wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 34
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 34 ของไทย (27 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 - 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518)

นายสัญญา ธรรมศักดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี สืบต่อเป็นสมัยที่ 2 ประกาศพระบรมราชโองการ ลงวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2517พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งนายกรัฐมนตรี (นายสัญญา ธรรมศักดิ์ สมัยที่ ๒) พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

 รายชื่อคณะรัฐมนตรีคณะที่ 34 ของไทย 
ในวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรัฐมนตรี (๓๐ ราย)

 นายประกอบ หุตะสิงห์ เป็นรองนายกรัฐมนตรี
 นายมนูญ บริสุทธิ์ เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
 พลเอก ครวญ สุทธานินทร์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
 นายสมหมาย ฮุนตระกูล เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
 นายจรูญพันธ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
 หม่อมเจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ จักรพันธุ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
 นายเชาวน์ ณ ศิลวันต์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
 นายวิจารณ์ นิวาตวงศ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
 พลตำรวจตรี อรรถสิทธิ์ สิทธิสุนทร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
 นายกิตติ สีหนนทน์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
 นายเกรียง กีรติกร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
 นายอุดม โปษะกฤษณะ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
 นายอรุณ สรเทศน์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
 นายเกษม สุวรรณกุล เป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ
 พลเรือเอก ถวิล รายนานนท์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
 พลอากาศเอก บัว ศิริทรัพย์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
 นายสนั่น เกตุทัต เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
 พลตรี ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
 นายเถลิง ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
 นายพันธุ์เลิศ บูรณะศิลปิน เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
 นายศรีภูมิ ศุขเนตร เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
 นายประสงค์ สุขุม เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
 พลตำรวจเอก ประจวบ สุนทรางกูร เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
 พลตำรวจโท ชุมพล โลหะชาละ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
 นายเทียน อัชกุล เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
 นายสมภพ โหตระกิตย์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม
 หม่อมหลวงจิรายุ นพวงศ์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
 นายก่อ สวัสดิพาณิชย์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
 นายเสม พริ้งพวงแก้ว เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
 นายประกายเพชร อินทุโสภณ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

 การปรับคณะรัฐมนตรี 
 วันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 นายสนั่น เกตุทัต รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ลาออกจากตำแหน่ง
 วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2517 นายประกายเพชร อินทุโสภณ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ลาออกจากตำแหน่ง
 วันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2518 พลตรี ชาติชาย ชุณหะวัณ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ลาออกจากตำแหน่ง

 การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 34 ของไทย 
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง โดยมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517 ทำให้คณะรัฐมนตรีที่บริหารราชการแผ่นดินอยู่พ้นจากตำแหน่ง
# คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 33
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 33 ของไทย (14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 - 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2517)

นายสัญญา ธรรมศักดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ ลงวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งนายกรัฐมนตรี (นายสัญญา ธรรมศักดิ์) พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ ทวี แรงขำ
รองประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ปฏิบัติหน้าที่แทน ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

 รายชื่อคณะรัฐมนตรีคณะที่ 33 ของไทย 
ในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2516 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้

 นายสุกิจ นิมมานเหมินท์ เป็นรองนายกรัฐมนตรี
 พลโท แสวง เสนาณรงค์ เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
 พลอากาศเอก ทวี จุลละทรัพย์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
 นายบุญมา วงศ์สวรรค์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
 นายจรูญพันธ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
 หม่อมเจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ จักรพันธุ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
 พลเรือตรี ชลี สินธุโสภณ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
 นายชาญชัย ลี้ถาวร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
 นายกมล วรรณประภา เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
 นายประกอบ หุตะสิงห์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
 นายอภัย จันทวิมล เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
 นายอุดม โปษะกฤษณะ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
 นายโอสถ โกศิน เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
 นายอรุณ สรเทศน์ เป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ
 พลเรือเอก ถวิล รายนานนท์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
 พลเอก สุรกิจ มัยลาภ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
 นายเยื่อ สุสายัณห์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
 พลตรี ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
 พลตำรวจเอก พิชัย กุลละวณิชย์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
 พลตำรวจโท ประจวบ สุนทรางกูร เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
 นายจรูญ ศรีบุญเรือง เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
 พลตำรวจโท ชุมพล โลหะชาละ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
 นายพ่วง สุวรรณรัฐ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
 นายสมภพ โหตระกิตย์ เป็นรัรฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม
 นายบุญสม มาร์ติน เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
 นายเสม พริ้งพวงแก้ว เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
 นายสอาด หงษ์ยนต์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

 การปรับคณะรัฐมนตรี 
 วันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 นายบุญสม มาร์ติน รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ได้กราบถวายบังคมลาออก

 การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 33 ของไทย 
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุด เพราะนายสัญญา ธรรมศักดิ์ นายกรัฐมนตรี ได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2517
ซึ่งประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ได้ดำเนินการสอบความเห็นของ สภานิติบัญญัติแห่งชาติ แล้ว ยังคงให้ความไว้วางใจ นายสัญญา ธรรมศักดิ์ และมีความประสงค์ให้ นายสัญญา ธรรมศักดิ์ ดำรงตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี ต่อไป
# รายชื่อโครงสร้างทางกายวิภาคมนุษย์
ระบบหลักในร่างกาย 
 ระบบผิวหนังที่ปกคลุมร่างกาย (Integumentary system)
 ระบบกล้ามเนื้อ (Muscular system)
 ระบบประสาท (Nervous system)
 ระบบสืบพันธุ์ (Reproductive system)
 ระบบหายใจ (Respiratory system)
 ระบบขับถ่าย (Excretory system)
 ระบบไหลเวียนโลหิต (Circulatory system)
 ระบบน้ำเหลือง (Lymphatic system)
 ระบบโครงสร้าง (Skeletal system) (โครงกระดูกมนุษย์) (Human skeleton)
 ระบบต่อมไร้ท่อ (Endocrine system)
 ระบบย่อยอาหาร (Digestive system)
 ระบบภูมิคุ้มกัน (Immune system)

 อวัยวะ (Organ) 
 ทวารหนัก (Anus)
 ไส้ติ่ง (Vermiform appendix)
 สมอง (Brain)
 อก (Breast)
 ลำไส้ใหญ่ (Colon) or large intestine
 กะบังลม (Diaphragm)
 หู (Ear)
 ตา (Eye)
 หัวใจ (Heart)
 ไต (Kidney)
 แคม (Labia)
 กล่องเสียง (Larynx)
 ตับ (Liver)
 ปอด (Lung)
 จมูก (Nose)
 รังไข่ (Ovary)
 คอหอย (Pharynx)
 ตับอ่อน (Pancreas)
 อวัยวะเพศชาย (Penis)
 รก (Placenta)
 ไส้ตรง (Rectum)
 ผิวหนัง (Skin)
 ลำไส้เล็ก (Small intestine)
 ม้าม (Spleen)
 กระเพาะอาหาร (Stomach)
 ลิ้น (Tongue)
 มดลูก (Uterus)

 กระดูก (Bone) 

ในที่นี้กล่าวถึงโครงกระดูกมนุษย์ (human skeleton)
 กระดูกไหปลาร้า (Collar bone) (clavicle)
 กระดูกโคนขา (Thigh bone) (femur)
 กระดูกต้นแขน (Humerus)
 กระดูกขากรรไกรล่าง (Mandible)
 กระดูกสะบ้าหัวเข่า (Patella)
 กระดูกเรเดียส (Radius)
 กะโหลกศีรษะ (Skull)
 กระดูกแข้ง (Tibia)
 กระดูกอัลนา (Ulna)
 กระดูกซี่โครง (Rib)
 กระดูกสันหลัง (Vertebrae)

 ต่อม (Gland) 
 ต่อมไร้ท่อ (Ductless gland)
 ต่อมน้ำนม (Mammary gland)
 ต่อมน้ำลาย (Salivary gland)
 ต่อมไทรอยด์ (Thyroid gland)
 ต่อมพาราไทรอยด์ (Parathyroid gland)
 ต่อมหมวกไต (Adrenal gland)
 ต่อมพิทูอิทารี (Pituitary gland)
 ต่อมพีนิอัล (Pineal gland)

 เนื้อเยื่อ (Tissues) 
 เนื้อเยื่อเกี่ยวพัน (Connective tissue)
 เนื้อเยื่อเอ็นโดทีลิอัล (Endothelial tissue)
 เนื้อเยื่อบุผิว (Epithelial tissue)
 เนื้อเยื่อแกลนดูลาร์ (Glandular tissue)
 เนื้อเยื่อลิมฟอยด์ (Lymphoid tissue)

 ร่างกายส่วนที่เห็นภายนอก 
 ช่องท้อง (Abdomen)
 แขน (Arm)
 หลัง (Back)
 ก้น (Buttock)
 ทรวงอก (Chest)
 หู (Ear)
 ตา (Eye)
 หน้า (Face)
 อวัยวะสืบพันธุ์ (Genitals)
 หัว (Head)
 ข้อ (Joint)
 ขา (Leg)
 ปาก (Mouth)
 คอ (Neck)
 หนังศีรษะ (Scalp)
 ผิวหนัง (Skin)
 ฟัน (Teeth)
 ลิ้น (Tongue)

 ศัพท์ทางกายวิภาคศาสตร์อื่นๆ (ไม่จัดกลุ่ม) 
 เส้นเลือดแดง (Artery)
 ช่องในร่างกายระหว่างผนังร่างกายกับลำไส้ (Coelom)
 กะบังลม (Diaphragm)
 ระบบทางเดินอาหาร (Gastrointestinal tract)
 ผม (Hair)
 โครงกระดูกภายนอก (Exoskeleton)
 ริมฝีปาก (Lip)
 เส้นประสาท (Nerve)
 เยื่อบุช่องท้อง (Peritoneum)
 เยื่อเมือก (Serous membrane)
 โครงกระดูก (Skeleton)
 ไขสันหลัง (Spinal cord)
 เส้นเลือดดำ (Vein)
# คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 18
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 18 ของไทย (30 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 - 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490)

พลเรือตรีถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2490

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ประกอบด้วย กรมขุนชัยนาทนเรนทร และ พระยามานวราชเสวี (ปลอด วิเชียร ณ สงขลา)
เป็นผู้ลงนามในประกาศ

พลเรือตรี พระยาศรยุทธเสนี (กระแส ประวาหะนาวิน) ประธานพฤฒสภา และนายพึ่ง ศรีจันทร์ ประธานสภาผู้แทนราษฎร
เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

 รายชื่อคณะรัฐมนตรีคณะที่ 18 ของไทย 
ในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้พระบรมราชโองการ ประกาศ ตั้งและแต่งตั้งรัฐมนตรี (จำนวน ๒๒ ราย)
 นายเดือน บุนนาค เป็นรองนายกรัฐมนตรี
 พลโทจิร วิชิตสงคราม เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
 นายวิจิตร ลุลิตานนท์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
 นายอรรถกิจ พนมยงค์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
 พันเอก ช่วง เชวงศักดิ์สงคราม เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ
 นายแสง สุทธิพงศ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
 นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
 พระยาประกิตกลศาสตร์ (รุณชิต กาญจนะวณิชย์) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
 นายเดือน บุนนาค เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
 พระยาสุนทรพิพิธ (เชย สุนทรพิพิธ) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
 พลเรือตรีถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
 นายเดือน บุนนาค เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
 พันเอกทวน วิชัยขัทคะ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
 หม่อมเจ้านนทิยาวัด สวัสดิวัตน์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
 นายเยื้อน พาณิชวิทย์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตราธิการ
 นายจำลอง ดาวเรือง เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
 นายทอง กันทาธรรม เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
 นายวิโรจน์ กมลพันธ์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
 นายชิต เวชประสิทธิ์ เป็นรัฐมนตรี
 หลวงนรัตถรักษา (ชื่น วิจิตรเนตร) เป็นรัฐมนตรี
 ขุนระดับคดี (ปัญญา รมยานนท์) เป็นรัฐมนตรี

 ที่มาของคณะรัฐมนตรี 
เมื่อหลวงธำรงค์นาวาสวัสดิ์ ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี พรรคการเมืองร่วมรัฐบาล ประกอบด้วย พรรคสหชีพ พรรคแนวรัฐธรรมนูญ และกลุ่มอิสระ ได้เสนอชื่อหลวงธำรงค์นาวาสวัสดิ์อีกครั้ง ผลของการซาวเสียงเพื่อสรรหาผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ปรากฏว่า หลวงธำรงต์นาวาสวัสดิ์ ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ด้วยคะแนนเสียง 132 คะแนน มากกว่าคู่แข่งขัน คือ พรรคประชาธิปัตย์ ที่เสนอ ควง อภัยวงศ์ ซึ่งได้รับคะแนนเพียง 55 คะแนน และพลโทมังกร พรหมโยธี สมาชิกวุฒิสภาพรรคแนวรัฐธรรมนูญ ได้ 7 คะแนนกนก วงษ์ตระหง่าน, 2526 : หน้า 214-215

 การแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 18 ของไทย 
คณะรัฐมนตรีแถลงนโยบายต่อรัฐสภาเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2490 และได้รับความไว้วางใจในวันเดียวกัน
คำแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีคณะนี้ ปรากฏในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2490 เล่ม 64 ตอน 26 หน้า 1464

 การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 18 ของไทย 
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เพราะมีการรัฐประหารขึ้นโดยคณะทหาร เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 และประกาศให้ใช้รัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว พ.ศ. 2490 โดยยกเลิกรัฐธรรมนูญฉบับเดิม

เป็นผลให้สภาผู้แทนราษฎร และพฤฒสภาถูกยุบ ไปเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาขึ้นแทน
# สะพานท่านางสังข์
สะพานท่านางสังข์ อยู่ที่ถนนสายปากน้ำ-ชุมพร ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4001 อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร

 ตำนาน 
สะพานท่านางสังข์มีตำนานมาก่อนก็คือมีสามีภรรยาคู่หนึ่งอาศัยอยู่ริมน้ำ ทั้งคู่รักกันมากจนมาวันหนึ่งนางสังข์ผู้เป็นภรรยาก็เจ็บท้องคลอดลูกตอนเวลาดึก สามีจึงรีบไปตามหมอตำแยมาทำคลอด และให้เพื่อนบ้านใกล้เคียงช่วยต้มน้ำร้อนและเตรียมยาไว้ให้ ในขณะที่สามีเดินทางไปตามหมออย่างรวดเร็วนั้นก็ต้องผ่านคลองที่มีน้ำเชี่ยวเค้าก็เลยต้องว่ายน้ำข้ามคลองเพื่อไปตามหมอแต่โชคร้ายเค้าถูกน้ำพัดแล้วจมหายไป วันต่อมามีคนได้พบศพของสามีของนางสังข์ก็ได้แจ้งให้ทุกคนรู้ เมื่อนางสังข์ทราบข่าวก็เสียใจมากและรอคอยวันที่จะได้พบกับสามีเธอ ก่อนตายเธอได้บอกว้าว่าให้นำบ้านและสิ่งของๆเธอไปจำนำและเอาเงินไปสร้างสะพานเพราะเธอไม่อยากให้ใครต้องประสบเคราะห์ร้ายอย่างนี้ ชาวบ้านจึงทำตามที่นางบอกแล้วตั้งชื่อสะพานว่า “สะพานท่านางสังข์” จนมาถึงปัจจุบันสะพานได้มีการเปลี่ยนแปลงจากสะพานไม้มาเป็นสะพานเหล็กและครั้งล่าสุดมาเป็นซีเมนต์ รวมถึงสะพานนี้ยังมีความสำคัญในประวัติศาสตร์ของชาติไทยด้วย เนื่องจากเป็นที่ต่อสู้ ระหว่างทหารญี่ปุ่น กับ ยุวชนทหารโรงเรียนศรียาภัย ในสงครามโลกครั้งที่ 2
# คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 23
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 23 ของไทย (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 - 6 ธันวาคม พ.ศ. 2494)

จอมพลแปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ตามประกาศและแต่งตั้งรัฐมนตรีชั่วคราว ลงวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 คณะบริหารประเทศชั่วคราว เป็นผู้ลงนามในประกาศประกาศตั้งและแต่งตั้งรัฐมนตรีชั่วคราว (รัฐบาลชั่วคราว ซึ่งมี จอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี)

 รายชื่อคณะรัฐมนตรีคณะที่ 23 ของไทย 
 พลโท สวัสดิ์ สวัสดิ์รณชัย สวัสดิเกียรติ เป็นรองนายกรัฐมนตรี
 จอมพล แปลก พิบูลสงคราม เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
 หลวงวิจิตรวาทการ (วิจิตร วิจิตรวาทการ) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
 นายวรการบัญชา เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
 พลตรีเภา เพียรเลิศ บริภัณฑ์ยุทธกิจ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ
 พลโท สวัสดิ์ สวัสดิ์รณชัย สวัสดิเกียรติ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
 พลอากาศตรี มุนี มหาสันทนะ เวชยันต์รังสฤษฎ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
 พลตรีบัญญัติ เทพหัสดิน ณ อยุธยา เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
 พลเอกมังกร พรหมโยธี เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
 นายเขมชาติ บุณยรัตพันธุ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
 พระยาบริรักษ์เวชชการ (ไล่ฮวด ติตติรานนท์) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
 นายสุกิจ นิมมานเหมินท์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
 พลตรี ประยูร ภมรมนตรี เป็นรัฐมนตรี
 พลเรือตรี หลวงสุนาวินวิวัฒน์ (พิศาล สุนาวินวิวัฒน์) เป็นรัฐมนตรี
 นายเลื่อน พงษ์โสภณ เป็นรัฐมนตรี
 พระนิติธารณ์พิเศษ (ชุบ มัธยมจันทร์) เป็นรัฐมนตรี

 การแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 23 ของไทย 
คณะรัฐมนตรีคณะนี้ไม่ได้แถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎร

 การปรับคณะรัฐมนตรี 
 วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2494 พลเรือตรี หลวงสุนาวินวิวัฒ (พิศาล สุนาวิน) เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมพระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรัฐมนตรี (พลเรือตรี หลวงสุนาวินวิวัฒ)

 การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 23 ของไทย 
คณะรัฐมนตรีชั่วคราวได้แจ้งไปยังประธานสภาผู้แทนราษฎร ขอให้ดำเนินการจัดตั้งนายกรัฐมนตรีต่อไป และได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้ง จอมพลแปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี บริหารราชการแผ่นดิน เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2494
# คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 15
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 15 ของไทย (24 มีนาคม พ.ศ. 2489 - 11 มิถุนายน พ.ศ. 2489)

ปรีดี พนมยงค์เป็นนายกรัฐมนตรี และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ประกาศพระบรมราชโองการลงวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2489

พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เป็นผู้ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ

พระยามานวราชเสวี (ปลอด ณ สงขลา) ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

 รายชื่อคณะรัฐมนตรีคณะที่ 15 ของไทย 

 คณะรัฐมนตรีคณะที่ 15 ของไทย ตำแหน่ง  รายนาม  เริ่มวาระ  สิ้นสุดวาระ  หมายเหตุ นายกรัฐมนตรี  ปรีดี พนมยงค์ 24 มีนาคม พ.ศ. 2489  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489   กระทรวงกลาโหม   พลโท จิร วิชิตสงคราม  24 มีนาคม พ.ศ. 2489  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489   กระทรวงการคลัง   ปรีดี พนมยงค์ 24 มีนาคม พ.ศ. 2489  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489    วิจิตร ลุลิตานนท์  24 มีนาคม พ.ศ. 2489  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489    กระทรวงการต่างประเทศ   ดิเรก ชัยนาม  24 มีนาคม พ.ศ. 2489  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489   กระทรวงเกษตราธิการ   ทวี บุณยเกตุ  24 มีนาคม พ.ศ. 2489  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489   กระทรวงคมนาคม   นายสพรั่ง เทพหัสดิน ณ อยุธยา  24 มีนาคม พ.ศ. 2489  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489   กระทรวงพาณิชย์   หม่อมหลวงกรี เดชาติวงศ์ 24 มีนาคม พ.ศ. 2489  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489   กระทรวงมหาดไทย   ช่วง เชวงศักดิ์สงคราม  24 มีนาคม พ.ศ. 2489  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489   กระทรวงยุติธรรม   หลวงชำนาญนิติเกษตร  (อุทัย แสงมณี) 24 มีนาคม พ.ศ. 2489  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489   กระทรวงศึกษาธิการ   เดือน บุนนาค  24 มีนาคม พ.ศ. 2489  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489   กระทรวงสาธารณสุข   พระยาสุนทรพิพิธ  (เชย สุนทรพิพิธ)  24 มีนาคม พ.ศ. 2489  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489   กระทรวงอุตสาหกรรม   สงวน จูฑะเตมีย์  24 มีนาคม พ.ศ. 2489  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489   รัฐมนตรี   ขุนระดับคดี  (ปัญญา รมยานนท์) 24 มีนาคม พ.ศ. 2489  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489   รัฐมนตรี   นายวิโรจน์ กมลพันธ์  24 มีนาคม พ.ศ. 2489  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489   รัฐมนตรี   พันเอก ทวน วิชัยขัทคะ 24 มีนาคม พ.ศ. 2489  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489   รัฐมนตรี   พันเอก พระยาสุรพันธเสนี  (อิ้น บุนนาค) 24 มีนาคม พ.ศ. 2489  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489  
พระบรมราชโองการ ประกาศ ตั้งและแต่งตั้งรัฐมนตรี (จำนวน ๑๖ ราย)

 การแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 15 ของไทย 
คณะรัฐมนตรีได้แถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2489 และได้รับความไว้วางใจในวันเดียวกัน คำแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีคณะนี้ ปรากฏในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2489 เล่ม 63 ตอน 16 หน้า 370

 การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 15 ของไทย 
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เพราะเหตุที่ได้มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับ ปี พ.ศ. 2489 และตามมาตรา 95 แห่งรัฐธรรมนูญนั้นบัญญัติให้คณะรัฐมนตรีซึ่งบริหารราชการแผ่นดินอยู่ก่อนวันใช้รัฐธรรมนูญนี้ อยู่ในตำแหน่งเพื่อดำเนินการไปจนกว่าจะได้ตั้งคณะรัฐมนตรีขึ้นใหม่

เมื่อได้ดำเนินการเลือกตั้งสมาชิกพฤฒสภา และเลือกซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนตามบทเฉพาะกาลของรัฐธรรมนูญแล้วก็ได้มีการเปิดประชุมสภาทั้งสอง ต่อจากนั้นก็จะได้ดำเนินการเลือกตั้งนายกรัฐมนตรีต่อไป

คณะรัฐมนตรีคณะนี้จึงได้กราบถวายบังคมลาออกตามวิถีทางแห่งรัฐธรรมนูญ เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2489
# ขุนสุคนธวิทศึกษากร (สำอางค์ สุคนธวิท)
thumb
รองผู้กำกับโท ขุนสุคนธวิทศึกษากร (สำอางค์ สุคนธวิท)  เดิมชื่อ สำอางค์ ชุติกุล เป็นผู้แทนราษฎรคนแรกของจังหวัดสมุทรสาครอาร์วายทีไนน์,สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากการเลือกตั้งครั้งแรก ประกาศสภาผู้แทนราษฎร รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรปรเภทที่ 1 เข้าร่วมในคณะรัฐมนตรีคณะที่ 6 และคณะที่ 7 ซึ่ง ทั้ง 2 สมัย มีนายพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนาเป็นนายกรัฐมนตรี จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนพระปฐมวิทยาลัย จังหวัดนครปฐม

 ประวัติ 
 พ.ศ. 2445 สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนพระปฐมวิทยาลัย
 พ.ศ. 2460 สอบได้ครูมูล
 พ.ศ. 2461 เป็นครูโรงเรียนพระปฐมวิทยาลัย
 ได้รับยศลูกเสือเป็น รองผู้กำกับตรี
 ได้รับพระราชทานนามสกุล "สุคนธวิท" ในคราวตามเสด็จประลองยุทธเสือป่าที่พระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม
 ได้รับประกาศนียบัตร ประโยคครูมูลสามัญ ป.
 ได้รับพระราชทานเข็มศิลปวิทยา ร.6
 พ.ศ. 2462 เป็นครูผู้ช่วยโรงเรียนประจำจังหวัดสมุทรสาคร
 ได้รับยศลูกเสือเป็น รองผู้กำกับโท
 พ.ศ. 2463 สอบได้ประโยคครูประถมสามัญ ป.ป
 พ.ศ. 2467 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "ขุนสุคนธวิทศึกษากร"
 พ.ศ. 2471 สอบได้วิชาทนายความ ที่มณฑลนครชัยศรี
 พ.ศ. 2472 ลาออกจากราชการ ไปประกอบอาชีพทนายความ
 พ.ศ. 2476 ได้รับเลือกตั้งเป็นผู้แทนราษฎร จังหวัดสมุทรสาคร
 พ.ศ. 2477 ทรางพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เป็นรัฐมนตรี ช่วยราชการกระทรวงเศรษฐการ
 พ.ศ. 2478 เป็นผู้รักษาการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ และเป็นรัฐมนตรีสั่งราชการกระทรวงธรรมการ
 พ.ศ. 2480 ได้รับเลือกตั้งเป็นผู้แทนราษฎร จังหวัดสมุทรสาคร (สมัยที่ 2)
 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีสั่งราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงธรรมการ
 ได้รับพระทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ทวิติยาภรณ์ช้างเผือก และเหรียญพิทักษืรัฐธรรมนูญ
 พ.ศ. 2484 ได้รับเลือกตั้งเป็นผู้แทนราษฎร จังหวัดสมุทรสาคร (สมัยที่ 3)
 พ.ศ. 2486 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเทศบาล ตำบลกระทุ่มแบน จ.สมุทรสาคร และได้รับเลือกต่อเนื่องตลอดมาจนถึงแก่กรรม
 พ.ศ. 2488 เป็นนายกเทศมนตรี เทศบาล ตำบลกระทุ่มแบน ตั้งแต่วันที่12 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 ต่อเนื่องจนถึงวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2501
# กองพันทหารม้าที่ 29 รักษาพระองค์
กองพันทหารม้าที่ 29 รักษาพระองค์ มีชื่อเต็มว่า กองพันทหารม้าที่ 29 รักษาพระองค์ ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร  พระบรมราชโองการ ประกาศ ทรงพระกรุณานพระบรมราชานุญาตเปลี่ยนนามหน่วยทหารรักษาพระองค์  เป็นหน่วยทหารม้ารักษาพระองค์ (ใช้ม้า) ในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ซึ่งใช้ม้าจริงเข้าร่วมในพิธีถวายสัตย์ปฏิญาณตนและสวนสนามของทหารรักษาพระองค์ เป็นประจำทุกปี และเป็นหน่วยทหารม้าเกียรติยศของกองทัพบกไทย ขึ้นตรงต่อกองพลทหารม้าที่ 2 รักษาพระองค์ ที่ตั้งหน่วยในปัจจุบันอยู่ที่ เลขที่ 206/665 ถนนพหลโยธิน แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร

กองพันทหารม้านี้ มีจุดเริ่มต้นมาจากกองทหารม้าในกรมทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์สมัยรัชกาลที่ 5 ได้มีการปรับลดและขยายอัตรากำลังพลของหน่วยหลายครั้ง จนถึง พ.ศ. 2531 กองทัพบกจึงได้อนุมัติจัดตั้งกองพันทหารม้าที่ 29 ขึ้น โดยขยายหน่วยจากกองร้อยทหารม้ารักษาพระองค์ที่มีอยู่เดิมของกรมทหารม้าที่ 1 รักษาพระองค์ และมอบอำนาจการบังคับบัญชาไว้กับกองพลทหารม้าที่ 2 รักษาพระองค์ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร จึงได้พระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้ยกขึ้นเป็นหน่วยทหารรักษาพระองค์ เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2535

อนึ่ง พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง ร.อ.หญิง สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ขณะทรงดำรงพระอิสริยยศพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา (พระยศในขณะนั้น) เป็นนายทหารพิเศษประจำกองพันนี้ ตั้งแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545  และมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง ร.ท.หญิง สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา ขณะทรงดำรงพระอิสริยยศพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์ (พระยศในขณะนั้น) เป็นนายทหารพิเศษประจำกองพันนี้ ตั้งแต่วันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี - ราชกิจจานุเบกษา

 ภารกิจของหน่วย 
จัดขบวนม้าเข้าร่วมในพระราชพิธี และรัฐพิธีที่สำคัญ และถวายการอารักขา

 เครื่องแบบเต็มยศรักษาพระองค์ 
กองพันทหารม้าที่ 29 รักษาพระองค์ ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ใช้เครื่องแบบเต็มยศทหารม้ารักษาพระองค์ ซึ่งมีลักษณะดังต่อไปนี้

 หมวกยอดมีพู่สีน้ำเงินหม่น ตราพระราชลัญจกรประจำรัชกาลที่ 9
 เสื้อสักหลาดสีน้ำเงินหม่น แผงอกมีกระดุมสีทอง 2 แถว แผงคอและข้อมือทำด้วยสักหลาดสีแดง มีช่อชัยพฤกษ์ประดับดอกพุดตานดิ้นทอง ที่ข้อมือมีเครื่องหมายอักษรพระปรมาภิไธยย่อ ภปร. ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ
 กางเกงสักหลาดสีน้ำเงินหม่น มีแถบสีเหลืองข้างละ 1 แถบ
 ประดับเครื่องหมายพระปรมาภิไธยย่อ ภปร. ทำด้วยโลหะสีทอง ที่อกเสื้อเบื้องขวา
# แกรนด์ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์
แกรนด์ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์  เป็นดินแดนทางตอนเหนือของเยอรมนี ปกครองโดยราชวงศ์เมคเลินบวร์ค ซึ่งประทับอยู่ในเมืองนอยชเตรลิทซ์ เช่นเดียวกับ แกรนด์ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน ที่อยู่ใกล้เคียง ดินแดนนี้เป็นรัฐอธิปไตยที่เป็นสมาชิกของสมาพันธรัฐเยอรมัน และต่อมาได้เข้าร่วม สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ และสุดท้ายกลายเป็นรัฐหนึ่งของจักรวรรดิเยอรมันหลังจากการรวมชาติในปี ค.ศ. 1871 ภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918–1919 ดินแดนนี้ได้กลายเป็น เสรีรัฐเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์

 ภูมิศาสตร์ 
แกรนด์ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ประกอบด้วยสองส่วนที่แยกจากกันในภูมิภาคเมคเลินบวร์ค ได้แก่ แคว้นชตาร์การ์ด (Lordship of Stargard) ซึ่งเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่กว่า มีเมืองหลวงอยู่ที่ นอยชเตรลิทซ์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของแกรนด์ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน ราชรัฐรัทเซบวร์ค (Principality of Ratzeburg) ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตก ดินแดนแรกมีพรมแดนติดกับจังหวัดพอเมอราเนียและบรันเดินบวร์คของปรัสเซีย ส่วนดินแดนที่สองมีพรมแดนติดกับ ดัชชีเลาเอินบวร์ค (ซึ่งถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดชเลสวิส-ฮ็อลชไตน์ในปี ค.ศ. 1876) และอาณาเขตของ นครเสรีลือเบ็ค เมืองสำคัญในแกรนด์ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ นอกจากเมืองหลวงนอยชเตรลิทซ์แล้ว ยังรวมถึงเมือง นอยบรันเดินบวร์ก, ฟรีดลันด์, โวลเดค, ชตาร์การ์ด, ฟือร์สเทินแบร์ค และ เวเซนแบร์ค นอกจากนี้ ดัชชีนี้ยังรวมถึงที่ดินของอดีตคอมแมนดรีของคณะอัศวินบริบาลในเมือง มีโรว์ และ เนเมโรว์

 ประวัติศาสตร์ 
ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ ถูกก่อตั้งขึ้นตามสนธิสัญญาฮัมบูร์ก ในปีค.ศ. 1701 และได้รับการรับรอง รัฐธรรมนูญร่วมแบบองค์การรวมศูนย์ (corporative constitution) เช่นเดียวกับดัชชีพี่น้อง ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน ตามพระราชกฤษฎีกาเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1755 ในช่วงสงครามนโปเลียน ดัชชีนี้รอดพ้นจากการถูกยึดครองโดยฝรั่งเศส เนื่องจากการเจรจาทางการทูตของ พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟ แห่งบาวาเรีย และ รัฐมนตรีมัคซีมีลีอาน ฟอน มงเจอลา ดยุกคาร์ลที่ 2 ประกาศตนเป็นกลางในปีค.ศ. 1806 และเข้าร่วม สมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ (ในปีค.ศ. 1808 อย่างไรก็ตาม ในปีค.ศ. 1813 ก่อนการทัพเยอรมัน พระองค์ได้ถอนตัวจากสมาพันธ์และเข้าร่วมแนวร่วมต่อต้านฝรั่งเศส

หลังจาก การประชุมใหญ่แห่งเวียนนา ในปีค.ศ. 1815 ซึ่งจัดตั้ง สมาพันธรัฐเยอรมัน เพื่อแทนที่จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกยุบ ดยุกคาร์ลที่ 2 และพระญาติของพระองค์ ฟรีดริช ฟรันทซ์ที่ 1 แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน ต่างก็ได้รับการสถาปนาเป็น แกรนด์ดยุก (Großherzog von Mecklenburg)

นอกจากนี้ การประชุมใหญ่แห่งเวียนนายังได้ให้การยอมรับว่าแกรนด์ดยุกและเจ้าชายอีกสี่พระองค์ ควรได้รับค่าชดเชยพิเศษจากดินแดนที่มีประชากรรวม 69,000 คน ในแคว้นซาร์ อย่างไรก็ตาม แกรนด์ดยุกได้แลกสิทธิ์เหนือดินแดนนั้นให้แก่ปรัสเซีย โดยได้รับค่าตอบแทนเป็นเงินแทน