wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วิทยาลัยชุมชนสตูล
วิทยาลัยชุมชนสตูล เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2547

 ประวัติ 
วิทยาลัยชุมชนสตูล ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ.  2547  โดยกระทรวงศึกษาธิการประกาศจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนสตูล  ตามกฎกระทรวงว่าด้วยการจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษาต่ำกว่าปริญญารูปแบบวิทยาลัยชุมชน พ.ศ. 2546 กำหนดให้  “วิทยาลัยชุมชนเป็นสถานศึกษาของรัฐที่บริหารจัดการโดยชุมชน” ดังนั้นหลักการจัดตั้งและการดำเนินงานวิทยาลัยชุมชน ใช้หลักการตามแนวทางการปฏิรูปการศึกษา   และมติคณะรัฐมนตรีเกี่ยวกับวิทยาลัยชุมชน  เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ.  2545 โดยการจัดตั้งและการดำเนินงานจะต้องเกิดจากความต้องการ และความพร้อมของชุมชนที่จะบริหารจัดการตามปรัชญาและหลักการของวิทยาลัยชุมชน โดยใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ในพื้นที่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด จัดการศึกษาในระบบเครือข่าย และมีความร่วมมือจากทุกภาคส่วนของชุมชนจังหวัด

วิทยาลัยชุมชน ได้รับความยินยอมจากเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดสตูล และอำเภอเมืองสตูล มอบอาคารสำนักงานกลุ่มส่งเสริมการจัดการศึกษาของเขตพื้นที่การศึกษาสตูล  (เดิมเป็นสำนักงานการประถมศึกษาอำเภอเมืองสตูล) รวมทั้งที่ดิน ใช้เป็นสำนักงานบริหารงานของวิทยาลัยชุมชนสตูล  บนพื้นที่  18 ไร่ ในปีงบประมาณ 2549 ได้รับการจัดสรรงบประมาณ เพื่อทำการปรับปรุงภูมิทัศน์ และซ่อมแซมอาคาร
สำนักงาน  และเริ่มดำเนินการจัดการเรียนการสอน จำนวน  2  หลักสูตร คือ หลักสูตรอนุปริญญา จำนวน 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย จำนวนนักศึกษา 40 คน  และสาขาวิชาการการปกครองท้องถิ่น จำนวนนักศึกษา  41  คน  และจัดฝึกอบรมหลักสูตรระยะสั้น จำนวน  22  หลักสูตร มีผู้จบหลักสูตรทั้งสิ้น  960  คน    

 การจัดการเรียนการสอน 
 หลักสูตร 
วิทยาลัยชุมชนสตูล เปิดทำการเรียนการสอนในหลายสาขาวิชา ได้แก่
 คอมพิวเตอร์ธุรกิจ
 การศึกษาปฐมวัย
 การปกครองท้องถิ่น
 การพัฒนาชุมชน
 การท่องเที่ยว
 เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
การจัดการทั่วไป
อิสลามศึกษา

 สถานที่เรียน 
 วิทยาลัยชุมชนสตูล อาคารศูนย์วิทยบริการและอาคารเรียนวิทยาลัยชุมชนสตูล
 โรงเรียนกำแพงวิทยา อำเภอละงู จังหวัดสตูล

 การเดินทาง 
การเดินทางสู่วิทยาลัยชุมชนสตูล สามารถเดินทางโดย 2 เส้นทาง คือ ถนนสายเอเชีย เข้าจังหวัดตรัง ผ่านอำเภอทุ่งหว้า ละงู ท่าแพ และเส้นทางถนนสายเอเชีย เข้าจังหวัดพัทลุง ผ่านอำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา อำเภอควนกาหลง อำเภอควนโดน

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 วิทยาลัยชุมชนสตูล 

ชุมชนสตูล
สตูล
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอเมืองสตูล
# มหาวิหารนักบุญเบซิล
มหาวิหารเซนต์บาซิล  เป็นอาสนวิหารของศาสนจักรออร์โธดอกซ์รัสเซีย ตั้งอยู่ที่จัตุรัสแดง กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย สร้างโดยซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย หรือซาร์อีวานจอมโหด เพื่อฉลองชัยชนะเหนือพวกมองโกลที่กรีธาทัพมาเมืองคาซัน เมื่อปี ค.ศ. 1552 ผลจากชัยชนะครั้งนี้ทำให้รัสเซียสามารถรวมชาติได้เป็นปึกแผ่น จึงสร้างมหาวิหารแห่งนี้ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1555 เดิมทีมหาวิหารเซนต์บาซิล เป็นเพียงโบสถ์ขนาดเล็กที่บรรจุศพของนักบุญวาซิลีหรือนักบุญบาซิล

มหาวิหารเซนต์บาซิลมีรูปทรงที่ไม่เหมือนโบสถ์อื่น คือมีโดม 8 โดมล้อมรอบโดมที่ 9 ที่อยู่ตรงกลาง ทำให้อาคารมีรูปทรงแปดเหลี่ยม ด้วยสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมแบบรัสเซียโบราณอันได้รับอิทธิพลมาจากไบแซนไทน์ที่เป็นโดมทรงหัวหอมกับสถาปัตยกรรมที่เรียกกันว่ารัสเซียนกอธิก หอคอยสูงรูปกระโจมเป็นอิทธิพลจากยุโรปตะวันตก ผลลัพธ์ที่ออกมาจึงกลายเป็นหอคอยสูงรูปแท่งเทียนกำลังลุกไหม้บนปลายลำเทียน ส่งความโชติช่วงชัชวาลย์เป็นเครื่องบูชาเทพเจ้าบนสวรรค์  

มหาวิหารนี้ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชื่อปอสต์นิก ยากอฟเลฟ (Postnik Yakovlev) และด้วยความงดงามของสถาปัตยกรรมจึงทำให้มีเรื่องเล่าสืบต่อกันว่า ซาร์อีวานที่ 4 ทรงพอพระทัยในความงดงามของมหาวิหารแห่งนี้มาก จึงมีคำสั่งให้ปูนบำเหน็จแก่สถาปนิกผู้ออกแบบด้วยการควักดวงตาทั้งสอง เพื่อไม่ให้สถาปนิกผู้นั้นสามารถสร้างสิ่งที่สวยงามกว่านี้ได้อีก การกระทำในครั้งนั้นของพระเจ้าอีวานที่ 4 จึงเป็นที่มาของสมญานามอีวานผู้โหดร้าย (Ivan The Terrible)"Ioannes Severus dictus (1530–1584), inde ab anno 1533 magnus princeps Moscoviensis". บริเวณใกล้กันกับมหาวิหารเซนต์เบซิลขนาบข้างด้วยกำแพงเครมลิน เป็นที่ตั้งของอนุสรณ์สถานเลนินหรือสุสานเลนิน ซึ่งเก็บรักษาร่างของวลาดีมีร์ เลนิน ผู้นำคนสำคัญของคอมมิวนิสต์ และเปิดให้ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าไปเคารพศพได้

 โครงสร้าง 
ฐานรากเช่นเดียวกับอาคารอื่น ๆ ในมอสโกยุคกลาง สร้างด้วยหินสีขาวแบบดั้งเดิม ในขณะที่ตัวอาคารโบสถ์สร้างด้วยอิฐสีแดง ขนาด 28 x 14 x 8 ซม. (11.0 x 5.5 x 3.1 นิ้ว) ซึ่งเป็นวัสดุที่ค่อนข้างใหม่ในยุคนั้นKomech, Pluzhnikov p. 399 (โครงสร้างที่ก่อด้วยอิฐครั้งแรกในมอสโกคือ กำแพงเครมลินใหม่ ซึ่งเริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1485)Komech, Pluzhnikov p. 267 การสำรวจโครงสร้างแสดงให้เห็นว่าระดับชั้นใต้ดินอยู่ในระนาบอย่างสมบูรณ์ ซึ่งบ่งชี้ถึงการใช้การเขียนแบบและการวัดอย่างชำนาญ แต่ระดับที่สูงขึ้นมาแต่ละระดับจะมีความแม่นยำลดน้อยลงเรื่อย ๆBrunov, p. 45 ผู้ซ่อมแซมซึ่งทำการเปลี่ยนแทนที่ส่วนต่าง ๆ ของอิฐในปี ค.ศ. 1954–1955 พบว่ากำแพงอิฐขนาดใหญ่ปิดบังกรอบไม้ภายในที่ทอดยาวตลอดความสูงของโบสถ์ กรอบนี้ทำขึ้นจากการเข้าไม้แผ่นบาง ๆ อย่างประณีต โดยทำขึ้นเพื่อเป็นแบบจำลองเชิงพื้นที่ขนาดเท่าคนจริงของอาสนวิหารในช่วงเริ่มก่อสร้าง จากนั้นจึงค่อยปิดล้อมด้วยอิฐKomech, Pluzhnikov p. 402Brunov, p. 47

การก่อสร้างซึ่งเป็นเทคโนโลยีใหม่ในยุคนั้นมีจุดเด่นที่ความยืดหยุ่นKomech, Pluzhnikov p. 49 โดยใช้อิฐเป็นวัสดุในการตกแต่งทั้งภายในและภายนอก และให้มีงานก่ออิฐเปลือยไว้ให้มากที่สุด เมื่ออาคารต้องใช้กำแพงหิน มันถูกตกแต่งด้วยการก่ออิฐที่ฉาบทับด้วยลายปูนปั้น สิ่งใหม่ที่สำคัญที่เริ่มต้นในการสร้างโบสถ์แห่งนี้คือสถาปัตยกรรมการตกแต่งภายนอกอย่างเคร่งครัดShvidkovsky, p. 129 ประติมากรรมและสัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้ประดับในสถาปัตยกรรมรัสเซียรุ่นก่อนหายไปทั้งหมด ส่วนลายประดับรูปดอกไม้ของอาคารถูกเพิ่มเข้ามาในภายหลัง โบสถ์มีองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นจากโครงสร้างสามมิติที่หลากหลายซึ่งทำด้วยอิฐแทน
# ไรอัน ควานเทน
ไรอัน ควานเทน  เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1976 เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลีย เขารับบทเป็นวินนี แพตเทอร์สัน ตั้งแต่ปี 1997-2002 ในละครน้ำเน่าของออสเตรเลียเรื่อง Home and Away หลังจากนั้นเขาได้แสดงในซีรีส์อเมริกัน ดราม่า แนววัยรุ่น เรื่อง Summerland โดยรับบทเป็น เจย์ โรเบิร์ตสัน ต่อมาในปี 2008 เขารับบทเป็นเจสัน สแตกเฮาส์ในซีรีส์เรื่อง True Blood

ผลงานด้านการแสดง
+ ภาพยนตร์ ปี เรื่อง รับบท หมายเหตุ 1994 Signal One Kid 2002  Claude Gearheart Television film 2003 Liquid Bridge Nick McCallum 2004 American Brown Ricky Brown 2006 Flicka Howard McLaughlin 2007 Dead Silence Jamie Ashen2010 Red Hill Shane Cooper Griff the Invisible Griff Legend of the Guardians: The Owls of Ga'Hoole Kludd (voice) Don't Fade Away Jackson White 2012 Not Suitable for Children Jonah2013 Mystery Road Pete Bailey Truth in Journalism Eddie Brock / Venom Short film  Leo Palamino Knights of Badassdom Joe2014 Flight 7500 Brad Martin Rio, I Love You Jai Arnott Segment: "Acho Que Estou Apaixonado" Northmen: A Viking Saga Conall Reach Me Jack Burns2015 Kidnapping Freddy Heineken Jan "Cat" Boellard Blinky Bill the Movie Blinky Bill (voice)  Blunt Force Trauma John 2016 Who Gets the Dog? Clay Lonnergan 2017 Supercon Matt Wheeler In post-production The Hurricane Heist Breeze In post-production

+ ละครโทรทัศน์ ปี เรื่อง รับบท หมายเหตุ 1991  Stagecoach driver Uncredited; episode: "The Boscombe Valley Mystery"1992 Home and Away Boogie boarder Episode 1018  Ben Lloyd 2 episodes 1993–94 G.P. Scott Browning 2 episodes1994 Home and Away Robbie Taylor Episode 1451 Hey Dad..! Richard Episode: "Rebel Without a Clue" 1995 Echo Point Nathan Potter Unknown episodes 1996 Water Rats Nipper Episode: "Iron Man" 1997–2002 Home and Away Vinnie Patterson Role held: 14 July 1997 – 1 March 2002 1997 Spellbinder: Land of the Dragon Lord Josh Morgan Main cast; 26 episodes 2003  Barnes Episode: "Off the Edge" 2004 Tru Calling Jake Voight Episode: "Closure" 2004–05 Summerland Jay Robertson Main cast; 26 episodes 2008–14 True Blood Jason Stackhouse Main cast; 81 episodes 2008 Law & Order: Special Victims Unit Master Sgt. Dominic Pruitt Episode: "PTSD" 2012 New Girl Oliver Episode: "Valentine's Day" 2014 Jake and the Never Land Pirates Brewster the Beast Trapper (voice) Episode: "Tick Tock Trap"
# National Qualifications Framework
National Qualifications Framework (NQF) เป็นระบบการโอนหน่วยกิตในสหราชอาณาจักร (ยกเว้นสกอตแลนด์) ที่พัฒนาในอังกฤษ โดยเฟรมเวิร์กนี้มีทั้งหมด 8 ระดับชั้น ครอบคลุมถึงระดับการศึกษามัธยมศึกษา (ระดับ 1-4) จนถึงระดับอุดมศึกษา ในระดับปริญญาโท (ระดับ 7) และปริญญาเอก (ระดับ 8) 

ในประเทศสกอตแลนด์มีระบบการศึกษาของตนเองโดยมี 12 ระดับ และใช้ระบบ Scottish Credit and Qualifications Framework
# เขตชูโอ (โตเกียว)
เขตชูโอ  เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของโตเกียว ชูโอเป็นเขตศูนย์กลางพาณิชย์กรรมที่สำคัญของโตเกียวมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ถึงแม้ว่าจะมีย่านชินจูกุซึ่งถูกพัฒนาขึ้นมาภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองขึ้นมาแทนก็ตาม สถานที่ที่มีชื่อเสียงที่สุดในเขตนี้คือ ย่านกินซะ (銀座) ซึ่งในอดีตเคยเป็นโรงกษาปณ์มาก่อน โดยที่ธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่นก็ตั้งอยู่ในเขตนี้

ในปี พ.ศ. 2551 เขตชูโอมีจำนวนประชากรประมาณ 108,943 คน มีความหนาแน่นประชากร 9,654 คนต่อตารางกิโลเมตร อย่างไรก็ตามด้วยการเป็นศูนย์กลางอาคารสำนักงานและธุรกิจการค้าที่สำคัญ ในช่วงเวลากลางวันอาจจะมีจำนวนประชากรกว่า 650,000 คน ในเขตชูโอ

 ภูมิศาสตร์ 
thumb|left|ย่านกินซะ ในเขตชูโอ
ชูโอตั้งอยู่ใจกลางโตเกียว มีอาณาเขตติดกับเขตการปกครองอื่น คือ ชิโยดะ มินาโตะ ไทโต ซูมิดะ และโคโต ในด้านการบริหาร แบ่งการปกครองออกเป็น 3 พื้นที่ คือ นิฮมบาชิ เคียวบาชิ และสึกิชิมะ โดยสองพื้นที่แรกเป็นศูนย์กลางพาณิชยกรรมที่สำคัญ ประกอบด้วยสถานที่ที่มีชื่อเสียงเช่น แขวงกินซะและแขวงสึกิจิ ส่วนพื้นที่สึกิชิมะเป็นเกาะแยกออกจากแผ่นดินใหญ่เป็นย่านที่พักอาศัยหนาแน่น

 เศรษฐกิจ 
ชูโอเป็นเขตที่ตั้งของอาคารสำนักงานใหญ่หลายบริษัท เช่น บริษัทริโคห์"Company Data ." Ricoh. สืบค้นเมื่อ 13 มกราคม 2009., กลุ่มซุมิโตะโมะ"Corporate Profile." Sumitomo Corporation. สืบค้นเมื่อ  26 มกราคม 2009., บริษัทมิตซุย ฟุโดะซัน"Corporate Data." Mitsui Fudosan. สืบค้นเมื่อ 19 พฤษภาคม 2009., หนังสือพิมพ์อาซาฮีชิมบุน, บริษัทอะซัตซุ ดีเค, บริษัทนิฮน เอดี ซิสเต็ม"会社概要." Asahi Shimbun. สืบค้นเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2010."会社概要 ." Nihon Ad Systems. สืบค้ยเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2010."Relation ." Asatsu DK. สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2009., บริษัทโอเรียนท์บริวเวอร์รี"会社概要 - オリオンビール." Orion Breweries. สืบค้นเมื่อ 30 กันยายน 2009., บริษัทอายิโนะโมะโต๊ะ"Toward the realization of "Ajinomoto Group Zero Emissions" Chuo Ace Logistics Corporation achieves "Green Management Certification" Chuo Ace Logistics Corporation promotes environmentally friendly logistics ." Ajinomoto. สืบค้นเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2010., กลุ่มบริษัทโนะมุระ"Nomura Group." Nomura Group. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2010. นอกจากนี้ยังมีบริษัทข้ามชาติอีก เช่น โตเกียวป็อป"Contact Us ." Tokyopop. สืบค้นเมื่อ 23 กรกฎาคม 2009. และไอบีเอ็มสาขาประเทศญี่ปุ่น"IBM Japan." IBM. สืบค้นเมื่อ 21 ตุลาคม 2009.
# กรอบมาตรฐานคุณวุฒิ
กรอบมาตรฐานคุณวุฒิ  นิยมย่อว่า ทีคิวเอฟ (TQF) เป็นกรอบงานสำหรับใช้เป็นฐานในการถ่ายโอนหน่วยกิตของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย จัดทำโดยวิธีการควบคุมคุณภาพการสอน พัฒนาโดยสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กรอบมาตรฐานคุณวุฒิของไทยพัฒนามาจากแนวคิด National Qualifications Framework ที่เป็นระบบควบคุมคุณภาพสำหรับการถ่ายโอนหน่วยกิต ของนักเรียนในระดับมัธยมศึกษาและอุดมศึกษาในสหราชอาณาจักรสำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา, National Qualifications Framework for Higher Education in Thailand 

เป้าหมายในอนาคตของทีคิวเอฟเพื่อให้นักศึกษาในประเทศกลุ่มอาเซียนสามารถถ่ายโอนหน่วยกิตกันได้ โดยในปัจจุบันมีอยู่สามประเทศที่เข้าร่วมโครงการนี้คือ ประเทศไทย ประเทศมาเลเซีย และ ประเทศอินโดนีเซียเสวนาสภาอาจารย์ฯ ครั้งที่ 7/2553 เรื่อง “TQF : อวสานชีวิตอาจารย์ในมหาวิทยาลัยหรือไม่”

ทีคิวเอฟมีกระแสการคัดค้านจากนักวิชาการหลายท่านประชาไท, รายงาน: สำรวจกระแสค้าน'TQF' ยกเครื่องใหญ่อุดมศึกษารับเปิดเสรี รวมถึงการร่วมลงชื่อคัดค้านกว่า 400 คนประชาไท, 400 อาจารย์ลงชื่อค้านTQF ชี้ไม่สะท้อนคุณภาพ-สร้างภาระ-ลิดรอนเสรีภาพการสอน

 เป้าปัจจัย 
กรอบความรู้ของทีคิวเอฟ เน้นให้นักศึกษามหาวิทยาลัยมีการเรียนรู้ในด้าน (1) คุณธรรมและจริยธรรม (2) ความรู้ (3) ปัญญา (4) ความรับผิดชอบ และ (5) ทักษะอื่นที่เกี่ยวข้องในการทำงาน

 สาขาวิชา 
ทีคิวเอฟเริ่มประกาศใช้เมื่อปี พ.ศ. 2552 โดยสำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษาแห่งชาติ บังคับใช้เฉพาะ 4 สาขา คือ การท่องเที่ยว พยาบาลศาสตร์ โลจิสติกส์ และ เทคโนโลยีสารสนเทศสำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษาแห่งชาติ, สาขา/สาขาวิชา ที่อยู่ระหว่างดำเนินการโครงการวิจัยเรื่อง การจัดทำมาตรฐานคุณวุฒิสาขา/สาขาวิชา  สำหรับหลักสูตรที่ตั้งภายหลังปี 2553 และในปี พ.ศ. 2555 หลักสูตรที่ถูกจัดตั้งก่อนหน้าจำเป็นต้องสอดคล้องกับกรอบมาตรฐานนี้

ในสาขาอื่นที่จะมีผลบังคับใช้ตามมาได้แก่ วิศวกรรมศาสตร์ การบัญชี อุตสาหกรรมการเกษตร ครุศาสตร์ และ ศึกษาศาสตร์ซึ่งอยู่ในขั้นตอนการพิจารณาลงนาม

สำหรับสาขาอื่น ทางคณะอนุกรรมการได้เห็นชอบในการดำเนินการ ซึ่งได้แก่สาขาวิชา สัตวแพทยศาสตร์, วิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์, การแพทย์แผนไทยประยุกต์ (ตรี-บัณฑิตศึกษา), พยาบาลศาสตร์ (บัณฑิตศึกษา), บริหารธุรกิจ, เศรษฐศาสตร์, เกษตรศาสตร์ ป่าไม้และประมง, สถาปัตยกรรมศาสตร์, ภาษาไทย, ภาษาต่างประเทศ, สาธารณสุขศาสตร์, กายภาพบำบัด, สิ่งแวดล้อม, ศิลปกรรมศาสตร์, นิเทศศาสตร์, แพทยศาสตร์, เภสัชศาสตร์, ทันตแพทยศาสตร์, การบริหารการศึกษา, ครุศาสตร์อุตสาหกรรม, คติชนวิทยา
# ไฟป่าในประเทศโบลิเวีย พ.ศ. 2553
ไฟป่าในประเทศโบลิเวีย พ.ศ. 2553 เป็นเหตุการณ์ที่นำไปสู่การประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินของรัฐบาลโบลิเวีย พบว่ามีไฟป่าเกิดขึ้นมากกว่า 25,000 จุดทั่วประเทศ กินพื้นที่กว่า 1.5 ล้านเฮกเตอร์ (3.7 ล้านเอเคอร์) ไฟป่าได้ผลาญทำลายบ้านเรือนไปเกือบ 60 หลังคาเรือน โบลิเวียไม่สามารถรับมือกับไฟป่าดังกล่าวได้ เนื่องจากมีเครื่องบินบรรทุกน้ำไม่เพียงพอ

จุดที่เกิดไฟป่าเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจาก 17,000 จุดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคมไปเป็นอย่างน้อย 25,000 จุดในอีกสามวันต่อมา ไฟในบางจุดร้อนแรงเสียจนนักดับเพลิงไม่สามารถที่จะเข้าใกล้พอที่จะควบคุมเพลิงไว้ได้ เบย์มาร์ เบเซร์รา หัวหน้าเจ้าหน้าที่ป่าไม้ของโบลิเวีย ได้อธิบายถึงไฟป่าว่า "หายนะจริง ๆ นี่เป็นหายนะทางสิ่งแวดล้อมเลย เราพบกับไฟป่าที่มีความสูงกว่า 50 เมตรและกำลังลุกลามขึ้นเรื่อย ๆ และประเทศของเราไม่มีศักยภาพเพียงพอที่จะดับไฟนี้ได้"

 ความเสียหาย 
จนถึงปัจจุบัน ความเสียหายที่ร้ายแรงที่สุดเกิดขึ้นกับส่วนที่เป็นป่าฝนแอมะซอนของประเทศ ไฟป่าที่มีขนาดใหญ่ที่สุดพบบริเวณตะวันออกของประเทศติดกับชายแดนบราซิล ควันจากไฟป่าได้ส่งผลกระทบต่อเที่ยวบินจำนวนมากและทำให้ท่าอากาศยานขนาดเล็กต้องปิดให้บริการชั่วคราว
 ถึงแม้ว่าควันจะมีเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่ท่าอากาศยานหลักของโบลิเวียในเมืองซานตากรุซเดลาเซียร์รายังคงเปิดให้บริการตามปกติ ในขณะที่ท่าอากาศยานท้องถิ่น 23 แห่งปิดให้บริการแล้ว

 การขอความช่วยเหลือจากประเทศเพื่อนบ้าน 
เอโบ โมราเลส ประธานาธิบดีแห่งโบลิเวีย กล่าวว่า เขาได้ขอความช่วยเหลือจากประเทศเพื่อนบ้าน ได้แก่ บราซิลและอาร์เจนตินา เพื่อขอความช่วยเหลือในการดับไฟ แต่จนถึงวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ทั้งสองประเทศก็ยังมิได้ยื่นมือเข้ามาให้ความช่วยเหลือ

 สาเหตุ 
เนื่องจากชาวชนบทได้ใช้ไฟในการเตรียมพื้นที่สำหรับการเพาะปลูก ประกอบกับภาวะภัยแล้งอย่างหนักในปีนี้ ทำให้พืชแห้งจัด ไฟจึงลุกลามอย่างควบคุมไม่ได้ ประชาชนจำนวนมากที่ถูกบังคับให้ย้ายออกจากที่อยู่อาศัยเนื่องจากไฟป่าได้สวดขอฝน แต่พยากรณ์อากาศระบุว่า ไม่มีฝนที่สามารถทำนายได้เร็ว ๆ นี้เลย
# เรเบลฮาร์ต
เรเบลฮาร์ต (Rebel Heart) เป็นเพลงของวงดนตรี โฟลค/ป๊อบ/ร็อค ชาวไอริช ชื่อวง เดอะคอรร์ส (“The Corrs”) ในอัลบั้มที่สามชื่ออินบลู (“In Blue”) เพลงนี้เป็นเพลงบรรเลง มีอิทธิพลดนตรีเซลติค ประกอบด้วย ไวโอลิน, “bodhran” (กลองของไอริชมีหนังแกะอยู่ข้างเดียว เป็นกลองตื้นๆ) และ “tin whistle” (เครื่องเป่าประเภทฟลุทของไอริช)

เพลงนี้แต่งได้อย่างยอดเยี่ยมโดย Sharon Corr เดิมเป็นส่วนหนึ่งของงานที่ทำให้ซีรีส์สี่ตอนชื่อ “Rebel Heart”BBC - Northern Ireland - Patrick Kielty, Almost Live : Sharon Corr's Factfile ของ BBC ประเทศไอรแลนด์ ต่อมาภายหลังวง the Corrs ได้รวมเพลงนี้เข้ามาในอัลบัมด้วย เพลงนี้ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลแกรมมี่Digital Hit Entertainment: 43rd Annual Grammy Awards Nominations. สาขาเพลงบรรเลงร่วมสมัยยอดเยี่ยม ในเดือนมกราคม 2001 เว็บไซต์ ของวง the Corrs เขียนถึงคำพูดของ Sharon ว่า

"ดิฉันแต่งเพลงนี้ในมาลิบู ตอนที่เรากำลังอัดอัลบัม “Talk on Corners” แล้วก็ทิ้งไว้เฉยๆอยู่นาน แล้วพอดี BBC ก็กำลังมองหาดนตรีสำหรับละครใหญ่เรื่อง “Easter Rising” ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในประเทศไอร์แลนด์ปี 1916 เพลงนี้มีความเป็นไอริชอยู่แล้ว และเราก็เพิ่มเสียงของ “tin whistle” และอย่างอื่นด้วยให้เข้ากับละคร"
# แองเจิ้ลสาวพิทักษ์จักรวาล
แองเจิ้ลสาวพิทักษ์จักรวาล หรือ แกแล็คซี่ แองเจล รูน   เป็นอนิเมะภาคต่อของแกแล็คซี่ แองเจล ผลิตโดย BROCCOLI แนว sci-fi comady ตั้งแต่วันเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 2006 จนจบ ในเมืองไทยฉายที่แก๊งการ์ตูน แชนแนล และลิขสิทธิ์ดีวีดีและวีซีดีในประเทศไทยโดย โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ 

 เนื้อเรื่อง 
เรื่องราวของ "แองเจิ้ลสาวพิทักษ์จักรวาล" จะเป็นเรื่องราวของหน่วย หน่วยรูนแองเจิ้ล มีหน้าที่หลักคือค้นหา เทคโนโลยีที่สาบสูญ ของ ของชาวทราสบาส เพื่อนำมาใช้งานรักษาความสงบสุขของดาวสบาส และ ต้องเข้าไปพัวพันกับสงครามต่างๆ

 ตัวละคร 
หน่วยรูนแองเจิ้ล
แอพปริคอท ซากุราบะ  (ริโกะ)
น้องสาวมิวฟิล มีนิสัยร่าเริงและมีมนุษยสัมพันธ์ดี ทำอาหารเก่งกว่าพี่สาวของเธอ 
อานิช อาจิส
สาวห้าวบ้าพลัง ชื่นชอบการขโมยของและติดหนี้สินจากหลายแห่ง ไม่ถูกชะตากับเรื่องโลคลาภ คอยต่อล้อต่อเถียงกับลิลลี่เป็นประจำ
ลิลลี่ C. เชอร์เบต
สาวเงียบผู้ชื่นชอบวิถีแห่งซามูไร มักต่อล้อต่อเถียงกับอานิซบ่อยครั้งตั้งแต่เมื่อครั้งที่เธอเข้ารับราชการพร้อมกับอานิซ
นาโนนาโน พุดดิ้ง
แอนดรอย์สาว เป็นลูกสาวของวานิลลา H. มีความสามารถในการรวมร่างได้อย่างไร้ขีดจำกัด
คาลัวร์/เตกีลา มาโจรัม พากย์โดย อายะ ฮิราโนะ
หญิงสาว2บุคลิก ชื่นชอบการปรุงยาและเครื่องสำอาง เมื่อเป็นคาลัวร์จะมีนิสัยอ่อนไหวและอ่อนหวาน พูดจาไพเราะ แต่เมื่อเปลี่ยนเป็นเตกีร่า จะมีนิสัยห้าวหาญและไม่กลัวใคร  
อิซาโยอิ นัตสึเมะ  :สมาชิกคนที่6ของหน่วยรูนแองเจิล(ไม่ปรากฏตัวในอนิเมะ ชื่อคล้ายคลึงกับ [ อิซาโยอิ ซาคุยะ]  มีการสันษฐานจากคนอ่านมังงะว่าอาจเป็นพี่ น้องกัน)
คาซึยะ ชิรานามิ
โรเซล มาติอุส

ตัวละครอื่น
คุเฮน บาม 
ผู้การอิซาเบลล่า 

หน่วยมูนแองเจิ้ล
มิลฟิล ซากุราบะ 
ฟอร์เต้ สโตลเล่น
รันฟา ฟรานบัวส์ 
มินต์ บลองมังคซ
วานิลา เอส
คาราสุมะ จิโตเสะ

 รายชื่อตอน
# วัดราษฎร์สามัคคี (ตำบลโพนทราย)
วัดราษฎร์สามัคคี  เดิมมีชื่อว่า  วัดโพธิ์ไทร ตั้งอยู่หมู่ที่ 3 ตำบลโพนทราย อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย โดยมี เจ้าคุณพระยา มาก่อสร้างวัดในสมัยนั้น ในพื้นที่ 3 ไร่ 80 ตารางวา  สิ่งก่อสร้างในวัดมี กุฎิสงฆ์ 2 หลัง ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 26 เมตร 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง ห้องสุขา 8 ห้อง อุโบสถ 1 หลัง

วัดราษฎร์สามัคคีตั้งวัด เมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2458  เขตวิสุงคามสีมายาว 5 วา 2 ศอก 1 คืบ 4 นิ้ว  กว้าง 4 วา 1 ศอก 1 คืบ 

ก่อสร้างอุโบสถครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2440 โดยเจ้าคุณพระยาและสมโภชน์เมื่อปี พ.ศ. 2456 สร้างอุโบสถครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2514 จนแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2517 สร้างอุโบสถครั้งที่3เมื่อปี พ.ศ. 2540 จนแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2544 โดยใช้งบประมาณทั้งสิ้น 1,033,354 บาท (หนึ่งล้านสามหมื่นสามพันสามร้อยบาทถ้วน)

รายนามเจ้าอาวาส
 หลวงพ่อทุม ตั้งแต่ พ.ศ. 2401 – 2426
 หลวงปู่แคน ตั้งแต่ พ.ศ. 2427 – 2449
 หลวงปู่สน   ตั้งแต่ พ.ศ. 2450 – 2470
 มีพระมาจำพรรษาเป็นครั้งคราว ตั้งแต่ พ.ศ. 2471 - 2481
 พระหล่ำ ตั้งแต่ พ.ศ. 2482 – 2488
 พระดี ตั้งแต่ พ.ศ. 2489 – 2494
 หลวงปู่แสง   ตั้งแต่ พ.ศ. 2495 – 2498
 พระอธิการทองหลัง จันทโร ตั้งแต่ พ.ศ. 2499 – 2507
 เจ้าอธิการสมัย  ปริปุณโณ ตั้งแต่ พ.ศ. 2508 – 2528
 พระอธิการอารีย์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2528 – 2534
 พระครูนันทมงคลธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2534 – 2549
 พระดิเรก  อภินนฺโท ตั้งแต่ พ.ศ. 2549 – ปัจจุบัน
# พิมพา จันทร์ประสงค์
พิมพา จันทร์ประสงค์ (16 สิงหาคม พ.ศ. 2496 – 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2561) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมในรัฐบาลของนายบรรหาร ศิลปอาชา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี 5 สมัย และอดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย ต่อมาได้เป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์

 ประวัติ 
นางพิมพา จันทร์ประสงค์ เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2496 สำเร็จการศึกษา สาขาการจัดการทั่วไป จากมหาวิทยาลัยเกริก สมรสกับนายถวิล จันทร์ประสงค์ มีบุตร ได้แก่ นายธรรมศักดิ์ จันทร์ประสงค์ นางสาวจิตรา จันทร์ประสงค์ นางสาวสุภาวดี จันทร์ประสงค์ นายมานะศักดิ์ จันทร์ประสงค์ นางสาวทิวลิป จันทร์ประสงค์ และนายวันชนะ จันทร์ประสงค์

 การทำงาน 
นางพิมพา จันทร์ประสงค์ เข้าสู่การเมืองครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2535 จากนั้นก็ได้รับการเลือกตั้งติดต่อกันเรื่อยมา รวมทั้งสิ้น 5 สมัย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย ในปี พ.ศ. 2537 หรือคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 50พระบรมราชโองการ ประกาศ ให้รัฐมนตรีพ้นจากความเป็นรัฐมนตรี และแต่งตั้งรัฐมนตรี ซึ่งได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรีเดียวกันกับผู้เป็นสามี คือ ถวิล จันทร์ประสงค์ และได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีอีกครั้งในรัฐบาลของนายบรรหาร ศิลปอาชา หรือคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 51 ในปี พ.ศ. 2539 ในตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม

ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549

ต่อมาในปี พ.ศ. 2556 ภายหลังจากพ้นโทษถูกตัดสิทธิทางการเมืองแล้ว พิมพาพร้อมกับนายมานะศักดิ์ บุตรชาย ได้เข้าเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์  อดีตส.ส.'พิมพา'ควงลูกชายซบเข้า'ประชาธิปัตย์' และได้รับการทาบทามจากทางพรรค เพื่อวางตัวให้เป็นผู้สมัคร ส.ส.ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ในนามพรรคประชาธิปัตย์ แต่ได้ถึงแก่อนิจกรรมเสียก่อน https://www.matichon.co.th/politics/news_955343

 ถึงแก่อนิจกรรม 
นางพิมพาถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันจันทร์ที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ด้วยโรคไตวายขณะอายุได้ 64 ปี  มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ณ วัดศรีเรืองบุญ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๕ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๕, ๒ ธันวาคม ๒๕๔๑
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๑๒ ตอนที่ ๑๗ ข หน้า ๑๘, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๘
# อุทยานแห่งชาติกาซีรังคา
อุทยานแห่งชาติกาซีรังคา (, ,) เป็นอุทยานแห่งชาติในอำเภอโคลาฆาต (Golaghat) และ นากาโอน (Nagaon) ของรัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย เป็นมรดกโลกซึ่งเป็นถิ่นอาศัยของแรดอินเดียจำนวนมากถึงสองในสามของโลก รายงานจากสำมะโนที่จัดขึ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018 ซึ่งร่วมดำเนินการโดยกรมป่าไม้ของรัฐบาลอัสสัมและองค์การนอกภาครัฐด้านสัตว์ป่าบางส่วนที่ได้รับการยอมรับ ประชากรแรดในอุทยานแห่งชาติกาซีรังคามี 2,413 ตัว ประกอบด้วยแรดวัยผู้ใหญ่ 1,641 ตัว (เพศผู้ 642 ตัว, เพศเมีย 793 ตัว, ไม่ทราบเพศ 206 ตัว); วัยรุ่น 387 ตัว (เพศผู้ 116 ตัว, เพศเมีย 149 ตัว, ไม่ทราบเพศ 122 ตัว); และวัยเด็ก 385 ตัว

กาซีรังคายังเชิดหน้าชูตาด้วยมีประชากรเสือโคร่งหนาแน่นที่สุดในหมู่พื้นที่คุ้มครองด้วยกันทั่วโลกและจัดตั้งเขตสงวนพันธุ์เสือขึ้นในปี ค.ศ. 2006 อุทยานยังเป็นบ้านและแหล่งขยายพันธุ์ของประชากรจำนวนมากของช้าง ควายป่า และ กวางบึง กาซีรังคายังเป็น พื้นที่สำคัญเพื่อการอนุรักษ์นก โดยองค์การชีวปักษานานาชาติ (Birdlife International) สำหรับเพื่อการอนุรักษ์นกท้องถิ่น เมื่อเปรียบเทียบกับเขตคุ้มครองอื่นๆในประเทศอินเดียกาซีรังคาประสบความสำเร็จในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติเป็นอย่างมาก และด้วยตำแหน่งที่อยู่ริมขอบของจุดที่มีความหลากหลายทางชีวภาพสูงของเทือกเขาหิมาลัยตะวันออก อุทยานจึงมีความหลากหลายทางสปีชีส์สูงอย่างเห็นได้ชัด

อุทยานแห่งชาติกาซีรังคาประกอบไปด้วยทุ่งหญ้ากว้างขวาง ลุ่มน้ำท่วมถึง และป่าไม้เขตร้อนหนาแน่น มีแม่น้ำไหลผ่านถึง 4 สายรวมถึงแม่น้ำพรหมบุตร และอุทยานยังประกอบด้วยแหล่งน้ำขนาดเล็กจำนวนมาก นอกจากนี้กาซีรังคาเป็นประเด็นในหนังสือหลายเล่ม เพลงหลายเพลง และเอกสารหลายๆเรื่อง อุทยานพึ่งฉลองครบรอบหนึ่งร้อยปีหลังมีการจัดตั้งเป็นป่าสงวนในปี ค.ศ. 1905
# ลามาลินเช
ลามาลินเช ; ประมาณ พ.ศ. 2039 หรือ พ.ศ. 2048 - ประมาณ พ.ศ. 2072) หรือที่รู้จักในชื่อ มาลินต์ซิน , มารีนัลลี  หรือ ดอญญามารินา  เป็นสตรีชาวนาอัวจากชายฝั่งอ่าวเม็กซิโกผู้มีบทบาทสำคัญในการยึดครองเม็กซิโกของชาวสเปน เธอทำหน้าที่เป็นล่าม ที่ปรึกษา และสื่อกลางระหว่างชาวสเปนกับชนพื้นเมือง เธอทำหน้าที่นี้แก่เอร์นัน กอร์เตส เธอเป็นหนึ่งในทาสชาวพื้นเมืองยี่สิบคนที่กอร์เตสได้รับมอบมาจากดินแดนโปโตนชันในปี พ.ศ. 2062 หลังจากนั้นเธอได้กลายเป็นชู้รักของกอร์เตสและให้กำเนิดบุตรชายคนแรกชื่อ มาร์ติน กอร์เตส ซึ่งถือเป็นชาวเมสติโซ (บุตรระหว่างชนพื้นเมืองกับคนผิวขาว) คนแรก ๆ
# สถานีวอสตอค
สถานีวอสตอค  เป็นสถานีวิจัยในทวีปแอนตาร์กติกาของรัสเซีย (อดีตสหภาพโซเวียต) ที่ซึ่งสามารถตรวจวัดอุณหภูมิที่ต่ำที่สุดบนโลกเท่าที่เคยบันทึก โดยวัดได้ Global Measured Extremes of Temperature and Precipitation. National Climatic Data Center. Retrieved on 21 June 2007. สถานีดังกล่าวทำการวิจัยเกี่ยวกับการเจาะแกนน้ำแข็งและการวัดความเข้มข้นของสนามแม่เหล็ก วอสตอคหรือวัสตอค (เป็นภาษารัสเซียหมายถึง "ตะวันออก") ตั้งชื่อตามชื่อเรือของฟาเบียน ฟอน เบลลิงส์เฮาเซิน นักสำรวจทวีปแอนตาร์กติกา 

 รายละเอียด 
thumb|right|250px|ภาพแกนน้ำแข็งซึ่งถูกเจาะขึ้นที่สถานีวอสตอค บางส่วนของสถานีเห็นอยู่ด้านหลัง 
สถานีวิจัยวอสตอคตั้งอยู่จากขั้วโลกใต้ราว 1,300 กิโลเมตร บนใจกลางแผ่นน้ำแข็งแอนตาร์กติกตะวันออกภายในพื้นที่ออสเตรเลียนแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี แต่เนื่องจากออสเตรเลียเป็นประเทศผู้ลงนามในระบบสนธิสัญญาแอนตาร์กติก ทำให้ออสเตรเลียไม่ได้ใช้สิทธิ์ความเป็นอธิปไตยเหนือพื้นที่ดังกล่าว 

สถานีวอสตอคตั้งอยู่ใกล้กับบริเวณที่เหมาะสำหรับการสังเกตการเปลี่ยนแปลงทรงกลมสนามแม่เหล็กโลก การศึกษาอื่น ๆ เกี่ยวข้องกับธรณีฟิสิกส์ การแพทย์ วิชาการแผ่รังสีและภูมิอากาศวิทยา

สถานีดังกล่าวตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล  และเป็นหนึ่งในสถานีวิจัยที่ตั้งอยู่ห่างไกลที่สุดบนทวีปแอนตาร์กติกา สถานีดังกล่าวได้รับเสบียงจากสถานีมีร์นืย ซึ่งตั้งอยู่บนชายฝั่งของทวีป สถานีดังกล่าวมีนักวิทยาศาสตร์และวิศวกรทำงานอยู่ 25 คนในฤดูร้อน แต่ในช่วงฤดูหนาว จำนวนผู้ที่ทำงานลดเหลือ 13 คน