wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# คาร์ล เทโอดอร์ ฟ็อน ดาลแบร์ค
คาร์ล เทโอดอร์ อันโทน มารีอา ฟ็อน ดาลแบร์ค (8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1744 – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1817) มีตำแหน่งเป็นอาร์ชบิชอปแห่งไมนทซ์, อัครเสนาบดีแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, เจ้าผู้ครองราชรัฐเรเกินส์บวร์ค, อัครราชมุขนายกแห่งสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์และแกรนด์ดยุกแห่งแฟรงก์เฟิร์ต

 ประวัติ 
คาร์ลเกิดที่แฮนส์ไฮม์ เป็นบุตรของฟรันทซ์ ไฮน์ริช เจ้าหน้าที่บริหารแห่งวอมส์, หัวหน้าคณะที่ปรึกษาของเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งไมนทซ์ คาร์ลอุทิศตนเองให้แก่การศึกษากฎหมายศาสนจักรและเข้ารับศีลบวช หลังจากได้รับแต่งตั้งใน ค.ศ. 1772 ให้เป็นข้าหลวงแห่งแอร์ฟวร์ท คาร์ลก็ได้รับความก้าวหน้าเพิ่มขึ้นในรบการบริหาร ใน ค.ศ. 1787 ก็ได้รับเป็นโคแอดจูเตอร์บิชอปแห่งไมนทซ์และวอมส์ พอถึง ค.ศ. 1788 ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นบิชอปแห่งค็อนชตันทซ์ และใน ค.ศ. 1802 ได้เป็นอาร์ชบิชอปผู้คัดเลือกแห่งไมนทซ์และอัครเสนาบดีแห่งจักรวรรดิ

ในฐานะรัฐบุรุษ คาร์ลเป็นนักการเมืองผู้มีความดีเด่นที่มาจากทัศนคติของความอุทิศตนเองไม่ว่าจะเป็นทางด้านศาสนาหรือความพยายามในการจัดระบบอันแตกแยกของจักรวรรดิให้เป็นระบบบริหารที่มีความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของรัฐบาลเยอรมัน เมื่อไม่สำเร็จคาร์ลก็หันไปหานโปเลียนผู้ที่กำลังรุ่งเรืองขึ้นมา โดยมีความเชื่อว่าได้พบรัฐบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ผู้มีความปรีชาสามารถ ผู้มีความสามารถที่จะเป็นผู้นำผู้เดียวที่ผู้มีพลังพอที่จะช่วยให้เยอรมันรอดจากความหายนะ

ตามสนธิสัญญาาลูว์เนวีลซึ่งลงนามกันใน ค.ศ. 1801 ที่ระบุให้ดินแดนบนฝั่งซ้ายของแม่น้ำไรน์ทั้งหมดตกไปเป็นของฝรั่งเศส คาร์ลต้องสูญเสียวอมส์ ค็อนชตันทซ์ และไมนทซ์ แต่ยังคงปกครองอชัฟเฟินบวร์ค และใน ค.ศ. 1803 ก็ได้รับนครรัฐอิสระเว็ทซ์ลาร์และเรเกินส์บวร์ค และดินแดนที่เป็นของบิชอปแห่งเรเกินส์บวร์ค เมื่อไมนทซ์ถูกผนวกโดยฝรั่งเศสเขตอัครมุขมณฑลจึงถูกย้ายไปยังเรเกินส์บวร์ค ดินแดนทางตะวันตกของคาร์ลเรียกกันว่าราชรัฐเรเกินส์บวร์ค

ใน ค.ศ. 1806 หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ คาร์ลและเจ้าผู้ครองนครองค์อื่น ๆ ก็รวมตัวกันเป็นสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ คาร์ลลาออกจากการเป็นอัครเสนาบดีของจักรวรรดิในจดหมายถึงจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 2 และได้รับแต่งตั้งโดยจักรพรรดินโปเลียนให้เป็นอัครราชมุขนายกแห่งสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ (ผู้สำเร็จราชการ)

ใน ค.ศ. 1806 รัฐสภาแห่งแฟรงก์เฟิร์ต ก็ได้รับการรวมเข้ามาเป็นดินแดนในการปกครองของคาร์ลหลังจากสนธิสัญญาเชินบรุน (Treaty of Schönbrunn) จากนั้นคาร์ลก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นแกรนด์ดยุกแห่งแฟรงก์เฟิร์ต หลังจากนั้นคาร์ลก็ขยายดินแดนออกไปมากขึ้นแม้ว่าจะต้องเสียบางส่วนของเรเกินส์บวร์คให้แก่ราชอาณาจักรบาวาเรีย

ใน ค.ศ. 1813 คาร์ลก็ลาออกจากตำแหน่งนอกจากตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งเรเกินส์บวร์ค ให้แก่พระราชโอรสบุญธรรมของนโปเลียนเออแฌน เดอ โบอาร์แน ผู้เป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงมาตั้งแต่ ค.ศ. 1810

คาร์ลสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1817 ในฐานะอาร์ชบิชอปแห่งเรเกินส์บวร์ค

การที่คาร์ลจะยอมทำตามนโยบายของนโปเลียนตลอดมา ทำให้เป็นไม่เป็นนิยมกันมาหลายชั่วคน แต่อันที่จริงแล้วคาร์ลก็เป็นนักการศึกษาและนักประพันธ์ เป็นผู้อุปถัมภ์วรรณกรรม และเป็นเพื่อนกับกวีและนักปรัชญา เช่น เกอเทอ, ฟรีดริช ชิลเลอร์ และคริสท็อฟ มาร์ทีน วีลันท์ (Christoph Martin Wieland)
# อ่าวอิเซะ
อ่าวอิเซะ  เป็นอ่าวที่อยู่ที่ปากแม่น้ำคิโซะ ระหว่างจังหวัดมิเอะกับจังหวัดไอจิในญี่ปุ่น มีความลึกเฉลี่ย 19.5 เมตร จุดที่ลึกที่สุดลึก 30 เมตรที่กลางอ่าว ปากอ่าวกว้าง 9 กิโลเมตร และเชื่อมต่อกับอ่าวมิกาวะที่เล็กกว่าทางช่องแคบสองช่อง คือ ช่องแคบนากายามะ และช่องแคบโมโรซากิ อ่าวมิกาวะเชื่อมต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิกทางช่องแคบอิราโกะซึ่งลึกตั้งแต่ 50-100 เมตร

ประวัติศาสตร์และสภาพแวดล้อม
อ่าวอิเซะได้ชื่อมาจากภูมิภาครอบๆศาลเจ้าใหญ่อิเซะและเมืองอิเซะที่ศาลเจ้าตั้งอยู่ มีที่ราบชายฝั่งยาวตั้งแต่เมืองคูวานะทางตอนเหนือของจังหวัดมิเอะจนถึงเมืองอิเซะ เรียกว่า ที่ราบอิเซะ อยู่ที่ชายทะเลด้านตะวันตกของอ่าว ในยุคเมจิ พื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดมิเอะในปัจจุบันเป็นพื้นที่ของจังหวัดอิเซะ

ภูมิภาครอบอ่าวอิเซะมีทรัพยากรธรรมชาติอุดมสมบูรณ์และมีภูมิประเทศที่สะดวกต่อการคมนาคมขนส่งมาตั้งแต่สมัยโบราณ จึงมีชุมชนมากมายเกิดขึ้นรอบอ่าว รวมทั้งยังมีแหล่งประมง (ตัวอย่างสัตว์น้ำที่จับได้ เช่น Panulirus)ไข่มุก นาข้าว และอุตสาหกรรมต่าง ๆ ท่าเรือนาโงยะที่ชายทะเลด้านเหนือของอ่าวเป็นท่าเรือขนส่งสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น ในอ่าวมีท่าอากาศยานนานาชาติชูบุเซ็นแทรร์ตั้งอยู่บนเกาะที่ถมขึ้น เปิดใช้บริการเมื่อ พ.ศ. 2548

เมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ภูมิภาคอ่าวอิเซะมีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูเศรษฐกิจของญี่ปุ่นอย่างรวดเร็วโดยการขยายของอุตสาหกรรมใหญ่ ซึ่งก่อมลพิษต่อคุณภาพของน้ำและดิน รวมทั้งการลดลงของที่ดินชายทะเล Seaweed beds และถิ่นอาศัยของพืชและสัตว์ในท้องถิ่น มีเขื่อนกั้นน้ำทะเลมากมายถูกสร้างขึ้นเพื่อป้องกันแหล่งชุมชน โดยเฉพาะหลังจากไต้ฝุ่นอ่าวอิเซะพัดถล่มเมื่อ พ.ศ. 2502 ซึ่งเขื่อนเหล่านี้ทำให้หลายพื้นที่ถูกตัดขาดจากทะเลมากขึ้น

อ่าวอิเซะมีรอยเลื่อนแผ่นดินไหวที่มีพลังอยู่สามรอย คือ รอยเลื่อนอ่าวอิเซะ, รอยเลื่อนซูซูกะ-โอกิ และรอยเลื่อนชิโรโกะ-โนมะ 

ไต้ฝุ่นอ่าวอิเซะ
เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2502 ไต้ฝุ่นอ่าวอิเซะ (ไต้ฝุ่นวีรา) ได้เข้าทำลายล้างบริเวณอ่าวอิเซะ ระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้นและแรงคลื่นทำให้ริมฝั่งทะเลพังทลายและน้ำเข้าท่วมพื้นที่ต่ำตามชายฝั่ง มีผู้เสียชีวิตและสูญหาย 5,041 คน บาดเจ็บ 38,921 คน บ้านเรือน 149,187 หลังเสียหาย ประเมินว่ามูลค่าความเสียหายอยู่ที่ 5-6 แสนล้านเยน ความสูญเสียต่อชีวิตจากไต้ฝุ่นอ่าวอิเซะจัดเป็นครั้งที่รุนแรงที่สุดในบรรดาไต้ฝุ่นในญี่ปุ่น
# ฮาเวิร์ด ฮอว์กส
ฮาเวิร์ด วินเชสเตอร์ ฮอว์กส  (30 พฤษภาคม ค.ศ. 1896 - 26 ธันวาคม ค.ศ. 1977) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกันผู้ทรงอิทธิพล และเป็นนักเขียนบท ในวงการฮอลลีวูดยุคคลาสสิก เขาโด่งดังจากผลงานภาพยนตร์หลากหลายประเภท อย่างเช่น Scarface (1932), Bringing Up Baby (1938), Only Angels Have Wings (1939), His Girl Friday (1940), Sergeant York (1941), The Big Sleep (1946), Red River (1948), Gentlemen Prefer Blondes (1953) และ Rio Bravo (1959)
# ตำบลสัมฤทธิ์
สัมฤทธิ์ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลสัมฤทธิ์ ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอพิมาย ระยะทาง 4 กิโลเมตร

 อาณาเขต 
 ทิศเหนือ ติดตำบลกระเบื้องใหญ่ อำเภอพิมาย ตำบลธารปราสาท อำเภอโนนสูง
 ทิศใต้ ติดตำบลธารละหลอด ตำบลในเมือง อำเภอพิมาย
 ทิศตะวันออก ติดตำบลกระเบื้องใหญ่ ตำบลในเมือง อำเภอพิมาย
 ทิศตะวันตก ติดตำบลธารละหลอด อำเภอพิมาย ตำบลดอนชมพู อำเภอโนนสูง

 หมู่บ้าน 
ตำบลสัมฤทธิ์ มีทั้งหมด 15 หมู่บ้าน ดังนี้

 หมู่ 1 บ้านสัมฤทธิ์ 
 หมู่ 2 บ้านสัมฤทธิ์ 
 หมู่ 3 บ้านท่าแดง 
 หมู่ 4 บ้านป่ารัง 
 หมู่ 5 บ้านซึม 
 หมู่ 6 บ้านพุทรา 
 หมู่ 7 บ้านหัวทำนบ 
 หมู่ 8 บ้านคล้า
 หมู่ 9 บ้านตาล
 หมู่ 10 บ้านสินสมบูรณ์
 หมู่ 11 บ้านคลองนมวัว
 หมู่ 12 บ้านสัมฤทธิ์พัฒนา
 หมู่ 13 บ้านสำเร็จ 
 หมู่ 14 บ้านซึมพัฒนา 
 หมู่ 15 บ้านตลาดเจียบ

 สถานที่สำคัญ 
 การศึกษา
 ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก 5 แห่ง
 โรงเรียน 5 แห่ง
 โรงเรียนบ้านคล้า	
 โรงเรียนบ้านซึม (ศีลราษฎร์นุเคราะห์)	
 โรงเรียนบ้านท่าแดง
 โรงเรียนบ้านสัมฤทธิ์
 โรงเรียนวัดวังน้ำ
 การศาสนา
 วัด/สำนักสงฆ์
 วัดท่าแดง 
 วัดบ้านคล้า 
 วัดบ้านซึม
 วัดบ้านตาลพัฒนา 
 วัดมะค่าระเว 
 วัดวังม่วง 
 วัดสัมฤทธิ์ตะวันตก 
 วัดสัมฤทธิ์ตะวันออก 
 วัดหัวทำนบ 
 วัดใหม่โพธิสัตว์
# พระเจ้าวาตส์ลัฟที่ 2 แห่งโบฮีเมีย
พระเจ้าวาตส์ลัฟที่ 2 แห่งโบฮีเมีย (; 27 กันยายนK. Charvátová, Václav II. Král český a polský, Prague 2007, p. 18. ค.ศ. 1271 – 21 มิถุนายน ค.ศ. 1305) เป็นพระมหากษัตริย์โบฮีเมีย (ค.ศ. 1278–1305) ดยุคแห่งกรากุฟ (ค.ศ. 1291–1305) และพระมหากษัตริย์โปแลนด์ (ค.ศ. 1296–1305)

พระเจ้าวาตส์ลัฟที่ 2 เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของพระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 2 กับคูนิกุนดาแห่งสลาโวเนีย พระมเหสีองค์ที่สอง
# เควนติน แทแรนติโน
เควนติน เจอโรม แทแรนติโน  เกิดวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1963 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท ผู้อำนวยการสร้าง ผู้กำกับภาพและนักแสดงชาวอเมริกัน ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 เขาเป็นผู้สร้างภาพยนตร์อิสระ ใช้เส้นเรื่องแบบไม่เป็นเส้นตรง สุนทรียศาสตร์แห่งความรุนแรง ผลงานที่เป็นที่รู้จักเช่น  My Best Friend's Birthday (1987), Reservoir Dogs (1992),  Pulp Fiction (1994), Jackie Brown (1997), Kill Bill (Vol. 1, 2003; Vol. 2, 2004),  Death Proof (2007) และ Inglourious Basterds (2009) ผลงานของเขาทำให้ได้รับรางวัลออสการ์ รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลบาฟต้า และรางวัลปาล์มดอร์ และเขายังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมีและรางวัลแกรมมี  ในปี 2007 นิตยสารโททอลฟิล์ม ให้เขาเป็นอันดับ 12 ของผู้กำกับที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล

ผลงานภาพยนตร์

 ปี เรื่อง จัดจำหน่ายโดย 1992 ขบวนปล้นไม่ถามชื่อ   1994 เขย่าชีพจรเกินเดือด  1997 แผนหักเหลี่ยมทลายแก็งมาเฟีย  2003 นางฟ้าซามูไร  2004 นางฟ้าซามูไร 2  2007 ไกรนด์เฮาส์: โชเฟอร์บากพญายม   2009 ยุทธการเดือดเชือดนาซี   2012 จังโก้ โคตรคนแดนเถื่อน   2015 8 พิโรธ โกรธแล้วฆ่า   2019 กาลครั้งหนึ่งใน...ฮอลลีวู้ด   TBA เดอะ มูฟวี่ คริติก 

ผลตอบรับ
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 10 เรื่องของ เควนติน แทแรนติโน
 ปี เรื่อง รอตเทนโทเมโทส์ เมทาคริติก ไอเอ็มดีบี ทุนสร้าง รายได้ทั่วโลก 1992  ขบวนปล้นไม่ถามชื่อ 12px 90%   81   8.3   $1,200,000  $2,913,644 1994  เขย่าชีพจรเกินเดือด 12px 92%   95   8.9   $8,500,000  $222,879,461 1997  แผนหักเหลี่ยมทลายแก็งมาเฟีย 12px 87%   64   7.5   $12,000,000  $74,727,492 2003  นางฟ้าซามูไร 12px 85%   69   8.2   $30,000,000  $180,949,045 2004  นางฟ้าซามูไร 2 12px 84%   83   8.0   $30,000,000  $154,118,820	 2007  ไกรนด์เฮาส์: โชเฟอร์บากพญายม 12px 67%   77   7.0   $30,000,000  $31,126,421	 2009  ยุทธการเดือดเชือดนาซี 12px 89%   69   8.3   $70,000,000  $321,457,747	 2012  จังโก้ โคตรคนแดนเถื่อน 12px 87%   81   8.4   $100,000,000  $426,074,373 2015  8 พิโรธ โกรธแล้วฆ่า 12px 75%   68   7.8   $44,000,000  $156,480,177 2019  กาลครั้งหนึ่งใน...ฮอลลีวู้ด 12px 85%   83   7.6   $90,000,000  $377,617,598 เฉลี่ย  รวม 12px 84%  77 8.0 $415.7 ล้าน $1,948,344,778
16px  16px  

สีแดง  สีส้ม  สีเขียว  

$ 

รางวัล
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ เควนติน แทแรนติโน
 ปี เรื่อง รางวัลออสการ์ รางวัลแบฟตา รางวัลลูกโลกทองคำ เสนอชื่อเข้าชิง ชนะ เสนอชื่อเข้าชิง ชนะ เสนอชื่อเข้าชิง ชนะ 1994 เขย่าชีพจรเกินเดือด719261 1997 แผนหักเหลี่ยมทลายแก็งมาเฟีย122 2003 นางฟ้าซามูไร512004นางฟ้าซามูไร 22 2009 ยุทธการเดือดเชือดนาซี816141 2012 จังโก้ โคตรคนแดนเถื่อน525252 2015 8 พิโรธ โกรธแล้วฆ่า313131 2019 กาลครั้งหนึ่งใน...ฮอลลีวู้ด10210153ทั้งหมด347407288
# เครือราชรัฐฟรังโกเนีย
เครือราชรัฐฟรังโกเนีย  เป็นหนึ่งในเครือราชรัฐของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์Holy Roman Empireที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1500

เครือราชรัฐฟรังโกเนียประกอบด้วยรัฐเล็กที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของเยอรมนีที่ติดกับสาธารณรัฐเช็กปัจจุบัน
# เครือราชรัฐแห่งแม่น้ำไรน์
เครือราชรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ (หรือ เครือรัฐผู้คัดเลือกแห่งแม่น้ำไรน์  เป็นหนึ่งในเครือราชรัฐของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์Holy Roman Empireที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1512 ชื่อของกลุ่มมาจากชื่อของเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกสี่ในเจ็ดองค์ ได้แก่ โคโลญ, เทรียร์, ไมนทซ์ และ พาลาทิเนต
# เครือราชรัฐโอเบอร์ซัคเซิน
เครือราชรัฐโอเบอร์ซัคเซิน หรือ  เป็นหนึ่งในเครือราชรัฐของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์Holy Roman Empireที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1512 ที่มีรัฐผู้คัดเลือกซัคเซินและรัฐผู้คัดเลือกบรันเดินบวร์คเป็นรัฐนำของกลุ่ม
# เครือราชรัฐออสเตรีย
เครือราชรัฐออสเตรีย  เป็นหนึ่งในเครือราชรัฐของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์Holy Roman Empire เป็นหนึ่งในสี่ของกลุ่มราชรัฐที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1512 สิบสองปีหลังจากกลุ่มแรกที่ประกอบด้วยหกรัฐก่อตั้งขึ้น รัฐในกลุ่มนี้ส่วนใหญ่เป็นรัฐที่เรียกว่า "รัฐสืบตระกูล" (Erblande) ของราชวงศ์ฮับส์บูร์ก
# พระเจ้าเอากุสท์ที่ 2 แห่งโปแลนด์
พระเจ้าเอากุสท์ที่ 2 แห่งโปแลนด์ราชบัณฑิตยสถาน, สารานุกรมประเทศในทวีปยุโรป ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน, 2550, หน้า 535 (; ;)  (12 พฤษภาคม ค.ศ. 1670 – 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1733) ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น:

 พระมหากษัตริย์แห่งเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย ระหว่าง ค.ศ. 1697 ถึง 1706 (ในพระนามออกัสตัสที่ 2)
 พระมหากษัตริย์แห่งเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียครั้งที่สอง ระหว่าง ค.ศ. 1709 ถึง 1733
 เจ้านครรัฐผู้คัดเลือกซัคเซิน ระหว่าง ค.ศ. 1694 ถึง 1733 (ในพระนามเจ้าชายฟรีดริช เอากุสท์ที่ 1)
 แกรนด์ดยุกแห่งลิทัวเนีย (ในพระนามแกรนด์ดยุกออกัสตัสที่ 2)

พระเจ้าเอากุสท์ทรงเป็นผู้มีพระพลานามัยแข็งแรงที่ทำให้ทรงได้รับพระราชสมัญญาว่า "ผู้แข็งแกร่ง" ("the Strong") "แซ็กซอนเฮอร์คิวลีส" หรือ "มือเหล็ก" และโปรดที่จะแสดงพระองค์ว่าทรงมีคุณสมบัติตามพระราชสมัญญาโดยทรงหักเกือกม้าด้วยพระหัตถ์เปล่า

พระเจ้าเอากุสท์เป็นที่รู้จักดีที่สุดในฐานะทรงเป็นกษัตริย์พระองค์หนึ่งที่สนับสนุนงานศิลปะและสถาปัตยกรรม โดยโปรดให้สร้างวังในเมืองเดรสเดินและจัดตั้งพิพิธภัณฑ์สาธารณะแห่งแรก เช่น Green Vault ในปี 1723 ทรงรวบรวมภาพวาดอย่างเป็นระบบซึ่งปัจจุบันจัดแสดงอยู่ในหอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดิน และทรงสะสมงานศิลปะจากทั่วโลก ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ "ภาพกระบวนเชิญพระบรมศพสมเด็จพระเพทราชา", หน้า 94
# ภาษามนองตะวันออก
ภาษามนองตะวันออก (Mnong, EasternISO 639-3:) มีผู้พูดในเวียดนาม 30,000 คน (พ.ศ. 2545) จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก เขียนด้วยอักษรโรมัน มีการแปลไบเบิลเป็นภาษานี้เมื่อ พ.ศ. 2520
# ภาษามนองใต้
ภาษามนองใต้ (Mnong, Southern) มีผู้พูดในเวียดนาม 30,000 คน (พ.ศ. 2545) ส่วนใหญ่อยู่ในจังหวัดบิญฟวก อยู่ทางใต้ของบริเวณที่มีผู้พูดภาษามนองกลางและอยู่ทางเหนือของบริเวณที่มีผู้พูดภาษาสเตียง จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก เขียนด้วยอักษรเขมร
# ภาษาเกเลาขาว
ภาษาเกเลาขาว  หรือภาษาเกเลาตะวันตกเฉียงใต้ มีผู้พูดในเวียดนาม 20 คน (พ.ศ. 2545) จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มขร้า สาขาเก-ชิ ไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาเกเลาแดง จัดเป็นภาษาใกล้สูญ
# เครือราชรัฐบูร์กอญ
เครือราชรัฐบูร์กอญ  เป็นหนึ่งในเครือราชรัฐของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์Holy Roman Empireที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1512

นอกจากเคาน์ตีบูร์กอญแล้ว ดินแดนของเครือราชรัฐออสเตรียยังครอบคลุมบริเวณกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำที่ในปัจจุบันคือเนเธอร์แลนด์, เบลเยียม, ลักเซมเบิร์ก และสองจังหวัดของฝรั่งเศส (อาร์ทัวส์ และ นอร์ด).

สิบเจ็ดมณฑลแต่เดิมได้รวมตัวเป็นสหราชอาณาจักรโดยดยุกแห่งบูร์กอญแห่งราชวงศ์วาลัวส์ ในปี ค.ศ. 1477 ดินแดนเหล่านี้ก็ตกไปเป็นของราชวงศ์ฮับส์บูร์กแห่งออสเตรีย

ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 อาณาบริเวณของเครือราชรัฐออสเตรียก็ร่อยหรอลงไปเป็นอันมากหลังการสูญเสียเครือสิบเจ็ดมณฑลในปี ค.ศ. 1581 และการผนวกเคาน์ตีบูร์กอญโดยฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1678

การยึดครองนี้ต่อมาก็ถูกผนวกคืนโดยดินแดนทางตะวันตกของแม่น้ำไรน์ในเยอรมนีโดยการปฏิวัติฝรั่งเศสในคริสต์ทศวรรษ 1790 ซึ่งเท่ากับเป็นการสิ้้นสุดของเครือราชรัฐ
# ภาษาเกอหล่าวแดง
ภาษาเกอหล่าวแดง  มีผู้พูดในเวียดนาม 20 คน จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มขร้า สาขาเก-ชิ ไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาเกอหล่าวขาว จัดเป็นภาษาใกล้สูญ ผู้ที่เคยพูดภาษานี้หันไปพูดภาษาจีนกลางแทน
# พระยาวิชิตภักดี (เต็งกูสุไลมานชารีฟุดดีน)
พระยาวิชิตภักดีศรีสุรวังษารัตนาเขตประเทศราช (เต็งกูสุไลมานชารีฟุดดีน หรือ ต่วนบอสู) (มลายู: Tengku Sulaiman Sharifuddin) เป็นพระยาเมืองปัตตานีในช่วงปี พ.ศ. 2433-2442 โดยเป็นรายาปัตตานีองค์ที่ 10 

ในสมัยเต็งกูสุไลมานชารีฟุดดีน ได้พยายามพัฒนาเมืองปัตตานีให้มีความเจริญก้าวหน้า เช่นมีการขุดและขยายคลองให้กว้างขึ้น สร้างมัสยิดขึ้นใหม่ใกล้วังจะบังตีกอ เรียกว่า  "มัสยิดรายาจะบังตีกอ" ในขณะที่เต็งกูสุไลมานชารีฟุดดีนปกครองเมืองปัตตานีประมาณ 10 ปี ไม่ได้ประทับอยู่ในวังจะบังตีกอ แต่ได้สร้างวังใหม่ขึ้นทางด้านทิศตะวันออกของวังจะบังตีกอการตั้งถิ่นฐานของราชวงศ์กลันตันในปัตตานี (PDF).P.39 

หลังจากเต็งกูสุไลมานชารีฟุดดีนถึงแก่พิราลัย เต็งกูอับดุลกอเดร์ กามารุดดีนได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองปัตตานีโดยได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระยาวิชิตภักดีศรีสุรวังษารัตนาเขตประเทศราช แทนพระบิดาและถือเป็นเชื้อสายราชวงศ์กลันตันองศ์สุดท้ายที่ปกครองเมืองปัตตานี ในขณะเต็งกูอับดุลกอเดร์ กามารุดดีนปกครองเมืองปัตตานีได้ประทับอยู่ที่วังใหม่ต่อจากพระบิดา แต่เป็นที่น่าเสียดายที่วังดังกล่าวสร้างด้วยไม้ทั้งหลังจึงไม่อาจทนทานต่อกาลเวลา ปัจจุบันบริเวณวังใหม่ดังกล่าวกลายเป็นที่รกร้างไม่มีร่องรอยสิ่งก่อสร้างหลงเหลืออีกต่อไป 

 พระประวัติ 
พระยาวิชิตภักดี เต็งกูสุไลมานชารีฟุดดีน เป็นโอรสในพระยาวิชิตภักดี (ตนกูปะสา) โดยมีพระพี่น้องร่วมกัน 6 องค์ ดังนี้

 เต็งกูปูเตะ  เจ้าเมืองปัตตานีองค์ที่ 8
 เต็งกูบูลัค  (ตนกูฮาญีตูวอร์)
 เต็งกูฮุเซ็น  (ตนกูนิมันดาร์ฮัน)
 ต่วนบอซู  (เต็งกูสุไลมานชารีฟุดดีน) เจ้าเมืองปัตตานีองค์ที่ 10
 เต็งกูตัมบัล  ชายาพระยาเมืองรามัน
 เต็งกูลาโบะฮ์  ชายาตนกูจิ โอรสในตนกูบังโงย

 โอรสธิดา 
พระยาวิชิตภักดี (เต็งกูสุไลมานชารีฟุดดีน) มีโอรสธิดา 4 องค์ ได้แก่
 เต็งกูสุหลง ชายาตนกูบิตารา ชายาท่านนี้มีมารดาคือเต็งกูนิปูเตะ ธิดารายาเมืองสายบุรี
 เต็งกูบือซาร์ ต่วนกัมบัล ชายาตนกูมูฮัมหมัด อุปราชเมืองปัตตานี
 เต็งกูอับดุลกอเดร์ กามารุดดีน เจ้าเมืองปัตตานีองค์ที่ 11 และเป็นเจ้าเมืองปัตตานีองค์สุดท้าย
 เต็งกูมูฮัมหมัดซอและ
# อีซีดับเบิลยู เวิลด์เฮฟวี่เวท แชมเปี้ยนชิพ
เข็มขัดแชมป์ ECW หรือ ECW Championship เป็นเข็มขัดแชมป์มวยปล้ำอาชีพของสมาคม WWE โดยเข็มขัดเป็นส่วนหนึ่งของ ECW ค่ายมวยปล้ำในเครือ WWE ปัจจุบันรายการของ อีซีดับเบิลยู ได้ถูกยุบไปแล้วรายการนี้ได้ถูกแทนที่โดย WWE NXT จึงทำให้เข็มขัดของ อีซีดับเบิลยู ถูกแบนไปเป็นที่เรียบร้อย ผู้ที่เป็นแชมป์ ECW คนสุดท้ายคือ Ezekiel Jackson จากการเอาชนะแชมป์เก่า Christian

 สถิติการครองแชมป์ ECW 
รหัส
เครื่องหมายหมายถึง<1เป็นแชมป์ที่ครองไม่ถึง 1 วัน
ลำดับรายชื่อนักมวยปล้ำสมัยที่ครองระยะเวลาการครอง (วัน)

แหล่งข้อมูลอื่น
The ECW Championship at WWE.com
CygyWrestling.com - ECW World Heavyweight Title History 
Wrestling-Titles.com
# ราชอาณาจักรเยอรมนี
ราชอาณาจักรเยอรมนี (ละติน: Regnum Teutonicum) เป็นอาณาจักรอัครสังฆราชที่สืบเนื่องมาจากราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกในคริสต์ศตวรรษที่ 10Gillingham (1991), p. 124, calls it "a single, indivisible political unit throughout the middle ages"; Robinson, "Pope Gregory", p. 729. 

ดินแดนทางตะวันออกของจักรวรรดิแฟรงค์ที่ได้รับการแยกตัวออกมาตามสนธิสัญญาแวร์เดิงในปี ค.ศ. 843 แทบจะไม่ได้เป็นของจักรวรรดิแฟรงค์อย่างเต็มตัว ที่เป็นบริเวณที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชาวแซ็กซอน, ชาวบาวารี, ชาวทูริงกี, ชาวอลามานนิ และ ชาวฟริซี เมื่อราชบัลลังก์ตกไปเป็นของราชวงศ์ที่ไม่ใช่แฟรงค์ (ลุดอล์ฟิง) คำว่า "regnum Teutonicum" (กษัตริย์ทิวทัน) หรือ "Teutonicorum" ก็เริ่มนำเข้ามาใช้อย่างไม่เป็นทางการ เมื่อมาถึงยุคกลางตอนกลาง อาณาจักรดยุคแบบเยอรมัน  ก็เริ่มมีลักษณะเป็นเอกลักษณ์ที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป

เมื่อรัฐต่างๆ ของคาโรแล็งเชียงแยกตัวออกไปจากจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จนเหลือแต่เยอรมนี ที่มีประมุขที่ยังคงถือตำแหน่งพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิFurhmann, "Quis Teutonicos", p. 348. ราชอาณาจักรเยอรมนีก็กลายเป็นคำที่พ้องกับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อมาถึงสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา "จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งชาติเยอรมัน" ก็มีสองความหมายที่เป็น "จักรวรรดิ" และ "ราชอาณาจักร" เมื่อมองในบริบทนี้แล้วราชอาณาจักรเยอรมนีก็ดำรงตัวเป็นราชอาณาจักรต่อมาจนเมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 2 สละราชสมบัติและยุบจักรวรรดิในปี ค.ศ. 1806

คำว่า "regnum Teutonicum" (กษัตริย์ทิวทัน หรือ กษัตริย์เยอรมัน) เริ่มนำมาใช้อย่างเป็นทางการในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 11 ระหว่างที่เกิดข้อขัดแย้งในอำนาจการแต่งตั้งสงฆ์ (Investiture Controversy) ที่อาจจะเป็นการใช้เป็นเครื่องมือในการต่อต้านสมเด็จพระจักรพรรดิไฮน์ริคที่ 4 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7Robinson, "Pope Gregory", p. 729. ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 พระจักรพรรดิก็เริ่มใช้สร้อย "rex Romanorum" (พระมหากษัตริย์แห่งชนโรมัน) ในพระราชอิสริยยศเพื่อเป็นการเน้นพระราชอำนาจและการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งเมื่อได้รับเลือกตั้ง โดยสภาผู้เลือกตั้งพระจักรพรรดิที่ประกอบด้วยพรินซ์อีเล็คเตอร์เจ็ดองค์ ตำแหน่งนี้ใช้ในเยอรมนี อิตาลี และ เบอร์กันดีที่เป็นรัฐที่มีราชสำนัก กฎหมาย และรัฐบาลของตนเอง แต่อยู่ในเครือข่ายของจักรวรรดิมาจนกระทั่งถึงสนธิสัญญาสันติภาพเวสต์ฟาเลียในปี ค.ศ. 1648 หรือจนเมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 2 สละราชสมบัติและยุบจักรวรรดิในปี ค.ศ. 1806
# สนธิสัญญาลูว์เนวีล
สนธิสัญญาลูว์เนวีล  เป็นสนธิสัญญาที่ลงนามกันที่เมืองลูว์เนวีล ทางตะวันออกเฉียงเหนือของฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1801 ระหว่างสาธารณรัฐฝรั่งเศสผู้ลงนามโดยโจเซฟ โบนาปาร์ต กับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์Holy Roman Empireผู้ลงนามโดยเคานท์ลุดวิก ฟอน โคเบ็นเซิล 

กองทัพออสเตรียได้รับความพ่ายแพ้ต่อนโปเลียนในยุทธการที่มาเรงโก (Battle of Marengo) ในอิตาลีเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1800 และต่อมาโดยฌ็อง วิกตอร์ มารี มอโร (Jean Victor Moreau) ในยุทธการที่โฮเฮนลินเดิน (Battle of Hohenlinden) เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ซึ่งทำให้ฝ่ายออสเตรียต้องพยายามหาทางทำสัญญาสงบศึกที่ตามด้วยสนธิสัญญาหลายฉบับ สนธิสัญญาเป็นการยุติสงครามมหาสัมพันธมิตรครั้งที่สอง (Second Coalition) ซึ่งทำให้เหลือแต่บริเตนเท่านั้นที่ยังคงต่อสู้อยู่กับฝรั่งเศส

สนธิสัญญาลูว์เนวีลระบุว่า "ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปและตลอดไปจะมีแต่ความสันติ, ความเป็นพันธมิตร, และความเข้าใจอันดีต่อกัน" สนธิสัญญาระบุให้ออสเตรียบังคับใช้ข้อตกลงที่ระบุในสนธิสัญญากัมโปฟอร์มีโอ (Treaty of Campo Formio) ที่ลงนามกันก่อนหน้านั้นเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1797 ออสเตรียต้องสละดินแดนในปกครองในเยอรมนี และจักรพรรดิออสเตรียต้องสละสิทธิทุกอย่างอันเกี่ยวกับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ อำนาจของฝรั่งเศสขยายตัวไปจนถึงฝั่งซ้ายของแม่น้ำไรน์ อาณาจักรแกรนด์ดยุคแห่งทัสกานีตกไปเป็นของฝรั่งเศส ทั้งสองฝ่ายตกลงยอมรับฐานะอันเป็นอิสระของสาธารณรัฐบาตาเวีย, สาธารณรัฐซิซาลไพน์, สาธารณรัฐเฮลเวติค และสาธารณรัฐลีกูเรีย ทางตอนหนือของอิตาลีอาณาจักรสังฆราชกึ่งอิสระแห่งเทร็นโท และเบรสซาโนเน/บริกเซนถูกยุบและผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของออสเตรีย ออสเตรียกลับเข้าร่วมสงครามนโปเลียนอีกครั้งในปี ค.ศ. 1805
# เดลี
เดลี (;  Dillī;  ทิลลี - Dillī;  Dēhlī) หรือชื่ออย่างเป็นทางการ กรุงเดลีราษฏรียราชธานีเกษตร  ย่อว่า เอ็นซีที (NCT) เป็นนครและสหมณฑลของประเทศอินเดีย ประกอบด้วย นิวเดลี เมืองหลวงของประเทศอินเดีย 
 
 
อาณาเขตของเดลีติดต่อกับรัฐหรยาณาทั้งสามด้าน และติดต่อกับรัฐอุตตรประเทศทางตะวันออก ครอบคลุมพื้นที่   สำมะโนครัวปี 2011 ระบุว่าเดลีมีประชากรมากกว่า 11 ล้านคนDelhi Metropolitan/City Population section of  มีประชากรมากเป็นอันดับที่สองของประเทศอินเดีย รองจากมุมไบ while the whole NCT's population was about 16.8 million. ส่วนเขตเมือง (urban area) ของเดลีในปัจจุบันถือว่าได้ขยายตัวออกจากอาณาเขตของเอ็นซีทีเอง และรวมปริมณฑลโดยรอบ ได้แก่เมือง ฆาซีอาบาด (Ghaziabad), ฟารีดาบาด (Faridabad), คุรคาว (Gurgaon) และนอยดา (Noida) พื้นที่ที่เรียกว่า ภูมิภาคนครหลวงแห่งชาติ (National Capital Region; NCR) และประมาณการประชากรอยู่ที่มากกว่า 26 ล้านคนในปี 2016 ถือเป็นเขตเมืองที่ประชากรสูงที่สุดในโลกเป็นอันดับสองตามที่ระบุโดยสหประชาชาติ

มีการตั้งถิ่นฐานอาศัยในพื้นที่ของเดลีมาตั้งแต่ 600 ปีก่อนคริสตกาล ตลอดระยะเวลาในประวัติศาสตร์ของเดลี เดลีได้เป็นเมืองหลวงของหลายอาณาจักรและจักรวรรดิ ที่โดดเด่นที่สุดคือรัฐสุลต่านเดลี และจักรวรรดิโมกุล
# โฮราชิโอ เนลสัน ไวเคานต์เนลสันที่ 1
พลเรือโท โฮราชิโอ เนลสัน  ภายหลังได้รับบรรดาศักดิ์เป็น ไวเคานต์เนลสันที่ 1 เป็นนายทหารเรือแห่งราชนาวีอังกฤษ เป็นหนึ่งในชาวอังกฤษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติ ได้รับชัยชนะในหลายยุทธนาวี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงสงครามนโปเลียน ตลอดการรับราชการทหารของลอร์ดเนลสัน เขาได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้หลายครั้ง ครั้งหนึ่งเขาสูญเสียดวงตาข้างหนึ่งไปที่คอร์ซิกา และสูญเสียแขนข้างหนึ่งไปในยุทธนาวีที่ซันตาครูซเดเตเนรีเฟ (Santa Cruz de Tenerife) เขาเสียชีวิตขณะบัญชาการรบในยุทธการที่ตราฟัลการ์ ซึ่งจบลงด้วยชัยชนะของอังกฤษ ชัยชนะของอังกฤษครั้งนี้ทำให้จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 สูญเสียแสนยานุภาพทางทะเลในระดับที่ไม่อาจวางแผนรุกรานเกาะบริเตนใหญ่ได้อีกต่อไป

ประวัติ
200px|thumb|ลอร์ดเนลสันก่อนเริ่มยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์
โฮราชิโอ เนลสัน เกิดในครอบครัวชนชั้นกลางในนอร์ฟอล์กของประเทศอังกฤษ และเข้ารับราชการทหารเรือตามนาวาเอกเมาริช ซัคลิง (Maurice Suckling) ผู้เป็นลุง เนลสันเติบโตในราชการอย่างรวดเร็วจนได้ทำงานกับผู้บังคับบัญชาระดับสูง ก่อนที่ตัวเขาเองจะได้เป็นผู้บัญชาการเรือครั้งแรกในปี 1778 ความกล้าหาญตลอดจนการคิดค้นกลยุทธ์ต่างๆทำให้เขามีชื่อเสียงขึ้นมา อย่างไรก็ตาม ภายหลังสงครามปฏิวัติอเมริกาซึ่งทำให้อังกฤษตกต่ำ เขาก็ต้องประสบกับความเจ็บป่วยตลอดจนถูกให้ออกจากราชการ แต่เมื่อสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสปะทุขึ้น เขาก็ได้รับการบรรจุกลับเข้ารับราชการอีกครั้ง โดยคุมกองเรืออยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เขาเข้าต่อสู้ในศึกย่อย ๆ ที่ชายฝั่งเมืองตูลงตลอดจนศึกสำคัญอย่างการเข้ายึดครองคอร์ซิกา และเป็นผู้ประสานงานทางการทูตกับนานารัฐในคาบสมุทรอิตาลี เขาโดดเด่นขึ้นมาอย่างมากจากชัยชนะในยุทธนาวีที่แหลมเซาวีแซงต์ (São Vicente) ของโปรตุเกสในปี 1797

ไม่นานหลังจากนั้น เขาก็ทำศึกในยุทธนาวีที่ซันตาครูซเดเตเนรีเฟ ซึ่งจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของเขาและตัวเองได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการสูญเสียแขนขวา เขาจำต้องกลับอังกฤษเพื่อพักรักษาตัว และในปีต่อมา เขาก็ได้รับชัยชนะอย่างขาดลอยเหนือฝรั่งเศสในยุทธนาวีที่แม่น้ำไนล์ และได้รับบรรดาศักดิ์เป็น บารอนเนลสันแห่งเดอะไนล์ (Baron Nelson of the Nile) และยังคงประจำการอยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเพื่อสนับสนุนราชอาณาจักรนาโปลีในการป้องกันประเทศจากกองทัพฝรั่งเศสภายใต้นโปเลียน ต่อมาในปี 1801 เขาถูกโอนย้ายไปคุมกองเรือที่ทะเลบอลติกและได้รับชัยชนะเหนือเดนมาร์ก-นอร์เวย์ในยุทธนาวีที่โคเปนเฮเกน และได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นไวเคานต์ ต่อมาเขาบัญชาการการปิดล้อมกองเรือผสมของฝรั่งเศสและสเปนที่ตูลง แต่กองเรือผสมก็สามารถฝ่าออกไปได้ เขาไล่ตามกองเรือผสมฝรั่งเศส-สเปนไปจนถึงหมู่เกาะเวสต์อินดีสในทวีปอเมริกา แต่ก็ไม่สามารถล่อกองเรือผสมให้ออกมาทำศึก

หลังจากนำกองเรือกลับมายังอังกฤษ เขาก็ไปปิดล้อมเมืองกาดิซในปี 1805 แต่เมื่อกองเรือฝรั่งเศส-สเปนเคลื่อนกำลังออกจากท่า กองเรือของเนลสันก็ไล่ตามไปจนถึงแหลมตราฟัลการ์ และเกิดเป็นยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ ซึ่งถือเป็นชัยชนะทางทะเลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของประวัติศาสตร์ชาติอังกฤษ ความทะเยอทะยานในการพิชิตอังกฤษของนโปเลียนได้แตกสลาย อย่างไรก็ตาม ระหว่างการปะทะ เนลสันที่กำลังบัญชาการรบอยู่บนดาดฟ้าเรือหลวงวิกตอรี ก็ถูกกระสุนปืนจากพลแม่นปืนของฝรั่งเศสยิงเข้าที่บริเวณหน้าอกและเสียชีวิต ร่างของเขาถูกนำตัวกลับไปยังอังกฤษ มีการจัดรัฐพิธีศพให้อย่างสมเกียรติและยิ่งใหญ่ มีการสร้างอนุสาวรีย์ของเขาและนำขึ้นประดับไว้บนเสากลางตั้งจัตุรัสทราฟัลการ์ของกรุงลอนดอน