# การประหารทารกผู้วิมล
การประหารทารกผู้วิมล  เป็นประหารทารกครั้งใหญ่ หรือ มหาทารกฆาต โดยกษัตริย์เฮโรด เจ้าผู้ครองกรุงเยรูซาเลม ได้สั่งการให้ค้นหาและประหารทารกเพศชายผู้ไร้มลทินทั้งนครเบธเลเฮม ในช่วงเวลาที่มีการทำนายว่า กษัตริย์ของชาวยิว หรือ พระเยซู จะประสูติในนครแห่งนี้ เพื่อป้องกันไม่ให้เขาเสียบัลลังก์ให้กับพระเยซูตามที่ประชาชนชาวยิวเชื่อในขณะนั้น

เหตุการณ์นี้มีบันทึกในพระวรสารนักบุญมัทธิว  บทที่ 2 ข้อ 13-16 ซึ่งเชื่อว่าเป็นผลงานการประพันธ์ของนักบุญมัทธิว ผู้ประกาศข่าวประเสริฐ  และพระวรสารนักบุญเจมส์เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 2Protoevangelium of James : Online. แต่เนื่องจากไม่ปรากฏในบันทึกทางประวัติศาสตร์ คัมภีร์ไบเบิล และพระวรสารหรือพระกิตติคุณอื่นเลย พระอัตชีวประวัติส่วนใหญ่ของกษัตริย์เฮโรดจึงไม่นับเหตุการณ์ประหารทารกผู้วิมลว่าเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงตามประวัติศาสตร์ Paul L. Maier, 1998 : 170. แต่ถือเป็นตำนานอภินิหารเฉกเช่นบรรดาชีวประวัตินักบุญมากกว่าGeza Vermes, The Nativity: History and Legend, London, Penguin, 2006, p22; E. P. Sanders, The Historical Figure of Jesus, Penguin, 1993, p.85

สำหรับทารกที่ถูกประหารนั้น เชื่อกันว่ามีจำนวนมากกว่าหนึ่งหมื่นราย กระนั้น ฝ่ายหัวอนุรักษนิยมเชื่อว่าไม่ได้มากมายถึงเพียงนี้ อย่างไรก็ดี คริสตจักรคาทอลิกและออร์ทอดอกซ์ถือว่าทารกผู้ถูกประหารเหล่านี้เป็นนักบุญ จึงทำการฉลองทุกปีในวันที่ 28 ธันวาคมสำหรับชาวคาทอลิก และวันที่ 29 ธันวาคมสำหรับชาวออร์ทอดอกซ์ ในโอกาสดังกล่าวจะมีการอวยพรและการอธิษฐานให้ทารกตั้งแต่เจ็ดขวบลงมาเป็นพิเศษ ให้ได้รับความดูแลคุ้มครองจากเหล่านักบุญทารกผู้วิมล

 ตามพระวรสารนักบุญมัทธิว 

220px|thumb|left|จิตรกรรมบนเอกสารโบราณสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 10

พระวรสารนักบุญมัทธิว  เป็นเอกสารที่คริสต์ศาสนิกชนนิรนามรายหนึ่งเขียนขึ้นระหว่าง ค.ศ. 80-85 เพื่อใช้เล่าพระธรรมให้ชาวยิวฟังStephen L Harris|Harris, Stephen L., Understanding the Bible. Palo Alto: Mayfield. 1985. "Matthew" p. 272-285 สองบทแรกของพระวรสารว่าด้วยพระประสูติกาลและช่วงทรงพระเยาว์ของพระเยซู แต่กลับเป็นเรื่องราวที่ไม่ปรากฏในพันธสัญญาใหม่เลยFunk, Robert W. and the Jesus Seminar. The acts of Jesus: the search for the authentic deeds of Jesus. HarperSanFrancisco. 1998. "Birth & Infancy Stories" p. 497-526.

ตามพระวรสารนักบุญมัทธิว ความว่าราชบัณฑิตยสถาน, 2548 : 150-151. มีโหราจารย์  กลุ่มหนึ่ง ได้รอนแรมตามดวงดาวจากทางตะวันออกมาถึงกรุงเยรูซาเลม เพื่อสืบหาผู้มีบุญซึ่งมาเกิดเป็น “กษัตริย์ของชาวยิว” ที่จะครองโลกชั่วนิรันดร พวกเขาคอยไต่ถามหาผู้มีบุญดังกล่าวไปทั่ว ข่าวนี้สร้างความประหวั่นพรั่นพรึงให้แก่กษัตริย์เฮโรดพระเจ้ากรุงเยรูซาเลมอย่างยิ่ง เพราะเวลานั้นไม่มีราชโอรสเกิดใหม่ในราชวงศ์ เช่นนั้นจะเป็นผู้ใดเล่า กษัตริย์เฮโรดก็ทรงเรียกประชุมบรรดาธรรมาจารย์และปุโรหิตเพื่อค้นดูว่า บุคคลที่ได้ชื่อว่าเป็น “กษัตริย์ของชาวยิว” ผู้นั้นบังเกิดที่แห่งหนตำบลใด ได้ความว่า เกิด ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่งในนครเบธเลเฮ็ม แคว้นยูเดีย ด้วยความที่ทรงเกรงว่า “กษัตริย์ของชาวยิว” นี้จะเป็นภยันตรายคุกคามความมั่นคงแห่งพระราชบัลลังก์ในภายภาคหน้า ก็มีพระราชประสงค์จะประหารทารกนั้นเสีย จึงทรงออกอุบายชี้แนะให้คณะโหราจารย์ไปสืบดูที่นครเบธเลเฮ็มแล้วขอให้กลับมาบอก เพื่อที่พระองค์จะได้เสด็จไปนมัสการทารกนั้นด้วยพระองค์เอง ฝ่ายคณะโหราจารย์ เมื่อพบและถวายเครื่องนมัสการที่เตรียมมาแด่ทารกน้อยเยซูแล้ว เทวทูตองค์หนึ่งได้มาปรากฏในความฝันและเตือนมิให้กลับไปเฝ้ากษัตริย์เฮโรดอีกเป็นอันขาด พวกเขาจึงใช้เส้นทางอื่นกลับสู่มาตุภูมิ

เมื่อคณะโหราจารย์กลับไปแล้ว เทวทูตองค์หนึ่งมาปรากฏแก่โยเซฟในความฝัน แจ้งให้โยเซฟพาพระเยซูกุมารพร้อมมารดาหนีไปยังประเทศอียิปต์โดยไม่ชักช้า และให้คอยอยู่ที่นั่นจนกว่าพระเจ้าจะแจ้งให้ทราบว่าควรทำอย่างไรต่อไป เพราะว่ากษัตริย์เฮโรดกำลังแสวงหาพระกุมารเพื่อประหารเสีย ดังนั้น โยเซฟจึงนำพาพระกุมารและมารดาหลบหนีไปในเวลากลางคืนโดยรอดปลอดภัย

ฝ่ายกษัตริย์เฮโรดทรงรอโหราจารย์อยู่นาน ก็ไม่กลับมาหาพระองค์สักที ก็ทรงพระพิโรธนัก มีพระราชโองการให้เจ้าหน้าที่ไปจับเด็กชายทุกคนในนครเบธเลเฮ็มและปริมณฑลที่มีอายุตั้งแต่สองปีลงมาประหารเสียให้สิ้น กษัตริย์เฮโรดทรงธำรงอยู่ในพระราชบัลลังก์ต่อมาอีกไม่นานก็เสด็จสวรรคต อาร์เคลาอัส  พระราชโอรสก็ครองราชย์สืบต่อมา

พระวรสารนักบุญมัทธิว บทที่ 2 ข้อ 13-16 บันทึกเหตุการณ์ช่วงนี้ว่า

เมื่อพวกโหราจารย์กลับไปแล้ว ทูตองค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาปรากฏแก่โยเซฟในความฝันและสั่งว่า “จงลุกขึ้น พาพระกุมารและมารดาหนีไปยังอียิปต์และอยู่ที่นั่นจนกว่าเราจะบอกให้กลับมา เพราะเฮโรดกำลังจะค้นหาพระกุมารเพื่อประหาร” 14 ในคืนนั้นโยเซฟจึงลุกขึ้นพามารีย์กับพระกุมารเดินทางไปยังอียิปต์ 15 และอยู่ที่นั่นจนเฮโรดสิ้นพระชนม์ ทั้งนี้เป็นไปตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ผ่านทางผู้เผยพระวจนะว่า “เราเรียกบุตรของเราออกจากอียิปต์”พระวรสารนักบุญมัทธิว บทที่ 2 ข้อ 16 บันทึกเหตุการณ์ช่วงนี้ว่าเมื่อเฮโรดตระหนักว่าพวกโหราจารย์หลอกพระองค์ พระองค์ก็กริ้วนัก จึงบัญชาให้ประหารเด็กผู้ชายทั้งปวงในเบธเลเฮมและละแวกใกล้เคียงที่มีอายุตั้งแต่สองขวบลงมา คะเนตามระยะเวลาที่ทราบจากพวกโหราจารย์

 เชิงอรรถ