wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ฌ็อง-ดอมีนิก โบบี
ฌ็อง-ดอมีนิก โบบี (, 30 เมษายน พ.ศ. 2495 – 9 มีนาคม พ.ศ. 2540) เป็นนักหนังสือพิมพ์ นักเขียน และบรรณาธิการของนิตยสาร ELLE เมื่อวันที่วันที่ 8 ธันวาคม 1995 ขณะเขามีวัยได้ 43 ปี เกิดอาการเส้นเลือดสมองแตก ทำให้ก้านสมองเสียหาย เขาสลบไป 20 วัน และเมื่อฟื้นขึ้นมาเขาพบว่าตัวเองไม่สามารถพูดได้ และเป็นอัมพาตเกือบทั้งตัว 

โบบีสามารถเคลื่อนไหวศีรษะได้เพียงเล็กน้อย ส่งเสียงอืออา และกะพริบตาซ้ายได้ เขาอยู่ที่สภาพที่ทางการแพทย์เรียกว่า Locked-in Syndrome แต่ในระหว่างที่เขาตกอยู่ในสภาพเช่นนั้น เขาเขียนหนังสือที่ชื่อว่า Le Scaphandre et Le Papillon (แปลเป็นภาษาไทยโดยวัลยา วิวัฒน์ศร ในชื่อ ชุดประดาน้ำและผีเสื้อ พิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ) โดยให้คนท่องชุดตัวอักษรที่เรียงตามความถี่ในการใช้ในภาษาฝรั่งเศส และโบบีจะกะพริบตาเมื่อถึงตัวอักษรที่เขาต้องการ 

โบบีแต่งและเรียบเรียงเรื่องราวทั้งหมดในสมอง และให้คนเขียนตามคำบอกทีละตัวอักษร หนังสือของเขาวางขายในฝรั่งเศสในวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2540 ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีเยี่ยม และขายได้ถึง 150,000 เล่มในสัปดาห์แรก โบบีเสียชีวิต 3 วันหลังจากหนังสือออกวางขาย ไม่มีการเปิดเผยสาเหตุการเสียชีวิตของเขา
# เดอะซิมส์ ออนไลน์
อีเอ-แลนด์ (EA-Land) ในชื่อเดิมว่า เดอะซิมส์ ออนไลน์ (The Sims Online, TSO) พัฒนาโดย แมกซิส เป็นเกมออนไลน์ พัฒนาเมื่อ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2002 ซึ่งดัดแปลงมาจากเกมเดอะซิมส์ที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ผู้ใช้ต้องเสียค่าสมาชิกรายเดือน
เนื่องจากการเล่นแบบออนไลด์ยังมีค่าใช้จ่ายสูงจึงไม่มีผู้เล่นมากนักโครงการถูก EA ปรับปรุงในชื่อ EA-Land และปิดให้บริการในเดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ผู้เล่นไม่จำเป็นต้องเสียค่าสมาชิกรายเดือน แต่ผู้เล่นจะต้องจ่ายเงินจริงสำหรับซื้อเงินในเกม (หน่วยเงินเป็นซิโมลีน) และผู้เล่นสามารถเปลี่ยนเงินในเกมเป็นเงินจริงได้
# จักรพรรดินีเทเม
จักรพรรดินีเทเม (25 มิถุนายน พ.ศ. 2427 – 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2494) พระนามเดิม ซาดาโกะ คูโจ  เป็นจักรพรรดินีอัครมเหสีในจักรพรรดิไทโช และเป็นพระราชมารดาในจักรพรรดิโชวะ โดยจักรพรรดินีเทเมเป็นจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นองค์สุดท้ายที่มาจากตระกูลฟูจิวาระ (สายตระกูลคูโจ)

 พระราชประวัติ 
จักรพรรดินีเทเมเป็นธิดาของมิชิตะกะ คูโจ (九条 道孝) กับอิกุโกะ โนะมะ (野間 幾子) เสด็จพระราชสมภพที่กรุงโตเกียว พระองค์ได้เสกสมรสกับมกุฎราชกุมารโยะชิฮิโตะเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 ต่อมาพระนางได้ทรงเป็นจักรพรรดินีเมื่อพระสวามีเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 เนื่องด้วยสุขภาพพระสวามีของพระนางประชวรมาโดยตลอด พระนางจึงทรงมีอิทธิพลต่อราชสำนักญี่ปุ่นอย่างมาก นอกจากนั้นพระองค์ยังทรงเป็นองค์สภานายิกาสภากาชาดญี่ปุ่นอีกด้วย

 พระราชโอรส-ธิดา 
สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม ได้ให้พระประสูติกาลพระราชโอรส 4 พระองค์แก่สมเด็จพระจักรพรรดิไทโช คือ:
 จักรพรรดิโชวะ (พ.ศ. 2444–2532) พระนามเดิม เจ้าชายฮิโรฮิโตะ มิจิโนะมิยะ อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงนางาโกะ คูนิ มีพระราชโอรส-ธิดาเจ็ดพระองค์
 เจ้าชายยาซูฮิโตะ ชิจิบุโนะมิยะ (พ.ศ. 2445–2496) พระยศเดิม อัตสึโนะมิยะ เสกสมรสกับเซ็ตสึโกะ มัตสึไดระ ไม่มีพระราชบุตร
 เจ้าชายโนบูฮิโตะ ทากามัตสึโนะมิยะ (พ.ศ. 2448–2530) พระยศเดิม เทรุโนะมิยะ เสกสมรสกับคิกูโกะ โทกูงาวะ ไม่มีพระราชบุตร
 เจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ  (พ.ศ. 2458–2559) พระยศเดิม ซูมิโนะมิยะ เสกสมรสกับยูริโกะ ทากางิ มีพระโอรส-ธิดาห้าพระองค์

 ดำรงพระยศพระพันปีหลวง 
หลังจากการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระจักรพรรดิไทโชเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2469 พระนางก็ได้รับการสถาปนาเป็นพระราชชนนีหรือพระพันปีหลวง (皇太后) พระองค์จึงมีพระนามว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม พระพันปีหลวง  หลังจากนั้นเมื่อญี่ปุ่นเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่ 2 พระนางก็ทรงคัดค้านการเข้าร่วมนั้นอย่างเต็มที่และอย่างเปิดเผย  ซึ่งสิ่งนี้ทำให้พระนางทรงต้องมาทะเลาะกับพระราชโอรสของพระองค์

 สวรรคต 
หลังสงครามโลกครั้งที่สองสงบลงได้ไม่นาน สมเด็จพระจักรพรรดินีได้เสด็จสวรรคตที่พระราชวังโอมิยะ กรุงโตเกียว ขณะมีพระชนมายุได้ 66 พรรษา และทรงดำรงตำแหน่งเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีอยู่ 14 พรรษา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2455-2469 และดำรงตำแหน่งพระพันปียาวนานถึง 25 พรรษา

 พระอิสริยยศ 
 ท่านหญิงซาดาโกะ คูโจ 
 เจ้าหญิงซาดาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น
 สมเด็จพระจักรพรรดินีซาดาโกะ
 สมเด็จพระจักรพรรดินีซาดาโกะ พระพันปีหลวง 
 สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม (พระนามหลังการสวรรคต)

 พงศาวลี
# ดัสติน ฮอฟแมน
ดัสติน ลี ฮอฟแมน (เกิด 8 สิงหาคม ค.ศ. 1937) เป็นนักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน มีผลงานการแสดงครั้งแรกจากภาพยนตร์ The Star Wagon ในปี 1967 ต่อมาได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์จากภาพยนตร์เรื่อง เดอะแกรดูเอท พิษรักแรงสวาท (1967) และภาพยนตร์สร้างชื่ออีกเรื่องคือ ทู้ทซี่ ในปี 1983

การแสดงของเขาในภาพยนตร์เรื่อง พ่อ แม่ ลูก (1979) ทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ และได้รับรางวัลเดียวกันอีกครั้งทั้งเวทีรางวัลออสการ์และลูกโลกทองคำกับภาพยนตร์เรื่อง เรนแมน ที่แสดงร่วมกับทอม ครูซ
# เพลงสำคัญของแผ่นดิน
เพลงสำคัญของแผ่นดิน คือ เพลงที่รัฐบาลไทยจัดให้มีความสำคัญในระดับชาติอย่างเป็นทางการ ตามมติคณะรัฐมนตรีลงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ซึ่งมีทั้งหมด 6 เพลง ได้แก่ เพลงสรรเสริญพระบารมี เพลงชาติไทย เพลงมหาชัย เพลงมหาฤกษ์ เพลงสดุดีมหาราชา และเพลงภูมิแผ่นดิน นวมินทร์มหาราชา  ต่อมา มติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 เพิ่มเพลงสำคัญของแผ่นดินอีก 2 เพลง คือ เพลงสดุดีจอมราชา และ เพลงสดุดีพระแม่ไทย โดยยกเหตุผลว่าเพลงเหล่านี้ "เป็นเพลงที่มีคุณค่า แสดงถึงคุณค่าและความเจริญของคนในชาติ เป็นภูมิปัญญาของแผ่นดิน รวมทั้งแสดงความจงรักภักดีและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณแด่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบรมราชจักรีวงศ์"

ตามมติคณะรัฐมนตรีดังกล่าว ได้กำหนดให้ส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจ และหน่วยงานอื่นของรัฐ ใช้เพลงสำคัญของแผ่นดินตามฉบับที่คณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติจัดทำขึ้นใหม่ เป็นต้นฉบับในโอกาสต่างๆ ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2547 เป็นต้นไป

 วงดนตรีที่ใช้บรรเลง 
ในการจัดทำต้นฉบับเพลงสำคัญของแผ่นดินครั้งนี้ คณะผู้จัดทำได้จัดทำทั้งดนตรีสากลและดนตรีไทย สำหรับประเภทดนตรีสากล ได้บรรเลงและขับร้องโดยวงดนตรี 3 ประเภท ได้แก่
 วงออร์เคสตราสี่เหล่าทัพ (ได้แก่ วงดุริยางค์ทหารบก ทหารเรือ ทหารอากาศ และตำรวจ) และวงดุริยางค์กรมศิลปากร
 วงบิ๊กแบนด์ โดย วงเฉลิมราชย์
 วงโยธวาทิต โดย วงดุริยางค์กรมศิลปากร

ในส่วนของดนตรีไทย ได้ใช้วงดนตรี 3 ประเภท ซึ่งบรรเลงและขับร้องโดยวงดนตรีกรมศิลปากร ร่วมกับนักดนตรีไทยสี่เหล่าทัพ ได้แก่ 
 วงปี่พาทย์เครื่องใหญ่ 
 วงเครื่องสายเครื่องคู่
 วงมโหรีเครื่องคู่ 

 คณะผู้จัดทำ 
 จัดทำโดย: คณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี
 ผู้ควบคุมการผลิต: นายแมนรัตน์  ศรีกรานนท์ ศิลปินแห่งชาติ
 ผู้ช่วยควบคุมการผลิต: นาวาเอกณรงค์  แสงบุศย์
 ผู้บันทึกเสียง: จ่าเอกชูศักดิ์  ทองสิมา
 บริษัทผู้ผลิต: บริษัท เฉลิมราษฎร จำกัด
 ผู้เผยแพร่: กรมประชาสัมพันธ์, สำนักงานเสริมสร้างเอกลักษณ์ของชาติ, สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี
# ทรงยี่สิบหน้าปลายตัด
ทรงยี่สิบหน้าปลายตัด (, พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปห้าเหลี่ยมด้านเท่า 12 หน้า และหน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่า 20 หน้า รวม 32 หน้า รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงยี่สิบหน้าปรกติ (regular icosahedron) ไปตัดปลายออกทั้ง 12 มุม ให้หน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่ากลายเป็นรูปหกเหลี่ยมด้านเท่า รูปทรงนี้มี 60 จุดยอด 90 ขอบ และเป็นทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)

 พื้นที่ผิวและปริมาตร 
thumb|ทรงยี่สิบหน้าปลายตัดที่คลี่ออก
พื้นที่ผิว A และปริมาตร V ของทรงยี่สิบหน้าปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a คำนวณได้ ดังนี้

 การนำไปใช้ 
125px|thumb|left|เปรียบเทียบกับลูกฟุตบอล
ลูกฟุตบอลเป็นตัวอย่างหนึ่งของทรงยี่สิบหน้าปลายตัดที่พบในชีวิตประจำวัน ลายบนลูกฟุตบอลเป็นรูปห้าเหลี่ยมและรูปหกเหลี่ยมซึ่งอยู่ในรูปแบบเดียวกับรูปทรงนี้ แต่ดูคล้ายทรงกลมมากกว่าเนื่องจากความดันของอากาศภายในและความยืดหยุ่นของวัสดุที่ใช้ผลิต
# เดอะซิมส์ สร้างชีวิต ลิขิตฝัน
เดอะซิมส์: สร้างชีวิตลิขิตฝัน  เป็นเกมส์ภาคเสริมลำดับที่ 1 ของเกมส์ชุดเกม เดอะซิมส์ ผลิตเมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2543 จุดเด่นของภาคนี้คือไอเท็มที่สร้างปฏิสัมพันธ์รูปแบบใหม่ของชาวซิมส์

 ไอเท็มใหม่ 
 ตะเกียง คุณสามารถถูตะเกียงและยักษ์ในตะเกียงก็ปรากฏตัวมา พร้อมฟังคำสั่งโดยเฉพาะ จินนี่ยักษ์ในตะเกียงวิเศษซึ่งสามารถเสกให้ทองคำ และถ้าไม่ดีก็เสกให้เป็นน้ำและไฟไป
 ศีรษะในไหโบราณ 
 หุ่นยนต์ Servo หุ่นยนต์แม่บ้านซึ่งชาวซิมส์ของคุณนั้นไม่ต้องทำงานจนเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า ซึ่งสามารถเรียกหุ่นยนต์ Servo มาเป็นแม่บ้านซึ่งไม่มีเหน็ดเหนื่อยต่อการทำงานบ้าน เช่น การทำอาหาร รดน้ำ จัดเตียงนอน ซึ่งหุ่นยนต์จะทำงานเสร็จก็กลับไปที่เดิม

 สิ่งที่น่ารำคาญให้กับชาวซิมส์ 
สิ่งที่คุณรังเกลียดคือตัวตลกสะอื้น หรือ เรียกว่า "ซันนี่" เป็นตัวละครที่เพิ่มมาในภาคเสริมนี้ เมื่อตอนที่คุณกำลังซื้อฝาผนังรูปภาพเพ้นท์ตัวตลกสะอื้น ตัวตลกที่น่ารำคาญก็จะปรากฏตัวพร้อมแกล้งความปั่นป่วนให้กับผู้เล่น จนคุณไม่สามารถไล่เขาออกไปได้ คุณจำเป็นต้องเรียกนักจับตัวตลกมาปราบ และถ้าเอาโต๊ะมาติดข้างเตาผิงไฟมาติดข้าง ถ้าเกิดไฟไหม้พร้อมเผารูปภาพของตน จนตัวตลกก็หายตัวไปด้วย 

อีกสิ่งหนึ่งที่คุณควรระลึกไว้เมื่อเลี้ยงหนู คือ หากดูแลไม่ดีซิมส์ของคุณอาจเป็นโรคได้
# เมืองปากเซ
ปากเซ เป็นอำเภอ  (เมือง) ของแขวงจำปาศักดิ์ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศลาวMaplandia world gazetteer

ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น "นครปากเซ" เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ที่ผ่านมา

เมืองและหมู่บ้าน
ปากเซ
ห้วยแซ
ห้วยเฮ
# โน้ต
โน้ต (note) อาจหมายถึง

 ดนตรี
 โน้ตดนตรี หรือ โน้ตเพลง (note) เสียงหรือสัญลักษณ์ของเสียง
 ค่าของโน้ต (note value) ความยาวในการออกเสียง

 เครื่องเขียน การเขียน และเอกสาร
 สมุด หรือ สมุดโน้ต (notebook/notepad)
 บันทึก (memorandum/memo) ชื่ออื่นเช่น บันทึกข้อความ บันทึกความจำ บันทึกช่วยจำ บันทึกเตือนความจำ
 หมายเหตุ หรือ เชิงอรรถ (footnote)
 ตั๋วสัญญาใช้เงิน (promissory note)
 บุคคล
 โน้ต เชิญยิ้ม ศิลปินตลก
 อุดม แต้พานิช (โน้ส) นักพูด
 นันทไกร ฉ่ำใจหาญ อดีตสมาชิกวงดนตรีโปเตโต้

 ความหมายในภาษาอังกฤษ
 ธนบัตร (banknote) ชาวไทยเรียกว่า bank ชาวตะวันตกเรียกว่า note ชาวอเมริกันเรียกว่า bill

 โทรศัพท์มือถือ
 ซัมซุง กาแลคซี โน้ต
# เวอร์ชวลออน
ไซเบอร์ทรูเปอร์ เวอร์ชวลออน  เป็นชุดเกมต่อสู้สามมิติซึ่งพัฒนาโดยเซก้า โดยเกมตู้ของภาคแรกนั้นได้เริ่มให้บริการในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538

เกมเวอร์ชวลออนจะให้ผู้เล่นเลือกหุ่นยนต์ขนาดใหญ่ที่เรียกว่าเวอร์ชัวรอยด์ ซึ่งผู้เล่นจะควบคุมโดยการใช้คันโยกคู่คล้ายกับคันบังคับในอนิเมะแนวหุ่นยนต์ โดยภาพในเกมจะเป็นมุมมองจากด้านหลังของเวอร์ชัวรอยด์ที่ผู้เล่นควบคุม

เนื้อเรื่องของเวอร์ชวลออนเป็นเรื่องราวในศักราชสมมุติ เวอร์ชวลเซนจูรี (Virtual Century มีตัวย่อว่า V.C. และเขียนด้วยเลขฐาน 16) ซึ่งอุปโลกว่าเกมเวอร์ชวลออนนั้นเป็นระบบควบคุมจากระยะไกลของเวอร์ชัวรอยด์ซึ่งองค์กรขนาดใหญ่ได้ใช้ในการยืมมือของประชาชนทั่วไปควบคุมเวอร์ชัวรอยด์ให้ในสงคราม เอนจินของเกมชุดเวอร์ชวลออนเรียกว่า M.S.B.S. (Mind-Shift Battle System) ซึ่งเนื้อเรื่องของเกมได้อุปโลกว่าเป็นระบบปฏิบัติการของเวอร์ชัวรอยด์

หุ่นยนต์เวอร์ชัวรอยด์ที่ปรากฏในเกมทั้งหมดเป็นได้รับการออกแบบโดยฮาจิเมะ คาโทกิ

 เกมในชุดเวอร์ชวลออน 
ในปัจจุบันมีเกมในชุดเวอร์ชวลออนทั้งหมดสี่ภาค
ไซเบอร์ทรูเปอร์ เวอร์ชวลออน (พ.ศ. 2538)
 หรือเวอร์ชวลออน โอเปอเรชันมูนเกต สำหรับเกมตู้, เซก้า แซทเทิร์น, คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล และ เพลย์สเตชัน 2 ใช้ M.S.B.S v3.3
ไซเบอร์ทรูเปอร์ เวอร์ชวลออน โอราโทริโอ แทงแกรม (พ.ศ. 2541)
 สำหรับเกมตู้, ดรีมแคสต์ และ เอกซ์บอกซ์ 360 ใช้ M.S.B.S. v5.2 (เกมตู้รุ่นแรก), v5.4 (เกมตู้), v.5.45 (ดรีมแคสต์), v5.6 (แผ่นเสริม) and 5.66 (เกมตู้รุ่นหลัง)
ไซเบอร์ทรูเปอร์ เวอร์ชวลออน ฟอร์ซ (พ.ศ. 2544)
 สำหรับเกมตู้และเอกซ์บอกซ์ 360 เป็นเกมที่มีระบบแทกทีมซึ่งสามารถเล่นพร้อมกันได้สี่คน และมีการ์ดซึ่งผู้เล่นสามารถใช้เก็บข้อมูลการเล่นไปใช้กับตู้อื่นได้ ใช้ M.S.B.S. v7.5, v7.6 และ v7.7
ไซเบอร์ทรูเปอร์ เวอร์ชวลออน มาร์ซ (พ.ศ. 2546)
 สำหรับเพลย์สเตชัน 2โดยเฉพาะ นับเป็นภาคดัดแปลงของเวอร์ชวลออน ฟอร์ซและเป็นภาคแรกที่มีโหมดเนื้อเรื่องสำหรับเล่นคนเดียว ใช้ M.S.B.S. v8.5

 ภาคอื่นๆ 
นอกจากเกมแล้ว เวอร์ชวลออนยังมีเนื้อเรื่องภาคเสริมในรูปแบบของซีรีส์พลาสติกโมเดลและดราม่าซีดี
 ไซเบอร์เนต ราฟโซดี้ (ดราม่าซีดี)
 เคาเตอร์พ้อย 009เอ（ดราม่าซีดี）
 วันแมนเรสคิว（โมเดลซีรีส์ของนิตยสารฮอบบีเจแปน）
 แฟรกเมนทารี พาสเซจ（โมเดลซีรีส์ของนิตยสารเดนกิฮอบบีแม็กกาซีน）

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
# ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์
ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์  ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ หมายถึงข้อต่อที่อยู่ระหว่างปลายด้านกระดูกอกของกระดูกไหปลาร้า (Sternal end of clavicle) กับรอยเว้าคลาวิคิวลาร์ (clavicular notch) ที่อยู่บนส่วนแมนูเบรียมของกระดูกอก (manubrium of sternum) และบางส่วนของกระดูกซี่โครงชิ้นที่ 1 โดยที่พื้นผิวข้อต่อส่วนใหญ่จะอยู่ทางด้านปลายด้านกระดูกไหปลาร้า ข้อต่อนี้มีส่วนช่วยในการเคลื่อนที่ของไหล่และต้นแขนที่ต้องอาศัยการเคลื่อนไหวของกระดูกไหปลาร้า

 โครงสร้างของแคปซูลข้อต่อ 
thumb|250px|right|ภาพวาดแสดงโครงสร้างพื้นฐานของแคปซูลข้อต่อ
แคปซูลข้อต่อ (Articular/joint capsule) เป็นพื้นที่รอยต่อระหว่างกระดูกที่สามารถทำให้เกิดการเคลื่อนไหวได้ โดยภายในจะเป็นโพรงแคบๆที่เรียกว่า โพรงข้อต่อ (articular cavity) ซึ่งจะมีของเหลวที่เรียกว่า ซินโนเวียล ฟลูอิด (Synovial fluid) คอยช่วยลดแรงเสียดทานระหว่างกระดูกเมื่อเกิดการเคลื่อนไหว เราเรียกข้อต่อที่มีโครงสร้างดังกล่าวว่า ข้อต่อแบบซินโนเวียล (Synovial joint)
ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์เป็นข้อต่อแบบซินโนเวียลลักษณะหนึ่ง ซึ่งมีโครงสร้างของแคปซูลข้อต่อแบบอานม้า (saddle joint) โดยที่โพรงข้อต่อจะถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน โดยแผ่นของกระดูกอ่อนที่เรียกว่า แผ่นข้อต่อ (articular disc) ซึ่งเป็นลักษณะทั่วไปของข้อต่อแบบซินโนเวียล

 เอ็นรอบข้อต่อ 
ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ จะมีเอ็น (ligaments) ที่ช่วยในการค้ำจุนข้อต่อให้มีความเสถียรมากยิ่งขึ้น ซึ่งได้แก่
 เอ็นสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ด้านหน้า (Anterior sternoclavicular ligament)  เป็นเอ็นที่ค่อนข้างใหญ่และคลุมพื้นที่ด้านหน้าของข้อต่อ และเอ็นนี้จะอยู่ทางด้านหลังของปลายด้านกระดูกอกของกล้ามเนื้อสเตอร์โนไคลโดมาสตอยด์ (Sternocleidomastoid muscle)
 เอ็นสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ด้านหลัง (Posterior sternoclavicular ligament)  มีลักษณะรูปร่างคล้ายกับเอ็นสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ด้านหน้า แต่จะคลุมทางด้านหลังของข้อต่อ ทางด้านหลังของเอ็นนี้จะเป็นกล้ามเนื้อสเตอร์โนไทรอยด์ (Sternothyroid muscle) และกล้ามเนื้อสเตอร์โนไฮออยด์ (Sternohyoid muscle)
 เอ็นยึดระหว่างกระดูกไหปลาร้า (Interclavicular ligament)  เป็นเอ็นเส้นเล็กที่ยึดระหว่างปลายด้านกระดูกอกของกระดูกไหปลาร้าทั้งสองข้าง และมีบางส่วนที่ติดกับขอบด้านบนของกระดูกอก
 เอ็นระหว่างกระดูกไหปลาร้าและกระดูกซี่โครง (Costoclavicular ligament)  เป็นเอ็นสั้นๆรูปสี่เหลี่ยมที่ยึดระหว่างพื้นผิวด้านล่างของกระดูกไหปลาร้า กับส่วนของกระดูกอ่อนและกระดูกซี่โครงชิ้นที่ 1

 การเคลื่อนไหว 
ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์มีส่วนช่วยในการเคลื่อนไหวของไหล่และต้นแขนผ่านทางการเคลื่อนไหวของกระดูกไหปลาร้า โดยข้อต่อนี้สามารถทำให้กระดูกไหปลาร้าเคลื่อนไหวในแนวต่างๆ ได้แก่
 แนวดิ่ง ทำให้เกิดการยก (elevation) ของไหล่และแขน ตัวอย่างเช่น ในระหว่างที่มีการยกไหล่ขึ้นจนแขนตั้งฉากกับแนวระนาบ ข้อต่อนี้จะช่วยยกกระดูกไหปลาร้าให้ทำมุมได้ถึง 60 องศาจากแนวระดับ
 แนวด้านหน้า-ด้านหลัง ทำให้มีการงอเข้า (protraction) หรือกางออก (retraction) ของไหล่ โดยข้อต่อนี้จะเคลื่อนไปจากแนวปกติได้ประมาณ 30 องศา การเคลื่อนไหวในลักษณะนี้ช่วยเพิ่มระยะของการเคลื่อนไหวของแขนให้กว้างมากขึ้นกว่าเดิม
นอกจากนี้ ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ยังช่วยในการหมุนรอบแกนตามยาวของกระดูกไหปลาร้าได้เล็กน้อย
# ทางน้ำล้น
ทางน้ำล้น หรือ สปิลเวย์ (spillway) และมักถูกเรียกผิดเป็น สปริงเวย์ เป็นโครงสร้าง อาคารชลศาสตร์ที่สำคัญของเขื่อน เป็นส่วนโครงสร้างที่มีค่าก่อสร้างสูงที่สุดในงานเขื่อน เนื่องจากก่อสร้างด้วยวัสดุคอนกรีตเสริมเหล็ก ทางน้ำล้นบางประเภทจะประกอบด้วยประตูน้ำบานเลื่อนที่สามารถควบคุมระดับน้ำได้

 วัตถุประสงค์ของทางน้ำล้น 
 ทางน้ำล้นใช้ประโยชน์เพื่อควบคุมระดับน้ำในอ่างเก็บน้ำเหนือเขื่อนให้อยู่ในระดับที่ปลอดภัย ด้วยการระบายน้ำส่วนเกินออกมายังท้ายน้ำ เพื่อป้องกันไม่ให้น้ำล้นตัวเขื่อน ซึ่งจะทำให้เขื่อนเกิดความเสียหาย

 ประเภทของทางน้ำล้นแบ่งตามลักษณะการควบคุม 
ทางน้ำล้นแบบควบคุมได้ (Controlled) 
 ทางน้ำล้นแบบควบคุมได้ ประกอบด้วยประตูน้ำบานเลื่อน เพื่อใช้ควบคุมอัตราการไหลของน้ำ การออกแบบจะออกแบบให้อ่างเก็บน้ำสามารถจุน้ำได้ปริมาณสูงสุด โดยสามารถปล่อยน้ำได้ตามความต้องการด้วยการควบคุม

ทางน้ำล้นแบบควบคุมไม่ได้ (uncontrolled)
 ทางน้ำล้นแบบควบคุมไม่ได้ จะไม่มีประตูน้ำ เมื่อระดับน้ำในอ่างสูงจนถึงระดับที่ออกแบบไว้ จะไหลล้นผ่านสันฝายของทางน้ำล้น

 ประเภทของทางน้ำล้นแบ่งตามลักษณะการใช้งาน 
 ทางน้ำล้นใช้งาน (Service Spillway) 
 ใช้ในการควบคุมระดับน้ำในเขื่อน 

 ทางน้ำล้นฉุกเฉิน (Emergency Spillway)
 ใช้ในการระบายน้ำล้นฉุกเฉิน ช่วยในกรณีที่มีน้ำบ่ามาก 

 แบบของทางน้ำล้น 
 ทางน้ำล้นแบบมีบานประตูน้ำ
 บานประตูน้ำแบบบานตรง
 บานประตูน้ำแบบบานโค้ง

 ทางน้ำล้นแบบไม่มีบานประตูน้ำ
 ทางน้ำล้นแบบขั้นบันได (Stepped-Channel spillway, Stepped spillway, Staircase wastewater way หรือ Stepped chute)
 ทางน้ำล้นแบบระฆังหงาย (Inverted bell) มักเรียกกันว่าทางระบายน้ำล้นแบบ Morning glory
 ทางน้ำล้นแบบไหลล้นผ่านสันฝาย (Overflow weir spillway)
 ทางน้ำล้นแบบกาลักน้ำ (Siphon spillway)
 ทางน้ำล้นแบบอุโมงค์ (Tunnel spillway)
 ทางน้ำล้นแบบน้ำล้นด้านข้าง (Side channel spillway)
# ทรงสิบสองหน้ารอมบิกปลายตัด
ทรงสิบสองหน้ารอมบิกปลายตัด  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 6 หน้า และหน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมไม่เท่า 12 หน้า รวม 18 หน้า รูปทรงนี้มี 32 จุดยอด และ 48 ขอบ

รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงสิบสองหน้ารอมบิก (rhombic dodecahedron) มาตัดปลายตรงจุดยอดที่มุมแหลมของหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนที่มาบรรจบกันเพียง 6 จุดยอด จนเกิดเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนนั้นก็จะกลายเป็นรูปหกเหลี่ยม

หน้ารูปหกเหลี่ยมนั้นมีความยาวด้านเท่ากัน แต่มุมภายในไม่เท่ากัน และมีสมมาตรแบบพับครึ่ง มุมที่อยู่บนจุดยอด 6.6.6 จำนวน 2 มุม จะเท่ากับ cos−1 (−1/3) ≈ 109.47° ส่วนอีก 4 มุมที่เหลือบนจุดยอด 4.6.6 จะเท่ากับ 125.26° โดยประมาณ

รูปทรงนี้มีความคล้ายกับทรงแปดหน้าปลายตัด (truncated octahedron) เป็นอย่างมาก ซึ่งมีหน้ารูปสี่เหลี่ยม 6 รูปเท่ากัน แต่มีหน้ารูปหกเหลี่ยมเพียง 8 หน้า
# ทรงสามสิบหน้ารอมบิกปลายตัด
ทรงสามสิบหน้ารอมบิกปลายตัด  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยรูปห้าเหลี่ยมด้านเท่า 12 หน้า และหน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมไม่เท่า 30 หน้า รวม 42 หน้า รูปทรงนี้มี 80 จุดยอด และ 120 ขอบ

รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงสามสิบหน้ารอมบิก (rhombic triacontahedron) มาตัดปลายตรงจุดยอดที่มุมแหลมของหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนที่มาบรรจบกันเพียง 12 จุดยอด จนเกิดเป็นรูปห้าเหลี่ยม และหน้ารูปสี่เหลี่ยมนั้นก็จะกลายเป็นรูปหกเหลี่ยม

หน้ารูปหกเหลี่ยมนั้นมีความยาวด้านเท่ากัน แต่มุมภายในไม่เท่ากัน และมีสมมาตรแบบพับครึ่ง มุมที่อยู่บนจุดยอด 6.6.6 จำนวน 2 มุม จะเท่ากับ cos−1 (−1/√5) ≈ 116.565° ส่วนอีก 4 มุมที่เหลือบนจุดยอด 5.6.6 จะเท่ากับ 121.717° โดยประมาณ

รูปทรงนี้มีความคล้ายกับทรงยี่สิบหน้าปลายตัด (truncated icosahedron) เป็นอย่างมาก ซึ่งมีหน้ารูปห้าเหลี่ยม 12 รูปเท่ากัน แต่มีหน้ารูปหกเหลี่ยมเพียง 20 หน้า
# เขื่อนคอนกรีต
เขื่อนคอนกรีต เป็นเขื่อนเก็บกักน้ำซึ่งก่อสร้างด้วยวัสดุคอนกรีต

 ประเภทของเขื่อนคอนกรีต 
 เขื่อนคอนกรีตแบบถ่วงน้ำหนัก (Gravity dam) บางครั้งจะเรียกว่าแบบฐานแผ่ เขื่อนประเภทนี้จะอาศัยน้ำหนักของตัวเขื่อนถ่ายน้ำหนักลงชั้นฐานราก ฐานรากของเขื่อนประเภทนี้จะต้องเป็นชั้นหินที่สามารถรับน้ำหนักได้ดี เนื่องจากตัวเขื่อนจะมีขนาดใหญ่มาก 
 ตัวอย่างของเขื่อนประเภทนี้ในประเทศไทย คือเขื่อนแม่มาว และเขื่อนกิ่วลม
 เขื่อนคอนกรีตแบบโค้ง (Arch dam) เขื่อนประเภทนี้จะมีลักษณะเป็นรูปโค้ง อาจเป็นแบบโค้งทางเดียว (โค้งในแนวราบ) หรือโค้งสองทาง (โค้งในแนวราบและแนวดิ่ง) ตัวเขื่อนจะมีลักษณะบาง เนื่องจากพฤติกรรมการรับแรงของโค้ง (Arch) จะสามารถรับแรงได้ดี น้ำหนักจากตัวเขื่อนและแรงกระทำจากน้ำจะถูกถ่ายไปยังจุดรองรับทั้ง 2 ข้างของเขื่อนแล้วถ่ายน้ำหนักลงสู่ชั้นหินฐานราก
 ตัวอย่างของเขื่อนประเภทนี้ในประเทศไทย คือเขื่อนภูมิพล
 เขื่อนคอนกรีตแบบค้ำยัน หรือแบบครีบ (Buttress dam) เขื่อนประเภทนี้จะมีลักษณะเป็นรูปแผ่นคอนกรีตและมีค้ำยันด้านหลัง
# การบัญชี
การบัญชี หมายถึง กระบวนการจัดการในส่วนของบันทึกรายการทางการค้า ได้แก่ การเขียนบันทึกรายการทางการค้า การจำแนกแยกประเภทหมวดหมู่ทางการค้า การสรุปผลการดำเนินงาน รวมไปถึงการวิเคราะห์และการแปลความหมายข้อมูลของนักบัญชี

 ประวัติการบัญชี 
การบัญชีเกิดขึ้นตั้งแต่สมัยสุเมเรียนในดินแดนเมโสโปเตเมีย ในช่วงแรก ๆ เป็นเพียงการเก็บข้อมูลเกี่ยวกับปริมาณผลผลิตทางการเกษตร กับมูลค่าเหล่านั้น ส่วนวิชาการบัญชีที่มีพื้นฐานเหมือนกับระบบคณิตศาสตร์ (ระบบบัญชีคู่ ซึ่งหมายถึงการบันทึกข้อมูลทางด้านการเงินโดยมีการบันทึกทั้งด้านบวก (เดบิต หรืออาจเรียกว่าการบันทึกบัญชีทางด้านซ้าย) กับ ด้านลบ (เครดิต หรืออาจเรียกว่าการบันทึกบัญชีทางด้านขวา) โดยที่การบันทึกแต่ละครั้งจะต้องมียอดรวมด้านบวกรวมกับด้านลบเป็นศูนย์) เกิดขึ้นในประเทศอิตาลีก่อนปี ค.ศ. 1543 โดยได้พิมพ์หนังสือชื่อว่า Vennice ซึ่งเป็นหนังสือเกี่ยวกับการบันทึกบัญชี โดยพื้นฐานของการบัญชีทั้งหมดมาจากสมการว่า "สินทรัพย์=หนี้สิน+ทุน" ส่วนรายได้และค่าใช้จ่ายถือเป็นส่วนหนึ่งของทุน

 วัตถุประสงค์ของการจัดทำบัญชี 
 เพื่อเป็นการบันทึกเหตุการณ์ทางการค้า
 เพื่อให้เจ้าของกิจการได้ทราบว่าช่วงเวลานั้น ๆ มีสินทรัพย์ หนี้สินและส่วนของเจ้าของ อยู่เป็นจำนวนเท่าใดและอย่างไร
 เพื่อเป็นปัจจัยหนึ่งประกอบการตัดสินใจในการลงทุนของนักธุรกิจและประกอบการตัดสินใจในการบริหารของเจ้าของกิจการ
 เพื่อเป็นการป้องกันการทุจริตและการสูญหายของสินทรัพย์
 เพื่อให้เป็นไปตามข้อบังคับของกฎหมาย
 เพื่อเป็นเครื่องมือนำมาใช้ในการคำนวณภาษีที่จะต้องจ่ายแก่รัฐ

 ขอบเขตของงานบัญชี 
สำหรับขอบเขตของงานบัญชีนั้น สามารถจำแนกออกได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ คือ
 การบัญชีการเงิน (Financial Accounting) - เป็นการบัญชีที่จัดทำโดยบันทึกตามมาตรฐานการบัญชีหรือหลักการบัญชีที่รับรองกันทั่วไป ได้แก่ งบแสดงฐานะการเงิน งบกำไรขาดทุน งบกระแสเงินสด นโยบายการบัญชีและหมายเหตุประกอบงบการเงิน เพื่อรายงานต่อบุคคลภายนอกกิจการ เช่น นักลงทุน เจ้าหนี้ ผู้ถือหุ้น หน่วยงานราชการ ลูกจ้าง
 การบัญชีเพื่อการจัดการ (Managerial Accounting) - เป็นการจัดทำเพื่อรวบรวมข้อมูลเสนอต่อผู้ใช้ข้อมูลที่เป็นบุคคลภายในกิจการ ได้แก่ กรรมการบริหาร ผู้จัดการ หัวหน้าฝ่าย หัวหน้าแผนก ฯลฯ เพื่อใช้ในการวางแผน และควบคุมการดำเนินงานให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ข้อมูลนั้นส่วนหนึ่งมาจากการทำบัญชี รวมกับข้อมูลอื่น ๆ ทั้งที่เป็นตัวเงินและไม่เป็นตัวเงิน เช่น จำนวนชั่วโมงการทำงาน จำนวนหน่วยของวัตถุดิบ เป็นต้น รายงานทางการบัญชีเพื่อการจัดการมีได้หลากหลายรูปแบบขึ้นอยู่กับความต้องการของผู้บริหาร
# ช่วงเวลายอดนิยม
ประเทศเวลา ญี่ปุ่น  20:00 - 23:00 สหรัฐ 16:30 - 23:30 ไทย 19:00 - 22:30 เกาหลีใต้ 20:00 - 22:30 เยอรมนี 19:00 - 23:30 ไต้หวัน 19:00 - 22:00 สเปน 19:00 - 22:00 สหราชอาณาจักร 16:00 - 23:00 แคนาดา 18:00 - 22:00 รัสเซีย 20:00 - 00:00 บราซิล  18:30 - 21:30 อิตาลี 17:00 - 23:00 อินโดนีเซีย  18:00 - 22:30 ฝรั่งเศส 18:00 - 22:30 ยูเครน 18:00 - 23:00 อาร์เจนตินา 17:30 - 00:00 อินเดีย 17:00 - 21:00 แอฟริกาใต้ 19:00 - 22:00 นอร์เวย์  20:00 - 02:00 มาเลเซีย 18:00 - 21:00 จีน 16:00 - 01:00

ช่วงเวลายอดนิยม  สำหรับวงการโทรทัศน์ หมายถึงช่วงเวลาที่มีผู้ชมมากที่สุด ช่วงเวลานี้จะเป็นช่วงเวลาที่สถานีโทรทัศน์ทำรายได้จากค่าโฆษณามากที่สุด 

ความหมายของช่วงเวลายอดนิยมนั้นอาจแตกต่างออกไปตามภูมิภาค รวมถึงช่วงเวลาก็อาจแตกต่างกันด้วย ช่วงเวลายอดนิยมในประเทศไทยเป็นเวลาช่วง 19.00–22.30 น. ของทุกวัน และเนื้อหาที่ได้รับความนิยมส่วนมากในช่วงเวลายอดนิยมนี้ได้แก่ ละคร รายการข่าว และรายการปกิณกะ
# ทรงแปดหน้าปลายตัด
ทรงแปดหน้าปลายตัด  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่า 8 หน้า และหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 6 หน้า รวม 14 หน้า โดยหน้ารูปสี่เหลี่ยมทุกหน้าจะล้อมรอบด้วยหน้าหกเหลี่ยม 4 หน้า มี 24 จุดยอด 36 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)

รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงแปดหน้าปรกติ (regular octahedron) มาตัดปลายที่จุดยอดทั้ง 6 จุด เพื่อทำให้หน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่ากลายเป็นรูปหกเหลี่ยม และมุมที่ตัดนั้นก็จะกลายเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส

 พื้นที่ผิวและปริมาตร 
thumb|ทรงแปดหน้าปลายตัดที่คลี่ออก
พื้นที่ผิว A และปริมาตร V ของทรงแปดหน้าปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a คำนวณได้ด้วยสูตร
# อักษรสวยัมภู
อักษรซอย็อมบอ  หรือ อักษรสวยัมภู  เป็นอักษรชนิดหนึ่งในตระกูลอักษรพราหมี ที่ชญานวัชระ  พระทิเบตชาวมองโกเลีย ประดิษฐ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2229 โดยใช้อักษรเทวนาครีเป็นต้นแบบ ใช้เขียนภาษามองโกเลียเป็นหลัก และยังใช้เขียนภาษาทิเบตและภาษาสันสกฤตด้วย

ชญานวัชระยังประดิษฐ์อักษรอีกชนิดในเวลาเดียวกัน คือ อักษรชญานวัชระทรงเหลี่ยม โดยดัดแปลงมาจากอักษรพักปาซึ่งเคยใช้เขียนภาษามองโกล
# อักษรสิเลฏินาครี
อักษรสิเลฏินาครี ใกล้เคียงกับอักษรไกถีของรัฐพิหาร จุดกำเนิดยังไม่แน่ชัด เริ่มพบครั้งแรกเมื่อราว พ.ศ. 2092 – 2317 เชื่อกันว่าสร้างขึ้นโดยนักบุญ ชาจาลันและคณะที่พูดภาษาอาหรับ เพื่อใช้เขียนภาษาสิเลฏี เมื่อประมาณ พ.ศ. 2200 ภาษาเปอร์เซียกลายเป็นภาษาราชการในรัฐที่ปกครองด้วยสุลต่าน และมีการนำอักษรอาหรับดัดแปลงมาใช้ อักษรนี้จึงใช้ในชีวิตประจำวันเท่านั้น 

พ.ศ. 2403 ชาวสิลเหติชื่อ มวลวี อับดุลการิม ผู้เรียนทางด้านธุรกิจการพิมพ์ในยุโรปหลายปี ได้คิดค้นแม่พิมพ์ไม้เพื่อพิมพ์ภาษาสิเลฏีด้วยอักษรนี้ เขาจัดตั้งสำนักพิมพ์อิสลามขึ้น การพิมพ์เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2413 สิ้นสุดเมื่อ พ.ศ. 2513 อักษรนี้เขียนจากซ้ายไปขวาแต่หนังสือที่พิมพ์ด้วยอักษรนี้จะเรียงหน้าจากขวาไปซ้าย ทำให้ปกแรกของหนังสือในภาษานี้ตรงกับปกหลังของหนังสืออื่น

 ใช้เขียน 
 ภาษาสิเลฏที่อยู่ในกลุ่มอินโด-ยุโรปตะวันออก มีผู้พูด 10 ล้านคนในบังกลาเทศและอินเดีย ใกล้เคียงกับภาษาเบงกอล

 ยูนิโคด
# อักษรบัสซา
อักษรบัสซา (Bassa alphabet) จุดกำเนิดยังคลุมเครือ ชื่อในภาษาบัสซาคือวาห์ แปลว่าขว้างเครื่องหมายออกไป เริ่มใช้ในไลบีเรียเมื่อราว พ.ศ. 2400 ซึ่งในช่วงดังกล่าว ดร. โฟล ดาร์วิน ลิวอิส (Flo Darvin Lewis) ชาวบัสซาพบว่าอดีตทาสชาวบัสซาที่ยังคงอยู่ในบราซิลและหมู่เกาะอินดีสตะวันตกใช้อักษรนี้โดยที่ ดร.ลิวอิสไม่เคยเห็นมาก่อน เขาพยายามเรียนรู้ด้วยตนเองและนำกลับไปเผยแพร่ที่ไลบีเรีย  และเริ่มพิมพ์หนังสือด้วยอักษรบัสซา รวมทั้งตั้งโรงเรียนเพื่อสอนอักษรนี้ ปัจจุบัน สมาคมบัสซา วาห์ เป็นผู้ส่งเสริมการใช้อักษรนี้ แสดงวรรณยุกต์ด้วยจุดและเครื่องหมาย – ภายในอักษรที่เป็นสระ 
ใช้เขียน
 ภาษาบัสซา ซึ่งมีผู้พูดในไลบีเรียราว 300,000 คน
อ้างอิง
 อักษรบัสซา

บัสซา
# ลูกอี๋ลั่ย
ลูกอี๋ลั่ย เป็นขนมชนิดหนึ่ง ลักษณะเป็นแป้งข้าวเหนียวที่ห่อไส้ เช่น ไส้งาดำ ไส้ดอกกุหลาบ ไส้ลูกจ๋อทุบ ไส้ดอกเกว้ย และไส้เชอร์รี่ ซึ่งเป็นขนมที่มีชื่อเสียงของเมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน