wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# คตินิยมเส้นกั้นสี
คตินิยมเส้นกั้นสี  เป็นลักษณะการเขียนภาพของลัทธิประทับใจยุคหลังที่เด่น (bold) และราบ (flat) แยกจากสิ่งแวดล้อมด้วยขอบสีเข้ม ๆ เป็นคำที่นักวิจารณ์เอดัวร์ ดูว์ฌาร์แด็ง (Édouard Dujardin) เริ่มใช้ในปี ค.ศ. 1888Dujardin, Édouard: Aux XX et aux Indépendants: le Cloisonismé (sic!), Revue indépendante, Paris, March 1888, pp. 487-492 ศิลปินเช่นเอมีล แบร์นาร์ (Émile Bernard), หลุยส์ อ็องเกอแต็ง (Louis Anquetin), ปอล โกแก็ง และคนอื่น ๆ ใช้วิธีการเขียนเช่นนี้ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 คำว่า "กลัวซอเน"  หมายถึงเทคนิคในการใช้ลวดเชื่อมชิ้นต่าง ๆ ของฝุ่นแก้วเข้าด้วยกันก่อนที่จะเผา

"พระเยซูเหลือง"  ที่เขียนในปี ค.ศ. 1889 ถือกันว่าเป็นตัวอย่างที่ดีของงานเขียนแบบคตินิยมเส้นกั้นสี ปอล โกแก็ง ลดบริเวณต่างในภาพลงมาเหลือเพียงสีเหลืองโดยแยกพระเยซูออกมาด้วยขอบสีดำหนัก งานลักษณะนี้เกือบจะไม่ให้ความสนใจในทฤษฎีการเขียนภาพแบบทัศนียภาพที่เคยทำกันมาและลบการลดหลั่นของสีต่าง ๆ ในภาพจนแบนราบ ซึ่งเป็นสองลักษณะที่เด่นของการเขียนภาพอย่างสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยายุคหลัง

การแยกสีของคตินิยมเส้นกั้นสีสะท้อนให้เห็นความขาดการต่อเนื่องซึ่งเป็นลักษณะของการเขียนภาพแบบศิลปะสมัยใหม่ (เอเวอร์เดลล์, ค.ศ. 1997)
# กลางวัน
กลางวัน  โดยทั่วไปหมายถึงช่วงเวลาที่แสงอาทิตย์ได้ฉายลงบนพื้นผิวโลก หรือเท่ากับช่วงเวลาที่ดวงอาทิตย์ขึ้นไปจนถึงดวงอาทิตย์ตก เมื่อโลกหมุนไปตำแหน่งของกลางวันก็จะเปลี่ยนไป ความยาวนานของกลางวันขึ้นอยู่กับตำแหน่งบนโลกและความเอียงของแกนโลกที่หันเข้าหาดวงอาทิตย์ ส่วนด้านที่แสงอาทิตย์ไม่ได้ฉายลงบนโลกเรียกว่ากลางคืน

ทำนองเดียวกับดาวเคราะห์อื่น ๆ กลางวันคือช่วงเวลาที่พื้นผิวของดาวเคราะห์นั้นได้รับแสงสว่างจากดาวฤกษ์ในระบบสุริยะของตนเอง

พื้นผิวประมาณครึ่งหนึ่งของโลกนั้นถูกส่องสว่างตลอดเวลาโดยดวงอาทิตย์ โดยทั้งนี้พื้นผิวประมาณเกือบครึ่งหนึ่งของโลกจะได้รับแสงจากดวงอาทิตย์โดยตรง และส่วนที่เหลือได้รับแสงทางอ้อมจากปรากฏการณ์ต่างๆ ในชั้นบรรยากาศ ทำให้เมื่อรวมทั้งสองบริเวณเข้าด้วยกันแล้วถือว่าพื้นผิวบริเวณที่ได้รับอิทธิพลแสงสว่างจากดวงอาทิตย์นั้นมีมากกว่าครึ่งหนึ่งของพื้นผิวโลกทั้งหมดเพียงเล็กน้อย

กลางวันเป็นช่วงเวลาที่ผู้คนส่วนใหญ่บนโลกจะใช้ชีวิต ทั้งทำงานและทำกิจกรรมต่าง ๆ เนื่องจากเป็นช่วงเวลาที่สว่าง สามารถมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้ง่ายโดยไม่ต้องใช้ตัวช่วย
# กำเนิดวีนัส (บอตติเชลลี)
กำเนิดวีนัส  เป็นจิตรกรรมที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลีWeb Gallery of Art: Sandro Botticelliจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ, ฟลอเร็นซ์ในประเทศอิตาลี

ซานโดร บอตติเชลลีเขียนภาพ “กำเนิดวีนัส” ระหว่างปี ค.ศ. 1484 ถึงปี ค.ศ. 1486 ที่เป็นภาพของวีนัสลอยมาเกยฝั่งอย่างผู้หญิงเต็มตัว

 ที่มา 
ภาพใหญ่เช่นภาพ “ฤดูใบไม้ผลิ” อาจจะเขียนสำหรับวิลลาดิคาสเตลโลของลอเร็นโซ ดิ เปียร์ฟรานเชสโค เดอ เมดิชิ (Lorenzo di Pierfrancesco de' Medici) ราวปี ค.ศ. 1482 หรืออาจจะก่อนหน้านั้นก็ได้ นักวิชาการบางคนเสนอว่า “วีนัส” ที่เขียนให้ลอเร็นโซและที่กล่าวถึงโดยจอร์โจ วาซารีอาจจะเป็นงานคนละชิ้นกับชิ้นนี้ซึ่งปัจจุบันสูญหายไปแล้ว ผู้เชี่ยวชาญบางคนเชื่อว่าเป็นงานที่เขียนขึ้นเพื่อฉลองความรักของจุยเลียโน ดิ เปียโร เดอ เมดิชิ (Giuliano di Piero de' Medici) (ผู้ที่เสียชีวิตในกรณีการคบคิดพัซซิในปี ค.ศ. 1478) ต่อซิโมเน็ตตา คัตตาเนโอ เวสปุชชิ (Simonetta Cattaneo Vespucci) ผู้ที่พำนักอยู่ที่เมืองพอร์โตเวเนเร ที่ติดทะเลและเป็นเมืองที่ตำนานว่าเป็นที่เกิดของวีนัส เชื่อกันว่าบอตติเชลลีเองก็หลงรักซิโมเน็ตตาคนสวยผู้เป็นภรรยาน้อยของเดอ เมดิชิ แต่ไม่ว่าจะเป็นอะไรที่ทำให้เกิดแรงบันดาลใจในการเขียนภาพนี้ก็ตาม ภาพก็ยังมีความคล้ายคลึงที่เห็นได้ชัดกับมหากาพย์ “มหากาพย์เมตะมอร์ฟอร์ซิส” และ “Fasti” โดยโอวิด และ “Verses” โดย โพลิเซียโน นอกจากนั้นก็ยังเชื่อกันว่าซิโมเน็ตตาเป็นนางแบบของวีนัสและของสตรีในภาพอื่นๆ ที่บอตติเชลลีเขียนเช่นภาพ “ฤดูใบไม้ผลิ”

thumb|300px|right|งานจิตรกรรมฝาผนังที่ปอมเปอี
เทพีวีนัสลอยมาจากทะเลมาเกยฝั่งบนหอยที่ถูกเป่ามาโดยเซไฟรัส (Zephyrus) ผู้เป็นเทพแห่งลมตะวันตกและเป็นสัญลักษณ์ของความไคร่ โดยมีเทพีองค์หนึ่งของเทพีโฮแร (Horae) ซึ่งเป็นเทพีแห่งฤดูมารออยู่และยื่นมอบเสื้อคลุมลายดอกไม้ให้

บรรยากาศของภาพที่ออกไปทางที่ไม่ใช่ศิลปะคริสต์ศาสนาอย่างเช่นภาพส่วนใหญ่ที่เขียนในยุคเดียวกัน เป็นสิ่งที่น่าประหลาดใจที่ภาพเขียนไม่ถูกทำลายในกองไฟของจิโรลาโม ซาโวนาโรลา (Girolamo Savonarola) ที่งานของบอตติเชลลีหลายชิ้นที่เห็นว่าเป็นงานนอกรีตนอกรอยถูกทำลายไป แต่อาจจะเป็นเพราะบอตติเชลลีมีความสนิทกับลอเร็นโซ เดอ เมดิชิซึ่งอาจจะมีส่วนช่วยทำให้งานชิ้นนี้รอดมาได้

ลักษณะร่างกายของวีนัสและรายละเอียดรองไม่ได้สัดส่วนตามธรรมชาติตามทฤษฎีของสัจจะนิยมของเลโอนาร์โด ดา วินชี หรือราฟาเอล ที่เห็นได้ชัดคือคอที่สูงยาวของวีนัสและไหล่ซ้ายที่ลู่ซึ่งดูไม่ถูกส่วน บางคนก็สันนิษฐานเป็นลักษณะที่มาก่อนสมัยแมนเนอริสม์

 แรงบันดาลใจจากศิลปะคลาสสิก 
งานเขียนนี้เป็นหนึ่งในภาพชุดที่ได้รับแรงบันดาลใจจากคำบรรบายของนักประวัติศาสตร์อัสซีเรียนลูเซียนในคริสต์ศตวรรษที่ 2 ของงานเขียนกรีกโบราณชิ้นเอกซึ่งปัจจุบันสูญหายไปแล้ว นอกจากนั้นบอตติเชลลีก็ยังใช้ภาพเขียนโบราณ “วีนัสอนาดีโอเมเน” (Venus Anadyomene) โดย อเพลเลส (Apelles) เป็นแบบ ซึ่งคำว่า “Anadyomene” หมายถึงขึ้นมาจากทะเลซึ่งบอตติเชลลีนำมาใช้เป็น “กำเนิดวีนัส” ซึ่งเป็นชื่อที่มารู้จักกันดีในคริสต์ศตวรรษที่ 19th และมีความคล้ายคลึงกับประติมากรรมอโฟรไดทีโดยแพร็กซิเทลีส

บอตติเชลลีไม่เคยเห็นจิตรกรรมฝาผนังของวีนัสที่ปอมเปอี แต่อาจจะเห็นภาพที่ลอกเลียนมาที่มีชื่อเสียงที่เขียนโดยอเพลเลสที่ลูเชียนกล่าวถึง

ในสมัยกรีกโรมันหอยเป็นสัญลักษณ์ของอวัยวะของสตรี

ท่าทางยืนของวีนัสของบอตติเชลลีละม้ายท่ายืนของ “วีนัสแห่งเมดิชิ” ที่เป็นประติมากรรมหินอ่อนจากสมัยกรีกโรมันของงานสะสมของตระกูลเมดิชิ ซึ่งบอตติเชลลีมีโอกาสได้ศึกษา
# การโต้แย้งเรื่องศีลศักดิ์สิทธิ์
ปุจฉาวิสัชนาเรื่องศีลศักดิ์สิทธิ์  เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1509 ถึงปี ค.ศ. 1510 เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล” ภาพ “ปุจฉาวิสัชนาเรื่องศีลศักดิ์สิทธิ์” ตั้งอยู่ภายใน“ห้องเซนยาทูรา” (Stanza della Segnatura) ซึ่งเป็นห้องสมุดส่วนพระองค์ของพระสันตะปาปาที่ใช้เป็นทีประชุมของศาลของพระสันตะปาปา (อาดัมส์ 344)

ภาพ “ปุจฉาวิสัชนาเรื่องศีลศักดิ์สิทธิ์” มาจากงานของนักประวัติศาสตร์ศิลปะลอรี อาดัมส์ ในภาพราฟาเอลสร้างภาพที่มีทั้งสวรรค์และโลกมนุษย์ ด้านบนของภาพมีพระเยซูล้อมรอบด้วยพระแม่มารี, นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ และบุคคลอื่นๆ จากพระคัมภีร์เช่นอาดัม, โมเสส และ เจคอป พระเจ้าประทับอยู่เหนือพระเยซูเป็นการแสดงว่าทรงผู้ครองสวรรค์ ด้านล่างมีตาลปัตรใส่ขนมปังศักดิ์สิทธิ์ (monstrance) วางกลางบนแท่นบูชา สองข้างแท่นบูชาเป็นนักคริสต์ศาสนวิทยาถกเถียงกันเรื่องการแปรรูปของพระเยซู (Transubstantiation) (อาดัมส์ 345) การใช้ยูคาริสต์เป็นสัญลักษณ์แทนร่างของพระเยซูเป็นหัวเรื่องของการปุจฉาวิสัชนา ในบรรดานักคริสต์ศาสนวิทยาก็มีสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2, สมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4, จิโรลาโม ซาโวนาโรลา (Girolamo Savonarola) และดานเต อลิเกียริ (Dante Alighieri) พระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 ทรงฉลองพระองค์สีทองอยู่ทางล่างขวาของภาพโดยมีดานเตอยู่ข้างหลังใส่เสื้อสีแดงและสวมมงกุฏลอเรลซึ่งเป็นสัญลักษณ์ว่าเป็นนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ (อาดัมส์ 346) ทางมุมล่างซ้ายผู้ที่เป็นชายศีรษะล้านยืนอ่านหนังสือพิงราวระเบียงคือ โดนาโต ดันเจโล บรามันเตสถาปนิกคนสำคัญผู้ที่เป็นที่นับถือของราฟาเอล
# จักรพรรดิเหลียวจิ่งจง
สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวจิ่งจง (เย่ว์ลี่เสียน) (ค.ศ. 948 - 982)  ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์เหลียว ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 969 - 982
เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเหลียวซื่อจง เมื่อจักรพรรดิเหลียวมู่จงทรงถูกปลงพระชนม์ระหว่างล่าสัตว์ ทรงได้รับการสนับสนุนจากราชสกุลชี่ตันทั้งสองฝ่ายและขุนนางชาวฮั่น จึงอัญเชิญองค์ชายเย่ว์ลี่เสียนขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า จักรพรรดิเหลียวจิ่งจง เมื่อพระชนม์เพียง 21 พรรษา

จักรพรรดิเหลียวจิ่งจง ทรงมีคุณูปการมากมาย เริ่มต้นด้วยการแต่งตั้งขุนนางชาวฮั่นให้เข้ามารับราชการในราชสำนักเหลียว ฯลฯ เรื่องการทหารทรงส่งทหารไปช่วยราชวงศ์เป่ยฮั่น (ราชวงศ์ฮั่นเหนือ) ที่กำลังถูกกองทัพซ่งที่นำโดยจักรพรรดิซ่งไท่จู่รุกราน แต่เมื่อเข้าไปช่วยก็ถูกตีแตกกลับมา

จักรพรรดิเหลียวจิ่งจงสวรรคตหลังจากทรงกลับจากการล่าสัตว์ในปี ค.ศ. 982 (พ.ศ. 1525) ขณะพระชนม์เพียง 34 พรรษา พระราชโอรสคือ องค์ชายเย่ว์ลี่หลงซีว์ขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็นจักรพรรดิเหลียวเซิ่งจง
# พระแม่มารีกับไม้ปั่นด้าย
ดูบทความหลักที่ พระแม่มารีและพระบุตร

พระแม่มารีกับไม้ปั่นด้าย (ภาษาอังกฤษ: Madonna of the Yarnwinder) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่เป็นงานสะสมส่วนบุคคล 

“พระแม่มารีกับไม้ปั่นด้าย” ราว ค.ศ. 1501 เป็นหัวเรื่องของภาพสีน้ำมันหลายภาพที่เขียนหลังจากที่ภาพเขียนต้นฉบับสูญหายไป เป็นภาพของพระแม่มารีและพระบุตรที่ต่างมองไม้ปั่นด้ายที่พระแม่มารีใช้ด้วยความละห้อย ไม้ปั่นด้ายเป็นทั้งสัญลักษณ์ของความอยู่กับเรือนและสัตยกางเขน (True Cross) ที่พระเยซูจะทรงถูกตรึงต่อมา  หรืออาจจะเป็นนัยถึงชะตาซึ่งในตำนานสมัยโบราณใช้ไม้ปั่นด้ายเป็นสัญลักษณ์ ภาพนี้มีด้วยกันอย่างน้อยสามภาพที่เป็นของส่วนบุคคล สองภาพอยู่ในสหรัฐอเมริกา รวมทั้งภาพหนึ่งที่รู้จักกันในชื่อ “พระแม่มารีแลนด์สดาวน์” (The Landsdowne Madonna) 

ภาพเขียนต้นฉบับอาจจะเป็นงานที่จ้างโดยฟลอริมุนด์ โรแบร์เตท์องคมนตรีต่างประเทศในพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส  

 ฉบับบุคคล็อยช์ 
ภาพที่เชื่อกันว่าน่าจะเป็นงานของดา วินชิมากที่สุดเป็นของริชาร์ด สกอตต์ ดยุคแห่งบุคคล็อยช์ที่ 10 (Richard Scott, 10th Duke of Buccleuch) ที่แขวนอยู่ที่ปราสาทดรัมแลนริก (Drumlanrig Castle) ที่ดัมฟรีย์สและกาลลาเวย์ในสกอตแลนด์จนกระทั่งถูกขโมย 

ในปี ค.ศ. 2003 ภาพเขียนถูกขโมยโดยโจรสองคนที่ทำตัวกลืนกับนักท่องเที่ยวGuardian article on the 2003 theft แต่ก็ได้คืนมาหลังจากตำรวจเข้าบุกค้นสำนักงานทนายความในกลาสโกว์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2007 ซึ่งทางสำนักงานทนายความกล่าวว่าไม่มีอะไรที่เป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายนอกไปจากคำอธิบายที่ไม่น่าตื่นเต้นอะไรThe (London) Times, citing the Glasgow Daily Record, October 5, 2007. มีผู้ถูกจับสี่คนรวมทั้งทนายสองคนจากสองสำนักงานซึ่งกล่าวว่าเป็นแต่เพียงตัวแทนตรวจดูสัญญาระหว่างลูกค้าสองฝ่ายเท่านั้นScotsman และ 
Times online , October 5th, 2007 และ BBC
# ภาพเหมือนของครอบครัวเบลเลลลิ
ภาพเหมือนของครอบครัวเบลเลลลิ  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยแอดการ์ เดอกาจิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสม์ชาวฝรั่งเศส ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ออร์แซในปารีสในประเทศฝรั่งเศส  

เดอกาเขียนภาพ “ภาพเหมือนของครอบครัวเบลเลลลิ” ราวระหว่างปี ค.ศ. 1858  ถึงปี ค.ศ. 1867 เป็นงานเขียนสมัยต้นที่ยังแสดงอิทธิพลของงานคลาสสิกโดยเฉพาะงานเขียนแบบเฟล็มมิช ขณะที่ร่ำเรียนทางศิลปะอยู่ในอิตาลีเดอกาวาดภาพลอราป้าและสามีบารอนเจ็นนาโร เบลเลลลิและลูกสาวสองคนจุยลาและจิโอวานนา เดอกาใช้วิธีเขียนที่เรียนจากอิตาลีในการเขียนภาพนี้เมื่อเขียนเมื่อเดินทางกลับมาปารีส ลอราผู้เป็นพี่สาวของพ่อแต่งตัวไว้ทุกข์พ่อที่เพิ่งเสียชีวิต ที่ปรากฏอยู่ในภาพในกรอบบนผนังในฉากหลังของภาพ บารอนเป็นชาวอิตาลีที่ลี้ภัยมาจากเนเปิลส์มาพำนักที่ฟลอเรนซ์

thumb|left|ภาพศึกษามือของลอรา

ลอรายืนสง่าไม่มีรอยยิ้มประคองลูกสาวคนหนึ่งทางซ้ายและยื่นมือมาทางลูกสาวอีกคนหนึ่งอยูทางซ้ายของภาพ ส่วนสามีดูเหมือนจะแยกจากบุคคลทั้งสามมาทางด้านขวาของภาพ การที่บารอนมีความเกี่ยวข้องทางธุรกิจกับโลกภายนอกจะเห็นได้จากการนั่งที่โต๊ะทำงาน จิโอวานนาลูกสาวคนเล็กวางท่าสบายกว่าพี่สาวที่ดูแข็งซึ่งเพิ่มความตึงเครียดในบรรยากาศของความสัมพันธ์ของบุคคลต่างๆ ในภาพ
# เทศบาลเมืองบ้านโป่ง
เทศบาลเมืองบ้านโป่ง เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี อยู่ห่างจากเทศบาลเมืองราชบุรีไปทางทิศเหนือประมาณ 42 กิโลเมตร เป็นเมืองเศรษฐกิจสำคัญของจังหวัดราชบุรี และเป็นศูนย์กลางในการเดินทางระหว่างจังหวัดราชบุรี จังหวัดกาญจนบุรี และจังหวัดนครปฐม เทศบาลเมืองบ้านโป่งมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลบ้านโป่งทั้งตำบล

 ประวัติ 
250px|thumb|right|หอนาฬิกาเมืองบ้านโป่ง
แต่เดิมเรียกว่าตำบลบ้านโป่ง ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้ออกพระราชบัญญัติจัดตั้งตำบลบ้านโป่งขึ้นเป็นสุขาภิบาลบ้านโป่ง เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 เมื่อเปลี่ยนแปลงการปกครองประเทศในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการตราพระราชบัญญัติจัดระเบียบเทศบาล พ.ศ. 2476 และได้ประกาศพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสุขาภิบาลบ้านโป่งขึ้นใหม่เป็นเทศบาลเมืองบ้านโป่ง เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 โดยในเริ่มแรก (สมัยเริ่มการ) กระทรวงมหาดไทยได้แต่งตั้งนายบุญ เชาว์ฉลาด เป็นนายกเทศมนตรี มีขุนดำเนินสวัสดิ์ และนายบุญนาค กลิ่นหอม เป็นมนตรี (เทศมนตรี) เพื่อเข้ามาบริหารงานกิจการของเทศบาลเป็นคณะแรก 

ดวงตราสัญลักษณ์ของเทศบาลเป็นรูปพระนารายณ์ทรงเสือ เพราะเมืองบ้านโป่งเป็นที่ตั้งค่ายลูกเสือและเสือป่าในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว และทรงฝึกเสือป่าและลูกเสือ ตลอดจนฝึกซ้อมรบในบริเวณเมืองบ้านโป่ง ประกอบกับพระองค์ทรงพระราชสมภพในวันเสาร์ และเทวดาประจำวันเสาร์ คือ พระนารายณ์ทรงเสือเพื่อเป็นการรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณ เทศบาลเมืองบ้านโป่งจึงกำหนดดวงตราสัญลักษณ์ขึ้นเป็นรูปพระนารายณ์ทรงเสือ

 อาณาเขต 
เทศบาลเมืองบ้านโป่ง มีพื้นที่ครอบคลุม 1 ตำบลคือ ตำบลบ้านโป่ง มีพื้นที่รวม 2.91 ตารางกิโลเมตร หรือ 1,819 ไร่ 
 ทิศเหนือ ติดตำบลปากแรตและตำบลท่าผา
 ทิศใต้ ติดตำบลสวนกล้วย 
 ทิศตะวันออก ติดตำบลปากแรต
 ทิศตะวันตก ติดแม่น้ำแม่กลอง

 ชุมชน 
ชุมชนภายในเขตเทศบาลมีจำนวน 32 ชุมชน ประกอบด้วย

 ชุมชนหลวงสิทธิ์เทพการ
 ชุมชนหลังโรงเรียนรัตนราษฎร์บำรุง
 ชุมชนซอยโรงธูป
 ชุมชนบ้านไทยสามัคคี
 ชุมชนประชาร่วมใจ – บ้านโป่งใหม่
 ชุมชนประปาใหม่
 ชุมชนศิริทวี
 ชุมชนซอยบุญทำดี
 ชุมชนค่ายหลวงพัฒนา
 ชุมชนสิทธิกิจพัฒนา
 ชุมชนไกรฤกษ์	
 ชุมชนหมู่บ้านลาภอนันต์
 ชุมชนหน้าวัดดอนตูม
 ชุมชนหมู่บ้าน ซี.เค.1
 ชุมชนหมู่บ้าน ซี.เค.2
 ชุมชนหลวงเวชสิทธิ์นิรภัย
 ชุมชนบุญญลักษณ์
 ชุมชนหลังโรงพิมพ์ผดุงศิลป์
 ชุมชนมายเฮ้าส์
 ชุมชนโรงเรียนดุสิตวิทยา
 ชุมชนแยกโคกหม้อ
 ชุมชนตลาดบ้านโป่ง (ถนนประชานิยม)
 ชุมชนโฆสิตสกุล
 ชุมชนวัดดอนตูม
 ชุมชนหน้าสถานีรถไฟ
 ชุมชนหน้าโรงพยาบาลบ้านโป่ง
 ชุมชนตลาดโต้รุ่ง
 ชุมชนหมู่บ้านเจริญสุข
 ชุมชนถนนทรงพล
 ชุมชนหน้าอำเภอ
 ชุมชนถนนแสงชูโต
 ชุมชน ปตท.
# จักรพรรดิเหลียวไท่จู่
สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวไท่จู่ (ค.ศ. 872 - 926)  ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เหลียว  ทรงพระนามเดิมว่า เย่ว์ลู่ อาเปาจี ประสูติในเผ่าชี่ตัน เมื่อ ค.ศ. 872 (พ.ศ. 1415) ครอบครัวของพระองค์ไม่สงบเพราะพระอัยกา (ปู่) ของพระองค์สิ้นพระชนม์ระหว่างรบกับชนเผ่าอื่น ส่วนพระบิดาและพระปิตุลานั้นหนีหายไป พระอัยยิกา (ย่า) จึงต้องซ่อนพระองค์ไว้เพื่อความปลอดภัย

ด้านครอบครัว
พระมเหสีและพระสนม  
จักรพรรดินีชุนฉิน (ซูลู่ผิง)
พระสนมเซียว
พระโอรส
เย่ว์ลู่เปย (เกิดจากจักรพรรดินีชุนฉิน)
เย่ว์ลู่เต๋อกวง (สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวไท่จง)(เกิดจากจักรพรรดินีชุนฉิน)
เย่ว์ลู่หลี่หู (เกิดจากจักรพรรดินีชุนฉิน)
เย่ว์ลู่ยาลี่กัว (เกิดจากสนมเซียว)

ไท่จู่
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
# ทะเลสาบออนแทรีโอ
ทะเลสาบออนแทรีโอ  เป็นทะเลสาบหนึ่งในจำนวนห้าทะเลสาบในภูมิภาคเกรตเลกส์ ทางด้านทิศเหนือติดกับรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา ส่วนทางด้านใต้ติดกับคาบสมุทรไนแอการาและรัฐนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นทะเลสาบที่เล็กที่สุดและเป็นทะเลสาบเดียวที่ไม่มีพรมแดนติดกับรัฐมิชิแกนของสหรัฐอเมริกา

 ลักษณะทางภูมิศาสตร์ 
ทะเลสาบออนแทรีโอ เป็นทะเลสาบที่มีขนาดเล็กที่สุดในภูมิภาคเกรตเลกส์ โดยมีพื้นที่ประมาณ 19,529 ตารางกิโลเมตร แต่มีปริมาณน้ำมากกว่าทะเลสาบอีรี โดยมีปริมาณทั้งสิ้น 1,640 ลูกบาศก์กิโลเมตร มีความยาวชายฝั่งเป็นอันดับที่ 14 ของโลก คือมีความยาวทั้งสิ้น 1,146 กิโลเมตร

ทะเลสาบออนแทรีโอตั้งอยู่ที่ความสูง  75 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล มีความกว้าง 85 กิโลเมตร และมีความยาว 311 กิโลเมตร มีระดับความลึกเฉลี่ย 86 เมตร จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 244 เมตร

มีแม่น้ำไนแอการาไหลเข้ามาจากทะเลสาบอีรี มีแม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์ไหลออกจากทะเลสาบสู่มหาสมุทรแอตแลนติก นอกจากนี้ยังมีแม่น้ำอื่นๆที่สำคัญ ได้แก่ แม่น้ำดอน แม่น้ำฮัมเมอร์ แม่น้ำเทรนท์ สถานที่ทางภูมิศาสตร์ที่น่าสนใจอีก เช่น อ่าวแฮร์มิลตัน อ่าวควินตี เกาะโทรอนโต เกาะทาวแซนด์ และเกาะวูลฟ ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในทะเลสาบออนแทรีโอ ตั้งอยู่ไกล้กับเมืองคิงสตัน ปากแม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์ ซึ่งเป็นจุดที่มีเรือโดยสารข้ามฝากระหว่างสหรัฐอเมริกาและแคนาดา
# จักรพรรดิเหลียวเซิ่งจง
สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวเซิ่งจง (เย่ว์ลี่หลงซีว์) (ค.ศ. 971 - 1031) จักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์เหลียว ประสูติเมื่อ ค.ศ. 972 (พ.ศ. 1515) โดยเป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิเหลียวจิ่งจง กับ เซี่ยวไทเฮา

ทรงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเหลียวเซิ่งจง เมื่อ ค.ศ. 982 (พ.ศ. 1525) ขณะพระชนม์เพียง 11 พรรษา เนื่องจากยังทรงพระเยาว์เซี่ยวไทเฮาจึงต้องเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ในช่วงนั้นกองทัพซ่งที่นำโดยจักรพรรดิซ่งไท่จง (เจ้ากวงอี้) กำลังรุกรานเมืองหลวงทางใต้ของเหลียว คือกรุงปักกิ่งในปัจจุบัน

ปี ค.ศ. 1004 (พ.ศ. 1547) ทรงนำกองทัพเหลียวขนาดใหญ่บุกเข้ามายังดินแดนของราชวงศ์ซ่ง โดยทรงตั้งค่ายนอกเมืองแห่งหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือขึ้นไป 100 ไมล์จากเมืองไคฟง ซึ่งผลจบลงด้วยการทำสนธิสัญญาเมื่อกลางเดือนมกราคม ค.ศ. 1005 (พ.ศ. 1548) ผลของสนธิสัญญานี้คือจีนต้องยกผ้าไหม 100,000 ม้วนและเงินอีก 200,000 ออนซ์ 

ในรัชกาลนี้ถือเป็นยุคทองของราชวงศ์เหลียวอย่างแท้จริง เพราะมีความเจริญทุกด้านเข้ามาสู่ต้าเหลียว โปรดให้มีระบบการคัดเลือกขุนนาง และพระพุทธศาสนาเผยแผ่เข้ามาสู่อาณาจักรต้าเหลียว 

ฮ่องเต้เซิ่งจงยังรุกรานอาณาจักรโครยอ (เกาหลี) ถึงสามครั้ง เพราะทรงไม่แน่ใจในนโยบายการต่างประเทศของทางโครยอและทรงเกรงว่าจะไปเข้าพวกกับต้าซ่ง ในค.ศ. 993 เสียวซุนหนิงได้นำทัพคิตันบุกเข้าไปในอาณาจักรโครยอ ประสบความสำเร็จแต่การเจรจาปักปันดินแดนไม่เป็นผลตามต้องการจึงถอยทัพกลับ ในค.ศ. 1009 อาณาจักรโครยอเกิดกลียุคแย่งชิงอำนาจกัน ฮ่องเต้เซิ่งจงทรงนำทัพด้วยพระองค์เองเข้าไปในโครยอ สังหารแม่ทัพคังโจและตีเมืองแคซอง เมืองหลวงของโครยอได้ ฮ่องเต้เซิ่งจงทรงเจรจากับพระเจ้าฮย็อนจงแห่งโครยอ ทรงเรียกร้องให้โครยอมาเป็นประเทศราชของเหลียวและยกดินแดนทางตอนเหนือให้ ซึ่งพระเจ้าฮย็อนจงก็ทรงไม่ยอม ฮ่องเต้เซิ่งจงทรงเห็นว่าถ้าประทับอยู่ในโครยอต่อไปเสบียงอาจถูกตัดขาดจึงทรงนำทัพถอยกลับ

ในค.ศ. 1019 ทัพคิตันบุกเข้าไปในโครยออีกครั้งนำโดยเสียวไป่หยา แต่ไม่ประสบความสำเร็จ สงครามระหว่างเหลียวกับโครยอจึงเลิกไปแต่บัดนั้น

สวรรคตในปี ค.ศ. 1031 (พ.ศ. 1574) ขณะพระชนม์ได้ 60 พรรษา ทรงครองราชย์ได้ยาวนานที่สุดของราชวงศ์ เป็นเวลา 49 ปี แต่หลังสิ้นรัชสมัยของพระองค์แล้ว ราชวงศ์ก็เริ่มเสื่อมและอ่อนแอลง จนในที่สุดก็ถูกพวกจินหรือกิมผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งในที่สุด พระราชโอรสของพระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเหลียวซิ่งจงสืบต่อมา

เซิ่งจง
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
# มหาราช (แก้ความกำกวม)
มหาราช อาจหมายถึง

 มหาราช, คำซึ่งมหาชนถวายเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระเจ้าแผ่นดิน
 มหาราช, เรียกพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านนาว่า มหาราช เช่น มหาราชท้าวลูก, ถ้าเป็นสตรีเรียก มหาเทวี เช่น มหาเทวีจิรประภา
 ธงมหาราช, ชื่อธงประจำพระองค์พระเจ้าแผ่นดินไทย
 กัณฑ์มหาราช, ชื่อกัณฑ์ที่สิบเอ็ดของมหาชาติ
 มหาราชา
 เรียกพระมหากษัตริย์ในบางประเทศซึ่งเป็นพราหมณศาสนิกหรือเป็นพุทธมามากะว่า มหาราชา, ถ้าเป็นสตรีเรียก มหาราชญี, ต่อมาเมื่อเปลี่ยนเป็นรัฐอิสลามจึงเรียก สุลต่าน
 เรียกเจ้าชายหรือขุนนางในบางประเทศว่า มหาราชา
 มหาราชลีลา
 เรียกท่านั่งที่ห้อยเท้าขวาลงเท้าซ้ายงอพับขึ้นไปสอดไว้ใต้โคนขาขวา
 เรียกประมุขแห่งรัฐมะละกาในสมัยโบราณว่า มหาราชลีลา (Maharaja Lela)
# จักรพรรดิเหลียวซิ่งจง
สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวซิ่งจง (ค.ศ. 1015 - 1054) จักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์เหลียว โดยเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเหลียวเซิ่งจง

ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1015  พอพระชนมายุได้ 6 พรรษาทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นองค์ชาย ต่อมาเมื่อพระชนม์ได้ 16 พรรษา ใน ค.ศ. 1031 พระราชบิดาก็สวรรคต พระองค์ก็ขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิเหลียวซิ่งจง

ในรัชสมัยนี้ถือเป็นจุดเริ่มต้นแห่งการล่มสลายของราชวงศ์เหลียว เนื่องจากในราชสำนักเกิดการฉ้อฉล และทหารที่ส่งไปรบแพ้กลับมาตลอด แถมต้องจ่ายเงินให้กับราชวงศ์ซ่ง นอกจากนี้พระองค์ยังโปรดให้ขึ้นภาษีสูงลิบลิ่ว โดยทรงใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยและนำเงินไปบำรุงพระพุทธศาสนา

สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1054  ขณะพระชนม์ได้ 39 พรรษา พระราชโอรสทรงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเหลียวเต้าจงสืบต่อมา

ซิ่งจง
# ดิอาร์ตออฟน็อยส์
ดิอาร์ตออฟน็อยส์  หรือ อาร์ตออฟน็อยส์  เป็นวงอาวองการ์ด ซินธ์ป็อป ก่อตั้งในปี 1983 โดย Trevor Horn, Paul Morley, Anne Dudley, J.J. Jeczalik, และ Gary Langan

 ผลงาน 
ซิงเกิล

Art of Noise: Art of Love. 
Art of Noise: Legacy. 
One side of Re-works is live material, the other remixes. The pictures of the band on the reverse *were covered with stickers on some copies."Beat Box" (1983) 
"Beat box" (1984)
"Moments In Love" (1983) and (1985) 
"Close (To the Edit)" (1984) 
"Legs" (1985) 
"Paranoimia," featuring Max Headroom (1986) 
"Peter Gunn," featuring Duane Eddy (1986) — Grammy Award winner in 1987 
"Legacy" (1986) 
"Dragnet" (1987) 
"Kiss" (1988) 
"Yebo!", featuring Mahlathini and Mahotella Queens (1989) 
"Art of Love" 
"Shades of Paranoimia" 
"Dreaming in Colour" (1998) 
"Metaforce," featuring Rakim (1999) 

อัลบั้ม
Into Battle with the Art of Noise mini-album (1983) 
Who's Afraid of the Art of Noise? (1984) 
In Visible Silence (1986) 
In No Sense? Nonsense! (1987) 
Below the Waste (1989) 
The Seduction of Claude Debussy (1999) 

อัลบั้มรวมเพลงและรีมิกซ์
Daft (1984) 
Re-works of Art of Noise (1987) 
The Best of the Art of Noise (1988; reissued in 1992 with different tracks) 
The Ambient Collection (1990) 
The FON Mixes (1991) 
The Drum and Bass Collection (1996) 
Belief System / Bashful / An Extra Pulse of Beauty (1999) 
Reduction (2000) 
The Abduction of the Art of Noise (2003) 
Reconstructed (2004) 
And What Have You Done With My Body, God? 4-CD box set (2006)
# วูยานี มอส
วูยานี มอส (Vuyani Moss) นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้ สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 6) แพ้ 13 

 เกียรติประวัติ 
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBF เมื่อ 27 ธันวาคม 2540 แพ้น็อค ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ยก 6 ที่ อุบลราชธานี
# ภาษาปวก
ภาษาปวก (Ksing Mul, Puoc, ,) หรือภาษาข่าผู้ฮอก ภาษาข่าเนียง ภาษาลาวมุ ภาษาปัว มีผู้พูดทั้งหมด 20,182 คน พบในเวียดนาม 18,018 คน (พ.ศ. 2542) ในจังหวัดลายเจิวและจังหวัดเซินลา ทางเหนือของเวียดนามใกล้กับชายแดนลาว พบในลาว 2,164 คน (พ.ศ. 2528) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของแขวงหัวพัน แขวงเชียงขวาง ใกล้ชายแดนเวียดนาม จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรเหนือ สาขาย่อยขมุ
# ลูคัส แมทธิว
ลูคัส แมทธิว (Lucas Matthew) นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2507 ที่ประเทศแทนซาเนีย สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 4) เสมอ 1 แพ้ 10 

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์ออสเตรเลียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2535, 2538)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ 
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 24 กรกฎาคม 2536 แพ้คะแนน แลมฮ็อต ซิมาโมรา ที่ อินโดนีเซีย
 ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBF เมื่อ 1 สิงหาคม 2540 แพ้น็อค ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ยก 5 ที่ หนองคาย
# โต๊ะครู
โต๊ะครู หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า โต๊ะฆูรู  (Tok Guru) ในภาษามลายู ตรงกับภาษาอาหรับว่า อูลามาอ ในประวัติศาสตร์มีโต๊ะครูที่มีความรู้มากมายหลายท่าน เช่น โต๊ะครูปอเนาะดาลอ โต๊ะครูอัลมัรฮูมมาฮมูด บินมูฮัมมัดอามีนผู้ก่อตั้งปอเนาะวะอซุฏดีน (รอตันบาตู นราธิวาส)
# เออิเอ็น/ยูนิเวอร์ส/บีลีฟอินเลิฟ
"เออิเอ็น/ยูนิเวอร์ส/บีลีฟอินเลิฟ"  เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 27 ของโบอาในรูปแบบซิงเกิลทริปเปิลหน้าเอเหมือนกับซิงเกิลที่ผ่านมา คือ "วิวิด-คิสซิงยู, สปาร์กลิง, จอยฟูลสไมล์-"  ออกจำหน่ายในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ก่อนออกจำหน่ายอัลบั้มเพลงฮิต เบสต์แอนด์ยูเอสเอ อันเป็นผลงานอัลบั้มเพลงฮิตลำดับที่ 2 ของเธอหนึ่งเดือน โดยฉบับที่บรรจุในซีดีจะเป็นฉบับจำกัด  และในฉบับที่บรรจุในดัวีดีได้บรรจุภาพตัวอย่างการประชาสัมพันธ์อัลบั้ม เบสต์แอนด์ยูเอสเอ

เพลง "เออิเอ็น" เป็นเพลงประกอบรายการ "สุคคิริ!!" ทางช่องนิปปอนทีวี

 รายชื่อเพลง 
 永遠　
 UNIVERSE feat.Crystal Kay&VERBAL (m-flo)
 Believe in LOVE feat.BoA (Acoustic Version)
 BEST HIT MEGA BLEND (เฉพาะซีดีการผลิตครั้งแรกเท่านั้น)
 永遠 (Instrumental)
 UNIVERSE feat.Crystal Kay&VERBAL (m-flo) (instrumental)
 ซีดีพิเศษ 
 Introduction of "BEST&USA" (เฉพาะซีดีเท่านั้น)
 มิวสิกวิดีโอ 
 永遠 -Music Video-
 Introduction of "BEST&USA
 BEST HIT MEGA BLEND ～VISUAL REMIX～

 การแสดงสด 
 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 - MUSIC STATION - "UNIVERSE feat.Crystal Kay&VERBAL (m-flo)"
 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 - MUSIC JAPAN - "เออิเอ็น"
 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 - MUSIC FIGHTER - "เออิเอ็น"
 6 มีนาคม พ.ศ. 2552 - MUSIC STATION - "เออิเอ็น"

 ชาร์ต 
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)
วางจำหน่ายชาร์ตอันดับสูงสุดยอดขายสัปดาห์แรกยอดขายรวมอยู่ในชาร์ต18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552Oricon Daily Charts#518 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552Oricon Weekly Charts#815,074 22,3545 สัปดาห์18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552Oricon Monthly Charts#3222,35422,35418 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552Oricon Yearly Charts

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 ข้อมูลซิงเกิล 永遠 / UNIVERSE feat.Crystal Kay&VERBAL (m-flo) / Believe in LOVE feat.BoA (Acoustic Version)
# ราวิล มูคามาเดียรอฟ
ราวิล มูคามาเดียรอฟ (Ravil Mukhamadiarov) นักมวยสากลชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 6) แพ้ 26 

 เกียรติประวัติ 

 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท IBF เมื่อ 28 กันยายน 2543 แพ้น็อค ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ยก 4 ที่ กทม.
# นอเดนส์
นอเดนส์ (Nodens) เป็นหนึ่งในเอลเดอร์ก็อดในงานประพันธ์ชุดตำนานคธูลูของเอช. พี. เลิฟคราฟท์ นอเดนส์มีที่มาจากเทพชื่อเดียวกันในตำนานของเคลต์และได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในเรื่องสั้น The Strange High House in the Mist (ประพันธ์ในปีพ.ศ. 2469 และต่อมาก็มีบทบาทเด่นชัดขึ้นในนิยาย เดอะดรีมเควสต์ออฟอันโนนคาดัธ มีฉายาว่า ผู้ปกครองแห่งห้วงลึก (Lord of the Great Abyss) และ นาวดามือเงิน (Nuada of the Silver Hand)

ลักษณะ
นอเดนส์เป็นชายชราผู้มีผมและหนวดเคราหงอกยาว แต่ยังคงมีร่างกายแข็งแรง นอเดนส์ขี่รถศึกซึ่งเป็นเปลือกหอยขนาดใหญ่ที่ลากโดยสัตว์ประหลาดในตำนานและมีเหล่าไนท์กอนท์เป็นอสูรรับใช้ ใน The Strange High House in the Mist นั้นนอเดนส์นั่งรถศึกที่ว่านี้มาพร้อมกับเทพเนปจูน เทพแห่งท้องทะเลของชาวโรมัน และเหล่าพรายน้ำนิเรียด แต่เรื่องอื่นๆก็ไม่ได้พูดถึงเนปจูนอีก

นอเดนส์เป็นผู้ไล่ล่าเหล่าสัตว์ร้ายในโลกแห่งความฝัน นอเดนส์มักเลือกที่จะตามล่าอสูรที่รับใช้เกรทโอลด์วันและเอาเตอร์ก็อด โดยเฉพาะอย่างยิ่งไนอาลาโธเทป เนื่องจากอสูรเหล่านี้มักเฉลียวฉลาดและสามารถให้ความบันเทิงในการไล่ล่าได้มากกว่า โดยปกติแล้วนอเดนส์จะไม่สนใจมนุษย์ แต่ใน เดอะดรีมเควสต์ออฟอันโนนคาดัธ นั้น นอเดนส์ได้ช่วยเหลือแรนดอล์ฟ คาเตอร์ ตัวเอกของเรื่องเมื่อทราบว่าถูกไนอาลาโธเทปไล่ตามอยู่ และแม้แต่ไนอาลาโธเทปก็ไม่มีอำนาจเหนือนอเดนส์ในโลกแห่งความฝัน

เลิฟคราฟท์นั้นได้แนวคิดของนอเดนส์มาจากเรื่อง The Great God Pan ของอาเธอร์ แมคเคน (พ.ศ. 2433) ซึ่งในเรื่องนี้แมคเคนได้เขียนถึงจารึกของโรมันที่ระบุว่านอเดนส์ก็คือเทพแพน