wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อุทยานแห่งชาติน้ำตกพาเจริญ
อุทยานแห่งชาติน้ำตกพาเจริญ เป็นอุทยานแห่งชาติในอำเภอพบพระ จังหวัดตาก เป็นอุทยานแห่งชาติที่ครอบคลุมพื้นที่กว้าง จุดท่องเที่ยวแต่ละแห่งอยู่ห่างกันพอสมควร โดยอยู่ถนนเส้นทางหลัก สาย 1090 อุ้มผาง-พบพระ และสาย 1206 แม่สอด-พบพระ

แหล่งท่องเที่ยวภายในอุทยาน
น้ำตกพาเจริญ เป็นน้ำตกหินปูน ไหลจากลำห้วยน้อยใหญ่มารวมกันเป็นแอ่งใหญ่ แล้วไหลลงน้ำตก ลดหลั่นลงไป 37 ชั้นด้วยกัน และมีน้ำไหลตลอดปี 
บ่อน้ำร้อนห้วยน้ำนัก เป็นบ่อน้ำร้อนธรรมชาติ มีอุณหภูมิประมาณ 60 องศาเซลเซียส เดินทางได้จากทางหลวงหมายเลข 1206 สายพบพระ-บ้านช่องแคบ 
น้ำตกป่าหวาย เป็นน้ำตกหินปูนอีกแห่งหนึ่ง มีน้ำตลอดปี และมีป่าหวายหนาแน่น ใช้เส้นทาง 1090 เลี้ยวซ้ายก่อนถึงกิโลเมตรที่ 42 เข้าไปประมาณ 20 กิโลเมตร
น้ำตกสายฟ้าและน้ำตกสายรุ้ง เป็นน้ำตกที่มีน้ำตลอดปีอีกแห่งหนึ่ง มีละอองน้ำกระทบแสงแดดเหมือนรุ้งกินน้ำ 
น้ำตกธารารักษ์หรือน้ำตกเจดีย์โคะ เป็นน้ำตกขนาดเล็ก ชั้นเดียว มีน้ำตลอดปี หน้าผาสูง 30 เมตร ข้างบนเป็นแอ่งน้ำขนาดใหญ่ อยู่ใกล้ตัวอำเภอพบพระ บนเส้นทาง 1206

ข้อมูลเพิ่มเติม
สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้จาก ที่ทำการอุทยานแห่งชาติน้ำตกพาเจริญ หมู่ 6 ต.ช่องแคบ อ.พบพระ จ.ตาก 63160 โทรศัพท์ 0 5503 0178
# อุทยานแห่งชาติขุนพะวอ
อุทยานแห่งชาติขุนพะวอ เป็นอุทยานแห่งชาติในอำเภอแม่ระมาด และอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

 ภูมิประเทศ 
ลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อน มีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 350-905 เมตร เป็นต้นน้ำของห้วยแม่ละเมา ห้วยแม่จะเรา ห้วยพะวอ ห้วยแม่กาษา ห้วยแม่กิ๊ดหลวง ห้วยพะเสาะ ห้วยสะมึนหลวง ห้วยแสม และห้วยแม่ระมาด อันเป็นแหล่งต้นน้ำสำคัญไหลลงสู่พื้นที่เกษตรกรรมของอำเภอแม่สอด และอำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก

 ภูมิอากาศ 
สภาพอากาศโดยทั่วไปเย็นสบายตลอดปี มีอุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 20 องศาเซลเซียส ฤดูฝนมีฝนตกชุกคล้ายกับภูมิอากาศทางภาคใต้ของประเทศไทย มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 1,676 มิลลิเมตรต่อปี ในฤดูหนาวมีหมอกมาก ลมแรง  และอากาศหนาวเย็น

 สถานที่ตั้ง 
อยู่บนเส้นทางสายแม่ระมาด-บ้านตาก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1175) มีตำแหน่งที่ตั้งค่อนไปทางตะวันตก ใกล้อำเภอแม่ระมาด

ทรัพยากรป่าไม้
เนื่องจากพื้นที่ป่ามีความอุดมสมบูรณ์และมีสภาพป่าหลายชนิดปะปนกันซึ่งมีทั้งป่าผลัดใบและป่าไม่ผลัดใบจำแนกได้ดังนี้

- ป่าดิบเขา (Hill Evergreen Forest)
ป่าดิบเขาเป็นป่าที่อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 1,000 เมตรขึ้นไป ส่วนใหญ่อยู่บนเทือกเขาสูงทางภาคเหนือ ป่าดิบเขาในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ พบได้ทั่วไปบริเวณยอดเขา พันธุ์ไม้ที่ขึ้นอยู่ได้แก่ ก่อ สน ตุ้มแต๋น มะขามป้อม จำปีป่า สารภี นมนาง มะส้าน ทะโล้ ยมหิน เนียง หรือ ลูกเนียง เงาะป่า ละมุดป่า ขนุนป่า ไผ่หก เป็นต้น

- ป่าดิบแล้ง (Dry Evergreen Forest)
ป่าดิบแล้งในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ พบได้ทั่วไปบริเวณหุบเขาและริมลำห้วย มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 500 เมตร พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ ยาง ตะเคียน มะม่วงป่า ลำไยป่า มะไฟ มะเดื่อ ไทร ตะแบก เป็นต้น

- ป่าสน (Coniferous Forest)
ป่าสนในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ พบได้ทั่วไปบริเวณยอดเขาและสันเขาที่มีระดับสูงจากน้ำทะเลตั้งแต่ 200 เมตรขึ้นไป บางครั้งพบขึ้นปนอยู่กับป่าแดงและป่าดิบเขา พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ สนสองใบ สนสามใบ ก่อ รัก รัง เหียง เป็นต้น

- ป่าเบญจพรรณ (Mixed Deciduous Forest)
ป่าชนิดนี้พบมากในภาคเหนือของประเทศ ป่าเบญจพรรณในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ มักพบทางตอนกลางและทิศตะวันออกของพื้นที่ มีลักษณะเป็นป่าโปร่งประกอบด้วยต้นไม้ขนาดกลางเป็นส่วนมาก พื้นที่ป่าไม่รกทึบมีไม้ไผ่ชนิดต่าง ๆ และไม้สักขึ้นปะปนกัน นอกจากนี้ยังพบ ไม้แดง ประดู่ เติม รกฟ้า สมอพิเภก กระพี้เขาควาย กว้าว ซ้อ เป็นต้น ในฤดูแล้งต้นไม้ทั้งหมดจะพากันผลัดใบเพื่อลดการคายน้ำ

ทรัพยากรสัตว์ป่า

สัตว์ที่พบเห็นได้มาก ได้แก่ หมี เก้ง หมูป่า ไก่ป่า กบ เม่น นิ่ม ตุ่น กระรอก อีเห็น บ่าง กระต่ายป่า ค้างคาว พังพอน งูเห่า งูจงอาง และนกชนิดต่าง ๆ รวมทั้งผีเสื้อและแมลงต่าง ๆ อีกด้วย ส่วนสัตว์ป่าที่พบเจอได้น้อย ได้แก่ เลียงผา เสือไฟ ชะนี นกกก เป็นต้น

 แหล่งท่องเที่ยวในอุทยาน 
ภายในอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ มีแห่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สนใจหลายอย่างด้วยกัน ได้แก่
 น้ำตกขุนพะวอ เป็นน้ำตกขนาดใหญ่ สูงประมาณ 100 เมตร ไม่มีทางสำหรับรถ ต้องเดินเท้าเข้าไปอีกประมาณ 1 ชั่วโมง ระหว่างทางมีจุดชมวิวหลายแห่ง
 ห้วยแม่ละเมา เป็นลำห้วยขนาดใหญ่ เหมาะกับกิจกรรมล่องแก่ง สามารถเดินทางมาจากถนนสาย จังหวัดตาก-อำเภอแม่สอด (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105) กิโลเมตรที่ 50 มีพรรณไม้และนกนานาชนิดให้ศึกษา

 การเดินทาง 
การเดินทางสู่อุทยานแห่งชาติขุนพระวอ ใช้เส้นทางต่างๆ ได้ดังนี้
 เดินทางจากอำเภอแม่ระมาด ใช้เส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1175 ห่างจากอำเภอแม่ระมาดประมาณ 18 กิโลเมตร 
 เดินทางจากอำเภอบ้านตาก ใช้เส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1175 อยู่ห่างจากอำเภอบ้านตาก ระยะทางราว 60 กิโลเมตร
# ตึกโดม
ตึกโดม หรือ แม่โดม (ชื่อที่นิยมเรียกอย่างเคารพของบุคคลภายในมหาวิทยาลัย) แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หรือชื่ออย่างเป็นทางการเดิม อาคารโดม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นอาคารทรงโดมยอดแหลม วางซ้อนตัวกัน 2 ชั้น มีความสูง 16 เมตร โดยปีกซ้ายและขวามี 2 ชั้น มีผังเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้ายาว ได้รับการออกแบบโดย นายจิตรเสน (หมิว) อภัยวงศ์ ด้วยการเชื่อมต่ออาคารทั้ง 4 หลัง ที่เป็นของกองพันทหารราบที่ 4 เดิม เข้าเป็นตึกเดียวกัน โดยจุดเชื่อมตรงกลางระหว่างอาคารที่ 2 และ 3 ได้ออกแบบให้มีลักษณะโดดเด่น ซึ่งศาสตราจารย์ ดร. ปรีดี พนมยงค์ ผู้ประศาสน์การ มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมืองได้ให้แนวคิด เพื่อให้เป็นสถาปัตยกรรม ที่มีลักษณะที่โดดเด่น ไม่ได้เลียนแบบชาติอื่นแต่อย่างใด

ตึกโดมในปัจจุบัน คงเหลือเพียงอาคาร 2 และ 3 เดิม เท่านั้น เนื่องได้มีการทุบตึกฝั่งเหนือและใต้ออกเพื่อสร้างตึกคณะเศรษฐศาสตร์ สำนักหอสมุด (หอสมุดปรีดี พนมยงค์) และอาคารเอนกประสงค์

ตัวหลังคาตึกโดมเป็นรูปทรงกรวยยอดแหลม 2 ชั้น มีความหมายดังนี้
 ฐานของกรวยเป็น 8 เหลี่ยม ยังไม่สามารถระบุความหมายของสถาปนิกผู้ออกแบบได้ ซึ่งคนทั่วไปเข้าใจว่ามี 6 เหลี่ยม ตามหลัก 6 ประการของคณะราษฎร 
 ยอดแหลม หมายถึง การบรรลุความปรารถนาสูงสุด 
 อาคารสองปีกด้านท่าพระจันทร์และด้านท่าพระอาทิตย์ หมายถึงการศึกษาที่แผ่ขยายวงกว้างในหมู่ราษฎร 

แต่อีกนัยหนึ่ง โดม หมายถึง ดินสอเขียนฟ้า นั่นคือ โดมเปรียบประดุจดินสอ ที่ใช้จดบันทึกเรื่องราวต่าง ๆ มากมายลงบนท้องฟ้า 
       
บริเวณชั้น 3 เป็นหอเกียรติยศ และพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งเป็นวันธรรมศาสตร์

สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ เสนอชื่ออาคารโดมธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ตึกโดม แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ท่าพระจันทร์) ได้รับพระราชทานรางวัล อาคารอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่น ประเภทสถาบันและอาคารสาธารณะ ในงานสถาปนิก 48 จากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
# น็อกเทิร์น
น็อกเทิร์น  บทเพลงสำหรับเดี่ยวเปียโนในลักษณะโรแมนติก ให้บรรยากาศยามค่ำคืน ทั้งนี้ไม่ได้หมายความว่าน็อกเทิร์นจะเป็นเพลงที่มีแต่ความหวานซึ้ง น็อกเทิร์นบางบทก็มีอารมณ์ที่รุนแรง อาทิ Nocturne op.48 no.1 in c minor, Nocturne op.9 no.3 ดังนั้นน็อกเทิร์นจึงมีความแตกต่างจากลัลลาบาย (lullaby) ซึ่งมีความหมายว่าเพลงกล่อมเด็ก

อย่างไรก็ตามผู้ที่ใช้คำว่า "น็อกเทิร์น" เป็นคนแรกหาใช่ชอแป็งแต่อย่างใด คนที่ใช้คนแรก คือ จอห์น ฟีลด์ (John Field) หากแต่น็อกเทิร์นของชอแป็งนั้นมีความไพเราะและเป็นที่รู้จักแพร่หลายมากกว่า คำที่ใช้แทนน็อกเทิร์นนั้นได้แก่ "นอตตูร์โน" (notturno)

เพลง Liebestraum no.3 ของฟรานซ์ ลิซท์ ก็เป็นเพลงประเภทนี้ที่อาจกล่าวได้ว่ารู้จักแพร่หลายมากที่สุด อีกเพลงคือ Nocturne op.9 no.2 ของชอแป็ง
# เอตูว์ด
เอตูว์ด ในภาษาฝรั่งเศส หรือ เอทูด ในภาษาอังกฤษ  หมายถึง แบบฝึกหัด เป็นเพลงที่นักประพันธ์เพลงแต่งเพื่อมีวัตถุประสงค์ให้ลูกศิษย์ได้ฝึกหัดเพลงที่มีทักษะในการเล่นที่สูงขึ้น ส่วนใหญ่ทักษะที่ใช้เล่นในเอตูว์ดมักเป็นทักษะเฉพาะทาง หรือเทคนิคเฉพาะทั้งสำหรับเครื่องดนตรีนั้น ๆ และสำหรับเทคนิคนั้น ๆ เพลงเอทูดนั้นเป็นเพลงที่นับว่านักเปียโนที่มีความสามารถในระดับสูงควรฝึกหัดด้วยกันทั้งสิ้น

ผู้แต่งบทเพลงเอตูว์ดที่มีชื่อเสียงมากได้แก่ ชอแป็งเขาได้แต่งในผลงานลำดับที่ 10 จำนวน 12 บท และลำดับที่ 25 จำนวน 12 บท รวมทั้งที่ไม่ได้จัดพิมพ์อีก 3 บท ครบทั้งบันไดเสียงเมเจอร์และไมเนอร์ ในทุกคีย์ รวมแล้วเขาได้แต่งไว้ทั้งหมด 27 บท ในแต่ละบทนั้นจะมีเทคนิคการเล่นที่แตกต่างกัน เช่น เทคนิค ขั้นคู่ 3 ที่เป็นเพลงที่ให้เล่นขั้นคู่ 3 ในมือขวา ไล่ขึ้นและลงอย่างรวดเร็ว ซึ่งต้องอาศัยความชำนาญในเทคนิคอื่น ๆ

เพลงเอตูว์ดในปัจจุบันถือเป็นรายการเพลงแข่งบังคับของการแข่ง "Piano Chopin compettion"

ตัวอย่างเพลง Étude

 Étude in C minor, Op.10, No.12 (Revolutionary) - Chopin
 Symphonic Études - Schumann
 Concert Étude in D-flat - Liszt
# วินโดวส์ 2.0
วินโดวส์ 2.0  ได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) ซึ่งเป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์ 1.0 โดยได้เพิ่มระดับศักยภาพและความสามารถหลายส่วน และบางส่วนนั้นคล้ายคลึงกับแมคอินทอชรุ่นแรก

วินโดวส์ 2.0 อนุญาตให้วินโดว์ต่างๆ ซ้อนกันได้ โดยความสามารถนี้ไม่สามารถทำได้ในวินโดวส์ 1.0 เนื่องจากคดีฟ้องร้องระหว่างไมโครซอฟท์และแอปเปิล คอมพิวเตอร์ รวมถึงยังได้เปลี่ยนไปใช้ปุ่ม Minimize และ Maximize รวมถึงการรองรับการใช้ปุ่มลัด (shortcut keys) ขั้นสูง แต่การบริหารจัดการไฟล์ในวินโดวส์นั้นยังใช้ดอสเป็นฉากหลังอยู่เหมือนรุ่นก่อนหน้านี้

วินโดวส์ 2.0 เป็นรุ่นแรกที่ไมโครซอฟท์ เวิร์ด และเอกซ์เซลรันบนวินโดวส์ และยังได้รับการสนับสนุนจากผู้พัฒนาอื่นๆเพิ่มขึ้นอย่างมากกว่ารุ่นก่อน
# วินโดวส์ 1.0
วินโดวส์ 1.0  เป็นระบบปฏิบัติการ 16-บิต รุ่นแรกของไมโครซอฟท์ที่ใช้กราฟิกและรองรับการทำงานหลายโปรแกรมพร้อมกัน โดยได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985)

 ภาพรวม 
วินโดวส์ 1.0 รันจากดอส โดยวินโดวส์ 1.0 สามารถเรียกใช้งานโปรแกรมและฟังก์ชันต่างๆบนดอสได้ รวมถึงโปรแกรมสำหรับวินโดวส์นั้นยังรันด้วยไฟล์ .exe เหมือนโปรแกรมดอสอื่น ๆ แต่ว่าวินโดวส์ไฟล์ .exeนั้นเป็นรูปแบบใหม่ต่างจากเดิม ซึ่งสามารถเรียกได้ผ่านวินโดวส์เท่านั้น

วินโดวส์ 1.0 สามารถเรียกได้ว่าเป็นเพียงการแสดงผลส่วนหน้าของดอส ไม่ว่าจะเป็นการบริหารจัดการไฟล์นั้น วินโดวส์เรียกใช้ฟังก์ชันต่าง ๆ ในดอสอีกที ซึ่งทำให้วินโดวส์นั้นไม่สามารถทำงานได้ด้วยตัวเอง หากไม่มีดอส ซึ่งวินโดวส์รุ่นต่อ ๆ ไปนั้นจะแทนที่ดอส จนสุดท้ายแล้วไม่จำเป็นที่ต้องพึ่งพาดอสต่อไป

เนื่องจากไมโครซอฟท์ได้มีการรองรับความเข้ากันได้กับรุ่นก่อน ๆ อย่างมาก จึงทำให้โปรแกรมที่พัฒนาสำหรับวินโดวส์ 1.0 นั้นยังสามารถทำงานได้ในวินโดวส์รุ่นปัจจุบัน และยังสามารถเปลี่ยนโปรแกรมให้เป็นรูปแบบทันสมัยเหมือนโปรแกรมปัจจุบันได้โดยการแก้ไขเพียงเล็กน้อย

 ประวัติรุ่น 
วินโดวส์ 1.0 นั้นไม่เคยออกวางจำหน่าย รุ่นแรกที่แท้จริงนั้นเป็นรุ่น 1.01 โดยรุ่น 1.0 นั้นเป็นรุ่นที่ได้แสดงเป็นตัวอย่างที่งาน Comdex เมื่อปีพ.ศ. 2525 ซึ่งเป็นเวลา 14 เดือนก่อนที่วินโดวส์ 1.01 จะวางจำหน่าย

วินโดวส์ 1.02 ได้ออกวางจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2529 สำหรับนานาชาติซึ่งได้มีรุ่นสำหรับหลากหลายภาษาด้วยกัน

วินโดวส์ 1.03 ได้ออกวางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2529 ซึ่งสำหรับสหรัฐอเมริกา โดยได้เพิ่มความสามารถให้เหมือนกับรุ่นนานาชาติ และ drivers สำหรับเครื่องพิมพ์และหน้าจอเพิ่มเติม

วินโดวส์ 1.04 ได้ออกวางจำหน่ายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2530 ซึ่งได้เพิ่มการรองรับสำหรับกราฟิกการ์ด VGA สำหรับเครื่องไอบีเอ็ม PS/2 เครื่องใหม่

 เกร็ด 
 ความต้องการขั้นต่ำของวินโดวส์ 1.0 คือ MS-DOS 2.0 แรม 256KB และฮาร์ดดิสก์
 แม้ว่าไฟล์คำสั่งของวินโดวส์นั้น จะเหมือนกับดอส นั้นคือ .exe แต่กลับไม่มีฟังก์ชันที่พิมพ์ว่า "This program requires Microsoft Windows" (โปรแกรมนี้ต้องการไมโครซอฟท์ วินโดวส์) ในกรณีที่โปรแกรมรันบนดอส แต่กลับออกแบบไฟล์ให้ดอสไม่รับไฟล์ดังกล่าวและแสดงข้อผิดพลาดว่า "program too large to fit in memory" (โปรแกรมขนาดใหญ่เกินว่าที่จะใส่ในหน่วยความจำ) แทน
 เป็นเพราะว่าวินโดวส์นั้นได้ออกแบบสำหรับการทำงานหลายโปรแกรมพร้อมกันตั้งแต่เริ่มแรก จึงทำให้โปรแกรมบนวินโดวส์นั้นมีเมนูบาร์เป็นของตัวเอง ต่างกับแมคอินทอชที่สับเปลี่ยนเมนูบาร์อันบนสุดของหน้าจอ
# การอภิปรายไม่ไว้วางใจ
ญัตติไม่ไว้วางใจ หรือ การอภิปรายไม่ไว้วางใจ (, motion of censure) คือ การที่สมาชิกสภาล่าง (โดยมากเป็นสมาชิกฝ่ายค้าน) เข้าชื่อการเสนอญัตติเพื่อสอบสวนรัฐบาล กระทำเมื่อเห็นว่าการทำงานของรัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีไม่เป็นที่พอใจ ในกรณีนี้สมาชิกมีสิทธิเข้าชื่อเสนอญัตติไม่ไว้วางใจ ถือเป็นวิธีการหนึ่งในการควบคุมและตรวจสอบการทำงานของรัฐบาล วิธีอื่นนอกจากนี้ ได้แก่ การตั้งกระทู้ถาม การแสดงบัญชีรายการทรัพย์สินและหนี้สิน การถอดถอนจากตำแหน่ง การอภิปรายไม่ไว้วางใจเป็นวิธีที่เห็นผลชัดเจนที่สุด มีผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐบาลมากที่สุด และยังเป็นการคานอำนาจของฝ่ายบริหาร (รัฐบาล) โดยฝ่ายนิติบัญญัติ (รัฐสภา) ที่ชัดเจนและได้ผลดีที่สุดด้วย

การอภิปรายไม่ไว้วางใจเป็นไปตามหลักการที่ว่า "ฝ่ายบริหารจะอยู่ได้ก็โดยความไว้วางใจของฝ่ายนิติบัญญัติ" ดังนั้นการอภิปรายไม่ไว้วางใจจะมีขึ้นก็ต่อเมื่อรัฐสภาเห็นว่ารัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีไม่ควรแก่การไว้วางใจให้ปฏิบัติหน้าที่ต่อไป ซึ่งอาจเกิดจากการตัดสินใจผิดพลาด การใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบ เป็นต้น

 สหราชอาณาจักร 
ตามจารีตประเพณีในระบบเวสต์มินสเตอร์ หากกฎหมายงบประมาณรายจ่ายไม่ผ่านความเห็นชอบของสภาสามัญชน รัฐบาลมีทางเลือกอยู่สองทางคือลาออกหรือเปิดอภิปรายให้จัดการเลือกตั้งใหม่ ซึ่งคล้ายคลึงกับการอภิปรายไม่ไว้วางใจ ในสภาวะการณ์เช่นนี้ รัฐบาลในระบบเวสต์มินสเตอร์จะอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเนื่องจากไม่สามารถใช้จ่ายเงินได้

 ประเทศญี่ปุ่น 
มาตรา 69 ของรัฐธรรมนูญแห่งประเทศญี่ปุ่น ค.ศ. 1947 บัญญัติว่า "หากสภาผู้แทนราษฎรมีมติเห็นชอบญัตติไม่ไว้วางใจ หรือมีมติไม่เห็นชอบญัตติไว้วางใจ คณะรัฐมนตรีทั้งคณะพึงลาออก เว้นแต่ว่ามีการยุบสภาผู้แทนราษฎรภายในสิบวัน"

 ประเทศไทย 

 หมายเหตุ
# วินโดวส์ 3.x
วินโดวส์ 3.x  เป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์ระบบปฏิบัติการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 ถึงปี ค.ศ. 1994 ซึ่งเป็นช่วงที่ได้ประสบความสำเร็จอย่างกว้างขวาง และกลายเป็นคู่แข่งหลักกับแมคอินทอช

 วินโดวส์ 3.0 

วินโดวส์ 3.0 เป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์ 2.0 ได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) ซึ่งมีการปรับเปลี่ยนส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ขึ้นมาใหม่ รวมถึงพัฒนาความสามารถทางเทคนิคอย่างการบริหารจัดการหน่วยความจำ เพื่อใช้ประโยชน์จากหน่วยประมวลผลอินเทล 80286 และ 80386

โปรแกรมออกแบบสำหรับดอสสามารถรันได้ในวินโดวส์ อย่างไรก็ตามเกมส่วนใหญ่ยังต้องการเข้าถึงดอสโดยตรง โปรแกรมบริหารไฟล์เดิมบนดอสนั้น ได้ถูกแทนที่ด้วยโปรแกรม "Program Manager" และ "File Manager" ซึ่งออกแบบมาสำหรับวินโดวส์ตั้งแต่รุ่น 3.0 โดยเฉพาะ ทำให้การเรียกใช้โปรแกรมต่าง ๆ ง่ายขึ้น โปรแกรมย่อยหลายโปรแกรมได้รวมมาในวินโดวส์รุ่นนี้อย่างเช่น Notepad Calculator และ Solitaire เป็นต้น

 วินโดวส์ 3.1 

right|thumb|โลโก้วินโดวส์ 3.1
วินโดวส์ 3.1 (ชื่อรหัส: Janus) ได้ออกวางจำหน่ายวันที่18 มีนาคม พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) ซึ่งได้รวมฟอนต์ TrueType และฟอนต์คุณภาพสูงอื่น ๆ ทำให้เป็นรุ่นแรกที่ถือเป็นแพลตฟอร์มสำหรับการพิมพ์อย่างจริงจัง รุ่นนี้ยังได้รวมโปรแกรมอย่าง Minesweeper แทนที่ Reversi

 วินโดวส์ 3.11 
วินโดวส์ 3.11 นั้นเป็นอัปเดตสำหรับวินโดวส์ 3.1 ซึ่งไม่ใช่ตัวเต็ม โดยคล้ายคลึงกับ Service Pack ในรูปแบบปัจจุบัน สำหรับผู้ที่ไม่มีวินโดวส์ 3.1 นั้นก็ได้มีแผ่นสำหรับตัวเต็มสำหรับวินโดวส์ 3.11 เช่นกัน ออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2536 http://support.microsoft.com/kb/32905

 วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 

 วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.1 
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.1 ได้ออกวางจำหน่ายเดือนตุลาคม พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นรุ่นที่มีความสามารถเสริมมากกว่าวินโดวส์ 3.1 โดยรองรับระบบเน็ตเวิร์กในตัว รวมถึงโพรโทคอลต่าง ๆ อย่างการแชร์ข้อมูลด้วย SMB ผ่านโพรโทคอล NetBEUI หรือ IPX นอกจากนั้นยังรวมโปรแกรมเกม Hearts

 วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.11 
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.11 ได้ออกวางจำหน่ายเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ซึ่งรองรับการเข้าถึงไฟล์ 32-บิต และการเปลี่ยนทิศทางเน็ตเวิร์ก 32-บิต ส่วนประกอบ Winsockนั้นจำเป็นสำหรับความสามารถเน็ตเวิร์ก TCP/IP บนวินโดวส์

 วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.2 
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.2 นั้นเป็นรุ่นที่ออกสำหรับตลาดประเทศจีน โดยใช้อักษรจีนตัวย่อในการแสดงผล
# วินโดวส์ 98
วินโดวส์ 98 (, ชื่อรหัส: Memphis) เป็นระบบปฏิบัติการ GUI ออกแบบสำหรับผู้ใช้ทั่วไปซึ่งเป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์ 95 พัฒนาโดยไมโครซอฟท์ และวางจำหน่ายวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) และรุ่นอัปเดตวินโดวส์ 98 Second Edition ได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) รุ่นต่อจากวินโดวส์ 98 คือวินโดวส์ Me

 ความสามารถใหม่ 
วินโดวส์ 98 รองรับ AGP และ USB ยูเอสบีดีขึ้นกว่าเดิม และได้เพิ่มการรองรับการใช้งานหลายหน้าจอ รองรับดีวีดีไดรฟ์ในตัว สนับสนุนระบบไฟล์ FAT32 ซึ่งทำให้สามารถรองรับฮาร์ดดิสก์ขนาดใหญ่กว่า 2 จิกะไบต์ได้ นอกจากนั้นยังเป็นรุ่นแรกที่รองรับ ACPI 
ในส่วนอินเทอร์เน็ตที่เพิ่มขึ้นมานั้น ได้แก่ Internet Connection Sharing (ICS) ซึ่งทำให้หลายเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นสามารถแชร์อินเทอร์เน็ตผ่านแลนได้ด้วย Network address translation (NAT) และยังมาพร้อมกับ NetMeeting 3.0 และอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 5.0

 มาตรฐานไดรเวอร์ใหม่ 
วินโดวส์ 98 รองรับ AGP และ USB ยูเอสบีดีขึ้นกว่าเดิม และได้เพิ่มการรองรับการใช้งานหลายหน้าจอ รองรับดีวีดีไดรฟ์ในตัว สนับสนุนระบบไฟล์ FAT32 ซึ่งทำให้สามารถรองรับฮาร์ดดิสก์ขนาดใหญ่กว่า 2 จิกะไบต์ได้ นอกจากนั้นยังเป็นรุ่นแรกที่รองรับ ACPI ในส่วนอินเทอร์เน็ตที่เพิ่มขึ้นมานั้น ได้แก่ Internet Connection Sharing (ICS) ซึ่งทำให้หลายเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นสามารถแชร์อินเทอร์เน็ตผ่านแลนได้ด้วย Network address translation (NAT) และยังมาพร้อมกับ NetMeeting 3.0 และอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 5.0

 ความต้องการของระบบ 
วินโดวส์ 98 ต้องการความต้องการระบบดังนี้ 
 ซีพียู 486 DX2, 66 MHz หรือสูงกว่า (แนะนําให้ใช้ เพนเทียม) 
 แรม 16MB of RAM (แนะนำ 24MB)
 มีเนื้อที่ว่างในฮาร์ดดิสก์เพียงพอ ซึ่งขึ้นอยู่รับวิธีการติดตั้งและส่วนประกอบที่เลือก
ในกรณีที่อัปเกรดจากวินโดวส์ 95 ต้องการเนื้อที่ 140-315 MB (โดยปกติใช้ 205 MB)
หากติดตั้งใหม่บนระบบไฟล์ FAT16 ต้องการเนื้อที่ 210-400 MB (โดยปกติใช้ 260 MB)
หากติดตั้งใหม่บนระบบไฟล์ FAT32 ต้องการเนื้อที่ 190-305 MB (โดยปกติใช้ 210 MB)
 หน้าจอ VGA หรือสูงกว่า
 ซีดีรอม หรือ ดีวีดีไดรฟ์
 เมาส์ที่รองรับวินโดวส์

 เกร็ด 
 ตั้งแต่วินโดวส์เอกซ์พีได้ออกวางจำหน่ายในปีพ.ศ. 2545เป็นต้นมา ผู้พัฒนามักจะนิยมกำหนดให้วินโดวส์ 98 เป็นระบบปฏิบัติการขั้นต่ำสุด ที่ยังคงสามารถใช้งานโปรแกรมนั้นๆได้
# วินโดวส์ 2000
วินโดวส์ 2000  เป็นระบบปฏิบัติการมาจากสายผลิตภัณฑ์วินโดวส์เอ็นทีโดยออกแบบสำหรับธุรกิจ ซึ่งเป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์เอ็นที 4.0 ซึ่งได้ออกในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) จากนั้นวินโดวส์เอกซ์พี ได้รับช่วงต่อในปี พ.ศ. 2544 และวินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2003 ในปี พ.ศ. 2546

วินโดวส์ 2000 ได้แบ่งเป็นรุ่นดังนี้:
 Windows 2000 Professional
 Windows 2000 Server
 Windows 2000 Advanced Server
 Windows 2000 Datacenter Server
 Windows 2000 Advanced Server Limited Edition (สำหรับ Intel Itaninum ไมโครโพรเซสเซอร์ 64-บิต)

 ภาษาที่ใช้ได้ 
วินโดวส์ 2000 รองรับภาษาอาหรับ อาร์เมเนีย บอลติก ยุโรปกลาง ซีริลลิก จอร์เจีย กรีก ฮีบรู อินเดีย ญี่ปุ่น เกาหลี จีนตัวย่อ จีนตัวเต็ม ไทย ตุรกี เวียดนาม และภาษาในแถบตะวันตก
# ดอส (ระบบปฏิบัติการ)
ดอส (ย่อมาจาก Disk Operating System) เป็นชื่อเรียกระบบปฏิบัติการหลายตัวที่พัฒนาโดยไอบีเอ็มและไมโครซอฟท์ ในช่วงปี พ.ศ. 2524-2538 (โดยถ้ารวมดอสในวินโดวส์ จะนับถึงปี พ.ศ. 2543) ตัวอย่างของระบบปฏิบัติการนี้เช่น PC-DOS, MS-DOS, FreeDOS, DR-DOS, Novell-DOS, OpenDOS, PTS-DOS, ROM-DOS เนื่องจากดอสมีผู้ผลิตหลายเจ้า เช่น PC-DOS จากไอบีเอ็ม และ MS-DOS จากไมโครซอฟท์ เป็นต้น และดอสอื่นๆ ระบบปฏิบัติการดอสส่วนมากทำงานภายใต้เครื่องไอบีเอ็มพีซีเสมือน ที่ใช้ซีพียู อินเทล x86
# วินโดวส์มี
วินโดวส์มี (, ชื่อรหัส: Millennium) หรือ Windows Millennium Edition เป็นระบบปฏิบัติการกูอี้ 16/32-บิต ออกแบบสำหรับผู้ใช้ทั่วไปซึ่งเป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์ 98 พัฒนาโดยไมโครซอฟท์ และวางจำหน่ายวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000)

 ภาพรวม 
วินโดวส์มี มีกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้ใช้ตามบ้านทั่วไปต่างจากวินโดวส์ 2000 ที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นธุรกิจ องค์กร ซึ่งได้วางจำหน่ายหลายเดือนก่อนหน้าวินโดวส์มี แม้ว่าวินโดวส์มีนั้นออกตามหลังวินโดวส์ 2000 แต่กลับเป็นรุ่นที่ต่อช่วงจากวินโดวส์ 95 และวินโดวส์ 98 ซึ่งวินโดวส์มีไม่ได้มีสายจากเอ็นทีเหมือนอย่างในวินโดวส์ 2000 หรือวินโดวส์เอกซ์พีที่แทนที่วินโดวส์มีในปีถัดมา

วินโดวส์มี มาพร้อมกับอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 5.5 Windows Media Player 7 และ Windows Movie Maker รุ่นแรกสำหรับการตัดต่อภาพยนตร์อย่างง่าย นอกจากนั้นไมโครซอฟท์ยังทำการอัปเดตส่วนติดต่อกับผู้ใช้แบบกราฟิก โดยได้รวมความสามารถที่เพิ่มในวินโดวส์ 2000 มาพร้อมกับวินโดวส์มี

วินโดวส์มีนั้นได้ปิดการเข้าถึงดอสแบบภาวะจริง (real mode) เพื่อให้ระบบบูตเร็วขึ้น แต่ส่งผลให้โปรแกรมที่พัฒนาบนดอสบางโปรแกรมที่เข้าถึงดอสแบบภาวะจริงนั้นไม่สามารถทำงานบนวินโดวส์มีได้ ซึ่งทำให้เกิดข้อวิพากษ์วิจารณ์ขึ้นในส่วนนี้ ซึ่งความจริงแล้วโปรแกรมที่ได้รับผลกระทบนั้นส่วนใหญ่เป็นโปรแกรมบริหารจัดการดิสก์

 ความสามารถใหม่ 
 System Restore โดยมีจุดประสงค์เพื่อให้การแก้ไขปัญหา และย้อนกลับระบบไปเวลาก่อนหน้าที่จะมีปัญหานั้นง่ายขึ้น ซึ่งสำหรับกรณีที่ติดตั้งไดรเวอร์ หรือแอปพลิเคชัน แล้วมีปัญหา สามารถใช้ System Restore เพื่อย้อนไปเวลาก่อนหน้านี้ที่ยังไม่มีปัญหา System Restore ทำงานด้วยการตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงของไฟล์ระบบปฏิบัติการ โปรแกรมและ แต่ไม่รวมถึงเอกสารข้อมูลอย่างที่เก็บไว้ใน My Documents จึงไม่ควรเข้าใจผิดว่าเป็นโปรแกรมสำรองข้อมูล
 Universal Plug and Play หรือย่อว่า UPnP ซึ่งวินโดวส์มี เป็นระบบปฏิบัติการรุ่นแรกที่รองรับเทคโนโลยีนี้
 Windows Image Acquisition (WIA) ซึ่งเป็น API มาตรฐานสำหรับการติดต่อกับอุปกรณ์ภาพอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง เช่น กล้องดิจิทัล พรินเตอร์ สแกนเนอร์ ได้อย่างง่ายดายขึ้น
 Automatic Updates ซึ่งเป็นโปรแกรมที่ทำการดาวน์โหลดและติดตั้งวินโดวส์อัปเดตที่สำคัญจากวินโดวส์อัปเดตเว็บไซต์ โดยค่าแรกเริ่มนั้นทำการตรวจสอบอัปเดตใหม่ทุก ๆ 24 ชั่วโมง
 System File Protection เป็นความสามารถที่มาพร้อมกับวินโดวส์ 2000 ในชื่อ Windows File Protection โดยพัฒนาขึ้นจาก System File Checker เดิมในวินโดวส์ 98 โดยมีเป้าหมายตรวจสอบไฟล์ระบบจากการเปลี่ยนแปลง หรือเสียหายอย่างอัตโนมัติ โดยหากพบว่าไฟล์อยู่ในกรณีดังกล่าว วินโดวส์จะทำการแทนที่ไฟล์นั้นด้วยไฟล์ต้นฉบับโดยอัตโนมัติ ซึ่งมีเป้าหมายเพื่อให้ระบบเสถียรขึ้นกว่าเดิม อย่างไรก็ตาม ความสามารถนี้ไม่ควรสับสนกับ System Restore ซึ่ง System Restore นั้นดูแลไฟล์กว้างขวางกว่าโดยบันทึกแบ่งเป็นจุดช่วงเวลา ต่างจากการทำงานของ System File Protection ที่คอยรักษาไฟล์ระบบสำคัญเท่านั้น และทำโดยอัตโนมัติ

 ความต้องการของระบบ 
 ความต้องการขั้นต่ำคือซีพียู 150 Mhz เนื้อที่ว่างบนฮาร์ดดิสก์ 320 MB และแรมอย่างน้อย 32 MBMinimum hardware requirements to install Windows Millennium 
 ความต้องการที่แนะนำคือซีพียู 300 Mhz และแรมอย่างน้อย 96 MB
# โอมิกูจิ
โอมิกูจิ (หรือ)Basic Terms of Shinto, Kokugakuin University, Institute for Japanese Culture and Classics, Tokyo 1984 เป็นกระดาษเขียนคำทำนายดวงชะตา มีให้เสี่ยงจับได้ที่ศาลเจ้าในศาสนาชินโต หรือวัดในศาสนาพุทธ ในประเทศญี่ปุ่น คำว่า "โอมิกูจิ" นั้นแปลตรงตัวว่า "สลากศักดิ์สิทธิ์" เปรียบเทียบได้กับการเซียมซีตามความเชื่อของจีน

โชค
thumbnail|โอมิกูจิที่ศาลเจ้าทงงุฮกไกโดที่ซัปโปโระ
การเสี่ยงโอมิกูจิมักทำโดยการเขย่ากล่องที่มีแท่งไม้เขียนหมายเลยบรรจุอยู่ จนแท่งไม้แท่งหนึ่งโผล่ออกมาจากรูที่ฝากล่อง หลังจากนั้นผู้เสี่ยงก็จะไปหยิบโอมิกูจิจากช่องที่มีหมายเลขตรงกับหมายเลขบนแท่งหมาย (คล้ายกับการเสี่ยงเซียมซี) อย่างไรก็ดี ศาลเจ้าและวัดหลายแห่งเปลี่ยนมาใช้วิธีให้ผู้เสี่ยงโชคหยิบโอมิกูจิที่พับแล้วจากกองโอมิกูจิเอง หรือไม่ก็ใช้เครื่องหยอดเหรียญ คำทำนายที่เขียนบนโอมิกูจิมีอยู่หลายแบบ ซึ่งเป็นทั้งโชคดีและโชคร้าย (เรียงตามขอบเขตของโชคลาภ):

ลำดับ กันซังไดชิเฮียกูเซ็ง เป็นไปตามนี้:

 โชคดีมาก 
 โชคดีปานกลาง 
 โชคดีเล็กน้อย 
 โชคดี 
 กึ่งโชคดี 
 โชคดีตามกรรม 
 โชคดีเล็กน้อยในอนาคต 
 โชคร้าย 

ลำดับ กันซังไดชิเฮียกูเซ็ง จะเพิ่มบางโชค เช่น "โชคร้ายมาก" 

คำทำนายบนโอมิกูจิมักประกอบด้วยคำทำนายทั่ว ๆ ไปเกี่ยวกับชีวิตของบุคคล โดยมีความเป็นไปได้หลายแบบ:

  - แนวทางที่เป็นมงคล/ไม่มงคล (ดูฮวงจุ้ย)
  – ความต้องการ
  – คนที่กำลังรอ
  – ของหาย
  – การเดินทาง
  – ดารทำธุรกิจ
  – การเรียน
  – การคาดคะเนทางตลาด
  – กำกม
  – ความรัก
  – ย้ายที่อยู่
  – วันเกิด, การส่งของ 
  – ความป่วย
  – จัดวันแต่งงาน

มีธรรมเนียมว่าหากโอมิกูจิที่จับได้ทำนายว่าโชคไม่ดี คนที่จับได้ต้องนำไปผูกไว้ที่ต้นสนในศาลเจ้าหรือวัดเพื่อป้องกันไม่ให้คำทำนายกลายเป็นจริง เหตุที่ทำเช่นนี้คือการเล่นคำว่า "ต้นสน" (松 อ่านว่า มัตสึ) กับคำว่า "รอ" (待つ อ่านว่า "มัตสึ" เช่นกัน) โดยกล่าวกันว่าการผูกจะทำให้โชคร้ายรออยู่ที่ต้นสน ไม่ไปเกาะคน ส่วนโอมิกูจิที่ทำนายว่าโชคดีนั้น ผู้ที่จับได้ควรจะเก็บเอาไว้ แม้ว่าในปัจจุบันจะไม่ค่อยมีคนเชื่อโอมิกูจิเท่าไหร่ โอมิกูจิก็ยังมีให้จับได้ในศาลเจ้าและวัดเกือบทุกแห่งในญี่ปุ่น และยังเป็นของคู่กับศาลเจ้าและวัดญี่ปุ่นตราบจนทุกวันนี้

ความสัมพันธ์กับคุกกี้เสี่ยงทาย
เซอิจิ คิโตะจากฟูเง็ตสึโดอ้างว่าโชคแบบสุ่มจากคุกกี้เสี่ยงทายมีที่มาจาก โอมิกูจิA History of Fugetsu-Do, www.fugetsu-do.com และสนับสนุนด้วยหลักฐานที่ว่าคุกกี้เสี่ยงทายอเมริกันมีที่มาจากขนมสึจิอูระเซ็มเบของเกียวโตในคริสต์ศตวรรษที่ 19Lee, Jennifer 8. (January 16, 2008). "Solving a Riddle Wrapped in a Mystery Inside a Cookie" "feb 24 2004 how to see your fortune the fortune cookie" The New York Times. Retrieved on January 16, 2008.

ภาพ
# ISO 639-1
ISO 639-1 เป็นส่วนแรกของมาตรฐาน ISO 639 สำหรับรหัสภาษา ประกอบไปด้วย ตัวอักษรสองหลัก สำหรับในการแบ่งแยกภาษาหลักๆ ต่างภายในโลก
รหัส ISO 639-1 เริ่มใช้เป็นมาตรฐานอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2545 โดยมีการเริ่มต้นพัฒนาในหลายปีก่อนหน้านั้น รหัสนี้ใช้ในการอ้างอิงภาษาต่างๆ เช่น

รหัสเหล่านี้เป็นชวเลขสากลและเป็นทางการที่เป็นประโยชน์สำหรับการระบุภาษา

+ ตัวอย่างของรหัส ISO 639-1 รหัส  ชื่อภาษา ISO 639-1 เอนโดนีม อังกฤษ  ฝรั่งเศส  เยอรมัน en  English      English  es  Spanish        pt  Portuguese        zh  Chinese      , 

 ภาษาไทย แสดงโดย th
 ภาษาอังกฤษ แสดงโดย en
 ภาษาญี่ปุ่น แสดงโดย ja

639-1
หมวดหมู่:ภาษา

la:ISO 639#ISO 639-1
nl:ISO 639#ISO 639-1
# การประมาณค่านอกช่วง
การประมาณค่านอกช่วง  เป็นวิธีหนึ่งของการมองอนาคต โดยหลักเป็นวิธีการมองในระยะสั้นซึ่งสันนิษฐานว่าอนาคตเป็นตอนต่อจากปัจจุบันและเศรษฐกิจสังคม และเทคโนโลยีจะดำเนินต่อไปในรูปแบบคงที่ วิกฤตการทางการเงินในเอเชียที่ผ่านมาสะท้อนให้เห็นข้อบกพร่องของวิธีการนี้อย่างชัดเจน