที่มีลักษณะเฉพาะคือ B2·HI·I2 ตกผลึกในเข็มเหล็กสีน้ำเงินที่มีจุดหลอมเหลว 145 °C

พิเพอรีนสามารถถูกไฮโดรไลซ์โดยใช้เบสให้เป็นพิเพอริดีนและกรดพิเพอริกได้

การค้นพบ
Piperine ถูกค้นพบในปี 1819 โดย Hans Christian Ørsted ซึ่งแยกได้จากผลของ Piper nigrum ซึ่งเป็นต้นตอของพริกไทยดำและพริกไทยขาว นอกจากนี้ยังพบพิเพอรีนใน Piper longum และ Piper officinarum (Miq.) C. DC (=Piper retrofractum Vahl) สองชนิดเรียกว่าพริกไทยยาว

ชีวเคมีและด้านการแพทย์
ส่วนประกอบของความฉุนโดยพิเพอรีนเป็นผลมาจากการกระตุ้นช่องไอออนของช่องไอออนของตัวรับชั่วคราวที่รับรู้ความร้อนและความเป็นกรด TRPV1 และ TRPA1 บนตัวรับความรู้สึกเจ็บปวด ซึ่งเป็นเซลล์ประสาทที่รับรู้ความเจ็บปวด Piperine อยู่ภายใต้การวิจัยเบื้องต้นสำหรับศักยภาพในการส่งผลต่อการดูดซึมของสารประกอบอื่นๆ ในอาหารและผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร เช่น ผลที่เป็นไปได้ต่อการดูดซึมของเคอร์คูมิน
# ฝันสีทอง
ฝันสีทอง เป็นอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของ ดนุพล แก้วกาญจน์ ภายใต้สังกัดนิธิทัศน์ โปรโมชั่น ผลิตและจัดจำหน่ายครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 โดยบริษัทออนป้า เรคคอร์ด โดยมีวงพลอย และชาตรี คงสุวรรณ จากวงดิ อินโนเซ้นท์  เล่นเป็นวงแบคอัพให้http://www.oknation.net/blog/kilroy/2008/04/21/entry-1

อัลบั้มชุดนี้จัดเป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง โดยเป็นผลงานของศิลปินเดี่ยวอัลบั้มแรกของประเทศไทยที่สามารถทำยอดขายได้มากกว่า 1 ล้านชุด ภายในปีเดียว

ในปี พ.ศ. 2558 ทางนิธิทัศน์โปรโมชั่น ได้นำอัลบั้มฝันสีทองมาทำการรีมาสเตอร์ ให้คุณภาพเสียงดีขึ้นโดยสราวุธ พรพิทักษ์สุข หรือ วู้ดดี้ และจัดจำหน่ายอีกครั้งในรูปแบบแผ่นซีดีและแผ่นเสียง

รายชื่อเพลง

 ทุกเพลงเรียบเรียงโดย ดนุพล แก้วกาญจน์ ยกเว้น
 พังเพย เรียบเรียงโดย พลอย 
 ด้วยมือของเธอ และ ฝันลำเอียง เรียบเรียงโดย ศาสสัณฑ์ บุญญาลัย
 มองโลกให้เป็น เรียบเรียงโดย อนุสาร คุณะดิลก
 เธอ เรียบเรียงโดยชาตรี คงสุวรรณ
 ฝันสีทอง เรียบเรียงโดย ศรายุทธ สุปัญโญ

นักดนตรีในอัลบั้ม
 ดนุพล แก้วกาญจน์ - ร้องนำ
พลอย (แบ็คอัพ)
 ชาตรี คงสุวรรณ - กีตาร์, แซ็กโซโฟน
 อนุสาร คุณะดิลก - เบส
 รักษ์ สวัสดิ์ซิตัง - กีตาร์
 ศิริศักดิ์ นันทเสน (ติ๊ก ชิโร่) - กลอง
 มืด ไข่มุก - กลอง, เพอร์คัสชั่น
 อภิไชย เย็นพูนสุข - คีย์บอร์ด
 อิศรพงศ์ ชุมสาย ณ อยุธยา - คีย์บอร์ด
 สมบูรณ์ สุทธิสัตตบุศย์ - คีย์บอร์ด
 วสุ แสงสิงแก้ว - ร้อง, คีย์บอร์ด
# ยูตากะ นีดะ
ยูตากะ นีดะ (Yutaka Niida; ภาษาญี่ปุ่น:新井田豊) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นมินิมัมเวท (2544)
 ชิง 8 มกราคม 2544 ชนะทีเคโอ มาโกโตะ ซูซูกิ  ยก 9 ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 14 พฤษภาคม 2544 เสมอ ไดซูเกะ อีดะ  ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
 แชมป์โลก WBA รุ่นมินิมัมเวท
 ชิง 25 สิงหาคม 2544 ชนะคะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์  ที่ แปซิฟิโกโยโกฮามะ โยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
 สละแชมป์
 แชมป์โลก WBA รุ่นมินิมัมเวท (สมัยที่ 2)
 ชิง 3 กรกฎาคม 2547 ชนะคะแนน โนเอล อารัมบูเลต  ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 ตุลาคม 2547 ชนะคะแนน ฮวน โฮเซ ลันดาเอตา  ที่ สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 16 เมษายน 2548 ชนะคะแนน คิม แจ-ว็อน  ที่ สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 25 กันยายน 2548 ชนะคะแนนโดยเทคนิค เอริเบอร์โต เกยอน  ยก 10 ที่ โยโกฮามะอารีนา โยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 4 มีนาคม 2549 ชนะคะแนน โรนัลด์ บาร์เรรา  ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 7 เมษายน 2550 ชนะคะแนน คัตสึนาริ ทากายามะ  ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 1 กันยายน 2550 ชนะคะแนน เอริเบอร์โต เกยอน  ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 1 มีนาคม 2551 ชนะน็อก โฆเซ ลุยส์ บาเรลา  ยก 6 ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
 เสียแชมป์ 15 กันยายน 2551 แพ้ทีเคโอ โรมัน กอนซาเลซ  ยก 4 ที่ แปซิฟิโกโยโกฮามะ โยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นมินิมัมเวท เมื่อ 12 กรกฎาคม 2546 แพ้คะแนน โนเอล อารัมบูเล็ต  ที่ แปซิฟิโกโยโกฮามะ โยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
# เอ็กซ์เกมส์
เอ็กซ์เกมส์  เป็นงานประจำปีแข่งขันกีฬาประเภทเอ็กซ์ตรีมสปอร์ต โดยเอ็กซ์เกมส์ฤดูหนาวจัดขึ้นในเดือนมกราคมหรือกุมภาพันธ์ และเอ็กซ์เกมส์ฤดูร้อนมักจัดขึ้นในเดือนสิงหาคม ซึ่งทั้งสองงานจัดขึ้นในสหรัฐอเมริกา ผู้ร่วมแข่งขันเพื่อชิงเหรียญทองแดง เหรียญเงิน เหรียญทอง และเงินรางวัล ในการแข่งขันมักจะเกิดทริคใหม่ ๆ ขึ้นมาเช่น ทริค 900 โดยโทนี ฮอว์ก และ ดับเบิลฟลิบ ในมอเตอร์ครอสของ ทราวิส พาสทรานา 

การจัดเอ็กซ์เกมส์ฤดูหนาวจัดขึ้นโดยตลอดใน แอสเพน รัฐโคโลราโด ไปถึงปี 2012 ขณะที่เอ็กซ์เกมส์ฤดูร้อนจัดขึ้นในลอสแอนเจลิส ไปถึงปี 2009 ผู้เข้าร่วมเอ็กซ์เกมส์มาจากทั่วทุกมุมของโลก ในการจัดการแข่งขันมีการถ่ายทอดสดทางช่อง อีเอสพีเอ็น และ เอบีซี
# นักบุญจอร์จและมังกร (ราฟาเอล)
นักบุญจอร์จและมังกร  เป็นจิตรกรรมตู้ (cabinet painting) ซึ่งเป็นภาพเขียนขนาดเล็กที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.ในประเทศสหรัฐอเมริกา  

ราฟาเอลเขียนภาพ “นักบุญจอร์จและมังกร” ระหว่างปี ค.ศ. 1504  ถึงปี ค.ศ. 1506 ภาพนี้และภาพ  “นักบุญจอร์จ” ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ในปารีส และ “นักบุญไมเคิล” ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ในปารีส มีความคล้ายคลึงกันสองประการ ประการแรกคือหัวเรื่องซึ่งทั้งสามภาพเป็นเรื่องของอัศวินหนุ่มที่ต่อสู่กับมังกร ประการที่สองคือลักษณะการเขียน ทั้งสามภาพจัดอยู่ในภาพเขียนสมัยฟลอเรนซ์ของราฟาเอลที่ได้รับอิทธิพลบางอย่างจากช่างเขียนแบบเออร์บิโนที่ทำงานอยู่ในหรือมีภาพเขียนในฟลอเรนซ์ในขณะนั้น แต่อิทธิพลส่วนใหญ่ของสามภาพนี้มาจากภาพเขียน “ยุทธการอันเกียริ” โดย เลโอนาร์โด ดา วินชี ที่พาลัซโซเวคคิโอ (Palazzo Vecchio) ซึ่งเป็นตัวอย่างของฉากการต่อสู้ในยุทธการ (สภาพของภาพเขียนเสื่อมลงอย่างรวดเร็วและในปัจจุบันไม่มีเหลือไห้เห็นแล้ว เพราะดา วินชีทดลองใช้วิธีการเขียนใหม่แต่ไม่ได้ผล) อิทธิพลอื่นก็เป็นภาพเขียนเฟล็มมิช --โดยเฉพาะภาพเขียนโดย เฮียโรนิมัส บอส ราฟาเอลใช้แสงสว่างจัดและลักษณะอัปลักษณ์ของสัตว์ในภาพที่เป็นลักษณะเด่นของงานเขียนของบอส -- ซึ่งทำให้เห็นว่างานจากทางเหนือของยุโรปยังมีอิทธิพลต่องานเขียนบริเวณเออร์บิโน

ภาพเขียนนี้แสดงถึงอิทธิพลต่างๆ ที่ราฟาเอลได้ศึกษาและรับมา ในขณะเดียวกันก็แสดงถึงปัญหาทางการเขียนภาพซึ่งราฟาเอลยังประสพอยู่และมาแก้ไขและวิวัฒนาการในภาพต่างๆ ที่เขียนขึ้นต่อมา

ภาพเขียนนี้เดิมเป็นงานเขียนชิ้นเอกของงานสะสมของปิแอร์ โครซาท์ ซึ่งขายผ่านเดนนิส ดิเดโรท์ (Denis Diderot) ให้แก่ พระจักรพรรดินีนาถแคทเธอรีนที่ 2 แห่งรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1772 ภาพเขียนตั้งแสดงอยู่พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจในกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กราวร้อยห้าสิบปี และเป็นภาพที่นิยมที่สุดภาพหนึ่งในบรรดางานสะสมของพระเจ้าซาร์ แต่ในเดือนมีนาคมปี ค.ศ. 1931 บอลเชวิค (Bolsheviks) ขายภาพเขียนให้แก่แอนดรูว์ เมลลอน (Andrew Mellon) ผู้มอบให้แก่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.

ดูเพิ่ม
ราฟาเอล
ภาพเขียนสีน้ำมัน
นักบุญจอร์จ
# การคืนพระชนม์ของพระคริสต์ (ราฟาเอล)
ดูบทความหลักที่ พระเยซูคืนชีพ

การคืนพระชนม์ของพระคริสต์ (Resurrection of Chris)  หรือบ้างเรียก การคืนพระชนม์ฉบับของคินแนร์ด  (ตามชื่อลอร์ดคินแนร์ดเจ้าของเดิม)  (The Kinnaird Resurrection) เป็นจิตรกรรมที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เซาเปาลูในประเทศบราซิล

ราฟาเอลเขียนภาพ “การคืนพระชนม์ของพระคริสต์” ระหว่างปี ค.ศ. 1499  ถึงปี ค.ศ. 1502 และอาจจะเป็นภาพหนึ่งในบรรดาภาพแรกๆ ที่ราฟาเอลเขียน อาจจะเป็นภาพบนส่วนหนึ่งของฐานแท่นบูชา (predella) แต่ไม่ทราบว่าสำหรับแท่นบูชา แต่ก็มีผู้เสนอว่าอาจจะเป็นส่วนหนึ่งของ  แท่นบูชาบารอนชิ (Baronci altarpiece) ซึ่งเป็นงานแรกที่มีหลักฐานว่าเป็นงานจ้างชิ้นแรก

ดูเพิ่ม
ราฟาเอล
จิตรกรรม
พระเยซูคืนชีพ
# พยาธิวิทยาคลินิก
พยาธิวิทยาคลินิก หรือเวชศาสตร์ชันสูตร  เป็นการแพทย์เฉพาะทางที่เกี่ยวกับการวินิจฉัยโรคโดยอาศัยการวิเคระห์ทางห้องปฏิบัติการทางการแพทย์จากสิ่งส่งตรวจเช่นสารน้ำในร่างกาย เลือด หรือปัสสาวะ โดยอาศัยความรู้ทางเคมีคลินิก จุลชีววิทยาคลินิก โลหิตวิทยา และพยาธิวิทยาโมเลกุล (molecular pathology) ซึ่งแพทย์ด้านนี้จะทำงานร่วมกันกับนักเทคนิคการแพทย์

thumb|200px|left|โลหิตวิทยา: สเมียร์เลือดบนสไลด์แก้ว ย้อมสีเพื่อศึกษาใต้กล้องจุลทรรศน์

thumb|200px|left|โลหิตวิทยา: ภาพจุลทรรศน์ของสเมียร์เลือดปกติ แสดง a:เม็ดเลือดแดง, b:นิวโทรฟิล, c:อีโอสิโนฟิล, d:ลิมโฟไซต์.

thumb|200px|left|วิทยาแบคทีเรีย: โคโลนีแบคทีเรียเจริญบนอาหารเลี้ยงเชื้อ

thumb|200px|left|วิทยาแบคทีเรีย: ภาพจุลทรรศน์ของเชื้อผสมของแบคทีเรีย 2 ชนิดย้อมด้วยสีย้อมแกรม

thumb|200px|left|เคมีคลินิก: เครื่องวิเคราะห์เคมีของเลือดอัตโนมัติ

thumb|200px|left|เคมีคลินิก: ภาพจุลทรรศน์ของผลึกในปัสสาวะ
พยาธิวิทยาคลินิกเป็นหนึ่งในสองแขนงวิชาหลักของพยาธิวิทยา ซึ่งได้แก่พยาธิกายวิภาคและพยาธิวิทยาคลินิก พยาธิแพทย์อาจต้องศึกษาทั้งสองสาขาวิชาซึ่งเรียกว่า พยาธิวิทยาทั่วไป (general pathology)

พยาธิวิทยาคลินิกแบ่งออกได้อีกเป็นสาขาวิชาย่อยหลักๆ ได้แก่ เคมีคลินิก (clinical chemistry) , โลหิตวิทยาคลินิก (clinical hematology) , เวชศาสตร์การบริการโลหิตหรือธนาคารเลือด และจุลชีววิทยาคลินิก
# แม่พระเปซาโร
พระแม่มารีเปซาโร (ภาษาอิตาลี: Pala Pesaro หรือ Madonna di Ca' Pesaro; ภาษาอังกฤษ: Pesaro Madonna) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยทิเชียนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันอยู่ที่บาซิลิกาซานตามาเรีย กลอริโอซา เดอิ ฟราริที่เมืองเวนิสในประเทศอิตาลี  

ทิเชียนเขียนภาพ “พระแม่มารีเปซาโร” ระหว่างปี ค.ศ. 1519  ถึงปี ค.ศ. 1526 สำหรับชาเปลของตระกูลเปซาโรที่ซื้อจากบาซิลิกาซานตามาเรีย กลอริโอซา เดอิ ฟราริ (Santa Maria Gloriosa dei Frari) ในปี ค.ศ. 1518 โดยได้รับจ้างจากจาโคโป เปซาโร (Jacopo Pesaro) จาโคโปเป็นบาทหลวงของพาฟอส (Paphos) ในไซปรัส และได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการกองเรือของพระสันตะปาปาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6

โครงสร้างและเนื้อหาของภาพ
ทิเชียนแสดงภาพของผู้อุปถัมภ์ในท่าคุกเข่าต่อหน้าพระแม่มารีโดยมี นักบุญปีเตอร์เป็นผู้นำเฝ้าซึ่งจะเห็นได้จากกุญแจใหญ่บนบันไดที่เป็นสัญลักษณ์ของพระองค์  โครงสร้างของภาพเป็นสามเหลี่ยมที่ดึงไปสู่พระแม่มารีและจาโคโปในสามเหลี่ยมรอง ตำแหน่งของพระแม่มารีบนสุดของบันไดให้ความหมายว่าอยู่ในฐานะ  “พระแม่มารีแห่งบันได” (Madonna della Scala) ซึ่งหมายถึงบันไดที่นำไปสู่สวรรค์

ธงใหญ่สีแดงทางซ้ายของภาพมีตราประจำพระองค์ของพระสันตปาปาอยู่ตรงกลางและของจาโคโปอยู่ข้างล่าง และใต้ธงมีขุนนางที่ไม่ทราบนามที่มากับนักโทษสองคน คนหนึ่งที่โพกผมเป็นชาวตุรกีและอีกคนหนึ่งเป็นมัวร์ ซึ่งอาจจะหมายถึงชัยชนะของจาโคโปต่อตุรกีในปี ค.ศ. 1502 ทางด้านขวามีนักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิเชื่อมสมาชิกห้าคนของตระกูลเปซาโรที่คุกเข่าอยู่กับพระเยซู ซึ่งเป็นการเสนอว่าการพบพระเยซูเป็นการนำไปสู่ความปลดเปลื้องจากบาป หลังนักบุญฟรานซิสเป็นนักบุญแอนโทนีแห่งปาดัว ทั้งสองคนเช่นเดียวกับนักบุญเบอร์นาดิโนแห่งเซียนนาเป็นนักบวชฟรานซิสกันซึ่งเป็นนิกายของบาซิลิกาซานตามาเรีย กลอริโอซา เดอิ ฟราริ

สมาชิกห้าคนของตระกูลเปซาโรคุกเข่านิ่งอยู่ในภาพขณะที่ผู้อื่นทำท่าทางต่างๆ อยู่ในโครงสามเหลี่ยม  เหนือบันไดเป็นคอลัมน์ยักษ์ที่ด้านบนถูกปาดออกเพื่อให้อยู่สร้างสามเหลี่ยมเพื่อเน้นโครงสร้างทั่วไปของภาพ บนเมฆมียุวเทพที่ตัวหนึ่งถือกางเขน พระเยซูยืนเล่นอยู่บนตักของพระแม่มารีขณะที่มองไปทางนักบุญฟรานซิสผู้มองตอบ ผ้าที่ใช้ในการแต่งตัวเป็นผ้าที่มีเนื้อหรูหราโดยเฉพาะเครื่องแต่งกายและธง  สีเสื้อผ้าทำให้สว่างขึ้นด้วยแสงที่จัดและมืดจากท้องฟ้าและแสงที่กระทบผิวน้ำของเวนิสก็ดูเหมือนจะยิ่งทำให้ภาพสว่างมากขึ้น

องค์ประกอบ
เมื่อเขียนฉากแท่นบูชา ทิเชียนก็วางภาพที่ไม่เหมือนการวางภาพที่เคยทำกันมาก่อนหน้านั้นคือแทนที่จะวางให้ผู้มีความสำคัญของภาพที่ในกรณีคือพระแม่มารีและพระบุตรให้อยู่กลางภาพ ทิเชียนวางหนักไปทางด้านหนึ่ง  การเลือกวางภาพเช่นนี้ทำให้เพิ่มความรู้สึกว่ามีความเคลื่อนไหวในภาพมากขึ้น ที่นำไปสู่การเขียนภาพแบบบาโรกในสมัยต่อมาที่เป็นการสร้างองค์ประกอบที่สลับซับซ้อนมากยิ่งขึ้น

ดูเพิ่ม
ทิเชียน
ภาพเขียนสีน้ำมัน
นักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิ
พระแม่มารีและพระบุตร
# ฉากประดับแท่นบูชาบารอนชี
ฉากประดับแท่นบูชาบารอนชี  เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีสมัยเรอเนซองส์ ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ซิวิคา โทซิโอ มาร์ติเน็นยาที่เบรสเชียในประเทศอิตาลี  

ราฟาเอลเขียนภาพ “ฉากประดับแท่นบูชาบารอนชี” ระหว่างปี ค.ศ. 1501  ถึงปี ค.ศ. 1501 เป็นงานชิ้นแรกที่มีหลักฐานการจ้างสำหรับเป็นฉากประดับแท่นบูชาในโบสถ์น้อยบารอนชี ในโบสถ์ซานอากอสติโน ที่ซิตาดิคาสเตลโลใกล้เมืองอูร์บีโน  ฉากประดับแท่นบูชาได้รับความเสียหายอย่างหนักระหว่างแผ่นดินไหวในปี ค.ศ. 1789 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1849 ส่วนต่างที่ยังคงหลงเหลืออยู่ก็ถูกแบ่งแยกกันไปเป็นของเจ้าของหลายคน

 ประวัติศาสตร์ 
เมื่อวันที่10 ธันวาคม ค.ศ. 1500 ราฟาเอลและเอวันเจลิสตา ดา เปียน ดี เมเลโต (Evangelista da Pian di Meleto) ช่างเขียนสูงอายุจากเวิร์คช็อพของโจวันนี ซันตี (Giovanni Santi) บิดาของราฟาเอลได้รับค่าจ้างให้เขียนภาพใหญ่สำหรับเป็นฉากแท่นบูชาที่อุทิศให้แก่นักบุญนิโคลัสแห่งโตเลนตีโน (Nicholas of Tolentino) สำหรับโบสถ์น้อยบารอนชิ สัญญาจ้างระบุถึงราฟาเอลว่าเป็น “magister” หรือ “มาสเตอร์” ราฟาเอล เขียนเสร็จเมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1501

กลางภาพเป็นนิโคลัสแห่งโตเลนตีโนยืนกลางซุ้มโค้งโดยมีปีศาจอยู่ที่เท้า ข้าง ๆ เป็นทูตสวรรค์สามองค์ เหนือนักบุญเป็นพระเจ้าพระบิดา (God the Father) ที่ถือมงกุฏในมือล้อมรอบไปด้วยหัวเทวดา ทางด้านซ้ายเป็นพระนางมารีย์พรหมจารีและนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป 

ระหว่างแผ่นดินไหวในปี ค.ศ. 1789 ฉากแท่นบูชาได้รับความเสียหายอย่างหนักจนต้องเลื่อยออกเป็นชิ้นๆ และตั้งแสดงแต่ชิ้นส่วนที่ไม่ได้รับความเสียหาย ในปีเดียวกัน สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 6 ทรงซื้อชิ้นส่วนต่างๆ เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมของวังวาติกัน ชิ้นส่วนจึงอยู่ในวังวาติกันมาจนมาถึงปี  ค.ศ. 1849 แต่หลังจากนั้นก็ไม่มีหลักฐานว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับชิ้นส่วนเหล่านั้น  หลายปีหลังจากนั้นนักวิชาการก็สืบหาจนพบหกชิ้น สี่ชิ้นเป็นส่วนหนึ่งของภาพเขียนเอก อีกสองชิ้นเป็นส่วนหนึ่งของฐานแท่นบูชา (predella) 

ภาพที่เป็นภาพที่จินตนาการว่าเป็นภาพทั้งชิ้นเขียนแทนรูปเดิมเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 18 สำหรับซิตตา ดิ คาสเตลโล ส่วนภาพร่างที่ราฟาเอลเขียนสำหรับงานเดิมอยู่ที่หอวิจิตรศิลป์แห่งลิลล์และที่พิพิธภัณฑ์แอชโมเลียน (Ashmolean Museum) ที่อ็อกฟอร์ด จากภาพที่หลงเหลือทำให้สรุปได้ว่าการออกแบบทั้งหมดของแท่นบูชาทำโดยราฟาเอลแต่การเขียนภาพราฟาเอลเขียนร่วมกับเอวันเจลิสตา ดา เปียน ดี เมเลโต โดยราฟาเอลอาจจะเป็นผู้เขียนตัวฉากแท่นบูชาและเมเลโตเขียนฐานแท่นบูชา

 ชิ้ส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ 
 “พระเจ้าพระบิดา”, 112 x 75 ซม. หอศิลป์แห่งชาติคาโปดิมอนเต, เนเปิลส์
 “Blessed Virgin Mary”, 51 x 41 ซม. หอศิลป์แห่งชาติคาโปดิมอนเต, เนเปิลส์
 “ทูตสวรรค์”, 57 x 36 ซม. พิพิธภัณฑ์ลูฟร์, ปารีส
 “ทูตสวรรค์”, 31 x 27 ซม. พิพิธภัณฑ์ซิวิคา โทซิโอ มาร์ติเน็นยา, เบรสเชีย
 “นักบุญนิโคลัสแห่งโตเลนตีโนชุบชีวิตไก่ฟ้าสองตัว”, 29.2 x 54.0 ซม. สถาบันศิลปะแห่งดีทรอยท์
 “นักบุญนิโคลัสแห่งโตเลนตีโนชุบชีวิตเด็กที่จมน้ำตาย”, 26.7 x 51.8 ซม. สถาบันศิลปะแห่งดีทรอยท์
# ไลฟ์ออฟไรอัน
ไลฟ์ออฟไรอัน  เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ ที่ตามติดชีวิตนักสเกตบอร์ดอาชีพที่ชื่อ ไรอัน เช็กเลอร์ โดยในแต่ละตอนมีความยาวประมาณ 22 นาที เป็นเรื่องราวชีวิตของไรอัน และครอบครัวของเขา รวมถึงเพื่อน ในเรื่องราวของครอบครัว การหาแฟน รวมถึงในฐานะโปรสเกตบอร์ด โดยส่วนมากของหลาย ๆ ตอนจะถ่ายทำในละแวกบ้านของเช็กเลอร์ในแซนเคลเมนที รัฐแคลิฟอร์เนีย

 ตัวแสดง 
 ไรอัน เช็กเลอร์ - นักสเกตบอร์ดอาชีพ
 เกร็ตเชน เช็กเลอร์ - แม่ของไรอัน และเป็นผู้จัดการ
 เชน เช็กเลอร์ - น้องชายไรอัน อายุ 16 ปี
 เคน เช็กเลอร์ - น้องชายคนเล็กของไรอัน อายุ 9 ปี
 แรนดี เช็กเลอร์ - พ่อของไรอัน
 เจเรมี โรเจอร์ส - นักสเกตบอร์ดอาชีพ
 พอล ร็อดริเกส - นักสเกตบอร์ดอาชีพ
 เกร็ก ลัตซ์กา - นักสเกตบอร์ดอาชีพ
 โทนี ฮอว์ก - นักสเกตบอร์ดอาชีพ
 แบม มาร์เกรา - นักสเกตบอร์ดอาชีพ

การออกอากาศ 
รายการผลิตโดยคาร์โบนเอนเทอร์เทนเมนต์ ให้กับทางเอ็มทีวี ออกอากาศทางเอ็มทีวี, เอ็มทีวี 2, เอ็มทีวียุโรป, เอ็มทีวีโปแลนด์, เอ็มทีวีเอเดรีย, เอ็มทีวีฮังการี, เอ็มทีวีโรมาเนีย, เอ็มทีวีโปรตุเกส, เอ็มทีวีเซ็นทรัล, เอ็มทีวีแคนาดา, เอ็มทีวีอิตาลี, เอ็มทีวีนิวซีแลนด์ ,เอ็มทีวียูเค, เอ็มทีวีลาตินอเมริกา, เอ็มทีวีเอเชีย และเอ็มทีวีไทยแลนด์ โดยออกอากาศครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาเมื่อ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2007 เวลา 22.30 น่. หลังจากนั้นออกอากาศฤดูกาลที่สองเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2008
# เดอะโรลลิงสโตนส์
เดอะโรลลิงสโตนส์  เป็นวงร็อกอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี 1962 ในลอนดอน โดยหัวหน้าวงดั้งเดิม ไบรอัน โจนส์ และนักเปียโน เอียน สทิวเวิร์ต ร่วมด้วยนักร้อง มิก แจ็กเกอร์ และมือกีตาร์ คีธ ริชาร์ดส ในช่วงแรกแจ็กเกอร์และริชาร์ดสร่วมในฐานะผู้ร่วมเขียนเพลง จากนั้นเริ่มนำวงหลังจากเกิดปัญหาและความไม่เอาแน่เอานอนของโจนส์ ต่อจากนั้น มือเบส บิลล์ ไวแมน และมือกลอง ชาร์ลี วัตต์ส ก็เข้ามาเป็นสมาชิกในยุคแรก และสทิวเวิร์ตรู้สึกว่าไม่เหมาะสมกับการเป็นทีนไอดอล จึงออกจากวงอย่างเป็นทางการเมื่อปี 1963 แต่ยังคงทำหน้าที่เป็นผู้จัดการวงในช่วงออกเดินทางทัวร์ และเป็นมือคีย์บอร์ด จนเขาเสียชีวิตในปี 1985

ในช่วงแรกผลงานส่วนใหญ่จะนำเพลงเก่าในรูปแบบบลูส์อเมริกันและร็อกแอนด์โรลมาทำใหม่ หลังจากที่วงประสบความสำเร็จครั้งแรกในสหราชอาณาจักร พวกเขาก็เริ่มประสบความสำเร็จในอเมริกาหลังจากออกรายการ "บริติชอินเวชัน" ("British Invasion") ในต้นยุคทศวรรษ 1960 วงเดอะโรลลิงสโตนส์มีภาพลักษณ์ที่ขัดกับวงคู่แข่งอย่างเดอะบีทเทิลส์อย่างเห็นได้ชัดคือ มีภาพลักษณ์ที่ไว้ผมยาวรุงรังและต่อต้านสังคม มีซิงเกิลดังในปี 1965 อย่าง "(I Can't Get No) Satisfaction" และมีผลงานอัลบั้ม Aftermath หลังจากนั้นโจนส์เสียชีวิตในปี 1969 หลังจากถูกไล่ออกจากวง และแทนที่โดยมิก เทย์เลอร์ ซึ่งเทย์เลอร์ร่วมบันทึกเพลงกับวง 5 สตูดิโออัลบั้มก่อนออกจากวงในปี 1974 หลังจากนั้นมือกีตาร์ รอนนีย์ วูดเข้ามาในวง จากนั้นไวแมนออกจากวงในปี 1983 และดาร์รีล โจนส์เข้ามาเป็นสมาชิกวงอย่างไม่เป็นทางการ เขาทำงานกับวงตั้งแต่ปี 1994

เดอะโรลลิงสโตนส์ออกสตูดิโออัลบั้มมา 30 อัลบั้ม อัลบั้มแสดงสด 23 อัลบั้ม และมีอัลบั้มรวมเพลงอีกหลายชุด มียอดขายรวม 200 ล้านชุดทั่วโลก"Everything is turning to gold", Record sales of The Rolling Stones. อัลบั้มล่าสุดของพวกเขาคือ Blue & Lonesome ออกในปี 2016 และเขายังมีสถิติในชุด Sticky Fingers (1971) ที่ถือเป็นอัลบั้มอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกาอย่างต่อเนื่อง ถึง 8 ชุด นอกจากนี้พวกเขายังมีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ในปี 2004 และติดอันดับ 4 ของการจัดอันดับนิตยสารโรลลิงสโตนในหัวข้อ 100 ศิลปินที่เยี่ยมที่สุดตลอดกาล

 สมาชิกวง 

สมาชิกปัจจุบัน
 มิก แจ็กเกอร์ร้องนำและประสานเสียง ฮาร์โมนิกา กีตาร์ริทึม เพอร์คัชชัน คีย์บอร์ด เบส (1962–ปัจจุบัน)
 คีธ ริชาร์ดสกีตาร์นำและริทึม เบส คีย์บอร์ด เพอร์คัชชัน ร้องประสานเสียงและนำ (1962–ปัจจุบัน)
 รอนนี วูดกีตาร์นำและริทึม กีตาร์สไลด์ เบส ร้องประสานเสียง กีตาร์เปดัลสตีล (1975–ปัจจุบัน)

อดีตสมาชิก
 ไบรอัน โจนส์กีตาร์นำและริทึม กีตาร์สไลด์ ฮาร์โมนิกา คีย์บอร์ด ซีตาร์ แอปพาเลเชียนดัลซิมเมอร์ โกโตะ มาริมบา รีคอร์เดอร์ ฟลูต แซกโซโฟน ฮาร์ป ออโตฮาร์ปLet It Bleed CD track numbering ทัมบูรา เพอร์คัชชัน ร้องประสานเสียง (1962–1969; เสียชีวิต 1969)
 เอียน สทิวเวิร์ตเปียโน ออร์แกน เพอร์คัชชัน (1962–1963; นักดนตรีทัวร์และเซสชัน (1963–1985; การเสียชีวิตของเขา)
 บิลล์ ไวแมนเบส คีย์บอร์ด เพอร์คัชชัน ร้องประสานเสียงและนำเป็นบางครั้ง (1962–1993; แขกรับเชิญ 2011 2012 2023)
 ชาร์ลี วัตต์สกลอง เพอร์คัชชัน ร้องประสานเสียงเป็นบางครั้ง (1963–2021; การเสียชีวิตของเขา)
 มิก เทย์เลอร์กีตาร์นำและสไลด์ เบส ซินธิไซเซอร์ คองกา ร้องประสานเสียง (1969–1974; แขกรับเชิญ 2012–2014)