# เฟรด รอสเซอร์
เฟรเดริก ดักแลส รอสเซอร์ที่ 3 (Frederick Douglas Rosser III; เกิด 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983) นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่ได้สังกัด WWE, Chaotic Wrestling, East Coast Wrestling Association, Independent Wrestling Federation, National Wrestling Alliance และ NJPW Strong

 ในวงการมวยปล้ำ 
ระหว่างปี 2005 และ 2006 เขาได้ร่วมปล้ำให้กับWWEในดาร์กแมตช์ของรายการ Sunday Night Heat และ Velocity"The 18th Annual PWI 500." Pro Wrestling Illustrated Oct. 2008: 112+. ปี 2009 ได้เซ็นสัญญากับWWEฝึกที่ค่ายพัฒนาทักษะFCW ปี 2010 ได้ร่วมแข่งขันNXTซีซั่น1 โดยเวด บาร์เร็ตต์ชนะ ดาร์เรนได้เปิดตัวในรอว์เป็นสมาชิกเดอะเน็กซัสและต้องปะทะกับทีม WWE แบบ 7 ต่อ 7 คัดออกในซัมเมอร์สแลม (2010)แต่เน็กซัสแพ้ หลังจากนั้นไม่นาน ดาร์เรนได้คิดที่จะพิสูจน์ความเป็นลูกทีมที่ดีโดยเขาต้องการจะเอาชนะจอห์น ซีนาแต่ก็แพ้ จึงถูกกลุ่มของตนเองรุมและไล่ออกจากกลุ่ม ก่อนจะกลับไปร่วมNXTในซีซั่นที่5

ในสแมคดาวน์ 20 เมษายน 2012 ได้เปิดตัวค่ายหลักพร้อมกับไทตัส โอนีลในนามไพรม์ไทม์เพลเยอส์ชนะดิอูโซส์ ในโนเวย์เอาท์ (2012)ได้ชนะแท็กทีม 4 เส้า ได้ไปชิงแชมป์แท็กทีม WWEกับโคฟี คิงส์ตันและอาร์-ทรูธ แต่ก็ชิงไม่สำเร็จ ปี 2013 เขาได้เปิดเผยตัวตนที่น่าจะทำให้แฟนๆ มวยปล้ำตกใจกันพอสมควร เมื่อนักข่าวของ TMZ ได้เข้าไปขอสัมภาษณ์เกี่ยวกับเรื่องความเป็นไปได้หรือไม่ หากสตาร์ที่เป็นเกย์จะประสบความสำเร็จใน WWE ซึ่งเจ้าตัวก็หัวเราะพร้อมกับตอบคำถามว่า "แน่นอน ดูอย่างผมสิ ผมคือสตาร์ของ WWE และด้วยความสัตย์จริงนะ ผมจะบอกคุณตอนนี้เลยว่า ผมเป็นเกย์ และผมมีความสุข มีความสุขมากๆเลยล่ะ" ในรอว์ 19 สิงหาคม 2013 ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ได้เป็นฝ่ายธรรมะ และเอาชนะทีมเดอะเรียลอเมริกันส์ไปได้ ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2013)ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ได้ชนะแท็กทีมเทอมอยล์ชิงแชมป์แท็กทีม ทำให้ได้ไปชิงแชมป์กับเซท รอลลินส์และโรแมน เรนส์แต่ไม่สำเร็จ

ในสแมคดาวน์ 31 มกราคม 2014 หลังจากไพรม์ไทม์เพลเยอส์ปล้ำแพ้แท็กทีม โดยไทตัสยอมปล่อยให้ดาร์เรนโดนกดแบบง่ายๆ หลังแมตช์ทั้งคู่จึงเถียงกัน ดาร์เรนเลยถามไทตัสว่านี่กำลังทำอะไร เราเป็นเหมือนพี่น้องเป็นครอบครัวไม่ใช่หรอ ไทตัสบอกว่าไม่ เขาเบื่อหน่ายที่จะต้องมารู้ว่าเป็นไอ้ขี้แพ้แล้ว เขามาที่นี่เพื่อเป็นแชมป์ สิ่งเดียวที่ถ่วงเขาอยู่และเขาต้องกำจัดออกไปก็คือดาร์เรน ว่าแล้วไทตัสก็อัดดาร์เรนแบบไม่ยั้งจนนอนสลบด้านล่างเวทีและแตกทีมกัน ทั้งคู่ได้เจอกันในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014)โดยไทตัสชนะ ในปี 2015 ทั้งคู่ได้กลับมารวมทีมกัน ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2015)ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ได้คว้าแชมป์แท็กทีมสมัยแรกจากเดอะนิวเดย์ และเป็นแชมป์เส้นแรกของทั้งคู่ในWWE ก่อนจะเสียแชมป์คืนให้นิวเดย์แบบแท็กทีมสี่เส้าในซัมเมอร์สแลม (2015) ในปี 2016 ได้ชนะแบทเทิลรอยัลไปชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลกับเดอะมิซในแบทเทิลกราวด์ (2016)แต่ไม่ได้แชมป์http://prowrestling.net/site/2016/05/05/55-barnetts-wwe-smackdown-live-review-aj-styles-karl-anderson-and-luke-gallows-vs-roman-reigns-and-the-usos-sami-zayn-on-chris-jerichos-highlight-reel/ ในเดือนมกราคม 2017 ได้รับบาดเจ็บที่แขนขวาทำให้ต้องพักยาวหลายเดือนhttp://www.24wrestling.com/photo-darren-young-injured-during-wwe-main-event-taping-on-monday-night/ ในเดือนตุลาคม 2017 ได้ถูกปล่อยตัวออกจากWWE

 ชีวิตส่วนตัว 
ดาร์เรนได้ออกมาเปิดเผยว่าเขาเป็นเกย์ผ่านบทสัมภาษณ์ในวันที่ 15 สิงหาคม 2013 โดยเขาก็ถือเป็นนักมวยปล้ำอาชีพคนแรกที่ออกมาเปิดเผยว่าเป็นเกย์ในขณะที่กำลังเล่นให้กับดับเบิลยูดับเบิลยูอีอยู่

 แชมป์และรางวัล 
 Chaotic Wrestling
 Chaotic Wrestling New England Championship (1 time)
 Chaotic Wrestling Tag Team Championship (1 time) – with Rick Fuller
 East Coast Wrestling Association
 ECWA Heavyweight Championship (2 times)
 ECWA Mid Atlantic Championship (1 time)
 Independent Wrestling Federation
 IWF Heavyweight Championship (2 times)
 Commissioner's Cup Tag Team Tournament (2003) – with Hadrian
 Commissioner's Cup Tag Team Tournament (2004) – with Kevin Knight
 Commissioner's Cup Tag Team Tournament (2006) – with Franciz
 Tournament of Champions (2004)
 National Wrestling Superstars
 NWS Tag Team Championship (1 time) – with Bulldog Collare
New Japan Pro-Wrestling
Strong Openweight Championship (1 time)
 Pro Wrestling Illustrated
 Feud of the Year (2010) 
 Inspirational Wrestler of the Year (2013)
 Most Hated Wrestler of the Year (2010) 
 Ranked No. 89 of the top 500 wrestlers in the PWI 500 in 2013
 Rolling Stone
 Most Deserved Push (2015) 
 World Wrestling Entertainment / WWE
 WWE Tag Team Championship (1 time) – with Titus O'Neil
 Slammy Award for Shocker of the Year (2010) 
 Wrestling Observer Newsletter
 Worst Feud of the Year (2016) vs. Titus O'Neil