wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# บุปผาราตรี 3.1
บุปผาราตรี 3.1 เป็นภาพยนตร์ไทยภาคต่อ ภาค 3 ของหนังผี สยองขวัญ ต่อจาก บุปผาราตรี และ บุปผาราตรี เฟส 2 ออกฉายวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2552 กำกับและเขียนบทโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค นำแสดงโดย เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ , มาริโอ้ เมาเร่อ , ฉันทนา กิติยพันธ์ , นัดตะวัน ศักดิ์ศิริ , สมเล็ก ศักดิกุล , สันติสุข พรหมศิริ , ค่อม ชวนชื่น , อุดม ชวนชื่น

มีเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่ ออสการ์อพาร์ตเม้นต์ ในยุคเรโนเวท ทำการปรับปรุงสถานที่ใหม่  บริหารงานโดย “เจ๊สาม” (ฉันทนา กิติยพันธ์) พี่สาวของเจ๊สี่ที่เสียชีวิตไปแล้ว ซึ่งเจ๊สามเปิดบ่อนเถื่อนอย่างลับ ๆกับ"เซียนต้อม" (ค่อม ชวนชื่น) ขณะเดียวกัน  “หรั่ง” (มาริโอ้ เมาเร่อ) หนุ่มนักวาดการ์ตูนผี ที่มีความสามารถมองเห็นผีได้ย้ายเข้ามาอยู่ ซึ่งเขาได้พบกับผี “บุปผา” (เฌอมาลย์ บุณยศักดิ์) ที่ห้อง 609 จนทำให้หรั่งหลงรักบุปผา

บุปผาราตรี 3.1 เปิดตัวในสัปดาห์แรกด้วยโรงฉาย93 โรงฉาย ด้วยรายได้ 13.8 ล้านบาท ซึ่งไม่ต่างกับในภาคแรกเมื่อปี พ.ศ. 2546 ที่เปิดตัว 3 วันได้ไป 8 ล้านบาท"บุปผาฯ 3" ใช้ความสดเฉือน Fast and Furious คว้าแชมป์ฉิวเฉียด ภาพยนตร์ทำรายได้รวม 36.72 ล้านบาทหนังไทยไตรมาสสี่  deknang.com

 นักแสดงหลัก 
 เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ ... บุปผา
 มาริโอ้ เมาเร่อ ... หรั่ง
 ฉันทนา กิติยพันธ์ ... เจ๊สาม
 นัดตะวัน ศักดิ์ศิริ ... เด็กหญิงปลา
 สมเล็ก ศักดิกุล ... หมอคง
 สันติสุข พรหมศิริ ... นายภพ (พ่อของเด็กหญิงปลา)
 ค่อม ชวนชื่น ... เซียนต้อม
 อุดม ชวนชื่น ... ลูกกรอกตัวพ่อ
 อ่าง เถิดเทิง ... ยามอ่าง
 สายเชีย วงศ์วิโรจน์ ... หนึ่ง
 ปิยะ ชนะสัตรู ... ปี้ด
 ศุภสิทธิ์ ก๊กผล ... หมู
 ยศวัศ สิทธิวงศ์ .. ตี๋
 พงศ์เทพ อนุรัตน์ ... สายสืบเทพ
 เห็ดเผาะ เชิญยิ้ม ... แพนเค้ก
 เดฟ ดวงดี ... ลุงเดฟ

 นักแสดงรับเชิญ 
 อารักษ์ อมรศุภศิริ ... พายุ
 รัชวิน วงศ์วิริยะ ... น้ำ
 ศิริพรรณ แสงจันทร์ ... ปุ้ย
ศิริสิน ศิริพรสมาธิกุล... เจ๊สี่ 
 อรรณพ สงวนชาติ ... แหลม
 กิ๊ฟ ชวนชื่น ... เซียนจีน

 รางวัลและเทศกาลภาพยนตร์ต่างๆ 
 ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (นัดตะวัน ศักดิ์ศิริ) จากงานประกาศผลแฮมเบอร์เกอร์อวอร์ด ประจำปี 2552
 ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากงานประกาศผลรางวัลท็อปอวอร์ด 2009
 ได้รับเลือกฉายในเทศกาลภาพยนตร์ตะวันออกไกล เมืองอูดิเน่ ประเทศอิตาลี ครั้งที่ 11 ประจำปี 2552 
 ได้รับเลือกฉายในเทศกาลภาพยนตร์แนวแฟนตาซี เมืองนูชาเต็ล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ครั้งที่ 9 ประจำปี 2552
# ไดแอนา (เทพปกรณัม)
เทพีไดแอนา  หรือ ดีอานา (ละตินเก่า:) ตามศาสนาโรมันและกรีกโบราณเป็นเทพกัญญาโรมัน โดยมากนับว่าเป็นอุปถัมภกของชนบท พราน ทางแพร่ง และดวงเดือน ถือว่าเป็นเหมือนอาร์ทิมิสและเฮคาทีในเทพปกรณัมกรีก โดยในช่วงประวัติศาสตร์โรมันตอนต้น ตำนานของไดแอนาได้รับอิทธิพลเป็นอย่างมากจากตำนานของอาร์ทิมิส เช่นเรื่องการกำเนิดบนเกาะดีลอส โดยมีจูปิเตอร์และลาโทนาเป็นบิดามารดา และมีอะพอลโลเป็นพี่น้องฝาแฝดLarousse Desk Reference Encyclopedia, The Book People, Haydock, 1995, p. 215. แม้ว่าเดิมทีไดแอนามีจุดกำเนิดในอิตาลี ไม่ใช่กรีซ ปัจจุบันก็เป็นที่นับถือของศาสนาของขบวนการโรมันใหม่ (Nova Roma) และกลุ่มเวทมนตร์สเตรเกเรีย (Stregheria) 
	
นอกจากสัญลักษณ์ประจำตัว ป่าโอ้คก็มีความศักดิ์สิทธิ์ต่อไดแอนา และนางก็ยังเป็นสัญลักษณ์ของพรหมจารี (chastity) โดยเป็นเทพกัญญาพรหมจารีและผู้พิทักษ์การคลอดลูก ในอดีตประกอบด้วยไตรเทพ โดยมีเทพเจ้าโรมันอีกสององค์คือ พรายน้ำเอเกเรีย ซึ่งเป็นคนรับใช้และรองนางผดุงครรภ์ของนาง อีกองค์หนึ่งคือ เทพเจ้าแห่งป่าไม้วีรบิอุสThe Clay-footed Superheroes: Mythology Tales for the New Millennium  p. 56
# วาเลนตีโน รอสซี
วาเลนตีโน รอสซี  เป็นอดีตนักแข่งรถมอเตอร์ไซค์มืออาชีพชาวอิตาลีและแชมป์โลกการแข่งขันมอเตอร์ไซค์ระดับกรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิง 9 สมัย เจ้าของฉายา The Doctor เขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในนักแข่งมอเตอร์ไซค์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล 

รอสซีเคยขับรถรุ่น 125 และ 250 ซีซี ร่วมทีมอพรีเลีย ระหว่างปี พ.ศ. 2539 - 2542 ก่อนจะย้ายมาขับให้กับทีมเรปโซล-ฮอนด้า ในรุ่น 500 ซีซี และโมโตจีพี ระหว่างปี พ.ศ. 2543 - 2546 และย้ายมาอยู่กับทีมยามาฮ่า ในปี พ.ศ. 2547 - 2553 โดยย้ายไปขับให้กับทีมดูคาติ ในปี พ.ศ. 2554 - 2555 ก่อนย้ายกลับมาร่วมทีมยามาฮ่าอีกครั้งในปี พ.ศ. 2556

หลังจากจบการแข่งขันในฤดูกาล 2014 ไปแล้วในการแข่งขัน MotoGP ผู้ที่คว้าชัยแชมป์โลกไปครองตกเป็นของ มาร์ค มาร์เควซ ด้วยคะแนนรวม 362 คะแนน ตามมาด้วย อดีตแชมป์โลกหลายสมัย อย่างวาเลนติโน่ รอสซี่ ที่ครองอันดับรองแชมป์ในปีนี้ ด้วยคะแนนรวม 295 และยังเจ๋งพอได้ครองตำแหน่ง MotoGP Star of the Year อีกด้วย

หลังจากสิ้นสุดการแข่งขัน MotoGp ในแต่ละปีจะมีการโหวต นักแข่งที่แฟนๆคิดว่า ยอดเยี่ยมที่สุดในแต่ละปีโดยในปีนี้ สาวก MotoGP ร่วมกันเทใจให้ วาเลนติโน่ รอสซี่ หรือฉายา “เดอะด็อคเตอร์” จนได้รับตำแหน่ง ยอดนักบิดฤดูกาล 2014

 สถิติ 
ฤดูกาลรุ่นรถทีมแข่งชนะโพเดียมโพลFLapคะแนนอันดับแชมป์โลก 1996 125cc Aprilia RS125 Scuderia AGV Aprilia 15  1  2  1  2  111  9th  0 1997 125cc Aprilia RS125 Nastro Azzurro Aprilia 15  11  13  4  7  321  1st  1 1998 250cc Aprilia RS250 Nastro Azzurro Aprilia 14  5  9  0  3  201  2nd  0 1999 250cc Aprilia RS250 Nastro Azzurro Aprilia 16  9  12  5  8  309  1st  1 2000 500cc Honda NSR500 Nastro Azzurro Honda 16  2  10  0  5  209  2nd  0 2001 500cc Honda NSR500 Nastro Azzurro Honda 16  11  13  4  10  325  1st  1 2002 MotoGP Honda RC211V Repsol Honda Team 16  11  15  7  9  355  1st  1 2003 MotoGP Honda RC211V Repsol Honda 16  9  16  9  12  357  1st  1 2004 MotoGP Yamaha YZR-M1 Gauloises Fortuna Yamaha 16  9  11  5  3  304  1st  1 2005 MotoGP Yamaha YZR-M1 Gauloises Yamaha Team17  11  16  5  6  367  1st  1 2006 MotoGP Yamaha YZR-M1 Camel Yamaha Team 17  5  10  5  4  247  2nd  0 2007 MotoGP Yamaha YZR-M1 Fiat Yamaha Team 18  4  8  4  3  241  3rd  0 2008 MotoGP Yamaha YZR-M1 Fiat Yamaha Team 18  9  16  2  5  373  1st  1 2009 MotoGP Yamaha YZR-M1 Fiat Yamaha Team 17  6  13  7  6  306  1st  1 2010 MotoGP Yamaha YZR-M1 Fiat Yamaha Team 14  2  10  1  2  233  3rd  0 2011 MotoGP Ducati Desmosedici GP11 Ducati Team 17  0  1  0  1  139  7th  0  MotoGP Ducati Desmosedici GP12 Ducati Team 18  0  2  0  1  163  6th  0  MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Factory Racing 18  1  6  0  1  237  4th  0  MotoGP Yamaha YZR-M1 Movistar Yamaha MotoGP 18  2  13  1  1  295  2nd  0 2015 MotoGP Yamaha YZR-M1 Movistar Yamaha MotoGP 18  4  15  1  4  325  2nd  0 2016 MotoGP Yamaha YZR-M1 Movistar Yamaha MotoGP 18 2  10  3 2  249  2nd  0 2017 MotoGP Yamaha YZR-M1 Movistar Yamaha MotoGP 17  1  6  0  0  208  5th  0 2018 MotoGP Yamaha YZR-M1 Movistar Yamaha MotoGP  18  0  5  1  0  198 3rd 0 2019 MotoGP Yamaha YZR-M1 Movistar Yamaha MotoGP 19  0  2  0  1  174  7th  0 2020 MotoGP Yamaha YZR-M1 Movistar Yamaha MotoGP 12  0  1  0  0  66  15th  0 รวม 414 115 235 65 96 6313 9

 หมายเหตุ
# แฟรงค์ บรูโน
แฟรงค์ บรูโน  อดีตแชมป์โลกเฮฟวีเวทผิวดำชาวอังกฤษ มีชื่อจริงว่า  แฟรงกลิน รอย บรูโน (Franklin Roy Bruno) เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1961 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ

บรูโนชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกในปี ค.ศ. 1982 ทำสถิติชนะน็อกและชนะที.เค.โอ. 21 ครั้งรวด ก่อนจะแพ้ที.เค.โอ.ยก 10 กับ เจมส์ สมิธ นักมวยชาวอเมริกัน ที่สนามเวมบลีย์ ถิ่นของบรูโนเอง  จากนั้นบรูโนกลับมาทำฟอร์มชนะรวดอีก 7 ครั้ง และเป็นการชนะน็อกอีก 6 ครั้ง ก่อนจะมาแพ้ที.เค.โอ.ในยกทื่ 11 ต่อ ทิม วิทเธอร์สปูน นักมวยชาวอเมริกัน ที่สนามเวมบลีย์ และบรูโนก็กลับมาชนะน็อกอีก 5 ครั้ง

ก่อนที่จะขึ้นชิงแชมป์โลกเฮฟวีเวท 3 สถาบันหลัก กับนักมวยอันตรายแห่งยุค ไมก์ ไทสัน ถึงลาสเวกัส ผลการชกบรูโนเป็นฝ่ายแพ้ที.เค.โอ.เพียงยกที่ 5 แก่ไทสันเท่านั้นเอง เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 หลังจากนั้นบรูโนก็กลับมาทำฟอร์มชนะน็อกรวดอีก 5 ครั้ง ก่อนที่จะชิงแชมป์โลกอีกครั้งเฉพาะของสถาบันสภามวยโลก (WBC) กับ เลนน็อก ลูอิส นักมวยชาวอังกฤษด้วยกัน ผลการชกบรูโนไม่อาจจะทนทานลูอิสไหว จึงเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 7 เท่านั้น

จากนั้นบรูโนก็ยังเคลื่อนไหวชกอีกเรื่อย ๆ แต่ก็ทิ้งระยะห่างออกไปในแต่ละปี จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1995 ที่ลูอิสเสียแชมป์โลก WBC ให้แก่ โอลิเวอร์ แมคคอลล์ นักมวยชาวอเมริกันอย่างไม่น่าเชื่อ บรูโนก็ได้โอกาสชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่ 3 กับ แมคคอลล์ ที่สนามเวมบลีย์ เมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1995 ปรากฏว่าบรูโนสามารถที่จะเอาชนะคะแนนแมคคอล์ไปได้ กลายเป็นแชมป์โลก WBC เฮฟวีเวท คนใหม่

จากการได้แชมป์โลกเฮฟวีเวทของบรูโนนั้น ทำให้มีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมาทันที และกลายเป็นนักกีฬาขวัญใจชาวอังกฤษไปเลยทีเดียว เพราะบรูโนกลายเป็นนักมวยชาวอังกฤษแท้ ๆ คนที่ 2 ที่สามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทมาได้ หลังจากคนแรกคือ บ๊อบ ฟิตซิมมอนส์ ในปี ค.ศ. 1897 นับเป็นเวลานานถึง 98 ปี (ไม่นับ เลนน็อก ลูอิส เพราะลูอิสมีเชื้อสายจาไมกา) ซึ่งสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 ได้พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นอัศวินเทียบเท่ากับท่านเซอร์ ให้แก่ บรูโน ด้วย

แฟรงค์ บรูโน ต้องป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกครั้งแรกกับ ไมก์ ไทสัน อดีตคู่ปรับเก่าที่เคยแพ้น็อกมาแล้วในอดีต ซึ่งคราวนี้ไทสันคืนหวนกลับมาบนเวทีอีกเป็นครั้งที่ 2 หลังจากต้องโทษจำคุกอยู่นาน 3 ปี และเมื่อพบกันอีกครั้ง บรูโนก็ทนทานความดุดันของไทสันไม่ไหว แพ้ทีเคโอไปเพียงแค่ยกที่ 3 เท่านั้น เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1996 ที่ลาสเวกัส  หลังจากนั้นบรูโนก็แขวนนวมไปโดยไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย

แฟรงค์ บรูโน แม้จะเป็นนักมวยรูปร่างสูงใหญ่ ดูบึกบึนและมีสถิติชนะน็อกหลายครั้ง แต่เมื่อพบกับนักมวยที่มีชื่อเสียงระดับโลกก็มักจะแพ้น็อกเพียงยกต้น ๆ อยู่ตลอด และถึงแม้ว่าจะเคยเป็นแชมป์โลกเฮฟวีเวทก็ตาม แต่ก็ไม่เคยป้องกันตำแหน่งได้เลยและต้องใช้โอกาสถึง 3 ครั้ง จึงจะได้แชมป์มา ซึ่งในหลายปีต่อมา มีการจัดอันดับแชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวทที่ได้ชื่อว่าอ่อนแอที่สุด มีชื่อของบรูโนติดอยู่ในอันดับด้วย
# คณะผู้แทนทางทูตของประเทศซีเรีย
รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศซีเรียในประเทศต่าง ๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)

 ยุโรป 
thumb|right|สถานเอกอัครราชทูตซีเรีย ณ กรุงเบอร์ลิน
thumb|right|สถานเอกอัครราชทูตซีเรีย ณ กรุงปราก
thumb|right|สถานเอกอัครราชทูตซีเรีย ณ กรุงมอสโก
 
 เยเรวาน (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 เวียนนา (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 บรัสเซลส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 โซเฟีย (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 นิโคเซีย (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ปราก (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ปารีส (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 เบอร์ลิน (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 เอเธนส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 บูดาเปสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 โรม (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 วอร์ซอ (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ลิสบอน (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 บูคาเรสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 มอสโก (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 เบลเกรด (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 มาดริด (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 สต็อกโฮล์ม (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 เคียฟ (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ลอนดอน (สถานเอกอัครราชทูต)

 อเมริกาเหนือ 
thumb|right|สถานเอกอัครราชทูตซีเรีย ณ กรุงวอชิงตัน ดี. ซี.
 
 ออตตาวา (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 อาบานา (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 วอชิงตัน ดี.ซี. (สถานเอกอัครราชทูต)

 อเมริกาใต้ 
 
 บัวโนสไอเรส (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 บราซิเลีย (สถานเอกอัครราชทูต)
 เซาเปาลู (สถานกงสุลใหญ่)
 
 ซานเตียโก (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 การากัส (สถานเอกอัครราชทูต)

 ตะวันออกกลาง 
 
 มานามา (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 เตหะราน (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 แบกแดด (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 อัมมาน (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 คูเวตซิตี (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 เบรุต (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 มัสกัต (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 โดฮา (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ริยาด (สถานเอกอัครราชทูต)
 เจดดะห์ (สถานกงสุลใหญ่)
 
 อังการา (สถานเอกอัครราชทูต)
 อิสตันบูล (สถานกงสุลใหญ่)
 Gaziantep (สถานกงสุลใหญ่)
 
 อาบูดาบี (สถานเอกอัครราชทูต)
 ดูไบ (สถานกงสุลใหญ่)
 
 ซานา (สถานเอกอัครราชทูต)

 แอฟริกา 
 
 แอลเจียร์ (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ไคโร (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ตริโปลี (สถานเอกอัครราชทูต)
 เบงฮาซี (สถานกงสุลใหญ่)
 
 นูอากช็อต (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ราบัต (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ลากอส (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ดาการ์ (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 พริทอเรีย (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 คาร์ทูม (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ดาร์-เอส-ซาลาม (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ตูนิส (สถานเอกอัครราชทูต)

 เอเชีย 
 
 ปักกิ่ง (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 นิวเดลี (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 จาการ์ตา (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 โตเกียว (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 กัวลาลัมเปอร์ (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 เปียงยาง (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 อิสลามาบาด (สถานเอกอัครราชทูต)

 โอเชียเนีย 
 
 แคนเบอร์รา (สถานเอกอัครราชทูต)

 องค์กรพหุภาคี 
 บรัสเซลส์ (คณะผู้แทนประจำสหภาพยุโรป)
 เจนีวา (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ)
 ไคโร (คณะผู้แทนถาวรประจำสันนิบาตอาหรับ)
 นครนิวยอร์ก (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติ)
 ปารีส (คณะผู้แทนประจำยูเนสโก)
 โรม (คณะผู้แทนประจำองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ)
 เวียนนา (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ)
# คณะผู้แทนทางทูตของประเทศไซปรัส
รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศไซปรัสในประเทศต่างๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)

 ยุโรป 
thumb|right|สถานเอกอัครราชทูตไซปรัส ณ กรุงเบอร์ลิน
thumb|right|สถานเอกอัครราชทูตไซปรัส ณ กรุงปราก
thumb|right|สถานเอกอัครราชทูตไซปรัส ณ กรุงมอสโก

 
 เวียนนา (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 บรัสเซลส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 โซเฟีย (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ปราก (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 โคเปนเฮเกน (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 เฮลซิงกิ (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ปารีส (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 เบอร์ลิน (สถานเอกอัครราชทูต)
 ฮัมบวร์ค (สถานกงสุลใหญ่)
 
 เอเธนส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
 เธสซาโลนิกิ (สถานกงสุลใหญ่)
 
 นครรัฐวาติกัน (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 บูดาเปสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ดับลิน (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 โรม (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 เฮก (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 วอร์ซอ (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ลิสบอน (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 บูคาเรสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 มอสโก (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 เบลเกรด (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ลูบลิยานา (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 มาดริด (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 สต็อกโฮล์ม (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ลอนดอน (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)

 อเมริกาเหนือ 
thumb|right|สถานเอกอัครราชทูตไซปรัส ณ กรุงวอชิงตัน ดี. ซี.
 
 ออตตาวา (สถานกงสุลใหญ่)
 
 เม็กซิโกซิตี (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 วอชิงตัน ดี.ซี. (สถานเอกอัครราชทูต)
 นครนิวยอร์ก (สถานกงสุลใหญ่)

 ตะวันออกกลาง 
 
 เตหะราน (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 เทลอาวีฟ (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 อัมมาน (สำนักงาน)
 
 เบรุต (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 โดฮา (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ดามัสกัส (สถานเอกอัครราชทูต)

 แอฟริกา 
 
 ไคโร (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 ไนโรบี (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
 
 ตริโปลี (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 พริทอเรีย (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)

 เอเชีย 
 
 ปักกิ่ง (สถานเอกอัครราชทูต)
 
 นิวเดลี (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)

 โอเชียเนีย 
thumb|right|สถานเอกอัครทูตไซปรัสประจำกรุงแคนเบอร์รา
 
 แคนเบอร์รา (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)

 องค์กรพหุภาคี 
 บรัสเซลส์ (คณะผู้แทนประจำสหภาพยุโรป)
 เจนีวา (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ)
 ลอนดอน (คณะผู้แทนถาวรประจำ IMO)
 นครนิวยอร์ก (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติ)
 ปารีส (คณะผู้แทนประจำยูเนสโก)
 โรม (คณะผู้แทนประจำองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ)
 สตราสบวร์ก (คณะผู้แทนถาวรประจำสภายุโรป)
 เวียนนา (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ)
# สแตนลีย์ คูบริก
สแตนลีย์ คูบริก  (26 กรกฎาคม ค.ศ. 1928 – 7 มีนาคม ค.ศ. 1999) เป็นผู้กำกับ เขียนบท และสร้างภาพยนตร์ทรงอิทธิพลชาวอเมริกันคนหนึ่ง ผลงานของเขามักเป็นภาพยนตร์ที่ถูกดัดแปลงมาจากนวนิยายหรือเรื่องสั้นชื่อดังและมักมีข้อวิพากษ์วิจารณ์ขัดแย้งอยู่หลายเรื่อง ลักษณะงานของเขาถูกจัดอยู่ในหมวดสัจนิยม(realism)ที่มีความโดดเด่นในเรื่องความตลกร้าย(dark humor) งานภาพที่เป็นเอกลักษณ์ การจัดฉากถ่ายทำที่ละเอียดลออ และการใช้ดนตรีที่เร้าอารมณ์ผู้ชม การทำงานของเขามีความละเอียดละออใส่ใจในการเลือกคัดสรร การทำงานที่เชื่องช้า และมีความหลากหลายในประเภทของภาพยนตร์ที่เขาทำ เขานิยมใช้ชีวิตอย่างสันโดษในชีวิตส่วนตัว

ผลงานภาพยนตร์
 ปี เรื่อง ตำแหน่ง หมายเหตุ ผู้กำกับ เขียนบท ผู้อำนวยการสร้าง 1951 เดย์ ออฟ เดอะ ไฟท์     ฟลายอิ้ง พาเดร     1953 เฟียร์ แอนด์ ดีไซร์          1955 คิลเลอส์ คิส     1956     1957 พาธส ออฟ กลอรี่    1960 สปาร์ตาคัส    1962 โลลิตา    1964 ดร. สเตรนจ์เลิฟ    1968 2001: จอมจักรวาล     1971      1975 แบร์รี่ ลินดอน    1980     1987 เกิดเพื่อฆ่า    1999 พิษราคะ    

ผลตอบรับ
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 13 เรื่องของ สแตนลีย์ คูบริค
 ปี เรื่อง รอตเทนโทเมโทส์ เมทาคริติก ไอเอ็มดีบี ทุนสร้าง รายได้ทั่วโลก 1953  เฟียร์ แอนด์ ดีไซร์ 12px 70%   rowspan=2 colspan=2   5.3   $33,000  rowspan=4  1955  คิลเลอส์ คิส 12px 83%   6.6   $75,000 1956  เดอะ คิลลิ่ง 12px 96%   91   7.9   $320,000 1957  พาธส ออฟ กลอรี่ 12px 96%   90   8.4   $900,000 1960  สปาร์ตาคัส 12px 94%   87   7.9   $12,000,000  $60,000,000 1962  โลลิตา 12px 91%   79   7.5   $2,000,000  $9,250,000 1964  ดร. สเตรนจ์เลิฟ 12px 98%   97   8.3   $1,800,000  $9,631,984 1968  2001: จอมจักรวาล 12px 92%   84   8.3   $12,000,000  $71,796,856 1971  อะคล็อกเวิร์กออรินจ์ 12px 86%   77   8.3   $2,200,000  $31,022,930 1975  แบร์รี่ ลินดอน 12px 87%   89   8.1   $12,000,000  $20,221,274 1980  เดอะไชนิง: โรงแรมผีนรก 12px 83%   68   8.4   $19,000,000  $47,528,124 1987  เกิดเพื่อฆ่า 12px 90%   78   8.3   $30,000,000  $50,193,264 1999  พิษราคะ 12px 76%   69   7.5   $65,000,000  $162,283,210 เฉลี่ย  รวม 12px 88%  83 7.8 $157.3 ล้าน $461,927,642
16px 

สีแดง  สีส้ม  สีเขียว 

—  

$ 

รางวัล
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ สแตนลีย์ คูบริค
 ปี เรื่อง รางวัลออสการ์ รางวัลแบฟตา รางวัลลูกโลกทองคำ เสนอชื่อเข้าชิง ชนะ เสนอชื่อเข้าชิง ชนะ เสนอชื่อเข้าชิง ชนะ 1956 เดอะ คิลลิ่ง1 1957 พาธส ออฟ กลอรี่1 1960 สปาร์ตาคัส64161 1962 โลลิตา1151 1964 ดร. สเตรนจ์เลิฟ474 1968 2001: จอมจักรวาล4154 1971 อะคล็อกเวิร์กออรินจ์473 1975 แบร์รี่ ลินดอน74522 1987 เกิดเพื่อฆ่า121 1999 พิษราคะ1 ทั้งหมด2793010182
# ฌอง เฮย์
ฌอง เฮย์ (ภาษาอังกฤษ: Jean Hey หรือ Jean Hay) (ราว ค.ศ. 1475 - ราว ค.ศ. 1505) เป็นจิตรกรที่เดิมรู้จักกันในนามว่า “มาสเตอร์แห่งมูแลงส์” เฮย์เป็นจิตรกรชาวเนเธอร์แลนด์ของยุคเนเธอร์แลนด์ตอนต้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพศิลปะคริสต์ศาสนา และจิตรกรรมหนังสือวิจิตร ฌอง เฮย์ทำงานในฝรั่งเศสและในอาณาบริเวณของดยุคแห่งเบอร์กันดีและมีส่วนเกี่ยวข้องกับดยุคแห่งบูร์บอง

ชีวิตและงาน
รายละเอียดเกี่ยวกับเบื้องต้นของชีวิตไม่เป็นที่ทราบเท่าใดนัก แต่สันนิษฐานว่าได้ศึกษาการเขียนกับ ฮูโก ฟาน เดอร์ โกส์ และอาจจะใช้เวลาบั้นปลายในปารีสBrigstocke, 2001, p. 338 

งานที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดของเฮย์เป็นงานฉากแท่นบูชาในมหาวิหารโนเทรอดามแห่งมูแลงส์ในอัลลีเยร์ในประเทศฝรั่งเศส ที่สันนิษฐานว่าเขียนราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 แผงกลางเป็นภาพพระแม่มารีและพระบุตรชื่นชมด้วยเทวดาและบานสองข้างเป็นภาพเหมือนของปีเตอร์ที่ 2 ดยุคแห่งบูร์บอง (Peter II, Duke of Bourbon) และดัชเชส Anne de Beaujeu และลูกสาวซูซานแห่งบูร์บอง (Suzanne of Bourbon) สภาพของบานพับภาพอยู่ในสภาพที่ดีมากแม้ว่าในเวลาก่อนหน้าคริสต์ทศวรรษ 1830 ส่วนล่างถูกตัดออกไปบ้างReynolds, 1996 p. 732

การระบุ “มาสเตอร์แห่งมูแลงส์”
จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 นามของผู้เขียนฉากบานพับภาพมูแลงส์ก็ไม่เป็นที่ทราบว่าเป็นใคร แต่นักประวัติศาสตร์ศิลปะสามารถบ่งภาพเขียนอื่นได้ว่าเป็นภาพที่เขียนโดยจิตรกรเดียวกับผู้เขียนบานพับภาพมูแลงส์ หนังสือเกี่ยวกับมาสเตอร์แห่งมูแลงส์เขียนในปี ค.ศ. 1961 โดยมาดาเลน ฮุยเล็ท ดิสเตรีย (Madeleine Huillet d'Istria) ตั้งข้อเสนอว่าจิตรกรที่ว่าไม่มีตัวตนและผู้เขียนเป็นกลุ่มจิตรกรกว่าสิบสองคนที่เป็นผู้เขียนงานต่างๆ ที่เดิมบ่งว่าเป็นงานเขียนของมาสเตอร์แห่งมูแลงส์ก่อนหน้านั้นChâtelet, p. 517 ชื่อของมาสเตอร์แห่งมูแลงส์เพิ่งมาพบว่าเป็นใครเมื่อพบคำจารึกบนด้านหลังของภาพ “พระเยซูทรงมงกุฏหนาม” (ค.ศ. 1494) ที่ได้รับความเสียหายในราชพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งเบลเยียมในบรัสเซลส์ ที่บ่งว่าชื่อ “ฌอง เฮย์” “teutonicus” และ “pictor egregius”  (“จิตรกรผู้ยิ่งใหญ่”) และผู้จ้างคือฌอง คุยอิเล็ตต์ (Jean Cueillette) ผู้เป็นราชเลขาธิการของพระเจ้าแผ่นดินและผู้เกี่ยวข้องกับราชวงศ์บูร์บองBrigstocke, 2001, p. 338Reynolds, 1996, p. 733 ลักษณะการเขียนที่คล้ายคลึงกันทำให้บ่งได้ว่าเป็นงานเขียนโดยมาสเตอร์แห่งมูแลงส์ มาสเตอร์แห่งมูแลงส์จึงน่าจะเป็นจิตรกรประจำราชสำนักของราชวงศ์บูร์บองReynolds, 1996, p. 734 และจากหลักฐานจากระหว่างปี ค.ศ. 1502 ถึงปี 1503 ระบุว่าช่างเขียนประจำราชสำนักชื่อฌอง และไม่น่าจะเป็นฌอง เพร์รีอาล (Jean Perréal) หรือ ฌอง โพรโวสต์ (Jean Prévost) จากการค้นคว้าต่อมา สร้อย “Teutonicus” หรือ “เยอรมัน” หลังชื่อขณะนั้นไม่แต่จะใช้สำหรับชาวเยอรมันแต่ยังรวมทั้งผู้ที่เป็นชาวเฟล็มมิชด้วยในขณะนั้น
# ผุสชา โทณะวณิก
ผุสชา โทณะวณิก (ชื่อเล่น ตุ้ม) (เกิด 8 มกราคม พ.ศ.2503) มีความสามารถหลากหลาย ทั้งงานเบื้องหน้าและเบื้องหลัง มีชื่อเสียงจากการเป็นพิธีกรโทรทัศน์รายการจันทร์กะพริบ และคอนเสิร์ตคอนเทสต์ เป็นนักร้องเสียงหวานที่มีผลงานมาแล้ว 4 อัลบั้มเพลงที่โด่งดัง คือ ฝัน..ฝันหวาน เธอยังเป็นจิตอาสาร้องเพลงเพื่อเด็กและศาสนาให้แก่เสถียรธรรมสถานและสถาบันวิมุตตยาลัยและยังเป็นผู้ถ่ายทอดความรู้ด้านการพูด การนำเสนอ การเป็นพิธีกรให้แก่คนรุ่นใหม่ และบุคลากรในองค์กรต่าง ๆ

 ประวัติ 

ผุสชา โทณะวณิก ศึกษาที่โรงเรียนสมถวิล ราชดำริ เมื่อเรียนอยู่ชั้น ม.ศ.2 ได้เรียนเปียโนที่ศูนย์ดนตรีวาทินี และเป็นนักร้องนำประจำวงวาทินี ได้ออกรายการโทรทัศน์และงานต่าง ๆ ร่วมกับวง  จนเรียนจบ ม.ศ.5 จากโรงเรียนสตรีวิทยา 2  จากนั้นผุสชาเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกการละคร เมื่อเรียนปี 2 ได้ตั้งวงดนตรีหญิงชื่อ "เบลลาดอนน่า" ซึ่งมีสมาชิกอย่าง ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์ พิไลวรรณ บุญล้น เวนิกา วิล ออกแสดงตามงานของมหาวิทยาลัยและเล่นตามงานข้างนอกด้วย

จึงทำให้รู้จักกับ ชรัส เฟื่องอารมย์ และพนเทพ สุวรรณะบุณย์ (วงแฟลช) ที่เล่นประจำอยู่ที่เดอะไนล์ โรงแรมแมนดาริน ขณะนั้น ชรัสกำลังทำอัลบั้มชุดแรกกับวงแฟลช และเมื่อมาพบผุสชาขณะกำลังซ้อมอยู่กับวงเบลลาดอนน่าก็รู้สึกพอใจกับการร้องและน้ำเสียง จึงขอให้ไปช่วยบันทึกเสียงร้องประสานในชุดแรกของเขา และต่อมาชรัส เฟื่องอารมย์ ก็ได้ชวนผุสชาให้ออกงานเดี่ยว โดยเขาจะทำหน้าที่ดูแลการผลิต 

ผุสชาออกผลงานชุดแรก ฝัน ฝันหวาน ในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 ภายใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อัลบั้มชุดนี้ได้รับเสียงตอบรับที่ดี ทำให้ในวันแรกมียอดสั่งจองเทปถึง 70,000 ม้วน และส่งผลให้ชื่อ "ผุสชา โทณะวณิก" เป็นนักร้องโด่งดังในทันที ผุสชามีผลงานชุดที่ 2 ตามมา ชื่อ โปรดฟังฉัน ในปี พ.ศ. 2531 และผลงานชุดที่ 3 คือ "วันและคืน" ในปี พ.ศ. 2538  โดยมี ธเนส สุขวัฒน์ เป็นโปรดิวเซอร์  และออกผลงานชุดสุดท้าย ริทึมออฟผุสชา (Rhythm of Pusacha) ในปี พ.ศ. 2544 กับยูนิเวอร์แซล เป็นการคัฟเวอร์เพลงเก่าผลงานประพันธ์ของ สุรพล โทณะวณิก คุณอาของเธอ มาร้องใหม่ในแนวละตินแจ๊ส โดยธเนส สุขวัฒน์ เป็นโปรดิวเซอร์
 
ในขณะที่ผุสชาเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียง แต่เธอกลับยังทำงานในสิ่งที่เธอเรียนมาไปพร้อม ๆ กัน คือ งานผลิตรายการโทรทัศน์ที่บริษัทเจเอสแอล และได้เริ่มงานเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ในเวลาต่อมา ผลงานที่สร้างชื่อเสียงในการเป็นพิธีกร คือ รายการเพลงน้ำแข็งใส่น้ำหวานประวัติย่อ ผุสชา โทณะวณิก  รายการประกวดเพลงที่โด่งดัง คอนเสิร์ตคอนเทสต์ คู่กับปัญญา นิรันดร์กุล ในปี 2529 และรายการ จันทร์กะพริบ คู่กับ ดร.อภิวัฒน์ วัฒนางกูร ความสามารถด้านการเป็นพิธีกรของผุสชานั้นได้รับการยอมรับจากสถาบันต่าง ๆ โดยเธอได้รับรางวัลพิธีกรยอดเยี่ยมถึง 6 รางวัล

ผลงาน
อัลบั้มเพลง 
 ฝัน ฝันหวาน (2529)
 โปรดฟังฉัน (2531)
 วันและคืน (2538)
  ริธึ่ม ออฟ ผุสชา (Rhythm of Pusacha) (2544)
อัลบัมจิตอาสา
 " ชมสวน" (2541)
 "ดอกไม้บาน"
 " ความรักศรัทธาปาฏิหาริย์ (25 ปีเสถียรธรรมสถาน)"
 เพลงประกอบละคร ใกล้ไกลหัวใจเดียวกัน 2542

 พิธีกร 
 สะพายกล้อง
 ลุ้นละไม
 เกมตะลุย
 คอนเสิร์ต คอนเทสต์
 จันทร์กะพริบ
 เจ็ดกะรัต
 คนนี้ที่หนึ่ง
 รักเกินร้อย
 วันสุดท้าย
 มหัศจรรย์วันเสาร์

 คอนเสิร์ต 

 คอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ 1986 (2529)
 คอนเสิร์ต Earth Day (ครั้งที่ 1) (2534)

 พากย์เสียง - เล่านิทาน 
 The Hunchback of Notre Dame คนค่อมแห่งนอเทรอ-ดาม (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2539) ให้เสียง เอสเมอรัลด้า''
 เล่าร้องทำนองสนุก สื่อการศึกษาสำหรับประถมศึกษาตอนต้น
# ดยุกแห่งแลงแคสเตอร์
ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์  เป็นบรรดาศักดิ์ดยุกที่ใช้ออกพระนามถึงสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร พระเจ้าแผ่นดินอังกฤษอย่างลำลอง และผู้ครอบครองดัชชีแห่งแลงคาสเตอร์ โดยถือเป็นดัชชีที่แยกออกมาจากสำนักทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ (Crown Property) ซึ่งมีส่วนในการสร้างรายได้ให้กับพระมหากษัตริย์

ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 ได้มีการสถาปนาบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ถึง 3 ครั้ง ได้แก่

ครั้งที่แรกเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1351 สำหรับ เฮนรีแห่งกรอสมอนท์ เอิร์ลแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 4 เหลนของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ รวมทั้งยังเป็นเอิร์ลแห่งเลย์เชสเตอร์ที่ 4, เอิร์ลแห่งดาร์บีที่ 1 และเอิร์ลแห่งลินโคล์นที่ 1 การสถาปนาครั้งแรกนี้สิ้นสุดลงเมื่อดยุกที่ 1 เสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1361

ครั้งที่สองเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1362 สำหรับ จอห์นแห่งกอนท์ เอิร์ลแห่งริชมอนด์ที่ 1 พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษและพระราชินีฟิลลิปปาแห่งเอโนลต์ ได้อภิเษกสมรสกับธิดาของเฮนรีแห่งกรอสมอนท์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 หลังจากเสียชีวิตในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1399 ตำแหน่งดยุกจึงถูกส่งผ่านไปยังเฮนรี โบลิงโบรค พระโอรส ต่อมาเมื่อพระโอรสขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ตำแหน่งจึงเข้ารวมกับส่วนพระมหากษัตริย์

ครั้งที่สามเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1399 สำหรับเฮนรีแห่งมอนมอธ เจ้าชายแห่งเวลส์ พระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ต่อมาในปี ค.ศ. 1413 ดยุกที่ 1 ได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ บรรดาศักดิ์นี้จึงผนวกเข้ากับพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์อีกครั้งจนถึงปัจจุบัน

 ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ การสถาปนาครั้งที่ 1 
 เฮนรีแห่งกรอสมอนท์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 (ค.ศ. 1306 - ค.ศ. 1361)

 ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ การสถาปนาครั้งที่ 2 
 จอห์นแห่งกอนท์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 (ค.ศ. 1340 – ค.ศ. 1399)
 เฮนรี โบลิงโบรค ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 2 และดยุกแห่งแฮรฟอร์ดที่ 1 (ค.ศ. 1367 – ค.ศ. 1413)

 ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ การสถาปนาครั้งที่ 3 
 เฮนรีแห่งมอนมอธ เจ้าชายแห่งเวลส์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 (ค.ศ. 1387 – ค.ศ. 1422)