wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เพลงยาวบัตรสนเท่ห์
เพลงยาวบัตรสนเท่ห์ หรือ เพลงยาวบัตรสนเท่ห์แต่งว่าจมื่นราชามาตย์ เป็นเพลงยาว ที่ พระมหามนตรี (ทรัพย์) แต่งขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3 (ระหว่าง พ.ศ. 2367 - พ.ศ. 2394) เพื่อเสียดสีและเปิดโปง จมื่นราชามาตย์ หรือ พระยามหาเทพ (เดิมชื่อนายทองปาน) เพลงยาวฉบับนี้ไม่มีชื่อ จึงเรียกตามเนื้อหาและลักษณะของกลอน นั่นคือแต่งเป็นบัตรสนเท่ห์แล้วไปทิ้งไว้ให้ผู้คนอื่นทั่วไปได้อ่าน เพื่อเป็นการประจานหรือเปิดโปงผู้ที่ถูกกล่าวไว้ในกลอน แต่เนื้อหาไม่หยาบคาย จึงเป็นที่กล่าวถึงและท่องจำกันได้ในหมู่ผู้นิยมกาพย์กลอน

 ประวัติ 
แม้เพลงยาวฉบับนี้จะเป็นบัตรสนเท่ห์ ซึ่งไม่ระบุชื่อผู้แต่ง แต่ผู้คนในเวลานั้นย่อมรู้ดีว่าเป็นฝีปาก หรือสำนวนของใคร ด้วยในสมัยนั้น การพิมพ์ยังไม่แพร่หลาย ผู้คนมีจำนวนไม่มาก พอจะรู้และคุ้นสำนวนกันอยู่ ว่ากลอนของใคร อีกอย่างหนึ่ง พระมหามนตรีก็เป็นกวีที่มีชื่อเสียงอยู่ในเวลานั้น (ท่านยังมีชื่อเสียงจากบทละครล้อเลียนเรื่อง ระเด่นลันได ด้วย) จึงโจษจันกันว่าผู้แต่งคือพระมหามนตรีนั่นเอง ทว่ามิได้มีการแจ้งความฟ้องร้องแต่อย่างใด

บัตรสนเท่ห์ฉบับนี้ แต่งแล้วได้นำไปปิดไว้ที่ระเบียงโรงตำรวจในวัง อันเป็นที่ทำการของจมื่นราชามาตย์นั่นเอง จมื่นราชามาตย์ผู้นี้ มีตำแหน่งเป็นปลัดกรมพระตำรวจในซ้าย ถือศักดินา 800 ภายหลังได้เลื่อนยศเป็นพระยามหาเทพเสพกษัตริย์ ตำแหน่งเจ้ากรมพระตำรวจในซ้าย ถือศักดินา 2,000

สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงเล่าไว้ว่า ในครั้งนั้น น่าจะมีคนชังพระยามหาเทพ (ทองปาน) ผู้นั้นอยู่มาก เมื่อได้อ่านเพลงยาวบัตรสนเท่ห์ฉบับนี้ก็มิได้ฟ้องร้องแต่อย่างใด

เนื้อหาและคำประพันธ์
คำประพันธ์ในเรื่องเป็นกลอนเพลงยาว หรือกลอนแปด ขึ้นต้นด้วยวรรครับ มีความยาวเพียง 54 คำกลอน (27 บทกลอน) มีการใช้ภาษาที่ไพเราะ และรัดกุม เจาะจงเล่าเหตุการณ์และความรู้สึกที่ผู้คนมีต่อจมื่นราชามาตย์ เสียดสีและเยาะเย้ย ความหยิ่งยโส อวดดี การวางอำนาจ และยังเอ่ยชื่อโดยตรงทั้ง "ราชามาตย์" และ "นายทองปาน" นอกจากนี้ยังเอ่ยถึงบริวารอีกสามคน คือ "ไชยภักดี", "ศรีสังหาร" และ "แสนใจรบ" เมื่อเอ่ยถึงอย่างชัดเจนเช่นนี้ ผู้คนย่อมจะนึกออกได้ทันที ว่าหมายถึงผู้ใด ขณะเดียวกัน ก็ได้พรรณนาพฤติกรรมต่างๆ อย่างชัดเจนเช่นกัน

พ
# สกุล
สกุล อาจหมายถึง
 นามสกุล หรือ ชื่อสกุล เป็นชื่อของครอบครัวแต่ละครอบครัว
 ราชสกุล 
 สกุล (genus, พหูพจน์: genera) ชื่อการแบ่งกลุ่มของสิ่งมีชีวิตในระบบชีววิทยา
# ฮาร์ป
ฮาร์ป  หรือพิณฝรั่ง คือเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายของตะวันตกมีเสียงเกิดขึ้นจากการใช้นิ้วดีด สายเสียงของเครื่องดนตรีนี้ปกติแล้วมี 47 สาย และที่เหยียบเพดดัล 7 อัน เพดดัลแต่ละอันจะควบคุมสายเสียงแต่ละชุด เช่น เพดดัล อันหนื่งจะบังคับสายเสียง C ทั้งหมดและอีกอันหนื่งจะบังคับสายเสียง D ทั้งหมด ฮาร์ปเป็นเครื่องดนตรีเก่าแก่ชนิดหนึ่งที่มีการกล่าวถึงตั้งแต่ราว 3,000 ปีก่อนคริสตกาล ที่มาของเครื่องดนตรีชิ้นนี้น่าจะมาจากประเทศไอยคุปต์ (อียิปต์) เพราะตามภาพฝาผนังใต้สุสานของประเทศไอยคุปต์ที่เห็นจะมีรูปคนดีดพิณชนิดนี้อยู่เยอะมาก

ฮาร์ป คือเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายซึ่งแตกต่างจากเครื่องสายประเภทอื่นๆ คือ การขึงของสายจะไม่ผ่านกล่องเสียง (Sounding Board) เหมือนเครื่องดนตรีชนิดอื่นๆ เช่น กีตาร์, ไวโอลิน หรือเปียโน โครงสำหรับขึงสายมีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยมโค้งงอเล็กน้อยเพื่อให้เกิดความสวยงาม ปกติจะเล่นด้วยการดีดที่สาย คุณภาพเสียงของฮาร์ปมีความแจ่มใสกว่าเสียงของเปียโน ใช้แสดงความสดชื่นแจ่มใส

 ลักษณะ 
โครงสำหรับขึงสายมีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยม โค้งงอเล็กน้อย มี 47 สาย และ เสียงของฮาร์ปสามารถใช้เพื่อแสดงการไหลของสายน้ำ แสดงความสดชื่นแจ่มใส มีวิวัฒนาการมาจากไลร์ ฮาร์ แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ

 ฮาร์ปขนาดใหญ่ที่มีคันเหยียบ (pedal harp) มี 47 สาย เรียกกันง่ายๆ ว่า แกรนด์คอนเสิร์ตฮาร์ป (Grand Concert Harp) มีขนาดลดหลั่นกันไป เช่น Semi grand และ salon วงดุริยางค์ซิมโพนีที่มีมาตรฐานจะใช้ฮาร์ปขนาด Grand Concert 47 สาย เท่านั้น

 ลีเวอร์ฮาร์ป (Lever Harp) ฮาร์ปที่ใช้ไกเปลี่ยนเสียงจะมีขนาดต่างๆ กันเช่นเดียวกัน มี 36 สาย ซึ่งบางรุ่นอาจใช้บรรเลงเทียบเท่าฮาร์ปชนิดคันเหยียบ

 คันเหยียบฮาร์ป 
คันเหยียบฮาร์ป (pedal harp) จะมีอยู่ 7 คันเหยียบ แตกต่างจะเปียโนที่มีแค่ 3 คันเหยียบ โดยคันเหยียบฮาร์ปแต่ละคันเหยียบจะมีถึง 3 ขั้นด้วยกัน เพื่อควบคุมสาย ปรับเปลี่ยนสายให้เป็นเสียงแฟลต (Flat) เนเชอรัล (Natural) และชาร์ป (Sharp) โดยฝั่งซ้ายจะมี 3 คันเหยียบ ฝั่งขวาจะมีอยู่ 4 คันเหยียบ

โดยจะเริ่มตั้งแต่เท้าซ้ายสุด ควบคุมสาย เร(D) โด(C) ที(B) และเท้าขวา มี(E) ฟา(F) ซอล(G) ลา(A) ดังรูปภาพดัวกล่าว
# มหาวิทยาลัยคริสเตียน
มหาวิทยาลัยคริสเตียน  เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน ก่อตั้งเมื่อ 7 กันยายน พ.ศ. 2526 ตั้งอยู่ที่จังหวัดนครปฐม

 ประวัติ 
มูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย  เป็นองค์กรการกุศลจัดการศึกษาให้กับเยาวชนในระดับประถมศึกษา จนถึงระดับอุดมศึกษา อาทิ โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย โรงเรียนดาราวิทยาลัย โรงเรียนเชียงรายวิทยาคม โรงเรียนนานาชาติเชียงใหม่ และ มหาวิทยาลัยพายัพ โดยมหาวิทยาลัยคริสเตียน เป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งที่สอง ในสังกัดมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทยมหาวิทยาลัยคริสเตียน (มคต.) ได้รับใบอนุญาต และได้รับการรับรองวิทยฐานะจากทบวงมหาวิทยาลัย ให้เปิดดำเนินการสอนในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2526 เป็นต้นมา

มหาวิทยาลัยคริสเตียน ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 144 หมู่ 7 ตำบลดอนยายหอม  อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม บนเนื้อที่ 180 ไร่ เพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาในระดับอุดมศึกษาภาคเอกชน ไปยังพื้นที่ในเขตภาคกลาง ภาคตะวันตก และภาคใต้ของประเทศ

 หลักสูตรการศึกษา 
 International Programs (หลักสูตรนานาชาติ) 
Bachelor’s Degree
 Bachelor of  Nursing Science Program 
(คณะพยาบาลศาสตร์)
 ระดับปริญญาตรี 
 หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต  (ภาคภาษาไทย และ ภาคภาษาอังกฤษ)
 หลักสูตรประกาศนียบัตรผู้ช่วยพยาบาล
 หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต
 สาขาวิชากายภาพบำบัด
 สาขาวิชาโภชนาการและนวัตกรรมอาหาร
 สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬาและการออกกำลังกาย
 หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต
 สาขาวิชาวิศวกรรมชีวการแพทย์
 หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต
 การจัดการท่องเที่ยวและบริการ (โครงการภาษาไทย)
 Bachelor of Arts Program in Tourism and Hospitality Management (English Program)
 หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต
 สาขาวิชาการจัดการบริการสุขภาพ
 สาขาออกแบบกราฟิกและมัลติมีเดีย
 สาขาการจัดการนวัตกรรมการค้า
 หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต
 สาขาวิชาคริสตศาสนศาสตร์

 ระดับปริญญาโท 
 หลักสูตรพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต
 สาขาวิชาการพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ
 สาขาวิชาการบริหารทางการพยาบาล
 หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต
 สาขาวิชาการบริหารการศึกษา
 หลักสูตรการจัดการมหาบัณฑิต
 สาขาวิชาการจัดการภาครัฐและเอกชน

 ระดับปริญญาเอก 
 หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต
 สาขาวิชาการบริหารการพยาบาล
 สาขาวิชาการจัดการภาครัฐและเอกชน

 ศูนย์พัฒนาธุรกิจและพัฒนาสมรรถนะด้านวิชาชีพ 

 หลักสูตรประกาศนียบัตรผู้ช่วยงานกายภาพบำบัด
 หลักสูตรประกาศนียบัตรผู้ดูแลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ
 หลักสูตรประกาศนียบัตรพนักงานให้การดูแล (Nurses’ aides; NA 6 เดือน)
# วิกิตำรา
วิกิตำรา (วิกิบุ๊กส์) เป็นโครงการหนึ่งในโครงการของมูลนิธิวิกิมีเดีย โดยมีเป้าหมายรวบรวมคู่มือ หนังสือตำรา คู่มือ วิธีทำ และตำราอาหารจากทั่วมุมโลก โดยภาษาในวิกิตำราไทยทั้งหมดจะเป็นภาษาไทย ซึ่งข้อความบางส่วนดัดแปลง หรือแปลความมาจากวิกิตำราในภาษาอื่น วิกิตำราใช้ซอฟต์แวร์ มีเดียวิกิซึ่งเป็นซอฟต์แวร์เดียวกันกับวิกิพีเดีย
# เวิลด์ไวด์เว็บ
เวิลด์ไวด์เว็บ (หรือที่เรียกกันสั้น ๆ ว่า เว็บ) คือพื้นที่ที่เก็บข้อมูลข่าวสารที่เชื่อมต่อกันทางอินเทอร์เน็ต โดยการกำหนดยูอาร์แอล คำว่าเวิลด์ไวด์เว็บมักจะใช้สับสนกับคำว่า อินเทอร์เน็ต จริง ๆ แล้วเวิลด์ไวด์เว็บเป็นเพียงแค่บริการหนึ่งบนอินเทอร์เน็ต

 คำจำกัดความ 
ไฮเปอร์เท็กซ์ (Hypertext) หรือข้อมูลที่มีการจัดรูปแบบบนเว็บ สามารถเรียกดูด้วยโปรแกรมที่เรียกว่า เว็บเบราว์เซอร์ ซึ่งอ่านข้อมูลที่เรียกว่าเว็บเพจมาจากเว็บเซิร์ฟเวอร์ ข้อมูลที่เรียกอ่านจะมาแสดงผลบนจอคอมพิวเตอร์ เพื่อให้ผู้ใช้สามารถอ่านและดูเว็บได้ เมื่อผู้ใช้ต้องการดูหน้าอื่น สามารถเลือกไฮเปอร์ลิงก์เพื่อเชื่อมโยงไปยังเว็บหน้าอื่น ๆ หรือทั้งยังส่งข้อมูลกลับไปที่เว็บเซิร์ฟเวอร์เพื่อประมวลผล เว็บเพจหลาย ๆ หน้าที่จัดการเก็บข้อมูลที่ใกล้เคียงกันเรียกว่าเว็บไซต์ การอ่านเว็บจากหน้าหนึ่งไปยังอีกหน้าหนึ่ง นิยมเรียกกันว่า "เซิร์ฟฟิงเว็บ" หรือ "บราว์ซิงเว็บ"

 มาตรฐานที่ใช้ในเว็บ 
มาตรฐานหลักที่ใช้ในเว็บประกอบด้วย 3 มาตรฐานหลักดังต่อไปนี้ :
 Uniform Resource Locator (URL) เป็นระบบมาตรฐานที่ใช้กำหนดตำแหน่งที่อยู่ของเว็บเพจแต่ละหน้า
 HyperText Transfer Protocol (HTTP) เป็นตัวกำหนดลักษณะการสื่อสารระหว่างเว็บเบราว์เซอร์ และเซิร์ฟเวอร์
 HyperText Markup Language (HTML) เป็นตัวกำหนดลักษณะการแสดงผลของข้อมูลในเว็บเพจ

องค์กรเวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียมเป็นผู้พัฒนาและดูแลระบบมาตรฐานหลักและมาตรฐานอื่น ๆ ที่ใช้กันในเวิลด์ไวด์เว็บ
# ไร่องุ่นดงเจริญ
ไร่องุ่นดงเจริญ (ชื่อเดิม ไร่องุ่นขจรฟาร์ม) สถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งในอำเภอดงเจริญ จังหวัดพิจิตร เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชม และได้เรียนรู้เกี่ยวกับการปลูกองุ่น ทั้งสำหรับทำไวน์ รวมถึงผลองุ่นสด โดยมีพันธุ์องุ่นแบล็คควีน พันธุ์องุ่นที่มีชื่อเสียงพันธุ์หนึ่ง องุ่นจากไร่ใช้ผลิตไวน์ยี่ห้อ "ชาโต เดอ ชาละวัน"

ไร่องุ่นดงเจริญมี พล.ต.สนั่น ขจรประศาสน์ เป็นเจ้าของ มีเนื้อที่ประมาณ 200 ไร่  ตั้งอยู่ที่ถนนตลิ่งชัน-บึงสามพัน อยู่ห่างจากขจรฟาร์ม (ฟาร์มนกกระจอกเทศ) ประมาณ 2 กิโลเมตร

ร่ไองุ่นดงเจริญ
ดงเจริญ
ร่ไองุ่นดงเจริญ
# บึงสีไฟ
บึงสีไฟ เป็นแหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่ของประเทศไทย ตั้งอยู่ในจังหวัดพิจิตร โดยเป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่เป็น อันดับห้าของประเทศนิตยสารสารคดี ฉบับที่ 267 พ.ค. 2550 หน้า 172 รองจาก บึงบอระเพ็ด ทะเลสาบหนองหาน บึงละหานและ กว๊านพะเยา ตามลำดับ โดยบึงสีไฟมีเนื้อที่ 5,390 ไร่ ซึ่งลดลงมาภายหลังจากการสร้างเขื่อนสิริกิติ์ ที่เดิมบึงสีไฟมีเนื้อที่มากกว่า 10,000 ไร่ บึงสีไฟเป็นแหล่งเพาะพันธุ์สัตว์น้ำจืด แหล่งอาศัยของนกหลายชนิด และยังเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจที่สำคัญของจังหวัดพิจิตรด้วย บึงสีไฟเป็นทะเลสาบรูปแอก ซึ่งเกิดจากแม่น้ำน่าน https://guru.sanook.com/14808/การประชุมคณะรัฐมนตรี ข้อมูลสำหรับสื่อมวลชนจังหวัดพิจิตรและจังหวัดนครสวรรค์ 11-12 มิถุนายน พ.ศ. 2561

บึงสีไฟถือได้ว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งแรกของจังหวัดพิจิตร ซึ่งตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมือง อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพิจิตรไปทางทิศตะวันตกเพียง 1 กิโลเมตร บึงแห่งนี้มีอาณาเขตติดต่อกับ 4 ตำบลในอำเภอเมืองพิจิตร ได้แก่ ตำบลท่าหลวง ตำบลโรงช้าง ตำบลคลองคะเชนทร์ และตำบลเมืองเก่า บึงมีความลึกเฉลี่ยประมาณ 1.5–2 เมตร ซึ่งถือว่าไม่ลึกมากนัก

 ภายในบริเวณบึงสีไฟ 
มีจุดที่น่าสนใจหลายแห่ง ดังนี้

 สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ พิจิตร สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เนื่องในวโรกาสพระชนมายุครบ 80 พรรษา เมื่อ พ.ศ. 2527 มีเนื้อที่ 170 ไร่ เป็นสวนพักผ่อนริมบึงสีไฟ มีสะพานทอดลงน้ำสู่ศาลาใหญ่ที่จัดไว้เป็นที่พักผ่อน นักท่องเที่ยวนิยมมาให้อาหารปลาและชมอาทิตย์อัสดง 

 รูปปั้นพญาชาลวัน ตามตำนานเรื่องไกรทอง ที่เล่าว่ามีจระเข้ใหญ่ชื่อพญาชาลวัน เคยอาละวาดกินผู้คน และในที่สุดถูกไกรทองปราบลง รูปปั้นดังกล่าวตั้งอยู่ที่ด้านหน้าของบึงสีไฟ จัดสร้างเป็นอาคารขนาดย่อม มีความยาวถึง 38 เมตร กว้าง 6 เมตร สูง 5 เมตร ภายในตัวจระเข้นี้ทำเป็นห้องประชุมขนาด 25-30 ที่นั่ง และยังเป็นรูปปั้นจระเข้ที่ใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย

 สถานแสดงพันธุ์ปลาเฉลิมพระเกียรติ หรือที่นิยมเรียกกันว่า ศาลาเก้าเหลี่ยม เป็นอาคารรูปดาวเก้าแฉก ยื่นลงไปในบึงสีไฟ ภายในประกอบด้วยตู้แสดงพันธุ์ปลามากกว่า 20 ชนิด และมีการสับเปลี่ยนชนิดของปลาเป็นประจำ นอกจากนั้นตรงส่วนกลางของอาคารยังทำเป็นช่องเปิด สำหรับชมปลาในบึงสีไฟ ซึ่งมีพันธุ์ปลาชนิดต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก  สถานแสดงพันธุ์ปลาเฉลิมพระเกียรติ อยู่ในความดูแลของ ศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงน้ำจืดพิจิตร 

 ศาลากลางน้ำ คือศาลาที่ตั้งอยู่บนบึงสีไฟ มีทั้งหมด 4 ศาลา นักท่องเที่ยวนิยมมาให้อาหารสัตว์น้ำบนศาลาแห่งนี้ โดยเฉพาะศาลาใหญ่ และยังใช้เป็นคูหาเลือกตั้งของจังหวัดพิจิตรอีกด้วย

 บ่อจระเข้ ในบริเวณเขตบึงสีไฟยังมีบ่อจระเข้ตั้งอยู่ด้วย โดยมีบ่อจระเข้ถึง 2 บ่อ คือ บ่อเก่า และบ่อใหม่ ซึ่งปัจจุบันบ่อจระเข้เก่าซึ่งมีขนาดเล็กได้ถูกยกเลิกการใช้งานไปแล้ว เพราะมีการสร้างบ่อจระเข้ใหม่ขึ้นมาแทนที่มีขนาดใหญ่มากขึ้นในบริเวณเขตบึงสีไฟเช่นเดียวกัน

 ภาพวาดพญาชาละวัน และภาพวาดน้ำตก เป็นงานศิลปะบนพื้นดิน เพื่อให้ถ่ายภาพให้เหมือนภาพสถานที่จริงแบบสามมิติ

 สนามจักรยานสราญจิตมงคลสุข รอบบึงสีไฟ มีความยาวทั้งสิ้น 10.28 กิโลเมตร
# ยูลียา ตือมอแชนกอ
ยูลียา วอลอดือมือริวนา ตือมอแชนกอ  เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503 ในเมืองดนีปรอแปตร็อวสก์ ในประเทศยูเครน เป็นนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกของประเทศยูเครน ยูเลียเป็นนักการเมืองและเป็นผู้นำพรรคบัตกิวฌือนา (Батькiвщина, แปลว่า ปิตุภูมิ) ก่อนหน้าที่จะทำงานทางการเมือง เธอเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จสูงในอุตสาหกรรมก๊าสปิโตรเลียม และนับเป็นหนึ่งในบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในยูเครน

ยูลียาเคยเป็นพันธมิตรคนสำคัญที่สุดของผู้นำฝ่ายค้าน คือ นายวิกเตอร์ ยูเชงโก (ยูลียาเคยเป็นรองนายกรัฐมนตรี สมัยที่เขาเป็นนายกฯ) และมีประวัติที่ดีเยี่ยมในช่วงการเลือกตั้งประธานาธิบดี เมื่อปี พ.ศ. 2547 นอกจากนี้ยูลียายังเป็นผู้นำคนสำคัญในการปฏิวัติสีส้ม ที่มีแรงผลักดันจากการเลือกตั้งหลายครั้งก่อนนั้น และในที่สุดก็ส่งผลให้ยูเชงโกได้ครองอำนาจ ในช่วงดังกล่าวสื่อสิ่งพิมพ์บางรายให้สมญานามเธอว่า "โยนออฟอาร์ก" แห่งการปฏิวัติสีส้ม และเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 นิตยสารฟอบส์ ก็จัดอันดับให้เธอเป็นอันดับที่สามในบรรดาสตรีที่ทรงอำนาจที่สุดในโลก รองจากกอนโดลีซซา ไรซ์ แห่งสหรัฐอเมริกา และมาดามอู๋ อี๋ ของจีน

 ประวัติ 
ยูลียาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งแคว้นดนีปรอแปตร็อวสก์ และได้รับปริญญาด้านเศรษฐศาสตร์-ไซเบอร์เน็ต เมื่อ พ.ศ. 2527 และเข้าศึกษาต่อเพื่อรับปริญญาเอกสาขาเศรษฐศาสตร์ ทั้งนี้เธอได้ทำงานวิจัยกว่า 50 ชิ้น 

ยูลียาเริ่มทำงานเป็นนักเศรษฐศาสตร์ในโรงงานวิศวกรรมเครื่องกลดนีปรอแปตร็อวสก์ จากนั้นเมื่อ พ.ศ. 2532 ได้ตั้งเครือข่ายร้านเช่าวิดีโอ ซึ่งเติบโตจนประสบความสำเร็จอย่างดี หลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต เธอได้บริหารบริษัทด้านพลังงาน และประสบความสำเร็จอย่างสูงเช่นกัน ในระหว่าง พ.ศ. 2533 – 2541 โดยในช่วง พ.ศ. 2538 - 2540 นั้น ได้เป็นประธานบริษัทกิจการพลังงาน และได้เป็นผู้สนับสนุนหลักของก๊าซธรรมชาติในรัสเซียเมื่อปี พ.ศ. 2539 ในช่วงเวลาดังกล่าว เธอได้รับสมญาว่า เจ้าหญิงแห่งแก๊ส 

ด้านชีวิตครอบครัว ยูลียาสมรสกับโอเลสซานเดอร์ ตือมอแชนกอ เมื่อ พ.ศ. 2522

 อาชีพทางการเมือง 
ยูลียาได้ก้าวสู่วงการการเมือง เมื่อ พ.ศ. 2539 และได้รับเลือกเป็นผู้แทนราษฎร โดยได้รับคะแนนเสียงถึง 92.3% ในพื้นที่ของเธอ ครั้นเมื่อ พ.ศ. 2541 ได้รับเลือกและเป็นประธานคณะกรรมการงบประมาณรัฐสภา พ.ศ. 2545 ได้รับเลือกอีก และได้เป็นถึงรองนายกรัฐมนตรีฝ่ายกิจการเชื้อเพลิงและพลังงาน ของรัฐบาลนายวิคเตอร์ ยูเชงโก 

ยูลียาได้สร้างผลงานเป็นที่ยอมรับใน เมื่อได้ปฏิรูประบบพลังงานและเชื้อเพลิง (ก๊าซธรรมชาติ) ซึ่งเป็นปัญหาที่ซับซ้อนที่สุดของประเทศ ซึ่งสะสมมานาน 

 นายกรัฐมนตรี 
thumb|300px|right|ยูลียาในรัฐสภา เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548

เมื่อวันที่ 24 มกราคม  พ.ศ. 2548 ยูลียาได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีรักษาการ ในคณะรัฐบาลของยูเชงโก หลังจากได้ข้อยุติในการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ยูลียาก็ได้รับการลงมติจากรัฐสภาเวิร์กโฮฟนา ราดา (รัฐสภา) เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ด้วยคะแนนเสียงท่วมท้น 373 เสียง (จำนวนเสียงที่ต้องการเพื่อรับรองคือ 226 เสียง) 

ความมีชื่อเสียงของยูลียา ทำให้เป็นที่กล่าวถึงทั้งในด้านบวกและด้านลบ เรื่องที่ถูกโจมตีมักจะเกี่ยวข้องกับดำเนินธุรกิจของเธอก่อนมารับตำแหน่ง อย่างไรก็ตาม ในประเทศยูเครน ผู้คนให้คะแนนนิยมแก่ยูลียาเป็นอย่างมาก ทั้งยังเป็นแบบผมทรง "เจ้าหญิง" ที่ถักผมคาดบนศีรษะคล้ายมงกุฎ ขณะที่นักวิจารณ์การเมืองบางท่านคาดการณ์ว่ายูลียาอาจก้าวขึ้นถึงตำแหน่งประธานาธิบดีก็เป็นได้

อย่างไรก็ตาม ความผันผวนทางการเมืองของยูเครน ทำให้ประธานาธิบดีประกาศยุบสภา ก่อนครบวาระ ทำให้เธอมีตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจนถึงวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2548 โดยมีระยะเวลาเพียง 8 เดือนเท่านั้น
# วิกิพจนานุกรม
วิกิพจนานุกรม (, วิกชันนารี)  เป็นโครงการหนึ่งของมูลนิธิวิกิมีเดียที่มีเป้าหมายรวบรวมคำศัพท์ วลี หรือประโยค พร้อมคำอ่าน ความหมาย คำที่เกี่ยวข้อง และคำแปลในภาษาอื่น เปรียบเสมือนพจนานุกรมทุกภาษาในที่เดียวกัน โดยมีให้ใช้งานถึง 182 ภาษา การทำงานของเว็บไซต์คล้ายกับวิกิพีเดียที่เปิดให้ใครก็ได้สามารถเพิ่มและแก้ไขเนื้อหา โดยรับรองตัวอักษรของทุกภาษาที่รหัสยูนิโคดรองรับ วิกิพจนานุกรมใช้ซอฟต์แวร์มีเดียวิกิเช่นเดียวกับวิกิพีเดีย 

เนื่องจากวิกิพจนานุกรมไม่มีข้อจำกัดในการพิจารณาพื้นที่พิมพ์ ทำให้วิกิพจนานุกรมส่วนใหญ่มีคำอธิบายและคำแปลของศัพท์จากหลายภาษา และบางรุ่นยังมีข้อมูลเพิ่มเติมที่มักพบในอรรถาภิธานด้วย
# เทือกเขาร็อกกี
เทือกเขาร็อกกี  เป็นเทือกเขาในอเมริกาเหนือ พาดผ่านตั้งแต่บริติชโคลัมเบียในแคนาดา ไปจนถึงรัฐนิวเม็กซิโกในสหรัฐอเมริกา รวมความยาวประมาณ 4,800 กิโลเมตร โดยมียอดเขาที่สูงที่สุดคือ เมาท์เอลเบิร์ต ในรัฐโคโลราโด ซึ่งมีความสูงประมาณ 4,401 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล 

เป็นเทือกเขาใหญ่ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของทวีปอเมริกาเหนือ เทือกเขาร็อกกีทอดยาวเป็นเส้นตรงกว่า 3,000 กิโลเมตร (1,900 ไมล์) จากส่วนเหนือสุดของบริติชโคลัมเบียในแคนาดา ไปจนถึงนิวเม็กซิโกในสหรัฐอเมริกา ทางด้านเหนือติดกับแม่น้ำลียาร์ดในขณะที่จุดใต้สุดติดกับเมืองแอลบูเคอร์คีใกล้กับภูเขาซานเดีย-มันซาโน เทือกเขาร็อกกีเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาในทวีปอเมริกาเหนือ เทือกเขาร็อกกีไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาชายฝั่งแปซิฟิก, เทือกเขาคาสเคดและเทือกเขาเซียร่าเนวาดาซึ่งอยู่ห่างออกไปทางทิศตะวันตก

เทือกเขาร็อคกี้ก่อตัวเมื่อ 80 ล้านถึง 55 ล้านปีก่อน อยู่ในช่วงสมัยลาราไมต์ ซึ่งมีแผ่นเปลือกโลกจำนวนหนึ่งเริ่มเลื่อนตัวอยู่ใต้แผ่นอเมริกาเหนือ ผลของการมุดตัวคือทำให้เกิดภูเขาที่ในบริเวณทางทิศตะวันตกบนทวีปอเมริกาเหนือ ตั้งแต่นั้นมาการแปรสัณฐานและการกัดเซาะของธารน้ำแข็ง ได้ทำให้เทือกเขาร็อกกีกลายเป็นยอดเขาและหุบเขาอันน่ามหัศจรรย์ ในช่วงท้ายของยุคน้ำแข็งยุคสุดท้าย มนุษย์เริ่มอาศัยอยู่ในเทือกเขา หลังจากนั้นชาวยุโรปเช่น เซอร์อเล็กซานเดอร์ แม็คเคนซี่http://libweb5.princeton.edu/visual_materials/maps/websites/northwest-passage/mackenzie.htmและชาวอเมริกันเช่น การเดินทางของลูอิสและคลาร์ก เริ่มสำรวจจำพวกแร่ธาตุ เป็นการเริ่มต้นการแสวงหาผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจจากภูเขาแม้ว่าจะมีประชากรไม่มากก็ตาม

จากยอดเขาสูงสุด 100 แห่งในบรรดายอดเขาสูงสุดของเทือกเขาร็อคกี้ 78 แห่ง (รวมจุดสูงสุด 30 แห่ง) ตั้งอยู่ในรัฐโคโลราโด  ในรัฐไวโอมิงสิบแห่ง ในนิวเม็กซิโกหกแห่งและสามแห่งในรัฐมอนทานา สวนสาธารณะและเขตพื้นที่ป่าสงวนบนเทือกเขากลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับนักปีนเขา ตั้งแคมป์ ตกปลา ล่าสัตว์ ปั่นจักรยานเสือภูเขา เล่นสกีและสโนว์บอร์ดhttps://web.archive.org/web/20060927145110/http://biology.usgs.gov/s+t/SNT/noframe/wm146.htm
# มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง
มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง  เป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏในอำเภอจอมบึง จังหวัดราชบุรี

 ประวัติ 
มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2497 ในชื่อว่า "วิทยาลัยหมู่บ้านจอมบึง" ซึ่งได้ต้นแบบมาจาก Village Institute ของประเทศตุรกี  โดย พลเอกมังกร พรหมโยธี  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น  เพื่อรับนักเรียนที่จบชั้นประถมศึกษาตอนปลายที่เรียนดีจากชนบททั่วประเทศ  มาเป็นนักเรียนทุนเรียน 5 ปี จบประกาศนียบัตรวิชาชีพครู ไปสอนในท้องถิ่นของตน  ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นวิทยาลัยครู  สถาบันราชภัฏ  และมหาวิทยาลัยราชภัฏ ตามลำดับ

ในปีการศึกษา 2547 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯทรงลงพระปรมาภิไธยในพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ซึ่งได้ลงประกาศในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 1 ตอนที่พิเศษ 23 ก เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2547 มีผลให้สถาบันราชภัฏทุกแห่งเปลี่ยนสถานภาพเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏ ตั้งแต่วันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547 เป็นต้นไป สถาบันราชภัฏหมู่บ้านจอมบึงจึงมีชื่อใหม่เป็น มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง ตามพระราชบัญญัตินั้นเป็นต้นมาพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 

 สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย 
 สีน้ำเงิน แทนค่า สถาบันพระมหากษัตริย์ผู้ให้กำเนิด และพระราชทาน "สถาบันราชภัฏ"
 สีเขียว แทนค่า แหล่งที่ตั้งของสถาบันฯ 36 แห่งในแหล่งธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่สวยงาม
 สีทอง แทนค่า ความเจริญรุ่งเรืองทางภูมิปัญญา
 สีส้ม แทนค่า ความรุ่งเรืองทางศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น ที่ก้าวไกลใน 36 สถาบัน
 สีขาว แทนค่า ความคิดอันบริสุทธิ์ของนักปราชญ์แห่งพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
 ดอกไม้ประจำสถาบัน ดอกราชพฤกษ์

 สีประจำมหาวิทยาลัย 
สีประจำสถาบัน สีน้ำเงิน–สีเขียว–สีเหลือง

 คณะ 

 คณะครุศาสตร์ 
 คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี 
 คณะวิทยาการการจัดการ 
 คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ 
 วิทยาลัยมวยไทยศึกษาและการแพทย์แผนไทย
 คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม
 คณะพยาบาลศาสตร์(โครงการจัดตั้ง)

 สถาบัน/ศูนย์และหน่วยงานในมหาวิทยาลัย 
 สำนักศิลปะและวัฒนธรรม
 สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ
สถาบันวิจัยและพัฒนา 
ศูนย์ภาษาและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

 ศูนย์ให้การศึกษา 
 ศูนย์ให้การเรียนรู้ในเมือง ถนนเลี่ยงเมืองราชบุรี ตำบลดอนตะโก อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
 วิทยาลัยเทคนิคสมุทรสงคราม
 โรงเรียนรัตนราษฎร์บำรุง อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี
 โรงเรียนราชโบริกานุเคราะห์ อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
 วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี จังหวัดราชบุรี
 บ้านแม่ต้าน
# ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์ (นวนิยาย)
ฮาวล์สมูฟวิงแคสเติล  เป็นนิยายสำหรับเด็กแนวแฟนตาซี เขียนโดยนักเขียนชาวอังกฤษ ไดแอนา ไวนน์ โจนส์ (Diana Wynne Jones) ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1986 และมีการดัดแปลงทำเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันในปี ค.ศ. 2004 โดยผู้กำกับชาวญี่ปุ่น ฮายาโอะ มิยาซากิในสตูดิโอจิบลิ

ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาไทยครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 โดยสำนักพิมพ์มติชน แปลโดยเศรษฐศิริ วงศ์ศรานนท์ และใช้ชื่อภาษาไทยว่า ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์

 โครงเรื่อง 

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กผู้หญิง ชื่อ โซฟี แฮตเตอร์ (Sophie Hatter) ซึ่งเป็นพี่คนโตของน้องสาวอีกสองคน อาศัยอยู่ในอาณาจักรที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์และเรื่องราวของเทพนิยายแห่งอินการี (Ingary) น้องสาวคนรองของโซฟีชื่อ เล็ตตี้ เป็นคนที่สวย ในขณะที่น้องคนเล็กชื่อ มาร์ทา เป็นคนที่ฉลาด โซฟีจึงมักจะคิดว่าตัวเองเป็นคนไม่น่าสนใจและไม่ฉลาด โซฟีได้สืบทอดกิจการร้านขายหมวกของครอบครัว จนกระทั่งวันหนึ่ง เมื่อแม่มดแห่งทุ่งร้าง ได้สาปให้โซฟีกลายเป็นหญิงชราอายุ 90 ปี เพราะไปทำให้แม่มดโกรธ โซฟีเลยต้องออกจากบ้าน และได้ไปพบกับปราสาทเคลื่อนที่ของพ่อมดฮาวล์ ผู้ซึ่งถูกร่ำลือว่าชอบสะสมหัวใจของเด็กผู้หญิง แต่โซฟีในสภาพหญิงชราก็ได้เป็นแม่บ้านในปราสาทแห่งนี้ และได้เรียนรู้ว่าจริงๆ แล้วพ่อมดฮาวล์เป็นคนดีชอบช่วยเหลือผู้อื่น แต่ก็เป็นคนเจ้าชู้ และชอบปล่อยข่าวลือเกี่ยวกับตัวเองในแง่ลบ เพื่อความเป็นส่วนตัวของตัวเองโดยป้องกันไม่ให้ผู้คนมาให้ความสนใจมากนัก ปราสาทของฮาวล์ประกอบด้วยประตูสี่ด้าน ซึ่งแต่ละประตูเปิดออกสู่สถานที่ต่างกันถึงสี่แห่ง คือ ส่วนที่โซฟีเข้ามา บ้านเกิดของฮาวล์ในเวลส์ (ชื่อจริงของฮาวล์คือ โฮเวลล์ เจนกินส์) เมืองชายทะเลซึ่งฮาวล์ได้ค่าจ้างจากการทำมนตร์วิเศษต่างๆ และด้านที่เปิดออกสู่เมืองหลวงของอาณาจักร 

โซฟีได้ต่อรองกับปิศาจไฟ ชื่อ คาลซิเฟอร์ (Calcifer) ว่า ถ้าโซฟีสามารถทำลายสัญญาระหว่างคาลซิเฟอร์และฮาวล์ได้ คาลซิเฟอร์จะต้องทำให้โซฟีกลับไปเป็นเด็กดังเดิม แต่ในสัญญาระบุว่าทั้งฮาวล์และคาลซิเฟอร์ไม่สามารถเปิดเผยรายละเอียดในสัญญาให้บุคคลอื่นรับรู้ได้ โซฟีจึงต้องเดาเอาเองว่าสัญญานั้นเป็นอย่างไร

ไมเคิล (Michael) เด็กฝึกงานของฮาวล์ เป็นผู้ทำหน้าที่จัดการกิจการต่างๆ ของฮาวล์ ซึ่งได้มาหลงรักผู้หญิงคนเดียวกับฮาวล์ คือ เล็ตตี้ (Lettie) น้องสาวคนรองของโซฟี ซึ่งเล็ตตี้ของไมเคิลจริงๆ แล้วคือ มาร์ทา (Martha) น้องสาวคนเล็กของโซฟี ที่ได้ใช้เวทมนตร์ให้ตัวเองดูคล้ายเล็ตตี้

เมื่อเจ้าชายจัสติน (Prince Justin) ได้หายสาบสูญไปจากการตามหาตัวพ่อมดซูลิมาน (Wizard Suliman) พระราชาจึงแต่งตั้งให้ฮาวล์ไปตามหาตัวทั้งสองคน พร้อมกับกำจัดแม่มดแห่งทุ่งร้าง แต่ฮาวล์พยายามหลีกเลี่ยงภารกิจนี้ โดยการให้โซฟีแสร้งเป็นแม่ของฮาวล์และไปพูดกับพระราชาเพื่อเปลี่ยนแปลงการแต่งตั้งนี้ อย่างไรก็ตาม ฮาวล์มีเหตุผลที่จะตามหาบุคคลทั้งสามอยู่แล้ว เนื่องจากแม่มดแห่งการทำลายได้สาปฮาวล์ให้เป็นคนมากรักและฆ่าอาจารย์ของฮาวล์

ฮาวล์ได้สู้กับแม่มดแห่งการทำลาย และชนะในที่สุด โซฟีก็คืนร่างเป็นเด็กดังเดิมและแต่งงานกับฮาวล์ โซฟีก็ได้ช่วยให้คาลซิเฟอร์หลุดพ้นจากสัญญาได้ด้วย
# โนว์ฮาว
โนว์ฮาว (แปลตามตัวอักษรได้ว่า "รู้-อย่างไร") หรือ ความรู้เชิงขั้นตอน (Procedural knowledge) คือความรู้เกี่ยวกับลำดับขั้นตอนในการทำงานของงานหนึ่งๆ โนว์ฮาวแตกต่างจากความรู้ทั่วไป ที่ความรู้ของโนว์ฮาวสามารถนำมาใช้ในการทำงานได้โดยตรง ลักษณะของความรู้ชนิดนี้จะใช้ในการแก้ปัญหาในการทำงานเป็นส่วนใหญ่ ในบางองค์กร โนว์ฮาวได้ถือว่าเป็นลิขสิทธิ์ของทางบริษัท ซึ่งสามารถเปลี่ยนมือได้ถ้ามีการซื้อขายบริษัท
# วัจนปฏิบัติศาสตร์
วัจนปฏิบัติศาสตร์ (, จากภาษากรีก Pragma แปลว่า "สิ่งของ" หรือ "การกระทำ") เป็นแขนงหนึ่งของสาขาภาษาศาสตร์ที่ว่าด้วยการใช้ภาษาของมนุษย์ที่เกิดขึ้นในจริง การศึกษาความหมายในบริบทที่ต่างกัน และการสื่อเจตนาของถ้อยคำ วัจนปฏิบัติศาสตร์จะศึกษาวิธีการใช้ภาษาของมนุษย์ในการสื่อสารจริงโดยไตร่ตรองทั้งบริบททางสังคมและความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล

วัจนปฏิบัติศาสตร์เองเป็นแขนงวิชาภาษาศาสตร์ที่กว้าง โดยขอบเขตของการศึกษาวัจนปฏิบัติศาสตร์ เช่น ความหมายบ่งชี้เป็นนัย (conversational implicature) วัจนกรรม (speech act) หรือหลักความสุภาพ (politeness) ซึ่งมีนักวัจนปฏิบัติศาสตร์หลายคนศึกษา เช่น คติความสุภาพ (politeness maxims) ของเจฟรี ลีช (Geoffrey Leech) ทฤษฎีความสัมพันธ์ (relational work) ของมีเรียม ลอเคอร์ (Miriam A. Locher) วัจนปฏิบัติศาสตร์เองมีความสัมพันธ์กับอรรถศาสตร์ในแง่ของความหมายประจำคำ วากยสัมพันธ์ในแง่ของโครงสร้างประโยคและอนุพากย์ หรือความสัมพันธ์ระหว่างหน่วยสร้าง ความสามารถในการเข้าใจการสื่อเจตนาของผู้อื่นคือความตระหนักรู้ทางวัจนปฏิบัติศาสตร์ หรืออาจจะเรียกว่าสามัตถิยะด้านวัจนปฏิบัติศาสตร์ (pragmatic competence)