wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เฝิง ยิงฉี
เฝิง ยิงฉี  เป็นนักกีฬาฟันดาบบนรถวีลแชร์ในกีฬาพาราลิมปิกจากเขตการปกครองพิเศษฮ่องกง ประเทศจีน ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2000 เขาชนะการแข่งขันโดยได้รับเหรียญทองสามรายการในประเภทชายเดี่ยวฟอยล์, ทีมฟอยล์ และเดี่ยวเซเบอร์ และได้รับเหรียญทองแดงในประเภททีมเซเบอร์ สี่ปีต่อมาที่เอเธนส์พาราลิมปิก เขาชนะการแข่งขันโดยได้รับเหรียญทองสองรายการในประเภทชายเดี่ยวฟอยกับทีมเซเบอร์ และหนึ่งเหรียญเงินในประเภททีมฟอยล์ 

เฝิงได้สูญเสียการใช้ขาได้ตามปกติตั้งแต่ครั้งยังเด็กเนื่องจากติดไวรัสซึ่งได้ทำลายไขสันหลังของเขา (โรคกระดูกสันหลังอักเสบเฉียบพลันใน ค.ศ. 1994 ด้วยภาวะอัมพาตของร่างกายส่วนล่าง) ในวัย 15 ปี เขาเริ่มฝึกกีฬาฟันดาบบนรถวีลแชร์ที่สถาบันฝึกอบรมระดับชาติของฮ่องกง (Hong Kong Sports Institute) หลังจากพาราลิมปิกฤดูร้อน 2004 สิ้นสุดลง เขาได้ฟื้นความสามารถในการเดินและวางมือจากกีฬาฟันดาบ

ในเดือนที่มีการจัดพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 ในปักกิ่ง เฝิงได้เป็นโค้ชให้กับโทโยอากิ ฮิซากาว่า ซึ่งเป็นนักกีฬาฟันดาบบนรถวีลแชร์ชาวญี่ปุ่น ในช่วงการเตรียมตัวก่อนแข่ง 

 การศึกษา 
เฝิง ยิงฉี ได้ศึกษาในวิทยาลัยซาเถียนซูเจ้อกง (沙田蘇浙公學) ในช่วงต้นปี และได้รับวุฒิปริญญาตรีเกียรตินิยมในสาขาพลศึกษาและการจัดการนันทนาการจากมหาวิทยาลัยฮ่องกงแบบติสต์ (香港浸會大學) และได้รับปริญญาโทสาขาชีวกลศาสตร์การกีฬาจากมหาวิทยาลัยเนชั่นแนลไทวานนอร์มอล (國立臺灣師範大學) ปัจจุบันเขาสมัครเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาเอกที่ภาควิชาศัลยกรรมกระดูกและวิทยาการการบาดเจ็บ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยไชนีสออฟฮ่องกง (香港中文大學)

ในค.ศ. 2010 ช่วงฤดูร้อน เฝิง ยิงฉี ได้รับรางวัลโพสท์เกรดูเอท ทราเวล จากชมรมระหว่างประเทศว่าด้วยชีวกลศาสตร์ในการกีฬา (International Society on Biomechanics in Sports) และเขายังเป็นสมาชิกคณะกรรมการของสมาคมเวชศาสตร์การกีฬาและวิทยาศาสตร์การกีฬาของฮ่องกง ตั้งแต่ค.ศ. 2010 จนถึงปัจจุบัน โดยมีงานวิจัยที่สนใจได้แก่: ระบบการจัดหมวดหมู่ในกีฬาพาราลิมปิก, การแบ่งกลุ่มข้อมูล, การจำลองด้วยคอมพิวเตอร์, เทคโนโลยีอุปกรณ์กีฬา (SET), กลศาสตร์ของกล้ามเนื้อ และการวิเคราะห์การเคลื่อนที่ในกีฬา

 หนังสืออ่านเพิ่ม 
 Fung YK, Chow BC, Fong DTP, Chan KM (2010). A kinematic analysis of trunk ability in wheelchair fencing: a pilot study.  In Proceedings of XXVIII International Conference on Biomechanics in Sports (pp. 126-129), Marquette, USA. [Jul 19-23, 2010].
 Fung YK, Chan KM (2010). Functional ability between different categories of wheelchair fencer. In Proceedings of The 3rd HKASMSS Student Conference on Sport Medicine, Rehabilitation and Exercise Science (pp. 21-22), Hong Kong, China. [Jun 19, 2010].
 Fung YK, Shiang TY, Huang CF (2008). Kinetic analysis to poweriser (An energy storage and return spring device) . In Proceedings of XXVI International Conference on Biomechanics in Sports, (pp. 366-369), Seoul, Korea. [Jul 14-18, 2008].
# คิง แคมป์ ยิลเลตต์
thumb|มีดโกนหนวดแบบใช้แล้วทิ้งของยิลเลตต์ ที่จดสิทธิบัตรไว้ในปี ค.ศ. 1904
คิง แคมป์ ยิลเลตต์ (5 มกราคม ค.ศ. 1855 - 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1932) เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะเป็นผู้ประดิษฐ์มีดโกนหนวดแบบนิรภัย (Safety razor) ที่สามารถโกนหนวดโดยไม่จำเป็นต้องระวังมีดบาด และผลิตมีดโกนหนวดแบบเปลี่ยนใบมีด ใช้แล้วทิ้ง วางจำหน่ายในราคาถูกเป็นคนแรก เมื่อ ค.ศ. 1903 ในชื่อผลิตภัณฑ์ "ยิลเลตต์ เขาได้ทำงานร่วมกับวิลเลียม เอเมอลีย์ นิสเคอสัน(William Emery Nickerson)
# ฟีลิป อามอรี
ฟีลิป อามอรี (6 มีนาคม ค.ศ. 1940 - 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักธุรกิจสื่อสิ่งพิมพ์ชาวฝรั่งเศส เป็นเจ้าของสื่อรายใหญ่ที่มีอิทธิพลที่สุดในฝรั่งเศส เขาเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทการพิมพ์ฟีลิป อามอรี   ผู้ตีพิมพ์หนังสือพิมพ์เลอปารีเซียง  หนังสือพิมพ์ท้องถิ่นของปารีส และเลกิป  นิตยสารกีฬารายใหญ่ของฝรั่งเศส

บริษัทลูกของอีพีเอ ชื่อว่า องค์การกีฬาอามอรี (Amaury Sport Organisation - ASO) เป็นบริษัทผู้จัดการแข่งขันกีฬารายการสำคัญหลายรายการ เช่น การแข่งขันจักรยานตูร์เดอฟร็องส์, บูเอลตาอาเอสปัญญา, ปารีส-นิส, การแข่งขันรถวิบากปารีส-ดาการ์ ASO Sporting events
# เขตชินางาวะ
เขตชินางาวะ  เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของโตเกียว ซึ่งเป็นที่ตั้งของสถานทูตต่างชาติ 9 ประเทศ  เขตนี้มีประชากรประมาณ 380,293 คนและมีความหนาแน่นประชากรที่ 16,510 คนต่อตารางกิโลเมตร รวมแล้วมีพื้นที่ 22.84 ตารางกิโลเมตร

การเมืองและรัฐบาล
ชินางาวะมีสภาที่มีสมาชิกที่ได้รับการเลือกตั้ง 40 คน

สถานทูตในชินางาวะ

 ประเทศเบลารุส
 ประเทศบรูไน
 ประเทศกัมพูชา
 ประเทศอินโดนีเซีย
 ประเทศมอริเตเนีย
 ประเทศพม่า
 ประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย
 ประเทศไทย
 ประเทศแซมเบีย
# เขื่อนแม่กลอง
เขื่อนแม่กลอง เดิมชื่อ เขื่อนวชิราลงกรณ เป็นเขื่อนกั้นน้ำบนแม่น้ำแม่กลองในอำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการชลประทานแม่กลองใหญ่และสร้างเสร็จใน พ.ศ. 2513

เขื่อนกั้นน้ำนี้มีโครงสร้างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กที่ยาว 150 เมตรและสูง 14 เมตร โดยมีประตูบานโค้ง 8 บานที่มีอัตราส่วน 12.5 ต่อ 7.5 เมตรที่ควบคุมการไหลของแม่น้ำ ส่วนเครือข่ายคลองชลประทานจัดหาน้ำเพื่อการเกษตรในพื้นที่  ใน 6 จังหวัด นอกจากนี้ยังมีโรงไฟฟ้าพลังน้ำขนาดเล็กสองอันที่ผลิตพลังงานได้ 6 เมกะวัตต์ สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2549 เขื่อนนี้เป็นเขื่อนที่กรมชลประทานและการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยบริหารร่วมกัน

เขื่อนแม่กลองสร้างกระแสไฟฟ้าได้ 33.32 กิกะวัตต์ต่อชั่วโมง ใน พ.ศ. 2557 โดยมีเป้าหมายที่จะผลิตไฟฟ้ารายปีให้ได้ 74 กิกะวัตต์ต่อชั่วโมง และเคยมีการทดสอบว่าเขื่อนนี้สามารถผลิตไฟฟ้าได้ถึง 124.39 กิกะวัตต์ต่อชั่วโมง

ประวัติ
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ขนานนามเขื่อนที่จะสร้างว่า เขื่อนวชิราลงกรณ ตั้งแต่ พ.ศ. 2508 จากนั้นจึงทรงเสด็จพร้อมด้วย พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งดำรงพระราชอิสริยยศสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร ทรงวางศิลาฤกษ์เขื่อนวชิราลงกรณเมื่อวันอาทิตย์ที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2510

ต่อมาพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่อเป็น เขื่อนแม่กลอง เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 จนถึงปัจจุบัน
# การตีโฉบฉวยอ่าวซูดา
การจู่โจมอ่าวซูดา  เป็นการโจมตีขนาดเล็กของกองทัพเรืออิตาลีบริเวณอ่าวซูดา เกาะครีต ระหว่างช่วงเช้ามืดของวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1941 เรือลาดตระเวนหนัก เอชเอ็มเอส ยอร์ก ของกองทัพเรืออังกฤษ และเรือลำเลียงนอร์เวย์ เพริเคิลส์ ถูกทุ่นระเบิดของอิตาลีจนไร้สมรรถภาพและจมลงในที่สุด
# แยน แฮร์มันสัน
แยน แฮร์มันสัน  เกิด ค.ศ. 1942 เป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกวิชาไอคิโดรายแรกในสวีเดน โดยเป็นเพียงรายเดียวของยุคที่ยังคงทำการฝึกฝนวิชาไอคิโด และเป็นหนึ่งในผู้ดำเนินการด้านไอคิโดที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดในประเทศ อันดับของเขาคือชิฮัน 7 ดั้ง ในองค์กรไอคิโดไอคิไค

ประสบการณ์แรกของแฮร์มันสันในบูโด ซึ่งเป็นศิลปะการต่อสู้ของญี่ปุ่น คือช่วงที่อยู่ในบ้านเกิดของเขาในสต็อกโฮล์ม ช่วงค.ศ. 1959 เมื่อเขาเริ่มต้นการเรียนยูโดกับเจอร์ราด โกเซน ผู้ซึ่งเดินทางมาจากเนเธอร์แลนด์ในช่วงเวลาที่มีความสำคัญสำหรับการเผยแพร่บูโดในสต็อกโฮล์ม โกเซนได้พบหนังสือเกี่ยวกับไอคิโดในฝรั่งเศส เขาได้แนะนำโดยหนังสือกับเทปไอคิโดของฝรั่งเศสซึ่งมีมิโนรุ โมชิสึกิ ได้แสดงทักษะด้านไอคิโด โกเซนและแฮร์มันสันเริ่มทดสอบเทคนิคไอคิโดในปี ค.ศ. 1962 ซึ่งนับเป็นจุดเริ่มต้นของไอคิโดในประเทศสวีเดน เป็นเรื่องธรรมดาที่ทั้งคู่ได้รับสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ตัวอย่างเช่น ได้เข้าใจผิดด้านชุดฮากามะสีเข้มแบบกว้าง ซึ่งกางเกงจีบกว้างมักใส่ช่วงนอกเหนือจากปกติเป็นชุดฝึกเคโคกิสีขาว สำหรับเป็นกระโปรง แฮร์มันสันได้ขอร้องให้แม่ของเขาได้ทำขึ้นมาชุดหนึ่งสำหรับเขา แต่จะแยกตัวในระหว่างช่วงการสาธิตไอคิโดที่แฮร์มันสันได้จัดขึ้น โกเซนกับแฮร์มันสันยังได้เดินทางไปยังฝรั่งเศสเพื่อฝึกไอคิโดกับทาดาชิ อาเบะ ด้วยเช่นกัน

ในค.ศ. 1965 แฮร์มันสัน ได้ย้ายไปอยู่ที่กรุงโตเกียวในประเทศญี่ปุ่น เพื่อฝึกวิชาไอคิโดที่สำนักไอคิไคฮอนบุ เพื่อการสร้างชีวิตใหม่ เขาได้ทำทุกอย่างตั้งแต่การทำความสะอาดหน้าต่างไปจนถึงการแสดงมวยปล้ำ ที่ฮอนบุแห่งนี้เองที่เขาได้รับรางวัล 4 ดั้งในท้ายที่สุด ซึ่งเป็นอันดับที่ชาวตะวันตกทั่วไปไม่เคยได้รับในสมัยนั้น และด้วยเหตุนี้เขาจึงมีชื่อเล่นว่า "แจน โยดัน" (Janne Yodan) ซึ่งเป็นสิ่งที่สื่อถึงตัวเขาในญี่ปุ่น ("Janne" เป็นชื่อโดยทั่วไปของแยน และ "Yodan" หมายถึงดั้งขั้นสี่) ซาดาเทรุ อาริคาว่า ซึ่งเป็นครูที่สำนักฮอนบุได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้มีอิทธิพลรายสำคัญของแฮร์มันสัน เมื่อเดินทางกลับไปสวีเดนในปีค.ศ. 1980 แฮร์มันสันได้เริ่มต้นการฝึกอบรมและการเรียนการสอนที่โดโจในเขตชานเมืองทางตอนใต้ของกรุงสต็อกโฮล์ม ซึ่งมีชื่อว่า ฟาร์สตา ไอคิโดคลับ (Farsta aikidoklubb)

ตั้งแต่ค.ศ. 1994 แฮร์มันสันเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ในคณะกรรมการการจัดลำดับในไอคิไคของสวีเดน ในค.ศ. 1995 เขาได้รับรางวัล 6 ดั้ง ซึ่งถือเป็นรางวัลที่ชาวสวีเดนต้องใช้ระยะเวลาหลายปีในการได้รับตำแหน่งเดียวกันนี้ แล้วเขาก็ได้รับ 7 ดั้งในปีค.ศ. 2006

ในปีค.ศ. 1998 เมื่อฮอนบุได้รับสิทธิจากไอคิโดของสวีเดนในการจัดอันดับดั้งโดยไม่ต้องขึ้นอยู่กับตำแหน่งชิฮันของญี่ปุ่นในปัจจุบัน มันจึงสามารถสันนิษฐานได้ว่าชื่อของแฮร์มันสันในคณะกรรมการให้คะแนนจะเป็นปัจจัยที่สำคัญ เมื่อสำนักฮอนบุให้ออกชื่อตำแหน่งชิฮันครั้งแรกอย่างเป็นทางการ ก็ได้มีเจ็ดรายที่ไม่ใช่ชาวญี่ปุ่น (จนถึงราวปีค.ศ. 2002) แฮร์มันสันเป็นหนึ่งในบรรดาบุคคลเหล่านั้น ตั้งแต่ฟาร์สตา ไอคิโดคลับ ได้ปิดตัวลงในค.ศ. 2003 แฮร์มันสันก็ไม่ได้ทำการสอนอย่างสม่ำเสมออีกต่อไป เนื่องจากเขาต้องทนทุกข์ทรมานจากการที่สะโพกไม่มีแรง ซึ่งได้รับการบรรเทาอาการลงบางส่วนโดยการผ่าตัด แม้ว่าจะมีผลเป็นอุปสรรคขัดขวางต่อการเคลื่อนไหวของเขา แต่เขาก็ยังคงสอนอยู่ที่การจัดสัมนา และนอกจากนี้ยังสามารถพบการฝึกอบรมที่สำนักไอคิโดอิยาซากา (Iyasaka) ในสต็อกโฮล์มได้เช่นกัน

เรื่องที่น่าสนใจอีกประการของแฮร์มันสันนอกเหนือจากเรื่องของกระโปรง คือเหตุการณ์หนึ่งที่เขาจับคนในการฝึกอบรมที่สำนัก ต่างรู้จักกันว่าเป็นสิ่งที่โหดร้ายสำหรับการเริ่มต้น ซึ่งมักจะมีเสียงมาจากทางหน้าต่างว่า "แบบแข็งหรือแบบอ่อน"

 ประมวลภาพ
# ดาการ์แรลลี
ดาการ์แรลลี หรือ เดอะ ดาการ์ ในอดีตรู้จักกันในชื่อ ปารีส-ดาการ์ เป็นการแข่งขันรถประจำปี ที่จัดการแข่งขันโดยองค์กรกีฬาอามอรี (Amaury Sport Organisation - ASO) บริษัทสัญชาติฝรั่งเศสที่ก่อตั้งโดยฟิลิปเป อามอรี จัดการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1978

เส้นทางการแข่งขันส่วนใหญ่เริ่มต้นจากปารีส ประเทศฝรั่งเศส มีเส้นทางผ่านภูมิประเทศทุรกันดารหลากหลายชนิดทั้งทะเลทราย บ่อโคลน ทุ่งหญ้า ทุ่งหิน หุบผาสูงชัน เนินทรายในทวีปยุโรปและทวีปแอฟริกา ไปสิ้นสุดที่ดาการ์ ประเทศเซเนกัล แต่หลังจากเกิดเหตุการณ์สังหารนักท่องเที่ยวชาวฝรั่งเศสในประเทศมอริเตเนียในช่วงปลายปี ค.ศ. 2007 โดยกลุ่มก่อการร้ายอัลกออิดะฮ์ ทำให้เกิดความกังวลเรื่องความปลอดภัยของผู้ร่วมแข่งขัน จนต้องงดการแข่งขันในช่วงต้นปี ค.ศ. 2008 และย้ายการแข่งขันไปจัดในทวีปอเมริกาใต้ ที่อาร์เจนตินาและชิลี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 จนถึง ค.ศ. 2019Dakar Rally will again be hosted by Argentina and Chile — MercoPress ในปี ค.ศ. 2020 ดาการ์แรลลีย้ายไปแข่งขันที่ประเทศซาอุดีอาระเบีย

การแข่งขันแบ่งออกเป็น 5 ระดับ คือ รถจักรยานยนต์ รถยนต์ (น้ำหนักต่ำกว่า 3,500 กิโลกรัม) รถบรรทุก (น้ำหนักมากกว่า 3,500 กิโลกรัม) ควอดไบค์ และยูทีวี เส้นทางการแข่งขันในแต่ละวัน มีตั้งแต่ระยะทางสั้น ๆ จนถึงเฉลี่ย 800-900 กิโลเมตร

เคยมีนักแข่งชาวไทย 2 คน ที่เข้าร่วมการแข่งขันรายการนี้จนจบ ได้แก่ พรสวรรค์ ศิริวัฒนกุลชีวิตหลังพวงมาลัยของ “พรสวรรค์ ศิริวัฒนกุล” ผู้จัดการ, 19 ตุลาคม 2547 ในปี ค.ศ. 1992-1995 และมานะ พรศิริเชิดเปิดใจฮีโร่ดาการ์ “มานะ พรซิริเชิด” เรซ ฟอร์ ไทยแลนด์ ยวดยานมอเตอร์สปอร์ต, มกราคม 2551 ในปี ค.ศ. 2009 ทั้งสองคนสังกัดทีมมิตซูบิชิ มอเตอร์ส

thumb|ประเทศที่ใช้เป็นเส้นทางแข่งขันตั้งแต่ ค.ศ. 1979–2007 (สีส้มคือประเทศที่นักแข่งขับผ่านเพื่อไปยังเมืองเคปทาวน์ ในการแข่งขันปี ค.ศ. 1992)
thumb|ประเทศที่ใช้เป็นเส้นทางแข่งขันตั้งแต่ ค.ศ. 2009–2018

 เส้นทางในแต่ละปี 
 ค.ศ. 1979–1980: ปารีส–ดาการ์
 ค.ศ. 1981–1988: ปารีส–แอลเจียร์–ดาการ์
 ค.ศ. 1989: ปารีส–ตูนิส–ดาการ์
 ค.ศ. 1990–1991: ปารีส–ทริโปลี–ดาการ์
 ค.ศ. 1992: ปารีส–เคปทาวน์
 ค.ศ. 1993: ปารีส–ดาการ์
 ค.ศ. 1994: ปารีส–ดาการ์–ปารีส
 ค.ศ. 1995–1996: กรานาดา–ดาการ์
 ค.ศ. 1997: ดาการ์–อากาเดซ–ดาการ์
 ค.ศ. 1998: ปารีส–กรานาดา–ดาการ์
 ค.ศ. 1999: กรานาดา–ดาการ์
 ค.ศ. 2000: ดาการ์–ไคโร
 ค.ศ. 2001: ปารีส–ดาการ์
 ค.ศ. 2002: อารัส–มาดริด–ดาการ์
 ค.ศ. 2003: มาร์แซย์–ซาร์มอัล-ชีค
 ค.ศ. 2004: แกลร์มง-แฟร็อง–ดาการ์
 ค.ศ. 2005: บาร์เซโลนา–ดาการ์
 ค.ศ. 2006–2007: ลิสบอน–ดาการ์
 ค.ศ. 2008: งดการแข่งขัน
 ค.ศ. 2009: บัวโนสไอเรส–บัลปาราอีโซ–บัวโนสไอเรส
 ค.ศ. 2010: บัวโนสไอเรส-อันโตฟากาสตา-บัวโนสไอเรส
 ค.ศ. 2011: บัวโนสไอเรส-อารีกา-บัวโนสไอเรส
 ค.ศ. 2012: มาร์เดลปลาตา-อารีกา-ลิมา
 ค.ศ. 2013: ลิมา–ตูกูมัน–ซานเตียโก
 ค.ศ. 2014: โรซารีโอ-ซัลตา–บัลปาราอิโซ
 ค.ศ. 2015: บัวโนสไอเรส–อิกิเก-บัวโนสไอเรส
 ค.ศ. 2016: บัวโนสไอเรส–ซัลตา–โรซารีโอ
 ค.ศ. 2017: อาซุนซีออน–ลาปาซ–บัวโนสไอเรส
 ค.ศ. 2018: ลิมา–ลาปาซ–กอร์โดบา
 ค.ศ. 2019: ลิมา– ลิมา (เปรู)
 ค.ศ. 2020: ญิดดะฮ์–รียาด–คิตฎิยา (ซาอุดีอาระเบีย)
 ค.ศ. 2021: ญิดดะฮ์–ฮาอิล (ซาอุดีอาระเบีย)
 ค.ศ. 2022: ฮาอิล–ญิดดะฮ์ (ซาอุดีอาระเบีย)
 ค.ศ. 2023: กาตาร์–ซาอุดีอาระเบีย–ยูเออี
 ค.ศ. 2024: อัลลูลา–ยันบู
# ฟุตบอลชายหาดในเอเชียนบีชเกมส์ 2010
ฟุตบอลชายหาดในเอเชียนบีชเกมส์ 2010 ได้จัดขึ้นในวันที่ 8 ธันวาคม ถึง 16 ธันวาคม ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ในมัสกัต ประเทศโอมาน

 สรุปเหรียญรางวัล 
ชาย

 รอบแรก 
 สายเอ 
ทีมPldWLGFGAGDPts3210148+6832011614+263102121203 3003715−80

 สายบี 
ทีมPldWLGFGAGDPts33002210+129 32011312+163102915−6330031118−70

 สายซี 
ทีมPldWLGFGAGDPts2200236+1762200113+86 2002512−702002422−180

 สายดี 
ทีมPldWLGFGAGDPts2200106+46211074+35 200247−302002610−40

 รอบตัดสิน
# ก็อทลีพ ไดม์เลอร์
ก็อทลีพ วิลเฮ็ล์ม ไดม์เลอร์ (17 มีนาคม ค.ศ. 1830 – 6 มีนาคม ค.ศ. 1900)"Gottlieb Daimler". Encyclopædia Britannica. เป็นวิศวกรชาวเยอรมัน เป็นผู้บุกเบิกการผลิตเครื่องยนต์สันดาปภายในและพัฒนารถยนต์ และร่วมกับวิลเฮ็ล์ม ไมบัค ผลิตรถจักรยานยนต์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1885 ต่อมาทั้งสองได้ร่วมกันก่อตั้งบริษัทเดมเลอร์มอเตอร์ (Daimler Motors Corporation) ซึ่งต่อมารวมตัวกับบริษัทของคาร์ล เบ็นทซ์ กลายเป็นไดม์เลอร์-เบนซ์ (ไดม์เลอร์ อาเก ในปัจจุบัน) ผู้ผลิตรถยนต์เมอร์เซเดส-เบนซ์
# ไลโพโปรตีน
ไลโพโปรตีน  เป็นสารประกอบเชิงซ้อนที่มีหน้าที่ทำให้ร่างกายสามารถขนส่งไขมันไปในน้ำ (ได้แก่ เลือด และของเหลวภายนอกเซลล์) ได้ มีชั้นของฟอสโฟไลปิดและคอเลสเตอรอลอยู่ที่ขอบชั้นนอก โดยหันด้านไฮโดรฟิลิกหรือด้านที่ละลายน้ำได้ออกไปด้านนอกเพื่อสัมผัสกับน้ำ และมีด้านไฮโดรโฟบิกหรือด้านที่ละลายน้ำไม่ได้หันเข้ามาด้านใน

ลิโพโปรตีน เป็น compound lipid ที่มีส่วนประกอบของลิพิด (lipid) และโปรตีน (protein) ในโมเลกุลลิโพโปรตีน เป็นสาร

ที่พบอยู่ในเลือด มีหน้าที่พาคอเลสเตอรอล (cholesterol) ไปในกระแสเลือดไปยังเซลล์ต่างๆ ทั่วร่างกาย ลิโพโปรตีน ซึ่งมีสัดส่วนของลิพิด มากกว่าโปรตีน เรียกว่า low-density lipoprotein (LDLs) ลิโพโปรตีนที่มีสัดส่วนของโปรตีนมากกว่าลิพิด เรียกว่า high-density lipoprotein (HDLs)
หมวดหมู่:ลิพิด
หมวดหมู่:สรีรวิทยา
หมวดหมู่:ไลโพโปรตีน

he:כולסטרול#ליפופרוטאינים
# โรเบิร์ต โอ วิลสัน
โรเบิร์ต โอ วิลสัน แพทยศาสตรบัณฑิต (5 ตุลาคม 1906 —) เป็นแพทย์ชาวอเมริกันและมิชชันนารีนิกายโปรแตสแตนท์ วิลสันเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยพรินซ์ตันและได้รับการฝึกทางการแพทย์จากสถาบันแพทยศาสตร์ฮาร์วาร์ด และสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1929 เขาเดินทางกลับนานกิงใน ค.ศ. 1936 โดยเข้าทำงานในโรงพยาบาลนานกิง ท่ามกลางความโกลาหลและการนอกเลือดเมื่อกองทัพญี่ปุ่นเข้ายึดครองนานกิง วิลสันได้ทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยในหน้าที่ของเขา และเป็นเพียงหนึ่งในแพทย์เพียงหยิบมือที่ยังอาศัยอยู่ในเมือง ณ ค.ศ. 1937
# อาเลกซันโดรส นีโกลาอีดิส
ที่ 5 - เวิลด์เทควันโดแชมเปียนชิป โคเปนเฮเกน 2009 เฮฟวีเวต
ที่ 5 - เวิลด์เทควันโดแชมเปียนชิป ปักกิ่ง 2007 เฮฟวีเวต
ที่ 5 - เวิลด์เทควันโดแชมเปียนชิป การ์มิช 2003 เฮฟวีเวต

อาเลกซันโดรส นีโกลาอีดิส  เกิดวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1979 ในเทสซาโลนีกี ประเทศกรีซ เป็นนักกีฬาเทควันโดโอลิมปิกΔ/νση Β'/θμιας Εκπ/σης Ν. Φλώρινας - Κεντρική Σελίδα  เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่จัดขึ้นในเอเธนส์"alexandros" Results   ภายหลังจากที่แพ้ต่อมุน แท-ซ็อง จากเกาหลีใต้ซึ่งเป็นผู้ที่ได้รับรางวัลเหรียญทอง

เมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2008 อาเลกซันโดรส นีโกลาอีดิส ได้รับเกียรติให้เป็นผู้ถือคบเพลิงคนแรกของการวิ่งคบเพลิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008Olympic Flame begins relay in Greece  at the Official Website of the Torch Relay

ต่อมาในวันที่ 11 เมษายนของปีเดียวกันนี้ เขาชนะรายการยูโรเปียนแชมเปียนชิปในกรุงโรมหลังจากแสดงฝีมือการต่อสู้สี่ครั้ง

ภายหลังจากนั้น อาชีพของเขาได้เริ่มขึ้นในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง นีโกลาอีดิสได้รับรางวัลเหรียญเงินโอลิมปิกในรุ่น 80 กิโลกรัม ภายหลังจากที่แพ้ต่อชา ทง-มิน จากเกาหลีใต้ในรอบชิงชนะเลิศ
# 23 มินนิทส์อินเฮล
23 มินนิทส์อินเฮล  เป็นหนังสือซึ่งมีแก่นของศาสนาคริสต์และเป็นหนังสือขายดีของนิวยอร์กไทมส์ เขียนโดย บิล ไวส์ และได้รับการตีพิมพ์โดย  ในปี พ.ศ. 2549 เนื้อหาในหนังสืออ้างว่าเขียนจากเรื่องจริงและเล่าถึงประสบการณ์ที่ผู้เขียนอ้างว่าได้ใช้เวลา 23 นาทีในนรก หนังสือและเนื้อหาที่บรรจุทำให้ไวส์ได้รับเชิญให้ออกไปพูดในหลายโอกาส ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้วเป็นโบสถ์หรือองค์การศาสนาคริสต์อื่น ๆ

 รายละเอียด 
ไวส์กล่าวว่าเขาเป็นคริสเตียนตั้งแต่ พ.ศ. 2513 แต่ไม่เคยศึกษาเรื่องนรกมาก่อนประสบการณ์ดังกล่าว ซึ่งเกิดขึ้นในคืนวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ตามที่ระบุไว้ในหนังสือ ไวส์ ซึ่งในเวลาต่อมากลายมาเป็นนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ พบว่าตนเองอยู่ในห้องขังที่มีความสูงอย่างน้อย 15 ฟุต (4.6 เมตร) และมีพื้นที่ 10 ฟุต (3.0 เมตร) × 15 ฟุต (4.6 เมตร) ที่ซึ่งมีสัตว์ร้ายกลิ่นเน่าเปื่อยสองตัว อันเป็นบุคลาธิษฐานของความชั่วร้ายและความกลัว พูดในภาษาซึ่งดูหมิ่นศาสนา ไวส์กล่าวว่าสิ่งมีชีวิตดังกล่าวมีกำลังมากกว่ามนุษย์อย่างน้อยหนึ่งพันเท่า และตามการระบุของไวส์ สัตว์ร้ายดังกล่าวได้โยนเขาเข้ากับกำแพงหิน ทำให้กระดูกของเขาหัก จากนั้นจึงฉีกเนื้อของเขาออก

ไวส์กล่าวว่า อย่างไรก็ตาม เขาสามารถคลานออกจากห้องขังนั้นได้ ที่ซึ่งเขาได้ยินเสียงคนนับพันล้านคนที่อยู่ในนรก และกล่าวต่อไปว่า จากนั้นเขาได้พบกับพระเยซู ผู้ตรัสแก่เขาให้บอกมนุษย์คนอื่นว่านรกมีอยู่จริง ไวส์กล่าวว่าประสบการณ์นี้สิ้นสุดลงเมื่อพบว่าตนเองกำลังตื่นขณะอยู่บนพื้นห้องนั่งเล่นของเขา โดยที่กรีดร้องด้วยความกลัว

 การตอบรับ 
23 มินนิทส์อินเฮล อยู่ในรายชื่อหนังสือขายดีของนิวยอร์กไทมส์อย่างน้อยสามสัปดาห์ในประเภทหนังสือสารคดีปกอ่อน

คำกล่าวอ้างในหนังสือของไวส์ได้รับปฏิกิริยาเชิงถากถางจากนักเขียนบางคน ทั้งจากสื่อคริสเตียนและสื่อไม่อิงศาสนา ร็อบ มอล จากคริสติแอนิตีทูเดย์ ได้เขียนถึงคำกล่าวของไวส์ที่ว่านรก "ร้อน - เกินว่าจะเป็นไปได้ที่สิ่งมีชีวิตจะอาศัยอยู่มาก" โดยให้ความเห็นว่า "น่ายินดียิ่งที่มันเป็นนรก ทุกคนยกเว้นไวส์ได้ตายหมดแล้ว" จอห์น ซูเธอร์แลนด์ เขียนถึงหนังสือของไวส์ในเดอะนิวสเตทส์แมน กล่าวว่า ไวส์ "ค่อนข้างง่องแง่ง" และบรรยายเสียงของคนที่กรีดร้องนับพันล้านคนนั้นว่า "น่ารำคาญ"

นักเขียนคนอื่นได้แสดงทัศนะที่ร้ายกาจกว่า สตีเวน เวลส์ ได้เขียนในฟิลาเดลเฟียวีคลีว่า "ไวส์นั้นอาจจะผิดหรือถูกก็ได้ และถ้าเขาถูกจริง เช่นนั้นพระเจ้าก็ทรงเป็นทรราชบ้าคลั่ง" นักเขียนจากนอร์เทิร์นไอโอวัน หนังสือพิมพ์นักเรียนของมหาวิทยาลัยนอร์เทิร์นไอโอวา อธิบายว่าหนังสือเป็น "23 นาทีแห่งความไร้สาระ" และพรรณนาความสำเร็จของหนังสือว่าเป็นสัญลักษณ์ความผิดของศาสนาคริสต์และศาสนาโดยรวม

ในอีกแง่หนึ่ง ลอเรนซ์ หยาง คอลัมนิสต์จากหนังสือพิมพ์ฟิลิปปินส์-อเมริกัน เอเซียนเจอร์นัล ได้อุทิศสองคอลัมน์เขียนถึงหนังสือของไวส์ โดยระบุว่าเป็นการบรรยายถึงนรกอย่างแม่นยำ นักเขียนอิสระ บิลลี บรูซ ได้เขียนในไอร์ออนทอนทริบบิวน์ ว่า "ผมเชื่อมั่นในนิมิตของบิล ไวส์ทั้งหมด และหวังว่าคนอื่น ๆ จำนวนมากจะอ่านหนังสือเล่มนี้ คู่กับพระคัมภีร์ไบเบิล ... อ่านหนังสือของบิล ไวส์ 23 มินนิทส์อินเฮล แล้วคุณจะพบว่าคุณไม่ต้องการใช้เวลาสักวินาทีเดียวในสถานที่แห่งนั้น"
# วาซิลี ซามาร์สกี-บีโฮเวตส์
วาซิลี ซามาร์สกี-บีโฮเวตส์ (7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1803 — 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1870) เป็นวิศวกรเหมืองชาวรัสเซียและเป็นหัวหน้าเหล่าทหารช่างเหมืองรัสเซีย ระหว่าง ค.ศ. 1845 และ ค.ศ. 1861 ชื่อของแร่ซามาร์สไกต์ และธาตุเคมีซาแมเรียมตั้งตามชื่อของเขาSamarskite, Great Soviet Encyclopedia (in Russian) เขาเป็นบุคคลแรกที่ชื่อถูกนำไปตั้งเป็นชื่อของธาตุเคมีChemistry in Its Element – Samarium, Royal Society of ChemistrySamarium: History & Etymology

 ชีวประวัติ 
ซามาร์สกี-บีโฮเวตส์เกิดในตระกูลชั้นสูงในมณฑลทอมสก์ ซึ่งตั้งอยู่ในประเทศรัสเซียส่วนที่อยู่ในทวีปเอเชียพ้นเทือกเขายูรัลไป เขาได้รับการศึกษาด้านช่างทหารที่เหล่านายร้อยการเหมืองท้องถิ่น และหลังจากสำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1823 ก็ได้เข้ารับราชการในตำแหน่งทหาร ณ โรงงานโคลีวัน-เรซุร์เร็กติออน และเหมืองแร่ที่เกี่ยวข้องในเทือกเขายูรัล ค.ศ. 1828 เขาได้ถูกย้ายไปยังเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ที่ซึ่งเขาเข้ารับตำแหน่งเป็นผู้ช่วยคณะรัฐมนตรีรัสเซีย หัวหน้าเสมียนในกรมเหมืองแร่ นายทหารผู้ช่วยอาวุโส และนายทหารฝ่ายเสนาธิการของเหล่าวิศวกรเหมืองแร่ ค.ศ. 1834 เขาได้รับการเลื่อนยศเป็นร้อยเอก และใน ค.ศ. 1845 เป็นพันเอก ปีต่อมา เขาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าเสนาธิการเหล่าวิศวกรเหมืองแร่และดำรงตำแหน่งจนกระทั่ง ค.ศ. 1861 ในขณะที่ดำรงตำแหน่งหัวหน้าเสนาธิการ เขาเริ่มสอนที่สถาบันเหมืองแร่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและกลายมาเป็นสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์ของสถาบัน เขาได้รับการเลื่อนยศเป็นพลโทใน ค.ศ. 1860 และในปีต่อมาได้กลายมาเป็นประธานคณะกรรมการเหล่าวิศวกรเหมืองแร่ เช่นเดียวกับประธานคณะกรรมการชำระกฎบัตรเหมืองแร่ เขาได้ขอลาหยุดพักร้อนสามเดือนใน ค.ศ. 1862 เพื่อเข้าร่วมนิทรรศการวิทยาศาสตร์ระหว่างประเทศในลอนดอนและเสียชีวิตใน ค.ศ. 1870 ซามาร์สกี-บีโฮเวตส์เป็นนายทหารที่ได้รับรางวัลเป็นจำนวนมากโดยไม่มีประวัติด่างพร้อยСамарский-Быховец, Василий Евграфович (in Russian)Самарский-Быховец, Василий Евграфович, obituary, "Русский Инвалид" (Russian invalide), 1870, No. 129 (in Russian) 

 ความเกี่ยวข้องกับซามาร์สไกต์ 
ตัวซามาร์สกี-บีโฮเวตส์เองมิได้เกี่ยวข้องกับการศึกษาซามาร์สไกต์และซาแมเรียมแต่อย่างใด แต่ในฐานะนายทหารเหมืองแร่ เขาจึงได้รับอนุญาตให้เข้าถึงตัวอย่างแร่จากเทือกเขายูรัลและนำไปให้กับผู้เชี่ยวชาญแร่ชาวเยอรมัน กุสตาฟ โรเซอ โรเซอใน ค.ศ. 1839 ได้อธิบายถึงแร่ใหม่ในตัวอย่างแร่และตั้งชื่อว่าอูราโนทันทาลุม  โดยเชื่อว่าองค์ประกอบของมันส่วนใหญ่ประกอบด้วยธาตุแทนทาลัม ค.ศ. 1846-47 พี่ชายและเพื่อนร่วมงานด้านแร่วิทยา ไฮน์ริช โรเซอ ค้นพบว่าส่วนประกอบหลักของแร่คือ ไนโอเบียม และเสนอให้ใช้ชื่ออื่นเพื่อหลีกเลี่ยงความสับสน ชื่อที่ถูกเลือกใหม่คือ ซามาร์สไกต์ ซึ่งเป็นเพียงการขอบคุณบทบาทของซามาร์สกี-บีโฮเวตส์ในการเข้าถึงตัวอย่างแร่Популярная библиотека химических элементов(in Rusian)Горный журнал (Mining Journal), 1847, part II, vol. 4, p. 118. "Я предлагаю изменить название уранотантал в самарскит, в честь полковника Самарского, по благосклонности которого я был в состоянии производить над этим минералом все изложенные наблюдения" (I propose to rename uranotantalum into samarskite, in honor of Colonel Samarsky, on benevolence of whom I was able to conduct my studies of this mineral) ในภายหลัง ธาตุแลนทาไนด์จำนวนมากถูกแยกออกมาจากแร่ชนิดนี้ ซึ่งหนึ่งในนั้น คือ ซาแมเรียม ก็ได้รับการตั้งชื่อตามแร่ดังกล่าว จึงถือเป็นการให้เกียรติซามาร์สกี-บีโฮเวตส์อีกครั้งหนึ่งด้วย
# ทิล อ็อยเลินชปีเกิล
thumb|180px|ทิล อ็อยเลินชปีเกิล
thumb|right|180px|ตัวตลกแต่งชุดทิล อ็อยเลินชปีเกิลในปัจจุบัน
thumb|left|180px|ทิล อ็อยเลินชปีเกิล

ทิล อ็อยเลินชปีเกิล  เป็นตัวละครในตำนานพื้นบ้านเยอรมันยุคกลาง ว่ากันว่าเป็นชายชาวชนบทจากเมืองเบราน์ชไวค์ที่ออกตระเวนท่องไปในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ กลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ โบฮีเมีย และอิตาลี ชอบทำอะไรตลกขบขัน เป็นที่พอใจของบุคคลทั่วไปที่ได้รู้จัก มีชีวิตอยู่ราว ค.ศ. 1300 ถึง 1350 Till Eulenspiegel  เรื่องราวของเขาได้รับการบอกเล่าสืบต่อกันมา และได้รับการบันทึกเป็นครั้งแรกในหนังสือชื่อ Fragmentary manuscripts of ca. 1510 were found by Honegger, and an almost complete manuscript of Grüninger's 1510-11 edition by Paul Ulrich hucker in 1975 (Paul Oppenheimer, ''Till Eulenspiegel: His Adventures" (1991), Introduction, p. xxix). เมื่อ ค.ศ. 1510 และ ค.ศ. 1515 เป็นภาษาเยอรมัน และได้รับการแปลเป็นภาษาอื่น ๆ หลายภาษา
# พิกก์เทอร์แมน
พิกก์เทอร์แมน  เป็นหอคอยของปราสาททูมเปีย บนเนินทูมเปียในทาลลินน์ เมืองหลวงของประเทศเอสโตเนีย ส่วนแรกของหอคอยสร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1360-70 ก่อนที่จะถูกสร้างขึ้นใหม่ (เพิ่มความสูงเป็น 45.6 เมตร) ในตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 หอคอยมีบันได 215 ขั้นซึ่งนำไปสู่ส่วนยอดของหอคอย

หอคอยพิกก์เทอร์แมนตั้งอยู่ติดกับอาคารรัฐสภาเอสโตเนียและธงที่อยู่บนยอดหอคอยที่ความสูง 95 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลTallHermann at riigikogu.ee เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของรัฐบาลที่ยังใช้กันอยู่

ธงชาติเอสโตเนีย ซึ่งมีขนาด 191×300 เซนติเมตร จะถูกเชิญขึ้นสู่ยอดเสา ประกอบการบรรเลงเพลงชาติ ในเวลาที่ดวงอาทิตย์ขึ้น (แต่ไม่ก่อน 7.00 น.) และลดลงจากเสาเมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า (แต่ไม่หลัง 22.00 น.) ซึ่งในขณะที่เชิญธงลงนั้นจะมีการบรรเลงเพลง "Mu isamaa on minu arm"
# อิลเลียส อิลลาดีส
อิลเลียส อิลลาดีส  เกิดวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 เป็นนักยูโดชาวกรีก ที่เกิดในประเทศจอร์เจีย

เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในรุ่นฮาล์ฟมิดเดิลเวท (81 กก.) ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่กรุงเอเธนส์ ในขณะที่เขามีอายุได้ 17 ปี อิลลาดีสยังได้รับรางวัลเหรียญทองใน 6 ปีต่อมา ในการแข่งขันเวิลด์แชมเปี้ยนชิป 2010 ที่กรุงโตเกียวในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 90 กก. ด้วยเช่นกัน

ในฐานะของผู้ถือธงชาติของประเทศกรีซ เขาได้รับเกียรติเป็นนักกีฬาคนแรกที่เดินนำขบวนเข้าสู่สนามกีฬารังนกในระหว่างพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ในกรุงปักกิ่ง

อิลลาดีสยังเป็นลูกพี่ลูกน้องของแชมป์กีฬาโอลิมปิก ซึ่งเป็นนักยูโดชาวจอร์เจียที่มีชื่อว่าซูรับ ซเวียเดารี

 ความสำเร็จ 
ปี การแข่งขัน ตำแหน่ง รุ่นน้ำหนักค.ศ. 2010 เวิลด์ยูโดแชมเปี้ยนชิป ที่ 1 มิดเดิลเวท (90 กก.)ค.ศ. 2007 เวิลด์ยูโดแชมเปี้ยนชิป ที่ 2 มิดเดิลเวท (90 กก.) ค.ศ. 2005 เวิลด์ยูโดแชมเปี้ยนชิป ที่ 2 มิดเดิลเวท (90 กก.)เมดิเตอร์เรเนี่ยนเกมส์ ที่ 1 มิดเดิลเวท (90 กก.) ค.ศ. 2004 กีฬาโอลิมปิก ที่ 1 ฮาล์ฟมิดเดิลเวท (81 กก.)ยูโรเปี้ยนยูโดแชมเปี้ยนชิป ที่ 1 ฮาล์ฟมิดเดิลเวท (81 กก.)
# อ่างเก็บน้ำแม่มอก
อ่างเก็บน้ำแม่มอก เป็นอ่างเก็บน้ำขนาดกลาง พื้นที่ได้รับประโยชน์เพื่อการเกษตรและอุปโภคบริโภคในตำบลเวียงมอก อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง และอำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย และเป็นโครงการตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

ที่ตั้งและอาณาเขต
ตั้งอยู่หมู่ที่ 7 ตำบลเวียงมอก อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง มีเนื้อที่ถึง 10,000 ไร่ กว้าง 2 กิโลเมตร
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลกลางดง อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลแม่สลิด อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลตลิ่งชัน อำเภอบ้านด่านลานหอย จังหวัดสุโขทัย

การคมนาคม
 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1048
 ท่าอากาศยานสุโขทัย ระยะทาง 55 กิโลเมตร

แหล่งข้อมูลอื่น
http://www.teawmuangthai.com/lampang/013/
http://irrigation.rid.go.th/rid4/html/menu4/water4/maemok.html