wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอด์จกิน
มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน  หรือ โรคฮอดจ์กิน  เป็น มะเร็งต่อมน้ำเหลือง ชนิดหนึ่งที่ได้รับการอธิบายโดย Thomas Hodgkin ในปี พ.ศ. 2375 มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน มีลักษณะทางคลินิคคือจะแพร่กระจายจากต่อมน้ำเหลืองหนึ่งไปยังต่อมน้ำเหลืองหนึ่งไปเรื่อยๆ และแพร่กระจายไปทั่วร่างกายในที่สุด ทางพยาธิวิทยาจะพบว่าโรคนี้มี Reed-Sternberg cell อยู่ โรค Hodking'sมะเร็งต่อมน้ำเหลืองนี้เป็นโรคมะเร็งชนิดแรกที่สามารถรักษาได้ด้วยการฉายรังสี ต่อมาก็เป็นมะเร็งชนิดแรกที่ได้รับการรักษาด้วย combination chemotherapy อีกด้วย อัตราการรักษาอยู่ที่ประมาณ 93% ทำให้โรคนี้เป็นโรคมะเร็งที่มีโอกาสรักษาหายได้มากที่สุดชนิดหนึ่ง

 ระบาดวิทยา 
มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน ต่างจากโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดอื่นๆ ซึ่งมีอุบัติการณ์เพิ่มขึ้นตามอายุตรงที่ มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน มีอุบัติการณ์เป็นโค้งแบบ bimodal คือจะพบมากที่สุดในคนอายุ 15-35 ปี และพบรองลงมาในคนอายุตั้งแต่ 55 ปีขึ้นไป โดยมี peak แตกต่างกันไปบ้างตามแต่ละเชื้อชาติ โดยภาพรวมแล้วพบมากในเพศชาย ยกเว้นชนิดที่มี nodular sclerosis ซึ่งจะพบมากในเพศหญิง ในหนึ่งปีจะมีคนเป็น มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน ประมาณ 1/25,000 คน นับเป็นจำนวนน้อยกว่า 1% ของมะเร็งทุกชนิด อุบัติการณ์ของการเกิด มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน จะเพิ่มสูงขึ้นในผู้ป่วยติดเชื้อ HIV แต่จะแตกต่างจากโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลืองที่มีความเกี่ยวข้องกับการติดเชื้อ HIV ชนิดอื่นๆ ตรงที่จะพบมากในผู้ป่วยที่มีปริมาณ CD4 T cell ที่สูง

 อาการ 
อาการที่พบมากที่สุดของ มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน คือต่อมน้ำเหลืองของผู้ป่วยจะบวมขึ้นแต่ไม่มีอาการเจ็บปวด ต่อมน้ำเหลืองที่จะได้รับผลกระทบบ่อยที่สุดคือต่อมน้ำเหลืองในช่องอกซึ่งจะเห็นได้จากการทำเอกซเรย์ทรวงอก 30% ของผู้ป่วย มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน มีม้ามโตแต่มักไม่โตมากนัก ตับอาจจะโตได้ซึ่งพบใน 5% ของผู้ป่วย

ประมาณหนึ่งในสามของผู้ป่วย มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน จะมีอาการทาง systemic เช่น มีไข้ต่ำๆ เหงื่อออกในเวลากลางคืน น้ำหลักลด คัน (pruritus) อ่อนเพลีย ผู้ป่วยบางคนอาจจะเจ็บต่อมน้ำเหลืองที่โตได้หลังจากดื่มแอลกอฮอล์ แต่ไม่ค่อยพบมากนัก บางรายอาจมีไข้ขึ้นสูงและลงสลับกันเรียกว่า Pel-Ebstein fever แต่ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าอาการไข้ชนิดนี้มีอยู่จริงหรือไม่ อาการทาง systemic อย่างการมีไข้ น้ำหนักลดนั้นเรียกรวมกันว่า B symptoms

 การวินิจฉัย 
จำเป็นที่จะต้องแยก มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน ออกจากโรคที่ทำให้ต่อมน้ำเหลืองโตขึ้นโรคอื่นๆ ที่ไม่ใช่มะเร็ง อย่างเช่นโรคติดเชื้อต่างๆ และต้องแยกออกจากมะเร็งชนิดอื่น การให้การวินิจฉัยที่แม่นยำที่สุดทำโดยการส่งชิ้นเนื้อจากต่อมน้ำเหลืองไปตรวจ อาจตรวจเลือดเพื่อดูการทำงานของอวัยวะหลักอื่นๆ และเพื่อศึกษาความเสี่ยงในการรักษาด้วยเคมีบำบัด อาจทำ PET scan เพื่อหารอยโรคที่มองไม่เห็นด้วย CT scan และอาจใช้ Gallium scan แทน PET scan

 พยาธิวิทยา 
 Macroscopy 
ต่อมน้ำเหลืองที่ได้รับผลกระทบจะโตขึ้น แต่รูปร่างยังไม่เปลี่ยนแปลงเพราะ capsule ไม่ถูก invade ผิวหน้าตัดมักมีสีขาวอมเทาเสมอกัน บางครั้งอาจพบมี nodule
 Microscopy 
การศึกษาทาง microscopic โดยการทำ biopsy ต่อมน้ำเหลืองจะพบ Reed-Sternberg cells
# ชัยธรรศ วัฒนพานิช
ชัยธรรศ วัฒนพานิช นามเดิม นวพล ลำพูน (เกิด 5 ธันวาคม พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น กาย เป็นที่รู้จักในชื่อ นวพล ลำพูน เป็นนักแสดงชาวไทย และเป็นลูกของอำพล ลำพูน กับมาช่า วัฒนพานิช

 ประวัติ 
นวพลเกิดที่นครรัฐวาติกัน มีเชื้อสายเยอรมันจากมารดา เข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา จนถึงชั้นประถมปีที่ 5 แล้วศึกษาต่อที่ Geelong Grammar School เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ในระดับชั้นมัธยมศึกษาถึงเกรด 10 (ม.4) แล้วกลับมาจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในไทย เคยศึกษาที่คณะศิลปศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยศรีปทุมประวัติ นวพล ลำพูน ปัจจุบันกำลังศึกษาระดับปริญญาตรี ด้านภาพยนตร์ กราฟิก แอนิเมชั่นที่ประเทศออสเตรเลีย

มีผลงานถ่ายแบบ, โฆษณา, มิวสิควีดีโอ รวมทั้งแสดงภาพยนตร์ และละครช่อง 7 เรื่อง หอบรักมาห่มป่า คู่กับอุษามณี ไวทยานนท์ เมื่อ ปี พ.ศ. 2554

 ผลงาน 
 มิวสิกวิดีโอ 
 ยิ้มทั้งน้ำตา ศิลปิน Maya King แสดงร่วมกับ สิรินทร์ ก่อเกียรติ, ทองภูมิ สิริพิพัฒน์ (2553) 
 ตัวสำรอง ศิลปิน แคลอรี่ส์ บลาห์ บลาห์
 Fall in love ศิลปิน Sugar Eyes

 ภาพยนตร์ 
 อยากได้ยินว่ารักกัน รับบท ก้าว คู่กับ รุจิภาส ก่อเกียรติ
 ปี 2555 เธอ ฉัน ข้าว ดาวอังคาร (คู่กับ ยิปซี คีรติ)
 ฟินสุโค่ย (2557)
 ลูกทุ่งซิกเนเจอร์ (2559)

 ละครโทรทัศน์ 
 ปี พ.ศ.  เรื่อง  รับบทเป็น  หมายเหตุ  2554   รักพระเจ้าอยู่หัว : น้ำ  หนุ่ม   ละครเทิดพระเกียรติ หอบรักมาห่มป่า  ดนัย  2557  นางกลางไฟ  ธวัช
# วังวาริชเวสม์
วังวาริชเวสม์ ตั้งอยู่ที่ซอยสุโขทัย 6 ถนนสุโขทัย เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2476 (1 ปี ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง) เพื่อเป็นที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวาปีบุษบากร พระธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโดยมีพระสาโรชรัตนนิมมานก์ สถาปนิกไทยรุ่นบุกเบิกที่สำเร็จการศึกษาจากต่างประเทศเป็นผู้ออกแบบและควบคุมการก่อสร้าง

ปัจจุบัน วังวาริชเวสม์ เป็นอาคารอนุรักษ์ของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ซึ่งต่อมาคือสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ และสำนักงานพระคลังข้างที่ในปัจจุบัน และครอบครองการใช้ประโยชน์โดยบริษัท แม็ทชิ่ง สตูดิโอ จำกัด (มหาชน)

 สถาปัตยกรรม 
เนื่องด้วยเป็นอาคารหลังแรก ๆ ในช่วงของการเปลี่ยนยุคทางสถาปัตยกรรมจากตอนปลายสมัยรัชกาลที่ 7 ซึ่งยังติดกับรูปแบบเดิมที่อิงอยู่กับอิทธิพลสถาปัตยกรรมตะวันตกแบบโบราณ สู่ยุคต้นรัชกาลที่ 8 ซึ่งทันสมัยและเป็นสากลมากยิ่งขึ้น และ การก่อสร้างจึงเน้นความประหยัดและเรียบง่าย อันเนื่องด้วยอยู่ในภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบวัสดุก่อสร้างใหม่เพื่อเพิ่มความคงทนถาวรโดยนำคอนกรีตเสริมเหล็กมาใช้แทนไม้หรือปูนทั้งในส่วนที่เป็นโครงสร้างและองค์ประกอบตกแต่ง ใช้ลวดลายเรขาคณิตแทน ลวดลายฉลุแบบเดิม (ขนมปังขิง) เดิม นอกจากนี้ ยังเป็นยุคเปลี่ยนสถาปนิกจากที่เคยเป็นเจ้านาย ขุนนาง หรือชาวต่างชาติ มาเป็นสามัญชนธรรมดา แสดงให้เห็นวิวัฒนาการเชิงรูปแบบและโครงสร้างทางสถาปัตยกรรมในประเทศไทย
# ป้อมป้องปัจจามิตร
ป้อมป้องปัจจามิตร เป็นป้อมสำคัญที่ใช้ป้องกันข้าศึกตามริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาด้านตะวันตกริมปากคลองสาน ตรงข้ามกับป้อมปิดปัจจนึกบริเวณปากคลองผดุงกรุงเกษม  ปัจจุบันอยู่บริเวณบ้านพักข้าราชการกรมเจ้าท่า ใกล้กับสำนักงานเขตคลองสาน

ป้อมป้องปัจจามิตรสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ควบคู่กับการขุดคลองผดุงกรุงเกษมต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ใช้ป้อมดังกล่าวเป็นสถานที่ตั้งเสาธงสัญญาณแจ้งข่าวเรือสินค้าเข้าของบริษัทใด ออกพระนคร ที่บริเวณปากคลองสาน ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการย้ายเสาธงเหล็กจากป้อมเผด็จดัสกรภายในพระบรมมหาราชวัง มาตั้งที่ป้อมแห่งนี้ตำนานเสาธงแรกบนผืนแผ่นดินสยาม คือที่ตั้งในปัจจุบัน บริเวณสำนักงานเขตคลองสาน เมื่อกรมเจ้าท่าเลิกใช้เสาธงสัญญาณนี้แล้วได้แจ้งความจำนงต่อกรมศิลปากรว่าจะรื้อออก แต่กรมศิลปากรเห็นว่าควรอนุรักษ์ไว้เป็นหลักสำคัญทางประวัติศาสตร์

ในปี พ.ศ. 2492 ป้อมป้องปัจจามิตรมีสภาพทรุดโทรมมาก เทศบาลนครธนบุรีในสมัยนั้นจึงดำริจะรื้อป้อมทิ้งเพื่อปรับสถานที่ และจะนำเศษอิฐเศษปูนไปถมถนนต่าง ๆ กรมศิลปากรจึงประกาศขึ้นทะเบียนป้อมป้องปัจจามิตรเป็นโบราณสถานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2492ซุงโบราณฐานป้อมป้องปัจจามิตร
# รยางค์บน
ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ รยางค์บน  คือส่วนของร่างกายมนุษย์ที่เรียกโดยทั่วไปว่า แขน (arm) คือโครงสร้างตั้งแต่แขนจนถึงปลายนิ้ว รวมทั้งส่วนของต้นแขน (upper arm) ด้วย

 โครงสร้างโดยทั่วไป 
รยางค์บนประกอบด้วยโครงสร้างต่อไปนี้
 ไหล่ (shoulder)
 ต้นแขน (arm)
 ข้อศอก (elbow)
 ปลายแขน (forearm)
 ข้อมือ (wrist)
 มือ (hand)

นักกายวิภาคศาสตร์จะเรียกส่วนของ arm หมายถึงบริเวณต้นแขนคือตั้งแต่ไหล่ไปจนถึงข้อศอก ซึ่งต่างจากในภาษาอังกฤษทั่วไปที่แปลว่า แขนตั้งแต่ไหล่จนถึงปลายนิ้ว นอกจากนี้ส่วนของ leg นั้นในทางกายวิภาคศาสตร์หมายถึงบริเวณตั้งแต่เข่าจนถึงข้อเท้า ต่างจากภาษาอังกฤษทั่วไปที่รวมตั้งแต่เอวจนถึงข้อเท้า 

 กระดูก 
รายชื่อต่อไปนี้คือรายชื่อกระดูกที่เป็นส่วนของรยางค์บน
 กระดูกไหปลาร้า (clavicle) เป็นกระดูกชิ้นเดียวเท่านั้นที่เชื่อมต่อกับลำตัวโดยตรง
 กระดูกสะบัก (scapula)
 กระดูกต้นแขน (humerus)
 กระดูกเรเดียส (radius)
 กระดูกอัลนา (ulna}
 กระดูกข้อมือ (carpal bone)
 กระดูกฝ่ามือ (metacarpal)
 กระดูกนิ้วมือ (phalanges)
# อิมัลชัน
อิมัลชัน (, http://dictionary.reference.com/browse/Emulsion) เป็นคอลลอยด์ประเภทหนึ่ง เกิดจากของที่ละลายเข้ากันเป็นเนื้อเดียวไม่ได้สองชนิดขึ้นไป โดยทำให้แตกตัว โดยตัวหนึ่งเป็นอนุภาคคอลลอยด์ (dispered phase) อีกตัวหนึ่งเป็นส่วนเนื้อเดียว (continuous phase) เรียกสารที่แตกตัวว่า ตัวกระทำอิมัลชัน (emulsifier)

 ตัวอย่างอิมัลชัน 
 อิมัลชัน  สารเนื้อเดียว  อนุภาคคอลลอยด์  ตัวกระทำอิมัลชัน น้ำเสีย  น้ำ  น้ำมันหรือไขมัน  สบู่หรือผงซักฟอก นม  น้ำนม  ไขมันในนม  เคซีน น้ำสลัด  น้ำมัน  ไข่ขาว  ไข่แดง (เลซิติน)

 ตัวกระทำอิมัลชัน 
ตัวกระทำอิมัลชัน (emulsifier) มักจะเป็นสารที่สามารถลดแรงตึงผิวได้ เนื่องจากการละลายของสารเกิดจากความต่างขั้วกัน ดังนั้นเพื่อให้สารผสมกันได้ โดยครึ่งหนึ่งจะมีขั้ว อีกครึ่งหนึ่งไม่ ตัวอย่างของตัวกระทำอิมัลชัน เช่น
 ไข่แดง (เลซิติน) เป็นตัวกระทำอิมัลชันที่รับประทานได้ จึงผสมในอาหาร เช่น น้ำสลัด เนื้อขนมปัง
 สารทำความสะอาดต่าง ๆ (detergent) น้ำยาล้างจาน ผงซักฟอก เป็นตัวกระทำอิมัลชันทุกชนิด เพื่อทำความสะอาดคราบไขมันได้ 
 เอนไซม์และสารโปรตีนชนิดอื่น ๆ ในร่างกายเป็นตัวกระทำอิมัลชันเช่นกัน
# โซล (คอลลอยด์)
โซล  เป็นคอลลอยด์ประเภทหนึ่ง ซึ่งเกิดจากการเติมอนุภาคของแข็ง ลงไปในของเหลวหรือของแข็งหลอมเหลวลงไป เพื่อให้มีอนุภาคของแข็ง กระจายเป็นอนุภาคกระจาย (dispered phase) ในสารเนื้อเดียว (continuous phase)

 ตัวอย่างโซลที่น่าสนใจ 
โซลสารเนื้อเดียวอนุภาคคอลลอยด์หมายเหตุRuby glassแก้วทับทิมนำอนุภาคทับทิมปนในแก้วหลอมแล้วเป่าขึ้นรูปเลือดน้ำเลือดเม็ดเลือดมีเม็ดเลือดลอยอยู่ในน้ำเลือดสีน้ำมันน้ำมันเม็ดสีเม็ดสีกระจายตัวในน้ำมันไซโตพลาสซึมไซโทซอลออร์แกเนลล์ออร์แกเนลล์กระจายตัวในไซโทซอล
# สครับ
สครับ อาจหมายถึง
 สครับ (รายการโทรทัศน์) รายการโทรทัศน์ฉายทางช่องเอ็นบีซีในสหรัฐอเมริกา
 สครับ (อาชีพ) ผู้ช่วยแพทย์ในด้านการผ่าตัด

 อาจสะกดผิดจาก
 สครับบ วงดนตรีสัญชาติไทย
# เอเวอรีลิตเติลเทียร์ดรอป
"เอเวอรีลิตเติลเทียร์ดรอป"  คือซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้ม ออลเวส์ ของแกเบรียล ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2550 แต่งโดยแกเบรียล และ จูเลียน แกลลาเกอร์ แกเบรียลได้นำซิงเกิลนี้ไปร้องสดในรายการโทรทัศน์ ลูส วีเมน และรายการ GM TV เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 

 มิวสิกวิดีโอ 
มิวสิกวิดีโอของเพลง "เอเวอรีลิตเติลเทียร์ดรอป" กำกับโดย แอนดี้ ฮิลตัน ออกอากาศเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ทางช่อง มิวสิกแชนแนลบีโฟร์ ของสหราชอาณาจักร

 รายชื่อเพลง
# กุ้ยหลิน
กุ้ยหลิน (จ้วง: Gveilinz "ป่าหอมหมื่นลี้") เป็นนครระดับจังหวัดที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศจีน เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงว่ามีทัศนียภาพที่สวยงามมายาวนาน ทั้งยังเป็นหนึ่งในเมืองท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมมากแห่งหนึ่งของจีน ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวจ้วง

กุ้ยหลินถือเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงเป็นสถานที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศจีน คนจีนยกให้เป็นดัง “เมืองสวรรค์บนพิภพ” หรือ “ซื่อไหว้เถาหยวน” มีคำกล่าวว่าจิตรกรใดที่ยังไม่เคยมาเมืองกุ้ยหลิน จะไม่สามารถวาดรูปขุนเขาให้สวยงามได้เลย
# ภาษามุนจี
ภาษามุนจี เป็นภาษากลุ่มปามีร์ใช้พูดในบาดักสถานในอัฟกานิสถาน ใก้เคียงกับภาษายิดคาที่ใช้พูดในปากีสถานRisley, H.H.; E.A. Gait (1903). Report on the Census of India, 1901. Calcutta: Superintendent of Government Printing, หน้า 294 บริเวณนี้มีความสำคัญในการรุกรานอัฟกานิสถานของโซเวียต เพราะโซเวียตไม่อาจหยุดการการเคลื่อนย้ายกำลังคนและอาวุธผ่านช่องแคบโดราห์ที่เชื่อมระหว่างบาดักสถานกับชิตรัลในปากีสถานได้ ผู้พูดภาษามุนจีส่วนใหญ่อพยพข้ามแดนเข้าสู่ชิตรัลในระหว่างสงครามในอัฟกานิสถาน
# Musa
Musa สามารถหมายถึง

 สกุลกล้วย (Musa sp.) -- สกุลพืช
 มหาสงครามกู้ปฐพี (Musa : the warrior) -- ภาพยนตร์เกาหลี
# ภาษาโดมาอากี
ภาษาโดมาอากี หรือภาษาโดมากี ภาษาโดมา เป็นภาษาที่ใช้พูดทางเหนือของประเทศปากีสถาน อยู่ในตระกูลอินโด-ยุโรเปียน สาขาอินโด-อิเรเนียน กลุ่มดาร์ดิก มีผู้พูดราว 500 คน (2532) พูดโดยชาวเบอริโช โดม หรือโดมา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นมุสลิม บริเวณที่ใช้พูดอยู่ทางเหนือของตำบลคิลคัต ของปากีสถาน ภายในไม่กี่หมู่บ้านในหุบเขาฮุนซา
 อ้างอิง 
 Domaaki. Retrieved June 13, 2006, from Ethnologue: Languages of the World, fifteenth edition. SIL International. Online version.

ดโมาอากี
# ภาษาฆวารัซม์
ภาษาฆวารัซม์ (ฆวารัซม์: , zβ'k 'y xw'rzm) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกที่สูญแล้วEncyclopedia Iranica, "The Chorasmian Language", D.N.Mackenzie.  Online access at June, 2011: Andrew Dalby, Dictionary of Languages: the definitive reference to more than 400 languages, Columbia University Press, 2004, pg 278.MacKenzie, D. N. "Khwarazmian Language and Literature," in E. Yarshater ed. Cambridge History of Iran, Vol. III, Part 2, Cambridge 1983, pp. 1244–1249.Encyclopædia Britannica, "Iranian languages" (Retrieved 29 December 2008) ที่มีความใกล้ชิดกับภาษาซอกเดีย ภาษานี้เคยมีผู้พูดในบริเวณฆวารัซม์ (โคแรสเมีย) ซึ่งอยู่ทางตอนล่างของแม่น้ำอามูดาร์ยา ทะเลอารัลตอนใต้ (ส่วนเหนือของประเทศอุซเบกิสถานและบางส่วนของคาซัคสถานและเติร์กเมนิสถานในปัจจุบัน)

ความรู้เกี่ยวกับภาษานี้มีจำกัดและไม่ค่อยมีใครทราบรูปแบบอักษรเก่าเหมือนกับภาษาซอกเดีย โดยมีข้อมูลจากนักวิชาการจากฆวารัซม์อย่างอัลบิรูนีและอัซซามัคชารีไว้ว่า ภาษานี้ยังมีคนใช้ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 เมื่อมันถูกแทนที่ด้วยภาษาเปอร์เซียและสำเนียงเตอร์กิกในพื้นที่ส่วนใหญ่CHORASMIA iii. The Chorasmian Language

วอลเตอร์ บรูโน เฮนนิง นักวิชาการที่สำคัญคนหนึ่ง กำลังทำพจนานุกรมภาษาฆวารัซม์ แต่เสียชีวิตก่อน ทำให้ผลงานยังไม่เสร็จ ภายหลัง D.N. MacKenzie เป็นผู้ตีพิมพ์พจนานุกรมบางส่วนใน ค.ศ. 1971
# ภาษาปันตาร์ตะวันตก
ภาษาปันตาร์ตะวันตกหรือภาษาลัมมา เป็นภาษากลุ่มปาปวน ใช้พูดทางตะวันตกของหมู่เกาะปันตาร์ ในอินโดนีเซีย มีผู้พูดราว 10000 คน มี 3 สำเนียงคือ
 ตุบเบ  (ใช้พูดในปุนตารู และอาอีร์ ปานัส)
 เมาตา	(ใช้พูดในกากาเมาตา, อาลีมักเก, เลากี, กาปัส, โกลีฮับบัง, และ อาลีกัลลัง)
 ลัมมา (ใช้พูดในกาลนดามาและลาตูนา)
ต่อไปนี้เป็นการเปรียบเทียบภาษาปันตาร์ตะวันตกสำเนียงต่างๆ
ตุบเบเมาตาลัมมา niarnisserniba‘พ่อของฉัน’niakunebunekulญาติผู้น้องของฉันniuniaunauแม่ของฉันganiakaganeka(r)ginaka‘มอง (มัน)’diasiyel‘ไป’

ระบบเสียง

มีพยัญชนะเสียงกักไม่ก้องและก้อง: /p t k ’/ และ /b d g/; เสียงเสียดแทรก ไม่ก้อง/s h/; เสียงนาสิก /n m ng/; เสียงม้วนลิ้น /r/ และเสียงข้างลิ้น/l/; และเสียง /w/ and /y/.

  labial alveolar velar glottal plosive p t k ' b d g เสียงเสียดแทรก s hเสียงนาสิกmnng  เสียงเหลว r   l  approximantw y
# อำเภอหนองสูง
หนองสูง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมุกดาหาร

 ประวัติ 
พื้นที่ของอำเภอหนองสูงเดิมเป็นตำบลหนองสูง อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอมุกดาหาร จังหวัดนครพนมในขณะนั้น ต่อมาในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 ขุนอนุสรกรณี ผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ขอให้ตั้งกิ่งอำเภอขึ้นที่ตำบลหนองสูง แต่รัฐบาลไม่ได้ที่จะพิจารณาตั้งกิ่งอำเภอที่ตำบลหนองสูง เพราะตำบลหนองสูงยังไม่ใช่ศูนย์กลางของท้องที่ ไม่สะดวกต่อการปกครอง และเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกท้องที่บางส่วนออกจากการปกครองของอำเภอมุกดาหาร รวมตั้งเป็นกิ่งอำเภอคำชะอี และยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอในเวลาต่อมา ท้องที่จึงได้อยู่ในเขตอำเภอคำชะอี

ในปี พ.ศ. 2527 ราษฎรในพื้นที่ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ขอให้ตั้งกิ่งอำเภอขึ้นที่ตำบลหนองสูงอีกครั้ง โดยกระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่าราษฎรทั้งห้าตำบล ได้แก่ ตำบลหนองสูง ตำบลโนนยาง ตำบลภูวง ตำบลบ้านเป้า และตำบลหนองสูงใต้ เป็นตำบลที่อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากตัวอำเภอ เจ้าหน้าที่มีโอกาสตรวจเยี่ยมเยือนดูแลทุกข์สุขของราษฎรน้อยมาก เพราะทางคมนาคมไม่สะดวก ซึ่งอาจเป็นการเสียหายในด้านการปกครอง ประกอบกับหมู่บ้านดังกล่าวมีโอกาสที่จะเจริญในอนาคต เพราะราษฎรอาศัยอยู่กันหนาแน่นมาก และมีพื้นที่ทำมาหากินได้ โดยเฉพาะมีทรัพยากรทางธรรมชาติ พอที่จะยกระดับการครองชีพของราษฎรทั้งห้าตำบลดังกล่าวนี้ให้ดียิ่งขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอคำชะอี รายงานต่อกระทรวงมหาดไทย ขอจัดตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอหนองสูงขึ้น

ต่อมาเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2528 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลหนองสูง ตำบลโนนยาง ตำบลภูวง ตำบลบ้านเป้า และตำบลหนองสูงใต้ ออกจากการปกครองของอำเภอคำชะอี รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองสูง และในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2536  มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลหนองสูง รวมตั้งเป็นตำบลหนองสูงเหนือ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอหนองสูง จนถึงปัจจุบัน

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอหนองสูงตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอคำชะอี 
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองมุกดาหารและอำเภอนิคมคำสร้อย
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเลิงนกทา (จังหวัดยโสธร) และอำเภอหนองพอก (จังหวัดร้อยเอ็ด)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหนองพอก (จังหวัดร้อยเอ็ด) และอำเภอกุฉินารายณ์ (จังหวัดกาฬสินธุ์)

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอหนองสูงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 44 หมู่บ้าน ได้แก่

1.หนองสูง  (Nong Sung)   5 หมู่บ้าน 2.โนนยาง (Non Yang)    10 หมู่บ้าน 3.ภูวง  (Phu Wong)  7 หมู่บ้าน 4.บ้านเป้า  (Ban Pao)  6 หมู่บ้าน5.หนองสูงใต้  (Nong Sung Tai)  8 หมู่บ้าน6.หนองสูงเหนือ  (Nong Sung Nuea)  8 หมู่บ้าน

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอหนองสูงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลหนองสูงเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองสูง และตำบลหนองสูงเหนือทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบ้านเป้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเป้าทั้งตำบล
เทศบาลตำบลภูวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูวงทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลโนนยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนยางทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสูงใต้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองสูงใต้ทั้งตำบล

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 ชุมชนออนไลน์อำเภอหนองสูง
# อำเภอศรีบรรพต
ศรีบรรพต เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพัทลุง
thumb|489x489px|อุทยานแห่งชาติเขาปู่-เขาย่า เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในภาคใต้ของประเทศไทย ได้รับการจัดตั้งให้เป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2525 ในท้องที่อำเภอศรีบรรพต

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอศรีบรรพตตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอป่าพะยอม 
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอควนขนุน 
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอศรีนครินทร์ 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอนาโยง อำเภอเมืองตรัง และอำเภอห้วยยอด (จังหวัดตรัง) 

ประวัติ
ท้องที่อำเภอศรีบรรพตเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลนาขยาด ตำบลชะมวง และตำบลเขาปู่ อำเภอควนขนุน ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ทางราชการได้แยกท้องที่หมู่ 20, 22-24 (ในขณะนั้น) ของตำบลชะมวง กับหมู่ 3 ตำบลเขาปู่ ไปจัดตั้งเป็น "ตำบลเขาย่า" และแยกท้องที่หมู่ 9-13, 18 (ในขณะนั้น) ของตำบลนาขยาด ไปจัดตั้งเป็น "ตำบลตะแพน" ทำให้พื้นที่ด้านตะวันตกของอำเภอควนขนุน มีทั้งหมด 5 ตำบล

ปี พ.ศ. 2519 ราษฎรในพื้นที่ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ขอให้ตั้งกิ่งอำเภอขึ้นที่พื้นที่ตำบลเขาย่า เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่อยู่ห่างไกล และทุรกันดาร ทำให้มีปัญหาการแทรกแซงของคอมมิวนิสต์ ทำให้มีปัญหาทางด้านการเมือง การปกครอง การรักษาความสงบเรียบร้อย และความมั่นคง โดยกระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่าราษฎรทั้งสามตำบล ได้แก่ ตำบลเขาปู่ ตำบลเขาย่า และตำบลตะแพน เป็นตำบลที่อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากตัวอำเภอ เจ้าหน้าที่มีโอกาสตรวจเยี่ยมเยือนดูแลทุกข์สุขของราษฎรน้อยมาก เพราะทางคมนาคมไม่สะดวก ซึ่งอาจเป็นการเสียหายในด้านการปกครอง ประกอบกับหมู่บ้านดังกล่าวมีโอกาสที่จะเจริญในอนาคต เพราะราษฎรอาศัยอยู่กันหนาแน่นมาก และมีพื้นที่ทำมาหากินได้ โดยเฉพาะมีทรัพยากรทางธรรมชาติ พอที่จะยกระดับการครองชีพของราษฎรของตำบลเขาปู่ ตำบลเขาย่า และตำบลตะแพนให้ดียิ่งขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอควนขนุน รายงานต่อกระทรวงมหาดไทย ขอจัดตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอที่ตำบลเขาย่าขึ้น

ต่อมาเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2520 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลเขาปู่ ตำบลเขาย่า และตำบลตะแพน ออกจากการปกครองของอำเภอควนขนุน รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอศรีบรรพต ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม ปีเดียวกัน กำหนดให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอควนขนุน แต่ผกค.เกิดไม่พอใจ จึงมีการลอบวางเพลิงที่ว่าการกิ่งอำเภอศรีบรรพต เมื่อวันที่ 12 มกราคม 2522 ทำให้เกิดความเสียหายอย่างมากทางราชการและราษฏรในท้องที่ จึงร่วมกันสมทบทุนซ่อมแซมที่ว่าการอำเภอขึ้นใหม่ให้ใช้ได้ชั่วคราว ในระหว่างที่กำลังสร้างที่ว่าการอำเภอหลังใหม่ในเขตตำบลเขาย่า โดยได้รับงบประมาณการก่อสร้างจากกระทรวงมหาดไทย และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอศรีบรรพต ลงวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2536 โดยมีผลบังคับภายในวันที่ 3 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอศรีบรรพตแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 30 หมู่บ้าน ได้แก่

1.เขาย่า   (Khao Ya)   10 หมู่บ้าน 2.เขาปู่   (Khao Pu)    11 หมู่บ้าน 3.ตะแพน   (Taphaen)  9 หมู่บ้าน 

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอศรีบรรพตประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
 องค์การบริหารส่วนตำบลเขาย่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาย่าทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลเขาปู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาปู่ทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลตะแพน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะแพนทั้งตำบล
# อำเภอป่าบอน
ป่าบอน เป็นอำเภอในจังหวัดพัทลุง เดิมเป็นตำบลในเขตการปกครองของอำเภอปากพะยูน ในปี พ.ศ. 2526 ได้แยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอ และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2533

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอป่าบอน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอตะโหมด อำเภอบางแก้ว และอำเภอปากพะยูน
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอปากพะยูน
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอรัตภูมิ (จังหวัดสงขลา) อำเภอควนกาหลง และอำเภอทุ่งหว้า (จังหวัดสตูล)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอทุ่งหว้า (จังหวัดสตูล) อำเภอปะเหลียน (จังหวัดตรัง) และอำเภอตะโหมด
 ประวัติ 
เดิมอำเภอป่าบอนมีคนปลูกต้นบอนเยอะต่อมาจึงมีคนตั้งชื่อว่าอำเภอป่าบอน

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอป่าบอนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 50 หมู่บ้าน ได้แก่

1.ป่าบอน   (Pa Bon)   11 หมู่บ้าน2.โคกทราย   (Khok Sai)    13 หมู่บ้าน3.หนองธง   (Nong Thong)  9 หมู่บ้าน 4.ทุ่งนารี    (Thung Nari)  9 หมู่บ้าน5.วังใหม่    (Wang Mai)  8 หมู่บ้าน

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอป่าบอนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลป่าบอน  ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลป่าบอน บางส่วนของตำบลหนองธง และบางส่วนของตำบลวังใหม่
 องค์การบริหารส่วนตำบลป่าบอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าบอน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลป่าบอน)
 องค์การบริหารส่วนตำบลโคกทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกทรายทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองธง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองธง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลป่าบอน)
 องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งนารี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งนารีทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลวังใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังใหม่ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลป่าบอน)
# สารเนื้อเดียวและสารเนื้อผสม
สารเนื้อเดียว  เป็นประเภทหนึ่งของสารตามการแบ่งประเภทของสารตามเนื้อสาร จะดูมีลักษณะเป็นสารละลาย หรือสารชนิดเดียวบริสุทธิ์ไปเลยก็ได้ แต่อนุภาคที่มาผสมจะต้องเล็กกว่า 1นาโนเมตร กล่าวคือ ระดับโมเลกุล

สารเนื้อผสม (heterogeneous mixture) เป็นประเภทหนึ่งของสารตาม การแบ่งประเภทของสารตามเนื้อสาร เนื้อสารจะแยกชั้นชัดเจน สังเกตเห็นได้ด้วยตาเปล่า อนุภาคที่มาผสมจะมีขนาดใหญ่กว่า 100 ไมครอน กล่าวคือระดับเม็ดทราย (ประมาณน้ำแขวนลอยก็เห็นตะกอนแขวนลอย)
# เนื้อสาร
เนื้อสาร (Mixture) หมายความถึง ลักษณะทางกายภาพของสาร ได้แก่ พื้นผิว สี เป็นต้น อาจรวมไปถึงสมบัติทางฟิสิกส์ อาทิ จุดเดือด ความแข็งแกร่ง (toughness) หรือแม้แต่โครงสร้างผลึกของพันธะ

โดยในการแบ่งเนื้อสารตามปกติเราจะใช้การผสมกันของสารเป็นเกณฑ์ โดยการผสมของสารจะดูว่ามีลักษณะดีแค่ไหน โดยดูขนาดของสารที่ผสมกัน ถ้ามีการผสมกันอย่างกลมกลืนจะเรียกว่า สารเนื้อเดียว แต่ถ้ามีการผสมอย่างหยาบๆ จะเรียกว่า สารเนื้อผสม สำหรับบางครั้งที่อนุภาคการผสมสารก่ำกึงกันระหว่างสารเนื้อเดียวและสารเนื้อผสม จะเรียกว่าคอลลอยด์

การแบ่งประเภทของสารตามเนื้อสารอย่างละเอียดสามารถดูได้ตามแผนผังด้านล่าง (อาจคลิกที่แผนผังเพื่อดูภาพแผนผังขนาดใหญ่ขึ้นได้)

 เกณฑ์การแบ่งสารเนื้อเดียว สารเนื้อผสม หรือ คอลลอยด์ 
การแบ่งชนิดสารเนื้อเดียว สารเนื้อผสม หรือ คอลลอยด์มีอยู่สองเกณฑ์ดังนี้

 ใช้การสังเกตเป็นเกณฑ์ 
 สารเนื้อเดียวจะมีลักษณะเป็นเนื้อเดียว ถ้ามีสารผสมกันจะต้องไม่สามารถบ่งชี้ได้ว่า บริเวณใดเป็นสารใด ด้วยตาเปล่าและกล้องจุลทรรศน์ได้
 คอลลอยด์จะมีลักษณะเป็นเนื้อเดียว แต่มีสารผสมกันโดยไม่สามารถบ่งชี้ได้ว่า บริเวณใดเป็นสารใด ด้วยตาเปล่าได้แต่อาจด้วยเครื่องมืออื่นได้
 สารเนื้อผสม จะมีลักษณะแตกต่างบนเนื้อสาร โดยสามารถบ่งชี้บริเวณของสารได้ด้วยตาเปล่า
เกณฑ์นี้มีข้อดีในเชิงปฏิบัติ แต่ยังไม่ชัดเจน จึงมีการอธิบายโดยใช้ขนาดของเนื้อสารเป็นเกณฑ์

 ใช้ขนาดของเนื้อสารเป็นเกณฑ์ 
 สารเนื้อเดียวคือสารที่ทุกเฟส (phase) ในสารนั้นจะต้องมีขนาดใหญ่สุดของอนุภาคไม่เกิน 1 นาโนเมตร
 คอลลอยด์คือสารที่บางเฟส (phase) ในสารนั้นจะต้องมีขนาดใหญ่สุดของอนุภาคมากกว่า 1 นาโนเมตร แต่ไม่เกิน 1 ไมครอน
 สารเนื้อผสมคือสารที่บางเฟส (phase) ใหญ่ที่สุดในสารนั้นจะต้องมีขนาดใหญ่สุดของอนุภาคมากกว่า 1 ไมครอน

 สารไม่บริสุทธิ์
 เกณฑ์ในการแบ่งธาตุและสารประกอบ
 เกณฑ์ในการแยกสารแขวนลอยและสารแยกชั้น
 เกณฑ์ในการแยกสารแขวนลอยและสารแยกชั้น
 สสาร
 สถานะ (สสาร)
# สารบริสุทธิ์
สารบริสุทธิ์ คือ สารที่ประกอบด้วยสารเพียงชนิดเดียว อาจเป็นของแข็ง ของเหลว หรือก๊าซก็ได้ ซึ่งมีจุดเดือดและจุดหลอมเหลวคงที่ สามารถเขียนสูตรเคมีได้ เช่น น้ำ เกลือแกงรศ.อินทิรา หาญพงษ์พันธุ์ และ ผศ.ดร.บัญชา พูลโภคา สารและสมบัติของสาร สืบค้นเมื่อ 4 เมษายน พ.ศ. 2563

 เกณฑ์ในการแบ่งธาตุและสารประกอบ 
ธาตุ หมายถึงสารที่ประกอบด้วยอะตอมชนิดเดียว กล่าวคือเมื่อแยกด้วยปฏิกิริยาเคมีใดๆแล้วย่อมได้สารเดิม
สารประกอบ หมายถึงสารที่ประกอบด้วย อะตอมสองชนิดขึ้นไปจับในระดับพันธะกัน  กล่าวคือเมื่อแยกด้วยปฏิกิริยาเคมีใดๆแล้วย่อมได้สารใหม่สองสารที่ไม่เหมือนเดิม
# โฟม (แก้ความกำกวม)
โฟม อาจหมายถึง
 โฟม ที่เป็นวัสดุ เป็นพอลิเมอร์พวกพลาสติก
 โฟม (คอลลอยด์) คอลลอยด์ชนิดหนึ่ง
 โฟมล้างหน้า