wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ล่ารหัสมรณะ
ล่ารหัสมรณะ  เป็นนวนิยายเล่มแรกของแดน บราวน์ ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1998 (พ.ศ. 2541)

เรื่องย่อ
เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ หรือ NSA ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นหน่วยงานสำคัญในงานด้านการข่าวกรองของสหรัฐอเมริกา ด้วยความล้ำหน้าทางด้านเทคโนโลยี NSA ได้สร้างเครื่องถอดรหัสที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในโลก แต่ทว่ากลับมีรหัสหนึ่งที่เครื่องไม่สามารถถอดได้ จึงเป็นหน้าที่ของ "ซูซาน เฟล็ตเชอร์" หัวหน้าฝ่ายถอดรหัสต้องเข้ามาแก้ปัญหานี้ แต่เธอกลับพบกับสถานการณ์เลวร้ายที่สุดในชีวิตการทำงานของเธอ เมื่อรหัสคอมพิวเตอร์ปริศนานั้นสามารถสั่นสะเทือนและทำลายวงการข่าวกรองสหรัฐอเมริกาได้ทีเดียว นอกจากที่เธอต้องหาทางแก้ไขสถานการณ์เลวร้ายนี้แล้ว เธอกลับต้องพบกับเบื้องลึกเบื้องหลังที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า

 ตัวละคร 
 ซูซาน เฟล็ตเชอร์ หัวหน้าฝ่ายถอดรหัสของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ หรือ NSA ของสหรัฐอเมริกา
 เดวิด เบกเกอร์ ศาตราจารย์มหาวิทยาลัย คนรักของซูซาน เฟล็ตเชอร์
 เทรเวอร์ เจ. สตราทมอร์ ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ หรือ NSA ผู้บังคับบัญชาของซูซาน เฟล็ตเชอร์

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์ทางการของแดน บราวน์
# เอบิลิซอรัส
เอบิลิซอรัส  เป็นไดโนเสาร์เทอโรพอดในกลุ่มย่อยเอบิซอร์อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาใต้ในยุคครีเตเชียส เป็นสัตว์กินเนื้อสองเท้า มีความยาวประมาณ 7-9 เมตร (25-30 ฟุต) ถูกค้นพบในปีในปี ค.ศ.1995 โดยโรเบอร์โต้ อาเบล อดีตผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์Cipolletti ในประเทศอาร์เจนตินาในแคว้นปาตาโกเนีย 

 ฟอสซิล 
ตัวอย่างฟอสซิลของ เอบิลิซอรัส ค้นพบแต่เพียงส่วนหัวกะโหลกซึ่งไม่สมบูรณ์มากนัก ฟอสซิลส่วนเพดานปากหายไป ความยาวของส่วนหัวกะโหลกหายไป 85 เซนติเมตร แต่ก็สามารถประมาณขนาดได้โดยอิงจาก ไดโนเสาร์ในตระกูลเอบิซอร์ด้วยกันอย่าง คาร์โนทอรัส และออคาซอรัส
โดยประมาณความยาวได้ประมาณ 7-9 เมตร

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Abelisaurus in the Dino Directory
 Abelisaurus at DinoData
# จิน คาซามะ
จิน คาซามะ  เป็นตัวละครจากเกมเทคเคน ซึ่งเป็นบุตรชายของคาซึยะ มิชิมา และจุน คาซามะ โดยจินเป็นผู้ใช้วิชาคาราเต้ประจำตระกูลมิชิมะ ผสานวิชาป้องกันตัวประจำตระกูลคาซามะในการต่อสู้ และปรากฏตัวครั้งแรกในเกมเทคเคนภาค 3

 ประวัติตามท้องเรื่อง 
เทคเคน 4
จิน คาซามะ เป็นบุตรชายของคาซึยะ มิชิมะ กับจุน คาซามะ ต่อมาขณะที่เขาอายุได้ 15 ปี แม่ของเขาได้เสียชีวิตลงจากฝีมือของเทพสงครามนามว่าออการ์ จากนั้นจินได้เดินทางไปฝึกวิชากับเฮย์ฮาจิ มิชิมะ เพื่อรอวันกำจัดเทพสงครามในภายหน้า ในภายหลังจากการปราบเทพปีศาจลงได้แล้ว เขาเริ่มรู้สึกไม่พอใจสิ่งที่ได้รับมาจากตระกูลมิชิม่าตลอดจนยีนปีศาจที่ผสมอยู่ในสายเลือดของเขา และต้องการปฏิเสธถึงสิ่งอันเลวร้ายที่เกิดขึ้นจากตระกูลมิชิม่า จินจึงตัดสินใจหันไปฝึกวิชาคาราเต้แบบดั้งเดิมแทน และเขายังมีความปรารถนาที่จะกำจัดตระกูลมิชิม่าลงให้หมด เนื่องจากต้องการใช้ชีวิตอย่างสงบสุขต่อไป

เทคเคน 5
ภายหลังจากที่จิน คาซามะ ได้ต่อสู้กับคาซึยะ มิชิมะ กับเฮย์ฮาจิ มิชิมะ แล้ว เขาก็ได้ทะยานกายไป ก่อนที่จะถูกพลังแห่งความชั่วร้ายครอบงำจนหมดสติ แต่แล้วในที่สุดราวกับว่าเขาได้ยินเสียงของใครบางคนกำลังเรียกหาจึงฟื้นขึ้นมา แล้วพบกับความพินาศที่เกิดขึ้นในป่าที่ดูราวกับว่าโดนพายุโจมตี เขาเริ่มสงสัยว่าเป็นฝีมือของตนตอนที่ไม่รู้สึกตัวหรือไม่ เมื่อกลับถึงที่พัก เขาก็พบว่ามีพลังปีศาจแฝงอยู่ในตัวเขาที่เริ่มมีการคุกคามมากขึ้นเรื่อยๆ ในช่วงนี้เองที่เขาไม่ทราบชะตากรรมของตนว่าจะเป็นเช่นใดในช่วงหลังจากนี้ แต่เขาจำเป็นที่จะต้องออกเดินทางต่อไป

 การตอบรับ 
สื่อสิ่งพิมพ์วิดีโอเกมได้ยกย่องตัวละครที่ชื่อจินเป็นส่วนใหญ่ โดยอยู่ในอันดับต้น ๆ หลายรายการ ในนิตยสารเกมเมสต์ 1997 ฮีโร่คอลเลคชัน จินได้รับการโหวตให้เป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมอันดับที่ 31 (ร่วมกับตัวละครเกมสตรีทไฟท์เตอร์ อย่างแนช และหยาง) เว็บไซต์เกมมิงทาร์เก็ตได้จัดให้เขาเป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมอันดับสี่ของเกมเทคเคน โดยแสดงความคิดเห็นถึงความเป็นที่นิยมในความเป็นพระเอกร่วมกับปีศาจที่ก่อให้เกิดการเปรียบเทียบระหว่างเขากับตัวละครเอกของเกมต่อสู้อื่น ๆ ในการจัดอันดับ "สิบตัวละครยอดนิยมของเกมต่อสู้" ในนิตยสารเกมอินฟอร์เมอร์ จินได้อยู่ในอันดับสี่โดยได้มีการเปรียบเทียบกับตัวละครสตาร์ วอร์ส อย่างลุค สกายวอล์คเกอร์
# กลุ่มรัฐบอลติก
กลุ่มรัฐบอลติก (;) หรือ กลุ่มประเทศบอลติก  เป็นชื่อรวมเรียกสามประเทศทางตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลบอลติก คือลิทัวเนีย ลัตเวีย และเอสโตเนีย ในระหว่าง ค.ศ. 1918–1920 ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง 

ประเทศเหล่านี้ได้รับเอกราชปกครองตนเองแบบสาธารณรัฐระหว่าง ค.ศ. 1918–1940 ต่อมาถูกผนวกเข้าเป็นสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต และเมื่อสหภาพโซเวียตมีอิทธิพลลดลงใน ค.ศ. 1991 ทั้งสามประเทศก็แยกออกไปปกครองตนเอง

ในบางครั้งกลุ่มรัฐบอลติกอาจรวมถึงฟินแลนด์และโปแลนด์เข้าไปด้วย

 ผู้นำประเทศในกลุ่มรัฐบอลติก 

สถิติทั่วไป
รัฐเดี่ยว สาธารณรัฐทั้งสามประเทศ ซึ่งเข้าร่วมกับสหภาพยุโรปในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 มีเขตเวลาเดียวกัน (EET/EEST) และใช้สกุลเงินยูโร
 เอสโตเนีย ลัตเวีย ลิทัวเนีย รวม ตราแผ่นดิน     ธง     เมืองหลวง ทาลลินน์ รีกา วิลนีอัส  เป็นเอกราช <li>จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13<li>24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918<li>ฟื้นฟู 20 สิงหาคม ค.ศ. 1991 <li>จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13<li>18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918<li>ฟื้นฟู 21 สิงหาคม ค.ศ. 1991 <li>จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18<li>16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918<li>ฟื้นฟู 11 มีนาคม ค.ศ. 1990  ระบอบการเมือง สาธารณรัฐระบบรัฐสภา สาธารณรัฐระบบรัฐสภา สาธารณรัฐระบบกึ่งประธานาธิบดี  รัฐสภา Riigikogu Saeima Seimas  ประธานาธิบดีคนปัจจุบัน อาลาร์ การิส เอกิลส์ เลวิตส์ กิตานัส เนาเซดา  ประชากร (2021) 1,330,068https://www.stat.ee/en/find-statistics/statistics-theme/population 1,893,700https://eng.lsm.lv/article/society/society/latvias-census-shows-sharpest-population-decline-among-baltic-states.a406618/ 2,775,810https://osp.stat.gov.lt/en 5,999,578 พื้นที่ 45,339 ตารางกิโลเมตร = 17,505 ตารางไมล์ 64,589 ตารางกิโลเมตร = 24,938 ตารางไมล์ 65,300  ตารางกิโลเมตร = 25,212 ตารางไมล์ 175,228  ตารางกิโลเมตร = 67,656 ตารางไมล์ ความหนาแน่น 29 คน/ตารางกิโลเมตร = 76 คน/ตารางไมล์ 30 คน/ตารางกิโลเมตร = 76 คน/ตารางไมล์ 43 คน/ตารางกิโลเมตร = 111 คน/ตารางไมล์ 34 คน/ตารางกิโลเมตร = 89 คน/ตารางไมล์ พื้นที่น้ำ % 4.56% 1.5% 1.35% 2.23% จีดีพี (บุคคล) รวม (2021) 29.065 พันล้านยูโร 31.351 พันล้านยูโร 46.544 พันล้านยูโร 106.960 พันล้านยูโร จีดีพี (บุคคล) ต่อหัว (2021) 21,924 ยูโร 16,477 ยูโร 18,911 ยูโร 17,781 ยูโร จีดีพี (พีพีพี) รวม (2021) 41.262 พันล้านยูโร 52.812 พันล้านยูโร 88.935 พันล้านยูโร 183.009 พันล้านยูโร จีดีพี (พีพีพี) ต่อหัว (2021) 32,865 ยูโร 27,754 ยูโร 34,316 ยูโร 30,424 ยูโร งบประมาณทางทหาร (2020) 615 ล้านยูโร 664 ล้านยูโร 1.017 พันล้านยูโร  2.296 พันล้านยูโร  ดัชนีจีนี (2019) 30.5 35.2 35.4  เอชดีไอ (2019) 0.882 (สูงมาก) 0.854 (สูงมาก) 0.869 (สูงมาก)  โดเมนระดับบนสุดของอินเทอร์เน็ต .ee .lv .lt  รหัสโทรศัพท์ +372 +371 +370
# ฟลายอิงดัตช์แมน
thumb|ภาพแสดงการเกิดภาพลวงตาของเรือสองลำ
ฟลายอิงดัตช์แมน  เป็นเรื่องเล่าขานในหมู่ชาวประมงในยุคกลาง ว่าเป็นเรือผีสิงที่ต้องคำสาปให้เดินทางในมหาสมุทรชั่วกัลปาวสาน ไม่สามารถเดินทางกลับบ้านได้  มักถูกพบเห็นในคืนที่มีหมอกหนาทึบ บางครั้งพบเห็นเป็นแสงประหลาดในเวลากลางคืน ว่ากันว่าเป็นแสงที่ลูกเรือลำนั้นส่งสัญญาณกับผู้พบเห็น เพื่อฝากข้อความถึงแผ่นดินใหญ่หรือคนรู้จัก 

ฟลายอิงดัตช์แมนได้รับการบันทึกเป็นเอกสารมาตั้งแต่คริสต์สตวรรษที่ 17 และมีรายงานการพบเห็นเป็นครั้งคราวมาจนถึงคริสต์สตวรรษที่ 20  ครั้งหนึ่งที่ได้รับการบันทึก เป็นการพบเห็นโดยสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร เมื่อ ค.ศ. 1880 ขณะทรงดำรงพระยศเป็นเจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์ ขณะนั้นทรงประจำการอยู่บนเรือรบ Bacchante นอกชายฝั่งออสเตรเลีย ระหว่างซิดนีย์ กับเมลเบิร์น Rose, Kenneth (1983), King George V, London: Weidenfeld and Nicolson, ISBN 0297782452, p. 11 และจอมพลเรือคาร์ล เดอนิทซ์ แห่งกองทัพเรือเยอรมันได้บันทึกว่าฟลายอิงดัตช์แมนแล่นผ่านเรือของตนไปเมื่อปี ค.ศ. 1942

เรื่องเล่าของฟลายอิงดัตช์แมนนั้นมีมากมาย แต่เรื่องที่รู้จักกันดีที่สุด คือ กัปตันชาวดัตช์ ชื่อ ฟาน เดอร์ เดกเคน พยายามเดินเรือไปอัมสเตอร์ดัม แต่ระหว่างทางกลับพบสภาพอากาศที่เลวร้ายในแหลมกูดโฮป ประเทศแอฟริกาใต้ เขาพยายามนำเรือผ่าพายุทั้งที่หลายฝ่ายคัดค้านจนเรือชนโขดหินจนเรือใกล้ล่ม แต่กัปตันยังคงดื้อดึงพร้อมพ่นคำหยาบต่อสวรรค์ และนั้นเองทำให้เขาต้องคำสาปคือเขาจะต้องเดินเรือไปทั่วมหาสมุทรชั่วนิรันดร์พร้อมกับลูกเรือผีของเขา และเรือของเขาจะนำมาซึ่งหายนะแก่ผู้พบเห็น

นักวิทยาศาสตร์ในอดีตให้คำอธิบายปรากฏการณ์ฟลายอิงดัตช์แมน ว่าเป็นปรากฏการณ์ทางแสงที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ เป็นมิราจหรือฟาตา มอร์กานา ที่เกิดจากการหักเห (refraction) และการสะท้อน (reflection) ที่พบเห็นในทะเล Round-about Rambles in Lands of Fact and Fancy by Frank R. Stockton

เรื่องฟลายอิงดัตช์แมนถูกนำไปดัดแปลงเป็นบทละคร และนวนิยายหลายเรื่องในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และถูกนำไปสร้างเป็นอุปรากร โดยริชาร์ด วากเนอร์ในปี ค.ศ. 1843  และปรากฏในวัฒนธรรมสมัยนิยมเป็นจำนวนมาก  รวมทั้งเป็นชื่อเรือโจรสลัดลำหนึ่งในภาพยนตร์ชุด Pirates of the Caribbean ของดิสนีย์
# ไนท์ออนบาลด์เมาเทน
ไนท์ออนบาลด์เมาเทน  เป็นผลงานประพันธ์ของโมเดสต์ มูสซอร์กสกี (1839-1881) คีตกวีชาวรัสเซีย โดยได้รับอิทธิพลมาจากบทกวี และตำนานเกี่ยวกับมนต์ดำของแม่มด  มูสซอร์กสกีเขียนงานดนตรีชิ้นนี้เสร็จเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1867 ตรงกับคืนก่อนวันสมโภชฉลองเทศกาลของนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ เขาจึงตั้งชื่อผลงานชิ้นนี้ว่า St. John's Night on the Bare Mountain แต่ผลงานชิ้นนี้กลับไม่ได้รับความนิยม ไม่เคยได้รับการบรรเลงอีกเลยตลอดชั่วชีวิตของเขาCalvocoressi, M.D., Abraham, G., Mussorgsky, 'Master Musicians' Series, London: J.M.Dent & Sons, Ltd., 1946/1974 (1974: pg. 21)

หลังจากมูสซอร์กสกีเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1881 เพื่อนสนิทของเขา คือ นีโคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ ได้นำผลงานชิ้นนี้มาเรียบเรียงใหม่ เป็นแฟนตาเซีย ใช้ชื่อว่า A Night on the Bare Mountain  ออกบรรเลงครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1886 และกลายเป็นงานดนตรีที่ได้รับความนิยมนำมาใช้แสดงสด 

นอกเหนือจากผลงานเรียงเรียงโดยริมสกี-คอร์ซาคอฟแล้ว Night on Bald Mountain ฉบับที่ได้รับการเรียบเรียงโดยลีโอโปลด์ สโตคอฟสกี และนำมาใช้ในภาพยนตร์ แฟนเทเชีย ในปี ค.ศ. 1940 ก็ยังเป็นที่นิยมมาจนถึงปัจจุบัน
# คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เป็นคณะวิชาลำดับที่ 11 ของมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีและคณะวิชาลำดับที่ 3 ของทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ ต่อจากคณะเภสัชศาสตร์ วิทยาลัยแพทยศาสตร์และการสาธารณสุข ตามลำดับ ในระยะแรกตั้งเป็นโครงการจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2552 โดยมี ดร. สุรีย์ ธรรมิกบวร เป็นรักษาราชการแทนคณบดี และ นางสาวณัฐชา รัตน์ถานู รักษาราชการแทนรองคณบดี ต่อมาได้ยกฐานะเป็นคณะพยาบาลศาสตร์ ตามประกาศของสภามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ในปี พ.ศ. 2553 คณะพยาบาลศาสตร์ได้รับการรับรองสถาบันการศึกษาจาก สภาการพยาบาล วันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 และสภาการพยาบาลให้การรับรองหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2553 เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2553 สามารถเปิดรับนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ รุ่นแรกในปีการศึกษา 2553 จำนวนประมาณ 60 คน อีกทั้งยังได้ทำความร่วมมือในการผลิตบัณฑิตพยาบาลศาสตร์ และความร่วมมือทางวิชาการร่วมกับสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุบลราชธานี โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ โรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิ์และโรงพยาบาลชุมชน ศูนย์สุขภาพชุมชน ในสังกัดสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุบลราชธานี

 ภาควิชา 
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ได้แบ่งกลุ่มวิชาออกเป็น 5 กลุ่มวิชา ดังนี้
 กลุ่มวิชาการพยาบาลมารดาทารกและการผดุงครรภ์
 กลุ่มวิชาการพยาบาลเด็กและวัยรุ่น
 กลุ่มวิชาการพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ
 กลุ่มวิชาการพยาบาลครอบครัวและชุมชน
 กลุ่มวิชาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช

 หลักสูตรการศึกษา 
ปัจจุบัน คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
 หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ระดับประกาศนียบัตร ระดับปริญญาบัณฑิต ระดับปริญญามหาบัณฑิต ระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต หลักสูตรประกาศนียบัตรผู้ช่วยพยาบาล
 หลักสูตรผู้ช่วยดูแลผู้สูงอายุ
 หลักสูตรการพยาบาลเฉพาะทาง สาขาการพยาบาลผู้ป่วยผ่าตัดพยาบาลศาสตรบัณฑิต (พย.บ.)
 สาขาพยาบาลศาสตร์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต (พย.ม.) 
 สาขาการพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ (กำลังดำเนินการ)-

 สำนักงานคณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี 

 ทำเนียบคณบดี 
รายนามคณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานีตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
คณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี รายนามคณบดี วาระการดำรงตำแหน่ง ดำรงตำแหน่ง 1. ดร.สุรีย์ ธรรมิกบวร 12 มกราคม พ.ศ. 2553 - 4 มีนาคม พ.ศ. 2555  รักษาราชการแทนคณบดีโครงการจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี  2. ผศ.ดร.สุรีย์ ธรรมิกบวร  5 มีนาคม พ.ศ. 2555 - 4 มีนาคม พ.ศ. 2559  คณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี  3. ผศ.ดร.สงวน ธานี  1 มิถุนายน พ.ศ. 2559 - 31 พฤษภาคม 2567  คณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี  4. ผศ.ดร.สมลักษณ์ เทพสุริยานนท์</small> 1 มิถุนายน พ.ศ. 2567 - ปัจจุบัน คณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
# ซิมโฟนีหมายเลข 6 (เบทโฮเฟิน)
ซิมโฟนีหมายเลข 6 ในบันไดเสียง เอฟ เมเจอร์ (Symphony No. 6 in F major) ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน รู้จักกันในชื่อ เดอะพาสโทรัล (The Pastoral) `หรือ พาสโทรัล ซิมโฟนี (Pastoral Symphony) เป็นผลงานที่เบทโฮเฟินเริ่มแต่งเมื่อราว ค.ศ. 1802 แล้วเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1808 ในแคตตาล็อกผลงานของเบทโฮเฟินระบุหมายเลขโอปุส 68 (Opus 68) เป็นผลงานของเบทโฮเฟินที่แต่งโดยอ้างอิงความงดงามของธรรมชาติในชนบท บรรยายทัศนียภาพทุ่งหญ้าป่าเขา มีเสียงนกร้อง จากนั้นได้เกิดพายุฝนฟ้าคะนอง และเมื่อฝนหยุดตกก็มีแดดออก ท้องฟ้าสดใส บรรยากาศอบอุ่น 

เบทโฮเฟินประพันธ์เดอะพาสโทรัลไปพร้อม ๆ กับซิมโฟนีหมายเลข 5 แล้วเสร็จออกบรรเลงเป็นรอบแรก เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1808 ที่โรงอุปรากร Theater an der Wien กรุงเวียนนา โดยเบทโฮเฟินเป็นผู้อำนวยวงด้วยตนเอง หลังการแสดงรอบแรก ผลงานชิ้นนี้ไม่ค่อยได้รับความนิยมมากนัก แต่ในเวลาต่อมากลับได้รับความนิยม กลายเป็นผลงานหนึ่งที่ได้รับการบันทึกเสียงบ่อยครั้งที่สุด http://assets.cambridge.org/97805214/50744/sample/9780521450744ws.pdf

ซิมโฟนีบทนี้แบ่งออกเป็น 5 ท่อน ซึ่งแตกต่างจากแบบแผนของซิมโฟนีอื่น ๆ ที่นิยมแบ่งเป็น 4 ท่อน http://www.houstonsymphony.org/media/pdf/PastoralNotesBios.pdf ได้แก่

 I. Allegro ma non troppo
 II. Andante molto mosso
 III. Allegro
 IV. Allegro
 V. Allegretto
# เปทรูชกา
เปทรูชกา   เป็นบัลเลต์ประกอบดนตรีโดยอิกอร์ สตราวินสกี คีตกวีชาวรัสเซีย แต่งขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1910-1911 ออกแสดงครั้งแรกที่โรงละคร Théâtre du Chatelet ปารีส เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1911 โดยคณะ Ballets Russes ของเซอร์เก เดียกิเลฟ  ตัวละครเปทรูชกา ตุ๊กตาฟางรับบทโดยวาสลาฟ นิจินสกี Walsh, Stephen. 2001. "Stravinsky, Igor". The New Grove Dictionary of Music and Musicians, ed. S. Sadie and J. Tyrrell. London: Macmillan. ต่อมาในปี ค.ศ. 1947 สตราวินสกีได้ปรับปรุงสกอร์ดนตรีใหม่ เพื่อให้สามารถบรรเลงด้วยวงออร์เคสตราวงเล็กลง

เปทรูชกา เป็นชื่อตัวละครในนิทานพื้นบ้านรัสเซีย เป็นตุ๊กตาที่ทำด้วยมัดฟางและถุงผ้าบรรจุขี้เลื่อย เรื่องราวในบัลเลต์เกิดขึ้นในงานเทศกาลรื่นเริง Maslenitsa ช่วงต้นเดือนมีนาคม ที่จัตุรัสใจกลางกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เปทรูชกาถูกเวทมนตร์จากการเป่าขลุ่ยของนักดนตรีเร่ กลายเป็นหุ่นที่มีชีวิตจิตใจ มีอารมณ์ความรู้สึก

ในปี ค.ศ. 1921 สตราวินสกีได้เรียบเรียงดนตรีขึ้นใหม่สำหรับบรรเลงด้วยเปียโน ให้กับอาร์เทอร์ รูบินสไตน์ เพื่อนสนิทของเขา ใช้ชื่อว่า Trois mouvements de Petrouchka (Three Movements from Petrushka) Trois mouvements de Petrouchka  at Allmusic. สตราวินสกีกล่าวว่า ตัวเขาเองไม่สามารถเล่นเพลงที่เรียงเรียงใหม่นี้ได้ด้วยตัวเอง เพราะไม่สามารถเล่นด้วยมือซ้ายได้ชำนาญ
# ทางด่วนกรุงเทพ
บริษัท ทางด่วนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน)   หรือชื่อย่อ BECL เป็นบริษัทที่ดำเนินธุรกิจด้านการคมนาคมขนส่ง ซึ่งเป็นโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่ที่จัดสร้างโดยความร่วมมือระหว่างรัฐและเอกชน ประกอบด้วยทางพิเศษเฉลิมมหานคร (ระบบทางด่วนขั้นที่ 1) สร้างโดยการทางพิเศษแห่งประเทศไทยช่วงปี พ.ศ. 2524 ถึงปี พ.ศ. 2530, ทางพิเศษศรีรัช (ระบบทางด่วนขั้นที่ 2) เป็นทางพิเศษขนาดยกระดับ 6 ช่องจราจร (ประกอบด้วยพื้นที่บริการ 2 โครงข่าย คือโครงข่ายในเมือง กับโครงข่ายนอกเมือง) และทางพิเศษอุดรรัถยา (ทางด่วนสายบางปะอิน-ปากเกร็ด) โดยมอบหมายให้บริษัท ทางด่วนกรุงเทพเหนือ จำกัด (NECL) ดำเนินการก่อสร้างและบริหารโครงการ ภายใต้สัญญาทางด่วนสายบางปะอิน-ปากเกร็ด ร่วมกับการทางพิเศษแห่งประเทศไทย

 ประวัติ 
บริษัท ทางด่วนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) เริ่มก่อตั้งขึ้นในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2530 และเริ่มโครงการสัญญาระบบทางด่วนขั้นที่ 2 ในปี พ.ศ. 2531 ก่อนที่จะเริ่มดำเนินแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชน เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2537 ในภายหลัง โดยจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ช่วงปี พ.ศ. 2538 และจัดตั้งบริษัท ทางด่วนกรุงเทพเหนือ จำกัด (NECL) ขึ้นเพื่อดำเนินการในส่วนของทางด่วนสายบางปะอิน-ปากเกร็ด

ในปี พ.ศ. 2541 เปิดให้บริการสายบางปะอิน-ปากเกร็ด ตั้งแต่แจ้งวัฒนะถึงมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต เพื่ออำนวยเส้นทางสู่มหกรรมกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ครั้งที่ 13 และดำเนินการให้บริการเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน ก่อนที่จะได้รับการประเมินจากสมาคมส่งเสริมสถาบันกรรมการบริษัทไทย ด้านการกำกับดูแลกิจการบริษัทจดทะเบียนไทยในระดับดีเลิศ เมื่อปีพ.ศ. 2552

วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2558 คณะรัฐมนตรี มีมติเห็นชอบให้ บมจ.ทางด่วนกรุงเทพ (BECL) ควบรวมกิจการกับ บมจ.รถไฟฟ้ากรุงเทพ (BMCL) ในชื่อใหม่ว่า บมจ.ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ (BEM)

 ผู้ถือหุ้นรายใหญ่
 ข้อมูล ณ วันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2556  ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
 ลำดับที่  รายชื่อผู้ถือหุ้น  จำนวนหุ้นสามัญ  สัดส่วนการถือหุ้น 1 บริษัท ช.การช่าง จำกัด (มหาชน)116,669,550  15.15% 2 บริษัท ไทยเอ็นวีดีอาร์ จำกัด 72,729,608 9.45% 3 BNY MELLON NOMINEES LIMITED 55,872,800 7.26% 4 ธนาคาร กรุงเทพ จำกัด (มหาชน) 55,295,390 7.18% 5 ธนาคาร กรุงไทย จำกัด (มหาชน) 38,500,550 5.00%

 กิจกรรมเพื่อสังคม 
บริษัท ทางด่วนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน)  เป็นหน่วยงานที่จัดกิจกรรมเพื่อสังคมในแต่ละปี อาทิ การมอบทุนการศึกษาให้แก่เยาวชนที่มีผลการเรียนดี มีความประพฤติดี, นำพนักงานของบริษัทร่วมปลูกป่าชายเลน, ส่งเสริมกิจกรรมด้านศิลปะ, กิจกรรมวอล์กแรลลี่, กิจกรรมขับขี่ปลอดภัย, กิจกรรมมอบหนังสือให้เยาวชนที่อยู่ในบริเวณชายแดนภาคใต้ และกิจกรรมฟื้นฟูระบบนิเวศน์ของทะเลไทย

 รางวัลที่ได้รับ 
 พ.ศ. 2538 - รางวัลทานากะ จากสมาคมวิศวกรรมโยธาแห่งประเทศญี่ปุ่น
 พ.ศ. 2546 - รางวัล Disclosure Report Award 2003 จากคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
 พ.ศ. 2549 - รางวัล Best Corporate Governance Report Awards ในงาน SET Awards 2006
 พ.ศ. 2550 - รางวัล Best Treatment Shareholder Awards จากบริษัท ศูนย์รับฝากหลักทรัพย์ (ประเทศไทย) จำกัด
 พ.ศ. 2550 - รางวัลประกาศเกียรติคุณคณะกรรมการแห่งปีดีเด่น (Board of  the Year  For Distinctive Practices) โดยสมาคมส่งเสริมสถาบันกรรมการบริษัทไทย
 พ.ศ. 2550 - รางวัล ASEAN Energy Awards 2007 ประเภทอาคารอนุรักษ์พลังงาน
 พ.ศ. 2550 - รางวัลดีเด่นด้านการอนุรักษ์พลังงาน ประเภทอาคารนอกข่ายควบคุม จากกรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน (พพ.) กระทรวงพลังงาน
# คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง  เป็นคณะที่ดำเนินการสอนรายวิชาด้านสาธารณสุขศาสตร์ของมหาวิทยาลัยรามคำแหง และเป็นคณะที่จัดตั้งเป็นหน่วยงานภายในของมหาวิทยาลัยรามคำแหง [http://eduservice.ru.ac.th/Syllabus.html  โดยเริ่มเปิดสอน ระดับปริญญาตรี 1 หลักสูตร และ ระดับปริญญาโท 1 หลักสูตร

ประวัติ
ตามพันธกิจของแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 1 (พ.ศ. 2555 - 2559)

ข้อที่ (1) การพัฒนาคนและสังคมไทยสู่สังคมคุณภาพมุ่งสร้างภูมิคุ้มกันตั้งแต่ระดับปัจเจก ครอบครัวและชุมชนสู่สังคมที่มีคุณภาพ สามารถจัดการความเสี่ยงและปรับตัวเข้ากัยการเปลี่ยนแปลง 
รวมทั้งมีส่วนร่วมในการพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองของประเทศได้อย่างมีประสิทธิภาพ และ

ข้อที่ (2) การพัฒนาคนสู่สังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิต ให้ความสำคัญกับการพัฒนาคุณภาพคนไทยทุกช่วงวัยให้มีภูมิคุ้มกันต่อการเปลี่ยนแปลง มีความพร้อมทั้งด้านร่างกายที่สมบูรณ์แข็งแรง 
มีสติปัญญาที่รอบรู้และมีจิตใจที่สำนึกในคุณธรรม จริยธรรม มีความเพียร มีโอกาสและสามารถเรียนรู้ตลอดชีวิต ควบคู่กับการเสริมสร้างสภาพแวดล้อมในสังคมและสถาบันทางสังคมและสถาบันสังคมให้เข้มแข็งและเอื้อต่อการพัฒนาคนนั้น

ทางมหาวิทยาลัยได้ตระหนักถึงความสำคัญดังกล่าว และเห็นว่ายังขาดแคลนสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตและด้านสาธารณสุขโดยตรงจึงได้มีการพัฒนาหลักสูตรทางด้านสาธารณสุขศาสตร์โดยคำนึงถึงสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงการยกระดับคุณภาพชีวิตสู่ความยั่งยืน และความต้องการในการพัฒนาด้านสาธารณสุขเพื่อตอบสนองความต้องการของสังคม http://www.publichealth.ru.ac.th/index.php/2014-02-27-04-16-34/2014-02-27-04-24-45

อาศัยมาตรา 18(4)แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. 2541 ประกอบมาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติการบริหารส่วนงานภายในของสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. 2550 ประกาศคณะกรรมการอุดมศึกษา เรื่อง หลักเกณฑ์การจัดตั้งส่วนงานภายในของสถาบันการศึกษา พ.ศ. 2551 และมติสภามหาวิทยาลัยรามคำแหงในการประชุมครั้งที่ 8/2551 วาระที่ 47 เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2551 
มีมติให้จัดตั้งคณะสาธารณสุขศาสตร์เป็นส่วนงานภายในของมหาวิทยาลัยรามคำแหง ตั้งแต่วันที่ 30 มิถุนายน 2551 เป็นต้นไป
ดังนั้นคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จึงได้กำหนดวันที่ 30 มิถุนายน ของทุกปีเป็นวันก่อตั้งคณะ ปัจจุบันคณะสาธารณสุขศาสตร์ได้ย้ายมาที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง หัวหมาก ตามที่สภามหาวิทยาลัย ในการประชุม ครั้งที่ 2/2563 วาระที่ 4.16 เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563   

รายนามคณบดีตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน

 1  รศ.ดร.สุรเดช สำราญจิตต์                         ปี 2557- 2560 

 2.อาจารย์ ว่าที่ ร.ต. ดร.สมชัย  อวเกียรติ        ปี 2561-21 พฤศจิกายน 2562 

 3. รศ.ดร.สุรเดช สำราญจิตต์              22 พฤศจิกายน 2562-21 พฤศจิกายน 2566 

 4. อาจารย์ ดร.สาโรจน์ นาคจู             2 กุมภาพันธ์ 2567 - ปัจจุบัน 

 หลักสูตร 
ปัจจุบัน คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จัดการเรียนการสอนในหลักสูตร ได้แก่

 ปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอกหลักสูตรสาธารณสุขศาสตรบัณฑิต
 สาขาวิชาสาธารณสุขชุมชน
หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต
 สาขาวิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัยหลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต
 สาขาวิชาบริหารสาธารณสุขหลักสูตรสาธารณสุขศาสตรดุษฎีบัณฑิต
# ซิมโฟนีหมายเลข 9 (เบทโฮเฟิน)
ซิมโฟนีหมายเลข 9 ในบันไดเสียง ดี ไมเนอร์  ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน รู้จักกันในชื่อ คอรัลซิมโฟนี  เป็นผลงานซิมโฟนีชิ้นสุดท้ายที่เบทโฮเฟินแต่งได้เสร็จสิ้นสมบูรณ์ เริ่มแต่งเมื่อราว ค.ศ. 1818 แล้วเสร็จออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1824 ที่เวียนนา ในแค็ตตาล็อกผลงานของเบทโฮเฟินระบุหมายเลขโอปุส 125 (Opus 125) ถูกใช้เป็นเพลงประจำสหภาพยุโรปมาตั้งแต่ ค.ศ. 1993EUROPA - The EU at a glance - The European AnthemEmblemes Council of Europe และสภายุโรปhttp://www.coe.int/t/dgal/dit/ilcd/Historical_Content/hymn/kalergi1.pdf Letter to Paul Levy, 3 August 1955 ตั้งแต่ ค.ศ. 1972

คอรัลซิมโฟนีเป็นผลงานที่ใช้เสียงร้องเป็นส่วนหนึ่งของดนตรี โดยในมูฟเมนต์ที่ 4 ใช้เสียงนักร้องโซโล 4 คน ประกอบกับการร้องประสานเสียง คำร้องที่ใช้นำมาจากโคลงภาษาเยอรมัน  ("Ode to Joy") ของฟรีดริช ชิลเลอร์

ซิมโฟนีบทนี้แบ่งออกเป็น 4 ท่อน ได้แก่ 
 I. Allegro ma non troppo, un poco maestoso
 II. Scherzo: Molto vivace - Presto
 III. Adagio molto e cantabile - Andante Moderato - Tempo Primo - Andante Moderato - Adagio - Lo Stesso Tempo
 IV. Presto; Allegro molto assai (Alla marcia); Andante maestoso; Allegro energico, sempre ben marcato
# คาร์ซิเมียร์ โตลาคอฟ
คาร์ซิเมียร์ โตลาคอฟ  นักมวยสากลชาวบัลแกเรีย เกิดเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2504 ที่เมืองบูร์กาส ประเทศบัลแกเรีย สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 6 (น็อค 4) เสมอ 1 แพ้ 11
 เกียรติประวัติ 
 แชมป์บัลแกเรียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2536)
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBF เมื่อ 22 ตุลาคม 2537 แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ที่ กทม.
 อ้างอิง 
 สถิติการชก boxrec.com
# นางาซูเนะ โนะ ฮิโกะ
นางาซูเนะ โนะ ฮิโกะ  หรือชื่อเรียกเต็ม ๆ คือ โทมิโนะ นางาซูเนะ ฮิโกะ โนะ มิโกโตะ เป็นบุคคลที่ปรากฏอยู่ในโคจิกิ[ โคจิกิ] กล่าวคือ ในอดีตอามาเทรุคุนิเทรุฮิโกะอาเมโนะอาคาริคุชิทามะ นิกิฮะยะฮิ โนะ มิโกะโตะ เทพผู้มีศักดิ์เป็นหลานของอะมะเตะระซุโอคามิที่เสด็จลงมาจากสวนสวรรค์ทาคามาฮาระแห่งอาณาจักรอามาสึพร้อม ๆ กับเทพรับใช้ 32 คน โดยลงเรืออามาโนะอิวะฟุเานะเสด็จมายังเนินผาอิคารุกะมิเนะที่อยู่เหนือแม่น้ำของคาวาจิโนะคุนิ จากนั้นไปยังโทมิในยามาโตะโนะคินิ (เมืองโทมิโอะ ทางตะวันออกของเขาอิโคมะในจังหวัดนะระในปัจจุบัน) และได้รับโทมิยะฮิเมะน้องสาวของนะงะซุเนะฮิโกะ ผู้ครองดินแดนนั้นเป็นภรรยา และมีบุตรด้วยกันนามว่า อุมะชิมะจิ โนะ มิโกะโตะ และพำนักอยู่ที่เขาชิรานิวายามะในโทมิ

หลังจากนั้น โฮโนะนินิกิ โนะ มิโกะโตะ เทพผู้น้องของ นิกิฮายาฮิ โนะ มิโกโตะ นำเทวยุทธ์ทั้ง 3 ชิ้นเสด็จลงมายังทาคาจิโฮะในฮิวงะพร้อมกับเทพพี่เลี้ยงทั้งห้า คามูยามาโตะ อิวาเรฮิโกะ โนะ มิโกโตะ (ภายหลังคือ ปฐมจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น) เหลนของโฮโนะนินิกิ โนะ มิโกโตะ พร้อมกับ อิสึเซะ โนะ มิโกะโตะ ผู้เป็นพี่ชายเดินทางไปทางตะวันออกเพื่อหาดินแดนที่เหมาะสมเป็นเมืองหลวงในการปกครองอาชิฮาระโนะคาคาสึคุนิ ญี่ปุ่น แต่ทว่าผู้ที่ตั้งท่ารอกองทัพฮิวงะของอิวะเระฮิโกะ โนะ มิโกะโตะที่เดินทางมาขึ้นฝั่งที่นามิฮายะก็คือเจ้าผู้ครองดินแดนของโทมิ

นะงะซุเนะฮิโกะออกรบโดยที่เชื่อมั่นว่า นิกิฮะยะฮิ โนะ มิโกะโตะ น้องเขยของตนคือเลือดเนื้อเชื้อไขที่แท้จริงของอะมะเตะระซุ ในการต่อสู้ครั้งนั้นเองที่ อิสึเนะ โนะ มิโกะโตะ พี่ชายของ อิวะเระฮิโกะ ถูกลูกธนูปักเข้าที่มือ ซึ่งบาดแผลนี้เป็นต้นเหตุให้เสียชีวิตที่ชิซุยโนโตะในแคว้นคิอิ อิวะเระฮิโกะได้นำทัพอ้อมไปทางตะวันออกตามที่อิสึเนะได้พูดทิ้งท้ายเอาไว้ว่า "บุตรแห่งเทพสุริยันครั้นจะสู้รบโดยหันหน้าเข้าหาดวงตะวันเห็นจะไม่ดี จงถอยทัพแล้วสู้โดยหันหลังให้ตะวันเถิด" ระหว่างทางได้ปราบโอคุมะโฮโนคะแห่งคุมะโนะ, เออุคาชิแห่งอุดะ และเมื่อเข้าสู่ยามาโตะก็ปราบเอชิคิ, สึจิงุโมะและยาโซทาเครุ จนกระทั่งเผชิญหน้ากับกองทัพของนะงะซุเนะฮิโกะอีกครั้งโดยหันหลังให้ดวงอาทิตย์
# ภาษาฮารอย
ภาษาฮารอย มีผู้พูดทั้งหมด 35,000 คน (พ.ศ. 2541) ในภาคใต้ของเวียดนาม จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซีย สาขามาลาโย-ซุมบาวัน สาขาย่อยจามเหนือและตะวันออก เขียนด้วยอักษรละติน
# รัฐฮิวกรังจีดูซูว
ฮิวกรังจีดูซูว  เป็น 1 ใน 26 รัฐของประเทศบราซิล ตั้งอยู่ใต้สุดของประเทศ ติดกับรัฐซังตากาตารีนาทางทิศเหนือ และติดกับประเทศอาร์เจนตินาทางทิศตะวันตก และติดกับประเทศอุรุกวัยทางทิศใต้ และติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออกและใต้ รัฐฮิวกรังจีดูซูวมีพื้นที่ 281,748 ตร.กม.rs.gov.br . เมืองหลวงของรัฐคือเมืองโปร์ตูอาแลกรี 

รัฐฮิวกรังจีดูซูวมีค่าดัชนีการพัฒนามนุษย์ เป็นอันดับ 5 ของประเทศIPEADATA (in Portuguese)