# มามเมะ
มามเมะ  หรือโวร์ตลันด์  เป็นชื่อของเพลงชาติโดยพฤตินัยของประเทศฟินแลนด์ ชื่อเพลงมีความหมายว่า "ประเทศของเรา" ประพันธ์ดนตรีโดยผู้อพยพชาวเยอรมัน ฟรีดิก ปาซิอุส และเนื้อร้องภาษาสวีเดนโดยชาวฟินแลนด์ที่ใช้ภาษาสวีเดน โยฮัน ลุดวิก รุเนเบิร์ก แสดงครั้งแรกวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2391 เนื้อร้องภาษาฟินแลนด์ที่ใช้ในปัจจุบัน แปลจากภาษาสวีเดนโดยปาโว กายันเดร์ ในปีพ.ศ. 2432

เนื้อร้องของเพลงนั้น มาจากบทแรกของบทกวีภาษาสวีเดนเรื่อง "Fänrik Ståls sägner" โดยบทกวีเรื่องนี้แพร่กระจายไปทั่วสแกนดิเนเวีย ก่อนการประกาศเอกราชของฟินแลนด์ ทำนองเพลงของปาซิอุสและเนื้อเพลงของรุเนเบิร์กนั้น ได้ถูกนำมาร้องในเดนมาร์ก นอร์เวย์ และสวีเดนด้วย สังเกตว่าในฉบับภาษาสวีเดนนั้น ไม่มีการเอ่ยถึงประเทศฟินแลนด์ เพียงแค่ประเทศทางเหนือเท่านั้น แต่ในฉบับภาษาฟินแลนด์มีการเอ่ยถึงประเทศฟินแลนด์อย่างชัดเจน

 บทร้อง 
 Vårt land 
หมายเหตุ: บทร้องต้นฉบับภาษาสวีเดน โดยโยฮัน ลุดวิก รุเนเบิร์ก
Vårt land, vårt land, vårt fosterland,
ljud högt, o dyra ord!
Ej lyfts en höjd mot himlens rand,
ej sänks en dal, ej sköljs en strand,
mer älskad än vår bygd i nord,
än våra fäders jord!

Din blomning, sluten än i knopp,
Skall mogna ur sitt tvång;
Se, ur vår kärlek skall gå opp
Ditt ljus, din glans, din fröjd, ditt hopp.
Och högre klinga skall en gång
Vår fosterländska sång. Maamme 
หมายเหตุ: บทร้องภาษาฟินแลนด์ แปลจากภาษาสวีเดนโดยปาโว กาเยนเดร์
Oi maamme, Suomi, synnyinmaa!
Soi, sana kultainen!
Ei laaksoa, ei kukkulaa,
ei vettä, rantaa rakkaampaa
kuin kotimaa tää pohjoinen,
maa kallis isien.

Sun kukoistukses kuorestaan
kerrankin puhkeaa;
viel' lempemme saa nousemaan
sun toivos, riemus loistossaan,
ja kerran laulus, synnyinmaa
korkeemman kaiun saa.

 คำแปล 
 Vårt land 
หมายเหตุ: แปลจากต้นฉบับภาษาสวีเดน
แผ่นดินของเรา มาตุภูมิของเรา
เลื่องลือยิ่งนัก นามอันทรงค่ายิ่งเอย!
ไม่มีขุนเขาสูงเยี่ยมเทียมฟ้าแห่งไหน
ไม่มีหุบผาที่ซ่อนอยู่แห่งใด ไม่มีชายฝั่งที่คลื่นซัดสาดแห่งใด
เป็นที่รักยิ่ง ยิ่งกว่ามาตุภูมิแดนเหนือของเรา
คือผืนพิภพแห่งบรรพชนของเรา

ดอกบานของแม่ ในหน่ออ่อนเบื้องล่าง
และยังเยาว์วัยจะเติบใหญ่
ดูเถิด! ด้วยรักของเราจะยังให้แม่เจริญวัย
ซึ่งความแจ่มใส ความยินดี ความหวัง และความเปล่งประกาย!
และวันหนึ่งความแจ่มชัดจะปรากฏทั่ว
ขับขานซึ่งบทเพลงแห่งแผ่นดินของเรา Maamme 
หมายเหตุ: แปลจากต้นฉบับภาษาฟินแลนด์
โอ้แผ่นดินของเรา ปิตุภูมิฟินแลนด์
กึกก้องยิ่งนัก นามอันทรงค่านี้ !
ไม่มีหุบเขาใด ไม่มีเนินผาใด
ไม่มีสายธารใด ไม่มีชายฝั่งใดเป็นที่รักยิ่ง
ยิ่งกว่าแผ่นดินเหนืออันเป็นปิตุภูมิแห่งนี้
แผ่นดินอันทรงค่ายิ่งแห่งนี้ แห่งบรรพชนของเรา

สักวันหนึ่งจากหน่ออ่อนของท่าน
จักผลิดอกบาน;
ด้วยรักของเราจะยังให้เจริญซึ่ง
ความหวัง ความปิติยินดีของท่าน
สักวันหนึ่ง, ด้วยบทเพลง, แผ่นดินพ่อเอย
จะโอบล้อมไว้ซึ่งความสงบอันสูงส่งยิ่ง

 บทร้องดั้งเดิม 
  
บทร้องภาษาฟินแลนด์ 
บทร้องต้นฉบับภาษาสวีเดนแปลจากต้นฉบับภาษาฟินแลนด์ (Source:)แปลจากต้นฉบับภาษาสวีเดน 1.| 
Oi maamme, Suomi, synnyinmaa,
soi, sana kultainen!
Ei laaksoa, ei kukkulaa,
ei vettä rantaa rakkaampaa,
kuin kotimaa tää pohjoinen,
maa kallis isien!
| 
Vårt land, vårt land, vårt fosterland,
Ljud högt, o dyra ord!
Ej lyfts en höjd mot himlens rand,
Ej sänks en dal, ej sköljs en strand,
Mer älskad än vår bygd i nord,
Än våra fäders jord.
|
O our land Finland, our land of birth,
sound, the golden word!
There's no a valley, no a hill
not a water, a shore more precious
than this northern homeland
the dear land of our fathers!
|
Our land, our land, our Fatherland!
Ring out, dear word, oh sound!
No rising hill, or mountain grand,
No sloping dale, no northern strand,
There is, more loved, to be found,
Than this — our fathers’ ground.
|- 
! 2.| 
On maamme köyhä, siksi jää,
jos kultaa kaivannet
Sen vieras kyllä hylkäjää,
mut meille kallein maa on tää,
sen salot, saaret, manteret,
ne meist on kultaiset.
| 
Vårt land är fattigt, skall så bli
För den, som guld begär.
En främling far oss stolt förbi:
Men detta landet älska vi,
För oss med moar, fjäll och skär
Ett guldland dock det är.
|
Our land is poor, so it remains,
if you long for gold
A stranger sure abandons it,
but to us, the most precious land is this,
its wilds, islands, mainlands,
to us, they are golden.
|
Our land is poor, and so shall be
To him who gold will crave.
The strangers proudly pass, but we
Shall ever love this land, we see,
In moor, and fell, and isle and wave,
A golden land, so brave.
|- 
! 3.| 
Ovatpa meille rakkahat
koskemme kuohuineen,
ikuisten honkain huminat,
täht'yömme, kesät kirkkahat,
kaikk'kuvineen ja lauluineen
mi painui sydämeen.
| 
Vi älska våra strömmars brus
Och våra bäckars språng.
Den mörka skogens dystra sus,
Vår stjärnenatt, vårt sommarlju.
Allt, allt, vad här som syn, som sång
Vårt hjärta rört en gång.
|
They are dear to us
our rapids with their surges
the hummings of eternal pines
our starnights, the summers bright
all that with their pictures and songs
closed to heart.
|
We love our rippling brooks, so bright,
Our gushing streams, so strong,
The whisper of dark woods, at night,
Our starry skies, our summer light,
All, all that we, in sight and song,
Have felt and lived among.
|- 
! 4.| 
Täss auroin, miekoin, miettehin
isämme sotivat,
kun päivä piili pilvihin
tai loisti onnen paistehin,
täss Suomen kansan vaikeimmat
he vaivat kokivat.
| 
Här striddes våra fäders strid
Med tanke, svärd och plog.
Här, här, i klar som mulen tid.
Med lycka hård, med lycka blid.
Det finska folkets hjärta slog.
Här bars vad det fördrog.
|
Here with ploughs, swords, thoughts
our fathers fought,
when the day hid in the clouds
or shone with shines of happiness
here the nation of Finland, the most difficult
troubles they experienced.
|
Here fought our fathers, without fear,
With sword, and plough, and thought.
And here, in clouded times, and clear,
With fortune in their front or rear,
Their Finnish hearts have beat, and wrought
And borne what bear they ought.
|- 
! 5.| 
Tään kansan taistelut ken voi
ne kertoella, ken?
Kun sota laaksoissamme soi,
ja halla näläntuskan toi,
ken mittasi sen hurmehen
ja kärsimykset sen?
| 
Vem täljde väl de striders tal.
Som detta folk bestod.
Då kriget röt från dal till dal.
Då frosten kom med hungers kval.
Vem mätte allt dess spillda blod
Och allt dess tålamod?
|
This nation's battles who can
tell them, who?
When a war sounded in our valleys,
and frost brought the pain of hunger,
who measured the blood
and its sufferings?
|
Who tells, of all the fights, the tale,
In which this folk withstood,
When war did rage from dale to dale,
When frost set in, with hunger’s wail?
Who measured all their pouring blood,
And all their patience good?
|- 
! 6.| 
Täss on sen veri virrannut
hyväksi meidänkin,
täss iloaan on nauttinut
ja murheitansa huokaillut
se kansa, jolle muinaisin
kuormamme pantihin.
| 
Och det var här det blodet flöt,
Ja, här för oss det var,
Och det var här sin fröjd det njöt,
Och det var här sin suck det göt.
Det folk som våra bördor bar
Långt före våra dar.
|
Here has its blood flown
for our sake, too
here has it enjoyed its happiness
and sighed its worries
that nation, to which the most ancient
burden of ours was given.
|
And it was here their blood was shed,
For us, here, on this shore;
And it was here their joys were bred,
Here, that their sighs were heaved and fled,
That people’s who our burdens bore
Before us, long before.
|- 
! 7.| 
Tääll' olo meill on verraton
ja kaikki suotuisaa,
vaikk onni mikä tulkohon,
maa isänmaa se meillä on.
Mi maailmass on armaampaa
ja mikä kalliimpaa?
| 
Här är oss ljuvt, här är oss gott,
Här är oss allt beskärt;
Hur ödet kastar än vår lott.
Ett land, ett fosterland vi fått,
Vad finns på jorden mera värt
Att hållas dyrt och kärt?
|
Here we have a feeling excellent
and everything favourable,
although be it whatever luck
land fatherland is what we have.
What's sweeter in the world
and what's more precious?
|
Here it is sweet and good, we wot,
All, too, is giv’n us here;
However fate may cast our lot,
A land, a fatherland, we’ve got.
Will there a thing on earth appear
More worthy, to hold dear?
|- 
! 8.| 
Ja tässä, täss' on tämä maa,
sen näkee silmämme.
me kättä voimme ojentaa
ja vettä rantaa osoittaa
ja sanoa: kas tuoss' on se,
maa armas isäimme.
| 
Och här och här är detta land.
Vårt öga ser det här,
Vi kunna sträcka ut vår hand
Och visa glatt på sjö och strand
Och säga: se det landet där.
Vårt fosterland det är.
|
And here is this land,
our eyes see it.
We can reach out a hand
and point at water, shore
and say: see, there's
our father's dearest land.
|
And here’s, and here’s this fatherland,
Here every eye it sees;
And we can stretch a pointing hand,
To show, with joy, its sea and strand,
And say, “Behold this country, this,
Our Fatherland it is.”
|- 
! 9.| 
Jos loistoon meitä saatettais
vaikk' kultapilvihin,
mis itkien ei huoattais,
vaan tärkein riemun sielu sais,
ois tähän köyhään kotihin
halumme kuitenkin.
| 
Och fördes vi att bo i glans
Bland guldmoln i det blå,
Och blev vårt liv en stjärnedans.
Där tår ej göts, där suck ej fanns.
Till detta arma land ändå
Vår längtan skulle stå.
|
If we were accompained to glory
even to golden clouds,
where we wouldn't cry
but most important joy the soul would get,
to this poor home
our will would be.
|
And if we once were made to rise
To gold clouds, from below,
And if we moved in starry skies,
Where no one weeps, where no one sighs,
To this poor lonely country, though,
Our longing hearts would go.
|- 
! 10.| 
Totuuden, runon kotimaa
maa tuhatjärvinen
miss' elämämme suojan saa,
sa muistojen, sa toivon maa,
ain ollos, onnees tyytyen,
vapaa ja iloinen.
| 
O land, du tusen sjöars land,
Där sång och trohet byggt,
Där livets hav oss gett en strand,
Vår forntids land, vår framtids land.
Var för din fattigdom ej skyggt.
Var fritt, var glatt, var tryggt.
|
The homeland of truth and poet
the land with a thousand lakes
where our life gets protection,
you the land of memories and hopes,
always be, content with your luck,
free and joyful.
|
Oh land, the thousand lakes’ own land,
Of faith, and lay, and glee,
Where life’s main sea gave us a strand,
Our fore-time’s land, our future’s land,
Shy of thy poorness, never be,
Be calm, be glad, be free!
|- 
! 11. 
Sun kukoistukses kuorestaan
kerrankin puhkeaa,
viel lempemme saa nousemaan
sun toivos, riemus loistossaan,
ja kerran, laulus synnyinmaa
korkeemman kaiun saa. 
Din blomning, sluten än i knopp,
Skall mogna ur sitt tvång;
Se, ur vår kärlek skall gå opp
Ditt ljus, din glans, din fröjd, ditt hopp.
Och högre klinga skall en gång
Vår fosterländska sång.Your prosperity from its hide
shall break out once
yet our love it shall rise
your hope, joy in its brilliance,
and once, your song, the land of birth
shall get the highest echo.Thy blossom, hidden now from sight,
Shall burst its bud ere long.
Lo! from our love, shall rise aright,
Thy sun, thy hope, thy joy, thy light,
And higher, once, more full and strong,
Shall ring Our Country’s song.