wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# แมด แพ็ค อิท
แมด  แพ็ค   อิท  เป็นวงดนตรีร็อคจากอุดรดิตถ์ มีอัลบั้มเต็มออกมาสองชุด EP หนึ่งชุด มีเพลงอันเป็นที่รู้จัก รักในสันดาน , แม้ อยู่เพื่อตัวเอง , ไม่รู้ทำไม ก่อนจะห่างหายจากวงการเพลงไป 10 ปี ล่าสุดได้อยู่ในค่ายเพลง The Townhouse Music 

 ประวัติ 
สมาชิกทั้งหมดเกิดที่อุตรดิตถ์ เบียร์ แบงค์ และ ดิม ซึ่งขณะนั้นทั้งหมดเรียนอยู่ที่สถาบันราชภัฎอุตรดิตถ์ และก่อตั้งวงกันมาก่อนตั้งแต่ปี 2542 โดยใช้ชื่อวงว่า Pack It จากนั้นก็มี บอย เข้ามาร่วมวง เนื่องจากทางวงประทับใจในลีลาการเล่นกีต้าร์ที่บอยแสดงในงานรับน้อง โดยตกลงให้บอยเป็นนักร้องนำด้วย แต่บอยก็รักการเล่นกีต้าร์มากกว่า จึงได้เสนอเพื่อนสนิทชื่อ บอล แทน แต่บอลก็ต้องผ่านด่านการคัดเลือกความสามารถ ไม่ว่าจะเป็นการร้องการลองแต่งเพลง จนในที่สุดทั้งหมดก็รวมกันเป็นวง พร้อมชื่อใหม่ว่า ”MAD PACK IT” ในปี 2543 แล้วก็ตระเวณเล่นตามงานในวิทยาลัย จนเกิดความคิดที่ว่าอยากมีเพลงของตัวเอง แล้ว บอล ก็ได้แต่งเพลงชุดแรกขึ้น นั่นก็คือเพลงคำถาม / ศพในกระดาษ พร้อมกับที่อยากจะพิสูจน์ฝีมือ จึงได้ตัดสินใจเก็บเสื้อผ้าและความฝันยัดใส่กระเป๋านั่งรถไฟมาที่อินดี้คาเฟ่โดยที่ไม่มีแม้แต่เดโม่ แต่ทางค่ายให้ลองนำเสนอผลงานโดยการใช้กีต้าร์เล่นสดโชว์ จากนั้น...ก็เกิดเป็นหนึ่งในศิลปินใน Interlude 2 ที่เป็นอัลบั้มรวมศิลปินของค่าย

ไม่นานเกินรอ หลังจากที่ได้ลองชิมลางกับกระแสคนฟังแล้ว ต้นปี 2545 ได้ออกอัลบั้มเต็มชุดแรกชื่ออัลบั้มว่า ”MAD PACK IT — THE ALBUM” มีเพลงดังอย่างเพลงรักในสันดาน และเพลงแม้ สามารถสร้างชื่อขึ้นได้ จึงเกิดอัลบั้มชุดที่ 2 ”MAD PACK IT — APEVOLUTION” มีเพลงดังอย่างเพลงกวนตีน เพลงเลิก ด้วยฝีมือที่จัดจ้านขึ้นทำให้ได้รับความสนใจและเสียงตอบรับอย่างเกินความคาดหมาย มาวันนี้ไม่มีใครปฏิเสธได้ว่า ”MAD PACK IT” เป็นวงที่มีความสามารถ ไม่ว่าจะเป็นเอ็นเตอร์เทนคนดูหรือจะเป็นลีลาการเล่นสดบนเวทีที่ไม่เคยทำให้คนดูผิดหวัง จึงเกิดกระแสเรียกร้องคอนเสิร์ตเต็มรูปแบบขึ้นเมื่อปี 2547 ชื่อว่า ”MAD PACK IT X-TREAM CONCERT” ซึ่งถือเป็นอีกหนึ่งผลงานที่การันตีความสำเร็จของ MPI ได้อย่างดี

 สมาชิก 
 สมาชิกปัจจุบัน
 เจษฏา เลี้ยงเชื้อ (บอล) ร้องนำ (พ.ศ. 2545 - ปัจจุบัน)
 พรพัฒน์ ฤทธิชัย (แบงค์) กีต้าร์ (พ.ศ. 2545 - ปัจจุบัน)
 เดชา มาลี (บอย) กีต้าร์ (พ.ศ. 2545 - ปัจจุบัน)
 ภาคี นาวี (โย) เบส (พ.ศ. 2557 - ปัจจุบัน)
 อัครเทพ ฤทธิชัย (เบียร์) กลอง (พ.ศ. 2545 - ปัจจุบัน)

 อดีตสมาชิก
 ราวินทร์ เลี้ยงเชื้อ (ดิม) เบส (พ.ศ. 2545 - 2557)

 ผลงาน 

 Mad Pack It (พ.ศ. 2545) 
 คำถาม
 ฉี่ม่วง
 แม้
 เมื่อไหร่จะตายซะที
 ไม่เชื่อหรอก
 รักในสันดาน
 ศพในกระดาษ
 นับ 1-5
 Destroy Me
 ล่องลอยในฝัน

 Apevolution (พ.ศ. 2547) 
 กวนตีน
 อยู่เพื่อตัวเอง
 (มึง) เอาอะไรมาใส่หัวกู
 No Fear
 เงิน
 ลิง
 เลิก
 ครอบงำ
 Suicide
 คำ
 อ้วก

 Feeling & Reasons (E.P.) (พ.ศ. 2548) 
 เหยื่อ
 ไม่รู้ทำไม
 ลุมพินี
 Your ID
 ลำบากใจ
 หนวกหู

 ซิงเกิ้ล 

 2558 

 รีบ
 คำให้การ

 2560 

 ศาสดา

 2561 

 อวสาน

 คอนเสิร์ต 
 MAD PACK IT X-TREAM CONCERT (พ.ศ. 2547)
# กัลกิ
กัลกิ (กัลกะ, กลฺกิ) บางครั้งเรียก กัลกิน เป็นอวตารที่ 10 ตามคำทำนาย และอวตารสุดท้ายของพระวิษณุในศาสนาฮินดู ตามจักรวาลวิทยาของไวษณพ กัลกิถูกกำหนดให้ปรากฏตัวในตอนท้ายของกลียุค ยุคสุดท้ายของสี่ยุคในวัฏจักรการมีอยู่ (Krita) การมาของพระองค์ถือเป็นจุดสิ้นสุดกลียุคและเป็นจุดเริ่มต้นขอสัตยยุค ยุคที่ดีที่สุด ก่อนที่จักรวาลจะสลายไปในที่สุด (มหาประลัย)

ในปุราณะ กัลกิถูกวาดเป็นอวตารผู้ที่จะมาฟื้นคืนการมีตัวตนด้วยการยุติช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดของอธรรม และฟื้นฟูธรรม พระองค์ได้รับการพรรณาว่าขี่ม้าขาวนามว่า เทวทัตต์ (Devadatta) และถือดาบเพลิง การพรรณนาถึงกัลกินั้นแตกต่างกันไปในแต่ละปุราณะ และเรื่องเล่าของพระองค์ยังพบได้ในศาสนาอื่น ๆ ด้วย เช่นใน Kalachakra-Tantra ของศาสนาพุทธแบบทิเบต[a] , Quote: "(...) the Shambala-bodhisattva-king [Cakravartin Kalkin] and his army will defeat and destroy the enemy army, the barbarian Muslim army and their religion, in a kind of Buddhist Armadgeddon. Thereafter Buddhism will prevail.";[b] [c]  และตำราซิกข์

ศัพทมูลวิทยา
พระนามกัลกิมาจากคำว่า กาล ที่หมายถึง "เวลา" (กลียุค) คำเดิมอาจหมายถึง Karki (ขาว, จากม้า) ที่แผลงไปเป็นกัลกิ ข้อเสนอนี้ได้รับการสนับสนุนจากเอกสารตัวเขียนมหาภารตะเท่าที่ค้นพบสองฉบับ (เช่น เอกสารตัวเขียน G3.6) บทโองการสันสกฤตกล่าวถึงการจุติของ Karki

thumb|กัลกิ
# การบันทึกภาพบนแผ่นดีบุก
การบันทึกภาพบนแผ่นดีบุก 

 ประวัติ 
ในปี 1856 วันที่ 19 กุมภาพันธ์ Hamilton Smith ได้จดสิทธิบัตรกระบวนการผลิตTintype process Smithสนใจงาน Daguerreotype เป็นอย่างมากจึงนำหลักการดาแกมาพัฒนา Tintypeเป็นที่นิยมมากตั้งแต่ปี 1856 ในช่วงสงครามโลกได้มีการถ่ายภาพแล้วส่งทางไปรษณีย์ไปหากันอย่างมาก ไปจนถึงปี 1950Tintype ได้เริ่ม หายไป เพราะการใช้ฟิมเริ่มเป็นที่นิยมมากกว่า แต่ในปัจจุบันยังมีช่างภาพที่ยังชอบและยังมีศิลปินนิยมอยู่ Tintype (ทินไทพ์ tin ที่แปลว่าดีบุก) มีอีกชื่อเรียกหนึ่งเรียกว่า ferrotype(เฟอร์โรไทพ์ ferro ที่แปลว่าเหล็ก) และ melainotype (มิเลนโนไทพ์) จริงๆแล้ว ชื่อเดิมคือ Melainotype ที่เรียกว่า Tintypes เพราะ วัสดุที่ใช้เป็นแผ่นดีบุก ภาษาอังกฤษแปลว่า tin

Peter Neffได้สืบช่วงต่อจากSmith ซึ่ง Neffได้เป็นผู้พัฒนาและเป็นผู้คิดค้นร่วมกับSmith ได้ตั้งชื่อกระบวนการนี้ในตอนแรกว่า Melainotype ในปี1856 วันที่19 กุมภา แต่ไม่ได้จดสิทธิบัตรไว้ ในตอนหลัง Neff ได้คิดค้น Ferrotype และ Papertype ทำให้ราคาถูกลงไปอีก เพราะวัสดุที่ใช้เป็นกระดาษแทนแผ่นเหล็กในตอนแรกนิยมเรียกกันว่าFerrotype ในปลายปี 1860 เริ่มเปลี่ยนมาใช้ชื่อ Tintype

Tintypeมีเป็นล้านรูปในอเมริกาเพราะเป็นที่นิยมมาก tintype จะนิยมใช้กันมากในหมู่นักถ่ายภาพตามท้องถนน และนักท่องเที่ยว tintypeจะนิยมใช้สำหรับพวกงานถ่ายภาพคน เนื่องจากมีราคาค่อนข้างถูก และมีขบวนการสำเร็จรวจเร็ว ภาพปรากฏไว แต่เรื่องคุณภาพของความละเอียดภาพไม่ดีเท่าวิธีการถ่ายภาพอื่นๆ tintypeนิยมทำเป็น ล็อกเก็ต จี้ห้อยคอ เพราะมีขนาดเล็กมากเราจึงเรียกภาพขนาดนี้ว่า Gem size

 Dating the Tintype 
 1856-1860 Neff เรียก process นี้ว่า Melainotype
 1861-1863 Civil war ได้มีการใช้ Tintype เป็นอย่างมากเนื่องด้วยวัสดุไม่พังง่ายไม่แตกหัก ทำให้มีการส่งรูปทาง ไปรษณีย์เป็นจำนวนมาก
 1870-1885 ได้มีบริษัท Phonix Plate Co.ได้ทำเพลทสีน้ำตาลนิยมใช้เพื่อให้background ดูเหมือนหินหรือต้นไม้
 1863-1890 ยุค GEM ภาพมีขนาดเล็กเท่าแสตมป์หรือเท่า cartes di visite นิยมใส่ไว้ในสมุดภาพและนิยมนำไป
ตกแต่งเครื่องประดับพวก ล็อกเก็ต กระดุม แหวน
 1875-1930 สตูดิโอตามที่ต่างๆได้เริ่มมีการตกแต่งฉากหลังเพื่อให้ภาพที่ได้ดูสนุกสนานและมีอารมณ์มากยิ่งขึ้น

 ขนาดของภาพที่เป็นที่นิยม 
 Full plate 6 ½" x 8 ½"
 Half plate 4 ½" x 5 ½"
 ¼ plate 3 1/8" x 4 1/8"
 1/6 plate 2 ½" x 3 ½" ขนาดเท่า carte-de-visite
 1/9 plate 2" x 2 ½"
 Gem ½" x 1"

 กระบวนการผลิต Tintype 
Tintype จะมีวิธีการผลิตเหมือน ambrotypeและ daguerreotypes เปลี่ยน จากแผ่นเพลทกระจกเป็นแผ่นเพลทเหล็ก หรือแผ่นดีบุก สีดำ
ขั้นตอนทำในห้องมืด เตรียมแผ่นเพลทขนาดพอดีกล้องนำเพลทไปเคลือบสีดำ ใช้สเปรย์พ่นทั่วทั้งแผ่นสีจะเป็นดำด้านหรือดำเงาก็ได้ เสร็จแล้วนำเพลทมาฉาบในห้องมืด แล้วจึงนำเพลทไปบรรจุลงกล้องเพื่อถ่ายภาพ

 ขั้นตอนการล้าง 
ขั้นตอนทำในห้องมืด นำไปล้างเพื่อสร้างภาพด้วยน้ำยา (Develop) แช่15-25 วินาที แล้วไปล้างน้ำเปล่า ประมาณ 30วินาที แช่ในสต็อบ ประมาณ15-25วินาทีหลังจากนั้นแช่ลง(Fix)เพื่อคงสภาพ30วินาที แล้วจึงล้างน้ำให้สะอาดอีกครั้ง นำแผ่นเพลทไปตาก เมื่อเพลทแห้งแล้วค่อยนำมาเคลือบน้ำยาเคลือบผิว

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Robb Kendrick, Master Tintypist ศิลปินที่ทำงานด้าน Tintype process
# เอริ คาเม
เอริ คาเม (, เกิดวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1988) เป็นอดีตนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 6 ของมอร์นิงมูซูเมะ

 ประวัติการทำงาน 
คาเมได้เข้าร่วมโครงการคัดเลือกสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะ คือ "เลิฟออดิชัน 2002" (Love Audition 2002) ในช่วงปลายปี 2002 และต่อมาวันที่ 19 มกราคม 2003 เธอได้เป็นสมาชิกรุ่นที่ 6 ของกลุ่ม ร่วมกับซายูมิ มิจิชิเงะ (道重さゆみ) และเรนะ ทานากะ (田中れいな)

เธอปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะสมาชิกรุ่นที่ 6 ในซิงเกิลที่ 19 "ชาบงดามะ" รวมไปถึงเป็นหนึ่งในสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะซากูรางูมิ

วันที่ 15 ธันวาคม 2010 คาเมได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะพร้อมกับ หลี่ ฉุนและเฉียน หลิน สมาชิกรุ่นที่ 8 หลังจากที่สึงกุได้เขียนบล็อกประกาศเมื่อวันที่ 8 สิงหาคมของปีเดียวกัน

 ผลงาน 
ผลงานที่คาเมมีส่วนร่วมกับมอร์นิงมูซูเมะในฐานะสมาชิก โปรดดูที่บทความรายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ
 
 สมุดรวมภาพ 
 [21 ธันวาคม 2004] Kamei Eri (亀井絵里)
 [16 กันยายน 2005] DAYS
 [26 พฤษภาคม 2006] 17sai (17才)
 [28 กุมภาพันธ์ 2007] Love-Hello! Kamei Eri in Phuket (ラブハロ! 亀井絵里 in プーケット)
 [10 ตุลาคม 2007] MAPLE
 [3 เมษายน 2008] ERI
 [23 ธันวาคม 2008] 20 (Hatachi) (20 (はたち))
 [25 กุมภาพันธ์ 2010] sweet
 [26 กันยายน 2010] Eririn (えりりん)
 [10 ธันวาคม 2010] THANKS

หมายเหตุ

 ภาพยนตร์ 
 [2003] Hoshizuna no Shima, Watashi no Shima ~Island Dreamin'~ (星砂の島、私の島 ~アイランド・ドリーミン~)

 ละคร 
[2010] Hanbun Esper (半分エスパー)
[2010] Nihonjin no Shiranai Nihongo (日本人の知らない日本語)

 อนิเมะ 
[2009–2010] Jewelpet (ジュエルペット)

 ดีวีดี 
[14 มีนาคม 2007] Love Hello! Kamei Eri DVD (ラブハロ!亀井絵里DVD)
[14 มกราคม 2009] 20 DREAMS
[3 มีนาคม 2010] too sweet Eri
[13 พฤศจิกายน 2010] Morning Musume Kamei Eri Sotsugyou Memorial (モーニング娘。亀井絵里 卒業メモリアル)
[18 ธันวาคม 2010] Arigatou (ありがとう)
# ยอร์ช เซเดส์
ยอร์ช เซเดส์ (, พ.ศ. 2429-พ.ศ. 2512) เป็นนักวิชาการชาวฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ด้านประวัติศาสตร์และโบราณคดีในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 

ยอร์ช เซเดส์เดินทางมารับราชการในตำแหน่งบรรณารักษ์ใหญ่ประจำหอพระสมุดวชิรญาณ (ภายหลังเป็นหอสมุดแห่งชาติ) เมื่อ พ.ศ. 2461 และในปี พ.ศ. 2472 ได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักฝรั่งเศสแห่งปลายบุรพทิศและทำงานที่นั่นกระทั่ง พ.ศ. 2489 หลังจากนั้นได้เดินทางกลับกรุงปารีส และถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2512

ยอร์ช เซเดส์ได้เขียนเอกสารสัมมนาสองฉบับ เรื่อง The Indianized States of Southeast Asia (ค.ศ. 1968, 1975) และ The Making of South East Asia (ค.ศ. 1966) และบทความต่างๆ จำนวนมหาศาล ซึ่งมีส่วนในการพัฒนาแนวคิดเรื่องอาณาจักรแบบอินเดีย (Indianized kingdom) ขึ้น อย่างไรก็ตาม มีข้อเสนอในสมัยใหม่ ว่า การรับแนวคิดอินเดียดังกล่าวนั้น มีความสมบูรณ์น้อยกว่าที่ที่เซเดส์เคยเชื่อ ด้วยยังมีการปฏิบัติที่หลงเหลืออยู่มากมายในอินเดีย

 ผลงาน 
 ชนชาติต่าง ๆ ในคาบสมุทรอินโดจีน (Les Peuples de la péninsule indochinoise)
 The Indianized States of Southeast Asia. 
 Angkor. 
 Sriwijaya: History, religion & language of an early Malay polity : collected studies (Monograph of the Malaysian Branch, Royal Asiatic Society).
 Textes d'auteurs grecs et latins relatifs à l'Extrême-Orient.

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 

 ไทย 
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๔๖, ตอน ๐ ง, ๒๙ ธันวาคม ๒๔๗๒, หน้า ๓๔๒๕ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญดุษฎีมาลา , เล่ม ๓๘, ตอน ๐ ง, ๒๙ มกราคม พ.ศ. ๒๔๖๔, หน้า ๓๒๑๑

 ต่างประเทศ 

  :
 พ.ศ. 2469 – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นออฟีซีเย
 พ.ศ. 2462 – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์ปาล์มส์ อคาเดมีกส์ ชั้นออฟีซีเย
 พ.ศ. 2506 – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์เลตวล นัวร์ ชั้นเชอวาลีเย
  :
 พ.ศ. ไม่ปรากฏ – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชาติเวียดนาม ชั้นที่ 2
  :
 พ.ศ. ไม่ปรากฏ – 80x80px เครื่องอิสริยยศพระราชาณาจักรกัมพูชา ชั้นเสนา
# ตำบลราชาเทวะ
ราชาเทวะ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ มีสภาพภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่ม พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นสถานที่ตั้งของโรงงานอุตสาหกรรม

 ที่มาของชื่อตำบล 
เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2420 สมิงราชะและครอบครัวได้อพยพมาจากปากเกร็ด มาตั้งบ้านเรือนที่คลองตรง โดยประกอบอาชีพทำนาจนสามารถเป็นตัวอย่างของชาวบ้านได้ เป็นผู้มีมนุษยสัมพันธ์ดีและได้รับการยกย่องจากชาวบ้านให้เป็นหัวหน้าหมู่บ้าน ต่อมาเมื่อทางราชการได้ตั้งเขตการปกครองขึ้นเป็นตำบล ก็อาศัยนามของสมิงราชะมาตั้งชื่อของตำบล 

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลราชาเทวะตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอบางพลี ระยะห่างจากอำเภอประมาณ 8 กิโลเมตร ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 30 กิโลเมตร มีเนื้อที่ทั้งหมด 31 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้

 ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงลาดกระบัง (เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหนองปรือและตำบลบางโฉลง (อำเภอบางพลี)
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบางโฉลงและตำบลบางพลีใหญ่ (อำเภอบางพลี)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบางพลีใหญ่ (อำเภอบางพลี) แขวงดอกไม้ และแขวงประเวศ (เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร)

 การแบ่งเขตการปกครอง 
ตำบลราชาเทวะแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่
 หมู่ที่ 1 บ้านคลองลาดกระบัง
 หมู่ที่ 2 บ้านคลองลาดกระบังหรือบ้านคลองก้างปลา
 หมู่ที่ 3 บ้านคลองลาดกระบังหรือบ้านคลองก้างปลา
 หมู่ที่ 4 บ้านคลองหนองบอน
 หมู่ที่ 5 บ้านคลองลาดกระบังหรือบ้านคลองหนองบอน
 หมู่ที่ 6 บ้านคลองลาดกระบังหรือบ้านคลองหนองตะกร้า
 หมู่ที่ 7 บ้านคลองลาดกระบัง
 หมู่ที่ 8 บ้านคลองบัวเกราะ
 หมู่ที่ 9 บ้านคลองตาพุก
 หมู่ที่ 10 บ้านเทวะคลองตรงหรือบ้านคลองเทวะตรง
 หมู่ที่ 11 บ้านคลองขันแตกหรือบ้านคลองบัวเกราะ
 หมู่ที่ 12 บ้านคลองชวดลากข้าว
 หมู่ที่ 13 บ้านวัดกิ่งแก้วหรือบ้านพัฒนาวัดกิ่ง
 หมู่ที่ 14 บ้านคลองบัวลอยหรือบ้านคลองบัวลอยล่าง
 หมู่ที่ 15 บ้านคลองบัวลอยหรือบ้านคลองบัวลอยใหม่

 สถานที่สำคัญ 
 ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
 วัดกิ่งแก้ว

 การคมนาคม 
ถนนสายหลักในตำบล ได้แก่

 ถนนกิ่งแก้ว 
 ถนนสุวรรณภูมิ 2

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 ข้อมูลตำบล 

ราชาเทวะ
ราชาเทวะ
หมวดหมู่:อำเภอบางพลี
# พระศิวะ
พระศิวะ   หรือ มหาเทพ ([mɐɦaːd̪eːʋɐ]), หรือ หระ  คนไทยนิยมเรียกพระองค์ว่า พระอิศวร เป็นเทพเจ้าฮินดูองค์สำคัญ ถือเป็นพระเป็นเจ้าสูงสุดในคติของลัทธิไศวะ

ในบรรดาตรีมูรติ (เทพเจ้าสูงสุดสามองค์ อีกสององค์คือพระพรหมและพระวิษณุ) ถือกันว่าพระศิวะเป็น "ผู้ทำลายความชั่วร้าย"  ในขณะที่ตามคติไศวะถือว่าพระศิวะเป็นพระเป็นเจ้าสูงสุด ผู้สร้าง ผู้พิทักษ์ และผู้เปลี่ยนถ่ายจักรวาล ในคติลัทธิศักติถือว่าเทวีและอำนาจสูงสุดของศักติประดุจเป็นคู่ของพระศิวะ พระศิวะยังเป็นหนึ่งในห้าเทพเจ้าองค์สำคัญของปัญจายตนบูชาในคติสมารตะของศาสนาฮินดู

พระศิวะทรงมีหลายปาง ตั้งแต่เมตตาถึงน่ากลัว ในปางเมตตา ทรงมีลักษณะเป็นโยคีผู้ถือพรตนิยมประทับอยู่บนเขาไกรลาส และในฐานะผู้ดูแลที่ประทับของพระปารวตีและบุตรทั้งสอง คือพระคเณศและพระขันธกุมาร ส่วนในปางดุร้าย ทรงมีลักษณะน่ายำเกรง ต่อสู้และกำจัดอสูร นอกจากนี้ยังมีรูปปางในฐานะอาทิโยคีศิวะ ซึ่งเป็นเทพเจ้าแห่งโยคะ, การทำสมาธิ และศิลปวิทยาการShiva Samhita, e.g. ; ;  for Jnana Yoga.

ประติมานวิทยาของพระศิวะประกอบด้วยงูใหญ่พันรอบพระศอ, ประดับเศียรด้วยจันทร์เสี้ยว, มีแม่น้ำคงคาอันศักดิ์สิทธิ์ไหลผ่านออกจากพระเกศา, มีตาที่สามบนพระนลาฏ ในพระหัตถ์อาจทรงตรีศูลและกลองทมรุ นอกจากนี้ยังนิยมบูชาพระศิวะในรูปศิวลึงค์เป็นรูปไม่คล้ายมนุษย์แทนพระองค์

พระศิวะมีที่มาก่อนสมัยพระเวท และพัฒนาโดยผสมผสานระหว่างเทพเจ้ายุคก่อนพระเวท นอกพระเวท และเทพเจ้าในพระเวท เข้าด้วยกัน (เช่น พระรุทร ซึ่งเป็นเทพเจ้าพระเวท) จนกลายมาเป็นเทพเจ้าองค์สำคัญเดี่ยว ๆ พระองค์เดียวนี้ พระศิวะได้รับการบูชาทั่วไปในศาสนาฮินดูทุกธรรมเนียม ในทั้งอินเดีย, เนปาล, ศรีลังกา และ อินโดนีเซีย (โดยเฉพาะในเกาะชวาและบาหลี)
# สีซีเปีย
ซีเปีย  เป็นสีน้ำตาลแดงที่ได้ชื่อจากรงควัตถุสีน้ำตาลจากถุงน้ำหมึกของหมึกกระดอง Sepia ศัพท์ sepia เป็นรูปแผลงเป็นละตินจากภาษากรีกว่า σηπία, sēpía แปลว่าหมึกกระดองMaerz and Paul A Dictionary of Colour New York:1930 McGraw Hill. Discussion of the colour Sepia, Page 179

ในทัศนศิลป์ 
thumb|250px|น้ำหมึกซีเปียใช้เขียน วาดภาพ และทาสีโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
น้ำหมึกซีเปียมักใช้ในงานเขียนของอารยธรรมกรีก-โรมัน และศิลปินยังคงใช้งานมันเป็นสื่อวาดภาพจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 เอกรงค์เทาเป็นเทคนิคจิตรกรรมที่พัฒนาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ซึ่งมีวิธีวาดภาพให้อยู่ในโทนสีเทา, ซีเปีย หรือเขียวเข้มอย่างเดียว ช่วง 15 ปีหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ศาสตราจารย์ยาคอบ ไซเดลมันน์ (Jacob Seydelmann) แห่งเดรสเดนได้พัฒนากระบวนการเพื่อสกัดและผลิตสีซีเปียที่มีความเข้มมากขึ้นไว้ใช้ในงานจิตรกรรมสีน้ำ และสีน้ำมัน

โทนซีเปียเป็นกระบวนการทางเคมีที่ใช้ในการถ่ายภาพที่เปลี่ยนตัวภาพจากสีดำกับขาวให้เป็นสีน้ำตาล ปัจจุบัน สีนี้มักมีส่วนเกี่ยวโยงกับภาพถ่ายโบราณ ภาพจากโปรแกรมซอฟต์แวร์กราฟฟิกและกล้องดิจิทัลส่วนใหญ่มีฟิลเตอร์โทนซีเปีย เพื่อเลียนแบบรูปลักษณ์สิ่งพิมพ์โทนซีเปีย

 การใช้งานแบบอื่น
# เจฟ เบนเนต
เจฟ เกลน เบนเนต (Jeffrey Glenn Bennett หรือชื่อเดิม Jeffrey Glenn Bennett) เกิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม, 2505 ที่เมืองเบอร์แบงก์ รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นนักพากย์ภาพยนตร์ การ์ตูน และเกม เรื่องที่พากย์ได้แก่

 ห้องทดลองของเด็กซ์เตอร์ เป็น พ่อของเด็กซเตอร์
 แค้มป์ ลาซโล เป็น ราจ
 จอห์นนี่ บราโว เป็น จอห์นนี่ บราโว
 เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย เป็น เคลย์ เบลลีย์
 ลีโล แอนด์ สติทซ์ เป็น Dr. Von Hamsterviel 
 อะลาดิน เป็น Amin Damoola
 Earthworm Jim เป็น Peter Puppy
 Gargoyles เป็น Brooklyn และ Owen Burnett
 พาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์ เป็น Big Billy / Grubber
 สคูบี้-ดู ตอน มนต์เพลงแวมไพร์ เป็น ลอร์ด วัลโดรน่า
 "โรดโรเวอส์" เป็น บลิทซ์

จเจฟ เบนเนต
จเจฟ เบนเนต
หมวดหมู่:บุคคลจากเบอร์แบงก์
# เอวีซีเอชดี
เอวีซีเอชดี (AVCHD : Advanced Video Codec High Definition) เป็นรูปแบบการบันทึกสัญญาณความคมชัดสูงอย่างใหม่ เป็นการร่วมผลิตระหว่างโซนี และพานาโซนิค โดยจะสามารถใช้สื่อบันทึกได้หลากหลาย ได้แก่ ดิสก์ DVD แบบบันทึกได้ ขนาด 3 นิ้ว, และฮาร์ดดิสก์ และ SD และการ์ดหน่วยความจำ Memory Stick Pro ทั้งยังกำหนดตำแหน่งในตลาดที่จะแข่งขันกับรูปแบบการบันทึกด้วยกล้องวิดีโอ อย่าง HDV และ MiniDV ด้วย 
 
รูปแบบ AVCHD นี้ จะใช้การบีบอัดสัญญาณภาพ MPEG-4 AVC (H.264) ซึ่งเป็นแบบแผนการบีบอัดสัญญาณที่มีประสิทธิภาพสูงกว่า เมื่อเปรียบเทียบกับการบีดอัด MPEG-2 ที่ใช้กันในกล้องแคมคอร์เดอร์ HDV (HDV camcorder) โดยมีศักยภาพที่จะให้การบันทึกที่กะทัดรัดขึ้น และมีคุณภาพของภาพที่ดีกว่าด้วย
 
ส่วนสัญญาณเสียงนั้นถูกเข้ารหัสแบบ 5.1 AC-3 หรือ 7.1 linear PCM ส่วนการถ่ายโอนบิตที่ใช้ เป็นแบบ MPEG-2 ทั้งนี้ โซนีประกาศว่ารูปแบบดังกล่าวมีเวลาการบันทึกรวมบน MiniDVD ประมาณ 20 สำหรับสัญญาณภาพความคมชัดสูง โดยการใช้อัตราบิตเฉลี่ย และเมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ดิสก์ 80 มม. ในปัจจุบันสามารถบันทึกได้ 30 นาที สำหรับภาพ MPEG-2 ความคมชัดมาตรฐาน และเทป MiniDV สามารถบันทึกได้ 60 นาทีเต็ม สำหรับทั้งสัญญาณภาพวิดีโอ DV ความคมชัดมาตรฐาน และสัญญาณภาพวิดีโอ HDV ความคมชัดสูง 
 
สำหรับข้อดีต่างๆ ของ AVCHD ที่มีเหนือกว่าเทป MiniDV ก็คือ การเข้าถึงแบบสุ่มแท้ เพราะการค้นหาแบบอิงเวลาของ AVCHD จะไม่เกี่ยวกับการทำงานเดินหน้า/ถอยหลังเร็วอย่างที่เกิดขึ้นกับรูปแบบที่ใช้เทปอย่าง MiniDV สำหรับผู้ใช้ที่มีความช่ำชองสูง ฟุตเทจภาพวิดีโอแบบดิจิทัลจะไม่ค่อยตัดต่อในกล้อง แต่จะโอนถ่ายไปยังพีซี แล้วผู้ใช้จะใช้โปแกรมตัดต่อวิดีโอ (เช่น Adobe Premiere หรือ Final Cut Pro ของ Apple) เพื่อตัดต่อฟุตเทจ และเบิร์นสัญญาณวิดีโอที่สำเร็จเป็น DVD
 
ดังนั้น ในขณะที่ความสะดวกยังเป็นสิ่งที่ต้องการ การเข้าถึงแบบสุ่มของ AVCHD จะทำให้สามารถใช้ในเชิงปฏิบัติที่จำกัด สำหรับผู้ใช้ที่ช่ำชอง ทั้งนี้คาดกันว่า AVCHD จะสามารถเล่นได้ในเครื่องเล่น Blu-ray Disc และอาจใช้ได้กับ PlayStation 3 ด้วย
 
นอกจากนี้ โซนียังเปิดตัวกล้องแคมคอร์เดอร์ AVCHD จำนวน 2 รุ่น คือ HDR-SR1 (มีฮาร์ดดิสก์ 30GB) สำหรับ USD 1500 และ HDR-UX1 (มี MiniDVD บันทึกได้ ขนาด 80 มิลลิเมตร) สำหรับ USD 1400 ทั้งสองรุ่นนี้เปิดตัวในญี่ปุ่น วันที่ 1 ตุลาคม และ 10 กันยายน พ.ศ. 2549 ตามลำดับ คือ HDR SR1, HDR UX1

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 watch.impress.jp's First impressions on the HDR-UX1 (Japanese)
# ปลากระเบนขาว
ปลากระเบนขาว  ปลากระเบนน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae) 

มีรูปร่างเหมือนปลากระเบนชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน หางยาว โคนหางมีเงี่ยงแหลมมีพิษ 1 หรือ 2 ชิ้น ที่สามารถงอกใหม่ได้เมื่อหลุดหรือหักไป หางไม่มีริ้วหนัง พื้นลำตัวด้านบนสีเทาหรือสีน้ำตาลอ่อน กลางหลังมีเกล็ดเป็นตุ่มหยาบ ๆ มีขอบสีขาวรอบลำตัว พื้นลำตัวด้านล่างสีขาว  ส่วนหางสีขาว หากินตามพื้นท้องน้ำ โดยอาหารได้แก่ ไส้เดือนน้ำ, ปลาขนาดเล็ก, สัตว์หน้าดิน และสัตว์มีเปลือก จะว่ายขึ้นมาหากินบริเวณผิวน้ำบ้างเป็นบางครั้ง  ขนาดโดยเฉลี่ยมีความกว้าง 40 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 60 เซนติเมตร ส่วนหางยาว 80 เซนติเมตร น้ำหนักไม่เกิน 3 กิโลกรัม

เป็นปลากระเบนน้ำจืดชนิดที่พบชุกชุมมากที่สุดและมีขนาดเล็กที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย  พบมากแถบที่ราบลุ่มภาคกลาง เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำแม่กลอง,  แม่น้ำท่าจีน, บึงบอระเพ็ด และพบที่แม่น้ำตาปีในภาคใต้ด้วย แต่ไม่มีรายงานพบในแม่น้ำบางปะกง โดยพบชุกชุมที่สุดที่เขตอำเภอบางไทร  จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในต่างประเทศพบได้ที่มาเลเซียและอินโดนีเซีย

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามHimantura signifer ซึ่งบางครั้งมีการค้นพบปลาบางตัวที่มีสีขาว ดวงตาสีดำ หรือเป็นปลาเผือกทั้งตัวหน้า 102-120, กระเบนน้ำจืดแห่งชาติ. "Wild Ambition" โดย กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์, ชวลิต วิทยานนท์. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 4 ฉบับที่ 51: กันยายน 2014
# ปลากระเบนลาว
ปลากระเบนลาว หรือ ปลากระเบนแม่น้ำโขง  ปลากระเบนน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae) 

มีรูปร่างคล้ายปลากระเบนในวงศ์นี้ทั่วไป แต่ส่วนหัวจะออกเป็นรูปทรงห้าเหลี่ยม ตาโต หางมีริ้วหนังบาง ๆ โคนหางมีเงี่ยงแหลมมีพิษ 1 หรือ 2 ชิ้น ที่เมื่อหลุดหรือหักไปแล้วสามารถงอกใหม่ทดแทนได้  ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลนวล กลางหลังมีเกล็ดเป็นตุ่มหยาบ ๆ ลำตัวด้านล่างสีขาว และมีปื้นสีเหลืองอ่อนหรือส้มปน ความกว้างของลำตัวประมาณ 40 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 80 เซนติเมตร ส่วนหางยาว 1.2 เมตร น้ำหนักมากที่สุดมากกว่า 10 กิโลกรัม หากินตามพื้นท้องน้ำ อาหารได้แก่ สัตว์หน้าดิน, ปลาขนาดเล็ก และสัตว์มีเปลือกต่าง ๆ  จะว่ายขึ้นมาหากินบริเวณผิวน้ำบ้างเป็นบางครั้ง

พบเฉพาะแม่น้ำโขงตอนกลาง ในช่วงของประเทศกัมพูชา, ลาว, ไทย และอาจพบได้จนถึงจีนตอนล่าง

โดยค้นพบครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1968 โดยยะสุฮิโกะ ทะกิ นักมีนวิทยาชาวญี่ปุ่น โดยเรียกว่า Dasyatis sp. และไม่ได้มีคำอธิบายเพิ่มเติมในทางวิชาการ และตัวอย่างต้นแบบของทะกิได้สูญหายไป จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1987 ไทสัน อาร์. โรเบิร์ตส์ นักมีนวิทยาชาวอเมริกัน และจรัลธาดา กรรณสูต นักวิชาการประมงชาวไทยของกรมประมง ได้ร่วมกันอนุกรมวิธานลงในวารสาร Environmental Biology of Fishes โดยชนิดต้นแบบเป็นปลาตัวผู้ขนาดยังไม่โตเต็มที่ความยาว 23 เซนติเมตร (9.1 นิ้ว) จับได้จากแม่น้ำโขงในเขตจังหวัดเชียงราย

เป็นปลาที่พบน้อย แต่เป็นปลาที่มีรสชาติดี จึงมักถูกจับขึ้นมาทำเป็นอาหาร  และมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย โดยมีรายงานการพบที่เป็นปลาเผือกอยู่ 3 ครั้งในช่วงกว่า 13 ปีหน้า 102-120, กระเบนน้ำจืดแห่งชาติ. "Wild Ambition" โดย กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์, ชวลิต วิทยานนท์. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 4 ฉบับที่ 51: กันยายน 2014 และจากการศึกษาวงศ์วานวิทยาบนพื้นฐานของไซโตโครมบี เมื่อปี ค.ศ. 1999 พบว่ามีความสัมพันธ์ใกล้กับปลากระเบนสกุลด้วยกันชนิดอื่นที่พบในอ่าวไทยด้วย

มีชื่อเรียกในภาษาอีสานว่า "ปลาฝา" หรือ "ฝาไล" Roberts, T.R. and J. Karnasuta (1987). Dasyatis Zaosensis, a new whiptailed stingray (family Dasyatidae), from the Mekong River of Laos and Thailand". Environmental Biology of Fishes 20 (3): 161–167. doi:10.1007/BF00004951.  Rainboth, W.J. (1996). Fishes of the Cambodian Mekong. Food and Agriculture Organization of the United Nations. p. 53. ISBN 9251037434.
# ยิดัม
ยิดัม หรือ ยีตัม  หรือในภาษาสันสกฤตจะเรียกว่า อิษฏเทวดา  หมายถึง เทพแห่งสมาธิ หรือ องค์พระแห่งปัญญา โดยในคําสอนวัชรยานได้มีการพูดถึงตรีมูล (ซาซุม) หรือเรียกว่าสรณะภายใน ได้แก่
คุรุ (ลามะ) คือ พระพุทธ องค์แทนแห่งพร
เทวะ (ยิดัม) คือ พระธรรมองค์แทนแห่งความสำเร็จ
ฑากินี (คานโดร) คือ พระสงฆ์ องค์แทนแห่งการดำเนินพุทธกิจ

ตัวอย่างเช่น หากเราปฏิบัติสวดมหากรุณาธารณี สวดโอม มณี ปัทม เม หูม เราก็ถือได้ว่ายิดัมของเราคือ พระอวโลกิเตศวร ซึ่งยิดัมที่เป็นที่รู้จักกันมาก คือ พระเหรุกะ พระเหวัชร พระวัชรกุมาร (วัชรกิลายะ) เป็นต้น

 การมีอยู่ของยิดัม  
ตามที่พระปัทมสัมภวะ หรือคุรุรินโปเช ผู้นําพุทธศาสนาเข้าสู่ทิเบต ท่านได้เคยกล่าวเอาไว้ว่า การไม่มียิดัม ก็หมายความว่าเราจะไม่ได้รับผลจากการปฏิบัติ หมายความว่าเมื่อเราปฏิบัติสมาธิ เราก็ต้องมีบทปฏิบัติภาวนานั่นคือวิถีทางไปสู่ความสำเร็จ ในการปฏิบัติพุทธแบบทิเบต ก็เช่นเดียวกัน พระยิดัม เป็นเทพผู้เป็นเจ้าของคำสอนและเป็นผู้รักษาคำสอน แต่ตัวท่านเองไม่ได้เป็นเทพที่เอาไว้กราบเคารพบูชาหรือขอพรให้กับใคร เพราะท่านปรากฏในการทำสมาธิ และเป็นองค์ที่เราปฏิบัติเพื่อได้รับผล ทางธรรมหรือการไปสู่แนวทางการบรรลุธรรม

 รูปแบบของยิดัม 
ยิดัม เท่าที่มีปรากฏมี 4 แบบ คือ

 เหวัชระ  มี 8 เศียร เรียงตามยาวข้าละ 3 เศียรกลางใหญ่สุด มีเศียรซ้อนเศียรกลางอีกหนึ่ง มีมือถือกะโหลกทั้ง 16 มือ มือข้างขวาถือรูปสัตว์ต่าง ๆ และมนุษย์ มือซ้ายถือเทพเจ้าประจำธาตุทั้ง 4 มี 4 เท้า เท้าทั้ง 2 เหยียบคน เท้าอีก 2 อยู่ในท่าร่ายรำ มีร่างกายสีน้ำเงิน
 คุหยสมาช มี 3 เศียร แต่ละเศียรมี 3 ตา มี 6 กร อยู่ในท่ากอดรัดกับศักติ โดย 2 กรหน้าจะทำท่าวัชรหุมการ กรอื่น ๆ ถือจินดามณี จักร ดาบ รัตนะ หรือดอกบัว
 มหามายา มี 4 เศียร 4 กร อยู่ในท่ากอดรัดกับศักติ 2 กรหน้าทำท่าวัชรหุมการ ถือถ้วยกะโหลก คันศรและลูกศร
 สังวร มี 4 เศียร 12 กร สวมพวงมาลัยกะโหลก นุ่งหนังเสือและหนังช้าง กอดรัดกับศักติ มือถือระฆัง กระดิ่ง วัชระ เศียรพระพรหม และสัญลักษณ์ทางตันตระอื่น ๆ ถ้าอยู่ในรูปสัตสังวร มีเศียรเดียว 2 กร ประทับนั่งกอดรัดศักติ
รูปแบบอื่น ๆ ของยิดัม เช่น ยมานตกะ เหรุกะ มหากาฬ ชัมภละ จุณฑาฑากิณี มารีจี พระวัชรกุมาร(วัชรกิลายะ)และ ปัญจรักษา ในเนปาล เป็นต้น