wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ทไวไลท์โชว์
ทไวไลท์โชว์ และ ทไวไลท์โชว์ Tonight เป็นรายการโทรทัศน์ ประเภทวาไรตี้ทอล์กโชว์ที่มีความนิยมอย่างสูงสำหรับผู้ชมในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ (วันอาทิตย์) ทางไทยทีวีสีช่อง 3 และเคยย้ายมาออกอากาศในคืนวันจันทร์ ทางช่องทีไอทีวีอีกด้วย ผลิตรายการโดย บริษัท บอร์น แอนด์ แอสโซซิเอทด์ จำกัด และ กันตนา

รายการทไวไลท์โชว์ เคยกลับมาออกอากาศอีกครั้งทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และช่อง 3 เอชดี โดยออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 15.30 - 17.00 น. ระหว่างวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2557 - 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

 ช่องสถานีที่ออกอากาศ 
  สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3  (14 ตุลาคม พ.ศ. 2533 - 28 มีนาคม พ.ศ. 2547 และ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2557 - 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557)
  สถานีโทรทัศน์ไอทีวี  (5 เมษายน พ.ศ. 2547 - 5 มีนาคม พ.ศ. 2550)
  สถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี  (12 มีนาคม พ.ศ. 2550 - 14 มกราคม พ.ศ. 2551) (เทปวันที่ 14 มกราคม 2551 รายการนี้เป็นรายการสุดท้ายก่อนยุติการออกอากาศของสถานีฯ และออกอากาศยังไม่จบก็เข้าสู่การแพร่ภาพของสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส (สถานีโทรทัศน์ทีพีบีเอส ในขณะนั้น))

 รูปแบบรายการ 
ทไวไลท์โชว์แบ่งการออกอากาศเป็น 3 ช่วง ได้แก่
 ช่วงโชว์ของแปลกหรือโชว์ออฟ (Show Off) ซึ่งจะมีแขกรับเชิญออกมาโชว์สิ่งของต่าง ๆ ที่หาได้ยาก หรือแปลก (ในช่วงหนึ่ง ฮาร์ท สุทธิพงศ์ ทัดพิทักษ์กุล เป็นพิธีกรเสริมในช่วงนี้)
 ช่วงสัมภาษณ์ดารารับเชิญหรือทอล์คโชว์ (Talk Show) โดยที่ดารารับเชิญจะออกมาสัมภาษณ์เรื่องราวต่าง ๆ ของดารารับเชิญคนนั้น โดยที่ในช่วงสุดท้ายของช่วงนี้จะมีการแจกรูปภาพของดาราที่มาออกรายการไว้เป็นที่ระลึก
 ช่วงโชว์เพลงหรือสเปเชียลโชว์ (Special Show) จะมีศิลปินต่าง ๆ ออกมาร้องเพลง ซึ่งส่วนใหญ่มักจะเป็นศิลปินกลุ่ม
ทั้ง 3 ช่วงที่กล่าวมาดำเนินมาตลอด 18 ปี และยังคงมีอยู่ซึ่งได้เปลี่ยนเป็นรายการคลับเซเวน และทูไนท์โชว์ แต่ในช่วงโชว์ของแปลกได้มีการเปลี่ยนแปลงเป็นการเสนอเรื่องแปลกหรือหาดูได้ยากจากต่างประเทศ ส่วนช่วงโชว์เพลงจะให้ศิลปินนักร้องที่กำลังมีผลงานเพลงออกสู่ตลาดได้โชว์เพลงเพียงเพลงเดียวก่อนปิดรายการ

รายการทไวไลท์โชว์ยังมีช่วงอื่น ๆ อีกหลายช่วง ซึ่งดำเนินมาเพียงระยะสั้น ๆ หรือระยะยาวจนสิ้นสุดลงตามวาระ ได้แก่ 

 Live Show (เดิมเป็นการแสดงแบบสุขนาฏกรรม หรือ แกล้งคน จากกลุ่มขบวนการพยักหน้า ต่อมาเปลี่ยนเป็นการแสดงตลกจากคณะต่าง ๆ คล้ายกับคาเฟ่) 
 In Focus สารคดีเชิงข่าวความเป็นไทย
 แรงบันดาลใจ - คนคุณภาพ - คนสู้ชีวิต 
 Indy show เป็นช่วงทีต่อเนื่องจากช่วงโชว์เพลงหรือสเปเชียลโชว์ โดยจะมีศิลปินแนวอินดี้มาร้องเพลง ปี 2546 - 2549 
 ไทยลูกทุ่ง ซึ่งเป็นช่วงที่มีนักร้องลูกทุ่งมาร้องเพลง เฉพาะช่วงนี้เริ่มออกอากาศเทปแรกเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2538 เป็นช่วงที่ทำให้รายการในขณะนั้นมีความยาวรวม 2 ชั่วโมงครึ่ง โดยออกอากาศจนถึงวันที่ 27 มกราคม 2545 เป็นเทปสุดท้าย เนื่องจากรายการถูกลดเวลาลง 1 ชั่วโมงในเดือนกุมภาพันธ์ 2545 ในเดือนเมษายน 2547 บริษัทบอร์นได้นำเอาช่วงไทยลูกทุ่งกลับมาทำอีกครั้ง โดยเป็นรายการชื่อ "ทไวไลท์ไทยลูกทุ่ง" ทุกเย็นจันทร์-ศุกร์ ไอทีวี และในช่วงที่รายการทไวไลท์โชว์ ได้กลับออกอากาศทางช่อง 3 อีกครั้งเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2557 ช่วงทไวไลท์ไทยลูกทุ่งก็เป็นอีกช่วงที่ได้นำกลับมาดำเนินการ
 ไทยลูกกรุง ซึ่งเป็นช่วงที่นำร้องลูกกรุงมาร้องเพลง

 รางวัลที่ได้รับ 
รางวัลเมขลา
รายการปกิณกะบันเทิงดีเด่น ปี 2535
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ
ผู้ดำเนินรายการดีเด่นชาย ปี 2536 
รายการปกิณกะบันเทิงดีเด่น ปี 2536
รายการวาไรตี้โชว์ดีเด่น  ปี 2534
# ภาษาอาโรมาเนียน
ภาษาอาโรมาเนียน  เป็นภาษากลุ่มโรมานซ์ตะวันออกที่มีความคล้ายกับภาษาเม็กเลโน-โรมาเนีย, อิสโตร-โรมาเนีย และโรมาเนีย มีผู้พูดในแถบยุโรปตะวันออกเฉียงใต้

 สถานะทางการ 
ในประเทศมาซิโดเนียเหนือ ภาษาอาโรมาเนียนได้รับสถานะยอมรับอย่างเป็นทางการ โดยมีการสอนภาษานี้ในโรงเรียนประถมศึกษาบางส่วน ผู้พูดภาษาอาโรมาเนียนมีสิทธิใช้ภาษานี้ในการดำเนินการผ่านศาล และยังมีสถานะเป็นภาษาทางการที่สองในนครครูแชวอมาตั้งแต่ ค.ศ. 2006Aromanians 

นอกจากมาซิโดเนียแล้ว ภาษาอาโรมาเนียนยังได้รับการยอมรับในแอลเบเนียด้วย
# ธงชาติเกาหลีเหนือ
ธงชาติเกาหลีเหนือ มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นนอกสีน้ำเงิน พื้นในเป็นแถบสีแดงมีขอบสีขาว สัดส่วนแถบธงตามแนวตั้งมีความกว้างเป็น 6:2:17:2:6 ในพื้นสีแดงนั้นมีดาวแดงบนวงกลมพื้นขาว Amended and supplemented on April 1, Juche 102 (2013), at the Seventh Session of the Twelfth Supreme People's Assembly. ธงนี้ได้ประกาศใช้เป็นธงชาติเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2491

ธงนี้มีชื่อเรียกว่า "อินกงกี"  แปลว่า "ธงสาธารณชน" ชื่อนี้ย่อมาจากคำเต็มว่า "โชซ็อน มินจูจูอึย อินมิน กงฮวากุก กุกกี"  ซึ่งแปลว่า "ธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี"

หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 เกาหลีเหนือคงยังรวมกับเกาหลีใต้เป็นประเทศเกาหลี เกาหลีเหนือจึงใช้ธงแทกึกกีเป็นธงชาติเช่นเดียวกับเกาหลีใต้ ต่อมาเมื่อเกาหลีทางตอนเหนือประกาศแยกตัวเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี ภายใต้การปกครองระบอบคอมมิวนิสต์ ในปี พ.ศ. 2491 จึงได้เปลี่ยนธงชาติใหม่ให้ใกล้เคียงกับธงชาติสหภาพโซเวียต ซึ่งเป็นรัฐคอมมิวนิสต์ที่ให้การสนับสนุน โดยเอาสีหลักในธงชาติเกาหลีเดิม คือ สีแดง สีขาว และสีน้ำเงิน มาออกแบบเป็นธงชาติใหม่ เน้นให้สีแดงโดดเด่นกว่าสีอื่น และเพิ่มรูปดาวแดง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของลัทธิคอมมิวนิสต์ ลงบนวงกลมพื้นสีขาว ซึ่งก็คือธงชาติของเกาหลีเหนือที่ปรากฏในปัจจุบัน

สีแต่ละสีในธงชาติล้วนมีนัยความหมายต่าง ๆ แฝงอยู่ โดยสีแดงหมายถึงจิตวิญญาณการต่อสู้เพื่อลัทธิสังคมนิยม แถบสีน้ำเงินหมายถึงอำนาจอธิปไตย สันติภาพ และมิตรภาพของประชาชน สีขาวหมายถึงความบริสุทธิ์แห่งอุดมคติของชาติ ดาวแดงหมายถึงความมุ่งหวังถึงความสุขของประชาชน ภายใต้การชี้นำของพรรคแรงงานเกาหลี วงกลมสีขาว (แทกึก) คือสัญลักษณ์ของจักรวาล ตามที่ปรากฏในธงชาติเกาหลีเดิม ซึ่งปัจจุบันคือเกาหลีใต้

ออกแบบ
โทนสี
thumb|left|top|450px|ภาพสัดส่วนธงชาติเกาหลีเหนือ

ค่าสีโดยประมาณของวิดีโอได้รับจากค่าสีจาก Inkscape ในธงเวอร์ชัน ".svg" มีดังนี้

  น้ำเงิน แดง ขาว RGB 2/79/162  237/28/39  255/255/255  เลขฐานสิบหก #024fa2  #ed1c27  #ffffffCMYK 99/51/0/36  0/88/84/7  0/0/0/0
# ภาษามอลโดวา
ภาษามอลโดวา (อักษรโรมัน: ; อักษรซีริลลิก:) หรือที่ในอดีตรู้จักกันในชื่อ ภาษามอลเดเวีย เป็นหนึ่งในชื่อท้องถิ่นสองชื่อที่ใช้เรียกภาษาโรมาเนียในประเทศมอลโดวา.

มีการเรียกชื่อภาษาของชาวมอลโดวาปะปนกันระหว่าง ภาษามอลโดวา กับ ภาษาโรมาเนีย มานานนับศตวรรษ แต่ในสมัยสหภาพโซเวียต ภาษามอลโดวา (หรือที่ในสมัยนั้นเรียกว่า ภาษามอลเดเวีย) เป็นเพียงชื่อเดียวที่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการ นโยบายของสหภาพโซเวียตเน้นย้ำการจำแนกชาวมอลโดวาออกจากกลุ่มชนโรมาเนียเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์โดยอ้างว่าชนทั้งสองกลุ่มมีกระบวนการสร้างชาติแตกต่างกัน จึงเป็นที่มาของการกำหนดให้ภาษามอลโดวาเป็นภาษาโรมานซ์แยกต่างหากจากภาษาโรมาเนีย

เมื่อประเทศมอลโดวาได้รับเอกราชจากสหภาพโซเวียต ภาษามอลโดวา ได้รับการประกาศให้เป็นภาษาแห่งรัฐตามมาตรา 13 ของรัฐธรรมนูญที่ประกาศใช้ใน ค.ศ. 1994 ในขณะที่คำประกาศอิสรภาพมอลโดวาใน ค.ศ. 1991 ระบุชื่อภาษาแห่งรัฐว่า ภาษาโรมาเนีย ต่อมาใน ค.ศ. 2003 รัฐสภามอลโดวามีมติเห็นชอบร่างกฎหมายที่นิยามว่าวลี ภาษามอลโดวา และวลี ภาษาโรมาเนีย นั้นสื่อถึงภาษาเดียวกัน จากนั้นใน ค.ศ. 2013 ศาลรัฐธรรมนูญมอลโดวาตีความว่ามาตรา 13 ของรัฐธรรมนูญมีศักดิ์ต่ำกว่าคำประกาศอิสรภาพ ส่งผลให้วลี ภาษาโรมาเนีย มีสถานะเป็นทางการ อย่างไรก็ตาม ภูมิภาคทรานส์นีสเตรียซึ่งประกาศแยกตัวจากประเทศมอลโดวายังคงถือว่า ภาษามอลโดวา เป็นหนึ่งในภาษาราชการของตนร่วมกับภาษารัสเซียและภาษายูเครน ในประเทศยูเครนมีการจำแนกความต่างระหว่าง ภาษามอลโดวา กับ ภาษาโรมาเนีย เช่นกัน โดยหมู่บ้านบางแห่งประกาศว่าภาษาทางการระดับหมู่บ้านคือภาษาโรมาเนีย ในขณะที่บางแห่งประกาศว่าภาษาทางการระดับหมู่บ้านคือภาษามอลโดวา แต่ทางการยูเครนได้ประกาศเจตจำนงว่าจะดำเนินการยกเลิกสถานะทางกฎหมายของ ภาษามอลโดวา ต่อไป เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2023 รัฐสภามอลโดวามีมติเห็นชอบร่างกฎหมายที่กำหนดให้แก้ไขวลี ภาษามอลโดวา เป็นวลี ภาษาโรมาเนีย ในรัฐธรรมนูญและกฎหมายทุกฉบับ และเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ประธานาธิบดีมายา ซันดู ก็ได้ประกาศใช้กฎหมายฉบับดังกล่าว

ชาวมอลโดวาส่วนใหญ่ที่มีการศึกษาสูง รวมทั้งประชากรส่วนใหญ่ในกรุงคีชีเนา เมืองหลวงของประเทศมอลโดวา มักเรียกภาษาของพวกเขาว่า ภาษาโรมาเนีย ในขณะที่ประชากรส่วนใหญ่ในพื้นที่ชนบทระบุว่า ภาษามอลโดวา เป็นภาษาแม่ของพวกเขาในการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2004 โรงเรียนต่าง ๆ ในมอลโดวาเรียกภาษานี้ว่า ภาษาโรมาเนีย มาตั้งแต่มอลโดวาได้รับเอกราช

วิธภาษาของภาษาโรมาเนียที่ใช้พูดในประเทศมอลโดวาคือภาษาถิ่นย่อยมอลเดเวียซึ่งแพร่หลายภายในอาณาเขตของอดีตราชรัฐมอลเดเวียโดยประมาณ (ปัจจุบันอยู่ในเขตประเทศมอลโดวา ประเทศโรมาเนีย และประเทศยูเครน) ภาษาถิ่นมอลเดเวียถือเป็นหนึ่งในวิธภาษาพูดหลักทั้งห้าของภาษาโรมาเนีย อย่างไรก็ตาม วิธภาษาพูดทั้งห้าเขียนออกมาเป็นตัวหนังสือได้ตรงกัน และประเทศมอลโดวาและประเทศโรมาเนียใช้อักขรวิธีแบบเดียวกัน* 
 
 Encyclopædia Britannia (online ed.), quoted in 
 
 
 
 
 

ชุดตัวอักษรมาตรฐานที่ใช้ในประเทศมอลโดวาสอดคล้องกับชุดตัวอักษรโรมาเนียซึ่งใช้อักษรโรมัน ในอดีตมีการใช้ชุดตัวอักษรซีริลลิกโรมาเนียหลากหลายรูปแบบมาจนกระทั่ง ค.ศ. 1918 จากนั้น ชุดตัวอักษรซีริลลิกมอลโดวา (ซึ่งแปลงมาจากชุดตัวอักษรรัสเซีย) ได้รับการกำหนดมาตรฐานและใช้อย่างเป็นทางการในสหภาพโซเวียตระหว่าง ค.ศ. 1924–1932 และระหว่าง ค.ศ. 1938–1989 และทุกวันนี้ก็ยังคงใช้กันอยู่ในทรานส์นีสเตรียDenis Deletant, Slavonic Letters in Moldova, Wallachia & Transylvania from the Tenth to the Seventeenth Centuries, Ed. Enciclopedicӑ, Bucharest, 1991.
# โจสิด
โจสิด มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉา จื๋อ (ค.ศ. 192 – 27 ธันวาคม ค.ศ. 232) ชื่อรอง จื่อเจี้ยน  รู้จักกันหลังเสียชีวิตว่า เฉินซีหวัง (陈思王) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก  เป็นบุตรชายคนที่ 3 ของโจโฉและนางเปียนซี ชื่อรอง จื่อเจี้ยน เป็นบุตรคนรองมาจากโจเจียง เป็นบุคคลที่ได้ชื่อว่าเฉลียวฉลาดมาก อายุเพียง 10 ขวบ สามารถท่องจำโคลงกลอนได้ถึง 1 แสนบท จนกล่าวกันว่า ถ้าปัญญาของคนทั่วไปมี 1 ส่วน แต่ของโจสิดมีถึง 10 ส่วน  

โจสิด เป็นบุตรชายที่โจโฉรักมากเพราะความปราดเปรื่องทางสติปัญญา และมักแต่งโคลงสดุดีโจโฉเสมอ ๆ แต่ติดอยู่ว่า โจสิดยังมีแต่ผลงานทางด้านโคลงกลอน ไม่เคยแสดงบทบาทอย่างอื่น ซ้ำยังเป็นคนมีอารมณ์กวีตลอดเวลา คือ ติดเหล้าและเที่ยวเสเพล ชอบที่จะคบหากับเอียวสิ้ว ที่ปรึกษาของโจโฉ ที่โจโฉไม่ค่อยไว้วางใจ 

เมื่อถึงครั้งที่โจโฉคิดจะแต่งตั้งรัชทายาท โจโฉคิดไม่ตกว่าจะเลือกใครระหว่าง โจผี กับ โจสิด  แต่มีแนวโน้มว่าจะเลือกโจสิดมากกว่า โจผีร้อนใจจึงรุดไปปรึกษากาเซี่ยง และด้วยอุบายของกาเซี่ยง ตำแหน่งนี้จึงตกเป็นของโจผีในที่สุด ท้ายสุดเมื่อ โจผีขึ้นครองราชย์ ทรงคิดที่จะกำจัดโจสิด พระอนุชาแท้ ๆ เพราะถือว่าเป็นศัตรูคนหนึ่งของพระองค์ จึงบีบบังคับให้โจสิดเดินได้ 7 ก้าว และแต่งกลอนที่ร้องขอชีวิตมาให้ได้ ไม่เช่นนั้นจะสั่งประหารชีวิต โจสิดคิดกลอนได้สด ๆ มีเนื้อหาว่า ต้นถั่วเผาต้นถั่ว ในกระทะถั่วร้องไห้ กำเนิดจากรากเดียวกัน เหตุไฉนคิดทำลาย มีเนื้อหาถึง พี่น้องกำเนิดจากจุดเดียวกัน เหตุไฉนจึงคิดฆ่าล้างกัน พระเจ้าโจผีจึงสำนึกได้และไม่สั่งประหารชีวิต  แต่เนรเทศโจสิดออกไปนอกเมืองแทน และไม่นาน โจสิดก็ถึงแก่ความตายด้วยความตรอมใจ ในปี พ.ศ. 775

บางเรื่องเล่า กล่าวว่า เหตุที่พระเจ้าโจผีต้องประหารโจสิด ก็ด้วย โจสิดมีจิตพิศวาทต่อพระนางเอียนสี มเหสีเอกของพระองค์ ด้วยการลักลอบแต่งกลอนที่มีเนื้อหารักใคร่ถึงนาง

ในวรรณกรรมสามก๊ก
thumb|upright|ภาพวาดโจสิดสมัยราชวงศ์ชิงในสามก๊ก วรรณกรรมอิงประวัติศาสตร์
# เอนีไทม์
เอนีไทม์  เป็นซิงเกิลที่ 39 ของคุมิ โคดะ วางจำหน่ายในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2551 โดยวางแผงก่อนอัลบั้มที่ 6 "Kingdom" เพียง 1 สัปดาห์เท่านั้น โดยตอนแรกเพลง anytime ได้ถูกบรรจุอยู่ในซิงเกิล FREAKY แต่ตอนหลังล้มเลิกไปก่อนที่จะนำเพลง anytime ตัดเป็นซิงเกิลในที่สุด โดยมิวสิกวีดีโอเพลง anytime เวอร์ชันซิงเกิลและเวอร์ชันอัลบั้มจะแตกต่างกัน และในดีวีดีจะมีรีมิกซ์มิวสิกวีดีโอจากอัลบั้ม Kingdom อีกด้วย

ซิงเกิล anytime เปิดตัวในอันดับที่ 4 ออริกอนชาร์ตด้วยยอดขาย 43,051 แผ่น และจำกัดจำนวนเพียงแค่ 50,000 เท่านั้น

เพลง anytime เป็นเพลงประกอบโฆษณาเครื่องดื่มของบริษัทคิริน และนอกจากนี้ยังเป็นเพลงประกอบโฆษณาของ music.jp อีกด้วย

 รายชื่อเพลง 

 anytime
 Bounce
 anytime -FreeTEMPO remix-
 anytime -Instrumental-
 Bounce Inst -Instrumental-

 มิวสิกวีดีโอ 

 anytime （MUSIC VIDEO～Single version～）
 anytime MAKING VIDEO
 Kingdom VJ MIX

 การแสดงสด 
 12 มกราคม พ.ศ. 2551 - Music Fair21 - "anytime"
 18 มกราคม พ.ศ. 2551 - Music Station - "anytime"
 20 มกราคม พ.ศ. 2551 - CDTV - "anytime"
 21 มกราคม พ.ศ. 2551 - HEY!x3 - "anytime"
 26 มกราคม พ.ศ. 2551 - Music Japan - "anytime"
 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - Music Fighter - "anytime"
 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - SDK - Koda Kumi with Domoto Brothers Band

 ชาร์ต 
 ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)
วางจำหน่ายชาร์ตอันดับสูงสุดยอดขายสัปดาห์แรกยอดขายรวมอยู่ในชาร์ต23 มกราคม พ.ศ. 2551Oricon Daily Charts#210,64823 มกราคม พ.ศ. 2551Oricon Weekly Charts#443,05151,2934 สัปดาห์23 มกราคม พ.ศ. 2551Oricon Monthly Charts#1152,77553,189　23 มกราคม พ.ศ. 2551Oricon Yearly Charts#13453,18953,189
# คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 37
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 37 ของไทย (20 เมษายน พ.ศ. 2519 - 23 กันยายน พ.ศ. 2519)

หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2519 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ นายอุทัย พิมพ์ใจชน ประธานรัฐสภาเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

 รายชื่อคณะรัฐมนตรี คณะที่ 37 ของไทย 
ในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2519 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้

 พลตรี ประมาณ อดิเรกสาร เป็นรองนายกรัฐมนตรี
 นายเสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์ เป็นรองนายกรัฐมนตรี
 พลอากาศเอกทวี จุลละทรัพย์ เป็นรองนายกรัฐมนตรี
 นายสุรินทร์ มาศดิตถ์ เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
 นายชวน หลีกภัย เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
 พลเอก กฤษณ์ สีวะรา เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
 นายเสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
 นายพิชัย รัตตกุล เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
 พลตรีประมาณ อดิเรกสาร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
 นายทวิช กลิ่นประทุม เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
 นายดำรง ลัทธพิพัฒน์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
 หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
 นายประสิทธิ์ กาญจนวัฒน์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
 พลตรีศิริ สิริโยธิน เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
 พลอากาศเอกทวี จุลละทรัพย์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
 พลตรีชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
 นายนิพนธ์ ศศิธร เป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ
 พลเอกทวิช เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
 นาวาอากาศโททินกร พันธุ์กระวี เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
 นายเล็ก นานา เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
 นายไกรสร ตันติพงศ์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
 นายอนุวรรตน์ วัฒนพงศ์ศิริ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
 นายบุญเกิด หิรัญคำ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
 นายประชุม รัตนเพียร เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
 นายคล้าย ละอองมณี เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
 นายขุนทอง ภูผิวเดือน เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
 นายสมัคร สุนทรเวช เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
 นายสมบุญ ศิริธร เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
 นายชูสง่า ฤทธิประศาสน์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
 นายชวน หลีกภัย เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม
 นายสิดดิก สารีฟ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
 นายดาบชัย อัคราช เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
 นายปรีชา มุสิกุล เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
 นายแผน สิริเวชชะพันธ์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
 นายบรรหาร ศิลปอาชา เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

 การปรับปรุงคณะรัฐมนตรี 
คณะรัฐมนตรีคณะนี้มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงดังต่อไปนี้
 พลเอกทวิช เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา พ้นจากตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ไปดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2519 สืบแทน พลเอกกฤษณ์ สีวะรา ซึ่งถึงแก่อนิจกรรรม
 หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม สืบแทน พลเอกทวิช เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา ซึ่งได้ลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2519

 การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี คณะที่ 37 ของไทย 
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจาก หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ได้มีหนังสือถวายบังคมทูลพระกรุณา ลงวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2519 ขอพระราชทานกราบถวายบังคมทูลลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรีทั้งคณะจึงเป็นอันสิ้นสุดลง
# ภาษาอลานิก
ภาษาอลานิก เป็นภาษาที่พูดโดยชาวอลันในช่วง พ.ศ. 1043 – 1643 เป็นสำเนียงของภาษาไซเทียและเป็นบรรพบุรุษของภาษาออสเซติก มีเพียงข้อความสั้นๆของภาษานี้จารึกโดยนักเขียนชาวกรีกในยุคไบแซนต์ไทน์

อลานิก
# อะพาไทต์
อะพาไทต์  (Ca5 (PO4) 3 (F,Cl,OH)) เป็นแร่ที่อยู่ในกลุ่มฟอสเฟต มีค่าความแข็งที่ 5 ตามสเกลของโมส์ (Moh's scale)

 ลักษณะ 
 มีลักษณะเป็นรูปผลึกหกเหลี่ยม
 ส่วนมากที่พบจะมีสีเขียว แต่ก็สามารถพบได้ในสีเหลือง น้ำเงิน ม่วง ชมพู และน้ำตาล
 ประวัติ 
Apatite มาจากภาษากรีก Apate ซึ่งหมายถึง “Deceit” คือ ลวงตา ทั้งนี้ เพราะแร่นี้มีลักษณะเหมือนแร่รัตนชาติหลายชนิด จึงทำให้เกิดความเข้าใจผิดบ่อยๆ ซึ่งดูเหมือนหลอกลวงนั่นเอง

 ประโยชน์ 
 โดยทั่วไปถูกนำไปใช้ในการทำปุ๋ย
 ในสหรัฐอเมริกา ได้ใช้ในใส่ปุ๋ยยาสูบ ซึ่งทำให้รสชาติของบุหรี่อเมริกันมีความแตกต่างไปจากบุหรี่ของประเทศอื่นๆ
 ใช้ในการทำเครื่องประดับ

 แหล่งที่พบ 
 ในประเทศไทย 
 พบได้ทั่วไปในแหล่งแร่ดีบุก
 ในต่างประเทศ 
 สามารถพบในประเทศแคนาดา สาธารณรัฐเช็ก นอร์เวย์ บราซิล เบลเยี่ยม ฝรั่งเศส พม่า เยอรมัน มาดากัสการ์ เม็กซิโก เยอรมัน ศรีลังกา สหรัฐอเมริกา สเปน อินเดีย และแอฟริกาใต้
# ภาษาลิเดีย
ภาษาลิเดีย เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียนเคยใช้พูดในรัฐลิเดียทางอานาโตเลียตะวันตก (ตุรกีปัจจุบัน) หลักฐานเกี่ยวกับภาษาลิเดียที่พบได้แก่ จารึกบนเหรียญทองแดงอายุราว 157 ปีก่อนพุทธศักราช และจารึกอายุราว พ.ศ. 43 – 143 ภาษาลิเดียเป็นภาษาตายเมื่อราว พ.ศ. 643 และถูกแทนที่ด้วยภาษากรีก

คำนามและคำคุณศัพท์แบ่งเป็นรูปเอกพจน์และรูปพหูพจน์ และมีสองเพศคือ มีชีวิตกับไม่มีชีวิต มีสามการกคือ ประธาน กรรม และกรรมรอง-สถานที่ การเรียงคำโดยทั่วไปเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา มีปรบทอยางน้อยหนึ่งคำ คำคุณศัพท์นำหน้านาม

ลิดเดีย
# คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 38
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 38 ของไทย (5 ตุลาคม พ.ศ. 2519 - 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519)

หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2519 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ นายอุทัย พิมพ์ใจชน ประธานรัฐสภา เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

 รายชื่อคณะรัฐมนตรี คณะที่ 38 ของไทย 
ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2519ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรัฐมนตรี (จำนวน ๓๓ ราย) เล่ม ๘๓ ตอนที่ ๑๑๙ก วันที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ มีคณะรัฐมนตรี ดังนี้

 พลตรี ประมาณ อดิเรกสาร เป็นรองนายกรัฐมนตรี
 นายเสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์ เป็นรองนายกรัฐมนตรี
 พลอากาศเอกทวี จุลละทรัพย์ เป็นรองนายกรัฐมนตรี
 นายประสิทธิ์ กาญจนวัฒน์ เป็นรองนายกรัฐมนตรี
 นายสุรินทร์ มาศดิตถ์ เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
 นายนิธิพัฒน์ ชาลีจันทร์ เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
 พลเรือเอกสงัด ชลออยู่ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
 นายเสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
 นายพิชัย รัตตกุล เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
 พลตรี ประมาณ อดิเรกสาร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
 นายทวิช กลิ่นประทุม เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
 นายดำรง ลัทธพิพัฒน์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
 หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
 นายชวน หลีกภัย เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
 พลตรีศิริ สิริโยธิน เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
 พลอากาศเอก ทวี จุลละทรัพย์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
 พลตรีชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
 นายนิพนธ์ ศศิธร เป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ
 นายนิธิพัฒน์ ชาลีจันทร์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
 นาวาอากาศโททินกร พันธุ์กระวี เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
 นายเล็ก นานา เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
 นายไกรสร ตันติพงศ์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
 นายอนุวรรตน์ วัฒนพงศ์ศิริ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
 นายบุญเกิด หิรัญคำ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
 นายประชุม รัตนเพียร เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
 นายคล้าย ละอองมณี เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
 นายขุนทอง ภูผิวเดือน เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
 นายแผน สิริเวชชะพันธ์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
 นายดาบชัย อัคราช เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
 นายชูสง่า ฤทธิประศาสน์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
 นายสิดดิก สารีฟ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
 นายบรรหาร ศิลปอาชา เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
 นายปรีชา มุสิกุล เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข

 การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี คณะที่ 38 ของไทย 
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เพราะคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน อันมี พลเรือเอกสงัด ชลออยู่ เป็นหัวหน้า ได้กระทำการยึดอำนาจ การปกครองแผ่นดินเป็นผลสำเร็จ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519ราชกิจจานุเบกษา, แถลงการณ์ของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน (แถลงการณ์การยึดอำนาจการปกครอง) เล่ม ๙๓ ตอนที่ ๑๒๐ วันที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ เป็นผลทำให้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2517 สิ้นสุดลงพร้อมกับ รัฐสภา และคณะรัฐมนตรี นับเป็นคณะรัฐมนตรีที่มีอายุสั้นที่สุดด้วยคือ 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง ทำให้ได้รับฉายาว่า "รัฐบาลวันเดียว"
# ภาษาลิเชีย
ภาษาลิเชีย (ออกเสียง Lycian) เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียน กลุ่มอนาโตเลีย ใช้พูดในยุคเหล็กในบริเวณลิเชียในอนาโตเลีย (ตุรกีปัจจุบัน) คาดว่าสืบทอดมาจากภาษาฮิตไตน์หรือภาษาลูเวียหรือทั้งสองภาษา 
 ผู้พูด 
ลิเซียครอบคลุมพื้นที่ระหว่างเมืองอันตัลยาและเฟติเยในปัจจุบันทางภาคใต้ของตุรกี โดยเฉพาะบริเวณจากอ่าวเฟติเยไปจนถึงอ่าวอันตัลยา เอกสารในสมัยอียิปต์โบราณได้กล่าวว่าในหมู่ของคนทะเลมีบริเวณที่เรียกว่าลิคาโอเนีย อยู่ในเขตภูเขาทางตะวันอออกระหว่างเมืองอันตัลยาและเมอร์ซินในปัจจุบัน
 ลักษณะของภาษา 
ภาษาลิเซียจัดเป็นภาษากลุ่มอินโด-ยุโรเปียนในกลึ่มย่อยลูเวียของกลุ่มภาษาอนาโตเลีย ในกลุ่มนี้มีอักษรรูปลิ่ม และอักษรเฮียโรกลิฟของภาษาลูเวีย ภาษาคาเรีย ภาษาซิเดติก และภาษาปิซิดิก ภาษาในกลุ่มย่อยนี้ใช้พูดในยุคเหล็กหรือเมื่อประมาณ 457 ปีก่อนพุทธศักราช ไม่มีหลักฐานกล่าวว่าในสมัยสงครามโทรจันมีผู้พูดภาษาลิเซีย ส่วนภาษาลูเวียนั้นมีประวัติย้อนกลับไปถึงตอนปลายของยุคทองแดง และมาตลอดจนถึงการล่มสลายของจักวรรดิฮิตไตต์ สมาชิกอื่นๆในกลุ่มนี้จัดเป็นภาษาลูกหลานของภาษาลิเซีย คาดว่าภาษาลิเซียเป็นภาษาตายในราวพุทธศตวรรษที่ 6 และถูกแทนที่ด้วยภาษากรีกโบราณ ภาษานี้เป็นที่รู้จักจากจารึก ซึ่งนักวิชาการแบ่งเป็น 2 สำเนียง คือภาษาลิเซียสำเนียงมาตรฐานหรือลิเซียเอ อีกสำเนียงเรียกว่าลิเซียบีหรือมิเลียนซึ่งแตกต่างกันทางด้านไวยากรณ์ ภาษาลิเซียมีอักษรเป็นของตนเองคืออักษรลิเชียซึ่งคล้ายกับอักษรกรีก โดยมีบางตัวยืมมาจากอักษรคาเรีย
# ภาษากาลาเทีย
ภาษากาลาเทีย เป็นภาษากลุ่มเคลต์ที่สูญแล้ว เคยใช้พูดในกาลาเทียที่อยู่ในอานาโตเลียตอนกลาง (ประเทศตุรกีฝั่งเอเชียในปัจจุบัน) เมื่อราวศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราชถึงอย่างน้อยในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ข้อมูลบางส่วนกล่าวแนะว่าในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ยังคงมีผู้พูดภาษานี้อยู่ ภาษากาลาเทียมีความใกล้ชิดกับภาษากอล

หลักฐานที่เหลืออยู่ของภาษานี้เป็นคำสั้น ๆ ราว 120 คำ ส่วนมากที่เป็นชื่อเฉพาะลงท้ายด้วย-riks "กษัตริย์", บางส่วนลงท้ายด้วย -marus, กรรม -mari  "มหาราช", และชื่อเผ่าเช่น Ambitouti
# ภาษาลูเวีย
ภาษาลูเวีย เป็นภาษาที่ตายแล้วในกลุ่มภาษาอินโด-ยูโรเปียน สาขาอนาโตเลีย ใกล้เคียงกับภาษาฮิตไตน์ ใช้พูดในฮาซาร์วาที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของบริเวณที่เป็นศูนย์กลางของชาวฮิตไตน์ ภาษาลูเวียอาจจะเป็นลูกหลานโดยตรงหรือเป็นภาษาใกล้เคียงของภาษาไลเซีย ภาษาลูเวียมีการใช้อย่างแพร่หลายในช่วง 637 ปีก่อนพุทธศักราช ซึ่งเป็นช่วงที่จักรวรรดิฮิตไตน์เริ่มเสื่อมลง ภาษาลูเวียเป็นภาษาราชการในรัฐฮิตไตน์ใหม่ในซีเรียและอาณาจักรตาบัลในอนาโตเลียกลาง ภาษานี้มีระบบการเขียนสองระบบคือเขียนด้วยอักษรภาพแบบไฮโรกลิฟและ อักษรรูปลิ่ม
# วิบูลย์ ลี้สุวรรณ
วิบูลย์ ลี้สุวรรณ (19 ตุลาคม พ.ศ. 2490 -) ศิลปินสาขาจิตรกรรม ศาสตราจารย์สาขาทัศนศิลป์ ภาควิชาทัศนศิลป์ คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ นครปฐม ราชบัณฑิต ประจำสำนักศิลปรรม ราชบัณฑิตยสภา สาขาวิจิตรศิลป์

 ชีวิตวัยเยาว์และการศึกษา 
วิบูลย์ ลี้สุวรรณ เกิดที่อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง มีพี่น้อง 3 คน จบการศึกษามัธยมศึกษาที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร

 ผลงาน 
วิบูลย์ ลี้สุวรรณ มีบทบาทในด้านการค้นคว้าและทำการศึกษาวิจัยงานด้านศิลปะและวัฒนธรรมรวมทั้งเครื่องจักสานติดต่อกันมาอย่างต่อเนื่องมากกว่า 30 ปี และยังได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับ ศิลปะไทย ศิลปะพื้นบ้าน และศิลปะสมัยใหม่เป็นจำนวนมาก รวมทั้งการรวบรวมผลงานของ "ขรัวอินโข่ง" จิตรกรภาพเขียนฝาผนังผู้บุกเบิกงานจิตรกรรมแบบตะวันตกของประเทศไทย เคยได้รับรางวัลจากการเขียนหนังสือต่างๆ หลายครั้ง เช่น ได้รับรางวัลดีเด่นประเภทสารคดีประจำปี พ.ศ. 2519 จากหนังสือ ศิลปะชาวบ้าน พ.ศ. 2520 ได้รับรางวัลจาก สมาคมผู้ผลิตและจัดจำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทยและ คณะกรรมการจัดงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ  ได้รางวัลชมเชยประเภทสารคดีจาก หนังสือ 5 นาทีกับศิลปะไทย จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2522 ได้รางวัลหนังสือดีเด่นประเภทหนังสือสารคดีจากหนังสือ ศิลปะน่ารู้ในสองศตวรรษ จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2523 รางวัลชมเชยประเภทสารคดีจากหนังสือ นำชมศิลปกรรมตามวัด จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2541 และได้รางวัลประเภทการสร้างสรรค์ศิลปวัฒนธรรมประจำปี พ.ศ. 2530 - 2532 จากกระทรวงศึกษาธิการ 

นอกจากการเขียนหนังสือสำหรับคนทั่วไปแล้ว วิบูลย์ ลี้สุวรรณยังสนใจด้านการพัฒนาเยาวชนด้านศิลปะอีกด้วย โดยเมื่อ พ.ศ. 2525 เขาได้รับรางวัลชมเชยประเภทสารคดีจากหนังสือ สำหรับเด็กก่อนวัยรุ่นจากหนังสือ จิตรกรรมไทย จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือของคณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยการศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโก

วิบูลย์ ลี้สุวรรณมีผลงานสร้างสรรค์ด้านศิลปะจำนวนมากเช่นกันและยังเคยได้รับเชิญให้ไปดูงานและไปแสดงผลงานศิลปกรรมของเขาทั้งในและต่างประเทศอยู่เสมอ

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๔ ตอนที่ ๑๘ ข หน้า ๔, ๕ ธันวาคม ๒๕๕๐
ราชกิจจ่นุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๑๘ ตอนที่ ๒๒ ข หน้า ๑๔, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๔
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา , เล่ม ๑๑๘ ตอนที่ ๔ ข หน้า ๓๒๑, ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๔