wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# โคพอลิเมอร์
โคพอลิเมอร์ หรือ เฮเทอโรพอลิเมอร์  คือพอลิเมอร์ที่ได้จากการสังเคราะห์สารมอนอเมอร์ตั้งแต่สองชนิดขึ้นไป มีความหมายโดยทั่วไปตรงข้ามกับโฮโมพอลิเมอร์ซึ่งสังเคราะห์จากมอนอเมอร์เพียงชนิดเดียว  กระบวนการสังเคราะห์โคพอลิเมอร์ (Copolymerization) ยังอ้างอิงไปถึงวิธีการสังเคราะห์ทางเคมีในการสังเคราห์โคพอลิเมอร์
# จังหวัดโอดแซน
โอดแซน (,) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ในประเทศฝรั่งเศส ตัวจังหวัดตั้งอยู่ในบริเวณปริมณฑลด้านตะวันตกของกรุงปารีส โดยมีน็องแตร์เป็นเมืองหลัก จังหวัดนี้มีประชากร 1,624,357 คน (ใน ค.ศ. 2019)Populations légales 2019: 92 Hauts-de-Seine, INSEE

ประชากร
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1881
# จังหวัดชาร็องต์
ชาร็องต์ (แซ็งตงฌ์: Chérente) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นนูแวลากีแตนในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดชาร็องต์ตั้งชื่อตามชื่อแม่น้ำชาร็องต์ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส โดยมีอ็องกูแลมเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 352,015 คนPopulations légales 2019: 16 Charente, INSEE

ประวัติ

ชาร็องต์เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากบางส่วนของอดีตจังหวัดอ็องกูมัว ทางใต้และตะวันตกของแซ็งตงฌ์

ประชากร
การพัฒนาของประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1791:
# จังหวัดก็องตาล
ก็องตาล (, ;  หรือ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ในประเทศฝรั่งเศส ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนใต้ตอนกลางของฝรั่งเศสโดยมีโอรียักเป็นเมืองหลัก จังหวัดก็องตาลตั้งชื่อตามชื่อภูเขาไฟที่ดับแล้วที่ครอบคลุมบริเวณนั้น จังหวัดนี้มีประชากร 144,692 คนใน ค.ศ. 2019Populations légales 2019: 15 Cantal, INSEE

 ประชากร 
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1791:
# จังหวัดลัวร์
ลัวร์ (, ;) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดลัวร์ตั้งชื่อตามชื่อแม่น้ำลัวร์ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกของประเทศ โดยมีแซ็งเตเตียนเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 765,634 คนPopulations légales 2019: 42 Loire, INSEE

ประชากร
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801:
# จังหวัดโอต-ปีเรเน
โอต-ปีเรเน (กัสกอญ/;) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นอ็อกซีตานีในประเทศฝรั่งเศส ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ โดยมีตาร์บเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 229,567 คนPopulations légales 2019: 65 Hautes-Pyrénées, INSEE

 ประชากร 
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801:
# จังหวัดชาร็องต์-มารีตีม
ชาร็องต์-มารีตีม (,) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นนูแวลากีแตนในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดชาร็องต์-มารีตีมตั้งชื่อตามชื่อแม่น้ำชาร็องต์ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของประเทศ โดยมีลารอแชลเป็นเมืองหลัก ณ ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 651,358 คนในพื้นที่ 6,864 ตารางกิโลเมตร

ประวัติ
บริเวณเดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของแซ็งตงฌ์และโอนี Charente-Inférieure เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ต่อมา เมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1941 ส่วนนี้จึงเปลี่ยนชื่อเป็นชาร็องต์-มารีตีม

ตอนที่มีการจัดตั้งจังหวัดครั้งแรก เทศบาลแซ็งต์ได้รับเลือกเป็นเมืองหลัก (แซ็งต์เคยเป็นเมืองหลักของแซ็งตงฌ์) จากนั้นใน ค.ศ. 1810 นโปเลียนผ่านพระราชกฤษฎีกาย้ายเมืองหลักไปที่ลารอแชล

ประชากร
# จังหวัดแอ็งดร์
แอ็งดร์ (,) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดแอ็งดร์ตั้งชื่อตามชื่อแม่น้ำแอ็งดร์ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ โดยมีชาโตรูเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 219,316 คนPopulations légales 2019: 36 Indre, INSEE

ประวัติ
แอ็งดร์เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากบางส่วนของอดีตจังหวัดแบรี, ออร์เลอาแน, ลามาร์ช และตูแรน

ประชากร
# หินละลายรูปหมอน
thumb|270px|หินละลายรูปหมอนในมหายุคพรีแคมเบรียนที่ค่อนข้างผุพังไปแล้ว
หินละลายรูปหมอน ลักษณะโครงสร้างเป็นรูปหมอน มีลักษณะที่สำคัญคือเป็นการที่ลาวาโผล่พ้นน้ำแล้วมีการเย็นตัวลง หินละลายรูปหมอนนี้จัดเป็นหินอัคนีภูเขาไฟ ซึ่งมีหลายขนาด อาจมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางได้มากถึง 1 เมตร

 องค์ประกอบ 
หินละลายรูปหมอน มีองค์ประกอบเหมือนกับหินบะซอลท์ทั่วไป ลักษณะที่เกิดเป็นพวก komatiite, picrite, basaltic andesite, andesite หรือกระทั่ง dacite ที่รู้ๆกัน โดยทั่วไปแล้ว ยิ่งส่วนประกอบมีความเป็น andesite มากขึ้นมักจะเกิดเป็นรูปหมอนได้ขนาดที่ใหญ่กว่า เนื่องมาจากความหนืดของลาวาเพิ่มขึ้น

 การเกิด 
หินละลายรูปหมอนนั้นจะเกิดในบริเวณที่มีลาวาสีเข้มถึงลาวาสีกลาง (mafic to intermediate) ปะทุขึ้นมาใต้ผิวน้ำ เช่นบริเวณที่มีจุดร้อนปะทุขึ้นมา และสัมพันธ์กับขอบเขตโครงสร้างของเทือกเขากลางสมุทร เมื่อมีแผ่นเปลือกโลกมหาสมุทรเกิดขึ้นใหม่ จะเกิดหินละลายรูปหมอนขึ้นหนามาก ซึ่งปะทุขึ้นมาตรงจุดศูนย์กลางการกระจายตัว ซึ่งเกิดจากการที่พวก dyke แทรกตัดเข้ามาในตำแหน่งที่ต่ำกว่าที่กะเปาะแมกม่า (magma chamber) หินละลายรูปหมอนเกิดขึ้นสัมพันธ์กับ sheeted dyke complex ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของลำดับหิน ophiolite เมื่อมีบางส่วนของแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรเกยซ้อนทับแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีป

การปรากฏของหินละลายรูปหมอนที่แก่ที่สุดในพวกหินภูเขาไฟพบที่ Isua and Barberton greenstone belts เป็นการแสดงว่าเคยมีน้ำปริมาณมหาศาลบนพื้นผิวของโลกในบรมยุคอาร์เคียน หินละลายรูปหมอนนี้แสดงว่ามีกิจกรรมของภูเขาไฟที่เกิดใต้น้ำในบริเวณแถบการแปรสภาพ

หินละลายรูปหมอนอาจพบร่วมกับสภาวะภูเขาไฟกึ่งธารน้ำแข็ง (Subglacial Volcanoes) ในลำดับแรกของการเกิดระเบิด ซึ่งถูกค้นพบด้วย Gabriel A. Doudine และเพื่อน ๆ ของเขา

 การก่อตัว 
หินละลายรูปหมอนเหล่านี้จะเกิดขึ้นเมื่อมีแมกม่าดันตัวมาถึงพื้นผิว และสิ่งที่สำคัญคือต้องมีความแตกต่างกันอย่างมากในส่วนของอุณหภูมิ นั่นคืออุณหภูมิระหว่างลาวาและน้ำ เมื่อมีการโผล่พ้นน้ำขึ้นมาเจอความเย็นอย่างรวดเร็ว จะเกิดปฏิกิริยาบนผิวของลาวานั้นก่อน หลังจากนั้นลาวาจะขยายตัวออกไป ด้วยปริมาณที่มากขึ้นก็จะเกิดเป็นพู (lobe) จนกระทั่งความดันของแมกม่านั้นเพียงพอที่จะทำให้บริเวณผิวของลาวาแตกออก และเริ่มการปะทุอีกครั้งในบริเวณที่เป็นช่องว่างที่ใกล้ ๆ กัน กระบวนการนี้เป็นการสร้างรูปร่างที่เป็นพูออกมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้มีรูปร่างคล้ายหมอน บริเวณผิวของมันจะมีการเย็นตัวอย่างรวดเร็วกว่าภายในตัวหินละลายรูปหมอนทำให้ได้เนื้อที่ค่อนข้างละเอียด และมีลักษณเป็นเนื้อแก้ว ส่วนลาวาที่อยู่ด้านใน ที่เย็นตัวช้ากว่า จะมีเนื่อที่หยาบกว่าบริเวณผิวของมัน

ในประเทศไทยตัวอย่างหินละลายรูปหมอนนี้ พบอยู่ทั่วไปในแถบสถานีรถไฟแม่เมาะ และอำเภอสบปราบ จังหวัดลำปาง
# จังหวัดโกต-ดอร์
โกต-ดอร์ (,) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเตในประเทศฝรั่งเศส ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันออกของฝรั่งเศส โดยมีดีฌงเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 534,124 คนPopulations légales 2019: 21 Côte-d'Or, INSEE

ประวัติ
โกต-ดอร์เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากบางส่วนของอดีตจังหวัดบูร์กอญ

 ประชากร 
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1791:
# จังหวัดแชร์
แชร์ (เบรี: Char) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ในประเทศฝรั่งเศส ชื่อจังหวัดแชร์ตั้งตามชื่อแม่น้ำแชร์ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนกลางของฝรั่งเศสโดยมีบูร์ฌเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 302,306 คนPopulations légales 2019: 18 Cher, INSEE

ประวัติ
แชร์เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากบางส่วนของอดีตจังหวัดจังหวัดแบรี

ประชากร
# จังหวัดบา-แร็ง
บา-แร็ง (อาลซัส:). เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นกร็องแต็สต์ในประเทศฝรั่งเศส ชื่อ บา-แร็ง หมายถึง "ไรน์ด้านท้ายน้ำ" ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันออกของฝรั่งเศส โดยมีสทราซบูร์เป็นเมืองหลัก

บา-แร็งเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790
# ราเซทสุมารุ
ราเซทสุมารุ  เป็นตัวละครจากเกมซามูไร สปีริท ซึ่งปรากฏตัวใน ภาค 5, 6 และภาค ซามูไรโชดาวน์: วอริเออร์เรจ โดยเป็นตัวละครที่ได้รับการแนะนำจากผู้สร้าง และได้รับการเปิดเผยจากนักออกแบบซึ่งมีชื่อว่า ชิโรอิ เอย์จิ โดยกำหนดให้เป็นตัวละครด้านมืดของฮาโอมารุ ซึ่งไม่ได้เป็นบุคคลเดียวกัน ให้เสียงพากย์โดย สึกูโอะ นาคาจิมะ และชินสุเกะ ฟุกุอิ

 ประวัติตามท้องเรื่อง 
ราเซทสุมารุ  เป็นปีศาจกระหายเลือดจากโลกมืดของมาคาอิ ซึ่งได้รับการเปิดออกโดยชิโร่ อามาคุสะในช่วงหลายปีก่อน ราเซทสุมารุไม่สามารถระงับความต้องการที่จะละทิ้งการสังหารลงได้ เนื่องด้วยเขาเป็นผู้ครอบครองดาบที่ไร้ความบริสุทธิ์ และได้เปื้อนเลือดของผู้คนนับร้อยที่เขาได้ทำการสังหาร เขาได้รับรู้ถึงการปรากฏตัวของฮาโอมารุ ซึ่งเป็นซามูไรผู้มีฝีมือเก่งกาจที่มีลักษณะท่าทางคล้ายกับตน เขาจึงพยายามออกค้นหาฮาโอมารุในฮิโนวะเพื่อที่จะฆ่าเขา กระทั่งได้มาพบกับฮาโอมารุที่อยู่ในวัดแห่งหนึ่งในปีถัดมา แต่แท้จริงแล้วเขาคือภาพหลอนที่ยูเมจิ คุโรโคชิสร้างขึ้นมาเพื่อตบตา ก่อนที่ยูเมจิจะทำการสังหารเขาลงในเวลาต่อมา

 ข้อมูลจำเพาะ 
 ชื่อ : ราเซทสุมารุ (羅刹丸)
 สถานภาพ : ปีศาจแห่งพงไพร
 ถิ่นกำเนิด : มาคาอิ
 วันเดือนปีเกิด : ไม่ทราบแน่ชัด
 ส่วนสูง : 176 ซม.
 น้ำหนัก : 67 กก.
 กรุ๊ปเลือด : A

 บุคลิกลักษณะ 
ราเซทสุมารุ เป็นปีศาจทีี่มีความแปลกประหลาดป่าเถื่อนและกระหายเลือด ไม่เพียงแต่เขาจะชื่นชอบการสังหารผู้คน แต่เขายังชอบที่จะให้เหยื่อต้องทนทุกข์ทรมานก่อนจะเสียชีวิตอีกด้วย นอกจากนี้ ราเซทสุมารุเป็นตัวละครที่มีรูปร่างคล้ายกับฮาโอมารุ แต่ต่างกันที่ความสูง รวมถึงรูปแบบการโจมตีบางส่วน กล่าวคือ ราเซทสุมารุเป็นเสมือนฮาโอมารุในรูปแบบของปีศาจนั่นเอง

 รูปแบบการโจมตี
# โยธวาทิต
thumb|กองทัพอินโดนีเซีย
โยธวาทิต  หมายถึง กลุ่มผู้เล่นเครื่องดนตรีที่ประกอบด้วยเครื่องเป่าลมไม้ เครื่องเป่าทองเหลือง และเครื่องกระทบ

คำว่า "โยธวาทิต" ในภาษาไทยนั้นบัญญัติขึ้นโดยมนตรี ตราโมท

ประวัติ
เครื่องดนตรีที่ใช้ในวงทหาร เช่น ปี่ กลอง และแตรเดี่ยว ถูกใช้เพื่อสื่อสารคำสั่งกับทหารในการต่อสู้  หนังสือในคริสต์ศตวรรษที่ 11 Diwan Lughat al-Turk กล่าวถึงต้นแบบของ Mehtaran ว่าเป็น "nevbet" ซึ่งเป็นประเพณีของกลุ่มทหารตุรกี วงดนตรีถูกสร้างขึ้นโดยทหาร นักเดินทางในคริสต์ศตวรรษที่ 17 Evliya Çelebi ตั้งข้อสังเกตว่าจักรวรรดิออตโตมันมีสมาคมนักดนตรี 40 สมาคมในยุคคริสต์ทศวรรษ 1670 ที่อิสตันบูล วงทหารออตโตมันมีอิทธิพลเทียบเท่ายุโรป แต่ละกองทหารในกองทัพอังกฤษยังคงรักษาวงดนตรีของตนเอง

กลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 มีแตรวงเป็นวงดนตรีขนาดย่อม ประกอบด้วยเครื่องเป่าทองเหลือง และเครื่องกระทบ ในยุโรปสมัยกลางฝ่ายทหารใช้ปี่ชอร์ม (Shawms) และทรัมเป็ต ร่วมกับกลองในการเดินทัพออกสมรภูมิ ต่อมาก็เกิดการแบ่งออกเป็นสองพวก ทหารราบใช้ปิคโคโลกับกลอง ส่วนทหารม้านั้นใช้ทรัมเป็ตกับกลองหนัง

จนเกิดสงคราม 30 ปี ในยุโรป (ค.ศ. 1618-ค.ศ. 1648) เจ้านายเยอรมันแห่งแบรนแดนเบิร์กให้จัดตั้งโยธวาทิตทหารขึ้น มีปี่ชอร์ม 3 คัน แตร ทรัมเป็ต แตรฝรั่งเศส และเครื่องกระทบ กลายเป็นโยธวาทิตที่ใช้ได้ทั้งการเดินทัพและนั่งบรรเลงกับที่ ต่อมาทั้งฝรั่งเศส และอังกฤษมีการใช้และดัดแปลงให้โยธวาทิตมีความครึกครื้นมากขึ้น โดยมีการแต่งเพลงขึ้นเฉพาะสำหรับการบรรเลงด้วยโยธวาทิต

หลังคริสต์ศตวรรษที่ 18 มีเครื่องดนตรีเกิดใหม่ โดยเฉพาะเครื่องเป่า เช่น โอโบ คลาริเน็ต บาสซูน เข้ามามีบทบาทมากขึ้นและเพลงที่โยธวาทิตใช้บรรเลงเริ่มมีการนำเพลงบรรเลงของวงออร์เคสตรามาดัดแปลงให้โยธวาทิตนำมาบรรเลง และการนั่งบรรเลงเริ่มเป็นที่นิยมมากขึ้น

ลักษณะ
โยธวาทิต แบ่งตามลักษณะการบรรเลง ได้ดังนี้
 วงเดินแถว (marching band) เป็นโยธวาทิตที่มีลักษณะการเดินบรรเลง เป็นแถวตอนลึก อาจบรรเลงเฉพาะวงหรือนำหน้าขบวนต่าง ๆ ที่ต้องการรูปแบบที่เป็นระเบียบ เข้มแข็ง เร้าใจ ส่วนมากจะนิยมบรรเลงเพลงมาร์ช
 วงนั่งบรรเลง (concert band) หมายถึง การนำโยธวาทิตมานั่งบรรเลงเป็นลักษณะของคอนเสิร์ต โดยนำบทเพลงที่เรียบเรียงเสียงประสานสำหรับโยธวาทิตมาบรรเลง ลักษณะคล้ายวงออร์เคสตรา หรืออาจนำเอาบทเพลงบรรเลงของวงออร์เคสตรามาเรียบเรียงเสียงประสานใหม่ เพื่อให้เหมาะสมกับโยธวาทิต จึงทำมีอีกชื่อเรียกว่า วงซิมโฟนิค (Symphonic Band)
 วงแปรขบวน (display) หมายถึง การนำโยธวาทิตมาบรรเลงประกอบการแปรแถว โดยผู้บรรเลงต้องเดินแปรรูปขบวนเป็นรูปต่าง ๆ ซึ่งเพลงที่ใช้บรรเลงต้องเหมาะสมกับรูปแบบที่แปรขบวนด้วย วงแบบนี้อาจมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า โชว์แบนด์ (show Band)

เครื่องดนตรีที่ใช้ในโยธวาทิต
ประเภทของเครื่องดนตรีที่ใช้ในวงโยธวาทิต มี 3 ประเภท ดังนี
 เครื่องเป่าลมไม้ (woodwind instruments) ได้แก่ ปิคโคโล (piccolo) โอโบ (oboe) บาสซูน (bassoon) คลาริเน็ต (clarinet) เบสคลาริเน็ต (bass clarinet) อัลโตแซกโซโฟน (Alto saxophone) เทเนอร์แซกโซโฟน(tenor saxophone) บาริโทนแซกโซโฟน (Baritone saxophone) ฟลูต (flute) และ อัลโตคลาริเน็ต (Alto clarinet)
 เครื่องเป่าทองเหลือง (brass instruments)ได้แก่ ทรัมเป็ต (trumpet) คอร์เน็ต (cornet) ทรอมโบน (trombone) เฟรนซ์ฮอร์น (French horn) บาริโทน (baritone) ยูโฟเนียม (euphonium) ทูบา (tuba) และซูซาโฟน (sousaphone)
 เครื่องกระทบ (percussion instruments) ได้แก่ กลองเล็ก (snare drum หรือ side drum) กลองเทเนอร์ (Tenor drum) กลองใหญ่ (bass drum) ฉาบ (cymbals) ไซโลโฟน (xylophone) กลอกเคินสปีล (glockenspiel) ไทรเองเกิล (triangle) กลองทอมบา (tomba) และกลองทิมปานี (timpani)
# แม็ส
แม็ส (, , ฟังเสียง) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส เป็นเมืองหลวงของแคว้นลอแรน เมืองหลักของจังหวัดโมแซลในประเทศฝรั่งเศส เมืองแม็สตั้งอยู่ทางตรงที่แม่น้ำโมแซลมาบรรจบกับแม่น้ำแซย์ และเป็นนครหลวงโบราณของอาณาจักรออสเตรเซียของราชวงศ์กาโรแล็งเชียง โดยมีมรดกทางวัฒนธรรมเป็นโบราณสถานซึ่งเชื่อมโยงประวัติศาสตร์ของเมืองย้อนไปกว่า 3000 ปี รวมไปถึงศิลปกรรมในยุคที่ถูกยึดครองโดยจักรวรรดิเยอรมนีช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ซึ่งปรากฏชัดบริเวณย่านจักรวรรดิ (Le quartier impérial)  แม้ว่าในประวัติศาสตร์น็องซีจะเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรดยุคแห่งลอแรน แต่แม็สได้รับเลือกให้เป็นเมืองหลวงของแคว้นลอแรนที่ตั้งขึ้นใหม่ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพราะความที่เคยเป็นเมืองหลวงของโลทาริงเกีย

ลักษณะทางภูมิศาสตร์
แม็สอยู่ในชัยภูมิที่ถือได้ว่าเป็นจุดเชื่อมต่อที่สำคัญของยุโรปตะวันตก โดยเชื่อมเมืองสำคัญของหลายประเทศของเบลเยียม ลักเซมเบิร์ก เยอรมนี และฝรั่งเศส
 ในแนวเหนือใต้เชื่อมกรุงบรัสเซลส์ - ลักเซมเบิร์ก - แม็ส - น็องซี - ดีฌง
 ในแนวตะวันตกตะวันออกเชื่อม ปารีส - แร็งส์ - แม็ส - สทราซบูร์ - แฟรงก์เฟิร์ต
ลักษณะของการตั้งเมืองแม็สแบ่งออกเป็นสองส่วน โดยซีกตะวันตกตั้งอยู่ในส่วนที่เป็นที่ราบแอ่งริมแม่น้ำโมแซลซึ่งพาดผ่านเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้และซีกตะวันออกตั้งอยู่บนเนินเขาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขาแซ็งกองตัง อยู่ในเขตภูมิอากาศอบอุ่น ในฤดูร้อนและฤดูหนาวมีความแตกต่างกันค่อนข้างมาก

เมืองพี่น้อง
  ลักเซมเบิร์ก ประเทศลักเซมเบิร์ก ตั้งแต่ พ.ศ. 2495
  เทรียร์ ประเทศเยอรมนี ตั้งแต่วันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2500
  กลอสเตอร์ ประเทศสหราชอาณาจักร ตั้งแต่ พ.ศ. 2503
  แทนเจียร์ ประเทศโมร็อกโก
  ไทเลอร์ (เท็กซัส) ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ พ.ศ. 2526
  แซง-เดอนี เรอูว์นียง ประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่ พ.ศ. 2529
  คาร์เมียล ประเทศอิสราเอล ตั้งแต่ มิถุนายน พ.ศ. 2530
  อี๋ชาง ประเทศจีน ตั้งแต่ พ.ศ. 2534
  ฮราเดตส์กราลอเว ประเทศสาธารณรัฐเช็ก ตั้งแต่  วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2544
 แคนซัสซิตี ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ พ.ศ. 2546
# จังหวัดโกต-ดาร์มอร์
โกต-ดาร์มอร์ (, ; ,) เดิมมีชื่อว่า โกต-ดูว์-นอร์ (,) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นเบรอตาญในประเทศฝรั่งเศส ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของฝรั่งเศส โดยมีแซ็ง-บรีเยอเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 600,582 คนPopulations légales 2019: 22 Côtes-d'Armor, INSEE

ประวัติ
โกต-ดูว์-นอร์เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากบางส่วนของอดีตจังหวัดเบรอตาญ ชื่อของจังหวัดเปลี่ยนเป็นโกต-ดาร์มอร์ใน ค.ศ. 1990 (แปลว่า "ทะเล" ในภาษาเบรอตง) นอกจากนั้นก็ยังเป็นชื่อที่แผลงมาจากชื่อเดิม "Armorica" ซึ่งเป็นชื่อของจังหวัดโรมัน

ประชากร
# โอฟิโอไลต์
โอฟิโอไลต์  คือ ชุดหินที่แสดงลักษณะการลำดับชั้นหินของเปลือกโลกใต้มหาสมุทรจนถึงเนื้อโลกชั้นบน ซึ่งเกินจากการยกตัวขึ้นแล้วแทรกเข้ามาบนแผ่นดินเนื่องจากกระบวนการธรณีแปรสัณฐาน

 ประวัติ 
คำว่า "โอฟิโอไลต์" ใช้ครั้งแรกโดย Alexandre Brongniart เพื่อบ่งบอกถึงกลุ่มหินสีเขียว เช่น หินเซอร์เพนทิไนต์ หินไดอะเบส ในเทือกเขาแอลป์ ต่อมา Steinmann ได้ใช้รวมถึงหินละลายรูปหมอน และ หินเชิร์ต ในช่วงปลายปี 1950 ถึงต้นปี 1960 การสำรวจความผิดปกติแถบสนามแม่เหล็ก (magnetic anomaly stripes) ของพื้นทะเล ซึ่งวางตัวขนานกับเทือกเขากลางสมุทร โดย Frederick Vine และ Drummond Matthews ได้บ่งบอกถึงหมวดหินใหม่ของเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรบริเวณเทือกเขากลางสมุทร ประกอบกับการสำรวจแผ่นพนังหิน (sheeted dike) บริเวณ Troodos ophiolite ประเทศไซปรัส โดย Ian Graham Gass และคณะ พบว่าพนังหินดังกล่าวเกิดจากการเย็นตัวของแมกมา 100% โดยไม่มีหินที่แก่กว่าปรากฏในบริเวณดังกล่าว ต่อมา Moores และ Vine ได้สรุปว่าแผ่นพนังหิน บริเวณ Troodos ophiolite ประเทศไซปรัส เกิดจากกระบวนการขยายตัวของพื้นมหาสมุทร จากนั้น คำว่า "โอฟิโอไลต์" จึงเป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางในความหมายที่ว่า ชุดหินของเปลือกโลกใต้มหาสมุทรที่ถูกกระบวนการธรณีแปรสัณฐานนำขึ้นมาปรากฏบนแผ่นดิน 

จากการพบชุดหินโอฟิโอไลต์ตามแนวเทือกเขาหลายแห่ง เช่น เทือกเขาแอลป์ เทือกเขาหิมาลัย ทำให้โอฟิโอไลต์เป็นหัวใจสำคัญของการแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาคในปัจจุบัน

 การลำดับชั้นหิน 
การลำดับชั้นหินโอฟิโอไลต์ ประกอบด้วยชั้นต่าง ๆ ดังนี้
 ชั้นตะกอนทะเลลึก (pelagic sediment) ประกอบด้วย หินเชิร์ต หินดินดานสีดำ และหินปูน
 ชั้นหินบะซอลล์รูปหมอน (basalt pillow) แสดงลักษณะของหินบะซอลล์รูปหมอน เกิดของลาวาสัมผัสกับผิวน้ำแล้วเกิดเย็นตัวอย่างรวดเร็ว การที่เห็นเป็นรูปหมอนเกิดจากหดตัวภายใต้แรงตรึงผิวของลาวา
 แผ่นผนังหิน (sheeted dike) เนื้อหินเป็นหินบะซอลล์ และหินไดอะเบส
 ชั้นหินแกบโบร (gabbro)
 ชั้นสะสมตัวของหินอัลตราเมฟิก (cumulate ultramafic) เป็นชั้นที่พบหินดูไนต์
 ชั้น depleted mantle ประกอบด้วยหินฮาร์ซเบอร์ไกต์
 ชั้น fertile mantle ประกอบด้วนหินเลอร์โซไลต์
# พืชสงวน
พืชสงวน คือพืชที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดให้เป็นพืชสงวน ตามมาตรา 29 ในพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. 2518 และฉบับแก้ไข พ.ศ. 2535 ห้ามมิให้ผู้ใดส่งออกซึ่งพืชสงวน เว้นแต่ได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากรัฐมนตรี และเฉพาะเพื่อประโยชน์ในการทดลอง หรือวิจัยในทางวิชาการเท่านั้น ผู้ใดฝ่าฝืนต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินสี่พันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. 2518 เครือข่ายกฎหมายมหาชนไทย

จุดมุ่งหมายที่มีการกำหนดพืชสงวนขึ้น เนื่องจากเกรงว่าหากพันธุพืชที่ดีเหล่านี้ถูกนำ ไปปลูกในต่างประเทศแล้ว ก็จะกลับมาเป็นคู่แข่งทางการค้าได้ จึงห้ามส่งออกพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. 2518 สำนักวิจัยและพัฒนาการเกษตรเขตที่ 1 จังหวัดเชียงใหม่ พืชสงวนมีทั้งสิ้น 11 ชนิดคือ ทุเรียน ส้มโอ องุ่น ลำไย ลิ้นจี่ มะขาม มะพร้าว กวาวเครือ ทองเครือ สละ และสับปะรด
# พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ น่าน
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ น่าน เป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติประจำจังหวัดน่าน ตั้งอยู่ภายในคุ้มของอดีตเจ้าผู้ครองนครน่าน (หอคำ) ถนนผากอง ตำบลในเวียง อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน

ประวัติ
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ น่าน เดิมเป็นที่ประทับของพระเจ้าสุริยพงษ์ผลิตเดชฯ พระเจ้าน่าน ทรงสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2446 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น มีมุขด้านหน้า หลังคามุงด้วยไม้แป้นเกล็ด บนเนื้อที่ 14 ไร่ 2 งาน 32 ตารางวา ครั้นเมื่อเจ้ามหาพรหมสุรธาดา เจ้าผู้ครองนครน่านองค์สุดท้ายถึงพิราลัย เจ้านายบุตรหลานของเจ้าผู้ครองนครน่านจึงได้มอบหอคำหลังนี้พร้อมที่ดินให้แก่รัฐบาล เพื่อใช้เป็นอาคารศาลากลางจังหวัดน่าน ต่อมาเมื่อกระทรวงมหาดไทยได้ก่อสร้างอาคารศาลากลางจังหวัดหลังใหม่ขึ้น กรมศิลปากรจึงได้ขอรับมอบอาคารเพื่อใช้เป็นสถานที่จัดตั้งพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ น่าน ขึ้นในปี พ.ศ. 2517 และประกาศจัดตั้งอย่างเป็นทางการขึ้นในปี พ.ศ. 2528 โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานประกอบพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2530

การจัดแสดง
อาคารชั้นล่าง
ประกอบด้วยส่วนหน้ามุขใช้เป็นห้องจำหน่ายบัตรเข้าชม หนังสือด้านวิชาการ สินค้าพื้นเมือง และของที่ระลึกอื่นๆ ส่วนโถงกลางรวมถึงปีกอาคารด้านทิศเหนือ ใช้แสดงเรื่องราวเกี่ยวกับชาติพันธุ์วิทยาเกี่ยวกับวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของชาว และชาวไทยพื้นเมืองภาคเหนือ และส่วนหลังซึ่งส่วนปีกอาคารด้านทิศเหนือ ใต้ และเฉลียง จัดแสดงเรื่องราวชีวิตความเป็นอยู่และเครื่องใช้ของเผ่าชนต่างๆ ที่อาศัยอยู่ในจังหวัดน่าน

อาคารชั้นบน
ประกอบด้วยส่วนหน้ามุขซึ่งใช้เป็นห้องจัดนิทรรศการพิเศษ พื้นที่ส่วนกลางเป็นห้องโถงขนาดใหญ่ใช้จัดแสดงเรื่องราวเกี่ยวกับภูมิศาสตร์ของเมืองน่าน และส่วนหลังซึ่งเป็นส่วนปีกของอาคารด้านทิศเหนือ ใต้ และเฉลียงหลัง จำวน 6 ห้อง ใช้จัดแสดงด้านโบราณคดีและประวัติศาสตร์ศิลปะของเมืองน่านตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

โบราณวัตถุที่สำคัญ
 งาช้างดำ
 หีบพระธรรมไม้แกะสลัก ฝีมือช่างสกุลน่าน
 สมุดข่อยอาณาจักรหลักคำกฎหมายเมืองน่าน
 ครุฑยุคนาค ฝีมือช่างล้านนา
 ศิลาจารึกหลักที่ 64 อักษรสุโขทัย กล่าวถึงการกระทำสัตย์สาบานช่วยเหลือซึ่งกันและกันเมื่อเกิดศึกสงครามระหว่างเจ้าพระยาผากอง เจ้าผู้ครองนครน่าน และพระมหาธรรมราชาที่ 2 กษัตริย์แห่งสุโขทัย
 ศิลาจารึกหลักที่ 74 อักษรธรรมล้านนา กล่าวถึงพญาพลเทพกุรไชย เจ้าเมืองน่าน ได้ทำการบูรณะพระมหาวิหารให้วัดหลวงกลางเวียง (วัดช้างค้ำ)

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ น่าน

น่าน
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดน่าน
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดน่าน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองน่าน
# กุลนัดดา ปัจฉิมสวัสดิ์ แอนเดอร์สัน
กุลนัดดา ปัจฉิมสวัสดิ์ แอนเดอร์สัน (เกิด 30 ตุลาคม พ.ศ. 2515)  เป็นพิธีกร ผู้ประกาศข่าว นักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงจากการเป็นพิธีกรรายการ ผู้หญิงถึงผู้หญิง

 ประวัติ 
กุลนัดดา ปัจฉิมสวัสดิ์ แอนเดอร์สัน มีชื่อเล่นว่า นีน่า เป็นบุตรคนที่สามจากทั้งหมดห้าคนของพลตำรวจเอก กริช ปัจฉิมสวัสดิ์ กับวรรณา แสงจันทร์ทิพย์ อดีตนักแสดง มีพี่สาวและน้องชายร่วมบิดามารดาอย่างละสองคน โดยเธอเป็นน้องสาวต่างมารดาของกัณฑ์เอนก ปัจฉิมสวัสดิ์ สามีของสาวิณี ปะการะนัง และเป็นอาของกุณฑีรา ปัจฉิมสวัสดิ์ ซึ่งเป็นนักข่าว และสิรินโสพิศ ปัจฉิมสวัสดิ์ ผู้เข้าประกวดรายการเรียลลิตี้เดอะสตาร์ปีที่ 9

กุลนัดดา สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย ระดับปริญญาตรี เอกวาทวิทยา คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโทด้านการละครจากวิทยาลัยเอเมอร์สัน สหรัฐอเมริกา

ชีวิตส่วนตัวเธอสมรสกับคีธ แอนเดอร์สัน และยังไม่มีบุตรด้วยกัน และนอกจากนี้เธอยังมีความสามารถในการเต้น

 ผลงาน 
ผลงานพิธีกร
 ผู้ประกาศข่าว จากเนชั่นทีวี
 พิธีกรรายการ ผู้หญิงถึงผู้หญิง (ยุติการปฏิบัติหน้าที่เมื่อวันที่ 27 กันยายน 2559)
 พิธีกรรายการ เที่ยงเปิดประเด็น ช่อง 3 แฟมิลี่ (ช่วง เก็บตก)
 พิธีกรรายการ อิงลิช ออน ทัวร์ 2549-2566

ผลงานแสดงที่ผ่านมา
 สงครามนักฆ่ามหากาฬ / The Legend of Chun-li (พ.ศ. 2552) รับบทเป็น "คนอ่านข่าวออกทีวี"
 แก๊งชะนีกับอีแอบ (พ.ศ. 2549)   รับบทเป็น "แพท"

ผลงานละคร
 2555 : ปัญญาชนก้นครัว รับบท ผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศ (รับเชิญ)
 2566 : แค้น รับบท (รับเชิญ)

ผลงานอื่น
 แดนเซอร์
 นักเต้นและนักแสดงละครเวที
 ผู้กำกับเวที “ภัทราวดี เธียเตอร์”

 รางวัล 
 รางวัลผู้แสดงประกอบหญิงยอดเยี่ยม เรื่อง แก๊งชะนีกับอีแอบ (เข้าชิง)
# อำมหิต มร.ริปลีย์
อำมหิต มร.ริปลีย์ ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดเรื่อง The Talented Mr. Ripley นำแสดงโดย แมตต์ เดมอน, จูด ลอว์, กวินเน็ธ พัลโทรว์, เคต แบลนเชตต์, ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน, แจ็ค ดาเวนพอร์ต, เจมส์ เรบฮอร์น บทภาพยนตร์และกำกับการแสดงโดย แอนโทนี มิงเกลลา

 เรื่องย่อ 
ทอม ริปลีย์ (แมตต์ เดมอน) ผู้ที่ใครเข้าใจผิดว่าเป็นบัณฑิตหนุ่มจากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน มีความเชี่ยวชาญในการเล่นเปียโน เป็นบุคคลที่ใคร ๆ ก็ต่างชื่นชมในความสามารถและอุปนิสัย ริปลีย์ได้รับการติดต่อจาก เฮอร์เบิร์ต กรีนลีฟ (เจมส์ เรบฮอร์น) มหาเศรษฐีผู้มีกิจการต่อเรือให้ช่วยตามตัว ดิกกี้ (จูด ลอว์) ลูกชายจอมเพลย์บอยที่ใช้ชีวิตเสเพลอยู่ขณะนี้ที่อิตาลี เมื่อริปลีย์ไปถึงก็พบกับดิกกี้อยู่กับแฟนสาวที่ชื่อ มาร์จ เชอร์วู๊ด (กวินเน็ธ พัลโทรว์) ริปลีย์ตีสนิทและพยายามใช้ชีวิตหรูหราตามดิกกี้และมาร์จตามไนท์คลับผับบาร์ต่าง ๆ จนกระทั่งวันหนึ่งที่ทั้งหมดกำลังล่องเรือยอชต์อยู่นั้น ดิกกี้รู้สึกว่าริปลีย์เข้ามายุ่มย่ามในชีวิตตนเองมากไป จึงทะเลาะกัน ที่สุด ริปลีย์เกิดพลั้งมือฆ่าดิกกี้ตาย โดยที่ไม่มีใครรู้ นับตั้งแต่นั้นริปลีย์จึงสวมตัวเป็นดิกกี้ และเปลี่ยนแปลงตัวเองจากหน้ามือเป็นหลังมือ โดยที่เพื่อน ๆ ของดิกกี้ ไม่ว่าจะเป็น เฟร็ดดี้ ไมล์ (ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน) หรือ เมเรดิธ เลา (เคต แบลนเชตต์) ก็เพียงแค่ระแคะระคายต่อการหายตัวไปของดิกกี้ แต่ทั้งหมดก็ไม่มีใครรู้ และเชื่อตามริปลีย์หมด แม้กระทั่งเฮอร์เบิร์ตเองก็ตาม จะมีก็เพียงแค่ มาร์จ เท่านั้นที่สงสัยในตัวริปลีย์ แต่ริปลีย์ก็ใช้ทักษะของตนเองเอาตัวรอดไปได้ทุกครั้ง

 เบื้องหลังและความสำเร็จ 
The Talented Mr. Ripley ดัดแปลงมาจากนวนิยายชื่อเดียวกันของแพทริเซีย ไฮสมิธ ที่เขียนในปี ค.ศ. 1955 และเคยสร้างเป็นภาพยนตร์มาแล้วครั้งหนึ่งของฝรั่งเศสชื่อ Plein Soleil ในปี ค.ศ. 1960 (ชื่อภาษาอังกฤษ Purple Noon นำแสดงโดย อแลง เดอลอง) สำหรับในครั้งนี้บทภาพยนตร์ดัดแปลงโดย แอนโทนี มิงเกลลา ผู้กำกับเอง

ฉากหลังของภาพยนตร์เป็นยุคทศวรรษที่ 50 ในสหรัฐอเมริกาและอีกหลายเมืองในอิตาลีเช่น โรม และ เวนิส ซึ่งภาพยนตร์ก็ได้ไปถ่ายทำในสถานที่เหล่านั้น ที่ซึ่งมีสถาปัตยกรรมและสภาพแวดล้อมที่สวยงาม

อีกหนึ่งที่เป็นจุดเด่นของภาพยนตร์เรื่องนี้ คือ ดนตรีประกอบที่เป็นดนตรีในแนวแจ๊สภาษาอิตาเลียน ที่ทั้งดิกกี้ และ ริปลีย์ ร่วมร้องกันในผับ

ภาพยนตร์ได้นักแสดงที่มีชื่อเสียงมากมายมาร่วมแสดง ซึ่งในแต่ละตัวละครได้บทที่ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน โดยเฉพาะการแสดงของ จูด ลอว์ ที่รับบท ดิกกี้ กรีนลีฟ ลูกชายมหาเศรษฐีจอมเพลย์บอย ที่ได้มีชื่อชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมด้วย

นอกจากนี้แล้วยังได้เข้าชิงรางวัลออสการ์อีกหลายสาขา ทั้ง บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม, ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม, ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม และรางวัลลูกโลกทองคำอีก 5 สาขา ทั้ง นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม, นักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม, ภาพยนตร์ดราม่ายอดเยี่ยม, ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม และผู้กำกับยอดเยี่ยม

ในปี ค.ศ. 2002 Ripley's Game ซึ่งเป็นนิยายเกี่ยวกับ ทอม ริปลีย์ เล่มที่3 ต่อจาก The Talented Mr.Ripley และ Ripley Underground ได้ถูกสร้างขึ้นใหม่อีกครั้ง โดยมี จอห์น มัลโควิช รับบทเป็น ทอม ริปลีย์ (ครั้งแรกสร้างในปี 1977 ชื่อ The American Friend มี เดนนิส ฮอปเปอร์ รับบทเป็น ทอม ริปลีย์)