wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ซีโควยา
ซีโควยา (Ssiquoya ชื่อที่เจ้าตัวสะกด)  หรือ เซโควยา (Sequoya ชื่อที่มักสะกดกันในปัจจุบัน) มีชื่อในภาษาอังกฤษว่า จอร์จ กิสต์  (ประมาณ พ.ศ. 2310–2386) เป็นช่างเงินชาวเชโรกีและเป็นผู้ประดิษฐ์อักษรเชโรกีสำหรับเขียนภาษาเชโรกีในปีพ.ศ. 2364 ซึ่งนับว่าเป็นหนึ่งในเพียงไม่กี่ครั้งที่บุคคลผู้ไม่รู้หนังสือจะสามารถสร้างระบบการเขียนที่มีประสิทธิภาพสำหรับภาษาหนึ่งได้Wilford, John Noble. "Carvings From Cherokee Script’s Dawn ." New York Times. 22 June 2009 (retrieved 23 June 2009) "Sequoyah" , New Georgia Encyclopedia, accessed 3 Jan 2009 อักษรเชโรกีของซีโควยาได้แพร่หลายและเป็นที่ยอมรับในหมู่ชาวเชโรกี และทำให้อัตราการรู้หนังสือของชาวเชโรกีในสมัยนั้นสูงกว่าชาวอเมริกันที่อพยพมาจากยุโรปเสียอีก 

 การคิดค้นระบบการเขียน 
thumb|left|200px|ตัวอักษรที่ซีโควยาคิดค้นขึ้น เรียงตามลำดับที่เขาจัดไว้ในตอนแรก
ในฐานะช่างเงิน ซีโควยาจึงได้ติดต่อกับคนผิวขาวอยู่เป็นประจำ ทำให้ซีโควยาได้เห็น "ใบพูดได้" (talking leaves) หรือหนังสือ และเกิดแรงบันดาลใจที่จะสร้างระบบการเขียนสำหรับภาษาของตนบ้าง จึงได้เริ่มการคิดค้นตัวอักษรในช่วงประมาณปีพ.ศ. 2352 ในตอนแรกซีโควยาได้พยายามสร้างตัวอักษรขึ้นมาสำหรับคำแต่ละคำ โดยใช้เวลาเป็นปีเพื่อคิดตัวอักษรโดยแทบไม่สนใจไร่นาของตนเลย ทำให้บรรดาเพื่อนและเพื่อนบ้านคิดว่าเขาเสียสติไปแล้ว กล่าวกันว่าภรรยาของเขาได้เผางานในช่วงแรก ๆ ของเขา เพราะคิดว่าเป็นเวทมนตร์

ซีโควยาไม่ประสบความสำเร็จจนกระทั่งเขาได้ล้มเลิกความตั้งใจที่จะสร้างตัวอักษรขึ้นสำหรับคำแต่ละคำ และได้พยายามที่จะสร้างตัวอักษรขึ้นมาสำหรับพยางค์แต่ละพยางค์แทน หลังจากนั้นประมาณหนึ่งเดือน เขาได้สร้างตัวอักษรขึ้นมา 86 ตัว ซึ่งหลายตัวมีหน้าตาเหมือนอักษรละตินที่เขาได้แบบอย่างมาจากหนังสือสอนสะกดคำ Janine Scancarelli นักวิชาการทางด้านอักษรเชโรกีกล่าวว่า "ตัวอักษรหลายตัวมีรูปร่างหน้าตาคล้ายคลึงกับอักษรละติน ซีริลลิก กรีก และเลขอารบิก แต่ก็ไม่มีความสัมพันธ์ทางด้านเสียงในภาษาดังกล่าวกับภาษาเชโรกีแม้แต่น้อย"

เนื่องจากเขาไม่สามารถหาคนที่ต้องการจะเรียนรู้อักษรที่เขาประดิษฐ์ขึ้นมาได้ ซีโควยาจึงสอน Ayokeh (หรือ Ayoka) ลูกสาวของเขาเอง และได้เดินทางไปยังพื้นที่ที่ปัจจุบันเป็นรัฐอาร์คันซอ ซึ่งมีชาวเชโรกีอาศัยอยู่จำนวนหนึ่ง เขาได้พยายามโน้มน้าวให้หัวหน้าของคนในท้องถิ่นเห็นความสำคัญของอักษร และได้สาธิตให้ดู โดยให้คนเหล่านั้นพูดคำมาคำหนึ่ง แล้วเขาก็เขียนคำลงไป จากนั้นก็ให้ลูกสาวของเขาอ่านคำที่เขาเขียนไว้ การสาธิตดังกล่าวได้ทำให้เขาได้สอนอักษรกับคนเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย ซึ่งทำให้เกิดข่าวลือว่าเขาได้สอนวิชาการใช้เวทมนตร์กับพวกนักเรียน หลังจากที่สอนเสร็จแล้ว เขาได้ทดสอบการอ่านเขียนของนักเรียน ซึ่งก็ทำให้ชาวเชโรกีในที่แห่งนั้นเข้าใจว่าซีโควยาได้สร้างระบบการเขียนที่ใช้งานได้จริง

เมื่อซีโควยากลับมาทางตะวันออก เขาได้นำจดหมายปิดผนึกที่บันทึกคำพูดของหัวหน้าชาวพื้นเมืองที่อาร์คันซอมาด้วย และได้อ่านข้อความดังกล่าวให้กับชาวเชโรกีทางตะวันออกฟัง ทำให้มีชาวเชโรกีทางตะวันออกสนใจเรียนอักษรเชโรกีเพิ่มขึ้นอีก

ในปีพ.ศ. 2368 ชนชาติเชโรกีได้รับระบบการเขียนดังกล่าวอย่างเป็นทางการ และระหว่างปีพ.ศ. 2371 - 2377 นักเขียนและบรรณาธิการได้ใช้อักษรของซีโควยาตีพิมพ์ เชโรกี ฟีนิกซ์ หนังสือพิมพ์ฉบับแรกของชนชาติเชโรกี ซึ่งตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษและภาษาเชโรกี
# ขนมผักกาด
thumb|ผัดขนมผักกาด
thumb|ขนมผักกาดนึ่งสำเร็จรูปพร้อมกิน

ขนมผักกาด หรือ ขนมหัวผักกาด เป็นอาหารว่างจำพวกติ่มซำที่พบบ่อยในสำรับอาหารแต้จิ๋ว และในอาหารกวางตุ้ง นอกจากนี้ขนมผักกาดยังได้รับความนิยมในวัฒนธรรมอาหารหมิ่นใต้และหมิ่นตงเช่นในฝูเจี้ยนและไต้หวัน รวมทั้งในวัฒนธรรมของชาวจีนโพ้นทะเลในสิงคโปร์ และในมาเลเซีย ซึ่งชาวฮกเกี้ยนเหล่านี้รวมทั้งชาวไทยเชื้อสายจีนในภูเก็ตเรียก ฉ่ายถ้าวโก้ย  นิยมกินทั้งแบบนึ่ง แบบจี่ ทอด และแบบผัด

 ชื่อ 
ในภาษาไทยเรียกว่า “ขนมหัวผักกาด” ใช้เรียกอาหารแป้งนึ่งจากข้าวเจ้าและข้าวเหนียวโดยทั่วไป

ในภาษาอังกฤษอาจเรียกตามทับศัพท์สำเนียงแต้จิ๋ว คือ "chai tow kway" เมื่อแปลตามตัวคือ radish cake ผักกาดหัว (菜头) แต่บางครั้งเมื่อสับสนจากการแปล "แครอท" จากภาษาจีนกลาง ผักกาดหัวมักใช้คำว่า “萝卜“ (หลัวปั่ว) และ แครอทคือ “红萝卜“ (หงหลัวปั่ว) ทำให้บางพื้นที่ในประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ใช้ภาษาอังกฤษแบบฮกเกี้ยนเรียก "carrot cake" ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับ "เค้กแครอท" เค้กทำจากแครอทในวัฒนธรรมอาหารตะวันตก เนื่องจากการเรียกชื่อผิดนี้ทำให้เกิดการเขียนหนังสือแนะนำอาหารข้างทางของสิงคโปร์ที่โด่งดังและตั้งชื่อหนังสือว่า There's No Carrot in Carrot Cake (ไม่มีแครอทในขนมหัวผักกาด) ซึ่งเขียนโดย Dr. Olivia Law จัดพิมพ์โดย Epigram Books ในปี ค.ศ. 2010

 ส่วนประกอบ 
ทำจากแป้งข้าวเจ้า น้ำ หัวไชเท้าขาวขูดยาวหรือหั่นฝอยและควรบีบน้ำออกเพื่อช่วยลดรสเฝื่อนของไชเท้า อาจเติมแป้งเท้ายายม่อม แป้งสาลี แป้งข้าวโพด เพื่อให้เกาะตัวเป็นก้อนได้ดีขึ้น จากนั้นเติมเครื่องปรุงรสอื่น ๆ เช่น จำพวกเนื้อได้แก่กุ้งแห้ง เนื้อหมู หรือ กุนเชียง และจำพวกพืชหอมได้แก่ เห็ดหอม ถั่วลิสง กระเทียมเจียว รวมทั้งเหล้าจีน พริกไทยและเกลือ คลุกเคล้าให้เข้ากันพักไว้ แล้วนำไปนึ่ง หั่นเป็นแผ่นขนาดใหญ่ และกินกับน้ำจิ้มผสมน้ำส้มสายชูพริก

 ขนมผักกาดทอด 
นำขนมผักกาดที่นึ่งและทิ้งไว้ให้อุณหภูมิลดลงเพื่อให้มีความเหนียวจับตัวได้ดี นำไปจี่ ทอด หรือผัดกับกับไข่ อาจปรุงรสด้วยไชโป๊ น้ำมันหอย ซีอิ๊วดำหวาน น้ำตาลทราย พริกไทยป่น อาจเติมถั่วงอก
# อ่าวเวเนซุเอลา
อ่าวเวเนซุเอลา  เป็นอ่าวในทะเลแคริบเบียน ล้อมรอบด้วยแผ่นดินรัฐซูเลียและรัฐฟัลกอนของประเทศเวเนซุเอลา และจังหวัดกัวฮิราของประเทศโคลอมเบีย  

อ่าวแห่งนี้ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ ระหว่างคาบสมุทรปารากัวนาในรัฐฟัลกอน ประเทศเวเนซุเอลา กับคาบสมุทรกัวฮิราในประเทศโคลอมเบีย และมีการเชื่อมต่อกับทะเลสาบมาราไกโบผ่านคลองที่ขุดขึ้นเพื่อการเดินเรือ 

อ่าวเวเนซุเอลาถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1499 โดยอาลอนโซ เด โอเคดา ซึ่งมีผู้ร่วมเดินทางคืออเมริโก เวสปุชชี ปัจจุบันยังมีการโต้เถียงเรื่องอาณาเขตในน่านน้ำแห่งนี้ระหว่างโคลอมเบียกับเวเนซุเอลา ซึ่งไม่สามารถยุติลงได้แม้จะมีการเจรจากันมานานหลายทศวรรษ
# Stored procedure
เป็นโปรแกรมย่อยที่อยู่ในตัวดาต้าเบส หรือเรียกว่า SP เวลาก้อปปี้ดาต้าเบสไปไหน SP ก็จะติดไปด้วย เพราะจะถูกโหลดขึ้นมาอยู่แล้วตอนเปิดดาต้าเบส ก็คือใช้ในการติดต่อกับดาต้าเบส (Data Access Layer ซึ่งเป็นชั้นล่างสุดของ N-Tier) กล่าวคือทำหน้าที่อ่านเขียนลบแก้ไขดาต้าเบส ปกติไม่มีหน้าที่คิดไม่มีหน้าที่ตรวจสอบค่า
# ย่านความถี่
ย่านความถี่  คือแถบหรือย่านความถี่ของคลื่น ย่านความถี่มักจะหมายถึงย่านความถี่ของเสียง หรือย่านความถี่ของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่รวมทั้งแสง และ คลื่นวิทยุ อุปกรณ์วิทยุมักจะทำงานในย่านความถี่ใดย่านความถี่หนึ่งที่เฉพาะเจาะจง
# โคตส์แลนด์
โคตส์แลนด์  เป็นภูมิภาคหนึ่งในทวีปแอนตาร์กติกา ตั้งอยู่ทางตะวันตกของควีนมอดแลนด์และเป็นชายฝั่งด้านตะวันออกของทะเลเวดเดลล์ มีพื้นที่แผ่กว้างในทิศทางตะวันออกเฉียงเหนือ-ตะวันตกเฉียงใต้ระหว่างลองจิจูด 20º00´ ตะวันตกถึง 36º00´ตะวันตก ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือถูกค้นพบจากเรือสโกเชีย โดยวิลเลียม เอส. บรูซ ผู้นำของกลุ่มโครงการสำรวจทวีปแอนตาร์กติกาของสกอตแลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1902 ถึง ค.ศ. 1904 บรูซตั้งชื่อพื้นที่นี้ว่าโคตส์แลนด์ตามชื่อของเจมส์ โคตส์และพันตรีแอนดรูว์ โคตส์ ผู้สนับสนุนโครงการสำรวจ
# ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง
ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง (14 มิถุนายน ค.ศ. 1736 - 23 สิงหาคม ค.ศ. 1806) เป็นนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส รู้จักกันดีในฐานะผู้วางกฎว่าด้วยแรงระหว่างประจุ ซึ่งต่อมาชื่อของเขาได้ใช้เป็นหน่วยเอสไอสำหรับประจุไฟฟ้า คือ คูลอมบ์ (C)

 ประวัติ 
กูลงเกิดที่เมืองอ็องกูแลม (Angoulême) ประเทศฝรั่งเศส ในครอบครัวที่มีฐานะดี มีบิดาชื่ออ็องรี กูลง ซึ่งเป็นผู้ตรวจการสวนหลวงในเมืองมงเปอลีเย มารดาของเขาชื่อแคทเทอรีน บาเช ซึ่งมาจากครอบครัวค้าขนสัตว์

ขณะที่กูลงยังเยาว์วัย ครอบครัวของกูลงได้ย้ายไปยังกรุงปารีส ต่อมากูลงได้เข้าเรียนในวิทยาลัยมาซาแร็ง (Mazarin College) อันมีชื่อเสียง เขาได้เรียนวิชาคณิตศาสตร์กับปีแยร์ ชาร์ล มอนีเย (Pierre Charles Monnier) จนในที่สุดกูลงก็หลงใหลวิชาคณิตศาสตร์ ครั้นอายุได้ 21 ปี กูลงจึงกลับไปพักอาศัยกับบิดาและทำงานในวิทยาลัยในเมืองมงเปอลีเย สองปีให้หลัง เขาจึงตัดสินใจกลับกรุงปารีสและสอบเข้าโรงเรียนทหารที่เมืองเมซีแยร์ (Mézières)

ครั้นปี พ.ศ. 2304 กูลงก็สำเร็จการศึกษาและได้เข้าร่วมภารกิจสร้างป้อมบูร์บง (Fort Bourbon) ที่มาร์ตีนิก คราวที่เกิดสงครามเจ็ดปี เขาใช้ชีวิตที่นั่นแปดปีเพื่อควบคุมงานจนติดไข้ป่า ระหว่างนั้น เขาได้ทดลองว่าด้วยความทนทานของปูนก่อสร้างและโครงสร้างค้ำยัน ด้วยความอุตสาหะต่อมาเขาได้ยศเป็นนายพัน จากนั้นกูลงจึงเดินทางกลับกรุงปารีส แล้วทำงานที่เมืองลารอแชล ริมชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ณ ที่นั่นเขาได้ค้นพบกฎกำลังสอง
ผกผันของประจุ ทำนองเดียวกับกฎแรงดึงดูดระหว่างมวลของนิวตัน

ต่อมา ครั้นกูลงอายุได้ 45 ปี เขาจึงกลับมายังกรุงปารีส และได้รับตำแหน่งเป็นแอ็งต็องด็องเดโซเซฟงแตน (intendant des eaux et fontaines) หรือ "ผู้ตรวจการทางน้ำและน้ำพุ" จากนั้นไม่นานเขาก็เกษียณตัวเองไปอาศัยในบ้านเล็ก ๆ ที่เมืองบลัว (Blois) ต่อมาไม่นานรัฐบาลปฏิวัติก็เรียกตัวเขาไปร่วมประชุมบัญญัติหน่วยวัด ซึ่งในเวลาต่อมาได้เป็นรากฐานของระบบหน่วยระหว่างชาติ ไม่นานนักหลังจากนั้นเขาก็ถึงแก่กรรม

ผลงานของเขานอกเหนือจากกฎของกูลงแล้ว ยังมีผลงานการออกแบบผนังที่ป้อมบูร์บงซึ่งยังคงมาจนถึงปัจจุบัน

 กฎของกูลง 
กูลงได้ทำการทดลองวัดแรงระหว่างประจุในปี ค.ศ. 1785 โดยใช้เครื่องมือที่เรียกว่า เครื่องชั่งการบิด (torsion balance) แสดงเครื่องมือที่กูลงใช้วัดแรงไฟฟ้าระหว่างประจุทั้งสองทำให้

ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง เป็นผู้คิดค้นกฎของคูลอมบ์ขึ้นมาแล้ว กฎของกูลง (Coulomb's Law) มีใจความว่า "แรงระหว่างประจุไฟฟ้ามีค่าแปรผันตามผลคูณของประจุไฟฟ้าทั้งสองและแปรผกผันกับระยะทางระหว่างประจุไฟฟ้าทั้งสองยกกำลังสอง"

เมื่อ F คือ แรงระหว่างประจุไฟฟ้า หน่วย นิวตัน (N); ประจุไฟฟ้า Q1 และ Q2 คือ ขนาดของประจุไฟฟ้าทั้งสอง หน่วยเป็น คูลอมบ์ (C); R คือ ระยะทางระหว่างประจุไฟฟ้า หน่วย เมตร (m)
# ทะเลรอสส์
ทะเลรอสส์  เป็นอ่าวลึกของมหาสมุทรใต้ของทวีปแอนตาร์กติกาที่ตั้งอยู่ระหว่างดินแดนวิคตอเรียกับดินแดนมารีเบิร์ด ที่พบโดยเจมส์ คลาร์ก รอสส์ในปี ค.ศ. 1841 ทางตะวันตกของทะเลรอสส์เป็นเกาะรอสส์กับภูเขาไฟเอเรบัส, ทางตะวันออกเป็นเกาะรูสเวลต์ ทางใต้ปกคลุมด้วยหิ้งน้ำแข็งรอสส์ โรอัลด์ อะมุนด์เซนเริ่มโครงการเดินทางสำรวจขั้วโลกใต้ที่นี่ในปี ค.ศ. 1911 จากอ่าวเวลส์ที่ตั้งอยู่ที่หิ้งน้ำแข็ง ทางตะวันตกเป็นอ่าวแม็คเมอร์โดที่มักจะปลอดน้ำแข็งระหว่างฤดูร้อน ดินแดนใต้ที่สุดของทะเลรอสส์คือฝั่งทะเลกูลด์ที่ไกลจากขั้วโลกใต้ทางภูมิศาสตร์ราว 200 ไมล์ 

ดินแดนที่เป็นแผ่นดินของทะเลรอสส์ถูกอ้างสิทธิ์การเป็นเจ้าของจากสหราชอาณาจักรและนิวซีแลนด์ แต่เป็นการอ้างที่ยังไม่เป็นที่รับรองโดยประชาคมสากล

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Glausiusz, J., 2007, Raw Data: Beacon Bird of Climate Change. Discover Magazine.
 Gunn, B., nd, Geology The Ross Sea Dependency including Victoria-Land   Ross Sea, Antarctica, Including the Ross Sea Dependency, the Sub-Antarctic Islands and sea, up to New Zealand from the Pole.
 Hansen, K., 2007, Paleoclimate: Penguin poop adds to climate picture. Geotimes.
 International Polar Foundation ,2007, Interview with Dr. Steven Emslie: The Adélie Penguins' Diet Shift. SciencePoles website.
 Locarnini, R.A., 1995, the Ross Sea.  Quarterdeck, vol. 1, no. 3.(Department of Oceanography, Texas A&M University, College Station, Texas.)
# วิกตอเรียแลนด์
วิกตอเรียแลนด์  เป็นภูมิภาคหนึ่งในทวีปแอนตาร์กติกา ทางตะวันออกติดกับทะเลรอสส์ และทางตะวันตกติดกับวิลคิสแลนด์ วิกตอเรียแลนด์ค้นพบโดยกัปตันเจมส์ คลาร์ก รอสส์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1841 และตั้งชื่อตามสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย

วิกตอเรียแลนด์มีอาณาเขตครอบคลุมเทือกเขาทรานส์แอนตาร์กติกและหุบเขาแมกเมอร์โดดราย โดยมีจุดสูงสุดอยู่ที่ภูเขาแอบบอตต์ที่นอร์เทิร์นฟุตฮิลส์
# สัตว์สังคม
สัตว์สังคม  มีความหมายอย่างกว้างๆ สำหรับสิ่งมีชีวิตที่มีความสัมพันธ์ติดต่อกับสมาชิกตัวอื่นๆ ในสปีชีส์เดียวกันถึงจุดที่เรียกว่ามีทราบได้ว่าเป็นระบบสังคมที่เป็นเอกลักษณ์

ลิงกอริลลาและสัตว์ประเภทลิงชั้นสูงเป็นที่ทราบว่าเป็นสัตว์ที่มีระบบสังคมที่คล้ายคลึงกันและซับซ้อน สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และนกมีการสังคมพอที่จะมีความสัมพันธ์ระหว่างแม่และลูก คำว่า “สัตว์สังคม” มักจะใช้ก็ต่อเมื่อระดับของการสังคมมีมากกว่าที่กล่าว โดยการมีกลุ่มสัตว์ใหญ่ที่อยู่ด้วยกัน และสัตว์ที่อยู่ในกลุ่มมีความสัมพันธ์ต่อกันอย่างใดอย่างหนึ่ง

พฤติกรรมทางสังคมของสัตว์หรือการรวมเป็นกลุ่มเป็นสาขาที่ศึกษาในจิตวิทยาเปรียบเทียบ, พฤติกรรมสัตว์, ชีววิทยาเชิงสังคม, นิเวศวิทยาเชิงพฤติกรรม และ วิทยาการคอมพิวเตอร์ (ปัญญาประดิษฐ์) 

โดยทั่วไปแล้วการศึกษาสัตว์สังคมจะคำนึงถึง:

 กลุ่มขนาดใดถือว่าเป็นขนาดเฉลี่ย? ปัจจัยใดที่มีผลต่อขนาดของกลุ่ม? ปัจจัยใดที่ทำให้เกิดการรวมตัวหรือการแบ่งแยกกลุ่มปัจจัยใดที่

 สปีชีส์แสดงความเป็นเจ้าของอาณาเขต (territoriality)? ถ้าครองอาณาเขต ทำเพื่อวัตถุประสงค์ใด? การครองอาณาเขต ครองโดยกลุ่มหรือเพียงตัวเดียว?

 ภายในกลุ่มสังคมมีระดับชั้นลดหลั่นกันหรือไม่? มีแบบแผนภายในกลุ่มหรือไม่?

สปีชีส์สองสามสปีชีส์โดยเฉพาะแมลงในอันดับแตน (มด, ผึ้ง และ ตัวต่อ) และ Isoptera (ปลวก) เป็นสัตว์สังคมที่มีระบบสังคมที่ซับซ้อนและเป็นสังคมที่มีระบบที่สมาชิกในกลุ่มต่างก็มีหน้าที่ที่ระบุไว้อย่างเฉพาะเจาะจง ลักษณะของสังคมระบบนี้เรียกว่า ระบบสังคมแบบพึ่งพาอาศัย (eusociality) 

สัตว์บางชนิดที่มีระบบสังคมที่น่าสนใจ:

 มนุษย์ (Homo sapiens)
 ลิงกอริลลา (Gorilla gorilla)
 เพนกวิน
 ม้า
 สุนัข (Canis familiaris หรือ Canis lupus familiaris)
 หมาป่า (Canis lupus)
 ลิงชิมแปนซี (Pan troglodytes)
 โลมา (Delphinidae)
 สิงโต (Panthera leo)
 โบโนโบ (Pan paniscus)
 เมียร์แคต (Suricata suricatta)
 ไฮยีนา
 มด
# สถาบันสมุทรศาสตร์วูดสโฮล
สถาบันสมุทรศาสตร์วูดสโฮล  เป็นสถาบันเพื่อการค้นคว้าและการศึกษาเอกชนโดยไม่หวังผลกำไร ที่อุทิศให้แก่การศึกษาศาสตร์ทุกด้านของสมุทรศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ และเพื่อการค้นคว้าทางสมุทรศาสตร์ สถาบันสมุทรศาสตร์วูดสโฮลที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1930 เป็นสถาบันเอกชนสำหรับการคว้าทางสมุทรศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐที่มีผู้ทำงานและนักศึกษาด้วยกันประมาณ 1,000 คน

สถาบันแบ่งเป็นห้าแผนก, สี่สหวิทยสถาบัน —ชีวสมุทรศาสตร์, สมุทรศาสตร์ฝั่งทะเล, สภาวะความเปลี่ยนแปลงของอากาศและมหาสมุทร, การสำรวจมหาสมุทรลึก—สถาบันเพื่อความร่วมมือกันในการค้นคว้าเรื่องสภาวะความเปลี่ยนแปลงของอากาศและมหาสมุทร, และศูนย์นโยบายสมุทรศาสตร์ ที่ตั้งของสถาบันอยู่ที่วูดสโฮลในรัฐแมสซาชูเซตส์ในสหรัฐอเมริกา ทุนการดำเนินงานส่วนใหญ่ของสถาบันมาจากทุนและสัญญาจากมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา  และ องค์การรัฐบาลอื่นๆ รวมทั้งเงินอุทิศส่วนบุคคล
# โยฮันน์ ไรน์โฮลด์ ฟอร์สเตอร์
โยฮันน์ ไรน์โฮล์ด ฟอร์สเตอร์  (22 ตุลาคม ค.ศ. 1729 - (9 ธันวาคม ค.ศ. 1798) ฟอร์สเตอร์เป็นชาวเยอรมันเชื้อสายสกอตแลนด์ผู้มีอาชีพเป็นนักเทศน์ (pastor) นิกายลูเทอรันJohann Reinhold Forster, Lutheran pastor in Nassenhuben, Danzig and natural historian และเป็นนักธรรมชาติวิทยา ฟอร์สเตอร์มีบทบาทสำคัญในสมัยแรกของสาขาปักษาวิทยาของยุโรป และอเมริกาเหนือ แต่สิ่งสร้างความสำคัญให้แก่ฟอร์สเตอร์คือการร่วมในการเดินทางสำรวจมหาสมุทรแปซิฟิกครั้งที่สองของเจมส์ คุกในฐานะนักธรรมชาติวิทยากับลูกชายจอร์จ ฟอร์สเตอร์
# จอร์จ โรเบิร์ต เกรย์
จอร์จ โรเบิร์ต เกรย์  (8 กรกฎาคม ค.ศ. 1808 - (6 พฤษภาคม ค.ศ. 1872) จอร์จ โรเบิร์ต เกรย์เป็นนักสัตววิทยาและนักเขียนชาวอังกฤษ และเป็นประธานแผนกปักษาวิทยาของพิพิธภัณฑ์บริติชในกรุงลอนดอนเป็นเวลาสี่สิบเอ็ดปี จอร์จเป็นน้องของจอห์น เอ็ดเวิร์ด เกรย์ ผู้เป็นนักสัตววิทยาเช่นกัน และเป็นลูกชายของนักพฤษศาสตร์ซามูเอล เฟรเดอริค เกรย์

งานที่ได้รับการตีพิมพ์ชิ้นสำคัญของเกรย์คือ “Genera of Birds” (ค.ศ. 1844-ค.ศ. 1849) ที่มีภาพประกอบโดยเดวิด วิลเลียม มิทเชลล์ และ โจเซฟ วูล์ฟ ที่รวมข้อมูลของนกด้วยกันทั้งหมด 46,000 สปีชีส์

 งาน 
 The Entomology of Australia, in a series of Monographs. Part I. The Monograph of the Genus Phasma. London. 
 1831 The Zoological Miscellany Zool. Miscell. (1): [1] 1-40
 1846 Descriptions and Figures of some new Lepidopterous Insects chiefly from Nepal. London, Longman, Brown, Green, and Longmans.
 1852 Catalogue of Lepidopterous Insects in the British Museum. Part 1. Papilionidae. [1853 Jan], "1852" iii + 84pp., 13pls. 
 1871 A fasciculus of the Birds of China. London, Taylor and Francis.
 กับ Richard Bowdler Sharpe, The Zoology of the Voyage of HMS Erebus & HMS Terror. Birds of New Zealand., 1875. The revised edition of Gray (1846) (1875).
# แอ็พสลีย์ เชอร์รี-การ์ราด
แอ็พสลีย์ เชอร์รี-การ์ราด  (2 มกราคม ค.ศ. 1886 - (18 พฤษภาคม ค.ศ. 1959) แอ็พสลีย์ เชอร์รี-การ์ราดเป็นนักสำรวจชาวอังกฤษ ที่ทำการสำรวจทวีปแอนตาร์กติกา แอ็พสลีย์รอดมาได้จากโครงการสำรวจแทร์ราโนวา (Terra Nova Expedition) และมีชื่อเสียงจากงานบันทึกของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในโครงการสำรวจ ในหนังสือ  “การเดินทางอันเลวร้ายที่สุดในโลก” (The Worst Journey in the World)

ชีวิตเบื้องต้น
เกิดที่เบดฟอร์ด แอ็พสลีย์เป็นบุตรของเมเจอร์เจนเนอรัลแอ็พสลีย์ เชอร์รี (ต่อมาเปลี่ยนเป็นเชอร์รี-การ์ราด) และเอเวลิน อีดิธ และได้รับการศึกษาเบื้องต้นที่วิทยาลัยวินเชสเตอร์ และวิทยาลัยไครสต์เชิร์ช มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด นามสกุลของแอ็พสลีย์เปลี่ยนจากเชอร์รีเป็นเชอร์รี-การ์ราดตามการระบุในพินัยกรรมของป้า ที่บิดาได้รับอสังหาริมทรัพย์เป็นจำนวนมากใกล้วีทแธมสเตดในฮาร์ตฟอร์ดเชอร์

แอ็พสลีย์มีความตื่นตาตื่นใจกับเรื่องราวของความสำเร็จของบิดา และมีความรู้สึกว่าต้องพยายามดำเนินชีวิตตามตัวอย่างที่บิดาสร้างไว้ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1907, เอ็ดเวิร์ด เอเดรียน วิลสันมาพบปะกับกัปตันโรเบิร์ต ฟอลคอน สกอตต์ที่บ้านของเรจินาลด์ สมิธเพื่อเจรจากันเรื่องโครงการสำรวจทวีปแอนตาร์กติกา แอ็พสลีย์ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของเรจินาลด์ที่มาเยี่ยมอยู่พอดีจึงอาสาเข้าร่วมโครงการApsley Cherry-Garrard, The Worst Journey in the World, Carroll & Graf, 1922, p. lvii
# อ่าวโคลึยมา
อ่าวโคลึยมา (ยาคุต: Халыма хомото, Xalıma xomoto; รัสเซีย: Колымский залив, Kolymskiy Zaliv) เป็นอ่าวที่ใหญ่ที่สุดของทะเลไซบีเรียตะวันออกที่ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอาร์กติก อ่าวนี้ได้ชื่อมาจากที่ราบต่ำโคลึยมา ที่ซึ่งครอบคลุมครึ่งหนึ่งของทางตะวันออกของอ่าว

 ลักษณะทางภูมิศาสตร์ 
อ่าวแห่งนี้มีความกว้างมากกว่า 300 กิโลเมตร ขอบเขตของมันคือเส้นโครงตะวันออกเฉียงเหนือของที่ราบต่ำโคลียมา ใกล้กับหมู่เกาะเมดวีซีทางตะวันตกและคาบสมุทรนูเทล'ยิมิร์ยิมและเกาะอายอนทางทิศตะวันออกGoogleEarth  แม่น้ำโคลึยมาจะไหลลงสู่ทะเลทางด้านตะวันตกของอ่าวโคลีมา ก่อตัวเป็นสามเหลี่ยมปากแม่น้ำขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเกาะต่าง ๆ แนวชายฝั่งของอ่าวเป็นพื้นที่ราบลุ่มซึ่งมีทะเลสาบและหนองบึงจำนวนมาก ทะเลในอ่าวนี้กลายเป็นน้ำแข็งนานกว่าเก้าเดือนทุกปี และมักอุดตันด้วยแผ่นน้ำแข็ง แม่น้ำสายอื่น ๆ ที่ไหลลงสู่อ่าวโคลีมา ได้แก่ แม่น้ำราอูชัวและแม่น้ำชูโคชยา

ตามหน่วยการบริหารแล้ว ส่วนตะวันตกของอ่าวโคลีมาอยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐซาคา (ยาคูเตีย) ในขณะที่ส่วนตะวันออกอยู่ภายใต้การปกครองของเขตปกครองตนเองชูคอตคาของสหพันธรัฐรัสเซีย
# เดวิด แอตเทนบะระ
thumb
เซอร์เดวิด เฟรเดอริก แอตเทนบะระ (เกิด: 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1926 - ปัจจุบัน) พิธีกรรายการโทรทัศน์และนักนักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ ที่มีชื่อเสียง  แอตเทนบะระเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ทางด้านธรรมชาติวิทยามาเป็นเวลานานกว่า 60 ปี งานสำคัญคือการเขียนและการเสนอโปรแกรมชุด ““Life”” เก้าตอนร่วมกับแผนกธรรมชาติวิทยาของบีบีซี ซึ่งเป็นรายการสารคดีทางโทรทัศน์ที่มีวัตถุประสงค์ในการเก็บข้อมูลการสำรวจสิ่งมีชีวิตทุกชนิดในโลก 

แอตเทนบะระ มีความสนใจในชีววิทยาของสิ่งมีชีวิตมาตั้งแต่เด็ก รวมถึงการถ่ายทอดทางพันธุกรรม และวิวัฒนาการ จึงได้สร้างภาพยตร์สารคดีของตัวเองขึ้นมาและได้ออกเผยแพร่หนึ่งชุด ซึ่งสารคดีชุดนั้นยังเป็นแรงบันดาลใจให้กับนักวิทยาศาสตร์กลุ่มหนึ่ง ที่ในเวลาอีกหนึ่งปีต่อมากลายเป็นผู้ค้นพบรหัสทางพันธุกรรม หรือดีเอ็นเอ ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งในวงการวิทยาศาสตร์

แอตเทนบะระ จบการศึกษาด้านธรรมชาติวิทยาจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ หลังจากจบการศึกษาแล้ว  ได้เข้ารับราชการเป็นทหารเรือ ในกองทัพเรือ โดยประจำการที่ตอนเหนือของแคว้นเวลส์เป็นเวลานาน 2 ปี จากนั้นจึงเข้าทำงานที่สำนักพิมพ์หนังสือเด็ก จากนั้นในปี ค.ศ. 1950 ได้เข้าสมัครเข้าทำงานที่บีบีซี โดยใบสมัครของเขาได้ถูกเมินในทีแรก แต่ต่อมาได้ถูกหยิบมาพิจารณาอีกครั้ง ซึ่งในเรื่องนี้แอตเทนบะระเปิดเผยว่า หากไม่ได้ทำงานที่นี่ คงจะตัดสินใจไปเป็นครู  ในเบื้องต้นเขาทำงานอยู่เบื้องหลัง เนื่องจากถูกมองว่าไม่เหมาะที่จะเป็นพิธีกรเนื่องจากฟันหน้าของเขาที่ใหญ่และไม่สมส่วน แต่ได้ทำหน้าที่พิธีกรครั้งแรกในปี ค.ศ. 1954 ในรายการ "Zoo Quest"   แทนพิธีกรตัวจริงที่ป่วยกระทันหันหน้า 7 จุดประกาย, เส้นทางสู่ 'นักสร้างสารคดี' . กรุงเทพธุรกิจ: วันจันทร์ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 

เดวิด แอตเทนบะระ เป็นพิธีกรที่ดำเนินรายการด้วยตนเอง ด้วยการเดินทางไปถ่ายทำถึงในสถานที่จริงและได้เผชิญหน้ากับสัตว์ป่าชนิดต่าง ๆ อย่างใกล้ชิด เช่น ว่ายน้ำคู่กับโลมากลางมหาสมุทร, วิ่งไล่จับมังกรโคโมโด, เป็นฝ่ายเปิดฉากพูดคุยทำความรู้จักกับชนเผ่ามนุษย์กินคนในปาปัวนิวกินี หรือนั่งเรือพายเข้าไปในถ้ำที่มืดมิดเพื่อตามหาค้างคาวชนิดที่หายากของโลก เป็นต้น

ทั้งนี้แอตเทนบะระยังเป็นน้องชายของผู้กำกับ, ผู้สร้าง และนักแสดงภาพยนตร์ ริชาร์ด แอตเทนบะระ ผู้ล่วงลับหน้า 7 จุดประกาย, เปิดม่านผ่านกาลเวลา 60 ปี กับชีวิตนักสร้างสรรค์ เดวิด แอทเทนโบโรว์. กรุงเทพธุรกิจปีที่ 29 ฉบับที่ 10163: วันพุธที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2559ผลงานของ เดวิด แอตเทนบะระ
# อ่าวชวานสกายา
อ่าวชวานสกายา  เป็นอ่าวในมหาสมุทรอาร์กติก ในเขตชวานสกายา ทางตะวันออกเฉียงเหนือของไซบีเรีย

alt=Chaunskaya Bay|thumb|262x262px|อ่าวชวานสกายา

 ที่ตั้ง 
อ่าวนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกของหมู่เกาะอายอน อ่าวถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งตลอดทั้งปี มีแม่น้ำอิชูเวเยม  แม่น้ำปายาวาม  แม่น้ำเลลยูเวเยม และแม่น้ำปูเชเวเยม ไหลเข้ามา
ู
# การเดินทางของจักรพรรดิ
การเดินทางของจักรพรรดิ  เป็นภาพยนตร์สารคดีฝรั่งเศสเกี่ยวกับธรรมชาติวิทยาที่สร้างในปี ค.ศ. 2005 ที่กำกับและร่วมเขียนโดยลูค ฌาคเคต์ และสร้างร่วมกับ Bonne Pioche และสมาคมเนชันแนลจีโอกราฟิก เนื้อหาของภาพยนตร์เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับวัฏจักรของการผสมพันธุ์ของเพนกวินจักรพรรดิของทวีปแอนตาร์กติกา ในฤดูใบไม้ร่วงเพนกวินที่มีอายุในช่วงที่เหมาะแก่การผสมพันธุ์ (ห้าปีหรือแก่กว่า) ก็จะทิ้งทะเลเพื่อเดินทางไปทำการผสมพันธุ์ยังถิ่นฐานธรรมชาติที่ลึกเข้าไปในแผ่นดินทวีปแอนตาร์กติกาที่เป็นบริเวณที่ทำการเดินทางมาตั้งแต่ในสมัยบรรพบุรุษ เมื่อไปถึงเพนกวินก็จะหาคู่ ถ้าสำเร็จก็จะมีลูกนกเพนกวิน การที่ลูกนกจะอยู่รอดได้ในสภาวะอากาศอันทารุณ ทั้งพ่อและแม่ก็จะต้องเดินทางระหว่างมหาสมุทรและบริเวณผสมพันธุ์หลายเที่ยวเพื่อนำอาหารกลับมาเลี้ยงลูก 

การเดินทางของจักรพรรดิได้รับรางวัลออสการ์ ในปี ค.ศ. 2005 ในฐานะที่เป็นภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม

ดนตรีประกอบภาพยนตร์ต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส แต่งและขับร้องโดยเอมิลี ไซมอน นักดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ชาวฝรั่งเศส ส่วนฉบับที่ฉายในสหรัฐอเมริกา ได้เปลี่ยนเป็นดนตรีประกอบ (ไม่มีเพลงร้อง) แต่งโดยอเล็กซ์ วูร์แมน นักแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์ชาวอเมริกัน

ภาพยนตร์ต้นฉบับใช้เสียงนักแสดงพากย์เหมือนกับเสียงเพนวินพูดคุยกัน โดยภาพยนตร์ฉบับที่ฉายในฮังการีและเยอรมนีก็พากย์ในลักษณะนี้เช่นเดียวกัน ส่วนฉบับที่ฉายในสหรัฐอเมริกา ได้เปลี่ยนวิธีพากย์เป็นการบรรยายในแบบสารคดี ใช้เสียงภาษาอังกฤษของมอร์แกน ฟรีแมน, ฉบับที่ฉายในประเทศอินเดีย ใช้เสียงภาษาฮินดีและภาษาอังกฤษของอมิตาภ พัจจัน
# อาณาจักรโคกูรยอใหม่
อาณาจักรโคกูรยอใหม่ หรือ แคว้นแทบง (ค.ศ. 901 - ค.ศ. 918) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลีซึ่งประกอบไปด้วยอาณาจักรแพ็กเจใหม่ อาณาจักรรวมชิลลา และราชอาณาจักรโคกูรยอใหม่ได้รับการสถาปนาโดยพระเจ้ากุง เย ในปี ค.ศ. 901 และหลังจากพระเจ้ากุงเยถูกสำเร็จโทษ วังกอนจึงขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อมาในปี ค.ศ. 935 ภายหลังวังกอนสามารถโจมตีอาณาจักรแพ็กเจใหม่และอาณาจักรรวมชิลลา ได้จึงรวมแผ่นดินแล้วเปลี่ยนชื่อเป็นอาณาจักรโครยอ แล้วเปลี่ยนพระนามเป็นพระเจ้าแทโจ
# กบฏรักจอมแผ่นดิน
กบฏรักจอมแผ่นดิน  เป็น ภาพยนตร์เกาหลี อิงประวัติศาสตร์ที่สร้างจากเรื่องจริงในสมัยพระเจ้ายอนซัน แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน โดยอิงจากข้อความเล็ก ๆ ใน พงศาวดารราชวงศ์โชซ็อน ที่เล่าถึงความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้ายอนซันกับนักแสดงละครเร่หนุ่ม 2 คนได้แก่ จางแซง และ กองกิล ออกฉายเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2005 นำแสดงโดยนักแสดงหนุ่ม ลี จุนกิ

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Official Website  (Taiwan)
 Official Website  
 
 Review at koreanfilm.org
 Preview TIFF 2006 at Discovery: 2006 Toronto Film Festival, September 7, 2006
 China bans 'King and the Clown' 
 OST (page translated from Chinese)
 Awards
# หมึกเกลเชีย
หมึกเกลเชีย  หมึกเกลเชียเป็นสัตว์ทะเลสปีชีส์เดียวเท่าที่ทราบของสกุล Psychroteuthis ของวงศ์ Psychroteuthidae  เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ที่อยู่ในชั้นเซฟาโลพอดซึ่งเป็นชั้นของสัตว์ที่มีลำตัวอ่อนนิ่ม ถิ่นฐานธรรมชาติอยู่ในบริเวณริมฝั่งแอนตาร์กติกาและอเมริกาใต้ ลำตัวเมื่อโตเต็มที่ยาวราว 44 เซนติเมตรRoper C.F.E., M.J. Sweeney & C.E. Nauen 1984. Cephalopods of the world. Food and Agriculture Organization, Rome, Italy.