wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ขาวมณี
thumb|แมวขาวมณีตาสองสี (ข้างหนี่งสีฟ้า ข้างหนึ่งสีเหลืองอำพัน)
แมวขาวมณี หรือ ขาวปลอด เป็นสายพันธุ์ที่พบเห็นได้มากสุดในปัจจุบัน เป็นแมวไทยโบราณที่ไม่ได้มีบันทึกไว้ในสมุดข่อย จึงเชื่อว่าเป็นแมวที่เพิ่งกำเนิดในต้นยุครัตนโกสินทร์นี่เอง นิยมเลี้ยงไว้ในราชสำนักครั้งหนึ่งในสมัยรัชกาลที่ 5 แมวชนิดนี้เป็นที่โปรดปราณมาก ในต่างประเทศนิยมเลี้ยงกันเป็นคู่เพื่อให้ผลัดกันทำความสะอาดขน เป็นแมวที่ค่อนข้างเชื่อง เหมาะสำหรับการเลี้ยงเป็นเพื่อนได้เป็นอย่างดี

ลักษณะเด่นของขาวมณีคือสีขนและผิวกายขาวสะอาด ขนสั้น นุ่ม รูปร่างลำตัวยาวขาเรียว ทรงเพียวลม ไม่อ้วนหรือผอมเกินไป หัวไม่กลมโต แต่เป็นทรงสามเหลี่ยมคล้ายหัวใจ หน้าผากแบนใหญ่ หูขนาดใหญ่และตั้งตรงจมูกสั้น ดวงตาจะรีเล็กน้อยนัยน์ตาเป็นสีฟ้าหรือเหลืองอำพันสีใดสีหนึ่งเมื่อนำแมวขาวมณีตาสีฟ้า ผสมกับแมวขาวมณีตาสี อำพัน ลูกที่ออกมาจะมีตาสองสี คือ สีฟ้าข้างหนึ่งและสีเหลืองอำพันข้างหนึ่ง ซึ่งเป็นลักษณะที่ถูกควบคุมโดยยีนด้อยในแมวขาวมณีแทบทุกตัวจะมีจุดด้อย เช่น ถ้ามีตาสองสีมักมีตาข้างหนึ่งที่ไม่ดี อาจมองเห็นไม่ชัดหรือมองไม่เห็นเลย ถ้าแมวตาสีฟ้ามักจะหูพิการ หรือไม่ได้ยินเสียงมากนัก และแมวตาสีเหลืองอำพันมักมีต่อมขนที่ไม่ดี

จุดด้อยอีกข้อของแมวขาวมณีคือความไม่ขาวปลอด มีสีใดสีหนึ่งแซมเข้ามา รวมถึงตาสองข้างเป็นคนละสีกัน (Odd eyes) หรือเป็นสีอื่นสีใดที่ไม่ใช่สีฟ้าหรือเหลืองอำพัน ก็ไม่เป็นที่ยอมรับ (อย่างไรก็ตาม ในต่างประเทศนั้นกลับนิยมแมวขาวมณีที่มีตาคนละสีมากกว่าตาสีเดียว) เช่นเดียวกับขนที่ยาวมากเกินขนาด หางคด หางขอด หางงอและ หางสั้น

 ลักษณะโดยทั่วไป  
 ลักษณะที่เด่น 
 ลักษณะสีขน ขนสั้นแน่นและอ่อนนุ่ม สีขาวไม่มีสีอื่นปน สีผิวหนังเป็นสีขาวปลอดทั้งตัว
 ลักษณะของส่วนหัว รูปร่างไม่กลม หรือแหลมเกินไป แต่คล้ายรูปหัวใจ ผน้าผากใหญ่และแบน จมูกสั้น หูตั้งใหญ่
 ลักษณะของนัยน์ตา นัยน์ตาสีฟ้า หรือสีเหลืองอำพัน
 ลักษณะของหาง หางยาว ปลายหางแหลมชี้ตรง โคนหางใหญ่และค่อยๆ เล็กเรียวกลมไปจนสุดปลายหาง ขายาวเรียวได้สัดส่วนกับลำตัว

 ลักษณะที่เป็นข้อด้อย 
ขนมีสีอืนปน นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสี หรือเป็นสีอื่น ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นมากเกินไป (เมื่อยืดขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี อาจเป็นผลจากกรรมพันธุ์

 สายพันธุ์ 
มี 2 สายพันธุ์
 สายพันธุ์ตาสีเหลืองอัมพัน
 สายพันธุ์ตาสีฟ้า

ถ้าเอาทั้งสองสายพันธุ์มาผสมกัน จะเกิดเป็นแมวตาสองสี คือข้างหนึ่งสีเหลือง อีกข้างหนึ่งสีฟ้า
# แคว้นอัสตูเรียส
ราชรัฐอัสตูเรียส (กาลิเซีย-อัสตูเรียส:) หรือ ราชรัฐอัสตูริเอส  เป็นแคว้นปกครองตนเองแคว้นหนึ่งภายในราชอาณาจักรสเปน ตั้งอยู่ริมชายฝั่งภาคเหนือจรดทะเลกันตาเบรีย มีอาณาเขตติดต่อกับแคว้นกันตาเบรียทางทิศตะวันออก ติดต่อกับแคว้นกัสติยาและเลออนทางทิศใต้ และติดต่อกับแคว้นกาลิเซียทางทิศตะวันตก
# ดาวเทียมไทพัฒ
ดาวเทียมไทพัฒ  เป็นดาวเทียมขนาดเล็ก (microsatellite) ที่ออกแบบพัฒนา และจัดสร้างโดยศูนย์วิจัยดาวเทียมไทพัฒ ภาควิชาวิศวกรรมโทรคมนาคม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร ร่วมกับมหาวิทยาลัยเซอร์เรย์ (University of Surrey) ประเทศอังกฤษ

ชื่อ ไทพัฒ เป็นชื่อพระราชทาน จากพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2541

 รายชื่อดาวเทียมไทพัฒ 
ดาวเทียมในโครงการไทพัฒ ปัจจุบันมี 2 ดวงคือ
 ไทพัฒ 1 (Thaipat-1 หรือ TMSAT) เป็นดาวเทียมวงโคจรต่ำ ปล่อยขึ้นสู่อวกาศเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2541 
 ไทพัฒ 2 (Thaipat-2) เป็นดาวเทียมสื่อสาร และสำรวจพื้นผิวโลก ซึ่งพัฒนาขึ้นจาก ไทพัฒน์ 1 ปล่อยขึ้นสู่อวกาศเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2546

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร กำลังศึกษาความเป็นไปได้ที่จะพัฒนาดาวเทียม ไทพัฒ 3 (Thaipat-3, EOSAT) เป็นดาวเทียมสำรวจข้อมูลระยะไกล (Remote Sensing) ที่รายละเอียด 2.5 เมตร เพื่อใช้สำรวจทรัพยากร  (ข้อมูล พ.ศ. 2545)
# ไทยพัฒน์ (แก้ความกำกวม)
ไทยพัฒน์ อาจมายถึง

 ดาวเทียมไทพัฒ - ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร
 ทุนไทยพัฒน์ - ทุนการศึกษาของรัฐบาลไทย สำหรับนักเรียนที่จบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ให้ไปศึกษาต่อในต่างประเทศ (เป็นชื่อพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว)
 สถาบันไทยพัฒน์ - องค์กรที่ไม่มีวัตถุประสงค์หากำไร ที่ทำงานด้านการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียงและความรับผิดชอบของธุรกิจที่มีต่อสังคม ดำเนินงานโดยมูลนิธิบูรณะชนบทแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
 ไทยพัฒน์ - ไทพัท - เครื่องหมายการค้าของบริษัทเอกชน ผู้ผลิตและจัดจำหน่ายเฟอร์นิเจอร์สำนักงาน บริษัท ไทยพัฒนาครุภัณฑ์ จำกัด TAIPAT
# ไทยคม
ไทยคม อาจหมายถึง
 ดาวเทียมไทยคม ดาวเทียมสื่อสารดวงแรกของประเทศไทย
 บริษัท ไทยคม จำกัด (มหาชน) บริษัทจดทะเบียนที่บริหารดาวเทียมไทยคม
 มูลนิธิไทยคม
# พิธีศพ
พิธีศพ หรือ งานศพ เป็นพิธีที่จัดขึ้นในการเสียชีวิตของบุคคล ประเพณีเกี่ยวกับงานศพนั้นแตกต่างไปตามวัฒนธรรม ความเชื่อ และศาสนา ที่มีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมในแต่ละท้องถิ่น

ในสังคมไทย การได้รับพระราชทานเพลิงศพ ถือเป็นเกียรติยศต่อผู้เสียชีวิตและวงศ์ตระกูล มักพระราชทานให้แก่บุคคลสำคัญ หรือบุคคลที่กระทำประโยชน์และคุณงามความดีให้แก่สังคม โดยการพระราชทานเพลิงศพ จะมีรูปแบบดังนี้

 ผู้แทนพระองค์เชิญเพลิงหลวงไปในพิธีในการพระราชทานเพลิงศพ
 พระบรมวงศานุวงศ์เสด็จแทนพระองค์ในการพระราชทานเพลิงศพ
 พระมหากษัตริย์ หรือ พระบรมราชินี ทรงจุดฝักแคพระราชทานเพลิงศพ (สำหรับผู้ที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่ำกว่าชั้น ปฐมจุลจอมเกล้า , ขุนนางชั้นต่ำกว่า เจ้าพระยา)
 พระมหากษัตริย์ หรือ พระบรมราชินี เสด็จขึ้นบนเมรุวางดอกไม้จันทน์พระราชทานเพลิงศพ  (สำหรับผู้ที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตั้งแต่ชั้น ปฐมจุลจอมเกล้า ขึ้นไป , ขุนนางตั้งแต่ชั้นเจ้าพระยา ขึ้นไป , พระราชวงศ์ตั้งแต่ชั้น หม่อมเจ้า ขึ้นไป และ ผู้ที่ทรงรู้จักสนิทสนมเป็นพิเศษ)
# โรมาโน โปรดี
โรมาโน โปรดี (Romano Prodi) (เกิด 9 สิงหาคม ค.ศ. 1939) เป็นนักการเมืองกลาง-ซ้ายชาวอิตาลี
เป็นประธานคณะที่ปรึกษารัฐมนตรีแห่งชาติ (เทียบเท่าตำแหน่งนายกรัฐมนตรี) ของประเทศอิตาลี ตั้งแต่วันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 หลังกลุ่มพันธมิตรพรรคการเมือง l'Unione ของเขาชนะอย่างฉิวเฉียด
เหนือกลุ่ม Casa delle Libertà ที่นำโดย ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี ในการเลือกตั้งทั่วไปของอิตาลี เมื่อเมษายน ค.ศ. 2006.
หลังจากรัฐบาลผสมของเขาตกอยู่ภายใต้วิกฤต เขาได้ยื่นใบลาออกเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007, โดยประธานาธิบดีอิตาลี จอร์โจ นาโปลีตาโน ได้ให้ระงับการลาออกไว้ก่อนBBC News - Italian PM hands in resignation โพรดิเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีระหว่าง ค.ศ. 1996 - 1998, และประธานของคณะกรรมาธิการยุโรประหว่าง ค.ศ. 1999 - 2004
# ดัซโซลท์ มิราจ IV
ดัซโซลท์ มิราจ IV  เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดความเร็วระดับ 2 มัคแบบเดียวของกองทัพอากาศฝรั่งเศส โดยเครื่องต้นแบบมิราจ IV บินครั้งแรกในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1959 เริ่มประจำกองทัพฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1960

มิราจ IV เป็นเครื่องบินเจ๊ตทิ้งระเบิดที่วางแผนจะนำไปใช้สำหรับทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ พัฒนามาจากเครื่องบินขับไล่ดัซโซลท์ มิราจ III โดยมีการขยายแบบให้ใหญ่ขึ้น และติดตั้งเจ๊ตคู่พร้อมอุปกรณ์เติมน้ำมันกลางอากาศ มีขีดความสามารถในการทิ้งระเบิดทั้งในระยะต่ำและสูงได้ดีเท่ากัน

 รายละเอียด ดัซโซลท์ มิราจ IV 
ข้อมูลจำเพาะ
 ผู้สร้าง :บริษัทดัซโซลท์-เบร์เกต์(ฝรั่งเศส)
 ประเภท:เครื่องบินเจ็ตทิ้งระเบิดยุทธศาสตร์ 2 ที่นั่งเรียงกัน
 เครื่องยนต์:เทอร์โบเจ๊ต สเนคม่า(Snecma) เอต้า 9 ซี ให้แรงขับ 4,903 กิโลกรัม และ 6,805 กิโลกรัม เมื่อใช้สันดาปท้าย 2 เครื่อง
 กางปีก: 11.85 เมตร
 ยาว: 23.5 เมตร
 สูง: 5.65 เมตร
 พื้นที่ปีก: 78 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า: 14,500 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ: 31,600 กิโลกรัม
 อัตราเร็วสูงสุด: 2.2 มัค ที่ระยะสูง 11,000 เมตร
 อัตราทำการรบ: 1.8 มัค ที่ระยะสูง 11,000 เมตร
 เพดานบินใช้งาน: 20,000 เมตร
 รัศมีทำการรบ: 1,610 กิโลเมตร
 พิสัยบินไกลสุด: 3,220 กิโลเมตร
 อาวุธ:ติดลูกระเบิดนิวเคลียร์ใต้ลำตัว
# นามานุกรม
นามานุกรม  คือ รายชื่อของบุคคล องค์การสถาบัน โดยมีการจัดเรียงอย่างเป็นระบบ โดยทั่วไปจะเรียงตามลำดับตัวอักษรหรือตามลำดับหมวดหมู่ โดยให้ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสถานที่อยู่ หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และอื่นๆ ในภาษาไทยใช้คำว่า นามานุกรม หรือ ทำเนียบนาม
# มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-25
มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-25  (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าฟอกซ์แบท) เป็นเครื่องบินสกัดกั้น ทิ้งระเบิด และลาดตระเวนความเร็วเหนือเสียงที่ออกแบบโดยมิโคยัน-กูเรวิชค์ของสหภาพโซเวียต ต้นบบได้ทำการบินครั้งแรกในปีพ.ศ. 2507 มันได้เข้าประจำการในปีพ.ศ. 2513 มันมีความเร็วสูงสุดที่ 3.2 มัค เรดาร์ที่ทรงพลังและขีปนาวุธอากาศสู่อากาศสี่ลูก มิก-25 เป็ยภัยคุกคามต่อฝั่งตะวันตกและก่อให้เกิดการสร้างเอฟ-15 อีเกิลขึ้นมา  

ความสามารถที่แท้จริงของมันไม่ได้ถูกเปิดเผยต่อฝั่งตะวันตกจนกระทั่งปีพ.ศ. 2519 เมื่อวิกเตอร์ เบเลนโค นักบินมิก-25 ของโซเวียต ถูกตรวจจับโดยสหรัฐอเมริกาผ่านทางญี่ปุ่น การประเมินผลในเวลาต่อมาเผยว่ามีการออกแบบที่ใช้ท่อลมอิเลคทรอนิก เครื่องยนต์ไอพ่นที่ทรงพลังสองเครื่อง และใช้วัสดุพิเศษอย่างไทเทเนียม มิก-25 ได้ผลิตออกมา 1,190 ลำAircraft Museum - MiG-25 'Foxbat', Aerospaceweb.org  มิก-25 ปัจจุบันประเทศรัสเซียปลดประจำการแล้ว เพราะปัญหาด้านเชื้อเพลิง
[3]

 รายละเอียด มิโกยัน มิก-25 
300px|right
 ผู้สร้าง:(โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต) ปัจจุบันคือ สำนักงานมิโคยัน-กูเรวิชค์ 
 ประเภท
 เจ๊ตขับไล่สกัดกั้นทุกกาลอากาศที่นั่งเดียว (ฟอกซ์แบท-เอ) 
 เจ๊ตตรวจการณ์เพดานบินสูงที่นั่งเดียว (ฟอกซ์แบท-บี)
 เครื่องยนต์:เทอร์โบเจ๊ต ตูมันสกาย ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 8,000 กิโลกรัม และ 11,000 กิโลกรัม เมื่อใช้สันดาปท้าย 2 เครื่อง
 กางปีก:14 เมตร
 ยาว:22.3 เมตร
 สูง:5.6 เมตร
 พื้นที่ปีก:56 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า: 20,000 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขั้นสูง: 35,000 กิโลกรัม
 อัตราเร็วขั้นสูง: 2.8 มัค(3,000 กม/ชม) ที่ระยะสูงมาก
 รัศมีปฏิบัติการ: 950 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงเต็มที่
 พิสัยบินไกลสุด: 2,000 กิโลเมตร 
 เพดานบินใช้งาน: 22,000 เมตร
 อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ จีเอสเอช-23 ลำกล้องคู่ ขนาด 23 มม 1กระบอก
 อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ เอเอ-6 อซิต(ACID) 4ลูก
อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522
# พุทธสถานในพื้นที่โฮรีวจิ
พุทธสถานในพื้นที่โฮริว-จิ ตั้งอยู่ที่ เมืองอิโกมะ จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น ประกอบไปด้วยสิ่งก่อสร้างทางพระพุทธศาสนา 2 แห่ง คือ
 วัดโฮรีว
 วัดฮกกิ

 มรดกโลก 
สถานที่แห่งนี้ขึ้นทะเบียนให้เป็นแหล่งมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 17 เมื่อ พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1994) ที่เมืองการ์ตาเฮนา ประเทศโคลอมเบีย โดยผ่านเกณฑ์การพิจารณาดังนี้

  (i)  - เป็นตัวแทนของการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์ 
  (ii)  - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม 
  (iv)  - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนาทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ 
  (vi)  - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์
# แบบแผนฟะซาด
แบบแผนฟะซาด  เป็นแบบแผนการออกแบบซอฟต์แวร์เพื่อช่วยให้การเรียกใช้งานคลาสต่าง ๆ ในระบบที่ซับซ้อนทำได้ง่ายขึ้น แบบแผนฟะซาดได้ชื่อมาจากส่วนตกแต่งด้านหน้าของอาคาร ที่ทำเพื่อความสวยงามและซ่อนโครงสร้างของตัวตึก ตัวอย่างที่เห็นได้ในชีวิตประจำวันเช่น เกียร์รถยนต์แบบอัตโนมัติที่ผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องกังวลกับรายละเอียดวิธีการเปลี่ยนเกียร์ เป็นต้น

 การนำไปใช้งาน 

ถ้าเรามีคลาสกลุ่มหนึ่ง (หรือแม้แต่คลาสเดียว) ที่มีวิธีการเรียกใช้งานที่สลับซับซ้อน เราสามารถซ่อนรายละเอียดวิธีการเรียกใช้งานนี้โดยสร้างคลาสขึ้นมาเพื่อทำหน้าที่เป็นฟะซาด และรวบรวมโค้ดที่ซับซ้อนไว้ในเมธอดของคลาสฟะซาดที่ง่ายต่อการเรียกใช้งาน คลาสผู้ใช้บริการเพียงเรียกเมธอดของคลาสฟะซาด โดยไม่จำเป็นต้องรู้รายละเอียดนอกเหนือไปจากนี้

frame|center|UML คลาสไดอะแกรมของแบบแผนฟะซาด

 ตัวอย่างโปรแกรม 

 ภาษาจาวา 

ซอร์สโค้ดของฟะซาดเพื่อช่วยเขียนไฟล์ (เรียกใช้ File และ FileWriter) และอ่านไฟล์ (เรียกใช้ File, FileReader และ BufferedReader)

import java.io.BufferedReader;
import java.io.File;
import java.io.FileNotFoundException;
import java.io.FileReader;
import java.io.FileWriter;
import java.io.IOException;

public class FileFacade {

    public void write (String filePath, String content) {
        File file = new File (filePath) ;
        FileWriter fileWriter = null;
        try {
            fileWriter = new FileWriter (file) ;
            fileWriter.write (content) ;
            fileWriter.flush  ;
        }
        catch (IOException e) {
            e.printStackTrace  ;
        }
        finally {
            if (fileWriter != null) {
                try {
                    fileWriter.close  ;
                }
                catch (IOException e) {
                    e.printStackTrace  ;
                }
            }
        }
    }

    public String read (String filePath) {
        StringBuilder sb = new StringBuilder  ;
        File file = new File (filePath) ;
        BufferedReader bufferedReader = null;
        try {
            FileReader fileReader = new FileReader (file) ;
            bufferedReader = new BufferedReader (fileReader) ;
            
            String s;
            while ((s = bufferedReader.readLine ) != null) {
                sb.append (s) ;
            }
        }
        catch (FileNotFoundException e) {
            e.printStackTrace  ;
        }
        catch (IOException e) {
            e.printStackTrace  ;
        }
        finally {
            if (bufferedReader != null) {
                try {
                    bufferedReader.close  ;
                }
                catch (IOException e) {
                    e.printStackTrace  ;
                }
            }
        }
        
        return sb.toString  ;
    }
}

การเรียกใช้งาน

String filePath = "filefacade.txt";
FileFacade ff = new FileFacade  ;

// write to file
ff.write (filePath, "Hello World!") ;

// read from file
String content = ff.read (filePath) ;
# ซุคฮอย ซู-11
ซุคฮอย ซู-11  (นาโต้ใช้รหัสเรียกว่าฟิชพอท-ซี)  ซู-11 เป็นรุ่นที่พัฒนาต่อจาก ซุคฮอย ซู-9 โดยมีการติดตั้งเครื่องยนต์ที่ให้แรงขับสูงขึ้น ซึ่งทั้ง ซู-9 และ ซู-11 มีลักษณะคล้ายมิก-21 มาก เพียงแต่ มิก-21 ใหญ่กว่าเท่านั้น ทั้ง ซู-9 และ ซู-11 มีรุ่นฝึก 2 ที่นั่งเรียงกันซึ่งองค์การนาโตกำหนดรหัสเป็นไมเดน (Maiden)

การออกแบบและการพัฒนา
ซู-11 เป็นการพัฒนาของเครื่องบินสกัดกั้นแบบซุคฮอย ซู-9 ซึ่งได้ถูกพัฒนาในการขับเคลื่อนพร้อมกับปืกลู่ของเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดซู-7 ด้วยความมีข้อจำกัดอันเป็นรากฐานของซู-9 ซุคฮอยจึงเริ่มทำงานพัฒนาซู-11 ซึ่งได้การบินครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2504 โดยใช้ชื่อว่าต้นแบบที-47

ซู-11 มีปีกสามเหลี่ยมแบบเดียวกับซู-9 ส่วนหางที่ลู่ และลำตัวที่คล้ายซิการ์ เช่นเดียวกับส่วนรับลมที่ปลายจมูก แต่มันมีส่วนจมูกที่ยาวกว่าเพื่อทำงานร่วมกับเรดาร์'ออร์ยอล' (Oryol) ที่ทรงพลัง เครื่องยนต์ไอพ่นเทอร์โบไลยูก้าเอแอล-7เอฟ-1 ถูกติดตั้งลงไปโดยที่มันให้กำลัง 2,210 ปอนด์เพื่อเพิ่มอัตราไต่ระดับและการทำงานในระดับสูง ซู-11 สามารถถูกแยกแยะจากซู-9 ได้โดยสังเกตที่ท่อเชื้อเพลิงด้านนอกที่ส่วนบนของลำตัว ทางด้านท้ายของห้องกันบิน 

ขีปนาวุธเค-5 ถูกแทนที่โดยอาร์-98 เอแนบสองลูก โดยปกติหนึ่งลูกจะเป็นแบบกุ่งเรดาร์และอีกหนึ่งลูกเป็นระบบนำวิถีด้วยอินฟราเรด เช่นเดียวกับเครื่องบินสกัดกั้นในเวลานั้นคือมันไม่มีปืนใหญ่ 

การผลิตซู-11-8เอ็มเริ่มขึ้นในปีพ.ศ. 2505 สิ้นสุดลงในปีพ.ศ. 2508 หลังจากที่ผลิตออกมา 108 ลำ แม้ว่ามันจะถูกเชื่อว่ามีซู-9 บางลำที่ถูกดัดแปลงเป็นซู-11

รุ่นสำหรับฝึกซู-11ยู ไมเดนได้ถูกสร้างขึ้นมา มันคล้ายคลึงกับซู-9ยู มันมีอาวุธและเรดาร์สำหรับการฝึก เพราะว่าการมีสองที่นั่งได้ลดความจุเชื้อเพลิง มันจึงไม่ถูกใช้ในการต่อสู้

ประวัติการใช้งาน

ปัญหาในการพัฒนาและอุบัติเหตุทำให้ฝูงบินสำหรับกองทัพอากาศและกองกำลังป้องกันทางอากาศของโซเวียตนั้นล่าช้าจนกระทั่งถึงปีพ.ศ. 2507 และมีเพียงจำนวนน้อยเท่านั้นที่ส่งถึงมือ

ถึงแม้ว่าจะมีเรดาร์ที่เหนือชั้นซู-11 ยังคงต้องพึ่งการควบคุมการสกัดกั้นบนพื้นดินอยู่ดีเพื่อหาเป้าให้กับนักบิน มันไม่มีความสามารถในการเข้าต่อสู้กับเครื่องบินที่บินต่ำเช่นกันและซุคฮอย โฮบีเค มองว่าซู-11 ไม่ประสบความสำเร็จและด้อยกว่าซุคฮอย ซู-15 อย่างมาก ถึงกระนั้นมันก็ยังคงประจำการอยู่จนถึงทศวรรษที่ 1980 ซู-11 ลำสุดท้ายในแนวหน้าอยู่ในประจำการจนถึงปีพ.ศ. 2527 

ประเทศผู้ใช้งาน

กองกำลังป้องกันทางอากาศของโซเวียต

 รายละเอียด ซุคฮอย ซู-11

ลูกเรือ 1 นาย
เครื่องยนต์ เครื่องยนต์ไลยูก้าเอแอล-7 เอฟ-1 ให้แรงขับเมื่อสันดาปท้าย 10,009 กิโลกรัม จำนวน 1 เครื่อง
กางปีก 8.23 เมตร
ยาว 17.37 เมตร
สูง 4.88 เมตร
พื้นที่ปีก 39.48 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 9,072 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ 12,247 กิโลกรัม 
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด13,608 กิโลกรัม 
อัตราเร็วขั้นสูงสุด 1.8 มัค ที่ระยะสูง 11000 เมตร และ 0.95 มัค ที่ระยะสูง 305 เมตร
อัตราไต่ขั้นต้น 137 เมตร/วินาที 
เพดานบินใช้งาน 17,000 เมตร
อาวุธ ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศนำวิถีด้วยรังสีอินฟราเรดอาร์-98 เอแนบ 2 นัด
อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522

ดูเพิ่ม
ซุคฮอย ซู-7
ซุคฮอย ซู-9
ซุคฮอย ซู-15
# ซุคฮอย ซู-15
ซุคฮอย ซู-15  (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าฟลากอน) เป็นเครื่องบินสกัดกั้นสองเครื่องยนต์ที่สร้างขั้นโดยสหภาพโซเวียตในทศวรรษที่ 1960 เพื่อเข้ามาแทนที่ซุคฮอย ซู-11

 รายละเอียด ซุคฮอย ซู-15 
ข้อมูลจำเพาะอภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522

 ผู้สร้าง:(โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต) ปัจจุบันคือบริษัทซุคฮอย
 ประเภท:เจ๊ตขับไล่สกัดกั้นทุกกาลอากาศ ที่นั่งเดียว
 เครื่องยนต์:เทอร์โบเจ๊ตไลยูก้า เอแอล-21 ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 7,800 กิโลกรัม และ 11,200 กิโลกรัม เมื่อสันดาปท้าย 2 เครื่อง
 กางปีก:10.5 เมตร
 ยาว:20.5 เมตร
 สูง: 5 เมตร
 พื้นที่ปีก: 36 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า: 12,700 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 20,410 กิโลกรัม 
 อัตราเร็วขั้นสูง: 2.5 มัค ที่ระยะสูง 10,970 เมตร 
 ระยะเวลาไต่สู่ระยะสูง: 10,970 เมตร 
 รัศมีทำการบิน: 725 กิโลเมตร
 พิสัยบินไกลสุด: 2,415 กิโลเมตร
 อาวุธ:ปืน่ใหญ่อากาศ ขนาด 23 มม. 1 กระบอก
 อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ เอเอ-3 อะแนบ (Anab) หรือ เอเอ-6 อะคริด (Acrid)
# แคว้นกัสติยา-ลามันชา
กัสติยา-ลามันชา  เป็นแคว้นปกครองตนเองของประเทศสเปน มีอาณาเขตติดต่อกับแคว้นกัสติยาและเลออน แคว้นมาดริด แคว้นอารากอน แคว้นบาเลนเซีย แคว้นมูร์เซีย แคว้นอันดาลูซิอา และแคว้นเอซเตรมาดูรา 

 
กัสติยา-ลามันชา
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2525
# แคว้นกัสติยาและเลออน
กัสติยาและเลออน , กัสติเอลยาและยิออง (เลออน:) หรือ กัสแตลาและเลโอง  เป็นแคว้นปกครองตนเองแคว้นหนึ่งของประเทศสเปน อยู่ในบริเวณที่แต่เดิมเคยเป็นราชอาณาจักรเลออนและภูมิภาคกัสติยาเก่า  แคว้นกัสติยาและเลออนเป็นเขตการปกครองที่มีเนื้อที่กว้างขวางที่สุดในประเทศสเปนและใหญ่เกือบที่สุดในสหภาพยุโรป ครอบคลุมพื้นที่ 94,223 ตารางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากรอย่างไม่เป็นทางการประมาณ 2.5 ล้านคน
# ฮ็อคเกอร์-ซิดเดลี่ย์ แฮริเออร์
ฮ็อคเกอร์-ซิดเดลี่ย์ แฮริเออร์ (Hawker-Siddeley Harrier) เป็นเครื่องบินรบขึ้นลงทางดิ่งและขึ้นลงระยะสั้นแบบแรก แฮริเออร์ได้รับการพัฒนาจากเครื่องบินวิจัย พี.1127 ของ บริษัทฮอคเกอร์ ซิดเดลีย์ และได้ทำการทดสอบบินในการบินขึ้นแนวดิ่งโดยอิสระเป็นผลสำเร็จในปี ค.ศ. 1960  ซึ่งในเวลาต่อมาได้ปรับปรุงแก้ไข พี-1127 และเปลี่ยนขื่อเป็น เคสเทิล และการบินทั่วไปในปี ค.ศ. 1961 ซึ่งได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากอังกฤษ สหรัฐฯ และ เยอรมันตะวันตก รวมทั้งสิ้นใช้เวลาในการพัฒนาเป็นเวลา 6 ปี

เครื่องต้นแบบ แฮริเออร์ บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ปี ค.ศ. 1966 และ แฮริเออร์รุ่นแรกเริ่มประจำการใน กองทัพอากาศอังกฤษ เมื่อ 1 เมษายน ปี ค.ศ. 1969 ในวันที่ 5 มกราคม ปี ค.ศ. 1971 แฮริเออร์ได้ทำสถิติการบินขึ้นลงทางดิ่งจนถึงระยะความสูงกว่า 9,000 เมตร ในเวลา 1 นาที 44.7 วินาที และที่ความสูง 12,000 เมตร ในเวลา 2 นาที 22.7 วินาที แฮริเออร์ได้รับการสั่งสร้างถึงเดือน กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1975 เป็นจำนวนกว่า 220 เครื่องซึ่งมีรุ่นต่าง ๆสมรภูมิ นสพ.รายสัปดาห์, กรุงเทพ, มิถุนายน 2536, ISSN 

 เครื่องรุ่นต่าง ๆ 
แฮริเออร์ จีอาร์ หมายเลข 1,1เอ และ 3 เป็นเจ๊ตสนับสนุนภาคพื้นดิน และ เจ๊ตตรวจการณ์ทางยุทธวิธี
แฮริเออร์ ที  หมายเลข 2, 2เอ และ 4 เป็นเจ๊ตฝึกทำการรบ 2 ที่นั่ง
แฮริเออร์ เอฟอาร์เอส หมายเลข 1 ซีแฮริเออร์ (SEA HARRIER) เป็นเครื่องบินรบทางทะเล ประจำการในเรือรบ
แฮริเออร์ หมายเลข50 สร้างจำหน่ายให้แก่หน่วยนาวิกโยธินของสหรัฐฯ และกำหนดสัญลักษณ์ใหม่ว่า เอวี-8 เอ ซึ่งต่อมา แม็คดอนเนลล์ ดักลาส ของสหรัฐอเมริกาได้ซื้อลิขสิทธิ์ไปสร้าง และ พัฒนาเป็น เอวี-8บี หรือ แฮริเออร์ขึ้นสูง (ADVANCED HARRIER) 

สำหรับประเทศไทยนั้น มีเครื่องบินแฮริเออร์แบบ AV-8S (รุ่นที่นั่งเดี่ยว)/TAV-8S (รุ่นที่นั่งคู่) Matador รวมกันจำนวน 9 ลำ ซึ่งเป็นเครื่องบินมือสองได้รับจากสเปนพร้อมกับการส่งมอบ เรือหลวงจักรีนฤเบศรและประจำการบนเรือหลวงจักรีนฤเบศร

 รายละเอียด แฮริเออร์  

ผู้สร้าง: บริษัทฮ็อคเกอร์ ซิดเดลี่ย์ เอวิเอชั่น (ประเทศอังกฤษ) ส่วน รุ่น เอวี-8 บี ผลิตโดยบริษัทแมคดอนเนลล์ ดักลาส(สหรัฐอเมริกา)
ประเภท: เจ๊ตสนับสนุนหน่วยทหารภาคพื้นดิน และ ตรวจการณ์ทางยุทธวิธี ขึ้นลงทางดิ่งและขึ้นลงระยะสั้น V/STOL (Vertical/Short Take-Off and Landing) 
เครื่องยนต์: เทอร์โบแฟน รอลส์-รอยซ์ บริสตอล เปคาซุส หมายเลข 103 ให้แรงขับเวกเตอร์ 9,752 ปอนด์ 1 เครื่อง 
กางปีก: 7.70 เมตร
ยาว: 13.91 เมตร
สูง: 3.43 เมตร
พื้นที่ปีก: 18.62 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 5,624 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขั้นสูง: 8,165 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง: 0.95 มัค ที่ระยะสูง 305 เมตร 
อัตราเร็วเดินทาง: 0.8 มัค ที่ระยะสูง 6,096 เมตร
รัศมีทำการรบ: 418 กิโลเมตร 
พิสัยบิน: กว่า 5,560 กิโลเมตร เมื่อเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศ 1 ครั้ง 
อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ เอเด็น ขนาด 30 มม. ภายในแฟร็งใต้ลำตัว แฟร็งละ 1 กระบอก พร้อมกระสุน 130 นัด 2 แฟร็ง
ลูกระเบิดขนาด 1,000 ปอนด์ ใต้ลำตัวและใต้ปีก
กระเปาะยิงจรวด แมทรา 155 บรรจุจรวดขนาด 68 มม. กระเปาะละ 19 นัด ที่ใต้ปีก ข้างละกระเปาะ
สามารถบรรทุกอาวุธได้หนักสูงสุด 3,630 กิโลกรัมอภิวัตน์ โควินทรานนท์, อากาศยาน 1979 ฉบับเครื่องบิน, เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์, กรุงเทพ, 2522
# Ў
Short U (Ў, ў) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง มีใช้เฉพาะในภาษาเบลารุส และอักษรนี้จะถูกเรียกว่า U Nieskładovaje ซึ่งหมายถึง U ที่ไม่มีเสียง เนื่องจากเสียงกึ่งสระนี้เทียบเท่ากับ У แต่ไม่ได้ใช้ออกเสียงเต็มพยางค์ อักษรนี้สามารถแปลงเป็นอักษรละตินได้เป็น Ŭ, ŭ

ในคำต่างๆ ของภาษาเบลารุส อักษร Ў จะใช้คู่กับสระตัวอื่นให้เกิดเสียงสระประสมกับ // เหมือนมี ว สะกด เช่น хлеў (khleŭ เฮฺลว์) กระท่อม หรือ воўк (voŭk โวว์ก) หมาป่า บางครั้งก็ถูกใช้ทับศัพท์เสียง // ในภาษาต่างประเทศ เช่น ўіскі (ŭiski วิสกี) วิสกี้ เป็นต้น แต่อย่างไรก็ตาม ชาวเบลารุสมักจะมีปัญหาเกี่ยวกับการออกเสียง // และตั้งใจจะออกเสียงเป็น // ในคำทับศัพท์ดังกล่าว

ปกติแล้วอักษรนี้ไม่สามารถวางหน้าสระได้ แต่เมื่อไวยากรณ์บังคับให้เป็นเช่นนั้น จะต้องเปลี่ยน Ў ให้เป็น В เช่น
 хлеў (khleŭ เฮฺลว์) กระท่อม
 за хлявом (za khlavom ซา ฮฺลาวอม) ข้างหลังกระท่อม

นอกจากนั้น เมื่อนำคำหรือวลีที่ขึ้นต้นด้วย У ไปต่อท้ายคำหรือวลีที่ลงท้ายด้วยสระ ซึ่งจะทำให้เกิดการโยงเสียงเป็นเสียงสระผสม เมื่อนั้นจะต้องเปลี่ยน У ให้เป็น Ў เช่นกัน
 у хляве (u khlavie อู ฮฺลาเวีย) ในกระท่อม
 увайшлі яны ў хлеў (uvajšli jany ŭ khleŭ อูวายชฺลี ยานืยว์ เฮฺลว์) พวกเขาเข้าไปในกระท่อม

อักษรตัวนี้ไม่มีใช้ในภาษาในกลุ่มภาษาสลาวิกอื่นใด แต่ภาษาที่ใช้อักษรนี้ก็ยังมี ภาษาตุงกาน ภาษาไซบีเรียนเอสกิโม นอกจากนั้นก็ยังเคยมีใช้ในภาษาอุซเบกก่อนจะเปลี่ยนไปใช้อักษรละตินเมื่อ ค.ศ. 1992

 ตำแหน่งอักขระ
# แคว้นลาริโอฆา
ลาริโอฆา  หรือ เอร์ริโอชา  เป็นแคว้นปกครองตนเองและจังหวัดในประเทศสเปน ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของคาบสมุทรไอบีเรีย มีเมืองหลักคือโลกรอญโญ ส่วนนครและเมืองอื่น ๆ ได้แก่ กาลาออร์รา, อาร์เนโด, อัลฟาโร, อาโร, ซานโตโกมิงโกเดลากัลซาดา และนาเฆรา ใน พ.ศ. 2565 แคว้นมีจำนวนประชากรผู้อยู่อาศัยประมาณ 315,896 คน ทำให้เป็นแคว้นปกครองตนเองที่มีประชากรน้อยที่สุดในสเปนestadística al día Cifras de población. 1 de enero de 2022.  เผยแพร่เมื่อ 21 มิถุนายน ค.ศ. 2022 สืบค้นเมื่อ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2022

แคว้นลาริโอฆามีการปกครองโดยมีจังหวัดเดียว จึงไม่มีสภาแคว้น มีพื้นที่ทางทิศเหนือครอบคลุมส่วนหนึ่งของหุบเขาเอโบรและทิวเขาไอบีเรียทางทิศใต้ จึงมีการจัดตั้งเทศบาลออกเป็น 174 แห่ง มีพรมแดนติดกับจังหวัดอาลาบาของแคว้นประเทศบาสก์ทางทิศเหนือ แคว้นนาวาร์ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดซาราโกซาของแคว้นอารากอนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และจังหวัดบูร์โกสและจังหวัดโซเรียของแคว้นกัสติยาและเลออนทางทิศตะวันตกและทิศใต้

ลาริโอฆาเป็นที่รู้จักดีในเรื่องไวน์ภายใต้ตราสินค้า เดโนมินาซิออนเดโอริเฆนกาลิฟิกาดาริโอฆา
# ทวิภาวะ (คณิตศาสตร์)
ทวิภาวะ (Principle of Duality) คำว่า Duality หมายความว่า 'การอยู่กันเป็นคู่' หรือทางคณิตศาสตร์แปลว่า 'ทวิภาวะ'ใน Digital Logic ใช้แทนการเท่ากันของนิพจน์

การเท่ากันของนิพจน์ที่กลับนิพจน์โดยจะสลับเครื่องหมายและตัวเลข แต่ค่าเดิมจะไม่เปลี่ยนแปลงโดยที่
 สลับเครื่องหมายคูณ (•) กับเครื่องหมายบวก (+)
 ลลับเลข 0 กับเลข 1
 ไม่สามารถเปลี่ยนค่า x เป็น x’

 ตัวอย่าง 

x + 0 = x จะเท่ากับ x • 1 = x

x + 1 = 1 จะเท่ากับ x • 0 = 0

x + x = x จะเท่ากับ x • x = x

x + x’ = 1 จะเท่ากับ x • x’  = 0

และ  (x') ' จะเท่ากับ x

 หมายเหตุ 

 บางครั้งนิพจน์duality อาจจะไม่เท่ากับนิพจน์ตั้งต้น
 ถ้านิพจน์ตั้งต้นสมเหตุสมผล นิพจน์ที่เท่ากันจะสมเหตุสมผลด้วย
 ถ้านิพจน์ใดไม่ว่าจะเป็นนิพจน์ตั้งต้น หรือนิพจน์ที่เท่ากันใดๆเป็นจริง นิพจน์อื่นจะเป็นจริงด้วย
# Ц
Tse (Ц, ц) คืออักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง มีลักษณะคล้ายอักษรละติน U ที่เป็นเหลี่ยมและมี "ติ่ง" ที่มุมล่างขวา ใช้แทนเสียง  เหมือนในคำว่า cats ในภาษาอังกฤษ

อักษร Tse เป็นอักษรตัวที่ 23 ในภาษารัสเซีย และถูกพิจารณาว่ามีพัฒนาการมาจากอักษรฮีบรู Tsadi ในลักษณะของอักษรท้ายคำ (ץ) และอักษรกลาโกลิต Tsi (รูปภาพ: 14px) อักษรนี้มีชื่อเดิมว่า ci หรือ tsi และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 900

อักษร Tse สามารถถ่ายอักษรได้เป็น ts แต่อย่างไรก็ดี ชื่อเฉพาะบางอย่างอาจถ่ายอักษรเป็น c, z, cz หรือ tz ก็มี

สำหรับภาษารัสเซีย คำที่ใช้อักษรนี้ส่วนใหญ่เป็นคำที่ยืมมาจากภาษาอื่น โดยเฉพาะคำในภาษาละตินที่มีอักษร C เช่น цирк (circus), центр (center) และภาษาเยอรมันที่มีอักษร Z เช่น плац (Platz), цинк (Zink) เป็นต้น ส่วนคำที่เป็นภาษารัสเซียแท้ก็พบได้น้อย อย่างเช่น царь (Tsar) และแทบจะไม่ปรากฏเลยในภาษาสลาวิกยุคเริ่มแรก

ตามอักขรวิธีของภาษารัสเซีย อักษร Ц แทบจะไม่ถูกต่อท้ายด้วย Ы เว้นแต่จะเป็นจำนวนพหูพจน์ หรือคำคุณศัพท์บอกจำนวน

 ตำแหน่งอักขระ