# ทอมัส เจฟเฟอร์สัน
ทอมัส เจฟเฟอร์สัน (13 เมษายน ค.ศ. 1743 – 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1826) เป็นประธานาธิบดีแห่งสหรัฐคนที่ 3 (ดำรงตำแหน่งระหว่าง ค.ศ. 1801–1809) และผู้ประพันธ์ "คำประกาศอิสรภาพสหรัฐ" (Declaration of Independence) และได้รับยกย่องให้ถือว่าเป็นหนึ่งในบิดาผู้ก่อตั้งสหรัฐ หลังสงครามปฏิวัติอเมริกาและก่อนที่จะขึ้นเป็นประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1801 เจฟเฟอร์สันเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศคนแรกของประเทศภายใต้การนำของจอร์จ วอชิงตัน และต่อมารับตำแหน่งรองประธานาธิบดีคนที่สองของประเทศภายใต้การนำของจอห์น แอดัมส์ เจฟเฟอร์สันเป็นผู้นำที่สนับสนุนระบอบประชาธิปไตย สาธารณรัฐนิยม และกฎธรรมชาติ เขายังเป็นหนึ่งในผู้ริเริ่มการร่างเอกสารสำคัญต่าง ๆ ซึ่งต่อมาถูกใช้ในกิจการของรัฐ และการบริหารประเทศ เขายังเป็นทีจดจำในฐานะนักปราชญ์ นักการศึกษา นักธรรมชาตินิยม นักการเมือง นักวิทยาศาสตร์ สถาปนิก ช่างประดิษฐ์ ผู้บุกเบิกในกสิกรรม นักดนตรี นักเขียน และโฆษกชั้นแนวหน้าในการรณรงค์เพื่อประชาธิปไตย

เจฟเฟอร์สันเกิดในชนชั้นชาวไร่ในอาณานิคมเวอร์จิเนียซึ่งพึ่งพาแรงงานทาส ในช่วงการปฏิวัติอเมริกา เจฟเฟอร์สันเป็นตัวแทนของเวอร์จิเนียในการประชุมสภาคองเกรสภาคพื้นทวีปที่สอง การสนับสนุนสิทธิส่วนบุคคลของเขา รวมถึงเสรีภาพทางความคิด การพูด และศาสนา ช่วยกำหนดรากฐานทางอุดมการณ์ในการปฏิวัติ และเป็นแรงบันดาลใจให้สิบสามอาณานิคมต่อสู้เพื่อเอกราช ซึ่งถึงจุดสูงสุดในการสถาปนาสหรัฐอเมริกาในฐานะประเทศที่เสรีและมีอำนาจอธิปไตย เขาดำรงตำแหน่งผู้ว่าการคนที่สองแห่งคณะปฏิวัติเวอร์จิเนียตั้งแต่ปี 1779–1781 ต่อมาในปี 1785 สภาคองเกรสได้แต่งตั้งให้เจฟเฟอร์สันดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำประเทศฝรั่งเศส เขาอยู่ในตำแหน่งนี้จนถึงปี 1789 ซึ่งต่อมาเขาได้รับการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดีจอร์จ วอชิงตัน ดำรงตำแหน่งเลขาธิการแห่งรัฐคนแรกของประเทศระหว่าง ค.ศ. 1790–1793 ในช่วงเวลานี้เองที่เขาและพันธมิตรทางการเมืองอย่างเจมส์ แมดิสัน ร่วมกันก่อตั้งพรรคเดโมแครต-รีพับลิกัน เพื่อคานอำนาจกับพรรคอนุรักษนิยมอย่างพรรคเฟเดอรัลลิสต์ ในช่วงเวลาดังกล่าว เจฟเฟอร์สันและจอห์น แอดัมส์กลายเป็นทั้งเพื่อนและคู่แข่งทางการเมือง ซึ่งทั้งคู่ลงชิงชัยกันในการเลือกตั้งปี 1796 โดยแอดัมส์ชนะไปอย่างฉิวเฉียด ทำให้เจฟเฟอร์สันต้องกลายเป็นรองประธานาธิบดีภายใต้กฎหมายเลือกตั้งในขณะนั้น สี่ปีต่อมา เจฟเฟอร์สันเอาชนะแอดัมส์ในการเลือกตั้ง หลังจากดำรงตำแหน่งครบวาระ เขามีชัยอย่างขาดลอยในการเลือกตั้งอีกครั้งในปี 1804 เหนือคู่แข่งอย่างชาร์ลส์ โคเตสเวิร์ธ พินค์นีย์

ในฐานะประธานาธิบดี เจฟเฟอร์สันเสริมสร้างอำนาจของรัฐบาลอย่างเข้มแข็ง เขาเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่เป็นหัวหน้าพรรคการเมือง และใช้อำนาจผ่านพรรคการเมืองในการควบคุมรัฐสภา เขาปกป้องสหรัฐจากการเสียผลประโยชน์ด้านการขนส่งและการค้าต่อโจรสลัดบาร์บารี รวมถึงนโยบายการค้าอันแข็งกร้าวของจักรวรรดิบริติช ทั้งยังมีบทบาทนำเพื่อส่งเสริมนโยบายขยายอำนาจของตะวันตกด้วยการซื้อลุยเซียนาคืนจากฝรั่งเศสซึ่งช่วยเพิ่มขนาดทางภูมิศาสตร์ของสหรัฐเป็นสองเท่า และช่วยลดจำนวนทหารและค่าใช้จ่ายทางกลาโหม ภายหลังการเจรจากับฝรั่งเศสที่ประสบความสำเร็จ ในวาระการดำรงตำแหน่งสมัยที่สอง เจฟเฟอร์สันเผชิญวิกฤติภายในหลายอย่าง รวมถึงการไต่สวนคดีของอดีตรองประธานาธิบดีแอรอน เบอร์ ต่อมาในปี 1807 เจฟเฟอร์สันบังคับใช้พระราชบัญญัติคว่ำบาตรเพื่อปกป้องอุตสาหกรรมของประเทศจากการคุกคามของอังกฤษต่อการขนส่งของสหรัฐฯ การจำกัดการค้ากับต่างประเทศ และกระตุ้นการกำเนิดของอุตสาหกรรมการผลิตในทวีปอเมริกา

เจฟเฟอร์สันได้รับการจัดอันดับสูงตามการจัดอันดับประธานาธิบดีสหรัฐ ผลงานของเขาได้รับการยกย่องจากนักประวัติศาสตร์ในวงกว้าง ซึ่งรวมถึงการสนับสนุนเสรีภาพทางศาสนาและความอดทน การได้มาซึ่งดินแดนลุยเซียนาอย่างสันติจากฝรั่งเศส และความเป็นผู้นำของเขาในการสนับสนุนคณะเดินทางลูอิสและคลาร์ก ในขณะที่ข้อเท็จจริงว่าด้วยความสัมพันธ์ระหว่างเขาและทาสจำนวนมาก ได้รับการตีความและมุมมองที่แตกต่างกันไป

 เชิงอรรถ