# แอ็กตอร์ แบร์ลีโยซ
แอ็กตอร์ แบร์ลีโยซ (,) เป็นคีตกวี นักเขียน และนักวิจารณ์ชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1803 ที่เมืองลาโกตแซ็งต็องเดร จังหวัดอีแซร์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1869 ที่กรุงปารีส

เขาเป็นหนึ่งในคีตกวีคนสำคัญในยุคโรแมนติกของทวีปยุโรป

 ประวัติ 
 ช่วงแรกของชีวิต 
เขาสนใจวิถีชีวิตของชาวปารีสมาตั้งแต่เริ่มแรก ในช่วงสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง ซึ่งมีการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมครั้งใหญ่และมีนักปรัชญาเกิดขึ้นจำนวนมาก

ในปี ค.ศ. 1823 เขาได้ศึกษาการประพันธ์เพลงที่วิทยาลัยดนตรีและนาฏศิลป์ชั้นสูงแห่งชาติ ณ กรุงปารีส ร่วมกับฌ็อง-ฟร็องซัว เลอ ซุเออร์ คีตกวีประจำสถาบันซึ่งมีรูปแบบอลังการ และได้รอดจากอุปสรรคในยุคต่าง ๆ มาได้ รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองต่าง ๆ ตั้งแต่การปฏิวัติฝรั่งเศส จนกระทั่งการฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ 

เขาได้พบคาร์ล มารีอา ฟอน เวเบอร์ (ซึ่งต่อมาได้ใช้เทคนิคของเวเบอร์ในการประพันธ์ แซ็งฟอนี ฟ็องตัสติก) และได้ประพันธ์ Messe solennelle ในปี ค.ศ. 1824

ถึงแม้เขาหัดเล่นดนตรีเอง โดยหัดเล่นกีตาร์และปี่แตร และแม้ว่าเขาจะไม่ประสบผลสำเร็จในการประกวดดนตรีที่กรุงโรม ในปี ค.ศ. 1826 เขาก็ได้เข้าศึกษาดนตรีที่วิทยาลัยดนตรี (ผู้อำนวยการในสมัยนั้นได้แก่ลุยจิ เชรูบินิ) และได้เรียนกับปรมาจารย์อันทอน ไรคา ที่สอนเขาเกี่ยวกันฟิวก์และเคาน์เตอร์พ้อยท์ รวมทั้งเรียนการเรียบเรียงเสียงประสานกับเลอซุเออร์ด้วย

ในปี ค.ศ. 1827 เขาเข้ารอบการประกวดดนตรีที่กรุงโรม แต่บทเพลงคันทาทา ของเขาที่มีชื่อว่า ลามอร์ดอร์เฟ ได้รับการตัดสินจากคณะกรรมการว่าไม่สามารถจะเอามาบรรเลงจริง ๆ ได้ ในระหว่างการแสดงละครเวทีเรื่องแฮมเล็ต เขาได้อ่านงานของวิลเลียม เชกสเปียร์ และตกหลุมรักแฮเรียต นักแสดงสาวชาวไอริชที่แสดงในละครเรื่องแฮมเล็ต ซึ่งต่อมาเขาได้สมรสกับเธอในปี ค.ศ. 1833

เขาค้นพบวรรณกรรมของเกอเทอ เรื่องเฟาสท์ ซึ่งต่อมาเขาได้ประพันธ์เพลงจากการแปลของเจราร์ด เดอ แนร์วาล ชื่อว่าแปดฉากจากเรื่องเฟาสท์ (ค.ศ. 1828) และอุปรากรโศกนาฏกรรมเรื่อง คำสาปของเฟาสท์ ในปี ค.ศ. 1843

เขารู้สึกประทับใจเป็นอย่างมาก เมื่อวิทยาลัยดนตรีและนาฏศิลป์ชั้นสูงแห่งชาติ ณ กรุงปารีส ภายใต้การอำนวยการของฟร็องซัว-อ็องตวน อาเบอแน็กได้จัดแสดงซิมโฟนีทุกบทของเบโธเฟน ในปี ค.ศ. 1828

 แซ็งฟอนีฟ็องตัสติก 

 การเดินทาง การเป็นนักเขียนนักวิจารณ์ และอุปรากร 

 เลทรัวย็อง 

 ผลงาน 
 บทวิเคราะห์ 

 ผลงานที่ไม่ได้รับการตอบรับที่ดีจากชาวฝรั่งเศส 

 งานเขียน 
 Grand traité d'instrumentation et d'orchestration moderne (1860) ;
 Mémoires, éditions Fayard ;
 Correspondance générale, éditions Fayard ;
 Les soirées de l'orchestre, (1852) ;
 Le voyage musical en Allemagne et en Italie ;
 À travers champs ; 
 Les Grotesques de la musique ;
 Cauchemars et passion ; 
 Son œuvre critique est actuellement regroupée et rééditée : Critique musicale, sous la dir. de H. Robert Cohen et d'Yves Gérard, Paris : Buchet-Chastel, 1997- , en cours (4 vol. parus). 

 งานเพลง 

รายชื่อผลงานทั้งหมดได้ถูกตีพิมพ์โดย D. Kern Holoman ในแค็ตตาล็อกของเขา : 
Dallas Kern Holoman, Catalogue of the Works of Hector Berlioz, Cassel : Bärenreiter, 1987. 

 สำหรับวงดุริยางค์ 
 Ouvertures : Le roi Lear, Carnaval romain, Le corsaire, Waverley, Rob Roy ;
 la Symphonie fantastique op. 14 « Épisode de la vie d'un artiste » (1830) ;
 Harold en Italie, symphonie à programme avec alto principal (1834) ;
 Roméo et Juliette, pour mezzo-soprano, ténor, basse, chœur et orchestre (1839) ;
 la Grande symphonie funèbre et triomphale (1840) ; 
 Rêverie et caprice, pour violon et orchestre (1841).

 อุปรากร 
 Les francs-juges (1826 - 1833, partition incomplète) ; 
 Benvenuto Cellini (1834 - 1837) ; 
 La nonne sanglante (1841 - 1847, œuvre inachevée) ;
 Les Troyens (1856-1858) ; 
 Béatrice et Bénédict (1860-1862). 

 บทเพลงขับร้องประสานเสียง 
 La Messe solennelle (1824, retrouvée en 1992 alors que Berlioz prétendait qu'il l'avait détruite) ; 
 Lélio ou le retour à la vie, op. 14b (1827) ; 
 Grand requiem ou Grande messe des morts  (1837) ; 
 La damnation de Faust, légende dramatique (1846) ;
 Te Deum (1849 - 1855) ; 
 L'enfance du Christ, trilogie sacrée (1850 - 1854) ; 
 La Mort d'Orphée ;
 Le 5 mai ;
 Le ballet des ombres ;
 Tristia ;
 Herminie, cantate ;
 La mort de Cléopâtre ; 
 Les nuits d'été.

 ผลงานที่ได้รับการบันทึกเสียง 
 เซอร์ คอลิน เดวิส 

 ตัวอย่างผลงานที่ได้รับการบันทึกเสียง 
 La Symphonie fantastique, Orchestre symphonique de San Francisco ou Orchestre philharmonique de Vienne, dirigé par Pierre Monteux ;
 la Symphonie fantastique, Orchestre du Concertgebouw d'Amsterdam dirigé par Colin Davis ;
 la Symphonie fantastique, Orchestre symphonique de Boston dirigé par Charles Münch ;
 la Symphonie fantastique, Orchestre philharmonique de New York dirigé par Dimitri Mitopoulos ;
 la Symphonie fantastique, Orchestre symphonique de Detroit  dirigé par Paul Paray ;
 Te Deum, Orchestre symphonique de Londres dirigé par Claudio Abbado ; 
 Les Nuits d'été, Régine Crespin, Orchestre de la Suisse Romande dirigé par Ernest Ansermet ;
 Benvenuto Cellini, Chœur de Covent Garden, Orchestre symphonique de la BBC dirigé par Colin Davis ;
 Benvenuto Cellini, Chœur de Radio-France, Orchestre National de France dirigé par John Nelson (premier enregistrement de la version originale dite Paris I) ; 
 Les Troyens, Chœur et Orchestre de Covent Garden, direction Colin Davis (premier enregistrement mondial de l'œuvre) ;
 Ouvertures : Carnaval romain, Le corsaire, Les francs-juges, Le Roi Lear, Waverley, Orchestre symphonique de Londres, dir. Colin Davis ;
 Messe Solennelle. Choeur et  Orchestre de la Philharmonie Nationale de Cracovie, direction Jean-Paul Penin. Premier enregistrement mondial, Radio-France / France Télévision, 5 octobre 1993. 
 Harold en Italie, William Primrose , Orchestre philharmonique royal, dirigé par sir Thomas Beecham ;
 Roméo et Juliette , Chœur du conservatoire de Nouvelle-Angleterre, Orchestre symphonique de Boston, direction Seiji Ozawa ;
 Grand requiem, Orchestre de la radio de Bavière dirigé par Charles Münch ; 
 Grande symphonie funèbre et triomphale, Orchestre de la BBC dirigé par Colin Davis ;
 La Damnation de Faust, chœur et Orchestre symphonique de Londres, dir. Colin Davis ;
 L'enfance du Christ, chœurs John Alldis, Orchestre symphonique de Londres dirigé par Colin Davis.

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Publication de l'ADPF 
 "Les Premières armes du jeune Berlioz" : la Messe Solennelle
 Association Nationale Hector Berlioz
 Musée Hector Berlioz

 หนังสือชีวประวัติ 
 Hector Berlioz, Mémoires, Flammarion; (première édition: 1991) ISBN 2-08-212539-4
 David Cairns, Berlioz, éditions Fayard (1991) ;
 Claude Ballif, Berlioz, collection "Solfèges" au Seuil ; 
 Dictionnaire Berlioz, sous la dir. de Pierre Citron et de Cécile Reynaud, Paris, Fayard, 2003 ; 
 Berlioz, la voix du romantisme, catalogue d'exposition à la Bibliothèque nationale de France, 2003-2004, Paris, BnF / Fayard, 2003.