# จักรพรรดิคังซี
จักรพรรดิคังซี  หรือมีพระนามเดิม อ้ายซินเจฺว๋หลัวเสฺวียนเย่ (愛新覺羅玄燁 Àixīn-Juéluó Xuányè) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์ชิง และเป็นจักรพรรดิราชวงศ์ชิงองค์ที่ 2 ที่ปกครองเหนือแผ่นดินจีน 

จักรพรรดิคังซีครองสิริราชสมบัติทั้งสิ้น 61 ปี (จากปี ค.ศ. 1661 ถึงปี ค.ศ. 1722) ทำให้พระองค์เป็นจักรพรรดิที่ครองสิริราชสมบัติยาวนานที่สุดใน ประวัติศาสตร์จีน (แม้ว่าพระราชนัดดาของพระองค์ จักรพรรดิเฉียนหลง จะมีพระราชอำนาจ โดยพฤตินัย ในช่วงสมัยที่ยาวนาน) และเป็นหนึ่งใน พระมหากษัตริย์ที่ครองสิริราชสมบัติยาวนานที่สุดในโลก อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพระองค์เสด็จขึ้นครองบัลลังก์เมื่อพระชนมายุได้ 7 พรรษา อำนาจที่แท้จริงตลอดหกปีอยู่ที่ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ สี่คนและพระอัยยิกาของพระองค์ จักรพรรดินีเซี่ยวจฺวัง พระพันปีหลวง

จักรพรรดิคังซีถือเป็นหนึ่งในจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจีน พระองค์ปราบกบฏสามเจ้าศักดินา โจมตีอาณาจักรทุงหนิงในไต้หวัน และกบฏมองโกลจำนวนมากในภาคเหนือและภาคตะวันตกเฉียงเหนือเพื่อให้ยอมจำนนต่อการปกครองของต้าชิง และปิดกั้น อาณาจักรซาร์รัสเซีย ใน แม่น้ำอามูร์ และปกป้องแมนจูเรียภายนอก และแมนจูเรียตะวันตกเฉียงเหนือภายนอก

รัชสมัยของจักรพรรดิคังซีนำมาซึ่งเสถียรภาพอันยาวนานและความมั่งคั่งสัมพัทธ์หลังจากหลายปีของสงครามและความวุ่นวาย พระองค์เริ่มสมัยที่เรียกว่า ยุครุ่งเรืองของคังซีและเฉียนหลง ซึ่งคงอยู่ต่อไปหลายชั่วอายุคนหลังจากที่พระองค์สวรรคต ราชสำนักของพระองค์ยังประสบความสำเร็จในด้านวรรณกรรมเช่นการรวบรวม พจนานุกรมคังซี

 ต้นรัชสมัย 
จักรพรรดิคังซีประสูติเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1654 เป็นพระราชโอรสของ จักรพรรดิชุ่นจื้อ และ จักรพรรดินีเซี่ยวคังจาง ที่ พระตำหนักจิ่งเหริน พระราชวังต้องห้าม กรุงปักกิ่ง จักรพรรดิคังซีมีพระนามเดิมว่า เสฺวียนเย่  พระองค์ขึ้นครองสิริราชสมบัติเมื่อพระชนมายุได้ 7 พรรษา (หรือ 8 ตามการคำนวณอายุแบบเอเชียตะวันออก) เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1661 ศักราช คังซี ของพระองค์เพิ่งจะเริ่มใช้เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1662 วันแรกของปีจันทรคติถัดมา

เฮอร์เบิร์ต ไจลส์ นักวิชาการจีนศึกษาพรรณนาถึงจักรพรรดิคังซีโดยอาศัยแหล่งข้อมูลร่วมสมัยว่า "ค่อนข้างสูงและสมส่วน พระองค์ชอบการออกกำลังกายแบบลูกผู้ชาย และอุทิศเวลาสามเดือนต่อปีในการออกล่า ดวงพระเนตรขนาดใหญ่เป็นประกายบนพระพักตร์ของพระองค์ ซึ่งมีไข้ทรพิษเป็นรูพรุน"

ก่อนที่จักรพรรดิคังซีจะเสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติ จักรพรรดินีเซี่ยวจฺวัง พระพันปีหลวง (ในพระนามของ จักรพรรดิชุ่นจื้อ) ได้แต่งตั้งบุคคลผู้ทรงอำนาจคือ สั่วหนี เอ๋าไป้ ซูเค่อซาฮา และ เออปี้หลุน เป็น ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ สั่วหนีถึงแก่กรรมหลังจากที่หลานสาวของเขากลายเป็น จักรพรรดินีเซี่ยวเฉิงเหริน ทิ้งให้ซูเค่อซาฮากับเอ๋าไป้อยู่ในการเมือง ในการต่อสู้แย่งชิงอำนาจอันดุเดือด เอ๋าไป้ประหารชีวิตซูเค่อซาฮาและยึดอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เพียงผู้เดียว

ในฤดูใบไม้ผลิ ปี ค.ศ. 1662 ผู้สำเร็จราชการมีคำสั่งให้กวาดล้างครั้งใหญ่ในภาคใต้ของจีนโดยการอพยพประชากรออกจากชายทะเลเพื่อตอบโต้ขบวนการต่อต้านที่เริ่มต้นโดยผู้ภักดีต่อราชวงศ์หมิงภายใต้การนำของขุนพลหมิงในไต้หวัน เจิ้ง เฉิงกง หรือ โคซิงกา

ในปี ค.ศ. 1669 จักรพรรดิคังซีได้จับกุมเอ๋าไป้ด้วยความช่วยเหลือจากพระอัยยิกาของพระองค์ จักรพรรดินีเซี่ยวจฺวัง พระพันปีหลวง ที่ได้เลี้ยงดูพระองค์ และเริ่มต้นปกครองจักรวรรดิด้วยพระองค์เอง พระองค์ระบุประเด็นที่น่ากังวลสามประเด็น การควบคุมอุทกภัยของ แม่น้ำหวง ซ่อมแซม คลองใหญ่ ปราบ กบฏสามเจ้าศักดินา ในจีนทางตอนใต้ พระอัยยิกามีอิทธิพลต่อพระองค์อย่างมากและพระองค์ดูแลพระนางด้วยพระองค์เองจนกระทั่งพระนางสวรรคตในปี ค.ศ. 1688

 ความสำเร็จทางทหาร 
 กองทัพ 
กองทัพหลักของจักรวรรดิต้าชิง กองทัพ แปดกองธง เสื่อมถอยลงภายใต้จักรพรรดิคังซี โดยมีขนาดเล็กกว่าที่เคยอยู่ในจุดสูงสุดภายใต้จักรพรรดิ หฺวัง ไถจี๋ และช่วงต้นรัชสมัยของ จักรพรรดิชุ่นจื้อ อย่างไรก็ตามยังมีขนาดใหญ่กว่าในรัชสมัยของ จักรพรรดิยงเจิ้ง และ จักรพรรดิเฉียนหลง นอกจากนี้ กองธงเขียวยังคงทรงพลังด้วยขุนพลเช่น ตูไห่ เฟย์ หยางกู จาง หย่ง โจว เพ่ย์กง ชื่อ หลัง มู่ จาน ชุน ชื่อเก๋อ และ หวัง จิงเป่า

สาเหตุหลักของการเสื่อมถอยนี้คือการเปลี่ยนแปลงระบบระหว่างรัชสมัยของจักรพรรดิคังซีและจักรพรรดิเฉียนหลง จักรพรรดิคังซียังคงใช้ระบบทหารตามอย่างรัชกาลก่อน ซึ่งมีประสิทธิภาพและเข้มงวด ตามระบบ แม่ทัพที่กลับมาจากการสู้รบเพียงลำพัง (คนของเขาตายหมด) จะถูกประหารชีวิต เช่นเดียวกันสำหรับทหารราบ สิ่งนี้มีขึ้นเพื่อกระตุ้นทั้งแม่ทัพและทหารต้องต่อสู้อย่างกล้าหาญในสงครามเพราะไม่มีประโยชน์สำหรับผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวในการต่อสู้

โดยรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง ผู้บัญชาการทหารหละหลวม และการฝึกของกองทัพก็ถือว่ามีความสำคัญน้อยกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับช่วงจักรพรรดิรัชกาลก่อน

 กบฏสามเจ้าศักดินา 

หลังจากต้าชิงเข้ายึดครองประเทศจีนในปี ค.ศ. 1644 พื้นที่ส่วนใหญ่ทางทิศใต้และทิศตะวันตกมอบให้เป็นศักดินาแก่ 3 ขุนพลหมิงที่ได้ช่วยเหลือราชวงศ์ชิง ในปี ค.ศ. 1673 ระบบศักดินาทั้งสามถูกควบคุมโดย อู๋ซานกุ้ย, เกิงจิ้งจง และ ซ่างจื่อซิน จักรพรรดิคังซีปฏิเสธคำแนะนำของที่ปรึกษาส่วนใหญ่ของพระองค์ จักรพรรดิคังซีพยายามบังคับเจ้าศักดินาให้สละที่ดินและเกษียณอายุใน แมนจูเรีย ก่อให้เกิดการกบฏที่กินเวลานานแปดปี หลายปีหลังจากนั้น จักรพรรดิคังซี ครุ่นคิดเกี่ยวกับความผิดพลาดของพระองค์และโทษตัวของพระองค์เองว่ามีส่วนทำให้มีการเสียชีวิตระหว่างการจลาจล<ref>< 

 ปลายรัชสมัย 

ตั้งแต่ ค.ศ.1720 พระองค์มีสุขภาพย่ำแย่ลง ทรงพระประชวรบ่อยครั้ง

 พระบรมวงศานุวงศ์ 
 พระราชบิดา: จักรพรรดิชุ่นจื้อ
 พระราชมารดา: จักรพรรดินีเซี่ยวคังจาง
 พระภรรยาเจ้าและพระภรรยา 
 พระอัครมเหสี (皇后) - หวงโฮ่ว
 พระบรมสาทิสลักษณ์ พระอิสริยยศ  พระราชสกุลเดิม 100px  จักรพรรดินีเซี่ยวเฉิงเหริน(孝诚仁皇后)   สกุลเฮ่อเซ่อหลี่ (赫舍里) 100px  จักรพรรดินีเซี่ยวเจาเหริน (孝昭仁皇后)   สกุลหนิ่วฮู่ลู่ (钮祜禄) 100px  จักรพรรดินีเซี่ยวอี้เหริน  (孝懿仁皇后)    สกุลถงเจีย (佟佳) 100px  จักรพรรดินีเซี่ยวกงเหริน  (孝恭仁皇后)   [เดิมยศเต๋อผิน (德妃)]  สกุลอูหยา (呉雅)
 พระอัครราชเทวี (皇贵妃 หวงกุ้ยเฟย)
 พระอัครราชเทวีเชวี้ยฮุ่ย (悫惠皇贵妃) จากสกุลถงเจีย (佟佳)
 พระอัครราชเทวีตุนอี๋      (惇怡皇贵妃) จากสกุลกัวเอ่อร์เจีย (瓜尔佳)
 พระอัครราชเทวีจิ้งหมิ่น   (敬敏皇贵妃) จากสกุลจางเจีย (章佳)
 พระวรราชเทวี (贵妃 กุ้ยเฟย)
 พระวรราชเทวีเวินซี (温僖贵妃) จากสกุลหนิ่วฮู่ลู่ (钮祜禄)
 พระราชเทวี (妃 เฟย)
 พระราชเทวีซุ่นอี้มี่ (顺懿密妃) จากสกุลหวัง (王) 
 พระราชเทวีฉุนอี้ฉิน (纯裕勤妃) จากสกุลเฉิน (陈) 
 พระราชเทวีฮุ่ย (惠妃) จากสกุลน่าลา (那拉) 
 พระราชเทวีอี้ (宜妃) จากสกุลกัวลั่วหลัว (郭络罗)
 พระราชเทวีหรง (荣妃) จากสกุลหม่าเจีย (马佳) 
 พระราชเทวีติ้ง (定妃) จากสกุลว่านหลิวฮา (万琉哈) 
 พระราชเทวีซวน (宣妃) จากสกุลโป๋เอ่อร์จี้จี๋เท่อ (博爾濟吉特) 
 พระราชเทวีชายาเฉิง (成妃) จากสกุลไต้เจีย (戴佳) 
 พระราชเทวีเหลียง (良妃) จากสกุลเว่ย (卫) 
 พระราชเทวีผิง (平妃) จากสกุลเฮ่อเซ่อหลี่ (赫舍里) 
 พระราชเทวีฮุ่ย (慧妃) จากสกุลโป๋เอ่อร์จี้จี๋เท่อ (博爾濟吉特)
 พระชายา (嬪 ผิน)
 พระชายาอัน (安嬪) สกุลหลี่ (李)
 พระชายาจิ้ง (敬嬪) สกุลจางเจีย (章佳)
 พระชายาตวน (端嬪) สกุลต่ง (董)
 พระชายาซี (僖嬪) สกุลเหอเซ่อหลี่ (赫舍里)
 พระชายาทง (通嬪) สกุลหน่าลา (纳喇)
 พระชายาเซียง (襄嬪) สกุลเกา (高)
 พระชายาจิ่น (谨嬪) สกุลเซ่อเฮ่อถู (色赫图) 
 พระชายาจิ้ง (静嬪) สกุลฉือ (石) 
 พระชายาซี (熙嬪) สกุลเฉิน (陈)
 พระชายามู่ (穆嬪) สกุลเฉิน (陈)
 เจ้าคุณพระ (贵人 กุ้ยเหริน)
 เจ้าคุณพระกัว (郭贵人) สกุลกัวลั่วหลัว (郭络罗) 
 เจ้าคุณพระปู้ (布贵人) สกุลจ้าวเจีย (兆佳)
 เจ้าคุณพระหยวน (袁贵人) สกุลหยวน (袁)
 เจ้าคุณพระอี (伊贵人) สกุลอี้ (易)
 เจ้าจอม จากสกุลเฉิน (陳)
 เจ้าคุณพระ สกุลหน่าลา (纳喇)
 เจ้าคุณพระ สกุลหน่าลา (纳喇)
 เจ้าคุณพระซิน (新貴人) 
 เจ้าคุณพระหม่า (馬貴人) 
 เจ้าคุณพระอิ่น (尹貴人)
 เจ้าคุณพระเลย (勒貴人) 
 เจ้าคุณพระเหวิน (文貴人) 
 เจ้าคุณพระหลาน (藍貴人) 
 เจ้าคุณพระฉาง (常貴人)
 เจ้าจอมมารดา (庶妃 ชู่เฟย)
 เจ้าจอมมารดา สกุลนิ่วฮู่ลู่ (钮祜禄)
 เจ้าจอมมารดา สกุลจาง (张)
 เจ้าจอมมารดา สกุลหวาง (王)
 เจ้าจอมมารดา สกุลหลิว (刘)
 เจ้าจอม (常在 ฉางจ้าย)
 เจ้าจอมอิ่น (尹常在)
 เจ้าจอมเซ่อ (色常在)
 เจ้าจอมลู่ (路常在)
 เจ้าจอมโช่ว (壽常在)
 เจ้าจอมฉาง (常常在)
 เจ้าจอมรุ่ย (瑞常在)
 เจ้าจอมกุ้ย (貴常在)
 เจ้าจอมสวี (徐常在)
 เจ้าจอมฉือ (石常在)
 หม่อม (答应 ตาอิ้ง)
 หม่อมหลิง (靈答應)
 หม่อมชุน (春答應)
 หม่อมเสี่ยว (曉答應)
 หม่อมชิ่ง (慶答應)
 หม่อมซิ่ว (秀答應)
 หม่อมจื้อ (治答應)
 หม่อมเมี่ยว (妙答應)
 หม่อมจี๋ (即答應)
 หม่อมหนี่ (旎答應)
 หม่อมชู (菽答應)
 หม่อมฮ่าว (好答應)

 พระราชโอรส 
 ลำดับ พระนาม  ประสูติ  สิ้นพระชนม์  พระมารดา  หมายเหตุ  องค์ชายเฉิงรุ่ย  承瑞  5 พฤศจิกายน 1667  10 กรกฎาคม 1670   พระราชเทวีหรง สกุลหม่าเจีย  สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์   องค์ชายเฉิงฮู่  承祜  4 มกราคม 1669  3 มีนาคม 1672   จักรพรรดินีเซี่ยวเฉิงเหริน สกุลเฮ่อเซ่อหลี่ สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์  องค์ชายเฉิงชิ่ง承慶  21 มีนาคม 1670   26 พฤษภาคม 1671  พระราชเทวีฮุ่ย สกุลโป๋เอ่อร์จี้จี๋เท่อ  สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์  องค์ชายไซ่อินฉาฮุน <br/ >賽音察渾  24 มกราคม 1671  6 มีนาคม 1674  พระราชเทวีหรง สกุลหม่าเจีย  สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ 1   องค์ชายอิ้นถี 胤禔  12 มีนาคม 1672  7 มกราคม 1735  พระราชเทวีฮุ่ย สกุลน่าลา  สถาปนาเป็นจื้อจวิ้นหวัง ในปี 1698 ปลดจากพระอิสริยยศในปี 1708   องค์ชายฉางหัว 長華  11 พฤษภาคม 1674  12 พฤษภาคม 1674  พระราชเทวีหรง สกุลหม่าเจีย  สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ 2   90px  องค์ชายอิ้นเหริง 胤礽  6 มิถุนายน 1674  27 มกราคม 1725  จักรพรรดินีเซี่ยวเฉิงเหริน สกุลเฮ่อเซ่อหลี่   พระนามเดิม “องค์ชายป่าวเฉิง” (保成) สถาปนาเป็นมกุฎราชกุมาร  (皇太子) เมื่อปี 1675   ปลดจากพระอิสริยยศในปี 1708   สถาปนาเป็นมกุฎราชกุมาร อีกครั้งในปี 1709  องค์ชายชางเซิง長生  12 สิงหาคม1675  27 เมษายน 1677  พระราชเทวีหรง สกุลหม่าเจีย  สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์  องค์ชายหวั่นผู萬黼  4 ธันวาคม 1675  11 มีนาคม 1679  พระชายาทง สกุลหน่าลา  สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ 3   90px  องค์ชายอิ้นจื่อ胤祉  23 มีนาคม 1677  10 กรกฎาคม 1732  พระอัครชายาหรง สกุลหม่าเจีย  สถาปนาเป็นเฉิงจวิ้นหวัง ในปี 1698  ลดพระอิสริยยศเป็นเป้ยเล่อ ในปี 1699  สถาปนาเป็นเฉิงชินหวัง  ในปี 1709  ลดพระอิสริยยศเป็นเฉิงจวิ้นหวัง ในปี 1728 และสถาปนาเป็นจิ้งชินอ๋อง ในปี 1730 ถูกปลดจากพระอิสริยยศในปี 1730   พระนามหลังสิ้นพระชนม์คือ “หยิ่น” (隐) 4   90px  องค์ชายอิ้นเจิน 胤禛  13 ธันวาคม 1678  8 ตุลาคม 1735 จักรพรรดินีเซี่ยวกงเหริน สกุลอูหย่า  สถาปนาเป็นเป้ยเล่อ ในปี 1698  สถาปนาเป็นยงชินหวัง ในปี 1709  ขึ้นครองราชสมบัติเป็น จักรพรรดิยงเจิ้ง เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 1722  องค์ชายอิ้นจ้าน胤禶  10 เมษายน 1679  30 เมษายน 1680   พระชายาทง สกุลหน่าลา  สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ 5   องค์ชายอิ้นฉี胤祺  5 มกราคม 1680  10 กรกฎาคม 1732  พระราชเทวีอี้ สกุลกัวลั่วหลัว  สถาปนาเป็นเป้ยเล่อ ในปี 1698  สถาปนาเป็นเหิงชินหวัง ในปี 1698  พระนามหลังสิ้นพระชนม์คือ “เวิน” (溫) 6   องค์ชายอิ้นจั้ว胤祚  5 มีนาคม 1680  15 มิถุนายน 1685  จักรพรรดินีเซี่ยวกงเหริน สกุลอูหย่า  สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ 7   องค์ชายอิ้นโย่ว胤祐  19 สิงหาคม 1680  18 พฤษภาคม 1730  พระราชเทวีเฉิง สกุลไต้เจีย  สถาปนาเป็นเป้ยเล่อ ในปี 1698  สถาปนาเป็นฉุนจวิ้นหวัง ในปี 1709  สถาปนาเป็นฉุนชินหวัง ในปี 1723   พระนามหลังสิ้นพระชนม์คือ “ตู้” (度) 8   90px  องค์ชายอิ้นซื่อ胤禩  29 มีนาคม 1681  5 ตุลาคม 1726  พระอัครชายาเหลียง สกุลเว่ย  สถาปนาเป็นเป้ยเล่อ ในปี 1698   สถาปนาเป็นเหลียนชินหวัง ในปี 1723  ถูกปลดจากพระอิสริยยศในปี 1726 และถูกบังคับให้เปลี่ยนพระนามเป็น "อาฉีน่า"  คืนพระอิสริยยศในปี 1778  องค์ชายอิ้นจุ่ย胤䄔  13 กันยายน 1683  17 กรกฎาคม 1684  เจ้าคุณพระกัว สกุลกัวลั่วหลัว  สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ 9   90px  องค์ชายอิ้นถัง胤禟  17 ตุลาคม 1683  22 กันยายน 1726  พระอัครชายาอี้ สกุลกัวลั่วหลัว   สถาปนาเป็นเป้ยจื่อ ในปี 1709  ถูกปลดจากพระอิสริยยศในปี 1726 และถูกบังคับให้เปลี่ยนพระนามเป็น "ไซซือเฮย"  คืนพระอิสริยยศในปี 1778 10  90px  องค์ชายอิ้นเอ๋อ胤䄉  28 พฤศจิกายน 1683  18 ตุลาคม 1741  พระราชเทวีเวินซี สกุลหนิ่วฮู่ลู่  สถาปนาเป็นตุนจวิ้นอ๋อง ในปี 1709  ถูกปลดลงเป็นฝู่กั๋วกงในปี 1724  11  องค์ชายอิ้นจือ胤禌  8 มิถุนายน 1685  22 สิงหาคม 1696  พระราชเทวีอี้ สกุลกัวลั่วหลัว   สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ 12 90px องค์ชายอิ้นเถา胤祹  18 มกราคม 1686  2 กันยายน 1763  พระอัครชายาติ้ง สกุลว่านหลิวฮา  สถาปนาเป็นเป้ยจื่อ ในปี 1709  สถาปนาเป็นลวี่จวิ้นอ๋อง ในปี 1722  สถาปนาเป็นลวี่ชินอ๋อง ในปี 1735   พระนามหลังสิ้นพระชนม์คือ “อี้” (懿) 13  90px  องค์ชายอิ้นเสียง胤祥  16 พฤศจิกายน 1686  18 มิถุนายน 1730  พระอัครราชเทวีจิ้งหมิ่น สกุลจางเจีย  สถาปนาเป็นอี๋ชินอ๋อง ในปี 1722   พระนามหลังสิ้นพระชนม์คือ “เสียน” (賢) 14 90px องค์ชายอิ้นที胤禵  16 มกราคม 1688  13 มกราคม 1756  จักรพรรดินีเซี่ยวกงเหริน สกุลอูหย่า  สถาปนาเป็นเป้ยจื่อ ในปี 1709  สถาปนาเป็นสวินจวิ้นอ๋อง ในปี 1723  ลดพระอิสริยยศเป็นเป้ยจื่อ ในปี 1725  ถูกปลดจากพระอิสริยยศในปี 1726  สถาปนาเป็นเป้ยเล่อ ในปี 1747  สถาปนาเป็นสวินจวิ้นอ๋อง ในปี 1748   พระนามหลังสิ้นพระชนม์คือ “ฉิน” (勤)  องค์ชายอิ้นจี้胤禨  23 กุมภาพันธ์ 1691  30 มีนาคม 1691  พระราชเทวีผิง สกุลเฮ่อเซ่อหลี่ สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์  15  องค์ชายอิ้นอู๋胤禑  24 ธันวาคม 1693  8 มีนาคม 1731  พระราชเทวีซุ่นอี้มี่ สกุลหวัง  สถาปนาเป็นเป้ยเล่อ ในปี 1726  สถาปนาเป็นหยูจวิ้นอ๋อง ในปี 1730  พระนามหลังสิ้นพระชนม์คือ “เค่อ” (恪) 16  องค์ชายอิ้นลู่胤祿  28 กรกฎาคม 1695  20 มีนาคม 1767  พระราชเทวีซุ่นอี้มี่ สกุลหวัง  สถาปนาเป็นจวงชินอ๋อง ในปี 1723  พระนามหลังสิ้นพระชนม์คือ “เค่อ” (恪) 17  90px  องค์ชายอิ้นหลี่胤禮  24 มีนาคม 1697  21 มีนาคม 1738  พระอัครชายาฉุนอี้ฉิน สกุลเฉิน  สถาปนาเป็นกั่วจวิ้นอ๋อง ในปี 1723  สถาปนาเป็นกั่วจวิ้นอ๋อง ในปี 1728  พระนามหลังสิ้นพระชนม์คือ “อี้” (毅) 18  องค์ชายอิ้นเซี่ย胤祄  15 พฤษภาคม 1701  17 ตุลาคม 1708  พระราชเทวีซุ่นอี้มี่ สกุลหวัง  สิ้นพระชนม์ที่สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ ด้วยพระโรคไข้ป่า 19  องค์ชายอิ้นจี๋胤禝  25 ตุลาคม 1702  28 มีนาคม 1704  พระชายาเซียง สกุลเกา  สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ 20  องค์ชายอิ้นอี胤禕  1 กันยายน 1706  30 มิถุนายน 1755  พระชายาเซียง สกุลเกา   สถาปนาเป็นเป้ยเล่อ ในปี 1726  พระนามหลังสิ้นพระชนม์คือ “เจี่ยนจิ้ง” (簡靖) 21 90px องค์ชายอิ้นสี่胤禧 || 27 กุมภาพันธ์ 1711 || 26 มิถุนายน 1758 || พระชายาซี สกุลเฉิน  || สถาปนาเป็นเป้ยจื่อ ในปี 1730 และสถาปนาเป็นเป้ยเล่อ ในปีเดียวกัน  สถาปนาเป็นเชิ่นจวิ้นอ๋อง ในปี 1735  พระนามหลังสิ้นพระชนม์คือ “จิ้ง” (靖)
|-
| 22 || องค์ชายอิ้นหู胤祜 || 10 มกราคม 1712 || 12 กุมภาพันธ์ 1744 || พระชายาจิ่น สกุลเซ่อเฮ่อถู || สถาปนาเป็นเป้ยเล่อ ในปี 1730  พระนามหลังสิ้นพระชนม์คือ “กงฉิน” (恭勤)
|-
| 23 || องค์ชายอิ้นฉี胤祁 || 14 มกราคม 1714 || 31 สิงหาคม1785 || พระชายาจิ้ง สกุลฉือ ||  สถาปนาเป็นเป้ยเล่อ ในปี 1730  พระนามหลังสิ้นพระชนม์คือ “เฉิง” (誠)
|-
| 24 || องค์ชายอิ้นมี่胤祕 || 5 กรกฎาคม 1716 || 3 ธันวาคม 1773 || พระชายามู่ สกุลเฉิน || สถาปนาเป็นเสียนอ๋อง ในปี 1733  พระนามหลังสิ้นพระชนม์คือ “เค่อ” (恪)
|-
| || องค์ชายอิ้นย่วน'''胤禐  2 มีนาคม 1718  2/3 มีนาคม 1718  เจ้าคุณพระสกุลเฉิน  สิ้นพระชนม์หลังจากประสูติ

 พระราชธิดา 
 ลำดับ พระนาม  ประสูติ  สิ้นพระชนม์  พระมารดา  1  องค์หญิง (ไม่มีพระนาม)   23 ธันวาคม 1668   พฤศจิกายน 1671  เจ้าจอมมารดาสกุลจาง 2  องค์หญิง (ไม่มีพระนาม)   17 เมษายน 1671  8 มกราคม 1674  พระชายาตวน สกุลต่ง  3  องค์หญิงกู้หลุนหรงเซียน固倫榮憲公主  20 มิถุนายน 1673  29 พฤษภาคม 1728  พระราชเทวีหรง สกุลหม่าเจีย  4  องค์หญิง (ไม่มีพระนาม)  16 มีนาคม 1674  1678 เจ้าจอมมารดาสกุลจาง 5  องค์หญิงเหอซั่วตวนจิ้ง和碩端靜公主  9 มิถุนายน 1674  เมษายน 1710  เจ้าคุณพระปู้ สกุลจ้าวเจีย  6  องค์หญิงกู้หลุนเค่อจิ้ง固倫恪靖公主  4 กรกฎาคม1679  1735  เจ้าคุณพระกัว สกุลกัวลั่วหลัว  7  องค์หญิง (ไม่มีพระนาม)  5 กรกฎาคม 1682  กันยายน 1682  จักรพรรดินีเซี่ยวกงเหริน  8  องค์หญิง (ไม่มีพระนาม)  13 กรกฎาคม1683  สิงหาคม 1683  จักรพรรดินีเซี่ยวอี้เหริน 9  องค์หญิงกู้หลุนเวินเซี่ยง固倫溫憲公主  10 พฤศจิกายน 1683  กันยายน 1702  จักรพรรดินีเซี่ยวกงเหริน  10  องค์หญิงกู้หลุนเฉวียนเฉวี่ย固倫純愨公主  20 มีนาคม 1685  1710  พระชายาทง สกุลหน่าลา 11  องค์หญิง (ไม่มีพระนาม)  24 ตุลาคม 1685  มิถุยน หรือ กรกฎาคม 1686  พระวรราชเทวีเวินซี สกุลหนิ่วฮู่ลู่ 12  องค์หญิง (ไม่มีพระนาม)  14 มิถุนายน 1686  มีนาคม 1697  จักรพรรดินีเซี่ยวกงเหริน  13  องค์หญิงเหอซั่วเวินเค่อ和碩溫恪公主  1 มกราคม 1688  สิงหาคม 1709  พระอัครราชเทวีจิ้งหมิ่น สกุลจางเจีย 14  องค์หญิงเหอซั่วเฉว่จิ้ง和碩愨靖公主  16 มกราคม 1690  1736  เจ้าคุณพระหยวน สกุลหยวน 15  องค์หญิงเหอซั่วตุนเค่อ和碩敦恪公主  3 กุมภาพันธ์ 1691  มกราคม 1710  พระอัครราชเทวีจิ้งหมิ่น สกุลจางเจีย 16   องค์หญิง (ไม่มีพระนาม) 27 พฤศจิกายน 1695  พฤศิกายน 1707 เจ้าจอมมารดาสกุลหวาง 17   องค์หญิง (ไม่มีพระนาม) 12 มกราคม 1699  ธันวาคม 1700 เจ้าจอมมารดาสกุลหลิว 18   องค์หญิง (ไม่มีพระนาม) 17 พฤศจิกายน1701  ไม่ทราบปี พระอัครราชเทวีตุนอี๋ สกุลกัวเอ่อร์เจีย  19   องค์หญิง (ไม่มีพระนาม) 30 มีนาคม 1703  lมีนาคม 1705 พระชายาเซียง สกุลเกา 20   องค์หญิง (ไม่มีพระนาม) 20 พฤศจิกายน 1708  กุมภาพันธ์ 1709 เจ้าจอมมารดาสกุลนิ่วฮู่ลู่ บุญธรรม   องค์หญิงกู้หลุนฉุนสี่固伦纯禧公主  1671  1741 พระธิดาในองค์ชายฉางหนิง

 ราชตระกูล 

<center>

 บรรณานุกรม