wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ปลาหนามหลัง
ปลาหนามหลัง เป็นชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Mystacoleucus marginatus    อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)  มีรูปร่างคล้ายปลาในวงศ์นี้ทั่วไป แต่ลำตัวแบนข้างมากกว่า ครีบหลังสูงปานกลาง ก้านครีบหลังมีหยักที่ขอบด้านท้าย ที่โคนครีบหลังด้านหน้าสุดมีหนามแหลมสั้นยื่นออกมาทางข้างหน้า ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญของปลาสกุลนี้  และเป็นที่มาของชื่อ มีเกล็ดใหญ่คลุมตัว ครีบก้นสั้น ครีบหางเว้าลึก ตัวมีสีเงินอมเหลืองอ่อน ขอบเกล็ดด้านบนมีสีคล้ำ บางเกล็ดบนลำตัวจึงดูเหมือนเป็นขีดสั้น ๆ ประที่ด้านข้าง ครีบมีสีเหลืองอ่อนหรือส้ม และขอบครีบด้านท้ายมีสีคล้ำ เมื่อติดอวนหรือตาข่ายจะปลดออกได้ยาก เพราะหนามแหลมที่ครีบหลัง  มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 8-10 เซนติเมตร ใหญ่สุดที่พบ 15 เซนติเมตร

พบชุกชุมในแม่น้ำสายใหญ่และแหล่งน้ำนิ่งทั่วประเทศ โดยอาศัยอยู่ทุกระดับของน้ำเป็น จัดเป็นปลาที่มีราคาถูก นำมาทำปลาร้าหรือปรุงสด และถูกเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย

ปลาหนามหลังมีชื่อเรียกที่ต่างออกไปตามถิ่นต่าง ๆ เช่น "ปลาขี้ยอก" หรือ "ปลาหนามบี้" ในภาคอีสาน "ปลาหญ้า" ในภาคใต้ ที่เขตแม่น้ำน่านเรียก "ปลาหนามไผ่" หรือ "ปลาหนามแต๊บ" เป็นต้นหนังสือปลาน้ำจืดไทย โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (กรุงเทพ พ.ศ. 2544) ISBN 974-475-655-5  ขี้ยอก ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
# ปลาไส้ตันตาแดง
ปลาไส้ตันตาแดง  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) พบได้แพร่หลายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

 ลักษณะ 
มีรูปร่างคล้ายปลาตะเพียนทั่วไป แต่ตัวกว้างกว่าและหัวค่อนข้างแหลม ปากเล็ก ริมฝีปากบาง ไม่มีหนวด จะงอยปากและหน้าผากมีริ้วบาง ๆ หลายริ้ว ตาเล็ก ครีบหลังยกสูง มีก้านหยักแข็ง 1 อัน ครีบหางเว้าลึก เกล็ดเล็ก ตัวแบนข้าง ลำตัวสีเงินวาวอมน้ำตาลอ่อน ลำตัวด้านบนมีสีคล้ำ มีแถบข้างลำตัวสีคล้ำ 7-9 แถบพาดตามแนวยาวใกล้โคนหาง ที่โคนหางมีแต้มสีคล้ำรูปกลม ขอบตาบนมีสีแดง เป็นที่มาของชื่อ ครีบสีแดงเรื่อหรือแดงสด ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 15 เซนติเมตร ใหญ่สุดที่พบ 20 เซนติเมตร
thumb|left|ปลาไส้ตันตาแดงอยู่กลางระหว่างปลากระแห (Barbonymus schwanenfeldii; บน) และบนปลาร่องไม้ตับวานเดิร์ส (Osteochilus waandersii; ล่าง)
 ที่อยู่ 
มักอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ ในแม่น้ำและแหล่งน้ำทั่วประเทศ ปรับตัวแพร่พันธุ์ได้เร็วในอ่างเก็บน้ำต่าง ๆ เป็นปลาที่พบชุกชุม นำมาแปรรูปเป็นปลาร้า เป็นปลาราคาถูก และใช้เลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
 ชื่อเรียกอื่น 
ปลาไส้ตันตาแดง มีชื่อที่เป็นภาษาถิ่นที่เรียกต่างออกไปอีก เช่น "ปลาแม่สะแด้ง" ในภาษาอีสาน "ปลาหญ้า" ในภาษาใต้ และมีชื่อเรียกอื่นอีกว่า "ปลาตะเพียนทราย"ความหมายของคำว่า "ตะเพียน" ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 หรือ "ปลาสร้อยหางแดง" เป็นต้น
# ปลาไส้ตันตาขาว
ปลาไส้ตันตาขาว  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างคล้ายปลาไส้ตันตาแดง (A. apogon) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน  เว้นแต่ขอบตาบนไม่มีสีแดง และมีหนวดสั้น ๆ 2 คู่ ลำตัวสีเงินวาวหรืออมเหลืองอ่อน มีแถบสีคล้ำพาดตามความยาวลำตัว 5-6 แถบ ครีบสีเหลืองอ่อนหรือชมพูจาง ๆ มีขนาดโดยเฉลี่ย 15-20 เซนติเมตร มักอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ พบได้ตามแม่น้ำ หนองบึง และแหล่งน้ำนิ่งของภาคกลาง ภาคเหนือ และอีสาน เป็นปลาที่พบชุกชุมเช่นเดียวกับปลาไส้ตันตาแดง

ปลาไส้ตันตาขาวมีชื่อที่เรียกต่างออกไป เช่น จังหวัดพะเยาเรียกว่า "แพ็บ" เป็นต้น
# ซานโฆเซ (แก้ความกำกวม)
ซานโฆเซ หรือ ซานโฮเซ  หรือรูปภาษาอังกฤษ แซนโฮเซ  เป็นคำภาษาสเปนหมายถึง นักบุญโยเซฟ โดยสามารถหมายถึงเมืองใหญ่สองเมืองที่ใช้ชื่อนี้ คือ 
 ซานโฮเซ (San José) เมืองหลวงของประเทศคอสตาริกา ประชากรประมาณ 3 แสนคน
 แซนโฮเซ (San Jose) เมืองขนาดใหญ่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ ประชากรประมาณ 9 แสนคน

หรืออาจหมายถึงเมืองและเขตการบริหารย่อยอื่น ๆ ได้แก่

กัวเตมาลา
 ซานโฮเซ (จังหวัดเอลเปเตน)
 ซานโฮเซ (จังหวัดเอสกุยน์ตลา)
 ซานโฮเซชากายา
 ซานโฮเซปินูลา
 ซานโฮเซลาอาราดา
 ซานโฮเซอากาเตมปา
 ซานโฮเซเอลอิโดโล
 ซานโฮเซโอเฮเตนัม

คอสตาริกา
 จังหวัดซานโฮเซ (ประเทศคอสตาริกา)
 อำเภอซานโฮเซ จังหวัดซานโฮเซ
 เขตซานโฮเซ (อำเภออูปาลา) จังหวัดอาลาฮูเอลา
 เขตซานโฮเซเดซานอิซิโดร อำเภอซานอิซิโดร จังหวัดเอเรเดีย
 เขตซานโฮเซเดลามอนตัญญาเดบาร์บา อำเภอบาร์บา จังหวัดเอเรเดีย
 เขตซานโฮเซเดอาลาฮูเอลา อำเภออาลาฮูเอลา จังหวัดอาลาฮูเอลา

โคลอมเบีย
 ซานโฮเซ (จังหวัดกัลดัส)
 ซานโฮเซเดกูกูตา จังหวัดนอร์เตเดซันตันเดร์
 ซานโฮเซเดลกัวเบียเร จังหวัดกัวเบียเร
 ซานโฮเซเดลัสลากูนัส จังหวัดนาริญโญ
 ซานโฮเซเดลาฟรากัว จังหวัดกาเกตา
 ซานโฮเซเดอัลบัน จังหวัดนาริญโญ
 ซานโฮเซเดโอกูเน จังหวัดบิชาดา
 บาเยเดซานโฮเซ จังหวัดซันตันเดร์

ชิลี
 ซานโฆเซเดลามาริกินา

เบลีซ
 แซนโฮเซ (เขตออรินจ์วอล์ก)

โบลิเวีย
 ซานโฆเซ (จังหวัดอันเดรส อิบัญเญซ)

ปานามา
 ดาบิดหรือซานโฮเซเดดาบิด
 ซานโฮเซ (จังหวัดปานามาโอเอสเต)
 ซานโฮเซ (จังหวัดโลสซานโตส)
 ซานโฮเซ (อำเภอกัญญาซัส) จังหวัดเบรากวส
 ซานโฮเซ (อำเภอกาโลเบร) จังหวัดเบรากวส
 ซานโฮเซ (อำเภอซานฟรันซิสโก) จังหวัดเบรากวส

ปารากวัย
 ซานโฆเซเดโลสอาร์โรโยส
 ซานโฆเซโอเบรโร

ฟิลิปปินส์
 ซันโฮเซ (จังหวัดคันลูรังมินโดโร)
 ซันโฮเซ (จังหวัดคาปูลูอังดีนากัต)
ซันโฮเซ (จังหวัดซีลางังเนโกรส)
 ซันโฮเซ (จังหวัดตีโมกคามารีเนส)
 ซันโฮเซ (จังหวัดนูเวบาเอซีฮา)
 ซันโฮเซ (จังหวัดบาตังกัส)
 ซันโฮเซ (จังหวัดโรมโบลน)
 ซันโฮเซ (จังหวัดฮีลากังซามาร์)

เม็กซิโก
 ซานโฆเซ (รัฐโซโนรา)
 ซานโฆเซชินันเตกิยา รัฐวาฮากา
 ซานโฆเซชิลเตเปก รัฐวาฮากา
 ซานโฆเซเดลกาโบ รัฐบาฮากาลิฟอร์เนียซูร์
 ซานโฆเซเดลเปญญัสโก รัฐวาฮากา
 ซานโฆเซบิยาเดอาเยนเด รัฐเมฮีโก
 ซานโฆเซอายูกิลา รัฐวาฮากา
 ซานโฆเซอิตูร์บิเด รัฐกวานาคัวโต

สเปน
 ซานโฆเซเดลบาเย จังหวัดกาดิซ

สหรัฐ
 แซนโฮเซ (รัฐอิลลินอยส์)
 แซนโฮเซ (รัฐแอริโซนา)

หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา
 แซนโฮเซ (หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา)
 หมู่บ้านแซนโฮเซ (ไซปัน)

อาร์เจนตินา
 ซานโฆเซ (รัฐกาตามาร์กา)
 ซานโฆเซ (รัฐบัวโนสไอเรส)
 ซานโฆเซ (รัฐเอนเตรริโอส)
 ซานโฆเซเดเฟลิเซียโน รัฐเอนเตรริโอส
 ซานโฆเซเดฆาชัล รัฐซานฆวน
 ซานโฆเซเดไฟรมาเมร์โตเอสกิว รัฐกาตามาร์กา
 ซานโฆเซเดเมตัน รัฐซัลตา
 โกโลเนียซานโฆเซ รัฐลาปัมปา

อุรุกวัย
 ซานโฆเซเดมาโย
 จังหวัดซานโฆเซ (ประเทศอุรุกวัย)

ฮอนดูรัส
 ซานโฮเซ (จังหวัดลาปัซ)
# ดาบจันทร์ในบ่อ
ดาบจันทร์ในบ่อ เป็นอาวุธคู่กายของขุนพลน้อยโค่วจงซึ่งเป็นตัวละครเอกในนิยายกำลังภายในเรื่องมังกรคู่สู้สิบทิศ แต่งโดยหวงอี้

 ประวัติตามท้องเรื่อง 
ซึ่งเป็นดาบที่ได้รับมาจาก เซียวเสี่ยนหัวหน้าพรรคปาหลิง เดิมดาบจันทร์ในบ่อนั้นไม่มีชื่อและเป็นยอดสัตราวุธใน 200 ปีก่อนที่เรื่องมังกรคู่นี้จะเกิดขึ้น ทำมาจากเนิ้อเหล็กที่วิเศษเนิ่องจากเวลาที่ผู้ใช้ได้ใช้ดาบเล่มนี้จะปรากฏแสงสีทองอร่าม ซึ่งในครั้งแรกที่โค่วจงได้จับดาบเล่มนี้เขาได้พูดกับดาบจันทร์ในบ่อว่า "เจ้าคือดาบที่ข้าหามานาน" และได้ตะโกนออกมาว่า "นับตั้งแต่บัดนี้ดาบเล่มนี้มีชื่อว่า...จันทร์ในบ่อ!!!" นอกจากนี้โค่วจงยังชอบกล่าวชมดาบจันทร์ในบ่อว่า "เจ้าคือเพื่อนที่ดีที่สุดของข้า รองจากคุณชายหลิง(ฉีจื่อหลิง)และเหล่าปา(ปาฟงหัน)"
# อินพุต
อินพุต  เป็นศัพท์ที่แสดงถึงการเข้าหรือการเปลี่ยนแปลงที่แทรกเข้าสู่ระบบใดระบบหนึ่ง และทำให้กระบวนการเกิดการทำงานหรือถูกดัดแปลง อินพุตเป็นมโนทัศน์นามธรรมชนิดหนึ่ง ใช้ในการจำลอง การออกแบบระบบ และการแสวงหาประโยชน์ในระบบ ตามปกติมักจะใช้ร่วมกับศัพท์อื่นเช่น สนามอินพุต ตัวแปรอินพุต พารามิเตอร์อินพุต สัญญาณอินพุต พอร์ตอินพุต อุปกรณ์อินพุต แฟ้มอินพุต เป็นต้น

อินพุต อาจหมายถึง
 อินพุต (วิทยาการคอมพิวเตอร์) - การกระทำที่นำข้อมูลเข้าสู่คอมพิวเตอร์หรือระบบประมวลผลข้อมูล
 สารสนเทศ - ข้อมูลใด ๆ ที่นำเข้าสู่คอมพิวเตอร์หรือระบบประมวลผลข้อมูล
 อินพุต/เอาต์พุต
 อุปกรณ์อินพุต - อุปกรณ์ต่อพ่วงใด ๆ (ชิ้นส่วนของอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์) ที่ใช้เตรียมสัญญาณข้อมูลและการควบคุมไปยังระบบประมวลผลสารสนเทศ (อย่างเช่นคอมพิวเตอร์)
 การใช้พลังงานไฟฟ้า - ปริมาณของพลังงานไฟฟ้าที่ใช้ในระบบหนึ่ง
 ตัวกระตุ้นหรือสิ่งเร้า - การเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อมที่ตรวจหาได้ ซึ่งมีอิทธิพลกับกิจกรรมของสิ่งมีชีวิต ในทางแพทยศาสตร์
 ปัจจัยการผลิต - ทรัพยากรที่ใช้เพื่อผลิตสินค้าและบริการ ในทางเศรษฐศาสตร์
 การแนะนำ - ความเห็นหรือการแนะนำที่ได้เสนอแนะให้เป็นแนวปฏิบัติของการกระทำหรือความประพฤติ
 การประชุมกลั่นกรองโทรทัศน์สาธารณะนานาชาติ (INPUT) - องค์การโทรทัศน์สาธารณะนานาชาติ
# เพจแรงก์
เพจแรงก์  คือขั้นตอนวิธีที่ใช้การวิเคราะห์เว็บลิงก์ตามทฤษฎีเครือข่ายที่ใช้เป็นพื้นฐานในตัวเสิร์ชเอนจินของกูเกิล โดยเพจแรงก์จะแสดงเป็นค่าตัวเลขบ่งบอกถึงความความสำคัญของข้อมูลในกลุ่มของชุดข้อมูล ตัวเลขของเพจแรงก์ของกูเกิลในปัจจุบันจะมีค่าระหว่าง 0 ถึง 10 (ถูกคำนวณค่าในลักษณะลอการิทึม) แสดงถึงความสำคัญของหน้านั้นบนตัวค้นหาของกูเกิล หน้าที่มีเพจแรงก์สูงจะปรากฏขึ้นมาก่อนหน้าที่มีเพจแรงก์ต่ำ ค่าของเพจแรงก์ถูกคำนวณจากจำนวนการอ้างถึงจากหน้าอื่น และน้ำหนักของหน้าที่ลิงก์เข้ามาหา

 ประวัติ 
เพจแรงก์ถูกพัฒนาขึ้นที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด โดย แลร์รี เพจ (และเป็นที่มาของชื่อ เพจแรงก์ (ความหมายเป็นนัยว่า อันดับของเพจ)) โดยเริ่มต้นเมื่อปี พ.ศ. 2538 และต่อมา เซอร์เกย์ บริน นักศึกษามหาวิทยาลัยเดียวกันได้เข้ามาร่วมงานวิจัยนี้ ร่วมกันพัฒนาและได้ร่วมก่อตั้งบริษัทกูเกิล ในปี 2541

เพจแรงก์ได้มีการพัฒนาภายใต้ทฎษฎีการวิเคราะห์การอ้างถึงข้อมูลของ  (Eugene Garfield) จากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ซึ่งชื่อของยูจีนได้มีการอ้างถึงในต้นฉบับของวิทยานิพนธ์นั้น

"PageRank" เป็นเครื่องหมายการค้าของกูเกิลซึ่งได้ถูกจดสิทธิบัตร  โดยมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ซึ่งทางบริษัทกูเกิลได้นำมาใช้แลกเปลี่ยนกับจำนวนหุ้นกับทางมหาวิทยาลัยในจำนวนเงินเทียบเท่า 1.8 ล้านหุ้น ซึ่งราคา 336 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

 ขั้นตอนวิธี 
เพจแรงก์เป็นการแจกแจงความน่าจะเป็นที่เป็นค่าเฉลี่ยของการใช้งานเว็บไซต์โดยสุ่มค่าความน่าจะเป็นระหว่าง 0 ถึง 1 โดยค่า 0.5 เป็นค่าโอกาส 50%  ที่โอกาสจะเกิดขึ้น 

 ตัวอย่างขั้นตอนวิธี 
thumb|350px|การทำงานของเพจแรงก์

จำลองค่าเว็บเพจสี่หน้า A B C และ D ค่าเริ่มต้นของเพจแรงก์ในแต่ละหน้าจะมีค่าเท่ากันคือ 0.25 ซึ่งรวมทั้งหมดจะมีค่าเท่ากับ 1 

ถ้าหน้า B C และ D ลิงก์ไปยังหน้า A จะเป็นการให้คะแนน 0.25 เพจแรงก์ต่อหน้า A ซึ่งค่าเพจแรงก์ เขียนว่า PR ในระบบจะกลายเป็น

ซึ่งมีค่าเป็น 0.75

และถ้าหน้า B ยังคงลิงก์ไปยังหน้า C ขณะที่หน้า D ลิงก์ไปยังทุกหน้า ทำให้คะแนนจากหน้า B ถูกแบ่งออกสำหรับ A และ C เหลือเพียง 0.125 ขณะที่คะแนนจาก D จะเหลือให้แต่ละหน้าเป็นหนึ่งในสาม (ประมาณ 0.083)

ซึ่งสามารถเขียนเป็นสมการได้ว่า เพจแรงก์ที่ให้คะแนนต่อหน้าอื่นนับตามลิงก์ที่ชี้ไปยังหน้าอื่น L มีค่าเท่ากับคะแนนเพจแรงก์ของหน้านั้นหารด้วยจำนวนลิงก์ที่ชี้ออกไป

และสมการในลักษณะทั่วไปสำหรับหน้าใดๆ คือ

 ข้อเสนอ "rel='nofollow'" ของกูเกิล 
ในต้นปี 2548 กูเกิลได้มีข้อเสนอให้เพิ่มเติมค่าของ "" ในส่วนของ rel เพื่อให้นักพัฒนาเว็บไซต์สามารถเลือกได้ว่าจะนำลิงก์ในส่วนนั้นมาร่วมในระบบให้คะแนนของเพจแรงก์หรือไม่ ซึ่งใช้สำหรับป้องกันปัญหาสแปมและ ตัวอย่างเช่นการสแปมโดยการโฆษณาเว็บไซต์ตัวเองตาม ซึ่งถ้าแอดมินของเว็บนั้นใส่ค่า "rel='nofollow'" ไว้ในส่วนเนื้อหา จะทำให้เว็บไซต์นั้นไม่ถูกนำมาคำนวณค่าเพจแรงก์
# เดอะซูตอนส์
เดอะ ซูตอนส์ เป็นวงร็อก อินดี้ จากเมืองลิเวอร์พูลประเทศอังกฤษ

 สมาชิก 
 David McCabe – ร้องนำ, กีตาร์ 
 Boyan Chowdhury – ลีดกีตาร์, ร้อง 
 Abi Harding – แซ็กโซโฟน, ร้อง 
 Sean Payne – กลอง, เพอร์คัสชั่น, ร้อง 
 Russell Pritchard – เบสกีตาร์, ร้อง

 ประวัติ 
เดอะ ซูตอนส์ (The Zutons มาจากคำว่า ‘Zoot Horn’ ฉายามือกีตาร์วง The Magic Band) ฟอร์มวงในปี 2001 ในเมืองลิเวอร์พูลประเทศอังกฤษ เริ่มจากการเป็นวงดนตรี 4 ชิ้น ประกอบไปด้วย David McCabe (ร้องนำ/กีตาร์), Boyan Chowdhury (กีตาร์), Sean Payne (กลอง), Russell Pritchard (เบส) และได้สมาชิกหญิงสาวหนึ่งเดียว Abi Harding (แซ็กโซโฟน) แฟนสาวของ Sean มือกลองมาร่วมวงด้วยในภายหลัง

แรกเริ่มเดอะ ซูตอนส์ มักถูกนำไปเปรียบเทียบกับวง The Coral วงจากเมืองเดียวกัน ที่ได้เซ็นในสังกัดเดียวกัน และมีโปรดิวเซอร์คนเดียวกันคือ Ian Broudie
แต่เพลงของเดอะ ซูตอนส์ นั้นยากที่จะให้คำจำกัดความ นักวิจารณ์อังกฤษเรียกแนวเพลงของพวกเขาว่า "psychedelic cartoon punk" แต่ David McCabe นักร้องนำและมันสมองของวงกล่าวว่า วงดนตรีที่มีอิทธิพลต่อเขาคือ Talking Heads, Devo, Sly& The Family Sonte, Midnight Runner และ Madness

‘Who Killed… The Zutons’ อัลบั้มแรกของเดอะ ซูตอนส์ วางขายในปี 2004 และขายได้ double platinum ในอังกฤษ (6 แสนก๊อปปี้) อยู่ในอันดับ 9 ของ UK Albums Chart อัลบั้มนี้สร้างชื่อให้พวกเขาให้เป็นที่รู้จักทางฝั่งอเมริกา จนเพลง ‘Pressure Point’ ถูกนำไปใช้เป็นเพลงประกอบโฆษณาของยีนส์ Levi’s

เดอะ ซูตอนส์ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลจากเวทีสำคัญอย่าง Mercury Music Prize (2004) และ Brit Awards (2005) สาขา British Break through Act

‘Tired Of Hanging Around’ อัลบั้มชุดที่สอง โปรดิวซ์โดย Stephen Street (เคยโปรดิวซ์ให้ The Smiths, Blur, Kaiser Chiefs) อัลบั้มชุดนี้เข้าไปอยู่ในอันดับที่ 2 ของ UK Albums Chart ทันทีที่ออกวางขายสัปดาห์แรก
และ เป็น ‘Album of the Week’ ที่สถานีวิทยุ Radio One และ Radio Two ของสถานีวิทยุ BBC และ นิตยสาร Music Week ทั้ง 3 สื่อที่มีอิทธิพลมากที่สุดในเกาะอังกฤษ
ซิงเกิลแรกคือ ‘Why Won’t You Give Me Your Love?’ มิวสิกวิดีโอเพลงนี้ถ่ายทำในคิวบา โดยผู้กำกับ Scott Lyon ที่เคยสร้างชื่อจากวิดีโอสุดเท่ห์ของวงอย่าง ฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์, คาซาเบียน และ ไคเซอร์ ชีฟส์มาแล้ว 
‘Why Won’t You Give me Your Love’ เข้าชาร์ทในอันดับที่ 9 ของ UK Airplay Chart และเป็นเพลงอันดับ 1 ของ airplay chart ที่ญี่ปุ่น

 ผลงาน 
 Who Killed… The Zutons ออกจำหน่ายปี 2004
 Tired Of Hanging Around ออกจำหน่ายปี 2006

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของวงเดอะ ซูตอนส์
# ปลาดังแดง
ปลาดังแดง ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hemisilurus mekongensis อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีส่วนหัวแบนข้างเล็กน้อย จะงอยปากสั้นและงุ้มเล็กน้อย ปากเล็ก ขากรรไกรมีหนังนิ่ม ๆ หุ้ม มีหนวดหนึ่งคู่ ตาเล็ก ครีบหลังเล็กมากเป็นเพียงเส้นสั้น ๆ ครีบท้องเล็ก ครีบหางเว้าลึกแฉกมนป้าน ตัวผู้มีหนวดเรียวสั้น ตัวเมียมีหนวดเส้นใหญ่ปลายแบนและยาวถึงบริเวณหลัง สีลำตัวมีสีเทาอ่อนอมฟ้า หนังบางค่อนข้างใส ครีบสีจางขอบครีบหางสีคล้ำ ส่วนหัวมีสีแดงเรื่อโดยเฉพาะบริเวณจะงอยปาก จึงเป็นที่มาของชื่อ (ดัง เป็นภาษาอีสานแปลว่า จมูก) มีขนาดประมาณ 30–40 เซนติเมตร

อาหารได้แก่ หอย, ไส้เดือนน้ำ, กุ้งขนาดเล็ก มีพฤติกรรมขณะว่ายน้ำจะยื่นหนวดและกระดิกถี่ ๆ  เพื่อเป็นการสัมผัส พบเฉพาะแม่น้ำโขงเท่านั้น

ถูกจับขึ้นมาขายครั้งละมาก ๆ ในบางฤดูกาลของจังหวัดริมแม่น้ำโขง ตั้งแต่จังหวัดเชียงรายถึงอุบลราชธานี เนื้อมีรสชาติดี มักบริโภคโดยการปรุงสด

ปลาดังแดง มีชื่อเรียกอีกชื่อนึงว่า "เจ๊ก" Species: Hemisilurus mekongensisหนังสือปลาน้ำจืดไทย โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (กรุงเทพ, พ.ศ. 2544) ISBN 974-475-655-5 

ดูเพิ่ม
ปลาสายยู
# ปลาแค้ขี้หมู
ปลาแค้ขี้หมู ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Erethistes maesotensis (/เออ-รี-ธีส-ทีส แม่-สอด-เอน-ซิส/) อยู่ในวงศ์ปลาแค้ขี้หมู (Erethistidae) ซึ่งแยกมาจากวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae)Nelson, Joseph S. (2006). Fishes of the World. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
ลักษณะ
มีลักษณะลำตัวเล็ก ด้านท้ายเรียวและแบนข้าง หัวโต ปากมนอยู่ด้านล่าง มีหนวด 4 คู่  ตาเล็กและยกสูง ครีบหลังยกสูง ก้านครีบอกโค้งยาวและมีหยักทั้งด้านหน้าและขอบท้าย ครีบหางเว้าโค้ง ลำตัวสีเทาอมเหลืองหรือน้ำตาลและมีประสีคล้ำ ครีบใสและมีแต้มสีคล้ำ มีขนาดประมาณ 2 เซนติเมตร ใหญ่สุดเพียง 5 เซนติเมตร  
ที่อยู่
อาศัยอยู่ตามหน้าดินและซอกหินในลำธารที่น้ำไหลเชี่ยวมีพื้นเป็นโคลนปนทรายของลุ่มแม่น้ำสาละวินที่เดียวเท่านั้น โดยค้นพบครั้งแรกที่แม่น้ำเมย ใกล้กับอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก  กินอาหารได้แก่ แมลงน้ำและสัตว์หน้าดินขนาดเล็ก

เป็นปลาที่พบน้อย แต่ก็มีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะผู้ที่นิยมเลี้ยงปลาแปลก
# การจัดการสิทธิดิจิทัล
การจัดการสิทธิดิจิทอล  คือเทคโนโลยีที่ใช้โดยเจ้าของลิขสิทธิ์ เพื่อควบคุมการเข้าถึงและการใช้งานข้อมูลดิจิทัล (เช่น ซอฟต์แวร์ เพลง ภาพยนตร์) และซึ่งใช้จำกัดการใช้งานข้อมูลดิจิทัลเฉพาะงานใดงานหนึ่ง การจัดการสิทธิดิจิทัลมักสับสนกับ การป้องกันการคัดลอก ซึ่งหมายถึงเทคโนโลยีในการจำกัดการใช้งานและการเข้าถึงข้อมูลบนอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส ์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในการจัดการสิทธิดิจิทัล
การจัดการสิทธิดิจิทัลเป็นเรื่องที่มีการถกเถียงกันอย่างมาก ฝ่ายสนับสนุนเห็นว่า การจัดการสิทธิดิจิทัลจำเป็นสำหรับเจ้าที่ลิขสิทธิ์สำหรับการป้องการการทำซ้ำโดยไม่ได้รับอนุญาต ทำให้แน่ใจว่ามีรายได้จากผลงานต่อไป ส่วนฝ่ายที่ติเตียนโดนเฉพาะมูลนิธิซอฟต์แวร์เสนอว่าการใช้คำว่า "สิทธิ" ทำให้เกิดความเข้าใจผิดๆ จึงควรใช้ศัพท์ว่า การจัดการบังคับควบคุมดิจิทอล  

การจัดการสิทธิดิจิทัลจำเป็นสำหรับเจ้าที่ลิขสิทธิ์สำหรับการป้องการการทำซ้ำโดยไม่ได้รับอนุญาต ทำให้แน่ใจว่ามีรายได้จากผลงานต่อไป ส่วนฝ่ายที่ติเตียนโดนเฉพาะมูลนิธิซอฟต์แวร์เสนอว่าการใช้คำว่า "สิทธิ" ทำให้เกิดความเข้าใจผิดๆ จึงควรใช้ศัพท์ว่า การจัดการบังคับควบคุมดิจิทอล
# แอฟริกาเหนือ
แอฟริกาเหนือ หรือ แอฟริกาตอนเหนือ เป็นภูมิภาคที่อยู่ทางตอนเหนือของทวีปแอฟริกาประกอบไปด้วย 7 ประเทศคือ:

 
 
 
 
 
 
 
มีเทือกเขาสำคัญคือ เทือกเขาแอตลาส
ด้านทิศเหนือจรดทะเลเมดิเตอเรเนียน มีช่องแคบยิบรอลตาร์เป็นพรมแดนที่แคบที่สุดที่กั้นระหว่างทวีปแอฟริกากับทวีปยุโรป
มีทะเลทรายสะฮาราเป็นทะเลทรายที่ใหญ่ที่สุดในโลก อยู่บริเวณตอนใต้ของภูมิภาค
ทิศตะวันตกจรดมหาสมุทรแอตแลนติก
ทิศตะวันออกจรดทวีปเอเชีย มีทะเลแดงเป็นพรมแดนกั้นระหว่างสองทวีป

ภูมิอากาศมีทั้งแบบทะเลทราย และแบบเมดิเตอเรเนียน
# กล้วยแขก
กล้วยแขก หรือ กล้วยทอด เป็นขนมไทยชนิดหนึ่งซึ่งปรุงโดยการนำกล้วยตัดเป็นแผ่นหรือหั่นครึ่งแล้วมาชุบน้ำแป้งซึ่งมีส่วนผสมของแป้งข้าวเจ้า, มะพร้าวขูดขาว, งาคั่ว, น้ำตาล และกะทิ แล้วจึงนำไปทอดในน้ำมันร้อนในกระทะ ใช้รับประทานเป็นอาหารว่าง

แหล่งที่มีกล้วยแขกขึ้นชื่อ คือ ย่านนางเลิ้ง บริเวณถนนนครสวรรค์จนกระทั่งถึงแยกจักรพรรดิพงษ์ และแยกหลานหลวง ในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร ที่มีการทอดและขายกล้วยแขกกันมาอย่างยาวนานริมถนน มีจำหน่ายอยู่หลายราย โดยมีสัญลักษณ์เป็นจุดเด่น คือ ผ้ากันเปื้อนหรือเอี๊ยมในแต่ละสี ผู้ขายจะหิ้วถุงกล้วยแขกเดินเร่ขายไปตามท้องถนน โดยมากผู้ซื้อจะอยู่ในรถที่กำลังติดสัญญาณไฟจราจร และได้มีการขยายไปจนถึงเชิงสะพานพระราม 8, สะพานผ่านฟ้าลีลาศ, ถนนราชดำเนิน, แยกแม้นศรี จนกระทั่งในวันที่
14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 สภากรุงเทพมหานครมีมติห้ามขายบนพื้นถนน พร้อมกับบังคับใช้กฎหมายอย่างเคร่งครัด ฝ่าฝืนมีโทษปรับผู้ขายไม่เกิน 5,000 บาท และผู้ซื้อไม่เกิน 2,000 บาท

ในอาหารเวียดนามมีอาหารที่คล้ายคลึงกันเรียกว่า จ๊วยเจียน (chuối chiên) ในอาหารอินโดนีเซียและมาเลเซียเรียกว่า ปีซังโกเร็ง (pisang goreng) ในอาหารเบนินทำมาจากกล้ายมีลักษณะคล้ายกล้วยแขก แต่กรอบกว่า
# ฟาโรห์สเมงห์คาเร
ฟาโรห์สเมงห์คาเร (Smenkhkare; อาจทับศัพท์เป็น Smenkhare, Smenkare, หรือ Smenkhkara) เป็นฟาโรห์อียิปต์โบราณที่ไม่ทราบภูมิหลัง ผู้มีชีวิตและครองราชย์ในยุคอามาร์นาของราชวงศ์ที่ 18 สเมงห์คาเรเป็นพระสวามีในเมริทอาเตน พระราชธิดาของอเคนาเตน ผู้ครองราชสมบัติร่วมที่เป็นไปได้ เนื่องสมัยอามาร์นาถูกฟาโรห์ยุคหลังสั่งให้ลบทำลายขนานใหญ่ ทำให้มีเพียงไม่กี่สิ่งที่สามารถพูดได้อย่างแน่นอนเกี่ยวกับสเมงห์คาเร และพระองค์จึงต้องตกเป็นเป้าหมายของการคาดการณ์มากมาย

 ต้นกำเนิดและครอบครัว 
ไม่มีใครทราบต้นกำเนิดของสเมงห์คาเร คาดกันว่าพระองค์เป็นสมาชิกเชื้อพระวงศ์ที่อาจเป็นพระอนุชา/เชษฐาหรือพระราชโอรสของฟาโรห์อเคนาเตน ถ้าพระองค์เป็นพระอนุชา/เชษฐาของอเคนาเตน พระราชมารดาของพระองค์จึงอาจเป็นติเยหรือซิทอามุน ถ้าเป็นพระราชโอรสในอเคนาเตน พระองค์น่าจะเป็นพระเชษฐาในตุตันคามุน เนื่องจากพระองค์ครองราชย์ก่อนตุตันคามุน พระราชมารดาจึงน่าจะเป็นพระมเหสีรองที่ไม่ทราบพระนาม ข้อเสนอแนะทางเลือกโดยอ้างอิงจากวัตถุในสุสานตุตันคามุนคือ สเมงห์คาเรเป็นพระราชโอรสในทุตโมส พระเชษฐาของอเคนาเตน กับสตรีไม่ทราบนามที่อาจเป็นหนึ่งในพระเชษฐ/กนิษฐภคินี

สเมงห์คาเรเป็นที่รู้จักว่าสมรสกับเมริทอาเตน พระราชธิดาองค์โตของอเคนาเตนผู้เป็นอัครมเหสี จารึกหลายแห่งระบุถึงพระราชธิดาของฟาโรห์นามเมริทอาเตน ทาเชริต ผู้อาจเป็นพระราชธิดาในเมริทอาเตนกับสเมงห์คาเรJ. Tyldesley, Chronicle of the Queens of Egypt, 2006, Thames & Hudson, pg 136–137Aldred, Cyril, Akhenaten: King of Egypt ,Thames and Hudson, 1991 (paperback),  นอกจากนี้ สเมงห์คาเรยังได้รับการเสนอชื่อให้เป็นตัวแทนมัมมี่ในเควี55 อีกด้วย ถ้าเป็นเช่นนั้น พระองค์จะกลายเป็นพระราชบิดาในตุตันคามุน

 ครองราชย์เป็นฟาโรห์
# อักษรซาบาเอียน
อักษรซาบาเอียน มีจารึกเก่าสุดมีอายุราว พ.ศ. 43 ต้นกำเนิดยังไม่ชัดเจน แต่มีบางทฤษฎีกล่าวว่า พัฒนามาจากอักษรไบบลอส อักษรซาบาเอียน เป็นต้นกำเนิดของอักษรเอธิโอปิก 
 ลักษณะ 
มีแต่พยัญชนะ ไม่มีระบบสำหรับเสียงสระ จารึกส่วนใหญ่ เขียนจากขวาไปซ้าย แต่มีที่เขียนในแนวสลับด้วย
 ใช้เขียน 
 ภาษาซาบาเอียน ซึ่งเป็นภาษาตระกูลเซมิติก ที่ตายแล้ว เคยใช้พูดในอาระเบียใต้
 อ้างอิง 
 รูปและการออกเสียงของอักษรซาบาเอียน
# อิสราเอล กอนเตรรัส
อิสราเอล กอนเตรรัส  เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2503 สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 38 (น็อก 27) เสมอ 1 แพ้ 3

ใน พ.ศ. 2549 กอนเตรรัสร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง ปิดตำนานอารยชน ซึ่งกำกับโดยเมล กิบสัน 

เกียรติประวัติ
 แชมป์เวเนซุเอลารุ่นแบนตัมเวต (2530–?)
 แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต องค์กรมวยโลก
 ชิง, 3 กุมภาพันธ์ 2532 ชนะน็อกเมาริตซีโย ลูปีโน ยก 1 ที่เวเนซุเอลา
 ป้องกันครั้งที่ 1, 2 กันยายน 2533 ชนะน็อกเรย์ ไมนัส ยก 9 ที่บาฮามาส 
 สละแชมป์
 แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต สมาคมมวยโลก
 ชิง, 19 ตุลาคม 2534 ชนะน็อกหลุยส์ ซีโต้ เอสปิโนซา ยก 5 ที่ฟิลิปปินส์ 
 เสียแชมป์, 15 มีนาคม 2535 แพ้น็อกเอ็ดดี คุก ยก 5 ที่สหรัฐ
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวต สมาคมมวยโลก, 1 พฤศจิกายน 2529 แพ้ทีเคโอเขาทราย แกแล็คซี่ ยก 5 ที่เวเนซุเอลา
# เอดการ์ มอนเซร์รัต
เอดการ์ โอมาร์ มอนเซร์รัต  เป็นนักมวยสากลชาวปานามา เกิดเมื่อ 19 พฤศจิกายน  พ.ศ. 2506  สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 30 (น็อก 18) เสมอ 3 แพ้ 15

 เกียรติประวัติ 
แชมป์ WBC Fecarbox รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวต 
 ชิง, 4 ธันวาคม 2536 ชนะคะแนน กาตาลีโน เบเซร์รา ที่ปานามา
 เสียแชมป์, 25 พฤศจิกายน 2537 แพ้คะแนน เฟรดดี ครูซ ที่สาธารณรัฐโดมินิกัน 

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นซูเปอร์ฟลายเวต, 1 ธันวาคม 2527 แพ้น็อก ฮวน ดิสลา  ยก 1 ที่ปานามา
 ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นซูเปอร์ฟลายเวต, 16 พฤศจิกายน 2528 แพ้น็อก เอลปีดีโอ เด เปาลา  ยก 1 ที่ปานามา
 ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวต WBC, 15 5 2529 แพ้คะแนน ฆิลเบร์โต โรมัน ที่ฝรั่งเศส
 ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวต WBA, 23 ธันวาคม 2529 แพ้ทีเคโอ เขาทราย แกแล็คซี่ ยก 2 ที่เวทีราชดำเนิน 
 ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต WBA 27 พฤศจิกายน 2531 แพ้น็อก มุน ซ็อง-กิล ยก 7 ที่เกาหลีใต้ 
 ชิงแชมป์ Latin Americas รุ่นแบนตัมเวต, 4 พฤศจิกายน 2532 แพ้น็อก เซซาร์ ซาลัส   ยก 10 ที่เวเนซุเอลา 
 ชิงแชมป์ WBA Fedelatin  รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวต 25 5 2533 แพ้น็อก อาร์เซลิโอ ดิอัซ  ยก 11 ที่โคลอมเบีย
 ชิงแชมป์ WBC Fecarbox รุ่นเฟเทอร์เวต 18 กุมภาพันธ์ 2538 แพ้น็อก บิกตอร์ โปโล  ยก 5 ที่โคลัมเบีย
 ชิงแชมป์ WBA Fedecentro รุ่นแบนตัมเวต, 28 กุมภาพันธ์ 2540 แพ้น็อก มาร์โกส ซันเชซ  ยก 8 ที่ปานามา
# ชาง แทอิล
ชาง แทอิล  นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2508  สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 11) เสมอ 1 แพ้ 4

 เกียรติประวัติ 
 แชมป์เกาหลีใต้รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (9 กันยายน - 3 พฤศจิกายน 2527)
 แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
 ชิง, 1 มิถุนายน 2528 ชนะคะแนน อีเดล เกโรนีโม 
 แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท IBF
 ชิง, 17 พฤษภาคม 2530 ชนะคะแนน ซุน ซุน กวอน ที่ เกาหลีใต้ 
 เสียแชมป์, 17 ตุลาคม 2530 แพ้คะแนน เอลลี่ ปิกัล ที่ อินโดนีเซีย
 แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
 ชิง, 24 มกราคม 2531 ชนะคะแนน เบียง กวาง ชุง ที่ เกาหลีใต้ 
 ป้องกันครั้งที่ 1, 26 มีนาคม 2531 ชนะคะแนน โยสซิ อัมนิฟู ที่ เกาหลีใต้ 
 ป้องกันครั้งที่ 2,  22 พฤษภาคม 2531 ชนะน็อค คาสุโตะ คูราฮาชิ ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น
 ป้องกันครั้งที่ 3,  24 กรกฎาคม 2531 ชนะน็อค เซือง กวาน ลี ยก 7 ที่ เกาหลีใต้ 
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBA, 15  มกราคม 2532  แพ้ทีเคโอ เขาทราย แกแล็คซี่  ยก 2 ที่ สมุทรปราการ
# วังพนม ว.สระกวี
วังพนม ว.สระกวี หรือนายประสบ หนูเกลี้ยง เป็นชาวจังหวัดพัทลุง เกิดเมื่อ  12 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 สถิติการชก  15 ครั้ง ชนะ 8 แพ้  7
ชื่อนักมวยอื่นๆ
 พนมชัย เดชฤทธา
เกียรติประวัติ
 แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท (2538)
 ชิง, 20 มีนาคม 2538 ชนะคะแนน วันวิน จ.เจริญ
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นฟลายเวท เมื่อ 22 พ.ย. 2545 แพ้คะแนน เกล็น โดเนียรี่ (ฟิลิปินส์) ที่ เกาะกวม
อ้างอิง 
  สถิติการชก boxrec.com
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท 
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นฟลายเวท
# แสนศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์
แสนศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ หรือ พรชัย ราชโสภา เกิดเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2522 สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 6) เสมอ 2 แพ้ 17 

 เกียรติประวัติ 
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 17 ส.ค. 2547 แพ้น็อค เรย์ เบาติสต้า (ฟิลิปปินส์) ยก 2 ที่ เซบู, ฟิลิปปินส์
 ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBF เมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 แพ้น็อค เอ็มเม็ต กัซซาร์ด ยก 6 ที่ สิงคโปร์
# วัฒน์ ว.วุฒินันท์
วัฒน์ ว. วุฒินันท์  เป็นชาวกรุงเทพมหานคร เกิดเมื่อ 10 ธันวาคม  พ.ศ. 2511   สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 4 (น็อค 2) แพ้ 15
 เกียรติประวัติ 
 แชมปประเทศไทยรุ่นเวลเตอร์เวท (2547 – 2548)
 ชิง, 1 กุมภาพันธ์ 2547 ชนะน็อค ยามาโมโตะ ยูซูเกะยก 8
 เสียแชมป์, 3 มีนาคม 2548 แพ้น็อค ซินตึ๊ง เกียรติบุษบายก 2
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นเวลเตอร์เวท เมื่อ 17 มิ.ย. 2546 แพ้น็อค เท็ด ลิมอซ (สหรัฐ) ยก 2 ที่ ฮาวาย, สหรัฐ
 ชิงแชมป์ PABA รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 6 ก.ย. 2547 แพ้น็อค ซินตึ๊ง เกียรติบุษบา ยก 9 ที่ เวทีราชดำเนิน
 อ้างอิง 

 สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นเวลเตอร์เวท
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
# มาร์ติน มิสเตอรี่
มาร์ติน มิสเตอรี่ เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชัน ที่ออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง ดิสนีย์ แชนเนล มีเรื่องราวเกี่ยวกับมาร์ติน, ไดอาน่า และจาวา ผู้ทำงานให้กับองค์กร The Center และมีภารกิจต้องช่วยเหลือโลก

 ตัวละครหลัก 
 มาร์ติน มิสเตอรี่ - นักเรียนอายุ 16 ปีจากโรงเรียน Torrington Academy ในเมือง Sherbrooke รัฐควิเบก
 ไดอาน่า ลอมบาร์ด - น้องสาวไม่แท้ของมาร์ติน (แม่ของเธอแต่งงานกับพ่อของเขา) เรียนอยู่ในโรงเรียนเดียวกับมาร์ติน
 จาวา - มนุษย์ถ้ำที่มาทำงานเป็นพ่อครัวและภารโรงในโรงเรียนของมาร์ติน
 มัม - หัวหน้าองค์กร The Center
 บิลลี - มนุษย์ต่างดาวตัวเล็กสีเขียวที่ทำงานใน The Center
# เดช ป.เปาอินทร์
เดช ป.เปาอินทร์ หรือนายสุวิทย์ วงศ์ช่าง  เป็นชาวจังหวัดมหาสารคาม สถิติการชก 6 ครั้ง ชนะ 4 (น็อค 4) แพ้ 2
 ประวัติ  
เดชขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 4 มีนาคม พ.ศ. 2537 ชนะน็อค ยอดสนั่น ส.นันทชัย ยก 6 จากนั้น ขึ้นชกอีกครั้งกลับเป็นฝ่ายแพ้น็อค หลุยส์ อัลเบอร์โต วาร์กัส หรือสันต์ ส.เพลินจิต ยก 7 ที่กรุงเทพ เดชหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2539 ซึ่งเดชชกชนะรวด 3 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อค บูลัน บูกียาร์โซ ยก 3 ที่ กำแพงเพชร เดชจึงได้ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ปรากฏว่า เดชเป็นฝ่ายแพ้น็อคซุกบายาร์ เนเมกบายาร์ไปในยก 11 ไม่ได้แชมป์ จากนั้นก็แขวนนวมไป

 เกียรติประวัติ 
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทที่ว่าง 16 ก.พ. 2540 แพ้ทีเคโอ ซูครีย์ เนเมกบาร์ยา (มองโกเลีย) ยก 11 ที่ จ.ฉะเชิงเทรา