wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# โทโมร์ ข่าน
โทโมร์ ข่าน  หรือ จักรพรรดิหยวนเฉิงจง  (15 ตุลาคม ค.ศ. 1265 – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1307) เป็นพระโอรสในองค์รัชทายาทเจินจิน และเป็นพระราชนัดดาในกุบไล ข่าน

เมื่อพระชนมพรรษาได้ 20 พรรษาใน ค.ศ. 1285 พระราชบิดาซึ่งเป็นองค์รัชทายาทเสด็จสวรรคตกะทันหัน กุบไล ข่าน ซึ่งเป็นพระราชอัยกา (ปู่) จึงได้แต่งตั้งพระองค์เป็นรัชทายาทแทน อีก 9 ปีต่อมาคือ ค.ศ. 1294 กุบไล ข่าน ซึ่งมีพระชนมพรรษา 79 พรรษาได้เสด็จสวรรคตลง องค์รัชทายาทพระชนมพรรษา 29 พรรษาจึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์หยวน

ในรัชกาลของพระองค์ ทรงทำข้อตกลงสันติภาพกับอาณาจักรเพื่อนบ้าน เช่น ดั่ยเหวียต จามปา เป็นต้น  

โทโมร์ ข่าน เสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1307 ขณะพระชนมพรรษา 41 พรรษา และคูเล็ก ข่าน (จักรพรรดิหยวนอู่จง) ผู้เป็นพระราชนัดดาได้เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อ
# เฮลิโอสเฟียร์
เฮลิโอสเฟียร์ หรือ สุริยมณฑล  เป็นปริมณฑลแรงแม่เหล็ก (magnetoshpere) ที่ถูกสร้างขึ้นโดยดวงอาทิตย์และห่อหุ้มระบบสุริยะเอาไว้ โดยมีลักษณะคล้ายฟองอากาศอยู่ในห้วงอวกาศ ที่พองตัวอยู่ในสสารระหว่างดาว ซึ่งเป็นผลจากลมสุริยะ ทำหน้าที่ปกป้องระบบสุริยะจากรังสีคอสมิก แม้จะมีอะตอมที่เป็นกลางทางไฟฟ้าส่วนหนึ่งจากสสารระหว่างดาวสามารถลอดเข้ามาภายในเฮลิโอสเฟียร์ได้ แต่โดยทั่วไปแล้วสสารส่วนใหญ่ที่อยู่ภายในเฮลิโอสเฟียร์ล้วนมีต้นกำเนิดมาจากดวงอาทิตย์ทั้งสิ้น

ในรัศมี 10,000 ล้านกิโลเมตรแรก ลมสุริยะเคลื่อนที่ด้วยความเร็วมากกว่า 1 ล้านกิโลเมตรต่อชั่วโมง จากนั้นจึงเริ่มชะลอและสลายไปในสสารระหว่างดาว ลมสุริยะจะชะลอความเร็วลงจนหยุดลงในที่สุดและรวมไปในมวลสารเหล่านั้น จุดที่ลมสุริยะชะลอความเร็วลงเรียกว่า กำแพงกระแทก (termination shock) จุดที่แรงดันของสสารระหว่างดาวกับลมสุริยะเข้าสู่สมดุลกันเรียกว่า เฮลิโอพอส (heliopause) จุดที่สสารระหว่างดาวเคลื่อนที่ในทางตรงกันข้าม คือชะลอตัวลงเมื่อปะทะเข้ากับเฮลิโอสเฟียร์ เรียกว่า โบว์ช็อค (bow shock)

 ลมสุริยะ 

ลมสุริยะ ประกอบด้วยอนุภาคเล็กๆ อะตอมที่มีประจุจากโคโรนาของดวงอาทิตย์ และสนามแม่เหล็ก ลักษณะของสนามแม่เหล็กที่ส่งออกมาจากดวงอาทิตย์ผ่านลมสุริยะมีลักษณะเป็นเกลียว ทั้งนี้เนื่องจากดวงอาทิตย์หมุนรอบตัวเองทุกๆ ระยะ 27 วัน ลมสุริยะนำพาเอาความเปลี่ยนแปรของสนามแม่เหล็กของดวงอาทิตย์ไปกับมันด้วย และทำให้เกิดพายุแม่เหล็กขึ้นในแม็กนีโตสเฟียร์ของโลก

เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2005 มีรายงานการตรวจวัดจากเครื่องมือวัด Solar Wind Anisotropies (SWAN) ซึ่งติดตั้งอยู่บนยานโซโฮ ถึงลักษณะของเฮลิโอสเฟียร์ซึ่งเป็นขอบเขตของลมสุริยะที่ปกป้องระบบของเราเอาไว้ มีลักษณะที่ไม่สมมาตร แต่มีการลดทอนกำลังลงด้วยผลกระทบจากสนามแม่เหล็กของดาราจักร

 โครงสร้าง 

 กำแพงกระแทก 

 เฮลิโอชีท 

 โบว์ช็อค
# เมฆฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์
เมฆฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์ (interplanetary dust cloud) หรือ ฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์ (interplanetary dust) คือฝุ่นคอสมิกภายในระบบสุริยะ เป็นสมาชิกที่มีขนาดเล็กที่สุดของวัตถุขนาดเล็กในระบบสุริยะ

คำจำกัดความที่ได้รับการรับรองจากคณะกรรมาธิการสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล (IAU) เกี่ยวกับดาวตก อุกกาบาต และฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2017 ได้ระบุว่า ฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์ เป็นสสารของแข็งที่แตกละเอียดโดยทั่วไปมีขนาดเล็กกว่าอุกกาบาต (ซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 30 ไมโครเมตร ถึง 1 เมตร) จากข้อเท็จจริงเชิงสังเกตการณ์ อาจคิดได้ว่าจุดกำเนิดของฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์นั้นไม่ได้อยู่ในช่วงการก่อตัวของระบบสุริยะ แต่เกิดในช่วง 100 ล้านปีที่ผ่านมา โดยเกิดจากการชนกันระหว่างดาวเคราะห์น้อย ถูกปล่อยออกจากดาวหาง และการชนระหว่างวัตถุท้องฟ้าชั้นนอกด้วยกันเอง หรือวัตถุท้องฟ้าชั้นนอกชนกับฝุ่นระหว่างดวงดาว

ฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์ยังทำให้เกิดแสงจักรราศี ที่สามารถมองเห็นได้ในท้องฟ้าด้านทิศตะวันตกหลังพระอาทิตย์ตกดินหรือในท้องฟ้าด้านทิศตะวันออกก่อนพระอาทิตย์ขึ้น โดยจะเห็นได้ชัดในพื้นที่ที่มืดมิดมีบรรยากาศปลอดโปร่งและไม่มีแสงประดิษฐ์หรือแสงจันทร์ ดังนั้นจึงมีอีกชื่อเรียกว่า เมฆจักรราศี (zodiacal cloud)

การเคลื่อนที่ของฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์ไม่เพียงแต่ได้รับผลกระทบจากความโน้มถ่วงของดวงอาทิตย์เท่านั้น แต่ยังได้รับผลกระทบจากความดันรังสีของดวงอาทิตย์ด้วย แรงโน้มถ่วงจะแปรตามปริมาตร (หรือที่จริงคือแปรตามมวล) ในขณะที่ความดันรังสีจะเป็นสัดส่วนกับพื้นที่หน้าตัด เนื่องจากความดันรังสีของดวงอาทิตย์แปรผกผันกับกำลังสองของระยะห่าง จากดวงอาทิตย์ ผลกระทบที่ปรากฏจึงเหมือนกับการทำให้แรงโน้มถ่วงจากดวงอาทิตย์อ่อนลง ดังนั้นฝุ่นที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วตามกฎการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ของเค็พเพลอร์ในแรงโน้มถ่วงของดวงอาทิตย์จะมีความเร็วสูงเกินไป และถูกผลักออกไปด้านนอก ด้วยเหตุนี้ อนุภาคฝุ่นที่มีขนาดเล็กกว่า 1 ไมโครเมตรจึงถูกขับออกจากระบบสุริยะในเวลาอันสั้นเมื่อเทียบกับอายุของระบบสุริยะ

สำหรับฝุ่นที่มีขนาดใหญ่กว่านี้ โดยทั่วไปจะมีขนาด 10 ถึง 100 ไมโครเมตร ผลกระทบอื่นจะมีความสำคัญ ฝุ่นไม่เพียงแต่สะท้อนแสงอาทิตย์เท่านั้น แต่ยังดูดกลืนและแผ่รังสีออกมาอีกด้วย ในกระบวนการดูดกลืนและแผ่รังสีแสงอาทิตย์อีกครั้งโดยฝุ่นที่เคลื่อนที่ตามกฎของเค็พเพลอร์ในสนามรังสีดวงอาทิตย์ ความคลาดของแสงจะส่งผลให้มีการหน่วงในทิศทางการเคลื่อนที่ (ซึ่งสามารถอธิบายได้ด้วยทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ) ผลก็คือทำให้สูญเสียโมเมนตัมเชิงมุม ผลที่ตามมาก็คือ ฝุ่นจะตกลงมาในวิถีแบบเป็นเกลียวหมุนเข้าหาดวงอาทิตย์ (ปรากฏการณ์พอยน์ติง–รอเบิร์ตสัน) ด้วยเหตุนี้ ฝุ่นที่เกิดขึ้นในแถบดาวเคราะห์น้อยจึงจะหายไปภายใน 10 ล้านปี
# วัตถุพ้นดาวเนปจูน
วัตถุพ้นดาวเนปจูน (TNO) คือวัตถุในระบบสุริยะที่โคจรรอบดวงอาทิตย์ในระยะที่ไกลกว่าวงโคจรเฉลี่ยของดาวเนปจูน สามารถแบ่งได้เป็น 3 กลุ่มใหญ่ๆ คือ แถบไคเปอร์ แถบจานกระจาย และเมฆออร์ต

วัตถุพ้นดาวเนปจูนชิ้นแรกที่มีการค้นพบ คือ ดาวพลูโต เมื่อปี ค.ศ. 1930 ในเวลาที่ค้นพบนั้นยังไม่ได้เรียกพลูโตว่าเป็นวัตถุพ้นดาวเนปจูน ดาวพลูโตถูกเรียกว่าเป็นดาวเคราะห์ดวงที่ 9 จวบจนเมื่อมีการจัดระดับดาวเคราะห์ใหม่ในปี ค.ศ. 2006

หลังจากการค้นพบครั้งแรกอีกนานถึง 60 ปี จึงได้ค้นพบวัตถุพ้นดาวเนปจูนชิ้นที่สอง คือ 15760 อัลเบียน หรือ (15760) 1992 QB1 ในปี ค.ศ. 1992 (แต่ก่อนหน้านั้นมีการค้นพบ คารอน ดวงจันทร์ของดาวพลูโต ในปี ค.ศ. 1978) หลังจากนั้น มีวัตถุพ้นดาวเนปจูนได้รับการค้นพบแล้วกว่า 1,075 ชิ้น ซึ่งมีขนาด องค์ประกอบ และวงโคจรที่แตกต่างกัน 

วัตถุพ้นดาวเนปจูนที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่รู้จัก (และรองจากดาวพลูโต) คือ อีริส ค้นพบในปี ค.ศ. 2005
# ระบบดาวเคราะห์
thumb|right|250px|ระบบสุริยะของเรา เปรียบเทียบกับระบบดาวเคราะห์ของ 55 Cancri

ระบบดาวเคราะห์  คือระบบดาวที่มีดาวฤกษ์เพียงดวงเดียว ดาวฤกษ์ดังกล่าวมีเทหะวัตถุหลายชนิดโคจรรอบ เช่น ดาวเคราะห์ ดวงจันทร์ ดาวเคราะห์น้อย สะเก็ดดาว ดาวหาง และฝุ่นคอสมิกp. 394, The Universal Book of Astronomy, from the Andromeda Galaxy to the Zone of Avoidance, David J. Dsrling, Hoboken, New Jersey: Wiley, 2004.  ISBN 0471265691.p. 314, Collins Dictionary of Astronomy, Valerie Illingworth, London: Collins, 2000.  ISBN 0-00-710297-6. 

ระบบสุริยะที่เราอาศัยอยู่ ถือเป็นระบบดาวเคราะห์เช่นกันp. 382, Collins Dictionary of Astronomy.p. 420, A Dictionary of Astronomy, Ian Ridpath, Oxford, New York: Oxford University Press, 2003.  ISBN 0-19-860513-7. ณ 1 พฤศจิกายน 2020 มีระบบดาวเคราะห์ที่ถูกยืนยันแล้วจำนวน 3,230 ระบบ ในจำนวนนี้ 715 ระบบมีดาวเคราะห์มากกว่าหนึ่งดวง

 รายชื่อระบบดาวเคราะห์ 

 ระบบสุริยะ – ดวงอาทิตย์ กับระบบดาวเคราะห์ของมัน เป็นระบบแรกที่มีการค้นพบ
 PSR B1257+12 – ระบบดาวเคราะห์ภายนอกแห่งแรกที่มีการค้นพบ และเป็นการค้นพบดาวเคราะห์พัลซาร์ครั้งแรก ทั้งยังเป็นระบบดาวเคราะห์แบบหลายระบบด้วย
 Upsilon Andromedae – ระบบดาวเคราะห์ที่มีดาวเคราะห์หลายดวง เป็นแห่งแรกที่ค้นพบซึ่งมีดาวฤกษ์แม่อยู่บนแถบลำดับหลัก 
 PSR B1620-26 – ระบบดาวเคราะห์ที่มีดาวฤกษ์หลายดวงในระบบแห่งแรกที่ค้นพบ 
 55 Cancri – ระบบดาวเคราะห์ภายนอกขนาดใหญ่ที่สุด (มีดาวเคราะห์อย่างน้อย 5 ดวง ตามข้อมูลเมื่อ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007)
 Gliese 876 – ระบบดาวเคราะห์แห่งแรกที่พบโคจรรอบดาวแคระแดง และเป็นระบบแรกที่พบมีการสั่นพ้องของวงโคจร
 HD 69830 – พบว่ามีดาวเคราะห์ที่มีมวลขนาด 3 เท่าของดาวเนปจูน และมีแถบดาวเคราะห์น้อย ทั้งหมดอยู่ในรัศมี 1 หน่วยดาราศาสตร์
 2M1207 – ระบบดาวเคราะห์แห่งแรกที่ถ่ายภาพไว้ได้ และเป็นระบบที่มีดาวแคระน้ำตาลกับดาวเคราะห์ 1 ดวง
 Gliese 581 - ระบบดาวเคราะห์ภายนอกแห่งแรกที่พบว่ามีดาวเคราะห์อยู่ในย่านกำเนิดชีวิต คือดาวเคราะห์ (Gliese 581 c)
 Mu Arae - ระบบที่มีดาวเคราะห์ดวงในที่สุดคล้าย "ดาวเนปจูนร้อนจัด" 
 HD 188753 - ระบบดาวเคราะห์ที่มีดาวฤกษ์เป็น ระบบดาวสามดวง
 HD 37124
 HD 12661
 HD 73526
 47 Ursae Majoris
 Epsilon Eridani
 14 Herculis
 UX Tau A
# เจ้าจอมมารดาทิม
เจ้าจอมมารดาทับทิม อาจหมายถึง
 เจ้าจอมมารดาทิม ในสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
 เจ้าจอมมารดาทิม ในรัชกาลที่ 2

ทิม
# เบนจามิน บัตตัน อัศจรรย์ฅนโลกไม่เคยรู้
เบนจามิน บัตตัน อัศจรรย์ฅนโลกไม่เคยรู้ เป็นภาพยนตร์โรแมดิกแฟนตาชึดราม่ากำกับโดยเดวิด ฟินเชอร์ สร้างจากเรื่องสั้น ชื่อ "The Curious Case of Benjamin Button" ของ เอฟ. สกอตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์ ที่ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1921  ภาพยนตร์ออกฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อปลายปี พ.ศ. 2551 และเข้าฉายในประเทศไทยเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552  นำแสดงโดย แบรด พิตต์ ซึ่งรับบท เบนจามิน บัตตัน ชายที่เกิดมามีรูปร่างหน้าตาเหมือนผู้สูงอายุ แต่เมื่อเติบโตกลับดูหนุ่มขึ้นเรื่อยๆ ร่วมด้วย เคต แบลนเชตต์ และ ทิลดา สวินตัน

ใน ค.ศ. 2008 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 13 สาขา รวมทั้งสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ผู้กำกับยอดเยี่ยม นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และชนะรางวัลออสการ์ 3 รางวัล คือ รางวัลออสการ์ สาขากำกับศิลป์ยอดเยี่ยม, สาขาแต่งหน้ายอดเยี่ยม และ สาขาเทคนิคสมจริงยอดเยี่ยม
 อ้างอิง
# ดาวเคราะห์ก๊าซยักษ์
ดาวเคราะห์แก๊สยักษ์  เป็นดาวเคราะห์ยักษ์ที่ประกอบด้วยไฮโดรเจนและฮีเลียมเป็นส่วนใหญ่ ดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์คือดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ในระบบสุริยะ ในช่วงคริสตทศวรรษ 1990 ค้นพบว่าดาวยูเรนัสและดาวเนปจูนนั้นเป็นดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ที่ต่างประเภทกับดาวเคราะห์แก๊สยักษ์โดยสิ้นเชิง เนื่องจากมีส่วนประกอบเป็นสสารระเหยที่มีมวลมากกว่า (คือ "น้ำแข็ง") ด้วยเหตุนี้ ปัจจุบันดาวยูเรนัสและดาวเนปจูนจึงถูกจัดอยู่ในประเภทดาวเคราะห์น้ำแข็งยักษ์National Aeronautics and Space Administration website, Ten Things to Know About Neptune

ดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ยังสามารถแบ่งออกได้เป็นหลายประเภท ดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ "ดั้งเดิม" คือดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์ มีส่วนประกอบโดยพื้นฐานเป็นไฮโดรเจนและฮีเลียม ส่วนดาวยูเรนัสและดาวเนปจูนอาจจัดเป็นประเภทย่อยอีกพวกหนึ่ง เรียกว่า "ดาวน้ำแข็งยักษ์" เพราะมีองค์ประกอบส่วนใหญ่เป็น น้ำ แอมโมเนีย และมีเทน ส่วนไฮโดรเจนกับฮีเลียมจะอยู่ในส่วนรอบนอกสุดของดาว สำหรับกลุ่มดาวเคราะห์นอกระบบ "ดาวพฤหัสบดีร้อน" (Hot Jupiter) คือดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ที่โคจรใกล้กับดาวฤกษ์ของมันมากและมีอุณหภูมิพื้นผิวที่สูงมาก ซึ่งน่าจะเป็นเหตุให้เราสามารถตรวจจับมันพบได้ง่าย ลักษณะของดาวเคราะห์นอกระบบส่วนมากที่ค้นพบ จะเป็นแบบดาวพฤหัสบดีร้อนเกือบทั้งหมด
# คูเล็ก ข่าน
คูเล็ก ข่าน  หรือ จักรพรรดิหยวนอู่จง (4 สิงหาคม ค.ศ. 1281 – 27 มกราคม ค.ศ. 1311) เป็นพระราชนัดดาในโทโมร์ ข่าน (จักรพรรดิหยวนเฉิงจง) เมื่อโทโมร์ ข่าน เสด็จสวรรคตลงใน ค.ศ. 1307 พระราชนัดดาคูเล็กชันษา 26 พรรษาจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์หยวน

ตลอดรัชกาลนั้นเกิดการแย่งชิงอำนาจกันระหว่างเชื้อพระวงศ์ จึงทำให้ราชวงศ์เริ่มอ่อนแอลง คูเล็ก ข่าน สวรรคตเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1311 มีพระชนม์เพียง 29 พรรษา อาโยร์บาร์บัด ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนเหรินจงจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา
# อาโยร์บาร์บัด ข่าน
อาโยร์บาร์บัด ข่าน , โบยันท์ ข่าน  หรือ จักรพรรดิหยวนเหรินจง (ค.ศ. 1285–1320) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์หยวน ประสูติเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1285

ช่วงก่อนครองราชย์ทรงได้รับการสนับสนุนจากอดีตมเหสีของโทโมร์ ข่าน (จักรพรรดิหยวนเฉิงจง) และพระเชษฐา เมื่อคูเล็ก ข่าน (จักรพรรดิหยวนอู่จง) เสด็จสวรรคตลงใน ค.ศ. 1311 พระองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็นอาโยร์บาร์บัด ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนเหรินจง เมื่อมีพระชนม์ได้ 25 พรรษา

อาโยร์บาร์บัด ข่าน สวรรคตเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1320 ขณะพระชนม์เพียง 34 พรรษา เกเกง ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนอิงจง ผู้เป็นพระราชโอรสจึงขึ้นครองราชย์แทน
# ต้นข้าว ปาณินท์
ศาสตราจารย์ ดร. ต้นข้าว ปาณินท์  สถาปนิกหญิงชาวไทย และศาสตราจารย์ที่ภาควิชาสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร

ต้นข้าวเป็นลูกสาวของสองศิลปิน คือ อาจารย์อนันต์ ปาณินท์ ศิลปินแห่งชาติสาขาจิตรกรรม กับ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ อรศิริ ปาณินท์ สถาปนิก นักวิชาการ อดีตคณบดี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และศิลปินแห่งชาติ

 การศึกษา 
ศ.ดร.ต้นข้าว ปาณินท์ เป็นอาจารย์และสถาปนิก จบการศึกษาสถาปัตยกรรมศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร หลังจากนั้นเดินทางไปศึกษาต่อปริญญาโทการออกแบบสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัย Houston  สหรัฐอเมริกา รวมทั้งปริญญาโทและเอกทางด้านทฤษฎีสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยเพนซิลวาเนีย โดยในช่วงที่กำลังศึกษาปริญญาเอก มีโอกาสทำงานเป็นสถาปนิกและอาจารย์มหาวิทยาลัยควบคู่กันด้วย หลังจากเรียนจบปริญญาเอก อาจารย์ต้นข้าว ได้เดินทางกลับมายังประเทศไทย และได้เริ่มทำงานเป็นอาจารย์ประจำที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พร้อมกับการทำงานออกแบบ ได้มีผลงานทางวิชาการ บทความ หนังสือ ตีพิมพ์ ทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ รวมทั้งผลงานออกแบบอาคารในประเทศไทยอีกมากมาย ภายใต้ชื่อ Research Studio Panin  

 ผลงานแต่งและแปลหนังสือทางสถาปัตยกรรม 
พ.ศ. 2564

 หนังสือแปล สถาปัตยกรรมใหม่และบาวเฮาวส์ (แปลจาก The New Architecture and the Bauhaus) 
พ.ศ. 2563

 หนังสือ Art-i-Fact เรื่องเล่าจากข้าวของ
พ.ศ. 2561

 หนังสือ ปฐมบท ทฤษฎีสถาปัตยกรรม

พ.ศ. 2560

 หนังสือแปล ปีเตอร์ สมิธสัน บทสนทนากับนักเรียน (แปลจาก Peter Smithson Conversations with Students)
 หนังสือแปล บทสนทนากับ มีส ฟาน เดอร์ โรห์ (แปลจาก Conversations with Mies van der Rohe)

พ.ศ. 2559
 หนังสือแปล ปีเตอร์ อดอล์ฟ โลส บทสนทนากับความว่างเปล่า (แปลจาก Adolf Loos, Spoken into the Void)
พ.ศ. 2558
 หนังสือแปล เลอ คอร์บูซิเอร์ บทสนทนากับนักเรียน (แปลจาก Le Corbusier Conversations with Students)
 หนังสือแปล ปรากฏกาล ชีวิตของงานสถาปัตยกรรมผ่านกาลเวลา (แปลจาก On Weathering, the Life of Building in Time)
 หนังสือแปล หลุยส์ คาห์น บทสนทนากับนักเรียน (แปลจาก Loius I. Kahn Conversations with Students) 
พ.ศ. 2554
 หนังสือชื่อ Tracing the City: The Transformation of Spatial Structure and Human Interaction within the City from the 19th Century โดยสำนักพิมพ์ VDM Verlag, Germany.
พ.ศ. 2553
 หนังสือชื่อ THEORIA คนและความคิดทางสถาปัตยกรรม โดยสำนักพิมพ์ สมมติ, กรุงเทพ. 
พ.ศ. 2552
 หนังสือชื่อ Architectural Spatiality โดยสำนักพิมพ์ VDM Verlag, Germany. 
 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นต่ำกว่าสายสะพาย ประจำปี ๒๕๖๓, เล่ม ๑๓๘ ตอนพิเศษ ๓ ข หน้า ๒๕, ๑ พฤษภาคม ๒๕๖๔
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นต่ำกว่าสายสะพาย ประจำปี ๒๕๕๖, เล่ม ๑๓๑ ตอนที่ ๑๑ ข หน้า ๕๕, ๑๕ พฤษภาคม ๒๕๕๗
# เกเกง ข่าน
เกเกง ข่าน  หรื จักรพรรดิหยวนอิงจง (ค.ศ. 1303–1323) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์หยวน ประสูติเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1302 ทรงพระนามเดิมว่า ชัดบัล  เป็นพระราชโอรสในอาโยร์บาร์บัด ข่าน (จักรพรรดิหยวนเหรินจง)

ชัดบัลเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1320 แทนพระราชบิดา ทรงพระนามว่าเกเกง ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนอิงจง แต่ทรงครองราชย์ได้เพียง 2 ปี ก็สวรรคตลงเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1323 ขณะพระชนม์เพียง 21 พรรษา เยซนโทโมร์ ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนไท่ติ้งจึงขึ้นเสวยราชย์แทน
# เยซนโทโมร์ ข่าน
เยซนโทโมร์ ข่าน  หรือ จักรพรรดิไท่ติ้ง (28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1293 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1328) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์หยวน เมื่อเกเกง ข่าน (จักรพรรดิหยวนอิงจง) สวรรคตลงได้ 1 เดือน พระองค์จึงขึ้นครองราชย์ขณะมีพระชนม์ได้ 30 พรรษา ทรงครองราชย์ได้ 5 ปี ก็สวรรคตลงเมื่อพระชนม์ได้เพียง 35 พรรษา รากิบัค ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนเทียนชุ้นจึงทรงครองราชย์แทน
# นานะ 2
นานะ   เป็น ภาพยนตร์ญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดยเค็นตาโร โอตานิ ออกฉายในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ในประเทศญี่ปุ่น โดยสร้างจากมังงะยอดนิยมในชื่อเดียวกัน แต่งโดย ไอ ยาซาวะ (Ai Yazawa)

 เรื่องย่อ 
เรื่องราวความรักของสองนานะยิ่งซับซ้อนขึ้น โอซากิ นานะ ได้ออกเทปในกับวง Black Stone ของตนเองสมความตั้งใจ แต่ต้องทำตัวห่างเหินกับ “เรน” แฟนหนุ่มมือกีต้าร์วง Trapnest เพื่อหลีกเลี่ยงพวกปาปาราซซี่ ส่วน โคมัทสึ นานะ (ฮาจิ) ก็ไปมีสัมพันธ์กับ ทาคุมิ มือเบสคาสโนว่าแห่งวง Trapnest จนตั้งท้อง ขณะที่ โนบุ มือกีต้าร์วง Black Stones หลงรักเธออย่างสุดหัวใจ ฮาจิตัดสินใจย้ายออกจากห้อง 707 ไปอยู่กับทาคุมิ ทิ้งให้นานะเศร้าสร้อยเพียงลำพัง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้มิตรภาพของนานะทั้งสองเริ่มสั่นคลอน พวกเธอจะผ่านมันไปได้อย่างไร ความรักที่มีให้กันจะทำให้พวกเธอกลับมาเข้าใจกันได้หรือไม่ ค้นหาคำตอบได้ใน Nana 2

 การปรับเปลี่ยนตัวละคร 
ในภาคนี้มีตัวละคร 3 ตัวที่เปลี่ยนนักแสดง ได้แก่
 โคมัทสึ นานะ หรือนานาะหวาน เปลี่ยนจากอาโออิ มิยาซาวะเป็นยูอิ อิจิกาวะเนื่องจากมิยาซาวะไม่สะดวกที่จะแสดงฉากเลิฟซีนในภาคนี้
 โอกาซากิ ชินอิจิ หรือ ชิน เปลี่ยนจากเค็งอิจิ มัตสึยามะเป็นคานาตะ ฮงโง เพราะมัตสึยามะงานชุกขึ้นหลังจากรับบทแอลในสมุดโน้ตกระชากวิญญาณ และบททหารหนุ่มในยามาโต้ พิฆาตยุทธการ
 ฮอนโจ เรน เปลี่ยนจากรีวเฮ มัตสึดะเป็นโนบูโอะ เคียว หลังจากที่มัตสึดะปฏิเสธเพราะติดงานอื่น

 นักแสดง 
 มิกะ นากาชิมะ (Mika Nakashima) .....  Nana Osaki 
 ยูอิ อิจิกาวะ (Yui Ichikawa) .....  Nana Komatsu 
 โนบูโอะ เคียว (Nobuo Kyou) .....  Ren Honjou 
 โทโมกิ มารูยามะ (Tomoki Maruyama) .....  Yasushi Takagi (Yasu)
 ฮิโรกิ นาริมิยะ (Hiroki Narimiya) .....  Nobuo Terashima (Nobu)
 คานาตะ ฮงโง (Kanata Hongo) .....  Shin'ichi Okazaki (Shin)
 เท็ตสึจิ ทามายามะ (Tetsuji Tamayama) .....  Takumi Ichinoze
 ยูนะ อิโต (Yuna Ito) .....  Reira Serizawa 
 โมโมซูเกะ มิซูตานิ (Momosuke Mizutani) .....  Naoki Fujieda
 ยูตะ ฮิราโอกะ (Yuta Hiraoka) .....  Shoji Endo 
 ซาเอโกะ (Saeko) .....  Sachiko Kawamura
 อันนะ โนเซะ (Anna Nose) .....  Jyunko Saotome
 ทาเกฮิซะ ทากายามะ (Takehisa Takayama) .....  Kyosuke Tagakura
 โก อายาโนะ (Gou Ayano)

 เพลง 
 เพลง Glamorous Sky โดย  มิกะ นากาชิมะ 
 เพลง Endless Story โดย  ยูนะ อิโต

  ดูเพิ่ม 
 นานะ (มังงะ)
 นานะ (ภาพยนตร์ ค.ศ. 2005)

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 NANA แฟนคลับ 
 IMDb
# เจ้าชายอะเมเดโอแห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต
เจ้าชายอะเมเดโอแห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต (พระนามเต็ม: อะเมเดโอ มารี โฌแชฟ คาร์ล ปีแยร์ ฟีลิป เปาลา มาร์คุส ดาวีอาโน; ประสูติเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529) เป็นพระโอรสในอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ และอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ เป็นพระราชนัดดา (หลานตา) ในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 พระราชภาคิไนย (หลานลุง) ในสมเด็จพระราชาธิบดีฟิลิปแห่งเบลเยียม และพระราชปนัดดา (เหลนปู่) ในจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 แห่งออสเตรียhttp://www.gotoknow.org/posts/217707

พระองค์เป็นองค์รัชทายาทสืบออสเตรีย-เอสเต ซึ่งเป็นสายหนึ่งของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค-ลอแรน ปัจจุบัน พระองค์อยู่ในลำดับที่ 6 แห่งการสืบราชบัลลังก์แห่งเบลเยียมต่อจากพระมารดา

 ชีวิตส่วนพระองค์ 
วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 สำนักพระราชวังแห่งเบลเยียมได้ประกาศการหมั้นระหว่างเจ้าชายอะเมเดโอกับเอลิซาเบตตา มาเรีย รอสบอค ฟอน โวลเคินชไตน์ (Elisabetta Maria Rosboch von Wolkenstein) ชาวอิตาลี พิธีอภิเษกสมรสจัดขึ้นเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ณ มหาวิหารซานตามารีอา ในกรุงโรม

 พระอิสริยยศ 
 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 – 2 ธันวาคม พ.ศ. 2534: อาร์ชดยุกอะเมเดโอแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ เจ้าชายแห่งออสเตรีย, เจ้าชายแห่งฮังการี
 2 ธันวาคม พ.ศ. 2534 – 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539: เจ้าชายอะเมเดโอแห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ, เจ้าชายแห่งออสเตรีย, เจ้าชายแห่งฮังการี 
 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 – ปัจจุบัน: เจ้าชายอะเมเดโอแห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกรัชทายาทแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ, เจ้าชายแห่งออสเตรีย, เจ้าชายแห่งฮังการีและโบฮีเมีย

 ตำแหน่งทางทหาร 

 x30px พ.ศ. 2547–2548 โรงเรียนนายร้อย (สาขาวิทยาศาสตร์และการทหาร)
 พ.ศ. 2548 หน่วยพาราคอมมานโด : นักกระโดดร่ม
  กันยายน พ.ศ. 2548 กันยายน พ.ศ. 2550: กองทัพบก, พันจ่าเอก  หลังจากทรงจบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อย
  กันยายน พ.ศ. 2550  : กองทัพบก, ร้อยตรี (ประจำการที่ Regiment Carabiniers Prins Boudewijn – Grenadiers)
Belgian Defense Website, Prince Amedeo's officer swear on 27 september 2007, Photos 1, 2, 3

50px 130px x50px
# เอ็ดการ์ มิตเชล
thumb
เอ็ดการ์ ดีน มิตเชล (17 กันยายน ค.ศ. 1930 - 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016) นักบินอวกาศชาวอเมริกัน ซึ่งโดยสารยานอพอลโล 14 ขึ้นไปบนดวงจันทร์เมื่อปี ค.ศ. 1971  และเป็นเจ้าของสถิติมนุษย์อวกาศที่เดินบนดวงจันทร์เป็นเวลานานมากที่สุดถึง 9 ชั่วโมง 17 นาที

เอ็ดการ์ มิตเชล มีความเชื่อส่วนตัวว่ามนุษย์ต่างดาวมีอยู่จริง เขากล่าวว่า มนุษย์ต่างดาวจะมีรูปร่างเล็ก ศีรษะใหญ่ ตาโต และเป็นมิตรกับมนุษย์
       
“พวกคุณเคยเห็นภาพถ่ายของมนุษย์ร่างเล็กเหล่านี้ซึ่งดูแปลกตามาบ้างแล้ว คนที่เคยเห็นมนุษย์ต่างดาวบอกกับผมว่าพวกเขามีหน้าตาเหมือนในภาพถ่าย พวกเขาไม่ได้เป็นศัตรูกับมนุษย์ เพราะหากพวกเขาไม่เป็นมิตร ป่านนี้มนุษย์ก็คงไม่เหลือแล้ว” 
       
นอกจากนี้มิตเชลยังกล่าวด้วยว่า ปรากฏการณ์วัตถุลึกลับบนท้องฟ้า (ยูเอฟโอ) ที่มีผู้พบเห็นล้วนเป็นเรื่องจริงเช่นกัน เขาอ้างว่ารู้เรื่องนี้มาจากองค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติของสหรัฐฯ (นาซา) ที่เขาทำงานเป็นนักวิทยาศาสตร์อยู่ในปัจจุบัน
       
“ปรากฏการณ์ดังกล่าวถูกรัฐบาลประเทศต่างๆ ปิดเป็นความลับมานานกว่า 60 ปี ก่อนที่จะค่อยๆ ถูกเปิดเผยทีละนิดหลังจากมีคนเห็นยูเอฟโอบนท้องฟ้า” 
       
องค์การนาซาได้ออกมาระบุว่า มิตเชลเป็นชาวอเมริกันที่ยิ่งใหญ่ แต่นาซาไม่ได้มีส่วนร่วมในการแสดงความเห็นดังกล่าว
# วงแหวนดาวเคราะห์
วงแหวนดาวเคราะห์  คือวงแหวนของฝุ่นคอสมิกและวัตถุขนาดเล็กอื่น ๆ ที่โคจรไปรอบดาวเคราะห์ในรูปร่างของแผ่นจานแบน ๆ ดาวเคราะห์ที่มีวงแหวนขนาดใหญ่เป็นที่รู้จักและโดดเด่นที่สุด คือ ดาวเสาร์ แต่ดาวแก๊สยักษ์อีก 3 ดวงในระบบสุริยะ (ดาวพฤหัสบดี ดาวยูเรนัส และดาวเนปจูน) ต่างก็มีระบบวงแหวนรอบตัวเองทั้งนั้น

ภาพรวม

ความหนาของวงแหวนดาวเคราะห์ (วงแหวนรอบ ๆ ดาวเคราะห์) ถูกได้รับการเสนอว่ามีการก่อตัวขึ้นในสามวิธี คือ จากวัสดุของจานดาวเคราะห์ก่อนเกิดที่อยู่ภายในเขตจำกัดของโรช ของดาวเคราะห์และจึงไม่สามารถรวมตัวกันเพื่อก่อตัวเป็นดวงจันทร์ขึ้นมาได้

จากรายงานล่าสุด ดวงจันทร์ดวงหนึ่งของดาวเสาร์คือ รีอา อาจจะมีระบบวงแหวนของตัวเองด้วย ซึ่งจะเป็นดวงจันทร์เพียงดวงเดียวเท่าที่รู้จักซึ่งมีระบบวงแหวนของตัวเอง

 ภาพเปรียบเทียบ 
thumb|400px|left|ภาพวงแหวนหลักของดาวพฤหัสบดีจากยานอวกาศกาลิเลโอ

thumb|left|250px|ภาพวงแหวนของดาวยูเรนัส จากยานวอยเอจเจอร์ 2

thumb|left|320px|ภาพวงแหวนของดาวเนปจูน จากยานวอยเอจเจอร์ 2
# โรงเรียนบ้านโคกยาง
โรงเรียนบ้านโคกยาง เป็นโรงเรียนใน อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง เปิดสอนตั้งแต่ระดับ ประถมศึกษา ถึงระดับมัธยมศึกษาตอนต้น  มีเขตพื้นที่บริการ 4 หมู่บ้าน ได้แก่หมู่ที่ 1 บ้านทุ่งซ่าน หมู่ที่ 2 บ้านโคกยาง หมู่ที่ 3 บ้านยะหรมและหมู่ที่ 4 บ้านหนองยาว

 ประวัติ 
เดิมชื่อ “ โรงเรียนวัดโคกยาง” เปิดทำการสอนเมื่อ 1 กรกฎาคม 2473   ปัจจุบัน โรงเรียนบ้านโคกยาง มีนายพิเชฐ อมรกุล เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน

 ที่ตั้ง 
ตั้งอยู่เลขที่ 100 ตำบล โคกยาง อำเภอ กันตัง จังหวัด ตรัง รหัสไปรษณีย์ 92110 โทรศัพท์ 0-75571051

โรงเรียนบ้านโคกยาง ตั้งอยู่ระหว่างวัดโคกยางกับสถานีตำรวจตำบลโคกยาง หมู่ที่ 2 ตำบลโคกยาง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง ถนนสายตรัง-หาดยาว 
ห่างจากตัวเมืองตรังประมาณ 12 กิโลเมตร ห่างจากอำเภอกันตังประมาณ 18 กิโลเมตร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาตรัง เขต2
# ฉากประดับแท่นบูชาออดดี (ราฟาเอล)
ดูบทความหลักที่ การสวมมงกุฏของพระแม่มารี

ฉากแท่นบูชาโอดดิ (ภาษาอังกฤษ: Oddi altar) เป็นฉากแท่นบูชาที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วาติกันที่วังวาติกันในกรุงโรมในประเทศอิตาลี  

ราฟาเอลเขียนภาพ “ฉากแท่นบูชาโอดดิ” ระหว่างปี ค.ศ. 1502 ถึงปี ค.ศ. 1504Dates are taken from the Vatican Pinacotheca website. สำหรับเป็นแท่นบูชาของตระกูลโอดดิในวัดซานฟรานเชสโค อัล ปราโตในเปรูเจีย

 การสวมมงกุฏของพระแม่มารี 
“การสวมมงกุฏของพระแม่มารี” ภายในภาพนี้แบ่งเป็นสองส่วน:
 “การสวมมงกุฏ” (ส่วนบนของภาพ) เป็นภาพพระแม่มารีได้รับการสวมมงกุฏโดยพระเยซูขณะที่เทวดาเล่นดนตรี
 “ส่งเข็มขัดให้นักบุญทอมัส” (ส่วนล่างของภาพ) เป็นภาพของอัครสาวกสิบสององค์ทียืนรอบหลุมศพของพระแม่มารีที่ว่างเปล่าเพราะทรงขึ้นสวรรค์. นักบุญทอมัสถือเข็มขัดของพระแม่มารีที่ทรงประทาน เพื่อพิสูจน์ว่าได้ทรงขึ้นสวรรค์จริง

 ฐานแท่นบูชา 
ฐานแท่นบูชา (39 × 190 ซม) แบ่งเป็นสามภาพ:  
ภาพชื่อภาพขนาด220px|การประกาศของเทพ27 x 50 ซม220px|การชื่นชมของแมไจ27 x 50 ซม220px|การนำพระเยซูเข้าวัด27 x 50 ซม
# อุปมานิทัศน์ของความรอบคอบ (ทิเชียน)
อุปมานิทัศน์ของความรอบคอบ (ภาษาอังกฤษ: Allegory of Prudence) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยทิเชียนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติใน กรุงลอนดอนในอังกฤษ  

ทิเชียนเขียนภาพ “อุปมานิทัศน์ของความรอบคอบ” ระหว่างปี ค.ศ. 1565  ถึงปี ค.ศ. 1570 เป็นภาพศีรษะชายสามศีรษะหันหน้ากันไปสามทางเหนือสัตว์สามชนิด จากซ้ายเป็นหมาป่า, สิงห์โต และหมา ศีรษะชายสามคนเป็นอุปมานิทัศน์หรือสัญลักษณ์ของ “ชีวิตสามช่วงของมนุษย์” (ความเป็นหนุ่ม, ความเป็นผู้ใหญ่ และ ความมีอายุ) ซึ่งคล้ายกับการวางท่าของสฟิงซ์และต่อมาบรรยายโดยอริสโตเติล

ใบหน้าของแบบเชื่อกันว่าเป็นภาพของทิเชียนเอง, โอราซิโอลูกชาย และหลานมาร์โค เวเชลลิโอซึ่งเช่นเดียวกับโอซาริโอ ทั้งสองคนพำนักและทำงานอยู่กับทิเชียนErwin Panofsky (and originally Fritz Saxl), Titian's "Allegory of Prudence", A Postscript, in Meaning in the Visual Arts, Doubleday/Penguin, 1955   ทิเชียนเขียนภาพเหมือนตนเองอีกภาพหนึ่งในปี ค.ศ. 1567 ซึ่งใช้เป็นภาพที่ใช้เปรียบเทียบความคล้ายคลึงของทิเชียนกับภาพนี้ นอกจากนั้นใบหน้านี้ยังปรากฏในภาพเขียนของทิเชียนในสมัยเดียวกันอีกหลายภาพ  

ภาพนี้เป็นภาพเดียวที่ทิเชียนเขียนคำขวัญ: “EX PRAETERITO/PRAESENS PRUDENTER AGIT/NE FUTURA ACTIONẼ DETURPET” 
(จาก(ประสบการณ์ใน)อดีต, ปฏิบัติอย่างรอบคอบในปัจจุบัน, ไม่ทำลายอนาคต)

เออร์วิน พานอฟสกีตีความหมายในความสัมพันธ์ของใบหน้าทั้งสามในภาพเขียนว่าเมื่อทิเชียนได้รับความสำเร็จในปี  ค.ศ. 1569 ในการที่สามารถโอนใบ “Senseria” ซึ่งเป็นใบลิขสิทธิ์ที่ได้รับจากซินยอเรีย (Signoria) ให้แก่ลูกชายได้ ฉะนั้นทิเชียนจึงกลายเป็นอดีต, โอราซิโอเป็นสัญลักษณ์ของปัจจุบัน และ ความไม่มีหลาน, มาร์โคจึงเป็นสัญลักษณ์ของอนาคตPanofsky op cit, last pages