wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ระเบิดพลาสติก
ระเบิดพลาสติก (หรือ plastique) คือวัตถุระเบิดชนิดพิเศษอย่างหนึ่ง ที่อ่อนนุ่ม ใช้มือกดดัดให้เปลี่ยนรูปได้ ทั้งยังเก็บไว้ในช่วงอุณหภูมิสูงที่กว้างกว่าระเบิดชนิดบริสุทธิ์

ระเบิดพลาสติกนั้นเหมาะเป็นพิเศษกับการระเบิดทำลาย เพราะสามารถขึ้นรูปได้ง่าย สำหรับการตัดโครงสร้างที่แข็งแรง และมีความเร็วสูงพอสำหรับการชุดชนวนและมีความรุนแรงสำหรับการตัดโลหะ แต่จะไม่นิยมใช้ระเบิดพลาสติกสำหรับการทำลายทั่วไป เพราะระเบิดพลาสติกมีราคาแพงกว่าวัตถุระเบิดชนิดอื่นๆ ซึ่งทำงานได้ดีในขอบข่ายงานดังกล่าว นอกจากนี้เมื่อห่อระเบิดไว้ในพลาสติก อานุภาพมักจะต่ำกว่าเมื่อไม่ห่อหุ้ม

ระเบิดพลาสติกที่เก่าแก่ที่สุด คือ โนเบล 808 (Nobel 808) ที่พัฒนาขึ้นมาด้วยดีก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 และใช้อย่างแพร่หลายโดยหน่วยปฏิบัติการพิเศษของอังกฤษ ในช่วงสงครามดังกล่าว นอกจากนี้ยังมีใช้โดยบรรจุในระเบิดทำลายรถถังแบบ HESH ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองและหลังจากนั้น มีการพัฒนาระเบิดแบบใหม่ขึ้นมาจำนวนหนึ่ง โดยมีส่วนประกอบเป็น RDX ได้แก่ Composition C, C2 และสุดท้ายก็เป็น C3  การใช้ระเบิดที่มี RDX เป็นส่วนประกอบ สามารถผลิตพลาสติกได้หลากหลาย เพื่อลดความไวในการระเบิด และผลิตพลาสติกเป็นส่วนประกอบ

ระเบิดซีทรี (C3) มีประสิทธิภาพสูงก็จริง แต่มีจุดอ่อนเมื่ออยู่ในสภาพอากาศหนาวเย็น จะทำให้เกิดการร่วนแตกง่าย เมื่อถึงทศวรรษ 1960 จึงมีการพัฒนาระเบิดซีโฟร์ (C-4) ขึ้นมา เพื่อใช้แทนระเบิดพลาสติก ซึ่งมีส่วนผสมของอาร์ดีเอกซ์เช่นเดียวกัน แต่ใช้ร่วมกับโพลีไอโซบิวทีลีน (polyisobutylene) และได (2-เอทิลเฮกซีล) ซีเบเคต (di (2-ethylhexyl) sebacate) 

นอกจากนี้ ในช่วงเวลายังมีการพัฒนา Semtex ขึ้น โดยสตานิสลาฟ เบรเบรา จากการผสมสาร RDX กับ PETN และจากนั้นก็เพิ่มเครื่องห่อหุ้มและอุปกรณ์เพิ่มเสถียรภาพ 

ระเบิดพลาสติกที่มีใช้ในปัจจุบันด้วยกันหลายแบบ ได้แก่ ซีโฟร์ (C-4) , PENO, พรีมาชีต (Primasheet) และ Semtex.

ระเบิดพลาสติกนั้นมักจะใช้กันในหมู่วิศวกรและวิศวกรโจมตี การใช้งานระเบิดพลาสติกในเชิงพาณิชย์ที่พบได้มากที่สุด ก็คือ เพื่อเสริมความแข็งของโลหะที่มีส่วนผสมของแมงกานีสสูง วัสดุนี้มักจะใช้เป็นส่วนประกอบของรางรถไฟ และอุปกรณ์ขุดดิน แต่ผู้ก่อการร้ายบางกลุ่มก็ใช้ระเบิดพลาสติกด้วย โดยเฉพาะระเบิดพลาสติก Semtex 

กำเนิดของคำว่า "plastique"  ที่ใช้ในกองทัพสหรัฐนั้น มีผลสืบเนื่องจากระเบิดพลาสติกที่กองทัพสหรัฐรับมาจากอังกฤษ เมื่อ ค.ศ. 1940 ตัวอย่างของระเบิดที่หน่วย Tizard นำไปยังสหรัฐนั้น ถูกหน่วยปฏิบัติการพิเศษหีบห่อไว้เป็นอย่างดี สำหรับส่งไปยังขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส และติดป้ายเป็นภาษาฝรั่งเศส ว่า "Explosif Plastique"

รายชื่อระเบิดพลาสติกชนิดต่างๆ
ออสเตรเลีย: KAUERIT
สาธารณรัฐเช็ก: Semtex
ฟินแลนด์: PENO
ฝรั่งเศส: PE4, PLASTRITE (FORMEX P 1)
เยอรมนี: Sprengkörper DM12, (Sprengmasse, formbar) 
กรีซ: C3, C4
อิตาลี: T-4 Plastico
นอร์เวย์: NM91(HMX), C4  
โปแลนด์: PWM, NITROLIT   
รัสเซีย: PVV-5A Plastic Explosive  
สโลวัก: CHEMEX (C4), TVAREX 4A, Danubit   
สวีเดน: Sprängdeg m/46
สวิตเซอร์แลนด์: PLASTITE produced by SSE 
สหรัฐ: C-4 (Composition C-4)
สหราชอาณาจักร: PE4, DEMEX
ยูโกสลาเวีย/เซอร์เบีย: PP–01 (C4)
Gelignite
# โมริ รัน
โมริ รัน (ราชบัณฑิตยสภา: โมริ รัง) โดยในฉบับภาษาอังกฤษหรือ Case Closed ใช้ชื่อว่า เรเชล มัวร์  นางเอกจากมังงะเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เธอเป็นเพื่อนหญิงร่วมชั้นสมัยเด็กซึ่งปัจจุบันเป็นแฟน คุโด้ ชินอิจิ  ซึ่งเป็นนักสืบมัธยมปลาย มีบิดาเป็นนักสืบเอกชนชื่อโมริ โคโกโร่ และมารดาเป็นทนายความชื่อคิซากิ เอริ เธอมีทักษะ  คาราเต้ และ ยูโด ทั้งนี้รันจะมีลักษณะเด่นคือมีผมที่ปัดเสยจนดูแหลม

 ประวัติ 
โมริ รัน นักเรียนมัธยมปีที่ 5 โรงเรียนมัธยมปลายเทย์ตัน เป็นเพื่อนสมัยเด็กกับคุโด้ ชินอิจิ เป็นคนที่ชินอิจิแอบชอบ และรันเองก็ชอบชินอิจิด้วย รันเป็นลูกสาวของนักสืบโมริ โคโกโร่ และทนาย คิซากิ เอริ พ่อแม่ของรันแยกกันอยู่ตั้งแต่อายุ 7 ขวบ และเป้าหมายหลักของเธอคือต้องการให้พ่อ และ แม่ของเธอคืนดีกัน นอกจากชินอิจิแล้ว ซึซึกิ โซโนโกะ ที่เป็นเพื่อนร่วมห้อง ก็ยังเป็นเพื่อนรักของรันอีกด้วย

หนึ่งปีก่อนที่เนื้อเรื่องจะเริ่มขึ้น รันกับชินอิจิได้ไปอเมริกา เพื่อที่จะไปเยี่ยมพ่อแม่ของชินอิจิที่นิวยอร์ก รันและชินอิจิได้พบกับชารอน วินยาร์ด หรือเบลม็อท ที่เป็นหนึ่งในสมาชิกขององค์กรชุดดำ ช่วงค่ำเบลม็อทได้ปลอมตัวเป็นฆาตกรโรคจิตแล้วเกือบจะพลัดตกลงจากตึก แต่รันและชินอิจิก็ได้ช่วยเอาไว้

หลังจากที่ชินอิจิหายตัวไป รันก็ได้พบกับโคนัน ที่แนะนำโดย ดร.อากาสะ ฮิโรชิ โดยบอกว่าเป็นญาติห่างๆกัน โคนันจึงได้ไปอยู่ที่สำนักงานนักสืบโมริ แล้วรับไปเลี้ยงดู ต่อมาในการทัศนศึกษาที่วัดคิโยมิซูเดระ จังหวัดเกียวโต รันได้หอมแก้มของชินอิจิที่โคนันใช้ยาแก้พิษ APTX4869 เพื่อกลับร่างเดิมชั่วคราว และหลังจากเสร็จสิ้นกิจกรรม เธอได้สารภาพเป็นแฟนกับชินอิจิเป็นที่เรียบร้อย

 บุคลิกภาพ 
รันเป็นหัวหน้าทีมคาราเต้ ที่โรงเรียนมัธยมปลายเทย์ตัน และแข็งแกร่งในคาราเต้มากจนได้รับรางวัลระดับภูมิภาค รันเป็นคนกล้าหาญ แข็งแกร่ง แต่กลับหวาดกลัวกับเรื่องผีสางซึ่งต่างกับโซโนโกะ รันเป็นคนเนื้อหอม มีผู้ชายมาหลงชอบเธอมากมาย ซึ่งเป็นสิ่งที่โซโนโกะอิจฉารัน ถึงรันจะเป็นคนเข้มแข็งแต่รันเป็นคนขี้ร้องไห้ (อ้างจากที่ชินอิจิ และอากาอิ ชูอิจิ กล่าวไว้)

รันสามารถเล่นเปียโนได้ค่อนข้างดี และชื่นชอบเรื่องศิลปะ การทำอาหาร งานบ้าน นอกจากนี้ รันเป็นคนที่เก่งในด้านการเสี่ยงโชค หลายครั้งที่รันสามารถคว้ารางวัลใหญ่ได้ด้วยมือของตัวเอง หรือแม้แต่การเล่นพนัน (จากอนิเมะตอนที่ 77 คดีฆาตกรรมบริษัทเงินกู้)
# รัฐแทสเมเนีย
แทสเมเนีย  เป็นรัฐหนึ่งของประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่ห่างออกไปราว 240 กม. (150 ไมล์) ทางตอนใต้ของส่วนตะวันออกของทวีปออสเตรเลีย โดยถูกกั้นด้วยช่องแคบบาสส์ และเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 26 ของโลก แทสเมเนียมีประชากรราว 456,652 คน (จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2001) และมีพื้นที่ 68,332 กม.² (26,383 ตารางไมล์) จากการสำรวจเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2003 พบว่าแทสเมเนียมีประชากรที่อยู่อาศัยจริงราว 476,199 คน ชื่อเล่นของแทสเมเนียคือ เกาะแอปเปิล เนื่องจากมีการปลูกแอปเปิลมาก และรูปร่างของเกาะที่เหมือนผลแอปเปิล

เมืองหลวงและเมืองขนาดใหญ่ที่สุดของเกาะคือเมืองโฮบาร์ต ซึ่งรวมถึงชุมชนโฮบาร์ต เกลนอร์ชี และแคลเรนซ์ เมืองใหญ่ที่มีประชากรจำนวนมากอีกแห่งได้แก่เมืองลอนเซสตัน ทางตอนเหนือ และเดวอนพอร์ต กับเบอร์นีทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ

เกาะแมกควารี ซึ่งเป็นเกาะเล็กของทวีปแอนตาร์กติก ก็อยู่ในความปกครองของรัฐแทสเมเนีย แทสเมเนียยังเป็นที่รู้จักในเรื่องของธรรมชาติที่งดงาม มีสัตว์หายากที่พบได้บนเกาะนี้ที่เดียว ได้แก่แทสเมเนียนเดวิล

แทสมาเนียแบ่งออกเป็น 29 รัฐบาลท้องถิ่น

 สถานที่สำคัญ 
 พอร์ตอาเทอร์
 สะพานริชมอน
 มหาวิทยาลัยแทสเมเนีย
# โยชิดะ อายูมิ
โยชิดะ อายูมิ  เป็นหนึ่งในสมาชิกของขบวนการนักสืบเยาวชน ในเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ซึ่งในเรื่องเธอแอบชอบโคนันเพราะเห็นว่าเขาคอยช่วยเหลือเธอในยามลำบากอยู่เสมอ อายูมิมักเรียกไฮบาระว่า "ไอจัง"โยชิดะ อายูมิ

 ประวัติ 
อายูมิเป็นนักเรียนอายุ 7 ขวบ มีเพื่อนสนิทอยู่ 2 คน คือ ซึบุรายะ มึซึฮิโกะ กับโคจิมะ เก็นตะ แล้ววันหนึ่ง ก็มีเด็กคนหนึ่งชื่อ เอโดงาวะ  โคนัน  ย้ายเขามาเรียนที่โรงเรียนเดียวกัน หรือคุโด้  ชินอิจิในร่างเด็ก พอเลิกเรียนโคนันก็เดินกลับบ้าน อายูมิจึงเดินไปชวนโคนันกลับบ้านด้วยกัน และก็ยังบังคับให้เข้ากลุ่มนักสืบเยาวชน อีกด้วย เนื่องจากมีคดีหลายอย่างเข้ามาในชีวิตเด็ก เพราะองค์กรชุดดำจ้องเล่นงานโคนันอยู่ทำให้ไปเจอ อะไรๆๆ ทีอันตราย และเสี่ยงมากๆ โคนันจึงต้องช่วยพวกเด็กหลายอย่าง ทำให้อายูมิชอบ โคนัน แล้ววันหนึ่งมี เด็กอีกคนชื่อ ไฮบาระ ไอ(มิยาโนะ ชิโฮะ)หนึ่งในองค์กรชุดดำแต่หนีออกมาจากองค์กร จึงกินยา เหมือนที่ โคนันกินเขาไป แล้วจึงกลายมาเป็นเด็ก แล้วมาอยู่ที่โรงเรียนห้อง เดียวกับ โคนัน และ อายูมิ เก็นตะ มิสึฮิโกะ และเป็นเพื่อนกันกับทุกคนและกลายมาเป็นขบวนการนักสืบเยาวชน ตอนนี้อยู่ที่บ้านดอกเตอร์ อากาสะ ฮิโรชิ  (รู้ตัวจริงของโคนัน และไฮบาระ)

 ลักษณะนิสัย 
อายูมิเป็นเด็กจิตใจดี มีเมตตาต่อสัตว์ และเพื่อนมนุษย์ เธอมีความอ่อนโยนแบบเด็กผู้หญิงอยู่มาก ชอบที่จะแต่งตัวสวย อายูมิเป็นเด็กมีน้ำใจ เวลาไปสืบคดีกับขบวนการนักสืบจิ๋ว เธอจะนำเสบียง(ขนมปังต่างๆ)ไปด้วยอยู่บ่อยๆ และก็จะเก็บบางส่วนเล็กๆไว้ให้โคนันเสมอ เวลาที่โคนันไม่ได้อยู่กินด้วย เพราะเธอกลัวว่าเพื่อนจะหิว อายูมิเป็นเด็กขี้กลัว แต่ไม่ขี้ขลาด เธอร้องไห้ง่าย แต่บางครั้งก็กล้าหาญ เธอชอบที่จะชื่นชมและให้กำลังใจเพื่อนอยู่เสมอ

 การปรากฏตัวครั้งแรก 
 มังงะ: บ้านผีสิง (เล่ม 2 ไฟล์ที่ 8)
 อนิเมะ: คดีฆาตกรรมบนรถไฟเหาะ (ปี 1 ตอนที่ 1)
 เดอะมูฟวี่: คดีปริศนาระเบิดระฟ้า
# ซึซึกิ โซโนโกะ
ซึซึกิ โซโนโกะ  เป็นตัวละครจากมังงะเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดยในฉบับภาษาอังกฤษหรือ Case Closed ใช้ชื่อว่า เซเรน่า เซบาสเตียน (อังกฤษ: Serena Sebastian) ซึ่งในเนื้อเรื่องจะกล่าวถึงบางคดีที่ไม่มีโมริ โคโกโร่ แต่มีโซโนโกะเท่านั้น เอโดกาวะ โคนัน จึงต้องใช้นาฬิกายิงยาสลบใส่โซโนโกะแทน ขั้นตอนการไขคดีและหลังจะคล้าย ๆ กับโมริ โคโกโร่

ซึซึกิ โซโนโกะ ปรากฏตัวในมังงะ 183 ไฟล์ แอนิเมชัน 231 ตอน (ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนที่ 6 คดีฆาตกรรมวันวาเลนไทน์) เดอะมูฟวี่ 26 ตอน OVAs 9 ตอน ภาคคนแสดง แบ่งเป็นเดอะมูฟวี่ 3 ตอน ละครชุด 4 ตอน

 ประวัติ 
ซึซึกิ โซโนะโกะ เป็นทายาทของตระกูลมหาเศรษฐีที่มั่งคั่ง ในภายหลัง เธอมีมาโคโตะ เคียวโคคุ แฟนหนุ่มที่เป็นนักคาราเต้คอยปกป้องเธอในแต่ละครั้งDETECTIVE CONAN นอกจากนี้ซึซึกิ โซโนโกะยังมีเพื่อนสนิทคนสำคัญคือโมริ รันซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเธอซึซึกิ โซโนโกะ

 ครอบครัว 
ครอบครัวซึซึกิ
# โคจิมะ เก็นตะ
โคจิมะ เก็นตะ (โรมาจิ: Genta Kojima; อังกฤษ: George Kaminski) เป็นตัวละครหนึ่งจากยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดยเป็นนักเรียนโรงเรียนประถมเทย์ตัน เป็นเพื่อนร่วมชั้นกับโยชิดะ อายูมิ, เอโดงาวะ โคนัน, ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ และไฮบาระ ไอ เขาเป็นหัวหน้าของขบวนการนักสืบเยาวชน มีรูปร่างอ้วน ชอบกินข้าวหน้าปลาไหล บุคลิกเป็นคนใจร้อน ปากกล้า แต่ก็ใจดีและพึ่งพาได้ ชื่อของเก็นตะ (小嶋 元太) มีที่มาจากนักเขียนที่ชื่อว่า โคมิเนะ ฮาจิเมะ (小峰 元 ,Komine Hajime)

 ครอบครัว 

 ความนิยม 
อี บุ๊ก เจแปน ได้จัดนำแสดงตัวละครนี้ ตั้งแต่ 12 เมษายน 2554 จนถึง 12 พฤษภาคม 2554 ในฐานะที่เป็นหัวหน้าขบวนการนักสืบเยาวชน เก็นตะได้ลำดับที่ 23 จากคะแนนโหวต 19 จาก 5,883 คะแนน 

 ชื่อในภาษาอื่น 
 ภาษา  ชื่อตัว  ชื่อสกุล  ญี่ปุ่น  元太Genta  小島Kojima  อังกฤษ  George  Kamiski/Kojima in the manga  ฝรั่งเศส  Genta  Kojima  เยอรมัน  Genta  Kojima  มาเลเซีย  Genta  Kojima  เวียดนาม  Genta  Kojima  เกาหลี  뭉치 Moong Chi  고 Ko  ฟินแลนด์  Genta  Kojima
# ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ
ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ (円谷 光彦 ,Tsuburaya Mitsuhiko) เป็นตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน และเป็นสมาชิกของขบวนการนักสืบเยาวชน

 ประวัติ 
ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ เป็นนักเรียนที่โรงเรียนประถมเทย์ตัน มีเพื่อนร่วมชั้นคือ เอโดงาวะ โคนัน , โยชิดะ อายูมิ , โคจิมะ เก็นตะ , ไฮบาระ ไอ เป็นคนที่ชื่นชอบการสืบสวน และชอบแย่งซีนสืบสวนแทนโคนันอยู่เรื่อย ทำให้เกิดปัญหาอยู่หลายครั้ง พ่อแม่ของเขานั้นเป็นครูทั้งคู่ และมีพี่สาวคนโตชื่อ ซึบุรายะ อาสะมิ อายุ  17 ปี  Episode 289: Mitsuhiko in a Forest of Indecision

 ลักษณะนิสัย 
มิซีฮิโกะชอบอ่านหนังสือตำราที่เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ ถ้าไม่นับรวมโคนันกับไฮบาระแล้ว เขาจะฉลาดที่สุด จึงสามารถแก้ปัญหาตัดหน้าโคนันได้หลายครั้ง (โดยเฉพาะการ์ตูนโทรทัศน์ตอนที่ 244 ความลับของกิจการที่รุ่งเรือง) เนื่องจากการเลี้ยงดูที่เข้มงวดของเขา เขามีแนวโน้มที่จะเป็นเกียรติมากต่อผู้อาวุโสของเขา ที่อยู่พวกเขา (ในภาษาญี่ปุ่น) มีคำต่อท้ายที่เป็นทางการ "-San" โดยไม่คำนึงถึงความใกล้ชิดของความสัมพันธ์ของพวกเขา

มิซีฮิโกะชอบเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ ประวัติศาสตร์และทั่วไปที่ให้ความสนใจแก่เขา จึงช่วยให้เขาได้รับข้อมูลเชิงลึกที่มีประโยชน์เมื่อใดก็ตามเท่าที่จำเป็น เขาเคยได้รับรางวัลไม่กี่ครั้งสำหรับความรู้ของเขา เขาคิดกับตัวเองด้วยรอยยิ้มมีความสุขบนใบหน้าของเขา เขาพูดว่า "ฉันดีใจที่ฉันเรียน!" Episode 377-378: Momotarou Mystery Solving Tour

มิซึฮิโกะไม่ชอบกินแครอท และจะพยายามหลีกเลี่ยงมันทุกๆ ครั้งที่เจอ

 ความสัมพันธ์ 
 โยชิดะ อายูมิ 
มิซึฮิโกะ เป็นคนที่แอบชอบอายูมิเอามากๆ โดยมีคู่แข่งคือ เก็นตะและโคนัน ดูเหมือนว่าเขาจะชอบอายูมิตั้งแต่ชั้นอนุบาล According to the 5th movie

 ไฮบาระ ไอ 
มิซึฮิโกะก็มีความสัมพันธ์กับไฮบาระเช่นกัน ในบางตอน ไฮบาระจะแสดงความมั่นใจมากกว่าอายูมิและเก็นตะ เมื่อแบกรับภาระได้ยาก

 เอโดงาวะ โคนัน 
มิซึฮิโกะสามารถแก้ปัญหาตัดหน้าโคนันได้หลายครั้ง (โดยเฉพาะการ์ตูนโทรทัศน์ตอนที่ 244 ความลับของกิจการที่รุ่งเรือง) ทำให้เกิดปัญหาอยู่หลายครั้งบ่อยๆ

 ความนิยมในสื่ออื่น 
อี บุ๊ก เจแปน ได้แสดงตัวละครนี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2554 จนถึง 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ในฐานะนักอ่านการ์ตูนโคนัน ตัวละครนี้ได้รับคะแนน 8 จาก 5,883 คะแนน 

 ในภาษาอื่น 
 ภาษา  ชื่อตัว  ชื่อสกุล   光彦 Mitsuhiko  円谷　Tsuburaya  อังกฤษ  Mitch  Tennison/Tsuburaya In the Manga   Mitsuhiko  Tsuburaya   Mitsuhiko  Tsuburaya    Mitsuhiko  Tsuburaya   Mitsuhiko  Tsuburaya  เกาหลี  세모 Sae Mo   박 Park    光彥  圓谷   Mitsuhiko  Tsuburaya
# ยางามิ ไทจิ
ยางามิ ไทจิ  ตัวละครหลักจากการ์ตูนเรื่องดิจิมอนแอดเวนเจอร์, ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02, ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ tri., ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ Last Evolution คิซึนะ และดิจิมอนแอดเวนเจอร์:

 ประวัติ 

 ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 
เด็กชายชั้น ป.5 ผู้มีสัญลักษณ์แห่งความกล้าหาญ มีอากุมอนเป็นดิจิมอนคู่หู ชอบเล่นฟุตบอลมาก รักน้องสาว เป็นผู้นำของกลุ่ม เป็นคนใจร้อน มักทำอะไรด้วยอารมณ์และชอบความท้าทาย

 ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02 
เด็กชายชั้น ม.2 ไทจิเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก เขาไม่อารมณ์ร้อนนักแต่ก็ยังมีบ้าง เป็นรุ่นพี่ที่พึ่งพาได้เสมอ และดูเหมือนว่าไทจิจะรู้เรื่องของโลกดิจิตอลเป็นคนแรก และได้มอบก็อกเกิลของของตัวเองให้ไดสุเกะ

หลังจาก 25 ปีผ่านไปไทจิได้เป็นนักการทูต

 ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ tri. 

 ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ Last Evolution คิซึนะ 

 ดิจิมอนแอดเวนเจอร์: 
นักเรียนชั้นประถมปีที่ 5 เป็นเด็กที่ถูกเลือกที่ได้รับสัญลักษณ์แห่งความกล้า ถูกดึงเข้าโลกเน็ตเวิร์คในช่วงที่จะช่วยฮิคาริที่ติดบนรถไฟ มีนิสัยมุทะลุแต่ช่วยเหลือผู้อื่น
# อิชิดะ ยามาโตะ
อิชิดะ ยามาโตะ  ตัวละครหลักจากการ์ตูนเรื่องดิจิมอนแอดเวนเจอร์, ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02, ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ tri., ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ Last Evolution คิซึนะ และดิจิมอนแอดเวนเจอร์:

 ประวัติ 

 ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 
เด็กชายชั้น ป.5 ผู้มีสัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ อาศัยอยู่กับพ่อ เป็นคนเงียบๆ และชอบเป่าฮาร์โมนิก้า รักน้องชายมากๆ มีกาบุมอน เป็นดิจิมอนคู่หู เป็นคนที่ดูเย็นชาแต่ก็ใส่ใจความรู้สึกคนอื่น มักชอบทะเลาะกับไทจิ

 ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02 
เด็กชายชั้น ม.2 ยามาโตะได้เป็นนักดนตรีของโรงเรียน จึงทำให้มีสาวๆมาชอบเขามากมายรวมทั้งโซระและจุนพี่สาวของไดสุเกะ

หลังจาก 25 ปีผ่านไปยามาโตะก็ได้แต่งงานกับโซระ และเป็นนักบินอวกาศพร้อมกับกาบูมอน

 ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ tri. 

 ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ Last Evolution คิซึนะ 

 ดิจิมอนแอดเวนเจอร์: 
นักเรียนชั้นประถมปีที่ 5 อาศัยอยู่ในจังหวัดชิมาเนะ เป็นผู้ที่เข้ามาโลกเน็คเวิร์คเป็นคนแรก ในช่วงแรกที่พบกับไทจิ ยามาโตะมักจะเรียกเป็นยางามิซึ่งเป็นนามสกุลของไทจิ แต่เมื่อเวลาเข้าร่วมมือกันเริ่มเปลี่ยนคำเรียกเป็นไทจิแทน แม้ว่ายามาโตะจะขัดแย้งกับไทจิ แต่ยามาโตะเชื่อมั่นและพึ่งพาซึ่งกันและกันในเหตุฉุกเฉิน
# โนบิ โนบิตะ
โนบิ โนบิตะ  หรือชื่อในฉบับอังกฤษว่า โนบี้ โนบิ () เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง โดราเอมอน
โนบิตะ เป็นตัวละครหลักของเรื่อง เกิดวันที่  7 สิงหาคม 2507 เป็นลูกชายคนเดียวของครอบครัวโนบิ มีคุณพ่อชื่อ โนบิ โนบิสุเกะ และคุณแม่ชื่อ โนบิ ทามาโกะ ปกติจะใส่แว่น สวมเสื้อน้องสาวลูกโกะจังโปโลสีเหลืองหรือสีแดโนบี้โนบิโกะปกขาวกางเกงขาสั้นสีน้ำเงินมีนนิสัยขี้แย เป็นคนไม่เอาถ่าน อ่อนแอ ไม่เคยพึ่งพาตนเอง เรียนหนังสือไม่เก่ง สอบได้ 0 คะแนนบ่อยๆ มาโรงเรียนสายเป็นประจำ ถูกทำโทษบ่อยครั้ง กีฬาก็ไม่ถนัดแต่เล่นพันด้ายเก่งและเป็นจอมแม่นปืน งานอดิเรกก็คือนอนกลางวันกับอ่านหนังสือการ์ตูน แถมยังโดนรังแกบ่อยที่สุดอีกด้วย ถือว่าเป็นตัวละครที่ไม่เอาไหนแต่ในอีกด้านหนึ่งเขาก็มีนิสัยที่ดีอยู่มากเช่นกันเช่น รักสัตว์ ขี้สงสาร รักเพื่อน อารมณ์อ่อนไหวและรักความยุติธรรม ยอมนำตัวเองเข้าไปเสี่ยงอันตรายเพื่อช่วยเพื่อนมนุษย์ 
ในความเป็นจริงแล้วโนบิตะเป็นคนที่รักคุณพ่อ, คุณแม่และคุณย่าของเขามากแต่ด้วยวัยที่และสภาพครอบครัวที่ค่อนข้างเป็นแบบยุคเก่า ทำให้การแสดงออกทางความรักต่อกันมีน้อย ในเนื้อเรื่องมักจะมีการแสดงออกถึงความรักในครอบครัวในเวลาคับขันเช่น ใครบางคนหายไปจากบ้านเป็นเวลานานๆ หรือมีใครป่วยไข้ไม่สบาย ด้วยลักษณะนิสัยที่มีมิติความเป็นมนุษย์อยู่มากเช่นนี้จึงทำให้ตัวละครนี้สามารถเข้าไปอยู่ในใจของคนทั่วโลกได้ไม่ยาก โนบิตะหลงรัก ชิซุกะ ซึ่งอยู่ในวัยเดียวกัน มีความหวังที่จะได้แต่งงานด้วยเมื่อเขาโตขึ้นแต่ก็มักจะมีอุปสรรคและมีคู่แข่งหลายคนโดยเฉพาะ เดคิสุงิ เนื่องจากชิซุกะเป็นเด็กน่ารักและด้วยความอ่อนแอของโนบิตะเองแต่โนบิตะได้เพื่อนรักคือ โดราเอมอน คอยช่วยเหลือจากการโดนกลั่นแกล้งของ ไจแอนท์ และ ซูเนโอะ ทำให้เขามีความมั่นใจมากขึ้น คุณย่าเคยสอนโนบิตะว่า ตุ๊กตาตัวนึง ล้มแล้วลุกขึ้นใหม่ได้

 ผู้พากย์ 

 พากย์ญี่ปุ่น 

โยชิโกะ โอตะ (2516 - 2522)

โนริโกะ โอฮาระ (2522 - 2548)

เมงุมิ โอฮาระ (2548 - ปัจจุบัน)

 พากย์ไทย 

ศันสนีย์ วัฒนานุกูล (2525 - ปัจจุบัน)

 หนังสือที่เกี่ยวข้อง 
 Yokoyama Yasuyuki. ศมณ สุวรรณรัตน์, แปล. วิถีแห่งโนบิตะ : ชัยชนะของคนไม่เอาถ่าน. กรุงเทพฯ : สยามอินเตอร์บุ๊คส์, 2549. ISBN 9789749983508

 เชิงอรรถและอ้างอิง 

นโนบิตะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นพลแม่นปืนและพลซุ่มยิง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเบสบอล
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเดินทางข้ามเวลา
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษา
# มินาโมโตะ ชิซุกะ
มินาโมโตะ ชิซุกะฟุจิโกะ F ฟุจิโอะ (2546, 28 เมษายน). โดราเอมอน Big Book. (เล่ม 11 โดเรมีกุ๊กกิ๊ก). กรุงเทพฯ : เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์, หน้า 5, ISBN 974-9583-13-2 หรือ มินะโมะโตะ ชิซึกะโชงะกุกัง โดเรมอน-รูม (เรียบเรียง) อังคณา รัตนจันทร์ (แปล). ไขความลับของโดเรมอน. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์, 2553, หน้า 78, 172, ISBN 978-616-04-0375-2 (ราชบัณฑิตยสภา: มินาโมโตะ ชิซูกะ) หรือชื่อในฉบับอังกฤษว่า ซู มอร์ริส  เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่องโดราเอมอน เกิดเดือนพฤษภาคม-ธันวาคม โดยข้อมูลวันเกิดดังกล่าวนำมาจากการฉลองครบรอบวันเกิดตัวละครของเว็บไซต์สถานีโทรทัศน์อาซาฮี (แต่จากข้อมูลใน "โดราเอมอนเฮียคคะ" (ドラえもん百科) ที่แต่งโดยโยจิ คาตาคุระ ได้บอกไว้ว่าเกิดวันที่ 2 ธันวาคม) 

ชิซุกะเป็นเด็กผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม จะใส่เสื้อชมพู กระโปรงสั้นสีน้ำเงิน มีนิสัยใจดี มีความกระตือรือร้น เก่งเรื่องวาดภาพ เย็บปักถักร้อย เรียบร้อย โอบอ้อมอารี และการทำคุกกี้ สิ่งเดียวที่ไม่เก่งและชอบคือ "ไวโอลิน" ซึ่งเสียงไวโอลินของชิซุกะนั้น เทียบเท่ากับเสียงร้องเพลงของ ไจแอนท์ เลยทีเดียว ชิซุกะก็มีความสามารถในการเล่น เปียโน ซึ่งเจ้าตัวไม่ชอบเลยสักนิด แต่ต้องจำใจเรียนเพราะคุณแม่อยากให้เรียน 

โนบิตะมีความฝันที่จะได้แต่งงานกับเธอในอนาคต  ชิซุกะชอบทานแพนเค้กมาก ดังจะเห็นได้จากตอนพิเศษหลาย ๆ ตอน ชิซุกะจะทานแต่แพนเค้กเสียส่วนใหญ่ แต่จริง ๆ แล้วอาหารที่เธอชื่นชอบที่สุดคือ  "มันเผา" ซึ่ง   ชิซุกะนั้นมีความใฝ่ฝันที่จะได้กินมันเผากองโตเท่าภูเขา แต่นี่ก็เป็นความลับที่ชิซุกะไม่อยากให้เพื่อนๆ คนอื่นๆรู้  เธอจะอายสุดๆถ้ามีใครถามถึงอาหารโปรด เวลาจะซื้อก็มองซ้ายมองขวากลัวเพื่อนๆจะเห็นเข้า เหตุที่อายน่าจะมาจากการกินมันเผาแล้วผายลม

ชิซูกะมีสัตว์เลี้ยง 2 ตัวคือ  สุนัขพันธุ์อาคิตะ สีขาว ชื่อ เปโร่ ซึ่งอยู่มาตั้งแต่เธอยังเป็นเด็กเล็ก ๆ เป็นสุนัขที่ซื่อสัตย์ต่อเจ้าของมาก ๆ และนกคานาเรียซึ่งมักจะชอบหนีออกจากกรงนกอยู่บ่อย ๆ
# โกดะ ทาเคชิ
โกดะ ทาเคชิ (ราชบัณฑิตยสภา: โกดะ ทาเกชิ) หรือ ไจแอนท์  () และ บิ๊กจี () ในฉบับภาษาอังกฤษ ตัวละครการ์ตูนจากเรื่องโดราเอมอน

ทาเคชิ หรือที่เพื่อน ๆ เรียกกันในกลุ่มว่า ไจแอนท์ เป็นหนึ่งในตัวละครหลักของเรื่อง เกิดวันที่ 15 มิถุนายน เป็นลูกชายของร้านขายของชำ มีรูปร่างใหญ่ แข็งแรง หูเบา ชอบรังแกโนบิตะเสมอๆ แต่ถึงเวลาจำเป็นเขาก็มักช่วยคนอื่น ลึกๆ แล้วจิตใจของเขาเป็นคนโอบอ้อมอารี  ไจแอนท์มักจะแย่งของเล่นของเพื่อนเป็นประจำ มีสุภาษิตประจำตัวที่มาจากสุภาษิตอังกฤษว่า "ของๆนายก็คือของๆฉัน และของๆฉันก็คือของๆฉัน" (What's yours is mine, and what's mine is mine.)

นอกจากนั้นไจแอนท์ยังเป็นหัวหน้าทีมเบสบอลในละแวกหมู่บ้านและรักการเล่นเบสบอล มาก ๆ มักจะบังคับโนบิตะ มาเข้าร่วมเล่นเสมอ เพราะว่าทีมไม่ครบ ไจแอนท์มีน้องสาวที่เขารักมาก ชื่อ ไจโกะ เขาเป็นคนที่กลัวแม่มาก แค่ได้ยินเสียงก็กลัวจนต้องวิ่งหนี ในเรื่องการเรียน ไจแอนท์เรียนไม่เก่งเท่าซูเนโอะ แต่ก็ยังเรียนได้ดีกว่า โนบิตะ เขาชอบร้องเพลงมากทั้ง ๆ ที่เสียงไม่เอาไหน แต่เขาคิดว่าตัวเองเสียงดี จึงมักจะโกรธเมื่อเพื่อนไม่ยอมมาฟังคอนเสิร์ตของเขา อีกทั้งไจแอนท์ยังอยากเป็นพ่อครัว แต่ฝีมือทำอาหารของไจแอนท์ก็ไม่เอาไหนไม่ต่างจากการร้องเพลงเลย

ถึงแม้ดูภายนอกไจแอนท์จะดูเป็นเด็กอันธพาล ชอบรังแกคนที่อ่อนแอกว่า แต่จริงๆ แล้ว ไจแอนท์เป็นเด็กที่อ่อนไหวง่าย ไม่ว่าจะโกรธ ดีใจ หรือ เสียใจ ก็จะแสดงความรู้สึกออกมาทันที อีกทั้งยังเป็นคนที่รักพวกพ้อง และชอบเล่นตุ๊กตา ในตอนพิเศษหลายๆ ตอน เมื่อถึงเวลาคับขัน ไจแอนท์จะเป็นคนที่กระโดดเข้าไปช่วยเหลือเพื่อนของตนโดยไม่ลังเล ซึ่งส่วนใหญ่จะมีให้เห็นในโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์

ที่บ้านของไจแอนท์เลี้ยงหมาไว้ 1 ตัว ชื่อ มุคุ เป็นหมาที่กินจุและขี้ขลาด แต่ก็สามารถเฝ้าบ้านและจับขโมยได้ แต่จริง ๆ แล้วสัตว์เลี้ยงที่ไจแอนท์ อยากได้จริง ๆ คือ นกแก้ว ไจแอนท์จึงไม่ค่อยสนใจเลี้ยงดู มุคุ เท่าไรนัก และคนที่พา มุคุ ออกไปเดินเล่นทุกวันคือไจโกะ นั่นเอง

ไจแอนท์ยังมีลูกชายอีกคนหนึ่งชื่อ โกดะ ยะซะชิ หรือ ไจจิบิ นิสัยตรงข้ามกับไจแอนท์อย่างเห็นได้ชัด เช่น อ่อนแอ มีมารยาท ขี้กลัว และมักจะถูกโนบิสุเกะแกล้งพร้อมกับซูเนตะ ลูกของซูเนโอะด้วย

ไจแอนท์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักร้อง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเบสบอล
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเดินทางข้ามเวลา
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษา
# โฮเนะกาว่า ซึเนะโอะ
โฮเนะกาว่า ซึเนะโอะฟุจิโกะ F ฟุจิโอะ (2546, 28 เมษายน). โดราเอมอน Big Book. (เล่ม 11 โดเรมีกุ๊กกิ๊ก). กรุงเทพฯ : เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์, หน้า 5, ISBN 974-9583-13-2 หรือ โฮะเนะกะวะ ซูเนโอะโชงะกุกัง โดเรมอน-รูม (เรียบเรียง) อังคณา รัตนจันทร์ (แปล). ไขความลับของโดเรมอน. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์, 2553, หน้า 78, 172, ISBN 978-616-04-0375-2  (ราชบัณฑิตยสภา: โฮเนกาวะ ซูเนโอะ) หรือชื่อในฉบับอังกฤษว่า สนีช  เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่องโดราเอมอน เกิดในเดือนกุมภาพันธ์ไม่ปรากฏวันโชงะกุกัง โดเรมอน-รูม (เรียบเรียง) อังคณา รัตนจันทร์ (แปล). ไขความลับของโดเรมอน. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์, 2553, หน้า 172, ISBN 978-616-04-0375-2 แต่จากข้อมูลใน "สารานุกรมโดราเอมอน" (ドラえもん百科) ที่แต่งโดยโยจิ คาตาคุระ ได้บอกไว้ว่าเกิดวันที่ 28 มีนาคม

ซึเนะโอะ เป็นตัวละครหลักของเรื่องที่ถูกออกแบบให้มีลักษณะเจ้าเล่ห์ คล้ายสุนัขจิ้งจอก ปากแหลม ชอบยุให้ไจแอนท์ รังแกโนบิตะ ซึเนะโอะเป็นคนที่ชอบคุยโวโอ้อวด เนื่องจากเป็นคนมีฐานะร่ำรวย เชี่ยวชาญด้านการเต้นบัลเลต์และเล่นตลก  สิ่งที่เพื่อน ๆ อยากได้ เขามีครบทุกอย่าง เป็นนักสะสมของใช้ มักมีของแพง ๆ มาอวดเพื่อน ๆ มักจะหาเรื่องแกล้งโนบิตะบ่อย ๆ มีความใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักออกแบบโชงะกุกัง โดเรมอน-รูม (เรียบเรียง) อังคณา รัตนจันทร์ (แปล). ไขความลับของโดเรมอน. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์, 2553, หน้า 176, ISBN 978-616-04-0375-2

ซึเนโอะมีน้องชื่อซึเนะสึกุ (ซุเนะสึงุ) อยู่ในการอุปการะของคุณป้าของเขา และมีลูกพี่ลูกน้องชายชื่อซึเนะกิชิ (ซุเนะกิชิ)โชงะกุกัง โดเรมอน-รูม (เรียบเรียง) อังคณา รัตนจันทร์ (แปล). ไขความลับของโดเรมอน. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์, 2553, หน้า 79, ISBN 978-616-04-0375-2 ในอนาคตเขามีลูกชายคนหนึ่งชื่อซีเนะจุ (ซุเนะจุ) ซึ่งมักจะถูกโนบิสุเกะกลั่นแกล้งพร้อมกับโกดะ ยาซาชิ หรือ ไจจิบิ ลูกของไจแอนท์ด้วย และมีลูกหลานชื่อมิเอะโยะชิ 

ในบางตอน ซึเนะโอะ แสดงความหลงตัวเองให้เห็น ด้วยการชอบส่องกระจกและชมเชยตัวเองว่าเป็น ชายที่หล่อที่สุดในโลก เนื่องจากเขามีรูปร่างที่เล็กที่สุดในกลุ่ม จึงรู้สึกว่าสิ่งนี้เป็นปมด้อยของเขาอยู่ตลอด  จึงพยายามที่จะกลบปมด้อยนั้นโดยการชอบคุยโม้โอ้อวดฐานะทางบ้านอยู่เสมอ ความลับอย่างหนึ่งของซึเนะโอะที่ไม่อยากให้ใครรู้คือ มักปัสสาวะรดที่นอน ถึงแม้ว่าจะโตจนเรียนระดับประถม แล้วก็ตาม ซูโนโอะจึงต้องใส่ผ้าอ้อมก่อนนอน  ซึเนะโอะเป็นคนที่ติดแม่มาก ๆ เพราะแม่ของซึเนะโอะค่อนข้างเลี้ยงอย่างตามใจ และมักจะเรียกซึเนะโอะว่า "ลูกโอะ"  ในโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์หลาย ๆ ตอน เมื่อเจอเหตุการณ์ที่เลวร้าย ซึเนะโอะมักจะเป็นคนแรกที่ร้องไห้หาแม่ก่อนใคร ๆ
# โดเรมี
โดรามี  หรือที่นิยมเรียกในประเทศไทยว่า โดเรมีฟุจิโกะ F ฟุจิโอะ, หน้า 5โชงะกุกัง โดเรมอน-รูม, หน้า 60 เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องโดราเอมอน

 ประวัติ 
โดเรมีเป็นหุ่นยนต์แมวน้องสาวของโดราเอมอน เกิดวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2657 ส่วนสูง 100 เซนติเมตรวันเกิดโดเรมี หนัก 91 กิโลกรัม มีตัวสีเหลือง สวมโบสีแดง มีกระเป๋าสี่มิติไว้เก็บของวิเศษเหมือนโดราเอมอน โดยถูกสร้างขึ้นมาทีหลังโดราเอมอน ถือว่าเป็นหุ่นยนต์รุ่นใหม่กว่า มีประสิทธิภาพมากกว่าโดราเอมอน โดเรมีเคยมีหูแต่เพราะไปสะกิดปมด้อยของพี่ชาย นักวิทยาศาสตร์จึงสร้างให้เปลี่ยนจากหูออกแล้วใส่โบว์สีชมพูเเทน

โดเรมีเก่งด้านการบ้านการเรือน ด้วยเหตุนี้กระเป๋าสี่มิติของเธอจึงมีเครื่องใช้ภายในบ้านเป็นส่วนใหญ่ แต่เธอมักไม่ถูกกับเครื่องมือที่เกี่ยวกับระบบกลไกและมักใช้เครื่องมือผิดพลาดบ่อยครั้งโชงะกุกัง โดเรมอน-รูม, หน้า 61

เบื้องต้นโดเรมีมีนิสัยจริงจังจนเกินความพอดี และช่วงแรก ๆ ที่โดเรมีปรากฏตัวนั้นนิยมใช้ความรุนแรงจนไม่มีใครกล้าเล่นด้วย แต่ภายหลังได้มีการเปลี่ยนแปลงบทบาทให้โดเรมีเป็นหุ่นยนต์เรียบร้อยน่ารักต่างจากช่วงแรกดังกล่าวและกลายเป็นที่รักของทุกคน

 การปรากฏตัว 

โดเรมีปรากฏตัวครั้งแรกในการ์ตูนเรื่อง โดเรมีจัง ซึ่งเป็นผลงานของฟุจิโกะ เอฟ. ฟุจิโอะ ที่ตีพิมพ์ลงใน เล่ม 4 โดยโดเรมีเป็นหุ่นยนต์ที่ดูแลโนบิ โนบิทาโร ญาติที่ห่างกันมาก ๆ ของโนบิ โนบิตะ ที่ย้ายมาอาศัยอยู่ข้าง ๆ บ้านโนบิตะ แต่เรื่องราวจะต่างออกไปจากการ์ตูนเรื่อง โดราเอมอน คือโดเรมีมักถูกโนบิทาโรกลั่นแกล้งเสมอ นอกจากนี้การ์ตูนดังกล่าวยังมีตัวละครอื่น ๆ ที่มีหน้าตาใกล้เคียงกับตัวละครหลักของเรื่องโดราเอมอน ได้แก่ คาบาตะ ที่หน้าตาเหมือนไจแอนท์ ซึรุกิ ที่หน้าตาเหมือนซึเนะโอะ และมิโยะจัง ที่หน้าตาเหมือนซิซุกะ

การ์ตูนเรื่องนี้เป็นการ์ตูนที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการผจญภัยใต้ทะเล ใต้ดิน หรือแม้แต่ยุคไดโนเสาร์โชงะกุกัง โดเรมอน-รูม, หน้า 59 แม้ของวิเศษจากกระเป๋าสี่มิติของโดเรมีจะไม่น่าสนใจนัก แต่เรื่อง โดเรมีจัง นี้มีเสน่ห์ตรงเนื้อหาสนุกและชวนติดตาม

 ในโดราเอมอน 
หลังการ์ตูนเรื่อง โดเรมีจัง จบไปแล้วสี่ปี โดเรมีมีบทบาทจากการเป็นตัวละครพิเศษรับเชิญในเรื่อง โดราเอมอน เพียงครั้งเดียว แต่หลังจากที่เธอห่างหายไปและหวนกลับมามีบทบาทอีกครั้งในนิตยสารและสื่อโทรทัศน์ในฐานะน้องสาวของโดราเอมอน โดยมีบทบาทในการดูแลโนบิตะช่วงที่โดราเอมอนไม่อยู่ หรือหาวิธีการแก้ปัญหาความขัดแย้งระหว่างโดราเอมอนกับโนบิตะอยู่เสมอ ด้วยความที่เธอมีความสามารถด้านการบ้านการเรือนกอปรกับการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ดี เซวาชิจึงให้โดเรมีมาอยู่บ้านโนบิตะแทนโดราเอมอน ซึ่งโดราเอมอนก็เห็นดีด้วย แต่โนบิตะปฏิเสธ
# ฮัปโปไซ
ฮัปโปไซ อาจหมายถึง

 ปาเป่าไช่ (八宝菜)
 ฮัปโปไซ (八宝斎) ตัวละครจาก รันม่า ½ ไอ้หนุ่มกังฟู