wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 (พระนามเต็ม: Vittorio Emanuele Maria Alberto Eugenio Ferdinando Tommaso di Savoia; 14 มีนาคม 1820 – 9 มกราคม 1878) เป็นกษัตริย์แห่งซาร์ดิเนีย ตั้งแต่ ค.ศ. 1849 ถึง 17 มีนาคม ค.ศ. 1861 เมื่อเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีและกลายเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกของอิตาลีที่เป็นอิสระและรวมกันเป็นหนึ่ง ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 ซึ่งครองราชย์จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1878 การยืมจากชื่อภาษาละตินเก่าว่า Pater Patriaeของจักรพรรดิโรมัน ชาวอิตาลีถวายพระราชสมัญญานามว่า บิดาแห่งปิตุภูมิ 

 พระราชประวัติ 
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 พระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1820 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าการ์โล อัลแบร์โตแห่งซาร์ดิเนีย และ มารีอา เทรีซาแห่งออสเตรียในที่สุดวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1861 ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย สามารถรวบรวมรัฐต่าง ๆ ให้เป็นหนึ่งเดียวและสถาปนาราชอาณาจักรอิตาลีได้สำเร็จ พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 จึงขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์อิตาลีพระองค์แรก และสวรรคตเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1878 ขณะพระชนมายุได้ 58 พรรษา 
 ดูเพิ่ม 
การรวมชาติอิตาลี
จูเซปเป การีบัลดี
จูเซปเป มัซซีนี
เคานต์แห่งกาวูร์
อนุสัญญาเดือนกันยายน
พระราชานุสาวรีย์พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2
รายชื่อนักล่าสัตว์ในเกมใหญ่

 หมายเหตุ
# อักกรา
อักกรา   เป็นเมืองหลวงของประเทศกานา อยู่บริเวณชายฝั่งภาคตะวันตกของทวีปแอฟริกา เป็นศูนย์กลางการบริหารประเทศและด้านเศรษฐกิจ ผลผลิตในประเทศประมาณร้อยละ 70 ผลิตในเมืองนี้ อักกราถูกแต่งตั้งให้เป็นเมืองหลวงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2420 สถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ ได้แก่ พิพิธภัณฑ์แห่งชาติกานา ซึ่งเก็บรักษามรดกที่สำคัญของประเทศไว้ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ถึงสมัยปัจจุบัน โรงละครแห่งชาติกานาซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมสมัยปัจจุบัน
# ซานา
ซานา (, , อาหรับแบบเยเมน: ; อาหรับใต้โบราณ: 𐩮𐩬𐩲𐩥 Ṣnʿw) เป็นเมืองใหญ่สุดในประเทศเยเมน และศูนย์กลางของเขตผู้ว่าการซานา และเป็นเมืองหลวงของประเทศเยเมนตามที่กำหนดในรัฐธรรมนูญของเยเมน ถึงแม้ว่าศูนย์กลางด้านการปกครองจะย้ายไปอยู่ที่เมืองเอเดนภายหลังกบฏฮูษีเข้ายึดครอง ประธานาธิบดี Abdrabbuh Mansur Hadi ได้ประกาศให้เอเดนเป็นเมืองหลวงชั่วคราวในเดือนมีนาคม 2015

ซานาเป็นหนึ่งในเมืองที่มีการอยู่อาศัยติดต่อกันยาวนานที่สุดในโลก ตั้งอยู่บนความสูงจากระดับน้ำทะเล  จึงเป็นหนึ่งในเมืองหลวงที่ตั้งอยู่สูงที่สุดในโลก และตั้งอยู่ถัดจากเทือกเขาซาราวัต แห่ง Jabal An-Nabi Shu'ayb และ Jabal Tiyal ซึ่งเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในภูมิภาคตะวันออกกลาง ซานามีประชากรประมาณ 3,937,500 คนในปี 2012 จึงเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในเยเมน

เมืองเก่าซานา (Old City of Sanaʽa) เป็นแหล่งมรดกโลก ยูเนสโก ด้วยงานสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ โดยเฉพาะที่เห็นชัดในอาคารสูงหลายชั้น ประดับประดาด้วยลวดลายเรขาคณิต ในเมืองเก่านี้เป็นที่ตั้งของมัสยิดอัลซะเลห์ ซึ่งเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในซานา
# เสมอภาค
เสมอภาค, สมการ, สมพล หรือ เท่ากับ (=) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนสากลอย่างหนึ่ง ลักษณะเป็นขีดแนวนอนสองเส้นขนานกัน เขียนอยู่กลางบรรทัด ปกติใช้เพื่อแสดงความเทียบเท่ากันของสิ่งที่อยู่ทางซ้ายและทางขวา

 ประวัติ 
thumb|left|สมการแรกที่ใช้เสมอภาค มีความหมายเหมือนกับสมการ 14x+15=71 ในปัจจุบัน
thumb|left|ย่อหน้าที่แสดงการแนะนำเครื่องหมาย Gemowe lines ในงานเขียน The Whetstone of Witte
เสมอภาคปรากฏเป็นครั้งแรกในการใช้งานทางคณิตศาสตร์ ซึ่งคิดค้นโดย Robert Recorde นักคณิตศาสตร์ชาวเวลส์ เมื่อ ค.ศ. 1557 ในหนังสือของเขาชื่อ The Whetstone of Witte และเขาเรียกเครื่องหมายนี้ว่า Gemowe lines (เส้นคู่แฝด) 

แต่ในสมัยนั้นก็ยังไม่นิยมมากนัก บางทีก็มีการใช้เส้นตั้งสองขีด || หรืออักษร æ แทน (æ มาจากภาษาละติน aequalis แปลว่า เท่ากัน) เพิ่งจะมานิยมก็ตอนคริสต์ศตวรรษที่ 17

 การใช้งาน 
 ใช้แสดงความเท่ากันในสมการคณิตศาสตร์ อ่านว่า เท่ากับ หรือ เท่ากันกับ
 1 + 4 = 2 + 3 = 5
 นอกจากนี้ยังมีเครื่องหมายอื่นที่คล้ายเสมอภาค เช่น ไม่เท่ากับ (≠) เท่ากันโดยประมาณ (≈) เท่ากันทุกประการ (≅) เท่ากันโดยเอกลักษณ์ (≡) เป็นต้น
 ใช้แสดงความหมายที่เหมือนกัน หรือหมายถึงสิ่งที่จะกล่าวต่อไป
 วิกิพีเดีย = สารานุกรมเสรี
 สีดำ = ความลึกลับน่ากลัว ความมีอำนาจ
 ในภาษาโปรแกรม เครื่องหมายนี้อาจหมายถึง
 การกำหนดค่าให้กับตัวแปร เช่น a = 7 ในภาษาซี หรือ a := 7 ในภาษาปาสกาล คือการกำหนดให้ตัวแปร a มีค่าเท่ากับ 7
 การเปรียบเทียบว่าค่าเทียบเท่ากันหรือไม่ เช่น 4 == 5 ในภาษาซี หรือ 4 = 5 ในภาษาเบสิก จะให้ผลเป็น false (เท็จ)
 หลายภาษาได้กำหนดให้ฟังก์ชันการใช้งานทั้งสอง มีเครื่องหมายประกอบที่แตกต่างกัน แต่ก็มีบางภาษาที่ใช้เครื่องหมายเดียวทำงานทั้งสองแบบ เช่นภาษาเบสิกหรือเอสคิวแอล
 บางครั้งอาจใช้แสดงแทนตำแหน่งพันธะคู่ในโมเลกุล เมื่อเขียนเป็นสูตรเคมี
 CH3C=OOH (กรดน้ำส้ม)
# จอร์โจ
จอร์โจ  เป็นชื่อบุคคลชาวอิตาลี อาจหมายถึง

 จอร์โจเน (Giorgione) จิตกรอิตาลีสมัยยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
 จอร์โจ วาซารี (Giorgio Vasari) สถาปนิกชาวอิตาลี
 จอร์โจ มัสซารี (Giorgio Massari) สถาปนิก
 จอร์โจ โมรันดี (Giorgio Morandi) จิตรกรจากโบโลนยา
 จอร์โจ อาร์มานี (Giorgio Armani) นักออกแบบเสื้อผ้า
 จอร์โจ คิเอลลีนี (Giorgio Chiellini) นักฟุตบอลชาวอิตาลีจากเมืองปีซา

 สถานที่
 ซันจอร์โจ หรือ ซานจอร์โจ (San Giorgio) เป็นภาษาอิตาลีหมายถึง นักบุญจอร์จ (Saint George) ซึ่งเป็นชื่อของสถานที่หลายแห่ง
# ลัทธินอกศาสนา
ลัทธินอกศาสนา หรือ เพเกิน หรือ เพแกน (มาจากภาษาละตินคลาสสิก pāgānus "ชนบท", "บ้านนอก" ภายหลังกลายเป็น "พลเรือน") เป็นศัพท์ที่มีการใช้งานครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 4 โดยชาวคริสต์ยุคแรกที่ใช้เรียกผู้คนในจักรวรรดิโรมันที่นับถือพระเจ้าหลายองค์  หรือศาสนาชาติพันธุ์ใดนอกจากศาสนายูดาห์ ในสมัยจักรวรรดิโรมัน บุคคลตกเป็นพวกนอกศาสนาเนื่องจากอาศัยอยู่ในชนบทและต่างจังหวัดมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเทียบกับประชากรคริสเตียน หรือเพียงเพราะพวกเขาไม่ใช่ milites Christi (ทหารแห่งพระคริสต์)J. J. O'Donnell (1977), Paganus: Evolution and Use , Classical Folia, 31: 163–69.Augustine, Divers. Quaest. 83. ศัพท์อื่น ๆ ที่ใช้ในงานเขียนของชาวคริสต์ ได้แก่ hellene, เจนไทล์ และ heathen (ฮีทเธน) พิธีบูชายัญเป็นส่วนสำคัญของศาสนากรีก-โรมันโบราณ  และเป็นข้อบ่งชี้ว่าบุคคลนั้นเป็นพวกนอกรีตหรือนับถือศาสนาคริสต์ ลัทธินอกศาสนามีความหมายกว้าง ๆ เป็น "ศาสนาของชาวชนบท"

ในระหว่างและหลังสมัยกลาง ศัพท์ ลัทธินอกศาสนา ใช้เรียกศาสนาใดก็ตามที่ไม่ใช่ศาสนาคริสต์ และคาดการณ์ถึงความเชื่อในพระเทียมเท็จ ที่มาของการใช้คำว่า "เพแกน" ที่ใช้เรียกกลุ่มพหุเทวนิยมยังคงเป็นที่ถกเถียงDavies, Owen (2011). Paganism: A Very Short Introduction. New York: Oxford University Press. . 

ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 คำว่า "ลัทธินอกศาสนา" ก็กลายมาเป็นที่นิยมใช้กันสำหรับผู้นับถือลัทธินอกศาสนาใหม่"A Basic Introduction to Paganism", BBC, retrieved 19 May 2007. ฉะนั้นนักวิชาการหลายแขนงในปัจจุบันจึงต้องใช้คำนี้ในความหมายที่แบ่งเป็นสามกลุ่ม: พหุเทวนิยมในประวัติศาสตร์ (เช่นลัทธินอกศาสนาเซลต์ (Celtic paganism) หรือลัทธินอกศาสนานอร์ส (Norse paganism)), ศาสนาพื้นบ้าน/ศาสนาเผ่าพันธุ์/ศาสนาท้องถิ่น (เช่น ศาสนาพื้นบ้านของชาวจีนหรือ ศาสนาพื้นบ้านของชาวแอฟริกา) และลัทธินอกศาสนาใหม่ (เช่นวิคคา (Wicca) และ ลัทธินอกศาสนาใหม่เยอรมัน (Germanic Neopaganism))
# ฟรังโกเนีย
thumb|บริเวณฟรังโกเนียในประเทศเยอรมนี
ฟรังโกเนีย  หรือในภาษาเยอรมันคือ ฟรังเคิน  คือบริเวณในประเทศเยอรมนีที่ประกอบด้วยบริเวณตอนเหนือของรัฐบาวาเรียปัจจุบัน ส่วนหนึ่งของทางใต้ของรัฐทือริงเงิน และบริเวณเล็กทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ที่เรียกว่าไฮล์บรอนน์-ฟรังเคิน ส่วนบาวาเรียประกอบด้วยสามการปกครองส่วนภูมิภาคคือ: อุนเทอร์ฟรังเคิน (Unterfranken), มิทเทิลฟรังเคิน (Mittelfranken) และโอเบอร์ฟรังเคิน (Oberfranken)

ฟรังโกเนีย (มีความหมายว่าฝรั่งเศส) ตั้งชื่อตามกลุ่มชนเจอร์แมนิกกลุ่มที่เรียกว่าชาวแฟรงก์ ชนกลุ่มนี้มีบทบาทสำคัญในการแตกแยกของจักรวรรดิโรมัน และยึดครองบริเวณส่วนใหญ่ของยุโรปในยุคกลาง

ฟรังโกเนียในปัจจุบันเป็นเพียงบริเวณเล็กๆ และไกลออกไปในบริเวณที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานเดิมของชาวแฟรงก์โบราณ ในภาษาเยอรมัน ฟรังเคิน ใช้สำหรับทั้งฟรังโกเนียในสมัยปัจจุบันและในประวัติศาสตร์ ซึ่งทำให้เกิดความสับสน "จักรวรรดิแฟรงค์" หรือ ฟรังเคีย (Francia)CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Francia อันที่จริงแล้วเป็นต้นกำเนิดของทั้งฝรั่งเศสและเยอรมนี ในปี ค.ศ. 843 สนธิสัญญาแวร์เดิง (Treaty of Verdun) นำไปสู่การแบ่งแยกฟรังเคียออกเป็นฟรังเคียตะวันตกที่คือฝรั่งเศสปัจจุบัน และ ฟรังเคียตะวันออกที่คือเยอรมนีปัจจุบัน “Frankreich” เป็นภาษาเยอรมันสำหรับ "ฝรั่งเศส" ที่แปลตรงตัวว่า "จักรวรรดิของชาวแฟรงก์"
# พระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมัน
พระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมัน (,) เป็นตำแหน่งพระอิสริยศสำหรับบุคคลที่ได้รับคัดเลือกจากคณะผู้คัดเลือกให้ดำรงตำแหน่งจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นพระองค์ต่อไปBritannica online encyclopedia article on Holy Roman Empire โดยที่บุคคลนั้นยังไม่ได้รับการราชาภิเษกจากพระสันตะปาปาซึ่งจะนับว่าเป็นจักรพรรดิเต็มพระองค์ เช่น ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ระหว่าง ค.ศ. 1056 ถึง ค.ศ. 1084 จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ทรงใช้พระอิสริยศนี้เมื่อทรงได้รับคัดเลือกเป็นจักรพรรดิแล้วแต่ยังมิได้รับการราชาภิเษกจากพระสันตะปาปา แต่จักรพรรดิหลายพระองค์ที่ทรงเป็น “จักรพรรดิในอนาคต” ก็ถูกเรียกกันว่า “จักรพรรดิ” แม้ว่าจะยังไม่ได้รับการราชาภิเษกจากพระสันตะปาปาก็ตาม ตำแหน่งนี้ต่อมาก็ใช้กับรัชทายาทที่จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แต่งตั้งเพื่อจะให้เป็นจักรพรรดิพระองค์ต่อไป (จนกว่าจะได้ขึ้นครองราชย์อย่างเป็นทางการ) ตำแหน่งนี้เรียกอีกอย่างว่า “Imperator futurus” (จักรพรรดิในอนาคต)
# นิโคเซีย
นิโคเซีย (, ; , ; , ทับศัพท์: Nikosia; อาหรับไซปรัส: Nikusiya) เป็นเมืองหลวง เมืองที่ใหญ่ที่สุด และเมืองศูนย์กลางทางการปกครองของประเทศไซปรัส นครตั้งอยู่บริเวณใจกลางที่ราบเมซาโอเรีย ริมฝั่งแม่น้ำเพเดียออส

นิโคเซียเป็นเมืองหลวงที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้มากที่สุดของสหภาพยุโรป นครมีการตั้งถิ่นฐานที่นี่มานานกว่า 4,500 ปี และได้กลายเป็นเมืองหลวงของไซปรัสนับตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 10 ต่อมาใน ค.ศ. 1964 หลังจากเกิดวิกฤตการณ์ไซปรัส 1963–64 นิโคเซียถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่ง ได้แก่ ฝั่งใต้ของชาวไซปรัสเชื้อสายกรีก และฝั่งเหนือของชาวไซปรัสเชื้อสายตุรกี การแบ่งนิโคเซียได้กลายเป็นการแบ่งประเทศไซปรัสออกเป็นสองส่วนหลังจากที่ตุรกีบุกเกาะไซปรัสใน ค.ศ. 1974 ทำให้พื้นที่ทางตอนเหนือของเกาะ ซึ่งรวมถึงพื้นที่ทางตอนเหนือของนิโคเซีย กลายเป็นพื้นที่ของนอร์เทิร์นไซปรัส ปัจจุบัน นอร์ทนิโคเซียเป็นเมืองหลวงของนอร์เทิร์นไซปรัส รัฐซึ่งมีเพียงตุรกีเท่านั้นที่ให้การรับรอง

นอกเหนือจากศูนย์กลางทางนิติกรรมและการบริหารแล้ว นิโคเซียยังถือเป็นศูนย์กลางทางการเงินและธุรกิจของเกาะ ใน ค.ศ. 2018 นิโคเซียเป็นนครที่ร่ำรวยเป็นอันดับที่ 32 ของโลกในแง่ของกำลังซื้อ

 ประวัติศาสตร์ 

 ภูมิอากาศ 

 การเมืองการปกครอง 

 ประชากร 

 เศรษฐกิจ 

 การขนส่ง 
thumb|รถโดยสารประจำทางที่จัตุรัสโซโลโมส
เมืองนิโคเซียเชื่อมต่อกับเมืองสำคัญเมืองอื่นๆของไซปรัสผ่านโครงข่ายทางด่วนหลายสายดังนี้ ทางด่วนเส้น A1 เชื่อมต่อไปยังเมืองลิมัสซอล ทางใต้ของไซปรัส ,ทางด่วนเส้น A2 เชื่อมต่อกับเมืองลาร์นากา ทางตะวันออกเฉียงใต้ของไซปรัส และทางด่วนเส้น A9 เชื่อมต่อตัวเมืองนิโคเซียกับนิโคเซียฝั่งตะวันตก รวมถึงภูเขาทรูโดส

นอกจากนี้นิโคเซียยังเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติของไซปรัส 2 แห่ง คือ ท่าอากาศยานนานาชาติลาร์นากาและท่าอากาศยานนานาชาติพาฟอส

การเดินทางภายในตัวเมืองนิโคเซีย นิยมใช้รถประจำทาง รวมถึงรถแท็กซี่ที่มีหลายบริษัทเปิดให้บริการ

 วัฒนธรรม 

 บุคคลที่มีชื่อเสียง 

 เมืองพี่น้อง 
นิโคเซียเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:

 เอเธนส์ ประเทศกรีซ (1988)
 บูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย (2004)
 โดฮา ปรพดทศกาตาร์
 ออแดซา ประเทศยูเครน (1996)
 ชีรอซ ประเทศอิหร่าน (1999)

เมืองมิตรภาพ

 ชเวรีน ประเทศเยอรมนี (1974)
 เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน (1999)
# ปลาหมอฟรอนโตซ่า
ปลาหมอฟรอนโตซ่า มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Cyphotilapia frontosa อยู่ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) มีรูปร่างแบนข้าง ริมฝีปากหนา ลำตัวสีขาวคาดด้วยแถบสีดำเป็นปล้อง ๆ ตลอดลำตัว ครีบต่าง ๆ ปลายครีบยาวแหลมโดยเฉพาะตัวผู้  เมื่อโตขึ้นหัวของตัวผู้จะโหนกนูนเห็นได้ชัดเจน

มีความยาวเต็มที่ราว 30 เซนติเมตร มักอาศัยอยู่รวมเป็นฝูง อาศัยอยู่ในบริเวณน้ำลึก มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกาบริเวณแอฟริกาตอนกลางและแอฟริกาตะวันออก โดยเฉพาะในทะเลสาบแทนกันยีกา อาหารหลักได้แก่ ลูกปลาขนาดเล็กกว่า

ปลาหมอฟรอนโตซ่าจัดเป็นปลาที่มีความสวยงามมากชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาหมอสี จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงามมาช้านาน จนอาจกล่าวได้ว่า เป็น "ราชาของปลาหมอสี"ราชันแห่งปลาหมอสี จากโลกวันนี้ เช่นเดียวกับปลาปอมปาดัวร์ที่ถูกจัดเป็น "ราชินีแห่งปลาตู้"

ในแวดวงปลาสวยงามจะจำแนกปลาหมอฟรอนโตซ่าเป็นสายพันธุ์ย่อยต่าง ๆ โดยแบ่งตามเกณฑ์ที่พบในแหล่งน้ำหรือภูมิภาคต่าง ๆ ซึ่งสามารถแบ่งได้นับ 10 สายพันธุ์ แต่ไม่จัดว่าเป็นการแบ่งตามหลักอนุกรมวิธาน

ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ได้เมื่อถึงอายุ 3-4 ปี โดยตัวเมียจะมีพฤติกรรมอมไข่หลังจากไข่ได้รับการปฏิสนธิแล้ว ใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 4 สัปดาห์

จัดเป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่มีอายุยาวนาน โดยสามารถมีอายุยาวได้ถึง 25 ปีปลาบ้านโรม, ฟรอนโตซ่า นักล่าน้ำลึก คอลัมน์ Cichild Coner หน้า 98-115 นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 2 ฉบับที่ 23: พฤษภาคม 2012
# การสงคราม
การสงคราม  หมายถึง การจัดการความขัดแย้งระหว่างฝ่ายตรงข้าม และปกติเกี่ยวข้องกับการยกระดับการรุกรานจาก "สงครามน้ำลาย" ระหว่างนักการเมืองและนักการทูตสู่ความขัดแย้งด้วยอาวูธเต็มขั้น ซึ่งดำเนินไปจนกว่าฝ่ายหนึ่งยอมรับความพ่ายแพ้หรือข้อสันติภาพตามที่ตกลงกัน

การสงครามระหว่างกลุ่มและองค์การทหารต้องอาศัยการวางแผนและการใช้ยุทธศาสตร์การทหารระดับหนึ่งเพื่อให้การจัดการเป็นไปโดยมีประสิทธิภาพในการบรลุวัตถุประสงค์และเป้าหมาย
# เสรีนครจักรวรรดิ
200px|thumb|หนังสือตั้งเสรีนครลือเบ็ค ค.ศ. 1226
เสรีนคร  และ นครจักรวรรดิ  หรือเรียกรวม ๆ ว่า เสรีนครจักรวรรดิ  เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 หมายถึงนครที่ได้รับอำนาจปกครองตนเองบางส่วนจากจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และมีผู้แทนนครประจำอยู่ในสภาไรชส์ทาค เมืองประเภทนี้ได้รับสถานะพิเศษที่เรียกว่า ไรชส์อุนมิทเทิลบาร์ไคท์ (Reichsunmittelbarkeit) ขึ้นตรงต่อจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์โดยตรง แตกต่างจากเมืองหรือนครอื่นๆที่ขึ้นกับเจ้าหรือขุนนางท้องถิ่น

สำหรับความแตกต่างระหว่าง "เสรีนคร" กับ "นครจักรวรรดิ" เสรีนครคือนครที่เดิมปกครองโดยเจ้าชายมุขนายก แต่ต่อมาได้หลุดพ้นจากการปกครองของมุขนายกในช่วงกลางสมัยกลาง (High Middle Ages) เมืองเหล่านี้ก็ได้แก่ บาเซิล (ค.ศ. 1000) ว็อมส์ (ค.ศ. 1074) ไมนทซ์ (ค.ศ. 1244 เปลี่ยนฐานะ ค.ศ. 1462) เรเกินส์บวร์ค (ค.ศ. 1245) สทราซบูร์ (ค.ศ. 1272) โคโลญ (ค.ศ. 1288) และชไปเออร์CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Speyer (ค.ศ. 1294) 

แม้ว่ารายละเอียดทางกฎหมายของแต่ละรัฐเหล่านี้จะต่างกันไปแต่ตามแต่ละแห่ง แต่โดยสรุปแล้ว เสรีนครมีอภิสิทธิ์ดีกว่านครจักรวรรดิ ตัวอย่างเช่นในกรณีที่เกิดสงครามครูเสด เสรีนครรับผิดชอบแต่เพียงให้การสนับสนุนทางการทูตและยุทธปัจจัยแก่ส่วนราชการกลางจักรวรรดิ แต่นครจักรวรรดิต้องเสียภาษีให้แก่จักรพรรดิและต้องส่งกองทัพไปช่วยในการทัพด้วย

 รายชื่อเสรีนครจักรวรรดิ 
ด้านล่างนี้ประกอบด้วยรายชื่อเสรีนครจักรวรรดิ 50 แห่งที่เข้าร่วมประชุมสภาไรชส์ทาคในปีค.ศ. 1752 เรียงตามลำดับการใช้สิทธิ์ออกเสียงของม้านั่งแต่ละฝั่ง ในวงเล็บคืออัตราการสนับสนุนทรัพยากรแก่ส่วนราชการกลางจักรวรรดิในยามศึกสงคราม ยกตัวอย่างที่ระบุว่า "โคโลญ (30-322-600)" หมายความว่าโคโลญต้องสนับสนุนทหารม้า 30 นาย, ทหาราบ 322 นาย และเหรียญเงินกุลเดิน 600 เหรียญG. Benecke, Society and Politics in Germany, 1500–1750, Routledge & Kegan Paul and University of Toronto Press, London, Toronto and Buffalo, 1974, Appendix II.

 ม้านั่งไรน์ (Rheinische Städtebank)

 ม้านั่งชวาเบิน (Schwäbische Städtebank)
# สีน้ำมัน
สีน้ำมัน  เป็นสีชนิดที่แห้งช้าที่ประกอบด้วยรงควัตถุที่ผสมกับน้ำมันระเหย (drying oil) ที่มักจะเป็นน้ำมันเมล็ดฝ้าย ความข้นของสีก็อาจจะปรับได้โดยการเติมสารละลายเช่นน้ำมันสน หรือ น้ำยาละลายสี (white spirit) และก็อาจจะมีการใส่ น้ำมันเคลือบ (varnish) เพื่อให้มีเงามากขึ้นเมื่อสีแห้ง

การใช้สีน้ำมันใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 ในอังกฤษสำหรับการตกแต่งอย่างง่าย ๆ Charles Eastlake, Materials for a History of Oil Painting, Longman, Longman, Brown, Green, and Longman, 1847. แต่ก็มิได้มีการใช้อย่างแพร่หลายในการเป็นวัสดุที่ใช้ในการเขียนจิตรกรรมมาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 15

การใช้สีน้ำมันในสมัยใหม่มักจะใช้ในการรักษาเนื้อไม้ในการทาสีบ้านหรือในการทาสีสิ่งที่ต้องทนกับสภาวะอากาศเช่นเรือหรือสะพาน เพราะคุณสมบัติที่ทนทานและเป็นเงาทำให้เป็นที่นิยมใช้กันทั้งในการตกแต่งภายในและภายนอกทั้งที่ใช้บนไม้และบนโลหะ เพราะเป็นสีที่แห้งช้าจึงได้มีการใช้ในงานงานเขียนแอนิเมชันบนแก้ว (paint-on-glass animation) การแห้งช้าหรือเร็วก็ขึ้นอยู่กับความหนาของสีที่ทา
# ฟีดแบค
ฟีดแบ็ค คือวงดนตรีแนวเทคโน ป๊อปร็อก ช่วงยุคทศวรรษที่ 80 ของค่าย นิธิทัศน์ โดยสมาชิกของวงเป็นนักเรียนมัธยมปลายจาก โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ทั้งหมด 6 คนได้แก่ ธนา ลวสุต, รชฏ ยมาภัย,เดชาพล สังข์ลำไย, เจษฎา ปลั่งมณี, นุสรณ์ พจน์พิพัฒน์ และ สุขสมิทธิ์ ชื่นประสิทธิ์ โดยทางวงได้รับไฟเขียวจากนิธิทัศน์ให้ผลิตผลงานเพลงและได้ ธานี ลวสุต พ่อของ ปอนด์ ธนา ซึ่งทำงานเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับนิธิทัศน์มาควบคุมการผลิตเพลงให้

 ผลงานอัลบั้ม 
วงฟีดแบค ออกอัลบั้มแรกและอัลบั้มเดียวของวงในปี พ.ศ. 2527 โดยใช้ชื่ออัลบั้มว่า "Feed Back#1" เมื่อวางแผงไปแล้วปรากฏว่าได้รับ การตอบรับที่ดีแต่ทางวงก็มีอันต้องแยกวงกันไปในที่สุดเนื่องจากสมาชิกของวงแต่ละคนต้องสอบเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัยจึงไม่สามารถมาทำอัลบั้มกันต่อได้โดยในอัลบั้มนี้มีเพลงที่ได้รับความนิยมคือ ตื่นเถิดชาวไทย,ประกายเสน่หาและสิ่งที่เธอให้
# ภาพนิ่ง
ภาพนิ่ง  คืองานศิลปะที่มีเนื้อหาเป็นภาพของสิ่งที่ไม่มีชีวิตที่มักจะเป็นสิ่งที่พบรอบตัวที่อาจจะเป็นสิ่งธรรมชาติ (อาหาร, ดอกไม้, ไม้ขนาดเล็ก, หิน หรือ เปลือกหอย) หรือสิ่งที่ทำขึ้น (แก้วน้ำ, หนังสือ, แจกัน, เครื่องตกแต่งอัญมณี, เหรียญ หรืออื่นๆ) ในบรรยากาศที่จัดขึ้น การวาดภาพนิ่งมีมาตั้งแต่สมัยโบราณแต่มานิยมกันในศิลปะตะวันตกในคริสต์ศตวรรษที่ 17 

ภาพนิ่งเปิดโอกาสให้ศิลปินมีโอกาสวางองค์ประกอบของภาพได้อย่างเต็มที่มากกว่าการเขียนภาพแบบอื่นๆ เช่นในจิตรกรรมภูมิทัศน์ หรือภาพเหมือน ภาพนิ่งโดยเฉพาะก่อนปี ค.ศ. 1700 มักจะเป็นภาพที่เกี่ยวกับศาสนาหรือเป็นอุปมานิทัศน์ที่เกี่ยวกับหัวเรื่องที่เขียน ภาพนิ่งสมัยใหม่แยกตัวจากการเป็นงานที่เป็นสองมิติมาเป็นสามมิติที่ใช้สื่อผสมที่อาจจะรวมทั้งวัตถุที่พบ, รูปถ่าย, คอมพิวเตอร์กราฟิก และวิดีโอและเสียง
# โกซีโม รอสเซลลี
โคสิโม รอซเซลิ  (ค.ศ. 1439 - ค.ศ. 1506) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีตอนต้นครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและฉากแท่นบูชา รอซเซลิทำงานส่วนใหญ่ในฟลอเรนซ์

โคสิโม รอซเซลิเกิดในปี ค.ศ. 1439 ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี เมื่ออายุได้สิบสี่ปีรอซเซลิก็ไปเป็นลูกศิษย์ของเนริ ดิ บิชชิ (Neri di Bicci) และในปี ค.ศ. 1460 ก็ไปเป็นผู้ช่วยของเบอร์นาร์โด ดิ สเตฟาโน รอซเซลิผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน งานที่ทำในสมัยแรกที่จอร์โจ วาซารีกล่าวถึงคือฉากแท่นบูชา “อัสสัมชัญของพระแม่มารี” ในชาเปลที่สามทางซ้ายภายในวัดซานอัมโบรจิโอในฟลอเรนซ์ ในวัดเดียวกันบนผนังของชาเปลหนึ่งก็มีงานเขียนจิตรกรรมฝาผนังโดยโคสิโมที่วาซารีให้การสรรเสริญว่าเป็นงานที่มีฝีมือดี โดยเฉพาะภาพเหมือนของนักวิชาการพิโคแห่งมิรานโดลา (Pico of Mirandola) ฉากที่เขียนเป็นขบวนแห่ถ้วยศักดิ์สิทธิ์ที่เขียนอย่างมีพลังและไม่มีความเป็นแมนเนอริสม์เท่างานเขียนชิ้นอื่น ภาพเขียนสำหรับวัดอันนังซิอาตาที่เป็นภาพของนักบุญบาร์บารา นักบุญแม็ทธิว และนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ปัจจุบันอยู่ที่สถาบันศิลปะที่ฟลอเรนซ์

รอซเซลิใช้เวลาทำงานอยู่ระยะหนึ่งที่ลูคคา ที่เขียนฉากแท่นบูชาหลายชิ้นสำหรับวัดหลายวัด ภาพเขียนภาพหนึ่งที่มาจากวัดซานจิโรลาโมที่ฟิเอโซเลในปัจจุบันอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน ที่เป็นภาพเขียนขนาดใหญ่โดยมีนักบุญเจอโรมคุกเข่าอยู่ต่อหน้าพระเยซูบนกางเขน ด้านข้างเป็นนักบุญเดมาซัส และนักบุญยูเซเบียส นักบุญเพาลา และนักยูสโตเชียม

หอศิลป์ที่เบอร์ลินมีภาพสามภาพโดยรอซเซลิ “พระแม่มารีอันรุ่งโรจน์”  “การบรรจุพระเยซู”  และ “การสังหารทารกบริสุทธิ์” ในปี ค.ศ. 1480 รอซเซลิและศิลปินคนสำคัญๆ ของฟลอเรนซ์ก็ได้รับการเชิญจากสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 ไปยังกรุงโรมเพื่อให้ไปช่วยกันเขียนจิตรกรรมตกแต่งภายในชาเปลซิสติน รอซเซลิเขียนภาพสามภาพ “การทำลายกองทัพฟาโรห์ที่ทะเลแดง”  “พระเยซูเทศนาที่ทะเลสาบไทบีเรียส”  และ “พระกระยาหารค่ำมื้อสุดท้าย” จิตรกรรมฝาผนังของรอซเซลิที่ชาเปลซิสตินบางส่วนเขียนโดยผู้ช่วยและลูกเขยเปียโร ดิ โคสิโมผู้ที่ก็เรียกกันว่า “โคสิโม รอซเซลิ” ตามชื่อโคสิโมเอง ลูกศิษย์คนสำคัญของโคสิโมคือฟรา บาร์โทโลเมโอ
# ปีเอโตร อาเรตีโน
ปีเอโตร อาเรตีโน (20 เมษายน ค.ศ. 1492 - 21 ตุลาคม ค.ศ. 1556) เป็นนักเขียน กวี และนักเขียนบทละครชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 อาเรตีโนเป็นผู้ที่มีอิทธิพลเป็นอันมากต่อศิลปะและการเมืองร่วมสมัยและได้ชื่อว่าเป็นผู้ริเริ่มเรื่องเร้ากามารมณ์ (pornography) ทางวรรณกรรมของสมัยใหม่Notably in La Cazzaria ("The Book of the Prick"), The School of Whoredom, The Ragionamenti: The lives of nuns, the lives of married women, the lives of courtesans and his bawdy Dialoghi.
thumb|upright|left|Vita di santa Caterina vergine e martire, 1636.
# เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับ
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมอาหรับ อยู่ภายใต้การจัดการขององค์การยูเนสโก ในโครงการเมืองหลวงทางวัฒนธรรม เพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมอาหรับและสร้างความร่วมมือในภูมิภาคอาหรับ

 เมืองหลวงทางวัฒนธรรมอาหรับ 

 เมืองหลวงทางวัฒนธรรมอาหรับในอดีต 
 ค.ศ. 1996:  ไคโรalquds2009 , ประเทศอียิปต์
 ค.ศ. 1997:  ตูนิส, ประเทศตูนีเซีย
 ค.ศ. 1998:  ชาร์จาห์, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
 ค.ศ. 1999:  เบรุต, ประเทศเลบานอน
 ค.ศ. 2000:  ริยาด , ประเทศซาอุดีอาระเบีย
 ค.ศ. 2001:  คูเวตซิตี  , ประเทศคูเวต
 ค.ศ. 2002:  อัมมาน, ประเทศจอร์แดน
 ค.ศ. 2003:  ราบัต, ประเทศโมร็อกโก
 ค.ศ. 2004:  ซานา, ประเทศเยเมน
 ค.ศ. 2005:  คาร์ทูม, ประเทศซูดาน
 ค.ศ. 2006:  มัสกัต, ประเทศโอมาน
 ค.ศ. 2007:  แอลเจียร์http://www.magharebia.com/cocoon/awi/xhtml1/en_GB/features/awi/reportage/2008/01/11/reportage-01, ประเทศแอลจีเรีย
 ค.ศ. 2008:  ดามัสกัส, ประเทศซีเรีย
 ค.ศ. 2009:  อัลกุดส์Capitals of Arab Culture - Jerusalem (2009)  Jerusalem: Capital of Arab Culture events jeopardized by occupation  - Jerusalem was chosen in 2006, ประเทศปาเลสไตน์
 ค.ศ. 2010:  โดฮาTheNational - "Taking to the road to showcase Jerusalem", ประเทศกาตาร์
 ค.ศ. 2011:  เซิร์ต, ประเทศลิเบีย
 ค.ศ. 2012:  มานามาHi-tech amphitheatre 'a beacon of culture'  Gulf Daily News, ประเทศบาห์เรน
 ค.ศ. 2013:  แบกแดด, ประเทศอิรัก
 ค.ศ. 2014:  ตริโปลี, ประเทศลิเบีย
 ค.ศ. 2015:  กงส์ต็องตีน, ประเทศแอลจีเรีย
 ค.ศ. 2016:  สฟักซ์, ประเทศตูนิเซีย
 ค.ศ. 2017:  ลักซอร์ , ประเทศอียิปต์
 ค.ศ. 2018:  อุจดา, ประเทศโมร็อกโก
 ค.ศ. 2019:  พอร์ตซูดาน, ประเทศซูดาน
 ค.ศ. 2020:  เบธเลเฮม, ประเทศปาเลสไตน์
 ค.ศ. 2021:  อิรบิด, ประเทศจอร์แดน

 เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับในขณะนี้ 
 ค.ศ. 2022:  คูเวตซิตี, ประเทศคูเวต

 เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับในอนาคต 
 ค.ศ. 2023:  ตรีโปลี, ประเทศเลบานอน

หมายเหตุ
i.  รางวัลของเยรูซาเลมเป็นของ "ปาเลสไตน์"Under Occupation: Celebrations and Contradictions of al-Quds Capital of Arab Culture 2009 Jerusalem Quarterly, Summer 2009. "The celebration of al-Quds Jerusalem as the 2009 Capital of Arab Culture has been debated ever since the decision was made by the Ministers of Arab Culture in 2006 and accepted by Palestine." แต่อิสราเอลควบคุมเยรูซาเลมทั้งหมด ซึ่งรวมไปถึงเยรูซาเลมตะวันออก (ยึดครองตอนสงครามหกวันใน ค.ศ. 1967 และเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนที่อิสราเอลครอบครอง) และตั้งเป็นเมืองหลวงโดยฝ่ายเดียว และออกพระราชบัญญัติกฎหมายเยรูซาเลมเพื่อให้มีผลต่อการประณามการย้ายโดยคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ เยรูซาเลมถูกตั้งเป็นเมืองหลวงของรัฐปาเลสไตน์  โดยองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ (PLO) ในปี ค.ศ. 1988 และอีกครั้งโดยสภานิติบัญญัติปาเลสไตน์ในพฤษภาคม ค.ศ. 2002 ปาเลสไตน์เป็นสมาชิกของสันนิบาตอาหรับ และจากนั้นอัมร์ มูซา เลขาธิการสันนิบาตอาหรับ ได้สนับสนุนรัฐมนตรีอาหรับที่ตัดสินใจให้เลือกเยรูซาเลมเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับในปี ค.ศ. 2009 สถานะสุดท้ายของเมืองยังคงต้องรอผลของการเจรจาระหว่างอิสราเอลกับปาเลสไตน์ (ดูข้อมูลเพิ่มเติมที่ "Negotiating Jerusalem", University of Maryland และ Positions on Jerusalem)
# สุลต่านออร์ฮัน
ออร์ฮัน กาซี (, บางครั้งสะกดเป็น Orkhan; สวรรคต ค.ศ. 1362) เป็นสุลต่านจักรวรรดิออตโตมันองค์ที่สองใน ค.ศ. 1323/4 ถึง 1362 พระองค์เสด็จพระราชสมภพที่ Söğüt ในฐานะพระราชโอรสในสุลต่านออสมันที่ 1

เมื่อพระราชบิดาสวรรคตใน ค.ศ. 1323 หรือ 1324 พระองค์จึงเสด็จขึ้นครองราชย์แทนเมื่อพระชนม์ได้ 42 พรรษาเกือบตลอดรัชกาลต้องรบกับ จักรวรรดิไบแซนไทน์ จนในช่วงปีสุดท้ายของสงครามกลางเมืองในจักรวรรดิไบแซนไทน์องค์จักรพรรดิได้ขอร้องให้พระองค์เสกสมรสกับเจ้าหญิงธีโอโดราพระราชธิดาของพระองค์สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1362 ขณะพระชนม์ได้ 75 พรรษา

อิบน์ บัฏฏูเฏาะฮ์ นักวิชาการมุสลิม มองว่าออร์ฮันเป็น "กษัตริย์เตอร์โกแมนผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดและมีทรัพย์สมบัติ ดินแดน และกองกำลังทหารที่มากที่สุด"
# เอสเทอร์
130px|thumb|เอสเทอร์กรดฟอสฟอริก

เอสเทอร์ เป็นสารประกอบทางเคมีที่เกิดจากออกโซแอซิด (หนึ่งในหมู่ oxo , X=O), และสารประกอบไฮดรอกซิล เช่น แอลกอฮอล์หรือฟีนอล เป็นต้นInternational Union of Pure and Applied Chemistry. "esters". Compendium of Chemical Terminology Internet edition. เอสเทอร์ประกอบด้วยกรดอนินทรีย์หรือกรดอินทรีย์โดยที่หมู่ -OH (ไฮดรอกซิล) อย่างน้อยหนึ่งหมู่ถูกแทนที่ด้วยหมู่ -O-แอลคิล (แอลคอกซี) คล้ายกับเกลือที่ใช้แอลกอฮอล์อินทรีย์แทนที่ไฮดรอกไซด์ของโลหะ

เอสเทอร์มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง มีไขมันและน้ำมันจำนวนมากที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติเป็นเอสเทอร์กรดไขมันของกลีเซอรีน โมเลกุลของเอสเทอร์มีน้ำหนักเบา ปกติมีกลิ่นหอมพบในน้ำมันหอมระเหยและฟีโรโมน ฟอสโฟเอสเทอร์เป็นรูปร่างแกนหลักของโมเลกุล DNA เอสเทอร์ไนเตรต เช่น ไนโตรกลีเซอรีน มีคุณสมบัติในการทำระเบิด ขณะที่โพลีเอสเตอร์เป็นพลาสติกที่สำคัญที่มอนอเมอร์เชื่อมโดยเอสเทอร์ส่วนหนึ่ง

กรดบางชนิดที่ปกติจะเปลี่ยนเป็นเอสเทอร์ คือ กรดคาร์บอกซิลิก, กรดฟอสฟอริก, กรดกำมะถัน, กรดไนตริก, และ กรดบอริก วัฏจักรเอสเทอร์เรียกว่าแลกโทน
# เฮราคลิตุส
เฮราคลิตุสราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรมศัพท์ปรัชญา อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2548, หน้า 156 ชาวเอเฟซัส (กรีกโบราณ: Ἡράκλειτος ὁ Ἐφέσιος —) (ราว 535 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 475 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นนักปรัชญายุคก่อนโสกราตีสชาวกรีกผู้ที่เดิมมาจากเอเฟซัส ในไอโอเนียบนฝั่งทะเลอานาโตเลีย

เฮราคลิตุสเป็นที่รู้จักกันในปรัชญาของความเปลี่ยนแปลงที่เป็นศูนย์กลางของจักรวาล และกฎจักรวาล (Logos) เป็นพื้นฐานของทุกสิ่งทุกอย่าง ในปัจจุบันเฮราคลิตุสมีชื่อเสียงว่าเป็นผู้มีอิทธิพลต่อฟรีดริช นีทเชอในปรัชญาของ space และ time จากประโยค “ท่านไม่สามารถจะก้าวลงไปในแม่น้ำเดียวกันเป็นครั้งที่สองเพราะแม่น้ำสายอื่นไหลมาสู่ตัวท่าน”Quoted by Plato in Cratylus, 402a (DK22A6).