wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส
อาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส (Collectivité d'outre-mer : COM) มีฐานะเสมือนแคว้นในประเทศฝรั่งเศส โดยรวมดินแดนโพ้นทะเลเดิมและดินแดนอื่นๆ ซึ่งมีสถานะคล้ายคลึงกัน โดยตั้งเป็น "อาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส (Collectivité d'outre-mer : COM)" จากการแก้ไขรัฐธรรมนูญในวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2546

ในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 มีอาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศสจำนวนทั้งสิ้น 5 แห่ง ได้แก่

 เฟรนช์โปลินีเซีย : มีอำนาจในการปกครองตนเองสูงมาก ซึ่งเห็นได้ชัดจากตำแหน่งของประธานาธิบดี (ประธานาธิบดีแห่งเฟรนช์โปลินีเซีย - Le président de la Polynésie française) สถานะในการปกครอง (ประเทศโพ้นทะเล - Pays d'outre-mer : POM) และสภานิติบัญญัติ (สภาแห่งเฟรนช์โปลินีเซีย - Assemblée de la Polynésie française)
 แซ็ง-บาร์เตเลมี
 แซ็ง-มาร์แต็ง
 แซงปีแยร์และมีเกอลง
 หมู่เกาะวาลิสและหมู่เกาะฟูตูนา
# หน้าต่างกุหลาบ
หน้าต่างกุหลาบ  โดยทั่วไปหมายถึงหน้าต่างทรงกลมซึ่งมักจะใช้ในการสร้างคริสต์ศาสนสถานโดยเฉพาะที่เป็นสถาปัตยกรรมกอทิก คำว่า “rose window” เริ่มใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 และ พจนานุกรมอ๊อกซฟอร์ดระบุว่า rose ในที่นี้หมายถึง ดอกกุหลาบOxford English Dictionary, s.v. "rose-window" ([f. ROSE n. + WINDOW n.]).  

คำว่า “หน้าต่างกุหลาบ” มักจะหมายถึงหน้าต่างที่แบ่งเป็นซี่ ๆ ด้วยหิน กระจายออกไปจากเพลาศูนย์กลาง คำว่า “หน้าต่างกลม” มักจะใช้เฉพาะหน้าต่างกลมที่เป็นแบบที่ซับซ้อนซึ่งดูคล้ายกลีบกุหลาบหรือกลีบดาวเรืองซ้อน หน้าต่างกลมที่ไม่มีซี่ที่นิยมทำกันในโบสถ์ในประเทศอิตาลีเรียกว่า “หน้าต่างตา” (Ocular window หรือ oculus)

“หน้าต่างกลม” เป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของสถาปัตยกรรมแบบกอทิกซึ่งจะเห็นได้จากในมหาวิหารทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส แต่แท้ที่จริงแล้วการสร้างหน้าต่างกลมเริ่มตั้งแต่ยุคกลาง การสร้างหน้าต่างกลมหันกลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้งในสมัยสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 19 

 ประวัติ 
thumb|260px|“ตา” (oculus) หรือช่องลมเปิดทรงกลมบนหลังคาของตึกแพนเธียน ที่โรม
ที่มาของหน้าต่างกลมอาจจะพบในสถาปัตยกรรมโรมันที่เรียกว่า “อ็อคคิวลัส” (oculus) หรือ “ตา” ซึ่งเป็นช่องกลมกว้างบนเพดานให้แสงและอากาศส่องเข้ามาภายในสิ่งก่อสร้างได้  “อ็อคคิวลัส” ที่สำคัญที่สุดคือ อ็อคคิวลัสที่เป็นช่องเปิดกลมบนหลังคาของตึกแพนเธียน (Pantheon) ที่ โรม

ในศิลปะสมัยศาสนาคริสต์ยุคแรก และสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์มีตัวอย่างของการก่อสร้างลักษณะนี้ ซึ่งมักจะตั้งอยู่ตรงศูนย์กลางของโดมเช่นที่โบสถ์ Holy Sepulchre ที่กรุงเยรูซาเลม หรือบนจั่วตื้นแบบสถาปัตยกรรมคลาสสิก เช่นที่โบสถ์นักบุญแอกเนสนอกกำแพง (Saint Agnes Outside the Walls) หรือที่มหาวิหารตอร์เชลโล (Torcello Cathedral) ที่ เวนิสBannister Fletcher, History of Architecture on the Comparative Method (ประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมโดยการเปรียบเทียบ) 

หน้าต่างที่สร้างเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 8 ซึ่งปัจจุบันอยู่ที่เมืองเวนิสนั้นเจาะจากหินแผ่นเดียว หรือหน้าต่างครึ่งวงกลมที่แบ่งเป็นช่อง ๆ ที่ทำในคริสต์ศตวรรษที่ 8 และหน้าต่างที่ทำต่อมาภายหลังที่ประเทศกรีซยังพอมีหลงเหลือให้ดูอยู่บ้างBannister Fletcher

หน้าต่างกลมเล็ก เช่น ที่โบสถ์นักบุญแอกเนสนอกกำแพงและมหาวิหารตอร์เชลโล และหน้าต่างที่ใช้ตกแต่งด้วยกระจกด้านภายในหน้าต่างกลมที่เว้าลึกเข้าไปในผนังยังคงทำกันต่อมาในการสร้างโบสถ์ที่ประเทศอิตาลีจนมารุ่งเรืองเอาเมื่อสมัยโรมาเนสก์

อีกประการหนึ่งที่ทำให้การสร้างหน้าต่างกลมมีความนิยมขึ้นในทวีปยุโรป ตามการสันนิษฐานโดยนักประวัติศาสตร์ชาวเยอรมนีอ็อตโต ฟอน ซิมสัน (Otto von Simson) ผู้กล่าวว่าหน้าต่างกลมมีรากฐานมาจากหน้าต่างรูปแปดเหลี่ยมที่ตกแต่งผนังภายนอกของปราสาทอุมเมยัด (Umayyad palace) ที่ ประเทศจอร์แดน ระหว่างปี ค.ศ. 740 ถึงปี ค.ศ. 750 ตามทฤษฎีแล้วผู้ที่นำการสร้างหน้าต่างลักษณะนี้เข้ามาในทวีปยุโรป คือผู้ที่กลับมาจากสงครามครูเสดโดยนำมาใช้ในการก่อสร้างคริสต์ศาสนสถาน
# นิวะ ไดสุเกะ
นิวะ ไดสุเกะ  เป็นตัวละครหลักจากการ์ตูนเรื่อง  ดี.เอ็น.แองเจิ้ล(D.N.Angel) ของ ยูคิรุ สุงิซากิ พากย์เสียงภาษาญี่ปุ่นโดย มิยู อิริโนะ และเสียงวัยเด็กโดย โทโมโกะ  คาเนดะ เสียงภาษาอังกฤษโดย เควิน คอร์น เสียงภาษาไทยโดยภัทราวุฒิ สมุทรนาวี และในชุดของดราม่าซีดีโดย  โซอิจิโร่ โฮชิ

 ประวัติ 
นิวะ ไดสุเกะ หรือ ไดจัง ตามที่มารดาของเขาเรียก เป็นเด็กหนุ่มวัย 14 ปีของตระกูลจอมโจรที่สืบต่อมานาน นิวะ ลูกชายเพียงคนเดียวของ บิดา นิวะ โคสุเกะ และ มารดา นิวะ เอมิโกะ เขาได้รับสิ่งที่ตระกูลของเขาสืบทอดต่อมาหลังวันเกิดอายุครบ 14 ปีของเขาคือ ดีเอ็นเอที่จะเปลี่ยนร่างเป็น จอมโจรในตำนาน ดาร์ก ทันทีที่เขามีความรู้สึกรัก หรือ ใกล้ชิดสนิทสนม

ความสามารถของเขาคือ การไขล๊อกกุญแจทุกชนิด และ ความสามารถที่จอมโจรควรมีซึ่งได้รับการฝึกมาตั้งแต่เด็ก ปัจจุบันเขาอาศัยอยู่กับมารดาของเขา นิวะ เอมิโกะ และ คุณตาของเขา นิวะ ไดกิ

ในตอนแรกนั้นเขามีความรักครั้งแรกกับ ฮาราดะ ริสะ เพื่อนร่วมชั้นห้องเดียวกัน แต่ถูกเธอปฏิเสธเข้าภายหลัง เพราะเธอคิดว่า เขาเป็นเพียงเพื่อนที่ดีมากๆคนหนึ่ง และ ต่อมาเธอนั้นตกลงหลุมรัก ดาร์ก ที่อยู่ในตัวของไดสุเกะแทน ภายหลังจากที่อกหักจากริสะมาหลายครั้ง

 เพื่อนๆหรือคนใกล้ตัว 

หนึ่งในเพื่อนสนิทของเขาคือ ซาเอฮาร่า ทาเคชิ ที่สนิทกันมาถึง 10 ปี ลูกชายของสารวัตตำรวจ ซาเอฮาร่า ที่มีหน้าที่รับผิดชอบคดีของดาร์ก (หนึ่งในคนที่อยู่ใต้บัญชาของฮิวาตาริ ซาโตชิ) และคนที่ตรงกันข้ามกับไดสุเกะอย่างสิ้นเชิงในความคิดของเพื่อนๆ ฮิวาตาริ ซาโตชิ โดยที่ทั้งสองมาผูกพันกันได้ คงเป็นเพราะคดีของดาร์ก ที่ฮิวาตารินั้นรู้ตัวจริงของดาร์กว่า เป็นส่วนหนึ่งของไดสุเกะ

วิซ สัตว์เลี้ยงของตระกูลนิวะที่รูปร่างเหมือนกระต่าย ตาสีแดง เป็นหนึ่งในตัวละครที่มีความสำคัญ เพราะเขาคอยช่วยไดสุเกะ (หรือดาร์ก) ในงานจอมโจรเช่น แปลงเป็นปีกให้ดาร์ก หรือ กระทั่งก๊อปปี้ตัวไดสุเกะเอง ปัญหาของเจ้าตัวคือ เขาพูดชื่อไดสุเกะไม่ได้ ได้แต่คำว่า ไดสุกิ (ภาษาญี่ป่นแปลว่า ชอบมาก) อาหารโปรดคือ สตอร์เบอร์รี่ และชอบนอนกับไดสุเกะบ่อยๆ

ทางด้านครอบครัวนั้นเขาก็อาศัยอยู่ด้วยกันอยู่แล้ว ยกเว้นบิดาของเขาที่ออกเดินทางและกลับมาภายหลัง เขาพยายามทำตัวเป็นผู้ปกป้องของไดสุเกะ และใช้ความรู้เรื่องเวทมนตร์ที่เขารู้มาในการช่วยเหลือไดสุเกะอย่างเต็มที่

 เล็กๆน้อยๆ  
 ดาร์กจะไม่หายไปตราบใดที่คนที่เขารักยังไม่ตอบสนองต่อความรักต่อเขา ซึ่งคนแรกก็คือ ฮาราดะ ริกะ
 เขาเป็นคนแรกของตระกูลนิวะที่เริ่มวาดรูป แทนที่จะใช้วิธีขโมยเหมือนทั่วไป
 เขาเคยโดนเพื่อนๆร่วมชั้นเรียนจับแสดงบทบาทผู้หญิงของ ฟรีเดล ในเรื่อง น้ำแข็งและหิมะ(Ice and snow) ในงานแสดงละครของโรงเรียน ด้วยคะแนนเอกฉันท์
 ชื่อของเขานั้นมาจาก ได จาก ตาของเขา และ สุเกะ จาก พ่อของเขา
 จากหัวเรื่อง ดี.เอ็นท์.แองเจิ้ล นั้น ตัว ดี.เอ็นท์. นั้นมาจากชื่อภาษาอังกฤๅของเขา ไดสุเกะ นิวะ (Daisuke Niwa) 
 ปีกของไดสุเกะนั้นเป็นสีแดง ที่โผล่มาครั้งแรกในแอนิเมชันตอนที่ 26 เพื่อช่วยเหลือฮาราดะ ริคุ แต่ไม่นานเขาก็กลายร่างเป็นดาร์กไป โดยมีการอธิบายที่ปกจิดาร์กไม่ใช้ปีกจากตัวไดสุเกะเอง (ที่เป็นสีดำ เมื่อดาร์กออกมา) เพราะมันจะสร้างความเจ็บปวดให้เจ้าของร่างเป็นอันมาก

 ข้อมูลส่วนตัว 
 ชื่อ : นิวะ ไดสุเกะ
 อายุ : 14 ปี
 ส่วนสูง 157 เซนติเมตร
น้ำหนัก 34.5กิโลกรัม
 สีผม และ สีตา : สีแดง
 ครอบครัว : นิวะ โคสุเกะ (พ่อ) , นิวะ เอมิโกะ (แม่) , นิวะ ไดกิ (ตา)
 วิชาถนัด : หลักภาษาและภาษาอังกฤษ
 วิชาที่ไม่ถนัด : คณิตศาสตร์
# สำราญ เกิดผล
สำราญ เกิดผล (22 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2560) เป็นนักดนตรีชาวไทย ได้รับยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) ประจำปี พ.ศ. 2548

สำราญ เกิดผล เกิดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 ปีเถาะ ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 7 ณ บ้านเลขที่ 57 หมู่ 4 ตำบลบ้านใหม่ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรของนายหงษ์ เกิดผล กับนางสังวาลย์ เกิดผล แม่เพลงพื้นบ้านผู้มีความสามารถทั้งเพลงเรือ เพลงแอ่ว และเพลงเกี่ยวข้าว มีพี่น้องร่วมท้องเดียวกันทั้งหมด 7 คน คือ นางศิริ บุญจำเริญ, นายสวง เกิดผล, นางสมถวิลย์ กลิ่นสุคนธ์ , นางแสวง ตัณฑะตะนัย, สำราญ เกิดผล, นางลออ มีวีรสม และนายจำลอง เกิดผล 

เรียนดนตรีครั้งแรกกับครูจำรัส เกิดผล และครูสังเวียน เกิดผล ในเวลาต่อมาซึ่งครูทั้งสองมีศักดิ์เป็นอาของครูสำราญเอง ภายหลังได้มีโอกาสได้เรียนกับครูหลายท่าน เช่น ครูเพชร จรรนาฏย์ ครูเทียบ คงลายทอง ครูฉัตร สุนทรวาทิน ครูช่อ สุนทรวาทิน และครูอาจ สุนทร เป็นต้น ผลงานด้านการแต่งเพลงของครูสำราญ เกิดผล ที่สำคัญ เช่น เพลงกลางพนาเถา เพลงลอยประทีปเถา และเพลงไอยราชูงวงเถา ที่แต่งขึ้นเพื่อถวายแด่สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เป็นต้น 

ครูสำราญ เกิดผล ได้ถ่ายทอดความรู้ทางดนตรีให้กับลูกศิษย์ผู้มีความสนใจทั้งที่บ้าน “พาทยรัตน์” สถาบันการศึกษา เช่น วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล และ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา 

ครูสำราญ เกิดผล ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่อาทิตย์ที่ 1 ตุลาคม 2560 สิริอายุได้  90 ปี 2 เดือน 12 วัน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ณ วัดเสนาสนารามราชวรวิหาร อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
# กรมศุลกากร
กรมศุลกากร  เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงการคลัง ก่อตั้งเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2417 ในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยมีชื่อว่า "หอรัษฎากรพิพัฒน์" มีหน้าที่เก็บภาษีอากรขาเข้าและขาออกเป็นรายได้ของรัฐ

 ประวัติ 
300px|thumb|right|"หอรัษฎากรพิพัฒน์" ในพระบรมมหาราชวัง ปัจจุบันปรับปรุงเป็นพิพิธภัณฑ์ผ้า ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
กิจการศุลกากรในประเทศไทย เริ่มมีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย โดยเรียกว่า "จกอบ" ต่อมาในสมัยอยุธยา ได้มีหน่วยงานที่ทำหน้าที่ด้านการตรวจเก็บภาษีขาเข้าเรียกว่า "พระคลังสินค้า"

ในยุครัตนโกสินทร์ ได้มีระบบการประมูลผูกขาดการเรียกเก็บภาษีอากร เรียกว่า "ระบบเจ้าภาษีนายอากร" ต่อมาในรัชสมัยรัชกาลที่ 4 มีการติดต่อค้าขายมากขึ้น มีการทำสนธิสัญญาเบาว์ริง เปลี่ยนแปลงการเก็บค่าธรรมเนียมปากเรือมาเป็น "ภาษีร้อยชักสาม" โดยมีโรงเก็บภาษีเรียกว่า "ศุลกสถาน" ต่อมาในปี พ.ศ. 2417 ได้มีการจัดตั้งหอรัษฎากรพิพัฒน์ เป็นสำนักงานกลางในการรวบรวมรายได้ของแผ่นดิน และได้มีพัฒนาการเรื่อยมาจนเป็นกรมศุลกากร ที่มีบทบาทหน้าที่เน้นการจัดเก็บภาษีอากรจากของที่นำเข้ามาในและส่งออกนอกประเทศ

 หน่วยงานในสังกัด 

 กองสืบสวนและปราบปราม
 กองบริหารทรัพยากรบุคคล
 กองตรวจสอบอากร
 กองพิกัดอัตราศุลกากร
 กองสิทธิประโยชน์ทางภาษีอากร
 กองมาตรฐานพิธีการและราคาศุลกากร
 กองกฎหมาย
 กองยุทธศาสตร์และแผนงาน
 กองบริหารจัดการและพัฒนาระบบเชื่อมโยงข้อมูลการนำเข้า ส่งออก และโลจิสติกส์
 ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
 สำนักงานเลขานุการกรม
 สำนักงานศุลกากรกรุงเทพ
 สำนักงานศุลกากรท่าเรือกรุงเทพ

 สำนักงานศุลกากรท่าเรือแหลมฉบัง
 สำนักงานศุลกากรตรวจของผู้โดยสารท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
 สำนักงานศุลกากรตรวจสินค้าท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
 สำนักงานศุลกากรท่าอากาศดอนเมือง
 สำนักงานศุลกากรตรวจสินค้าลาดกระบัง
 สำนักงานศุลกากรมาบตาพุด
 สำนักงานศุลกากรหนองคาย 
 สำนักงานที่ปรึกษาการศุลกากร ประจำสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงบรัสเซลส์
 สำนักงานศุลกากรประจำสถานกงสุลใหญ่ ณ เมืองฮ่องกง
 งานที่ปรึกษาการศุลกากรประจำสถานกงสุลใหญ่ ณ นครกวางโจว
 สำนักงานศุลกากรภาคที่ 1-5

 ด่านศุลกากร 
ด่านศุลกากร ในสังกัดกรมศุลกากรมีจำนวนทั้งสิ้น 45 ด่านที่ตั้งสำนักงาน/ด่านศุลกากร กรมศุลกากร สืบค้นวันที่ 31 ธันวาคม 2563  ดังนี้
 สำนักงานศุลกากรภาคที่ 1 มีด่านศุลกากร จำนวน 8 ด่าน ได้แก่ คลองใหญ่ จันทบุรี ชุมพร ประจวบคีรีขันธ์  แม่กลอง ระนอง สังขละบุรี และอรัญประเทศ
 สำนักงานศุลกากรภาคที่ 2 มีด่านศุลกากร จำนวน 9 ด่าน ได้แก่ ท่าลี่ เชียงคาน บึงกาฬ นครพนม มุกดาหาร เขมราฐ ช่องเม็ก ช่องสะงำ และช่องจอม
 สำนักงานศุลกากรภาคที่ 3 มีด่านศุลกากร จำนวน 9 ด่าน ได้แก่ แม่สาย เชียงแสน เชียงของ ทุ่งช้าง แม่สอด แม่สะเรียง ท่าอากาศยานเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน และเชียงดาว
 สำนักงานศุลกากรภาคที่ 4 มีด่านศุลกากร จำนวน 11 ด่าน ได้แก่ วังประจัน สตูล ปาดังเบซาร์ สะเดา บ้านประกอบ เบตง สุไหงโก-ลก ตากใบ ปัตตานี ท่าอากาศยานหาดใหญ่ และสงขลา
 สำนักงานศุลกากรภาคที่ 5 มีด่านศุลกากร จำนวน 8 ด่าน ได้แก่ บ้านดอน เกาะสมุย สิชล นครศรีธรรมราช กระบี่ ภูเก็ต ท่าอากาศยานภูเก็ต และกันตัง

 อธิบดีกรมศุลกากร
# อู๋ จวินหรู
อู๋ จวินหรู  เกิดเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2508 เป็นนักแสดงตลกหญิงแนวหน้าชาวฮ่องกง ผลงานภาพยนตร์ที่คนไทยจำได้ส่วนใหญ่ เธอจะเล่นประกบคู่กับโจวซิงฉือ 

ทางด้านชีวิตส่วนตัว เธอให้กำเนิดลูกสาวคนแรกกับผู้กำกับ ปีเตอร์ ชานโดยมิได้สมรส เมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2549
# กระบวนการระงับข้อพิพาทนอกศาล
กระบวนการระงับข้อพิพาทนอกศาล หรือ การระงับข้อพิพาททางเลือก (Alternative dispute resolution - ADR) หมายถึง การระงับข้อพิพาทโดยไม่ใช้วิธีฟ้องศาล ซึ่งโดยหลักๆจะแบ่งได้ 4 วิธีได้แก่ การเจรจา (negotiation) การไกล่เกลี่ย (mediation) การประนีประนอมข้อพิพาท (conciliation) และ การใช้กระบวนการอนุญาโตตุลาการ (arbitration)

กระบวนการระงับข้อพิพาททางเลือกเจริญขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1970 - ค.ศ. 1980 ในสหรัฐอเมริกาอันเนื่องมาจากความต้องการประหยัดค่าใช้จ่ายในการดำเนินคดีที่ต้องเสียค่าทนายแพงเพราะการพิจารณาแบบกล่าวหาและการคิดว่าความตามสัดส่วนของทุนทรัพย์พจนานุกรมการอนุญาโตตุลาการ, พิชัยศักดิ์ หรยางกูร

 ความหมายโดยย่อของการระงับข้อพิพาท 
ทางเลือกทั้ง 4 แบบข้างต้นมีดังนี้
 การเจรจา (negotiation) คู่กรณียินยอมที่จะหันหน้ามาเจรจากันเองโดยไม่มีบุคคลที่ 3 มาเกี่ยวข้องทำให้ประหยัดค่าใช้จ่ายและเวลา แต่หากการเจรจาไม่ลงตัวก็อาจทำให้หาข้อสรุปไม่ได้ ล่าช้า หากจะตกลงทำการเจรจากันอาจต้องกำหนดเวลาให้แน่นอนว่าจะต้องเจรจากันให้เสร็จสิ้นเมื่อใด
ข้อดีอีกประการหนึ่งของแนวทางนี้ก็คือ สามารถรักษาความลับระหว่างคู่เจรจาไว้ได้เนื่องจากไม่มีบุคคลที่สามมาเกี่ยวข้อง
 การไกล่เกลี่ย (mediation) มีบุคคลที่ 3 มาเกี่ยวข้องคือ ผู้ไกล่เกลี่ย (mediator)
 การประนีประนอมข้อพิพาท (conciliation)
 การอนุญาโตตุลาการ (arbitration)
# มาเนกิเนโกะ
แมวกวัก  เป็นรูปปั้นแมวตามความเชื่อของชาวญี่ปุ่นว่าจะนำโชคลาภให้แก่เจ้าของ สำหรับร้านค้าก็จะดึงดูดลูกค้าให้เข้าร้านเช่นเดียวกับนางกวักของไทย หน้าตาของแมวกวักคล้ายคลึงกับแมวพันธุ์พื้นเมืองของญี่ปุ่นชนิดหนึ่งที่ไม่มีหางที่เรียกว่า เจแปนิสบ๊อบเทล (Japanese Bobtail)

ตำนานของแมวกวักมีหลายเรื่อง เรื่องที่ขึ้นชื่อ คือ เรื่องที่เล่ากันว่าเกิดขึ้นในยุคเอโดะ มีหญิงชราคนหนึ่ง ยากจนมาก แต่นางได้เลี้ยงแมวไว้อยู่ตัวหนึ่งและนางก็รักมันมาก มีกินก็กินร่วมกับแมว อดก็อดพร้อมกับแมว จนในที่สุดก็ไม่สามารถเลี้ยงต่อไปได้ไหว จึงนำแมวตัวนั้นไปปล่อย ในคืนนั้นเอง นางก็นอนเสียใจร้องไห้ทั้งคืน กระทั่งฝันว่าแมวมาบอกกับนางว่า ให้ปั้นรูปแมวจากดินเหนียวแล้วนางจะโชคดี เช้าวันรุ่งขึ้น หญิงชราจึงตื่นขึ้นมาปั้นแมวจากดินเหนียว ไม่ทันไรก็มีคนแปลกหน้าเดินผ่านหน้าบ้านขอซื้อตุ๊กตาแมวตัวนั้นจากนางไป จากนั้นนางก็เพียรปั้นแมวขึ้นมาอีกตัวแล้วตัวเล่า ตุ๊กตาแมวจากการปั้นของนางก็มีผู้มาขอซื้อไปตลอดเวลา นางจึงเริ่มมีเงินทองจากการขายตุ๊กตาแมว และสามารถนำแมวเลี้ยงสุดที่รักของนางกลับมาเลี้ยงได้อีกครั้งหนึ่ง ตั้งแต่นั้นมา จึงเป็นที่ร่ำลือว่า แมวเป็นสัตว์นำโชค และมีการปั้นและวางแมวกวักไว้ตามที่ต่าง ๆ

ปัจจุบัน ในประเทศญี่ปุ่นหรือแม้แต่ในประเทศไทยเองก็ตาม สามารถพบเห็นแมวกวักอยู่ทั่วไป มีหลากหลายขนาดและสีสัน บางส่วนก็ทำกลไกให้มือซ้ายสามารถขยับในลักษณะกวักเข้าหาตัวได้ด้วย ในขณะที่มืออีกข้างนึงก็ถือเหรียญไว้ เพราะมีความเชื่อว่า ถ้าแมวที่เลี้ยงไว้ยกขาหน้าขึ้นเสมอหูข้างซ้ายแล้ว จะมีคนมาหา ถ้าเป็นร้านค้าก็จะมีลูกค้าเข้าร้าน
# ปุ่มหิน
ปุ่มหิน หรือ ปุ่มไม้  ทางสถาปัตยกรรมหมายถึงปุ่มที่ยื่นออกมาซึ่งอาจจะทำด้วยหินหรือไม้ก็ได้  ปุ่มหินมิใช่ หินหลัก (Keystone) เพราะปุ่มหินใช้เป็นเครื่องตกแต่งเท่านั้นแต่หินหลักเป็นหินที่ใช้ยึดโครงสร้างเข้าด้วยกัน

ตัวอย่างของปุ่มหินหรือปุ่มไม้ที่พบบ่อยคือบนเพดานสิ่งก่อสร้างโดยเฉพาะตรงที่สันเพดานโค้งตัดกัน ในสถาปัตยกรรมกอธิคปุ่มหินจะแกะสลักอย่างสวยงามเป็นใบไม้ ดอกไม้ ตราประจำตระกูลStephen Friar, Ed. A Dictionary of Heraldry. (Harmony Books, New York: 1987), 183.,  พระเยซู, พระเจ้าแผ่นดิน, นักบุญ, นางฟ้าเทวดา หรือรูปตกแต่งอื่น ๆ ซึ่งบางครั้งอาจจะเป็นสัตว์ นก หรือหน้าคนบางครั้งอาจจะเป็นรูปอัปลักษณ์ที่เรียกว่า Green Man ที่จะพบเห็นบ่อย ๆ ทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าการใช้ปุ่มหินหรือปุ่มไม้ระหว่างจุดที่สันเพดานมาตัดกันก็เพื่อซ่อนรอยตำหนิระหว่างรอยต่อ เท็จจริงเท่าใดไม่มีการยืนยัน แต่ปุ่มกลายมาเป็นสิ่งประดับตกแต่งไปโดยปริยาย 

ปุ่มหินเป็นสิ่งสำคัญในการก่อสร้างในสมัยสถาปัตยกรรมคลาสสิก เมื่อตัดหินเป็นก้อนหยาบ ๆ ที่เหมืองหินช่างหินจะทิ้งปุ่มไว้อย่างน้อยด้านหนึ่งเพื่อจะได้สะดวกต่อการขนย้ายหินไปที่ที่ต้องการ เมื่อไปถึงปุ่มนี้ก็ยังช่วยให้การยกหินให้เข้าที่เข้าทางได้ง่ายขึ้น ตัวอย่างที่เห็นชัดคือที่วัดเซเกสตาที่ซิซิลี ที่ยังสร้างไม่เสร็จ ปุ่มเหล่านี้ยังเห็นได้ชัดโดยเฉพาะที่ฐานทำให้เราได้ศึกษาวิธีก่อสร้างของกรีก
# หน้าบัน
หน้าบัน คือ บริเวณครึ่งวงกลมหรือเกือบสามเหลี่ยมเหนือประตูทางเข้าที่อยู่ระหว่างทับหลังและโค้ง (arch) ซึ่งจะมีรูปสลักตกแต่งหรือเครื่องตกแต่งอื่น ๆ 

สถาปัตยกรรมเกือบทุกแบบจะมีองค์ประกอบนี้ 
ผู้คิดค้นการสร้างหน้าบันเป็นคือชาวอียิปต์โบราณประมาณ 300 ปีก่อนคริสต์ศักราช ต่อมาก็ปรากฏในสถาปัตยกรรมกรีก สถาปัตยกรรมของคริสต์ศาสนา และ สถาปัตยกรรมของศาสนาอิสลามDonald Routledge Hill (1996) , "Engineering", in Roshdi Rashed, Encyclopedia of the History of Arabic Science, Vol. 3, p. 751-795 [769].

 หน้าบันในพุทธศาสนสถาน 
left|thumb|278x278px|หน้าบันด้านหน้าพระอุโบสถวัดหน้าพระเมรุ
thumb|279x279px|หน้าบันพระอุโบสถวัดราชโอรสาราม
หน้าบัน คือ “องค์ประกอบอาคารที่ใช้อิฐหรือไม้ ก่อหรือปิดทับบริเวณส่วนที่เป็นโพรงของโครงจั่วหลังคา เพื่อป้องกันไม่ให้แดดหรือฝนสาดเข้าไปภายในอาคาร นิยมแกะสลักหรือปั้นปูนประดับตกแต่ง”
 ความหมายของรองศาสตราจารย์สมคิด จิระทัศนกุล ตัวอย่างหน้าบันที่มีชื่อเสียง ได้แก่ 

 หน้าบันนารายณ์ทรงครุฑยุดนาคประทับราหูแวดล้อมด้วยเหล่าเทวดา ที่ด้านหน้าของพระอุโบสถ วัดหน้าพระเมรุ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
 หน้าบันรูปสัญลักษณ์มงคลจีนสร้างเป็นปูนปั้นประดับกระเบื้องเคลือบ บนหน้าบันพระอุโบสถวัดราชโอรสาราม เป็นแบบที่เรียกว่าแบบพระราชนิยมในรัชกาลที่ 3

 หน้าบันในคริสต์ศาสนสถาน 
thumb|280px|หน้าบันโรมาเนสก์ คริสต์ศตวรรษที่ 12 ของอารามเวเซอแลในประเทศฝรั่งเศส
หน้าบันของกรีกหรือคริสต์ศาสนสถานจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับศาสนา ล้อมรอบด้วยแถบรูปแกะสลักที่เรียกว่าอาร์ชิโวลท์ (archivolt) 

หัวเรื่องบางหัวเรื่องที่นิยมตกแต่งด้านหน้าโบสถ์คริสต์ก็มี
 การพิพากษาครั้งสุดท้าย เช่น ที่ มหาวิหารอาเมียง ประเทศฝรั่งเศส
 พระคริสต์ทรงพระสิริ (Christ in Glory) เช่นที่ มหาวิหารโรเชสเตอร์ (Rochester Cathedral) อังกฤษ
 การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน เช่น งานของนิโคลา ปิซาโน (Nicola Pisano) หน้ามหาวิหารซีเอนา (Sienna Duomo) ประเทศอิตาลี
 ประวัติพระนางมารีย์พรหมจารีหรือนักบุญ เช่น ที่ มหาวิหารโตเลโด (Cathedral of Toledo) ประเทศสเปน
# ทรัพยากร
ทรัพยากร หมายถึง สิ่งที่มีอยู่ตามสภาพแวดล้อม เช่น ดิน น้ำ อากาศ แสง พืชและสัตว์ ซึ่งแต่ละพื้นที่จะมีทรัพยากรที่แตกต่างกันไปตามสภาพแวดล้อมและภูมิอากาศ
 
 อ้างอิง
# แนวลาวฮักซาด
แนวลาวฮักซาด  ก่อตั้งเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2499 โดยอยู่ในสถานะของพรรคประชาชนลาว เพื่อเป็นแนวร่วมของขบวนการปะเทดลาว มีเจ้าสุพานุวงเป็นผู้นำ มีสถานะเป็นพรรคการเมืองในช่วงเวลาดังกล่าว ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้งแห่งชาติ ซึ่งส่งผลให้มีความแตกแยกระหว่างลาวฝ่ายซ้ายและลาวฝ่ายขวามากขึ้น แนวลาวฮักซาดเป็นองค์กรที่ถูกควบคุมโดยพรรคประชาชนปฏิวัติลาว ดำรงอยู่จนถึง พ.ศ. 2522 จึงถูกแทนที่ด้วยแนวลาวส้างซาด
# จูน อาร์ลอส
จูน อาร์ลอส  หรือ เนสเตอร์ ซี อารูลอส  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 30 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 สถิติการชก 57 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 15) เสมอ 4 แพ้ 20 
 ประวัติ 
อาร์ลอสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2536 เสมอกับวิเซนเต อันดราเลส ซึ่งอาร์ลอสขึ้นชกแก้มือและเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ในการชกครั้งต่อมา หลังจากนั้น อาร์ลอสชกชนะรวด มาแพ้ครั้งแรกเมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโรแลนโด ทูยูกอน เมื่อ พ.ศ. 2537 ซึ่งอาร์ลอสสามารถชกแก้มือ เป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ในอีก 2 ปีต่อมา และเคยไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้เมื่อ พ.ศ. 2538 แพ้คะแนน ชอย โยซัม และคิม จินโฮ อาร์ลอสมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 โดยขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF ที่ว่างที่จ.ยะลา ซึ่งอาร์ลอสเป็นฝ่ายแพ้คะแนนรัตนพล ส.วรพินไป หลังจากนั้น อาร์ลอสเดินทางไปชกที่เกาหลีใต้กับซุห์ มยุงวู สองครั้งใน พ.ศ. 2539 – 2540 ซึ่งครั้งแรกอาร์ลอสเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ส่วนในการชกครั้งที่สอง อาร์ลอสเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 6

จากนั้น อาร์ลอสได้ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน ร็อกกี้ พัลมา ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่เกาหลีใต้เมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2541 แพ้คะแนนชอย โยซัมไป อาร์ลอสขึ้นชกอย่างต่อเนื่องมาจน พ.ศ. 2541 แล้วหยุดชกไปสี่ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2545 โดย อาร์ลอสได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน นำชัย รัตนชัยยิม ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น อาร์ลอสได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ชนะคะแนน อีสิโดร โลโรนา ก่อนจะเสียแชมป์เมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน เอลเมอร์ เกยอน  จากนั้น ได้มาชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 เสมอกับวันดี สิงห์วังชาและมาชกนอกรอบ แพ้คะแนน ไก่ชน ส.วรพิน 

ต่อมา อาร์ลอสได้ชิงแชมป์ ABCO รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน เพชรตาปี ปิ่นสินชัย จากนั้น ไปชกนอกรอบ ชนะน็อค คิม แจวอน ยก 7 ที่เกาหลีใต้  จากนั้นมาชกแพ้คะแนน ปิ๊กมี่ เมืองชัยภูมิ ต่อมาเมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2549 อาร์ลอสมาชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป.ประมุข หลังจากนั้น อาร์ลอสขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน ดอนดอน จีเมนา จากนั้นก็แขวนนวมไป

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท (2546 – 2547)
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 18 พฤษภาคม 2539 แพ้คะแนน รัตนพล ส.วรพิน ที่ จ.ยะลา
 ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 18 กุมภาพันธ์ 2541 แพ้คะแนน ร็อคกี้ พัลมา ที่ มะนิลา
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 10 เมษายน 2541 แพ้คะแนน ชอย โยซัม ที่ เกาหลีใต้
 ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิฟลายเวทเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2545 แพ้คะแนน นำชัย รัตนชัยยิม ที่ นนทบุรี
 ชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 16 พฤศจิกายน 2547 เสมอกับ วันดี สิงห์วังชา ที่ นนทบุรี
 ชิงแชมป์ ABCO รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 31 สิงหาคม 2548 แพ้คะแนน เพชรตาปี ปิ่นสินชัย ที่ กทม.
 ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 22 สิงหาคม 2549 แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป. ประมุข ที่ สุรินทร์
# เลดิออน เชนิชา
เลดิออน เชนิซา  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 28 มกราคม พ.ศ. 2518 สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ  18 (น็อค 7) เสมอ 1 แพ้ 10 
 ประวัติ 
เชนิชาเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 16 เมษายน พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน เนลสัน เนลมิดา จากนั้นขึ้นชกชนะรวดอีก 12 ครั้ง ซึ่งรวมทั้งชกชนะเซลโซ่ แดงก๊อด และ นีล กาก้า ด้วย จากนั้น เชนิชาเดินทางไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่เกาหลีใต้เมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2537 แพ้น็อค ชาง ยังซุน ยก 7 จากนั้น ก็มาชกในประเทศไทย แพ้คะแนน พะเนียง พูนธรัตน์ เทพสตาร์ เฉลิมศรี  จากนั้นได้มาชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2538 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โชคชัย โชควิวัฒน์ และมาชกนอกรอบในเดือนต่อมา ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ 

หลังจากกลับไปชกชนะที่ฟิลิปปินส์ 2 ครั้ง เชนิชามาชกที่ไทยอีก คราวนี้เป็นฝ่ายชนะคะแนนดัทซ์บอย ดัทซ์บอยยิม น้องชายของแซมซั่น ดัทซ์บอยยิม หลังจากนั้น เชนิชาไปชกที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนนซูซูกิ คาบาโตะ จากนั้น เชนิชามาชกแพ้คะแนน ฉัตรชัย อีลิทยิม และเมื่อขึ้น พ.ศ. 2539 เชนิชามาชกนอกรอบ ชนะทีเคโอ โชคชัย โชควิวัฒน์ในยกที่ 4 โดยโชคชัยไหล่หลุดจนต้องยุติการชกไป จากนั้น เชนิชามาชกแพ้น็อควีรพล นครหลวงโปรโมชั่น ยก 9 และกลับไปชกที่ฟิลิปปินส์อีกเพียงครั้งเดียว แพ้น็อค ราฟฟี มอลทันบัล เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทไม่สำเร็จ จากนั้น เชนิชาก็แขวนนวมไป
 เกียรติประวัติ 

 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 11 กันยายน 2537 แพ้น็อค ชาง ยังซุน ยก 7 ที่ เกาหลีใต้
 ชิงแชมป์  OPBF รุ่นฟลายเวท เมื่อ 18 มีนาคม 2538 แพ้คะแนน โชคชัย โชควิวัฒน์ ที่ กทม.
# ปะเทดลาว
ปะเทดลาว  เป็นชื่อของขบวนการปฏิวัติลาวที่เป็นพันธมิตรกับพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามในสมาคมอินโดจีนช่วงแรก กลุ่มนี้มีความสัมพันธ์กับพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามตั้งแต่ พ.ศ. 2487 กำเนิดของกลุ่มนี้เริ่มจากการที่เจ้าสุภานุวงศ์ได้ต่อต้านการฟื้นฟูลัทธิจักรวรรดินิยมของฝรั่งเศส จนต้องเข้ามาลี้ภัยในไทยและออกไปเวียดนามเมื่อ พ.ศ. 2492 เมื่อมีการประนีประนอมระหว่างกลุ่มชาตินิยมลาวกับฝรั่งเศส เมื่อ พ.ศ. 2493 เจ้าสุพานุวงจึงจัดตั้งสมัชชาต่อต้านขึ้นที่แนวชายแดนเวียดนาม และตั้งกลุ่มต่อต้านรัฐบาลแห่งชาติที่เป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อปะเทดลาว

กลุ่มปะเทดลาวถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าร่วมการประชุมเพื่อทำข้อตกลงเจนีวาว่าด้วยอินโดจีน ใน พ.ศ. 2497 หลังจากนั้นกลุ่มนี้ได้ก่อตั้งแนวลาวฮักซาดเป็นแนวร่วมของพรรคประชาชนปฏิวัติลาวหรือพรรคคอมมิวนิสต์ และยังเป็นชื่อเรียกของขบวนการปฏิวัติที่ยึดอำนาจได้เด็ดขาดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2518
# อีเห็นน้ำมลายู
อีเห็นน้ำมลายู หรือ อีเห็นน้ำซุนดา  จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีกระดูกสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อยู่ในอันดับสัตว์กินเนื้อ  

มีรูปร่างอ้วน ขาสั้น ขนตามลำตัวเป็นสีน้ำตาลเข้ม  หรือดำสนิท ลักษณะเด่นคือ หัวค่อนข้างแบน จมูกและปากยื่นออกมามีสีขาว จมูกมีขนาดใหญ่ รูจมูกด้านบนเปิดขึ้นและสามารถปิดได้เมื่ออยู่ใต้น้ำ ใบหูมีขนาดเล็กและมีลิ้นปิดหูไม่ให้น้ำเข้าขณะว่ายน้ำ ห่างค่อนข้างสั้นเมื่อเทียบกับความยาวลำตัว มีพังผืดยืดระหว่างนิ้วคล้ายกับนิ้วเท้าของนากเล็กเล็บสั้น (Amblonyx cinerea)

มีความยาวลำตัวและหัว 70-80 เซนติเมตร ความยาวหาง 12-20 เซนติเมตร น้ำหนัก 3-5 กิโลกรัม

มีการกระจายพันธุ์อยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำของภาคใต้ของไทย, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะชวาและเกาะบอร์เนียว

มีพฤติกรรมอาศัยและหากินตามลำพัง โดยล่าพวกสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เช่น กุ้ง, หอย, ปู, ปลา และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำ เช่น หนู สามารถปรับตัวให้อาศัยแบะหากินอยู่ในน้ำได้ดีเช่นเดียวกับนาก  มักอาศัยอยู่ในป่าพรุหรือพื้นที่ชุ่มน้ำอื่น ๆ ปีนต้นไม้ได้เก่ง บางครั้งพบว่าอาจปีนต้นไม้เพื่อกินผลไม้สุกได้หนังสือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน (กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2543) โดย กองทุนสัตว์ป่าโลก ISBN 974-87081-5-2