# จักรพรรดิหลงชิ่ง
สมเด็จพระจักรพรรดิหลงชิ่ง  หรือ จักรพรรดิหมิงมู่จง (4 มีนาคม ค.ศ. 1537 - 23 มกราคม ค.ศ. 1572) ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1537 (พ.ศ. 2080) เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเจียจิ้ง(หมิงซื่อจง) เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 1567 (พ.ศ. 2110) เจ้าชายจูไจ้ชี่ รัชทายาทชันษา 30 พรรษาจึงขึ้นครองราชย์ ทรงพระนามว่าจักรพรรดิหมิงมู่จง รัชศกหลงชิ่ง

พระราชประวัติ
จักรพรรดิหมิงมู่จง เป็นโอรสองค์ที่ 3 ของจักรพรรดิหมิงซื่อจงแห่งราชวงศ์หมิงกับคังเฟย(พระราชชายาคัง) พระองค์เกิดในปีเจียจิ้งที่ 16 (พ.ศ. 2080) มีพระนามแรกว่าองค์ชาย(สาม)จูไจ้จชี่ ในเดือนกุมภาพันธ์ปีเจียจิ้งที่ 18 (พ.ศ. 2082) จักรพรรดิซื่อจงพระราชบิดาได้แต่งตั้งจูไจ่หยวนพระโอรสองค์ที่สองขึ้นเป็นไท่จื่อ(เจ้าชายรัชทายาท) แต่งตั้งพระองค์เป็นอ๋องหยู แต่งตั้งองค์ชาย(สี่)จูไจ้เจินเป็นอ๋องจิ่ง ในเดือนมีนาคมปีเจียจิ้งที่ 28 (พ.ศ. 2092) รัชทายาทจูไจ้หยวนสิ้นพระชนม์ พระองค์จึงได้รับการสถาปนาเป็นไท่จื่อ(เจ้าชายรัชทายาท)ต่อจากพระเชษฐา
ครองราชย์
ในเดือนธันวาคมปีเจียจิ้งที่ 45 (มกราคม พ.ศ. 2110) จักรพรรดิซือจงพระราชบิดาสวรรคต อ๋องหยู(จูไจ้ชี) ขึ้นครองราชย์และเปลี่ยนรัชศกเป็นปีหลงชิ่ง มีพระนามว่าจักรพรรดิหมิงมู่จง
หลังจากเขาขึ้นครองราชย์ได้เริ่มแก้ไขปัญหาในการบริหารของเสนาบดีที่ไม่เหมาะสมในยุคของพระราชบิดา อาทิเช่น ข้าราชการที่ถูกปลดได้รับการแต่งตั้งกลับมาอีกครั้ง ข้าราชการที่เสียชีวิตได้รับการชดเชยแก่ครอบครัว และได้ทรงสั่งให้หยุดการเล่นแร่แปรธาตุของนักพรตเต๋าที่พระราชบิดาของพระองค์หลงไหล แต่ทรงเป็นจักรพรรดิที่อ่อนแอ และทรงบริหารราชการแผ่นดินได้ไม่ดี แต่มีพระเมตตาต่อชาวประชาอย่างมาก เนื่องจากมีพระเมตตานี้เอง ตลอดรัชกาลของพระองค์จึงเกิดการทุจริตอย่างมาก ขุนนางไร้ความสามารถ ทั้งนี้สืบเนื่องมาจากการครองราชย์อย่างยาวนานของจักรพรรดิเจียจิ้งพระราชบิดาของพระองค์ด้วย

สวรรคต 
ในเดือนมีนาคมในปีหลงชิ่งที่ 5 (พ.ศ. 2115) หลังจากมีข่าวการประชวรของจักรพรรดิหมิงมู่จงมาจากพระราชวัง พระองค์จึงเรียกร้องให้ขุนนางเกากง, จาง จวีเจิ้ง และ เกายวี ยอมรับคำสั่งของกู่หมิง และประกาศสถาปนาให้รัชทายาทจูยวีจุน วัย 9 พระชันษาขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิหมิงเฉินจง(ว่านลี่) จากนั้นจักรพรรดิหมิงมู่จงก็เสด็จสวรคตที่ พระที่นั่งเฉียนชิง และได้รับการถวายพระนามให้เป็นจักรพรรดิจวง พระองค์ถูกฝังใน หมิงเจาหลิง, สุสานหลวงราชวงศ์หมิง, อำเภอฉางผิง,  ปักกิ่ง

พระราชสันตติวงศ์
พระภรรยาเจ้า
 จักรพรรดินีเซี่ยวอวี่จวง(หลี่หวางเฟย)สกุลหลี่ : ในเดือนกุมภาพันธ์ปีเจียจิ้งที่ 32 (พ.ศ. 2096) พระนางได้รับการตั้งเป็นอวี๋หวางเฟย(พระชายาอ๋องอวี๋) มีพระราชบุตรคือ รัชทายาทเสี้ยนหวย(จู อวี่ชื่อ), อ๋องหมิงจิ่ง(จู อวี่หลิง) และเจ้าหญิงเผิงไหล ในเดือนเมษายนปีเจียจิ้งที่ 37 (พ.ศ. 2101) พระนางสิ้นพระชนม์ในวัย 20 ชันษา เมื่อจักรพรรดิหมิงมู่จงขึ้นครองราชย์ได้สถาปนาพระอิสริยยศหลังสวรรคตเป็น จักรพรรดินีเซียวอวี่ ภายหลังจักรพรรดิหมิงเฉินจงขึ้นครองราชย์ได้เฉลิมพระนามหลังสวรรคตเป็น "จักรพรรดินีเซียวอี้เจิ้นฮุ่ยชุนเจ๋อกงเหรินลี่เทียนเซียงเซิ่งจวง"
 จักรพรรดินีเซี่ยวอัน(เฉินฮองเฮา)สกุลเฉิน : ในปีเจียจิ้งที่ 37 (พ.ศ. 2101) พระนางได้รับการตั้งเป็นหยูหวางจีเฟย(พระชายาจีแห่งอ๋องหยู) มีพระราชบุตรคือ เจ้าหญิงไท่เหอ ในเดือนกันยายนปีหลงชิ่งที่ 1 พระนางได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเฉิน ในปีว่านลี่ที่ 6 จักรพรรดิหมิงเฉินจงได้สถาปนาอิสริยยศเป็น "จักรพรรดนีเหรินเฉิง พระพันปีหลวง(เหรินเฉิงไทโฮว)" พระนางสิ้นพระชนม์ในเดือนกรกฎาคมตรงกับปีว่านลี่ที่ 24 (พ.ศ. 2139) ภายหลังจักรพรรดิหมิงเฉินจงเฉลิมพระนามหลังสวรรคตเป็น "จักรพรรดินีเซี่ยวอันเจิ้นอี้กงชุนเหวินฉุยโจวเทียนหงเฉิง"
 จักรพรรดินีเซี่ยวติ้ง(หลี่หวงกุ้ยเฟย)สกุลหลี่ : ในเดือนกันยายนปีหลงชิ่งที่ 1  (พ.ศ. 2110) พระมเหสีหลี่ได้รับแต่งตั้งเป็นเฟิงกุ้ยเฟย(พระมเหสีเฟิง) และเซิงหวนหวงกุ้ยเฟย ตามลำดับ มีพระราชบุตรคือ จักรพรรดิหมิงเฉินจง(ว่านลี่), เจ้าหญิงโชวหยาง(จู เหยาเอ๋อ), เจ้าหญิงหย่งหนิง(จู เหยายิง), อ๋องลู่เจียน(จู ยวีเหลียว) และเจ้าหญิงรุ่ยอัน(จู เหยาหยวน) เมื่อจักรพรรดิหมิงเสินจงขึ้นครองราชย์ได้สถาปนาพระนางขึ้นเป็น "สมเด็จพระพันปีหลวงฉือเซิ่ง (慈圣皇太后) พระนางสวรรคตในเดือนกุมภาพันธ์ปีว่านลี่ที่ 42 (พ.ศ. 2157)  จักรพรรดิหมิงเสินจงเฉลิมพระนามหลังสวรรคตเป็น "จักรพรรดินีเซี่ยวติ้งเจินฉุนชินเหรินตวนซูปี้เทียนจั้วเซิ่ง พระบรมราชชนนีพันปีหลวง"
 พระมเหสีฉิน(ฉินชูเฟย) : ในเดือนกุมภาพันธ์ปีหลงชิ่งที่ 4 (พ.ศ. 2113) ได้รับสถาปนาเป็นชูเฟย มีพระธิดา 1 คือ เจ้าหญิงจูเหยาชีเซี่ย 
 พระมเหสีหวันหลง(หวันหลงเฟย)
 พระมเหสีหลี่เต๋อ(หลี่เต๋อเฟย)
 พระมเหสีหลิวจวง(หลิงจวงเฟย)
 พระมเหสีตงตวน(ตงตวนเฟย)
 พระมเหสีหม่าฮุ่ย(หม่าฮุ่ยเฟย)
 พระมเหสีเจาเหอ(เจาเหอเฟย)
 พระมเหสีหยางอัน(หยางอันเฟย)
 พระมเหสีหานหรง(หานหรงเฟย)
 พระมเหสีจ้วงจิง(จ้วงจิงเฟย)
 พระมเหสีหลี่กง(หลี่กงเฟย)
 พระมเหสีหยูอี้(หยูอี้เฟย)
 พระมเหสีเย่ฉี(เย่ฉีเฟย)
 พระมเหสีเจียงเซียน(เจียงเซียนเฟย)
 พระมเหสีหวูกง(หวูกงเฟย)
 พระมเหสีฉีจิง(ฉีจิงเฟย)
 พระมเหสีซวูยิง(ซวูยิงเฟย)
 พระมเหสีเฉียนอัน(เฉียนอันเฟย)