wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ซีรีส (เทพปกรณัม)
เทพีซีรีส หรือ เคเรส  ตามตำนานเทพปกรณัมโรมัน  เป็นเทพีแห่งพืชผลที่กำลังเจริญเติบโต (โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหล่าธัญพืช) และความรักของมารดา พระนามของนางมีรากศัพท์มาจากภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม (Proto-Indo-European) ของคำว่า "ker" (เคร) ซึ่งมีความหมายว่า "เจริญเติบโต" และเป็นรากศัพท์ของคำว่า "create" และ "increase" อีกด้วย

 ประวัติ 
เทพีซีรีสเป็นพระธิดาของเทพแซตเทิร์น (Saturn) และเทพีออพส์ (Ops) เป็นพระขนิษฐาและพระมเหสีของเทพจูปิเตอร์ (Jupiter) เป็นพระมารดาของเทพีพรอสเซอร์พิน่า (Proserpina) ซึ่งกำเนิดจากองค์จูปิเตอร์ และยังเป็นพระขนิษฐาของเทพีจูโน (Juno) เทพีเวสตา (Vesta) เทพเนปจูน (Neptune) และเทพพลูโต (Pluto) อีกด้วย ผลงานศิลปะมักจะมีภาพของนางกำลังถือคทา ตะกร้าดอกไม้และผลไม้ และพวงมาลัยที่ทำจากรวงข้าว

เทพีซีรีสยังเป็นเทพีอุปการะเมืองเอ็นนา ในเกาะซิซิลี (Enna, Sicily) ตามตำนาน นางได้อ้อนวอนเทพจูปิเตอร์ให้ตั้งเกาะซิซิลีไว้บนสวรรค์ ด้วยเหตุนี้และด้วยเหตุที่ว่าเกาะซิซิลีมีรูปร่างคล้ายสามเหลี่ยม จึงเกิดกลุ่มดาวสามเหลี่ยมขึ้นมา ซึ่งชื่อเดิมของกลุ่มดาวนี้คือซิซิเลีย (Sicilia)

ชาวโรมันรับเทพีซีรีสเข้ามาช่วง 496 ปีก่อนคริสตกาลซึ่งเป็นช่วงข้าวยากหมากแพง เมื่อคำทำนายในหนังสือพยากรณ์ซิบบิลลิน (Sibylline books) แนะนำให้รับเอาเทพีดีมีเทอร์ (Demeter) ของกรีกที่มีชั้นเท่ากันมา พร้อมด้วยเทพีโคเร (Kore) หรือเทพีเพอร์เซโฟเน (Persephone) และเทพเอียคชุส (Iacchus) หรือก็คือเทพไดโอไนซัส (Dionysus) นั่นเอง เทพีซีรีสได้รับการบูชาและเฉลิมฉลองในพิธีกรรมทางศานสาอย่างลับๆ โดยผู้หญิงในงานเทศกาลแอมบาร์วาเลีย (Ambarvalia) ที่จัดขึ้นในเดือนพฤษภาคม สถานศักดิ์สิทธิ์ของเทพีซีรีสตั้งอยู่ที่เนินเขาอเวนทีน (Aventine Hill) ในกรุงโรม  งานเทศกาลของเทพีซีรีสคืองานเซเรียลเลีย (Cerealia) หรือ งานลูดิ เซเรียลเลส (Ludi Ceriales) ซึ่งมีความหมายว่า "เกมส์แห่งเทพีซีรีส" ที่ริเริ่มขึ้นในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล และจัดขึ้นทุก ๆ ปีให้วันที่ 12 ถึง 19 เมษายน การบูชาสักการะเทพีซีรีสกลายเป็นความเกี่ยวข้องกับสามัญชนผู้ครองการค้าขายข้าวโพด พิธีกรรมการบูชานางเป็นที่รู้จักเพียงเล็กน้อย หนึ่งในสิ่งที่ทราบกันดีก็คือพิธีกรรมแปลกประหลาดที่ต้องตีตราที่หางของสุนัขจิ้งจอกซึ่งจะถูกปล่อยในสนามแข่งเซอร์คัส แม็กซิมุซ (Circus Maximus)

เทพีซีรีสยังมีเทพชั้นรองอีกสิบสององค์เป็นผู้ช่วยของนาง ที่จะทำหน้าที่ต่างๆ กันเกี่ยวกับการเกษตรกรรม เทพเหล่านั้นคือ "เทพเวอร์แวคเตอร์ (Vervactor) เทพผู้รักษาผืนดิน เทพเรพพาเรเตอร์ (Reparator) เทพผู้ตระเตรียมผืนดิน เทพอิมพอร์คซิเตอร์ (Imporcitor) เทพผู้ไถร่องดิน" (ซึ่งนามของเทพองค์นี้ดัดแปลงมาจากคำว่า imporcare ในภาษาละติน ซึ่งมีความหมายว่า ใส่ในร่องดิน) "เทพอินซิเตอร์ (Insitor) เทพผู้หว่านเมล็ด เทพซับบรันซิเนเตอร์ (Subruncinator) เทพผู้ เทพเมสเซอร์ (Messor) เทพผู้เก็บเกี่ยว เทพโคนูเอ็คเตอร์ (Conuector) เทพผู้ขนส่ง เทพคอนดิเตอร์ (Conditor) เทพผู้เก็บรักษา และเทพโพรมิเตอร์ (Promitor) เทพผู้แจกจ่าย"
# ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์สวีเดน
ลำดับการสืบราชบัลลังก์สวีเดน ถูกกำหนดด้วยพระราชบัญญัติราชสันตติวงศ์  ซึ่งเดิมต้องได้รับการอนุมัติร่วมกันจากสภาริคสดักเอสเตท  แถบเออเรโบร  และพระเจ้าคาร์ลที่ 13 แห่งสวีเดน เมื่อปี พ.ศ. 2353

ในปี พ.ศ. 2522 สภาริคสดักได้เสนอแนะให้มีการสืบราชบัลลังก์โดยพระราชบุตรพระองค์โตโดยไม่คำนึงเพศเป็นครั้งแรก จนมีผลบังคับใช้ขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคมปีถัดมา ทำให้สวีเดนเป็นประเทศแรกที่ให้สิทธิ์บุตรหัวปีอย่างสมบูรณ์ ซึ่งก่อนหน้านี้สวีเดนตั้งแต่ พ.ศ. 2353 จะมีเพียงบุรุษเพศเท่านั้นที่สามารถครองราชย์ได้

 ลำดับการสืบราชบัลลังก์ 
หกลำดับแรก1.มกุฎราชกุมารี  40px2.ดัชเชสแห่งเอิสเตร์เยิตลันด์  40px3.ดยุกแห่งสกอเน  40px4.ดยุกแห่งแวร์มลันด์  40px5.ดยุกแห่งเซอเดร์มันลันด์  40px6.ดยุกแห่งดอลาร์นา  40px

15px สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ (พ.ศ. 2489)
 (1) มกุฎราชกุมารีวิกตอเรีย ดัชเชสแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ (พ.ศ. 2520)
 (2) เจ้าหญิงเอสแตล ดัชเชสแห่งเอิสเตร์เยิตลันด์ (พ.ศ. 2555)
 (3) เจ้าชายออสการ์ ดยุกแห่งสกอเน (พ.ศ. 2559)
 (4) เจ้าชายคาร์ล ฟิลิป ดยุกแห่งแวร์มลันด์ (พ.ศ. 2522)
 (5) เจ้าชายอเล็กซันเดอร์ ดยุกแห่งเซอเดร์มันลันด์ (พ.ศ. 2559)
 (6) เจ้าชายกาเบรียล ดยุกแห่งดอลาร์นา (พ.ศ. 2560)
 (7) เจ้าชายยูเลียน ดยุกแห่งฮัลลันด์ (พ.ศ. 2564)
 (8) เจ้าหญิงอิเนส ดัชเชสแห่งเวสเตร์บ็อตเติน (พ.ศ. 2568)
 (9) เจ้าหญิงมาเดอลีน ดัชเชสแห่งเฮลซิงลันด์และเยสตริคลันด์ (พ.ศ. 2525)
 (10) เจ้าหญิงเลโอนอร์ ดัชเชสแห่งกอตลันด์ (พ.ศ. 2557)
 (11) เจ้าชายนีโคลัส ดยุกแห่งโอเงร์มันลันด์ (พ.ศ. 2558)
 (12) เจ้าหญิงอาเดรียน ดัชเชสแห่งเบลคิงแง (พ.ศ. 2561)
# ชุดตัวอักษรซอกเดีย
ชุดตัวอักษรซอกเดีย พัฒนามาจากชุดตัวอักษรแอราเมอิก เริ่มใช้ครั้งแรกราว พ.ศ. 900 และใช้อย่างแพร่หลายเมื่อประมาณ พ.ศ. 1500 รูปแบบแรกของอักษร ใช้เขียนจดหมายและจารึก รูปแบบตัวโค้งของอักษรนี้ ใช้ในเอกสารทางวิชาการ เอกสารของราชสำนัก และคัมภีร์ทางพุทธศาสนา อักษรนี้เลิกใช้เมื่อราว พ.ศ. 1800  เขียนในแนวนอนจากขวาไปซ้าย หรือ ซ้ายไปขวาในแนวตั้ง รูปแบบดั้งเดิมไม่มีการเปลี่ยนรูปอักษรเมื่อเชื่อมต่อ แต่จะพบการเชื่อมต่อในอักษรยุคหลัง
 ใช้เขียน 
 ภาษาซอกเดีย ซึ่งเป็นภาษากลุ่มอิหร่านกลาง ที่ตายแล้ว เคยใช้พูดในบริเวณซอกเดียนา ซึ่งได้แก่ ซินเจียง (ประเทศจีน) อุซเบกิสถาน  ทาจิกิสถาน และปากีสถาน คาดว่าภาษายักโนบี ที่ใช้พูดในทาจิกิสถานปัจจุบัน เป็นรูปแบบที่สืบทอดมาจากภาษาซอกเดีย 
 อ้างอิง
 รูปและการออกเสียงของอักษรซอกเดีย 

ซอกเดีย
# อักษรตระกูลเซมิติก
อักษรตระกูลเซมิติก เป็นกลุ่มของตัวอักษรที่พัฒนามาจากอักษรคานาอันไนต์ที่ได้แรงบันดาลใจจากอักษรไฮโรกลิฟฟิกของอียิปต์โบราณ อักษรเหล่านี้ไม่ได้มาจากสัญลักษณ์แทนพยัญชนะของชาวอียิปต์ แต่เป็นการรวมอักษรไฮโรกลิฟฟิกอื่นๆเข้ามาด้วย ทั้งหมดมี 30 ตัว กำหนดชื่อเป็นภาษาเซมิติก เช่น ไฮโรกลิฟ per (บ้าน ในภาษาอียิปต์) กลายเป็น bayt (บ้าน ในภาษาเซมิติก) เมื่อนำมาเขียนภาษาเซมิติกจะเป็นระบบพยัญชนะล้วน โดยอักษรแต่ละตัวแทนเสียงพยัญชนะตัวแรกของชื่อ เช่น รูปบ้าน beyt ใช้แทนเสียง b หรือใช้แทนทั้งเสียง b และลำดับพยัญชนะ byt ดังที่ใช้แทนเสียง p และลำดับพยัญชนะ pr ในภาษาอียิปต์ ในยุคที่ชาวคานาอันนำอักษรนี้ไปใช้ จะใช้แทนเสียง b เท่านั้น

ไม่มีหลักฐานว่าอักษรเซมิติกเริ่มต้นมีจำนวนเท่าใดและเรียงลำดับอย่างใด อักษรที่พัฒนาต่อมานั้น อักษรยูการิติคมี 27 ตัว และอักษรฟินิเชียมี 22 ตัว การเรียงลำดับของอักษรเหล่านี้มี 2 แบบ คือ ลำดับ ABGDE ของอักษรฟินิเชีย และลำดับ HMĦLQ ของอักษรทางใต้ อักษรยูการิติกใช้ทั้ง 2 แบบ
ชื่อของอักษรมักใช้ตามอักษรฟินิเชีย ทั้งอักษรซามาริทัน อักษรอราเมอิก อักษรซีเรียค อักษรฮีบรูและอักษรกรีก แต่ต่างไปในอักษรอาหรับและอักษรละติน แต่ไม่มีการใช้ชื่ออักษรในอักษรพราหมีและอักษรรูนิก

 ชื่ออักษรและการเรียงลำดับ 
ตารางนี้แสดงอักษรฟินิเชียและอักษรที่เป็นลูกหลาน

 ลำดับที่ อักษรคานาอันไนต์ ระบบสัทศาสตร์สากล(IPA) value อักษรยูการิติก อักษรฟินิเชีย อักษรฮีบรู อักษรอาหรับ อักษรที่เป็นลูกหลาน 1 ʼalp "วัว" /ʔ/ 1 𐎀 ʼalpa 15px|Aleph ʼālep א alifﺍ Α A А ᚨ 2 bet "บ้าน" /b/ 2 𐎁 beta 15px|Beth bēt ב ﺏΒ B В-Б ᛒ3 gaml “เครื่องขว้าง”  /g/ 3 𐎂 gamla 15px|Gimel gīmel ג ﺝ    Γ C-G Г ᚲ 4 dalet “ประตู” / digg “ปลา”/d/ 4 𐎄 delta 15px|Daleth dālet דﺩ  Δ D Д 5 Haw “หน้าต่าง” / hll “การเฉลิมฉลอง” /h/ 5 𐎅 ho 15px|He hē הهـ Ε E Е-Є 6 wāw “ห่วง” /β/ 6 𐎆 wo 15px|Wawwāw ו و     polytonicϜ-Υ F-V-Y У ᚢ 7 zen “อาวุธ” / ziqq “โซ่ตรวน” /z/ 7 𐎇 	zeta15px|Zayin zayin ז ز Ζ Z З 8 ḥet “เส้นด้าย” / “รั้ว” /ħ/ / /x/ 8 𐎈 ḥota 15px|Heth ḥētח ح Η H И ᚺ 9 ṭēt “ล้อ” /tˁ/}} 9 𐎉 	ṭet 15px|Teth ṭēt ט طΘ Ѳ 10 yad “แขน” /j/ 10 𐎊 yod15px|Yodh yōd י ي Ι I ᛁ 11kap “มือ” /k/ 20 𐎋 kap 15px|Kaph kap כ ك Κ K К 12lamd “ปฏัก”  /l/ 30 𐎍 lamda 15px|Lamedh lāmed ל ل Λ L Л ᛚ 13mem “น้ำ”/m/ 40 𐎎 	mem15px|Mem mēm מ م Μ M М 14 naḥš “งู” / nun“ปลา” /n/ 50 𐎐 nun 15px|Nun nun נ ن Ν N Н 15 samek “การสนับสนุน” / “ปลา” ?"  /s/ 60𐎒 samka 15px|Samek sāmek ס - Ξ  16 ʻen “ตา” /ʕ/ 70𐎓 ʻain 15px|Ayin ʻayin ע ع Ο O О 17 pu “ปาก” / piʼt“มุม” /p/ 80 𐎔 pu15px|Pe pē פ ف Π P П 18 ṣad “พืช” /sˁ/ 90𐎕 	ṣade15px|Sade ṣādē צ صϠ  19 qup “เชือก” /kˁ/ 100𐎖 qopa 15px|Qoph qōph ק قϘ Q Ҁ 20 raʼs “หัว” /r/ / /ɾ/ 200𐎗 	raša 15px|Res rēš ר رΡ R Р ᚱ 21 šin “ฟัน” / šimš “พระอาทิตย์” /ʃ/ 300𐎌 	šin  15px|Sin šin ש س Σ S Ш ᛊ 22 Taw “แต้ม” /t/ 400 𐎚 to 15px|Taw tāw ת تΤ T Т ᛏ

ตระกูลเซมิติก
# อักษรกวิ
อักษรกวิ (กะ-วิ) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า อักษรชวาเก่า เป็นอักษรพราหมี โดยหลักพบในเกาะชวาและใช้งานทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทรระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 16Aditya Bayu Perdana and Ilham Nurwansah 2020. Proposal to encode Kawi อักษรนี้เป็นอักษรสระประกอบ มีเครื่องหมายเสริมสัทอักษรที่ใช้หยุดเสียงสระและเป็นตัวแทนของพยัญชนะบริสุทธิ์ หรือไว้แทนรูปสระอื่นDe Casparis, J. G. Indonesian Palaeography: A History of Writing in Indonesia from the beginnings to c. AD 1500, Leiden/Koln, 1975, pp. 35-42 with footnotes ทางภาคใต้ของไทยมีหลักฐานว่าเคยใช้อักษรนี้แต่ไม่แพร่หลายมากนัก ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้อักษรไทยและอักษรขอม อักษรกวิไม่มีบ่าอักษรเช่นเดียวกับอักษรมอญโบราณ

ยูนิโคด
มีการบรรจุอักษรกวิลงในยูนิโคดมาตรฐานรุ่นที่ 15.0 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022 ตามข้อเสนอของ Aditya Bayu Perdana และ Ilham NurwansahUnicode Technical Committee 2021. Approved Minutes of UTC Meeting 166 Anshuman Pandey ได้ส่งข้อเสนอเบื้องต้นก่อนหน้าไปยังคณะกรรมการด้านเทคนิคของยูนิโคดใน ค.ศ. 2012

บล็อกยูนิโคดของอักษรกวิอยู่ที่ U+11F00–U+11F5F และมีอักษรถึง 86 ตัวอักษร:

 ระบบลูก 

 พยัญชนะ 
อักษรพื้นฐาน (พยัญชนะ)kakhagaghangacachajajhanyaṭaṭhaḍaḍhaṇatathadadhanapaphababhamayaralawaśaṣasaha/a กวิ                                 Kaganga บาตัก (กาโร)                                                                 บาตัก (มันไดลิง)                                                                บาตัก (ปักปัก-ไดรี)                                                                  บาตัก (ซีมาลูงุน)                                                                  บาตัก (โตบา)                                                                ไบบายิน                                                               บูฮิด                                                    ฮานูโนโอ                                                    ลนตารา                                                                 /  เรอจัง                                                                   เรินจง ꤰ    ꤱ    ꤲ  ꤹ    ꤺ    ꤻ            ꤳ    ꤴ   ꤵ  ꤶ    ꤷ    ꤸ  ꤿ  ꤽ  ꤾ  ꥀ      ꤼ  ꥁ  ซุนดา                                                                  ฮานาจารากา ชวา ꦏ  ꦑ  ꦒ  ꦓ  ꦔ  ꦕ  ꦖ  ꦗ  ꦙ  ꦚ  ꦛ  ꦜ  ꦝ  ꦞ  ꦟ  ꦠ  ꦡ  ꦢ  ꦣ  ꦤ  ꦥ  ꦦ  ꦧ  ꦨ  ꦩ  ꦪ  ꦫ  ꦭ  ꦮ  ꦯ  ꦰ  ꦱ  ꦲ  บาหลี                                                              

ภาพ
550px
550px|ฉบับคัดลอกจากศิลาจารึกเขียนในอักษรกวิ
550px|ภาษาชวาเทียบกับตระกูลอักษรพราหมีอื่น ๆ

ตารางข้างบนเป็นช่องเปรียบเทียบการพัฒนาของอักษรเทวนาครีในอักษรกวิ มอญเก่าแห่งอาณาจักรอังวะ และอักษรไทย

หมายเหตุ
# ขบวนการนักสู้สายฟ้า เชนจ์แมน
ขบวนการนักสู้สายฟ้า เชนจ์แมน หรือ เด็นเกคิเซ็นไต เชนจ์แมน  ในภาษาญี่ปุ่น เป็นละครโทคุซัทสึชุดของซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ ลำดับที่ 9 ของประเทศญี่ปุ่น ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 จนถึงวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 18.00-18.30 น. ทางสถานีทีวีอาซาฮี มีจำนวนตอนทั้งหมด 55 ตอน

 เนื้อเรื่อง 
กองทัพก็อซม่าโดยการนำของราชา บาซูกำลังวางแผนเพื่อจะยึดครองโลกกองกำลังป้องกันโลก หรือ EDS (Earth Defense Squad) โดยการนำทีมของ ยูอิ อิบูกิ (นายพล อิบูกิ)  จึงทำการคัดเลือกบุคคลเข้ามา ฝึกฝนเพื่อที่จะสามารถใช้พลัง Earthforceได้แต่ในระหว่างฝึกอยู่นั้นพวกก็อซม่าก็บุกมาและทำลายเหล่าผู้คนที่ได้มารับการฝึกเหลือรอดอยู่เพียง 5 คน นายพลอิบูกิ จึงต้องให้คนที่เหลืออยู่ใช้อุปกรณ์แปลงร่าง ที่เรียกว่าเชนจ์เบลสเพื่อใช้พลังEarthforceอันเป็นพลังจากเหล่าสัตว์ในเทพนิยาย และเมื่อพวกเขา พูดขึ้นว่า Let 's Change ชุดพาวเวอร์สูทที่อยู่ในกำไรข้อมือเชนจ์เบรซก็จะออกมาสวมร่างทันทีและต่อสู้กับพวกก็อซม่า
 ตัวละคร 
 ตัวละครหลัก 
  เชนจ์ดราก้อน / สึรุงิ ฮิริว (剣飛竜) หัวหน้าทีมที่มีความสามารถพิเศษด้านกีฬาเบสบอล
 ท่าไม้ตาย - ดราก้อนแอ็คแท็ค , ดราก้อนธันเดอร์ ,ดราก้อนคิ๊ก
  เชนจ์กริฟฟิน / ฮายาเตะ โช (疾風翔) ชายหนุ่มมาดขรึม แต่แพ้สาว ๆ ประจำ
 ท่าไม้ตาย - กริฟฟินแอ็คแท็ค,กริฟฟินแมกม่ากาแล็คซี่
  เชนจ์เปกาซัส</span> / โอโซระ ยูมะ (大空勇馬) ชายหนุ่มที่ชอบทานไม่เลือกหน้า
 ท่าไม้ตาย - เปกาซัสแอ็คแท็ค ,เปกาซัส อินะซึมะ สปาร์ค
   เชนจ์เมอร์เมด</span> / นางิสะ ซายากะ (渚さやか) นักประดิษฐ์และเป็นมันสมองของทีม
 ท่าไม้ตาย - เมอร์เมดแอ็คแท็ค , เมอร์เมดไทฟูนเวฟ , เมอร์เมดบิ๊กเวฟ
  เชนจ์ฟีนิกซ์</span> / สึบาสะ ไม (翼麻衣) สาวห้าวผู้ชื่นชอบการขับขี่มอเตอร์ไซต์
 ท่าไม้ตาย - ฟินิกซ์แอ็คแท็ค ,ฟินิกซ์ไฟเออร์ ,ฟินิกซ์ไฟเออร์ บอมเบอร์

 ตัวละครอื่น ๆ 
 ผู้การยุอิ อิบุกิ (伊吹長官) ผู้ก่อตั้งหน่วย เอิร์ธฟอร์ซ แท้จริงแล้วเขาเป็นมนุษย์จากดาวบีส ที่หนีจากการตามล่าของก็อซม่า 

 อุปกรณ์และอาวุธต่าง ๆ ของเชนจ์แมน 
 เชนจ์เบรซ
 เชนจ์ซอร์ด
 พาวเวอร์บาซูก้า
 ดราก้อนซูก้า
 กริฟฟินซูก้า
 เพกาซัสซูก้า
 เมอร์เมดซูก้า
 ฟินิกซ์ซูก้า

 ยานพาหนะของเชนจ์แมน 
 ออโต้เชนเจอร์
 เชนจ์ครุยเซอร์
 เจ็ตสกี

 หุ่นยนต์และยานแม่ของเชนจ์แมน 
 เชนจ์โรโบ
 ข้อมูลจำเพาะ - ความสูง 54.2 เมตร , น้ำหนัก 1030 ตัน
 รหัสการรวมร่าง - ร่วมร่าง เอิร์ธคอนเวอร์ชัน (合体、アースコンバージョン!)
 อาวุธ - ดาบสายฟ้าฟาด (電撃剣), เชนจ์ชิลด์, เชนจ์โรโบ มิซไซล์, เชนจ์วัลคัน
 ท่าไม้ตาย - ซูเปอร์ธันเดอร์โวลด์, ฟูฉะกิริ (風車斬り), สึบาสะคาเอชิ (燕返し), เชนจ์โรโบแฟลช
 เจ็ทเชนเจอร์ 1 ยานรบรูปร่างคล้ายเครื่องบินเจ็ททำหน้าที่เป็นส่วนหัวโดยผู้บังคับคือเชนจ์ดราก้อน
 เฮลิเชนเจอร์ 2 ยานรบรูปร่างคล้ายเฮลิคอปเตอร์ทำหน้าที่เป็นส่วนลำตัวและแขนโดยผู้บังคับคือเชนจ์กริฟฟินและเชนจ์เมอร์เมด
 แลนด์เชนเจอร์ 3 ยานรบรูปร่างคล้ายรถถังทำหน้าที่เป็นส่วนเท้าโดยผู้บังคับคือเชนจ์เปกาซัสและเชนจ์ฟินิกซ์
 ซัทเทิลเบส ยานแม่รูปร่างคล้ายกระสวยอวกาศ ทำหน้าที่ในการบรรทุกเชนเจอร์แมชชีน

 ก็อซม่า 
 ราชา บาซู (星王バズー)
 แม่ทัพ กิลุค (ギルーク司令)
 บูบะ (副官ブーバ)
 ชิมะ (副官シーマ)
 ราชินี อาฮาเมส (女王アハメス)
 เกียวได (ギョダーイ)

 การออกอากาศ 
ขบวนการนักสู้สายฟ้า เชนจ์แมน ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 18.00-18.30 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ

ในส่วนของประเทศไทย เคยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 (ชื่อปัจจุบันคือ ช่อง 7HD) ทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ เวลา 09:30-10:00 น. เมื่อช่วงปี พ.ศ. 2529
# วัดเสาธงทอง
วัดเสาธงทอง อาจหมายถึง
 วัดเสาธงทอง จังหวัดชัยภูมิ
 วัดเสาธงทอง อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช
 วัดเสาธงทอง อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
 วัดเสาธงทอง จังหวัดนนทบุรี
 วัดเสาธงทอง จังหวัดเพชรบูรณ์
 วัดเสาธงทอง จังหวัดร้อยเอ็ด
 วัดเสาธงทอง จังหวัดลพบุรี
 วัดเสาธงทอง อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี
 วัดเสาธงทอง อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
 วัดเสาธงทอง อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี
 วัดเสาธงทอง อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี
 วัดเสาธงทอง จังหวัดอ่างทอง
# บ้านวิชาเยนทร์
บ้านวิชาเยนทร์ หรือ บ้านหลวงรับราชทูต ตั้งอยู่ทางเหนือของวังนารายณ์ราชนิเวศน์ และวัดเสาธงทอง ทางตะวันตกใกล้กับวัดปืน และทางตะวันออกใกล้กับเทวสถานปรางค์แขก สร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2228 เพื่อใช้รับรองราชทูตชาวตะวันตกที่มาเฝ้าฯ สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ต่อมาสมเด็จพระนารายณ์ได้พระราชทานที่พักอาศัยนี้ให้แก่เจ้าพระยาวิชาเยนทร์เปิดบ้านหลวงวิชาเยนทร์ ของ “คอนสแตนติน ฟอลคอน” ประวัติศาสตร์ที่ยังเหลืออยู่!, เว็บไซด์: https://www.khaosod.co.th/ .สืบค้นเมื่อ 11/08/2561 สมุหนายกชาวตะวันตกในราชสำนักสยาม ณ เวลานั้น ใน พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ระบุไว้ว่า "ส่วนเจ้าพระยาวิชาเยนทร์ผู้ว่าราชการที่สมุหนายก, ให้ก่อตึกสี่เหลี่ยมอันใหญ่, แลตึกเวียนมีกำแพงแก้วล้อมรอบเป็นที่อยู่, แลให้ก่อตึกปิจุตึกคชสาร, แลตึกฝรั่งอื่นทั้งหลายเป็นอันมากตำบลที่ใกล้วัดปืน..."พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน, หน้า 353

บ้านหลวงรับราชทูตแบ่งได้ 3 ส่วน ด้านตะวันออกเป็นบ้านพักของคณะทูตชาวฝรั่งเศส ส่วนด้านตะวันตกเป็นบ้านพักของเจ้าพระยาวิชาเยนทร์ขุนนางชาวกรีก และท้าวทองกีบม้า ภรรยา ส่วนกลางเป็นที่ตั้งของโบสถ์ของคริสต์ศาสนา ที่สถาปัตยกรรมเป็นแบบเรอเนสซองส์ ผสมสถาปัตยกรรมไทย แห่งแรกของไทย และของโลก
# อัลละฮ์เปอลีฮารากันซุลตัน
เพลงชาติเนอการาบรูไนดารุสซาลาม มีชื่อว่า อัลละฮ์เปอลีฮารากันซุลตัน (, "ขอพระเจ้าทรงพิทักษ์องค์สุลต่าน") ประพันธ์เนื้อร้องเป็นภาษามลายูโดยเปองีรัน ฮาจี โมฮาเม็ด ยูซุฟ บิน เปองีรัน อับดุล ราฮิม (ต่อมาได้รับการพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นยัง อามัต มูเลีย เปองีรัน เซอเตีย เนอการา เปองีรัน ฮาจี โมฮาเม็ด ยูซุฟ บิน เปองีรัน อับดุล ราฮิม) รู้จักกันในนามปาากกว่า ยูรา ฮาลิม และทำนองโดยอาวัง ฮาจี เบอซาร์ บิน ซากัป เมื่อ ค.ศ. 1947 เพลงนี้ประกาศใช้เป็นเพลงชาติบรูไนในอารักขาของอังกฤษเมื่อ ค.ศ. 1951 หลังเป็นเอกราชจากสหราชอาณาจักร จึงนำมาเป็นเพลงชาติบรูไนตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1984

 คำร้อง 
ภาษามลายูอักษรรูมีภาษามลายูอักษรยาวีสัทอักษรสากลถอดเสียงเป็นอักษรไทยคำแปลภาษาไทยยา อัลละฮ์ ลันจุตกันละฮ์ อูเซีย
เกอบาวะฮ์ ดูลี ยัง มาฮา มูเลีย
อาดิล เบอร์เดาลัต เมอเนางี นูซา
เมอมิมปิน ระก์ยัต เกอกัล บาฮาเกีย
ฮีดุป เซินโตซา เนอการา ดัน ซุลตัน
อีลาฮี เซอลามัตกัน บรูไน ดารุซซาลัมขอพระอัลเลาะห์ทรงอวยพรแด่พระองค์
จงทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน
จงทรงปกครองราชอาณาจักรโดยธรรมและความสง่างาม
และจงทรงนำปวงชนให้เป็นสุขอยู่ชั่วกาลนานเทอญ
ขอสันติภาพจงมีแด่ราชรัฐและองค์สุลต่าน
ขอพระผู้เป็นเจ้าของข้าได้ทรงพิทักษ์บรูไน นครแห่งสันติด้วยเถิด

หมายเหตุ
# ตราแผ่นดินของสิงคโปร์
ตราแผ่นดินของสิงคโปร์ ประกาศใช้ครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2502 พร้อมกันกับธงชาติและเพลงชาติ ณ ห้องสาบานตนประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐสิงคโปร์ ที่ศาลาว่าการของเมืองสิงคโปร์ ลักษณะของตราแผ่นดินเป็นรูปสิงโตและเสือถือโล่สีแดงซึ่งมีรูปดาวห้าแฉกสีขาว 5 ดวง และพระจันทร์เสี้ยวสีขาว ซึ่งเป็นสัญลักษณ์สำคัญที่ใช้บนธงชาติของสิงคโปร์ ด้านล่างของตราแผ่นดินเป็นริบบิ้นสีน้ำเงินจารึกคำขวัญประจำชาติด้วยตัวหนังสือสีทองว่า "Majulah singapura" ซึ่งมีความหมายว่า "สิงคโปร์จงเจริญ" 

 ประวัติ 
เมื่อสิงคโปร์ได้สิทธิการปกครองตนเองจากสหราชอาณาจักรในปี 2502 นายลี กวน ยู ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ต้องการที่จะทำตราแผ่นดินขึ้นมาใหม่ เพื่อนำมาใช้ทดแทนตราแผ่นดินของสหราชอาณาจักร ซึ่งถูกใช้มาตั้งแต่สมัยที่สิงคโปร์ยังเป็นอาณานิคมของอังกฤษ จึงมีการตั้งคณะกรรมการขึ้นมาเพื่อออกแบบตราแผ่นดินใหม่ นำโดยรองนายกรัฐมนตรี โต ชิน ไชย เพื่อออกแบบตราแผ่นดินที่จะสามารถแสดงถึงสังคมหลากหลายเชื้อชาติของสิงคโปร์ได้

การออกแบบตราแผ่นดินใหม่ใช้เวลาทั้งหมด 2 เดือน และในวันที่ 3 ธันวาคม 2502 จึงประกาศใช้ตราแผ่นดินใหม่พร้อมกับธงชาติและเพลงชาติใหม่ของสิงคโปร์ 

 ความหมายของตราสัญลักษณ์ 
บริเวณตรงกลางของตราแผ่นดินเป็นโล่สีแดง มีดาวห้าดวงและพระจันทร์เสี้ยว คล้ายกับสัญลักษณ์บนธงชาติสิงคโปร์ โดยมีความหมายดังนี้

 สีแดง หมายถึง ภราดรภาพและความเสมอภาคของมนุษย์โดยทั่วหน้า
 สีขาว แทนความบริสุทธิ์และความดีงามที่แพร่หลายและคงอยู่ตลอดกาล
 พระจันทร์เสี้ยว แทนดวงจันทร์ในช่วงข้างขึ้น แสดงถึงสิงคโปร์ ซึ่งเป็นประเทศที่ถือกำเนิดขึ้นมาใหม่
 ดาวทั้งห้าดวง แสดงถึงประชาธิปไตย สันติภาพ ความเท่าเทียม ความยุติธรรม และความก้าวหน้า ซึ่งเป็นอุดมคติ 5 ประการของประเทศสิงคโปร์

ด้านข้างของโล่สีแดงมีเสือและสิงโตถือโล่อยู่ โดยที่เสือนั้นเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงความผูกพันใกล้ชิดกับประเทศมาเลเชีย ส่วนสิงโตนั้นเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงประเทศสิงคโปร์
# ธงฉาน
ธงฉาน (;) คือธงชาติที่บัญญัติให้ใช้เพิ่มเติมสำหรับชักที่เสาหัวเรือรบและเรือประเภทอื่น ๆ บางชนิด  ปกติแล้วจะชักขึ้นในเวลาที่เรือไม่ได้ออกปฏิบัติการและเมื่อมีการตกแต่งเรือด้วยธงต่าง ๆ ในวาระพิเศษพจนานุกรมวิชา Vexillology หมวดอักษร J ในบางประเทศจะใช้ธงนี้สำหรับหมายยศนายทหารชั้นนายพลเรือด้วย เช่น ธงหมายยศจอมพลเรือของสหราชอาณาจักรใช้ธงฉานของกองทัพเรือสหราชอาณาจักร (ธงเดียวกันกับยูเนียนแจ็ก ซึ่งใช้เป็นธงชาติด้วย แต่กำหนดสัดส่วนของธงไว้ที่ 1:2)ธงหมายยศของราชนาวีอังกฤษ จากเว็บไซต์ Flags of the World เป็นต้น  นอกจากนี้ยังอาจใช้ในหน้าที่อื่น ๆ ตามที่ระบุไว้ในกฎหมายโดยเฉพาะ เช่น ในกองทัพเรือไทย ธงฉานจะใช้เป็นธงหมายเรือพระที่นั่ง และเรือหลวง และเป็นธงประจำกองทหารสำหรับหน่วยทหารเรือที่ยกพลขึ้นบก ซึ่งหน่วยทหารนั้นไม่ได้รับพระราชทานธงชัยเฉลิมพล

ในภาษาไทยโบราณ คำว่าธงฉานหมายถึง ธงนำกระบวนกลองชนะ มีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยม ความหมายในปัจจุบันหมายเอาถึงธงฉานของกองทัพเรือ ตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติธง พ.ศ. 2522

 ตัวอย่างธงฉานของประเทศต่าง ๆ
# เจนิซ ดิกคินสัน
เจนิซ ดิกคินสัน (เกิด 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498) เป็นนางแบบรุ่นแรก ๆ ของโลก และเป็นกรรมการให้กับรายการ "อเมริกาส์ เน็กซ์ ท็อป โมเดล" ตั้งแต่ฤดูกาลที่ 1 ถึง 4

เจนิซเกิดที่เขตบรูคลินในเมืองนิวยอร์กโดยเป็นลูกครึ่งระหว่างชาวโปแลนด์และชาวไอร์แลนด์ ในช่วงวัยเด็กได้ย้ายไปที่รัฐฟลอริดากับครอบครัว
# มวยทะเล
มวยทะเล เป็นการละเล่นพื้นบ้านของไทยสามารถเล่นได้ทั้งผู้ใหญ่และเด็ก ซึ่งมีวิธีการเล่นที่แตกต่างจากมวยทั่ว ๆ ไปคือ จะชกต่อยกันอยู่บนไม้กระดานแผ่นเดียว และถ้าใครตกลงมาจากไม้กระดานก็จะถือว่าคนนั้นเป็นฝ่ายแพ้ ส่วนสถานที่เล่นนั้นก็จะเป็นในน้ำหรือริมทะเล มวยทะเลนี้ยังได้รับการจัดเป็นหนึ่งในกีฬาของทหารเรือไทยด้วยและจะมีการจัดการแข่งขันทุกปีในสัปดาห์กีฬานาวีซึ่งมีกีฬาทหารเรืออีกหลายชนิด

พ.ศ. 2556 มวยทะเล ได้รับการขึ้นทะเบียนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ สาขากีฬาภูมิปัญญาไทย จากกรมส่งเสริมวัฒนธรรมสวธ.ชู “ข้าวหลาม ยาหม่อง มวยตับจาก” มรดกภูมิปัญญาชาติ

 วิธีการเล่นหรือการแข่งมวยทะเล 
 จะต้องมีการแบ่งผู้เล่นออกเป็น 2 ฝ่ายฝ่ายละ 1 คนและทำการจับฉลากเลือกว่าจะอยู่แดนไหน
 การชกโดยทั่วไปจะกำหนดชก 3 ยก ยกละ 3 นาทีโดยให้พักยกได้ 1 นาที
 เมื่อการแข่งขันพร้อมให้ผู้เล่นขึ้นไปนั่งคร่อมบนไม้กระดาน
 เมื่อมีสัญญาณจากกรรมการบอกว่า "ชก" ให้เลื่อนตัวเข้าไปหากันโดยใช้นวมชกอย่างเดียว
 เมื่อหมดยกก็จะทำการเปลี่ยนแดน
 หากใครตกจากไม้กระดานก็จะถือว่าแพ้ในยกนั้น และผู้ชนะต้องชนะ 2 ใน 3 ยก

 ในวัฒนธรรมสมัยนิยม 
มวยทะเลมักถูกใช้ในการลงโทษผู้ร่วมรายการในรายการโทรทัศน์ต่าง ๆ
# เฟส
เฟส (phase) อาจหมายถึง

 ดิถี ช่วงเวลาของดวงจันทร์
 ในการก่อสร้าง เฟส หมายถึงช่วงระยะเวลาของโครงการที่แบ่งย่อยออกไป
 เฟสของคลื่น ในทางฟิสิกส์
 ส่วนของสารเคมี ที่มีโครงสร้าง การจับพันธะ และสูตรเคมี เดียวกัน อันส่งผลให้มีคุณสมบัติทางเคมีเดียวกัน
# โดมทรงหัวหอม
โดมทรงหัวหอม  เป็นอาคารทรงโดมแบบหนึ่ง มักจะสร้างเป็นโบสถ์ของศาสนาคริสต์นิกายรัสเซียนออร์ทอดอกซ์ ส่วนที่เป็นโดมนั้นจะมีเส้นผ่าศูนย์กลางมากกว่าส่วนฐานที่รองรับด้านล่าง และมักมีความสูงมากกว่าความกว้าง อาคารขนาดเหล่านี้มียอดแหลมและลายเกลียวคล้ายกับหัวหอม ด้วยเหตุนี้จึงนิยมเรียกกันว่า "โดมทรงหัวหอม"

หลังคาครอบที่สำคัญแบบอื่น ๆ ของโบสถ์นิกายนี้ คือ "โดมทรงหมวกเหล็ก" (helmet dome) (เช่น โดมของวิหารเซนต์โซเฟีย ในเมืองนอฟกอรอด และวิหารอัสสัมชัญ ในเมืองวลาดีมีร์ ประเทศยูเครน นอกจากนี้ยังมี "โดมทรงลูกแพร์" (pear domes) เช่น วิหารเซนต์โซเฟียในเมืองเคียฟ และ "โดมดอกบัวตูม" (bud dome) สถาปัตยกรรมบาโรก (เช่น โบสถ์เซนต์แอนดรูส์ในเคียฟ)

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 ภาพโดมทรงหัวหอมอื่น ๆ
# คลาโรไลน์
คลาโรไลน์  เป็นระบบอีเลิร์นนิ่งอีกโปรแกรมหนึ่งที่กำลังพัฒนา และใช้อยู่ในปัจจุบันโดยเฉพาะในแถบประเทศทางยุโรป โดยได้ตั้งเป็นโครงการพัฒนาโปรแกรมขึ้นในปี 2000 หรือปี 2543 ที่มหาวิทยาลัยคาธอลิกของเมืองลัพเวี่ยน Catholic University of Louvain ประเทศเบลเยียม โดย โธมัส เดอ แพรเทีย (Thomas De Praetere) โดยได้รับทุนสนับสนุนจากมูลนิธิลัพเวียน (Louvain Foundation)

นับตั้งแต่ปี 2004 หรือ ปี 2547เป็นต้นมา ก็ได่มีผู้ร่วมพัฒนาส่วนของโปรแกรมหลัก (Core System Code) คือ CERDECAM ซึ่งเป็นศูนย์วิจัยของ ECAM (Engineering higher school - Belgium).

ระบบอีเลิร์นนิ่งของคลาโรไลน์ เป็นโปรแกรมระบบประเภทแจกจ่ายให้นำไปใช้ฟรี แบบเปิดเผยรหัสต้นฉบับ (Free Software or Open Source Code) ที่อนุญาตและสามารถนำไปพัฒนาเพิ่มเติม ปรับปรุงแก้ไขตลอดจนนำแจกจ่ายต่อได้ ภายใต้สิทธิ์อนุญาตแบบ GNU

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Claroline เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
 เว็บไซต์ตัวอย่างการใช้งานฉบับภาษาไทย แห่งที่1 
 เว็บไซต์ตัวอย่างการใช้งานฉบับภาษาไทย แห่งที่ 2
# ภาษาอาร์พีจี
ภาษาอาร์พีจี  ซึ่ง RPG ย่อมาจากคำว่า Report Program Generator เป็นภาษาโปรแกรมเพื่อใช้ในการพัฒนาแอปพลิเคชันทางธุรกิจ โดยมีวัตถุประสงค์เริ่มแรกเป็นโปรแกรมเพื่อรายงาน โดยภาษาอาร์พีจี ถูกใช้กับระบบคอมพิวเตอร์เซิร์ฟเวอร์ของไอบีเอ็ม ยาวนานพอสมควร ซึ่งมีรุ่นล่าสุดคือ อาร์พีจี รุ่น 4
อาร์พีจี เป็นภาษาโปรแกรมที่ ได้รับการถ่ายทอดคุณสมบัติต่าง ๆ มาจาก ซิสเต็มวัน (System I) ซึ่งรวมเอาคุณสมบัติและสภาพแวดล้อมทางภาษาลักษณะต่าง ๆ แบบการโปรแกรมเชิงวัตถุ เข้าไว้ อาทิเช่น โปรโตไทป์ฟังก์ชัน และ โพรซีเยอร์, การเชื่อมโยงความสัมพันธ์ทั้งแบบคงที่ หรือสเตติกส์ และแบบไดนามิก รวมถึงความสามารถในการเข้าถึงไลบรารี่ที่ถูกใช้งานประจำของภาษาซี หรือ ไดนามิกลิงก์ไลบรารี่ อีกทั้งยังสามารถทำงานกับโค้ดแบบรีเคอร์ซีฟหรือเรียกตัวเองและรีเอ็นทรานท์ ได้อย่างเต็มรูปแบบ

อาร์พีจี เป็นภาษาโปรแกรมหลักของแพลทฟอร์ม ไอบีเอ็ม ซิสเต็ม วัน (IBM System I platform) โดยได้รับการออกแบบมาให้เป็นเครื่องมือในการคิวรี่ข้อมูล โดย ไอบีเอ็มได้ทำการพัฒนา แก้ไข ปรับปรุง ให้ภาษาอาร์พีจี เป็นภาษาที่มีประสิทธิภาพสูงมากขึ้นเรื่อย ๆ จนเป็นที่นิยมในการใช้งาน
โปรแกรมภาษาอาร์พีจี ประเภทต่าง ๆ จะเริ่มจากการกำหนดคุณลักษณะของไฟล์ โดยการแสดงลิสต์ของไฟล์ที่ถูกเขียนขึ้น ถูกอ่าน หรือถูกปก้ไข ปรับปรุง โดยการกำหนดคุณลักษณะขอบเขตของรูปแบบข้อมูล ที่ใช้ในการจัดเก็บหรือรองรับ องค์ประกอบส่วนต่าง ๆ ของโปรแกรม อาทิเช่น ดครงสร้างข้อมูล และ อะเรย์เชิงมิติ (คล้ายคลึงกับ "ส่วนจัดเก็บข้อมูลในการทำงาน" ของโปรแกรมภาษาโคบอล
หรือ คำสั่ง var ในโปรแกรมภาษาปาสคาล) โดยการกำหนดที่ต่อเนื่องด้วย ข้อกำหนดที่ใช้ในการคำนวณ ที่ระบุถึงส่วนโค้ดโปรแกรมพื้นฐาน ส่วนข้อกำหนดในการเอ้าพุทหรือการแสดงผลลัพธ์ จะตามด้วยการใช้ข้อกำหนดขอบเขตของรายงาน หรือรายงานที่สามารถถูกกำหนดจากภายนอก
ส่วนภาษาอาร์พีจีในปัจจุบัน นั้นมีจุดแข็งที่ รอบการจัดการโปรแกรม (program cycle) โดย โปรแกรมภาษาอาร์พีจีจะเอกซ์ซีคิวท์ ด้วยการวนลูปที่มีนัย ซึ่งสามารถประยุกต์โปรแกรม ให้สามารถเข้าถึงทุก ๆ เรคคอร์ดในไฟล์ นอกจากนี้วงรอบยังสามารถสร้างโปรแกรมที่สามารถตอบโต้ได้โดยต่อเนื่อง ในระหว่างการทำงาน จนกว่าจะเสร็จสิ้นโปรแกรมหรือเสร็จสิ้นการทำงาน ปัจจุบันโปรแกรมเมอร์ภาษาอาร์พีจีส่วนใหญ่ มักหลีกเลี่ยง ในการใช้วงรอบเพื่อเข้าควบคุม การไหลเลื่อนของโปรแกรม ด้วยโครงสร้างการวนลูปแบบมาตรฐาน

 ประวัติ 
อาร์พีจี เป็นภาษาโปรแกรมหนึ่งที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อ เครื่องอ่านบัตรตอก ที่ยังคงมีหลงเหลือใช้งานอยู่ในปัจจุบัน นั่นก็เพราะว่าภาษาอาร์พีจี ได้รับการพัฒนาก้าวหน้าเกินกว่าในช่วงเวลาที่ถูกใช้ หรือก้าวล้ำเกินกว่าในช่วงเวลาที่ถูกใช้งานนั่นเอง ซึ่งมีต้นกำเนิดจากการพัฒนาโดย ไอบีเอ็ม นปี ค.ศ. 1960 โดยชื่อที่ใช้ (Report Program Generator) บ่งบอกถึงประโยชน์การใช้งานของตัวภาษานั่นเอง กล่าวคือการสร้างรายงานจากไฟล์ข้อมุล ที่รวมถึงการจับคู่การเข้ากันของ เรคคอร์และ ผลรวมย่อยของตัวรายงาน

อ
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ของไอบีเอ็ม