wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วงศ์กบนา
วงศ์กบแท้  เป็นวงศ์ของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำในอันดับกบ (Anura) วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Ranidae (/รา-นิ-ดี/)

กบในวงศ์นี้มีลักษณะโดยรวม คือ มีกระดูกสันหลังหน้ากระดูกก้นกบ 8 ปล้อง กระดูกสันหลังมีเซนทรัมเป็นแบบอย่างของโพรซีลัสหรือเป็นแบบอย่างของไดพลาสิโอซีลัส กระดูกหัวไหล่เป็นแบบอย่างของเฟอร์มิสเทอร์นัล กระดูกแอสทรากาลัสและกระดูกแลคาเนียมเชื่อมรวมกันเฉพาะส่วนต้นและส่วนปลาย ไม่มีกระดูกแทรกระหว่างกระดูกนิ้ว 2 ชิ้นสุดท้าย กระดูกนิ้วชิ้นสุดท้ายมีส่วนปลายนิ้วเรียวยาวหรือเป็นรูปตัว T ลูกอ๊อดมีช่องจะงอยปากและมีฟัน ช่องเปิดของเหงือกมีช่องเดียวอยู่ทางด้านข้างของด้านซ้ายลำตัว 

มีขนาดและรูปร่างแตกต่างกันมาก โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้คือ กบโกไลแอท (Conraua goliath) ที่พบในทวีปแอฟริกาที่มีความยาวเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร ขณะที่บางชนิด บางสกุลมีลำตัวอ้วนป้อมและอาศัยอยู่ในโพรงดิน บางชนิดอาศัยอยู่ในลำธารที่กระแสน้ำไหลแรงและว่ายน้ำได้ดีมาก ก็มีด้วยกันหลายชนิด ในหลายสกุล

 การอนุกรมวิธาน 
แบ่งออกเป็น 6 วงศ์ย่อย ประมาณ 39 สกุล พบทั้งสิ้นประมาณ 623 ชนิด ได้แก่

วงศ์ย่อย
Petropedetinae (พบในแอฟริกา) 
Ptychadeninae (พบในแอฟริกา) 
Pyxicephalinae
Raninae (พบทั่วโลกยกเว้นออสเตรเลียและอเมริกาใต้) 
Ranixalinae (พบในอินเดีย)
Tomopterinae

สกุล
 Afrana
 Amietia
 Amolops
 Anhydrophryne
 Arthroleptella
 Arthroleptides
 Aubria
 Babina (บางครั้งใช้เป็น Rana)
 Batrachylodes
 Cacosternum
 Ceratobatrachus
 Chaparana
 Clinotarsus Mivart, 1869 (อดีตเคยใช้ Rana รวมถึง Nasirana)
 Conraua
 Dimorphognathus
 Discodeles
 Ericabatrachus
 Fagayman
 Glandirana (อดีตเคยใช้ Rana)
 Hildebrandtia
 Huia 
 Hylarana Tschudi, 1838 (อดีตเคยใช้ Rana)
 Indirana
 Ingerana
 Lankanectes
 Lanzarana
 Meristogenys (อาจจะเป็นสกุลเดียวกันกับ Huia)
 Micrixalus
 Microbatrachella
 Natalobatrachus
 Nothophryne
 Nyctibatrachus
 Occidozyga
 Odorrana (อดีตเคยใช้ Rana)
 Paa
 Palmatorappia
 Pelophylax Fitzinger 1843 (อดีตเคยใช้ Rana)
 Petropedetes
 Phrynobatrachus
 Phrynodon
 Platymantis
 Pseudoamolops
 Poyntonia
 Pterorana
 Ptychadena
 Pyxicephalus
 Rana
 Sanguirana (อดีตเคยใช้ Rana)
 Staurois
 Strongylopus
 Tomopternaหน้า 342-345, วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก โดย วีรยุทธ์ เลาหะจินดา (พ.ศ. 2552) ISBN 978-616-556-016-0
# จอน อึ๊งภากรณ์
จอน อึ๊งภากรณ์ (19 กันยายน พ.ศ. 2490 – 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2568) เป็นนักการเมืองและนักเคลื่อนไหวทางการเมืองชาวไทย ผู้อำนวยการโครงการอินเทอร์เน็ตเพื่อกฎหมายประชาชน (iLaw) อดีตกรรมการนโยบายองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย อดีตสมาชิกวุฒิสภากรุงเทพมหานคร ผู้ก่อตั้งมูลนิธิเข้าถึงเอดส์ และหนังสือพิมพ์ออนไลน์ประชาไท

 ประวัติ 
จอน เป็นบุตรชายคนโตของศาสตราจารย์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ และนางมากาเร็ต สมิธ เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2490 ที่กรุงลอนดอน อังกฤษ สหราชอาณาจักร จบการศึกษาวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์ จากมหาวิทยาลัยซัสเซ็กส์ (Sussex) ที่อังกฤษ แต่กลับมาใช้ชีวิตในเมืองไทย เข้าทำงานเป็นอาจารย์สอนนักศึกษาแพทย์ในมหาวิทยาลัยมหิดล เป็นเวลา 5 ปี แต่จากเหตุการณ์ความรุนแรงทางการเมืองในช่วง พ.ศ. 2516–19 ทำให้เขาหันมาสนใจประเด็นปัญหาทางสังคม

จอนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2568 สิริอายุ 77 ปีโดยจัดงานฌาปนกิจศพที่ วัดบางเพ็งใต้ มีบุคคลสำคัญอาทิ นาย ภูมิธรรม เวชยชัย อดีตรักษาการนายกรัฐมนตรี เข้าร่วม

 งานสังคม 
เมื่อ พ.ศ. 2523 ได้ก่อตั้งโครงการอาสาสมัครเพื่อสังคม (ภายหลังจัดตั้งเป็น มูลนิธิอาสาสมัครเพื่อสังคม) เพื่อสร้างบัณฑิตอาสาสมัคร ให้ช่วยเหลือคนยากจนในชนบท และทำงานร่วมกับองค์กรพัฒนาเอกชน (เอ็นจีโอ) จอนยังมีส่วนช่วยองค์กรพัฒนาเอกชนที่ตั้งขึ้นใหม่ ให้มีการบริหารจัดการที่ดี และช่วยเหลือด้านเงินทุนสำหรับโครงการต่าง ๆ และมีส่วนในการประสานภาคประชาสังคมเข้าด้วยกัน 

เมื่อ พ.ศ. 2534 จอนได้ก่อตั้ง มูลนิธิเข้าถึงเอดส์ ริเริ่มการให้คำปรึกษาแก่ผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ และครอบครัวของผู้ป่วยเหล่านั้น เพื่อต่อสู้เรื่องปัญหาการรังเกียจและเข้าใจผู้ป่วยเหล่านี้ผิด และพยายามให้ความรู้ในเรื่องสิทธิผู้ป่วยที่จะได้รับการรักษาอย่างเต็มที่และมีประสิทธิภาพ 

เมื่อ พ.ศ. 2543 จอน อึ๊งภากรณ์ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภากรุงเทพมหานคร แม้ว่าในขณะนั้นจอนยังเป็นที่รู้จักในหมู่ประชาชนทั่วไปไม่มากนักก็ตาม ทั้งนี้ก็เพื่อจะได้มีโอกาสในการสร้างความเข้าใจกับสังคมและมีโอกาสในการทำงานเพื่อสังคมให้มากขึ้น ทั้งนี้จอนได้เป็นเลขานุการคณะกรรมาธิการการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ วุฒิสภา และเป็นประธานคณะอนุกรรมาธิการหลักประกันทางสังคม ของวุฒิสภาด้วย ครั้นเมื่อเมื่อปี พ.ศ. 2547 ก็ได้ร่วมกับกลุ่มเพื่อนก่อตั้งหนังสือพิมพ์ออนไลน์อิสระ ชื่อ ประชาไทยกย่อง "จอน อึ๊งภากรณ์" แมกไซไซต่อสู้เพื่อสิทธิประชาชน หนังสือพิมพ์ออนไลน์อิสระ ประชาไท

 รางวัล 
จอน อึ๊งภากรณ์ได้รับรางวัลแมกไซไซ สาขาบริการรัฐกิจ ประจำปี ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548) จากการประกาศเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2548 และเข้ารับรางวัลที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ ในวันที่ 31 สิงหาคม ปีเดียวกัน เป็นที่น่าสังเกตว่าจอนได้รับรางวัลแมกไซไซ สาขาเดียวกันกับศาสตราจารย์ป๋วย อึ๊งภากรณ์ ผู้เป็นบิดา ซึ่งได้รับรางวัลนี้เมื่อ พ.ศ. 2508
# โชติมาตรปรากฏ
โชติมาตรปรากฏ หรือ ความส่องสว่างปรากฏ (, m) เป็นหน่วยวัดระดับความสว่างของดาวฤกษ์ ดาวเคราะห์ หรือวัตถุท้องฟ้าอื่น ๆ ในจักรวาล กล่าวอีกนัยหนึ่งคือปริมาณแสดงที่ได้รับจากวัตถุนั้น นิยามให้โชติมาตรปรากฏมีค่าเพิ่มขึ้น 5 หน่วยเมื่อความสว่างลดลงเหลือ 1 ใน 100 (นั่นคือเมื่อวัตถุเดียวกันแต่อยู่ไกลขึ้นเป็น 10 เท่า) หรือค่าโชติมาตรปรากฏเพิ่มขึ้น 1 หน่วยเมื่อความสว่างลดลง 2.512 เท่า โดยที่ 2.512 คือรากที่ห้าของ 100 (1000.2)

ปริมาณแสงที่รับได้ จริง ๆ แล้วจะขึ้นอยู่กับความหนาของชั้นบรรยากาศในทิศทางการมองวัตถุ ดังนั้นโชติมาตรปรากฏจึงปรับค่าให้ได้ความสว่างเมื่อผู้สังเกตอยู่นอกชั้นบรรยากาศ ยิ่งวัตถุมีแสงจางเท่าไหร่ค่าโชติมาตรปรากฏก็ยิ่งมีค่ามากเท่านั้น   

+ ระดับของโชติมาตรปรากฏ โชติมาตรปรากฏ วัตถุท้องฟ้า -28.256 ดวงอาทิตย์ −12.6  ดวงจันทร์เต็มดวง −4.4 ความสว่างสูงสุดของ ดาวศุกร์ −2.8 ความสว่างสูงสุดของ ดาวอังคาร −1.5 ดวงดาวที่สว่างที่สุดในย่านความยาวคลื่นที่ตามองเห็น: ดาวซิริอุส −0.7 ดวงดาวที่สว่างเป็นอันดับสอง: ดาวคาโนปัส 0 ค่าศูนย์ เดิมเคยนิยามให้ใช้ค่าความสว่างของดาวเวกา 3.0 ความสว่างน้อยสุดที่มองเห็นได้ในเมือง 6.0 ความสว่างน้อยสุดที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า 12.6 เควซาร์ที่สว่างที่สุด 27 ความสว่างน้อยสุดที่มองเห็นได้ด้วยกล้องโทรทรรศน์ขนาด 8 เมตรในย่านความยาวคลื่นที่ตามองเห็น 30 ความสว่างน้อยสุดที่มองเห็นได้ด้วยกล้องโทรทรรศน์ฮับเบิลในย่านความยาวคลื่นที่ตามองเห็น 38 ความสว่างน้อยสุดที่มองเห็นได้ด้วยกล้องโทรทรรศน์ OWL (อนาคตปี ค.ศ. 2020) ในย่านความยาวคลื่นที่ตามองเห็น
# สัตว์มีแกนสันหลัง
สัตว์มีแกนสันหลัง  คือสัตว์ในไฟลัมคอร์ดาตา พวกมันจะมีแกนสันหลัง ใยประสาทส่วนหลังกลวง ช่องคอหอย หลอดเส้นประสาทกลวงส่วนหลัง และหางหลังทวารหนัก ในช่วงหนึ่งของวงจรชีวิต สัตว์มีแกนสันหลังเป็นพวกดิวเทอโรสโตม กล่าวคือในช่วงระยะตัวอ่อน ทวารหนักเกิดก่อนปาก และเป็นซีโลเมตที่มีสมมาตรด้านข้าง ในกรณีของสัตว์มีแกนสันหลังที่มีกระดูกสันหลัง แกนสันหลังจะถูกแทนที่โดยกระดูกสันหลังในช่วงเจริญเติบโต และพวกมันอาจจะมีปล้องตามร่างกาย

ในอนุกรมวิธาน ตัวไฟลัมเองประกอบไปด้วยไฟลัมย่อยเวอร์เตบราตา (ซึ่งประกอบด้วย ปลา สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ สัตว์เลื้อยคลาน สัตว์ปีก และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม) ทูนิคาตา (ซึ่งรวมทั้งซาล์ปและเพรียงหัวหอม) และเซฟาโลคอร์ดาตา ประกอบด้วยแหลนทะเล และยังรวมถึงบางกลุ่มที่สูญพันธุ์ไปแล้ว บางครั้งกลุ่มสัตว์มีกระดูกสันหลังถูกจัดรวมอยู่กับกลุ่มสัตว์มีกระโหลกศีรษะ

สัตว์มีแกนสันหลังมีมากกว่า 65,000 สปีชีส์ที่ยังมีชีวิตอยู่ กว่าครึ่งเป็นพวกปลากระดูกแข็ง วาฬและเหยี่ยวเพเรกริน สัตว์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดและเคลื่อนที่เร็วที่สุดตามลำดับ เป็นสัตว์มีแกนสันหลังเช่นเดียวกันกับมนุษย์ ซากดึกดำบรรพ์ของสัตว์มีแกนสันหลังยุคแรกๆ มีอายุย้อนไปถึงในช่วงการระเบิดยุคแคมเบรียน

 ประเภทของสัตว์มีแกนสันหลัง 
 การแบ่งหมวดหมู่ 
 ไฟลัมคอร์ดาตา (Phylum Chordata) 
 ไฟลัมย่อย Urochordata - Tunicates (3,000 สปีชีส์)
 ไฟลัมย่อย Cephalochordata - Lancelets (30 สปีชีส์)
 ไฟลัมย่อย Vertebrata (Vertebrates - animals with backbones; 57,739 สปีชีส์)
 Infraphylum Agnatha (jawless vertebrates; 100+ สปีชีส์)
 ชั้น Myxini or Hyperotreti (hagfish; 65 สปีชีส์)
 ชั้น Conodonta (Conodonts)
 ชั้น Hyperoartia (Lampreys)
 ชั้น Cephalaspidomorphi (Paleozoic jawless fish)
 ชั้น Pteraspidomorphi (Paleozoic jawless fish)
 Infraphylum Gnathostomata (jawed vertebrates)
 ชั้น Placodermi (Paleozoic armoured forms)
 ชั้น Chondrichthyes (cartilaginous fish; 300+ สปีชีส์)
 ชั้น Acanthodii (Paleozoic "spiny sharks")
 Superclass Osteichthyes (bony fishes; 30,000+ สปีชีส์)
 ชั้น Actinopterygii (ray-finned fish; about 30,000 สปีชีส์)
 ชั้น Sarcopterygii (lobe-finned fish)
 Superclass Tetrapoda (four-legged vertebrates; 18,000+ สปีชีส์)
 ชั้น Amphibia (amphibians; 6,000 สปีชีส์)
 Series Amniota (amniotic egg)
 ชั้น Sauropsida - (reptiles; 8,225+ สปีชีส์)
 ชั้น Aves (นก; 8,800-10,000 สปีชีส์)
 ชั้น Synapsida (สัตว์เลื้อยคลานคล้ายสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม; 4,500+ สปีชีส์)
 ชั้น Mammalia (mammals; 5,800 สปีชีส์)
# กลุ่มภาษาโทแคเรียน
กลุ่มภาษาโทแคเรียน หรือ กลุ่มภาษาโทคาเรียน (; ) หรือเรียกเป็นกลุ่มภาษา Arśi-Kuči, Agnean-Kuchean หรือ Kuchean-Agnean เป็นสายภาษาที่สูญพันธุ์ในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียนที่พูดโดยชาวโทแคเรียน ผู้อยู่อาศัยในแอ่งตาริม ภาษานี้เป็นที่รู้จักจากเอกสารตัวเขียนที่มีอายุตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึง 8 ซึ่งพบในเมืองโอเอซิสทางขอบเหนือของแอ่งตาริม (ปัจจุบันอยู่ในซินเจียงทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน) และทะเลทรายลอป การค้นพบภาษาเหล่านี้ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ขัดแย้งกับความคิดที่เคยแพร่หลายเกี่ยวกับการแบ่งภาษาตระกูลอินโด-ยูโรเปียนเป็นตะวันออก–ตะวันตกในฐานะกลุ่มภาษาเก็นตุมและซาเต็ม และกระตุ้นให้มีการศึกษาเกี่ยวกับตระกูลอินโด-ยูโรเปียนใหม่ นักวิชาการที่ศึกษาเอกสารตัวเขียนเหล่านี้ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ระบุว่าผู้เขียนเข้ากับ Tokharoi ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้ในแหล่งข้อมูลโบราณสำหรับผู้คนในแบกเตรีย (โทคาริสถาน) แม้ว่าปัจจุบันเชื่อกันว่าการระบุนี้มีความเข้าใจผิด แต่ "Tocharian" ยังคงเป็นคำศัพท์ทั่วไปสำหรับภาษาเหล่านี้

การค้นพบเอกสารตัวเขียนบันทึกภาษาที่ใกล้ชิดสองภาษา คือ โทแคเรียน เอ (มีอีกชื่อว่า โทแคเรียนตะวันออก หรือ Turfanian) และ โทแคเรียน บี (โทแคเรียนตะวันตก หรือ Kuchean) เนื้อหาตำราแสดงให้เห็นว่าภาษาโทแคเรียน เอ เป็นภาษาโบราณกว่าและใช้เป็นภาษาพิธีกรรมของศาสนาพุทธ ในขณะที่ภาษาโทแคเรียน บี เป็นภาษาพูดกันมากกว่าในพื้นที่ทั้งหมดตั้งแต่เมืองตูร์พานทางตะวันออกไปจนถึงเมืองตุมชุกทางตะวันตก คำยืมและชื่อต่าง ๆ ที่พบในเอกสารปรากฤตจากแอ่งโลปนูร์ถูกเรียกเป็นภาษาโทแคเรียน ซี (Kroränian) การค้นพบที่อ้างว่าข้อความโทแคเรียน ซี จำนวน 10 ฉบับที่เขียนในอักษรขโรษฐีถูกปัดให้ไม่น่าเชื่อถือ

แม้ว่าภาษาโทแคเรียนจะเป็นภาษาที่เก่าแก่ แต่นักวิชาการเพิ่งรู้จักและได้วิเคราะห์ไวยากรณ์ รวมทั้งแปลภาษาโทแคเรียนได้เป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1908 นี้เอง โดยนักวิชาการชาวเยอรมัน ชื่อ เอมีล ซีค (Emil Sieg) และวิลเฮ็ล์ม ซีคลิง (Wilhelm Siegling) ทั้งนี้ได้มีการเสนอชื่อเรียกภาษาตามสำเนียงเยอรมันว่า โทคาริช (Tocharisch)

เอกสารตัวเขียนฉบับเก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ในโทแคเรียน บี มีอายุอยู่ในราวคริสต์ศตวรรษที่ 5 หรือปลายคริสต์ศตวรรษที่ 4 ทำให้เป็นภาษาปลายสมัยโบราณที่ร่วมสมัยกับภาษากอทิก อาร์มีเนียคลาสสิก และไอริชดึกดำบรรพ์
# จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช
เรือเอก จอร์จ เฮอร์เบิร์ต วอล์กเกอร์ บุช (12 มิถุนายน ค.ศ. 1924 – 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 41 ของสหรัฐ (ค.ศ. 1989–1993) และเป็นบิดาของจอร์จ ดับเบิลยู. บุช ประธานาธิบดีคนที่ 43

จอร์จ บุช เป็นรองประธานาธิบดีให้กับประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน จากพรรคริพับลิกัน และลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีหลังจากหมดสมัยของเรแกน เหตุการณ์สำคัญในสมัยของเขาคือสงครามอ่าวเปอร์เซีย

จอร์จ บุช จบจากมหาวิทยาลัยเยล เคยเป็นนักบินในสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำองค์การสหประชาชาติ เคยเป็นผู้อำนวยการใหญ่ซีไอเอ

 ช่วงแรกของชีวิต 
จอร์จ เฮอร์เบิร์ต วอล์กเกอร์ บุช เกิดที่ 173 อดัมส์สตรีท ในมิลตัน รัฐแมสซาซูเซตส์ เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1924 เขาเป็นลูกคนที่ 2 ของเพรสคอตต์ เชลดอน บุช กับโดโรธี วอล์กเกอร์ บุช ครอบครัวของเขาได้ย้ายจากมิลตันไปยังกรีนิช รัฐคอนเนทิคัต หลังจากที่เขาเกิดไม่นาน

บุชเริ่มเรียนที่โรงเรียนกรีนิชคอนทรีเดย์ในกรีนิช ต้นปี ค.ศ. 1936 เขาได้เข้าเรียนที่วิทยาลัยฟิลลิปส์ ในแอนโดเวอร์ รัฐแมสซาชูเซตส์

 สงครามโลกครั้งที่ 2 
จากการโจมตีที่เพิร์ลฮาร์เบอร์ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 บุชได้ตัดสินใจเข้าร่วมกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ดังนั้นหลังจากที่บุชเรียนที่วิทยาลัยฟิลลิปส์จบแล้ว เขาก็ได้เป็นนักบินทหารเรือ เมื่อเขาอายุ 18 ปี หลังจากที่จบหลักสูตร 10 เดือน เขาก็ได้ไปประจำการที่คอร์ปุส คริสติ รัฐเท็กซัส โดยเป็นทหารเรือสำรอง ในวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1946 ซึ่งเป็นก่อน 3 วันที่จะถึงวันเกิดของเขาในคริสต์ศตวรรษที่ 19

 การแต่งงาน 
จอร์จ บุชแต่งงานกับบาร์บารา เพียซ เมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1935 หลังจากที่เขากลับจากการบินในมหาสมุทรแปซิฟิกเพียง 1 สัปดาห์ จอร์จและบาร์บารา บุช ได้อาศัยในเทรนทัน รัฐมิชิแกน หลังจากที่พวกเขาแต่งงานแล้ว พวกเขามีลูกด้วยกัน 6 คน ได้แก่ จอร์จ ดับเบิลยู. บุช (เกิด ค.ศ. 1946) พอลีน โรบินสัน บุช (เกิด ค.ศ. 1949 เสียชีวิต ค.ศ. 1952) เจบ บุช (เกิด ค.ศ. 1953) นีล แมลลัน บุช (เกิด ค.ศ. 1955) มาร์วิน เพียซ บุช (เกิด ค.ศ. 1956) และโดโรธี บุช (เกิด ค.ศ. 1959)

 ชีวิตขณะเป็นนักธุรกิจ 
หลังจากที่บุชจบจากการศึกษาที่มหาวิทยาลัยเยลแล้ว เขาและครอบครัวได้ย้ายไปที่เวสต์เท็กซัส พ่อของเขาได้ทำธุรกิจบ่อน้ำมันที่นั้น ในช่วงแรกเขาเริ่มทำงานเป็นพนักงานในอุตสาหกรรมการแต่งตัวซึ่งเป็นบริษัทหนึ่งของบราวน์บราเทอร์แฮริแมน พ่อของเขาเป็นคณะกรรมการอยู่ 22 ปี ขณะที่เขาทำงานในโรงงานนั้น เขาก็ได้ย้ายเป็นอาศัยอยู่ที่อื่นตามครอบครัวของเขา ได้แก่ โอเดสซา เท็กซัส, เวนทูรา เบเกอส์ฟิลด์ และคอมป์ตัน แคลิฟอร์เนีย
บุชได้เริ่มบริษัทบุช-โอเวอร์เบย์ ซึ่งเป็นบริษัทที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับน้ำมัน ในปี ค.ศ. 1951 ในช่วงเวลานี้ทำให้บุชเป็นเศรษฐี

 ชีวิตการเมือง (ค.ศ. 1964 - ค.ศ. 1980) 

 ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา (ค.ศ. 1989 - ค.ศ. 1993) 
บุชได้รับเลือกตังให้เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 41 เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1989 เขาดำรงตำแหน่งต่อจากโรนัลด์ เรแกน เขาก้าวเข้ามาสู่ตำแหน่งประธานาธิบดีในขณะที่โลกกำลังเปลี่ยนแปลง เช่น การทำลายของกำแพงเบอร์ลิน การล่มสลายของสหภาพโซเวียต เขาได้สั่งให้ทหารเริ่มเคลื่อนไหวในประเทศปานามาและอ่าวเปอร์เซีย และเมื่อถึงจุด ๆ หนึ่ง ก็ทำให้เศรษฐกิจในประเทศย่ำแย่ลง และทำให้ต้องยกเลิกคำพูดที่ให้ไว้ว่าจะไม่มีภาษีใหม่ และก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เขาแพ้ในการเลือกตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1992

 บรรพบุรุษ 

</center>

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 ภาพถ่ายของจอร์จ บุช ในช่วงสงครามอ่าวเปอร์เซีย
# สะพานทั้งเจ็ดแห่งเมืองเคอนิชส์แบร์ค
สะพานทั้งเจ็ดแห่งเมืองเคอนิชส์แบร์ค  เป็นปัญหาที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสถานที่ คือ เมืองเคอนิชส์แบร์ค ในปรัสเซีย (ปัจจุบันคือคาลีนินกราด ประเทศรัสเซีย ในปัจจุบัน) ซึ่งตั้งอยู่บนแม่น้ำเพรเกิลและมีเกาะอยู่ 2 เกาะเชื่อมต่อถึงกันด้วยสะพานทั้ง 7 สะพาน คำถามคือ เป็นไปได้หรือไม่ที่จะเดินให้ครบทุกสะพาน โดยผ่านแต่ละสะพานเพียงครั้งเดียวและกลับมาที่จุดเริ่มต้นได้ ในพ.ศ. 2279 (ค.ศ. 1736) เลออนฮาร์ด ออยเลอร์ ได้พิสูจน์ว่าไม่มีทางเป็นไปได้

 คำตอบของออยเลอร์ 

ในการพิสูจน์นั้น ออยเลอร์ได้แปลงปัญหานี้ให้อยู่ในรูปทฤษฎีกราฟ โดยแทนที่ดินด้วยจุด ที่เรียกว่า จุดยอด (vertex) และแทนสะพานด้วยเส้น ที่เรียกว่า เส้นเชื่อม (edge)

180px →
179px →
180px

ทฤษฎีกราฟเป็นสาขาหนึ่งของทอพอโลยี ซึ่งจะไม่สนใจรูปร่างของกราฟว่าเป็นอย่างไร นั่นคือเส้นที่เชื่อมระหว่างจุดยอดต่าง ๆ จะเป็นเส้นตรงหรือเส้นโค้งก็ได้ แต่มันยังคงต้องเชื่อมจุดยอดนั้นอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง

ออยเลอร์ได้แสดงให้เห็นว่า เราจะเดินผ่านเส้นเชื่อมทุกเส้นในกราฟเพียงครั้งเดียวและกลับมาที่จุดเริ่มต้นได้ ก็ต่อเมื่อ กราฟนั้นไม่มีจุดยอดที่มีจำนวนเส้นเชื่อมมาเชื่อมจุดยอดนั้นเป็นจำนวนคี่ ซึ่งแนวเดินนี้จะเรียกว่า วงจรออยเลอร์ (Eulerian circuit) ดังนั้น กราฟของสะพานทั้งเจ็ดจึงไม่มีทางทำได้

แต่ถ้าเราไม่สนใจว่าต้องเดินกลับมาที่จุดเริ่มต้น เราจะหาแนวเดินนั้นได้ ก็ต่อเมื่อ กราฟนั้นไม่มีจุดยอดที่มีจำนวนเส้นเชื่อมมาเชื่อมจุดยอดนั้นเป็นจำนวนคี่ หรือกราฟนั้นอาจมีจุดยอดดังกล่าวอยู่ 2 จุด ซึ่งแนวเดินนี้จะเรียกว่า รอยเดินออยเลอร์ (Eulerian trail) ดังนั้น กราฟของสะพานทั้งเจ็ดจึงทำไม่ได้เช่นเดียวกัน

 ความสำคัญในประวัติศาสตร์ของคณิตศาสตร์ 

ในประวัติศาสตร์ของคณิตศาสตร์ ปัญหานี้เป็นปัญหาแรกในทฤษฎีกราฟ และทฤษฎีกราฟนั้นเป็นส่วนหนึ่งของทอพอโลยี ซึ่งเป็นปัญหาแรกในทอพอโลยีด้วย

 ดัดแปลงปัญหา 
300px

 สะพานที่ 8 ของเจ้าชายสีน้ำเงิน 

เจ้าชายน้ำเงิน ได้วางแผนสร้างสะพานขึ้นมาสะพานหนึ่ง เพื่อให้เขาสามารถเริ่มเดินจากปราสาทสีน้ำเงินในตอนหัวค่ำโดยผ่านแต่ละสะพานหนึ่งครั้ง และไปจบที่เกาะกลางเพื่อดื่มเบียร์ฉลองชัยชนะ แน่นอนว่าเขาไม่ต้องการให้เจ้าชายสีแดงใช้สะพานนี้เพื่อจุดประสงค์เดียวกันกับเขา เจ้าชายน้ำเงินจะสร้างสะพานที่ 8 ที่ไหนดี?

 สะพานที่ 9 ของเจ้าชายสีแดง 

เจ้าชายแดงต้องการล้างแค้นเจ้าชายสีน้ำเงิน โดยการสร้างสะพานหนึ่งสะพานที่จะทำให้เขาเดินผ่านมันได้ทั้งหมดโดยไปจบที่เกาะกลาง และนอกจากนั้นเขายังต้องการกันไม่ให้เจ้าชายน้ำเงินทำได้อย่างที่เขาต้องการตอนสร้างสะพานที่ 8 เจ้าชายแดงจะสร้างสะพานที่ 9 ที่ไหนดี?

 สะพานที่ 10 ของบาทหลวง 

บาทหลวงอนาถใจกับความเหลวไหลของเจ้าชายทั้งสอง จึงต้องการสร้างสะพานที่ 10 เพื่อให้เจ้าชายทั้งสองกลับบ้านนอนแทนที่จะมาดื่มเหล้าเมามาย บาทหลวงจะสร้างสะพานที่ 10 ที่ไหนดี?

 เฉลยปัญหาดัดแปลง 

 สะพานที่ 8 ของเจ้าชายน้ำเงิน 
สร้างที่เกาะศาสนาเชื่อมกับปราสาทแดง

 สะพานที่ 9 ของเจ้าชายแดง 
สร้างระหว่างสองปราสาท

 สะพานที่ 10 ของบาทหลวง 
สร้างระหว่างเกาะกลางกับปราสาทแดง
# สัตว์มีกระดูกสันหลัง
สัตว์มีกระดูกสันหลัง  สิ่งมีชีวิตประเภทนี้มีกระดูกสันหลังหรือไขสันหลัง สิ่งมีชีวิตที่มีกระดูกสันหลังเริ่มมีวิวัฒนาการมาเป็นเวลาประมาณ 505 ล้านปี ในยุคแคมเบรียนกลาง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของช่วงยุคแคมเบรียน โครงกระดูกของไขสันหลัง ถูกเรียกว่ากระดูกสันหลัง Vertebrate เป็นไฟลัมย่อยที่ใหญ่ที่สุดใน Chordates รวมทั้งยังมีสัตว์ที่คนรู้จักมากที่สุดอีกด้วย (ยกเว้นแมลง) ปลา สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก สัตว์เลื้อยคลาน นก และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม (รวมทั้งมนุษย์) เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีกระดูกสันหลังทั้งสิ้น ลักษณะเฉพาะของไฟลัมย่อยนี้คือระบบของกล้ามเนื้อจำนวนมาก เช่นเดียวกับระบบประสาทส่วนกลางที่ถูกวางในกระดูกสันหลังเป็นส่วน ๆ

สัตว์มีกระดูกสันหลัง คือกระดูกสันหลังจะอยู่เป็นแนวยาวไปตามด้านหลังของสัตว์  กระดูกสันหลังจะต่อกันเป็นข้อ ๆ  ยืดหยุ่น  เคลื่อนไหวได้มีหน้าที่ช่วยพยุงร่างกายให้เป็นรูปร่างทรวดทรงอยู่ได้และยังช่วยป้องกันเส้นประสาทอีกด้วย สัตว์พวกมีกระดูกสันหลัง  นักวิทยาศาสตร์ยังแบ่งออกเป็น  5 พวกคือ
 สัตว์พวกปลา
 สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ
 สัตว์เลื้อยคลาน
 สัตว์ปีก
 สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม

 วิวัฒนาการ 
จากหลักฐานทางธรณีวิทยาพบว่า สัตว์มีกระดูกสันหลังพวกแรกคือออสตราโคเดิร์ม (ostracoderm) ซึ่งเป็นปลาไม่มีขากรรไกร ปัจจุบันสัตว์ในกลุ่มนี้ที่พบคือปลาปากกลม สัตว์มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ ที่พบในลำดับถัดมาคือปลามีขากรรไกรพวกแรก เรียกพลาโคเดิร์ม (placoderm) ซึ่งวิวัฒนาการต่อมาเป็นปลากระดูกแข็งและปลากระดูกอ่อนในปัจจุบัน ต่อมาจึงเกิดสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ สัตว์เลื้อยคลาน นก และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมตามลำดับ

 การจัดจำแนก 
 ชั้นใหญ่พิสเซส ซึ่งเป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังที่เป็นสัตว์น้ำหายใจด้วยเหงือก ที่เหงือกมีช่องให้น้ำผ่านเข้าออก อาจมีแผ่นแข็งปกคลุมหรือมีผิวหนังปิด มีครีบใช้เคลื่อนไหวและทรงตัว มีหัวใจ 2 ห้อง เส้นประสาทสมอง 10 คู่ ปกคลุมตัวด้วยหนังหรือเกล็ด แบ่งได้เป็น 3 ชั้นคือ 
 ชั้นอะแบทา ได้แก่ปลาปากกลม พบในเขตหนาว ไม่พบในประเทศไทย 
 ชั้นคอนดริกไทออส ได้แก่ปลากระดูกอ่อน โครงสร้างเป็นกระดูกอ่อนทั้งหมด เช่น ปลากระเบน ปลาฉลาม ปลาฉนาก 
 ชั้นออกตีอิกไทออส ได้แก่ปลากระดูกแข็ง เช่น ปลามีปอด ปลาหมอเทศ ปลาดุก 
 ชั้นใหญ่เตราโปดา มีรยางค์ใช้ในการเคลื่อนไหว 2 คู่ หัวใจมี 3 – 4 ห้อง หายใจด้วยปอด แบ่งได้เป็น 4 ชั้นคือ 
 ชั้นแอมฟิเบีย ได้แก่สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ เช่น กบ คางคก เขียด ปาด อึ่งอ่าง ซาลาแมนเดอร์ 
 ชั้นเรปทิเลีย ได้แก่สัตว์เลื้อยคลาน เช่น เต่า ตะพาบน้ำ ตุ๊กแก กิ้งก่า จิ้งเหลน งู จระเข้ 
 ชั้นเอวีส ได้แก่สัตว์ปีก พวกนกต่าง ๆ
 ชั้นแมมมาเลีย ได้แก่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม แบ่งได้อีกเป็น 2 ชั้นยอย คือ
 ชั้นย่อยโปรโตเทเรีย ออกลูกเป็นไข่ ได้แก่ ตุ่นปากเป็ดและอีคิดนา 
 ชั้นย่อยเทเรีย ออกลูกเป็นตัว ได้แก่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่เหลือเช่น จิงโจ้ ค้างคาว นิ่มเกล็ด กระต่าย กระรอก โลมา
# สกุล (ชีววิทยา)
ในทางชีววิทยา สกุล (อังกฤษ genus) เป็นการจัดกลุ่มเอาสิ่งมีชีวิตสปีชีส์ที่มีลักษณะใกล้เคียงเข้ามารวมกัน ในการตั้งชื่อแบบทวินาม ชื่อสิ่งมีชีวิตประกอบขึ้นจากสองส่วน คือ สกุล ซึ่งต้องขึ้นต้นด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ และ สปีชีส์ ตัวอย่างหนึ่งคือ Homo sapiens เป็นชื่อเรียกมนุษย์ อยู่ในสกุล Homo

ชื่อสกุลในอาณาจักรหนึ่งสามารถซ้ำกับชื่อสกุลหรือชื่อในอนุกรมวิธานของอาณาจักรอื่นได้ ตัวอย่างเช่น Anura เป็นชื่อสกุลของพืชในวงศ์ และเป็นชื่ออันดับของกบ Aotus เป็นชื่อสกุลของถั่วและลิง เป็นต้น แต่ชื่อสกุลในอาณาจักรหนึ่ง ๆ ต้องห้ามซ้ำกัน
# ภาษาปรากฤต
ภาษาปรากฤต (, ; พราหมีตอนต้น 𑀧𑁆𑀭𑀸𑀓𑀾𑀢, prākṛta; อักษรเทวนาครี , ; ; ; กันนาดา: pāgada; ทมิฬ/เตลูกู: pāgadam) เป็นภาษาโบราณกลุ่มหนึ่งในอินเดียสมัยโบราณ  จัดอยู่ในภาษากลุ่มอินโด-ยูโรเปียน (อินเดีย-ยุโรป)ในสาขาย่อย ภาษากลุ่มอินโด-อิเรเนียน (อินเดีย-อิหร่าน) โดยมากจะจัดเป็นภาษาที่มีวิวัฒนาการในกึ่งกลาง ระหว่างภาษาโบราณกับภาษาสมัยใหม่ ที่เรียก ภาษาปรากฤตนี้ ไม่ได้หมายจำเพาะไปที่ตัวภาษาหนึ่งภาษาใด แต่เป็นการเรียกภาษากลุ่มหนึ่งในระดับภาษาถิ่น และเป็นการยากที่จะระบุให้ชัดว่าภาษาปรากฤตคืออย่างไร และนักวิชาการด้านภาษาอินเดียก็ยังมีความเห็นไม่ลงรอยกัน บ้างก็ว่าหมายถึงภาษาถิ่นอินเดียยุคใหม่ รวมทั้งในยุคกลาง หรือกล่าวโดยย่อก็คือ ภาษาอื่นนอกเหนือจากภาษาสันสกฤตและภาษาพระเวท บ้างก็ว่าหมายถึงภาษาอินเดียยุคใหม่ ที่วิวัฒนาการมาจากภาษาปรากฤตยุคกลาง นอกจากนี้ยังมีข้อเสนอว่า ภาษาปรากฤตคือภาษาถิ่นของภาษาสันสกฤต และยังมีความเห็นว่า ภาษาบาลี ก็อาจจัดอยู่ในกลุ่มภาษาปรากฤตก็ได้

หลักฐานภาษาปรากฤตที่เก่าแก่ที่สุด คือจารึกอโศก บนเสาอโศก ที่พระเจ้าอโศกมหาราชรับสั่งให้สร้างขึ้น โดยใช้อักษรพราหมี ทว่าไม่ปรากฏว่ามีการใช้ภาษาปรากฤตในงานวรรณกรรมอย่างกว้างขวาง แต่กลับมีการใช้ในรูปของภาษาพูด ดังจะพบได้จากบทละครภาษาสันสกฤต ที่ให้ตัวละครในวรรณะสูงพูดภาษาสันสกฤต ขณะที่วรรณะต่ำจะพูดภาษาปรากฤต หรือภาษาอปรภรัมศะ

คำว่า ปรากฤต ในภาษาสันสกฤต นั้น หมายถึง ธรรมชาติ ปกติ ดั้งเดิม หรือท้องถิ่น ฯลฯ นักภาษาศาสตร์จึงสันนิษฐานว่า ภาษาปรากฤต น่าจะหมายถึงภาษาที่มีวิวัฒนาการโดยธรรมชาติตามกระบวนการทางภาษา ซึ่งตรงข้ามกับภาษา สันสกฤต ที่หมายถึง ขัดเกลาแล้ว อันเป็นภาษาที่ได้รับการวางระเบียบกฎเกณฑ์โดยนักปราชญ์ ในแง่ของไวยากรณ์แล้ว ภาษาปรากฤตมีความซับซ้อนน้อยกว่าภาษาสันสกฤตอย่างมาก ไม่มีทวิพจน์ มีการกน้อยกว่า และมีการแจกกริยาที่ง่ายกว่า และคำศัพท์ทั้งหมดในภาษาปรากฤตก็มาจากต้นกำเนิดในภาษาอินเดียโบราณ

ภาษาอรรธมคธีเป็นรูปแบบโบราณของภาษามคธี ซึ่งใช้ในการเขียนเอกสารทางศาสนาเชน และมักเป็นตัวแทนของภาษาปรากฤต นักไวยากรณ์ของภาษาปรากฤตจะแสดงไวยากรณ์ของภาษาอรรธมคธีก่อน เพราะฉะนั้นในการเรียนภาษาปรากฤต มักจะเริ่มด้วยภาษาอรรธมคธี

วิวัฒนาการ
ภาษาปรากฤตมีวิวัฒนาการ 3 ระยะด้วยกัน คือ
 1.ภาษาปรากฤตโบราณ อยู่ช่วง พุทธศตวรรษที่ 2 – 3 ภาษาที่ในช่วงนี้คือ ภาษาบาลี, ภาษาในพระสูตรของศาสนาไชนะ (ศาสนาเชน), ภาษาในบทละครของอัศวโฆษ ซึ่งพบได้ในแถบเอเชียกลาง
 2.ภาษาปรากฤตยุคกลาง ได้แก่ ภาษามหาราษฏรี, ภาษาเศารเสนีและภาษามคธี, ภาษาไปศาจี 
 3.ภาษาปรากฤตยุคกลาง เรียกอีกอย่างว่า ภาษาอปรภรัมศะ ใช้ในบทละคร ดังกล่าวมาข้างต้น
# วัฒนธรรมย่อย
ในการเข้าใจทางสังคมศาสตร์ วัฒนธรรมย่อย  ใช้เรียกลักษณะของกลุ่มสังคม ที่มีการยึดถือ บรรทัดฐาน และการกำหนดคุณค่าของสิ่งรูปธรรม และสิ่งนามธรรม แตกต่างกัน การพูดคุยในวัฒนธรรมย่อยเดียวกัน จะพูดคุยเรื่องเดียวกัน หรือที่เรียกว่า ภาษาเดียวกัน วัฒนธรรมย่อยแบ่งออกมาจาก วัฒนธรรม โดยแต่ละสังคมจะแตกต่างกันอยู่กับ อายุ ชนชาติ ศาสนา เพศ ความรู้ พื้นฐานทางสังคม และมุมมองต่าง ๆ อย่างไรก็ตามคำว่า วัฒนธรรมย่อยมีการกำหนดแตกต่างกันไปตามนักทฤษฎีต่าง ๆ 

ลักษณะหลักที่เห็นได้ชัดของกลุ่มวัฒนธรรมย่อย จะเห็นได้ว่า ความเชื่อ แนวคิด จะแตกต่างกันตามกลุ่ม อย่างจะเห็นได้ว่า กลุ่มวัยรุ่นมีการแต่งตัว รสนิยมการเลือกฟังเพลง แตกต่างจากกลุ่มผู้ใหญ่ เนื่องจากความเชื่อและการยึดถือแตกต่างกัน เปรียบเทียบ ในมุมมองของวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน ตัวอย่าง การยิ้มให้เพศตรงข้ามที่ไม่สนิท ในวัฒนธรรมเอเชีย ถือว่าเป็นการไม่สุภาพ ในขณะที่การไม่ยิ้มให้เพศตรงข้ามถือว่าเป็นเป็นการไม่สุภาพในบางวัฒนธรรมของสหรัฐอเมริกา

 ตัวอย่างของวัฒนธรรมย่อย 
 กลุ่มวัยรุ่นที่ให้คุณค่ากับการเรียนมากกว่าการแต่งตัว ในขณะที่บางกลุ่มให้คุณค่ากับการแต่งตัวมากกว่าการเรียน หรือบางกลุ่มให้คุณค่ากับทั้งสองอย่างเท่ากัน
 คนบางกลุ่มเห็นว่าการแต่งงานกับเพศเดียวกันของกลุ่มรักร่วมเพศเป็นเรื่องปกติ ในขณะที่บางกลุ่มเห็นว่าเป็นเรื่องผิดรุนแรง
 บางกลุ่มวัยรุ่นให้คุณค่ากับเสื้อผ้าราคาแพง ในขณะที่บางกลุ่มให้คุณค่ากับอุปกรณ์รถแต่ง และในขณะเดียวกัน ฮาร์ดดิสก์กลับมีคุณค่ามากกว่าเสื้อผ้าหรืออุปกรณ์รถแต่ง ในอีกวัฒนธรรมย่อยหนึ่ง

คล้ายคลึงกับ การเข้าใจกลุ่มของวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน การเข้าใจและศึกษากลุ่มสังคมที่วัฒนธรรมย่อยต่างกัน จำเป็นต้องคำนึงถึงคุณค่า และบรรทัดฐานของกลุ่มวัฒนธรรมย่อย เพื่อที่จะเข้าใจลักษณะความคิดของกลุ่มสังคมนั้น ๆ