wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# มะตาด
มะตาด เป็นพืชในสกุลส้าน มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งแต่อินเดีย บังกลาเทศ และทางตะวันออกของศรีลังกาจรดทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีน (มณฑลยูนนาน) และเวียดนาม และทางตอนใต้ของไทยถึงมาเลเซีย และอินโดนีเซียGermplasm Resources Information Network: Dillenia indica 

มะตาดมีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ อีกดังนี้: ส้มปรุ ส้านกว้าง ส้านท่า ส้านใหญ่ (สุราษฎร์ธานี) ส้านป้าว (เชียงใหม่) แส้น (ตรัง, สงขลา)สำนักงานหอพรรณไม้. ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย เต็ม สมิตินันทน์ -- กรุงเทพมหานคร : กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช, พ.ศ. 2549

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 
มะตาดเป็นไม้ไม่ผลัดใบ เป็นไม้พุ่มขนาดใหญ่หรือไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลางสูง 15 ม. ใบยาว 15-36 ซม. เส้นใบเห็นเด่นชัด ดอกมีขนาดใหญ่ มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 15-20 ซม.มีกลีบดอก 5 กลีบ สีขาว มีเกสรตัวผู้สีเหลือง ผลกลมมีขนาดใหญ่ สีเหลืองแกมเขียว สามารถรับประทานได้ มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 5-12 ซม. ประกอบด้วย 15 คาร์เพล แต่ละคาร์เพลมี 5 เมล็ดHuxley, A., ed. (1992). New RHS Dictionary of Gardening. Macmillan ISBN 0-333-47494-5.Flora of Pakistan: Dillenia indica

 ประโยชน์ 
มะตาดนอกจากปลูกไว้เพื่ออาศัยร่มเงาแล้ว ไม้จากต้นมะตาดสามารถนำมาทำฟืนได้ อีกทั้งผลยังนำมาประกอบอาหารได้อีกด้วย เช่น นำผลอ่อนมาแกงคั่ว เป็นต้น นอกจากนี้มะตาดยังเป็นยาสมุนไพร รากใช้เป็นยาถอนพิษจากแมลงกัดต่อย เปลือกและใบมีรสฝาดใช้เป็นยาสมานแผลได้ดีมะตาด  ภูมิปัญญามอญ เมือกที่ผลมะตาดมีลักษณะเป็นวุ้น ช่วยเคลือบแผลในกระเพาะ ขับถ่ายสะดวกมะตาด ของดีท้องถิ่น ปรุมธานี เครือข่ายกาญจนาภิเษก

มะตาด มี 2 ชนิดคือ มะตาดข้าวเจ้า เนื้อหยาบกระด้าง มีเส้นกากมาก ลูกสีเขียวอ่อน และมะตาดข้าวเหนียว เนื้อนิ่ม เส้นกากน้อย สีเขียวเข้ม รสเปรี้ยวอมฝาด ชาวมอญนิยมนำมะตาดข้าวเหนียวมาแกง ทั้งแกงส้มและแกงคั่ว องค์ บรรจุน. ข้างสำรับมอญ. กรุงเทพฯ: มติชน. 2557 หน้า 111 -113
# จัสติส ลีก (สมอลล์วิลล์)
สมอลล์วิลล์ characters จัสติส ลีกDevelopment Information Developers Alfred Gough & Miles Millar First appearance "Justice"In-story Information Members Bart Allen (Kyle Gallner)Arthur Curry (Alan Ritchson)Victor Stone (Lee Thompson Young)โอลิเวอร์ ควีน (Justin Hartley)Dinah Lance (Alaina Huffman)คลาร์ก เค้นท์ (ทอม เวลลิง)โคลอี้ ซัลลิแวน (อัลลิสัน แม็ก)
จัสติส ลีก เป็นกลุ่มซูเปอร์ฮีโร่จากซีรีส์ สมอลล์วิลล์ ปรากฏตัวครั้งแรกในภาคที่ 6 ตอนที่ 11 ตอน Justice โดยในตอน
นั้นโอลิเวอร์ ควีน หรือ กรีน แอร์โรว์ ประธานของควีน อินดัสตรีส์ได้จัดตั้งกลุ่มจัสติส ลีกแล้วก็ได้เดินทางกลับมาที่สมอลล์วิลล์พร้อมสมาชิกของกลุ่มอีก
3 คนคือ อควาแมน-ไซบอร์กและเดอะ แฟลช เพื่อจัดการกวาดล้างโครงการ 33.1 ของ เล็กซ์ ลูเธอร์ ให้สิ้นซากพร้อมกันนี้โอลิเวอร์ก็ได้ ชักชวนคลาร์กให้เข้ากลุ่มซึ่งคลาร์กก็ตอบตกลง
# อจินไตย
อจินไตย แปลว่า สิ่งที่ไม่ควรคิด อจินไตย มาจากคำว่า อะ + จินไตย (พึงคิดพิจารณา) แปลว่า ไม่พึงคิดหรือจำแนกตรรกะลงไปได้ หมายถึง สิ่งที่ไม่อาจเข้าใจได้ด้วยตรรกะสามัญของปุถุชน มี 4 อย่างได้แก่

 พุทธวิสัย วิสัยแห่งความมหัศจรรย์ของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย
 ฌานวิสัย วิสัยแห่งอิทธิฤทธิ์ของผู้มีฌาน ทั้งมนุษย์ และเทวดา
 กรรมวิบาก วิบากกรรม คือการให้ผลของกรรมที่สามารถติดตามไปได้ทุกภพ
 โลกจินดา วิสัยแห่งโลก คือการมีอยู่ของสวรรค์ นรก และสังสารวัฏพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๑  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๓ อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต อจินติตสูตร. พระไตรปิฎกฉบับสยามรัฐ. [ออน-ไลน์].  แหล่งข้อมูล : 

ในทางพระพุทธศาสนาไม่แนะนำให้คิดเรื่องอจินไตย เพราะวิสัยปุถุชนไม่อาจเข้าใจได้โดยถูกต้องถ่องแท้ ทั้งเพราะความเข้าใจไม่ได้ในฐานะที่เป็นของลึกซึ้ง เป็นเรื่องทางจิต หรือเป็นเรื่องที่ไม่สามารถหาคำตอบที่สิ้นสุดได้ ถ้าคิดมากจริงจังในการหาคำตอบเหล่านั้นจากการคิดเดาเอาด้วยตรรกะเองจึงอาจกลายเป็นคนบ้าได้ อจินไตยในเรื่องทางจิตจึงเป็นเรื่องที่รู้ได้ด้วยการบรรลุธรรมชั้นสูงเท่านั้นอรรถกถา อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ อปัณณกวรรคที่ ๓ อรรถกถาอจินติตสูตรที่ ๗. อถรรถกถาพระไตรปิฎกฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย. [ออน-ไลน์].  แหล่งข้อมูล :
# KC.Trio
KC.Trio เป็นนิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ โดยต้นฉบับส่วนใหญ่มาจากนิตยสารในเครือของสำนักพิมพ์ โคดันฉะ ปัจจุบันยุติการตีพิมพ์ไปเมื่อ 2 มี.ค.2558แจ้งข่าวการ์ตูน VBK : ประกาศยุติการตีพิมพ์นิตยสารรายปักษ์ "KC.TRIO"

 การ์ตูนญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์อยู่ก่อนปิดตัว 
 COPPELION
 PUMPKIN SCISSORS
 RED EYES
 ป๋าอัจฉริยะยานางิซาว่า
 K2
 ไอ้หนูซูชิ  (โชเน็นแมกกาซีน) 
 เกาะกระหายเลือด  (ยังก์แมกกาซีน) 
 K2  (อีเวนนิ่ง) 
 ZIPANG  (มอร์นิ่ง) 
 HATAKI  (อีเวนนิ่ง) 
 สูตรรักฉบับนักเรียน ภาค Z  (โชเน็นแมกกาซีน) 
 ภูตพรายกับนายหมอผี  (โชเน็นแมกกาซีน) 
 Xxxโฮลิค  (ยังก์แมกกาซีน) 

 การ์ตูนญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์จบไปแล้ว 

 บ้านพักอลเวง  (โชเน็นแมกกาซีน)
# เทศบาลเมืองแม่โจ้
เทศบาลเมืองแม่โจ้ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ในเขตอำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ มีพื้นที่รับผิดชอบประมาณ 19.46 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมบางส่วนของ 3 ตำบล คือ ตำบลหนองหาร ตำบลหนองจ๊อม และตำบลป่าไผ่ จำนวน 15 หมู่บ้าน มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 24,337 คนรายงานสถิติจำนวนประชากรและบ้าน ประจำปี พ.ศ. 2560 ท้องถิ่นเทศบาลเมืองแม่โจ้ ระบบสถิติทางการทะเบียน กรมการปกครอง มีสถาบันอุดมศึกษาทีสำคัญที่ตั้งอยู่ในเขตเทศบาล คือ มหาวิทยาลัยแม่โจ้

 ประวัติ 
เทศบาลเมืองแม่โจ้ เดิมเป็นสุขาภิบาลแม่โจ้ ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลแม่โจ้เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 และได้รับการยกฐานะจากเทศบาลตำบลเป็นเทศบาลเมืองเมื่อ พ.ศ. 2551 โดยสำนักงานเทศบาลเมืองแม่โจ้ตั้งอยู่ที่ตำบลหนองหาร อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ 

 อาณาเขต 
 ทิศเหนือ ติดต่อเทศบาลตำบลหนองหาร อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่
 ทิศใต้ ติดต่อกับเทศบาลตำบลหนองจ๊อม และเทศบาลตำบลสันทรายหลวง อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่
 ทิศตะวันออก ติดต่อเทศบาลตำบลหนองหาร และเทศบาลตำบลป่าไผ่ อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่
 ทิศตะวันตก ติดต่อเทศบาลตำบลเหมืองแก้ว อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่

 เขตการปกครอง 
ครอบคลุมบางส่วนของ 3 ตำบล คือ ตำบลหนองหาร ตำบลหนองจ๊อม และตำบลป่าไผ่ จำนวน 15 หมู่บ้าน ได้แก่

 ตำบลหนองหาร
 หมู่ที่ 1 บ้านแม่เตาไห
 หมู่ที่ 2 บ้านป่าบง (บางส่วน)
 หมู่ที่ 3 บ้านห้วยเกี๋ยง
 หมู่ที่ 4 บ้านแม่โจ้
 หมู่ที่ 5 บ้านสหกรณ์นิคม
 หมู่ที่ 6 บ้านทุ่งป่าเก็ด
 หมู่ที่ 9 บ้านทุ่งหมื่นน้อย
 หมู่ที่ 10 บ้านเกษตรใหม่ (บางส่วน)
 หมู่ที่ 11 บ้านไร่สหกรณ์
 หมู่ที่ 12 บ้านแม่โจ้ใหม่

 ตำบลหนองจ๊อม
 หมู่ที่ 4 บ้านแพะป่าห้า (บางส่วน) 
 หมู่ที่ 7 บ้านศรีสหกรณ์

 ตำบลป่าไผ่
 หมู่ที่ 5 บ้านแม่แก้ดน้อย
 หมู่ที่ 10 บ้านหลิ่งมื่น
 หมู่ที่ 13 บ้านพัฒนาทรายแก้ว

 ประชากร 
ปัจจุบัน เทศบาลเมืองแม่โจ้มีประชากรทั้งหมด 24,337 คน แบ่งเป็น ชาย 10,927 คน หญิง 13,410 คน ข้อมูล ณ ปี 2567
# เทศบาลเมืองลำพูน
ลำพูน เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองลำพูน พ.ศ. 2479พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน พุทธศักราช ๒๔๗๙ โดยมีพื้นที่รับผิดชอบประมาณ 6 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในเมืองทั้งตำบล และมีประชากรในปี พ.ศ. 2567 จำนวน 10,960 คน

เขตเทศบาลเมืองลำพูน เป็นเขตเมืองประวัติศาสตร์โบราณเก่าแก่แห่งหนึ่งในภาคเหนือ นั่นคือ เมืองหริภุญไชยในอดีต ซึ่งมีความรุ่งเรืองมากว่า 1,339 ปี และในปัจจุบันยังคงรักษาความเมืองโบราณไว้ได้มากพอสมควร ในเขตเทศบาลเมืองลำพูนยังมีโบราณสถานและโบราณวัตถุมากมาย ตราประจำเทศบาลเมืองลำพูน เป็นรูปพระธาตุหริภุญชัย ซึ่งเป็นพระธาตุประจำจังหวัด

 ประวัติ 

 อาณาเขต 
 ทิศเหนือ ติดต่อกับเทศบาลตำบลเหมืองง่า อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
 ทิศใต้ ติดต่อกับเทศบาลตำบลต้นธง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับเทศบาลตำบลเวียงยอง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับเทศบาลตำบลต้นธง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน

 ประชากรและเขตการปกครอง 
จำนวนประชาชนในเขตเทศบาลเมืองลำพูน ณ พ.ศ. 2567 มีจำนวน 10,960 คน แยกเป็นชาย 5,662 คน หญิง 6,696 คน ความหนาแน่นของประชากร 2,060 คนต่อตารางกิโลเมตร จำนวนบ้าน 7,000 หลังคาเรือนรายงานสถิติจำนวนประชากรและบ้าน ประจำปี พ.ศ. 2560 ท้องถิ่นเทศบาลเมืองลำพูน. กรมการปกครอง. สืบค้นเมื่อ 10 มิถุนายน 2561. โดยภายในเทศบาลเมืองลำพูนแบ่งเป็น 17 ชุมชน ได้แก่

 ชุมชนไก่แก้ว
 ชุมชนช่างฆ้อง
 ชุมชนสันป่ายางหลวง
 ชุมชนหนองเส้ง
 ชุมชนบ้านท่า-ท่านาง
 ชุมชนท่าขาม-บ้านฮ่อม
 ชุมชนประตูลี้
 ชุมชนสันดอนรอม
 ชุมชนพระคงฤๅษี
 ชุมชนสวนดอก
 ชุมชนสันป่ายางหน่อม
 ชุมชนหน้าสถานีรถไฟ
 ชุมชนจามเทวี
 ชุมชนบ้านหลวย
 ชุมชนมหาวัน
 ชุมชนชัยมงคล
 ชุมชนศรีบุญเรือง

 โครงสร้างพื้นฐาน 
 การขนส่ง 
  การรถไฟแห่งประเทศไทย
 : สถานีลำพูน
 ทางหลวงแผ่นดิน
 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11
 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 106
 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 114

 การศึกษา 
สถานศึกษาในเขตเทศบาลเมืองลำพูน มีดังนี้

สังกัดเทศบาลเมืองลำพูน
 โรงเรียนเทศบาลประตูลี้
 โรงเรียนเทศบาลสันป่ายางหลวง
 โรงเรียนเทศบาลสันป่ายางหน่อม
 โรงเรียนเทศบาลจามเทวี

สังกัดสำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน
 โรงเรียนอนุบาลลำพูน
 โรงเรียนจักรคำคณาทร
 โรงเรียนส่วนบุญโญปถัมภ์

สำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษา
 วิทยาลัยเทคนิคลำพูน

สังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชน

 สาธารณสุข 
มีสถานพยาบาลของรัฐจำนวน 1 แห่ง คือ โรงพยาบาลลำพูน
# ผู้เล่าเรื่อง
__NOTOC__
ผู้เล่าเรื่อง  อาจจะหมายถึง

 การเล่าเรื่อง (Storytelling) -  การเล่าเรื่องไม่ว่าจะจริงหรือเป็นเรื่องจินตนาการด้วยคำพูด, ภาพ และ เสียง
 การบรรยายเรื่อง (Narration) -  การบรรยายเรื่องหรือถ่ายทอดเรื่องราวแก่ผู้อ่าน/ผู้ฟัง/ผู้ดู โดยการใช้สื่อเช่นในงานวรรณกรรม, ภาพยตร์, ละคร, การเล่าเรื่องโดยตรง และอื่นๆ
 ผู้บรรยายเรื่อง (Narrator) -  หมายถึงผู้เล่าเรื่องหรือถ่ายทอดเรื่องราวผู้มักจะปรากฏในงานที่เล่าเอง แก่ผู้อ่าน/ผู้ฟัง/ผู้ดู โดยการใช้สื่อเช่นในงานวรรณกรรม, ภาพยตร์, ละคร, การเล่าเรื่องโดยตรง และอื่นๆ
 วิทยาการบรรยายเรื่อง (Narratology) -  หมายถึงทฤษฎีของการบรรยายเรื่องและการศึกษาว่าด้วยการบรรยายเรื่องและโครงสร้างของการบรรยายเรื่อง (narrative structure)
# กรมขุนเสนาบริรักษ์
กรมขุนเสนาบริรักษ์พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น, หน้า 318 หรือ กรมขุนเสนาบุรีรักษ์คำให้การขุนหลวงหาวัด (ฉบับหลวง), ประชุมคำให้การกรุงศรีอยุธยา รวม 3 เรื่อง, หน้า 413 มีพระนามเดิมว่า หม่อมแก้ว หรือ สมเด็จพระเจ้าหลานเธอพระองค์แก้ว เป็นพระโอรสของท้าวศรีจุฬาลักษณ์ (แจ่ม) บาทบริจาริกาในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช และเป็นพระภาคิไนยของสมเด็จพระเพทราชา แต่ข้อมูลจากเอกสารของฟร็องซัว อ็องรี ตุรแปง (François Henri Turpin) ระบุว่าพระโอรสนี้ประสูติแต่เจ้าฟ้าน้อย พระราชอนุชาสุทธิศักดิ์ ระบอบ สุขสุวานนท์ (11 กันยายน 2552). "พงศาวดารกระซิบเรื่องโอรสลับสมเด็จพระนารายณ์". ศิลปวัฒนธรรม 30:11, หน้า 101-105

 พระประวัติ 
กรมขุนเสนาบริรักษ์เป็นพระโอรสของท้าวศรีจุฬาลักษณ์ (แจ่ม) พระสนมเอกในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช นางเป็นบุตรีของท้าวศรีสัจจาหรือพระนมเปรม และเป็นพระขนิษฐาของสมเด็จพระเพทราชา ในเอกสารของฟร็องซัว อ็องรี ตุรแปง (François Henri Turpin) ให้ข้อมูลว่าพระชนนีมีศักดิ์พระญาติของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช

แต่ท้าวศรีจุฬาลักษณ์เป็นหญิงผู้มักมากในกามคุณ แม้จะถวายตัวเป็นบาทบริจาริกาในสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแล้ว แต่นางก็ยังเพียรหาข้ออ้างเพื่อออกไปจากพระราชฐานแล้วไปสมสู่กับกระทาชายต่างด้าวที่หมู่บ้านโปรตุเกสจนกลายเป็นที่อื้อฉาวในหมู่ชาวบ้านร้านตลาด ประชาชนได้นำความอัปรีย์ของนางไปขับร้องเป็นเพลงทั่วพระนคร เมื่อเรื่องไปถึงพระเนตรพระกรรณของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงให้นางอยู่แต่ในรั้วในวัง มิให้ออกไปไหนอีกออกญาวิไชเยนทร์ หรือการต่างประเทศในสมัยสมเด็จพระนารายณ์, หน้า 220-226 ด้วยเหตุนี้นางจึงไปมีความสัมพันธ์กับเจ้าฟ้าน้อย พระราชอนุชาแทน ภายหลังเมื่อถูกจับได้ นางก็ให้ประสูติพระโอรสคือหม่อมแก้ว แล้วจึงรับโทษประหารด้วยการโยนให้เสือกิน ส่วนเจ้าฟ้าน้อยรับโทษเฆี่ยนด้วยหวายจนมีพระอาการทุพพลภาพ ก็พบว่าพระวรกายบวม มีพระอาการอ่อนเปลี้ยที่พระเพลา และมีพระอาการอัมพาตที่พระชิวหา หลายคนเชื่อว่าพระองค์แสร้งเป็นใบ้

เรื่องราวของหม่อมแก้วปรากฏอีกครั้งเมื่อสมเด็จพระเพทราชา ซึ่งเป็นพระมาตุลาขึ้นเสวยราชย์ โปรดเกล้าฯ สถาปนาหม่อมแก้วหรือสมเด็จพระเจ้าหลานเธอพระองค์แก้วขึ้นเป็นกรมขุนเสนาบริรักษ์ (หรือกรมขุนเสนาบุรีรักษ์) ในฐานะที่หม่อมแก้วเป็นพระราชภาคิไนย

 พงศาวลี
# นวนิยายอิงชีวประวัติ
นวนิยายอิงชีวประวัติ  เป็นประเภท (genre) ของนวนิยายที่เนื้อเรื่องมีพื้นฐานมาจากชีวประวัติของบุคคล นวนิยายประเภทนี้มักจะสร้างเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตของบุคคลที่มีจริง ที่ผู้ประพันธ์สร้างเสริมรายละเอียดจากจินตนาการที่อาจจะมีพื้นฐานจากเหตุการณ์ที่ทราบว่าเกิดขึ้นจริง ชื่อและสถานที่อาจจะได้รับการเปลี่ยนแปลงจากชื่อจริงเมื่อจำเป็น เช่นในงานเขียน “The Vicar of Wakefield”  โดยนักเขียนชาวไอริชโอลิเวอร์ โกลด์สมิธที่เขียนในปี ค.ศ. 1761 และ ปี ค.ศ. 1762 และได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1766 ที่เชื่อกันว่าเป็นเรื่องที่โกลด์สมิธเขียนขึ้นจากผู้ที่รู้จักกัน

นักเขียนผู้หนึ่งที่ใช้การเขียนแบบนวนิยายอิงชีวประวัติเป็นหลักคือฟิลิปปา เกรกอรี เช่นในงานเขียน “The Other Boleyn Girl”  ที่นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อภาษาไทยว่า “บัลลังก์รัก ฉาวโลก” “The Other Boleyn Girl”เป็นนวนิยายที่เขียนจากชีวประวัติของแมรี โบลีน พี่สาวของแอนน์ โบลีน สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษผู้มีความสัมพันธ์กับสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษอยู่ชั่วระยะหนึ่ง หรือ “Virgin Earth” ที่เกรกอรีนำชีวิตของจอห์น เทรดสแคนท์ผู้เยาว์นักพฤกษศาสตร์และนักสะสมแสวงหาพันธ์ไม้ใหม่ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 มาผูกเป็นนวนิยาย
# นวนิยายเชิงสารคดี
นวนิยายเชิงสารคดี  เป็นประเภท (genre) ของนวนิยายที่บรรยายเนื้อหาของเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงโดยใช้วิธีการเขียนแบบนวนิยาย ซึ่งเป็นประเภทที่จัดอย่างหลวม ๆ ว่าเป็นประเภทยืดหยุ่น

 ประวัติ 
โดยทั่วไปแล้วเชื่อกันว่าประเภทการเขียนนี้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการในงานเขียน “In Cold Blood”  โดยทรูแมน คาโพตีในปี ค.ศ. 1965 แม้ว่าจะเป็นงานชิ้นสำคัญที่เป็นการเริ่มแนวเขียนอย่างเป็นทางการก็จริง แต่อิทธิพลของงานลักษณะนี้มีมาแล้วก่อนหน้านั้นเป็นเวลานาน

งานเขียนเชิงประวัติศาสตร์หรือชีวประวัติมักจะใช้วิธีการบรรยายเรื่องแบบการเขียนนวนิยายเพื่อบรรยายเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริง นักวิชาการให้ความเห็นว่า “Operación Masacre” ที่เขียนโดยนักประพันธ์และนักหนังสือพิมพ์ชาวอาร์เจนตินาโรโดลโฟ วอลชในปี ค.ศ. 1957 เป็นงานเขียนประเภท “นวนิยายเชิงสารคดี” เล่มแรก

คาโพตีให้ความเห็นว่างานเขียนประเภท “นวนิยายเชิงสารคดี” ควรเลี่ยงการใช้บุคคลที่หนึ่งเป็นผู้บรรยายเรื่อง และถ้าจะให้ดีจริงแล้วก็ไม่ควรจะพาดพิงแต่อย่างใดถึงผู้เขียนนวนิยาย หลังจากการพิมพ์ “In Cold Blood” แล้วนักประพันธ์หลายท่านก็พยายามทดสอบความคิดต้นฉบับที่ว่านี้ ที่สำคัญคือ ฮันเทอร์ เอส. ทอมสันในเรื่อง “Hell's Angels: The Strange and Terrible Saga of the Outlaw Motorcycle Gangs”  ที่เขียนในปี ค.ศ. 1966, นอร์มัน เมลเลอร์ ในเรื่อง “Armies of the Night”  ที่เขียนในปี ค.ศ. 1968 และ ทอม วูล์ฟ ในเรื่อง “The Electric Kool-Aid Acid Test” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1968 เช่นกัน

การเขียนของวูล์ฟที่เรียกว่า “การเขียนข่าวแนวใหม่” (New Journalism) เป็นการเขียนประเภทที่เชื่อมการเขียนนวนิยายกับการเขียนบรรยายแบบนักข่าว ซึ่งเช่นในงานเขียนของคาโพตีที่แทบจะไม่ให้ความสำคัญกับกระบวนการของการบรรยายเรื่อง (แต่วูล์ฟไม่เหมือนกับคาโพตีตรงที่บางครั้งจะใช้บุคคลที่หนึ่งในการบรรยายเรื่อง) แต่ฮันเทอร์ เอส. ทอมสันใช้วิธีการเขียนแบบที่เรียกว่า “การเขียนข่าวแนวกอนโซ” (Gonzo Journalism) ซึ่งละทิ้งวิธีการบรรยายเรื่องแบบที่คาโพตีใช้ ไปใช้การบรรยายผสมระหว่างประสบการณ์ส่วนตัวของตนเอง กับการสังเกตเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นการเขียนที่หันไปหาการเขียนแบบเดิมมากกว่า

งานเขียนของนอร์มัน เมลเลอร์ “Armies of the Night” ที่ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์อาจจะเป็นนวนิยายที่สำคัญที่สุดในบรรดางานเขียนประเภทนวนิยายเชิงสารคดี เมลเลอร์แบ่งการบรรยายเรื่องออกเป็นประวัติศาสตร์ และ นวนิยายที่เป็นการบรรยายถึงประสบการณ์ของตนเองในการร่วมการเดินขบวนประท้วงสงครามเวียดนามที่เพนตากอนในปี ค.ศ. 1967 โดยใช้บุคคลที่สามเป็นผู้บรรยายเรื่อง

ในคริสต์ทศวรรษ 1970 นักประพันธ์ก็เริ่มนำบทความเก่าที่เขียนเป็นตอน ๆ มาพิมพ์ใหม่โดยเพิ่มความกลมกลืนและการผสานเนื้อหา เช่นในงานเขียนของไมเคิล เฮอรร์ ในชื่อ “Dispatches”  ที่สะท้อนให้เห็นถึงบรรยากาศของการสื่อข่าวของนักหนังสือพิมพ์จากเวียดนาม

ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 เป็นต้นมานวนิยายเชิงสารคดีก็หมดความนิยมลง แต่งงานเขียนที่ใช้ลักษณะการเขียนของการขยายบทความเรียง, บทเขียนความทรงจำ และ ชีวประวัติ/อัตชีวประวัติก็อาจจะใช้เป็นพื้นฐานของการศึกษาการเขียนนวนิยายเชิงสารคดี เช่นงานเขียนของโจน ดิเดียนที่ไม่เคยบรรยายงานเขียนของตนเองว่าเป็นงานประเภท “นวนิยายเชิงสารคดี” แม้ว่าจะได้รับการสรรเสริญว่าเป็นงานที่อยู่ในประเภทนี้ ดิเดียนเรียกงานของตนเองว่าเป็นบทความยาวหรือบทความขยายความ
# รุ้งลาวัณย์ โทนะหงษา
รุ้งลาวัลย์ โทนะหงษา หรือชื่อจริง ราวรรณ โทนะหงษา (ชื่อเล่น: รุ้ง) เป็นนักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง หนูหิ่น เดอะมูฟวี่

 ประวัติ 
รุ้งลาวัลย์ โทนะหงษา เป็นชาวจังหวัดเลย มีชื่อเสียงหรือที่เรียกกันว่า หนูหิ่น และเป็น ตัวประกอบหลายเรื่อง ในละครเรื่องต่าง ๆ อย่าง ละครคลื่นรักสีคราม ละครคู่รักพลิกล็อก เพลงรักริมฝั่งโขง เรไรลูกสาวป่า สาบภูษา เป็นต้น และยังเคยเป็นทีมงานฝ่ายกำกับเวทีของรายการ ก่อนบ่ายคลายเครียด ซึ่งออกอากาศทางไทยทีวีสีช่อง 3 อีกด้วย มีผลงานถ่ายโฆษณาลูกอมมายมิ้นท์หนูหิ่น เครื่องปรับอากาศ Hitachi ผงซักฟอก เปา ปลากระป๋อง ปลาซาร์ดีน สามแม่ครัว อายิโนะโมะโต๊ะ พลัส พัดลม ฮาตาริ ห้าง เซ็นทรัล พระราม 2 น้ำผลไม้ กรีนเมท เชสเตอร์ กริลล์ น้ำยารีดผ้าเรียบ Hygiene น้ำปลาแท้ ตราหอยหลอด ไก่จ๊อ 5 ดาว โยเกิร์ต บีทาเก้น โรงโบว์ลิ่ง Blu'O เจเล่ Light ครีมบำรุงผิว Pond's

ด้านการศึกษา ชั้นประถมศึกษา โรงเรียนชุมชนบ้านหนองหิน ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนหนองหินวิทยาคม ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนสวนอนันต์ และระดับปริญญาตรี คณะวิทยาการจัดการ สาขานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต

 ละครโทรทัศน์ 
 พ.ศ.  เรื่อง   รับบท  ช่อง  2547  ยิ่งรักเธอ    ช่อง 3 เอชดี  คู่รักพลิกล็อก    ช่อง 3 เอชดี 2550เพลงรักริมฝั่งโขงสะเดาช่อง 72551เรไรลูกสาวป่าหรีดหริ่ง2557เจ้าสาวสลาตันแป้นช่อง 7HD สุสานคนเป็น  ยาใจ พราว2558  เจ้าสาวเฉพาะกิจ   เป้า ช่อง 8 2561เขยผู้ใหญ่ สะใภ้กำนันหยอยช่อง 7HDดอกหญ้าในพายุเจียมซิ่นลายหงส์เพ็งช่อง 82562หน่วยลับสลับเลิฟหญิงช่อง 3 เอชดีตุ๊กตาผีปลาช่อง 3 เอชดีนางร้าย (ละครโทรทัศน์)เก๋ช่อง 7ลิขิตแห่งจันทร์จวนช่อง 3 เอชดี สี่ไม้คาน  เอมอร (พี่เอ็ม)  ช่อง 7HDเล่ห์รัญจวนอึ่งช่อง 82563พ่อหม้ายเลขท้ายสองตัวตุ่มช่อง 7HDสะใภัไร้ศักดินาหน่องช่อง 8ตราบฟ้ามีตะวันดวงช่อง 3 เอชดี2564ตุ๊กตากองช่อง 7HDสะใภ้เจ้าสัวปลาทูช่อง 3 เอชดีเรือนร่มงิ้วแจ่มช่อง 82565  จังหวะหัวใจนายสะอาด  ฐิตตา  พีพีทีวี2566  เพื่อแม่แพ้บ่ได้  กล้วย  ช่องวัน 31 สะใภ้สายสตรอง  ใจ ช่อง 3 เอชดี เลือดเจ้าพระยา  ติ่ง  กรงดอกสร้อย  นรี (รับเชิญ) 2567เรือนทาสแฉ่ม (รับเชิญ)

 ซิตคอม 
 พ.ศ.  เรื่อง   รับบท  ช่อง  2561 - ปัจจุบัน  สุภาพบุรุษสุดซอย  คำหล้า ส่องศรี (พอลล่า)  ช่องวัน 31

 ภาพยนตร์ 
 พ.ศ. 2549 หนูหิ่น เดอะ มูฟวี่ รับบทเป็น หนูหิ่น

 โฆษณา 
 ลูกอม มายมิ้นท์
 เครื่องปรับอากาศ Hitachi
 ผงซักฟอก เปา
 ปลากระป๋อง ปลาซาร์ดีน สามแม่ครัว
 อายิโนะโมะโต๊ะ พลัส
 พัดลม ฮาตาริ
 ห้าง เซ็นทรัล พระราม 2
 น้ำผลไม้ กรีนเมท
 เชสเตอร์ กริลล์
 น้ำยารีดผ้าเรียบ Hygiene
 น้ำปลาแท้ ตราหอยหลอด
 ไก่จ๊อ 5 ดาว
 โยเกิร์ต บีทาเก้น 
 โรงโบว์ลิ่ง Blu'O
 เจเล่ Light
 ครีมบำรุงผิว Pond's

 รางวัล 
 ได้รับรางวัลผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากงานสุพรรณหงส์ ครั้งที่ 16 จากภาพยนตร์หนูหิ่น เดอะ มูฟวี่
 1 ใน 5 รางวัลผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากงานชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 15 จากภาพยนตร์หนูหิ่น เดอะ มูฟวี่
 1 ใน 5 รางวัลนักแสดงหญิงดีเด่นในบทนำ จากงานรางวัลเกียรติคุณทางการแสดง ครั้งที่ 4 จากภาพยนตร์หนูหิ่น เดอะ มูฟวี่
# ปลาปักเป้าปากขวด
ปลาปักเป้าปากขวด หรือ ปลาปักเป้าปากยาว  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งจำพวกปลาปักเป้า  Kottelat, M. (2013): The Fishes of the Inland Waters of Southeast Asia: A Catalogue and Core Bibliography of the Fishes Known to Occur in Freshwaters, Mangroves and Estuaries.   The Raffles Bulletin of Zoology, 2013, Supplement No. 27: 1–663.ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) มีลักษณะหัวโต ตาโต มีลักษณะเด่นคือ ปากยาวยื่นออกมาเห็นได้ชัด อันเป็นที่มาของชื่อ ลำตัวค่อนข้างเพรียว ครีบหางปลายมน หลังมีสีเขียวมะกอก ตามตัวมีลวดลายสีจางและคล้ำและมีขอบสีขาวข้างละดวง ตาสีแดง ท้องสีเทาจาง

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 8–12 เซนติเมตร มีพฤติกรรมชอบกัดกินเกล็ดและครีบของปลาชนิดอื่นที่ติดเบ็ดหรืออวนของชาวประมง จัดเป็นปลาปักเป้าชนิดที่มีอุปนิสัยดุร้าย ก้าวร้าวมาก พบในแหล่งน้ำภาคกลางและภาคอีสานของประเทศไทย ในต่างประเทศพบได้ในแม่น้ำด่งนาย ประเทศเวียดนามนิตยสารอควาเรี่ยมบิส Vol.1 issue 4 ฉบับเดือนตุลาคม 2010 คอลัมน์ เปิดกรุ...ปักเป้าน้ำจืด
# นวนิยายอิงอัตชีวประวัติ
นวนิยายอิงอัตชีวประวัติ  เป็นประเภท (genre) ของนวนิยายที่เนื้อเรื่องมีพื้นฐานมาจากชีวประวัติของผู้ประพันธ์ การเขียนนวนิยายอิงอัตชีวประวัติแตกต่างจากการเขียนอัตชีวประวัติ หรือ บันทึกความทรงจำ (memoir) เพราะเป็นงานที่ระบุว่าเป็นนวนิยายซึ่งหมายความว่าไม่ใช่เรื่องจริง เพราะการที่จัดว่าเป็นงานกึ่งนวนิยายผู้ประพันธ์ก็มิได้หวังที่จะเขียนงานที่มีคุณสมบัติของงานเขียนที่เป็นบันทึกความทรงจำPhilippe Lejeune, "Autobiographical Pact," pg. 19 ชื่อและสถานที่มักจะได้รับการเปลี่ยนแปลงจากความเป็นจริง และสร้างเหตุการณ์ต่าง ๆ ขึ้นเพื่อเป็นการสร้างเสริมความเป็นนาฏกรรมของเนื้อหาให้มากขึ้น แต่เนื้อหาโดยทั่วไปก็ยังมีพื้นฐานใกล้เคียงกับชีวิตของผู้ประพันธ์ แต่เมื่อบรรยายถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นผู้ประพันธ์ก็มิได้พยายามแต่อย่างใดที่จะเขียนให้ตรงต่อความเป็นจริง และบางครั้งก็จะเขียนอย่างเกินเลย หรือเปลี่ยนแปลงให้เหมาะแก่การดำเนินเรื่อง

คำว่า “นวนิยายอิงอัตชีวประวัติ” เป็นคำที่ยากต่อการให้คำนิยาม นวนิยายที่เป็นเรื่องของสถานที่และ/หรือเหตุการณ์ที่ผู้ประพันธ์มีความคุ้นเคยไม่จำเป็นที่อยู่ในข่ายของนวนิยายประเภทนี้ หรือนวนิยายที่มีเนื้อหาบางส่วนที่ดึงมาจากชีวิตของผู้ประพันธ์ที่เป็นโครงเรื่องย่อย การจะถือว่าเป็นนวนิยายอิงอัตชีวประวัติได้นวนิยายต้องประกอบด้วยตัวเอกของเรื่อง (protagonist) ที่ถอดมาจากผู้ประพันธ์และโครงเรื่องที่สะท้อนรายละเอียดของชีวิตของผู้ประพันธ์ “นวนิยายกึ่งอัตชีวประวัติ” (semi-autobiographical novel)

งานเขียนบางชิ้นก็เรียกตนเองว่า “นวนิยายเชิงสารคดี” ที่ใช้เป็นครั้งแรกในงานเขียน  “In Cold Blood”  โดยทรูแมน คาโพตีในปี ค.ศ. 1965 ที่ต่อมาเป็นประเภทของการเขียนวรรณกรรมที่ประยุกต์ไปใช้กับการเขียนหลายประเภทที่เกี่ยวกับอัตชีวประวัติ

 ตัวอย่างของงานเขียนชิ้นสำคัญของนวนิยายอิงอัตชีวประวัติ 
ชาร์ลส์ ดิคเก้นส์, “เดวิด คอปเปอร์ฟิลด์” (ค.ศ. 1850)
เลโอ ตอลสตอย, “วัยเด็ก” (ค.ศ. 1852)
ดี. เอช. ลอว์เรนซ์, “ลูกชายและคนรัก” (ค.ศ. 1913)
แจ็ค ลอนดอน, “จอห์น บาร์ลีย์คอร์น” (ค.ศ. 1913)
ซัมเมอร์เซ็ท มอห์ม, “Of Human Bondage” (ค.ศ. 1915)
เจมส์ จอยซ์, “ภาพชีวิตวัยเยาว์ของศิลปิน” (ค.ศ. 1916)
เอฟ. สกอตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์, “This Side of Paradise” (ค.ศ. 1920)
มาร์เซล พรูสต์, “In Search of Lost Time” (ค.ศ. 1927)
เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์, “A Farewell to Arms” (ค.ศ. 1929)
ทอมัส วูล์ฟ, “Look Homeward, Angel” (ค.ศ. 1929)
ซอล เบลโล, “The Adventures of Augie March” (ค.ศ. 1953)
ไอแซค บาเชวิส ซิงเกอร์, “In My Father's Court”, (1966)
# เอลิซาเบธ เสตราท์
เอลิซาเบธ เสตราท์  (6 มกราคม ค.ศ. 1956 - ปัจจุบัน) เอลิซาเบธ เสตราท์เป็นนักเขียนนวนิยายคนสำคัญชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์สาขานวนิยายสำหรับการนวนิยายเรื่อง “Olive Kitteridge” หรือ “On the Coast of Maine”Titlepage.tv  ในปี ค.ศ. 2009 และเข้ารอบสุดท้ายของรางวัลวงนักวิพากษ์หนังสือแห่งชาติในปี ค.ศ. 2008 “Olive Kitteridge” เป็นเรื่องสั้นสิบสามเรื่องที่เกี่ยวพันกันกันเกี่ยวกับสตรีชื่อออลิฟ คิทเทอริดจ์และญาติพี่น้องที่สนิทกันที่อาศัยอยู่ที่เมืองครอสบีในรัฐเมนในสหรัฐอเมริกา
# ปลาปักเป้าจุดส้ม
ปลาปักเป้าจุดส้ม หรือ ปลาปักเป้าจุดแดง ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในอันดับปลาปักเป้า มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pao abei  ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) มีลักษณะทั่วไปคล้ายปลาปักเป้าดำ (P. cochinchinensis) และปลาปักเป้าปากขวด (P. cambodgiensis) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน แต่ปลาปักเป้าจุดส้มนั้นมีลักษณะเด่น คือ มีจุดสีแดงหรือสีส้มกระจายอยู่ทั่วตัว อันเป็นที่มาของชื่อ 

ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร พบกระจายอยู่ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาในภาคกลางและลุ่มแม่น้ำโขงในภาคอีสานของประเทศไทย จัดเป็นปลาปักเป้าอีกชนิดหนึ่งที่มีนิสัยดุร้าย ก้าวร้าว ชอบกัดกินเกล็ดหรือครีบของปลาชนิดอื่นที่ติดเบ็ดหรืออวนของชาวประมง
# ปลาปักเป้าทอง
ปลาปักเป้าทอง  เป็นปลาน้ำจืดและน้ำกร่อย ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) 

มีลำตัวแบนข้างมากกว่าปลาปักเป้าในสกุล Tetraodon อย่างเห็นได้ชัด และมีดวงตาที่โตกว่า ครีบหลังและครีบก้นใหญ่ ครีบหางปลายตัดตรง มีลำตัวสีทองเหลือบเขียวแวววาว โดยที่ไม่มีลวดลายหรือจุดใด ๆ ทั้งสิ้น หลังมีสีเทาเงิน ใต้ท้องสีขาว มีหนามสั้น ๆ ฝังอยู่ใต้ผิว  และสามารถสะบัดครีบว่ายน้ำได้เร็วกว่าปลาปักเป้าในสกุลอื่น อีกทั้งยังสามารถพองลมได้ใหญ่กว่าด้วย เดิมเคยถูกจัดว่าเป็นชนิดเดียวกับ Chonerhinos naritus แต่สามารถจัดแนกออกได้จากสัณฐานวิทยา จึงแยกออกมาอยู่ในสกุลนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999
Kottelat, M., (1999). [http://www.aseanbiodiversity.info/Abstract/51003666.pdf Nomenclature of the genera Barbodes, Cyclocheilichthys, Rasbora and Chonerhinos (Teleostei: Cyprinidae and Tetraodontidae), with comments on the definition of the first reviser.] The Raffles Bulletin of Zoology'' 47(2) 591-600.
โตเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร และพบในเขตน้ำกร่อยด้วย เช่น ลุ่มแม่น้ำบางปะกงในเขตจังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นต้น 

มีอุปนิสัยดุร้าย ก้าวร้าว ชอบกัดกินเกล็ดและครีบของปลาชนิดอื่นที่ติดเบ็ดหรืออวนของชาวประมง และนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม
# อ้วนฮี
อ้วนฮี (袁熙 ; เสียชีิวิต  ธันวาคม ค.ศ. 207)เดือน 11 ปีที่ 12 ของศักราช Jian'an จากชีวประวัติพระเจ้าเหี้ยนเต้ใน Book of the Later Han ซึ่งตรงกับวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 207 ถึง 5 มกราคม ค.ศ. 208 ตามปฏิทินจูเลียน เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ที่มีตัวจริงในประวัติศาสตร์ เป็นบุตรชายของอ้วนเสี้ยวและนางเล่าชือ มีพี่คืออ้วนถำและน้องคืออ้วนซง เมื่อเสียบิดาและพี่คนโตไป อ้วนฮีได้ร่วมกับอ้วนซงเพื่อรบกับโจโฉเมื่อกองทัพพ่ายแพ้  อ้วนฮีและอ้วนซงได้หนีไปอยู่กับกองซุนของ 
แต่กองซุนของกลัวว่าโจโฉจะบุกมาตีเมืองของตน  กองซุนของ เลยตัดหัวของสองพี่น้องมาให้โจโฉ อ้วนฮีและอ้วนซงจึงต้องจบชีวิตลง