wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# สุธีศักดิ์ ภักดีเทวา
สุธีศักดิ์ ภักดีเทวา  เป็นนักออกแบบท่าเต้น และ  เป็นอาจารย์สอนการร้องเพลงประสานเสียงที่โรงเรียนเซนต์จอห์น หัวหน้าภาควิชาดนตรี มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น และกรรมการในรายการแข่งขันต่าง ๆ ทางโทรทัศน์ สุธีศักดิ์ ภักดีเทวา ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติจากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม ให้เป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์สากล) ประจำปี พ.ศ. 2566

 ประวัติ 
สุธีศักดิ์เป็นบุตรคนที่สองของทนงศักดิ์ ภักดีเทวา นักร้องเพลงลูกกรุง กับ ผศ. กฤษณา ภักดีเทวา ข้าราชการบำนาญและอดีตผู้เชี่ยวชาญภาควิชานาฏศิลป์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา มีพี่น้องรวม 5 คน สุธีศักดิ์จบการศึกษาระดับปริญญาเอก สาขานาฎศิลป์จาก สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ 

เนื่องจากสุธีศักดิ์เป็นทายาทนักร้องเพลงลูกกรุงโดยตรง สุธีศักดิ์จึงสนใจดนตรีมาตั้งแต่วัยเด็ก โดยเริ่มจากการร้องเพลง จนกระทั่งผันตัวเข้าสู่การเต้น โดยเริ่มจากการเรียนบัลเลต์ซึ่งเป็นการเต้นที่ได้รับความนิยมในกลุ่มผู้หญิงมากกว่าผู้ชายในสมัยนั้น จนกระทั่งเป็นนักเต้นให้กับศิลปินในคอนเสิร์ตต่าง ๆ เป็นเวลามากกว่า 10 ปี ก่อนผันตัวมาเป็นนักออกแบบท่าเต้น และเป็นผู้กำกับลีลาในละครเวทีของซีเนริโอที่ถกลเกียรติ วีรวรรณ กำกับการแสดง

 ผลงาน 
 กรรมการ 
 เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว (พ.ศ. 2547 - พ.ศ. 2558)
 World of Dance Thailand เต้นบันลือโลก (พ.ศ. 2561)
 The Golden Song เวทีเพลงเพราะ (พ.ศ. 2562 - ปัจจุบัน)

 ผู้กำกับลีลาคุยสบายๆ กับนักออกแบบท่าเต้น และนักวิจารณ์ฝีปากดี : สุธีศักดิ์ ภักดีเทวา 
 บัลลังก์เมฆ เดอะมิวสิคัล
 บางกอก 2485
 ทวิภพ เดอะมิวสิคัล
 คู่กรรม เดอะมิวสิคัล
 ฟ้าจรดทราย เดอะมิวสิคัล
 แม่นาคพระโขนง เดอะมิวสิคัล
 ข้างหลังภาพ เดอะมิวสิคัล
 กินรีสีรุ้ง
 การแสดง “แม่น้ำของแผ่นดิน” 
 ออกแบบท่าเต้นให้กับศิลปิน และแดนเซอร์ใน “คอนเสิร์ต 10 ปี เอ็กแซ็กท์”

 ละคร 
 คุณชายพุฒิภัทร รับบทเป็น หม่อมเจ้าเกริกเกียรติ แสงอรุณ (รับเชิญ)
 ดอกไม้ใต้เมฆ รับบทเป็น ครูอะตอม (รับเชิญ)
# ฑีโน โมริยา
ฑีโน โมริยา (ฮินดี:डीनो मोरिया) เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2518 นักแสดงภาพยนตร์บอลลีวูดลูกครึ่งอินเดีย-อิตาลี และฑีโน ได้รับบทเป็นนักแสดงรับเชิญในภาพยนตร์เรื่องโอม ศานติ โอมอีกด้วย

ประวัติ
ฑีโน โมริยา เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ที่เมืองเบงคลูรู เมืองเอกของรัฐกรณาฏกะ โดยบิดาเป็นชาวอิตาลี และมารดาเป็นลูกครึ่งอินเดีย-อังกฤษ เขาเป็นบุตรคนที่สองในสามคน โดยมีพี่ชายคือ นิโคโล โมรียา และน้องชายชื่อ ซานตีโน โมริยา โดยครอบครัวของเขาอพยพเข้าสู่เมืองเบงคลูรูในปี ค.ศ. 1996 ฑีโนสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยเซนต์โจเซฟในเมืองเบงคลูรู และเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนเตรียมทหารเบงคลูรู

ฑีโน ได้แจ้งเกิดครั้งแรกในการเดินแบบแฟชั่นในบริษัทแห่งหนึ่ง และเมื่อไม่นานมานี้เขาก็ได้รับบทบาทในการแสดงภาพยนตร์
# วัดไทยชุมพล
วัดไทยชุมพล เป็นวัดที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ อาทิ พระไตรภูมิ (หลวงพ่องาม) พระไตรโลก (หลวงพ่อโต) และพระพุทธบาทจำลอง เป็นต้น

 ประวัติ 
วัดไทยชุมพล จัดสร้างขึ้นสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ประมาณรัชกาลที่ 3 ประมาณ พ.ศ. 2376 นามเดิมมีชื่อว่า "วัดใหม่ไพร่ประชุมพล" ชาวบ้านเรียกว่า "วัดบางแก้ว" เพราะตั้งอยู่บริเวณหมู่บ้านทุ่งบางแก้วตามชื่อหมู่บ้าน ตามประวัติมีว่า พระยาสุโขทัย (บุญมี) ได้นำไพร่พลที่จะไปสมทบตีเขมรและญวนมาประชุมกัน ณ ทุ่งบางแก้ว  หลังจากได้คุมกองทัพไปตีเมืองสุยได้ชัยชนะกลับมาแล้ว จึงได้จัดสร้างวัดขึ้นตรงบริเวณดังกล่าวและขนานนามว่า "วัดใหม่ไพร่ประชุมพล" ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2486 พระศรีสุธรรมุนี (อาจ อาสโภ) เจ้าคณะตรวจการภาค 6 ได้มาตรวจการคณะสงฆ์จังหวัดสุโขทัย สั่งให้เปลี่ยนชื่อเสียใหม่ ให้มีความหมายดีขึ้น เป็น "วัดไทยชุมพล" และใชมาตราบเท่าทุกวันนี้ และเป็นวัดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้วนับแต่ราว พ.ศ. 2382 กองพุทธศาสนสถาน,กรมการศาสนา,กระทรวงศึกษาธิการ,ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่มที่ 7,กรุงเทพฯ โรงพิมพ์การศาสนา,2531. หน้า 509-510.

 ศาสนวัตถุ 
 รอยพระพุทธบาทจำลอง  เป็นรอยพระพุทธบาทสมัยสุโขทัย เดิมตั้งประดิษฐานอยู่ที่วัดนาเชิงคีรี อำเภอคีรีมาศ ท่านพระราชประสิทธิคุณ (อดีตเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย) เป็นผู้อัญเชิญมาตั้งประดิษฐานอยู่ที่วัดไทยชุมพล  จังหวัดสุโขทัย เมื่อปี พ.ศ. 2462 เป็นต้น
 พระไตรภูมิ (หลวงพ่องาม) เป็นพระพุทธรูปนั่งสัมฤทธิ์ ปางมารวิชัย สร้างสมัยสุโขทัย ราว พ.ศ. 1800 เศษ มีขนาดหน้าตักกว้าง 3 ศอก 1 นิ้วครึ่ง (1.53 เมตร) มีความสำคัญเพราะเป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ที่มีความงดงาม เป็นที่เคารพสักการะยิ่งของชาวบ้าน
 พระไตรโลก (หลวงพ่อโต) เป็นพระพุทธรูปนั่งสัมฤทธิ์ ปางมารวิชัย สร้างสมัยสุโขทัย ราว พ.ศ. 1800 เศษ มีขนาดหน้าตักกว้าง 3 ศอก 2 นิ้ว (1.55 เมตร)   

 ศาสนสถาน 
 อุโบสถ
 ศาลาการเปรียญ
 วิหารหลวงพ่อโต
 ฌาปนสถาน/ศาลาคู่เมรุ
 กุฎิที่พักสงฆ์

 ลำดับเจ้าอาวาส 
ปรากฏหลักฐานในประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร คือ กองพุทธศาสนสถาน,กรมการศาสนา,กระทรวงศึกษาธิการ,ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่มที่ 7,กรุงเทพฯ โรงพิมพ์การศาสนา,2531. หน้า 509-510.
 พระอุปัชฌาย์โผน
 พระอุปัชฌาย์อ้น
 พระอาจารย์บาง
 พระวินัยธรรม (ถึก)
 พระอาจารย์รุ่ง
 พระอาจารย์บุญมา
 พระอาจารย์สิน                                                                               
 พระใบฎีกาปลี                                          
 พระปลัดยก ปุญญสิริ                                    
 พระอธิการกฤษ                                        
 พระครูสารโสภิต (โต) พ.ศ. 24__-2492
 พระสุธรรมธีรคุณ (ดำรงค์ พทฺธญาโณ ปธ.3)  พ.ศ. 2492-2542 อดีตเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย
 พระครูสุเมธพัฒโนทัย (สุรเมโธ) เว็บไซต์สำนักวัฒนธรรมจังหวัดสุโขทัย พ.ศ. 2543-  รองเจ้าคณะอำเมืองสุโขทัย 

 <center>รายนามอดีต และเจ้าอาวาสวัดไทยชุมพล</center> ที่  รายนาม/สมณศักดิ์  วัด เริ่มวาระ สิ้นสุดวาระ  หมายเหตุ 1   พระสุธรรมธีรคุณ (ดำรง พัทธญาโณ) วัดไทยชุมพล พ.ศ. 2492  พ.ศ. 2542 มรณภาพ 2   พระครูสุเมธพัฒโนทัย (สุรเมโธ) วัดไทยชุมพล พ.ศ. 2542  ปัจจุบัน  
 กิจกรรมพิเศษ 
 ส่งเสริมการศึกษาคณะสงฆ์ โดยใช้สถานที่วัดเป็นห้องเรียนระดับปริญญาตรี เพื่อส่งเสริมการศึกษาแก่พระสังฆาธิการและพระภิกษุสงฆ์  ของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย จ.พิษณุโลก ตั้งแต่ปี 2549 - ถึงปัจจุบัน
# สวามีนารายัณ
สวามีนารายัณ (Swaminarayan; ไอเอเอสที: , 3 เมษายน 1781 – 1 มิถุนายน 1830) หรือ สหชานันท์สวามี (Sahajanand Swami) เป็นโยคีและนักพรตที่ซึ่งชีวิตและคำสอนของท่านได้นำไปสู่การปฏิรูปแนวปฏบัติกลางของศาสนาฮินดูคือ ธรรมะ, อหิงสา และ พรหมจรรยา. สาวกของท่านเชื่อว่าท่านเป็นอวตารของเทพเจ้า
# มอเตอร์ไซเคิลเอมป์ทิเนส
"Motorcycle Emptiness" เป็นซิงเกิลโดยวงร็อคสัญชาติเวลส์ Manic Street Preachers วางตลาดเมื่อ 1 มิถุนายน 1992  มันเป็นซิงเกิลที่ห้าที่ถูกเลือกจากอัลบั้มเปิดตัว Generation Terrorists
เพลงนี้มีจังหวะที่ช้ากว่าเพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้ม  เนื้อร้องได้แรงบันดาลใจจากหนังสือของ S.E. Hinton เรื่อง Rumble Fish เกี่ยวกับวัฒนธรรมแก๊งค์มอเตอร์ไซค์
เนื้อร้องถูกตีความว่าเป็นการโจมตีความกลวงเปล่าของวิถีชีวิตแบบผู้บริโภคที่ถูกเสนอโดยทุนนิยม ด้วยการอธิบายว่าสังคมคาดหวังอย่างไรให้คนหนุ่มสาวต้องปฏิบัติตาม

เพลงนี้ไต่ถึงอันดับที่ 17 ใน UK Singles Chart เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 1992 มันคงอันดับนั้นต่อไปอีกหนึ่งสัปดาห์ และอยู่ใน 75 อันดับแรกอยู่ทั้งหมด 6 สัปดาห์ ซึ่งนานกว่าทุกซิงเกิลจาก Generation Terrorists อยู่ 2 สัปดาห์ เป็นสถิติของแมนิกจนกระทั่งถูกทำลายโดยซิงเกิล "A Design for Life" ในปี 1996

เนื้อร้องบางส่วนนำมาจากบทกวี "Neon Loneliness" (วรรคแรกของท่อนประสาน "Under neon loneliness" คือการยกมาตรง ๆ) โดยกวีชาวเวลส์ Patrick Jones พี่ชายของมือเบสและผู้แต่งเนื้อร้องของแมนิก Nicky Wire

"Motorcycle Emptiness" ถูกบรรจุอยู่ในอัลบั้มรวมฮิต Forever Delayed ด้วย เมื่อเดือนตุลาคม 2002 และวางตลาดอีกครั้งในรูปแบบซิงเกิลจากอัลบั้มดังกล่าวเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2003

เพลงนี้ถูกรีมิกซ์โดย Apollo-440 ภายใต้ชื่ออีกชื่อของกลุ่ม คือ Stealth Sonic Orchestra ให้เป็นเพลงแนวคลาสสิก รีมิกซ์นี้ถูกบรรจุเป็นแทร็คหนึ่งในซิงเกิล "Australia" (ซึ่งถูกดึงมาจากอัลบั้มอันมีอิทธิพลในปี 1996 Everything Must Go); และถูกใช้โดย T-Mobile ในแคมเปญโฆษณาเมื่อปี 2003 ซึ่งแฟนจำนวนหนึ่งหัวเราะเยาะ

เพลงดังกล่าวเกิดและดัดแปลงจากเพลงของแมนิกในยุคแรก "Go, Buzz Baby, Go" (with which it shares the chord structure and the phrase "Motorcycle Emptiness" late in the song over the verse chords), และ "Behave Yourself Baby" ซี่งเป็นเพลงเดโมแบบหยาบ ๆ ที่มีโครงสร้างเหมือน ๆ กัน และมีท่อน "All we want from you is the skin you live within."

ปี 2006 ผู้อ่านนิตยสาร 'Q โหวตให้เพลงนี้เป็นเพลงดีที่สุดตลอดกาลอันดับที่ 88Q Magazine issue 243, October 2006, Page 71.

 คำพูดจากซอง 
"I talk to God but the sky is empty." – Sylvia Plath

รายชื่อแทร็ค
ซีดี
 "Motorcycle Emptiness" – 6:02
 "Bored Out of My Mind" – 2:57
 "Crucifix Kiss" (live) – 3:10
 "Under My Wheels" (live) – 3:01

12" แผ่นภาพ
 "Motorcycle Emptiness" – 6:02
 "Bored Out of My Mind" – 2:57
 "Under My Wheels" (live) – 3:01

7" / MC
 "Motorcycle Emptiness" – 6:02
 "Bored Out of My Mind" – 2:57

 ซีดีออกอีกครั้งปี 2003 
 ออกในยุโรป เพื่อส่งเสริมการขายผลงานรวมฮิต Forever Delayed "Motorcycle Emptiness" – 6:02
 "4 Ever Delayed" – 3:38
 "Little Baby Nothing" (Acoustic) – 4:54

 ปรากฏในที่อื่น ๆ The Saturday Sessions: The Dermot O'Leary Show'' (2007)
# ร็อก (เทพปกรณัม)
ร็อก (อาหรับ: رخ (ruḵḵ); เปอร์เซีย: رخ (ruḵ) (The New Shorter Oxford English Dictionary, Clarendon Press, Oxford, Volume 2 N-Z, 1993 edition, page 2614)) เป็นนกยักษ์ในตำนานของชาวอาหรับ 

เชื่อกันว่า ร็อกมีลำตัวสีขาว มีขนาดใหญ่โตมากและแข็งแรงถึงขนาดจับช้างทั้งตัว ขึ้นไปจับฉีกกินในอากาศได้ ไข่ของร็อกมีขนาดใหญ่  ที่มาที่ไปของความเชื่อเกี่ยวกับร็อกยังไม่มีที่ทราบแน่นอน แต่เชื่อว่าน่าจะมาจากจักรวรรดิเปอร์เซีย แต่มีบางข้อมูลกล่าวว่าร็อกนั้นมาจากนกที่อยู่ในจริง แต่ได้มีการปั้นเสริมเติมแต่งให้เกินจริง   ซึ่งข้อสันนิษฐานที่ใกล้เคียงที่สุดคือนกในช่วงต้นของศตวรรษที่ 8 จากผลงานการประพันธ์ของนักเขียนชาวตะวันออกกลางคนหนึ่ง  นอกจากนี้เคยมีรายงานว่ามีผู้พบเห็นนกที่อ้างกล่าวถึงนี้จริงในช่วงศตวรรษที่ 16 โดยนักท่องเที่ยวชาวอังกฤษที่ได้ไปแวะไปเที่ยวในละแวกเขตมหาสมุทรอินเดียThe MyhtoloGyLibrary หอสมุดอาถรรพ์ ۩ ตอนที่ 67 : มหาวิบัติแห่งนภา ราชาแห่งท้องฟ้าตามคติฮีบรู - ซิซ (ziz) 

เรื่องราวของร็อก ปรากฏอยู่ในนิทานเรื่องต่าง ๆ ของตะวันออกกลาง เช่น พันหนึ่งราตรี ตอนอะลาดิน โดยร็อกนั้นเป็นทาสของจินนี่ในตะเกียงของอะลาดิน และในตอนซินแบด ที่ลูกเรือของซินแบดได้เจอไข่ของร็อก ทั้ง ๆ ที่ซินแบดห้ามไว้แล้วแต่บรรดาลูกเรือก็ยังทำลายไข่ของร็อก เมื่อแม่ร็อกกลับมาก็โกรธเกรี้ยว ทำลายเรือของซินแบดจนพินาศสิ้น ลูกเรือทุกคนจมน้ำตายหมด ยกเว้นซินแบดคนเดียวที่หนีรอดมาได้
# จักรพรรดิไหหลิงหวัง
thumb
จักรพรรดิไหหลิงอ๋อง (ค.ศ. 1122-1161) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1122 (พ.ศ. 1662) พระนามเดิมว่า หว่านเอี๋ยนเหลียง หรือ องค์ชายตี้กูไน เป็นพระราชโอรสขององค์ชายซงก้าน พระโอรสในจักรพรรดิจินไท่จู่ เมื่อองค์ชายหวางเอี๋ยนเหลียงปลงพระชนม์ จักรพรรดิจินซีจง (หว่านเอี๋ยน เหอล่า) สำเร็จ ก็ขึ้นเป็นจักรพรรดิ์แห่งต้าจินแทนในปี ค.ศ.1149
และเนื่องจากเชื้อพระวงศ์จำนวนมากไม่พอพระทัยในตัวพระองค์และไม่สนับสนุนพระองค์ เมื่อพระองค์ครองราชย์ได้12ปี ในปี ค.ศ. 1161 องค์ชายหวางเอี๋ยนหยงจึงลอบปลงพระชนม์พระองค์แล้วขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิจินซื่อจง

 พระบรมวงศานุวงศ์ 
 พระราชบิดา:หวางเอี๋ยนจงก๋าน (完顏宗幹)
 พระราชมารดาบุญธรรม:จากสกุลทู้ตาน (嫡母：徒單氏)
 พระราชมารดาแท้:จากสกุลต๋า (生母：大氏)
ฮองเฮา พระสนม พระโอรสธิดา
ทู้ตานฮองเฮา(徒單皇后)
องค์รัชทายาท(太子完顏光英)
พระสนมต๋าย้วน(大元妃,第二娘子)
อ๋องฉ้วง หวางเอี๋ยนย้วนโช๋ว(崇王完顏元壽)
พระสนมเอกต้างกั๋ว (唐括貴妃，名 定哥)
พระสนมเฉิ้น (蕭宸妃(第三娘子))
พระสนมเย้ลู๋ลี๋ (耶律麗妃)
พระสนมต้างกั๋วลี๋ (唐括麗妃，名 石哥，唐括定哥之妹)
พระสนมปู้ฉ้าเจ่า (蒲察昭妃)
พระสนมเจา (昭妃阿懶)
พระสนมเย้ลู๋ (耶律柔妃)
พระสนมต้างกั๋วรุ้ย (唐括柔妃)
พระโอรส อ๋องซู๋ หวางเอี๋ยนเฉิ่นสีอาบู่(宿王完顏矧思阿補)
ไม่ได้แต่งตั้งเป็นพระสนม ลู๋เจ่าย๋วน (耶律昭媛)
ไม่ได้แต่งตั้งเป็นพระสนม เกาเซียวยี้ (高修儀)
ไม่ได้แต่งตั้งเป้นพระสนม น้านไฉ้เหริ้น (南才人)
อ๋องเต้ง หวางเอี๋ยนก่วงย้าง (滕王完顏廣陽)
พระธิดาอีก7พระองค์ไม่ทราบพระนาม
# การศึกษาสร้างคุณค่า
การศึกษาสร้างคุณค่า เป็นระบบการศึกษาแบบแนวมนุษยนิยม สร้างคุณค่าความเป็นมนุษย์ เริ่มโดยจึเนะซาบุโร่ มาคิงุจิ นายกสมาคมโซคา งัคไก ท่านแรก

 ความเป็นมา 
ในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 จึเนะซาบุโร่ มาคิงุจิ ได้ตีพิมพ์หนังสือโซคา เคียวอิขุ ไทเค(ระบบการศึกษาสร้างคุณค่า)เล่มแรกออกมา ขณะอายุ 59 ปี อ.มาคิงุจิ ยังคงทำงานอย่างแข็งขันในฐานะครูใหญ่ของโรงเรียนประถมศึกษาชิโรคาเนะ จึงเป็นเรื่องยากสำหรับท่านที่จะอุทิศตนเองได้อย่างเต็มที่ ในการถ่ายทอดทฤษฎีการศึกษาของท่านให้ออกเป็นงานเขียนได้ ดังนั้น ท่านจึงได้ขอให้โจไก(โจเซอิ)โทดะ ลูกศิษย์หนุ่มของท่านช่วยในการรวบรวมและเรียบเรียงหนังสือ โดยยึดหลักตามเค้าโครงที่อ.มาคิงุจิ ได้ปรับปรุงแก้ไขไว้แล้ว ตลอดจนสาระโดยสังเขปจากกระดาษโน้ตจำนวนมาก ท่านได้บรรยายกระบวนการดังกล่าวนี้ไว้ในบทนำของหนังสือวิชาครู ของท่านว่า

แรงจูงใจในการเขียนหนังสือเล่มนี้อ.มาคิงุจิ ก็ได้แสดงออกด้วยความโกรธในบทนำดังกล่าวนี้ด้วย

 ความสุขคือเป้าหมาย 
นักวิชาการซึ่งไม่ใช่คนญี่ปุ่นที่อ.มาคิงุจิได้ยกมาอ้างอิงในหนังสือ วิชาครู ของท่านก็คือ ผลงานของอีมิล เดอร์ไคม์ นักสังคมวิทยาชาวฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2473 ไม่นานนักและยังไม่ได้รับการแปลเป็นภาษาญี่ปุ่นโดยสมบูรณ์ แต่ผลงานดังกล่าวก็อยู่ในอันดับที่โดดเด่นเป็นพิเศษ อ.มาคิงุจิ ได้สะท้อนความคิดดังกล่าวออกมาอย่างชัดเจนว่า

ทั้งเดอร์ไคม์และอ.มาคิงุจิ ต่างก็มองว่ามนุษย์เป็นสังคมตามธรรมชาติที่จำเป็น ตลอดจนเห็นว่าความเชื่อมต่อและการมีปฏิสัมพันธ์ต่อกันทางสังคม เป็นสิ่งที่จะขาดเสียมิได้ต่อการเจริญเติบโตและการพัฒนาของแต่ละบุคคล อีกทั้งเพื่อไม่ให้แต่ละบุคคลและสังคม ต้องถูกปิดกั้นให้อยู่แต่ในความขัดแย้งหรือความแตกต่างขั้นพื้นฐาน

อ.มาคิงุจิโต้เถียงว่า เป้าหมายของการศึกษาจะต้องสอดคล้องกับความต้องการของบุคคลและสังคมที่เขาสร้างขึ้น เป้าหมายที่มุ่งสู่ความพยายามต่อสู้ของบุคคล คือความสุข และนี่ก็จะต้องเป็นเป้าหมายของสังคมด้วย เป้าหมายสูงสุดของการศึกษาจะต้องอยู่ที่การมีความสุข

 คุณค่าชีวิต คือ ความงาม คุณประโยชน์ และความดี 
อ.มาคิงุจิได้มีความระมัดระวังในการจำแนกความแตกต่างระหว่างความสุขกับความพึงพอใจ ท่านมีอายุกว่า 60 ปีตอนที่หนังสือการศึกษาสร้างคุณค่าเล่มแรกของท่านได้รับการตีพิมพ์ และท่านก็ได้รับประสบการณ์กับการมีส่วนร่วมรับผิดชอบในความล้มเหลวและความผิดหวังต่อวิชาชีพ พร้อมกับโศกนาฏกรรมส่วนตัวดังกล่าวก็คือการเสียชีวิตของเด็กๆสามคน ความสุขที่แท้จริงจะต้องถูกกำหนดให้ชัดเจนภายใต้เงื่อนไขที่ลึกซึ้งมากขึ้นและมีความอดกลั้นมากขึ้น อ.มาคิงุจิ ค้นพบสิ่งนี้อยู่ในขอบเขตของคำว่า คุณค่า ซึ่งท่านให้คำจำกัดความว่า ประเด็นปัญหาเร่งด่วนและมีความสำคัญอย่างที่สุดในการดำเนินชีวิตประจำวันของพวกเรา คือ ความดี ความงาม และคุณประโยชน์ ซึ่งก็คือ คุณค่า นั้นเอง และความสุขนั้นก็เทียบเท่ากับคุณค่า ดังนั้น ความสุขตามแนวทางปฏิบัติแล้ว จะรวมถึงการผสมผสานและนำเอาคุณค่าต่างๆเหล่านี้มาใช้

 สถานศึกษาที่ใช้การศึกษาสร้างคุณค่าในการสอน 
 มหาวิทยาลัยโซคา ญี่ปุ่น
 มหาวิทยาลัยโซคา อเมริกา
 วิทยาลัยสตรีโซคา
 โรงเรียนมัธยมโซคา โตเกียว
 โรงเรียนประถมโซคา โตเกียว
 โรงเรียนนานาชาติโซคา มาเลเซีย
# พระนิชโช (นิชิเร็งโชชู)
พระนิชโช โชนิน (24 กันยายน ค.ศ. 1879 - 14 ตุลาคม ค.ศ. 1957) เป็นพระสังฆราชแห่งนิชิเรนโชชู องค์ที่ 64 และทรงเป็นเจ้าอาวาสวัดใหญ่ไทเซขิจิด้วย

 กล่าวชมสมาคมสร้างคุณค่า
# วัดบึง (จังหวัดสุโขทัย)
วัดบึง หรือ วัดบึงวนาราม เป็นศาสนสถานในพุทธศาสนาข้อมูลเกี่ยวกับตำบลบ้านสวน. ตั้งอยู่หมู่ 4 ตำบลบ้านสวน อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย วัดนี้มีประวัติความเป็นมาพร้อม ๆ กับชุมชนบ้านสวน และชุมชนอื่น ๆ ในบริเวณใกล้เคียงโดยดูลักษณะของการตั้งถิ่นฐาน ที่ใกล้กับแหล่งน้ำ การประกอบอาชีพทางการเกษตรที่ต้องใช้น้ำเป็นปัจจัยหลักในการประกอบอาชีพ เป็นต้น

 ประวัติ 
วัดบึงเกิดขึ้นมาพร้อมกับการเข้ามาตั้งถิ่นฐานของชาวชุมชนบ้านสวน บ้านไร่ ที่อยู่ฝั่งคลองบ้านสวนทางด้านทิศเหนือของชุมชนบ้านสวน(บริเวณวัดคุ้งยางใหญ่)ประวัติความเป็นมานั้น วัดบึงเมื่อครั้งก่อนเป็นวัดร้าง สันนิษฐานจากการขุด และพบพระพุทธรูปทองคำ  พระพุทธรูปเงิน วัดบึงน่าจะก่อสร้างมาประมาณ 700 กว่าปี ตั้งแต่ครั้งสมัยกรุงสุโขทัยตอนปลาย วัดบึงนั้นได้เริ่มการบูรณะเมื่อประมาณ 70 ปีก่อน ได้มีพระธุดงมา  2 รูปได้ทำการถากถางก่อไผ่ซึ่งเป็นซากวัดร้างเดิม พระธุดง 2 รูปนั้น รูปที่ 1 ชื่อพระฟัก  และพระสุด หลังจากนั้นประมาณ 2 พรรษาท่านได้ลาสิกขา   จากการบอกเล่าของคุณโยมแม่พยุง คงเนียม .  วัดบึงได้การบูรณะมาจนถึงหลวงพ่อฟุ้ง วัดบึงก็เริ่มเป็นที่รู้จักของพุทธศาสนิกชนในวงกว้าง  หลวงพ่อฟุ้งได้ส่งสามเณรมนตรี (ตี๋) มะลิหวน ไปเรียนที่สำนักเรียนวัดจิตตภาวัน จังหวัดชลบุรี จนสามเณรมนตรี(ตี๋) นั้นได้อุปสมบท และหลังจากที่หลวงพ่อฟุ้งมรณภาพ พระมนตรี ได้เป็นผู้ดูแลวัดมึง และท่านก็ได้เริ่มการบูรณะวิหารหลวงพ่อโตขึ้นเพื่อจะสร้างเป็นอุโบสถ จากการที่บูรณะนั้นได้ขุดพบพระทองคำพระเงินจำนวน  29  องค์พระพุทธรูปสำฤทธิ์  จีบจำปีทอง เงิน  เต้าปูน  ขันสำฤทธิ์  จากการบอกเล่าของคุณพ่อพลอย  เพชรศรี ปัจจุบันท่านได้เสียชีวิตแล้ว.     สภาพที่มีน้ำล้อมรอบเพราะเป็นจุดทางเดือนของน้ำ และจากจุดบริเวณไม่ที่ตั้งวัดไปไม่ไกลจะเป็นบริเวณที่ลุ่มที่เรียกว่า "บึงใหญ่" (ปัจจุบันทางองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านสวนและองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย ได้พัฒนาเป็นแหล่งเก็บน้ำ และแหล่งท่องเที่ยวในท้องถิ่น) อาจจะเป็นจุดที่คนในชุมชนเรียกว่าวัดที่ไปทาง "บึง" หรืออีกความหมายหนึ่งอาจตรงที่ตั้งวัดด้านทิศใต้ติดกับคลอง "บ้านสวน" แต่ตรงบริเวณดังกล่าวเป็นจุดน้ำลึกที่มีลักษณะคล้ายบึง จึงอาจเป็นที่มาของวัดบึง หรือในวัดที่ตรงอยู่ตรงบริเวณบึงก็เป็นได้ สำหรับวัดบึงแห่งนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาและตั้งเป็นวัดใน พ.ศ. 2540 ด้านตะวันออกติดกับคลองสาธารณะที่เชื่อมระหว่างบึงใหญ่กับคลองบ้านสวน เชื่อมไปถึงแม่น้ำยม และถนนที่เป็นคั่นระหว่างชุมชนรอบวัดกับบริเวณวัด  ทิศตะวันตกติดกับพื้นที่ทางการเกษตรของชาวบ้าน ทิศใต้ติดกับคลองบ้านสวน และทิศเหนือติดกับชุมชนที่อยู่บริเวณรอบวัด

ถาวรวัตถุ
 อุโบสถ
 ศาลาการเปรียญ
 กุฎิที่พักสงฆ์
 ฌาปนสถาน/ศาลาคู่เมรุ
 
ลำดับเจ้าอาวาส
 พระครูสุมณฑ์คุณาภรณ์ (มนตรี สคาวโร)  ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2529-2540
 พระสุระชัย สิริวฑฺฒโน (เดโชเม็ง) (รักษาการเจ้าอาวาส)
 <center>ลำดับเจ้าอาวาสวัดบึง</center> ที่ รายนาม/สมณศักดิ์ ตำแหน่ง สมณศักดิ์ เริ่มวาระ สิ้นสุดวาระ  หมายเหตุ  พระครูสุมณฑ์คุณาภรณ์ (มนตรี สคาวโร)  เจ้าอาวาส  พระครูสัญญาบัตร อุปัชฌาย์  พ.ศ. 2529  พ.ศ. 2540    พระสุระชัย สิริวฑฺฒโน (เดโชเม็ง)  รักษาการเจ้าอาวาส  ปริญญาโท/พระครูสอน  พ.ศ. 2553  ปัจจุบัน
# จักรพรรดิจินจางจง
จักรพรรดิจินจางจง (ค.ศ. 1168-1208) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1168  ดำรงพระยศเป็นท่านชาย เป็นพระโอรสขององค์ชายหวางเอี๋ยนหยุ่นกง เมื่อ จักรพรรดิจินซื่อจง ผู้เป็นพระอัยกาสิ้นพระชนม์ ท่านชายจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิจินจางจงในปี ค.ศ. 1189
 
จักรพรรดิจินจางจงเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1208 อ๋องเว๋ยพระโอรสองค์ที่เจ็ดของจักรพรรดิจินซีจง ซึ่งเป็นพระปิตุลาของพระองค์ได้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์เป็น จักรพรรดิเวย์เซาหวัง

 พระบรมวงศานุวงศ์ 
พระบิดา:องค์ชายหวางเอี๋ยนหยุ่นกง (完顏允恭（章宗即位後，為父親上廟號顯宗）)
พระมารดา:เสี่ยวอี๋ฮองเฮาจากสกุลทู้ตาน(孝懿皇后徒單氏)
พระเชษฐา:สมเด็จพระจักรพรรดิจินเสวียนจง(金宣宗)
ฮองเฮา พระสนม พระโอรสธิดา
ฉินฮ้วยฮองเฮาจากสกุลปู้ฉ้า(欽懷皇后蒲察氏)
อ๋องเจี๋ยง หวางเอี๋ยนฮ้งหยู๋(絳王完顏洪裕)
พระสนมย้วนธิดาลี่ซือ(元妃李師兒)
อ๋องเก่อ หวางเอี๋ยนเต๋อหลิ้น(葛王完顏忒鄰)
ฮูหยินซือหมิงจากสกุลหลิ้น(資明夫人林氏)
อ๋องจิง หวางเอี๋ยนฮ้งจิ๋ง(荊王完顏洪靖)
ฉี้ทาจีเฉีย(其他姬妾)
อ๋องหร้ง หวางเอี๋ยนฮ่งซี(榮王完顏洪熙)
อ๋องอิง หวางเอี๋ยนฮ้งย่าน(英王完顏洪衍)
อ๋องโช๋ว หวางเอี๋ยนฮ่งฮุย(壽王完顏洪輝)
สนมจากสกุลกู่(承御賈氏)
สนมจากสกุลฟ้าน(承御范氏)
# จักรพรรดิเวย์เซาหวัง
จักรพรรดิเวย์เซาหวัง  ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์จิน ครองราชย์ ค.ศ. 1209-1213 ดำรงพระยศเป็นอ๋องเว๋ย พระนามเดิมหว่านเอี๋ยนหย่งจี้ เป็นพระโอรสองค์ที่เจ็ดของจักรพรรดิจินซีจง เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิจินจางจงผู้เป็นพระนัดดาสิ้นพระชนม์ บัลลังก์ก็ว่างและไม่มีรัชทายาทสืบราชบัลลังค์ได้ อ๋องเว๋ยจึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเว๋ยเส๋าอ๋องในปี ค.ศ.1208

เมื่อ จักรพรรดิเวย์เซาหวัง สวรรคต ท่านชายซุ้นพระนัดดา(หลานอา) จึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิจินเสวียนจงในปี ค.ศ.1213

 พระบรมวงศานุวงศ์ 
พระบิดา:สมเด็จพระจักรพรรดิจินซีจง(金世宗) 
พระมารดา:พระสนมลิย้วน(李元妃)
ฮองเฮา พระสนม พระโอรสธิดา
พระชายาเว๋ยโซ๋ว จากสกุลทู้ตาน(衛紹王后徒單氏)
ฮูหยินฉินเซิ๋นจากสกุลย้วน(欽聖夫人袁氏)
อ๋องเลี้ยง หวางเอี๋ยนค้งเก๋อ(梁王完顏從恪)
หวางเอี๋ยนจู(完顏琚)
หวางเอี๋ยนเสวียน(完顏瑄)
หวางเอี๋ยนเจ่า(完顏璪)
องค์หญิงฉี้กั้ว จากพระสนมสกุลย้วน(岐國公主（母袁氏）)

เวย์เซาหวัง
# จักรพรรดิจินซีจง
จักรพรรดิจินซื่อจง (ค.ศ. 1123-1189) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1123 (พ.ศ. 1663) พระนามเดิมว่า หว่านเอี๋ยน อู่ลู่ เป็นพระราชโอรสขององค์ชายซงเอี้ยว พระโอรสในจักรพรรดิจินไท่จู่ เมื่อองค์ชายหวางเอี๋ยนเหลียงปลงพระชนม์พระเจ้าจินซีจงสำเร็จ ก็ขึ้นเป็นจักรพรรดิ์แห่งต้าจินแทนในปี ค.ศ.1149 ทำให้เชื้อพระวงศ์หลายๆ คนไม่พอพระทัย ซึ่งองค์ชายหวางเอี๋ยนหยงทรงภักดีกับพระเจ้าจินซีจงผู้เป็นดังพระเชษฐา แม้ว่าพระเจ้าไหหลิงอ๋องจะยกย่องให้องค์ชายหวางเอี๋ยนหยงมีพระยศสูงขึ้นก็ตาม

ดังนั้น ในปี ค.ศ. 1161 องค์ชายหวางเอี๋ยนหยงจึงปลงพระชนม์พระเจ้าไหหลิงอ๋องแล้วขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจินซื่อจง

พระจักรพรรดิจินซื่อจงสวรคต ปี ค.ศ. 1189 พระนัดดาในพระองค์นามว่า องค์ชายหว่านเอี๋ยนจิง สืบราชสมบัติเป็น พระจักรพรรดิจินจางจง

 พระบรมวงศานุวงศ์ 
 พระราชบิดา:จินรุ๋ยจง หวางเอี๋ยนซงเอี้ยว (父：金睿宗)
 พระมารดาบุญธรรม:ฉินฉิ้ฮองเฮา จาสกุลปู้ฉ้า (嫡母：欽慈皇后蒲察氏（女真人）)
 พระมารดาแท้:เจินอี๋ฮองเฮา จากสกุลลี (生母：貞懿皇后李氏（渤海人）)
ฮองเฮา พระสนม และพระโอรสธิดา
เจาเต้อฮองเฮาจากสกุลอู่ลิ้นตา(昭德皇后烏林荅氏)
องค์ชายจินเซียนจง หวางเอี๋ยนหยุ่นกง(金顯宗 完顏允恭) พระบิดาของ จักรพรรดิจินจางจง และ จักรพรรดิจินเสวียนจง
อ๋องเจ๋า หวางเอี๋ยนซู้เนี่ยน (趙王完顏孰輦)
อ๋องเยว๋ หวางเอี๋ยนเซี้ยลู่(越王完顏斜魯)
องค์หญิงอู่กั้ว(豫國公主)
พระสนมจางย้วน (張元妃)
อ๋องฮ่าว หวางเอี๋ยนหย่งจง(鎬王完顏永中)
อ๋องเยว๋ หวางเอี๋ยนหย่งกง(越王完顏永功)
พระสนมลิย้วน(李元妃)
อ๋องเจิ้ง หวางเอี๋ยนหย่งเต่า(鄭王完顏永蹈)
อ๋องเว๋ย หวางเอี๋ยนหย่งจี๋ หรือจักรพรรดิเว่ยเซาอ๋อง (衛紹王完顏永濟)
อ๋องลู๋ หวางเอี๋ยนหย่งเต๋อ(潞王完顏永德)
องค์หญิงฮ้านกั้ว (韓國公主 下嫁仆散揆 永蹈妹)
องค์หญิงเจ้อกั้ว (澤國公主 完顏長樂 下嫁蒲剌睹 永蹈妹)
พระสนมเหลี้ยงเจา(梁昭儀)
อ๋องอู๋ หวางเอี๋ยนหย่งเฉิ้ง(豫王完顏永成)
สือหมู่ไฉ้เหริน(石抹才人)
อ๋องกุ้ย หวางเอี๋ยนหย่งเชิง(夔王完顏永升)
ไม่ทราบพระนามของพระสนม
องค์หญิงใหญ่ลู่กั้วต๋าจ่าง อภิเษกกับอูกู่หลุ๋น (長女 魯國大長公主 下嫁烏古論元忠)
องค์หญิงอู้กั้ว อภิเษกกับท้างกั๋วก๋ง (第四女 吳國公主 下嫁唐括貢)
องค์หญิงซู่กั้ว อภิเษกกับท้างกั๋วติ่ง (第五女 蜀國公主 下嫁唐括鼎)
องค์หญิงซีกั้ว อภิเษกกับเชื้อพระวงศ์สกุลทู้ตาน (息國公主 下嫁徒單公弼)

ซีจง
# จักรพรรดิจินเสวียนจง
จักรพรรดิจินเสวียนจง (ค.ศ. 1163-1224) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1163 พระนามเดิม หว่านเอี๋ยนซุน หรือหว่านเอี๋ยงชงเจี๋ย ดำรงพระยศเป็นท่านชายซุ้น  เป็นพระโอรสขององค์ชายหยุ่นกง(hutuwa)พระโอรสในจักรพรรดิจินซื่อจง จักรพรรดิจินเสวียนจงพระองค์เป็นพระอนุชาในจักรพรรดิจินจางจง เมื่อจักรพรรดิเวย์เซาหวัง(พระปิตุลา)สวรรคต ท่านชายซุ้นจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิจินเสวียนจงในปี ค.ศ.1213

ในปีค.ศ. 1224 จักรพรรดิจินเสวียนจงได้สวรรคต พระโอรสของพระองค์ องค์ชายรองหว่างเอี๋ยนโช๋วซู จึงขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิจินไอจง

 พระบรมวงศานุวงศ์ 
 พระบิดา:องค์ชายหวางเอี๋ยนหยุ่นกง (完顏允恭（章宗即位後，為父親上廟號顯宗）)
 พระมารดา:เจาเซิ๋งฮองเฮาจากสกุลลิ้ว (昭聖皇后劉氏)
 พระอนุชา:สมเด็จพระจักรพรรดิจินจางจง (金章宗)
ฮองเฮา พระสนม พระโอรสธิดา 
หวั้งฮองเฮา (王皇后)
พระสนมหวั้งย้วน พระมารดาของพระเจ้าจินไอจง (王元妃，金哀宗生母)
พระสนมซื่อลี๋ (史麗妃)
พระสนมป้างเจิน (龐真妃，完顏守純母)
รัชทายาท หวางเอี๋ยนโช๋วจง (莊獻太子完顏守忠)
พระจักรพรรดิจินไอจง หวางเอี๋ยนโชว๋ซู๋ (金哀宗完颜守绪)
อ๋องจิ้ง หวางเอี๋ยนโชว๋ฉุน (荊王完顏守純)
อ๋องจื๋อ หวางเอี๋ยนเสวียนหลิ้ง (至王完顏玄齡)
องค์หญิงเวินกั้ว (温国公主)

เสวียนจง
# แอโฟรไดที
แอโฟรไดที (,) เป็นพระเจ้าแห่งความรัก ความงาม สุขารมณ์และการให้กำเนิด ภาคโรมัน คือ วีนัส

มีนิยายว่าด้วยกำเนิดของพระนางมากกว่าหนึ่งเรื่อง เฉกเช่นพระเจ้ากรีกโบราณหลายพระองค์ เทออกอเนียของฮีซิอัดระบุว่า พระองค์ประสูติเมื่อโครนัสตัดอวัยวะเพศของยูเรนัสแล้วโยนลงทะเล จากนั้นพระองค์กำเนิดขึ้นจากฟองสมุทร (aphros) 

ด้วยพระสิริโฉมงดงามของพระองค์ พระเจ้าองค์อื่นจึงเกรงว่าการชิงพระนางจะขัดขวางสันติภาพในหมู่พวกตนและนำไปสู่สงคราม ฉะนั้นซูสจึงเสกสมรสพระนางกับฮิฟีสตัส ซึ่งด้วยความอัปลักษณ์และผิดรูปของพระองค์ ไม่ถูกมองว่าเป็นภัยคุกคาม แอโฟรไดทีมีชู้รักมากมาย ทั้งพระเจ้า เช่น แอรีส และมนุษย์ เช่น แองไคซีส (Anchises) พระองค์มีบทบาทในตำนานเอียรอสและไซคี ภายหลังเป็นทั้งชู้รักของอโดนิส (Adonis) และผู้ทดแทนมารดาของพระองค์ กล่าวกันว่าเทพชั้นรองจำนวนมากเป็นโอรสธิดาของแอโฟรไดที

แอโฟรไดทียังรู้จักกันในพระนามไคธีเรีย (นายหญิงแห่งไคธีรา) และไซปริส (นายหญิงแห่งไซปรัส) ซึ่งตั้งตามชื่อแหล่งลัทธิสองแห่ง ไคธีราและไซปรัส ซึ่งอ้างว่าเป็นที่ประสูติของพระนาง กล่าวกันว่าเมอร์เทิล (myrtle) นกพิราบ นกกระจอก ม้าและหงส์ศักดิ์สิทธิ์ต่อพระนาง ชาวกรีกโบราณระบุพระองค์แอโฟรไดทีกับเทพีแฮธอร์ของอียิปต์โบราณReginald Eldred Witt, Isis in the ancient world (Johns Hopkins University Press) 1997:125.
ISBN 0-8018-5642-6

 ชีวิตรัก 
เทพีแอโฟรไดทีเป็นหนึ่งในเทพีที่เลื่องชื่อด้านความสัมพันธ์เชิงชู้สาว พระนางได้รับบัญชาจากซูสให้สมรสกับเทพฮิฟีสตัสผู้มีนัยตาวิกล ความสัมพันธ์ระหว่างเทพทั้งสองไม่ได้ดำเนินไปอย่างราบรื่น เทพีแอโฟรไดทีทรงมีความสัมพันธ์กับเทพและมนุษย์เป็นจำนวนมาก

หนึ่งในชู้รักของเทพีแอโฟรไดทีทีคือเทพแอรีส เทพแห่งสงครามผู้เป็นพระโอรสอีกองค์ของซูสและฮีรา เทพฮิฟีสตัสทรงดัดหลังทั้งคู่โดยวางกับดักตาข่ายไว้ที่เตียงนอน เมื่อถึงเวลาเช้าที่แอรีสจะหลบออกไปจากห้องบรรทมของแอโฟรไดที ทั้งเทพแอรีสและเทพีแอโฟรไดทีจึงรู้ตัวว่าติดกับดัก และต้องทนอับอายต่อการที่ถูกเทพทั้งมวลมองดูร่างเปลือยเปล่าของทั้งคู่อยู่เป็นเวลานาน

 บุตร 
แอโฟรไดทีมีบุตรกับแอรีส 3 องค์ คือ
 เอียรอส กามเทพ
 แอนติรอส ผู้เป็นเทพแห่งรักที่ไม่สมหวัง การรักตอบ และเป็นผู้ลงโทษผู้ที่ดูถูกความรัก
 ฮาร์โมเนีย ผู้เป็นเทพีแห่งความปรองดอง

บุตรของแอโฟรไดทีกับเฮอร์มีส มี 1 องค์ คือ เฮอร์แมฟระไดทัส

นอกจากนี้แอโฟรไดทียังมีบุตรเจ้าชายแอนคีซีสแห่งโทรจันซึ่งเป็นมนุษย์ 1 คน คือ อีเนียส ผู้เป็นกำลังสำคัญในสงครามแห่งทรอย

 ตำนาน 
แอโฟรไดทีเป็นเทพีที่มีความเกี่ยวข้องกับตำนาน เรื่องเล่า และมหากาพย์มากมาย ไม่ว่าจะเป็นมหากาพย์โอดิสซีย์ และอีเลียด ตำนานดอกกุหลาบ ตำนานดอกนาซิสซา ฯลฯ

ในมหากาพย์อีเลียด ของโฮเมอร์ แอโฟรไดทีเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้เกิดสงครามแห่งทรอย นางได้ทำให้ปารีสหลงรักเฮเลน ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลกซึ่งเป็นมเหสีของกษัตริย์เมเนลาอุส ทำให้ชาวกรีกทั้งหลายมุ่งหน้าไปยังทรอยเพื่อชิงตัวเฮเลนคืนมา

ส่วนใหญ่แล้วกวีจะมอบบทบาทของหญิงสาวขี้อิจฉาที่ไร้เหตุผลให้กับแอโฟรไดที นางเป็นผู้ลบปัญหาออกจากสมองของนักปราชญ์ บันดาลให้เกิดความรักที่บ้าคลั่งและเป็นไปไม่ได้ นำความทุกข์ใหญ่หลวงมาสู่คู่รักที่นางไม่โปรดปราน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ เอียรอส ลูกชายของนางกับไซคี