wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ปลาจิ้มฟันจระเข้
ปลาจิ้มฟันจระเข้   คือ ปลากระดูกแข็งจำพวกหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ย่อย Syngnathinae ในวงศ์ Syngnathidae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับม้าน้ำและมังกรทะเล

ปลาจิ้มฟันจระเข้  มีลักษณะและพฤติกรรมโดยรวมคล้ายกับปลาชนิดอื่นและสกุลอื่นที่อยู่ในวงศ์เดียวกัน กล่าวคือ มีปากที่ยื่นเป็นท่อ ลำตัวหน้าตัดเป็นเหลี่ยม แต่ยาวเรียวมากดูคล้ายกิ่งไม้ ผิวหนังเป็นแผ่นแข็งเรียงต่อกันเป็นเหลี่ยมเป็นข้อ ครีบต่าง ๆ มีขนาดเล็ก ไม่มีครีบท้อง ตัวผู้ทำหน้าที่ฟักไข่โดยเก็บไว้บริเวณหน้าท้อง ลำตัวมักมีสีน้ำตาล อาจมีลายสีเข้มพาดขวางในบางชนิด ความหมายของคำว่า จิ้มฟันจระเข้ ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542

หากแต่ปลาจิ้มฟันจระเข้ จะพบได้แม้ในน้ำจืดและน้ำกร่อยด้วย ซึ่งผิดไปจากปลาในวงศ์เดียวกันนี้ส่วนใหญ่

มีขนาดแตกต่างกันออกไป ตั้งแต่เพียงไม่กี่เซนติเมตรจนถึงฟุตกว่า ๆ  ในชนิด ปลาจิ้มฟันจระเข้ยักษ์ (Doryichthys  boaja) ที่พบในน้ำจืด เป็นต้น

มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการนำไปทำเป็นยาจีนเช่นเดียวกับม้าน้ำ และนิยมเลี้ยงไว้ในตู้ปลาเพื่อความเพลิดเพลิน อีกทั้งยังเป็นที่นิยมของนักดำน้ำอีกด้วย ในการถ่ายภาพใต้น้ำในแนวปะการัง เช่น ปลาจิ้มฟันจระเข้ลายด่าง (Corythoichthys haematopterus)เป็นต้น

สกุล
แบ่งออกได้เป็นสกุลทั้งหมด 54 สกุล 
จาก itis.gov 
 Acentronura  Kaup, 1853 
 Amphelikturus
Anarchopterus Hubbs, 1935
Apterygocampus Weber, 1913
 Bhanotia Hora, 1926
 Bryx Herald, 1940
 Bulbonaricus Herald in Schultz, Herald, Lachner, Welander & Woods, 1953
 Campichthys Whitley, 1931
 Choeroichthys Kaup, 1856
 Corythoichthys Kaup, 1853
 Cosmocampus Dawson, 1979
 Doryichthys Kaup, 1853
 Doryrhamphus Kaup, 1856
 Dunckerocampus Whitley, 1933
 Enneacampus Dawson, 1981
 Entelurus Duméril, 1870
 Festucalex Whitley, 1931
 Filicampus Whitley, 1948
 Halicampus Kaup, 1856
 Haliichthys Gray, 1859
 Heraldia Paxton, 1975
 Hippichthys Bleeker, 1849
 Hypselognathus Whitley, 1948
 Ichthyocampus Kaup, 1853
 Idiotropiscis
 Kaupus Whitley, 1951
Kimblaeus Dawson, 1980
 Kyonemichthys
 Leptoichthys Kaup, 1853
Leptonotus Kaup, 1853
 Lissocampus Waite & Hale, 1921
 Maroubra Whitley, 1948
 Micrognathus Duncker, 1912
 Microphis Kaup, 1853
 Minyichthys Herald & Randall, 1972
 Mitotichthys Whitley, 1948
 Nannocampus Günther, 1870
 Nerophis Rafinesque, 1810
 Notiocampus Dawson, 1979
 Penetopteryx Lunel, 1881
Phoxocampus Dawson, 1977
 Phycodurus Gill, 1896
 Phyllopteryx Swainson, 1839
 Pseudophallus Herald, 1940
 Pugnaso Whitley, 1948
 Siokunichthys Herald in Schultz, Herald, Lachner, Welander & Woods, 1953
 Solegnathus Swainson, 1839
 Stigmatopora Kaup, 1853
 Stipecampus Whitley, 1948
 Syngnathoides Bleeker, 1851
 Syngnathus Linnaeus, 1758
 Trachyrhamphus Kaup, 1853
 Urocampus Günther, 1870
 Vanacampus Whitley, 1951
# เลอศักดิ์ สมบัติศิริ
ท่านผู้หญิง เลอศักดิ์ สมบัติศิริ (20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 — 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553) อดีตประธานกิตติมศักดิ์ บริษัท โรงแรมปาร์คนายเลิศ จำกัด, อดีตเจ้าของโรงแรมสวิสโซเทลปาร์คนายเลิศ และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมหญิงคนแรกของไทย

 ประวัติการทำงาน 
ท่านผู้หญิง เลอศักดิ์ สมบัติศิริเป็นบุตรของพระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร) ผู้สร้างโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ และโรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ผู้ริเริ่มรถโดยสารประจำทางขึ้นในเมืองไทย (รถเมล์นายเลิศ) และผู้สร้างโรงแรมปาร์คนายเลิศ ซึ่งปัจจุบันคือโรงแรมสวิสโฮเต็ลปาร์คนายเลิศ ถนนวิทยุ และคุณหญิงสิน ภักดีนรเศรษฐ

ภายหลังจบการศึกษาด้านคหกรรมศาสตร์ จากวิทยาลัยเคียวลิตสุ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อ พ.ศ. 2484 ท่านผู้หญิงเลอศักดิ์ได้เข้าทำงานครั้งแรกที่สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน(ก.พ.)  ต่อมาจึงเข้าดำเนินกิจการรถเมล์ขาว ของบริษัท นายเลิศ จำกัด และธุรกิจอย่างอื่นของพระยาภักดีนรเศรษฐ ผู้เป็นบิดา จนกระทั่งสิ้นบุญบิดาจึงได้ดำรงตำแหน่งประธาน กรรมการบริษัท นายเลิศ จำกัด เรื่อยมา จากนั้นได้ก่อตั้งบริษัท นายเลิศพัฒนา จำกัด เพื่อพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และบริษัท โรงแรมปาร์คนายเลิศ จำกัด เพื่อดำเนินธุรกิจโรงแรม

ด้านการเมือง ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และในปี พ.ศ. 2519 มีพระบรมราชโองการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมพระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรัฐมนตรี (จำนวน 17 ราย) ในสมัยรัฐบาลนายธานินทร์ กรัยวิเชียร นับว่าเป็นรัฐมนตรีหญิงสองคนแรกของประเทศไทย (ได้รับแต่งตั้งพร้อมกับ วิมลศิริ ชำนาญเวช)

 ชีวิตครอบครัว 
ท่านผู้หญิง เลอศักดิ์ สมบัติศิริ สมรสกับนายพินิจ สมบัติศิริ บุตรพระยาศรีเสนา (ศรีเสนา สมบัติศิริ) และคุณหญิงถวิล มีธิดา 2 คน คือ นางพิไลพรรณ สมบัติศิริ และนางสัณหพิศ โพธิรัตนังกูร

 ถึงแก่อนิจกรรม 
ท่านผู้หญิง เลอศักดิ์ สมบัติศิริ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อเช้าวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ด้วยโรคปอดอักเสบ ณ โรงพยาบาลศิริราช สิริอายุรวม 91 ปี ในการนี้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ ในวันที่ 10 พฤศจิกายน เวลา 17.00 น. ณ บ้านปาร์คนายเลิศ เลขที่ 2/4 ถนนวิทยุ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน และทรงรับศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์เป็นเวลา 7 วัน ตั้งแต่วันที่ 10-16 พฤศจิกายน จากนั้นจะมีพิธีสวดอภิธรรมทุกวันอังคารเวลา 19.00 น. จนกระทั่งครบ 100 วัน ทั้งนี้กำหนดให้มีการทำบุญครบ 50 วัน และ 100 วันด้วย"อดีตรมต.หญิงเลอศักดิ์" สิ้นลม". เดลินิวส์. เรียกข้อมูลวันที่ 10 พ.ย. 2553.

และในวันอาทิตย์ที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2554 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพ ท่านผู้หญิงเลอศักดิ์ สมบัติศิริ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เวลา 17 นาฬิกา โดยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายาโดยเสด็จไปในการนี้ด้วย

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๘ ตอนที่ ๗๘ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๕, ๓ พฤษภาคม ๒๕๓๔
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๙๕ ตอนที่ ๖๓ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒๒๖๐, ๑๕ มิถุนายน ๒๕๒๑
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๘๓ ตอนที่ ๑๑๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๖๓๘, ๑๙ ธันวาคม ๒๕๐๙

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ 
  : พ.ศ. 2547 - 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นที่ 3 มงกุฎแสงสีทอง
# แบบจำลองระดับสูงเชิงเลข
แบบจำลองระดับสูงเชิงเลข หรือ แบบจำลองความสูงเชิงเลข หรือเรียกย่อว่า เด็ม  เป็นแบบจำลองข้อมูลลักษณะทางภูมิศาสตร์ของพื้นผิวและชั้นความสูงในลักษณะของดิจิทัล การเก็บข้อมูลเพื่อนำมาสร้างเด็มนั้นจะถูกเก็บจากการรับรู้จากระยะไกล์เป็นส่วนใหญ่ แต่ก็สามารถสร้างขึ้นมาจากข้อมูลของการการทำรังวัด และการสำรวจ เด็มถูกใช้งานมากในระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ และเป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับ relief map

เด็มสามารถในลักษณะของแรสเตอร์ในลักษณะของกริดสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่แทนชั้นความสูง หรือแสดงในลักษณะ triangular irregular network ที่เป็นโพลีกอนของรูปสามเหลี่ยมประกอบกัน

เด็มยังคงรู้จักในชื่อของ แบบจำลองภูมิประเทศเชิงเลข หรือ ดีทีเอ็ม
# ออโตบาห์น (อัลบั้ม)
ออโตบาห์น  เป็นอัลบั้มที่ 4 ของครัฟท์แวร์ค วางจำหน่ายเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1974

 รายชื่อเพลง 
 หน้าเอ 
 "Autobahn" ("Motorway") (Ralf Hütter, Florian Schneider, Emil Schult) – 22:42

 หน้าบี 
 "Kometenmelodie 1" ("Comet Melody 1") (Hütter, Schneider) – 6:26 (ได้รับแรงบันดาลใจจาก Comet Kohoutek)
 "Kometenmelodie 2" ("Comet Melody 2") (Hütter, Schneider) – 5:48
 "Mitternacht" ("Midnight") (Hütter, Schneider) – 3:43
 "Morgenspaziergang" ("Morning Walk") (Hütter, Schneider) – 4:04
# ปลากริม
ปลากริม  เป็นสกุลปลาน้ำจืดขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง มีชื่อสกุลว่า Trichopsis (/ไทร-ช็อป-ซิส/) ในวงศ์ Macropodusinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae

มีรูปร่างโดยทั่วไปคล้ายปลาในสกุลปลากัด (Betta spp.) แต่มีรูปร่างและขนาดที่เล็กกว่า ส่วนหัวจะแหลมกว่า จะมีแถบลายพาดขวางในแนวนอนประมาณ 2-3 แถบที่ข้างลำตัว และมีสีสันไม่สดเท่าความหมายของคำว่า กริม ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 ครีบท้องมีก้านครีบเดี่ยวยื่นออกมาเป็นเส้นยาว ครีบหางปลายแหลมคล้ายใบโพ ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยว 2-6 ก้าน และก้านครีบแขนง 19-28 ก้าน 

พบได้ทั่วไปในทุกแหล่งน้ำของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทั้งในนาข้าว, ท้องร่องสวน จนถึงแม่น้ำลำคลองขนาดใหญ่  มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมเป็นฝูงขนาดเล็ก มีอุปนิสัยก้าวร้าวพอสมควร มีกัดกันเองบ้างในฝูง แต่ไม่ถึงขั้นกัดกันถึงตายเหมือนเช่นปลาในสกุลปลากัดบางชนิด อาทิ Betta spendens แต่มีจุดเด่น คือ สามารถส่งเสียงดัง "แตร็ก ๆ ๆ" ได้ พร้อมกับกางครีบ เมื่อต้องการขู่ผู้รุกราน ซึ่งเป็นเสียงของการเกร็งกล้ามเนื้อที่อยู่ข้างถุงลมธีรวัฒน์ อุทาพงษ์, ปลากริม ในประเทศไทย คอลัมน์ Mini Fishes หน้า 107 นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 19 ปีที่ 2: มกราคม 2012 เป็นปลาที่จำแนกเพศได้ยากกว่าปลาในสกุลปลากัด แต่ทว่าก็มีลักษณะใกล้เคียงกัน คือ ตัวเมียจะมีขนาดเล็กและครีบต่าง ๆ สั้นกว่า รวมถึงสีสันก็อ่อนกว่าตัวผู้ เมื่อผสมพันธุ์จะจับคู่กันเองในฝูง โดยที่ตัวผู้เป็นฝ่ายก่อหวอดและเฝ้าดูแลไข่จนฟักเป็นตัว และเลี้ยงดูในระยะแรก

ปัจจุบัน พบทั้งหมด 3 ชนิด ได้แก่

 ปลากริมทับทิม (Trichopsis pumila) เป็นปลากริมที่มีสีสันสดใสที่สุด และมีขนาดเล็กที่สุด

 ปลากริมข้างลาย (Trichopsis vittata) เป็นชนิดที่พบเห็นได้ทั่วไป

 ปลากริมอีสาน (Trichopsis schalleri) เป็นชนิดที่ค้นพบใหม่เมื่อไม่นานมานี้ โดยพบทางแถบภาคอีสานของไทยวันนี้ที่ดีขึ้น...ของ กุดทิง และบึงโขงหลง 

ซึ่งปลากริม มีชื่อเรียกในภาษาถิ่นอีสานว่า "หมัด" และมีชื่อเรียกอื่น เช่น "ปลากัดป่า" เป็นต้นกระแสปลากริมกำลังมาแรงมีบทความมาให้อ่าน 

ดูเพิ่ม
ปลากัด
ปลากระดี่
# อีพิเดอร์มิส
อีพิเดอร์มิส  อาจหมายถึง
 อีพิเดอร์มิส (พฤกษศาสตร์) เซลล์ที่อยู่ชั้นนอกสุดของพืช ปกคลุมใบและส่วนที่ยังอ่อนอยู่ของพืช
 อีพิเดอร์มิส (ผิว) ชั้นนอกสุดของผิวมนุษย์
 อีพิเดอร์มิส (สัตววิทยา)

Epidermis ยังเป็นชื่อของโปรแกรมคอมพิวเตอร์
 Epidermis (software)
# อีพิเดอร์มิส (พฤกษศาสตร์)
อีพิเดอร์มิส  เป็นเนื้อเยื่อที่อยู่ด้านนอกสุดของอวัยวะต่างๆ ยกเว้นหมวกรากและเนื้อเยื่อเจริญส่วนปลาย เป็นเซลล์ชั้นเดียว เรียงชิดกันจนไม่มีช่องว่างระหว่างเซลล์ มีชั้นคิวติเคิล (Cuticle) เป็นไขมันเคลือบทับด้านนอกเพื่อป้องกันการสูญเสียน้ำ ไม่มีคลอโรพลาสต์ อีพิเดอร์มิส ของกลีบดอก เช่น พุทธรักษาจะมีแอนโทไซยานิน (Anthocyanin) อยู่ในแวคิวโอล รวมทั้งอีพิเดอร์มิสของส่วนใบและลำต้น เช่น ใบว่านกาบหอย
# คอร์กแคมเบียม
คอร์กแคมเบียม  หรือ เฟลโลเจน  พัฒนามาจากเนื้อเยื่อถาวรในอีพิเดอร์มิส คอร์เท็กซ์ และเพอริไซเคิล สร้างเนื้อเยื่อคอร์ก ห่อหุ้มรากและลำต้น จัดเป็นเนื้อเยื่อเจริญทางด้านข้าง แบ่งเซลล์ออกสู่ด้านนอกจะเป็นคอร์ก แบ่งตัวเข้าด้านในลำต้นจะเป็นเฟลโลเดอร์ม เซลล์เรียงตัวหนาชั้นเดียว ไม่มีช่องว่างระหว่างเซลล์ มีคลอโรพลาสต์และแทนนิน
# คาร์พูล
คาร์พูล คือ การร่วมโดยสารกันไปในเส้นทางเดียวกัน หรือเส้นทางใกล้เคียงกัน และมีผู้โดยสารมากกว่า 1 คนบนยานพาหนะ
# ปาไซ
ปาไซ  เป็นเมืองที่อยู่ในเขตเขตนครหลวงในประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ทางตอนเหนือของกรุงมะนิลา เมืองหลวงของประเทศ และอยู่ทางใต้ของมากาตีซิตี มีประชากรประมาณ 403,064 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2007) นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาตินีโนยอากีโน ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของฟิลิปปินส์แอร์ไลน์

 เมืองพี่น้อง 
  เชช็อน ประเทศเกาหลีใต้
  ยูเนียนซิตี สหรัฐ
# ราบัต
ราบัต , อัรเราะบาฏ  หรือ เอร์บัต (เบอร์เบอร์:) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศโมร็อกโก มีประชากรประมาณ 650,000 คน ตั้งอยู่ติดมหาสมุทรแอตแลนติก เป็นแหล่งอุตสาหกรรมอาหาร อุตสาหกรรมก่อสร้าง และอุตสาหกรรมผ้า

 ระเบียงภาพ 

 เมืองพี่น้อง 
 เบทเลเฮม, รัฐปาเลสไตน์
  ตูนิส, ตูนิเซีย, ตั้งแต่ ค.ศ. 1987</small>
  โฮโนลูลู, สหรัฐอเมริกา
  สต็อกโฮล์ม, สวีเดน
  เอเธนส์, กรีซ
  อิสตันบูล, ตุรกี
  มาดริด, สเปน
  เซบิยา, สเปนhttp://www.an-mar.org/index.php?Itemid=61&id=20&option=com_content&task=view
# ปลากรายแอฟริกา
ปลากรายแอฟริกา  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Xenomystus nigri ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae) นับเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นทีอยู่ในสกุล Xenomystus

มีรูปร่างคล้ายกับปลาสลาด (Notopterus notopterus) ที่พบได้ในทวีปเอเชีย แต่ทว่ามีขนาดลำตัวที่เพรียวบางกว่า ไม่มีครีบหลัง ครีบท้องและก้นพริ้วไหวได้เร็วกว่า และมีจุดเด่นที่เห็นชัดคือ จมูกมีสองคู่ คู่หน้ายื่นออกมาคล้ายหลอดหรือหนวด 
ซึ่งใช้เป็นประสาทสัมผัสในการหาอาหาร ซึ่งเห็นได้ชัดเจนกว่าปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน

พบกระจายทั่วไปในทวีปแอฟริกาตอนกลาง ในแถบลุ่มแม่น้ำไนล์และแอ่งน้ำในเซียร์รา ลีโอน, ชาด, ซูดาน, โตโก, เบนิน และแคเมอรูน 

ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 1 ฟุต แต่โดยเฉลี่ยที่พบทั่วไป คือประมาณ 8 นิ้ว โดยอาศัยในแหล่งน้ำที่มีพืชน้ำขึ้นหนาแน่น ปลาตัวเมียวางไข่ประมาณ 150-200 ฟอง ไข่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 2 มิลลิเมตร และยังมีความสามารถพิเศษคือ สามารถเปล่งเสียงออกมาได้ด้วย เพื่อหาอาหารข้อมูลจาก Fishbase.com เนื่องจากหากินในเวลากลางคืน โดยกินอาหารจำพวก แมลงน้ำและสัตว์มีเปลือกขนาดเล็กต่าง ๆ

เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม มีอุปนิสัยที่ค่อนข้างก้าวร้าวในหมู่พวกเดียวกัน แต่ทว่าจะไม่แสดงพฤติกรรมเหล่านี้ต่อปลาชนิดอื่น African Brown Knife Fish 

ดูเพิ่ม
Papyrocranus
# ปลากระดี่
ปลากระดี่ (; อีสาน: กระเดิด) เป็นสกุลปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ในสกุล Trichopodus (เดิมใช้ Trichogaster) ในวงศ์ย่อย Luciocephalinae ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae

มีรูปร่างโดยทั่วไป คือ แบนข้างคล้ายใบไม้ หัวมีขนาดเล็ก ปลายปากค่อนข้างแหลม ปากมีขนาดเล็ก มีครีบอกคู่แรกเป็นเส้นยาวใหญ่เห็นได้ชัด ซึ่งเรียกว่า "ตะเกียบ" เป็นอวัยวะช่วยในการสัมผัส มีก้านครีบแขนง 2-4 ก้าน ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยว 3-9 ก้าน และก้านครีบแขนง 7-11 ครีบ ครีบก้นมีก้านครีบเดี่ยว 9-14 ก้าน และมีก้านครีบแขนง 25-40 ก้าน ครีบท้องและครีบก้นต่อยาวเป็นแถวเดียวกัน โดยที่ไม่มีเส้นข้างลำตัว ปลายครีบหางไม่เว้ามากนัก

เป็นปลาที่มีการแพร่กระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยพบได้แทบทุกประเภทของแหล่งน้ำจืด มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 15 เซนติเมตร เมื่อโตเต็มที่ พบทั้งสิ้น 4 ชนิด ได้แก่

ปลากระดี่มุก (T. leerii)
ปลากระดี่นาง (T. microlepis)
ปลาสลิด (T. pectoralis)
ปลากระดี่หม้อ (T. trichopterus)

มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง เป็นปลาที่มีอวัยวะช่วยหายใจ จึงสามารถดำรงชีพอยู่ในน้ำที่ออกซิเจนต่ำได้เช่นเดียวกับปลาชนิดอื่น ๆ ในวงศ์นี้ แต่ทว่า สำหรับปลากระดี่แล้วอวัยวะส่วนนี้พัฒนาให้มีประสิทธิภาพสู้ปลาชนิดอื่นไม่ได้ จึงจะเห็นปลากระดี่ในบางครั้งจะลอยตัวขึ้นมาฮุบอากาศบนผิวน้ำเสมอ ๆ อุปนิสัยก้าวร้าวพอสมควร แต่ไม่เท่ากับปลาในสกุลอื่น เช่น ปลากัด (Betta spp.) หรือ ปลากริม (Trichopsis spp.) การผสมพันธุ์และวางไข่จะกระทำในช่วงฤดูฝนเช่นเดียวกับปลาในวงศ์นี้ทั่วไป โดยมีการก่อหวอดเช่นเดียวกับปลากัดและปลากริม แต่ทว่าลักษณะฟองหวอดของปลากระดี่จะมีขนาดเล็กกว่า แต่จะติดกันเป็นแพใหญ่กว่า และบางครั้งอาจมีเศษหญ้าหรือพืชน้ำหรือสาหร่ายผสมร่วมด้วย และยังแตกต่างออกไปในแต่ละชนิด

มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการเป็นปลาเศรษฐกิจ สำหรับการบริโภค โดยนำไปทำเป็นปลาแห้ง ซึ่งนิยมกันมาก โดยเฉพาะปลาสลิด ซึ่งนิยมเลี้ยงกันอย่างมากโดยเฉพาะในอำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการปลาสลิดบางบ่อ และปรุงสด ๆ อีกทั้งยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย โดยเฉพาะ ปลากระดี่หม้อที่มีสีสันแตกต่างหลากหลายกันมากเพาะเลี้ยงปลากระดี่เงินล้านสู่เกษตรกรดีเด่นแห่งปี

ปลากระดี่นับเป็นปลาอีกจำพวกหนึ่งที่ผูกพันกับวิถีชีวิตคนไทยมาอย่างยาวนาน จนเกิดมีภาษิตที่ว่า "กระดี่ได้น้ำ" อันหมายถึง คนที่มีพฤติกรรมระริกระรี้กระหยิ่มดีใจจนเกินเหตุกระดี่ได้น้ำ (สำ) น. จากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 และมีชื่อบ้านนามเมืองของ ชุมชนบางกระดี่ ที่ตั้งอยู่ในเขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นที่อยู่ของชาวไทยเชื้อสายมอญ เล่ากันว่าเป็นเพราะในสมัยก่อนมีปลากระดี่ชุกชุมหน้า 205, สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒ โดย สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ พ.ศ. 2547 ISBN 974-00-8738-8
# จังหวัดกรานาดา
กรานาดา  เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศสเปน อยู่ทางตะวันออกของแคว้นอันดาลูซิอา มีเมืองหลักคือ กรานาดา มีพื้นที่  12,635 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร  876,184 คน

นอกจากนี้ เขามูลาเซนในจังหวัดกรานาดายังเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในคาบสมุทรไอบีเรียอีกด้วย

กรานาดา
# ปลากรายคองโก
ปลากรายคองโก  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae) และเป็นหนึ่งในสองชนิดเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Papyrocranus ซึ่งพบได้ในทวีปแอฟริกา

เป็นปลาที่มีรูปร่างคล้ายกับ P. afer ซึ่งพบได้กว้างขวางกว่า แต่ปลากรายคองโกนั้นมีขนาดความยาวที่เล็กกว่า กล่าวคือยาวเพียง 20 เซนติเมตรเท่านั้น และมีลวดลายเป็นลายบั้งมากกว่าจะเป็นลายจุด อีกทั้งสีลำตัวที่เข้มกว่าคือเป็นสีน้ำตาลเข้ม ซึ่งครั้งหนึ่งเคยถูกระบุว่าเป็นชนิดย่อยของชนิด P. aferFishbase.com

ดูเพิ่ม
Papyrocranus afer
# ปลาตองลายแอฟริกา
ปลาตองลายแอฟริกา  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Papyrocranus afer ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae)

มีส่วนหัวมนกลม ตากลมโต มุมปากกว้างเลยดวงตา รูปร่างเพรียวยาวและแบนข้างมาก มีจุดเด่นคือ ตามลำตัวมีจุดกลมสีเหลืองกระจายไปทั้งตัว ที่โคนครีบหูไม่มีจุดกลมสีดำเหมือนปลากรายในสกุล Chitala ที่พบในทวีปเอเชีย

มีขนาดลำตัวโตเต็มที่ได้ถึง 80 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดของทวีปแอฟริกาแถบตะวันตกบริเวณประเทศไนเจอร์, แกมเบีย, เซเนกัล และกานา โดยมักหากินและอาศัยอยู่บริเวณพื้นน้ำ ซึ่งยังไม่สามารถที่จะแยกเพศระหว่างปลาตัวผู้และตัวเมียได้ชัดเจน

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เช่นเดียวกับ Notopterus notopterus ซึ่งเป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์เดียวกันที่พบในทวีปแอฟริกา แต่อยู่คนละสกุล โดยมีอายุสูงสุดในที่เลี้ยงถึง 15 ปีReticulate knifefish - Papyrocranus afer

ดูเพิ่ม
Papyrocranus congoensis
# เงือกน้อย (รูปปั้น)
รูปปั้นเงือกน้อย  เป็นรูปปั้นสำริดรูปเงือกนั่งอยู่บนก้อนหิน มีขนาดความสูงประมาณ 1.25 เมตร  ตั้งอยู่ที่สวนสาธารณะริมอ่าวโคเปนเฮเกน เป็นจุดท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก

รูปปั้นนี้สร้างขึ้นโดยศิลปินชาวเดนมาร์กชื่อ เอ็ดวาร์ด อีริกเซน ตามคำสั่งจ้างของคาร์ล จาค็อบเซน บุตรชายของผู้ก่อตั้งบริษัทเบียร์คาร์ลสเบิร์ก ในปี ค.ศ. 1909 ซึ่งมีความประทับใจในบัลเลต์เรื่อง เงือกน้อยผจญภัย  จากนิทานของฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน โดยอีริกเซนนำแบบใบหน้ามาจากนักเต้นบัลเลต์ชื่อ เอลเลน ไพรซ์ ส่วนร่างกายที่เป็นหญิงเปลือยนำแบบมาจากภรรยาของตัวเขาเอง  รูปปั้นแล้วเสร็จถูกนำไปติดตั้งตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1913 รูปปั้นนี้มีน้ำหนักประมาณ 175 กิโลกรัม

ตั้งแต่ทศวรรษ 1950 เป็นต้นมา รูปปั้นซึ่งตั้งอยู่ในที่สาธารณะถูกลักลอบทำความเสียหายหลายครั้ง ทั้งตัดศีรษะ แขน พ่นสีใส่ หรือถูกนักท่องเที่ยวปีนป่ายเพื่อถ่ายภาพ ปัจจุบันรูปปั้นที่จัดแสดงอยู่เป็นรูปจำลองที่ทำขึ้นมาใหม่ ส่วนรูปปั้นตัวจริงเก็บรักษาอยู่ในสถานที่ที่ไม่เปิดเผย ภายใต้การครอบครองของทายาทของเอ็ดวาร์ด อีริกเซน German article at Spiegel online about the statue’s upcoming 95th anniversary  

รูปปั้นที่อ่าวโคเปนเฮเกน ได้ถูกย้ายไปจัดแสดงชั่วคราวที่ซุ้มจัดแสดงของประเทศเดนมาร์ก ในงานเอ็กซ์โป 2010 ที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน เป็นเวลา 6 เดือน เพื่อเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยวเดนมาร์ก  หลังจากนั้นทางเทศบาลนครโคเปนเฮเกนจะหาข้อสรุปอีกครั้งว่าจะย้ายรูปปั้นนี้ออกจากอ่าวโคเปนเฮเกนเป็นการถาวรหรือไม่ เพื่อป้องกันการทำความเสียหายในอนาคต

ปัจจุบัน ลิขสิทธิ์ของรูปปั้นนี้ตกเป็นของทายาทของศิลปินผู้สร้างจนถึงปี ค.ศ. 2029 (70 ปีหลังการเสียชีวิตของอีริกเซน ตั้งแต่ ค.ศ. 1959 ตามกฎหมายเดนมาร์ก) ผู้ถือสิทธิ์ปัจจุบันไม่อนุญาตให้มีการนำเสนอภาพถ่ายของรูปปั้นนี้ (เฉพาะที่ถ่ายในประเทศเดนมาร์ก) เพื่อการค้า โดยถือว่าเป็นการดัดแปลงจากงานต้นฉบับ (Derivative work) และไม่อนุญาตให้มีการปั้นรูปจำลอง ด้วยเหตุผลว่าจะทำให้รูปปั้นต้นฉบับสูญเสียความเป็นเอกลักษณ์
# ปลาตองแอฟริกา
ปลาตองแอฟริกา เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งน้ำจืดในวงศ์ปลากราย (Notopridae) ในอันดับปลาลิ้นกระดูก (Osteoglossiformes) ใช้ชืิ่อสกุลว่า Papyrocranus

เป็นปลาที่พบได้เฉพาะทวีปแอฟริกาเท่านั้น มีรูปร่างโดยรวมคือ มีลำตัวเพรียวยาวและแบนข้างมาก ส่วนหัวกลมมน ตาโต ปากกว้าง มีครีบหลังเช่นเดียวกับปลากรายในสกุล Chitala ที่พบในทวีปเอเชีย 

พบเพียงแค่ 2 ชนิดเท่านั้น คือ

Papyrocranus afer มีความยาวเต็มที่ 80 เซนติเมตร มีจุดกลมสีเหลืองทั้งตัว นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม พบเฉพาะในแถบประเทศแอฟริกาตะวันตก

Papyrocranus congoensis มีความยาวประมาณ 20 เซนติเมตร พบเฉพาะลุ่มแม่น้ำคองโกในแอฟริกาตอนกลางเท่านั้น

เป็นปลาที่มีอุปนิสัยชอบอาศัยอยู่บริเวณพื้นน้ำ และยังไม่สามารถแบ่งเพศได้ชัดเจนในระหว่างตัวผู้และตัวเมีย

อนึ่ง ในทวีปแอฟริกานี้ ยังสามารถพบปลากรายอีกสกุลหนึ่ง นั่นคือ Xenomystus nigri แต่อีกความแตกต่างกันพอสมควร กล่าวคือ ในสกุล Xenomystus นั้น ใต้คางจะมีหนวดหนึ่งคู่ และไม่มีครีบหลัง อีกทั้งยังสามารถปล่อยเสียงออกมาเพื่อหาอาหารได้อีกด้วย Greenwood, P.H. 1963: The swimbladder in African Notopteridae (Pisces) and its bearing on the taxonomy of the family. Bulletin of the British Museum (Natural History), Zoology, 11 (5): 377-412, Pls. 1-4. BHL 

ดูเพิ่ม
ปลากรายแอฟริกา
# ออโตบาห์น (แก้ความกำกวม)
Autobahn อาจหมายถึง
 เอาโทบาน - ทางหลวงในเยอรมนี ออสเตรีย และสวิตเซอร์แลนด์
 ออโตบาห์น (อัลบั้ม) - ผลงานของคราฟต์เวิร์ก
# ตังเกี๋ย
อาณานิคมตังเกี๋ย (บั๊กกี่) เอกสารไทยเก่าเรียก ญวนเหนือกระทรวงมหาดไทย. การปกครองแคว้นลาวและเขมรของฝรั่งเศส (สังเขป). ม.ป.ท., 2483, หน้า 1 หรือ แคว้นจุฬนีเติม สิงหัษฐิต. ฝั่งขวาแม่น้ำโขง. พระนคร : คลังวิทยา, 2490, หน้า 224 เป็นส่วนที่อยู่ทางเหนือสุดของประเทศเวียดนาม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงและมณฑลยูนนานของจีนทางเหนือ ทางตะวันตกติดต่อกับลาว และทางตะวันออกติดต่อกับอ่าวตังเกี๋ย ตังเกี๋ยตั้งอยู่บริเวณสามเหลี่ยมแม่น้ำแดงอันอุดมสมบูรณ์ และนับเป็นแหล่งปลูกข้าวที่สำคัญ

 ประวัติศาสตร์ 
บริเวณดังกล่าวเคยถูกเรียกว่าวันลาง โดยบรรพบุรุษชาวเวียดนามเมื่อ 2000-100 ปีก่อนคริสตกาล หลักฐานของการตั้งถิ่นฐานที่เก่าแก่ที่สุดนอกเหนือไปจากแหล่งวัฒนธรรมดงเซินแล้ว ทางตอนเหนือของเวียดนามยังพบแหล่งอารยธรรมในโก๋ลัว ซึ่งเป็นเมืองโบราณตั้งอยู่ใกล้กับเมืองฮานอยในปัจจุบัน ตามตำนานของเวียดนามกล่าวว่า ชาวเวียดนามยุคแรกสืบเชื้อสายจากพญามังกร หลากองเกวิน และนางฟ้าอมตะ เอิงเกอ หลากองเกวินและเอิงเกอมีบุตรชายทั้งสิ้น 100 คนก่อนที่ทั้งสองจะแยกทางกัน บุตรชาย 50 คนอาศัยอยู่กับมารดาในบริเวณภูเขา และอีก 50 คนอาศัยอยู่กับบิดาบริเวณทะเล บุตรชายคนแรกได้กลายมาเป็นเชื้อสายพระมหากษัตริย์เวียดนามในยุคแรกสุด ซึ่งรู้จักกันโดยทั่วไปว่า พระมหากษัตริย์หุ่ง (หุ่งเวืองหรือราชวงศ์โฮงบ่าง) พระมหากษัตริย์หุ่งได้เรียกประเทศ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณสามเหลี่ยมแม่น้ำแดงทางตอนเหนือของเวียดนามในปัจจุบัน ว่า วันลาง ชาววันลางจะถูกเรียกว่า หลาเวียด

 รัฐในอารักขาฝรั่งเศส 
ฝรั่งเศสได้ครอบครองดินแดนเวียดนามหลังจากสงครามจีน-ฝรั่งเศส (ค.ศ. 1884-85) รัฐบาลอาณานิคมฝรั่งเศสได้แบ่งเวียดนามออกเป็นเขตการปกครอง 3 แห่ง ได้แก่ ตังเกี๋ย (ทางตอนเหนือ) อันนัม (ทางตอนกลาง) และโคชินไชนา (ทางตอนใต้) ดินแดนเหล่านี้มีความแตกต่างกันมากในขอบเขตทางภูมิศาสตร์ ชาวเวียดนามส่วนใหญ่เห็นว่าประเทศของตนควรเป็นหนึ่งเดียวกันและต่อสู้เพื่อรวมชาติเป็นเวลานานกว่า 90 ปี การปกครองของฝรั่งเศสส่วนใหญ่มีก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างสงคราม ญี่ปุ่นได้ยึดครองดินแดนดังกล่าว จนกระทั่งสงครามยุติ ภาคเหนือของเวียดนามได้ยอมจำนนและตกเป็นของจีน ส่วนภาคใต้ยอมจำนนต่ออังกฤษ ดังที่ทรูแมนตัดสินใจในการประชุมพ็อทซ์ดัมโดยประกาศเจตนาที่จะยกดินแดนคืนให้อยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสเช่นเดิม อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1954 กองทัพเวียดมินห์สามารถเอาชนะกองทัพฝรั่งเศสได้ในยุทธการที่เดียนเบียนฟู โฮจิมินห์ประกาศว่าตังเกี๋ยเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม (DRV) ที่จัตุรัสบาดิงห์ในปีเดียวกัน
# จุลจอมเกล้า
จุลจอมเกล้า สามารถหมายถึง
 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ฯ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
 เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า
 โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า สถานศึกษาสำหรับนายทหารสัญญาบัตรของกองทัพบกไทย
 ป้อมพระจุลจอมเกล้า จังหวัดสมุทรปราการ
 สะพานพระจุลจอมเกล้า จังหวัดสุราษฎร์ธานี
# จังหวัดปอมอแช
ปอมอแช  หรือ พอเมอเรเนีย  เป็นจังหวัดหนึ่งในทางตอนเหนือประเทศโปแลนด์ มีเมืองหลักคือกดัญสก์ มีประชากรประมาณ 2,201,069 คน

 นครและเมือง 
thumb|right|250px|กดัญสก์ เมืองหลักของจังหวัด
thumb|right|250px|เมืองตากอากาศในจังหวัด
จังหวัดปอมอแชมี 7 นครและ 35 เมือง โดยเรียงตามจำนวนประชากร ค.ศ. 2019 ดังนี้

+ นครในจังหวัดปอมอแช นคร  ชื่อภาษาโปแลนด์  ประชากร กดัญสก์  Gdańsk  468,158 กดือญา  Gdynia  246,244 สวุปสก์  Słupsk  90,769 ตแชฟ  Tczew  60,120 แวย์แครอวอ  Wejherowo  49,652 สตารอการ์ดกดัญสกี  Starogard Gdański  47,775 ซอปอต  Sopot  35,827

+ เมืองในจังหวัดปอมอแช เมือง  ชื่อภาษาโปแลนด์  ประชากร รูเมีย  Rumia  49,160 คอยญิตแซ  Chojnice  39,890 มัลบอร์ก  Malbork  38,465 กฟิดซึน  Kwidzyn  38,444 แลมบอร์ก  Lębork  35,333 ปรุชตช์กดัญสกี  Pruszcz Gdański  31,135 แรดา  Reda  26,011 กอชแชชือนา  Kościerzyna  23,776 บือตุฟ  Bytów  16,918 อุสต์กา  Ustka  15,460 การ์ตูซือ  Kartuzy  14,536 ตชวูคุฟ  Człuchów  13,649 ปุตสก์  Puck  11,213 เมียสต์กอ  Miastko  10,439 ชตุม  Sztum  9,940 ววาดึสวาวอวอ  Władysławowo  9,930 ตแช็รสก์  Czersk  9,910 นอวือดวูร์กดัญสกี  Nowy Dwór Gdański  9,905 ปราบูตือ  Prabuty  8,695 แป็ลปลิน  Pelplin  7,784 สการ์แชวือ  Skarszewy  6,994 กแญฟ  Gniew  6,707 ชูกอวอ  Żukowo  6,691 ตชาร์แน  Czarne  5,932 แจชกอญ  Dzierzgoń  5,364 บรูซือ  Brusy  5,188 แดบช์นอ  Debrzno  5,096 นอวือสตัฟ  Nowy Staw  4,248 แวบา  Łeba  3,644 สกูรตช์  Skórcz  3,625 แกมปิตแซ  Kępice  3,580 แคล  Hel  3,267 ตชาร์นาวอดา  Czarna Woda  2,786 ยัสตาร์ญา  Jastarnia  2,704 กรือญิตซามอร์สกา  Krynica Morska  1,303

 เทศมณฑล 
จังหวัดปอมอแชแบ่งการปกครองออกเป็น 20 เทศมณฑลหรือปอเวียต โดยแบ่งเป็น 4 นครซึ่งมีฐานะเทศมณฑลได้แก่กดัญสก์ กดือญา สวุปสก์ และซอปอต และ 16 เทศมณฑลธรรมดา ดังนี้

+ เทศมณฑลในจังหวัดปอมอแช เทศมณฑล  ชื่อภาษาโปแลนด์  ชื่อภาษาอังกฤษ เทศมณฑลกดัญสก์    Gdańsk County เทศมณฑลกฟิดซึน    Kwidzyn County เทศมณฑลกอชแชชือนา    Kościerzyna County เทศมณฑลการ์ตูซือ    Kartuzy County เทศมณฑลคอยญิตแซ    Chojnice County เทศมณฑลชตุม    Sztum County เทศมณฑลตชวูคุฟ    Człuchów County เทศมณฑลตแชฟ    Tczew County เทศมณฑลนอวือดวูร์    Nowy Dwór County เทศมณฑลบือตุฟ    Bytów County เทศมณฑลปุตสก์    Puck County เทศมณฑลมัลบอร์ก    Malbork County เทศมณฑลแลมบอร์ก    Lębork County เทศมณฑลแวย์แครอวอ    Wejherowo County เทศมณฑลสตารอการ์ต    Starogard County เทศมณฑลสวุปสก์    Słupsk County
# เจสัน ซีเจล
เจสัน จอร์แดน ซีเจล  เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1980 เป็นนักแสดง นักเขียนบท นักดนตรี ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในการทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์ จัดด์ อแพโทว์ ในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง Freaks and Geeks และ Undeclared, ภาพยนตร์เรื่อง Forgetting Sarah Marshall, Knocked Up, และ I Love You, Man รวมถึงรู้จักในบทบาท มาร์แชล อีเรกเซน ในซิตคอมทางช่องซีบีเอสเรื่อง How I Met Your Mother