# โอลิมปิกฤดูร้อน 2020
กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020  หรือชื่อที่เป็นทางการ กีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 32  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ โตเกียว 2020 เป็นมหกรรมกีฬานานาชาติที่สำคัญในประเพณีโอลิมปิก ควบคุมโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ซึ่งจัดในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จัดขึ้นระหว่างวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม พ.ศ. 2564

กรุงโตเกียวได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิก เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2556 ในประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 123 ณ กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา นับเป็นครั้งที่ 3 ที่กรุงโตเกียวได้รับสิทธิ์เป็นเจ้าภาพโอลิมปิก ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1940 ได้รับสิทธิ์เป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกของทวีปเอเชีย และเมืองซัปโปโรสำหรับโอลิมปิกฤดูหนาว แต่ได้ถอนตัวจากการแข่งขันเนื่องจากสงครามระหว่างจีนและญี่ปุ่น และกลับมาเป็นเจ้าภาพอีกครั้งในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 (พ.ศ. 2507) ซึ่งครั้งนี้ กรุงโตเกียวเป็นเมืองที่ 5 (และเมืองที่ 1 ในทวีปเอเชีย) ที่ได้จัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนมากกว่า 1 ครั้ง รวมถึงกรุงโตเกียวก็ได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 สำหรับนักกีฬาคนพิการเช่นกัน

กีฬาโอลิมปิกครั้งนี้ได้บรรจุกีฬาเบสบอล และกีฬาซอฟท์บอล อีกครั้งหลังจากกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รวมถึงกีฬาคาราเต้, กีฬาสเกตบอร์ด, กีฬาโต้คลื่น และกีฬาปีนผา ซึ่งได้ถูกบรรจุเป็นครั้งแรกเช่นกัน

ในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2563 จากสถานการณ์การระบาดทั่วของโคโรนาไวรัสในทั่วโลก ทำให้คณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) โดยโทมัส บัค ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ได้ปรึกษาหารือกับชินโซ อาเบะ นายกรัฐมนตรีของประเทศญี่ปุ่น ก่อนจะตัดสินใจร่วมกันในการเลื่อนการแข่งขันโอลิมปิกและพาราลิมปิกฤดูร้อนออกไปในปี พ.ศ. 2564 และออกแถลงการณ์ยืนยันเลื่อนจัดการแข่งขันโอลิมปิก 2020 และพาราลิมปิก 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ออกไปเป็นเวลา 1 ปี อย่างเป็นทางการแต่ไม่ช้ากว่าปี พ.ศ. 2564 เพื่อความปลอดภัยของนักกีฬาและทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องกับโอลิมปิกและประชาคมโลก แต่ยังคงเป็นชื่อเดิม คือ โตเกียว 2020 ต่อไป 

สำหรับการตัดสินใจเลื่อนการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ออกไปเป็นเวลา 1 ปี นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของการแข่งขันที่โอลิมปิกเลื่อน ในช่วงเวลาที่โลกไม่พบเจอกับสงคราม โดยก่อนหน้านี้สงครามโลกครั้งที่ 1 และครั้งที่ 2 ได้ทำให้การแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1916 ที่กรุงเบอร์ลิน โอลิมปิกฤดูร้อน 1940 ที่กรุงโตเกียว และโอลิมปิกฤดูร้อน 1944 ที่กรุงลอนดอน ต้องถูกยกเลิกการแข่งขัน

 การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ 

250 px|thumb|นายเมารีซีโอ มากรี ขณะนั้นได้ดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีกรุงบัวโนสไอเรส ประกาศสุนทรพจน์ในประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 123
เมืองที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย 
เมืองที่เสนอตัวเป็นเจ้าภาพโดยคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาตินั้น ๆ รับรอง และได้รับคัดเลือกรอบแรกโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ได้แก่
  โตเกียว ญี่ปุ่น
  อิสตันบูล ตุรกี
  มาดริด สเปน

เมืองที่ไม่ผ่านการคัดเลือกรอบแรก 
เมืองที่เสนอตัวเป็นเจ้าภาพโดยคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาตินั้น ๆ รับรอง และไม่ได้รับคัดเลือกรอบแรกโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ได้แก่
  บากู อาเซอร์ไบจาน 
  โดฮา กาตาร์
  โรม อิตาลี (ถอนตัว)

คณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้ลงคะแนน เพื่อคัดเลือกเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2556 ในประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 123 ณ โรงแรมฮิลตัน บัวโนสไอเรส ในกรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา โดยใช้ระบบการลงคะแนนลับ ในการลงคะแนนครั้งแรกนั้น ไม่มีเมืองใดได้คะแนนเป็นกึ่งหนึ่งของผู้ลงคะแนนทั้งหมด ซึ่งกรุงมาดริด และกรุงอิสตันบูลได้คะแนนเท่ากัน จึงได้มีการลงคะแนนรอบคัดออก เพื่อหาเมืองใดเมืองหนึ่งเข้ารอบสุดท้ายต่อไป ซึ่งการลงคะแนนรอบสุดท้ายกรุงโตเกียว ได้ถูกเลือกเป็นเจ้าภาพโอลิมปิก โดยการชนะกรุงอิสตันบูลด้วยคะแนน 60 คะแนน ต่อ 36 คะแนน

 การลงคะแนนเลือกเมืองเจ้าภาพ โอลิมปิก 2020 เมือง ประเทศรอบที่ 1คัดออกรอบที่ 2 โตเกียว  42 —60 อิสตันบูล  26 49 36 มาดริด  26 45—

การเตรียมความพร้อมและพัฒนาการ
180px|thumb|นายโยะชิโร โมะริ ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการจัดการแข่งขันโตเกียว 2020
มหานครโตเกียวได้ตั้งกองทุนสำรองจำนวน 400 พันล้านเยน (มากกว่า 3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพื่อให้ครอบคลุมค่าใช้จ่ายของการเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกครั้งนี้ รัฐบาลญี่ปุ่นกำลังพิจารณาความจุของท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว และท่าอากาศยานนานาชาตินะริตะ เพื่อที่จะขยายให้รองรับการแข่งขันครั้งนี้ รวมถึงโครการสร้างรางรถไฟสายใหม่ ซึ่งมีการวางแผนที่จะเชื่อมโยงสนามบินทั้งสองจะสิ้นสุดที่สถานีรถไฟโตเกียว เพื่อลดระยะเวลาการเดินทางจากสถานีรถไฟโตเกียวไปยังท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียวจาก 30 นาที เหลือ 18 นาที และจากสถานีรถไฟโตเกียวไปยังท่าอากาศยานนานาชาตินะริตะจาก 55 นาที เหลือ 36 นาที โดยโครงการนี้ต้องใช้งบประมาณ 400 พันล้านเยน   นอกจากภาครัฐแล้ว ภาคเอกชนยังสนับสนุนการลงทุนอีกด้วย แต่บริษัทรถไฟอีสต์ เจอาร์ ก็ยังมีการวางแผนเส้นทางรถไฟใหม่จากสถานีรถไฟทามาชิไปยังท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียวด้วยเช่นกัน กองทุนนี้ยังมีการวางแผนที่จะเร่งโครงการทางพิเศษชุโตะ ทางพิเศษโตเกียวไงคัน ทางพิเศษเคนโอะ และปรับปรุงทางด่วนอื่นๆในพื้นที่  นอกจากนี้ยังมีแผนที่จะขยายระบบคมนาคมไร้คนขับ (สายยุริกะโมะเมะ) จากสถานีที่มีอยู่คือ สถานีโทะโยะซุ ไปยังอาคารใหม่ของสถานีคาจิโดกิ ซึ่งผ่านหมู่บ้านนักกีฬา แม้ว่ายุริกะโมะเมะยังไม่สามารถที่จะให้บริการ ซึ่งเพียงพอต่อการใช้บริการเป็นจำนวนมากในเขตโอะไดบะ ที่เป็นหนึ่งในพื้นที่บริการของยุริกะโมะเมะ

ซึ่งโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ดูแลโดย อดีตนายกรัฐมนตรีโยะชิโร โมะริ ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการจัดการแข่งขันโตเกียว 2020  และรัฐมนตรีโทะชิอะกิ เอ็นโด เป็นผู้กำกับดูแลการเตรียมการในนามของรัฐบาลญี่ปุ่น

สถานที่และโครงสร้างพื้นฐาน
thumb|ศูนย์แสดงสินค้านานาชาติโตเกียว (โตเกียวบิกไซท์) เป็นสถานที่ตั้งของศูนย์สื่อมวลชน
thumb|กรีฑาสถานแห่งชาติ (ญี่ปุ่น)
thumb|สนามกีฬาอาริอาเกะ อารีนา (Ariake Arena)
thumb|ศูนย์กีฬาทางน้ำโอลิมปิก
thumb|Yokohama Stadium – Baseball, softball
thumb|ทัศนียภาพของสะพานสายรุ้ง ซึ่งถ่ายจากบริเวณสวนน้ำโอไดบะ
thumb|วะกะซุโอลิมปิกมารีนา สถานที่จัดกีฬาเรือใบ
จากการที่ได้รับการยืนยันในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ว่า กรีฑาสถานแห่งชาติในกรุงโตเกียว จะได้รับงบประมาณ 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อปรับปรุงเพิ่มเติม และฟื้นฟูบูรณะอย่างเต็มรูปแบบ สำหรับการแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลก 2019 รวมถึงกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ซึ่งได้มีการประกวดออกแบบสนามใหม่ โดยสภากีฬาญี่ปุ่นได้ประกาศผู้ชนะเลิศการประกวด เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ซึ่งสถาปนิกซาฮา ฮาดิด เป็นผู้ชนะการประกวด จากผู้เข้าประกวดทั้งหมด 46 คน รวมถึงการรื้อถอนสนามกีฬาเดิม เพื่อขยายความจุที่นั่งจาก 50,000 ที่นั่ง ไปยัง 80,000 ที่นั่ง  ซึ่งเป็นความจุที่นิยมของการจัดโอลิมปิกในปัจจุบัน อย่างไรก็ตามนายกรัฐมนตรีชินโซ อะเบะ ได้ประกาศเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2558 ว่าแผนที่จะสร้างกรีฑาสถานแห่งชาติใหม่ได้ถูกยกเลิก แล้วได้มีการจัดการประกวดอีกครั้ง ในท่ามกลางความไม่พอใจของประชาชนในช่วงการก่อสร้างสนามกีฬา ซึ่งมีค่าใช้จ่ายสูงกว่าที่คาดการณ์ไว้ ในฤดูใบไม้ร่วง พ.ศ. 2558 การออกแบบใหม่โดยนายเคนโกะ คุมะ ได้รับการอนุมัติเป็นผู้ชนะในการประกวดออกแบบสนามกีฬาแห่งใหม่ที่ลดลงความจุระหว่าง 60,000-80,000 ที่นั่ง 

สถานที่จัดการแข่งขันทั้งหมด 28 กีฬาจาก 33 กีฬา จะจัดการแข่งขันในกรุงโตเกียว ซึ่งอยู่ภายใน 8 กิโลเมตร (5 ไมล์) ของหมู่บ้านนักกีฬา โดยมีการสร้างสนามใหม่มากถึง 11 สนาม

ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2559 มีรายงานว่าค่าใช้จ่ายในการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก และพาราลิมปิก อาจจะมากกว่าการคาดการณ์งบประมาณเดิมถึงสี่เท่า และดังนั้นมีการเสนอให้มีการปรับปรุงแผนงาน เพื่อลดงบประมาณต่างๆ รวมถึงการย้ายสถานที่จัดการแข่งขันออกนอกกรุงโตเกียว
เขตประวัติศาสตร์
เขตประวัติศาสตร์มีสถานที่จัดการแข่งขันทั้งหมด 7 สถานที่ โดยเขตประวัติศาสตร์ตั้งอยู่ในย่านธุรกิจใจกลางของกรุงโตเกียว ซึ่งเขตนี้อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของหมู่บ้านนักกีฬา สถานที่บางส่วนเคยจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964

สถานที่กีฬาความจุประเภท กรีฑาสถานแห่งชาติ 25px|alt=|link= พิธีการ25px|alt=Pictogram. กีฬากรีฑา25px|alt=Pictogram. กีฬาฟุตบอล (รอบชิงชนะเลิศ)  สถานที่ถูกบูรณะ สนามกีฬาในร่มแห่งชาติโยโยงิ 25px|alt=Pictogram. กีฬาแฮนด์บอล12,000 ที่นั่ง สถานที่มีอยู่แล้ว  สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น 25px|alt=Pictogram. กีฬายูโด12,000 ที่นั่ง  สถานที่ถูกบูรณะ ศูนย์กีฬาในร่มโตเกียว  25px|alt=Pictogram. กีฬาเทเบิลเทนนิส10,000 ที่นั่ง สถานที่มีอยู่แล้ว  สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ  25px|alt=Pictogram. กีฬามวยสากลสมัครเล่น11,098 ที่นั่ง สถานที่มีอยู่แล้ว  ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว 25px|alt=Pictogram. กีฬายกน้ำหนัก25px|alt=Pictogram. กีฬาปีนหน้าผา5,000 ที่นั่ง สถานที่มีอยู่แล้ว นวอุทยานพระราชวังหลวงโตเกียว 25px|alt=Pictogram. กีฬาจักรยาน (ถนน)5,000 ที่นั่ง สถานที่ชั่วคราว

เขตอ่าวโตเกียว
เขตอ่าวโตเกียวร์มีสถานที่จัดการแข่งขันทั้งหมด 20 สถานที่ โดยเขตเขตอ่าวโตเกียวตั้งอยู่ในพื้นที่ของอ่าวโตเกียว ซึ่งเขตนี้อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่บ้านนักกีฬา

สถานที่กีฬาความจุประเภท สวนป่าริมอ่าวโตเกียว  25px|alt=Pictogram. กีฬาขี่ม้า (อีเวนติ้ง และครอสคันทรี)20,000 ที่นั่ง สถานที่ชั่วคราว สวนป่าริมอ่าวโตเกียว (บริเวณกำแพงกั้นคลื่น) 25px|alt=Pictogram. กีฬาเรือแคนู (สปรินท์) 25px|alt=Pictogram. กีฬาเรือพาย20,000 ที่นั่ง  สถานที่แห่งใหม่ ศูนย์กีฬาทางน้ำโอลิมปิก 25px|alt=Pictogram. กีฬาว่ายน้ำ  25px|alt=Pictogram. กีฬากระโดดน้ำ 25px|alt=Pictogram. กีฬาระบำใต้น้ำ18,000 ที่นั่ง  สถานที่แห่งใหม่ สนามกีฬาอาริอาเกะ 25px|alt=Pictogram. กีฬาวอลเลย์บอล12,000 ที่นั่ง  สถานที่แห่งใหม่ ศูนย์ยิมนาสติกโอลิมปิก 25px|alt=Pictogram. กีฬายิมนาสติก12,000 ที่นั่ง  สถานที่แห่งใหม่ สวนชิโอกาเซะ 25px|alt=Pictogram. กีฬาวอลเลย์บอล (ชายหาด)12,000 ที่นั่ง สถานที่ชั่วคราว สนามกีฬาในร่มอาริอาเกะ 25px|alt=Pictogram. กีฬาเทนนิส10,000 ที่นั่ง  สถานที่ถูกบูรณะสนามกีฬาฮอกกี้โออิ 25px|alt=Pictogram. กีฬาฮอกกี้10,000 ที่นั่ง  สถานที่แห่งใหม่ อุทยานคะไซริงกาอิ 25px|alt=Pictogram. กีฬาเรือแคนู (สลาลม)8,000 ที่นั่ง  สถานที่แห่งใหม่ สนามกีฬาโอลิมปิกบีเอ็มเอ็กซ์ 25px|alt=Pictogram. กีฬาจักรยาน (บีเอ็มเอ็กซ์)6,000 ที่นั่ง สถานที่ชั่วคราว เกาะยุเมโนชิมะ 25px|alt=Pictogram. กีฬายิงธนู 25px|alt=Pictogram. กีฬาสเกตบอร์ด6,000 ที่นั่ง  สถานที่แห่งใหม่ สวนน้ำโอไดบะ 25px|alt=Pictogram. กีฬาไตรกีฬา 25px|alt=Pictogram. กีฬาว่ายน้ำ (มาราธอน)5,000 ที่นั่ง สถานที่ชั่วคราว ศูนย์กีฬาว่ายน้ำนานาชาติทัตสึมิ Originally to be held at Water Polo Arena in Koto, Tokyo; venue moved in June 2015. 25px|alt=Pictogram. กีฬาโปโลน้ำ3,500 ที่นั่ง สถานที่มีอยู่แล้ว 

เขตนอกหมู่บ้านกีฬา (ระยะเกิน 8 กิโลเมตร)
สถานที่กีฬาความจุประเภท สนามกีฬาโตเกียวRugby sevens originally to be held at National Olympic Stadium; venue moved in June 2015.  25px|alt=Pictogram. กีฬาฟุตบอล25px|alt=Pictogram. กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ (ว่ายน้ำ, ขี่ม้า, วิ่ง และยิงปืน)25px|alt=Pictogram. กีฬารักบี้ 7 คน  สถานที่มีอยู่แล้ว สนามกีฬาโยโกฮามะ 25px|alt=Pictogram.  กีฬาซอฟต์บอล25px|alt=Pictogram. กีฬาเบสบอล30,000 ที่นั่ง  สถานที่มีอยู่แล้ว  สนามกอล์ฟคาซูมิกาเซกิ  25px|alt=Pictogram. กีฬากอล์ฟ 30,000 ที่นั่ง สนามที่มีอยู่แล้ว ไซตามะซูเปอร์อารีนาOriginally to be held at Youth Plaza Arena; proposal for venue change to Saitama Super Arena in late 2014 was confirmed in March 2015 by the IOC.   25px|alt=Pictogram. กีฬาบาสเกตบอล 22,000 ที่นั่ง สนามที่มีอยู่แล้ว เกาะเอโนชิมะOriginally to be held at Wakasu Olympic Marina; venue moved in June 2015.  25px|alt=Pictogram. กีฬาเรือใบ25px|alt=Pictogram. กีฬาโต้คลื่น 10,000 ที่นั่ง สนามที่มีอยู่แล้ว มากูฮาริเม็สเซะAll three events originally to be held at Tokyo Big Sight; venue moved in June 2015.  25px|alt=Pictogram. กีฬาฟันดาบ25px|alt=Pictogram. กีฬาเทควันโด25px|alt=Pictogram. กีฬามวยปล้ำ25px|alt=Pictogram.  กีฬาคาราเต้ 6,000 ที่นั่ง8,000 ที่นั่ง สนามที่มีอยู่แล้วศูนย์กีฬามูซาชิโนะBadminton originally to be held at Youth Plaza Arena; venue moved in June 2015.  25px|alt=Pictogram. กีฬาแบดมินตัน25px|alt=Pictogram. กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ (ฟันดาบ)6,000 ที่นั่ง  สถานที่แห่งใหม่ อิซุเวโลโดรม 25px|alt=Pictogram. กีฬาจักรยาน (ลู่) 5,000 ที่นั่ง  สถานที่แห่งใหม่ สนามยิงปืนอาซากะ 25px|alt=Pictogram. กีฬายิงปืน  สถานที่ชั่วคราว ศูนย์กีฬาจักรยาน 25px|alt=Pictogram. กีฬาจักรยาน (เสือภูเขา)   สถานที่แห่งใหม่ บาจิ โคเอ็น 25px|alt=Pictogram. กีฬาขี่ม้า (ศิลปะการบังคับม้า, อีเวนติ้ง และกระโดดข้ามเครื่องกีดขวาง) สถานที่ชั่วคราว

สนามแข่งขันกีฬาฟุตบอล
thumb|สนามกีฬาซัปโปโระโดม ในเมืองซัปโปโระ
สถานที่กีฬาความจุประเภท สนามกีฬานานาชาติโยโกฮามะ 25px|alt=Pictogram. กีฬาฟุตบอล70,000 ที่นั่ง  สถานที่มีอยู่แล้ว  สนามกีฬาไซตามะ 2002 25px|alt=Pictogram. กีฬาฟุตบอล62,000 ที่นั่ง  สถานที่มีอยู่แล้ว กรีฑาสถานแห่งชาติญี่ปุ่น  25px|alt=|link= พิธีการ25px|alt=Pictogram. กีฬากรีฑา25px|alt=Pictogram. กีฬาฟุตบอล (รอบชิงชนะเลิศ)60,000 ที่นั่ง  สถานที่แห่งใหม่ สนามกีฬาโตเกียว 25px|alt=Pictogram. กีฬาฟุตบอล25px|alt=Pictogram. กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ (ว่ายน้ำ, ขี่ม้า, วิ่ง และยิงปืน)25px|alt=Pictogram. กีฬารักบี้ 7 คน50,000 ที่นั่ง  สถานที่มีอยู่แล้ว  สนามกีฬามิยางิ 25px|alt=Pictogram. กีฬาฟุตบอล48,000 ที่นั่ง  สถานที่มีอยู่แล้ว สนามกีฬาซัปโปโระโดม  25px|alt=Pictogram. กีฬาฟุตบอล40,000 ที่นั่ง  สถานที่มีอยู่แล้ว

สถานที่อื่นๆ
สถานที่กิจกรรมประเภท โรงแรมอิมพีเรียลโตเกียว 25px|alt=|link= สถานที่พักของเจ้าหน้าที่  25px|alt=|link= สถานที่จัดการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สถานที่มีอยู่แล้ว  หมู่บ้านนักกีฬา (ย่านฮารูมิ ฟูโตะ) 25px|alt=|link= สถานที่พักของนักกีฬา  สถานที่แห่งใหม่ ศูนย์แสดงสินค้านานาชาติโตเกียว (โตเกียวบิกไซท์) 25px|alt=|link= ศูนย์สื่อมวลชน สถานที่มีอยู่แล้ว 

 ตั๋วการแข่งขัน 
ราคาตั๋วของพิธีเปิดกีฬาโอลิมปิก 2020 ตั้งราคาไว้ระหว่าง 25,000 - 150,000 เยน ส่วนราคาตั๋วของกีฬายอดนิยม อาทิ กีฬากรีฑา และกีฬาว่ายน้ำในรอบชิงชนะเลิศ จะตั้งราคาสูงสุดถึง 30,000 เยน ซึ่งค่าเฉลี่ยของราคาตั๋วในกีฬาโอลิมปิก 2020 ทั้งหมดเป็นเงิน 7,700 เยน โดยร้อยละ 60 ของตั๋วทั้งหมด ตั้งราคาไว้ 4,400 เยน หรือน้อยกว่านั้น ตั๋วในกีฬาโอลิมปิก 2020 จะจำหน่ายผ่านร้านสะดวกซื้อทั้งหมด 40,000 สาขาทั่วประเทศญี่ปุ่น และจำหน่ายในอินเทอร์เน็ตอีกด้วย

 การแข่งขัน 
 กีฬาที่แข่งขัน 
กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ได้จัดการแข่งขันทั้งหมด 33 ชนิดกีฬา 50 สาขากีฬา รวมทั้งหมด 339 รายการ

 กีฬาที่แข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

กีฬาใหม่ที่ถูกบรรจุเข้าแข่งขัน
ต่อจากกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 คณะกรรมการโอลิมปิกสากล หรือ ไอโอซี ได้ประเมิน 26 กีฬาหลักที่จัดขึ้นในกรุงลอนดอน ด้วยการพิจารณา 25 กีฬาหลัก และกีฬาใหม่ที่บรรจุในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 คือ กีฬากอล์ฟ และกีฬารักบี้ 7 คน เพื่อที่จะบรรจุในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ซึ่งในที่นี้จะมีกีฬาที่ถูกถอดออก 1 ชนิดกีฬาที่ได้จัดการแข่งขันในนครรีโอเดจาเนโร ซึ่งไอโอซีจะหาทางที่จะบรรจุกีฬาเพิ่มจากตัวเลือกที่มี 7 กีฬา แทนที่กีฬาที่ถูกถอดออกไป เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2556 คณะบริหารไอโอซีได้ลงมติให้ถอดถอนกีฬามวยปล้ำออกจากกีฬาโอลิมปิก ซึ่งเป็นการตัดสินที่น่าแปลกใจที่ได้ถอดถอนกีฬาที่เก่าแก่ที่สุดในกีฬาโอลิมปิก ออกจากการแข่งขันครั้งนี้ หลังจากการตัดสินใจที่ถอดถอนกีฬามวยปล้ำออกจากกีฬาโอลิมปิกในครั้งนี้ ได้ถูกต่อต้านในหลายประเทศสมาชิกSupron odesłał medal IO na znak protestu – Sporty walki – www.orange.pl ดังนั้นสหพันธ์มวยปล้ำนานาชาติ หรือ ฟีล่า จึงได้ยื่นสมัครเพื่อที่ให้กีฬามวยปล้ำบรรจุเข้าสู่กีฬาโอลิมปิก 2020 อีกครั้ง

เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 คณะกรรมการโอลิมปิกสากล หรือ ไอโอซี ได้ประกาศ 3 กีฬาสุดท้ายที่จะถูกบรรจุกีฬาโอลิมปิก 2020 คือ กีฬาสควอช, กีฬาเบสบอล / ซอฟท์บอล และกีฬามวยปล้ำIOC: Baseball/softball, squash and wrestling make cut for IOC Session vote in Buenos Aires ส่วน 5 กีฬาอื่น ๆ คือกีฬาคาราเต้, กีฬาสเกตบอร์ด, กีฬาปีนเขา, กีฬาเวกบอร์ด และกีฬาวูซู ได้ตกรอบในการพิจารณาในครั้งนี้ เมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2556 ในการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 125 คณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้เลือกกีฬามวยปล้ำกลับเข้าสู่กีฬาโอลิมปิกอีกครั้ง ซึ่งได้คะแนนเสียงทั้งหมด 49 คะแนน ส่วนกีฬาเบสบอล / ซอฟท์บอล และกีฬาสควอช ได้คะแนนเสียงทั้งหมด 24 และ 22 คะแนนตามลำดับ

ภายใต้นโยบายใหม่ของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลที่สามารถให้ประเทศเจ้าภาพได้เสนอเพิ่มกีฬาต่าง ๆ เข้ามาบรรจุในกีฬาโอลิมปิกได้ โดยนโยบายนี้จะดึงดูดความสนใจของประเทศเจ้าภาพ จากการบรรจุกีฬาที่นิยมในประเทศเข้าสู่กีฬาโอลิมปิก อันเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงนโยบายใหม่ คณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้ประกาศกีฬาที่สนใจในการบรรจุใหม่รวมทั้งหมด 8 กีฬา คือ กีฬาเบสบอล / ซอฟท์บอล, กีฬาโบว์ลิ่ง, กีฬาคาราเต้, กีฬาสเกตบอร์ด, กีฬาปีนหน้าผา, กีฬาสควอช, กีฬาโต้คลื่อน และกีฬาวูซู เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2558 ทางคณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2020 ได้คัดเลือกกีฬาที่บรรจุกีฬาในกีฬาโอลิมปิก 2020 ให้แก่คณะกรรมการโอลิมปิกสากล รวมทั้งหมด 5 จาก 8 กีฬา คือ กีฬาเบสบอล / ซอฟท์บอล, กีฬาคาราเต้, กีฬาปีนหน้าผา, กีฬาโต้คลื่อน และกีฬาสเกตบอร์ด โดย 5 กีฬานี้ได้รับการอนุมัติ เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2016 ในการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 129 ที่นครรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ดั้งนั้นกีฬาโอลิมปิก 2020 จะมีจำนวนกีฬาทั้งหมด 33 กีฬา อย่างไรก็ตามกีฬาเหล่านี้ได้รับการอนุมัติให้จัดการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก 2020 เท่านั้น โดยไม่สามารถจัดการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก 2024 ได้

ปฏิทินกำหนดการแข่งขัน

โอลิมปีกครั้งต่อไปจัดขึ้นประเทศอะไรณ์อย่างเป็นทางการสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก และพาราลิมปิก 2020 ได้เปิดตัวเมื่อวันที่ 25 .เมษายน พ.ศ. 2559 ซึ่งออกแบบโดยนายอาซาโอะ โทโกโร่ ผู้ได้รับรางวัลการประกวดการออกแบบสัญลักษณ์จากทั่วประเทศ  ซึ่งสัญลักษณ์นี้มาจากการนำศิลปะแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่นคือ ลายตารางหมากรุกที่เรียกว่า "อิชิมัตสุ โมโย" ซึ่งเป็นที่นิยมในสมัยเอโดะ หรือเมื่อราว 300 - 400 ปีที่แล้ว ผสมผสานกับการจัดวางรูปแบบใหม่ที่กำหนดให้เป็นตัวแทนของความแตกต่างของชนชาติต่างๆ ภายใต้แนวคิด "Unity in Diversity" หรือ เอกภาพภายในความแตกต่างหลากหลาย โดยสัญลักษณ์นี้ได้แทนที่สัญลักษณ์ที่ถูกยกเลิกจากการที่ถูกกล่าวหาว่าลอกเลียนแบบสัญลักษณ์ของโรงละครในประเทศเบลเยี่ยม

ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

ณ วันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ 200 ประเทศ ที่ผ่านการคัดเลือก (ยกเว้นกีฬากรีฑา และว่ายน้ำ ซึ่งเป็นกีฬาสากล ที่ทั้ง 206 ประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันโดยไม่ต้องผ่านการคัดเลือก)

 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เข้าแข่งขัน 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  (เจ้าภาพ)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 สรุปเหรียญรางวัล 

สื่อมวลชน
ผู้ให้การสนับสนุน
ในปีพ.ศ. 2558 มูลค่าของผู้ให้การสนับสนุนในกีฬาโอลิมปิก 2020 ทั้งหมดสูงถึง 1.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งมูลค่าของผู้ให้การสนับสนุนในครั้งนี้มีมากที่สุดในประวัติศาสตร์โอลิมปิก โดยมากกว่าสถิติเดิมในกีฬาโอลิมปิก 2008 ที่มีมูลค่าของผู้ให้การสนับสนุนทั้งหมด 1.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

 ผู้ให้การสนับสนุนการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2020 ผู้ให้การสนับสนุนหลักกีฬาโอลิมปิก

 โคคา-โคลา
 อาโทส
 บริดจสโตน
 ดาว เคมิคอล
 เจเนอรัล อิเล็กทริก
 แมคโดนัลด์
 โอเมกา เอสเอ
 พานาโซนิค
 พรอคเตอร์ แอนด์ แกมเบิล
 ซัมซุง อิเลคโทรนิคส์
 โตโยต้า
 วีซ่า อิงค์ ผู้ให้การสนับสนุนหลัก ประจำกีฬาโอลิมปิก 2020

 เบียร์อาซาฮี
 เอสิกส์
 แคนนอน อิงค์
 ฟูจิตสึ
 เจเอ็กซ์ โฮลดิงส์
 ลิกซิล กรุ๊ป 
 เมจิ โฮลดิงส์
 มิตซุย ฟูโดซัง
 มิซุโฮะ ไฟแนนเชียลกรุ๊ป
 นิปปอน ไลฟ์
 เอ็นอีซี คอร์ปอเรชั่น
 เอ็นทีที คอร์ปอเรชั่น
 โนมูระ โฮลดิงส์
 ซูมิโตโม มิตซุย ไฟแนนเชียลกรุ๊ป
 โตเกียวมารีน นิชิโดผู้ให้การสนับสนุนอย่างเป็นทางการ ประจำกีฬาโอลิมปิก 2020

 แอร์วีฟ
 อายิโนะโมะโต๊ะ
 ออล นิปปอน แอร์เวย์
 หนังสือพิมพ์อาซาฮี
 แอลโซค
 ซิสโก้ ซิสเต็มส์
 ได นิปปอน ปริ้นท์ติ้ง
 ไดวะเฮาส์
 อีเอฟ เอดูเคชันเฟิสต์
 เจแปนแอร์ไลน์
  เจแปน โพสต์ โฮลดิงส์
 เจทีบี คอร์เปอร์เรชั่น
 เจอาร์ อีสต์
 คิโคแมน
 เคที-ซีที โฮลดิงส์
 หนังสือพิมพ์ไมนิจิ
 มิตซูบิชิ อิเล็กทริค
 นิสชิน ฟูดส์
 หนังสือพิมพ์ซันเคอิ
 ซีคอม
 นิเคอิ
 โทบุ ท็อป โฟร์
 โตเกียวแก๊ส
 โตเกียวเมโทร
 ท็อปปัน
 โตโต้
 ยามาโตะ โฮลดิงส์
 หนังสือพิมพ์โยมิอุริ

 การถ่ายทอดสด 
ในประเทศสหรัฐอเมริกา กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จะมีการถ่ายทอดสดโดยสถานีโทรทัศน์เอ็นบีซียูนิเวอร์แซล ซึ่งได้ลงทุนซื้อลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสดทั้งสิ้น 4.38 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยได้สิทธิ์การถ่ายทอดสดตั้งแต่กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย เป็นต้นมา

ในประเทศญี่ปุ่น สถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค, สถานีโทรทัศน์ทีบีเอส, สถานีโทรทัศน์ทีวี อาซาฮี และสถานีโทรทัศน์ฟุจิ ทีวี จะออกอากาศในทุกแพลตฟอร์ม ขณะที่สถานีโทรทัศน์ทีวี โตเกียว, สถานีโทรทัศน์นิปปอน ทีวี และสถานีโทรทัศน์อิสระจะออกอากาศเฉพาะในโทรทัศน์ภาคพื้นดิน

ในทวีปยุโรปนี้จะมีการถ่ายทอดสดผ่านสถานีโทรทัศน์ดิสคัฟเวอรี่ คอมมิวนิเคชั่น ซึ่งเป็นกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรก ภายใต้สิทธิ์การถ่ายทอดสดในทวีปยุโรปของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล หรือ ไอโอซี โดยได้สิทธิ์การถ่ายทอดสดตั้งแต่กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ที่เมืองพย็องชัง ประเทศเกาหลีใต้ เป็นต้นมา โดยสิทธิ์การถ่ายทอดสดในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2020 จะครอบคลุมทวีปยุโรปเกือบทั้งหมด ยกเว้นประเทศฝรั่งเศส และประเทศรัสเซีย เนื่องจากประเทศฝรั่งเศสยังมีสิทธิ์การถ่ายทอดสดอยู่ ซึ่งจะหมดสัญญาการถ่ายทอดสดในการแข่งขันครั้งนี้ โดยสถานีโทรทัศน์ดิสคัฟเวอรี่จะคุ้มครองใบอนุญาตย่อยในแต่ละประเทศ ซึ่งจะส่งระบบสัญญาณที่สามารถให้บริการฟรี (Free to Air) ทั่วทวีปยุโรป ในประเทศสหราชอาณาจักร จะเป็นครั้งสุดท้ายที่สถานีโทรทัศน์บีบีซี ถือสิทธิ์การถ่ายทอดสดอย่างเต็มรูปแบบ ซึ่งในครั้งต่อไปสถานีโทรทัศน์บีบีซีจะถือใบอนุญาตย่อยของสถานีโทรทัศน์ดิสคัฟเวอรี่แทน

รายชื่อสถานีโทรทัศน์ที่ถือสิทธิ์การถ่ายทอดสด
 – เอสบีเอส
 – เอสบีเอส
 – ซีบีซี/เรดิโอ-แคนาดา, สปอร์ตส์เน็ต, ทีเอสเอ็น
แคริบเบียน – อินเทอร์เนชั่นแนล มีเดีย คอนเทนท์
 – เอชอาร์ที
 – ซีซีทีวี
 – แชที
 – เจแปน คอนซอร์เทียม
 – สกาย เทเลวิชั่น
 – เอ็นโอเอส
 – กรูโป โกลโบ
 – เบลเทเลเรดิโอ
 – ฟรองซ์ เทเลวีฌีอง, แคแนล พลืส
 – เล
 – ดิสคัฟเวอรี่ คอมมิวนิเคชั่น, ยูโรสปอร์ต
 – อาร์ทีวีเอส
 – อาร์ทีวี
 – เอสอาร์จี เอสเอสอาร์
 – บีบีซี, ยูโรสปอร์ต
 – เอ็นบีซียูนิเวอร์แซล
 – เซเว่น เน็ตเวิร์ค
 – โออาร์เอฟ
เอเชีย – เดนท์สุ
โอเชียเนีย – สกาย เทเลวิชั่น
 – อาร์ทีอี
 – เอ็มทีวีเอ
MENA – บีนสปอตส์
 – แพลนบี, เอไอเอส, ทีสปอร์ตส, เอ็นบีที, ไทยพีบีเอส, เจเคเอ็น 18, ทรูโฟร์ยู, จีเอ็มเอ็ม 25, พีพีทีวี

 – ครอบคลุมใน 22 ประเทศในเอเชีย นอกจากนี้ยังมีการขายลิขสิทธิ์ย่อยแก่ประเทศต่าง ๆ
 – ยกเว้นประเทศฝรั่งเศส และประเทศรัสเซีย
 – ครอบคลุมในประเทศหมู่เกาะคุก , ประเทศฟิจิ, ประเทศคิริบาส, ประเทศหมู่เกาะมาร์แชลล์, ประเทศไมโครนีเซีย, ประเทศนาอูรู, ประเทศนีอูเอ, ประเทศปาเลา, ประเทศซามัว, ประเทศหมู่เกาะโซโลมอน, ประเทศตองงา, ประเทศตูวาลู และประเทศวานูอาตู

 หมายเหตุ