wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# พระเจ้าแทโจมหาราช
พระเจ้าแทโจมหาราช (ประมาณ ค.ศ. 47 - ค.ศ. 146) เป็นกษัตริย์องค์ที่หกของ โคกูรยอ หนึ่งใน สามราชอาณาจักรเกาหลี ภายใต้การปกครองของพระองค์ โคกูรยอได้ขยายอาณาเขตและพัฒนาเป็นอาณาจักรที่รวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง 93 ปีในรัชสมัยของพระองค์ถือกันว่ายาวนานเป็นอันดับสองในบรรดาพระมหากษัตริย์ใด ๆ ในโลก แม้ว่าจะมีข้อโต้แย้งกันก็ตาม

 พระราชประวัติ 
พระราชบิดาของพระเจ้าแทโจเป็นพระราชโอรสองค์สุดท้องในกษัตริย์องค์ที่ 2 ของโคกูรยอ ยูรี โก แจ-ซา ผู้นำราชสกุลโกแห่งคเยรู ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าราชสกุลที่ทรงอำนาจของราชสำนัก พระราชมารดาของพระองค์มาจาก พูยอ

พระเจ้าโมบน ที่ไม่เป็นที่นิยมได้ตั้งโอรสของพระองค์พระนามว่า อิก เป็นรัชทายาท หลังจากที่ พระเจ้าโมบน เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 53 ราชสำนักของโคกูรยอได้เสนอพระนามของ เจ้าชายแชซา ให้เป็นกษัตริย์องค์ต่อไป เจ้าชายแชซา ได้ปฏิเสธด้วยพระชนมายุที่มากขึ้นและ เจ้าชายกุง โอรสพระชนมายุ 7 พรรษาได้กลายเป็นกษัตริย์ พระราชมารดาของพระองค์ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของยุวกษัตริย์

 การขยายพระราชอาณาเขตและการรวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง 
ในช่วงปีแรกในรัชสมัยของพระองค์ พระองค์รวมพระราชอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางด้วยการเปลี่ยนห้าตระกูลเป็นห้ามณฑลที่ปกครองโดยผู้ว่าการจากตระกูลนั้น ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของกษัตริย์ พระองค์จึงควบคุมกองทัพ เศรษฐกิจ และการเมืองได้อย่างมั่นคง

พระองค์พิชิตรัฐอกจอในปี ค.ศ. 56, กัลซาในปี ค.ศ. 68, โจนาในปี ค.ศ. 72 และจูนาในปี ค.ศ. 74 พระองค์ดึงกองกำลังหัวเมืองเข้าสู่ส่วนกลาง และการเดินทางทั่วดินแดนของพระองค์เพื่อเสริมอำนาจของราชวงศ์

พระองค์ต่อสู้หลายครั้งกับราชวงศ์ฮั่นของจีนและขัดขวางการค้าระหว่างเลลังและฮั่น ในปี ค.ศ. 55 พระองค์มีพระบัญชาสั่งให้สร้างป้อมปราการใน เหลียวตง พระองค์โจมตีเขตชายแดนของจีนในปี ค.ศ. 105, 111 และ 118 ในปี ค.ศ. 122 พระเจ้าแทโจเป็นพันธมิตรกับสมาพันธ์มาฮันทางตอนกลางของเกาหลีและชนเผ่าเยแม็กที่อยู่ใกล้เคียงเพื่อโจมตีเหลียวตง ขยายขอบเขตของโคกูรยออย่างมาก พระองค์เริ่มการโจมตีครั้งใหญ่อีกครั้งในปี ค.ศ. 146

 พระราชวงศ์ 
พระราชบิดา เจ้าชายแชซา (พระราชโอรสในพระเจ้ายูริ)
พระราชมารดา ไม่ปรากฏ
 พระมเหสี ไม่ปรากฏ
 เจ้าชายมักกึน (ถูกปลงพระชนม์โดยพระปิตุลา (อา) พระเจ้าชาแด)
 เจ้าชายมักต็อก (ถูกปลงพระชนม์โดยพระปิตุลา (อา) พระเจ้าชาแด)

 พงศาวลี
# พระเจ้าชินแดแห่งโคกูรยอ
พระเจ้าชินแด (ค.ศ. 89 - 179) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 8 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ มีพระนามเดิมว่าเจ้าชายโค แบ็กโก เป็นพระโอรสในเจ้าชายแชซา เป็นพระราชอนุชาในพระเจ้าแทโจมหาราชและพระเจ้าชาแด ก่อนครองราชย์ ทรงปลงพระชนม์พระเชษฐาทั้งสองแล้วจึงเสด็จขึ้นครองราชย์ทรงพระนามว่า พระเจ้าชินแด (ค.ศ. 165 - 179) 

ทรงรบกับจีนที่แมนจูเรียและได้ชัยชนะเหนือกองทัพของฮั่นตะวันออก

พระเจ้าชินแดสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 179 มีพระชนมายุ 90 พรรษา ครองราชย์ได้ 14 ปี เจ้าชายรัชทายาทโค นัมมู ที่ทรงสนับสนุนในช่วงปลายรัชกาลจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่าพระเจ้าโคกุกช็อน

 พงศาวลี 

  

ชินแด
# พระเจ้าชาแดแห่งโคกูรยอ
พระเจ้าชาแด (ค.ศ. 71-165) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ ทรงพระราชสมภพในปี ค.ศ. 71 (พ.ศ. 614) มีพระนามเดิมว่า โค ซูซ็อง เป็นพระโอรสในเจ้าชายแชซา และเป็นพระราชอนุชาในพระเจ้าแทโจมหาราช ในปีที่ 94 ของรัชกาลพระเจ้าแทโจ เจ้าชายโค ซูซ็อง ได้บังคับให้พระเชษฐาสละราชสมบัติ และทรงสำเร็จโทษพระราชนัดดาทั้งสองซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระเชษฐา เพื่อขึ้นครองราชย์แทนโดยทรงพระนามว่า พระเจ้าชาแด ขณะที่มีพระชนมายุถึง 75 พรรษา ทรงสนับสนุนเจ้าชายแพ็กโก พระราชอนุชาให้ขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระองค์ แต่ในปี ค.ศ. 165 (พ.ศ. 708) ทรงถูกพระราชอนุชาองค์นี้จับสำเร็จโทษขณะพระชนมายุ 94 พรรษา เจ้าชายแพ็กโกเสด็จขึ้นครองราชย์แทน ทรงพระนามว่าพระเจ้าชินแดแห่งโคกูรยอ

 พงศาวลี 

ชาแด
# โนเวย์เอาท์ (2009)
โน เวย์ เอาท์ 2009 เป็นรายการมวยปล้ำของดับเบิลยูดับเบิลยูอี จัดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009

 ผล 

 เกร็ดความรู้ 

 เอดจ์ ขึ้นไปในกรงเหล็ก Elimination Chamber ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท แทน โคฟี คิงส์ตัน เพราะว่า เอดจ์ได้ลอบทำร้ายโคฟี่จึงได้เข้าแทน หลังจากเสียแชมป์ WWE ให้กับ ทริปเปิล เอช ซึ่งแมทช์นี้มีนักมวยปล้ำเฉพาะจากรอว์ แม้เอดจ์จะอยู่ค่ายสแมคดาวน์ก็ตาม
# กอทิกร็อก
กอทิกร็อก  หรือบางครั้งเรียก กอทร็อก (goth rock) หรือ กอท (goth) เป็นแนวเพลงย่อยของดนตรีออลเทอร์นาทิฟ เริ่มมีมาตั้งแต่ช่วงปลายยุคทศวรรษ 1970 วงประเภทกอทิกร็อกเติบโตขึ้นจากการพัฒนาของดนตรีพังก์ร็อกอังกฤษ และการเกิดขึ้นของโพสต์-พังก์ และด้วยแนวเพลงแล้วได้แยกออกมาจากกระแสของพังก์ร็อกมาตั้งแต่ทศวรรษ 1980 อันเนื่องมาจากความแตกต่างอย่างชัดเจนของรูปแบบ กอทิกร็อกยังต่อต้านพังก์ มีความมืดหม่น มักใช้คีย์บอร์ดอย่างหนักด้วยเนื้อเพลงที่ใคร่ครวญ หดหู่ วงกอทิกร็อกที่เป็นที่รู้จักเช่นวง Bauhaus, The Cure, Siouxsie & the Banshees, และ The Sisters of Mercy

ดนตรีกอทิกร็อกยังทำให้เกิดวัฒนธรรมย่อยต่าง ๆ เช่น แฟชั่น และสิ่งพิมพ์หลายสื่อเติบโตและได้รับความนิยมในยุคทศวรรษ 1980 จากนั้นความนิยมในดนตรีกรันจ์ในสหรัฐอเมริกามีมากจนทำให้กระแสของกอทิกร็อกค่อย ๆ จางหายไปจากดนตรีกระแสหลัก แต่ก็ยังคงอยู่ในเพลงใต้ดินอย่างกว้างขวางDave Thompson: Schattenwelt. Helden und Legenden des Gothic Rock. Hannibal, Höfen 2004, ISBN 3-85445-236-5, p. 316.
# การฝ่อ
ในทางการแพทย์ การฝ่อ  หมายถึงการลีบ แห้ง หรือผอมลงบางส่วนหรือทั้งหมดของส่วนต่างๆ ร่างกาย สาเหตุของการฝ่ออาทิการขาดสารอาหาร ขาดเลือดไหลเข้ามาเลี้ยง ขาดฮอร์โมนที่มาช่วยในการทำงาน ขาดเส้นประสาทมาเลี้ยงที่อวัยวะเป้าหมาย การขาดการออกกำลังกายหรือโรคที่เกิดภายในเนื้อเยื่อเอง

การฝ่อนับเป็นกระบวนการปกติทางสรีรวิทยาของการเสื่อมหรือทำลายเนื้อเยื่อ ซึ่งเกี่ยวข้องกับอะพอพโทซิส (apoptosis) ในระดับเซลล์อันเป็นส่วนหนึ่งในพัฒนาการของร่างกายและการรักษาภาวะธำรงดุล แต่หากเกิดจากโรคหรือการขาดปัจจัยที่มาเลี้ยงเนื้อเยื่อจากโรค จะจัดเป็นการฝ่อทางพยาธิวิทยา (pathological atrophy)
# การเสด็จเยี่ยม
พระนางมารีย์เสด็จเยี่ยม  หรือเรียกโดยย่อว่าการเสด็จเยี่ยม (Visitation) เป็นเหตุการณ์ที่พระแม่มารีย์เสด็จมาเยี่ยมนักบุญเอลิซาเบธ ซึ่งบันทึกไว้ในพระวรสารนักบุญลูกา

สำหรับศาสนาคริสต์ตะวันตกจะจัดการฉลอง (feast) เพื่อฉลองการเสด็จเยี่ยมในวันที่ 31 พฤษภาคม ของทุกปี และในศาสนาคริสต์ตะวันออกตรงกับวันที่ 2 กรกฎาคม ของทุกปี ในปฏิทินระหว่างปี ค.ศ. 1263-ค.ศ. 1969 และวันที่ 30 มีนาคมของทุกปี

 เหตุการณ์ 

พระแม่มารีย์เสด็จเยี่ยมนางเอลีซาเบธโดยที่ทั้งสองต่างกำลังตั้งครรภ์ โดยพระแม่มารีย์ตั้งครรภ์พระเยซู ส่วนนางเอลีซาเบธตั้งครรภ์ยอห์นผู้ให้รับบัพติศมา

ในเหตุการณ์นี้ เมื่อพระแม่มารีย์รับสารจากพระเจ้าแล้ว ท่านก็เดินทางลงใต้เพื่อไปหานางเอลีซาเบธญาติของท่าน ชาวคริสต์เชื่อว่าการที่พระนางมารีย์เสด็จมาเยี่ยมนางเอลีซาเบธนี้ ก็เพื่อนำพระหรรษทานของพระเจ้า (divine grace) มาให้แก่นางเอลีซาเบธและบุตรในครรภ์ และแม้ยอห์นจะยังอยู่ในท้องมารดา เขาก็ทราบได้ถึง "การปรากฏพระองค์" (presence) มาของพระผู้ช่วยให้รอด (Divine Saviour) และบังเกิดความปีติยินดีประหนึ่งว่าพระหรรษทานของพระเจ้าได้ชำระเขาแล้ว ครั้นแล้วพระแม่มารีย์ก็กล่าว “คำสรรเสริญของมารีย์” (Magnificat) และทรงพำนักอยู่กับนางเอลีซาเบธเป็นเวลาสามเดือน

ในด้านศิลปะฉาก “การเสด็จเยี่ยม” เป็นฉากหนึ่งในภาพชุดชีวิตของพระแม่มารี เป็นข้อรำพึงที่สองของรหัสธรรมแห่งความชื่นชมยินดี (Joyful Mysteries) เวลาสวดโรซารี (Rosary)
# พระเจ้าโคกุกช็อนแห่งโคกูรยอ
พระเจ้าโคกุกช็อน (? - ค.ศ. 197) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 9 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ และเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ในพระเจ้าชินแด มีพระนามเดิมว่า โก นัมมู 

ทรงได้เป็นองค์รัชทายาทแทนองค์ชายโค บัลกี พระเชษฐาที่เหล่าขุนนางไม่สนับสนุน แต่เหล่าขุนนางกลับสนับสนุนองค์ชายรองให้ขึ้นเป็นองค์รัชทายาทแทน ในปี ค.ศ. 176 (พ.ศ. 719) และเมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 179 (พ.ศ. 722) องค์รัชทายาทจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้าโคกุกช็อน

ในปี ค.ศ. 180 (พ.ศ. 723) ทรงเสกสมรสกับพระมเหสีอู (Lady U) บุตรสาวของอู โซ (U So) หัวหน้าชนเผ่าเชนา-บู (Jena-Bu)

ในปี ค.ศ. 182 (พ.ศ. 725) ทรงส่งพระราชโอรสองค์หนึ่งออกไปรบป้องกันการรุกรานจากกองทัพราชวงศ์ฮั่นตะวันออกที่มาจากเหลียวตง (Liaodong) และกองทัพโคกูรยอก็สามารถป้องกันได้สำเร็จ ทำให้กองทัพฮั่นต้องล่าถอยไป

พระองค์เคยเสด็จประพาสล่าสัตว์พร้อมกับพระราชทานชุดและอาหารให้กับชาวบ้าน ทรงพอพระทัยในการเป็นชาวสวนและชาวนาในอาณาจักรของพระองค์ ทรงคิดค้นระบบกู้ยืมข้าวขึ้นมาระบบหนึ่ง มีชื่อว่า "ชินแดบุบ" (Jindaebup) ซึ่งระบบนี้ใช้มาถึงราชวงศ์โชซ็อน และได้เปลี่ยนชื่อเป็นชื่อว่า "ฮวังอก" (Hwangok)

พระเจ้าโคกุกช็อนสวรรคตในปี ค.ศ. 197 (พ.ศ. 740) หลังจากครองราชย์ได้ 18 ปี พระราชอนุชาคือองค์ชายโค ย็อน-อู ได้เสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่าพระเจ้าซันซัง

 พงศาวลี
# การมัดอิสอัค
การมัดอิสอัค  หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "การมัด"  เป็นเรื่องราวจากปฐมกาล 22 ในคัมภีร์ฮับรู ในรายงานพระคัมภีร์ พระผู้เป็นเจ้าสั่งให้อับราฮัมเชือดพลีอิสอัค ลูกชายของท่าน ที่โมริยาห์ ในขณะที่อับราฮัมเริ่มปฏิบัติตามโดยมัดอิสอัคไว้ที่แท่นบูชา ท่านถูกทูตขององค์พระผู้เป็นเจ้าสั่งให้หยุด จากนั้นแกะผู้ตัวหนึ่งปรากฏตัวขึ้นและถูกเชือดพลีแทนอิสอัค ขณะที่พระผู้เป็นเจ้าทรงยกย่องการเชื่อฟังอันเคร่งครัดของอับราฮัมที่จะถวายบุตรชายของท่านไว้

นอกจากได้รับการระบุตามวิชาการสมัยใหม่แล้ว ตอนในพระคัมภีร์นี้ยังเป็นจุดสนใจในอรรถกถาจำนวนมากในแหล่งข้อมูลแบบดั้งเดิมของศาสนายูดาห์ คริสต์ และอิสลาม

รายงานพระคัมภีร์
รายงานจากคัมภีร์ฮีบรู พระผู้เป็นเจ้าสั่งให้อับราฮัมถวายอิสอัค ลูกชายของท่า เป็นเครื่องบูชายัญ หลังผูกอิสอัคบนแท่นบูชาแล้ว ทูตขององค์พระผู้เป็นเจ้าหยุดอับราฮัมก่อนที่ท่านจะเชือดพลีเสร็จ โดยกล่าวว่า "บัดนี้เรารู้แล้วว่าเจ้ายำเกรงพระเจ้า" อับราฮัมเงยหน้าขึ้นและเห็นแกะเพศผู้และเชือดพลีมันแทนอิสอัค

พระคัมภีร์ระบุว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่ "ภูเขาของพระยาห์เวห์" ใน "แคว้นโมริยาห์" หนังสือพงศาวดารฉบับที่ 2 3:1 ระบุ "ภูเขาโมริยาห์" เป็นที่ตั้งของพระวิหารของซาโลมอน ในขณะที่หนังสือเพลงสดุดี 24:3 อิสยาห์ 2:3 กับ 30:29, และเศคาริยาห์ 8:3 ใช้คำว่า "ภูเขาของพระยาห์เวห์" เพื่อสื่อถึงที่ตั้งของพระวิหารของซาโลมอนในเยรูซาเลม เชื่อกันว่าที่ตั้งนั้นอยู่ที่เนินพระวิหารในเยรูซาเลม ใน Samaritan Pentateuch ปฐมกาล 22:14 วลี  มีความหมายว่า "in the mountain the Lord was seen" ภูเขานั้นคือเขาเกริซิม

มุมมองยิว
# พระเจ้าซันซังแห่งโคกูรยอ
พระเจ้าซันซัง (? - ค.ศ. 227) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 10 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3  ในพระเจ้าชินแด และเป็นพระราชอนุชาในพระเจ้าโคกุกช็อน พระนามเดิมว่า โค ย็อน-อู เมื่อพระเชษฐาสวรรคตในปี ค.ศ. 197 (พ.ศ. 740) โค ย็อน-อูได้เสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้าซันซัง และทรงแต่งตั้งอดีตพระมเหสีอูของพระเชษฐาให้เป็นพระมเหสีอีกครั้ง 

ต่อมาเจ้าชายพัลกีซึ่งเป็นพระเชษฐาองค์โตได้ก่อการกบฏ พระองค์จึงบัญชาให้เจ้าชายคเยซู พระราชนัดดาไปปราบกบฏและปราบได้ ชายพัลกีจึงทรงปลงพระชนม์ชีพพระองค์เอง

ในปี ค.ศ. 209 (พ.ศ. 752) ปีที่ 12 ในรัชกาล ทรงย้ายราชธานีหนีภัยกองทัพฮั่น 

ในเดือนที่ 11 ทางจันทรคติ ปี ค.ศ. 208 (พ.ศ. 751) เสด็จประพาสหมู่บ้านชูทง-ช็อน  ทรงพบหญิงสาวคนหนึ่งและทั้งสองมีอะไรกัน ทำให้พระมเหสีอูไม่พอพระทัย ต่อมานางตั้งครรภ์และคลอดบุตรชายออกมา เมื่อพระเจ้าซันซังทรงทราบเรื่องก็โปรดให้ทั้งสองเข้าวัง และสถาปนาหญิงคนนั้นเป็นพระมเหสีองค์ที่ 2 

ในปี ค.ศ. 213 (พ.ศ. 756) โปรดให้สถาปนาอูวีกอ (องค์ชายที่ประสูติจากพระมเหสีองค์ที่ 2) ขึ้นเป็น องค์รัชทายาทอูวีกอ เมื่อพระเจ้าซันซังสวรรคตในปี ค.ศ. 227 (พ.ศ. 770) องค์รัชทายาทอูวีกอจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่าพระเจ้าทงช็อน

 พงศาวลี
# โฮม
โฮม  ในภาษาไทยแปลว่า บ้าน สามารถหมายถึง

อัลบั้มเพลง
 โฮม (อัลบั้มเดอะคอรร์ส) อัลบั้มของวงเดอะคอรร์ส ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2548

เพลง
 "โฮม" (เพลงไมเคิล บูเบล) ซิงเกิลของไมเคิล บูเบล ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2548 และนำมาขับร้องใหม่โดยวงเวสท์ไลฟ์ ในปี พ.ศ. 2550
# องค์การบริหารส่วนตำบลบางเสาธง
องค์การบริหารส่วนตำบลบางเสาธง เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลขนาดใหญ่ ประเภท 1 พื้นที่ในการบริหารราชการครอบคลุมบางส่วนของตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ และยังเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอบางเสาธงอีกด้วย

 อาณาเขต 
 ทิศเหนือ ติดต่อกับกรุงเทพมหานคร
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเปร็งและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางบ่อ (อำเภอบางบ่อ)จังหวัดสมุทรปราการ
 ทิศใต้ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางเพรียง (อำเภอบางบ่อ) เขตเทศบาลตำบลบางเสาธง (อำเภอบางเสาธง) และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางปลา (อำเภอบางพลี)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้ใหญ่และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อย (อำเภอบางเสาธง)

 ประชากร 
ประชากรทั้งสิ้น 31,467 คน แยกเป็นชาย 15,338 คน หญิง 16,129 คน มีความหนาแน่นเฉลี่ย 560.81 คนต่อตารางกิโลเมตร 

 สถานที่สำคัญ 
 ที่ว่าการอำเภอบางเสาธง
 สำนักงานเกษตรอำเภอบางเสาธง
 สำนักงานที่ดินจังหวัดสมุทรปราการ สาขาอำเภอบางพลี

 สถานศึกษา 
 มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ

 ศาสนสถาน 
 วัดศิริเสาธง
 วัดเสาธงกลาง
 วัดเสาธงนอก
 วัดบัวโรย

บางเสาธง
หมวดหมู่:อำเภอบางเสาธง
# การขับเฮลิโอโดรัสจากวัด
การขับเฮลิโอโดรัสจากวัด (ภาษาอังกฤษ: The Expulsion of Heliodorus from the Temple) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่อาจจะเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1511 ถึงปี ค.ศ. 1512 ภาพนี้เป็นส่วนหนึ่งของสัญญาการจิตรกรรมฝาผนังตกแต่งภายในวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ที่ปัจจุบันเรียกกันว่า “ห้องราฟาเอล”

ภาพ “การขับเฮลิโอโดรัสจากวัด” ตั้งอยู่ภายใน“ห้องเฮลิโอโดรัส” (Stanza di Eliodoro) ซึ่งเป็นชื่อที่ภาพได้รับ การขับเฮลิโอโดรัสจากวัดเป็นภาพจาก 2 มัคคาบี (3:21-28) จากพันธสัญญาเดิม เมื่อ พระเจ้าเซลิวคัสที่ 4 ฟิโลพาทอร์แห่งซีเรีย (Seleucus IV Philopator) มีพระราชโองการให้เฮลิโอโดรัส (Heliodorus) ให้ยึดทรัพย์สมบัติของวัดแห่งเยรุซาเล็ม แต่ถูกขับออกจากวัดโดยพระเจ้าที่ทรงส่งนายอาชาและผู้ช่วยสองคนมาขับไล่ออกจากวัด
# พระเจ้าทงช็อนแห่งโคกูรยอ
พระเจ้าทงช็อน (ค.ศ. 209-248) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 11 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ ประสูติเมื่อ ค.ศ. 209 โดยเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าซันซัง ประสูติแต่พระมเหสีองค์ที่ 2 ที่มาจากหมู่บ้านชูทง-ชน และเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าชินแด ทรงได้รับการสถาปนาเป็นองค์รัชทายาทเมื่อ ค.ศ. 213 ขณะพระชนม์เพียง 4 พรรษา และเมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 227 องค์ชายอูวีกอ องค์รัชทายาทจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้าทงช็อน ขณะพระชนม์เพียง 18 พรรษาและตลอดรัชกาลทรงต้องรบกับวุยก๊กจากสามก๊กของจีนในปี ค.ศ. 243 พระราชโอรสองค์หนึ่งพระนามว่า โค ย็อน-บุล ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นองค์รัชทายาท และเมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 248 องค์ชายรัชทายาทโค ย็อน-บุล จึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมาทรงพระนามว่า "พระเจ้าชุงช็อน"

พระราชโอรสพระองค์แรก : 중천왕 고연불(中川王  高然弗)เจ้าชุงชอน โคยอนบุล

พระราชโอรสพระองค์ที่ ๒ : 고예물(高預物)โคเยมุล

พระราชโอรสพระองค์ที่ ๓ : 고사구(高奢句)โคซากู

พระสนม : พระสนมไม่ปรากฏพระนาม

 พงศาวลี
# กลองสองหน้า
กลองสองหน้า สันนิษฐานว่าเริ่มนำมาใช้ในสมัยรัชกาลที่ 2 มีลักษณะคล้ายลูกเปิงมาง แต่ใหญ่กว่า หน้ากลองด้านกว้างเส้นผ่านศูนย์กลาง 21-24 เซนติเมตร ด้านเล็กเส้นผ่านศูนย์กลาง 20-22 เซนติเมตร ตัวกลองยาว 55-58 เซนติเมตร ใช้ในวงปี่พาทย์เสภาและใช้ตีประกอบจังหวะการเดี่ยวเครื่องดนตรีต่าง ๆ ด้วย
# พระเจ้าธีโอดอริคมหาราช
ธีโอดาริค (หรือ ธีโอเดริค) มหาราช (ค.ศ. 454 – 30 สิงหาคม ค.ศ. 526) มีอีกพระนามว่า ธีโอดอริคแห่งอามัล (กรีก: , อักษรโรมัน:) เป็นกษัตริย์แห่งชาวออสโตรกอท (ค.ศ. 475–526) และผู้ปกครองอาณาจักรออสโตรกอทแห่งอิตาลีใน ค.ศ. 493 ถึง 526 อุปราชของชาววิซิกอท (ค.ศ. 511–526) และแพทริเซียนแห่งจักรวรรดิโรมันตะวันออก ธีโอดอริคปกครองจักรวรรดิที่มีพื้นที่จากมหาสมุทรแอตแลนติกถึงทะเลเอเดรียติกในฐานผู้ปกครองดินแดนกอททั้งหมด แม้ว่าธีโอดอริคใช้ตำแหน่ง 'กษัตริย์' (rex) นักวิชาการบางส่วนจัดให้พระองค์เป็นจักรพรรดิโรมันตะวันตกเพียงในนาม เนื่องจากพระองค์ปกครองพื้นที่อดีตจักรวรรดิโรมันตะวันตกขนาดใหญ่ ได้รับเครื่องราชกกุธภัณฑ์ของอดีตจักรวรรดิโรมันตะวันตกจากคอนสแตนตินเปิลใน ค.ศ. 497 และพลเมืองบางส่วนเรียกพระองค์ด้วยตำแหน่ง เอากุสตุส

 วัยเยาว์และการแสวงหาประโยชน์ช่วงแรก 
ธีโอดาริคเสด็จพระราชสมภพใน ค.ศ. 454 ที่พันโนเนีย ริมทะเลสาบน็อยซีเดิลใกล้การ์นุนตุม โดยเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเธโอเดมีร์ ขุนนาง อามาลีเชื้อสายเจอร์แมนิกกับเอเรเลอูวา พระสนม พระนามในภาษากอทิกที่สร้างขึ้นใหม่โดยนักภาษาศาสตร์เป็น *Þiudareiks แปลว่า "ผู้คน-กษัตริย์" หรืแ "ผู้ปกครองผู้คน"

สิ่งสืบทอด

หมายเหตุ
# ไดแอน คีตัน
ไดแอน คีตัน  เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1946 เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ผู้กำกับ ผู้สร้าง คีตันเริ่มอาชีพของเธอบนเวที จากนั้นมีผลงานบนจอครั้งแรกในปี ค.ศ. 1970 ผลงานแสดงภาพยนตร์บทหลักเรื่องแรก แสดงเป็น Kay Adams-Corleone ใน The Godfather (ค.ศ. 1972) แต่ภาพยนตร์ที่ทำให้เธอโดดเด่นชัดในยุคแรกคือ แสดงร่วมในภาพยนตร์ของวูดดี อัลเลน เรื่อง Play It Again, Sam ในปี ค.ศ. 1972 ผลงานเรื่องต่อมาในหนังของอัลเลนคือ Sleeper (ค.ศ. 1973) และ Love and Death (ค.ศ. 1975) ที่ทำให้เธอรู้จักในฐานะนักแสดงตลกหญิง และต่อมาแสดงใน Annie Hall (ค.ศ. 1977) ที่เธอได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม

คีตันยังคงมีผลงานการแสดงต่อเนื่อง แสดงในหนังดราม่าเรื่อง  Looking for Mr. Goodbar (ค.ศ. 1977) และกับภาพยนตร์ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในเรื่อง  Reds (ค.ศ. 1981) และ Marvin's Room (ค.ศ. 1996) ภาพยนตร์ที่โด่งดังของเธอในยุคหลัง ๆ เช่น Father of the Bride (ค.ศ. 1991), The First Wives Club (ค.ศ. 1996), และ Something's Gotta Give (ค.ศ. 2003) ผลงานภาพยนตร์ที่เธอแสดง มีรายได้รวม 1.1 พันล้านดอลล่าร์สหรัฐ ในอเมริกาเหนือ. The-Numbers.com. Retrieved April 13, 2006. นอกจากผลงานการแสดงแล้ว เธอยังเป็นช่างภาพ นักพัฒนาอสังหาริมทรัพทย์ และเป็นนักร้องในบางคราว
# ปี่มอญ
ปี่มอญ เป็นเครื่องเป่าในตระกูลปี่ ไทยได้แบบอย่างมาจากมอญ ปี่ชนิดนี้แบ่งเป็น 2 ท่อน ท่อนแรกเรียกว่า "ตัวเลา" ทำด้วยไม้จริง กลึงให้กลมเรียวยาว ภายในโปร่งตลอด ตอนปลายกลึงผายออกเล็กน้อย ถัดลงมากลึงเป็นลูกแก้วคั่นสำหรับผูกเชือกโยงกับตัวลำโพง ที่ตัวเลาด้านหน้าเจาะรู 7 รู เรียงตามลำดับเพื่อเปิดปิดนิ้วบังคับเสียง ด้านหลังตอนบนเจาะอีก 1 รูเป็น "รูนิ้วคำ" อีกท่อนหนึ่งเรียกว่าลำโพง ทำด้วยทองเหลืองหรือสแตนเลส ลักษณะคล้ายดอกลำโพง แต่ใหญ่กว่า ปลายผายบานงุ้มขึ้น ตอนกลางและตอนปลายตีเป็นลูกแก้ว ตัวเลาปี่จะสอดใส่เข้าไปในลำโพง โดยมีเชือกเคียนเป็นทักษิณาวรรต ในเงื่อน "สับปลาช่อน" ยึดระหว่างลูกแก้วลำโพงปี่กับลูกแก้วตอนบนของตัวเลาปี่ เพื่อไม่ให้หลุดออกจากกันง่าย ๆ

เนื่องจากว่าปี่มอญมีขนาดใหญ่และยาวกว่าปี่อื่น ๆ ทำให้กำพวดของปี่จึงต้องยาวไปตามส่วนโดยมีความยาวประมาณ 8-9 ซม. และเขื่องกว่ากำพวดของปี่ชวา และมีแผ่นกะบังลมเช่นเดียวกับปี่ชวาและปี่ไฉน

ปี่มอญใช้เล่นในวงปี่พาทย์มอญ และเล่นประกอบเพลงออกภาษาในภาษามอญ
# จักรพรรดิฮุ่ย
จักรพรรดิฮุ่ยตี้ (Huidi) สามารถหมายถึง
 จักรพรรดิฮั่นฮุ่ยตี้ แห่งราชวงศ์ฮั่น (210 –188 ปีก่อนคริสตกาล)
 จักรพรรดิจิ้นฮุ่ยตี้ แห่งราชวงศ์จิ้น (ค.ศ. 259–307)

ฮ
หมวดหมู่:จักรพรรดิจีน
# จักรพรรดิอู่
จักรพรรดิหวู่ตี้ หรือ อู่ตี้ (Wu Di) สามารถหมายถึง
 จักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ (หลิว เช่อ) แห่งราชวงศ์ฮั่น (141 – 87 ปีก่อนคริสตกาล)
 จักรพรรดิจิ้นอู่ตี้ (ซือหม่า เอี๋ยน) แห่งราชวงศ์จิ้น (ค.ศ. 265–290)
 จักรพรรดิอู่ตี้ แห่งราชวงศ์หลิวซ่ง  (ค.ศ. 420–422)
 จักรพรรดิอู่ตี้ แห่งราชวงศ์ฉีใต้ (ค.ศ. 482-493)
 จักรพรรดิเหลียงอู่ตี้ แห่งราชวงศ์เหลียง (ค.ศ. 502 - 549)
 จักรพรรดิอู่ตี้ แห่งราชวงศ์เฉิน (ค.ศ. 557-559)
 จักรพรรดิโจวอู่ตี้ แห่งราชวงศ์โจวเหนือ  (ค.ศ. 561-578)
# พระเจ้าฮเยจง
พระเจ้าฮเยจงแห่งโครยอ (ค.ศ. 912 - ค.ศ. 945) พระราชาองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 943 - ค.ศ. 945) เป็นพระโอรสของพระเจ้าแทโจแห่งโครยอ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โครยอ พระราชมารดาของพระองค์เป็นหญิงสามัญชนธรรมดาที่อภิเษกกับพระเจ้าแทโจตั้งแต่สมัยยังรับใช้คุง เย เมื่อพระเจ้าฮโยจงทรงขึ้นครองราชย์ ก็ต้องเผชิญหน้ากับการแก่งแย่งอำนาจระหว่างตระกูลเก่าที่มีอำนาจของชิลลา วัง คยู (왕규, 王珪 คนละตระกูลกับราชวงศ์โครยอ) เป็นขุนนางเก่าชิลลาที่มีส่วนในการส่งเสริมพระเจ้าแทโจสู่อำนาจ และได้ส่งบุตรสาวของตนสองคนไปเป็นมเหสีของพระเจ้าแทโจ ซึ่งก็มีพระโอรสองค์หนึ่งคือเจ้าชายควางจู วังคยูจึงหวังเป็นอย่างยิ่งว่าราชบัลลังก์จะตกมาสู่หลานของตนเองในที่สุดhttp://www.koreanhistoryproject.org/Ket/C04/E0404.htm 

แต่วังคยูก็ถูกขัดขวางโดยตระกูลยูแห่งชองจู นำโดยพระมเหสีชินมยองซุนซองและเจ้าชายวัง โย และองค์ชายวัง โซพระอนุชาทั้งสอง วังคยูจึงทูลพระเจ้าฮเยจงว่าเจ้าชายวังโยและวังโซจะก่อการกบฏ แต่พระเจ้าฮเยจงที่จริงแล้วก็ไม่มีพระราชอำนาจจะทำอะไรได้ วังคยูจึงตัดสินใจรวบรับวางแผนลอบปลงพระชนม์พระเจ้าฮเยจงและตั้งเจ้าชายควางจู (광주원군, 廣州院君) พระอนุชาต่างพระราชมารดาเป็นกษัตริย์แต่ไม่สำเร็จ 

พระเจ้าฮเยจงสวรรคตอย่างปริศนาเมื่อปี ค.ศ. 945 หลังจากครองราชย์ได้เพียงสองปีพระชนมายุได้ 33 พรรษาบรรดาขุนนางจึงเชิญเจ้าชายวังโยขึ้นเป็นพระเจ้าจองจงเป็นกษัตริย์องค์ต่อไป

 พระราชวงศ์ 

พระราชบิดา: พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ  (태조)
พระราชมารดา: สมเด็จพระนางเจ้าจางฮวา  ตระกูล โอ  (장화왕후 오씨, 莊和王后 吳氏)  

พระมเหสี:
สมเด็จพระมเหสีอึยฮวา ตระกูล อิม (의화왕후 임씨, 義和王后 林氏)

พระสนม:
พระสนมควางจู ตระกูล วัง (광주원부인 왕씨, 廣州院夫人 王氏 (เป็นพระสนมของพระเจ้าแทโจมาก่อน)
พระสนมชอนจูวอน ตระกูล คิม (청주원부인 김씨, 淸州院夫人 金氏)
นางกำนัล ลีแอจู (궁인 연씨, 宮人 連氏)

พระราชโอรส:
เจ้าชายฮึงฮวา (흥화군, 興化君) พระราชโอรสของสมเด็จพระนางเจ้าอึยฮวา
เจ้าชายวังเจ (태자 왕제, 太子 王齊) พระโอรสของนางกำนัล ลีแอจู

พระราชธิดา:
เจ้าหญิงคยองฮวา (경화궁부인, 慶化宮夫人) พระราชธิดาของสมเด็จพระนางเจ้าอึยฮวา (เป็นพระสนมของพระเจ้าควางจง)
เจ้าหญิงจองฮอน (정헌공주, 貞憲公主) พระราชธิดาของสมเด็จพระนางเจ้าอึยฮวา 
เจ้าหญิงมยองฮเย (명혜부인, 明惠夫人) พระราชธิดาของสมเด็จพระนางเจ้าอึยฮวา
# เชอร์รี
เชอร์รี เป็นผลไม้ชนิดหนึ่ง มีรสชาติหวานอมเปรี้ยว ต้นเชอร์รีเป็นไม้ยืนต้นในสกุล Prunus สกุลย่อย Cerasus เป็นไม้พุ่มขนาดกลาง ชอบอากาศหนาวเย็น ใบเขียวเข้ม ดอกสีขาวอมชมพู ผลกลม ขนาดเล็ก เปลือกมีทั้งสีแดงเข้ม สีส้มและสีเหลือง โดยทั่วไปแบ่งได้เป็น 2 กลุ่มคือเชอร์รีหวานกับเชอร์รีหวานอมเปรี้ยว แหล่งที่ปลูกเชอร์รีมากคือทวีปอเมริกา ทวีปออสเตรเลีย ทวีปยุโรป และประเทศญี่ปุ่น

 การใช้ประโยชน์ 

เชอร์รีเป็นผลไม้ที่นำมาปรุงอาหารได้หลากหลายชนิด ทั้งกินสดเป็นผลไม้ คั้นเป็นน้ำเชอร์รี ทำขนมเช่น พายเชอร์รี แยมเชอร์รีหรือนำไปเชื่อม เชอร์รีที่นิยมนำผลมาบริโภคมากที่สุดคือเชอร์รีป่า (P. avium)

ประโยชน์ของเชอร์รี

1.ช่วยบำรุงผิวพรรณให้เปล่งปลั่ง และช่วยยับยั้งการผลิตเมลานิน 

2.ช่วยกระตุ้นการสร้างคอลลาเจนของร่างกาย สามารถชะลอการเกิดริ้วรอยต่าง ๆ ได้

3.ช่วยลดการสร้างอนุมูลอิสระ 

4.มีสารไลโคปีนช่วยยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็ง

5.มีสารแอนโทไซยานินสามารถช่วยลดระดับน้ำตาลในเลือดได้ดี 

6.มีวิตามินซี ช่วยเสริมภูมิต้านทานลดโอกาสการติดเชื้อหวัด และบรรเทาอาการของโรคหวัด ป้องกันการเกิดโรคเลือดออกตามไรฟัน และเพิ่มอัตราการไหลเวียนของโลหิต

เชอร์รี่ ปลูกไม่ยากอย่างที่คิด ราคาดีความต้องการสูง สืบค้นวันที่ 4 พฤศจิกายน 2564
# จักรพรรดิเหวิน
จักรพรรดิเหวิน (- ตี้ แปลว่า จักรพรรดิ) สามารถหมายถึง

 จักรพรรดิฮั่นเหวิน แห่งราชวงศ์ฮั่น  (202 - 157 ปีก่อนคริสตกาล)
 จักรพรรดิเว่ยเหวิน หรือ โจผี แห่งวุยก๊ก  (ค.ศ. 187 - 226)
 จักรพรรดิจิ้นเหวิน หรือ สุมาเจียว แห่งวุยก๊ก (ค.ศ. 211 - 264)
 ซุนเฮแห่งง่อก๊ก (ค.ศ. 223 - 253) หลังเสียชีวิต พระเจ้าซุนโฮที่เป็นบุตรชาย ได้สถาปนาเป็นจักรพรรดิเหวินแห่งอู่ตะวันออก
 จักรพรรดิเหวิน แห่งราชวงศ์หลิวซ่ง  (ค.ศ. 407 - 453)
 จักรพรรดิเหวิน แห่งราชวงศ์เว่ยตะวันตก (ค.ศ. 507 - 551)
 จักรพรรดิเหวิน แห่งราชวงศ์โจวเหนือ  (ค.ศ. 507 - 556)
 จักรพรรดิเหวิน แห่งราชวงศ์เฉิน (ค.ศ. 522 - 566)
 จักรพรรดิสุยเหวิน แห่งราชวงศ์สุย  (ค.ศ. 541 - 604)

ห
หมวดหมู่:จักรพรรดิจีน
# ซอสหอยนางรม
ซอสหอยนางรม หรือมักเรียกกันติดปากว่า น้ำมันหอย เป็นซอสปรุงรสในการทำอาหาร มีลักษณะข้น หนืดและมีสีเข้ม ผลิตจากส่วนผสมของน้ำตาล เกลือ ซีอิ๊ว และน้ำหอยนางรมหรือสารสกัดจากหอยนางรม ซอสหอยนางรมนิยมใช้เป็นเครื่องปรุงในอาหารจีน ไทย เวียดนาม และกัมพูชา

 ศัพทมูลวิทยา 
ชื่อเรียกโดยทั่วไปของซอสหอยนางรมคือ "น้ำมันหอย" ซึ่งแปลตามตัวจากภาษาจีนคือ 蚝油 (蚝; หาว แปลว่า หอยนางรม และ 油; โหยว แปลว่า น้ำมัน ในที่นี้หมายถึงการเรียกโดยรวมของเหลวที่มีลักษณะข้นหนืดมันวาว)

 ประวัติ 
เชื่อกันในวงกว้างว่า ซอสหอยนางรมได้รับการคิดค้นโดยบังเอิญโดย ลี คัมเซิง (李锦裳; สำเนียงจีนกลาง: หลี่ จิ่นชาง) (ผู้ก่อตั้งแบรนด์ ลีกุมกี่ ของฮ่องกง) กลางทศวรรษที่ 1870 ในเวลานั้นเขาเปิดร้านน้ำชาเล็ก ๆ ในเมืองจูไห่ มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน และขายหอยนางรมต้มเพื่อหาเลี้ยงชีพ อยู่มาวันหนึ่ง ลี คัมเซิง ยุ่งมากจนเขาลืมหอยนางรมที่ต้มไว้ เขาไม่ได้เปิดฝาหม้อดูจนกระทั่งได้กลิ่นหอมแรงโชยเข้าจมูก เมื่อเปิดเห็นซุปหอยนางรมที่โดยปกติมีสีขาวน้ำนม กลับถูกต้มในหม้อจนข้นและมีสีน้ำตาล มีรสอูมามิที่มากยิ่งขึ้น 

 การผลิต 
thumb|ตะแกรงลวดที่ใช้ตากหอยนางรม
ในแบบดั้งเดิม นำเนื้อหอยนางรมไปต้มในกระทะเหล็กจนสุกเป็นเวลาครึ่งชั่วโมง จากนั้นแยกเนื้อหอยออกไปผึ่งให้แห้งบนกระด้งหรือตะแกรงลวดตาห่างให้แห้ง 1 แดด (ได้หอยนางรมแห้ง ในการทำอาหารอื่น ๆ) ขั้นตอนถัดมาซึ่งสำคัญที่สุดในการทำซอสหอยนางรมคือ การต้มน้ำซุปหอยนางรมที่กรองแล้ว และเคี่ยวจนได้ความหนืดตามต้องการ ซึ่งเป็นขั้นตอนที่ใช้เวลานานที่สุด ประมาณ 4 ชั่วโมงในแบบดั้งเดิม และ 2 ชั่วโมงในแบบอุตสาหกรรมซึ่งมักเติมสารเพิ่มความหนืดเพื่อลดเวลา อาจเติมน้ำตาลและซีอิ๊วเล็กน้อยเพื่อรสและสีที่เข้มขึ้น 

ปัจจุบัน ในระบบอุตสาหกรรมมีการสร้างรสชาติที่คล้ายคลึงกัน ซึ่งผลิตได้อย่างรวดเร็วกว่าและลดต้นทุน โดยใช้น้ำผสมด้วยน้ำตาลและเกลือ และความข้นหนืดด้วยแป้งข้าวโพด จากนั้นใช้สารสกัดจากหอยนางรมหรือหัวเชื้อเพื่อเป็นฐาน อาจมีการเติมส่วนผสมอื่น ๆ เช่น ซีอิ๊วขาวและผงชูรสเพื่อเพิ่มรสชาติและสีสัน คุณภาพของหัวเชื้อหอยนางรมส่งผลต่อรสชาติอย่างมาก

 สุขภาพ 
ในปี 2001 สำนักงานมาตรฐานอาหารแห่งสหราชอาณาจักรตรวจสอบพบว่าซอสหอยนางรมและซีอิ๊วต่าง ๆ ในจำนวนร้อยละ 22 ของตัวอย่างทั้งหมด มีสาร 3-MCPD (3-monochloropropane-1,2-diol) ในระดับที่สูงมากกว่ามาตรฐานความปลอดภัยโดยสหภาพยุโรป ประมาณ 2 ใน 3 ของตัวอย่างเหล่านี้ยังมีสารเคมีตัวที่สองที่เรียกว่า 1,3-DCP (1,3-dichloropropanol) ซึ่งผู้เชี่ยวชาญแนะนำว่าไม่ควรมีอยู่ในอาหารในระดับใด ๆ สารเคมีทั้งสองมีศักยภาพที่จะ ทำให้เกิดมะเร็ง และหน่วยงานแนะนำให้นำผลิตภัณฑ์ที่ได้รับผลกระทบออกจากชั้นวางและหลีกเลี่ยงการบริโภค

สำนักงานอาหารร่วมแห่งนิวซีแลนด์และออสเตรเลีย (ANZFA) กล่าวว่าได้ดำเนินการฉุกเฉินเพื่อแก้ไขรหัสมาตรฐานอาหารเพื่อกำหนดขีดจำกัดของ 3-MCPD ในซอสถั่วเหลืองที่ 0.02 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ตามมาตรฐานคณะกรรมาธิการยุโรปที่มีผลบังคับใช้ในสหภาพยุโรปในเดือนเมษายน 2002
# พระเจ้าซุกจง
พระเจ้าซุกจง  อาจหมายถึง:
 พระเจ้าซุกจงแห่งโครยอ (ค.ศ. 1095-1105)
 พระเจ้าซุกจงแห่งโชซ็อน (ค.ศ. 1674–1720)