wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ชยธร เศรษฐจินดา
ชยธร เศรษฐจินดา (13 สิงหาคม พ.ศ. 2527 —) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงมาจากรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 4

 ประวัติ 
 
ในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจบการศึกษาจากโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย จังหวัดลำปาง  สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีที่ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เป็นหนึ่งใน 8 ผู้เข้าแข่งขันจากรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ฤดูกาลที่ 4 ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 จากรายการ
 
 ผลงาน 
 ผลงานเพลง 
 
 คู่รัก1 เพลง ทุยจ๋าทุย
 อัลบัมรวมเดอะสตาร์4 เพลง Perfect Day
 อัลบัมรวมเพลงประกอบละคร Act Track # 2 เพลง ชายคนหนึ่ง (ร้องร่วมกับ อลงกรณ์ ต้นหนองดู่)
 
 ผลงานละคร 
 
 ละครเรื่อง แก้วล้อมเพชร (2551) ทาง ททบ.5 รับบท กานต์ กิจจากรณ์
 ละครเรื่อง บ่วงรักกามเทพ (2552) ทาง ททบ.5 รับบท ภาวัต
 ละครเรื่อง ฮีโร่ 1000 รัก (2552) ทาง ททบ.5 รับบท ไท
 ละครชุดเรื่อง เซน สื่อรักสื่อวิญญาณ (2552) ช่อง 5 ตอนที่ 51 เด็กหลังห้อง (รับเชิญ)
 ละครเรื่อง โรงแรมผี (2553) ทาง ททบ.5 รับบท วิสูตร
 
 ผลงานโฆษณา 
 เทสโก้ โลตัส 
 
 คอนเสิร์ต 
 
 เป็นแขกรับเชิญใน Bie Love Attack Concert (2551) ของ บี้-สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี
 เป็นแขกรับเชิญใน The Star War Concert (2552) รวมผู้ชนะเลิศและรองอันดับ 1 จากรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 1-4 ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี
# ปรากฏการณ์คอมป์ตัน
ปรากฏการณ์คอมป์ตัน หรือ การกระเจิงคอมป์ตัน  เป็นการลดพลังงาน หรือการเพิ่มความยาวคลื่นของโฟตอนของรังสีเอ็กซ์ หรือรังสีแกมมา เมื่อทำอันตกิริยากับสสาร  ส่วนปรากฏการณ์ย้อนกลับ (Inverse Compton scattering) สามารถเกิดขึ้นได้เช่นกันเมื่อโฟตอนได้รับพลังงานหรือการลดลงของความยาวคลื่นนั่นเอง โดยเรียกความยาวคลื่นที่เพิ่มขึ้นในปรากฏการณ์คอมพ์ตันนี้ว่า การเลื่อนคอมป์ตัน (Compton shift)

ถึงแม้ว่าปรากฏการณ์นี้สามารถเกิดขึ้นได้กับนิวเคลียสก็ตาม ปรากฏการณ์คอมพ์ตันนี้ยังคงเกี่ยวข้องกับอิเล็กตรอนในอะตอม

ปรากฏการณ์คอมพ์ตันเกิดจากการสังเกตโดยอาร์เทอร์ คอมป์ตันในปี ค.ศ. 1923 และได้มีการปรับปรุงเพิ่มเติมโดยลูกศิษย์ของเขาอู๋ โหย่วซวิ่นในปีต่อมา ซึ่งต่อมาคอมป์ตันได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ จากการค้นพบปรากฏการณ์นี้ในปี ค.ศ. 1927

ปรากฏการณ์นี้มีความสำคัญมากเพราะเป็นตัวบอกว่าแสงไม่สามารถอธิบายได้แค่ด้วยปรากฏการณ์ของคลื่น
# ชิโร ยาฮิโระ
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2511 ที่เมืองฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 14) เสมอ 2 แพ้ 5

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท (2535 – 2536)
 แชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท 
 ชิง 9 ตุลาคม 2538 ชนะคะแนน ยัง ซังอิก ที่โครากูเอ็งฮอล ประเทศญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 กุมภาพันธ์ 2539 เสมอกับ ริค มากราโม จูเนียร์ ที่ประเทศญี่ปุ่น
 สละแชมป์
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ ฟลายเวท เมื่อ 21 ตุลาคม 2536 แพ้ทีเคโอเลโอ กาเมซ ยก 9 ที่โครากูเอ็งฮอล ประเทศญี่ปุ่น
 ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ 10 สิงหาคม 2539 แพ้ทีเคโอ สมาน ส.จาตุรงค์ ยก 9 ที่จังหวัดพิษณุโลก
 ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ 8 มีนาคม 2541 แพ้ทีเคโอ สมาน ส.จาตุรงค์ ยก 3 ที่โยโกฮามะ
# ยัง ซังอิก
ยัง ซัง-อิก (,) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 14) แพ้ 10 

 เกียรติประวัติ 
 แชมป์เกาหลีใต้รุ่นไลท์ฟลายเวท (2537, 2538 - 2540)
 แชมป์เกาหลีใต้รุ่นมินิมัมเวท (2537)
 แชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC
 ชิง 20 มิถุนายน 2542 ชนะน็อค แอนโธนี่ วิลลามอร์ ยก 7 ที่ เกาหลีใต้ 
 สละแชมป์
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ฟลายเวทเมื่อ 9 ตุลาคม 2538 แพ้คะแนน ชิโร ยาชิโร ที่ ญี่ปุ่น
 ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA เมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2543 แพ้คะแนน พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ที่ กทม.วิดีโอการชกชิงแชมป์โลกกับพิชิต ช.ศิริวัฒน์
 ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 16 มิถุนายน 2543 แพ้น็อค เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ยก 7 ที่ ชลบุรี
# โยเบร์ ออร์เตกา
โยเบร์ ออร์เตกา  เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา

 ประวัติ 
ออร์เตกาขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2533 ชนะคะแนนฟาเบียน ซาลาซาร์ ที่เวเนซุเอลา จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์เวเนซุเอลารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2538 ชนะน็อกลุยส์ โอเฮดา ยก 9 จากนั้น ได้ครองแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทชนะน็อกรามอน กุซมัน ยก 2 เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 และได้ชิงแชมป์โลกสมาคมมวยโลก รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2539 แพ้คะแนนอันโตนิโอ เซร์เมญโญ ที่สหรัฐ ไม่ได้แชมป์ ออร์เตกาได้ครองแชมป์ WBA-NABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ชนะคะแนนมิเกล อังเฆล เอสกามิยา จากนั้น ออร์เตกาได้ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท สมาคมมวยโลก เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2542 แพ้คะแนนอันโตนิโอ เซร์เมญโญ ที่เวเนซุเอลา ไม่ได้แชมป์อีก

ออร์เตกามาประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 เมื่อได้ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท อีกครั้ง คราวนี้ ออร์เตกาเป็นฝ่ายชนะทีเคโอ โคโซ อิชิอิ ยก 11 ที่ญี่ปุ่น จากนั้น ออร์เตกาได้ชิงแชมป์โลกจริงของรุ่นเดียวกันนี้เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ชนะน็อกโฆเซ โรฮัส ยก 4 ได้แชมป์มาครอง แต่พอขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรก ออร์เตกากลับเป็นฝ่ายแพ้คะแนนยอดดำรง ศิษย์ยอดธง เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 เสียแชมป์โลกไป หลังจากเสียแชมป์ ออร์เตกายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง และได้ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2548 แพ้คะแนนเซเลสติโน กาบาเยโร ที่ปานามา และได้ชิงแชมป์เฉพาะกาลรุ่นนี้อีกครั้งเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนนทอมัส มาชาบา ที่แอฟริกาใต้ จากนั้น ออร์เตกาก็แขวนนวมไป

 เกียรติประวัติ 
แชมป์เวเนซุเอลารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2538–2540)
แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท
ชิง 25 พฤศจิกายน 2538 ชนะน็อก รามอน กุซมัน  ยก 2 ที่เวเนซุเอลา
 สละแชมป์
แชมป์ NABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
 ชิง 3 ตุลาคม 2541 ชนะคะแนน มิเกล อังเฆล เอสกามิยา  ที่เวเนซุเอลา
สละแชมป์
 แชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
 ชิง (ที่ว่าง) 23 พฤศจิกายน 2543 ชนะทีเคโอ โคโซ อิชิอิ  ยก 11 ที่ญี่ปุ่น (ต่อมาออร์เตกาได้ชิงแชมป์โลกจริงเนื่องจาก คลาเรนซ์ อดัมส์ แชมป์โลก WBA ชาวอเมริกันในรุ่นนี้ถูกปลด)
แชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท 
ชิง (ที่ว่าง) 17 พฤศจิกายน 2544 ชนะน็อก โฆเซ โรฮัส  ยก 4 ที่สหรัฐ
เสียแชมป์ 21 กุมภาพันธ์ 2545 แพ้คะแนน ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง  ที่นครราชสีมา
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 23 มีนาคม 2539 แพ้คะแนน อันโตนิโอ เซร์เมญโญ  ที่ สหรัฐ
ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 10 ตุลาคม 2542 แพ้คะแนน อันโตนิโอ เซร์เมญโญ  ที่เวเนซุเอลา
ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 15 ตุลาคม 2548 แพ้คะแนน เซเลสติโน กาบาเยโร  ที่ปานามา
 ชิงแชมป์โลก IBO รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน ทอมัส มาชาบา  ที่แอฟริกาใต้
# เอ็ดเวิร์ด เอสครีเบอร์
เอ็ดเวิร์ด เอสครีเบอร์ (Edward Escriber) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2515 ที่เมือง Cagayan de Oro City จังหวัด La Union ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 56 ครั้ง ชนะ 23 (น็อค 13) เสมอ 6 แพ้ 27
 ประวัติ 
เอสครีเบอร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2538 ชนะคะแนน สวิง เอลลาร์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2541 โดยชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะคะแนนโดยเทคนิค อัลเฟรโด แซนดับ จากนั้น ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้งก็เดินทางมาชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF ในไทย เมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2541 แพ้น็อค แซมซั่น ดัทช์บอยยิม ยก 7 จากนั้นก็เสียแชมป์ฟิลิปปินส์ไปเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2542 แพ้น็อค โจเอล จูนิโอ ยก 8 เอสครีเบอร์ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทอีกเมื่อ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ดิโน โอลิเวตตี ไม่ได้แชมป์

เอสครีเบอร์ยังคงขึ้นชกมวยอย่างต่อเนื่อง มีทั้งชกแพ้และชนะ เคยมาชกแพ้น็อค ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง ยก 2 เมื่อ พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน สด ปูนนกอินทรียิม ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์ และยอดดำรง ศิษย์ยอดธง เมื่อ พ.ศ. 2547 เอสครีเบอร์มีโอกาสได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2549 โดยมาชิงแชมป์ IBF แฟนแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทในไทย แพ้น็อค ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ยก 5 หลังจากนั้น เอสครีเบอร์ชกแพ้รวดมาตลอด เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2551 แพ้ทีเคโอ มัลวิน อยุดทุด ยก 6 จากนั้นก็แขวนนวมไป

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท (2541 -2542)
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF เมื่อ 23 ตุลาคม 2541 แพ้น็อค แซมซั่น กระทิงแดงยิม ยก 7 ที่ สกลนคร
 ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 26 ตุลาคม 2549 แพ้น็อค ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ยก 5 ที่ ชัยภูมิ
# จูน แมกซีปอก
จูน แมซิปอก หรือ เกโอกิโอ อีปอก  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2521 สถิติการชก 61 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 13) เสมอ 4 แพ้ 33 
 ประวัติ 
แมกซีปอกขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 แพ้คะแนน โรเกอร์ เปียง ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นก็ชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2541 แพ้น็อค อับเนอร์ คอร์เดโร ยก 7 ไม่ได้แชมป์ แมกซีปอกขึ้นชกแก้มือในอีกสามเดือนต่อมาก็เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 8 ชิงแชมป์ไม่สำเร็จอีก แมกซิปอกเคยไปชกนอกรอบในญี่ปุ่นหลายครั้งและมาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน ปีศาจแดง เกียรติศักดิ์ธานี จากนั้นได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น แมกซีปอกยังมาชกนอกรอบในไทยอีกหลายครั้งระหว่าง พ.ศ. 2545 - 2548 และได้ชิงแชมป์ระดับภูมิภาคอีกสามครั้ง คือ ชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 5  ชิงแชมป์ WBC เอเชียเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2547 แพ้น็อค ฉัตรชัย สาสกุล ยก 8 และชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท แพ้น็อค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ยก 4  หลังจากนั้น ชกแพ้ตลอด แมกซีปอกขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน อาร์ชี วิลลามอร์  จากนั้นก็แขวนนวมไป

 เกียรติประวัติ 

 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ
 ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 5 พฤษภาคม 2546 แพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 5 ที่ กทม.
 ชิงแชมป์ ABCO รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 25 มิถุนายน 2547 แพ้น็อค ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 8 ที่ มหาสารคาม 
 ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 7 มิถุนายน 2548 แพ้น็อค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ยก 4 ที่ กทม.
# ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก
"ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก" เป็นชื่อคณะที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ในสมัยของพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ แต่งตั้งขึ้นตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 84/2531 และเนื่องจากได้ใช้ "บ้านพิษณุโลก" ที่ปกติเป็นบ้านพักประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรีไทย มาปรับเปลี่ยนเป็นสำนักงานของคณะที่ปรึกษา โดยคณะทำงานส่วนใหญ่ ใช้ห้องชั้นล่างด้านซ้ายเป็นห้องทำงาน และใช้พื้นที่ด้านขวาเป็นห้องรับแขก และประชุมร่วมกับ พล.อ.ชาติชาย ส่วนชั้นบนของบ้านใช้เป็นห้องทำงานของ ดร.สุรเกียรติ์ เสถียรไทย ทำให้เป็นที่มาของชื่อ "ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก" หรือเรียกย่อๆ ว่า "ที่ปรึกษาบ้านพิษฯ"

 องค์ประกอบ 
ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก ประกอบด้วยคณะทำงานหลักดังนี้

 พันศักดิ์ วิญญรัตน์ ประธานคณะที่ปรึกษา
 หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร ที่ปรึกษาด้านการต่างประเทศ
 ณรงค์ชัย อัครเศรณี ที่ปรึกษาด้านเศรษฐกิจ
 ชวนชัย อัชนันท์ ที่ปรึกษาด้านเศรษฐกิจ
 บวรศักดิ์ อุวรรณโณ ที่ปรึกษาด้านกฎหมาย
 สุรเกียรติ์ เสถียรไทย ที่ปรึกษาด้านกฎหมายระหว่างประเทศ
 ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ นักวิจัยประจำคณะที่ปรึกษา

เมื่อแต่งตั้งคณะทำงานหลักของคณะที่ปรึกษาพิษณุโลก แล้วได้มีการเชิญนักวิชาการเข้าร่วมเป็นคณะทำงานอีกจำนวนมาก เช่น ชัยอนันต์ สมุทวณิช วิษณุ เครืองาม สังศิต พิริยะรังสรรค์ นิคม จันทรวิทุร โดยมีการแบ่งงานกันทำ เช่น นายไกรศักดิ์ ดูเรื่องสิทธิเสรีภาพประชาชน สิทธิมนุษยชน การเจรจาสันติภาพในกัมพูชากับเขมร 3 ฝ่าย การยกเลิก ปร.42 ดร.บวรศักดิ์ ดูเรื่องระเบียบข้อกฎหมาย การร่างวาระ ครม. และระบบการบริหารงานต่างๆ ของนายกรัฐมนตรี ดร.สุรเกียรติ์ ดูด้านกฎหมายระหว่างประเทศ การเจรจาการค้าและท่าทีต่างๆ ของรัฐบาลในระดับสากล ดร.ชัยอนันต์ ดูเรื่องการปฏิรูปการเมือง ดร.สังศิต และ ดร.นิคม ดูด้านสังคมและแรงงาน เป็นต้น

คณะที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก อยู่เบื้องหลังนโยบายสำคัญของรัฐบาล พล.อ.ชาติชาย คือ "นโยบายเปลี่ยนสนามรบเป็นสนามการค้า"

บทบาทของคณะที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก ต้องยุติลงในเหตุการณ์รัฐประหาร โดยคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) เมื่อปี พ.ศ. 2534 โดย รสช. ได้แจ้งในเหตุผลข้อ 3 จากทั้งหมด 5 ข้อ ว่าคณะที่ปรึกษาฯ ได้ร่วมกับนายกรัฐมนตรี และคณะรัฐมนตรี หลอกลวงประชาชนว่าปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย ทั้งที่เป็นเผด็จการรัฐสภา

อดีตสมาชิกคณะที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลกส่วนใหญ่ กลับมามีบทบาททางการเมืองอีกครั้งโดยร่วมคณะทำงาน และคณะที่ปรึกษาของรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร อาทิ พันศักดิ์ วิญญรัตน์ ที่ปรึกษานายแพทย์สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และสมาชิกอีกสองที่ยังมีบทบาทคือ ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์และหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร

ต่อมาในวันจันทร์ที่ 16 กันยายน 2567 แพทองธาร ชินวัตร นายกรัฐมนตรีได้ลงนามในคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ 317/2567 เรื่องแต่งตั้งคณะที่ปรึกษานโยบายของนายกรัฐมนตรี โดยมีพันศักดิ์ เป็นประธานที่ปรึกษา คอยวิเคราะห์ ศึกษาโอกาส พร้อมให้คำปรึกษา และเสนอแนะแนวทางการดำเนินงานด้านนโยบายของรัฐบาล ทำให้บุคคลในแวดวงการเมืองหลายคนมองว่าเป็นการฟื้น ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก ขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง
# ชัตเตอร์
ชัตเตอร์ (shutter) - อุปกรณ์ในกล้องถ่ายภาพ มีหน้าที่ควบคุมแสงผ่านเข้าสู่ตัวกล้องทำหน้าที่เสมือนประตูปิดเปิดรับแสงให้กับหน่วยรับภาพ อยู่ภายในตัวกล้องด้านหน้าของหน่วยรับภาพ ผู้ใช้สามารถปรับตั้งระยะเวลาในการเปิดรับแสงให้กับหน่วยรับภาพ ในสภาวะแสงปกติ เวลาในการเปิดรับภาพเป็นเศษส่วนของวินาที ช่วงเวลาที่มีการเปิดรับแสงเรียกว่าความเร็วชัตเตอร์ (shutter speed) มีหน่วยวัดเป็นตัวเลขจำนวนเต็มเท่ากับส่วนของวินาทีที่เปิดรับภาพ เช่น เปิดรับแสงนาน 1/125 วินาที จะได้ค่าความเร็วชัตเตอร์เท่ากับ "125" หากต้องการกำหนดเวลาการเปิดรับแสงโดยผู้ใช้เองจะใช้อักษร "B" ในกรณีที่เปิดชัตเตอร์นาน 2 วินาที ก็กำหนดค่าความเร็วชัตเตอร์เป็นเลขจำนวนเต็มเท่ากับ "2" เช่นเดียวกับการเปิดนาน 1/2 วินาที  แต่ที่ปุ่มปรับ เลข ”2" สำหรับ 2 วินาทีจะอยู่ต่ำกว่า "B" และมักใช้สีของตัวเลขที่ต่างออกไป

ความเร็วชัตเตอร์ หมายถึงระยะเวลาที่ยอมให้แสงผ่านเข้าไปยังฟิล์มหรือตัวเซนเซอร์รูปภาพ โดยปกติกล้องใช้ระบบกลไกซึ่งเป็นม่านชัตเตอร์วางอยู่ระหว่างเซ็นเซอร์และเลนส์ถ่ายภาพ ซึ่งเป็นตัวควบคุมเวลาในการเปิดและปิดเพื่อควบคุมแสง แต่ในกรณีที่เป็นกล้องคอมแพคหรือกล้อง D-SLR ที่ใช้ระบบ Liveview จะไม่ทำงานด้วยระบบม่านชัตเตอร์ แต่ทำงานด้วยระบบอีเลคโทรนิค (electronic shutter) ซึ่งทำหน้าที่เป็นสวิทเปิดปิดการทำงานของ Photodiodes บนต้วเซ็นเซอร์แทนระบบกลไก
ความเร็วชัตเตอร์ที่ใช้โดยส่วนมากแสดงค่าเป็นเศษส่วนของวินาที เช่น 1/2 หมายถึงม่านชัตเตอร์ยอมให้แสงผ่านเข้าไปยังตัวเซ็นเซอร์เป็นเวลาครึ่งวินาทีเป็นต้น

ความเร็วชัตเตอร์กับการถ่ายภาพการใช้ความเร็วชัตเตอร์ในการถ่ายภาพนั้นขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ของภาพที่ต้องการ เช่น การถ่ายภาพบุคคล ความเร็วชัตเตอร์ต้องมีค่าสูงพอที่จะไม่ทำให้ภาพเกิดการสั่นไหว เป็นผลให้ภาพไม่คมชัด เป็นต้น ซึ่งในกรณีนี้เรามีเทคนิคในการคำนวณหาค่าความเร็วชัตเตอร์ได้อย่างคร่าวๆ ดังนี้ "ความเร็วชัตเตอร์ไม่ควรต่ำกว่าค่า 1/ความยาวโฟกัสของเลนส์" ในกรณีที่ใช้มือถือในการถ่ายภาพ เพื่อป้องกันการสั่นไหว
# ฮิปนอส
thumb|200px|ฮิปนอส ในเซนต์เซย่า
ฮิปนอส (, กรีก: Ὕπνος แปลว่า "หลับ") เทพแห่งการหลับ ในตำนานเทพเจ้าของกรีก มีชื่อที่ชาวโรมันเรียกว่า ซัมนัส (Somnus) เป็นบุตรชายของนิกซ์ (Nyx) เทพีแห่งราตรี และ อีราบัส (Erabus) เทพแห่งความมืด เป็นพี่ชายฝาแฝดของทานาทอส (Thanatos) เทพแห่งความตาย โดยทั้งคู่อาศัยอยู่ยังขุมนรก เป็นเทพผู้ช่วยของฮาเดส (Hades) จ้าวแห่งนรก

รูปลักษณ์ของทั้งฮิปนอสและทานาทอส มักเป็นรูปชายหนุ่มเปลือยกาย หน้าตาเหมือนกัน มีปีกสยายติดกับศีรษะข้างใดข้างหนึ่ง 

 ในวัฒนธรรมสมัยนิยม 
 ฮิปนอสถูกสร้างเป็นละครในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง เซนต์เซย่า ปรากฏบทบาทในภาคศึกเทพเจ้าฮาเดส อันเป็นภาคสุดท้ายในฉบับมังงะ โดยฮิปนอสในเรื่องเซนต์เซย่า นี้ ถูกวาดให้มีดวงตาและผมเป็นสีทอง มีดาวหกแฉกคล้ายดาวแห่งเดวิด (Magen David) อยู่กลางหน้าผาก มีนิสัยที่มีความเมตตาและสุขุมกว่าทานาทอส แฝดผู้น้องมาก แต่เป็นผู้ที่จับอะธีนาขังไว้ในไหและสะกดนางให้หลับตอดกาลโดยที่ไม่ตาย ในที่สุดฮิปนอสก็ตายด้วยการร่วมมือกันของ ดราก้อน ชิริว และ ซิกนัส เฮียวงะ

 ในเรื่องชุดตำนานคธูลู ฮิปนอสถูกกล่าวถึงในฐานะของเอลเดอร์ก็อดตนหนึ่งซึ่งอยู่ในโลกแห่งความฝัน มักปรากฏตัวเป็นชายหนุ่มแต่สามารถแปลงร่างเป็นสัตว์ประหลาดในฝันร้ายของผู้ที่พบกับฮิปนอสได้ ถ้าฮิปนอสพอใจมนุษย์คนไหนมากๆก็จะใช้เวทมนตร์เปลี่ยนร่างของคนๆนั้นเป็นสัตว์ประหลาดเพื่อให้อยู่ในโลกแห่งความฝันตลอดไปโดยจะกลับไปโลกมนุษย์ไม่ได้อีก

 ในเพอร์โซนา 3 ฮิปนอสเป็นเพอร์โซนาประจำตัวของทาคายะ ซึ่งเป็นหัวหน้าของกลุ่มนักฆ่า สเตรก้า และในภายหลังนั้นเขาได้เป็นหัวหน้าลัทธิซึ่งชักนำนิกซ์มายังโลก ฮิปนอสปรากฏร่างเป็นชายเปลือยซึ่งมีปีกคู่ใหญ่อยู่ด้านหลังและมีสายระยางเชื่อมกับปีกเหมือนเส้นประสาท
# ล็อกเนสส์
ล็อกเนสส์ หรือ ทะเลสาบเนสส์ ("Loch" แปลว่า "ทะเลสาบ") เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่อยู่ทางที่ราบสูงตอนเหนือของสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร ในสถานที่ที่เรียกว่า "เกรตเกลน" มีชื่อเสียงในเรื่องของสัตว์ประหลาดที่มีชื่อว่า "เนสซี" จัดเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในซีกโลกทางเหนือ

ล็อกเนสส์ตั้งที่อยู่ที่เส้นรุ้ง 56 องศาเหนือ ลักษณะรูปร่างของทะเลสาบแห่งนี้ออกจะผิดแผกไปจากทะเลสาบอื่น ๆ คือเหยียดยาวออกไปเหมือนกิ่งไม้ ทะเลสาบนี้มีความยาวประมาณ 37 กิโลเมตร (23 ไมล์) แต่มีส่วนกว้างประมาณ 1.6 กิโลเมตร (1 ไมล์) เท่านั้น คิดเป็นเนื้อที่พื้นน้ำราว 56 ตารางกิโลเมตร (22 สแควร์ไมล์) ความลึกเฉลี่ย 132 เมตร บริเวณที่ลึกสุดประมาณ 300 เมตร อุณหภูมิเฉลี่ยของน้ำในทะเลสาบค่อนข้างเย็น คือประมาณ 5.6 องศาเซลเซียส แต่น้ำในทะเลสาบไม่เคยเย็นจนเป็นน้ำแข็ง แหล่งน้ำที่ไหลลงสู่ทะเลสาบประกอบด้วยแม่น้ำ 8 สาย ธารน้ำใหญ่ 60 สาย และธารน้ำเล็ก ๆ อีกนับร้อยสาย น้ำในทะเลสาบแห่งนี้ขุ่นมัวอยู่ตลอดเวลา แสงอินฟราเรดทะลุได้ไม่เกิน 1.5 เมตร 

ความทึบของน้ำนี้ไม่ใช่ความขุ่นมัว ไม่ใช่ทึบเพราะตะกอนสิ่งสกปรกซึ่งตกตะกอนได้ แต่ทึบเนื่องจากจุลินทรีย์สีบางชนิดซึ่งแขวนลอยอยู่บนผิวน้ำ ซึ่งมาจากถ่านหินชนิดร่วนที่ถูกชะล้างลงมาจากภูเขาลงสู่ทะเลสาบเป็นเวลานานหลายพันปี อีกอย่างหนึ่ง ตลอดความยาวของทะเลสาบเต็มไปด้วยชะง่อนผาและโขดหินใต้น้ำ ทัศนียภาพรอบทะเลสาบเงียบสงบและขนาบข้างด้วยหน้าผา เนินหญ้า และต้นสน มีปราสาทโบราณแบบสกอตแลนด์ตั้งอยู่ชื่อ "เออร์คิวฮาร์ต"

จุดกำเนิดของล็อกเนสส์ใช้เป็นทฤษฎีอธิบายการเข้ามาอยู่ของไดโนเสาร์ในยุคดึกดำบรรพ์จนกลายมาเป็นเนสซีด้วย คือ สันนิษฐานว่าเมื่อราว 250 ล้านปี ได้เกิดการเคลื่อนไหวของผิวโลกตามรอยร้าวที่พาดผ่านตอนเหนือของสกอตแลนด์ในปัจจุบัน ก่อให้เกิดหุบเขาและเหวลึกขนาดใหญ่ซึ่งเรียกว่าเกรตเกลน ในปัจจุบัน น้ำจากภูเขาได้ไหลทะลักลงไปสู่หุบเหว นานเข้าก่อให้เกิดทะเลสาบขนาดใหญ่ขึ้น ซึ่งได้แก่ ล็อกเนสส์, ล็อกออยช์ และล็อกโลชี ทะเลสาบนี้มีทางติดต่อกับทะเลเหนือด้วย ซึ่งในบริเวณทะเลเหนือนั้นมีรายงานว่าได้พบซากสัตว์ยุคโบราณที่มีรูปร่างคล้ายเนสซีอยู่หลายครั้ง ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่า ในยุคนั้น สัตว์จำพวกนี้ได้ผ่านจากทะเลเหนือเข้ามาสู่ล็อกเนสส์ และเมื่อราว 8,000–10,000 ปีก่อน ทะเลสาบนี้ได้ถูกตัดขาดจากทะเลเหนือ จึงทำให้สัตว์เหล่านี้ถูกกักขังอยู่ในล็อกเนสส์ ประกอบกับสภาพของทะเลสาบที่ใหญ่พอและมีปริมาณปลา ซึ่งเป็นแหล่งอาหารมากพอ จึงทำให้มันดำรงชีวิตอยู่ได้และหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน 

ในปี ค.ศ. 1933 ได้มีการตัดถนนผ่านทะเลสาบทำให้มีผู้คนสัญจรไปมามากขึ้น และทำให้มีหลายคนได้เจอะเจอเนสซีมากขึ้นด้วย หลายคนอ้างว่า ได้พบเนสซีตอนขึ้นมาบนบก

ในปี ค.ศ. 2016 มีชาวประมงท้องถิ่นอ้างว่าสามารถใช้อุปกรณ์โซนาร์ตรวจจับสภาพของล็อกเนสส์พบว่ามีร่องลึกยาวประมาณ 9 ไมล์ ในระดับความลึก 813–900 ฟุต ซึ่งทำให้ล็อกเนสส์เป็นทะเลสาบที่มีความลึกเป็นอันดับ 2 ของสหราชอาณาจักรรองจากทะเลสาบโมราร์ที่ลึกถึง 1,017 ฟุต และอาจเป็นแหล่งซ่อนตัวของเนสซี โดยทะเลสาบโมราร์นั้นก็เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ตั้งอยู่ที่ราบสูงตอนเหนือของสกอตแลนด์ และเชื่อว่ามีสัตว์ประหลาดทะเลสาบอาศัยอยู่เช่นกัน โดยเรียกว่า "โมรัก"
# กานท์ การุณวงศ์
กานท์ การุณวงศ์ (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 - 19 มีนาคม พ.ศ. 2556)ประวัติ กานท์ การุณวงศ์ นักดนตรี นักร้อง นักแต่งเพลง เป็นผู้ก่อตั้งวงดนตรีแคนประยุกต์ ชื่อวง "สมัยศิลปิน" ร่วมกับสมัย อ่อนวงศ์ โด่งดังช่วงปี พ.ศ. 2513 - 2525

กานท์ การุณวงศ์ มีชื่อจริงว่า บารมี การุณวงศ์ เกิดที่จังหวัดนครนายก เติบโตที่จังหวัดฉะเชิงเทรา หลังจบชั้นมัธยมได้แสดงภาพยนตร์เป็นตัวประกอบในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น สวรรค์บ้านนา, คนใจบอด และสมัครเป็นลูกศิษย์ของครูเบญจมินทร์ (ตุ้มทอง โชคชนะ) ซึ่งเป็นผู้ชักนำเข้าสู่วงการเพลงลูกทุ่ง

ครูกานท์ ร่วมกันก่อตั้งวงดนตรีกับเพื่อนสนิท คือ สมัย อ่อนวงศ์ เป็นวงแคนประยุกต์ชื่อ สมัยศิลปิน มีหลักแหล่งอยู่ที่อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี มีผลงานที่มีชื่อเสียง เช่นเพลง "รู้ว่าเขาหลอก" และ "จะขอก็รีบขอ" (ขับร้องโดย ศิรินทรา นิยากร) "ปืนบ่มีลูก" และ "บ่เป็นหยังดอก" (ขับร้องโดย สมัย อ่อนวงศ์) "แสบหัวใจ" (ขับร้องโดย พรชัย สร้อยเพชร) "รักกับพี่ดีแน่" (ขับร้องโดย ดำ แดนสุพรรณ)

ในปี พ.ศ. 2514 ครูกานท์ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน จากเพลงแสบหัวใจ และปืนบ่มีลูก ได้รับรางวัลกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย ในปี พ.ศ. 2532 จากเพลงบ่เป็นหยังดอก รู้ว่าเขาหลอก และรักกับพี่ดีแน่ และในปี พ.ศ. 2534 จากเพลงจะขอก็รีบขอ
# สมัย อ่อนวงศ์
สมัย อ่อนวงศ์ (11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476 - 12 เมษายน พ.ศ. 2539) นักร้อง นักดนตรี ผู้บุกเบิกการนำแคน มาใช้เป็นเครื่องดนตรีเพลงลูกทุ่ง จนได้รับฉายา ขุนพลแคนแดนสยาม

 ประวัติ 
สมัย อ่อนวงศ์ เกิดที่บ้านทับคาง อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรของนายจุม และนางทอง อ่อนวงศ์ บิดามารดาเสียชีวิตตั้งแต่เด็ก โดยตายายเป็นผู้เลี้ยงดู เริ่มเข้าสู่วงการจากความชอบดนตรีไทยและเพลงพื้นบ้านหมอลำ และสมัครเป็นลูกศิษย์หัดร้องกลอนรำ จากอาจารย์เสี้ยว เสือแป้น หมอลำชื่อดัง 

ในปี พ.ศ. 2500 ได้เข้าร่วมประกวดดนตรีไทยเดิม และได้รับรางวัลชนะเลิศประเภทแคน จึงคิดริเริ่มตั้งวงดนตรีแคนประยุกต์แบบมาตรฐาน ชื่อวงดนตรี “สมัยศิลปิน” และคิดค้นวิธีการประยุกต์แคนไทยให้เป็นแคนไฟฟ้า ได้สำเร็จในปี พ.ศ. 2508

สมัย อ่อนวงศ์ มีผลงานบันทึกแผ่นเสียงครั้งแรก เพลง “แคนสวาท” ประพันธ์โดยสมัย อ่อนวงศ์ ต่อมาได้ร่วมกันก่อตั้งวงดนตรี "สมัย อ่อนวงศ์" ร่วมกับครูกานท์ การุณวงศ์ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิท ได้บันทึกแผ่นเสียงเพลงของครูเพลงชื่อดังมากกว่า 100 เพลง เช่นเพลงของไพบูลย์ บุตรขัน, กานท์ การุณวงศ์, ประเทือง บุญญประพันธ์, ณรงค์ โกษาผล, ช. คำชะอี, มงคล อมาตยกุล นักร้องในวงที่มีชื่อเสียง เช่น ดำ แดนสุพรรณ พรชัย สร้อยเพชร ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียง เช่น "บ่เป็นหยังดอก" และ "ปืนบ่มีลูก" (แต่งโดย กานท์ การุณวงศ์) "เสียงพิณเสียงแคน" (แต่งโดย ณรงค์ โกษาผล) "แม่ศรีไพร" (แต่งโดย ไพบูลย์ บุตรขัน) "สาวหวึ่ง" (แต่งโดย สวาท ศรีอุดร)

สมัย อ่อนวงศ์ ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันศุกร์ ที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2539 ณ โรงพยาบาลพระจอมเกล้าจังหวัดเพชรบุรี อายุ 63 ปี 2 เดือน

 ผลงานแสดงภาพยนตร์ 
 สวรรค์บ้านนา (2513
 ไอ้ทุย (2514)
 นักบุญทรงกลด (2514)
 แม่ศรีไพร (2514)
 คนใจบอด (2514)
 ลานสาวกอด (2515)
 หัวใจป่า (2515)
 หาดทรายแก้ว (2515)
 เตะฝุ่น (2516)

ดำ แดนสุพรรณ มีผลงานที่มีชิ้เสียงในช่วงที่เป็นลูกวงสมัย อ่อนวงศ์ เช่น เพลงรักกับพี่ดีแน่, ถึงดำ, เมื่อได๋จะกลับคืน, เมารัก และพรชัย สร้อยเพชร ที่ดังสมัยเป็นลูกวงสมัย อ่อนวงศ์ คือเพลงแสบหัวใจ

บรรณานุกรม
 
 สมัย อ่อนวงศ์ ขุนพลแคนแดนสยาม ชาวโซ่งผู้โด่งดัง
# กล้ามเนื้อแอนโคเนียส
กล้ามเนื้อแอนโคเนียส  เป็นกล้ามเนื้อขนาดเล็กที่อยู่ด้านหลังของข้อศอก บางตำรารวมให้กล้ามเนื้อแอนโคเนียสต่อเนื่องจากกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ (triceps brachii muscle)

ในตำราบางเล่มกล่าวว่ากล้ามเนื้อนี้เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ด้านหลังต้นแขน (posterior compartment of the arm) แต่บางตำราจัดให้เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ด้านหลังปลายแขน (posterior compartment of the forearm)

กล้ามเนื้อนี้สามารถคลำได้ โดยอยู่ด้านข้างต่อโอเลครานอน โพรเซส (olecranon process) ของกระดูกอัลนา

 ระเบียงภาพ
# ลินเดอร์โฮฟ
วังลินเดอร์โฮฟ  ตั้งอยู่ใกล้เมืองโอเบอร์อัมเมอร์เกาทางตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นบาวาเรีย เป็นวังที่เล็กที่สุดที่สร้างโดยพระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย

 ที่มาของการก่อสร้าง 
ก่อนที่จะสร้างลินเดอร์โฮฟพระเจ้าลูทวิชทรงรู้จักบริเวณนั้นดีจากการเดินทางไปล่าสัตว์ในบริเวณเทือกเขาบาวาเรียแอลป์กับพระบิดาพระเจ้าแม็กซิมิลเลียนที่ 2 แห่งบาวาเรียเมื่อยังทรงพระเยาว์ เมื่อขึ้นครองราชย์ต่อจากพระบิดาตั้งแต่ ค.ศ. 1869 ลูทวิชไดัรับ “ตำหนักเคอนิกเฮาเชน” (Königshäuschen) เมื่อเริ่มแรกก็ทรงขยายตำหนักเดิมแต่ต่อมาก็ทรงสั่งให้ย้ายตำหนักเคอนิกเฮาเชนไปตั้งในบริเวณอื่น และบนสิ่งก่อสร้างรูปตัว “U” ที่ยังเหลืออยู่ทรงเพิ่มห้องสามห้องและบันได ด้านหน้าตกแต่งที่เคยเป็นไม้ก็ทรงสั่งให้หุ้มด้วยหิน ตัวสิ่งก่อสร้างเป็นแบบโรโคโค ในช่วง ค.ศ. 1863 ถึง 1886 มีการใช้เงินไปกับการก่อสร้างลินเดอร์โฮฟรวม 8,460,937 มาร์ค

ถึงแม้ว่าวังลินเดอร์โฮฟจะเป็นวังที่เล็กกว่าพระราชวังแวร์ซาย แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเป็นวังที่สร้างเลียนแบบพระราชวังของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสผู้เป็นวีรบุรุษและแรงบันดาลใจของลูทวิช การก่อสร้างต่าง ๆ เช่นบันได ก็เป็นการสร้างย่อส่วนของบันไดทูต (Ambassador's staircase) ที่แวร์ซาย ซึ่งต่อมาไปสร้างเต็มสัดส่วนที่วังแฮเร็นเคียมเซ ภายในวังจะมีสัญลักษณ์พระอาทิตย์ที่เป็นสัญลักษณ์ของระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 อยู่ทั่วไป ซึ่งเหมาะกับความคิดของลูทวิชที่ว่าอำนาจของพระเจ้าแผ่นดินเป็นอำนาจโดยตรงจากพระเจ้า แต่ตามความเป็นจริงแล้วความคิดเช่นนั้นเป็นความคิดที่ล้าสมัยไปแล้วในคริสต์ศตวรรษที่ 19

ห้องบรรทมเป็นห้องที่สำคัญที่สุดในระบอบกษัตริย์แบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ทรงรับการถวายราชการหนแรกและหนสุดท้ายของวันหนึ่ง ๆ ภายในห้องบรรทม ห้องบรรทมที่ลินเดอร์โฮฟก็เป็นการเลียนแบบห้องบรรทมของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เป็นห้องที่ใหญ่ที่สุดในวัง หันไปทางทิศเหนือซึ่งทรงกลับสัญลักษณ์ของแวร์ซายที่ทรงเห็นพระองค์ว่าเป็น “พระราชาแห่งราตรี” (Night-King)

ที่ตั้งของปราสาทอยู่ไม่ไกลจากวัดเอ็ททาลซึ่งทำให้เห็นอีกแง่หนึ่ง เพราะทรงเห็นลักษณะสถาปัตยกรรมของวัดว่าควรเป็นที่เก็บรักษาจอกศักดิ์สิทธิ์ (Holy Grail) ซึ่งเป็นการเชื่อมพระราชวังบาโรกกับพระราชวัง “ยุคกลาง” เช่น นอยชวานชไตน์เป็นความคิดที่เข้ารูปเข้ารอยกับโอเปร่าของริชาร์ด วากเนอร์ที่ลูทวิชโปรด