wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อำเภอบ้านฉาง
บ้านฉาง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดระยอง และเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา 

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอบ้านฉางมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบางละมุง (จังหวัดชลบุรี) และอำเภอนิคมพัฒนา 
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองระยอง
 ทิศใต้ จรดอ่าวไทย
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสัตหีบและอำเภอบางละมุง (จังหวัดชลบุรี)
thumb|275x275px|ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา

 ประวัติ 
บ้านฉาง เดิมเป็นหมู่บ้านในตำบลพลา อำเภอเมืองระยอง ต่อมาปี พ.ศ. 2506 ทหารอเมริกันมาตั้งฐานทัพ และใช้สนามบินอู่ตะเภาในท้องที่ ทำให้ประชาชนจากหลายท้องที่มาประกอบอาชีพ ชุมชนเริ่มขยายตัว เจริญเติบโต และได้ยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 วันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2528 วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2528 ตามลำดับ จากข้อสันนิษฐานประวัติความเป็นมาตั้งเดิมมีการรวมตัวเป็นชุมชนมาไม่น้อยกว่า 150 ปี และผู้อาวุโสของท้องถิ่นได้ให้ที่มาเกี่ยวกับชื่อ “บ้านฉาง” ไว้ดังนี้ 

 1. เดิมเป็นฉางกับผลิตผลทางการเกษตรจำพวกน้ำมันยางและอื่นๆ
 2. เดิมเป็นป่าดงดิบมีโขลงช้างป่าเป็นจำนวนมากจึงเรียก “บ้านช้าง” ต่อมาเรียกผิดแผกเป็น “บ้านฉาง” 
 3. เดิมเรียก “บ้านสาง” เพราะเมื่อครั้งสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชเดินทัพมาเมืองระยองถึงที่นี่รุ่งสางพอดี

ในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2525 ได้แยกพื้นที่ 6 หมู่บ้านในตำบลพลา ได้แก่ หมู่ 1 บ้านเนินกระปรอก, หมู่ 11 บ้านเนินกระปรอกใน, หมู่ 3 กับ 7 บ้านฉาง, หมู่ 4 บ้านพยูน และหมู่ 6 บ้านเนินกระปรอกใน,บ้านภูดอน (ในขณะนั้น) ออกมาตั้งเป็นตำบลบ้านฉาง วันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2525 เป็นตำบลลำดับที่ 3 ของทางอำเภอ

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอบ้านฉางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 20 หมู่บ้าน
1.สำนักท้อน(Samnak Thon)8 หมู่บ้าน2.พลา(Phla)6 หมู่บ้าน 3.บ้านฉาง(Ban Chang)6 หมู่บ้าน 

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอบ้านฉางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลเมืองบ้านฉาง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพลา (เฉพาะหมู่ที่ 3 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 4) และตำบลบ้านฉาง (เฉพาะหมู่ที่ 5 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 6)
 เทศบาลตำบลสำนักท้อน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำนักท้อน (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3–6)
 เทศบาลตำบลบ้านฉาง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านฉาง (เฉพาะหมู่ที่ 4, 7 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 6; เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านฉางเดิม)
 เทศบาลตำบลพลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพลา (เฉพาะหมู่ที่ 5–7 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 4; เขตองค์การบริหารส่วนตำบลพลาเดิม)
 องค์การบริหารส่วนตำบลสำนักท้อน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำนักท้อน (เฉพาะหมู่ที่ 7–8 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3–6)
# กบทูด
กบทูด, กบภูเขา หรือ เขียดแลว  เป็นกบขนาดใหญ่ที่สุดในที่พบได้ในประเทศไทยhttp://www.focuspaktai.com/index.php?file=news&obj=news.view  (id=9724) ความยาวจากปลายปากถึงก้น ประมาณ 1 ฟุต น้ำหนักกว่า 5 กิโลกรัม มีถิ่นอาศัยอยู่บริเวณป่าต้นน้ำบนภูเขาสูง อยู่ตามลำห้วยป่าดิบเฉพาะแห่ง โดยพบภาคตะวันตกของไทย ตั้งแต่ภาคเหนือจรดภาคใต้ไปจนถึงมาเลเซียและอินโดนีเซีย เช่นในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา, อุทยานแห่งชาติเขาสก เป็นต้น นอกจากนี้แล้วยังพบได้ในกัมพูชา, ลาว และเวียดนาม

มีลักษณะ ปลายปากเรียวแหลมจนเห็นได้ชัด ส่วนลำตัวอ้วนใหญ่ ผิวเป็นตุ่มเล็ก ๆ ไม่สะดุดตาดูคล้ายเป็นผิวหนังเรียบ เมื่อโตเต็มที่ลำตัวจะมีสีน้ำตาลแดง ริมฝีปากดำ มีขีดดำจากท้ายตาลากมาจนถึงเหนือวงแก้วหู บริเวณสีข้างอาจมีลาย หรือจุดสีดำ น้ำตาลเข้ม ส่วนขามีลายเข้มคาด เป็นระยะ ๆ นอกจากนี้ ยังพบว่าสามารถปรับเปลี่ยนสีผิวไปตามที่อยู่อาศัย เช่น ลำตัวจะมีสีน้ำตาลแดงเมื่ออาศัยอยู่ตามพงหญ้าแห้ง หรือมีสีดำเมื่อหลบซ่อนอยู่ในโพรงไม้ กบทูดเป็นสัตว์ที่มีนิสัยหากินตอนกลางคืน ชอบสภาพอากาศค่อนข้างเย็น เวลากลางวันมักหลบซ่อนอยู่ตามที่มืดทึบ เช่น โพรงไม้, หลุม, พงหญ้า บริเวณเหล่านี้ล้วนมีสภาพชุ่มชื้นอยู่ตลอดเวลา เนื่องจากกบทูดไม่สามารถอาศัยอยู่ในที่แห้งแล้งหรือร้อนจัดได้นาน เพราะสภาพเช่นนี้จะทำให้ผิวหนังแห้ง อาจทำให้ตายได้

ความแตกต่างเพศผู้เพศเมีย สามารถดูได้จากระยะห่างระหว่างตากับวงแก้วหู ตัวผู้จะมีระยะห่างดังกล่าวนี้ยาวกว่าตัวเมีย นอกจากนี้ ยังสังเกตได้จากเขี้ยว ซึ่งตัวผู้จะเห็นได้เด่นชัดมากกว่าตัวเมียที่มีลักษณะคล้ายตุ่มเล็ก ๆ และโดยส่วนใหญ่แล้ว กบทูดตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย

ฤดูผสมพันธุ์ของกบทูดอยู่ระหว่างเดือนมกราคม–มีนาคม เมื่อช่วงฤดูวางไข่ ตัวผู้จะขุดหลุมสำหรับตัวเมียวางไข่ เวลาผสมพันธุ์ตัวผู้ลงไปอยู่ในหลุมที่ตัวเองขุด แล้วจะส่งเสียงร้องเรียกตัวเมีย ตัวเมียที่พร้อมผสมพันธุ์ก็จะลงไปในหลุมนั้น หลังจากผสมพันธุ์เสร็จ ตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันกลบหลุมไข่ ซึ่งมีลักษณะเป็นกองหินนูนขึ้นมา ทั้งตัวเมียและตัวผู้จะผลัดกันเฝ้าหลุมไข่พร้อมกับออกหาอาหาร

กบทูดจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 แต่จัดเป็นสัตว์ป่าชนิดที่เพาะพันธุ์ได้กฎกระทรวงฉบับที่ 6 (พ.ศ. 2537) ออกตามความในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535

ปัจจุบัน กบทูดเป็นสัตว์ที่หายากชนิดหนึ่งในประเทศไทย อันเนื่องจากสภาพแวดล้อมและถิ่นที่อยู่อาศัยเปลี่ยนไป กรมประมงจึงส่งเสริมให้มีการเพาะเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ เช่น สถานีประมงน้ำจืดจังหวัดแม่ฮ่องสอนสามารถเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์เพื่อปล่อยคืนสู่ธรรมชาติเขียดแลว และกลายเป็นสัตว์เศรษฐกิจได้แล้วในขณะนี้การเพาะเลี้ยงกบทูด หรือกบภูเขา หรือเขียดแลว จากมติชน

ภาพ
# บัวดอย
บัวดอย หรือ ผู้เฒ่าลืมไม้เท้า  เป็นพืชล้มลุกวงศ์ Convallariaceae พบในป่าดิบเขาที่ขึ้นปกคลุมและการกระจายอยู่ตามภูเขาสูงที่มีความสูงจากระดับทะเล ประมาณ 1,400- 2,000 เมตร ในประเทศไทย สำรวจพบต้นบัวดอย ได้แก่ ดอยอ่างขาง (ไม่รวมพันธุ์ที่นำเข้ามาปลูกจากต่างประเทศ) ดอยผ้าห่มปก ดอยเชียงดาว ดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ และดอยปุย (อุทยานแห่งชาติ น้ำตกแม่สุรินทร์) ปางตอง จังหวัดแม่ฮ่องสอน

 ลักษณะ 
ลำตัน มีลำต้นใต้ดินแบบเหง้า เห็นข้อและปล้องได้ชัดเจน พร้อมกาบหุ้มลำต้น แตกรากตามข้อ 

ใบ ออกเป็นกระจุกบริเวณโคนต้น รูปใบรี ก้านใบยาว 30-50 ซม. ใบเป็นใบเดี่ยว โคนก้านใบมีกาบหุ้ม ปลายใบเรียวแหลม ฐานใบสอบ ก้านใบเป็นร่องด้านบน ขนาดแผ่นใบ กว้าง 5-10 ซม. ยาว 30-40 ซม. เนื้อใบหนาคล้ายแผ่นหนัง แผ่นใบเกลี้ยงทั้งสองด้าน ขอบใบมีหนามเล็กน้อย 

ดอก เป็นดอกเดี่ยวแตกตามข้อของเหง้า ก้านดอกยาว 2-8 ซม. ก้านชูดอกอยู่แนวเดียวกับผิวดิน ก้านดอกมีกาบรองรับ ก้านดอกมีข้อ 2-3 ข้อ กลีบเลี้ยง 6-8 กลีบ ดอกตูม รูปกลมแป้น ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 ซม. ดอกบานขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2.5-3 ซม. กลีบดอก 8 กลีบเรียงจรดกัน โคนกลีบเชื่อมติดกันคล้ายหม้อ (ฐานกว้าง ปากแคบผายออก) ผนังด้านนอกกลีบดอกสีขาว หรือ ขาวปนชมพู ผนังกลีบดอกเรียบ ปลายกลีบโค้ง ผนังด้านในกลีบดอก นูนเป็นสันยาวตามยาวของกลีบ ไม่เรียบ สีม่วงแดงไปจนถึงม่วงเข้ม ปลายเกสรตัวเมียแบบ ก้นปิด เกสรตัวผู้มี 8 อันไม่มีก้านชู อับเรณูแตกเป็นร่องยาว และอับเรณูหันเข้าใจกลางดอก รังไข่ฝังตัวอยู่ที่ฐานของก้านชูปลายเกสรตัวเมีย 

ผล รูปกลมมีหลายเมล็ด

 สรรพคุณ 
นำเอาเหง้าไปดองเหล้ารับประทาน ช่วยรักษาอาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อแก่ผู้เฒ่า ผู้แก่จนมีสุขภาพแข็งแรงและลืมไม้เท้าไปจึงเป็นที่มาของชื่อ
# ไก่ฟ้าสีทอง
ไก่ฟ้าสีทอง   เป็นสัตว์ป่าประเภทไก่ฟ้าที่นำมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงาม ได้รับความนิยมอย่างมาก  มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมบนภูเขาสูง พบมากทางภาคกลางและภาคตะวันตกของสาธารณรัฐประชาชนจีน รวมถึงบางส่วนในปากีสถาน, อินเดีย, ศรีลังกา มีความสวยงามและทนทานต่ออากาศหนาวได้เป็นอย่างดี

ไก่ฟ้าสีทอง ตัวผู้จะมีหลายสี (5 สี) แต่ถ้าเป็นสีทองส่วนของอกจะมีสีแดง ส่วนหลังมีสีเหลืองและปีกมีสีน้ำเงิน นัยน์ตาจะเป็นวงแหวนนสีน้ำเงิน สำหรับตัวเมียจะมีสีน้ำตาลพื้นธรรมดา นัยน์ตาไม่มีวงแหวน  เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่จะมีน้ำหนักตัวประมาณ 500-700 กรัม มีรูปร่างป้อม และไม่มีหงอน

ไก่ฟ้าสีทอง สามารถแยกแยะเพศออกได้เมื่อมีอายุ 3 เดือน ดูความแตกต่างที่วงแหวนของดวงตา  ส่วนสีขนจะค่อย ๆ ขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งตัวเต็มวัย เฉลี่ยประมาณ 1.5-2 ปี จึงจะมีสีเหมือนกับไก่ตัวเต็มวัย โตเต็มวัยเมื่อมีอายุได้ 2 ปี ออกลูกในช่วงฤดูร้อนเพียงปีละครั้ง ช่วงประมาณเดือนกุมภาพันธ์-พฤษภาคม ออกไข่ครั้งละ 5-6 ฟอง ใช้เวลาฟักประมาณ 21-23 วัน

ปัจจุบัน ในประเทศไทย มีการเพาะเลี้ยงกันเป็นฟาร์มอย่างเป็นล่ำเป็นสัน ซึ่งสามารถเพาะเลี้ยงได้อย่างเสรี เนื่องจากไม่จัดว่าเป็นสัตว์ที่จะจัดอยู่ในสถานะคุ้มครองตามกฎหมายแต่ประการใด โดยการเลี้ยงในแบบฟาร์ม สามารถทำให้ไก่ออกไข่ได้ตลอดทั้งปี เฉลี่ยแล้วปีละถึง 20-30 ฟอง มีอายุขัยในที่เลี้ยงประมาณ 15 ปี  โดยมีราคาขายในฐานะสัตว์เลี้ยงสวยงามถึงราคาคู่ละ  6,000-7,000 บาท (อายุ 1.5 ปีขึ้นไป) ทั้งนี้ราคาจะถูกหรือแพงขึ้นอยู่กับอายุของไก่ที่ขายและสายพันธุ์ โดยราคาสูงอาจไปถึงคู่ละ 400,000-500,000 บาท ในอดีตราว 20 ปีก่อน (นับจาก พ.ศ. 2555) ไก่ฟ้าสีทองมีราคาขายเพียงคู่ละไม่เกิน 1,000 บาท เท่านั้น “ไก่ฟ้าสีทอง” สัตว์เลี้ยงเศรษฐี โดย ผู้จัดการออนไลน์ วิธีเลี้ยงไก่ฟ้าสีทอง โดย เดลินิวส์
# อำเภอวังจันทร์
วังจันทร์ เป็นอำเภอหนึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดระยอง

thumb|สถานีบริการน้ำมันในเขตตำบลชุมแสง

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอวังจันทร์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองใหญ่และอำเภอบ่อทอง (จังหวัดชลบุรี)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเขาชะเมาและอำเภอแกลง 
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอแกลงและอำเภอเมืองระยอง
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ้านค่ายและอำเภอปลวกแดง

 ประวัติ 
วังจันทร์ เป็นชื่อหมู่บ้านหนึ่งในตำบลกระแสบน อำเภอแกลง ใน พ.ศ. 2516 ทางราชการเห็นว่าพื้นที่ด้านเหนือของตำบลกระแสบนมีพื้นที่กว้างขวาง อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากที่ว่าการอำเภอ จึงแยกพื้นที่หมู่บ้านในตำบลกระแสบน ได้แก่ หมู่ 7–9, 13–15 (ในขณะนั้น) ตั้งเป็นตำบลวังจันทร์ และพื้นที่หมู่ 6, 10–12, 16 (ในขณะนั้น) ตั้งเป็นตำบลชุมแสง วันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ใน พ.ศ. 2520 เมื่อพื้นที่ทั้ง 2 ตำบลมีความเจริญมากขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอแกลง รายงานต่อกระทรวงมหาดไทย และเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน จึงประกาศแยกพื้นที่อำเภอแกลง ได้แก่ ตำบลชุมแสง และตำบลวังจันทร์ ตั้งเป็น "กิ่งอำเภอวังจันทร์" วันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 โดยตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอและศูนย์ราชการต่าง ๆ ของกิ่งอำเภอในพื้นที่หมู่ 4 บ้านสำนักพริก ซึ่งอยู่ติดกับพื้นที่หมู่ 1 บ้านชุมแสง ตำบลชุมแสง เนื่องจากมีสภาพชุมชนและชุมนุมการค้าหนาแน่น และเป็นศูนย์กลางด้านการคมนาคม (ตั้งอยู่ในเขตของสุขาภิบาลชุมแสง) วันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2530 

ใน พ.ศ. 2522 ทางราชการได้แบ่งแยกพื้นที่ 5 หมู่บ้านของตำบลชุมแสง มาจัดตั้งเป็น ตำบลป่ายุบใน วันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอวังจันทร์ขึ้นเป็น "อำเภอวังจันทร์" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2534 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 16 มิถุนายน ปีเดียวกัน วันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2534  และแบ่งแยกพื้นที่ 5 หมู่บ้านของตำบลวังจันทร์ มาจัดตั้งเป็น ตำบลพลงตาเอี่ยม ใน พ.ศ. 2534 วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 เป็นตำบลลำดับสุดท้ายของอำเภอ

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอวังจันทร์ แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 29 หมู่บ้าน
1.วังจันทร์ (Wang Chan) 6 หมู่บ้าน2.ชุมแสง (Chum Saeng) 8 หมู่บ้าน3.ป่ายุบใน(Pa Yup Nai)7 หมู่บ้าน4.พลงตาเอี่ยม(Phlong Ta Iam)8 หมู่บ้าน

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอวังจันทร์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลชุมแสง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของพื้นที่ตำบลชุมแสง (เฉพาะหมู่ที่ 1, 5) และตำบลพลงตาเอี่ยม (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 6)
 องค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังจันทร์ทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลชุมแสง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชุมแสง (เฉพาะหมู่ที่ 2–4, 6–8 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 5)
 องค์การบริหารส่วนตำบลป่ายุบใน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่ายุบในทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลพลงตาเอี่ยม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพลงตาเอี่ยม (เฉพาะหมู่ที่ 4–5, 7 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 6)
# เดวิด เฮลฟ์ก็อต
เดวิด เฮลฟ์ก็อต  เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1947  เป็นนักเปียโนชาวออสเตรเลีย ผู้ที่ความสามารถในการเล่นเปียโน และ อาการโรคจิตเภทและอารมณ์แปรปรวน (Schizoaffective disorder) ชื่อเสียงของเขาเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกจากผลงานภาพยนตร์เมื่อปี 1997 เรื่อง Shine ที่ทำให้นักแสดงนำ เจฟฟรีย์ รัช ได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายในปีนั้นไปครอง

เดวิด เฮลฟ์ก็อต เกิดที่เมืองเมลเบิร์นในครอบครัวชาวโปลิช-ยิว ต่อมาเมื่อเขาอายุได้ 5 ขวบ ได้ย้ายไปเมืองเพิร์ท ช่วงวัยรุ่นเขาได้ชนะการแข่งขัน ABC Instrumental and Vocal Competition ถึง 6 ครั้ง ต่อมาเขาเข้าเรียนดนตรีที่สถาบันดนตรีโรยัลคอลเลจที่กรุงลอนดอน กับไซริล สมิธ แต่แล้วเขาก็มีอาการป่วยทางจิตทำให้เขาเกือบจะกลับมาเล่นเปียโนอีกไม่ได้ จนกระทั่งการกลับมาอีกครั้งของเขาในการแสดงครั้งแรกในรอบ 12 ปีเมื่อปี 1984
       
ในปี 1997 เมื่อภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวประวัติของเขาอย่าง Shine ออกฉายที่ทำให้เขามีชื่อเสียงขึ้น
# ภาษาอาคู
ภาษาอาคู เป็นภาษากลุ่มปาปวน ใช้พูดบนเกาะปาปัว ประเทศอินโดนีเซีย ใช้พูดในหลายหมู่บ้าน เช่น เกงฆี อังไฆ ซูซู บานา วาคาบัง ตานะห์ บีฆีซา และดูบา เป็นต้น
 อ้างอิง 

  Drabbe P. 1957. Spraakkunst van het Aghu-dialect van de Awju-taal. Den Haag. M. Nijhoff
  C. L. C. L. Voorhoeve 1980 Languages of Irian Jaya, Checklist: Preliminary Classification, Language Maps, Wordlists. Canberra Pacific Linguistics pp 28, 98
# ยอดเขาอิมชาตเซ
ยอดเขาอิมชาตเซ (Imja Tse) รู้จักกันในชื่อ ยอดเขาไอแลนด์พีก (Island Peak) เป็นภูเขาอยู่ในเทือกเขาหิมาลัยทางตะวันออกของเนปาล เป็นทิวเขาต่อเนื่องมาจากยอดเขาโลตเซ ภูเขาสูงอันดับ 4 ของโลก ถูกตั้งชื่อโดยริชาร์ด ชิปตัน นักปีนเขาชาวอังกฤษในปี พ.ศ. 2496 เนื่องจากมองจากระยะไกลเหมือนเกาะโผล่ขึ้นมาจากทะเลหิมะ

ไอแลนด์พีกมีความสูง 6,189 เมตร ถูกปีนขึ้นถึงยอดเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2496 โดยกลุ่มนักปีนเขาชาวอังกฤษ เพื่อเป็นการฝึกซ้อมก่อนขึ้นยอดเขาเอเวอเรสต์ จนถึงปัจจุบันก็ยังนิยมใช้เป็นที่ฝึกซ้อม เตรียมความพร้อมของร่างกาย 

ไอแลนด์พีกถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "อิมชาตเซ" เมื่อปี พ.ศ. 2526 แต่ชื่อไอแลนด์พีกยังเป็นที่รู้จักมากกว่าชื่อปัจจุบัน

อิมชาตเซ
# ยูชิ เอื้อสัมพันธ์
ยูชิ เอื้อสัมพันธ์ หรือนายประภัส ยูชิ แชมป์มวยประเทศไทยรุ่นฟลายเวท เกิดเมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2529 ที่ จ.ขอนแก่นสถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 9) แพ้ 13

 เกียรติประวัติ 
 แชมป์ประเทศไทยรุ่นฟลายเวท
 ชิง 28 ธันวาคม 2549  ชนะคะแนน ปราบปราม ป.ปรีชา
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 8 สิงหาคม 2550 ชนะน็อค เพชรภูพาน ศิษย์ประกายฟ้า ยก 2
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 26 มีนาคม 2551 ชนะน็อค เพชรภูพาน ศิษย์ประกายฟ้า ยก 7
 เสียแชมป์ 26 พฤษภาคม 2553 แพ้คะแนน เด่นชัยเล็ก กระทิงแดงยิม ที่ นครปฐม
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 2 พฤษภาคม 2552 แพ้น็อค มาซาฟูมิ โอกุโบะ ยก 7 ที่ ญี่ปุ่น
 อ้างอิง 
 สถิติการชก
# เดอะนิวยอร์กไทมส์
เดอะนิวยอร์กไทมส์  เป็นหนังสือพิมพ์รายวันที่ตีพิมพ์ในนครนิวยอร์กและจัดจำหน่ายไปทั่วโลก จัดการโดยบริษัทเดอะนิวยอร์กไทมส์ซึ่งตีพิมพ์หนังสือพิมพ์อื่น ๆ อีก 15 ฉบับ รวมถึง International Herald Tribune และ The Boston Globe ด้วย เดอะนิวยอร์กไทมส์เป็นหนังสือพิมพ์มหานครที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา มีฉายาว่า "Gray Lady" (สุภาพสตรีสีเทา) ก็เพราะหน้าตาและสำนวนที่ขรึมขลัง ถูกเรียกว่าเป็นหนังสือพิมพ์ที่บันทึกแห่งการณ์ต่าง ๆ ของชาติ เพราะมันมักถูกใช้เป็นแหล่งอ้างอิงที่เป็นทางการและได้รับความเชื่อถือ ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1851 ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ 95 รางวัล ซึ่งเยอะกว่าหนังสือพิมพ์อื่น ๆ อย่างมาก ถูกเรียกย่อ ๆ ว่า เดอะไทมส์ อย่าสับสนกับหนังสือพิมพ์ เดอะไทมส์ ที่ตีพิมพ์ในลอนดอน หรือหนังสือพิมพ์อื่น ๆ ที่ใช้ชื่อย่อเดียวกัน เช่น เดอะลอสเองเจลิสไทมส์

สโลแกนที่โด่งดังของหนังสือพิมพ์นี้คือ "ข่าวทุกข่าวที่เหมาะสมที่จะพิมพ์" ("All the News That's Fit to Print") ตีพิมพ์บนด้านบนซ้ายหน้าแรกของหนังสือพิมพ์

 ประวัติ 

นิวยอร์กไทมส์ก่อตั้งเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1851 โดยนักหนังสือพิมพ์และนักการเมืองชื่อ เฮนรี จาร์วิส เรย์มอนด์ และอดีตนายธนาคารชื่อ จอร์จ โจนส์ โดยตอนนั้นมีชื่อว่า นิว-ยอร์ก เดลี่ ไทมส์ ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเป็น เดอะนิวยอร์กไทมส์ใน ค.ศ. 1857 ในตอนแรก ๆ หนังสือพิมพ์นี้ตีพิมพ์ทุกวันยกเว้นวันอาทิตย์ จนกระทั่งช่วงเกิดสงครามกลางเมืองอเมริกา จึงเริ่มตีพิมพ์ฉบับวันอาทิตย์ตั้งแต่นั้นมา

ในช่วงทศวรรษที่ 1880 นิวยอร์กไทมส์เปลี่ยนจากการสนับสนุนพรรครีพับลิกัน มาเป็นหนังสือพิมพ์ที่เป็นกลางทางการเมือง ค.ศ. 1884 นิวยอร์กไทมส์สนับสนุนให้ โกรเวอร์ เคลเวลแลนด์ เป็นประธานาธิบดี ส่งผลให้สูญเสียจำนวนผู้อ่านไปจำนวนหนึ่ง แต่ก็เรียกผู้อ่านกลับมาได้อีกครั้งในเวลาสองถึงสามปีถัดมา

ค.ศ. 1896 Adolph Ochs เข้ามารับช่วงต่อเดอะนิวยอร์กไทมส์ เขาตั้งสโลแกนให้หนังสือพิมพ์ว่า "ข่าวทุกข่าวที่เหมาะสมที่จะพิมพ์" ซึ่งเป็นการตอกหน้าหนังสือพิมพ์ในช่วงนั้นอย่างแรง เพราะหนังสือพิมพ์สมัยนั้นมักได้ชื่อว่าตีพิมพ์ข่าวใส่ร้ายป้ายสีต่าง ๆ ภายใต้การนำของเขา เดอะนิวยอร์กไทมส์ประสบความสำเร็จและได้รับชื่อเสียงจากระดับนานาชาติ

ค.ศ. 1904 เดอะนิวยอร์กไทมส์ย้ายสำนักงานใหญ่ไปที่ถนนที่ 42 และตั้งชื่อให้พื้นที่แถวนั้นว่าไทมส์สแควร์ และเป็นจุดเริ่มต้นของประเพณีการนำลูกบอลไฟลงมาจากตึกของสำนักงานทุก ๆ วันสิ้นปี เก้าปีต่อมา เดอะนิวยอร์กไทมส์ย้ายสำนักงานไปที่ 229 ถนนที่ 43 และดำเนินงานอยู่ที่นั่นจนถึง ค.ศ. 2007 ปัจจุบันสำนักงานนี้ตั้งอยู่ที่ 620 Eigth Avenue

สองทศวรรษถัดมา เดอะไทมส์ได้ใช้เทคโนโลยีใหม่ ๆ เพื่อรับและส่งข่าวให้ผู้อ่านอย่างรวดเร็ว ใน ค.ศ. 1904 เดอะไทมส์รับรายงานเกี่ยวกับการทำลายกองทัพเรือรัสเซียจากเครื่องส่งสัญญาณไร้สายที่ติดอยู่บนเรือรบ

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บเดอะนิวยอร์กไทมส์
# กิ่งแก้ว บัวตูม
กิ่งแก้ว บัวตูม (4 มกราคม พ.ศ. 2510 -) นักปีนเขา นักผจญภัย นักสำรวจชาวไทย เป็นหญิงไทยคนแรกๆ ที่ปีนยอดเขาที่มีชื่อเสียงหลายยอด

กิ่งแก้ว บัวตูม เกิดในครอบครัวชาวนาที่จังหวัดพะเยา จบชั้นประถม 6 แล้วมีอาชีพทำนา จนกระทั่งได้พบรักกับสามีชาวอเมริกัน คือ ดร.ชาร์ลส มิตเชล เมื่อ พ.ศ. 2533 และย้ายมาใช้ชีวิตในกรุงเทพ และเรียนต่อ จากนั้นเธอได้ติดตามสามีเดินทางและได้มีโอกาสร่วมผจญภัย ในที่ต่างๆ ทั่วโลก

กิ่งแก้ว มีประสบการณ์ปีนเขาครั้งแรกกับยอดเขากีนาบาลู บอร์เนียว มาเลเซีย ความสูง 4,101 เมตร เมื่อ พ.ศ. 2536 หลังจากนั้นได้พยายามปีนยอดเขาเอเวอเรสต์ เมื่อ พ.ศ. 2540 ผ่านทางทิเบต และขึ้นได้ถึงแคมป์ 1 ที่ความสูงประมาณ 7,000 เมตร นับเป็นคนไทยคนแรกที่พยายามปีนยอดเขาเอเวอเรสต์ อัตชีวประวัติ กิ่งแก้ว บัวตูมจากการนำเสนอของสื่อมวลชน ทำให้เธอมักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคนไทยคนแรกที่ขึ้นถึงยอดเขาเอเวอเรสต์ ความจริงแล้วยังไม่มีคนไทยเคยขึ้นถึงยอดเขานี้ ในปี พ.ศ. 2545 กิ่งแก้ว ปีนขึ้นถึงยอดเขาไอส์แลนด์พีค เป็นหญิงไทยคนแรกที่ขึ้นถึงยอดเขานี้  ก่อนหน้าคนไทยกลุ่มที่สองในรายการ TITV Everest 2007 ซึ่งมีหญิงไทยคนที่สองคือ วันเพ็ญ สินธุวงษ์ รวมอยู่ด้วย

เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 กิ่งแก้วปีนยอดเขาชาสตา (Mt. Shasta) เป็นยอดเขาสูงอันดับ 5 ในแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ความสูง 4,322 เมตร โดยไม่ใช้ทีมงานสนับสนุน  และนำธงชาติไทย ธงตราสัญลักษณ์ งานฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี และธงตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๘๐ พรรษา ติดตัวไปปักบนยอดเขาด้วย เส้นทางที่เธอปีนเป็นเส้นทางบุกเบิกใหม่ ซึ่งเธอตั้งชื่อเป็นภาษาไทยว่า ใจทอง (Jai Tong - Heart of Gold) Climb for the King's 80th BirthdayThe pinnacle of devotion  The Nation, October 8, 2007

กิ่งแก้ว บัวตูม เป็นอีกผู้หนึ่งในโครงการของคนไทยที่จะปีนให้ถึงยอดเขาเอเวอเรสต์ให้ได้ภายในปี พ.ศ. 2553
# ภาษาอาซี
ภาษาอาซี เป็นภาษาตระกูลวิซายัน ใช้พูดในจังหวัดโรมโบลน ประเทศฟิลิปปินส์ ควบคู่กับภาษาโรมโบลมานอนและภาษาโอโฮน ชื่ออื่นๆของภาษานี้คือ บันตัวนอน กาลาตราวันฮอน โอดิโองานอน ซิบาเลญอน ซิมาราญอน และบิซายา 

อาซี
# ธรณีวิศวกรรม
ธรณีวิศวกรรม  เป็นวิชาที่ใช้ความรู้พื้นฐานทางด้านธรณีวิทยา มาประยุกต์ใช้ในด้านวิศวกรรมโยธา และวิศวกรรมเหมืองแร่ เน้นวิชาด้านกลศาสตร์ของหิน (Rock Mechanics) หรือกลศาสตร์ธรณี (Geomechanics)

"ธรณีวิศวกรรม" เป็นสาขาหนึ่งของวิศวกรรมโยธาที่เน้นการศึกษาและการประยุกต์ใช้งานของวัสดุทางธรณีวิทยา เช่น ดิน และหิน ในโครงการก่อสร้างต่างๆ ธรณีวิศวกรรมมีบทบาทสำคัญในการออกแบบและการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐาน เช่น อาคาร, สะพาน, ถนน, อุโมงค์ และเขื่อน

สาขานี้รวมถึงการศึกษาคุณสมบัติของดินและหิน เช่น ความแข็งแรง, การระบายน้ำ, และการบีบตัว เพื่อให้สามารถคาดการณ์และจัดการกับปฏิกิริยาของดินและหินเมื่อมีการนำไปใช้ในโครงการก่อสร้าง นอกจากนี้ยังรวมถึงการศึกษาและการป้องกันปัญหาที่เกี่ยวข้องกับดินและหิน เช่น การทรุดตัวของดิน, การเลื่อนของดิน, และการพังทลายของดิน

ธรณีวิศวกรรมเป็นสาขาที่มีความสำคัญมากในการพัฒนาและการรักษาความปลอดภัยของโครงการก่อสร้างต่างๆ และมีบทบาทสำคัญในการป้องกันและการจัดการกับภัยพิบัติทางธรณีวิทยา เช่น แผ่นดินไหวและดินถล่ม.
# พระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์
พระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ สมเด็จพระเจ้าปราสาททองโปรดเกล้าฯให้สร้างขึ้นเป็นปราสาทจตุรมุข ยกพื้นสูงกว่าพระที่นั่งองค์อื่น ๆ สามารถมองเห็นข้ามกำแพงวังไปเห็นแม่น้ำลพบุรี ในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงใช้เป็นที่ประทับทอดพระเนตร กระบวนพยุหยาตราชลมารค และการซ้อมกระบวนยุทธทางน้ำ เมื่อพระองค์เสด็จสวรรคต ในปี พ.ศ. 2231 สมเด็จพระเพทราชาโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญพระบรมศพจากเมืองลพบุรีมาไว้ที่นี่
# พระที่นั่งบรรยงก์รัตนาสน์
พระที่นั่งบรรยงก์รัตนาสน์ เป็นพระที่นั่งขนาดเล็ก ตั้งอยู่ภายในพระราชวังหลวง ในยุคที่กรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี สร้างขึ้นโดย สมเด็จพระนารายณ์มหาราชแห่งราชวงศ์ปราสาททอง ทรงโปรดเกล้า ฯ ให้สร้างขึ้นสำหรับใช้เป็นที่ประทับและสำราญพระราชหฤทัย โดยสร้างเป็นปราสาทจตุรมุขอยู่บนเกาะ ขนาดขื่อกว้าง 6 เมตร สูง 40 เมตร มีเครื่องยอด 9 ชั้น มีพรหมพักตร์  มีฉัตรและหลังคามุงด้วยกระเบื้องดีบุก มีสระน้ำล้อมรอบ ด้านหลังพระที่นั่งมีสระเลี้ยงปลาเงินปลาทอง เรียกว่าอ่างแก้ว ภายในอ่างก่อเป็นภูเขาและทำน้ำพุ  ตั้งอยู่ท้ายพระราชวังหลวง ระหว่างพระมหาปราสาท 3 องค์ คือ  พระที่นั่งวิหารสมเด็จ  พระที่นั่งสรรเพชญ์มหาปราสาท และพระที่นั่งสุริยาสน์อมรินทร์

ชาวบ้านนิยมเรียกพระที่นั่งองค์นี้ว่าพระที่นั่งท้ายสระ  สมเด็จพระเพทราชาโปรดที่จะเสด็จมาโปรยข้าวตอกให้ปลา ต่อมาสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ (เจ้าฟ้าเพชร) โปรดประทับที่พระที่นั่งองค์นี้ด้วยเช่นกัน จนเป็นที่มาของพระนามเรียกขานพระองค์
# ภาษาแอย์นู
ภาษาแอย์นู เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิกที่ใช้พูดในภาคตะวันตกของจีน นักภาษาศาสตร์บางส่วนจัดให้เป็นภาษาผสม เนื่องจากมีไวยากรณ์ส่วนใหญ่เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก แต่มีศัพท์ส่วนใหญ่อยู่ในภาษากลุ่มอิหร่าน นักภาษาศาสตร์อีกกลุ่มโต้แย้งว่าภาษานี้ไม่ตรงตามข้อกำหนดของภาษาผสม ปัจจุบันใช้พูดโดยชนร่อนเร่ชาวแอย์นู

 ชื่อ 
ภาษานี้มีรูปสะกดหลายแบบ เช่น Abdal, Aini, Ainu, Ayni, Aynu, Eyni และ Eynu. ข้อมูลภาษาอุยกูร์มักใช้คำว่า Abdal (ئابدال) ส่วนข้อมูลภาษารัสเซียใช้คำว่า Eynu, Aynu, Abdal (Эйну, Айну, Абдал) และผู้พูดภาษาจีนใช้รูปสะกด Ainu ชาวแอย์นูเรียกภาษาตนเองว่า Äynú (,)
# พระกฤษณะ
พระกฤษณะ (,"Krishna". Random House Webster's Unabridged Dictionary. ; ,)  เป็นเทพเจ้าองค์สำคัญในศาสนาฮินดู หนึ่งในแปดอวตารของพระวิษณุ และในบางธรรมเนียมบูชาในฐานะสวยัมภควัน หรือพระเจ้าสูงสุด พระกฤษณะเป็นเทพเจ้าแห่งการปกป้องดูแล, ความเมตตา, ความอ่อนโยน และความรัก รวมถึงเป็นหนึ่งในเทพเจ้าฮินดูที่ได้รับการบูชาแพร่หลายที่สุด ชาวฮินดูเฉลิมฉลองวันประสูติของพระกฤษณะทุกปีในเทศกาลกฤษณชันมาษฏมีตามปฏิทินฮินดู ซึ่งตรงกับเดือนสิงหาคมถึงกันยายนตามปฏิทินเกรกอเรียน

เรื่องราวในพระชนม์ชีพของพระกฤษณะเรียกว่า "กฤษณลีลา" พระกฤษณะทรงเป็นตัวละครสำคัญในมหาภารตะ, ภควตาปุราณะ, พรหมไววรรตปุราณะ และ ภควัตคีตา นอกจากนี้ยังปรากฏการกล่าวถึงพระองค์ในเอกสารเชิงปรัชญา, เทววิทยา และ ปรัมปราวิทยาฮินดูอีกหลายชิ้นงาน ในวรรณกรรมต่าง ๆ มีเขียนถึงพระกฤษณะในรูปปางต่าง ๆ กัน ทั้งในรูปเทพเจ้าองค์น้อย, เทพเจ้าที่ขี้เล่น, วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ ไปจนถึงพระเป็นเจ้าผู้สูงสุดแห่งจักรวาล Quote: "Krsna's various appearances as a divine hero, alluring god child, cosmic prankster, perfect lover, and universal supreme being (...)". ประติมานวิทยาของพระกฤษณะจึงเป็นการสะท้อนตำนานต่าง ๆ เหล่านี้ ผ่านการแสดงรูปปางพระองค์ในแต่ละช่วงวัย เช่นในรูปของทารกกำลังกินเนย, เด็กชายกำลังบรรเลงปี่ขลุ่ยหรือคู่กับพระราธา และในรูปของผู้ทรงราชรถกำลังสนทนาอย่างน่าเกรงขามกับอรชุน

พระนามหรือพระนามคล้ายกันของพระกฤษณะปรากฏในเอกสารและวัฒนธรรมที่อายุเก่าแก่ถึง 1000 ปีก่อนคริสต์กาล ในบางธรรมเนียมย่อย มีการบูชาพระกฤษณะในฐานะ สวยัมภควัน (พระเจ้าสูงสุด) ในธรรมเนียมเช่นกฤษณลัทธิ ธรรมเนียมย่อยเหล่านี้เติบโตขึ้นในยุคขบวนการภักติในยุคกลางRavi Gupta and Kenneth Valpey (2013), The Bhagavata Purana, Columbia University Press, , pp. 185–200 วรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับพระกฤษณะยังมีอิทธิพลมากต่อศิลปนาฏกรรมมากมาย เช่น ภารตนาฏยัม, กถกาลี, กูชีปูดี, โอฑิสสี และ มณีปุรีนาฏกรรมML Varadpande (1987), History of Indian Theatre, Vol 1, Abhinav, , pp. 98–99 มีการบูชาพระกฤษณะทั่วไปในทุกคติธรรมเนียมของศาสนาฮินดู และมีบูชามากเป็นพิเศษในแถบวฤนทาวัน รัฐอุตตรประเทศ, ทวารกะ และ ชูนครห์ รัฐคุชราต; บูชาในรูปปางชคันนาถ ในโอริศา, มายาปุระ รัฐเบงกอลตะวันตก; บูชาในรูปปางวิโฐพา ในปัณฒรปุระ รัฐมหาราษฏระ, ศรีนาถจี ในนาถทวาระ รัฐราชสถาน, อุทุปีกฤษณะในรัฐกรณาฏกะ, ปรรถสารถี ในรัฐทมิฬนาฑู, อรันมุละ, รัฐเกรละ และ คุรุวยูรัปปัน ในคุรุวยูร รัฐเกรละ นับตั้งแต่ทศวรรษ 1960s เป็นต้นมา คติการบูชาพระกฤษณะยังเผยแผ่ไปยังโลกตะวันตกและแอฟริกา โดยเฉพาะจากกิจการของอิสก์คอน

 หมายเหตุ
# ภาษาเฮเรโร
ภาษาเฮเรโร (Otjiherero) เป็นภาษากลุ่มบานทู พูดในประเทศนามิเบียและบอตสวานา มีผู้พูดประมาณ 133,000 คน
# วิทยาลัยชุมชนสุราษฎร์ธานี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
วิทยาลัยชุมชนสุราษฎร์ธานี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เป็นหน่วยงานระดับคณะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่ตำบลมะขามเตี้ย อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ประวัติ
วิทยาลัยชุมชนสุราษฎร์ธานี เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกเมื่อปี พ.ศ. 2533 ต่อมาได้มีการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการโดยพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ทบวงมหาวิทยาลัย พ.ศ. 2537พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ทบวงมหาวิทยาลัย พ.ศ. 2537 (วิทยาลัยชุมชนสุราษฎร์ธานี) เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2537 นับเป็นหน่วยงานแรกในวิทยาเขตสุราษฎร์ธานี

หลักสูตร
วิทยาลัยชุมชนสุราษฎร์ธานี เปิดทำการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา 3 สาขาวิชา ได้แก่
 หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการสิ่งแวดล้อม
 หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ
 หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา
# ปามุกกาเล
ปามุกกาเล  หรือแปลว่า ปราสาทปุยฝ้าย (Cotton Castle) อยู่ในเมืองชื่อเดียวกัน จังหวัดเดนิซลี ประเทศตุรกี เป็นเนินเขาหินปูนสีขาว มีความยาวประมาณ 2.7 กิโลเมตร สูง 160 เมตร เกิดจากน้ำพุร้อนที่นำแคลเซียมคาร์บอเนตมาตกตะกอน

ปามุกกาเลได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกร่วมกับฮีเอราโปลิสซึ่งเป็นเมืองโบราณที่ตั้งอยู่บนปามุกกาเล ใน พ.ศ. 2531
# ชก
ชก อาจหมายถึง
 การชก เรียกอีกอย่างหนึ่งคือต่อย หมายความว่าเอาสันนิ้วไปกระแทกตามที่นั้นๆ เช่น นักมวยชกคู่ต่อสู้อย่างแรง
 ชก (ต้นไม้)