wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# แก๊ก คอนเสิร์ต
แก๊ก คอนเสิรต์  เป็นรายการโทรทัศน์แนวคอมาดี้กเกาหลีใต้ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ KBS2
ซึ่งบางครั้งเรียกว่า Gag Con (เกาหลี: 개콘) เริ่มออกอากาศครั้งแรก ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1999 และเป็นรายการตลกที่เก่าแก่ที่สุดของเกาหลีใต้ รายการจะบันทึกเทปในวันพุธ และออกอากาศทาง KBS2 ในวันอาทิตย์เวลา 17:15 น. (ตามเวลาท้องถิ่น) รายการจะออกอากาศพร้อมคำบรรยายภาษาอังกฤษทาง KBS World TV ในวันเสาร์เวลา 18:00 น.

 ประวัติการออกอากาศ  
Season 1 (September 1999 to October 2000)
Season 2 (October 2000 to January 2003)
Season 3 (January 2003 to March 2004)
Season 4 (March 2004 to April 2008)
Season 5 (April 2008 to May2020)
Season 6 (12 November 2023 to now)

 นักแสดง  
개그콘서트 <font color="orange">GAG</font colr><font color="#C0C0C0"> CONCERT</font color>

Current comedians※ As of 4 January 2020'''
   K
Kang Seong beom
Kang Yumi
Kwon Jae Kwan
Kim Dae Hui
Kim Min Kyeong
Kim Du Hyun
Kim Shi deok
Kim Seong Won
Kim Su Yeong
Kim Won hun
Kim Tae Won
Kim Hoe Kyeong Park, S 
Ryu Keun Ji
Park Dae Seung
Park Sung-kwang
Park So Yeong
Park So Ra
Park Joon-hyung 
Bae Jung Keun
Bok Hyun Kyu
Seo Nam Yong
Seo Taehun
Song Yeonggil
Song JunKeun
Song JunSeok
Song Jae In
Shin BongSeon   A,Y, L, I,J 
An Sang Tae
An So Mi
Yang Seung Won
Alpago Şinasi
O Ki Hwan
Yang Seon Il
Yu Minsang
Yun Hyeong Bin
Eom Ji Yun
Lee Kwang Seop
Lee Dong Yun
Lee Ga eun
Lee Jae Yul
Lee Jeong InLee Jae Hoon
Lee Hyeong Jeong
Lee Chang ho
Lee Chang yun
Im Jae Baek
Jang dong Hyeok
Jang Jun Hee
Jang Ki Yeong
Jeon Su Hee
Jo Jin Se
Jeong Seung Hwan
Jeong Taeho

 Name 
(2011.7.3~2019.7.21)
division exsample    Man   Sample    Woman  Sample    Guest  Sample    
Name (2019.8.11~ ○○○

Notable Corners

Past Favourite Sketches
# มารธาและมารีย์ชาวมักดาลา (การาวัจโจ)
มารธาและมารีย์ชาวมักดาลา  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจNew Advent Catholic Encyclopedia, Michaelangelo Morigi (Caravaggio) จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่สถาบันศิลปะดีทรอยต์ในสหรัฐอเมริกา  

ภาพ “มารธาและมารีย์ชาวมักดาลา” เป็นภาพที่เขียนราวปี ค.ศ. 1598 เป็นภาพของพี่น้องในคัมภีร์ไบเบิล ขณะที่มารธากำลังพยายามชักชวนให้มารีย์ชาวมักดาลาละทิ้งชีวิตเดิมและหันมารับพระเยซู ใบหน้าของมารธาอยู่ในเงาเอนตัวไปข้างหน้าเพื่อหว่านล้อมมารีย์ผู้หมุนดอกส้มเล่นอยู่ในมือหนึ่งขณะที่อีกมือหนึ่งถือกระจกสัญลักษณ์ของความสำรวยที่แมรีจะต้องเลิกใช้เมื่อหันไปนับถือคริสต์ศาสนา

“มารธาและมารีย์” เป็นภาพที่เขียนขณะที่พำนักอยู่ที่วังของพระคาร์ดินัลฟรันเชสโก มาเรีย เดล มอนเต  ผู้เป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญคนแรก ภาพที่การาวัจโจเขียนให้แก่เดล มอนเตแบ่งเป็นสองชุดชุดหนึ่งเป็นภาพชีวิตประจำวันทางโลกที่รวมทั้ง “นักดนตรี”, “คนเล่นลูท” และ “บาคคัส” - ภาพในกลุ่มนี้เป็นภาพเด็กชายหรือชายหนุ่มที่เขียนภายในห้องที่แคบ - และอีกกลุ่มหนึ่งคือภาพทางคริสต์ศาสนาที่รวมทั้ง “พักระหว่างหนีไปอียิปต์”  และ “นักบุญฟรานซิสเกิดปีติสานติ์” ในบรรดาภาพทางศาสนาเป็นภาพเขียนสี่ภาพที่นางแบบเป็นสตรีคนเดียวกันสองคนทั้งรูปเดี่ยวและรูปที่มีทั้งสองคนอยู่ในภาพ  ทั้งสองคนคืออันนา บิอังชินิ (Anna Bianchini) และฟิลลิเด เมลันโดรนิ (Fillide Melandroni) ผู้เป็นสาวโสเภณีผู้มีชื่อเสียงของกรุงโรมขณะนั้นและเป็นที่แสวงหาของชนชั้นสูงในสังคมของชาวโรม และมักจะมาแวะที่วังของเดล มอนเต อันนา บิอังชินิปรากฏก่อนเป็นแมรี แม็กดาเลนในภาพ “มารีย์ชาวมักดาลาสำนึกผิด” ที่เขียนรา ค.ศ. 1597 ฟิลลิเดปรากฏในภาพ “ภาพเหมือนของสตรีในราชสำนัก” ที่เขียนในปีเดียวกันสำหรับวินเชนโซ จุสตินิอานินายธนาคารและนักสะสมศิลปะเพื่อนของเดล มอนเต ในปี ค.ศ. 1598 คาราวัจโจก็เขียนฟิลลิเดอีกครั้งในภาพ “นักบุญแคเธอรินแห่งอะเล็กซานเดรีย” ที่จับความงามและความฉลาดเฉลียวของฟิลลิเด ในภาพ “มารธาและมารีย์” ทั้งอันนาและฟิลลิเดปรากฏด้วยกันในภาพเดียวกัน ฟิลลิเดในบทที่เหมาะสมกับการเป็นมารีย์ชาวมักดาลาและอันนาผู้ดูเหมือนจะไม่ยอมหยุดยั้งในการชักชวน
# ความกังขาของนักบุญโธมัส (การาวัจโจ)
ความกังขาของนักบุญโธมัส  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจNew Advent Catholic Encyclopedia, Michaelangelo Morigi (Caravaggio) จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พระราชวังซองส์ซูซิ, พ็อทซ์ดัมในประเทศเยอรมนี

ภาพ “ความกังขาของนักบุญโธมัส” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1601 ถึงปี ค.ศ. 1602 เป็นภาพที่ในกลุ่มเดียวกับ “การดลใจนักบุญมัทธิว” และ “การสังเวยอิสอัค” ที่อุฟฟิซิเพราะตัวแบบอัครสาวกในทุกภาพเป็นคนคนเดียวกัน เช่นเดียวกับภาพ “นักบุญมัทธิวและเทวดา” ภาพนี้เดิมเป็นของวินเชนโซ จุสตินิอานิและต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมหลวงของปรัสเซีย แต่โชคดีที่เก็บไว้ที่พ็อทซ์ดัมจึงรอดจากการทำลายด้วยระเบิดระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองมาได้ ภาพนี้เป็นภาพที่นิยมก็อปปีกันมากที่สุด ซึ่งมีด้วยกันทั้งสิ้น 22 ก็อปปีจากคริสต์ศตวรรษที่ 17

ตามบันทึกของพระวรสารนักบุญยอห์น นักบุญโธมัสไม่ได้เห็นการปรากฏตัวของพระเยซูแก่อัครสาวกหลังจากที่ทรงฟื้นชีพ นักบุญโธมัสจึงประกาศว่านอกจากว่าจะได้ยื่นมือไปสัมผัสแผลของพระองค์ก็จะไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน สัปดาห์หนึ่งต่อมาพระเยซูก็ทรงมาปรากฏตัวและบอกให้โธมัสสัมผัสพระองค์และกล่าวว่า “ขอสมพรแก่ผู้ที่ยังไม่เห็นแต่เชื่อ”

ความกังขาของนักบุญโธมัสประทับใจการาวัจโจเป็นการส่วนตัวเป็นอันมาก ไม่มีภาพเขียนภาพอื่นใดของการาวัจโจที่สร้างความประหลาดใจได้เท่าภาพนี้ นักบุญโธมัสมีความกังขาจนถึงกับต้องเอานิ้วจิ้มแผลเพื่อพิสูจน์ก่อนที่จะอุทานเมื่อทราบแน่ว่าเป็นพระเยซูว่า “My Lord and my God” การวางภาพชายสี่คนยืนรวมกันจนศีรษะแทบชนกันโดยมีพระพักตร์ของพระเยซูอยู่ในเงามืดเป็นการเพิ่มอารมณ์ของภาพ ตัวแบบอีกสามคนมีแสงส่องบนใบหน้าว่า “รู้”
# การตรึงนักบุญเปโตรบนกางเขน (การาวัจโจ)
นักบุญปีเตอร์ตรึงกางเขน  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจNew Advent Catholic Encyclopedia, Michaelangelo Morigi (Caravaggio) จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันอยู่ที่วัดซานตามาเรียเดลโปโปโลในกรุงโรมในประเทศอิตาลี

ภาพ “นักบุญปีเตอร์ตรึงกางเขน” เป็นภาพที่เขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1601 เป็นภาพที่เขียนสำหรับชาเปลเซราซิ (Cerasi Chapel) ภายในวัดซานตามาเรียเดลโปโปโล ตรงกันข้ามเป็นภาพ “มโนทัศน์ของนักบุญพอลบนถนนสู่ดามาสคัส” ซึ่งเป็นภาพเขียนอีกภาพหนึ่งของคาราวัจโจ ตรงกลางบนแท่นบูชาระหว่างสองภาพนี้เป็นภาพ “อัสสัมชัญของพระแม่มารี” โดยอันนิบาเล คารัคชี

ภาพนี้เป็นภาพที่แสดงการพลีชีพโดยการถูกตรึงกางเขนของนักบุญปีเตอร์—ก่อนจะถูกตรึงกางเขนนักบุญปีเตอร์ขอให้เป็นกางเขนที่กลับกับกางเขนที่ใช้ในการตรึงพระเยซูเพื่อที่จะไม่เป็นการเลียนแบบพระองค์ นักบุญปีเตอร์จึงถูกตรึงกางเขนโดยการห้อยหัวลงมา นอกจากนักบุญปีเตอร์แล้วก็มีชาวโรมันที่เราไม่เห็นหน้าพยายามที่จะตั้งกางเขนของนักบุญผู้สูงอายุแต่ก็ยังมีกล้ามเนื้อ นักบุญปีเตอร์ดูจะมีน้ำหนักมากกว่าที่ร่างกายบ่งไว้ที่ต้องใช้คนถึงสามคนในการพยายามยกกางเขนขึ้นราวกับว่าบาปในสิ่งที่กำลังทำถ่วงตัวบุคคลทั้งสาม

ภาพสองภาพนี้และฉากแท่นบูชาที่เขียนโดยอันนิบาเล คารัคชีได้รับการจ้างให้เขียนโดยมอนซิยอร์ทิแบริโอ เซราซิผู้เสียชีวิตไม่นานหลังจากนั้น ภาพเขียนแรกทั้งสองภาพได้รับการปฏิเสธ และผ่านมือไปเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมส่วนบุคคลของคาร์ดินัลซันเนซซิโอ นักวิชาการหลายคนที่รวมทั้งจอห์น แกช, เฮเลน แลกดอน และปีเตอร์ รอบบ์ สันนิษฐานว่าคาร์ดินัลซันเนซซิโอฉวยโอกาสเมื่อเซราซิเสียชีวิตโดยไม่คาดในการเป็นเจ้าของภาพหลายภาพของคาราวัจโจ แต่ภาพแรกของ “นักบุญปีเตอร์ตรึงกางเขน” สูญหายไป นักวิชาการบางคนเชื่อว่าเป็นภาพที่เป็นของพิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจ ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก แต่ก็ไม่เป็นที่ยอมรับกัน ภาพที่สองจึงได้รับการยอมรับในปี ค.ศ. 1601

นักบุญสององค์--ปีเตอร์และพอล—เป็นนักบุญที่เป็นผู้วางรากฐานของสถาบันคาทอลิก ปีเตอร์ผู้เป็น “หลักหิน” ที่พระเยซูประกาศให้เป็นผู้สร้างวัด (พระวรสารนักบุญแม็ทธิว 16:18) และนักบุญพอลผู้ก่อตั้งสถาบันคริสต์ศาสนาในโรม ภาพเขียนของคาราวัจโจจึงเป็นสัญลักษณ์ของการอุทิศให้แก่ประมุขแห่งอัครสาวกของโรม ภายในวัดที่ตั้งเด่นอยู่กลางจตุรัสที่ต้อนรับนักแสวงบุญผู้มาสักการะเมื่อเข้ามาในกรุงโรมจากทางด้านเหนือ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของหัวข้อของการปฏิรูปศาสนาของนิกายโรมันคาทอลิกในการเปลี่ยนแปลงและการเสียสละซึ่งเป็นการต่อต้านการขยายตัวของโปรเตสแตนต์

คาราวัจโจหรือผู้อุปถัมภ์ดูเหมือนจะคิดถึงจิตรกรรมฝาผนังของไมเคิล แอนเจโลในชาเปลเพาลินาในนครรัฐวาติกัน เมื่อเลือกเขียนภาพนี้ แต่งงานเขียนของคาราวัจโจไม่มีรายละเอียดที่ยุ่งเหยิงเช่นในงานจิตรกรรมฝาผนังแบบแมนเนอริสต์ของไมเคิล แอนเจโลhttp://www.wga.hu/frames-e.html?/html/m/michelan/2paintin/5peter.html
# นักบุญฟรังซิสอธิษฐาน (การาวัจโจ)
นักบุญฟรังซิสอธิษฐาน  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจNew Advent Catholic Encyclopedia, Michaelangelo Morigi (Caravaggio) จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์โบราณแห่งชาติ กรุงโรม ประเทศอิตาลี  

ภาพ “นักบุญฟรังซิสอธิษฐาน” เป็นภาพที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1602 ถึงปี ค.ศ. 1604 เป็นภาพไม่ได้มีหลักฐานบันทึกซึ่งทำให้ยากต่อการระบุว่าเขียนขึ้นเมื่อใด หรือยากที่จะบอกได้ว่าภาพใดเป็นภาพดั้งเดิมหรือภาพใดเป็นภาพก็อปปี จอห์น แกชกล่าวว่าภาพที่อยู่ที่วัดคัปปุชชินิ (Chiesa dei Cappuccini) เป็นก็อปปีของภาพดั้งเดิมที่หายไปที่นักวิชาการบ่งว่าเป็นภาพเขียนในวัดซานเปียโตรที่คาร์ปิเนโต โรมาโน (พิพิธภัณฑ์ของวังเวเนเซีย) ขณะที่เฮเลน แลงดอนกล่าวถึงภาพนี้ในหนังสือชีวประวัติของคาราวัจโจโดยอ้างถึงภาพในหอศิลป์โบราณแห่งชาติในกรุงโรมในปาลัซโซบาร์เบรีนิ (Palazzo Barberini) 

การใช้ชีวิตอันสมถะของนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีเป็นหัวข้อการเขียนภาพที่เป็นที่นิยมกันในสมัยของการาวัจโจ โดยปีเตอร์ รอบบ์เสนอว่านักบุญฟรังซิส พร้อมทั้งนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา และนักบุญเจอโรม เป็นนักบุญสามองค์ที่เป็นสัญลักษณ์ของผู้ที่อยู่นอกกรอบของสังคม ที่การาวัจโจเขียนแล้วเขียนอีก ซึ่งกลายเป็นสัญลักษณ์ที่มีความหมายเป็นการส่วนตัวต่อชีวิตอันไม่ราบรื่นของคาราวัจโจเอง

ระหว่างการฟ้องร้องในปี ค.ศ. 1603 โอราซีโอ เจนตีเลสกีเพื่อนของการาวัจโจกล่าวได้ให้ยืมเสื้อคลุมนักบวชแก่การาวัจโจสองสามเดือนก่อนหน้านั้นซึ่งอาจจะเกี่ยวกับการเขียนภาพที่ว่านี้ คำให้การของเจ็นทิเลสชิทำให้เชื่อกันว่าเป็นภาพเขียนราว ค.ศ. 1602/ค.ศ. 1604 แต่รอบบ์ดูจากลักษณะการเขียนแล้วเชื่อว่าอาจจะเป็นภาพเขียนจากปี ค.ศ. 1606 เมื่อคาราวัจโจหนีออกจากโรมในฐานะที่เป็นอาชญากรเนื่องจากไปฆ่าคนกลางถนนหลังจากมีปากมีเสียงกัน
# อารามแซ็ง-ซาแว็ง-ซูร์-การ์ต็องป์
อารามแซ็ง-ซาแว็ง-ซูร์-การ์ต็องป์  เดิมเป็นแอบบีย์ของคณะเบเนดิกติน ตั้งอยู่ที่แซ็ง-ซาแว็ง-ซูร์-การ์ต็องป์ มณฑลปัวตู ประเทศฝรั่งเศส อารามแซงต์ซาแว็งเริ่มสร้างราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 11 ในลักษณะสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์  ความสำคัญของอารามอยู่ที่จิตรกรรมฝาผนังจากคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 12 ที่ได้รับการอนุรักษ์ให้อยู่ในสภาพที่ดีมาก

แผนผังอารามเป็นแบบกางเขนโดยมีหอสี่เหลี่ยมเหนือจุดตัดของกางเขน บริเวณแขนกางเขนเป็นบริเวณแรกที่ได้รับการก่อสร้าง ต่อมาเป็นบริเวณขับเพลงสวด (Choir) พร้อมกับบริเวณจรมุข (ambulatory) โดยมีชาเปลกระจายออกไปด้วยกันห้าโบสถ์น้อยทางมุขตะวันออก ต่อมาตัวอารามก็ได้รับการขยายเพิ่มเติมโดยการเพิ่มทางเดินข้างประกบทางเดินกลาง หอระฆัง และระเบียงทางเข้าหน้าโบสถ์ และในที่สุดก็เพิ่มทางเดินกลางอีกหกช่วง หอระฆังสร้างด้วยหินที่สูงกว่า 80 เมตรที่ต่อเติมในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19

เพดานโค้งประทุนรองรับด้วยเสาที่มีหัวเสาที่แกะสลักเป็นใบไม้ ภายในคริปต์เป็นที่ฝังศพนักบุญซาแว็งและนักบุญซิเปรียน ผนังเป็นจิตรกรรมฝาผนังที่แสดงภาพชีวิตของนักบุญทั้งสององค์

อารามแซ็ง-ซาแว็ง-ซูร์-การ์ต็องป์ได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปี ค.ศ. 1983
# ซาฟารีปาร์ค
สวนสัตว์เปิดซาฟารีปาร์ค  เป็นสวนสัตว์เปิดแห่งแรกในกาญจนบุรี ตั้งอยู่ที่อำเภอบ่อพลอย ห่างจากตัวเมืองกาญจนบุรีไป 40 กิโลเมตร โดยเป็นสวนสัตว์เปิดที่มีลักษณะเหมือนกับซาฟารีเวิลด์ที่กรุงเทพมหานคร โดยแบ่งส่วนต่าง ๆ ออกเป็น 8 โซน

 การแบ่งส่วน 
โครงการที่ 1 สวนสัตว์เปิด แบ่งออกเป็น 8 โซน

 โซนที่ 1 กวางแฟลโลว์สีแฟนซี
 โซนที่ 2 หมีควาย
 โซนที่ 3 แบล๊คบัคและเนื้อทราย
 โซนที่ 4 เสือโคร่ง
 โซนที่ 5 สิงโตอัฟริกา
 โซนที่ 6 เสือดาว
 โซนที่ 7 กวางดาวอินเดีย กวางฟลอโลว์สีขาว นกอีมู
 โซนที่ 8 ยีราฟ ม้าลาย ลามา นกกระจอกเทศ และนกฟลามิงโก้

นักท่องเที่ยวจะได้นั่งรถมินิบัสเข้าไปในโซนสัตว์ซึ่งมีทั้งหมด 8 โซน สัตว์ทุกตัวที่นี่จะเดินเข้ามาหานักท่องเที่ยวที่รถ เพื่อให้นักท่องเที่ยวได้ป้อนอาหาร-ถ่ายรูป และสัมผัสได้ใกล้ชิดอย่างมาก ถึงขนาดว่าสามารถ "กอดคอยีราฟถ่ายรูป" ได้เลยทีเดียว หรือ "ป้อนอาหารด้วยปาก" ก็ยังได้ ทำให้นักท่องเที่ยวรู้สึกตื่นเต้น สนุกสนานมาก โซนสัตว์ที่อันตรายกรุณางดเปิดกระจก เช่น เสือ, สิงโต และ หมีควาย เค้าก็จะไม่เข้ามาใกล้หรือ ทำอันตรายแก่นักท่องเที่ยว นักท่องเที่ยวสามารถนำรถส่วนตัวเข้าเที่ยวชมสวนสัตว์เปิด หรือใช้บริการรถมินิบัส ของทางสวนสัตว์ ซึ่งบริการฟรี และที่นี่มีบริการให้อาหารสัตว์ด้วยการซื้อขันอาหารจากด่านขายบัตรผ่านประตู ราคา ชุดละ 100 บาท (มี 4 ขัน) เพื่อนำไปป้อนอาหารสัตว์กินพืชภายในโซนได้ 

โครงการที่ 2 การแสดงโชว์

 1. การแสดงโชว์ช้างแสนรู้
 2. การแสดงโชว์จับจระเข้ด้วยมือเปล่า
 3. ลานแสดงนกมาคอว์
 บรรยากาศภายในสวนสัตว์
# ท้าววนิดาพิจาริณี
ท้าววนิดาพิจาริณี อาจหมายถึง
 ท้าววนิดาพิจาริณี (เจ้าจอมมารดาสุ่น) ในรัชกาลที่ 4
 ท้าววนิดาพิจาริณี (เจ้าจอมเพิ่ม) ในรัชกาลที่ 5
 ท้าววนิดาพิจาริณี (บาง สนิทวงศ์ ณ อยุธยา) พระอัยยิกาในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
# เจ้าเครือแก้ว ณ เชียงใหม่
เจ้าเครือแก้ว ณ เชียงใหม่ (5 มกราคม พ.ศ. 2456 – 21 ธันวาคม พ.ศ. 2546) ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (คีตศิลป์พื้นเมืองล้านนา) ประจำปีพุทธศักราช 2541

 ประวัติ 
เจ้าเครือแก้ว ณ เชียงใหม่ เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2456 ในสกุล ณ เชียงใหม่ เป็นธิดาของเจ้าน้อยมรกต ณ เชียงใหม่ และเจ้าเกี๋ยงคำ ณ เชียงใหม่ มีเจ้าพี่ เจ้าน้องรวม 8 คน เช่น เจ้าพันธ์คำ สุขุม, เจ้าใจทิพย์ นาคนิกร, เจ้าดวงไทย ณ เชียงใหม่ และได้สมรสกับเจ้าพรหา ณ เชียงใหม่ ไม่มีบุตร – ธิดา ในวัยเด็กได้ถวายตัวเป็นข้าหลวงของเจ้าดารารัศมี พระราชชายา ทำให้ได้เรียนรู้ฝึกฝน และสืบสานเพลงพื้นเมือง และการฟ้อนรำพื้นเมืองของจังหวัดเชียงใหม่ที่กำลังจะสูญหายไว้เป็นจำนวนมาก เป็นผู้เชี่ยวชาญเพลงพื้นเมืองภาคเหนือที่ยังจดจำคำร้อง ทำนอง ไว้อย่างครบถ้วน เมื่อ พ.ศ. 2513 ก่อนที่จะมีการก่อตั้งวิทยาลัยนาฏศิลป เชียงใหม่ ได้มีการสัมมนาทางวิชาการเกี่ยวกับนาฏศิลป์ และการอนุรักษ์ฟื้นฟูนาฏศิลป์พื้นเมืองที่จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อจัดตั้งวิทยาลัยนาฏศิลป์เชียงใหม่ขึ้นใน พ.ศ. 2514 ท่านได้รับเชิญให้มาเป็นผู้ชำนาญการสอนขับร้องเพลงไทยและเพลงพื้นเมือง ภาคเหนือ นับตั้งแต่นั้นมา ท่านได้ทำหน้าที่ เป็นครูถ่ายทอดศิลปะพื้นเมืองภาคเหนือให้สืบทอดต่อไป 

เจ้าเครือแก้ว ณ เชียงใหม่ ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินของกรมศิลปากร ตั้งแต่ครั้งที่นายธนิต อยู่โพธิ์ เป็นอธิการบดีกรมศิลปากร และได้รับการคัดเลือกให้เป็นบุคลากรผู้มีผลงานดีเด่นทางวัฒนธรรม จังหวัดเชียงใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2533 ซึ่งกรมศิลปากรได้เชิญมาเป็นครูพิเศษขับร้องเพลงไทยและเพลงพื้นเมืองภาคเหนือที่วิทยาลัยนาฏศิลปเชียงใหม่ ให้แก่ครูและนักศึกษาได้ขับร้องประกอบการแสดงจำนวนมาก อาทิ ระบำซอ (ซอยิ้น ซอจ๊อยเจียงแสน ซอโยนก) ซอล่องน่าน ฟ้อนม่านมุ้ยเซียงตา ฟ้อนโยคีถวายไฟ ฯลฯ นอกจากนี้ยังถ่ายทอดเพลงพื้นเมือง ได้แก่ ซออื่อก่อมหละอ่อน ซอสิกจุ้งจา ซออื่อ (เฒ่าสอนหลาน) ซอจั๊กปุ (สิกเก๊าแก) นับเป็นศิลปินครูที่สืบสานศิลปะการขับร้องเพลงพื้นเมืองดั้งเดิมของเชียงใหม่ให้ดำรงอยู่ในยุคปัจจุบัน เป็นการผดุงรักษาศิลปะดั้งเดิมของล้านนาไทยมิให้สูญหายไปกับกระแสความเจริญในปัจจุบัน

เจ้าเครือแก้ว ณ เชียงใหม่ ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (คีตศิลป์พื้นเมืองล้านนา) ประจำปีพุทธศักราช 2541 ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2546 สิริรวมอายุได้ 90 ปี

 ผลงาน 
 ได้รับการคัดเลือกให้เป็นบุคลากรผู้มีผลงานดีเด่นทางวัฒนธรรม จังหวัดเชียงใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2533  
 เป็นผู้เชี่ยวชาญเพลงพื้นเมืองภาคเหนือที่ยังจดจำคำร้อง ทำนอง ไว้อย่างครบถ้วน  
 ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินของกรมศิลปากร 
 เป็นบุคคลที่ร่วมก่อตั้ง วิทยาลัยนาฏศิลป์เชียงใหม่  ขึ้นใน พ.ศ. 2514  
 ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (คีตศิลป์พื้นเมืองล้านนา) ประจำปีพุทธศักราช 2541

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
 
 
 ราชกิจจานุเบกษา,ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ (ประจำปี ๒๕๔๒ ศิลปินแห่งชาติ) เล่ม ๑๑๖ ตอน ๒๑ ข ๒ ธันวาคม ๒๕๔๒ หน้า ๒๓.
 

 ราชตระกูล
# พระเจ้ามย็องจงแห่งโครยอ
พระเจ้ามยองจงแห่งโครยอ (ค.ศ. 1131 - ค.ศ. 1202) จักรพรรดิองค์ที่ 19 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1170 - ค.ศ. 1197) เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าอินจง กับมเหสีคงเย เป็นพระอนุชาของพระเจ้าอีจง ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น ท่านชายอิกยาง (익양후, 翼陽侯) ในค.ศ. 1170 ผู้นำทหารสามคน คือ จองจุงบู (정중부, 鄭中夫) ลีอีบัง (이의방, 李義方) และลีโค (이고, 李高) ยึดอำนาจจากขุนนางฝ่ายพลเรือนและปลดพระเจ้าอีจงลงจากราชบัลลังก์ ตั้งท่านชายอิกยางเป็นพระเจ้ามยองจง พระเจ้ามยองจงเป็นจักรพรรดิหุ่นเชิดแห่งโครยอพระองค์แรก ที่จะต้องตกอยู่ภายใต้การปกครองครองของเผด็จการทหาร (무신정변, 武臣政變) ไปอีกร้อยกว่าปี

หลังจากยึดอำนาจมาได้แล้วผู่นำทหารทั้งสามก็ปฏิรูประบบข้าราชการโครยอเสียใหม่ โดยให้ขุนนางฝ่ายทหารมียศศักดิ์มากกว่าขุนนางฝ่ายพลเรือน และตั้งสภาทหารปกครองประเทศ ประกอบด้วยผู้นำสามคน แต่ทว่าผู้นำทหารสามคนนั้นก็แก่งแย่งอำนาจกันเอง โดยลีอีบังสังหารลีโค อภิเษกบุตรสาวของตนกับองค์รัชทายาท (ภายหลังเป็นพระเจ้าคังจง) แต่ลีอีบังสุดท้ายก็ถูกจองจุงบูสังหารยึดอำนาจ จองจุงบูจึงกลายเป็นผู้นำเผด็จการทหารของโครยอไปโดยปริยาย แต่แล้วจองจุงบูก็ถูกลอบสังหารโดยขุนนางทหารชั้นผู้น้อยชื่อคยองแดซึง (경대승, 慶大升) ในค.ศ. 1180  คยองแดซึงเมื่อนั่งแท่นผู้นำทหารโครยอแล้วพยายามที่จะแก้ไขปัญหาต่างๆ เช่น ทำให้ประชาชนมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ทำให้ได้รับการสรรเสริญอย่างมาก ซึ่งก็ไม่เป็นที่พอพระทัยของพระเจ้ามยองจงซึ่งทรงเป็นกษัตริย์ 

ในรัชสมัยของพระเจ้ามยองจงมีกบฏหลายครั้งhttp://www.koreanhistoryproject.org/Ket/C05/E0503.htm คือ กบฏของชาวบ้านที่ไม่พอใจการถูกกดขี่โดยขุนนางท้องถิ่น ในค.ศ. 1172 ค.ศ. 1176 ค.ศ. 1182 และ ค.ศ. 1194 ทางราชสำนักใช้ความพยายามอย่างมากในการปราบกบฏชาวบ้านซึ่งแต่ละครั้งมีจำนวนผู้เข้าร่วมเป็นหมื่น คยองแดซึงเสียชีวิตในค.ศ. 1183 ลีอีมิน (이의민, 李義旼) ขุนนางทหารอีกคนที่แต่เดิมเป็นทาสก็เข้ายึดอำนาจแทน แต่ก็ถูกขุนนางทหารชื่อชเวชุงฮอน (최충헌, 崔忠獻) และน้องชายชเวชุงซู (최충수, 崔忠粹) ก็เข้ายึดอำนาจในค.ศ. 1196 ในค.ศ. 1197 ขุนพลสองพี่น้องตัดสินใจปลดพระเจ้ามยองจงจากบัลลังก์ให้ท่านชายพยองยาง (평량공, 平凉公) พระอนุชาของพระเจ้ามยองจงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าชินจง พระเจ้ามยองจงและรัชทายาททรงถูกเนรเทศไปเกาะคังฮวา จนพระเจ้ามยองจงสวรรคตในค.ศ. 1202

 พระราชวงศ์ 
 พระราชบิดา พระเจ้าอินจง (인종, 仁宗)
 พระราชมารดา สมเด็จพระราชินีคงเย ตระกูล ลิม (공예왕후 임씨, 恭睿王后 任氏)

พระมเหสี
 สมเด็จพระราชินีอึยจอง ตระกูลคิม (의정왕후 김씨, 義靜王后) 

พระสนม
 พระสนมซิน ตระกูล ซา 선사
 พระสนมฮง ตระกูล คี 홍기
 พระสนมฮง ตระกูล ชู 홍추
 พระสนมฮง ตระกูล คยู 홍규
 พระสนมฮง ตระกูล คยุน 홍균
 พระสนมฮง ตระกูล คัก 홍각
 พระสนมฮง ตระกูล ลี 홍이

พระราชโอรส
 องค์ชายคังจง  (강종, 康宗) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีอึยจอง ตระกูลคิม 

พระราชธิดา
 องค์หญิงยอนฮุย (연희궁주, 延禧宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีอึยจอง ตระกูลคิม 
 องค์หญิงซูอัน (수안궁주, 壽安宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีอึยจอง ตระกูลคิม
# วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์
วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ เกิดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยได้รับอิทธิพลจากละครโอเปร่าของยุโรป ซึ่งเจ้าพระยาเทเวศร์วงวิวัฒน์ (ม.ร.ว.หลาน กุญชร) และสมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ร่วมกันปรับจากชื่อโรงละครของเจ้าพระยาเทเวศร์ฯ ก็เลยเรียกเรียกวงดนตรีนี้ตามชื่อของโรงละคร

 เครื่องดนตรีในวง 
สมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ทรงคัดเลือกเครื่องดนตรีที่มีเสียงทุ้มนุ่มนวลมารวมกัน ดังนี้
 ระนาดเอก (ใช้ไม้นวมตี)
 ระนาดทุ้ม
 ระนาดทุ้มเหล็ก
 ฆ้องวงใหญ่
 ฆ้องหุ่ย 7 ใบเรียงตามระดับเสียง
 ขลุ่ยเพียงออ
 ตะโพน
 กลองตะโพน
 ฉิ่ง
 ซออู้ (เพิ่มเข้ามาภายหลัง)
 ขลุ่ยอู้ (มีผู้คิดเพิ่มภายหลัง)

 การจัดที่ตั้งเครื่องดนตรี 
วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ได้เปลี่ยงแปลงตำแหน่งที่ตั้งเครื่องดนตรี โดยให้ระนาดเอกอยู่กลาง ระนาดทุ้มอยู่ขวา ระนาดทุ้มเหล็กอยู่ซ้าย ฆ้องวงใหญ่อยู่หลังระนาดเอก
# แสงวาบรังสีแกมมา
แสงวาบรังสีแกมมา (: GRB) คือแสงสว่างของรังสีแกมมาที่เกี่ยวข้องกับการระเบิดอย่างรุนแรงของดาราจักรที่อยู่ไกลมาก ๆ นับเป็นปรากฏการณ์ทางคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่สว่างที่สุดที่ปรากฏในเอกภพนับแต่เหตุการณ์บิกแบง ตามปกติเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นเป็นเวลาเพียงไม่กี่วินาที แต่ก็อาจมีช่วงเวลาที่แตกต่างกันตั้งแต่ไม่กี่มิลลิวินาทีไปจนถึงหนึ่งชั่วโมง หลังจากการระเบิดครั้งแรก จะมีเหตุการณ์ "afterglow" อันยาวนานติดตามมาที่ช่วงความยาวคลื่นอื่นที่ยาวกว่า (เช่น รังสีเอ็กซ์ อัลตราไวโอเลต แสงที่ตามองเห็น อินฟราเรด และคลื่นวิทยุ)

แสงวาบรังสีแกมมาที่สังเกตพบส่วนใหญ่คิดว่าเป็นลำแสงแคบ ๆ ประกอบด้วยรังสีที่หนาแน่นซึ่งปลดปล่อยออกมาระหว่างเกิดเหตุซูเปอร์โนวา เนื่องจากดาวฤกษ์ที่มีมวลสูงมากและหมุนด้วยความเร็วสูงได้แตกสลายลงกลายเป็นหลุมดำ มีการแบ่งประเภทย่อยของแสงวาบรังสีแกมมาซึ่งเกิดจากกระบวนการอื่นที่แตกต่างกัน เช่นเกิดการรวมตัวกันของดาวนิวตรอนที่เป็นดาวคู่

แหล่งกำเนิดแสงวาบรังสีแกมมาส่วนใหญ่อยู่ห่างจากโลกไปไกลนับพันล้านปีแสง แสดงว่าการระเบิดนั้นจะต้องทำให้เกิดพลังงานสูงมาก (การระเบิดแบบปกติจะปลดปล่อยพลังงานจำนวนมากเพียงไม่กี่วินาทีเท่าพลังงานที่ดวงอาทิตย์ส่งออกไปตลอดช่วงอายุ 10,000 ล้านปี) และเกิดขึ้นน้อยมาก (เพียงไม่กี่ครั้งต่อดาราจักรต่อล้านปี)Podsiadlowski, Ph. et al. (2004). "The Rates of Hypernovae and Gamma-Ray Bursts: Implications for Their Progenitors". Astrophysical Journal 607L: 17P. doi:10.1086/421347.  แสงวาบรังสีแกมมาที่สังเกตพบทั้งหมดมาจากดาราจักรแห่งอื่นพ้นจากทางช้างเผือก แม้จะมีการพบปรากฏการณ์คล้าย ๆ กัน คือ soft gamma repeater flares เกิดจาก Magnetar ภายในทางช้างเผือกนี้ มีการตั้งสมมุติฐานว่า ถ้าเกิดแสงวาบรังสีแกมมาขึ้นในทางช้างเผือกแล้ว จะทำให้โลกดับสูญไปทั้งหมดMelott, A. L., et al. (2004). "Did a gamma-ray burst initiate the late Ordovician mass extinction?". International Journal of Astrobiology 3: 55–61. doi:10.1017/S1473550404001910.

การค้นพบแสงวาบรังสีแกมมาครั้งแรกเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1967 โดยดาวเทียม Vela ซึ่งเป็นกลุ่มดาวเทียมที่ออกแบบมาเพื่อตรวจจับการลักลอบทดลองอาวุธนิวเคลียร์ หลังจากการค้นพบครั้งนั้น ได้มีแบบจำลองทางทฤษฎีหลายร้อยแบบเกิดขึ้นตลอดช่วงเวลาหลายปีเพื่อพยายามอธิบายปรากฏการณ์นี้ เช่น เป็นการชนกันระหว่างดาวหางกับดาวนิวตรอน เป็นต้น ข้อมูลที่จะใช้ตรวจสอบแบบจำลองเหล่านี้มีน้อยมาก จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1997 มีการตรวจพบรังสีเอ็กซ์และ afterglows รวมถึงสามารถตรวจวัดการเคลื่อนไปทางแดงได้โดยตรงจากสเปกตรัมแสง การค้นพบเหล่านี้ ประกอบกับการศึกษาวิจัยยุคต่อ ๆ มาเกี่ยวกับดาราจักรและซูเปอร์โนวาที่เกี่ยวข้องกับการระเบิด ทำให้สามารถระบุระยะห่างและความสว่างของแสงวาบรังสีแกมมาได้ ซึ่งชี้ให้เห็นว่ามันอยู่ไกลออกไปอยู่ในดาราจักรแห่งอื่น และยังเชื่อมโยงปรากฏการณ์นี้เข้ากับการสิ้นอายุขัยของดาวฤกษ์มวลมากได้ด้วย ปัจจุบันเป็นที่ทราบกันแล้วว่าการระเบิดของ GRB เกิดจากสองสาเหตุ คือ การชนกันของดาวนิวตรอน (GRB ชนิดสั้น) และ การระเบิดของดาวฤกษ์มวลมาก (GRB ชนิดยาว)
# รายชื่อกระจุกดาวทรงกลม
รายชื่อต่อไปนี้คือ รายชื่อกระจุกดาวทรงกลม 

 ทางช้างเผือก 
ต่อไปนี้คือกระจุกดาวทรงกลมที่พบในดาราจักรฮาโลของทางช้างเผือก ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางแสดงเป็นหน่วยลิปดาที่เห็นจากบนโลก สำหรับการอ้างอิง จุดอ้างอิงบนท้องฟ้าที่ใจกลางดาราจักรสำหรับ J2000 epoch อยู่ที่ ไรต์แอสเซนชั่น เดคลิเนชั่น  กระจุกดาวทรงกลมจำนวนมากพบอยู่ในบริเวณกลุ่มดาวคนแบกงู และกลุ่มดาวคนยิงธนู ทั้งสองกลุ่มดาวตั้งอยู่ในทิศทางเดียวกันกับแกนกลางดาราจักร

ชื่ออีปอช J2000กลุ่มดาวความส่องสว่างปรากฏเส้นผ่านศูนย์กลางไรต์แอสเซนชั่นเดคลิเนชั่นโอเมกาคนครึ่งม้า    กลุ่มดาวคนครึ่งม้า3.936.3'47 นกทูแคนกลุ่มดาวนกทูแคน4.9130'วัตถุเมสสิเยร์M2กลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำ6.516'M3กลุ่มดาวสุนัขล่าเนื้อ6.218'M4กลุ่มดาวแมงป่อง7.1218'M5กลุ่มดาวงู6.623'M9    กลุ่มดาวคนแบกงู7.712'M10    กลุ่มดาวคนแบกงู6.412'M12    กลุ่มดาวคนแบกงู6.716'M13    กลุ่มดาวเฮอร์คิวลีส5.820'M14กลุ่มดาวคนแบกงู7.636'M15กลุ่มดาวม้าบิน6.218'M19กลุ่มดาวคนแบกงู6.817'M22กลุ่มดาวคนยิงธนู6.1732'M28กลุ่มดาวคนยิงธนู7.6611.2'M30กลุ่มดาวแพะทะเล7.712'M53กลุ่มดาวผมเบเรนิซ8.3312'M55    กลุ่มดาวคนยิงธนู6.319'M56    กลุ่มดาวพิณ8.38.8'M62    กลุ่มดาวคนแบกงู6.515'M68    กลุ่มดาวงูไฮดรา7.811'M69กลุ่มดาวคนยิงธนู7.69.8'M70กลุ่มดาวคนยิงธนู7.98'M71กลุ่มดาวลูกธนู8.27.2'M72กลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำ9.36.6'M75กลุ่มดาวคนยิงธนู8.56.8'M79กลุ่มดาวกระต่ายป่า7.79.6'M80กลุ่มดาวแมงป่อง7.310'M92กลุ่มดาวเฮอร์คิวลีส6.414'M107กลุ่มดาวคนแบกงู8.8513'New General CatalogueNGC 288กลุ่มดาวช่างแกะสลัก8.113.8'NGC 362กลุ่มดาวนกทูแคน6.412.9'NGC 1261กลุ่มดาวนาฬิกา8.36.9'NGC 1851กลุ่มดาวนกเขา7.111'NGC 2298กลุ่มดาวท้ายเรือ9.36.8'NGC 2419กลุ่มดาวแมวป่า10.44.1'NGC 2808กลุ่มดาวกระดูกงูเรือ6.213.8'NGC 3201กลุ่มดาวใบเรือ6.818.2'NGC 4147กลุ่มดาวผมเบเรนิซ10.34.0'NGC 4372กลุ่มดาวแมลงวัน7.818.6'NGC 4833กลุ่มดาวแมลงวัน6.913.5'NGC 5053กลุ่มดาวผมเบเรนิซ9.510.5'NGC 5286กลุ่มดาวคนครึ่งม้า7.69.1'NGC 6229กลุ่มดาวเฮอร์คิวลีส9.44.2'NGC 6397กลุ่มดาวแท่นบูชา5.926'NGC 6712กลุ่มดาวนกอินทรี8.17.4'

 กลุ่มท้องถิ่น 
NGC 1049

ชื่อEpoch J2000ความส่องสว่างปรากฏเส้นผ่านศูนย์กลางดาราจักรไรต์แอสเซนชั่นเดคลิเนชั่นM547.612'ดาราจักรแคระชนิดรีคนยิงธนูArp 2ดาราจักรแคระชนิดรีคนยิงธนูTerzan 712.07'.3ดาราจักรแคระชนิดรีคนยิงธนูTerzan 8ดาราจักรแคระชนิดรีคนยิงธนูPalomar 1211.9917'.4ดาราจักรแคระชนิดรีคนยิงธนูWhiting 1ดาราจักรแคระชนิดรีคนยิงธนูNGC 18189.73'.4เมฆแมเจลแลนใหญ่
# จูน ซีโก
จูน ซีโก้ (June Siko) นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้ สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 11) เสมอ 2 แพ้ 12 

 เกียรติประวัติ 

 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ 
 ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท WBF เมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2540 แพน็อค ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ยก 2 ที่ กทม.