wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วัดพระแท่นดงรังวรวิหาร
วัดพระแท่นดงรัง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่ในเขตอำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี ประดิษฐาน “พระแท่นดงรัง” ลักษณะเป็นหินขนาดใหญ่ ราบคล้ายเตียง ในสมัยก่อนผู้คนเชื่อกันว่าเป็นพระแท่นที่พระพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพาน ต่อมาเมื่อความรู้และข้อเท็จจริงที่ระบุชัดเจนว่าเสด็จดับขันธปรินิพพาน ณ สาลวโนทยาน ในประเทศอินเดีย ลักษณะความเชื่อจึงเป็นการจำลองสถานที่ปรินิพพานไว้แทน นอกจากนี้ภายในวัดยังมีสถานที่จำลองฉากการปรินิพพาน เช่น เขาถวายพระเพลิง จำลองสถานที่ถวายพระเพลิงพระศพพระพุทธองค์ตั้งอยู่บนยอดเขาสูง 55 เมตร ไม่ปรากฏแน่ชัดว่าวัดพระแท่นดงรังก่อสร้างขึ้นเมื่อไร และก่อสร้างขึ้นโดยใคร แต่สันนิษฐานส่าก่อสร้างขึ้นในราวสมัยอยุธยา เนื่องจากมีหลักฐานพระพุทธบาทจำลองไม้สลักประดับมุก ศิลปะช่างหลวงอยุธยาสมัยพระเจ้าบรมโกศ หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดที่มีการกล่าวถึงพระแท่นดงรังปรากฏในนิราศพระแท่นดงรัง ปี 2376 ของสามเณรกลั่นที่เดินทางไปนมัสการพระแท่นดงรังพร้อมสุนทรภู่ วัดพระแท่นดงรังได้รับการอุปถัมภ์ในพระบรมวงศานุวงศ์โดยดีมาตลอด นับตั้งแต่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการบูรณะวัดขึ้น พระเจ้าอยู่หัวทุกรัชกาลนับจากนั้นล้วนเคยเสด็จพระราชดำเนินมายังวัดพระแท่นดงรัง และได้รับพระมหากรุณาธิคุณยวัดขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหารในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เพื่อเฉลิมพระเกียรติเนื่องในพระราชพิธีสถาปนาสมเด็จสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2515

สุจิตต์ วงศ์เทศ นักประวัติศาสตร์ เคยให้ความเห็นว่าพระแท่นดงรังมาจากคติการบูชาหินขนาดใหญ่ของคนในสมัยโบราณ เมื่อมีแนวคิดในพระพุทธศาสนาแผ่ขยายเข้ามาจึงทำให้ความเชื่อถูกกลั่นและเปลี่ยนไปเป็นความเชื่อที่เกี่ยวกับพระพุทธเจ้าแทน
# วัดสังกัสรัตนคีรี
วัดสังกัสรัตนคีรี เป็นวัดราษฎร์ ตั้งอยู่เชิงเขาสะแกกรัง หมู่บ้านสะแกกรัง หมู่ 3 ตำบลน้ำซึม อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี 

วัดสังกัสรัตนคีรี เป็นวัดเก่าตรงข้ามศาลาประชาคมจังหวัดอุทัยธานี 

 ประวัติ 
หมู่บ้านสะแกกรัง สมัยสุโขทัย เรียกว่าอู่ไทย หมายถึงที่อยู่ของคนไทย เป็นเมืองหน้าด่านสมัยกรุงศรีอยุธยา เป็นสมรภูมิสำคัญในการขับไล่พม่าสมัยกรุงธนบุรี ย้ายเมืองอู่ไทยมาไว้ที่บ้านสะแกกรัง จนกลายเป็นชุมชนเติบโตถึงปัจจุบัน  

พ.ศ. 2335 - 2342 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้าฯ ให้นำพระพุทธรูปขนาดย่อมที่ชำรุดไปไว้ตามหัวเมืองต่างๆ เมืองอุทัยธานีได้รับ 3 องค์ พระพุทธรูป องค์ที่ 1 นำมาประดิษฐานไว้ที่วัดขวิด เป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่เป็นพระเนื้อทองสำริด ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก สร้างในสมัยพระมหาธรรมราชาที่ 1 ฝีมือช่างสุโขทัยยุค 2 มีส่วนเศียรกับส่วนองค์พระเป็นคนละองค์ เข้าใจว่าคงซ่อมเป็นองค์เดียวกันก่อนนำมาไว้ที่เมืองอุทัยธานี 

ต่อมาเมื่อยุบวัดขวิดไปรวมกับวัดทุ่งแก้ว จึงได้ย้ายพระพุทธรูปองค์นี้ไปไว้ที่ วัดสังกัสรัตนคีรี และได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ในพระเศียร พร้อมกับถวายนามว่า พระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์สร้างมาแล้วนาน 214 ปี

ในปี พ.ศ. 2568 ในโอกาสพระราชพิธีสมมงคลพระชนมายุเท่าพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว รัฐบาลซึ่งนำโดยแพทองธาร ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ได้กำหนดจัดกิจกรรมเฉลิมพระเกียรติในโอกาสดังกล่าว โดยหนึ่งในนั้นรวมถึงการบูรณปฏิสังขรณ์วัดสังกัสรัตนคีรีอีกด้วย

thumb|พระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์

 ประดิษฐาน 

ภายในวิหารเป็นที่ประดิษฐาน พระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์ เป็นปูชนียวัตถุที่ประชาชนให้ความศรัทธาและศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองอุทัยธานีเนื่องจากเมื่อยุบวัดขวิดไปรวมกับวัดทุ่งแก้ว จึงได้ย้ายพระพุทธรูปพระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์ไปไว้ที่วัดสังกัสรัตนคีรี และได้ทำพิธีบรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ในพระเศียร ของพระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์ ในวันแรม 1 ค่ำเดือน 11
ระเบียงภาพ
# วัดพระธาตุเสด็จ
วัดพระธาตุเสด็จ ห่างจากตัวเมืองตามเส้นทางลำปาง-งาว ประมาณ 19 กิโลเมตร แยกซ้ายกิโลเมตรที่ 17 ไปอีกประมาณ 2 กิโลเมตร ตำบลบ้านเสด็จ อำเภอเมืองลำปาง วัดพระธาตุเสด็จเป็นโบราณสถานอีกแห่งหนึ่งของจังหวัดลำปาง มีตำนานกล่าวว่าสร้างขึ้นในสมัยพระนางจามเทวี อุโบสถและวิหารต่างๆ ซึ่งเป็นโบราณสถานที่เก่าแก่ ได้รับการบูรณะใหม่ทั้งหมดแต่ยังคงสภาพศิลปะโบราณให้เห็นได้อยู่จนปัจจุบัน กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนไว้เป็นโบราณสถานของชาติแล้ว  พุทธสถานที่สำคัญคือ องค์พระธาตุเสด็จ บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ เป็นเจดีย์แบบล้านนา ลักษณะคล้ายพระธาตุลำปางหลวงแต่องค์เล็กกว่า นอกจากนี้ยังมีวิหารใหญ่ เรียกว่า “วิหารกลาง” ประดิษฐานพระพุทธรูปสำริดปางลีลาองค์ใหญ่มีพุทธลักษณะงดงามนามว่า “หลวงพ่อห้ามญาติ” วิหารหลวง เรียกว่า “วิหารจามเทวี” ประดิษฐานพุทธรูปสำริดปางมารวิชัย ศิลปะเชียงแสน และวิหารพระพุทธมีพระพุทธรูปชื่อ “พระเจ้าดำองค์อ้วน” เป็นพระพุทธรูปสำริดปางมารวิชัย

พระธาตุเสด็จ
ส
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดลำปาง
# วัดสวนตาล (จังหวัดน่าน)
วัดสวนตาล ถนนมหายศ ตำบลในเวียง อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน เป็นวัดราษฎร์ ประดิษฐานพระพุทธรูป พระเจ้าทองทิพย์
เป็นผู้สร้างวัดสวนตาล เมื่อ พ.ศ. 1770

พ.ศ. 1987 พระเจ้าติโลกราชแห่งนครเชียงใหม่ ได้สร้างพระพุทธรูป พระเจ้าทองทิพย์ เป็นพระพุทธรูปทองสำริด ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 10 ฟุต สูง 14 ฟุต 4 นิ้ว (4.11 เมตร) พระพุทธรูป พระเจ้าทองทิพย์เป็นพระพุทธรูปทองสำริดองค์ใหญ่ปางมารวิชัย เป็นพระประธานในวิหารวัดสวนตาล

พ.ศ. 2457 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดชฯ พระเจ้าน่าน ได้ทรงบูรณะรูปทรงเป็นเจดีย์ยอดปรางค์ดังที่เห็นในปัจจุบัน 
ส่วนฐานเป็นฐานหน้ากระดานสี่เหลี่ยมซ้อนกัน รองรับเรือนธาตุย่อเก็จ ส่วนยอดเป็นพุ่มข้าวบิณฑ์ มีปล้องไฉนและปลียอด ตามแบบเจดีย์พุ่มข้าวบิณฑ์ ศิลปะสุโขทัย

ปี พ.ศ. 2508 ดินตะไคร่น้ำแห้ง ที่ใบเสมารอบพระอุโบสถวัดสวนตาล และทองคำเปลวบนองค์พระพุทธรูป พระเจ้าทองทิพย์อันศักดิ์สิทธิ์ที่ประชาชนเคารพบูชา ถูกนำมาเป็นมวลสารใช้สร้างพระสมเด็จจิตรลดา

งานนมัสการประจำปีและสรงน้ำ จัดขึ้นเป็นประจำในเทศกาลสงกรานต์ วันที่ 13 เมษายน ทุกปี
# วัดพระธาตุเขาน้อย
วัดพระธาตุเขาน้อย ตำบลดู่ใต้ อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน เป็นวัดราษฎร์ องค์พระธาตุตั้งอยู่บนยอดดอยเขาน้อย ซึ่งอยู่ด้านตะวันตกของตัวเมืองน่าน สร้างในสมัยเจ้าปู่แข็ง เมื่อปี พ.ศ. 2030 องค์พระธาตุเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทั้งองค์ เป็นศิลปะพม่าผสมล้านนา ภายในบรรจุพระเกศาธาตุขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ในสมัยพระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช ระหว่างปี พ.ศ. 2449-2454 โดยช่างชาวพม่า และวิหารสร้างในสมัยนี้เช่นกัน 

จากวัดพระธาตุเขาน้อย สามารถมองเห็นทิวทัศน์โดยรอบของตัวเมืองน่าน ปัจจุบันบริเวณลานชมทิวทัศน์ ประดิษฐานพระพุทธมหาอุดมมงคลนันทบุรีศรีน่าน ซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางประทานพร บนฐานดอกบัวสูง 9 เมตร บนยอดพระเกศาทำจากทองคำหนัก 27 บาท สร้างขึ้นเนื่องในมหามงคลที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงเจริญพระชนมพรรษา 6 รอบ เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542
# พระธาตุหนองสามหมื่น
วัดพระธาตุหนองสามหมื่น  ตั้งอยู่ที่ หมู่ 1  บ้านแก้ง ภูเขียว ชัยภูมิ วัดราษฎร์  เป็นโบราณสถานที่มีความสำคัญและน่าสนใจมากแห่งหนึ่งของชัยภูมิ ตั้งอยู่ที่บ้านแก้ง จากตัวเมืองชัยภูมิเดินทางไปตามทางหลวงหมายเลข 201 ผ่านอำเภอภูเขียวไปจนถึงบ้านหนองสองห้องระยะทางประมาณ 80 กิโลเมตร เลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงหมายเลข 2055 อีก 9 กิโลเมตรถึงบ้านแก้งและแยกซ้ายไปวัดพระธาตุหนองสามหมื่นอีกประมาณ 5 กิโลเมตร พระธาตุหนองสามหมื่น เรียกชื่อตามหนองน้ำ ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของวัด เป็นพระธาตุที่มีลักษณะสวยงาม และสมบูรณ์ที่สุดองค์หนึ่ง ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างขึ้นเมื่อใดแต่จากลักษณะทางด้านสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมที่ปรากฏ เกิดจากการผสมผสานกันระหว่างศิลปล้านนา ล้านช้าง และอยุธยา สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 21-22 ในสมัยพระไชยเชษฐาธิราชแห่งราชอาณาจักรลาว

พระธาตุหนองสามหมื่นมีลักษณะเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ตั้งอยู่บนฐานเขียงรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีความสูงประมาณ 45 เมตร มีบันไดทางขึ้นทั้งสี่ด้าน เหนือฐานเขียงเป็นฐานบัวคว่ำบัวหงายรองรับองค์พระธาตุ ซึ่งมีซุ้มทั้งสี่ทิศ ประดิษฐานพระพุทธรูปปางรำพึง และปางลีลา ภายในองค์พระธาตุบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า รูปแบบดังกล่าวอาจเปรียบเทียบได้กับพระธาตุอื่นๆ ทั้งในนครเวียงจันทน์และในเขตไทย เช่น พระธาตุวัดเทพพล เมืองเวียงคุก จังหวัดหนองคาย พระธาตุศรีเมือง นครเวียงจันทน์ เป็นต้น

จากหลักฐานทางโบราณคดีพบว่าบริเวณนี้เคยเป็นเมืองโบราณขนาดใหญ่สมัยทวารวดี อายุราวพุทธศตวรรษที่ 12-16 ปรากฏร่องรอยของคูน้ำ คันดิน และโคกเนินโบราณสถานหลายแห่ง โบราณวัตถุสำคัญที่พบทั้งในและนอกเขตคูเมืองหลายชิ้นได้นำมาเก็บรักษาไว้ที่วัด เช่น กลุ่มใบเสมาหินทราย บางแผ่นก็มีจารึกอักษรปัลลวะภาษาสันสกฤต อายุราวพุทธศตวรรษที่ 12-14 และมีแผ่นหนึ่งนำไปตั้งเป็นหลักเมืองประจำอำเภอภูเขียวด้วย นอกจากนี้ยังมีประติมากรรมรูปเคารพอีก 2 ชิ้น สภาพชำรุดชิ้นหนึ่งคล้ายเศียรพระพุทธรูปนาคปรกในศิลปะขอมแบบบายน อายุราวพุทธศตวรรษที่ 18

พระธาตุหนองสามหมื่น เป็นพระธาตุที่มีลักษณะสวยงามและสมบูรณ์ ที่สุดองค์หนึ่ง ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่จาก ลักษณะสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมที่ผสมผสานกันระหว่างล้านนา ล้านช้างและอยุธยา สันนิษฐานว่าสร้าง ขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ ๒๑ - ๒๒ ในสมัยพระไชยเชษฐาธิราชแห่งราชอาณาจักรลาว นอกจากนี้ บริเวณ ที่ตั้งพระธาตุหนองสามหมื่นแต่เดิม เคยเป็นเมืองโบราณสมัยทวาราวดีที่มีขนาดใหญ่เมืองหนึ่ง อายุราว พุทธศตวรรษที่ ๑๒ - ๑๖ เนื่องจากปรากฏร่องรอยของคูน้ำคันดิน และโคกเนินโบราณสถานหลายแห่ง รวมทั้งโบราณวัตถุหลายชิ้น เช่น กลุ่มใบเสมาหินทราย สันนิษฐานว่าเป็นเมืองขนาดใหญ่ ปรากฏในตำนานอุรังคนิทาน ว่ามีเมืองหนึ่ง อยู่ด้านทิศตะวันตกของเมืองหนองหาร ชื่อว่า อโยธยา หรือกุรุนทนคร  โดยส่วนใหญ่จะเข้าใจว่าจะเป็นแถบจังหวัดนครปฐม เพราะความหมายกำกวม ในที่นี้อาจจะเป็นเป็นเมืองกรุนทนคร ขึ้นตรงกับอาณาจักรทวารวดี (อโยธยา) ก็อาจเป็นได้

ประเพณีรำผีฟ้า เป็นการรำบวงสรวงเป็นกลุ่มๆ ที่ภูพระ ซึ่งมีพระเจ้าองค์ตื้อ เป็นพระพุทธรูปแกะสลักหินทราย สูงประมาณ 2 เมตร ชาวบ้านเชื่อว่า มีความศักดิ์สิทธิ์มาก การรำบวงสรวงนี้ จะมีขึ้นในระหว่างวันขึ้น 13-15 ค่ำ เดือน 5 คือเดือนเมษายน และในวันเข้าพรรษา วันออกพรรษา ซึ่งจะมีประชาชนไปทำบุญเป็นจำนวนมาก
# ปราสาทหินพนมวัน
ปราสาทหินพนมวัน    ตั้งอยู่ที่บ้านมะค่า ตำบลบ้านโพธิ์  ถนนสายโคราช-ขอนแก่น อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา เป็นโบราณสถานสถาปัตยกรรมในคติความเชื่อของเขมรโบราณ 

สันนิษฐานว่า เดิมปราสาทหินพนมวันก่อสร้างด้วยอิฐในราวพุทธศตวรรษที่ 15 ต่อมาในราวพุทธศตวรรษที่ 18-19 จึงได้สร้างอาคารหินซ้อนทับลงไป มีลักษณะคล้ายครึงกับปราสาทหินพิมายแต่มีขนาดเล็กกว่า จากจารึกที่ค้นพบ เรียกปราสาทแห่งนี้ว่า "เทวาศรม" เป็นศาสนสถานในศาสนาฮินดู ต่อมา จึงได้เปลี่ยนแปลงให้เป็นพุทธสถาน เป็นปราสาทหินที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศไทย

กรมศิลปากรได้มีการขุดแต่งและบูรณะ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2542 โดยปราสาทประธานได้มีการบูรณะด้วยวิธีอนัสติโลซิส (Anastylosis) และยังได้มีการบูรณะสถานที่ภายนอกระเบียงคด ได้แก่ ซากโบสถ์ร้าง เนินอรพินท์ เป็นต้น จึงทำให้ปราสาทพนมวันมีความสมบูรณ์ขึ้น

 สิ่งก่อสร้างบริเวณปราสาท 
 ปรางค์ประธาน 
ตัวปราสาทหินพนมวันสร้างเป็นปรางค์ มีฉนวน (ทางเดิน) ติดต่อกันเป็นรูปสี่เหลี่ยมยาว 25.50 เมตร กว้าง 10.20 เมตร พระปรางค์มีประตูซุ้ม 3 ด้าน ซุ้มประตูด้านทิศเหนือ ประดิษฐานพระพุทธรูปยืนปางประธานอภัย 1 องค์ ลักษณะศิลปะแบบอยุธยา 

 ระเบียงคดและโคปุระ 
บริเวณโดยรอบตัวปราสาทเป็นลานกว้างมีระเบียงคดก่อด้วยหินทรายและศิลาแลงล้อมเป็นกำแพงอยู่ ขนาดกว้าง 54 เมตร ยาว 63.30 เมตร ประตูทางเข้าเทวสถาน มีโคปุระ (ซุ้มประตู) สลักหินทรายขนาดเล็กก่อสร้างเป็นรูปหอสูงทั้งสี่ทิศปราสาทหินพนมวัน

 ปรางค์น้อย 
ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ของปรางค์มีอาคารก่อด้วยหินทรายสีแดงเรียกว่า "ปรางค์น้อย"

 เนินนางอรพิมพ์ 
ทางด้านนอกปราสาททางด้านทิศตะวันออกห่างจากโบราณสถานเกือบ 300 เมตร มีร่องรอยของคูน้ำและเนินดิน เรียกกันแต่เดิมว่า "เนินนางอรพิมพ์" หรือ "เนินอรพิม" นอกจากนี้ยังพบศิลาแลงจัดเรียงเป็นแนวคล้ายซากฐานอาคารบนเนินแห่งนี้ด้วย สันนิษฐานว่าน่าจะเป็น "พลับพลาลงสรง" ในรูปแบบพิเศษที่ไม่เคยพบในที่อื่น ๆ ของประเทศไทย อาจใช้เป็นเรือนสำหรับรับรองเจ้านายหรือเป็นวังของผู้ปกครองเมืองพนมวัน แล้วก็เป็นพลับพลาพระตำหนักรับเสด็จพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 หรือผู้แทนพระองค์ที่น่าจะเดินทางมาถึงปราสาทพนมวันในยุคพุทธศตวรรษที่ 18 เพื่อถวายพระพุทธรูปพระชัยพุทธมหานาถ

 บาราย 
ทางด้านทิศตะวันออกมี “บาราย” หรือสระน้ำขนาดใหญ่ประจำชุมชน เรียกว่า "สระเพลง" ขนาดกว้าง 275 เมตร ยาว 475 เมตร
# วัดมหาพุทธาราม
วัดมหาพุทธาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญประกาศสำนกงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เรื่อง ยกวัดราษฎร์เป็นพระอารามหลวง สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ถนนขุขันธ์ ตำบลเมืองเหนือ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ 

 ประวัติ 
thumb|พระพุทธมหามุนี หรือ หลวงพ่อโต พระประธานในพระวิหาร
วัดมหาพุทธาราม (วัดพระโต)ประวัติหลวงพ่อโต วัดมหาพุทธาราม (วัดพระโต) จังหวัดศรีสะเกษ ได้ชื่อว่าเป็นวัดเก่าแก่คู่บ้านคู่เมืองศรีสะเกษ ปี พ.ศ. 2328 พระวิเศษภักดี (ท้าวชม) เจ้าเมืองศรีสะเกษคนที่ 2 ได้ย้ายเมืองศรีสะเกษจากที่ตั้งเดิม คือ บ้านโนนสามขาสระกำแพง มาตั้งที่บริเวณที่เป็นศาลหลักเมืองในปัจจุบัน ในขณะที่สร้างเมืองนั้น มีคนไปพบ "หลวงพ่อโต" ประดิษฐานอยู่ใจกลางป่าแดงโดยบังเอิญ จึงได้สร้างวัดขึ้นบริเวณที่พบองค์พระพุทธรูป และตั้งชื่อว่า "วัดพระโต" หรือ "วัดป่าแดง"วัดมหาพุทธาราม ได้จัดหาพระสงฆ์ผู้ทรงคุณวุฒิมาปกครอง ก่อสร้างเสนาสนะที่จำเป็นต่าง ๆ และเจ้าเมืองศรีสะเกษคนต่อ ๆ มาไม่ว่าจะเป็นพระวิเศษภักดี (ท้าวบุญจันทร์) เจ้าเมืองศรีสะเกษคนที่ 3, พระวิเศษภักดี (โท) เจ้าเมืองศรีสะเกษ  คนที่ 4 เป็นต้น กระทั่งมีการเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดมหาพุทธาราม" ในปี พ.ศ. 2494  ต่อมาในปีพ.ศ. 2491 คณะสงฆ์ศรีสะเกษซึ่งมีพระชินวงศาจารย์ (อิ่ม องฺกุโร) ซึ่งเป็นเจ้าคณะจังหวัดศรีสะเกษในขณะนั้น ดำริจะเปลี่ยนชื่อ "วัดพระโต" หรือ "วัดป่าแดง" เป็น "วัดมหาพุทธวิสุทธาราม" แต่คณะกรรมการสงฆ์จังหวัดได้พิจารณาเห็นควรเพียง  ชื่อว่า "วัดมหาพุทธาราม" จึงได้ชื่อ "วัดมหาพุทธาราม" มาตั้งแต่บัดนั้น 

พ.ศ. 2465 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา
thumb|พระอุโบสถ และพระวิหาร วัดมหาพุทธาราม
พ.ศ. 2555 โปรดเกล้า ฯ ให้ยกวัดมหาพุทธาราม ตำบลเมืองเหนือ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ

วัดมหาพุทธาราม ถือเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวพุทธทั้งหลาย เป็นศูนย์กลางการปกครอง การศึกษา การเผยแผ่พระพุทธศาสนา ตลอดจนเป็นสถานที่ประกอบพิธีสำคัญของคณะสงฆ์ ปัจจุบันวัดมหาพุทธาราม ได้เป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดศรีสะเกษ และยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ

 ลำดับเจ้าอาวาสลำดับรายนามเจ้าอาวาส  
วัดมหาพุทธาราม มีจ้าอาวาสปกครองตั้งแต่อดีต ดังนี้
+ลำดับรายนามปีที่ดำรงตำแหน่ง1พระเทพวรมุนี (เสน ปญฺญาวชิโร ป.ธ.7)พ.ศ. 2497 - 25352พระครูวีรเขตคณารักษ์ (มานิต วรญาโณ ป.ธ.6)พ.ศ. 2535 - 25373พระเทพวรมุนี (วิบูลย์ กลฺยาโณ ป.ธ.3) รักษาการพ.ศ. 2537 - 25384พระครูศาสนกิจวิธาน (เนียม มหาปญฺโญ)พ.ศ. 2540 - 25415พระราชธรรมสารสุธี (ธีรังกูร ธีรงฺกุโร ป.ธ.9)พ.ศ. 2540 - 25626พระราชกิตติรังษี (บุญทัน สนฺตจิตฺโต) รักษาการพ.ศ. 2562 - 25657พระวชิรสิทธิธาดา (สิทธานต์ สิทฺธิวโร ป.ธ.6) พ.ศ. 2565 - ปัจจุบัน
# วัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร
วัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร  เป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหารราชกิจจานุเบกษา, ประกาศกระทรวงธรรมการ แผนกกรมสังฆการี เรื่อง จัดระเบียบพระอารามหลวง , เล่ม ๓๒, ตอน ๐ ก, ๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๕๘, หน้า ๒๘๔  สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย  ตั้งอยู่เลขที่ 50 ถนนรักษ์นรกิจ หมู่ 3 ตำบลเวียง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี พระบรมธาตุไชยาเป็นสถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า นับเป็นปูชนียสถานสำคัญคู่บ้านคู่เมือง ของจังหวัดสุราษฎร์ธานี และเป็นหนึ่งในสามของ โบราณสถานอันศักดิ์สิทธิ์ที่เคารพบูชาของภาคใต้ ได้แก่ พระบรมธาตุไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี  เจดีย์พระมหาธาตุวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดนครศรีธรรมราช และพระพุทธไสยาสน์ในถ้ำคูหาภิมุข บริเวณวัดคูหาภิมุข จังหวัดยะลา 

วัดพระบรมธาตุไชยา เป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดพระบรมธาตุไชยา โรงเรียนสงฆ์ และ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ไชยา

ลำดับการสถาปนาเป็นพระอารามหลวง

ระดับแรก(เริ่มต้น) วัดพระธาตุไชยา (วัดราษฎร์)

ระดับที่สอง วัดพระบรมธาตุไชยา พระอารมหลวง (พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ)

ระดับที่สาม วัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร (พระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร)

 ข้อมูล 
 พุทธศตวรรษที่ 13 - พุทธศตวรรษที่ 14 ในสมัยศรีวิชัย ได้สร้างวัดพระบรมธาตุไชยา วัดมี โบสถ์ หรือพระอุโบสถ หันไปทางทิศตะวันตก 
 วัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร เป็นโบราณสถาน  รอบองค์พระธาตุมีเจดีย์เล็ก 4 ทิศ ล้อมรอบด้วยวิหารคด ซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปเก่าแก่ขนาดต่างๆ โดยรอบทั้ง 4 ด้าน
 พระบรมธาตุไชยา เป็นสถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า 
 ภาพเจดีย์พระบรมธาตุ เป็นสัญลักษณ์ในดวงตราประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี  และเป็นสัญลักษณ์ในธงประจำกองลูกเสือจังหวัดสุราษฎร์ธานี
 เจดีย์พระบรมธาตุมีความสูงจากฐานใต้ดินถึงยอด 24 เมตร 
 สมัยรัชกาลที่ 5 ได้บูรณปฏิสังขรณ์ยอดเจดีย์ที่เดิมหักลงมาถึงคอระฆัง
 พระพุทธรูปทำด้วยศิลา  สูง 104 เซนติเมตร ปางสมาธิประทับอยู่บนฐานบัว มีอายุอยู่ประมาณพุทธศตวรรษที่ 11 - 12  แสดงถึงอิทธิพลศิลปะอินเดีย แบบราชวงศ์คุปตะ สกุลช่างสารนาถ
 พุทธศตวรรษที่ 14  ได้สร้างพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร (พระโพธิสัตว์ปัทมปาณิ) สองกรสำริด ประติมากรรมในชวา (ประเทศอินโดนีเซีย) ภาคกลาง จารึกหลักที่ 23 เกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางสกุลวงศ์ของกษัตริย์แห่งศรีวิชัย (ไชยา)  และราชวงศ์ไศเลนทรในชวาภาคกลาง
 พุทธศตวรรษที่ 15  ได้สร้างพระโพธสัตว์อวโลกิเตศวรสองกรศิลา ศิลปะจามพุทธ
 สมัยอยุธยา ได้สร้างพระพุทธรูปศิลาทราย ศิลปะอยุธยา สกุลช่างไชยา

 ภาพประกอบ
# วัดมัชฌิมาวาส (จังหวัดสงขลา)
วัดมัชฌิมาวาส เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี เดิมเป็นชนิดวรวิหารราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความกระทรวงธรรมการ แผนกกรมธรรมการ ยกวัดใหญ่ของจังหวัดเป็นพระอารามหลวง, เล่ม 34, ตอน 0 ง, 26 สิงหาคม 2460, หน้า 1586 ปัจจุบันเป็นชนิดสามัญประวัติพระอารามหลวง เล่ม ๒, หน้า 586 ตั้งอยู่ที่ 222 หมู่ 11 ถนนไทรบุรี ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา 

 ประวัติ 
วัดมัชฌิมาวาส เดิมชื่อ วัดเลียบ วัดกลาง วัดยายศรีจันทร์ เมื่อ 400 ปีมาแล้ว ยายศรีจันทร์ คหบดีผู้มั่งคั่งในเมืองสงขลา ได้อุทิศเงินสร้างขึ้น ต่อมาประชาชนพากันเรียกว่า "วัดกลาง" มีผู้สร้างวัดในจังหวัดสงขลาขึ้นทางทิศเหนือวัดหนึ่งชื่อวัดเลียบ แล ทิศใต้สร้างอีกวัดหนึ่งชื่อวัดโพธิ์ ชาวสงขลาจึงเรียกวัดยายศรีจันทร์ว่าวัดกลาง พ.ศ. 2431 พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส เสด็จเมืองสงขลา ทรงเปลี่ยนชื่อวัดเป็นภาษาบาลีว่า วัดมัชฌิมาวาส

 พิพิธภัณฑ์ภัทรศีลสังวร 
พิพิธภัณฑ์ภัทรศีลสังวร เป็นที่เก็บวัตถุโบราณต่าง ๆ ซึ่งรวบ รวมได้จากเมืองสงขลา สทิงพระ ระโนด และอื่น ๆ ซึ่งเป็นหลักฐานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์

 ลำดับเจ้าอาวาส 
 ลำดับที่  รายนาม เริ่มวาระ สิ้นสุดวาระ 1  พระครูรัตนโมลี (รักษ์)  พ.ศ. 2358  พ.ศ. 2379 2  พระปลัดทอง  พ.ศ. 2379  พ.ศ. 2389 3  พระครูรัตนโมลี (พลู)  พ.ศ. 2389  พ.ศ. 2394 4  พระครูรัตนโมลี (มาส)  พ.ศ. 2394  พ.ศ. 2416 5  พระครูรัตนโมลี (ม้ง)  พ.ศ. 2416  พ.ศ. 2426 6  พระครูรัตนโมลี (กิมแสง)  พ.ศ. 2426  พ.ศ. 2431 7  พระภัทรธรรมธาดา (แจ้ง ภทฺทิโย)  พ.ศ. 2431  พ.ศ. 2438 8  พระครูวิสุทธิโมลี (จันทร์ทอง)  พ.ศ. 2438  พ.ศ. 2453 9  พระเทพเมธี (จู อิสฺสรญาโณ)  พ.ศ. 2453  พ.ศ. 2472 10  พระครูศาสนภารพินิจ (พลับ ฐิติกโร)  พ.ศ. 2472  พ.ศ. 2477 11  พระเทพวิสุทธิคุณ (เลี่ยม)  พ.ศ. 2477  พ.ศ. 2521 12  พระราชศีลสังวร (ช่วง)  พ.ศ. 2521  พ.ศ. 2525 13  พระราชรัชมงคลโกศล (ขาว)  พ.ศ. 2525  พ.ศ. 2545 14  พระราชศีลสังวร (ผ่อง จิรธมฺโม)  พ.ศ. 2545  ปัจจุบัน
# หลวงพ่อเพชร
หลวงพ่อเพชร สามารถหมายถึง
 พระภิกษุเพชร - อดีตเจ้าอาวาสวัดท่าถนน จังหวัดอุตรดิตถ์
 หลวงพ่อเพชร (วัดท่าถนน) - พระประธานวัดท่าถนน จังหวัดอุตรดิตถ์
 หลวงพ่อเพชร (วัดท่าหลวง) - วัดท่าหลวง จังหวัดพิจิตร
 พระพุทธสุรัตนมุนี - พระพุทธรูปประจำมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
 หลวงพ่อเพชร (วัดไพรสุวรรณ)  - พระประธานวัดไพรสุวรรณ จังหวัดพิษณุโลก
# 79
79 (เจ็ดสิบเก้า) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 78 (เจ็ดสิบแปด) และอยู่ก่อนหน้า 80 (แปดสิบ)

 คำเติมนำหน้า 
 ภาษากรีก - enneaheptaconta-
 ภาษาละติน - novemseptraginti-

 ความหมาย 
 79 เป็นเลขอะตอมของ ทองคำ

 ในทางคณิตศาสตร์
# บ้อซังเกี่ยม
บ้อซังเกี่ยม เป็นนวนิยายแปลเรื่องหนึ่งของ ว.ณ เมืองลุง จากบทประพันธ์ของฉิ่นอั๊ง เป็นเรื่องราวของอึ้งป้วก ซึ่งมีอาจารย์เป็นหนึ่งในห้าจอมยุทธผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุค ออกผจญภัยในยุทธจักรเพื่อออกตามหาบิดาที่พลัดพรากจากกัน
# พิณมัจจุราช
พิณมัจจุราช เป็นวรรณกรรมจีน แปลโดยภักดี เป็นเรื่องราวชาวบู๊ลิ้มที่แย่งชิงคัมภีร์และกระบี่เทพยดา เพื่อช่วงชิงความเป็นหนึ่งในแผ่นดิน 

เนื้อเรื่องผูกเรื่องได้สนุกตื่นเต้นไม่เบื่อหน่าย เห้งบุ้งแช (พระเอก) ต้องตามหาคัมภีร์ที่หายสาบสูญไปเพื่อนำมาคืนให้แก่หกเจ้าสำนัก ซึ่งเป็นฝ่ายธัมมะ การตามหาคัมภีร์เต็มไปด้วยการยอกย้อนซ่อนเงื่อน ซึ่งเป็นอุปสรรคต่อการตามหาเป็นอย่างยิ่ง และทุกสำนักล้วนมีแต่ยอดฝีมือที่น่ากลัว เห้งบุ้งแชมีแต่ความเคียดแค้นสุมอยู่ในอกตลอดเวลา เนื่องเพราะบิดามารดาถูกสังหาร จึงมีภารกิจมากมายที่ต้องสะสาง หนึ่งตามแก้แค้นผู้ที่สังหารบิดามารดา สองตามหาคัมภีร์ที่สูญหายไป สามพิทักษ์กระบี่เทพเจ้าซึ่งเป็นกระบี่ที่กวาดล้างอสูรร้ายมารชั่ว และสี่ช่วยจรรโลงบู๊ลิ้มที่กำลังเผชิญหายนะให้อยู่อย่างสงบสุขตลอดไป ภารกิจหน้าที่นี้นับว่าหนักหนาสาหัส จนความตามก็มิอาจมาพรากชีวิตไปได้ ถ้าหน้าที่ยังไม่สิ้นสุด
# กระบี่กระจายหอม
กระบี่กระจายหอม แปล-เรียบเรียงจากต้นฉบับเรื่อง เพียวเฮียงเกี่ยมโหว ซึ่งเป็นผลงานยุคต้นของโก้วเล้ง หากแต่เป็นเรื่องหนึ่งที่โก้วเล้งนิยมชมชอบเป็นพิเศษ จึงรื้อเค้าโครงเรื่องเดิม ตัดทอนส่วนที่ยืดเยื้อทิ้งไปโปรยหว่านคำคมที่ชวนคิด แฝงปรัชญาชีวิตอย่างหลากหลาย โดยเฉพาะเนื้อเรื่องตอนท้ายได้เขียนขึ้นมาใหม่ จนกระชับรัดกุมตามแบบฉบับของวรรณกรรมกำลังภายในโก้วเล้งยุคหลัง
# กระบี่ล้างแค้น
กระบี่ล้างแค้น เป็นผลงานแปลเรื่องแรกในชีวิตที่สร้างชื่อ ว.ณ เมืองลุง โดยเป็นหนึ่งในวรรณกรรมจีนกำลังภายในเรื่องเยี่ยม ผลงานแห่งความภาคภูมิใจของ "อ้อเล้งเซ้ง" ขุนพลมือหนึ่งในยุทธจักรนิยายไต้หวัน

 เนื้อเรื่อง 
กระบี่ล้างแค้นเป็นเรื่องราวของ ฉื่อง่วนเพ้ง บุรุษหนุ่มเข็ญใจ มีความเจ็บปวดรวดร้าวของความอาฆาต แค้นที่ฝังรากเหง้าอยู่ในจิตใจมาสิบเก้าปี ด้วยบิดามารดาถูกสังหารอย่างอำมหิต เป็นชนวนให้ติดตามหาคู่อาฆาตผู้เป็นปีศาจในคราบนักบุญ จนต้องใช้กระบี่ล้างแค้น แต่ศัตรูคู่แค้นนั้นเคยช่วยชีวิตตนไว้

เรื่องนี้ อ้อเล็งเซ็งแต่งไว้เพียง 1/3 เท่านั้น และตัดจบห้วนๆด้วยสาเหตุไม่ทราบ  โดยให้พระเอกถูกฆ่าตายอย่างง่ายๆ  ทั้งนี้คาดว่าจะมีปัญหาขัดแย้งกับสำนักพิมพ์ ส่วนที่แต่งต่อ จึงมีเนื้อหาและสำนวนที่แตกต่างไปค่อนข้างมาก
# ยอดขุนโจร
ยอดขุนโจร (Huo Bing Xiao Shi Yi Lang) เป็นตอนที่สองของชุดบุตรที่สิบเอ็ด ผลงานการประพันธ์ของโกวเล้ง หลังจากที่ตอนจบของตอนที่ 1 ในชุดนี้ เซียวจับอิดนึ้งเดินสู่เส้นทางแห่งความตายโดยท้าสู้กับเทพสำราญเพียงเท่านั้น ปล่อยนักอ่านขบคิดคาดเดาต่าง ๆ นานา จวบกระทั่งสี่ปีให้หลัง โก้วเล้งจึงเขียนยอดขุนโจรออกมา แฟนนักอ่านค่อยทราบว่าเซียวจับอิดนึ้งยังไม่ตาย เลี่ยงเซี้ยเปียะยังแทนที่ตำแหน่งของเทพสำราญ กลายเป็นผู้สืบทอดหน่วยงานฟ้า ดังนั้นการต่อสู้ที่ประลองปัญญาและประลองกำลังจึงเปิดฉากขึ้น

ซีเยวจับอิดนึ้ง
หมวดหมู่:งานเขียนของโก้วเล้ง
# กระบี่กู้บู๊ลิ้ม
กระบี่กู้บู๊ลิ้ม เป็นบทประพันธ์สุดยอดของเอ๊กย้ง เป็นเรื่องราวของ การแย่งชิงกระบี่วิเศษในบู๊ลิ้ม ที่ร่ำลือกันว่า ไม่มีอาวุธใดในใต้หล้าทำลายมันได้ ซึ่งเป็นผลงานแปลเป็นภาษาไทยอีกเรื่องหนึ่งที่ยอดเยี่ยมของ ว.ณ เมืองลุง
# รอยสักมังกร
รอยสักมังกร เป็นบทประพันธ์ของ โกวเล้ง แปลเป็นภาษาไทยโดย ว.ณ เมืองลุง

เรื่องย่อ
เป็นเรื่องราวของ ชายพเนจรอาภรณ์ดำ นาม ซอฮุ้น ผู้มีอดีตอันเศร้าสลดรันทด และมีความเจ็บปวดรวดร้าวอยู่ในจิตสำนึกที่ยากจะลืมเลือน ผู้มีความเป็นมา ประสบภัยพิบัติของครอบครัว และยังถูกตามล่าสังหารจากภรรยาที่เคยมีความรักอันดื่มด่ำมาด้วยกัน ชอฮุ้นตกอยู่ในวังวนของความอาฆาตแค้นอันยิ่งใหญ่ แต่หัวใจอ่อนไหวเปราะบาง
# ดริฟต์
การดริฟต์   คือ รูปแบบการขับขี่รถยนต์ในทางโค้ง โดยทำการโอเวอร์สเตียร์ (oversteer) เข้าหาโค้ง แล้วผ่านโค้งนั้นไปสำหรับการนี้โดยเฉพาะ การดริฟต์อาจใช้เพื่อความสนุก ซึ่งมีจุดประสงค์ที่ผสมผสานระหว่างความสนุกกับการเสริมทักษะในการควบคุมรถ หรืออาจใช้ในการแข่งขันก็ได้ 

การแข่งดริฟต์ เป็นการแข่งที่ดูจากพฤติกรรมการดริฟต์มากกว่าความเร็วที่วิ่งได้ต่อรอบหรือตำแหน่งที่เข้าเส้นชัย เกณฑ์การตัดสินหลัก ๆ จะขึ้นอยู่กับ 4 ปัจจัยได้แก่ มุมการเข้าโค้ง ไลน์ ความเร็ว และลูกเล่นหรือสไตล์การดริฟต์ โดยปกติแล้วการดริฟต์ไม่ใช่วิธีที่ทำให้ไปได้เร็วที่สุดในสนามแข่ง แต่ในบางครั้งการดริฟต์นั้นจะมีประโยชน์อย่างมาก เช่นในการแข่งแรลลี่ แต่ในการแข่งเซอร์กิตนั้น การดริฟต์จะทำให้รถไปได้ช้ากว่าการใช้เทคนิคธรรมดา การดริฟต์นั้นจะสามารถกระทำได้ง่ายกับรถที่เป็นระบบขับเคลื่อนด้วยล้อหลัง เพราะลักษณะการถ่ายกำลังและการถ่ายเทน้ำหนักของรถประเภทนี้เหมาะสมที่สุด

 ประวัติ 
การดริฟต์มีต้นกำเนิดมาจากกลุ่มนักแข่งตามถนนบนภูเขาแถบชนบทของประเทศญี่ปุ่น เป็นการแข่งบนถนนบนภูเขา (เรียกว่า โทเกะ) เคอิชิ ทสึชิยะ (Keiichi Tsuchiya) ที่ได้ชื่อดริฟต์คิง  เมื่อตอนแข่งรถอยู่ และอยู่ในอันดับรั้งท้าย เขาตัดสินใจที่จะเหวี่ยงรถผ่านโค้ง ทำให้เหล่าฝูงชนรู้สึกตกตะลึงและรู้สึกประหลาดใจไปตาม ๆ กัน ภายหลัง Tsuchiya เรียกมันว่า “การดริฟต์” ในขณะที่นี่อาจไม่ใช่ต้นกำเนิดของมัน แต่มันก็เป็นที่มาของชื่อและการแสดงให้คนอื่นเห็นเป็นครั้งแรก ในปี ค.ศ. 1977 เคอิชิเริ่มต้นอาชีพการแข่งของเขาด้วยการขับรถหลายคัน ในการแข่งระดับมือสมัครเล่นรายการต่าง ๆ การแข่งขันโดยใช้รถที่ไม่ค่อยมีกำลังนั้นค่อนข้างยาก แต่ก็ทำให้ได้ประสบการณ์การเรียนรู้ที่ดี ต่อมาเคอิชิได้มีโอกาสขับรถแข่งโตโยต้า เออี86 สปรินเตอร์ ทรูเอโน่ ซึ่งมีสปอนเซอร์หลักคือ ADVAN ในหลาย ๆ การแข่ง ในขณะที่เข้าโค้งลงเนิน เขาจะดริฟต์รถของเขา ทำให้ได้ความเร็วขณะเข้าโค้งมากกว่าคู่แข่งคนอื่น ๆ เทคนิคนี้ ทำให้เขาได้รับการขนานนามว่าเป็น Drift King ไม่ใช่เพราะอย่างที่หลายคนเข้าใจว่าเขาเป็นคนแรกที่ดริฟต์

 รายการแข่งดริฟต์ 
มีหลายรายการได้แก่
 d1 professional drift championship จัดในญี่ปู่น 
 fd formula drift จัดในอเมริกา และประเทศอื่นๆ
 European Drift Championship
 Australian Drifting Grand Prix
 D1 new zealand
หมวดหมู่:การแข่งขันรถยนต์
หมวดหมู่:กีฬาที่มีต้นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น
# พาสเจอร์ไรซ์
พาสเจอร์ไรซ์ คือกระบวนการทำลายเชื้อแบคทีเรียบางชนิด โดยผู้คิดค้นวิธีการนี้คือ หลุยส์ ปาสเตอร์ นักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศส เขาสังเกตว่าไวน์ผลไม้ก่อนที่จะจำหน่ายบางส่วนนั้นมีรสชาติเปรี้ยวเนื่องจากกิจกรรมของจุลินทรีย์บางชนิด เขาจึงนำไวน์ดังกล่าวไปผ่านความร้อน 50 - 55 องศาเซลเซียส พบว่าไวน์กลับมามีรสชาติไม่เปรี้ยว เขาจึงสันนิษฐานว่า รสเปรี้ยวที่เกิดขึ้นนั้นเป็นสาเหตุมาจากอุปกรณ์ที่ใช้หมักไวน์มีการปนเปื้อนจุลินทรีย์ หลักการนี้จึงนำมาใช้ในขั้นตอนการผลิตนมในปัจจุบัน เรียกว่า กระบวนการพลาสเจอร์ไรเซชันในที่สุด

 กระบวนการ 
ปัจจุบันการพาสเจอร์ไรเซซัน pasteurizationใช้เวลาและอุณหภูมิแตกต่างกัน เช่น อุณหภูมิ 62.8 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 60 นาที หรือ 71.1 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 15 วินาที การใช้อุณหภูมิ และเวลานี้ยังไม่สามารถทำลายแบคทีเรียที่ทนร้อนอีกหลายชนิด จึงต้องเก็บผลิตภัณฑ์พาสเจอร์ไรซ์ไว้ที่อุณหภูมิต่ำ เพื่อป้องกันการเจริญของเชื้อแบคทีเรียชนิดอื่น สำหรับนมที่ผ่านกรรมวิธีฆ่าเชื้อนี้จะมีคุณค่าสารอาหารเกือบเท่ากับ น้ำนมก่อนผ่านการฆ่าเชื้อ ตลอดจนรสชาติของนมจะมีคุณสมบัติใกล้เคียงกับ น้ำนมตามธรรมชาติมากกว่าวิธีอื่น

 แหล่งข้อมูลอื่น