wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# กลุ่มภาษาตุงกูซิก
กลุ่มภาษาตุงกูซิก  หรือ กลุ่มภาษาแมนจู-ตุงกุส เป็นภาษาที่ใช้พูดในไซบีเรียตะวันออกและแมนจูเรีย ยังเป็นที่โต้เถียงอยู่ว่าควรจัดให้อยู่ในตระกูลภาษาอัลไตหรือไม่ ภาษานี้รวมอยู่ในกลุ่มภาษาเตอร์กิกและกลุ่มภาษามองโกลตามลำดับ ภาษาในกลุ่มนี้ส่วนใหญ่เป็นภาษาที่ใกล้ตาย

 การจัดจำแนก 

นักภาษาศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับกลุ่มภาษานี้มีการจัดจำแนกต่างกันโดยพิจารณาจากลักษณะของภาษา รากศัพท์ และลักษณะทางสัทวิทยา การจัดจำแนกที่เป็นที่นิยมมากที่สุดคือการแบ่งเป็นกลุ่มใต้และกลุ่มเหนือ โดยกลุ่มใต้แบ่งออกอีกเป็นกลุ่มตะวันออกเฉียงใต้และตะวันออกเฉียงเหนือ
 กลุ่มภาษาตุงกูซิกเหนือ ได้แก่ ภาษาเอเวนค์ที่พูดโดยชาวเอเวนค์ในไซบีเรียกลางและทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ภาษาอื่นที่จัดเป็นสำเนียงของภาษาเอเวนค์ได้แก่ โอโรเกน เนกิดัล โซโลน และมาเนกีร์
 กลุ่มภาษาตุงกูซิกใต้
 กลุ่มตะวันออกเฉียงใต้ ได้แก่ ภาษานาไน ภาษาอะกานี ภาษาบิราร์ ภาษากิเล ภาษาซามากิร ภาษาโอโรก ภาษาอุลช์ ภาษาโอโรช ภาษาอูเดเก
 กลุ่มตะวันตกเฉียงใต้ ได้แก่ภาษาแมนจูของชาวแมนจูผู้ก่อตั้งราชวงศ์ชิงในประเทศจีน ภาษาซิเบที่ใช้พูดในซินเจียงโดยลูกหลานของชาวแมนจู ภาษาจูร์เชน เป็นภาษาที่ตายแล้ว
ภาษาจูร์เชน-แมนจู (เป็นภาษาเดียวกันแต่มีพัฒนาการคนละช่วง โดยคำว่าภาษาแมนจูเริ่มใช้ใน พ.ศ. 2179) เป็นภาษาในกลุ่มตุงกูซิกเพียงภาษาเดียวที่มีระบบการเขียน โดยภาษาจูร์เชนมีการเขียนด้วยอักษรจูร์เชนมาตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 16 ส่วนภาษาแมนจูเขีนด้วยอักษรแมนจูที่ได้รับอิทธิพลจากอักษรมองโกเลีย

 ลักษณะทั่วไป 
กลุ่มภาษาตุงกูซิกเป็นภาษารูปคำติดต่อ มีระบบการก (case) และการเปลี่ยนเสียงสระที่ซับซ้อน

 ความสัมพันธ์กับภาษาอื่น 
กลุ่มภาษาตุงกูซิกมีความเชื่อมโยงกับกลุ่มภาษาเตอร์กิกและกลุ่มภาษามองโกเลียในตระกูลภาษาอัลตาอิก และอาจจะมีความเกี่ยวข้องกับภาษาเกาหลี ตระกูลภาษาญี่ปุ่นหรือภาษาไอนุด้วย
 อ้างอิง 

 Ethnologue entry for Tungus languages
 Kane, Daniel. The Sino-Jurchen Vocabulary of the Bureau of Interpreters. Indiana University Uralic and Altaic Series, Volume 153. Bloomington, Indiana: Indiana University Research Institute for Inner Asian Studies, 1989.
 Miller, Roy Andrew. Japanese and the Other Altaic Languages. Chicago: The University of Chicago Press, 1971.
 Poppe, N.N. Vergleichende Grammatik der Altaischen Sprachen [A Comparative Grammar of the Altaic Languages]. Wiesbaden: Otto Harrassowitz, 1960.
 Tsintsius, V. I. Sravnitel'naya Fonetika Tunguso-Man'chzhurskikh Yazïkov [Comparative Phonetics of the Manchu-Tungus Languages]. Leningrad, 1949.

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Monumenta Altaica - Altaic Linguistics. Grammars, Texts, Dictionaries, Bibliographies of Mongolian and other Altaic languages 
 Tungusic Research Group at Dartmouth College 
  Tungusic languages
# อุลตร้าแมนซีเอิร์ธ
อุลตร้าแมนซีเอิร์ธ  เป็นภาพยนตร์จากซีรีส์อุลตร้าแมน ถูกฉายทั้ง 2 ภาค ออกฉายเมื่อปี ค.ศ. 1996 และ ค.ศ. 1997

 ประวัติ 

 เนื้อเรื่อง 
อุลตร้าแมนผู้เดินทางจากดาวอาณาจักรพิคาเนบิวร่า Z 95 มีหน้าที่ทำให้โลกใบนี้สะอาดสวยงาม

 ตัวละคร 
 สมาชิก MYDO 
อาซาฮิ คัทสึโตะ (朝日 勝人) / อุลตร้าแมนซีเอิร์ธ (ウルトラマンゼアス)
โอโคชิ จินเปย์ (大河内 神平)
โคนาไค บัทสึคิชิ (小中井 仏吉)
โฮชิมิ โทรุ (星見 透)
ทาเคมุระ กันตะ (武村 岩太)
เซ็ทสึมะ บัน (薩摩 萬)
คาสุ มานาบุ (数 学)
MIDORI (มิโดริ)

 ตัวละครอื่นๆ 
โฮชิมิ ยูกิ (星見 勇気)
น้องชายของโทรุ

 อุลตร้าแมนซีเอิร์ธ 

 ปิคาริบรัชเชอร์ 
ปิคาริบรัชเชอร์ (ピカリブラッシャー)
อุปกรณ์แปลงร่างของซีเอิร์ธ รูปทรงเป็นแปรงสีฟันใช้ได้โดยการแปลงร่างนั้นต้องแปรงฟันให้ขาวสะอาดจึงจะแปลงร่างได้

 กระบวนท่าและความสามารถ 
ลำแสงสเปคชูชูร่า (スペシュッシュラ光線)
ลำแสงครอสสเปคชูชูร่า (クロス・スペシュッシュラ光線)
ซีเอิร์ธ คิ๊ก (ゼアス・キック)
ซูเปอร์ ซีเอิร์ธ คิก (スーパー・ゼアス・キック)

 สุดยอดกองกำลังป้องกันอวกาศ Mydo 
 ยานรบ 
สกายฟิช (スカイフィッシュ)
สกายชาร์ค (スカイシャーク)

 สัตว์ประหลาดที่ปรากฏ 
 ชาวดาวเบนเซ็น 
มนุษย์อวกาศแก๊สพิษ ชาวดาวเบนเซ็น (慢性ガス過多症宇宙人 ベンゼン星人)
ราชินีอวกาศผู้ทรงสเน่ห์ ชาวดาวเลดี้เบนเซ็น (妖艶宇宙女王 レディベンゼン星人)
สัตว์ประหลาดดูดทองคำ คอทเทนป็อปเป้ (吸金爆獣 コッテンポッペ)
หุ่นยนต์นักสู้อวกาศ อุลตร้าแมนชาโดว์ (宇宙戦闘ロボット ウルトラマンシャドー)
สัตว์ประหลาดแคปซูลเงา S ดาร์คเลอร์ (Sカプセル影獣 ダークラー)

 Mydo 
สัตว์ประหลาดแคปซูลแสง Z มิราคลอน (Zカプセル光獣 ミラクロン)
สัตว์ประหลาดบัตรอวกาศ ดิจิตอลคาเนกอน (宇宙カード珍獣 デジタルカネゴン)

 ผลงานชุดที่ 1 
อุลตร้าแมนซีเอิร์ธ  ออกฉายเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1996

 ผลงานชุดที่ 2 
อุลตร้าแมนซีเอิร์ธ 2 สงครามยอดมนุษย์แห่งแสงและเงา  ออกฉายเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1997

  อ้างอิง
# Omnidirectional Pattern
Omnidirectional Patterns คือ สายอากาศที่กระจายสัญญาณทั่วทุกทิศทางในอากาศ จะขนานกับแนวพื้นโลกหรือขนานกับแนวระนาบ และมีรูปร่างการแพร่กระจายของคลื่นคล้ายๆกับขนมโดนัท
เป็นแบบกระจายสัญญาณรอบทิศทางในอากาศ สัญญาณดังกล่าวอยู่ในช่วงความถี่ 30 MHz ถึง 1 GHz เช่น วิทยุกระจายเสียง
# สนามกระจายระยะใกล้
สนามแพร่กระจายระยะใกล้ (Radiating near-field)

สนามแพร่กระจายระยะใกล้
คือ  บริเวณสนามของสายอากาศที่อยู่ระหว่างบริเวณของสนารีแอคทีฟระยะใกล้กับบริเวณสนามระยะไกล โดยมีสนามที่กระจายอยู่เป็นส่วนใหญ่ และ การกระจายของสนามตามมุมต่างๆนั้น แปรผันตามระยะทางจากสายอากาศ เมื่อสายอากาศมีขนาดเล็กเมื่อเทียบกับความยาวคลื่น สนามในบริเวณนี้อาจไม่เกิดขึ้น ในบริเวณนี้จะมีระยะทาง 0.62D3/l < R < 2D2/l
# ฮาร์ฟเพาเวอร์บีมวิดท์
ฮาร์ฟเพาเวอร์บีมวิดท์ (Half-Power Beamwidth) หมายถึง เป็นมุมที่มีค่าเป็นครึ่งหนึ่งของค่าสูงสุด 2 จุด ซึ่งมุมที่วัดระหว่างจุดที่มีความเข้มของการแพร่กระจายคลื้น ตัวย่อของ Half-Power Beamwidth คือ HPBW
# คิม ซางฮุน
คิม ซางฮุน (ฮันจา: 金相賢) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2498 ที่เมืองปูซาน เกาหลีใต้ สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 24) เสมอ 3 แพ้ 4
 ประวัติ 
คิมขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2516 ชนะคะแนน ปาร์ก คยุงวูน ที่เกาหลีใต้ จากนั้น ขึ้นชกชนะรวดที่เกาหลีใต้ มีเสมอเพียงครั้งเดียวเท่านั้น จากนั้น ได้ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวทเมื่อ 24 มกราคม พ.ศ. 2520 แพ้คะแนน วงโซ ซูเซโน ที่อินโดนีเซีย แต่คิมก็ยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่องและชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวทอีกครั้งเมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2521 ชนะคะแนน มอยเซส กันโตยา จากนั้น ขึ้นชกนอกรอบ ชนะน็อค ต้องตา เกียรติวายุภักษ์ ยก 4 จากนั้น ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท WBC เมื่อ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ชนะน็อค แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ยก 13 ได้แชมป์โลกมาครอง หลังจากนั้น คิมชกป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 แพ้น็อค ซาอูล แมมบี ยก 14 ที่เกาหลีใต้

หลังจากเสียแชมป์โลก คิมขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวทที่ว่าง ชนะคะแนน แช คยุงฮวานเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2524 และชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ถึง 3 ครั้ง จากนั้นได้เดินทางไปชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท WBA ที่สหรัฐเมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2526 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค อารอน ไพรเออร์แค่ ยก 3 จากนั้นคิมก็แขวนนวมไป

 เกียรติประวัติ 
 แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวท
 ชิง 23 กันยายน 2521 ชนะคะแนน มอยเซียส กันโตเอีย ที่ เกาหลีใต้
 แชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท WBC
 ชิง 30 ธันวาคม 2521 ชนะน็อค แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ยก 13 ที่ เกาหลีใต้
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 มิถุนายน 2522 ชนะคะแนน ฟิตรอย กุยเซปปี้ ที่ เกาหลีใต้
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 3 ตุลาคม 2522 ชนะน็อค มาซาฮิโร โยกาอิ ยก 11 ที่ ญี่ปุ่น
 เสียแชมป์ 23 กุมภาพันธ์ 2523 แพ้น็อค ซาอูล แมมบี้ ยก 14 ที่เกาหลีใต้
 แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวท
 ชิง 26 เมษายน 2524 ชนะคะแนน แช คยุงฮวาน ที่ เกาหลีใต้
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 20 ธันวาคม 2524 ชนะคะแนน โทมัส อเมริโก ที่ เกาหลีใต้
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 25 เมษายน 2525 ชนะคะแนน แบก ซังฮยุน ที่เกาหลีใต้
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 8 สิงหาคม 2525 ชนะน็อค แฟลช โรมีโอ ยก 5 ที่ เกาหลีใต้
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวทเมื่อ 24 มกราคม 2520 แพ้คะแนน วองโซ ซูเซโน ที่ อินโด
 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท WBA เมื่อ 2 เมษายน 2526 แพ้น็อค อารอน ไพรเออร์ ยก 3 ที่ สหรัฐ
# กัตส์ อิชิมัตสึ
กัตส์ อิชิมัตสึ  หรือชื่อเกิด ยูจิ ซูซูกิ  เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2492 ที่จังหวัดโทจิงิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 51 ครั้ง ชนะ 31 (น็อก 17) เสมอ 6 แพ้ 14 เป็นนักมวยสากลอดีตแชมป์โลกชาวญี่ปุ่น หลังจากแขวนนวมได้ไปเป็นนักแสดง และผู้วิจารณ์กีฬามวย

 ประวัติ 
กัตส์เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2509 ในช่วงแรก เขาไม่ได้มีชื่อเสียงมากนัก จนกระทั่งมาได้เทรนเนอร์ชาวสหรัฐ เอ็ดดี ทาวน์เซนด์ ช่วยปรับปรุงการชกของเขาให้ดีขึ้น เขาขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2513 โดยแพ้น็อกอิสมาเอล ลากูนา จากปานามาในยกที่ 13 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวทของสภามวยโลกและสมาคมมวยโลกไม่สำเร็จ ต่อมาใน พ.ศ. 2515 กัตส์ได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท ชนะคะแนนชินอิจิ คาโดตะ ที่เคยชนะน็อกเขามาก่อนได้ ใน พ.ศ. 2516 เขาขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวทของสมาคมมวยโลก ปรากฏว่าแพ้น็อกโรเบร์โต ดูรัน ยก 10

ต่อมา 11 เมษายน พ.ศ. 2517 กัตส์ขึ้นชิงแชมป์โลกของสภามวยโลก รุ่นไลท์เวทกับโรดอลโฟ กอนซาเลซ ซึ่งปรากฏกว่ากัตส์เป็นฝ่ายสู้ไม่ถอยก่อนจะชนะน็อกได้ในยกที่ 8 ได้ครองแชมป์โลก กัตส์ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ก่อนจะชกแก้มือกับกอนซาเลซและเป็นฝ่ายชนะได้อีก หลังจากนั้น กัตส์ป้องกันตำแหน่งได้อีกสามครั้งและพบว่าตนเองมีปัญหาเรื่องการทำน้ำหนักในรุ่นไลท์เวท ในที่สุด กัตส์จึงเสียแชมป์โลกเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2519 ให้กับเอสเตบัน เด เฆซุส กัตส์เลื่อนขึ้นมาชกในรุ่นไลท์เวลเตอร์เวทใน พ.ศ. 2520 และขึ้นชิงแชมป์โลกกับแสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ซึ่งเขาแพ้น็อกไปในยกที่ 6 เขาขึ้นชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2521 แต่ก็แพ้อีก เขาจึงแขวนนวมไป

หลังจากที่เขาได้เป็นแชมป์โลก กัตส์เริ่มปรากฏตัวในรายการทางโทรทัศน์ตั้งแต่ พ.ศ. 2517 เมื่อเขาแขวนนวม เขาได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับประสบการณ์ชีวิต ใน พ.ศ. 2539 เขาเข้าไปร่วมงานกับพรรคประชาธิปไตยเสรีนิยมแต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง กัตส์ยังเป็นผู้ที่วิจารณ์การแข่งขันกีฬามวยคนหนึ่ง เมื่อครั้งที่โคกิ คาเมดะชกชนะฮวน โฮเซ ลันดาเอตา กัตส์ได้ออกมาให้คำวิจารณ์ให้ความเห็นในทางตรงข้ามกับพ่อของคาเมดะที่เป็นเทรนเนอร์ นอกจากนั้น ยังได้รับเชิญให้ร่วมวิจารณ์การชกระหว่างคัตสึชิเงะ คาวาชิมะกับกริสเตียน มิฆาเรสด้วย

กัตส์ได้เป็นผู้แสดงภาพยนตร์หลายเรื่อง ทั้งในและนอกประเทศญี่ปุ่น เช่น Empire of the Sun, Black Rain และยังแสดงละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท
 ชิง 16 มกราคม 2515 ชนะคะแนน ชินอิจิ คาโดตะ ที่ ญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 19 พฤษภาคม 2515 ชนะคะแนน รูดี กอนซาเลซ ที่ ญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 23 เมษายน 2516 ชนะคะแนน เฟรด โรแลนโด ปาสเตอร์ ที่ ญี่ปุ่น
 แชมป์โลก WBC รุ่นไลท์เวท
 ชิง 11 เมษายน 2517 ชนะน็อก โรดอลโฟ กอนซาเลซ ยก 8 ที่ ญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 12 กันยายน 2517 เสมอกับ อาร์ทูโร ปีเนดา ที่ ญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 28 พฤศจิกายน 2517 ชนะน็อก โรดอลโฟ กอนซาเลซ ยก 12 ที่ ญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 27 กุมภาพันธ์ 2518 ชนะคะแนน เคน บูแคนัน ที่ ญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 5 มิถุนายน 2518 ชนะคะแนน อาร์ตูโร ปิเนดา ที่ ญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 4 ธันวาคม 2518 ชนะน็อก อัลบาโร โรฮัส ยก 14 ที่ ญี่ปุ่น
 เสียแชมป์ 8 พฤษภาคม 2519 แพ้คะแนน เอสเตบัน เด เฆซุส ที่ ปวยร์โตรีโก
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลก WBC กับ WBA ไลท์เวท เมื่อ 6 มิถุนายน 2513 แพ้น็อก อิสมาเอล ลากูนา ยก 13 ที่ ปานามา
 ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นไลท์เวท เมื่อ 8 กันยายน 2516 แพ้ทีเคโอ โรเบร์โต ดูรัน ยก 10 ที่ ปานามา
 ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์เวลเตอร์เวท  เมื่อ 2 เมษายน 2520 แพ้น็อก แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น
# สนามระยะไกล
สนามระยะไกล(Farfield)
บริเวณสนามระยะไกล คือ บริเวณที่เราสนใจเพื่อทำการศึกษาเรื่องของสายอากาศ เพราะเป็นบริเวณที่ใช้จัดวางสายอากาศเพื่อทำการวัดแบบรูปการแผ่กระจายกำลังงานหรือทำการวัดคุณลักษณะต่างๆของสายอากาศ ในกรณีที่ความยาวของสายอากาศส่งและสายอากาศรับมีขนาดแตกต่างกัน จะต้องแทนค่า D ด้วยขนาดของสายอากาศที่มีความยาวสูงสุด เพื่อได้มั่นใจว่าเป็นบริเวณสนามระยะไกลที่ถูกต้อง
# สนามรีแอคทีฟระยะใกล้
สนามรีแอคทีฟระยะใกล้(Reactive-Near Field) หมายถึง บริเวณสนามรีแอคทีฟระยะใกล้ เป็นสนามที่ล้อมรอบใกล้สายอากาศมากที่สุด หรือจุดที่กระจายสัญญาณได้รอบทิศทาง
ยกตัวอย่างเช่น เมื่อเรายืนใกล้ลำโพงที่มีกำลังวัตต์มากๆ เราจะไม่สามารถแยกได้ว่าด้านไหนเป็นด้านหน้าลำโพง และตรงบริเวณนี้จะมีสนามชนิดรีแอคทีฟเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งบริเวณนี้จะมีระยะทางจากผิวของสายอากาศด้วย
# มิเกล เบลัซเกซ
โตมัส มิเกล เบลัซเกซ ตอร์เรส  นักมวยสากลชาวสเปน เกิดเมื่อ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2487 ที่เมืองซานตากรุซเดเตเนริเฟ ประเทศสเปน สถิติการชก 74 ครั้ง ชนะ 67 (น็อก 33) เสมอ  3 แพ้ 4 
 ประวัติ 
มิเกล เบลัซเกซ เคยเป็นนักมวยสากลสมัครเล่มทีมชาติสเปนเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2507 แต่แพ้นักมวยญี่ปุ่นตกรอบแรก  หลังจากนั้น จึงหันมาชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2509 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท WBC  เมื่อชนะฟาวล์ แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2519 และเสียแชมป์ให้แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ เมื่อชกแก้มือกันอีกครั้ง ในปีเดียวกัน หลังจากเสียแชมป์ เบลัซเกซได้ประกาศแขวนนวมไป กลับมาชกอีกในช่วงสั้นๆเมื่อ พ.ศ. 2522 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
 เกียรติประวัติ 
 แชมป์ประเทศสเปนรุ่นไลต์เวต (2510 -2511)
 แชมป์ยุโรปรุ่นไลต์เวต
 ชิง 29 มกราคม 2513 ชนะคะแนน เคน บูชานัน ที่สเปน 
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 26 มิถุนายน 2513 ชนะน็อก การ์เมโล กอสเซีย ยก 11 ที่สเปน
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 22 สิงหาคม 2513 ชนะน็อก โตเร มักนุสเซน ยก 3 ที่สเปน
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 29 มกราคม 2514 เสมอกับ อันโตนีโอ ปัดดุ ที่สเปน
 เสียแชมป์ 31 กรกฎาคม 2514 แพ้น็อก อันโตนีโอ ปัดดุ ยก 4 ที่อิตาลี 
 แชมป์สเปนรุ่นไลต์เวต (2518)
 แชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวต WBC 
 ชิง 30 มิถุนายน 2519 ชนะฟาวล์ แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ยก 5 ที่ สเปน
 เสียแชมป์ 29 ตุลาคม 2519 แพ้น็อก แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ยก 2 ที่ สเปน
 แชมป์สเปนรุ่นไลต์เวต (2522)
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ยุโรปรุ่นไลต์เวตเมื่อ 14 มิถุนายน 2512 แพ้คะแนน เปโดร การ์รัสโซ ที่สเปน
# ติอามัต
ติอามัต ( or  ,)Ancient Mesopotamian Gods and Goddesses – Tiamat (goddess) เป็นมังกรเพศเมียตามความเชื่อของชาวบาบิโลนและเป็นปีศาจลับบูตามความเชื่อของชาวสุเมเรีย โดยตำนานของชาวบาบิโลนกล่าวว่าจักรวาลยุคแรกเริ่มมีแต่อับซู ติอามัตและมัมมูเท่านั้น ต่อมาติอามัตและอับซูได้ให้กำเนิดเทพเจ้าองค์แรกคือเทพลาห์มู จากนั้นจึงเกิดเทพเจ้าองค์อื่น ๆ ตามมา ต่อมามัมมูได้ยุยงให้เทพเจ้ารุ่นใหม่ที่ยังเยาว์ไปรบกวนอับซูและติอามัต ติอามัตจึงเตรียมทำสงครามกับเทพเจ้า เทพมาร์ดุกเป็นผู้ปราบติอามัตและได้แบ่งร่างของนางออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งสร้างเป็นสวรรค์ อีกส่วนเป็นพื้นดินและสร้างมนุษย์จากเลือดของดินกู สาวกของติอามัต
# บราซิลเน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 1
บราซิลเน็กซต์ท็อปโมเดล (Brazil's Next Top Model หรือในชื่อย่อว่า BNTM) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ทำการคัดเลือกหญิงสาวจากเมืองต่างๆ ของประเทศ บราซิล ที่ใฝ่ฝันอยากที่จะเป็นนางแบบ โดยผู้เข้าแข่งขันต้องขับเคี่ยวกันจากบททดสอบมากมาย ตั้งแต่การถ่ายภาพ การถ่ายโฆษณา ที่ล้วนต้องอาศัยความสามารถระดับสูงก่อนจะมาเป็นสุดยอดนางแบบของบราซิล โดยมี เฟอร์นันด้า มอตต้า ผู้ตัดสิน และผู้ดำเนินรายการ ซึ่งรายการนี้ได้ ซื้อลิขสิทธิ์ จาก อเมริกาส์ เน็กต์ ท็อป โมเดล มา

 ผู้เข้าแข่งขัน 
 เดนดารา โอริวีอิร่า
 แดลเนียล ซิมเมอร์แมน
 อิซาเบลล่า คาเวส
 แอนนี่ วรอเบล
 แอนเดรีย มีดิน่า
 อีรีคก้า มาตินส์
 คาริน คาวาลลิ
 ลานา ซาร์ติน
 อนา พอล่า คอสต้า
 มาเรียน่า ริคฮาร์ดท์
 ลิเวีย ซีนาดอร์
 อนา พอล่า เบอร์โตล่า (รองชนะเลิศ)
 มาเรียน่า เวลโฮ (ผู้ชนะเลิศ)

 การแข่งขัน 
 สัปดาห์ที่ 2 : ถ่ายภาพบิวตี้ ชอร์ท ในร้านทำผม
 สัปดาห์ที่ 3 : ถ่ายภาพจักร 12 ราศ๊
 สัปดาห์ที่ 4 : ถ่ายภาพถ่ายภาพกับรถยุดเก๋า
 สัปดาห์ที่ 5 : ถ่ายภาพนู้ดกับงู
 สัปดาห์ที่ 6 : ถ่ายภาพกับนายแบบ
 สัปดาห์ที่ 7 : ถ่ายภาพใต้น้ำ
 สัปดาห์ที่ 8 : ถ่ายภาพบาป 7 ประการ และ ถ่ายภาพให้ มือถือโมโตโรล่า
 สัปดาห์ที่ 9 : ถ่ายโฆษณาให้ แอลเวย์
 สัปดาห์ที่ 11 : ถ่ายภาพโรงงาน หุ่นยนต์
 สัปดาห์ที่ 12 : ถ่ายภาพริมชายหาด
 สัปดาห์ที่ 13 : ถ่ายภาพแฟชุ่น ขาวดำ
 รอบ 2 คนสุดท้าย : เดินแบบในระดับมืออาชีพ

 คณะกรรมการ 
 เฟอร์นันดา มอตต้า
 เอลิก้า พาโลมิโก
 คาร์รอส พาเซ็ตโต
 นามี่ วินบี
# YES!
"เยส!"  เป็นซิงเกิลที่ 20 ของวงเอ็กซ์ไซล์ วางจำหน่ายจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2549 เป็นเพลงที่ 3 ของเอ็กซ์ไซล์ที่เปิดตัวในอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต

หลังจากประสบความสำเร็จจากซิงเกิลที่แล้วอย่าง "ทาดะ...อาอิทาคุเทะ" เมื่อปลายปี ค.ศ. 2005 และเป็นซิงเกิลสุดท้ายของ SHUN ในฐานะหนึ่งในนักร้องนำวงเอ็กซ์ไซล์ก่อนที่จะลาออกจากวงไปในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2549 หลังจากอัลบั้มที่ 4 "ASIA" และดีวีดีคอนเสิร์ต "EXILE@LIVE TOUR 2005 PERFECT LIVE~ASIA~" วางจำหน่าย

เพลง "YES!" เป็นเพลงประกอบการถ่ายทอดสดการแข่งขันฟุตบอลอาชีพประจำเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 และรายการ "MUSIC FIGHTER" ประจำเดือนมีนาคม ค.ศ. 2006 ทางช่องนิปปอนทีวี และเป็นเพลงประกอบโฆษณาไวท์เทนนิ่งโลชั่นของนีเวีย
 รายชื่อเพลง 
 YES!
 YES!(Instrumental)
 มิวสิกวีดีโอ 
 YES! (Music Clip)

 ชาร์ต 
ชาร์ตออริกอน (ในญี่ปุ่น)
วางจำหน่ายชาร์ตอันดับสูงสุดยอดขายสัปดาห์แรกยอดขายรวมอยู่ในชาร์ต1 มีนาคม 2006Oricon Daily Charts#1  1 มีนาคม 2006Oricon Weekly Charts#165,84592,6227 สัปดาห์1 มีนาคม 2006Oricon Monthly Charts92,6221 มีนาคม 2006Oricon Yearly Charts92,622
หมวดหมู่:บทความซิงเกิลที่มีกล่องข้อมูลพร้อมตำแหน่งในชาร์ต
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของเอ็กซ์ไซล์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต
# ริกกี มาร์ติเนซ
ริกกี มาร์ติเนซ (Ricky Martinez) (เกิดเมื่อ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1978 ใน สาธารณรัฐโดมินิกัน) เป็นนักแสดงหนังโป๊ชาวโดมินิกัน เป็นที่รู้จักดีที่การแสดงความสามารถอมอวัยวะเพศตัวเองได้ และถึงแม้เขาจะอ้างว่าเขามีรสนิยมรักเพศตรงข้าม แต่เขาแสดงหนังโป๊เกย์มาหลายเรื่อง เช่น BuckleRoos (Part 1), Trunks, และ Anaconda

 Awards 
2005 GayVN Award - Best Solo Performance - BuckleRoos 1 (with Arpad Miklos)
2005 Grabby Award - "Surprise" Award: Hottest Cum-Shots - BuckleRoos 1 (with Arpad Miklos)
2006 GayVN nomination - Best Actor — Foreign Release - Decameron 
2008 GayVN nomination - Best Threesome - Forced Entry (with Rod Barry and Dean Monroe)
# อาร์แพด มิคลอส
อาร์แพด มิคลอส  (Arpad Miklos)  (เกิด 11 กันยายน ค.ศ. 1967 ใน บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี) เป็นนักแสดงหนังโป๊ ในหนังโป๊เกย์ ปัจจุบันเขาย้ายถิ่นฐานมาอยู่ที่นิวยอร์กซิตี"JD Ferguson Presents: Arpad Miklos" , JD Ferguson, Papermag, June 22, 2007. Retrieved 2007-09-13. ที่เขาทำงานเป็นผู้ชายหากิน  เขาปรากฏในนิตยสารอันซิปด์ ฉบับเดือนกันยายน 2007  "Unzipped - September 2007"

 อาชีพ 
อาร์แพด มิคลอส ทำงานกับจอห์น รัทเธอร์ฟอร์ด, จอห์น ดักลาส, คริสเทน บีจอร์น และ ชิ ชิ ลารู เขารับบทใน  Francois Kagylo ในหนังยุโรปตะวันออกกำกับโดย เฮิร์ฟ แฮนด์ซัม มิคลอสยังได้รับรางวัลแกร็บบี้ และได้รับรางวัลเกย์วีเอ็น ในการแสดงเรื่อง BuckleRoos Part I "Grabby Awards 2005" จนถึงปัจจุบันมิคลอสแสดงเฉพาะบทรุกในวิดีโอของเขา และในบางครั้งเขายังอมอวัยวะเพศในฐานะฝ่ายรับด้วย

รางวัล
 2005 Adult Erotic Gay Video Awards (“Grabbys”), Hottest Cum Shots, BuckleRoos Part I 
 2005 GayVN Awards, Best Solo Performance, BuckleRoos Part I -- along with Ricky Martinez
 2007 International Escort Awards, Rentboy.com & HX Magazine, Best Top Escort"The First International Escort Awards 2006" , Presented by   and HX Magazine. Retrieved 2007-09-13.

 การเสียชีวิต 
มิคลอสถูกพบศพที่อพาร์ตเม้นต์ส่วนตัวในนครนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013"Gay Adult Film Star Arpad Miklos Dead at 45"  Andy Towle, Towleroad, February 5, 2013. ซึ่งสาเหตุการเสียชีวิตเกิดจากการฆ่าตัว ตายด้วยการกระโดดตึกhttp://www.huffingtonpost.com/2013/02/05/arpad-miklos-gay-porn-star-dead_n_2624369.html

 หนังโป๊บางส่วน 
[2] for the Taking 
BuckleRoos
Comrades in Arms
CSI: Cock Scene Investigators
Manhunt The Movie
Skuff II
# ฟรังซัวส์ ซากัต
ฟรังซัวส์ ซากัต  เป็นนายแบบชาวฝรั่งเศสและเป็นนักแสดงหนังโป๊ ทั้งในหนังโป๊เกย์และไบเซ็กชัวล์ 

 ประวัติ 
ฟรังซัวส์ ซากัต เกิดในครอบครัวชาวฝรั่งเศสที่มีพ่อมีเชื้อสายสโลวาเกียและเลบานอน และแม่มีเชื้อสายอาราบิก เกิดในคอนแยค ทางตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส ซากัดย้ายมาอยู่ปารีสตั้งแต่อายุ 18 ปี เพื่อหวังที่จะทำงานด้านแฟชั่น ซึ่งเขามีความสนใจด้านแฟชั่นการวาดเขียนมาตั้งแต่ยังเด้ก แต่หลังจากที่เขาเรียนด้านแฟชั่นเป็นเวลา 2 ปีในปารีส และทำงานในระยะเวลาสั้น ๆ ซึ่งเขาเรียกมันว่า "การทำงานเป็นผู้ช่วยอย่างทาส" เขาทำงานในหลายที่ จนได้ออกจากการทำงานประเภทนี้เพราะเขารู้สึกว่าไม่ได้โอกาสในสิ่งที่เขาควรได้รับ ซึ่งเขามักไม่ได้รับเงินว่าจ้างสำหรับงานที่เขาทำ

เมื่ออายุราว 21 ปี ซากัตหาหนทางที่จะทำงานในอุตสาหกรรมแวดวงหนังโป๊ เขาทำงานเกี่ยวกับภาพถ่ายให้บริษัทในฝรั่งเศสหลายที่ แต่เขารู้สึกว่าไม่ได้รับการปฏิบัติที่ดีต่อเขา และได้ผลักดันให้เขาขึ้นมายืนอยู่หน้ากล้องชั่วคราว เมื่ออายุ 25 ปี เขาได้รับการติดต่อจากสตูดิโอหนังโป๊ฝรั่งเศสที่ชื่อ Citebeur ขณะที่เขาคุยในเว็บเกย์ เขาตอบรับการทำงาน จากนั้นต่อมาอีกหลายสัปดาห์ เขาแสดงในหนังโป๊ครั้งแรก ซึ่งประสบความสำเร็จดีและซากัตตัดสินใจที่จะทำงานเต็มเวลาให้กรรมวงการหนังโป๊นี้ อีก 6 เดือนต่อมาเขาได้รับเชิญให้ไปอเมริกา ที่เขาได้ถ่ายทำหนังเรื่อง Arabesque

ในสหรัฐอเมริกา ซากัต ช่องทางในกลุ่มหนังโป๊นักแสดงกล้าม ที่เขาเป็นที่รู้จักกับรอยสักที่หัวของเขา ในบทสัมภาษณ์เขาอธิบายว่า หัวของเขามันยาวไปและไม่ได้สัดส่วน เป็นการทำให้สมดุล เขาจึงสักที่หัวดังกล่าว และยังใส่คำพูดแบบฮิปฮอปเข้าไปด้วย เขายังมีรอยสักที่เด่นชัดอีกแห่งซึ่งเป็นการรวมกันระหว่าง พระจันทร์เสี้ยว และดาวแบบตุรกีและธงตูนีเซีย เขาอธิบายว่าเขารักผู้ชายอาระบิกที่มีรอยสัก เป็นการอุทิศให้กับคนและวัฒนธรรมที่เขาเคารพรัก

ในบทบาทนักแสดงหนังโป๊ เขาเป็นได้ทั้งรุกและรับ และยังแสดงหนังซาดิสม์ ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่แล้วเขาจะแสดงในหนังเกย์ แต่ก็ยังมีหนังไบเซ็กชวลครั้งแรกในปี 2007 ในหนังเรื่อง Gay Arab Club ในปีเดียวกันนั้นเองเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเกย์วีเอ็น และได้รับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม

เขามีความสัมพันธ์กับนักแสดงหนังโป๊ยุโรปที่ชื่อ ฟรานเซสโก ดี'มาโช (Francesco D'Macho) ทั้งสองแยกทางกันไปเขายังมีส่วนร่วมในค่ายไททัน แต่ก็ได้ลาพักจากอุตสาหกรรม แต่ล่าสุดปรากฏขึ้นบนเวทีในปลายปี 2008 จะมีวิดีโอจากไททันที่ชื่อ "Funhouse"

หนังโป๊บางส่วนที่แสดง
Titan Media
Funhouse (2008)Stretch (2007)Folsom Leather (2007)Shacked Up (2007)H2O (2007)SPY Quest 3 (2007)Breathless (2007)Folsom Filth (2007)Raging Stallion
Bedroom Eyes (2006)
Manhattan (2006)
Fistpack 7: Twist My Arm (2006)
Centurion Muscle II - Alpha (2006)
Escape From San Francisco (2006)
Tough As Nails (2006)
Arabesque (2006)
MANIFESTO (2005)
Hard As Wood (2005)
Knight After Night (2005)
Hole Sweet Hole (2005)

Citebeur
Wesh Cousin 7 - C'est d'la balle (2006)
Wesh Cousin 6 - Cho bouillants (2005)
Wesh Cousin 5 - Relax man (2005)
Univers Black - Matos de blackoss (2005)

Diapopic
François Sagat : Le DVD (2005)
Pompiers mis à nu (2005)
Pompiers mis à nu 2 (2005)

DocumentalLa nudité toute nue (2007)''
# วิญญูชน
"วิญญูชน" อาจหมายถึง

 วิญญูชน (กฎหมาย) (reasonable person หรือ person of ordinary prudence), บุคคลผู้รู้ผิดรู้ชอบตามปรกติ
 วิญญูชน (ศาสนาพุทธ), ผู้สามารถรู้ธรรมของพระพุทธเจ้าได้ เพราะฉลาดในการคิด คิดอย่างถูกวิธี ถูกระบบ พิจารณาไตร่ตรองรอบคอบ แล้วสามารถแยกแยะผิดถูก ชั่วดี ควรไม่ควร เหมาะไม่เหมาะเป็นต้นได้อย่างถูกต้องแจ่มแจ้ง
 วิญญูชน (สำนักพิมพ์), ชื่อสำนักพิมพ์ไทยที่มักผลิตสิ่งพิมพ์ทางกฎหมาย
# สุชาติ เหมือนแก้ว
พลตำรวจโท สุชาติ เหมือนแก้ว อดีตผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 4 (ผบช.ภ.4)   เกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2494 จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจรุ่นที่ 26 รุ่นเดียวกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี จบปริญญาโทรัฐศาสตรมหาบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปี พ.ศ. 2538 และนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ปี พ.ศ. 2543 ผ่านการอบรมหลักสูตรโรงเรียนผู้บัญชาการรุ่นที่ 18 (ร.ร.ผบก) และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักรรุ่นที่ 48 (วปอ 48)

 ประวัติ 
รับราชการครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2516 ในกองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน (ตชด.) จากนั้นได้ผ่านตำแหน่งสำคัญในกองปราบปรามกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง (บช.ก.) เป็นรองผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง ในปี พ.ศ. 2547 และเป็นรองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล (บช.น.) เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551

พล.ต.ท.สุชาติ ได้รับการคาดหมายว่าจะดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลางเป็นคนต่อไป  แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์การชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551 ขึ้น ได้มีคำสั่งโยกย้าย พล.ต.ท.อัศวิน ขวัญเมือง ผบ.ช.น. ไปเป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (ผบ.ตร.) และแต่งตั้งให้ พล.ต.ท.สุชาติ ขึ้นดำรงตำแหน่งแทนในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ต่อมาในสมัยรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ  จึงถูกย้ายไปเป็น ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 4 (ผบช.ภ.4)

จากนั้นในปลายเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 สำนักงานตำรวจแห่งชาติมีมติปลด พล.ต.ท.สุชาติออกมาจากราชการ เนื่องจากมีความผิดร้ายแรงจากเหตุการณ์การสลายการชุมนุมหน้าอาคารรัฐสภาของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551 จากการชี้มูลของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ  (ป.ป.ช.) ซึ่งในขณะนั้น พล.ต.ท.สุชาติ มีหน้าที่รับผิดชอบอยู่ด้วยการเป็น ผบ.ชน. ซึ่งในเรื่องนี้เจ้าตัวบอกว่าจะไม่ขออุทธรณ์ปลด"สุชาติ"-เจ้าตัวลั่นไม่ยื่นอุทธรณ์จากคมชัดลึก

พล.ต.ท.สุชาติ เหมือนแก้ว มีชื่อเล่น ๆ ที่เพื่อนร่วมรุ่นเรียกว่า "ไอ้เบื๊อก" จึงกลายมาเป็นชื่อที่สื่อมวลชนเรียกว่า "บิ๊กเบื๊อก" หรือ "เดอะ เบื๊อก"

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๑๗ ข หน้า ๒๐, ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๑
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๖๑, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน, เล่ม ๙๕ ตอนที่ ๑๐ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔, ๒๖ มกราคม ๒๕๒๑
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญราชการชายแดน, เล่ม ๙๕ ตอนที่ ๘๘ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๙๘, ๒๕ สิงหาคม ๒๕๒๑