wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# กลุ่มดาวแม่น้ำ
กลุ่มดาวแม่น้ำ  เป็นกลุ่มดาวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นลำดับที่ 6 ในกลุ่มดาว 88 กลุ่มที่รับรองโดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล และเป็นหนึ่งในกลุ่มดาว 48 กลุ่มที่อยู่ในรายการของทอเลมี

กลุ่มดาวแม่น้ำมีดาวฤกษ์สว่างดวงหนึ่งที่ปลายสุดทางทิศใต้ ชื่อว่า ดาวอะเคอร์นาร์ (α Eri) จัดเป็นดาวที่มีความแป้นมากที่สุดดวงหนึ่ง การวัดรูปร่างด้วยเครื่องมือทางดาราศาสตร์พบว่าความยาวตามแนวเส้นศูนย์สูตรของดาว ยาวกว่าความยาวตามแนวขั้วราว 50% ซึงเป็นผลจากการที่ดาวอะเคอร์นาร์หมุนรอบตัวเองเร็วมาก
# กลุ่มดาวเฮอร์คิวลีส
กลุ่มดาวเฮอร์คิวลีส เป็นกลุ่มดาวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 5 ในกลุ่มดาว 88 กลุ่มที่รับรองโดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล และเป็นหนึ่งในกลุ่มดาว 48 กลุ่มที่อยู่ในรายการของทอเลมี ชื่อของกลุ่มดาวมาจากชื่อของเฮอร์คิวลีสในเทพปกรณัมโรมัน

ดาวที่สว่างที่สุดของกลุ่มดาวนี้คือดาว"บีตาเฮอร์คิวลิส"หรือ"คอร์โนเฟอรอส(Kornephoros)" ซึ่งดาวดวงนี้ยังเป็นดาวที่เทพที่สุดบนท้องฟ้าอีกด้วย
# กลุ่มดาวหมาป่า
กลุ่มดาวหมาป่า เป็นกลุ่มดาวในซีกฟ้าใต้ หนึ่งในกลุ่มดาว 48 กลุ่มที่อยู่ในรายการของทอเลมี และยังเป็นกลุ่มดาวในรายการกลุ่มดาว 88 กลุ่มที่รับรองโดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล กลุ่มดาวนี้อยู่ระหว่างกลุ่มดาวคนครึ่งม้ากับกลุ่มดาวแมงป่อง
# กลุ่มดาวลูกธนู
กลุ่มดาวลูกธนู เป็นกลุ่มดาวที่มีขนาดเล็กที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ในท้องฟ้า รองจากกลุ่มดาวกางเขนใต้ และกลุ่มดาวม้าแกลบ แม้จะมีขนาดเล็ก แต่ก็เป็นกลุ่มดาวเก่าแก่หนึ่งในกลุ่มดาว 48 กลุ่มที่อยู่ในรายการของทอเลมี ในบรรดากลุ่มดาว 88 กลุ่มดาวลูกธนูเป็นกลุ่มที่รับรองโดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล
# กลุ่มดาวสามเหลี่ยม
กลุ่มดาวสามเหลี่ยม เป็นกลุ่มดาวหนึ่งในกลุ่มดาว 48 กลุ่มที่อยู่ในรายการของทอเลมี และยังเป็นกลุ่มดาวในรายการกลุ่มดาว 88 กลุ่มที่รับรองโดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล มีดาว 3 ดวงเรียงกันเป็นรูปสามเหลี่ยม

สามเหลี่ยม
กลุ่มดาวสามเหลี่ยม
# รหัส
ในการสื่อสาร และการประมวลผลสารสนเทศ รหัส คือ กฎในการแปลงสารสนเทศหนึ่งๆ (เช่น ตัวอักษร, คำ, หรือวลี) ให้อยู่ในรูปแบบหรือลักษณะที่ไม่จำเป็นต้องเหมือนเดิม 

การเข้ารหัส (encoding) คือกระบวนการที่ผู้ให้ข้อมูลทำการแปลงสารสนเทศให้กลายเป็นข้อมูล ที่จะถูกส่งไปยังผู้รับ เช่น ระบบประมวลผลข้อมูล 

การถอดรหัส (decoding) คือกระบวนการย้อนกลับในการแปลงข้อมูลที่ได้รับมา ให้เป็นสารสนเทศที่ผู้รับสามารถเข้าใจได้ 

ในบางสถานที่หรือสถานการณ์ การใช้ภาษาพูดหรือภาษาเขียนธรรมดานั้น ไม่สามารถเป็นสื่อกลางในการสื่อสารได้  ซึ่งทำให้การเข้ารหัสมีความจำเป็น  ยกตัวอย่างเช่น การสื่อสารทางสายหลายครั้งได้เปลี่ยนคำที่พูดกัน ให้เป็นคำที่สั้นลง ทำให้ข้อมูลเดียวกันสามารถส่งได้โดยใช้จำนวนอักขระที่น้อยลง รวดเร็วขึ้น และประหยัดขึ้น  อีกตัวอย่างเช่นการใช้รูปแบบของธงที่ปักอยู่ในประภาคารสูงเพื่อทำให้คนที่อยู่ในสถานที่ห่างไกล สามารถเข้าใจความหมายและตีความได้

ในวิทยาการเข้ารหัสลับ รหัสถูกนำมาใช้ในการสื่อสารที่ต้องการรักษาความลับ อย่างไรก็ตามในปัจจุบันรหัสลับได้ถูกนำมาใช้แทน ดู รหัส (วิทยาการเข้ารหัสลับ)
# กลุ่มดาวยีราฟ
กลุ่มดาวยีราฟ เป็นกลุ่มดาวขนาดใหญ่ในซีกฟ้าเหนือ แต่ไม่เด่นชัดเพราะดาวฤกษ์สมาชิกมีความสว่างน้อย ปรากฏครั้งแรกในบันทึกของจาคอบ บาร์ตช์ เมื่อ ค.ศ. 1624 แต่อาจกำเนิดขึ้นก่อนหน้านั้นโดย เพทรัส แพลนเซียส
# กลุ่มดาวกิ้งก่าคะมีเลียน
กลุ่มดาวกิ้งก่าคะมีเลียน เป็นกลุ่มดาวขนาดเล็กในซีกฟ้าใต้ ที่ถูกรวมไว้ในแผนที่ดาว ยูรานอเมเทรีย (Uranometria) ของโยฮันน์ บาเยอร์ แต่อาจกำเนิดขึ้นก่อนหน้านั้น

กิ้งก่าคะมีเลียน
หมวดหมู่:กลุ่มดาวกิ้งก่าคะมีเลียน
# กลุ่มดาววงเวียน
กลุ่มดาววงเวียน เป็นกลุ่มดาวขนาดเล็กกลุ่มหนึ่งในซีกฟ้าใต้

วงเวียน
หมวดหมู่:กลุ่มดาววงเวียน
# กลุ่มดาวนกเขา
กลุ่มดาวนกเขา เป็นกลุ่มดาวขนาดเล็ก อยู่ทางใต้ของกลุ่มดาวหมาใหญ่ และกลุ่มดาวกระต่ายป่า เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของของกลุ่มดาวหมาใหญ่ แต่ถูกแยกออกมาโดยออกัสติน โรเยอร์ เมื่อ พ.ศ. 2222 (ค.ศ. 1679)
# กลุ่มดาวผมเบเรนิซ
กลุ่มดาวผมเบเรนิซ เป็นกลุ่มดาวที่เคยเป็นเพียงดาวเรียงเด่นมาก่อน อยู่ใกล้กลุ่มดาวสิงโต ในอดีตจึงเคยยอมรับกันว่าเป็นส่วนหางของสิงโต
# กลุ่มดาวปลากระโทงแทง
กลุ่มดาวปลากระโทงแทง เป็นกลุ่มดาวในซีกฟ้าใต้ ปรากฏในแผนที่ดาว อูราโนเมเทรีย (Uranometria) ของโยฮัน ไบเออร์ เมื่อปี ค.ศ. 1603 แต่อาจเป็นที่รู้จักกันมาก่อนหน้านั้น วัตถุท้องฟ้าเด่นในกลุ่มดาวนี้ คือ เมฆมาเจลลันใหญ่ ที่กินพื้นที่เลยไปถึงกลุ่มดาวภูเขา
# กลุ่มดาวกางเขนใต้
กลุ่มดาวกางเขนใต้  เป็นกลุ่มดาวในซีกฟ้าใต้ ในซีกโลกใต้ กลุ่มดาวกางเขนใต้ เป็นกลุ่มดาวที่มองเห็นได้ตลอดทั้งปี กลุ่มดาวนี้เป็นกลุ่มดาวในรายการกลุ่มดาว 88 กลุ่มที่รับรองโดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล เป็นกลุ่มดาวที่เป็นที่รู้จักกันดีกลุ่มหนึ่งในท้องฟ้า ล้อมรอบด้วยกลุ่มดาวคนครึ่งม้า และกลุ่มดาวแมลงวัน

 ลักษณะสำคัญ 
กลุ่มดาวนี้ประกอบด้วย ดาวฤกษ์ เพียง 4 ดวง แต่มีดาวสว่างมากอันดับต้นถึง 2 ดวง คือ Acrux และ Bcrux (Mimosa)

กลุ่มดาวกางเขนไต้ เป็นกลุ่มดาวสำคัญ ช่วยชี้หาทิศใต้ ตรงตำแหน่ง ขั้วฟ้าใต้ ได้ (ทิศใต้ หาลำบากกว่าทิศเหนือ เพราะไม่มีดาวใดประจำอยู่ตำแหน่งขั้วใต้ของ ทรงกลมท้องฟ้า เลย) โดยไล่จากปลายกางเขน (Acrux) ลงไปประมาณ 4-5 ช่วง

 ประวัติศาสตร์ 
เป็นกลุ่มดาวที่อยู่บน ธงประจำชาติ ของประเทศ นิวซีแลนด์ เพราะประเทศนี้อยู่ไปทางซีกโลกใต้มาก จนไม่อาจเห็นดาวเหนือ และทางทิศใต้ก็ไม่มีดาวใต้ ดังนี้ดาวกลุ่มนี้จึงเป็นกลุ่มดาวสำคัญหนึ่งเดียวที่ช่วยนำทางให้นักเดินเรือในสมัยนั้น แต่ในทางกลับกัน ผู้ที่อาศัยอยู่ทางซีกโลกเหนือมาก ๆ จะพบได้ลำบาก เพราะตำแหน่งดาวบน ทรงกลมท้องฟ้า จะอยู่ใต้พื้นโลกเกือบตลอดเวลา
# เอกธำมรงค์
แหวนเอกธำมรงค์  หรือชื่ออื่น ๆ ว่า แหวนเอก แหวนประมุข แหวนแห่งอำนาจ  และ ยมทูตแห่งอิซิลดูร์  เป็นแหวนวิเศษในจินตนาการซึ่งเป็นองค์ประกอบในพล็อตหลักจากนิยายไตรภาคเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ (1954–55) ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน แหวนนี้ปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่องก่อนหน้าชื่อ เดอะฮอบบิท (1937) ในฐานะแหวนวิเศษที่ทำให้ผู้สวมล่องหนได้ โทลคีนเปลี่ยนมันให้กลายเป็นแหวนแห่งอำนาจที่มุ่งร้าย และเขียนส่วนของ เดอะฮอบบิท ใหม่เพื่อให้เข้ากับการเล่าเรื่องที่ขยายออกไป เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ บรรยายถึงภารกิจของ ฮอบบิท โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ เพื่อทำลายแหวนวงนี้

ผู้สร้างแหวนนี้คือ เซารอน ผู้เป็นจอมมาร สร้างขึ้นในยุคที่สอง โดยใส่พลังของตัวเองลงไปด้วย แหวนจะคอยทดสอบจิตใจทุกคนที่มันเห็น ผู้ที่ชนะใจตัวเองไม่ได้แหวนจะนำไปสู่ความตาย และทำให้คนดีอ่อนแอ แต่หากเป็นกลางจะเปลี่ยนเป็นปีศาจชั่วคราวแล้วกลับเป็นปกติก็จะมีอำนาจต้านแหวนได้ เนื่องจากเป็นแหวนที่มีอำนาจมากที่สุดในแหวนแห่งอำนาจ หลังจากสงครามที่เซารอนพ่ายแพ้ครั้งแรก แหวนตกไปอยู่ในมือของอิซิลดูร์, กอลลัม, บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ก่อนที่โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ ผู้ถือแหวนคนสุดท้ายจะนำแหวนไปทำลายที่ภูเขามรณะ (แต่แท้จริง ๆ แล้วแซมไวส์ แกมจีเป็นผู้ถือแหวนคนสุดท้ายแต่อยู่ในระยะสั้นที่สุด เพราะหลังจากที่เข้าใจผิดว่าโฟรโดถูกแมงมุมยักษ์ชีล็อบฆ่าตาย แซมได้เอาแหวนเอกไปเพื่อไม่ให้ตกอยู่ในเงื้อมมือของเซารอน ต่อมาเมื่อช่วยโฟรโดแล้วก็เอาแหวนเอกมาคืนให้แก่โฟรโดตามเดิม)

 จารึกบนแหวน 

แหวนเอกธำมรงค์มีลักษณะเป็นแหวนทองเกลี้ยง มีอักขระเทงกวาร์ของพวกเอลฟ์จารึกไว้ในภาษาแบล็กสปีชหรือภาษาทมิฬแห่งมอร์ดอร์ อ่านได้ดังนี้

{| style="margin:1em auto;"
|-
! แบล็กสปีชเขียนใน อักษรเทงกวาร์ !! แบล็กสปีช(Romanised) !! คำอ่าน !! แปลภาษาอังกฤษ !! แปลภาษาไทย
|-
| 300px
|style="padding-left: 1em;" |  
|style="padding-left: 1em;" | แอช นาซ์ก ดูร์บาตูหลุก,   แอช นาซ์ก กิมบ์อัตทูล,   แอช นาซ์ก ธระคาตูหลุก,   อาก์ บูร์ซุมอีชฮี กริม์ปอัตทูล
|style="padding-left: 1em;" | One ring to rule them all,   one ring to find them,One ring to bring them all   and in the darkness bind them.
|style="padding-left: 1em;" | วงเดียวเพื่อครองพิภพ   วงเดียวเพื่อค้นพบจบหล้า   วงเดียวเพื่อสาปสิ้นทุกวิญญาณ์   พันธนาไว้ในความมืดมน) ลอร์ดออฟเดอะริงส์, วัลลี ชื่นยง (แปล) , สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน, พ.ศ. 2544
|}

คำจารึกนี้เป็นส่วนหนึ่งของบทกลอนโบราณของพวกเอลฟ์ ซึ่งมีเนื้อความเต็มคือแหวนสามวงแด่กษัตริย์พรายใต้แผ่นฟ้าเจ็ดวงแด่เจ้าชาวแคระในท้องพระโรงศิลาเก้าวงนั้นหนาแด่มนุษย์ผู้ไร้นิรันดร์วงเดียวแด่เจ้าแห่งอสูรผู้ครองบัลลังก์ดำในแดนมรณะแห่งมอร์ดอร์วงเดียวเพื่อครองพิภพ วงเดียวเพื่อค้นพบจบหล้าวงเดียวเพื่อสาปสิ้นทุกวิญญาณ์ พันธนาไว้ในความมืดมนในแดนมรณะแห่งมอร์ดอร์''
# ภัยพิบัติสนามกีฬาเฮย์เซล
ภัยพิบัติสนามกีฬาเฮย์เซล เป็นเหตุการณ์ที่ผู้ชมฟุตบอลเสียชีวิต ในนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ระหว่างทีมลิเวอร์พูลกับทีมยูเวนตุส ในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1985 ที่สนามกีฬาเฮย์เซล กรุงบรัซเซลส์ ประเทศเบลเยียม แฟนฟุตบอลทั้งสองฝ่ายทะเลาะกันส่งผลให้อัฒจันทร์พังลงมา มีผู้เสียชีวิต 39 คน เป็นชาวอิตาลีแฟนบอลยูเวนตุส 32 คน, เบลเยียม 4 คน, ฝรั่งเศส 2 คน, และไอร์แลนด์ 1 คน ชาวอิตาลีและแฟนบอล ยูเวนตุสเสียชีวิตและบาดเจ็บ 600 คน ในการเผชิญหน้ากัน

จากเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้ลิเวอร์พูลถูกสั่งห้ามเข้าแข่งขันฟุตบอลยุโรปทุกรายการเป็นเวลา 6 ปี เช่นเดียวกับทุกสโมสรในอังกฤษก็ถูกสั่งห้ามเข้าแข่งขันฟุตบอลยุโรปทุกรายการเป็นเวลา 5 ปี Thatcher set to demand FA ban on games in Europe
# กลุ่มดาวกระดูกงูเรือ
กลุ่มดาวกระดูกงูเรือ เป็นกลุ่มดาวในซีกฟ้าใต้ที่อดีตเคยเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มดาวเรืออาร์โก วัตถุท้องฟ้าเด่น คือ ดาวคาโนปัส ดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ในท้องฟ้ายามค่ำคืน และดาวอีตากระดูกงูเรือ ดาวที่มีมวลสูง อยู่ ณ ใจกลางเนบิวลากระดูกงูเรือ (เอ็นจีซี 3372)
# กลุ่มดาวหมาล่าเนื้อ
กลุ่มดาวหมาล่าเนื้อ เป็นกลุ่มดาวขนาดเล็กในซีกฟ้าเหนือ ตั้งชื่อโดยโจแฮนเนส เฮเวลีอุส ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นสัญลักษณ์แทน คาร่า และ แอสเทอเรียน หมาล่าสัตว์ของกลุ่มดาวคนเลี้ยงสัตว์
right|thumb|200px
# กลุ่มดาวเตาหลอม
กลุ่มดาวเตาหลอม เป็นกลุ่มดาวในซีกฟ้าใต้ ตั้งชื่อโดยนิโกลา-ลุย เดอ ลากาย ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 เดิมมีชื่อภาษาละตินว่า Fornax Chemica (เตาหลอมเคมี)
# วิลเลียม เฮอร์เชล
วิลเลียม เฮอร์เชล (; พ.ศ. 2281 - 2365) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน และต่อมาเขาได้ใช้สัญชาติอังกฤษ เขาเป็นผู้ค้นพบดาวยูเรนัสโดยบังเอิญใน ค.ศ.1782

ขณะเขากำลังส่องกล้องโทรทรรศน์ศึกษาดาวฤกษ์ ดาวยูเรนัสเป็นดาวเคราะห์ที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าดวงแรกที่ถูกค้นพบ เฮอร์เชลเป็นนักดนตรีอาชีพที่อพยพจากเมืองฮันโนเฟอร์ (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนี) มาตั้งหลักแหล่งอยู่ในอังกฤษ งานอดิเรกของเขาคือ การสร้างกล้องโทรทรรศน์ และมีความชำนาญมากในการศึกษาสังเกตดวงดาว การค้นพบดาวยูเรนัสทำให้เฮอร์เชลมีชื่อเสียงโด่งดังทั่วโลก น้องสาวของเขา คือ แคโรลีน เฮอร์เชล (พ.ศ. 2293 - 2391) ทำงานร่วมกับเขา และได้ค้นพบดาวหางหลายดวง

 บิดามารดา และญาติพี่น้อง 
บิดาของเขาคือ ไอแซก เฮอร์เชล (Isaac Herschel) ซึ่งมีเชื้อสายยิว ดังนั้นวิลเลียมจึงมีเชื้อสายยิวมาจากพ่อ โดยไอแซกเป็นคนเป่าโอโบในวงดุริยางค์ทหาร ในขณะที่มารดาเป็นคริสเตียนทำให้เขาเป็นคริสเตียน ในบรรดาญาติพี่น้องทั้งสิบคน มีพี่น้องสี่คนต้องจากไปตั้งแต่ยังเด็ก ส่วนเซอร์จอห์น เฮอร์เชล บุตรชายของเขาได้เป็นผู้ค้นพบสารในการล้างฟิล์มถ่ายรูป

 ผลงานการค้นพบ 
วิลเลียมค้นพบดาวยูเรนัสในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2324 พบดวงจันทร์โอบีรอนและไททาเนียของดาวยูเรนัส ดวงจันทร์เอนเซลาดัสและมิมัสของดาวเสาร์ และพบเนบิวลาชื่อเอสกีโมด้วย
# เปอร์ซิวัล โลเวลล์
thumb|เปอร์ซิวัล โลเวลล์

เปอร์ซิวัล โลเวลล์ (ค.ศ. 1855 - 1916) นักธุรกิจผู้มั่งคั่ง ได้หลงเสน่ห์ของดาวอังคาร เขาจึงสร้างหอดูดาวของตนเองที่เมืองแฟล็กสตาฟฟ์ รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา เพื่อศึกษาดาวอังคารโดยเฉพาะ โลเวลล์เชื่อว่า เขาเห็นระบบของเส้นที่ลากโยงไปมาจำนวนมากบนผิวของดาวอังคาร และคิดว่าเป็นคลองขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นมาสำหรับส่งน้ำ โดยชาวดาวอังคารผู้มีความรู้ความสามารถ คนทั่วไปเห็นด้วยกับความคิดของโลเวลล์ เป็นเวลานับแรมปีที่ผู้คนคิดว่าบนดาวอังคารอาจมีคนอยู่ ใน ค.ศ. 1897 เอช.จี. เวลส์ ได้เขียนนวนิยายเรื่อง วอร์ออฟเดอะเวิลด์ส (War of the Worlds) โดยมีเค้าโครงเรื่องตามความเชื่อของโลเวลล์ ทุกวันนี้เรารู้ว่าเส้นสายต่าง ๆ ที่โลเวลล์เห็นบนดาวอังคารนั้นไม่มีอยู่จริง
# กลุ่มดาวนกกระเรียน
กลุ่มดาวนกกระเรียน เป็นกลุ่มดาวในซีกฟ้าใต้ ปรากฏในแผนที่ดาว ยูรานอเมเทรีย (Uranometria)  ของโยฮันน์ บาเยอร์ เมื่อปี ค.ศ. 1603 แต่อาจเป็นที่รู้จักกันมาก่อนหน้านั้น
# แถบไคเปอร์
thumb|250px|ภาพแสดงวัตถุพ้นดาวเนปจูนขนาดใหญ่ ที่เป็นที่รู้จักแล้วในปัจจุบัน 
thumb|250px|ยานนิวฮอไรซันส์ ที่ใช้ในการสำรวจแถบไคเปอร์ และดาวพลูโต

แถบไคเปอร์  หมายถึง บริเวณที่อยู่เลยวงโคจรของดาวเนปจูนออกไป ที่ด้านนอกระบบสุริยะรอบนอก มีบริเวณกว้าง 3,500 ล้านไมล์  มีก้อนวัตถุแข็ง เป็นน้ำแข็งขนาดเล็กจำนวนมากโคจรรอบดวงอาทิตย์ ลักษณะคล้ายกับแถบดาวเคราะห์น้อย ที่อยู่ระหว่างวงโคจรของดาวอังคารกับดาวพฤหัสบดี วัตถุที่อยู่ในแถบไคเปอร์ มีชื่อเรียกว่า วัตถุแถบไคเปอร์ (Kuiper Belt Object - KBO) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า วัตถุพ้นดาวเนปจูน (Trans-Neptunian Object - TNO) ซึ่งมีองค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นน้ำแข็ง เชื่อกันว่าก้อนน้ำแข็งเหล่านี้ เป็นแหล่งกำเนิดของ"ดาวหางคาบสั้น" โดยชื่อแถบไคเปอร์นี้ ได้ตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่ เจอราร์ด ไคเปอร์ ผู้ค้นพบ 

เดิมทีวัตถุที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่ถูกค้นพบในแถบไคเปอร์ คือ ดาวพลูโต ซึ่งถูกค้นพบเมื่อ ค.ศ. 1930 ส่วนก้อนน้ำแข็งอื่น ๆ นั้นมีแสงริบหรี่และมองหายาก จึงถูกค้นพบในเวลาต่อมา ดวงแรกที่ค้นพบ คือ 1992 QB1 เมื่อ ค.ศ. 1992 และใน ค.ศ. 2005 นักดาราศาสตร์ได้ค้นพบวัตถุในบริเวณนี้ดวงหนึ่งซึ่งมีชื่อเรียกว่า 2003UB313 โดยมีขนาดใกล้เคียงกับพลูโต และนำไปสู่การถกเถียงในหมู่นักดาราศาสตร์ว่าควรจะเรียกวัตถุใหม่ที่มีขนาดใกล้เคียงกับพลูโตว่าดาวเคราะห์หรือไม่ สหพันธ์ดาราศาสตร์สากลจึงลงมติปลดพลูโตจากการเป็นดาวเคราะห์มาเป็นดาวเคราะห์แคระ และวัตถุที่มาของความขัดแย้งนี้ก็ได้ชื่อเป็นทางการว่า อีริส (Eris) ต่อมาในต้น ค.ศ. 2007 นักดาราศาสตร์ก็ยืนยันขนาดของเอริสว่ามีขนาดใหญ่กว่าพลูโตเล็กน้อย โดยมีเส้นผ่าศูนย์กลาง 2400 กิโลเมตร

นักดาราศาสตร์จะได้ศึกษาวัตถุในแถบไคเปอร์อย่างละเอียด ใน ค.ศ. 2015 เมื่อยานนิวฮอไรซันส์ ของนาซา เดินทางไปถึงวงโคจรของดาวพลูโตในเดือนกรกฎาคม
# กาลิเลโอ (ยานอวกาศ)
ยานกาลิเลโอ เป็นยานสำรวจดาวพฤหัสบดี ถูกส่งออกจากโลกเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1989 (พ.ศ. 2532) ใช้เวลา 6 ปีในการเดินทางไปยังดาวพฤหัสบดี ในระหว่างทางยานกาลิเลโอได้เข้าใกล้ดาวเคราะห์น้อยเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ดาวเคราะห์น้อยดวงนี้มีชื่อว่า แกสปรา และต่อมาได้ผ่านใกล้ดาวเคราะห์น้อยอีกดวงหนึ่งชื่อ ไอดา ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1995 (พ.ศ. 2538) ยานกาลิเลโอก็ปล่อยหัวสำรวจลงไปในบรรยากาศของดาวพฤหัสบดี ยานโคจรของยานกาลิเลโอให้รายละเอียดในระยะใกล้ของดาวพฤหัสบดีและดาวบริวารที่ไม่เคยมีมาก่อน

 หัวสำรวจกาลิเลโอ 
หัวสำรวจซึ่งเดินทางไปในอวกาศเพื่อสำรวจดาวพฤหัสบดีพร้อมกับยานอวกาศกาลิเลโอ เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1995 ได้เคลื่อนลงไปในบรรยากาศลึกด้วยความเร็วสูงถึง 170,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ร่มชูชีพช่วยชะลอความเร็วลง จากนั้นเครื่องมือ 6 อย่างก็ส่งข้อมูลกลับมานาน 57 นาที ขณะลดระดับลงในบรรยากาศดาวพฤหัสบดี โดยกาลิเลโอได้สรุปว่า เป็นดาวพฤหัสบดีเป็นดาวเคราะห์ที่มีความสวยงาม

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ  
 ยานกาลิเลโอ - 100 ปี ดาราศาสตร์โลก

กาลิเลโอ
หมวดหมู่:ภารกิจสู่ดาวพฤหัสบดี
หมวดหมู่:ภารกิจอวกาศในปี พ.ศ. 2532
# กลุ่มดาวนาฬิกา
กลุ่มดาวนาฬิกา เป็นกลุ่มดาวในซีกฟ้าใต้ เดิมมีชื่อภาษาละตินว่า Horologium Oscillitorium ตั้งโดยนีกอลา หลุยส์ เดอ ลากาย ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 เพื่อเป็นเกียรติแก่คริสตียาน เฮยเคินส์ ผู้คิดค้นนาฬิกาลูกตุ้ม
# กลุ่มดาวงูไฮดรา
กลุ่มดาวงูไฮดรา เป็นกลุ่มดาวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดากลุ่มดาว 88 กลุ่มที่รับรองโดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล และเป็นหนึ่งในกลุ่มดาว 48 กลุ่มที่อยู่ในรายการของทอเลมี
# กลุ่มดาวงูไฮดรัส
กลุ่มดาวงูไฮดรัส เป็นกลุ่มดาวขนาดเล็กในซีกฟ้าใต้ ปรากฏในแผนที่ดาว อูราโนเมเทรีย (Uranometria) ของโยฮัน ไบเออร์ เมื่อปี ค.ศ. 1603 ชื่อคล้ายกับกลุ่มดาวงูไฮดรา
# กลุ่มดาวอินเดียนแดง
กลุ่มดาวอินเดียนแดง เป็นกลุ่มดาวขนาดเล็กในซีกฟ้าใต้ ปรากฏในแผนที่ดาว ยูรานอเมเทรีย (Uranometria) ของโยฮันน์ บาเยอร์ เมื่อปี ค.ศ. 1603 ดาวเอปไซลอนอินเดียนแดงเป็นดาวฤกษ์ที่อยู่ใกล้มากที่สุดดวงหนึ่ง ห่างจากโลกประมาณ 11.82 ปีแสง
# กลุ่มดาวกิ้งก่า
กลุ่มดาวกิ้งก่า อยู่ในซีกฟ้าเหนือ ระหว่างกลุ่มดาวหงส์ กลุ่มดาวแคสซิโอเปีย และกลุ่มดาวแอนดรอเมดา เป็นหนึ่งในกลุ่มดาว 88 กลุ่มที่รับรองโดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล ตั้งชื่อโดยโจแฮนเนส เฮเวลีอุส ในคริสต์ศตวรรษที่ 17
# กลุ่มดาวสิงโตเล็ก
กลุ่มดาวสิงโตเล็ก' เป็นกลุ่มดาวจางๆ อยู่ระหว่างกลุ่มดาวหมีใหญ่กับกลุ่มดาวสิงโต ตั้งชื่อโดยโจแฮนเนส เฮเวลีอุส ในคริสต์ศตวรรษที่ 17
# เงื่อนไขเชิงตรรกศาสตร์
ในแคลคูลัสเชิงประพจน์ เงื่อนไขเชิงตรรกศาสตร์ คือตัวดำเนินการทางตรรกศาสตร์แบบทวิภาค ที่เชื่อมสองประโยค 'p' และ 'q' ให้เป็น: "ถ้า p แล้ว q" เราเรียก p ว่าเป็น สมมติฐาน (หรือ เหตุ) และ q ว่าเป็น ข้อสรุป (หรือ ผล)   ตัวดำเนินการนี้มักเขียนด้วยลูกศรไปทางขวา → สมมติฐานบางครั้งก็เรียกว่าเงื่อนไขพอเพียงสำหรับข้อสรุป ในขณะที่ข้อสรุปมักถูกเรียกว่าเงื่อนไขจำเป็นสำหรับสมมติฐาน

การตีความหมายของเงื่อนไขนั้น มีได้หลายแบบ ทั้งนี้เนื่องจากเงื่อนไขนั้นเป็นตัวแทนของมโนทัศน์ที่คล้ายคลึงกันหลาย ๆ ประการ ซึ่งแต่ละแบบจะมีชื่อและสัญลักษณ์ที่แตกต่างกัน (เช่น →, ⊃, ⇒) มีความสัมพันธ์กันอยู่

 ประโยคเงื่อนไข 
 ตัวอย่าง  
 ถ้าตากฝน แล้วตัวเปียก
 ถ้า ตากฝน(T)   แล้ว ตัวเปียก(T)       เป็นความจริง(T)
 ถ้า ตากฝน(T)   แล้ว ตัวไม่เปียก(F)     ไม่เป็นความจริง(F)
 ถ้า ไม่ตากฝน(F) แล้ว ตัวเปียก(T)       เป็นความจริง(T)
 ถ้า ไม่ตากฝน(F) แล้ว ตัวไม่เปียก(F)     เป็นความจริง(T)

 คำอธิบาย
 ทุก ๆ คนรู้ดีว่า เมื่อตากฝน ไม่ว่าอย่างไรก็เปียก ดังนั้นข้อแรกจึงเป็นจริง
 เมื่อตากฝน แต่ตัวไม่เปียก เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ดังนั้นข้อสองจึงไม่อาจเป็นความจริงได้เลย
 เมื่อไม่ตากฝน แต่ตัวคนเปียก ถึงแม้ไม่ถูกน้ำแต่ตัวอาจเปียกน้ำได้เพราะสาเหตุอื่นได้ อย่างเช่นถูกสาด หรืออาบน้ำ ดังนั้นข้อสามจึงเป็นความจริง
 เมื่อไม่ตากฝน และตัวก็ไม่เปียก เพราะไม่ถูกน้ำ ข้อที่สี่จึงเป็นจริงได้

หมายเหตุ ผู้ทดลองต้องไม่สวมเครื่องป้องกันจากน้ำและอยู่ภายใต้สายฝนโดยไม่มีเครื่องป้องกันใดใด
        
 เงื่อนไขเชิงวัตถุ 
ค่าความจริงของนิพจน์ที่มีเงื่อนไขเชิงตรรกศาสตร์ ถูกนิยามดังตารางค่าความจริง (T=จริง, F=เท็จ) ต่อไปนี้:
 p  q  p → q T  T  T T  F  F F  T  T F  F  T

"เงื่อนไข" ในรูปแบบนี้เรียกว่า เงื่อนไขเชิงวัตถุ หรือ ความหมายโดยนัยเชิงวัตถุ และจะเหมาะสมกว่าถ้าจะเขียนด้วยเครื่องหมาย ⊃ แทนที่จะเขียนเป็น → ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่เจาะจงน้อยกว่า

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Stanford Encyclopedia of Philosophy entry - สารานุกรมด้านปรัชญาของสแตนฟอร์ด
# กลุ่มดาวกระต่ายป่า
สำหรับ Lepus ในความหมายอื่น ดูที่: กระต่ายป่า

กลุ่มดาวกระต่ายป่า เป็นกลุ่มดาวที่อยู่ทางใต้ของกลุ่มดาวนายพราน กลุ่มดาวนี้เป็นหนึ่งในกลุ่มดาว 48 กลุ่มในรายการของทอเลมี และยังเป็นกลุ่มดาวในรายชื่อกลุ่มดาวสมัยใหม่ 88 กลุ่มที่รับรองโดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล
# กลุ่มดาวแมวป่า
กลุ่มดาวแมวป่า เป็นกลุ่มดาวรูปสัตว์ในซีกฟ้าเหนือ ตั้งชื่อโดยโยฮันเนส เฮเวลิอุส ในคริสต์ศตวรรษที่ 17

หมายเหตุ
# มิลัน กุนแดรา
มิลัน กุนแดรา (1 เมษายน ค.ศ. 1929 – 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2023) เป็นนักเขียนชาวฝรั่งเศสที่เกิดในประเทศเชโกสโลวาเกีย เขาย้ายไปอยู่ที่ประเทศฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1975 และกลายเป็นประชากรฝรั่งเศสโดยถูกกฎหมายตั้งแต่ ค.ศ. 1981 กุนแดราสละสัญชาติเชโกสโลวาเกียใน ค.ศ. 1979 แต่ได้รับสัญชาติเช็กเกียใน ค.ศ. 2019 กุนแดรามองตนเองเป็นนักเขียนชาวฝรั่งเศส เขายืนยันว่าผลงานตนควรได้รับการศึกษาในฐานะวรรณกรรมฝรั่งเศส รวมถึงการจำหน่ายในร้านหนังสือด้วยฐานะนั้นเช่นกัน

กุนแดรามีผลงานที่รู้จักดีที่สุดคือ ความเบาหวิวเหลือทนของชีวิต (The Unbearable Lightness of Being) พรรคคอมมิวนิสต์เชโกสโลวาเกียที่ปกครองประเทศขณะนั้นสั่งห้ามผลงานของเขาก่อนเกิดการปฏิวัติกำมะหยี่ใน ค.ศ. 1989 กุนแดราใช้ชีวิตเงียบ ๆ และไม่ค่อยให้สัมภาษณ์กับสื่อ เขามักได้รับการพูดถึงว่ามีโอกาสได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมและรางวัลอื่น ๆ 

กุนแดราได้รับรางวัลเยรูซาเลมใน ค.ศ. 1985, รางวัลรัฐออสเตรียเพื่อวรรณกรรมยุโรปใน ค.ศ. 1987 และรางวัลแฮร์เดอร์ใน ค.ศ. 2000  เขาได้รับ Golden Order of Merit จากประธานาธิบดีสโลวีเนียใน ค.ศ. 2021

 ผลงาน 
 The Joke
 รักชวนหัว (Laughable Loves)
 The Farewell Party
 The Book of Laughter and Forgetting
 ชีวิตอยู่หนอื่น (Life Is Elsewhere)
 ความเบาหวิวเหลือทนของชีวิต (The Unbearable Lightness of Being)
 Jacques and His Master
 อมตะ (Immortality)
 แช่มช้า (Slowness)
 ตัวตน (Identity)
 Farewell Waltz
 ความเขลา (Ignorance)
 The Festival of Insignificance
# กัสซีนี–เฮยเคินส์
ภารกิจ กัสซีนี–เฮยเคินส์  หรือตามสื่อนิยมเขียนเป็น แคสสินี–ฮอยเกนส์ เป็นความร่วมมือระหว่างนาซา, องค์การอวกาศยุโรป (ESA) และองค์การอวกาศอิตาลี (ASI) เพื่อส่งยานไปศึกษาดาวเสาร์และระบบดาวเสาร์ อันรวมถึงวงแหวนดาวเสาร์และดาวบริวาร ยานอวกาศหุ่นยนต์ไร้คนบังคับชั้นแฟลกชิปประกอบด้วยยานกัสซีนีของนาซา และส่วนลงจอดเฮยเคินส์ของ ESA ซึ่งจะลงจอดบนไททัน ดาวบริวารใหญ่ที่สุดของดาวเสาร์ กัสซีนีเป็นยานอวกาศลำที่สี่ที่เยือนดาวเสาร์และเป็นลำแรกที่เข้าสู่วงโคจร ยานนี้ตั้งชื่อตามโจวันนี โดเมนีโก กัสซีนี นักดาราศาสตร์ชาวอิตาลี และคริสตียาน เฮยเคินส์ นักดาราศาสตร์ชาวดัตช์

ยานโดยสารไปกับไททัน 4บี/เซ็นทอร์เมื่อวันี่ 15 ตุลาคม 2540 ปฏิบัติภารกิจในอวกาศเป็นเวลากว่า 19 ปี โดยใช้เวลา 13 ปีโคจรรอบดาวเสาร์ แล้วศึกษาดาวเคราะห์และระบบดาวหลังเข้าสู่โคจรเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2547 การเดินทางสู่ดาวเสาร์มีการบินผ่านดาวศุกร์ (เมษายน 2541 ถึงกรกฎาคม 2542) โลก (สิงหาคม 2542) ดาวเคราะห์น้อย 2685 มาเซอร์สกี และดาวพฤหัสบดี (ธันวาคม 2543) ภารกิจสิ้นสุดลงในวันที่ 15 กันยายน 2560 เมื่อกัสซีนีได้รับคำสั่งให้บินเข้าชั้นบรรยากาศบนของดาวเสาร์และถูกเผาไหม้เพื่อป้องกันความเสี่ยงการทำให้ดาวบริวารของดาวเสาร์ปนเปื้อนจุลชีพจากโลกที่ติดไปกับยาน ทั้งนี้ ดาวบริวารของดาวเสาร์บางดวงมีสิ่งแวดล้อมที่อาจมีสิ่งมีชีวิตได้ ภารกิจดังกล่าวเป็นที่รู้กันแพร่หลายว่าประสบความสำเร็จเหนือความคาดหมาย ผู้อำนวยการกองวิทยาดาวเคราะห์ของนาซาเรียก กัสซีนี–เฮยเคินส์ ว่าเป็น "ภารกิจแห่งครั้งแรก" ซึ่งปฏิบัติความเข้าใจของมนุษย์เกี่ยวกับระบบดาวเสาร์ ซึ่งรวมทั้งดาวบริวารและวงแหวน และความเข้าใจว่าอาจพบสิ่งมีชีวิตได้ในระบบสุริยะ

ภารกิจดั้งเดิมของกัสซีนีวางแผนไว้กินเวลาสี่ปี ตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2547 ถึงพฤษภาคม 2551 ต่อมาภารกิจถูกขยายเวลาไปสองปีถึงเดือนกันยายน 2553 เรียก ภารกิจวิษุวัตกัสซีนี (Cassini Equinox Mission) และขยายเวลาครั้งที่สองและครั้งสุดท้ายด้วย ภารกิจอายันกัสซีนี (Cassini Solstice Mission) ที่กินเวลาต่อมาอีกเจ็ดปีถึงวันที่ 15 กันยายน 2560 

16 ประเทศในทวีปยุโรปพร้อมทั้งสหรัฐจัดตั้งทีมซึ่งรับผิดชอบต่อการออกแบบ การก่อสร้าง การบิน และการเก็บข้อมูลจากส่วนโคจรกัสซีนีและยานสำรวจเฮยเคินส์ ภารกิจดังกล่าวบริหารจัดการโดยห้องปฏิบัติการแรงขับเคลื่อนไอพ่นของนาซาในสหรัฐ ที่ซึ่งส่วนบนรนโคจรถูกออกแบบและประกอบ การพัฒนายานสำรวจไททันเฮยเคินส์บริหารจัดการโดยศูนย์วิจัยอวกาศและเทคโนโลยียุโรป อุปกรณ์เครื่องมือสำหรับยานสำรวจดังกล่าวได้รับการจัดหาจากหลายประเทศ องค์การอวกาศอิตาลี (ASI) จัดหาเสาวิทยุกำลังขยายสูงของยานสำรวจกัสซีนี และเรดาร์น้ำหนักเบาและกะทัดรัด ซึ่งทำหน้าที่อเนกประสงค์ทั้งเป็นการถ่ายภาพจากเรดาร์ (synthetic aperture radar) มาตรความสูงเรดาร์และมาตรรังสี

กัสซีนีได้รับพลังงานโดยพลูโทเนียม-238 หนัก 32.7 กิโลกรัมRuslan Krivobok: Russia to develop nuclear-powered spacecraft for Mars mission. Ria Novosti, November 11, 2009, retrieved January 2, 2011 โดยเป็นความร้อนจากการสลายกัมมันตรังสีของธาตุนั้นและเปลี่ยนเป็นพลังงานไฟฟ้า เฮยเคินส์ได้รับการสนับสนุนโดยกัสซีนีระหว่างการเดินทาง และเมื่อแยกออกมาใช้แบตเตอรีเคมี
# สถิตยศาสตร์
สถิตยศาสตร์  เป็นแขนงวิชาทางกลศาสตร์ของวัตถุแข็งเกร็ง (Rigid body) ที่วิเคราะห์แรง และแก้ปัญหาของระบบแรง ที่กระทำต่อวัตถุหนึ่งๆ ภายใต้สภาวะสมดุล โดยเน้นการศึกษาสมดุลของแรงที่กระทำต่อวัตถุโดยที่วัตถุนั้นไม่มีการเคลื่อนที่
หมวดหมู่:กลศาสตร์
# พลศาสตร์
พลศาสตร์ 
เป็นแขนงวิชาทางกลศาสตร์ ที่ศึกษาการเคลื่อนที่ของวัตถุหนึ่ง ๆ ภายใต้การกระทำของแรง ซึ่งสามารถจำแนกออกเป็นเนื้อหาวิชาดังนี้
 พลศาสตร์ของแข็ง (:en:rigid body dynamics)
 จลนศาสตร์ (:en:Kinematics) เน้นศึกษาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของ การกระจัด ความเร็ว และความเร่ง กับเวลา โดยไม่คำนึงถึงแรงกระทำ
 จลนพลศาสตร์ (:en:Kinetics) เน้นศึกษาเกี่ยวกับสมการการเคลื่อนที่จากสมการพื้นฐาน F = ma โดยคำนึงถึงแรงกระทำ
 พลศาสตร์ของไหล (:en:fluid dynamics) 
 อุทกพลศาสตร์ (:en:hydrodynamics) 
 พลศาสตร์ของแก๊ส (:en:gas dynamics) 
 อากาศพลศาสตร์ (:en:aerodynamics)
# มาริเนอร์ 10
ยานอวกาศมาริเนอร์ 10 เป็นยานอวกาศลำเดียวที่ไปสำรวจดาวพุธ และเป็นยานอวกาศลำแรกที่สำรวจดาวเคราะห์มากกว่าหนึ่งดวง ระหว่างทางไปดาวพุธได้ถ่ายภาพเมฆบนดาวศุกร์ หลังจากนั้น ก็ไปโคจรรอบดวงอาทิตย์ ทำให้สามารถผ่านใกล้ดาวพุธ 3 ครั้ง ใน ค.ศ. 1974 และ 1975 และบันทึกภาพแล้วส่งกลับมายังโลกได้ 2,700 ภาพ ครอบคลุมพื้นผิว 1 ใน 3 ของดาวพุธ นอกจากนี้ ยังได้ตรวจวัดสนามแม่เหล็ก และอุณหภูมิพื้นผิวของดาวพุธ
# ยานลูนาร์โปรสเปกเตอร์
ยานอวกาศลูนาร์โปรสเปกเตอร์ (Lunar Prospector) ถูกส่งขึ้นไปเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1998 (พ.ศ. 2541) เพื่อสำรวจดวงจันทร์ เป็นเวลา 1 ปีในการหาข้อมูลเกี่ยวกับพื้นผิวและภายในดวงจันทร์ ยานโคจรรอบดวงจันทร์ในระดับสูง 100 กม.ในเวลา 2-3 สัปดาห์อุปกรณ์ 1 ใน 5 อย่าง ก็พบหลักฐานสำคัญ ที่แสดงว่า ในหินใกล้บริเวณขั้วของดวงจันทร์มีผลึกน้ำแข็งอยู่ด้วย

 แหล่งข้อมูลอื่น 
NASA/Ames Research Center: Lunar Prospector
# กล้องถ่ายภาพ
กล้องถ่ายภาพ หรือ กล้องถ่ายรูป เป็นเหมือนกล่องทึบแสง ที่ทำหน้าที่รับแสงในปริมาณที่เหมาะสมเพื่อใช้ในการสร้างภาพ กลไกและชิ้นส่วนต่าง ๆ ของกล้องทำงานสัมพันธ์กันในการที่จะควบคุมปริมาณแสงไปยังหน่วยรับภาพอย่างถูกต้องแม่นยำ อีกทั้งยังควบคุมความคมชัดของภาพ ตลอดจนอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ในการบันทึกภาพ

ความหมายของการถ่ายภาพ มี 2 ประเด็น คือ

1. เชิงวิทยาศาสตร์  หมายถึง  การทำปฏิกิริยาระหว่างวัสดุไวแสงกับแสง

2. เชิงศิลปะ  หมายถึง  การวาดภาพด้วยแสงและเงารวมทั้งการผสมสีเพื่อถ่ายทอดความหมาย ความรู้สึก อารมณ์ หรือทัศนคติ

สรุป : การถ่ายภาพ คือ การสร้างภาพเพื่อสื่อความหมาย ความรู้สึก อารมณ์ รวมทั้งทัศนคติ โดยใช้กระบวนการที่ปล่อยให้แสงสว่างสะท้อนมาจากวัตถุผ่านเข้าไปกระทบกับวัตถุไวแสง แล้วจึงนำวัตถุไวแสงไปผ่านกระบวนการสร้างภาพให้ปรากฏ

 ส่วนประกอบต่างๆของกล้องถ่ายภาพ 
 ปุ่มชัตเตอร์ กดปุ่มนี้เพื่อลั่นชัตเตอร์ การกดปุ่มชัตเตอร์มี 2 จังหวะ คือเมื่อกดปุ่มลงครึ่งหนึ่งเพื่อใช้งานฟังก์ชันโฟกัสอัตโนมัติ และกดลงสุดเพื่อบันทึกภาพ
 เมาท์ของเลนส์ ส่วนนี้ใช้เพื่อยึดเลนส์แบบถอดเปลี่ยนได้เข้ากับตัวกล้อง ด้วยการหมุนให้เขี้ยวลงล็อก
 กระจกสะท้อนภาพ แสงที่เข้าสู่เลนส์จะสะท้อนจากกระจกชิ้นนี้ไปยังช่องมองภาพ กระจกนี้มีกลไกที่พับกระดกขึ้นได้ ซึ่งจะดีดตัวขึ้นทันทีก่อนถ่ายภาพ
 ช่องบรรจุแบตเตอรี่ สำหรับถอดเปลี่ยนแบตเตอรี่ก้อนใหม่หรือนำไปชาร์จภายนอกได้ ใส่แบตเตอรี่โดยให้ขั้วแบตเตอรี่หันเข้าด้านในบอดี้กล้อง
 รูยึดขาตั้งกล้อง รูด้านล่างของบอดี้กล้องมีไว้สำหรับยึดกล้องเข้ากับขาตั้งกล้องที่มีวางจำหน่ายทั่วไป ขนาดของสกรูมีมาตรฐานเดียวกัน จึงใช้ด้วยกันได้ไม่ว่าขาตั้งกล้องยี่ห้อใด
 ปุ่มปลดเลนส์กดปุ่มนี้เมื่อต้องการถอดเลนส์ สลักล็อกเลนส์จะคลายออกเมื่อกดปุ่มนี้ ทำให้คุณหมุนเลนส์ได้อย่างไม่ติดขัด ก่อนถ่ายภาพ ให้ล็อกเลนส์อยู่กับที่โดยการหมุนเลนส์เข้าตำแหน่งจนได้ยินเสียง “คลิก”
 ดัชนีสำหรับติดตั้งเลนส์ ใส่เลนส์โดยให้ตั้งแนวเครื่องหมายสีแดงบนตัวกล้องตรงกับเครื่องหมายบนตัวเลนส์ สำหรับเลนส์ EF ให้ใช้เครื่องหมายดัชนีสีแดง
 แฟลชในตัว คุณสามารถยิงแสงไฟแฟลชเพื่อการถ่ายภาพในสถานที่ที่มีแสงน้อยได้ เมื่อจำเป็น ในบางโหมด แฟลชอาจเปิดทำงานขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ