wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อำเภอนาโยง
นาโยง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตรัง เมื่อก่อนอำเภอนาโยงเป็นที่นาแปลงใหญ่ เรียกว่า "นาหลวง" หรือ "นาสามบึ้ง" และได้ตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาโยง เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2533 ยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอนาโยงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองตรัง 
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีบรรพตและอำเภอศรีนครินทร์ (จังหวัดพัทลุง)
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอย่านตาขาว 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองตรัง

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอนาโยงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 53 หมู่บ้าน ได้แก่
ลำดับอักษรไทยอักษรโรมันจำนวนหมู่บ้านจำนวนประชากร(ธันวาคม 2565)แผนที่1.นาโยงเหนือNa Yong Nuea 150px|2.ช่องChong3.ละมอLamo4.โคกสะบ้าKhok Saba5.นาหมื่นศรีNa Muen Si6.นาข้าวเสียNa Khao Sia

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอนาโยงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลนาโยงเหนือ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาโยงเหนือ
 องค์การบริหารส่วนตำบลนาโยงเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาโยงเหนือ (นอกเขตเทศบาลตำบลนาโยงเหนือ)
 องค์การบริหารส่วนตำบลช่อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช่องทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลละมอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลละมอทั้งตำบล 
 องค์การบริหารส่วนตำบลโคกสะบ้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสะบ้าทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลนาหมื่นศรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาหมื่นศรีทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลนาข้าวเสีย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาข้าวเสียทั้งตำบล
# อำเภอสิเกา
สิเกา  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตรัง

 ประวัติ 
อำเภอสิเกา ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นอำเภอ ขึ้นต่อจากเมืองกันตัง (เมืองตรังในขณะนั้น) เมื่อปี พ.ศ. 2430 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เหตุผลที่เลือกตั้งตัวอำเภอในที่ตั้งปัจจุบันบริเวณคลองสิเกา คือ เพื่อป้องกันข้าศึกในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 (ญี่ปุ่นขึ้นเมือง) โดยเมื่อก่อน อำเภอสิเกามีพื้นที่กว้างขวางกว่าปัจจุบัน คือ พื้นที่ด้านตะวันตกเฉียงเหนือทั้งหมดของจังหวัด นับตั้งแต่ชายเขตอำเภอห้วยยอด  ในปี พ.ศ. 2464 อำเภอสิเกา หรือ "สิเก๊า" ตามราชกิจจานุเบกษา มีฐานะเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดตรัง มีตำบลในเขตการปกครองทั้งหมด 9 ตำบล ได้แก่ ตำบลสิเก๊า ตำบลเขาไม้แก้ว ตำบลกะลาเส ตำบลวังมะปราง ตำบลเขาเศษ (ตำบลเขาวิเศษในปัจจุบัน) ตำบลท่าสะบ้า ตำบลนาเหมืองเพ็ชร์ (ตำบลนาเมืองเพชรในปัจจุบัน) ตำบลไม้ฝาด และตำบลหนองตรุด

 วันที่ 3 กันยายน 2489 โอนพื้นที่ตำบลหนองตรุด อำเภอสิเกา ไปขึ้นกับอำเภอเมืองตรัง
 วันที่ 30 ธันวาคม 2490 ตั้งตำบลเขาไม้แก้ว แยกออกจากตำบลบ่อหิน
 วันที่ 28 พฤศจิกายน 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลสิเกา ในท้องที่บางส่วนของตำบลบ่อหิน
 วันที่ 21 เมษายน 2524 ตั้งตำบลวังมะปรางเหนือ แยกออกจากตำบลวังมะปราง
 วันที่ 1 กันยายน 2524 แยกพื้นที่ตำบลเขาวิเศษ ตำบลวังมะปราง ตำบลวังมะปรางเหนือ ตำบลอ่าวตง และตำบลท่าสะบ้า อำเภอสิเกา ไปจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอวังวิเศษ และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอสิเกา
 วันที่ 21 พฤษภาคม 2533 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอวังวิเศษ อำเภอสิเกา เป็น อำเภอวังวิเศษ
 วันที่ 28 ธันวาคม 2536 จัดตั้งสุขาภิบาลควนกุน ในท้องที่บางส่วนของตำบลกะลาเส
 วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลสิเกา และสุขาภิบาลควนกุน เป็นเทศบาลตำบลสิเกา และเทศบาลตำบลควนกุน ตามลำดับ ด้วยผลของกฎหมาย

 ภูมิศาสตร์ 
อำเภอสิเกาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอคลองท่อม (จังหวัดกระบี่) และอำเภอวังวิเศษ
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอวังวิเศษ  อำเภอเมืองตรัง และอำเภอกันตัง 
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอกันตัง
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับช่องแคบมะละกา
thumb|หาดปากเมง อำเภอสิเกา
 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอสิเกาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 40 หมู่บ้าน ได้แก่
ลำดับอักษรไทยอักษรโรมันจำนวนหมู่บ้านจำนวนประชากร(ธันวาคม 2565)แผนที่1.บ่อหินBo Hin 150px|2.เขาไม้แก้วKhao Mai Kaeo3.กะลาเสKalase4.ไม้ฝาดMai Fat5.นาเมืองเพชรNa Mueang Phet

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอสิเกาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลสิเกา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ่อหิน
 เทศบาลตำบลควนกุน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลกะลาเส
 เทศบาลตำบลนาเมืองเพชร  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเมืองเพชรทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อหิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อหิน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสิเกา)
 องค์การบริหารส่วนตำบลเขาไม้แก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาไม้แก้วทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลกะลาเส ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกะลาเส (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลควนกุน)
 องค์การบริหารส่วนตำบลไม้ฝาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไม้ฝาดทั้งตำบล
# อำเภอโนนดินแดง
โนนดินแดง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ ในอดีตเคยเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอละหานทราย มีแหล่งท่องเที่ยวสำคัญ คือ เขื่อนลำนางรอง ปราสาทหนองหงส์ และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงใหญ่ พื้นที่ส่วนมากเป็นป่าไม้

 ประวัติ 
อำเภอโนนดินแดงเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอละหานทราย ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ โนนดินแดง เมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผลบังคับใช้ตั่งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอโนนดินแดงตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้สุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปะคำ
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอละหานทราย
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอตาพระยาและอำเภอวัฒนานคร (จังหวัดสระแก้ว)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเสิงสาง (จังหวัดนครราชสีมา)

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอโนนดินแดงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 37 หมู่บ้าน ได้แก่
1.โนนดินแดง(Non Din Daeng)15 หมู่บ้าน2.ส้มป่อย(Som Poi)7 หมู่บ้าน3.ลำนางรอง(Lam Nang Rong)15 หมู่บ้าน

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอโนนดินแดงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลโนนดินแดง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโนนดินแดงและตำบลส้มป่อย
 องค์การบริหารส่วนตำบลโนนดินแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนดินแดง (นอกเขตเทศบาลตำบลโนนดินแดง)
 องค์การบริหารส่วนตำบลส้มป่อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลส้มป่อย (นอกเขตเทศบาลตำบลโนนดินแดง)
 องค์การบริหารส่วนตำบลลำนางรอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลำนางรองทั้งตำบล

 พระภิกษุ/พระภิกษุที่ดำรงสมณศักดิ์  อำเภอโนนดินแดง 
 พระครูนิเทศก์ธรรมคุณ เจ้าคณะอำเภอโนนดินแดง
 พระครูจันทชัยธรรม เจ้าคณะตำบลโนนดินแดง 
 พระครูสุธรรมถาวร เจ้าคณะตำบลส้มป่อย
 พระครูสุวรรณธรรมบัณฑิต เจ้าคณะตำบลลำนางรอง เขต 1
 พระครูโกศลธรรมาภิรม  เจ้าคณะตำบลลำนางรอง เขต 2

 สถานที่ท่องเที่ยว 
สถานที่ท่องเที่ยวในอำเภอโนนดินแดง ได้แก่
 เขื่อนลำนางรอง
 ปราสาทหนองหงส์
 อนุสาวรีย์เราสู้
 เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงใหญ่
 ผาแดง
 วัดโนนดินแดงใต้
 วัดโนนดินแดงเหนือ
 วัดป่าเขากระเจียว

 สถานศึกษา 
 โรงเรียนร่มเกล้าบุรีรัมย์
 โรงเรียนพระปริยัติธรรมโนนดินแดงวิทยาคม
 โรงเรียนอนุบาลโนนดินแดง
 วิทยาลัยการอาชีพโนนดินแดง

 การเดินทาง 
 มีรถประจำทางสายบุรีรัมย์-จันทบุรี  
 มีรถตู้ประจำทางสายบุรีรัมย์-ตาพระยา ผ่านพื้นที่อำเภอโนนดินแดง ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 348
 มีรถตู้ประจำทางสายโนนดินแดง-ตาพระยา-กรุงเทพฯ (อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ)
 มีรถประประจำทางสายอรัญประเทศ(โรงเกลือ)-นครราชสีมา
 มีรถตู้ประจำทางสายตาพระยา-บุรีรัมย์ 
 มีรถประจำทางสายมุกดาหาร-พัทยา
# อำเภอจอมบึง
จอมบึง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดราชบุรี

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอจอมบึงตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอด่านมะขามเตี้ยและอำเภอท่าม่วง (จังหวัดกาญจนบุรี)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอโพธารามและอำเภอเมืองราชบุรี
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอปากท่อและอำเภอบ้านคา
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสวนผึ้ง

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอจอมบึงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 90 หมู่บ้าน
1.จอมบึง (Chom Bueng)13 หมู่บ้าน2.ปากช่อง (Pak Chong)16 หมู่บ้าน3.เบิกไพร (Boek Phrai)11 หมู่บ้าน4.ด่านทับตะโก (Dan Thap Tako)20 หมู่บ้าน5.แก้มอ้น (Kaem On)15 หมู่บ้าน6.รางบัว (Rang Bua)15 หมู่บ้าน

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอจอมบึงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลเมืองจอมพล ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลจอมบึง (เขตองค์การบริหารส่วนตำบลจอมบึงเดิม)
 เทศบาลตำบลจอมบึง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลจอมบึง (เขตสุขาภิบาลจอมบึงเดิม)
 เทศบาลตำบลด่านทับตะโก ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลด่านทับตะโก
 องค์การบริหารส่วนตำบลปากช่อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากช่องทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลเบิกไพร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเบิกไพรทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลด่านทับตะโก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลด่านทับตะโก (นอกเขตเทศบาลตำบลด่านทับตะโก)
 องค์การบริหารส่วนตำบลแก้มอ้น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก้มอ้นทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลรางบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรางบัวทั้งตำบล

สถานที่สำคัญ
 พระพุทธฉายถ้ำฤๅษีเขางู
 ถ้ำเขาบิน
 ถ้ำจอมพล
 สวนรุกขชาติถ้ำจอมพล
วัดวาปีสุทธาวาส  (ตลาดอมยิ้ม)
วัดนิยมธรรมาราม (ด่านทับตะโก)
มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง
ตลาดนัดด่านทับตะโก

 
จอมบึง
# ยางรถยนต์
ยางรถยนต์ (สะกด tire (แบบอเมริกัน), tyre (แบบบริติช)) คือชิ้นส่วนที่ประกอบเป็นล้อของรถยนต์หรือล้อของรถประเภทต่าง ๆ ยางรถยนต์มีสีดำ รูปร่างกลมมีรูตรงกลาง เป็นวงแหวน ภายในกลวงบรรจุอากาศที่มีความดันสูง หรือ ก๊าซไนโตรเจนเพื่อเพิ่มความปลอดภัย หรือ ยางในรถยนต์สำหรับรับน้ำหนักบรรทุกมาก ยางรถยนต์มีหน้าที่ต้องรับน้ำหนักรถและสัมภาระต่าง ๆ โดยเป็นเพียงส่วนเดียวของรถยนต์ที่สัมผัสพื้นถนน

ชาลส์ กู๊ดเยียร์ นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน เป็นผู้ค้นพบโดยบังเอิญในปี พ.ศ. 2382 โดยค้นพบว่าเนื้อยางเพียงอย่างเดียว ไม่สามารถที่จะทนทานต่อสภาพดินฟ้าอากาศได้ เขาจึงได้นำยางดิบ (ยางธรรมชาติ) ผสมกับกำมะถันและตะกั่วแล้วลนด้วยไฟ โดยกำมะถันจะสร้างพันธะโคเวเลนต์เชื่อมระหว่างโมเลกุลยาง ได้เป็นยางที่มีความยืดหยุ่น คงตัวที่อุณหภูมิต่าง ๆ คงทนต่อความร้อนและแสงแดด และถูกละลายด้วยตัวทำละลายได้ยากขึ้น ซึ่งปฏิกิริยานี้เรียกว่ากระบวนการวัลคาไนเซชัน(vulcanization) ได้เป็นยางรถยนต์ที่เราใช้กันอยู่มาถึงทุกวันนี้

 รายชื่อยี่ห้อยางรถยนต์ 
 บริดจสโตน
 ไฟร์สโตน
 มิชลิน
 โตโย ไทร์
 กู๊ดเยียร์
 แม็กซิส
 ฮันกุ๊ก
 ดันลอป
 โรดสโตน
 ดีสโตน
 ธันเดอร์เรอร์
 ฟิเรนซ่า
 โยโกฮามา ไทร์
 คอนติเนนทัล ไทร์
 นิตโตะ
 ออโรรา ไทร์
 วี รับเบอร์
 สยามไทร์
 โนเกียน ไทร์
 ไซหลุน ไทร์
 บีเอฟกู๊ดริช
 เดย์ตั้น
 โอตานิ
# อำเภอวัดเพลง
วัดเพลง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดราชบุรี และเป็นอำเภอที่มีพื้นที่และจำนวนประชากรน้อยที่สุดในจังหวัดราชบุรีและในภาคตะวันตกของประเทศไทย มีระยะเวลาการเป็นกิ่งอำเภอยาวนานถึง 48 ปี ตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2457 ขึ้นตรงต่ออำเภอปากท่อของเมืองราชบุรี และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2506

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอวัดเพลงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองราชบุรี
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภออัมพวาและอำเภอบางคนที (จังหวัดสมุทรสงคราม)
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอปากท่อ
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอปากท่อและอำเภอเมืองราชบุรี
thumb|275x275px|โบสถ์เก่าวัดเกาะศาลพระ
275x275px|thumb|โรงพยาบาลวัดเพลง

 ประวัติ 
ตามจดหมายเหตุราชบุรี ท้องที่อำเภอวัดเพลงเดิมเป็น อำเภอท่านัด–วัดประดู่ และเมื่อย้ายมาตั้งที่ริมฝั่งแม่น้ำอ้อม เรียกว่า อำเภอแม่น้ำอ้อม ต่อมาเมื่อ ร.ศ. 128 ทางราชการเห็นว่าอำเภอในจังหวัดราชบุรีมีมากเกินสมควร จึงได้ตัดอำเภอแม่น้ำอ้อมไปขึ้นอยู่กับจังหวัดสมุทรสงคราม วันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2454 วันที่ วันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2456 แต่ในปีเดียวกันนั้นเองราษฎรอำเภอแม่น้ำอ้อมได้ร้องเรียนต่อมณฑลราชบุรีว่าการไปมาติดต่อกับสมุทรสงครามไม่สะดวก เพราะราษฎรไม่สันทัดทางเรือ ทำให้ได้รับอันตราย จึงขอให้โอนกลับมาจังหวัดราชบุรีตามเดิม วันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2457 กระทรวงมหาดไทยจึงให้อำเภอแม่น้ำอ้อมมาตั้งเป็นอำเภอปากท่อ ย้ายที่ว่าการอำเภอแม่น้ำอ้อม จากตำบลวัดเพลง ไปตั้งที่ตำบลปากท่อ และเรียกชื่ออำเภอว่า อำเภอปากท่อ และที่ว่าการอำเภอเดิม ให้ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ เรียกชื่อกิ่งอำเภอว่า "กิ่งอำเภอวัดเพลง" วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2457 ตั้งเป็นกิ่งอำเภอขึ้นแทนอำเภอแม่น้ำอ้อม และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอปากท่อ เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2457 แต่ยังคงให้สถานีตำรวจภูธรไว้ตามเดิมด้วยเกรงว่าเหตุการณ์โจรผู้ร้ายจะกำเริบขึ้น กิ่งอำเภอวัดเพลงได้ยกฐานะเป็นอำเภอ เมื่อ พ.ศ. 2506 วันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2506

 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอวัดเพลงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 28 หมู่บ้าน
1.เกาะศาลพระ(Ko San Phra)10 หมู่บ้าน2.จอมประทัด(Chom Prathat)8 หมู่บ้าน3.วัดเพลง(Wat Phleng)10 หมู่บ้าน

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอวัดเพลงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลวัดเพลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะศาลพระ (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 9–10) และตำบลวัดเพลง (เฉพาะหมู่ที่ 2, 5 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3–4, 7)
 องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะศาลพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะศาลพระ (เฉพาะหมู่ที่ 1–8 และบางส่วนของหมู่ที่ 9–10)
 องค์การบริหารส่วนตำบลจอมประทัด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจอมประทัดทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลวัดเพลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวัดเพลง (เฉพาะหมู่ที่ 6, 8–10 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3–4, 7)
# เหตุระเบิดในการาจี พ.ศ. 2550
เหตุระเบิดในนครการาจี พ.ศ. 2550 เป็นเหตุระเบิดพลีชีพที่เกิดขึ้นในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ในนครการาจี ประเทศปากีสถาน ระหว่งที่มีการต้อนรับขบวนของอดีตนายกรัฐมนตรี เบนาซี บุตโต ที่เดินทางกลับประเทศ ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 136 คน และบาดเจ็บอย่างน้อย 450 คนBhutto convoy blasts kill scores BBC News - 18 October 2007 ผู้เสียชีวิตส่วนมากเป็นสมาชิกของพรรคประชาชนปากีสถาน
# แบ็กดอร์มบอยส์
แบ็กดอร์มบอยส์  หมายถึงคู่ดูโอชาวจีนที่โด่งดังจากการลิปซิงค์วิดีโอเพลงโดยแบ็คสตรีท บอยส์ และกลุ่มศิลปินป็อปอื่น ชื่อของพวกเขาอาจปรากฏในนาม "Back Dormitory Boys", "Chinese Backstreet Boys", "Dormitory Boys", และ "Two Chinese Boys"

เริ่มจากประมาณปี 2005 เว่ย เว่ย และ ฮวง อี้ซิน นักศึกษาเอกช่างประติมากรรมจากสถาบันศิลปะกวางโจวทางใต้ของจีน  เกิดว่า ไม่มีอะไรทำในหอพักแคบๆ ที่อยู่กัน 4 คน จึงคิดหาอะไรสนุก ๆ ทำเล่น และเคยเห็นคลิปพวกลิปซิงค์สั้นๆ ทางอินเทอร์เน็ต จึงคิดทำบ้าง แบบร้องจบเพลง โดยได้ลิปซิงค์เพลงแรกคือเพลง "As Long As You Love Me" คือแบ็คสตรีท บอยส์ จากนั้นจึงตามมาด้วย "I Want It That Way" โดยได้โหลดขึ้นเซิร์ฟเวอร์จของสถาบันศิลปะให้เพื่อน ๆ ดูกันเล่น

เมื่อเพลงเริ่ม เว่ย เว่ย และ ฮวง อี้ซิน จะออกลีลาทำปากลิปซิงค์ โดยมีเพื่อนคนที่สามคือ เสี่ยวจิง หันหลังให้กล้อง เล่นเกมเคาเตอร์สไตรค์ประกอบอยู่หลักฉากแบบไม่ได้ตั้งใจ เสี่ยวจิงเพื่อนร่วมห้องจะหันหลังให้กล้องตลอดเวลาเกือบทุกวิดีโอที่เผยแพร่ไป

ปรากฏว่าเพื่อน ๆ ร่วมสถาบันเห็นและชอบกันมาก เลยบอกต่อ โพสต์ต่อกันไปเรื่อย ส่งต่อให้เพื่อนดู และกระจายระบาดต่อไปเรื่อยๆ จนคลิปวิดีโอชุดนี้ถูกโพสต์ขึ้นเน็ตตามเว็บต่างๆ ที่เปิดบริการโฮสต์ภาพ วิดีโอ รวมทั้ง ยูทูบ สิ่งที่ตามมาคือ กลายเป็นคนดังหลังจากการเผยแพร่

ทั้งสองหนุ่มเว่ย เว่ย และ ฮวง อี้ซิน ได้รับงานเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาโทรศัพท์มือถือให้กับบริษัทโมโตโรลา ไชน่า และเป็นเจ้าภาพจัดกิจกรรมประกวดลิปซิงค์ คอนเทสต์ในจีน ตามมาด้วยโฆษณาเป๊ปซี่ รับงานเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้เว็บ sina.com นอกจากนั้นยังตระเวนโชว์ตัวตามที่ต่างๆ ทั่วจีนและในต่างประเทศแล้ว ทั้งคู่ยังได้เริ่มตั้งสตูดิโอของตนเองขึ้นที่ปักกิ่ง เซ็นสัญญากับเอเยนซี่วงการบันเทิงอีกห้าปี และ เตรียมออกอัลบั้มแรกของตัวเอง
# ฉางเอ๋อ
ฉางเอ๋อ (;) เป็นเทพธิดาแห่งดวงจันทร์ตามความเชื่อปรัมปราของจีนและลัทธิเต๋ารวมถึงลัทธิขงจื๊อ โดยที่นางประทับเฉพาะแต่บนดวงจันทร์เท่านั้น. 

ฉางเอ๋อ เป็นคนรักของโฮวอี้ ซึ่งเป็นนักยิงธนูแห่งสวรรค์ ในยุคพระเจ้าเหยา ดวงอาทิตย์พร้อมกันส่องแสงอย่างสนุกสนานพร้อมกันถึง 10 ดวง ยังความเดือดร้อนแก่ผู้คนบนโลกมนุษย์อย่างมาก เง็กเซียนฮ่องเต้จึงมีบัญชาให้โฮวอี้ไปจัดการ ด้วยความคะนองโฮวอี้จึงใช้ธนูยิงดวงอาทิตย์ตกลงไปถึง 9 ดวงด้วยกัน เป็นการกระทำเกินกว่าเหตุ จึงมีบัญชาให้เนรเทศโฮวอี้และฉางเอ๋อลงไปอยู่บนโลกมนุษย์ เฉกเช่นมนุษย์ธรรมดาทั่วไป ทั้งคู่จึงตกลงกันที่จะไปใช้ชีวิตอยู่บนโลกเช่นมนุษย์ธรรมดาทั่วไป แต่โฮวอี้ได้ใช้ฝีมือยิงธนูปราบปรามสัตว์ร้ายต่าง ๆ ราบคาบจนผู้คนยกย่องให้เป็นผู้นำ โฮวอี้ลำพองใจจนลืมตัว ฉางเอ๋อสังเกตเห็นการเปลี่ยนไปอันนี้ แต่มิอาจทัดทานได้ วันหนึ่ง โฮวอี้ได้น้ำอมฤตมาจากเจ้าแม่หว่างมู่  หากใครได้ดื่มกินแล้วจะมีชีวิตเป็นอมตะ เป็นหนุ่มสาวตลอดไป แต่โฮวอี้ได้ถูกเฟิงเมิ่ง ชายผู้แอบอิจฉาเขามาตลอดดักยิงตายที่หน้ากระโจมที่พัก ส่วนฉางเอ๋อเศร้าโศกเสียใจต่อการตายของโฮวอี้ และนางก็ได้ดื่มน้ำอมฤตนี้แต่เพียงผู้เดียว และเหาะกลับไปยังดวงจันทร์เหมือนเดิม แต่เพียงผู้เดียวด้วยความเศร้าสร้อย ซึ่งเรื่องราวของนางเป็นส่วนหนึ่งที่เป็นที่มาของเทศกาลไหว้พระจันทร์ในคืนวันเพ็ญเดือน 8 (กันยายนตามปฏิทินสากล) แต่อย่างไรก็ดี เรื่องราวเกี่ยวกับนางก็มีแตกต่างกันออกไป เช่น ดั้งเดิมฉางเอ๋อมิใช่เทพธิดา แต่เป็นมนุษย์ธรรมดาบนโลก เป็นต้น เรื่องของฉางอี้, หน้า 184-191. สนุกกับเทศกาลเฉลิมฉลอง Goh Pei Ki เขียน แสงจินดา กันยาทิพย์ แปลและเรียบเรียง (พิมพ์ครั้งที่สอง: พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 สำนักพิมพ์ดอกหญ้า) ISBN 974-604-217-3

ปัจจุบัน ได้มีการตั้งชื่อดาวเทียมของจีนตามชื่อของนาง คือ ฉางเอ๋อ 1 และฉางเอ๋อ 2“ฉางเอ๋อ” เทพธิดาลอยฟ้าในตำนาน กลายเป็นเรื่องจริง
# โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ
โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ  เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ สร้างโดยชินเอโดงะ โชงะกุกัง และทีวีอาซาฮี มีความยาวทั้งสิ้น 90 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 2 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1981 โดยฉายควบกับเรื่อง "ไคบุทสึคุง ตอน ขอเชิญชวนสู่ไคบุทสึแลนด์" (怪物くん 怪物ランドへの招待)SF MOVIE DataBank：โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ, GeneralWorks, เรียกข้อมูลเมื่อ 25 ต.ค. 2550 และเข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1982 (พ.ศ. 2525) ซึ่งใช้ชื่อตอนว่า " โดเรม่อนบุกพิภพอวกาศ" ส่วนฉบับหนังสือการ์ตูน ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยเนชั่นเอ็ดดูเทนเมนท์

โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ ทำรายได้ในประเทศญี่ปุ่นไป 1,750 ล้านเยน แต่สำหรับการฉายในประเทศไทย กลับไม่ได้รับการตอบรับจากผู้ชมมากเท่าที่ควร เนื่องจากในขณะนั้น โดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี ได้เริ่มออกอากาศทาง ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. แล้ว  ทำให้ไม่ค่อยมีผู้สนใจเดินทางไปชมที่โรงภาพยนตร์มากนักสมประสงค์ เจียมบุญสม, นิตยสาร a day ปีที่ 2 ฉบับที่ 18, กุมภาพันธ์ 2545

 เรื่องย่อ 
เนื่องจากอุบัติเหตุในการวาร์ป ทำให้ยานอวกาศของโรพอลเกิดเสียหาย มิหนำซ้ำประตูห้องเก็บของในยานก็ไปเชื่อมต่อเข้ากับเสื่อในห้องนอนของโนบิตะอีกด้วย โรพอล และจามี่ ซึ่งเป็นทั้งสัตว์เลี้ยงและคู่หู ต้องติดอยู่ในห้วงอวกาศโดยที่ไม่สามารถไปไหนได้ จามี่เลยตัดสินใจเปิดประตูห้องเก็บของ ข้ามมิติมาที่โลกในช่วงกลางดึกเพื่อหาของกินไปเป็นเสบียง จนได้พบกับโนบิตะและโดราเอมอน พอรู้เรื่องราวทั้งหมด โดราเอมอนจึงเอาผ้าคลุมกาลเวลาออกมาซ่อมยานอวกาศให้ ทำให้โรพอลและจามี่สามารถเดินทางกลับดาวโคยะโคยะ ดาวบ้านเกิดของพวกเขาได้สำเร็จ 

หลังจากนั้นโนบิตะกับโดราเอมอนก็พากันไปเที่ยวที่ดาวของโรพอลอยู่เสมอ จนกระทั่งได้รู้ว่าบนดาวโคยะโคยะ บ้านเกิดของโรพอลนั้น มักจะมีเหล่าร้ายเข้ามาทำร้ายผู้คน และทำลายธรรมชาติบนดาวเป็นประจำ โดยมีเป้าหมายคือขับไล่ให้พวกผู้คนบนดาวอพยพไปอาศัยที่อื่น เพื่อที่พวกมันจะได้ยึดครองเหมืองแร่การ์ไทต์ ซึ่งเป็นแร่อันมีค่าที่เป็นเหมือนชีวิตของดาวโคยะโคยะ ด้วยเหตุนี้ โนบิตะและเพื่อนๆ จึงต้องหาทางช่วยเหลือและปกป้องความสงบสุขของดาวดวงนี้เอาไว้ให้ได้

 ตัวละครพิเศษในภาคนี้ 
 โรพอล (ロップル)
เด็กหนุ่มชาวดาวโคยะโคยะ ที่กำลังเดินทางดาวโคโคยะซึ้งเป็นบ้านเกิดของเขา จู่ๆเครื่องยานอวกาศก็ได้ตกลงไปติดกับเสื่อห้องนอนของโนบิตะไปยังโลกมนุษย์ทำให้เขาติดในเสื่อห้องนอนโนบิตะ ออกจากไม่ได้ พร้อมกับจามี่ กระต่ายคู่หูของเขา โดยเขากับจามี่ได้พบกับโดราเอมอนและโนบิตะโดยบัญเอิล
 จามี่     (チャミー)
สิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างคล้ายกระต่าย สัตว์เลี้ยงคู่หูของโรพอล
 เครม    (クレム)
น้องสาวของโรพอล
 แม่        
 คาโมรัน  (ボーガント)
 บูบู
 โบกันต์
 กอส
 เมส
 กิลาร์มิน   (ギラーミン)

 เพลงประกอบ 
 "โคโคโระ โอะ ยุราชิเตะ" (心をゆらして)
 เนื้อร้อง : เท็ตสึยะ ทาเคดะ / ทำนอง : ชุนสุเกะ คิคุจิ / ขับร้อง : มาโคโตะ อิวาบุจิ
# ไสว หัพนานนท์
ไสว หัพนานนท์ (13 ตุลาคม พ.ศ. 2450 - 13 ตุลาคม พ.ศ. 2558) โดยไสวเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งพรรคกิจสังคม กับ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ในปี พ.ศ. 2517 และเป็นอดีตนายช่างผู้ช่วยกองแบบแผนฝ่ายการช่างโยธา กรมรถไฟ อดีตวิศวกรผู้ช่วยนายช่างบำรุงทางลำชีอนุสรณ์หนังสืองานศพนายไสว หัพนานนท์

 ประวัติ 
ไสว หัพนานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2450 ที่กรุงเทพมหานคร โดยจบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยมีบุตรชาย 3 คน ได้แก่ ร้อยเอก ขจิต หัพนานนท์ นพ.ธนิต หัพนานนท์ นายสุวิทย์ หัพนานนท์ 

ไสว หัพนานนท์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2558 สิริรวมอายุ 108 ปี
# ออร์ค (มิดเดิลเอิร์ธ)
ออร์ค (Orc) ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน หมายถึง สิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่มีรูปร่างวิกลวิการ วิปริต จิตใจชั่วช้า เป็นสมุนของเทพฝ่ายมารนับแต่อดีต ได้แก่ มอร์กอธ และ เซารอน

ความเป็นมาของออร์คนั้นไม่แน่ชัด แต่ตำนานหนึ่งเชื่อว่า นับแต่สมัยโบราณกาลในยุคที่หนึ่ง มอร์กอธแอบจับตัวพวกเอลฟ์ ไปทรมานทั้งร่างกายและจิตใจ จนกลายสภาพเป็นสิ่งมีชีวิตที่วิปริต และดัดแปลงพันธุกรรมเสียใหม่ ด้วยความเคียดแค้นชิงชังในตัวพวกเอลฟ์ ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตแสนวิเศษที่ เอรู อิลูวาทาร์ทรงสร้างขึ้น

พวกออร์คเรียกกันเป็นหลายชื่อ และยังมีเผ่าพันธุ์ย่อยอีกหลายเผ่าพันธุ์ ในเรื่อง เดอะฮอบบิท มักเรียกพวกออร์คว่า กอบลิน (Goblin) พวกเอลฟ์เรียกชนกลุ่มนี้ว่า อีร์ค (Yrch) แต่โทลคีนถอดความมาเป็นภาษาอังกฤษโดยเลือกใช้ชื่อสิ่งมีชีวิตโบราณในเทพนิยายมาใช้เป็น ออร์ค

พวกออร์คส่วนใหญ่กลัวแสงแดด จึงมักหลีกเลี่ยงการเดินทางในเวลากลางวัน ในยามที่มอร์กอธหรือเซารอนต้องใช้กองทัพออร์คออกไปปฏิบัติการ จึงมักสร้างหมอกทึบเมฆดำปกคลุมผืนฟ้า เพื่อให้กองทัพออร์คเดินทางได้โดยสะดวก

ในยุคที่สาม ซารูมานได้ผสมพันธุ์พวกออร์คขึ้นใหม่ ให้มีความทนทานต่อแสงอาทิตย์ และมีรูปร่างสูงใหญ่แข็งแรง มีชื่อเรียกว่า พวก อูรุกไฮ ต่อมาเมื่อแหวนเอกธำรงค์ได้ถูกทำลายทำให้เซารอนสิ้นอำนาจและอาณาจักรมอร์ดอร์ล่มสลาย เหล่าออร์คได้กระจัดกระจายกันออกไป และลดจำนวนลงและถูกไล่ล่าจนหมดสิ้นไปในยุคที่ 4

 กอบลิน 
ในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน  กอบลิน เป็นพันธุ์หนึ่งของเผ่าออร์คที่มีรูปร่างค่อนข้างเล็ก แต่กอบลิน ปกครองตนเอง โดยมีราชากอบลิน ไม่ขึ้นตรงกับมอร์ดอร์หรือไอเซนการ์ด มักอาศัยอยู่ในถ้ำใต้ภูเขา เช่นในเทือกเขามิสตี้ ใจกลางอาณาจักรของพวกมันอยู่ใกล้ๆ กับไฮพาส ซึ่งเป็นเส้นทางที่ใช้เดินทางจากฟากตะวันออกไปยังทิศตะวันตกเพียงเส้นเดียวในเขตเหนือ กว่าจะถึงช่วงเวลาที่พันธมิตรแห่งแหวนได้เคลื่อนย้ายออกจากริเวนเดลล์ นักรบกอบลินสามารถปีนผนังถ้ำด้วยความง่ายดายและยังมองเห็นได้ในความมืดสนิท
# ไอเซนการ์ด
ไอเซนการ์ด (Isengard) เป็นชื่อของป้อมปราการแห่งหนึ่งในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเทือกเขามิสตี้ ในดินแดนระหว่างเทือกเขามิสตี้กับเอเร็ดนิมไรส์ ซึ่งอยู่ในอาณาเขตของอาณาจักรโรฮัน แต่เดิมป้อมปราการนี้สร้างขึ้นโดยชาวกอนดอร์ จนเมื่อมีการยกแว่นแคว้นโรฮันให้แก่ชาวโรเฮียริมแล้ว ไอเซนการ์ดจึงอยู่ในอารักขาของโรฮันด้วย

ในยุคที่สาม เมื่อเหล่าอิสตาริ เดินทางมาถึงมิดเดิลเอิร์ธ ซารูมานพ่อมดขาว ได้เดินทางมายังไอเซนการ์ด เพื่อศึกษาข้อมูลต่างๆ เกี่ยวกับแหวนเอก ชาวโรฮันจึงมอบไอเซนการ์ดให้ซารูมานใช้เป็นที่พำนัก ที่ไอเซนการ์ดมีหอคอยแห่งหนึ่งชื่อว่า ออร์ธังค์ หรือ หอคอยเขี้ยว ตั้งอยู่ใจกลางดินแดนวงแหวนแห่งนั้น หอคอยนี้เป็นที่เก็บรักษาเอกสารข้อมูลเก่าตั้งแต่ยุคสมัยเริ่มสร้างอาณาจักรกอนดอร์ ทำให้ซารูมานสืบทราบว่าแหวนเอกหายไปได้อย่างไร

ช่วงปลายของยุคที่สาม เมื่อซารูมานแปรพักตร์ไปเข้ากับเซารอน เขาได้ผลาญทำลายออร์ธังค์และไอเซนการ์ด โดยตัดโค่นต้นไม้โดยรอบ และขุดพื้นดินลงไปเพื่อทำเหมืองและคลังสรรพาวุธ ในที่สุดไอเซนการ์ดถูกยึดกลับคืนมาได้ด้วยกองทัพเอนท์ นำโดยทรีเบียร์ด
# อำเภอภักดีชุมพล
ภักดีชุมพล เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยภูมิ ชื่ออำเภอตั้งมาจากนามของ พระยาภักดีชุมพล เจ้าเมืองชัยภูมิ

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอภักดีชุมพลตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองไผ่ (จังหวัดเพชรบูรณ์) และอำเภอหนองบัวแดง 
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหนองบัวแดง อำเภอหนองบัวระเหว และอำเภอเทพสถิต
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอลำสนธิ (จังหวัดลพบุรี) และอำเภอวิเชียรบุรี (จังหวัดเพชรบูรณ์)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอวิเชียรบุรี อำเภอบึงสามพัน และอำเภอหนองไผ่ (จังหวัดเพชรบูรณ์)

 ประวัติ 
ท้องที่อำเภอภักดีชุมพลเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอหนองบัวแดง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอภักดีชุมพลhttps://ratchakitcha.soc.go.th/documents/1589832.pdf เมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2531 โดยแยกการปกครองออกมาจำนวน 3 ตำบล คือ ตำบลบ้านเจียง ตำบลเจาทอง และตำบลวังทอง รวม 36 หมู่บ้าน ปัจจุบันได้แยกเพิ่มอีก 1 ตำบล คือ ตำบลแหลมทอง โดยตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอและศูนย์ราชการที่บ้านลาดชุมพล หมู่ที่ 1 ตำบลเจาทองhttps://ratchakitcha.soc.go.th/documents/1621356.pdf และได้ยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อ 7 กันยายน พ.ศ. 2538

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอภักดีชุมพลแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 47 หมู่บ้าน ได้แก่
 #  รหัสท้องที่  ชื่อตำบล  อักษรโรมัน  จำนวนหมู่บ้าน 1.  361401  เจาทอง  Chao Thong  14 หมู่บ้าน 2.  361402  บ้านเจียง  Ban Chiang  11 หมู่บ้าน 3.  361403  วังทอง  Wang Thong  13 หมู่บ้าน 4.  361404  แหลมทอง  Laem Thong  9 หมู่บ้าน

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอภักดีชุมพลประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
 องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเจียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเจียงทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลเจาทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเจาทองทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังทองทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแหลมทองทั้งตำบล

 แหล่งน้ำสำคัญ 
 ลำน้ำเจา  เป็นลำน้ำสายหลักของอำเภอ ไหลผ่านทั้ง 4 ตำบล
 ลำน้ำเจียง เป็นลำน้ำสายหลักของตำบลบ้านเจียงและตำบลแหลมทอง
 อ่างเก็บน้ำห้วยเสือดาว เป็นแอ่งน้ำธรรมชาติที่สำคัญในเขตตำบลวังทอง 

 สถานที่ท่องเที่ยว 
 จุดชมวิวเขาพังเหย ตำบลเจาทอง ตั้งอยู่ยอดเขาพังเหย ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 225 ห่างจากตัวเมืองชัยภูมิ 75 กิโลเมตร  เป็นที่แวะพักผ่อนระหว่างเดินทาง  มีร้านอาหารของชาวบ้านและศูนย์บริการนักท่องเที่ยว
 น้ำตกสายรุ้ง หมู่ที่ 7 บ้านซับประสิทธิ์ ตำบลเจาทอง 
 ถ้ำแก้ว ตำบลแหลมทอง ห่างจากอำเภอภักดีชุมพลไปทางทิศเหนือ 9 กิโลเมตร ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2359 ถึงบ้านซับเจริญมีทางแยกซ้ายไปอีก 5 กิโลเมตร ถ้ำแห่งนี้อยู่ภายในบริเวณวัดถ้ำแก้ว ลักษณะของถ้ำคล้ายห้องโถงลึกลงไปในภูเขา บรรยากาศเย็นและชื้นตลอดเวลา มีไฟฟ้าให้แสงสว่างภายในถ้ำ จากปากถ้ำมีทางเดินลงลึกไปถึงด้านล่าง ซึ่งมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ และมีหินย้อย อยู่ตามผนังถ้ำ เมื่อต้องแสงเกิดเป็นประกาย

ภักดีชุมพล