# ธาร ยุทธชัยบดินทร์
ธาร  ยุทธชัยบดินทร์ นักเขียนเชื้อสายไทย-จีน เกิดเมื่อ 19 พฤษภาคม  พ.ศ. 2507  ที่ โรงพยาบาลศิริราช  กรุงเทพมหานคร มีผลงานวรรณกรรมพิมพ์เผยแพร่ในนิตยสารต่าง ๆ ทั้ง นวนิยาย เรื่องสั้น และบทความ รวมถึงหนังสือเล่มซึ่งได้รับรางวัลระดับประเทศหลายครั้ง

 ประวัติ 
ธาร  ยุทธชัยบดินทร์ เป็นชาวกรุงเทพมหานครโดยกำเนิด บุตรของนายเสรีชัย (สกุลเดิมแซ่ 陳) และนางพรนับพัน (สกุลเดิม เชาว์กันหา) มีชีวิตวัยเด็กที่ยากลำบากเนื่องจากพ่อแม่หย่าร้างกัน เมื่ออายุ 11 ขวบต้องย้ายไปอยู่ที่จังหวัดนครปฐมอันเป็นบ้านเกิดของบิดา  ได้รับการศึกษาจาก โรงเรียนเกื้อวิทยา, โรงเรียนบูรณะศาสตร์, โรงเรียนพระปฐมวิทยาลัย, โรงเรียนไทยวิจิตรศิลป์, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (นิเทศศาสตร์) สมัยเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เขาเริ่มเขียนบทกวีและเรื่องสั้นเป็นงานอดิเรก และมีผลงานตีพิมพ์ติดต่อกันหลายปีในนามปากกาต่าง ๆ เมื่อเติบโตขึ้นก็ทำงานส่งเสียตัวเองเรียนหนังสือด้วยการเป็นจิตรกร ประติมากร ก่อนจะหันเหไปเป็นพนักงานเสิร์ฟ เจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคล จากนั้นได้สมรสกับนภานุช ณ ถลาง และมีบุตรด้วยกันหนึ่งคนชื่อณัฏฐ์ภพ ระยะนี้ประกอบอาชีพเป็นครีเอทีฟรายการวิทยุ นักเขียนบทสารคดีวิทยุและโทรทัศน์ พนักงานขาย กองบรรณาธิการ ภายหลังหย่ากับคู่สมรสจึงหันเหไปประกอบอาชีพเป็นพ่อค้าเร่ตามตลาดนัด ต่อมาสอบบรรจุเข้ารับราชการในตำแหน่งนักประชาสัมพันธ์ แต่ปฏิบัติหน้าที่ได้สี่ปีเศษก็ตัดสินใจลาออกมาเขียนหนังสือ ในปี พ.ศ. 2551 ได้สมรสใหม่กับศิราภรณ์ ยุทธชัยบดินทร์ (สกุลเดิม แสนอุบล) และใช้ชีวิตส่วนใหญ่เดินทาง ถ่ายรูป วาดภาพ เขียนหนังสือ

ปัจจุบันย้ายออกจากกรุงเทพฯ ไปปักหลักเขียนบทความและเรื่องสั้นอยู่ที่จังหวัดสกลนคร

 เกี่ยวกับงานเขียน 

เริ่มหัดเขียนหนังสือและมีผลงานชิ้นแรกเป็นบทกวีชื่อ "แสวงหา" ตีพิมพ์ในนิตยสารสตรีสาร เมื่อปีพ.ศ. 2522 โดยใช้นามปากกา "ฤสินา" และตีพิมพ์เรื่องสั้นในสตรีสารครั้งแรก เรื่อง"ยุทธการในห้องแล็บ" ปีพ.ศ. 2523 ภายหลังได้ตีพิมพ์เรื่องสั้นและบทกวีอย่างต่อเนื่องอีกสิบกว่าเรื่อง (หลายนามปากกา) จากนั้นหยุดเขียนไปนาน หลายปีต่อมาได้หวนกลับมาเขียนเรื่องสั้นอีก โดยมีผลงานลงพิมพ์ในนิตยสารฟ้าเมืองไทย หน้า “เขาเริ่มต้นที่นี่” ใช้นามปากกา "ฤทธิ์ จิตรา" หลายเรื่องด้วยกัน  นอกจากนี้ยังมีผลงานแปลเรื่องสั้นตีพิมพ์ในนิตยสารแพรวอีกหนึ่งเรื่อง (นามปากกา "ปริวรรต") 

ปี 2536 - 2537 เขียนสารคดีวิทยุไว้หลายร้อยตอน รวมถึงงานโฆษณาประเภทต่าง ๆ เผยแพร่ทางสถานีวิทยุ ททบ.103.5 MHz. และสถานีโทรทัศน์ ไทยสกายทีวี (Thai Sky Television)
ปี 2539 - 2540 ประจำกองบรรณาธิการนิตยสารฉบับหนึ่ง ได้เขียนสารคดีท่องเที่ยว และบทความประเภทต่าง ๆ ตีพิมพ์ไว้จำนวนหนึ่ง 
กลางปี 2547 ลาออกจากราชการเพื่อเขียนหนังสืออย่างเดียว เริ่มจากเขียนบทความสารคดีตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสารคู่สร้างคู่สม ก่อนจะฝึกเขียนเรื่องสั้นอีกครั้งโดยใช้นามปากกา “ลิด้า” และได้ตีพิมพ์ในนิตยสารบางกอกเป็นการประเดิมเมื่อปลายปี 2547 จากนั้นมีผลงานเรื่องสั้นและสารคดีเผยแพร่ในนิตยสารต่าง ๆ เช่น เนชั่นสุดสัปดาห์ สยามรัฐสัปดาหวิจารณ์ จุดประกายวรรณกรรม  สกุลไทย ดิฉัน กุลสตรี หญิงไทย ขวัญเรือน ขายหัวเราะ วิทยาจารย์ ช่อการะเกด คู่สร้างคู่สมฯลฯ
ปี 2553 พ่อผู้ไม่อยากเดินทางไปรัสเซีย หนังสือรวมเรื่องสั้นคัดสรรตีพิมพ์เผยแพร่ในนามปากกา "ภพ เบญญาภา"
ปี 2554 หนังสือรวมเรื่องสั้น พ่อผู้ไม่อยากเดินทางไปรัสเซีย เข้ารอบสุดท้ายรางวัลเซเว่นบุ๊คอวอร์ด ครั้งที่ 8 ประจำปี 2554, เรื่องสั้น I just want to go out for a walk แปลโดย มาร์แซล บารังส์ จากเรื่อง ผมแค่จะออกไปเดินเล่น (ในหนังสือรวมเรื่องสั้นชุด พ่อผู้ไม่อยากเดินทางไปรัสเซีย) ได้รับการเผยแพร่, ผลงานเรื่องสั้น กรงแห่งความเดียวดาย ได้รับการจัดทำเป็นภาพยนตร์สั้นและละครเวที, นวนิยายเรื่อง โซนาต้าคลับ ตีพิมพ์เผยแพร่เป็นหนังสือครั้งแรก
ปี 2555 หน้าต่าง หนังสือรวมเรื่องสั้นตีพิมพ์เผยแพร่ ในนามปากกา "ภพ เบญญาภา", เรื่องสั้นเรื่อง บ่วงชีวิต จากหนังสือรวมเรื่องสั้นชุด"พ่อผู้ไม่อยากเดินทางไปรัสเซีย" แปลและเผยแพร่เป็นภาษาอังกฤษในชื่อเรื่องว่า "THE NOOSE OF LIFE" โดย มาร์แซล บารังส์ 
ปี 2556 กล้องเก่า หนังสือรวมเรื่องสั้นคัดสรรวางจำหน่าย
ปี 2557 กล้องเก่า หนังสือร่วมเรื่องสั้น เข้ารอบ Longlist รางวัลซีไรต์ (1 ใน 15 เล่ม)
ปี 2558 สะพานรวมเมฆ หนังสือรวมเรื่องสั้นคัดสรรวางจำหน่ายในเดือนกันยายน
ปี 2559 สองอย่างห้า หนังสือรวมเรื่องสั้นคัดสรรวางจำหน่ายปลายปี
ปี 2560 โรคระบาดและเรื่องสั้นอื่น ๆ หนังสือรวมเรื่องสั้นคัดสรรวางจำหน่ายปลายปี
ปี 2561 ตรอกคนบ้าและเรื่องสั้นอื่น ๆ หนังสือรวมเรื่องสั้นคัดสรรวางจำหน่ายปลายปี
ปี 2562 มันทากินีซิตี้ นวนิยายร่วมสมัย จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ศิราภรณ์บุ๊คส์ วางจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน
ปี 2564 มันทากินีซิตี้ นวนิยายเรื่องล่าสุดของเขาได้รับการคัดเลือกให้เข้ารอบ Longlist รางวัลซีไรต์ (1 ใน 19 เล่ม)

 รางวัลเกียรติยศ 

 ปี 2549  รางวัลพานแว่นฟ้า (ชมเชย) จากผลงานเรื่องสั้นเรื่อง มื้อสุดท้าย
 ปี 2550  รางวัลมูลนิธิสุภาว์ เทวกุลฯ (ประจำปี 2549) จากผลงานเรื่องสั้นเรื่อง เด็กชายหอมแดง
 ปี 2554  เข้ารับพระราชทานรางว้ลหนังสือดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2554 ประเภทหนังสือรวมเรื่องสั้น รางวัลชมเชย จากหนังสือรวมเรื่องสั้นชุด พ่อผู้ไม่อยากเดินทางไปรัสเซีย ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 39  
 ปี 2556  เข้ารับพระราชทานรางว้ลหนังสือดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2556 ประเภทหนังสือรวมเรื่องสั้น รางวัลชมเชย จากหนังสือรวมเรื่องสั้นชุด  หน้าต่าง ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 41
 ปี 2557  รองชนะเลิศอันดับ 1 หนังสือดีเด่นรางวัลเซเว่นบุ๊คอวอร์ด ครั้งที่ 11 ปี 2557 จากหนังสือรวมเรื่องสั้นชุดกล้องเก่า
 ปี 2560  รางวัลหนังสือดีเด่น ประจำปี 2560 ประเภทหนังสือรวมเรื่องสั้น รางวัลชมเชย จากหนังสือรวมเรื่องสั้นชุด  สองอย่างห้า ใช้นามปากกา  ดมิตรี สุธีมนต์ 
 ปี 2562  รางวัลหนังสือดีเด่น ประจำปี 2562 ประเภทหนังสือรวมเรื่องสั้น รางวัลชมเชย จากหนังสือรวมเรื่องสั้นชุด  ตรอกคนบ้าและเรื่องสั้นอื่น ๆ