wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ภาษาตูวา
ภาษาตูวา (ภาษาตูวา: , tyva dyl) เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก มีผู้พูด 200,000 คนในสาธารณรัฐตูวา ในไซบีเรียกลางตอนใต้ มีคำยืมจากภาษามองโกเลียและภาษารัสเซียมาก  มีชาวตูวากลุ่มเล็กๆอยู่ในจีนและมองโกเลียด้วย 

 การจัดจำแนก 

ภาษาตูวาอยู่ในภาษากลุ่มเตอร์กิกตะวันออกเฉียงเหนือหรือไซบีเรีย ใกล้เคียงกับภาษากลุ่มเตอร์กิกไซบีเรียอื่นๆ เช่น ภาษาคากัส และภาษาอัลไต

 สำเนียง 

ภาษาตูวาที่พบในตูวาแบ่งเป็น 4 สำเนียงคือ
 สำเนียงกลาง เป็นสำเนียงที่ใช้ในการเขียน
 สำเนียงตะวันตก ใช้พูดทางตอนเหนือของของแม่น้ำเคมชิก ได้รับอิทธิพลจากภาษาอัลไต
 สำเนียงตะวันออกเฉียงเหนือหรือสำเนียงทอดซี ใช้พูดในบริเวณตอนบนของแม่น้ำบีอี-เคม มีคำศัพท์มากมายเกี่ยวกับการล่าที่ไม่พบในภาษาอื่น
 สำเนียงตะวันออกเฉียงใต้ได้รับอิทธิพลจากภาษามองโกเลียมาก
 สำเนียงอื่นๆของภาษาตูวายังมีอีกมากแต่ได้รับการศึกษาน้อย

 เสียง 

 พยัญชนะ 
ภาษาตูวามีหน่วยเสียงพยัญชนะ 19 เสียง /f/ และ /t͡s/ พบเฉพาะในคำยืมจากภาษารัสเซีย 
 Consonant phonemes of Tuvan Labial Alveolar Palatal VelarNasalmnŋStoppʰptʰtt͡ʃkɡFricativeszʃʒxRhoticɾApproximantʋlj

 สระ 
เสียงสระในภาษาตูวามีสามแบบคือ เสียงสั้น เสียงยาว และเสียงสั้นแบบกดต่ำ สระเสียงยาวยาวเป็นสองเท่าของสระเสียงสั้น เสียงสั้นแต่กดต่ำเป็นเสียงสั้นที่เพิ่มเสียงไปอีกครึ่งหนึ่ง การกดต่ำนี้ถือเป็นการเน้นหนัก ไม่ใช่เสียงวรรณยุกต์
 Vowel phonemes of Tuvan Short Long Low PitchHighLowHighLowHighLowFrontUnroundedieiːeːìèRoundedyøyːøːỳø̀BackUnroundedɯaɯːaːɯ̀àRoundeduouːoːùò

 ไวยากรณ์ 

ภาษาตูวาสร้างคำที่ซับซ้อนโดยใช้ระบบการเติมปัจจัย เช่น teve หมายถึงอูฐ teve-ler (เครื่องหมาย – แสดงว่าเป็นคนละหน่วยคำทางไวยากรณ์ การเขียนปกติจะไม่ใช้) หมายถึงอูฐหลายตัว  teve-ler-im หมายถึงอูฐของฉัน teve-ler-im-den หมายถึง จากอูฐหลายตัวของฉัน

ภาษาตูวาแบ่งนามออกเป็น 6 การก ปัจจัยของแต่ละการกมีหลายความหมาย คำกริยาในภาษาตูวามีการลงท้ายเพื่อแสดงกาล มาลา และวัตถุประสงค์ได้หลายแบบ กริยาช่วยเป็นตัวขยายกริยาหลัก การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา

 คำศัพท์ 

คำศัพท์ในภาษาตูวาส่วนใหญ่มีจุดกำเนิดจากภาษากลุ่มเตอร์กิก และมีคำยืมจากภาษามองโกเลียมาก

 ระบบการเขียน 

 อักษรละติน 
การเขียนภาษาตูวาครั้งแรกใน พ.ศ. 2473 เขียนด้วยอักษรละตินประดิษฐ์โดยพระภิกษุชาวตูวา มอนคุช ลอบซังชินมิต ก่อนหน้านี้ชาวตูวาใช้ภาษามองโกเลียเป็นภาษาเขียน ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2486 การเขียนด้วยอักษรละตินถูกแทนที่ด้วยอักษรซีริลลิก ตัวอักษรละตินที่ใช้คือ
 A a B ʙ C c D d E e F f G g Ƣ ƣ H h I i J j Ɉ ɉ K k L l M m N n Ŋ ŋ O o Ө ө P p R r S s Ş ş T t U u V v X x Y y Z z Ƶ ƶ Ь ь

 อักษรซีริลลิก 
อักษรที่ใช้เขียนภาษาตูวาในปัจจุบันเป็นอักษรซีริลลิกที่ดัดแปลงมาแบบที่ใช้เขียนภาษารัสเซีย และเพิ่มอักษรพิเศษอีกสามตัว อักษรที่ใช้ได้แก่

 А а Б б В в Г г Д д Е е Ё ё Ж ж З з И и Й й К к Л л М м Н н Ң ң О о Ө ө П п Р р С с Т т У у Ү ү Ф ф Х х Ц ц Ч ч Ш ш Щ щ Ъ ъ Ы ы Ь ь Э э Ю ю Я я
# อำเภอสว่างอารมณ์
สว่างอารมณ์ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุทัยธานี

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอสว่างอารมณ์มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอลาดยาว (จังหวัดนครสวรรค์)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอโกรกพระ (จังหวัดนครสวรรค์)  
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอทัพทัน  
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอลานสัก และอำเภอชุมตาบง (จังหวัดนครสวรรค์)

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอสว่างอารมณ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 65 หมู่บ้าน ได้แก่
ลำดับอักษรไทยอักษรโรมันจำนวนหมู่บ้านจำนวนประชากร(ธันวาคม 2565)1.สว่างอารมณ์Sawang Arom2.หนองหลวงNong Luang3.พลวงสองนางPhluang Song Nang4.ไผ่เขียวPhai Khiao5.บ่อยางBo Yang

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอสว่างอารมณ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลสว่างอารมณ์ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสว่างอารมณ์
 เทศบาลตำบลสว่างแจ้งสบายใจ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสว่างอารมณ์ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสว่างอารมณ์)
 เทศบาลตำบลพลวงสองนาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพลวงสองนางทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหลวง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหลวงทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่เขียว  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไผ่เขียวทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อยาง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อยางทั้งตำบล

 
สว่างอารมณ์
# อำเภอลานสัก
ลานสัก  เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุทัยธานี

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอลานสักมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอแม่เปินและอำเภอชุมตาบง (จังหวัดนครสวรรค์)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสว่างอารมณ์ อำเภอทัพทัน และอำเภอหนองฉาง  
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอห้วยคตและอำเภอบ้านไร่ 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ้านไร่

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอลานสักแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 84 หมู่บ้าน ได้แก่
ลำดับอักษรไทยอักษรโรมันจำนวนหมู่บ้านจำนวนประชากร(ธันวาคม 2565)1.ลานสักLan Sak2.ประดู่ยืนPradu Yuen3.ป่าอ้อPa O4.ระบำRabam5.น้ำรอบNam Rop6.ทุ่งนางามThung Na Ngam

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอลานสักประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลลานสัก  ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลลานสักและตำบลประดู่ยืน
 องค์การบริหารส่วนตำบลลานสัก  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลานสัก (นอกเขตเทศบาลตำบลลานสัก)
 องค์การบริหารส่วนตำบลประดู่ยืน  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลประดู่ยืน (นอกเขตเทศบาลตำบลลานสัก)
 องค์การบริหารส่วนตำบลป่าอ้อ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าอ้อทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลระบำ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลระบำทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำรอบ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำรอบทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งนางาม  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งนางามทั้งตำบล

ลานสัก
# อำเภอห้วยคต
ห้วยคต  เป็นอำเภอในจังหวัดอุทัยธานี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลวังหิน อำเภอบ้านไร่ แยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอปี พ.ศ. 2527 วันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2527 และยกฐานะเป็นอำเภอลำดับที่ 8 ของจังหวัดในปี พ.ศ. 2536 วันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอห้วยคตมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอลานสัก 
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหนองฉางและอำเภอบ้านไร่   
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ้านไร่
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ้านไร่
 ประวัติ 
เดิมพื้นที่เป็นส่วนหนึ่งของตำบลวังหิน อำเภอบ้านไร่ ในปี พ.ศ. 2490 ได้แยกพื้นที่ของตำบลวังหิน ตั้งเป็น ตำบลห้วยคต ต่อมาในปี พ.ศ. 2522 ได้แยก 5 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านวังบ่าง บ้านกกงิ้ว บ้านทุ่งสาลี บ้านหนองลัน และบ้านบ่อน้ำเย็น ของตำบลห้วยคต ตั้งเป็น ตำบลสุขฤทัย วันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2522 ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2526 นายยง ภักดี ผู้ว่าราชการจังหวัดอุทัยธานี ร่วมกับนายอำเภอบ้านไร่ กำนันตำบลห้วยคต และกำนันตำบลสุขฤทัย สำรวจพื้นที่ ประชากร ความเป็นอยู่ของประชาชน และการเดินทางติดต่อราชการกับอำเภอบ้านไร่ที่มีระยะทางกว่า 30 กิโลเมตร ซึ่งเป็นพื้นที่ห่างไกล สมควรจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ

เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2527 จึงจัดตั้งตำบลเพิ่มโดยแยกบ้านโป่งข่อย บ้านหนองผักแพว ของตำบลห้วยคต และบ้านคลองแห้ง บ้านสมอทอง บ้านละว้า ของตำบลคอกควาย ตั้งเป็น ตำบลทองหลาง วันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2527 และเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน พลเอกสิทธิ จิรโรจน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และนายนายยง ภักดี ผู้ว่าราชการจังหวัดอุทัยธานี ได้ประกาศแยกพื้นที่ 3 ตำบลของอำเภอบ้านไร่ ได้แก่ ตำบลห้วยคต ตำบลสุขฤทัย ตำบลทองหลาง ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ วันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2527 โดยตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอและศูนย์ราชการที่หมู่ 3 บ้านป่าผาก ตำบลห้วยคต

โดยใช้ชื่อกิ่งอำเภอว่า "ห้วยคต" เป็นชื่อลำห้วยที่มีต้นน้ำมาจากเทือกเขาไอ้เข้ ไหลผ่านบริเวณบ้านวังหิน บ้านวังมะค่า บ้านวังพง บรรจบลำห้วยขุนแก้วที่บ้านวังน้ำขาว อำเภอหนองมะโมง จังหวัดชัยนาท กล่าวกันว่าแต่เดิมการไปติดต่อค้าขายและติดต่อราชการที่อำเภอบ้านไร่ใช้การเดินทางตามลำห้วยแห่งนี้ลงไป จะข้ามความคดเคี้ยวของลำห้วยถึง 84 คด ซึ่งถือว่ายาวมาก ห้วยคต ในภาษากะเหรี่ยง อ่านออกเสียง คะ-ตะ แปลว่า ยาว ต่อมาในปี พ.ศ. 2536 เมื่อกิ่งอำเภอห้วยคต มีการพัฒนาขึ้นเป็นลำดับ นายสุดจิต นิมิตกุล ผู้ว่าราชการจังหวัดอุทัยธานี และนายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรี ประกาศยกฐานะพื้นที่ขึ้นเป็น อำเภอห้วยคต วันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 โดยมีระยะเวลาการเป็นกิ่งอำเภอทั้งหมด 8 ปี 10 เดือน

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอห้วยคตแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 31 หมู่บ้าน ได้แก่
ลำดับอักษรไทยอักษรโรมันจำนวนหมู่บ้านจำนวนประชากร(ธันวาคม 2565)1.สุขฤทัยSuk Ruethai2.ทองหลางThonglang3.ห้วยคตHuai Khot

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอห้วยคตประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
 องค์การบริหารส่วนตำบลสุขฤทัย  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสุขฤทัยทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลทองหลาง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทองหลางทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยคต  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยคตทั้งตำบล
# 254 ออกัสตา
254 ออกัสตา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย ค้นพบโดย โจฮานน์ พาลิซา เมื่อปี พ.ศ. 2429
# 255 อ็อปพาเวีย
255 อ็อปพาเวีย  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 256 แวลพัวร์กา
256 แวลพัวร์กา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 251 โซเฟีย
251 โซเฟีย เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 252 คลีเมนตินา
252 คลีเมนตินา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 249 อิลเซ
249 อิลเซ  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 250 เบ็ตตีนา
250 เบ็ตตีนา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 248 ละมีอา
248 ละมีอา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 246 แอสโพรินา
246 แอสโพรินา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 247 ยูเครตี
247 ยูเครตี  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 245 วีรา
245 วีรา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 244 สีดา
244 สีดา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 238 ไฮเพเชีย
238 ไฮเพเชีย  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 240 วานะดิส
240 วานะดิส  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 241 เจอร์เมเนีย
241 เจอร์เมเนีย  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 242 ครีมฮิลต์
242 ครีมฮิลต์  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 239 แอดรัสเทีย
239 แอดรัสเทีย  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 237 โคเอเลสตีนา
237 โคเอเลสตีนา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย มันถูกค้นพบโดยโยฮันน์ ปาลีซา เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2427 ในเวียนนา มันตั้งชื่อตามโคเอเลสทีน ภรรยาของนักดาราศาสตร์ ธีโอดอร์ ฟอน ออปโปลเซอร์

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 The Asteroid Orbital Elements Database
 Minor Planet Discovery Circumstances
 Asteroid Lightcurve Data File
# 243 ไอดา
243 ไอดา (,) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย ค้นพบโดยโยฮันน์ พาลิซา เมื่อปี พ.ศ. 2427
# 235 แคโรไลนา
235 แคโรไลนา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย ค้นพบโดย โยฮันน์ พาลิซา เมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2426 ที่กรุงเวียนนา ดาวเคราะห์น้อยนี้ ตั้งชื่อตามเกาะแคโรไลน์ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศคิริบาส
# 236 โฮโนเรีย
236 โฮโนเรีย  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย ถูกค้นพบโดยนักดาราศาสตร์ชาวออสเตรีย โยฮันน์ ปาลีซา เมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2427 ในเวียนนา ดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ตั้งชื่อตามโฮโนเรีย ซึ่งเป็นหลานสาวของจักรพรรดิธีโอโดเซียสที่ 1

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 The Asteroid Orbital Elements Database
 Minor Planet Discovery Circumstances
 Asteroid Lightcurve Data File
# 234 บาร์บารา
234 บาร์บารา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 233 อัสเทอราพี
233 อัสเทอราพี  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 226 วีริงเกีย
226 วีริงเกีย  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 230 แอธาแมนทิส
230 แอธาแมนทิส  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 231 วินโดโบนา
231 วินโดโบนา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 232 รัสเซีย
232 รัสเซีย  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย จัดเป็นดาวเคราะห์น้อยประเภท C และอาจประกอบด้วยวัสดุคาร์บอนดั้งเดิม ซึ่งค้นพบโดยโยฮันน์ พาลิซา เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1883 ที่เมืองเวียนนา ประเทศออสเตรีย แต่ตั้งชื่อตามประเทศรัสเซีย

การสังเกตโดยการวัดเชิงแสงที่รวบรวมไว้จนถึงปี ค.ศ. 2007 แสดงคาบการหมุนรอบตัวเอง 21.8 ± 0.2 ชั่วโมง โดยมีขนาดค่าความส่องสว่างแปรผัน 0.2 ± 0.02 การศึกษาติดตามผลในปี ค.ศ. 2014 พบคาบการหมุนแปรผันโดยขึ้นอยู่กับมุมเฟสของการสังเกต การหมุนที่วัดได้เปลี่ยนจาก 22.016 ± 0.004 ชั่วโมงที่มุมเฟส 21.5 องศา เป็น 17.0 ถึง 21.904 ± 0.002 ชั่วโมงที่มุมเฟสระหว่าง 5.2 องศาถึง 9.6 องศา สาเหตุของการเปลี่ยนแปลงนี้เกี่ยวข้องกับรูปร่างของดาวเคราะห์น้อย
# 229 แอดะลินดะ
229 แอดะลินดะ  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 227 ฟิโลโซเฟีย
227 ฟิโลโซเฟีย  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 228 อกาเทอ
228 อกาเทอ  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 222 ลูเซีย
222 ลูเซีย  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 225 เฮนเรียตตา
225 เฮนเรียตตา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 224 โอเชียนา
224 โอเชียนา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 223 โรซา
223 โรซา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# 221 อีออส
221 อีออส  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# เกาะวิกตอเรีย
เกาะวิกตอเรีย  เป็นเกาะใหญ่ในกลุ่มเกาะอาร์กติกแคนาดาที่มีอาณาเขตครอบคลุมระหว่างดินแดนนูนาวุตและนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ของแคนาดา เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 8 ของโลก มีเนื้อที่  และเป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 2 ของแคนาดา มีพื้นที่เป็นสองเท่าของเกาะนิวฟันด์แลนด์ ใหญ่กว่าเกาะเกรตบริเตนเล็กน้อย แต่เล็กกว่าเกาะฮนชู
# โรงละครมาริอินสกี
โรงละครมาริอินสกี    เป็นโรงละครอุปรากรและบัลเลต์ ตั้งอยู่ในนครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1860 โดยตั้งชื่อตามพระนามของ จักรพรรดินีมารีเยีย อะเลคซันโดรฟนาแห่งรัสเซีย พระมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย เปิดแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1860

โรงละครมาริอินสกีมีคณะบัลเลต์ประจำคือ มาริอินสกีบัลเลต์ (Mariinsky Ballet หรือ Imperial Ballet) ซึ่งก่อตั้งมาตั้งแต่ ค.ศ. 1783 จนถึงปัจจุบันมีอายุ  ปี  เดิมมีสถานที่แสดงประจำอยู่ที่โรงละครบอลชอย (Imperial Bolshoi Kamenny Theatre) ต่อมาอาคารโรงละครเดิมทรุดโทรม จึงถูกรื้อลงเมื่อ ค.ศ. 1886 คณะอิมพีเรียลบัลเลต์ได้ย้ายมาจัดแสดงที่นี่ และเปลี่ยนชื่อเป็น มาริอินสกีบัลเลต์  จนถึงปัจจุบัน

โรงละครมาริอินสกีเป็นโรงละครสำคัญของรัสเซียในศตวรรษที่ 19 เป็นสถานที่จัดแสดงรอบปฐมทัศน์ ของงานชิ้นสำคัญของทั้งปีเตอร์ ไชคอฟสกี, นีโคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ, โมเดสต์ มูสซอร์กสกี

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Mariinsky Theatre Official Website
 Gallery of the Mariinsky Theatre 
 Virtual Tour of the main hall of the Mariinsky Theatre 
 Panorama of Theatre Square outside of the Mariinsky Theatre 

มารีอินสกี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
# 220 สติเฟเนีย
220 สติเฟเนีย  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
# เกาะแบฟฟิน
เกาะแบฟฟิน (อดีตมีชื่อว่า ดินแดนแบฟฟิน )Baffin Island / Île de Baffin (Formerly Baffin Land) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของประเทศแคนาดา และใหญ่เป็นอันดับ 5 ของโลก โดยมีพื้นที่  กับความหนาแน่นประชากรที่ 0.03/km² เกาะนี้มีประชากรตามสำมะโนแคนาดา ค.ศ. 2021 อยู่ที่ 13,039 คน และตั้งอยู่ที่  เกาะนี้มีนครอีคาลูอิต (มีประชากรประมาณ 7,000 คน) ซึ่งเป็นเมืองหลักของนูนาวุต

 ชื่อ 
ชื่อเกาะในภาษาอินุกติตุตคือ  ซึ่งหมายถึง "เกาะขนาดใหญ่มาก" ("เกาะ" +  "ใหญ่มาก") และเขียนในอักษรอินุกติตุตเป็น  ชื่อนี้ใช้เรียกเขตบริหารและหลายพื้นที่ในนูนาวุตกับนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์Canadian Geographical Names Database (CGNDB) Search Results for Qikiqtaaluk ใน ค.ศ. 1576 มาร์ติน โฟรบิเชอร์ ลูกเรือชาวบริติช ขึ้นฝั่งบนเกาะนี้ แล้วตั้งชื่อเกาะนี้ว่า "Queen Elizabeth's Foreland" และอ่าวโฟรบิเชอร์ก็ได้รับการตั้งชื่อตามตัวเขาเองMcDermott, James (2001a). Martin Frobisher: Elizabethan Privateer. Yale University Press. , page 139 เกาะนี้ตั้งชื่อตามนักสำรวจชาวอังกฤษนามวิลเลียม แบฟฟินที่เดินทางผ่านเกาะนี้ขณะกำลังค้นหา Northwest Passageใน ค.ศ. 1616 ในอดีต เกาะนี้เคยรู้จักกันในชื่อ เกาะเจมส์ .
# มาริอินสกีบัลเลต์
คณะบัลเลต์มาริอินสกี  หรือ อิมพีเรียลบัลเลต์  (Imperial Ballet)  เป็นคณะบัลเลต์ที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์  แสดงประจำอยู่ที่ โรงละครมาริอินสกี เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย

คณะบัลเลต์มาริอินสกี ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1738 เดิมแสดงประจำอยู่ที่ โรงละครบอลชอย (Imperial Bolshoi Kamenny Theatre) และมีชื่อเรียกว่า อิมพีเรียลบัลเลต์ จนกระทั่งย้ายมาจัดแสดงที่โรงละครมาริอินสกี เมื่อ ค.ศ. 1886 และเปลี่ยนชื่อเป็น มาริอินสกีบัลเลต์  

ในปี ค.ศ. 1935 ภายหลังการลอบสังหาร เซียร์เกย์ คีรอฟ (Sergei Kirov) สตาลินได้สั่งให้เปลี่ยนชื่อคณะบัลเลต์นี้เป็น คีรอฟบัลเลต์ และใช้ชื่อนี้มาจนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1991 จึงเปลี่ยนชื่อกลับมาเป็น  มาริอินสกีบัลเลต์  จนถึงปัจจุบัน

 การแสดงในประเทศไทย 
เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ได้เสด็จพระราชดำเนินชมการแสดงบัลเลต์ ของมาริอินสกีบัลเลต์ จดหมายข่าว สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถเสด็จพระราชดำเนินเยือนสหพันธรัฐรัสเซีย  (2-11 กรกฎาคม 2550) จากนั้นกระทรวงการต่างประเทศได้ประสานงานกับนครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก เพื่อนำคณะมารินสกี้ มาเปิดการแสดงในประเทศไทย เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองวาระ 110 ปีของความสัมพันธ์รัสเซีย–ไทย

มาริอินสกีบัลเลต์ เปิดการแสดงในประเทศไทย จำนวน 3 รอบ ระหว่างวันที่ 6-8 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย มนต์มายา...มาริอินสกี การแสดงในประเทศไทย
โดยรอบวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เป็นแสดงต่อหน้าพระพักตร์ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์  พระบรมราชินีนาถ และพระบรมวงศานุวงศ์ His Majesty to watch Russian ballet  เดอะเนชั่น, 7 ธันวาคม  2550
# รูห์น
thumb|กองทัพอิสเตอร์ลิงจาก ภาพยนตร์เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์

รูห์น (Rhûn) คือชื่อดินแดนมนุษย์แห่งหนึ่งบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ  ในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน คำว่า Rhûn ในภาษาซินดารินแปลว่า ตะวันออก 

รูห์น (Rhûn) เป็นดินแดนที่ห่างไกลออกไป ทางตะวันออกของมิดเดิลเอิร์ธ มีเพียงทางตะวันตกของดินแดนรูห์นเท่านั้น ที่ปรากฏในแผนที่ เป็นดินแดนของมนุษย์ที่เรียกตนเองว่า อีสเตอร์ลิง (Easterlings) ชาวอิสเตอร์ลิงอยู่ภายใต้อาณัติของมอร์กอธจนกระทั่งถึงเซารอนมาโดยตลอด และพวกเขาก็เป็นศัตรูของมนุษย์ทางตะวันตกมาทุกยุคทุกสมัย  สภาพและความเป็นไปในดินแดนรูห์นมีข้อมูลน้อยมาก ทางตะวันตกติดกับมอร์ดอร์ และดินแดนตะวันตก (Wilderland)  ซึ่งหมายถึงดินแดนทางตะวันออกของเทือกเขามิสตี้นั่นเอง และมี ทะเลสาบรูห์น (Sea of Rhun) เป็นพรมแดนกั้นอยู่ ทิศใต้ติดกับดินแดนคานด์ (Khand) และไกลออกไปคือ ดินแดนฮารัด (Harad)  

ในยุคที่สอง เมื่อครั้งเซารอนมอบแหวนทั้งเก้าให้แด่พวกมนุษย์นั้น เขาได้มอบให้กับกษัตริย์แห่งอีสเตอร์ลิง ซึ่งรู้จักกันในนาม คามูล (Khamul the Easterling) และคามูลผู้นี้ ในภายหลังได้กลายเป็นภูติแหวนหนึ่งในเก้า เป็นคนที่สองต่อจาก วิชคิง แห่งอังก์มาร์ และในช่วงที่เซารอนพ่ายแพ้ใน สงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย วิญญาณของเขาก็มุ่งสู่ดินแดนรูห์น เพื่อฟื้นอำนาจก่อนจะย้ายไป โดลกุลดัวร์ 

พวกอิสเตอร์ลิงนั้นเข้าร่วมสงครามกับฝ่ายเซารอนมาโดยตลอด ถึงแม้ว่าจะเข้าสู่ยุคที่สี่ก็ตาม ชาวอิสเตอร์ลิงบางส่วน ก็ยังคงเป็นปรปักษ์กับมนุษย์ตะวันตกอยู่
# กุ้ย หลุนเหม่ย์
กุ้ย หลุนเหม่ย์ (พินอิน: Guì Lúnměi) เกิดวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2526 เป็นนักแสดงชาวไต้หวัน เริ่มต้นเข้าสู่วงการนักแสดงด้วยภาพยนตร์เรื่อง สาวหน้าใสกับนายไบซิเคิล (Blue Gate Crossing (藍色大門)) จากนั้น หลุนเหม่ย์ก็มีผลงานการแสดงประปราย ก่อนที่จะเข้ามารับบทเด่นในภาพยนตร์เรื่องรักเรา กัลปาวสาน (Secret) ที่กำกับการแสดงโดยโจวเจี๋ยหลุน (เจย์ โช) โดยรับบทเป็นนักแสดงนำฝ่ายหญิงชื่อ ลู เสี่ยว ยู โดยเจย์ โชเองก็รับบทเป็นนักแสดงนำชายชื่อ ยี เสี่ยง ลุน

ผลงานละครโทรทัศน์
 Police et vous (SETTV, พ.ศ. 2550)
 Dangerous Mind (PTS, พ.ศ. 2549)

ผลงานภาพยนตร์
 Parking (2008 Film)
 Secret รับบทเป็น ลู เสี่ยว ยู (พ.ศ. 2550)
 The Most Distant Course รับบทเป็น เสี่ยวยุน (พ.ศ. 2550)
 The Passage (พ.ศ. 2547)
 Sound Of Colors (พ.ศ. 2546)
 Blue Gate Crossing รับบทเป็น Meng Ke Rou (พ.ศ. 2545)
# แฮช
แฮช อาจหมายถึง
 ฟังก์ชันแฮช
 ตารางแฮช
 เครื่องหมายแฮช #
 แฮชชิช หรือแฮช ยาเสพติดชนิดหนึ่ง ในภาษาอาหรับแปลว่า หญ้า
# โฮบาร์ต
โฮบาร์ต เป็นเมืองหลวงของรัฐแทสเมเนีย ประเทศออสเตรเลีย และเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดลำดับที่ 2 รองลงมาจากซิดนีย์ จากการก่อตั้งเมืองในประเทศออสเตรเลีย ในปี พ.ศ. 2346 (ค.ศ. 1803)

 ภูมิศาสตร์ 
 ภูมิประเทศ 

 ภูมิอากาศ 

 สถานที่สำคัญ 
 ตลาดนัดซาลามันคา
 เมาท์เวลลิงตัน
 เธียเทอร์รอยัล
 สวนพฤกษศาสตร์รอยัลแทสเมเนียน

 เมืองพี่น้อง 
  ไยซุ จังหวัดชิซูโอกะ ญี่ปุ่น  Hobart City Council – Sister Cities (Retrieved 16 August 2009) 
   ลากวีลา อิตาลี

 ข่าวที่เกิดขึ้นในเมืองโฮบาร์ต 
 เกิดเหตุไฟไหม้ที่ห้างสรรพสินค้ามายเออร์ ในย่านใจกลางเมือง เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2550 ที่ผ่านมาhttp://www.abc.net.au/news/stories/2007/09/22/2040726.htm
# แม่โขง
แม่โขง เป็นสุราสียี่ห้อแรกของประเทศไทย  เป็นสุราปรุงพิเศษ 35 ดีกรี เริ่มผลิตใน พ.ศ. 2484 ที่โรงงานสุราบางยี่ขัน ปากคลองบางยี่ขัน ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ตำบลบ้านปูน อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี (แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ในปัจจุบัน) 

 ประวัติ 

 บางยี่ขัน ย่านต้มสุรา 
บางยี่ขันเป็นย่านผลิตสุรามาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นกล่าวกันว่าในสมัยรัชกาลที่ 1 มีนายอากรสุราชาวจีนมาปลูกโรงต้มสุราบริเวณปากคลองบางยี่ขันริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตกมองเห็นปล่องไฟมีควันโขมงสังเกตเห็นได้ง่าย

 โรงงานสุราบางยี่ขัน โรงงานสุราของรัฐ 
ต่อมาในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2457 รัฐบาลได้โอนโรงงานสุราบางยี่ขันซึ่งเดิมเป็นกิจการของเอกชนมาเป็นของรัฐโดยมีกรมสรรพสามิต กระทรวงการคลังเป็นผู้ปกครองดูแลเรียกประมูลเงินผลประโยชน์เข้ารัฐในรูปแบบต่าง ๆ แล้วตั้งผู้ประมูลได้ให้เป็นผู้รับอนุญาต ผลิตสุราออกจำหน่ายภายในเขตที่กำหนดให้เป็นเขตจำหน่ายสุราของโรงงาน วันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวครบกำหนดหมดอายุสัญญาอนญาตให้ต้มกลั่นและจำหน่าย สุรากรมสรรพสามิตจึงได้ระงับการอนุญาตให้เอกชนต้มกลั่นและจำหน่ายสุราและเข้าดูแลควบคุมการผลิตสุราที่โรงงาน บางยี่ขันเองเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2472 มีการปรับปรุงโรงงานให้ทันสมัยและผลิตสุราชนิดใหม่คือสุราผสม 28 ดีกรี หลายยี่ห้อรวมทั้งเชี่ยงชุนที่ยังคงผลิตมาจนถึงปัจจุบัน แต่การจำหน่ายยังคงใช้วิธีการประมูลเงินผลประโยชน์ ตั้งผู้ทำการค้าส่งเป็นเขต ๆ

ต่อมากรมสรรพสามิตได้ผลิต "สุราผสม" โดยใช้เครื่องสมุนไพรตามเภสัชตำรับของยาดองเหล้าแบบโบราณสกัดโดย แช่ในสุราดีกรีสูงแล้วนำมาปรุงแต่งรสกลิ่นสีและแรงแอลกอฮอล์ เป็นสุราผสมดื่มได้ทันทีโดยไม่ต้องผสมโซดาและต่อมา ได้พัฒนาเป็น "สุราปรุงพิเศษ" ดื่มโดยผสมโซดาหรือไม่ก็ได้ในขณะนั้นมีผู้นิยมดื่มวิสกี้ผสมโซดากันอย่างแพร่หลาย วิสกี้ส่วนใหญ่ต้องนำเข้าจากต่างประเทศ สิ้นเปลืองเงินตราปีละมาก ๆ สุราปรุงพิเศษที่กรมสรรพสามิตผลิตขึ้นจึงช่วยลดการนำเข้าได้เป็นอย่างดี

 กำเนิด "แม่โขง" ริมฝั่งเจ้าพระยา 
ต่อมาในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เกิดการเรียกร้องดินแดนฝั่งขวาของแม่น้ำโขง 4 จังหวัดคือเสียมราฐ พระตะบอง ศรีโสภณ และนครจำปาศักดิ์คืนจากประเทศฝรั่งเศสจนเกิดกรณีพิพาทและนำไปสู่สงครามอินโดจีน หลวงวิจิตรวาทการ ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมศิลปากรจึงแต่งเพลงปลุกใจชื่อว่าเพลง "ข้ามโขง" โดยใช้ ทำนองเพลง "Swanee River" ของฝรั่งมาใส่เนื้อร้องเป็นภาษาไทยเพื่อรณรงค์ให้คนไทยเกิดความเข้าใจว่าแม้จะอยู่ ห่างไกลกันคนละฝั่งแม่น้ำโขงแต่ทั้ง 4 จังหวัดก็เป็นส่วนหนึ่งของประเทศไทย เพลงข้ามโขงนี้โด่งดังมากและสร้างความรู้สึกรักชาติรักแผ่นดินอย่างรุนแรง อิทธิพลของเพลงนี้จูงใจให้กรมสรรพสามิตตั้งชื่อสุราปรุงพิเศษ 35 ดีกรีซึ่งเพิ่งจะผลิตขึ้นใหม่ในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 ว่า "แม่โขง"

 ลักษณะสุรา 
สุราแม่โขงมีสีเหลืองอำพันเจือทองแดง มีรสชาติแรกคือหวานปลายลิ้นกลมกล่อม เผ็ดหอมแบบขิงและผลไม้จำพวกส้ม มีกลิ่นวานิลลาเล็กน้อย และมีรสสัมผัสตอนท้ายคือเผ็ดหอมแบบขิง
# ซิป
ซิป  คืออุปกรณ์ที่ช่วยยึดปลายของผ้าทั้ง 2 เข้าด้วยกันไว้ชั่วคราว ใช้กับเครื่องอาภรณ์ เสื้อผ้า กางเกง กระเป๋า อุปกรณ์กีฬา อุปกรณ์ปีนเขา เข้าป่า เป็นต้น

ซิปประดิษฐ์โดย วิตคัมบ์ จัดสัน วิศวกรชาวอเมริกัน ในปี ค.ศ. 1893 โดยออกแบบเป็นที่เกี่ยวห่วง ให้ติดรองเท้าบู๊ต แทนที่กลัดกระดุมที่กำลังได้รับความนิยมอยู่ขณะนั้น แต่ซิปในช่วงนั้นยังไม่ได้รับความนิยมเท่าไร ต่อมาอีก 20 ปีถัดมา กิเดียน ซุนด์แบค วิศวกรชาวสวีเดน ได้ค้นพบซิปแบบเกี่ยวที่เรียกว่า Hookless (ซึ่งแปลว่าไร้ตะขอ) มีลักษณะคล้ายซิปปัจจุบัน ทั้งสร้างเครื่องจักรผลิตฟันซิปและเครื่องติดฟันซิปเข้ากับแถบผ้าด้วย

จนในปี ค.ศ. 1918 ซิปก็ได้รับความนิยมหลังจากที่กองทัพเรือสหรัฐ สั่งซื้อซิปดังกล่าวจำนวน 10,000 ชิ้น ไปติดชุดกันลมให้นักบิน
# เกาะเอลสเมียร์
เกาะเอลสเมียร์  เป็นเกาะของประเทศแคนาดา  ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอาร์กติก นับเป็นเกาะใหญ่อันดับสิบของโลก และใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศแคนาดา มีพื้นที่ส่วนใหญ่ถูกปกคลุมด้วยธารน้ำแข็งและแผ่นน้ำแข็ง ตั้งอยู่เหนืออาร์กติกเซอร์เคิล จึงถูกนับเป็นส่วนหนึ่งของขั้วโลกเหนือ
                                   
 ภูมิประเทศ 
ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นนำแข็ง มีชาวไอนุอาศัยอยู่ เกาะเอสส์เมียติดกับมหาสมุทรอาร์กติก อยู่ใกล้กับเกาะเดวอน,เกาะเอกเซลไฮเบริก์และเกาะกรีนแลนด์ เมืองที่อยู่ใกล้กับเกาะมากที่สุดคือ เมืองทูลี

 เส้นทางการบิน 
เกาะนี้ใช้เป็นทางบินจากทางอเมริกาไปทางยุโรปและเอเชีย เส้นทางนี้ยังพึ่งใช้ได้ไม่นานนัก 

 ขนาด 
เกาะเอลสเมียร์ มีขนาดใหญ่จนติด 1 ใน 20 ของเกาะทั่วโลก  มีขนาดประมาณ  196,236 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 75,767 ตารางไมล์  มีขนาดเป็น 1 ส่วน 50 ของประเทศ

 คณะบริหาร 
 รัฐบาล สหพันธรัฐราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ 
 ประมุข สมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
 ผู้สำเร็จราชการ มีชาแอล ชอง    
 นายกรัฐมนตรี สตีเฟน ฮาร์เปอร์ 

 ภาษาราชการ 
 ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศส

 ประวัติของประเทศ 
ฝรั่งเศสได้เข้ายึดครองแคนาดาฝั่งตะวันออกในปี พ.ศ. 2077 (ค.ศ. 1534) และได้เริ่มตั้งถิ่นฐานในปี พ.ศ. 2147 (ค.ศ. 1604) ปัญหาความขัดแย้งระหว่างฝรั่งเศสกับอังกฤษเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2256 (ค.ศ. 1713) อันเนื่องจากเหตุผลด้านการประมงและการค้าขนสัตว์ ซึ่งในที่สุดดินแดนแคนาดาก็ตกเป็นของอังกฤษ

ปี พ.ศ. 2392 (ค.ศ. 1849) แคนาดาได้รับการยอมรับในสิทธิการปกครองตนเอง และต่อมาปี พ.ศ. 2410 (ค.ศ. 1867) ได้มีการจัดตั้ง รัฐอธิราชแคนาดา (Dominion of Canada) ในลักษณะของสหพันธรัฐซึ่งประกอบด้วยอัปเปอร์แคนาดา (Upper Canada) และ โลว์เออร์แคนาดา (Lower Canada) (ได้แก่ รัฐออนแทรีโอ รัฐเกแบ็ก รัฐโนวาสโกเชีย และรัฐนิวบรันสวิกในปัจจุบัน) ซึ่งต่อมาได้ขยายออกไปทางภาคตะวันตกจนถึงรัฐบริติชโคลัมเบีย

ปี พ.ศ. 2474 (ค.ศ. 1931) แคนาดาได้รับสถานะเป็นประเทศที่เท่าเทียมกับอังกฤษโดยมีกษัตริย์อังกฤษเป็นพระประมุข และต่อมาในปี พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ ก็ได้เข้าร่วมเป็นรัฐที่สิบของแคนาดา