# การประกวดเพลงยูโรวิชัน
การประกวดเพลงยูโรวิชัน  หรือที่มักเรียกโดยย่อว่า ยูโรวิชัน  คือการประกวดเพลงระดับนานาชาติประจำปีที่จัดขึ้นโดยสหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป (อีบียู) แต่ละประเทศที่เข้าร่วมจะส่งเพลงเข้าประกวด และแล้วจะมีการแสดงสดต่อหน้าสาธารณชน โดยจะถ่ายทอดในสถานีโทรทัศน์ระดับชาติของประเทศสมาชิกผ่านเครือข่ายยูโรวิชันและยูโรเรดิโอ จากนั้นประเทศที่เข้าร่วมจะลงคะแนนให้เพลงของประเทศอื่นเพื่อตัดสินผู้ชนะ 

การประกวดมีเค้าโครงมาจากเทศกาลดนตรีซานเรโม ซึ่งจัดที่ลิกูเรียนริเวียราตั้งแต่ปี ค.ศ. 1951 การประกวดเพลงยูโรวิชันมีการจัดขึ้นทุกปีตั้งแต่ ค.ศ. 1956 (ยกเว้นการประกวดปี 2020 เนื่องจากมาตรการป้องกันโควิด-19) ส่งผลให้เป็นการประกวดเพลงที่ถ่ายทอดทางโทรทัศน์และหนึ่งในรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศยาวนานที่สุด ประเทศที่เป็นสมาชิกอีบียูปัจจุบันและประเทศที่เกี่ยวข้องมีสิทธิในการเข้าร่วม โดย ณ ค.ศ. 2024 มีประเทศที่เคยเข้าร่วมการประกวดอย่างน้อยหนึ่งครั้งทั้งหมด 52 ประเทศ นับตั้งแต่การประกวดครั้งแรก แต่ละประเทศสมาชิกจะส่งเพลงต้นฉบับความยาวไม่เกิน 3 นาที โดยจะต้องมีนักร้องหรือกลุ่มคนไม่เกิน 6 คนที่มีอายุ 16 ปีขึ้นไปมาแสดงสด แต่ละประเทศจะให้คะแนน 1–8, 10 และ 12 คะแนนแก่เพลง 10 เพลง โดยพิจารณาจากความคิดเห็นของกลุ่มนักดนตรีมืออาชีพและผู้ชมในประเทศนั้นๆ โดยเพลงที่ได้รับคะแนนมากที่สุดจะเป็นผู้ชนะ นอกจากนี้ยังมีการแสดงอื่นๆ ที่จะจัดขึ้นควบคู่ไปกับการแข่งขัน ได้แก่ การแสดงเปิด การแสดงช่วงพัก และการแสดงรับเชิญโดยนักดนตรีและบุคคลอื่นๆ โดยการแสดงในอดีตมีศิลปินเข้าร่วมแสดงมากมาย อาทิ ซีร์ก ดู ซอแลล มาดอนนา จัสติน ทิมเบอร์เลก มิคา ริตา ออรา และการแสดง ริเวอร์แดนซ์ ครั้งแรก เดิมการแข่งขันจะจัดขึ้นในช่วงเย็นของวันหนึ่งๆ เท่านั้น แต่ในปัจจุบันก็ได้มีการขยายตัวมากขึ้น (มีการเข้าร่วมของประเทศนอกทวีปยุโรป เช่น และ) นำไปสู่การนำวิธีการเลื่อนตกชั้นในช่วงทศวรรษ 1990 และระบบรอบรองชนะเลิศในช่วงทศวรรษ 2000 ณ ค.ศ. 2024 เป็นประเทศที่เข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันมากที่สุด โดยเข้าร่วมทุกครั้งเว้นการประกวดปี 1996 เพียงครั้งเดียว ในขณะที่และเป็นประเทศที่ชนะการประกวดมากที่สุด โดยทั้งสองประเทศชนะไปเจ็ดครั้ง

การประกวดครั้งหนึ่งมักจัดขึ้นในประเทศที่ชนะการแข่งขันในปีก่อนหน้า โดยเป็นโอกาสในการนำเสนอประเทศและเมืองเจ้าภาพในฐานะจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยว นอกเหนือจากสัญลักษณ์ยูโรวิชันหลักที่ใช้เป็นการทั่วไปแล้ว การแข่งขันแต่ละครั้งจะมีธีมการประกวดเฉพาะตัว การประกวดจะออกอากาศในประเทศต่างๆ ทั่วทุกทวีป และมีการออกอากาศทางออนไลน์ผ่านเว็บไซต์ยูโรวิชันอย่างเป็นทางการตั้งแต่การแข่งขันปี 2001 การประกวดเพลงยูโรวิชันเป็นหนึ่งในกิจกรรมที่ไม่ใช่กีฬาที่มีผู้ชมมากที่สุดในโลกทุกปี โดยมีผู้ชมหลายร้อยล้านคนทั่วโลกรับชมการประกวดสด การเข้าร่วมการแข่งขันของศิลปินมักเป็นจุดเริ่มต้นของสายอาชีพ ในบางกรณีก็ประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติอย่างยาวนาน ศิลปินหลายคนจากศิลปินเพลงที่ขายดีที่สุดต่างเคยเข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันมาก่อน เช่น แอ็บบา เซลีน ดิออน ฆูลิโอ อิเกลเซียส คลิฟฟ์ ริชาร์ด และ โอลิเวีย นิวตัน-จอห์น อีกทั้งซิงเกิลที่ขายดีที่สุดบางเพลงของโลกได้รับการแสดงในระดับนานาชาติเป็นครั้งแรกบนเวทียูโรวิชันนี้เอง

รูปแบบการประกวด

ประเทศที่ร่วมเข้าแข่งขันจะเลือกเพลงและนักร้อง ประเทศละหนึ่งชุดโดยใช้ผู้แสดงไม่เกินหกคน ที่จะแสดงสดทางโทรทัศน์ เพลงที่เข้าประกวดต้องเป็นเพลงที่แต่งขึ้นมาใหม่ทั้งเนื้อร้องและทำนอง โดยประเภทของเพลงในการแข่งขันมีความหลากหลาย

ในการตัดสินผู้ชนะ ตั้งแต่ปี 2016 เป็นต้นมา คะแนนจะถูกแบ่งเป็นสองส่วน คือจากคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญของแต่ละประเทศ และจากผู้ชมซึ่งเป็นประชากรในประเทศสมาชิก EBU รวมถึงผู้ชมใน "ส่วนอื่นของโลก" (เริ่มตั้งแต่ปี 2023) โดยแต่ละประเทศจะใช้คะแนนจากคณะกรรมการ (Jury Vote) และจากการโหวตของผู้ชมทางโทรศัพท์/การส่งเอสเอ็มเอส/การโหวตผ่านแอพ/การโหวตผ่านเว็บไซต์ (Televote) อย่างละครึ่งหนึ่ง ซึ่งแต่ละประเทศไม่มีสิทธิตัดสินหรือโหวตให้กับประเทศของตัวเอง ทุกประเทศมีโอกาสได้คะแนนเท่ากันโดยไม่คำนึงถึงปัจจัยอื่น ๆ ด้วยเหตุนั้นประเทศรัสเซียจึงมีโอกาสได้คะแนนเท่ากับโมนาโก

ประเทศที่ได้คะแนนมากที่สุดสองอันดับแรกจะได้ 12 และ 10 คะแนน ส่วนอันดับสามถึงสิบจะได้คะแนนตั้งแต่ 8 จนถึง 1 คะแนน โดยในการประกาศผลช่วงท้ายของการถ่ายทอดสดรอบชิงชนะเลิศ จะแบ่งเป็นสองช่วง ได้แก่
 คะแนนจากคณะกรรมการ โดยประเทศที่ได้ 1-8 และ 10 คะแนน ตัวเลขจะปรากฏบนกระดานคะแนนดิจิทัล ส่วนประเทศที่ได้ 12 คะแนน (,) ตัวแทนของแต่ละประเทศจะเป็นผู้ประกาศ
 คะแนนจากการโหวตของผู้ชม ทางโทรศัพท์ ข้อความสั้น และ แอพ พิธีกรจะเป็นผู้ประกาศเอง โดยในปี 2016-2018 จะประกาศเลขคะแนน ตามด้วยชื่อประเทศที่ได้คะแนนจากการโหวต เรียงจากต่ำสุดไปสูงสุด และตั้งแต่ปี 2019 เป็นต้นไป จะประกาศคะแนนจากผู้ชมของแต่ละประเทศ เรียงตามลำดับประเทศที่ได้คะแนนคณะกรรมการ จากต่ำสุดไปหาสูงสุด

ประเทศที่ได้คะแนนจากทั้งสองส่วนข้างต้นรวมกันมากที่สุด จะเป็นผู้ชนะของการประกวดปีนั้น ๆ หากเกิดกรณีที่มีประเทศที่มีคะแนนเท่ากัน จะตัดสินที่คะแนนรวมจากการโหวตของผู้ชม หากยังเท่ากันจะนับจำนวนคะแนนจากการโหวตของผู้ชมที่ได้รับ เรียงจากคะแนนสูงสุดที่ได้รับไปยังคะแนนต่ำสุด หากคะแนนเท่ากันอีก ประเทศที่มีลำดับการแสดงก่อนจะเป็นผู้ชนะ

ประเทศของผู้ชนะจะได้รับถ้วยหรือเหรียญรางวัล และเป็นเจ้าภาพจัดการประกวดปีต่อไป โดยประเทศเจ้าภาพกับประเทศที่ออกค่าใช้จ่ายให้กับทาง EBU มากที่สุด ได้แก่ สหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส เยอรมนี สเปน และ อิตาลี (ซึ่งเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า กลุ่มประเทศ "บิ๊กไฟว์") จะสามารถส่งทีมเข้าประกวดในรอบชิงชนะเลิศได้โดยอัตโนมัติ (ในปี 2015 ออสเตรเลียได้รับสิทธิ์เข้ารอบชิงชนะเลิศโดยอัตโนมัติเป็นกรณีพิเศษเพิ่มเติมอีกหนึ่งประเทศ ในโอกาสครบรอบ 60 ปีการประกวด) ส่วนประเทศที่เหลือทั้งหมดต้องเข้าประกวดรอบคัดเลือก ซึ่งมีสองวันและคัดประเทศเข้ารอบชิงชนะเลิศวันละสิบประเทศ ทำให้รอบชิงชนะเลิศมีประเทศเข้าประกวดทั้งหมด 26 ประเทศ ส่วนในปีที่ประเทศในกลุ่มบิ๊กไฟว์เป็นเจ้าภาพ จะมีชาติที่เข้าร่วมประกวดรอบชิงชนะเลิศรวม 25 ประเทศ 

สำหรับในการประกวดปี 2023 ยูเครน ประเทศผู้ชนะการประกวดปีก่อนหน้า ไม่สามารถจัดงานได้เนื่องจากยังอยู่ในภาวะสงคราม สหราชอาณาจักรที่ได้ลำดับที่สองในการประกวดคราวเดียวกันนั้น จึงรับหน้าที่จัดประกวดแทน แต่ยูเครนก็ยังได้รับสิทธิ์เข้ารอบชิงชนะเลิศโดยอัตโนมัติตามธรรมเนียมเช่นเดิม ดังนั้นจึงมีชาติที่เข้าร่วมการประกวดในรอบชิงชนะเลิศปีดังกล่าวรวม 26 ประเทศ แม้จะมีหนึ่งในกลุ่มประเทศบิ๊กไฟว์เป็นเจ้าภาพก็ตาม

การออกอากาศ

thumb|200px|right|เจเจ ผู้ชนะในปี 2025
การประกวดเริ่มมีการออกอากาศทุกปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1956 ถือเป็นรายการโทรทัศน์ที่มีต่อเนื่องยาวที่สุดในโลก และมีผู้ชมที่ไม่ใช่การแข่งขันกีฬามากที่สุด โดยมีผู้ชมระหว่าง 100 ล้าน - 600 ล้านคนFinland wins Eurovision contestAljazeera.net (21 May 2006). เรียกดูเมื่อ 2007-05-08.Matthew Murray.Eurovision Song Contest - International Music Program.  museum.tv. เรียกดูเมื่อ 2006-07-15. ออกอากาศทั่วทั้งยุโรป และยังแพร่ภาพใน ออสเตรเลีย แคนาดา อียิปต์ ฮ่องกง อินเดีย จอร์แดน เกาหลี นิวซีแลนด์ แอฟริกาใต้ และ สหรัฐอเมริกา ถึงแม้ประเทศเหล่านี้จะไม่ได้ร่วมแข่งขันก็ตาม

ตั้งแต่ปี 2000 การแข่งขันได้มีการแพร่ภาพทางอินเทอร์เน็ตPhilip Laven (July 2002).Webcasting and the Eurovision Song Contest. European Broadcasting Union. เรียกดูเมื่อ 2006-08-21. และในปี 2015 สหภาพฯ ได้เปิดช่องทางการถ่ายทอดสดผ่านยูทูบEurovision song contest 2006 - live streaming Octoshape (8 June 2006). เรียกดูเมื่อ 2006-08-21.

ผู้มีชื่อเสียงจากการประกวด

ศิลปินดังที่ชนะเลิศจากรายการนี้ เช่น เซลีน ดิออน (สวิสเซอร์แลนด์) ปี 1988, แอ็บบ้า (สวีเดน) ปี 1974, ดานา อินเตอร์เนชันแนล (อิสราเอล) ปี 1998, ลอร์ดิ (ฟินแลนด์) ปี 2006, มาริยา เชริโฟวิช (Marija Šerifović) จากประเทศเซอร์เบีย ปี 2007, ดิมา บิลาน (Dima Bilan) จากรัสเซีย ปี 2008 และ อเล็กซานเดอร์ รืยบัค (Alexander Rybak) จากนอร์เวย์ ปี 2009 และเลนา เมเยอร์-ลันดรุท (Lena Meyer-Landrut) จากเยอรมนี ปี 2010

 เจ้าภาพและผู้ชนะในแต่ละปี 

thumb|200px|right|ประเทศที่เคยเข้าร่วมแข่งขัน

 ครั้งที่  วันที่แข่งรอบชิงชนะเลิศ  ปี  เครือข่ายที่ทำการถ่ายทอดสด  สถานที่  เมือง  จำนวนประเทศที่เข้าร่วม  ประเทศที่เข้าร่วมใหม่  ประเทศที่ไม่เข้าร่วมในปีนี้  ประเทศที่กลับมาเข้าร่วมใหม่  ประเทศที่ชนะ 1 24 พฤษภาคม 1956 (2499) 129px|centre|link=Radiotelevisione svizzera Teatro Kursaal  ลูกาโน 7  เบลเยียม ฝรั่งเศส เยอรมนี อิตาลี ลักเซมเบิร์ก เนเธอร์แลนด์ สวิตเซอร์แลนด์ - -  สวิตเซอร์แลนด์ 2 3 มีนาคม 1957 (2500) 100px|centre|link=ARD 100px|centre|link=Hessischer Rundfunk Großer Sendesaal  แฟรงก์เฟิร์ต 10  ออสเตรีย เดนมาร์ก สหราชอาณาจักร - -  เนเธอร์แลนด์ 3 12 มีนาคม 1958 (2501) 100px|centre|link=NTS AVRO Studio  ฮิลเวอร์ซัม 10  สวีเดน  สหราชอาณาจักร -  ฝรั่งเศส 4 11 มีนาคม 1959 (2502) 100px|centre|link=RTF Palais des Festivals  กาน 11  โมนาโก  ลักเซมเบิร์ก  สหราชอาณาจักร  เนเธอร์แลนด์ 5 25 มีนาคม 1960 (2503) 100px|centre|link=BBC Royal Festival Hall  ลอนดอน 13   นอร์เวย์ -  ลักเซมเบิร์ก  ฝรั่งเศส 6 18 มีนาคม 1961 (2504) 100px|centre|link=RTF Palais des Festivals  กาน 16   ฟินแลนด์ สเปน ยูโกสลาเวีย - -  ลักเซมเบิร์ก 7 18 มีนาคม 1962 (2505) 100px|centre|link=CLT Villa Louvigny  ลักเซมเบิร์ก 16 - - -  ฝรั่งเศส 8 23 มีนาคม 1963 (2506) 100px|centre|link=BBC BBC Television Centre  ลอนดอน 16 - - -  เดนมาร์ก 9 21 มีนาคม 1964 (2507) 100px|centre|link=DR Tivoli Concert Hall  โคเปนเฮเกน 16  โปรตุเกส  สวีเดน -  อิตาลี 10 20 มีนาคม 1965 (2508) 100px|centre|link=RAI RAI Television Centre  เนเปิลส์ 18  ไอร์แลนด์ -  สวีเดน  ลักเซมเบิร์ก 11 5 มีนาคม 1966 (2509) 100px|centre|link=CLT Villa Louvigny  ลักเซมเบิร์ก 18 - - -  ออสเตรีย 12 8 เมษายน 1967 (2510) 50px|centre|link=ORF Hofburg Imperial Palace  เวียนนา 17 -  เดนมาร์ก -  สหราชอาณาจักร 13 6 เมษายน 1968 (2511) 100px|centre|link=BBC Royal Albert Hall  ลอนดอน 17 - - -  สเปน 14 29 มีนาคม 1969 (2512) 100px|centre|link=TVE Teatro Real  มาดริด 16 -  ออสเตรีย -  สเปน สหราชอาณาจักร เนเธอร์แลนด์ ฝรั่งเศส 15 21 มีนาคม 1970 (2513) 100px|centre|link=NOS RAI Congrescentrum  อัมสเตอร์ดัม 12 -  ฟินแลนด์ นอร์เวย์ โปรตุเกส สวีเดน -  ไอร์แลนด์ 16 3 เมษายน 1971 (2514) 100px|centre|link=RTÉ Gaiety Theatre  ดับลิน 18  มอลตา -  ออสเตรีย ฟินแลนด์ นอร์เวย์ โปรตุเกส สวีเดน  โมนาโก 17 25 มีนาคม 1972 (2515) 100px|centre|link=BBC Usher Hall  เอดินบะระ 18 - - -  ลักเซมเบิร์ก 18 7 เมษายน 1973 (2516) 100px|centre|link=CLT Nouveau Théâtre Luxembourg  ลักเซมเบิร์ก 17  อิสราเอล  ออสเตรีย มอลตา -  ลักเซมเบิร์ก 19 6 เมษายน 1974 (2517) 100px|centre|link=BBC Brighton Dome  ไบรตัน 17  กรีซ  ฝรั่งเศส -  สวีเดน 20 22 มีนาคม 1975 (2518) 100px|centre|link=SR Stockholm International Fairs  สต็อกโฮล์ม 19  ตุรกี  กรีซ  ฝรั่งเศส มอลตา  เนเธอร์แลนด์ 21 3 เมษายน 1976 (2519) 100px|centre|link=NOS Congresgebouw  เดอะเฮก 18  ลิกเตนสไตน์ แต่ภายหลังถอนตัว  มอลตา สวีเดน ตุรกี  ออสเตรีย กรีซ  สหราชอาณาจักร 22 7 พฤษภาคม 1977 (2520) 100px|centre|link=BBC Wembley Conference Centre  ลอนดอน 18  ตูนีเซีย แต่ภายหลังถอนตัว  ยูโกสลาเวีย  สวีเดน  ฝรั่งเศส 23 22 เมษายน 1978 (2521) 100px|centre|link=TF1 Palais des Congrès  ปารีส 20 - -  เดนมาร์ก ตุรกี  อิสราเอล 24 31 มีนาคม 1979 (2522) 50px|centre|link=IBA International Convention Centre  เยรูซาเลม 19 -  ตุรกี -  อิสราเอล 25 19 เมษายน 1980 (2523) 100px|centre|link=NOS Congresgebouw  เดอะเฮก 19  โมร็อกโก  อิสราเอล โมนาโก  ตุรกี  ไอร์แลนด์ 26 4 เมษายน 1981 (2524) 100px|centre|link=RTÉ Royal Dublin Society  ดับลิน 20  ไซปรัส  อิตาลี โมร็อกโก  อิสราเอล ยูโกสลาเวีย  สหราชอาณาจักร 27 24 เมษายน 1982 (2525) 100px|centre|link=BBC Harrogate International Centre  ฮาร์โรเกต 18 -  ฝรั่งเศส กรีซ -  เยอรมนี 28 23 เมษายน 1983 (2526) 100px|centre|link=ARD 100px|centre|link=Bayerischer Rundfunk Rudi Sedlmayer Halle  มิวนิก 20 -  ไอร์แลนด์  ฝรั่งเศส กรีซ อิตาลี  ลักเซมเบิร์ก 29 5 พฤษภาคม 1984 (2527) 100px|centre|link=RTL Théâtre Municipal  ลักเซมเบิร์ก 19  ไอซ์แลนด์ แต่ภายหลังถอนตัว  กรีซ อิสราเอล  ไอร์แลนด์  สวีเดน 30 4 พฤษภาคม 1985 (2528) 100px|centre|link=SVT Scandinavium  กอเทนเบิร์ก 19 -  เนเธอร์แลนด์ ยูโกสลาเวีย  กรีซ อิสราเอล  นอร์เวย์ 31 3 พฤษภาคม 1986 (2529) 100px|centre|link=NRK Grieg Hall  แบร์เกน 20  ไอซ์แลนด์  กรีซ อิตาลี  เนเธอร์แลนด์ ยูโกสลาเวีย  เบลเยียม 32 9 พฤษภาคม 1987 (2530) 50px|centre|link=RTBF Centenary Palace  บรัสเซลส์ 22 - -  กรีซ อิตาลี  ไอร์แลนด์ 33 30 เมษายน 1988 (2531) 100px|centre|link=RTÉ Royal Dublin Society  ดับลิน 21 -  ไซปรัส -  สวิตเซอร์แลนด์ 34 6 พฤษภาคม 1989 (2532) 50px|centre|link=SSR Palais de Beaulieu  โลซาน 22 - -  ไซปรัส  ยูโกสลาเวีย 35 5 พฤษภาคม 1990 (2533) 50px|centre|link=JRT Vatroslav Lisinski Concert Hall  ซาเกร็บ 22 - - -  อิตาลี 36 4 พฤษภาคม 1991 (2534) 100px|centre|link=RAI Studio 15 di Cinecittà  โรม 22 -  เนเธอร์แลนด์  มอลตา  สวีเดน 37 9 พฤษภาคม 1992 (2535) 100px|centre|link=SVT Malmö Entertainment Centre  มัลเมอ 23 - -  เนเธอร์แลนด์  ไอร์แลนด์ 38 15 พฤษภาคม 1993 (2536) 100px|centre|link=RTÉ Green Glens Arena  มิลล์สตริต 25  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา โครเอเชีย สโลวีเนีย  ยูโกสลาเวีย (เซอร์เบียและมอนเตเนโกร) -  ไอร์แลนด์ 39 1 พฤษภาคม 1994 (2537) 100px|centre|link=RTÉ Point Depot  ดับลิน 25  เอสโตเนีย  ฮังการี  ลิทัวเนีย  โปแลนด์  โรมาเนีย  รัสเซีย  สโลวาเกีย  เบลเยียม  เดนมาร์ก  อิสราเอล  อิตาลี  ลักเซมเบิร์ก  สโลวีเนีย  ตุรกี -  ไอร์แลนด์ 40 13 พฤษภาคม 1995 (2538) 100px|centre|link=RTÉ Point Depot  ดับลิน 23 -  เอสโตเนีย  ฟินแลนด์  ลิทัวเนีย  เนเธอร์แลนด์  โรมาเนีย  สโลวาเกีย  สวิตเซอร์แลนด์  เบลเยียม  เดนมาร์ก  อิสราเอล  สโลวีเนีย  ตุรกี  นอร์เวย์ 41 18 พฤษภาคม 1996 (2539) 100px|centre|link=NRK Oslo Spektrum  ออสโล 23 - -  เอสโตเนีย  ฟินแลนด์  เนเธอร์แลนด์  สโลวาเกีย  สวิตเซอร์แลนด์  ไอร์แลนด์ 42 3 พฤษภาคม 1997 (2540) 100px|centre|link=RTÉ Point Depot  ดับลิน 25 -  เบลเยียม ฟินแลนด์ อิสราเอล สโลวาเกีย  อิตาลี  สหราชอาณาจักร 43 9 พฤษภาคม 1998 (2541) 100px|centre|link=BBC National Indoor Arena  เบอร์มิงแฮม 25  อดีตสาธารณรัฐยูโกสลาฟมาซิโดเนีย  ออสเตรีย บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เดนมาร์ก ไอซ์แลนด์ อิตาลี รัสเซีย  เบลเยียม ฟินแลนด์ อิสราเอล โรมาเนีย สโลวาเกีย  อิสราเอล 44 29 พฤษภาคม 1999 (2542) 100px|centre|link=IBA International Convention Centre  เยรูซาเลม 23 -  ฟินแลนด์ กรีซ ฮังการี อดีตสาธารณรัฐยูโกสลาฟมาซิโดเนีย โรมาเนีย สโลวาเกีย สวิตเซอร์แลนด์  ออสเตรีย บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เดนมาร์ก ไอซ์แลนด์ ลิทัวเนีย  สวีเดน 45 13 พฤษภาคม 2000 (2543) 100px|centre|link=SVT Stockholm Globen Arena  สต็อกโฮล์ม 24  ลัตเวีย  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ลิทัวเนีย โปแลนด์ โปรตุเกส สโลวีเนีย  ฟินแลนด์ อดีตสาธารณรัฐยูโกสลาฟมาซิโดเนีย โรมาเนีย รัสเซีย สวิตเซอร์แลนด์  เดนมาร์ก 46 12 พฤษภาคม 2001 (2544) 100px|centre|link=DR Parken Stadium  โคเปนเฮเกน 23 -  ออสเตรีย เบลเยียม ไซปรัส ฟินแลนด์ อดีตสาธารณรัฐยูโกสลาฟมาซิโดเนีย โรมาเนีย สวิตเซอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา กรีซ ลิทัวเนีย โปแลนด์ โปรตุเกส สโลวีเนีย  เอสโตเนีย 47 25 พฤษภาคม 2002 (2545) 100px|centre|link=ETV Saku Suurhall  ทาลลินน์ 24 -  ไอซ์แลนด์ ไอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ นอร์เวย์ โปแลนด์ โปรตุเกส  ออสเตรีย เบลเยียม ไซปรัส ฟินแลนด์ อดีตสาธารณรัฐยูโกสลาฟมาซิโดเนีย โรมาเนีย สวิตเซอร์แลนด์  ลัตเวีย 48 24 พฤษภาคม 2003 (2546) 100px|centre|link=LTV Skonto Hall  ริกา 26  ยูเครน  เดนมาร์ก ฟินแลนด์ ลิทัวเนีย อดีตสาธารณรัฐยูโกสลาฟมาซิโดเนีย สวิตเซอร์แลนด์  ไอซ์แลนด์ ไอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ นอร์เวย์ โปแลนด์ โปรตุเกส  ตุรกี 49 15 พฤษภาคม 2004 (2547) 100px|centre|link=TRT Abdi İpekçi Arena  อิสตันบูล 36  แอลบาเนีย อันดอร์รา เบลารุส เซอร์เบียและมอนเตเนโกร -  เดนมาร์ก ฟินแลนด์ ลิทัวเนีย อดีตสาธารณรัฐยูโกสลาฟมาซิโดเนีย โมนาโก สวิตเซอร์แลนด์  ยูเครน 50 21 พฤษภาคม 2005 (2548) 100px|centre|link=NTU Kiev Sports Palace  เคียฟ 39  บัลแกเรีย เลบานอน แต่ภายหลังถอนตัว  มอลโดวา -  ฮังการี  กรีซ 51 20 พฤษภาคม 2006 (2549) 100px|centre|link=ERT Olympic Indoor Hall  เอเธนส์ 37  อาร์มีเนีย  ออสเตรีย ฮังการี เซอร์เบียและมอนเตเนโกร -  ฟินแลนด์ 52 12 พฤษภาคม 2007 (2550) 100px|centre|link=YLE Hartwall Arena  เฮลซิงกิ 42  เช็กเกีย จอร์เจีย มอนเตเนโกร เซอร์เบีย  โมนาโก  ออสเตรีย ฮังการี  เซอร์เบีย 53 24 พฤษภาคม 2008 (2551) 100px|centre|link=RTS Belgrade Arena  เบลเกรด 43  อาเซอร์ไบจาน ซานมารีโน  ออสเตรีย -  รัสเซีย 54 16 พฤษภาคม 2009 (2552) 100px|centre|link=C1R Olimpiyskiy Arena  มอสโก 42 -  จอร์เจีย ซานมารีโน  สโลวาเกีย  นอร์เวย์ 55 29 พฤษภาคม 2010 (2553) 100px|centre|link=NRK Telenor Arena  ออสโล 39 -  อันดอร์รา เช็กเกีย ฮังการี มอนเตเนโกร  จอร์เจีย  เยอรมนี 56 14 พฤษภาคม 2011 (2554) 100px|centre|link=ARD 100px|centre|link=NDR Düsseldorf Arena  ดึสเซลดอร์ฟ 43 - -  ออสเตรีย ฮังการี อิตาลี ซานมาริโน  อาเซอร์ไบจาน 57 26 พฤษภาคม 2012 (2555) 40px|centre|link=İTV Baku Crystal Hall  บากู 42 -  อาร์มีเนีย โปแลนด์  มอนเตเนโกร  สวีเดน 58 18 พฤษภาคม 2013 (2556) 100px|centre|link=SVT Malmö Arena  มัลเมอ 39 -  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา โปรตุเกส สโลวาเกีย ตุรกี  อาร์มีเนีย  เดนมาร์ก 59 10 พฤษภาคม 2014 (2557) 100px|centre|link=DR B&W Hallerne  โคเปนเฮเกน 37 -  บัลแกเรีย โครเอเชีย ไซปรัส เซอร์เบีย  โปแลนด์ โปรตุเกส  ออสเตรีย 60 23 พฤษภาคม 2015 (2558) 100px|centre|link=ORF Wiener Stadthalle  เวียนนา 40  ออสเตรเลีย  ยูเครน  ไซปรัส เช็กเกีย เซอร์เบีย  สวีเดน 61 14 พฤษภาคม 2016 (2559) 100px|centre|link=SVT Ericsson Globe  สต็อกโฮล์ม 42 -  โปรตุเกส โรมาเนีย  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา บัลแกเรีย โครเอเชีย ยูเครน  ยูเครน 62 20 พฤษภาคม 2017 (2560) 100px|centre|link=NTU International Exhibition Centre  เคียฟ 42 -  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา รัสเซีย  โปรตุเกส โรมาเนีย  โปรตุเกส 63 12 พฤษภาคม 2018 (2561) 100px|centre|link=RTP Altice Arena  ลิสบอน 43 - -  รัสเซีย  อิสราเอล 64 18 พฤษภาคม 2019 (2562) 100px|centre|link=IPBC Tel Aviv Convention Center  เทลอาวีฟ 41 -  บัลแกเรีย   ยูเครน -  เนเธอร์แลนด์ ยกเลิก 16 พฤษภาคม  (ตามที่วางแผน) 2020 (2563) 50px|centre|link=AVROTROS 50px|centre|link=NPO 50px|centre|link=NOS Rotterdam Ahoy  รอตเทอร์ดาม 41  (ตามที่วางแผน) -  ฮังการี   มอนเตเนโกร  (ตามที่วางแผน)  บัลแกเรีย   ยูเครน  (ตามที่วางแผน) ยกเลิกจัดการแข่งขัน เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 65 18 พฤษภาคม 2021 (2564) 50px|centre|link=AVROTROS 50px|centre|link=NPO 50px|centre|link=NOS Rotterdam Ahoy  รอตเทอร์ดาม 39 -  อาร์มีเนีย   เบลารุส   ฮังการี   มอนเตเนโกร  บัลแกเรีย   ยูเครน  อิตาลี 66 14 พฤษภาคม 2022 (2565) 100px|centre|link=RAI PalaOlimpico  ตูริน 40 -  รัสเซีย  อาร์มีเนีย   มอนเตเนโกร  ยูเครน 67 13 พฤษภาคม 2023 (2566) 100px|centre|link=BBC Liverpool Arena ลิเวอร์พูล 37 -  บัลแกเรีย   มอนเตเนโกร   นอร์ทมาซิโดเนีย -  สวีเดน 68 11 พฤษภาคม 2024 (2567) 100px|centre|link=SVT Malmö Arena  มัลเมอ 37 -  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  สวิตเซอร์แลนด์ 69 17 พฤษภาคม 2025 (2568) 100px|centre|link=องค์การแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งสวิส St. Jakobshalle  บาเซิล 37 -  มอลโดวา  มอนเตเนโกร  ออสเตรีย 70 รอการประกาศ 2026 (2569) 100px|centre|link=ORF รอการประกาศ  รอการประกาศ รอการประกาศ รอการประกาศ รอการประกาศ รอการประกาศ ยังไม่มีการแข่งขัน

 คำขวัญ 

 ปี ประเทศ เมือง คำขวัญ/ธีม คำแปลภาษาไทย 2002  เอสโตเนีย ทาลลินน์ A Modern Fairytale เทพนิยายสมัยใหม่ 2003  ลัตเวีย รีกา Magical Rendezvous จุดนับพบต้องมนต์ขลัง 2004  ตุรกี อิสตันบูล Under The Same Sky ใต้ฟ้าเดียวกัน 2005  ยูเครน เคียฟ Awakening ปลุกให้ตื่น 2006  กรีซ เอเธนส์ Feel The Rhythm! สัมผัสถึงจังหวะดนตรี! 2007  ฟินแลนด์ เฮลซิงกิ True Fantasy จินตนาการที่เป็นจริง 2008  เซอร์เบีย เบลเกรด Confluence of Sound การชุมนุมของเสียงเพลง 2009  รัสเซีย มอสโก ไม่มี - 2010  นอร์เวย์ ออสโล Share The Moment! ร่วมแบ่งปันเรื่องราว 2011  เยอรมนี ดึสเซิลดอร์ฟ Feel Your Heart Beat! สัมผัสจังหวะหัวใจคุณ! 2012  อาเซอร์ไบจาน บากู Light Your Fire! เติมไฟในตัวคุณ! 2013  สวีเดน มัลเมอ We Are One เราเป็นหนึ่ง 2014  เดนมาร์ก โคเปนเฮเกน #JoinUs #มาร่วมกับเรา 2015  ออสเตรีย เวียนนา Building Bridges ก่อร่างสร้างสะพาน 2016  สวีเดน สต็อกโฮล์ม Come Together มาสนุกร่วมกัน 2017  ยูเครน เคียฟ Celebrate Diversity เฉลิมฉลองความหลากหลาย 2018  โปรตุเกส ลิสบอน All Aboard! มารวมตัวกัน! 2019  อิสราเอล เทลอาวีฟ Dare To Dream กล้าที่จะฝัน 2020  เนเธอร์แลนด์ รอตเทอร์ดาม Open Up เปิดใจ 2021  เนเธอร์แลนด์ รอตเทอร์ดาม 2022  อิตาลี ตูริน The Sound of Beauty มนต์เสน่ห์แห่งเสียงเพลง 2023  สหราชอาณาจักร ลิเวอร์พูล United by Music รวมใจกันด้วยเสียงดนตรี 2024  สวีเดน มัลเมอ 2025  สวิตเซอร์แลนด์ บาเซิล Welcome Home ยินดีต้อนรับกลับบ้าน 2026  ออสเตรีย รอประกาศ United by Music รวมใจกันด้วยเสียงดนตรี

1. การประกวดปี 2020 ถูกยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
2. นับแต่การประกวดในปี 2024 เป็นต้นมา อีบียูให้ใช้คำขวัญนี้เป็นคำขวัญประจำรายการ
3. แม้ "รวมใจกันด้วยเสียงดนตรี"  จะเป็นคำขวัญประจำรายการ แต่เอสอาร์จี เอสเอสอาร์ สถานีโทรทัศน์เจ้าภาพ ใช้ "ยินดีต้อนรับกลับบ้าน"  เป็นสโลแกนและแนวคิดสำคัญของการประกวดปีนี้

 จำนวนครั้งที่แต่ละประเทศชนะการประกวด 

ตารางด้านล่างแสดงจำนวนครั้งที่แต่ละประเทศชนะการประกวด เรียงตามจำนวนครั้งและปีที่ชนะล่าสุด ตามลำดับ โดยในการประกวดแต่ละปีจะมีผู้ชนะเพียงประเทศเดียว ยกเว้นปี 1969 ซึ่งแสดงเป็น ตัวเอียง ในตาราง ที่มีผู้ชนะ 4 ประเทศ

thumb|300px|แผนที่แสดงจำนวนครั้งที่ชนะในแต่ละประเทศ
จำนวนครั้งที่ชนะประเทศปีที่ชนะ 7 ไอร์แลนด์1970, 1980, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996 สวีเดน1974, 1984, 1991, 1999, 2012, 2015, 2023 5 เนเธอร์แลนด์1957, 1959, 1969, 1975, 2019 ฝรั่งเศส1958, 1960, 1962, 1969, 1977 ลักเซมเบิร์ก1961, 1965, 1972, 1973, 1983 สหราชอาณาจักร1967, 1969, 1976, 1981, 1997 4 อิสราเอล1978, 1979, 1998, 2018 3 สวิตเซอร์แลนด์1956, 1988, 2024 เดนมาร์ก1963, 2000, 2013 อิตาลี1964, 1990, 2021 ออสเตรีย1966, 2014, 2025 นอร์เวย์1985, 1995, 2009 ยูเครน2004, 2016, 2022 2 สเปน1968, 1969 เยอรมนี1982, 2010 1 โมนาโก1971 เบลเยียม1986 ยูโกสลาเวีย1989 เอสโตเนีย2001 ลัตเวีย2002 ตุรกี2003 กรีซ2005 ฟินแลนด์2006 เซอร์เบีย2007 รัสเซีย2008 อาเซอร์ไบจาน2011 โปรตุเกส2017

 รายชื่อผู้ชนะ 
 ปี  ประเทศ  เพลง  ศิลปิน 1956   สวิตเซอร์แลนด์  Refrain  Lys Assia 1957   เนเธอร์แลนด์  Net Als Toen  Corry Brokken 1958   ฝรั่งเศส  Dors, Mon Amour  André Claveau 1959   เนเธอร์แลนด์   Een Beetje  Teddy Scholten 1960   ฝรั่งเศส  Tom Pillibi  Jacqueline Boyer 1961   ลักเซมเบิร์ก  Nous les amoureux  Jean-Claude Pascal 1962   ฝรั่งเศส   Un premier amour  Isabelle Aubret 1963   เดนมาร์ก   Dansevise  Grethe & Jørgen Ingmann 1964   อิตาลี  Non ho l'età (per amarti)  Gigliola Cinquetti 1965   ลักเซมเบิร์ก  Poupée de cire, poupée de son  France Gall 1966   ออสเตรีย  Merci Chérie  Udo Jürgens 1967   สหราชอาณาจักร   Puppet On A String  Sandie Shaw 1968   สเปน  La, la, la  Massiel 1969   สเปน  Vivo Cantando  Salomé  สหราชอาณาจักร  Boom Bang-a-Bang  Lulu  เนเธอร์แลนด์   De Troubadour  Lennie Kuhr  ฝรั่งเศส  Un jour, un enfant  Frida Boccara 1970   ไอร์แลนด์  All Kinds Of Everything  Dana 1971   โมนาโก  Un banc, un arbre, une rue  Séverine 1972   ลักเซมเบิร์ก  Après Toi  Vicky Leandros 1973   ลักเซมเบิร์ก  Tu Te Reconnaîtras  Anne-Marie David 1974   สวีเดน  Waterloo  ABBA 1975   เนเธอร์แลนด์  Ding-A-Dong  Teach-In 1976   สหราชอาณาจักร  Save Your Kisses For Me  Brotherhood of Man 1977   ฝรั่งเศส   L'Oiseau Et L'Enfant  Marie Myriam 1978   อิสราเอล  A-Ba-Ni-Bi  Izhar Cohen & Alphabeta 1979   อิสราเอล  Hallelujah  Gali Atari & Milk and Honey 1980   ไอร์แลนด์  What's Another Year?  Johnny Logan 1981   สหราชอาณาจักร   Making Your Mind Up  Bucks Fizz 1982   เยอรมนี  Ein Bisschen Frieden  Nicole 1983   ลักเซมเบิร์ก  Si la vie est cadeau  Corinne Hermès 1984   สวีเดน  Diggi-Loo Diggi-Ley  Herreys 1985   นอร์เวย์  La det swinge  Bobbysocks 1986   เบลเยียม  J'aime la vie  Sandra Kim 1987   ไอร์แลนด์  Hold Me Now  Johnny Logan 1988   สวิตเซอร์แลนด์  Ne partez pas sans moi  Céline Dion 1989   ยูโกสลาเวีย  Rock Me  Riva 1990   อิตาลี  Insieme: 1992  Toto Cutugno 1991   สวีเดน   Fångad av en stormvind  Carola 1992   ไอร์แลนด์  Why Me  Linda Martin 1993   ไอร์แลนด์   In Your Eyes  Niamh Kavanagh 1994   ไอร์แลนด์  Rock 'n' Roll Kids  Paul Harrington & Charlie McGettigan 1995   นอร์เวย์  Nocturne  Secret Garden 1996   ไอร์แลนด์  The Voice  Eimear Quinn 1997   สหราชอาณาจักร  Love Shine A Light  Katrina and the Waves 1998   อิสราเอล  Diva  Dana International 1999   สวีเดน  Take Me to Your Heaven  Charlotte Nilsson 2000   เดนมาร์ก  Fly On The Wings Of Love  Olsen Brothers 2001   เอสโตเนีย  Everybody  Tanel Padar, Dave Benton & 2XL 2002   ลัตเวีย  I Wanna   Marie N 2003   ตุรกี  Everyway That I Can   Sertab Erener 2004   ยูเครน  Wild Dances   Ruslana 2005   กรีซ  My Number One  Elena Paparizou 2006   ฟินแลนด์  Hard Rock Hallelujah  Lordi 2007   เซอร์เบีย  Moltiva  Marija Šerifović 2008   รัสเซีย  Believe || Dima Bilan
|-
| 2009 ||  นอร์เวย์ || Fairytale  Alexander Rybak 2010   เยอรมนี  Satellite || Lena Meyer-Landrut
|-
| 2011 ||  อาเซอร์ไบจาน || Running Scared  Eldar & Nigar 2012   สวีเดน  Euphoria || Loreen
|-
| 2013 ||  เดนมาร์ก || Only Teardrops  Emmelie de Forest 2014   ออสเตรีย  Rise Like a Phoenix  Conchita Wurst 2015   สวีเดน  Heroes  Måns Zelmerlöw 2016   ยูเครน  1944  Jamala 2017   โปรตุเกส  Amar Pelos Dois  Salvador Sobral 2018   อิสราเอล  Toy  Netta 2019   เนเธอร์แลนด์  Arcade  Duncan Laurence  2020  ไม่มีผู้ชนะ  ไม่มีผู้ชนะ  ไม่มีผู้ชนะ 2021   อิตาลี  Zitti e buoni  Måneskin 2022   ยูเครน  Stefania  Kalush Orchestra 2023   สวีเดน  Tattoo  Loreen 2024   สวิตเซอร์แลนด์  The Code  Nemo 2025   ออสเตรีย  Wasted Love  JJ 2026   colspan=3  

1. ยกเลิกการจัดการแข่งขันเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19