# ยุทธการที่ตูร์
ยุทธการที่ตูร์Oman, 1960, p. 167, gives the traditional date of 10 October 732. , citing , goes with October 17, 733. , concludes "late (October?) 733" based on the "likely" appointment date of the successor of Abd Al Rahman, who was killed in the battle. , cites problems with Baudot, saying Baudot's incorrect dating of the battle as 733 A.D. has been employed to this day by those unfamiliar with the sources. หรือ ยุทธการปัวติเยร์  และ ยุทธการทางหลวงแห่งผู้พลีชีพ Henri Pérès, "Balāṭ al-S̲h̲uhadāʾ", in Encyclopaedia of Islam, Second Edition, edited by P. Bearman, T. Bianquis, C. E. Bosworth, E. van Donzel, W. P. Heinrichs (Leiden: Brill, 1967), vol. 1, 988–89. Balāṭ, from Latin platea, means pavement, as in a paved court or road. เป็นยุทธการในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 732 และเป็นยุทธการที่สำคัญในการรุกรานกอลของอุมัยยะฮ์ที่นำไปสู่ชัยชนะของกองทัพแฟรงก์และอากีแตนBachrach, 2001, p. 276.Fouracre, 2002, p. 87 citing the Vita Eucherii, ed. W. Levison, Monumenta Germaniæ Historica, Scriptores Rerum Merovingicarum VII, pp. 46–53, ch. 8, pp. 49–50; Gesta Episcoporum Autissiodorensium, extracts ed. G. Waitz, Monumenta Germaniae Historica, Scriptores XIII, pp. 394–400, ch. 27, p. 394.ที่นำโดยชาร์ล มาร์แตล ต่อกองทัพมุสลิมผู้รุกรานของรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ที่นำโดยอับดุรเราะห์มาน อัลฆอฟิกี ผู้ว่าการอัลอันดะลุส นักประวัติศาสตร์บางคน อย่างเอ็ดเวิร์ด กิบบอน ยกให้ชัยชนะของฝ่ายคริสเตียนในสงครามนี้เป็นปัจจัยสำคัญในการหยุดการทำให้เป็นอิสลามในยุโรปตะวันตกThe Decline And Fall Of The Roman Empire by Edward Gibbon , Chapter LII.

รายละเอียดของสงครามที่รวมทั้งจุดที่ต่อสู้แต่ตัวเลขของผู้เข้าร่วมไม่เป็นที่ทราบแน่นอนจากหลักฐานที่ยังเหลืออยู่ ข้อมูลส่วนใหญ่ยอมรับว่าฝ่ายอุมัยยะฮ์มีกองกำลังที่มากกว่า และได้รับความเสียหายมาก แต่สิ่งที่น่าสนใจคือฝ่ายแฟรงก์ได้รับชัยชนะโดยไม่มีกองทหารม้าหนัก สนามรบนี้ตั้งอยู่ในบริเวณใดสักแห่งระหว่างนครปัวตีเยกับตูร์ ในอากีแตนตอนเหนือ ในประเทศฝรั่งเศสตะวันตก ใกล้ชายแดนดินแดนแฟรงก์กับดัชชีอากีแตนที่เป็นเอกราชในณะนั้น ซึ่งอยู่ภายใต้การนำของโอโดมหาราช

อัลฆอฟิกีเสียชีวิตในการสู้รบ และมีการถอนกองทัพอุมัยยะฮ์ออกจากพื้นที่ ยุทธการนี้มีส่วนช่วงที่การวางรากฐานจักรวรรดิการอแล็งเฌียงและอิทธิพลของแฟรงก์ในยุโรปตะวันตกต่อมาอีกร้อยปี นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ยอมรับว่า "การสถาปนาอิทธิพลแฟรงก์ในยุโรปตะวันตกสร้างโชคชะตาของทวีป และยุทธการที่ตูร์ยืนยันสิ่งนั้น"

ภูมิหลัง
ยุทธการที่ตูร์เกิดขึ้นหลังการพิชิตของอุมัยยะฮ์ในทวีปยุโรป 2 ทศวรรษที่เริ่มต้นด้วยการรุกรานราชอาณาจักรวิซิกอทของคริสเตียนบนคาบสมุทรไอบีเรียใน ค.ศ. 711 หลังจากนั้นมีการทัพเข้าสู่ดินแดนกอลของชาวแฟรงก์ที่เป็นอดีตมณฑลของจักรวรรดิโรมัน การทัพของอุมัยยะฮ์เดินไปทางเหนือถึงอากีแตนและบูร์กอญ ซึ่งรวมการสู้รบหลักที่บอร์โดและการจู่โจมที่โอเติง ชัยชนะของชาร์ลเชื่อกันอย่างกว้างขวางว่าหยุดการเดินทัพไปทางเหนือของกองทัพอุมัยยะฮ์จากคาบสมุทรไอบีเรีย และหลีกเลี่ยงการทำให้ยุโรปตะวันตกไปเป็นอิสลาม

นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่สันนิษฐานว่ากองทัพทั้งสองพบกันในบริเวณที่แม่น้ำ Clain กับ Vienne เชื่อมกันระหว่างตูร์กับปัวตีเย ไม่มีใครทราบจำนวนทหารในแต่ละกองทัพ ข้อมูลภาษาละตินร่วมสมัยชื่อ พงศาวดารโมซาราบิก ค.ศ. 754 ที่ระบุรายละเอียดเกี่ยวกับยุทธการมากกว่าข้อมูลภาษาอาหรับและละตินอื่น ๆ ระบุว่า "ผู้คนจากAustrasia [กองทัพแฟรงก์] ที่มีทหารจำนวนมากและมีอาวุธที่น่าเกรงขาม สังหารพระเจ้าอับดุรเราะห์มาน" ซึ่งนักประวัติศาสตร์มุสลิมและอาหรับหลายคนยอมรับ อย่างไรก็ตาม ข้อมูลตะวันตกทั้งหมดปฏิเสธสิ่งนี้ โดยประมาณการว่ากองทัพแฟรงก์มีจำนวน 30,000 นาย ซึ่งน้อยกว่าครึ่งของกองทัพมุสลิม

อุมัยยะฮ์

 ความเห็น 
นักประวัติศาสตร์คริสเตียนก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 20 สรรเสริญชาร์ลส์ว่าเป็นวีรบุรุษของคริสเตียนและกล่าวว่ายุทธการครั้งนี้เป็นจุดที่เปลี่ยนแปลงความขัดแย้งต่อต้านอิสลาม การต่อสู้ที่เป็นการพิทักษ์คริสต์ศาสนาให้เป็นศาสนาของยุโรป นักประวัติศาสตร์ทางการทหารสมัยใหม่วิคเตอร์ เดวิส แฮนสันกล่าวว่า “นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ของคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 เช่นกิบบอนมีความเห็นว่ายุทธการปัวติเยร์เป็นยุทธการสำคัญที่เป็นจุดที่แสดงอำนาจอันสูงสุดของมุสลิมที่คืบเข้ามาในยุโรป”Hanson, 2001, p. 166. เลโอโพลด์ ฟอน รังเคอ (Leopold von Ranke)  มีความเห็นว่า “ปัวติเยร์เป็นจุดของความหันเหของสมัยที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์โลก”Ranke, Leopold von. "History of the Reformation," vol. 1, 5