wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ยูแคริโอต
ยูแคริโอต  เป็นสิ่งมีชีวิตที่เซลล์มีนิวเคลียสและโครงสร้างอื่น (ออร์แกเนลล์) อยู่ภายในเยื่อหุ้มเซลล์ ยูแคริโอตเป็นหน่วยอนุกรมวิธาน ยูคาร์ยาหรือยูแคริโอตา อย่างเป็นทางการ เยื่อหุ้มนิวเคลียสเป็นโครงสร้างที่นิยามเซลล์ยูแคริโอตแยกจากเซลล์โปรแคริโอต โดยภายในเยื่อหุ้มนิวเคลียสมีสารพันธุกรรม การมีนิวเคลียสเป็นที่มาของชื่อยูแคริโอต ซึ่งมาจากภาษากรีก εὗ (eu, "ดี") และ κάρυον (karyon, "ผลมีเมล็ดเดียว" หรือ "เมล็ด") เซลล์ยูแคริโอตส่วนใหญ่ยังมีออร์แกเนลล์ที่มีเยื่อหุ้มอื่นด้วย เช่น ไมโทคอนเดรียหรือกอลจิแอพพาราตัส นอกเหนือจากนี้ พืชและสาหร่ายยังมีคลอโรพลาสต์ สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวหลายชนิดเป็นยูแคริโอต เช่น โปรโตซัว แต่สิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ทุกชนิดเป็นยูแคริโอต ซึ่งได้แก่ สัตว์ พืชและเห็ดรา

การแบ่งเซลล์ในยูแคริโอตแตกต่างจากสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีนิวเคลียส (โพรแคริโอต) มีกระบวนการแบ่งตัวสองประเภท คือ ไมโทซิสและไมโอซิส ไมโทซิสเป็นการที่เซลล์หนึ่งแบ่งตัวได้เซลล์ที่มีพันธุกรรมเหมือนกันสองเซลล์ ในไมโอซิสซึ่งจำเป็นในการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ เซลล์ดิพลอยด์หนึ่ง (ซึ่งมีโครโมโซมสองชุด ชุดหนึ่งมาจากพ่อ อีกชุดหนึ่งมาจากแม่) มีการจับคู่โครโมโซมจากพ่อแม่แต่ละคู่ใหม่ แล้วผ่านการแบ่งเซลล์อีกสองขั้นตอน จนได้เซลล์แฮพลอยด์สี่เซลล์ (เซลล์สืบพันธุ์) เซลล์สืบพันธุ์แต่ละเซลล์มีโครโมโซมชุดเดียว ซึ่งเป็นการผสมโครโมโซมจากพ่อแม่คู่เดียวกัน

โดเมนยูแคริโอตาดูเหมือนมาจากชาติพันธุ์เดียว (monophyletic) จึงเป็นหนึ่งในสามโดเมนของสิ่งมีชีวิต อีกสองโดเมน ได้แก่ แบคทีเรียและอาร์เคีย เป็นโปรแคริโอตและไม่มีคุณสมบัติที่กล่าวมาข้างต้น ยูแคริโอตเป็นสิ่งมีชีวิตส่วนน้อยมาก อย่างไรก็ดี เนื่องจากยูแคริโอตมีขนาดใหญ่กว่ามาก มวลชีวภาพรวมทั่วโลกจึงประมาณว่าเท่ากับมวลชีวภาพของโปรแคริโอตWhitman, Coleman, and Wiebe, Prokaryotes: The unseen majority, Proc. Natl. Acad. Sci. USA, Vol. 95, pp. 6578–6583, June 1998 ยูแคริโอตอุบัติขึ้นครั้งแรกเมื่อประมาณ 1.6–2.1 พันล้านปีก่อน

thumb|left|250px|แผนภูมิต้นไม้แบบวงกลม แสดงวงศ์วานวิวัฒนาการ ของสิ่งมีชีวิตระบบเซลล์ โดยแบ่งตามอาณาจักรและโดเมน สีม่วงคือแบคทีเรีย สีเทาเข้มคืออาร์เคีย สีน้ำตาลคือยูแคริโอต โดยยูแคริโอตยังแบ่งออกเป็น 5 อาณาจักรคือ สัตว์ (แดง) ฟังไจ (น้ำเงิน) พืช (เขียว) โครมาลวีโอลาตา (น้ำทะเล) และ โพรทิสตา (เหลืองทอง) โดยมีจุดศูนย์กลางคือ บรรพบุรุษร่วมที่ใกล้กันที่สุดของสิ่งมีชีวิตบนโลก (LUCA)
# แอ็ดเวนท์ มฤตยูเทพฯ
Advent หรือ ชื่อภาษาไทย "แอ็ดเวนท์ มฤตยูเทพฯ" เป็น การ์ตูนญี่ปุ่น ที่ได้รับความนิยม วาดโดย HARAO Yumiko จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Shogakukan และในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ วิบูลย์กิจ เนื้อเรื่องออกแนว เสียดสีสังคม

 เนื้อเรื่อง 
มัสสึโฮะเด็กสาวที่ผู้พ่อแม่ทิ้ง เป็นเด็กที่พ่อไม่ไม่อยากให้เกิดมาดูโลกนี้ วันหนึ่งขณะเธอกำลังอยู่ระหว่างการเดินทางไปโรงเรียน เธอเห็นสิ่งประหลาดสีดำทมิฬบนท้องฟ้า แล้วก็มีสัตว์ประหลาดโพล่ออกมา บอกกับเธอว่า "ฉันจะทำให้เธอสมปรารถนา" หลังจากนั้น ก็เกิดสิ่งลึกลับรอบตัวเธอ

 ตัวละคร 

 รายชื่อตอน 

 ตัวอย่าง 
 ภาพตัวอย่างจากเว็บไซต์ประเทศญี่ปุ่น 

อแดแวนท์ มฤตยูเทพฯ
# แฝดคนละฝา ของอันนะซัง
แฝดคนละฝา ของอันนะซัง   เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่ได้รับความนิยมเรื่องหนึ่ง วาดโดยนักวาดการ์ตูนหญิงชื่อ ยูมิโกะ ซูซูกิจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันฉะ ใน คิสคอมิค  ภายใต้ลิขสิทธิ์ในประเทศไทย โดยสำนักพิมพ์บงกช

 เนื้อเรื่อง 
ซออนจิ อันนะ สาวสวยที่ทุกคนยอมรับ เธอมีเพื่อที่หลงตัวเองมากคนหนึ่งชื่อ "ริริ" ไม่ว่าใครจะทักเธอ จะรับหน้าแทน อันนะเสมอ แม้ว่าเธอจะไม่สวยก็ตาม

 ตัวละคร ข้อมูลตัวละครจากหนังสือ แฝดคนละฝา ของอันนะซัง เล่มที่ 3
โมโมยามะ ริริ
เป็นตัวเอกของเรื่อง เธอเป็นหญิงที่มีหน้าตาไม่สวยงาม แต่เธอปักใจคิดว่าตัวเองเป็นคนสวย

ไซออนจิ อันนะ
สาวสวย อาศัยอยู่กับริริ ใจดีกับริริมากกว่า "เคียวทาโร่" ที่เป็นแฟน เป็นคนรักเพื่อน

ซาคางามิ เคียวทาโร่
เป็นแฟนของอันนะ แต่โชคร้ายเสมอ ไปเป็นที่ติดใจของริริ จนตัวเองเดือดร้อนบ่อยๆ

ซึคิอาคาริ โฮโนกะระ
คนนี้เป็นคนที่ชอบคอยเตือนริริเกี่ยวกับความไม่สวยของตน

โอคุซึ โอจิคุง
เป็นหนุ่มหน้าตาดี เขาสงสารริริเข้า ริริก็เลยคิดว่าเขามีใจให้ แต่ความจริงเขาแค่รู้สึงสงสารเท่านั้น

ทาคาราเบะ ซายากะ
เธอเป็นคนที่หลงตัวองเหมือนกับริริมาก แต่เธอเป็นคนที่สวยกว่า ตั้งแต่ที่เธอเห็นอันนะเธอก็เลยเริ่มอิจฉา จึงหาทางทำให้อันนะเป็นคู่แข่งของเธอ

อิโซดะซัง
เขาคนนี้หน้าตาเหมือนริริทุกอยาง แต่เป็นผู้ชาย เขาคนนี้เกือบทำให้อันนะบอกเลิกกับเคียวท่โร่เพราะเหตุผลง่ายๆ เพราะเขาหน้าตาเหมือนริรินั่นเอง

 รายชื่อตอน
# เนื้อโลก
เนื้อโลก  เป็นชั้นโครงสร้างของโลกที่อยู่ระหว่างเปลือกโลกกับแก่นโลก นอกจากนี้เรายังสามารถพบเนื้อดาวนี้ได้ในดาวเคราะห์หินทั่วไป สำหรับเนื้อโลกนี้มีความหนาประมาณ 2,885 กิโลเมตร  ซึ่งนับเป็นองค์ประกอบร้อยละ 84 ของปริมาตรทั้งหมดของโลก ส่วนประกอบหลักของชั้นเนื้อโลกส่วนใหญ่เป็นแมกนีเซียมและเหล็ก เกือบทั้งหมดมีสถานะเป็นของแข็ง ยกเว้นที่ความลึกประมาณ 70-260 กิโลเมตรหรือที่เรียกว่าฐานธรณีภาค  ในชั้นนี้มีการหลอมละลายของหินเป็นบางส่วน
# เซนทอร์
เซนทอร์ (มาจากภาษากรีกโบราณ) เป็นสัตว์ชนิดหนึ่งในเทพปกรณัมกรีก มีร่างส่วนบนเป็นมนุษย์ผู้ชาย แต่ส่วนลำตัวลงไปเป็นม้าหนุ่มที่มีกล้ามเนื้อเป็นมัด ๆ  สง่างาม อาศัยอยู่แถบภูเขาของอาคาเดีย และเทสสาลีในประเทศกรีซ 

เซนทอร์มีสองตระกูล โดยตระกูลหนึ่งเกิดจาก อิคซอน อันธพาลแห่งสวรรค์ที่ขึ้นชื่อ กับอีกตระกูลที่เกิดจากโครนัส ฝ่ายหลังมีอุปนิสัยดีแตกต่างจากฝ่ายแรกมาก 

เซนทอร์ตระกูลอิคซอน เกิดจากอิคซอนกับเนฟีลี มีพละกำลังมาก ชอบดื่มไวน์กับชอบไล่คว้าผู้หญิง ซ้ำชอบทะเลาะเวลาเมา เซนทอร์จึงถูกมองว่าเป็นพวกขี้เมาไม่กลัวใครทั้งสิ้น

เซนทอร์ตระกูลโครนัสต่างกับตระกูลอิคซอน เป็นเซนทอร์แสนดี โครนัสแต่งงานกับฟีลีร่า นางอัปสรน้ำผู้เลอโฉม
มีลูกชื่อไครอน ซึ่งเป็นผู้คงแก่เรียน มีความสุขุมรอบคอบจนได้รับเลือกให้เป็นอาจารย์ของเหล่าวีรบุรุษหลายคนในตำนานกรีก เช่น อคิลลีส, เฮอร์คิวลีส, เจสัน, พีลูส, อีเนียส และบรรดาลูกศิษย์ของเขาก็ประพฤติตัวตามแบบครูบาอาจารย์ได้เป็นอย่างดี

 ในเทพปกรณัม 
 ที่มา 
มักเชื่อกันว่า เซนเทอร์เป็นลูกของอิกซิออนกับเนฟีลี (เมฆที่ถูกสร้างขึ้นตามแบบรูปโฉมของเฮรา) แต่บ้างก็เชื่อว่า เป็นลูกของเซนทอรัสกับม้าจากเมืองแมกนีเซีย เซนทอรัสดังกล่าวนี้เอง อาจเป็นลูกของอิกซีออนกับเนฟิลี หรือของอพอลโลกับสติลบี ซึ่งเป็นลูกสาวของเทพเจ้าแม่น้ำชื่อ พีเนียส
# ไคเมียรา
ไคเมียรา  เป็นสัตว์ในเรื่องปรัมปรากรีกซึ่งระบุว่า เป็นบุตรของอีคิดนาและไทฟอน เป็นพี่ชายของเซอร์เบอรัส ไคเมียรามีร่างกายกำยำและเป็นที่รวมของสัตว์ร้าย 3 ชนิด คือ ส่วนหัวถึงหน้าอกเป็นสิงโต ลำตัวเป็นแพะ บั้นท้ายเป็นมังกรหรืองู นอกจากนี้ ยังสามารถพ่นไฟได้เหมือนมังกรอีกด้วย ไคเมียราถูกวีรบุรุษเบลเลอโรฟอนผู้ขี่ม้าบินเพกาซัสแทงตายด้วยหอก
# เซอร์เบอรัส
เซอร์เบอรัส หรือ เคร์เบรอส  ในเทพปกรณัมกรีกและโรมัน เป็นหมาหลายหัว (ปกติมีสาม) มีหางอสรพิษ พังพานงู และกรงเล็บสิงโต มันเฝ้าทางเข้าโลกบาดาลเพื่อป้องกันคนตายมิให้หลบหนีและคนเป็นมิให้เข้า เซอร์เบอรัสปรากฏในวรรณกรรมกรีกและโรมันโบราณหลายงาน และในงานศิลปะและสถาปัตยกรรมทั้งโบราณและสมัยใหม่ แม้การพรรณนาเซอร์เบอรัสแตกต่างกันแล้วแต่ตีความ ความแตกต่างที่สำคัญที่สุด คือ จำนวนหัว แหล่งข้อมูลส่วนมากอธิบายหรือบรรยายไว้สามหัว แต่แหล่งอื่นแสดงเซอร์เบอรัสมีสองหัวหรือหัวเดียว มีแหล่งน้อยกว่านั้นที่แสดงจำนวนต่าง ๆ บ้างว่าห้าสิบหรือกระทั่งหนึ่งร้อย

เซอร์เบอรัสเป็นลูกของอีคิดนา ครึ่งสตรีครึ่งอสรพิษ กับไทฟอน สัตว์ประหลาดยักษ์ซึ่งแม้แต่เทพเจ้ากรีกยังขยาด พี่น้องมีเลอร์เนียนไฮดรา, ออร์ธรัส (Orthrus) หมานรกสองหัว และคิเมียรา สัตว์ประหลาดสามหัว การพรรณนาสามัญของเซอร์เบอรัสในเทพปกรณัมและศิลปะกรีก คือ มีสามหัว ในงานส่วนใหญ่ สามหัวนั้นมองและเป็นเครื่องหมายของอดีต ปัจจุบันและอนาคต ขณะที่แหล่งอื่นแนะว่า หัวทั้งสามเป็นสัญลักษณ์ของการเกิด เยาว์วัยและชราวัย กล่าวกันว่า หัวของเซอร์เบอรัสมีความอยากอาหารเฉพาะเนื้อมีชีวิต ฉะนั้นจึงให้วิญญาณผู้วายชนม์เข้าโลกบาดาลได้อย่างเสรี แต่ไม่อนุญาตให้ผู้ใดออก เซอร์เบอรัสเป็นหมาเฝ้าที่ซื่อสัตย์ของเฮดีส และเฝ้าประตูเข้าออกโลกบาดาล

ไม่มีบันทึกว่าเซอร์เบอรัสเป็นหมาพันธุ์ใด ดังนั้นในทางศิลปะจึงพบเห็นเซอร์เบอรัสได้หลากหลายสายพันธุ์มาก
# ศิลปะการต่อสู้
ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว  คือ ศาสตร์แขนงหนึ่งที่เน้นการเรียนและฝึกฝนด้านการต่อสู้และการป้องกันตัว ในปัจจุบันได้มีการศึกษากันอย่างแพร่หลาย ทั้งในเชิงด้านการกีฬา เพื่อฝึกฝนร่างกายให้สุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง หรือแม้กระทั่งฝึกฝนจิตใจ ภาพยนตร์หลายหลายเรื่องได้มีการนำศิลปะป้องกันตัวไปใช้ เช่น องค์บาก ที่นำมวยไทยมาใช้เป็นโครงเรื่องหลัก หรือภาพยนตร์จากฮอลลีวูด โดยมีนักแสดงเช่น เฉินหลง บรูซ ลี เจ็ท ลี

ศิลปะป้องกันตัวอาจเป็นกลุ่มได้ตามลักษณะการต่อสู้ เช่น
 การฟาด เช่น มวย กังฟู
 การเตะ เช่น มวยไทย เทควันโด้
 การเหวี่ยงทุ่ม เช่น ยูโด มวยปล้ำ ไอคิโด้ ฮับกิโด
 การใช้อาวุธ เช่น เคนโด้ กระบี่กระบอง การฟันดาบ อิไอโด
 การล็อก เช่น ยูยิสสู

ศิลปะการต่อสู้ปัจจุบันมักถูกแบ่งเป็นสองประเภท
 ศิลปะการต่อสู้แบบกีฬา นอกจากจะถูกสอนเพื่อการต่อสู้และป้องกันตัวมักถูกลดความรุนแรงลง และปรับปรุงเป็นกีฬา มีกติกาเพื่อใช้ในการแข่งขัน เช่น คาราเต้ มวย เทควันโด้ เคนโด้ กังฟู โววีนัม
 ศิลปะการต่อสู้ที่ยึดตามแบบแผนเดิม ถูกสอนโดยยึดถือแบบแผนเดิมจากอดีต ไม่มีการแข่งขัน จะถูกสอนเพื่อการต่อสู้และป้องกันตัวเท่านั้น เช่น มวยไทยโบราณ ไอคิโด้ นินจุตสุ

 ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวของไทย 
การสงครามในสมัยก่อนนั้นเป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญของศิลปะการต่อสู้ของประเทศไทย บรรพบุรุษไทยแต่โบราณจำเป็นต้องปกป้องบ้านเมืองจากชาติอื่น ๆ ที่มารุกราน ศิลปะการต่อสู้ของไทยที่เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายคือ
 มวยไทย
 กระบี่กระบอง
การเรียนศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวในสมัยก่อนนั้นนิยมเรียนกันตามสำนักต่าง ๆ ซึ่งนิยมสอนการต่อสู้หลายแขนงเช่น มวยไทย, การใช้มีดสั้น, และ กระบี่กระบอง สำนักที่สอนศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวยังแบ่งได้อีกเป็นสองแขนงคือ สำนักหลวงและสำนักราษฐ์
# เพกาซัส
เพกาซัส (กรีก: Πήγασος; เปกาซอส หมายถึง "แข็งแรง") เป็นสัตว์ในเทพปกรณัมกรีก เป็นม้าเพศผู้รูปร่างกำยำพ่วงพีสีขาวบริสุทธิ์  และมีปีกอันกว้างสง่างามเหมือนนกพิราบ

เพกาซัสเกิดมาจากนางกอร์กอน เมดูซ่า ซึ่งถูกวีรบุรุษเพอร์ซิอุสฟันคอ ในขณะที่เลือดจากลำคอพุ่งกระเซ็นนั้น เพกาซัสก็กระโจนออกมาจากลำคอของนาง เพกาซัสเป็นพี่ของคริสซาออร์ ซึ่งก็เกิดมาหลังจากนั้น ไม่มีใครสามารถปราบเพกาซัสได้เลย ตอนที่เพกาซัสเกิดมาใหม่ ๆ และออกวิ่งอย่างคึกคะนองนั้น น้ำที่กระเซ็นจากรอยเท้าที่เพกาซัสวิ่งก่อให้เกิดน้ำพุสวยงามที่เหล่ากวีและศิลปินชื่นชมกันนักหนา คือ น้ำพุฮิปโปครีนี ที่เป็นที่รู้จักในวรรณคดีกรีกโบราณ ว่ากันว่า หากใครได้ดื่มน้ำพุนี้แล้ว โอกาสที่จะเป็นกวีเอกอยู่แค่เอื้อม นอกจากนี้แล้วเพกาซัสยังทำหน้าที่คอยเก็บสายฟ้าให้ซุส
 
เพกาซัสโดนปราบโดยเด็กหนุ่มรูปงามชาวเมืองโครินทร์ คือ เบลเลอโรฟอน  เบลเลอโรฟอนเป็นโอรสของกษัตริย์เมืองโครินท์ คือ กลอคุส ซึ่งต่อมาเบลเลอโรฟอนได้ขี่เพกาซัสปราบสัตว์ประหลาดร้ายไคเมร่า
# เปลือกโลก
thumb|250px|ภาพหน้าตัดของโลกทั้งหมด

เปลือกโลก  เป็นเปลือกแข็งชั้นนอกสุดของโครงสร้างโลกและเป็นส่วนประกอบชั้นบนสุดของธรณีภาค (เปลือกโลกกับเนื้อโลกชั้นบน) มีมวลคิดเป็น 1% ของปริมาตรโลกทั้งหมด เปลือกโลกมีลักษณะที่แตกแยกออกจากกันเป็นแผ่นเพื่อที่จะสามารถระบายความร้อนจากภายใต้สู่อวกาศ

เปลือกโลกลอยตัวบนเนื้อโลก สัณฐานมีสเถียรภาพเนื่องจากเนื้อโลกชั้นบนส่วนมากประกอบด้วยเพริโดไทต์ที่มีความหนาแน่นกว่าองค์ประกอบของเปลือกโลก ในทางธรณีวิทยาเรียกรอยต่อระหว่างเปลือกโลกและเนื้อโลกว่าความไม่ต่อเนื่องของโมโฮโลวิคซิค เขตแดนที่ใช้เปรียบเทียบพฤติกรรมของคลื่นไหวสะเทือน

อุณหภูมิของเปลือกโลกจะแปรผันตรงกับความลึกของเปลือกโลก โดยมีอัตตราส่วนอยู่ที่ 30 องศาเซลเซียสต่อ 1 กิโลเมตร หากขอบเขตนั้นมีเนื้อโลกอยู่ข้างใต้อุณหภูมิจะเริ่มตั้งแต่ประมาณ 100 ถึง 600 องศาเซลเซียส

 องค์ประกอบ 
เปลือกโลกมีสองชนิด:
 เปลือกโลกภาคพื้นทวีป: หนาประมาณ 30 ถึง 50 กิโลเมตร ประกอบหินที่มีความหนาแน่นน้อยอย่างพวกเฟลสิก เช่น หินแกรนิต
 เปลือกโลกภาคพื้นสมุทร: หนาประมาณ 5 ถึง 10 กิโลเมตรStructure of the Earth.  The Encyclopedia of Earth. March 3, 2010 ประกอบหินที่มีความหนาแน่นอย่างพวกเมฟิก เช่น หินบะซอลต์ หินไดอะเบส และหินแกบโบร

ความหนาเฉลี่ยของเปลือกโลกอยู่ที่ระหว่าง 15 ถึง 20 กิโลเมตร

เปลือกโลกภาคพื้นทวีปและเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรมีความหนาแน่นน้อยกว่าชั้นเนื้อโลกทำให้สามารถ "ลอยตัว" อยู่ได้ เปลือกโลกภาคพื้นทวีปตั้งอยู่บนเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรอย่างมีนัยสำคัญ อันเนื่องมากจากเปลือกโลกภาคพื้นทวีปมีความหนาแน่นน้อยกว่าและหนากว่า ทำให้เกิดเป็นทวีปต่าง ๆ ที่ถูกล้อมลอบด้วยแอ่งมหาสมุทร

เปลือกโลกภาคพื้นทวีปมีองค์ประกอบโดยเฉลี่ยคล้ายคลึงกับแอนดีไซต์R. L. Rudnick and S. Gao, 2003, Composition of the Continental Crust. In The Crust (ed. R. L. Rudnick) volume 3, pp. 1–64 of Treatise on Geochemistry (eds. H. D. Holland and K. K. Turekian), Elsevier-Pergamon, Oxford  เปลือกโลกภาคพื้นทวีปสามารถแบ่งเป็นสองชั้นได้ตามองค์ประกอบคือ เปลือกโลกภาคพื้นทวีปชั้นบน จะมีองค์ประกอบหลักเป็นพวกเฟลสิกคล้ายกับหินเดไซต์ ส่วน เปลือกโลกภาคพื้นทวีปชั้นล่าง จะมีองค์ประกอบหลักเป็นพวกเมฟิกคล้ายหินบะซอลต์ แร่ที่พบมากที่สุดในเปลือกโลกภาคพื้นทวีปคือเฟลด์สปาร์คิดเป็น 41% ของน้ำหนักเปลือกโลก ต่อมาคือควอตซ์ที่คิดเป็น 12% และไพรอกซีนที่คิดเป็น 11% 

 ธาตุที่พบมากในเปลือกโลก % ของน้ำหนักโดยประมาณ ออกไซด์% ของน้ำหนักออกไซด์โดยประมาณ O   46.6   Si   27.7  SiO2  60.6 Al   8.1  Al2O3 15.9 Fe   5.0  Fe as FeO 6.7 Ca   3.7  CaO 6.4 Na   2.7  Na2O 3.1 K   2.6  K2O 1.8 Mg   1.5  MgO 4.7 Ti  0.44  TiO2 0.7 P  0.10  P2O5 0.1

องค์ประกอบอื่น ๆ ทั้งหมดยกเว้นน้ำเกิดขึ้นในปริมาณที่น้อยมากและรวมกันได้น้อยกว่า 1%
# มังกร
มังกร (จาก) เป็นสัตว์วิเศษที่รู้จักกันในวรรณคดีของจีนและตะวันตก แม้จะใช้คำว่ามังกร (dragon) เหมือนกัน แต่มังกรของจีนและตะวันตกนั้นสื่อถึงสัตว์ต่างชนิดกัน มังกรของจีนมีรูปร่างลักษณะจัดอยู่ในประเภทสัตว์เลื้อยคลานหรืองู ไม่มีปีก แต่สามารถบินไปในอากาศได้ ส่วนมังกรของตะวันตกจะมีขา มีปีกและสามารถพ่นไฟได้

ในตำนานยุโรป มังกรเป็นสัตว์อันตรายและน่าสะพรึงกลัวสำหรับมนุษย์ มังกรจึงเป็นศัตรูตัวฉกาจของเหล่าวีรบุรุษทั้งหลาย การฆ่ามังกรและขึ้นเถลิงราชย์เป็นกษัตริย์. มังกรจึงกลายเป็นสัญลักษณ์ของกษัตริย์ ทั้งที่มีตัวตนจริง ๆ และในตำนานต่าง ๆ เช่น กษัตริย์อาเธอร์ ซึ่งมีนามสกุลว่า Pendragon มีความหมายว่า 'ศีรษะของมังกร' หรือ 'หัวหน้ามังกร' และมงกุฎของกษัตริย์อาเธอร์ ก็เป็นรูปมังกร ส่วนในตำนานจีน มังกรเป็นสัตว์มงคลและมีสถานะเป็นเทพเจ้า เสื้อคลุมมังกร 5 เล็บเป็นเครื่องทรงของที่กษัตริย์สามารถใช้ได้เท่านั้น ส่วนเครื่องทรงที่มีรูปมังกร 4 เล็บจะเป็นชุดสำหรับขุนนาง และ 3 เล็บสำหรับประชาชนทั่วไป

เราพบมังกรได้ง่ายและบ่อยมาก ไม่ว่าจะเป็นในตำนานของทางยุโรปหรือเอเชียก็ตาม เรียกว่าที่ใดมีอารยธรรมและตำนาน ที่นั่นก็ต้องมีมังกรเป็นของคู่กัน. มังกรนั้นมีรูปร่างและลักษณะหลายอย่าง แตกต่างไปตามความเชื่อของแต่ละท้องถิ่น แต่โดยทั่ว ๆ ไปแล้วจะมีจุดเด่นคือ เป็นสัตว์ขนาดใหญ่ ร่างกายใหญ่โต มีพละกำลังมาก บางครั้งอาจพ่นไฟได้ หรือมีอำนาจเวทมนตร์มหาศาล และที่สำคัญคือ บินได้ (อาจจะมีปีกหรือไม่มีก็ได้) โดยขนาดรูปร่างและสีนั้น ก็แตกต่างกันไป

อย่างไรก็ตาม มังกรที่พบในตำนานของทางยุโรปและของทางเอเชียนั้น ค่อนข้างจะแตกต่างกันในแง่สัญลักษณ์ โดยเฉพาะคติของจีนที่มักจะถือว่า มังกรนั้นคือเทพเจ้า และเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นมงคล รวมถึงเป็นสัญลักษณ์ของจักรพรรดิ (ซึ่งเป็นสมมติเทพ) แต่ทางยุโรปนั้นมักจะถือมังกรเป็นสัญลักษณ์ของความชั่วร้าย (อันเป็นคติที่สืบทอดมาจากความหวาดกลัวงูของชาวยุโรป)
# มันติคอร์
มันติคอร์  เป็นสัตว์ที่เกิดจากจากการผสมพันธุ์ระหว่าง คนกับสัตว์ มีฟันอันแหลมคม นิสัยเจ้าเล่ห์ มีหน้าเป็นคน ตัวเป็นสิงโต ชื่อของมัน มาจากภาษาเปอร์เซีย คือ martikhora แปลว่า ผู้กินคน  คนเอเชียยุคโบราณต่างก็รู้จัก มันติคอร์ ในศตวรรษที่สอง มีนักประวัติศาสตร์โรมันบรรยายถึง ความน่ากลัวของมันติคอร์จากเรื่องบอกเล่าที่มีมาราว 700 ปี ก่อนหน้านั้นว่าในอินเดียมีสัตว์ป่าชนิดหนึ่งที่มีอำนาจ น่าเกรงขาม รูปร่างใหญ่ราวกับสิงโตตัวที่ใหญ่ที่สุด มีผิวสีแดง ขนหยาบคล้ายสุนัข ในภาษาอินเดียเรียกมันว่า มาร์ติคอรัส

อย่างไรก็ตาม ใบหน้าของมันไม่ใช่สัตว์ แต่กลับเป็นใบหน้าของมนุษย์ มีฟันบนสามแถว และฟันล่างอีกสามแถว เป็นฟันที่แหลมคมและใหญ่กว่าเขี้ยวของสุนัขล่าเนื้อ ใบหูของมันก็คล้ายกับของมนุษย์ เว้นแต่ว่ามีขนาดใหญ่กว่าและมีขนหยาบ ตาของมันมีสีน้ำเงินเทาคล้ายนัยน์ตามนุษย์ แต่เท้าและกรงเล็บของมันเหมือนของสิงโต ที่ปลายหางของมันคือหางของแมงป่อง ที่อาจจะมีความยาวเกินกว่า 18 นิ้ว ที่ปลายสุดของหาง มีเหล็กในที่สามารถต่อยคนถึงตายได้ทันที มันสามารถปล่อยเหล็กในที่มีลักษณะเหมือนกับลูกศร และสามารถยิงไปได้ไกล เมื่อปล่อยเหล็กในไปแล้วมันก็จะม้วนหางกลับ หากมันจะยิงเหล็กในไปทิศตรงข้าม มันจะยืดหางออไปจนสุดแทน สัตว์ที่ถูกเหล็กในของมันติคอร์จะตายทันที ช้างเป็นสัตว์ชนิดเดียว ที่มันติคอร์จะไม่ทำร้าย
# ปราณบุรี
ปราณบุรี อาจหมายถึง

 อำเภอปราณบุรี - อำเภอหนึ่งในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
 แม่น้ำปราณบุรี - แม่น้ำในอำเภอปราณบุรี ไหลผ่านท่าน้ำเฉลิมพระเกียรติ ตลาดปราณ และเป็นสถานที่พักผ่อนแห่งหนึ่ง
 เขื่อนปราณบุรี - เขื่อนดินในอำเภอปราณบุรี สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2521 มีความจุ 445 ล้านลูกบาศก์เมตร พื้นที่ชลประทาน 220,000 ไร่
 วนอุทยานปราณบุรี - พื้นที่ป่าสงวนในอำเภอปราณบุรี จัดสร้างตามพระราชประสงค์ของสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ มีพื้นที่ประมาณ 1,984 ไร่
# มูลนิธิวิกิมีเดีย
บริษัทมูลนิธิวิกิมีเดีย  หรือ วิกิมีเดีย  เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรและองค์กรการกุศลสัญชาติอเมริกัน มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ส่วนใหญ่เป็นที่รู้จักจากการเข้าร่วมในขบวนการวิกิมีเดีย และเป็นเจ้าของชื่อโดเมนอินเทอร์เน็ตของโครงการส่วนใหญ่ของขบวนการ เช่น วิกิพีเดีย มูลนิธินี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2546 โดยจิมมี เวลส์ เพื่อให้เป็นหนทางหนึ่งในการหาเงินทุนให้แก่วิกิพีเดียและโครงการพี่น้องด้วยวิธีการที่ไม่แสวงหาผลกำไร

ณ พ.ศ. 2558 มูลนิธิมีพนักงานกว่า 280 คน และมีรายได้ประจำปีเกินกว่า 75 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ปัจจุบันนาตาลียา ตึมกิว (Nataliia Tymkiv) เป็นประธานคณะกรรมการบริษัท มารยานา อิสกันดัร (Maryana Iskander) ได้เป็นกรรมการบริหารตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2565

 เป้าหมาย 
มูลนิธิวิกิมีเดียมีเป้าหมายในการพัฒนาและคงสภาพโครงการเนื้อหาเปิดบนฐานของวิกิ และในการเปิดให้เข้าถึงเนื้อหาของโครงการเหล่านี้อย่างเต็มรูปแบบโดยไม่มีค่าใช้จ่าย อีกเป้าหมายหลักของมูลนิธิวิกิมีเดียคือการสนับสนุนทางการเมือง (political advocacy)
ใน พ.ศ. 2548 มูลนิธิวิกิมีเดียได้รับสถานะหมวด 501 (c) (3) โดย Internal Revenue Code สหรัฐอเมริกา ว่าเป็นสาธารณกุศลCharity Navigator Charity Navigator IRS (Forms 990) Tab.  Page accessed January 31, 2016  โดยมีโค้ด National Taxonomy of Exempt Entities (NTEE)  ที่ B60 (การศึกษาแบบต่อเนื่องในผู้ใหญ่) ตามกฎหมาย มูลนิธิแจ้งว่ามีจุดประสงค์ในการรวบรวมและพัฒนาเนื้อหาทางการศึกษาและในการเผยแพร่เนื้อหาเหล่านั้นอย่างมีประสิทธิภาพไปยังทั่วโลก
# นกการเวก (เทพปกรณัม)
นกการเวก หรือ ปักษาวายุภักษ์ (แปลว่า "นกกินลม")  เป็นนกในเทพปกรณัมของตะวันออก ปรากฏในป่าหิมพานต์ เรียกกันอีกชื่อหนึ่งในวรรณคดีเรื่อง ไตรภูมิพระร่วงว่า นกกรวิค อธิบายว่า บินได้สูงเหนือเมฆ มีเสียงไพเราะยิ่งนัก สัตว์ทุกชนิดเมื่อได้ยินแล้วจะต้องหยุดฟัง นอกจากนี้ยังปรากฏมีมาในพระบาลีว่าเสียงของพระพุทธเจ้านั้นเหมือนเสียงพรหม แจ่มใสชัดเจน อ่อนหวาน สำเนียงเสนาะ ไม่แตก ลึกซึ้ง มีกังวาลไพเราะและเหมือนเสียงนกการเวก ส่วนอาหารของนกการเวกนั้น มีกล่าวไว้ในคัมภีร์ปัญจสุทนีว่า นกการเวก กินน้ำมะม่วงสุกเป็นอาหาร แต่โดยที่นกชนิดนี้หายากหลงเข้าใจกันแต่ว่าอยู่บนท้องฟ้ากินลมเป็นอาหาร ตามวรรณคดีไตรภูมิพระร่วงนั้น กล่าวว่าขนนกการเวกนั้นเป็นที่ต้องการเพราะกลายเป็นทองคำได้

 ตราปักษาวายุภักษ์ 
นกการเวก หรือ ปักษาวายุภักษ์ ถูกใช้เป็นตราสัญลักษณ์ของกระทรวงการคลังของไทย โดยใช้มาตั้งแต่รัชสมัยรัชกาลที่ 5 โดยมีที่มาจากขนหางของนกปักษาสวรรค์จากอินโดนีเซีย  ที่ประดับบนพระมาลา ที่ได้มาจากชาวอังกฤษที่ทูลเกล้าถวายตั้งแต่ครั้งรัชกาลที่ 4 และถูกใช้มาจนถึงปัจจุบัน

นกการเวกแบบเอเชียตะวันออก
ในแถบเอเชียตะวันออก เช่น จีน หรือ ญี่ปุ่น ก็มีความเชื่อเรื่องนกการเวกเช่นเดียวกัน โดยนกการเวกในความเชื่อของประเทศภูมิภาคแถบนี้ คือ เป็นสัตว์อมตะไม่มีวันตาย ปรากฏในตำนานพุทธศาสนา มีศีรษะเป็นมนุษย์ แต่มีลำตัว ปีก และขนหางเป็นนก คล้ายกับกินรี

ดูเพิ่ม
ฟีนิกซ์
หงส์แดง
# เล่าจื๊อ
เล่าจื๊อ  นักปรัชญาชาวจีนที่มีชื่อเสียงที่สุดท่านหนึ่ง เชื่อกันว่ามีชีวิตอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช ในช่วงของสงครามปรัชญา และสงครามการเมืองยุคชุนชิว เล่าจื๊อได้เขียนตำราอันเป็นแบบแผนในทางเต๋า นั่นคือ "เต้าเต๋อจิง" (道德經) ซึ่งเป็นวรรณกรรมทางศาสนาเต๋าที่ยังคงตกทอดมาถึงยุคปัจจุบันนี้ เล่าจื๊อเป็นนักปราชญ์ที่เชี่ยวชาญทางเต๋า ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ดาราศาสตร์

 ประวัติ 
ตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์ เรารู้จักเล่าจื๊อ (เหลาจื่อ) น้อยมาก แต่มีพงศาวดารจีนหลายชิ้นที่กล่าวถึงเล่าจื๊อ ในฐานะที่เป็นผู้แต่งคัมภีร์ เต๋าเต็กเก็ง หรือ เต้าเต๋อจิง ซึ่งเนื้อหาในคัมภีร์นี้ มีความสำคัญกับวัฒนธรรมจีนในรุ่นต่อๆมาอย่างมาก ถือได้ว่าเทียบเท่าได้กับ ขงจื๊อ ตามพงศาวดารระบุไว้ว่า เล่าจื๊อ เกิดในแคว้นขู่ (苦縣 Kǔ Xiàn) ซึ่งในปัจจุบันคือบริเวณ อำเภอลู่อี้ (鹿邑) ของมณฑลเหอหนาน บางตำนานกล่าวไว้ว่าเล่าจื๊อเมื่อเกิดมามีผมสีขาว และอยู่ในครรภ์มารดานานถึง 8 ทศวรรษ หรือ 80 ปี ชื่อของเล่าจื๊อแปลโดยนัยได้ 2 แบบว่า "อาจารย์ผู้อาวุโส" หรือ "เด็กผู้อาวุโส" เกิดที่หมู่บ้านชีเหยินลี อำเภอขู่เสี้ยน แคว้นฉู่ เมื่อวันที่ 15 เดือนยี่ ก่อน ค.ศ.ราว 576 ปี (ก่อน พ.ศ. 33 ปี) 

จากพงศาวดารของซือหม่า เชียน กล่าวว่า เล่าจื๊อมีอายุมากกว่าขงจื๊อ แต่อยู่ในยุคสมัยเดียวกัน และเคยได้พบปะเสวนากัน เล่าจื๊อได้ทำงานในราชวงศ์โจว ขงจื๊อและเล่าจื๊อได้มาพบเจอโดยบังเอิญกันในแคว้นโจว (ปัจจุบันคือแถบเมืองลั่วหยาง) โดยขงจื๊อได้มาค้นหาตำราในห้องสมุด จากเรื่องเล่านี้ ทั้งสองได้แลกเปลี่ยนทรรศนะคติความเห็นในหลาย ๆ ด้าน เป็นเวลาหลายเดือน หลังจากการเสวนาในครั้งนี้ ขงจื๊อกล่าวว่า "การได้เสวนากับท่านเล่าจื๊อ ถือว่าเป็นการศึกษาที่ล้ำลึก และดีเยี่ยมกว่าหนังสือในห้องสมุดเสียอีก"

 ผลงาน 
ผลงานที่สำคัญที่สุดของเล่าจื๊อคือ "คัมภีร์เต๋าเต็กเก็ง หรือ เต้าเต๋อจิง" เป็นคัมภีร์ที่มีอักษรจีน 5,000 อักษร ซึ่งมีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมของประเทศจีนอย่างมาก โดยภายในคัมภีร์นั้น มีเนื้อหาในด้านปรัชญาบุคคล ความกลมกลืนต่อการใช้ชีวิตกับธรรมชาติ จนไปถึงปรัชญาการเมือง

จากการตีความ คำว่า "เต๋า" ในคัมภีร์ มักจะหมายถึง มรรค หรือ หนทาง (The way) หรือ ธรรม  ซึ่งมีความหมายกว้าง ๆ และมักตีความหมายในแนวเป็นไปตามธรรมชาติ การกระทำที่สอดคล้องกับวิถีแห่งเต๋าใด ๆ จะสามารถบรรลุมรรคผลได้โดยง่าย เล่าจื๊อเชื่อว่า ควรหลีกเลี่ยงความรุนแรงต่าง ๆ เท่าที่จะเป็นไปได้ ส่วนคำว่า "เต็ก หรือ เต๋อ" นั้นหมายถึง "คุณธรรม" คัมภีร์นี้แบ่งออกเป็น 81 บทด้วยกัน  

ถึงแม้ว่าเล่าจื๊อจะไม่ได้ปลูกฝังวัฒนธรรมหยั่งลึกได้เทียบเท่ากับ ขงจื๊อ ในอารยธรรมจีน แต่ท่านก็ยังเป็นที่เคารพนับถือโดยทั่วไป แม้แต่ขงจื๊อยังเรียกท่านว่าอาจารย์ทั้งแนวความคิดและการปฏิบัติตามหนทางแห่งเต๋า

 อิทธิพลต่อปัญญาชนรุ่นหลัง 
ผู้ติดตามเล่าจื้อที่มีชื่อเสียงที่สุดคือจวงจื๊อ (Zhuang Zi) ได้เขียนตำราที่มีอิทธิพลต่อวงการวรรณกรรมของจีนมาก โดยให้ข้อคิดเกี่ยวกับ ปัจเจกนิยม, วิมุตติ และ ความปราศจากกังวล
# เว็บเพจ
เว็บเพจ  หรือแปลเป็นไทยว่า หน้าเว็บ คือเอกสารเว็บชนิดหนึ่งเหมาะสำหรับเวิลด์ไวด์เว็บและเว็บเบราว์เซอร์ เว็บเบราว์เซอร์จะแสดงเว็บเพจบนจอคอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์เคลื่อนที่ เว็บเพจก็คือสิ่งที่ปรากฏออกมา แต่ศัพท์นี้ก็ยังหมายถึงแฟ้มคอมพิวเตอร์ที่มักจะเขียนเป็นเอชทีเอ็มแอลหรือภาษามาร์กอัปที่เทียบเคียงได้ ซึ่งมีลักษณะเด่นอันเป็นหลักก็คือ การจัดเตรียมข้อความหลายมิติที่จะนำไปสู่ เว็บเพจอื่น ผ่านทางลิงก์ เว็บเบราว์เซอร์จะประสานงานกับทรัพยากรเว็บที่อยู่โดยรอบเว็บเพจที่เขียน เช่น สไตล์ชีต สคริปต์ และรูปภาพ เพื่อนำเสนอเว็บเพจนั้น

เว็บเบราว์เซอร์สามารถค้นคืนเว็บเพจจากเว็บเซิร์ฟเวอร์ระยะไกลบนเครือข่ายหนึ่ง ๆ ได้ ในระดับที่สูงขึ้น เว็บเซิร์ฟเวอร์อาจจำกัดการเข้าถึงให้เฉพาะเครือข่ายส่วนตัว เช่น อินทราเน็ตภายในองค์กร หรือจัดเตรียมการเข้าถึงสู่เวิลด์ไวด์เว็บ ส่วนในระดับที่ต่ำกว่า เว็บเบราว์เซอร์จะใช้เกณฑ์วิธีขนส่งข้อความหลายมิติ (เอชทีทีพี) เพื่อสร้างการร้องขอเช่นนั้น

เว็บเพจสถิต (static web page) คือเว็บเพจที่ถูกส่งมาเป็นเนื้อหาเว็บเหมือนกับข้อมูลที่บันทึกอยู่ในระบบแฟ้มของเว็บเซิร์ฟเวอร์ ในขณะที่ เว็บเพจพลวัต (dynamic web page) จะถูกสร้างขึ้นโดยเว็บแอปพลิเคชัน ซึ่งขับเคลื่อนด้วยซอฟต์แวร์ด้านเซิร์ฟเวอร์หรือสคริปต์ด้านไคลเอนต์ เว็บเพจพลวัตช่วยให้เบราว์เซอร์ (ด้านไคลเอนต์) เพิ่มสมรรถนะของเว็บเพจผ่านทางอินพุตของผู้ใช้ไปยังเซิร์ฟเวอร์

 คำศัพท์ที่มักสับสน 
 เว็บไซต์ (web site) หมายถึงเว็บเพจหลาย ๆ หน้ารวมกันและเก็บไว้ที่หนึ่ง
 โฮมเพจ (home page) หมายถึงเว็บเพจหน้าแรกที่ปรากฏ เมื่อเข้าสู่เว็บไซต์หนึ่ง
# อัลบั้มแสตมป์
อัลบั้มแสตมป์  เป็นอุปกรณ์การสะสมแสตมป์อย่างหนึ่ง มีลักษณะเป็นเล่มคล้ายหนังสือ ในแต่ละหน้าภายในมีช่องสำหรับใส่แสตมป์ เพื่อความสะดวกในการเปิดดูแสตมป์ที่สะสมไว้ อีกทั้งเป็นการป้องกันแสตมป์ในตัว อัลบั้มแสตมป์อาจเรียกอีกอย่างว่าสมุดตราไปรษณียากร หรือ สมุดแสตมป์ 

อัลบั้มแสตมป์มีหลายประเภท เช่น

thumb|200px|right|อัลบั้มแสตมป์แบบเสียบ

 อัลบั้มแสตมป์แบบเสียบ เป็นอัลบั้มที่แต่ละหน้าในเล่มมีช่องสำหรับเสียบแสตมป์ลงไป อัลบั้มแบบนี้มีราคาถูก แต่ไม่สามารถป้องกันแสตมป์จากความชื้น เนื่องจากผิวของแสตมป์สัมผัสกับอากาศโดยตรง ซึ่งแก้ไขได้โดยการห่อแสตมป์ด้วยเมาท์อีกทีหนึ่ง

 อัลบั้มแสตมป์แบบมีเมาท์ในตัว หน้าที่ใส่แสตมป์ของอัลบั้มแบบนี้ถูกบรรจุอยู่ในซองพลาสติกใสอีกชั้นหนี่ง เวลาใส่แสตมป์ต้องดึงใส้ข้างในที่เป็นช่อง ๆ ออกมา แต่แสตมป์ที่เก็บจะไม่ถูกความชี้น ทำให้ไม่เหลืองหรือขึ้นราง่าย อัลบั้มแบบนี้หลายรุ่นสามารถเลือกใส้ข้างในว่ามีช่องสำหรับใส่แสตมป์กี่ช่อง สำหรับใส่แสตมป์ขนาดต่างๆ กัน เช่น ตั้งแต่ 1 ช่อง สำหรับชีทที่ระลึกแผ่นใหญ่ จนถึง 6 ช่อง สำหรับแสตมป์ขนาดเล็ก

 อัลบั้มแสตมป์แบบอัลบัมชีท แต่ละหน้าของอัลบั้มเป็นซองพลาสติกใส่ แทนที่จะมีช่องใส่แสตมป์สำเร็จรูป จะมีกระดาษแข็งเปล่าๆ แทน แผ่นกระดาษแข็งดังกล่าวเรียกว่า อัลบัมชีท การใส่แสตมป์จะต้องติดเมาท์ลงบนอัลบั้มชีทก่อนจึงสามารถใส่แสตมป์ได้ ข้อดีคือสามารถจัดเรียกแสตมป์ต่าง ๆ ในรูปแบบที่ต้องการโดยไม่มีข้อจำกัดของช่องเหมือนอัลบั้มแบบมีเมาท์ในตัว และยังสามารถใส่รายละเอียดต่าง ๆ เกี่ยวกับแสตมป์โดยการพิมพ์ดีด ถ่ายเอกสาร หรือใชัตัวขูด ลงบนอัลบั้มชีท ร้านขายแสตมป์หลายรายมีการทำอัลบั้มชีทสำเร็จรูปที่มีการติดเมาท์และพิมพ์รายละเอียดเกี่ยวกับแสตมป์เรียบร้อย สามารถนำแสตมป์มาใส่ได้ทันทีด้วย อัลบั้มชีทนี้ยังเป็นรูปแบบการจัดแสดงแสตมป์ในงานประกวดต่าง ๆ ด้วย

 อัลบั้มแสตมป์เต็มแผ่น เป็นอัลบั้มแสตมป์ขนาดใหญ่ สามารถใส่แสตมป์ทั้งแผ่นได้ในแต่ละหน้า

 อัลบั้มซองวันแรกจำหน่าย ออกแบบมาสำหรับใส่ซองวันแรกจำหน่ายโดยเฉพาะ โดยที่ซองวันแรกมีความหนาและหนักมากกว่าแสตมป์ นอกจากนื้ยังใช้เป็นไปรษณียบัตร หรือ บัตรภาพตราไปรษณียากรได้เช่นกัน