wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ปลาขาไก่
ปลาขาไก่  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีรูปร่างเพรียว ลำตัวแบนข้าง ส่วนหัวสั้น ปากเล็ก ตาโตอยู่ต่ำกว่ามุมปาก ส่วนหลังไม่ยกสูง มีหนวดยาว 2 คู่ หนวดที่ริมฝีปากยาวถึงบริเวณขอบฝาปิดเหงือก หนวดใต้คางสั้น ครีบหลังเล็กมากเห็นเป็นเส้นสั้น ๆ ครีบอกใหญ่มีก้านแข็งที่ยาวเกือบเท่าความยาวของครีบ ครีบก้นยาว มีหางเว้าตื้น ตัวมีสีเหลืองอ่อนเหลือบเขียว ตัวค่อนข้างใส ครีบสีจาง ขอบครีบก้นมีสีคล้ำเช่นเดียวกับครีบหาง ครีบอกในตัวผู้ที่โตเต็มวัยมีสีคล้ำ มีความยาวประมาณ 10 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 20 เซนติเมตร

อาศัยอยู่เป็นฝูงใหญ่ มักย้ายถิ่นขึ้นมาในบริเวณน้ำหลากในฤดูฝน โดยกินอาหารได้แก่ แมลงและสัตว์น้ำขนาดเล็ก พบในแม่น้ำของทุกภาค ยกเว้นแม่น้ำสาละวิน บริโภคโดยการปรุงสด หรือนำมาทำเป็นปลาแห้ง ปลารมควัน นอกจากนี้ยังมีการรวบรวมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย แค่ค่อนข้างเลี้ยงยาก เนื่องจากเป็นปลาขี้ตกใจ ตายง่าย  

ปลาขาไก่ มีชื่อเรียกที่เรียกกันหลากหลายแตกต่างกันออกไป เช่น "ปลาเพียว" ที่ภาคอีสาน "ปลากะปิ๋ว" ที่ จังหวัดปราจีนบุรี "ปลาปีกไก่" หรือ  "ปลานาง" หรือ "ปลาดอกบัว" ในแถบแม่น้ำโขงและแม่น้ำมูล หรือบางครั้งเรียก "ปลาหางไก่" หรือ "ปลาไส้ไก่" เป็นต้น  ซึ่งนอกจากปลาชนิดนี้แล้ว ชื่อเหล่านี้ยังเป็นชื่อที่เรียกปลาชนิดอื่น ๆ ในสกุลเดียวกันที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันอีกด้วยหนังสือสารานุกรมปลาไทย โดย สุรศักดิ์ วงศ์กิตติเวชสกุล (กรุงเทพ, พ.ศ. 2540) ISBN 9789748990026
# ปลาชะโอน
ปลาชะโอน เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Ompok bimaculatus อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีรูปร่างหัวสั้นและแบนข้างเล็กน้อย ลำตัวแบนข้าง ส่วนหลังยกสูงเล็กน้อย ปากเล็ก ตาโตอยู่เหนือมุมปาก หนวดที่ริมฝีปากยาวถึงบริเวณท้อง หนวดใต้คางสั้น ครีบหลังเล็ก ครีบอกใหญ่ ครีบหางเว้าตื้นมีปลายแฉกมน ตัวมีสีตามสภาพน้ำ ปลาที่อาศัยในแหล่งน้ำใส ตัวมักมีสีคล้ำและมีจุดประสีคล้ำ ที่เหนือครีบอกมีแต้มกลมสีคล้ำ ในบริเวณน้ำขุ่นมักมีตัวสีขุ่น ขาวซีด ครีบใส มีแต้มสีคล้ำบริเวณโคนหาง มีขนาดประมาณ 15–20 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 40 เซนติเมตร

ปลาชะโอนอาศัยเป็นฝูงเล็ก ๆ ในแหล่งน้ำนิ่งและแม่น้ำของทุกภาค ตั้งแต่แม่น้ำแม่กลองถึงแม่น้ำโขง บริโภคโดยปรุงสด โดยเฉพาะทอดกรอบ มีรสชาติดีมาก ปลารมควัน และปลาเค็ม เคยเป็นสินค้ามีชื่อของทะเลสาบเขมรด้วย อีกทั้งยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะปลาที่เป็นสีเผือก 

ปลาชะโอนมีชื่อเรียกต่างออกไปตามถิ่นต่าง ๆ เช่น "ปลาสยุมพร", "ปลาเนื้ออ่อน" ในภาษาอีสานเรียก "ปลาเซือม" และเรียกสั้น ๆ ในภาษาใต้ว่า "ปลาโอน" เป็นต้น
# ซูเปอร์ฮีโร
ซูเปอร์ฮีโร  หรือ ยอดมนุษย์ ในภาษาไทย เป็นลักษณะของตัวละครที่แต่งขึ้นที่มีลักษณะพิเศษ และมีความสามารถพิเศษเหนือมนุษย์ทั่วไป โดยมักจะมีลักษณะเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายที่มีสีโดดเด่น โดยตัวละครซูเปอร์ฮีโรตัวแรกที่สร้างจากค่ายดีซีคอมิกส์คือซูเปอร์แมน ในปี พ.ศ. 2481 

ค่ายการ์ตูนที่มีชื่อเสียงคือ ดีซีคอมิกส์  ที่สร้างซูเปอร์แมนและแบทแมน และอีกค่ายที่มีชื่อเสียงคือ มาร์เวลคอมิกส์ ที่เป็นผู้สร้าง สไปเดอร์แมน และ เอ็กซ์เมน

โดยคำว่า "ยอดมนุษย์" ในภาษาไทย ผู้บัญญัติศัพท์นี้ขึ้นมาคือสมโพธิ แสงเดือนฉาย นักสร้างภาพยนตร์ชาวไทยที่มีส่วนในการสร้างซีรีส์อุลตร้าแมน โดยมีความหมายสื่อถึง พระพุทธเจ้าที่สามารถผจญเอาชนะมาร คือ ความชั่ว ได้ เพราะแก่นของซูเปอร์ฮีโรคือความดีย่อมชนะความชั่วบทสัมภาษณ์คุณสมโพธิ แสงเดือนฉาย เมื่อวันที่ 9 พ.ย. 2550
# วิมุตติ
วิมุตติ คือ ความหลุดพ้น เป็นวัตถุประสงค์มุ่งหมายของการปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนา ดังพุทธภาษิตว่า 

 ตทังควิมุตติ คือ การพ้นไปจากอำนาจของ "ตัวข้าพเจ้า-ของข้าพเจ้า" ด้วยอำนาจของสิ่งที่บังเอิญประจวบเหมาะ 
 วิกขัมภนวิมุตติ คือความดับแห่ง "ตัวข้าพเจ้า" ซึ่งเป็นไปด้วยอำนาจของการประพฤติหรือการกระทำทางจิต หมายถึง ขณะนั้นมีการกระทำจิตให้ติดอยู่กับอารมณ์ของสมาธิอย่างใดอย่างหนึ่งตามแบบของการทำสมาธิ
 สมุจเฉทวิมุตติ คือความดับ"ตัวข้าพเจ้า" ด้วยการกระทำทางปัญญา คือการทำลายอวิชชาลงอย่างสิ้นเชิง

เปรียบเทียบได้ว่า อย่างแรกนั้นอาศัยอำนาจของการประจวบเหมาะ อย่างที่ 2 หรืออย่างกลางนั้นอาศัยอำนาจของจิตที่ปฏิบัติถูกวิธี ส่วนอย่างที่ 3 หรืออย่างสูงนั้นอาศัยอำนาจของปัญญา

วิมุตติ 2
วิมุตติ 2 คือ ความหลุดพ้นด้วยสมาธิและปัญญา ได้แก่
เจโตวิมุตติ หมายถึง ความหลุดพ้นแห่งจิต ความหลุดพ้นด้วยอำนาจการฝึกจิต ความหลุดพ้นแห่งจิตจากราคะ ด้วยกำลังแห่งสมาธิ
ปัญญาวิมุตติ หมายถึง ความหลุดพ้นด้วยปัญญา ความหลุดพ้นด้วยอำนาจการเจริญปัญญา ความหลุดพ้นแห่งจิตจากจากอวิชชา ด้วยปัญญาที่รู้เห็นตามเป็นจริง

นอกจากนี้ยังมี วิมุตติ 5 มีความหมายเดียวกับ นิโรธ 5
ดูเพิ่ม
นิโรธ
# สกทาคามี
สกทาคามี  หรือ สกิทาคามี แปลว่า ผู้จะมาสู่โลกนี้เพียงอีกครั้งเดียวมหาลิสูตร, พระไตรปิฎก เล่มที่ ๙  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค เป็นชื่อเรียกพระอริยบุคคลลำดับที่ 2 ใน 4 ประเภท 

คัมภีร์สุมังคลวิลาสินีอธิบายว่าคำว่า "โลกนี้" หมายถึงกามาวจรโลก กล่าวคือ ผู้บรรลุสกทาคามีในมนุษยโลกแล้วไปเกิดในเทวโลก สามารถบรรลุเป็นพระอรหันต์ในเทวโลกนั้นได้ หากไม่ได้อรหัตตผล จะมาเกิดเป็นมนุษย์แล้วบรรลุอรหัตตผลอย่างแน่นอน ฝ่ายผู้บรรลุสกทาคามีในเทวโลกแล้วมาเกิดในมนุษยโลก สามารถบรรลุอรหัตตผลในมนุษยโลกนั้นได้ หากไม่ได้ จะกลับไปเกิดในเทวโลกแล้วบรรลุอรหัตตผลอย่างแน่นอนนาทิกาคามคมนวณฺณนา, อรรถกถา ทีฆนิกาย มหาวรรค มหาปรินิพพานสูตร

 การละสังโยชน์ 
เมื่อละสังโยชน์เบื้องต่ำ 3 ประการ เป็นพระโสดาบันได้แล้ว และทำสังโยชน์เบื้องต่ำอีกสองประการที่เหลือให้เบาบางลงด้วย จึงเป็นพระสกทาคามี ได้แก่ 
 กามราคะ หมายถึง ความพอใจในกาม คือ การความเพลินในการได้เสพ รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส ธรรมารมณ์ ที่น่าพอใจ
 ปฏิฆะ หมายถึง ความกระทบกระทั่งในใจ คล้ายความพยาบาทอย่างละเอียด
หากสังโยชน์เบื้องต่ำทั้งสองประการนี้หมดไปก็จะเป็นพระอนาคามี

 ประเภท 
ในพระไตรปิฎกภาษาบาลี ไม่ได้ระบุประเภทของพระสกทาคามีไว้ มีเพียงคัมภีร์ชั้นหลัง เช่นพระพรหมคุณาภรณ์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต), สกทาคามี, พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม

คัมภีร์ปรมัตถโชติกา แบ่งไว้ 3 ประเภท คือ สกทาคามีในกามภพ 1 ในรูปภพ 1 และในอรูปภพ 1

คัมภีร์ปรมัตถมัญชุสา แบ่งไว้ 5 ประเภท คือ ผู้บรรลุใน (มนุษย) โลกนี้แล้วปรินิพพานในโลกนี้เอง 1 ผู้บรรลุในโลกนี้แล้ว ปรินิพพานในเทวโลก 1 ผู้บรรลุในเทวโลกแล้ว ปรินิพพานในเทวโลกนั้นเอง 1 ผู้บรรลุในเทวโลกแล้ว เกิดในโลกนี้จึงปรินิพพาน 1 ผู้บรรลุในโลกนี้แล้ว ไปเกิดในเทวโลกหมดอายุแล้ว กลับมาเกิดในโลกนี้จึงปรินิพพาน 1 ทั้งนี้ พระสกทาคามีที่กล่าวถึงในพระไตรปิฎกภาษาบาลีหมายเอาประเภทที่ 5 อย่างเดียว

 ตัวอย่างบุคคลผู้บรรลุสกทาคามิผลในพุทธกาล 
 นางสุมนาเทวี ธิดาของอนาถบิณฑิกเศรษฐี
# Pay per click
Pay per click เป็นการ โฆษณา ผ่านทางตัวแทนเว็บ เพื่อทำการ โฆษณา เว็บของคุณ โดย ค่าใช้จ่าย จะคิดจากจำนวนคลิกเป็นหลัก หากไม่มีจำนวนของการคลิก ก็จะไม่เสียเงินค่าโฆษณาแต่อย่างใด แต่อาจจะมีแตกต่างไปบ้างตามแต่ข้อตกลงแต่ละค่าย เช่น อาจจะมีการคิดเพิ่มเติมในรูปแบบของ ePPM หรือ จำนวนการแสดงโฆษณาต่อการแสดงหนึ่งพันครั้ง

ในปี 2550 กูเกิล ได้เสนอระบบใหม่ Pay-Per-ActionPay-Per-Action (Google) ซึ่งอยู่ในขั้นทดลอง โดยเปลี่ยนจากระบบการจ่ายเงินค่าโฆษณาตามจำนวนที่มีคนคลิกเข้าไปดู เป็นการจ่ายเงินตามการกระทำที่กำหนด เช่น ซื้อของอย่างน้อยหนึ่งชิ้น หรือเข้าดูหน้าใดหน้าหนึ่ง
โฆษณา PPC นั้นคือการลงโฆษณาผ่าน search engine ต่าง ๆ เช่น Google, Yahoo, MSN ใน keyword ที่เกี่ยวข้องกับสินค้าหรือบริการของคุณ วิธีนี้จะคล้ายคลึงกับการทำ SEO (Search Engine Optimization) เพียงแต่เว็บของคุณจะปรากฏอยู่ทางขวามือในส่วนของโฆษณา (ในขณะที่ SEO จะอยู่ทางด้านซ้ายมือ) โดยคุณจะเสียเงินค่าโฆษณาก็ต่อเมื่อมีคนคลิกโฆษณาของคุณเท่านั้น หากแสดงเฉย ๆ จะไม่เสียเงินค่าโฆษณา

 ผู้ให้บริการ 
 Adwords จาก กูเกิล
 Overture จาก ยาฮู!
# กูเกิล แอดเซนส์
กูเกิล แอดเซนส์  คือบริการจาก Google ที่เปิดโอกาสให้ผู้ที่มีเว็บไซต์สามารถหารายได้จาก Google โดยการนำเว็บไซต์ของตนเองไปสมัครเป็นสมาชิกของ Google หลังจากนั้น Google จะเป็นผู้กำหนด และส่งโฆษณาที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับเว็บไซต์เรามาให้

 เงื่อนไขของ กูเกิลแอดเซนส์ 
เว็บไซต์ต่อไปนี้เป็นเว็บที่ห้ามนำ โฆษณาในของกูเกิลแอดเซนส์ไปลง ซึ่งถ้าถูกตรวจพบจะถูกยกเลิกทันที
 เว็บไซต์ที่เนื้อหาหลักเป็นภาษาที่นอกเหนือจากภาษาที่รับรองทั้ง 28 ภาษา ปัจจุบันนี้ กูเกิลได้รองรับภาษาไทยแล้ว
 เว็บไซต์ที่มีคำพูดที่ไม่เหมาะสม มีคำหยาบคาย
 เว็บไซต์ที่มีรูปภาพประเภท ภาพโป๊
 เว็บไซต์ที่เกี่ยวข้องกับการพนันขันต่อ คาสิโน
 เว็บไซต์ที่เกี่ยวข้องกับการต่อต้านองค์กร หรือกลุ่มต่างๆ ที่มีความรุนแรง
 เว็บไซต์ที่เกี่ยวกับอุปกรณ์ทางการแพทย์ และยา ที่ผิดกฎหมาย
 เว็บไซต์ที่เป็นการแฮกกิ้ง
 เว็บไซต์ที่มีความเกี่ยวข้องกับสิ่งของที่ผิดกฎหมายทุกประเภท

 ประเภทของ Adsense 
 Adsense for content คือ โฆษณา ที่จะขึ้นตามเนื้อหาของเว็บไซต์
 Adsense for search คือ กล่องสำหรับการค้นหาข้อมูล
 Referrals คือ โฆษณาแนะนำผลิตภัณฑ์ ได้รายได้มาจากส่วนแบ่งการขาย
# แม่น้ำกระบุรี
แม่น้ำกระบุรี หรืออีกชื่อหนึ่งของคนในท้องถิ่นว่า แม่น้ำปากจั่น ภาษาพม่าเรียก แม่น้ำจัน (, BGN/PCGN: myitkyina) เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศไทยกับประเทศพม่า มีความยาวตลอดสายประมาณ 60 กิโลเมตร บางแห่งว่า 95 กิโลเมตร บางแห่งว่า 125 กิโลเมตร มีต้นน้ำมาจากเทือกเขาตะนาวศรี ไหลผ่านพื้นที่อำเภอกระบุรี อำเภอละอุ่น และอำเภอเมือง จังหวัดระนอง

แม่น้ำสายนี้มีลักษณะพิเศษทางภูมิประเทศที่เป็นเอกลักษณ์ เรียกว่า ชะวากทะเล หมายถึงบริเวณปากแม่น้ำมีระยะห่างระหว่างฝั่งทั้งสองค่อย ๆ ขยายกว้างออกไปจนเป็นอ่าว อันเกิดจากแผ่นดินมีการยุบตัวลง มีอิทธิพลน้ำเค็มจากทะเลเข้าไปได้ สองฝั่งแม่น้ำจึงมีสภาพนิเวศแบบป่าชายเลนไปตลอดจนถึงเขตอำเภอละอุ่น บริเวณปากคลองละอุ่นจึงเริ่มเป็นบริเวณที่แม่น้ำมีความกว้างเป็นปรกติ โดยมีความกว้างสุด 6 กิโลเมตร ก่อนออกสู่ทะเลนั้นก็มีลำน้ำสาขาไหลออกสู่แม่น้ำกระบุรี คือ คลองบางหมี คลองขี้นาค คลองลำเลียง คลองบางสองรา คลองบางใหญ่เหนือ คลองบางใหญ่ คลองละอุ่น คลองจิก คลองหลุมถ่าน คลองเส็ตกวด และคลองหินช้าง

ประชาชนทั้งสองฝั่งแต่เดิมเป็นคนพื้นเมืองปักษ์ใต้ หมู่บ้านที่อยู่ตรงข้ามกับอำเภอกระบุรี (เมืองตระในอดีต) คือหมู่บ้านหมาราง หมู่บ้านตลิ่งชัน ขึ้นกับเมืองมะลิวัลย์ ซึ่งแต่เดิมเป็นดินแดนของราชอาณาจักรสยาม ได้เสียให้แก่อังกฤษไปในสมัยรัชกาลที่ 4 พร้อมกับเมืองมะริด ทวาย และตะนาวศรี แม่น้ำสายนี้ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติลำน้ำกระบุรี
# เกลือ (เคมี)
ในทางเคมี เกลือ เป็นสารประกอบไอออนิก ประกอบด้วยแคตไอออนและแอนไอออน ทำให้ผลผลิตที่ได้เป็นกลาง (ประจุสุทธิเป็นศูนย์) ไอออนเหล่านี้อาจเป็นอนินทรีย์ (Cl−) กับอินทรีย์ (CH3COO−) หรือไอออนอะตอมเดี่ยว (F−) กับไอออนหลายอะตอม (SO42−) ก็ได้ เกลือจะเกิดขึ้นได้เมื่อกรดและเบสทำปฏิกิริยากัน

สมบัติ
สี
เกลือส่วนมากมีลักษณะใสและไม่มีสี ในหลายกรณี สีและความใสจะถูกกำหนดโดยขนาดของรูปผลึก

เกลือมีสีก็มี ตัวอย่างเช่น
สีเหลือง (โซเดียมโครเมต)
สีส้ม (โพแทซเซียมไดโครเมต)
สีฟ้า (คอปเปอร์ซัลเฟตเพนตะไฮเดรต,เฟอร์ริกเฮกซะไซยาโนเฟอร์เรต)
สีม่วง (โฟแทซเซียมเปอร์แมงกาเนต)
สีเขียว (นิคเกิลคลอไรด์เฮกซะไฮเดรต)
สีขาว (โซเดียมคลอไรด์)
ไม่มีสี (แมกนีเซียมซัลเฟตเฮปตะไฮเดรต)และ
สีดำ (แมงกานีสไดออกไซด์)
แร่ธาตุและรงควัตถุส่วนใหญ่ รวมไปถึง สีย้อมอินทรีย์เป็นเกลือ สีของเกลือแต่ละชนิด ขึ้นกับการคงอยู่ของอิเล็กตรอนที่ไม่เกิดพันธะใน d-orbital ของธาตุโลหะทรานซิชัน

รสชาติ
เกลือที่แตกต่างกันสามารถล้วงเอารสชาติออกมาได้ทั้ง 5 รสพื้นฐาน ตัวอย่างเช่น รสเค็ม (โซเดียมคลอไรด์), รสหวาน (เลตไดอะซิเตต), รสเปรี้ยว(โพแทซเซียม ไบทาร์เทต), รสขม (แมกนีเซียมซัลเฟต) และรสอูมามิ (โมโนโซเดียมกลูตาเมต)

กลิ่น
เกลือของกรดแก่และเบสแก่ เป็นเกลือที่ไม่สามารถระเหยได้ และไม่มีกลิ่น แต่เกลือของกรดอ่อนและเบสอ่อน สามารถเกิดกลิ่นได้หลังจากกระบวนการการเกิดคู่กรด-เบส (เช่นสารประกอบอะซิเตต สามารถให้อะซิเตตไอออน (น้ำส้มสายชู) หรือ สารประกอบไซยาไนด์ สามารถให้ไฮโดรเจนไซยาไนด์ (อัลมอนด์)) ของไอออนประกอบ กระบวนการนี้เกิดขึ้นอย่างช้าๆ และส่วนใหญ่จะถูกเร่งโดยกระบวนการไฮโดรไลซิสอันเกิดจากการมีน้ำหรืออยู่ในสภาพสารละลาย

การเรียกชื่อ

ชื่อของเกลือเริ่มด้วยการเรียกชื่อของแคทไอออน (เช่น โซเดียม หรือ แอมโมเนียม) ตามด้วยชื่อของแอนไอออน (เช่นคลอไรด์ หรือ อะซิเตต) เกลือมักถูกกล่าวถึงโดยชื่อของแคทไอออนเพียงอย่างเดียว (เช่น เกลือโซเดียม หรือ เกลือแอมโมเนียม) หรือเรียกโดยชื่อของแอนไอออน (เช่น เกลือคลอไรด์ หรือ เกลืออะซิเตต)
แคทไอออนพื้นฐานที่เป็นองค์ประกอบสามัญ ประกอบด้วย:
แอมโมเนียม NH4+
แคลเซียม Ca2+
เหล็ก Fe2+ and Fe3+
แมกนีเซียม Mg2+
โพแทสเซียม K+
พีริมิดีน C5H5NH+
แอนไอออนพื้นฐานที่เป็นองค์ประกอบสามัญ ประกอบด้วย:
 อะซิเตต CH3COO− (กรดน้ำส้ม)
 คาร์บอเนต CO32− (กรดคาร์บอนิก)
 คลอไรด์ Cl− (กรดเกลือ)
 ซิเตรต HOC(COO−)(CH2COO−)2 (กรดซิตริก)
 ไซยาไนด์ CN− (N/A)
 ไฮดรอกไซด์ OH− (N/A)
 ไนเตรต NO3− (กรดไนตริก)
 ออกไซด์ O2− (N/A)
 ฟอสเฟต PO43− (กรดฟอสฟอริก)
 ซัลเฟต SO42− (กรดกำมะถัน)

การสังเคราะห์

เกลือสามารถสังเคราะห์จากปฏิกิริยาเคมีระหว่าง:
 กรดและเบส เช่น NH3 + HCl → NH4Cl
 โลหะและกรด เช่น Mg + H2SO4 → MgSO4
 โลหะและอโลหะ เช่น Ca + Cl2 → CaCl2
 เกลือสามารถเกิดจากกระบวนการการสลับหมู่ของสารประกอบเกลือ 2 ประเภท เกิดเป็นสารประกอบเกลือใหม่ที่ไม่ละลายน้ำ เช่น Pb(NO3)2(aq) + Na2SO4(aq) → PbSO4(s) + 2 NaNO3(aq
# ลูกเดือย
ลูกเดือย พืชในวงศ์ Poaceae เป็นธัญพืชประเภทคาร์โบไฮเดรตเดือยเป็นพืชพื้นเมืองของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่มีเส้นใยอาหารสูง เป็นพืชตระกูลเดียวกับข้าว โดยมีลักษณะเป็นเม็ดสีขาว เม็ดจะออกกลม ๆ รี ๆ รสชาติออกมันเล็กน้อย

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 
เดือย เป็นหญ้าที่แตกกอมาก ดอกแยกเพศไม่แยกต้น ใบขนาดใหญ่มีกาบใบ กาบใบสั้น ผิวเกลี้ยง หรือมีขนยาวปกคลุมในส่วนปลาย ลิ้นใบสั้น มีลักษณะเป็นเยื่อบาง ดอกช่อ ผลเทียมอยู่ด้านนอกเป็นสีน้ำตาลอมเหลืองหรือสีม่วง ผลแท้มีเปลือกหุ้มแข็งสีแดงเข้ม พันธุ์ที่เปลือกอ่อนจะเป็นสีน้ำตาล เดือยมี 4 สายพันธุ์ได้แก่
 var. lacryma-jobi ผลรูปไข่ เปลือกแข็งไม่เป็นริ้ว เมล็ดเป็นเงามัน สีเหลืองอมขาว มีรอยบุ๋ม ด้านล่างเป็นสีน้ำตาล มักพบขึ้นตามธรรมชาติ เมล็ดใช้ทำอาหารหรือเครื่องประดับ ภาษาจีนกลางเรียกอี้อี่เหริน ภาษาจีนแต้จิ๋วเรียกอิกบี๋ยิ้ง
 var. monilifur ผลรูปกลม มีด้านแบน 1 ด้าน เปลือกแข็งไม่เป็นริ้ว พบเฉพาะในพม่าและตะวันออกของอินเดีย ใช้ทำเครื่องประดับ
 var. stenocarpa  หรือมะเดือยขี้หนอน ผลคล้ายหลอดหรือขวด เมล็ดมีร่องเว้าเข้าไปตรงกลาง เปลือกแข็ง ไม่เป็นริ้ว  เยื่อหุ้มเมล็ดสีน้ำตาลแดง น้ำตาลเข้มหรือน้ำตาลอ่อน นิยมใช้เป็นไม้ประดับ  ผลใช้ประดับเสื้อผ้าของชาวปะกาเกอะญอ ใช้ทำสร้อยหรือเครื่องประดับอื่น ๆขวัญฤทัย คำฝาเชื้อ 2551 พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของชาวกะเหรี่ยง ที่ตำบลบ้านจันทร์และแจ่มหลวง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ วิทยานิพนธ์ (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่271 หน้า ดูฉบับเต็ม  
 var. ma-yuen ผลรูปไข่ หรือทรงลูกแพร์ เปลือกนุ่มเป็นริ้ว เป็นพันธุ์ที่ใช้เป็นอาหาร และยังมีพันธุ์ย่อยอีกมากมาย เช่นในไทยมีพันธุ์เหนียวและไม่เหนียว ส่วนในบราซิลมีพันธุ์ต้นเตี้ยที่ให้ผลผลิตสูง เป็นต้น

 การใช้ประโยชน์ 
เดือยพบตามธรรมชาติในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นพืชอาหารที่แพร่หลายในจีนก่อนที่จะปลูกข้าวและข้าวโพดกันอย่างแพร่หลาย เมล็ดเดือยนำมาหุงได้เช่นเดียวกับข้าว และใช้รับประทานแทนข้าวได้ ใช้ทำขนมหรือทำเค้กได้ แป้งจากเดือยเมื่อนำไปอบจะไม่ฟูเพราะไม่มีกลูเต็น เมล็ดเดือยดิบมีรสหวาน ในญี่ปุ่นนำเมล็ดเดือยไปคั่วแล้วชงเป็นชา ในฟิลิปปินส์และชาวเขาในอินเดียนำเมล็ดไปตำละเอียดแล้วหมักเป็นเบียร์ ลำต้นใช้เลี้ยงสัตว์ได้ หรือนำมามุงหลังคา เมล็ดที่มีเปลือกแข็งนำมาร้อยเป็นลูกประคำ หรือใช้ในงานฝีมือต่าง ๆ เมล็ดเดือยมีไขมันและโปรตีนสูงกว่าข้าวและข้าวสาลี มีสาร coixol มีฤทธิ์เป็นยาบรรเทาปวด อิกบี๋ยิ้งนี้ตำรายาจีนใช้เป็นยาต้านภูมิแพ้ รักษาสิวและฝีหนองภาสกิจ วัณณาวิบูล. รู้เลือกรู้ใช้ 100 ยาจีน. กทม. ทองเกษม. 2555

 คุณค่าทางอาหาร 
ลูกเดือยมีคุณค่าทางอาหารสูง เพราะมีปริมาณโปรตีน 13.84% คาร์โบ-ไฮเดรต 70.65% ใยอาหาร 0.23% ไขมัน 5.03% แร่ธาตุต่าง ๆ อีกมากมาย โดยเฉพาะฟอสฟอรัส ซึ่งช่วยบำรุงกระดูก มีอยู่ในปริมาณสูง รวมทั้งวิตามินเอ ที่ช่วยบำรุงสายตา วิตามินบี 1 และวิตามินบี 2 โดยเฉพาะวิมามินบี 1 มีในปริมาณ มาก (มีมากกว่าข้าวกล้อง) ซึ่งช่วยแก้โรค เหน็บชาด้วย  ลูกเดือยยังมีกรดอะมิโนทุกชนิดที่สูงกว่าความต้องการตามมาตรฐานขององค์การอนามัยโลก ยกเว้นเมทไธโอนีนและไลซีน เช่น มีกรดกลูตามิกในปริมาณมากตามด้วยลูซีน, อลานีน,โปรลีน วาลีน, ฟินิลอลานีน, ไอโซลูซีน และอาร์จีนีนลดหลั่นลงมา มีกรดไขมันจำเป็นชนิดที่ไม่อิ่มตัวด้วย เช่น กรดโอเลอิค และกรดลิโนเลอิก รวมแล้วถึง 84% และเป็นกรดไขมันชนิดอิ่มตัว คือ ปาล์มิติก และสเตียริก เพียง 16% เท่านั้น
# วัดวังก์วิเวการาม
วัดวังก์วิเวการาม;  หรือ วัดหลวงพ่ออุตตมะ  เป็นวัดที่พระราชอุดมมงคล (เอหม่อง อุตฺตมรมฺโภ) หรือ หลวงพ่ออุตตมะ ร่วมกับชาวบ้านอพยพชาวกะเหรี่ยงและชาวมอญ ได้ร่วมกันสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2496 ที่บ้านวังกะล่าง อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ใกล้กับชายแดนไทย-พม่า ห่างจากอำเภอเมืองกาญจนบุรี ประมาณ 220 กิโลเมตร  

 ประวัติ 
ในระยะแรกมีเพียงกุฏิและศาลา มีฐานะเป็นสำนักสงฆ์ แต่ชาวบ้านโดยทั่วไปเรียกว่า วัดหลวงพ่ออุตตมะ ตั้งอยู่บนเนินสูงในบริเวณที่เรียกว่า สามประสบ ซึ่งเป็นจุดที่แม่น้ำ 3 สาย คือแม่น้ำซองกาเลีย แม่น้ำบีคลี่ แม่น้ำรันตี ไหลมาบรรจบกัน ในปี พ.ศ. 2505 ได้รับอนุญาตจากกรมการศาสนาให้ใช้ชื่อว่า วัดวังก์วิเวการาม ซึ่งตั้งตามชื่ออำเภอเดิม คืออำเภอวังกะ-สังขละบุรี ซึ่งต่อมาถูกยุบเป็นกิ่งอำเภอ ก่อนที่จะยกฐานะเป็น อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรีในปี พ.ศ. 2508

เมื่อ พ.ศ. 2527 การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยได้ก่อสร้าง เขื่อนเขาแหลม หรือ เขื่อนวชิราลงกรณ์ ซึ่งเมื่อกักเก็บน้ำแล้ว น้ำในเขื่อนจะท่วมตัวอำเภอเก่ารวมทั้งบริเวณหมู่บ้านชาวมอญทั้งหมด ทางวัดจึงได้ย้ายมาอยู่บนเนินเขาในที่ปัจจุบัน หลวงพ่ออุตตมะได้จัดสรรที่ดินของวัดวังก์วิเวการามให้ชาวบ้านครอบครัวละ 30 ตารางวา ปัจจุบันหมู่บ้านชาวมอญมีพื้นที่ราว 1,000 ไร่เศษ มีผู้อาศัยราว 1,000 หลังคาเรือน ชาวบ้านเกือบทั้งหมดจัดเป็นผู้พลัดถิ่นสัญชาติพม่าซึ่งไม่มีบัตรประชาชน หาเลี้ยงชีพโดยการปลูกพืชผักสวนครัวตามชายน้ำ ทำประมงชายฝั่ง คนหนุ่มสาวส่วนหนึ่งนิยมเป็นลูกจ้างในโรงงานเย็บเสื้อที่อยู่ไม่ห่างจากหมู่บ้าน

พระอุโบสถวัดวังก์วิเวการามหลังใหม่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2528 

 อาคารเสนาสนะ 
วัดก่อสร้างด้วยศิลปะแบบมอญและไทยประยุกต์ วิหารศิลปะมอญปัจจุบันเป็นที่เก็บสังขารของหลวงพ่ออุตตมะในโลงแก้ว ส่วนศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตสองชั้น ชั้นล่างใช้เป็นที่จัดงานบุญต่าง ๆ ส่วนชั้นบนเป็นพิพิธภัณฑ์ใช้เก็บคัมภีร์ใบลานอักษรมอญโบราณ พระพุทธรูป อัฐบริขาร และเครื่องใช้ต่างๆ

ที่วิหารพระหินอ่อนประดิษฐานพระพุทธรูปหินอ่อน พระพุทธรูปหยกขาว หุ่นขี้ผึ้งรูปเหมือนหลวงพ่ออุตตมะ รวมถึงงาช้างแมมมอธ นอกจากนี้ภายในวัดยังมีเจดีย์พุทธคยา ซึ่งจำลองแบบมาจากมหาโพธิวิหาร ประเทศอินเดีย โดยสร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 บริเวณใกล้กับวัดวังก์วิเวการามคือ สะพานมอญ เป็นสะพานไม้ที่ยาวที่สุดในประเทศไทย

ส่วนบริเวณวัดหลวงพ่ออุตตมะเดิม ปัจจุบันพระอุโบสถหลังเก่าจมอยู่ใต้น้ำ มีชื่อเสียงด้านสถานที่ท่องเที่ยวเป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า วัดใต้น้ำ สังขละบุรี

 ลำดับเจ้าอาวาส 
+ลำดับที่รายนามเริ่มวาระสิ้นสุดวาระ1พระราชอุดมมงคล (เอหม่อง อุตฺตมรมฺโภ)พ.ศ. 2504พ.ศ. 2549รักษาการพระครูกาญจนสิทธิสาร (จันทิมา)พ.ศ. 2549พ.ศ. 25492พระมหาสุชาติ สิริปญฺโญ ป.ธ.9พ.ศ. 2549ยังดำรงตำแหน่ง

 กิจกรรม 
วัดวังก์วิเวการามเป็นสถานที่ท่องเที่ยว และเป็นศูนย์รวมจิตใจของผู้คนหลายเชื้อชาติที่อาศัยอยู่ในอำเภอสังขละบุรี เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับชาวมอญในการประกอบพิธีกรรมตามประเพณี ช่วงเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปีจะมีการจัดงานคล้ายวันเกิดของหลวงพ่ออุตตมะ งานแข่งขันชกมวยคาดเชือก การแสดงวัฒนธรรมท้องถิ่น เช่น การรำแบบมอญ การรำตงของชาวกะเหรี่ยง และมีการแต่งกายตามแบบวัฒนธรรมชาวไทยรามัญ
# เซเรซโซ โอซากะ
เซเรซโซ โอซากะ  เป็นทีมฟุตบอลในประเทศญี่ปุ่น จากเมืองโอซากะ จังหวัดโอซากะ ปัจจุบันเล่นในเจ1 ลีก โดยคำว่า "เซเรซโซ" เป็น ภาษาสเปน หมายถึงดอกซากูระ ซึ่งเป็นดอกไม้ประจำเมืองโอซากะClub Guide Profile, Link to official team profile site.

ทีมฟุตบอลเป็นทีมของบริษัทยันม่าร์ และเล่นภายใต้ชื่อ ยันม่าร์ หรือ ยันม่าร์ ดีเซล และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น เซเรซโซ โอซากะ สิ้นสุดฤดูกาล ในปี 2537 ทีมได้ชนะเลิศ เจแปนฟุตบอลลีก และได้เลื่อนชั้นมาเล่นในเจลีกในปีต่อมา ในปี 2544 ได้อยู่อันดับสุดท้ายของเจลีก และถูกลดชั้นไปเล่นใน J2 ซึ่งต่อมาในปี 2546 ได้กลับมาขึ้นมาเล่นใน J1 อีกครั้งหนึ่ง

อดีตมีนักฟุตบอลชาวไทยร่วมทำหน้าที่กับสโมสรแห่งนี้ด้วยคือ วิทยา เลาหกุล และ เชาว์วัฒน์ วีระชาติ

 ผู้เล่นปัจจุบัน 

 ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว 

 ผลงาน 
ยันม่าร์ ดีเซล (Yanmar Osaka Soccer Club)
 เจแปนซอกเกอร์ลีก - ชนะเลิศ 4 ครั้ง - 1971, 1974, 1975, 1980
 เจเอสแอลคัพ - ชนะเลิศ 2 ครั้ง - 1983, 1984
 เอมเพอร์เรอร์คัพ - ชนะเลิศ 3 ครั้ง - 1968, 1970, 1974
 เจแปนฟุตบอลลีก - ชนะเลิศ 1 ครั้ง - 1994
 ควีนส์คัพ - ชนะเลิศ 1 ครั้ง - 1976
เซเรซโซ โอซากะ
 เจแปนซอกเกอร์ลีก - ชนะเลิศ 1 ครั้ง - 1994
 เจลีกคัพ - ชนะเลิศ 1 ครั้ง - 2017
 เอมเพอร์เรอร์คัพ - ชนะเลิศ 1 ครั้ง - 2017 - รองชนะเลิศ 3 ครั้ง - 1994, 2001, 2003
 เจแปนนิส ซูเปอร์คัพ - ชนะเลิศ 1 ครั้ง - 2018
 ซูรูกะ แบงค์ แชมเปียนชิพ - รองชนะเลิศ 1 ครั้ง - 2018

 อันดับใน เจลีก 

 1993 - ไม่ได้เข้าร่วม
 1994 - ไม่ได้เข้าร่วม
 1995 - อันดับ 8
 1996 - อันดับ 13
 1997 - อันดับ 11
 1998 - อันดับ 9
 1999 - อันดับ 6
 2000 - อันดับ 5
 2001 - อันดับ 16
 2002 - เล่นใน J2
 2003 - อันดับ 8
 2004 - อันดับ 16
 2005 - อันดับ 5
 2006 - อันดับ 17
 2007 - อันดับ 5
 2008 - อันดับ 4
 2009 - อันดับ 2
 2010 - อันดับ 3
 2011 - อันดับ 12
 2012 - อันดับ 14
 2013 - อันดับ 4
 2014 - อันดับ 17
 2015 - อันดับ 4
 2016 - อันดับ 4
 2017 - อันดับ 3
 2018 - อันดับ 7
 2019 - อันดับ 5
 2020 - อันดับ 4
 2021 - อันดับ 12
 2022 - อันดับ 5
 2023 - อันดับ 9
 2024 - อันดับ 9
# ภาษามากาแซ
ภาษามากาแซ หรือภาษามากัสไซ ภาษามาอาแซ และภาษามากาไซ เป็นภาษากลุ่มปาปัว มีผู้พูด 70,000 คน ตั้งแต่ตำบลบังจัวและวิควิวควิว ไปจนถึงทางตะวันตกของฟาตาลูกูในติมอร์-เลสเต ไม่ถือว่าใกล้เคียงกับภาษาฟาตาลูกู แม้จะอยู่ในกลุ่มเดียวกัน
มากาแซ
# อักษรลัณฑา
อักษรลัณฑา (लण्डा; Laṇḍā) เป็นศัพท์ภาษาปัญจาบที่สื่อถึงระบบการเขียนที่เคยใช้ในแคว้นปัญจาบและพื้นที่ใกล้เคียงในอนุทวีปอินเดียเหนือ ในภาษาสินธีมีชื่อเรียกว่า 'Waniko' หรือ 'Baniyañ' อักษรนี้พัฒนามาจากอักษรศารทาเมื่อราว พ.ศ. 1500 ใช้เขียนภาษาปัญจาบ โดยชาวปัญจาบและชาวสินธ์ แต่ไม่เหมาะสม เพราะภาษาปัญจาบมีเสียงเพิ่มเติมขึ้น จนราว พ.ศ. 2100 อักษรนี้เป็นแม่แบบ ในการประดิษฐ์อักษรใหม่คือ อักษรคุรมุขีที่เหมาะกับภาษาปัญจาบมากกว่า เมื่อประมาณ พ.ศ. 2390 นำอักษรลัณฑะมาใช้เขียนภาษาสินธี ในช่วงสั้น ๆ ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้ อักษรเทวนาครีและอักษรอาหรับดัดแปลงแทนในอีก 50 ปีต่อมา
# ชาวอาโตนี
ชาวอาโตนี ชาวอาโตอินเมโต หรือ ชาวดาวัน เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศติมอร์-เลสเต, ติมอร์ตะวันตกในประเทศอินโดนีเซีย และดินแดนแทรกเทศบาลโอเอกูซีของติมอร์-เลสเต โดยมีจำนวนประมาณ 844,030 คน และพูดภาษาอูอับเมโต

ชื่อตั้ง
จิ้งเหลนชนิด Eremiascincus antoniorum ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นในติมอร์ ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ชาวอาโตนีBeolens, Bo; Watkins, Michael; Grayson, Michael (2011). The Eponym Dictionary of Reptiles. Baltimore: Johns Hopkins University Press. xiii + 296 pp. . ("Antoni", p. 10).
# ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง
ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง หรือ นายวิทยา สมเพชร เกิดเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2520 ที่ จ.ร้อยเอ็ด สถิติการชก 22 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 8) แพ้ 4

 ประวัติ 
ฟ้าสั่ง ป. พงษ์สว่าง เริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2536 ชนะน็อค บอยเชส พิริเชส ยก 2 จากนั้น ขึ้นชกชนะรวดอีก 5 ครั้ง รวมทั้งชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBF เมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ซึ่งฟ้าสั่งเป็นฝ่ายชนะคะแนน รอนนี่ มากราโม ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกโดยเดินทางไปให่มากราโมแก้มือที่ฟิลิปปินส์ ปรากฏว่าฟ้าสั่งเป็นฝ่ายแพ้น็อค ในยก 10 เสียแชมป์ไป ฟ้าสั่งขึ้นชิงแชมป์เป็นการแก้มือกับมากราโมอีกครั้งใน เมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2539 ซึ่งคราวนี้ ฟ้าสั่งเป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้แชมป์มาครองเป็นสมัยที่สอง หลังจากนั้น ฟ้าสั่งป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้งใน พ.ศ. 2540 หลังจากนั้น ความนิยมในสถาบันสหพันธ์มวยโลกในไทยลดลง ฟ้าสั่งไม่ได้ชกป้องกันตำแหน่งอีกเลย ได้แต่ชกนอกรอบ ชนะนักมวยฟิลิปปินส์ 3 ครั้ง ก็เดินทางไปชกป้องกันตำแหน่งที่แอฟริกาใต้เมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2542 ปรากฏว่าฟ้าสั่งเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เสียแชมป์ไป

ใน พ.ศ. 2543 ฟ้าสั่งขึ้นชกนอกรอบ ชนะรวดอีก 5 ครั้ง และได้ไปชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC ที่ ฟิลิปปินส์เมื่อ 28 เมษายน พ.ศ. 2544 ปรากฏว่าฟ้าสั่งเป็นฝ่ายแพ้น็อค ฮวนนิโต รูบิลลาร์ ไม่ได้แชมป์ ฟ้าสั่งกลับมาชกในไทยอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน ป้อมเพชร ส.สมพงษ์ จากนั้นก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
 แชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท WBF (2538)
 ชิง 8 กรกฎาคม 2538 ชนะคะแนน รอนนี่ มากราโม  ที่ ตลาดสี่มุมเมือง รังสิต
 เสียแชมป์ 30 กันยายน 2538 แพ้น็อค รอนนี่ มากราโม ยก 10 (ฟิลิปปินส์) ที่  กรุงมะนิลา
 แชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท WBF (2539 - 2541)
 ชิง 29 กันยายน 2539 ชนะคะแนน รอนนี่ มากราโม (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.ร้อยเอ็ด
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 22 มิถุนายน 2540 ชนะน็อค ยก 4 โรเอล มาคา (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.อ่างทอง
 เสียแชมป์ 25 กันยายน 2542 แพ้คะแนน เวโล มากาโล  ที่ เนลสปูร์ มาปูมาลังการ์
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 28 เม.ย. 2544 แพ้น็อค ยก 6 ฮวนนิโต รูบิลลาร์ (ฟิลิปปินส์) ที่ ดาเวา ฟิลิปปินส์
# สายรุ้ง ดัทซ์บอยยิม
สายรุ้ง ดัทซ์บอยยิม เป็นชาวจังหวัดหนองคาย เกิดเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2518  สถิติการชก  52 ครั้ง ชนะ 42 (น็อค 26) แพ้ 10   
ชื่อนักมวยอื่นๆ
 สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ 
เกียรติประวัติ
 แชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBF (2537 - 2538)
 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBF 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 ชนะน็อค ยก 5 อซาดิน อันฮาร์  ที่ เวทีมวยชั่วคราว ฟาร์มจระเข้สมุทรปราการ
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 ตุลาคม 2537 ชนะน็อค ยก 3 แอนเดรส ทาวาเรส  ที่ ไดนามิกสแควร์ เมืองทองธานี จ.นนทบุรี
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 21 มกราคม 2538 ชนะน็อค ยก 4 จอห์นนี่ ฮวน คาเมโร  ที่ อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 29 เมษายน 2538 ชนะน็อค ยก 9 นิค เซียนทอย  ที่ จ.เพชรบุรี
 เสียแชมป์ 15 กรกฎาคม 2538 แพ้น็อค ยก 8 เฮซุส ชอง  ที่ จ.พระนครศรีอยุธยา
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท IBF  เมื่อ 7 ธ.ค. 2539 แพ้น็อค ยก 3 เอเดรียน คัสเปรี่ (อินโดนีเซีย) ที่ สุราบายา
 ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBO เมื่อ 13 เม.ย. 2550 แพ้น็อค ยก 1 มาห์รามาน อาร์ซีคูลอฟ  ที่ ไครเลีย โซเวียตอฟ กรุงมอสโก