# อารามมอนเตโอลีเวโตมัจโจเร
อารามมอนเตโอลีเวโตมัจโจเร (,) เป็นอารามประจำดินแดนของคณะเบเนดิกตินที่ตั้งอยู่ราวสิบกิโลเมตรทางใต้ของเมืองอาชีอาโนในประเทศอิตาลี 

กลุ่มสิ่งก่อสร้างของCatholic Encyclopedia: Monasticism ส่วนใหญ่สร้างด้วยอิฐสีแดงที่โดดเด่นจากภูมิทัศน์รอบข้างที่เป็นสีนวลเทาของดินทรายของบริเวณที่เรียกว่าแคว้นเกรเตเซเนซีซึ่งบริเวณตอนใต้ของเมืองซีเอนา

อารามมอนเตโอลีเวโตมัจโจเรเป็นอารามแม่ของคณะโอลิเวตัน ซึ่งเป็นที่มาของชื่ออารามว่าเป็น “Monte Oliveto Maggiore” (อารามโอลีเวโตใหญ่) เพื่อให้ต่างจากอารามย่อยในฟลอเรนซ์, ซานจิมิยาโน, เนเปิลส์ และ อื่นๆ

ประวัติ
thumb|left|ทิวทัศน์ของอาราม
อารามมอนเตโอลีเวโตมัจโจเรก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1313 โดย แบร์นาร์โด โตโลเมอีจากตระกูลผู้มีฐานะดีในซีเอนา ในปี ค.ศ. 1319 หรือ ค.ศ. 1320 คณะนักบวชคาทอลิกคณะใหม่ได้รับการอนุมัติโดยบิชอปกวีโด ตาร์ลาตีในชื่อว่า  “Monte Oliveto” เพื่อเป็นนัยยะถึง “Mount of Olives” ของพระทรมานของพระเยซู อารามนี้เริ่มก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1320 กลุ่มนักบวชคณะใหม่ได้รับการอนุมัติโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 6 ในปี ค.ศ. 1344 

เมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1765 อารามมอนเตโอลีเวโตมัจโจเรก็มีฐานะเป็นอารามประจำดินแดน 

 อาราม 
ภายใน
อารามเข้าออกได้โดยสะพานชักที่นำไปสู่ประตูของปราสาทยุคกลางที่สร้างด้วยอิฐสีแดงประดับด้วยหอใหญ่โต การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1393 เพื่อเป็นประตูป้องกันข้าศึกสำหรับกลุ่มสิ่งก่อสร้างภายในของสำนักสงฆ์ กลุ่มสิ่งก่อสร้างสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1526 และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เหนือประตูทางเข้าเป็นประติมากรรมกระเบื้องเคลือบโดยตระกูลเดลลา รอบเบียเป็นภาพพระแม่มารีย์และพระกุมารกับทูตสวรรค์ององค์และนักบุญเบ็นเนดิคในท่าประทานพรด้านใน

หลังจากที่เข้าไปแล้วก็จะเป็นทางเดินรายด้วยต้นไซเปรส ผ่านสวนสวนพฤกษชาติที่เป็นสวนพืชพันธุ์ที่ใช้ทำยาเดิม (ถูกทำลาย ค.ศ. 1896), สระเก็บน้ำที่สร้างมาตั้งแต่ ค.ศ. 1533 ตรงสุดซอยก็จะเป็นคริสต์ศาสนสถานแบบโรมานเนสก์- กอทิก และมุขของโบสถ์ที่ด้านหน้าเป็นแบบกอทิก

thumb|250px|จิตรกรรมฝาผนังโดยลูกา ซิญโญเรลลี
thumb|250px|จิตรกรรมฝาผนังโดยอิลโซโดมา

 ระเบียงฉันนบถใหญ่ 
“Chiostro Grande” หรือ “ระเบียงฉันนบถเอก” เป็นทรงสี่เหลี่ยมที่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1426 และปี ค.ศ. 1443 ตรงด้านที่เก่าที่สุดเป็นระเบียงสองชั้นและห้องลึกลงไปที่สร้างมาตั้งแต่ ค.ศ. 1439 ภายในระเบียงฉันนบถเป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เป็นภาพชีวประวัตินักบุญเบเนดิกต์แห่งเนอร์เซียที่เขียนโดยลูกา ซิญโญเรลลีระหว่างปี ค.ศ. 1497 ถึงปี ค.ศ. 1498 และ อิลโซโดมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1505 งานภาพชุดนี้ถือกันว่าเป็นงานจิตรกรรมฝาผนังชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลี

 โบสถ์ 
ทางเข้าโบสถ์จาก “ระเบียงฉันนบถเอก” เริ่มด้วยจิตรกรรมฝาผนัง “พระเยซูแบกกางเขน”, “พระเยซูที่คอลัมน์” และ “นักบุญเบเนดิกต์มอบวินัยให้แก่ผู้ก่อตั้งมอนเตโอลิเวโต” ที่เขียนโดยอิลโซโดมา 

ทางเดินกลางของโบสถ์บนผังทรงกางเขน ภายในตกแต่งอย่างแพรวพราวแบบบาโรก แอบบีได้รับการปรับปรุงใหม่เป็นแบบบาโรกในปี ค.ศ. 1772 โดยจิโอวานนี อันติโอรี สิ่งที่เด่นที่สุดคืองานไม้ฝังไม้ (wooden inlaid) เป็นลวดลายในบริเวณร้องเพลงสวดที่สร้างโดยจิโอวานนี ดา เวโรนาระหว่างปี ค.ศ. 1503 ถึงปี ค.ศ. 1505 นอกจากนั้นแล้วก็ยังมีภาพเขียนโดยจาโกโป ลีกอซซี (“แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์” ค.ศ. 1598), หลังแท่นบูชาเอกมีกางเขนพหุรงค์ที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และในห้องเก็บเครื่องพิธีมีเพดานที่เป็นงานไม้ฝังไม้ที่สร้างในปี ค.ศ. 1417.

 ห้องสมุดและโรงเภสัชกรรม 
บนผนังและเพดานในบริเวณบันไดขึ้นไปยังชั้นบนตกแต่งด้วยจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยอิลโซโดมา ห้องสมุดมีหนังสือด้วยกันราว 40,000 เล่ม ส่วนโรงเภสัชกรรมมีโถและแจกันสำหรับใส่เครื่องยาที่สร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17