# ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐประชาชนจีน
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐประชาชนจีน  เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติของสาธารณรัฐประชาชนจีน ประกอบด้วยวงกลมสีแดงซึ่งแสดงภาพประตูเทียนอัน ประตูทางเข้าสู่พระราชวังต้องห้าม ซึ่งเป็นสถานที่ที่เหมา เจ๋อตงประกาศก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนใน ค.ศ. 1949 เหนือภาพนี้คือดาวห้าดวงที่ปรากฏบนธงชาติ ดาวดวงใหญ่ที่สุดเป็นตัวแทนของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ขณะที่ดาวดวงเล็กสี่ดวงเป็นตัวแทนของสี่ชนชั้นทางสังคมปฏิวัติตามที่กำหนดไว้ในลัทธิเหมา ตราแผ่นดินถูกอธิบายว่า "มีองค์ประกอบที่มาจากธงชาติ":Description of the National Emblem from Chinese Government web portal.  
...สีแดงของธงชาติเป็นสัญลักษณ์ของการปฏิวัติ สีเหลืองของดวงดาวเป็นสัญลักษณ์ของแสงสีทองที่ส่องประกายจากแผ่นดินสีแดงอันกว้างใหญ่ การออกแบบดาวดวงเล็กสี่ดวงล้อมรอบดาวดวงใหญ่หนึ่งดวง หมายถึงความสามัคคีของประชาชนชาวจีนภายใต้การนำของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน

—หนังสือรายปีจีน 2004National flag 

รอบขอบนอกวงกลมสีแดงแสดงรวงข้าวสาลีและขอบในแสดงรวงข้าวโอบล้อมทั้งสองด้าน รวมกันเป็นสัญลักษณ์ของแรงงานเกษตรกรรม ตรงกลางส่วนล่างของตรามีฟันเฟืองเป็นสัญลักษณ์ของแรงงานอุตสาหกรรม

ตาม คำอธิบายตราแผ่นดินสาธารณรัฐประชาชนจีน  องค์ประกอบเหล่านี้เมื่อรวมกันแล้วสื่อถึงการต่อสู้เพื่อการปฏิวัติของประชาชนชาวจีนนับตั้งแต่ขบวนการ 4 พฤษภาคมและการรวมตัวของชนกรรมาชีพที่ประสบความสำเร็จในการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน

 ประวัติศาสตร์ 
สมัยเป่ย์หยาง

ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐจีน (1912–1927) และจักรวรรดิจีน (1915–1916)|140px|thumb
จักรวรรดิจีนในช่วงราชวงศ์ชิงที่นำโดยชาวแมนจูไม่มีตราแผ่นดินอย่างเป็นทางการ แต่ธงมีรูปมังกรฟ้าบนพื้นสีเหลืองเรียบและมีดวงอาทิตย์สีแดงรูปอีกาสามขา อยู่ที่มุมบนซ้าย มันกลายเป็นธงชาติผืนแรกของจีนและโดยทั่วไปถูกเรียกว่าธงมังกรเหลือง

เมื่อสิ้นสุดการปกครองของแมนจู ผู้นำเห็นว่าจำเป็นต้องมีสัญลักษณ์ประจำชาติใหม่เพื่อแสดงถึงสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป หลู่ ซฺวิ่น, เฉียน เต้าซุน และสฺวี่ โชวชาง นักเขียนชื่อดังจากกระทรวงศึกษาธิการ ได้รับมอบหมายให้ออกแบบตราแผ่นดินใหม่ มันถูกนำเสนอในวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1912 และได้รับการรับรองเป็นตราแผ่นดินในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1913 ประธานาธิบดี-จักรพรรดิยฺเหวียน ชื่อไข่ ยังคงใช้ตราแผ่นดินนี้ต่อไปในระหว่างการครองราชย์อันสั้นของเขาตั้งแต่ ค.ศ. 1915 ถึง 1916 ตราแผ่นดินนี้มีพื้นฐานมาจากสัญลักษณ์โบราณของเครื่องประดับสิบสองชนิด สิ่งเหล่านี้ถูกกล่าวถึงเป็นครั้งแรกว่าเก่าแก่แล้วในตำราชูจิง (Book of Documents) โดยพระเจ้าชุ่น ซึ่งเป็นหนึ่งในสามราชาห้าจักรพรรดิในตำนาน ตามตำนานที่เล่าสืบต่อกันมาด้วยปากเปล่าเชื่อกันว่าพระองค์มีพระชนม์ชีพอยู่ระหว่าง 2294 ถึง 2184 ปีก่อนคริสตกาล ตามตำราเล่มนั้น พระองค์ทรงปรารถนาให้สัญลักษณ์เหล่านั้นถูกใช้บนฉลองพระองค์ทางการของรัฐ

สมัยชาตินิยม
ตะวันฉาย ฟ้าใส ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐจีน (1928–ปัจจุบัน)|140px|thumb

การกรีธาทัพขึ้นเหนือนำโดยจอมพลเจียง ไคเชกและพรรคก๊กมินตั๋งนำไปสู่การโค่นล้มรัฐบาลเป่ย์หยางที่แตกแยกแต่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติใน ค.ศ. 1928 สิ่งนี้ได้นำไปสู่การก่อตั้งรัฐพรรคการเมืองเดียวภายใต้ก๊กมินตั๋งซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อทศวรรษนานกิง ดังนั้นตราประจำรัฐจึงถูกแทนที่ด้วย "ตะวันฉาย ฟ้าใส" ตราสัญลักษณ์ของก๊กมินตั๋ง ธง "ท้องฟ้าสีคราม ตะวันสาดส่อง ปฐพีแดง แผ่นดินอุดม" ยังคงเป็นธงชาติของสาธารณรัฐจีนมาจนถึงทุกวันนี้ ในช่วงเวลานี้ ภายใต้การปกครองทางการเมืองของก๊กมินตั๋ง ธงฟ้าสีครามตะวันสาดส่องได้รับการยกย่องเทียบเท่ากับธงชาติสาธารณรัฐจีน การแสดงบนผนังทั่วไปประกอบด้วยธงก๊กมินตั๋งวางอยู่ทางซ้ายและธงสาธารณรัฐจีนวางอยู่ทางขวา โดยแต่ละธงเอียงทำมุมและมีภาพเหมือนของบิดาแห่งชาติ ซุน ยัตเซ็น แสดงอยู่ตรงกลาง หลังมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐจีน ธงพรรคถูกถอดจากการแสดงดังกล่าวและธงชาติถูกย้ายไปอยู่ตรงกลางแทน

นับตั้งแต่รัฐบาลสาธารณรัฐจีนย้ายไปยังไต้หวันและโดยเฉพาะในช่วงหลายปีหลังการสิ้นสุดกฎอัยการศึก ธงของก๊กมินตั๋งได้ลดความโดดเด่นลงไปบ้าง อย่างไรก็ตาม เรายังคงเห็นมันได้บ่อยครั้งบนอาคารพรรคก๊กมินตั๋งในการชุมนุมทางการเมืองและการประชุมอื่น ๆ ของก๊กมินตั๋งและกลุ่มพันธมิตรสีน้ำเงิน

สมัยคอมมิวนิสต์
thumb|145px|ตราแผ่นดินสาธารณรัฐโซเวียตจีน (1934–1937)
140px|thumb|ตราของสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีน ออกแบบโดยสถาบันวิจิตรศิลป์กลางแห่งประเทศจีน ซึ่งเป็นพื้นฐานในการเสนอรอบแรกของพวกเขา

รัฐบาลคอมมิวนิสต์แห่งแรกในจีนซึ่งรู้จักกันในชื่อ สาธารณรัฐโซเวียตจีนได้นำตราสัญลักษณ์มาใช้ใน ค.ศ. 1934 มันประกอบด้วยรูปค้อนและเคียวบนลูกโลก และรวงข้าวถูกวางไว้ด้านล่างและทั้งสองด้านของลูกโลก เหนือรูปโลกและดาวห้าแฉกมีข้อความเขียนว่า "สาธารณรัฐโซเวียตจีน" อยู่ด้านบน และข้อความ "กรรมกรทั่วโลกจงสามัคคีกัน!" เขียนอยู่ด้านล่าง

วันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1949 รัฐบาลจัดประกวดออกแบบตราแผ่นดินแบบเปิด แต่ไม่มีแบบใดที่ได้รับการคัดเลือกว่าน่าพอใจ ดังนั้น ในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1949 การประชุมเต็มสภาครั้งแรกของสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีนจึงตัดสินใจเชิญนักออกแบบให้เสนอแบบร่างตราแผ่นดินและมีการคัดเลือกสองกลุ่มจากสองมหาวิทยาลัยในเดือนกันยายน ค.ศ. 1949 มีข้อเสนอสามข้อที่ได้รับเลือกสำหรับการอภิปรายรอบแรก:

วันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1949 นักออกแบบจากสถาบันวิจิตรศิลป์กลางแห่งประเทศจีน ได้แก่ จาง ติง, จาง กวงยฺหวี, โจว หลิงจ้าว และจง หลิง ได้ยื่นข้อเสนอของพวกเขาพร้อมแบบร่าง 5 รูปแบบ สัญลักษณ์ของการออกแบบแรกของพวกเขาคือดาวแดงเป็นสัญลักษณ์ของลัทธิคอมมิวนิสต์และพรรคคอมมิวนิสต์จีน เฟืองและข้าวสาลี/ข้าวเป็นสัญลักษณ์ของการรวมกันของแรงงานอุตสาหกรรมและชาวนา โลกที่กำลังผุดขึ้นพร้อมประเทศจีนที่เป็นสีแดงเป็นสัญลักษณ์ของการปฏิวัติสังคมนิยมในจีน และอุดมคติการปฏิวัติโลกในประเทศแถบเอเชีย รังสี 31 เส้นที่อยู่ด้านหลังโลกเป็นสัญลักษณ์ของ 31 เขตการปกครองระดับมณฑลในเวลานั้น ชื่อสาธารณรัฐประชาชนจีนถูกเขียนบนแถบผ้าสีแดงด้านล่าง国徽图案参考资料, Reference on proposals of national emblem, 1949. การออกแบบนี้มีพื้นฐานมาจากการออกแบบตราสัญลักษณ์ของกฎบัตรสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีน และได้รับอิทธิพลจากตราแผ่นดินสังคมนิยมของกลุ่มประเทศตะวันออก
วันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1949 นักออกแบบจากภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยชิงหฺวา ได้แก่ เหลียง ซือเฉิง, หลิน ฮุ่ยอิน, มั่ว จงเจียง, จู ฉางจง, หลี่ จ้งจิน และเกา จวง ได้ยื่นข้อเสนอของพวกเขา ตามข้อเสนอของพวกเขา การออกแบบเป็นการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมจีนดั้งเดิมและอุดมการณ์การปฏิวัติประชาธิปไตยใหม่ของลัทธิเหมา การออกแบบเลียนแบบรูปแบบกระจกในสมัยราชวงศ์ฮั่น สัญลักษณ์ของความสว่าง แผ่นจานทำจากหยก สัญลักษณ์ของสันติภาพและความสามัคคี ลวดลายแกะสลักประดับบนแผ่นจานมีรูปแบบศิลปะสมัยราชวงศ์ถัง ดาวจากธงชาติและเฟืองถูกวางไว้ตรงกลางของจาน ล้อมรอบด้วยรวงข้าวสาลี สัญลักษณ์ของความสามัคคีของชนชั้นแรงงานและสังคมนิยม แหวนหยกวงเล็กผูกด้วยแถบแพรสีแดง เป็นสัญลักษณ์ของการรวมชาติของชาวจีน徐志摩诗文网 , 拟制国徽图案说明, Explanation of national emblem proposal
ข้อเสนออีกข้อหนึ่งโดยจาง ติ้ง, จาง กวงยฺหวี และโจวหลิงเจา คือการนำเสนอภาพทัศนียภาพของประตูเทียนอัน

thumb|ข้อเสนอรอบที่สองโดยมหาวิทยาลัยชิงหฺวา

สมาชิกคณะกรรมาธิการร่างกฎบัตรชุดแรกของสภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีนอภิปรายข้อเสนอทั้งสามนี้ในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1950 ผลการอภิปรายคือข้อเสนอจากสถาบันวิจิตรศิลป์กลางแห่งประเทศจีนมีสีสันมากเกินไป และข้อเสนอจากมหาวิทยาลัยชิงหฺวาถูกมองว่าเป็นแบบชนชั้นกระฎุมพีเนื่องจากการใช้สัญลักษณ์ดั้งเดิม คณะกรรมาธิการเสนอแบบของกลุ่มต่าง ๆ เช่น ประตูเทียนอัน สัญลักษณ์ของการปฏิวัติจีนที่เป็นสถานที่ของขบวนการ 4 พฤษภาคมและการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนเมื่อ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949到底是谁设计了国徽，新华网

จากนั้นทั้งสองกลุ่มได้ทำงานในข้อเสนอรอบที่สอง ข้อเสนอรอบที่สองจากมหาวิทยาลัยชิงหฺวาอิงตามการออกแบบที่เป็นมาตรฐานของประตูเทียนอันบนตราและเลือกสีแดงและสีเหลืองเป็นสีหลัก正投影 国徽设计中亮丽的一笔 

ในการประชุมคณะกรรมาธิการสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีนในวันที่ 15 มิถุนายน ข้อเสนอจากมหาวิทยาลัยชิงหฺวาได้รับการคัดเลือกและคณะกรรมาธิการเสนอแนะว่า "ให้รวมการออกแบบของหมายเลข 1 และหมายเลข 3 โดยใช้รอบนอกของหมายเลข 1 และภายในของหมายเลข 3"

มหาวิทยาลัยชิงหฺวานำเสนอการออกแบบใหม่ของพวกเขาและข้อเสนอของพวกเขาได้รับการคัดเลือกและได้รับการประกาศให้เป็นตราแผ่นดินอย่างเป็นทางการเมื่อ 20 กันยายน ค.ศ. 1950 โดยรัฐบาลประชาชนส่วนกลาง การออกแบบที่ได้รับเลือกได้รับการปรับปรุงให้เป็นมาตรฐานและเรียบง่ายขึ้นโดยเกา จวง และได้รับการยืนยันเมื่อ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1950高庄：命运多舛的国徽浮雕定型设计者

 การสร้าง 

มาตรฐานแห่งชาติจีน GB 15093-2008 ระบุรายละเอียดการสร้าง วัสดุ และสีของตราแผ่นดิน

 สัดส่วน  การสร้าง 250px  250px

 ตราของเขตการปกครอง 
ก่อนพรรคคอมมิวนิสต์จะเข้ายึดครองจีนแผ่นดินใหญ่ สาธารณรัฐจีนเคยให้แต่ละมณฑลออกแบบตราของตนเอง อย่างไรก็ตาม มีตราสัญลักษณ์เพียงสองแบบเท่านั้นที่ถูกใช้

วันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1984 เมืองไท่หยวนประกาศตราประจำเมืองอย่างเป็นทางการ กลายเป็นเมืองแรกในสาธารณรัฐประชาชนจีนที่มีตราประจำเมือง

ฮ่องกงและมาเก๊าต่างมีตราประจำเขตของตนเอง สภาประชาชนแห่งชาติผ่านการใช้ตราของเขตบริหารพิเศษทั้งสองแห่งอย่างเป็นมาตรฐาน

ภายใต้กฎหมายจีนตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1997 มีเพียงฮ่องกงและมาเก๊าเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้มีตราของตนเองและท้องถิ่นอื่น ๆ ที่เคยมีตราต้องเลิกใช้中共中央办公厅、国务院办公厅关于禁止自行制作和使用地方旗、徽的通知 (Chinese Communist Central Governmental Notice to Ban Making and Using Local Flags and Emblems) 

กฎหมายนี้ถูกละเลยใน ค.ศ. 2011 เมื่อเมืองเฉิงตูเลือกนกตะวันทองที่ค้นพบใต้แหล่งโบราณคดีจินชาของเมืองเป็นตราประจำเมือง

 เมือง 

 เขตบริหารพิเศษ 

 ประวัติศาสตร์ตราแผ่นดิน