wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# พระราชพิธีตรียัมปวาย
พระราชพิธีตรียัมปวาย  เป็นพิธีกรรมทางศาสนาฮินดู หนึ่งในพระราชพิธีสิบสองเดือน ปัจจุบันประกอบพิธีภายในเทวสถานโบสถ์พราหมณ์ กรุงเทพมหานคร พิธีนี้มีที่มาจากธรรมเนียมติรุเวมปาไวที่มีที่มาจากชาวทมิฬ 

ตรียัมปวาย เป็นรูปแบบชื่อที่ใช้ในพจนานุกรมไทยของสำนักราชบัณฑิตยสภา ส่วนการสะกดแบบอื่น ๆ ของชื่อพระราชพิธี ได้แก่ ตรียำปวาย ในมนเทียรบาล, ตรียำพวาย ในกฎหมายตราสามดวง, ตรียัมพวาย ในพระราชนิพนธ์พระราชพิธีสิบสองเดือน, ตรียัมภวาย ในหนังสือประกาศพระราชพิธี

 ประวัติศาสตร์ 
เป็นที่เข้าใจกันว่าติรุเวมปาไว (Thiruvembavai) เข้ามาสู่ประเทศไทยผ่านชาวทมิฬที่อพยพมายังสยามในศตววรษที่ 14Rajanupab Prince Damrong (1982) "Praraja Kranya Nusorn and Nung Nobpamass" p.316Muang Boran journal, Vol 05, (1977) p.95 หลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่ปรากฏยืนยันว่าพิธีติรุเวมปาไวมีการปฏิบัติมาตั้งแต่สมัยอยุธยา, สุโขทัย และสวรรคโลกTanistha Dansilp, Michael Freeman (2002) "Things Thai" p.17 โดยเริ่มแรกเป็นพิธีไถ่บาปและอดอาหารจำพรตที่มีปฏิบัติในสวรรคโลกกับพิษณุโลก ก่อนที่ต่อมาจะได้รับสถานะเป็นพระราชพิธีและรวมกับพิธีโล้ชิงช้า

 พิธี 
thumb|ภาพเขียนแสดงพิธีโล้ชิงช้า จากจิตรกรรมฝาผนังภายในวัดเสนาสนารามราชวรวิหาร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
พระราชพิธีตรียัมปวายมีขึ้นเพื่อบูชาสรรเสริญพระศิวะซึ่งตามธรรมเนียมเชื่อว่าเสด็จมาเยือนประเทศไทยทุกสิ้นปีตามระบบการนับเดือนแบบไทยเดิมPranee Liamputtong (2014) "Contemporary Socio-Cultural and Political Perspectives in Thailand" P.43 โดยจะมีการถวายบูชาข้าว ผลไม้ และผักแก่พระศิวะ ส่วนพิธีการโล้ชิงช้าที่เสาชิงช้ามีขึ้นเพื่อเป็นสร้างความบันเทิงแก่พระศิวะ ตำนานพื้นถิ่นในไทยจำนวนมากตีความความสัมพันธ์ระหส่างพระศิวะกับการโล้ชิงช้าผ่านคำอธิบายมากมาย พิธีมีชึ้นนานสิบวัน หลังจากนั้น เชื่อว่าพระนารายณ์หรือพระวิษณุจะเสด็จมาประทานพรแก่ประเทศไทยนานห้าวันSuwit, Thongsrigeat (1981) "Kansuksa Vikraw Itiphon Khong Sasanaphram Time to  Pruttikam Tang Sasanaput Naichangvat Nakornrajasrima" pp.58-64 

บทสวดบูชาของพระราชพิธีตรียัมปวายถอดมาจากติรุเวมปาไวของมาณิกกวาจกร์ โดย 11 บทแรกจะสวดต่อหน้าพระศิวะ และอีก 9 บทจะสวดต่อหน้าพระนารายณ์Pannipa Kaveetanathum, (1995) "A comparative study of Tiruvempavai: Tradition in Thailand and Tamil Nadu in Historical and musical contexts" pp. 66

 พิธีโล้ชิงช้า 
พิธีโล้ชิงช้าเป็นที่จัดฉลองอย่างยิ่งใหญ่ในประเทศไทยเรื่อยมาจนกระทั่งรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว หลังจากนั้นมา รัฐบาลได้สั่งยกเลิกพิธีโล้ชิงช้าเนื่องด้วยสาเหตุคือตัวชิงช้ามีความเสื่อมสภาพ การบาดเจ็บของผู้โล้ชิงช้า และค่าใช้จ่ายสำหรับพิธีซึ่งสูงสำหรับรัฐบาลในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
# กลียุค
ในศาสนาฮินดู กลียุค (อักษรเทวนาครี: कली युग) เป็นยุค (ยุคของโลก) ที่ 4 ซึ่งเป็นยุคที่สั้นและแย่ที่สุดในวัฏจักรยุค เกิดขึ้นหลังทวาปรยุคและตามมาด้วยกฤต (สัตย) ยุคของวัฏจักรใหม่ เชื่อกันว่าเป็นยุคปัจจุบันที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งและบาปกรรม

ตำราปุราณะหลายแห่งรายงานว่า การสวรรคตของพระกฤษณะเป็นจุดสิ้นสุดของทวาปรยุคและเป็นจุดเริ่มต้นของกลียุคที่ระบุจุดเริ่มที่ 17/18 กุมภาพันธ์ 3102 ปีก่อน ค.ศ. โดยกินระยะเวลา 432,000 ปี (1,200 ปีเทพเจ้า) กลียุคเริ่มต้นเมื่อ  ปีก่อน ทำให้เหลืออีก  ปี (ณ ค.ศ.)  ก่อนที่กลียุคจะสิ้นสุดใน ค.ศ. 428,899

เมื่อใกล้สิ้นสุดกลียุคที่ศีลธรรมอยู่ในจุดต่ำสุด จะเกิดหายนะและสถาปนาธรรมขึ้นใหม่ เพื่อเข้าสู่ยุค "กฤต (สัตย) ยุค" ในรอบต่อไป ตามคำทำนายที่กัลกิจะปรากฏขึ้น

 ศัพทมูลวิทยา 
ยุค  ในเนื้อหานี้คือ "ยุคของโลก" โดยรูปสะกดเก่าของคำนี้คือ yug ซึ่งมีรูปอื่น เช่น yugam,  และ yuge ที่มาจากคำว่า yuj  เชื่อว่ามาจากคำว่า  (อินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม:  'เข้าร่วมหรือรวมกัน')

กลียุค  หมายถึง "ยุคของกลี", "ยุคแห่งความมืด", "ยุคแห่งความชั่วร้ายและความทุกข์ยาก" หรือ "ยุคแห่งการทะเลาะวิวาทและความเสแสร้ง"

รายละเอียดเกี่ยวกับกลียุคแบบสมบูรณ์พบได้ในมหาภารตะ, Manusmriti, Vishnu Smriti และปุราณะหลายตำรา

 วันเริ่มต้น 
thumb|จุดบริการข้อมูลที่Bhalka สถานที่ซึ่งพระกฤษณะออกจากพื้นพิภพเมื่อ 3,102 ปีก่อน ค.ศ.

วันที่และเวลาที่กลียุคเริ่มต้นคือตอนเที่ยงคืน (00:00) ของวันที่ 17/18 กุมภาพันธ์ 3,102 ปีก่อน ค.ศ.The Induand the Rg-Veda, Page 16, By Egbert Richter-Ushanas, 

อารยภัฏ นักดาราศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ที่เกิดใน ค.ศ. 476 เขียนหนังสือAryabhatiyaเสร็จใน ค.ศ. 499 โดยเขียนไว้ว่า "เมื่อไตรยุค (สัตยยุค, เตรตายุค และทวาปรยุค) ได้ผ่านไป และกลียุคผ่านไปแล้ว 60 x 60 (3,600) ปี ตัวข้านั้นมีอายุ 23 ปี" เมื่ออิงจากข้อมูลนี้ กลียุคเริ่มต้นเมื่อ 3102 ปีก่อน ค.ศ. โดยคำนวณจาก 3600 - (476 + 23) + 1 (ไม่มีปีศูนย์จาก 1 ปีก่อน ค.ศ. ถึง ค.ศ. 1)H.D. Dharm Chakravarty Swami Prakashanand Saraswati. Encyclopedia Of Authentic Hinduism The True History and the Religion of India, Hardbound, 2nd Edition, 2003,  Retrieved 2015-01-21

K. D. Abhyankar รายงานว่า จุดเริ่มต้นของกลียุคคือการจัดตำแหน่งของดาวเคราะห์ที่หายากยิ่ง ซึ่งปรากฏในตราประทับที่โมเฮนโจ-ดาโร

ระยะเวลาและโครงสร้าง
ตำราฮินดูกล่าวถึง 4 ยุค ในวัฏจักรยุคที่เริ่มต้นในยุคแรกของ กฤต (สัตย) ยุค แต่ละ ยุค มีความยาวลดลงหนึ่งในสี่ (25%) ทำให้แบ่งสัดส่วนได้เป็น 4:3:2:1 แต่ละยุคมีสมัยหลัก (yuga proper) ที่อยู่ระหว่าง (รุ่งอรุณ) กับ  (พลบค่ำ) แต่ละช่วงสนธยา (รุ่งอรุณ/พลบค่ำ) กินเวลาของสมัยหลักไปหนึ่งส่วนสิบ (10%) ความยาวของยุคระบุเป็นปีของเทพเจ้า แต่ละยุคนานถึง 360 ปีสุริยะ (มนุษย์)

กลียุคที่เป็นยุคที่ 4 ในวัฏจักร มีระยะเวลา 432,000 ปี (1,200 ปีเทพเจ้า) โดยช่วงหลักกินระยะเวลาถึง 360,000 ปี (1,000 ปีเทพเจ้า) และช่วงพลบค่ำสองอันแต่ละครั้งกินระยะเวลา 36,000 ปี (100 ปีเทพเจ้า) ยุคปัจจุบันตามวัฎจักรกลียุคอิงจากวันที่เริ่มต้นเมื่อ 3102ปีก่อน ค.ศ.:

+ กลียุค ช่วง เริ่มต้น (– สิ้นสุด) ความยาว กลียุคสนธยา (รุุ่งอรุณ)* 3102ปีก่อน ค.ศ. 36,000 (100) กลียุค (แท้) ค.ศ. 32,899 360,000 (1,000) Kali-yuga-sandhyamsa (พลบค่ำ) ค.ศ. 392,899–428,899 36,000 (100) ปี: 432,000 สุริยะ (1,200 เทพเจ้า)  

 หมายเหตุ
# วัดเสด็จ (จังหวัดปทุมธานี)
วัดเสด็จ เดิมชื่อ วัดสร้อยทอง ตั้งอยู่ที่ หมู่ 5 บ้านคลองกระแชง ตำบลสวนพริกไทย อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี เป็นวัดราษฎร์และโบราณสถานในจังหวัดปทุมธานี ส่วนใหญ่เป็นวัดในพระพุทธศาสนา ซึ่งตั้งกระจัดกระจายอยู่ตลอดพื้นที่สองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา 

ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้อพยพผู้คนที่นำมาจากเมืองปัตตานี มาตั้งบ้านเรือนอยู่ใต้วัดสร้อยทองบริเวณแม่น้ำอ้อม (ปัจจุบันเรียกว่า คลองน้ำอ้อม) เรียกกันว่า บ้านแขก มีอาชีพทำสวนพริกไทย 

ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปี พ.ศ. 2369 เจ้าอนุวงศ์เวียงจันทน์แห่งประเทศลาวเป็นกบฏ พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยามหาโยธา (ทอเรียะ คชเสนี) ยกทัพไปปราบจนสงบราบคาบแล้ว จึงได้นำครอบครัวชาวลาวมากรุงเทพฯ พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้ไปตั้งบ้านเรือนที่เมืองปทุมใกล้วัดสร้อยทองเรียกว่า บ้านลาว

พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จเยี่ยมเยียนผู้คนในย่านวัดสร้อยทอง และประทับอยู่ที่วัดสร้อยทอง ในเวลาต่อมาหลายปีท้องถิ่นนี้ กลายเป็นชุมชนหนาแน่นขึ้น ทางราชการจึงได้ยกฐานะขึ้นเป็นตำบล ให้ชื่อว่าตำบลสวนพริกไทย และวัดสร้อยทองได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดเสด็จ ปัจจุบัน มีท่าน พระครูปทุมวัชรกิจ (วัชรินทร์ ปญฺญาวฑฺฒโก) เจ้าคณะตำบลบ้านกลาง เป็นเจ้าอาวาส
# บิลบอร์ด
บิลบอร์ด  เป็นนิตยสารทางด้านเกี่ยวกับอุตสาหกรรมเพลงฉบับหนึ่งในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมีลักษณะของชาร์ทเพลงและอัลบั้ม ออกเป็นรายสัปดาห์ โดยนิตยสารฉบับนี้จะมีตารางจัดอันดับเพลงและอัลบั้มยอดนิยมตามแนวเพลงในแต่ละสัปดาห์ แต่ตารางอันดับเพลงซึ่งคนทั่วโลกเป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ "Billboard Hot 100" ชาร์ทเพลงอันดับ 1 ของโลก เป็นการจัดอันดับเพลง 100 อันดับ โดยไม่แบ่งประเภทหรือแนวเพลง และอีกตารางคือ "Billboard 200" ซึ่งเป็นการจัดอันดับอัลบั้มที่มียอดจำหน่ายสูงสุด 200 อัลบั้มตามผลสำรวจ

 ประวัติ 
เริ่มก่อตั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1894 โดย วิลเลียม เอช โดนัลด์สัน และ เจมส์ เอช เฮนเนแกน ในตอนแรกจะเป็นหนังสือรายเดือนเกี่ยวกับการค้าสำหรับการลงประกาศโฆษณา ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้ใช้ชื่อว่า “บิลบอร์ด” จากนั้นอีกไม่กี่ปี ทางบิลบอร์ดจึงเพิ่มเรื่องข่าวเกี่ยวกับกิจกรรมกลางแจ้งเข้าไป ซึ่งสุดท้ายแล้ว บิลบอร์ดก็กลายเป็นแหล่งประชาสัมพันธ์สำหรับบรรดา ละครสัตว์ เทศกาลคาร์นิวัล งานรื่นเริง และกิจกรรมบันเทิงต่างๆเป็นส่วนมาก

ในนิตยสารฉบับวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1961 ทางนิตยสารบิลบอร์ดได้หันมาเสนอข่าวเกี่ยวกับอุตสาหกรรมดนตรีเพียงอย่างเดียว โดยได้ยกส่วนที่เป็นกิจกรรมบันเทิงต่างๆไปไว้ที่นิตยสารเล่มใหม่ชื่อ “Amusement Business” (ปัจจุบันยังคงมีอยู่) พร้อมกันนั้น ทางบิลบอร์ดยังได้เปลี่ยนชื่อเป็น Billboard Music Week แต่ในอีก 2 ปี ทางนิตยสารก็กลับมาใช้ชื่อ Billboard ตามเดิมจนถึงปัจจุบัน

 บิลบอร์ดชาร์ต 
เริ่มมีชาร์ตเพลงเมื่อฉบับ 4 มกราคม ค.ศ. 1936 จัดอันดับในลักษณะของ Hit Parade4 มกราคม ค.ศ. 1936 ในประวัติ และในฉบับ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 ก็ถูกจัดอันดับในชาร์ตเพลงที่เป็นที่นิยมเป็นครั้งแรก จนกระทั่งใน ค.ศ. 1958 อันดับเพลง บิลบอร์ดฮอต 100 ก็ถูกตีพิมพ์โดยคำนวณจากยอดการออกอากาศและยอดขายซิงเกิล
ศิลปินที่ประสบความสำเร็จในบิลบอร์ดชาร์ต เช่น เดอะบีตเทิลส์, มารายห์ แครี, เอลวิส เพรสลีย์, มาดอนน่า, ไมเคิล แจ็กสัน, บิง ครอสบี, ไดอาน่า รอสส์, เจเน็ท แจ็กสัน‎ และเอลตัน จอห์น

บิลบอร์ดในปัจจุบันได้ครอบคลุมอันดับดีวีดี ยอดการขายวิดีโอ รวมถึงการดาวน์โหลดเพลง นอกจากนั้นยังมีข้อมูลข่าวสาร และบทความเห็นของผู้คร่ำหวอดในวงการอย่างค่ายเพลงหรือดีเจ ทั้งนี้บิลบอร์ดก็ยังเป็นที่คงเลื่องชื่อเกี่ยวกันอันดับเพลงอยู่
# รายชื่อจำนวน
จำนวนธรรมชาติ 
 

ในทฤษฎีเซตและวิทยาการคอมพิวเตอร์ 0 เป็นจำนวนธรรมชาติ
 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 300 400 500 600 700 800 900 1000 2000 3000 4000 5000 6000 7000 8000 9000 10000 20000 30000 40000 50000 60000 70000 80000 90000 105 106 107 108 109 1010 1011 1012 10100 1010100

ดูเพิ่ม
-1
501
502
555
1011
1234
142857
9814072356
# รายชื่อสำนักพิมพ์การ์ตูน
สำนักพิมพ์การ์ตูน เป็นสำนักพิมพ์ที่มีการผลิตหนังสือการ์ตูน หนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์ และนิตยสารการ์ตูน ออกจัดจำหน่าย ในปัจจุบันสำนักพิมพ์จะเป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์ในการตีพิมพ์การ์ตูนเรื่องนั้น ๆ อย่างถูกต้องตามกฎหมาย

 สำนักพิมพ์การ์ตูนในอดีต 
รายชื่อบางส่วนของสำนักพิมพ์ที่เคยผลิตหนังสือการ์ตูนในประเทศไทยเมื่อในอดีต แต่ปัจจุบันได้เลิกผลิตรึปิดตัวไปแล้ว โดยมีทั้งสำนักพิมพ์ที่ไม่ได้มีการขอลิขสิทธิ์อย่างถูกต้อง และ สำนักพิมพ์แบบลิขสิทธ์
 มิตรไมตรี
 หมึกจีน
 ยอดธิดา
 ศรีสยาม
 ธีรดา
 L.a.p
 Evolution X
 จัมโบ้
 เอกคอมิค
 อิมเมจมูฟ
 Love Book
 Ant Comic
 Negibose
 แอดวานซ์คอมมูนิเคชั่น
 Comic Quest
 Tomorrow Comix
 T.K.O
 B.Boyd.CG
 จิณนา สตูดิโอ
 Dango Manga

 สำนักพิมพ์การ์ตูนในไทยในปัจจุบัน 
 ฟีนิกซ์
 รักพิมพ์
 zenshu
 วิบูลย์กิจ
 Bongkoch
 เนชั่นเอดดูเทนเมนท์
 สยามอินเตอร์คอมิกส์
 Let's Comics
 Dex Press
 Punica Publishing
 First Page Pro.
 สำนักพิมพ์บรรลือสาส์น
 Palo Publishing
 บูรพัฒน์
 FirstLove
 Animag
 Gift Book Publishing
 สำนักพิมพ์ ไก่3
 Lily House
 Amico

 สำนักพิมพ์การ์ตูนในต่างประเทศ 
 สำนักพิมพ์โคดันฉะ เป็นสำนักพิมพ์ประเทศญี่ปุ่นที่มีหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์หลักเช่น นากาโยชิ อาฟเตอร์นูน และโชเน็นแม็กกาซีน
 สำนักพิมพ์ชูเอชะ เป็นสำนักพิมพ์ประเทศญี่ปุ่นที่การ์ตูนเรื่องดัง
 สำนักพิมพ์โชงะกุกัง  เป็นสำนักพิมพ์ประเทศญี่ปุ่นที่การ์ตูนเรื่องดังเช่น รันม่า 1/2 แฮมทาโร่ อินุยาฉะ และยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
 สำนักพิมพ์อากิตะโชเต็น เป็นสำนักพิมพ์ประเทศญี่ปุ่นที่พิมพ์การ์ตูนแนวโชเน็นและ โชโจ มีผลงานที่คนไทยรู้จักดีได้แก่ จอมโหดกระทะเหล็ก, บากิ
 สำนักพิมพ์คะโดะกะวะสำนักพิมพ์ประเทศญี่ปุ่นตั้งอยู่ในกรุงโตเกียวคาโดคาวะ งานพิมพ์เป็นหนังสือประเภทคอมมิค และนิตยสารการ์ตูน อาทิเช่น นิวไทป์
 Marvel Comics สำนักพิมพ์ยักษ์ใหญ่แห่งอเมริกา เจ้าของตัวละครและแบรนด์ อเมริกัน Super Hero ชื่อดัง เช่น Spider-Man,X-Men,The Avengers,Fantastic Four
 Dc Comics สำนักพิมพ์ยักษ์ใหญ่ของอเมริกา เจ้าของตัวละคร Superman,Batman,Wonder Women,Justice League
 Dark Horse Comics สำนักพิมพ์อิสระเจ้าใหญ่อีกเจ้าในสหรัฐฯ มีลิขสิทธ์งานดังๆในมืออย่างAliens,Predator,Terminator,Star Wars ในฉบับ Comics และ ตัวละครกับซีรี่ย์อย่าง Hell Boy,Sin City
 Image Comics สำนักพิมพ์การ์ตูนอินดี้ ที่มีกำเนิดจากอดีตนักวาดดังในสังกัด Marvel แยกตัวมาก่อตั้งสำนักพิมพ์เอง มีงานดังๆเช่น Spawn ,The Walking Dead,Invincible
# ภาษามิยาโกะ
ภาษามิยาโกะ มีผู้พูดราว 55,800 คน ในหมู่เกาะมิยาโกะ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะโอกินาวะ เป็นภาษาตระกูลรีวกีว ใกล้เคียงกับภาษายาเอยามะ แบ่งเป็นสองสำเนียงคือ อิราบุ และมิยาโกะ ต่างจากภาษากลุ่มญี่ปุ่นอื่น ๆ คือมีเสียงตัวสะกด

มิยาโกะ
# ย่านลิเภา
ย่านลิเภา หรือ ลิเภา เป็นเฟิร์นเถาชนิดหนึ่งในสกุล Lygodium เช่น Lygodium flexuosum (ลิเภาใหญ่) และ Lygodium circinatum (ลิเภาหางไก่) เป็นต้น พบได้มากทางภาคใต้ของไทย 

ย่านลิเภาเป็นวัสดุสำคัญสำหรับงานสาน เช่น กระเป๋าย่านลิเภา
ตัวอย่างสปีชีส์
Lygodium articulatum – นิวซีแลนด์ (เกาะเหนือ).http://www.nzflora.info/factsheet/Taxon/Lygodium_articulatum.html
Lygodium circinatum – เอเชียเขตร้อนและออสเตรเลีย 
Lygodium conforme – จีน
Lygodium cubense – คิวบา ฮิสปานิโอลา 
Lygodium digitatum –  จีน
Lygodium flexuosum – จีนตอนใต้จนถึงออสเตรเลียเหนือ อินเดียใต้
Lygodium japonicum – เอเชียตะวันออกไปจนถึงออสเตรเลีย  
Lygodium microphyllum (Cav.) R. Br. – แอฟริกา เอเชียใต้และออสเตรเลีย 
Lygodium microstachyum –  จีน
Lygodium palmatum (Bernh.) Swartz – สหรัฐอเมริกาตะวันออก (หายาก)
Lygodium polystachyum –  จีน
Lygodium reticulatum – ออสเตรเลีย โพลีเนเซีย
Lygodium salicifolium – จีนตอนใต้จนถึงออสเตรเลียเหนือ 
Lygodium subareolatum –  จีน
Lygodium trifurcatum – เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงออสเตรเลียเหนือ 
Lygodium volubile – อเมริกาใต้ตอนเหนือ อเมริกากลาง แคริบเบียน 
Lygodium versteeghii – เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงออสเตรเลียเหนือ 
Lygodium yunnanense –  จีนตอนใต้
# ภาษาอามามิ
ภาษาอามามิ  มีผู้พูดราว 130,000 คน ในเกาะอามามิ ทางใต้ของเกาะเกียซุ เป็นภาษาตระกูลรีวกีว ใกล้เคียงกับภาษาโอกินาวะ

อามามิ

fr:Langue Amami
# ภาษาหริยนวี
ภาษาหริยนวี (อักษรเทวนาครี: हरियाणवी)  , (, หรือ हरयाणवी) ชื่ออื่นๆคือ ภาษาชตุ ภาษาพังครุ เป็นภาษาถิ่นของภาษาฮินดี ใช้พูดทางตอนเหนือของรัฐหรยาณา และเดลฮี บางครั้งจะไม่นับภาษาหริยนวี เป็นภาษาใหม่ เพราะใกล้เคียงกับภาษาฮินดี และมีคำศัพท์จากภาษาอูรดูมาก วรรณคดีมีน้อย ส่วนมากเป็นเพลงพื้นบ้าน ภาษานี้มีหลากหลายสำเนียง ที่ต่างกันไปในระดับหมู่บ้าน แม้ว่าจะไม่ถูกแยกจากกันด้วยสิ่งกีดขวางทางภูมิศาสตร์
 การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์ 
ภาษาหริยณวีมีผู้พูดหลายตำบลในหรรยนะ ประชาชนในหลายตำบลของโสเนปัตและโรห์ตักพูดภาษานี้ด้วยสำเนียงที่เรียกโรตากี สำเนียงที่พูดในตำบลชินท์จัดเป็นสำเนียงมาตรฐานของภาษานี้ แม้ว่านักภาษาศาสตร์บางคนจะจัดให้สำเนียงโรตากีเป็นสำเนียงมาตรฐาน ในตำบลฟาริดาบัดจะใช้ภาษานี้ควบคู่กับภาษาพรัช ในหมู่ผู้นับถือศาสนาอิสลามจะใช้ภาษาอูรดูควบคู่ไปด้วย มุสลิมบางส่วนอพยพไปปากีสถาน จึงมีผู้พูดภาษานี้ในปากีสถาน
 วรรณกรรม 
เนื่องจากไม่มีระบบการเขียนสำหรับภาษาหริยณวี ดังนั้นผู้พูดภาษานี้จึงเขียนวรรณกรรมของตนด้วยภาษาฮินดี มีวรรณกรรมมุขปาฐะเป็นเพลงพื้นบ้าน และละครพื้นบ้านที่เรียกสาอัง และมีเรื่องเล่าที่เป็นเรื่องตลกจำนวนมาก
ตัวอย่างประโยค
 ภาษาหริยณวี แปล Tu kitt jave se re?  คุณจะไปไหน? Tu kay kare se r? (ชาย) / Aan ree! Tun kay kar ri se? (หญิง) คุณจะทำอะไร? Kay naam se re tera?  คุณชื่ออะไร? Tanne ke khaaya ? คุณกินอะไรมา? Kay chal rahya se? มันเป็นอย่างไร? Manne konyaa beraa(baira)/Manne konyaa jaan ฉันไม่รู้/ ฉันยืนยันไม่ได้ Kunn se gaam ka se re tun? (Asking a male) หมู่บ้านของคุณชื่ออะไร? Ghara  kunn kunn sai? ใครอยู่ที่บ้าน? หรือ ใครอยู่ในครอบครัวของคุณ? Thaara ghar kade/kit si sai re?  บ้านคุณอยู่ที่ไหน? Jeem liya ke? กินข้าวเย็นหรือยัง? Key Gyan see? คุณเป็นอย่างไร? Manne ter te/tahin kahya ni tha  ฉันบอกคุณแล้ว Yaa mhaari chhori sai. หล่อนเป็นลูกสาวของฉัน Yoo mhaara chhora sai   เขาเป็นลูกชายของฉันTon kad si aavega re? (ถามผู้ชาย)คุณจะมาเมื่อใด? Teri baat dekhun tha กำลังรอคุณ Tera (Thaara) byaah ho ryaa sai ke? คุณแต่งงานหรือยัง? Kunn se gaam kaanni chaalya ton? คุณจะไปเมืองอะไร? Urene aa / Ure naa aa มาที่นี่haambeใช่/ไม่ใช่kade/kitodที่ไหน

แหล่งข้อมูลอื่น 
 เพลงพื้นบ้านภาษาหริยนวี 
หริยนวี
# ภาษายาเอยามะ
ภาษายาเอยามะ (, Yaimamuni) เป็นภาษากลุ่มรีวกีวใต้ที่มีผู้พูดในหมู่เกาะยาเอยามะ กลุ่มเกาะที่มีผู้อยู่อาศัยตอนใต้สุดของประเทศญี่ปุ่นที่มีประชากรรวมประะมาณ 53,000 คน ยาเอยามะ (Yaimamunii) มีความใกล้ชิดกับภาษามิยาโกะมาก จำนวนผู้พูดภาษานี้เป็นภาษาแม่ยังไม่เป็นที่แน่จาก เนื่องด้วยผลจากระบบการศึกษาตามนโยบายภาษาญี่ปุ่นเรียกภาษานี้ว่า ภาษาย่อยยาเอยามะ  ประชากรที่อายุต่ำกว่า 60 ปีมีแนวโน้มที่จะไม่ใช้ภาษานี้เว้นแต่จะใช้ในการร้องเพลงและทำพิธี และคนรุ่นหนุ่มสาวหันมาใช้ภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาแม่ นอกจากนี้ กลุ่มภาษารีวกีวอื่น ๆ อย่างโอกินาวะและอามามิถูกเรียกเป็นภาษาย่อยของภาษาญี่ปุ่นด้วย มีการเปรียบเทียบภาษายาเอยามะในหมู่เกาะรีวกีวว่ามี "ความจำเป็นทางภาษา" ต่ำ

มีผู้พูดภาษายาเอยามะในเกาะอิชิงากิ, ทาเกโตมิ, โคฮามะ, คูโรชิมะ, ฮาโตมะ, อารางาซูกุ, อิริโอโมเตะ และฮาเตรูมะ ซึ่งมีความเข้าใจร่วมกันที่ซับซ้อน เนื่องจากภูมิศาสตร์ของหมู่เกาะ ภาษาบนเกาะโยนางูนิที่มีความเกี่ยวข้องกัน มักถือเป็นภาษาต่างหาก ภาษาย่อยทาเกโตมิอาจเป็นภาษารีวกีวเหนือที่พบในภาษาย่อยโอกินาวะ ก่อนที่จะผสมเข้ากับภาษาย่อยยาเอยามะอื่น ๆ
# ภาษาตูลู
ภาษาตูลู เป็นภาษาตระกูลดราวิเดียน มีผู้พูดน้อยกว่า 2 ล้านคน ส่วนใหญ่อยู่ในทักษิณะ กันนาดา และอุทุปี ซึ่งอยู่ทางตะวันตกของรัฐการณตกะ มีบางส่วนอยู่ใน กสารคท รัฐเกราลา อักษรเดิมที่ใช้เขียนภาษานี้ คล้ายอักษรมลยาฬัม แต่มีใช้น้อย ส่วนใหญ่เขียนด้วยอักษรกันนาดา ยังเป็นข้อโต้แย้งอยู่ว่า อักษรตูลู เป็นต้นกำเนิดของอักษรมลยาฬัมหรือไม่ แต่หลักฐานจากจารึกของทั้งสองภาษา แสดงให้เห็นว่า ภาษาตูลูเก่ากว่า การเขียนภาษาตูลูด้วยอักษรกันนาดา ริเริ่มโดยมิชชันนารีชาวเยอรมันเมื่อราว พ.ศ. 2400

 การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์ 
บริเวณที่มีผู้พูดภาษาตูลูกระจายตัวอยู่คือ ทักษิณ กันณฑะ และตำบลอุทุปี กสรคทเหนือ 

 อักษร 
ในพุทธศตวรรษที่ 24 มิชชันนารีใช้อักษรกันนาดาในการแปลภาษาตูลู ส่วนใหญ่แล้ว ภาษาตูลูเขียนด้วยอักษรกันนาดาเพราะคนส่วนใหญ่เรียนภาษากันนาดาในโรงเรียนในขณะเดียวกันมีความพยายามที่จะรื้อฟื้นอักษรโบราณของภาษาตูลูหรืออักษรตูลูซึ่งมีลักษณะคล้ายอักษรมลยาฬัมขึ้นใหม่ แต่การใช้อักษรดั้งเดิมพบได้น้อย  จารึกภาษาตูลูพบได้ในบริเวณรอบๆหมู่บ้านพัรกุร

 ลักษณะของภาษา 
การสืบหาจุดกำเนิดของภาษานี้ค่อนข้างยาก นักวิชาการบางคนจัดให้ภาษาตูลูอยู่ในตระกูลภาษาดราวิเดียนและเป็นภาษาที่เก่าที่สุด โดยทั่วไป ภาษาตูลูมีสองสำเนียงคือ ศิวัลลีและสำเนียงทั่วไป แต่ในการวิเคราห์การออกเสียงจะแบ่งเป็นสี่สำเนียงคือ
 สำเนียงพราหมณ์หรือศิวัลลี พูดโดยพราหมณ์ชาวตูลูTulunadu and Tulu community around the world - www.tuluver.com - Home
 สำเนียงเชน พูดโดยผู้นับถือศาสนาเชน ทางเหนือของตูลู นาดู
 สำเนียงทั่วไป ใช้พูดในพ้นที่ส่วนใหญ่ของของตูลู นาดู เป็นสำเนียงที่ใช้ในการค้าและการละเล่น
 สำเนียงตริพัล ใช้พูดโดยชาวตริพัล ใกล้เคียงกับสำเนียงทั่วไป
ภาษาตูลูไม่มีการสอนในโรงเรียนและยังไม่ได้รับการยอมรับในฐานะภาษาราชการของอินเดีย จัดเป็นภาษาที่ใกล้ตาย.
# ภาษากัจฉ์
ภาษากัจฉ์ (, , ڪچّي) เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน ใช้พูดในบริเวณกัจฉ์ของรัฐคุชราต ประเทศอินเดีย และแคว้นสินธ์ ประเทศปากีสถาน มีผู้พูดราว 866,000 คน โดยเป็นภาษาที่ใช้พูดในหมู่ชาวมุสลิมในบริเวณดังกล่าว รวมทั้งชาวขวาชาห์ที่ใช้ในทางศาสนา

 ภาษาใกล้เคียง 
ภาษากัจฉ์ใกล้เคียงกับภาษาสินธ์ที่ใช้พูดในแคว้นสินธ์ ประเทศปากีสถาน มักเข้าใจผิดกันว่าภาษากัจฉ์เป็นภาษาผสมระหว่างภาษาสินธ์ ภาษาคุชราต ภาษาปัญจาบ และภาษาราชสถาน ซึ่งอาจเป็นเพราะสัทวิทยาของภาษากัจฉ์ใกล้เคียงกับภาษาสินธ์ แต่คำศัพท์ใกล้เคียงกับภาษาคุชราต ความใกล้เคียงของภาษาส่วนหนึ่งเกิดจากการอพยพระหว่างเขตสินธ์มาสู่โสวรัสตระและกัจฉ์ทางตะวันออก หรือราชสถานและปัญจาบทางเหนือ ผู้พูดภาษากัจฉ์ในอินเดียอาจพูดได้ 2 หรือ 3 ภาษา เพราะการใกล้ชิดกับภาษาใกล้เคียงเช่นภาษาคุชราตและภาษาฮินดี

 คำทั่วไป 
มีความผันแปรของไวยากรณ์และความแตกต่างระหว่างสำเนียงในแต่ละถิ่น มีคำยืมจากภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซียเช่นเดียวกับภาษาในเอเชียอื่นๆ ที่อยู่ในเส้นทางการค้า ผู้พูดภาษากัจฉ์จำนวนมากพูดภาษาคุชราตได้ด้วย สำเนียงภาษาคุชราตของผู้พูดภาษากัจฉ์เป็นที่ยอมรับจากผู้พูดภาษาคุชราตสำเนียงมาตรฐานว่าสามารถเข้าใจกันได้ 

ตัวอย่างประโยคภาษากัจฉ์เทียบกับภาษาคุชราตได้แก่

 กัจฉ์  สินธ์  คุชราต  เมโมนี  แปล      Chhado Hane  ตอนนี้วางมันลง       Achanto/Vinato  ฉัน/ผมกำลังมา/ไป       Kichadi Khiyo taa?  คุณกิน kichdi ไหม?      Toke vachejo naye?  คุณไม่เรียนหรอ? Booey taraf ji ticket  Bohe taraf ji ticket  Banne taraf ni ticket  Banne taraf ji ticket  ตั๋วไปกลับ Mujo samaan venaji paiyo  Munjo samaan vinayi vayo  Maro saman khovai gayo che  Mijo samaan khovai vayo  ฉัน/ผมที่กระเป๋าเดินทางหาย

 ระบบการเขียน 
โดยทั่วไปภาษากัจฉ์เขียนด้วยอักษรคุชราตดัดแปลง มีการตีพิมพ์หนังสือและวารสารจำนวนมากด้วยอักษรนี้ มีการเขียนด้วยอักษรเทวนาครีเช่นกัน ในอดีต ภาษากัจฉ์เคยเขียนด้วยอักษรโขชกีที่เลิกใช้ไปแล้ว ดร. ราหุล ชาฮ์ หมออายุรเวท, นักจิตวิทยา และนักวิเคราะห์ลายมือได้สร้างอักษรสำหรับภาษานี้ขึ้น

 หมายเหตุ
# เอดีโอดอตเน็ต
เอดีโอดอตเน็ต  คือชุดส่วนประกอบซอฟต์แวร์สำหรับโปรแกรมเมอร์เพื่อเข้าถึงแหล่งข้อมูลต่างๆ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก และ ดอตเน็ต แม้ว่าชื่อนั้นจะมาจากเทคโนโลยี  ADO (ActiveX Data Object) แต่เนื่องจากว่ามีการเปลี่ยนแปลงจากเดิมไปมากจนสามารถเรียกได้เป็นคนละผลิตภัณฑ์เลยทีเดียว โดยปกติแล้วจะใช้ในการเชื่อมต่อกับฐานข้อมูล แต่การเชื่อมต่อเข้ากับ Excel ไฟล์XML หรือไฟล์ข้อความธรรมดานั้นก็ทำได้เช่นกัน

 สถาปัตยกรรม 
เอดีโอดอตเน็ตได้แบ่งเป็นสองส่วนหลัก:
 Data Provider
 DataSet
# โรงพยาบาลเมาต์ออเบิร์น
โรงพยาบาลเมาต์ออเบิร์น  เป็นโรงพยาบาลในสหรัฐ ตั้งอยู่ที่เมืองเคมบริดจ์ ในรัฐแมสซาชูเซตส์ โรงพยาบาลก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2409 (ค.ศ. 1866) เริ่มเปิดดำเนินการอีกครั้งในปี พ.ศ. 2429 (ค.ศ. 1886) เดิมมีชื่อว่า โรงพยาบาลเคมบริดจ์ (Cambridge Hospital) และเปลี่ยนชื่อเป็นโรงพยาบาลเมาต์ออเบิร์นในภายหลัง .  และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 โรงพยาบาลเมาต์ออเบิร์นนี้เป็นหนึ่งในโรงพยาบาลที่ใช้สำหรับแพทย์ฝึกหัดจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และในปี พ.ศ. 2549 เมาต์ออเบิร์นได้รับเลือกเป็นหน่วยงานที่น่าทำงานจากทางหนังสือพิมพ์ของบอสตัน

พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเสด็จพระราชสมภพ ณ โรงพยาบาลนี้

อาคารพาร์ซันส์เป็นอาคารหลังแรกของโรงพยาบาลเมาต์ออเบิร์น ซึ่งสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2429 เป็นที่ตั้งของแผนกรังสีวิทยา ก่อตั้งโดย นพ.ริชาร์ด แชตซกี (Richard Schatzki) เขาเป็นคนแรกที่อธิบายสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของการกลืนลำบากซึ่งปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ Schatzki ring แผนกมีการฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านรังสีวิทยา
# ภาษาโยนางูนิ
ภาษาโยนางูนิ (Dunan Munui) เป็นภาษาในกลุ่มรีวกีวใต้ที่พูดโดยผู้คนราว 400 คนบนเกาะโยนางูนิ ในหมู่เกาะรีวกีวทางตะวันตกสุดของแนวเกาะซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของไต้หวัน มีความใกล้เคียงกับภาษายาเอยามะมากที่สุด เนื่องจากนโยบายของญี่ปุ่นเกี่ยวกับภาษาจึงไม่ได้รับการยอมรับในสถานะภาษา โดยรัฐบาลเรียกว่าภาษาถิ่นโยนางูนิ (, Yonaguni hōgen) สำหรับการจัดประเภทโดยยูเนสโก ภาษาโยนางูนิเป็นภาษาใกล้สูญมากที่สุดในญี่ปุ่น

 สัทวิทยา 
 สระ 

ตารางด้านล่างแสดง เสียงสระ ที่มีอยู่ในภาษาโยนางูนิ เสียงสระที่มีแต่หน่วยเสียงย่อยเท่านั้นแสดงในวงเล็บ

สระหน้าสระกลางสระหลัง ระดับสูง   เฉียดสูง   กลางสูง  ระดับต่ำ  
  อาจพิจารณาว่าเป็นหน่วยเสียงอิสระและไม่เป็นเพียงหน่วยเสียงย่อยของ  อย่างไรก็ตามมีการกระจายที่จำกัดมาก ทั้งนี้ไม่รวมคำช่วยจำนวนเล็กน้อยเช่น คำอุทาน do ซึ่งเป็นเพียงหน่วยคำเดียวที่ปรากฏท้ายประโยค

 พยัญชนะ 

ตารางด้านล่างแสดงพยัญชนะที่มีอยู่ในภาษาโยนางูนิ พยัญชนะในวงเล็บจะมีเพียงหน่วยเสียงย่อยเท่านั้น หน่วยเสียงกัก (plosive) และหน่วยเสียงกึ่งเสียดแทรก (affricate) มีความแตกต่างสามแบบระหว่าง fortis, lenis และพยัญชนะเสียง

  โอษฐชะ ริมฝีปาก-เพดานอ่อน มุทธชะ เพดานแข็ง-ปุ่มเหงือก ตาลุชะ เพดานอ่อน เส้นเสียงLENFORโฆษะLENFORโฆษะLENFORโฆษะ เสียงระเบิด          เสียงเสียดแทรก             เสียงกักเสียดแทรก           เสียงนาสิก          เสียงสะบัด          เสียงเปิด            

 การเปรียบเสียงในภาษาร่วมเชื้อสาย 
ในฐานะที่เป็นภาษาในกลุ่มรีวกีวใต้ ภาษาโยนางูนิ คล้ายกับภาษามิยาโกะ และภาษายาเอยามะ มีหน่วยเสียง  แทนที่หน่วยเสียง  ในภาษาญี่ปุ่นมาตรฐาน เช่น คำในภาษาโยนางูนิ  ('ท้อง, พุง'), เกี่ยวเนื่องกับภาษาญี่ปุ่น  ('ลำไส้') ภาษาโยนางูนิยังมีหน่วยเสียง  โดยที่ภาษาญี่ปุ่นและภาษากลุ่มรีวกีวอื่น ๆ เป็นหน่วยเสียง  (ถอดเป็นอักษรโรมัน y) ตัวอย่างเช่น ภาษาโยนางูนิ  ('ภูเขา') เกี่ยวเนื่องกับภาษาญี่ปุ่นและภาษายาเอยามะ   หน่วยเสียง  ในภาษาโยนางูนิน่าจะเป็นการพัฒนาเมื่อไม่นานมานี้จากหน่วยเสียง  ก่อนหน้า อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาจากข้อเท็จจริงที่ว่าแม้แต่  ในคำยืมจากแหล่งกำเนิดกลุ่มภาษาจีน ผู้พูดภาษาโยนางูนิก็ออกเสียง  เช่น dasai 'ผัก' จากภาษาจีนยุคกลาง   บันทึกในพงศาวดารเกาหลีช่วงปลายศตวรรษที่ 15 ซ็องจงแทวังซิลล็อก บันทึกชื่อท้องถิ่นของเกาะโยนางูนิในอักษรอิดูว่า 閏伊是麼 ซึ่งมีคำอ่านในภาษาเกาหลีกลางว่า zjuni sima โดยคำว่า sima ที่ปรากฏในข้อความเป็นคำในกลุ่มภาษาญี่ปุ่นแปลว่า 'เกาะ' นี่เป็นหลักฐานโดยตรงของขั้นกลางของการเปลี่ยนแปลงเสียง (fortition) หน่วยเสียง - > - > - ซึ่งนำไปสู่ชื่อสมัยใหม่  'โยนางูนิ'

ภาษาโยนางูนิ แสดงการเปล่งเสียงพยัญชนะระเบิดระหว่างสระ เช่นเดียวกับภาษาในตระกูลภาษาญี่ปุ่นหลายภาษา นอกจากนี้ยังแสดงแนวโน้มของหน่วยเสียง  โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออยู่ระหว่างสระที่จะออกเป็นเสียงนาสิก เพดานอ่อน  เช่นเดียวกับในภาษาญี่ปุ่นมาตรฐาน

 โครงสร้างพยางค์ 
ด้านล่างนี้เป็นแม่แบบพยางค์ของภาษาโยนางูนิ:

(C (G)) V1 (V2) (N)

 C = พยัญชนะ
 G = พยัญชนะกึ่งสระ  หรือ 
 V = สระ
 N = พยัญชนะท้ายนาสิก (กลมกลืนเสียง)

พยัญชนะต้นอนุญาตให้มีพยัญชนะตัวเดียวโดยอาจจะมีการเพิ่มพยัญชนะกึ่งสระ แกนพยางค์สามารถมีสระได้มากถึงสองตัว พยัญชนะท้ายพยางค์ที่อนุญาตคือพยัญชนะท้ายนาสิกที่มีการกลมกลืนเสียง (moraic nasal) เท่านั้น

 ระบบการเขียน 

ครั้งหนึ่งภาษาโยนางูนิ มีระบบการเขียนเฉพาะที่เรียกว่าตัวหนังสือคำไคดา อย่างไรก็ตามหลังจากการยึดครองโดยอาณาจักรรีวกีว และการถูกผนวกโดยจักรวรรดิญี่ปุ่นในภายหลัง ตัวหนังสือคำก็ถูกแทนที่ด้วยอักษรคานะและคันจิของญี่ปุ่น