wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เทศบาลตำบลบางตะบูน
thumb|การละเล่นพื้นบ้าน

เทศบาลตำบลบางตะบูน เป็นองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบลในเขตอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ได้รับการยกฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลบางตะบูน เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่ม 116 ตอนที่ 9 ก. ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 

 ประวัติ 
เทศบาลตำบลบางตะบูนตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ของอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี สำหรับชื่อของตำบลบางตะบูนไม่ปรากฏแน่ชัดว่าตำบลบางตะบูนเป็นมาอย่างไร แต่สันนิษฐานว่าน่าจะตั้งชื่อตามไม้ชายเลนชนิดหนึ่ง ชื่อ "ต้นตะบูน" ซึ่งมีอยู่ในบริเวณที่ตั้งตำบล ชาวบ้านจึงใช้ชื่อต้นไม้เป็นชื่อของตำบลเรื่อยมา ว่า "ตำบลบางตะบูน" ตำบลบางตะบูนในอดีตขึ้นอยู่กับอำเภอเขาย้อย ต่อมา พ.ศ. 2481 จึงได้มาขึ้นตรงกับอำเภอบ้านแหลม และมีคนปกครองคือ ท่านขุนตะบูน

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
เทศบาลตำบลบางตะบูนอยู่ห่างจากอำเภอเมืองเพชรบุรีไปทางทิศเหนือประมาณ 14 กิโลเมตร ตามเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3176 หรือสายเพชรบุรี-บางตะบูนฝั่งตะวันตก โดยมีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ใกล้เคียง ดังนี้ 
 ทิศเหนือ ติดต่อกับ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
 ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลบ้านแหลม
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับ อ่าวไทย
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลบางครก 

 ภูมิศาสตร์ 
ตำบลบางตะบูนอยู่ทางตอนเหนือสุดของอาณาเขตอำเภอบ้านแหลม โดยอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบ้านแหลมประมาณ 12 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 16,130 ไร่ เป็นพื้นที่ทำการเกษตรจำนวน 11,291 ไร่ เป็นที่อยู่อาศัย 4,839 ไร่

 สถานที่สำคัญ 
ศาสนสถาน
 วัดปากอ่าวบางตะบูน ม.3 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110 
 วัดเพชรสุวรรณ ม.5 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
 วัดปากลัด ม.3 ตำบลบางตะบูน อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
 วัดเกาะแก้ว ม.1 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110 

สถานที่ราชการ
 สถานีอนามัยบางตะบูน
 สถานีอนามัยบางตะบูนออก
 สถานีตำรวจภูธรบางตะบูน
 เทศบาลตำบลบางตะบูน

สถานศึกษา
 โรงเรียนวัดปากอ่าว (ญาณสาครวิทยาคาร) ม.3 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
 โรงเรียนบางตะบูนวิทยา ม.3 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
 โรงเรียนวัดปากลัด ม.3 ตำบลบางตะบูน อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
 โรงเรียนวัดเกาะแก้ว ม.1 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
# ดาวบีเทลจุส
ดาวบีเทลจุส  เป็นดาวที่สว่างที่สุดอันดับที่ 11 ในท้องฟ้ากลางคืนและสว่างที่สุดเป็นอันดับสองในกลุ่มดาวนายพราน (รองจากดาวไรเจล) บีเทลจุสเป็นดาวกึ่งแปรแสงที่มีสีแดงชัดเจน ซึ่งมีความส่องสว่างปรากฏระหว่าง +0.0 ถึง +1.3 ซึ่งเป็นช่วงที่กว้างที่สุดของดาวในกลุ่มโชติมาตรเป็น 1 สำหรับในช่วงความยาวคลื่นใกล้อินฟราเรด บีเทลจุสเป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดในท้องฟ้ายามค่ำคืน มีชื่อในระบบการตั้งชื่อดาวฤกษ์ของเบเยอร์ว่า อัลฟาโอริออนิส (α Orionis) และตัวย่อ อัลฟาโอริ (Alpha Ori) หรือ α Ori

บีเทลจุสเป็นดาวยักษ์ใหญ่แดง (Red supergiant star) มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1000 เท่า ของดวงอาทิตย์ อยู่ไกลออกไป 640 ปีแสง จึงเป็นดาวฤกษ์ดวงแรกนอกระบบสุริยะ ที่เราสามารถวัดขนาดของมันได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 1920 และยังเป็นดาวฤกษ์ดวงแรก ที่เราสามารถถ่ายภาพชั้นบรรยากาศได้อีกด้วย 

สีของดวงดาวที่เปลี่ยนไป เกิดจากอุณหภูมิลดลงที่ชั้นนอกของดาว ในขณะที่ขยายขนาดออกไป ซึ่งบางครั้งจะไม่มีเสถียรภาพ อุณหภูมิ ขนาดและความสว่างจึงไม่คงที่ ดาวบีเทลจุสมีการเปลี่ยนแปลงความสว่างจากสว่างที่สุด จางลง แล้วกลับมาสว่างที่สุดอีกครั้งทุก ๆ 5.8 ปี
# กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข
กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข หรือ กรมพระราชวังหลัง เป็นตำแหน่งรองลงมาจากกรมพระราชวังบวรสถานมงคลที่พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งขึ้น เกิดขึ้นครั้งแรกในสมัยอยุธยา โดยสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช ทรงสร้างวังขึ้นหลังพระราชวังหลวง พระราชทานให้เป็นที่ประทับของสมเด็จพระเอกาทศรถ ดังนั้น จึงเกิดคำว่า "วังหลัง" ขึ้นมา ต่อมา ในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โปรดให้พระไตรภูวนาถทิตยวงศ์ พระราชอนุชา ประทับที่วังหลังอีกพระองค์ อย่างไรก็ตามทั้งสมเด็จพระเอกาทศรถและพระไตรภูวนาถทิตยวงศ์เพียงแต่ประทับอยู่ในวังหลังเท่านั้น แต่ไม่ได้มีการเพิ่มยศศักดิ์แต่ประการใด

ในรัชสมัยสมเด็จพระเพทราชา เมื่อพระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์ ทรงแต่งตั้งหลวงสรศักดิ์ขึ้นเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล และได้แต่งตั้งให้นายจบคชประสิทธิ์ขึ้นเป็น "กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข" ให้ทรงรับพระราชบัญชา ซึ่งถือเป็นกรมพระราชวังหลังพระองค์แรกในสมัยอยุธยา ต่อมาในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี(หรือ สมเด็จพระเจ้าเสือ) พระองค์ทรงสถาปนาเจ้าฟ้าเพชร พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคล หรือพระบัณฑูรใหญ่ และทรงสถาปนาเจ้าฟ้าพร พระราชโอรสพระองค์เล็กที่กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข แต่โปรดให้ออกพระนามกรมว่า "พระบัณฑูรน้อย"จุลลดา ภักดีภูมินทร์, กรมพระราชวังหลัง , ฉบับที่ 2458, ปีที่ 48, ประจำวันอังคารที่ 27 พฤศจิกายน 2544 เนื่องจากพระองค์อาจจะทรงรังเกียจตำแหน่งกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขเนื่องจากในรัชสมัยสมเด็จพระเพทราชาเมื่อทรงสถาปนานายจบคชประสิทธิขึ้นเป็นกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขได้ไม่นาน นายจบคชประสิทธิก็ถูกสำเร็จโทษประชุมพงศาวดารภาคที่ ๑๓, โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร, พ.ศ. ๒๔๖๒

เมื่อถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงสถาปนาให้สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ ซึ่งทรงมีความดีความชอบรบทัพจับศึกมาแต่ครั้งกรุงธนบุรี ขึ้นดำรงตำแหน่ง "กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข" พระองค์แรกแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ภายหลังการเสด็จทิวงคตของกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขแล้ว ก็ไม่มีการสถาปนากรมพระราชวังหลังขึ้นอีกเลย แม้จะมีการสถาปนาตำแหน่งพระบัณฑูรน้อยต่อสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนเสนานุรักษ์ ก็ถือว่าการเสด็จทิวงคตเป็นการสิ้นสุดของตำแหน่งกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขนับตั้งแต่นั้นมา

 รายพระนามกรมพระราชวังบวรสถานพิมุข 
 <center>สมัยอยุธยา</center> พระมหากษัตริย์  กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข สมเด็จพระเพทราชา นายจบคชประสิทธิ์สมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดีเจ้าฟ้าพร (ออกพระนามว่า พระบัณฑูรน้อย) <center>สมัยรัตนโกสินทร์</center> พระมหากษัตริย์  กรมพระราชวังบวรสถานพิมุขพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์
# ตราแผ่นดินของรัสเซีย
ตราแผ่นดินของรัสเซีย ประกอบด้วยรูปนกอินทรีสองหัวซึ่งเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของรัสเซีย อินทรีสองหัวมีความหมายแสดงถึงความกว้างใหญ่ของประเทศรัสเซีย โดยแต่ละหัวหันไปทางซ้ายและขวา หมายถึงการดูแลดินแดนของรัสเซียทั้งทางฝั่งตะวันตกและฝั่งตะวันออก และส่วนไม้คทาหมายถึงอำนาจ ส่วนลูกโลกประดับกางเขนหมายถึงนิติบัญญัติ ตราแผ่นดินนี้มีต้นแบบสืบเนื่องมาจากตราแผ่นดินในช่วงต้นของจักรวรรดิรัสเซีย ซึ่งในปี พ.ศ. 2535 ได้มีการฟื้นฟูตราแผ่นดินนี้ขึ้นมาอีกครั้ง จากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ซึ่งในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ได้มีการบังคับใช้ตามรัฐธรรมนูญแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย 

 ตราแผ่นดินของรัสเซียสมัยต่างๆ 
 จักรวรรดิรัสเซีย 

 หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต
# สยามดิสคัฟเวอรี
ศูนย์การค้าสยามดิสคัฟเวอรี เป็นศูนย์การค้าในประเทศไทย บริการงานโดยสยามพิวรรธน์ เป็นส่วนหนึ่งของศูนย์การค้ากลุ่มวันสยาม โดยสยามดิสคัฟเวอรีตั้งอยู่ในย่านสยาม ติดกับสี่แยกปทุมวัน และมีทางเดินเชื่อมเข้าสู่สยามเซ็นเตอร์ทางฝั่งตะวันออก รวมถึงสถานีสนามกีฬาแห่งชาติ ของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม, หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร, เอ็มบีเคเซ็นเตอร์ และสยามสแควร์ ทางฝั่งตะวันตกผ่านสกายวอล์กวันสยาม

สยามดิสคัฟเวอรีสร้างขึ้นบนที่ดินลานเบียร์คลอสเตอร์เดิม ซึ่งเป็นพบปะของวัยรุ่นในช่วงราวปี พ.ศ. 2522-2540 ก่อนภายหลังจะถูกวิกฤตต้มยำกุ้งทำให้ธนาคารศรีนคร รวมถึงเบียร์คลอสเตอร์ไทยที่นำเข้าไทย ซึ่งเป็นธุรกิจของตระกูลเตชะไพบูลย์  ถูกยึดทรัพย์ขายทอดตลาด และสิทธิดังกล่าวก็ได้ถูกบุญรอด บริวเวอรี่คู่แข่งเข้าควบคุมธุรกิจแทนที่รู้มั้ย คลอสเตอร์ – อะมิโน โอเค หายไปไหน สยามดิสคัฟเวอรี่เปิดตัวเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2540 ในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจแห่งเอเชีย ได้รับการออกแบบสำนักงานออกแบบ โรเบิร์ต จี บุย แอนด์ แอสโซซิเอทส์ จำกัด เป็นศูนย์การค้าภายใต้แนวคิด "Lifestyle shopping" ในแต่ละชั้นจะนำเสนอสินค้าประเภทเดียวหรือแนวคิดเดียว (One Floor One Concept) ซึ่งนำต้นแบบมาจากเอ็มโพเรียม และต่อมาสยามพารากอนได้นำรูปแบบนี้มาใช้ในการบริหารศูนย์การค้าด้วย 

จากข้อมูลในปี พ.ศ. 2558 มีลูกค้าวันละ 80,000 คน และในปีเดียวกันนี้ สยามพิวรรธน์ได้รวมตัวกับกลุ่มธุรกิจสยามสแควร์ และบริษัท เอ็มบีเค จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งสมาคมการค้าพลังสยามขึ้น เพื่อพัฒนาศูนย์การค้าในย่านสยามให้เป็นย่านค้าปลีกระดับโลก สยามพิวรรธน์จึงได้รับเงินจำนวน 4,000 ล้านบาท ในการปรับปรุงศูนย์การค้าสยามดิสคัฟเวอรีให้มีความแตกต่างจากศูนย์การค้าอื่น ๆ ในย่านเดียวกัน โดยมีแนวความคิดใหม่คือ "สนามทดลองความคิด" (Experiment Playground) ได้รับการออกแบบปรับปรุงโดยโอกิ ซาโตะ (Oki Sato) จากสำนักงานออกแบบเนนโดะ (Nendo) ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 จนแล้วเสร็จและได้เปิดให้บริการอีกครั้งในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

 การจัดสรรพื้นที่ 
thumb|300px|บริเวณชั้น 4 มองจากโค-เวิร์คคิงสเพซดิสคัฟเวอรี ฮับบา ชั้น 5 เห็นบริเวณของอีโคโทเพีย ชัดเจน

สยามดิสคัฟเวอรี เป็นศูนย์การค้าอาคารเดี่ยว ความสูง 8 ชั้น พื้นที่ 40,000 ตารางเมตร โดยมีพื้นที่สำคัญดังนี้
 ลอฟท์
 เซอร์คิวลาร์ ออฟ ลักซ์
 โอ.ดี.เอส (ออฟเจ็ค ออฟ ดีไซร์ สโตร์) โดยความร่วมมือกับกรมส่งเสริมการส่งออก กระทรวงพาณิชย์
 ร้านภูฟ้า
 อีโคโทเปีย
 ทรู 5จี โปร ฮับ
 เลเจนด์ ฮีโรส์ สปอตส์
 สถานออกกำลังกายเวอร์จิ้น แอคทีฟ
 พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งมาดามทุซโซต์ กรุงเทพฯ

โดยมีทางเชื่อมไปยังหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร, รถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีสนามกีฬาแห่งชาติ, สยามสแควร์, เอ็มบีเคเซ็นเตอร์ และอาคารสยามปทุมวันเฮาส์ ที่ชั้นเอ็ม และชั้น 1 นอกจากนี้ยังมีทางเชื่อมไปสยามเซ็นเตอร์ที่ชั้น 2 อีกด้วย

 พื้นที่จัดสรรในอดีต 
 โรงภาพยนตร์แกรนด์ อีจีวี ในเครือเมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2542 และปิดให้บริการเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2553แบบแสดงรายการข้อมูลประจำปี 2553 บริษัท เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) และย้ายไปรวมกับพารากอน ซีนีเพล็กซ์ ในศูนย์การค้าสยามพารากอน ส่วนพื้นที่เดิมปรับปรุงเป็นพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งมาดามทุซโซต์ กรุงเทพฯ
# แอ็กชันสคริปต์
แอ็กชันสคริปต์ (ActionScript) เป็นภาษาสคริปต์ที่มีพื้นฐานมาจากเอ็กมาสคริปต์ (ECMAScript) ซึ่งเป็นตระกูลเดียวกันกับจาวาสคริปต์ ใช้สำหรับการพัฒนาเว็บไซต์หรือซอฟต์แวร์ที่ทำงานด้วยแฟลช เพื่อใช้คำนวณและควบคุมการทำงานในตัวแฟลช และให้สามารถโต้ตอบกับผู้ใช้ได้

อแอ็กชันสคริปต์
# นักสืบฮาร์ด
นักสืบฮาร์ด ภาพยนตร์แนวสืบสวนกวนตลก นำแสดงโดย ทูน หิรัญทรัพย์, จารุณี สุขสวัสดิ์, นพดล ดวงพร, ดู๋ ดอกกระโดน กำกับโดย "ชาติ รอบกิจ" เข้าฉายที่โรงภาพยนตร์เฉลิมไทย
# อาสนวิหารรูอ็อง
อาสนวิหารรูอ็อง  หรือชื่อทางการคือ อาสนวิหารแม่พระแห่งรูอ็อง  เป็นอาสนวิหารแบบกอทิก ตั้งอยู่ที่เมืองรูอ็อง ในจังหวัดแซน-มารีตีม แคว้นนอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส เป็นที่ตั้งของอัครมุขนายกแห่งอัครมุขมณฑลรูอ็อง และอาสนวิหารแห่งนี้ยังอยู่ในฐานะ "Primatial Cathedral" ในตำแหน่ง ไพรเมตแห่งนอร์ม็องดี  

อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1840 Base Mérimée - กระทรวงวัฒนธรรมแห่งฝรั่งเศส 

 สิ่งที่น่าสนใจ 
อาสนวิหารรูอ็องเป็นที่ฝังพระศพของพระเจ้าริชาร์ดใจสิงห์ รวมทั้งหัวใจด้วย เครื่องในฝังไว้ที่วัดที่วังชาลูว์-ชาบรอล (Château de Châlus-Chabrol) ในบริเวณลีมูแซ็ง ซึ่งเป็นที่ที่พระองค์สิ้นพระชนม์จากแผลที่ถูกยิงด้วยลูกธนู ร่างของพระองค์ถูกฝังไว้ข้างพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษพระบิดาที่แอ็บบีฟงเตอวโร (Abbaye de Fontevraud) ใกล้เมืองชีนงและเมืองโซมูร์ อนุสรณ์ของพระองค์อยู่เหนือที่ฝังศพและมีชื่อสลักเป็นภาษาละตินอยู่ด้านข้าง

ระหว่างปี ค.ศ. 1876 ถึง ปี ค.ศ. 1880 อาสนวิหารรูอ็องเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในโลก เมื่อปี ค.ศ. 1944 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 อาสนวิหารถูกระเบิดซึ่งเกือบทำลายหอกลาง

 ในศิลปะ 
 ด้านหน้าอาสนวิหารรูอ็องเป็นหัวเรื่องที่โกลด มอแนgiverny.org: Claude MONET biography (Claude Monet) จิตรกรลัทธิประทับใจใช้วาดครั้งแล้วเล่า เป็นภาพเขียนชุดที่มีชื่อเสียงที่เป็นที่รู้จักกันทั่วโลก มอแนจะวาดภาพเดียวกันแต่ต่างเวลากันตามแสงสีที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เป็นเจ้าของภาพชุดนี้ 2 ภาพ อีกภาพหนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติของประเทศเซอร์เบียที่ซื้อในราคาประมาณ 40 ล้านเหรียญ

 กุสตาฟว์ โฟลแบร์ ผู้เป็นนักประพันธ์ได้รับแรงบันดาลใจจากหน้าต่างประดับกระจกสีของนักบุญจูเลียนและซาลอเมจนเขียนเรื่องสั้นสามเรื่องเกี่ยวกับหน้าต่างนี้ — Three Tales

 โฌริส-การ์ล อุยส์ม็อง เขียน อาสนวิหาร  นวนิยายเกี่ยวกับอาสนวิหารที่สำรวจการก่อสร้างของอาสนวิหารอย่างถี่ถ้วน

 อาสนวิหารรูอ็องของมอแน
# ยะงินุมะ จุงโกะ
ยะงินุมะ จุงโกะ  (1 เมษายน ค.ศ. 1973 –) เป็นนักกีฬาสเกตลีลาชาวญี่ปุ่น ซึ่งปัจจุบันรู้จักกันในฐานะผู้ฝึกสอนสเกตลีลา เธอชนะเลิศในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว 1993 และได้รับเหรียญทองแดงในการแข่งขัน World Junior Figure Skating Championships ประจำปี ค.ศ. 1988 และ 1989 และเธอเป็นนักกีฬาสเกตลีลาอันดับที่ 14 ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1988
# Aiton
Aiton สามารถหมายถึง

 วิลเลียม ไอตัน นักพฤกษศาสตร์ชาวสกอตแลนด์
 อ่ายตน หรือ อ้ายตน กลุ่มชาติพันธุ์ที่ใช้ภาษาตระกูลขร้า-ไท
# อุทยานดอกไม้
อุทยานดอกไม้ เป็นเพลงลูกกรุงของไทยที่มีเนื้อหากล่าวถึงพรรณไม้ดอกมากที่สุด 48 ชนิด แต่งคำร้องโดย สกนธ์ มิตรานนท์ แต่งทำนองโดย ชูศักดิ์ รัศมีโรจน์ ขับร้องโดย วงจันทร์ ไพโรจน์ เพลงนี้แต่งขึ้นใน พ.ศ. 2499 ภายหลังมีการนำเพลงนี้ไปล้อเลียน อาทิ อุทยานผลไม้ ขับร้องโดย สุรพล สมบัติเจริญ และ อุทยานผี ขับร้องโดย มีศักดิ์ นาครัตน์

 เนื้อเพลง 
 ชมผกา จำปา จำปี
 กุหลาบ ราตรี พะยอม อังกาบ ทั้ง กรรณิการ์
 ลำดวน นมแมว ซ่อนกลิ่น ยี่โถ ชงโค มณฑา
 สายหยุด เฟื่องฟ้า ชบา และสร้อยทอง
 บานบุรี ยี่สุ่น ขจร
 ประดู่ พุดซ้อน พลับพลึง หงอนไก่ พิกุล ควรปอง
 งาม ทานตะวัน รักเร่ กาหลง ประยงค์ พวงทอง
 บานชื่น สุขสอง พุทธชาด สะอาดแซม
 พิศ พวงชมพู กระดังงา เลื้อยเคียงคู่ ดูสุดสวย แฉล้ม
 รสสุคนธ์ บุนนาค นางแย้ม สารภี ที่ถูกใจ
 งาม อุบล ปน จันทน์กะพ้อ
 ผีเสื้อ แตกกอ พร้อม เล็บมือนาง พุดตาน กล้วยไม้
 ดาวเรือง อัญชัน ยี่หุบ มะลิวัลย์ แลวิไล
 ชูช่อไสว เร้าใจในอุทยาน

 พรรณไม้ดอกทั้งหมด 

 จำปา
 จำปี
 กุหลาบ
 ราตรี
 พะยอม
 อังกาบ
 กรรณิการ์
 ลำดวน
 นมแมว
 ซ่อนกลิ่น
 ยี่โถ
 ชงโค
 มณฑา
 สายหยุด
 เฟื่องฟ้า
 ชบา
 สร้อยทอง
 บานบุรี
 ยี่สุ่น
 ขจร
 ประดู่
 พุดซ้อน
 พลับพลึง
 หงอนไก่
 พิกุล
 ทานตะวัน
 รักเร่
 กาหลง
 ประยงค์
 พวงทอง
 บานชื่น
 พุทธชาด
 พวงชมพู
 กระดังงา
 รสสุคนธ์
 บุนนาค
 นางแย้ม
 สารภี
 อุบล
 จันทร์กะพ้อ
 ผีเสื้อ
 เล็บมือนาง
 พุดตาน
 กล้วยไม้
 ดาวเรือง
 อัญชัน
 ยี่หุบ
 มะลิวัลย์
# ต่อมใต้สมอง
ต่อมใต้สมอง (Pituitary Gland) เป็นต่อมที่อยู่ติดกับส่วนล่างของสมองส่วนไฮโปทาลามัส แบ่งได้ 3 ส่วนคือ ต่อมใต้สมองส่วนหน้า ส่วนกลาง และส่วนหลัง

ต่อมใต้สมองส่วนหน้าและส่วนกลาง และมีต้นกำเนิดมาจากเนื้อเยื่อชนิดเดียวกัน ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่าเป็นหน่วยเดียวกัน ซึ่งถือได้ว่าเป็นต่อมไร้ท่อแท้จริง ขณะที่ต่อมใต้สมองส่วนหลัง เป็นส่วนหนึ่งของเนื้อเยื่อประสาท ที่ไม่ได้สร้างฮอร์โมนได้เอง แต่มีปลายแอกซอนของนิวโรซีครีทอรีเซลล์ (Neurosecretory cell) จากไฮโปทาลามัสมาสิ้นสุด และหลั่งฮอร์โมนประสาทออกมาสู่กระแสเลือด

ต่อมใต้สมองมีขนาดประมาณเม็ดถั่วลันเตา มีน้ำหนักราว 0.5 กรัม 

 ฮอร์โมนจากต่อมใต้สมองส่วนหน้า 
ต่อมใต้สมองส่วนนี้ผลิตฮอร์โมนต่าง ๆ ส่วนหนึ่งถูกควบคุมจากฮอร์โมนประสาทจากไฮโปทาลามัส

 ฮอร์โมนที่ผลิต  อวัยวะเป้าหมาย  จุดประสงค์ 
   ฮอร์โมนควบคุมการเจริญเติบโต   Growth Hormone : GH   ส่วนทั่วไปของร่างกาย   ทำให้ร่างกายเจริญเติบโต
   โกนาโดโทรฟิน   Gonadotrophin : Gn   อวัยวะสืบพันธุ์  กระตุ้นการเจริญเติบโตของอวัยวะสืบพันธุ์
     โพรแลกทิน   Prolactin   ต่อมน้ำนม  กระตุ้นต่อมน้ำนมสร้างน้ำนมหลังคลอด
   อะดรีโนคอร์ติโคโทรฟิน   Adrenocorticotrophin / adrenocorticotropic Hormone : ACTH  ต่อมหมวกไต  กระตุ้นต่อมหมวกไตส่วนนอกให้หลั่งฮอร์โมนตามปกติ
   ฮอร์โมนกระตุ้นต่อมไทรอยด์   Thyroid Stimulating Hormone : TSH  ต่อมไทรอยด์  กระตุ้นต่อมไทรอยด์ให้สร้างฮอร์โมนเป็นปกติ
   เอนดอร์ฟิน  Endorphine    ระงับความเจ็บปวด, ทำให้เกิดความคิดสร้างสรรค์
 

 ภาพอื่น ๆ
# ธงชาติอุซเบกิสถาน
ธงชาติอุซเบกิสถาน  ประกอบด้วยแถบแนวนอน 3 แถบที่มีสีฟ้า ขาว และเขียว ซึ่งขนาบด้วยแถบบางสีแดง 2 แถบ ที่มุมธงด้านคันธงนั้น มีรูปจันทร์เสี้ยว และดาว 12 ดวง ธงนี้ถูกนำมาใช้ใน ค.ศ. 1991 เพื่อแทนที่ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก

รูปแบบ
สีฟ้าบนธงสื่อถึงท้องฟ้าและน้ำสะอาด และยังเป็นสีของกลุ่มชนเตอร์กิกด้วย สีขาวคือสันติภาพและโชคที่ดี สีเขียวคือสัญลักษณ์ของธรรมชาติ ชีวิตใหม่ และการเก็บเกี่ยวที่ดี และแถบสีแดงคือพลังแห่งชีวิต

ภาพจันทร์เสี้ยวมีส่วนเชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์อุซเบกกับการถือกำเนิดของชาติ ดวงดาวเป็นสัญลักษณ์ทางวิญญาณและเป็นเครื่องหมายศักดิ์สิทธิ์ เช่นเดียวกันกับปฏิรูปพจน์ถึงประวัติศาสตร์อุซเบกและปฏิทิน แล้วยังเป็นสัญลักษณ์แห่งการแสวงหาความสมบูรณ์แบบและความสุขของชาวอุซเบกในบ้านเกิดของตนเอง

ธงอื่น ๆ
# การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 2002
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2545 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 21 เมษายน และ 5 เมษายน พ.ศ. 2545 ในการเลือกตั้งครั้งนี้ได้ดึงดูดความสนใจจากต่างประเทศเป็นอย่างมาก เนื่องจากฌอง-มารี เลอ เป็งได้ปรากฏในการเลือกตั้งรอบที่สอง ซึ่งนักข่าวและนักการเมืองทั้งหลายต่างกล่าวว่า ผลสำรวจการเลือกตั้งได้เกิดความผิดพลาดล้มเหลวในการสำรวจว่าผู้สมัครคนใดจะมาอยู่ในลำดับสอง ทั้งๆ ที่การสนับสนุนของประชาชนที่มีต่อเลอ เปนที่เพิ่มขึ้นนั้นเห็นได้ชัดในสัปดาห์สุดท้ายก่อนการเลือกตั้ง เป็นผลให้เกิดการอภิปรายอย่างจริงจังเกี่ยวกับปัญหาของการสำรวจและบรรยากาศของการเมืองฝรั่งเศส อย่างไรก็ตามพรรคแนวหน้าแห่งชาติ (FN) ของเลอ เปนนั้นมีอุดมคติอนุรักษนิยม และยังเป็นพรรคที่ไม่ถือพรรคพวกและฝ่าย ทั้งๆ ที่เป็นพรรคเป็นพรรคขวาจัดพรรคหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส ฌากส์ ชีรักคงจะยินดีอยู่ไม่น้อยที่ชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีรอบสองอย่างถล่มทลายด้วยคะแนน 82% อย่างไรก็ตามหลายคนก็คิดว่าเป็นชัยชนะที่ได้รับความเสียหายมากเกินไป
# ถนนแพรกษา
ถนนแพรกษา  เดิมคือ  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3116 สายแยกทางหลวงหมายเลข 3 (บางปิ้ง)–แพรกษา หรือบางครั้งเรียกว่า ถนนพุทธรักษา เป็นถนนท้องถิ่นในจังหวัดสมุทรปราการ แยกมาจากถนนสุขุมวิทกิโลเมตรที่ 27 ในเขตตำบลปากน้ำ (เทศบาลนครสมุทรปราการ) อำเภอเมืองสมุทรปราการ ข้ามคลองชลประทานเข้าสู่เขตตำบลท้ายบ้านใหม่ (เขตเทศบาลตำบลบางปู) ข้ามคลองแขกเข้าสู่เขตเทศบาลตำบลแพรกษา ข้ามคลองหม้อแตกเข้าสู่เขตตำบลแพรกษาใหม่ ไปบรรจบกับถนนตำหรุ-บางพลี (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3256) กิโลเมตรที่ 5 ในเขตตำบลแพรกษาใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการอีกเช่นเดียวกัน รวมระยะทางทั้งสิ้น 9.6 กิโลเมตร ลักษณะถนนเป็นพื้นผิวแบบคอนกรีตขนาด 6 ช่องทางจราจรตั้งแต่ถนนสุขุมวิทถึงวัดแพรกษา และตั้งแต่วัดแพรกษาถึงถนนตำหรุ-บางพลีมีขนาด 2 ช่องทางจราจร ซึ่งปัจจุบันในช่วงวัดแพรกษาถึงถนนตำหรุ-บางพลี องค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการได้มีการก่อสร้างขยายถนนจาก 2 ช่องจราจรเป็น 6 ช่องจราจร โดยนำแนวคลองริมถนนเดิมมาสร้างขยายเป็นถนนและสร้างระบบระบายน้ำทดแทนแนวคลองเดิม ลักษณะถนนเป็นพื้นแอสฟัลต์ลาดยาง ปัจจุบันดำเนินการก่อสร้างระยะที่ 1 เสร็จสมบูรณ์แล้ว ขณะนี้กำลังดำเนินการก่อสร้างระยะที่ 2 ซึง่ระยะนี้ส่วนใหญ่จะเป็นการปรับปรุงถนนแนวเดิมให้มีความกว้างมากขึ้น พร้อมกับก่อสร้างสะพานตัวใหม่ด้วย ในปัจจุบันอยู่ในความรับผิดชอบของหน่วยงาน 3 แห่ง โดยมีหมายเลขสายทางดังนี้
 ทางหลวงท้องถิ่น สป.ถ 11-001 อยู่ในความดูแลของเทศบาลตำบลบางปู ระยะทางในความรับผิดชอบประมาณ 2.2 กิโลเมตร
 ทางหลวงท้องถิ่น สป.ถ 16-001 อยู่ในความดูแลของเทศบาลตำบลแพรกษา ระยะทางในความรับผิดชอบประมาณ 5.8 กิโลเมตร
 องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่น ระยะทางในความรับผิดชอบประมาณ 1.6 กิโลเมตร
# ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก เป็นธงชาติของอุซเบกิสถานในสมัยที่ยังอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต ประกาศใช้อย่างเป็นทางการโดยรัฐบาลสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก (Uzbek Soviet Socialist Republic) เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2495 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีแดง กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน กลางธงมีแถบสีฟ้าขอบสีขาวพาดผ่าน ที่มุมบนด้านคันธงมีรูปค้อนเคียวไขว้และดาวแดงห้าแฉกขอบสีทอง อันเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการคอมมิวนิสต์สากล 

ความหมายของสัญลักษณ์ในธง คือ สีแดง หมายถึงการต่อสู้เพื่อการปฏิวัติของชนชั้นกรรมาชีพ สีฟ้า หมายถึงผืนฟ้าในอุซเบกโซเวียต สีขาว หมายถึงฝ้าย อันเป็นทรัพยากรหลักของประเทศ ค้อนเคียว หมายถึงการร่วมมือกันระหว่างกรรมกรกับชาวนา ดาวแดง หมายถึง ชั้นกรรมาชีพ

 ประวัติ 
ธงชาติอุซเบกโซเวียตแบบแรกสุด เริ่มใช้เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2468 เป็นธงพื้นสีแดง ที่มุมบนด้านคันธงมีชื่อประเทศ จารึกด้วยอักษรอาหรับและ ข้อความอักษรซีริลลิก เขียนไว้ว่า УзССР เป็นสีทอง  ต่อมาในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2469 จึงได้เปลี่ยนคำจารึกชื่อประเทศที่มุมบนด้านคันธงใหม่ โดยจารึกเป็นภาษาอุซเบก ภาษารัสเซีย และภาษาทาจิก

ในปี พ.ศ. 2474 ได้เปลี่ยนข้อความในธงชาติใหม่อีกครั้ง โดยเป็นชื่อประเทศอย่างย่อในภาษาอุซเบกว่า OzSSC และในภาษารัสเซียว่า УзССР ซึ่งได้ใช้มาจนถึง พ.ศ. 2480 จึงเปลี่ยนข้อความเป็นอักษรโรมันว่า OZBEKISTAN SSR 

ถึงยุคทศวรรษที่ 1940 (พ.ศ. 2483 - 2492) ธงนี้จึงมีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบอีกครั้ง โดยชื่อประเทศที่มุมธงด้านคันธง ใช้เป็นภาษาอุซเบกและรัสเซียว่า Ўзбекистон ССР (Ozbekiston SSR) และ Узбекская ССР (Uzbekskaya SSR) ตามลำดับ ก่อนจะมีการเปลี่ยนแบบธงครั้งสุดท้าย ดังที่ปรากฏในตอนแรกสุดของบทความนี้ ซึ่งธงนี้ ได้ใช้มาจนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ใน พ.ศ. 2534

 พัฒนาการ
# ธงชาติคาซัคสถาน
ธงชาติคาซัคสถาน  เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2535 หลังจากได้รับเอกราชจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2534 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีฟ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน กลางธงมีรูปอินทรีทุ่งหญ้าสเตปป์สีทอง สยายปีกบิน หันหน้าไปทางมุมธงด้านคันธง ภายใต้ดวงอาทิตย์สีทองมีรัศมี 32 แฉก ที่ด้านคันธงนั้นมีลวดลายอย่างลายหน้ากระดานตามแบบวัฒนธรรมคาซัคสถาน 

แบบสีธงอย่างมาตรฐานมีดังนี้
 ระบบสีสีฟ้าสีทอง VTsAMlegprom No. 350608 020208 Pantone  3125 C  810 C Web (HEX) #00B0C7 #FFC91C

 ความหมาย 
 ลวดลายที่ด้านคันธง หมายถึงศิลปวัฒนธรรมของชาวคาซัคสถาน และอาณาจักรคาซัคสถานโบราณ
 สีฟ้า มีความหมายได้หลายนัย ดังนี้ 
 หมายถึง ความหลากหลายของชนชาติเติร์กกลุ่มต่าง ๆ ที่รวมกันเข้าเป็นชาวคาซัคสถานในปัจุจบัน เช่น ชาวตาตาร์ ชาวมองโกล ชาวอุยกูร์ เป็นต้น 
 หมายถึง เทพเจ้าเตงรี (Gök-Tanry หรือ Tengri) ผู้เป็นเทพเจ้าสูงสุดของชนชาติเติร์กเผ่าต่าง ๆ
 ตามนิยามแบบสมัยใหม่ สีฟ้านี้หมายถึง ผืนฟ้าอันกว้างใหญ่ของคาซัคสถาน และเสรีภาพ
 นกอินทรีสีทอง หมายถึง ความภูมิใจในประวัติศาสตร์ของชาวคาซัคสถานยุดใหม่ รูปดังกล่าวนี้มีความเชื่อมโยงไปถึงสมัยจักรวรรดิของเจงกีสข่าน ซึ่งใช้ธงนกอินทรีทองพื้นฟ้า เป็นเครื่องหมายในการปกครองดินแดนแห่งนี้
# ใบปิด
ใบปิด หรือ โปสเตอร์  คือภาพขนาดใหญ่พิมพ์บนกระดาษออกแบบเพื่อใช้ติดหรือแขวนบนผนังหรือกำแพง ใบปิดอาจจะเป็นภาพพิมพ์และภาพเขียน หรืออาจจะเป็นอย่างเดียวอย่างใดอย่างหนึ่งโดยเฉพาะ จุดประสงค์ก็เพื่อทำให้เตะตาผู้ดูและสื่อสารข้อมูล ใบปิดอาจจะใช้สอยได้หลายประการแต่ส่วนใหญ่มักจะใช้ในการเผยแพร่เพื่อการประชาสัมพันธ์โดยเฉพาะการโฆษณางานแสดงศิลปะ, งานดนตรี หรือภาพยนตร์; การโฆษณาชวนเชื่อ; หรือในการสื่อสารของผู้ประท้วงที่ต้องการสื่อสารความเชื่อต่อคนกลุ่มใหญ่ 

ประโยชน์ของใบปิดอาจมีหลายจุดประสงค์ โดยส่วนมากจะเป็นเครื่องมือในการโฆษณา ประชาสัมพันธ์ ไม่ว่าจะเป็นงานต่าง ๆ งานดนตรี ภาพยนตร์ และในบางครั้งก็ผลิตมาเพื่อใช้ในการศึกษา หรือเป็นสื่อการสอนต่าง ๆ 

นอกจากนั้นใบปิดก็ยังใช้ในการพิมพ์ภาพจิตรกรรมของศิลปินคนสำคัญ ๆ หรือภาพถ่าย เพื่อใช้ในการตกแต่ง ซึ่งกลายมาเป็นศิลปะการค้าที่ทำรายได้ดีให้ทั้งพิพิธภัณฑ์และบริษัทการค้าหรือร้านทางอินเทอร์เน็ต เช่นภาพเขียนของโคลด โมเนท์ หรือ เลโอนาร์โด ดา วินชี หรืองานของช่างภาพอเมริกันโรเบิร์ต เมเปิลธอร์พ (Robert Mapplethorpe) 

งานศิลปะการสร้างใบปิดเริ่มเมื่อราวคริสต์ทศวรรษ 1890 โดยจิตรกรชาวฝรั่งเศสและเผยแพร่ไปทั่วยุโรป ศิลปินคนสำคัญที่สุดที่ริเริ่มความนิยมในการสร้างใบปิดก็คืออองรี เดอ ทูลูส-โลเทรค และ จูลส์ เชเรท์ (Jules Chéret) เชเรท์ถือกันว่าเป็นบิดาแห่งการโฆษณาด้วยป้าย 

คนส่วนใหญ่ที่สะสมใบปิด และใบปิดที่มีชื่อเสียง นักสะสมใบปิดจะเก็บใบปิดเก่าโดยมักจะใส่กรอบรูปและมีแผ่นรองหลังด้วย โดยขนาดใบปิดที่เป็นที่นิยมกันโดยทั่วไปอยู่ที่ 24x36 นิ้ว แต่ใบปิดก็มีหลายขนาดหลากหลาย และใบปิดขนาดเล็กที่ไว้โฆษณาจะเรียกว่า แฮนด์บิลล์ หรือ “ใบปลิว” (flyer)
# บัลปาราอิโซ
บัลปาราอิโซ (, "หุบเขาสวรรค์") เป็นหนึ่งในเมืองท่าที่สำคัญที่สุดและศูนย์กลางวัฒนธรรมที่เริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นเรื่อย ๆ ของประเทศชิลี ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ เป็นเมืองหลักของแคว้นบัลปาราอิโซ โดยในขณะที่ซานเตียโกเป็นเมืองหลวงของประเทศนั้น บัลปาราอิโซก็มีความสำคัญในฐานะเป็นที่ตั้งรัฐสภา ซึ่งเมืองนี้ก็เช่นเดียวกับเมืองอื่น ๆ ในชิลีที่มีความเสี่ยงสูงต่อการเกิดแผ่นดินไหว แผ่นดินไหวครั้งใหญ่เกิดขึ้นล่าสุดในปี ค.ศ. 1906 ได้ทำลายตัวเมืองและคร่าชีวิตผู้คนไปกว่า 20,000 ราย

ในปี ค.ศ. 2003 รัฐสภาชิลีได้มีมติประกาศให้บัลปาราอิโซเป็น "เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของชิลี" และเป็นที่ตั้งของสำนักงานกระทรวงวัฒนธรรมแห่งใหม่ของประเทศ แม้ว่าจริง ๆ แล้วเมืองนี้จะเป็นเพียงเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 6 ของประเทศ โดยมีจำนวนประชากร 263,499 คนInstituto Nacional de Estadísticas, Censos 2002, accessed 10 July 2007 แต่เมื่อรวมกับพื้นที่ปริมณฑล (เช่นเมืองพักตากอากาศบิญญาเดลมาร์) แล้ว เขตมหานครกรันบัลปาราอิโซ (Gran Valparaíso) จะใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ (จำนวนประชากร 803,683 คน)

บัลปาราอิโซตั้งอยู่ทางตอนกลางของชิลี ห่างจากกรุงซานเตียโกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 120 กิโลเมตร การเดินทางระหว่างสองเมืองนี้ใช้เวลาประมาณ 70 นาที เมืองนี้ยังเป็นศูนย์กลางการศึกษาของประเทศอีกด้วย เนื่องจากมีมหาวิทยาลัยตั้งอยู่ถึง 9 แห่ง รายได้หลักของเมืองมาจากอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว วัฒนธรรม และการขนส่ง ท่าเรือของเมืองยังเป็นศูนย์กลางการเดินเรือบรรทุกขนส่งสินค้า และส่งออกไวน์ ทองแดง และผลไม้สด

บัลปาราอิโซมีบทบาทสำคัญทางภูมิศาสตร์การเมืองในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยเป็นที่พักกลางทางของเรือที่เดินทางระหว่างมหาสมุทรแปซิฟิกกับมหาสมุทรแอตแลนติกผ่านทางช่องแคบมาเจลลัน ชาวยุโรปได้อพยพเข้ามาอย่างมาก บัลปาราอิโซในขณะนั้นได้รับการขนานนามจากกะลาสีจากชาติต่าง ๆ ว่าเป็น "แซนแฟรนซิสโกน้อย" หรือ "อัญมณีแห่งแปซิฟิก" ซึ่งช่วงนี้เองที่ถือเป็นยุคทองของเมือง โดยตัวอย่างที่แสดงถึงความรุ่งเรืองของเมืองนี้ ได้แก่ ตลาดหุ้นที่เก่าแก่ที่สุดในภูมิภาคลาตินอเมริกา ห้องสมุดประชาชนแห่งแรกของชิลี และหนังสือพิมพ์ภาษาสเปน (ซึ่งพิมพ์ต่อเนื่องกัน) ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เป็นต้น จนกระทั่งการเปิดใช้คลองปานามาและความซบเซาของการเดินเรือได้ทำให้ความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของเมืองชะงักลง

 เมืองพี่น้อง 
บัลปาราอิโซเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:

 บาดาโลนา, ประเทศสเปน
 บาร์เซโลนา, ประเทศสเปน
 Bat Yam, ประเทศอิสราเอล
 ปูซาน, ประเทศเกาหลีใต้
 กายาโอ, ประเทศเปรู
 กอร์โดบา, ประเทศอาร์เจนตินา
 กว่างโจว, ประเทศจีน
 อาบานา, ประเทศคิวบา
 ลองบีช, สหรัฐ
 มะละกา, ประเทศสมาเลเซีย
 มันซานิโย, ประเทศเม็กซิโก
 เมเดยิน, ประเทศโคลัมเบีย
 โนโวรอสซีสค์, ประเทศรัสเซีย
 โอบิเอโด, ประเทศสเปน
 โรซาริโอ, ประเทศอาร์เจนตินา
 ซัลวาดอร์, ประเทศบราซิล
 ซานตาเฟ, ประเทศสเปน
 เซี่ยงไฮ้, ประเทศจีน
 เบรากรุซ, ประเทศเม็กซิโก

คู่ค้า
บัลปาราอิโซเป็นเมืองคู่ค้ากับเมืองดังนี้:
 บาเซิล, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
 ออแดซา, ประเทศยูเครน
 ซานฟรานซิสโก, สหรัฐ

 ระเบียงภาพ