wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ที-26
รถถัง ที-26  เป็นรถถังเบาสัญชาติโซเวียตที่ถูกใช้งานในช่วงความขัดแย้งหลายครั้งในช่วงสมัยระหว่างสงครามและสงครามโลกครั้งที่สอง มันถูกพัฒนาขึ้นมาจากรถถัง วิคเกอร์-6 ตัน ของอังกฤษ และเป็นหนึ่งในการออกแบบรถถังที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในช่วงปี ค.ศ. 1930 จนกระทั่งเกราะที่บางเบาของมันที่มีความเสี่ยงต่อปืนต่อต้านรถถังแบบใหม่Franco, El Tanque de la Guerra Civil Española, p. 74 มันถูกผลิตในจำนวนที่มากกว่ารถถังคันอื่นๆ ในช่วงเวลานั้น โดยมีการผลิตที่มากกว่า 11,000 คัน ในช่วงปี ค.ศ. 1930 สหภาพโซเวียตได้พัฒนารถถัง ที-26 จำนวน 53 แบบ รวมทั้งรถถังที่สามารถพ่นไฟได้ ยานพาหนะวิศวกรในการรบ รถถังที่ถูกควบคุมจากระยะไกล ปืนใหญ่อัตตาจร รถแทรกเตอร์ลากจูงปืนใหญ่ และยานหุ้มเกราะลำเลียงพล ยี่สิบสามรายการเป็นแบบรุ่นที่ถูกผลิต ส่วนรุ่นอื่นๆ ล้วนเป็นต้นแบบที่ถูกทดลองSvirin, Kolomiets (2000), p. 4

ที-26 และบีที เป็นรถถังหลักของกองกำลังยานเกราะของกองทัพแดงในช่วงสมัยระหว่างสงคราม ที-26 เป็นรถถังที่มีความสำคัญที่สุดในสงครามกลางเมืองสเปนและมีบทบาทที่สำคัญในช่วงยุทธการทะเลสาบคาซานในปี ค.ศ. 1938 เช่นเดียวกับในสงครามฤดูหนาวในปี ค.ศ. 1939-40 แม้ว่าเกือบที่จะล้าสมัยไปแล้วในช่วงต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง ที-26 เป็นรถถังที่มีจำนวนมากที่สุดในกองกำลังยานเกราะของกองทัพแดงในช่วงที่เยอรมันบุกครองสหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 ที-26 ต้องต่อสู้รบกับเยอรมันและประเทศพันธมิตรในช่วงยุทธการที่มอสโกในปี ค.ศ. 1941-42 ยุทธการที่สตาลินกราดและยุทธการที่คอเคซัสในปี ค.ศ. 1942-1943 หน่วยรถถังบางส่วนของแนวรบเลนินกราดซึ่งพวกเขาใช้งานรถถัง ที-26 จนถึงปี ค.ศ. 1944 รถถังเบา ที-26 ของโซเวียตซึ่งแสดงให้เห็นถึงการใช้งานครั้งสุดท้ายในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 ในช่วงการเอาชนะกองทัพคันโตของญี่ปุ่นในแมนจูเรีย

ที-26 ได้ถูกส่งออกนอกประเทศและถูกใช้งานอย่างกว้างขวางโดยสเปน จีน และตุรกี รถถัง ที-26 ที่ถูกยึดครองมาซึ่งถูกใช้งานโดยกองทัพฟินแลนด์ เยอรมัน โรมาเนีย และฮังการี รถถังคันนี้มีความน่าเชื่อถือและดูแลรักษาง่าย และมีการออกแบบให้ทันสมัยอย่างต่อเนื่องในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1931 - ค.ศ. 1941 ไม่มีรุ่นใหม่ของที-26 ที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงหลังปี ค.ศ. 1940
# จังหวัดทตโตริ
จังหวัดทตโตริ  เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภูมิภาคชูโงกุ มีเมืองหลวงอยู่ที่นครทตโตริ

 ภูมิศาสตร์ 
จังหวัดทตโตริตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะฮนชู ทิศเหนือติดต่อกับทะเลญี่ปุ่น ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดเฮียวโงะ ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดโอกายามะและจังหวัดฮิโรชิมะ และทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดชิมาเนะ

 การปกครอง 
จังหวัดทตโตริประกอบด้วย 4 นคร 5 อำเภอ 14 เมือง และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่

 นคร 
 คูราโยชิ 
 ซาไกมินาโตะ 
 ทตโตริ 
 โยนาโงะ 

 อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน 
 อำเภอไซฮากุ 
 เมืองไดเซ็ง 
 เมืองนัมบุ 
 เมืองโฮกิ 
 หมู่บ้านฮิเอซุ 
 อำเภอโทฮากุ 
 เมืองโคโตอูระ 
 เมืองมิซาซะ 
 เมืองยูริฮามะ 
 เมืองโฮกูเอ 
 อำเภอยาซุ 
 เมืองชิซุ 
 เมืองยาซุ 
 เมืองวากาซะ 
 อำเภออิวามิ 
 เมืองอิวามิ 
 อำเภอฮิโนะ 
 เมืองโคฟุ 
 เมืองนิจินัง 
 เมืองฮิโนะ
# จังหวัดยามางูจิ
จังหวัดยามางูจิ  เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่นในภูมิภาคชูโกกุบนเกาะฮนชูNussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005). Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. 10-ISBN 0-674-01753-6; 13-ISBN 978-0-674-01753-5; OCLC 58053128 ยามางูจิเป็นเมืองหลวงของจังหวัด แต่เมืองใหญ่ที่สุดคือชิโมโนเซกิ

 ภูมิศาสตร์ 
จังหวัดยามางูจิตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกสุดของเกาะฮนชู โดยทิศเหนือของจังหวัดติดต่อกับทะเลญี่ปุ่น จังหวัดชิมาเนะ และจังหวัดฮิโรชิมะ ทิศตะวันตกติดต่อกับทะเลญี่ปุ่น ส่วนทิศใต้และทิศตะวันออกติดต่อกับทะเลในเซโตะ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดติดต่อกับช่องแคบคัมมงซึ่งกั้นระหว่างเกาะฮนชูและเกาะคีวชู โดยมีสะพานแขวนคัมมงทอดข้ามระหว่างชิโมโนเซกิและคิตะกีวชู

 การปกครอง 
จังหวัดยามางูจิประกอบด้วย 13 นคร 4 อำเภอ และ 6 เมือง ได้แก่

 นคร 
 คูดามัตสึ 
 ชิโมโนเซกิ 
 ชูนัง 
 ซังโยโอโนดะ 
 นางาโตะ 
 มิเนะ 
 ยานาอิ 
 ยามางูจิ 
 อิวากูนิ 
 อูเบะ 
 ฮางิ 
 ฮิการิ 
 โฮฟุ 

 อำเภอและเมือง 
 อำเภอคูงะ 
 เมืองวากิ 
 อำเภอคูมาเงะ 
 เมืองคามิโนเซกิ 
 เมืองทาบูเซะ 
 เมืองฮิราโอะ 
 อำเภออาบุ 
 เมืองอาบุ 
 อำเภอโอชิมะ 
 เมืองซูโอโอชิมะ
# ผู้รับจ้างก่อสร้าง
ผู้รับจ้างก่อสร้าง หรือชื่อเรียกทั่วไปว่า ผู้รับเหมา  หมายถึง ผู้ชนะการประกวดราคา หรือผู้ที่เจ้าของงาน (ผู้ว่าจ้าง) เลือกให้เป็นผู้ทำงานก่อสร้างตามที่ระบุไว้เอกสารสัญญา

 ประเภทของผู้รับจ้างก่อสร้าง 
 ผู้รับจ้างก่อสร้างหลัก คือ ผู้รับจ้างที่ลงนามในเอกสารสัญญา ซึ่งยอมรับและตกลงที่จะดำเนินการก่อสร้างให้ลุล่วงแล้วเสร็จด้วยดี เป็นไปตามวัตถุประสงค์ที่ระบุไว้ในเอกสารสัญญา รวมทั้งต้องรับผิดชอบในผลของงานของผู้รับจ้างช่วงด้วย
 ผู้รับจ้างช่วง คือ ผู้รับจ้างที่รับทำงานให้ผู้รับจ้างหลักอีกทอดหนึ่ง ในการทำงานก่อสร้างใด ๆ การที่ผู้รับจ้างก่อสร้างหลักจะจ้างผู้รับจ้างช่วงให้ทำงานส่วนใดส่วนหนึ่งนั้น ต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าของงาน หรือผู้ว่าจ้างก่อนเสมอ และสำหรับงานก่อสร้างของราชการ จะต้องมีหนังสืออนุมัติเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้ว่าจ้าง

 สิ่งสำคัญสำหรับผู้รับจ้างก่อสร้าง 
ผู้รับจ้างก่อสร้างจะต้องปฏิบัติงานทุกอย่างให้เป็นไปตามเอกสารสัญญา ด้วยวัสดุและฝีมือแรงงาน ตามที่กำหนดไว้ในเอกสารสัญญา โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องเป็นไปตาม ข้อกำหนดทางเทคนิค และแบบ

 สมาคมที่เกี่ยวข้อง 
 สมาคมอุตสาหกรรมก่อสร้างไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
# จังหวัดโอกายามะ
จังหวัดโอกายามะ  ตั้งอยู่บริเวณภาคชูโงกุบนเกาะฮนชูNussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Okayama-ken" in ; "Chūgoku" at . ประเทศญี่ปุ่น มีเมืองหลวงอยู่ที่นครโอกายามะNussbaum, "Okayama" at .

 ภูมิศาสตร์ 
จังหวัดโอกายามะอยู่ทางตะวันตกของเกาะฮนชู ทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดทตโตริ ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดเฮียวโงะ ทิศใต้ติดต่อกับทะเลในเซโตะซึ่งกั้นระหว่างจังหวัดโอกายามะและจังหวัดคางาวะบนเกาะชิโกกุ และทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดฮิโรชิมะ

 การปกครอง 
จังหวัดโอกายามะประกอบด้วย 15 นคร 10 อำเภอ 10 เมือง และ 2 หมู่บ้าน ได้แก่

 นคร 
 คาซาโอกะ 
 คูราชิกิ 
 เซโตอูจิ 
 โซจะ 
 ทากาฮาชิ 
 ทามาโนะ 
 นีมิ 
 บิเซ็ง 
 มานิวะ 
 มิมาซากะ 
 สึยามะ 
 อากาอิวะ 
 อาซากูจิ 
 อิบาระ 
 โอกายามะ  (เมืองหลวง)

 อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน 
 อำเภอคัตสึตะ 
 เมืองโชโอ 
 เมืองนางิ 
 อำเภอคางะ 
 เมืองคิบิจูโอ 
 อำเภอคูเมะ 
 เมืองคูเมนัง 
 เมืองมิซากิ 
 อำเภอโทมาตะ 
 เมืองคางามิโนะ 
 อำเภอมานิวะ 
 หมู่บ้านชินโจ 
 อำเภอวาเกะ 
 เมืองวาเกะ 
 อำเภอสึกูโบะ 
 เมืองฮายาชิมะ 
 อำเภออาซากูจิ 
 เมืองซาโตโช 
 อำเภอโอดะ 
 เมืองยากาเงะ 
 อำเภอไอดะ 
 หมู่บ้านนิชิอาวากูระ 

 สโมสรกีฬา 
จังหวัดโอกายามะมีสโมสรฟุตบอลอาชีพได้แก่ฟาเจียโน โอกายามะในเจลีก ดิวิชัน 2 และมิตซูบิชิ มิซูชิมะในชูโงกุซ็อกเกอร์ลีก และมีสโมสรวอลเลย์บอลอาชีพได้แก่โอกายามะซีกัลส์ในวี.ลีก 1
# จังหวัดโทกูชิมะ
จังหวัดโทกูชิมะ  ตั้งอยู่บริเวณภาคชิโกกุNussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Tokushima prefecture" ใน กูเกิลบุ๊คส์.  ของญี่ปุ่น มีเมืองหลวงอยู่ที่โทกูชิมะNussbaum, "Tokushima" ที่ กูเกิลบุ๊คส์.

 ภูมิศาสตร์ 
จังหวัดโทกูชิมะตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะชิโกกุ มีอาณาเขตติดต่อกับบริเวณต่าง ๆ ดังนี้
 ทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดคางาวะ ทะเลในเซโตะ และช่องแคบนารูโตะ โดยมีสะพานแขวนโอนารูโตะเชื่อมกับเกาะอาวาจิ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเฮียวโงะและเชื่อมต่อกับเกาะฮนชูผ่านทางสะพานอากาชิไคเกียวอีกทอดหนึ่ง
 ทิศตะวันออกติดต่อกับช่องแคบคิอิซึ่งกั้นระหว่างเกาะชิโกกุและคาบสมุทรคิอิ
 ทิศใต้ติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิกและจังหวัดโคจิ
 ทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดคางาวะ

 การปกครอง 
จังหวัดโทกูชิมะประกอบด้วย 8 นคร 8 อำเภอ 15 เมือง และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่

 นคร 
 โคมัตสึชิมะ 
 โทกูชิมะ (เมืองหลวง)
 นารูโตะ 
 มิมะ 
 มิโยชิ 
 โยชิโนงาวะ 
 อานัง 
 อาวะ 

 อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน 
 อำเภอคัตสึอูระ 
 เมืองคัตสึอูระ 
 เมืองคามิกัตสึ 
 อำเภอไคฟุ 
 เมืองไคโย 
 เมืองมินามิ 
 เมืองมูงิ 
 อำเภอนากะ 
 เมืองนากะ 
 อำเภอมิมะ 
 เมืองสึรูงิ 
 อำเภอมิโยชิ 
 เมืองฮิงาชิมิโยชิ 
 อำเภอเมียวโด 
 หมู่บ้านซานาโงจิ 
 อำเภอเมียวไซ 
 เมืองคามิยามะ 
 เมืองอิชิอิ 
 อำเภออิตาโนะ 
 เมืองคามิอิตะ 
 เมืองคิตาจิมะ 
 เมืองมัตสึชิเงะ 
 เมืองอิตาโนะ 
 เมืองไอซูมิ 

 กีฬา 
จังหวัดโทกูชิมะเคยเป็นเจ้าภาพการแข่งขันบาสเกตบอลชิงแชมป์เอเชียใน พ.ศ. 2550 นอกจากนี้จังหวัดโทกูชิมะยังมีสโมสรฟุตบอลอาชีพได้แก่โทกูชิมะ วอร์ติส ซึ่งแข่งขันในเจลีก ดิวิชัน 2 ในฤดูกาล 2018 และมีสโมสรเบสบอลอาชีพได้แก่โทกูชิมะ อินดิโกซ็อกซ์
# จังหวัดโออิตะ
จังหวัดโออิตะ  ตั้งอยู่บริเวณภาคคีวชูของประเทศญี่ปุ่น มีเมืองหลวงอยู่ที่นครโออิตะ

 ประวัติศาสตร์ 

 ภูมิศาสตร์ 
จังหวัดโออิตะตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะคีวชู ทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดฟูกูโอกะในขณะที่ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดคูมาโมโตะและจังหวัดมิยาซากิ ชายฝั่งด้านทิศเหนือและทิศตะวันออกติดต่อกับช่องแคบบุงโงะ

 การปกครอง 
จังหวัดโออิตะประกอบด้วย 14 นคร 3 อำเภอ 3 เมือง และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่
 นคร 

 คูนิซากิ 
 คิตสึกิ 
 ซาอิกิ 
 ทาเกตะ 
 นากัตสึ 
 บุงโงตากาดะ 
 บุงโงโอโนะ 
 เบ็ปปุ 
 ยูฟุ 
 สึกูมิ 
 อูซะ 
 อูซูกิ 
 โออิตะ 
 ฮิตะ 

 อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน 
 อำเภอคูซุ 
 เมืองคูซุ 
 เมืองโคโกโนเอะ 
 อำเภอฮายามิ 
 เมืองฮิจิ 
 อำเภอฮิงาชิกูนิซากิ 
 หมู่บ้านฮิเมชิมะ 

 เศรษฐกิจ 

 วัฒนธรรม 

 กีฬา 
จังหวัดโออิตะมีสโมสรกีฬาต่าง ๆ ดังนี้
 ฟุตบอล – โออิตะ ทรินิตา
 บาสเกตบอล – โออิตะ ฮีตเดวิลส์
 วอลเลย์บอล – โออิตะมิโยชิไวส์เซออัดเลอร์
 ฟุตซอล – วาซาเจย์ โออิตะ

 
โออิตะ
# จังหวัดเอฮิเมะ
จังหวัดเอฮิเมะ  ตั้งอยู่บนเกาะชิโกกุNussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Ehime" in . มีมัตสึยามะเป็นเมืองหลวง เป็นแหล่งต่อเรือที่สำคัญ รวมไปถึงอุตสาหกรรมสิ่งทอ กระดาษ เคมีภัณฑ์ และขุดเจาะน้ำมัน และมีส้มเป็นสินค้าขึ้นชื่อ

 ภูมิศาสตร์ 
จังหวัดเอฮิเมะตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะชิโกกุ มีพรมแดนติดต่อกับจังหวัดอื่นอีกสามจังหวัดบนเกาะชิโกกุได้แก่จังหวัดคางาวะและจังหวัดโทกูชิมะทางทิศตะวันออกและจังหวัดโคจิทางทิศใต้ ในขณะที่ด้านทิศเหนือและทิศตะวันตกเป็นชายฝั่งทะเล ทิศเหนือติดกับทะเลในเซโตะ ทิศตะวันตกติดกับช่องแคบบุงโงะ โดยทางตะวันตกของจังหวัดมีคาบสมุทรซาดามิซากิซึ่งเป็นคาบสมุทรที่แคบที่สุดในญี่ปุ่น

 การปกครอง 
จังหวัดเอฮิเมะประกอบด้วย 11 นคร 7 อำเภอ และ 9 เมือง ได้แก่

 นคร 
 ชิโกกุจูโอ 
 เซโยะ 
 ไซโจ 
 โทอง 
 นิอิฮามะ 
 มัตสึยามะ (เมืองหลวง)
 ยาวาตาฮามะ 
 อิโยะ 
 อิมาบาริ 
 อูวาจิมะ 
 โอซุ 

 อำเภอและเมือง 
 อำเภอคามิอูเกนะ 
 เมืองคูมาโกเง็ง 
 อำเภอคิตะ 
 เมืองอูจิโกะ 
 อำเภอคิตะอูวะ 
 เมืองคิโฮกุ 
 เมืองมัตสึโนะ 
 อำเภอนิชิอูวะ 
 เมืองอิกาตะ 
 อำเภอมินามิอูวะ 
 เมืองไอนัง 
 อำเภออิโยะ 
 เมืองโทเบะ 
 เมืองมาซากิ 
 อำเภอโอจิ 
 เมืองคามิจิมะ
# ถนนอังรีดูนังต์
thumb|ถนนอังรีดูนังต์มุ่งหน้าสภากาชาดไทย

ถนนอังรีดูนังต์  เป็นถนนในท้องที่แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร เริ่มต้นจากถนนพระรามที่ 1 (สามแยกเฉลิมเผ่า) ถึงถนนพระรามที่ 4 (สี่แยกอังรีดูนังต์) เดิมเรียกถนนสายนี้ว่า "ถนนสนามม้า" เนื่องจากผ่านสนามม้าปทุมวัน (ปัจจุบันคือราชกรีฑาสโมสร) ตัดผ่านสถานที่สำคัญ คือ สถานเสาวภา สภากาชาดไทย โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (คณะรัฐศาสตร์, คณะวิศวกรรมศาสตร์, คณะอักษรศาสตร์, คณะสัตวแพทยศาสตร์ และคณะทันตแพทยศาสตร์) โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน สยามสแควร์ โรงพยาบาลตำรวจ และ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ

ประวัติ
ในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 ซึ่งตรงกับวันกาชาดสากล ทางการได้เปลี่ยนชื่อถนนสนามม้าเป็นถนนอังรีดูนังต์ หลังจากที่สภากาชาดสากลได้เสนอให้ประเทศสมาชิกจัดทำอนุสรณ์เนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปีกาชาดสากล และระลึกถึงอ็องรี ดูว์น็อง (Henri Dunant) ชาวสวิส ผู้ริเริ่มกิจการกาชาดสากล

แต่เดิมถนนสายนี้จะมี "คลองอรชร" ขนานอยู่ด้านตะวันตกหน้าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นคลองที่เชื่อมระหว่างคลองหัวลำโพง (โดยมีถนนหัวลำโพงนอกตัดข้ามคลองอรชรที่สะพานเฉลิมศักดิ์ 43 ปัจจุบันคือสี่แยกอังรีดูนังต์ ถนนพระรามที่ 4) และคลองบางกะปิ หรือคลองแสนแสบ (ส่วนบริเวณสุดถนนอังรีดูนังต์ ยังมีถนนพระรามที่ 1 ข้ามคลองอรชร ที่สะพานเฉลิมเผ่า 52 ปัจจุบันคือสามแยกเฉลิมเผ่า) แต่ปัจจุบันได้ถมคลองตลอดช่วงถนนอังรีดูนังต์ไปแล้ว และขยายเป็นพื้นที่การจราจรแทน

บนถนนสายนี้มีท่าปล่อยรถประจำทาง สาย 16, 21 และ 141 บริเวณหน้าสถานเสาวภา และช่วงจากประตูรัฐศาสตร์ ถึงสามแยกเฉลิมเผ่ายังเป็นเส้นทางรถโดยสารภายในจุฬาฯ สาย 1, 3 และ 4

 สถานที่สำคัญ 
เรียงลำดับจากแยกอังรีดูนังต์ถึงแยกเฉลิมเผ่า
 ด้านตะวันตกของถนน (ซ้ายมือ) 
 สถานเสาวภา สภากาชาดไทย 
 คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
 คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
 หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
 คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
 โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน
 คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
 คณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
 สยามสแควร์

 ด้านตะวันออกของถนน (ขวามือ) 
 โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย
 วิทยาลัยพยาบาลสภากาชาดไทย
 คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
 ราชกรีฑาสโมสร
 วิทยาลัยพยาบาลตำรวจ
 โรงพยาบาลตำรวจ
 สำนักงานตำรวจแห่งชาติ

 กายภาพ 
 ความยาว 1,600 เมตร (1.6 กิโลเมตร) จากถนนพระรามที่ 4 ถึงถนนพระรามที่ 1
 เขตถนน 36.50 เมตร
 ผิวจราจร 29 เมตร แบบ คสล.
 ทางเท้า ด้านซ้าย 5 เมตร ด้านขวา 2.5 เมตร
# จังหวัดมิยาซากิ
จังหวัดมิยาซากิ ตั้งอยู่บริเวณภาคคีวชูของญี่ปุ่น มีเมืองหลวงคือมิยาซากิ

 ภูมิศาสตร์ 
จังหวัดมิยาซากิตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะคีวชู มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดโออิตะทางทิศเหนือ จังหวัดคูมาโมโตะทางทิศตะวันตก และจังหวัดคาโงชิมะทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ชายฝั่งด้านตะวันออกของจังหวัดมิยาซากิติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิก

 การปกครอง 
จังหวัดมิยาซากิประกอบด้วย 9 นคร 6 อำเภอ 14 เมือง และ 3 หมู่บ้าน ได้แก่
 นคร 

 นครคูชิมะ 
 นครโคบายาชิ 
 นครไซโตะ 
 นครนิจินัง 
 นครโนเบโอกะ 
 นครมิยาโกโนโจ 
 นครมิยาซากิ (เมืองหลวง)
 นครเอบิโนะ 
 นครฮีวงะ 

 อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน 
 อำเภอคิตะโมโรตากะ 
 เมืองมิมาตะ 
 อำเภอโคยุ 
 เมืองคาวามินามิ 
 เมืองคิโจ 
 เมืองชินโตมิ 
 เมืองทากานาเบะ 
 เมืองสึโนะ 
 หมู่บ้านนิชิเมระ 
 อำเภอนิชิโมโรกาตะ 
 เมืองทากาฮารุ 
 อำเภอนิชิอูซูกิ 
 เมืองโกกาเซะ 
 เมืองทากาจิโฮะ 
 เมืองฮิโนกาเงะ 
 อำเภอฮิงาชิโมโรกาตะ 
 เมืองคูนิโตมิ 
 เมืองอายะ 
 อำเภอฮิงาชิอูซูกิ 
 เมืองคาโดงาวะ 
 เมืองมิซาโตะ 
 หมู่บ้านชีบะ 
 หมู่บ้านโมรตสึกะ 

 
มิยาซากิ
# นันโทปนันทะ
นันโทปนันทะ เป็นพญานาคตนหนึ่งซึ่งอาศัยอยู่บนสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา มีพลพรรคมากเป็นหนึ่งในสัตว์ในตำนานอ้างอิงของพระพุทธศาสนาตนหนึ่งซึ่งมีมิจฉาทิฐิ แต่ภายหลังถูกพระมหาโมคคัลลานะปราบ จึงละมิจฉาทิฐิ และนับถือพระพุทธเจ้าเป็นสรณะ

 พระมหาโมคคัลลานะปราบพญานาค 
นันโทปนันทะ เป็นพญานาคผู้มีมิจฉาทิฐิ และมีฤทธิ์มาก ครั้งหนึ่งพระผู้มีพระภาคพร้อมพระสาวกเหาะไปในอากาศด้วยกำลังอภิญญาผ่านเศียรของนันโทปนันทนาคราช ด้วยความโกรธพญานาคตนนี้จึงแสดงฤทธิ์ พระพุทธองค์จึงมีพุทธบัญชาให้พระมหาโมคคัลลานะไปปราบ พระมหาโมคคัลลานะจึงแปลงเป็นนาคราช อันมีอัตภาพใหญ่โตกว่านันโทปนันทนาคราชถึงสองเท่า ทั้งสองได้แสดงฤทธิ์สู้กัน แต่นันโทปนันทนาคราชสู้ไม่ได้ในที่สุดจึงยอมแพ้ นันโทปนันทนาคราชทราบว่าพญานาคแปลงนี้ คือพระอรหันต์สาวกของพระบรมศาสดา จึงมีอานุภาพมากเกินที่ตนจะต้านทานได้

 นันโทปนันทนาคราชเข้าสู่พระพุทธศาสนา 
เมื่อนันโทปนันทนาคราชสำนึกผิด พระเถระจึงคลายฤทธิ์เนรมิตกลับกลายเป็นร่างเดิม นันโทปนันทนาคราชได้แปลงกายเป็นมาณพหนุ่มยืนถวายอัญชลีด้วยความเคารพ พระมหาโมคคัลลานะจึงนำพญานาคผู้คลายมิจฉาทิฐิไปเข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า นันโทปนันทนาคราชได้นับถือพระรัตนตรัยและตั้งอยู่ในธรรม งดการกระทำปาณาติบาต ล่วงซึ่งชีวิตของสัตว์อื่น และพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ท่านจงเป็นสุขเถิด นาคราช
# วิคเกอร์-6 ตัน
ประเทศผู้ผลิต สหราชอาณาจักร
 ปีที่ใช้งาน 1928
 พลประจำรถ 3 นาย
 น้ำหน้ก 7,115 กิโลกรัม/ 7 ตัน
 ความยาว 4.57 เมตร
 ความสูง 2.08 เมตร
 ความกว้าง 2.42 เมตร
 เกราะหนาที่สุด 13 มม./0.51 นิ้ว
 เครื่องยนต์ อาร์มสตรอง-ซิดเดลี่ย์ ให้กำลัง 87 แรงม้า 
 ความเร็ว 32 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 ระยะปฏิบัติการ 200 กิโลเมตร
 อาวุธ ปืนกลขนาด 7.7 มม./ 0.303 นิ้ว 2 กระบอก
# เอเอสยู-85
ประเทศผู้ผลิต สหภาพโซเวียต
ปีที่ใช้งาน 1962
เจ้าหน้าที่ 4 นาย
หน้ก 15,500 กิโลกรัม/ 15.26 ต้น
ยาว 6 เมตร
สูง 2.1 เมตร
กว้าง 2.8 เมตร
เกราะหนาที่สุด 40 มม./ 1.58 นิ้ว
เครื่องยนต์ ดีเซล วี6 ให้กำลัง 87 แรงม้า
ความเร็ว 45 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 260 กิโลเมตร
อาวุธ 
อาวุธหลัก ปืนใหญ่ขนาด 85 มม./ 3.35 นิ้ว 1 กระบอก
อาวุธรอง ปืนกลขนาด 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว และ 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว อย่างละ 1 กระบอก
# ที-28
ที-28 เป็นรถถังขนาดกลางที่มีป้อมปืนหลายป้อมของโซเวียต รุ่นต้นแบบได้เสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1931 และเริ่มต้นการผลิตในปลายปี ค.ศ. 1932 มันเป็นรถถังสนับสนุนทหารราบที่มีเป้าหมายในการบุกทะลวงผ่านแนวป้องกัน ที-28 เป็นการออกแบบมาเพื่อเสริมเข้ากับรถถังที-35 ที่มีน้ำหนักมาก(แถมยังมีป้อมปืนหลายป้อม) ซึ่งได้มีแบ่งกันในการออกแบบป้อมปืน รถถังประเภทนี้ไม่ประสบความสำเร็จอย่างมากในการสู้รบ แต่มันมีบทบาทที่สำคัญในโครงการการพัฒนาสำหรับนักออกแบบรถถังโซเวียต หนึ่งในแนวคิดใหม่และทางแก้ปัญหาที่ได้พยายามที่จะลองใช้กับที-28 ที่จะถูกรวมเข้ากับรุ่นโมเดลในอนาคต
# จังหวัดฟูกูโอกะ
จังหวัดฟูกูโอกะ  เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคคีวชู มีเมืองหลวงอยู่ที่ฟูกูโอกะ นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์เป็นเมืองพี่น้องกับกรุงเทพมหานคร

 ภูมิศาสตร์ 
จังหวัดฟูกูโอกะมีพื้นที่ติดกับทะเลด้านเหนือติดต่อกับจังหวัดยามางูจิบนเกาะฮนชู และมีอาณาเขตติดต่อกับ 3 จังหวัดบนเกาะคีวชู ได้แก่ จังหวัดซางะ จังหวัดโออิตะ และจังหวัดคูมาโมโตะhttp://books.google.com/books?id=p2QnPijAEmEC&pg=PA218#v=onepage&q&f=false

จังหวัดฟูกูโอกะเป็นที่ตั้งของ 2 เมืองใหญ่ ๆ บนเกาะคีวชู ได้แก่ฟูกูโอกะและคิตะกีวชู โดยเป็นเมืองอุตสาหกรรมที่มีความสำคัญบนเกาะคีวชู นอกจากนี้ยังรวมถึงเกาะขนาดเล็กจำนวนหนึ่งใกล้กับชายฝั่งทางเหนือของเกาะคีวชู

 วัฒนธรรม 
จังหวัดฟุกุโอกะ (福岡県) มีวัฒนธรรมดั้งเดิมที่หลากหลาย งานหัตถกรรมแบบดั้งเดิม เช่น ผ้าโอะริแห่งฮากาตะ (博多織, ฮากาตะโอริ) และตุ๊กตาฮากาตะ (博多人形, ฮากาตะนิงเงียว) เป็นตัวอย่างที่เด่นชัด นอกจากนี้ เมืองฟุกุโอกะยังขึ้นชื่อว่าเป็นเมืองที่มีวัฒนธรรมอาหารอันลึกซึ้งอีกด้วย

ฟุกุโอกะมีบทบาทสำคัญในฐานะเป็นประตูทางทะเลของญี่ปุ่นมาตั้งแต่สมัยโบราณ มีความสัมพันธ์อย่างลึกซึ้งกับเกาหลี อาณาจักรริวกิว และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในยุคกลาง ฟุกุโอกะเป็นหนึ่งในไม่กี่เมืองเสรี ของญี่ปุ่น ซึ่งส่งผลให้ผู้คนในฟุกุโอกะมีลักษณะของนักพาณิชย์ และโดยเปรียบเทียบกับพื้นที่อื่น ๆ ในคิวชู (九州) พวกเขามีความเปิดกว้างต่อชาวต่างชาติมากกว่า

ฟุกุโอกะยังมีชื่อเสียงในระดับประเทศว่าเป็นเมืองแห่งอาหาร. อาหารญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงหลายชนิด เช่น ราเม็ง (ラーメン) และยากิโทริ (焼き鳥) ล้วนมีต้นกำเนิดจากฟุกุโอกะ

นอกจากนี้ ฟุกุโอกะยังให้ความสำคัญกับความเชื่อทางทะเลมาตั้งแต่สมัยโบราณมากกว่าพื้นที่อื่น ๆ ในคิวชู ตัวอย่างที่โดดเด่นคือ ศาลเจ้ามุนากาตะ (宗像大社, มุนากาตะไทฉะ) ซึ่งสะท้อนถึงความเชื่อเรื่องทะเลและเทพเจ้าแห่งท้องทะเล ความเชื่อนี้มีความใกล้เคียงกับความเชื่อของริวกิวเกี่ยวกับ "นิไรคานาอิ" (ニライカナイ) โลกแห่งวิญญาณที่อยู่ขอบฟ้าในทะเล

 การปกครอง 
thumb|left|แผนที่จังหวัดฟูกูโอกะแสดงเขตการปกครองต่าง ๆ   
จังหวัดฟูกูโอกะประกอบด้วย 29 นคร, 11 อำเภอ, 29 เมือง และ 2 หมู่บ้าน ได้แก่
 นคร 

 คาซูงะ 
 คามะ 
 คิตะกีวชู 
 คูรูเมะ 
 โคงะ 
 ชิกูโงะ 
 ชิกูชิโนะ 
 ดาไซฟุ 
 ทางาวะ 
 นากางาวะ 
 นากามะ 
 โนงาตะ 
 บูเซ็ง 
 ฟูกุตสึ 

 ฟูกูโอกะ (เมืองหลวง)
 มิยามะ 
 มิยาวากะ 
 มูนากาตะ 
 ยานางาวะ 
 ยาเมะ 
 ยูกูฮาชิ 
 อาซากูระ 
 อิโตชิมะ 
 อีซูกะ 
 อูกิฮะ 
 โอกาวะ 
 โอโงริ 
 โอโนโจ 
 โอมูตะ 

 อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน 

 อำเภอคาซูยะ 
 เมืองคาซูยะ 
 เมืองชิงงู 
 เมืองชิเมะ 
 เมืองซาซางูริ 
 เมืองซูเอะ 
 เมืองอูมิ 
 เมืองฮิซายามะ 
 อำเภอคาโฮะ 
 เมืองเคเซ็ง 
 อำเภอคูราเตะ 
 เมืองคูราเตะ 
 เมืองโคตาเกะ 
 อำเภอชิกูโจ 
 เมืองโคเงะ 
 เมืองชิกูโจ 
 เมืองโยชิโตมิ 

 อำเภอทางาวะ 
 เมืองคาวาซากิ 
 เมืองคาวาระ 
 เมืองโซเอดะ 
 เมืองฟูกูจิ 
 เมืองอิโตดะ 
 เมืองโอโต 
 หมู่บ้านอากะ 
 อำเภอมิซูมะ 
 เมืองโอกิ 
 อำเภอมิยาโกะ 
 เมืองคันดะ 
 เมืองมิยาโกะ 
 อำเภอมิอิ 
 เมืองทาจิอาราอิ 
 อำเภอยาเมะ 
 เมืองฮิโรกาวะ 
 อำเภอองงะ 
 เมืองมิซูมากิ 
 เมืององงะ 
 เมืองอาชิยะ 
 เมืองโอกางากิ 
 อำเภออาซากูระ 
 เมืองชิกูเซ็ง 
 หมู่บ้านโทโฮ 

 ภูมิภาคพี่น้อง 
 ฮาวาย สหรัฐอเมริกา
 มณฑลเจียงซู จีน
 เดลี อินเดีย
 กรุงเทพมหานคร ไทย
 ฮานอย เวียดนาม

 เศรษฐกิจ 
จังหวัดฟูกูโอกะมีสินค้าที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ จัดเป็นสินค้าส่งออกอันดับหนึ่ง คือ หอยนางรม ที่มีการเลี้ยงกันในน่านน้ำแถบนี้ โดยเนื้อหอยจะมีรสชาตินุ่มละมุนกว่าหอยนางรมจากที่อื่น เนื่องจากอุณหภูมิของน้ำที่ค่อนข้างเย็น
# พาราเวิลด์
พาราเวิลด์  เป็นเกมส์ชนิด Real-Time Strategy ของเกมส์คอม ผลิตเมื่อ 25 กันยายน ค.ศ. 2006 (2549) เป็นเกมส์จากประเทศเยอรมนี ตัวเกมส์ของพาราเวิลด์นี้เป็นเกมส์คนขี่ไดโนเสาร์หรือสู่รบกันเองตัวต่อตัว มีให้เลือก 3 เผ่าพันธุ์ ด้วยกันคือ 

 Norsemen (เผ่าชาวนอร์ส)
 Dragon clan (เผ่าชาวเอเชีย)
 Dustrider (เผ่าเร่ร่อน)

 โซนของเกมส์ Paraworld 
 โซนป่า (Jungle) 
ป่าเต็มไปด้วยพืชพรรณมากมาย มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่และเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านเผ่ามังกร

 โซนทุ่งซาวันน่า (Savannah) 
เป็นโซนทะเลทราย และเป็นที่อยู่ของเผ่า dustrider

 โซนหิมะ (Northland) 
ดินแดนทางตอนเหนือ มีสัตว์ที่อยู่ในนี้ เช่น ช้างแมมมอธ กวางตัวผู้ แมวเขี้ยวดาบ ไทรันโนซอรัส เป็นที่ตั้งของ norsemen

 สัตว์ในเรื่อง 
 ไทรันโนซอรัส เร็กซ์
 เมก้าโลดอน
 ช้างแมมมอธ
 แรดขน
 หมูป่า
 Eusmilus
 Tsintaosaurus
 Ankylosaurus
 Baryonyx
 Dilophosaurus
 Pteranodon
 Velociraptor
 Archeopteryx
 Brachiosaurus
 Smilodon
 Giganotosaurus
 Allosaurus
 Liopleurodon
 Edmontosaurus
 Apatosaurus
 Deinonychus
 Parasaurolophus
 อิกัวโนดอน
 Gallimimus
 Mosasaurus
 Tarbosaurus
 Euoplocephalus
 Spinosaurus
 Carnotaurus
 Polacanthus
 Panoplosaurus
 Heterodontosaurus
 Ceratosaurus
 Gastornis
 Carcharodontosaurus
 Diplodocus
 Achelousaurus
 สเตโกซอรัส
 Maiasaura
 Parasaurolophus
 Kronosaurus
 Saltasaurus
 Amargasaurus
 Muraenosaurus
 Bothriolepis
 Dunkleosteus
 Ornithocheirus
# จังหวัดคูมาโมโตะ
จังหวัดคูมาโมโตะ  เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในภาคคีวชูของประเทศญี่ปุ่นNussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Kumamoto prefecture" in . มีเมืองหลวง คือ คูมาโมโตะNussbaum, "Kumamoto" in .

 ประวัติศาสตร์ 
thumb|left|แผนที่แสดงที่ตั้งของแคว้นฮิโงะ
จังหวัดคูมาโมโตะในอดีตใช้ชื่อว่า แคว้นฮิโงะ  ก่อนจะเปลี่ยนชื่อมาเป็นจังหวัดคูมาโมโตะหลังจากการยกเลิกระบบแคว้นNussbaum, "Provinces and prefectures" in .

ใน พ.ศ. 2559 เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวขนาด 7.0 แมกนิจูด มีผู้เสียชีวิต 42 คน

 ภูมิศาสตร์ 
thumb|แผนที่จังหวัดคูมาโมโตะ แสดงอาณาเขตเทศบาล   

จังหวัดคูมาโมโตะตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะคีวชูและมีอาณาเขตครอบคลุมหมู่เกาะอามากูซะที่อยู่ทางตะวันตกด้วย ชายฝั่งด้านตะวันตกของจังหวัดคูมาโมโตะส่วนที่อยู่บนเกาะคีวชูติดต่อกับทะเลอาริอาเกะ ทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดฟูกูโอกะและจังหวัดโออิตะ ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดโออิตะและจังหวัดมิยาซากิ ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดคาโงชิมะ

 เขตการปกครอง 
จังหวัดคูมาโมโตะประกอบด้วย 14 นคร, 9 อำเภอ, 23 เมือง และ 8 หมู่บ้าน ได้แก่

 นคร 
thumb|right|นครคูมาโมโตะ
thumb|right|นครฮิโตโยชิ
thumb|right|นครอาโซะ

 คามิอามากูซะ 
 คิกูจิ 
 คูมาโมโตะ (เมืองหลวง)
 โคชิ 
 ทามานะ 
 มินามาตะ 
 ยัตสึชิโระ 
 ยามางะ 
 อาโซะ 
 อามากูซะ 
 อาราโอะ 
 อูกิ 
 อูโตะ 
 ฮิโตโยชิ 

 เมืองและหมู่บ้าน 
thumb|right|หมู่บ้านอิตสึกิ

 อำเภอคามิมาชิกิ 
 เมืองคาชิมะ 
 เมืองโคซะ 
 เมืองมาชิกิ 
 เมืองมิฟูเนะ 
 เมืองยามาโตะ 
 อำเภอคิกูจิ 
 เมืองคิกูโย 
 เมืองโอซุ 
 อำเภอคูมะ 
 เมืองทารางิ 
 เมืองนิชิกิ 
 เมืองยูโนมาเอะ 
 เมืองอาซางิริ 
 หมู่บ้านคูมะ 
 หมู่บ้านซางาระ 
 หมู่บ้านมิซูกามิ 
 หมู่บ้านยามาเอะ 
 หมู่บ้านอิตสึกิ 
 อำเภอชิโมะมาชิกิ 
 เมืองมิซาโตะ 
 อำเภอทามานะ 
 เมืองเกียวกูโต 
 เมืองนังกัง 
 เมืองนางาซุ 
 เมืองนาโงมิ 
 อำเภอยัตสึชิโระ 
 เมืองฮิกาวะ 
 อำเภออาชิกิตะ 
 เมืองสึนางิ 
 เมืองอาชิกิตะ 
 อำเภออาโซะ 
 เมืองทากาโมริ 
 เมืองมินามิโองูนิ 
 เมืองโองูนิ 
 หมู่บ้านนิชิฮาระ 
 หมู่บ้านมินามิอาโซะ 
 หมู่บ้านอูบูยามะ 
 อำเภออามากูซะ 
 เมืองเรโฮกุ
# ชาลเลนเจอร์ 1
เอฟวี 4030/4 ชาลเลนเจอร์ 1  เป็นรถถังที่เคยประจำการอยู่ในกองทัพสหราชอาณาจักรระหว่างปี ค.ศ. 1983 ถึงกลางทศวรรษ 1990  ปัจจุบันปลดประจำการในกองทัพสหราชอาณาจักทั้งหมดแล้ว และถูกแทนที่ด้วยรถถังชาลเลนเจอร์ 2 และยังคงมีประจำการในกองทัพจอร์แดน

ประเทศผู้ใช้งาน
thumb|300px|ประเทศที่ใช้รถถังชาลเลนเจอร์ 1
ปัจจุบัน
 
อดีต
 

ชาลเลนเจอร์ 1|thumb|250px|right

 ข้อมูลจำเพาะ 
 ประเทศผู้ผลิต สหราชอาณาจักร
 ปีที่ใช้งาน 1982
 เจ้าหน้าที่ 4 นาย
 หน้ก 62,000 กิโลกรัม/ 61.02 ต้น
 ยาว 8.33 เมตร
 สูง 2.5 เมตร
 กว้าง 3.52 เมตร
 เกราะหนาที่สุด ความลับ
 เครื่องยนต์ ดีเซล รอลส์-รอยซ์ ซีวี12 ให้กำลัง 1,200 แรงม้า 
 ความเร็ว 57 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 รัศมีทำการ 450 กิโลเมตร
 อาวุธ 
 อาวุธหลัก ปืนใหญ่ขนาด 120 มม./ 4.72 นิ้ว 2 กระบอก
 อาวุธรอง ปืนกลขนาด 7.62.7 มม./ 0.3 นิ้ว 2 กระบอก
# จังหวัดคาโงชิมะ
จังหวัดคาโงชิมะ ตั้งอยู่บนเกาะคีวชูทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของญี่ปุ่น มีคาโงชิมะเป็นเมืองหลวง ซึ่งในอดีตนั้นก็เป็นเมืองหลวงของแคว้นซัตสึมะ และเป็นบ้านเกิดของท่านเท็นโชอิง ที่นี้นั้นมี มันเทศ หัวไชเท้า ข้าว ถ้วยชามดินเผา เป็นสินค้าขึ้นชื่อ นอกจากนั้นยังมีแหล่งมรดกโลกอีกแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนี้ คือ เกาะยากุ

 ภูมิศาสตร์ 
จังหวัดคาโงชิมะตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะคีวชู โดยมีพื้นที่อยู่บนคาบสมุทรสองคาบสมุทร ได้แก่คาบสมุทรซัตสึมะและคาบสมุทรโอซูมิ และมีอ่าวคาโงชิมะตั้งอยู่ระหว่างคาบสมุทรทั้งสอง ทิศเหนือของจังหวัดติดต่อกับจังหวัดคูมาโมโตะ ทิศตะวันออกของจังหวัดติดต่อกับจังหวัดมิยาซากิ ส่วนทิศใต้และทิศตะวันตกติดต่อกับทะเลจีนตะวันออก

นอกจากนี้เขตการปกครองของจังหวัดคาโงชิมะยังครอบคลุมหมู่เกาะนอกชายฝั่งของเกาะคีวชูด้วย ซึ่งบางส่วนของเกาะเหล่านี้อยู่ในการปกครองของกิ่งจังหวัดสองกิ่งจังหวัดได้แก่กิ่งจังหวัดโอชิมะและกิ่งจังหวัดคูมาเงะ

ในอ่าวคาโงชิมะมีภูเขาไฟซากูราจิมะซึ่งเป็นภูเขาไฟที่มีพลังมากที่สุดในญี่ปุ่น ซากูราจิมะเคยเป็นเกาะแยกกับแผ่นดินใหญ่ของเกาะคีวชู แต่การปะทุใน พ.ศ. 2457 ทำให้ลาวาไหลออกมาเชื่อมต่อกับเกาะคีวชูเป็นแผ่นดินผืนเดียวกัน

 ประวัติศาสตร์ 
จังหวัดคาโงชิมะเคยเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นซัตสึมะซึ่งเป็นแคว้นไดเมียวที่ทรงอิทธิพลที่สุดแคว้นหนึ่งในยุคเอโดะ

ใน พ.ศ. 2405 เกิดเหตุการณ์กรณีนามามูงิ เมื่อชาลส์ เลนน็อกซ์ ริชาร์ดสัน พ่อค้าชาวอังกฤษถูกสังหาร ซึ่งนำไปสู่การปะทะทางทหารระหว่างแคว้นซัตสึมะและสหราชอาณาจักร

 การปกครอง 
จังหวัดคาโงชิมะประกอบด้วย 19 นคร 8 อำเภอ 20 เมือง และ 4 หมู่บ้าน ได้แก่
 นคร 

 คาโงชิมะ (เมืองหลวง)
 คาโนยะ 
 คิริชิมะ 
 ชิบูชิ 
 ซัตสึมะเซ็นได 
 โซโอะ 
 ทารูมิซุ 
 นิชิโนโอโมเตะ 
 มากูราซากิ 
 มินามิกีวชู 

 มินามิซัตสึมะ 
 อากูเนะ 
 อามามิ 
 อิจิกิกูชิกิโนะ 
 อิซะ 
 อิซูมิ 
 อิบูซูกิ 
 ไอระ 
 ฮิโอกิ 

 อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน 

 อำเภอคาโงชิมะ 
 หมู่บ้านโทชิมะ 
 หมู่บ้านมิชิมะ 
 อำเภอคิมตสึกิ 
 เมืองคิงโก 
 เมืองคิมตสึกิ 
 เมืองมินามิโอซูมิ 
 เมืองฮิงาชิคูชิระ 
 อำเภอคูมาเงะ 
 เมืองนากาตาเนะ 
 เมืองมินามิตาเนะ 
 เมืองยากูชิมะ 
 อำเภอซัตสึมะ 
 เมืองซัตสึมะ 
 อำเภอโซโอะ 
 เมืองโอซากิ 

 อำเภออิซูมิ 
 เมืองนางาชิมะ 
 อำเภอโอชิมะ 
 เมืองคิไก 
 เมืองชินะ 
 เมืองเซโตอูจิ 
 เมืองทัตสึโง 
 เมืองโทกูโนชิมะ 
 เมืองโยรง 
 เมืองวาโดมาริ 
 เมืองอามางิ 
 เมืองอิเซ็ง 
 หมู่บ้านยามาโตะ 
 หมู่บ้านอูเก็ง 
 อำเภอไอระ 
 เมืองยูซูอิ