wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เจเนซิส (วงดนตรี)
เจเนซิส  เป็นวงดนตรีร็อกจากอังกฤษ  ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2510 โดยในระยะแรกเล่นในแนวป็อปร็อก ต่อมาในช่วงทศวรรษ 1970 วงเริ่มเปลี่ยนแนวไปเป็น โปรเกรสซีฟร็อก  มีโครงสร้างทางดนตรีที่ซับซ้อนขึ้น เน้นการประสานเสียงทางดนตรีมากขึ้น

จนถึงปัจจุบัน เจเนซิส มียอดขายอัลบั้มรวมทั้งสิ้นประมาณ 150 ล้านชุด ติดอันดับ 1 ใน 30 ศิลปินที่มียอดขายสูงสุด"Phil Collins". atlanticrecords.com. Retrieved on 15 March, 2007. 

 ประวัติ 

 ผลงาน 
 อัลบั้ม 
 From Genesis to Revelation - March 7, 1969 / US #170 
 Trespass - October 23, 1970 / UK #98  
 Nursery Cryme - November 12, 1971 / UK #39  
 Foxtrot - October 6, 1972 / UK #12  
 Genesis Live - August 3, 1973 / UK #9 US #105 
 Selling England by the Pound - October 12, 1973 / UK #3 (Silver) US #70 (Gold) 
 The Lamb Lies Down on Broadway - November 29, 1974 / UK #10 (Gold) US #41 (Gold) 
 A Trick of the Tail - February 20, 1976 / UK #3 (Gold) US #31 (Gold) 
 Wind & Wuthering - December 27, 1976 / UK #7 US #26 
 Seconds Out - October 21, 1977 / UK #4 (Gold) US #47 
 ...And Then There Were Three... - April 7, 1978 / UK #3 (Gold) US #14 (Platinum) 
 Duke - March 28, 1980 / UK #1 (Platinum) US #11 (Platinum) 
 Abacab - September 18, 1981 / UK #1 (Gold) US #7 (2x Platinum) 
 Three Sides Live - June 1, 1982 / UK #2 US #10 (Gold) 
 Genesis - October 3, 1983 / UK #1 (2x Platinum) US #9 (4x Platinum) 
 Invisible Touch - June 9, 1986 / UK #1 (4x Platinum) US #3 (6x Platinum) 
 We Can't Dance - November 11, 1991 / UK #1 (5x Platinum) US #4 (4x Platinum) 
 Live/The Way We Walk, Volume One: The Shorts - November 16, 1992 / UK #3 US #35 
 Live/The Way We Walk, Volume Two: The Longs - January 11, 1993 / UK #1 US #20 
 Calling All Stations - September 1, 1997 / UK #2 (Gold) US #54

 อื่นๆ 
 And the Word Was..... - January 1, 1987   
 Genesis Archive 1967-75 - June 22, 1998 / UK #35  
 Turn It On Again: The Hits - October 25, 1999 / UK #4 US #65 
 Genesis Archive 2: 1976-1992 - November 6, 2000   
 Platinum Collection - November 29, 2004 / UK #21 US #100
# พญาผายู
พญาผายู  เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านนา ปกครองในปี พ.ศ. 1879 - 1898รุ่งพงษ์ ชัยนาม. ประวัติศาสตร์ล้านนา : ประวัติศาสตร์ไทยที่คนไทยไม่ค่อยมีโกาสได้ศึกษา. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช รวมการครองราชย์ 19 ปี ทรงเป็นพระราชโอรสในพญาคำฟู พระนามว่า เจ้าผายู ทรงสืบราชบัลลังจากพญาคำฟูซึ่งเป็นพระราชบิดา ภายหลังพญาคำฟูเสด็จสวรรคตจากการถูกเงือกหรือจระเข้กัด

ตามตำนานสิบห้าราชวงศ์ได้กล่าวถึงการขึ้นครองราชของพญาผายูไว้ว่า "เมื่อนั้นเจ้าพ่อท้าวผายูอายุได้ 28 ปี เสนาอามาตรย์ทังหลาย ก็หื้ออภิเษกหื้อเป็นพระญาในเมืองเชียงใหม่ ในปีดับเล้า ศักราชได้ 707 ตัว "สมหมาย เปรมจิตต์. (2540). ตำนานสิบห้าราชวงศ์ ฉบับชำระ . เชียงใหม่ : สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. เมื่อทรงครองราชย์แล้ว พระองค์ทรงย้ายราชธานีจากนครเชียงแสนที่พระราชบิดาย้ายไป กลับมายังนครเชียงใหม่อีกครั้ง

พญาผายูทรงเป็นกษัตริย์ที่ทรงอยู่ในทศพิธราชธรรม บ้านเมืองอยู่เย็นเป็นสุข พุทธศาสนารุ่งเรือง จนเสด็จสวรรคต พ.ศ. 1898 เมื่อพระชนมายุได้ 57 พรรษา เสนาอำมาตย์จึงพร้อมใจกันไปอัญเชิญเอาท้าวกือนา พระราชโอรสซึ่งไปครองเมืองเชียงแสนมาเป็นกษัตริย์สืบสันติวงศ์สืบต่อ

 ราชตระกูล
# พญาแสนเมืองมา
พญาแสนเมืองมา  เป็นพญาในเมืองเชียงใหม่ ครองราชย์ในปี พ.ศ. 1928 จนถึง พ.ศ. 1944รุ่งพงษ์ ชัยนาม. ประวัติศาสตร์ล้านนา : ประวัติศาสตร์ไทยที่คนไทยไม่ค่อยมีโกาสได้ศึกษา. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช รวม 16 ปี 

 พระราชประวัติ 
พญาแสนเมืองมาเป็นพระราชโอรสของพญากือนากับพระนางยสุนทราเทวี เมื่อพระราชสมภพเมืองประเทศราชเอาเครื่องราชบรรณาการมาถวายจำนวนมาก พระราชบิดาจึงได้ขนานพระนามว่าท้าวแสนเมืองมาราชบุตรอรุณรัตน์ วิเชียร์เขียว และเดวิด เค. วัยอาจ, หน้า 69

เมื่อพระราชบิดาสวรรคต ท้าวมหาพรหมพระปิตุลาของพระองค์ ซึ่งครองเมืองเชียงราย ไดยกพลมาชิงบัลลังก์ แต่เจ้าแสนเมืองมาก็สามารถปกป้องราชบัลลังก์ได้สำเร็จ แล้วราชาภิเษกเป็นพญาในเมืองเชียงใหม่ขณะพระชนมายุได้ 14 พรรษาอรุณรัตน์ วิเชียร์เขียว และเดวิด เค. วัยอาจ, หน้า 71

ขณะที่มีพระชนมมายุ 39 ปี พระองค์โปรดให้สร้างเจดีย์หลวงกลางเวียงเชียงใหม่ แต่ยังไม่ทันแล้วเสร็จดีก็สวรรคต ขณะพระชนมายุได้ 39 พรรษาอรุณรัตน์ วิเชียร์เขียว และเดวิด เค. วัยอาจ, หน้า 73

 ราชตระกูล
# มาย เฟือง ทวี้
thumb
มาย เฟือง ทวี้  เกิดวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1988 ที่ฮานอย  เธอเป็นนางงามเวียดนามคนที่ 10 ประจำปี 2006 ที่เคยเข้ารอบ 15 คนสุดท้ายในการประกวด Miss World 2006 ที่จัดประกวดในประเทศโปแลนด์
# หมีเซิน
หมีเซิน  เป็นโบราณสถานในจังหวัดกว๋างนาม ภาคกลางของประเทศเวียดนาม สร้างด้วยศิลปะจามโบราณในสมัยศตวรรษที่ 4 เพื่อใช้เป็นศาสนสถานสำหรับบูชาพระศิวะ ตามความเชื่อในศาสนาฮินดู ได้จัดให้เป็นแหล่งมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก หมีเซินเคยเป็นนครศักดิ์สิทธิ์ที่มีความสำคัญอันดับต้น ๆ ของอาณาจักรจามปาตั้งแต่ศตวรรษที่ 4–15 ด้วยระยะเวลาที่ยาวนานกว่า 900 ปี ทำให้โบราณสถานแห่งนี้เป็นที่รวบรวมลักษณะทางด้านศิลปกรรมที่หลากหลาย จัดเป็นกลุ่มโบราณสถานในศาสนาฮินดูที่เก่าแก่และสมบูรณ์ที่สุดในอินโดจีน กลุ่มปราสาทหมีเซินตั้งอยู่บริเวณที่ราบต่ำ มีภูเขาโอบล้อม เนื้อที่ประมาณ 2 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยปราสาททั้งหมด 73 หลัง แต่ในช่วงสงครามเวียดนาม ทหารเวียดนามได้ใช้ปราสาทหมีเซินเป็นกองบัญชาการ  ฝ่ายอเมริกันจึงได้นำเครื่องบินทิ้งระเบิดบริเวณนี้ โบราณสถานจำนวนมากถูกทำลาย ทำให้ปัจจุบันเหลือปราสาทเพียง 22 หลัง

 มรดกโลก 
ปราสาทหมีเซินได้รับลงทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 23 เมื่อปี พ.ศ. 2542 ที่เมืองมาร์ราเกช ประเทศโมร็อกโก ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
  (ii)  - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
  (iii)  - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
# เซงิ โอเซกิ
เซกิ โอเซกิ (เกิด 17 ธันวาคม พ.ศ. 2516) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวญี่ปุ่น มีชื่อเสียงในวงการบันเทิงไทย จากการแสดงละครเวทีเรื่อง คู่กรรม (2546) รับบทเป็บโกโบริ

 ประวัติ 
เซกิเป็นชาวเมืองฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นบุตรคนเล็กจากทั้งหมดสามคน มีพี่สาวสองคน สำเร็จการศึกษาโทเกียวโชกางากูอิง (Tokyo Shokagakuin) สาขาแฟชั่นดีไซน์ เขาเข้าสู่วงการบันเทิงโดยบังเอิญ จากการที่มีแมวมองชวนเขาถ่ายแบบ และทำงานเป็นนายแบบในประเทศญี่ปุ่น ต่อมา พ.ศ. 2546 เขาได้งานโฆษณาเครื่องดื่มยี่ห้อหนึ่งในไทย ก็ถูกทาบทามให้แสดงละครเวทีเรื่อง คู่กรรมเดอะมิวสิคัล เพราะเขามีบุคลิกตรงกับโกโบริ ตัวเอกของเรื่อง หลังทดสอบการแสดง เขาต้องฝึกร้องและฟังเพลงที่จะต้องแสดงเป็นภาษาไทย โดยใช้เวลาเพียงสัปดาห์เดียวก็จำได้ จากนั้นเขาจึงมีผลงานการแสดงในไทยเรื่อยมา เช่น คู่แรด  (2550) รับบท เซกิ และ ซามูไร อโยธยา (2553) รับบท ยามาดะ นางามาซะและภาพยนต์เรื่องช.พ.๑ สมรภูมิคืนชีพ รับบท ร้อยเอกนากามูระ

เซกิได้รับการแต่งตั้งเป็นทูตวัฒนธรรมไทยประจำ พ.ศ. 2554 จากกระทรวงวัฒนธรรม

 ผลงาน 
ภาพยนตร์
 ปี ชื่อเรื่อง รับบท 2544 ดัมป์สตาร์ (ダンプスター: DUMPSTAR) เค็ง 2545 เอมเบรซ (エンブレイス: Embrace) 2550 คู่แรด เซกิ 2553 ซามูไร อโยธยา ยามาดะ นางามาซะ 2557 รักฝังเขี้ยว วายุ2567ช.พ.๑ สมรภูมิคืนชีพร้อยเอก นากามูระ

ละครโทรทัศน์
 ปี ชื่อเรื่อง รับบท 2534 ไทเฮกิ (太平記) 2546 ขบวนการนักรบไดโนเสาร์ อาบะเรนเจอร์ ตอน 28 (爆竜戦隊アバレンジャー)  2547 มาสค์ไรเดอร์เบลด ตอน 11-12 (仮面ライダー剣（ブレイド)  ครูไหวใจร้าย ซูบารุ น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ ตอน คนที่ใช่ นาโอโตะ  2555 มารยาริษยา เคน ทองประกายแสด นิค

ละครเวที
 ปี ชื่อเรื่อง รับบท 2546 คู่กรรมเดอะมิวสิคัล โกโบริ 2548 อลหม่านหลังบ้านทรายทอง ชายกลาง 2550 คู่กรรมเดอะมิวสิคัล โกโบริ

 มิวสิกวิดีโอ 
 ปี เพลง ศิลปิน 2548 หากันจนเจอ ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี และเสาวนิตย์ นวพันธ์
# คิงคริมสัน
คิง คริมสัน  เป็นวงดนตรีร็อกจากอังกฤษ  ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2512 โดยมือกีตาร์ โรเบิร์ต ฟริปป์ และมือกลอง ไมเคิล ไจล์ส   ชื่อวงตั้งขึ้นโดย ปีเตอร์ ซินฟิลด์  มีความหมายว่า Ba‘al Zebûb (ภาษาอาหรับ หมายความว่า 'Lord of Zebûb' หรือ 'เจ้าชายปิศาจ')

ดนตรีของคิง คริมสัน จัดเป็นประเภท โปรเกรสซีฟร็อก ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากดนตรีหลายแนว ไม่ว่าจะเป็น แจ๊ส, คลาสสิก, ไซคีเดลิก, เฮฟวีเมทัล หรือ โฟล์ก  ดนตรีของคิง คริมสัน เป็นต้นแบบของวงดนตรีร็อกรุ่นหลังหลายวง อาทิ เนอร์วานา, ไนน์ อินช์ เนล

คิง คริมสัน เปิดตัวครั้งแรกในการแสดงสดเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2512 ต่อมาได้แสดงฟรีคอนเสิร์ตที่สวนสาธารณะไฮด์ปาร์ก ลอนดอน ในเดือนกรกฎาคม ต่อหน้าผู้ชม 650,000 คน  และวางตลาดอัลบั้มแรก In the Court of the Crimson King ในเดือนตุลาคม  อัลบั้มนี้ได้รับคำชื่นชมจาก พีท ทาวน์เซนต์ แห่งวงเดอะ ฮู ว่าเป็นผลงานชิ้นเยี่ยม 

ภาพหน้าปกอัลบั้ม In the Court of the Crimson King ออกแบบโดย Barry Godber (1946–1970) ศิลปินและคอมพิวเตอร์โปรแกรมเมอร์ ซึ่งเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวาย หลังจากอัลบั้มออกวางจำหน่ายไม่นาน   อัลบั้มนี้เป็นที่นิยมของนักสะสม และถูกกล่าวถึงในมังงะของ โอโตโมะ คัทสุฮิโร (ผู้เขียน อะกิระ) เรื่อง Hair ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร Young Comic ฉบับวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 โดยสำนักพิมพ์ Shonen Goho-Sha รวมเล่มในไทย ครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2550 โดย สายฟ้าบุ๊ค

 ผลงาน 
 สตูดิโออัลบั้ม 
 In the Court of the Crimson King (October 1969); US #28 UK #3 Gold
 In the Wake of Poseidon (May 1970); US #31 UK #4
 Lizard (December 1970); US #113 UK #29
 Islands (December 1971); US #76 UK #30
 Larks' Tongues in Aspic (April 1973); US #61 UK #20
 Starless and Bible Black (June 1974); US #64 UK #28
 Red (October 1974); US #66
 Discipline (1981); US #45
 Beat (1982); US #52
 Three of a Perfect Pair (1984); US #58 UK #30
 THRAK (1995); US #83
 The ConstruKction of Light (2000)
 The Power to Believe (2003); US #150

 บันทึกการแสดงสด 
 Earthbound (1972)
 USA (1974)
 The Great Deceiver (1992, recorded 1973-1974)
 B'Boom: Live in Argentina (1995, recorded 1994)
 THRaKaTTaK (1996, recorded 1995)
 Epitaph (1997, recorded 1969)
 The Night Watch (1998, recorded 1973)
 Absent Lovers: Live in Montreal (1998, recorded 1984)
 Cirkus: The Young Persons' Guide to King Crimson Live (1999, recorded 1969-1998)
 Live in Mexico City (1999, recorded 1996)
 The ProjeKcts (1999, recorded 1997-1999)
 The Deception of the Thrush: A Beginners' Guide to ProjeKcts (1999, recorded 1997-1999)
 The Beginners' Guide to the King Crimson Collectors' Club (2000, recorded 1969-1998)
 Heavy ConstruKction (2000)
 VROOOM VROOOM (2001, recorded 1995-1996)
 Ladies of the Road (2002, recorded 1971-1972)
 EleKtrik: Live in Japan (2003)
 The Power To Believe Tour Box (2003)
 Live in Argentina (2012, recorded 1994)
# ต้าเหลียน
ต้าเหลียน เป็นเมืองศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การค้า การท่องเที่ยว ของมณฑลเหลียวหนิง และยังมีท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน จนได้รับการขนานนามเป็น ฮ่องกงแห่งจีนเหนือ ซึ่งครั้งหนึ่ง เคยถูกยึดครองทั้งจากญี่ปุ่น และรัสเซียในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ปลายศตวรรษที่ 19 จนถึงศตวรรษที่ 20 จึงยังมีกลิ่นอายของบรรยากาศสถาปัตยกรรมแบบรัสเซียปะปนหลงเหลือให้เห็นอยู่บ้างภายในตัวเมือง 

ปัจจุบันต้าเหลียนมีสถานะเป็นเมืองเศรษฐกิจชายฝั่งทะเลที่สำคัญ และเจริญรุ่งเรืองมากของจีน จึงมีนักลงทุนจากต่างชาติเข้ามาลงทุนมากมาย โดยเฉพาะนักลงทุนชาวญี่ปุ่น 

เมืองต้าเหลียนตั้งอยู่ที่ปลายคาบสมุทรเหลียวหนิงล้อมรอบด้วยทะเล สามด้าน และเป็นเมืองตากอากาศที่สำคัญทางภาคเหนือ 

ทั้งยังเป็นเมืองที่มีความปลอดภัย และ สภาพแวดล้อมดีเลิศจนได้รับการจัดลำดับจาก สหประชาชาติให้เป็น 1 ใน 500 เมืองทั่วโลกที่มีสภาพแวดล้อมยอดเยี่ยมในปี 2001 และ จากการบริหารพัฒนาเมืองที่มีประสิทธิภาพ ต้าเหลียนจึงถูกยกฐานะเป็นเมืองต้นแบบใน การพัฒนา ให้กับเมืองต่างๆ ของจีน ตัวอย่างเช่น โรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ ซึ่งได้ถูกทยอยย้ายออกไปอยู่นอกเมืองจนปัจจุบัน ต้าเหลียนจัดได้ว่าเป็นเมืองที่สะอาดและ อากาศดีที่สุดในจีนเหนือ

 ภาพ
# จาโกโม บารอซซี ดา วิญญอลา
จาโกโม บารอซซี ดา วิญญอลา (, แปลได้เป็นว่า นายจาโกโม  บารอซซี จากเมืองวิญญอลา แต่ได้รับการเรียกขานจากคนโดยทั่วไปตามชื่อเมืองเกิดของเขาว่า วิกโนลา , 1 ตุลาคม ปี ค.ศ. 1507 - 7 กันยายน, ค.ศ. 1573) เป็นสถาปนิกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งในยุคศตวรรษที่ 16 ของอิตาลี ในรูปแบบของ แมนเนอริสม์ ผลงานที่สำคัญที่สุดสองชิ้นของเขาได้แก่ วิลล่า ฟาร์เนซ (Villa Farnese) ที่เมือง คาปราโรลา และ วัดเจซู ที่ โรม นักเขียนสามคนที่ได้เผยแพร่เนื้อหาของ อิตาเลียน เรเนซองส์ ไป ทั่วทั้งยุโรปตะวันตกได้แก่ วิญญอลา (Vignola) , เซบาสติอาโน เซอริโอ (Sebastiano Serlio) อันเดรอา ปัลลาดิโอ (Andrea Palladio)
thumb|Le due regole della prospettiva prattica, 1682
# ISO 216
+ ขนาด ISO 269(มม. × มม.) C Series C0  917 × 1297 C1  648 × 917 C2  458 × 648 C3  324 × 458 C4  229 × 324 C5  162 × 229 C6  114 × 162 C7/6  81 × 162 C7  81 × 114 C8  57 × 81 C9  40 × 57 C10  28 × 40 DL  110 × 220

+ ขนาด ISO 216(มม. × มม.) A Series   B Series A0  841 × 1189  B0  1000 × 1414 A1  594 × 841  B1  707 × 1000 A2  420 × 594  B2  500 × 707 A3  297 × 420  B3  353 × 500 A4  210 × 297  B4  250 × 353 A5  148 × 210  B5  176 × 250 A6  105 × 148  B6  125 × 176 A7  74 × 105  B7  88 × 125 A8  52 × 74  B8  62 × 88 A9  37 × 52  B9  44 × 62 A10  26 × 37  B10  31 × 44
ISO 216 เป็นมาตรฐานสากลว่าด้วยขนาดกระดาษซึ่งประเทศส่วนใหญ่ใช้กันในปัจจุบัน ยกเว้นแต่สหรัฐอเมริกาและแคนาดาเป็นหลัก มาตรฐานนี้กำหนดให้ขนาดของกระดาษเป็นชุด "เอ" และ "บี" รวมทั้งขนาดกระดาษที่สามัญที่สุดคือ เอ4 นอกจากนี้มาตรฐาน ISO 217 และ ISO 269 ได้กำหนดขนาดกระดาษที่สัมพันธ์เพิ่มเติม รวมไปถึงชุด "ซี" ที่แสดงรายการออกมาควบคู่กับสองชุดแรก

ขนาดกระดาษในมาตรฐานทั้งหมดที่กล่าวมา (ยกเว้น "ดีแอล") มีอัตราส่วนลักษณะ 1 : √2 อัตราส่วนนี้มีสมบัติเฉพาะคือ เมื่อตัดหรือพับครึ่งตามแนวกว้าง ขนาดกระดาษจะยังคงมีอัตราส่วนเช่นเดิม ขนาดกระดาษของแต่ละหมายเลขก็มีพื้นที่เป็นครึ่งหนึ่งของหมายเลขก่อนหน้า

 รูปแบบกระดาษชนิด A 
รูปแบบกระดาษชนิด A มีอัตราส่วนสัมบูรณ์ 1 : √2 ซึ่งทอนทศนิยมให้ใกล้เคียงที่สุดในหน่วยมิลลิเมตร เริ่มตั้งแต่ A0 กำหนดไว้ว่ามีขนาด 1 ตารางเมตร ซึ่งทำให้เกิดขนาดกระดาษขนาดอื่นตามมา (A1, A2, A3, ฯลฯ) ซึ่งขนาดที่นิยมใช้มากที่สุดคือ A4 (210 × 297 มม.)

 ความแตกต่างระหว่างชนิด A, B, C 

+ ขนาดกระดาษตามมาตรฐาน ISO/DIN ในขนาด มิลลิเมตร และ นิ้ว แบบกระดาษชนิด A แบบกระดาษชนิด B แบบกระดาษชนิด C ขนาด มิลลิเมตร นิ้ว มิลลิเมตร นิ้ว มิลลิเมตร นิ้ว 0 841 × 1189 33.1 × 46.8 1000 × 1414 39.4 × 55.7 917 × 1297 36.1 × 51.1 1 594 × 841 23.4 × 33.1 707 × 1000 27.8 × 39.4 648 × 917 25.5 × 36.1 2 420 × 594 16.5 × 23.4 500 × 707 19.7 × 27.8 458 × 648 18.0 × 25.5 3 297 × 420 11.7 × 16.5 353 × 500 13.9 × 19.7 324 × 458 12.8 × 18.0 4 210 × 297 8.3 × 11.7 250 × 353 9.8 × 13.9 229 × 324 9.0 × 12.8 5 148 × 210 5.8 × 8.3 176 × 250 6.9 × 9.8 162 × 229 6.4 × 9.0 6 105 × 148 4.1 × 5.8 125 × 176 4.9 × 6.9 114 × 162 4.5 × 6.4 7 74 × 105 2.9 × 4.1 88 × 125 3.5 × 4.9 81 × 114 3.2 × 4.5 8 52 × 74 2.0 × 2.9 62 × 88 2.4 × 3.5 57 × 81 2.2 × 3.2 9 37 × 52 1.5 × 2.0 44 × 62 1.7 × 2.4 40 × 57 1.6 × 2.2 10 26 × 37 1.0 × 1.5 31 × 44 1.2 × 1.7 28 × 40 1.1 × 1.6  250px 297px 273px
# ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 403
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 403 สายนครศรีธรรมราช–กันตัง เป็นทางหลวงแผ่นดินไปยังภาคใต้ฝั่งอันดามัน เป็นทางหลวงแผ่นดินเลนถนนตลอด 4 เลน และมีความสำคัญ เพราะเป็นเส้นทางที่ไม่มีทางเขา ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 403  สามารถแบ่งเส้นทางออกเป็น 3 ช่วง ได้แก่

- ช่วงแรกเริ่มต้นจากอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จากนั้นก็วิ่งไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ผ่านอำเภอร่อนพิบูลย์ ข้ามทางรถไฟสายใต้ และบรรจบกับ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ที่สามแยกสวนผัก 

- ช่วงที่ 2 แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4301 บริเวณสามแยกทุ่งสง แล้ววิ่งไปทางตะวันตก ออกจากตัวอำเภอทุ่งสง และเข้าสู่ทางแยกต่างระดับทุ่งสง แล้วมุ่งทางตะวันตก ผ่านอำเภอรัษฎา อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง ผ่าน ถนนเพชรเกษมที่สี่แยกอันดามัน แล้วไปบรรจบกับ ถนนวงแหวนรอบเมืองตรัง ที่แยกนาขา อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง 

- ช่วงที่ 3 แยกจากถนนในอำเภอเมืองตรัง ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ ผ่านถนนวงแหวนรอบเมืองตรัง ขนานไปกับแม่นํ้าตรัง สิ้นสุดเส้นทางที่อำเภอกันตังhttp://roadnet.doh.go.th/  8.38134,99.97266

 รายละเอียดของเส้นทาง 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 403 เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมระหว่างจังหวัดนครศรีธรรมราชกับจังหวัดตรัง โดยมีเส้นทางช่วงแรกเริ่มจากสี่แยกหัวถนน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 408 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4013 ด้วย เส้นทางในช่วงแรกเป็นถนนลาดยาง 4 ช่องจราจร มีเกาะกลางถนนคั่นกลาง วิ่งไปทางตะวันตกเฉียงใต้ เส้นทางราบเรียบ ผ่านอำเภอพระพรหม อำเภอร่อนพิบูลย์ และสิ้นสุดโดยบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ที่สามแยกสวนผัก ระยะทางประมาณ 35 กิโลเมตร

ช่วงที่ 2 เริ่มจากสามแยกบ้านจำปาแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ด้านทิศเหนือ วิ่งไปทางตะวันตกขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ทางช่วงแรกเป็นถนนลาดยาง 2 ช่องจราจรเลียบไปตามไหล่เขาเตี้ย ๆ จากนั้นได้ขยายเป็น 4 ช่องจราจร เข้าสู่ตัวอำเภอทุ่งสง จากนั้นมุ่งลงใต้ ข้ามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 เข้าสู่จังหวัดตรัง และบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 419  ระยะทางประมาณ 79 กิโลเมตร อยู่ในจังหวัดนครศรีธรรมราชประมาณ 30 กิโลเมตร และอยู่ในจังหวัดตรังประมาณ 49 กิโลเมตร

ช่วงที่ 3 เริ่มจากอำเภอเมืองตรัง มุ่งไปทางตะวันตกเฉียงใต้ สิ้นสุดที่อำเภอกันตัง ระยะทางประมาณ 20 กิโลเมตร

เดิมที เส้นทางช่วงที่ 1 และช่วงที่ 2 เป็นเส้นทางเดียวกัน แต่เมื่อมีการก่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ช่วงจังหวัดสุราษฎร์ธานี-อำเภอทุ่งสง-จังหวัดพัทลุง จึงได้ใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 403 ช่วงแยกสวนผัก ถึงแยกบ้านจำปา ซึ่งเป็นช่วงที่ข้ามภูเขา มาเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 แทน

 รายชื่อทางแยก 

 เกร็ด 
 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 403 ช่วงทุ่งสง–บ้านจำปา ปัจจุบันเป็น  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4305
 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 403 ช่วงอำเภอรัษฎา-อำเภอห้วยยอด ได้เปลี่ยนหมายเลขทางหลวงเป็น  ถนนเทศารัษฎา
 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 403 ช่วงทางเข้าศาลหลักเมืองตรัง ได้เปลี่ยนหมายเลขทางหลวงเป็น  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4306 ต่อมาได้โอนเป็นทางหลวงท้องถิ่น
# ฟาน วัน ขาย
ฟาน วัน ขาย  อดีตนายกรัฐมนตรีของประเทศเวียดนาม ได้รับการเลือกตั้งเมื่อ 24 กันยายน พ.ศ. 2540 เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2549 เขาลาออกจากตำแหน่งและให้เหงียน เติ๊น สุง เป็นนายกรัฐมนตรีคนต่อไป
# แป้ง
แป้ง  
.
 อาหาร
 แป้ง, สิ่งที่เป็นผงละเอียดได้จากเมล็ดพืช ผลไม้ และรากไม้ เป็นต้น ใช้เป็นอาหาร
 แป้ง (starch), กลุ่มอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรต
 แป้งประกอบอาหาร (flour)
 แป้งสาลี, แป้งสาลี, แป้งมี่ หรือ แป้งหมี่, แป้งที่ได้จากการบดเมล็ดข้าวสาลี ใช้ทำขนมปังเป็นต้น
 ลูกแป้ง, แป้งที่เป็นเชื้อสำหรับทำข้าวหมาก
 แป้งญวน หรือ แป้งข้าวเจ้า, แป้งที่ทำมาจากข้าวเจ้า
 แป้งเท้ายายม่อม, แป้งที่ทำจากหัวของต้นเท้ายายม่อม
 แป้งทอด, แป้งสำหรับชุบอาหารแล้วทอดให้กรอบ
 แป้งโกกิ, แป้งทอดยี่ห้อหนึ่ง
 แป้งสด, แป้งที่ทำขึ้นใช้ได้ทันที ไม่ต้องหมักหรือตากแห้ง เช่น ขนมจีนแป้งสด ขนมบัวลอยแป้งสด, ตรงข้ามกับ แป้งหมัก
 แป้งสิงคโปร์ หรือ แป้งมันสำปะหลัง, แป้งที่ทำจากมันสำปะหลัง
 แป้งหมัก, แป้งขนมจีนที่ทำจากข้าวที่หมักไว้ก่อน, ตรงข้ามกับ แป้งสด
 แป้งเหล้า, แป้งที่เป็นเชื้อสำหรับทำเหล้า
 แป้งจี่
 แป้งจี่, ชื่อขนมอย่างหนึ่ง มักทำด้วยแป้งข้าวเหนียวดำ ผสมกับมะพร้าว เกลือ น้ำตาล แล้วทอดเป็นแผ่นเล็ก ๆ แบน ๆ ลงบนกระทะแบนที่ทาน้ำมันน้อย ๆ
 แป้งจี่, แป้งขนมจีนที่ทำเป็นแผ่นแล้วเผาไฟ
 แป้งทอด, ขนมอย่างหนึ่ง ทำจากแป้งแล้วทอดเป็นแผ่น ปรุงรส หรือราดน้ำเชื่อมเป็นต้น
 แพนเค้ก, ขนมฝรั่ง เป็นแป้งทอด ทอดด้วยกระทะ
 แป้งสิบ หรือ ปั้นสิบ, ของกินอย่างหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเจ้า ใช้แป้งห่อไส้ แล้วม้วนบิดริมแป้งตรงที่ประกบกันให้เป็นลายเกลียว นึ่งหรือทอด

 เครื่องประทินผิว
 แป้งกระแจะ, แป้งที่ผสมผงกระแจะ ใช้ละลายน้ำ สำหรับทาหรือเจิม
 แป้งแข็ง (puff powder), แป้งผัดหน้าที่อัดเป็นก้อนแน่นหรือเป็นแผ่น มักบรรจุในตลับ
 แป้งนวล, ผงสีขาวที่ทำด้วยหินปูนเป็นต้น แล้วทำเป็นเม็ด ๆ สำหรับผัดหน้า
 แป้งผัดหน้า, ผงขาว ๆ ที่ทำด้วยหินเป็นต้น สำหรับผัดหน้า
 แป้งฝุ่น, แป้งเป็นผงละเอียด ใช้ผัดหน้าหรือทาตัว
 แป้งร่ำ, แป้งที่ปรุงด้วยเครื่องหอม
 แป้งสารภี, แป้งที่เอาเกสรสารภีตำปนกับแป้ง สำหรับทาตัว

 ของใช้
 แป้งเปียก
แป้งเปียก, แป้งใส่เกลือเล็กน้อยตั้งไฟกวนให้ข้น ใช้เป็นอาหาร
 แป้งเปียก, แป้งที่ตั้งไฟกวนให้ข้นเหนียว ใช้แทนกาว.
 แป้งสด, น้ำอบกับแป้งร่ำน้ำดอกไม้เทศ ใช้ชุบผ้าห่อใบตอง สำหรับแจก

 บุคคล
 จินตนัดดา ลัมะกานนท์, นักดนตรีชาวไทย ชื่อเล่นว่า แป้ง หรือแป้งหอม และเป็นที่รู้จักในชื่อ แป้งโกะ
 เดือนเต็มดวง ณ เชียงใหม่, นักการเมืองไทย ชื่อเล่นว่า แป้ง
 นวลพรรณ ล่ำซำ, นักธุรกิจและนักการเมืองไทย ชื่อเล่นว่า แป้ง
 ภัทรีดา ประสานทอง, นักวาดภาพชาวไทย ชื่อเล่นว่า แป้ง
 อรจิรา แหลมวิไล, ดาราไทย ชื่อเล่นว่า แป้ง

 สัตว์เดรัจฉาน
 แป้งแช่ ในภาษาถิ่นพายัพ หรือ ทุงงะ ในภาษากลาง, ชื่อปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิด Acrossocheilus dukai ในวงศ์ Cyprinidae ลำตัวยาวเรียว แบนข้าง ปากเล็กอยู่ต่ำ บริเวณ หัวตอนหน้าหรือก่อนถึงตามีตุ่มเนื้อขนาดเล็กกระจายอยู่ เกล็ดใหญ่ มีจุดดำที่โคนครีบหาง พบอาศัยอยู่ตามเขตต้นน้ำลำธารบริเวณภูเขาทั่วประเทศ
# ภาษาด๊ากกัง
ภาษาด๊ากกังอยู่ในภาษากลุ่มกะตู ใกล้เคียงกับภาษาตรีว มีคำยืมจากภาษาเตรียงที่อยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริกมาก ผู้พูดอยู่ในเมืองด๊ากจึง แขวงเซกอง ประเทศลาว พยัญชนะต้นมี 19 เสียง ตัวสะกดมี 17 เสียง สระมี 24 เสียง
 อ้างอิง 

 ธีระพันธ์ ล.ทองคำ. ภาษาของนานาชนเผ่าในแขวงเซกอง  ลาวใต้: ความรู้พื้นฐานเพื่อการวิจัยและและพัฒนา. กทม. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2544.
# นายกรัฐมนตรีเวียดนาม
นายกรัฐมนตรีเวียดนาม หรือ นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยม เป็นหัวหน้ารัฐบาลของสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม ซึ่งเป็นประธานในการประชุมของรัฐบาลกลาง (เดิมคือคณะรัฐมนตรี) นายกรัฐมนตรีเป็นผู้บังคับบัญชาการทำงานของสมาชิกในรัฐบาล และอาจเสนอชื่อรองนายกรัฐมนตรีต่อรัฐสภา

โดยแต่ละสมัยจะมีการใช้การเรียกขานตำแหน่งแตกต่างกันไป

 รายนาม 
 ยุคที่ 1 
นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม
 โฮจิมินห์ (2 กันยายน พ.ศ. 2488 – 20 กันยายน พ.ศ. 2498) (ในขณะที่ดำรงตำแหน่งมีชื่อเรียกตำแหน่งเป็นทางการว่า ประธานสภารัฐบาลแห่งรัฐที่หนึ่ง)
 ฝั่ม วัน ดง (20 กันยายน พ.ศ. 2498 – 18 มิถุนายน พ.ศ. 2530) (ตำแหน่งเป็นทางการคือ นายกรัฐมนตรีแห่งสภารัฐบาลปี1955)

 ยุคที่ 2 (ปัจจุบัน) 
นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม
 ฝั่ม วัน ดง  (20 กันยายน พ.ศ. 2498 – 18 มิถุนายน พ.ศ. 2530) (นายกรัฐมนตรีแห่งรัฐบาล)
 ฝั่ม หุ่ง (18 มิถุนายน พ.ศ. 2530 – 10 มีนาคม พ.ศ. 2531) (ประธานสภารัฐมนตรีแห่งรัฐ)
 หวอ วัน เกียต (10 มีนาคม พ.ศ. 2531 – 22 มิถุนายน พ.ศ. 2531) (รักษาการประธานสภารัฐมนตรีแห่งรัฐ)
 โด๋ เหมื่อย (22 มิถุนายน พ.ศ. 2531 – 8 สิงหาคม พ.ศ. 2534) (ประธานสภารัฐมนตรีแห่งรัฐ)
 หวอ วัน เกียต (8 สิงหาคม พ.ศ. 2534 – 24 กันยายน พ.ศ. 2535) (ในฐานะประธานสภารัฐมนตรีแห่งรัฐ) 
 หวอ วัน เกียต (24 กันยายน พ.ศ. 2535 – 25 กันยายน พ.ศ. 2540) (ในฐานะนายกรัฐมนตรีรัฐบาลผลัดเปลี่ยน)

เมื่อหวอ วัน เกียตออกจากตำแหน่งแล้ว ผู้ตำแหน่งหลังจากนี้ คือ "นายกรัฐมนตรีเวียดนาม"
 ฟาน วัน ขาย (24 กันยายน พ.ศ. 2540 – 27 มิถุนายน พ.ศ. 2549) 
 เหงียน เติ๊น สุง (27 มิถุนายน พ.ศ. 2549 –  7 เมษายน พ.ศ. 2559)
 เหงียน ซวน ฟุก (7 เมษายน พ.ศ. 2559 – 2 เมษายน พ.ศ. 2564)
 ฝั่ม มิญ จิ๊ญ (5 เมษายน พ.ศ. 2564 - ปัจจุบัน)
# ภาษาอาเจะฮ์
ภาษาอาเจะฮ์  เป็นภาษาในตระกูลออสโตรนีเซียนของชาวอาเจะฮ์ มีผู้พูดในอาเจะฮ์ เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย และโบตา รัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย

 ภาษาถิ่น 
ปรากฏภาษาอาเจะฮ์ถิ่นอย่างน้อย 10 ภาษา ได้แก่ Pasè, Peusangan, Matang, Pidië, Buëng, Banda, Daya, Meulabôh, Seunagan และ Tunong

 ภาพ
# เขื่อนซานเสียต้าป้า
เขื่อนซานเสียต้าป้า, เขื่อนสามหุบเขา, เขื่อนสามผา หรือ เขื่อนสามโตรก  เป็นเขื่อนอเนกประสงค์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก (พ.ศ. 2550) ของประเทศจีน ลักษณะของเขื่อนเป็นแบบเขื่อนคอนกรีตถ่วงน้ำหนัก (Concrete gravity dam) กั้นขวางแม่น้ำแยงซี 

เขื่อนซานเสียต้าป้า เป็นเขื่อนแรกของจีนที่มีชื่อเป็นภาษาอังกฤษ ชื่อเต็มในภาษาอังกฤษของโครงการก่อสร้างเขื่อนนี้ คือ “Three Gorges multipurpose water control project” มีประวัติการก่อสร้างยาวนาน ตั้งแต่สมัย ดร.ซุน ยัตเซ็น ในปี พ.ศ. 2462 และเริ่มศึกษาโครงการฯ เมื่อปี พ.ศ. 2473 สภาประชาชน ลงมติให้ก่อสร้างได้ในปี พ.ศ. 2535 ในสมัยรัฐบาลของนายกรัฐมนตรีหลี่เผิง 

วัตถุประสงค์ของการก่อสร้างเขื่อน ใช้ในการผลิตกระแสไฟฟ้าเป็นหลักและป้องกันน้ำท่วม ซึ่งในขณะที่สร้างเขื่อนนั้น มีผู้อพยพจากน้ำท่วมบริเวณโดยรอบมีถึงประมาณ 1.35 ล้านคนผู้อพยพจากเขตเขื่อนซันเสียของจีนจะมีจำนวนสูงขึ้นถึง 1.35 ล้านคน 

thumb|250px|เขื่อนซานเสียต้าป้า ด้านเหนือน้ำ
thumb|right|250px|แผนที่
thumb|right|250px|ภาพเปรียบเทียบหลังและก่อนสร้างเขื่อน

 ลักษณะของเขื่อน 
 ชนิดของเขื่อน:   คอนกรีตถ่วงน้ำหนัก (Concrete gravity dam)
 ความสูงเขื่อน  185  เมตร
 ความกว้างสันเขื่อน   115 เมตร
 ความยาวสันเขื่อน  2,335  เมตร
 ความยาวสันระบายน้ำล้น  483  เมตร
 อาคารระบายน้ำล้น ระบายได้สูงสุด 1.16 แสน ลบ.ม.ต่อวินาที
 ท่อระบายน้ำล้นขนาด 7x9 เมตร   จำนวน 23 ท่อ
 พื้นที่รับน้ำ     กว่า 1 ล้าน ตารางกิโลเมตร
 ประตูเรือสัญจรกว้าง   34 เมตร
 ประตูเรือสัญจรยาว    280 เมตร
 เครื่องกำเนิดไฟฟ้า   32 เครื่อง
 ความสามารถในการผลิตกระแสไฟฟ้า 22,500 เมกะวัตต์
# ภาษาตรีว
ภาษาตรีวอยู่ในภาษากลุ่มกะตู มีผู้พูดอยู่ในเมืองด๊ากจึง แขวงเซกอง ประเทศลาว ซึ่งเป็นถิ่นที่อยู่ของผู้พูดภาษากลุ่มบะห์นาริกเป็นส่วนใหญ่ พยัญชนะต้นมี 19 เสียง ตัวสะกดมี 17 เสียง สระมี 24 เสียง
อ้างอิง
 ธีระพันธ์ ล.ทองคำ. ภาษาของนานาชนเผ่าในแขวงเซกอง  ลาวใต้: ความรู้พื้นฐานเพื่อการวิจัยและและพัฒนา. กทม. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2544.
ตรีว
# แก๊สปิโตรเลียมเหลว
thumb|ถังทรงกลมบรรจุแก๊สปิโตรเลียมเหลว 

แก๊สปิโตรเลียมเหลว หรือ แอลพีจี  จัดเป็นเชื้อเพลิงอีกชนิดหนึ่งที่มาจากซากดึกดำบรรพ์   เป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการแยกน้ำมันดิบในโรงกลั่นน้ำมันหรือการแยกแก๊สธรรมชาติ ในโรงแยกแก๊สธรรมชาติ ซึ่งประกอบด้วยส่วนผสมของไฮโดรคาร์บอน 2 ชนิด คือ โพรเพนและบิวเทนไม่มีกลิ่น ไม่มีสี ปราศจากพิษ หนักกว่าอากาศ ติดไฟได้ในช่วงของการติดไฟที่ 2–15 % ของปริมาณในอากาศ และอุณหภูมิที่ติดไฟได้เองคือ 400 องศาเซลเซียส

ในประเทศไทยแก๊สหุงต้มส่วนใหญ่ได้จากการกลั่นน้ำมัน โดยใช้อัตราส่วนผสมของโพรเพน และบิวเทนประมาณ 70:30 ซึ่งจะให้ค่าความร้อนที่สูง 

 การใช้ประโยชน์ 
แก๊สปิโตรเลียมเหลวสามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงในการประกอบอาหารในครัวเรือน จึงเรียกกันว่า แก๊สหุงต้ม สามารถใช้ในโรงงานอุตสาหกรรมและยานพาหนะได้