wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อำนวย สุวรรณคีรี
อำนวย สุวรรณคีรี (เกิด 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481) อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 9 สมัย

 ประวัติ 
อำนวย เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 ที่ตำบลจะทิ้งพระ อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา เป็นบุตรนายซ้อน นางรื่น สุวรรณคีรีประวัติผู้สมัคร ส.ส. เป็นน้องชายของ รองศาสตราจารย์ภิญโญ สุวรรณคีรี ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ และเป็นพี่ชายของไตรรงค์ สุวรรณคีรี เป็นนักการเมืองสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ผู้ได้รับ 2 รางวัลพระราชทาน คือ โล่รางวัล "มหิดลวรานุสรณ์" และ รางวัล "เสาเสมาธรรมจักร" สำเร็จการศึกษา คณะเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

 งานการเมือง 
อำนวย เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 จนถึงปี พ.ศ. 2543 เคยเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (พ.ศ. 2526) และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2529 - พ.ศ. 2531)สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ได้รับแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการวิสามัญศึกษาปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ได้รับแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการวิสามัญศึกษาปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้
ในปี พ.ศ. 2544 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 49 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

ในวันศุกร์ที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 นายอำนวยพร้อมหลานชายคือ ปรียนันท์ สุวรรณคีรี ได้ย้ายมาสมัครเป็นสมาชิกพรรคเพื่อชาติ'อำนวย' พี่ชาย 'ไตรรงค์' ควงหลานชายซบพรรคเพื่อชาติ

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๐๔ ตอนที่ ๒๔๗ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑, ๑ ธันวาคม ๒๕๓๐
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๑๐๓ ตอนที่ ๒๑๓ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓, ๓ ธันวาคม ๒๕๒๙
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญราชการชายแดน, เล่ม ๑๐๑ ตอนที่ ๘ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๓, ๑๖ มกราคม ๒๕๒๗
# อำเภอศรีสวัสดิ์
ศรีสวัสดิ์ เป็นอำเภอในจังหวัดกาญจนบุรี เป็นที่ตั้งของเขื่อนศรีนครินทร์ และเป็นที่ตั้งของที่ทำการอุทยานแห่งชาติ 3 แห่ง คือ อุทยานแห่งชาติเอราวัณ อุทยานแห่งชาติเขื่อนศรีนครินทร์ อุทยานแห่งชาติเฉลิมรัตนโกสินทร์

thumb|275x275px|น้ำตกเอราวัณในอุทยานแห่งชาติเอราวัณ พื้นที่ตำบลท่ากระดาน
thumb|275x275px|น้ำตกห้วยแม่ขมิ้นในอุทยานแห่งชาติเขื่อนศรีนครินทร์ พื้นที่ตำบลแม่กระบุง

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอศรีสวัสดิ์มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านไร่ (จังหวัดอุทัยธานี)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอด่านช้าง (จังหวัดสุพรรณบุรี) อำเภอหนองปรือ และอำเภอบ่อพลอย 
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองกาญจนบุรี
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอไทรโยคและอำเภอทองผาภูมิ

 ประวัติ 
อำเภอศรีสวัสดิ์ มีประวัติการตั้งหมู่บ้านมาช้านานกว่า 200 ปีเศษ ในท้องที่อำเภอศรีสวัสดิ์ มีเมืองอยู่ 2 เมือง มีฐานะเป็นเมืองหน้าด่าน คือ เมืองศรีสวัสดิ์ กับเมืองท่ากระดาน เมืองทั้งสองขึ้นตรงต่อเจ้าเมืองกาญจนบุรี ในสมัยสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกซึ่งตรงกับสมัยพระเจ้าประดุง พม่าได้ยกกองทัพมารุกรานไทย โดยยกกองทัพมาตีหัวเมืองฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้พร้อมกัน ตีเรื่อยมาจนถึงเมืองศรีสวัสดิ์ และเมืองท่ากระดานทำลายบ้านเรือนราษฎรและวัดเสียหายมาก ราษฎรหลบหนีและถูกจับกุมเป็นเชลย พม่ายกทัพต่อไปจนถึงเมืองลาดหญ้า (เมืองกาญจนบุรีเก่า) และได้ปะทะกับกองทัพไทยจึงได้ถอยทัพกลับไป ตั้งแต่นั้นมาเมืองศรีสวัสดิ์และเมืองท่ากระดานก็ทรุดโทรมลง

ในปี พ.ศ. 2438 ทางราชการได้จัดการปกครองใหม่ โดยที่เมืองทั้ง 2 มีประชากรน้อยจึงยุบเมืองศรีสวัสดิ์และเมืองท่ากระดาน รวมเป็นกิ่งอำเภอศรีสวัสดิ์ขึ้นตรงต่อเจ้าเมืองกาญจนบุรี ต่อมามีพลเมืองจากถิ่นฐานใกล้เคียงอพยพเข้ามาทำมาหากินมากขึ้น จึงได้ยกฐานะเป็นอำเภอศรีสวัสดิ์ ในปี พ.ศ. 2444 และในปี พ.ศ. 2449 ได้ยุบมาเป็นกิ่งอำเภอโดยขึ้นต่ออำเภอสังขละบุรี และปี พ.ศ. 2467 ได้โอนมาขึ้นกับอำเภอเมืองกาญจนบุรีจนกระทั่งปี พ.ศ. 2508 ก็ได้ยกฐานะเป็นอำเภอศรีสวัสดิ์
thumb|275x275px|ถ้ำธารลอดน้อยในอุทยานแห่งชาติเฉลิมรัตนโกสินทร์ พื้นที่ตำบลเขาโจด

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอศรีสวัสดิ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 33 หมู่บ้าน ได้แก่

1.นาสวน (Na Suan)   5 หมู่บ้าน2.ด่านแม่แฉลบ (Dan Mae Chalaep)  8 หมู่บ้าน3.หนองเป็ด (Nong Pet)  4 หมู่บ้าน4.ท่ากระดาน (Tha Kradan)  5 หมู่บ้าน5.เขาโจด (Khao Chot) 5 หมู่บ้าน6.แม่กระบุง (Mae Krabung)   6 หมู่บ้าน 

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอศรีสวัสดิ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลเอราวัณ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ากระดาน (เฉพาะบางส่วนของพื้นที่หมู่ 4)
 เทศบาลตำบลเขาโจด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาโจดทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลท่ากระดาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ากระดาน (นอกเขตเทศบาลตำบลเอราวัณ)
 องค์การบริหารส่วนตำบลนาสวน  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาสวนทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลด่านแม่แฉลบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลด่านแม่แฉลบทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเป็ด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเป็ดทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลแม่กระบุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่กระบุงทั้งตำบล
# แฟร์ดีน็อง เดอ แลแซ็ปส์
แฟร์ดีน็อง มารี วีกงต์ [ไวเคานต์] เดอ แลแซ็ปส์ (19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1805 - 7 ธันวาคม ค.ศ. 1894) เป็นหัวหน้าวิศวกรและนักการทูตชาวฝรั่งเศสผู้สร้างคลองสุเอซสำเร็จใน ค.ศ. 1869 เขานำความสำเร็จนี้ไปสร้างคลองปานามาในระดับน้ำทะเลในคริสต์ทศวรรษ 1880 แต่โครงการต้องถูกยกเลิกเนื่องจากโรคมาลาเรียและไข้เหลือง เช่นเดียวกันกับปัญหาการเงิน หลังจากนั้นสหรัฐนำโครงการนี้มาทำต่อ โดยแก้ปัญหาทางสุขภาพและเปลี่ยนรูปแบบเป็นเป็นคลองที่ไม่อยู่ในระดับน้ำทะเลกับตัวล็อก ซึ่งสร้างแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1914
# พระบรมราชานุสาวรีย์ รัชกาลที่ ๕
พระบรมราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวฯ รัชกาลที่ ๕   ประดิษฐานอยู่ ณ พระแท่นกลางสวนหลวงภูมินทร์ ในเขตเทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก ตำบลสุไหงโก-ลก อำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาสเป็นพระบรมรูปหล่อสำริด สีดำ จัดสร้างโดยกรมศิลปากรเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2510 หันพระพักต์ไปทางประเทศมาเลเซีย แสดงถึงพระบารมีเมตตาเหนือประชาชนชาวสยามที่จะทรงปกป้องแผ่นดินไทยตลอดไปถึงแม้สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงจะเสด็จสวรรคตไปกว่าร้อยปีแล้ว แต่พระบารมีเมตตายังทรงคุ้มครองประชาชนชาวไทยอยู่ ปัจจุบันเป็นที่เคารพสักการะของชาวเมืองสุไหงโก-ลก และนักท่องเที่ยวทั่วไปทั้งไทยและต่างประเทศ

ซึ่งในวันปิยมหาราช 23 ตุลาคมของทุกปี ผู้ว่าราชการจังหวัดนราธิวาส พร้อมด้วยหัวหน้าส่วนราชการ ทหาร ตำรวจ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กำนัน ผู้ใหญ่บ้านและกลุ่มพลังมวลชน ประชาชน ทุกหมู่เหล่าจะมีการวางพวงมาลาถวายราชสดุดีหน้าพระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมหาราช รัชกาลที่ 5 โดยในพิธีดังกล่าวยังได้มีการประกวดพวงมาลาของนักเรียน นักศึกษาอีกด้วย
# แม่น้ำปิง
แม่น้ำปิง  หรือ  แม่ปิง หรือ แม่ระมิงค์  เป็นแม่น้ำสายสำคัญของประเทศไทย และเป็นหนึ่งในสองของแม่น้ำที่บรรจบมาเป็นแม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำปิงไหลอยู่ในหุบเขาระหว่างทิวเขาถนนธงชัยกลางกับทิวเขาผีปันน้ำตะวันตก มีต้นน้ำอยู่ที่ดอยเชียงดาวในอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ไหลลงทางใต้ผ่านจังหวัดลำพูน รวมกับแม่น้ำวังที่อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก ไหลลงใต้ผ่านจังหวัดกำแพงเพชร แล้วบรรจบกับแม่น้ำน่านที่ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ และจากจุดนี้ไปเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำปิงมีความยาวทั้งสิ้น 658 กิโลเมตร

แม่น้ำปิงมีแม่น้ำสาขาที่สำคัญอยู่ 6 สาย ได้แก่ น้ำแม่งัด น้ำแม่แตง น้ำแม่กวง น้ำแม่ลี้ น้ำแม่กลาง และน้ำแม่แจ่มลุ่มน้ำปิง  กรมชลประทาน

ในบริเวณแม่น้ำปิงตอนบนเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติแม่ปิง มีเนื้อที่ 627,346 ไร่ (1,003.75 ตร.กม.)อุทยานแห่งชาติ จากธรรมชาติ สู่เขตอนุรักษ์, สำนักอุทยานแห่งชาติ, กรุงเทพฯ, 2545, 49

 เขื่อนและอ่างเก็บน้ำ 
เขื่อนที่สำคัญกั้นลำน้ำสายนี้คือเขื่อนภูมิพล ตั้งอยู่ที่อำเภอสามเงา จังหวัดตาก ลุ่มแม่น้ำปิงกินเนื้อที่ 33,898 ตารางกิโลเมตร และหากรวมกับลุ่มแม่น้ำวังจะกินเนื้อที่ 44,688 ตารางกิโลเมตร นอกจากนี้มีฝายแม่แฝก ที่ตำบลแม่แฝก อำเภอสันทราย 

 แม่น้ำสาขา 
 แม่น้ำแม่งัด (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด) ที่จังหวัดเชียงใหม่
 แม่น้ำแม่แตง (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด) ที่จังหวัดเชียงใหม่
 แม่น้ำแม่ริม (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด) ที่จังหวัดเชียงใหม่
 แม่น้ำแม่กวง ที่จังหวัดลำพูน
 แม่น้ำแม่ขาน อำเภอสะเมิง กับ อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่
 แม่น้ำแม่วาง  อำเภอแม่วาง กับ อำเภอดอยหล่อ  จังหวัดเชียงใหม่
 แม่น้ำแม่งาน 
 แม่น้ำลี้ (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด) ที่อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
 แม่น้ำแม่กลาง (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด) ที่อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
 แม่น้ำแม่แจ่ม (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด) ที่อำเภอจอมทอง กับ อำเภอฮอด จังหวัดชียงใหม่ 
 แม่น้ำแม่หาด
 แม่น้ำแม่ตื่น
 ห้วยแม่ท้อ
 คลองแม่ระกา
 คลองสวนหมาก
 แม่น้ำวัง (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด  ที่อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก โดยจุดรวมเป็นจุดเชื่อมต่อของ 3 ตำบล คือ ตำบลแม่สลิด ตำบลตากออก และ ตำบลเกาะตะเภา
 คลองวังเจ้า อำเภอวังเจ้า จังหวัดตาก กับ อำเภอโกสัมพีนคร จังหวัดกำแพงเพชร
 คลองขลุง อำเภอคลองขลุง จังหวัดกำแพงเพชร

 เขตชุมชนในลุ่มน้ำ 
right|300px|thumb|แม่น้ำปิงเหนือเขื่อนภูมิพล

เขตชุมชนหลายแหล่งอยู่บริเวณลุ่มน้ำปิงแสดงด้านล่าง พื้นที่หลายแห่งเป็นพื้นที่ประวัติศาสตร์ที่มีความสัมพันธ์เกี่ยวโยงกับน้ำแม่ปิง ลำดับของเมืองเรียงจากจุดเริ่มต้นของแม่น้ำไปถึงจุดปลายสุด

 เชียงดาว (เชียงใหม่)
 แม่แตง (เชียงใหม่)
 สันทราย (เชียงใหม่)
 แม่ริม (เชียงใหม่)
 เมืองเชียงใหม่ (เชียงใหม่)
 สารภี (เชียงใหม่)
 หางดง (เชียงใหม่)
 เมืองลำพูน (ลำพูน)
 สันป่าตอง (เชียงใหม่)
 ป่าซาง (ลำพูน)

 ดอยหล่อ (เชียงใหม่)
 เวียงหนองล่อง (ลำพูน)
 จอมทอง (เชียงใหม่)
 บ้านโฮ่ง (ลำพูน)
 ฮอด (เชียงใหม่)
 ดอยเต่า (เชียงใหม่)
 ลี้ (ลำพูน)
 สามเงา (ตาก)
 บ้านตาก (ตาก)
 เมืองตาก (ตาก)

 วังเจ้า (ตาก)
 โกสัมพีนคร (กำแพงเพชร)
 เมืองกำแพงเพชร (กำแพงเพชร)
 คลองขลุง (กำแพงเพชร)
 ขาณุวรลักษบุรี (กำแพงเพชร)
 บรรพตพิสัย (นครสวรรค์)
 เก้าเลี้ยว (นครสวรรค์)
 เมืองนครสวรรค์ (นครสวรรค์)

 เขื่อนที่สำคัญในลุ่มแม่น้ำปิง 
 เขื่อนภูมิพล อำเภอสามเงา จังหวัดตาก
# อำเภอพนมทวน
พนมทวน เป็นอำเภอในจังหวัดกาญจนบุรี 

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอพนมทวนมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอห้วยกระเจา 
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอท่าม่วงและอำเภอท่ามะกา
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภออู่ทองและอำเภอสองพี่น้อง (จังหวัดสุพรรณบุรี) 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองกาญจนบุรีและอำเภอบ่อพลอย

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอพนมทวนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 103 หมู่บ้าน ได้แก่

1. พนมทวน   (Phanom Thuan)   9 หมู่บ้าน 2. หนองโรง   (Nong Rong)    17 หมู่บ้าน 3. ทุ่งสมอ    (Thung Samo)   4 หมู่บ้าน 4. ดอนเจดีย์   (Don Chedi)    8 หมู่บ้าน 5. พังตรุ   (Phang Tru)   20 หมู่บ้าน 6. รางหวาย    (Rang Wai)    23 หมู่บ้าน 7. หนองสาหร่าย   (Nong Sarai)   9 หมู่บ้าน 8. ดอนตาเพชร    (Don Ta Phet)    13 หมู่บ้าน  

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอพนมทวนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลพนมทวน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพนมทวน
 เทศบาลตำบลตลาดเขต ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลรางหวาย (เขตเทศบาลตำบลรางหวายเดิม) 
 เทศบาลตำบลหนองสาหร่าย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองสาหร่ายทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลรางหวาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรางหวาย (เขตองค์การบริหารส่วนตำบลรางหวายเดิม)
 เทศบาลตำบลดอนเจดีย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนเจดีย์ทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลพนมทวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพนมทวน (นอกเขตเทศบาลตำบลพนมทวน)
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองโรงทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งสมอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งสมอทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลพังตรุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพังตรุทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลดอนตาเพชร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนตาเพชรทั้งตำบล
 สถานศึกษา 
 โรงเรียนพนมทวนชนูปถัมภ์
 โรงเรียนพนมทวนพิทยาคม (สว่างเคลื้มสุคนธ) 
โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 45
 โรงเรียนวัดเบญพาด
 โรงเรียนบ้านดอนเจดีย์
 โรงเรียนอนุบาลพนมทวน (วัดรางหวาย)
 โรงเรียนบ้านตลาดเขตมิตรภาพที่ 105
 โรงเรียนบ้านห้วยสะพาน
 โรงเรียนบ้านดอนเจดีย์
 โรงเรียนวัดสาลวนาราม
 วิทยาลัยการอาชีพพนมทวน
# รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
ต่อนี้เป็นรายชื่อของบุคคลที่มีความสำคัญต่อยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220-280) ของประวัติศาสตร์จีน รายชื่อนี้แสดงชื่อบุคคลตามสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ซึ่งเป็นฉบับแปลเป็นภาษาไทยของนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) เป็นหลักโดยเรียงตามลำดับตัวอักษรภาษาไทย กรณีเป็นชื่อบุคคลที่ไม่ปรากฏในสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)หรือไม่ปรากฏในนวนิยายสามก๊ก จะแสดงชื่อหลักเป็นภาษาจีนกลางตามหลักเกณฑ์การทับศัพท์ภาษาจีนที่กำหนดโดยราชบัณฑิตยสถาน

ตัวละครสมมติในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ในศตวรรษที่ 14 และที่ปรากฏในผลงานอ้างอิงทางวัฒนธรรมอื่น ๆ ของยุคสามก๊กมีรายชื่อที่แยกต่างหากใน รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

 รายชื่อ 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ก)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ข)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ค)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ง)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (จ)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ฉ)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ช)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ซ)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ต)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ถ)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ท)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (น)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (บ)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ป)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ผ)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ฝ)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (พ)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ฟ)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ภ)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ม)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ย)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ร)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ล)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ว)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ส)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ห)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (อ)
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ฮ)

 หมายเหตุ 
รัฐวุยก๊ก จ๊กก๊ก และง่อก๊กถูกสถาปนาอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 220, ค.ศ. 221 และ ค.ศ. 229 ตามลำดับ ฉะนั้นสำหรับบุคคลในรายชื่อที่เสียชีวิตก่อนปีเหล่านี้ ในสดมภ์ "สังกัด" จะระบุเป็นชื่อของบุคคลที่เป็นนายแทนที่จะเป็นชื่อรัฐ ตัวอย่างเช่นกวนอูเสียชีวิตในปี ค.ศ. 219 ก่อนที่เล่าปี่จะสถาปนาจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 221 ดังนั้น "สังกัด" ของกวนอูจึงระบุเป็น "เล่าปี่" แทนที่จะเป็น "จ๊กก๊ก"
# เจ้าสุคันธา ณ เชียงใหม่
เจ้าสุคันธา ณ เชียงใหม่  (31 มกราคม พ.ศ. 2453 −15 มกราคม พ.ศ. 2546) เป็นเจ้าธิดาในเจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลง เจ้าผู้ครองนครเชียงตุงที่ 40 เกิดแต่เจ้านางบัวทิพย์หลวง ต่อมาเจ้าสุคันธาสมรสกับเจ้าอินทนนท์ ณ เชียงใหม่ พระโอรสของเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่คนสุดท้าย ประดุจสะพานเชื่อมสายสัมพันธ์ระหว่างเชียงตุง-เชียงใหม่

 ประวัติ 
 ชีวิตตอนต้น 
เจ้าสุคันธาเป็นเจ้าธิดาในเจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลง เกิดแต่เจ้านางบัวทิพย์หลวง (หรือ หม่อมทิพย์ใหญ่) ณ หอหลวงเมืองเชียงตุง โดยแม่มีตำแหน่งเป็นบาทบริจาริกา หรือเรียกในราชสำนักเชียงตุงว่า "นางฟ้า" ทั้งเป็นลูกหลานข้าราชการในเชียงตุง และเป็นหลานตาพระยาแขก (ผู้ทำหน้าที่นำเจ้าฟ้าเมืองอื่นมาคำนับเจ้าฟ้าเชียงตุง) เจ้าสุคันธาจะเรียกเจ้าพ่อว่า "ฟ้าหม่อม" มีพี่น้องร่วมมารดาคือ เจ้าแว่นแก้ว, เจ้าแว่นทิพย์, เจ้าสิงห์ไชย และเจ้าแก้วเมืองมา

ขณะอายุได้หกขวบ เจ้าพ่อก็จ้างครูมาสอนพิเศษภาษาไทเขินและไทย และสามารถเลือกเรียนนาฏศิลป์ไทยและพม่าจากครูที่จ้างมาในวังได้ตามใจปรารถนา ต่อมาเมื่ออายุได้เก้าขวบจึงเข้าโรงเรียนประจำของศาสนาคริสต์ในเชียงตุง จึงเรียนรู้ภาษาพม่าและอังกฤษจากที่นั่น และร่ำเรียนจนจบชั้นที่หก หลังสำเร็จการศึกษาก็ทำงานเป็นเลขานุการิณีให้กับเจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลงร่วมกับเจ้าบัวสวรรค์และเจ้าทิพเกสรพี่สาวต่างมารดา

 สมรส 
เจ้าสุคันธาได้รับการสู่ขอจากเจ้าอินทนนท์ ณ เชียงใหม่ พระโอรสของเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ โดยที่ทั้งสองไม่เคยรู้จักกันมาก่อน หลังจากหมั้นได้แปดเดือนก็สมรสกัน ณ หอคำเชียงตุง โดยมีเจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลงและเจ้านางปทุมมาเทวีเป็นเจ้าภาพเมื่อปี พ.ศ. 2476 ทั้งมีข้าหลวงอังกฤษผู้กำกับราชการนครเชียงตุงร่วมเป็นเกียรติในงาน หลังสมรสได้สิบวันได้เดินทางไปจังหวัดเชียงใหม่โดยมีเจ้าฟ้าพรหมลือกับเจ้านางบุญยวง (ภรรยาอีกนางหนึ่งของเจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลง) มาส่ง โดยเจ้าสุคันธามีลูกกับเจ้าอินทนนท์ 5 คน ได้แก่
 เจ้ารัตนนินดนัย ณ เชียงใหม่
 เจ้าวิไลวรรณ ณ เชียงใหม่
 เจ้าสรรพสมบูรณ์ ณ เชียงใหม่
 เจ้าไพฑูรย์ศรี ณ เชียงใหม่
 เจ้าวีระยุทธ ณ เชียงใหม่ สมรสกับสุรัตน์ ณ เชียงใหม่

29 มีนาคม พ.ศ. 2561 เจ้าวงศ์สักก์ ณ เชียงใหม่ ได้ส่งมอบไม้เท้าหุ้มทองคำ อันเป็นสมบัติประจำกายของเจ้าแก้วนวรัฐ ให้แก่เจ้าวีระยุทธหรือเจ้าน้อย รวมทั้งมอบหมายให้เจ้าวีรยุทธทำหน้าที่เพื่อสานต่อในนามมูลนิธินวราชดำริอนุรักษ์ฝ่ายเหนือ ครั้นเจ้าวีรยุทธถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ทายาทจึงนำไม้เท้าหุ้มทองคำมอบแก่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เชียงใหม่ ในฐานะมรดกของชาวเชียงใหม่ และสมบัติของชาติ

 เสียชีวิต 
เจ้าสุคันธาเสียชีวิตด้วยโรคชราเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2546 สิริอายุ 93 ปี พระศพตั้งบำเพ็ญกุศลที่วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร จังหวัดเชียงใหม่ โดยได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร, สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง, สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารีพระราชทานพวงมาลา และได้รับพระมหากรุณาธิคุณพระราชทานผ้าไตร 5 ชุด พร้อมพระราชทานเพลิงศพเป็นกรณีพิเศษ ณ ฌาปนกิจสถานสันกู่เหล็กเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2546
# อำเภอห้วยกระเจา
ห้วยกระเจา เป็นอำเภอในจังหวัดกาญจนบุรี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอพนมทวน แยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอปี พ.ศ. 2537 และตั้งเป็นอำเภอลำดับที่ 13 ของทางจังหวัดปี พ.ศ. 2540 พร้อมกับอำเภอหนองปรือ

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอห้วยกระเจามีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเลาขวัญ 
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอพนมทวน 
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภออู่ทอง (จังหวัดสุพรรณบุรี) 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ่อพลอย

ประวัติ
ท้องที่อำเภอเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอพนมทวน เมื่อพื้นที่มีความกว้างขวางยากต่อการดูแล หม่อมหลวงภัคศุก กำภู ผู้ว่าราชการจังหวัดกาญจนบุรี และนายพิศาล มูลศาสตรสาทร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยได้ประกาศแยกหมู่ 3 บ้านสระลงเรือ รวมกับ 5 หมู่บ้านของตำบลดอนแสลบ ตั้งเป็น ตำบลสระลงเรือ ปี พ.ศ. 2527 วันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2527 และแยกหมู่ 4 บ้านวังไผ่ รวมกับ 7 หมู่บ้านของตำบลห้วยกระเจา ตั้งเป็น ตำบลวังไผ่ ปี พ.ศ. 2531 วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2531

ในปี พ.ศ. 2536 นายณัฏฐ์ ศรีวิหค ผู้ว่าราชการจังหวัดกาญจนบุรี และนายชวลิต ยงใจยุทธ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้พิจารณาท้องที่ด้านเหนือ 4 ตำบลของอำเภอพนมทวนห่างไกลจากอำเภอสังกัดเฉลี่ย 25–26 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของชุมชน สถานีตำรวจ จึงพิจารณาให้ตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ ปี พ.ศ. 2537 จึงประกาศแยกพื้นที่ คือ ตำบลดอนแสลบ ตำบลห้วยกระเจา ตำบลสระลงเรือ ตำบลวังไผ่ ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ วันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 

โดยมีการใช้ชื่อกิ่งว่า "ห้วยกระเจา" เดิมเรียกว่า ห้วยกบเจ่า จากการที่บริเวณทิศตะวันออกของหมู่บ้านมีห้วยซึ่งมีกบเป็นจำนวนมากมานั่งจับเจ่าให้ชาวบ้านเห็นเป็นประจำ ชาวบ้านจึงเรียกลำห้วยว่า "ห้วยกบเจ่า" และเพี้ยนเสียงเป็น ห้วยกระเจา และเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2540 นายขวัญชัย วศวงศ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดกาญจนบุรี และนายชวลิต ยงใจยุทธ นายกรัฐมนตรีพิจารณาและยกฐานะกิ่งอำเภอห้วยกระเจา ขึ้นเป็นอำเภอ วันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 โดยมีระยะเวลาการเป็นกิ่งอำเภอรวม 3 ปี 6 เดือน เป็นอำเภอล่าสุดของทางจังหวัดกาญจนบุรี

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอห้วยกระเจาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 73 หมู่บ้าน ได้แก่

1.ห้วยกระเจา (Huai Krachao)   21 หมู่บ้าน 2.วังไผ่ (Wang Phai)    11 หมู่บ้าน 3.ดอนแสลบ (Don Salaep)   24 หมู่บ้าน 4.สระลงเรือ (Sa Long Ruea)    17 หมู่บ้าน  

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอห้วยกระเจาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลห้วยกระเจา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยกระเจาทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลสระลงเรือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสระลงเรือทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลวังไผ่  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังไผ่ทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลดอนแสลบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนแสลบทั้งตำบล
# สาวคอยาว
โรกูโรกูบิ  หรือ สาวคอยาว เป็นเรื่องเล่าที่เกี่ยวกับ มนุษย์ที่ยังมีชีวิตอยู่แต่ต้องคำสาปหรืออาถรรพ์ เมื่อตกกลางคืนจะยืดคอออกไปได้ยาวมาก มักจะเป็นเฉพาะในผู้หญิง มีพฤติกรรมที่จะเป็นอันตรายต่อมนุษย์ สาวคอยาวจะดูดพลังของเหยื่อที่เป็นทั้งคนและสัตว์ และจะใช้ลิ้นเลียเพื่อดับไฟตะเกียง ซึ่งสาวคอยาวนั้นมักจะ เป็นผู้หญิงที่ต้องพบกับรักที่ผิดหวัง เพราะว่าเมื่อสามีมาพบว่าภรรยาตนเป็นสาวคอยาว มักจะหนีไปด้วยความหวาดกลัว ในจังหวัดอิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่น บางครั้งเรียกผีตนนี้ว่า อานากุมะ 

ส่วนมากสาวคอยาวมักจะแฝงตัวอยู่กับคนธรรมดาได้ แต่ต้องทุกข์ทรมาณกับการพยายาม ซ่อนร่างจริงของตัวเอง ถึงแม้ว่าสาวคอยาวพยายามปิดบังร่างจริง แต่ความที่เป็นผีทำให้มีความรู้สึกที่จำเป็นจะต้อง แสดงร่างคอยาวออกมาเสมอ ๆ สาวคอยาวจึงมักจะแสดงร่างจริงออกมาต่อหน้าพวกขี้เมา หรือพวกงี่เง่าเท่านั้น 

สาวคอยาวไม่มีนิสัยชอบหลอกคนเหมือนผีร้ายอื่น ๆ เพราะยังมีความเป็นมนุษย์อยู่มาก ทั้งยังคิดว่าตัวเองสามารถใช้ชีวิตอย่างมนุษย์ปกติได้ บางครั้งอาการคอยาวจึงออกมาตอนหลับเท่านั้น เมื่อตื่นขึ้นมาก็รู้สึกว่าตัวเองปวดคอ และฝันเห็นสถานที่ต่าง ๆ ในมุมมองที่แปลก ๆ

บางครั้งก็ว่าเป็นการถอดวิญาณในขณะนอนหลับ แต่ว่าเป็นการถอดวิญญาณที่ไม่สมบูรณ์ จึงถอดออกไปได้แค่ศีรษะเท่านั้น ทำให้กลายเป็นผีสาวคอยาวขึ้นมา นอกจากนี้ยังสามารถเป็นได้กับผู้ชายอีกด้วยเรียกว่า ชายคอยาว (โรกูโรเบ)
# คามะอิตาจิ
คามะอิตาจิ  เป็นภูตลมในตำนานความเชื่อญี่ปุ่น ชื่อของคามะอิตาจินั้น คะมะ แปลว่า เคียว,อิตะชิ แปลว่า ตัววีเซิล เนื่องจากว่าคามะอิตาจิเป็นภูตลม (บางครั้งก็หมายถึง สายลมที่หวังร้าย)จึงเคลื่อนไหวได้รวดเร็วเหมือนสายลม เรื่องเล่าเกี่ยวกับคามะอิตาจิมีอยู่ว่าผู้คนที่ขึ้นไปบนภูเขา บางครั้งจะพบกับลมหมุน เมื่อลมหมุนผ่านไป เขาก็พบว่าตัวเองมีบาดแผลแต่ไม่รู้สึกเจ็บ คามะอิตาจิอาศัยอยู่ในลมหมุน มีอยู่ด้วยกัน 3 ตัว มีพฤติกรรมคือ ตัวแรกจะชนเหยื่อให้ล้ม ตัวที่สองจะฟันเหยื่อให้เป็นแผล ส่วนตัวที่สุดท้ายจะทายาให้เพื่อห้ามเลือดและระงับอาการเจ็บปวด แต่การจู่โจมบางครั้งก็สร้างบาดแผลร้ายแรง และเจ็บปวดกว่าที่คิด ไม่เป็นที่แน่ชัดว่าทำไมคามะอิตาจิจึงมีพฤติกรรมเช่นนั้น

คามะอิตาจิจัดว่าเป็นอันตรายกับมนุษย์ เพราะมีบางเรื่องเล่ากล่าวว่า ผู้ที่พบปรากฏการณ์คามะอิตาจิ บางครั้งไม่ได้ถูกฟันครั้งเดียว แต่จะถูกฟันแล้วทายา แล้วถูกฟันซ้ำๆอีก ซึ่งนับว่าน่ากลัว เพราะว่าคามะอิตาจิมีนิสัยชอบต่อสู้อยู่เหมือนกัน
# โทรโข่ง
thumb|โทรโข่งธรรมดา

โทรโข่ง คือเครื่องมือสำหรับส่งเสียงพูดของบุคคลให้ไปยังทิศทางของเป้าหมาย ซึ่งมีรูปร่างคล้ายกรวยและสามารถถือติดตัวได้สะดวก ด้วยเหตุที่ว่าเสียงพูดของมนุษย์กระจายไปในทุกทิศทางในอากาศ จึงต้องส่งเสียงด้วยโทรโข่งเพื่อบังคับให้เสียงถูกส่งไปยังเป้าหมายให้ผู้ฟังได้ยินชัดเจนขึ้น โดยคลื่นเสียงในอากาศจะแทรกสอดกันภายในกรวยทำให้เสียงก้องขึ้น โทรโข่งบางชนิดเป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ประกอบด้วยไมโครโฟน เครื่องขยายเสียง และลำโพง สามารถขยายเสียงพูดให้ดังขึ้นได้ หรือใช้ติดตั้งบนที่สูงสำหรับการกระจายเสียงในที่ชุมชน
# เนื้อสัตว์เทียม
เนื้อสัตว์เทียม คือวัตถุดิบประกอบอาหาร ทำจากผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร ใช้ประกอบอาหารแทนเนื้อสัตว์ เนื้อสัตว์เทียมมักใช้เป็นส่วนผสมในอาหารมังสวิรัติหรืออาหารเจ โดยมีชนิดย่อยต่าง ๆ คือ

 โปรตีนเกษตร 
โปรตีนเกษตร คือวัตถุดิบประกอบอาหาร ทำจากแป้งถั่ว เช่น ถั่วเหลือง ซึ่งอาจมีการสกัดไขมันออกด้วย รูปร่างเป็นก้อนไม่แน่นอน เป็นแหล่งโปรตีนแทนเนื้อสัตว์ได้ มักอยู่ในลักษณะผลิตภัณฑ์อบแห้ง

 หมี่กึง 
หมี่กึง เป็นวัตถุดิบประกอบอาหารแทนเนื้อสัตว์อีกหนึ่งชนิด แต่ไม่ถือเป็นโปรตีนเกษตร เนื่องจากส่วนผสมหลักคือแป้งข้าว เช่น ข้าวเหนียว และ ข้าวสาลี ซึ่งให้คาร์โบไฮเดรต รูปร่างมีได้หลายขนาดหลายแบบ ส่วนใหญ่เป็นก้อนแป้งม้วนลักษณะคล้ายโรตี แต่ปัจจุบันมีการผลิตออกในรูปแบบต่าง ๆ เช่น ลูกชิ้น เนื้อปลาเทียม หรืออื่น ๆ โดยหมี่กึงจะอยู่ในรูปของอาหารสดเสมอ ไม่นิยมอบแห้ง เนื่องจากรสสัมผัสจะเปลี่ยน
# อาวเล
อาวเล (Aulë) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในงานเขียนเรื่อง ซิลมาริลลิออน โดยเป็นหนึ่งในเทพวาลาร์ ทรงเป็นเทพแห่งการช่าง  เป็นผู้ลงแรงสร้างพิภพมากที่สุดองค์หนึ่ง และมีพรสวรรค์ในการสร้างสรรค์เสมอด้วยหรืออาจสูงกว่าเมลคอร์เสียอีก 

เทพอาวเลเป็นผู้สร้างเผ่าพันธุ์คนแคระ และทรงเป็นอาจารย์ของเอลฟ์ชาวโนลดอร์ สองเผ่าพันธุ์นี้จึงสมัครรักใคร่กันดีในยุคแรกๆ ก่อนจะเกิดเหตุวิวาทกันด้วยสงครามชิงซิลมาริล

เทพอาวเลทรงสร้างผลงานกระเดื่องหลายชิ้น เช่น ตรวนอังไกนอร์ ที่ใช้ล่ามจอมมารมอร์กอธ, มหาชวาลา อิลลูอิน กับ ออร์มัล ที่ส่องแสงสว่างให้แก่โลกก่อนแสงชนิดใดๆ ทั้งสิ้น, รวมทั้งนาวาแห่งดวงตะวันและเกาะแห่งจันทรา ที่ประดิษฐานแสงสุดท้ายของทวิพฤกษา กลายเป็นดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ส่องแสงให้แก่พิภพ

เทพอาวเลอภิเษกกับเทพียาวันนา เทพีผู้ครองความอุดมสมบูรณ์ ผู้ดูแลพืชพรรณและสรรพสิ่งที่เจริญเติบโต การที่อาวเลสร้างคนแคระทำให้ยาวันนาไม่ค่อยพอใจ เพราะคนแคระนิยมใช้ขวานและชอบตัดต้นไม้ พระนางจึงไปทูลขอมานเวเทพบดี ให้ป่าไม้มีผู้คอยพิทักษ์รักษา เป็นกำเนิดของเหล่าพฤกษบาล หรือพวกเอนท์
# อำเภอผาขาว
ผาขาว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอภูกระดึง  

 ประวัติ 
ท้องที่อำเภอผาขาว เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอภูกระดึง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองของตำบลผาขาว ตำบลท่าช้างคล้อง ตำบลโนนปอแดง และตำบลโนนป่าซาง ของอำเภอภูกระดึง ได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอผาขาว ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2531 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 7 มกราคม ปีเดียวกัน และจัดตั้งตำบลบ้านเพิ่ม ในวันที่ 31 สิงหาคม ปีเดียวกัน

และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอผาขาว ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2536 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 3 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอผาขาวตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวังสะพุงและอำเภอเอราวัณ
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีบุญเรือง (จังหวัดหนองบัวลำภู)
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอศรีบุญเรือง (จังหวัดหนองบัวลำภู) และอำเภอภูกระดึง 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหนองหิน

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอผาขาวแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 64 หมู่บ้าน ได้แก่
1.ผาขาว   (Pha Khao)   12 หมู่บ้าน 2.ท่าช้างคล้อง   (Tha Chang Khlong)  14 หมู่บ้าน 3.โนนปอแดง   (Non Po Daeng)  17 หมู่บ้าน 4.โนนป่าซาง   (Non Pa Sang)  12 หมู่บ้าน 5.บ้านเพิ่ม   (Ban Phoem)  9 หมู่บ้าน

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอผาขาวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลท่าช้างคล้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าช้างคล้องทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลโนนปอแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนปอแดงทั้งตำบล[เทศบาลตำบลโนนปอแดง.http://nonpodaeng.go.th/public/default/index/index]
 องค์การบริหารส่วนตำบลผาขาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลผาขาวทั้งตำบล[องค์การบริหารส่วนตำบลผาขาว.http://www.phakhao.go.th/index.php]
 องค์การบริหารส่วนตำบลโนนป่าซาง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนป่าซางทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเพิ่ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเพิ่มทั้งตำบล
# เทนกุ
เทนกุ (; เทนงู เทนงุ เท็นกุ เท็นงุ เท็นกู ฯลฯ) อาจหมายถึง

 การาสุเทนกุ - ผีญี่ปุ่น
 คิริเทนกุ (คิริเทนงู) - ผีญี่ปุ่น
 เทนกุแมน (Tengu Man) - หุ่นยนต์ของดร.ไวลี่ ในร็อคแมน 8