wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ซากดึกดำบรรพ์ไม้กลายเป็นหิน
ไม้กลายเป็นหิน  คือซากดึกดำบรรพ์ของพืชประเภทหนึ่ง เกิดขึ้นจากท่อนไม้ถูกฝังกลบอยู่ใต้ผิวดินในสภาพที่ขาดออกซิเจนทำให้เนื้อไม้ไม่เน่าเปื่อย และถูกฝังแช่อยู่ในสารละลายซิลิก้าที่มีความเข้มข้นสูงเพียงพอ ในสภาพแวดล้อมที่ท่อนไม้และสารละลายซิลิกาได้สัมผัสกับออกซิเจนเป็นบางช่วงเวลาทำให้สารละลายซิลิกาตกตะกอนในรูปของซิลิกาเจล สะสมตัวแทนที่โมเลกุลของเนื้อไม้ (replacement) จนทำให้ท่อนไม้ที่เป็นเนื้อสารอินทรีย์เปลี่ยนไปเป็นเนื้อหินซิลิกาแต่ยังคงรักษาโครงสร้างเนื้อไม้ดั้งเดิมเอาไว้ 

ด้วยระยะเวลานับเป็นหมื่นเป็นแสนปีหรือมากกว่านี้ ไม้กลายเป็นหินจะค่อย ๆ สูญเสียน้ำทีละน้อยและค่อย ๆ พัฒนาเป็นโอปอลที่มีสีสันสวยงามได้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับมลทินซึ่งเป็นแร่ธาตุที่ปะปนอยู่ในเนื้อของซิลิกาออกไซด์ ซึ่งแร่ธาตุต่าง ๆ ให้สีสันต่าง ๆ กันไป เช่น

 คาร์บอน ให้ สีดำ
 โคบอลต์ ให้ สีเขียว/น้ำเงิน
 โครเมียม ให้ สีเขียว/น้ำเงิน
 ทองแดง ให้ สีเขียว/น้ำเงิน
 เหล็กออกไซด์ ให้ สีแดง/น้ำตาล/เหลือง
 แมงกานีส ให้ สีชมพู/ส้ม
 แมงกานีสออกไซด์ ให้ สีดำ/เหลือง

 แหล่งไม้กลายเป็นหินในประเทศไทย 
right|250px|thumb|พิพิธภัณฑ์ไม้กลายเป็นหิน จ. นครราชสีมา
right|250px|thumb|ไม้กลายเป็นหินในวนอุทยานไม้กลายเป็นหินบ้านตาก จ. ตาก หลุมขุดค้นที่ 1 เป็นไม้ทองบึ้ง Koompassioxylon elegans
มีรายงานการค้นพบไม้กลายเป็นหินในประเทศไทยหลายแห่ง ทั้งที่มีอายุเก่าแก่ถึงยุคไทรแอสซิกที่อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ ที่ได้รับการศึกษาวิจัยโดยนักบรรพชีวินวิทยาพืชชาวญี่ปุ่นว่า เป็นไม้สนสกุล อะรอคาริออกไซลอน (Araucarioxylon sp.) และยังมีรายงานการค้นพบกระจัดกระจายในชั้นหินมหายุคมีโซโซอิกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่บ้านโกรกเดือนห้า อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา ที่เป็นที่มาของการก่อสร้างและพัฒนาเป็นพิพิธภัณฑ์ไม้กลายเป็นหิน และพัฒนาเป็นสถาบันวิจัยไม้กลายเป็นหินและทรัพยากรธรณีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา

แหล่งไม้กลายเป็นหินขนาดใหญ่ครอบคลุมพื้นที่มากกว่า 30 ตารางกิโลเมตรถูกค้นพบในเขตวนอุทยานไม้กลายเป็นหิน (Bantak Petrified Forest Park) อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก จากการสำรวจขุดค้นพบว่าท่อนไม้กลายเป็นหินฝังตัวอยู่ใต้ชั้นกรวดยุคควอเทอร์นารีซึ่งเป็นกรวดแม่น้ำโดยพิจารณาจากความเรียบและกลมมนของเม็ดกรวด จากการสำรวจภาคพื้นดินพบท่อนไม้โผล่ให้เห็นหลายสิบท่อน และได้มีการขุดขึ้นมาเพื่อจัดแสดงและพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวแล้วจำนวน 8 ท่อนจากจำนวน 7 หลุมขุดค้น จากการวิจัยพบว่าเป็นไม้ทองบึ้ง (Koompassioxylon elegans) จำนวน 6 ท่อน และไม้มะค่าโมง (Pahudioxylon sp.) จำนวน 2 ท่อน (วิฆเนศ ทรงธรรม 2553) ถือว่าเป็นแหล่งไม้กลายเป็นหินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย
# พระพุทธมิ่งมงคลเอกนาคคีรี
พระพุทธมิ่งมงคลเอกนาคคีรี หรือ พระใหญ่ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดใหญ่ ตั้งอยู่บนยอดเขานาคเกิด ในเขตป่าสงวนแห่งชาติเขานากเกิด  นมัสการพระพุทธมิ่งมงคลเอกนาคคีรี ตำบลกะรน อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต เป็นรูปปั้นที่มีความสูงเป็นอันดับที่ห้าของประเทศไทย

พระมิ่งมงคลเอกนาคคีรี เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 25.45 เมตร สูง 45 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ผิวนอกบุด้วยหินอ่อนสีขาว  พระพักตร์หันไปทางอ่าวฉลอง ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 19 องศา พระพุทธมิ่งมงคลเอกนาคคีรี เป็นพระประธานของวัดกิตติสังฆาราม (วัดกะตะ)

การก่อสร้างพระมิ่งมงคลเอกนาคคีรี ใช้งบประมาณ 30 ล้านบาท เริ่มต้นตั้งแต่ พ.ศ. 2545 ด้วยเงินบริจาคของประชาชน โดยได้รับอนุญาตการจัดสร้างจากกรมป่าไม้ ปัจจุบันอยู่ในขั้นตอนการประดับผิวองค์พระ
# สำนักวิจัยซากดึกดำบรรพ์และพิพิธภัณฑ์ธรณีวิทยา
สำนักวิจัยซากดึกดำบรรพ์และพิพิธภัณฑ์ธรณีวิทยา เป็นหน่วยงานในสังกัดกรมทรัพยากรธรณี มีภารกิจในการศึกษาวิจัยและเผยแพร่ความรู้ด้านซากดึกดำบรรพ์ มีหน่วยงานในสังกัดดังนี้
 ฝ่ายบริหารงานทั่วไป
 ส่วนคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์
 พิพิธภัณฑ์ธรณีวิทยา ถนนพระรามหก กรุงเทพมหานคร
 พิพิธภัณฑสถานธรณีวิทยาเฉลิมพระเกียรติ ปทุมธานี 
 พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ภูเวียง ตำบลในเมือง อำเภอเวียงเก่า จังหวัดขอนแก่น
 พิพิธภัณฑ์สิรินธร อำเภอสหัสขันธ์ จังหวัดกาฬสินธุ์
 ศูนย์วิจัยแร่และหิน อำเภอแกลง จังหวัดระยอง
# ดาไรอัสมหาราช
ดาไรอัสที่ 1 (;  ;  – 486 ปีก่อน ค.ศ.) หรือที่รู้จักในพระนาม ดาไรอัสมหาราช เป็นผู้ปกครองชาวเปอร์เซียที่ดำรงตำแหน่งพระราชาธิราชแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิดองค์ที่ 3 ตั้งแต่ 522 ปีก่อน ค.ศ. จนกระทั่งสวรรคตใน 486 ปีก่อน ค.ศ. พระองค์ครองจักรวรรดิในช่วงที่มีดินแดนมากที่สุด ซึ่งกินพื้นที่ในเอเชียตะวันตก บอลข่านบางส่วน (เทรซ–มาซิโดเนียกับPaeonia) และคอเคซัส ภูมิภาคชายฝั่งทะเลดำส่วนใหญ่ เอเชียกลาง ลุ่มแม่น้ำสินธุทางตะวันออกไกล และพื้นที่ส่วนหนึ่งในแอฟริกาเหนือกับแอฟริกาตะวันออกเฉียงเหนือ รวมอียิปต์  ลิเบียตะวันออก และชายฝั่งซูดาน

ดาไรอัสขึ้นครองราชย์ด้วยการโค่นล้มบาร์ดิยา (หรือ Smerdis) แห่งอะคีเมนิดที่พระองค์อ้างว่าเป็นผู้แอบอ้างที่มีพระนาม Gaumata กษัตริย์องค์ใหม่เผชิญกับการกบฎทั่วจักรวรรดิ แต่สามารถจัดการไว้ได้ เหตุการณ์ครั้งใหญ่ในช่วงชีวิตของดาไรอัสคือการทัพปราบปรามกรีซและลงโทษเอเธนส์และเอเรเตรียจากการมีส่วนในกบฏไอโอเนีย แม้ว่าการทัพนี้ประสบความล้มเหลวในยุทธการที่มาราธอน พระองค์สามารถปราบปรามเทรซและขยายจักรวรรดิผ่านการพิชิตมาซิโดเนีย ซิคละดีส และเกาะนักซอส

ดาไรอัสทรงบริหารจักรวรรดิด้วยการแบ่งเขตมณฑลออกเป็นหลายแห่ง แต่ละแห่งบริหารโดยเซแทร็ป พระองค์จัดตั้งเหรียญกระษาปณ์อะคีเมนิดเป็นระบบการเงินร่วมกันแบบใหม่ และจัดให้ภาษาแอราเมอิกเป็นภาษาราชการร่วมกับเปอร์เซีย พระองค์ยังปรับปรุงจักรวรรดิให้ดีขึ้นด้วยการสร้างถนนและจัดตั้งหน่วยวัดมาตรฐาน ด้วยการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ จักรวรรดิอะคีเมนิดจึงรวมเข้ากับศูนย์กลางและเป็นหนึ่งเดียว ดาไรอัสทรงดำเนินโครงการก่อสร้างหลายแห่งทั่วจักรวรรดิ โดยหลักมุ่งเน้นที่ซูซา พอซอร์กอด เปอร์เซเปอลิส บาบิโลน และอียิปต์ พระองค์สั่งให้มีการแกะสลักจารึกบนหน้าผาที่เขาเบฮิสตูนเพื่อบันทึกการพิชิตของพระองค์ ซึ่งภายหลังกลายเป็นหลักฐานสำคัญของภาษาเปอร์เซียเก่า

ดาไรอัสได้รับการกล่าวถึงในหนังสือฮักกัย เศคาริยาห์ ดาเนียล และเอสรา–เนหะมีย์จากคัมภีร์ฮีบรู (พันธสัญญาเก่าของศาสนาคริสต์)

ศัพทมูลวิทยา
thumb|left|
 และ  เป็นรูปภาษาละตินของภาษากรีกว่า   ซึ่งมาจากภาษาเปอร์เซียโบราณว่า  (, ; โดยเป็นรูปสั้นของ Dārayavaʰuš (,).

หมายเหตุ
# แอนนา รีส
แอนนา แฮมบาวริส (เกิด 4 ตุลาคม พ.ศ. 2530) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ แอนนา รีส  เป็นนักแสดงชาวไทย

 ประวัติ 
แอนนา รีส เป็นลูกครึ่งไทย-สหราชอาณาจักร เกิดที่ประเทศไซปรัส บิดาเป็นชาวสหราชอาณาจักร ส่วนมารดาเป็นชาวไทยชื่อ สุดารักษ์ หนูเกตุ ครั้นเมื่ออายุได้สองขวบ บิดาเสียชีวิต มารดาจึงพากลับมายังประเทศไทย แอนนาสมรสขณะอายุ 27 ปี

แอนนาก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงจากการถ่ายโฆษณาสบู่เด็กเมื่ออายุ 4 ปี และเคยแสดงมิวสิกวิดีโอของปฏิภาณ ปฐวีกานต์ ในเพลง "พิลึกกึกกือ" และยังเคยถ่ายนิตยสาร Katch ของสมเกียรติ อริยชัยพาณิชย์ มีผลงานละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร และแสดงในมิวสิกวิดีโอเพลง "ทำอะไรสักอย่าง" แอนนาเคยชิมลางการเป็นนักแสดงภาพยนตร์ โดยในปี พ.ศ. 2543 เคยแสดงเรื่อง ฟ้าทะลายโจร รับบทเป็นรำเพยในวัยเด็ก และในปี พ.ศ. 2549 ได้แสดงเรื่อง เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย และในปี พ.ศ. 2551 กับเรื่อง ปืนใหญ่จอมสลัด รับบทเป็น เจ้าหญิงอูงู และรับบทเป็นนักแสดงเซ็กซี่จากภาพยนตร์เรื่อง น้ำตาลแดง 2 และการถ่ายปฏิทินแอลกอฮอลรายหนึ่งเมื่อปี พ.ศ. 2553 นอกจากนี้เธอยังเคยช่วยงานกุศลอยู่เป็นระยะ ๆ แอนนาเคยคบหากับเกียรติศักดิ์ อุดมนาค พิธีกรคนหนึ่งและเลิกราในเวลาต่อมา แล้วออกจากวงการเพื่อเรียนต่อปริญญาตรีหลังสมรสกับสามีนอกวงการ

วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2558 แอนนาตกเป็นข่าวจากการขับรถพุ่งชนเป็นเหตุให้ตำรวจนายหนึ่งเสียชีวิต ซึ่งเธอได้รับผิดชอบต่อเหตุการณ์ดังกล่าว โดยเข้าร่วมในพิธีศพ และบวชชีพราหมณ์หลังจากนั้นเพื่ออุทิศส่วนกุศล

วันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 แอนนา รีสตกเป็นข่าวอื้อฉาวอีกครั้ง เพราะเมาสุราอาละวาด บริภาษอย่างไร้สติ และทำลายทรัพย์สินภายในผับแห่งหนึ่ง ทั้งขับรถชนรถผู้อื่นหลบหนี ซึ่งจากการตรวจสอบปริมาณแอลกอฮอล์ในร่างกายมีความสูงถึง 141 มิลลิกรัมเปอร์เซนต์ จากปกติที่กฎหมายกำหนดให้ไม่เกิน 50 มิลลิกรัมเปอร์เซนต์ เธออ้างว่าประสบปัญหาต่าง ๆ มามาก ยอมรับว่าดื่มสุราแต่มิได้ใช้สารเสพติด และวางหลักทรัพย์ประกันตัวออกไปเหตุผลนางแบบสาว! 'แอนนา รีส' เครียด-กินเหล้า-เมาแล้วขับ

 ผลงานการแสดง 
ภาพยนตร์

| 2543
| ฟ้าทะลายโจร
| รำเพย (วัยเด็ก)
|-
| 2547
| อลเวงมนต์เพลงเสียงอิสาน 
| เคธี่
|-
| 2549
| เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย
| แพรไหม
|-
| 2551
| ปืนใหญ่จอมสลัด
| เจ้าหญิงอูงู
|-
| 2552
| มหา'ลัยสยองขวัญ
| สา
|-
|-
|}

ละคร 
 ปี  เรื่อง  บทบาท  ออกอากาศ 2549  กุหลาบตัดเพชร  พิมพ์ชล  ช่อง 3   เทใจรักนักวางแผน  เอมี่
# มายเลิฟ
"มายเลิฟ"  สามารถหมายถึง

 เพลง 
"มายเลิฟ" (เพลง Petula Clark) ซิงเกิลของ Petula Clark ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1965)
"มายเลิฟ" (เพลงพอล แม็กคาร์ตนีย์ และวิงส์) ซิงเกิลของพอล แม็กคาร์ตนีย์ และวิงส์ ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2516 (ค.ศ. 1973)
"มายเลิฟ" (เพลงลีโอเนล ริชี) ซิงเกิลของลีโอเนล ริชี ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) 
"มายเลิฟ" ซิงเกิลขับร้องระหว่างจูลิโอ อิเกลเซียส และสตีวี วันเดอร์ ออกจำหน่ายในปี 1988 (ค.ศ. 1988) 
"มายเลิฟ" ซิงเกิลของลิตเติล เท็กซัส ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) 
"มายเลิฟ" ซิงเกิลของ Lenny Kravitz ในปี พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993)
"มายเลิฟ" (เพลงเวสท์ไลฟ์) ซิงเกิลของเวสท์ไลฟ์ ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) 
"มายเลิฟ" เพลงของ Lene Marlin ในปี พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003)
"มายเลิฟ" (เพลงจัสติน ทิมเบอร์เลก) ซิงเกิลของจัสติน ทิมเบอร์เลก ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006)
"มายเลิฟ" เพลงของ Ciara ในปี พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006)
"มายเลิฟ" ซิงเกิลของ Jill Scottในปี พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007)
"มายเลิฟ" (เพลงเซลีน ดิออน) ซิงเกิลของเซลีน ดิออน ในปี พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008) 
"มายเลิฟ" ซิงเกิลของ Francesca De Marco ในปี พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008)
"มายเลิฟ" (เพลงเดอะ-ดรีม) ซิงเกิลขับร้องคู่ระหว่างเดอะ-ดรีม และมารายห์ แครี ในปี พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009)

 อัลบั้ม 
มายเลิฟ (อัลบั้มเซลีน ดิออน) อัลบั้มเพลงฮิตออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551 ของ เซลีน ดิออน 
มายเลิฟ(อัลบั้ม Janice Vidal), อัลบั้มเพลงออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2548 ของ Janice Vidal
มายเลิฟ (อัลบั้ม Lisa Brokop), อัลบั้มเพลงออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2534 ของLisa Brokop

 ภาพยนตร์ 
มายเลิฟ  (ภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2513) โดย Bollywood film
มายเลิฟ  (ภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2549) โดย Russian animated short film by Aleksandr Petrov
มายเลิฟ  (ภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2550) โดย South Korean film
# น้ำเกลือ
น้ำเกลือ  เป็นคำศัพท์ทั่วไปที่ใช้เรียกน้ำที่มีความหนาแน่นของสารละลาย เกลือ (NaCl) สูงเป็นพิเศษ

ระดับความหนาแน่นของเกลือที่ใช้ในการวิจัยทางธรณีวิทยาของสหรัฐฯแบ่งน้ำเกลือออกเป็นสามประเภทหลักๆด้วยกัน น้ำเกลือเบาบางมีเกลืออยู่ระหว่าง 1,000 และ 3,000 มก./ล. น้ำเกลือปานกลางมีส่วนผสมของเกลืออยู่โดยประมาณ 3,000 ถึง 10,000 มก./ล. น้ำเกลือแบบเข้มข้นสูงมีส่วนผสมของเกลือระหว่าง 10,000 และ 35,000 มก./ล. น้ำทะเลมีความเข้มข้นของเกลืออยู่ที่ประมาณ 3,000,000 หรือเทียบเท่ากับ 35 ก./ล. 

เนื่องจากว่าในบางพื้นที่ของโลกขาดน้ำจืด การกลั่นน้ำจึงจำเป็นเพื่อทำให้น้ำสามารถนำมาดื่มได้ ในบางกรณีแพทย์ได้ใช้น้ำเกลือที่ผ่านการทำความสะอาดแล้วมาใช้ในการเยียวยารักษาคนไข้เช่นเดียวกัน
# เสมหะ
เสมหะ เสลด หรือ สิ่งขาก  เป็นของไหลเหนียวที่ผลิตโดยเยื่อเมือกของมนุษย์และสัตว์อื่น ๆ  คำจำกัดความของเสหะคือเมือกที่ผลิตโดยระบบการหายใจนอกจากเมือกที่ออกมาทางช่องจมูกโดยเฉพาะที่ออกมาจากร่างกายโดยการจาม
ส่วนผสมของเสหะอาจไม่เหมือนกันในแต่ละคนขึ้นอยู่กับสภาพอากาศ สถานะของระบบภูมิต้านทาน หรือพันธุกรรมของคน ทั้งนี้ เสมหะยังเป็นเจลที่มีส่วนผสมของน้ำเป็นหลักและมีสารประกอบโปรตีน โปรตีนที่เกี่ยวกับภูมิคุ้มกันโรค ลิพิดและอื่น ๆ อีกมากมาย เสมหะอาจจะมีหลายสีแตกต่างกันไป

 การป่วยที่เกี่ยวข้องกับเสมหะ 
เสมหะอาจจะเป็นพาหะนำตัวอ่อนของพยาธิลำไส้ (ดูพยาธิปากขอ)  การจามติดเลือดอาจจะเป็นอาการของโรคร้ายแรงหลายโรค (เช่นวัณโรคและมะเร็งปอด) แต่ก็อาจจะเป็นอาการทั่วไปของโรคที่ไม่ร้ายแรงมากเช่นเดียวกัน ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดที่ใครก็ตามจามออกมาเป็นเลือดหรือมีเลือดผสมอยู่เป็นส่วนหนึ่งก็ตาม การจามออกมาเป็นเลือดหรือมีเลือดเป็นส่วนผสมถือเป็นอาการรุนแรง ผู้ใดที่มีอาการดังกล่าวควรปรึกษาแพทย์เพื่อรับการรักษาทันที

 เสมหะกับฮิวเมอริซึ่ม 
ฮิวเมอริซึ่มเป็นทฤษฏีความเชื่อในสมัยโบราณที่ว่าร่างกายมนุษย์มีองค์ประกอบ 4 ชนิดคือ น้ำดีดำ, น้ำดี, เสมหะ และเลือด ผู้ที่มีโรคต่าง ๆ นั้นเกิดจากการมีจำนวนของเลือด เสมหะ และธาตุอื่น ๆ ในร่างกายมากเกินไป คนในสมัยก่อนจึงนิยมกรีดตัวเองเพื่อหวังว่าโรคจะหายไปพร้อม ๆ กับเลือดที่เสียไปด้วย ความเชื่อนี้มีมาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ 400 ปีก่อนคริสกาลและเรื่องนี้ได้ถูกพิสูจน์ว่าไม่ถูกต้องในทศวรรษที่ 18

 หลักการอื่น ๆ 
หลายบุคคลคิดว่าการมีเสมหะเป็นผลพวงมาจากการไม่แสดงอารมณ์หรือแสดงอารมณ์เล็กน้อยซึ่งก็ถูกพิสูจน์ว่าไม่ถูกต้องเช่นกัน
# โซล่า
โซล่า หรือ โซลา สามารถหมายถึง
 น้ำมันดีเซลหมุนเร็ว หรือที่รู้จักกันอีกชื่อหนึ่ง "น้ำมันโซล่า"
 โซล่า (การ์ตูนญี่ปุ่น) - การ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนโดย นาโอกิ ฮิซายะ
 เอมิล โซลา (Émile Zola) นักเขียนชาวฝรั่งเศส
 จานฟรังโก โซลา อดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี
 โซลาร์ (Solar) หมายความถึงดวงอาทิตย์
 เซลล์สุริยะ หรือโซลาร์เซลล์ (บางครั้งถูกสะกดว่า โซล่าเซลล์)

 ชื่ออื่นที่ใกล้เคียง 
 โซระ
# เอก โอรี
เอก โอรี  เป็นนักแสดงลูกครึ่งไทย-อเมริกัน มีผลงานการแสดงภาพยนตร์อย่างเช่นเรื่อง ยิ่งรักเธอ, กขค โรงเรียนนอก (2539), แดดร้อน ลมแรง ความรักกำลังจะมา (2536),หล่อ ซ่า เซอร์กับเธอผู้หวานใจ (2536) หลังจากที่โด่งดังก็หายจากวงการไปนานกว่า 4 ปี ไปทำธุรกิจเปิดร้านอาหาร แต่ขาดทุน และในปี 2551 กลับมาแสดงภาพยนตร์ใหม่อีกครั้ง ในเรื่อง ปืนใหญ่จอมสลัด ของสหมงคลฟิล์ม ของผู้กำกับ อุ๋ย นนทรีย์ นิมิตรบุตร

ทางด้านชีวิตส่วนตัว มีครอบครัวแล้ว แต่งงานครั้งแรก มีลูกสาวชื่อ เพลย์ แพรพลอย โอรี  เอก โอรีแต่งงานครั้งที่ 2 มีลูกสาวอีก 1 คน และลูกชายอีก 1 คน  
ผลงาน
 ผลงานภาพยนตร์ 
2536 หล่อ ซ่า เซอร์กับเธอผู้หวานใจ 
2536 แดดร้อน ลมแรง ความรักกำลังจะมา 
2537 ตุ๊ ต๊ะ ต๋อม แต๋ม สุภาพบุรุษตัว ต.
2539 กขค โรงเรียนนอก 
2546 เยาวราช 
2551 ปืนใหญ่จอมสลัด    ...เจ้าชายราไว

 ผลงานละคร 

 2536 ผู้ชาย 3 เลือด
 2536 หวานมันส์ฉันคือเธอ
 2537 นางฟ้าปีกอ่อน
 2538 ขบวนการญาติเยอะ
 2538 ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน
 2538 วิมานลวง 
 2539 ดอกแก้ว รับบท ร้อยตำรวจโทกำแหง
 2540 สองนรี
 2540 ตะวันยอแสง
 2540 หวานใจ
 2540 คู่แท้ 2 โลก
 2540 ลูกผู้ชายเหยียบฝัน
 2540 บ่วงดวงใจ
 2541 สะพานรักสารสิน
 2541 ลูกสาวเจ้าพ่อ
 2542 โดมทอง (รับเชิญ)
 2542 ดาวกลางดง
 2542 เก้าอี้ขาวในห้องแดง
 2542 แม่ย่านาง
 2543 รักประกาศิต (รับเชิญ)
 2543 ผู้ชายก็ท้องได้
 2543 ระเริงไฟ
 2546 นะหน้าทอง
 2547 ยิ่งรักเธอ
 2552 มือนาง
 2553 หัวใจรักข้ามภพ (รับเชิญ)
 2554 ตะวันเดือด
 2555 ไฟมาร (รับเชิญ)
 2556 กุหลาบไฟ
 2556 ธิดาพญายม
 2556 พรมแดนหัวใจ (รับเชิญ)
 2557 รักออกฤทธิ์
 2557 เรือนริษยา (รับเชิญ)
 2558 ใต้เงาจันทร์
 2558 ศีล 5 คนกล้าท้าอธรรม รับเชิญในตอน ความทรงจำของดินแดน
 2558 เทพบุตรสุดเวหา (รับเชิญ)
 2558 บุรำปรัมปรา
 2558 คู่ปรับฉบับหัวใจ
 2559 วิมานเมขลา (รับเชิญ)
 2559 ทายาทอสูร
 2560 Princess Hours Thailand รักวุ่น ๆ เจ้าหญิงจอมจุ้น
 2560 ลูกหลง
 2560 บ่วงบรรจถรณ์ (รับเชิญ)
 2561 เสน่ห์รักนางซิน
 2561 ไฮโซสะออน
 2562 กลลวงทวงหนี้รัก (รับเชิญ)
 2562 สวยซ่อนคม
 2562 รอยอาฆาต
 2562 ด้ายแดง Until we meet again รับบท กาด (พ่อของภาม) (รับเชิญ)
 2564 ไอ้ข้าวแกง
 2567 ในรอยทราย (ช่อง 7 เอชดี)
 2567 วิญญาณแพศยา (รับเชิญ)
 2568 เมืองแก้ว (รับเชิญ)
 2568 เลดี้ทุ่งกระบือบาล

ละครสั้นจบในตอน
 2557 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน สัมภเวสี
 2558 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน เสียงที่หายไป
 2559 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน เรื่องเล็กน้อย
 2560 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน จดหมายจากคนคุก
 2560 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน ศุกร์ 13 คืนฝันหวาน
 2560 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน กากกา
 2561 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน แสบลากไส้
 ุ2561 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน เรามันก็คน
 2561 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน ขำไม่ออก
 2561 ฟ้ามีตา ตอน บุหงา สารภี
 2562 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน สิบต่อหนึ่ง
 2563 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน เด็กในบ้าน
 2564 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน เรื่องของเขาเราต้องเกี่ยว
 2565 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน คนมีกับคนไม่มี
 2566 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน แก๊สเฉี่อย
 2567 โชน 7 เขตพิศวง ตอน ลัางบาง

 มิวสิกวิดีโอ 
 หัวใจทศกัณฐ์ ของ พุ่มพวง ดวงจันทร์
 ทัดทาน ของ อริสมันต์ พงศ์เรืองรอง
# เทท (แก้ความกำกวม)
__NOTOC__
เทท อาจหมายถึง

หอศิลป์
 หอศิลป์เทท (Tate)
 หอศิลป์เททบริเตน (Tate Britain)
 หอศิลป์เททลิเวอร์พูล (Tate Liverpool)
 หอศิลป์เททเซนต์ไอว์ส์ (Tate St Ives)
 หอศิลป์เททศิลปะสมัยใหม่ (Tate Modern)

สถานที่
 เทท (จอร์เจีย) (Tate, Georgia) ในสหรัฐอเมริกา

การใช้อื่นๆ 
 เทพเทท (Tate (god)) เทพเจ้าแห่งลมในตำนานเทพของลาโคตา
# รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์เหลียว
+ ราชวงศ์เหลียว ปกครองอยู่ระหว่าง ปี ค.ศ. 907-1125 พระนามแต่งตั้ง พระนามเรียกขาน พระนามเดิม ปีครองราชย์ (คริสต์ศักราช) รัชศก Convention: "Liao" + temple name except Liao Tianzuodi who is referred using "Liao" + posthumous name ไท่จู่ (太祖 Tàizǔ)  เย่ว์ลี่ อาเปาจี (耶律阿保機 Yēlǜ Ābǎojī) 907-926 Shence (神冊 Shéncè) 916-922
Tianzan (天贊 Tiānzàn) 922-926
Tianxian (天顯 Tiānxiǎn) 926 ไท่จง (太宗 Tàizōng)  เย่ว์ลี่ เต๋อกวง (耶律德光 Yēlǜ Déguāng) 926-947 Tianxian (天顯 Tiānxiǎn) 927-938
Huitong (會同 Huìtóng) 938-947
Datong (大同 Dàtóng) 947 ซื่อจง (世宗 Shìzōng)  เย่ว์ลี่ หร่วน (耶律阮 Yēlǜ Ruǎn) 947-951 Tianlu (天祿 Tiānlù) 947-951 มู่จง (穆宗 Mùzōng)  เย่ว์ลี่ จิง (耶律璟 Yēlǜ Jǐng) 951-969 Yingli (應曆 Yìnglì) 951-969 จิ่งจง (景宗 Jǐngzōng)  เย่ว์ลี่ เสียน (耶律賢 Yēlǜ Xián) 969-982 Baoning (保寧 Bǎoníng) 969-979
Qianheng (乾亨 Qiánhēng) 979-982 เซิ่งจง (聖宗 Shèngzōng)  เย่ว์ลี่ หลงซีว์ (耶律隆緒 Yēlǜ Lóngxù) 982-1031 Qianheng (乾亨 Qiánhēng) 982
Tonghe (統和 Tǒnghé) 983-1012
Kaitai (開泰 Kāitài) 1012-1021
Taiping (太平 Tàipíng) 1021-1031 ซิ่งจง (興宗 Xīngzōng)  เย่ว์ลี่ จงเจิน (耶律宗真 Yēlǜ Zōngzhēn) 1031-1055 Jingfu (景福 Jǐngfú) 1031-1032
Chongxi (重熙 Chóngxī) 1032-1055 ต้าวจง (道宗 Dàozōng)  เย่ว์ลี่ หงจี่ (耶律洪基 Yēlǜ Hóngjī) 1055-1101 Qingning (清寧 Qīngníng) 1055-1064
Xianyong (咸雍 Xiányōng) 1065-1074
Taikang (太康 Tàikāng) or Dakang (大康 Dàkāng) 1075-1084
Da'an (大安 Dà'ān) 1085-1094
Shouchang (壽昌 Shòuchāng) or Shoulong (壽隆 Shòulóng) 1095-1101  เทียนจั้วตี้ (天祚帝 Tiānzuòdì) เย่ว์ลี่ ชุน (耶律延禧 Yēlǜ Yánxǐ) 1101-1125 Qiantong (乾統 Qiántǒng) 1101-1110
Tianqing (天慶 Tiānqìng) 1111-1120
Baoda (保大 Bǎodà) 1121-1125

  
ล
หมวดหมู่:รายชื่อชาวจีน
# เดอะกลาสพาเลส
เดอะกลาสพาเลส (พ.ศ. 2543) หรือชื่อภาษาไทย ร้าวรานในวารวัน คือนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ ประพันธ์โดยนักเขียนอินเดียชื่อ อมิตาพ โฆษ ฉากของเรื่องอยู่ในพม่า แคว้นเบงกอล อินเดีย และคาบสมุทรมลายู นิยายเรื่องนี้เริ่มเรื่องตั้งแต่สมัยราชวงศ์คองบอง ในเมืองมันฑะเลย์ จนถึงสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง และจนถึงสมัยปัจจุบัน  นิยายส่วนใหญ่เน้นไปที่สมัยต้นยศตวรรษที่ 20 นิวนายเรื่องนี้นำเสนอปัญหามากมาย จากความเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์เศรษฐกิจในอินเดียและพม่า ไปสู่เรื่องคำถามว่าอะไรทำให้เกิดชาติ และความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ในฐานะสังคมเปลี่ยนแปลงไปตามความเป็นสมัยใหม่อย่างไร

ชื่อของนวนิยายมีที่มาจากพงศาวดารฉบับหอแก้วซึ่งเป็นงานเขียนทางประวัติศาสตร์เกาแก่ของพม่าที่ประพันธ์ขึ้นจากพระราชประสงค์ของพระเจ้าบาจีดอ ในปี พ.ศ. 2435
# อมิตาภ โฆษ
อมิตาภ โฆษ (เกิด พ.ศ. 2499) เป็นนักเขียนชาวอินเดีย-เบงกอล มีชื่อเสียงเพราะงานประพันธ์ในภาษาอังกฤษhttp://www.inlaksfoundation.org/Inlaks-Alumni-List.asp?sb=Anthropology&currpage=1&sort=subj&stat=old

นิยาย
The Circle of Reason (ค.ศ. 1986)
The Shadow Lines (ค.ศ. 1990)
The Calcutta Chromosome (ค.ศ. 1995)
เดอะกลาสส์พาเลส (ค.ศ. 2000)
The Hungry Tide (ค.ศ. 2004)
Sea of Poppies (ค.ศ. 2008)

บทความอื่น ๆ
In an Antique Land (จากเรื่องจริง)(ค.ศ. 1992)
Dancing in Cambodia and At Large in Burma 
The Imam and the Indian 
Incendiary Circumstances (ค.ศ. 2006)
# เจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์
เจมส์ แอบบอตต์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์ (, 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1834 – 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1903) เป็นจิตรกรชาวอเมริกันที่ตั้งถิ่นฐานในอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมสีน้ำมัน

เจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1834 ที่เมืองโลเวลล์ รัฐแมสซาชูเซตส์ในสหรัฐอเมริกา และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1903 ที่กรุงลอนดอนในอังกฤษ วิสต์เลอร์เป็นผู้นำในความคิดที่ว่า “ศิลปะเพื่อศิลปะ” (art for art's sake) ลายเซ็นที่มีชื่อเสียงของวิสต์เลอร์เป็นภาพผีเสื้อที่มีหางยาวMr. Whistler's Art, Hunterian Museum and Art Gallery   ลายเซ็นเหมาะกับบุคลิกและลักษณะงานเขียนซึ่งเป็นลักษณะที่ละเอียดอ่อน แต่เป็นผู้ที่ชอบการเผชิญหน้า วิสต์เลอร์มองเห็นความสัมพันธ์ระหว่างจิตรกรรมและดนตรี ซึ่งจะเห็นจากการตั้งชื่อภาพเขียนที่ใช้ศัพท์ทางดนตรีเช่น “arrangements”   “harmonies” หรือ “nocturnes” และเน้นงานเขียนในด้านความผสานของโทนสี งานชิ้นที่สำคัญที่สุดของวิสต์เลอร์คือภาพ มารดาของวิสต์เลอร์ (Whistler's Mother) ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นภาพ โมนาลิซา แห่งสมัยวิกตอเรีย

วิสต์เลอร์เป็นผู้มีปฏิภาณดีและไม่อายที่จะส่งเสริมตนเอง แต่ก็เป็นผู้มีอิทธิพลต่อศิลปะและวัฒนธรรมร่วมสมัย และมีความสัมพันธ์และอิทธิพลต่อศิลปินและนักเขียนคนอื่น ๆ ในสมัยนั้นเป็นอันมากLisa N. Peters, James McNeill Whistler, Smithmark, New York, 1996, p. 4, ISBN 0-7651-9961-0
# จิตรกรภาพประกอบ
จิตรกรภาพประกอบ (ภาษาอังกฤษ: Illustrator) คือจิตรกรกราฟิกที่มีความเชี่ยวชาญในการเพิ่มคุณค่าของงานเขียนโดยการสร้างภาพที่มีความสัมพันธ์กับเนื้อหาภายในงาน จิตรกรอาจจะพยายามเพิ่มความกระจ่างแจ้งของเนื้อหาที่ซับซ้อนหรือสิ่งที่ยากต่อการอธิบายด้วยตัวหนังสือ หรืออาจจะเขียนเพื่อความบันเทิงเช่นการเขียนบัตรอวยพรหรือปกหนังสือ หรือภาพเขียนภายในหนังสือหรือวรสาร หรือโฆษณา หรือโปสเตอร์

จิตรกรภาพประกอบร่วมสมัยมาจะเขียนงานสำหรับหนังสือสำหรับเด็ก, โฆษณา, หนังสือพิมพ์ จิตรกรในกลุ่มนี้มักจะใช้หมึกและปากกาหรือแอร์บรัชในการเขียน แต่คอมพิวเตอร์ทำให้วิธีสร้างงานเปลี่ยนไป แต่วิธีเขียนแบบเก่าก็ยังใช้กันอยู่ในการเขียนใช้ ปากกาและหมึก, สีน้ำ, สีน้ำมัน, พาเตล, งานแกะไม้, งานแกะยาง (Linocut)

จิตรกรภาพประกอบมักจะทำงานเป็นอิสระโดยได้รับค่าจ้างจากสำนักพิมพ์หรือบริษัทโฆษณา งานภาพประกอบทางวิทยาศาสตร์และทางเทคนิคเรียกกันว่า “information graphics” เช่นงานเขียนภาพประกอบหนังสือกายภาควิทยาซึ่งผู้เขียนต้องได้รับการฝึกพิเศษ  

*
# รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์สุย
ราชวงศ์สุย ปกครองจีนอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 581 - 618

 พระนามแต่งตั้ง Convention: "Sui" + name  พระนามเดิม  ปีครองราชย์ (คริสต์ศักราช)  รัชศก เหวินตี้ (文帝 wén dì)  หยาง เจียน (楊堅 yáng jiān)  581-604  Kaihuang (開皇 kāi huáng) 581-600 Renshou (仁壽 rén shòu) 601-604 หยางตี้ (煬帝 yáng dì) หรือหมิงตี้ (明帝 míng dì)  หยาง กวง (楊廣 yáng guǎng)  605-618ในปี ค.ศ. 617, กบฏชาวนาชื่อ หลี่ หยวน (ต่อมาคือ จักรพรรดิถังเกาจู่) ได้ตั้งหลานชายของจักรพรรดิหยางชื่อ หยาง หยู่ เป็นจักรพรรดิ (ชื่อ จักรพรรดิกง และยกย่องจักรพรรดิหยางเป็น ไท่ซาง หวง (retired emperor) ที่ต้าชิง (ฉางอาน) เมืองหลวงทางทิศตะวันตก แต่พระนามนี้เป็นที่รู้กันเฉพาะดินแดนในอิทธิพลของหลี่ หยวน แต่ดินแดนอื่นในอิทธิพลของราชวงศ์สุย ยังคงถือว่าจักรพรรดิหยางเป็นจักรพรรดิอยู่  ต่อมาเมื่อข่าวการสวรรคตของจักรพรรดิหยางในปี ค.ศ. 618 แพร่ไปถึงเมืองต้าชิง และลั่วหยาง เมืองหลวงทางทิศตะวันออก หลี่ หยวน จึงปลด และตั้งตัวเป็นจักรพรรดิ สถาปนาราชวงศ์ถัง  ฝ่ายขุนนางของราชวงศ์สุยในเมืองลั่วหยาง ได้ประกาศให้ หยาง ทง พระอนุชาของจักรพรรดิกง ขึ้นครองราชย์แทน (พระนามว่า จักรพรรดิกง เช่นกัน)    Daye (大業 dà yè) 605-618 กงตี้ (恭帝 gōng dì)  หยาง หยู่ (楊侑 yáng yòu)  617-618  Yining (義寧 yì níng) 617-618 กงตี้ (恭帝 gōng dì)  หยาง ทง (楊侗 yáng tóng)  618-619  Huangtai (皇泰 huáng tài) 618-619

เชิงอรรถ

  
ส
# ปอล โกแก็ง
เออแฌน อ็องรี ปอล โกแก็ง (, 7 มิถุนายน ค.ศ. 1848 - 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1903) เป็นจิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลังชาวฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเขียนสีน้ำมัน

โกแก็งเกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1848 ที่ปารีสในประเทศฝรั่งเศส และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1903 ที่เกาะในเฟรนช์พอลินีเชีย นอกจากการเป็นจิตรกรสมัยลัทธิประทับใจยุคหลังแล้ว โกแก็งยังทดลองการเขียนที่ใช้สีฉูดฉาดที่นำไปสู่การเขียนแบบสังเคราะห์นิยม (Synthetist) ของศิลปะสมัยใหม่ การเขียนของโกแก็งเป็นวิธีที่มีอิทธิพลมาจากลัทธิคลัวซอนนิสม์ที่นำไปสู่งานเขียนที่เป็นแบบที่เรียกว่าบรรพกาลนิยม (Primitivism) และกลับไปสู่จิตรกรรมท้องทุ่ง (pastoral) นอกจากนั้นโกแก็งก็ยังมีอิทธิพลต่อภาพพิมพ์ลายแกะ (engraving) และภาพพิมพ์แกะไม้ที่ยกระดับขึ้นเป็นงานศิลปะPrints by Paul Guaguin, ArtServe: Australian National UniversityWoodcut and Wood Engraving, The Free Dictionary
 สมุดภาพ
# รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์จิ้น
ราชวงศ์จิ้น ปกครองจีนระหว่างปี ค.ศ. 265 - 420

+  พระนามแต่งตั้ง พระนามเดิม ปีครองราชย์(คริสต์ศักราช) รัชศก ปี Chinese convention: "Jìn" + posthumous name + "di" ราชวงศ์จิ้นตะวันตก (ค.ศ. 265 – 316) หวู่ตี้ (Wu Di) 武帝 ซือหม่า เอี๋ยน  (Sīmǎ Yán) 司馬炎 ค.ศ. 265 – 290 Taishi 泰始 ค.ศ. 265 – 274 Xianning  咸寧 ค.ศ. 275 – 280 Taikang 太康 ค.ศ. 280 – 289 Taixi 太熙 ค.ศ. 290 ฮุ่ยตี้ (Hui Di) 惠帝 ซือหม่า จง  (Sīmǎ Zhōng) 司馬衷 ค.ศ. 290 – 301 Yongxi 永熙 ค.ศ. 290 – 291 Yongping 永平 ค.ศ. 291 Yuankang 元康 ค.ศ. 291 – 300 Yongkang  永康 ค.ศ. 300 – 301 - - ซือหม่า หลุน  (Sīmǎ Lún)  司馬倫 ค.ศ. 301 Jianshi  建始 ค.ศ. 301 ฮุ่ยตี้ (Hui Di) 惠帝 ซือหม่า จง  (Sīmǎ Zhōng) 司馬衷 ค.ศ. 301 – 307 Yongning 永寧 ค.ศ. 301 – 303 Taian 太安 ค.ศ. 303 – 304 Yongan 永安 ค.ศ. 304 Jianwu 建武 ค.ศ. 304 Yongan 永安 ค.ศ. 304 – 305 Yongxing 永興 ค.ศ. 305 – 306 Guangxi 光熙 ค.ศ. 306 – 307 หวยตี้ (Huai Di) 懷帝 ซือหม่า ชื่อ  (Sīmǎ Chì) 司馬熾 ค.ศ. 307 –  311 Yongjia 永嘉 ค.ศ. 307 – 313 หมิ่นตี้ (Min Di) 愍帝 ซือหม่า เย่  (Sīmǎ Yè) 司馬鄴 ค.ศ. 313 – 316 Jianxing 建興 ค.ศ. 313 – 317 ราชวงศ์จิ้นตะวันออก (ค.ศ. 317 – 420) หยวนตี้ (Yuan Di) 元帝 ซือหม่า รุ่ย  (Sīmǎ Ruì) 司馬睿 ค.ศ. 317 – 323 Jianwu  建武 ค.ศ. 317 – 318 Taixing  太興 ค.ศ. 318 – 322 Yongchang 永昌 ค.ศ. 322 – 323 หมิงตี้ (Ming Di) 明帝 ซือหม่า เซ่า  (Sīmǎ Shào) 司馬紹 ค.ศ. 323 – 325 Taining 太寧 ค.ศ. 323 –326 เฉิงตี้ (Cheng Di) 成帝 ซือหม่า เอี่ยน  (Sīmǎ Yǎn) 司馬衍 ค.ศ. 325 – 342 Xianhe 咸和 ค.ศ. 326 – 335 Xiankang 咸康 ค.ศ. 335 – 342 คังตี้ (Kang Di) 康帝 ซือหม่า เยว่  (Sīmǎ Yuè) 司馬岳 ค.ศ. 342 – 344 Jianyuan 建元 ค.ศ. 343 – 344 มู่ตี้ (Mu Di) 穆帝 ซือหม่า ตัน  (Sīmǎ Dān) 司馬聃 ค.ศ. 344 – 361 Yonghe 永和 ค.ศ. 345 – 357 Shengping 升平 ค.ศ. 357 – 361 ไอตี้ (Ai Di) 哀帝 ซือหม่า พี  (Sīmǎ Pī) 司馬丕 ค.ศ. 361 – 365 Longhe 隆和 ค.ศ. 362 – 363 Xingning 興寧 ค.ศ. 363 – 365 - - ซือหม่า อี้  (Sīmǎ Yì) 司馬奕 ค.ศ. 365 – 372 Taihe 太和 ค.ศ. 365 – 372 เจี้ยนเหวินตี้ (Jianwen Di) 簡文帝 ซือหม่า อวี้  (Sīmǎ Yù) 司馬昱 ค.ศ. 372 Xianan 咸安 ค.ศ. 372 – 373 เซี่ยวหวู่ตี้ (Xiaowu Di) 孝武帝 ซือหม่า เย่า  (Sīmǎ Yào) 司馬曜 ค.ศ. 372 – 396 Ningkang 寧康 ค.ศ. 373 – 375 Taiyuan 太元 ค.ศ. 376 – 396 อันตี้ (An Di) 安帝 ซือหม่า เต๋อจง  (Sīmǎ Dézōng) 司馬德宗 ค.ศ. 396 – 419 Longan 隆安 ค.ศ. 397 – 402 Yuanxing 元興 ค.ศ. 402 – 405 Yixi 義熙 ค.ศ. 405 – 419 กงตี้ (Gong Di) 恭帝 ซือหม่า เต๋อเหวิน  (Sīmǎ Déwén) 司馬德文 ค.ศ. 419 – 420 Yuanxi 元熙 ค.ศ. 419 – 420

  
จ