wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# กกอียิปต์
กกอียิปต์ หรือ พาไพรัส เป็นพืชน้ำชนิดหนึ่ง ที่เติบโตในพื้นที่ราบลุ่มริมแม่น้ำไนล์ เป็นพืชในวงศ์ Cyperaceae

 ลักษณะ 
กกอียิปต์จัดอยู่ในกลุ่มไม้ล้มลุกหลายฤดู ส่วนของลำต้นอยู่ใต้ดิน ลักษณะภายนอกดูคล้ายกกลังกา แต่จะสูงและใหญ่กว่า ลำต้นตรงและขึ้นเป็นกอ ลำต้นส่วนที่โผล่ขึ้นพ้นผิวดินยาวประมาณ 1.2 - 2.40 เมตร ส่วนปลายของลำต้นมีริ้วรูปร่างกลมยาวออกจากส่วนปลายของลำต้นประมาณ 12 - 24 เซนติเมตร ในหนึ่งต้นมีประมาณ 50 - 100 เส้น ออกดอกเป็นช่อ มีสีน้ำตาลแดง

 ประโยชน์ 
เนื้อต้นไม้ มีลักษณะชุ่มน้ำ และ เหนียวมีความสามารถในการตีเป็นเส้นและเชื่อมต่อด้วยยางของมันเอง สมัยโบราณ ชาวอียิปต์ในสมัยโบราณนำมาทำเป็นกระดาษ จะนำมาตากทำเป็นกระดาษและสานเป็นหลังคาบ้านและประดิษฐ์เป็นเครื่องใช้อื่น ๆ

กกอียิปต์มีสรรพคุณทางยาต่างๆ เช่นใบและดอก แก้อาเจียน ถ่ายพิษไข้ ยาระบายอ่อน ๆ กกอียิปต์
ลำต้น นำมาตีด้วยไม้ นำน้ำยางมาสมานแผลโดยใช้ หรือนำลำต้นที่ตีเป็นเส้น มาดามกับโคลนเพื่อเป็นการเข้าเฝือก

 ไม้ประดับ 
ปัจจุบันนำมาปลูกเป็นไม้ประดับ กกอียิปต์เจริญเติบโตได้ดีในพื้นที่ชื้นแฉะ ความต้องการแสงระดับปานกลาง ขยายพันธุ์โดยการแตกหน่อ
# วิกิพีเดียภาษาปีเยมอนเต
วิกิพีเดียภาษาปีเยมอนเต เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาปีเยมอนเต เริ่มสร้างเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาปีเยมอนเตมีบทความมากกว่า 49,800 บทความ (ธันวาคม 2554)

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 วิกิพีเดียภาษาปีเยมอนเต

ปีเยมอนเต
# อำเภอปากชม
ปากชม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย
thumb|275x275px|ตัวอำเภอปากชม

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอปากชมมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงเวียงจันทน์ และนครหลวงเวียงจันทน์ (ประเทศลาว) 
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสังคม (จังหวัดหนองคาย) อำเภอนายูง และอำเภอน้ำโสม (จังหวัดอุดรธานี)
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอนาด้วงและอำเภอเมืองเลย 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเชียงคาน

 ประวัติ 
อำเภอปากชม เดิมเป็นตำบลหนึ่งขึ้นอยู่กับอำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย เนื่องจากสภาพภูมิประเทศของตำบลปากชมเป็นเขตทุรกันดาร การคมนาคมไม่สะดวก ประกอบกับเขตการปกครองของอำเภอเชียงคานกว้างขวางเกินไป จังเป็นปัญหาด้านการปกครอง กระทรวงมหาดไทยจึงได้ประกาศยกฐานะตำบลปากชม และตำบลใกล้เคียงอีก 2 ตำบล คือ ตำบลเชียงกลม และตำบลหาดคัมภีร์ ขึ้นเป็น กิ่งอำเภอปากชม วันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2510 ในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2510 โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 26 กันยายน ปีเดียวกัน

และอีก 4 ปี ต่อมากล่าวคือเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 รัฐบาลในขณะนั้นได้ออกพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอปากชม ขึ้นเป็น อำเภอปากชม วันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 จึงมีฐานะเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย ซึ่งมีสภาพภูมิประเทศเป็นอำเภอชายแดน มีอาณาเขตติดต่อกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว โดยมีแม่น้ำโขงเป็นแม่น้ำแสดงการแบ่งเขตแดน เนื่องจากพื้นที่อำเภอปากชมเป็นเขตงานที่ผู้ก่อการร้านปฏิบัติการแทรกซึม และบ่อนทำลายทั้งทางด้านการทหาร และด้านการเมืองอย่างรุนแรง กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (กอ.รมน.) ร่วมกับกระทรวงมหาดไทย จึงได้กำหนดให้อำเภอปากชมเป็นอำเภอตัวอย่าง ตามแนวความคิดในการต่อสู้เพื่อเอาชนะคอมมิวนิสต์ยุทธการที่ 115 กอ.รมน. ตั้งแต่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ซึ่งต่อมาได้มีการปรับปรุงแนวความคิดการปรับปรุงอำเภอให้เป็นอำเภอราษฎร์รัฐพัฒนา (อ.รรพ.) ของ กอ.รมน.

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอปากชมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 50 หมู่บ้าน ได้แก่

1.ปากชม  (Pak Chom)   12 หมู่บ้าน2.เชียงกลม  (Chiang Klom)    10 หมู่บ้าน 3.หาดคัมภีร์  (Hat Khamphi)  6 หมู่บ้าน4.ห้วยบ่อซืน  (Huai Bo Suen)  6 หมู่บ้าน5.ห้วยพิชัย  (Huai Phichai)  10 หมู่บ้าน6.ชมเจริญ  (Chom Charoen)  6 หมู่บ้าน

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอปากชมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลปากชม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากชม เฉพาะหมู่ที่ 10 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3
 เทศบาลตำบลเชียงกลม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเชียงกลม เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 6
 เทศบาลตำบลคอนสา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเชียงกลม เฉพาะหมู่ที่ 3–5, 7–10 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 6
 องค์การบริหารส่วนตำบลนครหงษ์ วันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากชม เฉพาะหมู่ที่ 2, 4–9, 11–12 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3
 องค์การบริหารส่วนตำบลหาดคัมภีร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหาดคัมภีร์ทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยบ่อซืน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยบ่อซืนทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยพิชัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยพิชัยทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลชมเจริญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชมเจริญทั้งตำบล
# อำเภอภูเรือ
ภูเรือ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอภูเรือตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงไชยบุรี (ประเทศลาว) และอำเภอท่าลี่
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองเลยและอำเภอวังสะพุง
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอภูหลวงและอำเภอด่านซ้าย
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอด่านซ้าย

 ประวัติ 
ท้องที่อำเภอภูเรือแต่เดิมนั้นเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอท่าลี่ อำเภอเมืองเลย และอำเภอด่านซ้าย ต่อมาเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2511 จึงได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางตำบลของทั้ง 3 อำเภอออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอภูเรือ และต่อมาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2517 อำเภอภูเรือจึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอภูเรือ ตามพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 28 มีนาคม

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองท้องที่ 
อำเภอภูเรือแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 47 หมู่บ้าน ได้แก่

1.หนองบัว   (Nong Bua)   8 หมู่บ้าน 2.ร่องจิก   (Rong Chik)    10 หมู่บ้าน3.ท่าศาลา   (Tha Sala)  7 หมู่บ้าน4.ปลาบ่า   (Pla Ba)  7 หมู่บ้าน 5.ลาดค่าง   (Lat Khang)  6 หมู่บ้าน 6.สานตม   (San Tom)  9 หมู่บ้าน 

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอภูเรือประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลภูเรือ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองบัว
 เทศบาลตำบลร่องจิก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลร่องจิกทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัว (นอกเขตเทศบาลตำบลภูเรือ)
 องค์การบริหารส่วนตำบลท่าศาลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าศาลาทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลปลาบ่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปลาบ่าทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลลาดค่าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลาดค่างทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลสานตม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสานตมทั้งตำบล

 สถานที่ท่องเที่ยว 
 อุทยานแห่งชาติภูเรือ
น้ำตกสองคอน
น้ำตกปลาบ่า
ภูบักได
สถานีทดลองเกษตรที่สูง ภูเรือ
น้ำตกสายธารธรรม
# ภาษาปีเยมอนเต
ภาษาปีเยมอนเต  มีผู้พูดประมาณ 700,000 คนซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในแคว้นปีเยมอนเตทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอิตาลี ในทางภาษาศาสตร์ ภาษานี้รวมอยู่ในกลุ่มภาษาแกลโล-อิตาลิกทางภาคเหนือของอิตาลี (ร่วมกับภาษาลอมบาร์ด, ภาษาเอมีเลีย-โรมัญญา และภาษาลีกูเรีย) ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของกลุ่มภาษาโรมานซ์ตะวันตกซึ่งรวมภาษาฝรั่งเศส ภาษาอุตซิตา และภาษากาตาลาไว้ด้วย มีผู้พูดภาษาปีเยมอนเตในแคว้นปีเยมอนเต (ยกเว้นพื้นที่ที่อยู่ถัดจากแม่น้ำเซเซียไปทางทิศตะวันออก) แคว้นลีกูเรีย (พื้นที่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ใกล้เมืองซาโวนา) และแคว้นลอมบาร์เดีย (ในเทศบาลบางแห่งทางด้านตะวันตกสุดของเขตโลเมลลีนาในจังหวัดปาวีอา)

แม้ว่านักภาษาศาสตร์หลายคนจะถือว่าภาษาปีเยมอนเตเป็นภาษาเอกเทศและรัฐบาลแคว้นปีเยมอนเตให้การสนับสนุนบางประการแก่ภาษานี้ แต่รัฐบาลกลางของอิตาลีมองว่าภาษานี้เป็นภาษาถิ่นภาษาหนึ่งของภาษาอิตาลี ผู้ย้ายถิ่นออกจากปีเยมอนเตไปยังประเทศต่าง ๆ เช่น ฝรั่งเศส บราซิล สหรัฐ อาร์เจนตินา อุรุกวัย ในช่วง ค.ศ. 1850–1950 หลายคนใช้ภาษาปีเยมอนเตเป็นภาษาแม่
# อำเภอนาด้วง
นาด้วง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอนาด้วงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปากชม และอำเภอน้ำโสม (จังหวัดอุดรธานี) 
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสุวรรณคูหา (จังหวัดหนองบัวลำภู)
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอนากลาง อำเภอนาวัง (จังหวัดหนองบัวลำภู) และอำเภอเอราวัณ 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองเลย 

 ประวัติ 
ท้องที่อำเภอนาด้วง เดิมเป็นหมู่บ้านหนึ่งของตำบลนากลาง อำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี ในปี พ.ศ. 2480 ทางราชการได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดอุดรธานีกับจังหวัดเลย โดยโอนพื้นที่หมู่ 6 และ 12 ของตำบลนากลาง  อำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี มาขึ้นกับท้องที่ตำบลทุ่งโพธิ์ อำเภอกุดป่อง จังหวัดเลย วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2480  ในปี พ.ศ. 2488 พื้นที่บ้านนาด้วงได้ย้ายมาขึ้นกับตำบลน้ำสวย อำเภอเมืองเลย พื้นที่ฝั่งตะวันออกของอำเภอเมืองเลย ของตำบลน้ำสวยมีบริเวณกว้างขวางและห่างไกลจากพื้นที่ราชการจึงมีการแยกหมู่ 5–6,10–12 (ในขณะนั้น) ตำบลน้ำสวย ตั้งขึ้นเป็นตำบลนาด้วง ในปี พ.ศ. 2510 วันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2510 และในปี พ.ศ. 2518 กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน และราษฎรในตำบลนาด้วง ได้พิจารณาว่าสภาพทางภูมิศาสตร์ ลักษณะความเป็นอยู่ การประกอบอาชีพ แนวโน้มมีความเจริญในอนาคต จึงได้ตั้งตำบลเพิ่ม 3 ตำบลเพื่อเตรียมจัดตั้งกิ่งอำเภอ โดยแยกพื้นที่หมู่ 3,6,8 (ในขณะนั้น) ตำบลนาด้วง กับหมู่ 4 (ในขณะนั้น) ตำบลน้ำสวย ตั้งเป็นตำบลนาดอกคำ แยกพื้นที่หมู่ 1–2,7 (ในขณะนั้น) ตำบลนาด้วง ตั้งเป็นตำบลท่าสะอาด และแยกพื้นที่หมู่ 6,8 ของตำบลนาดินดำ ตั้งเป็นตำบลท่าสวรรค์ วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518

ก่อนที่ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 ได้ผ่านความเห็นชอบของคณะกรรมการหมู่บ้าน สภาตำบล หัวหน้าส่วนราชการประจำอำเภอ จังหวัด สภาจังหวัด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และกระทรวงมหาดไทยจึงได้ประกาศเขตท้องที่ ตำบลนาด้วง ตำบลนาดอกคำ ตำบลท่าสะอาด และตำบลท่าสวรรค์ อำเภอเมืองเลย รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาด้วง วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 มกราคม ปีเดียวกัน โดยชื่อ "นาด้วง" ตั้งตามทุ่งนาที่นายพรานด้วงอพยพมาตั้งถิ่นฐานเมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2424 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2534 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอนาด้วง วันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2534 จนถึงปัจจุบัน

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอนาด้วง แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 40 หมู่บ้าน ได้แก่
1.นาด้วง   (Na Duang)   11 หมู่บ้าน 2.นาดอกคำ   (Na Dok Kham)    17 หมู่บ้าน3.ท่าสะอาด   (Tha Sa-at)  7 หมู่บ้าน 4.ท่าสวรรค์   (Tha Sawan)  5 หมู่บ้าน 

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอนาด้วงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลนาด้วง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาด้วง
 เทศบาลตำบลนาดอกคำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาดอกคำทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลแก้วเมธี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาด้วง (นอกเขตเทศบาลตำบลนาด้วง) วันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2561
 องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสะอาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าสะอาดทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสวรรค์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าสวรรค์ทั้งตำบล
# กบ (แก้ความกำกวม)
กบ สามารถหมายถึง

 สัตว์ 
 กบ - ชื่อสัตว์สี่เท้าสะเทินน้ำสะเทินบกในวงศ์ Ranidae ไม่มีหาง ตีนแบน มีหนังติดเป็นพืด กระโดดได้ไกล ว่ายน้ำดำน้ำได้เร็ว มักวางไข่ในน้ำ เมื่อยังเป็นตัวอ่อนจะมีหางอยู่ในน้ำเรียกว่า "ลูกอ๊อด" ภายหลังจึงงอกขา หางหดหายไป แล้วขึ้นอาศัยบนบก หน้าแล้งอยู่แต่ในรูไม่ออกหาอาหารชั่วคราว ภาวะนี้เรียกว่า "กบจำศีล"
 กบ - ปลาในวงศ์ Antennariidae

 พืช 
 กบ - ชื่อทุเรียนพันธุ์หนึ่ง
 เทียนตากบ - ชื่อเรียกผลแก่แห้งของไม้ล้มลุกชนิด Carum carvi L. ในวงศ์ Umbelliferae ใช้เป็นเครื่องเทศได้
 กระดูกกบ - ชื่อไม้เถาพุ่มรอเลื้อยชนิด Hymenopyramis brachiata Wall. ในวงศ์ Labiatae กิ่งอ่อนสี่เหลี่ยม ใบออกตรงข้ามกัน ดอกเล็กสีขาวออกเป็นช่อตรงปลายกิ่ง ผลกลมมีกระเปาะหุ้ม "กระพัดแม่ม่าย" ก็เรียก
 กบ - ชื่อไม้ล้มลุกมีหัวชนิดหนึ่งในสกุล Geodorum วงศ์ Orchidaceae หัวมีลักษณะเหมือนกบ เชื่อกันว่าใช้ในทางอยู่ยงคงกระพันได้ "ข้าวอังกุลี" ก็เรียก

 สถาปัตยกรรม 
 กบ - สลักไม้ที่ใส่ไว้ด้านในส่วนล่างตอนกลางของบานหน้าต่างหรือประตู ทำหน้าที่คล้ายกลอน เมื่อปิดหน้าต่างหรือประตูใช้กบนี้สอดเข้าในช่องเจาะตัวไม้ธรณี
 กบทู - สันแห่งหลังคาเรือน หรือไม้ข่มข้างกลอน
 วงกบ - กรอบประตูหรือหน้าต่าง "กรอบเช็ดหน้า" หรือ "เช็ดหน้า" ก็เรียก
 ข้างกบ - (1) กระดานกรุกระหนาบข้างเสาในพระระเบียง ปลายแผ่นกระดานยันใต้ท้องสะพานที่พาดอยู่บนหัวเสา หรือ (2) กระดาน กรุกระหนาบข้างคูหาหรือช่องหน้าต่างโบสถ์ วิหาร พระที่นั่งต่าง ๆ (3) "บานกบ" ก็ว่า

 เครื่องมือ อุปกรณ์ 
 กบไสไม้ - เครื่องมือช่างไม้สำหรับไสไม้ ทำหน้าไม้ให้เรียบ ให้เป็นราง หรือลอกบัวลอกลวด มีมากชนิดด้วยกัน เช่น กบกระดี่ กบบรรทัด กบบัว
 ลิ้นกบ - ไม้แบน ๆ สำหรับประกับใบกบไสไม้ให้แน่น
 ขี้กบ - เศษไม้ที่ออกมาด้วยการไสกบ
 กบเหลาดินสอ - อุปกรณ์ใช้เหลาดินสอ
 ถ่านไฟฉายตรากบ

 บุคคล 
 สุวนันท์ คงยิ่ง
 ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี
 เสาวนิตย์ นวพันธ์
 พิมลรัตน์ พิศลยบุตร

 อื่น ๆ 
 กบ - เรียกคำหรือพยางค์ที่มีตัว บ ป พ ฟ ภ สะกด ว่า "แม่กบ" หรือ "มาตรากบ"
 ก้นกบ - ปลายกระดูกสันหลังที่สุดลงมาข้างล่าง ภาษาถิ่นพายัพเรียก "ก้นหย่อน"
 เป่ากบ - การเล่นของเด็กชนิดหนึ่ง โดยมีผู้เล่นสองคน ผลัดกันเป่ายางรัดของวงเล็ก ๆ ให้เกยทับยางของฝ่ายตรงข้าม
 ขากบ - ขาของว่าวจุฬา
 มนุษย์กบ - คนที่ฝึกดำน้ำได้นาน ๆ จนชำนาญโดยอาศัยหน้ากาก รองเท้าคล้ายตีนกบ และอุปกรณ์ช่วยการหายใจใต้น้ำ
 กบนอกกะลา - รายการโทรทัศน์
 ไข่กบ - ดู กินสี่ถ้วย
# โอเอซิส (แก้ความกำกวม)
โอเอซิส อาจหมายถึง

 โอเอซิส แหล่งน้ำในทะเลทราย
 โอเอซิส (การจัดดอกไม้) ฟองน้ำสังเคราะห์ ใช้ในการจัดดอกไม้ 
 โอเอซิส (วงดนตรี)
 ไฮเวย์โอเอซิส ชื่อเรียกจุดพักรถในสหรัฐอเมริกาซึ่งอยู่ช่วงกลางระหว่างไฮเวย์
# แฮงแมน
แฮงแมน อาจหมายถึง
 แฮงแมน (เกม)
 แฮงแมน (วงดนตรี) กลุ่มดนตรีร็อกไทย
 แฮงแมน (ภาพยนตร์ปี 1959) -กำกับโดย Michael Curtiz 
 แฮงแมน (ภาพยนตร์ปี 1964) -กำกับโดย Les Goldman และ พอล จูเลียน 
 แฮงแมน (ภาพยนตร์ปี 1966) -กำกับโดย Paľo Bielik
 แฮงแมน (ภาพยนตร์ปี 2005) -ภาพยนตร์อินเดีย กำกับโดย Vishal Bandhari 
 แฮงแมน (ตัวละคร) - ศัตรูของแบทแมน
 แฮงแมน (การ์ตูน) - การ์ตูนโดย  Marvel Comics 
 แฮงแมนเรคคอร์ดส - ค่ายเพลง
# หลอดเลือดดำ
ในระบบไหลเวียนโลหิต หลอดเลือดดำ (vein) เป็นหลอดเลือดที่มีผนังสีคล้ำ ทำหน้าที่นำพาเลือดกลับเข้าสู่หัวใจ หน้าที่หลักของหลอดเลือดดำคือการขนส่งเลือดที่มีออกซิเจนต่ำจากเนื้อเยื่อกลับเข้าสู่หัวใจ ยกเว้นหลอดเลือดดำจากปอด (pulmonary vein) และหลอดเลือดดำอัมบิลิคัล (umbilical vein) ที่ขนส่งเลือดที่มีออกซิเจนสูง

 ลักษณะของหลอดเลือดดำ 
ผนังของหลอดเลือดดำจะมีผนังบางกว่าหลอดเลือดแดง ประกอบด้วยเนื้อเยื่ออิลาสติกและกล้ามเนื้อเรียบน้อยกว่า นอกจากนี้หลอดเลือดดำยังมีความดันโลหิตภายใน ต่ำมากกว่าหลอดเลือดแดง อีกทั้งชั้นลูเมน (lumen) ของหลอดเลือดดำยังมีขนาดใหญ่กว่าหลอดหลอดแดงอีกด้วย
หลอดเลือดดำนำเข้าสู่หัวใจห้องขวา
หมวดหมู่:ระบบไหลเวียนโลหิต
# หลอดเลือดแดง
หลอดเลือดแดง  เป็นหลอดเลือดที่นำเลือดออกจากหัวใจไปยังทุกส่วนของร่างกาย หลอดเลือดแดงส่วนใหญ่ขนส่งเลือดที่มีออกซิเจน ยกเว้นหลอดเลือดแดงสู่ปอด (pulmonary artery) และหลอดเลือดแดงอัมบิลิคัล (umbilical artery) ที่แม้จะชื่อหลอดเลือดแดง แต่ขนส่งเลือดที่มีออกซิเจนต่ำไปยังอวัยวะที่เติมออกซิเจน

ระบบไหลเวียนโลหิตเป็นระบบที่สำคัญมากในการดำรงชีวิต หน้าที่โดยทั่วไปของระบบนี้คือการขนส่งออกซิเจนและสารอาหารไปยังเซลล์ต่างๆ รวมทั้งขนส่งคาร์บอนไดออกไซด์และของเสียออกจากเนื้อเยื่อ รักษา pH ให้เหมาะกับการดำรงชีวิต รวมถึงการขนส่งสาร โปรตีนอาทิฮีโมโกลบิน และเซลล์ในระบบภูมิคุ้มกัน

ในประเทศที่พัฒนาแล้ว สาเหตุของการเสียชีวิต 2 อันดับแรกคือโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด (myocardial infarction) และโรคหลอดเลือดสมอง (stroke) ซึ่งทั้งคู่ต่างเป็นผลมาจากความผิดปกติของการไหลของเลือดซึ่งเสื่อมสภาพไปตามอายุ (ดูเพิ่มที่ โรคท่อเลือดแดงและหลอดเลือดแดงแข็ง)
# หลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารซ้าย
ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ หลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารซ้าย (left gastric artery) เป็นแขนงที่แยกออกมาจากหลอดเลือดแดงใหญ่ซิลิแอค (celiac trunk) วิ่งมาตามส่วนบนของส่วนโค้งเล็ก (lesser curvature) ของกระเพาะอาหาร แขนงของเส้นเลือดนี้เลี้ยงส่วนล่างของหลอดอาหาร หลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารซ้ายมีแขนงเชื่อม (anastomoses) กับหลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารขวา (right gastric artery) ซึ่งทำหน้าที่เลี้ยงส่วนล่าง

 พยาธิวิทยา 
หลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารซ้ายอาจเกี่ยวข้องกับโรคแผลเปื่อยเพปติก (peptic ulcer disease) หากแผลทะลุผ่านชั้นเยื่อเมือก (mucosa) ของกระเพาะอาหารไปถึงแขนงของหลอดเลือดแดง จะทำให้เสียเลือดในกระเพาะอาหาร ซึ่งอาจทำให้เกิดอาการต่างๆ เช่น อาเจียนเป็นเลือด (hematemesis) หรืออุจจาระดำ (melaena)

 ภาพอื่นๆ
# หลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารขวา
หลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารขวา (right gastric artery หรือ pyloric artery) ออกมาจากหลอดเลือดแดงตับ เหนือต่อกระเพาะอาหารส่วนไพลอรัส (pylorus) ทอดลงมายังปลายส่วนไพลอรัสของกระเพาะอาหาร และผ่านจากขวาไปซ้ายตามแนวของส่วนโค้งเล็ก (lesser curvature) ของกระเพาะอาหาร และให้แขนงไปเลี้ยงส่วนนั้น หลอดเลือดนี้ยังมีแขนงเชื่อม (anastomoses) กับหลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารซ้าย (left gastric artery)

 ภาพอื่นๆ
# โอเอซิส
right|thumb|250px|โอเอซิสอีกแห่งในลิเบีย
ในทาง ภูมิศาสตร์ โอเอซิส หมายถึงอาณาเขตบริเวณส่วนใดของทะเลทราย ที่มีพืชขึ้นอยู่ในลักษณะที่ไม่ใช่สังคมพืชทะเลทราย ซึ่งโดยปกติ จะปรากฏรอบ ๆ ตาน้ำ หรือแหล่งน้ำประเภทอื่น ๆ โอเอซิสมักเป็นแหล่งพักพิงของสัตว์ต่าง ๆ และอาจรวมถึงมนุษย์ด้วย หากโอเอซิสนั้นมีพื้นที่มากพอ ตำแหน่งที่ตั้งของโอเอซิสนั้น มีความสำคัญอย่างยิ่งยวด ในการค้า หรือการขนส่งผ่านทะเลทราย กองคาราวานจำเป็นที่จะต้องแวะพักยังโอเอซิสต่าง ๆ เพื่อสะสมน้ำและอาหาร ในการเดินทางต่อ ๆ ไป 

 โอเอซิสที่สำคัญของโลก 
 Al-Hasa, ซาอุดีอาระเบีย, โอเอซิสที่ใหญ่ที่สุดในโลก
 Al-Qatif, ซาอุดีอาระเบีย, โอเอซิสขนาดใหญ่ เลียบชายฝั่งอ่าวเปอร์เซีย
 Bahariya Oasis, อียิปต์
 Ein Gedi, อิสราเอล
 El Tour, คาบสมุทรซีนาย
 Farafra Oasis, อียิปต์
 Gaberoun, ลิเบีย
 Herðubreiðarlindir, ไอซ์แลนด์
 Huacachina, เปรู
 Kufra Oasis, ลิเบีย
 Loulan, จีน
 M'Zab Valley, แอลจีเรีย
 Marin, จีน
 Niya, จีน
 Ouargla, แอลจีเรีย
 Safsaf Oasis, อียิปต์
 San Pedro de Atacama, ชิลี
 Siwa Oasis, อียิปต์
 Tabas, อิหร่าน
 Timimoun, แอลจีเรีย
 Tozeur, ตูนิเซีย
 Tuat, แอลจีเรีย
 Turfan, จีน
 Yarkand, จีน
# หลอดเลือดแดงแขน
หลอดเลือดแดงแขน  เป็นหลอดเลือดหลักของต้นแขน ต่อเนื่องมาจากหลอดเลือดแดงรักแร้ (axillary artery) และเริ่มจากขอบล่างของกล้ามเนื้อเทเรส เมเจอร์ (teres major muscle) ต่อเนื่องลงมาตามแขน จนกระทั่งถึงแอ่งแขนพับ (cubital fossa) บริเวณข้อศอก จนกระทั่งสิ้นสุดเมื่อหลอดเลือดนี้แยกออกเป็นหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery) และหลอดเลือดแดงอัลนา (ulnar artery) ที่ทอดลงมาตามปลายแขน (forearm) ในบางคน ตำแหน่งแยกนี้อาจแยกก่อนถึงแอ่งแขนพับ ทำให้พบหลอดเลือดแดงเรเดียลและอัลนาในต้นแขน

เราสามารถคลำชีพจรได้จากหลอดเลือดแดงแขนทางด้านหน้าของข้อศอกและอาจใช้เครื่องฟังตรวจ (stethoscope) และมาตรความดันเลือด (sphygmomanometer) เพื่อวัดความดันโลหิต

ลักษณะที่ brachial artery มี brachial vein สองเส้นทอดขนาบ เราเรียกลักษณะเช่นนี้ว่า venae commitant

 สาขา 
 หลอดเลือดแดงโพรฟันดา บราคิไอ (Profunda brachii artery)
 หลอดเลือดแดงซุพีเรียอัลนาคอลแลเทอรัล (Superior ulnar collateral artery)
 หลอดเลือดแดงอินฟีเรียอัลนาคอลแลเทอรัล (Inferior ulnar collateral artery)
 หลอดเลือดแดงเรเดียล (แขนงปลาย)

หลอดเลือดแดงแขนมีแขนงต่างๆ แยกออกตามเส้นทางที่หลอดเลือดผ่าน แขนงเหล่านี้เลี้ยงกล้ามเนื้อของต้นแขน เช่น กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ, กล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรกิไอ และให้แขนงเชื่อมต่อในข้อศอกและ (เหมือนในหลอดเลือดแดงรักแร้) ไหล่

 ภาพอื่นๆ
# หลอดเลือดแดงท้อง
หลอดเลือดแดงท้อง หรือ หลอดเลือดแดงซีลิแอก  เป็นแขนงใหญ่แขนงแรกของเอออร์ตาส่วนท้อง (abdominal aorta) มีความยาว 1.25 เซนติเมตร แตกแขนงมาจากเอออร์ตาตรงกับตำแหน่งกระดูกสันหลังส่วนอกชิ้นที่ 12 (T12) ในมนุษย์ และเป็นหนึ่งในสามแขนงของเอออร์ตาส่วนท้องที่ออกมาทางด้านหน้าในแนวกลางลำตัว ซึ่งอีก 2 แขนง ได้แก่ หลอดเลือดแดงเยื่อแขวนลำไส้ด้านบน และด้านล่าง (superior and inferior mesenteric arteries)

 แขนง 
หลอดเลือดแดงซีลิแอกแตกออกเป็น 3 กิ่งใหญ่

 หลอดเลือดแดง  แขนง หลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารซ้าย (left gastric artery)  แขนงหลอดอาหาร (esophageal branch), แขนงตับ (hepatic branch) หลอดเลือดแดงตับร่วม (common hepatic artery)  หลอดเลือดแดงตับ (proper hepatic artery), หลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารขวา (right gastric artery), หลอดเลือดแดงแกสโตรดูโอดีนัล (gastroduodenal artery) หลอดเลือดแดงม้าม (splenic artery)  หลอดเลือดแดงดอร์ซัลแพนครีเอติก (dorsal pancreatic artery), หลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารสั้น (short gastric arteries), หลอดเลือดแดงแกสโตรโอเมนทัลซ้าย (left gastro-omental artery), หลอดเลือดแดงตับอ่อนใหญ่ (greater pancreatic artery)

หลอดเลือดแดงซีลิแอกอาจให้แขนงหลอดเลือดแดงกะบังลมล่าง (inferior phrenic arteries)

 บริเวณที่เลี้ยง 
thumb|left|350px|หลอดเลือดแดงที่เลี้ยงกระเพาะอาหาร ซึ่งแตกแขนงมาจากหลอดเลือดแดงซีลิแอก
หลอดเลือดแดงซีลิแอกให้เลือดที่มีออกซิเจนสูงไปเลี้ยงตับ, กระเพาะอาหาร, หลอดอาหารส่วนท้อง, ม้าม และครึ่งบนของลำไส้เล็กส่วนต้นและตับอ่อน โครงสร้างทั้งหมดดังกล่าวในระยะเอ็มบริโอคือ foregut (เช่นเดียวกัน หลอดเลือดแดงซุพีเรียร์มีเซนเทอริคและหลอดเลือดแดงอินฟีเรียมีเซนเทอริคให้เลือดไปเลี้ยงโครงสร้างที่เจริญมาจาก midgut และ hindgut ในระยะเอ็มบริโอตามลำดับ สังเกตว่าทั้งสามแขนงที่แตกออกทางด้านหน้าจากหลอดเลือดแดงเอออร์ตาส่วนท้องนี้แตกต่างกันและทดแทนกันไม่ได้ แม้ว่าจะมีแขนงปลายเชื่อมต่อกันก็ตาม)

หลอดเลือดแดงซีลิแอกเป็นแหล่งให้เลือดที่สำคัญ เพราะว่าแขนงที่เชื่อมต่อกันระหว่างหลอดเลือดใหญ่ที่เลี้ยงทางเดินอาหารทั้งสามนั้นไม่เพียงพอที่จะให้เลือดมาทดแทนกันได้ ดังนั้นหลอดเลือดนี้ไม่สามารถถูกอุดกั้นได้ การอุดตันของหลอดเลือดแดงซีลิแอกจะทำให้โครงสร้างที่เลือดเลี้ยงไม่พอตายได้

 การระบาย 
หลอดเลือดแดงซีลิแอกเป็นหลอดเลือดแดงหลักเดียวที่เลี้ยงอวัยวะในระบบทางเดินอาหารส่วนท้องและไม่มีหลอดเลือดดำชื่อเดียวกัน

เลือดส่วนใหญ่ที่กลับออกมาจากอวัยวะในระบบทางเดินอาหาร (รวมทั้งจากบริเวณที่หลอดเลือดแดงซีลิแอกให้แขนง) จะกลับออกไปที่ตับโดยผ่านระบบหลอดเลือดดำพอร์ทัล 
(portal venous system) เพื่อกระบวนการขจัดพิษ (detoxification) และกระบวนการอื่น ๆ ภายในตับ ก่อนที่จะส่งเลือดไปยังการไหลเวียนเลี้ยงกาย (systemic circulation) โดยผ่านหลอดเลือดดำตับ (hepatic vein)

ในทางตรงข้ามการลำเลียงเลือดจาก midgut และ hindgut จะผ่านมาทางหลอดเลือดดำซุพีเรียร์มีเซนเทอริค (superior mesenteric vein) และหลอดเลือดดำอินฟีเรียมีเซนเทอริค (inferior mesenteric vein) ตามลำดับ เลือดดำไหลกลับจากหลอดเลือดแดงซีลิแอกอาจผ่านมาทางหลอดเลือดดำม้าม (splenic vein) ไปยังหลอดเลือดดำพอร์ทัล (hepatic portal vein) หรือผ่านทางสาขาเล็ก ๆ ของระบบหลอดเลือดดำพอร์ทัล

หลอดเลือดดำม้าม (splenic vein) ขนส่งบิลิรูบิน (bilirubin) ซึ่งเป็นของเสียจากกระบวนการเมตาบอลิซึมของฮีโมโกลบิน ไปยังตับเพื่อขับถ่ายออกทางท่อน้ำดี

 ภาพอื่น ๆ
# หลอดเลือดแดงเรเดียล
ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ หลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery) เป็นหลอดเลือดหลักที่ลำเลียงเลือดที่มีออกซิเจนมากมายังด้านข้าง (lateral) ของปลายแขน

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Image at umich.edu - pulse 
 Radial artery puncture  - medicalstudents.com

รแดียล
# หลอดเลือดแดงอัลนา
หลอดเลือดแดงอัลนา (ulnar artery)เป็นเส้นเลือดหลักที่นำเลือดที่มีออกซิเจนไปยังแขน ไปสิ้นสุดยังฝ่ามือ ซึ่งเชื่อมต่อกับหลอดเลือดแดงที่เรียงตัวเป็นรัศมี สามารถเห็นได้ชัดที่ข้อมือ มีเส้นเลือดดำชื่อเดียวกันนี้เรียกหลอดเลือดดำอัลนา

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 http://www.gpnotebook.co.uk/simplepage.cfm?ID=101056520
 http://www.wheelessonline.com/ortho/ulnar_artery

อัลนา
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์บน
# เซเรส
ซีรีส (Ceres) อาจหมายถึง

 ซีรีส หรือ เคเรส เทพปกรณัมของโรมัน
 ซีรีส ดาวเคราะห์แคระอยู่ในแถบดาวเคราะห์น้อย ตั้งชื่อตามเทพีซีรีส
 ซีรีส เมืองในรัฐแคลิฟอร์เนีย มีประชากรประมาณ 30,000 คน
# ปาล์มน้ำพุ
ปาล์มน้ำพุ หรือมี) เป็นปาล์มชนิดเดียวในสกุล Carpentaria มีถิ่นกำเนิดในพื้นที่ชายฝั่งเขตร้อนทางตอนเหนือของดินแดนเหนือ ประเทศออสเตรเลีย เมื่อปลูกในสวน ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 12-15 เซนติเมตร ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ยาว 3-4 เมตร อย่างไรก็ตาม ในถิ่นที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติ เช่น ป่ามรสุมฟ็อกก์แดม ทางตะวันออกของเมืองดาร์วินราว 70 กิโลเมตร พบว่าปาล์มน้ำพุสามารถสูงเกิน 30 เมตร ได้ เป็นพืชประดับยอดนิยมในภาคเหนือของออสเตรเลีย เนื่องจากเจริญเติบโตเร็วและมีใบที่สวยงามมาก ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมืองดาร์วิน เมืองหลวงของดินแดนเหนือ สวนต่างๆ ที่ได้รับความเสียหายจากพายุไซโคลนเทรซีย์ในปี 2517 ได้ฟื้นตัวขึ้น ทำให้ปาล์มน้ำพุจำนวนมากเติบโตจนถึงระยะเจริญพันธุ์และติดผล ส่งผลให้ปาล์มน้ำพุจำนวนมากถูกกำจัดเนื่องจากผลจำนวนมากที่ผลิต ผลสุกดึงดูดค้างคาวผลไม้และนกพิราบช่องแคบทอร์เรส ซึ่งสามารถสร้างความยุ่งยากในสวนย่อยได้ อย่างไรก็ตาม เป็นต้นไม้ที่สวยงามและเจริญเติบโตเร็วมากในสถานที่ที่เหมาะสม

ปาล์มน้ำพุออกผลเป็นทะลายคล้าย ๆ หมาก แต่ผลเล็กกว่าหมาก คือขนาดผลยาวรีประมาณขนาดนิ้วก้อยเท่านั้น ผลเมื่อสุกพร้อมจะนำไปขยายพันธุ์ได้จะเปลี่ยนสีจากเขียวเป็นเหลืองและเป็นสีส้มสดในที่สุด เปลือกนอกของผลเมื่อโดนผิวหนังอ่อน ๆ จะเป็นพิษทำให้คันจึงควรระวังไม่บีบให้น้ำจากผลถูกผิวหนังอ่อน ๆ หรือเข้าตา

หมายเหตุ: Carpentaria ไม่ควรสับสนกับ Carpenteria ซึ่งเป็นสกุลของไม้พุ่มในวงศ์ Hydrangeaceae มีถิ่นกำเนิดในแคลิฟอร์เนีย

 รูปประกอบ
# เต่าร้างยักษ์น่าน
เต่าร้างยักษ์น่าน    เป็นปาล์มชนิดที่ค้นพบเป็นแห่งแรกที่จังหวัดน่าน  เป็นไม้หายากและใกล้จะสูญพันธุ์ ชึ้นกระจัดกระจาย บนเทือกเขาหลวงพระบางระดับสูง บริเวณดอยภูคา จังหวัดน่าน เป็นปาล์มตระกูลเต่าร้าง  ใบมีลักษณะรูปรูปขนนกสองชั้น สีเขียวเข้มเป็นมัน  ลักษณะของใบย่อยคล้ายครีบหรือหางปลา เวลาลมพัดใบโบกสะบัดดูงดงามยิ่ง  มีกาบหุ้มคอยอดมาก เมื่อโตเต็มที่จะออกลูกจากด้านยอดลงมาหาโคนและลำต้นแม่ก็จะตาย  ลำต้นสูงใหญ่สูงได้ถึง 30 ฟุต  เป็นเต่าร้างลำต้นเดี่ยว ไม่แตกกอเหมือนเต่าร้างทั่วไป  เป็นไม้ต้องการแสงมาก แต่ก็สามารถปรับตัวให้เข้ากับบรรยาศภายในร่มที่มีแสงน้อยได้ จัดเป็นปาล์มชนิดหนึ่งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก

เป็นพืชที่หายากและใกล้สูญพันธุ์มากชนิดหนึ่ง ในประเทศไทยพบเพียงแห่งเดียวคือ ที่ดอยภูคา จังหวัดน่าน ในป่าดิบเขาที่มีความสูง 1,500-1,700 เมตร ที่มีเมฆหมอกปกคลุมตลอดทั้งปี และยังพบเป็นปริมาณมาก ส่วนในต่างประเทศพบได้ที่รัฐอัสสัม ประเทศอินเดียเต่าร้างยักษ์น่าน และเชื่อว่ายังมีเหลืออยู่บ้างในป่าดิบเขาของเทือกเขาหลวงพระบางในประเทศลาว

จัดเป็นพืชอีกชนิดหนึ่งที่มีกำเนิดมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ร่วมสมัยเดียวกับไดโนเสาร์ ที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบันดอยภูคา ป่าแห่งพันธุ์ไม้หายาก, คอลัมน์ "อุทยานแห่งชาติ" โดย จักรพันธุ์ กังวาฬ หน้า 142-156. นิตยสารสารคดีฉบับที่ื 172: มิถุนายน 2542