# มณฑลของประเทศจีน
เขตการปกครองระดับมณฑล  หรือ เขตการปกครองระดับที่หนึ่ง  เป็นเขตการปกครองระดับสูงสุดของประเทศจีน มีทั้งหมด 34 แห่ง จำแนกเป็น 23 มณฑล , 4 นครปกครองโดยตรง, 5 เขตปกครองตนเอง และ 2 เขตบริหารพิเศษ สถานะทางการเมืองของมณฑลไต้หวันและส่วนเล็ก ๆ ของมณฑลฝูเจี้ยนนั้นยังคงเป็นข้อพิพาท ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศไต้หวัน

ทุกมณฑลในจีนแผ่นดินใหญ่ (รวมทั้งมณฑลไหหลำ) จะมีคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีนประจำมณฑล  นำโดยเลขาธิการ  ซึ่งเลขาธิการคณะกรรมการพรรคมีอำนาจในการบริหารมณฑลมากกว่าผู้ว่าการมณฑล 

 รายชื่อเขตการปกครองระดับมณฑล 
 มณฑล 
สาธารณรัฐประชาชนจีนประกอบด้วย 23 มณฑล (省 shěng เฉิ่ง) 

 ชื่อ  จีนตัวเต็ม  จีนตัวย่อ  พินอิน  ย่อ  เมืองหลวง   พื้นที่ (ตร.กม.)  ประชากร (2551)กวางตุ้ง 廣東 广东 Guǎngdōng粤 yuèกว่างโจว  177,900  	95,440,000กุ้ยโจว貴州贵州Guìzhōu黔 qián หรือ 贵 gùiกุ้ยหยาง  176,100  	37,930,000กานซู่甘肅甘肃Gānsù甘 gān หรือ 陇 lǒngหลานโจว  454,000 	26,280,000จี๋หลิน吉林吉林Jílín吉 jíฉางชุน  187,400 27,340,000เจียงซู江蘇江苏Jiāngsū苏 sūหนานจิง (นานกิง)  102,600  76,770,000เจียงซี江西江西Jiāngxī赣 gànหนานชาง  166,900  44,000,000เจ้อเจียง浙江浙江Zhèjiāng 浙 zhèหางโจว  101,80051,200,000ฉ่านซี陝西陕西Shǎnxī陕 shǎn หรือ 秦 qínซีอาน  205,800 	37,620,000ชานซี山西山西Shānxī晋 jìnไท่หยวน  156,800  34,110,000ชานตง山東山东Shāndōng鲁 lǔจี่หนาน  156,70094,170,000ชิงไห่青海青海Qīnghǎi青 qīngซีหนิง  721,000 	5,540,000ซื่อชวน (เสฉวน)四川四川Sìchuān川 chuān หรือ 蜀 shǔเฉิงตู (เฉินตู)  485,000 	81,380,000ฝูเจี้ยน (ฮกเกี้ยน)福建福建Fújiàn闽 mǐnฝูโจว 121,400 	36,040,000หยุนหนาน (ยูนนาน)雲南云南Yúnnán滇 diān หรือ 云 yúnคุนหมิง  394,100	45,430,000หูเป่ย์湖北湖北Húběi鄂 èอู่ฮั่น  185,900  	57,110,000หูหนาน湖南湖南Húnán湘 xiāngฉางชา  211,800  63,800,000เหอเป่ย์河北河北Héběi冀 jìฉือเจียจวง  187,700 	69,890,000เหอหนาน河南河南Hénán豫 yùเจิ้งโจว  167,000  	94,290,000เหลียวหนิง遼寧辽宁Liáoníng辽 liáoเฉิ่นหยาง  145,900  43,150,000ไห่หนาน (ไหหลำ)海南海南Hǎinán琼 qióngไหโข่ว  33,920	8,540,000อานฮุย安徽安徽Ānhuī皖 wǎnเหอเฝย์ 139,400  61,350,000เฮย์หลงเจียง黑龍江黑龙江Hēilóngjiāng黑 hēiฮาร์บิน  460,000 	38,250,000ไถวัน (ไต้หวัน)臺灣 หรือ 台灣 台湾Táiwān台 táiไทเป 35,581  23,519,518 (2559)

 เขตปกครองตนเอง 
เขตปกครองตนเอง (自治區/自治区 zìzhìqū จื้อจื่อชวี) เป็นเขตการปกครองระดับมณฑล ซึ่งปกครองด้วยชนกลุ่มน้อย ในปัจจุบันมีทั้งหมดอยู่ 5 เขตปกครองตนเอง

 ชื่อ จีนตัวเต็ม จีนตัวย่อ พินอิน ชนกลุ่มน้อย  ชื่อท้องถิ่น ย่อ เมืองหลวง ประชากร กว่างซีจ้วง   廣西壯族自治區 广西壮族自治区 Guǎngxī Zhuàngzú Zìzhìqū จ้วง ภาษาจ้วง - Gvangjsih Bouxcuengh Swcigih 桂 กุ้ย  หนานหนิง 48,890,000 มองโกเลียใน  內蒙古自治區 内蒙古自治区 Nèiměnggǔ Zìzhìqū มองโกล ภาษามองโกเลีย - ᠥᠪᠦᠷ ᠮᠣᠨᠺᠤᠯᠤᠨ ᠥᠪᠡᠷᠲᠡᠺᠡᠨ ᠵᠠᠰᠠᠬᠤ ᠣᠷᠤᠨ / Öbür Mongghul-un Öbertegen Jasaqu Orun 内蒙古 ᠥᠪᠥᠷ ᠮᠣᠩᠭᠣᠯ  ฮูฮอต  23,840,000 หนิงเซี่ยหุย  寧夏回族自治區 宁夏回族自治区 Níngxià Húizú Zìzhìqū หุย  (ภาษาจีน)  宁 หนิง อิ๋นชวน 5,880,000 ซินเจียงอุยกูร์   Xīnjiāng Wéiwúěr Zìzhìqū อุยกูร์ ภาษาอุยกูร์ - شىنجاڭ ئۇيغۇر ئاپتونوم رايونى / Shinjang Uyghur Aptonom Rayoni 新 ซิน อุรุมชี 21,815,815  ทิเบต  西藏自治區 西藏自治区 Xīzàng Zìzhìqūทิเบต ภาษาทิเบต - བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས /Bod.raṅ.skyoṅ.ljoṅs 藏 จ้าง ลาซา 2,740,000

 นครปกครองโดยตรง 
นครปกครองโดยตรง (直轄市/直辖市 zhíxiáshì จื๋อเสียชื่อ) ของจีนคือเมืองที่มีขนาดใหญ่ และมีการปกครองเทียบเท่ามณฑล ในปัจจุบันมีด้วยกันทั้งหมด 4 เมือง

 ชื่อ จีนตัวเต็ม  จีนตัวย่อ  พินอิน  ย่อ  พื้นที่ (km²)  ประชากรเป่ย์จิง (ปักกิ่ง)北京北京Běijīng京 จิง  16,808  20,693,000 (2555)ฉงชิ่ง (จุงกิง)重慶重庆Chóngqìng渝 หยู  82,300  52,100,100 (2558)ช่างไห่ (เซี่ยงไฮ้)上海上海Shànghǎi沪 ฮู่  6,340.5  34,000,000 (2553)เทียนจิน (เทียนสิน)天津天津Tiānjīn津 จิน  11,920   15,469,500 (2558)

 เขตบริหารพิเศษ 
ในปัจจุบันจีนมีเขตบริหารพิเศษอยู่ 2 แห่ง ซึ่งทั้ง 2 นี้เคยเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตกมาก่อน, 

 ชื่อ จีนตัวเต็ม  จีนตัวย่อ  พินอิน  ย่อ  พื้นที่ (km²)  ประชากร อดีตเจ้าของอาณานิคมฮ่องกง香港香港Xiānggǎng港 กั่ง  1,104  7,234,800 (2557) อังกฤษมาเก๊า澳門澳门Àomén澳 เอ่า  28.6  650,900 (2559)  โปรตุเกส