wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# รหัสคิวอาร์
thumb|ผนังอาคารแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น แสดงภาพรหัสคิวอาร์สำหรับการโฆษณา
รหัสคิวอาร์  หรือ คิวอาร์โค้ด เป็นเครื่องหมายการค้าของบาร์โค้ดเมทริกซ์ (หรือบาร์โค้ดสองมิติ) ถูกคิดค้นโดยมาซาฮิโระ ฮาระ วิศวกรชาวญี่ปุ่นในปี 1994 เดิมออกแบบสำหรับอุตสาหกรรมยานยนต์ในญี่ปุ่น บาร์โค้ดเป็นป้ายสำหรับให้เครื่องอ่านด้วยแสงที่บรรจุข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งของที่ตัวรหัสติดอยู่ รหัสคิวอาร์มีมาตรฐานของหลักการเข้ารหัส 4 แบบ (ตัวเลข อักขระอักษรเลข ไบต์/เลขฐานสอง และคันจิ) สำหรับเก็บข้อมูลดิบ

รหัสคิวอาร์ยังเป็นที่นิยมนอกเหนือจากอุตสาหกรรมยานยนต์ เนื่องจากความสามารถในการอ่านเร็วและพื้นที่เก็บข้อมูลที่มากกว่าเมื่อเทียบกับบาร์โค้ดรหัสผลิตภัณฑ์สากล8114 รหัสคิวอาร์นำมาใช้ในการตามรอยผลิตภัณฑ์ การระบุสิ่งของ การระบุเวลา การจัดการเอกสาร และการตลาดทั่วไป

รหัสคิวอาร์ประกอบด้วยมอดูลสีดำ (จุดสี่เหลี่ยม) จัดวางในกริดบนพื้นหลังสีขาว ซึ่งสามารถอ่านได้ด้วยเครื่องมืออ่านภาพ (เช่น กล้องถ่ายรูป เครื่องสแกน เป็นต้น) และประมวลผลด้วยกระบวนการแก้ไขข้อผิดพลาดรี้ด-โซโลมอน จนกระทั่งภาพถูกแปลความหมายอย่างเหมาะสม และถอดออกมาจากรหัสที่นำเสนอเป็นภาพในแนวตั้งและแนวนอนจนได้ข้อมูลที่ต้องการ

 ความจุ 

รหัสประเภทจำนวนบิตต่อตัวอักษรความจุข้อมูลรหัสคิวอาร์0001ตัวเลขอย่างเดียว 10บิตต่อ3ตัวออักษร มากสุด 7,089 ตัวอักษร0010ตัวอักษร ผสม ตัวเลข 11บิตต่อ2ตัวอักษรมากสุด  4,296 ตัวอักษร0100ไบนารี (8 บิต)8บิตต่อตัวอักษรมากสุด  2,953 ไบต์1000คันจิ/คะนะ13บิตต่อตัวอักษรมากสุด 1,817 ตัวอักษร

 ความจุการแก้ไขความผิดพลาดLevel L7% ของรหัสที่สามารถทำให้กลับมาสมบูรณ์ได้Level M15% ของรหัสที่สามารถทำให้กลับมาสมบูรณ์ได้Level Q25% ของรหัสที่สามารถทำให้กลับมาสมบูรณ์ได้Level H30% ของรหัสที่สามารถทำให้กลับมาสมบูรณ์ได้

 วิธีเข้ารหัส 

+ รหัส ตัวอักษรผสมตัวเลข รหัส  อักษร  รหัส  อักษร  รหัส  อักษร  รหัส  อักษร  รหัส  อักษร 00  0  09  9  18  I  27  R  36  วรรค 01  1  10  A  19  J  28  S  37  $ 02  2  11  B  20  K  29  T  38  % 03  3  12  C  21  L  30  U  39  * 04  4  13  D  22  M  31  V  40  + 05  5  14  E  23  N  32  W  41  – 06  6  15  F  24  O  33  X  42  . 07  7  16  G  25  P  34  Y  43  / 08  8  17  H  26  Q  35  Z  44  :

 ลิขสิทธิ์ 
right|400px

รหัสคิวอาร์ไม่มีลิขสิทธิ์ แต่กำหนดและเผยแพร่ ในลักษณะของมาตรฐานไอเอสโอ โดยทางเดนโซเป็นผู้ถือสิทธิบัตรของรหัสคิวอาร์ แต่มิได้สงวนลิขสิทธิ์แต่อย่างใด

 ประโยชน์ในการนำไปใช้งานสื่อสารข้อมูล
# ออลเซนต์ส (กลุ่มดนตรี)
ออลเซนต์ส  เป็นกลุ่มดนตรีอังกฤษหญิงล้วน ก่อตั้งวงปลายปี 1993 ในชื่อ ออลเซนต์ 1.9.7.5 วงประกอบด้วยสมาชิกคือ เมลานี แบลตและแชซเนย์ ลูอิส และคู่พี่น้อง นิโคล แอปเพิลตันและนาตาลี แอปเพิลตัน พวกเธอถือเป็น 1 ในวงป็อปอังกฤษที่ประสบความสำเร็จที่สุด โดยมี 9 ซิงเกิลติดท็อป 10 (รวมถึงมีซิงเกิลอันดับ 1 ถึง 5 ซิงเกิล) มีอัลบั้มแผ่นเสียงทองคำขาว 2 ชุด (รวมถึงอัลบั้มอันดับ 1 อยู่ 1 อัลบั้ม) มีอัลบั้มแผ่นเสียงทองคำ 2 ชุด และมียอดขายเพลงและอัลบั้มมากกว่า 10 ล้านชุดทั่วโลก

 ผลงานเพลง 

อัลบั้ม
1997: All Saints
2000: Saints & Sinners
2006: Studio 1
2016: "Red Flagอัลบั้มรวมเพลง
1998: The Remix Album2001: All Hits''

ซิงเกิล
1997: "Let's Get Started" (Japan released only)
1997: "I Know Where It's At"
1997: "Never Ever"
1998: "Under The Bridge / Lady Marmalade"
1998: "Bootie Call"
1998: "War Of Nerves"
2000: "Pure Shores"
2000: "Black Coffee"
2001: "All Hooked Up"
2006: "Rock Steady"
2007: "Chick Fit"
2016: "One Strike"
2016: "This Is A War"
# อารีเพ็ญ อุตรสินธุ์
นายกองตรี อารีเพ็ญ อุตรสินธุ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน กลุ่ม 8 สังกัดพรรคมาตุภูมิ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี และอดีตรองหัวหน้าพรรคมาตุภูมิ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส

 ประวัติ 
อารีเพ็ญ อุตรสินธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 ที่ตำบลปะลุรู อำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส เป็นบุตรนายมาตร นางมีเนาะ อุตรสินธุ์ประวัติผู้สมัคร ส.ส. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ และปริญญาโทสาขาบริหารรัฐกิจ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และสำเร็จการศึกษาประกาศนียบัตรชั้นสูง สาขาบริหารงานภาครัฐและกฎหมายมหาชน สถาบันพระปกเกล้า

อารีเพ็ญ สมรสกับนางฮาลีเมาะ อุตรสินธุ์ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนราธิวาส

 งานการเมือง 
อารีเพ็ญ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกที่จังหวัดนราธิวาส ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2529 และได้รับการเลือกตั้งเป็น ส.ส. จังหวัดนราธิวาสเรื่อยมา จนกระทั่งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 จึงย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในแบบบัญชีรายชื่อ 

เขาเคยเป็นกรรมการบริหารพรรคประชาชนประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง พรรคประชาชนเปลี่ยนแปลงชื่อพรรค ภาพเครื่องหมายพรรค และคณะกรรมการบริหารพรรค ในปี พ.ศ. 2531
ในปี พ.ศ. 2533 ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการในคณะกรรมการวิสามัญศึกษาปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2533/D/091/4215.PDF 
อารีเพ็ญ เคยดำรงตำแหน่งทางการเมืองหลายตำแหน่งพรรคมาตุภูมิ อาทิรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (15 สิงหาคม 2540 - 8 พฤศจิกายน 2540) เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2537คำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ ๑๒๖/๒๕๓๗ เรื่อง แต่งตั้งข้าราชการการเมือง (นายอารีเพ็ญ อุตรสินธุ์) และ พ.ศ. 2547 เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม พ.ศ. 2538 และเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. 2547

ในปี พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคมาตุภูมิคณะกรรมการบริหารพรรคมาตุภูมิ และในการเลือกตั้งในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ได้ลงรับสมัครเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 3 พรรคมาตุภูมิรายชื่อผู้สมัคร ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ แต่ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง และได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคมาตุภูมิ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555ประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง ตอบรับการเปลี่ยนแปลงกรรมการบริหารพรรคมาตุภูมิ ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2556 ภายหลังการยุบสภาผู้แทนราษฎร เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย"วันนอร์"ดึงมาตุภูมิเสริมทัพเพื่อไทย จ่อสมัครสมาชิก 20 ธ.ค.นี้ หลอมกลุ่มวาดะห์ตั้งเป้าเจาะเสียง 3 จังหวัดชายแดนใต้

ในปี พ.ศ. 2561 เขาและกลุ่มวาดะห์ นำโดยนาย วันมูหะมัดนอร์ มะทา อดีต ประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้ย้ายมาสังกัดพรรคประชาชาติ น้องชาย'วันนอร์'คอนเฟิร์ม!'วาดะห์'รีเทิร์นย้ายสังกัดพรรคประชาชาติ 

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๗ ตอนที่ ๒๕ ข หน้า ๒, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๓
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๔ ตอนที่ ๒๗ ข หน้า ๙, ๓ ธันวาคม ๒๕๔๐
# ธงชาติโปแลนด์
ธงชาติโปแลนด์ ประกอบด้วยแถบแนวนอนสองสีขนาดกว้างเท่ากัน โดยแถบบนเป็นสีขาว แถบล่างเป็นสีแดง สีทั้งสองนี้ถือเป็นสีประจำชาติตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐโปแลนด์ สำหรับธงชาติโปแลนด์ที่มีการเพิ่มเครื่องหมายตราแผ่นดินลงที่กลางแถบขาวของธงถือเป็นธงชาติสำหรับใช้ในทางราชการตามกฎหมายทั้งในต่างประเทศและในเรือเดินทะเลของรัฐ ส่วนธงอีกอย่างหนึ่งที่คล้ายคลึงกับธงในราชการแต่มีการตัดชายธงเป็นรูปหางนกแซงแซวนั้นเป็นธงนาวีสำหรับกองทัพเรือโปแลนด์

สีขาวและสีแดงถือเป็นสีประจำชาติของโปแลนด์อย่างเป็นทางการมานับตั้งแต่ ค.ศ. 1831 ต้นกำเนิดของทั้งสองสีนั้นมีที่มีจากลวดลายของตราอาร์มแห่งเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียในอดีต ซึ่งได้แก่รูปนกอินทรีสีขาวของโปแลนด์ และรูปอัศวินชุดขาวขีม้าขาวถือโล่ของแกรนด์ดัชชีแห่งลิทัวเนีย ซึ่งตราอาร์มทั้งสองดวงนั้นต่างใช้สีพื้นตราเป็นสีแดงเช่นกัน  โดยในยุคก่อนหน้านั้น กองทหารชาวโปลจะทำริ้บบิ้นรูปวงกลม (cockade) ด้วยสีต่าง ๆ ผสมกันอย่างหลากหลายติดที่หมวกเป็นสัญลักษณ์  สำหรับธงชาติโปแลนด์นั้นได้รับการยอมรับฐานะอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1919 และนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 เป็นต้นมา โปแลนด์จะมีการเฉลิมฉลองวันธงชาติในวันที่ 2 พฤษภาคมของทุกปี

ธงชาติโปแลนด์จะมีการชักไว้ตลอดเวลา ณ ที่ทำการของราชการระดับสูงสุดของประเทศ เช่น รัฐสภาสาธารณรัฐโปแลนด์และทำเนียบประธานาธิบดีที่กรุงวอร์ซอว์ เป็นต้น สถาบันอื่น ๆ และประชาชนชาวโปลส่วนมากจะชักธงชาติในวันหยุดราชการและในโอกาสพิเศษอื่น ๆ ที่มีความสำคัญเกี่ยวกับชาติ  อนึ่ง กฎหมายธงของโปแลนด์ในปัจจุบันมิได้เข้มงวดการใช้ธงชาติซึ่งไม่มีรูปตราแผ่นดินอยู่ด้วย ตราบเท่าที่การใช้ธงดังกล่าวจะไม่เป็นไปด้วยความไม่เคารพ

ธงแถบแนวนอนสีขาวและสีแดงถือเป็นรูปแบบธงอย่างหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย ดังจะเห็นได้ว่ามีธงหลากหลายธงที่คล้ายคลึงกับธงชาติโปลแลนด์แต่มิได้มีความเกี่ยวข้องกันแต่อย่างใด ธงสำคัญซึ่งมีลักษณะดังกล่าวได้แก่ธงของแคว้นโบฮีเมียในสาธารณรัฐเช็ก และธงชาติของสองประเทศซึ่งเรียงแถบสีแดงอยู่เหนือสีขาว อันได้แก่ธงชาติอินโดนีเซียและธงชาติโมนาโก  ในประเทศโปแลนด์ ธงหลายชนิดจะมีพื้นฐานการออกแบบมาจากธงชาติเป็นหลัก และมีสีประจำชาติปรากฏร่วมอยู่ในธงด้วย
# แอเรีย 51
แอเรีย 51  เป็นชื่อเรียกของฐานทัพที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของรัฐเนวาดา ในสหรัฐอเมริกาตะวันตก ห่างจากดาวน์ทาวน์ในลาสเวกัส 83 ไมล์ (133 กม.) ตั้งอยู่ทางฝั่งใต้ของ "กรูม เลก" ในบริเวณพื้นที่ทางทหารการบินลับขนาดใหญ่ มีจุดประสงค์เพื่อสนับสนุนการพัฒนาและทดสอบอากาศยานและระบบอาวุธDREAMLAND: Fifty Years of Secret Flight Testing in Nevada By Peter W. MerlinRich, p. 57. Rich describes Groom in 1977 as being "...a sprawling facility, bigger than some municipal airports, a test range for sensitive aviation projects"

ฐานทัพลับนี้ตั้งอยู่ในเขตทดสอบและฝึกซ้อมเนวาดาในพื้นที่ของกองทัพอากาศสหรัฐฯ อันกว้างขวาง ถึงแม้ว่าสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ จะดำเนินงานโดยฐานทัพทางอากาศที่ 99 (99th Air Base Wing) ที่ฐานทัพอากาศเนลลิส (Nellis Air Force Base) สิ่งอำนวยความสะดวกในกรูมเลกนี้ดำเนินการเสริมให้กับศูนย์ทดสอบกองทัพอากาศ (Air Force Flight Test Center (AFFTC)) ที่ฐานทัพอากาศเอ็ดเวิร์ดส ในทะเลทรายโมฮาวี ราว 186 ไมล์ (300 กม.) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรูม และยังเป็นที่รู้จักของศูนย์ทดสอบฐานทัพอากาศกองที่ 3 (Air Force Flight Test Center (Detachment 3))Area 51 researcher Glenn Campbell claims that AFFTC Detachment 3 is located at Groom, citing the title of a leaked security manual, the mailbox in Henderson, Nevada he believes formerly served Groom, and the NASA biography of astronaut Carl E. Walz who was formerly a manager at AFFTC-DET3 !: Campbell, Glenn. "Area 51 is Edwards DET 3" , Groom Lake Desert Rat, 17 June 1996; Biography of Carl E. Walz (Colonel, USAF, Ret.), NASA Lyndon B. Johnson Space Center.Merlin, Peter W."Black Projects at Groom Lake: Into the 21st Century". 

เนื่องจากความเข้มงวดด้านการปกปิดความลับของฐานทัพ ทำให้มักถูกตั้งประเด็นว่าเป็นทฤษฎีสมคบคิด ในเรื่องวัตถุบินไม่สามารถระบุเอกลักษณ์ หรือยูเอฟโอJacobsen, Annie (April 5, 2009). "The Road to Area 51". Los Angeles Times.

 ภูมิศาสตร์ 
 แอเรีย 51 
thumb|Area 51 viewed from distant Tikaboo Peak

เป็นพื้นที่รูปร่างสี่เหลี่ยมผืนผ้าดั้งเดิมขนาด 6 x 10 ไมล์ (10 x 16 กม.) เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่เรียกว่า "Groom box" (กล่องเจ้าบ่าว) ซึ่งเป็นพื้นที่สี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 23 x 25 ไมล์ (37 x 40 กม.) ซึ่งเป็นพื้นที่เขตน่านฟ้าหวงห้าม
# บาสแตร์
บาสแตร์ (ครีโอลเซนต์คิตส์: Basterre) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของสหพันธรัฐเซนต์คิตส์และเนวิส มีประชากรราว 14,000 คนใน ค.ศ. 2018 ท่าเรือบาสแตร์ตั้งอยู่ที่พิกัด  บนชายหาดตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะเซนต์คิตส์ และเป็น 1 ในศูนย์กลางเศรษฐกิจที่สำคัญของเกาะลีวาร์ด 

บาสแตร์ถือเป็น 1 ในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในแคริบเบียนตะวันออกดูที่มาของชื่อที่เกาะบาส-แตร์

ภูมิศาสตร์และภูมิอากาศ
ภูมิศาสตร์

ภูมิอากาศ
# ยกกางเขน (รือเบินส์)
ยกกางเขน  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เป็นส่วนหนึ่งของบานพับภาพที่เขียนโดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์Web Gallery of Art: Peter Pauwel Rubens จิตรกรสมัยบาโรกชาวดัตช์ ปัจจุบันตั้งอยู่ภายในมหาวิหารแอนต์เวิร์ป ในเมืองแอนต์เวิร์ป ประเทศเบลเยียม  

รือเบินส์เขียนภาพ "ยกกางเขน" ราวระหว่างปี ค.ศ. 1610 ถึงปี ค.ศ. 1611 หลังจากกลับมายังฟลานเดอส์จากอิตาลี เป็นงานที่แสดงอิทธิพลของจิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาและบาโรกของอิตาลี เช่น การาวัจโจ, ตินโตเรตโต และมีเกลันเจโลอย่างเห็นได้ชัด แผงกลางแสดงแรงดึงระหว่างกล้ามเนื้อส่วนต่าง ๆ ของร่างกายของทุกคนที่พยายามยกกางเขนที่หนักด้วยน้ำหนักของพระเยซูที่ทรงถูกตรึงอยู่บนกางเขน

อิทธิพลของลักษณะการเขียนแบบทัศนมิติของมีเกลันเจโลเห็นได้อย่างชัดเจนจากความบิดเบี้ยวของร่างแต่ละร่างที่ต่างก็ใช้ความพยายามอย่างหนักในการยกกางเขนให้ตั้งขึ้น ร่างของพระเยซูแผ่ทแยงอย่างเต็มที่อยู่กลางภาพคล้ายกับการวางภาพ "ชะลอร่างจากกางเขน" โดยการาวัจโจ ที่ทั้งการยกลงและยกขึ้นปรากฏในชั่วขณะเดียวกัน รือเบินส์ใช้สีที่เต็มไปด้วยพลังและค่าต่างแสงอย่างชัดเจน ซึ่งเป็นลักษณะการเขียนที่ค่อยอ่อนลงต่อมา

ในปัจจุบันภาพเขียนนี้ตั้งอยู่ภายในมหาวิหารแอนต์เวิร์ปในเมืองแอนต์เวิร์ปพร้อมกับงานเขียนอื่นของรือเบินส์ ระหว่างการยึดครองของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 พระองค์ก็ทรงนำภาพเขียนภาพนี้และภาพ "ชะลอร่างจากกางเขน" ของรือเบินส์ไปยังปารีส จนกระทั่งในปลายคริสต์ทศวรรษ 1800 ทางมหาวิหารจึงได้ภาพเขียนคืน
# พระพิรุณ
ตามคติของศาสนาฮินดู พระพิรุณ หรือ พระวิรุณ หรือ พระวรุณ  เป็นเทพแห่งน้ำและฝนพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554, หน้า 838 เป็นโลกบาลประจำทิศประจิม (ทิศตะวันตก)  มีพระวรกายสีน้ำเงิน บ้างก็ว่าสีขาวผ่อง ถือบ่วงวรุณบาศและร่มอาโภค ทรงจระเข้เป็นพาหนะ (หรือนาค หรือมกร)  

ตำนาน

สมัยฤคเวท พระวรุณเป็นเทพผู้เป็นใหญ่คู่กับพระอาทิตย์ หรือ พระมิตระ พระอาทิตย์มีหน้าที่ปกครองกลางวัน พระวรุณมีหน้าที่ปกครองกลางคืน เรียกว่า "เจ้าฟ้าอันอยู่ทั่วไป" มีความศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่เคารพยำเกรง เป็นผู้บำรุงเทวโลกและมนุษยโลกด้วยน้ำ พระวรุณมีเทวทูตที่คอยจดบัญชีกรรมส่งให้พระยม พระองค์ทรงเป็นผู้รักความสัตย์และเกลียดความเท็จ มีตำนานเล่าว่า ครั้งหนึ่ง พระเจ้าหริศจันทร์ทำพิธีขอบุตรจากพระวรุณ และสัญญาว่าเมื่อบุตรโตขึ้น จะนำมาบูชายัญแด่พระวรุณ พระเจ้าหริศจันทร์ก็ทรงมีบุตรนามว่า พระโรหิตกุมาร กาลเวลาล่วงเลยไป พระเจ้าหริศจันทร์ก็มิได้ทำการบูชายัญแด่พระวรุณด้วยบุตร พระวรุณจึงบันดาลให้พระเจ้าหริศจันทร์ ประชวรเป็นโรคท้องมาน เป็นโรคที่มีน้ำในท้องมากเกินไป จึงเป็นต้นแบบประเพณีการถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาของไทย พระวรุณทรงเป็นเจ้าแห่งน้ำ ภายหลังได้ฉายาว่า "สินธุปติ" แปลว่า "เจ้าน้ำทั่วไป" ในรามเกียรติ์ พระวรุณ ทำหน้าที่เป็นกองเกียกกายในสงครามรบกับอินทรชิต ในรามายณะ พระวรุณทรงบอกวิธีข้ามไปกรุงลงกาแก่พระราม

ในพระไตรปิฎกภาษาบาลี ธชัคคสูตรระบุว่า พระวรุณเป็นเทวราชองค์หนึ่ง มีศักดิ์รองจากพระประชาบดีธชัคคสูตร

ลักษณะของพระวรุณ ในคติไทย เป็นเทพบุรุษมีกายสีน้ำเงิน มี ๒ กร ทรงพระขรรค์เป็นอาวุธ สวมมงกุฎยอดเดินหน สวมอาภรณ์สีทอง ทรงเครื่องประดับด้วยทองคำ ไข่มุกและแก้วเพทาย ทรงนาคเป็นพาหนะ ในคติฮินดู เป็นเทพบุรุษมีกายสีน้ำเงิน บ้างก็ว่าสีขาว รูปร่างเล็ก แต่กำยำล่ำสัน มี ๔ กร ทรงบ่วงวรุณบาศ ร่มอาโภค หม้อน้ำ ดอกบัว สังข์ ฯลฯ สวมมงกุฎทองคำ มีรัศมีทอง สวมอาภรณ์สีทอง ทรงเครื่องประดับด้วยทองคำ ไข่มุกและแก้วเพทาย ทรงจระเข้ หรือ มกร เป็นพาหนะ พระวรุณ ยังมีนามอื่นๆอีก อาทิ เช่น พระสินธุปติ,พระชลปติ,พระชลพิมพา,พระนีลปุรุษ,พระปาศปาณี,พระอัมพุราช,พระยาทปติ ฯลฯ

พระวรุณเมื่อเทียบกับความเชื่อทางตะวันตกแล้ว เทียบได้กับโพไซดอนตามเทพปกรณัมกรีก และเนปจูนตามเทพปกรณัมโรมัน

ในหนังสือพระนลคำหลวง พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวระบุว่า พิรุณเป็นนามของเทพคณะอาทิตย์ เป็นบุตรองค์โตของพระแม่อทิติ เป็นเทพแห่งความเป็นธรรม พระพิรุณย่อมรู้ว่าผู้ใดทำอะไร ย่อมรู้ว่าผู้ใดกะพริบตากี่ครั้ง ใครทำบาป เมื่อมีผู้ทำบาปพระพิรุณจักใช้บ่วงคล้องผู้นั้นไปหาพระยมเพื่อนำไปลงทัณฑ์ ในมหาภารตะ พระพิรุณเป็นบุตรพระฤๅษีกรรทมพรหมบุตร พระพิรุณในความเชื่อของคนไทยว่าเป็นผู้ให้ฝน ให้น้ำ ถือพระขรรค์ ทรงนาค หรือมกร เป็นพาหนะ จึงเป็นสัญลักษณ์ของหน่วยงานราชการที่เกี่ยวกับการเกษตร อาทิ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์พีระ อารีสม, ตำนานพระพิรุณ. คณะเทคนิคการสัตวแพทย์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
# ดิออฟสปริง
ดิออฟสปริง  เป็นวงร็อกอเมริกันที่ก่อตั้งในการ์เดนโกรฟ รัฐแคลิฟอร์เนีย ในปี ค.ศ. 1984 สมาชิกปัจจุบันได้แก่ เดกซ์เตอร์ ฮอลแลนด์ (ร้องนำ กีตาร์), นูเดิลส์ (กีตาร์ลีดและกีตาร์ริธึม, ร้องประสาน) และท็อด มอร์ส (เบส และร้องประสาน) วงมีการเปลี่ยนมือกลองบ่อยครั้ง มือกลองคนล่าสุดคือ แบรนดอน เพิร์ซบอร์น อดีตสมาชิกวงมาริลีนแมนสัน และซุยไซด์เทนเดนซีส์ ที่อยู่กับวงมาตั้งแต่ปี 2023

วงดิออฟสปริงได้รับการยกย่องร่วมกับวงพังก์แคลิฟอร์เนียอย่างกรีนเดย์และแรนซิด ที่นำกระแสพังก์ร็อกกลับมาฟื้นฟูใหม่ในสหรัฐอเมริกาในช่วงระหว่างกลางคริสต์ทศวรรษ 1990DeRogatis, Jim. Milk It!: Collected Musings on the Alternative Music Explosion of the 90's. Cambridge: Da Capo, 2003. Pg. 357, ISBN 0-306-81271-1 จนปัจจุบัน ดิออฟสปริงออกผลงานสตูดิโออัลบั้ม 10 ชุด อัลบั้มรวมเพลง 2 ชุด อีพี 4 ชุด และดีวีดี 3 ชุดFor album and single sales information, see the Offspring discography page. พวกเขามียอดขายอัลบั้มทั่วโลกกว่า 40 ล้านชุด ทำให้พวกเขาเป็นหนึ่งในวงพังก์ร็อกที่มียอดขายมากที่สุดตลอดกาล โดยอัลบั้มตั้งแต่ปี 1994 ทุกอัลบั้มมียอดขายเกินล้านชุด

ตั้งแต่ออกผลงานอัลบั้มชุด Smash ที่ถือเป็นอัลบั้มเพลงจากค่ายอิสระที่ขายดีที่สุดตลอดกาล ดิออฟสปริงประสบความสำเร็จด้านยอดขายมากกว่า 5 อัลบั้ม มีซิงเกิลดังอย่าง "Come Out and Play", และ "Self Esteem" อัลบั้มถัดมา 3 อัลบั้ม Ixnay on the Hombre, Americana และ Conspiracy of One ก็ประสบความสำเร็จ ที่ Ixnay on the Hombre และ Conspiracy of One ได้รับแผ่นเสียงทองคำขาวRIAA (type in "Offspring" in the artist box), obtained May 31, 2008.The Offspring at Rockonthenet.com, obtained January 27, 2007. ต่อมาปี 2003 วงออกอัลบั้มที่ 7 ชุด Splinter ที่ได้รับยอดขายที่ดีและได้เสียงวิจารณ์ที่ดีพอควร ในปี 2005 วงออกอัลบั้มรวมฮิตและออกทัวร์เพื่อสนับสนุนอัลบั้มรวมเพลงนี้ อัลบั้มที่ 8 ของพวกเขาชุด Rise and Fall, Rage and Grace ออกขายเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2008 มีซิงเกิลฮิตอย่าง "You're Gonna Go Far, Kid" และ "Hammerhead" พวกเขาออกสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 9 Days Go By ในปี 2012 และอัลบั้มที่ 10 Let the Bad Times Roll ในปี 2021

 ผลงานอัลบั้ม 
thumb|right|200px|ดิออฟสปริงแสดงคอนเสิร์ตในแชร์ลอต์ นอร์ธแคโรไลนา

 The Offspring (1989)
 Ignition (1992)
 Smash (1994)
 Ixnay on the Hombre (1997)
 Americana (1998)
 Conspiracy of One (2000)
 Splinter (2003)
 Rise and Fall, Rage and Grace (2008)
 Days Go By (2012)
 Let the Bad Times Roll (2021)
# อาร์ม็อง ฌ็อง ดูว์ แปลซี เดอ รีเชอลีเยอ
อาร์ม็อง ฌ็อง ดูว์ แปลซี พระคาร์ดินัลดยุกแห่งรีเชอลีเยอ  เป็นบาทหลวงและรัฐบุรุษชาวฝรั่งเศส ท่านยังได้รับฉายาว่า พระคุณเจ้าแดง (I'Éminence rouge) จากการที่ท่านสวมเสื้อคลุมสีแดงของพระคาร์ดินัล

ภูมิหลัง
อาร์ม็อง เดอ รีเชอลีเยอเกิดที่ปารีส เป็นบุตรชายคนที่สามของครอบครัวขุนนางที่มีฐานะไม่ร่ำรวย บิดาของเขาป่วยเสียชีวิตในช่วงสงครามศาสนาของฝรั่งเศสในปี 1590 ทำให้ครอบครัวตกอยู่ในภาวะขัดสน เมื่อมีอายุเก้าปี เด็กชายอาร์ม็องถูกส่งตัวเข้าวิทยาลัยนาวาร์ในปารีสเพื่อศึกษาปรัชญา ภาษาละติน ภาษากรีก ภาษาฮีบรู ไวยากรณ์ และศิลปกรรม หลังจากออกจากวิทยาลัย เขาได้สืบบรรดาศักดิ์ มาร์ควิสแห่งชีลู (Marquis de Chillou) ซึ่งเป็นยศขุนนางจากญาติห่างๆที่เขามีสิทธิ์สืบทอด จากนั้นจึงเข้ารับการฝึกเตรียมทหารWedgwood, p. 187. ทำให้เขาได้เรียนคณิตศาสตร์ ขี่ม้า และมารยาทชั้นสูง ชีวิตส่วนตัวของเขาในช่วงนี้เหมือนกับเด็กเตรียมทหารทั่วไป

พระเจ้าอ็องรีที่ 3 ทรงตอบแทนบิดาของอาร์ม็อง ผู้มีความดีความชอบในสงครามศาสนา โดยการประทานมุขมณฑณลูว์ซง (Luçon) ให้แก่ครอบครัวรีเชอลีเยอ ด้วยเหตุนี้ ครอบครัวรีเชอลีเยอจึงนำรายได้ของมุขมณฑณมาใช้จ่ายส่วนตัวเป็นจำนวนมาก สร้างความไม่พอใจต่อนักบวชบางส่วนที่ต้องการนำเงินไปใช้จ่ายเพื่อศาสนา มารดาของรีเชอลีเยอต้องการปกป้องแหล่งรายได้ดังกล่าวจึงเสนอให้อาลฟงส์ บุตรชายคนที่สอง เตรียมตัวเป็นมุขนายกแห่งลูซง แต่อาลฟงส์ไม่อยากเป็นมุขนายก และเลือกเป็นแค่นักบวชคณะคาร์ทูเซียน ด้วยเหตุนี้ อาร์ม็องผู้น้อง จึงต้องหันไปสู่การเป็นพระ เขาเริ่มเรียนเทววิทยาในปี 1605 และจบการศึกษาในปี 1607

มุขนายก
รีเชอลีเยอในวัยยี่สิบเอ็ดได้รับการเสนอชื่อโดยพระเจ้าอ็องรีที่ 4 ให้เป็นมุขนายกแห่งลูว์ซงในปลายปี 1606 เขาไปวาติกันและรับหนังสือแต่งตั้งในเดือนเมษายน 1607 

ในปี 1614 พระคุณเจ้ารีเชอลีเยอได้เป็นสมาชิกสภาฐานันดร ผู้แทนฐานันดรที่หนึ่ง ส่งผลให้เขาเริ่มเข้าสู่แวดวงอำนาจการเมืองในปารีส ต่อมาเข้ารับราชการจนได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามในปี  1616 และยังก้าวหน้าในสมณศักดิ์จนได้รับการสถาปนาเป็นพระคาร์ดินัลในปี 1622 และได้ดำรงตำแหน่งมุขมนตรีแห่งรัฐ (principal ministre d'État) ในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส 

พระคุณเจ้ารีเชอลีเยอมีนโยบายรวมศูนย์อำนาจไว้ที่ส่วนกลาง ด้วยเหตุนี้ พระคุณเจ้าจึงพยายามรวมอำนาจเข้าสู่องค์กษัตริย์ (ซึ่งทรงตกอยู่ใต้อิทธิพลของท่าน) และพยายามจำกัดอำนาจของขุนนาง อีกด้านหนึ่ง พระคุณเจ้าก็นำฝรั่งเศสเข้าผูกมิตรกับประเทศที่นับถือโปรเตสแตนต์อย่างราชอาณาจักรอังกฤษและสาธารณรัฐดัตช์ เพื่อรักษาความเหนือกว่าของฝรั่งเศสในสงครามสามสิบปีระหว่างปี 1618–1648

ดยุกแห่งรีเชอลีเยอถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 1642 ในการนี้ พระคาร์ดินัลฌูล มาซาแร็ง เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งมุขมนตรีต่อจากเขา
# บาร์โตโลเมโอ บันดีเนลลี
บาร์โทโลเมโอ บันดิเนลลิ  (7 ตุลาคม ค.ศ. 1488 - ไม่นานก่อนวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1560The date of his burial.) เป็นประติมากร, ช่างเขียนแบบ และจิตรกรชาวอิตาลีของสมัยฟืนฟูศิลปวิทยาของคริสต์ศตวรรษที่ 16The paintings that may be attributed to Bandinelli are only a handful.
# คองคอร์เดีย (เทพปกรณัม)
เทพีคองคอร์เดีย (,) ในศาสนาของโรมันโบราณคองคอร์เดียเป็นเทพีแห่งความสมานฉันท์ ความเข้าใจ และความปรองดองกันในชีวิตคู่ ในตำนานเทพเจ้ากรีกที่เทียบเท่ากับเทพีฮาร์โมเนีย
# ชาวนาวี
นาวี  คือสิ่งมีชีวิตในจินตนาการจากภาพยนตร์เรื่อง อวตาร (2009)
เป็นประชากรส่วนใหญ่บนดาวแพนดอรา (Pandora) มักอาศัยอยู่ในเขตป่าฝน ลักษณะโดยทั่วไปมีผิวเรียนเนียนเป็นสีน้ำเงิน มีหางยาว กะโหลกศีรษะค่อนข้างเล็กโหนกแก้มสูงมีจมูก เขี้ยวและหูที่คล้ายกับแมว บนใบหน้ามีจุดเรืองแสงอยู่ อายุขัยโดยเฉลี่ยยืนยาวกว่ามนุษย์ถึง 30% ส่วนสูงประมาณ 9 - 12 ฟุต มีผมเกลียวหนาห่อหุ้มเส้นประสาท นับถือเทพเจ้านาม เอวา (Eywa)
# ด็อกวิลล์
ด็อกวิลล์  เป็นภาพยนตร์ภาษาอังกฤษแนวปรัชญา ดรามา และลึกลับ เขียนบทและกำกับโดยลาร์ส ฟอน เทรียร์ ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวเดนมาร์ก นำแสดงโดยนิโคล คิดแมน เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของไตรภาคชุด "สหรัฐอเมริกา ดินแดนแห่งโอกาส" (USA - Land of Opportunities)  โดยมีภาคต่อคือเรื่อง แมนเดอร์เลย์ (Manderlay) สะกดว่า Manderlay  คนละแบบกับชื่อเมืองมัณฑะเลย์ (Mandalay) ในพม่า ออกฉายในปี 2005 และปิดท้ายด้วย วอซิงตัน (Wasington) สะกดว่า Wasington ไม่มี h เหมือนชื่อเมืองวอชิงตัน ที่ยังไม่มีกำหนดการถ่ายทำ

ภาพยนตร์แบ่งออกเป็น 9 องก์ เล่าเรื่องราวในทศวรรษ 1930 เกี่ยวกับ เกรซ มัลลิแกน (รับบทโดย คิดแมน) เป็นหญิงสาวที่หลบหนีการตามล่าของอันธพาล มาหลบซ่อนในด็อกวิลล์ เมืองเล็กๆ แถบเทือกเขาร็อกกี การมาถึงของเธอ กลับทำให้ความเป็นอยู่ของชุมชนเมืองเล็กๆ เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เธอได้รับความช่วยเหลือจากชาวเมือง แต่ก็ต้องแลกกับถูกใช้งานเป็นคนรับใช้สารพัด และถูกล่วงละเมิดทางเพศ

ภาพยนตร์ถ่ายทำที่โรงถ่ายภาพยนตร์ในสวีเดนด้วยกล้องวิดีโอดิจิทัล โดยใช้ฉากเรียบง่าย คล้ายละครเวที อุปกรณ์ประกอบฉาก และตัวแสดงประกอบ ล้วนอยู่ในโรงถ่ายโล่ง โดยตีเส้นที่พื้นแสดงอาณาบริเวณของห้อง และสถานที่ต่างๆ ไม่มีการกั้นฝาห้อง   ในภาพยนตร์ แมนเดอร์เลย์ ภาคต่อมา ก็ถ่ายทำในฉากลักษณะเดียวกันนี้ แต่เปลี่ยนนักแสดงนำจากนิโคล คิดแมน เป็นไบรซ์ ดัลลัส ฮาเวิร์ด

ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 2003  และได้รับการจัดอันดับจากหนังสือพิมพ์เดอะการ์เดียน เป็นภาพยนตร์ยอดเยี่ยมลำดับที่ 8 แห่งทศวรรษ 2000 Best films of the noughties No 8: Dogville The Guardian. 23 December 2009

ดนตรีประกอบภาพยนตร์เกือบทั้งเรื่อง เป็นดนตรีคลาสสิกจากการประพันธ์ของอันโตนีโอ วีวัลดี
# จังหวะชีวิต ลิขิตด้วยเพลง
จังหวะชีวิต ลิขิตด้วยเพลง เป็นชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์เรื่อง "Dancer in the Dark"  ภาพยนตร์เพลง/ดรามา ที่กำกับและเขียนบทโดยลาร์ส ฟอน เทรียร์ นำแสดง ร้องและแต่งเพลงประกอบโดยปีเยิร์ก เป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายในไตรภาค "หัวใจทองคำ" (Golden Heart Trilogy) ของลาร์ส ฟอน เทรียร์  ต่อจากเรื่อง Breaking the Waves (1996) และ The Idiots (1998) Short Replay: Dancer in the Dark

ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยกล้องวิดีโอดิจิตอลโดยใช้แสงธรรมชาติ ไม่มีการจัดแสงใด ๆ  ใช้เทคนิคที่เรียกว่า Cinéma vérité ทำให้ได้ภาพสั่นไหว  ภาพยนตร์ออกฉายครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 2000 และได้รับรางวัลปาล์มทองคำ นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (ปีเยิร์ก) ประจำปีนั้น  ท่ามกลางความอื้อฉาว เนื่องจากผู้ชมจำนวนมากเดินออกจากโรงภาพยนตร์ระหว่างการฉาย เนื่องจากทนไม่ได้กับภาพที่สั่นไหวจากการถ่ายทำด้วยกล้องมือถือ 

นอกเหนือจากเพลงประกอบของปีเยิร์กแล้ว ในภาพยนตร์ยังประกอบด้วยเพลงสามเพลงของร็อดเจอร์สและแฮมเมอร์สไตน์ จากเรื่องมนต์รักเพลงสวรรค์ คือเพลง "My Favorite Things" ที่เธอร้องขณะกำลังจะถูกประหารชีวิต นอกจากนี้ เพลง "I've Seen It All" ในภาพยนตร์ ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาเพลงประกอบยอดเยี่ยม อัลบัมดนตรีประกอบภาพยนตร์ ใช้ชื่ออัลบัมตามตัวละครเอกว่า Selmasongs

 เรื่องย่อ 
ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกาในช่วงทศวรรษ 1960 เกี่ยวกับชีวิตของเซลมา (รับบทโดย ปีเยิร์ก) คนงานอพยพมาจากเช็ก พร้อมกับลูกชาย เธอทำงานเป็นสาวโรงงาน กำลังจะตาบอดและมีเป้าหมายเดียวในชีวิต คือสะสมเงินเพื่อให้ลูกชายได้ผ่าตัดดวงตาและหลุดพ้นจากความทุกข์แบบเดียวกับเธอ นอกจากนี้เธอยังมีความใฝ่ฝันที่จะได้แสดงละครเวที ในบทมาเรีย จากเรื่อง The Sound of Music (บทบาทเดียวกับที่แสดงโดยจูลี แอนดรูว์) เธอถูกเพื่อนบ้าน คือบิล (รับบทโดย เดวิด มอร์ส) และ ลินดา (รับบทโดย คารา ซีมัวร์) กล่าวหาว่าขโมยเงินไป ซ้ำยังถูกจับและกล่าวหาว่าเป็นฆาตกร   จนถึงฉากสุดท้าย เธอตาบอดสนิทและกำลังจะถูกประหารชีวิตโดยการแขวนคอ