wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ซิลเวอร์แฮไลด์
ซิลเวอร์แฮไลด์  เป็นผลึกไวแสงจะไวต่อแสงคลื่นสั้น เช่น รังสีอัลตราไวโอเลตและแสงในช่วงคลื่นสีน้ำเงิน ฟิล์มประเภทนี้เรียกว่า ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงิน (blue-sensitive) ดังนั้น จึงมีการเติมสีย้อม (color dyes) เพื่อขยายช่วงความไวแสงของฟิล์มออกไป ฟิล์มที่มีการเติมสีย้อมลงไปในลักษณะดังกล่าว ได้แก่ ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงินและแสงสีเขียว (orthochromatic) และฟิล์มที่ไวต่อแสงทุกสี (panchromatic) ดังนั้น การแบ่งประเภทของฟิล์มตามความไวแสงจึงแบ่งได้เป็นสามประเภท ได้แก่ ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงิน ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงินและแสงสีเขียว และฟิล์มที่ไวต่อแสงทุกสี

 ประวัติศาสตร์ 
ในช่วงปี ค.ศ. 1727 - ค.ศ. 1777 ช่วงนี้ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของสาขาเคมีโดย โยฮัน ไฮน์ริช ชุลท์เซอ ชาวเยอรมัน พบว่าสารผสมของชอล์กกับเกลือเงินไนเตรทเมื่อถูกแสง แล้วจะทำให้เกิดภาพสีดำ ในปี ค.ศ. 1771 นักเคมีชาวสวีเดนชื่อ คาร์ล วิลเฮ็ล์ม เชเลอได้ค้นพบว่าเกลือเงินเปลี่ยนเป็นโลหะเงินโดยปฏิกิริยาของแสง ซึ่งนำไปสู่การค้นพบสารละลายใหม่ เขาค้นพบครั้งนี้โดยทำการทดลองกับเกลือเงินไนเตรด และเงินคลอไรด์ อีกทั้งยังได้ให้ข้อสักเกตไว้ด้วยว่า แสงสีม่วงของสเปคตรัม มีผลแรงมากที่สุดที่ทำให้เกลือเงินเป็นสีดำ ดังนั้นจึงต้องผลิตสารละลายในการถ่ายรูปให้ไวต่อแสงสีม่วงและสีน้ำเงิน

ต่อมาในปี ค.ศ. 1777 วิลเลี่ยมพบว่าแสงสีน้ำเงินและสีม่วงของ Positive มีผลทำให้เกลือเงินไนเตรทและเกลือเงินคลอไรด์ เปลี่ยนเป็นสีดำได้มากกว่าแสงสีแดง จนเมื่อ ค.ศ. 1826 นีเซฟอร์ เนียปส์ ชาวฝรั่งเศส ได้ใช้แผ่นดีบุกผสมตะกั่วฉาบด้วยสารไวแสงบีทูเมน ซึ่งมีสีขาว ใส่ในกล้อง ออบสคิวรา ถ่ายภาพทิวทัศน์จากหน้าต่างบ้านเขาเองที่เมืองแกรส โดยใช้เวลานานถึง 8 ชั่วโมงเมื่อนำแผ่นดีบุกไปล้างด้วยน้ำมันจากต้นลาเวนเดอร์ทำให้ส่วนที่ถูกแสงที่เป็นส่วนโพสิทีฟแข็งตัว ส่วนที่ไม่ถูกแสงจะถูกล้างออกไปหมด เหลือแต่ส่วนที่เป็นสีดำ ต่อมา วิลเลียม ฟอกซ์ แทลบอต และ หลุยส์ ดาแกร์ คิดค้นวิธีบันทึกภาพได้ในเวลาไล่เลี่ยกับการถ่ายภาพด้วยวิธีดาแกร์เลิกใช้กันแล้ว แต่เทคนิคที่ทัลบอตพัฒนาขึ้นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ยังใช้ต่อมาถึงปัจจุบัน ทัลบอตใช้วิธีจุ่มกระดาษลงในสารละลายเกลือเงินซิลเวอร์คลอไรด์ ที่มีคุณสมบัติเปลี่ยนเป็นสีดำ เมื่องถูกแสงตกสู่กระดาษก็จะได้ภาพเนกาทีฟที่กลับดำเป็นขาวและขาวเป็นดำ ทัลบอตใช้กระบวนการเช่นเดียวกันนี้ในการอัดภาพโพซิทีฟหรือภาพเหมือนจริงได้มากเท่าที่ต้องการ

จากภาพโพสิทีฟ ที่ไม่สามารถไปอัดขยายเพิ่มได้อีก จึงได้มีการพัฒนามาเป็นการค้นพบภาพเนกาทีฟ โดย วิลเลียม ฟอกซ์ แทลบอต โดยใช้กระดาษไวแสงเคลือบละลายเงินไนเตรดและกรดแกลลิก เมื่อนำไปถ่ายภาพแล้วนำไปล้างในน้ำยาเงินไนเตรตและโพแทสเซียมไอโอไดด์ จะทำให้ภาพค่อยปรากฏให้เห็นเป็น ภาพเนกาตีฟ ซึ่งสามารถนำไปอัดขยายต่อได้
# จิตรศิลป์นิยม
จิตรศิลป์นิยม (Pictorialism) เป็นความเคลื่อนไหวในวงการถ่ายภาพช่วงราวๆ ปี ค.ศ. 1885 ทำให้เกิดแนวทางในการใช้กระบวนการ Dry-Plate อย่างกว้างขวาง ซึ่งได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 และลดความนิยมลงอย่างรวดเร็วหลังปี 1914 หลังจากการได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางของศิลปะสมัยใหม่

โดยทั่วไปแล้ว จิตรศิลป์นิยมเป็นส่วนหนึ่งของแนวความคิดการถ่ายภาพศิลปะที่ต้องการให้ภาพถ่ายเหมือนเป็นภาพวาด และรูปสลัก ส่วนมากของรูปภาพเหล่านี้เป็นสีขาว-ดำ หรือซีเปียในวิธีการถ่ายภาพ เป็นการใช้โฟกัสต่ำ ซอฟต์โฟกัส ฟิลเตอร์พิเศษ และเคลือบผิวเลนส์ ขั้นตอนหลาย ๆ ขั้นตอนในห้องมืดที่ใช้ล้างฟิล์ม และกระบวนการการพิมพ์ที่มาจากต่างประเทศ กระดาษอัดรูปที่มีพื้นผิวขรุขระ ได้ถูกเพิ่มเข้ามาใช้เป็นองค์ประกอบของรูป เพื่อเบรกความชัดเจนของรูปให้น้อยลง

เพื่อการบรรลุผลงานของศิลปินทั้งหลาย นักจิตรศิลป์นิยมใช้เทคนิคแตกต่างกันไป อย่างเช่น
 การรวมตัวของต้นแบบที่อัดภาพ (จากเนกาทีฟหลาย ๆ อย่าง)
 ใช้โฟกัสแบบซอฟต์โฟกัสในกล้องถ่ายรูป
 การจับโน่นผสมนี่ของเนกาทีฟ (การขูด หรือการทาสีบนเนกาทีฟ)
 ใช้เทคนิค gum bichromate ซึ่งเป็นการใส่รายละเอียดน้อยลงมาก และผลิตภาพเป็นศิลปะมากขึ้น

ศิลปินจำนวนหนึ่ง ใช้การแกะสลัก พื้นผิวของพวกเขานั้น เป็นการใช้เทคนิคจากเข็ม ทำให้เกิดพื้นผิว เป้าหมายของการใช้เทคนิคเป็นที่ยอมรับ โดยในปี 1911 สารานุกรมบริเตนนิกายอมรับให้ จิตรศิลป์นิยมเป็น “ศิลปะส่วนบุคคล”

แม้ว่าจุดมุ่งหมายของการแสดงความรู้สึกของศิลปินดีที่สุดของภาพถ่าย ก็คล้ายคลึงกับแนวคิดอิมเพรสชันนิส ที่เป็นการวาดรูปในขณะเกิดความประทับใจ มองย้อนกลับไปจากปัจจุบันนี้ เรายังคงสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน ในความคล้ายคลึงกันระหว่างองค์ประกอบ และสิ่งที่อยู่ในภาพวาด ของวิธีการวาดภาพและจำนวนของศิลปินการถ่ายภาพในแนวจิตรศิลป์นิยม

ในปี 1911 สารานุกรมบริเตนนิกาได้ให้ข้อสังเกตว่า ในส่วนของความเคลื่อนไหวที่มีความชัดเจนของการถ่ายภาพแบบจิตรศิลป์เป็นสิ่งที่มีความสำคัญเริ่มต้นที่อังกฤษ ถึงแม้ว่าในระยะต่อมาจะได้รับการยอมรับอย่างมาก ในการถ่ายภาพที่สหรัฐอเมริกา

สิ่งพิมพ์ที่มีความสำคัญอย่างมากในการเผยแพร่ศิลปินแนวจิตรศิลป์นิยมคือหนังสือของ Alfred Stieglitz ที่มีชื่อว่า Camera Work ในปี 1903-1917 ซึ่งในการพิมพ์ออกมาแต่ละครั้งจะมีแม่พิมพ์สูงถึง 12 แม่พิมพ์ ที่เป็นการนำกลับมาใช้ใหม่ใน Photogravure, Halftone หรือ Collotype แม่พิมพ์นี้ปัจจุบันนี้ได้ถูกรวบรวมและเป็นที่ต้องการอย่างมากในโลกศิลปะ ช่างถ่ายภาพส่วนใหญ่นั้นได้สร้างประเด็นในการถ่ายภาพขึ้น “Photo-Succession” เป็นสมาชิกของกลุ่มที่ประกาศว่าการถ่ายภาพเป็นศิลปะ

Alfred Stieglitz เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีว่าเป็นบิดาแห่งจิตรศิลป์นิยม

Stieglitz ยังคงนำมาซึ่ง Picasso, Matisse, Rodan และช่างวาดภาพสำคัญคนอื่นๆ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันอย่างดีในศิลปะแห่งสหรัฐอเมริกา

Stieglitz ไม่เพียงแต่เป็นช่างภาพผู้บุกเบิกในยุคแรกเท่านั้น แต่ยังคงเป็นบรรณาธิการ และเป็นเจ้าของแกลอรี เขาและช่างภาพคนอื่นๆ ผู้ที่ได้แบ่งปันความทุกข์จากการถูกกล่าวหาต่างๆในการก่อตั้งกลุ่มที่ถูกเรียกว่า Photo-Succession ซึ่งเป็นการสนับสนุนให้ความสำคัญในด้านฝีมือที่เกี่ยวข้องกับการถ่ายภาพ
# แด่พระผู้ทรงธรรม
แด่พระผู้ทรงธรรม เป็นภาพยนตร์ไทยเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในในศุภวาระพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงเจริญพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 จัดสร้างโดยสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม

แด่พระผู้ทรงธรรมประกอบด้วยภาพยนตร์สั้นจำนวน 9 เรื่อง กำกับโดยผู้กำกับภาพยนตร์ ที่มีชื่อ 1 คน คือ บัณฑิต ฤทธิ์ถกล และผู้กำกับภาพยนตร์ร่วมสมัย ที่เคยได้รับรางวัลศิลปาธร อีก 3 คน คือ เป็นเอก รัตนเรือง, อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล, วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง  สำหรับภาพยนตร์สั้นอีก 5 เรื่อง มาจากการคัดเลือกโครงเรื่อง ของผู้กำกับรุ่นใหม่ โดยมีโครงเรื่องที่ส่งเข้าประกวดทั้งหมดจำนวน 57 เรื่อง 

 ภาพยนตร์สั้นทั้ง 9 เรื่อง 
 เสียงสว่าง (Luminous Sound) กำกับโดย เป็นเอก รัตนเรือง
 นิมิต  (Meteorites)  กำกับโดย อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล 
 นรสิงหาวตาร  (Norasinghavatar)  กำกับโดย วิศิษฎ์ ศาสนเที่ยง
 ข่าวที่ไม่สำคัญ (My First Report) กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล 
 ทะเลของก้อย (The Sanctuary of Sea)  กำกับโดย ปรามธนี วงศ์พรหมเมศร์ และศุภรัฐ บุญมาแย้ม 
 เสียงเงียบ (Silencio)  กำกับโดย ศิวโรจน์ คงสกุล
 ๙ ของวิเศษ (9th GIFT)  กำกับโดย อารยะ บุญเชิด 
 นิทานพระราชา (The Tale)  กำกับโดย พรศักดิ์ สุคงคารัตนกุล  (เดิมชื่อเรื่อง "ฬ่อของพ่อหลวง" (The King's Mule))The King's Mule
 รักพอเพียง (The Most Beautiful Man in the World)  กำกับโดย พุทธิพงษ์ อรุณเพ็ง 

ภาพยนตร์เฉลิมพระเกียรติ แด่พระผู้ทรงธรรม จะไปฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ เมืองฟุกุโอะกะ และกวางเจา
# เนื้อไม้
เนื้อไม้ หรือ ไซเลม (xylem) เป็นเนื้อเยื่อของพืชที่ทำหน้าที่ลำเลียงน้ำและแร่ธาตุต่าง ๆ ไปสู่ส่วนต่าง ๆ ของพืช ประกอบด้วยกลุ่มเซลล์ที่ทำหน้าที่หลักในการลำเลียงน้ำ
# ไซเบอร์เซ็กซ์
ไซเบอร์เซ็กซ์  หรือ ออนไลน์เซ็กซ์ เป็นคำทับศัพท์ที่หมายถึงการมีเพศสัมพันธ์ หรือการช่วยตัวเองแบบต่าง ๆ และอาจจะมีเซ็กส์ทอยเข้ามาเสริมขณะมีกิจกรรมทางเพศโดยผ่านทางเครือข่ายอินเทอร์เน็ต โดยการแชท ผ่านโปรแกรมสนทนาต่างๆ เช่น Camfrog, เอ็มเอสเอ็น, Yahoo, Skype ฯลฯ ซึ่งรวมถึงการกระทำต่าง ๆ ที่ปลุกเร้าอารมณ์ทางเพศ เช่น ถอดเสื้อผ้า, เปลือยกาย, สำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง หรือร่วมเพศ เป็นต้น ต่อหน้าเว็บแคม ซึ่งจะมีบุคคลอื่นได้รับชมการถ่ายทอดสดทางอินเทอร์เน็ต

ผู้นิยมไซเบอร์เซ็กซ์ส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่น รวมถึงวัยทำงานที่มีความเครียดมากกว่างานอื่น และไม่เท่านั้นกลุ่มผู้ที่ชอบแบบแปลก ๆ หรือชอบคนแปลกหน้า มีทั้งที่เป็นชายจริงหญิงแท้ และกลุ่มรักเพศเดียวกัน โดยนัดทางกลุ่มโซเชียลมีเดีย สังคมออนไลน์ และการโฆษณาผ่านสื่อลามกเว็ปหนังโป๊ต่าง ๆ 

ข้อเสียของไซเบอร์เซ็กส์ถือว่าเป็นความเสี่ยงมากต่อความเป็นส่วนตัว อาจเกิดการแบล็คเมล์ หรือการอัดวีดีโอไว้ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงได้
# กีตาร์ไฟฟ้า
กีตาร์ไฟฟ้า  คือ กีตาร์ ที่มีการติดตั้งอุปกรณ์ที่มักเรียกว่า Pick Up ทำหน้าที่แปลงเสียงที่เกิดจากสั่นของสายกีตาร์ให้กลายเป็นสัญญาณอิเล็คทรอนิคส์ ส่งผ่านสายสัญญาณ (Cable) ไปยังเครื่องขยายสัญญาณ (แอมปลิฟายเออร์) และออกสู่ลำโพงในที่สุด

กีตาร์ไฟฟ้ามีความแตกต่างจากกีต้าร์โปร่ง (Acoustic Guitar) และ กีต้าร์โปร่งไฟฟ้า (Acoustic Electric Guitar) ตรงที่ลำตัวของกีตาร์ไฟฟ้าโดยส่วนมากจะไม่มีโพรงเสียง หรืออาจเรียกว่า "ลำตัวตัน" (Solid Body) อย่างไรก็ดี กีตาร์ไฟฟ้าอาจหมายรวมถึง กีตาร์ที่มีโพรงเสียงบางประเภทที่มีการติดตั้ง Pick Upเช่น(Hollow Body)เเละ (Semi Hollow Body)

ปัจจุบันนิยมนำสัญญาณเสียงที่ได้จากกีตาร์ไฟฟ้ามาดัดแปลงผ่านอุปกรณ์ดัดแปลงสัญญาณ (Guitar Effect) ก่อนเข้าสู่เครื่องขยายสัญญาณกีตาร์ เพื่อให้ได้ลักษณะเสียงที่มีความแตกต่างหลากหลายมากขึ้นจากกีตาร์ตัวเดียว

กีตาร์ไฟฟ้าเป็นที่นิยมแพร่หลายทั่วโลก และใช้เล่นกันในแทบทุกประเภทดนตรี เนื่องจากความสะดวกในการใช้งานและการปรับแต่งเสียง กีตาร์ไฟฟ้าผลิตออกมาในหลายระดับคุณภาพและราคา บริษัทที่ผลิตกีตาร์ไฟฟ้ามีหลายบริษัท เช่น gibson fender PRS  Ibanez
Ernie Ball - Musicman Rickenbacker   YAMAHA Gretsch เป็นต้น
# เซ็กส์
เซ็กส์ (จากภาษาละตินว่า sexus) อาจหมายถึง
 การร่วมเพศ (sexual intercourse)
 เซ็กส์ (หนังสือ) (Sex) ชื่อหนังสือรวมภาพของศิลปินมาดอนน่า วางจำหน่ายปี 2535
 เซ็กส์ (รายการโทรทัศน์) (Sex) รายการโทรทัศน์ในออสเตรเลียออกฉายระหว่างปี 2535-2536
 sex ในภาษาละตินหมายถึงหก (จำนวนนับ)
เซ็กส์ ในบางทีถูกเรียกว่า X
 ความหมายในภาษาอังกฤษ
 เพศ
# จดหมายเสียง
จดหมายเสียง  มีลักษณะคล้ายกับ จดหมายอิเล็กทรอนิกส์ (e-mail) แต่จะเก็บข้อมูลเป็นเสียงและข้อความเสียง เพื่อส่งต่อไปยังปลายทางที่ต้องการส่ง
# แดลลัส
แดลลัส  เป็นเมืองขนาดใหญ่ของสหรัฐ ตั้งอยู่ในรัฐเท็กซัส มีพื้นที่ 385 ตร.ไมล์ (997 ตร.กม.) ซึ่งเมื่อ กรกฎาคม 2549 มีประชากร 1,250,280 คน ประชากรในสหรัฐอเมริกาแบ่งตามเมือง แดลลัสตั้งอยู่เป็นเมืองคู่กับเมืองฟอร์ตเวิร์ธ

แดลลัสก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2384 และถูกกำหนดให้เป็นเมืองเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2399 โดยเมืองแดลลัสนี้เป็นที่รู้จักในอุตสาหกรรม ปิโตรเลียม, การขนส่ง, การธนาคาร, คอมพิวเตอร์, การสื่อสารโทรคมนาคม มีบริษัทชั้นนำที่มีสำนักงานใหญ่อยู่บริเวณแดลลัสได้แก่ เอกซอนโมบิล บริษัทน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดในโลก, เอทีแอนด์ที, เซเว่น-อีเลฟเว่น (และมีจุดเริ่มต้นแห่งแรกจากเมืองนี้), บล็อกบัสเตอร์, คิมเบอร์ลี-คลาร์ก, แมรีเคย์, สายการบินเซาท์เวสต์, คอมพ์ยูเอสเอ, เท็กซัสอินสทรูเมนต์, เซลส์ นอกจากนี้ยังมีบริษัทที่ตั้งบริเวณปริมณฑลแดลลัสในเขตเมืองแพลโน ได้แก่ ฟริโตเลย์, ดอกเตอร์เปปเปอร์ และ เจซีเพนนีย์

มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงได้แก่ มหาวิทยาลัยเท็กซัส แดลลัส  (UTD), มหาวิทยาลัยเซาเทิร์น เมธอดิสต์  (SMU) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนที่มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับทางด้านกฎหมายและบริหารธุรกิจ
ในส่วนทีมกีฬาที่เป็นที่รู้จักได้แก่ แดลลัส คาวบอยส์ (อเมริกันฟุตบอล) , แดลลัส แมเวอริกส์ (บาสเกตบอล) , เอฟซีแดลลัส (ฟุตบอล) , เท็กซัสเรนเจอรส์ (เบสบอล) , แดลลัส สตารส์ (ฮอกกี)
# กระดังงา (แก้ความกำกวม)
กระดังงา อาจหมายถึง
 กระดังงา
 กระดังงาป่า หรือ การเวก
 กระดังงาสงขลา
 กระดังงาจีน
 กระดังงาไทย หรือ สะบันงา
# เท กึก กี เลือดเนื้อเพื่อฝัน วันสิ้นสงคราม
เท กึก กี เลือดเนื้อเพื่อฝัน วันสิ้นสงคราม  เป็นมหากาพย์ภาพยนตร์เกาหลีในปี พ.ศ. 2547 ซึ่งถูกสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึง 50 ปีสงครามเกาหลี ด้วยทุนสร้างสูงสุดของเกาหลีกว่า 12.8 ล้านดอลล่าร์ สร้างสถิติเป็นหนังทำเงินสูงสุดตลอดกาลของเกาหลีใต้ โดยขึ้นอันดับหนึ่งบอกซ์ออฟฟิซนานถึง 6 สัปดาห์ เอาชนะแชมป์อย่าง ไททานิก โดยผู้กำกับ กังเจกิว 

ส่วนนักแสดงนำ คือ วอน บิน และ จางดองกัน การแสดงของทั้งคู่สื่อให้เห็นถึงรายละเอียดของบทบาทอันลึกซึ้งกินใจ เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง พัฒนาการของสองตัวแสดงเอก มีความราบรื่นแนบเนียน

คำว่า เท กึก กี ซึ่งเป็นชื่อของภาพยนตร์นั้น มาจากชื่อของธงชาติเกาหลีก่อนเกิดสงคราม และชื่อของธงชาติเกาหลีใต้ หลังสิ้นสุดสงครามเกาหลี

 เนื้อเรื่อง 
จินซก (วอน บิน) ในวัยชราได้รับแจ้งจากทีมนักโบราณคดีว่า ได้ขุดพบซากศพของพี่ชาย จินแต (จางดองกัน) ซึ่งหายสาบสูญระหว่างออกรบ เมื่อประมาณ 50 ปีก่อน ที่ในอดีตเคยเป็นสนามรบ 

สองพี่น้อง จินแต และ จินซก อาศัยอยู่ในเมืองสงบแห่งหนึ่ง จินซกเป็นนักศึกษาเรียนเก่ง มีรูปร่างบอบบาง เป็นความหวังของครอบครัว ส่วน จินแต ชายหนุ่มบุคลิกเข้มแข็ง ห้าวหาญ ทำอาชีพเป็นช่างซ่อมรองเท้า เพื่อหาเงินช่วยส่งน้องชาย ให้ได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัย จินแตมีคู่หมั้นชื่อ ยังชิน (ลีอุนจู) ทำกิจการร้านอาหาร ซึ่งมีทีท่าว่าจะไปได้ดี

แต่แล้วก็เกิดสงครามเกาหลีขึ้น สองพี่น้องได้ถูกคัดเลือก ให้ไปเป็นทหารเข้ารบพร้อมกันซึ่งจริงๆ ควรได้รับการเป็นทหารเพียงบ้านละคน แต่จินแตไปตามน้องชายบนรถไฟที่ถูกเกณฑ์ไปในตอนแรก คำพูดของนายพลคนหนึ่งทำให้จินแตเข้าใจว่า หนทางเดียวที่จะช่วยให้น้องชาย ได้กลับไปใช้ชีวิตสงบสุขอยู่แนวหลัง คือการอาสารบให้ได้เหรียญกล้าหาญ ดังนั้นจินแตจึงอาสาเข้าไปปฏิบัติภารกิจเสี่ยงภัยทุกครั้ง แต่แล้วความรุนแรงในสนามรบ ชื่อเสียง และกลายเป็นที่ยอมรับ ซึ่งจินซก น้องชายเขาได้เฝ้ามองพฤติกรรมบ้าเลือดของพี่ชาย ด้วยความเคลือบแคลงสงสัยว่า เขากำลังทำทุกอย่างเพื่อตัวเอง หรือเพื่อครอบครัวกันแน่ ไม่นานทั้งสองคนก็อยู่คนละฝ่ายกัน
# เมโรพี ก๊อนต์
เมโรพี ก๊อนต์ หรือ เมโรเพ ก๊อนท์  เป็นบุตรสาวของ มาร์โวโล ก๊อนท์ มีพี่ชายคือ มอร์ฟิน ก๊อนท์ ซึ่งต่อมาทั้งสองได้ต้องโทษทำให้ต้องไปอยู่ที่อัซคาบัน ในข้อหาทำร้ายมักเกิ้ล ตระกูลก๊อนเป็นทายาทของ ซัลลาซาร์ สลิธีริน โดยตรง มีของประจำตระกูลอยู่ 2 ชิ้นคือ แหวนหินสีดำอยู่กับมอร์ฟิน และสร้อยล็อกเก็ตของสลิธีรินอยู่ที่เมโรเพ 

เมโรเพ ก๊อนท์ ได้ตกหลุมรักกับมักเกิ้ลหนุ่มหน้าตาดีชื่อ ทอม ริดเดิ้ล ซีเนียร์ เธอได้ใช้ยาเสน่ห์กับเขาและต่อมาได้ให้กำเนิดบุตรชายออกมาคือ ทอม มาร์โวโล่ ริดเดิ้ล หรือต่อมาที่กลายเป็น ลอร์ดโวลเดอมอร์ ที่กลายเป็นคนชั่วร้าย
# ประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ
ประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ (เกิด 9 สิงหาคม พ.ศ. 2495) เป็นนักการเมืองและนักกิจกรรมชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภากรุงเทพมหานคร และปฏิบัติงานช่วยเหลือเด็กยากไร้ภายในชุมชนแออัดคลองเตย, ผู้ก่อตั้งมูลนิธิดวงประทีป มูลนิธิเด็กอ่อนในสลัม และ เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนชุมชนหมู่บ้านพัฒนา คลองเตยก่อตั้งมูลนิธิดวงประทีป

ประทีปเป็นผู้รับมอบรางวัลแมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ ประจำปี พ.ศ. 2521 นอกจากนี้ ประทีปยังเป็น นักเคลื่อนไหวทางการเมืองเพื่อประชาธิปไตย โดยเข้าร่วมกับสมาพันธ์ประชาธิปไตย องค์กรหลักของผู้ชุมนุม ในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ พ.ศ. 2535  และ พ.ศ. 2557 ครูประทีปได้รับรางวัลกำลังสำรองทองคำจากคณะกรรมการหน่วยบัญชาการรักษาดินแดน

ประทีปสมรสกับทัตซึยะ ฮาตะ นักสังคมสงเคราะห์ชาวญี่ปุ่น มีบุตรชายด้วยกันสองคนคือ 

 อิสระ ฮาตะ (อิส) (อดีต 1 ใน 3 ผู้สร้าง VRZO) สมาชิกช่อง Rubsarb
 มิ่งบุญ ฮาตะ (ต้นกล้า) สมาชิกช่อง Rubsarb

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๖๕, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๑๙ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๑๐๑, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๕

 ต่างประเทศ 
  : 
 พ.ศ. 2564 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นที่ 3สถานเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำประเทศไทย, พิธีมอบเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ประจำฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2564, 29 เมษายน พ.ศ. 2564
# แคว้นวอลลูน
แคว้นวอลลูน (;) หรือเรียกอีกอย่างว่า วอลโลเนีย (;) เป็นเขตการปกครองตามรัฐธรรมนูญของประเทศเบลเยียม (ร่วมกับแคว้นเฟลมิชและแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์) มีเนื้อที่ร้อยละ 55 ของเนื้อที่ประเทศ แต่มีประชากรเป็นอันดับที่ 3 แม้ว่าประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาฝรั่งเศส แต่แคว้นวอลลูนก็มิได้รวมเข้ากับประชาคมฝรั่งเศสเหมือนในกรณีของแคว้นเฟลมิชซึ่งรวมเป็นหนึ่งเดียวกันกับประชาคมเฟลมิช นอกจากนี้ในแคว้นวอลลูนยังมีประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกและมีสภาแยกดูแลในด้านการศึกษาและวัฒนธรรมโดยเฉพาะ เช่นเดียวกับแคว้นอื่น ๆ แคว้นวอลลูนมีสภาและรัฐบาลดูแลกิจการภายในแคว้น ตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ เมืองหลวงของแคว้นคือนามูร์ มีภาษาราชการคือภาษาฝรั่งเศสและภาษาเยอรมัน

ในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรม แคว้นวอลลูนนั้นเป็นเพียงอันดับสองรองจากสหราชอาณาจักรในด้านอุตสาหกรรมหนัก โดยเฉพาะการถลุงเหล็กและถ่านหิน ซึ่งนำมาซึ่งความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจของแคว้น ตั้งแต่สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 แคว้นวอลลูนถือเป็นส่วนครึ่งหนึ่งที่ร่ำรวยที่สุดของเบลเยียม แต่ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้ความสำคัญของอุตสาหกรรมหนักลดลงอย่างมาก ทำให้แคว้นเฟลมิชก้าวหน้าขึ้นกว่าแคว้นวอลลูนในด้านเศรษฐกิจ ในปัจจุบันแคว้นวอลลูนนั้นมีปัญหาด้านอัตราการว่างงานค่อนข้างสูง และยังมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวประชากร (GDP per Capita) ต่ำกว่าแคว้นเฟลมิชอย่างมีนัยสำคัญ เนื่องจากปัญหาความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและภาษาของทั้งสองภูมิภาคหลักของเบลเยียมนั้นได้นำพามาซึ่งปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองในระดับประเทศในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา

เมืองหลวงของแคว้นวอลลูนตั้งอยู่ที่นามูร์ แต่เขตเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือลีแยฌ ส่วนเขตเทศบาลเดียวที่มีประชากรมากที่สุดคือ ชาร์เลอรัว เมืองใหญ่ต่าง ๆ ในแคว้นวอลลูนตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำซ็องบร์และแม่น้ำเมิซ อันประกอบด้วยจำนวนประชากรทั้งหมดกว่าสองในสามของแคว้น อันเป็นเขตอุตสาหกรรมในอดีตของเบลเยียม ด้านทิศเหนือนั้นเป็นที่ราบลุ่มภาคกลางของเบลเยียมอันมีความอุดมสมบูรณ์และเหมาะสมต่อการทำเกษตรกรรมเช่นเดียวกับแคว้นเฟลมิช ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้นั้นเป็นภูมิภาคอาร์แดนซึ่งประกอบด้วยภูเขาสลับอย่างหนาแน่น พรมแดนของแคว้นวอลลูนทางด้านเหนือติดต่อกับแคว้นเฟลมิชและประเทศเนเธอร์แลนด์ ด้านใต้และตะวันตกติดต่อกับประเทศฝรั่งเศส ส่วนด้านตะวันออกติดต่อกับประเทศเยอรมนีและประเทศลักเซมเบิร์ก

เขตการปกครอง
แคว้นวอลลูนนั้นแบ่งการปกครองออกเป็นห้าจังหวัด (province) ได้แก่ วอลลูนบราบันต์, แอโน, ลีแยฌ, ลักเซมเบิร์ก และนามูร์ ตามหมายเลขหนึ่งถึงห้าที่อยู่ในรูปภาพมุมบนขวา โดยแบ่งย่อยการปกครองลงไปเป็นเขต (arrondissement) จำนวน 20 เขต อันประกอบด้วยเทศบาลทั้งหมดถึง 262 แห่ง

เมืองสำคัญที่มีจำนวนประชากรหนาแน่นในแคว้นวอลลูนได้แก่ 

 ชาร์เลอรัว (204,146 คน)
 ลีแยฌ (195,790 คน)
 นามูร์ (110,428 คน)
 มงส์ (92,529 คน)
 ลาลูเวียร์ (78,414 คน)
 ตูร์แน (69,792 คน)
 เซอแร็ง (63,500 คน)
 แวร์วีเย (56,596 คน)
 มูครง (55,687 คน)
 แอร์สตาล (38,969 คน)
 แบรน-ลาเลอ (38,748 คน)
 ชัตแล (36,131 คน)
# ภาษาย่อยแอย์มอฆ
ภาษาย่อยแอย์มอฆ  เป็นภาษณ์ชาติพันธุ์ของภาษาเปอร์เซียที่พูดโดยชาวแอย์มอฆในภาคตะวันตกเฉียงเหนือตอนกลางของประเทศอัฟกานิสถาน (ทางตะวันตกของภูมิภาคแฮซอแรจอต) และทางตะวันออกของอิหร่าน ภาษานี้มีความใกล้ชิดกับภาษาเปอร์เซียแบบดารี คาดกันว่าชาวแอย์มอฆมีอัตราการรู้หนังสืออยู่ที่ร้อยละ 5–15
# พระยาจุฬาราชมนตรี (สัน อหะหมัดจุฬา)
อำมาตย์ตรี พระยาจุฬาราชมนตรี นามเดิม สัน เป็นบุตรพระยาจุฬาราชมนตรี (สิน อหะหมัดจุฬา) มีชื่อทางศาสนาว่า มิซซา อาลีระชา เกิดเมื่อ พ.ศ. 2411 เริ่มรับราชการเป็นมหาดเล็กในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เป็นปลัดกรมท่าขวามีบรรดาศักดิ์เป็นหลวงราชาเศรษฐี เมื่อ พ.ศ. 2432 แล้วเลื่อนเป็นพระราชเศรษฐี ตามลำดับ ต่อมาย้ายไปรับราชการกระทรวงยุติธรรมฝ่ายการเงินแล้วเลื่อนขึ้นเป็นจ่าศาลต่างประเทศ จนวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2454 จึงโปรดเกล้าฯ เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นพระยาจุฬาราชมนตรี เจ้ากรมท่าขวา ถือศักดินา 1400ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์, เล่ม 28, ตอน 0 ง, 14 มกราคม ร.ศ. 130, หน้า 2261

นอกจากนี้ยังเป็นที่ปรึกษาในด้านศาสนาอิสลามถวายพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับพระราชทานนามสกุล "อหะหมัดจุฬา" เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2456ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศกระทรวงมุรธาธร เรื่อง ประกาศพระราชทานนามสกุล ครั้งที่ ๕, เล่ม 30, ตอน 0 ง, 14  กันยายน พ.ศ. 2456, หน้า 1247 

พระยาจุฬาราชมนตรี (สัน อหะหมัดจุฬา) ป่วยเป็นไข้ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2466 สิริอายุได้ 53 ปีข่าวตาย พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ เสด็จมาเป็นประธานในพิธีฝังศพแทนพระองค์ด้วยที่มัสยิดต้นสน

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ฝ่ายหน้า, เล่ม ๒๗ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๑๙๘๘, ๒๗ พฤศจิกายน ๑๒๙
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๓๗ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๓๖๒๕, ๓๐ มกราคม ๒๔๖๓
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๓๕ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๓๐๑๐, ๒ กุมภาพันธ์ ๒๔๖๑
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๓๙ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๓๒๑๔, ๔ กุมภาพันธ์ ๒๔๖๕
# ประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียม
ประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียม (;) หรือ ประชาคมฝรั่งเศส (;) หรือเรียกอย่างไม่เป็นทางการได้ว่า สหพันธ์วอลโลเนีย-บรัสเซลส์ (;) เป็นหนึ่งในสามประชาคมอย่างเป็นทางการของเบลเยียม (ร่วมกับประชาคมเฟลมิชและประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันแห่งเบลเยียม) มีอำนาจหน้าที่รับผิดชอบชาวเบลเยียมผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาหลัก (มิใช่ชาวฝรั่งเศสที่พำนักอยู่ในเบลเยียม) บางครั้งจึงเรียกว่า ประชาคมผู้พูดภาษาฝรั่งเศสแห่งเบลเยียม เพื่อความชัดเจน ประชาคมฯ มีสภาและรัฐบาลปกครองเป็นของตนเอง โดยสภาของประชาคมฯ ประกอบด้วยสมาชิกจากสภาวอลลูนและสภาของแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์

ธงสัญลักษณ์ของประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียมใช้ธงสัญลักษณ์ของแคว้นวอลลูนที่ซึ่งกว่าร้อยละ 80 ของประชากรใช้ภาษาฝรั่งเศสในการดำรงชีพ โดยมีเมืองหลวงของประชาคมฯ อยู่ที่นครบรัสเซลส์

ความสำคัญ
ประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียมประกอบด้วยประชากรชาวเบลเยียมกว่า 4.3 ล้านคน ในจำนวนนี้
 3.4 ล้านคน (ร้อยละ 80) อาศัยอยู่ในแคว้นวอลลูน (เกือบเป็นสัดส่วนทั้งหมดของประชากรในแคว้นวอลลูน ยกเว้นผู้ที่อาศัยอยู่ในเขตคอมมูนที่ใช้ภาษาเยอรมันซึ่งมีจำนวนประมาณ 70,000 คน)
 0.9 ล้านคนXavier Deniau, La francophonie, Presses universitaires de France, 1995, page 27 (ร้อยละ 20) อาศัยอยู่ในแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ (จากประชากรรวมทั้งหมดในเขตกว่า 1.1 ล้านคน)

ส่วนประชากรที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นหลักซึ่งอาศัยอยู่ในแคว้นเฟลมิชนั้นไม่ถูกนับรวมในประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียมเพราะแคว้นดังกล่าวอยู่นอกเขตอำนาจของประชาคมฯ และไม่สามารถยืนยันจำนวนประชากรได้อย่างถูกต้อง แต่มีการประมาณคร่าว ๆ ว่ามีถึง 120,000 คนFrédéric Lasserre, Aline Lechaume, Le territoire pensé: géographie des représentations territoriales, Presses de l'Université du Québec, 2005, page 104 บางแห่งประมาณการว่า 200,000 คนCatherine Lanneau, L'inconnue française : la France et les Belges francophones, 1944-1945, Peter Lang Verlagsgruppe, collection : Enjeux internationaux, 2008, page 25 จนถึง 300,000 คนL'année francophone internationale, volume 15, Groupe d'études et de recherches sur la francophonie, Université Laval, 2005, page 25

ประชากรของประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียมนั้นคิดเป็นประชากรทั้งหมดถึงร้อยละ 41 ของประชากรเบลเยียม โดยประชากรเบลเยียมส่วนที่เหลือร้อยละ 58 อยู่ในประชาคมเฟลมิช และร้อยละ 1 อยู่ในประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน
# พระจุฬาราชมนตรี (เกษม อหะหมัดจุฬา)
พระจุฬาราชมนตรี นามเดิม เกษม อหะหมัดจุฬา เป็นบุตรพระยาจุฬาราชมนตรี (สิน อหะหมัดจุฬา) กับนางแดง อหะหมัดจุฬา มีชื่อทางศาสนาว่า มุฮัมมัดระชา เกิดเมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2433 เริ่มรับราชการเป็นมหาดเล็ก ในสมัยรัชกาลที่ 5 ต่อมาได้รับราชการในกระทรวงยุติธรรมสังกัดกรมกองแสตมป์ มีบรรดาศักดิ์เป็น หลวงศรีเนาวรัตน์ โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นจุฬาราชมนตรีเมื่อ พ.ศ. 2466 โดยดำรงตำแหน่งเจ้ากรมกองแสตมป์ สังกัดกระทรวงยุติธรรมด้วย ถึงแก่กรรมเมื่อ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2469 รวมอายุได้ 36 ปี ศพของท่านฝังอยู่ที่มัสยิดต้นสน
# หอแต๋วแตก
หอแต๋วแตก เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในภาพยนตร์ชุดหอแต๋วแตก กำกับโดยพจน์ อานนท์ สร้างและจัดจำหน่ายโดย ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น นำแสดงโดย จาตุรงค์ มกจ๊ก, เอกชัย ศรีวิชัย, ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์, โก๊ะตี๋ อารามบอย, ปานวาด เหมมณี, สุคนธวา เกิดนิมิตร, วีรดิษฐ์ ศรีมาลัย, รัชชานนท์ สุขประกอบ และ นคริน กังวานโชคชัย ร่วมด้วยนักแสดงสมทบอย่าง ธนากร ใจปินตา, เกรียงศักดิ์ ณ เชียงใหม่, ชัยวัฒน์ ทองแสง และ ศิววัชร์ ทรัพย์ภิญโญหอแต๋วแตก pantip.com

อำนวยการสร้างโดย เจริญ เอี่ยมพึ่งพร อำนวยการผลิตโดย อภิรดี เอี่ยมพึ่งพร, เกียรติกมล เอี่ยมพึ่งพร กำกับภาพโดย ปัญญา นิ่มเจริญพงษ์ กำกับศิลป์โดย กิตติชาติ ใจสบาย, พงศกร ชัยลอม, จิราวรรณ เชื้อโพล้ง ลำดับภาพโดย สุนิตย์ อัศวนิกุล, เหมือนฝัน อุปถัมภ์ คัดเลือกนักแสดงโดย พจน์ อานนท์ ออกแบบเครื่องแต่งกายโดย พจน์ อานนท์, ทิณกร แสงศรี ดนตรีและเพลงประกอบโดย Giant Wave และภาพยนตร์เรื่องทำรายได้ทั้งหมด 51 ล้านบาท 

หอแต๋วแตก เป็น 1 ใน 100 หนังไทยแห่งทศวรรษจากการสำรวจของนิตยสารไบโอสโคป 

ความสำเร็จดังกล่าวได้ก่อให้เกิดเป็นแฟรนไชน์ภาพยนตร์ชุดหอแต๋วแตกที่ทำรายได้สูงสุดเป็นอันดับที่ 10 ของประเทศไทย ด้วยรายได้ 744 ล้านบาทจากทั้งหมด 9 ภาค

 เนื้อเรื่อง 
เจ๊แต๋ว หรือพัชราภา (จาตุรงค์ พลบูรณ์) เจ๊การ์ตูน (ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์) และ มดดำ  (เอกชัย ศรีวิชัย) สาม กะเทยรุ่นใหญ่ อดีตเจ้าของค่ายมวยแต่ถูกโกง จึงมาร่วมลงทุนสร้างหอพักชาย แต่แล้ววันหนึ่ง เกิดมีคนมาเสียชีวิตในหอ กลายเป็นผีออกอาละวาด ซึ่งทั้งสามคนจะต้องจัดการกับผีในหอ

 นักแสดง 
 จาตุรงค์ พลบูรณ์ รับบท เจ๊แต๋ว หรือ ชวนชม, พัชราภา 
 ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์ รับบท เจ๊การ์ตูน หรือ ชวนชื่น
 เอกชัย ศรีวิชัย รับบท มดดำ หรือ แพรวพราว, เฌอมาลย์, กรกนก
 โก๊ะตี๋ อารามบอย รับบท แพนเค้ก  และแพนด้า 
 ปานวาด เหมมณี รับบท น้ำนิ่ง
 สุคนธวา เกิดนิมิตร รับบท ข้าวตู
 วีรดิษฐ์ ศรีมาลัย รับบท โคย หรือนะโม (ลูกของเจ๊แต๋ว หรือ พัชราภา)
 เรืองยศ สีโสฬสสกุล รับบท สงคราม
 สมชาย ศักดิกุล รับบท หมอเหยิน
 ชัยวัฒน์ ทองแสง รับบท เม่น
 ศิววัชร์ ทรัพย์ภิญโญ รับบท ซิม
 รัชชานนท์ สุขประกอบ รับบท กาย
 นคริน กังวานโชคชัย รับบท แชมป์
 ธนากร ใจปินตา รับบท เกี๊ยว
 โซเฟีย ลา รับบท ผกากรอง (แม่)
 สายเชีย วงศ์วิโรจน์ รับบท ต้อยติ่ง
 อรุชา โตสวัสดิ์ รับบท พี่นอ
 เดย์ ฟรีแมน รับบท ตะละแม่จันทรากะยอโก่งโค้งยองยอง (หมอผีพม่า)
 แอนนา ชวนชื่น รับบท ตำรวจ
 อภิชัย ยวงทอง รับบท ตำรวจ
 เกรียงศักดิ์ ณ เชียงใหม่ รับบท มิค
 ค่อม ชวนชื่น รับบท คู่เกย์ที่มาขอพักที่หอเจ๊แต๋ว
 จิ้ม ชวนชื่น รับบท คู่เกย์ที่มาขอพักที่หอเจ๊แต๋ว
# บางกอกแอร์เวย์ส เที่ยวบินที่ 125
บางกอกแอร์เวย์ส เที่ยวบินที่ 125 เป็นอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 เวลา 11.15 น. สายการบินบางกอกแอร์เวย์ส นำผู้โดยสารบินจากกรุงเทพมหานครไปยังเกาะสมุย  ด้วยเครื่องบินเดอ ฮาวิลแลนด์ รุ่น แดช-8 Dash 8-103 ผลิตโดยประเทศแคนาดา ทะเบียน HS-SKI ในขณะที่เกิดฝนตกหนัก นักบินเกิดหลงทิศทาง นำเครื่องบินเข้าไปในเมฆ และตรวจสอบระดับความสูงผิดพลาด เครื่องเสียการทรงตัวและเกี่ยวกับยอดมะพร้าว เครื่องตก ผู้โดยสารและลูกเรือ 38 คน เสียชีวิตทั้งหมด