wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ทองใบ ทองเปาด์
ทองใบ ทองเปาด์ (12 เมษายน พ.ศ. 2469 – 24 มกราคม พ.ศ. 2554)  ทนายความ นักเขียน นักหนังสือพิมพ์ ผู้ได้รับรางวัลแมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2539ประกาศรัฐสภา เรื่อง ตั้งสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญราชกิจจานุเบกษา เล่ม 114 ตอน 2ง วันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2540 และสมาชิกวุฒิสภาประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง ผลการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา เขตเลือกตั้งจังหวัดมหาสารคาม (นายทองใบ ทองเปาด์)

 ประวัติ 
ทองใบ ทองเปาด์ เกิดที่ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวน 6 คนของ หนู และเหง่า มีอาชีพทำนา จบชั้นมัธยม 6 ที่จังหวัดมหาสารคาม และมาเรียนต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เข้าเรียนที่คณะสหกรณ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ แล้วลาออกมาเรียนนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  ระหว่างศึกษาในกรุงเทพ เนื่องจากครอบครัวมีฐานะยากจน จึงอาศัยเป็นเด็กวัด อยู่วัดชนะสงครามมาตลอด

หลังจบมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เริ่มทำงานเป็นทนายความ ว่าความให้กับนักหนังสือพิมพ์ในคดีกบฏสันติภาพ เมื่อปี พ.ศ. 2496 พร้อมกับทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ ที่หนังสือพิมพ์ "ไทยใหม่" ร่วมกับ สุภา ศิริมานนท์ ต่อมาย้ายไปหนังสือพิมพ์ "พิมพ์ไทย" ร่วมกับ ทวีป วรดิลก  ย้ายไป "สยามนิกร" "สุภาพบุรุษ-ประชามิตร" และ "ข่าวภาพ"  โดยมีหน้าที่เขียนข่าวการเมือง มีฉายาว่า "บ๊อบการเมือง" (เนื่องจากขณะนั้น ทองใบไว้ผมยาว ทรงบ๊อบ) 

ในปี พ.ศ. 2501 ได้เดินทางร่วมคณะหนังสือพิมพ์ไปประเทศจีน ร่วมกับกุหลาบ สายประดิษฐ์ สุวัฒน์ วรดิลก และเพ็ญศรี พุ่มชูศรี เมื่อกลับมาจึงถูกจับขังคุกหลายปีโดยไม่มีความผิด  ได้รับการปล่อยตัวเมื่อ พ.ศ. 2509 ออกมาทำงานเป็นทนายความ และนักข่าวหนังสือพิมพ์ เดลินิวส์

ทองใบ ทองเปาด์  ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2527 - 2529  และได้รับคัดเลือกเป็นผู้รับรางวัลรามอน แมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ ประจำปี 2527 แต่ทองใบปฏิเสธที่จะเดินทางไปรับรางวัลที่ประเทศฟิลิปปินส์ เนื่องจากต้องรับรางวัลจากประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ซึ่งในขณะนั้นมีภาพของผู้นำเผด็จการ และละเมิดสิทธิมนุษยชน จากกรณีลอบสังหารเบนิกโน อากีโน จูเนียร์ (สามีของคอราซอน อากีโน) เมื่อ พ.ศ. 2526  

 ชีวิตครอบครัว 
ทองใบสมรสครั้งแรก ประทุม ทองเปาด์ (ศรีสุภา) มีบุตร-ธิดาด้วยกันทั้งหมด 3 คน ได้แก่ ปัทมาวดี ทองเปาด์, ปัทมธิดา ทองเปาด์, นิพนธ์ ทองเปาด์ แต่ก็ได้หย่าร้างกัน ทองใบจึงสมรสครั้งที่สอง วาสนา ทองเปาด์ (คล้ายแจ้ง) ไม่มีบุตรด้วยกัน

 เสียชีวิต 
ทองใบ ทองเปาด์ ได้เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวาย เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554 งานศพถูกจัดขึ้น ณ ที่วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๓๕, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๑๙ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๖๒, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๕
# กระดูกหน้าผาก
กระดูกหน้าผาก  เป็นกระดูกที่อยู่ในกะโหลกศีรษะของมนุษย์ มีรูปร่างเหมือนเปลือกหอยแครง ประกอบด้วย 2 ส่วน ได้แก่

 ส่วนแนวตั้ง (vertical portion) หรือ สความา ฟรอนทาลิส (squama frontalis) ซึ่งสัมพันธ์กับบริเวณของหน้าผาก
 ส่วนเบ้าตา หรือ ส่วนแนวนอน (orbital or horizontal portion) หรือ พารส์ ออร์บิทาลิส (pars orbitalis) ซึ่งเปิดเข้าสู่หลังคาของเบ้าตาและโพรงจมูก

 ขอบกระดูก 
ขอบกระดูกของสความา ฟรอนทาลิสมีลักษณะหนา เป็นรูปฟันเลื่อยที่แข็งแรงมาก ลาดลงที่แผ่นกระดูกด้านในที่อยู่ด้านบนซึ่งเป็นที่ประกบเข้ากับกระดูกข้างขม่อม (parietal bones) และลาดลงที่แผ่นกระดูกด้านนอกของทั้งสองข้างซึ่งเป็นบริเวณที่รับแรงกดด้านข้างของกระดูกเหล่านี้ ขอบด้านนี้ต่อเนื่องลงมาทางด้านล่างเป็นพื้นผิวรูปสามเหลี่ยมขรุขระและเป็นข้อต่อกับปีกกระดูกใหญ่ของกระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid)

ขอบกระดูกด้านหลังของแผ่นเบ้าตา (posterior borders of the orbital plates) มีลักษณะบางและเป็นฟันเลื่อยซึ่งเป็นข้อต่อกับปีกเล็กของกระดูกสฟีนอยด์

 โครงสร้าง 
สความา (squama) และไซโกมาติก โพรเซส (zygomatic processes) มีลักษณะหนามาก ประกอบด้วยกระดูกเนื้อโปร่งซึ่งอยู่ระหว่างแผ่นกระดูกเนื้อแน่น 2 ชั้นด้านนอกที่ประกบอยู่ ในบริเวณของกระดูกที่มีโพรงอากาศหน้าผาก (frontal air sinuse) จะไม่มีส่วนของกระดูกเนื้อโปร่ง

ส่วนเบ้าตามีลักษณะบาง แสงผ่านได้บางส่วน และประกอบด้วยกระดูกเนื้อแน่นเท่านั้น

 ภาพอื่นๆ
# แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์
แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์พระวาจาของพระเจ้าและแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ (; ; ; ภาษาอารามิคโบราณ:  ארעא קדישא  Ar'a Qaddisha) หมายถึงดินแดนที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในบริเวณประเทศอิสราเอลซึ่งมีความสำคัญต่อศาสนาสำคัญศาสนาอับราฮัมสามศาสนา ได้แก่ ศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม สาเหตุของความศักดิ์สิทธิ์เนื่องจากความสำคัญของกรุงเยรูซาเลมทางศาสนาและความสำคัญของการเป็นดินแดนแห่งอิสราเอล

สงครามครูเสดNew Advent Catholic Encyclopedia, Crusadesใช้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป็นสาเหตุในการยึดคืนเพราะเป็นดินแดนที่มีความหมายต่อพันธสัญญาใหม่ ในปัจจุบันดินแดนบริเวณนี้เป็นดินแดนของความขัดแย้งระหว่างอาหรับและอิสราเอล
# กุมภัณฑ์
กุมภัณฑ์  คือ เทวดากลุ่มหนึ่งตามความเชื่อในศาสนาพุทธ มีร่างสูงใหญ่ ท้องโต ตาโตแดงก่ำพระสัทธัมมโชติกะ, ปรมัตถโชติกะ มหาอภิธัมมัตถสังคหฎีกา ปริจเฉทที่ 5 เล่ม 1 วีถิมุตตสังคหะ ภูมิจตุกกะและปฏิสนธิจตุกกะ, พิมพ์ครั้งที่ 6, กรุงเทพฯ : มูลนิธิสัทธัมมโชติกะ, 2546, หน้า 107 เป็นบริวารของท้าววิรุฬหกมหาสมัยสูตร, พระไตรปิฎก เล่มที่ 10  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ 2 ทีฆนิกาย มหาวรรค กุมภัณฑ์มี 3 พวก คือ 

thumb|รูปสลักกุมภัณฑ์ สร้างจากหินแกรนิตดำ

กุมภัณฑ์ชั้นสูงอาศัยในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา มีหน้าที่รักษาประตูสวรรค์ บางพวกก็ได้ตำแหน่งเป็นพระยม ไปทำหน้าที่ตัดสินตามขุมนรกต่าง ๆ บ้างก็เป็นนายบัญชี ผู้อ่านบัญชีกรรม
กุมภัณฑ์ชั้นกลางอาศัยอยู่บนโลก ทำหน้าที่รักษาสถานที่ต่าง ๆ หากมีผู้ล่วงล้ำเข้าไป ก็จะจับผู้นั้นกินเสีย กุมภัณฑ์กลุ่มนี้ เหมือนพวกรากษส 
กุมภัณฑ์ชั้นต่ำคือ ยมทูต ยมบาล อาศัยในนรกภูมิ มีหน้าที่ลงโทษสัตว์นรกต่าง ๆ ตามกรรมที่สัตว์นั้นได้ทำไว้ ในคติฮินดูมีลักษณะเป็นยักษ์แคระ พุงโต ผมหยิก ชอบกินเนื้อและดื่มสุรา ในรามเกียรติ์ กุมภกรรณ และ มูลพลัม เป็นยักษ์ที่มีลักษณะเหมือนพวกกุมภัณฑ์
# กองทัพซินดาบัดขาลิสถาน
กองทัพซินดาบัดขาลิสถาน (Khalistan Zindabad Force) เป็นกองกำลังชาวสิกข์ที่อยู่ในชัมมูในบริเวณที่มีชาวสิกข์อาศัยอยู่มาก เพื่อเรียกร้องการจัดตั้งรัฐอิสระของชุมชนชาวสิกข์ชื่อขาลิสถาน แยกจากรัฐปัญจาบในอินเดียรวมทั้งดินแดนบางส่วนของรัฐหรยณะและหิมาจัลประเทศด้วยการต่อสู้ด้วยอาวุธ

ผู้นำกลุ่มคือรณชิต สิงห์ นีตา ซึ่งเป็นหนึ่งในรายชื่อบุคคลที่รัฐบาลอินเดียต้องการตัวมากที่สุดจำนวน 20 คน เชื่อว่าปัจจุบันอยู๋ในลาฮอร์ ศูนย์กลางของจังหวัดปัญจาบในปากีสถาน เขาเป็นชาวชัมมู และกองทัพนี้มีพื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในเขตของชาวสิกข์ในชัมมู

ตั้งแต่ พ.ศ. 2533 เป็นต้นมา กองทัพซินดาบัดขาลิสถานจัดว่าไม่มีกิจกรรมมากนัก แต่ยังสนับสนุนให้มีการประท้วงรัฐบาลอินเดียในปัญจาบ ชัมมูและกัษมีระ และเชื่อว่าปัจจุบันมีความพยายามที่จะร่วมมือกับกองกำลังต่างๆในกัษมีระ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2538 สหภาพยุโรปจัดให้กองทัพซินดาบัดขาลิสถานเป็นองค์กรก่อการร้ายและห้ามสมาชิกของขบวนการเข้าสู่ประเทศสมาชิกhttp://eurlex.europa.eu/LexUriServ/site/en/oj/2005/l_340/l_34020051223en00640066.pdf
# โฮเซ อันโตนิโอ อากีร์เร
โฮเซ อันโตนิโอ อากีร์เร  มีชื่อเต็มว่า โฮเซ อันโตนิโอ อากีร์เร บัลเดรัส (เกิด 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1975) เป็นอดีตนักมวยสากลชาวเม็กซิกันที่เข้าแข่งขันใน ค.ศ. 1995 ถึง 2015

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์ NABF รุ่นมินิมั่มเวท
 ชิง 28 กุมภาพันธ์ 2541 ชนะน็อค มาร์ติน อาเซเบโด ยก 2 ที่ เม็กซิโก
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 20 พฤษภาคม 2541 ชนะน็อค เฟร์นันโด ลูนา เบเลซ ยก 7 ที่ เม็กซิโก
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 13 สิงหาคม 2541 ชนะน็อค ราฟาเอล โอโรสโก ยก 2 ที่ เม็กซิโก
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 3 ตุลาคม 2541 ชนะน็อค กุสตาโบ อันดราเด ยก 1 ที่ เม็กซิโก
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 5 สิงหาคม 2542 ชนะน็อค ราฟาเอล โอโรสโก ยก 6 ที่ เม็กซิโก
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 15 พฤศจิกายน 2542 ชนะน็อค ฮวน การ์โลส โมเรโน ยก 2 ที่ เม็กซิโก
 สละแชมป์
 แชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBC
 ชิง 11 กุมภาพันธ์ 2543 ชนะคะแนน วันดี สิงห์วังชา ที่ สมุทรสาคร
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 7 กรกฎาคม 2543 ชนะน็อค โฆเซ ลุยส์ เซเปดา ยก 5 ที่ เม็กซิโก
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 21 มกราคม 2543 ชนะน็อค เอร์เดเน ชูลูอุน ยก 4 ที่ เม็กซิโก
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 2 กุมภาพันธ์ 2544 ชนะคะแนน แมนนี่ เมลชอร์ ที่ เม็กซิโก
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 11 พฤศจิกายน 2544 ชนะน็อค ยาซูโอะ โทกิมิตสึ ยก 3 ที่ ญี่ปุ่น
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 19 ตุลาคม 2545 ชนะคะแนน ฮวน ปาลาซิโอส ที่ เม็กซิโก
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 22 กุมภาพันธ์ 2546 ชนะน็อค ฮวน อัลฟองโซ เคบ บาส ยก 7 ที่เม็กซิโก
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 23 มิถุนายน 2546 ชนะน็อค เคตาโร โฮชิโนะ ยก 12 ที่ ญี่ปุ่น
 เสียแชมป์ 10 มกราคม 2547 แพ้คะแนน อีเกิล เด่น จุลพันธ์ ที่ ญี่ปุ่น
 แชมป์ WBA Fedecaribe รุ่นไลท์ฟลายเวท
 ชิง 4 สิงหาคม 2549 ชนะคะแนน ฟรานซิสโต โซโต ที่ เม็กซิโก
 สละแชมป์
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 11 มีนาคม 2548 แพ้น็อค เอริก โอร์ติซ ยก 7 ที่ เม็กซิโก
 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBA เมื่อ 20 สิงหาคม 2548 แพ้น็อค โรเบร์โต บัซเกซ ยก 4 ที่ ปานามา
 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 18 กุมภาพันธ์ 2549 แพ้คะแนน ไบรอัน วิโลเรีย ที่ สหรัฐ
 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท IBF เมื่อ 19 พฤษภาคม 2550 แพ้น็อค ยูลิเซส โซลิส ยก 9 ที่ เม็กซิโก
# ลิลี่ ชูชู แด่เธอตลอดไป
ลิลี่ ชูชู แด่เธอตลอดไป   เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดยชุนจิ อิวาอิ  ออกฉายในปี พ.ศ. 2544 ณ ประเทศญี่ปุ่น

 เรื่องย่อ 
ยูอิจิ เด็กหนุ่มผู้หลงใหลในเสียงเพลงของ ลิลลี่ ภายนอกเค้าเป็นเพียงเด็กหนุ่มธรรมดา ที่ไม่ค่อยชอบจะสุงสิงกับใครมากนัก แต่เมื่อเค้ามาอยู่ในโลกแห่งไซเบอร์แล้ว เค้าคือผู้ตั้งเวปบอร์ดหนึ่ง ที่ซึ่งเป็นศูนย์รวมบุคคลทั้งหลายที่หลงใหลในเสียงเพลงของลิลลี่ ที่เป็นที่ซึ่งไม่มีใครรู้จักตัวตนของเค้า หรือแม้แต่คนอื่น ๆ

 นักแสดง 
 นักแสดงหลัก 
 ฮายาโตะ อิชิฮาระ (Hayato Ichihara) .... Yuichi Hasumi
 ชูโก โอชินาริ (Shugo Oshinari) .... Shusuke Hoshino
 อะยูมิ อิโต้ (Ayumi Ito) .... Yoko Kuno
 ทาคาโอะ โอซาวะ (Takao Osawa) .... Tabito Takao
 อิซุมิ อินาโมริ (Izumi Inamori) .... Izumi Hoshino
 ยู อะโออิ (Yu Aoi) .... Shiori Tsuda
 มิวาโกะ อิชิคาวะ (Miwako Ichikawa) .... Shimabukuro
 คาซุสะ มัตสึดะ (Kazusa Matsuda) .... Sumika Kanzaki
 เรียว คาทสึจิ (Ryo Katsuji) .... Terawaki Shioske
 ซัลยู (Salyu) .... Lily Chou-Chou (Voice)

 นักแสดงรอง 
 ยูคิ อิโต้ (Yuki Ito) .... Kamino
 ฮิเดะยูคิ คาซะฮาระ (Hideyuki Kasahara) .... Kyota Shimizu
 ทาคาโกะ บาระ (Takako Baba) .... School girl
 โทโมะฮิโระ คาคุ (Tomohiro Kaku) .... Yuichi's friend
 โยจิ ทานะกะ (Yoji Tanaka) .... Teacher

 เพลงประกอบ 
thumb|150px|right|Original Album by  Takeshi Kobayashi
เพลงประกอบภาพยนตร์โดย ทาเคชิ โคบายาชิ  ขับร้องโดย  ซัลยู (Salyu)

 รางวัล 
 [2002] Berlin International Film Festival - Panorama (Shunji Iwai)
 [2002] 6th Shanghai International Film Festival - Best Music (Takeshi Kobayashi) and Special Jury Award (Shunji Iwai)
# ฮัรกัต ญิฮาด อิสลาม
ฮัรกัต ญิฮาด อิสลาม (Harkat-ul-Jihad-Islami; ภาษาอาหรับ:حركة الجهاد الإسلامي‎) เป็นกลุ่มก่อการร้ายในประเทศบังกลาเทศ มีเขตอิทธิพลอยู่ทางภาคใต้ติดกับพรมแดนพม่า มีความเชื่อมโยงกับกลุมก่อการร้ายในไทย มาเลเซีย อุดมการณ์ของกลุ่มไม่ได้อยู่ที่การจัดตั้งรัฐอิสลาม แต่เป็นการต่อสู้เพื่อสงครามศักดิ์สิทธิ์ ต่อต้านและขับไล่คนต่างศาสนา แบบเดียวกับกลุ่มตาลีบันในอัฟกานิสถาน และได้รับแรงบันดาลใจจากการต่อสู้ในปากีสถานด้วย
	
นอกจากนี้ ขบวนการนี้ยังเป็นผู้ร่วมก่อตั้งแนวร่วมอิสลามข้ามชาติ ที่นำโดย โอซามา บิน ลาเดน และเป็นผู้ฝึกอาวุธให้กับเยาวชนจากไทย พม่า มาเลเซียและอินโดนีเซียเพื่อต่อต้านรัฐบาลด้วย
# รัฐซัสแคตเชวัน
รัฐซัสแคตเชวัน คือรัฐหนึ่งของประเทศแคนาดา ที่ตั้งอยู่ตอนกลางถัดไปทางตะวันตกของประเทศ เป็นหนึ่งในสองรัฐของประเทศที่ไม่มีส่วนที่ติดกับทะเล
# แนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติโบโดแลนด์
จุดเริ่มต้น 

องค์กรนี้ก่อตั้งเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2529 ในหมู่บ้านโอทลา ขาสิทารี ใกล้กับอุทัลคุรี เริ่มแรกมีชื่อว่ากองทัพเพื่อความปลอดภัยโบโด และเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2536 องค์กรนี้เป็นคนละองค์กรกับกองทัพพยัคฆ์ปลดปล่อยโบโด ธงขององค์กรนี้เป็นธงพื้นเขียว มีดาวสีเหลืองบนพื้นสีแดงอยู่ตรงมุมธง

 จุดประสงค์ 

องค์กรนี้ต่อสู้เพื่อจัดตั้งโบโดแลนด์ทางเหนือของแม่น้ำพรหมบุตร มีกิจกรรมต่อเนื่องตั้งแต่ พ.ศ. 2533 มีทหารประมาณ 1,000 นาย และเป็นพันธมิตรกับสภาสังคมนิยมแห่งชาตินาคาลิม และมีค่ายฝึกการก่อการร้ายอยู่ทางใต้ของภูฏาน ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2536 กองกกำลังทหารของรัฐบาลอินเดียและภูฏานได้ร่วมมือกันเข้าไปกวาดล้างค่ายก่อการร้ายของแนวร่วมในภูฏาน องค์กรนี้เกี่ยวข้องกับการลอบสังหาร พิเนศวร พรหมา นักกิจกรรมชาวฮินดูที่รณรงค์ให้เรียนภาษาโบโดที่เขียนด้วยอักษรโรมัน

 การสงบศึก 

ภายใต้ข้อตกลงเมื่อ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 รัฐบาลอินเดียกับแนวร่วมฯตกลงสงบศึกกันตั้งแต่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา
# เสวี่ยเหลียนกว่อ
เสวี่ยเหลียนกว่อ (;ชื่อวิทยาศาสตร์: Smallanthus sonchifolius) หรือ ผลบัวหิมะ เป็นพืชหัวใต้ดินคล้ายมันเทศ แต่มีความหนาแน่นของแป้งน้อยกว่า มีปริมาณของน้ำมากกว่า มีรสหวานเฉพาะตัว  ต้นสูง 2-3 เมตร เมื่อโตเต็มที่จะแทงดอกสีเหลืองประมาณ 4 – 5 ดอก

 สรรพคุณ 
ทางยาสมุนไพรช่วย ลดน้ำตาล ไขมัน และคอเลสเตอรอลในเลือด เป็นการป้องกันและรักษาอาการของโรคความดันโลหิตสูงและโรคเบาหวาน
# พรรคประชาชนมองโกเลียใน
พรรคประชาชนมองโกเลียใน  เป็นขบวนการแบ่งแยกดินแดนในเขตมองโกเลียในของประเทศจีน เริ่มก่อตั้งพรรคเมื่อ พ.ศ. 2540 ในรัฐนิวเจอร์ซีย์ เป้าหมายของขบวนการคือต้องการตั้งรัฐเอกราชในมองโกเลียใน โดยอ้างอิงถึงความหลอกลวงของรัฐบาลจีนต่อชาวมองโกลระหว่าง การปฏิวัติวัฒนธรรม อย่างไรก็ตาม เป้าหมายของกลุ่มนี้ค่อนข้างยากเมื่อพิจารณาจากความเข้มแข็งของรัฐบาลจีนและการที่ประชากรชาวจีนฮั่นในมองโกเลียในถึง 80%

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Inner Mongolian People's Party Strives for the Freedom of Mongols Under Chinese Rule
# พระเจ้าสิงหนติ
พระเจ้าสิงหนติ  กษัตริย์ผู้ทรงสร้างเมืองนาคพันธุสิงหนตินคร หรือ โยนกนคร โดยอพยพผู้คนประมาณแสนครัวมาจากเมืองราชคฤห์ ชมพูทวีป (อินเดีย) พระองค์เป็นต้นราชวงศ์ของพระเจ้าพรหมมหาราชผู้ปราบขอมดำและเป็นผู้สร้างเมืองไชยปราการ  

พระเจ้าสิงหนติเดิมคือ เจ้าสิงหนติราชกุมาร เป็นโอรสองค์ที่ 2 (บางฉบับว่าเป็นองค์สุดท้อง ในโอรสทั้งหมด 30 พระองค์) ของพระเจ้าเทวกาลแห่งนครไทยเทศ หรือกรุงราชคฤห์ในชมพูทวีป (อินเดีย) โอรสองค์โตพระนามภาทิยะ เป็นผู้สืบราชสมบัติกรุงราชคฤห์ คือพระเจ้าภาทิยะพระราชบิดาของพระเจ้าพิมพิสาร (พระเจ้าพิมพิสารคือกษัตริย์กรุงราชคฤห์ แคว้นมคธ ผู้ทรงมีพระชนมายุร่วมวัยเดียวกับพระพุทธเจ้าในพุทธประวัติ)

เมื่อ 148 ปีก่อนพุทธศักราช เจ้าสิงหนติทรงได้รับแบ่งราชสมบัติและได้ทำการอพยพผู้คนออกจากนครไทยเทศ เดินทางไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ จนมาถึงชัยภูมิที่เคยเป็นแคว้นสุวรรณโคมคำในอดีต ไม่ไกลแม่น้ำโขงมากนัก ซึ่งตอนนั้นมีชาวลัวะอาศัยอยู่ตามป่าเขาในบริเวณดอยดินแดน (ดอยตุง) มีหัวหน้าชื่อ ปู่เจ้าลาวจก เจ้าสิงหนติได้พบกับพญานาคชื่อพันธุนาคราช ซึ่งจำแลงกายเป็นพราหมณ์มาพูดคุย และแนะนำให้สร้างเมืองในที่บริเวณนั้น แล้วกลับเป็นพญานาคช่วยขุดคูเมืองให้ เจ้าสิงหนติจึงตั้งเมืองบริเวณนั้น และนำชื่อตนประสมกับชื่อพญานาคเป็นชื่อเมืองว่า เมืองนาคพันธุสิงหนตินคร จากนั้นพระเจ้าสิงหนติได้แผ่อำนาจปราบปรามเมืองอุโมงคเสลานคร ซึ่งเป็นเมืองของพวกขอม และมีอำนาจเหนือกลุ่มชนพื้นถิ่นดั้งเดิมในแถบนั้นทั้งหมด พระองค์ทรงครองราชย์อยู่ได้ 52 ปี ก็สวรรคตเมื่อ 96 ปีก่อนพุทธศักราช

 สิงหนติ หรือ สิงหนวัติ 
ในประชุมพงศาวดาร ภาคที่ 61 ตำนานสิงหนวติกุมาร เรียกชื่อเจ้าสิงหนติราชกุมารว่า สิงหนวติกุมาร และมีการเผยแพร่และเพี้ยนไปเป็น สิงหนวัติกุมาร และเป็นชื่อที่แพร่หลายใช้ในปัจจุบัน แต่จากการสำรวจและปริวรรตเอกสารใบลานต้นฉบับภาษาล้านนาของตำนานโยนกแล้ว กลับพบมีการเขียนชื่อ สิงหนติ ไม่พบว่ามีการเขียนชื่อ    สิงหนวติ หรือ สิงหนวัติ ในตำนานทุกฉบับ จึงสรุปว่าควรใช้ สิงหนติ ซึ่งเป็นชื่อที่ถูกต้อง
# มันเทศ
200px|thumbnail|left|หัวมันเทศสีม่วงที่พบในเอเชีย
มันเทศ  เป็นพืชหัวเกรียนใต้ดินเถาเลื้อยราบไปบนพื้นดิน ปลูกเป็นพืชไร่ มีเนื้อสีหลายสีตามสายพันธุ์ ใช้ประโยชน์ได้ทุกส่วน เช่น เถา ใบ หัว นิยมนำมารับประทานโดย ต้ม หรือ เผา ทำเป็นอาหารคาวหวาน ส่วนผสมของอาหารสำหรับเด็ก ใช้เป็นอาหารสัตว์ เป็นต้น

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 
มันเทศ เป็นพืชอายุยืน ไม่มีเนื้อไม้ รากแตกตามข้อและมีรากที่ขยายใหญ่เพื่อสะสมอาหาร มีรูปร่าง ขนาด จำนวนและสีของหัวต่างกัน ตั้งแต่สีขาว สีเหลือง สีน้ำตาล สีแดง และสีม่วง ใบเดี่ยว ไม่มีหูใบ มีต่อมน้ำหวานสองต่อมตรงขั้วใบ ก้านใบด้านบนเป็นร่องลึก กลีบดอกรูปกรวยสีขาวหรือสีม่วงแดง กลีบดอกในส่วนที่เป็นหลอดมีสีม่วง รังไข่ล้อมรอบด้วยต่อมน้ำหวานสีส้มเป็นพู ยอดเกสรตัวเมียมี 2 พู สีขาวหรือสีม่วงอ่อน ผลเป็นแบบแคบซูล มันเทศที่หัวมีสีม่วงบางครั้งเรียกมันต่อเผือกด้วย

 การใช้ประโยชน์ 
มันเทศมีถิ่นกำเนิดในอเมริกากลางหรืออเมริกาใต้ เส้นทางการกระจายพันธุ์ของมันเทศมี 3 ทิศทางคือ เส้นทางกูมาราออกจากทางเหนือของอเมริกาเหนือไปยังแถบตะวันตกของพอลินีเซีย เส้นทางบาตาตาสเข้าสู่แอฟริกาและเอเชียผ่านทางยุโรป และเส้นทางกาโมเต จากเม็กซิโกเข้าสู่ฮาวาย กวมแล้วผ่านไปยังฟิลิปปินส์ มันเทศเป็นพืชที่ใช้หัวบริโภค ใช้เป็นอาหารสัตว์น้อย ในทางอุตสาหกรรมใช้ผลิตแป้งและแอลกอฮอล์ ในเขตร้อนของเอเชียนิยมรับประทานเป็นอาหารว่าง ส่วนในเกาะนิวกินีและแถบโอเชียเนียบางประเทศรับประทานเป็นอาหารหลัก ยอดอ่อนรับประทานเป็นผักได้ องค์ประกอบในหัวมันเทศส่วนใหญ่เป็นแป้ง หัวที่มีเนื้อสีส้มมีเบตาแคโรทีน หัวสดมีวิตามินซีมากพีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 9: พืชให้คาร์โบไฮเดรตที่ไม่ใช่เมล็ด. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 138 - 140

 คุณค่าทางอาหาร 

 สายพันธุ์ 
 พันธุ์พิจิตร 1 พจ. 113-7, พจ. 115-1, พจ. 166-5
 พันธุ์แม่โจ้ 
 พันธุ์ห้วยสีทน
 พันธุ์โอกุด (เกษตร)
# ทัดดอกไม้
ทัดดอกไม้  เป็นบริเวณของกะโหลกศีรษะที่บอบบางที่สุด อยู่ขอบหลังของข้อต่อสฟีโนพาไรทัลซูเจอร์ (sphenoparietal suture) ในระยะทารกบริเวณนี้จะเป็นแผ่นเนื้อเยื่อที่กระดูกยังไม่เจริญมาประสานกันเรียกว่า กระหม่อมสฟีนอยด์ หรือ กระหม่อมข้าง (sphenoidal fontanelle) และจะเกิดการสร้างกระดูกจนเป็นข้อต่อเมื่ออายุได้ 6-8 เดือนหลังคลอด

 ตำแหน่ง 
ทัดดอกไม้อยู่ด้านหลังประมาณ 3 เซนติเมตร และเหนือเล็กน้อยต่อระดับของส่วนยื่นกระดูกหน้าผากจดกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic process of frontal bone)

บริเวณนี้เป็นที่บรรจบของกระดูก 4 ชิ้น ได้แก่
 กระดูกข้างขม่อม (parietal bone)
 กระดูกขมับ (temporal bone)
 กระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid bone)
 กระดูกหน้าผาก (frontal bone)

 ความสำคัญทางคลินิก 
ทัดดอกไม้เป็นส่วนที่บอบบางที่สุดของกะโหลกศีรษะ เป็นบริเวณที่มีความสำคัญเพราะมีหลอดเลือดแดงมิดเดิลเมนินเจียล (middle meningeal artery) วิ่งอยู่ด้านในของกะโหลกศีรษะใต้ต่อทัดดอกไม้ หากมีการกระทบกระเทือนที่ทัดดอกไม้จะทำให้หลอดเลือดแดงนี้แตก และเกิดการตกเลือดเหนือเยื่อดูรา (epidural hematoma) ซึ่งอาจทำให้หมดสติได้

 รากศัพท์ 
คำว่า ทัดดอกไม้ มีที่มาเนื่องจากเป็นบริเวณด้านข้างของศีรษะระหว่างหูกับขมับ เมื่อนำดอกไม้มาทัดหู กลีบของดอกไม้มักจะอยู่ชิดกับบริเวณนี้บทวิทยุรายการ "รู้ รัก ภาษาไทย" ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 เวลา 7.00-7.30 น.

สำหรับภาษาอังกฤษ คำว่า pterion มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก pteron แปลว่า ปีก

ในตำนานเทพปกรณัมกรีก เฮอร์มีส (Hermes) เทพเจ้าผู้สื่อสารสามารถบินได้เนื่องจากมีรองเท้ามีปีก และมีปีกที่ติดอยู่บริเวณทัดดอกไม้
# มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2548
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส ประจำปี พ.ศ. 2548 โดยทำการเก็บตัวเพื่อร่วมทำกิจกรรมระหว่างการประกวด ที่ จังหวัดภูเก็ต และประกวด ณ ห้องบางกอกคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ ศูนย์การค้าเซ็นทรัล พลาซ่า กรุงเทพฯ วันที่ 26 มีนาคม 2548 โดยการประกวดในครั้งนี้ผู้ชนะจะเข้าร่วมการประกวดนางงามจักรวาลหรือมิสยูนิเวิร์ส 2005 ณ กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย นับเป็นครั้งที่สองที่ไทยได้จัดการประกวดนางงามจักรวาล โดยครั้งแรกจัดขึ้นเมื่อปี 1992 โดยมี อรอนงค์ ปัญญาวงศ์  
เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมการประกวดในปีนั้น โดยในการประกวดครั้งนี้มีสาวงามเข้าร่วมการประกวด 44 คน โดยมี มรกต กิตติสาระ มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2547 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ ชนันภรณ์ รสจันทน์

 ผลการประกวด 
ผลการประกวดผู้เข้าประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2548 ชนันภรณ์ รสจันทน์, (กรุงเทพ)รองอันดับ 1 กนกวรรณ เศรษฐพงศ์วนิช, (กรุงเทพ)รองอันดับ 2 (3 ตำแหน่ง)ผกามาส แก่นจันทร์, (กรุงเทพ)
นุสรา สุขหน้าไม้,  (กรุงเทพ)
 พรทิพย์ ประเสริฐสงค์, (นครนายก)รองชนะเลิศ (12 คนสุดท้าย)ณัฐญาภรณ์ ประเสริฐหมอ, (สระบุรี)
 อภัสนันท์ พระพลศรี, (อุตรดิตถ์)
อุษณีย์ วัฒฐานะ, (กรุงเทพ)
 วัชรวรรณ รุ่งเกียรติกุล, (กรุงเทพ)
 สุพัตรา ศรย่า สวิมเฟ่อร์, (เชียงใหม่)
 ณธู พันธะชาติ, (นครปฐม)
 ปิยะธิดา วงศ์มณี, (พิษณุโลก)

 ตำแหน่งต่างๆ 
รางวัลผู้เข้าประกวดขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน นุสรา สุขหน้าไม้, (กรุงเทพ)งามอย่างไทย ผกามาส แก่นจันทร์, (กรุงเทพ)สาวมาดเข้ม กนกวรรณ เศรษฐพงศ์วนิช, (กรุงเทพ)ขวัญใจชาวภูเก็ต นุสรา สุขหน้าไม้, (กรุงเทพ)มิสป็อปปูล่าโหวต อุษณีย์ วัฒฐานะ (กรุงเทพ)

 ผู้เข้าประกวด 

 (1) สุจิตรา พระอาทิตย์สุขุม (ขอนแก่น)
 (2) สายฝน ชีช้าง (กรุงเทพ)
 (3) พิชญาณี บัวงาม (กาญจนบุรี)
 (4) อัญชุลี ธรรมชชาติ (เชียงใหม่)
 (5) ณัฐญาภรณ์ ประเสริฐหมอ (สระบุรี)
 (6) ประพิมพรรณ ริมชลา (กรุงเทพ)
 (7) อภัสนันท์ พระพลศรี (อุตรดิตถ์) 
 (8) อุษณีย์ วัฒฐานะ (กรุงเทพ)
 (9) นุสรา สุขหน้าไม้  (กรุงเทพ)
 (10) วัชรวรรณ รุ่งเกียรติกุล (กรุงเทพ)
 (11) เยาวลักษณ์ กลัญชัย (กรุงเทพ)
 (12) กรรณาภรณ์ เปรมอ่อน (กรุงเทพ)
 (13) มณิสรา เทศอุดม (นนทบุรี)
 (14) อารีย์ สุขอุดม (ชลบุรี)
 (15) อารยา ประสมผล (ระยอง)
 (16) สุพัตรา ศรย่า สวิมเฟ่อร์ (เชียงใหม่)
 (17) สุชาดา ณ ตะวัน (กรุงเทพ)
 (18) รติรสา วงษ์ประเสริฐ (กาญจนบุรี)
 (19) นันทะพร หอมสินธุ (กรุงเทพ)
 (20) พรทิพย์ ประเสริฐสงค์ (นครนายก)
 (21) นวรัตน์ โตทอง (กรุงเทพ)
 (22) นภัสวรรณ ภานนท์ (นครราชสีมา)

 (23) ตวงรัตน์ มิ่งวิริยะ (กรุงเทพ)
 (24) ทัศนีย์ พฤกษ์เจริญพันธ์ (กรุงเทพ)
 (25) รจนนท์ กระจ่างวงศ์ (กรุงเทพ)
 (26) กนกวรรณ เศรษฐพงศ์วนิช (กรุงเทพ)
 (27) ชนม์ชนก บุญตรง (เชียงใหม่)
 (28) ฐิติวรรณ จิตติวัฒน์ (กรุงเทพ)
 (29) ธัญจิรา ประภาหาร (พิษณุโลก)
 (30) อาณิต์ ปลัดสงคราม (ปทุมธานี)
 (31) จิตอาภา ตั้งกิจสุวานิช  (กรุงเทพ)
 (32) ผกามาส แก่นจันทร์  (กรุงเทพ)
 (33) อุมาภรณ์ แสงทอง  (กรุงเทพ)
 (34) ชฎาพร บานแย้ม (กรุงเทพ)
 (35) นิศากร สิริเวชพันธุ์ (ปทุมธานี)
 (36) ณธู พันธะชาติ (นครปฐม)
 (37) ปรัศนีย์ สุขสุเดช  (ชลบุรี)
 (38) เจสซิก้า คูนี่ (กรุงเทพ)
 (39) ณิชกานต์ ศศิโรจน์ (นครสวรรค์)
 (40) ปิยะธิดา วงศ์มณี (พิษณุโลก)
 (41) ธัญลักษณ์ ศรีธนะ (พะเยา)
 (42) ปรีญานุช พรจริยธรรม (สมุทรสาคร)
 (43) ชนันภรณ์ รสจันทร์  (กรุงเทพ)
 (44) ธัญนันท์ สว่างโรจน์ (นนทบุรี)
# กระดูกข้างขม่อม
กระดูกข้างขม่อม  เป็นกระดูกที่อยู่ในกะโหลกศีรษะของมนุษย์ ซึ่งประกอบกันอยู่ด้านข้างและเป็นหลังคาด้านบนของกะโหลกศีรษะ กระดูกข้างขม่อมมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมไม่สม่ำเสมอ มีพื้นผิว 2 ด้าน ขอบกระดูก 4 ขอบ และมุมกระดูก 4 มุม

 ภาพอื่นๆ
# กระดูกขมับ
กระดูกขมับ  เป็นกระดูกที่อยู่ด้านข้างและด้านฐานของกะโหลกศีรษะ กระดูกนี้ทำหน้าที่ค้ำจุนส่วนของใบหน้าที่เรียกว่า ขมับ (temple)

 ส่วนต่าง ๆ ของกระดูกขมับ 
กระดูกขมับประกอบด้วยส่วนต่าง ๆ 5 ส่วน
 สความา เทมพอราลิส (Squama temporalis)
 ส่วนกกหูของกระดูกขมับ (Mastoid portion)
 ส่วนพีทรัสของกระดูกขมับ (Petrous portion)
 ส่วนทิมพานิคของกระดูกขมับ (Tympanic part)
 สไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกขมับ (Styloid process (temporal))

 ส่วนประกอบ 
โครงสร้างของสความาก็มีองค์ประกอบเหมือนกับกระดูกกะโหลกศีรษะชิ้นอื่นๆ ส่วนกกหู (mastoid portion) เป็นกระดูกเนื้อโปร่ง ส่วนพีทรัส (petrous portion) มีความแข็งและหนาแน่น

 ภาพอื่น ๆ
# ตำบลหินเหล็กไฟ (อำเภอหัวหิน)
หินเหล็กไฟ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2494 โดยใช้ชื่อ "เขาหินเหล็กไฟ" เป็นชื่อตำบลโดยแยกออกมาในปี พ.ศ. 2515ตำบลหินเหล็กไฟ  ไทยตำบล และได้รับการจัดตั้งตามพระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2539 มีประชากร 8,634 คน (พ.ศ. 2548) เป็นชาย 4,179 คน แยกเป็นหญิง 4,455 คน

 ภูมิศาสตร์ 
สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง ลักษณะดินเป็นดินปนทราย รวมพื้นที่ทั้งหมด 95 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 59,375 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังนี้
 ทิศเหนือ ติดกับอำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี
 ทิศใต้ ติดกับตำบลทับใต้ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
 ทิศตะวันออก ติดกับตำบลหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
 ทิศตะวันตก ติดกับตำบลหนองพลับ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

 สถานที่สำคัญ 
 เขาเทพนิมิตร  
 วัดห้วยมงคล
 บ้านศิลปิน