wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# รายชื่อคณะศิลปกรรมศาสตร์ในประเทศไทย
รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย ที่เปิดสอนวิชาในกลุ่มศิลปกรรมศาสตร์ วิจิตรศิลป์ ประยุกต์ศิลป์ การออกแบบ และดุริยางคศิลป์

 รายชื่อคณะศิลปกรรมศาสตร์ในประเทศไทย 
 คณะ  มหาวิทยาลัย คณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยกรุงเทพ คณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี คณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยขอนแก่น คณะศิลปกรรมศาสตร์  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ คณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยทักษิณ คณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี วิทยาลัยเพาะช่าง  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ คณะศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา คณะศิลปกรรมและออกแบบอุตสาหกรรม   มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน คณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ศิลปะและการออกแบบมหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาลัยช่างศิลป  สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ วิทยาลัยนาฏศิลป  สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ คณะศิลปนาฏดุริยางค์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ คณะศิลปวิจิตร สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ คณะศิลปศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยบูรพา คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยพะเยา วิทยาลัยดุริยางคศิลป์  มหาวิทยาลัยมหาสารคาม คณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยมหาสารคาม วิทยาลัยดุริยางคศิลป์  มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาลัยนานาชาติ  มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาลัยดนตรี  มหาวิทยาลัยรังสิต คณะดิจิทัลอาร์ต  มหาวิทยาลัยรังสิต คณะศิลปะและการออกแบบ  มหาวิทยาลัยรังสิต คณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา คณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา คณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยรามคำแหง คณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ คณะดิจิทัลมีเดีย  มหาวิทยาลัยศรีปทุม คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์  มหาวิทยาลัยศิลปากร คณะดุริยางคศาสตร์  มหาวิทยาลัยศิลปากร คณะมัณฑนศิลป์  มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาลัยนานาชาติ  มหาวิทยาลัยศิลปากร คณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาลัยนานาชาติ  มหาวิทยาลัยสยาม คณะศิลปประยุกต์และสถาปัตยกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

 หมายเหตุ จัดเรียงตามชื่อมหาวิทยาลัย และตามชื่อคณะ
# อาร์เอสเอส
อาร์เอสเอส (, ย่อจาก RDF Site Summary หรือ Really Simple Syndication) คือหนึ่งในประเภทเว็บฟีด ซึ่งมีรูปแบบข้อมูลเอกซ์เอ็มแอล ซึ่งใช้สำหรับในการกระจายข้อมูลที่มีการเพิ่มเติม หรือเปลี่ยนแปลงบ่อยจากเว็บไซต์ (web syndication) และบล็อก ซึ่งอาร์เอสเอสสามารถย่อมาจากหลายรูปแบบด้วยกันคือ :
 Really Simple Syndication (RSS 2.0)
 Rich Site Summary (RSS 0.91)
 RDF Site Summary (RSS 0.9 และ 1.0)

 การใช้งาน 
โปรแกรมอ่านฟีดหรือรวบรวมฟีด (feed readers or aggregators) นั้นใช้สำหรับในการตรวจสอบ รวบรวมและดึงข้อมูลจากฟีดต่างๆที่กำหนด โดยปกติบริการประเภทนี้ไม่เสียค่าใช้จ่าย แต่ข้อมูลที่ได้อาจเป็นเพียงหัวข้อข่าว หรือรายละเอียดโดยย่อเท่านั้น ส่วนเนื้อหา หรือข้อความหลักของข่าว มักจะมีลิงก์เชื่อมโยงไปให้อีกทีหนึ่ง

อาร์เอสเอส ถูกใช้อย่างแพร่หลายในกลุ่มของคนที่ใช้บล็อก เพื่อแสดงหัวข้อหรือเรื่องราวล่าสุด รวมถึงข้อมูลมัลติมิเดียด้วย (ดู พอดคาสติ้ง บรอดแคทชิ่ง (broadcatching) และบล็อกเอ็มพีทรี (MP3 blogs)) ในกลางปี พ.ศ. 2543 การใช้งานอาร์เอสเอสก็แพร่หลายไปสู่สำนักข่าวต่างๆ ทั้ง รอยเตอร์ ซีเอ็นเอ็น และ บีบีซี

โปรแกรมรวมกลุ่มข่าวสารจะทำการตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงข้อมูล ทั้งยังแสดงผลข้อมูลล่าสุดให้อัตโนมัติ ในตอนนี้ถือเป็นเรื่องปกติจะพบอาร์เอสเอสในเว็บไซต์ทั่วไป บางเว็บไซต์ยังสามารถเลือกรูปแบบของการรับข่าวสาร ระหว่างอาร์เอสเอสหรือ Atom ได้อีกด้วย

การรับข่าวสารผ่านทางเว็บไซต์ ปกติจะใช้คำว่า "ลงทะเบียนรับข่าวสาร" (Subscribe) หรือ เป็นรูปภาพ และในหลายเบราว์เซอร์ยังให้อาร์เอสเอสเป็นคั่นหน้า (bookmark) ได้เช่นกัน

หมายเหตุ
# ภาษาเบสิก
ภาษาเบสิก  เป็นภาษาโปรแกรมที่ออกแบบมาให้ใช้งานได้ง่าย และยังได้รับความนิยมมาจนถึงทุกวันนี้ เบสิกออกแบบมาให้ใช้กับคอมพิวเตอร์ตามบ้าน

บริษัทไมโครซอฟท์ได้นำภาษาเบสิกมาปรับปรุงให้ทันสมัย และพัฒนาเครื่องมือพัฒนาโปรแกรม Visual Basic ทำให้เบสิกได้รับความนิยมในการพัฒนาโปรแกรมยุคใหม่ รุ่นล่าสุดของวิชวลเบสิกเรียกว่า VB.NET

 ประวัติของภาษา Basic 
ภาษา Basic ถูกคิดค้นเมื่อปี 1963 โดย นาย John และ นาย Thomas Kurtz ณ Dartmouth College และบรรดานักเรียนนักศึกษาในความดูแลของพวกเขา ซึ่งหลายปีต่อมา ภาษา Basic ฉบับนี้ได้ชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า Dartmouth BASIC

 ภาษา Basic พื้นฐาน 
ภาษา Basic นั้นเป็นโปรแกรมที่เป็นพื้นฐานสำหรับหัดเขียนโปรแกรมก็ว่าได้ เนื่องจากเป็นภาษาที่เป็นคำพูดของคนเราทั่วไป เช่น ดังนี้

การใช้คำสั่ง Print
PRINT "Hello World!"
เครื่องจะประมวลผลและแสดงผลออกมาเป็นข้อความ Hello world! ออกมาทางหน้าจอ

 ประเภทของค่าในภาษา Basic 
! : Single-precision
# : Double-precision
$ : String
% : Integer
& : Long

 เครื่องหมายทางคณิตศาสตร์ 
* : เครื่องหมายคูณ
- : เครื่องหมายลบ
= : เครื่องหมายแสดงความเท่ากันหรือกำหนดค่า
> : เครื่องหมายมากกว่า
+ : เครื่องหมายบวก
. : จุดทศนิยม
< : เครื่องหมายน้อยกว่า
\ : เครื่องหมายหารเต็มจำนวน
^ : เครื่องหมายยกกำลัง
# อำเภอสอยดาว
สอยดาว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี เป็นที่ตั้งของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว เดิมเคยเป็นส่วนนึงของอำเภอโป่งน้ำร้อนและอำเภอมะขาม

 ประวัติ 
ท้องที่อำเภอสอยดาวเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลทรายขาว อำเภอมะขาม และย้ายไปขึ้นกับอำเภอโป่งน้ำร้อนใน พ.ศ. 2484 วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 ก่อนที่ใน พ.ศ. 2531 แยกตั้งออกมาเป็นกิ่งอำเภอ วันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2531 และตั้งเป็นอำเภอสอยดาวอย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2535 วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2535

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอสอยดาวมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวังสมบูรณ์และอำเภอคลองหาด (จังหวัดสระแก้ว)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดพระตะบอง (ประเทศกัมพูชา)
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโป่งน้ำร้อน
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเขาคิชฌกูฏและอำเภอแก่งหางแมว

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอสอยดาวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 70 หมู่บ้าน ได้แก่
ลำดับอักษรไทยอักษรโรมันจำนวนหมู่บ้านจำนวนประชากร(ธันวาคม 2565)1.ปะตงPatong2.ทุ่งขนานThung Khanan3.ทับช้างThap Chang4.ทรายขาวSai Khao5.สะตอนSaton

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอสอยดาวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลสอยดาว วันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปะตง (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1) และตำบลทรายขาว (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3, 5, 9, 12)
 เทศบาลตำบลทับช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทับช้างทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลปะตง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปะตง (นอกเขตเทศบาลตำบลสอยดาว)
 องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งขนาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งขนานทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลทรายขาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทรายขาว (นอกเขตเทศบาลตำบลสอยดาว)
 องค์การบริหารส่วนตำบลสะตอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสะตอนทั้งตำบล

 สถานที่ท่องเที่ยว 
 เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว 
ตั้งอยู่ตำบลทรายขาว มีพื้นที่ 465,637.5 ไร่ ห่างจากตัวจังหวัดจันทบุรีประมาณ 70 กิโลเมตร จากจังหวัดจันทบุรีเดินทางตามทางหลวงหมายเลข 317 ที่มุ่งสู่จังหวัดสระแก้ว ป่าเขาสอยดาวมีสภาพภูมิประเทศเป็นภูเขาสลับซับซ้อน ประกอบด้วยภูเขาน้อยใหญ่จำนวนมากมาย เช่น ยอดเขาสอยดาวมี 2 ยอด ยอดเขาสอยดาวใต้สูงประมาณ 1,675 เมตร นอกจากนี้ยังมีเขาสิบห้าชั้น เขาตะพง เขางู และเขาทรายขาว ภูเขาเหล่านี้เป็นแหล่งกำเนิดของน้ำตกและห้วยน้ำลำธารหลายสาย นอกจากนี้ยังทำให้เกิดทิวทัศน์ที่สวยงามอีกด้วย

 น้ำตกเขาสอยดาว 
อยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว การเดินทางมาสู่น้ำตกสามารถเดินทางมาได้ 2 ทาง คือ
 เส้นทางที่ออกจากจังหวัดจันทบุรีตรงมายังหมู่บ้านปะตง ตำบลปะตง ระยะทาง 70 กิโลเมตร
 เส้นทางที่ออกจากจังหวัดสระแก้วมุ่งหน้าสู่หมู่บ้านปะตง ตำบลปะตง ระยะทาง 75 กิโลเมตร
และจากหมู่บ้านปะตงเข้าไปสู่ที่ทำการเขตอุทยานอีก 5 กิโลเมตร ทิวทัศน์ในระหว่างการเดินทางไปเขาสอยดาวจะเป็นสวนผลไม้นานาชนิดเขียวทึบไปตลอดทาง
# ฮารุโนะ ซากุระ
ฮารุโนะ ซากุระ  ตัวละครหลักหญิงจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ปัจจุบันใช้นามสกุลอุจิวะตามสามีอุจิวะ ซาสึเกะ และยังเป็นหนึ่งในโจนินประจำรุ่น

ครอบครัว
 ฮารุโนะ คิซาชิ (พ่อ)
 ฮารุโนะ เมบุกิ (แม่)
 อุจิวะ ซาสึเกะ (สามี)
 อุจิวะ ซาราดะ (ลูกสาว)

 ประวัติ 
ซากุระเป็นนินจาที่ฉลาด หลังจากที่ซากุระได้เดินทางร่วมทุกข์ร่วมสุขกันกับกลุ่ม 7 (ประกอบด้วย ซากุระ นารูโตะ ซาสึเกะ) มานาน เธอตกหลุมรักซาสึเกะอย่างมาก แต่รู้สึกชอบนารูโตะในฐานะเพื่อน ไม่เคยคิดนอกเหนือจากนั้น ในตอนท้าย ซาสึเกะ เป็นนินจาถอนตัวไปแล้ว นารูโตะ ก็บาดเจ็บจากการต่อสู้ เธอรู้สึก เสียใจมากที่ช่วยอะไรไม่ได้เลย เธอจึงไปขอเป็นลูกศิษย์ของซึนาเดะ ซึ่งเป็นนินจาแพทย์ที่เก่งที่สุดในเรื่องใช้วิชารักษาคน แล้วซากุระก็เป็นนินจาที่มีพลังคล้ายๆกับอาจารย์ของเธอ ซึ่งซากุระนั้นมีพลังทำลายล้างสูงเหมือนซึนาเดะ แค่เธอต่อยลงพื้นที่เดียวแผ่นดินก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ  แถมยังถนัดวิชาภาพลวงตาอีก 
แล้วยังเป็นนินจาที่แข็งแกร่งมากในด้านพลัง มีจักระมหาศาล ทำลายกำแพงหรือทำดินให้แตกเป็นหลุมหรือแตกออกเป็นเสี่ยงๆ  ด้วยการอัด ต่อย หรือฟาดเท้าเพียงครั้งเดียว แต่ในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่4นั้น การต่อสู้กับ 10 หางร่วมกับทุกคนในทีม 7 อีกครั้งทำให้ซากุระ สามารถใช้ คาถาต้องห้ามได้ นั่นก็คือคาถาเบียคุโก เป็นวิชารักษาขั้นสูงสุดของนินจาแพทย์แบบซึนาเดะอาจารย์ของเธอแล้วก็สามารถอัญเชิญคัตสึยุมารักษาทุกคนที่บาดเจ็บได้อีกด้วยทั้งๆที่ พึ่งใช้เบียคุโกได้ครั้งแรกแต่สามารถใช้คาถารักษาระยะไกลของคัตสึยุได้ ภายหลังจากจบสงครามนินจาครั้งที่4 ซากุระได้เลื่อนขั้นตัวเองเป็นโจนินระดับสูงของหมู่บ้านในฐานะนินจาแพทย์ที่เก่งที่สุด(ตอนนี้)หลังจากซึนาเดะวางมือ ทั้งยังสามารถโค่นศัตรูที่แข็งแกร่งได้ด้วยตัวคนเดียว เธอเลยถือตัวเองป็นนินจาหญิงที่เก่งที่สุดมากในเรื่อง ในที่สุดซากุระก็ได้แต่งงานกับซาซึเกะอย่างลับๆและเปลี่ยนเป็นใช้นามสกุลของสามีอีกด้วยเป็น"อุจิวะ ซากุระ" และมีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน ชื่อว่า อุจิวะ ซาราดะ

 ชื่อของตัวละคร 
ชื่อ"ซากุระ" มาจากชื่อดอกซากุระ ดอกไม้ประจำชาติญี่ปุ่น และนามสกุล "ฮารุโนะ" มาจากคำว่า ฮะรุ (春) แปลว่า ฤดูใบไม้ผลิ และ โนะ (野) แปลว่า ทุ่ง ซึ่งรวมความหมายถึง ทุ่งของดอกไม้ผลิใบ โดยในเนื้อเรื่องจะมีอยู่หลายครั้งที่ อิโนะ คุยกับซากุระว่า ซากุระยังเป็นเด็กเปรียบเหมือน ดอกไม้ที่ยังไม่ผลิใบ เมื่อโตขึ้นจะต้องสวยงามดั่งซากุระ
# ฮิวงะ ฮินาตะ
ฮิวงะ ฮินาตะ  ตัวละครสมทบจากการ์ตูนเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ หลังจากอนิเมะ Ay the last movie ฮินะตะเปลี่ยนมาใช้นามสกุลสามีเป็นอุซึมากิ ฮินาตะ

 ครอบครัว 
 ฮิวงะ ฮิอาชิ (พ่อ)
 ฮิวงะ ฮิซาชิ (อา)
 ฮิวงะ ฮานาบิ (น้องสาว)
 ฮิวงะ เนจิ (ลูกพี่ลูกน้อง)
 อุซึมากิ นารูโตะ(สามี)  
 โบรูโตะ (ลูกชาย)
 ฮิมาวาริ (ลูกสาว)
 คาวากิ (ลูกชายบุญธรรม)

 ประวัติ 
ฮิวงะ ฮินาตะ คุโนะอิจิจาก หมู่บ้านโคโนฮะ ทายาทหญิงแห่งตระกูลหลักของกลุ่มฮิวงะ เมื่อฮินาตะอายุได้ 3 ปี วันเดียวกับที่ ฮิวงะ เนจิลูกพี่ลูกน้องจากตระกูลสาขา อายุ 4 ปี เนจิ ได้ถูกประทับอักขระ"ปักษาในกรง" เพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าจะปกป้องตระกูลหลัก โดยเมื่อใดก็ตามที่ทรยศ สัญลักษณ์ปักษาในกรงจะส่งผลให้ผู้ใช้บาดเจ็บและล้มตาย ปักษาในกรงยังเป็นวิธีป้องกันความลับของเนตรสีขาว อักขระจะถูกกระตุ้นให้ทำลายความสามารถเนตรสีขาวในตัวบุคคลนั้น จุดนี้เองที่ทำให้เนจิ เกลียดฮินาตะ เพราะพ่อของเนจิได้ยอมเสียชีวิตเพื่อปกป้องตระกูลฮิวงะ ฮินาตะสูง 164 ซม.หนัก 47 กก.

 เนื้อเรื่อง 
ฮิวงะ ฮินาตะ เป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างขี้อาย แอบชอบเอมากเวลาเจอหน้านารูโตะเมื่อไร เธอจะเงียบและหน้าแดงหรือไม่ก็จะเป็นลมไปทันทีในการสอบจูนิน ฮินาตะได้ต่อสู้กับเนจิในรอบคัดเลือกเข้ารอบสุดท้าย โดยฮินาตะจะพยายามเปลี่ยนวิถีชีวิตตัวเอง และด้วยแรงเชียร์ของนารูโตะ

โดยถึงฮินาตะรู้ว่าไม่สามารถชนะเนจิได้ แต่ฮินาตะได้สู้จนสุดความสามารถและแพ้สลบไป ในช่วงวันสอบสุดท้ายรอบสุดท้ายในตอนนั้นนารูโตะได้พูดว่าสู้ๆนะฮินาตะ ทำให้ฮินาตะมีกำลังใจและในช่วงตอนที่นารูโตะสู้กับเนจิ ฮินาตะเกิดอาการป่วยแต่ยังโชคดีที่หน่วยลับที่นินจาแพทย์ (คาบุโตะปลอมตัว) ช่วยไว้ได้หลังจากเรื่องราวการตามหาซาสึเกะจบลง ซึ่งหลังจากนั้นนารูโตะโวยวายจะต้องตามหาซาสึเกะทำให้ฮินาตะต้องการช่วยนารูโตะจึงเริ่มภารกิจตามหาแมลงชื่อบิกโค ในช่วงก่อนไปทำภารกิจฮินาตะที่กำลังเร่งรีบจนเกือบจะชนเนจิแต่ทว่าฮินาตะหลบได้พ้นด้วยการหมุนขาซึ้งทำให้รู้ว่าฮินาตะตั้งใจฝึกซ้อมกับ อะบุราเมะ ชิโนะ และ อินุซึกะ คิบะ ทำให้เกิดท่ามวยอ่อน 8 ทิศ 64 หมัดแบบฉบับฮินาตะที่เป็นการผสมระหว่างคลื่นสวรรค์และ 8 ทิศ 64 หมัดซึ่งมีความอ่อนช้อย ซึ่งยังขาดความเข้มแข็งทางด้านจิตใจและเป็นพลังที่ไม่ได้ถนัดในด้านถล่ม

หลังจากอนิเมะ Ay the last movie เป็นต้นไปฮินาตะได้วางมือจากการเป็นนินจาและกลายเป็นแม่บ้านเต็มตัวดูแลลูกๆ และสามีที่เป็นโฮคาเงะ ซึ่งมีเวลาอยู่บ้านช่วยดูแลลูก ฮินาตะรักสามีมากถึงขนาดยอมตายแทนให้กันยังได้และไม่เคยมีเรื่องทะเลาะกันเลย

 คาถา 
 เนตรสีขาว
 มวยอ่อน
 คลื่นสวรรค์ (มีลักษณะเป็นตาข่าย แต่ใช้ป้องกัน)
 ฝ่ามือแปดทิศ64ฝ่ามือ(มีลักษณะเป็นตาข่าย และโจมตีเหมือนเนจิ)
 มวยก้าวสิงห์คู่
 ฝ่ามือว่างแปดทิศ
 มวยอ่อนแปดทิศ 32 ฝ่ามือ(ใช้ตอนสู้กับกูเรน)
 มวยอ่อนแปดทิศ 64 ฝ่ามือ
 มวยแปดทิศฝ่ามือกำแพงอากาศ(ในเล่มที่ 55)
 ม่านพลังค่ายผนึก 4 ทิศ(ภาคอสูร 3 หางใช้กับซากุระ อิโนะ ชิซึเนะ)
 มวยก้าวสิงห์คู่ 64 ฝ่ามือ มังงะตอนที่ 633
 มวย 90 ฝ่ามือ
# อะบุราเมะ ชิโนะ
อะบุราเมะ ชิโนะ  ตัวละครนินจาจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ

 ลักษณะ/อุปนิสัย 
อะบุราเมะ ชิโนะ มักใส่ชุดคลุมและแว่นตาสีดำ(ที่ไม่เคยถอด)ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ เป็นคนไม่ค่อยพูด ไม่ปรากฏว่าเคยยิ้มหรือหัวเราะ ยกเว้นในตอนพิเศษที่ไปทำภารกิจกับนารูโตะ 2 คนที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ชิโนะได้ลองกินอาหารเพื่อให้แมลงในตัวพิสูจน์ยาพิษ(หรือตามเนื้อเรื่องคือ ยาทำให้หัวเราะ)หรือไม่ แต่แล้วก็พลาดท่าที่เมื่อได้กินลงไปแล้วยาก็ออกฤทธิ์ ทำให้ชิโนะหัวเราะจนผิดแปลกไปจากชิโนะคนเดิม ขนาดนารูโตะเองยังสังเกตได้

ในอนิเมะ ตำนานวายุสลาตัน ช่วงแรกๆหลังจากที่นารูโตะไปฝึกวิชากับจิไรยะ 1 ใน 3 นินจาในตำนานแล้วกลับมาถึงหมู่บ้าน ก็ได้พบกับนารูโตะพร้อมๆกับเพื่อนร่วมทีมของชิโนะเองซึ่งก็คือ ฮินาตะกับคิบะ(และอากามารุ) ในครั้งนั้น นารูโตะจำทั้งคิบะกับฮินาตะได้ แต่เกือบจำชิโนะไม่ได้ ทำให้ชิโนะงอนนารูโตะมาก และไม่ได้งอนแค่ตอนเดียวเท่านั้น ยังงอนยาวไปถึงอีกหลายตอนด้วยกัน

งานอดิเรก สะสมแมลง

อาหารที่ชอบ สลัดผัก กับ ฟักเขียว

อาหารที่ไม่ชอบ อาหารที่มีกลิ่นแรงๆ

 ประวัติ 
อะบุราเมะ ชิโนะมีอาจารย์ผู้สอน คือ ยูฮิ คุเรไน มีประโยคที่กินใจ คือ "แม้ว่าคู่ต่อสู้ของเราจะตัวเล็ก แต่ไม่ควรประเมินค่ามันต่ำเกินไป"

อะบุราเมะ ชิโนะ จากหมู่บ้านของโคโนฮะ ชิโนะ เป็นคนของตระกูล อะบุระเมะ ลูกชายคนเดียวของ อะบุระเมะ ชิบิ ความสามารถหลักคือการควบคุมแมลง แมลงเหล่านี้ถูกนำเข้าไปเลี้ยงในร่างกายของคนในตระกูล อะบุระเมะ โดยแมลงที่พวกเขาเลี้ยงใว้จะกินจักระของเจ้าของเป็นอาหาร เพื่อแลกเปลี่ยนกับการบังคับแมลงเพื่อใช้ในการต่อสู้ตามที่ต้องการ

ชิโนะ มีส่วนอยู่ด้วยในสถานที่ ที่ในใช้การสอบไล่จูนินในโคโนฮะแต่หมู่บ้าน ไม่พิจารณายศนินจา จูนินกับเขา
ในเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ชิโนะได้ไล่ตามไปปะทะ กับ คันคุโร่ และได้รับชัยชนะมา แต่ชิโน ก็บาดเจ็บมาก แต่ก็รอดมาได้เพราะมีพ่อมาช่วย

เขาได้แสดงฝีมืออีกครั้ง เมื่อ ได้รวมทีมกับนารูโตะ ตามหา ซาสึเกะ โดยเขาได้พบกับ โทบิ ซึ่งเขาได้แสดงวิชาแมลงที่ร้ายกาจมากออกมา นับว่าเป็น นินจาที่มีฝีมือสูงคนนึง

 คาถา 
 คาถาแมลง
 คาถาแมลง เรียกแมลง
 คาถาแมลง บอลแมลง
 คาถาแมลง ดักแด้แมลง
 คาถาแมลง โล่แมลง
 คาถาแมลง กำแพงแมลง
 คาถาแมลง ร่างแยกแมลง
# อาคิมิจิ โจจิ
อาคิมิจิ โชจิ  ตัวละครนินจาจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ

ครอบครัว
 อาคิมิจิ โจสะ (พ่อ)
 อาคิมิจิ คารุย (ภรรยา)
 อาคิมิจิ โจโจ (ลูกสาว)

 เนื้อเรื่อง 
อาคิมิจิ โจจิ นินจาจากหมู่บ้านโคโนฮะ เข้าสอบจูนินพร้อมเพื่อนร่วมทีม นารา ชิกามะรุ และ ยามานากะ อิโนะ โดยการสอบข้อเขียนรอบแรก ผ่านได้อย่างง่ายดาย โดยอิโนะใช้วิชานินจามาสิงร่างและเขียนคำตอบให้ ในการสอบรอบที่สองในป่า ในการสอบรอบคัดเลือก่อนเข้ารอบสุดท้าย ได้จับคู่เจอกับ โดซึ คินุตะ นินจาจากหมู่บ้านโอะโตะ และพ่ายแพ้ไป

ต่อมาในภารกิจตามตัวอุจิวะ ซาสึเกะกลับมา โดยการนำของ นารา ชิกามะรุ ในระหว่างที่ตามตัว โจจิได้ต่อสู้กับจิโรโบ 1 ใน 4 ลูกศิษย์ของโอโรจิมารุ โดยในระหว่างต่อสู้ โจจิได้ใช้ยานินจาของตระกูล โดยยาที่กินจะทำให้ชีวิตของผู้ใช้สั้นลง การต่อสู้สิ้นสุดลงโดยโจจิใช้ยาครบทั้ง 3 ก้อน และจิโรโบพ่ายแพ้ลง หลังจากนั้นโจจิ ได้พยายามจะตามกลุ่มของชิกามะรุ แต่ปรากฏว่าไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ และได้สลบไป

 คาถา 
 คาถาขยายร่าง
 คาถาขยายร่างยักษ์
 รถถังมนุษย์
 รถถังหนามมนุษย์
 รถถังมนุษย์ยักษ์
 ขยายยร่างเฉพาะส่วน
 ฝ่ามือตบทำลาย
 คาถาหมุนเวียนโคโนฮะ
 คาถายอดมนุษย์มือตุ๊กแก (เอาไว้ใช้เกาะใต้ท้องรถ)

 เกร็ดข้อมูล 
 ประโยคที่กินใจ : กินไม่เลือก
 คำต้องห้าม : อ้วน(ชั้นแค่อวบเฟ้ย)
คำต้องห้าม : หมูตอน
# ธนาคาร
ธนาคาร เป็นสถาบันการเงินที่รับฝากเงินจากประชาชนและสร้างสินเชื่อ (เครดิต) กิจกรรมการกู้ยืมสามารถทำได้ทั้งทางตรงและทางอ้อมผ่านตลาดทุน เนื่องจากความสำคัญของสิ่งเหล่านี้ในความมั่นคงทางการเงินของประเทศ ธนาคารนั้นมีการควบคุมอย่างมากในประเทศเป็นส่วนใหญ่ ประเทศส่วนใหญ่ได้จัดตั้งระบบการเงินที่เรียกว่า ธนาคารเก็บเงินสดสำรองบางส่วน(fractional reserve banking) ภายใต้ซึ่งการที่ธนาคารถือสินทรัพย์สภาพคล่องเท่ากับส่วนหนึ่งของหนี้สินหมุนเวียนของพวกเขา นอกเหนือจากกฏระเบียบอื่น ๆ ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อรับรองสถาพคล่อง ธนาคารโดยทั่วไปจะต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดขั้นต่ำของเงินกองทุนตามมาตรฐานเงินทุนระหว่างประเทศที่เรียกว่า บาเซิล แอคคอร์ดส 

ธนาคารในความทันสมัยของการพัฒนาในศตวรรษที่ 14 ในเมืองที่เจริญแล้วของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลี แต่ในหลายๆวิธีเป็นการสานต่อความคิดและแนวคิดเกี่ยวกับสินเชื่อหรือการปล่อยสินเชื่อที่มีรากฐานมาจากโลกยุคโบราณ ในประวัติศาสตร์ของธนาคาร ตระกูลนายธนาคารจำนวนมาก-ที่โดดเด่นที่สุด ได้แก่ เมดีชี ฟุกเกอร์ เวลเซอร์ เบเรนแบร์ก และรอธส์ไชลด์ - มีบทบาทสำคัญในหลายศตวรรษ ธนาคารการค้าปลีกที่เก่าแก่ที่มีอยู่ คือ บานคา มอนเต ดี  พาสชิ ดี เซียนา ในขณะที่ธนาคารเพื่อการค้าขนาดใหญ่ที่เก่าแก่ที่สุดที่ดำรงอยู่คือ ธนาคารเบเรนแบร์ก 

ประวัติ
แนวคิดของธนาคารอาจจะเกิดขึ้นในอาณาจักรบาบิโลนและแซงวีเก่า โดยมีพ่อค้าได้เสนอข้าวเป็นสินเชื่อเพื่อเป็นหลักประกันในระบบแลกเปลี่ยนสินค้า การกู้ยืมเงินในยุคสมัยกรีกโบราณและในระหว่างจักรวรรดิโรมัน ได้มีการเพิ่มนวัตกรรมที่สำคัญสองประการ: พวกเขาได้ยอมรับเงินฝากและเงินที่เปลี่ยนแปลง โบราณคดีในยุคสมัยนี้ในจีนและอินเดียโบราณก็ได้แสดงหลักฐานการกู้ยืมเงิน

 หน้าที่ของธนาคารแต่ละประเภท 
ธนาคารกลางทำหน้าที่ทางการเงินของประเทศ ภายใต้การควบคุมของกระทรวงการคลัง เพื่อดูแลรักษาผลประโยชน์โดยรวมของชาติ

 มีอำนาจออกธนบัตรและพิมพ์ธนบัตรขึ้นใช้
 รับฝากเงินจากหน่วยงานราชการต่าง ๆ และรัฐวิสาหกิจ
 รับฝากเงินจากธนาคารพาณิชย์
 ให้ธนาคารพาณิชย์กู้ยืมเงิน
 เป็นตัวแทนทางการเงินของรัฐบาล ในการติดต่อธนาคารโลก
 รักษาเสถียรภาพทางการเงินของรัฐบาล
 ควบคุมสินเชื่อ และเป็นตัวแทนของรัฐบาลในการกำกับดูแลและควบคุมธนาคารพาณิชย์

 ประวัติธนาคารของไทย
# อินุซึกะ คิบะ
อินุซึกะ คิบะ  ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ 

 ตระกูลอินุซึกะ 
คำว่า อินุ (犬) ในนามสกุล อินุซึกะ มีความหมายว่า สุนัข ซึ่งทุกคนในตระกูลอินุซึกะจะมีสุนัขประจำตัว และที่แก้มของคนในตระกูลจะทาสีไว้ที่แก้ม

 เนื้อเรื่อง 
อินุซึกะ คิบะ และคู่หูอากามารุ นินจาจากหมู่บ้านโคโนฮะ เข้าสอบจูนินพร้อมเพื่อนทีม 8 อะบุราเมะ ชิโนะ และ ฮิวงะ ฮินาตะ ในการสอบรอบคัดเลือกเข้าสู่รอบสุดท้ายได้ต่อสู้กับอุซึมากิ นารูโตะ และได้พ่ายแพ้ต่อแผนของนารูโตะ 

ในช่วงที่ตามตัวซาสึเกะกลับหมู่บ้าน คิบะได้ร่วมกับกลุ่ม โดยในระหว่างการเดินทางได้ต่อสู้กับ ซาคอน และ ยูคอน นินจารับใช้ของโอโรจิมารุ และระหว่างที่ต่อสู้ได้คันคุโร่มาช่วย แต่ก็ได้รับบาดเจ็บกลับมา รวมทั้งอากามารุ ในช่วงหลังคิบะเริ่มมีบทบาทมากซึ่งหลังจากชิโนะไม่อยู่ มักได้ทำภารกิจกับฮิวงะ ฮินาตะและอุซึมากิ นารุโตะแต่ค่อนข้างหวังผลเรื่องทำภารกิจไม่ค่อยได้ ในตอนภารกิจตามล่าหาขุมทรัพย์กับคิบะและฮินาตะ คิบะได้มีความสามารถในการเดินป่า แม้แต่นารุโตะกับฮินาตะที่คิดว่ามาทางที่เร็วทีสุดที่ต่างจากคิบะต้องอ้อมไปอีกไกลกับมาถึงได้เร็ว (ขนาดว่างพอทำกับข้าว) และรับรู้จุดอ่อนของแต่ละคนในทีมทีเข้าอยู่ก็คือ คิบะกับนารูโตะมักชอบเถียงกัน ฮินาตะก็ห่วงมากจนลืมตัวเอง ในภาค2 คิบะได้กลับมาเจออุซึมากิ นารุโตะและทีม8ถึงแม้จะดูเท่แต่นิสัยยังคงเหมือนเดิม

 คาถา 
 คาถาแปลงร่างสัตว์จำแลง
 เขี้ยวทะลวง
 เขี้ยวประสานเขี้ยว
 คาถาแปลงสายอินุซึกะ
 หมาป่าประสานเขี้ยว
 คาถากรงเล็บหมาป่า
 คาถารวมร่างเขี้ยวทะลวง
 คาถาเขี้ยวทะลวงยักษ์
# วอลแตร์
ฟร็องซัว-มารี อารูเอ  หรือเป็นที่รู้จักกันในนามปากกาว่า วอลแตร์  เป็นปราชญ์, นักเขียน และนักประวัติศาสตร์ในยุคเรืองปัญญาของฝรั่งเศส เขาเป็นผู้โจมตีการจัดตั้งศาสนจักรคาทอลิกในฝรั่งเศส และยังสนับสนุนเสรีภาพทางศาสนา, เสรีภาพในการพูด และยังผลักดันให้มีการแบ่งแยกศาสนจักรออกจากรัฐ

 ผลงานของวอลแตร์ 

ผลงานของวอลแตร์มีจำนวนมากมาย หลากหลายประเภททั้งบทละคร นิยาย นิทานเชิงปรัชญา  ประวัติศาสตร์ และบทกวี เขาได้รับยกย่องจากคนร่วมสมัยว่าเป็นนักเขียนบทละครชั้นนำและกวีชั้นนำ แต่ในปัจจุบันเขากลับเป็นที่ยกย่องในฐานะนักเขียนเชิงเสียดสี วิพากษ์วิจารณ์ (Le symbole de l’esprit critique) ผลงานของเขาส่วนใหญ่เป็นการเผยแพร่ความคิดทางปรัชญาไปสู่สาธารณชน เพื่อปลุกความคิดวิพากษ์วิจารณ์ให้แก่ชาวฝรั่งเศส เพื่อต่อต้านความคิดระบบสถาบันแบบเก่า การต่อสู้เพื่อขจัดความอยุติธรรมในสังคม รวมทั้งความเชื่อที่งมงายและความบ้าคลั่งทางศาสนา นอกจากนี้เขายังส่งเสริมเรียกร้องสิทธิ เสรีภาพและการแสดงความคิดเห็นอีกด้วย

 อิทธิพลของวอลแตร์ 
ผลงานตลอดชีวิตของวอลแตร์ได้ก่อให้เกิดสิ่งที่เรียกว่า “ความคิดวิพากษ์วิจารณ์” (L‘esprit critique) แก่ชาวฝรั่งเศสโดยรวม ความคิดวิพากวิจารณ์นี้ทำให้ชาวฝรั่งเศสตั้งคำถามต่อทุกเรื่องทุกเหตุการณ์ที่ปรากฏในสังคมของตน ไม่ว่าจะเป็นทางด้านสถาบันการเมืองการปกครอง โดยเขาได้โจมตีระบอบการปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ สถาบันกษัตริย์ การใช้อำนาจตามอำเภอใจของกษัตริย์ สถาบันศาสนา โจมตีคำสอนความเชื่อที่งมงาย 
วอลแตร์ได้นำหลักการใช้เหตุผล (L’esprit scientifique) มาแพร่หลายให้แก่ประชาชน เพื่อมาใช้ในการดำเนินชีวิต โดยการใช้เหตุผลแก้ปัญหา และรู้จักคิดพิจารณาก่อนจะเชื่ออะไรง่าย ๆ เขาใช้ผลงานของเขามาเป็นเครื่องมือในการเผยแพร่แนวความคิดทางปรัชญาและนำไปสู่สาธารณชน เพื่อทำให้ประชาชนได้เห็นได้เข้าใจและตระหนักถึงสิ่งเหล่านั้น ซึ่งแนวคิดและความรู้เหล่านี้จึงเปรียบเสมือนกับแสงสว่างทางปัญญาให้แก่ประชาชน วอลแตร์จึงเป็นผู้ที่มีส่วนทำให้ประชาชนมีเสรีภาพทางความคิดและทำให้ผู้คนสนใจการเมืองการปกครองแบบอังกฤษ

ดังนั้นอาจกล่าวได้ว่าวอลแตร์มีอิทธิพลต่อคริสตวรรษที่ 18 เป็นอย่างมาก ซึ่งเป็นผลนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ทั้งทางด้านการเมือง เศรษฐกิจ สังคมและศาสนา ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม “การปฏิวัติฝรั่งเศส พ.ศ. 2332”
# เทมาริ (ตัวละคร)
เทมาริ  ตัวละครคุโนะอิจิจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ชื่อของเทมาริหมายถึงลูกบอลไหมพรมเทมาริ ของเล่นชนิดหนึ่งของเด็กญี่ปุ่น

ครอบครัว
 ราสะ (พ่อ)
 คารุระ (แม่)
 คันคุโร่ (น้องชาย)
 ซาบาคุโนะ กาอาระ (น้องชาย)
 นารา ชิกามารุ (สามี)
 นารา ชิกาได (ลูกชาย)
 ชินกิ (หลานชายบุญธรรม)

 ลักษณะของเทมาริ 
เทมารินินจาสาวจากหมู่บ้านซึนะ เป็นพี่สาวของ กาอาระและคันคุโร่ เทมาริมีตาสีเขียวมรกต และมีผมสีทราย มีพัดอันใหญ่ที่สะพายอยู่ด้านหลังเป็นอาวุธ โดยมีความสามารถเกี่ยวกับลม และสามารถอัญเชิญอสูรคาไมทาจิที่ชื่อคามะทะริมาช่วยต่อสู้ได้ เทมาริสูง170ซ.ม.หนัก41.5ก.ก.

 เนื้อเรื่องของเทมาริ 
ซาบาคุโนะ เทมาริ พร้อมทั้งซาบาคุโนะ กาอาระ และซาบาคุโนะ คันคุโร่ นินจาจากหมู่บ้านซึนะได้เข้าสอบจูนินที่หมู่บ้านโคโนฮะ ในการสอบคัดเลือกเข้าสู่รอบสุดท้าย ได้ชนะเท็นเท็นอย่างรวดเร็ว และได้ทำให้ร็อก ลีโกรธเมื่อขว้างร่างของเท็นเท็นอัดเข้ากับกำแพง และได้ว่าเท็นเท็นอ่อนแอ ในรอบสุดท้ายสู้ชนะนารา ชิกามะรุเพราะนารา ชิกามารุยอมแพ้เพราะเบื่อ
ในระหว่างช่วงที่พวกชิกามะรุได้ออกมาตามตัวอุจิวะ ซาสึเกะกลับหมู่บ้าน เทมาริได้เข้ามาช่วยชิกามารุต่อสู้กับทายูยะและได้ปราบทายูยะอย่างง่ายดาย

สามปีต่อมาเทมาริได้รับหน้าที่เป็นกรรมการประสานงานการคุมสอบของหมู่บ้านซึนะ โดยได้เดินทางไปมาระหว่างหมู่บ้านโคโนฮะและหมู่บ้านตัวเอง ภายหลังจากที่ได้รู้ข่าวว่ากาอาระโดนลักพาตัว และคันคุโร่บาดเจ็บสาหัส เทมาริได้กลับไปที่หมู่บ้านและวางแผนไปช่วยกาอาระกลับมาพร้อมเมื่อคันคุโร่หายป่วย และเดินทางไปกับคันคุโร่เพื่อคุ้มกันกาอาระในการประชุมคาเงะทั้งห้า

 คาถา 
 คาถาอัญเชิญ ระบำสายลม
 คาถาอัญเชิญ ระบำฟาดฟัน
 คาถาเคียวสายลม
 คาถาพัดสังหาร                 
 คาถาผงพายุทราย
 คาถาลมปั่นป่วน
 คาถาแส้สายลม
 คาถาพัดพายุหมุน
 คาถาลม ตาข่ายวายุ