wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ช่องท้อง
ช่องท้อง (abdominal cavity) เป็นช่องลำตัวในร่างกายมนุษย์และสัตว์อื่นๆ ซึ่งบรรจุอวัยวะภายใน ตั้งอยู่ใต้ช่องอก (thoracic cavity) และเหนือช่องเชิงกราน (pelvic cavity)

อวัยวะที่อยู่ในช่องท้อง เช่น กระเพาะอาหาร, ตับ, ตับอ่อน, ม้าม, ถุงน้ำดี, กระเพาะปัสสาวะ, ลำไส้เล็ก, และลำไส้ใหญ่ (ไตเป็นอวัยวะที่ไม่ได้อยู่ในช่องท้อง แต่อยู่หลังช่องท้อง เรียกว่าเป็นอวัยวะหลังเยื่อบุช่องท้อง (retroperitoneal organs))

ช่องท้องถูกบุด้วยเยื่อแผ่นที่เรียกว่า เยื่อบุช่องท้อง (peritoneum) และอวัยวะภายในก็ถูกคลุมด้านหน้าด้วยแผ่นไขมันที่เรียกว่าโอเมนตัม (omentum หรือ omental apron)
# International Standard Airlift
International Standard Airlift (ISAL) เป็นการขนส่งทางอากาศรูปแบบหนึ่ง ซึ่งมีราคาประหยัด สามารถขนส่งได้มากถึง 50kg พัสดุจะถูกนำส่งไปกับสายการบิน และเดินทางไปประเทศปลายทางโดยทางอากาศ แต่การขนส่งรูปแบบนี้แตกต่างมากในเรื่องเวลาการขนส่ง ถ้าเทียบกับ Air mail โดยใช้เวลาขนส่งประมาณ 3-4 สัปดาห์ บริษัทไปรษณีย์และบริษัทขนส่ง เกือบทั่วโลกให้บริการการขนส่งแบบประหยัดนี้
# โลเอินกรีน
โลเอินกรีน  เป็นอุปรากรสามองก์โดยริชชาร์ท วากเนอร์ ดัดแปลงจากตำนานของ Garin le Loherain ในยุคกลางเกี่ยวกับอัศวินหงส์ขาว ตัวละครในเรื่องนี้รับเอามาจากกวีนิพนธ์เยอรมันที่โด่งดังเรื่อง Parzival โดยโวลฟรัม ฟ็อน เอ็ชเชินบัค

อุปรากรเรื่องนี้ถูกแสดงรอบปฐมทัศน์ที่เมืองไวมาร์ เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1850Grove's Dictionary of Music and Musicians, 5th ed., 1954 กำกับการแสดงโดยฟรันทซ์ ลิสท์ ซึ่งเลือกวันแสดงตรงกับเกิดของโยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ เพื่อเป็นเกียรติ และประสบความสำเร็จตั้งแต่รอบแรก

อุปรากรเรื่องนี้มีอิทธิพลต่องานศิลปะหลายอย่าง พระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย ทรงสร้างปราสาทนอยชวานชไตน์ โดยมีแรงบันดาลใจในการสร้างตามอุปรากรเรื่องนี้ ซึ่งถือเป็นปราสาทยุโรปที่สวยงามที่สุดในโลก

เรื่องย่อ
โลเอินกรีนเป็นบุตรของพาร์ซิฟัล หนึ่งในอัศวินที่ตามหาจอกศักดิ์สิทธิ์ โลเอินกรีนถูกส่งให้เดินทางไปด้วยเรือที่ลากโดยหงส์ เพื่อไปช่วยหญิงสาว บางบทความกล่าวว่าเพื่อช่วยเหลือเจ้าหญิงที่ตกอยู่ในอันตรายที่มีนามว่า เอลซา ซึ่งเป็นพระราชธิดาในกษัตริย์บราบันท์ ที่เสด็จสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาทชาย ดังนั้น ณ แท่นบรรทมก่อนเสด็จสวรรคต กษัตริย์บราแบนต์ได้ให้ทุกคนที่ล้อมรอบอยู่ ณ ที่นั้นสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อพระราชธิดา ถึงกระนั้น เคานต์เท็ลรามุนท์ไม่ยอมรับพระราชธิดาเอลซาเป็นประมุข และเพื่อเป็นการรักษาคำมั่น เคานต์เท็ลรามุนท์จึงจะแต่งงานกับพระราชธิดาเอลซา และขึ้นเป็นกษัตริย์เอง ทันใดนั้นเอง โลเอินกรีนได้ปรากฏตัวขึ้นและได้ช่วยเหลือพระราชธิดาเอลซา จากนั้นอัศวินหงส์ผู้นี้ได้แต่งงานกับพระราชธิดาเอลซา โดยก่อนที่เขาจะพาเธอเดินทางกลับนั้น เขาได้ให้เธอสัญญาว่าจะไม่ถามว่าเขามาจากไหน เขาได้เตือนเธอว่าเมื่อไรก็ตามที่เธอผิดคำมั่นนี้ เขาจะหายไปจากเธอตลอดกาล เมื่อลูก ๆ 2 คนโตขึ้น เธอเกิดสงสัยและได้เอ่ยถามขึ้น หงส์ที่พาโลเอินกรีนมาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งและได้พาเขากลับไป
# สาวฮุล่า หัวใจฮีโร่
สาวฮุล่า หัวใจฮีโร่  หรือ Hula Girls เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น แนวกึ่งชีวประวัติของกลุ่มนักเต้นฮูล่ากลุ่มหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดย Sang-il Lee ออกฉายในปี พ.ศ. 2549  ในประเทศญี่ปุ่น

 โครงเรื่อง 
เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้น ในปี ค.ศ. 1965 ที่เมืองอิวากิ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศญี่ปุ่น มีเหมืองถ่านหิน ที่ประกอบอาชีพของคนในหมู่บ้านอยู่ แต่อีกไม่นาน ถ่านหินนั้นกำลังจะปิดตัวลง ต่อมาได้มีโครงการ ฮาวายเอี้ยนเซ็นเตอร์ เกิดขึ้น โดยได้รับสมัครนักเต้นระบำฮาวายจากคนในหมู่บ้านที่ทำเหมืองแห่งนี้ แต่ชาวบ้านส่วนมากไม่เห็นด้วยที่จะปิดเหมืองแห่งนี้ ที่พวกเขาทำกันมาอย่างยาวนาน

 นักแสดง 
 ยู อะโออิ (Yu Aoi) .....  Kimiko Tanikawa 
 ยาซึโกะ มัตสึยุกิ (Yasuko Matsuyuki) .....  Madoka Hirayama 
 เอริ โตคุนะกะ (Eri Tokunaga) .....  Sanae Kimura 
 เอทสึอุจิ โตโยคาวะ (Etsushi Toyokawa) .....  Yojiro Tanikawa (Yu-chan)
 โชโกะ อิเคะซึ (Shoko Ikezu)
 ชิซึโยะ ยะมะซะกิ (Shizuyo Yamazaki) .....  Sayuri Kumano 
 โคโจ มิยะเคะ (Kojo Miyake)   
 สุสุมุ เทะระจิมะ (Susumu Terajima)   
 มาซารุ ชิกะ (Masaru Shiga)   
 ฮิโรชิ โอโคจิ (Hiroshi Ôkôchi)   
 ไดคิจิ ซึกะวะระ (Daikichi Sugawara)   
 คัตสึมิ ทะคะฮะชิ (Katsumi Takahashi)   
 อิตโตคุ คิชิเบะ (Ittoku Kishibe) .....  Norio Yoshimoto 
 จุนโกะ ฟุจิ (Junko Fuji) .....  Chiyo Tanikawa

 รางวัล 
 In IMDb

 แหล่งข้อมูลอื่น 
  เว็บทางการ  
  EVS  
  IMDb 
  Allmovie
# คอหอย
คอหอย  เป็นส่วนหนึ่งของคอ (neck) และช่องคอ (throat) ตั้งอยู่ด้านหลังปากและโพรงจมูก และอยู่บนหลอดอาหาร กล่องเสียงและท่อลม (trachea)

 หน้าที่ 
คอหอยเป็นส่วนหนึ่งของระบบทางเดินอาหารและระบบทางเดินหายใจของสิ่งมีชีวิตหลายชนิด เนื่องจากทั้งอาหารและอากาศต่างผ่านเข้าสู่คอหอย ร่างกายมนุษย์จึงมีแผ่นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันเรียกว่า ฝาปิดกล่องเสียง (epiglottis) ปิดช่องท่อลมเมื่อมีการกลืนอาหาร เพื่อป้องกันการสำลัก ในมนุษย์ คอหอยยังมีความสำคัญในการออกเสียง 

 ส่วนต่างๆ ของคอหอย 
คอหอยของมนุษย์โดยทั่วไปแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่

 คอหอยส่วนปาก 
คอหอยส่วนปาก หรือคอหอยหลังช่องปาก (oropharynx) เป็นส่วนที่อยู่หลังช่องปาก ผนังด้านหน้าประกอบด้วยฐานของลิ้นและวัลเลคิวลา (vallecula; ช่องระหว่างลิ้นกับฝาปิดกล่องเสียง) ผนังด้านข้างเกิดจากต่อมทอนซิล, แอ่งทอนซิล (tonsillar fossa) , และผนังช่องปาก (faucial pillars) ผนังด้านบนประกอบด้วยพื้นผิวด้านล่างของเพดานอ่อนและลิ้นไก่

 คอหอยส่วนจมูก 
คอหอยส่วนจมูก หรือคอหอยหลังโพรงจมูก (nasopharynx) ตั้งอยู่ด้านหลังโพรงจมูก ด้านหลังเยื้องด้านบนของส่วนนี้ มาจากระดับรอยต่อของเพดานอ่อนและเพดานแข็ง ถึงฐานของกะโหลกศีรษะ ด้านข้างเป็นแอ่งโรเซนมุลเลอร์ (fossa of Rosenmuller) ผนังด้านล่างประกอบด้วยพื้นผิวด้านบนของเพดานอ่อน

 คอหอยส่วนกล่องเสียง 
คอหอยส่วนกล่องเสียง หรือคอหอยหลังกล่องเสียง (laryngopharynx หรือ hypopharynx) อยู่ที่ประมาณระดับ C3 ถึง C6 บริเวณนี้มีจุดเชื่อมกล่องเสียงและหลอดอาหาร (บริเวณหลังกระดูกอ่อนไครคอยด์ (postcricoid area)) , แอ่งพิริฟอร์ม (piriform sinus) , และผนังคอหอยด้านหลัง (posterior pharyngeal wall)

เช่นเดียวกับคอหอยส่วนปากที่อยู่ด้านบน คอหอยส่วนกล่องเสียงเป็นทางผ่านของทั้งอาหารและอากาศ และดาดด้วยเนื้อเยื่อบุผิวชนิดสแตรทิฟายด์ สความัส (stratified squamous epithelium)

ส่วนนี้จะวางตัวอยู่ด้านหน้าฝาปิดกล่องเสียง และยื่นลงมาจดกล่องเสียงซึ่งเป็นบริเวณที่แยกออกเป็นทางเดินหายใจและทางเดินอาหาร หลอดอาหารจะนำอาหารลงไปยังกระเพาะอาหาร ส่วนอากาศจะผ่านกล่องเสียงซึ่งอยู่ด้านหน้า ระหว่างการกลืนการหายใจจะหยุดชั่วครู่เพื่อให้อากาศผ่านลงไปยังหลอดอาหาร

 ภาพอื่นๆ
# ดาเนียล จอนส์
ดาเนียล พอล จอนส์  เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1979 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักกีตาร์ และนักเปียโน ที่เป็นที่รู้จักอย่างดีในฐานะหัวหน้าวงร็อกที่ชื่อ ซิลเวอร์แชร์ นอกจากนี้เขายังเป็นสมาชิกวง เดอะดิซโซซิเอทีฟส์

ในปี 2007 เขาได้อยู่ในอันดับของนิตยสารโรลลิงสโตนใน "The Twenty-Five Most Underrated Guitarists" หรือ 25 อันดับนักกีตาร์ที่ถูกประเมินค่าต่ำ
# กระจูด
กระจูด  หรือ จูด  เป็นพันธุ์ไม้จำพวก "กก" (Sedge) ลักษณะลำต้นกลมสีเขียวอ่อน ดินสอดำ สูงประมาณ 1 - 2 เมตร ออกดอกเป็นกระจุกแน่นคล้ายดอกกระเทียมที่ข้างลำต้นใกล้ยอดกระจุกหนึ่ง แต่มีช่อดอกปลายลำต้นอีกหนึ่งช่อซึ่งมีใบเล็กประกอบช่อด้วย กระจูดชอบขึ้นในพื้นที่น้ำขังซึ่งเรียกว่าโพระหรือพรุ มีถิ่นกำเนิดจากทางเกาะมาดากัสการ์ มอริเซียส ลังกา สุมาตรา แหลมมาลายู และหมู่เกาะต่าง ๆ ในแหลมมาลายู อินโดจีนตอนริมฝั่งทะเล ฮ่องกง บอร์เนียว ตลอดถึงออสเตรเลีย ริมฝั่งตะวันออก

 การใช้ประโยชน์ 
ต้นกระจูด นำไปฝึ่งแดดให้แห้งสนิท สามารถนำมาผลิตงานจักสานเป็น เสื่อปูรองนั่งที่เรียกกันว่า 'เสื่อกระจูด' หรือ 'สาดกระจูด' โดยการสานเสื่อกระจูดโดยทั่วไปนิยมสานลวดลายมาตรฐาน คือ ลายขัดสอง หรือลายขัดสาม และมีการพัฒนาดัดแปลงลวดลาย เช่น ลายลูกแก้ว ลายดาวล้อมเดือน ลายดอกจันทร์ ลายก้านต่อดอก ลายโคม ลายแก้วเนื่อง ลายแก้วบ้านดอน ลายตัวหนังสือ เป็นต้น และมีการทำผลิตภัณฑ์เช่น สายกระเป๋าเครื่องใช้ต่าง ๆ ใช้ทำใบเรือ ทำเชือกผูกมัด

แหล่งผลิตที่สำคัญ อยู่ที่หมู่บ้านทะเลน้อยจังหวัดพัทลุง หมู่บ้านบ่อกรัง จังหวัดสุราษฎร์ธานี หมู่บ้านสะกอม จังหวัดสงขลา หมู่บ้านทอนทอน จังหวัดนราธิวาส ปัจจุปันมีการผลิตจำหน่ายมากในตำบลเคร็ง อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช
# บาราย
บาราย  เป็นแหล่งเก็บน้ำที่ถูกสร้างขึ้นในรูปแบบของอาณาจักรขอมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ บารายที่ใหญ่ที่สุด มีอยู่สองแห่งคือ บารายตะวันออก และ บารายตะวันตก ในเมืองพระนคร ประเทศกัมพูชา บารายมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า นักประวัติศาสตร์ต่างสันนิษฐานต่าง ๆ เกี่ยวกับความหมายและการทำงานของบาราย บางท่านเชื่อว่า บารายเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยมีจุดประสงค์ทางมโนมัย ซึ่งแสดงความหมายถึงทะเลที่อยู่ล้อมรอบเขาพระสุเมรุ ท่านอื่น ๆ มีทฤษฎีเกี่ยวกับการใช้บารายเป็นแหล่งเก็บน้ำ สำหรับการชลประทานของไร่นาต่าง ๆ  ทฤษฎีต่าง ๆ เหล่านี้อาจจะเป็นไปได้ว่า บารายได้ถูกสร้างขึ้นมาด้วยทั้งสองเหตุผล หรือเหตุผลอื่น ๆ อีก

ดูเพิ่ม
 ตระพัง
# ฮันฮก
ฮันฮก  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นชาวเมืองอิ่งชวน (เองฉวน) มณฑลเหอหนาน มีฉายาว่าอุ๋นเจ๋ย์ เป็นคนขี้ขลาด ไม่กล้าทำงานใหญ่ๆ ติดสินบนตั๋งโต๊ะจึงได้ครองแคว้นกิจิ๋ว ครั้นหัวเมืองต่างได้ยกทัพมาปราบตั๋งโต๊ะ ณ เมื่อทำการไม่สำเร็จ ก็ถอยทัพกลับ เพราะอ้วนเสี้ยวรู้กำพืดของฮันฮกดี จึงสมคบกับกองซุนจ้าน เจ้าเมืองปักเป๋งจะเข้ามาแย่งเอาแคว้นกิจิ๋ว 

กองซุนจ้านตกลงด้วย อ้วนเสี้ยวจึงมีจดหมายบอกให้ฮันฮกเป็นเชิงแจ้งให้รู้ว่า กองซุนจ้านปรึกษาจะยกทัพมาตีกิจิ๋ว ฮันฮกตกใจ รีบเชิญอ้วนเสี้ยวเข้ามาอารักขาแคว้นกิจิ๋วทันที อ้วนเสี้ยวก็ได้แคว้นกิจิ๋วโดยไม่ต้องเสียเลือด ส่วนฮันฮกรีบหนีเอาตัวรอดไปอยู่เมืองตันลิว และเป็นทุกข์กระวนกระวายใจ กลัวคนนั้นจะทำราย คนนี้จะทำร้าย ในที่สุดเลยต้องฆ่าตัวตาย

thumbnail|right|รูปฮันฮกจากเกม Romance Of The Three Kingdoms XI ของค่ายเกม KOEI
# ขงหยง
ขงหยง หรือ ขงเล่ง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า ข่งหรง (ค.ศ. 153 - ค.ศ. 208) มีชื่อรองว่าเหวินจฺวี่  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นชาวเมืองซีฟู่ ในเขตแคว้นหลู่โก้วะ (โลก๊ก) อันเป็นที่เกิดของขงจื้อ เป็นเชื้อสายของขงจื้อลำดับที่ 20 มีสติปัญญาเฉียบแหลม เมื่ออายุ 10 ขวบได้ไปหาหลี่อิ๋ง เจ้าเมือง คนเฝ้าประตูไม่ให้เข้า ขงหยงอ้างว่าเป็นเพื่อนสนิทของเจ้าเมืองจึงเข้าได้ เมื่อหลีอิ๋งถามว่า เป็นเพื่อนสนิทมาตั้งแต่ครั้งไหน ขงหยงตอบว่า บรรพบุรุษของข้าพเจ้า (คือขงจื้อ) ได้ไปถามความรู้เกี่ยวกับประเพณี จากบรรพบุรุษของท่าน (คือ เล่าจื๊อ ซึ่งชื่อจริงว่า หลีเอ๋อ) จึงถือว่าสกุลเราสนิทมาหลายชั่วคนแล้ว

หลีอิ๋งประหลาดใจในสติปัญญาของเด็กน้อยผู้นี้มาก พอดีเฉินวุ่ย ขุนนางผู้ใหญ่ตำแหน่งต้าจงต้าฟูมาเยี่ยมหลีอิ๋งจึงเล่าให้เฉินวุ่ยฟัง เฉินวุ่ยก็ว่า เด็กฉลาดไม่แน่นักที่โตขึ้นจะฉลาดเสมอไป ขงหยงโต้ว่า ตัวท่านเองก็เป็นเด็กฉลาดมาก่อนไม่ใช้หรือ พูดคำนี้ทั้งหลีอิ๋งกับเฉินวุ่ย ก็หัวเราะขึ้นพร้อมกัน โตขึ้น ขงหยงได้ดำรงตำแหน่งราชการเป็นจงหลังเจี้ยง เจ้าเมื่องปักไฮ ประชาชานิยมรักใคร่มาก ชอบยกคำโบราณมาพูดเสมอว่า “ในห้องพรั่งพร้อมด้วยเพื่อน ในแก้วเอิบอาบด้วยน้ำเหล้า” เป็นผู้จัดตั้งสถานศึกษาศิลปะวรรณคดี และได้ชื่อว่าเป็นปราชญ์คนหนึ่งใน 7 ของรัชสมัยพระเจ้าเหี้ยนเต้

ครั้งหนึ่งโจโฉต้องการคนดีมีฝีปากไปเกลี้ยวกล่อมเล่าเปียว ผู้ครองแคว้นเกงจิ๋ว มีผู้เสนอให้วานขงหยง แต่ขงหยงไม่ยอมรับ แนะนำให้วานยีเอ๋ง ซึ่งเป็นเพื่อนรักไปแทน แต่ยีเอ๋งเป็นปราชญ์ที่พูดมากเกินไป ชอบยกตนข่มท่าน การเกลี้ยกล่อมจึงไม่สำเร็จ เนื่องจากคอยขัดคอโจโฉบ่อย ๆ โจโฉจึงไม่ชอบ ครั้งสุดท้ายขัดคอไม่ให้ยกทัพไปปราบเล่าปี่ อ้างว่าเล่าปี่เป็นเชื้อสายพระเจ้าเหี้ยนเต้ และตั้งหลักมั่นคงที่เกงจิ๋วแล้ว

โจโฉโกรธ ให้จับขงหยงประหารชีวิตเสีย ขณะที่บุตรกำลังเล่นหมากล้อมกันอยู่คนใช้วิ่งมาบอกข่าว และให้ขอให้หนีไปเสีย บุตรขงหยงคนที่สองตอบว่า  พูดมิทันขาดคำทหารโจโฉก็เข้ามาล้อมเรือนจับบุตรภรรยาขงหยงไปฆ่าเสียสิ้น แล้วโจโฉให้เอาศพขงหยงไปประจานไว้ที่สามแพร่ง

thumbnail|right|รูปขงหยงจากเกม Romance Of The Three Kingdoms XI ของค่ายเกม KOEI

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 The story of Kong Rong from the Association for Asian Research 
 ประวัติขงหยง
# ไข่ดาว
ไข่ดาว เป็นอาหารที่ปรุงจากไข่หนึ่งฟอง (หรือมากกว่านั้น) ที่ผ่านการตอกออกจากเปลือกลงในกระทะแล้วทอด ไข่ดาวเป็นอาหารที่นิยมกินเป็นอาหารเช้าในหลายประเทศ แต่บางครั้งก็สามารถกินในช่วงเวลาอื่นของวันก็ได้

 รูปแบบตามภูมิภาค 
 ไทย 
thumb|right|ยำไข่ดาว
ในอาหารไทย ถ้ามีคำว่า "ไข่ดาว" อยู่ข้างหลังชื่ออาหาร นั่นหมายถึงบุคคลนั้นต้องการอาหารพร้อมกับไข่ดาว เช่น "กะเพราหมูราดข้าวไข่ดาว" บางครั้งคำนี้อาจเรียกเป็น "ไข่ด้านบน" ข้าวผัดมักนิยมทานคู่กับไข่ดาว เช่น ข้าวผัดอเมริกันกับข้าวผัด ส่วนไข่ดาวที่นิยมรับประทานอีกวิธีหนึ่งคือ ใช้ไข่ดาวเป็นส่วนผสมหลักของยำ เรียกว่า "ยำไข่ดาว"

 อินโดนีเซีย 
thumb|มีโกเร็งเสริฟพร้อมไข่ดาวและผัก
ในประเทศอินโดนีเซีย ไข่ดาวอาจมักเสริฟเป็น เตอลูร์เจอปลก หรือ เตอลูร์มาตาซาปี (สื่อถึงด้านไข่แดงที่อยู่ด้านบน) เตอลูร์ดาดาร์ (ไข่เจียว) หรือ เตอลูร์โอรัก-อาริก (ไข่คน) ไข่ดาวอาจทอดแบบกึ่งสุกหรือสุกดี ไข่ดาวเป็นเครื่องปรุงแต่งยอดนิยมสำหรับข้าวผัดอินโดนีเซีย (นาซีโกเร็ง) กับหมี่ผัด (มีโกเร็ง) ซึ่งอาจเป็นทั้งก๋วยเตี๋ยวปรุงสด หรือปรุงจากบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป อินโดมี่ 

จานไข่ดาวแบบเรียบง่ายพร้อมข้าวสวยแฉะที่ราดด้วย เกอจัปมานิซ (ซีอิ๊วหวาน) เป็นอาหารจานโปรดสำหรับบรรดาเด็กชาวอินโดนีเซีย นอกจากข้าวแล้ว ไข่ดาวอาจเสริฟพร้อมกับขนมปังเป็นแซนด์วิชด้วย

 วิธีการทำ 
 ตั้งกระทะ ใส่น้ำมันแล้วรอจนน้ำมันเดือดได้ที่
 เคาะไข่ไก่หรือไข่เป็ดลงไปในกระทะ
 รอจนใข่ในกระทะเริ่มมีสีเหลือง (บางคนชอบไข่ดาวสุก บางคนชอบไข่ดาวไม่สุก)
 ตักไข่ขึ้นมาตั้งให้สะเด็ดน้ำมันและนำไปรับประทาน
# เขื่อนกระเสียว
เขื่อนกระเสียว เป็นเขื่อนดินที่ยาวเป็นอันดับสองของประเทศไทย รองจากเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ เขื่อนแห่งนี้กั้นลำห้วยกระเสียวตั้งอยู่ที่ บ้านนาตาปิ่น หมู่ที่ 3 ตำบลด่านช้าง อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี ในพื้นที่โครงการส่งน้ำและบำรุงรักษากระเสียว กรมชลประทาน

 ข้อมูลเขื่อน 
 ยาว 4,250 เมตร
 สูง 32.5 เมตร
 ความกว้างที่สันเขื่อน 8 เมตร
 พื้นที่ผิวน้ำ 35 ตารางกิโลเมตร
 ปริมาตรน้ำเก็บกัก 240 ล้านลูกบาศก์เมตร ที่ระดับ +87.00 เมตร รทก.
 ปริมาตรสูงสุด 390 ล้านลูกบาศก์เมตร ที่ระดับ +90.64 เมตร รทก.

 การใช้ประโยชน์ 
 ใช้ในการเกษตรกรรมของโครงการส่งน้ำและบำรุงรักษากระเสียว
 เป็นพื้นที่ประมง
 เป็นแหล่งท่องเที่ยว

แหล่งข้อมูลอื่น

กระเสียว
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานในจังหวัดสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอด่านช้าง
# บารายตะวันออก
บารายตะวันออก  ในปัจจุบันเป็น บาราย ที่เหือดแห้งหายไปแล้ว เป็นแหล่งเก็บน้ำสำคัญในอดีตใน เมืองพระนคร ประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของกำแพงเมือง นครธม บารายตะวันออกถูกสร้างขึ้นในราวปี พ.ศ. 1443 (หรือ คริสต์ศตวรรษที่ 10) ในรัชสมัยของ พระเจ้ายโศวรมัน บารายแห่งนี้ถูกหล่อเลี้ยงโดยแม่น้ำเสียมราฐ บารายแห่งนี้เป็นบารายที่ใหญ่ที่สุดอันดับสอง รองลงมาจาก บารายตะวันตก วัดคร่าว ๆ ได้ 7,150 คูณ 1,740 เมตร และบรรจุน้ำได้เกือบ 50 ล้าน ลูกบาศก์เมตร

รูปสลักที่เล่าเรื่องการก่อสร้างบาราย พบได้ตามมุมทั้งสี่ของสิ่งก่อสร้าง ตอนแรก บารายแห่งนี้ ถูกเรียกว่า ยโศดรตตกะ ตามชื่อกษัตริย์ผู้สร้าง 

บัณฑิตแบ่งแยกกันตามความคิดของวัตถุประสงค์ของบารายนี้ และบารายอื่น ๆ โดยทฤษฎีบางทฤษฎี ชาวขอมกักเก็บน้ำสำหรับการชลประทาน แต่ไม่มีร่องรอยการแกะสลักที่บ่งบอกถึงวัตถุประสงค์ดังกล่าว ทฤษฎีอื่น ๆ คือ บารายถูกสร้างขึ้นมาหลัก ๆ ไว้สำหรับทางศาสนา ซึ่งแสดงถึงทะเลแห่งการสร้าง ซึ่งล้อมรอบเขาพระสุเมรุ ที่อยู่อาศัยของเทพเจ้าในศาสนาฮินดู

บารายตะวันออกในปัจจุบันไม่ได้บรรจุน้ำแล้ว แต่เค้าโครงของมันยังคงปรากฏให้เห็นเด่นชัดในภาพถ่ายทางอากาศ ตรงใจกลางของบาราย คือ ปราสาทแม่บุญตะวันออก ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นยกระดับที่เคยเป็นเกาะมาก่อนในอดีต ตอนที่บารายยังบรรจุน้ำ
# อ้วนซง
อ้วนซง  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บุตรคนสุดท้องของอ้วนเสี้ยว เกิดจากนางเล่าซือภรรยาน้อย มีชื่อรองว่า เสี่ยนฝู่ อ้วนเสี้ยวรักมาก อยากให้ครองแคว้นกิจิ๋วแทนตน รูปร่างหน้าตาสง่างาม กล้าหาญในการสงคราม แต่ไม่รู้จักพลิกแพลงตัวเองให้เหมาะสมกับกาลเทศะ 

 ประวัติ 

เมื่ออ้วนเสี้ยวถึงแก่กรรม อ้วนซงยึดอำนาจในกิจิ๋ว ในยามที่โจโฉกำลังรุกรานเข้ามา อ้วนถำผู้พี่ใหญ่ไม่ยอมขึ้นกับอ้วนซง จึงเกิดรบกัน อ้วนถำสู้ไม่ได้ ต้องหนีไปอยู่เมืองเพงงวนก๋วน แล้วขอความช่วยเหลือจากโจโฉให้ปราบอ้วนซง โจโฉได้กำลังเพิ่มขึ้น จึงโจมตีอ้วนซงแตกหนีไปพึ่งกองซุนของ เจ้าเมืองเลียวตั๋ว พร้อมอ้วนฮีผู้พี่ กองซุนของเกรงว่าโจโฉจะตามไปตีดินแดนของตน จึงจับตัวอ้วนซง อ้วนฮีตัดศีรษะส่งไปอภินันทนาการแก่โจโฉ พร้อมกับขอพึ่งใบบุญด้วย
# อ้วนถำ
อ้วนถำ  ชื่อรอง เสียนซือ เป็นขุนพล นักการเมือง และขุนศึกชาวจีนผู้เป็นบุตรคนโตของอ้วนเสี้ยว ขุนศึกผู้ครอบครองจีนตอนเหนือในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก

 ประวัติ 

เมื่อโจโฉรุกรานมณฑลเหอเป่ย และอ้วนเสี้ยวตรอมใจตาย อ้วนถำกับอ้วนซงน้องคนเล็กแย่งกันเป็นใหญ่ในแคว้นกิจิ๋วแทนบิดา อ้วนถำสู้ไม่ได้ จึงเข้าสวามิภักดิ์ต่อโจโฉขอพึ่งบุญปราบอ้วนซง โจโฉก็ให้คำมั่นสัญญาว่าจะยกลูกสาวให้เป็นภรรยา แต่แล้วเมื่อโจโฉยึดแคว้นกิจิ๋วได้ทั้งหมด แล้วอ้วนซงหนีไปแล้ว อ้วนถำกลับเกิดความสำนึกว่า ไม่ควรยอมจำนนต่อโจโฉ จึงเตรียมสู้รบกับโจโฉอยู่ที่เมืองลำพี้ โจโฉตามไปปราบ รบพุ่งกันหลายครั้ง อ้วนถำเห็นว่าสู้ไม่ได้ จึงขอสวามิภักดิ์อีกครั้งหนึ่ง แต่โจโฉไม่ยอมรับในที่สุดโจหอง ทหารเอกโจโฉก็เอาง้าวฟ้นอ้วนถำหลายทีจนตกม้าตาย โจโจให้ตัดศีรษะเอาไปเสียบไว้ที่ประตูเมืองด้านเหนือ
# Business process reengineering
Business Process Reengineering หรือ Business Process Redisign หรือที่เรียกย่อๆว่า BPR นั้นคือความพยายามเชิงการจัดการ ที่มีความมุ่งหมายเพื่อยกระดับประสิทธิภาพ และประสิทธิผลของกระบวนการทำงานขององค์กรตลอดทั้งระบบ วิธีการนั้นก็แสนจะง่าย เพียงมองกลับไปมองที่ระบบการทำงานขององค์กร เดเวนพอร์ท (1993) หนึ่งในผู้ก่อตั้ง BRP ชี้ว่า วิธีการ Reengineering นั้นจะต้องคิดหารูปแบบใหม่ในวิธีการทำงาน, กิจกรรมที่จำเป็นต้องทำจริงจริง และการนำเอาคน, วิทยาการ และองค์กร มาประสานเข้าด้วยกัน

วิธีการนี้ฟังเหมือนจะเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก แต่มันไม่ง่ายขนาดนั้น เดเวนพอร์ท (1996) ชี้ว่ากระแส รีเอนจิเนียร์ริงนั้น เป็นเหมือนดอกไม้ไฟเท่านั้น ด้วยความเข้าใจที่ผิดๆ เขาชี้แจงแบบเกรี้ยวกราดว่า ปัจจุบันนี้ รีเอนจิเนียร์ริง ถูกเข้าใจแบบผิดๆว่าคือการ เปลี่ยนโครงสร้างใหม่, ไล่คนออก และ เปลี่ยนแปลงแบบถี่ๆ ในขณะที่ "มหกรรมการไล่ออก" ไม่เคยได้รับการเอ่ยถึง ในช่วงต้นของประวัติศาสตร์การรีเอนจิเนียร์ริงเลย พูดง่ายๆ ผู้จัดการในปัจจุบันละทิ้งการให้ความสำคัญของมนุษย์ไปเสียแล้ว

แท้จริงแล้ว หัวใจของรีเอนจิเนียร์ริ่ง คือมนุษย์ บทบาทของเทคโนโลยีนั้นคือการช่วยงานมนุษย์ ไม่ใช่ทดแทนมนุษย์ อย่างไรก็ตาม นักธุรกิจหลายคนกลับเข้าใจผิดเกี่ยวกับบทบาทของเทคโนโลยี และโละพนักงานเจนสนามออก ที่คล้ายๆกัน ไลเกอร์ (2004) เองก็กล่าวว่า ปรัชญาของโตโยต้านั้น ให้ความสำคัญกับพนักงานมาก ชนิดขาดไม่ได้ อีกทั้งคำว่า "Autonomation" ในปรัชญาของโตโยต้านั้น ชี้ให้เห็นได้ชัดว่า มนุษย์มีความน่าเชื่อถือกว่าเครื่องจักร (ยืนยันการสะกดว่าถูกต้องแล้ว เป็นศัพท์ที่โตโยต้าบัญญัติขึ้นใช้เอง โดยหมายถึงการใช้เครื่องจักรที่มีมนุษย์ควบคุม ไม่ปล่อยให้เครื่องจักรทำงานเองโดยปราศจากการควบคุม)

จุดล้มเหลวอีกจุดของรีเอนจิเนียร์ริ่งนั้นก็คือ การตัดสินใจระยะสั้น มองเพียงแต่ผลกำไร โดยไม่มองถึงผลเสียในระยะยาวนั่นเอง
# สูติศาสตร์
สูติศาสตร์ (มาจากภาษาละติน obstare การเตรียมพร้อม) เป็นศัลยศาสตร์เฉพาะทางที่เกี่ยวกับการดูแลผู้หญิงและทารกระหว่างการตั้งครรภ์, การคลอด, และระยะหลังคลอด ส่วนการผดุงครรภ์ (Midwifery) นั้นจะไม่อาศัยทักษะการศัลยศาสตร์ สูติแพทย์ส่วนมากมักจะเป็นแพทย์นรีเวชวิทยาด้วย ดูที่สูตินรีเวชวิทยา (Obstetrics and gynaecology)

ระยะการตั้งครรภ์โดยเฉลี่ยของมนุษย์คืออายุครรภ์ประมาณ 40 สัปดาห์ หรือ 38 สัปดาห์นับจากวันปฏิสนธิ แบ่งออกเป็นสามไตรมาส
# สูตินรีเวชวิทยา
สูตินรีเวชวิทยา เป็นการสะกดที่แตกต่างกันระหว่างภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ และภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน โดยคำว่า Gynecology คือการสะกดแบบอเมริกันซึ่งใช้กันแพร่หลายในปัจจุบัน หรือที่มักย่อว่า OB/GYN, O&G หรือ Obs & Gynae เป็นวิชาศัลยศาสตร์เฉพาะทางที่เกี่ยวข้องกับอวัยวะสืบพันธุ์ของเพศหญิง เป็นสาขาวิชาที่รวมเอาการแพทย์เฉพาะทาง 2 สาขาวิชาคือ สูติศาสตร์และนรีเวชวิทยาเข้าด้วยกัน มักเปิดสอนร่วมกันในหลักสูตรแพทย์ประจำบ้าน (หลังจบการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต) การฝึกวิชาสูตินรีเวชวิทยาเกี่ยวข้องกับการจัดการพยาธิวิทยาคลินิกของระบบสืบพันธุ์เพศหญิง และการดูแลผู้ป่วยทั้งที่อยู่ในระยะตั้งครรภ์และไม่ได้ตั้งครรภ์
# นรีเวชศาสตร์
นรีเวชศาสตร์ หรือ นรีเวชวิทยา หรือ วิทยาเพศหญิง เป็นการสะกดที่แตกต่างกันระหว่างภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ และภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน โดยคำว่า Gynecology คือการสะกดแบบอเมริกันซึ่งใช้กันแพร่หลายในปัจจุบัน หมายถึงศัลยศาสตร์เฉพาะทางที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพของระบบสืบพันธุ์เพศหญิง เช่น มดลูก ช่องคลอดและรังไข่ แพทย์นรีเวชวิทยาส่วนมากมักเป็นสูติแพทย์ด้วย ดูที่สูตินรีเวชวิทยา (Obstetrics and gynaecology)

สำหรับในทางสัตวแพทยศาสตร์ จะเรียกสาขาวิชานี้ว่า เธนุเวชวิทยา
# บรอดเวย์ (ถนน)
บรอดเวย์ หรือ ถนนบรอด  เป็นถนนเส้นหนึ่งในเมืองนิวยอร์กและเป็นที่ตั้งของโรงละครที่ฉายละครบรอดเวย์โดยรอบ และเป็นที่มาของชื่อละคร อย่างไรก็ตามในเมืองนิวยอร์กมีถนนชื่อบรอดเวย์หลายเส้น แต่ถนนที่เป็นที่รู้จักคือถนนในใจกลางเกาะแมนแฮตตัน 

ในอดีตบรอดเวย์ เป็นเส้นทางของชาวอินเดียนแดงในชื่อ Wickquasgeck  The Streets Where History Lives หนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทมส์

 เส้นทาง 
ถนนบรอดเวย์ เป็นถนนวิ่งในแนวเหนือใต้ของเกาะ โดยทางใต้สุดอยู่ที่ โบวลิงกรีน และเหนือสุดที่อินวูด ถนนบรอดเวย์ตัดผ่านสถานที่สำคัญหลายแห่งได้แก่
 ยูเนียนสแควร์ บรอดเวย์ตัดกับถนนที่ 14 (14th Street)
 เมดิสันสแควร์ บรอดเวย์ตัดกับถนนที่ 23 (23rd Street) 
 เฮอรอลด์สแควร์ บรอดเวย์ตัดกับ 6th Avenue และเป็นที่ตั้งของห้างสรรพสินค้าเมซีส์
 ไทม์สแควร์ บรอดเวย์ตัดกับถนน 7th Avenue และเป็นที่ตั้งของโรงละครบรอดเวย์หลายแห่ง
# ปีหนึ่ง (โรงเรียน)
ในโรงเรียนที่อังกฤษและเวลส์ ปีหนึ่ง เป็นปีการศึกษาแรก หลังจาก รีเซ็ปชั่น ช่วงอายุของเด็ก อยู่ระหว่าง ห้าถึงหก ปี นี่เป็นปีการศึกษาแรกของช่วงชั้นที่ 1

ใน ไอร์แลนด์เหนือ และสกอตแลนด์ ป.1 เป็นปีแรกของ การศึกษาภาคบังคับ และโดยปกติ นักเรียนในชั้นนี้ มีอายุ 4 ปี
# มามอนซิโย
มามอนซิโย  หรือ มามันซีโอ ตามการออกเสียงในภาษาอังกฤษDictionary.com เป็นไม้ผลอยู่ในวงศ์ Sapindaceae (วงศ์เดียวกับลิ้นจี่และลำไย) เป็นผลไม้เมืองร้อน ตามธรรมชาติจะมีในเขตร้อนเหนือเส้นศูนย์สูตรและมีในทวีปอเมริกาเท่านั้น เป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ ลำต้นมีความสูงถึง 30 เมตร ใบยาว 5-8 เซนติเมตร

 ลักษณะทั่วไป 
ผลของมามอนซิโยเป็นทรงกลมรี มีสีเขียว ผลจะสุกงอมในช่วงฤดูร้อน สามารถแกะรับประทานได้โดยใช้ฟัน เนื้อผลไม้จะมีสีครีม ถึงอย่างไรก็ตาม เมื่อคั้นเป็นน้ำผลไม้จะเป็นสีน้ำตาลเข้ม

ตามปกติ เมล็ดของมามอนซิโยจะมีขนาดใหญ่ เป็นทรงกลมรีเหมือนกับผล สามารถนำไปอบแล้วรับประทานได้เหมือนกับเมล็ดทานตะวัน

ดอกของมามอนซิโยเป็นดอกเล็ก ๆ สีค่อนข้างเขียวและขาว มีกลิ่นหอม มีเกสรตัวผู้และเกสรตัวเมียอยู่ภายในดอกเดียวกัน จะบานเมื่อถึงฤดูฝน

 การเพาะปลูก 
มามอนซิโยเป็นผลไม้ที่ควรปลูกในเขตร้อน เนื่องจากใบจะได้รับความเสียหายหากอุณหภูมิต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง จะอันตรายมากหากอุณหภูมิต่ำกว่า -4 องศาเซลเซียส

ผู้ที่ปลูกมามอนซิโยควรรดน้ำ ควรขยายพันธุ์โดยการหว่านเมล็ด และยังสามารถขยายพันธุ์โดยการตอนกิ่งได้อีกด้วย

 การนำมาใช้ประโยชน์ 
มามอนซิโยมักถูกปลูกตามข้างถนน เพื่อความสวยงามและกันเสียง กันฝุ่น
# วลี
วลี หรือ กลุ่มคำ เป็นการนำคำตั้งแต่สองคำขึ้นไปมาเรียงต่อกันทำให้เกิดความหมายเพิ่มขึ้น มีความหมายมาจากคำเดิมที่นำมารวมกันแต่ไม่สมบูรณ์เหมือนประโยค วลีส่วนใหญ่มีคำกลางที่สำคัญหนึ่งคำที่เป็นตัวบ่งบอกถึงประเภทของวลี คำนั้นเรียกว่าเป็น "คำหลัก" ของวลี ดังนั้นเราสามารถแบ่งประเภทของวลีตามคำหลักของวลี

 ชนิดของวลี 
 วลีมีอยู่ทั้งหมด 7 ชนิด

นามวลี  เป็นวลีที่มีคำนามเป็นคำหลักของวลี เช่น แมวบนเสื่อ, บ้านริมน้ำ
 กริยาวลี เป็นวลีที่มีคำกริยาเป็นคำหลักของวลี เช่น กินข้าว, กระโดดขึ้นลง
 บุพบทวลี  เป็นวลีที่มีคำบุพบทเป็นคำหลักของวลี เช่น ที่สุดถนน, หน้าร้านอาหาร
 สรรพนามวลี เป็นวลีที่มีคำสรรพนามเป็นคำหลักของวลี เช่น เขาทั้งหลาย, ท่านผู้มีเกียรติ
 วิเศษณ์วลี เป็นวลีที่มีคำวิเศษณ์เป็นคำหลักของวลี  เช่น เหม็นคลุ้งไปทั่ว, เช้าวันจันทร์

นอกจากนี้ยังมี สันธานวลี อุทานวลี ขึ้นอยู่กับประเภทของคำกลาง อย่างไรก็ตาม ในบางภาษาถึงแม้จะไม่มีคำหลักของวลี แต่ก็สามารถเป็นวลีประเภทอื่นได้ เช่นในภาษาอังกฤษ the rich (คนร่ำรวย) เป็นนามวลีที่มีแต่คำวิเศษณ์ ไม่มีคำนามอยู่เลย
# ปีสอง
ในโรงเรียนที่อังกฤษและเวลส์ ปีสอง เป็นปีการศึกษาที่สอง หลังจาก รีเซ็ปชั่น ช่วงอายุของเด็ก อยู่ระหว่าง 6 - 7 ปี นี่เป็นปีการศึกษาสุดท้ายของช่วงชั้นที่ 1

ใน ไอร์แลนด์เหนือ และสกอตแลนด์ ป.2 (P2) เป็นปีที่สองของ การศึกษาภาคบังคับ และโดยปกติ นักเรียนในชั้นนี้ มีอายุ 5 - 6 ปี
# สมัชชาแห่งชาติ (เวียดนาม)
รัฐธรรมนูญแห่งเวียดนามรับรอง สมัชชาแห่งชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม  เป็น "องค์การใช้อำนาจรัฐสูงสุด" ซึ่งมีรูปแบบเป็นระบบสภาเดี่ยว มีสมาชิกมาจากการเลือกตั้ง 493 คน โดยดำรงตำแหน่งวาระละ 5 ปี ประชุมกันปีละสองครั้ง รัฐสภาแต่งตั้งประธานาธิบดี (ประมุขแห่งรัฐ), นายกรัฐมนตรี (ประมุขแห่งรัฐบาล), ประธานศาลสูงสุดแห่งประชาชนเวียดนาม, อัยการสูงสุดแห่งประชาชนเวียดนาม (หรือ หัวหน้า "สำนักงานกำกับดูแลและตรวจสอบสูงสุดของประชาชน") และคณะรัฐมนตรี (ฝ่ายบริหาร) ซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 21 คน อย่างไรก็ดี ท้ายที่สุด พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามก็มีอิทธิพลใหญ่หลวงเหนือการควบคุมการบริหารและดำเนินการผ่านคณะกรรมาธิการส่วนกลางซึ่งมีสมาชิก 150 คน ซึ่งเลือกโปลิตบูโรจำนวน 15 คน ที่การประชุมสมัชชาพรรคแห่งชาติซึ่งจัดขึ้นทุกห้าปี สมาชิกพรรคดำรงตำแหน่งอาวุโสในรัฐบาลทั้งหมด