wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อดัม แซนด์เลอร์
อดัม ริชาร์ด แซนด์เลอร์ (Adam Richard Sandler) เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1966 เป็นนักแสดงตลกชาวอเมริกัน นักดนตรี นักเขียนบทภาพยนตร์ และ ผู้สร้างภาพยนตร์ เขาเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงในรายการโทรทัศน์ Saturday Night Live และมีผลงานการแสดงภาพยนตร์อย่าง Billy Madison (1995), Happy Gilmore (1996) และ Big Daddy (1999) 

 ประวัติ 
อดัม แซนด์เลอร์ เกิดใน บรุ้คลิน นิวยอร์ก แต่ไปเติบโตที่ แมนเชสเตอร์ นิวแฮมเชียร์  เขาเข้าเรียนต่อทางด้านวิจิตรศิลป์ ที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก เขาพยายามแทรกตัวเข้าไปในวงการแสดง และในที่สุด ก็ได้รับบทเป็น สมิตตี้ เพื่อนของ ธีโอใน The Cosby Show ในช่วงเดียวกันนั้น เขายังเดินสาย แสดงเดี่ยวในนิวยอร์ก เพื่อสร้างสมประสบการณ์ให้กับตัวเองอีกด้วย หลังจากเรียนจบ เขาย้ายไปลอสแอนเจลิส ทำงานในคลับต่างๆ ทั้งในเมืองและรอบๆ เมืองทินเซลทาว์น จน เดนนิส มิลเลอร์ได้เห็นอดัมแสดงอยู่ที่คลับชื่อ อิมพรู้ฟ จึงแนะนำให้รู้จักกับ ลอร์น มิเชลส์ ซึ่งเป็นผู้ผลิตรายการ Saturday Night Live ในปี 1990 เขาได้เป็นคนเขียนบทให้รายการนี้ และได้แสดงตลกบ้างเป็นครั้งคราว จนเมื่อเขาได้รับบท โอเปราแมน และ คาจันแมน ซึ่งได้รับเสียงตอบรับดีมาก ทำให้อดัมเป็นนักแสดงคนสำคัญที่ปรากฏตัวในรายการนี้เป็นประจำ 

อดัมเริ่มก้าวสู่ในวงการภาพยนตร์ด้วยเรื่อง Airheads, Coneheads และ Mixed Nuts ต่อมาเขาตัดสินใจขึ้นมาร่วมเขียนบทด้วยเป็นครั้งแรกในเรื่อง Billy Madison หนังเรื่องนี้ประสบความสำเร็จมากและเขาได้ตัดสินใจบอกลากับรายการ Saturday Night Live และมุ่งหน้าสู่อาชีพนักแสดงภาพยนตร์จอใหญ่ไปก่อนแล้ว 

อดัมยังคงเขียนบทในส่วนของตัวเขาเอง ซึ่งเขาจะใช้แสดงในแบบของเขาเองเรื่อง Happy Gilmore ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับกอล์ฟ หนังทุนสร้างต่ำเรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก และก็ได้มีผลงานตามมาอย่างเรื่อง The Wedding Singer, The Waterboy และ Big Daddy ก็ล้วนแล้วแต่เปิดตัวทำรายได้ดี

นอกจากนี้ แซนด์เลอร์ ก็ยังให้เสียงกับหนังหลายๆ เรื่องและเขียนเพลงให้กับภาพยนตร์แอนิเมชันอีกด้วย อย่าง Eight Crazy Nights ก่อนที่จะมาเล่นเรื่อง Anger Management ที่ประกบคู่กับแจ็ค นิโคลสัน ที่รับบทเป็นนักธุรกิจที่ถูกจับให้มาเข้าโปรแกรมการบำบัดอารมณ์โกรธ
# การอพยพครั้งใหญ่ของเอลฟ์
การอพยพครั้งใหญ่ หรือ การเดินทางครั้งใหญ่ ของพวกเอลฟ์ เป็นเหตุการณ์สำคัญในช่วงต้นของยุคสมัยในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ว่าด้วยเรื่องของโลกอาร์ดาและมิดเดิลเอิร์ธ กล่าวคือ เป็นการเดินทางออกจากริมทะเลสาบคุยวิเอเนน อันเป็นสถานที่ที่พวกเขาตื่นขึ้นเป็นครั้งแรก แล้วมุ่งหน้าไปสู่วาลินอร์ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของวิวัฒนาการของเอลฟ์กลุ่มต่างๆ รวมถึงภาษาและวัฒนธรรมของชนชาติเหล่านั้น

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากการสงครามครั้งใหญ่ระหว่างปวงเทพวาลาร์ กับจอมมารเมลคอร์ ทำให้โลกมิดเดิลเอิร์ธส่วนใหญ่ตกอยู่ในสภาพพังพินาศ ปวงเทพจึงมีดำริให้ชักชวนเหล่าเอลฟ์ไปอยู่ด้วยกันที่ทวีปอามัน อย่างไรก็ดี มีเอลฟ์จำนวนหนึ่งที่ไม่ยินดีเข้าร่วมการอพยพครั้งนี้ เอลฟ์กลุ่มนี้ต่อมาเรียกว่า ชาวอวาริ ซึ่งหมายถึง "ผู้ไม่เต็มใจ"

เทพโอโรเม เป็นผู้นำพาพวกเอลฟ์เดินทางไปสู่วาลินอร์ พระองค์พาพวกเขาเดินทางขึ้นไปทางเหนือของทะเลเฮลคาร์ ผ่านป่าใหญ่ไพศาล (ภายหลังคือป่าใหญ่กรีนวูด หรือ เมิร์ควู้ด) จนมาถึงแม่น้ำใหญ่อันดูอิน เอลฟ์ชาวเทเลริส่วนหนึ่งละทิ้งการเดินทางที่จุดนี้ ตั้งหลักปักฐานสร้างบ้านเรือนอยู่ในหุบเขาแห่งอันดูอิน เอลฟ์กลุ่มนี้ต่อมาเรียกว่า ชาวนันดอร์

เอลฟ์ที่เหลือเดินทางข้ามเทือกเขาฮิธายเกลียร์ไปได้ โดยข้ามช่องเขาที่ต่อมาเป็นที่ตั้งอาณาจักรริเวนเดลล์ เดินทางข้ามผ่านแผ่นดินกว้างใหญ่เอเรียดอร์ ตามเส้นทางถนนสายตะวันตก ข้ามเทือกเขาสีน้ำเงินหรือ เอเร็ดลูอิน เข้าไปสู่แผ่นดินเบเลริอันด์ อันเป็นแผ่นดินสุดท้ายทางฟากตะวันตกของมิดเดิลเอิร์ธ อยู่ริมมหาสมุทรใหญ่หรือทะเลเบเลกายร์

ที่แผ่นดินเบเลริอันด์นี้ เอลฟ์อีกจำนวนหนึ่งตกค้าง ตั้งถิ่นฐานขึ้นที่นี่ เนื่องจากมัวอยู่ติดตามหาธิงโกล ผู้นำของตน เอลฟ์กลุ่มนี้ต่อมาคือ ชาวซินดาร์

ชาววันยาร์และชาวโนลดอร์ รวมทั้งชาวเทเลริ อีกจำนวนหนึ่ง เดินทางข้ามทะเลเบเลกายร์ โดยขึ้นไปอยู่บนเกาะโทลเอเรสเซอา แล้วเทพอุลโม จึงเคลื่อนเกาะนั้นข้ามมหาสมุทรไป พวกวันยาร์และโนลดอร์เดินทางล่วงหน้าไปก่อน และได้ขึ้นฝั่งทวีปอามันจนหมดทุกคน แต่พวกเทเลริที่เดินทางข้ามไปทีหลัง ได้ร้องขอให้เทพอุลโมหยุดเกาะนั้นไว้ที่อ่าวเอลดามาร์ ด้วยเห็นแก่คำร้องขอของเทพออสเซ ชาวเทเลริกลุ่มนี้ตั้งถิ่นฐานอยู่บนเกาะโทลเอเรสเซอา ต่อมาภายหลังจึงได้ต่อเรือเดินทางไปจนถึงฝั่งทวีปอามันได้ และตั้งนครของพวกตนขึ้นที่ริมฝั่งเอลดามาร์ มีชื่อว่า อัลควาลอนเด

ผลจากการอพยพครั้งใหญ่ของเอลฟ์ครั้งนี้ จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการแบ่งกลุ่มต่างๆ ของพวกเอลฟ์ ดังที่ปรากฏในเวลาต่อมา
# นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส
นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส  เป็นตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลและคณะรัฐมนตรีของประเทศฝรั่งเศส ก่อนการปฏิวัติฝรั่งเศส หัวหน้ารัฐบาลฝรั่งเศสมีชื่อตำแหน่งว่า มุขมนตรีแห่งรัฐ  ซึ่งได้รับแต่งตั้งตามพระราชอัธยาศัยของกษัตริย์ ตำแหน่งนี้ถูกเลิกใช้ในปี 1791 กระทั่งสิ้นสุดสงครามนโปเลียน ก็มีการสถาปนาตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการในปี 1814 ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนแรกคือตาแลร็อง-เปรีกอร์ อย่างไรก็ตาม ระหว่างปี 1871 ถึง 1958 หัวหน้ารัฐบาลมีชื่อตำแหน่งอย่างเป็นทางการว่า ประธานสภารัฐมนตรี  และตั้งแต่ปี 1958 เป็นต้นมาก็ใช้ชื่อตำแหน่งว่านายกรัฐมนตรี

การตัดสินใจหรือกฤษฎีกาที่กระทำโดยนายกรัฐมนตรีถือเหมือนกระทำโดยฝ่ายบริหารทั้งคณะ นายกรัฐมนตรีมีหน้าที่สรรหาผู้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีต่าง ๆ และเสนอให้ประธานาธิบดีลงนามแต่งตั้ง คณะรัฐมนตรีอยู่ภายใต้การสอดส่องดูแลโดยสภาแห่งรัฐ  ซึ่งบางครั้งนายกรัฐมนตรีพึงรับคำปรึกษาก่อนจะประกาศใช้กฤษฎีกา

เป็นที่รู้กันว่ารัฐมนตรีแต่ละท่านต้องการปกป้องนโยบายและโครงการในกระทรวงของตน แต่ก็ยังติดอยู่ที่งบประมาณ ซึ่งนายกรัฐมนตรีนี้เองเป็นคนชี้ขาดในเรื่องเหล่านี้ แม้ว่าบางครั้งประธานาธิบดีจะมีอำนาจและอิทธิพลเหนือกว่าก็ตาม

เนื่องจากนายกรัฐมนตรีเป็นผู้ดูแลนโยบายของรัฐบาล เมื่อเกิดความผิดพลาดและล้มเหลวก็จะกลายเป็นผู้ที่ถูกประณามและตำหนิไปโดยปริยาย ผลที่ตามมาก็คือความนิยมที่มีสูงในช่วงแรกและลดฮวบลงขึ้นอยู่กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น หลายคนคิดว่าตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นการส่งเสริมความสำเร็จของประธานาธิบดี และยังเป็นที่โต้เถียงอย่างมากว่าเป็นตำแหน่งที่อันตรายเพราะความเป็นไปได้ของการลดความนิยม

 การเสนอชื่อ 
นายกรัฐมนตรีเป็นตำแหน่งที่ได้รับการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส โดยประธานาธิบดีสามารถแต่งตั้งได้ทั้งจากสมาชิกพรรคการเมือง ข้าราชการระดับสูง หรือแม้กระทั่งจากธุรกิจภาคเอกชนที่ประสบความสำเร็จ และเนื่องจากสมาชิกรัฐสภาสามารถลงมติไม่ไว้วางใจได้ ผลที่ตามมาคือการกดดันให้รัฐบาล (นายกรัฐมนตรีลาออก) จึงมักทำให้การเสนอชื่อนายกรัฐมนตรีนั้นจะต้องได้รับการสนับสนุนจากเสียงส่วนมากของรัฐสภาโดยปริยาย 200px|thumb|left|ออแตลมาตีญง

และเมื่อประธานาธิบดี กับเสียงส่วนมากของรัฐสภาอยู่ตรงข้ามกันในทางการเมืองจะเรียกว่า การบริหารร่วมกัน (Cohabitation) เนื่องจากประธานาธิบดีจะต้องเสนอชื่อนายกรัฐมนตรีที่มาจากพรรคการเมืองเสียงข้างมากในสภา ซึ่งหมายความว่าประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีมีความคิดเห็นทางการเมืองแตกต่างกัน หรือประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีมาจากต่างพรรคและต่างขั้ว

บทบาทตามรัฐธรรมนูญ
ตามมาตราที่ 21 ของรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส นายกรัฐมนตรีมีหน้าที่กำกับดูแลรัฐบาล นอกเหนือจากนั้น มาตราที่ 20 ยังระบุถึง หน้าที่กำกับงานด้านนโยบายต่าง ๆ ของประเทศ รัฐมนตรีกำกับดูแลกระทรวงต่าง ๆ จะถูกแต่งตั้งโดยประธานาธิบดี โดยผ่านการสรรหาจากนายกรัฐมนตรี ซึ่งโดยหลักการแล้ว นายกรัฐมนตรีจะถือเป็นผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของประธานาธิบดี ยกเว้นที่มีกรณีการบริหารร่วมกัน (Cohabitation) เกิดขึ้น

นายกรัฐมนตรียังมีหน้าที่ต่อสภา ในฐานะฝ่ายบริหาร โดยรวมถึงการร่างกฎหมาย ซึ่งนายกรัฐมนตรีจำเป็นต้องมีเสียงข้างมากในสภาสนับสนุน ซึ่งในกรณีนี้มักจะผ่านกฎหมายได้สำเร็จโดยปริยาย หรือมิฉะนั้นอาจถูกรัฐสภาถอดถอนได้ (มาตราที่ 49) นายกรัฐมนตรีจะต้องเสนอร่างกฎหมายให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยด้วย (มาตราที่ 61)

โดยก่อนที่จะยุบสภา ประธานาธิบดีจะต้องปรึกษากับนายกรัฐมนตรี ประธานรัฐสภา และประธานวุฒิสภา (มาตราที่ 12)
# เกร็ดตำนานที่จารมิจบ
เกร็ดตำนานที่จารมิจบ แห่งนูเมนอร์ และมิดเดิ้ลเอิร์ธ  เป็นหนังสือที่รวบรวมงานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เกี่ยวกับจักรวาลอาร์ดาและมิดเดิลเอิร์ธ ที่เขาเขียนไว้ยังไม่จบและยังไม่ได้ตีพิมพ์ เรียบเรียงขึ้นโดยบุตรชายคนที่สามของโทลคีน คือ คริสโตเฟอร์ โทลคีน ตีพิมพ์ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2523 (ค.ศ. 1980)

หนังสือเล่มนี้ไม่ใช่นวนิยาย ที่ต่อเนื่องเป็นเรื่องเดียวตลอดเล่ม เนื่องจากเป็นการรวบรวมงานเขียนชิ้นต่างๆ ของโทลคีนที่เขียนเอาไว้ตรงโน้นบ้าง ตรงนี้บ้าง ไม่ปะติดปะต่อกัน เนื้อหาหลายส่วนยังมีความขัดแย้งกันอยู่บ้างเนื่องจากยังไม่ได้แก้ไขเป็นบทสรุปสุดท้าย คริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้รวบรวมส่วนที่เกี่ยวข้องกันมาไว้ด้วยกัน และแสดงหมายเหตุ หรือข้อสังเกตส่วนตัวเกี่ยวกับงานเขียนเหล่านั้น โดยพยายามเรียบเรียงให้ได้เนื้อหาที่ใกล้เคียงกับข้อสรุปสุดท้ายของโทลคีนให้มากที่สุด

สิ่งที่น่าสนใจในหนังสือเล่มนี้ คือรายละเอียดปลีกย่อยจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการตั้งชื่อตัวละคร หรือชื่อสถานที่ต่างๆ บนมิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งโทลคีนใส่ใจพิถีพิถันเป็นพิเศษ ทั้งในแง่ของความหมาย และความเป็นมา ถึงแก่ลงมือประพันธ์ประวัติศาสตร์ของชื่อสถานที่บางแห่ง ทำให้มีความสมจริงสมจังเป็นอย่างยิ่ง ข้อมูลในหนังสือ Unfinished Tales สามารถให้รายละเอียดเพิ่มเติมแก่ตัวละคร เหตุการณ์ หรือสถานที่บางแห่งที่ถูกกล่าวถึงเพียงย่อๆ ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ รวมถึงความเป็นมาของแกนดัล์ฟ และเหล่าพ่อมด (อิสตาริ) และเรื่องราวโดยละเอียดในการที่แหวนเอกสูญหายไปจากการรับรู้ของผู้คนบนมิดเดิลเอิร์ธในตอนต้นของยุคที่สาม นอกจากนี้ ยังมีรายละเอียดของเหตุการณ์ในยุคที่สอง โดยเฉพาะเรื่องราวของเกาะนูเมนอร์ ซึ่งไม่ใคร่ถูกกล่าวถึงมากนักทั้งใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และ ซิลมาริลลิออน

แม้ว่าหนังสือเล่มนี้จะตีพิมพ์ออกมาหลังจากโทลคีนถึงแก่กรรมไปแล้วหลายปี แต่ก็ยังได้รับการตอบรับจากผู้อ่านอย่างดียิ่ง ทำให้คริสโตเฟอร์ โทลคีน มีกำลังใจที่จะเรียบเรียงงานชิ้นอื่นๆ ของบิดาออกมาอีก เกิดเป็นหนังสือชุด ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ จำนวน 12 เล่ม

 ภาพรวมของเรื่อง 
ภาคหนึ่ง: ยุคที่หนึ่ง
 "ว่าด้วยทูออร์ และการมาถึงกอนโดลิน"
 "นาร์น อิ คีน ฮูริน (ตำนานบุตรแห่งฮูริน)"
ภาคสอง: ยุคที่สอง
 "คำพรรณนาว่าด้วยลักษณะของเกาะนูเมนอร์"
 "ตำนานของอัลดาริออนและเอเรนดิส : ชายานาวิก"
 "สายวงศ์แห่งเอลรอส : กษัตริย์แห่งนูเมนอร์"
 "เรื่องของกาลาเดรียลกับเคเลบอร์น"
ภาคสาม : ยุคที่สาม
 "เหตุวิบัติแห่งทุ่งแกลดเดน"
 "เรื่องของคิริออนกับเอออร์ล และสัมพันธไมตรีระหว่างกอนดอร์กับโรฮัน"
 "ยุทธการแห่งเอเรบอร์"
 "การตามล่าแหวนเอก"
 "การสัประยุทธ์แห่งฟอร์ดไอเซน"
ภาคสี่
 "ชาวดรูเอไดน์"
 "อิสตาริ"
 "พาลันเทียร์"
# กรุณา ชิดชอบ
กรุณา ชิดชอบ (เกิด 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2507)  เป็นนักธุรกิจชาวไทย เป็นรองประธานสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบุรีรัมย์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ 3 สมัย

 ประวัติ 
กรุณา เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2507 ที่ตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรนายคะแนน สุภา เจ้าของบริษัทเชียงใหม่ คอนสตรัคชั่น จำกัด กิจการรับเหมาก่อสร้างรายใหญ่ในจังหวัดเชียงใหม่ กับนางนวลจันทร์ สุภา

ด้านครอบครัวสมรสกับเนวิน ชิดชอบ อดีตนักการเมือง เมื่อ พ.ศ. 2531 และในการแถลงทรัพย์สินรัฐมนตรี เมื่อ พ.ศ. 2547 กรุณา ติดอันดับ 2 ของ ภรรยารัฐมนตรี ที่มีที่ดินถือครองมากที่สุด รองจากสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ โดยแจ้งยอดทรัพย์สินต่อ ป.ป.ช. เป็นจำนวนเงินประมาณ 727,449,186 บาท และในปี พ.ศ. 2549 กรุณา มีทรัพย์สินรวม 752,405,499 บาท"ชิดชอบ" เชื้อ "ทักษิณ" คุมกระดานอำนาจ ผงาดทั้งทำเนียบ-รัฐสภา

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (บธ.บ.) เมื่อ พ.ศ. 2530 และระดับปริญญาโท MMIS จาก Westcoast University ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2536 และสำเร็จปริญญาตรี ส่งเสริมการเกษตร จาก มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เมื่อ พ.ศ. 2542

 ชีวิตส่วนตัว 
กรุณาเป็นที่รู้จักจากการเป็นภรรยาเนวิน ชิดชอบ อดีตนักการเมืองระดับประเทศและประธานสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ซึ่งสื่อมวลชนและบุคคลทั่วไปมักจะเรียกชื่ออย่างไม่เป็นทางการว่า ซ้อต่าย, ป้าต่าย หรือ เจ๊ต่าย บ้าง

ซึ่งนอกจากบทบาทในเรื่องของการเมืองแล้ว ยังมีบทบาทเป็นประธานเชียร์ของสโมสรฟุตบอลจังหวัดบุรีรัมย์ อีกด้วย โดยจะทำการนำเชียร์ด้วยตัวเอง จนเป็นที่ฮือฮาและถือเป็นขวัญใจคนหนึ่งของแฟนสโมสร"กูทำเหี้ยอะไรก็ผิด" คำตอบจาก กรุณา ชิดชอบ เจ้ต่าย ค่ายบุรีรัมย์ เอฟ ซี จากโอเคเนชั่น ในกลางปี พ.ศ. 2553 ได้สร้างความฮือฮาด้วยการสวมเสื้อยืดเชียร์ที่ด้านหลังมีอักษรว่า "กูทำ...เ  ี้ยอะไรก็ผิด" ซึ่งเชื่อกันว่ามีนัยทางการเมือง ซึ่งขณะนั้นมีความขัดแย้งกันอยู่ระหว่างพรรคภูมิใจไทยของเนวิน กับพรรคประชาธิปัตย์ที่เป็นแกนนำรัฐบาลใครหว่า กูทำ...เ ี้ยอะไรก็ผิด !!!!

 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 
กรุณา ชิดชอบ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคเอกภาพ
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคชาติไทย
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดพรรคไทยรักไทย

 นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด 
กรุณาได้รับการเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดมาแล้ว 2 สมัย
 การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2551 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดกลุ่มเพื่อนเนวิน
 การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2555 จังหวัดบุรีรัมย์ สังกัดกลุ่มเพื่อนเนวิน

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๙ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๘, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๕
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๗ ตอนที่ ๒๕ ข หน้า ๒๖, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๓
# พรรคถิ่นไทย
พรรคถิ่นไทย  เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2543 โดยมีบรรณโศภิษฐ์ เมฆวิชัย เป็นหัวหน้าพรรคคนแรก และมีอัศวิน อภัยวงศ์ เป็นเลขาธิการพรรคประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง รับจดแจ้งการจัดตั้งพรรคถิ่นไทยราชกิจจานุเบกษา เล่ม 117 ตอนพิเศษ 89ง วันที่ 8 กันยายน 2543  ต่อมาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2543 ที่ประชุมใหญ่ได้มีมติให้พิจิตต รัตตกุล อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง ตอบรับการเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรค นโยบายพรรค ข้อบังคับพรรค และกรรมการบริหารพรรคถิ่นไทยราชกิจจานุเบกษา เล่ม 117 ตอนพิเศษ 121ง วันที่ 29 พฤศจิกายน 2543

พรรคถิ่นไทย มีเป้าหมายในการเป็นพรรคแนวอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมเช่นเดียวกับพรรคกรีน (Green Party) ในต่างประเทศ มีสัญลักษณ์พรรคเป็น รูปนกกางเขนบ้าน ใช้สีเขียว เป็นสีประจำพรรค มีสมาชิกส่วนใหญ่เป็นกลุ่มมดงาน ซึ่งคือกลุ่มทำงานของ พิจิตต เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ได้รับการคาดหมายว่าจะเป็นพรรคการเมืองพรรคใหม่ที่จะประสบความสำเร็จต่อไป

 สมาชิกที่มีชื่อเสียง 
 ดร.พิจิตต รัตตกุล อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
 รองศาสตราจารย์ ดร.บรรณโศภิษฐ์  เมฆวิชัย
 บุญเติม จันทะวัฒน์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด
 อัศวิน อภัยวงศ์
 พิทักษ์ รังสีธรรม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง พ.ศ. 2531
 วิมล ไทรนิ่มนวล นักเขียนรางวัลซีไรต์ ปี พ.ศ 2543
 รองศาสตราจารย์ สุนีย์ สินธุเดชะ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต
 ประภัสร์ ภู่เจริญ อดีตนายกเทศมนตรีเมืองลำพูน
 ชาดา ไทยเศรษฐ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุทัยธานี
 ธีระชน มโนมัยพิบูลย์ อดีตประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการ บริษัท พร็อพเพอร์ตี้ เพอร์เฟค จำกัด (มหาชน)

 การเลือกตั้ง 
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2544 พรรคถิ่นไทยได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แต่ไม่ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้งดั่งความคาดหมาย ได้ ส.ส. มาเพียงคนเดียวเท่านั้น คือ นายบุญเติม จันทะวัฒน์ จากจังหวัดร้อยเอ็ด ซึ่งภายหลังได้ย้ายมาสังกัดกับพรรคไทยรักไทย ซึ่งเป็นพรรคเสียงข้างมาก
 ผลการเลือกตั้งทั่วไป 
 การเลือกตั้ง จำนวนที่นั่ง คะแนนเสียงทั้งหมด สัดส่วนคะแนนเสียง ที่นั่งเปลี่ยน ผลการเลือกตั้ง ผู้นำเลือกตั้ง 2544  604,049 2.11% 1 ฝ่ายค้าน พิจิตต รัตตกุล

 การยุบพรรค 
พรรคถิ่นไทยถูกศาลรัฐธรรมนูญสั่งยุบพรรคในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2545 เนื่องจากไม่ดำเนินการตามมาตรา 35 ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง 2541 ที่ว่าด้วยการยื่นรายงานการดำเนินกิจการของพรรคต่อนายทะเบียนพรรคการเมืองประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง การยุบพรรคถิ่นไทย
# คริสโตเฟอร์ โทลคีน
คริสโตเฟอร์ จอห์น รูเอล โทลคีน (, 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 – 16 มกราคม พ.ศ. 2563) คือบุตรคนสุดท้ายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ผู้เขียนลอร์ดออฟเดอะริงส์ เขาเป็นที่รู้จักกันดีจากการนำผลงานที่บิดาได้เขียนค้างไว้มาเรียบเรียงและตีพิมพ์ เขายังเป็นผู้วาดแผนที่ในเรื่องลอร์ดออฟเดอะริงส์ด้วย โดยได้ลงชื่อไว้ว่า C. J. R. T. The J.

เมื่อเดือนเมษายน 2550 คริสโตเฟอร์ได้ตีพิมพ์นวนิยายที่บิดาได้เขียนเล่มใหม่ "ตำนานบุตรแห่งฮูริน (The Children of Húrin)" ซึ่งโทลคีนได้ทำการเขียนในช่วงปี พ.ศ. 2494 - 2500 (ช่วงที่เก่าแก่ที่สุดคือที่ขียนเมื่อปี พ.ศ. 2461) ซึ่งเขาเขียนเกือบจะจบแล้วแต่ก็ได้เลิกเขียนก่อน

ผลงาน เล่มสุดท้าย ที่คริสโตเฟอร์ โทลคีนตีพิมพ์ขึ้นมาคือเรื่อง "การล่มสลายของกอนโดลิน (The Fall of Gondolin)" ถูกตีพิมพ์เมื่อปี 2018 ซึ่งเป็นงานเขียนปกรณัม ชิ้นแรก ที่ เจ.อาร์.อาร์.โทลคีนเขียนขึ้นมา

 ประวัติ 
คริสโตเฟอร์เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924) ที่เมืองลีดส์ ประเทศอังกฤษ เป็นลูกคนที่สามและเป็นบุตรชายคนเล็กของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน กับเอดิธ โทลคีน เขาได้เข้ารับการศึกษาที่ดรากอนสคูล (Dragon School) ในเมืองเชอร์เวล และต่อมาจึงเข้าโรงเรียนโอราโทรี (Oratory School) ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาได้เข้าทำงานเป็นนักบินในกองทัพอากาศอังกฤษ ซึ่งก่อนหน้านั้นเขาได้เข้าศึกษาภาษาอังกฤษที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด

 ชีวิตส่วนตัว 
คริสโตเฟอร์อาศัยอยู่กับภรรยาคนที่สองที่ประเทศฝรั่งเศส คือ เบลลี โทลคีน (สกุลเดิม คลาส) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1975 พวกเขามีบุตรด้วยกันสองคน คือ อดัม โทลคีน และเรเชล แคลร์ โทลคีน นอกจากนั้นเขายังมีบุตรอีกคนกับภรรยาคนแรก ไซมอน โทลคีน ทำงานเป็นทนายและนักเขียน

คริสโตเฟอร์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2020 ที่เมือง Draguignan ประเทศฝรั่งเศส

 ผลงาน 
คริสโตเฟอร์ โทลคีน เป็นผู้เรียบเรียงผลงานของ เจ.อาร์.อาร์.โทลคีน และนำออกตีพิมพ์หลังจากโทลคีนถึงแก่กรรม ดังนี้
 ค.ศ.1977 ซิลมาริลลิออน
 Unfinished Tales
 ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ (The History of Middle-earth) เป็นหนังสือชุดมี 12 เล่ม
 ค.ศ.2007 ตำนานบุตรแห่งฮูริน (The Children of Húrin)
 ค.ศ.2017 เบเรนกับลูธิเอน (Beren and Luthien)
 ค.ศ.2018 การล่มสลายของกอนโดลิน (The Fall of Gondolin)

 รายการอ้างอิง
# แจ่มใส ศิลปอาชา
คุณหญิง แจ่มใส ศิลปอาชา (เกิด 20 เมษายน พ.ศ. 2477) ที่ตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
เป็นบุตรของ นายหงวน เลขวัต และนางทับทิม เลขวัต เป็นบุตรคนสุดท้องมีพี่ชายอีก 1 คน

สมรสกับนายบรรหาร ศิลปอาชา อดีตนายกรัฐมนตรี และอดีตหัวหน้าพรรคชาติไทย มีบุตร-ธิดารวม 3 คน เป็นชาย 1 คน คือ วราวุธ ศิลปอาชา (สมรสกับ เก๋ - สุวรรณา ไรวินท์ ทายาทตระกูลไรวินท์ เจ้าของธุรกิจ ซุปไก่ก้อนรีวอง) และเป็นหญิง 2 คน คือ กัญจนา ศิลปอาชา และ น.ส. ปาริชาติ ศิลปอาชา

 ประวัติการศึกษา 
พ.ศ. 2487 : สำเร็จการศึกษาชั้นประโยคประถมศึกษา จากโรงเรียนผดุงศิลป์ อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี

พ.ศ. 2490 : สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนสงวนหญิง เป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดสุพรรณบุรี

 ประวัติการทำงาน 
 เป็นผู้ก่อตั้งและดำเนินการ มูลนิธิบรรหาร-แจ่มใส ศิลปอาชา
 เป็นกรรมการมูลนิธิต่าง ๆ คือ
 กรรมการมูลนิธิกตเวทิน โดยมี ท่านผู้หญิงพูนทรัพย์ นพวงศ์ เป็นประธานกรรมการ
 กรรมการมูลนิธิกฤตานุสรณ์ โดยมี คุณหญิงบุญเลื่อน เครือตราชู เป็นประธานกรรมการ
 กรรมการมูลนิธิอนามัยเฉลิมพระเกียรติ ซึ่งคุณหญิงแจ่มใส เป็นผู้ก่อตั้งร่วมกับกรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข
 จัดสร้างสวนเฉลิมภัทรราชินี บนที่ดินราชพัสดุ อ.เมืองสุพรรณบุรี จ.สุพรรณบุรี เพื่อเทิดพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในวโรกาศที่มีพระชนมายุครบ 5 รอบ โดยใช้งบประมาณส่วนตัวทั้งหมด

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๒ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๖, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๘
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๑ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๑๘, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๗
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๒ ตอนที่ ๑๗ ข  หน้า ๒, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๘
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๓ ตอนที่ ๗ ข หน้า ๘, ๔ พฤษภาคม ๒๕๓๙
# ฌอร์ฌ ปงปีดู
ฌอร์ฌ ฌ็อง แรมง ปงปีดู (, 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 – 2 เมษายน พ.ศ. 2517) อดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสและนายกรัฐมนตรี
# อำเภอเมืองตราด
เมืองตราด เป็นอำเภอหนึ่งใน 7 อำเภอของจังหวัดตราด เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด และหน่วยงานราชการต่าง ๆ และเป็นศูนย์กลางความเจริญของจังหวัด

 ประวัติ 
ชื่อเมืองตราด หรือเมืองทุ่งใหญ่ปรากฏในทำเนียบหัวเมืองสมัยพระเจ้าปราสาททอง (พ.ศ. 2178) ว่าเป็นหัวเมืองชายทะเล สังกัดฝ่ายการต่างประเทศ ซึ่งเกี่ยวข้องกับด้านการคลัง นอกจากเป็นแหล่งสินค้าแล้ว ตราดยังเป็นหนึ่งในเมืองท่าชายทะเลที่มีชัยภูมิเหมาะกับการแวะจอดเรือ เพื่อขนถ่ายซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้า เติมเสบียงอาหารน้ำจืด บริเวณอ่าวเมืองตราดจึงเป็นที่ตั้งชุมชน พ่อค้าชาวจีนที่เดินทางมาค้าขาย ครั้งเมื่อสงครามกู้เอกราชสมเด็จพระเจ้าตากสินทรงเลือกเมืองตราดเป็นเมืองหน้าด่านกันชน ทำหน้าที่ส่งเสบียงอาหารก่อนเคลื่อนทัพเรือออกจากจันทบุรียกไปขับไล่พม่าเพื่อกอบกู้เอกราชคืนสู่ชาติไทย ประวัติเมืองตราด

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอเมืองตราดมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ่อไร่
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดโพธิสัตว์และจังหวัดเกาะกง (ประเทศกัมพูชา)
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอคลองใหญ่และอ่าวไทย 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอแหลมงอบและอำเภอเขาสมิง 

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอเมืองตราดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 ตำบล 97 หมู่บ้าน ได้แก่
ลำดับอักษรไทยอักษรโรมันจำนวนหมู่บ้านจำนวนประชากร(ธันวาคม 2565)1.บางพระBang Phra2.หนองเสม็ดNong Samet3.หนองโสนNong Sano4.หนองคันทรงNong Khan Song5.ห้วงน้ำขาวHuang Nam Khao6.อ่าวใหญ่Ao Yai7.วังกระแจะWang Krachae8.ห้วยแร้งHuai Raeng9.เนินทรายNoen Sai10.ท่าพริกTha Phrik11.ท่ากุ่มTha Kum12.ตะกางTakang13.ชำรากChamrak14.แหลมกลัดLaem Klat

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอเมืองตราดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลเมืองตราด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางพระทั้งตำบลและบางส่วนของตำบลวังกระแจะ  
 เทศบาลตำบลท่าพริกเนินทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าพริกทั้งตำบลและบางส่วนของตำบลเนินทราย
 เทศบาลตำบลตะกาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะกางทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลชำราก  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชำรากทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลหนองเสม็ด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเสม็ดทั้งตำบล 
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโสน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองโสนทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองคันทรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองคันทรงทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลห้วงน้ำขาว  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วงน้ำขาวทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลอ่าวใหญ่  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอ่าวใหญ่ทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลวังกระแจะ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังกระแจะ (นอกเขตเทศบาลเมืองตราด)
 องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยแร้ง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยแร้งทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลเนินทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเนินทราย (นอกเขตเทศบาลตำบลท่าพริกเนินทราย)
 องค์การบริหารส่วนตำบลท่ากุ่ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ากุ่มทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมกลัด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแหลมกลัดทั้งตำบล

 เศรษฐกิจ 
ในพื้นที่ตำบลท่าพริกและเนินทรายมีการปลูกมันเทศจำนวนมากhttp://region7.prd.go.th/asp/aspboard_Question.asp?GID=11347
# จองชัย เที่ยงธรรม
จองชัย เที่ยงธรรม (เกิด 23 ตุลาคม พ.ศ. 2486) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี หลายสมัย อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสุพรรณบุรี และอดีตกรรมการบริหารพรรคชาติไทย จองชัย เที่ยงธรรม มีสโลแกนในการหาเสียงที่เป็นเอกลักษณ์คือ "คิดอะไรไม่ออก บอกจองชัย''"  

 ประวัติ 
จองชัย เที่ยงธรรม เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2486 เป็นบุตรไพบูลย์ และเง็กกุ่ย เที่ยงธรรม เป็นชาวตำบลบ้านกล้วย อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี ศิษย์เก่าโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเคยประกอบอาชีพเป็นทนายความก่อนเข้าสู่วงการเมือง 

สมรสกับ มุกดา เที่ยงธรรม (นามสกุลเดิม ธรธรรม) ประธานผู้พิพากษาสมทบศาลเยาวชนฯ จังหวัดสุพรรณบุรี มีบุตรชายคนโตคือ เสมอกัน เที่ยงธรรม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี จำนรรจา เที่ยงธรรม และบารมี เที่ยงธรรม นายกเทศมนตรีเทศบาลตำบลบ้านกร่าง 

จองชัย เป็น ส.ส. สุพรรณบุรีหลายสมัย เคยดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม

จองชัย เที่ยงธรรม มีความสนิทสนมกับบรรหาร ศิลปอาชา นายกรัฐมนตรีคนที่ 21 จองชัย เที่ยงธรรม เป็นนักการเมืองในระดับแกนนำพรรคชาติไทย ต่อมาเมื่อพรรคชาติไทยถูกยุบและเขาถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 5 ปี จึงเว้นวรรคทางการเมืองไประยะหนึ่ง จนกระทั่งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562  เกิดกรณีพื้นที่เลือกตั้งทับซ้อนกันกับ ประภัตร โพธสุธน จองชัยจึงย้ายไปลงสมัคร ส.ส.ในนามพรรคภูมิใจไทย'จองชัย'ให้ชาวสุพรรณฯเลือก! จะเอาตระกูลเที่ยงธรรมหรือโพธสุธน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ภายหลังจึงย้ายกลับมาสังกัดพรรคชาติไทยพัฒนาเช่นเดิม

 ประวัติการทำงาน 
 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2526, 2529, 2531, 2535/1, 2535/2, 2538, 2539, 2544, 2548
 อดีตประธานที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
 ประธานกรรมาธิการการคลัง การธนาคาร และสถาบันการเงินสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2535
 รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ฝ่ายการเมือง พ.ศ. 2538 – 2539
 รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม พ.ศ. 2540
 รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม พ.ศ. 2543
 สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 11 สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสุพรรณบุรี พ.ศ.2557

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๓ ตอนที่ ๒๒ ข หน้า ๑, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๙
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๐ ตอนที่ ๒๐๐ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔, ๓ ธันวาคม ๒๕๓๖