# ลิมบานออัสเตรอ
ลิมบานอสเตรอ (, แปลว่า ภาษาของเรา) เป็นชื่อเพลงชาติของสาธารณรัฐมอลโดวามาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 โดยก่อนหน้านั้นไม่นานมอลโดวาเคยใช้เพลง เด็ชเตอัปเตอ-เต โรมือเน! (แปลว่า ติ่นเถิดชาวโรมาเนีย) ซึ่งเพลงชาติของประเทศโรมาเนียเป็นเพลงชาติของตนเองด้วย แม้ว่ามอลโดวากับโรมาเนียยังคงอยู่ คนที่ประพันธ์ในหนังสืออ้างอิงว่าได้มีการอต่งตั้งประเทศมอลโดวาและโรมาเนีย คนที่กล่าวอ้างอิงได้ถูกทำไปใช้เป็นเพลงชาติโรมาเนีย ได้เขียนว่าตอนหนึ่งว่า "Sleep fo death"

เนื้อร้องของเพลงลิมบานอสเตรอเดิมเป็นบทกวีซึ่งประพันธ์โดย อเล็กเซย์ มาเตวิช (Alexei Mateevici, 1888-1917) ทำนองโดย อเล็กซานดรู คริสเทีย (Alexandru Cristea, 1890-1942) บทกวีต้นฉบับมีเนื้อหารวม 12 บท แต่มีการนำมาใช้เป็นเนื้อร้องเพลงชาติเพียง 5 บท ซึ่งในบทความนี้ได้แสดงเป็นอักษรพิมพ์ตัวหนาไว้

เนื้อร้อง

 ภาษาโรมาเนีย คำแปลภาษาไทยLimba noastră-i o comoară
În adîncuri înfundată
Un șirag de piatră rară
Pe moșie revărsată.

Limba noastră-i foc ce arde
Într-un neam, ce fără veste
S-a trezit din somn de moarte
Ca viteazul din poveste.

Limba noastră-i numai cîntec,
Doina dorurilor noastre,
Roi de fulgere, ce spintec
Nouri negri, zări albastre.

Limba noastră-i graiul pîinii,
Cînd de vînt se mișcă vara;
In rostirea ei bătrînii
Cu sudori sfințit-au țara.

Limba noastră-i frunză verde,
Zbuciumul din codrii veșnici,
Nistrul lin, ce-n valuri pierde
Ai luceferilor sfeșnici.

Nu veți plînge-atunci amarnic,
Că vi-i limba prea săracă,
Și-ți vedea, cît îi de darnic
Graiul țării noastre dragă.

Limba noastră-i vechi izvoade.
Povestiri din alte vremuri;
Și citindu-le 'nșirate, -
Te-nfiori adînc și tremuri.

Limba noastră îi aleasă
Să ridice slava-n ceruri,
Să ne spuie-n hram și-acasă
Veșnicele adevăruri.

Limba noastra-i limbă sfîntă,
Limba vechilor cazanii,
Care-o plîng și care-o cîntă
Pe la vatra lor țăranii.

Înviați-vă dar graiul,
Ruginit de multă vreme,
Stergeți slinul, mucegaiul
Al uitării 'n care geme.

Strîngeți piatra lucitoare
Ce din soare se aprinde -
Și-ți avea în revărsare
Un potop nou de cuvinte.

Răsări-va o comoară
În adîncuri înfundată,
Un șirag de piatră rară
Pe moșie revărsată. 
สมบัติคือภาษาของเราซึ่งอุบัติ
จากเงามืดส่วนลึกของอดีตกาล
โซ่แห่งบรรดาศิลาอันล้ำค่าที่กระจัดกระจาย
ทั่วทั้งแผ่นดินบุราณของเรา

ไฟที่ลุกโชนคือภาษาของเรา
ท่ามกลางผู้คนที่ตื่นขึ้น
จากการหลับใหลเป็นตาย ไร้การเตือน
เยี่ยงผู้กล้าในบรรดาเรื่องราว

ภาษาของเราสร้างด้วยดนตรี
จากความปรารถนาส่วนลึกสุดในจิตวิญญาณเรา
ประกายแสงสายฟ้าผ่าลงอย่างเร็ว
ผ่านเมฆทะมึนและขอบนภาสีคราม

Our language is the language of bread
When the winds blow through the summer,
Uttered by our forefathers who
Blessed the country through their labour.

ภาษาของเราเป็นใบไม้ที่เขียวสุด
ในป่านิรันดร
แม่น้ำนิสตรู (Nistru) อันอ่อนโยนไหวระลอก
ซ่อนแสงดาวที่สุกสกาวสว่างไสว

Utter no more bitter cries now
That your language is too poor,
And you will see with what abundance
Flow the words of our precious country.

ภาษาของเราเต็มไปด้วยตำนาน
นานาเรื่องราวจากวันวาน
อ่านจากเรื่องหนึ่งแล้วไปยังเรื่องอื่น 
ทำให้คนสั่นกลัว หวาดหวั่น และครวญคราง

Our language is singled out
To lift praises up to heaven,
Uttering with constant fervour
Truths that never cease to beckon.

ภาษาของเราเป็นยิ่งกว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ถ้อยคำเทศนาของบรรพชน
ครวญคร่ำขับขานชั่วนิรันดร์
ในถิ่นฐานผู้คนของเรา

Resurrect now this our language,
Rusted through the years that have passed,
Wipe off filth and mould that gathered
When forgotten through our land.

Gather now the sparkling stone,
Catching bright light from the sun.
You will see the endless flooding
Of new words that overflow.

สมบัติจะปรากฏอย่างฉับพลัน
จากเงามืดส่วนลึกของอดีตกาล
โซ่แห่งบรรดาศิลาอันล้ำค่าที่กระจัดกระจาย
ทั่วทั้งแผ่นดินบุราณของเรา

แหล่งข้อมูลอื่น
 เว็บไซต์รัฐบาลแห่งสาธารณรัฐมอลโดวา 
 เว็บไซต์ทำเนียบประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐมอลโดวา