wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# นกอีเสือสีน้ำตาล
นกอีเสือสีน้ำตาล (ชื่อวิทยาศาสตร์: Lanius cristatus) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Laniidae จัดเป็นนกอพยพย้ายถิ่นอาศัยเข้ามาหากินในประเทศไทย พบได้บ่อยในช่วงปลายฤดูร้อนและปลายฤดูฝน ซึ่งนกอีเสื้อสีน้ำตาลมีถิ่นการกระจายพันธุ์กว้างขวาง โดยพบได้ตั้งแต่เอเชียเหนือจรดยุโรป, เอเชียกลาง, เอเชียตะวันออก, เอเชียใต้ และยังพบได้ที่อเมริกาเหนือ จึงมีชนิดย่อยด้วยกันทั้งหมด 4 ชนิด (ดูในตาราง)

 ลักษณะ 
หัวโต คิ้วเป็นเส้นสีน้ำตาลอ่อนออกขาว ปากใหญ่หนา ปลายปากแหลมงุ้มเป็นจะงอยสีน้ำตาลเข้มออกดำ ซึ่งเป็นลักษณะที่โดดเด่นและที่แปลกกว่านกทั่ว ๆ ไปคือ มีฟันแหลมอยู่หนึ่งซี่อยู่ที่ขอบปากบน มีแถบสีดำตั้งแต่โคนปากไปถึงหู ดูคล้ายหน้ากาก

ลำตัวเพรียว ขนคลุมลำตัวสีน้ำตาลแดง ปีกสีน้ำตาลเข้มที่ใต้คาง หน้าอกสีน้ำตาลปนขาว หางยาวสีตาลเข้มกว่าลำตัว ใต้หางบริเวณก้นสีน้ำตาลปนเทาอ่อน ขาสีดำ เล็บแข็งแรงแหลมคม ตัวผู้และตัวเมียสีจะคล้ายกัน ขนาดโตเต็มวัยวัดจากหัวถึงปลายหางยาวประมาณ 20 เซนติเมตร

 พฤติกรรม 

มีนิสัยหวงถิ่นหากิน มักส่งเสียงดัง "แจ้ก... แซ้ก...แจ้ก...แซ็ก" บินวนไปมาเพื่อไล่นกชนิดอื่น ๆ ที่เข้ามาใกล้เขตหากิน ไม่เว้นแม้แต่นกล่าเหยื่ออย่าง เหยี่ยว ปกติชอบหากินตามลำพัง เกาะอยู่ตัวเดียวตามกิ่งไม้, รั้วบ้าน, ทุ่งหญ้า, ท้องนาโล่ง อย่างสงบนิ่งไม่ส่งเสียงหรือเคลื่อนไหว มีเฉพาะเพียงดวงตาที่คอยขยับเขยื้อนจับจ้องมองหาเหยื่อ

ล่าอาหารจำพวก แมลงปีกแข็ง, ตั๊กแตน, กบ, เขียด, จิ้งเหลน, กิ้งก่า, ลูกหนู รวมทั้งลูกนกชนิดอิ่นด้วย  เมื่อล่าเหยื่อได้แล้วจะใช้เขี้ยวที่ปากที่แหลมคมฉีกเนื้อของเหยื่อที่จับได้ออกเป็นชิ้น ๆ กิน นอกจากนี้ยังมีพฤติกรรมที่คล้ายสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอย่างเสือโคร่งหรือเสือดาว ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ  คือ หลังจับเหยื่อได้แล้วจะไม่กินจนหมด  แต่จะใช้ประโยชน์จากต้นไม้ที่มีหนามหรือแม้กระทั่งลวดหนามเพื่อเสียบเหยื่อให้สามารถฉีกกินได้สะดวก จนกระทั่งอิ่ม  ซึ่งพฤติกรรมการล่าเหยื่อนี้ยังใช้เพื่อดึงดูดตัวเมียด้วยเช่นกัน

 การขยายพันธุ์ 
ฤดูผสมพันธุ์ของนกอีเสือสีน้ำตาลจะอยู่ระหว่างเดือนมกราคมถึงเดือนตุลาคม หลังจากจับคู่แล้ว ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันหากิ่งเหมาะบนต้นไม้ที่มีความสูง เพื่อทำรังวางไข่ วางไข่ครั้งละ 3-6 ฟอง ใช้เวลากก 15-16 วัน ลูกนกจึงออกมา ในวัยที่ยังเล็กทั้งพ่อและแม่นกจะช่วยกันหาอาหารมาป้อน กระทั่งผ่านพ้น 2 สัปดาห์ จึงจะเริ่มหัดบิน และแยกออกไปหากินตามลำพัง

ในช่วงที่ยังไม่โตเต็มวัย แถบคาดที่เป็นหน้ากากจะเป็นสีน้ำตาลเข้ม ขนคลุมลำตัวสีน้ำตาลแดง บริเวณใต้คางถึงหน้าอกสีขาวนวล มีลายคล้ายเกล็ดปลาทั่วตัว 

นกอีเสือสีน้ำตาลจัดได้ว่าเป็นนกที่มีประโยชน์ต่อมนุษย์อย่างมากชนิดหนึ่ง เพราะช่วยกำจัดศัตรูพืชทางการเกษตร แต่ปริมาณของนกอีเสือสีน้ำตาลในธรรมชาติเริ่มเหลือน้อย จนหมิ่นเหม่ต่อการสูญพันธุ์ ในประเทศไทยจึงจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535นกอีเสือสีน้ำตาลจากไทยรัฐ: วันอังคารที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2553
# เหยี่ยวนกเขาชิครา
เหยี่ยวนกเขาชิครา หรือ เหยี่ยวชิครา  เป็นเหยี่ยวขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกเหยี่ยวนกเขา

มีลักษณะปากแหลมปลายปากงุ้มลง ปีกกว้างสั้น ปลายปีกแหลม หางยาว ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน แต่ตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อยและลำตัวออกสีน้ำตาลมากกว่า ลำตัวด้านบนมีสีเทาอมฟ้า แก้มสีเทามีสีขาวเป็นลายเล็ก ๆ สีน้ำตาลจาง ๆ อยู่ติดกัน ที่คอมีสีเส้นสีดำลากผ่านกึ่งกลางสันคอ ตามีสีแดงหรือเหลือง หางสีเทามีลายแถบสีคล้ำ 5 แถบ แข้งเป็นสีเหลือง เมื่อเวลาบินจะเห็นปีกด้านล่างเป็นสีขาว ปลายปีกเป็นสีดำและมีลายยาวสีน้ำตาลคล้ำ

ลูกนกที่ยังไม่โตเต็มที่จะมีขนสีน้ำตาลเทาเข้ม มีแถบสีขาวและน้ำตาลแดงที่ท้ายทอย คิ้วสีขาว หน้าอกมีแถบใหญ่สีน้ำตาลแดง ที่สีข้างและต้นขามีสีน้ำตาลแดงเป็นขีดสั้น ๆ 

ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 30-36 เซนติเมตร จึงจัดเป็นเหยี่ยวขนาดเล็กที่สุดในสกุล Accipiter ชนิดหนึ่ง

มีพฤติกรรมกระพือปีกได้เร็ว และร่อนอยู่กลางอากาศเพื่อหาเหยื่อ ล่าเหยื่อจำพวกสัตว์ชนิดอื่นและนกขนาดเล็ก รวมถึงแมลงขนาดใหญ่เป็นอาหาร มักอยู่ตามลำพังหรืออยู่เป็นคู่ ปกติชอบเกาะนิ่งอยู่ตามยอดไม้สูงชายป่าหรือป่าละเมาะ คอยออกบินโฉบจับเหยื่อไม่ให้รู้ตัว สร้างรังอย่างง่าย ๆ โดยการเอากิ่งไม้มาขัดกันบนคาคบอิสรภาพ, "พินัยกรรมธรรมชาติ". สารคดีทางไทยพีบีเอส: ศุกร์ที่ 11 มกราคม 2556 

เหยี่ยวนกเขาชิครา เป็นนกที่มีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้าง โดยพบได้ตั้งแต่ทวีปแอฟริกา, เอเชียใต้, เอเชียอาคเนย์, เอเชียตะวันออกจนถึงเกาะสุมาตรา จึงแบ่งออกเป็นชนิดย่อยด้วยกันทั้งหมด 6 ชนิด (ดูในตาราง)จาก itis.gov สำหรับในประเทศไทยสามารถพบได้ทุกภูมิภาคยกเว้นภาคใต้ 

เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งประเทศไทย พุทธศักราช 2535เหยี่ยวนกเขาชิครา

thumb| Accipiter badius
 อ้างอิง 

แหล่งข้อมูลอื่น

เหยี่ยวนกเขาชิครา
ชิครา
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกล่าเหยื่อ
หมวดหมู่:นกที่พบในทวีปเอเชีย
# แบ็บทอนิส
แบ็ททอนิส  เป็นนกที่อยู่ในสกุลเฮสเปอร์รอร์นิสที่ปรับตัวลงไปอาศัยอยู่ในน้ำ พวกมันอยู่ในช่วงยุคครีเทเชียส สัตว์ในสกุลเฮสเปอร์ลอนิส ได้แก่ เฮสเปอร์รอร์นิส, แบ็บทอนิส, พาราเฮสเปอร์รอร์นิส และ อื่นๆ

 รายละเอียด 
แบ็บทอนิสเป็นนกโบราณตัวยาวเมตรกว่าๆมันเก่าแก่กว่าเฮสเปอร์รอลนิส ซึ่งมีปีกที่ใหญ่กว่า แต่ก็ไม่ดีเท่านกแพนกวินในปัจจุบัน แบ็บทอนิสกินปลาเป็นอาหาร และ นักล่าที่ล่ามันคือฉลาม โมซาซอร์ และปลาขนาดใหญ่อื่นๆ ในช่วงเวลานั้น 

 การค้นพบ 
เช่นเดียวกับเฮสเปอร์รอร์นิสเบ็บทอนิส ถูกพบที่ "อเมริกาเหนือ" - แคนซัสนอกจากนี้สามารถพบได้อีกที่สวีเดน
# พระวรสารบรมราชาภิเษกเวียนนา
พระวรสารบรมราชาภิเษกเวียนนา (- พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ, เวียนนา) เป็นหนังสือพระวรสารวิจิตรจากปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 ตามความเชื่อตามประเพณีนิยมกล่าวว่าเป็นหนังสือเล่มเดียวกับที่พบในที่บรรจุพระบรมศพของจักรพรรดิชาร์เลอมาญเมื่อทำการเปิดในปี ค.ศ.  1000 โดยจักรพรรดิออตโตที่ 3 หน้าหนังสือย้อมเป็นสีม่วงและหมึกที่เขียนเป็นหมึกทอง งานตกแต่งเป็นแบบศิลปะคาโรแล็งเชียงที่มีอิทธิพลมาจากศิลปะไบแซนไทน์ ตรงขอบของหน้าแรกของพระวรสารนักบุญลูคมีชื่อภาษากรีก “Demetrius presbyter” เป็นอักษรตัวใหญ่เขียนด้วยทอง ที่อาจจะเป็นลายเซ็นของนักคัดหรือนักตกแต่งหนังสือวิจิตร ที่อาจจะเป็นศิลปินไบแซนไทน์ของราชสำนักของจักรพรรดิชาร์เลอมาญ หน้าปกทองมาหุ้มภายหลังในปี ค.ศ. 1500 โดยช่างทองแห่งอาเคินฮันส์ ฟอน รอยท์ลิงเง็น
# หนังสือเพลงสวดสดุดีปารีส
หนังสือเพลงสวดสดุดีปารีส (- หอสมุดแห่งชาติแห่งฝรั่งเศส, ปารีส, MS. gr. 139) เป็นหนังสือวิจิตรไบแซนไทน์ที่มีเนื้อหาเป็นเพลงสวดสดุดี ที่ประกอบด้วย 449 โฟลิโอ และ อีก 14 หน้าเต็มเป็นจุลจิตรกรรมในรูปแบบที่ “ยิ่งใหญ่ที่เกือบจะเช่นแบบคลาสสิก” ตามคำบรรยายของ “สารานุกรมบริตานิกา”

“หนังสือเพลงสวดสดุดีปารีส” และ “หนังสือเซนต์เกรกอรี นาซิอันซัส” ของจักรพรรดิบาซิลที่ 1 เป็นกุญแจสำคัญของยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยามาซิโดเนียของศิลปะไบแซนไทน์

จุลจิตรกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดในหนังสือเพลงเล่มนี้คือภาพพระเจ้าเดวิดทรงเล่นฮาร์พ ข้างเมโลดีสตรีที่นั่งอยู่ข้าง ๆ รอบบุคคลทั้งสองเป็นภาพเทพเอ็คโค, สัตว์ต่าง ๆ ที่ชื่นชมท่วงทำนองดนตรีที่ทรงเล่น และ แม้แต่บุรุษคนหนึ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของเมืองเบธเลเฮม การวางองค์ประกอบของน่าจะจำลองมาจากจิตรกรรมบนผนังกรีก-โรมัน ที่เป็นภาพออร์เฟียสสะกดโลกด้วยดนตรีที่เล่น

ภาพนี้และจุลจิตรกรรมอื่น ๆ ในหนังสือเพลงมีลักษณะลม้ายการเขียนงานแบบเฮเลนนิสติค
# สมเด็จพระราชาธิบดีทีเปนทระแห่งเนปาล
สมเด็จพระราชาธิบดีทีเปนทรพีรพิกรมศาหเทวะ (, ; 27 มิถุนายน พ.ศ. 2514 — 4 มิถุนายน พ.ศ. 2544) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนปาล เพียงระยะเวลาสามวันตั้งแต่วันที่ 1 ถึง 4 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ตลอดระยะเวลาที่ครองราชย์สามวัน พระองค์อยู่ในอาการโคม่าหลังจากที่พระองค์ยิงพระราชชนก สมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ พระราชชนนี สมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ พระอนุชาและพระขนิษฐาของพระองค์ และพระบรมวงศานุวงศ์  ก่อนที่จะกระทำอัตวินิบาตกรรมในเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์เนปาล พ.ศ. 2544 

เจ้าชายทีเปนทระเป็นมกุฎราชกุมารในฐานะพระราชโอรสองค์โตในสมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ และสมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ ภายใต้รัฐธรรมนูญของเนปาล เนื่องด้วยพระราชชนกเสด็จสวรรคตก่อน พระองค์ซึ่งดำรงตำแหน่งมกุฎราชกุมารจึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ เมื่อทีเปนทระสวรรคต ทำให้ทางการเนปาลต้องถวายการแต่งตั้งให้เจ้าชายชญาเนนทร พระอนุชาของพระราชชนกของพระองค์ขึ้นเป็นกษัตริย์ 

 ชีวิตเมื่อทรงพระเยาว์ 
เจ้าชายทีเปนทระเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2514 ที่พระราชวังนารายันหิติ โดยเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะและสมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ ในราชวงศ์ของพระองค์ เป็นที่รู้จักในชื่อ "CP" และมีพระนามลำลองในชื่อ "ดิบปี" ในหมู่พระสหาย

 การศึกษา 
เจ้าชายทีเปนทระทรงได้รับการศึกษาขั้นต้นจากโรงเรียนมัธยมกันติอิชวารี กรุงกาฐมาณฑุ จากนั้นเสด็จไปศึกษาที่โรงเรียนพุทธนิลกัณฐะ ในกรุงกาฐมาณฑุ ต่อมาพระองค์เข้าศึกษาที่วิทยาลัยอีตัน ในสหราชอาณาจักร หลังจากจบการศึกษา พระองค์เข้าเรียนที่วิทยาลัยตรีจันทรา ในเครือมหาวิทยาลัยตริภูวัน แห่งประเทศเนปาล และต่อมาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนทหารในคาริปาตี ประเทศเนปาล พระองค์ศึกษาวิชาภูมิศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยตรีภูวัน เพื่อศึกษาระดับปริญญาโท และเป็นผู้ที่ได้รับเหรียญทองระดับสูงสุดของประเทศเนปาลทั้งหมด พระองค์ทรงเป็นนักศึกษาปริญญาเอกในมหาวิทยาลัยเดียวกัน พระองค์ได้รับการฝึกฝนทางทหารจากสถาบันการศึกษาของกองทัพกุรข่าแห่งเนปาล และการฝึกนักบินจากกรมการบินพลเรือน

 ความสนพระทัย 
เจ้าชายทีเปนทระสนพระทัยด้านการบริการสังคมและด้านกีฬา พระองค์ทรงเคยเข้าร่วมพิธีการกีฬาระดับชาติและระดับนานาชาติที่ผู้เล่นชาวเนปาลเข้าร่วม พระองค์ทรงเป็นนักคาราเต้เมื่อพระองค์เรียนอยู่ที่อังกฤษ และได้รับสายดำเมื่อมีพระชนมายุประมาณ 20 พรรษา พระองค์ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์สภากีฬาแห่งชาติและลูกเสือของเนปาล ทีเปนทระ ยังเขียนบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารภาษาเนปาล งานพระราชนิพนธ์ของพระองค์มักสื่อถึงความเป็นชาติและเชื้อชาติ

 การสังหารหมู่ราชวงศ์เนปาล 
เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2544 เจ้าชายทีเปนทระทรงเปิดฉากกราดยิงที่บ้านหลังหนึ่งในบริเวณพระราชวังนารายันหิติ ซึ่งเป็นที่ประทับของสถาบันกษัตริย์เนปาล ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานเลี้ยง พระองค์ยิงและสังหารพระราชชนกของพระองค์ กษัตริย์พิเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ พระราชชนนีของพระองค์ สมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ พระอนุชาและพระขนิษฐาของพระองค์ และพระบรมวงศานุวงศ์ ก่อนที่จะอัตวินิบาตกรรมที่พระเศียร เนื่องจากพระองค์ทรงสังหารผู้สืบสันตติวงศ์เกือบทั้งหมด พระองค์จึงได้ทรงขึ้นเป็นกษัตริย์ในขณะที่อยู่ในอาการโคม่าจากบาดแผลที่พระเศียร
# เข็มขัดพรหมจรรย์
ภาพแสดงหญิงผู้อ่อนเยาว์นางหนึ่ง (กลาง) ถูกสามีเฒ่า (ซ้าย) จับสวมเข็ดขัดพรหมจรรย์ลงกุญแจแน่นหนา นางล้วงกระเป๋าสามีหยิบเงินส่งให้ชายชู้ (ขวา) ซึ่งถือลูกกุญแจมาให้ แล้วนางกล่าวขึ้นว่า 

เข็มขัดพรหมจรรย์  เป็นชื่อเรียกเครื่องประแจโลหะสำหรับนุ่งห่ม ออกแบบขึ้นเพื่อขังบริเวณอวัยวะสืบพันธุ์ของผู้สวมไว้มิให้ถูกย่ำกราย มีความมุ่งประสงค์จะป้องกันผู้สวมมิให้ร่วมประเวณีหรือถูกชำเรา บางประเภทยังมีอุปกรณ์เสริมเพื่อกันมิให้ผู้สวมสำเร็จความใคร่ของตัวด้วย เข็มขัดนี้ใช้ได้กับทั้งชายและหญิง

ตามเรื่องร่ำลือสมัยใหม่ ว่ากันว่า ในยุคสงครามครูเสด มีการใช้เข็มขัดพรหมจรรย์เพื่อป้องกันเหตุต่าง ๆ อันอาจเกิดขึ้นเพราะความใคร่ในกามคุณ เช่น เมื่ออัศวินไปราชการสงคราม ภริยาของเขาจะสวมเข็มขัดพรหมจรรย์เพื่อรักษาตนเองให้ซื่อตรงต่อสามี กล่าวคือ เพื่อป้องกันมิให้ตนเองได้ร่วมเพศกับผู้ใดอันจะเป็นการนอกใจสามี อย่างไรก็ดี ไม่ปรากฏพยานหลักฐานอันชวนเชื่อว่า เข็ดขัดพรหมจรรย์เกิดขึ้นก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 15 นอกจากนี้ ยังปรากฏว่า มีการใช้เข็มขัดพรหมจรรย์กันเป็นที่ประจักษ์ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา มากกว่าจะเป็นสมัยมัชฌิมยุคที่เกิดสงครามครูเสดนั้น

อนึ่ง กล่าวกันว่า ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา เข็มขัดพรหมจรรย์ยังบุผ้านวมเป็นซับใน เพื่อป้องกันมิให้แผ่นเหล็กอันใหญ่โตนั้นถูกเนื้อต้องหนังผู้สวม แต่นวมเหล่านี้ต้องเปลี่ยนอย่างสม่ำเสมอ ด้วยเหตุนี้ ในทางปฏิบัติแล้ว จึงไม่สมควรใช้เข็มขัดต่อเนื่องยาวนาน การใช้ต่อเนื่องยาวนานเช่นกล่าวนั้นก่อให้อวัยวะเพศถูกเสียดสีขัดถูจนกลายเป็นแผล ติดเชื้อ เกิดภาวะพิษเหตุติดเชื้อ และถึงตายได้Massimo Polidoro: "Myth of the Chastity Belts" Skeptical Inquirer: 35:5: September/October 2011: 27-28
# กรงพรหมจรรย์
กรงพรหมจรรย์  เป็นอุปกรณ์ที่ห่อหุ้มอวัยวะเพศชายสำหรับการป้องกันการปลุกเร้าและการแข็งตัวขององคชาต กรงพรหมจรรย์แบบพลาสติกสมัยใหม่มักใช้เพื่อป้องกันทางเพศและการเล่นแบบ BDSM

 การออกแบบ 
thumb|กรงพรหมจรรย์แบบโค้ง
โดยมากแล้ว กรงพรหมจรรย์ จะมี 2 ส่วนคือ ส่วนฐานแหวน ตรงรอบโคนองคชาตหลังถุงอัณฑะ ที่นำองคชาตที่อ่อนตัวรอดแหวน และส่วนที่ 2 คือส่วนครอบหรือกรง จะทำเป็นรูไว้ตรงส่วนปลายเพื่อให้ของเหลวไหลลงได้ ในการบางครั้งจะให้โค้งหรือหักโค้งมุมเพื่อให้การแข็งตัวขององคชาตเป็นไปได้ยากลำบาก 2 ส่วนนี้จะรวมยึดต่อกันด้วยตัวยึดหรือหมุด และยึดแน่นโดยตัวล็อก โดยจะยึดลูกอัณฑะให้สนิทพอที่จะไม่ให้องคชาตออกมาได้

ในการผลิตบางแห่ง จะทำจะพลาสติกล้วน ที่มีหมายเลขผลิตภัณฑ์และยังป้องกันเครื่องตรวจโลหะตรวจพบ และทำให้ง่ายต่อการใส่สำหรับผู้ที่เดินทางบ่อย ๆ

 ความปลอดภัย 
อวัยวะเพศชายนั้นมีโครงสร้างที่บอบบาง ประกอบด้วยผิวหนัง องคชาตที่เป็นเยื่อรูพรุนที่จะบวมขึ้นด้วยเลือดเมื่อมีการเร้าอารมณ์ทางเพศ กรงพรหมจรรย์นั้นต้องมีขนาดเหมาะสมกับขนาดองคชาต ที่สวมใส่พอดีและปรับให้เข้ารูป และป้องกันการเสียหายของอวัยวะเพศ ขนาดของแหวนและที่ว่าง ก็เป็นข้อสำคัญในการปรับเช่นกัน แหวนที่แน่นไปจะทำให้เลือดไม่ไหลผ่าน ขณะที่หลวมไปก็จะไม่ปลอดภัย

จากการสำรวจข้อมูล พบว่า การถึงจุดสุดยอดบ่อยเกินไปเป็นสาเหตุให้เกิดโรคมะเร็งต่อมลูกหมาก  การใช้กรงพรหมจรรย์ขึ้นอยู่กับลักษณะการใช้งาน เพื่อกันการสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง
# ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก ฤดูกาล 2553
ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก ฤดูกาล 2553 เป็นการแข่งขันฟุตซอลอาชีพระดับสุงสุดของประเทศไทย ภายใต้การจัดการของ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ โดยจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 4 ในปี พ.ศ. 2553 โดย สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ได้ให้สิทธิ์จัดการแข่งขันกับ บริษัท ยูนิเวอร์แซล สปอร์ต แมเนจเมนท์ (USM) เป็นผู้จัดการแข่งขัน ซึ่งในฤดูกาลนี้ มี 12 สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน เข้ารวมแข่งขัน จัดขึ้นระหว่างวันที่ 30 พฤษภาคม – 26 กันยายน 2553

สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน
สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขันมีทั้งหมด 12 สโมสรดังนี้http://www.usm.co.th/profiles-detail.php?id=6  Profile - USM Thailand Futsal League 2010 - USM:

 การท่าเรือแห่งประเทศไทย
 ไอ แอม สปอร์ต
 ราชนาวี
 กุ้งสายฟ้า สุราษฎร์ธานี (เปลี่ยนชื่อมาจาก สุราษฎร์ธานี)
 แคท (เปลี่ยนชื่อมาจาก แคท เทเลคอม)
 ธอส.อาร์แบค บลูเวฟ (เปลี่ยนชื่อมาจาก มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต)
 มหาวิทยาลัยกรุงเทพ (เปลี่ยนชื่อมาจาก กรุงเทพมหานคร)
 ลีโอ บีจี (เปลี่ยนชื่อมาจาก บางกอกกล๊าส)
 มหาวิทยาลัยศรีปทุม (ได้สิทธิ์แทน ทีโอที ที่ไม่ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขัน)
 นนทบุรี (ได้สิทธิ์แทน ชลบุรี บลูเวฟ ที่ไม่ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขัน)
 สมุทรปราการ (ได้สิทธิ์เข้าร่วมจากการแข่ง Play Off)
 สมุทรสาคร (ได้สิทธิ์เข้าร่วมจากการแข่ง Play Off)

 สถานที่แข่งขัน 
การแข่งขันในฤดูกาลนี้ ทำการแข่งขันทั้งสิ้น 132 แมทช์ ใช้สนามแข่งขันทั้งสิ้น 5 สนาม ได้แก่:

 MCC Hall เดอะมอลล์ งามวงศ์วาน
 MCC Hall เดอะมอลล์ บางแค 
 Island Hall แฟชั่นไอส์แลนด์
 ศูนย์กีฬา มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต
 โรงยิมเนเซียม สนามกีฬากลางจังหวัดสุราษฎร์ธานี

ตารางคะแนน
สิ้นสุด ณ วันที่ 26 กันยายน 2553

 อันดับ  สโมสร  แข่ง  ชนะ  เสมอ  แพ้  ได้  เสีย  ผลต่าง  คะแนน 1 ธอส.อาร์แบค 22  19  0  3  119  62  +47  57 2 การท่าเรือแห่งประเทศไทย22 15  4  3  77  54  +32  49 3 แคท22 14  3  5  84  57  +27  45 4 ไอ แอม สปอร์ต22 13  2  7  74  64  +10  41 5 ราชนาวี22 12  5  5  140 84  +56  41 6 กุ้งสายฟ้า สุราษฎร์ธานี22 8  6  8  70  65  +5  30 7 มหาวิทยาลัยกรุงเทพ22 8  6  8  81  76  +5  30 8 สมุทรสาคร22 8  2  12  53  63  -10  26 9 นนทบุรี22 3  6  13  63  89  -26  15 10 ลีโอ บีจี22 4  2  16  59  95  -36  14 11 สมุทรปราการ22 4 2 16  66  114  -50  14 12 มหาวิทยาลัยศรีปทุม22 4 2  16  49  103  -54  14

 ชนะเลิศ ตกชั้น

 รางวัลประจำฤดูกาล 

 ผู้ทำประตูสูงสุด
41 ประตู
เจษฎา ชูเดช - ราชนาวี

34 ประตู
ดำรงค์ ภูสมนึก - ราชนาวี

34 ประตู

 Renato Gomes Miranda - แคท

24 ประตู

 Francisco Jackson - ไอ แอม สปอร์ต
 เกียรติยศ แฉล้มเขตร์ - ธอส.อาร์แบค

20 ประตู

 ศุภวุฒิ เถื่อนกลาง - ธอส.อาร์แบค
 ณัฐวุฒิ หมัดยะลาน - การท่าเรือแห่งประเทศไทย
 เชิดศักดิ์ สุนทรศิริ - แคท

17 ประตู

 Maykel Jamyl Ferreira - ไอ แอม สปอร์ต

 นักกีฬายอดเยี่ยมประจำฤดูกาล 

 ณัฐวุฒิ หมัดยะลาน - การท่าเรือแห่งประเทศไทย

 ผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล 

 รักษ์พล สายเนตรงาม - ธอส.อาร์แบค

 ผู้ตัดสินยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล 

 สมศักดิ์ ฤทธิรอน (FIFA Futsal Referee)
# ข้าวกล้อง
ข้าวกล้อง, ข้าวซ้อม, ข้าวซ้อมมือ คือเมล็ดข้าวที่ไม่ผ่านการขัดสี ข้าวกล้องมีรสชาติมันปานกลางและมีคุณค่าทางโภชนาการมากกว่าข้าวสาร (ข้าวขาว) ข้าวทุกประเภทอาทิ ข้าวเมล็ดยาว ข้าวเมล็ดสั้น ข้าวเหนียว สามารถทำเป็นข้าวกล้องได้ทั้งสิ้น

ข้าวกล้องและข้าวสารมีปริมาณพลังงาน คาร์โบไฮเดรต และโปรตีนใกล้เคียงกัน แต่ต่างกันที่กระบวนการผลิตและคุณสมบัติทางโภชนาการอื่น เมื่อเปลือกของเมล็ดข้าวเปลือกถูกกะเทาะออกจะได้ข้าวกล้อง ถ้าต้องการได้ข้าวสาร ผิวของเมล็ดข้าวอีกชั้นหนึ่งคือเยื่อหุ้มเมล็ดและจมูกข้าวจะถูกขัดสีออกไป ซึ่งทำให้วิตามินและสารอาหารอื่น ๆ ลดลงเช่น วิตามินบี1 วิตามินบี2 วิตามินบี6 ธาตุเหล็ก และแมกนีเซียม แต่ข้าวกล้องนั้นมีระยะในการเก็บรักษาน้อย เพราะเกิดความชื้นง่ายจึงทำให้เกิดเชื้อรา ข้างเม็ดเท้าแขน
# ประติมานวิทยา
ประติมานวิทยามะลิฉัตร เอื้ออานันท์. “พจนานุกรมศัพท์ศิลปะ” สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, พ.ศ. 2545  เป็นสาขาหนึ่งของประวัติศาสตร์ศิลป์ที่เป็นการศึกษาประวัติ, คำบรรยาย และ การตีความหมายของเนื้อหาของภาพ คำว่า “Iconography” แปลตรงตัวว่า “การเขียนรูปลักษณ์” (Image Writing) ที่มีรากมาจากภาษากรีกโบราณ “εἰκών” ที่แปลว่า  “รูปลักษณ์” และคำว่า “γράφειν” ที่แปลว่า “เขียน” ความหมายรองลงมาคืองานประติมา (Icon) ในไบแซนไทน์และออร์โธด็อกซ์ของประเพณีนิยมคริสเตียน  ในด้านประวัติศาสตร์ศิลป์ประติมานวิทยาก็ยังอาจจะหมายถึงกรรมวิธีการแสดงหัวเรื่องในรูปแบบของการใช้รูปสัญลักษณ์ต่าง ๆ ในเนื้อหาของภาพที่ออกมาให้ผู้ชมได้เห็น นอกจากนั้นประติมานวิทยาก็ยังใช้ในด้านสาขาวิชาอื่นนอกไปจากประวัติศาสตร์ศิลป์เช่นในวิชาสัญญาณศาสตร์ และ media studies, และในการใช้โดยทั่วไปที่หมายถึงลักษณะรูปลักษณ์ที่ใช้กันเป็นสามัญของหัวเรื่องหรือความหมายในทำนองเดียวกัน
# แทรริชเซอร์ดูว์ดุกเดอแบรี
แทรริชเซอร์ดูว์ดุกเดอแบรี (- หอสมุดแห่งพระราชวังชองตีย์, ชองตีย์, ฝรั่งเศส) เป็นชื่อหนังสือกำหนดเทศกาลที่ตกแต่งอย่างงดงาม เนื้อหาของหนังสือรวมบทสวดมนต์สำหรับสวดตามเวลาที่ระบุไว้ในบทบัญญัติทางศาสนา “แทรริชเซอร์ดูว์ดุกเดอแบรี” ที่ว่าจ้างให้เขียนโดยฌองดยุกแห่งแบร์รีเมื่อราว ค.ศ. 1410 อาจจะถือกันว่าเป็นหนังสือวิจิตรฉบับที่สำคัญที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 15 -- “le roi des manuscrits enluminés” 

“แทรริชเซอร์ดูว์ดุกเดอแบรี” มีด้วยกัน 416 หน้าที่ 131 เป็นจุลจิตรกรรมขนาดใหญ่ และหน้าที่มีการตกแต่งขอบหรืออักษรตัวต้นประดิษฐ์อย่างงดงามอีกหลายหน้า แม้ว่าจะเป็นงานขนาดเล็กแต่ก็ถือว่าเป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของศิลปะกอธิคนานาชาติ อักษรประดิษฐ์มีด้วยกันทั้งสิ้น 300 ตัว หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่ใช้เวลาเขียนอยู่เกือบหนึ่งร้อยปี ในสามช่วงสำคัญๆ ที่นำโดยพี่น้องลิมบวร์ก, บาเธเลมี ฟาน เอค และฌอง โคลอมบ์ งานของพี่น้องลิมบวร์กเป็นงานที่มีฝีแปรงอันละเอียด และใช้สีที่มีราคาสูงในการเขียนภาพ 

 ปฏิทิน 
ปฏิทินสมโภชน์และวันนักบุญเป็นตารางเวลาโดยทั่วไปไม่จำกัดเฉพาะปีใดปีหนึ่งที่มักจะวาดตกแต่งอย่างวิจิตร เป็นองค์ประกอบหลักของหนังสือกำหนดเทศกาล แต่ภาพประกอบของ “หนังสือแบร์รี” เป็นภาพที่มีคุณภาพที่เหนือกว่างานใดและครอบคลุมเนื้อหาที่ใหม่ออกไป ที่เป็นองค์ประกอบอันสำคัญของการตกแต่งหนังสือวิจิตร ภาพส่วนใหญ่จะแสดงปราสาทใดปราสาทหนึ่งของดยุกในฉากหลัง และเนื้อหาของภาพก็เต็มไปด้วยรายละเอียดอันน่าสนใจ และ เทศกาลหรือแรงงานประจำเดือนของตั้งแต่ตัวดยุกเองไปจนถึงของเกษตรกรในที่ดินของดยุก ที่คู่กับบทสวดมนต์ประจำชั่วโมง ตอนบนของภาพแต่ละภาพก็จะเป็นโค้งพระจันทร์ครึ่งซีกที่แสดงราชรถพระอาทิตย์, สัญลักษณ์ของจักรราศี, จำนวนวันในเดือนนั้น และปฏิทินจันทรคติ

 ศิลปิน 
ช่วงหลักของการเขียน “หนังสือแบร์รี” อยู่ราวระหว่าง ค.ศ. 1412 จนถึง ค.ศ. 1416 โดยพี่น้องลิมบวร์ก ตัวหนังสือ, การตกแต่งขอบ และ การติดทองอาจจะทำโดยผู้ช่วยหรือผู้เชี่ยวชาญที่ส่วนใหญ่ยังคงไม่ทราบว่าเป็นผู้ใด พี่น้องลิมบวร์กทิ้งงานเขียนค้างไว้และยังไม่ได้เย็บเป็นเล่มเมื่อดยุกมาเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1416 ผู้รับผิดชอบคนต่อไปจากดยุกเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ผู้ที่รักงานศิลปะ และ เป็นจิตรกรสมัครเล่นเรอเนแห่งอองชูผู้จ้างให้จิตรกรผู้ไม่ทราบนามที่เรียกกันว่า “ปรมาจารย์แสงเงา”  (Master of the Shadows) ที่สันนิษฐานกันว่าอาจจะเป็นบาเธเลมี ฟาน เอคทำการเขียนต่อไประหว่างคริสต์ทศวรรษ 1440 อีกสี่สิบปีต่อมาชาร์ลส์ที่ 1 ดยุกแห่งซาวอยก็จ้างฌอง โคลอมบ์ให้เขียนภาพจนเสร็จระหว่างปี ค.ศ. 1485 จนถึงปี ค.ศ. 1489.

ภาพเขียนที่เขียนโดยฌอง โคลอมบ์และ “ปรมาจารย์แสงเงา”  เป็นภาพที่ง่ายต่อการระบุผู้เขียน โพยองทำรายการของผู้ที่เขียนแรกที่สุดที่เขียนภาพหลักไว้ดังนี้:Pognon, Edmond,Les Très Riches Heures du Duc de Berry, pp12-13, Liber, Geneva, 1987.
 มกราคม: จิตรกรประจำราชสำนัก
 กุมภาพันธ์: the rustic painter
 มีนาคม: the courtly painter (landscape) and the Master of the Shadows (figures)
 เมษายน: จิตรกรประจำราชสำนัก
 พฤษภาคม: จิตรกรประจำราชสำนัก
 มิถุนายน: the rustic painter
 กรกฎาคม: the rustic painter
 สิงหาคม:  จิตรกรประจำราชสำนัก
 กันยายน: the rustic painter (ภูมิทัศน์) ? และ “ปรมาจารย์แสงเงา”  
 ตุลาคม:  “ปรมาจารย์แสงเงา”  
 พฤศจิกายน: ฌอง โคลอมบ์
 ธันวาคม: “ปรมาจารย์แสงเงา”  

นอกจากจะระบุ “จิตรกรผู้เคร่งครัด” ผู้เขียนภาพเกี่ยวกับศาสนาหลายภาพในตอนปลายของการเขียนช่วงแรก “courtly painter”, “rustic painter”  และ “pious painter” คงจะเป็นพี่น้องลิมบวร์กสามคน หรือจิตรกรผู้อื่นในห้องเขียนภาพของพี่น้อง
# เกย์เกมส์
thumb|เหรียญอัมสเตอร์ดัมเกย์เกมส์ 1998 ซึ่งถูกออกแบบโดยมาร์เซล แวนเดอรส์
เกย์เกมส์  เป็นมหกรรมจัดการแข่งขันกีฬาและวัฒนธรรมระดับโลกเพื่อส่งเสริมการยอมรับของความหลากหลายทางเพศทั้งหญิงรักร่วมเพศ, ชายรักร่วมเพศ, รักร่วมสองเพศ และคนข้ามเพศ ซึ่งรวมไปถึงนักกีฬา, ศิลปิน และอาชีพอื่น

ครั้งแรกได้มีการก่อตั้งในฐานะ เกย์โอลิมปิก  ณ ซานฟรานซิสโก สหรัฐ ในปีค.ศ.1982 ซึ่งเป็นผลผลิตมาจากทอม วอดเดลล์ ซึ่งเป็นนักกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 และแพทย์ชาวอเมริกัน พร้อมด้วยเบรนดา ยัง และคณะ มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการไม่แบ่งแยกและการร่วมมือตลอดจนการส่งเสริมการเติบโตระดับบุคคลของวงการแข่งขันกีฬา โดยวอดเดลล์ต้องการที่จะสร้างรูปแบบของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกขึ้นมาใหม่โดยการนำบุคคลจากหลากหลายภูมิภาคมาเข้าร่วมโดยผ่านกีฬาซึ่งถือเป็นภาษาสากล ในการจัดงานครั้งแรกก็ได้มีการยอมรับจากผู้เข้าแข่งขันที่มีความแตกต่างเพื่อบรรลุความเท่าเทียมทางเพศ

เกย์เกมส์มีรูปแบบที่คล้ายคลึงกับโอลิมปิกทั้งการจุดคบเพลิงในพิธีเปิดการแข่งขัน"Cologne gears up to play and party as host to Gay Games"  .  สำหรับรูปแบบเกย์เกมส์ได้เปิดรับผู้เข้าแข่งขันโดยไม่คำนึงถึงรสนิยมทางเพศ และไม่มีมาตรฐานคุณสมบัติของนักกีฬากำหนด ทั้งนี้ทำให้มีผู้เข้าแข่งขันจากหลากหลายประเทศซึ่งรวมไปถึงผู้เข้าแข่งขันที่มาจากประเทศที่การรักร่วมเพศยังผิดกฎหมายและต้องถูกซ่อนเร้น

เกย์เกมส์ 1994 ได้ถูกจัดขึ้นในเดือนมิถุนายน ณ นครนิวยอร์ก เพื่อรำลึกถึงวันครบรอบ 25 ปีของเหตุจลาจลสโตนวอลล์ ซึ่งมีผู้เข้าแข่งขันมากกว่าการแข่งขันโอลิมปิกด้วยผู้เข้าร่วมทั้งหมด 10,864 คนเมื่อเทียบกับ 9,356 คนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 และ 10,318 คนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996

ฉบับ
 ปี  ฉบับ  เจ้าภาพ 1982 1  ซานฟรานซิสโก, สหรัฐ 1986 2  ซานฟรานซิสโก, สหรัฐ 1990 3  แวนคูเวอร์, ประเทศแคนาดา 1994 4  นครนิวยอร์ก, สหรัฐ 1998 5  อัมสเตอร์ดัม, ประเทศเนเธอร์แลนด์ 2002 6  ซิดนีย์, ประเทศออสเตรเลีย 2006 7  ชิคาโก, สหรัฐ 2010 8  โคโลญ, ประเทศเยอรมนี 2014 9  คลีฟแลนด์-แอเคริน, สหรัฐ 2018 10  ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส 2023 11  ฮ่องกง และ  กัวดาลาฮารา, ประเทศเม็กซิโก 2026 12  บาเลนเซีย, ประเทศสเปน
# ทองคำเปลว
ทองคำเปลว  คือทองที่ได้รับการตีแผ่จนเป็นแผ่นที่บางมาก ทองคำเปลวมักจะใช้สำหรับการปิดทอง (gilding) หรือปิดบนองค์พระพุทธรูปหรือสิ่งสักการะ ทองคำเปลวทำจากทอง โดยมีสีต่างๆ เกิดขึ้นตามองค์ประกอบของโลหะชนิดอื่นๆ ที่ผสมในกระบวนการผลิตทองคำเปลว มีตั้งแต่ 96.5%, 99% ไปจนถึง 99.99% 

ในปัจจุบันมีการนำทองคำวิทยาศาสตร์ขึ้นมาใช้งานแทนทองคำเปลวที่ทำจากทองคำแท้เนื่องจากมีต้นทุนที่ถูกกว่า โดยจะสังเกตความแตกต่างได้ง่ายเมื่อใช้นิ้วมือขยี้ หากทองคำเปลวไม่ติดนิ้วมือและเป็นรอยขาด ลักษณะเป็นแผ่นบางๆแตกเป็นชิ้นๆ แสดงว่าเป็นทองคำวิทยาศาสตร์ และถ้าหากใช้นิ้วมือขยี้ทองคำเปลวแล้วติดมือแสดงว่าเป็นทองคำแท้ ข้อสังเกตอีกหนึ่งประการทองคำเปลวที่ผลิตจากทองคำแท้จะมีสีที่แวววาวกว่าทองคำเปลววิทยาศาสตร์

อย่างไรก็ตามทองคำเปลวได้ถูกนำมาใช้ในด้านต่างๆ เช่น ใช้ในทางการแพทย์ ด้านความสวยความงาม และถูกนำมาใช้ในการประกอบอาหาร เป็นต้น
# นกกระจอกใหญ่
นกกระจอกใหญ่  เป็นนกจับคอนในวงศ์นกกระจอก มีชื่อต่างกันไปตามแต่ละท้องถิ่น เช่น English Sparrow, Indian Sparrow, และ Spatzie หรือ Spotsie ถิ่นอาศัยตามธรรมชาติส่วนใหญ่อยู่ในแถบยุโรปบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนและในเอเชียบางส่วน มีการนำนกเข้าสู่พื้นที่ในหลายๆส่วนบนโลกทั้งแบบตั้งใจหรือเป็นอุบัติเหตุ ทำให้นกกระจอกใหญ่มีการกระจายพันธุ์เกือบทั่วโลก มันสามารถปรับตัวเข้ากับถิ่นอาศัยของมนุษย์ได้ง่าย นกกระจอกใหญ่เป็นนกขนาดเล็กตัวอ้วนกลม มีสีขนน้ำตาลถึงเทา

 ลักษณะ 

นกกระจอกใหญ่เป็นนกอ้วนกลม ปกติมีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางประมาณ 16 ซม. หรืออยู่ในช่วง 14-18 ซม. มีหัวกลมใหญ่ หางสั้น ปากหนา มีน้ำหนัก 24-39.5 กรัม ขึ้นอยู่กับเพศ ซึ่งโดยปกติเพศเมียมีขนาดเล็กกว่าเพศผู้ นกวัยอ่อนจะมีขนาดเล็กกว่า เพศผู้จะตัวใหญ่ขึ้นในฤดูหนาว เพศเมียจะตัวใหญ่ขึ้นในฤดูผสมพันธุ์ ขึ้นอยู่กับชนิดย่อย และสิ่งแวดล้อม

นกเพศผู้มีขนคลุมหลังไหล่สีน้ำตาลมีลายดำ ส่วนหลังตอนล่าง ตะโพกและหางสีน้ำตาลแกมเทา กระหม่อมสีเทาค่อนข้างเข้ม ขณะที่แก้มและขนคลุมลำตัวด้านล่างเป็นสีเทาอ่อนกว่า บริเวณระหว่างปากจนถึงตา ตา คอและขนคลุมอกส่วนบนสีดำ ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ปากจะเป็นสีดำ แต่นอกฤดูผสมพันธุ์จะเป็นสีเนื้อๆและขนอกส่วนบนที่เป็นสีดำสนิทจะจางลง นกเพศเมียมีขนคลุมลำตัวโดยทั่วไปเป็นสีน้ำตาลอ่อน มีคิ้วสีเนื้อ ปากสีเนื้อ คล้ายนกกระจอกตาลเพศเมียหมอบุญส่ง เลขะกุล นกเมืองไทย ISBN 978-974-619-181-4 แต่มีลายขีดสีน้ำตาลจางๆที่หลัง

 การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย 
นกชนิดนี้มีแหล่งกำเนิดในตะวันออกกลางและกระจายออกไปพร้อมๆกับการเกษตรไปยังส่วนใหญ่ของยูเรเชีย และบางส่วนของอาฟริกาเหนือ ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 นกก็กระจายตัวอยู่เกือบทั่วโลก ส่วนใหญ่เกิดจากการที่มนุษย์นำเข้าไปอย่างตั้งใจ และยังมีจากการเดินทางของนกเองตามธรรมชาติ นกกระจอกใหญ่ถูกนำเข้าไปยังทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง อเมริกาใต้ อาฟริกาใต้ บางส่วนของอาฟริกาตะวันตก ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และเกาะต่างๆทั่วโลก จัดเป็นนกในธรรมชาติที่มีการกระจายพันธุ์กว้างขวางมากที่สุดในโลก ในบางที่นกชนิดนี้กลายเป็นสัตว์รบกวน และไปรุกรานนกเจ้าถิ่นจนแทบสูญพันธุ์