wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เคจิ ยามางูจิ
เคจิ ยามางูจิ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ที่เมืองฮาโกดาเตะ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักมวยถนัดซ้าย รูปร่างสูงโปร่ง มีความว่องไว แม้หมัดจะไม่หนัก แต่เป็นนักมวยที่มีสีสันมากคนหนึ่ง โดยชอบหลอกล่อคู่ต่อสู้ ซึ่งลอกเลียนแบบมาจากนาซีม ฮาเหม็ด นักมวยชาวอังกฤษที่เคจิชื่นชอบ โดยถึงกับเลียนแบบสไตล์การแต่งตัว ซึ่งจะขึ้นชกด้วยกางเกงลายเสือตลอด และใช้ฉายาเดียวกับฮาเหม็ดว่า "Prince" ด้วย แต่เพราะการลอกเลียนแบบเช่นนี้ ทำให้เกิดช่องว่างที่คู่ต่อสู้จะจู่โจมได้ง่าย จึงมักเป็นพ่ายแพ้เสมอ ๆ จากสไตล์ชกในลักษณะนี้

 ประวัติ 

เคจิเป็นนักมวยถนัดซ้าย มีรูปร่างสูงเปรียว ชกได้ว่องไว ได้แชมป์โลกจากการเอาชนะน็อกยก 12 การ์โลส มูริโย นักมวยชาวปานามา ในปี พ.ศ. 2539 อย่างไม่มีใครคาดคิด และยังสามารถป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้ครั้งหนึ่งด้วยการย้ำแค้นเอาชนะคะแนนมูริโยไปได้ด้วย แต่ในปลายปีนั่นเอง เคจิ ก็เสียแชมป์โลกอย่างไม่มีใครคาดคิดด้วยเช่นกัน เมื่อเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ พิชิต ช.ศิริวัฒน์นักมวยชาวไทยไปในยกที่ 2 เท่านั้นเอง

จากนั้น เคจิ ก็ยังคงตั้งเป้าไว้ที่ตำแหน่งแชมป์โลกอีกครั้ง โดยชนะรวดมาตลอด มีแพ้คะแนน 10 ยก เพียงครั้งเดียวแก่อากิฮิโกะ นาโงะเท่านั้นในปี พ.ศ. 2541  แล้วในปี พ.ศ. 2542 เคจิ ก็ได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งกับ โช อินจูนักมวยชาวเกาหลีใต้ ในการชิงแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสภามวยโลก (WBC) แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป
และจากนั้นยามางูจิชนะคะแนนนักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันเพียงครั้งเดียวเท่านั้นเอง แล้วก็แพ้ตลอดติดต่อกันถึง 3 ครั้ง จึงแขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2545

เคจิ ยามางูจิ เป็นนักมวยถนัดซ้าย รูปร่างสูงโปร่ง มีความว่องไว แม้หมัดจะไม่หนัก แต่เป็นนักมวยที่มีสีสันมากคนหนึ่ง โดยชอบหลอกล่อคู่ต่อสู้ ซึ่งลอกเลียนแบบมาจากนาซีม ฮาเหม็ด นักมวยชาวอังกฤษที่ยามางูจิชื่นชอบ โดยถึงกับเลียนแบบสไตล์การแต่งตัว ซึ่งจะขึ้นชกด้วยกางเกงลายเสือตลอด และใช้ฉายาเดียวกับฮาเหม็ดว่า "Prince" ด้วย แต่เพราะการลอกเลียนแบบเช่นนี้ ทำให้เกิดช่องว่างที่คู่ต่อสู้จะจู่โจมได้ง่าย จึงมักเป็นพ่ายแพ้เสมอ ๆ จากสไตล์ชกในลักษณะนี้

 เกียรติประวัติ 
 
 แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท (2537 – 2538)
 แชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
 ชิง 21 พฤษภาคม 2539 ชนะคะแนน การ์โลส มูริโย ที่ ญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 13 สิงหาคม 2539 ชนะคะแนน การ์โลส มูริโย ที่ ญี่ปุ่น
 เสียแชมป์ 3 ธันวาคม 2539 แพ้ทีเคโอ พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ 5 กันยายน 2538 แพ้คะแนน ชเว ฮี-ยง ที่ ญี่ปุ่น
 ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 22 พฤศจิกายน 2540 แพ้ทีเคโอ โฮเซ โบนิยา ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น
 ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 5 กันยายน 2542 แพ้คะแนน โช อินจู ที่ ญี่ปุ่น
 ชิงแชมป์เงา WBC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 5 พฤษภาคม 2544 แพ้ทีเคโอ เจอร์รี่ พีญาโลซ่า ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์
# อลา วิลล่ามอร์
อลา วิลล่ามอร์ (เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2513 ที่เมืองดาเวา เด ซูร์ ประเทศฟิลิปปินส์) อดีตนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ มีสถิติการชกทั้งหมด  32 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 26) เสมอ 1 แพ้ 2 

 ประวัติ 

อลา วิลล่ามอร์ เป็นนักมวยชาวฟิลิปปินส์ที่เป็นความหวังว่าจะเป็นแชมป์โลกของฟิลิปปินส์ แต่เมื่อได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกถึง 2 ครั้ง ไม่เคยประสบความสำเร็จเลย โดยวิลลามอร์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2532 ชนะน็อค จูน เมนโดซา ยก 6 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะน็อครวด รวมทั้งชนะน็อค แมก โฟโรซูเอนโล, เด็ด ดอนเจดีย์ และนิกโก้ โธมัส ที่ฟิลิปปินส์ และชนะน็อค ติม แบกซู ที่ ฮ่องกง และชนะน็อค กวอน แฮซุกที่ญี่ปุ่น มีชกชนะคะแนนรอนนี่ มากราโมเพียงครั้งเดียวเมื่อปี พ.ศ. 2532 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2533 วิลลามอร์ก็ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท เมื่อขึ้นชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อค ริโก มาเกาบอส ยก 6 เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 หลังจากนั้น วิลลามอร์ป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ไว้ได้ถึง 3 ครั้ง และหนึ่งในนั้นยังเป็นการชนะน็อค รอนนี่ มากราโมที่เคยชนะคะแนนมาก่อนหน้านี้ด้วย ระหว่างนี้วิลลามอร์ยังไปชกที่ญี่ปุ่นถึง 4 ครั้ง ชนะ 3 เสมอ 1 รวมทั้งชนะน็อค นภา เกียรติวันชัย ยก 2 เมื่อปี พ.ศ. 2535 ด้วย 

วิลลามอร์มีโอกาสชิงแชมป์โลกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2536 ในรุ่นมินิฟลายเวท ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) กับรัตนพล ส.วรพิน นักมวยชาวไทย ที่สนามกีฬาแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2536 ปรากฏว่าแพ้น็อค รัตนพล ส.วรพิน ยกที่ 7 ไม่ได้แชมป์ โดยการชกครั้งนี้เป็นการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 2 ของรัตนพล และเป็นการแพ้ครั้งแรกของวิลล่ามอร์ด้วย หลังจากชิงแชมป์ไม่ได้ วิลลามอร์ยังขึ้นชกชนะอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งชนะน็อค นกน้อย ส.ธนิกุล ยก 3 จนได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกครั้งที่ 2 กับริคาร์โด้ โลเปซ แชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2539 ที่ลาสเวกัส สหรัฐอเมริกา ปรากฏว่าแพ้น็อค โลเปซ ในต้นยกที่ 8 จากนั้น วิลลามอร์ก็แขวนนวมไป

ปัจจุบัน วิลลามอร์เป็นเทรนเนอร์ในสังกัดอลาโปรโมชั่น ค่ายมวยระดับแนวหน้าของฟิลิปปินส์

 เกียรติประวัติ 
 แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิฟลายเวท (2533-2536)
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 27 มิถุนายน 2536 แพ้น็อค รัตนพล ส.วรพิน ยก 7 ที่ กทม.
 ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 16 มีนาคม 2539 แพ้น็อค ริการ์โด โลเปซ ยก 8 ที่ สหรัฐ
# เอส-3 ไวกิ้ง
เอส-3 ไวกิ้ง  (S-3 Viking)  เอส-3 ไวกิ้งเป็นเครื่องบินปราบเรือดำน้ำประจำเรือบรรทุกอากาศยาน เริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ.  1971 กองทัพเรือสหรัฐฯสั่งสร้างทั้งสิ้น 187 เครื่อง

 รายละเอียด เอส-3 ไวกิ้ง 
ผู้สร้าง บริษัท ล็อกฮีด-แคลิฟอร์เนีย (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท เจ๊ตปราบเรือดำน้ำ เจ้าหน้าที่ 4 นาย ประจำเรือบรรทุกอากาศยาน
เครื่องยนต์ เทอร์โบแฟน เยเนอรัล อีเล็คตริค ทีเอฟ-34 ยีอี-2 ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 4,207 กิโลกรัม 2 เครื่อง
กางปีก 20.93 เมตร
8.99 เมตร เมื่อพับปีก
ยาว 16.26 เมตร
15.06 เมตร เมื่อพับแพนหาง
สูง 6.93 เมตร
4.65 เมตรเมื่อพับแพนหางดิ่ง
พื้นที่ปีก 55.56 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 12,088 กิโลกรัม
น้ำหนักรวมสูงสุด 23,831 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ 19,277 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด 834 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 450 เมตร
อัตราเร็วเดินทาง 686 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราไต่สูงสุด 1,280 เมตร/นาที 
เพดานบินใช้งาน 10,670 เมตร
พิสัยบินทำการรบ 3,705 กิโลเมตร
อาวุธ ลูกระเบิดทำลาย เอ็มเค-36 จำนวน 4 ลูก 
ลูกระเบิดน้ำลึก เอ็มเค-54 จำนวน 4 ลูก 
ทุ่นระเบิด เอ็นเค-53 จำนวน 4 ลูก 
ทุ่นระเบิด เอ็มเค-46 จำนวน 4 ลูก
ตอร์ปิโด เอ็มเค-46 จำนวน 4 ลูก ที่ห้องเก็บอาวุธภายในลำตัว
กระเปาะจรวด แบบ แอลเอยู-61/เอ บรรจุจรวดขนาด 2.75 นิ้ว กระเปาะละ 19 นัด
กระเปาะจรวด แบบ แอลเอยู-10 เอ/เอ บรรจุจรวดขนาด 5 นิ้ว กระเปาะละ 4 นัด
อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979 ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522 
 อ้างอิง
# กำเนิดนาร์เนีย
กำเนิดนาร์เนีย  เป็นนิยายแฟนตาซีเยาวชนในชุดตำนานแห่งนาร์เนีย เขียนโดยซี.เอส. ลิวอิส ใน ค.ศ. 1955 นับเป็นลำดับที่หกตามที่ตีพิมพ์ และลำดับแรกถ้านับตามเหตุการณ์ในเรื่อง เป็นเรื่องที่เกิดก่อนเหตุการณ์ในตู้พิศวง ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ แปลโดยสุมนา บุณยะรัตเวช พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2545

นิยายเรื่องนี้ได้รับการนำมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์โดยเน็ตฟลิกซ์ กำกับโดย เกรต้า เกอร์วิก

 เนื้อเรื่อง 

"ให้จัดการเผากล่องเล็กๆ ใบหนึ่งในลิ้นชักลับ" คำสั่งเสียจากแม่เฒ่าของลุงแอนดรูว์ก่อนตาย ซึ่งเขาไม่ได้ทำตามและนำมาสู่การสร้างแหวนที่เชื่อว่ามีเวทมนตร์พาไปสู่อีกโลกหนึ่ง ทำให้แอนดรูว์ทดลองกับหลานชาย ดิกอรี่ เคิร์ก และเพื่อนของเขา พอลลี่ พลัมเมอร์

เด็กทั้งสองได้เดินทางไปยังโลกอีกโลกหนึ่งซึ่งกำลังจะแตกดับ พร้อมกับนำแม่มดขาวนามว่า จาดิส ราชินีแห่งนครชาร์นกลับมาสู่โลกมนุษย์โดยไม่ได้ตั้งใจ แต่ทว่าการมาเยือนของนางทำให้กรุงลอนดอนวุ่นวาย จนต้องหาทางพานางกลับไปยังโลกเดิม

ความวุ่นวายยังไม่จบสิ้นเมื่อนางได้เดินทางไปยังโลกใหม่ที่กำลังสร้างขึ้นคือ ดินแดนนาร์เนีย ดินแดนที่เพิ่งสร้างโดยสิงโตอัสลาน โอรสแห่งจักรพรรดิโพ้นทะเล มีสัตว์พูดได้ คนแคระ ต้นไม้ทองคำ และสิ่งวิเศษอีกมากมาย

ดูเหมือนทุกอย่างกำลังจะไปได้สวย ถ้าไม่มีแม่มดขาวเข้ามายังดินแดนแห่งนี้ และเพื่อป้องกันความชั่วร้ายที่กำลังจะมาเยือน อัสลานจึงขอให้ดิกอรี่และพอลลี่เสาะหาแอปเปิ้ลเงินมาปลูก เพื่อเป็นเกราะป้องกันเวทมนตร์ของนาง

ก่อนกลับมายังโลกมนุษย์ ดิกอรี่ได้ขอแอปเปิ้ลจากอัสลานเพื่อนำไปให้แม่ของเขาที่กำลังป่วย ไม่น่าเชื่อว่าหลังจากที่ทานเข้าไปแล้วแม่ของเขาอาการดีขึ้น เขาได้นำอาแกนแอปเปิ้ลไปฝังไว้หลังบ้าน ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นต้นแอปเปิ้ลที่สวยงามที่สุดในกรุงลอนดอน ทว่าผลของมันกลับเป็นผลแอปเปิ้ลธรรมดา แต่หามีใครรู้ไม่ว่าเนื้อไม้นั้นยังมีมนตร์วิเศษอยู่

เวลาล่วงเลยไปจนดิกอรี่เข้าสู่วัยกลางคน ได้เกิดพายุหนักจนทำให้ต้นแอปเปิ้ลโค่นลงมา ดิกอรี่ได้นำไม้นั้นมาทำเป็นตู้เสื้อผ้า จนเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางไปสู่ดินแดนนาร์เนียอีกครั้งหนึ่งในตอนตู้พิศวง
# เบร์เกต์ แอตแลนติก
เบร์เกต์ แอตแลนติก  เป็นเครื่องบินลาตตระเวนชายฝั่งทะเลและปราบเรือดำน้ำใช้งานอยู่ในกองทัพเรือขององค์การนาโต เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1961 และเริ่มประจำอยู่ในกองทัพเรือฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1965 ประจำการอยู่ 4 ประเทศ เยอรมัน ฮอลแลนด์ อิตาลี ปากีสถาน

 ข้อมูลจำเพาะ 
 ผู้สร้าง บริษัทเบร์เกต์ เอวิเอชั่น (ฝรั่งเศส)
 ประเภท ลาดตระเวนทางทะเลและปราบเรือดำน้ำ พิสัยบินไกล เจ้าหน้าที่ 12 นาย
 เครื่องยนต์ เทอร์โบใบพัด รอลส์-รอยซ์ ไทน์ อาร์ทีวาย.20 หมายเลข 21 ให้กำลังเครื่องละ 6,105 แรงม้า 2 เครื่องยนต์
 กางปีก 36.3 เมตร
 ยาว 31.75 เมตร
 สูง 11.33 เมตร
 พื้นที่ปีก 120.34 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า 18,500 กิโลกรัม
 ภารกรรมบรรทุกสูงสุด 43,500 กิโลกรัม
 อัตราเร็วขั้นสูง 658 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 อัตราเร็วเดินทาง 556 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 ระยะทางวิ่งขึ้น พ้น 10.7 เมตร ที่ระยะทาง 1,500 เมตร
 ระยะทางร่อนลง จาก 10.7 เมตร ที่ระยะทาง 1,700 เมตร
 เพดานบินใช้งาน 10,000 เมตร
 พิสัยบินไกลสุด 9,000 เมตร
 บินทน 18 ชั่วโมง เมื่อบินด้วยความเร็ว 320 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 อาวุธ ลูกระเบิดมาตรฐานขององค์การนาโต
 ลูกระเบิดน้ำลึก
 ลูกระเบิดนิวเคลียร์น้ำลึก
 ตอร์ปิโดนำวิถี ในห้องบรรทุกลูกระเบิดภายในลำตัว
 อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้น นอร์ด เอเอส.12 ที่ใต้ปีก 4 นัด
# ทาเกชิ คูซาโอะ
ทาเกชิ คูซาโอะ  เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2508 ที่จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบัน เขาทำงานอยู่สังกัดอาโอนิโปรดักชัน

 ผลงาน 
 แอนิเมชัน 
 ไค จากเรื่อง อากิระ (AKIRA)
 ทรังค์ส, โกเท็นคูส จากเรื่อง ดราก้อนบอล Z
 ทรังค์ส จากเรื่อง ดราก้อนบอล GT
 ทรังค์ส จากเรื่อง ดราก้อนบอล ไค
 อามุโร่ โทรุ, ฟุรุยะ เรย์, เบอร์เบิ้น จากเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
 อาดอล คริสติน จากเรื่อง อีส (Ys)
 วูล์ฟ นาจิ จากเรื่อง เซนต์เซย่า
 แคปริคอร์น ชูร่า จากเรื่อง เซนต์เซย่า ภาคฮาเดส
 ซานาดะ เรียว จากเรื่อง ซามูไรทรูปเปอร์
 โมเทอุจิ โยตะ จากเรื่อง วิดีโอเกิร์ล ไอ
 ริวโตะ จากเรื่อง ขุนพลน้อยเฮปอย
 พาร์น จากเรื่อง บันทึกสงครามเกาะโลดอส
 ลามูเนะ จากเรื่อง NG ลามูเนะ & 40
 ซูเปอร์ฟินิกซ์ จากเรื่อง ซูเปอร์บิ๊กคุริแมน
 ซากุรางิ ฮานามิจิ จากเรื่อง สแลมดังก์
 ไซอนจิ เคียวอิจิ จากเรื่อง อูเทนะ พลิกฟ้าตามหารัก
 มิยาซาว่า ฮิโรยูกิ, ผู้บรรยาย จากเรื่อง เรื่องธรรมดาของเธอกับฉัน
 รีวอลมอน จากเรื่อง ดิจิมอนแอ๊ดเวนเจอร์ 02
 โคไกจิ จากเรื่อง สี่แสบฝ่าแดนทมิฬ
 บังโคสึ จากเรื่อง เทพอสูรจิ้งจอกเงิน
 แครด จากเรื่อง ดี.เอ็น.แองเจิ้ล
 เฮียวโกะ จากเรื่อง SAMURAI 7
 อาซาสึกิ โคสุเกะ จากเรื่อง ผ่าเกลียวปริศนา
 คาโทริ อิชิมัตสึ จากเรื่อง นักชกจ้าวสังเวียน
 สิบจัตวาโดโรโระ จากเรื่อง เคโรโระ ขบวนการอ๊บอ๊บป่วนโลก
 เคลส อัลเวน จากเรื่อง เทลส์ ออฟ แฟนตาเซีย ดิ แอนิเมชัน
 โคโค่ จากเรื่อง Yes! Precure 5
 อาโอนุมะ คิริฮะ, บาริสตามอน จากเรื่อง ดิจิมอนครอสวอร์ส
 เนียลโอะ จากเรื่อง เทพพิทักษ์จอมยุ่ง เนียลโกะ

 เกม 
 เคลส อัลเวน จาก เทลส์ ออฟ แฟนตาเซีย 
 เอลวิน จาก แลงกริซเซอร์ 2
 ไค คิสก์ จาก กิลตี้เกียร์
 คินดะอิจิ ฮาจิเมะ จาก คินดะอิจิกับคดีฆาตกรรมปริศนา (สำหรับเครื่อง SS)
 ซานาดะ ยูคิมูระ จาก เซ็งโงคุมุโซ (Samurai Warriors)
 คุซานางิ มิซึโฮะ จาก โซสึเกียว M

 ภาพยนตร์แนวโทคุซัทสึ 
 คาบูทัก จากเรื่อง บีโรโบคาบูทัก
 สโมคกี้ จากเรื่อง มาจิเรนเจอร์
 มาสเตอร์ เผียง.เปียว จากเรื่อง เกคิเรนเจอร์

 ภาพยนตร์ต่างประเทศ 
 บิลลี่ หรือ บลูเรนเจอร์ จากเรื่อง พาวเวอร์เรนเจอร์ เดอะมูฟวี่
 โรมิโอ (ลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ) จากเรื่อง William Shakespeare's Romeo + Juliet
 พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 / ฟิลลิป (ลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ) จากเรื่อง The Man in the Iron Mask
 แตงแตง จากเรื่อง The Adventures of Tintin (Les aventures de Tintin)

 งานแสดง 
 เทนมะ ทาเคชิ หรือ วอยซ์ลักเกอร์แซฟไฟร์ จากเรื่อง วอยซ์ลักเกอร์
 อ.จุนอิจิโร่ โคคุรึสึ (ตอนที่ 36) จากเรื่อง บีโรโบคาบูทัก

 งานเพลง
# ขำกลิ้งลิงกับหมา
thumb|ภาพไตเติ้ลรายการขำกลิ้งลิงกับหมา

ขำกลิ้งลิงกับหมา  เป็นรายการโทรทัศน์ของ NTV ในประเทศญี่ปุ่น ที่ออกอากาศในช่วงรายการวาไรตี้เกี่ยวกับสัตว์ที่ชื่อว่า "เท็นไซ! ชิมูระโดบุทสึเอ็น"  ในประเทศไทยเริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2550 ทุกวันเสาร์-วันอาทิตย์ เวลา 21.00 น. (ระยะแรกของรายการ ออกอากาศในเวลา 21.30 น.) ทางโมเดิร์นไนน์ทีวี ปัจจุบันการออกอากาศในช่วงแรกได้สิ้นสุดลงแล้ว เมื่อวันอาทิตย์ที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2550 รวมความยาว 43 ตอน จากนั้นยังนำมาอากาศซ้ำ ทุกวันพุธถึงศุกร์ และยังขยายเวลาเป็น ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลาประมาณ 17.10-17.35 น.

ขำกลิ้งลิงกับหมา เป็นเรื่องของ ปัง (หรือ ปังคุง - แปลว่า เด็กชายปัง) ลูกลิงชิมแปนซีตัวน้อย กับ เจมส์ สุนัขบูลด๊อกคู่หู ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงของครูฝึกสอนสัตว์ ชื่อ อัตสึชิ มิยาซาวะ  โดยในแต่ละตอนจะมีการฝึกพัฒนาการของสัตว์เลี้ยงทั้งสองโดยมอบหมายภารกิจต่าง ๆ ให้ทำร่วมกัน เช่น ไปเที่ยวงานวัด ไปเที่ยวสวนสนุก ถ่ายรูป ซื้อของ เก็บเห็ด เป็นต้น

รายการนี้นำออกอากาศในหลายประเทศ ในประเทศไทย มีตัวหนังสือพากย์ความคิดของสัตว์ คล้ายหนังสือการ์ตูน แต่ละตอนของรายการจะมีพิธีกรชาวไทย 2 คน ออกมาดำเนินรายการ คือ เอก ฮิมสกุล (แฟนพันธุ์แท้ ฟุตบอลโลก) และ พุทธชาด พงศ์สุชาติ (ปัจจุบัน ไม่ได้จัดรายการนี้แล้ว) ส่วนผู้ให้เสียงบรรยายในรายการ คือ สัจจะ กาญจน์นิรันดร์ ทางรายการได้มีเว็บไซต์ fan-share.com ด้วย

 ตัวละคร 
 ปัง 

ปัง เป็นลูกลิงชิมแปนซีตัวผู้ ที่ถูกเลี้ยงอยู่ที่สวนสัตว์และสวนสนุก Aso Cuddly Dominion เมืองอะโซะ จังหวัดคุมะโมะโตะ เกาะคิวชู เกิดเมื่อ พ.ศ. 2546 อีเมลลิสต์จาก ibiblio.org  สำเนาจาก บล็อกที่ monkeywatch มีคำวิพากษ์วิจารณ์ว่า การที่ปังถูกสอนให้ใช้ชีวิตแบบมนุษย์ ซึ่งผิดวิถีธรรมชาติ นอกจากนี้ สัตว์ต่าง ๆ ที่ Cuddly Dominion ยังถูกเลี้ยงอย่างไม่เหมาะสม และยังเป็นการทารุณสัตว์อีกด้วย 

ปัง เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2544 มีส่วนสูง 85.6 เซนติเมตร น้ำหนัก 16.0 กิโลกรัม (ณ เวลาการตรวจร่างกาย) ลดลงจากเริ่มแรก 2.4 เซนติเมตร และ 0.8 กิโลกรัม ปัง มีผลไม้ที่ชอบ คือ กล้วย, สตรอเบอร์รี่, องุ่น ฯลฯ สัตว์ที่ไม่ชอบ คือ สัตว์ใหญ่ (เช่น สุนัขตัวโต), งู เป็นต้น

ปัง มีความสามารถในพฤติกรรมเลียนแบบมนุษย์อย่างมาก เช่น การคำนับ ปีนต้นไม้ การซื้อของ เป็นต้น แต่กระนั้น ก็มีนิสัยเหมือนชิมแปนซีทั่วไป คือซุกซนตามประสา จนอาจทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นได้บ้าง

ในปี พ.ศ. 2555 เมื่อปังแสดงที่สวนสัตว์อาโซะคัดดลีโดมีเนียน ปังทำร้ายพนักงานฝึกหัดนักศึกษาคนหนึ่งและทำให้เธอได้รับบาดเจ็บสาหัส การโจมตีเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน และทำให้มีบาดแผลที่หน้าผาก หู ข้อเท้า และหลังของเธอ ผู้หญิงรายดังกล่าวถูกขับด้วยเฮลิคอปเตอร์ไปยังโรงพยาบาลที่เธอพักรักษาตัวในโรงพยาบาลเป็นเวลาหลายสัปดาห์ ผลที่ตามมา ปังถูกบังคับให้ลาออกจากธุรกิจการแสดงในสวนสัตว์คัดดลีโดมีเนียน

 เจมส์ 
เจมส์ สุนัขบูลด๊อกคู่หู จากรายการ ขำกลิ้งลิงกับหมา เป็นสุนัขพันธุ์บูลด๊อก เกิดวันที่ 19 ธันวาคม 2546 ส่วนสูง 70 ซม. หนัก 23 กก. ของชอบก็มีเนื้อ เนยแข็ง เค้กสปันจ์ ไส้กรอก และอื่น ๆ โดยเจมส์ มักจะเป็นตัวที่สร้างปัญหาให้กับภารกิจต่าง ๆ เกือบตลอดเวลา เนื่องจากเจมส์ มักจะไม่ทำอะไร เช่น หาเห็ดมัตสึตาเกะเจอ แต่เจมส์ก็กินเห็ดนี้จนปังคุง กับ เจมส์ เกิดเรื่องทะเลาะกัน และถึงแม้จะปรับความเข้าใจกันได้ แต่เจมส์ก็ทำเห็ดหล่นอีก หรือแม้กระทั่ง ไปพาน้องหมาที่ไม่รู้จักมาเล่น จนทำให้เสื้อเชิ้ตของคุณมิยาซาว่าเปื้อนไข่ไก่หมด สรุปแล้วเจมส์จะเป็นตัวปัญหาประจำรายการนี้ ณ ตอนนี้ เจมส์ได้เสียชีวิตลงแล้ว เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2559 อายุรวม 12 ปี (80 ปี ตามอายุสุนัข)
# พระมหาธรรมราชาที่ 4
พระมหาธรรมราชาที่ 4 (สวรรคต พ.ศ. 1981) พระนามเดิมว่า พระยาบาลเมือง หรือ บรมปาล เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรสุโขทัยในราชวงศ์พระร่วง ครองราชย์ พ.ศ. 1962–1981

 พระราชประวัติ 

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสันนิษฐานว่า พระยาบาลเมืองเป็นพระราชโอรสของพระมหาธรรมราชาที่ 3พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา เล่ม 1, หน้า 214 แต่นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่ เช่น ประเสริฐ ณ นคร แย้งว่า พระยาบาลเมืองควรเป็นพระราชโอรสของพระมหาธรรมราชาที่ 2 เพราะธรรมเนียมการนำชื่อปู่มาตั้งชื่อหลาน แสดงว่า พระมหาธรรมราชาที่ 3 และที่ 4 (พระยาบาลเมือง) เป็นพี่น้องกัน โดยมีพระราชบิดาคือพระมหาธรรมราชาที่ 2

พระยาบาลเมืองมีพระราชมารดาคือแม่นางษาขา และมีพระเชษฐภคินีพระองค์หนึ่งเป็นพระราชเทวีในสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2

พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่าเมื่อพระมหาธรรมราชาธิราชเจ้าเมืองพิษณุโลก (พระมหาธรรมราชาที่ 3) สวรรคตในปี พ.ศ. 1962 หัวเมืองเหนือเกิดจลาจล เพราะพระยาบาลเมืองและพระยารามแห่งสุโขทัยแย่งชิงอำนาจกัน สมเด็จพระอินทราชาแห่งกรุงศรีอยุธยาจึงเสด็จมาเมืองพระบาง (นครสวรรค์) ทั้งพระยาบาลเมืองและพระยารามทรงทราบก็เสด็จออกมาถวายบังคม เมื่อสมเด็จพระอินทราชาเสด็จกลับกรุงศรีอยุธยาแล้วจึงโปรดให้เจ้าสามพระยามาครองกรุงพิษณุโลกพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น, หน้า 50

พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับปลีก หมายเลข 2/ก 104 ระบุว่าเมื่อเจ้าสามพระยาได้ครองราชย์เป็นสมเด็จพระบรมราชาธิราช ขณะนั้นพระยาบาลเมืองเจ้าเมืองพิษณุโลกได้ลงมาเข้าเฝ้า จึงพระราชทานสุพรรณบัฏเครื่องราชูปโภคและเฉลิมพระนามเป็นมหาธรรมราชาธิราช มีการมหรสพเฉลิมฉลองที่เมืองพิษณุโลก และโปรดให้พระยารามราช พระยาเชลียง และพระยาแสนสอยดาว มาช่วยงานด้วยความยอกย้อนของประวัติศาสตร์, หน้า 175-176

 การสวรรคตและสิ้นสุดอาณาจักรสุโขทัย 
พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ ระบุว่าสมเด็จพระบรมราชาธิราชโปรดให้สมเด็จพระราเมศวรเจ้าพระราชโอรสไปครองเมืองพิษณุโลกในปี พ.ศ. 1981พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น, หน้า 395 จึงสันนิษฐานว่าพระมหาธรรมราชาที่ 4 อาจสวรรคตในปีนี้ นับแต่นั้นราชวงศ์สุพรรณภูมิก็ปกครองเมืองพิษณุโลกต่อมาอีกหลายสมัยและอาณาจักรสุโขทัยกับอาณาจักรอยุธยาก็รวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันนามานุกรมพระมหากษัตริย์ไทย, หน้า 69

 พงศาวลี
# เอส-2 แทรคเคอร์
เอส-2 แทรคเคอร์  (S-2 Tracker)  เอส-2 แทรคเคอร์ เป็นเครื่องบินปราบเรือดำน้ำประจำเรือบรรทุกอากาศยาน เริ่มบินครั้งแรกในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1952 และใช้งานกันกว้างขวางในหลายประเทศ ได้แก่ ฮอลแลนด์ อิตาลี อาร์เจนตินา บราซิล ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย ไทย และ สหรัฐอเมริกา

 รายละเอียด เอส-2 แทรคเคอร์ 
 ผู้สร้าง บริษัทกรัมแมน คอร์เปอร์เรชั่น (สหรัฐอเมริกา)
 ประเภท เครื่องบินปราบเรือดำน้ำประจำเรือบรรทุกอากาศยานเจ้าหน้าที่ 4 นาย
 เครื่องยนต์ ลูกสูบดาว 9 กระบอก ไรท์ อาร์-1820-82 ดับลิวเอ ให้กำลังเครื่องละ 1,325 แรงม้า จำนวน 2 เครื่อง
 กางปีก 22.13 เมตร
 ยาว 13.26 เมตร
 สูง 5.06 เมตร
 พื้นที่ปีก 46.08 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า 8,505 กิโลกรัม
 น้ำหนักบรรทุกสูงสุด 2,182 กิโลกรัม
 น้ำหนักเชื้อเพลิง 1,981 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 13,222 กิโลกรัม
 อัตราเร็วขั้นสูง 426 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับน้ำทะเล
 อัตราเร็วลาดตระเวน 241 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 450 เมตร
 เพดานบินใช้งาน 6,400 เมตร
 พิสัยบินไกลสุด 2,095 กิโลเมตร
 บินทน 9 ชั่วโมง เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงเต็มที่
 อาวุธ ตอร์ปิโดนำวิถี ระเบิดน้ำลึก ทุ่นระเบิด ทุ่นโซโนบอย จรวดยิง ลูกระเบิดอภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979 ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522
# จังหวัดนางาซากิ
จังหวัดนางาซากิ เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บนเกาะคีวชู มีเมืองหลวงอยู่ที่นางาซากิ

 ประวัติศาสตร์ 

 ภูมิศาสตร์ 
จังหวัดนางาซากิตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะคีวชู และครอบคลุมเกาะเล็ก ๆ นอกชายฝั่งของเกาะคีวชูด้วย มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดซางะทางทิศตะวันออก นอกเหนือจากนั้นเป็นชายฝั่งทะเลโดยมีอาณาเขตติดต่อกับทะเลอาริอาเกะ ช่องแคบสึชิมะ (ส่วนหนึ่งของช่องแคบเกาหลี) และทะเลจีนตะวันออก

 เขตการปกครอง 
thumb|แผนที่แสดงเขตเทศบาลต่าง ๆ ในจังหวัดนางาซากิ 

จังหวัดนางาซากิประกอบด้วย 13 นคร, 4 อำเภอ และ 8 เมือง ได้แก่

 เทศบาลนคร 
 โกโต 
 ชิมาบาระ 
 ซาเซโบะ 
 ไซไก 
 นางาซากิ (เมืองหลวง)
 มัตสึอูระ 
 มินามิชิมาบาระ 
 สึชิมะ 
 อิกิ 
 อิซาฮายะ 
 อุนเซ็ง 
 โอมูระ 
 ฮิราโดะ 

 อำเภอและเทศบาลเมือง 
 อำเภอคิตะมัตสึอูระ 
 เมืองซาซะ 
 เมืองโอจิกะ 
 อำเภอนิชิโซโนงิ 
 เมืองโทงิตสึ 
 เมืองนางาโยะ 
 อำเภอมินามิมัตสึอูระ 
 เมืองชิงกามิโงโต 
 อำเภอฮิงาชิโซโนงิ 
 เมืองคาวาตานะ 
 เมืองฮาซามิ 
 เมืองฮิงาชิโซโนงิ
# ซีทรีพีโอ
ซีทรีพีโอ (C-3PO) เป็นตัวละครหุ่นยนต์ในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 4: ความหวังใหม่ โดยเป็นตัวละครตัวหนึ่งในไม่กี่ตัวที่มีบทบาทในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส ทุกภาค

ซีทรีพีโอถูกสร้างโดยอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ในปีที่ 32 ก่อนยุทธการยาวิน (ก่อนเหตุการณ์ในสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1: ภัยซ่อนเร้น) เขาเป็นหุ่นยนต์พิธีการ (protocol droid) และเรียกตัวเองว่า "มนุษย์ไซบอร์กสัมพันธ์" ("human-cyborg relations") และอ้างว่าสามารถเจรจาได้ถึงกว่า "หกล้านรูปแบบการสื่อสาร" และ "มีฟังก์ชันทุติยภูมิมากกว่าสามสิบฟังก์ชัน"

แอนโธนี แดเนียลส์ แสดงเป็นตัวละครนี้ในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส ทุกภาค รูปลักษณ์ของซีทรีพีโอได้รับแรงบันดาลใจจากหุ่นยนต์ลึกลับในภาพยนตร์เรื่องเมโทรโพลิส (พ.ศ. 2470)

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 C-3PO  ใน Star Wars Databank
 C-3PO ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki
# นางาซากิ
นางาซากิ   เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดนางาซากิ บนเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น นางาซากิถูกก่อตั้งขึ้นโดยชาวโปรตุเกสในปลายศตวรรษที่ 16 ซึ่งขณะนั้นเป็นเพียงหมู่บ้านเล็ก ๆ เพื่อการประมง ซึ่งทำให้นางาซากิกลายเป็นศูนย์กลางอิทธิพลของชาวโปรตุเกสและชาวยุโรป ตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 ถึง 19 มีโบสถ์และศาสนสถานของศาสนาคริสต์มากมายในนางาซากิ ซึ่งศาสนสถานเหล่านี้ได้ขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลก นอกเหนือไปจากนี้ ท่าเรือในนางาซากิยังเคยเป็นที่ตั้งของฐานทัพเรือของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง และ สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น นามของเมืองว่า "นางาซากิ" (長崎) มีความหมายว่า "แหลมที่ทอดยาว"

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 นางาซากิเป็นเมืองที่สองถูกทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ และเป็นเมืองสุดท้ายของโลกที่ถูกโจมตีด้วยอาวุธนิวเคลียร์จนถึงปัจจุบัน (ณ เวลา 11:02 นาฬิกาของวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 'เวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)')

 นครนี้มีประชากรประมาณ 407,624 คน และมีความหนาแน่นประชากรที่ 1,004 คนต่อตารางกิโลเมตร นครนี้มีพื้นที่รวม 

 ประวัติศาสตร์ 

 ยุคกลางและยุคใหม่ 
นางาซากิ เดิมเป็นหมู่บ้านชาวประมงขนาดเล็ก และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เพียงเล็กน้อย จนกระทั่งได้เริ่มติดต่อกับนักสำรวจชาวโปรตุเกสในปี ค.ศ. 1543 ซึ่งผู้นำของคณะสำรวจแรกนั้น คือ เฟอร์เนา เมนเดส ปินโต ที่เดินทางมาด้วยเรือโดยเทียบท่าใกล้ ๆ กับทาเนงาชิมะ เกาะในหมู่เกาะโอซูมิ 

โปรตุเกสนั้นได้ออกสำรวจโลกและค้าขายกับชาติต่าง ๆ มากมาย หนึ่งในนั้นคือ จีน ซึ่งก่อนหน้าที่โปรตุเกสจะเข้ามา ญี่ปุ่นได้หยุดการค้าขายกับจีนอันเนื่องมาจากการปล้นชิงทรัพย์ที่บ่อยครั้งของโจรสลัด วอโก้ว ในทะเลจีนใต้ การเข้ามาของโปรตุเกสทำให้โปรตุเกสสามารถเป็นตัวกลางด้านการค้าขายให้กับทั้งสองชาติได้ซึ่งจะเป็นประโยชน์แก่ทุกฝ่าย ด้วยระยะเวลาที่ไม่นานนัก โปรตุเกสก็ได้รับความไว้วางใจจากเหล่าชาติตะวันออก อย่างไรก็ตาม การขาดแคลนท่าเรือที่มีประสิทธิภาพในคีวชู ได้เป็นปัญหาที่สำคัญสำหรับโปรตุเกสตลอดจนบรรดาเจ้าเมืองในคีวชู ที่คาดหวังผลประโยชน์จากปริมาณการค้าขายที่มากขึ้น

ขณะเดียวกัน เหล่ามิชชันนารีคณะเยสุอิตจากราชอาณาจักรนาวาร์ นำโดยบาทหลวงฟรันซิสโก คาเบียร์ ก็ได้เดินทางมาถึงคาโงชิมะ หมู่บ้านทางตอนใต้ของคีวชู ในปี 1549 และเริ่มการเผยแผ่คำสอนของพระคริสตเจ้าไปทั่วเกาะญี่ปุ่น ผู้ติดตามของบาทหลวงคาเบียร์ยังเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการที่ไดเมียวจำนวนมากเปลี่ยนไปนับถือคริสต์ หนึ่งในนั้นคือไดเมียวโอมูระ ซูมิตากะซึ่งได้รับผลประโยชน์มหาศาลจากส่วนแบ่งทางการค้า จากการที่เขานับถือศาสนาคริสต์อย่างลับ ๆ โดยในปี 1569 โอมูระได้รับอนุญาตจากเบื้องบนให้จัดตั้งท่าเรือสำหรับเรือโปรตุเกสในนางาซากิ ซึ่งแล้วเสร็จในปี 1571 โดยท่าเรืออยู่ภายใต้การกำกับของคณะเยสุอิต กัสปาร์ วีเลลาร์ และเรือตรีทริสเตา วาซ เดอ เวกา ผู้ว่าการแห่งมาเก๊า โดยการช่วยเหลือส่วนตัวจากโอมูระBoxer, The Christian Century In Japan 1549-1650, p. 100-101

ภูมิประเทศ 

 ภูมิอากาศ 

 การคมนาคม 
รถไฟระหว่างเมือง โดย 25px คีวชู
 สายหลักนางาซากิ (ที่สถานี: นางาซากิ และ อูรากามิ)
รถรางในเมือง
 รถรางไฟฟ้านางาซากิ (Nagasaki Electric Tramway)
อากาศยาน
 ท่าอากาศยานนางาซากิ
 เมืองพี่น้อง 
นครนางาซากิมีเมืองพี่น้อง ดังนี้

 ฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
 เซนต์หลุยส์ สหรัฐ (1972)
 เซนต์พอล สหรัฐ (1955)
 ดุปนิตซา ประเทศบัลแกเรีย
 ซังตูส ประเทศบราซิล (1972)
 ฝูโจว ประเทศจีน (1980)
 มิดเดิลบืร์ค ประเทศเนเธอร์แลนด์ (1978)
 โปร์ตู ประเทศโปรตุเกส (1978)
 Vaux-sur-Aure ประเทศฝรั่งเศส (2005)
# ยุทธการจีโอโนซิส
ยุทธการจีโอโนซิส (Battle of Geonosis) เป็นความขัดแย้งในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส เกิดขึ้นตามเวลาในท้องเรื่องคือปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน ระหว่างสหภาพพิภพอิสระและสาธารณรัฐกาแลกติก ถือเป็นการรบครั้งแรกในสงครามโคลน มันเป็นสงครามแรกสำหรับกองทัพแห่งสาธารณรัฐและสำหรับเจไดในรอบปี สงครามครั้งนี้ได้จุดชนวนสงครามอีกมากมายซึ่งได้กวาดกล้างพื้นที่ส่วนใหญ่ของกาแลกซี่ และปรากฏในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 2: กองทัพโคลนส์จู่โจม ตอนท้ายเรื่อง

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Battle of Geonosis ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki
# แต้มเวทมนตร์
แต้มเวทมนตร์ ปรากฏในการ์ตูนเรื่องเอ็ม x ซีโร่ เป็นแต้มที่ใช้ประเมินผลคาถาในการเพิ่มระดับให้กับเพลท โดยอาจารย์สอนเวทมนตร์โรงเรียนเซย์นางิจะมอบให้ต่อเมื่อมีความประพฤติดีต่อโรงเรียน เช่นการที่คุซึมิ ไทงะตัวละครเอกของเรื่อง ช่วยจับนักเรียนที่ขโมยเพลทคนอื่นไปซ่อน และจะให้แต้มนี้ตามคะแนนการเรียนเวทมนตร์ที่ได้ด้วย
# จักรวาลขยาย
คำว่า จักรวาลขยาย  โดยทั่วไปใช้เรียกถึง "การขยาย" ของสื่อแฟรนไชส์ (เช่นรายการโทรทัศน์หรือซีรีส์ภาพยนตร์) ในสื่ออื่น ๆ (โดยทั่วไปคือคอมมิกและวรรณกรรมต้นฉบับ) ทำให้เกิดเนื้อเรื่องใหม่สำหรับตัวละครที่มีอยู่แล้วในแฟรนไชส์ แต่ในบางกรณีจะมีตัวละครใหม่ทั้งหมดและเนื้อเรื่องซับซ้อน โดยไม่จำเป็นที่จะต้องเหมือนกับฉบับดัดแปลง ซึ่งเล่าเรื่องเดิมที่อาจหรืออาจไม่ยอมรับเป็นฉบับแท้ และอยู่ในระดับตรงข้ามกับภาคต่อที่มีเนื้อเรื่องถัดจากเรื่องที่แล้วเป็นเส้นตรง

ตัวอย่าง
ตัวอย่างสื่อที่สำคัญ 2 อย่างที่มีจักรวาลขยายคือสตาร์ วอร์ส และ สตาร์ เทรค โดยทั้งคู่มีวรรณกรรมต้นฉบับ คอมมิก วิดีโอเกม และสื่ออื่น ๆ ที่มีช่วงกว้างที่จะใส่เนื้อหาในจักรวาลสมมติแตกต่างกัน และสื่อจักรวาลขยายทั้งคู่มีตัวละครกับสถานการณ์ใหม่ทั้งหมด

ดูเพิ่ม
จักรวาลขยายของสตาร์ เทรค
จักรวาลขยายของสตาร์ วอร์ส
แฟนฟิกชัน