wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ไม้หนีบผ้า
ไม้หนีบผ้า หรือ ที่หนีบผ้า เป็นอุปกรณ์สำหรับแขวนผ้าเพื่อผึ่งให้แห้ง มักใช้กับราวตากผ้า
ไม้หนีบผ้ามีรูปลักษณะต่าง ๆ กันไป

ไม้หนีบผ้าสามารถนำไปใช้งานลักษณะอื่นได้มากมาย เช่น หนีบถุงใส่ของ หนีบฟิลม์ หรือที่กรองแสง ในวงการภาพยนตร์ เรียกไม้หนีบผ้าว่า "C47"

 การออกแบบ 
ในปัจจุบัน ไม้หนีบผ้าถูกผลิตด้วยต้นทุนต่ำมาก โดยใช้แท่งพลาสติกหรือไม้มาขัดกัน และส่วนใหญ่จะมีสปริงเล็ก ๆ คานอยู่.
ด้วยหลักคานดีดคานงัด เมื่อบีบที่ปลายของไม้หนีบ ปากไม้หนีบก็จะเปิดออก และเมื่อปล่อยปลายไม้หนีบ ปากไม้หนีบก็จะหุบเข้าหากัน ทำให้หนีบของได้

ไม้หนีบผ้ารุ่นเก่า ๆ จะไม่ใช้สปริง แต่มักจะทำเป็นชิ้นเดียว โดยปากหนีบทั้งสองข้างของไม้หนีบจะเป็นชิ้นเดียวกับตัวไม้หนีบ โดยมีเพียงช่องว่างเล็ก ๆ ระหว่างปากไม้หนีบ ไม้หนีบรูปทรงนี้ จะบีบผ้าได้เนื่องจาก เมื่อปากทั้งสองข้างถูกถ่างออก มันจะพยายามกลับคืนสู่ตำแหน่งเดิม ทำให้เกิดแรงบีบ
ไม้หนีบทรงนี้มักทำจากพลาสติก หรือไม้ (ซึ่งเป็นแบบดั้งเดิม) และเกือบทั้งหมดผลิตในจีนหรือไต้หวัน

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 "C-47" ในวิกิพจนานุกรม
thumb|right|150px|ไม้หนีบผ้าแบบชิ้นเดียว ทำจากไม้

ม้ไหนีบผ้า
หมวดหมู่:ตัวยึด
หมวดหมู่:การซักรีด
หมวดหมู่:ของใช้ในบ้าน
# เว็บโฮสติง
เว็บโฮสติ้ง คือ พื้นที่การใช้งานในอินเทอร์เน็ต สำหรับเว็บไซต์ทั่วไป โฮสติ้งมีลักษณะที่เปรียบเทียบได้เหมือนกับ ฮาร์ดดิสก์ ในเครื่องคอมพิวเตอร์ของเรา ฉะนั้นถ้าคุณมีพื้นที่การใช้งานโฮสติ้งที่มาก คุณก็จะสามารถเก็บ ไฟล์, รูปภาพ, เอกสาร และอื่นๆ ได้มากตามไปด้วยเช่นกัน บางครั้งเราอาจเรียกได้หลายแบบเช่น โฮสติง โฮสติ้ง เว็บโฮสติ้ง โฮสต์ แต่ทั้งหมดก็มีความหมายเหมือนกัน

พารามิเตอร์
ความกว้างแถบความถี่

บางครั้งเรียกว่า "การถ่ายโอนข้อมูล" ความกว้างแถบความถี่ จะอธิบายถึงจำนวน "ไบต์" ที่จำเป็นในการถ่ายโอนไซต์
อย่างไรก็ตาม หากไซต์มีคุณลักษณะที่ซับซ้อนมากมาย เช่น วิดีโอ เซสชันการสตรีม แบบฟอร์มการจอง และ checkout pageс อาจจำเป็นต้องใช้ความกว้างแถบความถี่เพิ่มเติม

เวลาการหยุดทำงานและความน่าเชื่อถือ

ผู้ให้บริการเว็บโฮสติ้งที่น่าเชื่อถือช่วยให้เว็บไซต์ของคุณใช้งานได้ทั้งกลางวันและกลางคืน เวลาทำงาน 99.5% เป็นเกณฑ์กำหนดความน่าเชื่อถือที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง แต่ผู้จำหน่ายชั้นนำในอุตสาหกรรมสามารถบรรลุ 99.99% หรือมากกว่านั้น

แผงควบคุมการเข้าถึง

บริษัทเว็บโฮสติ้งที่ยอดเยี่ยมควรมีแบ็คเอนด์ที่คุณสามารถจัดการด้านต่างๆ ของไซต์ได้ แผงควบคุมนี้จะช่วยงานบำรุงรักษา เช่น อัปเดตที่อยู่อีเมลหรือเปลี่ยนรหัสผ่าน โซลูชันบางอย่าง เช่น cPanel จะช่วยคุณสร้างการกำหนดค่าเซิร์ฟเวอร์พื้นฐาน

ตัวเลือกการตั้งค่า

พารามิเตอร์การจัดการและการกำหนดค่าเซิร์ฟเวอร์เพิ่มเติมช่วยให้คุณทำสิ่งต่างๆ เช่น เปลี่ยนหน้าแสดงข้อผิดพลาดและปกป้องไซต์ของคุณจากการขโมยแบนด์วิธด้วยการเปลี่ยนแปลงไฟล์ htaccess

ตัวเลือกการอัปเกรดและความสามารถในการปรับขนาด

เว็บไซต์หลายแห่งเริ่มต้นด้วยโฮสติ้งที่ใช้ร่วมกัน อย่างไรก็ตาม เมื่อธุรกิจของคุณเติบโตขึ้น คุณอาจต้องเปลี่ยนไปใช้เซิร์ฟเวอร์เสมือนส่วนตัวหรือเซิร์ฟเวอร์เฉพาะ

ราคา

ยิ่งต้องการความจุมากในแง่ของความกว้างแถบความถี่และประสิทธิภาพ ราคาก็จะยิ่งสูงขึ้น โฮสต์ชั้นนำส่วนใหญ่จะอนุญาตให้อัปเกรดหรือดาวน์เกรดโฮสติ้งได้
# เครื่องบินบังคับ
เครื่องบินบังคับ คือ ของเล่นอิเล็กทรอนิกส์ชนิดหนึ่ง ที่ใช้เล่นเพื่อผ่อนคลายความเครียด ซึ่งเครื่องบินบังคับนี้มีลักษณะลำตัวเหมือนเครื่องบินทั่วๆไป แต่ย่อขนาดลงมา มีหลากหลายชนิด หลายรูปแบบ บางรุ่นใช้ แบตเตอรี่เป็นพลังงาน และใช้น้ำมันเป็นพลังงาน 

 ประวัติ 
thumbnail|right|เครื่องบินกล่องเสียง (Larynx) ของสถาบัน RAE ขณะเมื่อบรรทุกดินระเบิด ซึ่งจะใช้ยิงดีดตัวส่งขึ้นไปด้วยเครื่องยิงแบบหนังสติ๊กของเรือรบหลวงพิฆาตป้อมปราการ (destroyer HMS Stronghold) เมื่อเดือนกรกฎาคม ปี ค.ศ. 1927 คนที่เห็นนั่งอยู่บนกล่องไม้เป็น ดร. จอร์จ การ์ดเนอร์, ซึ่งต่อมาภายหลังได้เป็นผู้อำนวยการของ RAEThe Evolution of the Cruise Missile by Werrell, Kenneth P.  see PDF page 29
ตัวอย่างแรกของโมเดลอากาศยานที่นำร่องด้วยระบบอิเล็กทรอนิกส์นั้น เป็นโมเดลเรือเหาะที่บรรจุไปด้วยแก๊สไฮโดรเจนซึ่งเกิดขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 โดยได้กำลังทำการบินขณะที่มีการแสดงในหอประชุมดนตรีรอบหอประชุมโรงละครโดยใช้รูปแบบพื้นฐานของการกำเนิดสัญญาณวิทยุด้วยการสปาร์คด้วยประกายไฟฟ้า  Chapter 1. ในช่วงปี ค.ศ. 1920 สถาบันอากาศยานพระที่นั่ง (Royal Aircraft Establishment) แห่งสหราชอาณาจักร ได้ทำการสร้างและทดสอบอากาศยานไร้นักบินที่มีชื่อว่า Larynx (กล่องเสียง), เป็นเครื่องบินปีกชั้นเดียวซึ่งมีระยะทำการบิน 100 ไมล์ (160 กิโลเมตร)

โมเดลเครื่องบินสเกลวิทยุบังคับ
บางทีอาจจะเป็นรูปแบบที่เหมือนจริงมากที่สุดของโมเดลอากาศยาน ในวัตถุประสงค์หลักที่จะทำซ้ำในการออกแบบอากาศยานอย่างเต็มรูปแบบจากประวัติศาสตร์การบิน สำหรับการทดสอบการบินของการออกแบบในอนาคตหรือแม้กระทั่งไม่เคยตระหนักถึงการสร้าง "ที่นำเสนอ" เครื่องบินสเกลซึ่งเป็นวิทยุบังคับ
# โบอิง 727
โบอิง 727  เป็นเครื่องบินโดยสารที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดลำหนึ่ง มียอดขายสูงสุดกว่า 1832 ลำ มียอดการจำหน่ายกว่า 90 สายการบิน สายการบินยูไนเต็ด เป็นสายการบินแรกที่ใช้โบอิง 727 เมื่อ ปี ค.ศ.1963 อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522

โบอิง 727 ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงเพราะได้รับการออกแบบให้สามารถบรรทุกผู้โดยสารและสัมภาระได้เป็นจำนวนมาก และบินขึ้นลงได้ที่สนามบินที่มีรันเวย์สั้น เหมาะสำหรับการบินในเส้นทางบินระยะสั้น  โดยออกแบบให้มีเครื่องยนต์จำนวน 3 เครื่อง ติดตั้งอยู่บริเวณตอนท้ายของลำดัวเครื่องบิน

 ข้อมูลจำเพาะ 
มีดังต่อไปนี้

 ผู้สร้าง บริษัท โบอิง คอมเมอร์เชียล แอร์เพลน (สหรัฐอเมริกา)
 ประเภท เจ๊ตโดยสารพิสัยบินใกล้-ปานกลาง เจ้าหน้าที่ 3 นาย 
 อัตราผู้โดยสารสูงสุด 125 ที่นั่ง รุ่น 727-100
 อัตราผู้โดยสารสูงสุด 189 ที่นั่ง รุ่น 727-200
 เครื่องยนต์ เทอร์โบแฟน แพรทท์ แอนด์วิทนีย์ 3 เครื่องยนต์
 รุ่น 727-100
 เจดี 8 ดี-7 แรงขับ 6,350 กิโลกรัม
 เจที 8 ดี-9 แรงขับ 6,577 กิโลกรัม
 รุ่น 727-200
 เจดี 8 ดี-9 แรงขับ 6,577 กิโลกรัม
 เจดี 8 ดี-11 แรงขับ 6,804 กิโลกรัม
 เจดี 8 ดี-15 แรงขับ 7,030 กิโลกรัม
 กางปีก 32.92 เมตร
 ยาว 
 40.57 เมตร รุ่น 727-100
 43.69 เมตร รุ่น 727-200
 สูง 10.36 เมตร
 พื้นที่ปีก 157.9 ตารางเมตร
 น้ำหนักตัวเปล่า
 40,370 กิโลกรัม รุ่น 727-100
 45,360 กิโลกรัม รุ่น 727-200
 น้ำหนักสิ่งบรรทุกสูงสุด
 16,284 กิโลกรัม รุ่น 727-100
 19,414 กิโลกรัม รุ่น 727-200
 น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน 
 76,655 กิโลกรัม รุ่น 727-100
 94,120 กิโลกรัม รุ่น 727-200
 อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง
 979 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 6,400 เมตร รุ่น 727-100
 964 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 7,530 เมตร รุ่น 727-200
 อัตราเร็วเดินทางประหยัด 917 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 9,145 เมตร 
 เพดานบินใช้งาน 
 11,125 เมตร รุ่น 727-100
 10,210 เมตร รุ่น 727-100
 พิสัยบินเมื่อภารกรรมบรรทุกสูงสุด
 3,260 กิโลเมตร รุ่น 727-100
 4,500 กิโลเมตร รุ่น 727-200
# ซูเมอร์
ซูเมอร์  เป็นอารยธรรมโบราณและเขตบริเวณเมโสโปเตเมียตอนใต้ ชาวซูเมอร์เป็นชนชาติแรกที่สร้างความเจริญขึ้นในบริเวณดังกล่าว เข้ามาอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำไทกริสเมื่อประมาณ 4000 ปีก่อนคริสตกาล บริเวณที่เข้ามาตอนแรกคือ แคว้นซูเมอร์ซึ่งอยู่ทางตอนใต้สุดของเมโสโปเตเมียติดกับอ่าวเปอร์เซีย มีลักษณะเป็นนครรัฐ แต่ละนครรัฐมีอิสระไม่ขึ้นต่อกัน เช่น ลากาซ บาบิโลน อูร์ อูรุก นิปเปอร์
 อารยธรรมซูเมอร์ 
thumb|400px|เส้นทางของเกษตรกรที่ใช้ภาษานีโอลิทิกที่อพยพมาพร้อมกับอารยธรรมซามาราสู่บริเวณนี้เมื่อ ประมาณ 6,000ปีก่อน ค.ศ

 การปกครองและกฎหมาย 
ผู้ปกครองนครรัฐเมโสโปเตเมียเป็นพระ พระมีอำนาจในการปกครองแผ่นดินและเป็นประมุขสูงสุดเรียกว่า Patesi ทำการปกครองในนามของพระเจ้าดูแลควบคุมกิจการภายในนครรัฐ ปกครองโดยถือว่าเป็นตัวแทนพระเจ้า มีอำนาจในการรบ ทำสงคราม ศาสนา ตลอดจนทางด้านการศาลได้มีประมวลกฎหมายแบบตอบสนอง ทำผิดอย่างไรจะต้องได้รับโทษอย่างนั้น และกลายเป็นรากฐานของกฎหมายที่มีชื่อเสียง

 เศรษฐกิจและสังคม 
อาชีพหลักคือเกษตรกรรม มีความชำนาญ มีการใช้ระบบชลประทาน ขุดคลองระบายน้ำ ทำการเพาะปลูกโดยเป็นไร่ขนาดใหญ่ ปลูกผลไม้ ประดิษฐ์คันไถ เครื่องหยอดเมล็ด มีการเลี้ยงสัตว์ เครื่องปั้นดินเผา มีมาตราชั่งตวงวัด การทอผ้าและย้อมผ้า มีการแบ่งชนชั้นทางสังคมเป็น 3 กลุ่มคือ
 ชนชั้นสูง ได้แก่ กษัตริย์ พระราชวงศ์ พระชั้นผู้ใหญ่ ขุนนาง
 ชนชั้นสามัญ เป็นเสรีชน ลูกจ้างของขุนนาง 
 ทาส ชาวต่างประเทศและเชลยสงคราม หรืออาชญากรที่ถูกลงโทษ

 การเขียนหนังสือ 
ชาวซูเมอร์เป็นชนชาติแรกในเมโสโปเตเมียที่รู้จักการเขียนหนังสือตั้งแต่ 3000 ปีก่อนคริสตกาล โดยการประดิษฐ์อักษรรูปลิ่ม หรือที่เรียกว่า คูนิฟอร์ม (cuneiform) ภายหลังได้ดัดแปลงแก้ไข มีการคิดเครื่องหมายต่าง ๆ เพื่อใช้แทนภาพ

 ศาสนา 
ซิกกุรัต|thumb|220x220px 

มีส่วนสำคัญมากในชีวิตของชาวซูเมอร์ พระดำรงตำแหน่งในการปกครองและตำแหน่งสำคัญอื่น ๆ นับถือพระเจ้าหลายองค์พร้อม ๆ กัน มีการสร้างหอวิหารใหญ่โตเรียกว่า ซิกกุรัต (ziggurat) เป็นวัดที่มีรูปร่างคล้ายพีระมิด ทำเป็นชั้น ๆ สร้างขึ้นด้วยอิฐ เพื่อเป็นที่ประทับของเทพเจ้า

 สถาปัตยกรรม 
ส่วนใหญ่ก่อสร้างด้วยอิฐ เนื่องจากมีดินเหนียวบริเวณนี้มาก มีสองประเภทคือ อิฐตากแห้ง (sun dried brick) และอิฐเผาไฟ (baked brick) ซึ่งป้องกันความชื้นได้ดี ใช้สร้างยกพื้น กำแพงและส่วนก่อสร้างที่ต้องการความมั่นคงถาวร

 ปฏิทิน 
เป็นแบบจันทรคติ เดือนหนึ่งมีประมาณ 29.5 วัน ปีหนึ่งมี 12 เดือน ปีหนึ่งมี 354 วัน เดือนหนึ่งแบ่งออกเป็น 4 สัปดาห์ ๆ ละ 7-8 วัน วันหนึ่งแบ่งเป็นกลางวัน 6 ชั่วโมง กลางคืน 6 ชั่วโมง (1 ช.ม. = 2 ช.ม. ในปัจจุบัน)

 วรรณกรรม 
มีนิยาย กาพย์ กลอน ซึ่งท่องจำต่อ ๆ กันมา งานส่วนใหญ่เกี่ยวกับศาสนา เช่น บทสวด คำโคลงสดุดีเทพเจ้า ฯลฯ ที่เด่นที่สุดคือ มหากาพย์กิลกาเมช ซึ่งเป็นเรื่องราวของวีรบุรุษกิลกาเมซซึ่งเป็นกษัตริย์ชาวอูรุก

ชาวซูเมอร์มีอำนาจปกครองบริเวณซูเมอร์เกือบพันปี ต่อมาพวกชนเผ่าเซมิติกแทรกซึมทางตะวันตก ผู้นำชนเผ่าคือ พระเจ้าซาร์กอนแห่งแอกแคดได้ยกกำลังกองทัพลงมาในเชตซูเมอร์ ทำให้นครรัฐซูเมอร์ยอมแพ้
# วัดใหม่เจริญธรรม
วัดใหม่เจริญธรรม อาจหมายถึง:

 วัดใหม่เจริญธรรม (ชัยภูมิ)
 วัดใหม่เจริญธรรม (ชัยนาท)
 วัดใหม่เจริญธรรม (เพชรบุรี)
 วัดใหม่เจริญธรรม (อุตรดิตถ์)
 วัดใหม่เจริญธรรม (อ.บ้านบึง ชลบุรี)
# ฟินิเชีย
ฟินิเชีย  เป็นเซเมติกสาขาหนึ่ง อพยพมาจากทะเลทรายอาหรับ เมื่อประมาณ 3,000 ปีก่อนคริสตกาล เข้ามาตั้งหลักแหล่งในบริเวณตะวันตกของทวีปเอเชียบริเวณทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ได้ชื่อว่าเป็นกลุ่มปัญญาชนของเอเชียตะวันตก สร้างเมืองสำคัญ ๆ เช่น ไทร์ ไซดอน ไบบลอส เป็นพวกที่ร่ำรวย มีชื่อเสียงทางด้านการเดินเรือและค้าขาย มีการตั้งอาณานิคมในส่วนอื่น ๆ เช่น กาดิซในสเปน คาร์เทจทางตอนเหนือของแอฟริกา

มรดกชิ้นสำคัญของชาวฟินิเชียคือ ตัวอักษร ซึ่งกรีกและลาตินใช้เป็นแบบในการสร้างตัวอักษรของตนในสมัยต่อมา ตัวอักษรในยุโรปปัจจุบันก็มาจากตัวอักษรเหล่านี้
# คิริธอุงโกล
คิริธอุงโกล (Cirith Ungol) เป็นสถานที่แห่งหนึ่งในมิดเดิลเอิร์ธ ในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ.อาร์.อาร์. โทลคีน  ชื่อนี้เป็นภาษาซินดาริน หมายถึง รอยแยกของแมงมุม หรือ ทางผ่านของแมงมุม นั่นคือมันเป็นทางผ่านทะลุเทือกเขาทางตะวันตกของ มอร์ดอร์ และเป็นทางเดียวที่จะเข้าไปในดินแดนจากทิศตะวันตก พื้นที่ดังกล่าวอยู่ภายใต้การดูแลของ หอคอยแห่งคิริธอุงโกล สร้างโดยมนุษย์แห่งอาณาจักรกอนดอร์ หลังจากสงครามของ พันธมิตรครั้งสุดท้ายของเอลฟ์และมนุษย์

จุดประสงค์หลักของหอคอยคือเพื่อปกป้อง อิธิลิเอน และ มินัสอิธิล (ต่อมารู้จักในนาม มินัสมอร์กูล) จากการโจมตีของลูกน้องที่เหลือของ เซารอน ด้วยเหตุผลเหล่านั้น ปราการทั้งสองของมันจึงตรงไปทางเหนือและตะวันออกเฉียงใต้ นอกจากนั้นมันยังช่วยยับยั้งสมุนของเซารอนจากการกลับมายังมอร์ดอร์

กอนดอร์ยังคงครอบครองป้อมปราการจนกระทั่งประมาณปี 1636 ยุคที่สาม เมื่อ โรคระบาดครั้งใหญ่ ลดประชากรส่วนใหญ่ของกอนดอร์ลง หลังจากการระบาดนั้น กอนดอร์ไม่เคยครอบครองคิริธอุงโกลอีกและปีศาจสามารถกลับมามอร์ดอร์อีกครั้ง
ป้อมปราการยังถูกเชื่อมโยงกับป้อมปราการภูเขาแห่งดัวร์ธัง ในมอร์ดอร์ตะวันตกเฉียงเหนือ และ หอคอยเขี้ยว ที่ โมรันนอน

ระหว่างภารกิจแห่งแหวน โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ และ แซมไวส์ แกมจี ถูกนำไปสู่ทางผ่านนี้โดย กอลลัม ไปยังถ้ำของสัตว์คล้ายแมงมุมยักษ์ชื่อว่า ชีล็อบ ผู้อาศัยอยู่ที่นั่น
# แจงโก้ เฟทท์
แจงโก้ เฟทท์ เป็นตัวละครจากจักรวาล สตาร์ วอร์ส ปรากฏตัวในภาพยนตร์เป็นครั้งแรกใน สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 2: กองทัพโคลนส์จู่โจม รับบทโดยเทมูเอรา มอร์ริสัน ก่อนที่จะได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์นี้ แจงโก้ เฟตต์ เคยถูกกล่าวถึงหลายครั้งในนิยายสตาร์ วอร์ส

แจงโก้ เฟทท์มีชีวิตอยู่ในช่วงปีที่ 66 ก่อนยุทธการยาวิน ถึงปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน เขาเป็นนักล่าค่าหัวและเงินรางวัลที่มีชื่อเสียง และเป็น "พ่อ" ของโบบา เฟตต์ ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นโคลนของตัวเขาที่ถูกแจงโก้เลี้ยงในฐานะลูก หลังจากที่พ่อแม่เสียชีวิตในปีที่ 56 ก่อนยุทธการยาวิน แจงโก้ เฟตต์ ถูกนักรบแมนดาลอเรียนรับไปเลี้ยง หลังจากนั้น แจงโก้ได้เข้าร่วมเป็นผู้นำของการต่อสู้หลายครั้งในสงครามกลางเมืองแมนดาลอเรียน

หลังจากสงครามสิ้นสุดลง แจงโก้ เฟทท์ ออกจากกลุ่มแมนดาลอเรียนและกลายมาเป็นนักล่าเงินรางวัล ได้รับการยอมรับอย่างรวดเร็วในฐานะของผู้มีฝีมือดีที่สุดคนหนึ่งในกาแลกซี หลังจากนั้น แจงโก้ เฟทท์ได้รับงานเป็นร่างต้นแบบให้กับร่างโคลนจำนวนมากซึ่งจะกลายเป็นกองทัพใหญ่สาธารณรัฐในสงครามโคลน แม้จะถูกฆ่ากลางสมรภูมิโดยอาจารย์เจได เมซ วินดู แต่แจงโก้ เฟทท์ ก็มีผู้สืบทอดอย่างยิ่งใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นโบบา เฟทท์ ที่กลายเป็นนักล่าเงินรางวัลเก่งกาจมีชื่อเสียง และร่างโคลนจำนวนมากที่มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ของกาแลกซี

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Jango Fett ใน Star Wars Databank
 Jango Fett ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki

แจงโก้ เฟทท์
แจงโก้ เฟทท์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักล่าเงินรางวัล
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นทหารรับจ้าง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้ลอบสังหาร
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นลูกน้อง
หมวดหมู่:ชาวแมนดาลอร์
# ถวิล อุดล
ถวิล อุดล (3 พฤศจิกายน  พ.ศ. 2452 - 4 มีนาคม พ.ศ. 2492) เป็นนักการเมือง หนึ่งใน "สี่เสืออีสาน" ซึ่งประกอบด้วย ตัวนายถวิลเอง นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ นายเตียง ศิริขันธ์ และนายจำลอง ดาวเรือง และเป็นรัฐมนตรีที่ถูกสังหารเมื่อปี พ.ศ. 2492 สิริอายุ 39 ปีสถาบันพระปกเกล้า. นักการเมืองถิ่นจังหวัดแพร่  กรุงเทพ : สำนักวิจัยและพัฒนา สถาบันพระปกเกล้า. 2555

 ประวัติ 
นาย ถวิล อุดล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากจังหวัดร้อยเอ็ด คุณถวิลนั้นเป็นคนร้อยเอ็ดโดยกำเนิด เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2452 ที่บ้านคุ้มเหนือ จังหวัดร้อยเอ็ด บิดาชื่อนายฟัก มารดาชื่อนางนิ่ม ฐานะทางบ้านดี บิดาทำการค้าขายข้าวเปลือก ในด้านการศึกษาท่านเรียนที่โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัยมาก่อนจนถึงมัธยมปีที่ 5 แล้วจึงเข้ามาเรียนต่อในพระนคร ที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ในชั้นมัธยมปีที 6 จนจบมัธยมปีที่ 8 จากนั้นจึงได้เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนกฎหมายของกระทรวงยุติธรรม จบเป็นเนติบัณฑิต ขณะที่มีอายุได้ 21 ปี เมื่อ พ.ศ. 2473 เรียนจบแล้วก็ไปมีอาชีพเบื้องต้นเป็นทนายความ ชีวิตสมรสของท่านนั้นมีภรรยาชื่อนางบุนทัน อุดล

นายถวิลดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดร้อยเอ็ด 2 สมัย เป็นหัวหน้าเสรีไทย จังหวัดร้อยเอ็ด ซึ่งเคยเดินทางไปติดต่อขอความร่วมมือจาก ประเทศจีน แนวคิดทางการเมืองที่สำคัญ คือ เงินภาษีที่เก็บจากประชาชน ต้องเป็นประโยชน์กลับคืนสู่ประชาชนทั้งหมด

ถวิล อุดล ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีครั้งแรกในปี พ.ศ. 2488 ในรัฐบาลของนายทวี บุณยเกตุพระบรมราชโองการ ประกาศ ตั้งและแต่งตั้งรัฐมนตรี (จำนวน ๒๙ ราย) รัฐบาลของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมชพระบรมราชโองการ ประกาศ ตั้งและแต่งตั้งรัฐมนตรี (พลโท จิระ วิชิตสงคราม, นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์, นายถวิล อุดล)

 การเสียชีวิต 
นายถวิล อุดล เสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2492 หลังเหตุการณ์กบฏแบ่งแยกดินแดน โดยถูกจับกุมพร้อมกับ อดีตรัฐมนตรีอีสานอีก 3 คน คือ นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ นายจำลอง ดาวเรือง และนายทองเปลว ชลภูมิ และถูกนำตัวไปที่บริเวณ ทุ่งบางเขน ถนนพหลโยธิน กิโลเมตรที่ 14 โดย กรมตำรวจ ในเวลานั้นอ้างเหตุว่า มีโจรคอมมิวนิสต์มลายู มาชิงตัว 4 อดีตรัฐมนตรี และเกิดการต่อสู้ขึ้น จนทำให้ทั้ง 4 คน ถูกลูกหลงเสียชีวิตทั้งหมด แต่ไม่ใคร่จะมีใครเชื่อข้ออ้างดังกล่าวนัก เนื่องจากไม่มีตำรวจเสียชีวิตหรือบาดเจ็บแม้แต่รายเดียว

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญช่วยราชการเขตภายใน, เล่ม ๕๘ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๒๙๓๗, ๑๖ กันยายน ๒๔๘๔
 อ้างอิง
# ริชาร์ด โอเวน
เซอร์ ริชาร์ด โอเวน (Sir Richard Owen KCB) (20 ก.ค. ค.ศ. 1804 - 18 ธ.ค. ค.ศ. 1892)
เป็นนักชีววิทยา, นักกายวิภาคศาสตร์เปรียบเทียบ, และนักบรรพชีวินวิทยา ชาวอังกฤษ
# นักธรณีวิทยา
นักธรณีวิทยา  เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ทำการศึกษาของแข็ง ของเหลวและแก๊สที่เป็นองค์ประกอบของโลกและดาวเคราะห์ รวมถึงกระบวนการที่ก่อร่างสร้างขึ้นมา นักธรณีวิทยามักศึกษาธรณีวิทยาเป็นสำคัญ แต่ก็ศึกษาศาสตร์อื่นร่วมด้วย เช่น ฟิสิกส์, เคมี, ชีววิทยาและวิทยาศาสตร์โลกอื่น ๆ นักธรณีวิทยาส่วนมากจะทำการวิจัยภาคสนามประกอบกับการทำแลป

นักธรณีวิทยาส่วนมากทำงานในภาคอุตสาหกรรมพลังงานและอุตสาหกรรมเหมืองแร่ เพื่อทำการค้นหาทรัพยากรธรรมชาติอย่างปิโตรเลียม, ก๊าซธรรมชาติ, โลหะมีค่าและโลหะไร้สกุล นอกจากนี้ยังทำงานในการแจ้งเตือนภัยพิบัติทางธรรมชาติอย่างการติดตามการปะทุของภูเขาไฟ การเกิดแผ่นดินไหว สึนามิและดินถล่ม งานของนักธรณีวิทยาสามารถใช้ในการให้ข้อมูลแก่ประชาชนเรื่องภัยพิบัติและใช้อภิปรายเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศด้วย

 ประวัติ 
thumb|200px|เจมส์ ฮัตตัน ผู้ถูกขนานนามว่าบิดาแห่งธรณีวิทยาสมัยใหม่
ใน ค.ศ. 1785 เจมส์ ฮัตตันได้เสนอผลงานตีพิมพ์เรื่อง Theory of the Earth กับราชสมาคมแห่งเอดินบะระ ทำให้เจมส์ ฮัตตันได้รับขนานนามว่าบิดาแห่งธรณีวิทยาสมัยใหม่James Hutton: The Founder of Modern Geology , American Museum of Natural History เขาอธิบายในผลงานตีพิมพ์ว่า โลกต้องเก่าแก่กว่านี้มากขนาดที่มีเวลามากพอที่จะทำให้ภูเขาเกิดการกัดเซาะ และตะกอนสะสมเป็นหินก้อนใหม่ใต้ก้นทะเลและยกตัวขึ้นมาเป็นแผ่นดิน ต่อมาเขาตีพิมพ์เวอร์ชันสองใน ค.ศ. 1795 (Vol. 1, Vol. 2).

ผู้ติดตามเจมส์ ฮัตตันที่รู้จักกันในชื่อพลูโตนิสต์ เชื่อว่าหินบนโลกเกิดจากวอลคานิสซึม หรือก็คือหินเกิดจากการลาวาที่เย็นตัวและทับถม ในขณะที่กลุ่มเนปจูนนิสต์ นำโดยอับราฮัม เวอร์เนอร์เชื่อว่าหินบนโลกเกิดจากการตกผลึกของแร่ในมหาสมุทรยุคแรกเริ่มแล้วระดับน้ำทะเลลดระดับลง

 การศึกษา 
นักธรณีวิทยาจำเป็นต้องมีความรู้ศาสตร์ที่สำคัญอย่าง ฟิสิกส์ คณิตศาสตร์ และเคมี และต้องเรียนวิชาเจาะจงในวิชาธรณีวิทยาอย่าง ศิลาวิทยา วิชาลำดับชั้นหิน วิทยาแร่ บรรพชีวินวิทยา ภูมิศาสตร์กายภาพและโครงสร้างทางธรณีวิทยาเป็นต้น นอกจากความรู้พื้นฐานและความรู้เฉพาะด้านแล้วอาจยังต้องมีความรู้เสริมอย่างการใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์อันเป็นเทคนิคการสร้างแผนที่ร่วมด้วย ผู้ที่ศึกษาธรณีวิทยาโดยตรงมักมีช่วงเวลาหนึ่งที่จะไปทำการวิจัยและสำรวจภาคสนามร่วมกับทีม (อาจเป็นอาจารย์ เพื่อนหรือผุ้ทรงคุณวุฒิ) ส่วนผู้ที่ไม่ใช้นักธรณีวิทยาอย่างเช่น นักภูมิศาสตร์ วิศวะกรก็อาจทำการศึกษาวิชาธรณีวิทยาด้วย เนื่องจากอาจมีประโยชน์และเพิ่มพูลความสามารถ
# คำยัง
คำยัง หรือ ไทคำยัง เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ชาวไทกลุ่มหนึ่ง ที่อพยพไปอาศัยอยู่ที่ประเทศอินเดีย และทางตอนเหนือของประเทศพม่า เดิมชาวไทคำยังอาศัยอยู่บริเวณเมืองกอง (โมกอง) ใกล้ทิวเขาปาดไก่ และอพยพไปอยู่ร่วมกับชาวไทอาหม เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 18 ดินแดนของชาวไทคำยัง มีอยู่ 2 ส่วน คือ บ้านน้ำ ได้แก่ หมู่บ้านทิสังปานี และหมู่บ้านโซราปัตเถิร แขวงศิวสาคร กับ บ้านดอย ได้แก่ หมู่บ้านตาติบาร์ แขวงโชรหัทฉัตรทิพย์ นาถสุภา และคณะ. เมืองนุนสุนคำ และยังมีในแขวงตินสุกิยา

 วิถีชีวิต 
ชาวไทคำยังมักปลูกข้าว และตำข้าวกินเอง ชาวไทคำยังตื่นเช้าขึ้นมาเพื่อมาตำข้าว โดยตำในครกกระเดื่อง บ้านเรือนของชาวไทคำยังไม่แตกต่างจากชาวไทพวกอื่นมากนัก สภาพจะคล้าย ๆ คนไทยในภาคอีสานบางถิ่น คือกลางครัวมีที่ตั้งเตา ทำเป็นกะบะดินใหญ่ก่ออยู่บนเสากลางของครัว นอกจากนี้ชาวไทคำยังยังมีอาหารการกินที่ใกล้เคียงกับชาวไททั่วไป และยังเคยกินปลาเน่า คือ ปลาร้า หรือกะปิ ซึ่งปัจจุบันนี้ได้เลิกกินไปแล้ว แต่ก็ยังกินข้าวหลามกันอยู่

 ภาษา 
ชาวไทคำยังใช้ภาษาคำยัง ซึ่งเป็นภาษาในกลุ่มภาษาย่อยไทตะวันตกเฉียงเหนือ ในกลุ่มภาษากัม-ไท ตระกูลภาษาขร้า-ไท แต่ชาวไทคำยังส่วนใหญ่ในปัจจุบันได้สูญเสียภาษาไทไปแล้ว ที่หมู่บ้านชาวไทคำยังในหมู่บ้านโซลาปัตเถิร ได้พบพ่อเฒ่าคนหนึ่งสามารถพูดไทคำยังได้บ้าง และพบว่าเป็นภาษาใกล้เคียงกับภาษาไทคำตี่ และคล้ายกับภาษาคำเมืองทางเหนือของไทย แต่ทั้งหมู่บ้านโซลาปัตเถิร มีพ่อเฒ่าคนเดียวเท่านั้นที่จำภาษาไทคำยังได้ สาเหตุก็มาจากในอัสสัม ใคร ๆ ก็พูดภาษาอัสสัม ถ้าไม่ใช้ภาษาอัสสัมก็จะประกอบอาชีพได้ยาก นานวันก็ลืมภาษาของตนเองไป แต่ใช่ว่าจะสูญเสียไปเสียหมด เพราะว่าปัจจุบันในอัสสัม ยังมีชาวไทคำยังที่พูดภาษาไทได้เหลืออยู่หนึ่งหมู่บ้าน คือ หมู่บ้านโป่อ่ายมุขฉัตรทิพย์ นาถสุภา และคณะ. เมืองนุนสุนคำ. หน้า 68
# ภาษาซิมูลา
ภาษาซิมูลา (Simula) เป็นชื่อเรียกรวมของภาษาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ 2 ภาษาคือ ภาษาซิมูลา 1 (Simula 1) และภาษาซิมูลา 67 (Simula 67) ภาษาโปรแกรมดังกล่าวนี้ได้เริ่มพัฒนาขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2503 เป็นต้นมาที่  "ศูนย์คอมพิวเตอร์นอร์เวย์"  (Norwegian Computing Center) ที่นครออสโลโดย โอล-โยฮาน ดาห์ล และ คริสเตน ไนกาอาร์ด ในเชิงวากยสัมพันธ์ยังนับได้ว่าเป็นชุดภาษาโปรแกรมชุด "อัลกอล 60" (Algol 60) ที่เชื่อถือได้มากที่สุดอยู่

ภาษาซิมูลา 67 แนะให้ใช้วัตถุหรืออ็อบเจกต์ คลาส (class) ซับคลาส (subclasses) เวอร์ชวลเมธอด (virtual method) โครูทีน (coroutine) การกวาดล้างข้อมูลขยะ (garbage collection) และเหตุการณ์จำลองไม่ต่อเนื่อง (discrete event simulation)

ซึ่งซิมูลาได้รับการยอมรับว่าเป็นการเขียนภาษาโปรแกรมเชิงอ็อบเจกต์รุ่นแรกสุด แม้บางครั้งแบบจำลองอ็อบเจกต์อาจไม่สมบูรณ์ ดังที่ชื่อของมันบ่งบอกเป็นนัยอยู่ โปรแกรมซิมูลาได้แรกเริ่มออกแบบมาก็เพื่อการจำลองซึ่งก็ได้มีการใช้เนื้อหาของมันมาเป็นพื้นฐาน หรือกรอบงานสำหรับการออกแบบภาษาโปรแกรมเชิงอ็อบเจกต์ทั้งหลายที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน

แม้ในปัจจุบันโปรแกรมซิมูลายังมีการนำมาใช้อยู่อย่างกว้างขวาง เช่นการจำลองการออกแบบ VLSI โปรแกรมกระบวนการ (processes) โพรโทคอล ภาษาขั้นตอนวิธี และการประยุกต์อื่นๆ เช่นการเรียงพิมพ์ เรขนิเทศคอมพิวเตอร์และด้านการศึกษา  เนื่องจากอ็อบเจกต์เชิงซิมูลาได้ถุกนำมาประยุกต์ซ้ำใน ภาษา C++ อิทธิพลของซิมูลาจึงได้รับการกล่าวถึงความสำคัญน้อยกว่าความเป็นจริง

 ประวัติ 

 โค้ดอย่างง่าย 
 โปรแกรมอย่างน้อยที่สุด 
โปรแกรมอย่างน้อยที่สุด(มินิมัล)ของSimula คือไฟล์ว่างเปล่า ซึ่งมีองค์ประกอบเพียง ; (ดัมมี่สเตทเมนท์) เพียงอย่างเดียว.
แต่โปรแกรมอย่างน้อยที่สุดก็มักจะเขียนเป็นบล็อกว่างเปล่าตามความนิยมด้วยเช่นกัน

 Begin
 End;

โปรแกรมนี้เริ่มรันและจบลงทันที. โดยในภาษาSimulaจะไม่มีการรีเทิร์นค่าเมื่อจบโปรแกรม.

 คลาสสิกเฮลโลเวิลด์ 
โปรแกรมภาษาSimulaแบ่งแยกตัวอักษรเล็กและใหญ่(เคสเซนสิทีฟ) ตัวอย่างต่อไปนี้คือโปรแกรมเฮลโลเวิลด์ในภาษาSimula

 Begin
   OutText ("Hello World!");
   Outimage;
 End;

 ชั้น, ชั้นย่อย, และวิธีการเสมือน 

A more realistic example with use of classes, subclasses and virtual methods:

 Begin
    Class Glyph;
       Virtual: Procedure print Is Procedure print;;
    Begin
    End;
 
    Glyph Class Char (c);
       Character c;
    Begin
       Procedure print;
         OutChar(c);
    End;
 
    Glyph Class Line (elements);
       Ref (Glyph) Array elements;
    Begin
       Procedure print;
       Begin
          Integer i;
          For i:= 1 Step 1 Until UpperBound (elements, 1) Do
             elements (i).print;
          OutImage;
       End;
    End;
 
    Ref (Glyph) rg;
    Ref (Glyph) Array rgs (1 : 4);
 
    ! Main program;
    rgs (1):- New Char ('A');
    rgs (2):- New Char ('b');
    rgs (3):- New Char ('b');
    rgs (4):- New Char ('a');
    rg:- New Line (rgs);
    rg.print;
 End;
# คิราเมกุนามิดะวะโฮชินิ
คิระเมะกุนะมิดะวะโฮะชินิ  เป็นซิงเกิลที่ 2 ของ ซะชิ ทะอินะกะ ที่วางแผงเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ซึ่งเพลงแรกของซิงเกิลนี้ใช้เป็นเพลงเปิดของแอนิเมชันเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์ ตั้งแต่ตอนที่ 15-24 รหัสซีดีของซิงเกิลชุดนี้คือ GNCX-0003

 รายชื่อเพลง 
1. คิระเมะกุนะมิดะวะโฮะชินิ 
 เนื้อร้อง: 
 ทำนอง: KATE
 เรียบเรียง:  , NUMBER 201

2. โชเน็น โนะ ยูเมะ 
 เนื้อร้อง:ซะชิ ทะอินะกะ
 ทำนอง:ซะชิ ทะอินะกะ
 เรียบเรียง: คาเนโกะ ทากาฮิโระ

3. คิระเมะกุนะมิดะวะโฮะชินิ -instrumental-

4. โชเน็น โนะ ยูเมะ -instrumental-
# ประเทศแอนทีกาและบาร์บิวดา
แอนทีกาและบาร์บิวดา 1 กันยายน 2565.  เป็นประเทศเกาะตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียนตะวันออก บริเวณรอยต่อกับมหาสมุทรแอตแลนติก ประเทศนี้ประกอบด้วยเกาะหลักสองเกาะ คือ เกาะแอนทีกาและเกาะบาร์บิวดา ทั้งสองเกาะตั้งอยู่ในตอนกลางของหมู่เกาะลีเวิร์ด (Leeward Islands) ในภูมิภาคแคริบเบียนตะวันออก ประมาณ 17 องศาเหนือเส้นศูนย์สูตร แอนทีกาและบาร์บิวดายังเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส โดยมีหมู่เกาะกัวเดอลุป ดอมินีกา มาร์ตีนิก เซนต์ลูเชีย เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ บาร์เบโดส เกรเนดา ตรินิแดดและโตเบโกอยู่ทางทิศใต้ เกาะมอนต์เซอร์รัตทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ หมู่เกาะเซนต์คิตส์และเนวิสทางทิศตะวันตก และมีเกาะแซ็ง-บาร์เตเลมี เกาะเซนต์มาร์ติน และมีเกาะแองกวิลลาอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ

 ภูมิศาสตร์ 

พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นหินปูนและเกาะปะการัง

 การเมืองการปกครอง 
การปกครองระบอบประชาธิปไตยโดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข โดยสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 เป็นพระมหากษัตริย์ ทรงใช้พระราชอำนาจผ่านผู้สำเร็จราชการ

 นิติบัญญัติ 
 

 บริหาร 

ผู้สำเร็จราชการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี โดยมีนายกรัฐมนตรีเป็นผู้นำรัฐบาลและหัวหน้าคณะรัฐมนตรี

 ตุลาการ 

อำนาจในการพิจารณาไต่สวน อยู่ภายใต้อำนาจของศาลสูงสุดแคริบเบียนตะวันออก (Eastern Caribbean Supreme Court) โดยมีผู้พิพากษา 1 คน ประจำอยู่ในเซนต์คิตส์