wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# มิซึนาชิ เรย์นะ
มิซึนาชิ เรย์นะ  เป็นตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน

 ข้อมูลตัวละคร 
มิซึนาชิ เรย์นะ มีชื่อจริงว่า ฮอนโด ฮิเดมิ  รู้จักกันในองค์กรชุดดำว่า คีร์  (โดยแท้จริงแล้วออกเสียงว่า คีล (Keel)) เธอปรากฏตัวครั้งแรกในอนิเมะตอนที่ 425 (ตรงกับมังงะเล่ม 48 ไฟล์ 9 (ไฟล์ที่ 499)) ในฐานะนักข่าว เธอเป็นเพื่อนกับนักร้อง โอกิโนะ โยโกะ ครั้งนั้นเธอขอให้ โมริ โคโกโร่ ช่วยทำคดีกดกริ่งชิ่ง ซึ่งภายหลังพบว่าเด็กเป็นคนทำ โดยคิดว่าเรย์นะตื่นสาย ไม่ไปทำงานอีกแล้วจึงจะมาช่วยปลุกให้ตื่น เพราะหน้าตาของเธอคล้ายกับแม่ของเด็กมาก แต่จริง ๆ แล้ว เธอเพียงเปลี่ยนเวลาออกอากาศเท่านั้น ในคดีนั้น เครื่องดักฟังของโคนันที่ติดไว้เพื่อตามรอยคนร้ายกลับไปติดบนรองเท้าของเธอ ทำให้โคนันทราบว่าเธอเป็นหนึ่งในสมาชิกขององค์กรชุดดำเช่นกันหลังจากเธอสนทนากับยินแล้ว ในช่วงนั้นองค์กรกำลังวางแผนลอบสังหารนักการเมือง อย่างไรก็ดีโคนันและเจ้าหน้าที่เอฟบีไอสามารถขัดขวางแผนนั้นได้ ระหว่างที่เธอกำลังหลบหนีนั้นเอง มอเตอร์ไซค์ของเธอเกิดอุบัติเหตุ ล้มลงและตัวเธอก็อยู่ในอาการโคม่า ทำให้เธอเป็นสมาชิกขององค์กรคนเดียวที่ถูกเอฟบีไอควบคุมตัวไว้ได้ อย่างไรก็ดีเธอฟื้นตัวจากอาการโคม่าในมังงะไฟล์ที่ 596 (ตรงกับอนิเมะตอนที่ 544-545) 

หลังจากเกิดอุบัติเหตุนั้น องค์กรชุดดำก็พยายามหาตัวเธอโดยการส่งสายสืบไปที่โรงพยาบาลต่าง ๆ สายสืบคนหนึ่งคือ คุสุดะ ริคุมิจิ เข้าไปที่โรงพยาบาลกลางไฮโด้ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกับที่คีร์อยู่ แต่เขาฆ่าตัวตายหลังจากถูกจับได้ ทำให้องค์กรชุดดำผิดสังเกต ในไฟล์ที่ 601 องค์กรชุดดำ จึงส่งระเบิดที่มีเครื่องส่งสัญญาณขนาดเล็กไปที่โรงพยาบาลกลางไฮโด้ พร้อมทำให้เกิดเหตุฉุกเฉินที่โรงพยาบาลเพื่อให้ลำบากต่อการแยกตัวผู้คน โดยมีจุดประสงค์ที่จะช่วยคีร์ออกมา ต่อมาในช่วงท้ายไฟล์ที่ 601 คีร์ฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์และออกอากาศทางโทรทัศน์ ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นแผนลวงเพื่อค้นหาห้องที่คีร์อยู่ สุดท้ายแล้วในไฟล์ที่ 603 องค์กรชุดดำสามารถช่วยเธอมาจากเอฟบีไอได้ (ตรงกับอนิเมะตอนที่ 546-549)

ต่อมาในไฟล์ที่ 604 (อนิเมะตอนที่551) มีการเปิดเผยว่าจริง ๆ แล้วเธอคือเจ้าหน้าที่ ซีไอเอ ที่ชื่อฮอนโด ฮิเดมิ ที่แทรกซึงเข้าไปหาทางทำลายองค์กรจากภายใน เธอกับฮอนโด เอย์สึเกะ เป็นบุตรของอดีตเจ้าหน้าที่ซีไอเอที่เสียชีวิตแล้วที่ชื่ออีธาน ฮอนโด ซึ่งถูกเธอสังหารเพื่อไม่ให้องค์กรชุดดำสงสัย ในไฟล์ที่ 606 เธอถูกท่านผู้นั้น (บอส) สั่งให้สังหารอากาอิ ชูอิจิเพื่อพิสูจน์ความเชื่อใจต่อองค์กร ซึ่งเธอสังหารเขาในไฟล์ที่ 609 อย่างไรก็ดีชูอิจิเสียชีวิตในการสังหารครั้งนั้นยังคงเป็นปริศนาอยู่ (ตรงกับอนิเมะตอนที่ 551)
# จอร์จ มองก์ ดยุกที่ 1 แห่งอัลเบมาร์ล
จอร์จ มองก์ ดยุกที่ 1 แห่งอัลเบมาร์ล (6 ธันวาคม ค.ศ. 1608 – 3 มกราคม ค.ศ. 1670) เป็นนักการทหารและนักการเมืองชาวอังกฤษที่มีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษกลับคืนให้แก่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2

 ชีวิตเบื้องต้น 
จอร์จ มองก์ เกิดเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1608 ที่พอทเธอริดจ์ ใกล้ทอร์ริงตันใน แคว้นเดวอน เป็นบุตรคนที่สองของเซอร์ทอมัส มองก์  มองก์ต้องหลบหนีไปต่างประเทศเมื่อไปทำร้ายร่างกายเจ้าหน้าที่ที่มองค์เห็นว่าปฏิบัติต่อพ่อของเขาไม่ถูก ในต่างประเทศมองค์ก็ไปเป็นทหารและอาสารในการร่วมการรณรงค์ที่ กาดิซ ในปี ค.ศ. 1626 และปีต่อมาในการล้อม Isle of Rhé ซึ่งเป็นการพยายามที่จะช่วยชาวโปรเตสแตนต์ฝรั่งเศสที่เมือง ลาโรแชล (La Rochelle)
# ฟัค
ฟัค  เป็นคำหยาบคายภาษาอังกฤษที่หมายถึงการร่วมเพศ และมักใช้แสดงความดูถูกเหยียดหยาม ที่มาของคำนั้นไม่ชัดเจน แต่มักถือว่าบัญญัติขึ้นครั้งแรกประมาณ ค.ศ. 1475 แต่อาจเก่าแก่กว่านั้น สำหรับการใช้ในยุคใหม่ คำว่า fuck และการผันคำ (เช่น fucker และ fucking) อาจใช้ในตำแหน่งคำนาม กริยา คำคุณศัพท์ หรือคำวิเศษณ์ก็ได้ มีวลีจำนวนมากที่นำคำนี้มาใช้ รวมถึงนำไปประสมเป็นคำใหม่ เช่นคำว่า มาเธอร์ฟัคเกอร์
# งานสมรสที่หมู่บ้านคานา
งานสมรสที่หมู่บ้านคานายอห์น, บทที่ 2, วรรคที่ 1: "วันที่สามมีงานสมรสที่หมู่บ้านคานา แคว้นกาลิลี และมารดาของพระเยซูก็อยู่ที่นั่น"John, Chapter 2, Paragraph 1: "And the third day there was a marriage in Cana of Galilee; and the mother of Jesus was there:"  เป็นชื่อเรื่องราวในพระวรสารนักบุญยอห์นที่เกิดการอัศจรรย์ของพระเยซูครั้งแรก

 เรื่องราวในคัมภีร์ไบเบิล 
พระวรสารนักบุญยอห์น บทที่ 2 บรรยายว่าพระเยซูทรงเข้าร่วมงานสมรส  ในหมู่บ้านคานาพร้อมกับเหล่าสาวก  THSV11 มารดาของพระเยซู (ไม่ระบุชื่อในพระวรสารนักบุญยอห์น) พูดกับพระเยซูว่า "เขาไม่มีเหล้าองุ่น" พระเยซูตรัสตอบว่า "หญิงเอ๋ย ไม่ใช่ธุระของท่าน เวลาของเรายังมาไม่ถึง" มารดาของพระองค์จึงบอกพวกคนใช้ว่า "จงทำตามที่ท่านสั่งเจ้าเถิด"  THSV11 พระเยซูตรัสสั่งให้พวกคนใช้เติมน้ำลงในโอ่ง และตักน้ำส่วนหนึ่งไปให้เจ้าภาพ  เจ้าภาพชิมน้ำที่กลายเป็นเหล้าองุ่นแล้วไม่รู้ว่ามาจากไหน จึงพูดกับเจ้าบ่าวว่าตัวเจ้าบ่าวทำไม่เหมือนธรรมเนียมทั่วไปที่นำเหล้าองุ่นอย่างดีมาให้แขกก่อน แต่ตัวเจ้าบ่าวกลับนำเหล้าองุ่นอย่างดีมาให้ทีหลัง  THSV11 พระวรสารนักบุญยอห์นเสริมว่า  "หมายสำคัญครั้งแรกนี้พระเยซูทรงทำที่หมู่บ้านคานาในแคว้นกาลิลี และทรงแสดงพระสิริของพระองค์ พวกสาวกของพระองค์ก็วางใจพระองค์"  THSV11

การตีความ
งานสมรสที่หมู่บ้านกานาเกิดขึ้นหลังการเรียกฟีลิปกับนาธานาเอลเพียงไม่นาน ยอห์น 21:2 ระบุไว้ว่า กานาเป็นบ้านเกิดของนาธานาเอล

แม้ว่าไม่มีการกล่าวถึงงานสมรสที่หมู่บ้านกานาในพระวรสารสหทรรศน์ ตามธรรมเนียมคริสเตียนที่อิงจากโองการยอห์น 2:11 ระบุว่านี่เป็นบริเวณที่มีเหตุการอัศจรรย์ต่อสาธารณชนครั้งแรกของพระเยซู
# พระเยซูในหมู่นักปราชญ์
พระเยซูในหมู่นักปราชญ์ หรือ พบพระเยซูในวัด (ภาษาอังกฤษ: Christ among the Doctors หรือ Finding in the Temple เดิมเรียกว่า Disputation) เป็นฉากหนึ่งของภาพชุดชีวิตของพระเยซูเมื่อยังทรงพระเยาว์และเป็นฉากเดียวที่บรรยายชีวิตเมื่อโตขึ้นกว่าตอนที่เป็นทารกที่บันทึกในพระวรสาร “พระเยซูในหมู่นักปราชญ์” เป็นหัวเรื่องของศิลปะคริสต์ศาสนาที่ศิลปินนิยมสร้างหรือเขียน

ฉากชีวิตฉากนี้บรรยายใน  เมื่อพระเยซูมีพระชนมายุ 12 พรรษาก็ได้ติดตามพระแม่มารีและนักบุญโจเซฟไปแสวงบุญที่เยรูซาเลมหลังจาก “ประเพณีการสมโภช” (พระคัมภีร์ฉบับพระเจ้าเจมส์ (New King James Version)) หรือ ปัสกา วันที่จะกลับพระเยซูยังคง “อ้อยอิ่ง” อยู่ในวัด แต่พระแม่มารีและนักบุญโจเซฟคิดว่าพระองค์เดินทางกลับไปก่อนแล้ว เมื่อกลับไปถึงบ้านแล้วไม่พบพระเยซูหลังจากที่ทิ้งพระองค์ไว้ที่เยรูซาเลมสามวันพระแม่มารีและโจเซฟก็เดินทางกลับไปเยรูซาเลม ในที่สุดก็พบพระเยซูในวัดนั่งถกเถียงกับอยู่ในกลุ่มผู้อาวุโสในวัด ผู้มีความรู้สึกอัศจรรย์ในความรู้ทางพระคัมภีร์ของพระองค์โดยเฉพาะเมื่อยังมีพระชนมายุน้อย เมื่อถูกดุโดยพระแม่มารีพระเยซูก็ตรัสว่า “ทำไมท่านต้องหาตัวข้าด้วยเล่า? ท่านไม่ทราบหรือว่าข้าจะต้องทำธุระของพระบิดา?” เรื่องราวนี้มาขยายความกันมากขึ้นในวรรณกรรมสมัยต่อมาโดยเฉพาะในพระวรสารฉบับเคลือบแคลงของนักบุญทอมัส--พระวรสารนักบุญทอมัส
# การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน (ฟราอันเจลีโก)
ดูบทความหลักที่ ชะลอร่างจากกางเขน

ชะลอร่างจากกางเขน (ภาษาอังกฤษ: Deposition of Christ) เป็นจิตรกรรมที่มาจากฉากชะลอร่างจากกางเขนจากฉากชุดชีวิตของพระเยซูที่เขียนโดยฟราอันเจลิโคผู้เป็นจิตรกรสมัยสมัยเรอเนซองส์ตอนต้นคนสำคัญชาวอิตาลี

“ชะลอร่างจากกางเขน” เป็นงานที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1432 ถึงปี ค.ศ. 1434 ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ซานมาร์โคที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี

จอร์โจ วาซารีบรรยายว่าเป็นภาพที่ “เขียนโดยนักบุญหรือเทวดา”

ฟราอันเจลิโคเขียนภาพนี้ต่อจากลอเร็นโซ โมนาโค (Lorenzo Monaco) ที่เริ่มไว้ก่อนหน้านั้นสำหรับชาเปลสตรอซซิ (Strozzi Chapel) ในวัดซานตาทรินิตา เป็นภาพของการประคองร่างของพระเยซูลงจากกางเขนโดยมีนักบุญแมรี แม็กดาเลนคุกเข่าโศรกเศร้าอยู่ข้างล่างทางด้านซ้ายของภาพ และทางด้านขวามีชายสวมหมวกแดงใส่เสื้อยาวขาวยืนถือตาปูและมงกุฏหนามอยู่ในมือที่เป็นสัญลักษณ์ของทุกขกิริยาและความเสียสละ

พระแม่มารีสวมเสื้อสีเข้มในท่าสำรวมอยู่ข้างหลังนักบุญแมรี แม็กดาเลน

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 พิพิธภัณฑ์ซานมาร์โค
# วันอาทิตย์ใบลาน
วันอาทิตย์ใบลาน (คาทอลิก),วันอาทิตย์ใบลาน , อัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ วันอาทิตย์ทางตาล (โปรเตสแตนต์)วันสำคัญทางศาสนาคริสต์ นิกายโปรเตสแตนต์ , กรมการศาสนา หรือ วันอาทิตย์ใบปาล์ม (อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์)  เป็นวันสมโภชสำคัญวันหนึ่งในศาสนาคริสต์ซึ่งตรงกับวันอาทิตย์ก่อนอีสเตอร์ เป็นวันฉลองเหตุการณ์ที่ระบุบันทึกในพระวรสารทั้งสี่ฉบับ
(, , ,) ในโอกาสที่พระเยซูเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเลมก่อนรับพระทรมาน โบสถ์คาทอลิกจะแจกใบลานที่ผูกกับกางเขนในโอกาสนี้ แต่ในบางท้องถิ่นที่ไม่มีใบปาล์มก็จะแจกใบไม้อย่างอื่นที่มีในท้องถิ่น ถ้าเช่นนั้นก็จะเรียกตามใบไม้ที่แจก เช่น "วันอาทิตย์ช่อยู" สำหรับที่ที่แจกช่อยูเป็นต้น หรือเรียกอย่างกว้าง ๆ ว่า "วันอาทิตย์กิ่งไม้" (Branch Sunday)
# พระธรรมสามีสัมพุทธเจ้า
พระธรรมสามีสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยในเรื่อง อนาคตวงศ์ มีกล่าวถึงว่า หลังจากมัณฑกัป ที่มี พระรามะสัมพุทธเจ้า และ พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้ จนแผ่นดินล่วงไป กว่า 3 อสงไขย เกิดแผ่นดินเรียกว่า สารกัป มีพระพุทธเจ้าบังเกิดมา 1 พระองค์มีชื่อว่า พระธรรมสามีสัมมาสัมพุทธเจ้า

พระองค์ทรงบำเพ็ญบารมี 30 ทัศน์โดยมีตัวอย่างการบำเพ็ญ ปรมัตถบารมีอย่างยิ่งยวดพระชาติหนึ่ง ย้อนไปในสมัย พระกัสสปะพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์บังเกิดเป็น มหาเสนาบดี ชื่อว่า โพธิอำมาตย์ ในพระเจ้ากิงกิสสราช มีอยู่วันหนึ่งพระกัสสปะพุทธเจ้าได้ออกจากฌาณสมาบัติ กษัตริย์พระเจ้ากิงกิสสราชทราบความได้ดำริอยากถวายทานแด่พระพุทธองค์ ซึ่งจะทำให้ได้ผลบุญหาที่สุดมิได้ จึงให้ทหารตีกลองร้องปล่าว ห้ามมิให้ชาวเมืองถวายทานแด่พุทธองค์ก่อนตน พร้อมทั้งคาดโทษและจัดให้มีทหารกั้นอณาเขตโดยรอบ

ครั้งนั้น โพธิอำมาตย์ ได้ทราบก็มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าจะถวายทานแด่พระพุทธเจ้าด้วยเช่นกัน ด้วยความปรารถนานี้ท่านจึงไม่เกรงกลัวต่ออาญาที่จะได้รับเลย จึงได้ไปบอกบุตรและภรรยาให้เตรียมเครื่องไทยทานและผ้าหนึ่งผืน ครั้นรุ่งเช้า โพธิอำมาตย์ได้เดินทางไปยังสถานที่ที่พระพุทธองค์ประทับอยู่ ทหารที่ทำหน้าที่เฝ้าอยู่จึงสอบถามถึงกิจธุระ โพธิอำมาตย์จึงตอบด้วยความสัจจริงว่าต้องการถวายทานแด่พุทธองค์ ด้วยเหตุนี้จึงถูกทหารจับตัวมัดมือไปเข้าเฝ้าพระเจ้ากิงกิสสราช และได้รับโทษ ประหาร 

พระกัสสปะพุทธเจ้าทรงทราบด้วยญาณว่า  โพธิอำมาตย์นี้เป็นพระบรมโพธิสัตว์ พระองค์หนึ่ง จึงเนรมิตรกายอีกพระองค์หนึ่งเสด็จไปที่ป่าช้าลานประหาร โดยให้โพธิอำมาตย์ เห็นเพียงผู้เดียว และทรงเทศนาสั่งสอน ให้ละและอย่าอาลัยในชีวิตเลย เมื่อโพธิอำมาตย์ได้ฟังก็เกิดปลื้มใจจนหาที่เปรียบมิได้ จึงยกเครื่องไทยธรรมพร้อมผ้าของตนและของภรรยาที่ฝากมา ถวายด้วยกิริยาเบญจางคประดิษฐ์ และอธิษฐานขอให้ได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอนาคต

พระกัสสปะพุทธเจ้าได้รับของและตรัสพุทธพยากรณ์ว่า จะได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งในอนาคตข้างหน้าอย่างแน่นอน และเสด็จกลับเสวยเครื่องไทยธรรม ขณะนั้นโพธิอำมาตย์ได้ถูกเพชฌฆาตตัดศีรษะขาด มหัศจรรย์เกิดแผ่นดินไหวเป็นเหตุให้เศวตฉัตรของพระเจ้ากิงกิสสราชหัก

ในที่ประหารนั้นบังเกิดวิมานทองพร้อมด้วยนางสวรรค์ 1000 ขุมทอง 16 ขุม และต้นกัลปพฤกษ์ 1 ต้น ภรรยาโพธิอำมาตย์ได้ใช้สมบัติที่เกิดขึ้นนี้เลี้ยงชีพจนหมดอายุขัย ฝ่ายโพธิอำมาตย์ได้ไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิตมีทิพยสมบัติอันมากด้วยผลแห่งมหาทานนี้

เมื่อครั้นโพธิอำมาตย์สำเร็จเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์มีพระวรกายสูง 80 ศอก มีพระชนมายุ 1 แสนปี ด้วยผลบุญที่พระองค์สละชีวิต มีไม้รังเป็นมหาโพธิ พุทธรัศมีสว่างไสวดุจดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ มีเศวตฉัตรกว้างและสูงประมาณ 3 โยชน์ (1 โยชน์ = 16 กิโลเมตร) ด้วยอานิสงส์ที่ถวายผ้า ในยุคพระองค์บังเกิดขุมทองใหญ่ขุมหนึ่งและข้าวสาลี สามารถเลี้ยงคนในยุคศาสนาของพระองค์ ด้วยผลทานที่ถวายข้าวของพระองค์
# เจ้าหญิงโทจิ
เจ้าหญิงโทจิ (, ประมาณ ค.ศ. 648/653 – 3 พฤษภาคม ค.ศ. 678) เป็นเจ้าหญิงในยุคอาซูกะ ซึ่งดำรงตำแหน่งจักรพรรดินีในฐานะพระมเหสีของจักรพรรดิโคบุง พระนามของพระองค์คือโทจิ มาจากชื่อย่านโทจิ ซึ่งเป็นย่านที่ตั้งอยู่ทางเหนือของอาซูกะไม่กี่ไมล์ เจ้าหญิงโทจิเป็นพระธิดาของจักรพรรดิเท็มมุและเจ้าหญิงนูกาตะ พระองค์ได้อภิเษกสมรสกับเจ้าชายโอโตโมะ ซึ่งต่อมาทรงเป็นจักรพรรดิโคบุง ทั้งสองประทับอยู่ในเมืองหลวงโอตสึในจังหวัดโอมิ (ปัจจุบันคือเมืองโอตสึ จังหวัดชิงะ) จักรพรรดิโคบุงได้สืบราชบัลลังก์ต่อจากจักรพรรดิเท็นจิหลังพระบิดาสวรรคต ต่อมาพระองค์ได้เป็นจักรพรรดินีจนกระทั่งจักรพรรดิโคบุงถูกพระบิดาของพระนางสังหารในสงครามจินชิน

หลังสงคราม พระนางเสด็จกลับมายังอาซูกะและประทับอยู่กับพระมารดาและพระโอรสในพระราชวังอาซูกะ คิโยมิฮาระ ในปี ค.ศ. 675 พระนางได้เสด็จเยือนศาลเจ้าอิเซะพร้อมกับเจ้าหญิงอาเบะ

ในปี ค.ศ. 678 พระนางได้รับการแต่งตั้งเป็นไซโอโดยการทำนายตามลัทธิองเมียว และควรจะออกจากที่ประทับเพื่อไปประทับที่ไซกู (斎宮) ในวันที่ 7 ของเดือนที่ 4 แต่พระองค์ก็สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันที่ที่ประทับนั้น เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ เจ้าชายทาเคจิได้แต่งบทกวีคร่ำครวญ 3 บทเพื่อเป็นเกียรติแก่พระนาง (จากบทกวีที่รวบรวมไว้ในมันโยชู)Manyoshu, 2:156-158

พระนางถูกฝังไว้ในสถานที่ที่กล่าวถึงในนิฮงโชกิว่า อาโก
# พระนารทสัมพุทธเจ้า
ตามคัมภีร์อนาคตวงศ์ พระนารทสัมพุทธเจ้า เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคต โดยหลังจากหมดยุคศาสนาของพระธรรมสามีสัมพุทธเจ้าแล้ว เกิดแผ่นดินใหม่ที่ไม่มีพระพุทธเจ้าเลยอยู่นานถึง 8 กัลป์ หลังจากนั้นเป็นมัณฑกัปที่มีพระพุทธเจ้า 2 พระองค์บังเกิดขึ้น คือ 
 พระนารทสัมพุทธเจ้า
 พระรังสีมุนีสัมพุทธเจ้า

โดยพระองค์ได้บำเพ็ญบารมีมาอย่างยิ่งยวด โดยปรมัตถบารมีหนึ่งคือ ในสมัยพระกัสสปพุทธเจ้า  พระโพธิสัตว์ได้เกิดเป็นกษัตริย์มีพระนามว่า พระยาสิริคุตตมหาราช ครองเมืองมัลลนคร มีพระอัครมเหสีนามว่า ลัมภุราชเทวี มีพระราชโอรสและพระราชธิดา นามว่า นิโครธกุมาร และ โคตมีกุมารี ตามลำดับ

วันหนึ่งมีพราหมณ์ 8 ท่าน มาทูลขอราชสมบัติและพระนคร พระองค์ก็พระราชทานด้วยจิตใจที่ปลาบปลื้มยินดี และพาครอบครัวออกบวช ไปอาศัยอยู่ที่อาศรมในป่า

ในครั้งนั้นมียักษ์ชื่อว่า ยันตะ ร่างกายสูงถึง 120 ศอก มาขอพระราชโอรสและธิดาทั้งสอง พระองค์ เพื่อเป็นอาหาร และ ยันตะยักษ์ ยังกล่าวอีกว่า ถ้าได้ถวายพระราชโอรสและพระราชธิดาแล้ว อนาคตจะได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างแน่นอน เมื่อ พระยาสิริคุตตมหาราช ได้ฟังเช่นนั้นเกิดความปลาบปลื้มเป็นอย่างมาก จึงตอบว่า ไม่ใช่ไม่รักลูกทั้งสองแต่ท่านเป็นผู้ที่รักในพระโพธิญาณยิ่งกว่าสิ่งใด จึงตัดใจสละพระกุมารีทั้ง 2 ให้ยักษ์และหลั่งน้ำเหนือมือของยักษ์ พร้อมทั้งประกาศแก่เทวดาและพระแม่ธรณีให้เป็นสักขีพยาน แห่งมหาทานนี้ เมื่อยักษ์ได้รับมอบพระกุมารีทั้งสองไปแล้ว ก็เคี้ยวกินต่อหน้าต่อตาพระโพธิสัตว์ พระโพธิสัตว์เห็นเลือดที่ไหลจากปากของยักษ์ ก็มิได้หวาดกลัวเลยด้วยจิตใจอันเปี่ยมด้วยยินดี

ด้วยมหาทานบารมีที่พระองค์มิได้หวาดหวั่นใจเลยนี้ทำให้พระองค์มีพุทธรัศมีเหมือนสายฟ้าในกลีบเมฆรูปร่างเหมือนดอกบัวตลอดทั้งกลางวันและกลางคืน พระวรกายสูง 20 ศอก มีพระชนมายุ 1 หมื่นปี มีไม้จันทร์เป็นมหาโพธิ ในศาสนาของพระองค์ คนในยุคนั้นจะมีรูปร่างอันสวยงามน่ายินดี ด้วยบุญที่ท่านให้ลูกเป็นทาน และยังมีภักษาหาร 7 ประการบังเกิดขึ้น มนุษย์ก็ได้อาศัยภักษาหารนี้เลี้ยงชีพ
# ชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ
ชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ  (6 ธันวาคม พ.ศ. 2468 – 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2504) มีพระนามเดิมคือ เจ้าหญิงชิเงโกะ เทรุโนะมิยะ และภายหลังเสกสมรสกับเจ้าชายโมริฮิโระแห่งฮิงาชิกูนิ มีพระนามว่า เจ้าหญิงชิเงโกะ พระชายาในเจ้าชายโมริฮิโระ  พระองค์ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์โตใน จักรพรรดิโชวะ และจักรพรรดินีโคจุง อีกทั้งยังเป็นพระเชษฐภคินีพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะDeceased and former members of the Imperial family. Bix, Hirohito and the Making of Modern Japan. page 145. ภายหลังพระสวามีของพระองค์และครอบครัวถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์ พระองค์จึงเป็นสามัญชนใช้พระนามเป็นนางชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ

 พระประวัติ 
เจ้าหญิงชิเงโกะประสูติ ณ กรุงโตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น ตั้งแต่สมัยที่พระราชบิดายังทรงดำรงตำแหน่งเป็นมกุฎราชกุมารอยู่"Delicate Piety ." Time Magazine, December 13 1926. Retrieved on November 30 2008. พระนามในวัยเด็กคือ เจ้าหญิงชิเงโกะ เทรุโนะมิยะ   พระองค์ไม่ได้ถูกเลี้ยงโดยพระราชบิดาและพระราชมารดาจนกระทั่งพระชนมายุได้ 3 ชันษา โดยระหว่างนั้นทรงถูกดูแลโดยนางกำนัล 

ในปีค.ศ. 1941 ได้ทรงหมั้นกับเจ้าชายโมริฮิโระแห่งฮิงาชิกูนิ พระโอรสในเจ้าชายนารูฮิโกะ ฮิงาชิกูนิโนะมิยะ โดยพิธีเสกสมรสได้มีในปี ค.ศ. 1943 ซึ่งเป็นช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ส่งผลให้พระราชพิธีถูกจัดอย่างเรียบง่ายและประหยัดที่สุด โดยพระองค์ทรงฉลองพระองค์เป็นกิโมโนของพระราชมารดาของพระองค์ คือ จักรพรรดินีโคจุง ภายหลังการเสกสมรสพระองค์จึงมีพระนามเป็น เจ้าหญิงชิเงโกะ พระชายาฯ  

ในสิงหาคม ปีค.ศ. 1947 เจ้าหญิงและครอบครัวได้ถูกถอดออกจากฐานันดรที่เคยมี เนื่องจากการล้มล้างระบอบศักดินาของดักลาส แมคอาเธอร์ หลังจากญี่ปุ่นพ่ายแพ้ให้กับฝ่ายสัมพันธมิตร พระนางได้ประชวรในปี ค.ศ. 1960 ด้วยอาการเจ็บบริเวณพระอุทร โดยประชวรเป็นโรคมะเร็ง ทรงพักรักษาพระองค์ที่โรงพยาบาลหลวงในโตเกียว และสิ้นพระชนม์ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1961Large, Emperor Hirohito and Showa Japan, page 165.พระศพถูกบรรจุที่สุสานหลวงโทชิมากาโอกะ ในบันเคียว กรุงโตเกียว 

 พระโอรส-ธิดา 
ทั้งสองพระองค์มีพระโอรส-ธิดารวมกัน 2 พระองค์ กับอีก 3 องค์ โดย 3 องค์หลังนี้ได้ประสูติหลังจากการล้มล้างระบอบศักดินาแล้ว(ดูเพิ่มเติมที่ ราชาธิปไตยที่ถูกล้มล้าง)
เจ้าชายโนบูฮิโกะแห่งฮิงาชิกูนิ  (ประสูติ 10 มีนาคม ค.ศ. 1945) เสกสมรสแล้วในปี ค.ศ. 1973 กับนางสาวชิมาดะ โยชิโกะ มีบุตร 1 คน คือ ฮิงาชิกูนิ ยุกิฮิโตะ (เกิด ค.ศ. 1974)
เจ้าหญิงฮิงาชิกูนิ ฟูมิโกะ   (ประสูติ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1946) ปัจจุบันเสกสมรสแล้วกับ นายคะซูโตะชิ โอมุระ (Omura Kazutoshi)
นาโอฮิโกะ ฮิงาชิกูนิ  (เกิด ค.ศ. 1948) ปัจจุบันสมรสแล้วกับนางสาวซาโตะ คาซูโกะ มีบุตรด้วยกัน 2 คน ได้แก่ เทรุฮิโกะ และมัตสึฮิโกะ
ฮิเดฮิโกะ ฮิงาชิกูนิ  (เกิด 30 มิถุนายน  ค.ศ. 1949) ปัจจุบันได้ใช้นามสกุลตระกูลมิบุ ปัจจุบันมีพระนามว่า มิบุ โมะโตะฮิโระ
ยูโกะ ฮิงาชิกูนิ  (เกิด ค.ศ. 1950)

 พระฉายาลักษณ์ 

 ราชตระกูล
# รัฐสภาชุมนุม
รัฐสภาชุมนุม  เป็นรัฐสภาในประวัติศาสตร์อังกฤษซึ่งชุมนุมกันโดยไม่มีการเรียกประชุมอย่างเป็นทางการจากพระมหากษัตริย์ เพราะพระองค์ยังไม่มีพระราชอำนาจบริบูรณ์
# รัฐสภาคาวาเลียร์
รัฐสภาคาวาเลียร์  เป็นคำที่ใช้เรียกรัฐสภาแห่งอังกฤษระหว่างวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1661 24 มกราคม, ค.ศ. 1679 และ ค.ศ. 1689 “รัฐสภาคาวาเลียร์” เป็นรัฐสภาสมัยต่อจาก  “รัฐสภาคอนเว็นท์ชั่น” รัฐสภามีอายุนานถึง 17 ปีในระยะค่อนศตวรรษที่ พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2ทรงปกครองอังกฤษ สมาชิกรัฐสภาเช่นเดียวกับสภาก่อนส่วนใหญ่เป็นกลุ่มคาวาเลียร์หรือผู้นิยมกษัตริย์

รัฐสภาคาวาเลียร์มีความรับผิดชอบในการออกประมวลกฎหมายแคลเร็นดอน (Clarendon Code) ซึ่งประกอบด้วย:
 พระราชบัญญัติสวามิภักดิ์ ค.ศ. 1661 (Corporation Act 1661) 
 พระราชบัญญัติสมานฉันท์ ค.ศ. 1662 (Act of Uniformity 1662)
 พระราชบัญญัติการชมรม ค.ศ. 1664 (Conventicle Act 1664)
 พระราชบัญญัติห้าไมล์ ค.ศ. 1665 (Five Mile Act 1665)
# กระจกหกด้าน
กระจกหกด้าน เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทสารคดีสั้น ในช่วงแรกกระจกหกด้านจะออกอากาศทุกเย็นวันจันทร์ – วันอังคาร เวลา 16:00–16:15 น. ย้ายเวลาออกอากาศไปเป็นพฤหัสบดี – ศุกร์ เวลา 11:15–11:30 น. ย้ายเวลาออกอากาศไปเป็นพุธ – พฤหัสบดี เวลา 15:45–16:00 น. ย้ายเวลาออกอากาศไปเป็นศุกร์ เวลา 17:45–18:00 น. ย้ายเวลาออกอากาศไปเป็นเสาร์ เวลา 16:15–16:30 น. ปัจจุบัน ย้ายเวลาออกอากาศไป เป็นวันพุธ เวลา 12:45-13:00 น. ทางช่อง 7HD เริ่มออกอากาศครั้งแรก เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2526 และรายการกระจกหกด้านจะเป็นรายการสารคดีสั้นที่ออกอากาศยาวนานกว่า  ปี และกระจกหกด้านออกอากาศสารคดีสั้นวันละ 15 นาทีและ นับเป็นรายการสารคดีที่มีระดับความนิยมสูงสุด ชื่อรายการ กระจกหกด้าน มาจากคำสอนของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) ที่ว่า คนเราทุกวันนี้ ดีแต่ส่องกระจกด้านหน้าแต่เพียงด้านเดียว ให้เอากระจกหกด้านมาส่องเสียบ้าง แล้วจะเห็นเอง

สารคดีสั้นทุกชุดของรายการ นางสุชาดี มณีวงศ์ ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทผู้ผลิตรายการ รับหน้าที่บรรยายและคัดสรรข้อมูลที่นำมาผลิต นอกจากนี้ เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ยังมีการเปิดเว็บไซต์ที่รวบรวมสารคดีที่ออกอากาศไปแล้ว โดยแบ่งเป็น 6 หมวดหมู่ ได้แก่ ศิลปวัฒนธรรม ชีวิตและสิ่งแวดล้อม อาหารและโภชนาการ สุขภาพและวิทยาศาสตร์ บุคคลและสังคม รวมถึง

นับตั้งแต่การออกอากาศเป็นครั้งแรกมาจนถึงปัจจุบันนี้ เพลงประกอบธีมเปิดของรายการใช้เพลง Dancing Flames ของวง Mannheim Steamroller โดยภายหลังยังคงใช้เพลง Dancing Flames มาใส่จังหวะในแนวอินเดียแต่ยังคงแนวทำนองเดิมไว้ แต่มีการเปลี่ยนแปลงภาพกราฟิกซึ่งขึ้นอยู่กับการปรับเปลี่ยนรูปแบบรายการ

ต่อมาในวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2558 รายการ กระจกหกด้าน ได้เพิ่มรายการใหม่ ในรูปแบบสมัยใหม่ (รวมถึงภาพ เสียง และกราฟิกแบบสมัยใหม่) เพื่อได้สาระอีกส่วนหนึ่ง ในชื่อ กระจกหกด้านบานใหม่

 รางวัล 

 รางวัลเมขลา ประเภทรายการสารคดีสั้นดีเด่น
 รางวัลเมขลา ประเภทรายการความรู้และสาระดีเด่น
 รางวัลเมขลา ประเภทรายการส่งเสริมความรู้ทั่วไปดีเด่น
 รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ประเภทรายการสารคดียอดเยี่ยม
 รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ประเภทส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม
 รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ประเภทความรู้ยอดเยี่ยม
 รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ประเภทสารคดียาว
 รางวัลโทรทัศน์ทองคำ รายการส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมดีเด่น ประเภทรายการสั้น
 สื่อมวลชนดีเด่นเพื่อเยาวชน สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมและประสานงานเยาวชนแห่งชาติ (ส.ย.ช.)
 สื่อมวลชนดีเด่นประเภทสารคดีโทรทัศน์ จากมูลนิธิสื่อมวลชนคาทอลิกประเทศไทย
 รางวัลส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงานประเภทผู้ผลิตรายการโทรทัศน์ จากกระทรวงพลังงาน
 รายการโทรทัศน์สร้างสรรค์สิ่งแวดล้อมยอดเยี่ยม ชมรมสภาวะแวดล้อมสยาม
 ผู้ผลิตสารคดีทางโทรทัศน์ เพื่อชมรมสภาวะแวดล้อมสยาม รักษาสภาพแวดล้อมที่ดีของประเทศไทย (ปี 2530 , 2531 , 2532 , 2534 , 2535 , 2536 , 2537 และ 2540)
# ออคเซนเฮาเซินแอบบีย์
อารามออคเซนเฮาเซิน  เดิมเป็นแอบบีย์ของคณะเบเนดิกติน ตั้งอยู่ที่ออคเซนเฮาเซิน ไม่ไกลจากเมืองบิเบอร์ราค รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ทางไต้ของประเทศเยอรมนี

ประวัติ
ตามตำนานที่มาของวัดกล่าวกันว่าในคริสต์ศตวรรษที่ 9 อ็ออคเซนเฮาเซินเป็นที่ตั้งของสำนักชีชื่อ “โฮเฮ็นฮูเซ็น” (Hohenhusen) ที่ถูกทิ้งร้างเมื่อมีการรุกรานจากฮังการีเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 10 ต่อมาขณะที่ชาวนากำลังไถนาอยู่คันไถก็ไปเกยหีบสมบัติที่แม่ชีฝังไว้ก่อนที่จะหลบหนีไป ผู้คนจึงได้ก่อสร้างอารามรงจุดที่พบสมบัติ อารามจึงได้สมญานามว่า “Ochsen” ซึ่งแปลว่าวัว

อารามได้รับการสถาปนาเมื่อปี ค.ศ. 1093 เดิมขึ้นอยู่กับอารามนักบุญเบลส แบล็กฟอเรสต์ แต่ต่อมาได้รับเลื่อนฐานะเป็นอิมพีเรียลแอบบีย์เมื่อปี ค.ศ. 1391 และในปี ค.ศ. 1495 ก็ได้เป็น “ดินแดนอิสระ” (Reichsfrei)

ในปี ค.ศ. 1803 อารามถูกปิดและเวนคืนไปเป็นของเจ้าชายฟรานซ จอร์จ เม็ตเตอร์นิค พระโอรสเจ้าชายฟรานซขายอารามให้กับอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์คในปี  ค.ศ. 1825 แม้ว่าอารามจะถูกปิดไปชั่วระยะเวลาหนึ่งแต่ตัวโบสถ์และสิ่งก่อสร้างต่างๆ ยังอยู่พร้อมไม่ได้รับความเสียหายเท่าใดนัก  มาในระหว่างปี ค.ศ. 1964 ถึงปี ค.ศ. 1984 รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คก็บูรณปฏิสังขรณ์ตัวโบสถ์และสิ่งก่อสร้างที่เป็นของอาราม  ตัวอารามเป็นสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมแบบบาโรกซึ่งบางครั้งได้รับสมญานามว่า “สวรรค์ของบาโรก” (Himmelreich des Barocks) ในปัจจุบันส่วนหนึ่งของอารามเป็นที่ตั้งของสถาบันดนตรีสำหรับเยาวชนแห่งบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค และอารามในปัจจุบันมีฐานะเป็นโบสถ์ประจำเมืองที่เรียกว่า เซนต์จอร์จ
# นอร์มัลแมปปิง
นอร์มัลแมปพิง (normal mapping) เป็นการใช้เทกซ์เจอร์ให้ค่าแนวฉากพื้นผิวบนแต่ละจุดบนโพลีกอนชิ้นหนึ่ง ๆ โดยจะทำให้การสะท้อนแสงตรงจุดนั้นเปลี่ยนไป ซึ่งจากหลักการนี้ทำให้เราสามารถสร้างภาพลวงตา เพื่อช่วยให้โมเดลสามมิติที่มีความละเอียดต่ำดูเหมือนมีรายละเอียดมากขึ้นทั้งที่มีจำนวนโพลีกอนเท่าเดิม

 การคำนวณ 
การคำนวณแสงในการสะท้อนแบบลัมแบร์ท (หรือการสะท้อนแสงพร่า) ซึ่งไม่ขึ้นกับทิศทางผู้มองนั้นหาค่าความสว่างได้จากผลคูณจุดของเวกเตอร์หนึ่งหน่วยจากจุดที่จะให้สีไปยังจุดกำเนิดแสง กับเวกเตอร์หนึ่งหน่วยแนวฉากตรงจุดที่จะให้สีนั้น ผลที่ได้คือค่าความเข้มหรือความสว่างของแสงที่จุดนั้น

 ค่าความเข้มแสงที่สะท้อนแบบแสงพร่า,  ค่าเวกเตอร์หนึ่งหน่วยจากจุดตกกระทบไปยังจุดกำเนิดแสง,  ค่านอร์มอลเวกเตอร์หนึ่งหน่วย,  สี และ  คือความเข้มแสงขาเข้า
# ประติมากรรมดิจิทัล
ประติมากรรมดิจิทัล เป็นเทคนิคในการสร้างแบบจำลองสามมิติ โดยใช้เครื่องมือเพื่อใช้กด ดึง ทำให้เรียบ บีบหรือบิดด้วยแรงกดดึงชนิดต่างๆเพื่อสร้างแบบจำลองสามมิติในลักษณะเดียวกับการปั้นดินน้ำมัน นิยมใช้ร่วมกับอุปกรณ์ที่สามารถกำหนดค่าแรงกดได้เช่น tablet ชนิดต่างๆที่รองรับแรงกดหลายระดับ ซอฟต์แวร์ในกลุ่มนี้บางตัวสามารถทำงานได้หลายระดับความละเอียด (multi-resolution) ทำให้สามารถแยกรายละเอียดในระดับชั้นต่างๆแยกจากกัน ช่วยให้ผู้ใช้สามารถเกลี่ยพื้นผิวในระดับความละเอียดต่ำให้เรียบหรือปรับแต่งรูปร่างโดยไม่มีผลกับลวดลายที่ทำไว้ก่อนหน้าในระดับความละเอียดที่สูงกว่า พวกที่รองรับ multi-resolution ได้แก่ 3D-Coat, Blender, Hexagon, Modo, Mudbox, Silo 2 และ ZBrush เป็นต้น

ประติมากรรมดิจิทัลสามารถทำได้กับโพลีกอนแบบร่างแห หรืออาจปั้นแต่งเพื่อเปลี่ยนค่าความหนาแน่นซึ่งเรียงตัวกันเป็นข้อมูลแบบ voxel เช่นในซอฟต์แวร์ 3D-Coat วิธีหลังนี้ช่วยให้ผู้ใช้ไม่ต้องกังวลกับทอพอโลยีของแบบจำลองสามมิติ ซึ่งอาจมีปัญหากระจายตัวไม่สม่ำเสมอบนพื้นผิวแบบจำลอง ทำให้บางจุดมีโพลีกอนน้อยหรือแน่นเกินไปโดยไม่จำเป็น