# อีกอร์ สตราวินสกี
อีกอร์ เฟโดโรวิช สตราวินสกี (; 17 มิถุนายน ค.ศ. 1882 — 6 เมษายน ค.ศ. 1971) เป็นคีตกวีดนตรีคลาสสิกสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชาวรัสเซีย

สตราวินสกีเป็นบุตรชายของนักร้องชื่อดังแห่งโรงละครหลวง เขาเกิดที่เมืองออรานีนบาม (Oranienbaum) ซึ่งตอนนี้เปลี่ยนเป็นชื่อ โลโมโนซอฟ (Lomonosov) ใกล้กับนครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ในประเทศรัสเซีย เขาเรียนด้านกฎหมายกับเปียโน ก่อนที่จะมาเป็นศิษย์ของนีโคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ บทเพลงชื่อดังชิ้นแรกของเขาได้แก่ วิหคเพลิง (ค.ศ. 1910 ด้วยการจ้างของแซร์จ เดียกิเลฟ เพื่อใช้แสดงในคณะบัลเลต์รัสเซีย ตามมาด้วยเพลง เปทรูชก้า (ค.ศ. 1911) พิธีบูชายัญในฤดูใบไม้ผลิ (ค.ศ. 1913) และอุปรากร เรื่อง นกไนติงเกล (ค.ศ. 1914) มีเรื่องที่วิพากษ์วิจารณ์กันมากเกี่ยวกับบัลเลต์เรื่อง พิธีบูชายัญในฤดูใบไม้ผลิ ทั้งจากท่าเต้น และความไม่เหมือนใครของดนตรีประกอบ ทำให้สตราวินสกีกลายเป็นคีตกวี ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20

สตราวินสกีเสียชีวิตที่นิวยอร์ก ศพของเขาถูกฝังไว้ที่สุสานซาน มิเชลในนครเวนิซ ประเทศอิตาลี

 ลักษณะของดนตรี 
สตราวินสกีเป็นคีตกวีหนึ่งในสองคนที่ปฏิวัติแนวคิดทางดนตรีของคริสต์ศตวรรษที่ 20 อย่างสำคัญ อีกคนหนึ่งคือ อาร์โนลด์ เชินแบร์ก (Arnold Schoenberg) สตราวินสกีมีอิทธิพลอย่างสูงในด้านของแนวคิดเรื่องจังหวะที่ไม่ปกติที่เรียกว่า "อิเร็กกูลาร์ ริทึม" (Irregular Rhythm) แนวคิดทางด้านการใช้บันไดเสียงหลาย ๆ บันไดพร้อมกันที่เรียกว่า "โพลีโทนัลลิตี" (Polytonality) และเป็นผู้นำหนึ่งในสองคนของกระแสดนตรีที่เรียกว่า "นีโอคลาสสิค" (Neo-classicism) (อีกคนคือ พอล ฮินเดมิธ (Paul Hindemith) หลังจากที่เชินแบร์ก เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1951 แล้ว สตราวินสกีได้นำเอาเทคนิคในการประพันธ์ดนตรีที่เรียกว่า "ระบบอนุกรม" หรือ "ซีเรียลิซม์" (Serialism) มาใช้แต่ยึดตามแนวทางที่มีลักษณะเป็นคณิตศาสตร์ในแบบของ เวเบิร์น (Anton Webern) มากกว่า

ดนตรีในลักษณะนีโอคลาสสิค ที่เขาเป็นผู้ปลุกกระแสขึ้นมานั้นส่งอิทธิพลต่อคีตกวีมากมาย เช่น กลุ่มคีตกวีทั้งหก หรือ "เลส์ ซิกซ์" (Les Six) ในฝรั่งเศส  นาเดีย บูลองเช (Nadia Boulanger) ครูดนตรีและคีตกวีหญิงชาวฝรั่งเศส ได้สอนวิธีการประพันธ์และลักษณะดนตรีแบบสตราวินสกีให้แก่คีตกวีอเมริกันคนสำคัญ ๆ เช่น แอรอน คอปแลนด์, เวอร์จิล ทอมป์สัน และเอลเลียต คาร์เตอร์ เป็นต้น

 รายชื่อผลงาน 
บัลเล่ต์
 วิหคเพลิง (Firebird) (ค.ศ. 1910)
 เปทรูชก้า (Petrushka) (ค.ศ. 1911)
 พิธีบูชายัญในฤดูใบไม้ผลิ (La Sacred du printemps) (ค.ศ. 1913)
 สุนัขจิ้งจอก (Renard) (ค.ศ. 1916)
 พูลชิเนลลา (Pulcinella) (ค.ศ. 1919-ค.ศ. 1920)
 งานแต่งงาน (Les Noces) (ค.ศ. 1923)
 อพอลโล (Apollo) (ค.ศ. 1928)
 จุมพิตของนางฟ้า (The Fairy's Kiss) (ค.ศ. 1928)
 ชาวเปอร์เซีย (ค.ศ. 1933)
 เกมไพ่ (Jeu de cartes) (ค.ศ. 1936)
 ออร์เฟอุซ (Orpheus) (ค.ศ. 1947)
 เอกอน (Agon) (ค.ศ. 1957)

เชมเบอร์มิวสิค
 บทเพลงสามชิ้นสำหรับคลาริเน็ท (ค.ศ. 1919) 
 ออคเต็ต (ค.ศ. 1923)
 เซ็กซ์เต็ต (ค.ศ. 1953)

บทเพลงขับร้องประสานเสียง
 คันตาต้า สำหรับวงขับร้องผสมและเปียโน (ค.ศ. 1904)
 ราชาแห่งดวงดาว (Zvezdoliki, Le Roi des étoiles) สำหรับวงขับร้องชายและวงดุริยางค์ (ค.ศ. 1912)
 ปาเตอร์ นอสเตอร์ (ค.ศ. 1926)
 มิสซา สำหรับวงขับร้องประสานเสียงและวงดับเบิ้ลควินเต็ตเครื่องลม (ค.ศ. 1944-ค.ศ. 1948)
 แคนติครัม ซากรัม (ค.ศ. 1955)
 เธรนิ (Threni) (ค.ศ. 1958)
 คำเทศนา คำบรรยาย และคำสวดอ้อนวอน (ค.ศ. 1961)
 อับราฮิม กับ อิซาค (ค.ศ. 1963)
 อินทรอยทัส (ค.ศ. 1965)
 เรเควียม แคนติเคิ่ล (ค.ศ. 1966)

อุปรากรและการแสดงบนเวที
 นกกางเขน (The Nightingale, Solovey, Le Rossignol) (ค.ศ. 1914)
 นิทานทหาร (L'histoire du soldat) (ค.ศ. 1918)
 มาวรา (Mavra) (ค.ศ. 1922)
 ราชาโอดิปุส (Oedipus Rex) (ค.ศ. 1927)
 บาเบล (ค.ศ. 1944)
 เดอะ เรคสฺ โพรเกรส (The Rake's progress) (ค.ศ. 1951)
 น้ำท่วมโลก (The Flood) (ค.ศ. 1962)

ผลงานสำหรับวงออเคสตร้า
 ซิมโฟนี ในบันไดเสียง บีแฟลตเมเจอร์ (ค.ศ. 1907)
 ดอกไม้ไฟ (Fireworks) (ค.ศ. 1908)
 สวีท หมายเลขหนึ่ง 1 สำหรับวงดนตรีขนาดเล็ก 	
 สวีท หมายเลขหนึ่ง 2 สำหรับวงดนตรีขนาดเล็ก 
 บทเพลงของนกกางเขน (Songs of Nightingale) (ค.ศ. 1917)
 คอนแชร์โต้สำหรับเปียโนและเครื่องลม (ค.ศ. 1923-ค.ศ. 1924)
 คาปริชิโอ้สำหรับเปียโนและวงดุริยางค์ (ค.ศ. 1929)
 ซิมโฟนี ออฟ ซาล์ม (Symphony of Psalms) (ค.ศ. 1930)
 คอนแชร์โต้สำหรับเปียโน ในบันไดเสียงดี (ค.ศ. 1931)
 คอนแชร์โต ในบันไดเสียงบีชาร์ป (Dumbarton Oaks) สำหรับวงออเคสตร้าแชมเบอร์ (ค.ศ. 1938)
 ซิมโฟนีในบันไดเสียงเอ (ค.ศ. 1938-ค.ศ. 1940)
 บทเพลงแบบนอร์เวย์สี่บท (ค.ศ. 1942)
 ซิมโฟนีสามท่อน (ค.ศ. 1942-ค.ศ. 1945)
 วาริเอชั่น (ค.ศ. 1963-ค.ศ. 1964)

งานสำหรับเดี่ยวเปียโน 
 ทาแรนเทลลา (ค.ศ. 1898)
 สแกร์โซ (ค.ศ. 1902)
 บทเพลงในบันไดเสียง เอฟชาร์ปไมเนอร์ (ค.ศ. 1904)
 เปียโนแรกไทม์ (ค.ศ. 1919)
 โซนาต้า (ค.ศ. 1924)

บทเพลงขับร้อง
 โรแมนซ์ สำหรับเสียงร้องและเปียโน (ค.ศ. 1902)
 บทกวีสองบทของ(ปอล์ แวร์เลน) (ค.ศ. 1910)
 บทเพลงสี่บท (ค.ศ. 1954)
 บทกวีของ เค. บัลมอนท์ (ค.ศ. 1954)
 รำลึกถึง ดีแลน ธอมัส (ค.ศ. 1954)
 บทเพลงไว้อาลัย เจ.เอฟ.เค. (ค.ศ. 1964)
 นกฮูกกับแมวเหมียว'' (ค.ศ. 1966)

 บรรณานุกรม 
 Oliver, Michael: Igor Stravinsky, Phaidon presss limited (1995)