wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# จามปา
จามปา  เป็นกลุ่มรัฐอิสระของชาวจาม (Cham) ที่ตั้งอยู่ทั่วชายฝั่งซึ่งปัจจุบันคือภาคกลางและภาคใต้ของประเทศเวียดนามดำรงอยู่ตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 2 จนถูกจักรพรรดิมิญ หมั่ง  ผนวกเข้ากับเวียดนามเมื่อ ค.ศ. 1832

ในภูมิภาคนี้ รัฐหลินอี้  ซึ่งตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 192 ดำรงอยู่มาก่อนรัฐจามปา แต่ความเกี่ยวเนื่องระหว่างหลินอี้กับจามปานั้นยังไม่อาจระบุให้ชัดแจ้งได้ รัฐจามปารุ่งเรืองถึงขีดสุดในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 9 และ 10 แต่หลังจากนั้นก็เริ่มตกต่ำเพราะถูกกดดันจากรัฐดั่ยเหวียต  ที่ตั้งอยู่ ณ ดินแดนซึ่งปัจจุบันคือห่าโหน่ย  ครั้น ค.ศ. 1832 จักรพรรดิมิญ หมั่ง ผนวกแว่นแคว้นต่าง ๆ ของรัฐจามปาเข้ากับเวียดนามเป็นผลสำเร็จ เป็นอันสิ้นสุดรัฐจามปา

ชาวจามที่ปัจจุบันอาศัยอยู่ในเวียดนามและกัมพูชาคือผู้คนที่ตกค้างจากรัฐจามปาโบราณนี้ ชาวจามใช้ภาษาจาม (Chamic) ซึ่งเป็นกลุ่มย่อยของภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย (Malayo-Polynesian) ที่สัมพันธ์ใกล้ชิดกับภาษามาเลย์อิก (Malayic) และภาษา Bali–Sasak–Sumbawa

ในคริสต์ศตวรรษที่ 4 รัฐจามปารับศาสนาฮินดูเข้ามาจากฟูนาน (Funan) รัฐเพื่อนบ้านที่ขัดแย้งกันจนถูกจามปาพิชิตได้ในที่สุด ศาสนาฮินดูช่วยหล่อหลอมศิลปะและวัฒนธรรมของจามปาตลอดมาหลายร้อยปี ดังปรากฏในศาสนวัตถุและศาสนสถานทั่วพื้นที่จามปา ทุกวันนี้ ชาวจามปาส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามซึ่งเปลี่ยนมาเข้ารีตกันตั้งแต่คริสต์ศตวรรษ 10 และเป็นที่ยอมรับของราชวงศ์อย่างเต็มที่ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่ผู้ถือศาสนาฮินดูก็ยังมีอยู่ และยังมีพิธีกรรมและเทศกาลต่อไปตามประเพณี ชาวฮินดูกลุ่มนี้เป็นหนึ่งในฮินดูนอกอินเดียสองกลุ่มดั้งเดิมที่หลงเหลืออยู่ในโลก โดยมีวัฒนธรรมย้อนหลังไปได้หลายพันปี ฮินดูอีกกลุ่ม คือ ฮินดูบาหลี (Balinese Hinduism) ในอินโดนีเซีย

ดินแดนหลายแห่งซึ่งเคยเป็นของจามปา เช่น หมีเซิน  ศูนย์กลางทางศาสนา และโห่ยอาน  เมืองท่า ได้รับการประกาศให้เป็นแหล่งมรดกโลก
# สารคดี (นิตยสาร)
นิตยสารสารคดี  เป็นนิตยสารของไทย ที่มุ่งเน้นบทความแนวสารคดีโดยเฉพาะ ครอบคลุมทั้งเรื่องธรรมชาติ ประวัติศาสตร์ บุคคล ชีวิต ศิลปวัฒนธรรม วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี โดยเริ่มวางแผงฉบับปฐมฤกษ์เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 โดยอยู่ในเครือของ บริษัท วิริยะธุรกิจ จำกัด โดยมีจุดเริ่มต้นจาก คุณสุชาดา จักพิสุทธิ์ บรรณาธิการคนแรก คุณจำนงค์ ศรีนวล บรรณาธิการฝ่ายศิลป์ คุณสกล เกษมพันธ์ ช่างภาพสารคดี คุณสุดารา สุจฉายา และคุณวันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์เป็นนักเขียนรุ่นบุกเบิก โดยมีความคิดทำหนังสือที่มีสาระความรู้หลากหลาย ให้ความสำคัญกับการถ่ายภาพและการออกแบบรูปเล่มเป็นพิเศษ ปัจจุบันมีคุณสุวัฒน์ อัศวไชยชาญ เป็นบรรณาธิการบริหาร

สำนักงานนิตยสารสารคดีตั้งอยู่ที่ บริษัทวิริยะธุรกิจ จำกัด ซอยนนทบุรี 22 ถนนนนทบุรี (สนามบินน้ำ) ตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

 ประวัติ 
ปี พ.ศ. 2517 สำนักพิมพ์เมืองโบราณได้ก่อตั้งเพื่อผลิตวารสารเมืองโบราณ นิตยสารรายสามเดือน รวมถึงจัดทำหนังสือวิชาการและพ็อกเกตบุ๊กในแนวเดียวกัน จนเมื่อถึงปี พ.ศ. 2526 สำนักพิมพ์ประสบภาวะขาดทุน จึงตัดสินสร้างนิตยสารใหม่ที่สามารถเข้าถึงคนอ่านวงกว้างได้จึงกลายเป็นที่มาของ นิตยสาร สารคดี ซึ่งเป็นนิตยสารรายเดือน และออกวางจำหน่ายเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 จนถึงปัจจุบัน โดยเปลี่ยนบรรณาธิการบริหารมาแล้ว 3 คนด้วยกันคือ คุณสุชาดา จักพิสุทธิ์, คุณวันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์ และล่าสุดคือคุณสุวัฒน์ อัศวไชยชาญ ในปี พ.ศ. 2554

 แนวคิด 
นิตยสารสารคดี มีจุดยืนในการ “ให้ปัญญาและความรู้” มุ่งหวังให้ผู้อ่านได้รับความรู้และความบันเทิงไปพร้อมกัน โดยให้ความสำคัญกับ 3 สิ่งคือ เนื้อเรื่องที่มีคุณค่าและข้อมูลที่น่าเชื่อ นำเสนอโดยยึดถือคุณธรรมและจรรยาบรรณ การออกแบบและจัดรูปเล่มอย่างพิถีพิถันได้มาตรฐาน ตลอดจนให้ความสำคัญกับภาพถ่ายที่มีคุณภาพ บอกเล่าเรื่องราวและสะท้อนอารมณ์ความรู้สึกได้ดี
# ปราณี ฬาพานิช
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ดร.ปราณี ฬาพาณิช เป็นนักวิชาการทางบูรพคดีศึกษา (Oriental Studies) ประจำคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีความชำนาญภาษาสันสกฤตและภาษาปรากฤตเป็นพิเศษ

 การศึกษา 
 อ.บ. (ภาษาไทย) คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
 MA (Oriental Studies) , University of Pensyllvania
 PhD (Oriental Studies) ,University of Pensyllvania

 สถานที่ทำงาน 
ดร.ปราณี ฬาพาณิช เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ประจำภาควิชาภาษาตะวันออก คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

 ผลงาน 

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๐๔ ตอนที่ ๑๒๗ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒๐, ๕ กรกฎาคม ๒๕๓๐
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๐๐ ตอนที่ ๒๐๗ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓๔๙๕, ๓๑ ธันวาคม ๒๕๒๖
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา , เล่ม ๑๐๔ ตอนที่ ๑๑ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓๕๓, ๒๑ มกราคม ๒๕๓๐
# กาญจนา นาคสกุล
ศาสตราจารย์กิตติคุณกาญจนา นาคสกุล เป็นนักวิชาการชาวไทย ดำรงตำแหน่งราชบัณฑิต สำนักศิลปกรรม สำนักงานราชบัณฑิตยสภา ประเภทวรรณศิลป์ สาขาภาษาไทย นายกสมาคมครูภาษาไทยเเห่งประเทศไทย เป็นผู้เชี่ยวชาญภาษาและวรรณคดีไทย รวมทั้งภาษาและวรรณคดีเขมรมากที่สุดคนหนึ่งของประเทศ มีผลงานด้านการเขียนเกี่ยวกับภาษาไทยและภาษาเขมรเป็นจำนวนมาก กาญจนาเป็นที่รู้จักกันมากยิ่งขึ้นเมื่อจัดรายการ ภาษาไทยวันละคำ ซึ่งออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสี ช่อง 3 โดยหยิบยกคำภาษาไทยที่คนไทยใช้กันผิดพลาดมากมาอธิบายเพื่อให้เกิดความเข้าใจและใช้ภาษาไทยให้ถูกต้องยิ่งขึ้น 

ในปี พ.ศ. 2555 กาญจนาได้เสนอแนวทางการปรับปรุงคำยืมจากภาษาอังกฤษ 176 คำ แต่ได้ถูกคัดค้าน และทางราชบัณฑิตยสถานได้ ประกาศว่าจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เพราะจัดพิมพ์ไปแล้ว ส่วนข้อเสนอของกาญจนายังอยู่ในช่วงพิจารณาภายใน

 การศึกษา 
 อักษรศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับ 2) จากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
 อักษรศาสตรมหาบัณฑิต (ภาษาไทย) จากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
 ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (General Linguistics and Phonetics) และปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (Cambodian and Thai Language and Literature) จากวิทยาลัยบูรพศึกษาและอาฟริกาศึกษา มหาวิทยาลัยลอนดอน สหราชอาณาจักร
 หลักสูตรป้องกันราชอาณาจักรภาครัฐร่วมเอกชน จากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร

 ครอบครัว 
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ พลเรือเอก ไพบูลย์ นาคสกุล (ถึงแก่อนิจกรรมแล้ว) มีบุตร-ธิดา 3 คน

 หน้าที่การงานในอดีต 
 หัวหน้าภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระหว่าง พ.ศ. 2538 - 2540

 หน้าที่การงานในปัจจุบัน 
 ราชบัณฑิต สาขาภาษาไทย ประจำสำนักศิลปกรรม สำนักงานราชบัณฑิตยสภา
 นายกสมาคมครูภาษาไทยเเห่งประเทศไทย

 ผลงาน 
 กาญจนา นาคสกุล. ระบบเสียงภาษาไทย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2520.
 กาญจนา นาคสกุล. อ่านภาษาเขมร. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2524.
 กาญจนา นาคสกุล. ภาษาไทยวันนี้: รวมคำภาษาไทยน่ารู้จากนิตยสารสกุลไทยและโทรทัศน์. กรุงเทพมหานคร: เพื่อนดี, 2544.

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม 112 ตอนที่ 17 ข หน้า 6, 4 ธันวาคม 2538
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม 107 ตอนที่ 240 ง ฉบับพิเศษ หน้า 11, 4 ธันวาคม 2533
 สาขามนุษยศาสตร์ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา ประจำปี 2564 , เล่ม 139 ตอนที่ 14 ข หน้า 10, 5 เมษายน 2565
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา , เล่ม 102 ตอนที่ 17 ง ฉบับพิเศษ หน้า 412, 8 กุมภาพันธ์ 2528

 หมายเหตุ 

  อ่านว่า "นาก-สะ-กุน"
# อภิชนาธิปไตย
อภิชนาธิปไตย  เป็นระบอบการปกครองที่อำนาจอยู่ในมือของชนชั้นปกครองกลุ่มเล็ก ๆ ซึ่งมีอภิสิทธิ์ เรียกว่า กลุ่มอภิชน (aristocracy)

ในด้านศัพทมูลนั้น คำว่า "aristocracy" ในภาษาอังกฤษ มาจาก "aristokratia" ในภาษากรีก หมายถึง "การปกครองโดยผู้ที่ดีที่สุด" (rule of the best)A Greek–English Lexicon, Henry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, Roderick McKenzie (editors). "ἀριστο-κρᾰτία, ἡ, A, rule of the best, aristocracy, ἀ. σώφρων Th.3.82, cf. Henoch.5.17, Isyll.1, etc.; the rule of the rich, Pl.Plt.301a. II ideal constitution, rule of the best, Artist. Pol.1293b1 sqq., EN1160a33, Pl.Mx.238c, 238d, Plb.6.4.3." http://logeion.uchicago.edu/%E1%BC%80%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1 ทั้งนี้ เพราะในเวลาที่คำนี้ถือกำเนิดขึ้นในกรีซโบราณ ชาวกรีกมองว่า "อภิชนาธิปไตย" หมายถึงการปกครองโดยพลเมืองที่มีคุณสมบัติดีที่สุด และมักใช้เปรียบเทียบว่าแตกต่างจากระบอบราชาธิปไตย (การปกครองโดยคนคนเดียว) ในลักษณะที่เห็นว่า "อภิชนาธิปไตย" ดีกว่า ผู้ใช้คำ "อภิชนาธิปไตย" เป็นคนแรก คือ แอริสตอเติล และเพลโต โดยใช้เรียกระบบที่พลเมืองกลุ่มที่ดีที่สุดได้รับเลือกผ่านกระบวนการอันถี่ถ้วนให้ขึ้นเป็นผู้ปกครอง และมีการห้ามสืบทอดตำแหน่งผ่านทางตระกูล เว้นแต่ลูกหลานของผู้ปกครองนั้นแสดงให้เห็นว่า ปฏิบัติงานได้ดีเลิศ และมีคุณลักษณะที่ดีสมจะเป็นผู้ปกครองได้เมื่อเทียบกับพลเมืองคนอื่น ๆ ในหน่วยการเมืองเดียวกัน ส่วนการปกครองที่มีการสืบทอดตำแหน่งผ่านทางตระกูลนั้น มองกันว่า เกี่ยวข้องกับระบอบคณาธิปไตยมากกว่า ซึ่งเป็นรูปแบบที่ฉ้อฉลของอภิชนาธิปไตย เพราะถึงแม้การปกครองอยู่ในมือของคณะบุคคล แต่ก็ไม่ใช่กลุ่มบุคคลที่ดีที่สุด ปรัชญาเมธีหลายคน เช่น แอริสตอเติล เพลโต โสกราตีส และเซโนโฟน เห็นว่า อภิชนาธิปไตย ซึ่งเป็นรูปแบบในอุดมคติของการปกครองโดยคนจำนวนน้อยนั้น โดยสภาพแล้วดีกว่าประชาธิปไตย ซึ่งเป็นรูปแบบในอุดมคติของการปกครองโดยคนจำนวนมาก แต่ก็เห็นว่า คณาธิปไตย ซึ่งเป็นรูปแบบที่ฉ้อฉลของอภิชนาธิปไตยนั้น เลวร้ายกว่ากฎหมู่ ซึ่งเป็นรูปแบบที่ฉ้อฉลของประชาธิปไตย

ในยุคปัจจุบัน "อภิชนาธิปไตย" มักใช้หมายถึง การปกครองโดยกลุ่มคนที่มีอภิสิทธิ์ (กลุ่มอภิชน) และมักใช้เปรียบเทียบว่าแตกต่างจากระบอบประชาธิปไตย
# กำปงจาม
กำปงจาม อาจหมายถึง
 จังหวัดกำปงจาม ประเทศกัมพูชา
 เมืองกำปงจาม เมืองเอกของจังหวัดกำปงจาม
# กำปงชนัง
กำปงชนัง อาจหมายถึง
 จังหวัดกำปงฉนัง ประเทศกัมพูชา
 เมืองกำปงชนัง เมืองเอกของจังหวัดกำปงชนัง
# กำปงสปือ
กำปงสปือ อาจหมายถึง
 จังหวัดกำปงสปือ ประเทศกัมพูชา
 เมืองกำปงสปือ เมืองเอกของจังหวัดกำปงสปือ
# เสียมราฐ
เสียมราฐ อาจหมายถึง
 จังหวัดเสียมราฐ ประเทศกัมพูชา
 เสียมราฐ (เมือง) เมืองเอกของจังหวัดเสียมราฐ
# อีแก่กินน้ำ
อีแก่กินน้ำ หรือ อีแก่ เป็นเกมไพ่ที่ได้รับอิทธิพลมาจากต่างประเทศ มีวิธีเล่นที่เรียบง่าย จึงนิยมเล่นกันทั่วไปในหมู่เพื่อนฝูง ในงานรื่นเริงต่างๆ หรือเวลาเดินทางไกล ในเกมนี้ผู้แพ้จะถูกลงโทษโดยการให้กินน้ำ จึงมีชื่อเรียกว่าอีแก่กินน้ำ แต่ที่จริงแล้ว จะลงโทษด้วยวิธีใดๆ ก็ได้ หรือจะไม่มีการโทษใดๆ เลยก็ได้ วิธีลงโทษอื่นๆ ที่นิยม เช่น ดีดมะเหงก ดีดมะกอก ฯลฯ เป็นต้น
# จังหวัดบันทายมีชัย
บันทายมีชัย 1 กันยายน 2565. หรือ บ็อนเตียย์เมียนเจ็ย (, "ปราการแห่งชัยชนะ") เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศกัมพูชา (ภาษาไทยเรียกว่า "จังหวัดบ้านใต้มีชัย",  "บันทายมีชัย" หรือ "ศรีโสภณ") อยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ เมืองหลักคือศรีโสภณ จังหวัดบันทายมีชัยติดต่อกับประเทศไทยทางทิศตะวันตกที่เมืองปอยเปต 

จังหวัดบันทายมีชัยเคยเป็นจังหวัดพิบูลสงครามของสยาม ในปี ค.ศ. 1907 สยามได้ยกพื้นที่นี้ให้แก่ประเทศฝรั่งเศส และรวมเข้าเป็นจังหวัดพระตะบอง ต่อมาในปี ค.ศ. 1988 จังหวัดบันทายมีชัยจึงได้แยกออกจากจังหวัดพระตะบอง เดิมประกอบด้วย 5 อำเภอ คือ มงคลบุรี ถมอปวก ศรีโสภณ พระเนตรพระ และพนมศก

 การแบ่งเขตการปกครอง 
จังหวัดบันทายมีชัยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 อำเภอ ได้แก่
#ชื่ออังกฤษเขมรหน่วยการปกครองGeocode1มงคลบุรีMongkol Boreiមង្គលបូរីอำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)01022พนมศกPhnum Srokភ្នំស្រុកอำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)01033พระเนตรพระPreah Netr Preahព្រះនេត្រព្រះอำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)01044โอ-จเริวOu Chrovអូរជ្រៅอำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)01055ศรีโสภณSerei Saophoanសិរីសោភ័ណเทศบาล (กฺรุง, ក្រុង)01066ถมอปวกThma Puokថ្មពួកอำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)01077สวายเจกSvay Chekស្វាយចេកอำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)01088มาลัยMalaiម៉ាឡៃอำเภอ (สฺรุก, ស្រុក)01099ปอยเปตPaoy Paetប៉ោយប៉ែតเทศบาล (กฺรุง, ក្រុង)0110

 อาณาเขต 
 ทิศเหนือ จรดจังหวัดอุดรมีชัย และประเทศไทย
 ทิศใต้ จรด จังหวัดพระตะบอง
 ทิศตะวันตก จรดอำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว (ประเทศไทย)
 ทิศตะวันออก จรดจังหวัดเสียมราฐ
# เก้าสิบเก้า (เกมไพ่)
เก้าสิบเก้า เป็นเกมไพ่อย่างง่ายและมุ่งไปยังการบวกเลขพื้นฐาน มีรายงานว่าเป็นที่นิยมในหมู่ยิปซี เกมนี้ใช้สำรับไพ่ป๊อกมาตรฐานกี่สำรับก็ได้ โดยอันดับไพ่แต่ละใบมีคุณสมบัติพิเศษ และสามารถเล่นกี่คนก็ได้ ระหว่างเกม ค่าของไพ่แต่ละใบที่เล่นจะเพิ่มผลรวมซึ่งต้องไม่เกิน 99 ผู้เล่นที่ไม่สามารถเล่นให้ผลรวมนี้มีค่าน้อยกว่าหรือเท่ากับ 99 แพ้ และเสียหนึ่งโทเค็น
# สมุดหน้าเหลือง
สมุดหน้าเหลือง หรือ เยลโล่เพจเจส  เป็นคำสามัญที่หลายประเทศทั่วโลกใช้เรียกสมุดโทรศัพท์ประเภทไดเร็คทอรี่ส์ที่รวบรวมรายชื่อธุรกิจ สินค้า และบริการ ที่เรียบเรียงไว้เป็นหมวดหมู่ แจกจ่ายไปตามบ้านเรือน ที่พักอาศัย บริษัท ห้างร้าน และแหล่งธุรกิจต่าง ๆ โดยไม่มีค่าใช้จ่ายใด ๆ ถือว่าเป็นสื่อโฆษณาแบบรายปี

แรกเริ่มเดิมที สมุดหน้าเหลืองถูกพิมพ์ครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกา บนกระดาษสีเหลืองคุณภาพต่ำด้วยความจำเป็นด้านต้นทุน เนื่องจากต้องพิมพ์เป็นจำนวนมาก แม้ปัจจุบันสมุดหน้าเหลืองจะใช้กระดาษคุณภาพมาตรฐานที่มีสีขาวย้อมเหลืองแล้วก็ตาม คนทั่วไปก็ยังคงจำภาพลักษณ์ของสมุดโทรศัพท์ประเภทไดเร็คทอรี่ส์ว่า เยลโล่เพจเจส 

ต่อมา รูปแบบการดำเนินธุรกิจแบบเยลโล่เพจเจส เป็นที่นิยมและเริ่มมีทั้งหน่วยงานภาครัฐและเอกชนนำรูปแบบนี้ไปทำธุรกิจทุกประเทศ หลากหลายภาษาทั่วโลก จวบจนธุรกิจสมุดหน้าเหลืองเข้าประเทศไทย โดยบริษัท จีทีอี ที่คนไทยเรียกกันติดปากว่า "หน้าเหลือง" จากนั้นโอนย้ายไปอยู่ในการดูแลของ เอที แอนด์ ที ภายใต้สัมปทานที่ได้มาจากองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย (TOT) และต่อมากับบริษัทชินวัตร ไดเร็คทอรี่ (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทเทเลอินโฟ มีเดีย จำกัด มหาชน) ซึ่งหมายถึงไทยแลนด์ เยลโล่เพจเจส ในขณะที่บ้านเราก็มีสมุดหน้าขาว หรือ ไวท์เพจเจส ก็พิมพ์บนกระดาษสีขาวโดยตัวสมุดจะเป็นการรวบรวมรายชื่อบุคคล (หรือธุรกิจ) ที่เรียงตามลำดับตัวอักษร ก-ฮ   

ปัจจุบันหลังจากมีการเปิดเสรีโทรคมนาคมแล้ว ผนวกกับการเข้ามาของเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ต ได้เข้ามาท้าทายให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของสื่อประเภทไดเร็คทอรี่ส์ จนสมุดหน้าเหลืองต้องปรับตัวเป็นสื่อไดเร็คทอรี่ส์ออนไลน์มากยิ่งขึ้น เรียกข้อมูลวันที่ 2008-06-18 ทำให้ก้าวต่อไปของสมุดหน้าเหลืองกลายเป็นเรื่องของธุรกิจฐานข้อมูลขนาดใหญ่ ที่สามารถกระจายเนื้อหาไปยังสื่อประเภทต่าง ๆ ได้อีกมากมาย

ดังนั้นในปี 2553 บริษัท เทเลอินโฟ มีเดีย จำกัด (มหาชน) มีการปรับรูปแบบการใช้งานจากเพียงแค่สมุดหน้าเหลืองที่เป็นสิ่งพิมพ์ เพิ่มเป็นรูปแบบออนไลน์ภายใต้ www.yellowpages.co.th ควบคู่กันไป

จนกระทั่งมาถึงปี 2560 พบว่ากระแสสังคมไทย ให้ความนิยมใช้การค้นหาสินค้าและบริการบนออนไลน์มากขึ้น ในปีนี้จึงได้ยุติการพิมพ์สื่อสิ่งพิมพ์สมุดหน้าเหลือง กลายเป็นตำนานจากนั้นเป็นต้นมา โดยหันไปทุ่มเทพัฒนาเว็บไซต์ www.yellowpages.co.th ปรับปรุงในเรื่องฐานข้อมูลรายชื่อ ปรับปรุงเนื้อหาข้อความสินค้าและบริการให้มี SEO (Search Engine Optimization) สอดรับการวิธีการค้นหาและการแสดงผลการค้นหาในลำดับต้น ๆ ของ Search Engine รายใหญ่ที่นิยมใช้ทั่วโลก แสดงผลแบบธรรมชาติ เข้าสู่หน้าเหลืองออนไลน์อย่างเต็มตัว

ตั้งแต่กลางปี 2560 มีการปรับปรุงรูปแบบเว็บไซต์ครั้งยิ่งใหญ่ ให้มีฟังก์ชันต่างๆ ที่ตอบโจทย์การใช้งานในการค้นหาโฆษณาสินค้าและบริการ ของธุรกิจประเภทต่างๆ อย่างหลากหลาย เพื่อรักษาความเป็นสื่อที่มีเอกลักษณของการเป็นศูนย์รวมโฆษณาสินค้าและบริการของภาคธุรกิจและอุตสาหกรรมมากที่สุดของไทย และกลางปี 2562 บริษัท AIS ซึ่งยักษ์ใหญ่สื่อสารโทรคมนาคมรายใหญ่สุดของไทย ได้เข้าควบรวมกิจการ ของ บริษัท เทเลอินโฟ มีเดีย จำกัด (มหาชน) เข้าเป็นบริษัทในเครือ และพัฒนาอัพเกรด เว็บไซต์  www.yellowpages.co.th ให้มีความเป็นสากลทันกับยุคการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
# แคว้นกานาเรียส
กานาเรียส  หรือ คะแนรีส์  เป็นแคว้นปกครองตนเองหมู่เกาะของสเปน ประกอบด้วยเกาะภูเขาไฟ 7 เกาะในมหาสมุทรแอตแลนติก ตั้งอยู่นอกชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปแอฟริกา (โมร็อกโกและเวสเทิร์นสะฮารา)

กานาเรียสมีเกาะใหญ่อยู่แปดเกาะ (เรียงจากใหญ่ไปเล็ก) ได้แก่ เตเนริเฟ, ฟูเอร์เตเบนตูรา, กรันกานาเรีย, ลันซาโรเต, ลาปัลมา, ลาโกเมรา, เอลอิเอร์โร และลากราซิโอซา หมู่เกาะยังมีเกาะเล็กได้แก่ อาเลกรันซา, อิสลาเดโลโบส, มอนตัญญากลารา, โรเกเดลโอเอสเต และโรเกเดลเอสเต ในอดีตกานาเรียสถือเป็นทางเชื่อมระหว่าง 4 ทวีป คือแอฟริกา อเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ และยุโรป

จากข้อมูลปี ค.ศ. 2019 กานาเรียสมีประชากร 2,153,389 คน มีความหนาแน่นประชากร 287.39 คน/ตารางกิโลเมตร
# หมู่เกาะแบลีแอริก
หมู่เกาะแบลีแอริก , หมู่เกาะบาเลอาร์ส  หรือ หมู่เกาะบาเลอาเรส  เป็นกลุ่มเกาะในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันตก ใกล้ชายฝั่งประเทศสเปน เป็นหนึ่งในแคว้นปกครองตนเองของสเปน เมืองหลักคือปัลมา จังหวัดที่แคว้นนี้มีอยู่แห่งเดียวก็มีชื่อเดียวกับชื่อแคว้น
# โสรีช์ โพธิแก้ว
รองศาสตราจารย์ โสรีช์ โพธิแก้ว อดีตรองคณบดีฝ่ายวิชาการ คณะจิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมจิตวิทยาแห่งประเทศไทย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) จาก มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และ ปริญญาโท ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาการศึกษาและการแนะแนว จาก คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นได้รับทุนฟุลไบรท์ ไปศึกษาทางด้านสาขา Ed.D. in Counselor Education ณ มหาวิทยาลัยนอร์ทเทิร์นอิลลินอยส์ ในรัฐอิลลินอย ประเทศสหรัฐอเมริกา

 การศึกษา 
รองศาสตราจารย์ โสรีช์ โพธิแก้ว หรือ รองศาสตราจารย์ ดร.โสรีช์ โพธิแก้ว มีประวัติการศึกษาดังนี้
ปริญญาตรี วิทยาศาสตรปริญญาบัณฑิต สาขาจิตวิทยา (เกียรตินิยมอันดับสอง) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ปริญญาโท ครุศาสตรมหาบัณฑิต  สาขาจิตวิทยาการปรึกษาและการแนะแนว จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ปริญญาเอก Counselor Education  จาก Northern Illinois University  โดยทุน Fulbright
ปริญญาเอก มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

 ประสบการณ์ 
คณะกรรมการบริหาร คณะจิตวิทยา   ปี พ.ศ. 2545 – พ.ศ. 2551
รองคณบดีฝ่ายวิชาการ  คณะจิตวิทยา ปี พ.ศ. 2547 – พ.ศ. 2551
นายกสมาคมจิตวิทยาแห่งประเทศไทย    ปี พ.ศ. 2549 – พ.ศ. 2551
พัฒนาบุคลากรหน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชนโดยประยุกต์หลักพุทธศาสนามาใช้ในงานจิตวิทยา

 ตำแหน่งปัจจุบัน 
President  ของ Asean Regional Union of  Psychological  Societies ซึ่งประกอบด้วยสมาคมนักจิตวิทยาของ 10 ประเทศอาเซียน(ปี 2010-2013)
กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ มหาวิทยาราชภัฏกำแพงเพช
ปัจจุบันทำหน้าที่สอน วิจัย เผยแพร่ และบริการงานด้านจิตวิทยาการศึกษา และจิตวิทยาแนวพุทธ
ผู้ก่อตั้งสถาบันรากแก้ว – สถาบันจิตวิทยาการปรึกษาแนวพุทธ

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๕ , เล่ม ๑๒๙ ตอนที่ ๓๕ ข หน้า ๖, ๓ ธันวาคม ๒๕๕๕
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๓ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๑๕, ๑๘ ธันวาคม ๒๕๔๙
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา , เล่ม ๑๑๕ ตอนที่ ๒ ข หน้า ๗๒๐, ๑๘ มกราคม ๒๕๔๑
# ไมเคิล โบเวนส์
มิเชล บาวเวนส์ (; เกิด 21 มีนาคม ค.ศ. 1958) เป็นนักปรัชญาและนักทฤษฎีเสมอภาคชาวเบลเยียม

ไมเคิลเป็นผู้บุกเบิกอินเทอร์เน็ตในประเทศเบลเยียม เคยทำงานเป็นที่ปรึกษาทางด้านอินเทอร์เน็ต, เคยเป็นนักวิเคราะห์สารสนเทศให้กับ หน่วยงานสารสนเทศของสหรัฐอเมริกา (United States Information Agency) , เคยเป็นผู้จัดการสารสนเทศให้กับบริติช ปิโตรเลียม  (ที่ที่เขาสร้างหนึ่งในศูนย์สารสนเทศเสมือนแห่งแรกขึ้น) และเป็นอดีตบรรณาธิการบริหารของนิตยสารภาษาดัชต์ เวฟ (Wave) ซึ่งเป็นนิตยสารเกี่ยวกับสังคมดิจิทัลเล่มแรกของยุโรป 

เขาเคยสร้างภาพยนตร์โทรทัศน์ความยาว 3 ชั่วโมง ที่ชื่อว่า เทคโนคาลิปส์ (TechnoCalyps) เป็นหนังแนวปรัชญาเกี่ยวกับเทคโนโลยีและจุดจบของมนุษย์ และได้ร่วมเขียนหนังสือภาษาฝรั่งเศสสองเล่มในหัวข้อ มานุษยวิทยาของสังคมดิจิตอล งานเขียนที่มีชื่อเสียงชิ้นหนึ่งของเขาคือ Peer to Peer and Human Evolution

เขาเคยอาศัยอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย ที่ซึ่งเขาได้ก่อตั้งมูลนิธิทางเลือก P2P (Foundation for P2P Alternatives) นอกจากนี้เขายังได้สอนวิชามานุษยวิทยาของสังคมดิจิตอล สำหรับนักศึกษาบัณฑิตศึกษาที่ ไอเชค เซนต์หลุยส์ ที่เมืองบรัซเซล ประเทศเบลเยียม (ICHEC/St. Louis in Brussels) และสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องที่มหาวิทยาลัยพายัพและมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปัจจุบันเขาเป็นอาจารย์อยู่ที่วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ และทำงานกับ Asian Foresight Institute

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 บทความเกี่ยวกับทฤษฎีเสมอภาค 
 บทความสรุปเรื่องทฤษฎีเสมอภาค 
 มูลนิธิทางเลือก P2P (วิกิ)
# อาร์กติก
thumb|upright=1.5|The nations with land within the Arctic region.

อาร์กติก  เป็นพื้นที่ในบริเวณขั้วโลกเหนือ ซึ่งบริเวณของอาร์กติกนี้ประกอบไปด้วยพื้นที่บางส่วนของประเทศต่าง ๆ เช่น ประเทศแคนาดา, กรีนแลนด์ (ดินแดนของประเทศเดนมาร์ก), ประเทศรัสเซีย, สหรัฐ (รัฐอะแลสกา), ประเทศไอซ์แลนด์, ประเทศนอร์เวย์, ประเทศสวีเดน และประเทศฟินแลนด์ รวมถึงบริเวณของมหาสมุทรอาร์กติกด้วย

บริเวณพื้นที่ส่วนใหญ่ของอาร์กติกจะเป็นพื้นที่กว้าง มหาสมุทรปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง พื้นที่รอบ ๆ ปราศจากพืชพันธุ์และผืนดินก็ปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งเช่นเดียวกันChristopher Krembs and Jody Deming. "Organisms that thrive in Arctic sea ice." National Oceanic and Atmospheric Administration. November 18, 2006. แต่กลับอุดมไปด้วยสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ ทั้งที่อาศัยอยู่ในน้ำแข็ง, ปลา ,สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม, นก และรวมถึงมนุษย์ด้วย

ตามธรรมชาติของบริเวณอาร์กติกจะเป็นที่ที่แตกต่างจากที่อื่นอย่างเห็นได้ชัด ผู้คนที่อาศัยอยู่ในอาร์กติกจะมีการปรับตัวและใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความหนาวเหน็บและธรรมชาติอันโหดร้าย อาร์กติกจะมีความอ่อนไหวได้ง่ายมากจากการเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นบนโลกของเรา เช่น อุณหภูมิบนโลกที่เปลี่ยนแปลงไป ความอ่อนไหวได้ง่ายนี้ทำให้อาร์กติกนี้ถูกมองเสมือนเป็นระบบเตือนภัยล่วงหน้าให้แก่โลกของเรา

คำว่า อาร์กติก มากจากภาษากรีกโบราณ αρκτος ซึ่งมีความหมายว่า หมี และยังอ้างอิงไปถึงกลุ่มดาวหมีใหญ่และหมีเล็กที่อยู่ใกล้กับดาวเหนือด้วย

น่านน้ำอาร์กติก

 มหาสมุทรอาร์กติก
 Baffin Bay
 ทะเลโบฟอร์ต
 ทะเลแบเร็นตส์
 ทะเลเบริง
 ช่องแคบเบริง
 ทะเลชุกชี
 ช่องแคบเดวิส
 ช่องแคบเดนมาร์ก
 ทะเลไซบีเรียตะวันออก
 ทะเลกรีนแลนด์
 อ่าวฮัดสัน
 ทะเลคารา
 ทะเลลัปเตฟ
 Nares Strait
 ทะเลนอร์วีเจียน

ดินแดนอาร์กติก

รัฐอะแลสกา (สหรัฐ)
หมู่เกาะอะลูเชียน (สหรัฐ)
แคว้นอาร์ฮันเกลสค์ (รัสเซีย)
Bear Island (นอร์เวย์)
กลุ่มเกาะอาร์กติกแคนาดา
เขตปกครองตนเองชูคอตคา (รัสเซีย)
หมู่เกาะไดออมีด (รัสเซีย/สหรัฐ)
เทศมณฑลฟินน์มาร์ก (นอร์เวย์)
ฟรานซ์โจเซฟแลนด์ (รัสเซีย)
กรีนแลนด์ (เดนมาร์ก)
ไอซ์แลนด์ (majority of island south of Arctic Circle)
ยานไมเอน (นอร์เวย์)
ดินแดนครัสโนยาสค์ (majority of territory south of the Arctic Circle) (รัสเซีย)
Labrador, (part of รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์, แคนาดา)
แคว้นมูร์มันสค์ (รัสเซีย)
เขตปกครองตนเองเนเนตส์ (รัสเซีย)
หมู่เกาะนิวไซบีเรีย (รัสเซีย)
นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ (แคนาดา)
โนวายาเซมลยา (รัสเซีย)
Nunavik (รัฐเกแบ็ก, แคนาดา)
นูนาวุต (แคนาดา)
Russian Arctic islands
Sápmi (นอร์เวย์, สวีเดน, ฟินแลนด์, รัสเซีย)
สาธารณรัฐซาฮา (Yakutia) (most of the Republic south of the Arctic Circle) (รัสเซีย)
เซเวียร์นายาเซมเลีย (รัสเซีย)
ไซบีเรีย (รัสเซีย)
สฟาลบาร์ (นอร์เวย์)
ขตปกครองตนเองยามาโล-เนเนตส์ (รัสเซีย)
ยูคอน (แคนาดา)
เกาะแรงเกล (รัสเซีย)

ดูเพิ่ม
 สภาอาร์กติก
# จิ้งจอก (แก้ความกำกวม)
จิ้งจอก อาจหมายถึง
 หมาจิ้งจอก
 ปลาจิ้งจอก
 ปีศาจจิ้งจอกเก้าหาง
 สโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี ทีมฟุตบอลฉายา "จิ้งจอก"
# ปลาเล็บมือนาง
ปลาเล็บมือนาง เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Crossocheilus reticulatus อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) วงศ์ย่อย  Garrinae มีรูปร่างลำตัวเพรียว หัวเล็ก ปากเล็กอยู่ด้านล่างของจะงอยปากและมีแผ่นหนังคลุม มีหนวดสั้น 1 คู่ เกล็ดเล็ก ลำตัวสีเงินอมเหลือง มีลายสีคล้ำที่ขอบเกล็ด โคนครีบหางมีจุดสีดำเห็นชัดเจน ครีบใสสีเหลืองเรื่อ มีขนาดความยาวประมาณ 8-10 เซนติเมตร ใหญ่สุด 17 เซนติเมตร

มีพฤติกรรมอยู่เป็นฝูงใหญ่ตามแก่ง ช่วงฤดูฝนมีการย้ายถิ่นเข้าสู่ทุ่งน้ำหลาก อาหารได้แก่ ตะไคร่น้ำ แพลงก์ตอน และสัตว์หน้าดินขนาดเล็ก อาศัยตามแม่น้ำสายหลักและแก่ง แหล่งน้ำหลาก 

เป็นปลาที่พบบ่อย นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม  

ปลาเล็บมือนาง ยังมีชื่อเรียกอื่นอีกว่า "ปลาสร้อยดอกยาง" 

ลิงก์ภายใน
 ปลาจิ้งจอก

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 รูปและข้อมูลปลาเล็บมือนางเพิ่มเติม
# ปลากะพงขาว
ปลากะพงขาว  เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่งที่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดหรือน้ำกร่อยได้  อยู่ในวงศ์ปลากะพงขาว (Latidae) มีรูปร่างลำตัวหนาและด้านข้างแบน หัวโต จะงอยปากค่อนข้างยาวและแหลม นัยน์ตาโต ปากกว้างยืดหดได้ มุมปากอยู่เลยไปทางหลังนัยน์ตา ฟันเป็นฟันเขี้ยวอยู่บนขากรรไกรบนและล่าง ขอบกระดูกแก้มเป็นหนามแหลม ขอบกระดูกกระพุ้งเหงือกแข็งและคม คอดหางมีขนาดใหญ่และแข็งแรง เกล็ดใหญ่มีขอบหยักเป็นหนามเมื่อลูบจะสากมือ  ครีบหลังอันแรกมีก้านครีบเป็นหนามแข็ง ปลายแหลม อันที่สองเป็นครีบอ่อนมีขนาดใกล้เคียงกัน ครีบใหญ่ปลายกลมมน พื้นลำตัวสีขาวเงินปนน้ำตาล แนวสันท้องสีขาวเงิน มีขนาดความยาวประมาณ 20-40 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 2 เมตร หนักได้ถึง 60 กิโลกรัม โดยปลาที่พบในทะเลจะมีขนาดใหญ่กว่าปลาที่พบในน้ำจืดหนังสือสารานุกรมปลาไทย โดย สุรศักดิ์ วงศ์กิตติเวชสกุล. กรุงเทพ. (พ.ศ. 2540). . 

พบกระจายทั่วไปในชายฝั่งทะเลของทวีปเอเชียไปจนถึงตอนเหนือของออสเตรเลีย โดยเป็นปลาที่อพยพไปมาระหว่างทะเลกับน้ำจืด โดยพ่อแม่ปลาจะว่ายจากชายฝั่งเข้ามาวางไข่ในป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำ จนกระทั่งลูกปลาฟักและเติบโตแข็งแรงดีแล้ว จึงจะว่ายกลับสู่ทะเล บางครั้งพบอยู่ไกลจากทะเลนับเป็นร้อย ๆ กิโลเมตร เช่นที่ แม่น้ำโขง ก็มีบทความเรื่อง พันธุ์ปลาหลังเปิดเขื่อนปากมูล งานวิจัยของคนหาปลา สารคดี, สิงหาคม พ.ศ. 2545  โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์เป็นปลากินเนื้อ อาหารได้แก่ สัตว์น้ำ, ปลา, กุ้ง ที่มีขนาดเล็กกว่า

เป็นปลาเศรษฐกิจที่กรมประมงส่งเสริมให้เลี้ยง เกษตรกรนิยมผลิตลูกปลาชนิดนี้ส่งไปจำหน่ายยังประเทศมาเลเซียและไต้หวัน เนื้อมีรสชาติดี นำมาประกอบอาหารได้หลายประเภท เช่น แปะซะ, นึ่งบ๊วย เป็นต้น และนิยมตกเป็นเกมกีฬา อีกทั้งยังเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้อีกด้วย

ปลากะพงขาวยังมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "ปลากะพงน้ำจืด" ขณะที่ชื่อท้องถิ่นในลุ่มแม่น้ำบางปะกงเรียก "ปลาโจ้โล้"รายการกิน อยู่ คือ ทางทีวีไทย: พุธที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2554

 การดํารงชีพ และการสืบพันธุ์ 
ปลากะพงขาวจัดเป็นปลากินเนื้อที่กินสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กกว่าทุกชนิดเป็นอาหาร เช่น ปลาขนาดเล็ก กุ้ง และปูและเป็นปลาที่กินพวกเดียวกันที่มีขนาดเล็กกว่าเป็นอาหารเช่นกัน แต่สามารถนํามาเลี้ยงให้กินอาหารที่ไม่มีชีวิตได้เช่น อาหารเม็ดสําเร็จรูป รวมถึงเศษปลา หรือซากสัตว์ ทั้งนี้ปลากะพงขาวในธรรมชาติมักอาศัยและหาอาหารเป็นฝูง ซึ่งปลาที่มีขนาดเล็กจะมีนิสัยดุกว่าปลาขนาดใหญ่แตจะหายไปเองเมื่อเติบโตขึ้นปลากะพงขาว วิทยาลัยเทคโนโลยีการเกษตรและประมงปัตตานี

ฤดูผสมพันธุ์ของปลากะพงขาวจะเริ่มในช่วงกลางฤดูร้อน โดยพ่อแม่ปลาที่มีไข่และน้ำเชื้อพร้อมผสมพันธุ์จะว่ายจากแหล่งน้ำจืดไปหาแหล่งน้ำกร่อยบริเวณปากแม่น้ำหรือเขตติดต่อกับทะเลที่มีความเค็มปานกลาง 

ในภาคใต้ฝั่งตะวันตก ปลากะพงขาวจะวางไข่ก่อนฤดูฝนเล็กน้อย ในช่วงเดือนมีนาคม-มิถุนายน และในทางชายทะเลฝั่งอ่าวไทย ปลากะพงขาวจะวางไข่ในช่วงเดือนกรกฎาคม-ตุลาคม เพราะอิทธิพลของฤดูมรสุมที่แตกต่างกันในแต่ละพื้นที่