wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# แคปซูลกาลเวลา
แคปซูลกาลเวลา  คือสิ่งที่เก็บรวบรวมสิ่งของหรือข้อมูลที่สำคัญในอดีตไว้ เพื่อให้คนในอนาคตได้ทราบถึงเหตุการณ์ในอดีต อีกความหมายหนึ่งคือการที่ได้รวบรวมความทรงจำในปัจจุบันแล้วกำลังจะกลายเป็นอดีตเพื่อให้ตัวเราเองในอนาคตได้กลับมามองตัวเรา ความทรงจำธรรมดาที่เกิดขึ้นในห้วงเวลาปัจจุบัน อาจกลายเป็นความทรงจำที่มีมูลค่ามหาศาลในห้วงเวลาของอนาคต

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Create online Time Capsules
 International Time Capsule Society 
 Capturing Time: The New York Times Capsule; an American Museum of Natural History exhibition
 The book of record of the time capsule of Cupaloy
 The future of the future - Seattle Weekly 
 Project Keo
 Time Capsules from Tales of Futures Past 
 Genesis Landing Site Monument Installation
 Andy Warhol's Time Capsule 21
# เฉลิม รงคผลิน
เฉลิม รงคผลิน หรือ เฉลิมศักดิ์ รงคผลิน (1 มกราคม พ.ศ. 2490)  นักเขียนชาวไทย ที่มีชื่อเสียงจากนวนิยายเรื่อง อยู่กับก๋ง กตัญญูพิศวาส และ มงกุฎดอกงิ้ว ใช้นามปากกาว่า "หยก บูรพา"

เฉลิมชัย รงคผลิน เกิดที่อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี  

เดิมชื่อ เฉลิมศักดิ์ ศิลาพร ต่อมาเปลี่ยนนามสกุลเป็น รงคผลิน และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อตัวเป็น เฉลิม  จบชั้นมัธยมและสอบเทียบ ม.8 จากโรงเรียนปทุมคงคา และศึกษาที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 

เฉลิม รงคผลิน เริ่มเขียนร้อยกรองตั้งแต่สมัยเรียนชั้นมัธยม เมื่อเรียนมหาวิทยาลัยได้เป็นประธานชมรมวรรณศิลป์ของมหาวิทยาลัย และทำงานเสริมเป็นผู้ช่วยบรรณาธิการนิตยสารฟ้าเมืองไทย และเริ่มงานเขียนเรื่องสั้นเกี่ยวกับชีวิตนักศึษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในชุด "ที่นี่มหาวิทยาลัย" "เสื้อครุยสีดำ" และ "ปริญญาสีขาว"

เฉลิม รงคผลิน เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกชื่อ "พันธะชีวิต" และประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูงจากเรื่องที่สอง "อยู่กับก๋ง" ได้รับรางวัลนวนิยายดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2519 ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ และนวินิยายเรื่องถัดมา "กตัญญูพิศวาส" ได้รับรางวัลชมเชย ในปีต่อมา
# ซันโดรีนี
ซันโดรีนี (,), ซันดอรีนี  หรือชื่อทางการ ซีรา (,) และชื่อในภาษากรีกคลาสสิก เทรา (,) เป็นเกาะในทะเลเอเจียนตอนใต้ ราว 200 กิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศกรีซแผ่นดินใหญ่ ซันโดรีนีเป็นเกาะใหญ่สุดในหมู่เกาะชื่อเดียวกัน ประชากรของซันโดรีนีตามสำมะโนปี 2011 อยู่ที่ 15,550 คน เทศบาลซันโดรีนีประกอบด้วยเกาะที่มีผู้อยู่อาศัยคือซันโดรีนีและซีราเซีย และเกาะที่ไม่มีผู้อยู่อาศัย ได้แก่นีอาคาเมนี, พาลาเอียคาเมนี, อัสโปรนีซี และ คริสทีอานา พื้นที่แผ่นดินทั้งหมดมีขนาด 90.623 กม.2 ซันโดรีนีอยู่ในเขตภูมิภาคซีราKallikratis law  Greece Ministry of Interior 

เกาะซันโดรีนีเคยเป็นจุดเกิดการปะทุของภูเขาไฟที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ลายลักษณ์อักษรคือ การปะทุมิโนอัน (หรือการปะทุซีรา) เกิดขึ้นเมื่อ 3,600 ปีก่อน ขณะที่อารยธรรมมิโนอันเจริญถึงจุดสูงสุด การปะทุครั้งนั้นส่งผลให้หลงเหลือแอ่ง (caldera) ล้อมรอบด้วยเถ้าภูเขาไฟ การปะทุนี้อาจส่งผลทางอ้อมไปถึงการล่มสลายของอารยธรรมมิโนอันบนเกาะครีต ซึ่งตั้งอยู่ราว 110 กม. (68 ไมล์) ทางใต้ด้วยสึนามิ ทฤษฎีที่ได้รับความนิยมชิ้นหนึ่งเชื่อว่าการปะทุของภูเขาไฟครั้งนี้เป็นที่มาของการแต่งเรื่องราวของแอตแลนติสCharles Pellegrino. Unearthing Atlantis – An Archaeological Odyssey. Vintage Books. 1991. .

ดูเพิ่ม
 รายชื่อภูเขาไฟในประเทศกรีซ
 มะเขือเทศซันโดรีนี
 ไวน์ซันโดรีนี
 รถเคเบิลซันโดรีนี
# การตลาดทางอีเมล
การตลาดทางอีเมล  หมายถึงการตลาดที่ใช้วิธีการส่งอีเมลเพื่อใช้เป็นสื่อโฆษณาหรือข้อมูลข่าวสาร ผ่านไปยังกลุ่มคนจำนวนมาก โดยที่คนรับทั้งหมดจะต้องยอมรับหรือยินยอม ซึ่งผู้ที่ต้องการรับอีเมลจะรวมอยู่ในรายชื่อที่เรียกว่า opt in e-mail หากผู้รับไม่ต้องการรับอีเมลอีกต่อไปก็สามารถยกเลิกเพื่อถอนออกจากรายชื่อได้ แต่หากส่งอีเมลไปโดยผู้รับไม่ยินยอมหรือไม่เคยติดต่อกันมาก่อน จะถือว่าเป็นการรบกวนทางอีเมล ไม่ใช่การตลาดทางอีเมล ศัพท์ทางเทคนิคเรียกว่า สแปม
# มามา
"มามา" คือซิงเกิลดีวีดีที่ 2 ของอิล ดิโว่จากอัลบั้ม อิล ดิโว่ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ในสหราชอาณาจักรเท่านั้น

"มามา" คือผลงานการประพันธ์ของ Quz, Larossi และ Savan อำนวยการสร้างโดย Steve Mac & Quiz และ Larossi
# ทวีป วรดิลก
ทวีป วรดิลก (25 สิงหาคม พ.ศ. 2471 - 8 เมษายน พ.ศ. 2548) นักเขียน นักหนังสือพิมพ์ ได้รับการประกาศเกียรติคุณเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2538 และเป็นอดีตรองหัวหน้าพรรคกิจประชาคม	ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การยอมรับการเปลี่ยนแปลงของพรรคกิจประชาคม ตามนัยมาตรา ๒๘ แห่งพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. ๒๕๒๔ (เปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหาร ภาพเครื่องหมาย ที่ตั้งสำนักงานใหญ่ และนโยบายของพรรค)

 ประวัติ 
ทวีป วรดิลก เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวนพี่น้อง 9 คนของ พระทวีปธุรประศาสน์ (วร วรดิลก) อดีตเจ้าเมืองกระบี่และชลบุรีซึ่งตกเป็นผู้ต้องหาในกรณีกบฏบวรเดช พี่ทั้งสามคนล้วนอยู่ในวงการนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์คือ ดรุณ ศิวะศริยานนท์ สุวัฒน์ วรดิลก และถวัลย์วร วรดิลก ใช้ชีวิตในวัยเด็กที่อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร เรียนชั้นมัธยมที่โรงเรียนวัดโสมนัส และโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร และศึกษาคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ระหว่างเรียนธรรมศาสตร์ได้ทำกิจกรรมนักศึกษา และทำนิตยสาร "ธรรมจักร" ของสโมสรนักศึกษา จนถูกเพ่งเล็งจากฝ่ายบริหาร และเป็นหนึ่งในห้านักศึกษาที่ถูกลบชื่อออกจากทะเบียนนักศึกษา ฐานยุยงให้มีการต่อต้านรัฐบาล ในปี พ.ศ. 2494 เป็นเหตุชนวนให้เกิดเหตุการณ์ กบฏสันติภาพ

ชีวิตส่วนตัว ทวีปสมรสกับ กานดา พงศ์ธรานนท์

นายทวีป วรดิลก ได้ถึงแก่อนิจกรรมลงด้วยอาการหัวใจล้มเหลว ที่อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก เมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2548 สิริรวมอายุได้ 76 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร

 การทำงาน 
ทวีป วรดิลก ทำงานกับหนังสือพิมพ์หลายฉบับในช่วง พ.ศ. 2496 - 2506 เช่น สยามนิกร พิมพ์ไทย สุภาพบุรุษ-ประชามิตร และเสียงอ่างทอง จนถูกจับด้วยข้อหากบฏและคอมมิวนิสต์ ใน พ.ศ. 2503 ถูกคุมขังพร้อมกับ จิตร ภูมิศักดิ์ และทองใบ ทองเปาด์  ในระหว่างถูกคุมขัง ได้สอบผ่านเป็นเนติบัณฑิต โดยมีเจ้าหน้าที่ควบคุมตัวออกจากเรือนจำไปสอบในตอนเช้า และกลับเรือนจำในตอนเย็น

ในปี พ.ศ. 2506 เริ่มทำงานเป็นทนายความให้กับสำนักกฎหมายมารุต บุนนาค และย้ายไปเป็นฝ่ายกฎหมายของธนาคารมหานคร (สมัยนั้นชื่อ ธนาคารไทยพัฒนา) หลังเหตุการณ์ 14 ตุลา ย้ายไปอยู่ประเทศอังกฤษกับน้องสาว ก่อนจะกลับมาทำงานเขียนบทความ แปลนวนิยาย แต่งบทกวี เขียนสารคดีประวัติศาสตร์ และเป็นที่ปรึกษากฎหมายให้กับหลายบริษัท

 ผลงานเขียน 
ผลงานที่มีชื่อเสียง คือ นวนิยายแปลเรื่อง "คนขี่เสือ" และบทกวีนิพนธ์เพื่อชีวิต เช่น "จงเป็นอาทิตย์เมื่ออุทัย" "กำแพงเงา"  และผลงานแต่งคำร้อง เพลง "โดมในดวงใจ"  (เอื้อ สุนทรสนาน แต่งทำนอง) "นิมิตสวรรค์"  (เอื้อ สุนทรสนาน แต่งทำนอง) "มนต์รักนวลจันทร์"  (เอื้อ สุนทรสนาน แต่งทำนอง)"มาร์ช ม.ธ.ก." (ทำนองเพลงชาติฝรั่งเศส "ลามาร์แซแยส") "นางในสวรรค์" "รุ้งสวรรค์" "รักข้ามขอบฟ้า" (สง่า อารัมภีร แต่งทำนอง) และ "มาร์ชเทิดสิทธิมนุษยชน" (สุธรรม บุญรุ่ง (จิตร ภูมิศักดิ์) แต่งทำนอง)

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์
# บีตา-แคโรทีน
บีตา-แคโรทีน  เป็นรงควัตถุสีแดง-ส้มเข้มที่พบมากในพืชและผลไม้ เป็นสารประกอบอินทรีย์และในทางเคมีจัดเป็นไฮโดรคาร์บอน หรือให้เจาะจงคือ เทอร์พีนอยด์ (ไอโซพรีนอยด์) ซึ่งสะท้อนว่ามาจากหน่วยไอโซพรีน เบต้าแคโรทีนชีวสังเคราะห์จากเจรานิลเจรานิลไพโรฟอสเฟต (geranylgeranyl pyrophosphate) บีตา-แคโรทีนอยู่ในกลุ่มแคโรทีน ซึ่งเป็นเตตระเทอร์พีน ซึ่งสังเคราะห์ทางชีวเคมีจากแปดหน่วยไอโซพรีนและมี 40 คาร์บอน บีตา-แคโรทีนแตกต่างจากแคโรทีนชนิดอื่น คือ มีวงแหวนบีตาที่ทั้งสองปลายของโมเลกุล การดูดซึมบีตา-แคโรทีนเพิ่มขึ้นหากรับประทานกับไขมัน เพราะแคโรทีนละลายในไขมัน

สำหรับขนาดรับประทานของวิตามินเอเพื่อรักษาสุขภาพโดยทั่วไปคือ 5,000 หน่วยสากล (IU) ซึ่งเทียบเท่ากับเบต้าแคโรทีน 3 มิลลิกรัม และสำหรับปริมาณที่สมเหตุสมผลของบีตา-แคโรทีนที่แนะนำให้รับประทานต่อวันเพื่อรักษาสุขภาพให้แข็งแรงคือ 15 มิลลิกรัม ในขณะที่การรับประทานเพื่อหวังผลในรักษาจะต้องได้รับในปริมาณมากกว่านี้ 

 แหล่งอาหาร 
บีตา-แคโรทีนมีในพืชสีเหลืองและสีส้ม และผักที่มีสีเขียว เช่น

 แคร์รอต
 ฟักทอง 
 หน่อไม้ฝรั่ง 
 ข้าวโพดอ่อน 
 แตงโม 
 แคนตาลูป 
 มะละกอสุก 
 บรอกโคลี 
 มะระ 
 ผักบุ้ง 
 ต้นหอม 
 ผักคะน้า 
 ผักตำลึง 

ส่วนเหตุที่อาหารบางชนิดมีสีเขียว เป็นเพราะสีของบีตา-แคโรทีนถูกสีเขียวของคลอโรฟิลล์บดบัง

 ผลข้างเคียง 
บีตา-แคโรทีนนับเป็นสารอาหารที่มีบทบาทสำคัญสำหรับสุขภาพของมนุษย์ อย่างไรก็ตามไม่พบว่ามีรายงานของการขาดบีตา-แคโรทีนเลย แม้ว่าการวิจัยจำนวนมากจะระบุว่า การเสริมด้วยบีตา-แคโรทีนใช้ในคนที่มีอาการขาดวิตามินเอ แต่ก็ยังคงไม่มีข้อมูลแน่ชัดที่แสดงถึงอาการขาดบีตา-แคโรทีน ซึ่งนักวิทยาศาสตร์และนักโภชนาการแนะนำว่าเราควรรับประทานบีตา-แคโรทีนเข้าสู่ร่างกายโดยการบริโภคผักสดและผลไม้สด 

สำหรับผลข้างเคียงที่อาจเป็นผลเสียต่อร่างกายจากบีตา-แคโรทีน ขณะนี้ได้พบแล้ว แม้จากการวิจัยพบว่าวิตามินเออาจเป็นพิษได้ถ้ารับประทานในปริมาณที่สูงกว่า 25,000 หน่วยสากล (IU)  ต่อวัน แต่ไม่พบว่าบีตา-แคโรทีนมีความเป็นพิษ เมื่อรับประทานในปริมาณสูง ส่วนการมีปฏิกิริยากับสารอื่นไม่พบรายงานว่ามีปฏิกิริยาของบีตา-แคโรทีนกับยาสมุนไพร รวมทั้งผลิตภัณฑ์อาหารเสริมใดๆ
# ยูเมเนส จอมคนพลิกโลก
ยูเมเนส จอมคนพลิกโลก  เป็นการ์ตูนนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ โดย ฮิโตชิ อิวาอางิ เล่าประวัติเกี่ยวกับ ยูเมเนส เสนาธิการและจอมทัพของอเล็กซานเดอร์มหาราช ตีพิมพ์ในญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์โคดันชะ ในหนังสือการ์ตูนรายเดือนอาฟเตอร์นูน ในประเทศไทยนั้น ยูเมเนส จอมคนพลิกโลก ตีพิมพ์ลงหนังสือการ์ตูนรายปักษ์คอมมิกส์โซน
# เลียว ศรีเสวก
เลียว ศรีเสวก (30 กันยายน พ.ศ. 2455 - 15 ธันวาคม พ.ศ. 2521) นักเขียนชาวไทย ที่เขียนนวนิยายได้หลากหลายแนว ทั้งนิยายรัก โศก วัยรุ่น วาบหวาม โดยเฉพาะนิยายแนวต่อสู้ ที่ใช้นามปากกา "อรวรรณ" เช่นเรื่อง "ชาติอาชาไนย" "ไพรกว้าง" "มังกรแดง" "ชาติเสือ" "อกสามศอก" "กระทิงโทน" "จิ้งเหลนไฟ" "รอยเสือ"

เลียว ศรีเสวก เป็นบุตรชายคนโตของพระนรินทราภิรมย์ (เบียบ ศรีเสวก) กับนางละม้าย ศรีเสวก  ชื่อ "เลียว" เป็นชื่อที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราชัย ประทานให้

เลียว ศรีเสวก ศึกษาที่โรงเรียนมัธยมบ้านสมเด็จเจ้าพระยา โรงเรียนอัสสัมชัญ และโรงเรียนเทพศิรินทร์ ริเริ่มการเขียนหนังสือตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม เนื่องจากบ้านอยู่ใกล้ และสนิทสนมกับ ส่ง เทภาสิต นักเขียนเรื่องสั้นแนวใหม่

ช่วงชีวิตในวัยหนุ่ม เลียว ศรีเสวก ผจญภัยอย่างโชกโชนทั่วประเทศ คบหาสนิทสนมทั้งกับนักเลง เจ้าพ่อ และพระโอรสของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลฑิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศร์ทั้งสามพระองค์ โดยเฉพาะกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมพลฑิฆัมพร และพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ  ซึ่งสนิทสนมกันเป็นพิเศษ

เลียว ศรีเสวก เริ่มเขียนหนังสือตั้งแต่เป็นวัยรุ่น ตั้งแต่ พ.ศ. 2477 เป็นนักเขียนประจำของสำนักพิมพ์ "วัฒนานุกูล" และ "เพลินจิตต์" ร่วมสมัยกับ มนัส จรรยงค์ และป. อินทรปาลิต เขียนนิยายได้หลากหลายแนว ทั้งแนวรักวาบหวาม ใช้นามปากกา "เทพ วีรวรรณ" แนวตื่นเต้น ใช้นามปากกา "ช่อลิลลี่-พริ้มเพรา" แนวรักหวาน ใช้นามปากกา "สุกัญญา"  แนวรักเศร้า ใช้นามปากกา "กุลปราณี" และมีชื่อเสียงที่สุดกับแนวต่อสู้ ใช้นามปากกา "อรวรรณ"

เลียว ศรีเสวก สมรสกับ เอื้อน มิลินทวัต บุตรสาวของรองอำมาตย์โท ขุนวิพัฒน์พสุธา มีบุตรชายชื่อ เรือง ศรีเสวก ช่วงบั้นปลายชีวิตมีสุขภาพไม่ดี เพราะเที่ยว ดื่มสุรา และสูบบุหรี่จัดมาตั้งแต่วัยรุ่น ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2521 อายุ 66 ปี
# การแต่งงานต่างฐานันดร
การแต่งงานต่างฐานันดร  เป็นการแต่งงานลักษณะหนึ่งที่ใช้เป็นสัญญาการแต่งงานได้ในบางประเทศ มักจะเป็นการแต่งงานระหว่างบุคคลสองคนที่มีฐานะทางสังคมไม่เท่าเทียมกัน ซึ่งจำกัดมิให้ตำแหน่งของสามีหรือสิ่งต่าง ๆ ที่เป็นของสามีผ่านไปสู่ภรรยาหรือบุตรธิดาที่เกิดจากการสมรสลักษณะนี้ บางครั้งก็เรียกว่า “การแต่งงานมือซ้าย” (left-handed marriage) เพราะเจ้าบ่าวจะกุมมือขวาเจ้าสาวไว้ด้วยมือซ้ายแทนที่จะกุมด้วยมือขวา

การแต่งงานลักษณะนี้มักจะเป็นการแต่งงานของชายที่มียศศักดิ์โดยเฉพาะในรัฐต่าง ๆ ของเยอรมนีกับสตรีที่มิได้เป็นเจ้านายหรือมีแคว้นหรือดินแดนปกครองที่เป็นของตนเอง หรือสตรีที่ถือกันว่ามีฐานะต่ำต้อยกว่าในสังคม ทั้งภรรยาและบุตรธิดาที่เกิดจากการแต่งงานไม่มีสิทธิในตำแหน่ง สิทธิ หรืออสังหาริมทรัพย์ของสามี แต่บุตรธิดาถือว่าเป็นบุตรธิดาในสมรส และการแต่งงานเช่นนี้อยู่ภายใต้กฎห้ามการแต่งงานซ้ำซ้อน (polygamy)

การแต่งงานลักษณะนี้ก็เช่นเดียวกันกับสตรีที่มียศศักดิ์สูงกว่าชาย แต่จะเกิดน้อยครั้งและโดยเฉพาะเมื่อสตรีส่วนใหญ่มักจะไม่มีตำแหน่งให้สืบทอดและมักจะมิได้เลือกสามีด้วยตนเอง ยกเว้นแต่ในกรณีของมารี หลุยส์ ดัชเชสแห่งปาร์มา (เมื่อแรกเกิดเป็นอาร์ชดัชเชสแห่งราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค) และเมื่อแต่งงานครั้งแรกกับจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ก็ได้เป็นจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส หลังจากนโปเลียนเสด็จสวรรคต ก็แต่งงานครั้งที่สองแบบมอร์แกนเนติคกับเคานท์ อีกกรณีหนึ่งคือมาเรีย คริสตีนาแห่งบูร์บง-ทูซิชิลีส์ พระราชินีแห่งสเปน (Maria Christina of Bourbon-Two Sicilies) ผู้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของพระราชธิดาพระราชินีนาถอิสซาเบลลาที่ 2 แห่งสเปนหลังจากที่พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 7 แห่งสเปนเสด็จสวรรคต ก็ทรงแต่งงานกับทหารรักษาพระองค์คนหนึ่งแบบมอร์แกนเนติคอย่างลับ ๆ

 ที่มาของคำ 
คำว่า “มอร์แกนเนติค” มิได้นำมาใช้จนกระทั่งปี ค.ศ. 1727 (พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด) มาจากภาษาละตินสมัยกลางว่า “morganaticus” ซึ่งมาจากวลีละตินว่า “matrimonium ad morganaticam” ซึ่งหมายถึงของขวัญจากเจ้าบ่าวที่มอบให้เจ้าสาวเช้าวันรุ่งขึ้นจากวันแต่งงาน หรือ “morning gift” หรือ “dower” ในภาษาอังกฤษ และในภาษาเยอรมันใช้คำว่า “morgangeba” (เปรียบได้กับคำว่า “morgengifu” ของภาษาอังกฤษเก่าและ “morgengifu” ของภาษาเยอรมันเก่า) ความหมายตรงตัวตามที่อธิบายไว้เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดย ชาร์ลส์ ดู เฟรสเนกล่าวว่าคือการแต่งงานลักษณะนี้ภรรยาและบุตรที่เกิดมาคือของขวัญ Oxford English Dictionary, 3rd Edition

Meyers Konversations-Lexikon ปี ค.ศ. 1888 ให้ความหมายภาษาเยอรมันของ “Morganitische Ehe”Meyers Konversations-Lexikon 4th Edition  ว่าเป็นคำที่รวมกันระหว่างภาษากอธิคโบราณ “morgjan” ที่แปลว่าจำกัด ซึ่งก็คือการจำกัดของขวัญจากเจ้าบ่าวในการแต่งงานลักษณะนี้และของขวัญยามเช้า “morgen” ในภาษาเยอรมันแปลว่าเช้าขณะที่ภาษาละตินใช้คำว่า “matutinus”

“ของขวัญยามเช้า” เป็นประเพณีการจัดแบ่งอสังหาริมทรัพย์สำหรับการแต่งานที่เริ่มทำกันครั้งแรกตอนต้นยุคกลางในเยอรมนี และเป็นประเพณีที่สืบเนื่องมาจากประเพณีของชนเผ่าในเยอรมันโบราณ ทางสถาบันศาสนาก็ได้นำประเพณีนี้มาใช้เพื่อทำให้สถานภาพของสตรีมีความมั่นคงขึ้นบ้าง เจ้าสาวจะได้รับอสังหาริมทรัพย์จากเผ่าของสามีเพื่อเป็นการประกันในโอกาสที่จะเป็นหม้ายและเป็นสมบัติที่ภรรยาเก็บไว้ต่างหากเป็นส่วนตัว แต่เมื่อสัญญาการแต่งงานที่ระบุว่าเจ้าสาวและบุตรธิดาที่จะเกิดมาจะไม่ได้รับสิ่งใดจากเจ้าบ่าวหรือจากครอบครัวของเจ้าบ่าว นอกไปจาก “ของขวัญ” การแต่งงานชนิดนี้จึงเรียกว่าการแต่งงานที่มีแต่ “ของขวัญ” โดยปราศจากสมบัติอื่นใดที่ตามมา ซึ่งก็คือ “matrimonium ad morganaticum”
# อาร์ชเดอลาเดฟ็องส์
อาร์ชเดอลาเดฟ็องส์  หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า ประตูใหญ่แห่งภราดรภาพ (, "ช่องโค้งใหญ่แห่งภราดรภาพ") เป็นอนุสรณ์สถานตั้งอยู่บนย่านลาเดฟ็องส์ ทางทิศตะวันตกของกรุงปารีส ส่วนมากมักจะเรียกสถานที่แห่งนี้ว่า "อาร์ชเดอลาเดฟ็องส์" หรือ "ลากร็องดาร์ช" (, "ช่องโค้งใหญ่")

 ประวัติ 

ประธานาธิบดีแต่ละคน: ฌอร์ฌ ปงปีดู (โครงการของไอ. เอ็ม. เป่ย), วาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง (โครงการของฌ็อง วีแลร์วาล) ต่างต้องการที่จะสร้างอนุสาวรีย์สถาปัตยกรรมต่าง ๆ บนแกนกลางอันเก่าแก่
thumb|200px|left|อาร์ชเดอลาเดฟ็องส์ถ่ายจากอาร์กเดอทรียงฟ์บนแกนกลางอันเก่าแก่
ในความเป็นจริงแล้ว โครงการได้ริเริ่มในปี พ.ศ. 2526 หลังจากการแข่งขัน "แต็ตเดฟ็องส์" (Tête Défense) จัดโดยประธานาธิบดีฟร็องซัว มีแตร็องเพื่อที่จะหาสิ่งก่อสร้างเพื่อที่จะขยายแกนกลางอันเก่าแก่ให้ยาวขึ้น จากเดิมเริ่มต้นที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ผ่านเสาโอเบลิสก์ที่จัตุรัสลากงกอร์ดและประตูชัยฝรั่งเศสที่จัตุรัสชาร์ล เดอ โกล โดยการแข่งขันครั้งนี้มีแบบโครงการกว่า 484 ชิ้นจากทั่วโลกเข้าร่วมแข่งขัน ผลปรากฏว่าโครงการของโยฮันน์ ออตโต ฟอน สเปร็กเคลเซน สถาปนิกชาวเดนมาร์กได้ถูกรับเลือกจากโครงการทั้งหมด

บริษัทบูอีก (Bouygues) ได้ทำการก่อสร้างโครงการดังกล่าว เมื่อเสร็จสมบูรณ์แล้วก็ได้มีพิธีเปิดในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2532 ซึ่งเป็นการครบรอบการปฏิวัติฝรั่งเศส 200 ปีและยังเป็นปีที่ประเทศฝรั่งเศสเป็นเจ้าภาพการประชุมจี 7 อีกด้วย

ประตูแห่งนี้สร้างบนแกนตะวันออก - ตะวันตกของกรุงปารีส ซึ่งสามารถมองเห็นจากอาร์กเดอทรียงฟ์และสวนตุยเลอรี

 อนุสาวรีย์ 

โยฮันน์ ออตโต ฟอน สเปร็กเคลเซนได้ออกแบบอาร์ชเดอลาเดฟ็องส์ โดยีจุดประสงค์ให้เป็นประตูชัยฝรั่งเศสในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 20: อนุสาวรีย์ที่ออกแบบเพื่อมวลมนุษยชนและความคิดสร้างสรรค์ของมนุษยชาติ ไม่ใช่อนุสาวรีย์แห่งชัยชนะอีกต่อไป แต่ทว่าโยฮันน์ ออตโต ฟอน สเปร็กเคลเซนได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2530 ซึ่งปอล อ็องเดรอได้รับงานต่อจากเขา

อาร์ชเดอลาเดฟ็องส์มีลักษณะเหมือนลูกบาศก์มาก (กว้าง 108 เมตร / สูง 110 เมตร / ลึก 112 เมตรGrande arche de la Défense)

พื้นผิวภายนอกของประตูนั้นเป็นกระจกหนา 5 เซนติเมตร โดยมีการป้องกันการเสียหายของกระจกโดยเฉพาะและสามารถต้านทานลมแรงได้
# ร้านร้อยเยน
ร้านร้อยเยน  เป็นร้านขายของในประเทศญี่ปุ่นที่เสนอขายสินค้าทุกอย่างในราคา 100 เยน แต่จริงๆราคารวมภาษีแล้ว คือ 105 เยน100 Yen Shop

ร้านร้อยเยน เริ่มต้นดำเนินการโดย บริษัทไดโซ ซังเกียว จำกัด (Daiso Sangyo) Daiso Sangyo แต่ไม่นานก็มีอีกหลายบริษัทเปิดกิจการคล้ายๆกันサービス終了のお知らせ
บริษัทไดโซ ซังเกียว ได้มาเปิดให้บริการในเมืองไทย ในชื่อ บริษัทไดโซ ซังเกียว (ประเทศไทย)จำกัด  โดยนำเข้าสินค้าจากญี่ปุ่น ตั้งราคาขายทุกชิ้นที่ 60 บาท สาขาแรกเปิดบริการที่สยามสแควร์
# รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 11 ประจำปี พ.ศ. 2530
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 11 ประจำปี พ.ศ. 2530 (ตุ๊กตาทอง) จัดโดยสมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย โดยมีการประกาศผลเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ณ พาราไดซ์มิวสิกฮอลล์ ธนบุรี

 ผู้ได้รับรางวัล 
 ตุ๊กตาทอง 
 รางวัลตุ๊กตาทอง 
 สาขา ผู้ได้รับรางวัล ภาพยนตร์เรื่อง ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ครั้งเดียวก็เกินพอ  (พูนทรัพย์โปรดักชั่น) ครั้งเดียวก็เกินพอ  ผู้แสดงนำฝ่ายชายยอดเยี่ยม ลิขิต เอกมงคล ครั้งเดียวก็เกินพอ ผู้แสดงนำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม พิม วัฒนพานิช จงรัก ผู้แสดงประกอบฝ่ายชายยอดเยี่ยม พีท ทองเจือ รักฤๅเสน่หา ผู้แสดงประกอบฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม อภิรดี ภวภูตานนท์ ภุมรีสีทอง ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม นันทนา วีระชน ภุมรีสีทอง บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม ชนะ คราประยูร เหยื่อ บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม มานพ อุดมเดช ครั้งเดียวก็เกินพอ รางวัลถ่ายภาพยอดเยี่ยม ปิยะวงศ์ กรรณสูต จงรัก รางวัลลำดับภาพยอดเยี่ยม คชสาร  ตะวันเพลิง รางวัลออกแบบและสร้างฉากยอดเยี่ยม เสนาะ ศุขครึ้ม พลอยทะเล รางวัลออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม อรศรี ฉัตรชัย จงรัก รางวัลแต่งหน้าและแต่งผมยอดเยี่ยม เอ็มทีไอ เหยื่อ รางวัลบันทึกเสียงยอดเยี่ยม วิวัฒน์ สำเนียงเสนาะ ครั้งเดียวก็เกินพอ เพลงประกอบยอดเยี่ยม จำรัส เศวตาภรณ์ นางนวล เพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น ด้วยเกล้า พากย์ชายยอดเยี่ยม มนตรี เจนอักษร ภุมรีสีทอง พากย์หญิงยอดเยี่ยม ดวงดาว จารุจินดา วิวาห์ไฟ ตลกหญิงยอดเยี่ยม ดาวเรือง แสงทอง วิวาห์ไฟ ตลกชายยอดเยี่ยม เป็ด เชิญยิ้ม สะพานรักสารสิน ดาราร้ายชายยอดเยี่ยม เกชา เปลี่ยนวิถี 1+1 ฉึ่งแหลก ดาราร้ายหญิงยอดเยี่ยม ศิรินันท์ โรจนธรรม วิวาห์ไฟ ภาพยนตร์ยอดนิยม บริษัท ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น หลังคาแดง ภาพยนตร์เกียรติยศแนวสร้างสรรค์ บริษัท ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น ด้วยเกล้า

 รางวัลตุ๊กตาเงิน 
 สาขา ผู้ได้รับรางวัล ภาพยนตร์เรื่อง รางวัลพิเศษ “ดาราทอง” ฝ่ายชาย สรพงศ์ ชาตรี รางวัลพิเศษ “ดาราทอง” ฝ่ายหญิง ใหม่ เจริญปุระ รางวัลพิเศษ “ตุ๊กตาเงิน” ดาวรุ่งฝ่ายชาย สันติสุข พรหมศิริ
| คำมั่นสัญญา
|- bgcolor=#edf3fe
| รางวัลพิเศษ “ตุ๊กตาเงิน” ดาวรุ่งฝ่ายหญิง
| จอย กิตติยา พรหมจารีสีดำ
# ธงชาติซูดานใต้
ธงชาติซูดานใต้ เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นธงแบ่งเป็นสามแถบตามแนวนอน โดยแถบกลางธงเป็นแถบสีแดงขนาบด้วยขอบสีขาวที่ตอนบนและตอนล่าง แถบบนสุดมีสีดำ แถบล่างสุดเป็นสีเขียว ลักษณะดังกล่าวนี้คล้ายคลึงกับธงชาติเคนยามาก ทึ่ด้านคันธงนั้นมีรูปสามเหลี่ยมสีน้ำเงิน ภายในมีรูปดาวห้าแฉกสีเหลืองดวงหนึ่ง ธงดังกล่าวนี้เดิมใช้เป็นธงของขบวนการประชาชนปลดปล่อยซูดาน (Sudan People's Liberation Movement) ต่อมาจึงถือเป็นธงของรัฐบาลซูดานใต้อย่างเป็นทางการภายหลังการลงนามในความตกลงสันติภาพเบ็ดเสร็จเพื่อยุติสงครามกลางเมืองซูดานครั้งที่สอง

ในธงนี้ สีดำเป็นสัญลักษณ์แทนตัวชาวซูดานใต้ สีแดงคือสีของเลือดที่หลั่งออกมาเพื่ออิสรภาพ สีเขียวหมายถึงผืนแผ่นดินhttp://www.crwflags.com/fotw/flags/sd%7D.html#splm ส่วนดาวสีทอง หรือดาวแห่งเบธเลเฮมนั้น เป็นตัวแทนของความสามัคคีระหว่างรัฐของซูดานใต้Sudan - parties and political groups
# ธงชาติเซเนกัล
ธงชาติเซเนกัล เป็นธงสามสีสามแถบแนวตั้งอย่างธงชาติฝรั่งเศส กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นสีเขียว สีเหลือง และสีแดง เรียงตามลำดับจากด้านคันธง กลางแถบสีเหลืองมีรูปดาวห้าแฉกสีเขียว 1 ดวง เหตุที่ธงมีลักษณะอย่างนี้ก็เนื่องจากได้รับอิทธิพลทางความคิดจากฝรั่งเศส ซึ่งเป็นชาติเจ้าอาณานิคมเดิม ส่วนสีในธงนี้จัดเป็นกลุ่มสีพันธมิตรแอฟริกา เริ่มใช้เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2503

ธงชาติเซเนกัลมีที่มาจากธงชาติสหพันธรัฐมาลี ซึ่งก่อตั้งจากดินแดนซูดานของฝรั่งเศสขึ้นในปี พ.ศ. 2502 และได้รับสิทธิปกครองตนเองในปี พ.ศ. 2503 ก่อนจะล่มสลายลงในปีเดียวกันเนื่องจากความไม่ลงรอยทางการเมือง ระหว่างประเทศเซเนกัลกับประเทศมาลี ซึ่งร่วมในสหพันธรัฐดังกล่าว ธงของประเทศนี้มีลักษณะคล้ายธงชาติเซเนกัลในปัจจุบัน แต่ที่กลางธงเป็นรูปคนสีดำ
# แห่นางดาน
พิธีแห่นางดาน คำว่านางดาน หรือนางกระดาน หมายถึงแผ่นไม้กระดานขนาดกว้างหนึ่งศอกสูงสี่ศอก ที่วาดหรือแกะสลักรูปเทพบริวารในคติพราหมณ์ จำนวน 3 องค์ แผ่นแรก คือ พระอาทิตย์ พระจันทร์ แผ่นที่สองคือแม่พระธรณี แผ่นที่สามคือพระแม่คงคา เพื่อใช้ในขบวนแห่เพื่อรอรับเสด็จพระอิศวรที่เสด็จมาเยี่ยมมนุษย์โลก ณ เสาชิงช้า

เชื่อกันว่าการเสด็จมาเยี่ยมมนุษย์โลกเพื่อประสาทพรให้เกิดความสงบสุข ให้เกิดน้ำท่าอุดมสมบูรณ์ และช่วยคุ้มครองมนุษย์โลกให้ปลอดภัย  ซึ่งตามความเชื่อการเสด็จลงมาของพระอิศวรจะต้องเสด็จลงมาในเดือนอ้าย ซึ่งเป็นปีใหม่ของชาวพราหมณ์ฮินดู เพื่อให้ประเพณีแห่นางดานเป็นที่รู้จักและคงไว้ซึ่งเป็นประเพณีเก่าแก่ของเมืองนครศรีธรรมราชและกำเนิดขึ้นเป็นแห่งแรกในเมืองไทย

ปัจจุบัน ประเพณีแห่นางดาน จัดขึ้นในวันที่ 14 เมษายน ของทุกปี โดยแต่ก่อนมีขบวนแห่นางดานจากสนามหน้าเมืองมายังหอพระอิศวร ปัจจุบันมีขบวนแห่นางดานจากฐานพระสยมมายังสวนสาธารณะพระศรีธรรมาโศกราช การแสดงแสง สี เสียง ตำนานนางดานและเทพเจ้าที่เกี่ยวข้อง การจำลองพิธีแห่นางดาน และการโล้ชิงช้า ซึ่งเป็นการโล้ชิงช้านอกเขตเมืองหลวงแห่งเดียวของไทยในปัจจุบัน โดยเทศบาลนครนครศรีธรรมราชเป็นผู้รับผิดชอบ และถือเป็นกิจกรรมสำคัญในปฏิทินการท่องเที่ยวเทศกาลสงกรานต์ของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยอีกด้วย
# ธงชาติกินี
ธงชาติกินี เริ่มใช้หลังประกาศเอกราชจากฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501https://mjp.univ-perp.fr/constit/gn1958.htm ลักษณะเป็นธงสามสีอย่างธงชาติฝรั่งเศส กล่าวคือ เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็น 3 แถบตามแนวตั้ง เรียงจากด้านคันธงไปยังปลายธงคือ สีแดง สีเหลือง และสีเขียว แต่ละแถบกว้างเท่ากัน ถือได้ว่าธงนี้ได้รับอิทธิพลในการออกแบบจากฝรั่งเศส ซึ่งเป็นเจ้าอาณานิคมเดิมโดยตรง

สีในธงนี้เป็นสีพันธมิตรแอฟริกา โดยมีที่มาจากสีของขบวนการ Rassemblement Democratique Africaine ซึ่งเป็นขบวนการเรียกร้องเอกราชของกินี ส่วนเหตุที่เรียงแถบสีตามแนวตั้ง ก็เพื่อให้ต่างจากธงชาติกานาซึ่งประกาศใช้ธงสามสีเช่นนี้ก่อนในปี พ.ศ. 2500 โดยแถบสีธงในนั้นเรียงกันตามแนวนอน ส่วนธงที่คล้ายกับธงชาติกินีที่สุดคือธงชาติมาลี ซึ่งใช้สีธงและเรียงแถบสีธงในลักษณะเดียวกัน เว้นแต่ว่าลำดับแถบสีธงนั้นจะเป็นสีเขียว สีเหลือง และสีแดง 

สำหรับความหมายของสีธงนั้น สีแดงหมายถึงการเสียสละของประชาชน สีเหลืองหมายถึงดวงอาทิตย์และความอุดมสมบูรณ์ของโลก และสีเขียวหมายถึงบรรดาพันธุ์พืชต่างๆ ในประเทศกินี
อ้างอิง

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 

กินี
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศกินี
# ธงชาติกินี-บิสเซา
ธงชาติกินี-บิสเซา  เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อประเทศได้รับอิสรภาพจากสาธารณรัฐโปรตุเกสในวันที่ มีลักษณะเป็นธงสามสี พื้นธงแบ่งเป็นสามส่วน ส่วนแรกเป็นแถบสีแดงแนวตั้งอยู่ที่ด้านติดคันธง ความกว้างเป็น 1 ใน 3 ของความยาวธงทั้งหมด ภายในมีรูปดาวห้าแฉกสีดำ พื้นธงที่เหลืองแบ่งครึ่งเป็น 2 ส่วนตามแนวนอน ครึ่งบนสีเหลือง ครึ่งล่างสีเขียว สีเหล่านี้เป็นสีพันธมิตรแอฟริกา โดยดัดแปลงมาจากธงชาติกานา

ความหมายของสีในธงชาตินั้น สีแดงหมายถึงเลือดของผู้สละชีพเพื่อเอกราชชาติ สีเขียวหมายถึงป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์และความหวัง สีเหลืองความมั่งคั่งด้วยทรัพยากรธรรมชาติ และดาวสีดำหมายถึงเอกภาพของทวีปแอฟริกา
# ธงชาติมอริเตเนีย
ธงชาติของมอริเตเนีย เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน  พื้นสีเขียว กลางธงมีรูปจันทร์เสี้ยวหงาย ระหว่างปลายจันทร์เสี้ยวมีรูปดาวห้าแฉกสีทอง 1 ดวง เริ่มใช้เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2502 อันเป็นวันที่ประเทศนี้ประกาศเอกราชจากฝรั่งเศส

พื้นธงสีเขียว รูปจันทร์เสี้ยวและดาว สัญลักษณ์ทั้งสองอย่างนี้หมายถึงศาสนาอิสลามอันเป็นศาสนาประจำชาติ สีทองหมายถึงทรายในทะเลทรายซาฮารา อนึ่ง ทั้งสีเขียวและสีทองนี้จัดเป็นสีพันธมิตรแอฟริกาด้วย สีแดงทั้งบนและล่างหมายถึงทวีปแอฟริกา

ธงชาติผืนใหม่

thumb|ธงชาติมอริเตเนียในอดีต (1 เมษายน พ.ศ. 2502 – 15 สิงหาคม พ.ศ. 2560)
# ธงชาติโตโก
ธงชาติโตโก มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 500 ส่วน ยาว 809 ส่วน (หรือสัดส่วน 1:1.618 ซึ่งมีชื่อเรียกเฉพาะว่า สัดส่วนสี่เหลี่ยมผืนผ้าทองคำ) ภายในแบ่งเป็นริ้วสีเขียวสลับสีเหลือง 5 ริ้ว เป็นสีเขียว 3 ริ้ว สีเหลือง 2 ริ้ว ที่มุมธงบนด้านคันธงเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสสีแดง กว้างยาวเท่ากับ 3 ใน 5 ของความกว้างธงชาติ ภายในมีรูปดาวห้าแฉกสีขาว 1 ดวง ธงนี้ใช้สีพันธมิตรแอฟริกาเป็นหลักในการออกแบบ ส่วนรูปแบบธงนั้นคล้ายกับธงชาติไลบีเรีย ซึ่งได้รับอิทธิพลจากธงชาติสหรัฐอเมริกาอีกทอดหนึ่ง ออกแบบโดยอาห์ยี พอล (Ahyi Paul) ศิลปินชาวโตโก
 และเริ่มใช้เป็นธงชาติในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2503 อันเป็นวันที่โตโกประกาศเอกราชจากฝรั่งเศส

 ธงชาติในสมัยต่างๆ
# กระดูกลูเนท
กระดูกลูเนท หรือ กระดูกรูปเสี้ยวพระจันทร์  เป็นกระดูกในที่อยู่ภายในมือของมนุษย์ มีลักษณะเด่นคือมีความเว้าและรูปร่างเหมือนพระจันทร์เสี้ยว ตั้งอยู่บริเวณตรงกลางของกระดูกข้อมือแถวต้น (proximal row) อยู่ระหว่างกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid) และกระดูกไตรกีตรัล (triangular bone)

คำว่า ลูเนท (lunate) มาจากรากศัพท์ภาษาละตินคำว่า luna ที่แปลว่า ดวงจันทร์

 พื้นผิว 
พื้นผิวด้านบน (superior surface) มีลักษณะนูน เรียบ เกิดเป็นพื้นผิวข้อต่อกับกระดูกเรเดียส (radius)

พื้นผิวด้านล่าง (inferior surface) เป็นรอยเว้าขนาดลึกในแนวจากหน้าไปหลัง เกิดข้อต่อกับหัวกระดูกแคปปิเตต (capitate) และหน้าประกบที่มีลักษณะแคบและยาว ซึ่งแยกจากพื้นผิวอื่นๆ โดยสันตื้นๆ เป็นข้อต่อกับกระดูกฮาเมต (hamate)

พื้นผิวด้านหลัง (dorsal) และด้านฝ่ามือ (palmar surfaces) มีลักษณะขรุขระ เป็นที่ยึดเกาะของเอ็น

พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) มีลักษณะแคบ แบน เป็นหน้าประกบรูปเสี้ยวพระจันทร์เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid)

พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) เป็นหน้าประกบรูปสี่เหลี่ยม มีลักษณะเรียบ เกิดเป็นพื้นผิวข้อต่อกับกระดูกไตรกีตรัล (triangular)

 ภาพอื่นๆ 

ลูเนท
หมวดหมู่:ข้อมือ