wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# สุชาดา (ธิดาของเสนานีกุฎุมพี)
สุชาดา (สุชาตา) กล่าวกันว่าเป็นผู้ถวายข้าวมธุปายาสแก่พระโคตมพุทธเจ้า สิ้นสุดระยะเวลา 6 ปีแห่งพรตนิยม เธอเชื่อแบบผิด ๆ ว่าพระองค์คือรุกขเทวดาที่บันดาลให้เธอมีบุตรสมปรารถนา ข้าวมธุปายาสนี้ทำให้พระองค์มีพละกำลังมากพอที่จะเจริญมัชฌิมาปฏิปทา เจริญฌาน และตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า

นางสุชาดาเป็นอุบาสิกาคนแรกในพุทธศาสนา และพระพุทธเจ้าทรงยกย่องนางสุชาดาเป็นเอตทัคคะผู้ถึงสรณะก่อน

 ประวัติ 
 ชีวิตตอนต้น 
นางสุชาดาเป็นธิดาของเสนานีกุฎุมพีพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๐  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๒ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต (อรรถกถาว่าเสนียะ) ในหมู่บ้านเสนานิคม ตำบลอุรุเวลาเสนานิคม มีการสันนิษฐานถึงที่ตั้งของบ้านนางสุชาดาคือสถูปบ้านนางสุชาดาในหมู่บ้านพักเราร์ใกล้พุทธคยา เมื่ออายุย่างเข้าสู่วัยสาวนางได้ทำพิธีบวงสรวงต่อเทพยดาที่สิงสถิต ณ ต้นไทรใหญ่ต้นหนึ่งใกล้บ้านของนาง โดยได้ตั้งปณิธานความปรารถนาไว้ 2 ประการ คือ
 ขอให้ได้สามีที่มีบุญ มีทรัพยสมบัติ และชาติสกุลเสมอกัน
 ขอให้มีบุตรคนแรกเป็นชาย 

ถ้าความปรารถนาทั้ง 2 ประการ สำเร็จสมบูรณ์แล้ว จะทำพลีกรรมแก่ท่านด้วยของอันมีมูลค่า 100,000 กหาปณะ

ครั้นกาลต่อมา ความปรารถนาของนางสำเร็จทั้งสองประการ โดยได้สามีเป็นเศรษฐีมีฐานะเสมอกัน และได้บุตรคนแรกเป็นชายนามว่า ยสะ นางได้ปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไปจนลูกชายแต่งงานแล้ว จึงปรารภที่จะทำพลีกรรมบวงสรวงสังเวยเทพยดาด้วยข้าวมธุปายาสเสร็จเรียบร้อยแล้ว ให้นางปุณณาทาสีสาวใช้ไปปัดกวาดทำความสะอาดบริเวณโคนต้นไทรนั้น

 ถวายข้าวมธุปายาส 
thumb|250px|นางสุชาดาพร้อมเหล่านางทาสีขณะถวายข้าวมธุปายาสพร้อมถาดทองคำ
ขณะนั้น พระโคตมโพธิสัตว์เลิกอัตตกิลมถานุโยค หันมาเสวยพระกระยาหารหวังจะบำเพ็ญเพียรทางจิต ประทับนั่งพักผ่อนที่ใต้ต้นไทรนั้น ผินพระพักตร์ทอดพระเนตรไปทางทิศตะวันออก มีพระรัศมีแผ่ซ่านออกจากพระวรกายเป็นปริมณฑลดูงามยิ่งนัก นางทาสีสาวใช้เห็นแล้วก็ตระหนักแน่ในจิตคิดว่า คงเป็นเทวดาเจ้า มานั่งคอยท่ารับเครื่องพลีกรรม จึงมิได้เข้าไปทำความสะอาดดังที่ตั้งใจมา รีบกลับไปแจ้งแก่นางสุชาดา โดยด่วน 

ฝ่ายนางสุชาดาจึงรีบแต่งกายด้วยเครื่องอาภรณ์อันงดงามเป็นที่เรียบร้อยแล้วยกถาดข้าวมธุปายาสขึ้นทูลศีรษะ ออกจากบ้านพร้อมด้วยบริวารไปยังต้นไทรนั้น ครั้นได้เห็นพระโพธิสัตว์งดงามเช่นนั้น ก็เกิดโสมนัสยินดีสำคัญว่าเป็นรุกขเทวดามานั่งคอยรับเครื่องพลีกรรม จึงน้อมนำเข้าไปถวายพร้อมทั้งถาดทองคำ  

เมื่อพระบรมโพธิสัตว์ทรงรับข้าวมธุปายาสแล้ว เสด็จไปประทับที่โคนต้นพระศรีมหาโพธิ์ริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา ทรงบำเพ็ญเพียรทางจิตและได้ตรัสรู้เป็นพระสัพพัญญูพุทธเจ้าในวันนั้น หลังจากได้ประทับเสวยวิมุติสุข คือสุขอันเกิดจากการตรัสรู้บริเวณใกล้ ๆ นั้นเป็นเวลา 7 สัปดาห์ รวม 49 วัน แล้วได้เสด็จไปแสดงธรรมโปรดปัญจวัคคีย์ ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน แขวงเมืองพาราณสี

 บรรลุโสดาบัน 
หลังจากยสะ บุตรชายคนโตได้บรรลุเป็นพระอรหันต์และอุปสมบทแล้ว พระพุทธเจ้าและพระสาวกรวมทั้งพระยสะได้ฉันภัตตาหารที่บ้านของนาง พระพุทธเจ้าแสดงพระธรรมเทศนาจบแล้วนางสุชาดาและอดีตภริยาของพระยสะได้บรรลุโสดาบันและถึงพระรัตนตรัยเป็นสรณะทั้งสองคนอรรถกถา อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต เอตทัคคบาลี

 บั้นปลายชีวิต 
นางสุชาดาถึงแก่กรรมที่ใดและเมื่อไรไม่ปรากฏ แต่มีอายุสังขารมากพอสมควรแล้วก็ถึงแก่กรรม
# วูวีกเอนด์
"วูวีกเอนด์"  เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 31 ของโบอาในรูปแบบแม็กซีซิงเกิล วางจำหน่ายในวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 

เพลง "WOO WEEKEND" เป็นการฉลองครบรอบ 25 ปีการแสดงดิสนีย์ ออน ไอซ์  

 รายชื่อเพลง 
 WOO WEEKEND
 NO DANCE, NO LIFE
 WOO WEEKEND INST
 NO DANCE, NO LIFE INST
 มิวสิกวิดีโอ 
 WOO WEEKEND music video
 making (เฉพาะซีดี+ดีวีดีในการผลิตครั้งแรกเท่านั้น)
 การแสดงสด 
 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 - WEDNESDAY J-POP - WOO WEEKEND
 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 - HAPPY MUSIC - WOO WEEKEND
 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553 - HEY!HEY!HEY! - WOO WEEKEND

 ชาร์ต 
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)
วางจำหน่ายชาร์ตอันดับสูงสุดยอดขายสัปดาห์แรกยอดขายรวมอยู่ในชาร์ต21 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 Oricon Daily Charts#521 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 Oricon Weekly Charts#108,544 12,459 6 สัปดาห์21 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 Oricon Monthly Charts#4610,214 12,459 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 Oricon Yearly Charts

 แหล่งข้อมูลอื่น
# พิธีบูชายัญในฤดูใบไม้ผลิ
เลอ ซาเกร ดู แปร็งตอง  หรือเรียกย่อว่า เลอ ซาเกร , เดอะ ไรท์  เป็นบัลเลต์เรื่องที่สามของอิกอร์ สตราวินสกี ออกแสดงครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1913  ประพันธ์ดนตรีโดยสตราวินสกี ออกแบบท่าเต้นโดยวาสลาฟ นิจินสกี (1890 - 1950) ออกแบบฉากและเครื่องแต่งกายโดยนิโคลาส โรริช (1874 - 1947) จิตรกรชาวรัสเซีย ภายใต้การดูแลของเซอร์เก เดียกิเลฟ (1872 - 1929) บัลเลต์ชุดนี้มีความยาวประมาณ 33 นาที  มีทำนองดนตรีและท่าเต้นที่มีความซับซ้อน แปลกใหม่ จนได้รับการบันทึกว่าเป็นจุดเปลี่ยนของงานประพันธ์ดนตรีและการเต้นรำในคริสต์ศตวรรษที่ 20 The Success of a Scandal: The Premiere of Le Sacre du Printemps Michael Cooke November 27, 1991

สตราวินสกีเริ่มคิดเขียนบัลเลต์ชุดนี้ตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1910 ระหว่างการทำงานเรื่อง L'Oiseau de feu (The Firebird) Stravinsky, Igor. 1998. An Autobiography. New York: W. W. Norton. ISBN 978-0-393-31856-2 (Originally published: New York:Simon & Schuster, 1936; first published as a Norton paperback 1962.), 31 and 40-41. โดยเริ่มจากแนวคิดของนิโคลาส โรริช เป็นภาพของเด็กสาวเต้นระบำรอบกองไฟ อยู่ท่ามกลางวงล้อมของผู้เฒ่า ก่อนจะถูกบูชายัญเพื่อเป็นการบูชาเทพเจ้าแห่งฤดูใบไม้ผลิ

บัลเลต์ชุดนี้ออกแสดงครั้งแรกโดยคณะ Ballets Russes ของเซอร์เก เดียกิเลฟ เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1913 ที่โรงละคร Théatre des Champs Elysées ปารีส ระหว่างการแสดงรอบแรก ผู้ชมบางส่วนรับไม่ได้กับรูปแบบดนตรีและท่าเต้นที่สื่อถึงความก้าวร้าว จนลุกออกจากโรงระหว่างการแสดง และวิพากษ์วิจารณ์การแสดงชุดนี้  รวมถึงชาร์ล กามีย์ แซง-ซองส์ คีตกวีชาวฝรั่งเศส

บัลเลต์ เลอ ซาเคร แบ่งการแสดงออกเป็น 2 องก์ ได้แก่
 องก์ที่ 1: A Kiss of the Earth (Première Partie: L'adoration de la Terre)
Introduction
The Augurs of Spring: Dances of the Young Girls (Les Augures Printaniers: Danses des Adolescentes)
Ritual of Abduction (Jeu du Rapt)
Spring Rounds (Rondes Printanières)
Ritual of the Two Rival Tribes (Jeux des Cités Rivales)
Procession of the Oldest and Wisest One [the Sage] (Cortège du Sage)
The Kiss of the Earth (The Oldest and Wisest One) [(The Sage)] (Adoration de la Terre (Le Sage))
The Dancing Out of the Earth, OR The Dance Overcoming the Earth (Danse de la Terre)

องก์ที่ 2: The Exalted Sacrifice (Seconde Partie: Le Sacrifice)
Introduction
Mystic Circle of the Young Girls (Cercles Mystérieux des Adolescentes)
The Naming and Honoring of the Chosen One (Glorification de l'Élue)
Evocation of the Ancestors OR Ancestral Spirits (Evocation des Ancêtres)
Ritual Action of the Ancestors (Action Rituelle des Ancêtres)Action Rituelle des Ancêtres
Sacrificial Dance (The Chosen One) (Danse Sacrale (L'Élue))
# ดินแดนมหัศจรรย์ในสวนหลังบ้าน
ดินแดนมหัศจรรย์ในสวนหลังบ้าน  ประพันธ์โดย ระรินทิพย์ เป็นวรรณกรรมเยาวชน ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2553 

 เนื้อเรื่องย่อ 
หนูมาลีกับเจ้าเหมียว หลงเขาสู่แดนมหัศจรรย์โดยผ่านประตูหินลึกลับ เธอได้พบเจอกับสิ่งแปลกประหลาดหลายอย่างและ "ราชินีกุหลาบ" ที่ยื่นข้อเสนอให้เธอรับทำภารกิจอย่างหนึ่ง แลกกับหนทางที่เธอจะได้กลับสู่บ้านที่แม่และยายกำลังรอคอยเธออยู่ 

 คำโปรย 
หนูมาลีกับเจ้าเหมียวตั้งใจแค่จะไปเดินเล่นในสวนหลังบ้านเท่านั้น แต่เหตุการณ์กลับพาเธอเข้าสู่ดินแดนมหัศจรรย์อย่างช่วยไม่ได้ เรื่องราวการผจญภัยของจริงจึงเริ่มต้นขึ้น เธอต้องทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากราชินีกุหลาบให้สำเร็จเพื่อแลกกับหนทางกลับสู่บ้านอีกครั้ง
 
มาร่วมเดินทางไปกับทั้งสองผ่านดินแดนแปลกประหลาดทั้งหลาย ค้นหาความหมายของความรู้สึก และเติบโตขึ้นไปพร้อมๆ กับหนูมาลีกันเถอะ

 สาระสำคัญของเรื่อง 
 ดินแดนมหัศจรรย์ในสวนหลังบ้าน ส่งเสริมให้เยาวชนรู้จักอารมณ์ ความรู้สึกนึกถึง ที่เปลี่ยนแปลงไปเมื่อเติบโตขึ้น 
 ตัวละครนำไปรู้จักกับอารมณ์หลากหลาย รัก โกรธ สนุกสนาน เสียใจ สูญเสีย และอื่นๆ 
 เป็นวรรณกรรมเยาวชนที่มีพื้นฐานจากวรรณกรรมไทยเรื่องอื่น มีตัวละครอย่าง ราชินีมันทนา ยักษ์ ครุฑ นาค นางเงือก

 ตัวละครหลัก 
 หนูมาลี เด็กหญิงนิสัยช่างสงสัย ชอบตั้งคำถาม มองโลกในมุมสว่าง รักแม่และยายที่เลี้ยงดู
 เจ้าเหมียว แมวหลงที่กลายมาเป็นเพื่อนสนิทต่างเผ่าพันธ์ของหนูมาลี นิสัยกล้าหาญกว่าขนาดตัว รอบคอบ และรักเพื่อนฝูง
 สีเทา กระต่ายป่าที่ขอเข้ามาร่วมการเดินทางด้วย มีพื้นเพอยู่ที่ดินแดนกระต่ายป่า 
 ราชินีกุหลาบ หรือ ราชินีมันทนา เป็นผู้มีอำนาจและปกครองอาณาจักรกุหลาบ ติดนิสัยขี้แกล้งบ้างเป็นบางครั้ง แต่ก็เอ็นดูหนูมาลีมาก
 ราหู ความชั่วร้าย มืดมนในเรื่อง ล้วนมีที่มาจากราหูแทบทั้งสิ้น
# ขั้นตอนวิธีแบบละโมบ
ขั้นตอนวิธีแบบละโมบ  หมายถึงขั้นตอนวิธีใด ๆ ซึ่งเป็นไปตามฮิวริสติกการแก้ปัญหาของการสร้างทางเลือกที่เหมาะสมที่สุดในแต่ละขั้น   Paul E. Black, "greedy algorithm" in
   Dictionary of Algorithms and Data Structures [online],
   U.S. National Institute of Standards and Technology,
   February 2005, webpage:
   NIST-greedyalgo. เพื่อหาคำตอบที่เหมาะสมที่สุดในแต่ละสถานการณ์

ยกตัวอย่างเช่น การนำขั้นตอนวิธีแบบละโมบไปใช้กับปัญหาการเดินทางของพนักงานขายตามขั้นตอนวิธีดังนี้: "ในแต่ละขั้น แวะเมืองที่ยังไม่เคยไปมาก่อนซึ่งใกล้กับเมืองที่อยู่ในปัจจุบัน"
# ผู้นำของอัศวินเทมพลาร์
ผู้ที่ดำรงตำแหน่งผู้นำแห่งอัศวินเทมพลาร์  จะเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของ ทหารผู้ยากแห่งพระเยซูคริสต์และวิหารแห่งโซโลมอน (หรือที่รู้จักกันในชื่อ อัศวินเทมพลาร์) โดยเริ่มจากผู้ก่อตั้งอูกูร์แห่งปายองส์ในปี ค.ศ. 1118 ผู้นำหลายคนเลือกที่จะดำรงตำแหน่งตลอดชีวิต ผู้นำบางคนออกจากตำแหน่งเพื่อใช้ชีวิตในศาสนาหรือการทูต ผู้นำมักเป็นผู้นำอัศวินเข้าสู่การรบและอันตรายจากการรบทำให้บางคนครองตำแหน่งสั้นมาก

เทมพลาร์แต่ละประเทศจะมีผู้นำ (Master) ของตนและผู้นำแต่ละคนจะรายงานต่อผู้นำสูงสุด (Grand Master) ผู้นำสูงสุดจะดูแลกิจการทั้งหมดของภาคี ปรพกอบด้วยการปฏิบัติการทางทหารในดินแดนศักดิ์สิทธิ์และยุโรปตะวันออก และธุรกิจการเงินและธุรกิจการค้าในโครงสร้างพื้นฐานของภาคีในยุโรปตะวันตก

 รายชื่อ 

 1. 50px อูกแห่งปาแย็ง  1118-1136  2. 50px  Robert de Craon  1136-1147  3. 50px Everard des Barres 1147-1149  4. 50px เบบาร์ดแห่งตรองเมอเลย 1149-1153  5. 50px André de Montbard 1153-1156  6. 50px Bertrand de Blanchefort 1156-1169 7. 50px Philippe de Milly 1169-1171  8. 50px Odo de St Amand(ถูกจับกุม) 1171-1179 9. 50px Arnold of Torroja 1181-1184  10. 50px เชราร์ดแห่งรีเดอฟอร์ด 1185-1189  11. 50px Robert de Sablé 1191-1193  12. 50px Gilbert Horal 1193-1200  13. 50px Philippe du Plessis 1201-1208  14. 50px Guillaume de Chartres 1209-1219  15. 50px Pedro de Montaigu 1218-1232  16. 50px Armand de Périgord(ถูกจับกุม) 1232-1244  17. 50px Richard de Bures (ยังคงเป็นที่โต้เถียง) 1244/5-1247 Armand de Périgord was either killed or captured at the battle of La Forbie; authorities differ. Richard de Bures commanded the Templars until the election of Guillame de Sonnac; whether he was Grand Master is disputed. See here  18. 50px Guillaume de Sonnac 1247-1250 19. 50px Renaud de Vichiers 1250-1256  20. 50px Thomas Bérard 1256-1273  21. 50px Guillaume de Beaujeu 1273-1291  22. 50px Thibaud Gaudin 1291-1292  23. 50px ฌักแห่งมอแล 1292-1314

เชิงอรรถ
# เรือดั้ง
เรือดั้ง เป็นเรือไม้ทาสีน้ำมันไม่มีลวดลายอย่างใด มี 22 ลำ มีชื่อเรียกตามลำดับตั้งแต่เรือดั้ง 1 ถึง เรือดั้ง 22 ใช้เป็นเรือกระบวนสายนอก มีนายทหารนั่งลำละ 1 นาย พลปืน 4 นาย และมีนายเรือ นายท้าย และฝีพาย ลำละ 29-35 คน ขึ้นอยู่กับขนาดของเรือ และมีคนกระทุ้งเส้าลำละ 2 นาย

การแต่งกายของผู้ประจำเรือ ฝีพายเรือสวมเสื้อผ้าสีดำริ้วทางแดง กางเกงผ้าสีแดงติดแถบสีดำ คาดผ้ารัดประคดสีแดงดอกขาว สวมหมวก ทรงประพาสสีดำติดแถบสีแดง รองเท้าหนังสีดำเรือดั้ง  โครงการมหาวิทยาลัยไซเบอร์ไทย สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา
# พระตัณหังกรพุทธเจ้า
พระตัณหังกรพุทธเจ้า เป็นพระพุทธเจ้าองค์แรกในสารมณฑกัป ของเมื่อ 4 อสงไขยกับแสนกัปที่แล้ว พระพุทธเจ้าองค์ต่อไปคือ พระเมธังกรพุทธเจ้า ซึ่งเป็นพระพุทธเจ้าองค์ที่ ๒ ของกัปนั้น

ข้อมูลส่วนพระพุทธองค์ 
 ฉายา ผู้กล้าหาญ
 บำเพ็ญบารมี ๑๖ อสงไขยแสนมหากัป
 วรรณะ กษัตริย์
 พระพุทธบิดา พระพุทธมารดาพระเจ้าอานันทะ และนางสุนันทา
 พระนคร ปุปผวดี 
 ใช้ชีวิตฆราวาส ๙,๗๑๕ ปี
 ยานพาหนะที่ใช้ออกบวช ทรงประทับบนหลังช้าง
 ระยะเวลาการบำเพ็ญเพียร ๗ วัน
 ต้นไม้ตรัสรู้ พญาสัตบรรณ
 อายุขัย  ๑๐๐,๐๐๐ ปี   มากกว่าองค์ปัจจุบัน ๙๙,๙๒๐ ปี
 พระวรกาย ๑๘ ศอก
# ฆวน มาตา
ฆวน มานูเอล มาตา การ์ซิอา  เกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1988 เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน เล่นในตำแหน่งเพลย์เมกเกอร์หรือที่เรียกว่ากองกลางตัวรุกและตำแหน่งหน้าต่ำ แต่บ่อยครั้งจะถูกโยกไปเล่นในตำแหน่ง กองกลางตัวรุก ฝั่งซ้ายและฝั่งขวา ปัจจุบันเล่นให้กับเวสเทิร์นซิดนีย์วันเดอร์เรอร์ส ในเอลีกของประเทศออสเตรเลีย

วันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2014 มาตาได้ย้ายจากสโมสรเชลซีมาร่วมสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดด้วยค่าตัว 37.1 ล้านปอนด์ พร้อมกับผ่านการตรวจร่างกายและได้สวมเสื้อหมายเลข 8 แทนแอนเดอร์สันที่ย้ายทีมไปด้วยการยืมตัวกับสโมสรฟิออเรนตินาในกัลโชเซเรียอา ซึ่งหมายเลข 8 เคยเป็นหมายเลขเก่าของเวย์น รูนีย์ ในปีแรกที่เล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

 ประวัติ 
มาตาเป็นลูกของฆวน อดีตนักฟุตบอลอาชีพที่เล่นให้กับบูร์โกสและซาลามังกา ฆวน จูเนียร์เริ่มเส้นทางอาชีพกับสถาบันเยาวชนของเรอัลมาดริดในตำแหน่งกองหน้า แต่เขาย้ายไปอยู่กับบาเลนเซียในช่วงหน้าร้อนปี ค.ศ. 2007 ในฤดูกาลแรกกับทีมค้างคาว เขาได้ลงเล่นที่สแตมฟอร์ดบริดจ์ในฐานะตัวสำรองในเกมแชมเปียนส์ลีก ช่วงท้ายฤดูกาลเขาทำประตูในศึกโกปาเดลเรย์นัดชิง และได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นดาวรุ่งแห่งปีของสโมสร

หลังเล่นในถิ่นเม็สตัลยา 4 ปี เขายิงไป 43 ประตูจาก 179 เกม มาตาได้พูดคุยกับอังเดร วิลลัช-โบอัช และเชื่อว่าสแตมฟอร์ดบริดจ์คือสถานที่ที่เหมาะกับเขา แม้ว่าจะได้รับความสนใจจากสโมสรอื่นก็ตาม

ฆวนอยู่ในทีมชาติสเปนชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก 2010 ที่แอฟริกาใต้ด้วย หลังจากติดทีมชาติครั้งแรกในปี ค.ศ. 2009 เขาได้ลงสนามเกมเดียวในการแข่งขันนั้น โดยลงเป็นตัวสำรองแทนเฟร์นันโด ตอร์เรส ขณะที่ย้ายมาเชลซี เขาติดทีมชาติไป 12 ครั้ง แต่เขาเคยเล่นให้ทีมชาติสเปนชุดอายุไม่เกิน 21 ปีด้วย และเป็นกัปตันทีมชุดแชมป์ยุโรป 2011 รวมถึงได้รับเลือกให้ติดทีมยอดเยี่ยมประจำการแข่งขันMata makes his move; UEFA.com, 16 January 2009

ชีวิตส่วนตัว มาตาชอบเล่นปิงปองหน้า 81, Zoo Sport. นิตยสาร Zoo Weekly ฉบับ Thai Edition: 10 February 2014

เกียรติประวัติ
thumb|upright|มาตาสมัยเล่นให้กับเชลซีภายหลังรับเหรียญชนะเลิศ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก

บาเลนเซีย
Copa del Rey: 2007–08

เชลซี
FA Cup: 2011–12
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2011–12
UEFA Europa League: 2012–13
FIFA Club World Cup รองชนะเลิศ: 2012

	แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด	
FA Cup: 2015–16
EFL Cup: 2016–17
FA Community Shield: 2016
UEFA Europa League: 2016–17; รองชนะเลิศ: 2020–21

กาลาทาซาไร
 ซือเปร์ลีก: 2022–23

thumb|upright|มาตากับเหรียญชนะเลิศฟุตบอลโลก

สเปน U19
UEFA European Under-19 Championship: 2006

สเปน U21
UEFA European Under-21 Championship: 2011

สเปน
FIFA World Cup: 2010
UEFA European Championship: 2012
FIFA Confederations Cup รองชนะเลิศ: 2013; อันดับสาม: 2009
# การ์ลัส ปูย็อล
การ์ลัส ปูย็อล อี ซาฟูร์กาดา (เกิดเมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1978) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวสเปน อดีตกัปตันสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา และเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลทีมชาติสเปน

ส่วนใหญ่เขารับหน้าที่เป็นกองหลังตัวกลาง ยังเล่นในตำแหน่งข้างได้ด้วย โดยเฉพาะแบ็กขวาPlayers to watch - Carles Puyol; BBC Sport, 25 May 2004 เขาเป็นที่รู้จักในเรื่องของคุณสมบัติในการป้องกันและความเป็นผู้นำ ปูย็อลถือเป็นหนึ่งในกองหลังและกัปตันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ความสามารถและความแข็งแกร่งในสนามของเขาทำให้เพื่อนร่วมทีมและแฟนๆ ให้ฉายาว่า "El Tiburón" (ฉลาม) เขาเป็นกัปตันทีมบาร์เซโลนาตั้งแต่เดือนสิงหาคมปี 2004 จนกระทั่งเกษียณในปี 2014 และลงสนามในการแข่งขันอย่างเป็นทางการให้กับสโมสรทั้งหมด 593 นัด เขาคว้าแชมป์ใหญ่กับสโมสรได้ถึง 18 รายการ รวมถึงถ้วยลาลิกา 6 สมัยและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 3 สมัย

ปูย็อลลงเล่นให้ทีมชาติสเปน 100 นัด และเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่คว้าแชมป์ยูโร 2008 และฟุตบอลโลก 2010 ในรอบรองชนะเลิศของฟุตบอลโลก 2010 เขาทำประตูเดียวของเกมในนัดที่เจอกับเยอรมนี

 เกียรติประวัติ 

 บาร์เซโลนา 

 ลาลิกา: ฤดูกาล 2004–05, 2005–06, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2012–13
 โกปาเดลเรย์: ฤดูกาล 2008–09, 2011–12
 ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: ปี 2005, 2006, 2009, 2010
 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: ฤดูกาล 2005–06, 2008–09, 2010–11
 ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: ปี 2009
 ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: ปี 2009, 2011

 ทีมชาติสเปน รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 
 เหรียญเงินโอลิมปิกฤดูร้อน: ปี 2000

 ทีมชาติสเปน 
 ฟีฟ่าเวิลด์คัพ: ปี 2010
 ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: ปี 2008

 รางวัลส่วนบุคคล 
 ผู้เล่นหน้าใหม่ยอดเยี่ยมของลาลิกา: ปี 2001
 ทีมยอดเยี่ยมของ ESM: ฤดูกาล 2001–02, 2002–03, 2004–05, 2005–06
 ทีมยอดเยี่ยมของยูฟ่า: ปี 2002, 2005, 2006, 2008, 2009, 2010
 กองหลังยอดเยี่ยมของยูฟ่า: ปี 2006
 FIFA/FIFPro World XI: ปี 2007, 2008, 2010
 ทีมยอดเยี่ยมของยูโร 2008: ปี 2008
 ทีมยอดเยี่ยมของฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ: ปี 2009
 ทีมออลสตาร์ของฟีฟ่าเวิลด์คัพ: ปี 2010
 ทีมในฝันของฟีฟ่าเวิลด์คัพ: ปี 2010
 รางวัลแฟร์เพลย์ของ BBVA: ฤดูกาล 2011–12
 ทีมยอดเยี่ยมสูงสุดของยูฟ่า (ประกาศในปี 2015)
 ทีมยอดเยี่ยมแห่งศตวรรษที่ 21 (ประกาศในปี 2015)
 ทีมรวมดาวตลอดกาลของยูโร (ประกาศในปี 2016)
 รางวัลโกลเดนฟุต: ปี 2016, ในฐานะตำนานฟุตบอล
 รางวัล One Club Man: ปี 2018

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 

 รางวัลเจ้าชายแห่งอัสตูเรียส: ปี 2010
 เหรียญทองราชอิสริยาภรณ์แห่งการกีฬาของราชวงศ์: ปี 2011
# ลัวโซเดอเฟอ
ลัวโซเดอเฟอ  เป็นผลงานบัลเลต์ประกอบดนตรีชิ้นแรกของอิกอร์ สตราวินสกี ออกแสดงครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1910 โดยคณะ Ballets Russes ของเซอร์เก เดียกิเลฟ นำแสดงโดยทามารา คาร์ซาวินา (1885 – 1978) ออกแบบท่าเต้นโดยมิคาอิล ฟอกิน นักออกแบบท่าเต้นชาวรัสเซีย   บัลเลต์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากนิทานพื้นบ้านสลาฟเกี่ยวกับนกวิเศษ ที่นำโชคลาภและความโชคร้ายมาสู่ผู้ที่จับมันได้

บัลเลต์เรื่องนี้จัดแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1910 ที่ปารีส Stephen Walsh: 'Stravinsky, Igor', Grove Music Online ed. L. Macy (accessed 1 April 2008), <http://www.grovemusic.com > เดิมเดียกิเลฟ ได้ว่าจ้างให้อนาโตลี ลยาดอฟ (1855-1914) และนิโคไล ทเชเรปนิน (1873 - 1945) Taruskin, Richard. 1996. Stravinsky and the Russian Traditions. Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-816250-2, pp.574-7 เป็นผู้แต่งดนตรีสำหรับบัลเลต์เรื่องนี้ตั้งแต่เริ่มโครงการเมื่อ ค.ศ. 1908 Taruskin, pp576-7 แต่ทั้งคู่ได้ขอถอนตัว จึงได้เปลี่ยนให้สตาวินสกีเป็นผู้รับผิดชอบแทน ผลปรากฏว่าบัลเลต์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง สร้างชื่อเสียงให้กับสตาวินสกีและคณะบัลเลต์ จนได้มีผลงานร่วมกันอีกหลายเรื่อง ทั้ง Petrushka (1911), Le sacre du printemps (1913), Le chant du rossignol และ Pulcinella (1920), Renard (1922), Les Noces (1923) และ Apollon musagète (1928) 

ดนตรีฉบับดั้งเดิมมีความยาวทั้งสิ้น 45 นาที บรรเลงด้วยวงออร์เคสตราขนาดใหญ่ ประกอบด้วยเครื่องลมไม้ชุดใหญ่ ฮาร์พสามชุด และแกรนด์เปียโน ต่อมาสตราวินสกีได้เรียบเรียงใหม่ให้สั้นลง และบรรเลงด้วยวงดนตรีขนาดเล็กสำหรับการแสดงคอนเสิร์ต เป็นสวีต 2 เวอร์ชัน คือ ฉบับปี 1911 และ ปี 1919  ต่อมาในปี 1945 ได้เรียบเรียงฉบับสำหรับแสดงบัลเลต์เต็มรูปแบบ  ทั้งสี่เวอร์ชันมีชื่อเรียกดังนี้

 1910 Ballet Score (หรือ "Ballet in 2 scenes for orchestra")
 1911 Suite (หรือ "Concert suite for orchestra No. 1")
 1919 Suite (หรือ "Concert suite for orchestra No. 2")
 1945 Suite (หรือ "Ballet suite for orchestra")
# อาเรีย
อาเรีย   เป็นบทร้องเดี่ยว สำหรับให้ตัวละครเพียงตัวเดียวร้องในการแสดงอุปรากร โดยมีดนตรีจากวงออร์เคสตราเป็นส่วนประกอบ  เป็นบทร้องที่เต็มไปด้วยลีลาของดนตรีที่งดงาม เน้นการร้องและดนตรีเป็นหลัก ต่างจากรีซิเททีฟ (Recitative) ที่ใช้แทนการสนทนา

อาเรีย มีรากศัพท์มาจากภาษาอิตาลี แปลว่า "air" คำพหูพจน์ใช้คำว่า arie หรือ arias ปรากฏครั้งแรกในการแสดงอุปรากรในคริสต์ศตวรรษที่ 14

 เนื้อเรื่อง 

 ตัวละคร 

 รายชื่อตอน
# พูลชิเนลลา
thumb
พูลชิเนลลา  เป็นตัวละครตลกจากเรื่องชวนหัว Commedia dell'arte ในคริสต์ศตวรรษที่ 17  มีลักษณะเด่นคือจมูกแหลมยาวเหมือนจะงอยปากนก 

ชื่อ พูลชิเนลลา มาจากลักษณะเด่นที่จมูกเหมือนจะงอยปาก ภาษาละตินเรียกว่า pullus gallinaceus ซึ่งแผลงเป็น "Pulliciniello" และ "Pulcinella" นอกจากนี้ยังมาจากศัพท์ภาษาอิตาลี pulcino แปลว่า ไก่  บางก็ว่าแผลงมาจากชื่อ Puccio d'Aniello เป็นชาวเมืองอะเซอรา (Acerra) ในแคว้นคัมปาเนีย ที่ปรากฏอยู่ในภาพเขียนของอันนิบาเล คารัคชี

ตัวตลกพูลชิเนลลามักสวมเครื่องแต่งกายสีขาว และสวมหน้ากากสีดำ ตัวละครลักษณะคล้ายกันนี้มีชื่อเรียกต่างๆ กันในภาษาอื่นๆ  เช่น Kasper ในเยอรมนี, Jan Klaassen ในเนเธอร์แลนด์, Mester Jakel ในเดนมาร์ก, Vasilache ในโรมาเนีย, Vitéz László ในฮังการี   ตัวละครนี้ปรากฏในบทละครชวนหัวเป็นจำนวนมาก และถูกแปลงเป็นหุ่นกระบอก ในอังกฤษมีชื่อว่า มิสเตอร์พันช์ ในเรื่อง Punch and Judy   และเป็นตัวเอกในบัลเลต์สองเรื่องของอิกอร์ สตราวินสกี คือเรื่อง พูลชิเนลลา และ เปทรูชกา http://www.punchandjudy.com/
# ร็อคแมน 2 เดอะพาวเวอร์ไฟเตอร์ส
ร็อคแมน 2 เดอะพาวเวอร์ไฟเตอร์ส  หรือ เมก้าแมน 2 เดอะพาวเวอร์ไฟเตอร์ส  เป็นเกมต่อสู้ในร็อคแมนซีรีส์ลำดับที่สองในระบบเกมตู้ จัดให้บริการครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่น ช่วงค.ศ. 1996 โดยเป็นภาคต่อจากร็อคแมน เดอะพาวเวอร์แบทเทิลที่จัดให้บริการในช่วงก่อนหน้านี้หนึ่งปี ทั้งสองภาคได้จัดทำเป็นระบบเกมคอนโซลสำหรับเล่นตามบ้านในอเมริกาเหนือเมื่อค.ศ. 2004 ในชุดพิเศษซึ่งมีชื่อว่าเมก้าแมน แอนนิเวอร์ซารีคอลเล็คชัน สำหรับระบบเพลย์สเตชัน 2, เอกซ์บอกซ์ และเกมคิวบ์ รวมทั้งที่ประเทศญี่ปุ่นของปีเดียวกันในรูปแบบเกมรวมสองภาคนี้โดยใช้ชื่อว่าร็อคแมน พาวเวอร์แบทเทิลไฟท์เตอร์  สำหรับระบบเพลย์สเตชัน 2 ตลอดจนแปลงเกมทั้งสองลงสู่ระบบนีโอจีโอพอคเก็ตคัลเลอร์ ที่ใช้ชื่อว่าร็อคแมน แบทเทิล&ไฟท์เตอร์  ต่างหากด้วย

 เนื้อเรื่องย่อ 
เช่นเดียวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน เดอะพาวเวอร์แบทเทิล ที่ตัวเอกต่างต้องปราบฝ่ายศัตรู อย่างไรก็ตามยังมีสิ่งที่พวกเขาต้องฟันฝ่าเพิ่มขึ้นจากทั้งอดีตและอนาคตที่จะมาถึง ทั้งยังมีความลับเกี่ยวกับตัวละคร รวมทั้งอาวุธปืนที่มีลักษณะคล้ายกันกับสิ่งที่ปรากฏในร็อคแมน 8 โดยส่วนใหญ่ รวมทั้ง ปริศนาในการสร้างซีโร่จากร็อคแมน X ที่มาจากฝีมือของ ดร.ไวลี่

 รูปแบบการเล่น 
รูปแบบการเล่นมีลักษณะที่คล้ายคลึงกับร็อคแมน เดอะพาวเวอร์แบทเทิล ทั้งรูปแบบการควบคุม, ฉากต่อสู้ และการก๊อปปี้อาวุธของศัตรู อย่างไรก็ตาม ยังมีอีกหลายสิ่งที่เพิ่มเติมขึ้นมา โดยตัวละครที่สามารถเลือกเล่นได้มีทั้งร็อคแมน, บลูส์, ฟอร์เต้ และดูโอ ซึ่งดูโอนี้เองที่เป็นตัวละครที่เพิ่มขึ้นใหม่ ทั้งนี้ ตัวละครทั้งสี่มีคุณลักษณะและความสามารถที่ต่างกันออกไป และสำหรับกรณีที่เล่นสองคนพร้อมกัน จะมีเพียงผู้เล่นรายเดียวเท่านั้นที่สามารถใช้อาวุธของโรบอทมาสเตอร์ได้

 ตัวละคร 
ร็อคแมน (ロックマン)
บลูส์ (ブルース)
ฟอร์เต้ (フォルテ)
ดูโอ (デューオ)
ดร.ไวลี่ (Dr.ワイリー)
ดร.ไรท์ (Dr.ライト)
รัช' (ラッシュ)
โรล (ロール)

 ตัวละครบอส 
 บอสที่มีพลังพิเศษ 
บอสของเดอะพาวเวอร์ไฟเตอร์สนั้นในแต่ละตัวจะมีความแตกต่างกันในการเลือกเหตุการณ์ต่างๆทั้ง การค้นหา ดร.ไวลี่, ปกป้องโรลจัง และการกู้ชิ้นส่วนที่ถูกขโมย โดยแต่ละเรื่องราวจะทำการต่อสู้กับโรบอทมาสเตอร์ที่แตกต่างกันออกไป และเมื่อผ่านได้ครึ่งทางตัวละครจะได้รับการเพิ่มพลังในรูปแบบที่ต่างกัน
 ตามล่าไวลี่ 
บับเบิ้ลแมน (バブルマン)
ฮีทแมน (ヒートマン)
ชาโดว์แมน (シャドーマン)
ไจโรแมน (ジャイロマン)
เซนทอร์แมน (ケンタウロスマン)
แพลนท์แมน (プラントマン)
 ปกป้องโรล 
คัทแมน (カットマン)
อิเล็คแมน (エレキマン)
ไดฟ์แมน (ダイブマン)
สโตนแมน (ストーンマン)
สแลชแมน (スラッシュマン)
เชดแมน (シェードマン)
 กู้ชิ้นส่วนที่ถูกขโมย 
กัตซ์แมน (ガッツマン)
แอร์แมน (エアーマン)
ควิกแมน (クイックマン)
เจมินี่แมน (ジェミニマン)
ฟาโรห์แมน (ファラオマン)
นาปาล์มแมน (ナパームマン)
 บอสในปราสาท ดร.ไวลี่
# เจสัน ชวาตซ์แมน
เจสัน แฟรนเซสโก ชวาตซ์แมน  เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1980 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันและนักดนตรี เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาทในภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่อง Rushmore, Spun, I love Huckabees, Shopgirl, Marie Antoinette, The Darjeeling Limited และ Funny People เขายังเป็นสมาชิกของวงโคโคนัตเรเคิดส์ ก่อนหน้านี้เคยเป็นมือกลองวงร็อกที่ชื่อวง แฟนทอมแพลนเนต ชวาตซ์แมนยังเป็นนักแสดงในซีรีส์ทางช่องเอชบีโอเรื่อง Bored to Death แสดงเป็นนักสืบที่ไม่ได้ใบอนุญาต นอกจากนี้เขายังเป็นลูกพี่ลูกน้องของ นิโคลัส เคจ และเป็นหนึ่งในตระกูลคอปโปลา อีกด้วย
# เรเชล บิลสัน
เรเชล ซาราห์ บิลสัน  เกิดเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน บิลสันเติบโตในครอบครัวนักธุรกิจแคลิฟอร์เนีย เธอมีผลงานเปิดตัวทางโทรทัศน์ในปี 2003 และเป็นที่รู้จักจากการรับบทเป็น ซัมเมอร์ โรเบิตส์ ในดราม่าเวลาไพรม์ไทม์ เรื่อง The O.C. บิลสันแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 2006 เรื่อง The Last Kiss และแสดงในภาพยนตร์แอ็กชัน/ไซไฟ ในปี 2008 เรื่อง Jumper
# แอนดรูว์ การ์ฟิลด์
แอนดรูว์ รัสเซล การ์ฟิลด์  เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1983 (พ.ศ. 2526) ที่โรงพยาบาล Cedars-Sinai Medical Center ในกรุงลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นนักแสดงชายชาวอังกฤษ-อเมริกัน มีผลงานทั้งทางด้านวิทยุ ละครเวที ภาพยนตร์และโทรทัศน์ เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาทในภาพยนตร์ปี 2007 เรื่อง Lions for Lambs และ Boy A เช่นเดียวกับภาพยนตร์ปี 2009 เรื่อง The Imaginarium of Doctor Parnassus และเขาจะแสดงในบทปีเตอร์ ปาร์กเกอร์/สไปเดอร์แมน ในปี 2012 ใน The Amazing Spider-Man ในปี2016 รับบทเดสมอนด์ ดอสร์ ในเรื่อง Hacksaw ridge ทำให้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งแรก กาฟิลด์มี 2 สัญชาติคือ อเมริกันและอังกฤษ

เคยได้รับรางวัลโทนี 1 ครั้ง  รางวัลแบฟต้าทีวี 1 ครั้ง    รางวัลออสเตรเลียน อคาเดมี อวอร์ด 1ครั้ง และ ได้รับการเสนอชื่อรางวัลออสการ์2ครั้ง รางวัลลูกโลกทองคำ4ครั้ง รางวัลแบฟต้า3ครั้ง รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ 2ครั้ง
# อิตาเลียนลิเบีย
อิตาเลียนลิเบีย หรือ ลิเบียของอิตาลี (,) เป็นอาณานิคมรวม (unified colony) ของดินแดนแอฟริกาเหนือของอิตาลี ก่อตั้งขึนในปี ค.ศ. 1934 ในพื้นที่ซึ่งเป็นประเทศลิเบียในปัจจุบัน 

ดินแดนส่วนนี้จัดตั้งขึ้นจากการรวมอาณานิคมไซเรไนกาและตริโปลิเตเนีย ซึ่งอิตาลีได้มาจากจักรวรรดิออตโตมันในปี ค.ศ. 1912 หลังจากชนะสงครามอิตาลี-ตุรกีในปีนั้น  ต่อมาดินแดนทั้งสองส่วนและดินแดนเฟซซันได้ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของลิเบียของอิตาลีในปี ค.ศ. 1934  และได้ขยายพื้นที่มากขึ้นหลังจากสหราชอาณาจักรและอียิปต์ได้ทำความตกลงยินยอมยกดินแดนซูดานให้แก่อิตาลี  

อาณานิคมลิเบียของอิตาลีได้สิ้นสภาพลงในปี ค.ศ. 1943 หลังจากที่ถูกฝ่ายสัมพันธมิตรเข้ายึดครอง ดินแดนไซเรไนกาและตริโปลิเตเนียได้ตกเป็นของสหราชอาณาจักร ส่วนเฟซซันกลายเป็นดินแดนของฝรั่งเศส