wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# สมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4 แห่งตองงา
สมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4 แห่งตองงา (4 มิถุนายน พ.ศ. 2461 – 10 กันยายน พ.ศ. 2549) พระมหากษัตริย์แห่งตองงา ทรงเป็นผู้หนึ่งซึ่งนิยมประชาธิปไตย ตองงา เป็นประเทศเดียวที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขในภูมิภาคโอเชียเนีย กินเนสบุคส์ได้บันทึกไว้ว่าทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่มีน้ำหนักพระองค์มากที่สุดในโลก คือ 201 กิโลกรัม ใน พ.ศ. 2513 แต่ต่อมาน้ำหนักพระองค์ก็ลดลงเหลือ 139 กิโลกรัม ใน พ.ศ. 2532 นอกจากนั้นพระองค์ยังเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของตองงา ระหว่างปี พ.ศ. 2492 – 2508

 พระราชประวัติ 
พระองค์ทรงพระราชสมภพเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2461 ทรงเป็นพระประมุขเมื่อ พ.ศ. 2508 สืบต่อจากสมเด็จพระราชินีนาถซาโลเต ตูโปอูที่ 3 แห่งตองงา (Salote Tupou III) ซึ่งเป็นพระบรมราชชนนีของพระองค์ พระองค์สวรรคตในวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2549 ที่ประเทศนิวซีแลนด์ ด้วยโรคประจำพระองค์ พระชนมพรรษาได้ 88 พรรษา 

 การศึกษา 
พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาทางด้านกฎหมายจากออสเตรเลีย

 ราชาภิเษกสมรส 
ทรงราชาภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีฮาลาเอวาลู มาตาอาโฮ อาโฮเมเอ (Queen Halaevalu Mata'aho)

 พระราชกรณียกิจ 
ในยุคนั้น พระองค์ยังทรงเป็นกษัตริย์ที่ต้องพัฒนาตองงาที่อยู่ในยุคหัวเลี้ยวหัวต่อให้ได้ อีกทั้งพระองค์ยังมีส่วนสำคัญที่ทำให้ตองงารอดพ้นจากการตกเป็นรัฐในอารักขาของสหราชอาณาจักรได้ ทำให้ตองงาเป็นประเทศเดียวในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ที่ไม่เคยตกเป็นเมืองขึ้นของตะวันตกแม้เพียงครั้งเดียว อีกทั้งพระองค์ยังเป็นชาวคริสต์เวสเลยันที่เคร่งครัดและบำรุงศาสนานี้ในฐานะศาสนาประจำชาติ

 พระราชโอรสธิดา 
 สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ ตูโปอูที่ 5 แห่งตองงา (His Majesty The King George Tupou V) (สวรรคตด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวเมื่อ พ.ศ. 2555)
 เจ้าหญิงสโลเต มาฟิเล โอ ปิโลเลวู ตูอิตา พระราชกุมารี (Princess Salote Tu'ita)
 เจ้าชายมาอะตู (Prince Ma'atu) (สิ้นพระชนม์ด้วยโรคพระหทัยวายใน พ.ศ. 2545)
 สมเด็จพระราชาธิบดีอูลูกาลาลา ลาวากา อาตาแห่งตองงา พระมหากษัตริย์พระองค์ปัจจุบัน (His Majesty The King Lavaka Ata 'Ulukalala)
# สมเด็จพระราชาธิบดีตูโปอูที่ 6
สมเด็จพระราชาธิบดีอาโฮเออิตู อูนัวกิโอตองงา ตูกู อาโฮ ตูโปอูที่ 6 แห่งตองงา เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรตองงารัชกาลปัจจุบัน และเป็นพระราชโอรสองค์สุดท้องของสมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4กับ สมเด็จพระราชินีฮาลาเอวาลู มาตาอาโฮ อาโฮเมเอ และเป็นพระอนุชาของสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ ตูโปอูที่ 5 พระองค์ดำรงตำแหน่งเป็นมกุฎราชกุมารของตองกาหลังจากการขึ้นครองราชสมบัติของสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ ตูโปอูที่ 5 เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2549 และยังทรงเคยดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีตองงา แต่เนื่องจากการกดดันจากกลุ่มต่าง ๆ และปัญหาการฉ้อราษฎร์บังหลวง พระองค์จึงต้องทรงลาออกในปี พ.ศ. 2549 จึงทำให้มีนายกรัฐมนตรีพลเรือนคนแรกของตองงา คือ ดร. เฟเลติ เซเวเล
# อนุสัญญาบาเซล
อนุสัญญาบาเซล  ชื่อเต็ม อนุสัญญาบาเซลว่าด้วยการควบคุมการเคลื่อนย้ายข้ามแดนของของเสียอันตรายและการกำจัด (Basel Convention on the Control of Transboundary Movements of Hazardous Wastes and Their Disposal) เป็นสนธิสัญญาระหว่างประเทศซึ่งมุ่งหมายจะลดการเคลื่อนย้ายของเสียอันตราย (hazardous waste) จากรัฐหนึ่งไปสู่อีกรัฐหนึ่ง และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เพื่อป้องกันการถ่ายโอนของเสียอันตรายจากประเทศพัฒนาแล้วไปยังประเทศด้อยพัฒนา แต่อนุสัญญานี้ไม่ได้ว่าด้วยการเคลื่อนย้ายของเสียกัมมันตรังสี (radioactive waste) อนึ่ง อนุสัญญานี้ประสงค์จะลดปริมาณและความเป็นพิษของของเสียที่ก่อกำเนิดขึ้น (waste generated) กับทั้งสร้างความเชื่อมั่นว่า ของเสียจะได้รับการบริหารจัดการอย่างเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมโดยใกล้เคียงสอดคล้องกับแหล่งก่อกำเนิด (source of generation) ของของเสียนั้นให้มากที่สุด ตลอดจนใช้วิธีการที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมช่วยเหลือประเทศด้อยพัฒนาในการบริหารจัดการของเสียอันตรายและของเสียอย่างอื่นที่ประเทศเหล่านั้นก่อกำเนิดขึ้นด้วย

อนุสัญญานี้เปิดให้ลงนามเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1989 ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 และเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 มีภาคีเป็นรัฐ 186 รัฐ และกลุ่มรัฐอีก 1 กลุ่ม คือ สหภาพยุโรป ส่วนเฮติและสหรัฐลงนามแล้วแต่ยังไม่ให้สัตยาบัน
# ภาษาเอฟชาร์ป
ภาษาเอฟชาร์ป (F#) เป็นภาษาสำหรับเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์แบบ strongly typed บนดอตเน็ตเฟรมเวิร์กและ Mono  ที่สนับสนุนโมเดลการเขียนโปรแกรมหลายแบบรวมทั้ง การเขียนโปรแกรมเชิงฟังก์ชัน การเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ และการเขียนโปรแกรมเชิงคำสั่ง F# เป็นภาษาดอตเน็ต สามารถเรียกใช้เอพีไอของดอตเน็ต และถูกเรียกจากภาษาดอตเน็ตอื่นๆ นอกจากนั้น F# ยังสามารถถูกใช้กับโปรแกรมประยุกต์บนเว็บ เขียนโปรแกรมสำหรับหน่วยประมวลผลกราฟิกส์ หรือ GPU  และใช้เขียนโปรแกรมสำหรับแมคโอเอสเท็น ไอโอเอส และ แอนดรอยด์ โดยใช้ Programming tool สร้างโดยบริษัท Xamarin

 ประวัติ 
F# ถูกเริ่มสร้างโดย Don Syme และทีมผู้ร่วมสร้าง F# ที่ Microsoft ResearchF# ที่ Microsoft Research โดยมีพื้นฐานมาจากภาษา OCaml (ซึ่งเป็นภาษาในตระกูลภาษา ML) 

ปัจจุบันภาษาเอฟชาร์ปได้ถูกโอเพนซอร์ส และพัฒนาโดย F# Software Foundation, Microsoft, และผู้พัฒนาทั่วๆไป
 ภาพรวม 
F# เป็นภาษาแบบ strongly typed ที่สนับสนุนโมเดลการเขียนโปรแกรมหลายแบบ รวมทั้งการเขียนโปรแกรมเชิงฟังก์ชัน การเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ และการเขียนโปรแกรมเชิงคำสั่ง โดยที่ทุกอย่างในเช่นฟังก์ชัน control flows ใน F# เป็น expression ที่มี type หรือ โครงสร้างข้อมูล ที่สามารถถูกประกอบเข้ากันได้

โครงสร้างข้อมูลที่สำคัญที่มีใน F# ได้แก่:
 Unit ซึ่งคล้ายกับ Void ในภาษาตระกูลภาษาC
 Tuple
 Record
 Discriminated unions
 List
 Option
 โปรแกรมตัวอย่าง 
 โปรแกรมหา Factorial 
> let rec fact = function
    | 0 -> 1
    | n -> n * fact(n-1);;

val fact : int -> int

ผลลัพธ์
> fact 12;;
val it : int = 479001600

 วินโดวส์ฟอร์ม 
open System.Windows.Forms

let form = new Form
do form.Visible <- true
do form.TopMost <- true
do form.Text <- "Welcome to F#"

let x = 3 + (4 * 5)
do form.Text <- (if x = 23 then "Correct!" else "incorrect")
# อาร์ซีเอส
อาร์ซีเอส (RCS) เป็นซอฟต์แวร์ที่ทำการควบคุมการปรับปรุงแก้ไขให้ใช้งานได้จริง ซึ่งทำให้การจัดเก็บ การค้นคืน การบันทึกปูม การระบุและการผสานการปรับปรุงแก้ไขเป็นอัตโนมัติ ระบบควบคุมการปรับปรุงแก้ไขใช้สำหรับข้อความที่แก้ไขบ่อย ตัวอย่างเช่น โปรแกรม เอกสาร แผนภูมิเกี่ยวกับขั้นตอน และแบบฟอร์มจดหมาย อาร์ซีเอสยังสามารถจัดการกับไฟล์แบบไบนารี ถึงแม้ว่าจะทำให้ประสิทธิภาพลดลง การปรับปรุงแก้ไขแต่ละครั้งถูกจัดเก็บโดยการใช้โปรแกรมดิฟฟ์
อาร์ซีเอสได้เริ่มพัฒนาเมื่อทศวรรษ 1980 โดยวอลเทอร์ เอฟ. ทิชชี ขณะที่เขาศึกษาที่มหาวิทยาลัยเพอร์ดู ปัจจุบันนี้อาร์ซีเอสเป็นส่วนหนึ่งของโครงการกนูแต่ก็ยังดูแลโดยมหาวิทยาลัยเพอร์ดู

เนื่องจากอาร์ซีเอสทำงานกับไฟล์เดียวต่อการดำเนินการ เดียวจึงไม่มีวิธีที่จะจัดการกับไฟล์ของทั้งโครงการ อีกทั้งไม่มีวิธีจัดการกับผู้ใช้หลายคนที่ใช้ไฟล์เดียวพร้อมกัน อาร์ซีเอสจึงถูกแทนที่โดยซีวีเอส (Concurrent Versions System; CVS) และโปรแกรมอื่นๆ ที่รองรับโครงการที่ซับซ้อน โครงการซีวีเอสเริ่มต้นสร้างบนอาร์ซีเอส

โดยทั่วไปอาร์ซีเอสจัดการการปรับปรุงแก้ไขหลายๆ ครั้งบนสารสนเทศหน่วยเดียว ซึ่งโดยทั่วไปแล้วเป็นเอกสารดิจิทอลที่เก็บรหัสต้นฉบับ สำหรับการใช้งานทั่วไปสามารถดูการควบคุมการปรับปรุงแก้ไข

TWiki ใช้อาร์ซีเอส
SE จงเจริญ
# กลุ่มภาษาอิตาลิก
กลุ่มภาษาอิตาลิก เป็นสมาชิกของสาขาเซนตุม (Centum) ของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ซึ่งรวมถึงกลุ่มภาษาโรมานซ์ (มีภาษาฝรั่งเศส ภาษาอิตาลี และภาษาสเปน กับภาษาอื่น ๆ) และภาษาที่สูญพันธุ์บางภาษา

อิตาลิกมี 2 สาขา คือ

 ซาเบลลิก (Sabellic) ประกอบด้วย
 ออสกัน (Oscan) ทางภาคใต้ส่วนกลางของคาบสมุทรอิตาลี
 กลุ่มอัมเบรียน (Umbrian) ประกอบด้วย
 ภาษาอัมเบรียน (Umbrian) (ซึ่งต่างจากภาษาย่อยของอิตาเลียน ที่เรียกว่าอัมเบรียน) ทางภาคเหนือส่วนกลาง
 ภาษาโวลเซียน (Volscian)
 ภาษาเอเควียน (Aequian)
 ภาษามาร์เซียน (Marsian) ภาษาของชนกลุ่มมาร์ซี (Marsi)
 ภาษาไพซีนใต้ (South Picene) ทางภาคตะวันออกส่วนกลาง
 ลาติโน-ฟาลิสกัน (Latino-Faliscan) ประกอบด้วย:
 กลุ่มภาษาฟาลิสกัน (Faliscan) ในบริเวณรอบ ๆ ฟาเลรี เวเตเรส (ซิวิตา คาสเตลลานา ปัจจุบัน) ทางเหนือของกรุงโรม
 ภาษาละติน ทางภาคตะวันตกส่วนกลางของอิตาลี และการรุกรานของโรมันทำให้ภาษาละตินแพร่กระจายไปทั่วอาณาจักร
 กลุ่มภาษาโรมานซ์ สืบสกุลมาจากภาษาละติน

คนที่พูดภาษาอิตาลิก ไม่ได้เป็นชาวพื้นเมืองของอิตาลี แต่ได้ย้างมาตั้งถิ่นฐานในอิตาลีในช่วง 2000 ปีก่อนคริสตกาล ตามหลักฐานโบราณคดี วัฒนธรรมแอปเปไนน์ (การฝังศพ) เข้ามาสู่คาบสมุทรอิตาลีประมาณ 1350 BC
จากตะวันออกสู่ตะวันตก ยุคเหล็กเจ้ามาสู่อืตาลีในช่วง 1100 BC กับวัฒนธรรมวิลลาโนวา (การ
เผาศพ) จากเหนือสู่ใต้ ก่อนหน้าที่จะมีชาวอิตาลิกนั้น ประชากรของอิตาลีส่วนใหญ่เป้นกลุ่มที่ไม่ใช่อินโด-ยุโรเปียน (
อาจรวมถึงชาวเอทรัสแกน) การตั้งถิ่นฐานครั้งแรกที่เนินพาลาทีน (Palatine hill)
เกิดขึ้นเมื่อ 750 BC ส่วนการตั้งถิ่นฐานที่ เนินคิรินัล(Quirinal) เกิดขึ้นเมื่อ 720 BC ภาษาที่ใกล้เคียงกับภาษาอิตาลิกมากที่สุดคือกลุ่มภาษาเคลติก (ดู อิตาโล-เคลติก)

กลุ่มภาษาอิตาลิกพบเป็นอักษรครั้งแรกจากคำจารึกของ ภาษาอัมเบรียนและภาษาฟาลิสกันจากศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล อักษรที่ใช้มาจากอักษรอิตาลิกโบราณ ซึ่งสืบมาจากอักษรกรีก กลุ่มภาษาอิตาลิกแสดงถึงอิทธิพลจากภาษาเอทรัสแกน (Etruscan) เล็กน้อย และจากภาษาของกรีกโบราณมากขึ้นในขณะที่โรม ได้แผ่อาณาเขตทั่วคาบสมุทรอิตาลี ภาษาละตินได้กลายเป็นภาษาที่เด่นเหนือภาษาอื่น ๆ ในกลุ่มอิตาลิก ซึ่งสูญพันธุ์ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 1 และจากภาษาละตินสามัญ หรือ (Vulgar Latin) ก่อให้เกิดกลุ่มภาษาโรมานซ์

ภาษาเวเนติก (Venetic) ซึ่งเป็นภาษาโบราณที่ปรากฏในคำจารึก (ซึ่งรวมถึงประโยคเต็ม ๆ ด้วย) ถือโดยนักภาษาศาสตร์หลายท่านว่าใกล้เคียงกับกลุ่มภาษาอิตาลิก และในบางกรณีถือเป็นกลุ่มภาษาอิตาลิกด้วย
# การควบคุมการปรับปรุงแก้ไข
การควบคุมการปรับปรุงแก้ไข (revision control, version control) คือการจัดการการปรับปรุงแก้ไขหลายครั้งบนสารสนเทศหน่วยเดิม มีการใช้งานการควบคุมการปรับปรุงแก้ไขทั้งในทางวิศวกรรมและการพัฒนาซอฟต์แวร์เพื่อการจัดการการพัฒนาที่ดำเนินต่อไปของเอกสารดิจิทอล เช่น รหัสต้นฉบับของโปรแกรมประยุกต์ พิมพ์เขียว แบบจำลองอิเล็กทรอนิกส์ และสารสนเทศสำคัญอื่น ๆ ซึ่งพัฒนาโดยทีม การเปลี่ยนแปลงเอกสารเหล่านี้ระบุโดยใช้การเพิ่มหมายเลขหรืออักษรที่เชื่อมโยงกับการแก้ไขปรับปรุง ซึ่งเรียกว่า "หมายเลขการแก้ไขปรับปรุง" "ระดับการแก้ไขปรับปรุง" และเชื่อมโยงกับคนที่กระทำการแก้ไขปรับปรุง ตัวอย่างง่ายของการแก้ไขปรับปรุงเช่น เอกสารถูกสร้างขึ้นครั้งแรก จึงกำหนดให้หมายเลขการแก้ไขเป็น 1 ต่อจากนั้นมีการแก้ไขครั้งแรกจึงให้หมายเลขการแก้ไขเป็น 2 และต่อไปเรื่อย ๆ

 คำศัพท์ 
 ที่เก็บ (repository)  ที่เก็บเป็นแหล่งที่ไฟล์ข้อมูลถูกจัดเก็บเอาไว้ซึ่งมักจะอยู่บนเครื่องแม่ข่าย บางครั้งก็เรียกว่า depot
 สำเนาใช้การ (Working copy) สำเนาใช้การคือสำเนาท้องถิ่นที่สำเนามาจากที่เก็บ โดยเลือกเอาข้อมูลที่แก้ครั้งปรับปรุงในเวลาหรือครั้งที่แก้ไขปรับปรุงที่เจาะจง
 การลงทะเบียนออก (check-out, co) การลงทะเบียนออกเป็นการสร้างสำเนาท้องถิ่นจากที่เก็บ ซึ่งอาจจะเป็นสำเนาระบุครั้งของการแก้ไขปรับปรุงหรือเป็นการปรับปรุงล่าสุดก็ได้
 การลงทะเบียนเข้า (commit, install, submit, check-in, ci) การลงทะเบียนเข้า คือการนำการแก้ไขปรับปรุงเข้าไปเก็บในที่เก็บ
 การเปลี่ยนแปลง (ดิฟฟ์, change, diff, delta) การเปลี่ยนแปลงเป็นตัวแทนการเปลี่ยนแปลงแก้ไขเอกสารในการควบการปรับปรุงแก้ไข ความละเอียดในการสร้างดิฟฟ์ขึ้นอยู่กับระบบควบคุมการปรัปปรุงแก้ไขแต่ละระบบ
 ชุดการเปลี่ยนแปลง (changelist, change set) ในระบบควบคุมการปรับปรุงแก้ไขหลายระบบที่มีคุณสมบัติแบ่งแยกไม่ได้ ระบบสามารถนำเข้าการเปลี่ยนแปลงได้คราวละหลายการเปลี่ยนแปลง ในระบบเหล่านั้นชุดการเปลี่ยนแปลงเป็นตัวระบุชุดของการเปลี่ยนแปลงในการนำเข้าหนึ่งครั้ง นอกจากนั้นยังเป็นตัวแทนของลำดับของรหัสต้นฉบับตามการแก้ไขซึ่งทำให้สามารถระบุรหัสต้นฉบับด้วยหมายเลขประจำชุดการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ได้
 การทำให้ให้ทันสมัย (update, sync) การทำให้ทันสมัยคือการสำเนาการเปลี่ยนแปลง (ที่อาจทำโดยผู้อื่น) ในที่เก็บมาสู่ท้องถิ่น
 การผสาน (merge, integration) การผสาน เป็นการนำการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นพร้อมกันมารวมกันให็เป็นการเปลี่ยนแปลงชุดเดียว
 รุ่น (revision, version) รุ่น เป็นชุดของการเปลี่ยนแปลง
 การนำเข้า (import) การนำเข้าเป็นการนำเข้าสำเนาท้องถิ่นที่ไม่ใช่สำเนาใช้การเข้าสู่ที่เก็บ
 การส่งออก (export) การส่งออกคล้ายกับการลงทะเบียนออกต่างกันที่การส่งออกสร้างสำเนาที่ปราศจากเมทาเดตาของระบบควบคุมการปรับปรุงแก้ไข มักใช้ในการแจกจ่ายข้อมูล
 ความขัดแย้ง (conflict) ความขัดแย้ง ความขัดแย้งเกิดขึ้นเมื่อสองการเปลี่ยนแปลงซึ่งอาจจะทำโดยคนละคนกัน บทเอกสารเดียวกัน หรือในแห่งเดียวกันของเอกสาร ซึ่งซอฟต์แวร์ไม่อาจระบุได้ว่าการเปลี่ยนแปลงใด'ถูกต้อง' ผู้ใช้จำเป็นที่จะต้องแก้ไขความขัดแย้ง
 การแก้ไข (resolve) การแก้ไขความขัดทำโดยผู้ใช้เพื่อเลือกการแก้ไขที่ถูกต้องเมื่อเกิดความขัดแย้งขึ้น
# ศาลเจ้าพ่อกว้าน
ศาลเจ้าพ่อกว้าน เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สำคัญในจังหวัดลำปาง ตั้งอยู่หลังบ้านพักผู้พิษากษา หัวหน้าศาล ถนนบุญวาทย์ เป็นศาลทรงไทยขนาดใหญ่ กว้ายาวประมาณ 10 คูณ 20 เมตร สร้างด้วยไม้สัก สลักลวดลายที่หน้าจั่วอย่างสวยงาม เป็นศาลตัดสินความของทางราชการ ภายในศาลมีแท่นสำหรับเจ้านาย หรือบัลลังก์ของจ่าบ้าน หรือผู้พิพากษา 

สมัยโบราณ เมื่อมีคดีความที่จะต้องพิพากษาตัดสินก่อนจะให้การต่อศาล คู่กรณีต้องไปสาบานต่อหน้าหอเล็กๆ ที่กล่าวนี้ คือ ที่สิงสถิตของเจ้าพ่อกว้าน และศาลสถิตยุติธรรมก็พลอยมีชื่อเรียกว่า ศาลเจ้าพ่อกว้านตามไปด้วย 

ต่อมามีการสร้างศาลยุติธรรมขึ้นใหม่ (ศาลจังหวัดปัจจุบัน) การชำระคดี จึงได้ย้ายไปทำกันที่ศาลใหม่ ทางการจึงได้รื้อศาลเจ้าพ่อกว้านหลังเดิมมาสร้างขึ้นใหม่ในบริเวณโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย เพื่อเป็นการอนุรักษ์เอาไว้ เมื่อประมาณ พ.ศ. 2479 และโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัยได้ใช้ศาลเจ้ากว้านเป็นสโมสรลูกเสือ และใช้เป็นสถานที่อบรมครูจังหวัด ต่อมาได้ใช้เป็นห้องเรียนของนักเรียน ชั้น ม. 1 นักเรียนบุญวาทย์ครั้งนั้นจึงได้ชื่อว่าเป็นลูกเจ้ากว้านด้วย 

ในพ.ศ. 2497 โรงเรียนได้งบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนหลังใหม่ ซึ่งมีเนื้อที่ครอบคลุมถึงบริเวณศาลเจ้าพ่อกว้าน ดังนั้นศาลเจ้าพ่อกว้านเดิมจึงถูกรื้อถอน บางส่วนของชิ้นไม้ที่ประกอบเป็นศาลถูกนำไปเก็บรักษาที่พิพิธภัณฑ์วัดเมืองศาสน์บ้าง วัดพระแก้วดอนเต้าบ้าง และทางโรงเรียนได้สร้างศาลเล็กๆ ขึ้นมาแทน เพื่อเป็นที่สถิตย์ของเจ้าพ่อกว้าน ต่อมาได้ย้ายมาสร้างใหม่ให้ใหญ่โตสวยงามขึ้น ณ บริเวณที่ตั้งปัจจุบัน 

ทุกครั้งที่มีงานสำคัญ หรือมีกิจกรรมของโรงเรียน ครูและนักเรียนบุญวาทย์ฯ จะไปบอกกล่าวขอความคุ้มครอง ขอกำลังใจจากเจ้าพ่อกว้าน ทุกคนสำนึกว่า นอกจากความเป็นลูกเจ้าพ่อบุญวาทย์ฯ เลือดแดง - ขาวแล้ว ชาวบุญวาทย์ฯ ยังเป็นลูกเจ้าพ่อกว้านด้วย 

 เจ้ากว้าน 
ตามที่ปรากฏในหนังสือ "ที่ระลึก วันครบ 60 ปี บุญวาทย์" โดยแหลนน้อย กล่าวไว้ว่า เจ้ากว้าน เป็นเจ้าพ่อศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมือง ความสำคัญของเจ้ากว้านคงพอๆ กับเจ้าพ่อหลักเมือง ทั้งนี้สันนิษฐานจากการเซ่นสังเวยทุกครั้งที่มีการสังเวยเจ้าพ่อหลักเมือง จะต้องแบ่งครึ่งหนึ่งของเซ่นไปสังเวยเจ้าพ่อกว้านอยู่เสมอ เมื่อเกิดศึกสงครามทหารจะออกรบ หรือเมื่อตำรวจตามจับผู้ร้ายสำคัญ จะต้องไปบวงสรวงเจ้ากว้านเสียก่อน เครื่องเซ่นมีมีหมูดำปลอด 1 ตัว ไก่คู่ ตีนหมู (สี่ตัว) วัวกีบผึ้ง หางไหม 1 ตัว สมัยก่อนไม่มีที่นั่ง (ม้าขี่คนทรง) การบวงสรวงตกเป็นหน้าที่ของลุงแก่ๆ คนหนึ่ง ชื่อลุงแสน ภวังค์ความศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าพ่อนั้น เป็นที่นับถือตั้งแต่เจ้าผู้ครองนครมาจนถึงราษฏรสามัญ ทุกๆปีจะมีการบวงสรวงเซ่นไหว้ประจำปีในเดือน 9 เหนือ แรม 5ค่ำ ไม่มีการเชิญเข้าทรงและฟ้อนฝี ดังเช่นปัจจุบัน "
# สถาปัตยกรรมสากล
สถาปัตยกรรมสากล เป็นความพยายามออกแบบสถาปัตยกรรมให้เป็นแบบสากล (International Style) คือสามารถไปก่อสร้างที่ไหนในโลกนี้ ก็ได้โดยเมินเฉยต่อบริบทในช่วงกลางศตวรรษที่20 แต่มิได้ประสบผลสำเร็จ เพราะตอบปัญหาเรื่องที่อยู่อาศัยไม่ได้ เนื่องจากไม่สนใจบริบทด้านเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรมอันมีเอกลักษณ์เฉพาะของแต่ละถิ่นแต่ละที่
# วีระชัย แนวบุญเนียร
วีระชัย แนวบุญเนียร อดีตกรรมการการเลือกตั้ง ฝ่ายการมีส่วนร่วมของประชาชน อดีตรองปลัดกระทรวงมหาดไทย อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดหลายจังหวัด เกิดเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2483

 การศึกษา 
นายวีระชัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เศรษฐศาสตร์ จากสหรัฐอเมริกา ระดับปริญญาโท สังคมศาสตร์ จากสหราชอาณาจักร และสำเร็จหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร

 การทำงาน 
นายวีระชัย รับราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย ได้รับตำแหน่งสำคัญในกระทรวง อาทิ ผู้ตรวจราชการกระทรวงมหาดไทย ผู้ว่าราชการ จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดนนทบุรีจังหวัดสงขลา จังหวัดมหาสารคาม รองปลัดกระทรวงมหาดไทย(ฝ่ายความมั่นคง) และอธิบดีกรมโยธาธิการ

ภายหลังจากเกษียณอายุราชการ ได้รับการคัดเลือกเป็นกรรมการการเลือกตั้ง ฝ่ายการมีส่วนร่วมของประชาชน จนกระทั่งลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 สืบเนื่องจากศาลอาญา มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ให้ตัดสิทธิการเลือกตั้ง นายวีระชัย พร้อมกับ พล.ต.อ.วาสนา เพิ่มลาภและนายปริญญา นาคฉัตรีย์ เป็นเวลา 10 ปี และให้จำคุกเป็นเวลา 4 ปี ในคดีที่สมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ฟ้องในข้อหาปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ มีความผิดตาม พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งปี 2541 มาตรา 24, 42 ประกอบ ป.อาญามาตรา 83 (ร่วมกันทำผิด)  ต่อมาเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2551 ศาลอุทธรณ์ มีคำพิพากษายืนตามศาลชั้นต้นศาลอุทธรณ์สั่งคุก 3 หนา 4 ปี ทำชาติแตกแยกใหญ่หลวง! จากนั้นจึงได้ยื่นคำร้องเพื่อให้อยู่ในการพิจารณาของศาลฎีกาแต่นายวีระชัย เสียชีวิตลงเสียก่อน

 ถึงแก่อนิจกรรม 
นายวีระชัย ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อคืนวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ด้วยอาการติดเชื้อในปอด และไตวายจากโรคไต สิริอายุได้ 71 ปี ไตวายคร่าชีวิต “วีระชัย แนวบุญเนียร” กกต.ยุค “สามหนาห้าห่วง” ถึงแก่กรรมแล้ว จากผู้จัดการออนไลน์ มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๖ คอนที่ ๒๐ ข หน้า ๔, ๒ ธันวาคม ๒๕๔๒
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๑ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๘, ๓ ธันวาคม ๒๕๓๗
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน , เล่ม ๑๒๐ ตอนที่ ๑๒ ข หน้า ๔, ๒๕ กรกฎาคม ๒๕๔๖
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญราชการชายแดน, เล่ม ๑๐๒ ตอนที่ ๒๕ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๑, ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๘
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๑๑๗ ตอนที่ ๔ ข หน้า ๓๔๒, ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๓
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญราชรุจิ, เล่ม ๑๐๒ ตอนที่ ๒๑ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๓, ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๘
# เอกชัย วารุณประภา
พลตำรวจตรีเอกชัย วารุณประภา อดีตเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง เกิดเมื่อวันที่ 

การศึกษา
โรงเรียนเซนต์คาเบรียล
ปริญญาตรี คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 
ปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ จาก สหรัฐอเมริกา

การทำงาน
ผู้ช่วยผู้บัญชาการ สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง
ผู้ช่วยผู้บัญชาการ กองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง
รองผู้บัญชาการ ประจำสำนักงานตำรวจแห่งชาติ 
เลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๒ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๓, ๓ ธันวาคม ๒๕๔๘
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๒๘, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน, เล่ม ๙๖ ตอนที่ ๙๙ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔๑, ๑๙ มิถุนายน ๒๕๒๒
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๑๑๓ ตอนที่ ๒๕ ข หน้า ๒๙๘, ๒๕ ธันวาคม ๒๕๓๙
# ยุวรัตน์ กมลเวชช
ยุวรัตน์ กมลเวชช (6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 - 4 มิถุนายน พ.ศ. 2562) อดีตคณะกรรมการการเลือกตั้งพระบรมราชโองการ ประกาศแต่งตั้งประธานกรรมการและกรรมการการเลือกตั้งราชกิจจานุเบกษา เล่ม 114 ตอนพิเศษ 113 ง วันที่ 3 ธันวาคม 2540 หน้า 3 ฝ่ายจัดการการเลือกตั้ง ชุดที่ 1 ดำรงตำแหน่งระหว่าง 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 - 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2544

 การศึกษา 
 มัธยมศึกษา โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
 ปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
 ปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ จากประเทศฟิลิปปินส์

 การทำงาน 
 อธิบดีกรมแรงงาน 
 รองอธิบดีกรมการปกครอง
 ผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี ,ชลบุรี 
 อธิการบดีวิทยาลัยการปกครอง กระทรวงมหาดไทย 
 ผู้ตรวจราชการกระทรวงมหาดไทย (เกษียณ 30 กันยายน 2537) 
 กรรมการการเลือกตั้ง ฝ่ายจัดการการเลือกตั้ง  (27 พฤศจิกายน 2540 - 26 พฤษภาคม 2544)
 ประธานกรรมการ คณะกรรมการศึกษาและเสนอแนะการเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการ ระบบการเงินของประเทศ เพื่อเป็นการป้องกันการเกิดวิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจ (ศปร.3)
 ประธานคณะกรรมการคัดเลือกผู้แทนจำหน่ายสลากแบบเลขท้าย 3 ตัว และ 2 ตัว (หวยออนไลน์)
 ประธานคณะกรรมการจัดงานชุมนุมลูกเสือโลก ครั้งที่ 20 (20 ธันวาคม 2545 - 7 มกราคม 2546)

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๑ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๒, ๓ ธันวาคม ๒๕๓๗
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๖ ตอนที่ ๒๑๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๘, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๒
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นสิริยิ่งรามกีรติ ลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ , เล่ม ๑๒๐ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๑, ๓๑ ธันวาคม ๒๕๔๖
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน, เล่ม ๙๑ ตอนที่ ๑๘๘ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๕๒, ๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๗
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๙๗ ตอนที่ ๖๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒๕๕๖, ๒๑ เมษายน ๒๕๒๓
# สวัสดิ์ โชติพานิช
สวัสดิ์ โชติพานิช (เกิด 17 ตุลาคม พ.ศ. 2474) อดีตประธานศาลฎีกา อดีตกรรมการการเลือกตั้งพระบรมราชโองการ ประกาศแต่งตั้งประธานกรรมการและกรรมการการเลือกตั้งราชกิจจานุเบกษา เล่ม 114 ตอนพิเศษ 113 ง วันที่ 3 ธันวาคม 2540 หน้า 3 ฝ่ายสืบสวนสอบสวน ชุดที่ 1 ดำรงตำแหน่งระหว่าง 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 - 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ได้รับการแต่งตั้งโดยคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ให้ดำรงตำแหน่ง ประธานคณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สิน ที่มีอำนาจตรวจสอบการดำเนินงานหรือโครงการต่าง ๆ ที่ได้รับอนุมัติ หรือเห็นชอบโดยบุคคลในคณะรัฐมนตรี หรือคณะรัฐมนตรีที่พ้นจากตำแหน่ง โดยผลการปฏิรูปการปกครอง ตามประกาศ คปค. ฉบับที่ 23 เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2549 ต่อมานายสวัสดิ์ ได้ขอลาออกจากตำแหน่ง เนื่องจากได้มีประกาศแต่งตั้งคณะกรรมการชุดใหม่เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2549  ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 นอกจากนี้ ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นกรรมการกฤษฎีกา ตั้งแต่ พ.ศ. 2531 ถึงปัจจุบัน และดำรงตำแหน่งประธานกรรมการกฤษฎีกา (คณะที่ 10, กฎหมายสาธารณสุข) ในปัจจุบัน

การศึกษา
ประถมศึกษา โรงเรียนศรีธรรมราชวิทยา (รหัสประจำตัว 267)
มัธยมศึกษา โรงเรียนพัทลุง
ปริญญาตรี คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 
เนติบัณฑิต สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา 
วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 24

การทำงาน 
ประธานศาลฎีกา
ประธานกรรมการกฤษฎีกา (คณะที่ 10) (กฎหมายสาธารณสุข) สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา 
อธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ 
ปลัดกระทรวงยุติธรรม 
อธิบดีกรมบังคับคดี 
สมาชิกวุฒิสภา
กรรมการข้าราชการพลเรือน (ก.พ.) 
กรรมการการเลือกตั้ง

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๓ ตอนที่ ๑๒ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒, ๒๗ มกราคม ๒๕๒๙
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๙๙ ตอนที่ ๑๘๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔๑, ๑๗ ธันวาคม ๒๕๒๕
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์, เล่ม ๑๑๗ ตอนที่ ๒๖ ข หน้า ๒, ๒๑ ธันวาคม ๒๕๔๓ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า , เล่ม ๑๒๒ ตอนที่ ๖ ข หน้า ๑, ๕ พฤษภาคม ๒๕๔๘
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน, เล่ม ๙๔ ตอนที่ ๑๓๒ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒๒, ๒๒ ธันวาคม ๒๕๒๐
ราชกิจจานุเบกษา,  แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๙๙ ตอนที่ ๑๘๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓๑๘๐, ๑๗ ธันวาคม ๒๕๒๕
# ธีรศักดิ์ กรรณสูต
ธีรศักดิ์ กรรณสูต (26 เมษายน พ.ศ. 2473 – 7 มกราคม พ.ศ. 2553)  อดีตประธานกรรมการการเลือกตั้ง ชุดที่ 1พระบรมราชโองการ ประกาศแต่งตั้งประธานกรรมการและกรรมการการเลือกตั้งราชกิจจานุเบกษา เล่ม 114 ตอนพิเศษ 113 ง วันที่ 3 ธันวาคม 2540 หน้า 3 ตั้งแต่ 27 พฤศจิกายน 2540 – หมดวาระ 26 พฤษภาคม 2544 มีผลงานควบคุมการเลือกตั้งจนลบคำสบประมาทว่า "กกต. คือ เสือกระดาษ" โดยการประกาศแขวนรายชื่อ 78 ว่าที่ ส.ว.ไม่ให้ผ่านการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก เมื่อปี 2543 และการตรวจสอบ-แจกใบแดงให้ผู้สมัครจำนวนมากในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เมื่อปี 2544

ธีรศักดิ์ สมรสกับ งามเพ็ญ มีบุตรธิดา 3 คน คือ เพ็ญธิดา อินทรสุขศรี ธรานุช กรรณสูต-วงศ์ไวศยวรรณ และเธียรธำรง กรรณสูต ธีรศักดิ์ เสียชีวิตลงด้วยอาการหัวใจล้มเหลว ในเช้ามืดวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2553 เวลาประมาณ 01.30 น.“ธีรศักดิ์ กรรณสูต” อดีตประธาน กกต.ลาโลก  รวมอายุ 79 ปี 8 เดือน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2553 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส

 การศึกษา 
 โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
 เตรียมอุดมศึกษาจากมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง (เตรียมปริญญา ม.ธ.ก. รุ่น 8)
 ปริญญาตรี ธรรมศาสตร์บัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
 เนติบัณฑิตไทย สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา
 ปริญญาโท นิติศาสตร์มหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
 ปริญญาบัตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร ว.ป.อ. รุ่น 27
 นิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม

 การทำงาน 
 ผู้พิพากษาศาลจังหวัดสุโขทัย
 ผู้พิพากษาศาลจังหวัดสมุทรสาคร
 ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดอุทัยธานี
 ผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา
 ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอุทธรณ์
 รองอธิบดีผู้พิพากษาศาลอาญา
 ผู้พิพากษาศาลฎีกา
 อธิบดีผู้พิพากษาศาลอาญาธนบุรี
 อธิบดีผู้พิพากษาศาลแพ่ง จนเกษียณอายุราชการ
 กรรมการ ป.ป.ป.
 กรรมการองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้
 กรรมการบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน)
 กรรมการธนาคารดีบีเอสไทยทนุ
 กรรมการธนาคารกรุงไทย
 กรรมการเนติบัณฑิตยสภา
 กรรมการตุลาการ (ก.ต.)
 ประธานกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.)  27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 – 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2544
 ที่ปรึกษาในศาลอุทธรณ์

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๐๔ ตอนที่ ๒๔๗ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒, ๑ ธันวาคม ๒๕๓๐
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๙๙ ตอนที่ ๑๘๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔๑, ๑๗ ธันวาคม ๒๕๒๕
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๙๗ ตอนที่ ๖๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒๕๙๑, ๒๑ เมษายน ๒๕๒๓