# บุญจง วงศ์ไตรรัตน์
บุญจง วงศ์ไตรรัตน์ (เกิด 14 มกราคม พ.ศ. 2504) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงมหาดไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และอดีตรองหัวหน้าพรรคภูมิใจไทย

 ประวัติ 
นายบุญจง วงศ์ไตรรัตน์ เกิดที่อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา จบชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย จบการศึกษา ปริญญาตรี คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ นายบุญจงเริ่มต้นชีวิตการเมืองท้องถิ่น โดยเป็น สจ.อำเภอโชคชัย นครราชสีมา ติดต่อกัน 2 สมัย เป็นเวลา 10 ปี จากนั้นขึ้นมาเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา และก้าวขึ้นมาเล่นการเมืองระดับชาติในนามของพรรคไทยรักไทย และได้เป็น ส.ส.นครราชสีมา สมัยแรกในปี 2544

จากนั้นนายบุญจงก็ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.นครราชสีมา พรรคไทยรักไทย อีกครั้งในปี 2548 จนกระทั่งเป็น ส.ส.นครราชสีมา พรรคพลังประชาชน ในปี 2550 

โดยในระหว่างอยู่ร่วมพรรคพลังประชาชน นายบุญจงถือเป็น ส.ส.คนหนึ่งที่มีบทบาทในการคุมมวลชนในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ไม่ว่าจะเป็น แนวร่วมประชาธิปไตยขับไล่เผด็จการ (นปก.) หรือ คนรักทักษิณไม่เอาเผด็จการ ทำให้สนิทสนมกับ นายเนวิน ชิดชอบ หัวหน้ากลุ่มเพื่อนเนวิน ซึ่งมีบทบาทสูงในการสลับขั้วไปตั้งรัฐบาลกับพรรคประชาธิปัตย์

ในการจัดตั้งรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีและหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ นายบุญจงได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (มท.2) พระบรมราชโองการ ประกาศแต่งตั้งรัฐมนตรี (รัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ) ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ได้รับพระราชทานยศ นายกองเอก

และในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 พรรคภูมิใจไทยได้มีมติให้นายบุญจง ดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค คนที่ 1

ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 นายบุญจง วงศ์ไตรรัตน์ ได้ลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรี เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งซ่อม หลังจากที่ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญมีมติ 7 ต่อ 1 ให้หมดสมาชิกภาพ เนื่องจากถือหุ้นในกิจการต้องห้ามตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 265 และมาตรา 48 รวมทั้งได้หุ้นมาหลังจากได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.ตุลาการศาลรธน.ตัดสิน 6 ส.ส.พ้นสภาพ ข่าวสด 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 และได้รับการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยอีกครั้งเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2554พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรัฐมนตรีราชกิจจานุเบกษา เล่ม 128 ตอนพิเศษ 5ง วันที่ 15 มกราคม 2554

นายบุญจง ได้รับเลือกตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคภูมิใจไทย เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2555มติภูมิใจไทยเลือก‘อนุทิน’ นั่งหัวหน้าพรรค - ‘บุญจง’ รอง ซึ่งก่อนหน้านั้นนายบุญจง เป็นผู้ที่ทำหน้าที่รักษาการหัวหน้าพรรค แทนนายชวรัตน์ ชาญวีรกุล ที่ลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรค เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2555

ใน พ.ศ. 2561 นายบุญจงได้ย้ายมาร่วมงานกับ พรรคพลังประชารัฐ เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

ใน พ.ศ. 2565 เขาได้กลับเข้าร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย และได้รับการเปิดตัวเป็นว่าที่ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา“บุญจง” กลับรัง เพื่อไทย เป็นผู้สมัคร ส.ส. นครราชสีมา ต่อมาเกิดกระแสต่อต้านจากกลุ่มไลน์ของพรรคเพื่อไทย ถึงความเหมาะสมของการรับเขากลับเข้าพรรคอีกครั้ง ในที่สุดเขาประกาศถอนตัวจากว่าที่ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรบุญจง วงศ์ไตรรัตน์ ถอนตัวเพื่อไทย หลังถูก ส.ส. ในพรรครุมต้าน

ใน พ.ศ. 2566 เขาได้กลับเข้าร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย และได้รับการเปิดตัวเป็นว่าที่ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้งหลังลาออกจากพรรคเพื่อไทย โดยเขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่เขต 10 ของจังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้งอีกครั้ง โดยแพ้ให้กับผู้สมัครของพรรคเพื่อไทย ต่อมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 เขาได้รับการเสนอชื่อจากอนุทิน ชาญวีรกูล รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ซึ่งเป็นหัวหน้าพรรคภูมิใจไทย เข้าสู่ที่ประชุมคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 63 และที่ประชุมมีมติแต่งตั้งเขาดำรงตำแหน่งกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรี พร้อมกับวัน อยู่บำรุง

ต่อมาในรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร เขาจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจํากระทรวงมหาดไทย (อนุทิน ชาญวีรกูล) ในวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ.2567

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๒ , เล่ม ๑๒๖ ตอนที่ ๑๖ ข หน้า ๒, ๔ ธันวาคม ๒๕๕๒
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๑๗ ข หน้า ๑๐, ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๑