# รายชื่อสปีชีส์ในสกุลทุเรียน
เท่าที่ทราบในปัจจุบันมีพืชในสกุลทุเรียนอยู่ 30 ชนิด มีอยู่ 9 ชนิดที่ผลสามารถรับประทานได้ แต่อาจยังมีบางชนิดที่ยังไม่ค้นพบและจัดจำแนก และมีผลที่สามารถรับประทานได้
ทุเรียนชนิดที่ผลสามารถรับประทานได้ มี 9 ชนิดดังนี้ :

Durio zibethinus.
Durio dulcis
Durio grandiflorus
Durio graveolens หรือทุเรียนบูรุง (burung), ทุเรียนกูนิง (kuning), ทุเรียนแดง (merah มาจากภาษามลายูแปลว่าแดง), ทุเรียนโอตะก์อูดังกาละฮ์ (otak udang galah), ตาเบอละก์ (tabelak) หรือทุเรียนแดงสด เป็นไม้ผลขนาดใหญ่ สูง 50 ม. ผลมีเปลือกสีเหลืองส้ม มีหนามรูปพีระมิดยาว 1 ซม. เนื้อหวานสีแดงเข้ม มีกลิ่นหอมคล้ายอัลมอนด์คั่ว D. graveolens คล้ายกับ D. dulcis แต่ผลจะสุกเปลือกแตกเปิดออกขณะยังอยู่บนต้นและมีเนื้อสีแดงเข้ม แต่ทว่าผลของ D. dulcis เมื่อตกจากต้นเปลือกยังไม่แตกเปิดออกมีเนื้อสีเหลืองเข้ม ทุเรียนซูลุก์ (suluk) หรือ ทุเรียนซียุงกง (siunggong), เป็นลูกผสมตามธรรมชาติของ D. zibethinus และ D. graveolens มีเนื้อและรสชาติเหมือน D. zibethinus ผสมกับรสคาราเมลไหม้ของ D. graveolens นิด ๆ ทุเรียนซิมโปร์ (simpor) ที่มีรสนุ่ม เนื้อสีเหลือง เป็นรูปแบบที่แปรผันของ D. graveolens

Durio kutejensisหรือทุเรียนเญกัก (Nyekak) เป็นทุเรียนของเกาะบอร์เนียว

Durio lowianus หรือทุเรียนดูวัน (duan) เป็นไม้ผลขนาดใหญ่ สูงได้ถึง 50 ม. มีดอกสีแดงยาว มีผลรูปไข่ เนื้อในสีเหลืองสด

Durio macrantha.

Durio oxleyanus หรือทุเรียนซูกัง (sukang), ทุเรียนเบอลูดู (beludu), อีซู (isu) หรือเกอรนตางัน (kerontangan) เป็นไม้ผลขนาดใหญ่ปานกลาง สูงได้ถึง 40 ม. มีผลกลมเล็ก สีเขียวเทา หนามแข็งมีขนาดใหญ่ เป็นรูปพีระมิด งอเล็กน้อย เนื้อมีสีเหลืองนุ่ม มีรสหวาน

Durio testudinarum หรือโตร์โตยเซ (tortoise) หรือทุเรียนกูรา-กูรา (kura-kura) เป็นไม้ผลขนาดกลาง สูงได้ถึง 25 ม. เป็นชนิดที่มีการผสมเรณูในต้นเดียวกันเองทำให้มีความแปรผันน้อยและมีฤดูกาลออกดอกที่กว้าง เนื้อมีสีเหลืองซีดและมีกลิ่นแรงกว่าทุเรียนชนิดอื่น

ทุเรียนชนิดที่เหลือมีดังนี้ : 

 Durio acutifolius (Mast.) Kosterm.: กระจายพันธุ์ในกาลีมันตันและรัฐซาบะฮ์
 Durio affinis (Becc.): กระจายพันธุ์ในกาลีมันตันตะวันตกและรัฐซาบะฮ์
 Durio beccarianus (Kosterm. & Soegeng.): กระจายพันธุ์ในกาลีมันตันตะวันตก
 Durio bukitrayaensis (Kosterm.)
 Durio burmanicus (Soegeng.)
 Durio carinatus (Mast.): กระจายพันธุ์ในคาบสมุทรมลายู, เกาะบอร์เนียว
 Durio crassipes (Kosterm.): กระจายพันธุ์ในเมืองเตนม (Tenom) และซีปีตัง (Sipitang) ของรัฐซาบะฮ์
 Durio excelsus (Korth.) Bakh.: กระจายพันธุ์ในกาลีมันตัน
 Durio griffithii (Mast.) Bakh.: กระจายพันธุ์ในคาบสมุทรมลายู, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียว
 Durio kinabaluensis (Kosterm & Soegeng): กระจายพันธุ์ในรัฐซาบะฮ์
 Durio lanceolatus (Mast.): กระจายพันธุ์ในเกาะบอร์เนียว
 Durio lissocarpus (Mast.): กระจายพันธุ์ในเกาะบอร์เนียว
 Durio macrolepis (Kosterm.): กระจายพันธุ์ในคาบสมุทรมลายู
 Durio macrophyllus (Ridl.): กระจายพันธุ์ในคาบสมุทรมลายู
 Durio malaccensis (Planch.): กระจายพันธุ์ในคาบสมุทรมลายู, เกาะสุมาตรา ปกติจะมีดอกสีขาว แต่ก็มี D. malaccensis ที่มีดอกสีแดงเรื่อพบในรัฐยะโฮร์, บางทีอาจเกิดจากการถ่ายเรณูข้ามดอกสีชมพูหรือสีแดงของ D. lowianus และ D. pinangianus
 Durio mansoni (Gamble) Bakh.: กระจายพันธุ์ในประเทศพม่า
 Durio oblongus (Mast.): กระจายพันธุ์ในรัฐซาราวัก
 Durio pinangianus (Ridl.): กระจายพันธุ์ในคาบสมุทรมลายู (รัฐเประ, รัฐปีนัง)
 Durio purpureus (Kosterm. & Soegeng.): กระจายพันธุ์ในกาลีมันตันตะวันตก
 Durio singaporensis (Ridl.): กระจายพันธุ์ในคาบสมุทรมลายู
 Durio wyatt-Smithii (Kosterm.): กระจายพันธุ์ในคาบสมุทรมลายู (รัฐตรังกานู)
ซึ่งทุเรียนชนิดที่เหลือไม่ควรรับประทานเพราะมีค่ากำมะถันสูงซึ่งเป็นอันตรายแก่ร่างกาย