wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# บ็อบบี ชาร์ลตัน
เซอร์ รอเบิร์ต ชาร์ลตัน (11 ตุลาคม ค.ศ. 1937 – 21 ตุลาคม ค.ศ. 2023) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุก ปีกซ้าย หรือ กองหน้าตัวกลาง ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งตลอดกาล เขาเป็นสมาชิกของทีมอังกฤษที่ชนะการแข่งขันฟุตบอลโลกปี 1966 ซึ่งเป็นปีที่เขาได้รับรางวัลบัลลงดอร์ ด้วย เขาจบอันดับสองในการลงคะแนนรางวัลบัลลงดอร์ในปี 1967 และ 1968 เขาเล่นฟุตบอลสโมสรเกือบทั้งหมดที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งเขาโด่งดังจากสัญชาตญาณในการรุก ความสามารถในการผ่านบอลจากกองกลาง การยิงไกลอันดุเดือดจากทั้งเท้าซ้ายและขวา ความฟิต และความแข็งแกร่ง เขาถูกตักเตือนเพียงสองครั้งในอาชีพของเขา ครั้งหนึ่งกับอาร์เจนตินาในฟุตบอลโลกปี 1966 และอีกครั้งหนึ่งในแมตช์ลีกกับเชลซี ด้วยความสำเร็จทั้งในระดับสโมสรและระดับนานาชาติ เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นเก้าคนที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก ยูฟ่า ยูโร เปี้ยนคัพและบัลลงดอร์แจ็ค พี่ชายของเขา ซึ่งเคยอยู่กับทีมที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลกเช่นกัน เคยเล่นตำแหน่งกอง หลัง ให้กับลีดส์ยูไนเต็ดและเคยเป็นผู้จัดการทีมสาธารณรัฐไอร์แลนด์ เป็นเวลา 10ปี

ชาร์ลตันเกิดที่เมืองแอชิงตัน นอร์ธัมเบอร์แลนด์ ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชุดใหญ่ของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ในปี 1956 ด้วยวัย 18 ปี และในไม่ช้าเขาก็ได้เป็นผู้เล่นตัวจริง ซึ่งในช่วงเวลานั้นเขาได้เป็นแชมป์ดิวิชัน 1 ในปี 1957 จากนั้นเขาก็รอดชีวิตจากเหตุการณ์ภัยพิบัติทางอากาศมิวนิก เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 1958 หลังจากได้รับการช่วยเหลือจากแฮร์รี เกร็กก์ ผู้รักษาประตูของทีม;ชาร์ลตันเป็นผู้รอดชีวิตคนสุดท้ายของยูไนเต็ดจากอุบัติเหตุครั้งนี้ หลังจากช่วยยูไนเต็ดคว้าแชมป์เอฟเอคัพ ในปี 1963 และฟุตบอลลีกในปี 1965 และ 1967 เขาได้เป็นกัปตันทีมแทนเดนิส ลอว์ กัปตันทีมตัวจริงที่ได้รับบาดเจ็บก่อนการแข่งขัน คว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพที่สนามเวมบลีย์ ในปี 1968 เขาทำได้ 2 ประตูจากทั้งหมด 4 ประตูในรอบชิงชนะเลิศช่วยให้พวกเขากลายเป็นสโมสรจากอังกฤษทีมแรกที่ชนะการแข่งขัน ชาร์ลตันออกจากแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดหลังจบฤดูกาล 1972–73 มาเป็นผู้จัดการทีมเพรสตันนอร์ทเอนด์ในฤดูกาล 1973–74

รางวัล
สโมสร
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ฟุตบอลลีกเฟิสต์ดิวิชัน (3): 1956–57, 1964–65, 1966–67
เอฟเอคัพ (1): 1962–63
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ (4): 1956, 1957, 1965, 1967
ยูโรเปี้ยนคัพ (1): 1967–68
ทีมชาติ
ฟุตบอลโลก (1): 1966
บริติชโฮมแชมเปียนชิป (10): 1958, 1959, 1960, 1961, 1964, 1965, 1966, 1968, 1969, 1970
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1968 (เหรียญทองแดง)
รางวัลส่วนตัว
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษ: 1965–66
ลุกฟุตบอลทองคำ: 1966
FIFA World Cup All-Star Team (2): 1966, 1970
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรป: 1966
PFA Merit Award: 1974
FWA Tribute Award: 1989
FIFA World Cup All-Time Team: 1994
Football League 100 Legends: 1998
English Football Hall of Fame: 2002
ฟีฟ่า 100: 2004
UEFA Golden Jubilee Poll: 2004
BBC Sports Personality of the Year Lifetime Achievement Award: 2008
ลอริอุสเวิลด์สปอตส์อะวอดส์ รางวัลบุคคลที่ทุ่มเทให้กับวงการกีฬาตลอดทั้งชีวิตแห่งปี : 2012
# หลอน...ไม่หลับ
หลอน...ไม่หลับ (,)  เป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญ พูดภาษาอังกฤษ  ถ่ายทำในบาร์เซโลนา ประเทศสเปน โดยทีมงานสร้างชาวสเปน กำกับโดยแบรด แอนเดอร์สัน ผู้กำกับชาวอเมริกัน และนำแสดงโดยคริสเตียน เบล

เรื่องย่อ
ภาพยนตร์กล่าวถึงช่างคุมเครื่องจักรในโรงงาน ชื่อ "เทรเวอร์ เรซนิก" (รับบทโดย เบล) ที่ป่วยเป็นโรคนอนไม่หลับมานานแรมปี จนกระทั่งร่างกายผ่ายผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก เรซนิกมีพฤติกรรมแปลกๆ จนเพื่อนร่วมงานสงสัยว่าติดยาเสพติด และพากันหนีห่าง เขากลายเป็นคนเก็บเนื้อเก็บตัว คบหากับคนรู้จักเพียงไม่กี่คน ได้แก่ "สตีวี" โสเภณีคู่ขา (รับบทโดย เจสัน ลีห์) "มาเรีย" สาวเสิร์ฟในร้านกาแฟ (รับบทโดย ซานเชซ-กีฮอน) และ "นิโคลัส" ลูกชายของมาเรีย  อาการของเรซนิกเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ มองเห็นภาพซ้ำๆ กัน จนมีอาการจิตหลอน 

ภาพยนตร์เฉลยในตอนจบว่า เมื่อปีก่อนหน้านั้นเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ขึ้น  โดยเรซนิกขับรถสปอร์ตด้วยความเร็วสูง ชนเด็กชายคนหนึ่งเสียชีวิต แล้วขับรถหนีไป  ด้วยความรู้สึกผิดในส่วนลึกของจิตใจ ทำให้เขาเกิดอาการนอนไม่หลับตลอดมาจนร่างกายทรุดโทรม และเกิดอาการประสาทหลอน  ในตอนท้ายของเรื่อง เรซนิกเข้ามอบตัวกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ และนอนหลับได้เป็นครั้งแรกในเวลาหลายปี

งานสร้าง
ก่อนหน้าการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ คริสเตียน เบลที่มีความสูง 6 ฟุต ต้องใช้เวลา 4 เดือนในการลดน้ำหนักโดยการอดอาหาร ในแต่ละวันเขารับประทานเพียงกาแฟ 1 แก้ว และแอปเปิล 1 ผล (รับพลังงานวันละ 275 แคลอรี)   น้ำหนักของเบลลดลงถึงประมาณ 27 - 28 กิโลกรัม จากเดิม 82 กิโลกรัม เหลือเพียงประมาณ 55 - 54 กิโลกรัม

หลังจากแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ คริสเตียน เบล รับบทเป็นแบทแมนใน แบทแมน บีกินส์ เขาทำการเพิ่มน้ำหนัก และเล่นกล้ามจนมีน้ำหนัก 86 กิโลกรัม

บทภาพยนตร์โดยสกอตต์ โคซาร์ ได้รับอิทธิพลจากผลงานเรื่อง The Double: A Petersburg Poem ของฟีโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี และยังอ้างอิงถึงผลงานอีกหลายเรื่องของเขา ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง พี่น้องคารามาซอฟ (The Brothers Karamazov), อาชญากรรมและการลงทัณฑ์ (Crime and Punishment), The Idiot และ Notes from Underground   ตัวละคร เทรเวอร์ เรซนิก นำมาจากชื่อของ เทรนต์ เรซเนอร์ แห่งวงไนน์อินช์เนลส์
# แอนแทรกซ์ (วงดนตรี)
แอนแทรกซ์  เป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลอเมริกัน จากนครนิวยอร์ก ก่อตั้งวงในปี 1981 เป็นวงหนึ่งที่มีความโด่งดังมากที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1980 ในกระแสเพลงแทรชเมทัล และเป็นที่รู้จักในฐานะวงที่นำเพลงเฮฟวีเมทัลและแร็ปมารวมกันเป็นวงแรก และขณะที่แทรชเมทัลเริ่มก้าวสู่กระแสหลักในช่วงกลางถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 แอนแทรกซ์ก็ได้รับขนานนามว่าเป็นหนึ่งใน "บิ๊กโฟร์" ของเพลงแทรชเมทัล ร่วมไปกับเมทัลลิกา เมกาเดธ และสเลเยอร์
# สปีดเมทัล
สปีดเมทัล  เป็นแนวเพลงย่อยของเฮฟวีเมทัล เริ่มมีตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 มีที่มาจาก NWOBHM และฮาร์ดคอร์พังก์ ในเว็บไซต์ออลมิวสิกอธิบายแนวเพลงนี้ไว้ว่า "เร็ว เกรี้ยวกราด และต้องใช้ความสามารถทางเทคนิค อย่างสุดขีด" และสปีดเมทัลในท้ายสุดก็หย่อนจังหวะความรุนแรงลง และค่อย ๆ พัฒนามาเป็นแนวเพลงแทรชเมทัลในที่สุด

เพลง "Stone Cold Crazy" ของวงควีน จากอัลบั้มปี 1974 ชุด Sheer Heart Attack ก็เป็นเครื่องแสดงถึงเพลงสปีดเมทัล เพลงนี้ยังถูกมาทำใหม่โดยเมทัลลิกา ส่วนเพลงที่ถือเป็นเพลงสปีดเมทัลเพลงแรก โดยแฟนเพลงแนวนี้พูดถึงคือ เพลง "Highway Star" โดยวงดีปเพอร์เพิล จากอัลบั้มในปี 1972 ชุด Machine Head รวมถึงเพลง "Kill the King" ของวงเรนโบว์ จากอัลบั้มในปี 1978 ชุด Long Live Rock 'n' Roll ที่เชื่อว่าเป็นหนึ่งในบรรดาเพลงแนวสปีดเมทัลเพลงแรก ส่วนวงดนตรีที่มีอิทธิพลแนวเพลงนี้มากที่สุด 2 วงคือวงมอเตอร์เฮด และจูดาสพรีสต์
# ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ (บราวน์)
ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันบนไม้ที่เขียนโดยฟอร์ด แมดด็อกซ บราวน์ (Ford Madox Brown) จิตรกรสมัยพรีราฟาเอลไลท์ชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะที่เมืองเบอร์มิงแฮมในสหราชอาณาจักร

ฟอร์ด แมดด็อกซ บราวน์เขียนภาพ “ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ” ในปี ค.ศ. 1855 เป็นภาพของผู้อพยพสองคนที่กำลังออกจากอังกฤษเพื่อไปตั้งรกรากในต่างประเทศ

เบื้องหลัง 
บราวน์เริ่มเขียนภาพนี้ในปี ค.ศ. 1852 หลังจากที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเพื่อนสนิททอมัส วูลเนอร์ (Thomas Woolner) ประติมากรพรีราฟาเอลไลท์ผู้เพิ่งออกเดินทางในเดือนกรกฎาคมในปีเดียวกันเพื่อไปตั้งถิ่นฐานใหม่ในออสเตรเลีย การอพยพจากอังกฤษถึงจุดสูงสุดเมื่อประชากรกว่า 350,000 คนอพยพออกจากอังกฤษในปีนั้น บราวน์ผู้ถือตนเองว่าเป็นผู้อดทนและออกจะวิปริตเล็กน้อยก็ตรึกตรองว่าจะไปเริ่มชีวิตใหม่ในอินเดียอยู่เช่นกัน

ภาพเขียน
แม้ว่าฟอร์ด แมดด็อกซ บราวน์จะไม่เคยเป็นสมาชิกของกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์ แต่ภาพ “ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ” ก็เช่นเดียวกับภาพเขียนอื่น ๆ อีกหลายภาพของบราวน์ก็แสดงลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ของศิลปะพรีราฟาเอลไลท์ ภาพเขียนเป็นภาพสามีภรรยาผู้กำลังจะเดินทางออกจากอังกฤษเป็นครั้งสุดท้าย บุคคลหลักสองคนในภาพเป็นภาพเหมือนของบราวน์เองและภรรยาเอ็มมาจ้องตรงไปข้างหน้าด้วยสายตาที่ปราศจากความรู้สึก ไม่ได้หันไปสนใจกับผาขาวแห่งโดเวอร์ (white cliffs of Dover) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์สิ่งแรกที่เห็นที่เป็นอังกฤษที่เริ่มจะจะลับสายตาไปทางตอนบนขวาของภาพ จากการแต่งกายทำให้ทราบได้ว่าเป็นชนชั้นกลาง ฉะนั้นจึงไม่ได้อพยพจากอังกฤษด้วยเหตุผลที่กดดันทางเศรษฐกิจเช่นเดียวกับชนชั้นแรงงานอื่น ๆ บราวน์บรรยายว่า:

เด็กผมสีอ่อนในฉากหลังข้างหลังไหล่ชายทีนั่งข้างหน้าชื่อแคทเธอรินเป็นลูกของบราวน์ ผู้ที่เกิดในปี ค.ศ. 1850 ส่วนมือของทารกที่เอ็มมากุมอยู่เป็นมือของโอลิเวอร์ลูกคนที่สอง

เพื่อจะให้ภาพเขียนแสดงถึงสภาวะที่ตรากตรำบราวน์เขียนภาพนี้ในสวนนอกบ้าน ยิ่งอากาศไม่ดีเท่าไหร่บราวน์ก็ยิ่งมีความพอใจมาขึ้นเท่านั้น จนถึงกับบันทึกความรู้สึกเมื่อมือเย็นจนซีดขาว ที่บราวน์ต้องการจะให้ปรากฏในภาพ เพื่อนบ้านมีความเห็นว่าบราวน์เป็นคนที่ออกจะแปลกโดยเฉพาะเมื่อไปนั่งเขียนภาพนอกบ้านในสภาวะอากาศต่าง ๆ 

ภาพนี้มีด้วยกันสองภาพ ภาพหนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะที่เมืองเบอร์มิงแฮม อีกภาพหนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ฟิทซ์วิลเลียมที่เคมบริดจ์ ภาพเขียนสีน้ำที่เขียนจากภาพนี้ระหว่างปี ค.ศ. 1864–ค.ศ. 1866 อยู่ที่เททบริเตน นอกจากนั้นก็ยังมีภาพอื่นที่เป็นภาพศึกษาของภาพนี้ ภาพทุกภาพเป็นจิตรกรรมทรงกลมแบบที่นิยมเขียนกันในยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยา
# ทาร์ทัน
ทาร์ทัน หรือ ลายสกอต  คือลายไขว้แถบแนวตั้งและแนวนอนหลายสี ทาร์ทันมาจากผ้าทอที่ในปัจจุบันมาจากวัสดุหลายชนิดที่มีความเกี่ยวข้องโดยเฉพาะกับสกอตแลนด์ คิลท์สกอตแลนด์ส่วนใหญ่จะเป็นลายทาร์ทัน หรือที่เรียกว่า “ลายสกอต” ในประเทศไทย หรือ “plaid” ในสหรัฐอเมริกา แต่ในสกอตแลนด์ “plaid” เป็นผ้าใช้พาดบนไหล่หรือผ้าห่ม ทาร์ทันทำด้วยแถบสลับสีด้วยด้ายที่ย้อมสีแล้วที่เป็นลายขวางฉากระหว่างเส้นพุ่งและเส้นยืน

จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 ลักษณะของลายทาร์ทันไฮห์แลนด์มากจะบ่งได้ว่ามาจากบริเวณใดแทนที่จะเป็นลายประจำตระกูลสกอต (Scottish Clan) ใดตระกูลหนึ่ง เพราะในสมัยนั้นการทอทาร์ทันทำกันในท้องถิ่นที่ทำให้มีสีและลายตามรสนิยมและสีธรรมชาติตามที่มีในท้องถิ่นที่ทอ ต่อมาในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ลายทาร์ทันก็วิวัฒนการมาเป็นเครื่องหมายประจำตระกูล ประจำสถาบัน หรือประจำกองทหารM.A. Newsome, 'The Scottish Tartans Museum': http://www.scottishtartans.org/tartan.html  เช่นในลายน้ำเงินเขียวเข้มของกองทหารไฮห์แลนด์แบล็คว็อช เป็นต้น

 ระเบียงภาพ
# คิลต์
คิลต์  เครื่องแต่งกายครึ่งน่องที่อัดจีบด้านหลังเดิมเป็นเครื่องแต่งกายตามประเพณีของชาวสกอตที่ราบสูง (Scottish highlands)  หรือชาวสกอตทางตอนเหนือของสกอตแลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 คิลต์ก็มามีความหมายทางวัฒนธรรมที่เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติของสกอตแลนด์โดยทั่วไป หรือสิ่งที่มีความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์กับเคลต์ (โดยเฉพาะเกล (Gaels)) คิลต์มักจะทำจากผ้าที่ทอจากขนแกะลายทาร์ทัน

คิลต์ในปัจจุบันมักจะแต่งกันในโอกาสที่เป็นทางการหรือในการแข่งขันกีฬาที่ราบสูง (Highland games) แต่เมื่อไม่นานมานี้ก็มีการเริ่มใช้คิลต์ในโอกาสที่ไม่เป็นทางการด้วย

คิลต์มีสองชนิด “คิลต์ใหญ่” ซึ่งเป็นคิลต์ที่ท่อนล่างมีความยาวครึ่งน่อง ท่อนบนใช้พันรอบตัว หรือเหน็บไว้กับเข็มขัด หรือคลุมหัว และ “คิลต์สั้น” ซึ่งคือส่วนล่างของ “คิลต์ใหญ่” ที่เป็นคิลต์ที่นิยมใช้กันในปัจจุบัน

 ระเบียงภาพ
# อนาสตาเชีย (นักร้อง)
อนาสตาเชีย  เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1968Chrissy Iley (August 24, 2008). Anastacia Bares All . Fabulous Magazine UK. Prior to this she was represented as born in 1973 in mainstream media, eg Trials of Anastacia  at Times Online and Anastacia  at The Biography Channel. Accessed 2008-08-24. เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เธอประสบความสำเร็จอย่างสูงในยุโรป เอเชีย โอเชียเนีย แอฟริกาใต้ อเมริกาใต้ แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควรในประเทศบ้านเกิด สหรัฐอเมริกา ในปี 2005 เธอมียอดขายทั่วโลกมากกว่า 20 ล้านชุดAnastacia, 20 million worldwide sales award  (November 2005) JM Enternational. (accessed 2008-10-10) เธอเป็นคนตัวเล็ก (สูง 160 ซม.) แต่มีเสียงอันทรงพลัง และมีเอกลักษณ์ที่เธอมักสวมแว่นตา แต่เธอได้ผ่าตัดตาถาวรแล้วในเดือนสิงหาคม 2005

เธอปรากฏบนหัวข้อข่าวอีกครั้งในปี 2003 เมื่อเธอเป็นมะเร็งเต้านม และเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2007 เธอแต่งงานกับบอดี้การ์ดของเธอเอง เวย์น นิวตัน ในเม็กซิโก

 Album 
 1999 - Not That Kind
 2001 - Freak of Nature
 2004 - Anastacia
 2008 - Heavy Rotation
 2012 - It's a Man's World
 2014 - Resurrection
 2015 - Ultimate Collection

 1993: One More Chance
 1993: Forever Luv (duet with David Morales)
 1998: Mi Negra, Tu Bombón (duet with Omar Sosa)
 1998: Not That Kind
 1999: Tienes Un Solo (duet with Omar Sosa)
 1999: I'm Outta Love
 2000: Saturday Night's Alright for Fighting (duet with Elton John)
 2001: Let It Be (duet with Paul McCartney, Anastacia other artists)
 2001: I Ask of You (duet with Luciano Pavarotti)
 2001: What More Can I Give (duet with Michael Jackson and other artists)
 2001: Love Is Alive (duet with Vonda Shepard)
 2001: 911 (duet with Wyclef Jean)
 2001: Cowboys And Kisses
 2001: Made For Lovin' You
 2001: Paid My Dues
 2002: One Day in Your Life
 2002: Boom
 2002: Why'd You Lie To Me
 2002: You'll Never Be Alone
 2002: I Thought I Told You That (duet with Faith Evans)
 2002: You Shook Me All Night Long (duet with Celine Dion)
 2002: Bad Girls (duet with Jamiroquai)
 2003: Love Is a Crime
 2003: We Are the Champions, We Will Rock You, Amandla (duet with Queen, Beyoncé, Bono, Cast and David A. Stewart)
 2004: Left Outside Alone
 2004: Sick And Tired
 2004: Welcome To My Truth
 2004: Heavy On My Heart
 2004: I Do (duet with Sonny Sandoval)
 2005: Everything Burns (duet with Ben Moody)
 2005: Pieces Of A Dream
 2006: I Belong To You (duet with Eros Ramazzotti)
 2007: Sing (duet with Annie Lennox and other artists)
 2008: I Can Feel You
 2008: Absolutely Positively
 2009: Holding Back the Years (duet with Simply Red)
 2009: Defeated
 2009: Stalemate (duet with Ben's Brothers)
 2010: Safety (duet with Dima Bilan)
 2010: Burning Star (duet with Natalia Druyts)
 2011: What Can We Do (A Deeper Love) (duet with Tiësto)
 2012: If I Was Your Boyfriend (duet with Tony Moran)
 2012: Dream on
 2012: Best Of You
 2014: Stupid Little Things
 2014: Staring at the Sun
 2014: Lifeline
 2015: Take This Chance
 2015: Army of Me
# จาโคเบียน
__NOTOC__
จาโคเบียน อาจจะหมายถึง

 สมัยจาโคเบียน (Jacobean era)
 สถาปัตยกรรมจาโคเบียน (Jacobean architecture)
 วรรณกรรมจาโคเบียน (Jacobean literature) 
 จาโคเบียน (คณิตศาสตร์) เมทริกซ์ของอนุพันธ์ย่อยของฟังก์ชันหลายตัวแปร
# จาโคไบต์ (แก้ความกำกวม)
__NOTOC__
จาโคไบต์ อาจจะหมายถึง

 ขบวนการจาโคไบต์ (Jacobitism)
 การลุกฮือจาโคไบต์ (Jacobite rising) -
# ฟุกกิง
ฟุกกิง  เป็นหมู่บ้านในประเทศออสเตรียTarsdorf Official map ในเทศบาลเมืองทาร์สดอร์ฟOfficial governmental Homepage of Tarsdorf Municipality ในเขตอินน์ (Innviertel) ทางตะวันตกของรัฐโอแบร์เอิสเตอร์ไรช์  หมู่บ้านนี้ตั้งอยู่ห่างจากทางตอนเหนือของ ซาลซ์บูร์ก 33 กม. และห่างจากชายแดนประเทศเยอรมนีทางตะวันตก 4 กม.

ถึงมีหมู่บ้านจะมีประชากรเพียง 106 คน (ปี 2020) หมู่บ้านกลายมาเป็นที่สนใจในโลกภาษาอังกฤษจากชื่อเดิมที่การะสะกดเหมือนกันกับคำหยาบคายในภาษาอังกฤษ "fucking" (แปล: "การเย็ด")

 ประวัติ 
ประวัติการตั้งถิ่นฐานของหมู่บ้าน Fucking มีมาอย่างน้อยตั้งแต่ปี 1070 โดยตั้งตามชื่อชายในศตวรรษที่ 6 ที่ชื่อ Focko ส่วน "-ing" เป็นคำเสริมท้ายในภาษาเก่าของภาษากลุ่มเจอร์แมนิก ที่แสดงที่มาของคน ที่มาของคำที่จะติดไปด้วย ดังนั้น Fucking มีความหมายว่า "สถานที่ของ ชายชื่อ Focko"Brits steal carloads of F**king Austrian roadsigns หมู่บ้านนี้มีประชากร 107 คน

Fucking ถือเป็นสถานที่โด่งดังในเรื่องป้ายจราจร ที่นักท่องเที่ยวมักจะหยุดมาถ่ายรูปป้ายจราจร และยังมักถูกขโมยเป็นประจำUrban Legends Reference Pages: Welcome to Austria ซึ่งก็ต้องมีกองทุนส่วนกลางสำหรับจ่ายค่าป้ายที่ถูกขโมยไปWhat’s the F---ing joke? ในปี 2004 หลังจากที่ถูกขโมยป้ายอยู่บ่อยครั้ง จึงมีการลงคะแนนเสียงให้เปลี่ยนชื่อหมู่บ้าน แต่ก็มีการคัดค้านเกิดขึ้น  ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2005 ป้ายถนนได้ถูกแทนที่โดยป้ายป้องกันขโมยโดยเชื่อมเหล็กและตรีงไว้ด้วยคอนกรีต เพื่อป้องกันการขโมย
# อิเล็กทรอนิกา
อิเล็กทรอนิกา  เป็นคำที่ใช้รวมกับแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์หลายประเภท เช่น เทคโน เฮาส์ แอมเบียนต์ ดรัมแอนด์เบส จังเกิล อินดัสเทรียลแดนซ์ คำนี้นำมาใช้เพื่ออธิบายรูปแบบดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่ได้จัดเป็นเพียงแค่เพลงเต้นรำ แต่ยังเน้นในการฟังเพลงมากกว่า
# แจกเคอไบต์
แจกเคอไบต์  เป็นผู้สนับสนุนการนำราชวงศ์สทิวเวิร์ตกลับคืนสู่ราชบัลลังก์บริเตน ขบวนการของบุคคลดังกล่าว ซึ่งส่วนใหญ่แล้วเกิดขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 เรียกว่า แจกเคอไบทิซึม (Jacobitism) มาจากคำว่า "ยาโคบุส" (Iacobus) ภาษาละตินของคำว่า "เจมส์" (James) ซึ่งหมายถึง พระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ผู้ถูกถอดจากราชบัลลังก์ในการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์เมื่อ ค.ศ. 1688 เนื่องจากรัฐสภาอังกฤษเห็นว่า พระองค์ทรงทอดทิ้งราชบัลลังก์ และยกพระราชธิดาของพระองค์ คือ แมรีที่ 2 กับพระสวามีของพระนาง คือ วิลเลียมที่ 3 ขึ้นสู่ราชบัลลังก์แทน

การปฏิวัติดังกล่าวก่อให้เกิดสัญญาระหว่างกษัตริย์กับราษฎร ซึ่งถ้ากษัตริย์ละเมิด จะต้องถูกถอดจากราชบัลลังก์ แต่กลุ่มแจกเคอไบต์เห็นว่า กษัตริย์มาจากการแต่งตั้งของพระเจ้าตามทฤษฎีเทวสิทธิ์ และจะถูกถอดถอนด้วยมนุษย์ไม่ได้ จึงมองว่า ระบอบปกครองหลังจาก ค.ศ. 1688 เป็นต้นมาขาดความชอบธรรม อย่างไรก็ดี แจกเคอไบต์ยังเห็นไม่ลงรอยกันในหลาย ๆ เรื่อง เช่น ในราชอาณาจักรไอร์แลนด์ แจกเคอไบต์มุ่งหมายปลดแอกไอร์แลนด์เป็นรัฐอิสระและยกเลิกการตั้งนิคมเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17 ซึ่งเป็นเรื่องที่พระเจ้าเจมส์ที่ 2 เองทรงไม่เห็นด้วย และใน ค.ศ. 1745 มีการปะทะกันระหว่างชาลส์ เอดเวิร์ด สทิวเวิร์ด กับกลุ่มแจกเคอไบต์จากสกอตแลนด์ เนื่องด้วยการผนวกดินแดนเมื่อ ค.ศ. 1707 และมีเรื่องเทวสิทธิ์เป็นหัวใจหลักของความขัดแย้งภายใน

ภายนอกไอร์แลนด์ ขบวนการแจกเคอไบต์เกิดขึ้นอย่างเข้มข้นในภาคตะวันตกของที่สูงสกอต เพิร์ทเชอร์ และแอเบอดีนเชอร์ รวมถึงในหลายพื้นที่ของนอร์เทิร์นอิงแลนด์ซึ่งมีประชากรคาทอลิกมาก เช่น แลงคาเชอร์ นอร์ทอัมเบอร์แลนด์ และเดอรัม นอกจากนี้ ยังมีผู้สนับสนุนในบางส่วนของเวลส์ เวสต์มิดแลนส์ และเซาท์เวสต์อิงแลนด์ ทั้งยังมีผู้สนับสนุนในระดับระหว่างประเทศ เช่น มหาอำนาจยุโรปบางแห่งที่ให้การอุปถัมภ์แก่แจกเคอไบต์เพื่อกระพือความขัดแย้ง และแจกเคอไบต์เองก็ยังเข้าเป็นทหารในกองทัพต่างชาติหลายชาติ

แจกเคอไบต์ก่อการกำเริบหลายครั้ง เช่น สงครามวิลเลียมในไอร์แลนด์ช่วง ค.ศ. 1689–1691 และการลุกฮือของแจกเคอไบต์ในสกอตแลนด์ช่วง ค.ศ. 1689 ที่รุนแรงได้แก่การลุกฮือของแจกเคอไบต์ ค.ศ. 1715 1719 และ 1745 นอกเหนือไปจากการรุกรานที่ฝรั่งเศสหนุนหลังในค.ศ. 1708 และ 1744 ตลอดจนแผนดำเนินการที่ไม่สำเร็จอีกหลายแผน การลุกฮือเมื่อ ค.ศ. 1745 นั้นส่งผลให้ราชวงศ์แฮนโนเวอร์ซึ่งกำลังอยู่ในอำนาจต้องหวาดหวั่นอยู่ชั่วระยะหนึ่งและถอนทหารคืนจากยุโรปภาคพื้นทวีป แต่เมื่อฝรั่งเศสเลิกสนับสนุนใน ค.ศ. 1748 ก็ทำให้แจกเคอไบต์ค่อยสลายและสูญสิ้นความเป็นขบวนการทางการเมืองที่รุนแรง ปัจจุบัน แจกเคอไบต์ยังมีอยู่ในฐานะที่เป็นขบวนการทางวัฒนธรรมสกอตเพื่อเฉลิมฉลองประเพณีของที่สูงสกอต
# สโตน (หน่วยมวล)
สโตน  สัญลักษณ์ st เป็นหน่วยวัดมวลและน้ำหนักในระบบอังกฤษ เคยเป็นที่นิยมใช้ในประเทศเครือจักรภพแห่งชาติ โดยใช้ในการวัปริมาณผลผลิตทางการเกษตร มีค่าเทียบเท่ากับ 14 ปอนด์  หรือประมาณ 6.35 กิโลกรัม

ตั้งแต่ ค.ศ. 1985 สหราชอาณาจักรได้ออกกฎหมายยกเลิกการใช้งานหน่วยวัดน้ำหนักนี้ในการพาณิชย์ 1985 Weights and Measures Act  แต่ในความเป็นจริงยังเป็นที่ใช้กันทั่วไปในประเทศอังกฤษและไอร์แลนด์ ในการระบุน้ำหนักร่างกาย โดยบุคคลที่มีน้ำหนัก 72 กิโลกรัม ในสหรัฐอเมริกาจะใช้ว่า "158 ปอนด์" และในสองประเทศดังกล่าวจะใช้ว่า "11 สโตน 4" หรือ "11 สโตน และ 4 ปอนด์" 

ค่าพหูพจน์ของสโตน คือ สโตน (stone ไม่มีการเติม -s ต่อท้าย)
# ร่มร่อน
thumb
ร่มร่อน  เป็นอากาศยานเบาพิเศษประเภทหนึ่ง สามารถเคลื่อนที่ได้โดยพลังงานจลน์ ซึ่งเกิดจากแรงดึงดูดของโลก กระทำต่อปีก (Airfoils) ทำให้ร่มร่อนสามารถเคลื่อนที่ไปข้างหน้าได้ไกล โดยอาศัยแรงยก (aerodynamic force) ที่เกิดขึ้นต่อร่มร่อน เมื่อมีอากาศไหลผ่านปีก 

ร่มร่อนสามารถลอยสูงขึ้นไปได้ด้วยปัจจัยสองประการคือ 
 ลอยขึ้นไปกับมวลอากาศร้อนซึ่งเคลื่อนที่ขึ้น เช่น ลมร้อน (thermal soaring) 
 ลอยขึ้นไปกับ กระแสอากาศที่พุ่งขึ้นอันเนื่องจากมีมวลอากาศเคลื่อนที่ปะทะสิ่งกีดขวาง เช่น ลมที่พัดมาปะทะแนวสันเขาแล้วพัดขึ้นข้ามเขา ร่มร่อนสามารถอาศัยลมบนแนวสันเขาที่ยกตัวขึ้นนี้ ล่องลอยไปตามแนวสันเขาได้ตามความยาวของแนวสันเขา (ridge soaring)

 ประวัติ 
thumbnail
ในราวกลางปี 1980 ที่ประเทศอังกฤษ นาย John Harbot และนาย Andrew Crowley ได้พบว่าร่มทรงสี่เหลี่ยมสามารถลอยออกไปได้เองหากมีขนาดใหญ่ จากนั้นพวกเขาจึงทำการทดลองบินออกจากที่ลาดบนเขาด้วยตัวเองเป็นผลสำเร็จ และเหตุการณ์ในครั้งนั้นได้ก่อให้เกิดการพัฒนาตามมา จนกลายมาเป็นร่มร่อนรูปร่างหน้าตาอย่างในปัจจุบันที่เห็น และเริ่มแพร่หลายไปในหลายประเทศในยุโรป อเมริกา ญี่ปุ่น และออสเตรเลีย

 โครงสร้าง 

ร่มร่อนประกอบด้วย
 ปีก (canopy) มีรูปทรงลิ่มอากาศ (airfoils) เพื่อก่อให้เกิดแรงยกเมื่อมีอากาศไหลผ่าน ตัวปีกจะถูกแบ่งเป็นห้องหลายห้องมีรูระบายอากาศทะลุถึงกันทุกห้อง มีคุณสมบัติที่สำคัญคือ ต้องมีรูปทรงที่คงที่ ไม่ต้องการความยืดหยุ่น  ผลิตจากไนลอน แดครอน และโพลีเอสเตอร์ ที่ผ่านการเคลือบผิวเพื่อให้ลื่นลม และอากาศไม่สามารถผ่านทะลุเนื้อผ้าได้ 
 สายร่ม แบ่งออกเป็นส่วนคือ สายพยุง (suspension line) และสายเบรก (break line) ภายในจะเป็นเคฟล่า ถูกห่อหุ้มด้วยเส้นใยโพลีเอสเตอร์ มีคุณสมบัติคือ สายพยุงต้องไม่สามารถยืดหยุ่นได้ แต่สายเบรกที่ต่อกับมือจับ (toggle) สามารถยืดหยุ่นได้ 
 ไรเซอร์ (Riser) คือแถบผ้าที่ต่อจากส่วนปลายสุดของสายพยุง แล้วมารวมกันไว้ที่ rapid ring  ปลายของไรเซอร์จะต่อเข้ากับ คาราบินเนอร์ (karabiner) ก่อนต่อเข้ากับที่นั่งนักบิน 
 ที่นั่งนักบิน (harness) จะถูกออกแบบมาให้นั่งได้สบาย มีอุปกรณ์ป้องกันการกระแทกหลัง ก้น และด้านข้าง

 อุปกรณ์ความปลอดภัย 
 รองเท้า ที่สำคัญต้องห่อหุ้มขึ้นมาเลยข้อเท้า และมีแถบเฝือกอ่อนด้านข้างสองด้านเพื่อป้องกันข้อเท้าพลิก
 หมวกนิรภัย จะต้องมีการระบายอากาศที่ดี ที่บริเวณหูจะต้องเปิดช่องเพื่อให้นักบินสามารถรับฟังเสียงลมได้ 
 ถุงมือ เพื่อป้องกันความหนาวเย็น
 แว่นกันแดด เพื่อป้องกันสายตาจากรังสีอุลตราไวโอเลต

 ร่มร่อนในประเทศไทย 

ในประเทศไทย ร่มร่อนได้เข้ามาเผยแพร่เป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2537 โดยนายสุวัจน์ หาญณรงค์ นำเข้ามาจากประเทศญี่ปุ่น นำเข้ามาบินเป็นครั้งแรกที่อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง 

สถานที่บินร่มร่อนในประเทศไทย
 เขาสเดา อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
 เขาพาง ตำบลหาดพันไกร อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร
 ยอดเขา อุทยานแห่งชาติภูเรือ จังหวัดเลย
 แหลมพรหมเทพ จังหวัดภูเก็ต
 คุ้งวิมาน จันทบุรี
เขาระเบิด อำเภอหนองใหญ่ จังหวัดชลบุรี

 แหล่งข้อมูลอื่น
# เดอะแกรดูเอท พิษรักแรงสวาท
เดอะแกรดูเอท พิษรักแรงสวาท   เป็นภาพยนตร์โรแมนติก คอเมดี-ดรามา ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1967 กำกับการแสดงโดยไมค์ นิโคลส์ เขียนบทภาพยนตร์โดย บัค เฮนรี และ คัลเดอร์ วิลลิงแฮม นำแสดงโดย แอนน์ แบนครอฟต์ และ ดัสติน ฮอฟแมน ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจากนวนิยายขายดีของ ชาร์ลส์ เว็บบ์ เรื่อง พิษรักแรงสวาท ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1963 โดยเป็นผลงานการแสดงเรื่องที่สองของฮอฟแมน และสร้างชื่อเสียงเป็นอย่างมากให้กับเขา โดยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ

ภาพยนตร์กล่าวถึงเบนจามิน แบรดด็อก (รับบทโดย ฮอฟแมน) เด็กหนุ่มที่เพิ่งจบจากมหาวิทยาลัย ไม่มีความทะเยอทะยาน และยังไม่มีเป้าหมายในชีวิต เบนจามินปฏิเสธคำขอของบิดาที่จะให้เรียนต่อ และมีความสัมพันธ์ชู้สาวกับคุณนายโรบินสัน (รับบทโดย แบนครอฟต์) สาวใหญ่ที่พบในงานเลี้ยง เหตุการณ์ยุ่งยากเกิดขึ้นเมื่อเบนจามินถูกบิดาบังคับให้ออกไปนัดเที่ยวกับอีเลน (รับบทโดย รอสส์) ลูกสาวของคุณโรบินสัน เพื่อนทนายของพ่อ (ซึ่งเป็นลูกสาวของคุณนายโรบินสัน) และเกิดความรักต่อกัน 

ภาพยนตร์ถูกนำออกฉายในโรงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1967 และประสบความสำเร็จอย่างมหาศาลด้วยการทำรายได้เฉพาะในทวีปอเมริกาเหนือมากถึง 104 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากทุนสร้างเพียง 3 ล้าน โดยเป็นภาพยนตร์ที่สามารถทำเงินได้มากที่สุดอันดับ 1 ในปี 1967 ซึ่งหากคิดรายได้ของภาพยนตร์โดยรวมกับอัตราเงินเฟ้อในปี ค.ศ. 2021 แล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้จะมีรายได้ในปีที่เข้าฉายมากถึง 857 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นอกจากนี้ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 40 ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์มากถึง 7 สาขารางวัล ซึ่งถือว่าเข้าชิงรางวัลออสการ์มากที่สุดเป็นอันดับ 4 ของปีดังกล่าว รองจากเรื่อง หนุ่มห้าว สาวเหี้ยม และ ถนอมรักไว้ในหัวใจ ที่เข้าชิง 10 สาขารางวัล และ ด็อกเตอร์ ดูลิตเติ้ล ที่เข้าชิง 9 สาขารางวัล โดย ไมค์ นิโคลส์ ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม นอกจากนี้ยังได้รับเลือกให้เข้าสู่หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติของสหรัฐอเมริกา และได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ยอดเยี่ยมตลอดกาล 100 เรื่องของสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน

เพลงประกอบของภาพยนตร์เรื่องนี้ คือเพลง Mrs. Robinson  เดิมไมค์ นิโคลส์ ขอร้องให้พอล ไซมอน แต่งเพลงใหม่สำหรับใช้ในภาพยนตร์ให้เป็นจำนวน 3 เพลง แต่ไซมอนมีเวลาแต่งให้ได้เพียงเพลงเดียว จึงได้นำเพลงที่แต่งไม่เสร็จ เกี่ยวกับ "คุณนายโรสเวลต์" (เอเลนอร์ โรสเวลต์ ภริยาประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์) มาเปลี่ยนเนื้อร้องเป็น "คุณนายโรบินสัน"แต่งโดยพอล ไซมอน ขับร้องโดยไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง ซิงเกิลติดอันดับหนึ่งของนิตยสารบิลบอร์ด และได้รับรางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี ประจำปี 1969
# ชาวเคิร์ด
ชาวเคิร์ด  เป็นกลุ่มชนอิหร่าน ที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคบนภูเขาของเคอร์ดิสถานในเอเชียตะวันตก ซึ่งกินพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี, ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอิหร่าน, ทางเหนือของอิรัก และทางเหนือของซีเรีย โดยมีดินแดนส่วนแยกของชาวเคิร์ดในอานาโตเลียกลาง, โฆรอซอน และคอเคซัส เช่นเดียวกันกับสังคมชาวเคิร์ดพลัดถิ่นในเมืองทางตะวันตกของตุรกี (โดยเฉพาะอิสตันบูล) และยุโรปตะวันตก (โดยเฉพาะในประเทศเยอรมนี) ประชากรชาวเคิร์ดมีประมาณ 30 ถึง 45 ล้านคนBased on arithmetic from World Factbook and other sources cited herein: A Near Eastern population of 28–30 million, plus approximately a 2 million diaspora gives 30–32 million. If the highest (25%) estimate for the Kurdish population of Turkey, in Mackey (2002), proves correct, this would raise the total to around 37 million.

ชาวเคิร์ดพูดภาษาเคิร์ดและกลุ่มภาษาซาซา–โกรานี ซึ่งอยู่ในสาขาอิหร่านตะวันตกของกลุ่มภาษาอิหร่านในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน

หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและการพ่ายแพ้ของจักรวรรดิออตโตมัน ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ทำข้อกำหนดสำหรับรัฐเคิร์ดตามสนธิสัญญาแซฟร์ใน ค.ศ. 1920 อย่างไรก็ตาม มีการละเมิดสัญญาในสามปีต่อมา เพราะมีการแบ่งดินแดนตามสนธิสัญญาโลซาน ทำให้ชาวเคิร์ดมีสถานะเป็นชนกลุ่มน้อยในประเทศใหม่ทั้งหมดWho are the Kurds? by BBC News, 31 October 2017