wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต
วิทยาลัยผู้นำและนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต (College of Leadership and Social Innovation, Rangsit University) มีจุดประสงค์เพื่อให้การศึกษาแบบสหวิทยาการ เพื่อให้บัณฑิตมีความเข้าใจถึงเศรษฐกิจ สังคม อย่างเป็นองค์รวม และทันต่อการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในสังคมอย่างรวดเร็ว วิทยาลัยนวัตกรรมให้ความสนใจกับกระบวนการเรียนรู้มากกว่าตัวความรู้ โดยสอนให้น้อยลงแต่จะให้นักศึกษาเรียนรู้ให้มากขึ้น เป้าหมายการเรียนรู้อยู่ที่การสร้างกระบวนทัศน์ใหม่ให้แก่นักศึกษาให้เป็นผู้นำที่ใฝ่เรียนรู้ตลอดเวลา ตลอดชีวิตและสามารถพัฒนาตนเองได้อย่างต่อเนื่อง การเรียนการสอนให้ความสำคัญกับ Problem Based Learning ซึ่งเป็นวิธีการเรียนแบบใหม่ที่ลดการบรรยายลง แต่เพิ่มการอภิปรายในชั้นเรียนให้มากขึ้น ฝึกฝนให้นักศึกษาสามารถแสดงความคิดเห็นและการวิพากษ์วิจารณ์ปัญหาร่วมกันได้ แทนที่จะเป็นการเรียนแบบท่องจำเหมือนในอดีต กระบวนการเรียนการสอนเน้นความสัมฤทธิ์ผลที่จะเกิดขึ้นกับตัวบัณฑิต มหาบัณฑิต และดุษฎีบัณฑิตทั้งทางด้านความรู้ (Knowledge) ทักษะ (Skill) และการสร้างแรงบันดาลใจ (Aspiration) ในการเป็นผู้นำ

ผู้บริหารวิทยาลัย

 ตำแหน่ง  รายชื่อ คณบดี  ผศ.ดร. สุริยะใส กตะศิลา รองคณบดีฝ่ายบริหาร  ผศ.ดร. กรณ์ กังสดารพร รองคณบดีฝ่ายวิชาการ  รศ.ดร.ร.ต.อ. จอมเดช ตรีเมฆ รองคณบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา  ดร.ชนัฐนันท์ ม่วงวิเชียร รองคณบดีฝ่ายพัฒนาสังคมที่ยั่งยืน  ผศ.ดร. บูชิตา สังข์แก้ว 

แนวทางการประกอบอาชีพในอนาคต
 นักธุรกิจ
 นักการเมือง
 นักพัฒนาสังคม (NGOs)
 นักวิชาการ        
 ผู้ประกอบการทางสังคม (Social Entreprenuer)
 ข้าราชการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ
 สื่อสารมวลชน ด้านวิเคราะห์ข่าวด้านการเมือง ธุรกิจ และสังคม
 ผู้บริหารและเจ้าหน้าที่องค์กรภาคเอกชน

อาจารย์ประจำ
 ศาสตราจารย์ ดร.อภิชัย พันธเสน
 รองศาสตราจารย์ ดร.สังศิต พิริยะรังสรรค์
 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สุริยะใส กตะศิลา
 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ฉัตรวรัญ องคสิงห์
 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ฐิติพร ศิริพันธ์ พันธเสน
 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.กรณ์ กังสดารพร
 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ฟ้าลั่น กระสังข์
 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. บุญส่ง ชเลธร
 ดร.นายแพทย์มโน เลาหวณิช
 ดร.ธัชกร  ธิติลักษณ์
 ดร.วีรพงษ์ ชุติภัทร์
 ดร.ชนัฐนันท์ ม่วงวิเชียร
 อาจารย์ สุนี ไชยรส
 อาจารย์ ชาญชัย จิวจินดา

 หลักสูตร 
ระดับปริญญาตรี 
 หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง Bachelor of Arts (Leadership in Society, Business and Politics)
 หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง (ภาคพิเศษ เสาร์-อาทิตย์)
 หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง (ระบบการศึกษาทางไกลทางอินเทอร์เน็ท)
 หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาผู้ประกอบการทางสังคมในยุคดิจิทัล
ระดับปริญญาโท

 หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง Master of Arts (Leadership in Society, Business and Politics)

 หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง(ระบบการศึกษาทางไกลทางอินเทอร์เน็ต) Master of Arts (Leadership in Society, Business and Politics) (Online Programs)
ระดับปริญญาเอก
 หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง Doctor of Philosophy in Leadership in Society, Business and Politics

 แหล่งที่มา 
 มหาวิทยาลัยรังสิต 
 วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต 
 วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต
# การแข่งขันแบบแพ้คัดออก
การแข่งขันแบบแพ้คัดออก  หรือ การแข่งขันแบบแพ้ตกรอบ  หรือ น็อกเอาต์ทัวร์นาเมนต์ เป็นรูปแบบการแข่งขันประเภทหนึ่ง โดยผู้แพ้ในแต่ละการแข่งขันจะถูกคัดออกจากการแข่งขันทันที และรางวัลจะมีขึ้นสำหรับผู้ชนะคนสุดท้ายในการแข่งขัน ในบางครั้งการแข่งขันในรอบรองสุดท้ายไม่จำเป็นต้องคัดผู้แพ้ในรอบนั้นออก โดยอาจจะมีการแข่งขันใหม่เพื่อหาผู้ชนะอันดับ 3

จำนวนนัดของการแข่งขันที่จะต้องชนะทั้งหมดตั้งแต่รอบแรกเพื่อให้ได้ตำแหน่งชนะเลิศ จะขึ้นอยู่กับจำนวนผู้เข้าแข่งขัน โดยดูได้จากตาราง

 จำนวนผู้เข้าแข่งขัน จำนวนนัดที่ผู้ชนะเลิศได้แข่งขัน 2 1 4 2 8 4 16 8 32 16 64 32 128 64 256 128 512 256 1024 512 2048 1024 4096 2048 8192 4096 16384 8192 2n n
# ฟุตบอลทีมชาติเชโกสโลวาเกีย
ฟุตบอลทีมชาติเชโกสโลวาเกีย (,) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากเชโกสโลวาเกียในช่วง พ.ศ. 2465-2536 (ค.ศ. 1922-1993) ภายหลังประเทศนี้ได้แยกออกเป็นสาธารณรัฐเช็กและสาธารณรัฐสโลวัก ทีมชาติจึงได้ถูกแบ่งออกเป็นทีมชาติเช็กเกียและทีมชาติสโลวาเกีย

ปัจจุบันทีมชาติเช็กเกียถือเป็นผู้สืบทอดทีมชาติเชโกสโลวาเกียแต่เพียงผู้เดียว ภายใต้การรับรองของฟีฟ่าและยูฟ่า

ทีมชาติเชโกสโลวาเกียนี้ได้อันดับรองชนะเลิศในฟุตบอลโลก 2 ครั้งใน ฟุตบอลโลก 1934 และฟุตบอลโลก 1962 ชนะเลิศฟุตบอลยูโร ในฟุตบอลยูโร 1976 และยังคงได้เหรียญทองฟุตบอลโอลิมปิก 1980 ที่มอสโก และเหรียญเงินโอลิมปิก 1964 ที่ โตเกียว

 ประวัติ 

ชุดแข่ง

เกียรติประวัติ
ฟุตบอลโลก
 1930 - ไม่ได้เข้าร่วม
 1934 - รองชนะเลิศ
 1938 - รอบสี่ทีมสุดท้าย 
 1950 - ไม่ได้เข้าร่วม
 1954, 1958 - รอบแรก
 1962 - รองชนะเลิศ
 1966 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
 1970 - รอบแรก
 1974, 1978 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
 1982 - รอบแรก
 1986 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
 1990 - รอบ 8 ทีมสุดท้าย
 1994 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก และประเทศได้แบ่งออกเป็นสองประเทศในปี 1993

ฟุตบอลโอลิมปิก

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
 1960 - อันดับสาม
 1964 - 1972 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
 1976 - ชนะเลิศ
 1980 - อันดับสาม
 1984 - 1992 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก

 ผู้เล่น 
 อดีตผู้เล่นคนสำคัญ 
 อันโทนิน ปาเนนกา

หมายเหตุ
# ถ้วน หลีกภัย
ถ้วน หลีกภัย (พ.ศ. 2458 — 2 มีนาคม พ.ศ. 2554) หรือที่นิยมเรียกและรู้จักกันดีในชื่อ แม่ถ้วน เป็นมารดาของ ชวน หลีกภัย อดีตนายกรัฐมนตรี อดีตประธานรัฐสภา อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร และอดีตหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์

ประวัติ
ถ้วน หลีกภัย เกิดที่บ้านท่าจีน ตำบลบางรัก อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง เมื่อ พ.ศ. 2458 ตามข้อมูลทะเบียนราษฎร์ แต่ทางครอบครัวนับตามตำราจีน พ.ศ. 2455 มีชื่อเดิมว่า กิมถ้วน จูห้อง เป็นบุตรคนห้าจากทั้งหมดเจ็ดคนของจุง และซุ่นกี่ จูห้อง บิดาและมารดามีเชื้อสายฮกเกี้ยน และใช้นามสกุลว่า "จูห้อง" ซึ่งเป็นหนี่งใน 35 สกุลเก่าแก่ของชาวฮกเกี้ยนในจังหวัดตรังชาวไทยเชื้อสายจีนในตรัง 35 ตระกูล http://www.sator4u.com/paper/947 แต่เดิมมีชื่อว่า "กิมถ้วน" แต่ภายหลังเหลือเพียงว่า "ถ้วน" ตามคำเรียกของคนใต้ เธอมีน้องต่างมารดาอีกสี่คน

ถ้วนเป็นหลานตาของหลวงผดุงชนเกษม (พันตี้) ซึ่งเป็นกำนันตำบลบางรัก และมีศักดิ์เป็นหลานลุงของจัง จริงจิตร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) คนแรกของจังหวัดตรัง เมื่อจังลงสมัครเลือกตั้ง ถ้วนในขณะนั้นยังเป็นเด็ก ๆ อยู่ ได้เป็นผู้ช่วยหาเสียงให้ เนื่องจากมีความสนใจในการเมือง จนได้รับเลือกตั้งในที่สุด 

ในวัยเด็กถ้วนอยากจะเป็นนางพยาบาล แต่ไม่สมหวังเนื่องจากไม่ได้เรียนหนังสือ เพราะเป็นบุตรคนโต คอยดูแลมารดาที่เป็นอัมพาตโดยให้น้อง ๆ ได้เรียนหนังสือ ทั้งช่วยบิดาทำมาหากินตลอด เช่น ทำกระเบื้องปูหลังคาแบบโบราณ, สวนยาง, ค้าขายต่าง ๆ เป็นต้น จนกระทั่งสามารถตั้งตัวได้ขณะที่มีอายุเพียง 15 ปี 

ถ้วนได้แต่งงานกับครูประชาบาลในโรงเรียนวัดควนวิเศษ คือ ครูเฮิด หรือ นิยม หลีกภัย ภาษาฮกเกี้ยนมีชื่อว่า ตันฮวด แซ่ลิ (ชื่อจีนกลาง: หลี่เฉินฟา) มีลูกกับสามีทั้งสิ้น 9 คนเป็นชาย 6 หญิง 3 โดยนายชวนเป็นคนที่ 3 แต่แม้กระทั่งแต่งงานไปแล้ว นางถ้วนมิได้เป็นแค่แม่บ้านอย่างเดียว ก็ยังคงประกอบอาชีพค้าขายตามเดิมกินอยู่เรียบง่าย สบายแบบชาวบ้าน ชวน หลีกภัย ลูกแม่ค้าขายพุงปลา โดย เริงศักดิ์ กำธร (พ.ศ. 2545) ISBN 974-85645-2-5

 วิถีชีวิต 
ถ้วน เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง เมื่อชวน หลีกภัย ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี  ด้วยเป็นแม่ที่ผลักดันลูกมาตลอด เช่น ช่วยหาเสียงให้  ถ้วนเป็นที่เคารพรักของชาวตรังอย่างยิ่ง มักจะมีชาวบ้านแวะเวียนมาพบปะขอคำแนะนำหรือขอคำปรึกษาให้ช่วยแก้ปัญหาตลอด จนมีผู้เรียกนางถ้วนว่าคือผู้แทนตัวจริงของจังหวัดตรัง จนได้รับรางวัลแม่ดีเด่นแห่งชาติ ปี พ.ศ. 2536  

เมื่อมีผู้มาเยือน ถ้วนในฐานะเจ้าของบ้านก็จะออกมาต้อนรับเสมอ จนกระทั่งบ้านเลขที่ 183 ตำบลทับเที่ยง ถนนวิเศษกุล ซึ่งเป็นบ้านที่เธอพักอาศัยอยู่กับกิจ หลีกภัย บุตรชายคนโต กลายเป็นที่รู้จักกันดีของคนทั่วไปจนเรียกขานกันว่า "บ้านแม่ถ้วน" และกลายมาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งของจังหวัดตรัง โพสต์ทูเดย์-รายงานพิเศษ : อาลัย แม่ถ้วน จากโพสต์ทูเดย์ และถึงแม้นายชวน จะได้เป็นนายกรัฐมนตรีแล้ว แต่นางถ้วนก็ยังคงดำรงชีวิตเหมือนเดิม คือ เป็นแม่ค้าขายแกงพุงปลาในตลาดสด  แต่ก็ได้เลิกในเวลาต่อมา เนื่องจากอายุมากขึ้น ร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง ลูก ๆ หลาน ๆ ต้องการให้พักผ่อนอยู่กับบ้าน

 บั้นปลายของชีวิต 
ถ้วน หลีกภัย ถึงแก่กรรมอย่างสงบ ขณะที่นอนหลับที่บ้านของจงจิตต์ หลีกภัย ลูกสาวคนที่ 6 ที่ถนนเสรีไทย เมื่อวันพุธ ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2554ปิดตำนาน“แม่ถ้วน หลีกภัย”สิ้นลมโรคชรา  สิริอายุ 96 ปี และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2554 ณ วัดควนวิเศษ ตำบลทับเที่ยง อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง
# ซามูไรดีปเปอร์ เคียว
ซามูไรดีปเปอร์เคียว หรือ เคียว  เป็น การ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดย อาคิมิเนะ คามิโจ ตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ KC.WEEKLY เมื่อปี พ.ศ. 2542 ปัจจุบันมีฉบับรวมเล่มจนจบบริบูรณ์ตั้งแต่เล่ม 1-38 ภายใต้ ลิขสิทธิ์ ถูกต้องจากบริษัท วิบูลย์กิจ พับลิชชิ่ง กรุ๊ป ส่วนฉบับอนิเมะ เคยออกฉายทาง ยูบีซีสปาร์ค ช่อง 28 สถานีโทรทัศน์เคเบิลยูบีซี

 โครงเรื่อง 

เนื้อเรื่องหลักของซามูไรดีปเปอร์ เคียว นั้นคือการตามหาร่างที่แท้จริงของเคียว ซึ่งจะมีเนื้อเรื่องรองอยู่มากมาย โดยเฉพาะปมปริศนาเกี่ยวกับตระกูลมิบุ ไม่ว่าจะเป็นตัวตนที่แท้จริงของจักรพรรดิแดงรุ่นก่อน การมีอยู่ของตระกูลมิบุ จุดประสงค์ของเคียวชิโร่ รวมถึงโรคแห่งความตาย ซึ่งจะค่อย ๆ ถูกเปิดเผยในช่วงท้าย ๆ นอกจากเรื่องเกี่ยวกับตระกูลมิบุแล้วยังมีการต่อสู้กับโอดะ โนบุนากะอีกด้วย

 ความแตกต่างระหว่างมังงะและอนิเมะ 
ความแตกต่างระหว่างมังงะและอนิเมะคือในอนิเมะนั้นเคียวชิโร่เกิดมาเพื่อปราบเคียวและทำให้เคียวซึ่งนิยมความรุนแรงกลับเป็นคนดี เคียวแพ้ให้กับเคียวชิโร่ในทุ่งเซคิงาฮาระเพราะเคียวชิโร่จำเป็นต้องทำให้เคียวที่สู้อย่างกระหายเลือดสงบลง ไม่ใช่เพื่อปกป้องซาคุยะเหมือนในมังงะแต่อย่างใด นอกจากนี้ในอนิเมะยังมีการบอกเล่าอดีตของเคียวน้อยมาก และจบลงโดยไม่ได้กำจัดจักรพรรดิแดงรุ่นก่อนเหมือนในมังงะ

 ตัวละคร 
 เคียว นัยน์ตายักษ์
 มิบุ เคียวชิโร่ ("องครักษ์กางเขนแดง"อันดับ4)
 ชีนะ ยูยะ
 ซานะดะ ยูคิมุระ
 เบนิโทร่า (โทกุกาว่า ฮิเดทาดะ)
 ซารุโทบิ ซาสุเกะ
 สี่ผู้เฒ่าแห่งตระกูลมิบุ
 มุรามาสะ (รุ่นหลังเป็น โทคิโตะ)
 ฟุบุกิ
 ฮิชิงิ
 ยุอัน (ยุนยุน)
 จักรพรรดิแดง (รุ่นก่อน) แห่งตระกูลมิบุ ("องครักษ์กางเขนแดง"อันดับ1 มิบุ เคียวอิจิโร่)
 ซาคุยะ
 ชีนะ โนโซมุ
 จอมมารฟ้า โนบุนากะ
 สิบสองขุนพลเทพ
 อาจิระ
 อันเทระ
 บาซาระ
 บิคาระ
 ไฮระ
 อินดาระ
 คุบิระ
 มาโคระ
 เมคิระ
 ซันเทระ
 ชาโตระ
 ชินดาระ
 ห้าดารา แห่งตระกูลมิบุ
 ชินเม ("องครักษ์กางเขนแดง"อันดับ2")
 เคโคคุ (โฮตารุแห่งสี่จตุรเทพ)
 ชินเร
 ไทฮาคุ
 ไซจิและไซเซ
 จตุรเทพ ผู้พิทักษ์เคียว
 อาคาริ
 โฮตารุ (เคโคคุ)
 บงเท็นมารุ (ดาเตะ มาซามุเนะ)
 อากิระ

 รายชื่อตอน 

 เพลงประกอบ 
 เพลงเปิด
 Aoi no Requiem โดย Pipeline Project featuring Yuiko Tsubokura

 เพลงจบ
 Love Deeper โดย Pipeline Project featuring Yuiko Tsubokura

 แหล่งข้อมูลอื่น
# วิภาวดี
วิภาวดี อาจหมายถึง
 ถนนวิภาวดีรังสิต
 พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต
 อำเภอวิภาวดี จังหวัดสุราษฎร์ธานี 
 น้ำตกวิภาวดี จังหวัดสุราษฎร์ธานี
# ไพรดิบ
ไพรดิบ เป็นการ์ตูนไทยที่เขียนลงในนิตยสาร ซีคิดส์ โดย ณ ภพ เสาใบ ซึ่งเขียนสลับกับการ์ตูนไทยเรื่อง เอ็กซีคิวชั่นแนล แบบสัปดาห์เว้นสัปดาห์ การ์ตูนเรื่องนี้กล่าวถึงการผจญภัยของตัวเอกของเรื่องชื่อไพร (ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นเทวดา) เดินทางไปมาระหว่าง 3 ภพได้ มีมวยไทยโบราณเป็นอาวุธ ต่อสู้กับบรรดาเหล่าปิศาจ ไม่ว่าจะเป็นงูยักษ์ จระเข้ยักษ์ หรือปิศาจที่ปรากฏตัวออกมาในรูปของเทวทูต ฯลฯ แต่ว่าจุดประสงค์ในการต่อสู้นั้นคลุมเครือจนจบเรื่อง ไม่เป็นที่แน่ชัดว่าพระเอกมีที่มาที่ไปอย่างไร ต่อสู้ไปเพื่ออะไร และตอนสุดท้ายได้จบลงที่นางเอก (จีรา) ได้ถูกจระเข้ยักษ์กลืนหายไปโดยที่ไพรช่วยไม่ได้ แล้วตอนท้ายสุดไพรได้ใส่ชุดเกราะ (โดยไม่ทราบที่มาของชุดเกราะว่ามาจากไหน) แล้วออกเดินทางต่อไป

การ์ตูนเรื่องนี้มีลักษณะพิเศษตรงที่ใช้เสียงประกอบเป็นภาษาอังกฤษ (เช่น PRAING!, KVOW!, KRRGฯลฯ) โดยเสียงภาษาอังกฤษนี้ไม่ใช่เสียงที่เป็นเสียงตามแบบของการ์ตูนฝรั่งแท้ๆ หากแต่เป็นนำเสียงของไทยมาทับศัพท์ (เช่นเสียงระเบิด เสียงในการ์ตูนฝรั่งจะเป็น BOOM! แต่ในเรื่องไพรดิบจะเป็น TOOM! ตรงกับคำในภาษาไทยว่า ตูม!) และบางคำก็ไม่รู้จะให้อ่านเป็นเสียงไทยว่าอย่างไร

เนื้อเรื่องแบ่งออกเป็น 2 ภาค มีทั้งหมด 40 ตอน ออกเป็นฉบับรวมเล่มได้ทั้งหมด 6 เล่ม

 ตัวละคร 
 ไพร เป็นตัวเอกของเรื่อง ไพรเป็นลูกของวายุซึ่งเป็นมนุษย์และสารแดงภูตสาวเป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งภูต มีแม่ไม้มวยไทยเป็นอาวุธ

 จีรา เด็กผู้หญิงหัวโต คอยติดสอยห้อยตามไพรเวลาที่ไพรไปไหนมาไหน

 ว่านฟ้า ภูตสาวร่างเล็กที่คอยช่วยเหลือไพรในการตามหาของวิเศษ มีความสามารถบินได้ ว่านฟ้าในตอนแรกมีรูปลักษณ์ที่แก่เมื่อเวลาผ่านไป เกิดการลอกคราบกลับกลายเป็นสาวสวยได้

 เอกลักษณ์ของการ์ตูน 

การ์ตูนเรื่องนี้มีเอกลักษณ์ตรงที่ใช้เสียงประกอบเป็นภาษาอังกฤษตามที่กล่าวมาข้างต้น นี่คือตัวอย่างของเสียงประกอบที่ใช้ในการ์ตูน
 PRAING
 KVOW
 KRIAGG
 KRRGG
 KRR
 HIEE
 OOK
 TOOMM
 ZWW
 FAWW
 FLOPP
 VING
 PLAOW
 BROOM
 PRAEE
 AAAA
 KRRD
 HHGGG

 ปัญหาของไพรดิบขณะที่ลงนิตยสาร ซีคิดส์ 
แต่ถึงอย่างไรก็ดี ในขณะที่ไพรดิบได้ลงนิตยสาร ซีคิดส์ ไพรดิบได้รับคำวิจารณ์จากผู้อ่านในทางที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก โดยมีสาเหตุหลัก คือ
 แต่เดิมการ์ตูนเรื่อง EXEcutional ได้ลงในนิตยสาร ซีคิดส์ ทุกสัปดาห์ จนกลายเป็นการ์ตูนไทยที่ประสบความสำเร็จและมีผู้ที่ชื่นชอบเป็นจำนวนมาก แต่หลังจากนั้นไพรดิบได้เข้ามาลงแทรก EXEcutional ทำให้ไพรดิบและ EXEcutional ต้องผลัดกันลงคนละสัปดาห์ทำให้แฟนๆบางส่วนไม่พอใจที่จะต้องมารออ่านเอ็กเซ่ต่อจากไพรดิบ
 ปัญหาเรื่องภาพ - ไพรดิบเป็นการ์ตูนที่ลงกรีนดำมืดตลอดทั้งเรื่อง ไม่มีภาพฉากหลัง นักอ่านบางคนได้กล่าวไว้ว่าถ้าเอาสกรีนดำๆ นี้ออกก็จะเป็นการ์ตูนที่ดูโล่ง ๆ ไม่มีอะไรเลย
 ปัญหาในส่วนของเนื้อเรื่อง - มีผู้อ่านบางส่วนที่ไม่เข้าใจเนื้อหาและธีมหลักของเรื่องเนื่องมาจากผู้แต่งแทบจะไม่ให้รายละเอียดเชิงลึกของตัวละครเอก ไว้เลย
# น้ำเลือด
น้ำเลือด หรือ พลาสมา  คือ ส่วนประกอบของเลือดที่เป็นของเหลว โดยปกติจะมีลักษณะเป็นสีเหลืองใส แต่ถ้าพบไขมันก็จะเห็นเป็นสีขาว มีสัดส่วนคิดเป็นร้อยละ 55 ในเลือด พลาสมาได้จากการนำเลือด (blood)ไปปั่นเหวี่ยงและเติมสารป้องกันการแข็งตัวของเลือดลงไป ทำให้พลาสมาสามารถแยกชั้นจากเซลล์เม็ดเลือดขาว เกล็ดเลือด และ เซลล์เม็ดเลือดแดง ไปอยู่ชั้นบนสุดได้ ส่วนซีรั่มก็คือพลาสมาที่ปราศจากไฟบริโนเจน (fibrinogen) หรือเป็นของเหลวที่เกิดจากการแข็งตัวของเลือด

 ๑โปรตีนในพลาสมา 
ในพลาสมาสามารถพบโปรตีนได้หลายชนิด แต่ที่สำคัญได้แก่

 ไฟบริโนเจน สามารถเปลี่ยนเป็นสารที่เกี่ยวข้องกับการแข็งตัวของเลือดได้ จึงมีความสำคัญในการทำให้เลือดหยุดไหลหรือการปิดปากแผลเมื่อได้รับบาดเจ็บที่ผิวหนัง
 แอลบูมิน ช่วยรักษาปริมาตรเลือดและรักษาความดันให้คงที่ และยังช่วยขนส่งสานต่างๆเช่นฮอร์โมนเอสโตรเจน กรดไขมัน บิลิรูบิน เป็นต้น นอกจากนี้ยังช่วยทำลายพิษของโลหะหนักเพื่อไม่ให้เกิดการสะสมตามอวัยวะต่างๆของร่างกายอีกด้วย
 โกลบูลิน จัดเป็นไกลโคโปรตีนชนิดหนึ่ง โดยสามารถแบ่งย่อยได้เป็นหลายชนิด้วยกัน ทำหน้าที่ในการขนส่งลิปิด
# นวมทอง ไพรวัลย์
นวมทอง ไพรวัลย์ (21 ตุลาคม พ.ศ. 2489 – 31 ตุลาคม พ.ศ. 2549) เป็นคนขับแท็กซี่ที่ฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอใต้สะพานลอยบริเวณถนนวิภาวดีรังสิต หลังขับรถแท็กซี่พุ่งชนรถถังของคณะรัฐประหารนามคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขที่บริเวณลานพระบรมรูปทรงม้า ต่อสาธารณชนว่า ได้พยายามกระทำอัตวินิบาตกรรม เพื่อประท้วงรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549"Taxi driver 'sacrificed himself for democracy'" . The Nation. เรียกข้อมูลวันที่ 15 ธ.ค. 2551. และได้บรรลุเจตนารมณ์ดังกล่าวในที่สุด เพื่อสนองคำพูดของรองโฆษกคณะรัฐประหารที่เขาถือว่าเป็นการเหยียดหยามวัตถุประสงค์แห่งกรรมของเขา"พ.อ.อัครต้องขอขมาศพ เมียแท็กซี่ใจเด็ดยื่นคำขาด'". ไทยรัฐ. เรียกข้อมูลวันที่ 15 ธ.ค. 2551.

 ประวัติ 
นวมทอง ไพรวัลย์ เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2489 เป็นอดีตพนักงานการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย อำเภอบางกรวย และทำอาชีพขับรถแท็กซี่ สมรสกับ นาง บุญชู ไพรวัลย์ และมีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน ‘ลุงนวมทอง’ ขับแท็กซี่ชนรถถังคณะรัฐประหาร เมียยังทำใจไม่ได้ ไทยรัฐ สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2560

 การต่อต้านรัฐประหารของนวมทอง 
thumb|จดหมายลาตายของนวมทอง ไพรวัลย์ ลงวันที่ 29 ตุลาคม 2549
เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2549 นวมทอง อดีตพนักงานการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย อำเภอบางกรวย ได้ขับรถแท็กซี่ โตโยต้า โคโรลล่า สีม่วง ทะเบียน ทน 345 กรุงเทพมหานคร ของบริษัท สหกรณ์แหลมทองแท็กซี่ จำกัด พุ่งชนรถถังเบา M41A2 Walker Bulldog ป้ายทะเบียนตรากงจักร 71116 ของคณะรัฐประหารและได้รับบาดเจ็บสาหัส

ต่อมาในคืนวันที่ 31 ตุลาคม นวมทองผูกคอตายกับราวสะพานลอย บริเวณถนนวิภาวดีรังสิตฝั่งขาออก เยื้องกับที่ตั้งสำนักงานหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ (บริษัท วัชรพล จำกัด) โดยในจดหมายลาตายระบุว่า ต้องการลบคำสบประมาทของพันเอก อัคร ทิพโรจน์ รองโฆษก คปค. ที่ว่า ไม่มีใครมีอุดมการณ์มากขนาดยอมพลีชีพได้ ในคืนที่นวมทองแขวนคอตาย เขาตั้งใจสวมเสื้อยืดสีดำ สกรีนข้อความเป็นบทกวี ที่เคยใช้ในการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยมติชนสุดสัปดาห์  3-9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 หน้า 98, คอลัมน์ชกคาดเชือก โดย วงศ์ ตาวัน โดยด้านหน้าเป็นบทกวีของรวี โดมพระจันทร์ และด้านหลังเป็นบทกวีของศรีบูรพา (กุหลาบ สายประดิษฐ์)

 หลังอัตวินิบาตกรรม 
มีกลุ่มผู้ต่อต้านคณะปฏิรูปฯ หยิบยกการฆ่าตัวตายของเขามากล่าวถึง เช่น จิ้น กรรมาชนเพลง ‘วันของเรา’ จากจิ้น กรรมาชน และบทกวีคารวะแด่ แท็กซี่วีรชน (ที่นี่ที่เดียว) เวอร์ชันเต็มมาแล้ว จากเว็บไซต์ข่าวออนไลน์ประชาไท เขียนบทกวีขึ้นเพื่อคารวะต่อนวมทอง ความว่า

 ภาพยนตร์สารคดี 
thumb|งานรำลึก นวมทอง ไพรวัลย์ ในปี 2562
ปลายปี พ.ศ. 2559 มีการทำภาพยนตร์เพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์การต่อต้านรัฐประหารของ นวมทอง ไพรวัลย์ โดย เนติ วิเชียรแสน ผู้กำกับและเขียนบทที่ต้องลี้ภัยทางการเมืองจากการโดนข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ ชื่อว่า Democracy After Death : A Tragedy of Uncle Nuamthong Praiwan ออกฉายครั้งแรกในงานรำลึก 40 ปี 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2559 หลังจากนั้นออกฉายในงาน Screening of THAI Political Film โดยกลุ่ม ASEAN’s friend ในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ที่มหาวิทยาลัย Songkunghoe University ประเทศเกาหลีใต้ และนำเผยแพร่ในยูทูบในเวอร์ชันที่ผ่านการเซนเซอร์เพียงเล็กน้อยเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2559
# โยฮัน พัคเค็ลเบิล
โยฮัน พัคเค็ลเบิล (1 กันยายน ค.ศ. 1653 – 3 มีนาคม ค.ศ. 1706) เป็นนักดนตรีชาวเยอรมัน เป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นคีตกวีและนักเล่นออร์แกนที่สำคัญคนหนึ่งในช่วงกลางของยุคบาโรก ผลงานที่เป็นที่มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีคือ เพลงล้อไล่ของพัคเค็ลเบิล
# เอเชียนเกมส์ 1994
เอเชียนเกมส์ 1994  เป็นการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 12 จัดขึ้นที่ฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 2 ตุลาคม ถึง 16 ตุลาคม พ.ศ. 2537 มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 42 ประเทศ และมีกีฬาแข่งขันทั้งหมด 34 ชนิด โดยสนามแข่งขันที่ใช้เป็นหลัก คือ ฮิโรชิมะบิกอาร์ก มีสัญลักษณ์นำโชคเป็นนกพิราบคู่ ตัวผู้ ตัวเมีย ชื่อว่า "ป็อปโป" และ "คูกคู" เป็นการสื่อถึงสันติภาพ นับเป็นครั้งแรกด้วยที่การแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติใช้สัญลักษณ์นำโชคเป็นคู่

สำหรับการแข่งขันเอเชียนเกมส์ครั้งนี้ของนักกีฬาทีมชาติไทย ปรากฏว่าสามารถได้เพียงเหรียญทองเดียวจากมวยสากลสมัครเล่นในรุ่นเฟเธอร์เวทจากสมรักษ์ คำสิงห์ แต่ต่อมาภายหลังจบการแข่งขันได้มีมติให้เพิ่มอีก 2 เหรียญทองจากกีฬาว่ายน้ำจากรัฐพงษ์ ศิริสานนท์ เนื่องจากมีนักกีฬาคนเดิมที่ได้เหรียญไปนั้นถูกตรวจสอบใช้สารกระตุ้น และพิธีเปิดการแข่งขันมีนักร้องไทยร่วมในการแสดงด้วยคือ กุ้งนาง ปัทมสูต แต่การถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทยที่กลับมาในประเทศไทยไม่ทัน และในพิธีปิดการแข่งขัน การส่งมอบธงจัดการแข่งขันต่อให้ไทย ในปี พ.ศ. 2541 หรือ ค.ศ. 1998 มีบัญญัติ บรรทัดฐาน เป็นตัวแทนของรัฐบาลไทยรับต่อ

 การแข่งขัน 
 ชนิดกีฬา 
กีฬาที่แข่งขันในเอเชียนเกมส์ 1994

 ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน 
 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เข้าแข่งขัน (เจ้าภาพ)

 สรุปเหรียญการแข่งขัน 

ด้านล่างนี้เป็นตารางการจัดอันดับของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ โดยแสดงรายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุด 10 อันดับแรก ได้แก่

 การตลาด  

 สิทธิการออกอากาศ 
  ทีวีบี
  ซีซีทีวี 
  เอ็นเอชเค ทีบีเอส และ RCC
  โทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย

 ผู้สนับสนุน
# คาวุต
คาวุต  เป็นชื่อมาตราวัดความยาวของระยะทางหรือความสูง ใช้ในสมัยพุทธกาล ในคำไทยใช้ว่า คาพยุต ก็มี เทียบปัจจุบัน เท่ากับ 100 เส้น หรือ 2,000 วา หรือ 4,000 เมตร ซึ่งเท่ากับ 1 ใน 4 ของโยชน์ (1 โยชน์เท่ากับ 16,000 เมตร หรือ 16 กิโลเมตร)

 มาตราวัดสมัยพุทธกาล 
 4 ศอก	เป็น	1 ธนู
 500 ธนู	เป็น	1 โกสะ
 4 โกสะ	เป็น	1 คาวุต
 4 คาวุต	เป็น	1 โยชน์

มาตราอื่น
 4 ศอก	เป็น	1 วา
 25 วา	เป็น	1 อุสภะ
 80 อุสภะ	เป็น	1 คาวุต
 4 คาวุต	เป็น	1 โยชน์
# กถามรรค
กถามรรค แปลว่า ทางแห่งกถา, ลาดเลาแห่งกถา, แนวทางแห่งคำพูด ได้แก่ เค้าโครงแห่งเรื่องที่แต่งหรือที่เทศน์ มีความหมายว่า เค้าโครงหรือโครงสร้างของเรื่องที่ผู้แต่งหรือผู้เทศน์กำหนดขึ้นตามอัตโนมัติโดยกำหนดว่าจะแต่งไปทำนองไหน จะเดินเรื่องอย่างไร จะแสดงเรื่องใดก่อนหลัง และจะขยายความกว้างแคบอย่างไร เป็นต้น

"กถามรรค" เป็นคำที่นิยมใช้ในสำนวนเทศนาสมัยเก่า เช่น “การอธิบายข้อธรรมนี้ไม่อาจให้พิสดารได้ด้วยกถามรรคโดยย่อและการเวลาเท่านี้” เป็นต้น
# กถา
กถา แปลว่า ถ้อยคำ, คำพูด, เรื่อง, การกล่าว, การพูด, การอธิบาย หมายถึง ถ้อยคำที่กล่าวหรือเรื่องแต่งขึ้นเพื่อสื่อความ เพื่ออธิบายความ หรือเพื่อชี้แจงรายละเอียด เป็นต้น เป็นสำนวนร้อยแก้ว คือมีสำนวนภาษาไพเราะสละสลวย เหมาะเจาะด้วยเสียงและความหมาย เช่น บทเทศน์ บทความ คำปรารภ

กถา นิยมใช้ตามหลังคำอื่น ๆ เช่น
 ธรรมมีกถา หมายถึงการกล่าวธรรม การกล่าวเรื่องราวที่เป็นธรรม
 ขันติกถา หมายถึงเรื่องราวเกี่ยวกับขันติ
 อนุโมทนากถา หมายถึงการกล่าวอนุโมทนาถ้อยคำที่แสดงความยินดี
 อารัมภกถา หมายถึงคำปรารภ คำนำ คำเริ่มต้น
# กรรมวาจาจารย์
กรรมวาจาจารย์ (อ่านว่า กำ-มะ-วา-จา-จาน) แปลว่า อาจารย์ผู้สวดกรรมวาจา คือภิกษุผู้ทำหน้าที่สวดประกาศในท่ามกลางสงฆ์เวลาทำพิธีอุปสมบท เพื่อให้สงฆ์ทราบรายละเอียดเกี่ยวกับตัวอุปสัมปทาเปกข์หรือผู้ขอบวช และถามมติของสงฆ์ว่าจะยอมรับผู้ขอบวชให้เป็นภิกษุหรือไม่ เรียกกันว่า พระกรรมวาจาจารย์

กรรมวาจาจารย์เป็นคู่กับพระอนุสาวนาจารย์ ซึ่งทำหน้าที่บอกอนุศาสน์หรือคำสอนเกี่ยวกับระเบียบวินัยเบื้องต้นแก่ผู้บวชที่เป็นภิกษุใหม่ ในปัจจุบันทั้งสองรูปทำหน้าที่เหมือนกันคือสวดประกาศ ฉะนั้นจึงเรียกว่า "คู่สวด" หรือ "พระคู่สวด" ส่วนหน้าที่บอกอนุศาสน์กำหนดให้เป็นหน้าที่ของพระอุปัชฌาย์
# กรรมบถ
กรรมบถ (อ่านว่า กำมะบด) แปลว่า ทางแห่งกรรม คือ การกระทำที่เข้าทางเป็นกรรมหรือที่จะนับว่าเป็นกรรม หมายทั้งกรรมดีและกรรมชั่ว แบ่งออกเป็น 2 อย่าง คือ

 อกุศลกรรมบถ ทางแห่งกรรมชั่ว มี ๑๐ อย่าง คือ
 ฆ่าสัตว์
 ลักทรัพย์
 ประพฤติผิดในกาม
 พูดเท็จ
 พูดส่อเสียด
 พูดคำหยาบ
 พูดเพ้อเจ้อ
 โลภอยากได้ของเขา
 ปองร้ายเขา และ
 เห็นผิดจากคลองธรรม

 กุศลกรรมบถ ทางแห่งกรรมดี มี ๑๐ อย่างคือ
 เว้นจากฆ่าสัตว์
 เว้นจากลักทรัพย์
 เว้นจากประพฤติผิดในกาม
 เว้นจากพูดเท็จ
 เว้นจากพูดส่อเสียด
 เว้นจากพูดคำหยาบ
 เว้นจากพูดเพ้อเจ้อ
 ไม่โลภอยากได้ของเขา
 ไม่พยาบาทปองร้ายเขา
 เห็นชอบตามคลองธรรม
# กเฬวราก
กเลวระ หรือ กเฬวราก แปลว่า "อัตภาพ, ร่างกาย, ซากศพ" ปกติใช้ในความหมายว่า "ซากศพ" ซึ่งนิยมพูดหรือเขียนต่อกับคำว่า "กเฬวราก" เป็น "กเฬวรากซากศพ" ด้วยมีเสียคล้องจองรับกันพอดี บางครั้งถูกนำไปใช้เป็นคำด่าก็มี ในกรณีที่เปรียบเทียบผู้ถูกด่าเป็นเหมือนซากศพ ไม่มีประโยชน์ ทำแต่เรื่องเน่าเหม็น หรือนำความเน่าเหม็นมาให้ เช่นใช้ว่า "พวกกเฬวรากพวกนี้เมื่อไรจะไปผุดไปเกิดเสียที"
# ไฮฟอง
ไฮฟอง หรือ หายฝ่อง  เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ในเวียดนาม เป็นเมืองท่าที่สำคัญที่สุดของภาคเหนือ ตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1888

 ภูมิศาสตร์ 
ไฮฟองมีพื้นที่ประมาณ 1,503 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ที่ปากแม่น้ำแดง ฝั่งขวาของแม่น้ำเกื๋อม มีแม่น้ำ 16 สายไหลผ่าน ตั้งอยู่ห่างจากเมืองหลวงฮานอย ประมาณ 120 กม. อยู่ติดกับจังหวัดกว๋างนิญ

 ภูมิอากาศ 
ไฮฟองมีอุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่ 23-24 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 1,600-1,800 มิลลิเมตรต่อปี และมีความชื้นสัมพัทธ์ร้อยละ 85-86 http://www.boi.go.th/thai/clmv/2008_vietnam/province11_print.htm

+อุณหภูมิน้ำทะเลเฉลี่ย เดือนม.ค.ก.พ.มี.ค.เม.ย.พ.ค.มิ.ย.ก.ค.ส.ค.ก.ย.ต.ค.พ.ย.ธ.ค.ทั้งปีอุณหภูมิเฉลี่ย °C (°F)

 การแบ่งเขตการปกครอง 
ไฮฟองแบ่งการปกครองออกเป็น 7 เขต และ 8 อำเภอ โดยรวมเขตการปกครองทั้ง 15 เขตมีดังนี้

 ชื่อเขต/อำเภอ จำนวนเขตย่อย(แขวง ตำบลและเมือง) พื้นที่ (กม.)(ค.ศ. 2009) ประชากร(ค.ศ. 2018) ความหนาแน่น(คน/ตร.กม.) เขต เขตเซืองกิญ 6 แขวง 45.85 127,362 1,062.16 เขตโด่เซิน 7 แขวง 42.37 102,234 1,050.6 เขตหายอาน 8 แขวง 88.39 180,235 1,168.31 เขตเกี๊ยนอาน 10 แขวง 29.6 147,256 3,290.64 เขตห่งบ่าง 11 แขวง 14.27 172,310 7,121.58 เขตโงเกวี่ยน 13 แขวง 10.97 212,413 15,005.65 เขตเลเจิน 15 แขวง 12.31 240,123 17,028.27 รวมเขตทั้งหมด 70 แขวง 243.76 1,181,933 3,157.77 อำเภอ อำเภออานเซือง 1 เมือง + 15 ตำบล 98.29 164,300 1,635.47 อำเภออานหลาว 2 เมือง + 15 ตำบล 113.99 152,518 1,160.77 อำเภอบักล็องหวี - 4.5 912 200.4 อำเภอก๊าตหาย 2 เมือง + 10 ตำบล 323.1 43,187 91.84 อำเภอเกี๊ยนถวิ 1 เมือง + 17 ตำบล 107.5 140,135 1,175.1 อำเภอเตียนหลัง 1 เมือง + 22 ตำบล 191.2 160,290 738.95 อำเภอหวิญบ๋าว 1 เมือง + 29 ตำบล 180.5 185,340 958.91 อำเภอถวีเงวียน 2 เมือง + 35 ตำบล 242.8 323,205 1,248.32 เขตอำเภอทั้งหมด 10 เมือง + 148 ตำบล 1,261.98 1,067,434 845.84 รวมทั้งหมด  70 แขวง, 10 เมือง, 148 ตำบล 1,505.74  1,837,173 1,220.11

 เศรษฐกิจ 
ไฮฟองเป็นที่ตั้งโรงงานอุตสาหกรรม โรงงานเครื่องจักรกล มีการผลิต กระจก อิฐ ซีเมนต์ และเตาเผา รวมทั้งโรงงานอาหารและเสื้อผ้า อยู่มาก เพราะมีท่าเรือน้ำลึกเป็นที่ขนถ่ายสินค้า

 สถานที่ท่องเที่ยว 
ไฮฟอง มีสถานที่ท่องเที่ยว เช่น ภูเขาช้าง เจดีย์ล็องฮวา  ซากป้อมปราการที่มีอายุตั้งแต่ครั้งราชวงศ์หมัก  ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และมีพิพิธภัณฑ์มีการจัดแสดงโบราณวัตถุยุคหินใหม่ ถ้ำภายในภูเขาที่เคยใช้เป็นฐานที่มั่นของเหวียตมิญ

เมืองพี่น้อง
  ดานัง ประเทศเวียดนาม
  อินช็อน ประเทศเกาหลีใต้
  ซีแอตเทิล สหรัฐ
  เทียนจิน ประเทศจีน
  เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย
  วลาดีวอสตอค ประเทศรัสเซีย
  เชียงใหม่ ประเทศไทย
# กหาปณะ
กหาปณะ (สันสกฤต: กษาปณ) เป็นคำเรียกเงินตราทำด้วยโลหะที่ใช้ในสมัยพุทธกาล เป็นเงินตราโลหะชนิดแรกของอนุทวีปอินเดีย เทียบคำว่า กษาปณ์ ในปัจจุบัน

กหาปณะ มีอัตราเทียบเท่ากับ 20 มาสก หรือ 1 ตำลึง หรือ 4 บาทไทย

กหาปณะ มีปรากฏอยู่ในพระวินัยว่าด้วยเรื่องการลักทรัพย์ คือภิกษุจงใจลักทรัพย์ที่มีราคา 5 มาสก หรือ 1 บาทขึ้นไปต้องอาบัติสูงสุดคือปาราชิกหากมีราคาต่ำกว่านั้นก็มีความผิดลดหลั่นลงมาตามราคาทรัพย์