# อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2474
ก่อนเกิดน้ำท่วมในปี พ.ศ. 2474 ได้เกิดภาวะแห้งแล้งยาวนานทางตอนกลางของประเทศจีนตั้งแต่ พ.ศ. 2471 ถึง 2473   ตอนปลายปี พ.ศ. 2473 เกิดสภาพอากาศแปรปรวน โดยฤดูหนาวในปีนั้นเกิดพายุหิมะอย่างหนัก เมื่อหิมะละลายในฤดูใบไม้ผลิจึงทำให้ระดับน้ำในแม่น้ำสูงกว่าทุกปี ประกอบกับมีพายุฝนรุนแรงกว่าปกติ  ในปีนั้นมีพายุไซโคลนพัดกระหน่ำถึง 7 ลูก จากค่าเฉลี่ยประมาณปีละ 2 ลูกสถานที่เกิดเมืองกวางตุ้ง

 สาเหตุทางอุตุนิยมวิทยาและผลกระทบทางกายภาพ 
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2471 ถึง 2473 ประเทศจีนได้รับผลกระทบของภัยแล้งเป็นเวลานาน จนเมื่อฤดูหนาวปี 2473 เกิดพายุหิมะที่รุนแรง โดยมีผลกระทบเป็นหิมะและน้ำแข็งจำนวนมากบนภูเขาในพื้นที่บริเวณนั้น ช่วงต้นปี 2474 ในช่วงที่ฝนตกหนักทำให้หิมะและน้ำแข็งไหลลงมาที่ช่วงกลางของแม่น้ำแยงซี โดยปกติแล้วในภูมิภาคนี้น้ำจะขึ้นสูงในช่วง ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วง ทำให้ต้นปี 2474 มีน้ำท่วมหนักอย่างต่อเนื่อง เมื่อเดือนมิถุนายนผู้คนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ต่ำถูกบังคับให้ต้องละทิ้งบ้านCourtney 2018, หน้า 54. มิหนำซ้ำช่วงฤดูร้อนยังเกิดพายุไซโคลน ในเดือนกรกฎาคมของปีนั้นแม้เพียงเดือนเดียวเกิดพายุไซโคลนถึงเก้าลูกเข้าปะทะซึ่งถือว่าสูงกว่าค่าเฉลี่ยสองลูกต่อปี ในเดือนนี้สถานีอุตุนิยมวิทยาสี่แห่งในบริเวณแม่น้ำแยงซีรายงานว่ามีฝนตกรวมกว่า 600 มม. (24 นิ้ว) ปริมาณน้ำที่ไหลผ่านแม่น้ำแยงซีมีระดับสูงสุดนับตั้งแต่มีการบันทึกในช่วงกลางของศตวรรษที่ 19 ฤดูใบไม้ร่วงในปีนั้นมีฝนตกหนักและเส้นทางของแม่น้ำบางสายนั้นไม่กลับสู่เส้นทางเดิมจนประทั่งเดือนพฤศจิกายน

พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบของน้ำท่วมมีพื้นที่ประมาณ 180,000 ตารางกิโลเมตร กินพื้นที่ขนาดเท่ากับประเทศอังกฤษบวกกับครึ่งหนึ่งของประเทศสกอตแลนด์ หรือพื้นที่รัฐนิวยอร์ก, รัฐนิวเจอร์ซีย์และรัฐคอนเนตทิคัตรวมกันNational Flood Relief Commission 1933, หน้า 4 เครื่องวัดระดับน้ำที่บันทึกไว้เมื่อวันที่ 19 สิงหาคมที่เมือง Hankou ในเมืองอู่ฮั่นแสดงระดับน้ำที่สูงกว่าค่าเฉลี่ย 16 เมตร มีค่าเฉลี่ย 1.7 ม. (5.6 ฟุต) เหนือเซี่ยงไฮ้บันด์ ในภาษาจีน เหตุการณ์นี้เป็นที่รู้จักว่า "江淮水灾" ซึ่งแปลอย่างง่ายๆว่า "ภัยพิบัติน้ำท่วมในห้วยแม่น้ำแยงซี" อย่างไรก็ตามชื่อนี้ล้มเหลวในด้านความรุนแรงของผลกระทบที่เกิดขึ้น ทางน้ำทั่วประเทศถูกน้ำท่วมโดยเฉพาะที่แม่น้ำฮวงโหและคลองใหญ่. แปดมณฑลที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดคือมณฑลอานฮุย, มณฑลหูเป่ย์, มณฑลหูหนาน, มณฑลเจียงซู, มณฑลเจ้อเจียง, มณฑลเจียงซี, มณฑลเหอหนานและมณฑลชานตง นอกเหนือจากพื้นที่ถูกน้ำท่วมหลัก พื้นที่ที่อยู่ไกลออกไปทางตอนใต้ของมณฑลกวางตุ้ง ไปทางเหนือถึงแมนจูเรียและทางตะวันตกของมณฑลเสฉวนก็ถูกน้ำท่วมเช่นกัน李文海; 程歗; 刘仰东; 夏明方 (December 1994). 中国近代十大灾荒. 上海人民出版社. ("The Ten Great Disasters of Modern China" by Li Wenhai et al)

 ยอดผู้เสียชีวิตและความเสียหาย 
ในช่วงเวลานั้นรัฐบาลประมาณการผู้ที่รับผลกระทบจากน้ำท่วมไว้ที่ 25 ล้านคนNational Flood Relief Commission 1933, p. 5, 203. นักประวัติศาสตร์นับแต่นั้นมาแนะนำว่าจำนวนที่ได้รับผลกระทบจริงอาจจะมากถึง 53 ล้านคน ส่วนการประมาณการผู้เสียชีวิตมีระยะที่กว้าง การศึกษาร่วมสมัยที่จัดทำโดยจอห์น ลอสซิง บัค กล่าวว่ามีประชาชนอย่างน้อย 150,000 รายที่จมน้ำเสียชีวิตในช่วงสองถึงสามเดือนแรกของน้ำท่วม โดยมีอีกหลายแสนคนที่เสียชีวิตจากความอดอยากและโรคภัยไข้เจ็บในปีต่อมา การใช้รายงานสื่อร่วมสมัยของนักประวัติศาสตร์ชาวจีนนำโดย หลี่เหวินไห่ ได้คำนวณจำนวนผู้เสียชีวิตไว้ที่ 422,499 คน แหล่งข้อมูลของฝั่งตะวันตกบางแห่งกล่าวว่าอาจมีผู้เสียชีวิตระหว่าง 3.7 และ 4 ล้านคนตามการอ้างผลกระทบของความอดอยากและโรคภัยที่ตามมา ชาว Tanka ที่อาศัยอยู่บนเรือ ตามแบบดั้งเดิมในแม่น้ำแยงซีต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมากจากผลกระทบของน้ำท่วม"NOAA'S top global weather, water and climate events of the 20th century" . NOAA.gov. 13 ธันวาคม 2542