wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ซาปาติสตา
thumb|แผนที่แสดงรัฐเชียปัส ฐานที่มั่นของกองทัพปลดปล่อยแห่งชาติซาปาติสตา
ซาปาติสตา หรือ กองทัพปลดปล่อยแห่งชาติซาปาติสตา  เป็นกลุ่มปฏิวัติติดอาวุธที่มีฐานที่มั่นที่รัฐเชียปัส ซึ่งเป็นรัฐที่จนที่สุดของประเทศเม็กซิโก ซึ่งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 เป็นต้นมา ขบวนการนี้ได้ประกาศสงครามกับรัฐบาลเม็กซิโก โดยที่ฐานสังคมของกองทัพส่วนใหญ่เป็นชนพื้นเมืองแต่มีผู้สนับสนุนอื่นอยู่บ้างในเขตเมืองและจากนานาชาติโดยผ่านเว็บ 

ผู้นำขบวนการนี้คือรองผู้บัญชาการมาร์โกส (Marcos) ซึ่งรู้จักกันในอีกชื่อว่า Delegate Zero และเขาแตกต่างจากผู้บัญชาการซาปาติสตาคนอื่น ๆ ตรงที่รองผู้บัญชาการมาร์โกสไม่ใช่ชาวมายาพื้นเมือง 

กองทัพซาปาติสตานี้ได้ชื่อมาจากนายเอมีเลียโน ซาปาตา (Emiliano Zapata) นักปฏิรูปเกษตรกรรม http://libcom.org/history/zapata-emiliano-1879-1919  และผู้บัญชาการของกองทัพปลดปล่อยชาวใต้แห่งชาติ (Liberation Army of the South) ในสมัยการปฏิวัติเม็กซิโก สมาชิกซาปาติสตามองว่าพวกตนเป็นทายาททางความคิดของซาปาตา และในหมู่บ้านซาปาติสตาจะมีภาพฝาผนังเป็นรูปของบุคคลสำคัญที่เป็นผู้จุดประกายอุดมการณ์ของกองทัพ เช่น ซาปาตา, เช เกบารา และรองผู้บัญชาการมาร์โกส (Subcomandante Marcos) The Mysterious Silence of the Mexican Zapatistas by Alex Contreras Baspineiro, Narco News, May 7 2004

นิวยอร์ก ไทมส์ เรียกขบวนการเคลื่อนไหวซาปาติสตานี้ว่าเป็น การปฏิวัติครั้งแรกในแบบโพสต์โมเดิร์น เนื่องจากซาปาติสตาเป็นกลุ่มปฏิวัติที่หลีกเลี่ยงการติดอาวุธมาตั้งแต่กองทัพรัฐบาลเม็กซิโกได้ปราบปรามการลุกฮือของพวกเขาด้วยกำลังในปี พ.ศ. 2537 กลุ่มซาปาติสตาหันมาใช้ยุทธศาสตร์การต่อสู้แบบใหม่อย่างทันควัน โดยดึงดูดการสนับสนุนจากชาวเม็กซิโกและกลุ่มสังคมนิยม-อนาธิปไตย (socialist-anarchist) จากนานาชาติ โดยที่พวกเขาใช้ประโยชน์จากอินเทอร์เน็ตในการกระจายข้อมูลข่าวสาร และการระดมแรงสนับสนุนจากกลุ่มเอ็นจีโอ (NGOs) และกลุ่มนักต่อสู้เพื่อสังคมต่าง ๆ การเคลื่อนไหวของกลุ่มซาปาติสตานี้ยังได้รับการโฆษณาประชาสัมพันธ์จากวงดนตรีเช่น Rage Against the Machine และ Leftöver Crack ผ่านเพลงของพวกเขา เช่น เพลง People of the Sun

เมื่อมีการติดต่อกับโลกภายนอก จุดยืนของกลุ่มซาปาติสตาคือการต่อต้านโลกาภิวัตน์หรือปฏิโลกาภิวัตน์ (anti-globalization)
และการต่อต้านทุนนิยมหรือเสรีนิยมใหม่ (anti-neoliberalism) ในขณะที่สำหรับการเมืองภายในกลุ่มชนพื้นเมืองของพวกเขา 
จุดยืนของซาปาติสตาคือ การต่อสู้ให้ได้มาซึ่งอำนาจในการบริหารจัดการทรัพยากรของตน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสิทธิในที่ดินที่พวกเขาอาศัยอยู่ 

อุดมการณ์ของกลุ่มซาปาติสตาเป็นส่วนผสมของสังคมนิยมเสรี (libertarian socialism) การปกครองส่วนท้องถิ่นแบบเสรี 
(libertarian municipalism) มาร์กซิสต์เสรี (liberatian Marxism) และแนวคิดทางการเมืองแบบชนพื้นเมืองเผ่ามายา ซึ่งจริง ๆ แล้ว อุดมการณ์เหล่านี้ไม่ได้เชื่อมโยงกับอุดมการณ์การต่อสู้ดั้งเดิมของเอมีเลียโน ซาปาตา ในด้านการปฏิรูปสังคมเกษตรแต่อย่างใด
# โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ 2009
โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ 2009  เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 102 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 29 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ เป็นการนำโดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ (1981) กลับมาสร้างใหม่ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2009 และ Rose ได้นำเข้ามาขายในประเทศไทย

 แหล่งข้อมูลอื่น 
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
# โลเรนโซ เด เมดีชี ดยุกแห่งอูร์บีโน
โลเรนโซที่ 2 เด เมดีชี ดยุกแห่งอูร์บีโน  เกิดเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1492 ที่เมืองฟลอเรนซ์ในสาธารณรัฐฟลอเรนซ์  เป็นบุตรของปีเอโร ดี โลเรนโซ เด เมดีชี และอัลฟอนซินา ออร์ซินิ โลเรนโซสมรสกับมาเดเลน เดอ ลา ทัวร์ โดแวน เคาเทสแห่งบูลอยน (Madeleine de la Tour d'Auvergne) และมีบุตรด้วยกันสองคน คือ กาเตรีนา เด เมดีชี สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสและอเลสซันโดร เด เมดีชี ดยุกแห่งฟลอเรนซ์ เขาถึงแก่อสัญกรรมด้วยซิฟิลิสเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1519 ที่คาเร็จจิในสาธารณรัฐฟลอเรนซ์

โลเรนโซเป็นผู้ครองฟลอเรนซ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1513 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมและดยุกแห่งอูร์บีโนระหว่างปี ค.ศ. 1516 ถึงปี ค.ศ. 1519
# โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ เดอะมูฟวี่
โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: ไดโนเสาร์ของโนบิตะ เดอะมูฟวี่  ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) เป็นภาพยนตร์ตอนที่ 26 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ เป็นการนำ โดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ ในปี ค.ศ. 1980 กลับมาสร้างใหม่ และเข้าฉายในประเทศไทย เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 2007 (พ.ศ. 2550) โดยใช้ชื่อตอนว่า "ไดโนเสาร์ของโนบิตะ"

 วิดีโอเกม 
ภาพยนตร์ชุดนี้ยังได้รับการจัดทำวิดีโอเกมในระบบนินเทนโดดีเอส โดยได้เปิดตัวที่ประเทศญี่ปุ่นในชื่อเรื่องเดียวกันนี้ เกมได้รับการเปิดตัวโดยเซก้า ในลิขสิทธิ์ของนินเทนโดセガ、DS「ドラえもん のび太の恐竜 2006 DS」 

 ภาคที่เกี่ยวข้อง 
ดูบทความหลัก : โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ตัวใหม่ของโนบิตะ

โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ตัวใหม่ของโนบิตะ เป็นโดราเอมอนเดอะมูฟวี่ที่เฉลิมฉลองครบรอบ 50 ปีของเฟรนไชน์โดราเอมอน และเป็นภาคคู่ขนานที่มีการปรากฏตัวของพีซึเกะอีกครั้ง
# โดราเอมอน ตอน โนบิตะ ตะลุยแดนปีศาจ 7 ผู้วิเศษ
โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: โนบิตะ ตะลุยแดนปีศาจ 7 ผู้วิเศษ  เป็นภาพยนตร์ตอนที่ 27 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ เป็นภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 2007 ที่มาจากแฟรนไชส์โดราเอมอน ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2550 ที่ญี่ปุ่น และเข้าฉายในประเทศไทยในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เป็นการนำ โดราเอมอน ตอน ท่องแดนเวทมนตร์ ในปี ค.ศ. 1984 กลับมาสร้างใหม่

วีซีดี,ดีวีดี
ในประเทศไทยได้มีการจัดจำหน่ายในรูปแบบ วีซีดี และ ดีวีดี ลิขสิทธิ์โดย โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ วางตลาดเมื่อ 9 มกราคม พ.ศ 2552

แหล่งข้อมูลอื่น
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
# โดราเอมอน ตอน โนบิตะ มหัศจรรย์ดินแดนแห่งสายลม
โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: โนบิตะ มหัศจรรย์ดินแดนแห่งสายลม  เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 84 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 24 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 2003 และเข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005) โดยใช้ชื่อตอนว่า "โนบิตะ มหัศจรรย์ดินแดนแห่งสายลม"
# เจ้าจอมมารดาหุ่น (แก้ความกำกวม)
เจ้าจอมมารดาหุ่น สามารถหมายถึง
 เจ้าจอมมารดาหุ่น ในรัชกาลที่ 3 พระมารดาของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากฤษณา
 เจ้าจอมมารดาหุ่น ในรัชกาลที่ 4 (ท้าวทรงกันดาล) พระมารดาของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสวัสดิประวัติ กรมพระสมมตอมรพันธ์
 เจ้าจอมหุ่น ในรัชกาลที่ 1
 เจ้าจอมมารดาเพ็ง ในรัชกาลที่ 4 มีนามเดิมว่า หุ่น
# แซม คุก
แซม คุก  หรือแซมูเอล คุก   (22 มกราคม ค.ศ. 1931-11 ธันวาคม ค.ศ. 1964) เป็นนักร้องแนวกอสเปล อาร์แอนด์บี ดนตรีโซล และป็อป เป็นนักแต่งเพลง ผู้บริหาร ชาวอเมริกัน ถือเป็นผู้บุกเบิกรุ่นแรก ๆ ของวงการเพลงโซล

คุกมีเพลงฮิตติดท็อป 40 ในอเมริกา 29 เพลง ในระหว่างปี 1957-1965 มีเพลงดังสำคัญ ๆ อย่าง "You Send Me", "A Change Is Gonna Come", "Chain Gang", "Wonderful World" และ "Bring It on Home to Me"  คุกยังเป็นนักร้องและนักแต่งเพลงผิวดำคนแรก ๆ ที่ก้าวสู่วงการธุรกิจ เขาก่อตั้งค่ายเพลงและบริษัทสิ่งพิมพ์ เพื่อขยับขยายงานทางด้านร้องเพลงและแต่งเพลงของเขา ทางด้านงานสังคมเขายังเป็นส่วนหนึ่งของ American Civil Rights Movement
# สุรพงศ์ อำพันวงษ์
นายแพทย์สุรพงศ์ อำพันวงษ์ เกิดเมื่อวันที่  เป็นนายแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านประสาทศัลยศาสตร์ นพ.สุรพงศ์ อำพันวงษ์  จากเว็บไซต์โรงพยาบาลพญาไท มีชื่อเสียงจากการจัดรายการตอบปัญหาทางการแพทย์ ออกอากาศทางโทรทัศน์ สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 ชื่อรายการ "ปัญหาชีวิตและสุขภาพ" ตั้งแต่ครั้งแรก วันอาทิตย์ที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2518  และยังออกอากาศอย่างต่อเนื่องจนถึง พ.ศ. 2550 ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย นับเป็นรายการโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศยาวนานที่สุดถึง 32 ปี และรายการ "หมอประจำบ้าน" ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 ถึง พ.ศ. 2540 โดยผู้ดำเนินรายการเพียงคนเดียว 

นายแพทย์สุรพงศ์เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวน 4 คนของหลวงประสานสินธุ์ (ทองคำ อำพันวงษ์) และนางพิสมัย อำพันวงษ์  บิดาเสียชีวิตตั้งแต่เด็กเนื่องจากป่วยเป็นวัณโรค  นายแพทย์สุรพงศ์จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนและโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบการศึกษาจากคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  จบแพทยศาสตร์จากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อ พ.ศ. 2505 จบปริญญาเอกด้านศัลยกรรมประสาทจากสหรัฐอเมริกา และแคนาดา เมื่อ พ.ศ. 2514  เริ่มรับราชการที่โรงพยาบาลสมเด็จเจ้าพระยา จนดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกโรคประสาทในปี พ.ศ. 2518  และย้ายไปปฏิบัติงานที่โรงพยาบาลพญาไท 1 ในตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายการแพทย์   ปัจจุบันยังคงตรวจรักษาโรค และเป็นรองประธานเจ้าหน้าที่บริหาร กลุ่มการแพทย์และธุรกิจต่างประเทศ บริษัท ประสิทธิ์พัฒนา จำกัด (มหาชน) เครือโรงพยาบาลพญาไท

นายแพทย์สุรพงศ์ สมรสกับนางสดศรี อำพันวงษ์ (บุญยะโชติ) ที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา มีบุตรชายสองคนชื่อ สรโชติ อำพันวงษ์ (สมรสกับ ธีรดา โชควัฒนา บุตรสาวของบุณยสิทธิ์ โชควัฒนา ประธานเครือสหพัฒน์)และ รัฐพงษ์ อำพันวงษ์ ปัจจุบันเป็น ผู้ช่วยประธานคณะผู้บริหารโรงพยาบาลกรุงเทพ กลุ่ม 1 และ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลกรุงเทพอินเตอร์เนชั่นแนล (ภายในสาขาสำนักงานใหญ่ ซ.ศูนย์วิจัย)

ปัจจุบันนายแพทย์สุรพงศ์ ยังเขียนบทความด้านสุขภาพตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ และหนังสือพิมพ์บ้านเมือง

 พิธีกรรายการโทรทัศน์ 
 รายการปัญหาชีวิตและสุขภาพ ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 (พ.ศ. 2518 - พ.ศ. 2547) ต่อมาออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 - พ.ศ. 2550)
 รายการหมอประจำบ้าน ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ออกอากาศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 ถึง  พ.ศ. 2540

 ฉายาของนายแพทย์สุรพงษ์ในวัฒนธรรมสมัยนิยม 
 หมอยาคูลท์ เนื่องจากทำรายการใดก็ตาม จะมีนมเปรี้ยวยาคูลท์เป็นผู้สนับสนุนรายการอยู่เสมอ (อนึ่ง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 รายการปัญหาชีวิตและสุขภาพ มีบมจ.เจริญโภคภัณฑ์อาหาร เป็นผู้สนับสนุนรายการเข้ามาแทนที่ จนกระทั่งยุติรายการ แต่อย่างไรก็ตาม ฉายานี้จึงไม่เกี่ยวข้องใดๆทั้งสิ้น)
 หมอเอลวิส เนื่องจากทรงผมคล้ายคลึงกับเอลวิส เพรสลีย์ นักร้องเพลงร็อคชาวอเมริกันที่เสียชีวิตไปแล้ว
# อันเดรอา เดล แวร์รอกกีโอ
อันเดรอา เดล แวร์รอกกีโอ (ชื่อเมื่อเกิด:) (ราว ค.ศ. 1435 - ค.ศ. 1488) เป็นจิตรกร, ประติมากร และช่างทองสมัยเรอเนซองส์ตอนต้นชาวอิตาลี ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางจิตรกรรมและประติมากรรม

อันเดรอา เดล แวร์รอกกีโอเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1435 ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี เป็นผู้ทำงานในสำนักของลอเรนโซ เดอ เมดิชิ และเสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 1488 ลูกศิษย์ของเวอร์โรชชิโอก็ได้แก่เลโอนาร์โด ดา วินชี, เปียโตร เปรูจิโน, โดเมนนิโค เกอร์ลันเดา และ ซานโดร บอตติเชลลี  แต่ก็มีอิทธิพลต่อ ไมเคิล แอนเจโลด้วย
# ประทักษ์ ประทีปะเสน
ประทักษ์ ประทีปะเสน นักไวโอลิน และวาทยากรที่มีชื่อเสียง เป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านดนตรีสากล สังกัดกองการสังคีต กรมศิลปากร และเป็นผู้อำนวยเพลง วงดุริยางค์เครื่องลม แห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

ประทักษ์ ประทีปะเสน จบการศึกษาจากวชิราวุธวิทยาลัย  แล้วไปศึกษาต่อด้านดนตรีที่ประเทศอังกฤษ และได้รับทุนรัฐบาลไทยไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา ด้านไวโอลินและการอำนวยเพลง จนสำเร็จปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย  ได้รับเชิญให้เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ A.R.A.M. (Associate of the Royal Academy of Music) ในปี พ.ศ. 2528 จากใจถึงใจ

ประทักษ์ ประทีปะเสน เข้ารับราชการที่กรมศิลปากร มีความสามารถในการเล่นดนตรีทั้งแนวดนตรีคลาสสิก แจ๊ส ไลท์มิวสิก และดนตรีไทย จนกระทั่งเกษียณอายุราชการ ในตำแหน่งนักวิชาการละครและดนตรี 10 (ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน วิชาการละครและดนตรี (โขน ละคร และดนตรี)) กรมศิลปากร กระทรวงศึกษาธิการ

ประทักษ์ ประทีปะเสน สมรสกับแพทย์หญิง มันทนา ประทีปะเสน ของว่างวันอาทิตย์ ลัดดา, หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ, 23 กันยายน 2550

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๑๙, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๘ ตอนที่ ๒๒ ข หน้า ๓๘, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๔
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ประจำปี ๒๕๔๘, เล่ม ๑๒๒ ตอนที่ ๒๒ ข หน้า ๒, ๓ ธันวาคม ๒๕๔๘
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๑๒๒ ตอนที่ ๑๑ ข หน้า ๑๔, ๒๓ กรกฎาคม ๒๕๔๘
# ร็อกเซ็ตต์
ร็อกเซ็ตต์  เป็นคู่ดูโอชาวสวีเดน แนวป็อป ประกอบด้วยสมาชิกคือ แมรี เฟรดริกสัน และเพอร์ เกสเสิล

ทั้งคู่ประสบความสำเร็จไปทั่วโลกในช่วงปลายยุคทศวรรษ 1980 และต้นทศวรรษ 1990 กับเพลงฮิต "The Look", "Listen To Your Heart", "It Must Have Been Love" และ "Joyride" ทั้ง 4 เพลงเป็นซิงเกิลอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกา และยังอันดับ 1 ในอีกหลายประเทศทั่วโลก อัลบั้มของพวกเขา Look Sharp! และ Joyride ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวทั้ง 2 ฝั่งทะเลแอตแลนติก ขณะที่ซิงเกิล "The Look" และ "It Must Have Been Love" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำจาก RIAA

หลังจากประสบความสำเร็จในช่วงแรก ร็อกเซ็ตต์ออกผลงานสตูดิโออัลบั้มอีก 3 ชุดคือ Crash! Boom! Bang! (1994), Have a Nice Day (1999) และ Room Service (2001) แต่สองอัลบั้มหลังไม่ได้ออกวางขายในสหรัฐอเมริกา และจากที่เฟรดริกสันป่วยในปี 2002 และเข้ารับการบำบัด ทำให้ต้องขาดหายการทำงานจนมีผลงานใหม่ ในปี 2006 พวกเขาออกอัลบั้ม The Rox Box ที่เป็น 4 ซีดีบ็อกซ์เซ็ต พวกเขามีผลงานยอดขายรวมประมาณ 45 ล้านชุดอัลบั้ม และ 25 ล้านชุดซิงเกิลทั่วโลก และมียอดขายอัลบั้มในอเมริกา 3.1 ล้านชุด

 ผลงาน 
1986: Pearls of Passion
1988: Look Sharp!
1991: Joyride
1992: Tourism
1994: Crash! Boom! Bang!
1999: Have A Nice Day
2001: Room Service
2011: Charm School
2012: Travelling
2016: Good Karma
# สโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์เวนส์เดย์
สโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์เวนส์เดย์  เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในอังกฤษ ตั้งอยู่ที่เมืองเชฟฟีลด์ เทศมณฑลยอร์กเชอร์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1867 ปัจจุบันลงแข่งขันในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป โดยถูกจัดให้เป็นหนึ่งในสโมสรฟุตบอลระดับอาชีพที่เก่าแก่ที่สุดสโมสรหนึ่งของโลก และมีอายุมากที่สุดเป็นลำดับที่ 3 ในระบบฟุตบอลลีกของอังกฤษ มีฉายาว่า The Owls หรือ "นกเค้าแมว" 

ในอดีตสโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์ เวนส์เดย์ เคยเป็นแชมป์ลีกสูงสุดของอังกฤษมาแล้ว 4 สมัย, เอฟเอคัพ 3 สมัย และฟุตบอลลีกคัพอีก 1 สมัย มีสนามเหย้าของตัวเอง คือฮิลส์โบโร สเตเดียม

ประวัติ
ในปี ค.ศ. 1820 ได้มีการก่อตั้งสโมสรคริกเก็ตขึ้นภายใต้ชื่อ สโมสรคริกเก็ต เดอะ เวนส์เดย์

ในปี ค.ศ. 2014 เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ได้ถูกเดชพล จันศิริ นักธุรกิจชาวไทยซื้อกิจการด้วยเงิน 37.5 ล้านปอนด์ (ราว 1,875 ล้านบาท) ซึ่งเป็นเงินส่วนตัวไม่เกี่ยวกับธุรกิจ และตั้งเป้าพาสโมสรขึ้นสู่พรีเมียร์ลีกให้ได้ภายในปี ค.ศ. 2017 ซึ่งเป็นเวลาก่อนสโมสรก่อตั้งครบรอบ 150 ปี โดยสโมสรเชฟฟีลด์เวนส์เดย์จบฤดูกาล 2016–17 ในอันดับที่ 4 ต้องไปเล่นเพลย์ออฟกับทีมสโมสรฟุตบอลฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ ผลปรากฏว่าพ่ายแพ้ต่อฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ทำให้ไม่สามารถทำได้ตามเป้าหมายที่วางไว้  ซึ่งต่อมาฮัตเดอร์ฟิลด์สามารถเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกเป็นทีมสุดท้าย
# มิวส์ (แก้ความกำกวม)
มิวส์ อาจจะหมายถึง

 มิวส์  - เทพเจ้ากรีก
 มิวส์ (วงดนตรี) 
 µ's - วงไอดอลเกิร์ลกรุ๊ปในเรื่องเลิฟไลฟ์ ปฏิบัติการไอดอลจำเป็น
 มิวส์ - บริษัทผู้ถือลิขสิทธิ์อนิเมะญี่ปุ่นจากประเทศไต้หวัน

__NOTOC__
# พระแม่มารีแห่งเซนิกาลเลีย
“พระแม่มารีแห่งเซนิกาลเลีย” เป็นงานที่เขียนโดยเปียโร เดลลา ฟรานเชสกาที่เสร็จในปี ค.ศ. 1474 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งมาร์เค ภายในวังของดยุคแห่งเออร์บิโนที่เออร์บิโนในประเทศอิตาลี เดิมเป็นภาพเขียนที่ตั้งอยู่ภายในวัดซานตา มาเรีย เดลเล กราซีนอกกำแพง (Extra moenia) ที่เมืองเซนิกาลเลีย (Senigallia) ซึ่งเป็นที่มาของชื่อของภาพ 

จากการซ่อมแซมภาพในคริสต์ทศวรรษ 1950 ทำให้พบการใช้แสงของเปียโรและอิทธิพลที่ได้รับจากศิลปินชั้นเอกของเฟลมมิชในรายละเอียดเช่นตะกร้าที่คลุมด้วยผ้าลินนินบนฉากหลัง, ปะการังและผ้าคลุมผมของพระแม่มารี แสงที่ส่องอย่างเหมือนจริงเข้ามาทางหน้าต่างทางด้านซ้ายของภาพเป็นสัญลักษณ์ของจุดเริ่มต้นของการทรงครรภ์พระเยซู (Conception)  ผ้าลินนินหมายถึงความบริสุทธิ์ของพระองค์  จากกล่องขนมปังศักดิ์สิทธิ์ (Host) บนชั้นและสร้อยประคำบนพระศอของพระบุตรแนะให้เห็นถึงความเกี่ยวข้องกับพิธีศีลศักดิ์สิทธิ์ การยืนนิ่งคิดของผู้อยู่ในภาพก็ให้ความหมายในทำนองเดียวกัน
# คุณธรรมสามอย่าง (ราฟาเอล)
ดูบทความหลักที่ ห้องราฟาเอล

คุณธรรมสามอย่าง (ภาษาอังกฤษ: Cardinal and Theological Virtues) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยราฟาเอลWeb Gallery of Art: Raphaelผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่เขียนในปี ค.ศ. 1511 ถึงปี ค.ศ. 1524  หลังจากที่ราฟาเอลเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1511 เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล”

ภาพนี้ตั้งอยู่ภายใน “ห้องเซนยาทูรา” (Stanza della Segnatura)  เป็นอุปมานิทัศน์ของคุณธรรมสามอย่างในภาพของสตรีสามคนและคิวปิดที่มีฉากหลังเป็นชนบท:
 ความอดทน (Fortitude) เป็นภาพสตรีถือช่อโอ้คเขย่าโดยคิวปิดแห่งความกรุณา
 ความรอบคอบ (Prudence) เป็นภาพสตรีสองหน้าส่องกระจกกับคิวปิดแห่งความหวังอยู่ข้างหนังถือคบเพลิง
 ความพอประมาณ (Temperance) เป็นภาพสตรีถือบังเหียนและคิวปิดแห่งความศรัทธาผู้ชี้ไปบนท้องฟ้าด้วยมือขวา
# ตำบลนครชุม
ตำบลนครชุม สามารถหมายถึง

 ตำบลนครชุม อำเภอเมือง จังหวัดกำแพงเพชร
 ตำบลนครชุม อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก
 ตำบลนครชุมน์ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี
# การเสด็จเยี่ยม (ราฟาเอล)
ดูบทความหลักที่ การเสด็จเยี่ยม

การเสด็จเยี่ยม  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโด มาดริดในประเทศสเปน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1837

ราฟาเอลเขียน “การเสด็จเยี่ยม” เสร็จราวปี ค.ศ. 1517 ที่เป็นภาพพระแม่มารีย์เสด็จไปเยี่ยมนักบุญเอลิซาเบธเพื่อจะบอกข่าวการทรงครรภ์ของนาง เป็นงานที่จ้างโดยโจวันบัตติสตา บรันโกนีโอ เดลลากวีลา (Giovanbattista Branconio dell'Aquila) ตามคำขอจากมารีโนบิดาสำหรับชาเปลประจำตระกูลที่โบสถ์ซันซิลเวสเตรเดโอกีลา (ภรรยาของมาริโนชื่อเอลิซาเบธ) ต่อมาพระเจ้าเฟลีเปที่ 4 แห่งสเปนทรงซื้อในปี ค.ศ. 1655 และทรงนำไปไว้ที่เอลเอสโกเรียล (El Escorial)
# จักรพรรดิเหลียวมู่จง
สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวมู่จง (ค.ศ. 931-969) จักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์เหลียว เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเหลียวไท่จง ครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 951-969 สืบต่อจากจักรพรรดิเหลียวซื่อจงที่ถูกปลงพระชนม์ไปตั้งแต่ ค.ศ. 951 (พ.ศ. 1494)

 กบฏ 
ในรัชกาลของพระองค์มีข่าวลือว่าเกิดกบฏและโรคระบาดขึ้น ซึ่งเป็นการปล่อยข่าวจากฝ่ายตรงข้ามกับพระองค์ ซึ่งก็คือราชสกุลเย่ว์ลี่ทั้ง 2 สายของพระองค์และสกุลเซี่ยวของพระชายาเซี่ยว
และโปรดให้ปลดขุนนางที่เคยรับราชการในรัชสมัยจักรพรรดิเหลียวซื่อจงออกจนหมดและโปรดให้ใช้กองทัพนี้ป้องกันการกบฏจากฝั่งตรงข้ามของพระองค์และทรงใช้ความโหดร้าย
ในการปกครองกองทัพนี้ทรงใช้ความมั่นคงและความมั่นคงในการปกครองบ้านเมืองในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 952 (พ.ศ. 1495) มีพระปิตุลา (อา) พระองค์หนึ่ง
ได้ทรงเขียนจดหมายไปยังราชวงศ์โฮ่วโจวเนื้อความบอกว่า "มู่จงนั้นเป็นคนเมาและไม่มีความทะเยอทะยาน" แต่เหลียวมู่จงนั้นได้ค้นพบจดหมายฉบับนี้และสั่งประหารพระปิตุลาองค์นั้น
เดือนต่อมาทรงสั่งประหารพระเชษฐาหรือพระราชอนุชาของจักรพรรดิองค์ก่อนองค์หนึ่งคือเย่ว์ลี่หลูกัวที่พยายามก่อกบฏแต่เหลียวมู่จงทรงปราบได้ต่อมาเดือนตุลาคม ค.ศ. 953 (พ.ศ. 1496)
มีเชื้อพระวงศ์ทั้งพระเชษฐาพระราชอนุชาและขุนนางข้าราชการชั้นผู้ใหญ่หลายคนวางแผนก่อกบฏแต่เหลียวมู่จงทรงค้นพบแผนนี้จึงสั่งประหารขุนนางเหล่านั้นส่วนเชื้อพระวงศ์เหล่านั้นให้
คุมขังแทนการประหารและเหตุการณ์คล้ายคลึงนี้ได้เกิดขึ้นอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 959 (พ.ศ. 1502) เมื่อเชื้อพระวงศ์ชุดเดิมได้รับการปล่อยตัวแต่ผู้ก่อการถูกฆ่าหมด
จักรพรรดิเหลียวมู่จงสวรรคตด้วยการถูกปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 969 (พ.ศ. 1512) ขณะพระชนม์เพียง 38 พรรษาเย่ว์ลี่เสียนพระราชโอรสในจักรพรรดิเหลียวซื่อจงขึ้นครองราชย์สืบต่อมามีพระนามว่าจักรพรรดิเหลียวจิ่งจง

มู่จง
เหลียวมู่จง
# โลงหิน
โลงหิน (ภาษาอังกฤษ: Sarcophagus) หมายถึงที่บรรจุศพที่ส่วนใหญ่แกะหรือตัดจากหิน คำว่า “sarcophagus” มาจากภาษากรีก “σαρξ sarx” ที่แปลว่า “เนี้อสด” และ “φαγειν phagein” ที่แปลว่า “กิน” เมื่อรวมกันเป็น “sarkophagus” จึงหมายถึง “กินเนื้อสด” จากวลี “lithos sarkophagos (λιθος σαρκοφάγος)” กลายมาหมายถึงหินปูนที่เชื่อว่าสามารถทำให้ศพที่บรรจุไว้เน่าสลายไปได้ WordInfo etymology. As a noun the Greek term was further adopted to mean "coffin" and was carried over into Latin, where it was used in the phrase lapis sarcophagus, referring to those same properties of limestone.  Columbia University Dept. of Archaeology

 การใช้ที่นิยมกัน 
“โลงหิน” ส่วนใหญ่จะออกแบบให้วางเหนือดินฉะนั้นจึงมักจะแกะสลักอย่างสวยงาม, ตกแต่ง หรือ สร้างอย่างงดงาม บางครั้งก็จะสร้างแบบลอยตัว หรือเป็นส่วนหนึ่งของที่บรรจุศพที่หรูหรา หรือเป็นชุด หรือบางครั้งก็จะใช้ตั้งภายในคริพต์เช่นภายในสิ่งก่อสร้างทางคริสต์ศาสนา ในสมัยอียิปต์โบราณโลงหินใช้เป็นเปลือกนอกเพื่อปกป้องจุโลงอีกหลายชั้นข้างในของมัมมี่ และมักจะแกะจากอะลาบาสเตอร์ 

“โลงหิน” บางครั้งอาจจะทำจากโลหะหรือพลาสเตอร์หรือหินปูนใช้ในสมัยโรมันจนกระทั่งมาถึงสมัยการฝังศพใต้ดินของผู้นับถือคริสต์ศาสนา ซึ่งมักจะทำกันในที่บรรจุศพที่ทำจากหินปูน ที่ทำให้การใช้โลงหินหมดความนิยมลงไป

 ความหมายอื่น 
โลงหินอาจจะใช้บรรยายสิ่งก่อสร้างที่เป็นคอนกรีตขนาดใหญ่ที่สร้างรอบโรงงานพลังงานนิวเคลียร์ที่เชอร์โนบิลหลังจากการเกิดอุบัติเหต
# จักรพรรดิเหลียวไท่จง
สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวไท่จง (เย่ว์ลู่เต๋อกวง) (902-947) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิเหลียวไท่จู่ โดยเป็นพระอนุชาในองค์ชายเย่ว์ลู่ทู่อี้ พระราชบิดาของจักรพรรดิเหลียวซื่อจง เมื่อเย่ว์ลู่ทู่อี้ พระเชษฐาซึ่งเป็นองค์รัชทายาท ถูกฮองเฮาสู้ลี่ว์พระมารดาและข้าราชสำนักบีบบังคับ ให้ลี้ภัยไปยังราชสำนักโฮ่วถัง และตั้ง เย่ว์ลู่เต๋อกวง พระราชโอรสองค์รองที่ทรงพระปรีชาสามารถด้านการทหาร ขึ้นเป็นองค์รัชทายาทแทน เมื่อจักรพรรดิเหลียวไท่จู่สวรรคตในปี พ.ศ. 1469 (ค.ศ. 926) องค์รัชทายาทเย่ว์ลู่เต๋อกวง พระชนม์ 24 พรรษา จึงขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิเหลียวไท่จง จักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์เหลียว

จักรพรรดิเหลียวไท่จงทรงสานนโยบายการปกครองของเหลียวไท่จู่พระราชบิดา และทรงศึกษาวัฒนธรรมของชาวฮั่น ส่วนการปกครองได้นำระบอบการปกครองของราชวงศ์ถังมาใช้ และสนับสนุนการเกษตร จึงทำให้เศรษฐกิจของต้าเหลียวและขุมกำลังเจริญรุดหน้าและเข้มแข็งขึ้น

ปี ค.ศ. 936 (พ.ศ. 1479) เหลียวไท่จงทรงสบโอกาสเข้ามาขยายอิทธิพลในภาคกลาง โดยกองทัพเหลียว (ชิตัน) ได้ยกทัพเข้ามาช่วยสือจิ้งถัง
ล้มล้างราชวงศ์โฮ่วถัง (หนึ่งในห้าราชวงศ์) และสถาปนาราชวงศ์โฮ่วจิ้นขึ้น โดยโฮ่วจิ้นได้รับดินแดนแถบมณฑลเหอเป่ยและมณฑลซานซี 16 เมือง (ปัจจุบันคือปักกิ่งและต้าถง) อีกทั้งบรรณาการประจำปีเป็นการตอบแทน

แต่เมื่อสือจิ้งถังสิ้นชีพลง ผู้สืบทอดตำแหน่งต้องการเป็นอิสระจากต้าเหลียว จักรพรรดิเหลียวไท่จงจึงยกกองทัพลงใต้บุกยึดเมืองไคฟง เมืองหลวงของราชวงศ์โฮ่วจิ้นได้สำเร็จ แต่เนื่องจากทรงไม่ได้เตรียมกองเสบียงมา เหล่าทหารจึงต้องออกปล้นเสบียงของชาวบ้านตลอดทางที่ผ่าน จึงทำให้ได้รับการต่อต้านอย่างหนักจากชาวบ้าน กองทัพเหลียวจึงต้องถอยร่นกลับขึ้นเหนือ และจักรพรรดิเหลียวไท่จงสวรรคตอย่างกะทันหันระหว่างการถอยร่นกลับขึ้นเหนือในครั้งนี้

เมื่อกองทัพเหลียวกลับถึงเมืองหลวง ก็เกิดการแย่งชิงราชสมบัติกันระหว่างหลี่หู พระราชอนุชาในจักรพรรดิเหลียวไท่จง และเย่ว์ลี่หร่วนพระโอรสในองค์รัชทายาทองค์ก่อน ที่ร่วมรบในสงครามครั้งนี้  นายทัพได้ยกเขาให้ขึ้นครองราชสมบัติเป็นจักรพรรดิเหลียวซื่อจง ปรากฏว่าหลี่หู ที่ซู่ว์ลี่ฮองเฮาสนับสนุนพ่ายแพ้ จึงตกลงกันทำสัญญาว่าจะให้ทายาทของทั้ง 2 สายสลับกันขึ้นครองราชสมบัติ ส่วนเหลียวซื่อจง ฮองเฮาก็สนับสนุนให้ครองราชย์ต่อไป

ด้านครอบครัว

พระมเหสีและพระโอรส
พระมเหสี
พระมเหสีเซียวหวิน
พระสนมเซียว

พระโอรส
เย่ว์ลู่จิง (จักรพรรดิเหลียวมู่จง)
เย่ว์ลู่เหยียนเฉอเกอ
เย่ว์ลู่เทียนเต๋อ
เย่ว์ลู่ตี้เลี่ย
เย่ว์ลู่ปี้เซ่อ

ไท่จง
# จูเซปเป กวาร์นีเอรี
บาร์โตโลเมโอ จูเซปเป อันโตนีโอ กวาร์นีเอรี "เดล เกซุ"  (21 สิงหาคม ค.ศ. 1698 - 17 ตุลาคม ค.ศ. 1744) เป็นช่างทำไวโอลินที่มีชื่อเสียงจากเมืองเกรโมนา ประเทศอิตาลี มีชื่อเสียงเทียบเคียงได้กับอันโตนีโอ สตราดีวารี (1644-1737) โดยจูเซปเปเป็นหลานชายของอันเดรอา กวาร์นีเอรี (1626-1698) ที่เคยเรียนรู้วิชาทำไวโอลินในตระกูลอามาตี และเป็นลูกศิษย์ของนีโกลา อามาตี เช่นเดียวกับอันโตนีโอ สตราดีวารี
thumb|ตราสัญลักษณ์บนไวโอลินของ เดล เกซู
จูเซปเป กวาร์นีเอรี มีฉายาว่า "เดล เกซู" (,) เนื่องจากไวโอลินที่เขาผลิต จะใช้ตรา เป็นรูปกางเขนละตินและอักษรย่อ IHS ของคณะเยสุอิต

thumb|อิล กันโนเน เดล เกซู จัดแสดงอยู่ที่เมืองเจนัว
ไวโอลินตัวที่มีชื่อเสียงที่สุดของเดล เกซู คือไวโอลินชื่อว่า Il Cannone Guarnerius (The Cannon)รายละเอียดของ Il Cannone Guarnerius ผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1743 เคยเป็นไวโอลินที่นิกโกเลาะ ปากานีนี ใช้เล่นจนวาระสุดท้าย ปัจจุบันเป็นสมบัติของเมืองเจนัว และได้รับการจดทะเบียนเป็นสมบัติแห่งชาติของอิตาลี
# ลัทธิสัญลักษณ์นิยม
alt=การประชุมสุดยอด ผลงานชิ้นเอกของ Cesare Saccaggi จาก Tortona ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสัญลักษณ์ของอิตาลี|thumb|การประชุมสุดยอด ผลงานชิ้นเอกของ Cesare Saccaggi จาก Tortona ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสัญลักษณ์ของอิตาลี
ลัทธิสัญลักษณ์นิยม (ภาษาอังกฤษ: Symbolism in arts) คือขบวนการทางศิลปะที่เกิดขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่มาจากฝรั่งเศสและเบลเยียมในการเขียนกวีนิพนธ์และการสร้างศิลปะอื่นๆ 

 ที่มา 
ลัทธิสัญลักษณ์นิยมเป็นปฏิกิริยาต่อลัทธิธรรมชาตินิยม (Naturalism) และ ลัทธิสัจจะนิยม (Realism) เป็นขบวนการที่ต่อต้านขบวนการอุดมคตินิยมที่พยายามจับความเป็นจริงอย่างละเอียดละออและพยายามยกระดับความธรรมดาขึ้นมาเหนืออุดมการณ์ ขบวนการเหล่านี้สนับสนุนความคิดทางเจตภาพ (spirituality), ทางจินตนาการ และทางความฝัน ทางที่นำไปสู่สัญลักษณ์นิยมเริ่มด้วยปฏิกิริยาBalakian, Anna, The Symbolist Movement: a critical appraisal. Random House, 1967, ch. 2 นักเขียนบางคนเช่นยอรีส-คาร์ล อุยสมองส (Joris-Karl Huysmans) เริ่มด้วยการเป็นนักธรรมชาตินิยมก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นนักสัญลักษณ์นิยม การเปลี่ยนแปลงของอุยสมองสมาจากความตื่นตัวในความสนใจทางศาสนาและทางเจตนิยม

ในวรรณคดีขบวนการมีรากฐานมาจาก “ดอกไม้แห่งความชั่วร้าย” (Les Fleurs du mal) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1857 โดยชาร์ลส์ โบเดอแลร์ (Charles Baudelaire). การวิวัฒนาการดำเนินต่อมาโดยสเตฟแฟน มาล์ลาร์เม (Stéphane Mallarmé) และพอล แวร์แลน (Paul Verlaine) ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1860 และ 1870 ต่อมาในคริสต์ทศวรรษ 1880 ขบวนการก็แสดงออกด้วยการออกคำแถลงอุดมการณ์และการสร้างความนิยมในหมู่นักเขียนในยุคนั้น งานของเอ็ดการ์ แอลเล็น โป (Edgar Allan Poe) ผู้โบเดอแลร์ชื่นชมและแปลงานเป็นภาษาฝรั่งเศส มีอิทธิพลต่อและเป็นแหล่งของภาพพจน์ต่างๆ สำหรับผู้ติดตามขบวนการนี้

สัญลักษณ์นิยมของศิลปะแตกต่างจากขบวนการทางวรรณกรรมตรงที่ สัญลักษณ์นิยมของศิลปะแตกมาจากทางด้านกอธิคของศิลปะจินตนิยม แต่จินตนิยมเป็นศิลปะที่เต็มไปด้วยอารมณ์และการมีปฏิกิริยาต่อสิ่งต่างๆ และสัญลักษณ์นิยมเป็นศิลปะที่คงที่และขลัง