wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เนื้อเยื่อ
เนื้อเยื่อ  ในทางชีววิทยาคือกลุ่มของเซลล์ที่ทำหน้าที่ร่วมกันในสิ่งมีชีวิต

วิชาการศึกษาเนื้อเยื่อ เรียกว่า มิญชวิทยา (Histology) หรือ จุลกายวิภาคศาสตร์ (Microanatomy) หรือหากเป็นการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับโรคเรียกว่า จุลพยาธิวิทยา (histopathology)

เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาเนื้อเยื่อโดยทั่วไปคือ แท่งขี้ผึ้ง (wax block) , สีย้อมเนื้อเยื่อ (tissue stain) , กล้องจุลทรรศน์แบบแสง (optical microscope) ซึ่งต่อมามีการพัฒนาเป็นกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน (electron microscopy) , immunofluorescence, และการตัดตรวจเนื้อเย็นแข็ง (frozen section) เป็นเทคนิคและความรู้ใหม่ที่เพิ่งกำเนิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ด้วยเครื่องมือต่างๆ เหล่านี้เราสามารถตรวจพยาธิสภาพ เพื่อการวินิจฉัยและพยากรณ์โรคได้

 เนื้อเยื่อสัตว์ 
ในร่างกายของสัตว์ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์ชั้นต่ำลงไปเช่นแมลง ต่างประกอบด้วยเนื้อเยื่อพื้นฐาน 4 ประเภท เนื้อเยื่อเหล่านี้รวมตัวกันเป็นโครงสร้างและอวัยวะต่าง ๆ กัน
 เนื้อเยื่อบุผิว (Epithelium) เป็นเนื้อเยื่อที่ประกอบไปด้วยชั้นของเซลล์ที่ปกคลุมพื้นผิวของอวัยวะต่าง ๆ เช่น พื้นผิวของผิวหนัง และบุผิวทางเดินอาหาร มีหน้าที่ปกป้องจากสิ่งแวดล้อมภายนอก หลั่งสารและดูดซึมสาร
 เนื้อเยื่อเกี่ยวพัน (Connective tissue) ทำหน้าที่เป็นโครงร่างยึดส่วนต่าง ๆ เข้าไว้ด้วยกัน เช่น เลือด หรือ กระดูก
 เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ (Muscular tissue) เซลล์กล้ามเนื้อประกอบด้วยฟิลาเมนต์ (เส้นใย) หลายเส้นที่หดตัวได้ สามารถเคลื่อนที่ผ่านกันและเปลี่ยนขนาดของเซลล์ได้ เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อแบ่งได้ออกเป็น 3 ประเภทคือ กล้ามเนื้อเรียบ (visceral or smooth muscle) พบอยู่ที่ผนังของอวัยวะภายใน, กล้ามเนื้อโครงร่าง (skeletal muscle) ซึ่งยึดอยู่กับกระดูก ทำหน้าที่ในการเคลื่อนไหว และกล้ามเนื้อหัวใจ (cardiac muscle) พบได้ที่หัวใจ
 เนื้อเยื่อประสาท (Nervous tissue) ประกอบด้วยเซลล์ที่รวมตัวกันเป็นสมอง (brain) , ไขสันหลัง (spinal cord) , และระบบประสาทนอกส่วนกลาง (peripheral nervous system)

 เนื้อเยื่อพืช 
เนื้อเยื่อที่พบได้ในสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์อื่น ๆ เช่น เนื้อเยื่อท่อลำเลียง (Vascular tissue) ในพืช เช่น ไซเล็ม (xylem) และ โฟลเอ็ม (phloem) เนื้อเยื่อพืชสามารถแบ่งได้กว้าง ๆ ออกเป็น 3 ระบบ คือ เนื้อเยื่อชั้นผิว (epidermis) , เนื้อเยื่อพื้น (ground tissue) และเนื้อเยื่อท่อลำเลียง (Vascular tissue) ทั้งหมดนี้เราเรียกรวมกันว่า มวลชีวภาพ (biomass)
 เนื้อเยื่อชั้นผิว (Epidermis) เป็นกลุ่มของเซลล์ที่รวมตัวกันอยู่พื้นผิวภายนอกของใบไม้และพืชที่มีอายุไม่มาก
 เนื้อเยื่อท่อลำเลียง (Vascular tissue) เนื้อเยื่อท่อลำเลียงหลักที่สำคัญของพืชคือ ไซเล็ม (xylem) และ โฟลเอ็ม (phloem) ทำหน้าที่ขนส่งน้ำ สารละลาย และสารอาหารภายในต้นพืช
 เนื้อเยื่อพื้น (ground tissue) เป็นเนื้อเยื่อที่พัฒนาเปลี่ยนแปลงไปเป็นเนื้อเยื่ออื่น ๆ น้อยที่สุด เนื้อเยื่อพื้นทำหน้าที่ผลิตสารอาหารโดยกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง และเก็บสารอาหารเอาไว้
# พีระมิดสามเหลี่ยมอีลองเกต
พีระมิดสามเหลี่ยมอีลองเกต (อังกฤษ: elongated triangular pyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการต่อฐานทรงสี่หน้าปรกติ (regular tetrahedron) ด้านหนึ่งด้วยปริซึมสามเหลี่ยม (triangular prism) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 4 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 3 หน้า รวม 7 หน้า รูปทรงนี้มี 7 จุดยอด 12 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 7 (Johnson solid: J7)
# พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัสไจโรอีลองเกต
พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัสไจโรอีลองเกต (อังกฤษ: gyroelongated square pyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการต่อฐานพีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส (square pyramid: J1) ด้วยแอนติปริซึมสี่เหลี่ยมจัตุรัส (square antiprism) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 12 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 1 หน้า รวม 13 หน้า รูปทรงนี้มี 9 จุดยอด 20 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 10 (Johnson solid: J10)
# พีระมิดห้าเหลี่ยมอีลองเกต
พีระมิดห้าเหลี่ยมอีลองเกต (อังกฤษ: elongated pentagonal pyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการต่อฐานพีระมิดห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid: J2) ด้วยปริซึมห้าเหลี่ยม (pentagonal prism) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 5 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 5 หน้า และหน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า รวม 11 หน้า รูปทรงนี้มี 11 จุดยอด 20 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 9 (Johnson solid: J9)
# พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต
พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต (อังกฤษ: elongated square pyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการต่อฐานพีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส (square pyramid: J1) ด้วยทรงลูกบาศก์ (cube) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 4 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 5 หน้า รวม 9 หน้า รูปทรงนี้มี 9 จุดยอด 16 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 8 (Johnson solid: J8)

รูปทรงนี้สามารถเรียกได้ในชื่ออื่นๆ อีกคือ
 ทรงลูกบาศก์ออกเมนต์ (augmented cube)
 ปริซึมสี่เหลี่ยมจัตุรัสออกเมนต์ (augmented square prism)
# พีระมิดห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต
พีระมิดห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต (อังกฤษ: gyroelongated pentagonal pyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการต่อฐานพีระมิดห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid: J2) ด้วยแอนติปริซึมห้าเหลี่ยม (pentagonal antiprism) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 15 หน้า หน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า รวม 16 หน้า รูปทรงนี้มี 11 จุดยอด 25 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 11 (Johnson solid: J11)

รูปทรงนี้สามารถเรียกได้ในอีกชื่อหนึ่งคือ ทรงยี่สิบหน้าดิมินิช (diminished icosahedron) ซึ่งเป็นการนำทรงยี่สิบหน้าปรกติ (regular icosahedron) มาตัด "ฝา" ออก ซึ่ง "ฝา" นั้นก็เป็นพีระมิดห้าเหลี่ยมอีกอันหนึ่งนั่นเอง
# พีระมิดคู่สามเหลี่ยม
พีระมิดคู่สามเหลี่ยม (อังกฤษ: triangular bipyramid/dipyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำพีระมิดสามเหลี่ยม (triangular pyramid) 2 รูปทรงมาประกอบเข้าด้วยกัน รูปทรงนี้มี 5 จุดยอด 9 ขอบ 6 หน้า หากพีระมิดนั้นเป็นทรงสี่หน้าปรกติ (regular tetrahedorn) ทั้งคู่ จะทำให้ทุกหน้าเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าทั้ง 6 หน้า และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 12 (Johnson solid: J12)
# ภาษาฮะรัก
ภาษาฮะรักอยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริก เป็นภาษาที่มีปัญหาอย่างมากในการจัดกลุ่มย่อย มีผ้พูดในแขวงเซกอง ประเทศลาว มีลักษณะน้ำเสียง พยัญชนะต้นมี 28 เสียง ตัวสะกดมี 15 เสียง สระมี 23 เสียง
# ภาษามัล
ภาษามัล, ภาษาไพร, ภาษาถิ่น หรือ ภาษาปรัย มีผู้พูดทั้งหมด 26,193 คน เป็นภาษาในตระกูลออสโตรเอเชียติก กลุ่มมอญ-เขมร สาขาขมุ ผู้พูดภาษานี้ในประเทศไทยอพยพมาจากประเทศลาว ในไทยพบ 3,000–4,000 คน (พ.ศ. 2525) อยู่ทางตะวันออกของอำเภอปัวและอำเภอเชียงคำ จังหวัดน่าน ใกล้กับชายแดนลาว อยู่ในลาว 23,193 คน (พ.ศ. 2538) ในแขวงไชยบุรีทางตะวันตกของแม่น้ำโขง มีสำเนียงต่าง ๆ มากมาย ผู้พูดภาษามัลในไทยมีคำยืมจากภาษาไทยที่นำไปใช้แทนคำดั้งเดิมในภาษามัลจำนวนมาก ไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาไพ
# ภาษาแย็ฮ
ภาษาแย็ฮ หรือภาษาแยะตามการออกเสียงในภาษาลาว อยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริก มีผู้พูดในแขวงเซกอง ประเทศลาว ระบบเสียงซับซ้อนกว่าภาษาเตรียงและภาษากะเซง มีลักษณะน้ำเสียง พยัญชนะต้นมี 41 เสียง ตัวสะกดมี 15 เสียง สระมี 21 เสียง
อ้างอิง
 ธีระพันธ์ ล.ทองคำ. ภาษาของนานาชนเผ่าในแขวงเซกอง  ลาวใต้: ความรู้พื้นฐานเพื่อการวิจัยและและพัฒนา. กทม. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2544.

ยแฮ
# ภาษาหยูก
ภาษาหยูกอยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริก มีผู้พูดในแขวงเซกอง ประเทศลาว มีลักษณะน้ำเสียงแต่ความแตกต่างของน้ำเสียงไม่มีผลต่อเสียงสระและเสียงพยัญชนะ มีความเรียบง่ายกว่าภาษายรุและภาษาละวี มีเสียงพยัญชนะต้น 19 เสียง เสียงตัวสะกด 14 เสียง เสียงสระ 21 เสียง
 อ้างอิง 
 ธีระพันธ์ ล.ทองคำ. ภาษาของนานาชนเผ่าในแขวงเซกอง  ลาวใต้: ความรู้พื้นฐานเพื่อการวิจัยและและพัฒนา. กทม. จูฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2544.

หยูก
# พีระมิดคู่ห้าเหลี่ยม
พีระมิดคู่ห้าเหลี่ยม (อังกฤษ: pentagonal bipyramid/dipyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำพีระมิดที่มีฐานเป็นรูปห้าเหลี่ยม 2 รูปทรงมาประกอบเข้าด้วยกัน รูปทรงนี้มี 7 จุดยอด 15 ขอบ 10 หน้า หากพีระมิดนั้นเป็นพีระมิดห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid: J2) ทั้งคู่ จะทำให้ทุกหน้าเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าทั้ง 10 หน้า และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 13 (Johnson solid: J13)
# ภาษาละวี
ภาษาละวีอยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริก มีผู้พูดในแขวงเซกอง ประเทศลาว เป็นภาษาที่มีระบบสระซับซ้อนกว่าภาษาในกลุ่มบะห์นาริกอื่น ๆ แต่ระบบพยัญชนะเรียบง่ายกว่าภาษายรุ มีเสียงพยัญชนะต้น 19 เสียง เสียงตัวสะกด 17 เสียง เสียงสระ 39 เสียง โดยมีเสียงสระประสมเป็นจำนวนมาก
# อักษรเมรอยติก
อักษรเมรอยติก พัฒนามาจากอักษรอียิปต์โบราณเพื่อใช้เขียนเมื่อราว พ.ศ. 343 อักษรนี้มี 2 แบบ แบบหนึ่งมาจากอักษรไฮโรกลิฟ เขียนในแนวตั้งจากขวาไปซ้าย อีกแบบหนึ่งมาจากอักษรอียิปต์ที่ใช้ในชีวิตประจำวัน เขียนในแนวนอนจากขวาไปซ้าย
 ใช้เขียน 
 ภาษาเมรอยติกซึ่งใช้พูดแถบลุ่มแม่น้ำไนล์และภาคเหนือของซูดานเมื่อประมาณ พ.ศ. 943 ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยภาษานิวเบีย
 อ้างอิง 

 อักษรเมรอยติก
# พีระมิดคู่สามเหลี่ยมอีลองเกต
พีระมิดคู่สามเหลี่ยมอีลองเกต (อังกฤษ: elongated triangular bipyramid/dipyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการแทรกปริซึมสามเหลี่ยม (triangular prism) ลงไประหว่างกลางพีระมิดคู่สามเหลี่ยม (triagonal dipyramid: J12) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 6 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 3 หน้า รวม 9 หน้า รูปทรงนี้มี 8 จุดยอด 15 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 14 (Johnson solid: J14)
# อักษรรัญชนา
อักษรรัญชนา (रंजना, Rañjanā) หรือกูติลา หรือลันต์ซา (Lantsa) เป็นอักษรที่พัฒนามาจากอักษรพราหมี เมื่อราว พ.ศ. 1600 และใช้มาจนถึงราว พ.ศ. 2500 ในอินเดียและเนปาล ชาวทิเบตเรียกอักษรนี้ว่าลันต์ซา ใช้เขียนภาษาสันสกฤตก่อนจะแปลเป็นภาษาทิเบต ชาวทิเบตเลิกใช้อักษรนี้เมื่อถูกจีนยึดครอง นอกจากนี้ มีการใช้อักษรนี้ในหมู่ชาวพุทธในจีน มองโกเลีย และญี่ปุ่น

 ใช้เขียน 
 ภาษาเนวาร์ ซึ่งอยู่ในกลุ่มทิเบต-พม่า มีผู้พูดในอินเดียและเนปาลราว 775,000 คน นอกจากนี้ ภาษาเนวาร์ยังเขียนด้วยอักษรเทวนาครีและอักษรอื่นๆอีกหลายชนิดอีกด้วย
 ภาษาสันสกฤต
 พยัญชนะ 
thumb|right|มนตร์ที่เขียนด้วยอักษรรัญชนาบนเพดานของวัดแห่งหนึ่งใน เทียนจิน, จีน
thumb|right|Rañjanā "Oṃ" syllables surrounding the implements of the Four Heavenly Kings. Jing'an Temple, Shanghai, China.
thumb|right|Sanskrit manuscript in the Rañjanā script. Aṣṭasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra, India, 12th century.

รัสสระ 24px a -ะ अ  24px i -ิ इ  24px u -ุ उ  24px ṛ ฤ ऋ  24px ḷ ฦ ऌ 24px e เ-ะ  ए  24px o โ-ะ ओ ทีฆสระ 24px ā -า आ  24px ī -ี ई 24px ū -ู ऊ  24px ṝ ฤๅ ॠ 24px ḹ ฦๅ ॡ 24px ai ไ- ऐ 24px au เ-า औ 

 24px aṃ  ํ अं  24px aḥ -ะฮ์ अः

 24px k क 24px kh ख 24px g ग 24px gh घ 24px ṅ ङ 24px c च 24px ch छ 24px j ज 24px jh झ 24px ñ ञ 24px ṭ ट 24px ṭh ठ 24px ḍ ड 24px ḍh ढ 24px ṇ ण 24px t त 24px th थ 24px d द 24px dh ध 24px n न 24px p प 24px ph फ 24px b ब 24px bh भ 24px m म 24px y य 24px r र 24px l ल 24px v व 24px ś श 24px ṣ ष 24px s स 24px h ह

 24px kṣ क्ष 24px tr त्र 24px jñ ज्ञ
# พีระมิดคู่สี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต
พีระมิดคู่สี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต (อังกฤษ: elongated square bipyramid/dipyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการแทรกทรงลูกบาศก์ (cube) ลงไประหว่างกลางทรงแปดหน้าปรกติ (regular octahedron) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 8 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 4 หน้า รวม 12 หน้า รูปทรงนี้มี 10 จุดยอด 20 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 15 (Johnson solid: J15)

รูปทรงนี้สามารถเรียกได้ในชื่ออื่นๆ อีกคือ
 ทรงลูกบาศก์ไบออกเมนต์ (biaugmented cube)
 ปริซึมสี่เหลี่ยมจัตุรัสไบออกเมนต์ (biaugmented square prism)
# พีระมิดคู่ห้าเหลี่ยมอีลองเกต
พีระมิดคู่ห้าเหลี่ยมอีลองเกต (อังกฤษ: elongated pentagonal bipyramid/dipyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการแทรกปริซึมห้าเหลี่ยม (pentagonal prism) ลงไประหว่างกลางพีระมิดคู่ห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid: J13) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 10 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 5 หน้า รวม 15 หน้า รูปทรงนี้มี 12 จุดยอด 25 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 16 (Johnson solid: J16)
# พีระมิดคู่สี่เหลี่ยมจัตุรัสไจโรอีลองเกต
พีระมิดคู่สี่เหลี่ยมจัตุรัสไจโรอีลองเกต (อังกฤษ: gyroelongated square bipyramid/dipyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการแทรกแอนติปริซึมสี่เหลี่ยมจัตุรัส (square antiprism) ลงไประหว่างกลางทรงแปดหน้าปรกติ (regular octahedron) แล้วหันส่วนปลายให้เข้ามุมกับแอนติปริซึม ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่าทั้งหมด 16 หน้า รูปทรงนี้มี 10 จุดยอด 24 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 17 (Johnson solid: J17)
# คิวโพลาสามเหลี่ยมอีลองเกต
คิวโพลาสามเหลี่ยมอีลองเกต  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำคิวโพลาสามเหลี่ยม (triangular cupola: J3) มาต่อเข้ากับปริซึมหกเหลี่ยม (hexagonal prism) ที่ฐานรูปหกเหลี่ยม ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 4 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 9 หน้า และหน้ารูปหกเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า รวม 14 หน้า รูปทรงนี้มี 15 จุดยอด 27 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 18 (Johnson solid: J18)
# เดอะซิมส์ ปาร์ตี้สุขสันต์ บ้านหรรษา
เดอะซิมส์ ปาร์ตี้สุขสันต์ บ้านหรรษา  เป็นภาคเสริมของเกมชุดเดอะซฺมส์ โดยเป็นเกมในลำดับที่ 2 ผลิตเมือ 28 มีนาคม พ.ศ. 2544 

 ในเกมส์  
เกมเดอะซิมส์นี้เป็นเกมภาคเสริมที่สองของเกมเดอะซิมส์ http://www.amazon.com/Sims-House-Party-Expansion-Pack-Pc/dp/B000059S8Dจากของเกมส์ ภาคเสริมสร้างชีวิต ลิขิตฝัน ซึ่งภายในเกมส์นี้ คุณสามารถเล่นเป็นชาวซิมส์และคุณสามารถจัดงานปาร์ตี้ด้วยตัวคุณเอง ซึ่งจะสามารถโทรหาเพื่อนบ้านของซิมส์ด้วย คุณสามารถร่วมงานปาร์ตี้โดย คุณจะต้องโทรหาเพื่อนบ้านให้เข้าไปเยี่ยมเล่น ปาร์ตี้กับพวกเรา

 สิ่งของใหม่ในเกมส์ 
 เค้กเท้าแฟนซี เป็นเค้กที่คุณจะสามารถเลือกคนมาเต้นนอกเค้ก เช่น ชาย หรือ หญิง คุณสามารถชมกับเพื่อนๆ ได้ด้วยในการแสดงนี้ ถ้านักแสดงเต้นจบเสร็จแล้ว ก็มาทักทายเรา และก็จากไป
# โคกุลิกะ
นิกายโคกุลิกวาท แป็นนิกายที่แยกตัวออกมาจากนิกายมหาสังฆิกะ หลักธรรมโดยทั่วไปเหมือนกับนิกายมหาสังฆิกะ แต่ที่แยกตัวออกมาเพราะนิกายนี้ถือพระอภิธรรมปิฎกเป็นพิเศษ ไม่เคร่งครัดในพระวินัย ถือว่าการปฏิบัติให้พ้นกิเลสตัณหาโดยเร็วสำคัญกว่าการรักษาสิกขาบท
# สารแขวนลอย
สารแขวนลอย คือสารผสมของสสารต่างชนิดกันที่ไม่เป็นเนื้อเดียวกันและมีอนุภาคใหญ่กว่า 1 ไมโครเมตร (1000 นาโนเมตร) ในหนึ่งมิติเป็นอย่างน้อย ซึ่งใหญ่กว่าอนุภาคของคอลลอยด์Chemistry: Matter and Its Changes, 4th Ed. by Brady, Senese, ISBN 0471215171 อนุภาคในสารแขวนลอยสามารถตกตะกอนได้เมื่อตั้งทิ้งไว้ และอาจสามารถแยกออกจากกันได้ เช่น ทรายในน้ำ ส่วนคอลลอยด์นั้นจะไม่สามารถแยกออกจากกันได้และไม่ตกตะกอน สารแขวนลอยไม่สามารถผ่านรูกระดาษกรองและกระดาษเซลโลเฟนได้The Columbia Electronic Encyclopedia, 6th ed. Copyright © 2007, Columbia University Press.

 ตัวอย่างสารแขวนลอย 
 โคลนหรือน้ำขุ่น ซึ่งมีอนุภาคของดินอยู่ในน้ำ
 แป้งหรือผงชอล์กที่แขวนลอยในน้ำ ดังรูปทางขวามือ
 อนุภาคของฝุ่นที่แขวนลอยในอากาศ
# อิสราดิพีน
อิสราดิพีน (Isradipine) มีกลไกการออกฤทธิ์ ลดการบีบตัวของหัวใจ ลดอัตราการเต้นของหัวใจ ลดความดันโลหิต
ขยายหลอดเลือดแดง รวมทั้งหลอดเลือดหัวใจ นำไปใช้ในการรักษา ความดันโลหิตสูง โรคหัวใจขาดเลือด บางตัวสามารถใช้รักษาหัวใจเต้นผิดจังหวะบางชนิดได้ บางตัวสามารถนำมาใช้รักษาภาวะหัวใจล้มเหลว(ร่วมกับยาอื่น โดยช่วยลดอาการแต่ไม่ช่วยลดอัตราตาย) ผลแทรกซ้อนที่สำคัญ ปวดศีรษะ ร้อนวูบวาบ ใจสั่น(บางตัว) ข้อเท้าบวม(พบบ่อยมาก) หน้ามืดเวลาลุกขึ้นยืน

 Stereochemistry 
 อิสราดิพีน 200 px CAS-Nummer: 84260-63-9 200 px CAS-Nummer: 84260-64-0

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Drug offers hope for Parkinson's - BBC News, 11 June 2007.
  - Commentary of Chan et al. publication
# อักษรรูนส์ ฮังการี
อักษรฮังการีเก่า หรือ อักษรรูนส์ฮังการี (หรือ) เป็นระบบการเขียนอักษรในภาษาฮังการี ภาษาฮังการีสมัยใหม่เขียนด้วยชุดตัวอักษรฮังการีทีมีฐานจากอักษรละติน ส่วนคำว่า "เก่า" สื่อถึงลำดับความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของอักษรเมื่อเปรียบเทียบกับอักษรฐานละติน อักษรฮังการีเก่าเป็นอักษรรุ่นลูกของอักษรเตอร์กิกเก่า 

ชาวฮังการีเริ่มตั้งถิ่นฐานในแอ่งคาร์เพเทียนเมื่อ ค.ศ. 895 หลังจัดตั้งราชอาณาจักรฮังการี ก็มีการยกเลิกใช้อักษรบางส่วนและใช้อักษรละตินแทน

ชื่อภาษาอังกฤษในมาตรฐาน ISO 15924 คือ Old Hungarian (Hungarian Runic)Code request for the Rovas script in ISO 15924 (2012-10-20)

 ชื่อ 
ในภาษาฮังการีสมัยใหม่ อักษรนี้มีชื่อทางการว่า  ('อักษร Szekler') โดยทั่วไป ระบบการเขียนนี้มีชื่อว่า ,  และ  (หรือสั้น ๆ ว่า  'รอยบาก, รอย')by the public. From the verb  'to carve', 'to score' since the letters were usually carved on wood or sticks.

 อักษร 
อักษรรูนนี้มี 42 ตัว เนื่องจากเป็นอักษรเตอร์กิกเก่า ทำให้บางพยัญชนะมีสองรูป รูปหนึ่งใช้ร่วมกับสระหลัง (a, á, o, ó, u, ú) ส่วนอีกรูปหนึ่งใช้กับสระหน้า (e, é, i, í, ö, ő, ü, ű) ชื่อพยัญชนะต้องออกเสียงพร้อมสระ ในชุดพยัญชนะเก่า ลำดับพยัญชนะ-สระอยู่ตรงข้ามกับแบบสมัยใหม่ (ep แทน pé) ชุดตัวอักษรนี้ๆม่มีอักษรสำหรับหน่วยเสียง dz และ dzs ในภาษาฮังการีสมัยใหม่ และไม่มีอักษรสำหรับ q, w, x และ y ในอักษรละติน
 อักษร ชื่อ หน่วยเสียง (สัทอักษรสากล) ฮังการีเก่า (ภาพ) ฮังการีเก่า (ยูนิโคด) A a  14px  Á á  14px  B eb  14px  C ec  14px  Cs ecs  14px  D ed  14px  (Dz) dzé  14px ตัวแฝดของ  กับ  (Dzs) dzsé  14px ตัวแฝดของ  กับ  E e  14px  É é  12px  F ef  14px  G eg  14px  Gy egy  14px  H eh  14px  I i  12px  Í í  12px  J ej  12px  K ek  14px  K ak  14px  L el  14px  Ly elly, el-ipszilon  14px  M em  14px  N en  12px  Ny eny  14px  O o  14px  Ó ó  14px  Ö ö  14px  Ő ő  14px  P ep  14px  (Q) eq  14px ตัวแฝดของ  กับ  R er  14px  S es  14px  Sz esz  6px  T et  14px  Ty ety  14px  U u  14px  Ú ú  14px  Ü ü  14px 14px  Ű ű  14px 14px  V ev  14px  (W) dupla vé  14px ตัวแฝดของ  กับ  (X) iksz  14px ตัวแฝดของ  กับ  (Y) ipszilon  12px ตัวแฝดของ  กับ  Z ez  14px  Zs ezs  14px 

อักษรรูนฮังการีเก่ายังมีอักษรรูนที่ไม่ใช่อักษร แต่เป็นสัญลักษณ์ต่างหาก บางข้อมูลระบุเป็น "" (น่าจะเป็นรูปสะกดผิดจาก) ตัวอย่างที่พบได้ทั่วไป มีดังนี้:
TPRUS: 14px
ENT: 14px 
TPRU: 16px
NAP: 16px
EMP: 16px 
UNK: 16px 
US: 14px 
AMB: 16px 

ตัวเลข
thumb|ตัวเลขฮังการี

 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 50 100 500 1000 8px 12px 14px 16px 12px 17px 18px 20px 22px 14px 12px 12px 12px 12px              

 ตัวอย่างข้อความ 
center|ข้อความจาก Csikszentmárton, ค.ศ. 1501
ข้อความจาก Csíkszentmárton, ค.ศ. 1501
อักษรรูนที่มีเส้นใต้เดิมเขียนเป็นตัวแฝด

ถอดอักขระในยูนิโคด: 

ตีความในภาษาฮังการีเก่า : "ÚRNaK SZÜLeTéSéTÜL FOGVÁN ÍRNaK eZeRÖTSZÁZeGY eSZTeNDŐBE MÁTYáS
JÁNOS eSTYTáN KOVÁCS CSINÁLTáK MÁTYáSMeSTeR GeRGeLYMeSTeRCSINÁLTÁK
G IJ A aS I LY LY LT A" (อักษรนี้ในจารึกเขียนด้วยอักษรรูนแบบตัวพิมพ์ใหญ่)

ตีความในภาษาฮังการีสมัยใหม่: "(Ezt) az Úr születése utáni 1501. évben írták. Mátyás, János, István kovácsok csinálták. Mátyás mester (és) Gergely mester csinálták gijas ily ly lta"

แปลภาษาอังกฤษ: "(This) was written in the 1501st year of our Lord. The smiths Matthias, John (and) Stephen did (this). Master Matthias (and) Master Gregory did (ตีความไม่ได้)"
# ปุลัสตยะ
ปุลัสตยะ  หรือในรามายณะ คือ มหาฤๅษีปุลัสตยะ หรือ ท้าวจตุรพักตร์ เป็นบิดาของท้าวลัสเตียนและเป็นพระอัยกา (ปู่) ของราวณะ (ทศกัณฐ์ ในรามเกียรติ์ และเรียมเกร์) มีนามเดิมว่า ท้าวมหาอัชดาหรือธาดา เป็นผู้ครองกรุงลงกาองค์แรก มเหสี คือ นางมลิกา (ในรามายณะ คือ นางมานินี (Manini) หรืออีกนาม คือ นางหริวภู (Havirbhu)) และโอรสเป็นยักษ์สี่มือ ชื่อ ท้าวลัสเตียน อาวุธ คือ ตรีศูล คทา และฉัตรแก้ว มีบุษบกแก้วเป็นอากาศยานวิเศษ ในรามเกียรติ์ ระบุว่า ท้าวจตุรพักตร์เป็นน้องท้าวมาลีวัคคพรหมหรือท้าวมาลีวราช ดังนั้นทศกัณฐ์ จึงถือว่าตนเป็นวงศ์พรหม

มหากาพย์รามายณะระบุว่า ปุลัสตยะเป็นหนึ่งในฤๅษีเจ็ดตนที่พระพรหมสร้างขึ้นด้วยความคิด และเป็นบิดาของฤๅษีวิศรวา บิดาของราวณะ

 ลักษณะและสี 
ท้าวจตุรพักตร์ มีกายสีขาว รูปอย่างพรหม
# นางกาลอัคคี
กาลอัคคี เป็นตัวละครในรามเกียรติ์และรามายณะ ในรามเกียรติ์ นางกาลอัคคีเป็นธิดาพญากาลนาคกับนางประภา ต่อมาได้เป็นอัครมเหสีองค์แรกของทศกัณฐ์https://www.dek-d.com/board/view/1665174/http://rsvidyapeetha.ac.in/ramayana/glossary/D/dhanyamalini.htm มีบุตรชื่อบรรลัยกัลป์  ในรามายณะต้นฉบับ ปรากฏชื่อเป็น ธันยมาลินีhttps://www.quora.com/Who-was-the-third-wife-of-raavan-1

 ในรามายณะ 

 ในรามเกียรติ์ 
พญากาลนาคถวายนาคบุตรสาวของตนให้แก่ท้าวลัสเตียนเป็นบรรรณาการแต่ ท้าวลัสเตียนทรงพระชราภาพมากแล้ว มเหสีและสนมก็มีอยู่จำนวนมาก จึงมอบให้เป็นชายาของทศกัณฐ์แทน ให้เป็นพระมเหสีสูงศักดิ์ กว่านางสนมทั้งปวงของทศกัณฐ์ ก่อนที่จะสละราชสมบัติได้แต่งตั้งทศกัณฐ์ครองเมืองลงกาต่อมา และมีนางอัคคีเป็นอัครมเหสีสูงศักดิ์กว่านางสนมทั้งแปดหมื่นสี่พันตน หลังจากทศกัณฐ์ชลอเขาไกรลาสให้ตั้งตรงได้และได้รับพระราชทานนางมณโฑจากพระอิศวรมา จึงสถาปนานางมณโฑให้เป็นพระอัครมเหสีเอกแทน ดังปารากฏในภาพจิตรกรรมในวัดพระศรีรัตนศาสดารามหลายตอน ที่นางกาลอัคคี (ทรงมงกุฏยอดนางนาค) จะประทับถัดมาจากนางมณโฑเสมอ

ลักษณะหัวโขนและสีกาย
มีกายสีนวลจันทร์ 1 หน้า 2 มือ มงกุฎกษัตรีย์ยอดนาค
# มูลพลัม
มูลพลัม  เป็นอสูรพันธมิตรของทศกัณฐ์ เป็นอุปราชเมืองปางตาล เป็นน้องชายของสหัสเดชะพญารากษส กษัตริย์กรุงปางตาล เป็นหนึ่งในบรรดายักษ์ที่ออกทัพไปรบกับพระรามเพื่อช่วยทศกัณฐ์  ท้ายสุดตายด้วยศรของพระลักษมณ์

 ลักษณะและสี
กายสีเขียว 1 หน้า 2 มือ หัวโล้น
ในตำราอสุรพงศ์ ฉบับสมุดไทย และของ พระเทวาฯ กล่าวว่ามี 4 หน้า หัวโขนทำเป็น 4 หน้า คือมีหน้าใหญ่ 1 หน้า และหน้าเล็กอยู่ข้างหลัง 3 หน้า
# พระพิราพ
thumb
thumb|‘รำหน้าพาทย์องค์พระพิราพเต็มองค์’ ครูรงภักดี (เจียร จารุจรณ)  รำหน้าพระที่นั่ง ถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 พ.ศ. 2504  (ภาพจากหนังสือ พระพิราพ ของประพันธ์ สุคนธะชาติ)
พระพิราพ เป็นอสูร มีลักษณะหน้ากางคางออก เรียกว่าหน้าจาวตาล สีม่วงแก่ หรือสีน้ำรัก หรือสีทอง ปากแสยะ ตาจระเข้ เขี้ยวทู่หรือเขี้ยวตัด หัวโล้น สวมกะบังหน้า ตอนทรงเครื่องสวมมงกุฎยอดเดินหน กายสีม่วงแก่ 51 พักตร์ 100 กร มีกายเป็นวงทักขิณาวัฏ

 ความเชื่อ 
พระพิราพ ในคติเดิมเรียกว่าพระไภรวะ เป็นอวตารปางดุร้ายปางหนึ่งของพระศิวะ เมื่อชาวไทยรับดุริยางคศิลป์มาจากประเทศอินเดีย คติการนับถือพระอิศวรนารายณ์ทวยเทพทั้งหลายรวมไปถึงพระไภรวะจึงติดตามมาด้วย แต่เมื่อเข้ามาในไทยแล้วมีการเรียกนามพระองค์เพี้ยนไปจากเดิมเป็นพระพิราพ แล้วนับถือว่าเป็นครูสูงสุดทั้งฝ่ายนาฏศิลป์และดุริยางค์ศิลป์ ปรากฏหลักฐานมาแต่สมัยกรุงสุโขทัย และมีการบันทึกหลักฐานเป็นที่แน่ชัดราวรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระพิราพถือเป็นครูยักษ์ เป็นเทพอสูร และเป็นมหาเทพ (ศิวะอวตาร) แต่เนื่องจากนามของพระองค์คล้ายคลึงกับตัวละครตัวหนึ่งในเรื่องรามเกียรติ์ซึ่งมีลักษณะเป็นยักษ์เช่นกันคือยักษ์วิราธ และนิยมเรียกเพี้ยนเป็นยักษ์พิราพ ทำให้บรมครูสูงสุดกับตัวละครตัวนี้เกิดความสับสนปนเปกัน 

ในปัจจุบันทางกรมศิลปากรได้มีการชำระประวัติของพระพิราพ โดยนักวิชาการ และมีการเผยแพร่สร้างความเข้าใจให้แก่บุคคลทั่วไป แต่ก็ยังไม่เป็นที่แพร่หลาย

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 http://www.พ่อแก่.com
# นางสำมนักขา
นางสำมนักขา  เป็นตัวละครหนึ่งในมหากาพย์รามายณะ

 ประวัติ 
นางสำมนักขา เป็นธิดาองค์เดียวของท้าวลัสเตียนและนางรัชฎา มีสวามีคือ ชิวหา เป็นน้องสาวของทศกัณฐ์ กุมภกรรณ พิเภก ขร ทูษณ์ และตรีเศียร นางสำมะนักขามีสามีชื่อ ชิวหา ซึ่งชิวหาผู้นี้ทำหน้าดูแลกรุงลงกาเมื่อทศกัณฐ์ได้ไปเที่ยวป่ากับนางมณโฑ ตลอดเวลา 7 วัน 7 คืนทำให้เกิดง่วงนอน จึงได้แลบลิ้นยาวออกมาปกคลุมกรุงลงกาและนอนหลับพักผ่อน เมื่อทศกัณฐ์กลับมาพบว่ากรุงลงกาถูกปกคลุมก็คิดว่าเป็นเวทมนตร์ของศัตรู จึงขว้างจักรไปตัดลิ้นชิวหาจนขาดทำให้ชิวหาถึงแก่ความตายยังความเศร้าโศกเสียใจให้แก่นางสำมนักขายิ่งนัก

หลังจากชิวหาสิ้นไป วันหนึ่งนางสำมนักขาไปเที่ยวป่าและได้พบพระรามจึงเกิดหลงรักขึ้นและได้เข้าไปเกี้ยวพาราสี แต่พระรามไม่สนใจ นางสำมะนักขาจึงตามพระรามไปที่อาศรมเห็นนางสีดา จึงคิดว่า ถ้าหากตนกำจัดนางสีดาได้ พระรามคงจะหันมาสนใจตน ดังนั้น นางสำมนักขาจึงเข้าไปทำร้ายนางสีดาแต่ถูกพระรามจับได้ จึงถูก พระลักษมณ์ ลงโทษด้วยการตัดหูและจมูก และปล่อยนางคืนไป เป็นเหตุให้เกิดสงครามระหว่างพระรามกับทศกัณฐ์

นางสำมนักขา มีบุตรเป็นรากษส 3 ใน 10 แห่งกรุงลงกา คือ กุมภกาศ  อดูล ปีศาจยักษิณี  และวรณีสูร

 ลักษณะและสี 
สีเขียวสด  1 หน้า  2 มือ ผมยาว สวมกระบังหน้า

 โคลงภาพรามเกียรติ์ 
สำมนักขาชื่ออ้าง อสุรพันธุ์
นาฏขนิษฐาทศกรรฐ แก่นไท้
ฉวีกายสกลวรรณ เขียวสด สอาดนอ
เป็นเอกชาเยศรได้ อยู่ด้วยชิวหา
ขุนมหาสิทธิโวหาร
(ตัวสะกดตามต้นฉบับเดิม)

 ข้อมูลเพิ่มเติม
โขนเรื่องรามเกียรติ์ ตอนนางสำมนักขา ของกรมศิลปากร
# พญาทูษณ์
พญาทูษณ์ เป็นตัวละครจากเรื่องรามเกียรติ์ เป็นโอรสองค์ที่ 5 ของท้าวลัสเตียนกับนางรัชฎา น้องชายร่วมบิดามารดาของทศกัณฐ์ พญาทูษณ์เป็นกษัตริย์เมืองจารึกองค์ที่ 1 มีบทบาทแค่ตอนที่นางสำมนักขาผู้เป็นน้องสาวได้มาขอความช่วยเหลือให้ไปฆ่าพระราม แต่พญาทูษณ์ก็โดนพระรามแผลงศรตายในที่สุด

 ลักษณะและสี
สีม่วงแก่ 1 หน้า 2 มือ มงกุฎกระหนก

 มเหสีและโอรสธิดา
พญาทูษณ์มีโอรส 1 องค์ คือ วิรุญจำบัง ผู้เป็นบิดาของ วิรุญมุข
# นางอากาศตะไล
อังกาศตไล หรือ อากาศตะไล หรือ นางสุรสา  เป็นชื่อตัวละครในเรื่องรามายณะของอินเดีย และรามเกียรติ์ของไทย ในเรื่องรามายณะของอินเดียเป็นเทวีซึ่งเป็นมารดาของเหล่านาค และดูแลมหาสมุทรก่อนถึงกรุงลงกา รวมถึงเป็นสตรีหนึ่งในสามคนที่รักษากรุงลงกา ได้แก่ นางสุรสา นางสิมหิกา และผีเสื้อสมุทร 

ในรามเกียรติ์ของไทย เป็นยักษิณี ซึ่งเป็นเสื้อเมืองกรุงลงกา รักษาด่านทางอากาศ และเป็นหนึ่งในเจ็ดกองลาดตระเวนตรวจการกรุงลงกา เมื่อหนุมานมาถวายแหวนให้แก่นางสีดาที่สวนขวัญ ในกรุงลงกา อากาศตะไลได้รบกับหนุมาน และพ่ายแพ้ถูกหนุมานสังหารถึงแก่ความตาย 
(ชื่ออากาศตไล เขียนตามบทพระราชนิพนธ์เรื่องรามเกียรติ์ ในรัชกาลที่ 1, ชื่ออังกาศตะไล เขียนตามบทพระราชนิพนธ์ เรื่องรามเกียรติ์ ในรัชกาลที่ 2)

 ลักษณะและการแต่งกายของโขนตัวละครในรามเกียรติ์ของประเทศไทย 
กายสีแดงเสน สวมเทริดน้ำเต้า 5 ยอด ปากแสยะ ตาโพลง 4 หน้า 8 มือ
อาวุธประจำกาย ได้แก่ จักร พระขรรค์ ตรีคทา ง้าว ศร โตมร ค้อนเหล็ก
ใส่เสื้อแขนสั้น นุ่งผ้าจีบหน้านาง (จากจิตรกรรม บานประตู วัดพระศรีรัตนศาสดาราม)
ในการแสดงการ ลักษณะศีรษะโขน  สวมมงกุฎยอดน้ำเต้า 5 ยอด ปากแสยะ ตาโพลง มีหน้าเล็ก ๆ 3 หน้าด้านหลัง
นุ่งผ้าจีบหน้านางไม่เหมาะในการเข้ารบ จึงเปลี่ยนมานุ่งโจงกระเบน สวมเสื้อแขนยาว ห่มสไบนาง 2 ชาย ห้อยสะอิ้ง

อาวุธที่ใช้ในการแสดงมี จักร (คล้องพระขรรค์) พระขรรค์ ตรี คทา (เหน็บเอว) ศร (เหน็บข้างหลัง) ถือง้าวหรือโตมร

 โคลงประจำภาพ
# รัชฎาสูร
รัชฏาสูร - นาง (อสุรพงศ์)

  ประวัติ 

นางรัชฎาสูร เป็นมเหสีของพญาขร มีโอรสชื่อ  มังกรกัณฐ์ และ แสงอาทิตย์

 ลักษณะและสี
กายสีนวลจันทร์ ๑ หน้า ๒ มือ มงกุฏกษัตรีย์
# นางรัชดา
นางรัชฎา เป็นตัวละครในรามเกียรติ์ เป็นมเหสีองค์ที่ 5 ของท้าวลัสเตียน กษัตริย์ครองกรุงลงกาองค์ที่ 2

ลักษณะและสี
มีลักษณะสีขาวนวล 1 หน้า 2 มือ

พระโอรสและพระธิดา
นางมีโอรส คือ ทศกัณฐ์  กุมภกรรณ พิเภก ขร ทูษณ์ ตรีเศียร และองค์สุดท้องเป็น ธิดา ชื่อ นางสำมนักขา