wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เกริก มังคละพฤกษ์
ดร. เกริก  มังคละพฤกษ์ ผู้ก่อตั้งเกริกวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยเกริก 

 ประวัติ 
นายเกริก  มังคละพฤกษ์ ชื่อเดิม ปทุม เกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2458 ที่ตำบลท่ากลาง อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของนายเดียวเซียะ (ตีระ) และนางบุญรอด มังคละพฤกษ์ มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 5 คน พี่น้อง 4 คน คือ นางสาลี่ กรัยวิเชียร นางสาวองุ่น มังคละพฤกษ์  นายเกรียง มังคละพฤกษ์  พล.อ.อ. เกียรติ มังคละพฤกษ์ และมีน้องหนึ่งคนคือ นายมนัส มังคละพฤกษ์ (ขณะนี้ถึงแก่กรรมทั้งหมดแล้ว) และได้สมรสกับ นางสุวรรณี (กอวัฒนา) ปัจจุบันคือ ดร.สุวรรณี มังคละพฤกษ์ เป็นประธานมูลนิธิเกริก มังคละพฤกษ์ มีบุตรธิดาด้วยกัน 4 คน

เมื่อเยาว์ได้รับการศึกษาชั้นมูล ที่โรงเรียนอัสสัมชัญ จนจบมัธยมปีที่ 8 นายเกริกได้ประกอบอาชีพครั้งแรกเป็นครูอยู่ตามโรงเรียนต่าง ๆ 3 ปี ต่อมาใน พ.ศ. 2480 ได้อุปสมบท 1 พรรษา ที่วัดเทพศิรินทราวาส ราชวรวิหาร โดยสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (เจริญ ญาณวโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่อลาสิกขาแล้วได้เริ่มทำงานหนังสือพิมพ์เสียงไทยและประชามิตรและหลังจากนั้นได้จัดตั้งสำนักพิมพ์ขึ้นเองชื่อสำนักงานเทอดไทย อยู่ที่ตำบลบ้านหม้อ จังหวัดพระนคร รับทำบล็อก และงานช่างเขียน ทำอยู่ได้ 2 ปีก็ต้องเลิกกิจการแล้ว จนกระทั่งพ.ศ. 2487 ได้เข้าทำงานที่บริษัท โนมูระ ทำอยู่ได้ระยะหนึ่งก็กลับไปเป็นครูสอนภาษาอังกฤษที่โรงเรียนประชาไทยวิทยาลัย ต่อมาเมื่อโรงเรียนประชาไทยวิทยาลัยเลิกกิจการแล้ว มีนักเรียนมาขอเรียนที่บ้าน 2 คนได้ชักชวนเพื่อนมาเรียนเพิ่มมากขึ้น ทำให้มีรายได้พอเลี้ยงตัว พร้อมกันนั้นก็สอนหนังสืออยู่ที่โรงเรียนขัตติยาณีผดุง แล้วเปลี่ยนไปทำงานที่สำนักพิมพ์บางกอกโพสต์ 
ปี พ.ศ. 2507 ได้ขยายโรงเรียนสอนภาษาและวิชาชีพ โดยรับนักเรียนที่จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
ปี พ.ศ. 2508 ได้ย้ายจากอาคาร ก.ถนนราชดำเนินไปตั้งที่ตำบลบางด้วน (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นตำบลปากน้ำ) อำเภอเมืองสมุทรปราการ ใช้ชื่อว่าโรงเรียนภาษาและวิชาชีพปากน้ำ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นเกริกวิทยาลัย
thumb|180px|ดร.เกริก และ ดร.สุวรรณี มังคละพฤกษ์ 

 ด้านการศึกษา 
 ให้ทุนการศึกษาแก่นักเรียนเกริกวิทยาลัย
 ทูลเกล้าฯ ถวายทุนในกิจการของมูลนิธิประชาสมาสัย ในพระบรมราชูปถัมภ์
 สร้างโรงเรียนวัดถ้ำคูหาโสภณ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ 
 ร่วมสร้างโรงเรียนบ้านราชมุนี ตำบลโนนทรายน้อย อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร 
 ร่วมสร้างโรงเรียนวัดป่าทรงธรรม อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี

 ด้านศาสนา 
 บริจาคเครื่องอุปโภค บริโภค เพื่อบำรุงพระพุทธศาสนาในด้านต่างๆ
 เป็นโยมอุปัฏฐากบวชพระ 40 รูป
 ถวายทุนพระภิกษุในด้านการศึกษา
 สร้างและบูรณะซ่อมแซมถาวรวัตถุต่างๆเช่น สร้างพระประธาน ศาลาสุวรรณี บูรณะถ้ำวิมุตสุขวัดเขาชายธง อำเภอตากฟ้า จังหวัดนครสวรรค์ 
 ถวายตำราเรียนแก่พระภิกษุและวัดต่างๆ

 ด้านการกุศล 
 บริจาคเงินช่วยเหลือองค์การต่างๆเช่น สภากาชาดไทย มูลนิธิสายใจไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์  มูลนิธิร่วมกุศล จังหวัดสมุทรปราการ 

 งานด้านสังคม 
 เป็นสมาชิกสโมสรโรตารี่ บางกะปิ
 เป็นผู้ให้กำเนิดสโมสรโรตารีสมุทรปราการ สโมสรโรตาแคท์เกริก (วิทยาลัยเกริก) มหาวิทยาลัยเกริกในปัจจุบัน และสโมสรอินเตอร์แรคท์เกริก (โรงเรียนเกริกวิทยาลัย) เกริกวิทยาลัยในปัจจุบัน

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 มหาวิทยาลัยเกริก
 เกริกวิทยาลัย 
 ประวัติ ดร.เกริก มังคละพฤกษ์
# แบล็กเบิร์น
แบล็กเบิร์น  เป็นชื่อเมืองใหญ่เมืองหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ในในเทศมณฑลแลงคาเชอร์ ประเทศอังกฤษ และเป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลทีมแบล็กเบิร์นโรเวอส์
# ภาวิณี วิริยะชัยกิจ
ภาวิณี วิริยะชัยกิจ  เป็นนักแสดง,พิธีกร นางแบบหญิงชาวไทย

ประวัติ
ภาวิณี วิริยะชัยกิจ  มีชื่อเล่นว่า มิลค์ เกิดเมื่อวันที่  17 กุมภาพันธ์  2531  ซึ่งเป็นคนอำเภอภูเวียง  จังหวัดขอนแก่น ครอบครัวประกอบอาชีพธุรกิจส่วนตัว จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนแก่นนครวิทยาลัย  จังหวัดขอนแก่น  สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะวิทยาการจัดการ  สาขาการบัญชี มหาวิทยาลัยขอนแก่น 

ภาวิณี วิริยะชัยกิจ ครองตำแหน่ง  “สปาย แบรนด์ แอมบาสซาเดอร์ เคยเข้าประกวดมิสทีนไทยแลนด์ เมื่อปี 2006 และเคยมีผลงานทางด้านภาพยนตร์ เรื่อง “ฝันโคตรๆ” (The Begin) ของ“พิง ลำพระเพลิง”

ปัจจุบัน ภาวิณี วิริยะชัยกิจ เป็นแอร์โฮสเตสสายการบิน Air Asia (เป็นพรีเซนเตอร์โฆษณาคู่กับณเดชน์ คูกิมิยะ)และยังมีผลงานบันเทิงให้ชมอย่างต่อเนื่อง

ผลงาน
ละคร
ละคร ฟาร์มเอ๋ย ฟาร์มรัก รับบท วุ้น(รับเชิญ) ช่อง 3
ซิตคอม
ซิตคอม ระเบิดเถิดเทิง รุ่น 3 รับบท  น้ำใส คู่กับ วันธงชัย อินทรวัตร ช่อง 5
ซิตคอม รักล้นล้น 9 คน 4 คู่  รับบท แพม  คู่กับ ปิยะ ชนะสัตรู ช่อง 9
ซิตคอม ท่าประชา สามัคคี  รับบท ไหม  ช่อง ไทยพีบีเอส
ซิตคอม เพิ้ง  รับบท อ้อม คู่กับ ศุภกร กิจสุวรรณ  ช่อง ไทยพีบีเอส
ซิตคอม จุดนัดภพ  รับบท นำทิพย์  ช่อง 3

ภาพยนตร์ 
 ฝันโคตรโคตร รับบท เปิ้ล  นางเอก คู่กับ พิง ลำพระเพลิง
 กะปิ ลิงจ๋อไม่หลอกจ้าว รับบท พี่หงษ์ คู่กับ ทวีฤทธิ์ จุลละทรัพย์
 ฮักนะ 'สารคาม รับบท เกษ คู่กับ ธันวา สุริยจักร
 It Gets Better ไม่ได้ขอให้มารัก รับบท งาม
 เธอ เขา เรา ผี 
 รักสุดทีน รับบท สาวขาเป๋

 พิธีกร 
รายการ อินส์ไพร์เรชั่นทิบ

มิวสิกวีดีโอ
เกลียดเพลงรัก ของ แพนเค้ก (วงดนตรี)
แสนล้านนาที ของ เบล สุพล
กอดฉัน ของ หญิง ธิติกานต์
ต่อเวลาให้ฉันสักนิด ของ หญิง ธิติกานต์
ผิดเรื่องเดียว ของ ปนัดดา เรืองวุฒิ
ไม่ใช่ไม่รู้สึก ของ เบญจพล เชยอรุณ
ไม่ดี ไม่จำ ของ ตั๊กแตน ชลดา

 ถ่ายแฟชั่น 
 ถ่ายแฟชั่นของ IN แมคกาซีนคู่กับ พลอย เฌอมาลย์
หนังสือแสดงผลงานของมหาวิทยาลัยขอนแก่น

 รางวัลที่ได้รับ 
 เข้ารอบสุดท้าย มิสทีนไทยแลนด์ 2006 
 แบรนด์แอมบาสเดอร์ Spy Girl 2008
# อินดัสเทรียลเมทัล
อินดัสเทรียลเมทัล   เป็นแนวเพลงที่พัฒนามาจากแนว อินดัสเทรียล และ เฮฟวีเมทัล และเป็นหนึ่งในแนวเพลงย่อยของ ออลเทอร์นาทิฟเมทัล โดยใช้ท่อนริฟฟ์กีตาร์ซ้ำ ๆ ของเมทัล การใช้แซมพลิง เครื่องสังเคราะห์เสียงและท่อนซับซีเควนเซอร์ และเสียงร้องที่บิดไป วงแนวอินดัสเทรียลเมทัล อย่างเช่น มินิสตรีDi Perna 1995a, page 69. ก็อตเฟรช และ KMFDMDi Perna 1995a, page 69. และวงคนเดียวอย่าง ไนน์อินช์เนลส์ ก็ช่วงให้มีฐานกลุ่มคนฟังกว้างขึ้น
# สโมสรฟุตบอลโตรีโน
สโมสรฟุตบอลโตรีโน  เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองตูรินและเป็นคู่แข่งกับยูเวนตุส

 ประวัติ 
ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1906 โดยในยุคนั้นใช้ชื่อว่า AC Torino และใช้ชื่อนี้มาจนถึงปี ค.ศ. 2005 ก่อนจะเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น Torino F.C. จนถึงปัจจุบันโตรีโนยิ่งใหญ่มากในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 เป็นยุคที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง ได้แชมป์มากมายหลายรายการ (แต่หลังจากเหตุการณ์เครื่องบินตกในปีค.ศ. 1949) ความยิ่งใหญ่ของสโมสรก็สิ้นสุดลง

 เกียรติประวัติ 

 ระดับประเทศ 
 เซเรียอา
 ชนะเลิศ (7): 1927–28, 1942–43, 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1975–76 1
 รองชนะเลิศ (7): 1907, 1914–1915, 1928–1929, 1938–1939, 1941–42, 1976–77, 1984–85
 เซเรียบี
 ชนะเลิศ (3): 1959–60, 1989–90, 2000–01
 รองชนะเลิศ (2): 2004–05, 2011–12
	
 โกปปาอีตาเลีย
 ชนะเลิศ (5): 1935–36, 1942–43, 1967–68, 1970–71, 1992–93
 รองชนะเลิศ (8): 1937–38, 1962–63, 1963–64, 1969–70, 1979–80, 1980–81, 1981–82, 1987–88
 ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา
 รองชนะเลิศ (1): 1993

 ระดับทวีปยุโรป 
 มีโทรพาคัพ 
 ชนะเลิศ (1): 1990–91
 ยูฟ่าคัพ/ยูฟ่ายูโรปาลีก
 รองชนะเลิศ (1): 1991–92

 ผู้เล่นชุดปัจจุบัน 
.
# เบรกคอร์
เบรกคอร์  เป็นแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ รับอิทธิพลจากดรัมแอนด์เบส จังเกิล ดนตรีอินดัสเทรียล และดนตรีอินเทลลิเจนต์แดนซ์ ให้มีทิศทางในแนวเบรกบีต ที่เร่งความเร็ว ความซับซ้อน ความหนาแน่นเของเสียงอย่างสุดขีด

เบรกคอร์เกิดขึ้นช่วงปลายทศวรรษที่ 90  โดยนักดนตรีแนวอิเล็กทรอนิกส์อย่าง Venetian Snares, Igorrr และเอเฟ็กซ์ ทวิน

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 http://www.breakcore.com.au/
# พิชัยยุทธ์ซุนวู
พิชัยยุทธ์ซุนวูเป็นการ์ตูนแนวอิงประวัติศาสตร์จีน เขียนโดย หลี่จื้อชิง จัดพิมพ์ในปี 2547 สำนักพิมพ์ Culturecom Limited ในไทยจัดพิมพ์ โดยสำนักพิมพ์ บูรพัฒน์ คอมมิค และจัดพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2550 จำนวน 5 เล่ม เนื้อหากล่าวถึงสงครามระหว่างแคว้นอู๋ กับแคว้นฉู่ พิชัยยุทธ์ซุนวูยังได้รับรางวัลชนะเลิศงานประกวดรางวัลการ์ตูนนานาชาติจัดโดย กระทรวงต่างประเทศญี่ปุ่น ในปี 2550
# ชิมูระ ชินปาจิ
ชิมูระ ชินปาจิ  เป็นหนึ่งในตัวละครหลักในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ เป็นสมาชิกคนที่ 2 ของร้านรับจ้างสารพัด มักทำหน้าที่ตบมุกตัวละครอื่น 

ชื่อที่กินโทกิและคารุงะชอบเรียกคือ ปัจซัง และ ขาตั้งแว่น และ ชิมูระ ชินปาจิ ยังซิงอยูู่

ข้อมูลตัวละคร
ชิมูระ ชินปาจิเป็นบุตรคนที่ 2 ของเจ้าของโรงฝึกดาบโคโตคัง ที่สอนเพลงดาบสายเท็นโดมุชิน  เมื่อชาวสวรรค์ได้ออกบัญญัติห้ามซามูไรใช้ดาบทำให้โรงฝึกดาบได้ปิดตัวลง หลังจากบิดาเสียชีวิต ตัวเขาและพี่สาวของเขาคือชิมูระ ทาเอะ (โอทาเอะ) ก็พยายามทำงานหาเงิน เพื่อฟื้นฟูโรงฝึกดาบ และเพื่อใช้หนี้ที่บิดาได้กู้ไว้ก่อนเสียชีวิต

ชินปาจินั้นได้ทำงานที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง วันหนึ่งได้ถูกชาวสวรรค์ที่เป็นทูตชาวดาวจาโทรันและเป็นลูกค้าของร้านอาหารแกล้งขัดขาจนล้มไปชนโต๊ะที่ซากาตะ กินโทกินั่งอยู่จนพาร์เฟ่ต์หก กินโทกิโมโหจึงทำร้ายทูตดาวจาโทรันและได้หลบหนีไป แต่ก็ได้แอบเอาดาบไม้ที่ใช้ก่อเหตุไว้กับชินปาจิ ทำให้ชินปาจิถูกเข้าใจว่าเป็นผู้ก่อเหตุและถูกไล่ออกจากงาน ชินปาจิและโอทาเอะจึงได้ตามตัวกินโทกิมาที่โรงฝึกเพื่อให้กินโทกิชดใช้การกระทำ แต่ในระหว่างนั้น นายทุนชาวสวรรค์ที่พ่อของชินปาจิได้กู้เงินไว้ได้เข้ามาเพื่อทวงหนี้จากชินปาจิและโอทาเอะ โอทาเอะตัดสินยอมไปทำงานเป็นหญิงบริการในสถานเริงรมย์เพื่อใช้หนี้และเพื่อรักษาโรงฝึกของพ่อไว้ ชินปาจิไม่ยอมรับการตัดสินใจของพี่สาว กินโทกิจึงพาชินปาจิบุกขึ้นเรือของนายทุนชาวสวรรค์และชิงตัวโอทาเอะกลับคืนมาได้สำเร็จ ชินปาจิได้รู้สึกถึงจิตวิญญาณของซามูไรในตัวของกินโทกิ จึงตัดสินร่วมทำงานในร้านรับจ้างสารพัดของกินโทกิ 

ชินปาจิเป็นชายที่หน้าตาค่อนข้างธรรมดาและใส่แว่น มีบทบาทคอยเป็นตัวเบรกมุข ฝีมือทางดาบค่อนข้างใช้ได้ แต่ยังเก่งไม่เท่ากินโทกิ ชินปาจิคลั่งไคล้เทราคาโตะ ซือ ซึ่งเป็นนักร้องชื่อดัง ตัวเขาเองก็เป็นหัวหน้าของกลุ่มองครักษ์พิทักษ์ เทราคาโตะ ซือ อีกด้วย

ชื่อของชินปาจิ
ชื่อ ชินปาจิ มีที่มาจากชื่อของ นางาคุระ ชินปาจิ หนึ่งในสมาชิกชินเซ็นงุมิในประวัติศาสตร์จริง ส่วนนามสกุล ชิมูระ มีที่มาจาก ชิมูระ เคน นักแสดงตลกของญี่ปุ่น
ข้อมูลการ์ตูนกินทามะ

ชิมูระ ชินปาจิ มีชื่อเล่นว่า ชินจัง เป็นชื่อที่โอทาเอะที่เป็นพี่สาวใช้เรียก ตัวละครส่วนใหญ่ในเรื่องเรียกชินปาจิด้วยชื่อจริง

ชื่อที่กินโทกิและคารุงะชอบเรียกคือ ปัจซัง และ ขาตั้งแว่น และ ชิมูระ ชินปาจิ ยังซิงอยูู่

การปรากฏตัวบนปก
ชินปาจิปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 2 โดยอยู่ในท่าดื่มชาและมีดาวเสาร์เป็นฉากด้านหลัง และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มเดียวกัน
# เอ แอนด์ ดับบลิว
เอแอนด์ดับบลิว (A&W) เป็นธุรกิจร้านอาหารจานด่วนที่มีสาขาหลายประเทศทั่วโลก มีจุดเด่นของอาหารคือ เครื่องดื่มรูทเบียร์ และวาฟเฟิล โดยชื่อเอแอนด์ดับบลิว มาจากอักษรตัวแรกของชื่อท้ายของ รอย อัลเลน (Roy Allen) และแฟรงค์ ไรท์ (Frank Wright) ปัจจุบันเป็นบริษัทในเครือของยัม! แบรนด์ส อิงส์

 ประวัติ 

ในปี พ.ศ. 2462 นายลอย อัลเลน ได้ทำการเปิดร้านขายรูทเบียร์ร้านแรกที่โลได รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และเปิดสาขาที่สองที่เมืองแซคราแมนโต ในปี พ.ศ. 2463 

ปี พ.ศ. 2465 นายรอย อัลเลน ได้เข้าร่วมหุ้นกับนายแฟรงค์ไรท์ ตั้งชื่อร้านว่า เอแอนด์ดับบลิว จนถึงปี พ.ศ. 2476 
สามารถขยายสาขาออกไปได้ถึง 133 สาขา แต่สองปีต่อมา นายแฟรงค์ ไรท์ได้ถอนหุ้นออก คงเหลือแต่นายรอย อัลเลน เป็นเจ้าของเพียงผู้เดียว
ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 นายรอย อัลเลน ได้ขายกิจการให้กับนายยีน ฮูริช และเปลี่ยนชื่อเป็น A&W Rootbeer Company 
และในปี พ.ศ. 2511 ได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น A&W INTERNATIONAL และเปลี่ยนสัญลักษณ์มาเป็นแบบที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน

 สาขาของเอแอนด์ดับบลิวทั่วโลก 

ในปัจจุบันเอแอนด์ดับบลิว มีสาขาในหลายประเทศทั่วโลกนอกจากในสหรัฐอเมริกา เช่น ออสเตรเลีย, บาห์เรน, บังคลาเทศ, แคนาดา, จีน, คิวบา, อียิปต์, เยอรมนี, อินโดนีเซีย, ญี่ปุ่น, คูเวต, มาเลเซีย, ปากีสถาน, ฟิลิปปินส์, กาตาร์, สิงคโปร์, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, สหราชอาณาจักร และประเทศไทย 

 เอแอนด์ดับบลิวในประเทศไทย 

ในปี พ.ศ. 2526 เอแอนด์ดับบลิว เปิดสาขาที่ เซ็นทรัลพลาซา ลาดพร้าว เป็นสาขาแรกของประเทศไทย เคยมีสาขาในประเทศไทยมากถึง 30 สาขาประวัติความเป็นมาของ A&W ในปี พ.ศ. 2565 ได้ยุติให้บริการทุกสาขาเนื่องจากประสบสภาวะขาดทุนอย่างต่อเนื่อง
# ไทยเรดนิวส์
วิวาทะ ฉบับ ไทย เรดนิวส์ เป็นหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์เชิงวิเคราะห์เจาะลึกการเมืองไทย นำเสนอข่าวสารเชิงลึก เพื่อเปิดเผยความจริง และสร้างสรรค์สังคม พร้อมเสนอแนะแนวทางการแก้ไขปัญหา ให้ความรู้ที่ถูกต้องแก่สังคม ก่อตั้งโดย นายวิบูลย์ แช่มชื่น อดีตสมาชิกวุฒิสภา และ นายสมยศ พฤกษาเกษมสุข ผู้แทนองค์กรพัฒนาเอกชนด้านแรงงาน วางแผงเป็นฉบับแรก เมื่อวันศุกร์ที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2552 จำหน่ายราคาฉบับละ 20.00 บาท

หนังสือพิมพ์ ไทย เรดนิวส์ มีคณะที่ปรึกษา ประกอบด้วย นายมานิตย์ จิตต์จันทร์กลับ, ศาสตราจารย์ บุญทัน ดอกไธสง, นายแพทย์ เหวง โตจิราการ, นายคณิน บุญสุวรรณ, นายอดิศร เพียงเกษ, นายพศ อดิเรกสาร, นางประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ, นายวิชิต ปลั่งศรีสกุล, นายวรพล พรหมิกบุตร, นายสมพงษ์ สระกวี, นายสุธาชัย ยิ้มประเสริฐ, นายพิชิต ลิขิตกิจสมบูรณ์ และ พลตำรวจเอก ดรุณ โสตถิพันธุ์

อนึ่ง เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน ออกคำสั่งที่ 71/2553 ตามอำนาจของ พระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พุทธศักราช 2548 ห้ามมิให้หนังสือพิมพ์วิวาทะ ฉบับไทยเรดนิวส์ เสนอข่าวสาร หรือทำให้ปรากฏแพร่หลายซึ่งข่าวสาร ที่มีข้อความและเนื้อหา ที่กระทบกระเทือนต่อความมั่นคง และความสงบเรียบร้อย ภายในราชอาณาจักร อันทำให้เกิดความปั่นป่วน หรือกระด้างกระเดื่องในหมู่ประชาชน และบั่นทอนความเป็นปึกแผ่น แน่นแฟ้นของคนในชาติ หากฝ่าฝืน ต้องระวางโทษ จำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับศอฉ.เซ็นเซอร์ นสพ.-นิตยสาร"สีแดง"4ฉบับอ้างกระทบความมั่นคง - มติชนออนไลน์, 26 พฤษภาคม 2553
# อุทยานแห่งชาติแม่ยม
อุทยานแห่งชาติแม่ยม ตั้งอยู่ในพื้นที่ของอำเภองาว จังหวัดลำปาง และอำเภอสอง จังหวัดแพร่ มีพื้นที่ประมาณ 284,218.75 ไร่ หรือ 454.75 ตารางกิโลเมตร มีลักษณะเป็นเทือกเขาสูงทั้งด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตกของพื้นที่ ลาดมายังแม่น้ำยมที่ไหลผ่านตอนกลางของพื้นที่ มีเทือกเขาอย่างดอยหลวง ดอยยาว ดอยขุนห้วยแปะ และดอยโตน เป็นต้น ซึ่งเป็นต้นกำเนิดแม่น้ำและลำห้วย อย่างเช่น น้ำแม่ปุง น้ำแม่ลำ น้ำแม่เต้น น้ำแม่สะกึ๋น น้ำแม่เป๋า ห้วยผาลาด ห้วยแม่ปง ห้วยแม่พุง ห้วยแม่แปง ห้วยเค็ด ห้วยปุย ห้วยเลิม และห้วยแม่ปุ๊ เป็นต้น และมีลำน้ำแม่งาว ไหลมารรจบกับแม่น้ำยมที่บริเวณอุทยาน

ทางด้านทิศเหนือไปทิศใต้ เป็นบริเวณที่ราบลาดเอียง ระดับความสูงประมาณ 180 เมตรจากระดับน้ำทะเล บริเวณอำเภอสอง แล้วลดความสูงมาเป็น 157 เมตร ส่วนทางด้านแนวทิศตะวันออกและทิศตะวันตกนั้น มีพื้นที่ลาดเอียงสู่แม่น้ำยมทั้งสองด้าน ดินส่วนใหญ่เป็นดินลูกรังและดินร่วนปนทราย ชนิดหินเป็นหินชั้นและหินเชล

กรมป่าไม้ได้นำเสนอคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติเห็นสมควรให้ออกพระราชกฤษฎีกากำหนดพื้นที่ดังกล่าวเป็นอุทยานแห่งชาติ เมื่อ 23 มกราคม พ.ศ. 2527 โดยใช้ชื่อว่า “อุทยานแห่งชาติแม่ปุง” ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น “อุทยานแห่งชาติแม่ยม”  โดยกำหนดพื้นที่บริเวณที่ดินป่าแม่ปุง ป่าแม่เป้าและป่าแม่สอง ในท้องที่ตำบลเตาปูน ตำบลสะเอียบ อำเภอสอง จังหวัดแพร่ และป่าแม่งาวฝั่งซ้าย ในท้องที่ตำบลแม่ตีบ อำเภองาว จังหวัดลำปาง ให้เป็นอุทยานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2529 เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 51 ของประเทศ

 แก่งเสือเต้น 
เป็นเกาะแก่งธรรมชาติในแม่น้ำยม ยาวประมาณ 4 กิโลเมตร อยู่หน้าที่ทำการอุทยานแห่งชาติ ได้ชื่อจากลักษณะของหินก้อนหนึ่งในแก่งที่มีรอยคล้ายรอยเท้าเสือปรากฏอยู่
# โยเซพุส
โยเซฟ เบน มาติตยาฮู (;Josephus refers to himself in his Greek works as  Ἰώσηπος :Iōsēpos Matthiou pais (Josephus the son of Matthais). Although Josephus also spoke Aramaic language and most probably also Hebrew, no extant sources record his name in these languages. However, his Hebrew/Aramaic name has gone down in Jewish history as יוסף בן מתתיהו (Yosef ben Matityahu) and thus he is commonly known in Israel today. ค.ศ. 37 – ราว ค.ศ. 100) เปลี่ยนชื่อเป็น โยเซฟพุส  หลังจากที่ได้เป็นพลเมืองโรมัน เป็นนักประวัติศาสตร์และนักเขียนพิทักษ์ปรัชญา (apologist) ในคริสต์ศตวรรษที่ 1 

โยเซพุสมาจากครอบครัวที่เป็นนักบวชและราชวงศ์ ผู้รอดมาได้จากการทำลายเมืองเยรูซาเลมโดยโรมันในปี ค.ศ. 70 และมาบันทึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นSee also Jerusalem’s Model in the Late 2nd Temple Period งานของโยเซพุสเป็นงานสำคัญที่ทำให้เข้าใจถึงเบื้องหลังของศาสนายูดาห์ในคริสต์ศตวรรษที่ 1

โยเซพุสเป็นคนสำคัญของโลกของจักรวรรดิโรมันในด้านความรู้ที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมของชาวยิวและชาวยิว โดยเฉพาะในสมัยที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งและความตึงเครียดระหว่างสองฝ่าย โยเซพุสเป็นผู้ที่เคร่งครัดในการปฏิบัติตามประเพณีของชาวยิวอย่างสม่ำเสมอตลอดมา และทั้งสรรเสริญศาสนายูดาห์และพยายามให้การศึกษาและความเข้าใจแก่ผู้มิใช่ชาวยิว โยเซพุสมีความเชื่อมั่นในความคล้ายคลึงระหว่างศาสนายูดาห์กับปรัชญาของวัฒนธรรมกรีก-โรมัน และพยายามให้การศึกษาต่อบุคคลทั่วไปว่าศาสนายูดาห์เป็นศาสนาที่มีรากฐานมานานและเป็นศาสนาที่มีวัฒนธรรม หลักปรัชญา และความศรัทธา โยเซพุสคงจะต้องเป็นผู้ที่มีความสำคัญพอตัวเพราะยูซีเบียสกล่าวว่าโยเซพุสมีอนุสาวรีย์อยู่ในกรุงโรมChurch History (Eusebius) 3.9.2

งานชิ้นสำคัญสองชิ้นของโยเซพุสคือ สงครามยิว ที่เขียนราวปี ค.ศ. 75 และ ประวัติศาสตร์ของชาวยิว ที่เขียนราวปี ค.ศ. 94Stephen L. Harris, Understanding the Bible, (Palo Alto: Mayfield, 1985). สงครามยิว เป็นหนังสือที่เกี่ยวกับการปฏิวัติของชาวยิวระหว่างปี ค.ศ. 66 ถึงปี ค.ศ. 70 ในการต่อต้านอำนาจของจักรวรรดิโรมัน ส่วน ประวัติศาสตร์ของชาวยิว เป็นหนังสือที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ที่เขียนจากทัศนคติของชาวยิว งานเขียนทั้งสองชิ้นเป็นงานเขียนที่มีค่าที่ทำให้เข้าใจถึงศาสนายูดาห์ในคริสต์ศตวรรษที่ 1 และเบื้องหลังของศาสนาคริสต์ยุคแรกStephen L. Harris, Understanding the Bible, (Palo Alto: Mayfield, 1985).
# ซุเอโตนิอุส
กาอิอุส ซุเอโตนิอุส ตรังกวิลลุส (ราว ค.ศ. 69/ค.ศ. 75 – หลัง ค.ศ. 130) เป็นขุนนางโรมัน  และนักประวัติศาสตร์ระหว่างสมัยจักรวรรดิโรมัน งานชิ้นสำคัญของซุเอโตนิอุสคือ ว่าด้วยชีวิตของเหล่าไกซาร์  ซึ่งเป็นงานเขียนเกี่ยวกับชีวประวัติในยุทธการของประมุขโรมัน 12 พระองค์ตั้งแต่จูเลียส ซีซาร์ ไปจนถึงจักรพรรดิดอมิติอานุส งานเขียนอื่นเป็นงานเขียนเกี่ยวกับชีวิตประจำวันในกรุงโรม, การเมือง, สุนทรพจน์ และชีวิตของนักเขียนที่มีชื่อเสียงที่รวมทั้งกวี นักประวัติศาสตร์ และนักภาษาศาสตร์ บางส่วนของหนังสือเหล่านี้ยังคงตกทอดมาจนถึงปัจจุบันนี้ แต่อีกหลายเล่มก็สูญหายไป
# ไมเซิน
ไมเซิน (อังกฤษ: Meissen, Sorbian: Mišno; Latin: Misena, Misnia, Misnensium) เป็นเมืองหนึ่ง ใกล้นครเดรสเดิน ในรัฐซัคเซิน ประเทศเยอรมนี 

เมืองไมเซิน ตั้งอยู่ห่างออกไป 25 กิโลเมตร ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเดรสเดนซึ่งเมืองหลวงของสหพันธรัฐแซกโซนี มีประชากรประมาณ 30,000 คน เมืองไมเซนในปัจจุบันเป็นเมืองขนาดเล็ก แต่มีความสำคัญ เนื่องจากเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตภัณฑ์เครื่องเคลือบดินเผาไมเซิน ปราสาทอัลเบรชท์สบูร์ก วิหารโกธิคไมเซน และโบสถ์เฟราเอนไมเซน

thumb|ปราสาท และวิหารไมเซิน
thumb|ปราสาทไมเซิน ยามย่ำค่ำ
thumb|มหาวิหารไมเซิน

 ประวัติ 

เมืองไมเซิน เป็นที่รู้จักกันในฐานะจุดเริ่มต้นของรัฐซัคเซิน มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ถึงการตั้งรกรากของกลุ่มมิสนีกลุ่มแรกในบริเวณนี้ที่เมืองไมเซนตั้งแต่ยุคสลาวิก ต่อมาในปี ค.ศ. 929จึงได้ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิ์เยอรมนี ซึ่งตรงกับยุคของกษัตริย์เฮนรี นักล่า เป็นผู้ปกครองจักรวรรดิ์เยอรมนีในขณะนั้น

ต่อมาในปี ค.ศ. 968 ได้มีการจัดตั้งมุขมณฑลไมเซินขึ้น มีมุขนายกเป็นประมุขฝ่ายศาสนจักร และศาสนจักรมีบทบาทสำคัญต่อเมืองจนกระทั่งในปี ค.ศ. 1559 ได้เกิดการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ โดยความสนับสนุนของเจ้าผู้ครองสหพันธรัฐแซกโซนี (Elector) เป็นเหตุให้มุขมณฑลไมเซินถูกยกเลิกไปเมือปี ค.ศ. 1581 แต่กระนั้นระบบมุขมณฑลของโรมันคาทอลิกในรัฐซัคเซิน ได้จัดตั้งขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 1921 ณ เมืองเดรสเดิน และคงอยู่มาจนปัจจุบัน

การปกครองโดยระบบขุนนางในไมเซิน ได้เริ่มในปี ค.ศ 968 เช่นกัน โดยเมืองไมเซน มีฐานะเป็นเมืองหลวง มีประชนชนกว่า 1,000 ครัวเรือนตั้งรกรากอยู่ในเขตใจกลางเมือง ต่อมาในปี ค.ศ. 1018เมืองไมเซนถูกมอบให้เป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรโปแลนด์  และได้กลับมาเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนีอีกครั้งในปี ค.ศ. 1332

วิหารไมเซิน เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1260 บนเนินเขาเดียวกันกับปราสาทอัลเบรชท์สบูร์ก และด้วยข้อจำกัดเรือ่งสถานที่ ทำให้วิหารไมเซิน เป็นหนึ่งในวิหารที่เล็กที่สุดในยุโรป

ในยุคสมัยฮิตเลอร์ปกครองเยอรมัน ไมเซน เป็นอีกเมืองที่มีค่ายกักกันเชลยศึกที่นี่ โดยมีชื่อว่าค่ายกักกันโฟลสเซนเบอรกhttp://www.tartanplace.com/tartanhistory/concentrationcamps.html 

 ภูมิประเทศ 

เมืองไมเซิน ตั้งอยู่บนริมฝั่งแม่น้ำเอลเบ อยู่ห่างจากเดรสเดิน เมืองหลวงของรัฐซัคเซิน ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 25 กิโลเมตร และห่างจากเมืองไลพ์ซิกไปทางทิศตะวันออก ประมาณ 100 กิโลเมตร เมืองไมเซนตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 95 เมตร

เมืองไมเซน ประกอบด้วยเมืองต่าง ๆ ดังนี้ เมืองเก่า โพลสเซน เคิลลน์ เควสเทนเบอรก ทรีบิซทาลและบุซบาด โบห์นิทซ์ สปาร์ ทซาเซนดอร์ฟ เลอร์คา นีเดอร์แฟห์เร่ ไทซ-ลา โคลสเทอร์เฮาเซอร์ วิงวิทซ์ โปรซวิทซ์ และ ร๊อตเทวิทซ์

 สถานที่สำคัญ 

1000px|ภาพพานอรามาบริเวณเมืองเก่า ในเมืองไมเซิน

 ปราสาทอัลเบรชท์สบูร์ก
 วิหารไมเซิน
 ตัวเมืองเก่า
 โรงงานผลิตภัณฑ์เครื่องเคลือบดินเผาไมเซิน
# แอร์เรียน
แอร์เรียนแห่งนิโคเมเดีย  , ลูกิอุส ฟลาวิอุส อาร์ริอานุส  หรือ อาร์เรียโนส (ราว ค.ศ. 86 – หลังจาก ค.ศ. 146) เป็นนักประวัติศาสตร์ ข้าราชการ นักการทหาร นักปรัชญาชาวโรมันเชื้อสายกรีกของกรีกในสมัยโรมันและไบแซนไทน์ แอร์เรียนก็เช่นเดียวกับนักเขียนอื่นในสมัยโซฟิสติกที่ 2 (Second Sophistic) ที่เขียนโดยใช้ภาษากรีกแอตทิกา (Attic Greek) งานเขียนของแอร์เรียนเป็นงานเขียนตามปรัชญาของเอพิกทีทัส (Epictetus) ที่รวมทั้ง การเดินทัพของอเล็กซานเดอร์  ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับรายละเอียดในการการรณรงค์ของอเล็กซานเดอร์มหาราช และ อินดิกา  ที่บรรยายการเดินทางของเนอาร์คัส (Nearchus) จากอินเดียติดตามการพิชิตของอเล็กซานเดอร์ และงานเขียนสั้น ๆ อื่น ๆ งานเขียนของแอร์เรียนถือกันว่าเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับรายละเอียดการรณรงค์ของอเล็กซานเดอร์มหาราชและเป็นผู้ริเริ่มการเขียนประวัติศาสตร์จากมุมมองของการยุทธการคนแรกคนหนึ่ง

แอร์เรียนเป็นคนละคนกับผู้นำทางการทหารและนักเขียนชาวเอเธนส์ชื่อคเซโนพอน  จากคริสต์ศตวรรษที่ 4 ที่เขียนหนังสือชื่อเดียวกันคือ การเดินทัพ
# มุฮัมมัด มุตะวัลลี อัชชะอ์รอวี
มุฮัมมัด มุตะวัลลี อัชชะอ์รอวี  หรือที่รู้จักกันในชื่อ เชคชะอ์รอวี มีชีวิตในช่วงปี พ.ศ. 2464-2541 เป็นนักอธิบายกุรอานที่มีชื่อเสียงในยุคใหม่ มีความสามารถอธิบายกุรอานโดยใช้สำนวนที่เข้าใจง่าย และเป็นผู้มีความอุตสาหะยิ่งยวดในการเผยแผ่ศาสนาอิสลาม เกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2464 ณ หมู่บ้านดากอดูส เมืองมิตฆ็อม จังหวัดดากอลียะฮ์ ประเทศอียิปต์ จบการศึกษาคณะอักษรศาสตร์อาหรับจากมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร เมื่อปี พ.ศ. 2484

ท่านได้รับยกย่องให้เป็น "นักเทศนาแห่งศตวรรษ" อีกทั้งเป็นคนแรกและคนสุดท้ายที่ไม่ใช่ชาวซาอุดีอาระเบีย ที่ได้รับเกียรติให้ให้โอวาท (คุตบะฮ์) ณ ทุ่งอารอฟัต ระหว่างพิธีฮัจญ์
# ปลูตาร์โคส
ปลูตาร์โคส (, ; ราว ค.ศ. 46 – ราว ค.ศ. 120) หรือรู้จักในชื่อภาษาอังกฤษว่า พลูทาร์ก  และในชื่อภาษาโรมันซึ่งเขาได้ใช้เมื่อกลายมาเป็นพลเมืองโรมันคือ ลูกิอุส เม็สตริอุส ปลูตาร์คุส (;The name Mestrius or Lucius Mestrius was taken by Plutarch, as was common Roman practice, from his patron for Roman citizenship in the empire; in this case Lucius Mestrius Florus, a Roman consul.) เป็นนักประวัติศาสตร์ นักเขียนชีวประวัติ นักเขียนบทความ และนักปรัชญาเพลโตชาวชาวโรมันเชื้อสายกรีกผู้เป็นผู้เชี่ยวชาญในการเขียนชีวประวัติและสาขาวิชาต่าง ๆ

thumb|Moralia, 1531
งานเขียนที่สำคัญของปลูตาร์โคสก็คือ ชีวิตของชาวกรีกและโรมันชนชั้นขุนนาง (Parallel Lives) และ โมราเลีย (Moralia) ปลูตาร์โคสเกิดในครอบครัวจากตระกูลสูงในเคโรเนียที่อยู่ทางตะวันออกของเดลฟีราว 20 ไมล์

 ชีวิตเบื้องต้น 
thumb|left|ซากของวัดอพอลโลและเดลไดที่ปลูตาร์โคสเป็นนักบวชที่มีหน้าที่ตีความหมายของคำพยากรณ์เทพพยากรณ์ (oracle)
ปลูตาร์โคสเกิดราวปี ค.ศ. 46 ในเมืองเล็ก ๆ ชื่อไครอเนอา  ในบริเวณที่เรียกว่าโบยอตีอา  ในกรีซ ชื่อของพ่ออาจจะเป็นนีการ์คุสที่สันนิษฐานจากการตั้งชื่อตามธรรมเนียมกรีกที่ตั้งชื่อข้ามชั่วคน ครอบครัวมีฐานะดี ปู่ของปลูตาร์โคสชื่อลัมปรีอัสตามที่บันทึกใน โมราเลียSymposiacs, Book IX, questions II & III ปลูตาร์โคสกล่าวถึงพี่น้องชายตีมอนและลัมปรีอัสหลายครั้งในบทความที่เขียน และเมื่อกล่าวถึงตีมอนก็เป็นกล่าวถึงด้วยความรัก ในปี ค.ศ. 1624 รุอาลดุส (Rualdus) กล่าวในงานเขียน ชีวิตของปลูตาร์โคส ว่ามีภรรยาชื่อตีมอกเซนาจากหลักฐานงานเขียนของปลูตาร์โคสเอง ที่เป็นจดหมายที่เขียนถึงภรรยาขอร้องไม่ให้เศร้าโศกจนเกินควรจากการสูญเสียลูกสาวคนโตสองคนที่คนหนึ่งชื่อตีมอกเซนาเช่นเดียวกับแม่ สิ่งที่น่าสนใจในจดหมายฉบับนี้คือนัยยะที่ปลูตาร์โคสกล่าวถึงความเชื่อในเรื่องการกลับชาติมาเกิด (reincarnation)

จำนวนลูกชายของปลูตาร์โคสไม่เป็นที่ทราบ แต่ลูกชายสองคนในจำนวนนั้น คือ เอาโตบูลุสและปลูตาร์โคส (ชื่อเดียวกับพ่อ) ได้รับการกล่าวถึงบ่อยครั้ง ปลูตาร์โคสเขียนอุทิศให้ลูกสองคนนี้ในศาสตรนิพนธ์เกี่ยวกับบทสนทนาไทมีอัสของเพลโต เมื่อเอาโตบูลุสแต่งงาน ปลูตาร์โคสก็กล่าวถึงในบทเขียน เทเบิลทอล์ก อีกบุคคลหนึ่งที่ได้รับการกล่าวถึงคือโซกลารุสซึ่งกล่าวถึงที่เป็นนัยยะว่าเป็นลูก แต่ก็ระบุเป็นที่แน่นอนไม่ได้ ศาสตรนิพนธ์ที่เกี่ยวกับปัญหาเกี่ยวกับการแต่งงานซึ่งกล่าวถึงยูริดิซี (Eurydice) และป็อลลิอานุส (Pollianus) ก็ดูเหมือนจะพูดว่าเป็นผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับครอบครัว แต่ก็สรุปไม่ได้ว่าเป็นลูกสาวหรือไม่

ปลูตาร์โคสศึกษาคณิตศาสตร์และปรัชญาที่สถาบันเพลโต (Platonic Academy) แห่งเอเธนส์ภายใต้การดูแลของแอมโมเนียสแห่งเอเธนส์ (Ammonius of Athens) ระหว่างปี ค.ศ. 66 ถึงปี ค.ศ. 67 เขามีเพื่อนผู้มีอิทธิพลหลายคนที่รวมทั้งกวินตุส ซอซิอุส แซแนกิโอ  และกาอิอุส มินิกิอุส ฟุนดานุส  ทั้งสองเป็นสมาชิกวุฒิสภาคนสำคัญที่ปลูตาร์โคสอุทิศงานบางชิ้นให้ต่อมา ปลูตาร์โคสเดินทางอย่างกว้างไกลในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนที่รวมทั้งกรีซตอนกลาง, สปาร์ตา, คอรินท์, เปตรา, ซาร์ดีส, อเล็กซานเดรีย และไปยังโรมสองครั้ง

เมื่อได้เป็นพลเมืองโรมันปลูตาร์โคสก็เปลี่ยนชื่อเป็น "ลูกิอุส แม็สตริอุส ปลูตาร์คุส" โดยมีกงสุลลูกิอุส แม็สตริอุส โฟลรุส  เป็นผู้รับรองที่ปลูตาร์โคสใช้เป็นแหล่งข้อมูลในหนังสือ ชีวิตของออโทPlutarch, Otho 14.1
# ยุทธการที่เอลส์บรี
ยุทธการที่เอลส์บรี  เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1642 ที่โฮลแมนสบริดจ์ใกล้เมืองเอลส์บรีในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ที่นำโดยเจ้าชายรูเพิร์ตแห่งไรน์ กับกองทัพฝ่ายรัฐสภา ฝ่ายหลังเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะแม้ว่าจะมีกำลังทหารน้อยกว่าอีกฝ่ายหนึ่งเป็นจำนวนมาก