wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# แคว้นนาวาร์
นาวาร์ ,  นาบาร์รา  หรือ นาฟาร์โรอา  เป็นจังหวัดและแคว้นปกครองตนเองทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสเปน มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดต่อกับประเทศฝรั่งเศส ทิศตะวันออกติดต่อกับแคว้นอารากอน ทิศใต้ติดต่อกับแคว้นอารากอนและแคว้นลาริโอฆา ส่วนทางทิศตะวันตกติดต่อกับแคว้นประเทศบาสก์

 ประวัติ 
ในสมัยโรมัน ดินแดนที่เป็นแคว้นนาวาร์มีผู้อาศัยเป็นชาวบัสโกเนส (Vascones) ซึ่งเป็นชนเผ่าสมัยก่อนโรมันที่ตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณลาดเขาทิศใต้ของเทือกเขาพิเรนีส ชนเผ่านี้สามารถรักษาประเพณีและภาษาบาสก์ไว้ได้ภายใต้การปกครองจากกรุงโรม ตลอดจนในช่วงที่ชาววิซิกอทเข้ามามีอำนาจในคาบสมุทรไอบีเรีย ดินแดนนี้ก็ไม่เคยพ่ายแพ้อย่างราบคาบต่อผู้รุกรานเหล่านั้น ในปี ค.ศ. 778 กองทัพของชาวแฟรงก์ (กลุ่มชนเจอร์แมนิกที่เข้าไปมีอำนาจในดินแดนกอลหรือประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน) ก็ถูกชาวบาสก์เอาชนะได้ในยุทธการที่ช่องเขารอนเซสบาเยส

ในปี ค.ศ. 824 หัวหน้าเผ่าชนบาสก์ชื่อ เอเนโก อาริตซา (Eneko Aritza) ได้รับเลือกให้เป็นกษัตริย์แห่งปัมโปลนา นำไปสู่การจัดตั้งอาณาจักรของชาวบาสก์ซึ่งต่อไปจะมีชื่อเรียกว่าราชอาณาจักรนาวาร์, p. 140-141. อาณาจักรนี้มีความเจริญสูงสุดในรัชสมัยพระเจ้าซานโชที่ 3 โดยมีอาณาเขตครอบคลุมแคว้นนาวาร์ไปจนถึงดินแดนที่เป็นแคว้นประเทศบาสก์ แคว้นลาริโอฆา แคว้นกันตาเบรีย บางส่วนของแคว้นกัสติยาและเลออนและแคว้นอารากอนในปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม หลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ ดินแดนของอาณาจักรนี้ก็ถูกแบ่งแยกกันปกครองระหว่างโอรสของพระองค์ นาวาร์ไม่สามารถฟื้นฟูอำนาจทางการเมืองได้สมบูรณ์เหมือนเดิมอีกเลย 
แม้จะมีความสำคัญทางการค้าเพิ่มขึ้นเนื่องจากบรรดาพ่อค้าและผู้จาริกแสวงบุญได้หลั่งไหลเข้ามาในพื้นที่ตลอดเส้นทางเซนต์เจมส์

เมื่อปี ค.ศ. 1212 ซึ่งเป็นปีหลังจากที่ชาวมุสลิม (ซึ่งเคยปกครองดินแดนเกือบทั้งคาบสมุทรไอบีเรีย) ถูกผลักดันให้ไปอยู่ในเขตเล็ก ๆ ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของคาบสมุทร กองทัพนาวาร์ก็ได้เข้าไปมีส่วนร่วมในยุทธการที่ลัสนาบัสเดโตโลซา โดยรบร่วมกับกองทัพอาณาจักรของชาวสเปนอาณาจักรอื่น ๆ จนกระทั่งปี ค.ศ. 1515 นาวาร์ก็ถูกรวมเข้าเป็นหนึ่งเดียวกับราชบัลลังก์กัสติยาและได้รับสิทธิพิเศษบางประการ ส่วนพื้นที่เล็ก ๆ ของอาณาจักรทางทิศเหนือของเทือกเขาพิเรนีสถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสไปในที่สุด
# เรื่องวุ่น ๆ กับสาวใช้ไฮเทค
เรื่องวุ่น ๆ กับสาวใช้ไฮเทค เป็นการ์ตูนไทยแนวตลก-รัก-วิทยาศาสตร์ที่ลงเป็นรายปักษ์ ของ ITTO-CHAN (นามปากกา) และ MAYRI (Mayrina von Excel) (นามปากกา) ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร PEACH ซึ่งเป็นนิตยสารการ์ตูนแนวผู้หญิงของสำนักพิมพ์บงกช พับลิชชิ่ง ซึ่งปัจจุบันยังคงลงตีพิมพ์อยู่ข้อมูลของเรื่องวุ่น ๆ กับสาวใช้ไฮเทค  

 เนื้อเรื่อง 
เนื้อหาหลัก กล่าวถึงเรื่องราววุ่นๆของ"โย" เด็กหนุ่มมัธยมปลายที่ต้องมาใช้ชีวิตกับ"เกี๊ยว" หุ่นยนต์รูปแบบผู้หญิงที่ทำหน้าที่เสมือนแม่บ้าน ถูกสร้างโดย "ดร.เจ" ที่เป็นปู่ของตนเอง และ 2 พี่น้องเพื่อนบ้าน "ไอริน กับ รันดา"
# อำเภอขลุง
ขลุง เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดจันทบุรี คำว่า "ขลุง" หมายถึงพื้นที่ลุ่ม น้ำท่วมถึง เดิมชาวขลุงมีอาชีพทำนาและประมง ปัจจุบันมีการปลูกผลไม้อย่างเป็นล่ำเป็นสัน ตามตำนานเล่ากันว่าชาวพื้นเมืองมีเชื้อสายจาก "ชอง" มีภาษาพูดเป็นภาษาชองซึ่งแตกต่างจากภาษาเขมรและไทย 

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอขลุงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดจันทบุรี ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 26.45 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 756.038 ตารางกิโลเมตร หรือ 742,523.75 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโป่งน้ำร้อน
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบ่อไร่และอำเภอเขาสมิง (จังหวัดตราด)
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอแหลมงอบ (จังหวัดตราด) และอ่าวไทย
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอแหลมสิงห์ อำเภอเมืองจันทบุรี และอำเภอมะขาม

 ประวัติ 
สมัยรัชกาลที่ 5 ในช่วงปี พ.ศ. 2436 (ร.ศ. 112) สยามเกิดกรณีพิพาทกับฝรั่งเศสซึ่งทำให้ต้องเสียดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงไปโดยได้ตกลงทำสัญญาว่า ฝรั่งเศสจะยึดจันทบุรีไว้เป็นประกันนานถึง 11 ปีเศษ ในปี พ.ศ. 2440 (ร.ศ. 116) ได้มีการใช้พระราชบัญญัติปกครองท้องที่ คือจัดตั้งอำเภอ ตำบล และหมู่บ้านขึ้น ที่ทำงานของรัฐบาลในอำเภอเรียกว่า "ที่ว่าการอำเภอ" ซึ่งมีผลทำให้ขลุงจัดตั้งขึ้นเป็น อำเภอขลุง ในปี พ.ศ. 2441 (ร.ศ. 117) 

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอขลุงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 90 หมู่บ้าน  ได้แก่
1.ขลุง (Khlung)-7.ซึ้ง(Sueng)11 หมู่บ้าน2.บ่อ(Bo)10 หมู่บ้าน8.มาบไพ(Map Phai)6 หมู่บ้าน3.เกวียนหัก (Kwian Hak)10 หมู่บ้าน9.วังสรรพรส(Wang Sappharot)9 หมู่บ้าน4.ตะปอน (Tapon)6 หมู่บ้าน10.ตรอกนอง (Trok Nong)6 หมู่บ้าน5.บางชัน(Bang Chan)6 หมู่บ้าน11.ตกพรม(Tok Phrom)11 หมู่บ้าน6.วันยาว(Wan Yao)8 หมู่บ้าน12.บ่อเวฬุ [บ่อ-เวน] (Bo Wen)7 หมู่บ้าน 

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอขลุงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลเมืองขลุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขลุงทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลบ่อเวฬุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อเวฬุทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลเกวียนหัก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกวียนหักทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลบ่อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลตกพรม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตกพรมทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลวันยาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวันยาวทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลซึ้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลซึ้งทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลตะปอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะปอนทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลบางชัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางชันทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลมาบไพ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมาบไพทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลวังสรรพรส ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังสรรพรสทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลตรอกนอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตรอกนองทั้งตำบล

 ภูมิประเทศ 
สภาพพื้นที่ภูมิประเทศมีลักษณะเป็นรูปเรียวยาว มีทั้งส่วนที่เป็นภูเขา ที่ราบ และป่าชายเลน 
ภูเขา อยู่ในพื้นที่ตำบลบ่อเวฬุ ตำบลตรอกนอง มีลักษณะเป็นดอนสูง มีป่าและภูเขาอยู่ทั่วไป 
ที่ราบ อยู่ในพื้นที่ตำบลวังสรรพรส ตำบลมาบไพ ตำบลตะปอน ตำบลซึ้ง โดยที่ตำบลบางชันและตำบลบ่อติดชายฝั่งทะเล (อ่าวไทย) 
แม่น้ำ มีแม่น้ำที่สำคัญ คือ แม่น้ำเวฬุ ไหลจากทิศเหนือของอำเภอลงสู่ทะเลที่บ้านเกาะจิก ตำบลบางชัน นอกจากนี้ ยังมีคลองน้ำจืดไหลผ่านหลายตำบล เช่น คลองขลุง คลองซึ้ง คลองตะปอน คลองเกวียนหัก คลองตรอกนอง คลองมาบไพ คลองเขาอ่าง คลองมะกอก เป็นต้น
# อำเภอหนองหญ้าปล้อง
หนองหญ้าปล้อง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเพชรบุรี โดยเป็นอำเภอขนาดใหญ่ครอบคลุมพื้นที่ทางตอนเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด นับเป็น 1 ใน 2 อำเภอของจังหวัดที่มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศพม่า

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอหนองหญ้าปล้องมีอาณาเขตติดต่อกับเขตปกครองใกล้เคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านคาและอำเภอปากท่อ (จังหวัดราชบุรี)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเขาย้อยและอำเภอบ้านลาด
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอแก่งกระจาน 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับภาคตะนาวศรี (ประเทศพม่า)

 ประวัติ 
อำเภอหนองหญ้าปล้องเดิมมีฐานะเป็นกิ่งอำเภอเป็นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515 โดยการแยกพื้นที่การปกครองบางตำบลในอำเภอเขาย้อย และมีประกาศจากกระทรวงมหาดไทยจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองหญ้าปล้อง เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 โดยขึ้นอยู่กับการปกครองของอำเภอเขาย้อย ต่อมาจึงได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอหนองหญ้าปล้อง เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2533

 วันที่ 4 กรกฎาคม 2515 แยกพื้นที่ตำบลหนองหญ้าปล้อง ตำบลยางน้ำกลัดเหนือ และตำบลยางน้ำกลัดใต้ อำเภอเขาย้อย มาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองหญ้าปล้อง และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอเขาย้อย
 วันที่ 25 พฤศจิกายน 2523 ตั้งที่ทำการไปรษณีย์โทรเลขหนองหญ้าปล้อง ในท้องที่กิ่งอำเภอหนองหญ้าปล้อง อำเภอเขาย้อย
 วันที่ 31 สิงหาคม 2531 ตั้งตำบลท่าตะคร้อ แยกออกจากตำบลหนองหญ้าปล้อง
 วันที่ 21 พฤษภาคม 2533 ยกฐานะกิ่งอำเภอหนองหญ้าปล้อง อำเภอเขาย้อย ขึ้นเป็น อำเภอหนองหญ้าปล้อง

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอหนองหญ้าปล้องแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 31 หมู่บ้าน ได้แก่
ลำดับอักษรไทยอักษรโรมันจำนวนหมู่บ้านจำนวนประชากร(ธันวาคม 2565)1.หนองหญ้าปล้องNong Ya Plong2.ยางน้ำกลัดเหนือYang Nam Klat Nuea3.ยางน้ำกลัดใต้Yang Nam Klat Tai4.ท่าตะคร้อTha Takhro

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอหนองหญ้าปล้องประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหญ้าปล้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหญ้าปล้องทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลยางน้ำกลัดใต้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางน้ำกลัดเหนือและตำบลยางน้ำกลัดใต้ทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลท่าตะคร้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าตะคร้อทั้งตำบล
# อำเภอแก่งกระจาน
แก่งกระจาน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเพชรบุรี ซึ่งมีพื้นที่อาณาเขตมากที่สุดของจังหวัดเพชรบุรี และมีอุทยานที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยคือ อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของป่าตะวันตก มีเขาสูงสุดในอุทยานคือ เขางะงันนิยวกตอง สูง 1,507 เมตร ซึ่งเป็นเขาในป่าลึกคนเข้าถึงน้อย และค่อนข้างยากลำบากมากในการเดินทางขึ้นไป

 ประวัติ 
ท้องที่อำเภอแก่งกระจานเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอท่ายาง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองอำเภอท่ายาง ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอแก่งกระจาน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2530 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 7 มกราคม ปีถัดมา

และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอแก่งกระจาน อำเภอท่ายาง ขึ้นเป็น อำเภอแก่งกระจาน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2536 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 3 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน

 วันที่ 16 สิงหาคม 2520 ตั้งตำบลแก่งกระจาน แยกออกจากตำบลสองพี่น้อง
 วันที่ 28 มีนาคม 2521 ตั้งตำบลวังจันทร์ แยกออกจากตำบลวังไคร้
 วันที่ 7 มกราคม 2531 แยกพื้นที่ตำบลแก่งกระจาน ตำบลสองพี่น้อง และตำบลวังจันทร์ อำเภอท่ายาง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอแก่งกระจาน และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอท่ายาง
 วันที่ 27 ธันวาคม 2531 ตั้งตำบลป่าเด็ง แยกออกจากตำบลสองพี่น้อง
 วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2533 ตั้งที่ทำการไปรษณีย์โทรเลขแก่งกระจาน ในท้องที่กิ่งอำเภอแก่งกระจาน อำเภอท่ายาง
 วันที่ 29 ตุลาคม 2534 โอนพื้นที่หมู่ 10 บ้านห้วยไผ่ (ในขณะนั้น) ของตำบลกลัดหลวง อำเภอท่ายาง มาขึ้นกับตำบลสองพี่น้อง กิ่งอำเภอแก่งกระจาน
 วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2535 กำหนดเขตตำบลสองพี่น้อง กิ่งอำเภอแก่งกระจาน โดยตัดหมู่ที่ 10 เดิมของตำบลกลัดหลวง อำเภอท่ายาง มาขึ้นกับตำบลสองพี่น้อง กิ่งอำเภอแก่งกระจาน และกำหนดให้เป็นพื้นที่หมู่ 11 บ้านห้วยไผ่ ตำบลสองพี่น้อง กิ่งอำเภอแก่งกระจาน
 วันที่ 9 ตุลาคม 2535 ตั้งตำบลพุสวรรค์ แยกออกจากตำบลวังจันทร์
 วันที่ 17 กันยายน 2536 ตั้งตำบลห้วยแม่เพรียง แยกออกจากตำบลสองพี่น้อง
 วันที่ 3 พฤศจิกายน 2536 ยกฐานะกิ่งอำเภอแก่งกระจาน อำเภอท่ายาง ขึ้นเป็น อำเภอแก่งกระจาน

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอแก่งกระจานมีพื้นที่รับผิดชอบประมาณ 2,500.478 ตารางกิโลเมตรหรือประมาณ 1,562,799  ไร่ ซึ่งเป็นอำเภอที่มีพื้นที่มากที่สุดของจังหวัดเพชรบุรี โดยคิดเป็นร้อยละ 40 ของพื้นที่จังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองหญ้าปล้อง
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบ้านลาดและอำเภอท่ายาง
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอหัวหิน (จังหวัดประจวบคีรีขันธ์)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับภาคตะนาวศรี (ประเทศพม่า)

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอแก่งกระจานแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 52 หมู่บ้าน ได้แก่
ลำดับอักษรไทยอักษรโรมันจำนวนหมู่บ้านจำนวนประชากร(ธันวาคม 2565)1.แก่งกระจานKaeng Krachan2.สองพี่น้องSong Phi Nong3.วังจันทร์Wang Chan4.ป่าเด็งPa Deng5.พุสวรรค์Phu Sawan6.ห้วยแม่เพรียงHuai Mae Phriang

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอแก่งกระจานประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
 องค์การบริหารส่วนตำบลแก่งกระจาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก่งกระจานทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลสองพี่น้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสองพี่น้องทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังจันทร์ทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลป่าเด็ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าเด็งทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลพุสวรรค์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพุสวรรค์ทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยแม่เพรียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยแม่เพรียงทั้งตำบล
 อ้างอิง 

 
แก่งกระจาน
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–พม่า
# อาลแบร์ แฟร์
อาลแบร์ แฟร์  เกิดเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2481 ณ เมืองการ์กาซอน ประเทศฝรั่งเศส เขาเป็นหนึ่งในนักฟิสิกส์ที่ค้นพบปรากฏการณ์ความต้านทานแม่เหล็กอย่างใหญ่ (Giant magnetoresistive effect) อันเป็นผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงขนานใหญ่ในการสร้างฮาร์ดดิสก์ความจุระดับจิกะไบต์ ปัจจุบันเขาเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยปารี-ซูด ในออร์แซ และเป็นผู้อำนวยการวิทยาศาสตร์ของห้องวิจัยร่วมทางฟิสิกส์ (Unité mixte de physique) ระหว่างศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์แห่งชาติ (ฝรั่งเศส) กับกลุ่มเธเลส (Thales Group)  เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ในปี 2550 ร่วมกับเพเทอร์ กรืนแบร์ค นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน

 การศึกษา 
แฟร์จบจาก École normale supérieure ในกรุงปารีส ในปี 2505 เขาได้รับปริญญามหาบัณฑิตในปี 2506 จากมหาวิทยาลัยปารีส และปริญญาดุษฎีบัณฑิตในปี 2513 จากมหาวิทยาลัยปารี-ซูด

 งานวิจัย 
ในปี 2531 เขาได้ค้นพบปรากฏการณ์ความต้านทานแม่เหล็กอย่างใหญ่ (Giant magnetoresistive effect ชื่อย่อ GMR) ในชั้นที่ซ้อนกันของเหล็กและโครเมียม ซึ่งได้ถูกจดจำไว้ในฐานะเป็นการกำเนิดขึ้นของสปินทรอนิกส์ ทั้งนี้ ปรากฏการณ์ความต้านทานแม่เหล็กอย่างใหญ่ได้รับการค้นพบขึ้นต่างหากในช่วงเวลาเดียวกันโดยนักวิจัยชาวเยอรมัน ชื่อ เพเทอร์ กรืนแบร์ค จากศูนย์วิจัยยือลิช อนึ่ง อาลแบร์ แฟร์ ได้มีส่วนในงานวิจัยด้านสปินทรอนิกส์มาตั้งแต่ปี 2531 จนกระทั่งปัจจุบัน

 รางวัล 
 รางวัลระหว่างประเทศ สำหรับ วัสดุใหม่ ของ สมาคมฟิสิกส์อเมริกัน ปี 2537
 Grand prix de physique Jean Ricard of the French Physical Society ปี 2537 
 รางวัลสภาพแม่เหล็ก จาก สหภาพระหว่างประเทศ ของ ฟิสิกส์บริสุทธิ์ และ ประยุกต์ (IUPAP) ปี 2537 
 รางวัล ฮิวเล็ตต์-เพคคาร์ด ยูโรฟิสิกส์ โดย สมาคมฟิสิกส์ชาวยุโรป ปี 2540
 รางวัลเหรียญทอง จาก ศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์แห่งชาติ (ฝรั่งเศส) ปี 2546
 ได้รับเลือกให้เข้าสมาคมวิชาการวิทยาศาสตร์ฝรั่งเศส ในปี 2547
 รางวัล วูลฟ์ สาขาฟิสิกส์ ปี 2549/2550
 รางวัล ญี่ปุ่น ปี 2550
 รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์  ปี 2550 ร่วมกับเพเทอร์ กรืนแบร์ค "สำหรับการค้นพบปรากฏการณ์ความต้านทานแม่เหล็กอย่างใหญ่ ของพวกเขา"
# อุลตร้าแมนทาโร่
ยอดมนุษย์ อุลตร้าแมนทาโร่  เป็นทีวีซีรีส์ชุดที่ 5 ของทีวีซีรีส์อุลตร้าซีรีส์ โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับ "ฮิงาชิ โคทาโร่" นักมวยมืออาชีพที่สละชีวิตตัวเองช่วยเหลือเด็กจนเสียชีวิตจากการทำลายเมืองของสัตว์ประหลาด เจ้าแม่อุลตร้าได้มอบวิญญาณของอุลตร้าแมนทาโร่เพื่อคืนชีพให้กับ ฮิงาชิ โคทาโร่ ในที่สุด และมีอุปกรณ์แปลงร่างที่เรียกว่า "อุลตร้าแบดจ์" การแปลงร่างโคทาโร่จะดึงเข็มกลัดออกมาจากไหล่ซ้ายจรดหน้าผาก นำมาชูขึ้นเหนือหัวและตะโกนว่า "ทาโร่" โดยอุลตร้าแมนทาโร่นั้นเป็นลูกชายของเจ้าพ่ออุลตร้ากับเจ้าแม่อุลตร้า ส่วนสาเหตุที่อุลตร้าแมนทาโร่มีรูปร่างคล้ายกับอุลตร้าเซเว่นก็เพราะอุลตร้าเซเว่นเป็นลูกของพี่สาวเจ้าแม่อุลตร้านั่นเอง และอุลตร้าแมนทาโร่เองมักจะได้รับการฝึกฝนช่วยเหลือและรักษาจากพี่น้องอุลตร้าและพ่อแม่ของเค้าค่อนข้างบ่อย อุลตร้าแมนทาโร่ตอนเด็กยังปรากฏอยู่ในเรื่อง Ultraman Monogatari (Ultaman story) อุลตร้าแมนทาโร่ มีเวลาในการปราบสัตว์ประหลาดจากนอกโลกขนาดยักษ์ 4 นาที มีท่าไม้ตายชื่อ "อุลตร้าไดนาไมท์" ที่สามารถระเบิดร่างตัวเองใช้ฆ่าสัตว์ประหลาดได้ แต่สามารถรวมร่างกันใหม่หลังจากนั้น และโคทาโร่ยังได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของหน่วยกองกำลังพิทักษ์ในซีรีส์นี้ใช้ชื่อ ZAT (Zariba of All Terrestrial) มีจำนวนตอนทั้งหมด 53 ตอน

 ลักษณะสำคัญ 
อุลตร้าแมนทาโร่ ลักษณะโดยทั่วไปดูคล้ายอุลตร้าเซเว่น มีลำตัวสีแดงลวดลายเป็นสีเงิน มีหงอนขนาดใหญ่บนศีรษะของเขาเหนือหูทั้งสองข้าง และมีปุ่มพลังงานที่หน้าผาก อุลตร้าแมนทาโร่ไม่มีเกราะหนาบริเวณหน้าอก และหัวไหล่แบบเซเว่น แต่มีปุ่มคัลเลอร์ไทเมอร์กลางหน้าอก และปุ่มพลังงานสีทองขนาดเล็กเรียงเป็นระเบียบตามแนวแผงหน้าอกแทน

  ประวัติ 
อุลตร้าแมนทาโร่เป็นลูกชายแท้ๆของเจ้าพ่ออุลตร้าและเจ้าแม่อุลตร้า ได้รับเลือกให้เป็นผู้พิทักษ์โลกต่อจากอุลตร้าแมนเอช เพื่อฝึกฝนการเป็นนักสู้อุลตร้าแมนที่แท้จริง เจ้าแม่อุลตร้ามอบวิญญานของอุลตร้าแมนทาโร่ไว้ที่ฮิงาชิ โคทาโร่ ชายหนุ่มผู้สละชีวิตเด็กน้อยให้รอดพ้นจากการทำลายเมืองของสัตว์ประหลาด เมื่อภารกิจบนโลกเสร็จสิ้น อุลตร้าแมนทาโร่ได้รับการยอมรับจากพี่น้องอุลตร้าแมนให้เป็นนักสู้อุลตร้าที่สมบูรณ์ เป็นกำลังสำคัญของกองกำลังป้องกันอวกาศแห่งดาวอุลตร้านับแต่นั้นมา เมบิอุสที่มาประจำการบนโลกในเวลาต่อมาทาโร่ก็เป็นผู้ฝึกสอนเขาเช่นกัน
และในภาค อุลตร้ากาแล็คซี่แบทเทิ่ล ทาโร่ดำรงตำแหน่งเป็นอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนฝึกสอนนับรบอุลตร้า

 ข้อมูลจำเพาะ 
ความสูง : 53 เมตร
น้ำหนัก : 55,000 ตัน
อายุ : 12,000 ปี
ความเร็วในการบิน : 20 มัค
ความเร็วในการเคลื่อนที่ในน้ำ : 160 น็อต
พลังกระโดด : 600 เมตร
ดาวบ้านเกิด : ดาวอุลตร้า นครแห่งแสง เนบิวล่า M78
ตำแหน่ง : หัวหน้ากองกำลังย่อยของหน่วยพิทักษ์อวกาศ,อาจารย์ฝึกสอนวิชาการต่อสู้ของหน่วยพิทักษ์อวกาศ
อาวุธ&ท่าไม้ตาย : ลำแสงสโตเรี่ยม,อุลตร้าไดนาไมท์,คิงเบรชเล็ท,สวอลโลว์คิ๊ก,ชู้ตติ้งบีม,อุลตร้าฟรีช,บูลเลเซอร์ 
การป้องกัน : ทาโร่แบริเออร์
มาโลกครั้งแรก : ค.ศ 1973
อุปกรณ์การแปลงร่าง : อุลตร้าแบดจ์ (Ultra Badge)
ร่างมนุษย์ : ฮิงาชิ โคทาโร่ สมาชิกหน่วย ZAT

 รายชื่อตอน 
+ตอนที่ 1 : กำเนิดอุลตร้าคนที่ 6ตอนที่ 2 : ปะทะ 2 สัตว์ประหลาดตอนที่ 3 : เจ้าแม่อุลตร้ามาช่วยแล้วตอนที่ 4 : เต่ายักษ์ถล่มโตเกียวตอนที่ 5 : เต่ายักษ์ถล่มโตเกียวตอนจบ

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เพลงประกอบละคร
 เว็บไซด์Ultramanmonsterfiles
# อุลตร้าแมน A
ยอดมนุษย์ อุลตร้าแมนเอซ  เป็นทีวีซีรีส์ชุดที่ 4 ของทีวีซีรีส์อุลตร้าซีรีส์ โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับ "เซย์จิ โฮคุโตะ" และ "ยูโกะ มินามิ" ที่สละชีวิตตัวเอง เพื่อช่วยเหลือเด็ก ๆ จนเสียชีวิตจากการจู่โจมของสัตว์อสูรเวโรครอน ซึ่งเป็นแผนการร้ายของมนุษย์ต่างมิติ ยะพูล พี่น้องอุลตร้าจึงมอบวิญญานของอุลตร้าแมนเอช ผู้พิทักษ์จากดาวอุลตร้าไว้ที่พวกเขาทั้งสองเพื่อคืนชีวิตให้ โดยการแปลงร่างของทั้งสองจะเป็นการกระโดดตีลังกากลางอากาศ แล้วนำแหวน "อุลตร้าริง" ที่อยู่ที่นิ้วของทั้งสองคน ประสานกันกลางอากาศ เรียกว่า "อุลตร้าทัช" ในครึ่งเรื่องหลัง ยูโกะถูกเรียกตัวกลับดวงจันทร์ในฐานะเจ้าหญิง การแปลงร่างจะเปลี่ยนเป็นโฮคุโตะนำอุลตร้าริงที่สวมมือทั้งสองข้างชนกัน ยอดมนุษย์ อุลตร้าแมน เอซ มีเวลาในการต่อสู้ทั้งหมด 3 นาที ทั้งสองยังเป็นเจ้าหน้าที่ในหน่วยกองกำลังพิทักษ์ในซีรีส์นี้ใช้ชื่อ TAC (Terrible monster Attack Crew) มีจำนวนตอนทั้งหมด 52 ตอน

อุลตร้าแมน เอซ มีชื่อเรียกแรก ๆ ว่า อุลตร้า เอ (Ultra A) โดยย่อมาจากคำว่า เอซ (Ace) นั่นเอง 
สำหรับในประเทศไทยได้ลิขสิทธ์พากย์โดยไรท์พิคเจอร์นำทีมโดย นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์ หรือ น้าต๋อยเซมเบ้ แต่ต่อมาลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายกลายเป็นของไทก้า

 ลักษณะสำคัญ 
อุลตร้าแมนเอซ เป็นอุลตร้าแมนที่มีลักษณะแตกต่างจากพี่น้องอุลตร้าแมนคนอื่น ๆ มากที่สุด ตั้งแต่ลักษณะของใบหน้า ที่มีส่วนของศีรษะคล้ายสวมมงกุฎคาด มีส่วนของใบหูขนาดใหญ่มีรูวงกลมขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นที่ติดตั้งของปุ่มพลังงานกลางหน้าผาก ดวงตามีขอบดวงตาที่ชัดเจน ลวดลายบนลำตัวก็มีลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวด้วย ด้วยลักษณะที่แตกต่างจากพี่น้องอุลตร้าคนอื่นนี้เอง ทำให้อุลตร้าแมนเอชเป็นขวัญใจของแฟนอุลตร้าแมนมากมาย ไม่แพ้อุลตร้าแมนคนอื่น ๆ เลย นอกจากนี้เอซยังเป็นอุลตร้าแมนที่ได้รับการช่วยเหลือ และร่วมต่อสู้กับพี่น้องอุลตร้าคนอื่น ๆ มากที่สุด
เอซมีสไตล์การต่อสู้ที่เน้นวิชาลำแสง และ ถนัดการใช้อาวุธประเภทดาบ

  ประวัติ 
โฮคุโตะ เซย์จิ และมินามิ ยูโกะ สองหนุ่มสาวผู้กล้าหาญสละชีวิตตัวเอง เพื่อช่วยเหลือเด็ก ๆ จนเสียชีวิตจากการจู่โจมของสัตว์อสูรเวโรครอน พี่น้องอุลตร้าจึงมอบวิญญานของอุลตร้าแมนเอช ผู้พิทักษ์จากดาวอุลตร้าไว้ที่พวกเขาทั้งสอง เมื่อสัตว์อสูรของมนุษย์ดาวยะพูลอาละวาดเมื่อใด พวกเขาจะประสานแหวน อุลตร้าริง เพื่อแปลงร่างเป็นอุลตร้าแมนเอชมาต่อสู้ ภายหลัง มินามิ ยูโกะ ต้องกลับดวงจันทร์ในฐานะเจ้าหญิง จึงเหลือเพียง โฮคุโตะ เซย์จิ แปลงร่างเพียงตัวคนเดียว

 ข้อมูลจำเพาะ 
ความสูง : 40 เมตร
น้ำหนัก : 45,000 ตัน
อายุ : 15,000 ปี
ดาวบ้านเกิด : ดาวอุลตร้า นครแห่งแสง เนบิวล่า M78
ร่างมนุษย์ : โฮคุโตะ เซย์จิ และ มินามิ ยูโกะ สมาชิกหน่วย TAC
อุปกรณ์การแปลงร่าง : แหวนอุลตร้าริง (Ultra Ring)
มาโลกครั้งแรก : ค.ศ 1972
การป้องกัน : อุลตร้านีโอแบริเออร์
ความเร็วในการบิน : 20 มัค
ความเร็วในการเคลื่อนที่ในน้ำ : 80 น็อต
อาวุธ และท่าไม้ตาย : ลำแสงเมทาเลี่ยม , พั้นช์เลเซอร์ , แฟลชแฮนด์ , ไทเมอร์ช๊อต , อุลตร้ากิโยติน , สเปซ Q , เอซเบลด

 รายชื่อตอน
# อำเภอท่าสองยาง
ท่าสองยาง เป็นอำเภอในจังหวัดตาก ติดชายแดนประเทศพม่า ริมแม่น้ำเมย พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าเขาสูงตามแนวทิวเขาถนนธงชัย ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทยพื้นราบ ประกอบอาชีพทำไร่ ระยะทางจากอำเภอแม่สอดถึงอำเภอท่าสองยาง ประมาณ 84 กิโลเมตร รวมระยะทางจากตัวอำเภอเมืองตากถึงอำเภอท่าสองยางประมาณ 169 กิโลเมตร

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอท่าสองยางตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสบเมย (จังหวัดแม่ฮ่องสอน)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสบเมย (จังหวัดแม่ฮ่องสอน) และอำเภออมก๋อย (จังหวัดเชียงใหม่)
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอแม่ระมาด
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับรัฐกะเหรี่ยง (ประเทศพม่า)

 ประวัติ 
อำเภอท่าสองยางเดิมมีฐานะเป็น กิ่งอำเภอท่าสองยาง ขึ้นอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2491 ได้โอนมาขึ้นกับอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก และเมื่อปี พ.ศ. 2494 กิ่งอำเภอแม่ระมาด (ซึ่งขณะนั้นขึ้นกับอำเภอแม่สอดเช่นกัน) ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอ กิ่งอำเภอท่าสองยางจึงโอนไปขึ้นอยู่กับอำเภอแม่ระมาด และต่อมาจึงได้ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอท่าสองยาง เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 จนปัจจุบัน

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอท่าสองยางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 67 หมู่บ้าน ได้แก่
ลำดับอักษรไทยอักษรโรมันจำนวนประชากร(ธันวาคม 2565)1.ท่าสองยางTha Song Yang2.แม่ต้านMae Tan3.แม่สองMae Song4.แม่หละMae La5.แม่วะหลวงMae Wa Luang6.แม่อุสุMae Usu

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอท่าสองยางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลแม่ต้าน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแม่ต้าน
 องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสองยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าสองยางทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ต้าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ต้าน (นอกเขตเทศบาลตำบลแม่ต้าน)
 องค์การบริหารส่วนตำบลแม่สอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่สองทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลแม่หละ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่หละทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลแม่วะหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่วะหลวงทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลแม่อุสุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่อุสุทั้งตำบล
# ภาษาแอราเมอิกใหม่โบห์ตัน
ภาษาแอราเมอิกใหม่โบห์ตัน เป็นภาษาแอราเมอิกหรือภาษาซีเรียคยุคใหม่ เริ่มแรกใช้พูดในที่ราบโบห์ตัน จังหวัดเซอร์นัก (Şırnak) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี แต่ปัจจุบันส่วนใหญ่ใช้พูดในจอร์เจีย 
 
ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 1 มีผู้พูดภาษานี้ 30,000 คน ในที่ราบโบห์ตัน ส่วนใหญ่เป็นชาวคริสต์นิกายอัสซีเรียที่ใช้สำเนียงเหนือของภาษาแอราเมอิกใหม่คัลเดีย แต่มีลักษณะอนุรักษนิยมมากกว่าสำเนียงมาตรฐานอัลควอช ความสับสนอลหม่านในตุรกีตะวันออกหลังสงคราม ทำให้ชาวคริสต์ต้องอพยพออกไป ชาวคริสต์ในโบห์ตันอพยพไปอยู่ในจอร์เจียที่ห่างออกไป 530 กม. ผู้พูดภาษานี้ส่วนใหญ่อายุมากกว่า 60 ปี ชนรุ่นใหม่ใช้ภาษารัสเซียหรือภาษาจอร์เจียแทน

แอราเมอิกใหม่โบห์ตัน
# ภาษาซูริท
ภาษาซูริท หรือ ภาษาแอราเมอิกใหม่แคลเดีย เป็นภาษาแอราเมอิกตะวันออกหรือภาษาซีรีแอก ยุคใหม่ต่างจากภาษาแคลเดียที่เป็นภาษาแอราเมอิกยุคเก่าที่ใช้พูดใสมัยราชวงศ์แคลเดียแห่งบาบิโลน เริ่มแรกใช้พูดในที่ราบโมซุลทางตอนเหนือของอิรัก ผู้พูดภาษานี้ส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกแคลเดีย 

 จุดกำเนิด ประวัติ และการใช้ในปัจจุบัน 

เริ่มแรกภาษานี้ใช้พูดในอิรักและอาเซอร์ไบจานโดยชาวคริสต์และชาวยิวจะใช้สำเนียงต่างกัน สำเนียงของชาวคริสต์จะได้รับอิทธิพลจากภาษาซีรีแอกที่เป็นภาษาทางศาสนาและมักจะถูกเรียกว่า  Soureth หรือ Syriac ในภาษาอาหรับแบบอิรักเรียกภาษาแอราเมอิกใหม่แคลเดียว่า فلّيحي, หรือ Fallîħî 

ภาษานี้เป็นภาษาในที่ราบโมซุลและเคอร์ดิสถานของอิรักในพุทธศตวรรษที่ 21 ชาวคริสต์ในบริเวณนี้นับถือนิกายอัสซีเรียตะวันออก เมื่อเกิดความแตกแยกขึ้นภายในนิกาย ชาวคริสต์ในบริเวณนี้เลือกติดต่อกับนิกายโรมันคาทอลิกและกลายเป็นนิกายคาทอลิกแคลเดีย ผู้พูดภาษานี้จะเข้าใจสำเนียงตะวันตกของภาษาแอราเมอิกใหม่อัสซีเรียและและภาษาลิซานา เดนี ของชาวยิวได้ ภาษานี้เขียนด้วยอักษรซีรีแอก แบบ Madenhaya ซึ่งเป็นแบบเดียวกับที่ใช้เขียนภาษาซีรีแอกคลาสสิก

ซูริท
# ลาร์รี่ บาตาน
ลาร์รี่ บาร์ตาน หรือ เฟเดอริโก ลอเรนโซ่ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2471 ที่ เมืองอบูเกย์ จังหวัดบาตาน สถิติการชก 49 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 3) เสมอ 8 แพ้ 8 
 ประวัติ 
บาร์ตานขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2493 ชนะคะแนน สตาร์ นาเวน จากนั้น ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493 ชนะคะแนน แทนนี แคมโป ได้แชมป์มาครอง ต่อมาได้ชิงแชมป์ภาคตะวันออกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ชนะคะแนน ผล พระประแดง ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น บาร์ตานขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ รวมทั้ง ชนะคะแนน เลโอ เอสปีโนซา เมื่อ พ.ศ. 2494 และชนะคะแนน โบนี่ เอสปิโนซา เมื่อ พ.ศ. 2495 ต่อมา ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 ชนะคะแนน สปีดี้ คาบาเนลลา ได้แชมป์มาครอง ในปีเดียวกันนั้น บาร์ตานชกชนะคะแนน จำเริญ ทรงกิตรัตน์ที่ ฟิลิปปินส์ชายพจน์. มวยดังไทยแลนด์ในอดีต: "จิ้งเหลนไฟ" จำเริญ ทรงกิตรัตน์. นิตยสารมวยโลก. เล่มที่ 837. กันยายน 2543.ระบุว่า บาตานป้องกันตำแหน่งหรือชิงกับ ชนะคะแนน จำเริญ ทรงกิตรัตน์ เมื่อ 28 ก.ค. 2495 แต่ไม่มีบันทึกใน Bocrec.com ต่อมา บาร์ตานได้ชิงแชมป์ OPBF ที่ว่างในรุ่นเฟเธอร์เวท ชนะคะแนน อากิโยชิ อากานูมะ เมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ที่ ญี่ปุ่น ป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2496 แพ้น็อค ชิเกจิ กาเนโกะ ยก 4 ที่ ญี่ปุ่น บาร์ตานขึ้นชิงแชมป์เป็นการแก้มือกับกาเนโกะอีกครั้งเมื่อ 28 มกราคม พ.ศ. 2497 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อคไปอีกในยกที่ 5 

บาร์ตานยังคงขึ้นชกมวยสากลอย่างต่อเนื่อง และเคยไปชกชนะที่สหรัฐถึงสามครั้งใน พ.ศ. 2499 – 2500 บาร์ตานได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทอีกครั้งเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2500 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนลีโอ เอสปีโนซา ไม่ได้แชมป์ บาร์ตานชกมวยสากลจนถึง พ.ศ. 2505 แต่ไม่มีโอกาสชิงแชมป์ใดๆอีก เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2505 ชนะคะแนน คิด โมจีกา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นก็แขวนนวมไป

 เกียรติประวัติ 
 แชมป์ภาคตะวันออกรุ่นเฟเธอร์เวท
 ชิง 2 ธันวาคม 2493 ชนะคะแนน ผล พระประแดง ที่ ฟิลิปปินส์
 แชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวท 
 ชิง 11 พฤศจิกายน 2495 ชนะคะแนน อากิโยชิ อากานูมะ ที่ โอซากะ
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 มกราคม 2496  ชนะคะแนน อากิโยชิ อากานูมะ ที่ โตเกียว
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 20 พฤษภาคม 2496 ชนะคะแนน กาเบรียล อิลอร์เด ที่ ฟิลิปปินส์
 เสียแชมป์, 6 ธันวาคม 2496 แพ้น็อค ชิเงจิ คาเนโกะ ยก 4 ที่ โอซากะ
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวท แพ้น็อค ชิเงจิ คาเนโกะ ยก 5 ที่ โตเกียว
# ประชาธิปก (เครื่องบิน)
เครื่องบินประชาธิปก หรือ เครื่องบินขับไล่แบบ 5 (บ.ข.5) เป็นเครื่องบินขับไล่ที่ออกแบบโดยพันโทหลวงเนรมิตไพชยนต์ (เซี้ยง ศุษิลวรณ์) ผู้บังคับฝูงโรงงานอากาศยานที่ 3 กรมอากาศยาน เมื่อ พ.ศ. 2472  สร้างโดยกองโรงงานกรมอากาศยาน เครื่องต้นแบบใช้ชื่อว่า "เครื่องบินทดลอง 2 ที่นั่ง" (บ.ทล.) ใช้เครื่องยนต์เคอร์ติส 435 แรงม้า  ต่อมาได้ใช้ชื่อว่า "ประชาธิปก" ตามพระนามของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว นับเป็นเครื่องบินรบแบบที่สองที่ออกแบบและสร้างขึ้นโดยคนไทย ถูกใช้ในการทดสอบเปรียบเทียบกับเครื่องบิน  รุ่น C.1 ซึ่งผลมีสมรรถนะไม่แตกต่างกัน

 ประจำการ 

 กรมอากาศยานกองทัพอากาศทหารบกสยาม

 คุณลักษณะ (เครื่องบินขับไล่ประชาธิปกแบบ 5)