wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เวส สุนทรจามร
เวส สุนทรจามร หรือ ครูเวส นักประพันธ์เพลงที่มีผลงานแต่งทำนองให้กับวงสุนทราภรณ์ ร่วมกับครูแก้ว อัจฉริยะกุล ครูสุรัฐ พุกกะเวส เป็นจำนวนมาก   เป็นครูเพลงที่มีลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงในวงการหลายคน เช่น วินัย จุลละบุษปะ, เพ็ญศรี พุ่มชูศรี ประพนธ์ สุนทรจามร, ธนิต ผลประเสริฐ เป็นต้น

ประวัติ
เวส สุนทรจามร เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2442 ที่อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี มารดาชื่อ นางทองคำ สุนทรจามร บิดาเป็นทหาร ย้ายตามบิดาเข้ามาอยู่ที่กรุงเทพ เรียนหนังสือที่วัดอนงคาราม พ.ศ. 2457 ขณะอายุได้ 15 ปี ก็สมัครเป็นทหารอยู่ที่ กรมทหารราบที่ 3 ซึ่งอยู่บริเวณกระทรวงกลาโหม และได้ฝึกหัดแตรวงอยู่กับครูฝึกชื่อ สิบตรีอั้น ดีวิมล และครูอั้นได้พาออกไปรับงานนอก เป่าแตรเพลงโฆษณารถแห่หนัง เป่าแตรหน้าโรงหนังก่อนหนังฉาย และเป่าเพลงเชิด เพลงโอด ประกอบภาพยนตร์ 

ในสมัยรัชกาลที่ 7 มีการยุบ ย้ายหน่วยทหาร จึงลาออกไปสมัครเป็นทหารในกองแตรวงทหารมหาดเล็ก จนกระทั่งถูกยุบวงเมื่อ พ.ศ. 2475 จึงไปเป็นนักดนตรีของวงดนตรีเครื่องสายฝรั่งหลวง กรมมหรสพ ภายใต้การดูแลของพระเจนดุริยางค์ และเล่นดนตรีแนวแจ๊สกับ เรนัลโด ซีเกร่า  บิดาของแมนรัตน์ ศรีกรานนท์ในเวลาเดียวกันก็ตั้งคณะละครวิทยุ ชื่อ คณะสุนทรจามร ประพันธ์เพลงร่วมกับครูแก้ว อัจฉริยะกุล บันทึกเสียงวางจำหน่าย

พ.ศ. 2481 หลวงสุขุมนัยประดิษฐก่อตั้ง บริษัทไทยฟิล์มร่วมกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล และนายพจน์ สารสิน จัดตั้งวงดนตรีประจำบริษัทเพื่ออัดเพลงประกอบภาพยนตร์ จึงมาชวนไปอยู่ด้วย โดยมีครูเอื้อ สุนทรสนาน เป็นหัวหน้าวง และมีโอกาสได้อัดเพลงยอดฮิตหลายเพลง เช่น เพลงบัวขาว, ลมหวน ของท่านผู้หญิงพวงร้อย อภัยวงศ์

เมื่อบริษัท ไทยฟิล์มเลิกกิจการ หลวงสุขุมนัยประดิษฐ จึงชวนให้ไปอยู่ที่วงดนตรีลีลาศกรมโฆษณาการที่ตั้งขึ้นใหม่  เป็นผู้ช่วยหัวหน้าวง โดยหัวหน้าวงคือครูเอื้อ สุนทรสนาน ในเวลาต่อมา จึงเปลี่ยนเป็นวงสุนทราภรณ์

ครูเวส เกษียณอายุราชการ เมื่อ พ.ศ. 2506 และลาออกจากวงสุนทราภรณ์ไปทำงานกับบริษัท ส่งเสียงตามสาย ในระหว่างนี้ได้แต่งเพลงร่วมกับ แก้ว อัจฉริยะกุล, สุรัฐ พุกกะเวส ให้กับห้างแผ่นเสียงและประกอบภาพยนตร์

ในโอกาสที่วงสุนทราภรณ์มีอายุครบ 25 ปี  วงดนตรีสุนทราภรณ์ได้เข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้ทรงมีรับสั่งถามถึงครูเวส สุนทรจามร และทรงแนะนำให้เล่นดนตรีต่อ  ครูเวสจึงได้กลับมาร่วมงานกับสุนทราภรณ์อีกครั้ง และเป็นครูสอนดนตรีที่โรงเรียนสุนทราภรณ์การดนตรี จนอายุได้ 75 ปี จึงยุติบทบาทด้านการเล่นดนตรีลง แต่ยังคงแต่งเพลงเรื่อยมา โดยเพลงสุดท้ายที่แต่ง คือ เพลงความหวังแห่งโดม

เมื่อ พ.ศ. 2526 กลุ่มลูกศิษย์ลูกหาของครูเวส ร่วมกันจัดงานฉลองวันเกิดครบ 7 รอบ 84 ปี ให้ในวันที่ 4 เมษายน  ที่โรงแรมรัตนโกสินทร์ แต่ครูเวสก็เสียชีวิตเสียก่อน เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2526 ก่อนหน้าวันงานเพียงไม่กี่วัน หลังจากป่วยเป็นโรคปอดอักเสบเรื้อรังมานานหลายปี

ผลงานประพันธ์

ผลงานเพลงของครูเวสที่ได้รับความนิยมมาก ได้แก่ เพลง บุพเพสันนิวาส, พรหมลิขิต, ริมฝั่งน้ำ, กำพร้าคู่, ดอกฟ้าร่วง, สนต้องลม, กลิ่นดอกไม้, น้ำตาลใกล้มด, รักใครกันแน่, ชรอยบุญ, หนูเอย, รักอะไร, กังหันสวาท, ผู้ชายนี่น้า, ดอกไม้ใกล้มือ, สายลมครวญ, หงส์เหิร, ปรึกษารัก,  ทาสน้ำเงิน, เงาอโศก, คู่เสน่หา, นางในฝัน,  เป็นต้น

แหล่งข้อมูลอื่น
 เวส สุนทรจามร

วเส
วเส
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอปากท่อ
# กลุ่มอาการคาร์ปัลทันเนล
กลุ่มอาการคาร์ปัลทันเนล (CTS) หรือชื่ออื่น ๆ ประสาทถูกกดในช่องผ่านข้อมือ, กลุ่มอาการช่องข้อมือ, กลุ่มอาการชาและปวดที่มือ เป็นอาการทางการแพทย์ที่เกิดจากการกดทับเส้นประสาทมีเดียรช่วงที่ผ่านข้อมือตรงบริเวณคาร์ปัลทันเนล อาการที่พบหลัก ๆ ได้แก่ความเจ็บปวด, อาการชา และ เจ็บเหมือนโดนหนามทิ่มในนิ้วโป้ง, นิ้วชี้, นิ้วกลาง และนิ้วนางฝั่งนิ้วโป้ง อาการมักจะแสดงออกและเพิ่มขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไปในเวลากลางคืน การเจ็บปวดอาจลามไปถึงแขน และอาจพบการที่ไม่สามารถกำมือได้ นอกจากนี้หากไม่ได้รับการรักษาและทิ้งไว้ กล้ามเนื้อที่ฐานของนิ้วโป้งจะฟีบลง ในกรณีส่วนใหญ่มักพบว่ามือทั้งสองข้างแสดงอาการ

ปัจจัยเสี่ยงของการเกิดอาการได้แก่โรคอ้วน, การทำงานที่ต้องใช้ข้อมือบ่อย ๆ, การตั้งครรภ์, พันธุกรรม และ โรคไขข้อรูมาตอยด์ นอกจากนี้ยังมีหลักฐานที่อาจเสนอ (tentative evidence) ว่าภาวะไฮโปไทรอยด์อาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดอาการเช่นกัน นอกจากนี้ยังพบว่าโรคเบาหวานมีความเชื่อมโยงที่อ่อนมากกับโรคนี้ และการใช่ยาคุมกำเนิดก็ไม่พบว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับความเสี่ยงเกิดโรคแต่อย่างใด ชนิดของการทำงานที่ใช้ข้อมือมาก เช่น การทำงานบนคอมพิวเตอร์, การทำงานกับเครื่องมือที่มีการสั่น เช่น เครื่องขุดเจาะถนน และการทำงานที่ต้องมีการกำมือแน่น การวินิจฉัยอาการนั้นขึ้นอยู่กับอาการแสดงและการทดสอบทางกายบางประการ นอจกากนี้สามารถยืนยันผลการตรวจสอบได้ด้วยการตรวจอิเล็กโทรไดแอกนอซิส

ในประเทศไทย เมื่อปี 2013 พบว่ามีรายงานผู้ป่วยด้วยอาการนี้อยู่ราว 100,000 กรณีต่อปี ผู้ป่วยส่วนมากเป็นผู้ที่ประกอบอาชีพที่ต้องมีการมัดหนังยาง, แม่บ้าน, คนครัว และพนักงานออฟฟิศhttps://www.bangkokpost.com/business/350896/a-cut-above-the-rest ในขณะที่ราว 5% ของประชากรสหรัฐอเมริกามีอาการนี้ มักเริ่มต้นในวัยผู้ใหญ่ และพบในผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย มากถึง 33% ของผู้ป่วยมักมีอาการที่ดีขึ้นเองในเวลาเกือบปี โรคนี้เป็นที่รู้จักและอธิบายอย่างจริงจังในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
# ตัวเลขอาหรับ
ตัวเลขอาหรับ  หรือ ตัวเลขอาหรับตะวันตก   เป็นเลขโดด 10 ตัว ได้แก่: , , , , , , , ,  และ  โดยเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้เขียนจำนวนเลขฐานสิบที่มีผู้ใช้งานมากที่สุด สามารถเขียนเลขฐานอื่น ๆ เช่น เลขฐานแปด และใช้เป็นตัวระบุตัวตน เช่น ป้ายทะเบียน

คำนี้มักใช้เพื่อหมายถึงจำนวนเลขฐานสิบอย่างไม่ถูกต้อง โดยเฉพาะเมื่อตั้งอยู่ตรงข้ามกับ ตัวเลขโรมัน อย่างไรก็ตาม เลขฐานสิบได้รับการพัฒนาก่อนการคิดค้นตัวเลขอาหรับในอนุทวีปอินเดียด้วยสัญลักษณ์อื่น ๆ นอกจากนี้ ตัวเลขอาหรับยังสามารถใช้ได้หลายแบบนอกจากเลขฐานสิบ บางครั้งเรียกชุดสัญลักษณ์ทั้งหมดที่ใช้เขียนเลขฐานสิบว่า ตัวเลขฮินดู-อาหรับ

ประวัติ
ต้นกำเนิดสัญลักษณ์เลขอาหรับ
alt=|thumb|พัฒนาการของตัวเลขอินเดียไปเป็นตัวเลขอาหรับและการนำไปใช้ในยุโรป

เหตุผลที่ตัวเลขเหล่านี้มีชื่อเรียกว่า "ตัวเลขอาหรับ" ในทวีปยุโรปและอเมริกาก็เพราะว่าผู้พูดภาษาอาหรับจากสเปนและแอฟริกานำตัวเลขเหล่านี้ (ซึ่งใช้กันจากลิเบียถึงโมร็อกโก) เข้าสู่ยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ในขณะที่ส่วนตะวันออกของคาบสมุทรอาหรับ ชาวอาหรับใช้ตัวเลขอาหรับตะวันออกหรือ "มัชริกี": ٠ ١ ٢ ٣ ٤ ٥ ٦ ٧ ٨ ٩

อันนะซะวีเขียนในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 ไว้ว่า นักคณิตศาสตร์ยังไม่เห็นด้วยกับรูปแบบตัวเลข แต่ส่วนใหญ่ยอมรับที่จะฝึกกับรูปตัวเลขที่มีชื่อว่า ตัวเลขอาหรับตะวันออก: "Les personnes qui se sont occupées de la science du calcul n'ont pas été d'accord sur une partie des formes de ces neuf signes; mais la plupart d'entre elles sont convenues de les former comme il suit." ตัวอย่างลายลักษณ์อักษรแรกสุดของตัวเลขมาจากอียิปต์และอยู่ในช่วง ค.ศ. 873–874 โดยมีตัวเลข "2" สามแบบและตัวเลข "3" สองแบบ และรูปแบบต่าง ๆ เหล่านี้บ่งบอกถึงความแตกต่างที่ภายหลังมีชื่อว่าตัวเลขอาหรับตะวันออกและตัวเลขอาหรับตะวันตก ตัวเลขอาหรับตะวันตกเริ่มมีผู้ใช้งานในอัลมัฆริบและอัลอันดะลุสมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 10 เป็นต้นมา: "While specimens of Western Arabic numerals from the early period—the tenth to thirteenth centuries—are still not available, we know at least that Hindu reckoning (called ḥisāb al-ghubār) was known in the West from the tenth century onward..."

ตำนานยอดนิยมอ้างว่าสัญลักษณ์เหล่านี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อระบุค่าตัวเลขผ่านจำนวนมุมที่มีอยู่ แต่ไม่มีหลักฐานใดมาสนับสนุนสิ่งนี้ และตำนานสามารถปรับรูปแบบตัวเลขหลักใดก็ตามที่อยู่ถัดจากเลข 4 ได้ยาก

 เทียบตัวเลขแบบอื่น 
อาหรับตะวันตก0 1  2  3  45  6  7  8  9 10อาหรับตะวันออก                    เปอร์เซีย                    อูรดู                   

 หมายเหตุ
# นักแสดง
นักแสดง คือ บุคคลที่ประกอบอาชีพเป็นผู้แสดง เช่น ศิลปิน, นักรำ, นักเต้น, นักดนตรี ซึ่งแสดง ท่าทาง ร้องกล่าว พากย์ แสดงตามบทเพื่อเผยแพร่ต่อผู้ชม และอื่นอื่น ซึ่งเป็นผู้มีลิขสิทธิ์ตามหลักทั่วไป กล่าวคือ เป็นผู้ที่ได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์งานขึ้นมานักแสดง วันที่เรียกข้อมูล 18 มี.ค.55 จากเว็บ www.panyathai.or.th

นักแสดงนั้น ไม่จำกัดว่าจะเป็นบุคคลเพศ, อาชีพ, หรือ อายุเท่าไร แต่จำเป็นต้องมีความสามารถทางด้านการการแสดงออกทางสีหน้า อารมณ์และองค์ประกอบอื่น ๆ ร่วมด้วย โดยมาก คำว่า นักแสดง มักจะใช้เรียกว่า ดารา เสมอไป
# ดับลินคอร์
ดับลินคอร์  เป็นหนึ่งในแบบแผนของข้อมูลอภิพันธุ์หรือที่เรียกว่า"เมทาดาทา"ที่ใช้ในการอธิบายเนื้อหาและบริบทของงานดิจิทัลเช่น วีดิทัศน์ เสียง ภาพ ข้อความ และสื่อผสม เช่น เว็บเพจ อิมพลีเมนเทชั่นปัจจุบันของดับลินคอร์อยู่บนพื้นฐานของ XML และ Resource Description Framework (RDF)

Dublin Core Metadata Elements ประกอบด้วยรายการที่แสดงลักษณะพื้นฐานของสารสนเทศ 15 ข้อ เพื่อให้พัฒนาข้อมูลดิจิทัล และทำดัชนีสำหรับสืบค้นได้อย่างมีประสิทธิภาพดังต่อไปนี้
 TITLE ชื่อเรื่อง   
 AUTHOR OR CREATOR ผู้แต่ง หรือ เจ้าของงาน   
 SUBJECT OR KEYWORDS หัวเรื่อง หรือ คำสำคัญ   
 DESCRIPTION ลักษณะ   
 PUBLISHER สำนักพิมพ์   
 OTHER CONTRIBUTORS ผู้ร่วมงาน   
 DATE ปี   
 RESOURCE TYPE ประเภท   
 FORMAT รูปแบบ   
 RESOURCE IDENTIFIER รหัส   
 SOURCE ต้นฉบับ   
 LANGUAGE ภาษา   
 RELATION เรื่องที่เกี่ยวข้อง   
 COVERAGE สถานที่และเวลา   
 RIGHT MANAGEMENT สิทธิ
# ลูกอมทรีบอร์
ทรีบอร์ เป็นลูกอมสอดไส้ผลิตโดยบริษัทในเครือแคดเบอรี ชเวปส์, และนำเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทยโดยบริษัท แคดเบอรี อาดัมส์ (ประเทศไทย) จำกัด

ทรีบอร์ในอดีตในช่วงทศวรรษที่ 80 ถึง 90 จะมีแพคเกจแบบห่อด้วยกระดาษพลาสติกชิ้นเดียวแล้วบิดเกลียวปิดด้านหัวกับด้านท้าย
พอมาในทศวรรษที่ 2000 จะมีการปรับโฉม เป็นอีกแบบที่มีลักษณะมิดชิดมากขึ้น
# มัดยัน
มัดยัน ชื่อเมืองในปาเลสไตน์ อันเป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ เคยมีศาสดาทูตชื่อ ชุอัยบฺ อยู่ที่เมืองนี้ในอดีต
เรื่องราวของ นบี ชุอัยน์

ชาวมัดยันคือชาวอาหรับที่อาศัยอยู่ในดินแดนมะอาน  ซึ่งส่วนหนึ่งของดินแดนแห่งนี้ปัจจุบันคือซีเรีย  
ชาวมัดยันเป็นคนโลภที่ไม่เชื่อว่าอัลลอฮฺทรงมีอยู่  จึงใช้ชีวิตอยู่อย่างชั่วช้าเลวทราม
คนพวกนี้โกงตาชั่ง  โฆษณาสินค้าของตัวเองเกินความจริง  และปกปิดข้อบกพร่องในสินค้าของตัวเอง
นอกจากนี้ยังโกหกลูกค้าของตนเองอีกด้วย

อัลลอฮฺได้ส่งนบีชุอัยบฺมาพร้อมกับปาฏิหาริย์หลายอย่าง
นบีชุอัยบฺได้สอนพวกเขา และ ขอให้พวกเขานึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮฺ
และเตือนพวกเขาให้นึกถึงผลที่จะติดตามมา  จากหนทางที่เลวทรามของพวกเขา  แต่พวกเขากลับหัวเราะเยาะ
ท่านนบีชุอัยบฺยังคงสงบนิ่ง  และในขณะที่ท่านเตือนชนเหล่านั้น  ท่านก็บอกแก่พวกเขาว่าท่านนั้นเป็นญาติพี่น้องของพวกเขา 
และสิ่งที่ทำไปนั้นมิใช่ประโยชน์ส่วนบุคคล

แต่พวกเขาได้ทำการยึดทรัพย์สินของนบีชุอัยบฺ และ ผู้ที่ปฏิบัติตามท่าน  หลังจากนั้นก็ทำการขับไล่ออกจากเมือง
นบีชุอัยบฺจึงวอนขอความช่วยเหลือจากอัลลอฮฺ  และคำวิงวอนของท่านก็ได้รับการตอบสนอง
กล่าวคือ  อัลลอฮฺได้ทรงทำให้อากาศร้อนระอุ ซึ่งทำให้ชาวมัดยันได้รับความเดือดร้อน
และเมื่อเห็นเมฆรวมตัวกันบนท้องฟ้า  พวกเขาก็คิดว่าเมฆนั้นจะนำความเย็นและฝนที่ชุ่มฉ่ำมา
ดังนั้นพวกเขาจึงวิ่งออกไปข้างนอกด้วยความหวังว่าจะได้สนุกสนานกับน้ำฝน
แต่แทนที่จะเป็นเช่นนั้น  เมฆได้ระเบิดออกพร้อมกับเกิดฟ้าผ่าและไฟลุกโชนขึ้น
พวกเขาได้ยินเสียงกึกก้องกัมปนาทจากข้างบนซึ่งทำให้แผ่นดินใต้เท้าของพวกเขาสั่นสะเทือน
และพวกคนชั่วได้ถูกคร่าชีวิตในสภาพที่กำลังหวาดกลัว
# พรู
พรู วงดนตรีสังกัดเบเกอรี่มิวสิก เกิดจากการรวมตัวกันของน้อย สุกี้ และคณิน ซึ่งเป็นพี่น้องร่วมเล่นดนตรีกันตั้งแต่เด็ก ๆ โดยเอกลักษณ์เฉพาะตัวของวงพรูคือความอิสระทางความคิด ที่สมาชิกแต่ละคนจะมีวิธีในการสื่อสารความคิดของตัวเองสู่สาธารณะอย่างอิสรเสรี เอกลักษณ์ที่สำคัญของพรูอีกประการหนึ่งคือ ลีลาการแสดงสดของวงพรูบนเวทีเป็นที่กล่าวขวัญมาก โดยเฉพาะกับนักร้องนำอย่างกฤษดา ที่มักจะประยุกต์การเต้นประเภทต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นแจ๊สหรือบัลเลต์เข้ามาใส่ไว้ในบทเพลง ทำให้การแสดงโชว์ของพรูในแต่ละครั้งมีผู้เข้าชมเป็นจำนวนมาก

 สมาชิก 
 กฤษดา สุโกศล แคลปป์ (น้อย) นักร้องนำ
 กมล สุโกศล แคลปป์ (สุกี้) มือกีต้าร์
 ยอดเถา ยอดยิ่ง (ยอด) มือเบส
 คณินญาน จันทรสมา (คณิน) มือกลอง

 ผลงาน 
 อัลบัม 
วงพรูออกอัลบัมชุดแรกในปี พ.ศ. 2544 โดยใช้ชื่อว่า Pru โดยได้รับกระแสตอบรับเป็นอย่างดี เพลงเปิดตัวของทางอัลบั้มได้แก่ แค่ และ ทุกสิ่ง พุ่งทะยานขึ้นติดชาร์จวิทยุจำนวนมาก
+อัลบั้มรายชื่อเพลงPRU  (พ.ศ. 2544) เลือกแบบไหน
 Romeo & Juliet
 พรู
 ขอสักวัน
 วันดวงซวย (อาจจะ)
 แค่
 ยังรอคอยเธอเสมอ
 เท่าไหร่เท่านั้น
 Go Away
 ทุกสิ่ง (Love Theme)
 ทุกสิ่ง
 เพลงสัญญาPRU S.E.  (พ.ศ. 2544) นางฟ้า
 รักเธอจนจบชีวิต
 กระทู้
 เลือกแบบไหน
 Romeo & Juliet
 พรู
 ขอสักวัน
 วันดวงซวย (อาจจะ)
 แค่
 ยังรอคอยเธอเสมอ
 เท่าไหร่เท่านั้น
 Go Away
 ทุกสิ่ง (Love Theme)
 ทุกสิ่ง
 เพลงสัญญา
 ทุกสิ่ง (Acoustic Version)Zero (พ.ศ. 2548)Part I

 Prologue
 ตอบ
 Passage : ควายสุพรรณ
 Jeans
 โปรด Ft. Ornaree
 เพื่อนเอ๋ย
 Passage : albino shootout
 คนเผือก
 Passage : stage whispers
 บิน 
Part II
 Passage : ชีวิตไม่เคยเปลี่ยน
 Whales
 World War IV (จุดเดิม)
 Passage : song 4 patient O
 ฉัน...
 Passage : การให้อภัย
 ...รักคุณ
 เรา
 50 ชั้น
 เมื่อฉันรู้
 Epilogue
 0

 อีพีและซิงเกิล 

 บันทึกการแสดงสด 

 ที่มาของชื่อวง 
ชื่อของวงพรูมาจากเด็กขายพวงมาลัยในบริเวณทางแยกพระรามที่ 4 ซึ่งกฤษดามักจะพบอยู่เสมอ เขาตั้งชื่อเด็กขายพวงมาลัยที่มีแววตาเศร้าคนนั้นว่า "พรู" โดยได้แรงบันดาลใจมาจากภาพยนตร์เรื่อง "From here to eternity" ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี 1953 โดยเด็กขายพวงมาลัยที่เขาเจอนั้น มีแววตาเศร้าหมองเช่นเดียวกับแววตาของตัวเอกในภาพยนตร์
# ล้วน ควันธรรม
ล้วน ควันธรรม (24 ธันวาคม พ.ศ. 2455 - 27 มกราคม พ.ศ. 2522) เป็นนักร้อง และนักแต่งเพลง เป็นนักเขียนบทและเป็นผู้จัดละครวิทยุ

 ประวัติ 
ครูล้วน ควันธรรม เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2455 ที่จังหวัดธนบุรี (ฝั่งธนบุรีของกรุงเทพมหานครในปัจจุบัน) เป็นบุตรของนายลายและนางเฟื่อง ควันธรรม จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก และโรงเรียนเซนต์คาเบรียล สมรสกับ นันทา พันธุ์พฤกษ์ เมื่อ พ.ศ. 2499 มีบุตร-ธิดา 6 คน หนึ่งในนั้นคือ หมึก-โรจ ควันธรรม ดีเจเพลงสากลชื่อดัง

ในวัยเด็กครูล้วนฝึกฝนการร้องเพลงและเล่นดนตรี จากการซื้อแผ่นเสียงของนักร้องมีชื่อเสียงมาฝึกฝนด้วยตนเอง ต่อมาได้ศึกษาการเรียนโน้ตสากลจาก "ครูสริ ยงยุทธ" นักดนตรีวงสุนทราภรณ์ และเริ่มแต่งเพลงตั้งแต่นั้น เพลงแรกที่แต่งคือเพลง "วิมานในฝัน" เมื่อ พ.ศ. 2477

พ.ศ. 2482 หลวงสุขุมนัยประดิษฐก่อตั้งวงดนตรีกรมโฆษณาการ และรับสมัครนักร้อง ท่านเข้ามาสมัครและได้เป็นนักร้องรุ่นแรกของวง ซึ่งประกอบด้วย  รุจี อุทัยกร, มัณฑนา โมรากุล, และล้วน ควันธรรม   จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ท่านจึงลาออกจากราชการ แล้วตั้งวงดนตรีแชมเบอร์มิวสิก ขนาดสี่คน เล่นที่ศาลาเฉลิมกรุง และตระเวนเล่นตามวิกต่างๆ
  
ในช่วงหลังของชีวิต ครูล้วน ควันธรรม จัดตั้งโรงเรียนประสาทพร ขึ้นที่จังหวัดนนทบุรีและจัดทำรายการวิทยุกระจายเสียงและโทรทัศน์ เกี่ยวกับการร้องเพลงและการอนุรักษ์ภาษาไทย โดยใช้นามว่า "ลุงพร" ประจำที่สถานีวิทยุกรมประชาสัมพันธ์   ครูล้วนมีลูกศิษย์ลูกหาหลายท่าน ที่มีชื่อเสียงคือชาลี อินทรวิจิตร และ ชรินทร์ นันทนาคร

ครูล้วน ควันธรรม เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2522 อายุได้ 67 ปี

 ผลงานเพลง 
ครูล้วน ควันธรรม แต่งเพลงเพลงแรกคือ "วิมานในฝัน" เมื่อ พ.ศ. 2477 จากนั้นมา ท่านได้แต่งเพลงทั้งคำร้องและทำนองไว้ประมาณ 300 เพลง และแต่งคำร้องให้กับเพลงสากลประมาณ 30-40 เพลง  ระหว่างที่ทำงานอยู่กรมโฆษณาการ ได้แต่งละครวิทยุประมาณ 30 เรื่อง 

ผลงานเพลงมีชื่อเสียง ได้แก่เพลงแหวนประดับก้อย, คำปฏิญาณ, เสียงกระซิบสั่ง, ค่ำแล้วในฤดูหนาว, ผีเสื้อกับดอกไม้, เพลินเพลงเช้า, ระกำดวงจิต, พรานเบ็ด และ ใจเป็นห่วง ฯลฯ

นอกจากผลงานแต่งเพลงแล้ว เนื่องจากภรรยาของท่านเป็นคนใต้ ท่านจึงผู้ประยุกต์เพลงเชิดหนังตะลุงของทางใต้ให้เข้ากับจังหวะเพลงสากล เรียกว่าจังหวะ "ตะลุงเทมโป้"
# พระเป็นเจ้า
พระเจ้า หรือ พระเป็นเจ้าราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรมศัพท์ปรัชญา อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, พิมพ์ครั้งที่ 4, 2548, หน้า 41  หมายถึง เทวดาผู้เป็นใหญ่ราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว, กรุงเทพพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556, หน้า 811 ถือเป็นเทพเจ้าเพียงพระองค์เดียวตามความเชื่อแบบเอกเทวนิยม หรือเป็นเทวดาผู้เป็นสารัตถะเดียวของเอกภพตามความเชื่อแบบพหุเทวนิยมSwinburne, R.G. "God" in Honderich, Ted. (ed)The Oxford Companion to Philosophy, Oxford University Press, 1995. พระเป็นเจ้าถือว่าเป็นผู้อยู่เหนือธรรมชาติ พระผู้สร้างและปกครองเอกภพ นักเทววิทยาได้อธิบายคุณลักษณะของพระเป็นเจ้าไว้ต่าง ๆ กันตามแต่มโนทัศน์เกี่ยวกับพระเป็นเจ้าของบุคคลนั้น โดยทั่วไปถือว่าพระเป็นเจ้าทรงเป็นสัพพัญญู ผู้รอบรู้ทุกสิ่งในจักรวาล ทรงอำนาจไร้ขีดจำกัด ทรงสถิตอยู่ทุกหนแห่ง ทรงพระเมตตา เป็นภาวะเชิงเดียวที่ไม่แบ่งแยก ทรงสถิตอยู่ชั่วนิรันดร์ และเอกภพไม่อาจอยู่ได้โดยปราศจากพระองค์

นอกจากนี้ยังเชื่อกันว่าพระเป็นเจ้าทรงมีสภาพเป็นบุคคล เป็นวิญญาณ หรือผี เป็นต้นกำเนิดของพันธะทางศีลธรรมทั้งปวง เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่มนุษย์จะรับรู้ได้ นักเทววิทยาในศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม และ ศาสนาบาไฮ สนับสนุนทรรศนะนี้เช่นนี้ ส่วนนักปรัชญาในสมัยกลางและสมัยใหม่ยังคงให้เหตุผลสนับสนุนและคัดค้านกันอยู่ว่าพระเป็นเจ้ามีจริงหรือไม่Platinga, Alvin. "God, Arguments for the Existence of," Routledge Encyclopedia of Philosophy, Routledge, 2000.

พระเป็นเจ้ามีหลายพระนามแตกต่างกันไปตามวัฒนธรรมที่นับถือว่าจะมองพระองค์เป็นใครและมีแง่มุมต่าง ๆ อย่างไร เช่น คัมภีร์ฮีบรูและคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมระบุว่าพระเป็นเจ้ามีพระนามว่า "พระยาห์เวห์" หรือ "เราเป็น"อพยพ 3:14, พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับมาตรฐาน แต่ในศาสนายูดาห์มักหลีกเลี่ยงการออกพระนามศักดิ์สิทธิ์นี้ แล้วออกพระนามว่า "เอโลฮิม" หรือ "อะโดนาย" ซึ่งแปลเป็นภาษาไทยว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า" แทน ในศาสนาอิสลามมีพระนามพระเป็นเจ้าถึง 99 พระนาม พระนามที่ใช้มากที่สุดคือ "อัลลอฮ์" ส่วนในศาสนาฮินดู จะถือคติว่าเทพเจ้าหรือพระเจ้าล้วนเป็นหนึ่งเดียวกัน เรียกว่า พรหมัน มีสภาวะแห่งความเป็นเทวะทุกพระองค์ แต่ประกอบไปด้วย 3 มหาเทพ เรียกว่า “ตรีมูรติ” คือ พระพรหม, พระวิษณุ และพระศิวะ และ 3 มหาเทวี เรียกว่า “ตรีศักติ” คือ พระสุรัสวดี, พระลักษมี และพระอุมา แต่คติพระผู้สร้างมีมาตั้งแต่โบราณกาล

 ในศาสนาต่าง ๆ 
แต่ละศาสนาฝ่ายเทวนิยมได้ระบุพระนามของพระเป็นเจ้าไว้แตกต่างกัน เช่น

 ศาสนา  พระนาม  ศาสนายิว–คริสต์  พระยาห์เวห์ ศาสนาโซโรอัสเตอร์  พระอหุระมาซดะ ศาสนาอิสลาม  อัลลอฮ์ ศาสนาฮินดูลัทธิไศวะลัทธิไวษณพลัทธิศักติ   พรหมันพระศิวะพระวิษณุอาทิปราศักติ  ศาสนาบาไฮ   บะฮา ลัทธิอนุตตรธรรม  เหลาหมู่ ศาสนาสิกข์  วาหิคุรุ
# บริเตนใหญ่
บริเตนใหญ่  เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในบริติชไอลส์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของยุโรปภาคพื้นทวีป โดยมีเกาะไอร์แลนด์ตั้งอยู่ทางตะวันตก เกาะบริเตนใหญ่เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในทวีปยุโรป และเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับเก้าของโลก ล้อมรอบด้วยเกาะเล็กนับร้อยเกาะ บริเตนใหญ่เนื้อที่ส่วนใหญ่ของสหราชอาณาจักร เป็นที่ตั้งของอังกฤษ สกอตแลนด์ และเวลส์ บริเตนใหญ่เป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสามของโลก รองจากเกาะชวาและเกาะฮนชูSee Geohive.com Country data ; Japan Census of 2000; United Kingdom Census of 2001. The editors of List of islands by population appear to have used similar data from the relevant statistics bureaux, and totalled up the various administrative districts that make up each island, and then done the same for less populous islands. An editor of this article has not repeated that work. Therefore this plausible and eminently reasonable ranking is posted as unsourced common knowledge.

คำว่าบริเตนใหญ่บางครั้งใช้ในความหมายของสหราชอาณาจักร ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ ซึ่งเป็นรัฐที่เกิดจากการรวมตัวของอังกฤษและสกอตแลนด์ในช่วงพ.ศ. 2250–2344 ก่อนที่ไอร์แลนด์เหนือจะเข้าร่วมเป็น สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ
# กฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์
กฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์ กล่าวถึงการเพิ่มขึ้นของเอนโทรปีหรือพลังงานเสียในระบบอิสระ โดยอธิบายได้หลายแบบดังนี้
 ไม่มีเครื่องจักรความร้อนใด ๆ ที่จะให้ประสิทธิภาพ 100% (เคลวิน-พลังค์)
 ความร้อนจากแหล่งที่มีอุณหภูมิต่ำ ไม่สามารถถ่ายเทไปยังแหล่งที่มีอุณภูมิสูงกว่าได้ โดยธรรมชาติ (เคลาซิอุส)
 เอนโทรปีของระบบอิสระไม่มีทางที่จะลดลงในกระบวนการใด ๆ (ทั่วไป) นั่นคือการเปลี่ยนแปลงเอนโทรปีของระบบมีคุณสมบัติเป็นฟังก์ชันเพิ่มทางเดียว (monotonically increasing) โดยเราพิจารณาเอนโทรปีเป็นฟังก์ชันของเวลา จากคุณสมบัตินี้ทำให้นักวิทยาศาสตร์คิดว่าเราสามารถพิจารณาเอนโทรปีในการระบุทิศทางของเวลาได้
# มหาวิทยาลัยเมจิ
มหาวิทยาลัยเมจิ  เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนตั้งอยู่ที่จังหวัดโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เริ่มก่อตั้งใน พ.ศ. 2424  (ค.ศ. 1881) โดยนักฎหมาย 3 คน คือ ทัตสึโอะ คิชิโมโตะ, โคโซ มิยางิ และ มิซาโอะ ยาชิโระ และตั้งเป็นมหาวิทยาลัยใน พ.ศ. 2463 (ค.ศ. 1920) มหาวิทยาลัยเมจิเป็นหนึ่งในกลุ่มมหาวิทยาลัยโตเกียว 6 นักร้องที่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเมจิ เช่น  ยามาชิตะ โทโมฮิซะ (วง News), เคอิจิโร โคยามะ (วง News) เป็นต้น

วิทยาเขตหลักของมหาวิทยาลัยตั้งอยู่ที่ย่านโอจาโนมิซุ มีชื่อว่าวิทยาเขต สึรูกะได มีนักศึกษาประมาณ 33,000 คน ในทุกปี มหาวิทยาลัยเมจิจะมีการจัดการแข่งขัน รักบี้และเบสบอลกับมหาวิทยาลัยวาเซดะ
# ฮิโรชิ ทากาฮาชิ
ฮิโรชิ ทากาฮาชิ  นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองไอซูบังเงะ จังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีผลงานเป็นที่รู้จักจากเรื่อง เรียกเขาว่า อีกา และมีภาคต่อในชื่อ เวอร์ส (Worst) นอกจากนี้ยังมีส่วนรวมในการทำภาพยนตร์วันพีซ และภาพยนตร์โทรทัศน์ พีชเกิร์ล

 แหล่งข้อมูลอื่น
# เคอิจิโร โคะยะมะ
เคอิจิโร โคยามะ  เป็นนักร้องชาวญี่ปุ่น

 ข้อมูลส่วนตัว 
 ชื่อภาษาอังกฤษ ： Koyama Keiichiro
 ชื่อภาษาญี่ปุ่น : 小山　慶一郎
 ชื่อเล่น : เคย์, เคย์จัง, โคะ, โคยาม่า, เคอิจิโร่, เนียงโคะ
 วันเกิด : 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2527
 สถานที่เกิด : จังหวัดโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
 ส่วนสูง : 178 เซนติเมตร
 น้ำหนัก : 62 กิโลกรัม
 เพื่อนสนิท : คาโต้ ชิเงอากิ
 กรุ๊ปเลือด : O
 เข้าจูเนี่ยร์ : 21 มกราคม พ.ศ. 2544
 ยูนิต ：BAD, K.K.Kity J-Support, NEWS
สัตว์เลี้ยง : เคยเลี้ยงแมว 1 ตัว ชื่อ เนียงตะ ปัจจุบันไม่มีชีวิตอยู่แล้ว ซึ่งเขาได้แต่งและร้องเพลงชื่อเดียวกันนี้ไว้ในอัลบั้ม NEVERLAND อีกด้วย
การศึกษา : มหาวิทยาลัยเมจิ (คณะวรรณคดี)
สังกัด : จอห์นนีเอ็นเทอร์เทนเมนท์
สมาชิกในจอห์นนี่ที่นับถือ : ซากุราอิ โช (อาราชิ) มาซาฮิโระ นากาอิ (สแมป)

 ผลงาน 

 ผลงานโฆษณา 
 Lawson 
 Russ-K
 Kose
 TouchN

 ผลงานเพลง 

 เพลงเดี่ยว 
 [2003.11.07] NewS Nippon (NEWSニッポン)
 [2004.05.12] Kibou ~Yell~ (希望～Yell～)
 [2004.08.11] Akaku Moyuru Taiyou (紅く燃ゆる太陽)
 [2005.03.16] Cherish (チェリッシュ)
 [2005.07.13] TEPPEN
 [2006.03.15] Sayaendou (サヤエンドウ)
 [2007.03.21] Hoshi wo Mezashite (星をめざして)
 [2007.11.07] weeek
 [2008.02.27] Taiyo no Namida (太陽のナミダ)
 [2008.05.08] SUMMER TIME
 [2008.10.01] Happy Birthday
 [2009.04.29] Koi No ABO
 [2010.03.31] Sakura Girl
 [2010.11.03] Fighting man
 [2012.07.18] Chankapāna
 [2012.12.12] World Quest/Pokopon Pekōrya
 [2014.06.11] ONE -for the win-
 [2015.01.07] KAGUYA
 [2015.06.24] Chumu Chumu (チュムチュム)
 [2016.01.20] Hikari no Shizuku - Touch
 [2016.07.13] Koi o shiranai kimi e (恋を知らない君へ)
 [2017.02.08] EMMA

 

 อัลบั้ม 
 touch (2005.4.25)
 pacific (2007.11.7)
 color (2008.11.19)

 ดีวีดี 
 NEWS Nippon 0304 (2004.04.07)
 SUMMARY of Johnny's World (with KAT-TUN and Ya-Ya-Yah (2005.04.19)
 NEWS NEVER ENDING WONDERFUL STORY CONCERT (2007.08.08)
 NEWS CONCERT TOUR pacific 2007 2008 -THE FIRST TOKYO DOME CONCERT (2008.08.13)

 ผลงานละคร 
 Kanojo ga Shinjyatta (2004)
 Ns' Aoi (2006) แสดงเป็น ทาเกชิ คิตาซาวะ
 คุโรซากิ ปล้นอัจฉริยะ (2006) แสดงเป็นทานาเบะ ซาโตชิ
 Yukan Club (2007)
 Lost Time Life (2008) โคอูตะ สึนามิ
 0号室の客 (แขกผู้มาเยือนห้องหมายเลข 0)
# ศิลาแลง
thumb
ศิลาแลง หรือ แม่รัง เป็นวัสดุในธรรมชาติอย่างหนึ่ง เป็น หินตะกอนสีแดง ส้ม หรือน้ำตาลเข้ม มีรูพรุนทั่วไป นับเป็นวัสดุที่มีความสำคัญในการก่อสร้างในอดีต เนื่องจากมีความอ่อนนุ่มและมีความแข็งพอสมควร

 ลักษณะทั่วไป 
ศิลาแลงเป็นวัสดุที่ผ่านกระบวนการผุพังมาเป็นระยะเวลายาวนาน มีลักษณะเป็นรูพรุนทั่วไป มีสีสนิมเหล็ก หรือสีอิฐ ส่วนประกอบสำคัญทางเคมีของศิลาแลง คือ ออกไซด์ของเหล็ก หรืออะลูมิเนียม โดยอาจมีแร่ควอตซ์และเคโอลิไนต์ปนอยู่ด้วย ส่วนธาตุที่เป็นด่างและซิลิเกตนั้นมีอยู่น้อยมาก หากมีสารประกอบเหล็กอยู่มากพอ ก็อาจนำไปใช้เป็นวัตถุดิบถลุงเอาเหล็กได้ หรือหากมีสารประกอบอะลูมิเนียมมากพอ ก็อาจนำไปถลุงเอาโลหะอะลูมิเนียมได้เช่นกัน

 การเกิด 
ศิลาแลงเกิดขึ้นได้ในสภาพภูมิอากาศร้อนชื้น ฝนตกมาก แต่แล้งนานด้วย ในฤดูฝนน้ำใต้ดินมีระดับสูง ทำให้ท่วมตอนบนของชั้นดิน (ซึ่งต่อไปกลายเป็นศิลาแลง) ระหว่างนั้น น้ำฝนจะละลายเอาสารประกอบอะลูมิเนียมออกไซด์เอาไว้ เมื่อถึงหน้าแล้ง น้ำใต้ดินลดระดับต่ำลง ก็พาเอาสารประกอบอะลูมิเนียมลงไปสู่ที่ต่ำ เวลานานเข้า วัสดุบริเวณด้านบนจึงมีสารประกอบเหล็กออกไซด์มากขึ้น และมักรวมกันเป็นกลุ่ม จึงเกิดเป็นโพรงว่าง เป็นทางให้น้ำใต้ดินซึมขึ้นลงได้ง่ายขึ้น และชะสารประกอบอะลูมิเนียมออกไซด์ออกไปเร็วด้วย ทำให้ศิลาแลงมีลักษณะเด่น คือ มีรูพรุนทั่วไป และเนื้อเป็นสารประกอบเหล็กออกไซด์มากกว่าอะลูมิเนียมออกไซด์

 ประเภทของศิลาแลง 
ในประเทศไทยพบศิลาแลง 2 แบบ คือ 
 แบบที่เชื่อมยึดตัวแน่น เป็นแผ่นต่อเนื่องเป็นพืด เรียกว่า "ศิลาแลง" หรือ "แม่รัง" นิยมตัดเป็นแท่งคล้ายอิฐ นำไปสร้างสิ่งก่อสร้าง กำแพง ปูทางเดิน และ
 แบบที่เกาะตัวกันหลวม ๆ ลักษณะร่วน เรียกว่า "ลูกรัง" นิยมใช้อัดพื้นถนน เพราะเมื่อมีการบดอัด และได้รับความชื้นจากน้ำแล้ว จะจับตัวแน่นดีกว่าดิน หรือทรายธรรมดา

 การขุดและตัด 
การนำศิลาแลงมาใช้นั้น เป็นกระบวนการที่ไม่ยุ่งยากนัก เมื่อเปิดหน้าดินลงไปถึงตัวศิลาแลง จะพบเนื้อดินที่ไม่แข็งนัก ใช้ขวานหรือเหล็กสกัด หรือชะแลง เซาะร่องงัดออกมาเป็นแท่งสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ได้ แต่เมื่อยกขึ้นมาแล้วต้องรีบตัดแต่งให้เข้ารูปตามต้องการโดยเร็ว เพราะหากทิ้งไว้เป็นเวลานาน มันจะแข็งตัวกว่าเดิมมาก เมื่อแต่งรูปเสร็จแล้ว วางทิ้งไว้ประมาณ 1 เดือน ก็จะแข็งมาก สามารถนำไปก่อสร้างได้เหมือนอิฐ ศิลาแลงนี้สามารถพบได้ในโบราณสถานสมัยสุโขทัยเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็พบได้ในโบราณสถานแห่งอื่น ๆ เช่น เชียงแสน เชียงใหม่ กำแพงเพชร เป็นต้น

ปัจจุบันมีความนิยมนำศิลาแลงมาใช้ตกแต่งสวน เป็นหินปูพื้น ปูทางเดิน ก่อกำแพง และอาจใช้ก่อผนังอาคารบ้านเรือนได้เช่นกัน