wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# พระราชวังโปตาลา
พระราชวังโปตาลา ( เป็นป้อมปราการแบบซง ในลาซ่า เขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน พระราชัวงโปตาลาใช้งานเป็นที่ประทับฤดูหนาวของทะไลลามะมาตั้งแต่ปี 1649 ถึง 1959 หลังจากนั้นได้ถูกแปรสภาพมาเป็นพิพิธภัณฑ์ พระราชวังโปตาลาได้รับสถานะแหล่งมรดกโลกในปี 1994

ชื่อโปตาลานั้นตั้งตามเขาโปตาละกะ วิมานของพระโพธิสัตว์พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรตามตำนานStein, R. A. Tibetan Civilization (1962). Translated into English with minor revisions by the author. 1st English edition by Faber & Faber, London (1972). Reprint: Stanford University Press (1972), p. 84 การก่อสร้างเริ่มต้นขึ้นโดยทาไลลามะที่ห้า ในปี 1645Laird, Thomas. (2006). The Story of Tibet: Conversations with the Dalai Lama, pp. 175. Grove Press, New York. . หลังที่ปรึกษาทางจิตวิญญาณส่วนพระองค์คนหนึ่ง Konchog Chophel (?-1646) ชี้ให้เห็นว่าพื้นที่ตรงนี้เหมาะสมแก่การเป็นที่ทำการรัฐ และตั้งอยู่ระหว่างอารามเทรปุง กับอารามเซรา และ เมืองเก่าลาซ่าKarmay, Samten C. (2005). "The Great Fifth", p. 1. Downloaded as a pdf file on 16 December 2007 from:   เป็นไปได้ว่าวังนี้สร้างขึ้นบนซากของป้อมปราการเก่าที่มีชื่อว่าวังขาว หรือวังแดงW. D. Shakabpa, One hundred thousand moons, translated with an introduction by Derek F. Maher, Vol.1, BRILL, 2010 p. 48 ซึ่งสร้างขึ้นโดยพระเจ้าซงแจ็นกัมโป ในปี 637Michael Dillon, China : a cultural and historical dictionary, Routledge, 1998, p. 184.

อาคารมีขนาด  ตามแนวตะวันออก-ตะวันตก และ  ตามแนวเหนือ-ใต้, ผนังหินขนาดหนาราว  และที่ฐานหนาถึง  ในฐส่วนฐานของวังยังมีการเททองแดงผสมลงไปเพื่อช่วยป้องกันอาคารจากแผ่นดินไหวBooz, Elisabeth B. (1986). Tibet, pp. 62–63. Passport Books, Hong Kong. อาคารมีความสูง 13 ชั้น ประกอบด้วยห้องหับกว่า 1,000 ห้อง, ศาลเจ้าต่าง ๆ 10,000 ศาล และรูปปั้นรวมกว่า 200,000 รูป ตัวอาคารมีความสูง  บนยอดของเขาแดง (Marpo Ri) และมีความสูงรวมเขาถึงพื้นราว Buckley, Michael and Strausss, Robert. Tibet: a travel survival kit, p. 131. Lonely Planet. South Yarra, Vic., Australia. .
# ซามาร์กันต์
ซามาร์กันต์ หรือ ซามาร์กันด์ (/, ;) เป็นนครทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศอุซเบกิสถานและเป็นหนึ่งในเมืองที่มีการอยู่อาศัยต่อเนื่องเก่าแก่ที่สุดในเอเชียกลาง ปรากฏหลักฐานว่ามีการตั้งรกรากของมนุษย์ตั้งแต่ยุคหินเก่าตอนปลาย ซามาร์กันต์เจริญรุ่งเรืองอย่างมากในฐานะเมืองบนเส้นทางสายไหมเชื่อมต่อจีนกับเมดิเตอร์เรเนียน ซึ่งในเวลานั้นซามาร์กันต์เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุด ในเอเชียกลางGuidebook of history of Samarkand", 

ในสมัยจักรวรรดิอะคีเมนิดของเปอร์เซีย ซามาร์กันต์กลายเป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าราชการซอกเดีย และใน 329 ปีก่อน ค.ศ. เมืองถูกอะเล็กซานเดอร์มหาราชพิชิตได้ ในเวลานั้นเมืองมีชื่อว่ามาร์กันดา (Markanda) ซึ่งเรียกเป็นภาษากรีกโบราณว่ามารากันดา  จากนั้นเมืองถูกปกครองโดยชาวอิหร่าน ชาวเติร์ก และชาวมองโกลหลังการพิชิตของเจงกีส ข่าน ในปี 1220 ในปัจจุบัน ซามาร์กันต์เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศอุซเบกิสถาน

ในปี 2001 ยูเนสโกขึ้นทะเบียนนครซามาร์กันต์เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมในชื่อ "ซามาร์กันต์ ชุมทางวัฒนธรรม"

ในปัจจุบัน เมืองแบ่งออกเป็นสองส่วนคือเมืองเก่าและเมืองใหม่ซึ่งได้รับการพัฒนาในช่วงการปกครองของจักรวรรดิรัสเซียและสหภาพโซเวียต เมืองเก่าเต็มไปด้วยโบราณสถานและอนุสรณ์สถานเก่าแก่ ส่วนเมืองใหม่เป็นศูนย์กลางการปกครองและเป็นที่ตั้งของสถาบันการศึกษา
# ฟุตบอลทีมชาติเกาหลีเหนือ
ฟุตบอลทีมชาติเกาหลีเหนือ (, ฟีฟ่ายอมรับในชื่อ Korea DPR) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศเกาหลีเหนือ และอยู่ภายใต้การควบคุมของสมาคมฟุตบอลเกาหลีเหนือ ผลงานที่ดีที่สุดคือการเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศของฟุตบอลโลก 1966 โดยชนะอิตาลีอย่างเหนือความคาดหมาย 1-0 กลายเป็นทีมจากเอเชียทีมแรกที่ผ่านถึงรอบก่อนรองชนะเลิศ

ทีมในปัจจุบันประกอบด้วยทั้งชาวเกาหลีเหนือและชาวเกาหลีที่เกิดในญี่ปุ่น (Zainichi Korean) เนื่องจากภาวะทางการเมืองในเกาหลีเหนือ มีเฉพาะชาวเกาหลีที่เกิดในญี่ปุ่นที่สามารถค้าแข้งให้กับทีมนอกประเทศเกาหลีเหนืออย่างอิสระ นอกจากนี้ แฟนของทีมชาติเกาหลีเหนือที่ตามไปเชียร์ถึงต่างประเทศก็เป็นชาวเกาหลีที่เกิดในญี่ปุ่นเช่นกัน เนื่องจากชาวเกาหลีเหนือโดยทั่วไป มักถูกห้ามออกนอกประเทศ

 ผลงาน 
 ฟุตบอลโลก 
 1930 ถึง 1938 - ไม่ได้เข้าร่วม

 1950 ถึง 1962 - ไม่ได้เข้าร่วม
 1966 - รอบก่อนรองชนะเลิศ
 1970 - ถอนตัว
 1974 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
 1978 - ถอนตัว
 1982 ถึง 1994 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
 1998 - ไม่ได้เข้าร่วม
 2002 - ไม่ได้เข้าร่วม
 2006 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
 2010 - รอบแรก
 2014 ถึง 2018 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
 2022 - ถอนตัว

 เอเชียนคัพ 
 1956 ถึง 1972 - ไม่ได้เข้าร่วม
 1976 - ถอนตัว
 1980 - อันดับ 4
 1984 - ไม่ได้เข้าร่วม
 1988 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
 1992 - รอบแรก
 1996 - ไม่ได้เข้าร่วม
 2000 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
 2004 - ถูกเอเอฟซีแบน
 2007 - ไม่ได้เข้าร่วม
 2011 - รอบแรก
 2015 - รอบแรก
 2019 - รอบแรก
 2023 - ถอนตัว

 เอเอฟซีแชลเลนจ์คัพ 
 2010 - ชนะ
 2012 - ชนะ

 อีสต์เอเชียนคัพ 
 2003 - ถอนตัว
 2005 - อันดับ 3
 2007 - อันดับ4
 2009 - ชนะ

 ผลงานอื่น ๆ 
 แชมป์ฟุตบอลเยาวชนเอเอฟซี 2006

 นักเตะชุดปัจจุบัน 

 อดีตผู้เล่นที่มีชื่อเสียง 
 ปาร์ค ดู-อิค
# พัณณิดา ภูมิวัฒน์
พัณณิดา ภูมิวัฒน์ เป็นนักเขียนไทย ซึ่งมีผลงานที่ได้รับความนิยมและการยอมรับในวงกว้างเป็นจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่มักจะเป็นนวนิยายแนวแฟนตาซี และไซ-ไฟ โดยใช้นามปากกาทางอินเทอร์เน็ตว่า ลวิตร์(เคียว)

ผลงานของเธอเรื่องหนึ่งที่รู้จักกันแพร่หลาย คือ ไมรอน เคยได้รับการส่งชื่อเข้าประกวดชิงรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน ประจำปี พ.ศ. 2549 มาแล้ว

 ประวัติ 
พัณณิดา ภูมิวัฒน์เกิดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 สำเร็จการศึกษาชั้นประถมและมัธยมจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย 

ต่อมา สำเร็จการศึกษาอักษรศาสตรบัณฑิต เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยสำเร็จในระดับปริญญาโท ภาควิชาวรรณคดีเปรียบเทียบ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และที่ University College London ด้าน publishing  ปัจจุบันทำงานที่สำนักพิมพ์ silkworm 
ผลงานเรื่องแรกที่เขียนคือ "ฯพณฯ แห่งกาลเวลา (ภัทรกาลกัป)"

แฟนเพจของพัณณิดา ภูมิวัฒน์ 
http://www.facebook.com/lawit.pannida

 รายชื่อผลงาน 

 ไมรอน
 เซรีญา
 ผู้เสกทราย
 มาโอ
 อันเซลมา
 Dragon  delivery
 Marginal
 Daemon bakery
 นิทานหัวใจป่า
 ปวงเทพผู้นิราศ
 Z Diary
 เข้ MBA
 A little journey
 คำสาปนักรบศิลา

 แหล่งข้อมูลอื่น 
ประพันธ์สาส์น: การเขียนหนังสือ... คือการสะท้อนโลกที่เราเห็น 
ผู้จัดการออนไลน์: แฟนตาซีไทย…ใครว่าไร้มนต์ขลัง 
ผู้จัดการออนไลน์: นักเขียนรุ่นใหม่ กับนวนิยายแฟนตาซี
รู้จักกับ พัณณิดา ภูมิวัฒน์ ผู้เขียน Dragon Delivery 
enter-books: ลวิตร์ กับวรรณกรรมเยาวชนเรื่องใหม่ ‘ผู้เสกทราย’
# Й
Short I (Й, й) เป็นอักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก อักษรตัวนี้ประดิษฐ์ขึ้นจากอักษร И และเครื่องหมายเสริมอักษร breve ใช้แทนเสียงพยัญชนะกึ่งสระ // เหมือน y ในคำว่า yellow ของภาษาอังกฤษหรือ ย ในภาษาไทย

อักษร Short I เป็นอักษรตัวที่ 11 ในภาษารัสเซียเรียกว่า И краткое  (I kratkoye อี ครัตโคเอีย) , เป็นอักษรตัวที่ 10 ในภาษาบัลแกเรียเรียกว่า И кратко  (I kratko อี ครัตโค) , เป็นอักษรตัวที่ 14 ในภาษายูเครนเรียกว่า Йот  (Yot ยอต)  หรือ Ий  (Yi อิย)  และเป็นอักษรตัวที่ 11 ในภาษาเบลารุส แต่ถึงกระนั้นก็ไม่มีการใช้อักษร И ในภาษาเบลารุส

อักษร Short I มักจะถูกถ่ายอักษรให้เป็น j หรือ y ส่วนมากจะใช้เป็นพยัญชนะสะกดตัวสุดท้ายของคำ

อักษร Й (หรือในอีกแง่หนึ่งคือการเติม breve บนอักษร И) เริ่มมีการใช้ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15–16 และตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 ความแตกต่างระหว่าง И กับ Й เริ่มปรากฏในอักขรวิธีของภาษาเชิร์ชสลาโวนิก (ซึ่งใช้เป็นภาษารัสเซียเช่นกัน) แต่หลังจากเกิดการปฏิรูปอักขรวิธีในสหภาพโซเวียต โดย จักรพรรดิปอเตอร์ที่ 1 (Peter I) เครื่องหมายเสริมอักษรของภาษารัสเซียถูกตัดออกไปทั้งหมด แต่หลังจากที่พระองค์เสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 2278 (ค.ศ. 1735) ไม่นาน การใช้อักษร И กับ Й ก็กลับมาอีก แต่ก็ยังไม่ถือว่า Й เป็นอักษร จนกระทั่งในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ประมาณทศวรรษที่ 30 จึงประกาศใช้อย่างเป็นทางการ

ในภาษาเซอร์เบียและภาษามาซิโดเนีย จะใช้ Je (Ј, ј) แทนอักษร Short I

 การเปรียบเทียบอักษร 
 ภาษา  //  //  //  // ภาษารัสเซีย  —  И,и  —  Й,й ภาษาเซอร์เบีย  —  И,и  —  Ј,ј ภาษาเบลารุส  —  І,і  —  Й,й ภาษายูเครน  Ї,ї  І,і  И,и  Й,й

 ตำแหน่งอักขระ
# หมู่เกาะอิซุ
หมู่เกาะอิซุ  เป็นหมู่เกาะภูเขาไฟที่เรียงรายอยู่ทางทิศใต้และตะวันออกของคาบสมุทรอิซุในเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น ตามเขตการปกครองแล้ว ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของกรุงโตเกียว เกาะที่ใหญ่ที่สุด คือ เกาะอิซูโอชิมะ มักเรียกสั้น ๆ ว่า เกาะโอชิมะ

ตามความจริงแล้ว ในหมู่เกาะมีเกาะและโขดหินมากกว่า 20 เกาะ แต่มีอยู่ 9 เกาะที่ได้รับการบันทึกชื่ออย่างเป็นทางการจากฝ่ายบริหารมหานครโตเกียว ซึ่งเรียงจากเหนือลงใต้ ได้แก่
 เกาะอิซูโอชิมะหรือเกาะโอชิมะ
 เกาะโทชิมะ
 เกาะนิอิ
 เกาะชิกิเนะ
 เกาะโคสุ
 เกาะมิยาเกะ
 เกาะมิกูระ
 เกาะฮาจิโจ
 เกาะอาโองะ

เกาะทั้ง 9 นี้อยู่ภายในพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ การประมงและกีฬาตกปลาสามารถพบเห็นได้ในหมู่เกาะนี้ตลอดทั้งปี โดยเรือส่วนใหญ่จะมาจากท่าเรือบนคาบสมุทรอิซุ

เมื่อปี 2000 ได้เกิดเหตุภูเขาไฟระเบิด และพ่นแก๊สพิษออกมาจำนวนมาก ทำให้ต้องมีการอพยพประชาชนออกจากเกาะมิยาเกะ จนกระทั่งเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2005 ผู้ที่เคยอาศัยอยู่บนเกาะจึงได้รับอนุญาตให้กลับไปอาศัยอยู่ได้ แต่จำเป็นต้องมีหน้ากากกันแก๊สพิษเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับเหตุระเบิดในอนาคต

ในสมัยเอโดะ เกาะนิอิ เกาะมิยาเกะ และเกาะฮาจิโจ ถูกเลือกให้เป็นสถานที่สำหรับเนรเทศนักโทษ
# ศาลเจ้าสึรูงาโอกะฮาจิมัง
ศาลเจ้าสึรูงาโอกะฮาจิมัง  เป็นศาลเจ้าชินโตสำคัญแห่งหนึ่งในนครคามากูระ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ศาลเจ้าแห่งนี้เป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมของคามากูระ และเป็นสถานที่จัดงานหลายเทศกาลที่สำคัญ โดยมีพิพิธภัณฑ์อยู่ด้วยกันสองแห่ง

แรกเริ่มศาลเจ้าแห่งนี้สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1063 ใกล้หาดยูอิงะ เพื่อถวายแด่จักรพรรดิโอจิง จักรพรรดินีจิงงู พระมารดา และเจ้าหญิงฮิเมะ พระชายา ต่อมามินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ ผู้เป็นต้นตระกูลโชกุนแห่งคามากูระ ได้ย้ายศาลเจ้ามาตั้งที่ตำแหน่ง ณ ปัจจุบันนี้เมื่อ ค.ศ. 1191 และได้อัญเชิญฮาจิมัง เทพแห่งสงคราม มาประดิษฐานที่ศาลเจ้าเพื่อให้เป็นเทพคุ้มครองตระกูล

ในบริเวณศาลเจ้าแห่งนี้มีอาคารที่ตั้งแท่นบูชาอยู่จำนวนหนึ่ง ที่มีความสำคัญที่สุดคือ แท่นบูชาเล็กที่ตั้งอยู่ด้านล่างสุดของเนินที่ตั้งศาลเจ้า และแท่นบูชาใหญ่ที่ตั้งอยู่เหนือขึ้นไป 61 ขั้นบันได อาคารแท่นบูชาใหญ่ในปัจจุบันนี้สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1828 โดยโทกูงาวะ อิเอนาริ โชกุนคนที่ 11 แห่งตระกูลโทกูงาวะ

ถนนทางเข้าศาลเจ้ามีต้นซากูระเรียงรายอยู่สองข้างทาง ซึ่งปลูกถวายศาลเจ้าโดยโยริโตโมะในโอกาสที่บุตรชายคนแรกสามารถคลอดออกมาได้อย่างปลอดภัย และศาลเจ้าแห่งนี้ยังเป็นสถานที่ฝึกสอน "ยาบูซาเมะ" หรือการยิงธนูจากบนหลังม้า

ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ มินาโมโตะ โนะ ซาเนโตโมะ โชกุนแห่งคามากูระคนที่ 3 ถูกลอบสังหารโดยนักยิงธนูที่ซ่อนตัวอยู่หลังต้นแปะก๊วย เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1219 ปัจจุบันต้นแปะก๊วยนี้ยังคงยืนต้นอยู่ด้านหลังทางเดินบันไดภายในศาลเจ้า

thumb|none|มุมมองจากบนทางเดินบันไดในศาลเจ้า

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
# Ј
Je (Ј, ј) เป็นอักษรหนึ่งในอักษรซีริลลิกมีใช้เฉพาะในภาษาเซอร์เบีย ภาษามาซิโดเนีย ภาษาอาเซอร์ไบจาน และภาษาอัลไต มีรูปร่างคล้ายอักษรละติน J ใช้แทนเสียงของอักษร Й แบบดั้งเดิมคือ // (ย)

 การเปรียบเทียบอักษร 
 ภาษา  //  //  //  // ภาษารัสเซีย  —  И,и  —  Й,й ภาษาเซอร์เบีย  —  И,и  —  Ј,ј ภาษาเบลารุส  —  І,і  —  Й,й ภาษายูเครน  Ї,ї  І,і  И,и  Й,й

 ตำแหน่งอักขระ
# ปฏิภาณ เพชรพูล
ปฏิภาณ เพชรพูล  เกิดวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2523 อดีตนักฟุตบอลทีมชาติไทย ในตำแหน่งกองหลัง เคยเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลทีโอที, สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยกรุงเทพ และสโมสรฟุตบอลการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค

ปฏิภาณ เกิดที่อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี เป็นบุตรคนที่ 2 จาก 3 คน ของนายประภาส และนางยุพิน เพชรพูล เข้ารับการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนวิสุทธรังษี จังหวัดกาญจนบุรี ก่อนจะมาเรียนต่อชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนวัดสุทธิวราราม และศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ จนจบปริญญาตรี

ปฏิภาณ เล่นฟุตบอลในตำแหน่งกองหน้าสมัยเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่วิสุทธรังษี แต่ภายหลังเปลี่ยนมาเล่นกองหลังตอนเข้าเรียนที่วัดสุทธิวราราม และเล่นตำแหน่งนี้เรื่อยมา จนได้เข้าร่วมทีมสโมสรฟุตบอลทีโอที โดยลงเล่นให้ทีม 6 ฤดูกาลจึงย้ายไปสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ในปี พ.ศ. 2549 จนกระทั่งปลายฤดูกาล 2551 ก็ย้ายมาร่วมทีมการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค 

ปฏิภาณ เป็นหนึ่งในนักเตะทีมชาติชุดอันดับ 3 กีฬามหาวิทยาลัยโลก ติดทีมชาติชุดใหญ่ในการแข่งขันเอเชียน คัพ และฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก

 ทำประตูในนามทีมชาติ 
 #  วันที่  สถานที่  พบ  ประตู  ผล  รายการ3.  28 ตุลาคม 2551  ฮานอย, เวียดนาม    1-0  1-0  ฟุตบอลทีแอนด์ที คัพ 25514.  8 ธันวาคม 2551  ภูเก็ต, ไทย    2-0  6-0  เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2551
# นาริตาซังชินโชจิ
วัดชินโชภูเขานาริตะ หรือ นาริตาซังชินโชจิ  เป็นวัดพุทธที่ตั้งอยู่ในนครนาริตะ จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น

วัดนี้เป็นหนึ่งในวัดที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในภูมิภาคคันโต และจำนวนผู้มาเยี่ยมชมในช่วงเทศกาลปีใหม่ก็เป็นรองเพียงศาลเจ้าเมจิในกรุงโตเกียวเท่านั้น บริเวณวัดเป็นที่ตั้งของประตูหลัก ทางเดินบันไดขึ้นสู่อาคารหลัก เจดีย์ห้าชั้นหนึ่งคู่ สวนหย่อมที่มีสระน้ำขนาดใหญ่ รวมทั้งบริเวณสำหรับเลี้ยงสัตว์

อาคารหลักเป็นสถานที่สำหรับสักการบูชา ภายในก่อสร้างด้วยสถาปัตยกรรมพุทธแบบอินเดีย โดยยังคงเอกลักษณ์ของศิลปะแบบญี่ปุ่นเอาไว้

การท่องเที่ยว
ผู้ที่จะเดินทางออกจากประเทศญี่ปุ่นที่ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ มักจะแวะชมวัดนี้ การเดินเท้าจากสถานีรถไฟ JR นาริตะ หรือสถานีรถไฟเคเซนาริตะ มายังวัดนี้ ใช้เวลาเพียงไม่ถึง 10 นาที ทั้งสองเส้นทางนี้เต็มไปด้วยร้านค้าขายขนมญี่ปุ่นหรืออาหารประเภทอื่น และเครื่องรางนำโชคอย่างตุ๊กตาดารูมะ

กิจกรรมในช่วงเทศกาล
 เทศกาลปีใหม่: วัดนาริตาซังจะมีผู้มาเยือนจากทั่วทุกสารทิศในภูมิภาคคันโตมากกว่า 2 ล้านคนในช่วง 3 วันแรกของปีใหม่
 เดือนเมษายน: วัดนาริตาซังเป็นสถานที่สำหรับจัดเทศกาลตีกลองไทโกะที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคคันโต นักตีกลองหลายร้อยคนจะเดินตีกลองไปตามถนนโอโมเตซันโดในวันที่สองของเทศกาล ในปี 2007 เทศกาลนี้จะจัดขึ้นในวันที่ 14-15 เมษายน
# กระดูกสันอก
กระดูกสันอก  เป็นกระดูกชนิดกระดูกแบบแบน (Flat bone) ที่วางตัวอยู่ตรงกลางของทรวงอก และติดต่อกับกระดูกซี่โครงโดยข้อต่อและกระดูกอ่อนซี่โครง (costas cartilage) เพื่อประกอบขึ้นเป็นโครงร่างแข็งของผนังช่องอก เพื่อป้องกันโครงสร้างที่อยู่ภายในช่องอกจากการกระทบกระเทือน นอกจากนี้ยังมีข้อต่อกับกระดูกไหปลาร้า (clavicle) ซึ่งเป็นกระดูกที่ค้ำจุนส่วนไหล่อีกด้วย

 กายวิภาคศาสตร์ 
 ลักษณะทั่วไป 
กระดูกสันอกมีลักษณะยาวและแบน และเป็นกระดูกที่อยู่ตรงกลางของผนังทางด้านหน้าของช่องอก กระดูกสันอกในผู้ใหญ่จะมีความยาวเฉลี่ยประมาณ 17 เซนติเมตร และกระดูกสันอกของเพศชายจะยาวกว่าเพศหญิงเล็กน้อย ทางด้านบนสุดรองรับกระดูกไหปลาร้าโดยข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ (sternoclavicular joint) ขอบด้านข้างจะมีรอยที่เป็นข้อต่อกับกระดูกอ่อนซี่โครง และทางด้านบนสุดจะเป็นจุดเกาะต้นส่วนหนึ่งของกล้ามเนื้อสเตอร์โนไคลโดมาสตอยด์ (sternocleidomastoid muscle)

 ส่วนต่างๆ ของกระดูกสันอก 
กระดูกสันอกจะประกอบด้วยสามส่วน ได้แก่
 แมนูเบรียม (Manubrium) เป็นส่วนบนของกระดูกสันอก และมีส่วนที่ติดต่อกับกระดูกไหปลาร้า กระดูกซี่โครงซี่ที่ 1 และครึ่งหนึ่งของกระดูกซี่โครงซี่ที่ 2 ทางด้านบนสุดยังมีรอยเว้าที่สามารถคลำได้จากภายนอก ซึ่งรอยเว้านี้คือ รอยเว้าซุปปราสเตอร์นัล (suprasternal notch)
 บอดี้ (Body) เป็นส่วนกลางของกระดูกสันอก ซึ่งขอบด้านข้างจะมีการติดต่อกับกระดูกอ่อนซี่โครง พื้นผิวทางด้านหลังยังเป็นจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อทรานสเวอร์ซุส ทอราซิส (transversus thoracis muscle) ด้วย
 ซิฟอยด์ โปรเซส (Xiphoid process) หรือลิ้นปี่ ซึ่งเป็นปลายทางด้านล่างสุดของกระดูกสันอก และมีจุดเกาะกับกะบังลม
ส่วนต่อกันระหว่างส่วนแมนูเบรียมและส่วนบอดี้ จะมีความโค้งนูนออกมาเล็กน้อย ซึ่งสามารถคลำได้จากภายนอก บริเวณดังกล่าวนี้เรียกว่า มุมกระดูกสันอก (sternal angle) ซึ่งเป็นจุดอ้างอิงถึงกระดูกซี่โครงซี่ที่ 2 และมีประโยชน์ในการตรวจร่างกายส่วนอก

 การบาดเจ็บของกระดูกสันอก 
การบาดเจ็บหรือการแตกหักของกระดูกสันอกนั้นพบได้ไม่บ่อย แต่มักมีสาเหตุมาจากอุบัติเหตุ เช่นการกระแทกกับพวงมาลัยในกรณีของอุบัติเหตุทางรถยนต์ การแตกหักของกระดูกสันอกมักจะทำให้เกิดเศษกระดูกชิ้นเล็กน้อย จุดที่มีความเสี่ยงที่จะเกิดการหักของกระดูกสันอกมากที่สุดคือที่บริเวณมุมกระดูกสันอก ซึ่งเป็นส่วนที่ยื่นออกมาทางด้านหน้ามากที่สุดและมีความแคบมากที่สุดด้วย

 รูปประกอบเพิ่มเติม
# ฮาโกเนะ
ฮาโกเนะ  เป็นเมืองหนึ่งในอำเภออาชิงาราชิโมะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาฮาโกเนะด้านตะวันออก จากการสำรวจในเดือนมิถุนายน 2012 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 13,492 คน ความหนาแน่น 145 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 92.82 ตารางกิโลเมตร ฮาโกเนะได้รับการกำหนดให้เป็นอุทยานธรณีแห่งชาติญี่ปุ่นโดยเครือข่ายอุทยานธรณีประเทศญี่ปุ่น (Japanese Geoparks Network)

ฮาโกเนะได้รับการยกย่องให้เป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยว โดยสามารถเดินทางไปชมภูเขาไฟฟูจิจากโตเกียวและกลับได้ภายในระยะเวลาหนึ่งวัน และนอกจากน้ำพุร้อน พิพิธภัณฑ์ และกิจกรรมนันทนาการอื่น ๆ แล้ว ฮาโกเนะยังเป็นที่รู้จักในเรื่องของทิวทัศน์ตลอดทั้งสี่ฤดูกาล

 ภูมิศาสตร์ 

ฮาโกเนะตั้งอยู่บนพื้นที่ภูเขาทางตะวันตกสุดของจังหวัด ทางด้านตะวันออกของช่องเขาฮาโกเนะ พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองอยู่ในเขตแดนของอุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ ซึ่งมีภูเขาไฟมีพลัง มีศูนย์กลางอยู่ที่ทะเลสาบอาชิ

 เทศบาลข้างเคียง 
จังหวัดคานางาวะ
 โอดาวาระ
 ยูงาวาระ
 มินามิอาชิงาระ
จังหวัดชิซูโอกะ
 โกเต็มบะ
 ซูซูโนะ
 มิชิมะ
 โอยามะ
 คันนามิ

 การท่องเที่ยว 

เมืองฮาโกเนะเป็นเมืองท่องเที่ยวที่มีผู้มาเยือนเป็นจำนวนมาก นักท่องเที่ยวทั้งชาวญี่ปุ่นและชาวต่างประเทศเดินทางมาเพื่อพักผ่อนตามรีสอร์ทและสปา หรือเพื่อเยี่ยมชมทิวทัศน์ภูเขาที่รายรอบเมือง

ภายในอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ ซึ่งมีอาณาเขตอยู่รอบๆทะเลสาบอาชิ มีชื่อเสียงในด้านแหล่งสปาน้ำพุร้อนซึ่งเกิดจากความร้อนของภูเขาไฟ รวมทั้งยังมีทิวทัศน์ของภูเขาไฟฟูจิที่สวยงาม

สถานที่น่าสนใจอื่น ๆ ยังมีหุบเขาน้ำเดือด และศาลเจ้าฮาโกเนะที่ตั้งอยู่ริมทะเลสาบอาชิ ในเดือนเมษายนจะมีดอกซากุระบานสะพรั่งเต็มสวนในศาลเจ้า
# เขาแคเมอรูน
เขาแคเมอรูน  ตั้งอยู่ในประเทศแคเมอรูน ใกล้กับอ่าวกินี เป็นภูเขาไฟที่ขนาดใหญ่ลูกหนึ่งในทวีปแอฟริกา มีความสูง 4,095 เมตร
# หาดคูจูกูริ
หาดคูจูกูริ  เป็นหาดทรายที่ครอบคลุมบริเวณชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทรโบโซในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีความยาวประมาณ  ทำให้เป็นชายหาดที่ยาวเป็นอันดับสองในญี่ปุ่น หาดคูจูกูริเป็นสถานที่ว่ายน้ำและโต้คลื่นยอดนิยมของผู้ที่อยู่อาศัยในโตเกียวและปริมณฑล หาดแห่งนี้ได้รับการคุ้มครองในฐานะส่วนหนึ่งของอุทยานธรรมชาติประจำจังหวัดคูจูกูริ

คำว่า "คูจูกูริ" แปลตรง ๆ ได้ว่า "เก้าสิบเก้าริ" โดย "คูจูกุ" แปลว่า "เก้าสิบเก้า" ส่วน "ริ" เป็นหน่วยวัดความยาวแบบเก่า แทนความยาวประมาณ 3.93 กิโลเมตร ชื่อนี้มิได้ตั้งขึ้นเพื่อแสดงถึงความยาวที่แท้จริงของหาด แต่เพื่อเปรียบเปรยว่าชายหาดแห่งนี้ยาวไกลมากจนไม่มีใครสามารถนับได้ว่ายาวทั้งหมดกี่ริ ส่วนความยาวจริงของหาดคือประมาณ 66 กิโลเมตร

 ภูมิศาสตร์ 

 เทศบาล 
หาดคูจูกูริครอบคลุมเขตเทศบาล 10 แห่งในจังหวัดชิบะ ได้แก่

 อาซาฮิ
 โซซะ
 โยโกชิบาฮิการิ
 ซัมมุ
 คูจูกูริ
 โออามิชิราซาโตะ
 ชิราโกะ
 โชเซ
 อิจิโนมิยะ
 อิซูมิ
# เขาเคนยา
เขาเคนยา  ตั้งอยู่ในประเทศเคนยา ทางตอนกลางของประเทศ ในพิกัดต่ำกว่าเส้นศูนย์สูตรเพียงไม่ถึง 200 กิโลเมตร ลักษณะเป็นภูเขาไฟที่ระเบิดครั้งสุดท้ายเมื่อประมาณ 2–3 ล้านปีที่แล้ว เขาเคนยามีความสูงถึง  5,199 เมตร ทำให้บนเขามีน้ำแข็งปกคลุมตลอดทั้งปีถึงแม้ว่าจะห่างจากเส้นศูนย์สูตรเพียงเล็กน้อยเท่านั้นกระทรวงวัฒธรรม นับเป็นเขาที่มีความสูงเป็นอันดับสองของทวีปแอฟริการองจากเขาคิลิมันจาโร ในประเทศแทนซาเนีย โดยยอดสูงสุดมีสองแห่ง คือ บาเตียน ที่มีความสูง 5,119 เมตร และเนเลียน สูง 5,188 เมตร

เขาเคนยาเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติเขาเคนยาซึ่งยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเป็นให้เป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2540
# ภูเขาไฟมายอน
ภูเขาไฟมายอน  ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์ บนเกาะลูซอน อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติ ภูเขาไฟมายอนเป็นภูเขาไฟที่ยังไม่ดับ เคยเกิดระเบิดมาแล้ว 40 ครั้ง ในรอบ 400 ปีที่ผ่านมา รูปทรงภูเขาเป็นรูปสมมาตรที่สวยงาม มีความสูง 2,462 เมตร โดยครั้งล่าสุดเกิดระเบิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2527

มายอน
มายอน
# แหวนเพชร วงทอง
แหวนเพชร วงทอง เป็นนักร้องลูกทุ่งชายที่โด่งดังในระดับที่น่าพอใจคนหนึ่งในยุคที่สายัณห์ สัญญา กำลังรุ่งเรือง เขาเคยอยู่กับวงดนตรีดัง ๆ หลายวง และผลิตผลงานออกมาหลายชุด แต่หลังจากที่
อำลาวงการไปนานถึง 12 ปี ชื่อของเขากลับถูกหยิบยกมาพูดถึง และถามหากันมากขึ้น เมื่อเพลงดังของเขาอย่าง "รักข้ามโขง" และ"ไร่อ้อยคอยรัก" ถูก หนู มิเตอร์ นำมาปัดฝุ่นขับร้องใหม่เมื่อปี 2549 และได้รับความนิยมไปทั่วประเทศเป็นระยะเวลายาวนานโดยเฉพาะอย่างยิ่งเพลง "ไร่อ้อยคอยรัก"

 ประวัติ 
แหวนเพชร วงทอง มีชื่อจริงว่า ชาญยุทธ อินทรมณี เกิดเมื่อ พ.ศ. 2497 บ้านเดิมอยู่ที่ อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น เขาจบการศึกษาชั้นประถม 4 จากนั้นบวชเรียนจนได้นักธรรมเอกเปรียญ 2 สอบเทียบได้ ม.ศ.3 หลังจากสึกจากเณรแล้ว ก็เข้ากรุงเทพฯ มาประกวดร้องเพลงกับ อ.พงษ์ศักดิ์ จันทรุกขา จนได้ไปประจำกับวงดนตรี กาเหว่า เสียงทอง ตั้งแต่อายุราว 20 ปี และย้ายมาอยู่วง ชินกร ไกรลาศ ซึ่งในช่วงนั้นก็ได้มาร่วมงานสายัณห์ สัญญา เพราะเป็นหางเครื่องด้วยกัน 

จากนั้นแหวนเพชรย้ายมาอยู่กับวงเพลิน พรหมแดน และในปี 2522 ขณะอายุได้ 25 ปี  อ.ธงชัย เล็กกัมพล ได้แต่งเพลงให้เขา 6 เพลง มี "ไร่อ้อยคอยรัก" "รักข้ามโขง" "ครู ปกส." "แอบรักคนสวย" "เสี้ยวอีสาน" และเพลง "กฐินลืมทุ่ง" อัดประกบกับเพลง" จักรยานคนจน" ของยอดรัก สลัก
ใจ คนละด้านของแผ่นเสียง ปรากฏว่า เพลง "ไร่อ้อยคอยรัก" กับ "รักข้ามโขง" และ "ครู ปกศ." ดังมากตามมหาวิทยาลัย 

อ.ธงชัย เล็กกำพล อยากให้แหวนเพชรออกมาทำวงเอง และฟอร์มวงไว้รอแล้ว แหวนเพชร วงทอง
ทำวงเดินสายอยู่ปีกว่า แต่สู้ความแรงของวงวงสายัณห์ สัญญา, ยอดรัก สลักใจ, ศรชัย เมฆวิเชียร ไม่ได้ เลยขอหยุดวง จากนั้นเขาเดินทางไปแลกเปลี่ยนวัฒณธรรมที่ศรีลังกา 3 เดือน เมื่อกลับมา สายัณห์ สัญญาทีกำลังดังจากเพลง "แด่คนชื่อเจี๊ยบ" ชวนมาอยู่ด้วย แหวนเพชร จึงมาอยู่กับสายัณห์ในทีมงาน "เจ็ดพลังหนุ่ม"จนเลิกวงไปในช่วงแรก  

จากนั้น แหวนเพชร วงทองก็ตัดสินใจหันหลังให้วงการลูกทุ่ง เพราะเห็นว่า ช่วงนั้นมีวงที่ใหญ่อยู่ไม่มาก
นอกจากของสายัณห์แล้ว ก็มีวงของชินกร ไกรลาศ และ เพลิน พรมแดน ซึ่งเขาเคยอยู่มาแล้วทั้งสองวง
การที่จะไปอยู่กับวงเล็ก ๆ ก็ไม่เหมาะกับเขาที่เคยอยู่วงใหญ่มาก่อน 

ในช่วงท้าย ๆ ที่อยู่วงสายัณห์ สัญญานั้น แหวนเพชร เปลี่ยนแปลงจากคนที่ดื่มเหล้าไม่เป็น กลายเป็นผู้ที่ดื่มเหล้าขนาดหนัก ซึ่งคาดว่าสาเหตุมาจากการที่เขาเลิกกับภรรยาที่เป็นอดีตนักร้องในวงเพลิน พรหมแดน และมีลูกด้วยกันหนึ่งคน 

หลังหันหลังให้วงการ แหวนเพชร ก็กลับไปอยู่บ้านภรรยาที่ อ.เดชอุดม จ.อุบลราชธานี โดยประกอบอาชีพขายส้มตำ และของกินทั่วไป ใช้ชีวิตแบบไม่ฟุ่มเฟือย แหวนเพชร วงทอง มีลูก 4 คน ผู้หญิง 1 คน และผู้ชาย 3 คน

ชื่อแหวนเพชร วงทอง อ.ธงชัย เล็กกำพล  และ มนต์ เมืองเหนือ เป็นคนตั้งให้ ลูกทุ่งในอดีต ในความทรงจำ

 ผลงานเพลงดัง 

รักข้ามโขง 
ครูปกศ. 
แอบรักคนสวย 
ไร่อ้อยคอยรัก
ฝากใจไว้ด้วย
# Chula
Chula สามารถหมายถึง
 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (Chulalongkorn University)
 ชูลา (Chula) เมืองในรัฐมิสซูรี สหรัฐอเมริกา
 ชูลาวิสตา (Chula Vista) เมืองในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
# เขาเมรู
เขาเมรู  ตั้งอยู่ในประเทศแทนซาเนีย ในเขตอุทยานแห่งชาติเมรู-อารูชา เป็นภูเขาไฟที่เกิดจากแนวหุบเขาทรุดเกรตริฟต์แวลลีย์ เขาเมรูอยู่ห่างจากเขาคิลิมันจาโรเพียง 70 กิโลเมตร มีความสูงกว่า 4,565 เมตร และเป็นยอดเขาที่สูงเป็นอันดับ 5 ในทวีปแอฟริกา

เมรู
หมวดหมู่:ทวีปแอฟริกา
# เขาวิซูเวียส
เขาวิซูเวียส  หรือ เขาเวซูวีโย  ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองเนเปิลส์ เหนืออ่าวเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี เป็นภูเขาไฟที่ยังไม่ดับเพียงแห่งเดียวในแผ่นดินใหญ่ยุโรป มีความสูง 1,281 เมตร ปากปล่องมีเส้นรอบวง 1,400 เมตร ลึก 216 เมตร การระเบิดครั้งที่มีชื่อเสียงเกิดขึ้นในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 79 ในรัชสมัยของจักรพรรดิไททัส เถ้าถ่านได้ทับถมเมืองปอมเปอีและเฮอร์คิวเลเนียมทั้งเมือง แต่การระเบิดครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1944

วิซูเวียส
วิซูเวียส
วิซูเวียส
หมวดหมู่:แคว้นคัมปาเนีย
หมวดหมู่:กรวยภูเขาไฟสลับชั้นในประเทศอิตาลี
# มาซาย
มาไซ (,) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์นิโลติกที่อาศัยอยู่ในเคนยาตอนเหนือ กลาง และใต้ กับแทนซาเนียเหนือ ใกล้ภูมิภาคเกรตเลกส์ของแอฟริกาMaasai - Introduction  Jens Fincke, 2000–2003 มีรายงานประชากรมาไซในเคนยาตามสำมะโน ค.ศ. 2019 อยู่ที่ 1,189,522 คน เทียบกับสำมะโน ค.ศ. 1989 ที่ระบุว่ามี 377,089 คน กระนั้น ชาวมาไซจำนวนมากมองว่าการสำรวจสำมะโนประชากรเป็นการแทรกแซงของรัฐบาล ดังนั้นจึงปฏิเสธที่จะมีสาวนร่วมหรือให้ข้อมูลเท็จอย่างตั้งใจ

ชนเผ่ามาซายเลี้ยงฝูงสัตว์ตามทุ่งหญ้ารอบตีนเขาคิลิมันจาโรมาช้านาน ประมาณ 300 ปี เชื่อว่าชนเผ่ามาซายอพยพจากแถบลุ่มแม่น้ำไนล์ตอนเหนือลงมาทางใต้ตามหุบเขาทรุด เกรตริฟต์แวลลีย์ อาหารหลักของชนเผ่ามาซายคือ นมวัว และ นมคน คนเผ่านี้ฆ่าสัตว์กินในโอกาสที่มีงานฉลอง พิธีฉลองส่วนใหญ่จัดขึ้นเมื่อผู้ชายรุ่นหนึ่งได้เลื่อนฐานะในสังคม ในช่วงเวลาอื่นถือว่าวัวควายมีค่าเกินกว่าจะกินเป็นอาหาร วัวยังใช้เป็นสินสอดแก่ฝ่ายหญิงตามประเพณีอีกด้วย ชนเผ่ามาซายไม่มีบ้านถาวรแต่จะอยู่ในกระท่อมโครงไม้พอกด้วยโคลนและขึ้วัว ล้อมรั้วด้วยไม้พุ่มมีหนาม ทุกสามสี่ปีเมื่อทุ่งหญ้าโกร๋นเกรียนและรั้วหมดสภาพแล้ว ทั้งเผ่าก็จะออกเร่ร่อนต่อไป
# ทะเลทรายโกบี
ทะเลทรายโกบี  ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างประเทศมองโกเลียตอนใต้กับเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ทางตอนเหนือของประเทศจีน โกบีเป็นทะเลทรายที่ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งของโลก ทอดตัวเป็นแนวโค้งยาว 1,600 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 1.3 ล้านตารางกิโลเมตร ซึ่งใหญ่พอ ๆ กับรัฐอะลาสกาของสหรัฐอเมริกา ทะเลทรายแห่งนี้ตั้งอยู่บนที่ราบสูงเหนือระดับน้ำทะเล 900-1,500 เมตร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นหินล้วนทางด้านตะวันออก ส่วนด้านตะวันตกเป็นทราย

 สิ่งมีชีวิต 
สัตว์ที่อาศัยอยู่ในแถบนี้ ได้แก่ อูฐ ม้า ลา และสัตว์จำพวกฟันแทะ เช่น กระรอกดิน มาร์มอต และโกเฟอร์ มีการค้นพบซากกระดูกไดโนเสาร์และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆ อีกด้วย
# เขาเอตนา
เขาเอตนา  หรือ มอนจีเบลโล  ตั้งอยู่บนเกาะซิซิลี ประเทศอิตาลี ห่างจากเมืองกาตาเนียเพียง 29 กิโลเมตร เป็นภูเขาไฟที่ยังไม่ดับที่สูงที่สุดในทวีปยุโรป มีความสูง 3,323 เมตร วัดฐานโดยรอบได้ 150 กิโลเมตรบนยอดมีหิมะปกคลุมปีละเก้าเดือน
# ทะเลทรายเนเกฟ
ทะเลทรายเนเกฟ   ทะเลทรายเนเกฟตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศอิสราเอล มีเนื่อที่เพียง 12,000 ตารางกิโลเมตร ทางด้านตะวันตกติดคาบสมุทรไซนาย ด้านตะวันออกติดกับแอ่งทรุด ทะเลทรายมีเนื้อที่เหมือนรูปสามเหลี่ยมกลับหัว
# ทะเลทรายซิมป์สัน
ทะเลทรายซิมป์สัน   ตั้งอยู่บริเวณใจกลางประเทศออสเตรเลีย มีเนื้อที่ 77,000 ตารางกิโลเมตร 

ซิมป์สัน
ซิมป์สัน