# อุกกาบาต (ภาพยนตร์)
อุกกาบาต เป็นภาพยนตร์ไทยปี 2547 ที่เข้าฉายเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2547 กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล

 เรื่องย่อ 
เมื่อกว่า 20 ปีก่อน เกิดเหตุอาเพศขึ้นบริเวณชายแดนทางภาคเหนือ ท้องฟ้าปั่นป่วนเกิดฝนดาวตกอยู่ทั่วไป ก่อนที่อุกกาบาตอาถรรพณ์ลูกหนึ่งจะตกกระทบซากสุสานโบราณกลางดงไม้ใหญ่แห่งหนึ่ง ในจังหวะทารกชายสองคนเกิดขึ้นแทบจะพร้อมกันพอดี คนแรกเกิดที่สุขศาลาใกล้ดงไม้อีกคนเกิดจากหญิงยากไร้ผู้พเนจรมาจากแดนไกลและจำเพาะเจาะจงมาตายลงตรงที่อุกกาบาตลูกนั้นตกมาพอดี

20 ปีต่อมา ทารกคนแรกซึ่งชื่อ "โอม" (ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ) เติบโตได้ทุนเรียนดีจนสำเร็จเป็นจิตแพทย์ประจำอยู่ ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ โอมมีพลังจิตเหนือธรรมชาติจนอาจารย์หมอบุญปรกซึ่งสันทัดด้านการบำบัดด้วยวิธีกระแสจิตต้องอาศัยโอมให้ช่วยในการบำบัดรักษาคนไข้อย่างได้ผลราวปาฎิหารย์หลายครั้ง จนเมื่อคนไข้ประหลาดคนหนึ่งซึ่งเอาแต่นั่งนิ่งซึมไม่พูดไม่จาถูกส่งตัวมาจากบ้านเกิดโอมเพื่อขอรับการรักษา จึงเกิดเรื่องวุ่นขึ้น เมื่อโอมถูก "หมอบุญปรก" (ประกาศิต โบสุวรรณ) ขอร้องให้รักษาคนไข้นั้นด้วยพลังจิตที่โอมมีอยู่อีกครั้ง พลังอำนาจอันชั่วร้ายบางอย่างที่แฝงมากับตัวคนไข้นั้นทำให้โอมช็อคจนสลบไป เมื่อเขาฟื้นขึ้น โอมซึ่งเป็นจิตแพทย์กลับกลายเป็นคนเสียสติเสียเอง เที่ยวเลียนแบบพฤติกรรมคนไข้หลาย ๆ คนที่โอมเคยรักษา และหนีเตลิดออกจากโรงพยาบาลไปพร้อมกับ "หมอขัน" (อรุณ ภาวิไล) อดีตหมอไสยศาสตร์ผู้เป็นคนไข้คนหนึ่งของหมอบุญปรกและโอม จังหวะนั้นเอง "สารวัตรพศิน" (พศิน เรืองวุฒิ) นายตำรวจจากบ้านเกิดของโอมก็เดินทางมาถึงเพื่อขอความร่วมมือจากหมอบุญปรกผู้มีชื่อเสียง เพราะโรคประหลาดกำลังแพร่ระบาดไปทั่วอำเภอชายแดนแห่งนั้น ชาวบ้านในหลายๆหมู่บ้านเอาแต่นั่งซึมไม่พูดไม่จาไปตามๆกัน

หมอบุญปรกชวน "หมอวารี" (ศศิธร พานิชนก) แพทย์หญิงคนรักของโอมให้เดินทางไปกับตนและสารวัตรพศินด้วย เมื่อมาถึงอำเภอชายแดนแห่งนั้น ทั้งหมดกลับพบว่าชาวบ้านเหล่านั้นเสียชีวิตจนหมดสิ้นแล้วโดยไม่มีสาเหตุ ขณะชาวบ้านในหมู่บ้านอื่นเริ่มนั่งนิ่งซึมในอาการเดียวกัน ขณะนั้นเอง โอมที่ต้องทนทุกข์อยู่กับสภาพจิตใจที่ไม่ปกติเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายก็เดินทางมาถึงอำเภอบ้านเกิด เพราะเชื่อว่าปัญหาที่เกิดขึ้นกับตนมีต้นตอมาจากที่นี่

ทั้งหมดช่วยกันสืบจนรู้ว่าปัญหาเกิดขึ้นจาก "การิน" (ภาณุ สุวรรณโณ) ทารกลูกของหญิงยากไร้ผู้อาภัพซึ่งเกิดในขณะอุกกาบาตตกพร้อมกันกับโอม หากอยู่ใกล้และได้พลังอาถรรพณ์จากอุกกาบาตมากกว่าจนมีพลังเหนือธรรมชาติแก่กล้ายิ่งกว่าโอมเสียอีก การินเป็นตัวการทำร้ายคนทั้งหมด ด้วยความอาฆาตแค้นที่มารดาของตนถูกขับไล่ไม่ใยดีจนพเนจรมาเสียชีวิตลงตรงกลางสุสานโบราณนั้น การิณต้องการคืนความแค้นด้วยการแก้แค้น ขณะที่โอมพยายามเข้าขัดขวางและเตือนใจให้นึกถึงบาปบุญคุณโทษ การรู้จักให้อภัยและเมตตาในเพื่อนมนุษย์ แต่การิณก็ยังไม่ยินยอม มุ่งจะทำร้ายคนทั้งหมดและหาทางใช้พลังจิตที่ตนมีชุบชีวิตของผู้เป็นมารดาให้ฟื้นคืนขึ้นอีกครั้งโดยไม่ยอมฟังเสียงใคร

ในที่สุดแม้โอมจะมีพลังเหนือธรรมชาติด้อยกว่า แต่ด้วยกระแสจิตแห่งธรรมและเมตตา โอมกลับสามารถเอาชนะการินได้ ในขณะที่ท้องฟ้าอาเพทเกิดฝนดาวตกขึ้นอีกครั้งเหมือนกับเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน และอุกกาบาตอีกลูกก็ตกลงมาคร่าเอาชีวิตอันชั่วร้ายของการิณกลับคืนไป สันติสุขจึงบังเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง

 นักแสดง 
 ตัวละคร นักแสดง หมอโอม ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ (ต๊อก) จิตแพทย์หนุ่ม จิตใจงาม สำเร็จการศึกษาด้วยคะแนนเกียรตินิยมตั่งแต่อายุยังน้อย มีพรสวรรค์และความสามารถด้านการรักษาด้วยพลังจิต และใกล้แต่งงาน แต่แล้วหมอโอมประสบเหตุให้เสียสติ เป็นโรคจิตประเภทหลายบุคลิก ลอกเลียนพฤติกรรมคนไข้หลาย ๆ คน ที่ตนเคยรักษา ถึงขั้นอาละวาด จนถูกล็อคไว้ในห้องคนไข้หนัก ก่อนจะหนีออกไปได้ เที่ยวตระเวนแสดงตัวเป็นคนนั้นคนนี้ ก่อนจะถูกพากลับบ้านเกิดเพื่อไปเผชิญหน้ากับปัญหาที่แท้จริงของตน ระหว่างเหตุการณ์ทั้งหลายเหล่านี้ พลังจิตเหนือมนุษย์ของโอมก็แกกล้าขึ้นทีละน้อย การิน ภาณุ สุวรรณโณ (อู) ผู้จัดการมูลนิธิ หัวหน้าคณะละครเร่แห่งความตาย เกิดในวันและเวลาเดียวกับโอม ขณะฟ้าดินอาเพท อุกกาบาตตก ความลำเค็ญของชีวิตส่งผลให้มีพลังจิตแก่กล้ากว่าโอม แต่ด้วยความแค้นและชิงชังโลกทำให้ใช้ความสามารถเหนือมนุษย์ไปทำลายล้าง กันตา ลักขณา วัธนวงส์ศิริ [ชื่อเดิม: ญริชฎา วัธนวงส์ศิริ (อุ้ม)] พี่สาวของการิน เคยเป็นซีกที่อบอุ่นสวยงามของการิน จนกันตาตายลง จึงถูกการินใช้พลังสะกดวิญญาณและชุบขึ้นให้มีชีวิตอีกครั้งอย่างลึกลับ คอยติดตามเป็นผู้ช่วยการินในการทำลายล้าง ถือเป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งวิญญาณที่ถูกกักขัง พยายามหนีจากสภาพที่เป็นอยู่และปราถนาจะใช้ชีวิตของตนเป็นไปตามสังสารวัฏ หมอวารี ศศิธร พานิชนก (ฮีน) เพื่อนหมอ คนรักของหมอโอม ฝ่าฟันทุกอย่างเพื่อคนรักอย่างไม่เกรงกลัวอันตราย แม้ภายนอกจะดูอ่อนแอแต่ภายในเข้มแข็งอดทน และไม่ลดละต่อความยากแค้นหรือภัยอันตราย หมอบุญปรก ประกาศิต โบสุวรรณ (ปั๋ง) ศาสตราจารย์ทางด้านจิตวิทยา สติดีแต่เฟื่อง หนึ่งในผู้บุกเบิกการบำบัดทางจิตด้วยการสะกดจิตในประเทศไทย ไม่มีพรสวรรค์ด้านพลังจิตเหมือนโอม แต่มีภูมิความรู้เรื่องพลังจิตและพลังเหนือธรรมชาติจากการค้นคว้า จนกลายเป็นอาจารย์ที่หมอโอมให้ความนับถือ หมอบุญปรกเชื่อว่าพลังจิตและพลังเหนือธรรมชาติเป็นวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่ไสยศาสตร์ หมอขันธ์ อรุณ ภาวิไล (ซูโม่ตุ๋ย) ผู้หากินทางไสยศาสตร์ จริงบ้างเท็จบ้างมั่วไปตามเรื่อง เอะอะมะเทิ่งและฟุ้งจนเสียจริต ก่อนถูกจับส่งโรงพยาบาลจิตเวช มาเป็นคนไข้ของโอมและบุญปรก พยายามจะให้โอมกราบตนเป็นอาจารย์ ก่อนจะกลายเป็นผู้ช่วยสำคัญของโอม หมอขันเชื่อว่าพลังจิตและพลังเหนือธรรมชาติเป็นไสยศาสตร์ ไม่ใช่วิทยาศาสตร์ พ.ต.ต. พศิน พศิน เรืองวุฒิ [ชื่อเดิม: เอราวัติ เรืองวุฒิ (เอ)] นายพันตำรวจตรีหนุ่มรูปหล่อผู้รักงานในหน้าที่ ก่อนที่จะพบว่าสิ่งที่ตนกำลังเผชิญอยู่นี้ ไม่มีตำราอาชญวิทยาเล่มไหนเคยสอนมาก่อน