wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ดาวดึงส์
thumb|150px|ท้าวสักกะ เทวาธิบดีแห่งสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ (ศิลปะพม่า)
ดาวดึงส์  ตาวติงฺสา หรือ ตรัยตรึงศ์, ไตรตรึงษ์พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒  (สืบค้นออนไลน์). ไตรตรึงษ์ เป็นคำโบราณที่สะกดไม่ตรงตามรูปศัพท์ (ศ↔ษ) และเป็นชื่อของตำบลไตรตรึงษ์ อำเภอเมือง จังหวัดกำแพงเพชร โดยนัยทั่วไปควรสะกดว่า ตรัยตรึงศ์ หรือใช้คำว่าดาวดึงส์แทน (ตฺรายสฺตฺริศ) เป็นสวรรค์ชั้นที่ 2 ในฉกามาพจร ถัดจากสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกาขึ้นไป 336,000,000 วา หรือ 168,000 กิโลเมตร ตั้งอยู่บนยอดเขาพระสุเมรุอันสูง 80,000 โยชน์ ซึ่งเป็นจุดสูงที่สุดที่ยังเชื่อมอยู่กับมนุสสภูมิหรือโลกมนุษย์ (อาจเทียบได้กับยอดเขาโอลิมปัสในตำนานเทพปกรณัมกรีก) อาณาบริเวณโดยรอบ 80,000 ตารางโยชน์ มีท้าวสักกะหรือพระอินทร์เป็นผู้ปกครอง

เมืองบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์เป็นเมืองใหญ่ที่สร้างอย่างงดงามด้วยทองและแก้ว 7 ประการ มีเสียงดนตรีบรรเลงอยู่อย่างไพเราะ กลางเมืองดาวดึงส์มีปราสาทใหญ่ที่งดงามเป็นที่ประทับของพระอินทร์

บนสวรรค์ชั้นนี้มีอุทยานที่งดงามมากอยู่ 4 แห่ง คือ

 นันทวนุทยาน หรือ สวนนันทวัน (สวนที่รื่นรมย์) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ในสวนด้านที่ใกล้กับตัวเมืองมีสระใหญ่ 2 สระ สระหนึ่งมีชื่อว่า สระนันทาโบกขรณี อีกสระหนึ่งมีชื่อว่า จุลนันทาโบกขรณี มีแผ่นศิลา 2 แผ่น แผ่นหนึ่งมีชื่อว่า นันทาปริถิปาสาณ อีกแผ่นหนึ่งมีชื่อว่า จุลนันทาปริถิปาสาณ เป็นศิลาที่มีรัศมีเรืองรอง เมื่อจับดูจะรู้สึกว่านิ่มเหมือนขนสัตว์  
 ผรุสกวัน หรือ ปารุสกวัน (ป่าลิ้นจี่) ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ในอุทยานนี้ด้านใกล้ตัวเมือง มีสระใหญ่ 2 สระ สระหนึ่งมีชื่อว่า ภัทราโบกขรณี อีกสระหนึ่งมีชื่อว่า สุภัทราโบกขรณี มีก้อนแก้วใส 2 ก้อน ก้อนหนึ่งมีชื่อว่า ภัทราปริถิปาสาณ อีกก้อนหนึ่งมีชื่อว่า สุภัทราปริถิปาสาณ เป็นแก้วเกลี้ยงและอ่อนนุ่ม
 จิตรลดาวัน (ป่ามีเถาวัลย์หลากสีสวยงาม) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ สระในอุทยานนี้มีชื่อว่า จิตรโบกขรณี และจุลจิตรโบกขรณี ส่วนแผ่นศิลาแก้วในอุทยานนี้แผ่นหนึ่งมีชื่อว่า จิตรปาสาณ อีกแผ่นหนึ่งมีชื่อว่า จุลจิตรปาสาณ
 สักกวัน หรือ มิสกวัน (ป่าไม้ระคน) ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ สระใหญ่ในอุทยานนี้มีชื่อว่า ธรรมาโบกขรณี และสุธรรมาโบกขรณี ส่วนแผ่นศิลาแก้วมีชื่อว่า ธรรมาปริถิปาสาณ และสุธรรมาปิริถิปาสาณ
# อดุล วิเชียรเจริญ
ศาสตราจารย์ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องแต่งตั้งศาสตราจารย์พิเศษและศาสตราจารย์ประจำ อดุล วิเชียรเจริญ อดีตประธานคณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยอนุสัญญาคุ้มครองมรดกโลก เกิดวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2469 เป็นชาวเพชรบุรี คณบดีคนแรกของคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ้นจากตำแหน่งคณบดีคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 ตามคำสั่งคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ที่ 36/2519ตามคำสั่งคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ที่ 36/2519 สมรสกับคุณหญิง กนิษฐา วิเชียรเจริญ มีบุตรธิดา 3 คน คือ
 นายเอม วิเชียรเจริญ (สมรสกับ นางสาวศศี จินดาวณิค) 
 นางอานิก อัมระนันทน์ (สมรสกับ ดร.ปิยสวัสดิ์ อัมระนันทน์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน) 
 นายอาจ วิเชียรเจริญ (สมรสกับ ม.ล.วัลลีวรรณ วรวรรณ)

 การศึกษา 
จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนวัดพระทรง และมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนวัดคงคาราม จังหวัดเพชรบุรี เตรียมปริญญา จากมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง รุ่นที่ 7 เมื่อ พ.ศ. 2488 และธรรมศาสตร์บัณฑิต (ธ.บ.) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2493 	
จบปริญญาโทและเอกด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (Master of International Relations) และ ปริญญาเอก (Doctor of Philosophy of International relations and Organization) จากมหาวิทยาลัยอเมริกัน (American University) สหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2494

 การทำงาน 
ศ.อดุล วิเชียรเจริญ หรือ ศ.ดร.อดุล วิเชียรเจริญ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยอนุสัญญาคุ้มครองมรดกโลก และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516

ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร คนที่ 8 ระหว่าง พ.ศ. 2518 - พ.ศ. 2522ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร, ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๒ ตอนพิเศษ ๓๕ ฉบับพิเศษ หน้า ๗ ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๘ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร, ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๔ ตอนที่ ๒๖ หน้า ๑๒๙๙ ๒๙ มีนาคม ๒๕๒๐

ดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยศิลปากร คนที่ 6 ระหว่าง 18 กันยายน พ.ศ. 2529 - 28 มิถุนายน พ.ศ. 2531 และระหว่าง 29 มิถุนายน พ.ศ. 2531 - 28 มิถุนายน พ.ศ. 2533ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งนายกสภามหาวิทยาลัย และกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิของมหาวิทยาลัยศิลปากร, ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๕ ตอนที่ ๑๑๒ ฉบับพิเศษ หน้า ๖ ๑๖ กรกฎาคม ๒๕๓๑
 เสียชีวิต 
อดุล วิเชียรเจริญ เสียชีวิตวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2561 มีพิธีพระราชทานพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรม ณ ศาลากลางน้ำ วัดเทพศิรินทราวาส ราชวรวิหารขอแสดงความเสียใจระหว่างวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2561 ถึง 28 มกราคม พ.ศ. 2561

ต่อมา วันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จ พระราชทานเพลิงศพ

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๐๓ ตอนที่ ๒๑๓ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓, ๓ ธันวาคม ๒๕๒๙
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๙๑ ตอนที่ ๒๒๙ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓๙, ๓๑ ธันวาคม ๒๕๑๗
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๓ ตอนที่ ๗ ข หน้า ๒, ๔ พฤษภาคม ๒๕๓๙
 สาขารัฐศาสตร์และการบริหารราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา , เล่ม ๙๑ ตอนที่ ๔๙ ง หน้า ๗๐๐, ๑๙ มีนาคม ๒๕๑๗
# คะซุกิ ยะโนะ
คะซุกิ ยะโนะ  เกิดวันที่ 29 ธันวาคม  พ.ศ. 2500 ที่ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักแสดงละครใบ้ชาวญี่ปุ่น และมามีชื่อเสียงในฐานะเป็นนักแสดงในประเทศไทย

 ประวัติ 
เป็นนักแสดงละครใบ้ชาวญี่ปุ่น ที่เข้ามาทำการแสดงในประเทศไทย และเริ่มมีผลงานทางด้านโฆษณา และภาพยนตร์ต่าง ๆ ตามผลงาน

 ข้อมูลส่วนตัว 
 ชื่อจริง : คะซุกิ ยะโนะ 
 วันเกิด : 
 ส่วนสูง : 172 เซนติเมตร

 ผลงาน 

 ละคร 
 2554 หมวดโอภาส รับบท โชตะ รับเชิญตอน ความลับของซุป'ตาร์ (ช่อง 9)
 2556 บุญผ่อง รับบท ไซโตะ (ไทยพีบีเอส)
 2564 Oh My Boss นายคะอย่ามาอ่อย รับบท ฮาโซเบะ (GMM25)

 ภาพยนตร์ 
พ.ศ. 2547 
ตุ๊กแกผี รับบท มาเอดะ ซู
พ.ศ. 2549 
 ซีซันส์เชนจ์ เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย รับบท อ.จิทาโระ
 แก๊งชะนีกับอีแอบ รับบท เคนจัง
พ.ศ. 2550 
 ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาคองค์ประกันหงสา รับบท ออกญาเสนาภิมุข
 ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาคประกาศอิสรภาพ รับบท ออกญาเสนาภิมุข
พ.ศ. 2552
 รถไฟฟ้า มาหานะเธอ รับบท อดีตเจ้านายของเหมยลี่
 แต๋วเตะตีนระเบิด รับบท คุณครูฟูจิ ยาโยอิ โออิชิ
พ.ศ. 2553
 บิดพิภพทะลุโลก รับบท ดร.วิลเลี่ยม

 โฆษณา 
 ลิโพวิตันดี
 เนสกาแฟ
# โฮโจ อูจิมาซะ
โฮโจ อูจิมาซะ  เป็นไดเมียวที่ปกครองเขตคันโตของญี่ปุ่นในยุคเซงโงะกุ

ประวัติ
อูจิมาซะเป็นลูกของ โฮโจ อุจิยะซุ และขึ้นครองตระกูลโฮโจใน พ.ศ. 2103 เป็นรุ่นที่ 4 อูจิมาซะไม่ใช่เป็นนักรบที่เก่งกาจ แต่เป็นไดเมียวที่มีความสามารถพอเพียง อูจิมาซะได้อยู่ในปราสาทโอดาวาระมานาน เขาได้สร้างเสริมความไมตรีกับตระกูลทาเคดะที่รบกันช่วง พ.ศ. 2113 พอเป็นพันธมิตรกันเรียบร้อย ตระกูลอูเอซูงิที่เป็นคู่ปรับกับตระกูลทะเคะดะนั้นก็เกิดความโกรธ อุเอะซุงิ เค็งชิง ได้ยกทัพมาแต่ก็บุกไม่เข้า อูจิมาซะส่งทหารไป 2,000 นายไปสนับสนุนทัพทะเคะดะ ที่กำลังสู้กับโทกูงาวะ อิเอยาซุ ที่ตอนหลังอิเอยาสุพ่ายในศึกทุ่งมิตะงะฮะระ 

หลังจากทาเกดะ ชิงเง็งตาย และเรื่องระหว่างโอดะ โนบูนางะ และบุตรของชิงเง็ง ทาเกดะ คะสึโยะริ สู้กันที่นางาชิโนะ คะสึโยะริพ่ายแพ้ แล้วโฮโจก็แตกตัวออกจากทะเคะดะ โฮโจมีน้องชายนาม อุเอะซุงิ คะเงโทะระ ที่ตอนหลังได้ถูก เคนชินรับไปเป็นบุตรบุญธรรม แต่แล้วก็เกิดความวุ่นวายขึ้นเมื่อคะเงโทะระ และ อุเอะซุงิ คะเงะคะสึ แย่งกันเป็นไดเมียวของตระกูลอุเอะซุงิ คะเงะโทะระตัดสินใจฆ่าตัวตาย อูจิมาซะนำทัพมาช่วยไม่ทัน ใน พ.ศ. 2121 ตระกูลคู่อาฆาตอุเอะซุงิ และตระกูลทาเกดะได้เป็นพันธมิตรกัน และคะสึโยะริก็เริ่มทำศึกกับอูจิมาซะใน พ.ศ. 2123 และระหว่างทั้ง 2 ตระกูลสู้กัน ทัพผสมระหว่างโนะบุนะงะและอิะเอะยะซุได้บุกเข้าดินแดนของคะสึโยะริจนคะสึโยะริต้องพ่ายลงและเป็นจุดจบของตระกูลทะเคะดะ ลูกชายของอูจิมาซะ โฮโจ อุจินะโอ ได้แต่งงานกับลูกสาวของอิเอะยะซุเพื่อเป็นการเชื่อมสัมพันธ์ระหว่าง 2 ตระกูล

ศึกโอดะวะระ
ใน พ.ศ. 2133 โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ ได้เริ่มรุกรานเขตคันโตนั่นก็คือ เขตของโฮโจซึ่งอิเอะยะซุได้เข้าร่วมกับฮิเดะโยะชิบุกปราสาทโอดะวะระด้วย การล้อมปราสาทเริ่มยืดเยื้อนานจนเสบียงของโฮโจเริ่มลดน้อยลง โฮโจ อูจิมาซะได้ยอมจำนนในสิงหาคม ฮิเดโยชิได้ไว้ชีวิตพวกโฮโจไว้ รวมทั้งปราสาทโอดะวะระ แต่อูจิมาซะ และน้องชายของเขา โฮโจ อุจิเทะรุ ได้ทำเซ็ปปุกุหรือฮาราคีรี

โฮโจ อูจิมาซะ นั้นมีนินจาที่เลื่องชื่อ ฟูมะ โคทาโร่ เป็นลูกน้องของเขาด้วย

แหล่งข้อมูลอื่น
ชีวประวัติของ โฮโจ อูจิมาซะ
# เมอร์ลิน
เมอร์ลิน  เป็นพ่อมดในตำนานของกษัตริย์อาร์เทอร์กับอัศวินโต๊ะกลม ในยุคของประวัติศาสตร์อังกฤษตอนต้น ราวประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 5 มีตำนานและวรรณกรรมเล่าขานถึงอภินิหารต่าง ๆ 

พ่อมดเมอร์ลินเป็นที่รู้จักกันมาก ในตำนานท่านเป็นผู้ที่พากษัตริย์อาร์เทอร์ไปหาดาบเอกซ์แคลิเบอร์ และเป็นผู้ที่รอบรู้มากซ้ำยังมีเวทมนตร์ที่แข็งแกร่ง ท่านมีลูกศิษย์คนหนึ่งซึ่งได้ทรยศท่านในภายหลังและท่านเป็นพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุค

 ตำนานพ่อมดเมอร์ลิน 
ประวัติของพ่อมดเมอร์ลินมีเค้าโครงบางอย่างที่พอจะยืนยันได้ว่ามีตัวตนอยู่จริง ตำนานมหัศจรรย์เกี่ยวกับพ่อมดเมอร์ลินมีอยู่มากมายเล่ากันว่า เขาคือผู้จัดเรียงก้อนหินมหึมาที่สโตนเฮนจ์ เพื่อเป็นที่ระลึกแก่เหล่าทหารของกษัตริย์อาร์เทอร์ บ้างก็ว่าเมอร์ลินสามารถหยั่งรู้อนาคตได้อย่างชัดแจ้ง เนื่องจากเขาเป็นผู้ที่มีชีวิตย้อนหลัง กล่าวคือคนทั่วไปจะใช้ชีวิตจากอดีตไปสู่อนาคต แต่เมอร์ลินจะใช้ชีวิตจากอนาคตย้อนมาสู่อดีต เมื่อเขาเคยผ่านอนาคตมาก่อนแล้ว จึงทำให้ทราบเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นต่อไป
 
บทบาทของพ่อมดเมอร์ลินที่คนทั่วโลกจดจำได้ คือการเป็นอาจารย์และเป็นที่ปรึกษาให้แก่กษัตริย์อาร์เทอร์ สมัยที่กษัตริย์อาร์เทอร์ยังเป็นทารกแบเบาะอยู่นั้น ก็โดนคำสั่งจากพระราชบิดาให้ประหารชีวิต กวีชื่อว่า อัลเฟรด ลอร์ด เทนนีสัน ได้เล่าถึงตำนานตอนนี้เอาไว้ในบทกวีดังนี้
 
"ท่ามกลางความโศกเศร้าและเหงาหงอย
อาร์เทอร์น้อยกำเนิดมาน่าสงสาร
ต้องหลบซ่อนตัวตนให้พ้นพาล
อยู่กับท่านเมอร์ลินสิ้นกังวล
ด้วยยูเทอร์ผู้บิดาจิตป่าเถื่อน
ร้ายเสมือนสัตว์ป่าน่าฉงน
เหลิงอำนาจเกรงลูกชายทำลายตน
จึงคิดฆ่าเพื่อให้พ้นทางตนไป
เมอร์ลินนำเด็กน้อยให้แอนตัน
ผู้ผูกพันกับยูเทอร์เกลอรุ่นใหญ่
เซอร์แอนตันกับภรรยามีน้ำใจ
เลี้ยงอาร์เทอร์ด้วยห่วงใยและเมตตา
ส่วนกษัตริย์ยูเทอร์ผู้เห่อเหิม
นับวันเพิ่มความร้ายกาจพิฆาตฆ่า
อาณาจักรล่มสลายไม่นำพา
หายนะสู่ประชาน่าเศร้าใจ"
 
เมื่อกษัตริย์อาร์เทอร์เติบใหญ่ขึ้นมา เมอร์ลินก็ยืนหยัดอยู่เคียงข้างเขาเสมอ กษัตริย์อาร์เทอร์เอาชนะศัตรูแห่งอังกฤษมาได้นับครั้งไม่ถ้วน เพราะอาศัยสติปัญญาอันฉลาดและเวทมนตร์วิเศษของพ่อมดเมอร์ลินคอยช่วยเหลือ เมื่อหมดสิ้นยุคสมัยของกษัตริย์อาร์เทอร์ พ่อมดเมอร์ลินก็หายสาบสูญไป บางตำนานเล่าว่า เมอร์ลินถูกเลดีออฟเดอะเลก ผู้ซึ่งเป็นสตรีที่เขาหลงรัก ล่อลวงให้ไปสร้างเสาวิเศษ แล้วเธอก็ใช้เสาวิเศษนั้นจองจำเมอร์ลินอยู่ที่นั่นไปชั่วนิรันดร์ http://planet.kapook.com/toonjj01/blog/viewnew/42358/ ในตำนานบอกว่าเมอร์ลินถูกกักขังโดยสาวผู้เป็นที่รักกักขังเข้าไว้ในต้นโอ๊ก
# แบรม สโตกเกอร์
แบรม สโตกเกอร์  มีชื่อจริงว่า เอบราแฮม สโตกเกอร์  เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1847 ที่กรุงดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ เป็นบุตรชายคนที่ 3 จากบรรดาพี่น้องทั้งหมด 7 คน  บิดาของสโตกเกอร์เป็นข้าราชการ ส่วนมารดาซึ่งเป็นนักเรียกร้องสิทธิสตรีรุ่นแรก ๆ เมื่อวัยเด็กสโตกเกอร์เป็นเด็กร่างกายอ่อนแอมาก จนไม่สามารถที่จะยืนตัวตรงได้จนกระทั่งอายุ 7 ขวบ ทำให้เป็นคนช่างฝันและจินตนาการและชอบอ่านหนังสือ สโตกเกอร์ชื่นชอบในเรื่องประวัติศาสตร์ยุโรป, การเล่นแร่แปรธาตุ และที่ชอบมากที่สุดคือเรื่องเกี่ยวกับแวมไพร์ ผีร้ายตามความเชื่อของชาวยุโรปในยุคกลาง ซึ่งได้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้กับงานเขียนวรรณคดีชิ้นสำคัญต่อไป

เมื่อโตขึ้นเป็นวัยรุ่น สโตกเกอร์กลับมีร่างกายแข็งแรงถึงขนาดเป็นนักกีฬาแชมป์ของโรงเรียนโดยเฉพาะฟุตบอล สโตกเกอร์เรียนจบจากวิทยาลัยทรินิตี (Trinity College) ในดับลิน จากนั้นก็เข้ารับราชการตามรอยบิดา พร้อมกับเริ่มเขียนบทความลงในหนังสือพิมพ์ดิไอริชเอ็กโค (The Irish Echo) และได้รู้จักกับเหล่านักเขียน นักแสดงจากลอนดอน  ในที่สุดเมื่ออายุ 31 ปี เพื่อนนักแสดงละครเวทีของเชกสเปียร์ชาวอังกฤษชื่อ เฮนรี เออร์วิง (Henry Irving) ช่วยให้เขาได้งานบริหารพิพิธภัณฑ์ไลซีอัมเทียเตอร์ในลอนดอน (Lyceum Theatre) สโตกเกอร์แต่งงาน มีลูกชายหนึ่งคน แต่ต่อมาก็อยู่แยกกับภรรยา แต่ก็ยังไปปรากฏตัวร่วมกันเมื่อออกงานสังคม 

งานเขียนทั้งหมดของสโตกเกอร์มีทั้งหมด 32 เรื่อง ทั้งนวนิยาย, สารคดี, เรื่องสั้นและงานวิจารณ์ แต่ทั้งหมดนี้ไม่มีเรื่องไหนที่จะประสบความสำเร็จเท่า แดรกคูลา ในปี ค.ศ. 1897 ซึ่งกล่าวกันว่าสโตกเกอร์ได้แนวคิดเกี่ยวกับแวมไพร์นี้มาจากฝันร้ายของเขาเอง จากนั้นเขาก็ได้ศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับเรื่องแวมไพร์นี้อย่างจริงจังในห้องสมุด

สโตกเกอร์เสียชีวิตด้วยด้วยอาการเส้นเลือดในสมองแตกเมื่ออายุได้ 64 ปี เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1912 ที่กรุงลอนดอน
# อีซีดับเบิลยู (ดับเบิลยูดับเบิลยูอี)
อีซีดับเบิลยูออนซายฟาย เป็นรายการโทรทัศน์ที่เกี่ยวกับมวยปล้ำอาชีพ ของ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์(WWE) โดยรื้อฟื้นมาจากสมัยที่ยังเป็นสมาคมมวยปล้ำอิสระในช่วงปี 1992 ถึงปี 2001 โดยได้เปิดตัว เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2006 ในรูปแบบรายการโทรทัศน์รายสัปดาห์
ECW ได้ออกอากาศทางช่อง  Sci Fi Channel ในสหรัฐอเมริกา, X-Treme Sports ในแคนาดา, Sky Sports 3 ในสหราชอาณาจักร และ สาธารณรัฐไอร์แลนด์ ในปัจจุบันใช้ชื่อใหม่ว่า WWE NXT ตั้งแต่ วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2010

 ผู้จัดการทั่วไป 
Authority figuresPositionDate startedDate finishedNotesVince McMahonOwner, Chairman, and CEOMay 22, 2006February 16, 2010Paul HeymanRepresentativeMay 22, 2006December 5, 2006Armando EstradaGeneral ManagerAugust 14, 2007June 3, 2008Theodore LongGeneral ManagerJune 3, 2008April 7, 2009TiffanyGeneral ManagerApril 14, 2009February 16, 2010

 ผู้บรรยาย 
 Commentators  DatesJoey Styles, Tazz, Jim Ross, and Jerry LawlerJune 7, 2006Joey Styles and TazzJune 13, 2006 – April 8, 2008Mike Adamle and TazzApril 15, 2008 – July 22, 2008Todd Grisham and TazzJuly 29, 2008Todd Grisham and Matt StrikerAugust 5, 2008 – September 16, 2008
September 30, 2008 – March 31, 2009Jim Ross and  Matt StrikerSeptember 23, 2008Josh Mathews and Matt StrikerApril 7, 2009 – October 20, 2009Josh Mathews and Byron SaxtonOctober 27, 2009 – February 16, 2010

 ผู้ประกาศ 
 Ring announcers  DatesLilian GarciaJune 7, 2006Justin RobertsJune 13, 2006 – September 18, 2007September 29, 2009Tony ChimelSeptember 25, 2007 – September 22, 2009November 24, 2009 – December 8, 2009Lauren MayhewOctober 6, 2009 – November 17, 2009SavannahDecember 15, 2009 – February 16, 2010
# พ่อแม่
พ่อแม่ หมายถึงพ่อและแม่ ซึ่งเป็นผู้ให้กำเนิดและเลี้ยงดูลูก บทบาทของพ่อแม่จะแตกต่างกันไปตามแต่ละสภาพสังคม
# ฮะมัด บิน เคาะลีฟะฮ์ อาล ษานี
เชคฮะมัด บิน เคาะลีฟะฮ์ อาล ษานี เจ้าผู้ครองรัฐพระองค์ที่ 7 แห่งรัฐกาตาร์ (ประสูติ 1 มกราคม พ.ศ. 2495) เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 2 ในเชคเคาะลีฟะฮ์ บิน ฮะมัด อาล ษานี เจ้าผู้ครองรัฐองค์ที่ 6 แห่งรัฐกาตาร์ เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2538 และ พระองค์ทรงละราชสมบัติให้พระโอรสองค์ที่ 4 วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2556 เชคตะมีม บิน อะหมัด เคาะลีฟะฮ์ ฮาล ษานี เสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระองค์

พระราชประวัติ

การศึกษา
ทรงสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยการทหารจากสหราชอาณาจักร เมื่อปี พ.ศ. 2514 ต่อมาทรงเข้ารับราชการทหารในกองทัพกาตาร์

พระกรณียกิจ
ทรงสนพระทัยและทรงอุปถัมภ์ด้านการกีฬาและกิจการเยาวชน โดยทรงเป็นประธานคณะมนตรีเพื่อสวัสดิการเยาวชน ในปี พ.ศ.  2522 – 2534 อีกทั้งยังทรงมีบทบาทสำคัญในกิจการสื่อมวลชน โดยประทานพระอนุญาตและทรงสนับสนุนด้านการเงิน ในการตั้งสำนักงานข่าวโทรทัศน์อัลญะซีเราะฮ์แห่งกาตาร์ด้วย

ความสัมพันธ์ไทยกับกาตาร์
เชคฮะมัด บิน เคาะลีฟะฮ์ อาล ษานี เสด็จเยือนราชอาณาจักรไทยอย่างเป็นทางการ ในฐานะแขกของรัฐบาลครั้งแรกเมื่อวันที่ 12-15 เมษายน พ.ศ. 2549 และการเสด็จมาทรงร่วมงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พ.ศ. 2549 พร้อมด้วยโมซา บินตินัซเซอร์ อัลมิซเนด พระชายาโดยเสด็จด้วย
# ปู่ย่าตายาย
ปู่ ย่า ตา และ ยาย เป็นบรรพบุรุษรุ่นที่สองในครอบครัว โดยเป็นพ่อหรือแม่ของพ่อหรือแม่ของบุคคลหนึ่ง ได้แก่

 ปู่ หมายถึงพ่อของพ่อ
 ย่า หมายถึงแม่ของพ่อ
 ตา หมายถึงพ่อของแม่
 ยาย หมายถึงแม่ของแม่
# สารหล่อลื่น
สารหล่อลื่น  เป็นสารลดแรงเสียดทาน และลดความร้อนเมื่อผิวสัมผัสของวัตถุเกิดการเสียดสีกัน

ในอุตสาหกรรมยา สารหล่อลื่นทำหน้าที่ช่วยให้ผงยา (แกรนูล) มีการไหลที่ดี โดยลดแรงเสียดทานระหว่างผงยาด้วยกันเอง หรือ ระหว่างผงยากับผิวของเครื่องมือ สารหล่อลื่นที่นิยมใช้ในอุตสาหกรรมยาคือ แมกนีเซียมสเตียเรต, กรดสเตียริก, ทัลก์ เป็นต้น
# พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นจิตรภักดี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นจิตรภักดี  (16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2330 - 12 เมษายน พ.ศ. 2368) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าทับ ประสูติเมื่อวันศุกร์ เดือน 3 แรม 14 ค่ำ ปีมะเมีย อัฐศก จุลศักราช 1148 ตรงกับวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2329 (ปัจจุบันคือ พ.ศ. 2330) เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาน้อย และเป็นองค์ต้นราชสกุล ทัพพะกุล
ราชสกุลทัพพะกุล

ในปี พ.ศ. 2356 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น กรมหมื่นจิตรภักดี และโปรดให้กำกับกรมช่างสิบหมู่และกรมช่างหล่อ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นจิตรภักดี สิ้นพระชนม์เมื่อวันอังคาร เดือน 5 แรม 10 ค่ำ ปีระกา สัปตศก จุลศักราช 1187 ตรงกับวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2368 สิริพระชันษา 38 ปี

 พระโอรสและพระธิดา 
 หม่อมเจ้าหญิงไภ ทัพพะกุล
 หม่อมเจ้าหญิงใหญ่ ทัพพะกุล
 หม่อมเจ้าหญิงขาว ทัพพะกุล (ไม่มีข้อมูล - 1 ธันวาคม พ.ศ. 2453)
 หม่อมเจ้าหญิงหนูเล็ก ทัพพะกุล
 หม่อมเจ้าหญิงกลับเมฆ ทัพพะกุล (พ.ศ. 2368 - 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2421)
 หม่อมเจ้าชาย (ไม่ทราบพระนาม) ทัพพะกุล

 พระเกียรติยศ 

 พระอิสริยยศ 

 พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าทับ (16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2330 - 7 กันยายน พ.ศ. 2352)
 พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าทับ (7 กันยายน พ.ศ. 2352 - พ.ศ. 2356)
 พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นจิตรภักดี (พ.ศ. 2356 - 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367)
 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นจิตรภักดี (21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 - ปัจจุบัน)

 พงศาวลี
# การุณยฆาต
การุณยฆาต  เป็นการยุติชีวิตโดยเจตนาเพื่อให้พ้นจากความเจ็บปวดทรมาน

กฎหมายเกี่ยวกับการุณยฆาตนั้นแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ ในสหราชอาณาจักร คณะกรรมาธิการวิสามัญว่าด้วยจริยธรรมทางการแพทย์ ของสภาขุนนาง นิยามการุณยฆาตไว้ว่า เป็น "การเข้าแทรกแซงโดยไตร่ตรองไว้ก่อน โดยมีเจตนาอย่างชัดแจ้งเป็นการยุติชีวิตชีวิตหนึ่ง เพื่อระงับความทรมานที่ไม่อาจเยียวยาได้" ในเนเธอร์แลนด์และเบลเยียม การุณยฆาตเป็นที่เข้าใจว่าหมายถึง "การที่แพทย์ยุติชีวิต[ของผู้ป่วย]ตามคำร้องขอของผู้ป่วย"Euthanasia and assisted suicide   BBC. Last reviewed June 2011. Accessed 25 July 2011. Archived from the original แต่ในกฎหมายเองไม่ปรากฏการใช้คำว่า "การุณยฆาต" หากแต่รับแนวคิดเรื่องนี้ไว้ภายใต้นิยามอย่างกว้าง ๆ ว่า หมายถึง "การสงเคราะห์ให้ฆ่าตัวตาย และการยุติชีวิตตามคำร้องขอ"

การุณยฆาตแบ่งออกเป็นหลายประเภท คือ โดยสมัครใจ (voluntary), โดยไม่สมัครใจ (non-voluntary), และโดยขัดกับความประสงค์ (involuntary)Voluntary and involuntary euthanasia   BBC Accessed 12 February 2012. Archived from the original

 การุณยฆาตโดยสมัครใจ เป็นการกระทำที่ถูกกฎหมายในบางประเทศ
 การุณยฆาตโดยไม่สมัครใจ (เช่น กรณีที่ไม่สามารถแสวงหาความยินยอมของผู้ป่วยได้) เป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายในทุกประเทศ
 การุณยฆาตโดยขัดกับความประสงค์ (เช่น ไม่สอบถามความยินยอมหรือโดยขัดกับความต้องการของผู้ป่วย) เป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายในทุกประเทศ และมักถือว่าเป็นการฆ่า

นับแต่ ค.ศ. 2006 การุณยฆาตเป็นหัวเรื่องทางชีวจริยธรรมที่ได้รับการวิจัยถี่ที่สุด และในบางประเทศ การุณยฆาตก่อให้เกิดการโต้แย้งสาธารณะอย่างแบ่งฝักฝ่ายในประเด็นทางศีลธรรม จริยธรรม และกฎหมาย หลาย ๆ ประเทศอนุญาตให้กระทำการุณยฆาตเชิงรับ (passive euthanasia) เช่น ตัดการรักษา ได้ในบางพฤติการณ์ ส่วนการุณยฆาตเชิงรุก (active euthanasia) เช่น เร่งความตาย เป็นการกระทำที่ถูกกฎหมายหรือยอมรับให้ถูกกฎหมายในไม่กี่ประเทศ ในจำนวนนี้ได้แก่ เบลเยียม แคนาดา และสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งกำหนดเงื่อนไขโดยเจาะจงและกำหนดให้ต้องได้รับอนุญาตจากผู้เชี่ยวชาญ นอกจากนี้ ในบางประเทศ เช่น ไนจีเรีย ซาอุดีอาระเบีย และปากีสถาน แทบไม่มีผู้สนับสนุนการุณยฆาตเชิงรุก
# ครอบครัว
ในสังคมของมนุษย์ครอบครัวเป็นกลุ่มทางสังคมของผู้คนที่เกี่ยวข้องกันโดยความสัมพันธ์ทางสายเลือด (จากการให้กำเนิด) หรือโดยความสัมพันธ์ทางกฎหมายระบุ (เช่นจากการสมรสหรืออื่น ๆ) เป้าหมายของการมีครอบครัวนั้นเพื่อเป็นการคงไว้ซึ่งความเป็นอยู่ที่ดีของสมาชิกและของสังคม ในเชิงอุดมคติแล้ว ครอบครัวเป็นผู้มอบความมั่นคง โครงสร้าง และความปลอดภัยให้แก่สมาชิก เพื่อที่สมาชิกได้เติบโตและมีส่วนร่วมในสังคม ในสังคมส่วนใหญ่ เด็ก ๆ ได้รับความสามารถในการเข้าสังคมจากครอบครัว เพื่อใช้ในชีวิตจริงนอกครอบครัว

นักมานุษยวิทยาโดยทั่วไปแล้วแบ่งประเภทครอบครัวออกเป็นมารดาเป็นหัวหน้าครอบครัว (Matrifocal; มารดาและลูก); บิดาเป็นหัวหน้าครอบครัว (บิดาและลูก); ครอบครัวร่วม (conjugal; สามี ภรรยา และลูก หรือเรียกว่าครอบครัวนิวเคลียส); ครอบครัวอวังคูลาร์ (avuncular เช่น ปู่ย่าตายายกับพี่น้องและลูก); หรือ ครอบครัวขยาย (extended; ผู้ปกครองและลูกอาศัยอยู่ร่วมกับสมาชิกอื่น ๆ ของครอบครัวที่เป็นอีกผู้ปกครอง)

สมาชิกของครอบครัวทางตรง (immediate family) อาจะประกอบด้วย คู่ครอง, ผู้ปกครอง, ปู่ย่าตายาย, พี่น้อง, บุตรและธิดา ส่วนวมาชิกของครอบครัวขยาย (extended family) อาจรวมถึงป้าน้าอา, ญาติ, หลาน, ลูกพี่ลูกน้อง, ลูกเขย อย่างไรก็ตามแนวคิดและขอบเขตของการจำกัดความครอบครัวชนิดต่าง ๆ นั้นมีความแตกต่างกันไป รวมถึงแตกต่างกันในระดับนิติศาสตร์

สำหรับกฎหมายครอบครัวในไทย ฝ่ายชายสามารถจดทะเบียนสมรสได้แต่เฉพาะฝ่ายหญิง ซึ่งในขณะนี้มีขบวนการในการออกกฎหมายที่ส่งเสริมให้มีการสมรสระหว่างคู่รักที่มีเพศสภาพเดียวกันให้สามารถจดทะเบียนสมรสกันได้
# ลูกชาย
ลูกชาย หมายถึงผู้สืบทอดพันธุกรรมที่เป็นมนุษย์ผู้ชายหรือสัตว์เพศผู้ ถ้าเป็นคนจีนจะถือว่าโชคดีที่มีลูกชาย เพื่อจะได้เป็นผู้สืบทอดนามสกุล ปกติคนจีนจะรักลูกชายมากกว่าลูกสาว สำหรับรายที่มีธุรกิจของตนเอง ก็มักถ่ายทอดเคล็ดลับทางธุรกิจให้กับลูกชาย  การสืบทอดนามสกุล แต่เดิมมาไทยเราจะถือว่า หากผู้หญิงแต่งงานกับผู้ชายคนใด ก็ให้ไปใช้นามสกุลของผู้ชายคนนั้น และลูกๆที่เกิดมาก็ใช้นามสกุลของผู้ชาย  จนปัจจุบันได้มีพระราชบัญญัตินามสกุลออกมา ให้ผู้หญิงไม่ต้องใช้นามสกุลผู้ชาย
# ใหญ่ นภายน
จ่าสิบเอก สมาน นภายน (19 ธันวาคม พ.ศ. 2467 - 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552)  นักดนตรี นักแต่งเพลง นักเขียน อดีตหัวหน้าวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์  ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2548  เป็นที่รู้จักในชื่อ "ใหญ่ นภายน" จากผลงานเขียนในต่วย'ตูน

สมาน นภายน เป็นบุตรคนโตในจำนวน 5 คน ของนายโพธิ์ และนางเฉลิม นภายน เกิดที่ตำบลหลังวัดแก้วแจ่มฟ้าล่าง ถนนสี่พระยา เขตบางรัก จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนพร้อมการศึกษา แล้วศึกษาดนตรีต่อที่โรงเรียนอิสระนุกูล เป็นลูกศิษย์ของ พระเจนดุริยางค์ เริ่มรับราชการที่กองดุริยางค์มณฑลทหารบกที่ 1 (ดุริยโยธิน) เมื่อ พ.ศ. 2493 และศึกษาเพิ่มเติมด้านการเรียบเรียงเสียงประสาน และรับราชการกรมประชาสัมพันธ์

สมาน นภายน มีผลงานแต่งเพลงมาร์ช เพลงประกอบละคร เพลงประกอบภาพยนตร์ เป็นจำนวนมาก เป็นผู้อำนวยเพลง วงออร์เคสตรา และมีผลงานเขียนบทความสารคดี หัสนิยาย บทละคร

สมาน นภายน ได้รับรางวัลนราธิป เมื่อ พ.ศ. 2548 และรางวัลเกียรติยศ "ผู้มีผลงานดีเด่นด้านวัฒนธรรม"  พระราชทานจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เมื่อ พ.ศ. 2539

สมาน นภายน ได้ถึงแก่กรรมลง เมื่อเวลาประมาณ 08.00 น. ของวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า เนื่องจากติดเชื้อในกระแสเลือด สิริอายุได้ 85 ปี มีกำหนดรดน้ำศพในวันที่ 19 พ.ย. เวลา 17.00 น. ที่ศาลา 7 วัดมกุฎกษัตริยาราม เขตพระนคร จากนั้นจะสวดพระอภิธรรมศพ ไปจนถึงวันที่ 25 พ.ย. เวลา 19.00.น. และเก็บศพไว้บำเพ็ญกุศลเป็นเวลา 100 วัน ในการนี้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินโดยรถยนต์พระที่นั่ง จากอาคารชัยพัฒนา สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต ไปในการพระราชทานเพลิงศพ นายสมาน นภายน ต.ช., ต.ม. ณ เมรุวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2553 

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์
# สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดน
สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 บิน อัลฮุซัยน์ (, ʿAbdullāh al-thani bin Al-Husayn, พระราชสมภพ 30 มกราคม พ.ศ. 2505) เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 4 แห่งจอร์แดน เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน และเจ้าหญิงมูนา อัลฮุซัยน์

พระราชประวัติ
พระราชสมภพ
left|thumb|alt= A young King Hussein and Princess Muna, holding their two young sons|เจ้าชายอับดุลลอฮ์ (พระชนมายุ 2 พรรษา) และเจ้าชายฟัยซะฮ์ พร้อมด้วยสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์และเจ้าหญิงมูนาในปีพ.ศ. 2507
สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2505 ณ กรุงอัมมาน เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์ และเจ้าหญิงมูนา อัลฮุซัยน์ อดีตพระวรราชชายาชาวอังกฤษ (พระนามเดิม แอนทัวเนตต์ เอวริล การ์ดิเนอร์)

พระนาม "อับดุลลอฮ์" นั้น นำมาจากพระปรมาภิไธยของ สมเด็จพระเจ้าอับดุลลอฮ์ที่ 1 พระปัยกา ทรงเป็นลูกหลานรุ่นที่ 41 นบีมุฮัมมัด ในสายฟาฏิมะฮ์ ธิดานบีมุฮัมมัด กับสามีคืออะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ

ในฐานะที่ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์แรกในสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์ พระองค์เป็นองค์รัชทายาทแห่งจอร์แดนภายใต้รัฐธรรมนูญปี พ.ศ. 2495 

เนื่องจากความไม่มั่นคงทางการเมือง สมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์มีพระราชดำริสถาปนารัชทายาทที่เป็นผู้ใหญ่ขึ้นแทน ดังนั้นพระองค์จึงทรงสถาปนาเจ้าชายฮะซัน พระอนุชาขึ้นเป็นพระรัชทายาทในปีพ.ศ. 2508

การศึกษา
ทรงเริ่มการศึกษาในปีพ.ศ. 2509 ที่วิทยาลัยการศึกษาอิสลามในอัมมาน จากนั้นทรงเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนเซนต์เอ็ดมันด์ในสหราชอาณาจักร
พระองค์ทรงเข้าศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอีเกิลบรุกและเดียร์ฟิลด์ อะคาเดมี่ในสหรัฐอเมริกา

 เสด็จขึ้นครองราชย์ 
เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 อภิเษกสมรสกับรานยา อัลยัสซิน ชาวปาเลสไตน์ มีพระราชโอรส 2 พระองค์ และพระราชธิดา 2 พระองค์

พระราชอิสริยยศและพระเกียรติยศ

พระราชอิสริยยศ
• ฮิสรอยัลไฮเนส มกุฎราชกุมารแห่งจอร์แดน (30 มกราคม พ.ศ. 2505 – 1 มีนาคม พ.ศ. 2508)
ฃ

• ฮิสรอยัลไฮเนส เจ้าชายอับดุลลอฮ์ บิน ฮุซัยน์แห่งจอร์แดน (1 มีนาคม พ.ศ. 2508 – 24 มกราคม พ.ศ. 2542)

• ฮิสรอยัลไฮเนส มกุฎราชกุมารแห่งจอร์แดน (24 มกราคม พ.ศ. 2542 – 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542)

• ฮิสมาเจสตี สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งจอร์แดน (7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 – ปัจจุบัน)
# การท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์
การท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ (Historical tourism) หมายถึง การเดินทางท่องเที่ยวไปยังแหล่งท่องเที่ยวทางโบราณคดี และประวัติศาสตร์ เพื่อชื่นชมและเพลิดเพลินในสถานที่ท่องเที่ยวได้ความรู้มีความเข้าใจต่อประวัติศาสตร์และโบราณคดี

ในท้องถิ่นพื้นฐานของความรับผิดชอบและมีจิตสำนึกต่อการรักษามรดกทางวัฒนธรรมและคุณค่า ของสภาพแวดล้อมโดยที่ประชาคมในท้องถิ่น มีส่วนร่วมต่อการจัดการการท่องเที่ยว