wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ
เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ  คือแหล่งมรดกโลกที่ประกอบด้วยแหล่งโบราณคดีในเมือง 3 เมือง ได้แก่ เมืองอู๋นฺหวี่ชาน ในมณฑลเหลียวหนิง เมืองกั๋วเน่ย (กุกแนซง - ตามภาษาเกาหลี) และเมืองหวันตูชาน (ฮวันโด - ตามภาษาเกาหลี) ในมณฑลจี๋หลิน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน และสุสานอีก 40 แห่ง ซึ่งเป็นของราชวงศ์ 14 แห่ง และขุนนาง 26 แห่ง ทั้งหมดแสดงถึงร่องรอยวัฒนธรรมโกคูรยอซึ่งได้มีอำนาจเหนือบางส่วนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนและคาบสมุทรเกาหลี ในช่วง 277 ปีก่อน ค.ศ. จนถึง ปี ค.ศ. ที่ 668

แหล่งโบราณคดีในเมืองอู๋หนิ่วได้ทำการขุดค้นไปเพียงเล็กน้อย ส่วนเมืองกั๋วเน่ย ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองจี๋หนิงในปัจจุบันนั้นได้ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงรอง หลังจากเมืองหลวงของโคกูรยอได้ย้ายไปตั้งที่กรุงเปียงยาง และสำหรับเมืองหวันตู หนึ่งในเมืองหลวงของอาณาจักรโคกูรยอนั้น ได้มีร่องรอยของพระราชวังและสุสานจำนวนกว่า 37 แห่ง

 มรดกโลก 
เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 28 เมื่อปี พ.ศ. 2547 ที่เมืองซูโจว ประเทศจีน ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
  (i)  - เป็นตัวแทนในการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์
  (ii)  - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
  (iii)  - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
  (iv)  - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
  (v)  - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของวัฒนธรรมมนุษย์ ขนบธรรมเนียมประเพณีแห่งสถาปัตยกรรม วิธีการก่อสร้าง หรือการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งเสื่อมสลายได้ง่ายจากผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมตาม กาลเวลา
# งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋
งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋ (, ต้าจู๋ฉือเค่อ) คือแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในเขตนครฉงชิ่ง ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนเด่นในความงดงามของงานแกะสลักทั้งทางพุทธศาสนา ลัทธิขงจื๊อ ลัทธิเต๋า และชีวิตผู้คนบนผาแคบ ๆ ที่เริ่มแกะสลักเรื่อยมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13

 มรดกโลก 
งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋ได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 23 เมื่อปี พ.ศ. 2542 ที่เมืองมาร์ราเกช ประเทศโมร็อกโก ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
 (i) - เป็นตัวแทนในการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์
 (ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใดๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
 (iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
# โอทิส เรดดิง
thumb 
โอทิส เรย์ เรดดิง จูเนียร์  (9 กันยายน ค.ศ. 1941 - 10 ธันวาคม ค.ศ. 1967) เป็นนักร้องแนวโซลชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงในความสามารถในการถ่ายทอดอารมณ์ผ่านเสียงร้องของเขาPat Browne, The guide to United States popular culture, 2001, p. 672Richard J. Ripani, The New Blue Music: Changes in Rhythm & Blues, 1950-1999, 2006, p. 85. เรดดิงมีผลงานเพลงดังอย่าง "(Sittin' On) The Dock of the Bay" ที่ขึ้นอันดับในอเมริกานาน 4 สัปดาห์ และติดชาร์ทในสหราชอาณาจักรที่อันดับ 3 ซึ่งติดชาร์ทหลังจากการเสียชีวิตของเขาจากอุบัติเหตุเครื่องบินตกที่ทะเลสาบโมโนมา ใกล้กับเมดิสัน รัฐวิสคอนซิน
# ทิวเขาอู่ตัง
ทิวเขาอู่ตัง  หรือ บู๊ตึ๊ง ในภาษาจีนฮกเกี้ยน เป็นทิวเขาที่ตั้งอยู่ในมณฑลหูเป่ย์ ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน มีความสำคัญของลัทธิเต๋า ที่เล่าสืบมาว่า ปรมาจารย์เจินอู่ หรือเทพเจ้าเสวียนอู่ (玄武) ได้บำเพ็ญตบะบนยอดเขาแห่งนี้ สถานที่ที่เสมือนเป็นแดนสุขาวดี ได้ใช้วิชาทั้งบุ๋น และบู๊ ต่อกรกับภิกษุหลายรูปของฝ่ายพุทธจนได้รับชัยชนะ สามารถยึดเขาแห่งนี้เป็นที่พำนักสืบมาhttp://www.manager.co.th/china/ViewNews.aspx?newsID=4715344521403  หมู่ตึกโบราณบนเขาบู๊ตึ๊ง

ทิวเขาอู่ตังเป็นสถานที่ที่รวมสิ่งก่อสร้างตามแบบสถาปัตยกรรมจีนหลายยุคหลายสมัยเข้าด้วยกัน ตั้งแต่ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์ซ่ง ราชวงศ์หยวน เรื่อยมากระทั่งราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ชิง  รวมกันนับได้กว่าพันปี

 มรดกโลก 
ทิวเขาอู่ตังได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกภายใต้ชื่อ "กลุ่มอาคารโบราณบนทิวเขาอู่ตัง" ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 18 เมื่อปี พ.ศ. 2537 ที่ภูเก็ต ประเทศไทย ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
 (i) - เป็นตัวแทนในการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์
 (ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
 (vi) - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์
# ออร์กนีย์
ออร์กนีย์  หรือที่เรียกกันว่า "หมู่เกาะออร์กนีย์" (The Orkney Islands หรือ The Orkneys) เป็น "กลุ่มเกาะ" (archipelago) และที่ตั้งอยู่ทางเหนือของสกอตแลนด์ ตั้งอยู่ 16 กิโลเมตรเหนือฝั่งทะเลเคทเนสส์ (Caithness) ออร์กนีย์ประกอบด้วยเกาะทั้งหมด 70 เกาะและในจำนวนนั้น 20 มีผู้อยู่อาศัย เกาะที่ใหญ่ที่สุดของออร์กนีย์คือเกาะที่เรียกกันว่า "เมนแลนด์" (Mainland) ที่มีเนื้อที่ 523 ตารางกิโลเมตรซึ่งทำให้เป็นเกาะที่ใหญ่เป็นที่หกของบรรดาเกาะของสกอตแลนด์ และใหญ่เป็นที่สิบของบรรดาเกาะต่าง ๆ ในหมู่เกาะบริติช (British Isles) ที่ตั้งถิ่นฐานใหญ่ที่สุดที่เป็นศูนย์กลางของการปกครองอยู่ที่เคิร์กวอลล์ (Kirkwall) 

ออร์กนีย์เป็นหนึ่งใน 32 มณฑลของสกอตแลนด์ ผู้ที่อาศัยอยู่ที่ออร์กนีย์เรียกว่า "ออร์เคเดียน" 

ออร์กนีย์เป็นที่ตั้งถิ่นฐานมากว่า 5,500 ปี เดิมเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนเผ่าจากยุคหินใหม่ และต่อมาโดยชาวพิกต์ (Picts) ในที่สุดออร์กนีย์ก็ถูกรุกรานและผนวกเป็นส่วนหนึ่งของนอร์เวย์ในปี ค.ศ. 875 โดยมีชาวนอร์สมาตั้งถิ่นฐาน ต่อมาออร์กนีย์ก็ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1472 เมื่อมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์กไม่ทรงสามารถจ่ายค่าสินสอดทองหมั้นให้พระเจ้าเจมส์ที่ 3 แห่งสกอตแลนด์

ออร์กนีย์มีสิ่งก่อสร้างจากยุคหินใหม่ที่ยังอยู่ในสภาพดีที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรป "หัวใจของยุคหินใหม่ออร์กนีย์" (Heart of Neolithic Orkney) ได้รับการสถาปนาให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกใน ค.ศ. 1999

ใน ค.ศ. 2004 ออร์กนีย์มีประชากรทั้งหมดประมาณ19,590 คน โดยมีความหนาแน่นเฉลี่ย 20 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
# เบริก-อะพอน-ทวีด
เบริก-อะพอน-ทวีด (,) เป็นเมืองหนึ่งในเทศมณฑลนอร์ทัมเบอร์แลนด์ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอังกฤษ เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของประเทศ ทางฝั่งทะเลด้านตะวันออกที่ปากแม่น้ำทวีด และอยู่ห่างจากเขตแดนอังกฤษ-สกอตแลนด์เพียงสี่กิโลเมตร เมืองเบริกอะพอนทวีดเดิมเป็นส่วนหนึ่งของบะระเบริกอะพอนทวีด และเดิมเป็นและเดิมเป็นเมืองมณฑลของเบริกเชอร์

จากการสำรวจสำมะโนประชากรใน ค.ศ. 2001 เบริกอะพอนทวีดมีประชากรทั้งหมดประมาณ 11,665 คน ตำบลและเทศมณฑลก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ 2008.

เบริกอะพอนทวีดตั้งอยู่ระหว่างราชอาณาจักรสกอตแลนด์กับราชอาณาจักรอังกฤษมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 และมาเป็นส่วนหนึ่งของอังกฤษในปี ค.ศ. 1482 แต่เบริกอะพอนทวีดมีวัฒนธรรมที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสกอตแลนด์ สิ่งที่น่าสนใจของเบริกอะพอนทวีดก็ได้แก่กำแพงเมืองโบราณและสถาปัตยกรรมทางการทหารโบราณ
# ตุ๊กตาบลายธ์
ตุ๊กตาบลายธ์  เป็นตุ๊กตาที่ผลิตในฮ่องกงและวางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา โดยบริษัท เค็นเนอร์ (Kenner) เมื่อ พ.ศ. 2515  ออกแบบโดยนักออกแบบของบริษัท มาร์วิน กลาส สตูดิโอ ประกอบด้วย แอลลิสัน แคตสแมน และรูเบ็น เทอร์เซียน  ตุ๊กตารุ่นนี้ไม่ได้รับความนิยม จึงมีวางจำหน่ายเพียงปีเดียวในสหรัฐอเมริกา จากนั้นก็ไม่ได้มีการจำหน่ายอีก

ตุ๊กตาบลายธ์มีลักษณะเด่นคือ มีตากลมโตที่เปลี่ยนสีได้ โดยดึงเชือกที่อยู่ด้านหลังศีรษะตุ๊กตา มีสัดส่วนศีรษะโต ลำตัวและขาสั้น ดูเหมือนการ์ตูน  ปัจจุบันบริษัท เค็นเนอร์ ได้เลิกกิจการแล้ว และลิขสิทธิ์ของตุ๊กตาบลายธ์ถือครองโดย บริษัท แฮสโบร

ในปี พ.ศ. 2540 โปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์แห่งหนึ่งในนิวยอร์ก ชื่อ จินา แกแรน (Gina Garan) ได้รับตุ๊กตาบลายธ์เป็นของขวัญจากเพื่อน และได้ใช้ตุ๊กตานี้เป็นแบบฝึกฝนการถ่ายภาพ เธอได้ตีพิมพ์หนังสือภาพถ่าย ชื่อ "This is Blythe" ซึ่งมีแต่ภาพของตุ๊กตาบลายธ์ทั้งเล่มในปี พ.ศ. 2545 และเริ่มเกิดกระแสความนิยม  ตุ๊กตาบลายธ์ถูกนำไปใช้ในภาพยนตร์โฆษณาของห้างสรรพสินค้าพาร์โคในประเทศญี่ปุ่น และทำให้เกิดกระแสความนิยมเป็นอย่างสูงในประเทศญี่ปุ่น  รายการโทรทัศน์ I Love the '70s ของ VH1 ได้จัดให้มีช่วงของตุ๊กตาบลายธ์เป็นพิเศษ และทำให้เกิดความนิยมเป็นวงกว้าง

ปัจจุบัน นักสะสมตุ๊กตาพากันสะสมตุ๊กตาบลายธ์รุ่นแรก จนทำให้ราคาจำหน่ายเพิ่มขึ้นจากตัวละ 35 ดอลลาร์สหรัฐในปี พ.ศ. 2515 เป็นไม่ต่ำกว่า 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ บริษัทแฮสโบรได้ผลิตตุ๊กตาบลายธ์ขึ้นมาใหม่ในปี พ.ศ. 2543 เรียกว่า "นีโอ บลายธ์" ราคาจำหน่ายระหว่าง 60 ดอลลาร์สหรัฐ ถึง 300 ดอลลาร์สหรัฐ 

ในสหรัฐอเมริกา โชคร้ายสำหรับเค็นเนอร์ ที่ตุ๊กตาขายไม่ดี เลยผลิตจำหน่ายแค่เพียงปีเดียวก็ยุติการผลิต แต่เป็นโชคดีของผู้มีตุ๊กตาบลายธ์ที่ผลิตในปีนั้นไว้ในครอบครอง เพราะปัจจุบัน นักสะสมตุ๊กตาระดับมืออาชีพ ต่างควานหาตุ๊กตารุ่นนี้กันให้ควั่ก แถมให้ราคาดี ซึ่งจะ”ดีมาก” หรือ “ดีมากๆ” ขึ้นอยู่กับสภาพของตุ๊กตา กล่าวกันว่าราคาซื้อขายทั่วไปจะอยู่ที่ตัวละ 1,000 กว่าดอลลาร์ขึ้นไป ส่วนตุ๊กตาบลายธ์ที่ผลิตใหม่ตั้งแต่ปี 2543 เป็นต้นมา ที่เรียกว่า นีโอ บลายธ์ (Neo Blythe) เวลาจะขายทอดตลาดก็มักได้ราคาไม่ต่ำไปกว่าราคาที่ซื้อมา เรียกว่ามีไว้ไม่ขาดทุน ยิ่งถ้าเป็นรุ่นที่ผลิตออกมาในจำนวนจำกัด (limited edition) ก็ยิ่งได้ราคาดี

ตุ๊กตา บลายธ์เป็นสินค้าที่น่าสนใจมากทีเดียว บลายธ์เหมือนกับ ตุ๊กตาบาร์บี้ที่มีคุณค่า และมูลค่าอยู่ในชื่อของเธอเอง ถือเป็นแบรนด์ที่ขายชื่อได้และทำเงินดีด้วย ตุ๊กตาบลายธ์ รุ่น “วินเทจ” ซึ่งหมายถึงรุ่นที่ผลิตจำหน่ายในปี 1972 สามารถเรียกราคาประมูลบนเว็บไซต์อีเบย์ได้ตัวละกว่า 2,000 ดอลลาร์ หรือประมาณ 76,000 บาท (จากราคาจำหน่ายแค่ตัวละ 35 ดอลลาร์ หรือ 1,300 กว่าบาท) สินค้าเกี่ยวกับบลายธ ์มีนอกเหนือจากตุ๊กตาเป็นตัวๆที่เอาไว้ให้เล่น หรือเอาไว้ให้ชื่นใจ ส่วนใหญ่เป็นของใช้สำหรับผู้หญิง เช่น เข็มกลัด กระเป๋าสตางค์ กระเป๋าสะพาย ซองโทรศัพท์มือถือ แผ่นดีวีดี หรือแม้แต่หนังสือรวมภาพตุ๊กตาบลายธ์ในอิริยาบถต่างๆ ตุ๊กตายี่ห้อนี้มีแฟชั่นโชว์ และนิทรรศการจัดแสดงในหลายประเทศ

ดีไซเนอร์ที่ร่วมทีมออกแบบ ตุ๊กตาบลายธ์เมื่อปี 2515 มี 3 คนสังกัดบริษัท มาร์วิน กลาส สตูดิโอ ซึ่งโด่งดังมากในเรื่องการออกแบบของเด็กเล่น รูเบ็น เทอร์เซียน เป็นผู้ออกแบบลูกตา ซึ่งตอนแรกเขาตั้งใจจะใช้กับตุ๊กตาสุนัข ส่วนลำตัวของตุ๊กตา แรกๆทีมงานก็ออกแบบให้ยาวได้สัดส่วนกับหัวที่มีขนาดใหญ่ของตุ๊กตา แต่ปรากฏว่ากล่องใส่มีขนาดสั้น จึงต้องลดสัดส่วนความยาวลำตัวให้บรรจุได้พอดี ตุ๊กตาบลายธ์จึงหัวโตตัวสั้น ดูเหมือนการ์ตูน

แหล่งข้อมูลอื่น
เว็บไซต์ทางการของตุ๊กตาบลายธ์
หมวดหมู่:ของเล่น
หมวดหมู่:ตุ๊กตา
# การยึดรัฐสภาของไพรด์
การยึดรัฐสภาของไพรด์  คือการยึดสภาสามัญชนที่นำโดยนายพันเอกทอมัส ไพรด์ (:en:Thomas Pride) เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1648 เพื่อเป็นการกำจัดสมาชิกสภาผู้ไม่สนับสนุนกองทัพตัวแบบใหม่ และฝ่ายอิสระในรัฐสภายาว ซึ่งถือกันว่าเป็นการรัฐประหารเพียงครั้งเดียวในประวัติศาสตร์อังกฤษ
# กอร์เจิส (อัลบั้ม 808 สเตต)
กอร์เจิส (Gorgeous) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่สี่ของ808 สเตต  วางจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 โดยค่าย ซีทีทีเรเคิดส์ ในสหราชอาณาจักร และ ทอมมีบอยเรเคิดส์ ในสหรัฐอเมริกา ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 อัลบั้มได้ออกวางหน่ายใหม่โดย ซีทีทีเรเคิดส์ ที่นอกจากมีแผ่นโบนัส ที่มีเพลงรีมิกซ์ 14 ถึง เพลง รวมถึงเพลงที่ยังไม่ได้เผยแพร่และยังไม่แก้ไขใหม่อย่าง "Bombadin"

 รายชื่อเพลง 
 "Plan 9" - 4:02
 "Moses" – 2:54
 "Contrique" – 3:40
 "10 X 10" – 3:33
 "One in Ten" – 2:40
 "Europa" – 4:16
 "Orbit" – 4:01
 "Black Morpheus" - 4:04
 "Southern Cross" - 5:03
 "Nimbus" - 4:34
 "Colony" - 4:45
 "Timebomb" - 2:55
 "Stormin Norman" - 3:23
 "Sexy Dancer" - 3:00
 "Sexy Synthesizer" - 3:39
# ดีน ซอนเดอส์
ดีน ซอนเดอส์ (, เกิด 21 มิถุนายน 1964) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพและผู้จัดการทีมชาวเวลส์ 

ในฐานะนักฟุตบอลอาชีพ เขาเล่นในตำแหน่งกองหน้า โดยเริ่มต้นอาชีพตั้งแต่ปี 1982 และแขวนสตั๊ดในปี 2001 เขาเล่นให้กับลิเวอร์พูล และแอสตันวิลลา ในช่วงทศวรรษ 1990 โดยการย้ายจากดาร์บีเคาน์ตี มาร่วมทีมหงส์แดง ทำให้เขาสร้างสถิติเป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษที่มีค่าตัวแพงที่สุดในยุคนั้น
# ยุทธการที่เมดสตัน
ยุทธการที่เมดสตัน  เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1648 ที่เมืองเมดสตันในเทศมณฑลเคนต์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 กับกองทัพตัวแบบใหม่ของฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยลอร์ดแฟร์แฟกซ์ ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายรัฐสภาได้รับชัยชนะ 

ในปี ค.ศ. 1648 ฝ่ายนิยมกษัตริย์ในเทศมณฑลเคนต์แข็งข้อและยึดเกรฟเซนด์และเมดสตัน ลอร์ดแฟร์แฟกซ์จึงนำทัพมายังเมดสตันและยึดเมืองคืน ฝ่ายนิยมกษัตริย์เข้าโจมตีกองทัพของฝ่ายรัฐสภาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1648 แต่ได้รับความพ่ายแพ้และมีผู้เสียชีวิตทางฝ่ายนิยมกษัตริย์กว่า 800 คน ชัยชนะของฝ่ายรัฐสภาทำให้การแข็งข้อยุติลง
# ยุทธการที่เซนต์แฟกันส์
ยุทธการที่เซนต์แฟกันส์  เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1648 ที่เซนต์แฟกันส์ในเวลส์ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพที่เดิมเป็นฝ่ายรัฐสภาแต่ไม่รับค่าจ้างเป็นเวลานานและด้วยความหวาดกลัวว่าจะถูกปลด จึงได้ก่อการปฏิวัติภายใต้การนำของนายพันจอห์น พอยเยอร์, นายพลโรว์แลนด์ ลาน และนายพันไรซ์ พาวเวลล์ ต่อฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยนายพันทอมัส ฮอร์ตัน ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายรัฐสภาได้รับชัยชนะ ในด้านความเสียหายฝ่ายนิยมกษัตริย์มีผู้เสียชีวิต 200 คนและถูกจับอีก 3,000 คน ส่วนฝ่ายรัฐสภาไม่ทราบจำนวน
# ประเมินผล
ประเมินผล หรือมักเรียก "การติดตามประเมินผล" เป็นกระบวนการดำเนินงานด้านการกำกับควบคุม เพื่อติดตามความก้าวหน้าของภารกิจและหรือประเมินว่าภารกิจสำเร็จตามวัตถุประสงค์ที่กำหนดไว้หรือไม่ การติดตามประเมินผล โดยปกติจะต้องกำหนดดัชนีการติดตามประเมินผลเพื่อเป็นเกณท์ในการพิเคราะห์ว่าสถานการณ์ที่ตรวจสอบวัดได้นั้นบรรลุหรือไม่บรรลุเมื่อเทียบกับเกณท์หรือดัชนีที่กำหนดประโยชน์ของการติดตามประเมินผลไม่เพียงแต่ช่วยให้ทราบความก้าวหน้า และหรือความล้าหลังของการดำเนินการ โดยใช้ดัชนีประเมินว่าการดำเนินการไก้ลถึงเป้าหมายที่กำหนดแค่ไหนเพียงไรแล้ว ยังสามารถช่วยให้วิเคราะห์เพิ่มเติมให้ทราบปัจจัยเหตุแห่งความสำเร็จและความล้มเหลวดังกล่าวได้ ทำให้เกิดประโยชน์ในการปรับปรุงแนวทางดำเนินการต่อไปได้
# การล้อมเมืองโคลชิสเตอร์
การล้อมเมืองโคลชิสเตอร์  เป็นการล้อมเมืองที่เกิดขึ้นในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 ในฤดูร้อนระหว่างวันที่ 12 มิถุนายน ถึง 28 สิงหาคม ค.ศ. 1648 ที่เมืองโคลชิสเตอร์ในอังกฤษ

ก่อนหน้าที่จะเกิดขึ้นสงครามกลางเมืองเริ่มคุกรุ่นขึ้นอีกในหลายบริเวณในบริเตน โคลชิสเตอร์อยู่ท่ามกลางความขัดแย้งเมื่อฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 พยายามเดินทัพไปยังอีสต์แองเกลียเพื่อไปหนุนพระองค์ แต่ถูกกองทัพของลอร์ดแฟร์แฟกซ์ดักโจมตี ฝ่ายนิยมกษัตริย์เพลี่ยงพล้ำจนต้องถอยเข้าไปในเมืองโคลชิสเตอร์ เมื่อไม่ได้รับชัยชนะลอร์ดแฟร์แฟกซ์ก็ล้อมเมืองไว้ ฝ่ายนิยมกษัตริย์ตั้งมั่นอยู่ได้สิบเอ็ดอาทิตย์ก่อนที่จะยอมแพ้หลังจากการพ่ายแพ้ของยุทธการที่เพรสตันของฝ่ายเดียวกัน
# บลูไลนส์
บลูไลนส์  เป็นอัลบัมเปิดตัวของแมสซีฟแอตแทก วางตลาดใน 8 เมษายน ปี 1991 โดยค่าย ไวลด์บันช์ และเวอร์จินเรเคิดส์ การบันทึกที่เริ่มโดยสมาชิก แกรนต์ "แดดดีจี" มาร์แชล, รอเบิร์ต "ทรีดี" เดล นายา และ แอนดรู "มัชรูม" วาวส์ ร่วมกับ จอนนี ดอลลาร์ นอกจากนี้ยังมีสมาชิกอย่าง ทริกกี นักร้อง ชารา เนลสัน และ ฮอเรซ แอนดี้ โดยปกติถือว่าเป็นอัลบัมในแนว "ทริปฮอป" อัลบัมแรก บลูไลนส์ รวมองค์ประกอบของ ฮิปฮอป (เช่น เบรกบีต, แซมพลิง, และ แร็ป) พร้อมกับ ดนตรีดั๊บ, ดนตรีโซล, เร็กเก และ ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ 

Blue Lines ได้ติดอยู่ใน 21 อัลบัมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ในปี 1997 จากสำรวจความคิดเห็นโดย เอชเอ็มวี แชนเนล 4 เดอะการ์เดียน และ คลาสสิกเอฟเอม ในปี 2000 ติดอันดับที่ 9 จาก "100 อัลบัมอังกฤษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา" ของ นิตยสารคิว  ในปี 2003 ได้ถูกรวมอยู่ในรายชื่อ "500 อัลบัมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" ของ นิตยสารโรลลิงสโตน และอีกครั้งในปี 2012 เว็บไซต์ พิตซ์ฟอร์ก (Pitchfork) ได้จัดอันดับที่ 85 ในรายชื่อ "100 อัลบัมยอดเยี่ยมในยุค 1990"

อัลบัมเวอร์ชันรีมาสเตอร์ได้วางขายในวันที่ 19 พฤศจิกายน ปี 2012

 รายชื่อเพลง 
 Safe From Harm (5:18)
 One Love (4:48)
 Blue Lines (4:21)
 Be Thankful For What You've Got (4:09)
 Five Man Army (6:04)
 Unfinished Sympathy (5:08)
 Daydreaming (4:14)
 Lately (4:26)
 Hymn Of The Big Wheel (6:36)
# พระเจ้าราชราช โจฬะที่ 1
พระเจ้าราชราช โจฬะที่ 1ธิดา สาระยา. ประวัติศาสตร์มหาสมุทรอินเดีย. กรุงเทพฯ:เมืองโบราณ, 2554. หน้า 415   ทรงเป็นหนึ่งในจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งราชวงศ์โจฬะ ทรงครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1528 - พ.ศ. 1557 (ค.ศ. 985 - ค.ศ. 1014) พระองค์ทรงสถาปนาจักรวรรดิโจฬะขึ้นด้วยการพิชิตอาณาจักรต่าง ๆ ทางอินเดียใต้ปัจจุบัน และทรงขยายพระราชอาณาเขตไปจนจดเกาะศรีลังกาในทางทิศใต้ และถึงอาณาจักรกฬิงคะ (โอริศา) ในทิศตะวันออกเฉียงเหนือ พระองค์ทรงทำสงครามกับจักรวรรดิจาลุกยะตะวันออกซึ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือ และอาณาจักรปัณฑยะซึ่งอยู่ทางใต้หลายต่อหลายครั้ง การยึดครองเมืองเวงคี (Vengi - เมืองหลวงของจักรวรรดิจาลุกยะตะวันออก) ของพระองค์กลายเป็นรากฐานสำคัญของราชวงศ์โจฬะยุคหลัง จากนั้นทรงยกทัพเข้าตีศรีลังกาและยึดครองเกาะแห่งนี้เป็นเวลานานนับศตวรรษ

พระองค์ทรงวางรากฐานระบบการบริหารราชการด้วยการแบ่งประเทศออกเป็นตำบล และทรงสร้างมาตรฐานการเก็บผลประโยชน์เข้าท้องพระคลังผ่านการสำรวจที่ดินอย่างเป็นระบบ ด้วยความสำเร็จของพระองค์ ทำให้องค์รัชทายาทของพระองค์ พระเจ้าราเชนทราโจฬะที่ 1 ทรงสามารถขยายจักรวรดิออกไปได้ไกลยิ่งขึ้น
# โพรเทคชัน
เพลงในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ โพรเทคชัน (เพลง)

โพรเทคชัน  เป็นอัลบัมที่สี่ของแมสซีฟแอตแทก วางตลาดใน 26 กันยายน ปีค.ศ. 1994 โดยค่าย เซอคา และเวอร์จินเรเคิดส์ นอกจากนี้มีอัลบัมรีมิกซ์ภายใต้ชื่อNo Protection รีมิกซ์โดย ดีเจ แมด โปรเฟสเซอร์ (Mad Professor)

รายชื่อเพลง
"Protection" (Vowles/Del Naja/Marshall/Thorn) – 7:51
"Karmacoma" (Vowles/Del Naja/Marshall/Tricky/Norfolk/Locke) – 5:16
"Three" (Vowles/Del Naja/Marshall/Hooper/Suwoton) – 3:49
"Weather Storm" (Vowles / Del Naja / Marshall / Hooper / Armstrong / Harmon / Napoleon /Lloyd /Murray) – 4:59
"Spying Glass" (Vowles/Del Naja/Marshall/Hooper/Andy) – 5:20
"Better Things" (Vowles/Del Naja/Marshall/Thorn/Watt/Brown) – 4:13
"Eurochild" (Vowles/Del Naja/Marshall/Tricky/Norfolk/Locke) – 5:11
"Sly" (Vowles, Del Naja/Marshall/Hooper/Suwoton/Goldman) – 5:24
"Heat Miser" (Vowles/Del Naja/Marshall/Hooper/de Vries) – 3:39
"Light My Fire" (live) (The Doors) – 3:15 

แหล่งข้อมูลอื่น
Protection Album onDiscogs
# อาร์เทอร์ เคเพลล์ บารอนเคเพลล์ที่ 1 แห่งแฮดัม
อาร์เทอร์ เคเพลล์ บารอนเคเพลล์ที่ 1 แห่งแฮดัม (20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1608 - 9 มีนาคม ค.ศ. 1649) อาร์เทอร์ เคเพลล์เป็นนายทัพฝ่ายนิยมกษัตริย์ในสงครามกลางเมืองอังกฤษ 

อาร์เทอร์ เคเพลล์เกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1608 เป็นบุตรคนเดียวของเซอร์เฮนรี เคเพลล์ และทีโอโดเซีย เคเพลล์บุตรีของเซอร์เอดเวิร์ด มอนทากิวแห่งโบรห์ตันในนอร์แทมป์ตันเชอร์ เคเพลล์ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของรัฐสภาสั้นและรัฐสภายาว ในปี ค.ศ. 1640 สำหรับฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ เมื่อเริ่มแรกเคเพลล์สนับสนุนฝ่ายตรงข้ามกับรัฐบาลของพระเจ้าชาลส์ แต่ต่อมาก็หันไปเป็นฝ่ายสนับสนุนพระองค์ เคเพลล์ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "บารอนเคเพลล์แห่งแฮดัม" ในมณฑลฮาร์ตฟอร์ดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1641

เมื่อสงครามเริ่มขึ้นเคเพลล์ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นข้าหลวงแห่งชรอปเชอร์, เชชเชอร์ และนอร์ทเวลส์ ในการเป็นผู้นำทางการทหารในบริเวณนั้น ต่อมาเคเพลล์ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นหนึ่งในองคมนตรีในเจ้าชายแห่งเวลส์ และผู้แทนพระองค์ในการเจรจาที่อักซ์บริดจ์ ในปี ค.ศ. 1645 เคเพลล์ติดตามพระราชินีเฮนเรียตตา มาเรีย ไปฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1646 แต่ไม่เห็นด้วยกับการเดินทางของเจ้าชายแห่งเวลส์ จึงได้ตัดสินใจลาออกไปอยู่ที่เจอร์ซีย์ แต่ต่อมาก็เข้าช่วยพระเจ้าชาลส์ในการหลบหนีจากเกาะไวต์ 

เคเพลล์เป็นผู้นำคนสำคัญของฝ่ายนิยมกษัตริย์ในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม เคเพลล์และจอร์จ กอริง เอิร์ลที่ 1 แห่งนอริช ก็ยอมแพ้ต่อทอมัส แฟร์แฟกซ์ ลอร์ดแฟร์แฟกซ์ที่ 3 แห่งแคเมอรอน ที่โคลชิสเตอร์ โดยได้รับสัญญาว่าจะยกโทษให้ แต่ทางรัฐบาลมีปัญหากับสัญญา เคเพลล์หลบหนีจากหอคอยแห่งลอนดอนแต่ถูกจับและถูกลงโทษโดยการประหารชีวิตโดยรัฐสภาRonald Hutton, ‘Capell, Arthur, first Baron Capell of Hadham (1604–1649)’, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, Sept 2004; online edn, Oct 2006 http://www.oxforddnb.com/view/article/4583, accessed 30 March 2007 เมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1649 และถูกประหารชีวิตพร้อมกับเจมส์ แฮมิลตัน ดุ๊กที่ 1 แห่งแฮมิลตัน และเฮนรี ริช เอิร์ลที่ 1 แห่งฮอลแลนด์ ในวันรุ่งขึ้น

เคเพลล์แต่งงานกับเอลิซาเบท บุตรีและทายาทของเซอร์ชาลส์ มอร์ริสันแห่งแคสซีโอบรีพาร์กในฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ เคเพลล์และเอลิซาเบทมีบุตรธิดาด้วยกันเก้าคนชายห้าหญิงสี่ ต่อมาอาร์เทอร์ผู้เป็นลูกชายได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเอิร์ลแห่งเอสเซกซ์ในสมัยฟื้นฟูราชวงศ์
# โซเฟียแห่งนัสเซา
โซเฟีย วิลเฮลมีเนอ มารีอันเนอ เฮนรีเอ็ทเทอ  (, 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1836 - 30 ธันวาคม ค.ศ. 1913) ทรงเป็นเจ้าหญิงเยอรมันจากนัสเซาซึ่งอภิเษกสมรสเข้าสู่ราชวงศ์สวีเดนและนอร์เวย์ ต่อมาพระนางได้ขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์

พระองค์เป็นพระธิดาในเจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งนัสเซา และพระชายาองค์ที่สองเจ้าหญิงพอลลีน เฟรดเดอร์ริกา มาเรียแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค

เป็นพระราชนัดดา (หลานยาย) ของเจ้าชายพอลแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระโอรสของเจ้าชายฟรีดริชที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งเบราน์ชไวก์ เจ้าหญิงออกัสตาเป็นพระธิดาในคาร์ล วิลเฮล์ม แฟร์ดีนันด์ ดยุกแห่งเบราน์ชไวก์ และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งบริเตนใหญ่

เจ้าหญิงออกัสตาเป็นพระธิดาองค์โตในเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-โกทา พระองค์เป็นพระเชษฐภคินีในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร,เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งยอร์คและอัลบานี, เจ้าชายวิลเลียม เฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเอดินเบิร์ก, เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งคัมบาลันด์และสแตรธเอิร์น และแคโรไลน์ มาทิลดาแห่งบริเตนใหญ่ พระราชินีในพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
# เมซซานีน (อัลบั้ม)
เมซซานีน   เป็นอัลบัมที่สามของแมสซีฟแอตแทก วางตลาดใน 20 เมษายน ปี 1998 โดยค่าย เซอคา และเวอร์จินเรเคิดส์  โปรดิวโดย  แมสซีฟแอตแทก และนีล ดาวิดจ์ นอกจากนี้พวกเขายังมีการเพิ่มซาวด์ทริปฮอปให้เป็นสไตล์อิเล็กทรอนิกา ที่ได้อิทธิพลหลากหลายจาก นิวเวฟ, ร็อก, ฮิปฮอป และ ดนตรีดั๊บ

เมซซานีน ติดอันดับท็อปชาร์ตในสหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย ไอร์แลนด์ และนิวซีแลนด์ กลายเป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์มากที่สุดของวงจนถึงปัจจุบัน ซิงเกิลจากอัลบัมนี้ได้แก่: "Risingson", "Teardrop", "Angel", และ "Inertia Creeps"

รายชื่อเพลง
 "Angel" - 6:18  (Del Naja/Marshall/Vowles/Hinds) 
 "Risingson" - 4:58  (Del Naja/Marshall/Vowles/Reed/Seeger) 
 "Teardrop" - 5:29  (Del Naja/Marshall/Vowles/Fraser) 
 "Inertia Creeps" - 5:56  (Del Naja/Marshall/Vowles) 
 "Exchange" - 4:11  (Hilliard/Garson) 
 "Dissolved Girl" - 6:07  (Del Naja/Marshall/Vowles/Sara Jay/Matt Schwartz) 
 "Man Next Door" - 5:55  (Holt/Smith/Tolhurst/Dempsey) 
 "Black Milk" - 6:20  (Del Naja/Marshall/Vowles/Fraser) 
 "Mezzanine" - 5:54  (Del Naja/Marshall/Vowles) 
 "Group Four" - 8:13  (Del Naja/Marshall/Vowles/Fraser) 
 "(Exchange)" 4:08  (Hilliard/Garson) 
 "Superpredators" (Japanese bonus track) - 5:16  (Del Naja/Marshall/Vowles)
# จักรพรรดิโคโตกุ
จักรพรรดิโคโตกุ (ค.ศ. 596 – 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 654) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 36Imperial Household Agency (Kunaichō):  孝徳天皇 (33) ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิมPonsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, p. 50.

รัชสมัยของพระองค์อยู่ในช่วง ค.ศ. 645 ถึง 654Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, pp. 266–267; Varley, H. Paul. Jinnō Shōtōki. p. 132–133; Titsinh, Isaac. (1834). 

เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม
ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ โคโตกุมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ)Brown, pp. 264; prior to Emperor Jomei, the personal names of the emperors (their imina) were very long and people did not generally use them; however, the number of characters in each name diminished after Jomei's reign. ว่า คารุ  หรือ เจ้าชายคารุ Ponsonby-Fane, p. 8.

สมเด็จพระจักรพรรดิโคโตกุทรงเป็นมหาราชของญี่ปุ่น พระองค์ท่านได้สร้างวัดหลายแห่ง และทำให้ศิลปะสมัยนั้นเจริญรุ่งเรืองมาก ทรงตรากฎหมายขึ้นมาหลายฉบับ นอกจากนี้จักรพรรดิโคโตกุยังเริ่มใช้ปีรัชศกเป็นองค์แรกซึ่งใช้มาจนถึงปัจจุบัน

รัชสมัย
ปีในรัชสมัยของโคโตกุมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราชหรือ เน็งโงTitsingh, p. 47.
 ไทกะ   (645–650)
 ฮากูจิ (650–655)

พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา
จักรพรรดินี: เจ้าหญิงฮาชิฮิโตะ (間人皇女, สวรรคต ค.ศ. 665) พระราชธิดาในจักรพรรดิโจเมกับจักรพรรดินีโคเงียวกุ

ฮิ: อาเบะ โนะ โอตาราชิ-ฮิเมะ (阿部小足媛) ธิดาในอาเบะ โนะ คูราฮาชิ-มาโระ
 เจ้าชายอาริมะ (有間皇子, 640–658)

ฮิ: ซางะ โนะ ชิ-โนะ-อิรัตสึเมะ (蘇我乳娘) ธิดาในโซงะ โนะ คูระ-โนะ-ยามาดะ โนะ อิชิกาวะ-โนะ-มาโระ

พระราชพงศาวลี
# ปูทูลกระหม่อม
ปูทูลกระหม่อม หรือ ปูแป้ง  เป็นปูน้ำจืดที่ค้นพบในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2536 ที่ป่าดูนลำพัน อำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม  โดยศาสตราจารย์ไพบูลย์ นัยเนตร ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร่วมกับผู้เชี่ยวชาญจากพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ทางธรรมชาติ ประเทศเนเธอร์แลนด์ และเป็นปีที่ปีที่สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ทรงเจริญพระชนมายุครบ 36 พรรษา จึงขอพระราชทานชื่อว่า "ปูทูลกระหม่อม" และได้กำหนดให้เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ลำดับที่ 14 ของสัตว์ป่าจำพวกไม่มีกระดูกสันหลังในกฎกระทรวง ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2543) 

 ลักษณะ 
รูปร่างคล้ายปูนา มีสีสันสวยงาม 4 สีคือ ม่วง แสด เหลือง ขาว โดยกระดองมีสีม่วงเปลือกมังคุด ผสมพันธุ์นาน 4–5 ชั่วโมง ไข่จะฟองใหญ่กว่าปูนา 3–4 เท่า