wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# Х
Kha หรือ Ha (Х, х) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียง // เหมือนเสียงของ ch ในคำว่า Bach ของภาษาเยอรมัน แต่เมื่ออักษรตัวนี้สะกดตามมาด้วยสระที่ออกเสียงเลื่อนไปทางเพดานแข็ง จะออกเสียงเป็น // ซึ่งมักจะออกเสียงรวมไปกับพยางค์อื่นแทนที่จะออกเสียงแยกกัน

อักษรตัวนี้มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก ไค (Χ, χ) มีรูปร่างเหมือนอักษรละติน X ชื่อเดิมของอักษรนี้คือ xěrǔ และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 600

 ตำแหน่งอักขระ
# Ѥ
Iotified E (Ѥ, ѥ) เป็นอักษรซีริลลิกยุคเก่าตัวหนึ่ง เป็นอักษรรวมระหว่าง І กับ Є ใช้แทนเสียงสระ // ปัจจุบันเลิกใช้อักษรนี้และเปลี่ยนไปใช้ Е ในภาษารัสเซีย ส่วนภาษายูเครนจะใช้ Є แทน

 ตำแหน่งอักขระ
# ชาวไทย้อย
จุงเจีย ถู่เหยิน ถู่เหริน ไดออย เป็นคำเรียกหมู่ชนชาวไทที่หลงเหลืออยู่ในมณฑลไกวเจาของจีน คือโดยทั่วไปเรียกกันว่าจงเจีย (ชาวจีนเรียก) บางที่ก็ตุเยน หรือตุเรน พวกสอนศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกในมณฑลไกวเจาของจีน เรียกชนพวกนี้ว่า ไดออย ถึงกับสร้างพจนานุกรมขึ้นฉบับหนึ่ง เรียกว่า พจนานุกรมฝรั่งเศส-ไดออย หมอดอดด์ได้พบคนที่ถูกเรียกว่าไดออยนี้ ที่ เมืองกวางนาน (ทางตะวันออกฉียงเหนือของมณฑลยูนนาน) ได้ขอร้องให้เขาออกเสียงเรียกชื่อเชื้อชาติของเขาให้ฟังอย่างแน่ชัด เขาออกเสียงอย่างชัดเจนว่า "ไทย้อย"

ดร. วิลเลียม คลิฟตัน ดอดด์ หมอสอนศาสนาซึ่งเคยอยู่ในประเทศไทยมาเป็นเวลาหลายสิบปีได้เคยเดินทางไปสอนศาสนาและศึกษาถึงชนชาติไทด้วยตนเอง และได้เรียบเรียงเป็นหนังสือซึ่งแปลเป็นภาษาไทยโดยหลวงนิแพทย์นิสรรค์ ได้กล่าวถึงชาวไทซึ่งเรียกตนเองว่า ชาวจุงเจีย ไว้ว่า “ผู้หญิงจุงเจียไม่ได้รัดเท้าเหมือนหญิงเมี้ยว (จีน) แต่การแต่งกายนั้นใช้เสื้อคับและนุ่งผ้าถุง การแต่งกายชนิดนี้ยังใช้กันอยู่ทั่วไปตามนอก ๆ เมือง แต่ในเมืองไกวยางนั้น ผู้หญิงที่แต่งกายทันสมัย เช่น หญิงรุ่นสาวก็แต่งกายอย่างจีน คือใส่เสื้อหลวมและนุ่งกางเกง ซึ่งเป็นธรรมเนียมแต่งกายของหญิงจีน และโดยเหตุที่ผู้หญิงไม่ได้รัดเท้าเหมือนหญิงจีน จึงได้แลเห็นหญิงจุงเจียไปทำการงานในไร่นามากกว่าหญิงจีน แต่ผู้ชายชาติจุงเจียโดยมากเป็น ชาวนาและแต่งกายอย่างเดียวกับชาวนาจีนและชาวตำบลนั้น ต่อเมื่อถึงคราวมีงานออกหน้าออกตาเขาจึงแต่งกายใช้เสื้อยาวอย่างจีน
# Ф
Ef (Ф, ф) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียง // เหมือน f ในภาษาอังกฤษหรือ ฟ ในภาษาไทย

อักษรนี้มีวิวัฒนาการโดยตรงมาจากอักษรกรีก ไฟ และใช้แทนอักษร Fita (Ѳ) ตั้งแต่ พ.ศ. 2461 (ค.ศ. 1918) ซึ่งเคยมีใช้ในภาษารัสเซีย อักษรตัวนี้สามารถถ่ายอักษรให้เป็น f ไม่ใช่ ph ถึงแม้ว่าอักษรละติน F จะมีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก ไดแกมมา (Ϝ) ที่เลิกใช้ไปแล้วก็ตาม และไม่เกี่ยวข้องกับอักษรกรีก ไฟ แต่อย่างใด

อักษร Ef มีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 500 และมีชื่อเดิมคือ fr̤̥tǔ

 ตำแหน่งอักขระ
# โอซีอานัส
โอซีอานัส (, /oʊˈsiənəs/) เป็นระบบที่เชื่อมต่อกันของแหล่งน้ำ เขตน่านน้ำ และมหาสมุทรของโลก (world-ocean) ในยุคสมัยคลาสสิกโบราณซึ่งชาวโรมันและชาวกรีกโบราณคิดว่ามันคือแม่น้ำขนาดใหญ่ที่ล้อมรอบโลกอยู่ ตามตำนานเทพปกรณัมกรีก มีไททันตนหนึ่งใช้เป็นบุคลาธิษฐานแทนแหล่งน้ำนี้ ไททันตนนี้เป็นพระโอรสของไททันยูเรนัส (Uranus) และเทพีไกอา (Gaia) ผลงานศิลปแบบโมเสคของเฮเลนนิสต์และโรมันมักออกแบบไททันตนนี้ให้มีช่วงบนของร่างเป็นชายร่างบึกบึน มีหนวดเครายาวรุงรัง และเขา ส่วนช่วงล่างจะเป็นร่างของงูเซอร์เพนท์ (serpent) ในภาพวาดบนชิ้นส่วนจากเครื่องปั้นในช่วงประมาณ 580 ปีก่อนคริสตกาล ในกลุ่มเทพที่เข้าร่วมงานวิวาห์ของกษัตริย์เพเลอุซ (Peleus) และนิมฟ์ทะเลเธทิส (Thetis) ไททันโอเซียเนิสมีหางเป็นปลา ในมือขวาถือ "terd" และมือซ้ายถืองูเซอร์เพนท์ ซึ่งสองสิ่งนี้เป็นของขวัญแห่งความมั่งคั่งและคำทำนาย ในผลงานโมเสคโรมัน ก็มีภาพไททันโอซีอานัสถือไม้พายและอุ้มเรือด้วยเช่นกัน
# เซลีนี
ตามตำนานเทพปกรณัมกรีก ไททันเซลีนี (ภาษากรีก: Σελήνη แปลว่า "ดวงจันทร์") เป็นเทพีแห่งดวงจันทร์ดั้งเดิมและเป็นพระธิดาของไททันไฮเพอร์เรียน (Hyperion) และไททันธีอา (Theia)Bibliotheke of Pseudo-Apollodorus, 1.2.2; เฮซิออด (Hesiod) ได้เขียนรายนามผู้สืบเชื้อสายของไททันไฮเปอเรียน และไททันเธียอาไว้ใน Theogony บรรทัดที่ 371ff.  ใน Homeric Hymn แด่ไททันเฮลิออส (Helios) ไททันเธียอาได้รับนามว่า "ยูริฟาเอสซา" (Euryphaessa) ซึ่งมีความหมายว่า ผู้ "ส่องสว่างกว้างไกล" อันเป็นฉายานามที่จะใช้กับไททันเซเรเน่ แต่ในตำนานเทพปกรณัมโรมัน เทพีแห่งดวงจันทร์คือเทพีลูน่า (Luna)

เหมือนเช่นเทพและเทพีแห่งดวงจันทร์องค์อื่น ๆ ไททันเซลีนีมีบทบาทอย่างมากในวิหารของนาง อย่างไรก็ตาม ไททันเซลีนีกลับถูกแทนที่โดยเทพีอาร์เทมิส (Artemis) ส่วนเทพีลูน่าก็ถูกแทนที่โดยเทพีไดอาน่า (Diana)
# ดาโซมีราฌ 2000
thumb|350px|ประเทศผู้ใช้งานดาโซมีราฌ 2000
250px|right
ดาโซมีราฌ 2000  เป็นเครื่องบินขับไล่ เครื่องยนต์เดี่ยว สัญชาติฝรั่งเศส ออกปฏิบัติการครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ปี ค.ศ. 1978 โดยกองทัพฝรั่งเศสต้องการนำมาประจำการรับช่วงต่อจากเครื่องบินมีราฌรุ่นเก่า ๆ อย่างมีราฌ 3 และมีราฌ 5 - โดยตัวเครื่องมีราฌ 2000 ตัวแรกมีการส่งมอบในปี ค.ศ. 1982 

 ประเทศผู้ใช้งาน 
  (retired in December 2013)
 
 
 
 
 
 
 
 

 รายละเอียด ดาโซมีราฌ 2000 
ข้อมูลจำเพาะ

 ผู้สร้าง :บริษัทดัซโซลท์-เบร์เกต์ (ฝรั่งเศส)
 ประเภท:เครื่องบินรบเอนกประสงค์ ที่นั่งเดียว
 เครื่องยนต์:เทอร์โบเจ๊ต สเนคม่า (Snecma) เอ็ม 53-5 ให้แรงขับ 8,500 กิโลกรัม และ 9,000 กิโลกรัม เมื่อสันดาปท้าย 1 เครื่อง
 กางปีก: 9 เมตร
 ยาว: 15.33 เมตร
 สูง: 5.3 เมตร
 พื้นที่ปีก: 40 ตารางเมตร
 น้ำหนักวิ่งขึ้น: 9,900 กิโลกรัม
 อัตราความเร็ว: 2.2-2.3 มัค ที่ระยะสูง 11,000 เมตร
 อัตราเร่งจาก 0-2 มัค: 4 นาที
 รัศมีทำการรบ: 700 กิโลเมตร 
 อาวุธ:ปืนใหญ่อากาศ เดฟา ขนาด 30 มม. 2 กระบอก ที่ใต้ลำตัวข้างช่องรับอากาศ
 ภารกิจสกัดกั้น
 อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ แมทรา ซูเปอร์ 530 (Matra super 530) ที่ใต้ปีกช่วงใน ปีกละ 1 นัด
 อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศพิสัยบินใกล้ แมทรา 550 แมจิค (Matra 550 Magic) ที่ใต้ปีกช่วงนอก ปีกละ 1 นัด
 ภารกิจโจมตี
 อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศแมจิค ที่ใต้ปีกนอกปีกละ 1 นัด
 ลูกระเบิดขนาด 250 กิโลกรัม ที่ใต้ลำตัวด้านข้างด้านละ 2 ลูก รวม 4 ลูก
 ถังเชื้อเพลิงอะไหล่ 3 ถัง ที่ใต้ปีกข้างในข้างละ 1 ถัง และ ใต้ลำตัวอีก 1 ถัง
 อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้นแอโรสเปเชียล เอเอส 30 แอล นำวิถีด้วยเลเซอร์ 1 นัด ที่ใต้ลำตัว
 รวม: สามารถติดอาวุธได้ 9 จุด คือ ใต้ปีก 4 จุด และใต้ลำตัว 5 จุด คิดเป็นน้ำหนัก 5,000 กิโลกรัม
# ศาลเจ้าอิตสึกูชิมะ
ศาลเจ้าอิตสึกูชิมะ  เป็นศาลเจ้าลัทธิชินโตบนเกาะอิตสึกูชิมะ เมืองฮัตสึกาอิจิ จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ได้รับการขึ้นทะเบียนจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลก และรัฐบาลญี่ปุ่นได้ยกฐานะอาคารต่าง ๆ ในศาลเจ้าให้เป็นสมบัติประจำชาติญี่ปุ่น

ประวัติความเป็นมาของศาลเจ้าย้อนหลังไปได้ตั้งแต่ศตวรรษที่ 6 การก่อสร้างสำเร็จจนมีลักษณะอย่างในปัจจุบันตั้งแต่ พ.ศ. 1711 โดยได้รับการสนับสนุนเงินทุนจากแม่ทัพคิโยโมริ ศาลเจ้าแห่งนี้เคยเป็นสัญลักษณ์แห่งความศักดิ์สิทธิ์ของเกาะ ในอดีตชาวบ้านสามัญชนจะถูกห้ามไม่ให้ย่างเท้าขึ้นบนเกาะ และต้องเดินทางโดยเรือผ่านเสาประตูที่ลอยอยู่กลางทะเล

เสาโทริอิของศาลเจ้าอิตสึกูชิมะเป็นจุดท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมมากที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น และทิวทัศน์ของเสาประตูที่อยู่หน้าภูเขามิเซ็งบนเกาะ ยังได้รับการจัดให้เป็นหนึ่งในสามทิวทัศน์ที่งดงามที่สุดในญี่ปุ่น (Three Views of Japan) เสาโทริอิถูกสร้างขึ้นในบริเวณนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 1711 แต่เสาที่เห็นในปัจจุบันถูกสร้างขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2418 ตัวเสาทำจากไม้การบูร มีความสูงประมาณ 16 เมตร มีเสาเล็ก ๆ เป็นฐานรองอีก 4 เสา

ในเวลาที่น้ำขึ้น เสาโทริอิจะดูเหมือนลอยอยู่กลางทะเล เมื่อน้ำลง จะปรากฏให้เห็นพื้นโคลนเลนที่เสาตั้งอยู่ และสามารถเดินเท้าไปจากเกาะได้ ผู้มาเยือนมักจะวางเหรียญเงินไว้ที่ขารองเสาแล้วอธิษฐานขอพร การเก็บหอยเป็นอีกกิจกรรมหนึ่งที่เป็นนิยมเวลาน้ำลง และเวลากลางคืนจะมีแสงไฟจากชายฝั่งส่องไปที่เสาให้ดูงดงามยิ่งขึ้น

การรักษาความสะอาดบริสุทธิ์ในศาลเจ้าถือว่าเป็นสิ่งสำคัญ ก่อน พ.ศ. 2421 ภายในศาลเจ้าจะไม่มีการอนุญาตให้มีการเกิดและการตาย แม้จนทุกวันนี้การฝังศพบนเกาะก็ยังเป็นสิ่งต้องห้าม

ในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2547 ศาลเจ้าถูกพายุไต้ฝุ่นซงด่าพัดจนเสียหายหนัก ทางเดินและหลังคาอาคารถูกทำลาย ทำให้ต้องปิดศาลเจ้าชั่วคราว แล้วเปิดให้เข้าชมอีกครั้งใน พ.ศ. 2549 แต่ก็ยังคงต้องดำเนินการซ่อมแซมต่อไป

 มรดกโลก 
ศาลเจ้าอิตสึกูชิมะได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 20 เมื่อปี พ.ศ. 2539 ที่เมืองเมรีดา ประเทศเม็กซิโก ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
 (i) - เป็นตัวแทนในการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์
 (ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
 (iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
 (vi) - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์
# อามุโร่ เรย์
อามูโร่ เรย์  เป็นตัวละครพระเอกของเรื่องโมบิลสูทกันดั้ม และ โมบิลสูทกันดั้ม : ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค ให้เสียงพากย์ภาษาญี่ปุ่นโดย โทรุ ฟุรุยะ อามูโร่ เรย์เป็นลูกชายคนเดียวของ อามาเรีย เรย์ และ ดร.ทิม เรย์ ผู้ออกแบบสร้างโมบิลสูท RX-78-2 กันดั้ม และอามูโร่เป็นนิวไทป์ซึ่งเป็นคนที่มีความสามารถเหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไป ภายหลังเขาได้รับโมบิลสูทที่ชื่อว่า RX-93 นิวกันดั้ม ที่เคยเป็นโมบิลสูทที่อามูโร่ เรย์ ออกแบบมาเพื่อรับมือกับ MSN-04 ซาซาบี ของ ชาร์ อัสนาเบิล
# ซ้าบ 37 วิกเก้น
ซ้าบ 37 วิกเก้น  เป็นเครื่องบินเอนกประสงค์ของกองทัพอากาศสวีเดน ถูกออกแบบเพื่อใช้แทนซ้าบ 35 ดราเคน เครื่องต้นแบบบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967 เครื่องรุ่นแรกถูกผลิตในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971 คือ ซ้าบ เอเจ 37 ซึ่งเป็นแบบที่นั่งเดียวภารกิจโจมตีทุกกาลอากาศ และสกัดกั้น และได้ทำการผลิตขึ้นมาหลายรุ่น 
 ซ้าบ เจเอ 37 เป็นรุ่นแรก ปฏิบัติภารกิจโจมตีทุกกาลอากาศ และสกัดกั้น
 ซ้าบ เอสเอฟ 37 เป็นเจ๊ตตรวจการณ์ถ่ายภาพทางอากาศที่นั่งเดียว 
 ซ็บ เอสเอช 37 เป็นเจ๊ตลาดตระเวนทางทะเล ทุกกาลอากาศที่นั่งเดียว
 ซ้าบ เอสเค 37 เป็นเจ๊ตฝึกทำการรบ 2 ที่นั่งเรียงกัน
 ซ้าบ 37 เอกซ์ เป็นรุ่นสำหรับส่งออก

 รายละเอียด ซ้าบ 37 วิกเก้น 
right|300px|Orthographically projected diagram of the Saab AJ 37 Viggen.
ข้อมูลจำเพาะ

 ผู้สร้าง :บริษัทซ้าบ-สคาเนีย (ประเทศสวีเดน)
 ประเภท:เจ๊ตขับไล่สกัดกั้นทุกกาลอากาศ ที่นั่งเดียว
 เครื่องยนต์: เทอร์โบแฟน โวลโว่ ปล๊อกมอเตอร์ อาร์เอ็ม 8 บี ให้แรงขับสถิต 7,350 กิโลกรัม และ 12,750 กิโลกรัมเมื่อสันดาปท้าย 1 เครื่อง
 กางปีก: 10.6 เมตร
 ยาว: 15.45 เมตร
 สูง: 5.9 เมตร
 พื้นที่ปีก: 46 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า: 12,200 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขั้นสูงสุด: 22,500 กิโลกรัม
 อัตราเร็ว: 2.0 มัค ที่ระยะสูง 11,000 เมตร และ 1.2 มัค ที่ระยะสูง 305 เมตร
 อัตราไต่สูงสุด: 10,000 เมตร ในเวลา 1 นาที 40 วินาที
 เพดานบิน: 18,288 เมตร
 รัศมีทำการรบ: กว่า 1,000 กิโลเมตร เมื่อบิน สูง-ต่ำ-สูง 
 กว่า 500 กิโลเมตร เมื่อบิน ต่ำ-ต่ำ-ต่ำ
 อาวุธ:ปืนใหญ่อากาศ โอเออร์ไลกอน ขนาด 30 มม. 1กระบอก ที่ใต้ลำตัว พร้อมกระสุน 150 นัด
 อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ 
 สามารถบรรทุกอาวุธเป็นน้ำหนักรวมกว่า 6,000 กิโลกรัม ที่ใต้ลำตัว 3 ตำบล และ ใต้ปีกข้างละ 2 ตำบล
# ดาโซมีราฌ 3
ดาโซมีราฌ 3  เป็นเจ็ตขับไล่ความเร็วระดับ 2 มัค แบบแรกของประเทศฝรั่งเศส เครื่องต้นแบบบินครั้งแรกเมื่อ วันที่ 17 พฤษภาคม  ค.ศ. 1956 มีราฌ 3 เป็นเครื่องบินรบที่มีชื่อเสียงและใช้งานแพร่หลายมากที่สุดแบบหนึ่ง

 รายละเอียด 
300px|right
 ผู้สร้าง :บริษัทดาโซ-เบรแก (ฝรั่งเศส)
 ประเภท:เครื่องบินเจ็ตขับไล่ทิ้งระเบิดปีกสามเหลี่ยม ที่นั่งเดียว
 เครื่องยนต์:เทอร์โบเจ๊ต สเนคม่า (Snecma) เอต้า 9 ซี ให้แรงขับ 6,200 กิโลกรัม เมื่อสันดาปท้าย 1 เครื่อง และ เครื่องยนต์จรวดเชื้อเพลิงเหลว เอสอีพีอาร์ .844 แรงขับ 1497 กิโลกรัม 1 เครื่อง
 กางปีก: 8.22 เมตร
 ยาว: 15.03 เมตร
 สูง: 4.25 เมตร
 พื้นที่ปีก: 34.85 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า: 7,050 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 13,500 กิโลกรัม
 อัตราเร็วขั้นสูงสุด: 2.2 มัค ที่ระยะสูง 12,000 เมตร และ 1.2 มัค ที่ระยะสูง ระดับน้ำทะเล
 อัตราเร็วที่วิ่งขึ้น: 340 กิโลเมตร/ชั่วโมง 
 อัตราเร็วลงสนาม: 300 กิโลเมตร/ชั่วโมง 
 อัตราเร็วไต่ถึงระยะสูง 15,000 เมตร ที่ 1.8 มัค: ใช้เวลา 6 นาที 50 วินาที
 เพดานบิน: 17,000 เมตร และ 23,000 เมื่อติดเครื่องยนต์จรวด
 รัศมีทำการรบ: 647 ไมล์ทะเล
 อาวุธ:ปืนใหญ่อากาศ เดฟา ขนาด 30 มม. 2 กระบอก ที่ลำตัว พร้อมกระสุนกระบอกละ 125 นัด
 ภารกิจทิ้งระเบิด
 ลูกระเบิดขนาด 1000 ปอนด์ ที่ใต้ปีก ข้างละ 1 ลูก
 อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้น เอเอส 30 ที่ใต้ลำตัว
 กระเปราะจรวด บรรจุจรวดกระเประละ 18 นัด
 ภารกิจสกัดกั้นและขับไล่
 อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ แมทรา อาร์ 530 จำนวน 1 นัดใต้ลำตัว และ เอไอเอ็ม-9 ไซด์ไวเดอร์ ที่ใต้ปีกข้างละนัด
อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522
# มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-21
มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-21 (,) (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าฟิชเบด) เป็นเครื่องบินขับไล่พลังไอพ่นเร็วเหนือเสียงที่ออกแบบและสร้างขึ้นโดยมิโคยัน-กูเรวิชค์ของสหภาพโซเวียต มันมีชื่อเล่นว่า"บาลาไลก้า" (balalaika) ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีของรัสเซีย หรือ ołówek (แปลว่าดินสอ) โดยนักบินโปแลนด์ รุ่นแรกๆ ถูกจัดว่าเป็นเครื่องบินเครื่องยนต์ไอพ่นรุ่นที่สอง ในขณะที่รุ่นต่อมาถูกจัดว่าเป็นรุ่นที่สาม มีประมาณ 60 ประเทศ ในกว่า 4 ทวีปที่ใช้ Mig-21 และมันยังคงประจำการอยู่ในหลายประเทศมากว่าครึ่งศตวรรษตั้งแต่ที่มันบินครั้งแรก Mig-21 ได้ทำสถิติไว้มากมายในประวัติศาสตร์การบินยุคใหม่ รวมทั้งมันยังเป็นเครื่องบินไอพ่นที่ผลิตออกมามากที่สุดในประวัติศาสตร์การบิน เป็นเครื่องบินรบที่มีมากที่สุดตั้งแต่สงครามเวียดนาม และเป็นการผลิตที่ยาวนานที่สุดของเครื่องบินรบ (1959 - 1985) 

 การพัฒนา 
thumbnail|right|300px|
มิก-21 เป็นเครื่องบินขับไล่พลังไอพ่นของโซเวียตที่พัฒนาต่อๆ กันมา มันเริ่มจากมิก-15 มิก-17 และมิก-19 มีการออกแบบเพื่อความเร็ว 2 มัคมากมายเกิดขึ้นโดยใช้พื้นฐานจากการมีช่องรับลมที่ส่วนปลายจมูกของเครื่องบินและปีกที่ลู่ไปข้างหลัง อย่าง ซุคฮอย ซู-7 หรือที่มีหางทรงสามเหลี่ยม ซึ่งมิก-21 เป็นแบบที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด 

การพัฒนาที่กลายมาเป็นมิก-21 เริ่มขึ้นในต้นทศตวรรษที่ 2493 เมื่อสำนักงานออกแบบมิโคยันทำการทดสอบกับต้นแบบของยี-1 สำเร็จในปีพ.ศ. 2497 โครงการนี้เป็นการทำงานอีกครั้งที่รวดเร็วมากเมื่อมันเป็นการตัดสินว่าเครื่องยนต์จะเป็นแบบใด 

 ประเทศผู้ใช้งาน 
thumb|ประเทศผู้ใช้งานมิก-21 แสดงในสีน้ำเงิน (อดีตผู้ใช้งานแสดงในสีแดง)
 ปัจจุบัน 

 

 อดีต 

 

 

 รายละเอียด มิโกยัน มิก-21 
300px|right
 ผู้สร้าง:(โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต) ปัจจุบันคือสำนักงานมิโคยัน-กูเรวิชค์ 
 ประเภท:เจ๊ตขับไล่เอนกประสงค์ ที่นั่งเดียว
 เครื่องยนต์:เทอร์โบเจ๊ต ตูมันสกาย อาร์-25 ให้แรงขับ 7,500 กิโลกรัม เมื่อสันดาบท้าย 1 เครื่อง
 กางปีก:7.15 เมตร
 ยาว:15.76 เมตร
 สูง:4.5 เมตร
 พื้นที่ปีก:23 ตารางเมตร
 น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ:9,070 กิโลกรัม
 อัตราเร็วขั้นสูง:2.1 มัค(2,175กม./ชม.) ที่ระยะสูง 11,000 เมตร และ 1.06 มัค ที่ระดับน้ำทะเล
 รัศมีทำการรบ: 560 กิโลเมตร เมื่อปฏิบัติการภารกิจสกัดกั้น
 อาวุธ:ปืนใหญ่อากาศลำกล้องคู่ แบบ จีเอสเอช-23 ขนาด 23 มม. 1 กระบอก พร้อมกระสุน 200 นัด
 ภารกิจสกัดกั้น
 อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ เค-13 อะทอลล์(Atoll)  นำวิถีด้วยรังสีอินฟาเร็ด 2 นัด ที่ใต้ปีกด้านใน
 อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ แอ็ดวานซ์ อะทอลล์(Advanced Atoll)  นำวิถีด้วยเรดาร์ 2 นัด ที่ใต้ปีกด้านนอก
 ภารกิจโจมตี
 อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้นดินแบบ เอส-24 จำนวน 4 นัด
 กระเประจรวด ยูวี-16-57 บรรจุจรวดขนาด 57 มม. 16 นัด กระเประจรวด ยูวี-16-57 จำนวน 4 กระเประ
 ลูกระเบิดขนาด 500 กิโลกรัม และ 250 กิโลกรัม อย่างละ 2 ลูก
อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522
# ไอเอไอ คเฟอร์
ไอเอไอ คเฟอร์   (IAI Kfir)   คเฟอร์เป็นเครื่องบินขับไล่แบบแรกที่สร้างในอิสราเอล โดยต้นแบบของคเฟอร์ คือ มิราจ 5 ของฝรั่งเศส เมื่อในปี ค.ศ.  1969 ฝรั่งเศสงดขายเครื่องบินมิราจให้กับอิสราเอล ทำให้เกิดโครงการคเฟอร์ซึ่งเป็นงานแผนแบบเจ๊ตขับไล่และทิ้งระเบิดในระดับความเร็ว 2 มัคและเป็นความลับสุดยอดของอิสราเอล 

เครื่องต้นแบบคเฟอร์ก็สำเร็จในปี ค.ศ.  1972 ซึ่งตั้งชื่อว่าเนเชอร์ เนเชอร์ได้ทำการบินทดสอบและแก้ไขดัดแปลงหลายส่วนโดยเฉพาะส่วนท้ายที่สันดาปท้ายร้อนจัดจนละลาย และเมื่อทดสอบปรับปรุงใหม่เสร็จ เนเชอร์ก็เปลี่ยนชื่อเป็น บาราค การผลิตบาราคเริ่มในปี ค.ศ.  1972 และประสบความสำเร็จอย่างสูงในการต่อสู้กับเครื่องบินมิกของอาหรับ และนับจากนั้นบาราคจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นคเฟอร์ในปัจจุบัน 

คเฟอร์ได้รับการเปิดเผยต่อสาธารณชนอย่างเป็นทางการในวันที่ 14 เมษายน ปี ค.ศ.  1975 และในวันที่ 20 กันยายน ปี ค.ศ.  1976 บริษัท ไอเอไอก็ได้เปิดตัวรุ่นใหม่ชื่อว่า คเฟอร์ ซี 2
คเฟอร์ ซี 2 มีลักษณะแตกต่างจากรุ่นแรกคือ ติดตั้งคานาร์คหรือปีกเล็กๆด้านหน้า เหนือช่องรับอากาศ 

 ประเทศผู้ใช้งาน 
thumb|400px|ประเทศผู้ใช้งานไอเอไอ คเฟอร์
ปัจจุบัน
 
 
 
 
อดีต
 
 

 รายละเอียด คเฟอร์ ซี 2 
350px|right
ผู้สร้าง :บริษัทไอเอไอ(IAI-Isarael Aircraf Industries) ประเทศอิสราเอล
ประเภท:เจ๊ตขับไล่สกัดกั้นและโจมตีหน่วยกำลังภาคพื้น ที่นั่งเดียว
เครื่องยนต์: เทอร์โบเจ๊ต เจเนลรัล อีเล็กตริค เจ 79-ยีอี-17 ให้แรงขับสถิต 5,385 กิโลกรัม และ 8,120 กิโลกรัมเมื่อสันดาปท้าย 1 เครื่อง
กางปีก: 8.22 เมตร
ยาว: 15.55 เมตร
สูง: 4.25 เมตร
พื้นที่ปีก: 34.8 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 7,285 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขั้นสูงสุด: 14,600 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด: 2.3 มัค ที่ระยะสูง 10,970 เมตร และ 1.12 มัค ที่ระยะสูง 305 เมตร
อัตราไต่สูงสุด: 14,000 เมตร 
ระยะเวลาไต่สูงสุด: 11,000 เมตร ภายในเวลา 1 นาที 45 วินาที
ระยะทางวิ่งขึ้น: 700 เมตร เมื่อเครื่องหนัก 11,000 กิโลกรัม
ระยะทางร่อนลง: 450 เมตร เมื่อเครื่องหนัก 9,000 กิโลกรัม
เพดานบินสูงสุด: 18,000 เมตร
รัศมีทำการรบ: 520 กิโลเมตร เมื่อบินสกัดกั้น 
 650 กิโลเมตร เมื่อบินโจมตีกำลังภาคพื้นดิน และบิน ต่ำ-ต่ำ-ต่ำ
 1,300 กิโลเมตร เมื่อบินโจมตีกำลังภาคพื้นดิน และบิน สูง-ต่ำ-สูง
อาวุธ:ปืนใหญ่อากาศ เดฟา สร้างในอิสราเอล ขนาด 30 มม. พร้อมกระสุนกระบอกละ 125 นัด ติดตั้งอยู่ภายในท่อรับอากาศเข้าเครื่องยนต์ ข้างละ 1กระบอก
ภารกิจสกัดกั้น
อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ ราฟาเอล ชาเฟอร์ (Shafrir) ที่ใต้ปีก ข้างละ 2 นัด
ภารกิจโจมตีกำลังภาคพื้นดิน
 อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้น แบบ ไชรค์(Shrike) มาเวอริค(Maverick) หรือ โฮโบส(Hobos) ที่ใต้ลำตัว
 ลูกระเบิดทำลาย ลูกระเบิดเจาะคอนกรีต หรือ ลูกระเบิดเนปาล์ม ที่ใต้ลำตัว 3 ตำบล และใต้ปีกอีกข้างละ 2 ตำบล
รวม:คิดเป็นน้ำหนักประมาณ 4,000 กิโลกรัม
อภิวัตน์ โควินทรานนท์. "อากาศยาน 1979 ฉบับเครื่องบิน", เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์.กรุงเทพ, 2522.
# ดาโซมีราฌ 5
ดาโซมีราฌ 5  เป็นเครื่องบินโจมตี ออกปฏิบัติการครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1967 ซึ่งมีราฌ 5 ได้รับการพัฒนามาจากดาโซมีราฌ 3

 รายละเอียด 
ข้อมูลจำเพาะ

 ผู้สร้าง :บริษัทดัซโซลท์-เบรแก(ฝรั่งเศส)
 ประเภท:เจ็ตโจมตีสนับสนุนภาคพื้นดิน ที่นั่งเดียว
 เครื่องยนต์:เทอร์โบเจ๊ต สเนคม่า(Snecma) เอต้า 9 ซี ให้แรงขับ 6,200 กิโลกรัม 1 เครื่อง
 กางปีก: 8.22 เมตร
 ยาว: 15.55 เมตร
 สูง: 4.25 เมตร
 พื้นที่ปีก: 34.85 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า: 6,600 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 13,500 กิโลกรัม
 อัตราเร็วขั้นสูงสุด: 2.2 มัค ที่ระยะสูง 12000 เมตร และ 1.2 มัค ที่ระยะสูง ระดับน้ำทะเล
 อัตราเร็วเดินทาง: 0.9 มัค ที่ระยะสูง 11,000 เมตร 
 อัตราเร็วไต่ถึงระยะสูง 11,000 เมตร ที่ 0.9 มัค: ใข้เวลา 3 นาที 
 อัตราเร็วไต่ถึงระยะสูง 15,000 เมตร ที่ 1.8 มัค: ใช้เวลา 6 นาที 50 วินาที
 เพดานบินใช้งาน: 17,000 เมตร
 รัศมีทำการรบ: 1300 กิโลเมตร เมื่อบิน สูง-ต่ำ-สูง
 650 กิโลเมตร เมื่อบิน ต่ำ-ต่ำ-ต่ำ
 พิสัยบิน: 4,000 กิโลเมตร เมื่อติดตั้งถังเชื้อเพลิงขนาด 500 ลิตร
 อาวุธ:ปืนใหญ่อากาศ ขนาด 30 มม. 2 กระบอก ที่ลำตัวส่วนหัว พร้อมกระสุนกระบอกละ 125 นัด
 ลูกระเบิดขนาด 1,000 ปอนด์ 2 ลูก
 อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้น เอเอส 30 จำนวน 2 นัดที่ใต้ลำตัว
 ลูกระเบิดขนาด 500 ปอนด์ 4 ลูก
# ดาโซมีราฌ แอ็ฟ1
250px|right
ดาโซมีราฌ แอ็ฟ1  เป็นเครื่องบินขับไล่ที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จแบบหนึ่งของตระกูลมีราฌ เริ่มทำการบินครั้งแรกในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1966 และประจำกองทัพฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1973

 รายละเอียด 
ข้อมูลจำเพาะ

 ผู้สร้าง: บริษัทดาโซ-เบรแก (ฝรั่งเศส)
 ประเภท: เครื่องบินเจ็ตขับไล่เอนกประสงค์ที่นั่งเดียว
 เครื่องยนต์:เทอร์โบเจ๊ต สเนคม่า(Snecma) เอต้า 9  เค-50 ให้แรงขับ 5000 กิโลกรัม และ 7200 กิโลกรัม เมื่อใช้สันดาปท้าย 1 เครื่อง
 กางปีก: 8.40 เมตร
 ยาว: 15 เมตร
 สูง: 4.5 เมตร
 พื้นที่ปีก: 25 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า: 7400 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 14,900 กิโลกรัม
 อัตราเร็ว: 2.2 มัค ที่ระยะสูง 12000 เมตร และ 1.2 มัค ที่ระยะสูง ระดับน้ำทะเล
 อัตราไต่: 12,780 เมตร/นาที ที่ระดับน้ำทะเล 
 เพดานบินใช้งาน: 20,000 เมตร
 พิสัยบิน: 3,300 กิโลเมตร เมื่อติดถังน้ำมันเชื้อเพลิงภายนอก และ 900 กิโลเมตร เมื่อติดอาวุธเต็มที่
 บินทน: 3 ชั่วโมง 45 นาที
 อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ เดฟา ขนาด 30 มม. 2 กระบอก 
 อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ มาทรา: 530 แมจิค 1-3 นัด และ ไซด์ไวด์เดอร์ 2 นัดที่ปลายปีก
# อีโอซิโนฟิล
อีโอซิโนฟิล  เป็นเม็ดเลือดขาวชนิดมีแกรนูล โดยมีนิวเคลียสขนาดใหญ่ ปกติจะเห็นเป็น 2 lobe และสามารถเห็นแกรนูลชัดเจนโดยมีขนาดประมาณ 0.5 ไมครอน ซึ่งจะติดสีแดงอิฐเมื่อมองดูจากฟิล์มเลือด โดยปกติเราสามารถพบอีโอซิโนฟิลในไขกระดูกประมาณ 0-3 เปอร์เซนต์ และในกระแสเลือด ประมาณ 0-4 เปอร์เซนต์ต่อเม็ดเลือดขาวทั้งหมด หรือประมาณ 0-432 เซลล์ต่อลูกบาศก์มิลลิลิตร

อีโอซิโนฟิลสร้างจากไขกระดูก โดยใช้ระยะเวลาประมาณ 3-6 วัน หลังจากนั้น จะเข้าสู่กระแสเลือด ประมาณ 6-8 ชั่วโมง และจะกระจายไปตามเนื้อเยื่อต่าง ๆ โดยอีโอซิโนฟิลที่อยู่ตามเนื้อเยื่อต่าง ๆ อาจจะกลับเข้าไปสู่กระแสเลือดและไขกระดูกอีกก็ได้ นอกจากนี้ พบว่าอีโอซิโนฟิลสามารถเคลื่อนที่ไปยังเนื้อเยื่อที่เกิดการอักเสบอีกด้วย

โดยปกติอีโอซิโนฟิลมีหน้าที่เกี่ยวข้องการตอบสนองต่อการติดเชื้อพยาธิ การแพ้ หรือ การอักเสบ โดยภาวะที่พบอีโอซิโนฟิลสูงนั้น อาจจะเกิดจากหลายสาเหตุ อาทิ ร่างกายเกิดอาการแพ้ (Allergic disorders) การติดเชื้อพยาธิ  โรคผิวหนังบางชนิด เป็นต้น

 รูปเพิ่มเติม
# ทีฟลิปฟล็อป
ทีฟลิปฟล็อป หรือ ท๊อกเกิลฟลิปฟล็อป  จะมีขั้วอินพุตเข้าขั้วเดียวคือขั้ว T ส่วนเอาต์พุตจะมี 2 ขั้วคือ Q และ Q สัญลักษณ์ของ ทีฟลิปฟล็อปแสดงดังภาพ

ไฟล์:pin11.jpg

ซึ่ง ทีฟลิปฟล็อปจะทำงานเมื่อมีสัญญานนาฬิกาเข้ามาซึ่งพิจารณาที่ช่วงขอบขาขึ้นหรือขอบขาลงอย่างใดอย่างหนึ่ง จะทำให้สภาวะเอาต์พุต Q เปลี่ยนเป็นลอจิกตรงกันข้าม กล่าวคือ "ถ้าจากเดิมเป็นลอจิก "1" ก็จะเปลี่ยนเป็น "0" และถ้าจากเดิมเป็นลอจิก "0" ก็จะเปลี่ยนเป็น "1" " ซึ่ง T  ฟลิปฟล็อปจะมีคุณสมบัติการทำงานดังตาราง

ไฟล์:pin22.jpg

การสร้าง ทีฟลิปฟล็อปจาก JK ฟลิปฟล็อป

ไฟล์:pin33.jpg

 การใช้ฟลิปฟล็อปในวงจรนับ 
1. วงจรนับแบบไบนารี่ (Binary Counter) โครงสร้างของวงจรนับแบบไบนารี่ จะใช้ T-Flipflop เป็นตัวนับ เอาต์พุตของหลักต่ำจะถูกส่งไปเป็นอินพุทของภาคที่สูงกว่า 

ไฟล์:T01.jpg

รูป 1 วงจรนับ 2 ใช้ T-flipflop ที่สร้างจาก  JK-flipflop

ไฟล์:T02.jpg

รูป 2 วงจรนับ 4 ใช้ T-flipflop ที่สร้างจาก     T-flipflop 2 ภาค

จากรูปที่ 2   เอาต์พุตหลัก   A   ส่งไปเป็นอินพุทของหลัก Bจากหลักการดังกล่าวนี้สามารถนำไปประยุกต์ เป็นวงจรนับ 8และ 16 ได้ 

ไฟล์:Tt03.jpg

รูป 3 วงจรนับ 8

ไฟล์:T04.jpg

รูป 4 วงจรนับ 16

เอาต์พุตของวงจรนับ 2, 4, 8, 16 นี้ ค่าเอาต์พุตจะเปลี่ยนแปลงตามเลขไบนารี่โดยค่า ทั้งหมดจะเปลี่ยนไปตาม A, B,  C และ D
 
2. วงจรนับที่ไม่ใช่ BINARY 

2.1 วงจรนับ 3 (MODULUS 3 COUNTER) เช่น วงจรนับที่มี 2 บิต ค่าการรับ จะเริ่มจาก 0, 1, 2  และวนกลับมา 0 ใหม่ 

ไฟล์:J11.jpg

รูป 5 วงจรนับ 3 และ ผลการนับ
 
2.2 วงจรนับ 5 (MODULUS 5 COUNTER เป็นวงจรนับ 3 บิต ผบการนับเป็นดังนี้คือ 0, 1, 2, 3,  4 ดังแสดงในตารางเอาต์พุต C B A 

ไฟล์:J22.jpg

รูป 6 ฝัง วงจรนับ 5 และ ผลการนับ

ไฟล์:T07.jpg

รูป7 วงจรนับ 5 
         
2.3 วงจรนับ 6 และนับ 10  เป็น วงจรผสมระหว่างวงจรนับไบนารี่ และวงจรนับที่ไม่ใช่ ไบนารี่วงจรนับ 6 ได้ผลลัพธ์มาจากการนับ 2 แล้วส่งผลให้ วงจรนับ  3  ส่วนวงจรนับ  10 ได้ผล ลัพธ์มาจากวงจรนับ 2 แล้วส่งผลให้วงจรนับ 5 

ไฟล์:T08.jpg

รูป 8 วงจรนับ 6

ไฟล์:T09.jpg

รูป 9 วงจรนับ 10 

 ผังเวลา (TIMING DIAGRAM วงจรนับ) 
 
ผังเวลา (TIMING DIAGRAM) เป็นเครื่องมือช่วยอธิบายการทำงานของวงจรดิจิทัลที่เกี่ยวเนื่องกับ เวลาดังต้วอย่างของวงจรนับ 3 ในรูปที่ 5 และวงจรนับ 5 ในรูปที่ 7 

วงจรนับ 3 ไฟล์:J33.jpg

รูป 10 แสดงผังเวลาและผลการนับของวงจรนับ 3 

วงจรนับ 5 ไฟล์:J44.jpg

ตารางแสดงผลการนับของวงจรนับ 5 ผังเวลาของวงจรนับ 5

ไฟล์:T11.jpg

รูป 11 ผลการนับและผังเวลาวงจรนับ 5

  
  ไอซีวงจรนับแบบ ASYNCHRONOUS 
ไอซีวงจรนับแบบ ASYNCHRONOUS TTL ที่ใช้ทั่วไปมีดังนี้ 

ไฟล์:J55.jpg
การใช้งานไอซีวงจรนับเหล่านี้ สามารถดูรายละเอียดได้จากคู่มือ TTL การใช้งานวงจรนับ 7490 วงจรนับ 7490 เป็นวงจรนับ 10 ซึ่งมีวงจรใช้งานดังนี้ 

ไฟล์:T12.jpg

 5 =  Vcc 
10 =  Gnd (สำหรับ 7490)

รูป 12 แสดงวงจรนับส่งจำนวน 2 หลักใช้ ไอซี TTL เบอร์ 7490 เอาต์พุต จาก 7490 เป็นรหัส BCD ถอดรหัสด้วย 7447 หรือ 7448 สามารถนำไปขับตัว เลข 7 ส่วนได้ 

 การใช้งานวงจรนับ 7493 7493 
   
เป็นวงจรนับ Binary 4 บิต สามารถตรวจสอบเอาต์พุตได้ด้วย  LOGIC MONITOR 
ไฟล์:T13.jpg
 
 5 =   Vcc
10 =   Gnd (สำหรับ 7493)
รูป13 แสดงวงจรนับไบนารี่ 8 บิตใช้ไอซี TTL เบอร์ 7493
# ความตกลงหุ้นส่วนเศรษฐกิจ
ความตกลงหุ้นส่วนเศรษฐกิจ  มีลักษณะนำคล้ายกับ ข้อตกลงเขตการค้าเสรี (Free Trade Agreement, FTA) กล่าวคือ นอกเหนือจากการเปิดเสรีและการอำนวยความสะดวกทางการค้าที่อยู่ในเอฟทีเอทั่วไปแล้ว ยังได้รวมความร่วมมือในสาขาต่างๆ ถือได้ว่าความตกลงหุ้นส่วนเศรษฐกิจนั้นกินความกว้างขวาง และลึกซึ้งกว่าเขตการค้าเสรี หรืออาจกล่าวได้ว่าเป็น FTA plus นั่นหมายถึงการเปิดเสรีที่เพิ่มมากกว่าการเปิดเสรีการค้าทั่วไป

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 ศึกษาข้อท้วงติงได้ที่เว็บไซต์กลุ่มศึกษาข้อตกลงเขตการค้าเสรีภาคประชาชน
 เว็บไซต์สำนักงานเขตการค้าเสรีไทย-ญี่ปุ่น
# แคว้นอันดาลูซิอา
อันดาลูซิอา  เป็นแคว้นปกครองตนเองของประเทศสเปน โดยเป็นแคว้นที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับหนึ่งและมีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองในจำนวนแคว้นปกครองตนเอง 17 แห่งที่ประกอบขึ้นเป็นประเทศสเปน เมืองหลักของแคว้นคือเซบิยา แคว้นอันดาลูซิอาแบ่งออกเป็น 7 จังหวัด คือ จังหวัดอูเอลบา จังหวัดเซบิยา จังหวัดกาดิซ จังหวัดกอร์โดบา จังหวัดมาลากา จังหวัดฆาเอน จังหวัดกรานาดา และจังหวัดอัลเมริอา

อันดาลูซิอามีอาณาเขตทางทิศเหนือติดต่อกับแคว้นเอซเตรมาดูราและแคว้นกัสติยา-ลามันชา ทิศตะวันออกติดต่อกับแคว้นภูมิภาคมูร์เซียและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทิศตะวันตกติดต่อกับประเทศโปรตุเกสและมหาสมุทรแอตแลนติก (ตะวันตก-ใต้) และทางทิศใต้ติดต่อกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน (ใต้-ตะวันออก) และมหาสมุทรแอตแลนติก (ใต้-ตะวันตก) ทั้งสองน่านน้ำเชื่อมต่อกันโดยช่องแคบยิบรอลตาร์ทางตอนใต้สุดซึ่งแยกประเทศสเปนออกจากประเทศโมร็อกโกในทวีปแอฟริกา ยิบรอลตาร์ ดินแดนของสหราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้มีพรมแดนร่วมกับจังหวัดกาดิซ