wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# รักสยาม เท่าฟ้า
รักสยาม เท่าฟ้า หรือ แรกบิน เป็นภาพยนตร์ไทยที่กำกับโดย ธนิตย์ จิตนุกูล เป็นภาพยนตร์ย้อนยุค เรื่องราวเกี่ยวกับการก่อตั้ง กองบินทหารบกของไทย ในสมัยรัชกาลที่ 6 ซึ่งต่อมาได้กลายมาเป็นกองทัพอากาศไทย

ภาพยนตร์เรื่องนี้ นำแสดงโดย ศรราม เทพพิทักษ์ เป็น ดวง เด็กหนุ่มลูกชาวบ้านที่เห็นเครื่องบินเป็นครั้งแรกในชีวิต แล้วเกิดประทับใจใฝ่ฝันจะเป็นนักบิน และขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย เป็น พันตรีหลวงกาจยุทธการ หนึ่งในทหารไทยรุ่นแรกที่ไปฝึกเป็นนักบินที่ประเทศฝรั่งเศส และทอม เคลย์เตอร์ เป็น ปิแอร์ ปูร์ปอง ครูฝึกบินชาวฝรั่งเศส ที่มาช่วยจัดตั้งกองการบินสยาม เป็นหน่วยเล็กที่ตั้งขึ้นใหม่ในกองทัพบกไทย

กองการบินสยามประสบอุปสรรคมากมายในช่วงก่อตั้ง ทั้งในเรื่องงบประมาณ อาคารสถานที่ และถูกขัดขวางจากผู้ใหญ่ในกองทัพที่ไม่เห็นด้วย ถูกเหยียดหยามจากทหารหน่วยอื่น แต่ด้วยความมานะพยายาม กองการบินสยามก็จัดตั้งขึ้นได้เป็นผลสำเร็จ และทำการบินเหิรเวหา แสดงแก่ประชาชนทั่วไปได้เป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2457 และได้รับมอบหมายให้ไปร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในทวีปยุโรป

ภาพยนตร์เรื่องนี้ เดิมใช้ชื่อว่า แรกบิน มีกำหนดฉายในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 แต่ภายหลังเกิดอุบัติเหตุวัน-ทู-โก เที่ยวบินที่ 269 ตกที่สนามบินภูเก็ตเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2550 ทางอาร์เอสฟิล์มได้เลื่อนวันฉายเป็นเดือนธันวาคม พร้อมกับเปลี่ยนชื่อภาพยนตร์ และได้เลื่อนวันฉายอีกครั้งเป็นเดือนมกราคม 2551 ทำรายได้รวม 5 ล้านบาทมยุรี อำนวยพร, ที่สุดของหนังเด่น-หนังโดนแห่งปี dailynews.co.th

ภาพยนตร์ถ่ายทำที่จังหวัดนครสวรรค์ และอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา

นักแสดง
 ศรราม เทพพิทักษ์ เป็น ดวง
 ขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย เป็น หลวงกาจ
 ทอม เคลย์เตอร์ เป็น ปิแอร์
 ทรงพร ทองมาก เป็น มาลัย
 ชมพูนุช เศวตวงศ์ เป็น ขนิษฐา
 กฤษณ์ สุวรรณภาพ เป็น อัษฎา
 กฤษฎา พัชรพิพัฒน์ เป็น ดำเกิง
 วุฒิชัย ไหมกัน เป็น รัตน์
 ผดุงศักดิ์ กิจวานิชขจร เป็น ทวยเทพ
 วสันต์ คุ้มสอน เป็น ฉัตร
 ฝนพา สารทิศสะรัต เป็น ลำจวน
 ชุติกาญจน์ จุลละนันทน์ เป็น จันแรม
 ณพล สาริมาน เป็น ไอ้แจ่ม
 เขลางค์ หนุนภักดี เป็น เลขากลาโหม
 สุระชัย ศรีหมื่นชัย เป็น ผู้บัญชาการทหาร
 อัญชนา พรพิทักษ์เทพกิจ เป็น คุณนายพักพริ้ง
 ชาญ พรพิทักษ์เทพกิจ เป็น สามีคุณนายพักพริ้ง
 ยุทธนา อาภรณ์รัตน์ เป็น ชายขี้เมา

นักแสดงรับเชิญ
 ชุมพร เทพพิทักษ์ เป็น จ่าเปลื้อง
 สุเทพ ประยูรพิทักษ์ เป็น พระธำรงค์
 ธนาภา ชีพนุรักษ์ เป็น ยายแม้น
 ไกรลาศ เกรียงไกร เป็น ตาบัว
 ธวัชชัย คชาอนันต์ เป็น แฉ่ง
 สมิทธิ์ ริลา เป็น พุด
 คมสัน ตรีพงษ์ เป็น ตาสุข
 มีศักดิ์ นาครัตน์ เป็น พิธีกร
 ธีรนิติ์ ธำรงวินิจฉัย เป็น พระยาเทวะวงศ์
# จลนพลศาสตร์เคมี
จลนพลศาสตร์เคมี  เป็นสาขาหนึ่งของวิชาเคมี ที่ศึกษาเกี่ยวกับอัตราการทำปฏิกิริยาเคมีของสารต่างๆ ทั้งในด้านปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการเกิดปฏิกิริยาเคมี, กลไกในการเกิดปฏิกิริยาเคมี และสถานะกัมมันต์ และรวมไปถึงการสร้างสมการคณิตศาสตร์เพื่ออธิบายการดำเนินไปของปฏิกิริยาเคมี ในปี ค.ศ. 1864 ปีเตอร์ วาจจ์ และคาโต กุลด์เบิร์ก ถือเป็นผู้แรกในการอ้างถึงความสัมพันธ์ของความเร็วในการเกิดปฏิกิริยาเคมีกับปริมาณของสารเคมีในระบบ

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Chemical Kinetics
# ภูมิแพ้
ภูมิแพ้  คือความผิดปกติจากภาวะภูมิไวเกินของระบบภูมิคุ้มกัน อาการภูมิแพ้เกิดขึ้นเมื่อระบบภูมิคุ้มกันของมนุษย์ตอบสนองต่อสสารที่ไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายซึ่งมีอยู่ทั่วไปในธรรมชาติ ซึ่งสารที่ก่อให้เกิดการตอบสนองนั้นเรียกว่า สารก่อภูมิแพ้ โดยอาการตอบสนองต่อสารเหล่านี้ไม่ใช่ความผิดปกติแต่กำเนิด, สามารถคาดเดาได้ และไม่เรื้อรัง ภูมิแพ้เป็นหนึ่งในความผิดปกติจากภาวะภูมิไวเกินและถูกเรียกในเชิงวิชาการว่า ประเภทที่หนึ่ง (type I) หรือ ประเภทเฉียบพลัน (immediate) อาการภูมิแพ้เหล่านี้เฉพาะเจาะจงเนื่องจากเกิดขึ้นโดยการกระตุ้นเซลล์เม็ดเลือดขาวที่มากเกินไป คือ แมสต์เซลล์ และเบโซฟิล โดยแอนติบอดีที่ชื่อว่า อิมมูโนโกลบูลินอี (IgE) การกระตุ้นนี้ส่งผลให้เกิดการอักเสบซึ่งมีระดับตั้งแต่ทำให้ระคายเคืองไปจนถึงการเสียชีวิต 

ภูมิแพ้ระดับเบา เช่น เยื่อจมูกอักเสบ พบได้ทั่วไปในหมู่ประชากรของมนุษย์และก่อให้เกิดอาการ เช่น ตาแดง, การคัน, น้ำมูกไหล, กลาก, ลมพิษ และหอบหืด ซึ่งภูมิแพ้นี้เองที่ในบางสถานการณ์อาจจะเป็นต้นเหตุสำคัญในอาการหอบหืด ในคนไข้บางราย อาการแพ้รุนแรงต่อสภาวะแวดล้อม, สารก่อภูมิแพ้ทางโภชนาการ หรือยาบางชนิด อาจส่งผลให้เกิดอาการตอบสนองที่เป็นอันตรายต่อชีวิตที่เรียกว่าแอนาฟิแล็กซิส นอกจากนี้อาการแพ้อาหารหรืออาการตอบสนองต่อพิษของการกัดต่อยจากแมลง เช่น ต่อและผึ้ง ก็มักเกี่ยวข้องกับอาการรุนแรงเหล่านี้Overview of 'allergy and allergic diseases: with a view to the future'

การทดสอบหลากหลายวิธีเพื่อวินิจฉัยอาการภูมิแพ้ เช่น การนำสารก่อภูมิแพ้ที่น่าจะเป็นไปได้ทาลงบนผิวหนังเพื่อให้เกิดอาการแพ้ เช่น อาการบวม หรือการทดสอบเลือด ต่างก็สามารถช่วยให้ค้นพบสารก่อภูมิแพ้แบบเจาะจงที่เป็นอิมมูโนโกลบูลินอีได้

การรักษาภูมิแพ้ เช่น การหลีกเลี่ยงการสัมผัสกับสารก่อภูมิแพ้ หรือการรับประทานยาต้านฮิสทามีน ก็สามารถป้องกันการเกิดอาการภูมิแพ้แบบเจาะจงได้ หรือไม่ว่าจะเป็นการรับสารสเตอรอยด์ซึ่งจะช่วยปรับปรุงระบบภูมิคุ้มกัน และยาบรรเทาอาการคัดจมูกก็สามารถบรรเทาอาการแพ้ลงได้ ส่วนมากแล้วยาเหล่านี้เป็นยาที่ใช้รับประทาน ยกเว้นอะดรีนาลินที่จำเป็นต้องรับผ่านทางการฉีดยา นอกจากนี้แล้วยังมีอีกวิธีคือการบำบัดด้วยสารก่อนภูมิแพ้ ซึ่งจะฉีดสารก่อนภูมิแพ้เข้าไปในร่างกายทีละน้อยเพื่อให้ร่างกายสร้างระบบภูมิคุ้มกันต่ออาการแพ้นั้นได้เอง
# โกลด์ ชุดที่ 2
โกลด์ ชุดที่ 2   คืออัลบั้มรวบรวมเพลงภาษาฝรั่งเศสยุคแรกๆของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ในประเทศฝรั่งเศส และในประเทศอื่น ๆ ในภายหลัง (ซึ่งได้ใช้อีกชื่อหนึ่งของอัลบั้ม คือ Les premières chansons vol. 2)

 ข้อมูลอัลบั้ม 
อัลบั้มรวมรวมเพลงนี้วางจำหน่ายในฝรั่งเศสเพราะ เซลีนประสพความสำเร็จอย่างสูง กับอัลบั้มเดอ โกลด์ ชุดที่ 2 บรรจุทุกเพลงจากอัลบั้ม แองก็อกยีโต และเพลงฝรั่งเศสอื่นๆ

 ความสำเร็จในชาร์ต 
ได้รับสถานะ โกลด์ ในฝรรั่งเศสกับยอดขาย 100,000 แผ่น โดยไม่มีการโปรโมตแต่อย่างใด และอยู่อันดับสูงสุดที่ 51 ในเบลเยี่ยม และมียอดขายทั่วโลกกว่า 300,000 แผ่น

 รายชื่อเพลง 
#ชื่อเพลงผู้ประพันธ์ความยาว 1.  "Incognito"  L. Plamondon, J. A. Roussel  4:39 2.  "Lolita (trop jeune pour aimer)"  L. Plamondon, D. Lavoie  4:19 3.  "On traverse un miroir"  I. Minoke, R. Lafond  4:40 4.  "Partout je te vois"  E. Marnay, A. Nova  4:09 5.  "Jours de fièvre"  E. Marnay, J. A. Roussel  5:13 6.  "D'abord, c'est quoi l'amour?"  E. Marnay, S. Tracey  4:24 7.  "Délivre-moi"  E. Marnay, E. G. Daily, H. Faltermeyer  4:19 8.  "Comme un coeur froid"  E. Marnay, J. A. Roussel  5:13 9.  "Mon ami m'a quittée"  E. Marnay, C. Loigerot, T. Geoffroy  3:05 10.  "La dodo la do"  E. Marnay, C. Gaubert  3:06 11.  "Hymne à l'amitié"  E. Marnay, D.B. Bembo, M. Giacomelli, S. Bardot  4:01 12.  "Je ne veux pas"  E. Marnay, R. Musumarra  4:06 13.  "C'est pour vivre"  E. Marnay, A. Popp  4:04 14.  "En amour"  E. Marnay, C. Loigerot, T. Geoffroy  3:20

 ชาร์ต 
ประเทศอันดับสูงสุดจำนวนสัปดาห์สถานะยอดขายเบลเยี่ยมวอลโลนี51n/an/an/aฝรั่งเศส--โกลด์100,000
# เสนาะฉันท์
เสนาะฉันท์ เป็นพระนิพนธ์ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ   กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์

ลักษณะคำประพันธ์	โคลงสี่สุภาพ

จุดมุ่งหมายในการแต่ง	แสดงความสามารถของกวี  และเพื่อส่งเข้าประกวดราชบัณฑิตยสภา  เมื่อ พ.ศ. 2470

ที่มาของเรื่อง		
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ได้ทรงนิพนธ์ไว้และทรงส่งเข้าประกวดราชบัณฑิตยสภา เมื่อพ.ศ. 2470 ได้ทรงเขียนบันทึกไว้ว่า "ชวดรางวัล" ซึ่งหมายความว่า ไม่ได้รางวัล แต่อย่างไรก็ดี บทโคลงนี้เป็นที่นิยมยกย่องกันมานานว่า มีความไพเราะ ใช้โวหารลึกซึ้งคมคาย เด่นเป็นพิเศษที่มีการใช้โวหารอุปมาต่างๆ กันไปโดยตลอด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
การอุปมาว่า เสียงของกวีนิพนธ์นั้น เสนาะยิ่งกว่าเสียงแห่งนกการเวก เสียงนกการเวกนั้นไพเราะปานใด หนังสือไตรภูมิโลกวินิจฉัยกถา ของพระยาธรรมปรีชา (แก้ว) กวีในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้พรรณนาไว้ ดังนี้
เสียงนกการเวกส่งสำเนียงหวานไพเราะดังกึกก้อง  สัตว์จตุบาททั้งหลายได้ยินยังเคลิบเคลิ้ม  เสือโคร่งไล่ติดตามเนื้อน้อย ๆ  ยังลืมตน เคลิบเคลิ้มฟังเสียงไพเราะ  ฝ่ายเนื้อน้อย ๆ  ก็ลืมกลัวหยุดฟังเสียงนกเช่นกัน  หมู่ปักษาชาติทั้งหลายได้ฟังเสียงนกการเวกต่างก็ราปีกหยุดฟังเสียงนิ่งราวรูปปั้นที่มีบุคคลนำไปติดไว้บนเพดาน แม้แต่ปลาก็ลืมตนลอยตัวตรง ๆ  หยุดฟังเสียงนกการเวกเช่นกัน
ชื่อ "เสนาะฉันท์" นี้ มิใช่เป็นชื่อที่ท่านผู้ทรงนิพนธ์ได้ตั้งไว้ หากแต่เป็นชื่อที่ตั้งขึ้นใหม่ เพื่อสะดวกในการอ้างอิงถึงในหนังสือเล่มนี้ คำว่า "ฉันท์" หมายถึงคำประพันธ์ทุกชนิด

ถอดคำประพันธ์
บทที่ 1     ฟ้าร้องเสียงกระหึ่มกึกก้องท้องฟ้า
	   เสียงปี่พาทย์ดีดสีบรรเลงอันน่าเพลิดเพลิน
	   ไม่อาจทำให้สะเทือนอารมณ์ได้เท่ากับความไพเราะของบทกวี
	   ถ้อยคำของสาวงามอันเป็นที่รักไม่อาจเทียบเท่าความไพเราะของกวีนิพนธ์
บทที่ 2     นกการเวกที่เปล่าเปลี่ยวใจส่งเสียงร้องดังระงมถึงสวรรค์
	   ไม่อาจเทียบได้กับความไพเราะของกวีนิพนธ์อันลึกซึ้ง
	   อาทิตย์และจันทร์ส่องแสงอยู่กลางฟ้า  ทำให้โลกเจิดจรัส
	   หรือยามเมฆครึ้มที่บดบังแสง  ก็ยังไม่งามเท่ากับคำพรรณนาของกวีนิพนธ์ 

คุณค่าในการอ่าน
โคลงสี่สุภาพทั้ง 2 บทนี้เป็นที่นิยมยกย่องกันมานานว่ามีความไพเราะ      มีโวหารลึกซึ้ง
คมคายและมีลักษณะเด่นในการใช้โวหารภาพพจน์  เป็นบทกวีที่ดีเด่นในเชิงเปรียบเทียบ  โดยอุปมาว่าเสียงไพเราะของกวีนิพนธ์นั้น  ไพเราะยิ่งกว่าเสียงแห่งนกการเวก

ในด้านการใช้คำ  จะเห็นได้ว่ากวีใช้คำที่ง่าย   ถึงแม้จะไม่มีปรากฏอยู่ในพจนานุกรมก็ตาม  เช่นคำว่า  พรึ้ม  สะดิ้งฤดี  แสงสอึ้ง  ซึ่งการอ่านบทกวีนี้ต้องอาศัยจินตนาการและการอ่านออกเสียง  จึงจะสมบูรณ์ทั้งรสคำและรสความ
# เอเลโอโนเรอ ฮับส์บูร์ก-โลทริงเงิน
อาร์ชดัชเชสเอลีนอร์แห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: เอลีนอร์ เจเลน่า มาเรีย เดล พีล่าร์ ไอโอน่า; Eleonore Jelena Maria del Pilar Iona von Habsburg-Lorraine) ประสูติเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 ณ เมืองซาล์ซบูร์ก ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาองค์โตในอาร์ชดยุคคาร์ล และอาร์ชดัชเชสฟรานเซสก้า จักรพรรดิและจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย-ฮังการี  พระองค์ทรงเข้ารับพิธีรับศีลล้างบาป โดยมีพระคาร์ดินัลชาวสเปนมาทำพิธีให้ พระองค์ทรงได้รับการศึกษาในโรงเรียนเมื่อพระชนมายุเพียง 2 พรรษา
# การแข่งขันแบบพบกันหมด
การแข่งขันแบบพบกันหมด  เป็นรูปแบบการแข่งขันประเภทหนึ่ง ซึ่งผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนจะต้องแข่งขันกับผู้แข่งขันคนอื่นทุกคนเป็นจำนวนครั้งเท่ากัน ซึ่งมักจะเป็นแบบเหย้า-เยือน ถ้าผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนแข่งขันกับผู้แข่งขันคนอื่นทุกคน คนละ 1 ครั้ง จะเรียกว่า การแข่งขันแบบพบกันหมดครั้งเดียว  ซึ่งส่วนใหญ่จะอยู่ในรอบแบ่งกลุ่มของการแข่งขันที่มีเจ้าภาพประเทศเดียว
# ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ
ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ มีอักษรย่อว่า ต.จ.ว. เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในตระกูลเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะพระราชทานเฉพาะฝ่ายหน้า (บุรุษ) จำนวน 250 ดวง โดยตติยจุลจอมเกล้าวิเศษจัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติอันดับที่ 21 ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทยราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ลำดับเกียรติเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย , เล่ม ๑๑๐, ตอน ๒๙ง ฉบับพิเศษ, ๑๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖, หน้า ๑

 ลักษณะ 
เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ประกอบด้วย ดวงตราซึ่งมีลักษณะเหมือนทุติยจุลจอมเกล้า แต่ขนาดย่อมกว่า โดยมีลักษณะดังนี้ราชกิจจานุเบกษา, พระราชบัญญัติเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า พุทธศักราช ๒๔๘๔, เล่ม ๕๘, ตอน ๐ ก, ๑๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๘๔, หน้า ๑๕๕๓ 

 ดวงตรา 
 ด้านหน้า มีลักษณะเป็นรัศมี 8 แฉก ลงยาสีชมพู มีรัศมีทองแทรกตามระหว่างแฉก มีใบชัยพฤกษ์สองข้าง ลงยาสีเขียว กลางดวงตรามีพระบรมฉายาสาทิสลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ขอบลงยาสีขาบ มีอักษรทองว่า   "เราจะบำรุงตระกูลวงศ์ให้เจริญ" เบื้องบนมี พระจุลมงกุฎเปล่งรัศมีลงยาสีเขียว สีแดง สีขาบ สีขาว 
 ด้านหลัง มีลักษณะเหมือนด้านหน้า แต่ที่กลางดวงตราเป็นรูปช้างไอราพต ลงยาสีขาว บนหลังช้างเป็นรูปตรีศูล ลงยาสีขาว ที่ขอบมีอักษรทองว่า "ปีระกา เบญจศก ศักราช ๑๒๓๕" รอบขอบเป็นรูปจักร ลงยาสีขาวพื้นแดง

ดวงตราของตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ใช้สำหรับประดับห้อยกับแพรแถบสีชมพู กว้าง 4 เซนติเมตร มีดอกไม้จีบติดบนแพรแถบและมีเข็มทอง ประดับที่อกเบื้องซ้าย

 ภาพ
# พระตำหนักเลอดิส
พระตำหนักเลอดิส (Le Dix Palace) เป็นพระตำหนักที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ตั้งอยู่เลขที่ 10 ซอยแสงมุกดา  ถนนสุขุมวิท ซอยสุขุมวิท 43 แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร (Le Dix แปลว่า บ้านเลขที่ 10 ในภาษาฝรั่งเศส)สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ทรงย้ายมาประทับที่นี่ ตั้งแต่ พ.ศ. 2523พระตำหนักเลอดิส "บ้าน" ในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ, มติชน, 8 มกราคม พ.ศ. 2551 

พระตำหนักเลอดิส อยู่ในอาณาบริเวณเดียวกับวิลล่าวัฒนา อาคาร 6 ชั้นตั้งอยู่ในซอยบ้านดอน ถนนสุขุมวิท 47 สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2540 เพื่อใช้เป็นที่ทรงงานหรือเป็นที่รับแขก   ตั้งชื่อตาม วิลล่าวัฒนา (Villa Vadhana) เมืองปุยยี ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งเป็นพระตำหนักที่สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีทรงเช่าใช้เป็นที่ประทับ ตั้งแต่วันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2478 เป็นเวลากว่าสิบปี
# วงศ์เงาะ
วงศ์เงาะ วงศ์ไม้ลำไย หรือ วงศ์ประคำดีควาย (Sapindaceae) เป็นวงศ์ของพืชดอกในอันดับเงาะ มีอยู่ประมาณ 140–150 สกุล หรือ 1,400–2,000 ชนิด เช่น เมเปิล เงาะ ลิ้นจี่ ประคำดีควาย

สมาชิกของวงศ์เงาะพบได้ในภูมิภาคเขตอบอุ่นไปจนถึงเขตร้อนทั่วโลก

 ลักษณะเฉพาะ 
พืชในวงศ์เงาะมีลักษณะวิสัยที่หลากหลาย ตั้งแต่ไม้ต้นไปจนถึงไม้ล้มลุกหรือไม้เถาเนื้อแข็ง โดยปกติแล้วใบจะสลับแบบเวียน บางครั้งอาจขึ้นตรงข้ามกัน (ในสกุล Acer Aesculus และสกุลอื่น ๆ อีก 2–3 สกุล) ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นใบประกอบแบบขนนก
# หยาง จงเหว่ย์
หยาง  จงเหว่ย์ (4 เมษายน พ.ศ. 2521 -) (จีน: 楊宗緯; พินอิน: Yáng Zōngwěi) เป็นนักร้องชาวไต้หวันที่โด่งดังในไต้หวัน  

 อัลบั้ม 
ปีอัลบั้ม พ.ศ. 2550  Stars Reunion พ.ศ. 2550  Yesterday, Today, Tomorrow พ.ศ. 2551  Dove

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ  
 บล็อกของหยาง จงเหว่ย์
# คณะออกัสติเนียน
คณะออกัสติเนียน  เป็นคณะนักบวชคาทอลิกกลุ่มหนึ่ง ตั้งชื่อตามนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป (ค.ศ. 354 - ค.ศ. 450) ปัจจุบันมีสองแบบ ได้แก่ 
 คณะนักบวชภิกขาจารที่ไฟรอาร์ในคณะเน้นวัตรปฏิบัติที่ผสมกันทั้งการเพ่งพินิจและการประกาศข่าวดี สมาชิกของคณะถือวินัยของนักบุญออกัสตินเป็นแนวทางในการดำรงชีวิตในชุมชนนักบวช ในยุคแรกคณะนี้มีชื่อว่า "คณะภราดาฤๅษีแห่งนักบุญออกัสติน" ปัจจุบันคือคณะนักบุญออกัสติน นอกจากนี้ยังมีคณะนักบวชคาทอลิกอีกสองคณะที่มีต้นกำเนิดมาจากคณะออกัสติเนียน คือคณะออกัสติเนียนรีคอลเลกต์และคณะออกัสติเนียนไม่สวมรองเท้า ในช่วงแรกทั้งสองคณะยังรวมอยู่ในคณะออกัสติเนียนโดยมีมหาธิการคนเดียวกัน คณะออกัสติเนียนรีคอลเลกต์ตั้งขึ้นเมื่อปี 1588 เพื่อปฏิรูปคณะออกัสติเนียนเดิม และได้สิทธิ์ปกครองตนเองในปี ค.ศ. 1912 ส่วนคณะออกัสติเนียนไม่สวมรองเท้าได้ปกครองตนเองในปี ค.ศ. 1931
 คณะผู้ได้รับศีลบวชหรือแคนันนักบวช ซึ่งปฏิบัติตามคำแนะนำของพระวรสารและวินัยของนักบุญออกัสติน ใช้ชีวิตกึ่งอารามวาสี แต่ก็ยังทำงานอภิบาล นักบวชออกัสติเนียนประเภทนี้จะอาศัยอยู่ร่วมกันเป็นกลุ่มและทำงานรับใช้คริสตจักรในเขตแพริชใกล้เคียง จึงกลายเป็นคณะนักบวชที่มีการปกครองเป็นอิสระตนเอง แยกจากกันในแต่จะท้องถิ่น

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 วินัยของนักบุญออกัสติน โดย Catholic Encyclopedia 
 วินัยของนักบุญออกัสติน 
 คณะออกัสติเนียนนานาชาติ
# โกลเรีย ฮับส์บูร์ก-โลทริงเงิน
อาร์ชดัชเชสกลอเรียแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: กลอเรีย มาเรีย บ๊อกดาน่า พาโลม่า เรจิน่า ฟีโอน่า กาเบรียลล่า; Gloria Maria Bogdana Paloma Regina Fiona Gabriela von Habsburg-Lorraine) ประสูติเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ณ เมืองซาล์ซบูร์ก ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาองค์เล็กในอาร์คดยุคคาร์ลและอาร์ชดัชเชสฟรานเซสก้า จักรพรรดิและจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย-ฮังการี  

ก
ก
ก
หมวดหมู่:เจ้าหญิงฮังการี
หมวดหมู่:บุคคลจากซัลทซ์บวร์ค
# อนุสัญญาเจนีวา
thumb|upright=1.15|
      

อนุสัญญาเจนีวา  คือสนธิสัญญาสี่ฉบับ และพิธีสารสามฉบับที่วางมาตรฐานในการปฏิบัติต่อผู้เป็นเหยื่อของสงครามอย่างมีมนุษยธรรมJean S. Pictet. “The New Geneva Conventions for the Protection of War Victims” The American Journal of International Law Vol. 45, No. 3 (1951): pg. 462. ได้รับการรับรองเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2492 และเริ่มมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2493 มีเป้าหมายให้การสงเคราะห์ทหาร และพลเรือนที่ได้รับผลกระทบจากสงคราม โดยประสานงานใกล้ชิดกับคณะกรรมการกาชาดสากล (ไอซีอาร์ซี)

 เนื้อหา 
จากการประชุมที่จัดโดยรัฐบาลประเทศสวิตเซอร์แลนด์และประเทศต่าง ๆ ในยุโรปอีก 12 ประเทศในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2407 อนุสัญญาทั้งสี่ฉบับมีสาระสำคัญดังนี้

 อนุสัญญาฉบับที่ 1 "เพื่อให้ผู้บาดเจ็บและป่วยไข้ในกองทัพมีสภาวะดีขึ้น"
 อนุสัญญาฉบับที่ 2 "เพื่อให้ผู้สังกัดในกองทัพขณะอยู่ในทะเลซึ่งบาดเจ็บ ป่วยไข้ และเรือต้องอับปาง มีสภาวะดีขึ้น"
 อนุสัญญาฉบับที่ 3 "เกี่ยวกับการปฏิบัติต่อเชลยศึก"
 อนุสัญญาฉบับที่ 4 ว่าด้วยการปกป้องคุ้มครองบุคคลพลเรือนในระหว่างสงคราม หรือการขัดแย้งทางกำลังทหารประเทศต่าง ๆ ให้สัตยาบันต่ออนุสัญญานี้ ดังนี้
 การรักษาพยาบาล	แก่เพื่อนและศัตรูโดยเท่าเทียมกัน 
 เคารพในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ เกียรติของมนุษย์ สิทธิในครอบครัว ในการนับถือศาสนาและเกียรติของสตรี
 ให้อำนาจเจ้าหน้าที่ของคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ ไปเยี่ยมนักโทษสงคราม และประชาชนที่อยู่ในค่ายกักกัน โดยพูดกับผู้ถูกกักขังอย่างไม่มีพยานร่วมรับรู้
 ห้ามการกระทำที่ไม่มีมนุษยธรรม การทรมาน การประหารชีวิต การเนรเทศ จับตัวประกัน สอบสวนหมู่การกระทำที่รุนแรงและทำลายทรัพย์สินส่วนตัวอย่างไม่ปรานี

นอกจากนี้ อนุสัญญาเจนีวาฉบับนี้ ยังได้กล่าวถึงข้อกำหนดเกี่ยวกับการคุ้มครองพลเรือนให้พ้นจากภัยสงครามระหว่างประเทศและคุ้มครองแก่พวกกบฏให้พ้นจากการถูกทรมานในกรณีเกิดสงครามกลางเมืองภายในประเทศ รวมทั้งมีสาระอื่น ๆ อีก เช่น เงื่อนไขการลงโทษเพื่อคุ้มครองผู้ถูกต้องโทษ และการส่งตัวนักโทษสงครามกลับสู่ประเทศบ้านเกิดเมืองนอนของตน เป็นต้น

 พิธีสาร 
อนุสัญญาปี 2492 ยังมีการแก้ไขเพิ่มเติมด้วยพิธีสารอีกสามฉบับ
 พิธีสาร 1 (ปี 2520) ว่าด้วยการคุ้มครองผู้เสียหายของการขัดกันด้วยอาวุธระหว่างประเทศ
 พิธีสาร 2 (ปี 2520) ว่าด้วยการคุ้มครองผู้เสียหายของการขัดกันไม่ใช่ด้วยอาวุธระหว่างประเทศ
 พิธีสาร 3 (ปี 2548) ว่าด้วยการรับสัญลักษณ์พิเศษเพิ่มเติม

 การใช้ 

อนุสัญญาเจนีวาใช้ได้ในยามสงครามและการขัดกันด้วยอาวุธต่อรัฐบาลที่ให้สัตยาบันต่อเงื่อนไขของอนุสัญญา รายละเอียดของการใช้มีระบุในข้อ 2 และ 3 ร่วม

 ข้อ 2 ร่วมว่าด้วยการขัดกันด้วยอาวุธระหว่างประเทศ 
ระบุว่าอนุสัญญาเจนีวาใช้กับความขัดแย้งระหว่างประเทศทุกกรณี ซึ่งรัฐซึ่งรบกันอยู่นั้นอย่างน้อยหนึ่งรัฐให้สัตยาบันอนุสัญญาเจนีวา โดยหลักคือ
 อนุสัญญาใช้กับสงครามที่ประกาศทุกกรณีระหว่างชาติที่ลงนาม 
 อนุสัญญาใช้กับความขัดแย้งด้วยอาวุธระหว่างชาติผู้ลงนามตั้งแต่สองชาติขึ้นไป ซึ่งเป็นการเพิ่มเติมในปี 2492 เพื่อให้ครอบคลุมสถานการณ์ที่มีลักษณะแห่งสงครามซึ่งไม่มีการประกาศสงครามอย่างเป็นทางการ เช่น การปฏิบัติของตำรวจ
 อนุสัญญาใช้กับชาติผู้ลงนามแม้ว่าชาติอีกฝ่ายไม่ใช่ผู้ลงนาม แต่เฉพาะถ้าอีกฝ่าย "ยอมรับและใช้บทบัญญัติ" ของอนุสัญญาฯ 

เมื่อเข้าเงื่อนไขความขัดแย้งระหว่างประเทศ จะถือว่าใช้ความคุ้มครองเบ็ดเสร็จของอนุสัญญาฯ
# เกออร์ค ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค
เกออร์ค ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค (พระนามเต็ม: พอล จอร์จ มาเรีย โจเซฟ โดมินิกัส; Paul Georg Maria Joseph Dominikus von Habsburg-Lothringen) ประสูติวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2507 เป็นพระโอรสพระองค์เล็กในอ็อทโท ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค อดีตมกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย กับเจ้าหญิงเรกีนาแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทลำดับที่ 3 แห่งราชบัลลังก์อิมพีเรียลออสเตรีย-ฮังการี พระองค์ทรงเป็นผู้สนับสนุนและทูตของสหภาพยุโรป เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 พระองค์ทรงเป็นองค์ประธานของสมาคมแกรนด์ยุโรปบอลล์ ซึ่งเคยมีการฉลองกาล่า ที่โรงแรมวาลดอร์ฟ แอสโตเรีย นครนิวยอร์ก สหรัฐ

พระองค์เสกสมรสกับไอลีคา ดัชเชสแห่งอ็อลเดินบวร์ค ซึ่งเป็นพระธิดาพระองค์โตในดยุกโจฮันแห่งโอลเดนเบิร์ก และเคาน์เตสอิลก้าแห่งออร์เทนเบิร์ก ทั้งสองพระองค์เข้าพิธีเสกสมรสเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ณ กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี มีพระธิดา 2 พระองค์ และพระโอรส 1 พระองค์ ดังนี้
 โซฟี ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค ประสูติเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2544
 ฮิลดา ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค ประสูติเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2545
 คาร์ล–คอนสแตนติน ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค ประสูติเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2547
# Be with you
Be with you สามารถหมายถึง
 บีวิธยู ซิลเกิ้ลที่ 25 ของโบอา
 BE WITH YOU ซิลเกิ้ลที่ 15 ของเกลย์
 Be with You (いま、会いにゆきます） ภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ออกฉายในปีพ.ศ. 2547
# คณะเบเนดิกติน
คณะนักบุญเบเนดิกต์  นิยมเรียกกันว่า คณะเบเนดิกติน (Benedictine Order) (ค.ศ. 480 - ค.ศ. 547) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่ใช้ชีวิตอารามวาสีตามหลักวินัยของนักบุญเบเนดิกต์ นักพรตในคณะนี้จะอาศัยอยู่ร่วมกันในคริสต์ศาสนสถานที่เรียกว่าอาราม (บางอารามเรียกว่าแอบบีย์หรือไพรออรี) ซึ่งแต่ละอารามจะปกครองตนเองเป็นอิสระ ไม่ขึ้นต่ออารามอื่น ๆ มีสมาพันธ์เบเนดิกตินซึ่งสมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 13 ทรงตั้งขึ้นเพื่อเป็นองค์การปกครองคณะในระดับสากล มีอธิการไพรเมตเป็นประธานสมาพันธ์

 ประวัติ 
หลังจากที่เบเนดิกต์ได้บำเพ็ญพรต อธิษฐานภาวนา อ่านคัมภีร์ไบเบิล และอดอาหาร ได้ระยะหนึ่งก็มีผู้ศรัทธาหลายคนสนใจขอร่วมบำเพ็ญตามแนวทางของท่าน เบเนดิกต์จึงได้ก่อตั้งอารามขึ้น 12 แห่ง แต่ละแห่งมีนักพรต 12 รูป มีอธิการเป็นหัวหน้าอาราม อธิการแต่ละคนขึ้นตรงต่อเบเนดิกต์ซึ่งขณะนั้นท่านมีอายุได้เพียง 25 ปีเท่านั้น ต่อมามีบาทหลวงคนหนึ่งในโบสถ์ใกล้อารามเกิดริษยาจึงหาทางแกล้งท่านต่าง ๆ นานา จนท่านต้องย้ายไปบำเพ็ญพรตที่ภูเขากัสซีโน (Cassino) พร้อมกับศิษย์จำนวนหนึ่ง ที่นี่ท่านได้ตราวินัยของนักบุญเบเนดิกต์ขึ้นเพื่อเป็นระเบียบและแนวทางของผู้ที่จะใช้ชีวิตอารามวาสีบาทหลวงสมชัย พิยาพงศ์พร, พัฒนาการวิถีชีวิตจิตคริสตชน, วิทยาลัยแสงธรรม, 2551, หน้า 68-9, 76

ต่อมานักพรตในคณะได้หันไปทำงานด้านการประกาศข่าวดีด้วย และประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี เช่น นักบุญแพทริก มิชชันนารีประจำไอร์แลนด์ นักบุญโคลัมบานุสมิชชันนารีประจำฝรั่งเศส นักบุญออกัสตินแห่งแคนเทอร์เบอรีมิชชันนารีประจำอังกฤษ เป็นต้น ทำให้คณะเบเนดิกตินเริ่มหันมาพัฒนาความสามารถด้านการศึกษาด้วย มีการบวชสมาชิกของคณะเป็นบาทหลวง มีการตั้งห้องสมุด พิมพ์หนังสือ เพื่อใช้ค้นคว้าและเผยแพร่ในการประกาศศาสนา

 สมาชิกที่มีชื่อเสียง 
 นักพรต
 พระสันตะปาปา
 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1
 สมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 2
 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7
 สมเด็จพระสันตะปาปาวิกเตอร์ที่ 3
 สมเด็จพระสันตะปาปาปาสคาลที่ 2
 สมเด็จพระสันตะปาปาเจลาซีอุสที่ 2
 สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 5
 สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 6
 สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 5
 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7
 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 16

 อธิการอาราม
 ซูว์เฌแห่งแซ็ง-เดอนี
 ออดงแห่งกลูว์นี

 สมาชิกอาราม
 นักบุญบีด

 นักพรตหญิง
 สกอลัสติกา
 ฮิลเดการ์ดแห่งบิงเงิน

 โอเบลต
 จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
 ฟรันเชสกาแห่งโรม
# วงศ์ส้ม
วงศ์ส้ม (ชื่อวิทยาศาสตร์: Rutaceae)  เป็นวงศ์ของของพืชที่ปกติแล้วจะถูกจัดให้อยู่ในอันดับ Sapindales โดยทั่วไปแล้วพืชในวงศ์นี้จะมีดอกที่แบ่งออกเป็น 4 หรือ 5 ส่วน ปกติจะมีกลิ่นแรง ลักษณะของต้นมีตั้งแต่ไม้ล้มลุก ไม้พุ่ม ไปจนถึงไม้ต้นขนาดเล็ก สกุลที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจมากที่สุดคือ Citrus ซึ่งมีทั้งส้ม (C. sinensis) เลมอน (C. x limon) เกรปฟรุต (C. x paradisi) และมะนาว (มีหลายชนิด ส่วนใหญ่จะเป็น C. aurantifolia หรือ Key lime) Boronia เป็นสกุลใหญ่จากออสเตรเลีย สมาชิกบางชนิดของสกุลนี้มีดอกที่มีกลิ่นหอมมากและใช้ในการผลิตน้ำมันหอมระเหยเชิงพาณิชย์ ส่วนสกุลใหญ่สกุลอื่นๆคือ Zanthoxylum และ Agathosma

 ลักษณะเด่น 
พืชส่วนใหญ่ในสกุลจะเป็นไม้ต้นหรือไม้พุ่ม มีไม้ล้มลุกอยู่ไม่กี่ชนิด มักมีกลิ่นจากต่อมที่ใบ หรือบางชนิดอาจที่ต่อมที่หนาม ใบมักจะเป็นใบประกอบที่อยู่ตรงข้ามกันและไม่มีหูใบ

ดอกไม่มีใบประดับ ขึ้นเดี่ยวๆหรือเป็นช่อกระจุก น้อยชนิดที่จะขึ้นเป็นช่อกระจะ และมักจะอาศัยแมลงช่วยถ่ายเรณูเป็นหลัก ลักษณะเป็นดอกสมมาตรตามรัศมีหรือสมมาตรด้านข้าง และโดยปกติจะเป็นดอกสมบูรณ์เพศ มีกลีบดอกและกลีบเลี้ยง 4-5 กลีบ บางครั้งอาจมี 3 กลีบ และเกสรตัวผู้ 8-10 อัน

ผลของพืชในวงศ์ Rutaceae มีหลากหลายลักษณะ ทั้งแบบ Berry Drupe Hesperidium Samara Capsule และ Follicle และมีจำนวนเมล็ดแตกต่างกันออกไป

 การจำแนก 
พืชในวงศ์นี้มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับวงศ์ Sapindaceae Simaroubaceae และ Meliaceae และยังจัดอยู่ในอันดับเดียวกันทั้งหมด แม้ว่าในบางระบบจะแยกอันดับนี้ออกเป็น Rutales และ Sapindales

 ชนิดที่สำคัญ 
thumb|ผลไม้สกุล Citrus หลากหลายชนิด
พืชในวงศ์นี้มีความสำคัญทางเศรษฐกิจของภูมิภาคเขตร้อนซึ่งเป็นแหล่งของพืชผลในสกุล Citrus เช่น ส้ม มะนาว Kumquat Mandarine และ Grapefruit และพืชผลในสกุลอื่น ๆ เช่น ละมุดขาว (Casimiroa edulis) และมะตูม (Aegle marmelos) มีหลายชนิดที่ใช้ในอุตสาหกรรมน้ำหอม เช่น Boronia megastigmaจากออสเตรเลียตะวันตก
# อำเภอนาหม่อม
นาหม่อม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสงขลา

 ประวัติ 
ท้องที่อำเภอนาหม่อม เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอหาดใหญ่ กระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่ตำบลนาหม่อม ตำบลพิจิตร ตำบลทุ่งขมิ้น และตำบลคลองหรัง ของอำเภอหาดใหญ่ ได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาหม่อม ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2524 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 2 มิถุนายน ปีเดียวกัน

และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอนาหม่อม ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 3 มิถุนายน ปีเดียวกัน

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอนาหม่อมตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหาดใหญ่และอำเภอเมืองสงขลา
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอจะนะ
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอหาดใหญ่
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหาดใหญ่

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอนาหม่อมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 29 หมู่บ้าน
1.นาหม่อม(Na Mom)10 หมู่บ้าน2.พิจิตร(Phichit)6 หมู่บ้าน3.ทุ่งขมิ้น(Thung Khamin)7 หมู่บ้าน4.คลองหรัง(Khlong Rang)6 หมู่บ้าน

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอนาหม่อมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลนาหม่อม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาหม่อมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลพิจิตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพิจิตรทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งขมิ้น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งขมิ้นทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองหรัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองหรังทั้งตำบล