wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ขอบตาแพะ
ขอบตาแพะ หรือ แหวนรัดองคชาต  เป็นอุปกรณ์ทางเพศอย่างหนึ่ง เป็นห่วงกลมมีขนติดอยู่รอบ ใช้สวมที่คอขององคชาตเวลาร่วมเพศ โดยมีความเชื่อว่าทำให้ช่วยเพิ่มความรู้สึกให้ผู้หญิงมากขึ้นขณะร่วมเพศ เพราะมีขนที่จะกระตุ้นที่ผิวผนังช่องคลอด

 ประวัติ 
สาเหตุที่เรียกว่าขอบตาแพะ เนื่องจากสมัยแรกทำจากขอบตาแพะที่มีขนตารอบๆ ตัดออกมาตากแห้ง เวลาจะใช้ก็แช่น้ำให้อ่อนตัว ปัจจุบันดัดแปลงทำจากยางหนังสติ๊กผูกเป็นปมๆ ด้วยขนหางม้า หรือไนลอน

 ผลกระทบจากการใช้ 
ปัญหาการใช้ คือ อาจมีการถลอกที่ผิวช่องคลอด และมีสิ่งแปลกปลอมตกค้างภายใน ทำให้มีการอักเสบติดเชื้อ มีตกขาว
# หอประชุมกองทัพเรือ
หอประชุมกองทัพเรือ  เป็นหอประชุมที่ตั้งอยู่ภายในพื้นที่กรมสารวัตรทหารเรือ และปรับปรุงต่อเติมอาคารราชนาวิกสภา ติดแม่น้ำเจ้าพระยา แขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร

 ประวัติ 
ในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2545 กองทัพเรือได้รับมอบหมายให้ดำเนินการก่อสร้างอาคารหอประชุมขนาดใหญ่ ภายในพื้นที่กรมสารวัตรทหารเรือ และปรับปรุงต่อเติมอาคารราชนาวิกสภา เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่มีภูมิทัศน์ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาที่งดงาม อยู่ตรงข้ามกับหมู่พระมหาปราสาท และพระบรมมหาราชวัง ซึ่งมีคุณค่าทางสถาปัตยกรรมและศิลปวัฒนธรรม เพื่อใช้เป็นสถานที่สำหรับจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำและชมกระบวนเรือพระราชพิธี ของผู้นำเขตเศรษฐกิจ จำนวน 21 ประเทศ และผู้เข้าร่วมประชุมเอเปค 2003 รวมทั้งผู้บริหารภาครัฐ และภาคเอกชนทั้งในประเทศและต่างประเทศ

โดยกองบัญชาการกองทัพไทย กระทรวงกลาโหมได้อนุมัติเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ให้กองทัพเรือดำเนินการว่าจ้าง บริษัท ถิรสิทธิ์ จำกัด ในการก่อสร้างอาคารหอประชุมกองทัพเรือ เป็นเงินจำนวน 305,109,000.03 บาท ซึ่ง กองทัพเรือ ได้มอบอำนาจให้ พลเรือโทพีรศักดิ์ วัชรมูล ผู้ช่วยเสนาธิการทหารเรือ ฝ่ายยุทธบริการ (ในขณะนั้น) เป็นผู้แทนกองทัพเรือในการลงนามในสัญญาจ้างก่อสร้างดังกล่าว เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม และเริ่มงานก่อสร้างทันทีในวันรุ่งขึ้น และในวันที่ 19 กรกฎาคม  โดยพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในขณะนั้น ได้วางศิลาฤกษ์อาคาร หอประชุมกองทัพเรือก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2546 และมีพิธีเปิดในวันที่ 24 กันยายน ปีเดียวกัน โดยพลเอกชวลิตเป็นประธานในพิธี

 กิจกรรมที่จัดในหอประชุมกองทัพเรือ 
thumb|250px|สารวัตรทหารเรือที่หอประชุมกองทัพเรือ|left
 งานเลี้ยงรับรองการประชุมสุดยอดผู้นำเอเปค 2003หนังสือสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ที่ นร 0504/ว.209 และ 2022
 การแสดงกระบวนเรือพระราชพิธี ในพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พ.ศ. 2549
 รัฐพิธีเปิดประชุมสมัชชาแห่งชาติ พ.ศ. 2549
 รัฐพิธีสโมสรสันนิบาตเฉลิมพระเกียรติ พ.ศ. 2551
 พิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2556
 งานเลี้ยงรับรองและพิธีมอบรางวัลกินรีทองคำ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2547
 คอนเสิร์ตนาวาคาราบาว พ.ศ. 2548
 งานเลี้ยงรับรองและประกาศผลรางวัลนาฏราช พ.ศ. 2553 / 2554 / 2556 / 2558 และ 2559
 งานเลี้ยงรับรองผู้เข้าร่วมประชุมสภาเศรษฐกิจโลกภูมิภาคเอเชียตะวันออก ครั้งที่ 21

 การเดินทาง 
 รถโดยสารประจำทางสาย 57(4-41)

 สถานที่สำคัญใกล้เคียง 
 วัดเครือวัลย์วรวิหาร
 วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร
 โรงเรียนทวีธาภิเศก
# ตราแผ่นดินของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์
ตราแผ่นดินหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แบบปัจจุบัน ประกาศใช้เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2491  ลักษณะเป็นตราโล่อาร์ม ภายในโล่มีรูปแกะกำลังยืนบนหมู่เกาะ เป็นการแสดงถึงปัจจัยหลักทางเศรษฐกิจของหมู่เกาะ ใต้ภาพมีรูปเรือโบราณกำลังแล่นบนแถบคลื่นลายขาว นำเงิน ถัดลงมามีแถบโบว์สีนำตาลพร้อมเขียนคำขวัญว่า"Desire the Right" หมายถึง "ปรารถนาความยุติธรรม" คนที่กล่าวคำอ้างนี้คืออังกฤษ
# ธงชาติเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช
ธงชาติเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ที่ด้านปลายธงมีภาพตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ซึ่งเป็นรูปโล่ลายตาหมากรุกสีฟ้าสลับขาว ภายในมีรูปสิงโตสีทองถือคบเพลิงล้อมด้วยดาวหกแฉก 2 ดวงในสามเหลี่ยมหัวกลับสีเขียว ด้ายซ้ายของโล่มีรูปแมวน้ำยืนบนโขดหิน ด้านขวามีรูปนกเพนกวินยืนบนพื้นน้ำแข็ง คอยประคองโล่ไว้ทั้งสองด้าน  เบื้องบนของโล่มีรูปเกราะนักรบส่วนศีรษะประดับด้วยแพรสีขาวและน้ำเงิน ส่วนศีรษะนั้นเป็นรูปกวางเรนเดียร์ยืนบนภูเขา เบื้องล่างของตรามีแพรแถบสีเหลืองประดับคำขวัญภาษาละตินว่า Leo Terram Propriam Protegat แปลว่า ให้สิงโตพิทักษ์แผ่นดินของตน

ธงดังกล่าวนี้ได้มีประกาศให้ใช้ได้ตามกฎหมายเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2528 เมื่อมีการจัดตั้งดินแดนแห่งนี้ขึ้น โดยแยกเขตการปกครองส่วนหนึ่งมาจากหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ซึ่งภาพของตราแผ่นดินที่ปรากฏในธงเวลานั้นมีขนาดเล็กกว่าในปัจจุบันและบรรจุไว้ในรูปวงกลมสีขาวอีกชั้นหนึ่ง  ต่อมาในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2542 พ.ศ. 2545 จึงได้แก้ให้ขนาดของตราใหญ่ขึ้น และยกเอาวงกลมสีขาวออกเสีย ดังที่ปรากฏการใช้ในปัจจุบันนี้  ธงนี้กำหนดไว้สำหรับใช้ชักบนอาคารทำการของรัฐบาลและฐานสำรวจทางวิทยาศาสตร์ของคณะสำรวจทวีปแอนตาร์กติกาของสหราชอาณาจักร (British Antarctic Survey)

สำหรัฐธงของผู้ว่าการเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ก็มีลักษณะเช่นเดียวกับผู้ว่าการอาณานิคมแห่งอื่นของสหราชอาณาจักร กล่าวคือ ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักรประดับด้วยตราแผ่นดินของอาณานิคมเป็นสัญลักษณ์ โดยเมื่อแรกใช้ธงนี้ในปี พ.ศ. 2535 ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชที่ปรากฏในธงมีเฉพาะรูปโล่กลางดวงตราเท่านั้น  ต่อมาจึงได้แก้ไขให้ใช้ภาพตราแผ่นดินอย่างเต็มตัวกลางธงในปี พ.ศ. 2542 ธงนี้ใช้เมื่อผู้ว่าการเดินทางมาตรวจเยี่ยมดินแดนเท่านั้น

 แหล่งข้อมูลอื่น
# ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช
ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2528 ก่อนหน้านี้เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชขึ้นอยู่กับหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ และใช้ตราแผ่นดินเดียวกัน ก่อนหน้า พ.ศ. 2505 เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชใต้ใช้ตราแผ่นดินของเขตปกครองแอนตาร์กติกของอังกฤษ 

ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชเป็นรูปโล่อาร์ม พื้นโล่เป็นลายตราหมากรุกสีขาวและสีน้ำเงิน มีสามเหลี่ยมหัวควำพื้นเขียว ในสามเหลี่ยมมีสิงโตอังกฤษสีเหลืองหันหน้าไปทางซ้ายด้านเสาธงยืนถือคบเพลิงสีเหลือง และมีดาวเหลือง 6 แฉก 2 ดวงวางที่มุมบนทั้ง 2 มุมของสามเหลี่ยม ด้านข้างโล่อาร์มมีสัตว์2ตัวยืนอยู่บนพื้นเกาะ โดยด้านซ้ายมีรูปแมวนำยืนบนโขดหินและด้านขวามีรูปนกเพนกวินยืนบนพื้นหิมะ เหนือรูปโล่อาร์มมีส่วนหัวของชุดเกราะนักรบโบราณพร้อมมีกวางป่ายืนบนส่วนหัวของชุดเกราะ ใต้รูปมีแถบโบว์สีเหลืองเขียนคำขวัญประจำชาติว่า Leo Terram Propriam Protegat แปลว่า"นำสิงโตปกป้องแผ่นดินของเรา"
# ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์  เป็นวิดีโอเกมรวมของนินเทนโด จัดจำหน่ายโดยนินเทนโดสำหรับเครื่องเล่นวิดีโอเกมระบบวี ได้มีการประกาศล่วงหน้าถึงเกมดังกล่าวที่งานแถลงข่าวในงาน E3 2005 โดยซาโตรุ อิวาตะซึ่งเป็นประธานและกรรมการผู้จัดการ มาซาฮิโระ ซากูไร ซึ่งเป็นผู้อำนวยการในเกมสองชุดก่อนหน้านี้ ก็ได้รับบทเป็นผู้อำนวยการสำหรับงวดที่สามนี้ตามคำขอของอิวาตะด้วย โดยการพัฒนาเกมได้เริ่มในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2005 

 ตัวละครในเกม 

 มาริโอ จาก มาริโอ
 ลิงก์ จาก เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา
 เคอร์บี้ จาก เคอร์บี้
 พิคาชู จาก โปเกมอน
 ฟ็อกซ์ จาก สตาร์ฟ็อกซ์
 ซามัส / ซีโร่ ซูท ซามัส จาก เมทรอยด์
 เจ้าหญิงเซลดา / ชีค จาก เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา
 บาวเซอร์ จาก มาริโอ
 ดองกีคอง จาก ดองกีคอง / มาริโอ
 โยชิ จาก โยชิ / มาริโอ
 เจ้าหญิงพีช จาก มาริโอ
 ไอซ์ ไคลเมอร์ส จาก ไอซ์ ไคลเมอร์
 พิท จาก คิด อิคารัส
 วาริโอ จาก วาริโอ / มาริโอ
 ไอค์ จาก ไฟร์เอมเบลม
 โปเกมอน เทรนเนอร์ จาก โปเกมอน
 ดิดดี้ คอง จาก ดองกี้คอง
 เมตาไนต์ จาก เคอร์บี้

 ลูคัส จาก เอิร์ธบาวด์ (มาเธอร์)
 คิง เดเดเด จาก เคอร์บี้
 กัปตัน โอลิมาร์ จาก พิกมิน
 เนส จาก เอิร์ธบาวด์ (มาเธอร์)
 มาร์ธ จาก ไฟร์เอมเบลม
 ลุยจิ จาก มาริโอ
 ฟอลโค จาก สตาร์ฟ็อก
 กัปตันฟอลคอน จาก เอฟ-ซีโร่
 ลูคาริโอ จาก โปเกมอน
 R.O.B. จาก ซีรีส์โรบอทของนินเทนโด (ไจโรไมท์และสแต็ค-อัพ)
 กานอนดอร์ฟ จาก เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา
 มิสเตอร์ เกม แอนด์ วอช จาก  เกม แอนด์ วอช
 พูริน จาก โปเกมอน
 ตูน ลิงก์ จาก เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา
 วูล์ฟ จาก สตาร์ฟ็อกซ์
 สเนก จาก เมตัลเกียร์โซลิด
 โซนิค เดอะเฮดจ์ฮ็อก จาก โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก

ด่านในเกม
ด่านปกติ
 สนามรบ จาก ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์
 จุดหมายสุดท้าย จาก ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์
 เดลฟิโนพลาซ่า จาก ซูเปอร์มาริโอซันไซน์
 อาณาจักรเห็ด จาก ซูเปอร์มาริโอบราเธอรส์
 มาริโอเซอร์คิท จาก มาริโอคาร์ท
 น้ำตกยักษ์ จาก ดองกี้คอง จังเกิ้ล บีท
 สะพานแห่งเอลดิน จาก เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ทไวไลท์ ปริ๊นเซส
 นอร์แฟร์ จาก มีทรอยด์
 เรือรบออร์ฟีออน จาก มีทรอยด์ ไพรม์
 เกาะของโยชิ จาก โยชิ ไอแลนด์
 ฮัลเบิร์ด จาก เคอร์บี้
 ไลแลต ครูส จาก สตาร์ฟอกซ์
 สังเวียนโปเกมอน 2 จาก โปเกมอน

 เชิงอรรถ
# วิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียส
วิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียส  เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอัสตูเรียส เริ่มสร้างเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 ณ วันที่  วิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียสมีบทความ  บทความ
# ภาษาอัสตูเรียส
ภาษาอัสตูเรียส  เดิมยังมีชื่อเรียกว่า บาเบล  เป็นภาษากลุ่มโรมานซ์ไอบีเรียตะวันตกภาษาหนึ่งที่พูดกันในแคว้นอัสตูเรียส ประเทศสเปน ภาษาอัสตูเรียสเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มทางภาษาศาสตร์ที่กว้างกว่าคือภาษาอัสตูเรียส-เลออน ผู้พูดภาษาอัสตูเรียสมีจำนวนประมาณ 100,000 คน (ผู้พูดเป็นภาษาแรก) และ 450,000 คน (ผู้พูดเป็นภาษาที่สอง)

ภาษาอัสตูเรียสประกอบด้วยวิธภาษาสามวิธภาษาหลัก ได้แก่ ตะวันตก กลาง และตะวันออก มาตรฐานทางภาษาได้รับการจัดประมวลโดยอิงจากวิธภาษาอัสตูเรียสกลางด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์และทางประชากรศาสตร์ ภาษาอัสตูเรียสมีไวยากรณ์ พจนานุกรม และอักขรวิธีเป็นเอกเทศ และได้รับการวางระเบียบโดยบัณฑิตยสถานภาษาอัสตูเรียส  แม้ว่าภาษานี้จะไม่มีฐานะเป็นภาษาราชการในสเปน แต่ก็ได้รับการคุ้มครองภายใต้ธรรมนูญการปกครองตนเองของแคว้นและได้รับการสอนเป็นวิชาเลือกในโรงเรียนSee: Euromosaic report อย่างไรก็ตาม เนื่องจากขาดสถานภาพทางการ ภาษานี้จึงเป็นตัวอย่างหนึ่งของภาษาที่ถูกเพิกเฉยหรือภาษาที่ "ต้องเผชิญกับความท้าทายต่อภาวะวิธภาษาของมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า"
# อำเภอกาบเชิง
กาบเชิง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์

 ประวัติ 
"กาบเชิง" ภาษาพื้นเมืองสุรินทร์หรือภาษาเขมรเรียก "กาบจืง" (กาบ = ฟัน, จืง = เท้า) ซึ่งมีความหมายว่า "ฟันเท้า" ที่มาจะเป็นประการใดไม่ปรากฏแน่ชัด แต่สันนิษฐานได้ว่าผู้คนที่มาบุกเบิกแผ้วถางป่าซึ่งรกชันเพื่อเป็นที่อยู่อาศัยและทำกินในพื้นที่นี้ บังเอิญมีคนโดนมีดหรือขวานพลาดมาฟันเท้าหลายคนในช่วงบุกเบิกนั้น จึงตั้งชื่อหมู่บ้านว่าบ้านกาบเชิงในเวลาต่อมาสำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอกาบเชิงhttps://district.cdd.go.th/kapchoeng/about-us/ประวัติความเป็นมา/ 

บ้านกาบเชิงซึ่งเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอกาบเชิงในปัจจุบัน เป็นหมู่บ้านที่อยู่ติดแนวชายแดนไทย-กัมพูชา เริ่มมีการตั้งถิ่นฐานมากว่า 200 ปีมาแล้ว โดยในช่วงแรกขึ้นกับตำบลด่าน อำเภอสังขะ และต่อมา
 พ.ศ. 2480 โอนไปอยู่ในการปกครองของตำบลหนองใหญ่ อำเภอปราสาท
 พ.ศ. 2506 โอนมาอยู่ในการปกครองของตำบลกาบเชิง อำเภอปราสาท
 วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ได้รับการจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ โดยมีตำบลในปกครอง 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลกาบเชิงและตำบลบักได และในปี  พ.ศ. 2519 ได้แยกตำบลโคกกลางออกจากตำบลบักได จึงทำให้มีตำบลในปกครองเพิ่มขึ้นเป็น 3 ตำบล
 วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ได้รับโอนตำบลคูตันและตำบลด่าน อำเภอสังขะ  มาเพิ่ม
 วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2522 ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอ
 วันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ได้แยกไปตั้งกิ่งอำเภอพนมดงรัก 4 ตำบล 43  หมู่บ้าน ประกอบด้วย ตำบลบักได ตำบลโคกกลาง ตำบลตาเมียง และตำบลจีกแดก ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอพนมดงรัก มีผลบังคับใช้ 1 เมษายน พ.ศ.2538
 วันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอพนมดงรัก เป็น อำเภอพนมดงรัก

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอกาบเชิงตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปราสาทและอำเภอสังขะ
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสังขะ
 ทิศใต้ ติดต่อกับจังหวัดอุดรมีชัย (ราชอาณาจักรกัมพูชา)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพนมดงรัก

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองท้องที่ 
อำเภอกาบเชิงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 86หมู่บ้าน
1.กาบเชิง(Kap Choeng)20 หมู่บ้าน2.คูตัน(Khu Tan)10 หมู่บ้าน3.ด่าน(Dan)18 หมู่บ้าน4.แนงมุด(Naeng Mut)15 หมู่บ้าน5.โคกตะเคียน(Khok Takhian)14หมู่บ้าน6.ตะเคียน(Takhian)9 หมู่บ้าน

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอกาบเชิงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลกาบเชิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกาบเชิงทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลโคกตะเคียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกตะเคียนทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลด่าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลด่านทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลคูตัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคูตันทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลแนงมุด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแนงมุดทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลตะเคียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะเคียนทั้งตำบล
# ซันตามาเรียเดลโปโปโล
ซันตามาเรียเดลโปโปโล  เป็นโบสถ์ออกัสติเนียนที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในกรุงโรม ตั้งอยู่ทางด้านเหนือของปีอัซซาเดลโปโปโล ซึ่งเป็นจัตุรัสที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของกรุงโรม อยู่ระหว่าง Porta Flaminia (หนึ่งในประตูของกำแพง Aurelian และเป็นจุดเริ่มต้นของ Via Flaminia ซึ่งเป็นเส้นทางสู่ Ariminum และเป็นเส้นทางสู่ทิศเหนือที่สำคัญที่สุดของโรมยุคโบราณ) และสวน Pincio

ในปี พ.ศ. 1642 สมเด็จพระสันตะปาปาปาสคาลที่ 2 โปรดให้สร้างวิหารเพื่อสักการะแด่พระแม่มารีขึ้นเหนือสุสานของตระกูล Domitia ด้วยเหตุที่ประชาชนชาวโรมได้บริจาคเงินสมทบทุนก่อสร้างวิหาร จึงได้ชื่อว่า เดล โปโปโล (del Popolo : แห่งประชาชน)  แต่แหล่งข้อมูลบางแหล่งระบุว่า ชื่อ "โปโปโล" นั้นมีที่มาจากคำในภาษาละตินคำว่า populus ซึ่งหมายถึง ต้นสน (Poplor) และอาจอ้างอิงถึงต้นไม้ที่ยืนต้นอยู่ในบริเวณใกล้เคียงนั้น ต่อมาช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 ทรงยกฐานะของวิหารแห่งนี้ให้เป็นโบสถ์ และประทานให้แก่คณะออกัสติเนียน ซึ่งเป็นคณะผู้ดูแลโบสถ์มาจนถึงปัจจุบัน

ช่วงปี พ.ศ. 2015-2020 Baccio Pontelli และ Andrea Bregno ได้รับมอบหมายจากสมาคม Lombards of Rome ให้บูรณะโบสถ์ซันตามาเรียเดลโปโปโลขึ้นใหม่ ผลจากการบูรณะครั้งนี้ส่งผลให้โบสถ์แห่งนี้เป็นตัวอย่างสำคัญของสถาปัตยกรรมยุคเรอเนสซองค์แบบอิตาลี ต่อมาในปี พ.ศ. 2198-พ.ศ. 2203 สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 7 โปรดให้จานลอเรนโซ เบร์นินีปรับปรุงส่วนด้านหน้าของโบสถ์ เพื่อปรับเปลี่ยนจากโบสถ์เรอเนสซองค์ให้เป็นโบสถ์แบบบารอคที่มีความทันสมัยมากขึ้น
thumb|right|โดมของโบสถ์ซันตามาเรียเดลโปโปโล

ภายในโบสถ์เป็นที่ตั้งของวิหาร Cerasi ซึ่งเป็นบริเวณที่เก็บรักษาภาพเขียน 2 ภาพของคาราวัจโจ คือ Cruxifixion of St. Peter และ Conversion on the Way to Damascus รวมทั้งภาพ Assumption of the Virgin ของ Annibale Carracci และในบริเวณอื่นๆยังเป็นที่เก็บรักษาภาพเขียนปูนเปียกของ Pinturicchio รูปสลักของ  Andrea Bregno และจานลอเรนโซ เบร์นีนี (Habakkuk and the Angel และ Daniel and the Lion) และยังเป็นที่ตั้งของวิหารชิจิ ซึ่งเป็นวิหารส่วนตัวของนายธนาคาร อะกอสติโน ชิจ ออกแบบโดยราฟาเอล ซานตี ส่วนโดมเป็นภาพโมเสกประดับโดยราฟาเอลเป็นภาพของการสร้างโลก

หลังจากการปรับปรุงของเบร์นีนี โบสถ์แห่งนี้ได้กลายเป็นสถานที่ฝังศพที่เป็นที่นิยมในบรรดาคนรวยของกรุงโรม ในจำนวนนั้นมีสุสานของนายธนาคาร อะกอสติโน ชิจิ  และพระคาร์ดินัล  Savo Millini รวมอยู่ด้วย
# อำเภอสนม
สนม เป็นอำเภอในจังหวัดสุรินทร์ 

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอสนมมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอท่าตูมและอำเภอรัตนบุรี
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอรัตนบุรีและอำเภอโนนนารายณ์
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสำโรงทาบ อำเภอศีขรภูมิ และอำเภอจอมพระ
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอท่าตูม

 ประวัติ 
ท้องที่อำเภอสนมเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลแคน และตำบลสนม อำเภอรัตนบุรี ปี พ.ศ. 2490 พื้นที่ 6 หมู่บ้านของตำบลสนม กับ 3 หมู่บ้านของตำบลรัตนบุรี ขอแยกออกเป็น ตำบลน้ำเขียว วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2490 และปี พ.ศ. 2496 ตำบลแคนมีมากถึง 27 หมู่บ้านและตำบลสนมมีหมู่บ้านกว่า 23 หมู่บ้าน พื้นที่กว้างขวาง จึงแยก 16 หมู่บ้านออกจากตำบลแคน ตั้งเป็น ตำบลนานวน และแยก 10 หมู่บ้านออกจากตำบลสนม ตั้งเป็น ตำบลหนองระฆัง วันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496 ในปี พ.ศ. 2504 ได้แยก 4 หมู่บ้านของตำบลน้ำเขียวรวมกับ 3 หมู่บ้านของตำบลสนม ตั้งเป็น ตำบลโพนโก วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2504

ปี พ.ศ. 2514 ทางราชการได้เห็นว่าพื้นที่ทั้ง 5 ตำบล ได้แก่ ตำบลแคน ตำบลสนม ตำบลนานวน ตำบลโพนโก และตำบลหนองระฆัง ของอำเภอรัตนบุรี เนื่องจากสภาพพื้นที่ห่างไกลคมนาคม เจ้าหน้าที่ของรัฐออกตรวจตราและเยี่ยมเยียนราษฎรไม่ทั่วถึง เป็นชุมชนที่มีแนวโน้มว่าจะมีความเจริญต่อไปในอนาคต และเพื่อเป็นการอำนวยความความสะดวก และให้บริการแก่ประชาชนในด้านต่างๆ สามารถแบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็นกิ่งอำเภอได้ จึงตั้งเป็น กิ่งอำเภอสนม วันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2514 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2514 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน 

ปี พ.ศ. 2520 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอสนม วันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2520 พร้อมกับจัดตั้งสุขาภิบาลสนม ในพื้นที่ตำบลสนม วันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 ซึ่งเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอสนม สถานีตำรวจ ไปรษณีย์โทรเลข วันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ต่อมาในปี พ.ศ. 2524 ได้แยกหมู่ 3 บ้านหัวงัว รวมกับอีก 6 หมู่บ้านของตำบลนานวน ตั้งเป็น ตำบลหัวงัว วันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 และแยกพื้นที่หมู่ 2 บ้านหนองอียอ รวมกับอีก 7 หมู่บ้านของตำบลหนองระฆัง ตั้งเป็น ตำบลหนองอียอ ในปี พ.ศ. 2534 วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 เป็นตำบลลำดับที่ 7 ของทางอำเภอสนม จนถึงปัจจุบัน

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอสนมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 79 หมู่บ้าน ดังนี้
1.สนม(Sanom)12 หมู่บ้าน2.โพนโก(Phon Ko)12 หมู่บ้าน3.หนองระฆัง(Nong Rakhang)8 หมู่บ้าน4.นานวน(Na Nuan)13 หมู่บ้าน5.แคน(Khaen)15 หมู่บ้าน วันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 25626.หัวงัว(Hua Ngua)8 หมู่บ้าน7.หนองอียอ(Nong I Yo)11 หมู่บ้าน

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอสนมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
  เทศบาลตำบลสนม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสนม
 เทศบาลตำบลแคน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแคนทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลสนม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสนม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสนม)
 องค์การบริหารส่วนตำบลโพนโก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนโกทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองระฆัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองระฆังทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลนานวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนานวนทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลหัวงัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวงัวทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองอียอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองอียอทั้งตำบล

บุคคลที่มีชื่อเสียง
 พระมงคลวชิรคุณ (บุญทัน อคฺคเตโช) เจ้าอาวาสวัดกาพระคุณาราม ตำบลหัวงัว อำเภอสนม จังหวัดสุรินทร์ เจ้าคุณรูปแรกของคณะสงฆ์อำเภอสนม
# อำเภอสำโรงทาบ
สำโรงทาบ เป็นอำเภอหนึ่งทางทิศตะวันออกของจังหวัดสุรินทร์ โดยนับเป็น 1 ใน 3 อำเภอของจังหวัดที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือผ่าน ซึ่งเมื่อเดินทางจากกรุงเทพฯ แล้ว อำเภอนี้จะเป็นอำเภอสุดท้ายก่อนเข้าสู่เขตจังหวัดศรีสะเกษ

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอสำโรงทาบตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสนม อำเภอโนนนารายณ์ และอำเภอเมืองจันทร์ (จังหวัดศรีสะเกษ)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอห้วยทับทัน (จังหวัดศรีสะเกษ)
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอห้วยทับทันและอำเภอปรางค์กู่ (จังหวัดศรีสะเกษ)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอศีขรภูมิ

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอสำโรงทาบแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 100 หมู่บ้าน
1.สำโรงทาบ(Samrong Thap)12 หมู่บ้าน6.เกาะแก้ว(Ko Kaeo)11 หมู่บ้าน2.หนองไผ่ล้อม(Nong Phai Lom)13 หมู่บ้าน7.หมื่นศรี(Muen Si)9 หมู่บ้าน3.กระออม(Kra-om)9 หมู่บ้าน8.เสม็จ(Samet)8 หมู่บ้าน4.หนองฮะ(Nong Ha)11 หมู่บ้าน9.สะโน(Sano)9 หมู่บ้าน5.ศรีสุข(Si Suk)8 หมู่บ้าน10.ประดู่(Pradu)10 หมู่บ้าน

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอสำโรงทาบประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลสำโรงทาบ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสำโรงทาบและบางส่วนของตำบลหนองไผ่ล้อม
 เทศบาลตำบลหมื่นศรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหมื่นศรีทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลสำโรงทาบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำโรงทาบ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสำโรงทาบ)
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่ล้อม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไผ่ล้อม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสำโรงทาบ)
 องค์การบริหารส่วนตำบลกระออม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกระออมทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองฮะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองฮะทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลศรีสุข ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีสุขทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะแก้วทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลเสม็จ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเสม็จทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลสะโน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสะโนทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลประดู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลประดู่ทั้งตำบล

 โครงสร้างพื้นฐาน 
 การศึกษา 

โรงเรียนมัธยมศึกษา
 โรงเรียนสำโรงทาบวิทยาคม
 โรงเรียนศรีสุขวิทยา

โรงเรียนประถมศึกษาและขยายโอกาส
 โรงเรียนกระเลา ศรีพัฒนา
 โรงเรียนบ้านบ้านกุง
 โรงเรียนบ้านเกาะแก้ว
 โรงเรียนบ้านจังเกา (ลุสิมาวิทยาคาร)
 โรงเรียนบ้านจังเอิด หนองแมว
 โรงเรียนบ้านตะเคียนกูยวิทยา
 โรงเรียนบ้านตะมะ หนองกระจาน
 โรงเรียนบ้านตางมาง
 โรงเรียนบ้านโนนลี
 โรงเรียนบ้านโนนสวรรค์
 โรงเรียนอนุบาลสำโรงทาบ (บริคุตต์วิทยาคุณ)
 โรงเรียนบ้านหนองคู สะแบะ
 โรงเรียนบ้านหนองแคน
 โรงเรียนบ้านหนองแล้ง
 โรงเรียนบ้านหนองหว้า โพธิ์ ไทร
 โรงเรียนบ้านหมื่นศรีน้อย
 โรงเรียนหมื่นศรีประชาสรรค์
 โรงเรียนบ้านขนวน
 โรงเรียนการุญวิทยา
 โรงเรียนบ้านกระออม
 โรงเรียนบ้านขอนแก่น
 โรงเรียนบ้านค้อ
 โรงเรียนบ้านดู่
 โรงเรียนบ้านดู่โศก โคกสะอาด
 โรงเรียนบ้านศรีราชา
 โรงเรียนสะโนวิทยา
 โรงเรียนบ้านสังแก
 โรงเรียนบ้านหนองดุม
 โรงเรียนบ้านหนองพญา
 โรงเรียนบ้านหนองเหล็ก
 โรงเรียนบ้านหนองอีเลิง
 โรงเรียนบ้านหนองฮะ

โรงเรียนกีฬา
 โรงเรียนกีฬาหมื่นศรีวิทยานุสรณ์ (กุดงิ้ว-ศิริพัฒน์)

 การขนส่ง 
อำเภอสำโรงทาบมีสถานีรถไฟสำโรงทาบเป็นสถานีประจำอำเภอ โดยขบวนรถไฟเกือบทุกขบวน (ยกเว้นขบวนรถด่วนพิเศษ) จะหยุดรับ–ส่งผู้โดยสารที่สถานีแห่งนี้
# นกแอ่นพง
นกแอ่นพง  มีรูปร่างคล้ายคลึงกับนกนางแอ่น  แต่ชอบอยู่ตามป่า เป็นนกขนาดเล็ก  ยาวประมาณ 18 ซม.  ปีกเป็นรูปสามเหลี่ยม  

 ลักษณะ 
ตัวเต็มวัย    สีเทาเข้ม แต่บริเวณอก และ ท้องสีจะจางกว่า  ขนคลุมโคนขนหางด้านล่างสีขาว มีลายพาดแคบๆ สีขาว ที่ขนคลุมโคนขนหางด้านบน  และ ลายพาดสีขาว  หรือ เทาที่ปลายหาง   ปากสีน้ำเงินอ่อน หรือ เทา  บริเวณหัวตาสีดำ   , ลำตัว ส่วนอื่นๆ สีน้ำตาล โดยด้านบนจะเข้มกว่าด้านล่าง  หางสีออกดำ   

ตัวไม่เต็มวัย     ลักษณะคล้ายตัวเต็มวัย แต่จะมีลายแต้มสีน้ำตาล แดง และ มีลายเกล็ดสีขาวบริเวณหลัง  

 พฤติกรรม 
นกแอ่นพงชอบเกาะรวมกันเป็นฝูงเล็กๆ บนกิ่งไม้แห้งเด่นๆ  ของต้นไม้สูง  เวลาที่เกาะกิ่งอยู่นั้น  ลำตัวตั้งตรง   ปลายปีกยาวเลยปลายหางออกไป   และ มักชอบกระดกหาง ขึ้นๆลงๆ  หรือแกว่งหางไปทางซ้ายทีขวาที    ในเวลาหลับนอนตอนกลางคืน  นกแอ่นพงจะเกาะนอน เบียดกันแน่น มาก  ฝูงหนึ่งจะมีนกราว 15 - 20  ตัว  

 อาหาร 
นกแอ่นพงกินแมลง และ ชอบกินน้ำหวาน และ เกสรดอกไม้ ด้วย เพราะลิ้นของมัน มีลักษณะ คล้ายแปรง ใช้ในการดูดซับน้ำหวาน  และ เกสรดอกไม้ได้

 การขยายพันธุ์ 
ทำรังราวเดือน มีนาคม ถึง มิถุนายน   วางไข่ครอกละ 2  - 3 ฟอง เปลือกไข่สีขาว หรือ เขียวอ่อน มีจุกกระเล็กๆ   สีน้ำตาลอ่อน  กระจายทั่วทั้งฟอง  แต่จะหนาแน่นทางด้านป้าน
# ภาษามาราเนา
ภาษามาราเนา เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน ใช้พูดในจังหวัดลาเนา เดล นอริเต และ ลาเนา เดล ซุร ในฟิลิปปินส์

มาราเนา
# ภาษามารี
ภาษามารี  (,) เป็นภาษากลุ่มฟินโน-อูกริก สาขาวอลกานิก มีผู้พูดราว 600,000 คนในประเทศรัสเซีย ส่วนใหญ่อยู่ในสาธารณรัฐมารีเอล และบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำโวลกาซึ่งอยู่ทางตะวันออกของเทือกเขายูรัลและในตาตาร์สถาน อุดมูร์ต และเปียร์ม มีสำเนียงหลักสองสำเนียงคือ สำเนียงมารีตะวันตกหรือฮิลกับสำเนียงตะวันออกหรือเมียดาว มีความแตกต่างกันมากและสำเนียงตะวันออกใช้แพร่หลายกว่า เป็นภาษาราชการคู่กับภาษารัสเซียในสาธารณรัฐมารีเอล

 ที่มาของชื่อ 
ภาษามารีและกลุ่มชนที่พูดภาษานี้มีชื่อเรียกว่าเชเรมิส (ภาษารัสเซีย: черемисы, черемисский язык) ส่วนเอกสารในสมัยกลางมีชื่อเรียกที่ต่างกันออกไปคือ เชเรมิส ซัรเมียส ทซัรเมียส (ภาษารัสเซีย: черемись, сармыс, цармис) คำว่ามารีนั้นเป็นชื่อที่ชาวมารีใช้เรียกตนเองมาจากกลุ่มภาษาอินโด-อารยัน หมายถึงคน
 สถานการณ์ 
ชาวมารีส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเขตชนบท มีเพียงส่วนหนึ่งที่อาศัยในเขตเมือง เมื่อ พ.ศ. 2532 ชาวมารี 80% ยังใช้ภาษามารีเป็นภาษาแรกและ 18.8% ไม่พูดภาษามารี โดยในสาธารณรัฐมารีนั้นมี 11.6% กล่าวว่าไม่ได้ใช้ภาษามารีเป็นภาษาแรก การลดลงของการใช้ภาษามารี เกิดขึ้นในช่วงที่มีการปกครองแบบคอมมิวนิสต์

ในสมัยจักรวรรดิรัสเซีย ไม่มีการสนับสนุนการใช้ภาษามารีจากรัฐ ในคริสตจักรรัสเซียนออร์ธอดอกซ์ใช้ภาษารัสเซีย ไม่มีการใช้ภาษามารีในการศึกษา หลังการปฏิวัติรัสเซีย มีการสนับสนุนภาษาของชนเผ่าต่างๆเล็กน้อย แต่ไม่นานก็มีการทำให้เป็นรัสเซียอีก ในสมัยสหภาพโซเวียต มีการสอนภาษามารีในโรงเรียนประถม การใช้ภาษามารีเปิดกว้างมากยิ่งขึ้นหลังนโยบายเปเรสตรอยกา ต่อมาได้เป็นภาษาราชการคู่กับภาษารัสเซีย ในปัจจุบัน ภาควิชาประวัติศาสตร์และปรัชญา มหาวิทยาลัยรัฐมารีและวิทยาลัยฝึกหัดครูกรุปสกายา สอนรายวิชาเกือบครึ่งหนึ่งเป็นภาษามารี
 สำเนียง 
แต่เดิม สำเนียงในภาษามารีได้แก่ สำเนียงมารีเขา ใช้พูดทางฝั่งเหนือของแม่น้ำโวลกา และสำเนียงเมียดาวมารีใช้พูดทางฝั่งล่างของแม่น้ำและในเมืองหลวงของสาธารณรัฐ ในปัจจุบัน แยกภาษามารีเป็น 4 สำเนียงคือ สำเนียงเขา สำเนียงเมียดาว สำเนียงตะวันออก สำเนียงตะวันตกเฉียงเหนือ ชาวมารีบางคนพูดภาษาตาตาร์ได้
 ไวยากรณ์ 
ภาษามารีเป็นภาษารูปคำติดต่อ ไม่มีเพศทางไวยากรณ์ ไม่มีคำนำหน้านาม การเน้นเสียงไม่มีความสำคัญในภาษามารีแต่มีการเปลี่ยนเสียงสระ การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา
# ภาษาอารากอน
ภาษาอารากอน  เป็นภาษาโรมานซ์ที่พูดกันเป็นหลักในหมู่ผู้คนประมาณ 10,000–12,000 คน (พ.ศ. 2560) ในหุบเขาหลายแห่งของเทือกเขาพิรินีในแคว้นอารากอน ประเทศสเปน ส่วนใหญ่อยู่ในเทศมณฑลโซมอนตาโนเดบาร์บัสโตร, ลาฆาเซตาเนีย, อัลโตกาเยโก, โซบราร์เบ และริบากอร์ซา Report about Census of population 2011 of Aragonese Sociolinguistics Seminar and University of Zaragoza ภาษานี้เป็นภาษาสมัยใหม่เพียงภาษาเดียวจากภาษานาวาร์-อารากอนสมัยกลางที่ยังอยู่รอดในรูปแบบที่ต่างจากภาษาสเปนอย่างชัดเจน

แต่เดิมผู้คนเรียกภาษานี้ว่า ฟาบลา (แปลว่า "คำพูด" หรือ "การพูด") ผู้พูดภาษาอารากอนเป็นภาษาแม่มักเรียกชื่อภาษานี้ตามชื่อภาษาอารากอนถิ่นของตน เช่น เชโซ (จากบาเยเดเอโช) หรือ ปาตูเอส (จากหุบเขาเบนัสเก)