wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อุนตุง โอร์เตกา
อุนตุง โอร์เตกา (Untung Ortega) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2522 ที่เมืองเตฆัล ประเทศอินโดนีเซีย สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 1 (น็อค 1) เสมอ 3 แพ้ 11 
 ประวัติ 
ออร์เตกาเริ่มชกมวยสากลเมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2542 แพ้คะแนน ชดช้อย ชูโชคชัยที่ ชุมพร ต่อจากนั้นขึ้นชกอีก 3 ครั้ง ชนะ 2 แพ้ 1 จึงขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 7 กันยายน พ.ศ. 2545 แต่ทำได้แค่เสมอกับรีโอ ซารากิห์ ซึ่งออร์เตกาแก้มือชกนอกรอบชนะน็อคซารากิห์ได้ในการชกครั้งต่อมา ออร์เตกาเดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทกับพงษ์สิทธิ์ เวียงวิเศษเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2546 ซึ่งออร์เตกาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป แม้จะชกพงษ์สิทธิ์ลงไปนับแปดได้ในยกที่ 5 หลังจากนั้น ออร์เตกาไปชกนอกรอบแพ้ที่ออสเตรเลียสองครั้ง ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ชนะน็อค ชินตอน ซิมมอน ยก 4 แต่พอขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน เบน ครูซ เสียแชมป์ไปเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2547 ที่ ออสเตรเลีย

หลังจากเสียแชมป์ไป ออร์เตกาขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์เวทเมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 แต่ทำได้แค่เสมอกับเฮงกี โตบีอัส จากนั้น ออร์เตกาขึ้นชกนอกรอบที่อินโดนีเซียแพ้บ้าง ชนะบ้าง และยังเคยชกแพ้คะแนนมานพชัย สิงห์มนัสศักดิ์ พี่ชายของศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ที่อินโดนีเซียเมื่อ พ.ศ. 2547 ด้วย ออร์เตกาขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียอีกครั้ง โดยขึ้นชิงแชมป์ที่ว่างในรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท คราวนี้เป็นฝ่ายแพ้น็อค อเล็กซานเดอร์ บายาวา ยก 3 เมื่อ 19 ต.ค. พ.ศ. 2551 ออร์เตกาหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2553 แพ้น็อค ดาร์ซิม นังกาลา ยก 3 จากน้น ออร์เตกาก็แขวนนวมไป

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
 ชิง 11 ตุลาคม 2546 ชนะน็อค คลินตัน ซิมมอนด์ ยก 4 ที่ อินโดนีเซีย
 เสียแชมป์ 21 มีนาคม 2547 แพ้คะแนน เบน ครูซ ที่ ออสเตรเลีย
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 29 มกราคม 2546 แพ้คะแนน พงษ์สิทธิ์ เวียงวิเศษ ที่ อุตรดิตถ์
# สถิติพรรณนา
สถิติพรรณนา หมายถึง วิธีการจัดระเบียบข้อมูล และการนำเสนอข้อมูล โดยการนำเสนอข้อมูลอาจแสดงอยู่ในรูปข้อความ ตาราง แผนภาพ ร้อยละ หรือการสรุปข้อมูลเฉพาะที่สำคัญๆ เท่านั้น เช่น การวัดแนวโน้มเข้าสู่ส่วนกลาง และการวัดการกระจาย
# ลิโต ซิสโนริโอ
ลิโต ซิสโนริโอ (เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2525 เสียชีวิตเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550 ที่ประเทศไทย) อดีตนักมวยสากลอาชีพชาวฟิลิปปินส์ มีสถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 3) เสมอ 1 แพ้ 6

 ประวัติ 
ลิโต ซิสโนริโอ ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ชนะคะแนน เบิร์ต เกาอัด ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นชึ้นชกชนะรวดมาตลอด โดยเคยชนะคะแนนโรเบิร์ต คอสเตโล และเสมอกับ โรแลนโด ทูยูกอน ชกแพ้ครั้งแรกเมื่อมาชกแพ้คะแนน ปิ๊กมี่ เมืองชัยภูมิ ที่ กรุงเทพ  จากนั้นได้มาชิงแชมป์โลกเยาวชนในไทยสองครั้งติดต่อกัน โดยครั้งแรกขึ้นชิงแชมป์รุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 28 ตุลาคมพ.ศ. 2548 แพ้น็อค โอเล่ห์ดง กระทิงแดงยิม ยก 6 จากนั้นมาชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ซึ่งครั้งนี้ ซิสโนริโอเป็นฝ่ายชนะน็อค ฟ้าเพชรน้อย ส.จิตรพัฒนา ยก 5 ได้แชมป์มาครองแบบพลิกความคาดหมาย  แต่เมื่อป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายเลียแชมป์ไปเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2549 โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิมไป 

จากนั้น ซิสโนริโอขึ้นชกชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทที่ฟิลิปปินส์ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค ฟิลิป พาร์คอน ไปในปี พ.ศ. 2550 ซิสโนริโอมาชกในเมืองไทยสองครั้งติดต่อกัน โดยเป็นฝ่ายแพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 4 เมื่อวันที่ 21 มกราคม ซึ่งการขึ้นชกครั้งนี้ของซิสโนริโอไม่ได้รับการรับรองจากคณะกรรมการมวยของฟิลิปปินส์ และขึ้นชกโดยไม่มีใบอนุญาตจากทางฟิลิปปินส์ให้ขึ้นชก หลังจากนั้น ซิสนอริโตมาชกกับฉัตรชัย อีลิทยิม เมื่อวันที่ 30 มีนาคม  ที่สนามกีฬาโรงเรียนมัธยมวัดสิงห์ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร โดยเป็นการมาชกแบบไม่มีใบอนุญาตอีกเช่นกัน ผลปรากฏว่าซิสโนริโตเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 4 ซิสโนริโอบอบช้ำจากการชกครั้งนี้มาก และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 เมษายน เวลา 21.15 น. ที่โรงพยาบาลปิยะมินทร์ ถนนบางนา-ตราด เนื่องจากสมองได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงจากการชกกับฉัตรชัย หลังจากแพทย์พยายามผ่าตัดช่วยชีวิตแล้วแต่ไม่สำเร็จเนื่องจากมีเลือดคั่งในสมองมากและก้อนเลือดกดทับก้านสมอง  สิริอายุได้ 25 ปี

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์โลกเยาวชนรุ่นฟลายเวท WBC
 ชิง 26 พฤษภาคม 2549 ชนะน็อค ฟ้าเพชรน้อย ส.จิตรพัฒนา ยก 5 ที่ กทม.
 เสียแชมป์ 5 ตุลาคม 2549 แพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิม ที่ กทม.
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 28 ตุลาคม 2548 แพ้น็อค โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย ยก 6 ที่ กทม.
# อซาธอท
อซาธอท  เป็นหนึ่งในสิ่งที่เรียกว่า เอาเตอร์ก็อด ในงานประพันธ์ของเอช. พี. เลิฟคราฟท์ เดิมทีนั้นเลิฟคราฟท์เขียนเรื่องของอซาธอทได้ไม่จบ ซึ่งส่วนหนึ่งของต้นฉบับที่มีความยาวห้าร้อยคำได้รับการตีพิมพ์ด้วยชื่อ Azathoth ลงจดหมายเหตุ Leaves ในปีพ.ศ. 2481"Publication History for H. P. Lovecraft's 'Azathoth'" ถ้าไม่นับนิยายที่ไม่จบเรื่องนี้แล้ว อซาธอทถูกกล่าวถึงในงานประพันธ์ครั้งแรกในนิยายเรื่อง The Dream-Quest of Unknown Kadath ซึ่งเลิฟคราฟท์แต่งในปี พ.ศ. 2469

อซาธอทมีฉายาว่า เทพตาบอดผู้โง่เขลา (The Blind Idiot God)  ศูนย์กลางแห่งความวุ่นวาย (Nuclear Chaos)  และ สุลต่านปิศาจ (the Daemon Sultan)  เลิฟคราฟท์ได้ระบุถึงอซาธอทไว้ว่าเป็นความสับสนที่อยู่นอกอวกาศอันเป็นระเบียบ ในเรื่อง The Dreams in the Witch House (พ.ศ. 2475) ตัวเอกของเรื่องได้ทราบเรื่องของอซาธอทจากหนังสือนีโครโนมิคอน ว่าเป็นสิ่งที่ไร้จิตใจซึ่งควบคุมเวลาและอวกาศทั้งมวลจากศูนย์กลางแห่งความสับสนLovecraft, "The Dreams in the Witch House", p. 282. ในเรื่อง The Haunter of the Dark (พ.ศ. 2478) ระบุถึง"เทพตาบอดผู้โง่เขลา อซาธอท ผู้ปกครองแห่งสรรพสิ่ง รายล้อมด้วยเหล่านักเต้นระบำอันไร้จิตใจ และขับกล่อมด้วยเสียงขลุ่ยปิศาจในอุ้งเท้าอันไร้นาม"H. P. Lovecraft, "The Haunter of the Dark", The Dunwich Horror and Others, p. 110.

 งานประพันธ์ของนักเขียนคนอื่น 
ในงานของนักประพันธ์ของออกัสท์ เดอเลธ อซาธอทเป็นผู้นำของเหล่าเอาเตอร์ก็อดและเกรทโอลด์วันในการต่อสู้กับเอลเดอร์ก็อด

ลักษณะของอซาธอทเป็นมวลสารขนาดมหึมาอันไม่มีรูปลักษณ์แน่นอน อซาธอทเป็นตัวแทนของความชั่วร้ายและความวุ่นวาย ทั้งยังเป็นสิ่งที่ทรงอำนาจที่สุดในจักรวาล เดิมทีนั้นอซาธอทมีสติปัญญามากพอๆกับพลัง แต่ต่อมาได้เสียความคิดจิตใจไปและหลับใหลอยู่ ณ ใจกลางของจักรวาล เชื่อกันว่าเมื่ออซาธอทตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็จะทำให้จักรวาลแตกสลายไป ซึ่งบางทฤษฏีกล่าวว่าจักรวาลนี้เป็นเพียงความฝันของอซาธอทเท่านั้น เมื่ออซาธอทตื่นขึ้นมา จักรวาลก็จะหายไปด้วย

 The Azathoth Cycle 
ในปี พ.ศ. 2538 บริษัท Chaosium ได้จัดพิมพ์ The Azathoth Cycle ซึ่งรวมบทประพันธ์ซึ่งเกี่ยวข้องหรือได้รับแรงบันดาลใจจากอซาธอท The Azathoth Cycle ได้รับการเรียบเรียงโดยโรเบิร์ต เอ็ม ไพรซ์ ผู้ศึกษางานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์ หนังสือเล่มนี้ได้รวมบทนำของไพรซ์ซึ่งอธิบายที่มาและพัฒนาการของอซาธอท

ภายในเล่มประกอบด้วย:

 "Azathoth" โดย Edward Pickman Derby
 "Azathoth in Arkham" โดย Peter Cannon
 "The Revenge of Azathoth" โดย Peter Cannon
 "The Pit of the Shoggoths" โดย Stephen M. Rainey
 "Hydra" โดย Henry Kuttner
 "The Madness Out of Time" by Lin Carter
 "The Insects from Shaggai" โดย Ramsey Campbell 
 "The Sect of the Idiot" โดย Thomas Ligotti 
 "The Throne of Achamoth" โดย Richard L. Tierney & Robert M. Price
 "The Last Night of the Earth" โดย Gary Myers
 "The Daemon-Sultan" โดย Donald R. Burleson
 "Idiot Savant" โดย C. J. Henderson
 "The Space of Madness" โดย Stephen Studach
 "The Nameless Tower" โดย John Glasby
 "The Plague Jar" โดย Allen Mackey
 "The Old Ones’ Promise of Eternal Life" โดย Robert M. Price
# กสิณไฟ
กสิณไฟ เป็นกรรมฐานกองที่มีพลังมากที่สุดในการปฏิบัติสมาธิภาวนา การเพ่งกสิณไฟสามารถช่วยประคองจิตของผู้ปฏิบัติให้เกิดสมาธิจนเข้าสู่รูปฌานและอรูปฌานได้

พลังแห่งกสิณไฟนอกจากจะมีอำนาจอยู่นอกเหนือกฎเกณฑ์ของธรรมชาติและกฎบัญญัติบนโลกแล้ว พลังแห่งกสิณไฟยังนำมาซึ่งพลังจิตที่สามารถแทรกแซงเข้าไปในวิถีชีวิตของเราได้ทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นความสามารถในการบังคับธาตุทั้งสี่ (ดิน น้ำ ลม ไฟ) เช่น ทำให้เกิดฝนตก ฟ้าร้อง มีลมพายุ หรือแม้กระทั่งสามารถนำไปใช้ควบคุมความคิดและจิตใจของคนเราได้อย่างน่าอัศจรรย์ยิ่ง พลังอำนาจของกสิณไฟ จึงสมควรนำไปใช้อย่างถูกวิธี อย่างมีความเข้าใจ เพราะหากเราไม่มีความเข้าใจในอำนาจแห่งพลังกสิณไฟแล้ว ผู้ปฏิบัติที่สำเร็จกสิณไฟอาจไม่สามารถควบคุมพลังอำนาจพิเศษจากกสิณไฟได้ และอาจนำพลังอำนาจจากกสิณไฟนั้นไปใช้ในทางที่ผิด เช่น ใช้พลังอำนาจจิตจากกสิณไฟบังคับธาตุดิน น้ำ ลม ไฟ หรือใช้พลังอำนาจจิตจากกสิณไฟครอบงำความรู้สึกนึกคิดและจิตใจของมนุษย์ ฯลฯ ซึ่งผลที่เกิดจากการใช้พลังอำนาจจิตจากกสิณไฟได้ก่อให้เกิดความเสียหายและสร้างความวุ่นวายต่อเพื่อนมนุษย์บนโลกเป็นอย่างมาก อันเป็นการสร้างบาปกรรมให้เกิดขึ้นจากการใช้พลังอำนาจจิตจากกสิณไฟโดยที่ผู้ฝึกกสิณไฟไม่ได้ตั้งใจ ผู้ที่ฝึกกสิณไฟจึงจำเป็นต้องเรียนรู้ถึงวิธีการควบคุมพลังอำนาจแห่งกสิณไฟ

ผู้ที่ฝึกกสิณไฟจึงจำเป็นต้องให้สัจจะวาจารับศีลและปฏิญาณตนรับข้อห้ามต่าง ๆ กับครูบาอาจารย์ เพื่อเป็นการป้องกันมิให้ผู้ฝึกกสิณไฟในชั้นสูงนำเอาพลังอำนาจพิเศษจากกสิณไฟไปใช้เบียดเบียนผู้อื่น ด้วยขอบเขตของศีลห้าจะเป็นเครื่องเตือนใจของผู้ที่ฝึกกสิณไฟให้มีสติเท่าทันกิเลสทั้งปวงบูรพา ผดุงไทย, กสิณไฟ, หจก. ส เจริญการพิมพ์, ๒๕๕๑,หน้า ๒๙

กล่าวกันว่าบรรดาผู้ปฏิบัติสมาธิภาวนาด้วยการเพ่งกสิณและสำเร็จกสิณ (ไฟ) ยามเมื่อตายลง ร่างกายสังขารของผู้ที่สำเร็จกสิณไฟจะสามารถลุกไหม้เผาทำลายตัวเองได้ ที่เป็นเช่นนี้ได้ก็สืบเนื่องมาจากพลังอำนาจของกสิณไฟที่พวกเขาได้เฝ้าฝึกปรือเอาไว้จนชำนิชำนาญ แม้เมื่อถึงเวลาที่พวกเขาได้ตายจากโลกนี้ พลังกสิณไฟที่อยู่ภายในจิตของผู้สำเร็จกสิณไฟจะทำหน้าที่ของตนด้วยการลุกไหม้เผาร่างกายสังขารอันเป็นก้อนธาตุทั้งสี่นี้ให้สูญสิ้นไป
# อัมพร จินตกานนท์
พลโท อัมพร จินตกานนท์ (พ.ศ. 2456 - พ.ศ. 2531) เป็น กรรมการเจ้าหน้าที่ควบคุมและตรวจข่าวโฆษณาทางหนังสือพิมพ์และสิ่งพิมพ์ ตามประกาศ คณะบริหารประเทศชั่วคราว ฉบับที่ 4 คณะบริหารประเทศชั่วคราวhttp://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2494/D/071/12.PDF ในเหตุการณ์ รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2494 ผู้มีชื่อเสียงในช่วง พ.ศ. 2500-2520 ในฐานะเป็นนักการเมืองคนสำคัญในกลุ่มของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ พลโทอัมพร จินตกานนท์ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรมพระบรมราชโองการ ประกาศ ตั้งและแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี (จำนวน ๒๙ ราย)  รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ปลัดกระทรวงพาณิชย์ เลขาธิการบริหารของนายกรัฐมนตรีแจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งข้าราชการการเมืองในสำนักนายกรัฐมนตรี และนอกจากนี้พลโทอัมพร ยังเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งธนาคารทหารไทยด้วยธนาคารทหารไทยยุคเติบใหญ่อย่างก้าวร้าวจากธนาคารซ้ายหันขวาหันมาเป็นมืออาชีพ

 ประวัติ 
พลโท อัมพร จินตกานนท์ เป็นบุตรของพระยาอรรถวิรัชวาทเศรณี (ปลั่ง จินตกานนท์) และคุณหญิงจำรัส อรรถวิรัชวาทเศรณี มีพี่น้อง 5 คน คือ 
พลโท อัมพร จินตกานนท์ 
นางสาว อำพัน จินตกานนท์
นาย อำพล จินตกาานนท์
นางสาว อัมโพช จินตกานนท์ 
พันเอก อัมพุช จินตกานนท์

และ เป็นพี่ชายต่างมารดาของ อนันต์ จินตกานนท์ สมาชิกเสรีไทย, นักการทูตที่มีชื่อเสียง เอนก จินตกานนท์ และอนงค์ เนตรมาน ที่เกิดกับคุณหญิงพิกุล

พลโท อัมพร สมรสกับ คุณหญิงรุจี จินตกานนท์ (สกุลเดิม สิริวิสูตร) มีบุตร-ธิดา 3 คน ได้แก่
 ร.ท.หญิง รุจิราภรณ์ จุณณานนท์ สมรสกับ บดี จุณณานนท์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและผู้อำนวยการสำนักงบประมาณ
 พล.ต.อมรรัตน์ จินตกานนท์ สมรสกับ 1. นางชดช้อย พงศ์ไพโรจน์ 2. นางหรรษา จินตกานนท์ (บุปผเวส) - (ถึงแก่อนิจกรรมพร้อมภรรยาจากอุบัติเหตุทางรถยนต์) มีบุตรอาทิ พลตํารวจโทนิธิธร จินตกานนท์ ผู้บัญชาการศึกษา สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
 ร.ท.ปภัสสร จินตกานนท์ สมรสกับ พล.ต.หญิง เรวดี จินตกานนท์ (สิทธิเดชะ)

ในปี พ.ศ. 2523 พลโท อัมพร ป่วยด้วยเส้นเลือดในสมองแตก ทำให้ต้องนอนเป็นเจ้าชายนิทรา (มีฟื้นมาบ้างเป็นระยะสั้น ๆ) จวบจนกระทั่งถึงแก่อนิจกรรมในปี พ.ศ. 2531 และได้รับพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2532อนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ พลโทอัมพร จินตกานนท์ ม.ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว.

พลโท อัมพร เป็นชาวจังหวัดตราดที่มีบทบาทในการสนับสนุนด้านการสาธารณสุขของจังหวัดตราด โดยบริจาคทรัพย์ในการก่อสร้างอาคารโรงพยาบาลตราดประวัติโรงพยาบาลตราด

 สถานที่อันเนื่องด้วยนาม 
 โรงเรียนอัมพรจินตกานนท์ ตำบลหนองบอน อำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราด

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๘๒ ตอนที่ ๑๑๑ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๓, ๒๓ ธันวาคม ๒๕๐๘
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๗๘ ตอนที่ ๑๐๔ ง ฉบับพิเศษ ๑๘, ๑๕ ธันวาคม ๒๕๐๔
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๘๔ ตอนที่ ๔๑ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒๑, ๑๐ พฤษภาคม ๒๕๑๐
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญช่วยราชการเขตภายใน, เล่ม ๖๑ ตอนที่ ๓๓ ง หน้า ๙๕๐, ๓๐ พฤษภาคม ๒๔๘๗
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญราชการชายแดน, เล่ม ๘๐ ตอนที่ ๕๓ ง หน้า ๑๔๔๙, ๒๘ พฤษภาคม ๒๕๐๖
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๖๙ ตอนที่ ๗๓ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๙๖, ๑๒ ธันวาคม ๒๔๙๕
# Nomen dubium
nomen dubium (ภาษาละติน แปลว่า "ชื่อชนิดที่ไม่แน่นอน ยังมีข้อสงสัย", pl. nomina dubia) ในระบบชื่ออนุกรมวิธานสัตว์สากล (ICZN) คือชื่อวิทยาศาสตร์ที่ยังไม่แน่นอน หรือยังมีข้อสงสัยว่าใช้ได้ ส่วนหมายเหตุในระบบชื่ออนุกรมวิธานพืชสากล (ICBN) และ ระบบชื่ออนุกรมวิธานแบคทีเรียสากล (ICNB) คำว่า "nomen dubium" คือไม่มีสถานะ

ในบางกรณี เป็นไปได้ที่มันอาจถูกกำหนดเป็น nomen dubium เพราะยังไม่แน่ใจว่าตัวอย่างถูกจัดอยู่ในกลุ่มหรือไม่ ในกรณีนี้อาจเกิดได้จากตัวอย่างต้นแบบดั้งเดิมหรือ ตัวอย่างต้นแบบแรกสูญหายหรือถูกทำลาย การตั้งชื่อของตัวอย่างต้นแบบตัวอย่างใหม่ หรือตัวอย่างใหม่แทนตัวอย่างต้นแบบ nomen dubium จะถูกใช้ในกรณีแบบนี้

บางชื่ออาจจะกลายเป็น nomen dubium ถ้าตัวอย่างต้นแบบแรกของมันไม่ครบสมบูรณ์หรือไม่เพียงพอ ขาดส่วนสำคัญที่จะใช้ในการวินิจฉัย (เกิดขึ้นบ่อยๆในกรณีซากดึกดำบรรพ์) เพื่อความเสถียรภาพมั่นคง ระบบชื่ออนุกรมวิธานสัตว์สากลจะให้ตัวอย่างต้นแบบตัวอย่างใหม่ หรือ ตัวอย่างใหม่แทนตัวอย่างต้นแบบ ใช้ nomen dubium

ยกตัวอย่าง สัตว์เลื้อยคลานจำพวกอาร์โคซอร์ Parasuchus hislopi Lydekker ที่คล้ายจระเข้ ในปี ค.ศ. 1885 ได้ถูกพรรณนาจัดจำแนกบนพื้นฐานของจะงอย premaxillary (ส่วนจมูก) แต่มันก็ไม่เพียงพอที่จะจัดเป็น Parasuchus เหมือนญาติใกล้ชนิดของมัน ทำให้มันมีชื่อว่า Parasuchus hislopi-nomen dubium บรรพชีวินวิทยาชาวเท็กซัส Sankar Chatterjee เสนอตัวอย่างต้นแบบตัวอย่างใหม่ , โครงกระดูกที่สมบูรณ์, ที่ถูกค้นพบใหม่Case 3165, Bulletin of Zoological Nomenclature 58:1 , 30 March 2001. ซึ่งต่อมา International Commission on Zoological Nomenclature พิจารณาและยอมรับในปี ค.ศ. 2003 ที่จะแทนที่ด้วยตัวอย่างใหม่แทนตัวอย่างต้นแบบOpinion 2045, Bulletin of Zoological Nomenclature 60:2 , 30 June 2003.
# การุณ เก่งระดมยิง
พันเอก (พิเศษ) การุณ เก่งระดมยิง (11 ธันวาคม พ.ศ. 2461 – 18 ธันวาคม พ.ศ. 2547) อดีตสมาชิกขบวนการเสรีไทย อดีตโฆษกรายการโทรทัศน์และวิทยุ เช่น รายการป๊อบท็อป รายการยี่สิบคำถาม และเป็นผู้ก่อตั้งสถานีวิทยุกระจายเสียงกรมการทหารสื่อสารและโทรทัศน์ไทย ซึ่งกลายเป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ในปัจจุบัน

 ประวัติ 
พันเอก (พิเศษ) การุณ เก่งระดมยิง เป็นบุตรของพลโท พลอากาศโท กาจ กาจสงคราม กับคุณหญิงฟองสมุทร เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2461 เป็นบุตรชายคนเดียวในจำนวนพี่น้อง 7 คน สมรสกับชื่นสุข โลจายะ มีบุตรธิดาด้วยกัน 4 คน

พันเอก (พิเศษ) การุณ ศึกษาชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์, โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา แล้วเข้าศึกษาในคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนไปศึกษาแผนกวิศวกรรม มหาวิทยาลัยไมอามี สหรัฐ

ในระหว่างสงครามมหาเอเชียบูรพา พันเอก (พิเศษ) การุณได้เข้าร่วมขบวนการเสรีไทย โดยเป็นเสรีไทยสายอเมริกันรุ่นแรก รหัส "เคน" กระทั่งสงครามสิ้นสุด รัฐบาลสหรัฐได้มอบเหรียญกล้าหาญเป็นเกียรติประวัติประวัติ การุณ เก่งระดมยิง

 งานการเมือง 
พันเอก (พิเศษ) การุณได้รับทุนรัฐบาล ไปศึกษาต่อด้านวิศวกรรมเครื่องยนต์ มีความชำนาญพิเศษด้านเทคนิคต่างๆ และด้านวิทยุโทรทัศน์ แล้วกลับมารับราชการทหารที่กระทรวงกลาโหม กระทั่งกองทัพบกได้มอบหมายให้ ร.อ.การุณ (ยศขณะนั้น) เป็นผู้จัดตั้งสถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพบก จส.ของกรมการทหารสื่อสาร ซึ่งเป็นสถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพบกแห่งแรก ติดตั้งเครื่องส่ง ดูแลการออกอากาศ และเป็นโฆษกออกอากาศ ด้วยการเปิดเพลง และอ่านข่าว ต่อมามีการจัดตั้งสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก แบบขาวดำ และพันเอก (พิเศษ) การุณได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ดำเนินการคัดเลือกระบบ และนำระบบโทรทัศน์สี เข้ามาในประเทศไทยเป็นครั้งแรก

ในปี พ.ศ. 2507 พันเอก (พิเศษ) การุณการุณ ได้มีโอกาสเป็นพิธีกรสัมภาษณ์ อาภัสรา หงสกุล เมื่อครั้งที่อาภัสราเดินทางกลับประเทศไทย หลังจากที่ได้รับมงกุฎนางงามจักรวาล ต่อมาในปี 2509 พันเอก (พิเศษ) การุณ ได้เป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์มากมายเช่น "ป๊อบท็อป" "บันไดดารา" "ขายหัวเราะ" "ช่องนำโชค" "ยี่สิบคำถาม" ฯลฯ

พันเอก (พิเศษ) การุณได้เปิดสอนการทำรายการโทรทัศน์ ได้ปั้นพิธีกรขึ้นมามากมาย เช่น ดำรง พุฒตาล ธรรมรัตน์ นาคสุริยะ และ วิชิต แสงทอง

 ถึงแก่อนิจกรรม 
พันเอก (พิเศษ) การุณถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ด้วยโรคติดเชื้อในกระแสโลหิต ที่ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า ด้วยวัย 86 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2548 ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย 
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๙๑ ตอนที่ ๒๒๙ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๖๒, ๓๑ ธันวาคม ๒๕๑๗
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๘๙ ตอนที่ ๒๐๒ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๕๘, ๓๑ ธันวาคม ๒๕๑๕
ราชกิจจานุเบกษา, บัญชีรายนาม ผู้ที่ได้รับพระราชทานเหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ, เล่ม ๕๒ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๓๕๙๖, ๑ มีนาคม ๒๔๗๘
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน, เล่ม ๘๘ ตอนที่ ๙๑ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓, ๒๖ สิงหาคม ๒๕๑๔
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๘๕ ตอนที่ ๑๒๒ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๐๓๘, ๓๑ ธันวาคม ๒๕๑๑
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์, เล่ม ๘๐ ตอนที่ ๑๒๓ ง หน้า ๒๘๒๐, ๓๑ ธันวาคม ๒๕๐๖

 ต่างประเทศ 

  :
 พ.ศ. 2547 – 80x80px เหรียญฟรีดอม
# สะโมโข
สะโมโข หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า ชาหมัวเคอ (เสียชีวิต ค.ศ. 222) เป็นหัวหน้าเผ่าที่อาศัยอยู่ในอำเภออู่หลิง (武陵郡; บริเวณฉางเต๋อ มณฑลหูหนานในปัจจุบัน) ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นและสมัยสามก๊กของจีน เขาเป็นพันธมิตรกับรัฐจ๊กก๊กในยุทธการที่อิเหลงเมื่อ ค.ศ. 221–222 ต่อรัฐง่อก๊กและเสียชีวิตในสงคราม

ช่วงชีวิต
สะโมโขเป็นหัวหน้าเผ่าในบรรดาชนเผ่าที่อาศัยอยู่ในอู่ซีหมาน (五溪蠻, แปลตรงตัวว่า Barbarians of Five Creeks) แห่งอำเภออู่หลิง (武陵郡; บริเวณฉางเต๋อ มณฑลหูหนานในปัจจุบัน) ต่อมาใน ค.ศ. 221 เล่าปี่จักรพรรดิจ๊กก๊กเริ่มต้นยุทธการที่อิเหลงต่อพันธมิตรที่กลายเป็นศัตรูซุนกวน ผู้ปกครองง่อก๊ก พระองค์ส่งขุนนางม้าเลี้ยงในฐานะทูตเพื่อพบกับสะโมโขและบรรดาหัวหน้าเผ่าในอู่ซีหมาน และสามารถติดสินบนพวกเขาด้วยความมั่งคั่งและตำแหน่งเพื่อรับการสนับสนุนและทำสงครามต่อซุนกวน(先主稱尊號，以良為侍中。及東征吳，遣良入武陵招納五溪蠻夷，蠻夷渠帥皆受印號，咸如意指。會先主敗績於夷陵，良亦遇害。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 39.(二年春正月，先主軍還秭歸，將軍吳班、陳式水軍屯夷陵，夾江東西岸。二月，先主自秭歸率諸將進軍，緣山截嶺，於夷道猇亭駐營，自佷山通武陵，遣侍中馬良安慰五谿蠻夷，咸相率響應。) สามก๊กจี่ เล่มที่. 32. สะโมโขถูกสังหารใน ค.ศ. 222 เมื่อทัพของซุนกวนเปิดฉากตอบโต้ทัพเล่าปี่และทำให้ทัพเล่าปี่พ่ายแพ้อย่างย่อยยับ(... 斬張南、馮習及胡王沙摩柯等首，破其四十餘營。備將杜路、劉寧等窮逼請降。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 58.

ในนิยาย สามก๊ก

เมื่อเล่าปี่ส่งม้าเลี้ยงไปพัฒนา 4 หัวเมืองทางตอนใต้ของเกงจิ๋ว ซึ่งในบริเวณนั้นมีชนเผ่าของสะโมโขอยู่ ม้าเลี้ยงได้ส่งเสบียงไปให้ชนเผ่าของสะโมโข สะโมโขเห็นว่าม้าเลี้ยงมีความสามารถอีกทั้งมีเมตตากรุณา จึงยอมสวามิภักดิ์ต่อเล่าปี่ และได้ส่งเสบียงคืนอีกด้วย

ต่อมา พระเจ้าเล่าปี่ยาตราทัพบุกกังตั๋ง เพื่อแก้แค้นให้กวนอูที่ถูกฆ่าตาย พระเจ้าเล่าปี่ให้ม้าเลี้ยงไปขอทหารของสะโมโขซึ่งขณะนั้นเป็นเจ้าเมืองลำมันมาช่วย สะโมโขตอบตกลง แล้วร่วมทัพกับพระเจ้าเล่าปี่ ในศึกครั้งนั้นสะโมโขยิงเกาทัณฑ์ถูกกำเหลงบาดเจ็บ และเสียชีวิตในเวลาต่อมา 

พระเจ้าเล่าปี่ได้ชัยในตอนต้นศึก แต่เมื่อลกซุนได้มาคุมทัพกังตั๋งรบกับพระเจ้าเล่าปี่ ก็สามารถชนะกองทหารที่มีเป็นจำนวนมากของพระเจ้าเล่าปี่ได้ ส่วนสะโมโขก็ถูกจิวท่ายสังหารในการรบสามก๊ก ตอนที่ 83-84.
# ปอเฉียม
ปอเฉียม, หูเยียบ, อุเยียม หรือ หูเหยียม (เสียชีวิตช่วงปลาย ค.ศ. 263) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ฟู่ เชียน  เป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในสามก๊กของจีน เป็นบุตรชายของเปาเตียว (傅肜 ฟู่ หรง)

 ประวัติ 
ปอเฉียมเป็นชาวเมืองงีหยง (義陽郡 อี้หยางจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือนครซิ่นหยาง มณฑลเหอหนาน บิดาของปอเฉียมคือเปาเตียว ถูกสังหารในที่รบระหว่างยุทธการที่อิเหลงซึ่งรบกับทัพของซุนกวนในปี ค.ศ. 222 ปอเฉียมได้สืบทอดบรรดาศักดิ์ของบิดาและรับราชการกับจ๊กก๊กในตำแหน่งขุนพลราชองครักษ์ฝ่ายซ้าย (左中郎將 จั่วจงหลางเจี้ยง) ก่อนได้เลื่อนตำแหน่งเป็นแม่ทัพภูมิภาค (都督 ตูตู) ของภูมิภาคกวนต๋ง (關中 กวานจง)(拜子僉為左中郎，後為關中都督) สามก๊กจี่ เล่มที่ 45

ปลายปี ค.ศ. 263 ระหว่างการรบระหว่างจ๊กก๊กและวุยก๊กที่เป็นรัฐอริ ปอเฉียมถูกส่งไปรบต้านข้าศึก ในเวลานั้นผู้คนจำนวนมากยกย่องปอเฉียมและบิดาว่าเป็น "ผู้ภักดีและเที่ยงธรรมมาหลายรุ่น" (奕世忠義 อี้ชื่อจงอี้)(景耀六年，又臨危授命。論者嘉其父子奕世忠義。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 45 ปอเฉียมได้รับมอบหมายให้ป้องกันด่านเองเปงก๋วน (陽平關 หยางผิงกวาน) ส่วนเจียวสี (蔣舒 เจี่ยง ชู) ถูกส่งไปรบกับข้าศึก แต่เจียวสียอมจำนนต่อข้าศึกโดยการเปิดประตูด่านและปล่อยให้ข้าศึกเข้ามา เฮาเหลก (胡烈 หู เลี่ย) ขุนพลวุยก๊กนำกำลังพลเข้าโจมตีที่ตั้งของปอเฉียม ในที่สุดปอเฉียมจึงถูกสังหารหลังพยายามขับไล่ข้าศึกแต่ไม่เป็นผล(鐘會攻圍漢、樂二城，遣別將進攻關口，蔣舒開城出降，傅僉格鬥而死。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 44

 ครอบครัว 
บุตรชายปอเฉียมคือฟู่ จู้ (傅著) และฟู่ มู่ (傅募) ได้เข้ารับราชการกับราชวงศ์จิ้น หลังมีฎีกาที่เขียนโดยเหวิน ลี่ (文立) ทูลเสนอกับสุมาเอี๋ยนให้ปฏิบัติต่อทายาทของอดีตข้าราชการของจ๊กก๊กอย่างมีเมตตา

 ในนิยายสามก๊ก 
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่ประพันธ์ในคริสต์ศตวรรษ์ที่ 14 เรื่องสามก๊ก''' (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ปอเฉิยมเป็นขุนพลในสังกัดของเกียงอุยที่เกียงอุยไว้วางใจ หลังการโจมตีของทัพวุยก๊กที่ด่านเองเปงก๋วน ปอเฉียมป้องกันด่านอย่างสุดความสามารถ แต่ในที่สุดเจียวสี (蔣舒 เจี่ยง ชู) ที่เป็นนายทหารด้วยกันก็ยอมจำนนต่อข้าศึก ทำให้ปอเฉียมเสียชีวิตระหว่างการสู้รบสามก๊ก ตอนที่ 112-116.
# แนวสเตรซา
แนวสเตรซา คือ การประชุมร่วมกันที่เมืองสเตรซา ระหว่างรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศของฝรั่งเศส นายกรัฐมนตรีของอังกฤษ และผู้นำอิตาลี เบนิโต มุสโสลินี เมื่อวันที่ 14 เมษายน 1935 ซึ่งได้ถูกเรียกอย่างเป็นทางการว่าเป็น คำประกาศสุดท้ายของที่ประชุมเมืองสเตรซา มีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะรักษาสนธิสัญญาโลคาร์โน และประกาศยืนยันถึงความเป็นเอกราชของออสเตรีย และพร้อมที่จะต้านทานเยอรมนีถ้าหากเกิดการฝ่าฝืนสนธิสัญญาแวร์ซาย 

แนวสเตรซาได้ชื่อมาจาก ที่ประชุมเมืองสเตรซา ในอิตาลี ซึ่งใช้เป็นสถานที่ประชุม แนวสเตรซานั้นมีปัจจัยมาจากการที่เยอรมนีทำการสร้างกองทัพอากาศขึ้นใหม่ และเพิ่มขนาดของกองทัพบกเป็น 36 กองพล (หรือ 400,000 นาย) และทำการประกาศเกณฑ์ทหารเมื่อเดือนมีนาคม 1935

แนวสเตรซานั้นล้มเหลวดังที่เห็นได้จากเป้าหมายที่คลุมเครือ เป้าหมายไม่ชัดเจนและเป็นการยากที่จะส่งเสริมเอาไว้ มันถูกบัญญัติออกมาไว้เพื่อให้เกิดความคลุมเครือ และไม่สนใจการพาดพิงถึงเยอรมนี ซึ่งอังกฤษพยายามรับเข้ามาเป็นนโยบายคู่ อังกฤษนั้นถือว่าข้อพิพาทใด ๆ ที่พาดพิงไปถึงเยอรมนีจะไม่สร้างความเป็นปรปักษ์ระหว่างฮิตเลอร์กับการเจรจาอังกฤษ-เยอรมัน ซึ่งทำให้ดูเหมือนกับว่าการประนีประนอมระหว่างอังกฤษกับเยอรมนีก็ค่อนข้างจะประสบความสำเร็จ ฮิตเลอร์นั้นได้ใช้ยุทธวิธีที่อังกฤษและฝรั่งเศสคาดเดาล่วงหน้าได้ยาก แต่ว่าแนวสเตรซาก็ทำให้ฮิตเลอร์ต้องเดาบ้างว่าอังกฤษนั้นต้องการที่จะทำอะไร อย่างไรก็ตาม การเจรจากับเยอรมนีนั้น ไม่ได้ทำให้อังกฤษได้เปรียบเลยในข้อตกลงการเดินเรือระหว่างอังกฤษ-เยอรมนี

อีกเหตผลหนึ่งที่นำไปสู่ความล้มเหลว ก็คือ ไม่มีชาติใดเลยในที่ประชุมสเตรซา (ได้แก่ อังกฤษ ฝรั่งเศสและอิตาลี) ที่มีความต้องการที่จะรุกรานเยอรมนี และไม่ได้มีการตอบโต้กรณีที่เยอรมนีสร้างกำลังทหารขึ้นใหม่อย่างจริงจัง แต่ว่ารัฐบาลอังกฤษนั้นมีเจตจำนงว่าไม่ต้องการที่จะก่อสงครามตามความคิดเห็นของคนอังกฤษส่วนใหญ่ในเวลานั้น 

แนวร่วมดังกล่าวนั้นไม่ประสบความสำเร็จ ภายในสองเดือน สหราชอาณาจักรได้เซ็นสัญญาในข้อตกลงการเดินเรือระหว่างอังกฤษ-เยอรมนี ซึ่งเยอรมนีได้รับไฟเขียวให้สร้างกองทัพเรือขึ้นมาใหม่ และสามารถสร้างเรือดำน้ำขึ้นมาได้ โดยมีข้อแม้ว่าจะต้องมีระวางน้ำหนักไม่เกิน 35% ของราชนาวีอังกฤษ อังกฤษนั้นไม่ได้ปรึกษาหารือใด ๆ กับชาติร่วมประชุม ทำให้แนวร่วมดังกล่าวพบกับความเสียหายอย่างร้ายแรง ประเทศที่เข้าร่วมประชุมนั้นได้ดำเนินการตามทางของตัวเอง แนวสเตรซาจึงปราศจากความหมาย และถูกทำลายอย่างสิ้นเชิงเมื่ออิตาลีรุกรานเอธิโอเปียในสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่สอง

มุสโสลินีนั้นมีความทะเยอทะยานที่จะครอบครองอะบิสซิเนีย มุสโสลินีเดือดดาลมากที่อังกฤษได้เซ็นสัญญาการเดินเรือระหว่างอังกฤษ-เยอรมัน เนื่องจากว่าอังกฤษไม่ยอมมาปรึกษากับเขาก่อน มุสโสลินีนั้นหันกลับไปสู่แผนการรุกรานอะบิสซิเนียซึ่งมีชายแดนติดต่อกับโซมาลิแลนด์ของฝรั่งเศสและอังกฤษ เขานั้นไม่มีความต้องการที่จะให้มิตรของเขาโกรธ แต่ว่าเขามีความรู้สึกว่าอังกฤษได้ทรยศหักหลังเขา เขายังเชื่อด้วยว่าการเคลื่อนไหวดังกล่าวนั้นจะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงฐานะดังที่ได้ตกลงกันในแนวสเตรซา

เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 1936 มุสโสลินีได้เปิดช่องว่างให้แก่ฮิตเลอร์ในการที่เขาจะส่งทหารเข้าไปประจำในไรน์แลนด์ และบอกว่าอิตาลีนั้นจะไม่ยอมทำตามสนธิสัญญาโลคาร์โนอย่างเด็ดขาด และเยอรมนีก็ควรที่จะทำเช่นนั้น