wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อไลฟ์/ฟิสิคัลธิง
"อไลฟ์/ฟิสิกเคิลธิง"  เป็นซิงเกิลที่ 45 ของคุมิ โคดะ  และเป็นดับเบิล เอ ไซด์ ซิงเกิล คือ เพลง "Alive" และเพลง "Physical thing"  วางจำหน่ายวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2552

เพลง "Alive" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "คามุอิไกเด็น" นำแสดงโดยเคนอิจิ มัทสึยามะ

อไลฟ์ / ฟิสิกเคิล ติง เป็นซิงเกิลที่ยอดวางจำหน่ายในสัปดาห์แรกที่ต่ำที่สุดตั้งแต่ซิงเกิล ฮ็อต สตัฟ ฟีเจอริ่ง เคเอ็ม-มาร์กิต ที่วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2548
 รายชื่อเพลง 
 Alive
 Physical thing
 Alive 【Instrumental】
 Physical thing 【Instrumental】
 TRICK 【Live Version From TRICK TOUR LIVE 2009】 (Bonus Track)
 Joyful 【Live Version From TRICK TOUR LIVE 2009】 (Bonus Track)

 มิวสิกวิดีโอ 
 Alive -Music Video-
 Physical thing -Music Video-

 การแสดงสด 
 12 กันยายน พ.ศ. 2552 - Music Fair - "Alive"
 13 กันยายน พ.ศ. 2552 - Music Japan - "Alive"
 18 กันยายน พ.ศ. 2552 - Music Fighter - "Physical thing" 
 19 กันยายน พ.ศ. 2552 - CDTV - "Physical thing"
 25 กันยายน พ.ศ. 2552 - Music Station - "Physical thing"

 ชาร์ต 
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)
วางจำหน่ายชาร์ตอันดับสูงสุดยอดขายสัปดาห์แรกยอดขายรวมอยู่ในชาร์ต16 กันยายน พ.ศ. 2552Oricon Daily Charts#116,24916 กันยายน พ.ศ. 2552Oricon Weekly Charts#132,46843,7744 สัปดาห์16 กันยายน พ.ศ. 2552Oricon Monthly Charts#1138,91643,774	16 กันยายน พ.ศ. 2552Oricon Yearly Charts#14643,77443,774

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 ข้อมูลซิงเกิล Alive / Physical thing
# การล้อมกรุงเยรูซาเลม
การล้อมกรุงเยรูซาเลมเกิดขึ้นหลายครั้งที่รวมทั้ง:

 การตีกรุงเยรูซาเลม (ก.ค.ศ. 925) (Sack of Jerusalem (925 BC)) โดยฟาโรห์ Shoshenq I แห่งอียิปต์
 การล้อมกรุงเยรูซาเลม (ก.ค.ศ. 701) (Assyrian Siege of Jerusalem) โดย Sennacherib ในการปฏิวัติต่อต้านจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่
 การล้อมกรุงเยรูซาเลม (ก.ค.ศ. 597) (Siege of Jerusalem (597 BC)) โดย เนบูคาเดรซซาที่ 2 ผู้ปราบการกบฏในราชอาณาจักรจูดาห์ซึ่งเป็นผลให้เกิดการเนรเทศพระเจ้า Jehoiachin ไปยัง บาบิโลน
 การล้อมกรุงเยรูซาเลม (ก.ค.ศ. 587) (Siege of Jerusalem (587 BC)) โดย เนบูคาเดรซซาที่ 2 ผู้ต่อต้านความพยายามของฟาโรห์ เอพรีส (Apries) ในการรุกรานราชอาณาจักรจูดาห์ ที่ทำให้เกิดการทำลายศาสนสถานยูดายที่หนึ่ง (First Temple) และเนรเทศชนชั้นสูงไปยัง บาบิโลน
 การล้อมกรุงเยรูซาเลม (ค.ศ. 70) (Siege of Jerusalem (70)) โดย จักรพรรดิไททัส เป็นการยุติการปฏิวัติของชาวยิว และทำลายวัดแฮรอด
 การล้อมกรุงเยรูซาเลม (ค.ศ. 614) (Siege of Jerusalem (614)) โดยขุนพลซาสซานิยะห์ชาห์รบาราซ (Shahrbaraz) ผู้ยึดเยรูซาเลมจากไบแซนไทน์ และเป็นส่วนหนึ่งของ สงครามโรมัน-เปอร์เซีย
 การล้อมกรุงเยรูซาเลม (ค.ศ. 637) (Siege of Jerusalem (637)) โดย อุมัรผู้ยึดกรุงเยรูซาเลมจากจักรวรรดิไบแซนไทน์
 การล้อมกรุงเยรูซาเลม (ค.ศ. 1099) (Siege of Jerusalem (1099)) โดยนักรบครูเสดซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามครูเสดครั้งที่ 1
 การล้อมกรุงเยรูซาเลม (ค.ศ. 1187) (Siege of Jerusalem (1187)) โดยศอลาฮุดดีนซึ่งเป็นการยึดกรุงเยรูซาเลมมาเป็นของมุสลิม
 การล้อมกรุงเยรูซาเลม (ค.ศ. 1244) (Siege of Jerusalem (1244)) โดย กลุ่มควาเรซม (Khwarezm) ซึ่งเป็นการยึดกรุงเยรูซาเลมกลับมาจากคริสเตียนที่ต้องคืนไปตามสนธิสัญญาก่อนหน้านั้น
 การล้อมกรุงเยรูซาเลม (ค.ศ. 1917) (Battle of Jerusalem (1917)) เป็นการยึดเมืองที่เป็นส่วนหนึ่งของการรณงค์ทางทหารในไซนายและปาเลสไตน์ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งโดยกองกำลังบริติชและเครือจักรภพ
 การล้อมกรุงเยรูซาเลม (ค.ศ. 1948) (Siege of Jerusalem (1948)) ระหว่างสงครามอาหรับ-อิสราเอล
# ยุทธการที่เลปันโต
ยุทธการที่เลปันโต (ค.ศ. 1571) (,) เป็นยุทธการในสงครามออตโตมัน-เวนิสครั้งที่สี่ และ สงครามออตโตมัน-ฮับส์บวร์กที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1571 ในอ่าวพาทราสในทะเลไอโอเนียน เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพเรือของฝ่ายจักรวรรดิออตโตมัน และฝ่ายสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์แห่งเมดิเตอเรเนียนที่ประกอบด้วยอาณาจักรพระสันตะปาปา สาธารณรัฐเวนิส สาธารณรัฐเจนัว อาณาจักรดยุคแห่งซาวอย สเปน และ อัศวินแห่งมอลตา ผลของยุทธการครั้งนี้ฝ่ายสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์เป็นฝ่ายที่ได้รับชัยชนะ 

การพ่ายแพ้ครั้งนี้เป็นจุดสำคัญของจักรวรรดิออตโตมันที่ไม่เคยได้รับการพ่ายแพ้ทางการยุทธการทางนาวีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 ที่ถือกันว่าเป็นแรงบันดาลจากเบื้องบน (act of Divine Will) ที่นักบันทึกพงศาวดารบรรยายว่า "กองเรือหลวงเผชิญหน้ากับผู้นอกศาสนาอันชั่วร้าย แต่พระเจ้าก็หันพระพันตร์ไปทางอื่น"Wheatcroft, Andrew (2004). Infidels: A History of the Conflict between Christendom and Islam. Penguin Books, 
 pp.33-34 แต่สำหรับผู้เป็นคริสเตียนเหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้เกิดความหวังของโอกาสที่จะล่มสลายของตุรกีผู้ที่ถือว่าเป็น "ศัตรูของคริสเตียน" ออตโตมันเหลือเรือเพียง 30 ลำจากกองเรือเกือบ 300 ลำ และทหารและทาสอีกราว 30,000 คนA History Of Warfare - John Keegan, Vintage, 1993 นักประวัติศาสตร์ตะวันตกถือการได้รับชัยชนะครั้งนี้ว่าเป็นชัยชนะที่เด็ดขาดทางราชนาวีที่เกิดขึ้นตั้งแต่ยุทธนาวีที่อักติอูง (Battle of Actium) ที่เกิดขึ้นเมื่อปี 31 ก่อนคริสต์ศักราช
# การล้อมโรดส์
การล้อมเมืองโรดส์  (ปี 305 – ปี 304 ก่อนคริสต์ศักราช) เป็นการล้อมครั้งสำคัญที่สุดครั้งหนึ่งของประวัติศาสตร์สมัยโบราณเมื่อเดเมเทรียสที่ 1 แห่งมาซีดอนลูกของ อันทิโกนัสที่ 1 โมนอพธาลมัสล้อมเมืองโรดส์เพื่อจะแยกโรดส์จากการเป็นพันธมิตรกับราชวงศ์ทอเลมี แต่ฝ่ายโรดส์เป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ
# การล้อมโรดส์ (ค.ศ. 1522)
การล้อมเมืองโรดส์  (ค.ศ. 1522) การล้อมเมืองโรดส์ในปี ค.ศ. 1522 เป็นความพยายามครั้งที่สองโดยจักรวรรดิออตโตมันที่นำโดยสุลต่านสุลัยมานในการยึดโรดส์เพื่อกำจัดอัศวินฮอสพิทาลเลอร์ออกจากเกาะซึ่งก็เป็นที่สำเร็จ ซึ่งเป็นเพิ่มความมั่นคงทางยุทธศาสตร์ให้แก่จักรวรรดิทางด้านตะวันออกของเมดิเตอเรเนียน หลังจากที่การล้อมครั้งแรกในปี ค.ศ. 1480 ประสบความล้มเหลว

 ที่ตั้ง 
อัศวินเซนต์จอห์นหรืออัศวินฮอสพิทาลเลอร์เข้ายึดเกาะโรดส์เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 หลังจากที่เสียเมืองเอเคอร์ซึ่งเป็นที่ตั้งมั่นสุดท้ายของนักรบครูเสดในปาเลสไตน์ในปี ค.ศ. 1291 และใช้เป็นที่ตั้งมั่นในการดำเนินการต่อต้านมุสลิมและรังควานการเดินเรือของตุรกีในบริเวณลว้าน ความพยายามครั้งแรกที่จะยึดในการล้อมครั้งแรกในปี ค.ศ. 1480 ของฝ่ายจักรวรรดิออตโตมันประสบกับความล้มเหลว แต่การมีอัศวินฮอสพิทาลเลอร์ผู้ก้าวร้าวอยู่ไม่ไกลจากฝั่งใต้ของอานาโตเลียก็เป็นอุปสรรคใหญ่ในการขยายอำนาจซึ่งทำให้จักรวรรดิออตโตมันจำต้องพยายามกำจัด

ในปี ค.ศ. 1521 ฟิลิปป์ วิลลิเยร์ส เดอ ลิสเซิล-อาแดง (Philippe Villiers de L'Isle-Adam) ได้รับเลือกให้เป็นแกรนด์มาสเตอร์ของลัทธิ ลิสเซิล-อาแดงคาดว่าจะถูกโจมตีโดยออตโตมันจึงสร้างเสริมกำแพงป้องกันตัวเมืองให้แข็งแรงขึ้น อันที่จริงแล้วการสร้างเสริมก็เริ่มทำกันมาบ้างแล้วตั้งแต่หลังการรุกรานครั้งแรก และ หลังจากความเสียหายที่ได้รับจากแผ่นดินไหวในปีต่อมาใน ค.ศ. 1481 นอกจากนั้นลิสเซิล-อาแดงก็ทำการชักชวนหว่านล้อมให้สมาชิกของลัทธิจากบริเวณต่างๆ ในยุโรปให้มาช่วยป้องกันเกาะ แต่ก็ไม่มีผู้ใดในยุโรปให้ความสนใจกับการเรียกร้อง นอกจากไปจากกลุ่มกองทหารเวนิสจากครีต เมืองโรดส์บางส่วนก็มีระบบกำแพงสองชั้นป้องกัน บางแห่งก็เป็นกำแพงหินสามชั้น และเชิงเทินขนาดใหญ่ การป้องกันแต่ละส่วนก็มอบหมายให้แก่หน่วยย่อยๆ ที่เรียกว่าทัง (Tongue) ซึ่งเป็นระบบที่วางรากฐานมาตั้งแต่ ค.ศ. 1301 ด้านปากอ่าวปิดด้วยโซ่เหล็ก หลังแนวโซ่ก็เป็นกองเรือของอัศวินฮอสพิทาลเลอร์ที่ตั้งรออยู่
# พระราชวังโทพคาปึ
พระราชวังโทพคาปึ (The word "Topkapı" is pronounced "Tope-kah-py" (with long "o").,) เป็นพระราชวังที่ตั้งอยู่ที่เมืองอิสตันบูลในประเทศตุรกีที่เดิมเป็นที่ประทับหลักของสุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมันเป็นเวลราว 400 ในช่วง 600 ปีที่มีอำนาจ ระหว่างปี ค.ศ. 1465 จนถึงปี ค.ศ. 1853 เดิมพระราชวังนี้ใช้ชื่อว่า Saray-i Cedid-i Amire (พระราชวังหลวงแห่งใหม่) จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18"İslâm Ansiklopedisi Online (in Turkish)"  Topkapı sarayı article PDF. "TDV Encyclopedia of Islam" . Retrieved 30 May 2015 ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันในรัชสมัยสุลต่านมะห์มุดที่ 2 ตามชื่อพระราชวังริมทะเลที่ถูกเพลิงไหม้

ในปัจจุบันพระราชวังโทพคาปึเป็นสถานที่จัดงานรับรองของรัฐ และเป็นสถานที่ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยว และเป็นที่เก็บรักษาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของมุสลิมเช่นเสื้อคลุมและดาบของมุฮัมมัด และตั้งอยู่ในบริเวณประวัติศาสตร์ของอิสตันบูลที่ได้รับการสถาปนาให้เป็นมรดกโลกโดยองค์การ การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติในปี ค.ศ. 1985 พระราชวังโทพคาปิได้รับการบรรยายในข้อที่ iv ของการเป็นมรดกโลกว่า “ตัวอย่างที่ดีที่สุดของกลุ่มพระราชวัง [...] ของสมัยออตโตมัน”

การสร้างครั้งแรกเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1459 ตามพระราชโองการของสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2 หลังจากที่ทรงพิชิตกรุงคอนสแตนติโนเปิลจากจักรวรรดิไบแซนไทน์ได้ ตัวพระราชวังเป็นกลุ่มสิ่งก่อสร้างที่มีลานหลักสี่ลานและสิ่งก่อสร้างย่อย ๆ อีกหลายตึก ในจุดที่สูงที่สุดพระราชวังเป็นที่พำนักของผู้คนถึง 4,000 คน เดิมครอบคลุมบริเวณขนาดใหญ่ตามแนวฝั่งทะเล กลุ่มสิ่งก่อสร้างขยายตัวต่อมาเรื่อย ๆ รวมทั้งการบูรณปฏิสังขรณ์หลายครั้งเช่นเมื่อปี ค.ศ. 1509 เมื่อได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหว และในปี ค.ศ. 1665 หลังจากเกิดเพลิงไหม้ ภายในพระราชวังใช้เป็นสุเหร่า โรงพยาบาล โรงอบขนมปัง และโรงตีเงินกษาปณ์

พระราชวังโทพคาปึเริ่มมาหมดความสำคัญลงในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 เมื่อสุลต่านนิยมที่จะเสด็จไปประทับที่พระราชวังใหม่บนฝั่งบอสฟอรัสมากขึ้น ในปี ค.ศ. 1853 สุลต่านอับดุล เมซิดที่ 1 (Abdül Mecid I) ตัดสินพระทัยย้ายออกไปประทับที่ Dolmabahçe Palace ซึ่งเป็นพระราชวังแบบยุโรปที่สร้างขึ้นใหม่ในเมือง แต่ระบบบริหารต่าง ๆ เช่นกองพระคลัง หอสมุด สุเหร่า และ โรงกษาปณ์ยังคงอยู่ที่พระราชวังโทพคาปิ

หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิออตโตมันในปี ค.ศ. 1921 พระราชวังโทพคาปิก็เปลี่ยนมาเป็นพิพิธภัณฑ์ตามรัฐประกาศของวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1924 ภายใต้การบริหารของกระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวแห่งตุรกี 

พระราชวังเป็นกลุ่มสิ่งก่อสร้างที่มีห้องหอเป็นจำนวนร้อยแต่เปิดให้สาธารณรัฐชนชมแต่เฉพาะเพียงห้องสำคัญ ๆ ที่เป็นตัวอย่างที่แสดงให้เห็นถึงลักษณะสถาปัตยกรรมออตโตมัน นอกจากนั้นก็ยังมีห้องแสดงเครื่องเคลือบพอร์ซีเลน เสื้อคลุม อาวุธ เสื้อเกราะ หนังสือวิจิตรออตโตมัน หนังสืออักษรวิจิตรอิสลาม (Islamic calligraphy) จิตรกรรมฝาผนัง และเครื่องราชสมบัติ และเพชรพลอย
# ชาวยิวเซฟาร์ดี
ชาวยิวเซฟาร์ดี (; ฮิบรูมาตรฐาน: Səfardiไทบีเรีย Səp̄arədî; พหูพจน์ ספרדים, ฮิบรูใหม่: Səfaradim ไทบีเรีย:  Səp̄arədîm; ; , , , จูเดโอ-สเปน: Sefardies) เป็นชนกลุ่มย่อยของกลุ่มชนยิวที่มาจากคาบสมุทรไอบีเรีย และ แอฟริกาเหนือ ที่มักจะกล่าวว่าคู่กับชาวยิวอัชเคนาซิ (Ashkenazi Jews) หรือ ชาวยิวมิซราฮิ (Mizrahi Jews)

 ความหมาย 
ชาวยิวเซฟาร์ดีคือชาวยิวในคาบสมุทรไอบีเรีย (ปัจจุบันคือสเปนและโปรตุเกส) และมาเกรบ (Maghreb) ซึ่งรวมทั้งชาวยิวที่สืบเชื้อสายมาจากผู้ที่ถูกเนรเทศออกจากสเปนภายใต้พระราชกฤษฎีกาอาลัมบรา (Alhambra decree) ของปี ค.ศ. 1492 หรือจากโปรตุเกสตามพระบรมราชโองการของสมเด็จพระเจ้ามานูเอลที่ 1 ในปี ค.ศ. 1497 และผู้สืบเชื้อสายมาจากชาวยิวคริพโต (crypto-Jews) ผู้อพยพออกจากคาบสมุทรในคริสต์ศตวรรษต่อๆ มา ในปัจจุบันคำนี้หมายถึงชาวยิวที่อาจจะไม่ได้เกิดเป็นชาวยิวเซฟาร์ดี (หรืออาจจะไม่ได้เป็นชาวยิวเลยก็ได้) แต่ทำการสักการะในซินากอกเซฟาร์ดีและถือปฏิบัติตามประเพณีเซฟาร์ดี ในปัจจุบันสเปนมีชาวยิวเซฟาร์ดี 12,000 คน และโปรตุเกสมี 2,500 คนCensus of Portugal 2003 และในยิบรอลตาร์อีก 600 คน2006 Jewish statistics around the world

คำว่า “Sephardi” มาจาก “Sepharad” (เซฟาราด)  ซึ่งเป็นชื่อสถานที่ในคัมภีร์ไบเบิลObadiah, 1-20: And the captivity of this host of the children of Israel shall possess that of the Canaanites, even unto Zarephath; and the captivity of Jerusalem, which is in Sepharad, shall possess the cities of the south. (KJV) ที่อาจจะเป็นที่เดียวกับ “Saparda” ที่กล่าวถึงในคำจารึกของเปอร์เซีย ที่ตั้งที่แท้จริงยังเป็นที่โต้แย้งกันอยู่ แต่อาจจะเป็นซาร์ดิส (Sardis) ในอานาโตเลีย “เซฟาราด” เป็นคำที่ชาวยิวใช้ในการกล่าวถึงคาบสมุทรไอบีเรีย และยังคงหมายถึง “สเปน” ในภาษาฮิบรูสมัยใหม่

ในทางศาสนาและในอิสราเอลสมัยใหม่ “เซฟาดิม” มักจะมีความหมายที่กว้างกว่าที่รวมทั้งชาวยิวเชื้อสายเอเชียและแอฟริกาที่ใช้บทสวดแบบเซฟาร์ดี แต่เนื้อหาของบทความนี้จำกัดเฉพาะทางชาติพันธุ์มิใช่ความหมายของการใช้ในภาษาสมัยใหม่

 การแบ่งแยก 
เดิมเซฟาดิมคือชาวยิวที่เกี่ยวข้องกับคาบสมุทรไอบีเรียที่ประกอบด้วย

 สาขาที่สำคัญที่สุดคือผู้ที่สืบเชื้อสายมาจากขายยิวที่ถูกขับออกจากสเปนในปี ค.ศ. 1492 ผู้ไปตั้งถิ่นฐานในบริเวณต่างๆ ของจักรวรรดิออตโตมันโดยเฉพาะในซาโลนิคา และ อิสตันบุล และเป็นผู้ใช้ภาษาจูเดโอ-สเปน หรือที่เรียกว่า ภาษาลาดิโน
 อีกสาขาหนึ่งไปตั้งถิ่นฐานอยู่ทางตอนเหนือของโมร็อกโกและพูดภาษาที่แผลงมาจากภาษาจูเดโอ-สเปนที่เรียกว่าภาษาฮาเคเทีย แต่ชาวยิวโมร็อกโกย้ายกลับคาบสมุทรไอบีเรียมาตั้งถิ่นฐานอยู่ในยิบรอลตาร์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ภาษาสเปนสมัยใหม่ก็มาแทนที่ภาษาฮาเคเทียเป็นภาษาแม่ในบรรดาชาวยิวเซฟาร์ดีโมร็อกโกSamuel Toledano, Espagne: les retrouvailles, in: Les Juifs du Maroc (Editions du Scribe, Paris 1992).
 สาขาที่สามเรียกว่า “ชาวยิวสเปนและโปรตุเกส” ที่คือชาวยิวที่อยู่ในสเปนและโปรตุเกสที่แสร้งทำตัวเป็นคริสเตียน และต่อมาเปลี่ยนกลับไปนับถือศาสนยูดายตามเดิมในอิตาลี, เนเธอร์แลนด์, ทางตอนเหนือของเยอรมนี, อังกฤษ หรือในโลกใหม่
 สาขาที่สี่เรียกว่าชาวยิวคริพโตที่เลือกที่จะซ่อนตัวระหว่างสมัยการไต่สวนศรัทธา โดยปฏิบัติพิธีกรรมอย่างลับๆ เป็นส่วนตัวLibrary of Congress, Microfiche 7906177 กลุ่มที่สี่นี้มักจะไปตั้งถิ่นฐานอยู่ทางตอนเหนือของนูดว เลออนในเม็กซิโก ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกาเช่นในนิวเม็กซิโก แอริโซนา และทางใต้ของเท็กซัส แคริบเบียน และ อเมริกาใต้
# เอลอย โรฮัส
เอลอย ดาบิด โรฮัส เลอันโดร  เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2510 ที่กรุงการากัส ประเทศเวเนซุเอลา สถิติการชก 47 ครั้ง ชนะ 40 (น็อก 28) เสมอ 2 แพ้ 5 

 เกียรติประวัติ 
 แชมป์เวเนซุเอลารุ่นเฟเธอร์เวท (2531–2532)
 แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นเฟเธอร์เวท
 ชิง 7 กรกฎาคม 2532 ชนะน็อกเอร์เนสโต กินตานา ยก 6 ที่กือราเซา
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 2 ธันวาคม 2535 เสมอกับการ์โลส อาริเอล อูริเบ ที่ชิลี
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 7 พฤษภาคม 2536 ชนะคะแนน โยบานิ นิเอเบส ที่เวเนซุเอลา
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 7 สิงหาคม 2536 ชนะน็อก การ์โลส อาริเอล อูริเบ ยก 6 ที่เวเนซุเอลา
 แชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์เวท
 ชิง 4 ธันวาคม 2536 ชนะคะแนน พัก ย็อง-คยุน ที่เกาหลีใต้
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 19 มีนาคม 2537 ชนะทีเคโอ เซจิ อาซากาวะ ยก 5 ที่ญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 11 กันยายน 2537 ชนะทีเคโอ สามารถ พยัคฆ์อรุณ ยก 8 ที่ตรัง
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 3 ธันวาคม 2537 ชนะคะแนน ลุยส์ เอนริเก เมนโดซา ที่โคลอมเบีย
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 27 พฤษภาคม 2538 ชนะคะแนน พัก ย็อง-คยุน ที่เกาหลีใต้
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 13 สิงหาคม 2538 ชนะคะแนน โนบูโตชิ ฮิรานากะ ที่ญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 27 มกราคม 2539 ชนะคะแนน มีเกล อาร์โรซัล ที่สหรัฐ
 เสียแชมป์ 18 พฤษภาคม 2539 แพ้ทีเคโอ วิลเฟรโด บัซเกซ ยก 11 ที่สหรัฐ
 แชมป์ WBC Caribbean รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
 ชิง 19 มีนาคม 2547 ชนะน็อก รามอน อาเรลลาโน จูเนียร์ ยก 1
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 14 กันยายน 2534 แพ้คะแนนพัก ย็อง-คยุน ที่เกาหลีใต้
 ชิงแชมป์ WBA Fedecentro รุ่นไลท์เวทเมื่อ 25 ตุลาคม 2547 แพ้คะแนน เฟร์นันโด อันกูโย ที่เวเนซุเอลา
 ชิงแชมป์ NABF รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2548 แพ้น็อก เฮอร์แมน อึงกูโจ ยก 8 ที่แคนาดา
# สตีฟ โมลิเตอร์
สตีฟ โมลิเตอร์ (Steve Molitor) นักมวยสากลชาวแคนาดา เกิดเมื่อ 4 เมษายน พ.ศ. 2523 ที่ ออนตาริโอ แคนาดา สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 12) แพ้ 3 
 ประวัติ 
โมลิเตอร์เริ่มชกมวยสากลตั้งแต่อายุ 9 ขวบ ตามรอยพี่ชายของเขาคือเจเรมี โมลิเตอร์ ที่เคยเป็นแชมป์เครือจักรภพอังกฤษ โมลิเตอร์เคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน และเคยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกแต่ไม่ได้เหรียญรางวัล เขาหันมาชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 ชนะคะแนนฮูลิโอ ลูนาในการชกกำหนดแปดยก ต่อมาเขาได้ครองแชมป์เครือจักรภพรุ่นแบนตั้มเวท ใน พ.ศ. 2547 เขาชกชนะอูโก เดียนโซ ได้ครองแชมป์ NABA และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท IBF ที่ว่างเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ชนะน็อค ไมเคิล ฮันเตอร์ ยก 5 จากนั้น เขาป้องกันตำแหน่งไว้ได้หลายครั้งรวมทั้งชกชนะคะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัยด้วย ก่อนจะเสียแชมป์เมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 แพ้ทีเคโอ เซเลสติโน กาบาเยโร ยก 4 โมลิเตอร์กลับมาชกชนะอีกหลายครั้ง ก่อนจะขึ้นครองแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท IBF อีกครั้งหลังจากที่คาบัลเลโรสละตำแหน่ง โดยโมลิเตอร์ขึ้นชิงแชมป์ที่ว่าง เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2553 ชนะคะแนน ตากาลานี นโดลวู แต่เมื่อชกแก้มือกันอีกครั้งในอีกปีต่อมา โมลิเตอร์ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนเสียแชมป์ให้นโดลวูไป

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์แคนาดารุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท (2545)
 แชมป์โลก WBF รุ่นแบนตั้มเวท 
 ชิง 10 เมษายน 2545 ชนะน็อค เตโอฟิโล มันซูเอตา ยก 3 ที่แคนาดา
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 21 มิถุนายน 2545 ชนะคะแนน โฆเซ เด เฆซุส โลเปซ ที่ แคนาดา
 แชมป์เครือจักรภพอังกฤษรุ่นแบนตั้มเวท
 ชิง 21 กันยายน 2545 ชนะคะแนน นิกกี้ บูธ ที่ อังกฤษ
 แชมป์ NABA รุ่นแบนตั้มเวท
 ชิง 21 เมษายน 2547 ชนะคะแนนฮูโก เดียนโซ ที่ แคนาดา
 แชมป์โลก IBF รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท
 ชิง 10 พฤศจิกายน 2549 ชนะน็อค ไมเคิล ฮันเตอร์ ยก 5 ที่ สหรัฐ
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 14 กรกฎาคม 2550 ชนะน็อค ตากาลานี นโดลวู ยก 9 ที่ แคนาดา
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 27 ตุลาคม 2550 ชนะคะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ที่ แคนาดา
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 19 มกราคม 2551 ชนะคะแนน ริการ์โด กัสติโย ที่แคนาดา
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 5 เมษายน 2551 ชนะคะแนน เฟอร์นานโด เบลทราน จูเนียร์ ที่ แคนาดา
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 29 สิงหาคม 2551 ชนะน็อค เซเฟริโน ดาริโอ ลาบาร์ดา ยก 10 ที่ แคนาดา
 เสียแชมป์ 21 พฤศจิกายน 2551 แพ้ทีเคโอ เซเลสติโน กาบาเยโร ยก 4 ที่ แคนาดา
 แชมป์โลก IBF รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท (สมัยที่ 2) 
 ชิง 27 มีนาคม  2553 ชนะคะแนน ตากาลานี นโดลวู
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 11 กันยายน 2553 ชนะคะแนน เจสัน บู๊ธ 
 เสียแชมป์ 26 มีนาคม 2554 แพ้คะแนน ตากาลานี นโดลวู
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท 21 พฤศจิกายน 2551 แพ้ทีเคโอ เซเลสติโน กาบาเยโร ยก 4 ที่ แคนาดา
ชิงแชมป์เครือจักรภพและแชมป์เงา IBF รุ่นจูเนียรเฟเธอร์เวท 22 กันยายน 2555 แพ้ทีเคโอ คาร์ล แฟรมทัน ยก 6 ที่ ไอร์แลนด์เหนือ
# ชาวดัตช์
ชาวดัตช์ราชบัณฑิตยสถาน, สารานุกรมประเทศในทวีปยุโรป ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน, 2550, หน้า 490  คือกลุ่มชาติพันธุ์ของประชากรส่วนใหญ่ของประเทศเนเธอร์แลนด์ นอกจากในประเทศเนเธอร์แลนด์แล้วชาวดัตช์หรือผู้สืบเชื้อสายมาจากชาวดัตช์ก็ยังตั้งถิ่นฐานในดินแดนต่างๆ ทั่วโลกโดยเฉพาะในแคนาดา,ออสเตรเลีย,2001 Australian statistics (English) สาธารณรัฐแอฟริกาใต้Based on figures given by Professor JA Heese in his book Die Herkoms van die Afrikaner (The Origins of Afrikaners), who claims the modern Afrikaners (who total around 4.5 million) have 35% Dutch heritage. How 'Pure' was the Average Afrikaner?  และในสหรัฐอเมริกาAccording to Factfinder.census.gov
# โคโดเมน
โคโดเมน  หรือ เซตเป้าหมาย  ของฟังก์ชัน คือเซตซึ่งผลลัพธ์ที่ออกมาจากฟังก์ชันจะต้องตกไปอยู่ภายใต้เซตนั้น โคโดเมนของฟังก์ชัน f : X → Y คือเซต Y

โคโดเมนเป็นส่วนหนึ่งของการนิยามฟังก์ชันรูปแบบใหม่เป็นสามสิ่งอันดับ (X, Y, F) ซึ่ง F คือเซตย่อยของผลคูณคาร์ทีเซียน X × Y เซตของสมาชิกทั้งหมดที่ทำให้เกิด f (x) โดยที่ x เป็นสมาชิกบางส่วนของ X จะเรียกว่าเป็นอิมเมจของ f ซึ่งอิมเมจของฟังก์ชันนี้จะเป็นเซตย่อยของโคโดเมน โดยไม่สำคัญว่าจะต้องมีขนาดเท่ากับโคโดเมน นั่นคือสำหรับฟังก์ชันที่ไม่เป็นฟังก์ชันทั่วถึง จะยังคงมีสมาชิก y เหลืออยู่ในโคโดเมน ซึ่งทำให้สมการ f (x) = y ไม่มีคำตอบ

รูปแบบการนิยามฟังก์ชันแบบเก่าที่ไม่ได้ระบุโคโดเมนลงไปก็ยังเป็นที่นิยมอยู่  ตัวอย่างเช่นในทฤษฎีเซต สามารถกำหนดได้ว่าโดเมนของฟังก์ชันคือคลาสแท้ X ซึ่งในกรณีดังกล่าวจะไม่มีสิ่งใดที่เหมือนสามสิ่งอันดับ (X, Y, F) และนิยามของฟังก์ชันนั้นจะไม่มีโคโดเมน ถึงแม้ว่าผู้แต่งตำราบางท่านยังคงใช้การนิยามฟังก์ชันในรูปแบบ f : X → Y อยู่เช่นเดิม ; , 

 ตัวอย่าง 
สำหรับฟังก์ชัน f : R → R ที่นิยามโดย f : x ↦ x2 หรือเทียบเท่ากับ f (x) = x2 โคโดเมนของ f คือ R แต่ f ไม่ได้ให้ผลลัพธ์เป็นจำนวนลบใด ๆ เลย ดังนั้นอิมเมจของ f คือเซต R0+ นั่นคือช่วง [0, ∞)

กำหนดอีกฟังก์ชันเป็น g : R → R0+ โดยที่ g : x ↦ x2 ถึงแม้ว่า f และ g จะมีค่าที่ป้อนเข้าและให้ผลลัพธ์เหมือนกัน แต่ฟังก์ชันทั้งสองนี้ก็ไม่จัดว่าเหมือนกันในมุมมองแบบใหม่ เพราะต่างกันตรงที่โคโดเมนของ g คือ R0+

กำหนดฟังก์ชันที่สาม h : x ↦ √x ฟังก์ชันนี้ต้องนิยามโดเมนให้เป็น R0+ จึงจะสามารถใช้ได้ นั่นคือ h : R0+ → R

สมมติว่าฟังก์ชันประกอบ h ∘ f กับ h ∘ g ได้ถูกนิยามขึ้นแล้ว ฟังก์ชัน h ∘ f จะไม่มีประโยชน์อันใด เพราะถ้าหากไม่นิยามให้ดีแล้ว เราจะไม่ทราบว่าอิมเมจของ f คืออะไร ทราบเพียงว่าเป็นเซตย่อยของ R นั่นคืออาจมีความเป็นไปได้ว่าเมื่อใส่อาร์กิวเมนต์บางค่าลงใน h ∘ f แล้วจะไม่ให้ผลลัพธ์ใดออกมาเลย เช่นสมาชิกจำนวนลบสามารถใส่ได้ใน f แต่ไม่นิยามใน h ฟังก์ชันประกอบจะมีประโยชน์เมื่อโคโดเมน (ไม่ใช่อิมเมจ) ของฟังก์ชันข้างขวา เป็นเซตเดียวกับโดเมนของฟังก์ชันข้างซ้าย (โคโดเมนของ f คือ R แต่โดเมนของ h คือ R0+)
# ร็อค อา ดูเดิ้ล
ร็อค อา ดูเดิ้ล เป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน ปี ค.ศ. 1991 กำกับโดย Don Bluth

 รายชื่อนักแสดงและผู้พากย์เสียงตัวละคร 
 Glen Campbell 
 Toby Scott Ganger 
 Phil Harris
 Eddie Deezen
 Sandy Duncan
 Christopher Plummer
 Charles Nelson Reilly
 Sorrell Booke
 Ellen Greene
 วิล ไรอัน
# อาคันตุก๊ะป่วนโลก
นักแสดง 
 เอ็ดดี้ เมอร์ฟี่  แสดงเป็น เดฟ / กัปตัน
 เอลิซาเบธ แบงก์ส แสดงเป็น จีน่า มอร์รีสัน
 แกเบรียล ยูเนี่ยน
 Mike O'Malley
 Pat Kilbane
 Judah Friedlander
 Marc Blucas
 จิม เทอร์เนอร์
 Austyn Myers
 Adam Tomei
 Brian Huskey
 Shawn Christian
 Jane Bradbury
 Brad Wilson
 Miguel A. Núñez Jr.
 John Gatins
 นิค เบอร์แมน
# อนิมาเลีย (ทีวีแอนิเมชัน)
อนิมาเลีย เป็นแอนิเมชันสำหรับเด็ก ของประเทศออสเตรเลีย ในประเทศไทย เคยออกอากาศในช่อง ไทยพีบีเอส หรือ ช่องสถานีโทรทัศน์ทีวีไทย ทีวีสาธารณะ 

ตัวละคร
มนุษย์
 อเล็กซ์
 โซ

อนิมาเลี่ยน
 G'Bubu (ลิงกอริลลาสีเขียว)
 Iggy (กิ้งก่าอิกัวน่า)
 Livingston (สิงโต)
 Reenie (แรดดำ)
 Allegra (จระเข้)
 Tyrannicus (เสือ)
 Fuchsia (สุนัขจิ้งจอก)
 Elni & Erno (ช้าง)
 Harry & Horble (หมูป่า)
 Melba and Melford (หนู)
 Zee & Zed (ม้าลาย)
 Victor and Verbal (แร้ง)

ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง
Animalia เว็บไซต์ทางการ 
Animalia Episode Guide
Official CBC Animalia Website
Official PBS Kids Animalia Website
# ชาคริต โภชะเรือง
ชาคริต โภชะเรือง เป็นนักเขียนจากบ้านดอนประดู่ ตำบลห้วยลึก อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง มีผลงานนวนิยายเล่มแรกในชีวิตที่ชื่อว่า "ประเทศใต้" จากสำนักพิมพ์ก๊วนปาร์ตี้ ผ่านทะลุเข้าสู่รอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ประจำปี พ.ศ. 2552 

 ประวัติ 
ชาคริต โภชะเรือง เติบโตในครอบครัวที่รักการอ่าน จบปริญญาตรีจากคณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เริ่มสนใจศึกษางานวรรณกรรมอย่างจริงจัง ขณะเขียนบทรายการโทรทัศน์ จนปี พ.ศ. 2535 มีผลงานตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารลลนา ในเรื่องสั้นชื่อ “อัปสรา...เทวี” ก่อนจะได้รับการประดับช่อการะเกดในเรื่องสั้นลำดับที่ 2 ชื่อ “บ่วง” จากนั้นมีผลงานบทกวี สารคดี และเรื่องสั้น กระจัดกระจายตามหน้านิตยสารต่างๆ มีรวมเรื่องสั้นเรื่องแรกชื่อ “กาหลอ” โดยแพรวสำนักพิมพ์ ก่อนจะมาสร้างชื่ออีกครั้งในเรื่องสั้น “แมงคาเรือง” โดยได้รับรางวัลเรื่องสั้นดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2549 ของสมาคมภาษาและหนังสือแห่งประเทศไทย

เคยการทำงานเป็นนักวิจัยของสถาบันวิจัยระบบสุขภาพภาคใต้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และกำลังศึกษาต่อปริญญาโท ที่สถาบันการจัดการระบบสุขภาพ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ทุกวันนี้ใช้ทักษะทางศิลปะมาทำงานองค์กรพัฒนาเอกชน เป็นผู้จัดการมูลนิธิชุมชนสงขลา และเขียนหนังสือหล่อเลี้ยงจิตวิญญาณ

 ผลงานเขียน 
 พ.ศ. 2535 เรื่องสั้นเรื่องแรก “อัปสรา...เทวี” ตีพิมพ์ในนิตยสารลลนา
 พ.ศ. 2538 เรื่องสั้น “บ่วง” ได้รับการประดับช่อการะเกด
 พ.ศ. 2542 บทกวีชิ้นแรก “เพลงลา”  ตีพิมพ์ในมติชนสุดสัปดาห์
 พ.ศ. 2544 เรื่องสั้นขนาดยาว “หม่อน” ไต้ดินสำนักพิมพ์
 พ.ศ. 2545 รวมเรื่องสั้น “กาหลอ” แพรวสำนักพิมพ์
 พ.ศ. 2546 สารคดี “จะนะในฤดูกาลแห่งลมนอก” เครือข่ายนักวิชาการ 4 ภูมิภาค
 พ.ศ. 2548 สารคดี “คนค้นคลอง” มูลนิธิชุมชนไท
 พ.ศ. 2548 สารคดี “ชีวิตที่ไม่ได้เลือก : 15 กรณีศึกษาที่ได้รับผลกระทบด้านสุขภาพจากโครงการท่อก๊าซไทย-มาเลย์เซีย” สำนักพิมพ์เมฆขาว
 พ.ศ. 2550 เรื่องสั้น “แมงคาเรือง” ได้รับรางวัลเรื่องสั้นดีเด่นประจำปี 2549 ของสมาคมภาษาและหนังสือแห่งประเทศไทย
 พ.ศ. 2552 นวนิยาย "ประเทศใต้" สำนักพิมพ์ก๊วนปาร์ตี้ เข้ารอบ 7 เล่มสุดท้ายรางวัลซีไรต์
 พ.ศ. 2554 รวมเรื่องสั้น "เมืองสมมติ สำนักพิมพ์ก๊วนปาร์ตี้
 พ.ศ. 2556 รวมเรื่องสั้น "ชายผู้มีเทวดาประจำตัว (เรื่องเล่าจากอุษาคเนย์)" สำนักพิมพ์ก๊วนปาร์ตี้
# ตำบลนาเหลือง
นาเหลือง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน

  ประวัติ 
ในอดีตตำบลนาเหลืองเป็นพื้นที่ส่วนหนึ่งของตำบลตาลชุม ซึ่งต่อมาได้แยกออกมาตั้งเป็นอีกตำบลแล้วเรียกว่า นาเหลือง จนถึงทุกวันนี้

 สภาพทั่วไปของตำบล 
ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอ ห่างจากที่ว่าการอำเภอเวียงสาประมาณ 15 กิโลเมตร อยู่ห่างจากจังหวัดน่านประมาณ 12 กิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นเนินสูงสลับพื้นที่ราบ มีลำห้วยนาเหลืองและลำน้ำน่านไหลผ่าน มีพื้นที่ทำการเกษตรประมาณ 13 ตารางกิโลเมตร มีแหล่งน้ำธรรมชาติทำการเกษตร  

 อาณาเขตตำบล ราชกิจจานุเบกษา ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การกำหนดเขตตำบลในท้องที่อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน 
 ทิศเหนือ ติดกับตำบลกองควาย อำเภอเมืองน่าน ตำบลน้ำแก่น และตำบลนาปัง อำเภอภูเพียง
 ทิศใต้ ติดกับตำบลตาลชุมและตำบลจอมจันทร์ อำเภอเวียงสา
 ทิศตะวันออก ติดกับตำบลน้ำปาย อำเภอแม่จริม
 ทิศตะวันตก ติดกับตำบลกองควาย อำเภอเมืองน่าน และตำบลน้ำปั้ว อำเภอเวียงสา

 หมู่บ้านในการปกครอง 
หมู่ที่ 1 บ้านนาเหลืองใน
หมู่ที่ 2 บ้านห้วยม่วง 
หมู่ที่ 3 บ้านนาเหลืองนอก 
หมู่ที่ 4 บ้านเมืองราม 
หมู่ที่ 5 บ้านป่าคา 
หมู่ที่ 6 บ้านท่าดอนไชย 
หมู่ที่ 7 บ้านดอนไชยพระบาท

 สถานที่ราชการที่สำคัญ 
 องค์การบริหารส่วนตำบลนาเหลือง  องค์การบริหารส่วนตำบลนาเหลือง
 สถานีอนามัยตำบลนาเหลือง

 สถานที่สันทนาการ 
 สวนสาธารณะประจำตำบลนาเหลือง

 วัดในเขตตำบล 
 หมู่ที่ 1 วัดนาเหลืองใน
 หมู่ที่ 2 วัดห้วยม่วง 
 หมู่ที่ 3 วัดนาเหลืองนอก 
 หมู่ที่ 4 วัดเมืองราม 
 หมู่ที่ 5 วัดเชียงบาล 
 หมู่ที่ 6 และ 7 วัดดอนไชยพระบาท

 สถานศึกษา
 โรงเรียนพระปริยัติศาสนภิพัฒน์วัดเมืองราม
 วิทยาลัยการอาชีพเวียงสา วิทยาลัยการอาชีพเวียงสา 
 ศูนย์บริการการศึกษานอกโรงเรียน

 ประชากร 
จำนวนประชากรในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนาเหลือง 3,183 คน จำนวน 1,085 หลังคาเรือน

 อาชีพ 
อาชีพหลักของประชากรในเขตตำบลนาเหลือง ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทางด้านเกษตรกรรม  เช่น การทำนา  การทำสวน  การทำไร่  นอกจากนี้ยังประกอบอาชีพทางด้านพาณิชยกรรม  เช่น การค้าขาย  บางส่วนที่ รับราชการ

 ทรัพยากรธรรมชาติ 
 ทรัพยากรป่าไม้ 
พื้นที่ป่าไม้ที่สำคัญ ได้แก่ ป่าชุมชนบ้านเมืองราม

 ทรัพยากรน้ำ 
แม่น้ำสำคัญ ได้แก่ แม่น้ำน่าน  ห้วยนาเหลือง

 ทรัพยากรดิน 
ดินมีลักษณะเป็นดินร่วน เหมาะสำหรับทำการเกษตร

 บุคคลสำคัญของตำบล 
ครูบาสิชิไชยยา
พระครูอินทสรวิสุทธิ์