wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# .bv
.bv เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับเกาะบูเว ทะเบียนชื่อโดเมนและผู้สนับสนุนคือ Norid แต่  ไม่เปิดให้ลงทะเบียน  จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1997 และจัดให้อยู่ภายใต้ทะเบียน  ของ Norid

ประวัติ
เกาะบูเวเป็นเกาะภูเขาไฟที่ไม่มีผู้อยู่อาศัยในมหาวมุทรแอตแลนติกใต้ นอร์เวย์เข้าอ้างสิทธิ์ใน ค.ศ. 1927 โดเมนได้รับการจัดสรรเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1997 ในเวลาเดียวกันที่  ได้รับการจัดสรรให้กับสฟาลบาร์และยานไมเอน การจัดสรรเกิดขึ้นเนื่องจากองค์การกำหนดหมายเลขอินเทอร์เน็ต (IANA) จัดสรรโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศให้แก่พื้นที่ทั้งหมดที่มีรหัส ISO 3166 ซึ่งเกาะบูเวถูกจัดให้อยู่ใน
# .gb
.gb เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ สหราชอาณาจักร แต่ไม่ได้นำมาใช้ และสหราชอาณาจักรใช้โดเมน .uk แทน

โดเมนนี้ปรากฏกับ RFC 920 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1984 ซึ่งกำหนดการสร้าง ccTLD แบบทั่วไป โดยใช้รหัสประเทศที่ได้มาจากรหัสสองตัวอักษรที่สอดคล้องกันตามรายการ ISO 3166-1 อย่างไรก็ตาม โดเมน .uk ถูกสร้างแยกต่างหากไม่กี่เดือนก่อนรวบรวมรายการนี้ ทำให้ .gb ไม่ได้ใช้งานแพร่หลาย และไม่สามารถจดทะเบียนภายใต้โดเมนนี้ได้อีกต่อไป

ณ ค.ศ. 2024 มีโดเมนย่อยอย่างน้อย 3 โดเมนที่ยังใช้ผ่าน DNS (แม้ว่าไม่มีอันใเทำหน้าที่เป็นเว็บไซต์): hermes.dra.hmg.gb, delos.dra.hmg.gb และ dfhnet.dra.hmg.gb เดิมถือครองโดย Defence Research Agency, ซึ่งกลายเป็น Defence Evaluation and Research Agency ใน ค.ศ. 1995 และแยกออกเป็น QinetiQ และ Defence Science and Technology Laboratory ใน ค.ศ. 2001 เว็บไซต์เหล่านี้ยกเลิกการใช้งานหลังจากนั้นช่วงหนึ่ง
# .dd
.dd เป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) ที่กำหนดไว้ให้สำหรับสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (เยอรมนีตะวันออก) ซึ่งมีฐานจากรหัส ISO 3166-1 alpha-2 อักษรย่อมาจากชื่อประเทศในภาษาเยอรมันว่า  ตามนโยบายข้อตกลงขององค์การกำหนดหมายเลขอินเทอร์เน็ต มีการมอบให้ .dd เป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศของเยอรมนีตะวันออก แต่กลับไม่เคยมีการเปิดใช้งานแต่อย่างใด ทำให้ไม่มีการเพิ่ม .dd ลงใน root nameserver จุดประสงค์เดิมคือการใช้งานเฉพาะภายในเครือข่ายแยกระหว่างมหาวิทยาลัยเยนาและเดรสเดินInformation site about .dd in German

หลังการรวมประเทศเยอรมนี ประเทศเยอรมนีตะวันออกกลางเป้นส่วนหนึ่งของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตก) ที่ใช้โดเมน .de ทำให้มีการถอนรหัส ISO 3166-1 "DD" ใน ค.ศ. 1990.Changes in ISO 3166-1 (annotated summary of RIPE documents)
# รถถังเบาเอ็ม2
ประเทศผู้ผลิต สหรัฐอเมริกา
 ปีที่ใช้งาน 1935
 เจ้าหน้าที่ 4 นาย
 หน้ก 8,528 กิโลกรัม/ 8.39 ต้น
 ยาว 4.14 เมตร
 สูง 2.36 เมตร
 กว้าง 2.39 เมตร
 เกราะหนาที่สุด 16 มม./0.63 นิ้ว
 เครื่องยนต์ คอนติเนลต้ล ดับลิว-670 7 กระบอกสูบ  ให้กำลัง 250 แรงม้า 
 ความเร็ว 72.4 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 รัศมีทำการ 161 กิโลเมตร
 อาวุธ
 อาวุธหลัก ปืน ขนาด 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว
 อาวุธรอง ปืนกลขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 3 กระบอก
# .su
.su เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ สหภาพโซเวียต 

ก่อนหน้านี้องค์การกำหนดหมายเลขอินเทอร์เน็ต (IANA) ได้เคยระบุว่าเป็นโดเมนระดับบนสุดที่เลิกใช้แล้ว.su Domain Delegation Data (2008), IANA แต่ในปัจจุบันได้เปลี่ยนสถานะเป็นใช้งานได้ตามปกติ และยังมีการรับจดทะเบียนโดเมนเนมใหม่ใน .su อยู่Back in the USSR: Soviet Internet domain name resists death, Mansur Mirovalev, writing for Associated Press, 18 April 2008 แม้ .su จะไม่เป็นที่นิยมนักเมื่อเทียบกับ .ru ที่เป็นโดเมนตามรหัสประเทศรัสเซียในปัจจุบัน
# มณฑลชิงไห่
มณฑลชิงไห่  เป็นมณฑลหนึ่งในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นมณฑลที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 และมีจำนวนประชากรน้อยที่สุดเป็นอันดับ 3 มีเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุด คือ ซีหนิง

มณฑลชิงไห่มีชื่อย่อ คือ ชิง (青) คำว่า "ชิงไห่" แปลว่าทะเลสีเขียว ซึ่งเป็นชื่อของทะเลสาบชิงไห่ทะเลสาบน้ำเค็มที่ใหญ่ที่สุดของจีนที่อยู่ในเขตมณฑลนี้ มีเนื้อที่ทั้งหมดรวม 721,000 ตารางกิโลเมตร

 ภูมิศาสตร์ 
มณฑลชิงไห่มีพื้นที่ติดต่อดังนี้ 
 ทิศเหนือ ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ และมณฑลกานซู่ ประเทศจีน 
 ทิศใต้ ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองทิเบต และมณฑลเสฉวน ประเทศจีน
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับ มณฑลกานซู่ ประเทศจีน
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ และเขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน 

พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในส่วนของ "หลังคาโลก" (ที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต)  อยู่เหนือระดับน้ำทะเลราว 1,650-6,860 เมตร  พื้นที่เป็น เขาสูง ทะเลสาบ  ทุ่งหญ้าและทะเลทราย

เป็นสภาพอากาศแบบภาค พื้นทวีป มีฤดูหนาวยาวนาน แต่ไม่หนาวมาก ฤดูร้อนสั้นและเย็นสบาย  อุณหภูมิระหว่างท้องที่ต่าง ๆ แตกต่างกันมาก ทรัพยากร แร่ธาตุที่ค้นพบปริมาณ สะสมแล้วมี 105 ชนิด ในนั้น 50 ชนิดติดอันดับ 1 ใน 10 ของประเทศ ได้แก่ โปแตสเซียม โซเดียม แมกนีเซียม

 ประชากร 
ประชากร 5,390,000 (อันดับที่ 30) ความหนาแน่น 7.48/ก.ม.² จีดีพี 46.57 พันล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่ 29) ต่อประชากร 8640 ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น

 เศรษฐกิจ 
การเติบโตในภาคอุตสาหกรรม  คิดเป็น 17.1% เกษตรกรรม พื้นที่เพาะปลูกลดลง 12.9%
# รถถังคลีเมนต์ โวโรชีลอฟ
รถถังคลีเมนต์ โวโรชีลอฟ(เควี) เป็นตระกูลรถถังหนักของโซเวียต ชื่อนี้มาจากผู้ตรวจการประชาชนเพื่อการป้องกันและนักการเมืองโซเวียต
คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ และถูกใช้โดยกองทัพแดง(Red Army)

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2  ตระกูลเควีได้เป็นที่รู้จักกันจากการป้องกันด้วยเกราะหนักในช่วงแรกของสงคราม โดยเฉพาะในช่วงปีแรกของการรุกรานสหภาพโซเวียตของเยอรมัน ในบางสถานการณ์ แม้แต่เพียงเควี-1 หรือ เควี-2 ที่ได้รับการสนับสนุนจากทหารราบก็สามารถสกัดกั้นกองทัพเยอรมันขนาดใหญ่ได้ รถถังเยอรมันในช่วงเวลานั้นไม่ค่อยจะได้เผชิญหน้ากับเควีเพราะอาวุธของพวกเขานั้นค่อนข้างแย่เกินกว่าจะจัดการกับ "รัสซีเชอร์ คอลอส"(KV-2)-"รัสเซียน คอโลซัส"(KV-1)

รถถังเควีได้รับการติดตั้งอาวุธด้วยปืนขนาด 3.7 ซ.ม. เคดัมบิวเค 36 และปืนฮาววิตเซอร์  ลำกล้องสั้นของปืนขนาด 7.5 ซม. เคดัมบิวเค 37, ตามลำดับ ที่ได้เอามาจากรถถังพันเซอร์ 3 และพันเซอร์ 4 ของกองทัพเยอรมันที่เข้ารุกราน จนกระทั่งปืนที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นได้ถูกพัฒนาขึ้นโดยเยอรมัน รถถังเควี-1 นั้นสามารถต้านทานกับอาวุธเยอรมันได้เกือบทุกชนิดยกเว้นเพียงปืนฟลัค 8.8 ซม.

ก่อนหน้าที่ปฏิบัติการบาร์บารอสซ่า รถถังประมาณ 500 ถึง 22,000 คันที่อยู่ในประจำการโซเวียตล้วนเป็นประเภทเควี-1 เมื่อสงครามได้คืบหน้า ก็เห็นได้ชัดเจนว่ามีความรู้สึกเพียงเล็กน้อยว่าการผลิตรถถังเควีนั้นค่อนข้างราคาแพง เมื่อรถถังขนาดกลาง ที-34 ทำงานได้ดีขึ้น(หรืออย่างน้อยก็เท่าเทียมกัน) ในทุกๆด้าน ในความเป็นจริงที่ว่าข้อได้เปรียบเพียงอย่างเดียวที่มีในรถถัง ที-34/76 คือป้อมปืนขนาดใหญ่ที่สามคนจะเข้าไปประจำตำแหน่งในนั้นได้ ต่อมาในสงคราม รถถังตระกูลเควีได้กลายเป็นฐานสำหรับการพัฒนารถถังตระกูลไอเอส(โยซิฟ สตาลิน) และปืนใหญ่อัตตาจร

 เควี-1 
 ข้อมูลจำเพาะ 
ยาว 6.68 เมตร
สูง 2.71 เมตร
กว้าง 3.32 เมตร
เกราะหนาที่สุด 75 มม./2.95 นิ้ว
เครื่องยนต์ วี2เค  กระบอกสูบ วี 12 ให้กำลัง 550 แรงม้า 
ความเร็ว 35 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 150 กิโลเมตร
อาวุธ
อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 76.2 มม.
อาวุธรอง ปืนกลขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว จำนวน 4 กระบอก

 เควี-2 

เควี-2 หรือ คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ-2 เป็นรถถังที่ผลิตโดยสหภาพโซเวียต ใช้งานปี ค.ศ. 1940

 ข้อมูลจำเพาะ 
 เจ้าหน้าที่ 6 นาย (ผู้บัญชาการ/พลปืน/พลขับ/พลบรรจุ 2 นาย/พลปืนกลด้านหน้ารถ)
 หน้ก 53,963 กิโลกรัม/ 53.1 ตัน
 ยาว 6.79 เมตร
 สูง 3.65 เมตร
 กว้าง 3.32 เมตร
 เกราะหนาที่สุด 110 มม./4.33 นิ้ว
 เครื่องยนต์ วี2เค  กระบอกสูบ วี 12 ให้กำลัง 550 แรงม้า 
 ความเร็ว 26 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 รัศมีทำการ 150 กิโลเมตร
 อาวุธ
 อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 152.4 มม./ 6 นิ้ว
 อาวุธรอง ปืนกลขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว จำนวน 2 กระบอก
 อ้างอิง 

 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
# พระบรมธาตุ
พระบรมธาตุ อาจหมายถึง

 พระบรมสารีริกธาตุ - กระดูกของพระพุทธเจ้า
 เจดีย์ (สิ่งก่อสร้าง) - บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ
# เวิลด์มิวสิกอะวอดส์
เวิลด์มิวสิกอะวอดส์ (World Music Awards) คืองานแจกรางวัลระดับสากลจัดขึ้นประจำปีเพื่อเป็นเกียรติแก่ศิลปินนักร้อง โดยพิจารณาจากยอดขายทั่วโลก จัดงานโดย International Federation of the Phonographic Industry (IFPI) จัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1989

รายการเวิลด์มิวสิกอะวอดส์ จัดขึ้นภายใต้การอุปถัมภ์ของเจ้าชายอัลเบิร์ดที่ 2 แห่งโมนาโก

รายการได้ออกอากาศในอเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ ยุโรป ตะวันออกกลาง ญี่ปุ่น เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จีนแผ่นดินใหญ่ แอฟริกา บางส่วนในเอเชีย ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ โดยประมาณผู้ชมร่วม 100 ล้านคน ใน 160 ประเทศ

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
# สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย
สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย หรือ Thai Association of Landscape Architects (เรียกย่อๆว่า TALA) เป็นสมาคมวิชาชีพ 1 ใน 4 สาขาหลักของสภาสถาปนิก ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2530 โดยมีนายกสมาคมฯคนแรก คือ นายอภัย ผะเดิมชิต และศาตราจารย์กิตติคุณ เดชา บุญค้ำ ศิลปินแห่งชาติดำรงตำแหน่งเป็นนายกรับเลือก (อุปนายก) มีวัตถุประสงค์เพื่อจรรโลงวิชาชีพ เผยแพร่วิชาชีพต่อสังคม สร้างเครือข่ายภายในองค์กร ประสานงานองค์กรภายนอกที่เกี่ยวกับวิชาชีพ จรรยาบรรณ วิชาการที่เป็นประโยชน์ ต่อสังคม สิ่งแวดล้อม โดยรวมและต่อภูมิสถาปนิก

ตราสัญลักษณ์ของสมาคมฯ มีความหมายถึง แผ่นดิน ผื่นน้ำ พืชพันธุ์ และสิ่งก่อสร้าง ซึ่งเป็นสิ่งที่ภูมิสถาปนิกใช้เป็นหลักในการออกแบบ

ในปี พ.ศ. 2538 สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย ได้มีโอกาสเสนอตัวจัดการประชุมสมาพันธ์ภูมิสถาปนิกนานาชาติ (International Federation of Landscape Architects  - IFLA World Congress)และ พ.ศ. 2554 จัดการประชุมสมาพันธ์ภูมิสถาปนิกนานาชาติ ภาคพื้นเอเซียแปซิฟิค (2011 IFLA - APR Congress)เว็บไซต์การประชุม IFLA APR 2011 ซึ่งไทยเป็นเจ้าภาพ เปิดดู 2553

งานประจำปีของสมาคมฯ ได้แก่ งาน TALA Expo เป็นการจัดแสดงความก้าวหน้าของวิชาชีพ มีการออกบูธของสถาบันการศึกษา องค์กรวิชาชีพในสาขาใกล้เคียง สำนักงานออกแบบ และผลิตภัณฑ์ก่อสร้างทางภูมิสถาปัตยกรรม

 รายชื่อนายกสมาคมฯ 
+ทำเนียบนายกสมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทยรายชื่อระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งนายอภัย ผะเดิมชิตพ.ศ. 2532 – 2534รศ.เดชา บุญค้ำพ.ศ. 2534 – 2536ผ.ศ.จามรี อาระยานิมิตสกุลพ.ศ. 2536 – 2538นายวีระพันธ์ ไพศาลนันท์พ.ศ. 2538 – 2540ดร.รุจิโรจน์ อนามบุตรพ.ศ. 2540 – 2542ดร.พงศ์ศักดิ์ วัฒนสินธุ์พ.ศ. 2542 – 2544นายสมพร ภัทราดูลย์พ.ศ. 2544 – 2546นางสาวรัชฎา ฉันทวิริยะวิทย์พ.ศ. 2546 – 2548นายสมหวัง ลีวาณิชยกูลพ.ศ. 2548 – 2550นายชัยรัตน์ สุระจรัสพ.ศ. 2550 – 2552นายชัยยุทธ เทียนวุฒิชัยพ.ศ. 2552 - 2554นายชญา ปัญญาสุขพ.ศ. 2554 - 2556นายเลิศฤทธิ์ นิธิไชโยพ.ศ. 2556 - 2558ดร. วิภากร ธรรมวิมลพ.ศ. 2558 - 2560นายนำชัย แสนสุภาพ.ศ. 2560 - ปัจจุบัน 
 สมาชิกภาพ 
สมาคมมีสมาชิก 5 ประเภท คือ
 สมาชิกกิตติมศักดิ์
 สมาชิกสามัญ
 สมาชิกวิสามัญ
 สมาชิกสมทบ
 สมาชิกนิติบุคคล

 กิจกรรมของสมาคม 

 TALA Awards Night 
เป็นงานมอบรางวัลประจำปีที่จัดโดยสมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย เริ่มจัดมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 โดยรางวัลมีชื่อว่า "TALA Awards" เป็นการประกวดผลงานในวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรม รางวัลดังกล่าวแบ่งเป็นหลายสาขา เช่น Private Residences, General Design : Hospitality, Public Space : Large Area ฯลฯประกาศสมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย เรื่องผลการตัดสินการประกวดผลงานวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรม "TALA Professional Awards 2019"
# เซี่ยเหมิน
เซี่ยเหมิน  เป็นเมืองในมณฑลฝูเจี้ยน มีชื่อตามภาษาฮกเกี้ยนว่า เอ้หมึง (Ē-mn̂g) หรือ เอ้มุย ภาษาอังกฤษว่า อามอย (Amoy) หมายความว่า ประตูคฤหาสน์ เป็นเมืองที่อยู่บนเกาะ ห่างจากเกาะไต้หวันประมาณ  1 กิโลเมตร มีสัญลักษณ์เป็นนกกระยางขาว

 ประวัติศาสตร์ 
เมืองเอ้หมึงเป็นเมืองคนที่ชาวจีนอพยพเชื้อสายฮกเกี้ยนที่อพยพมามากที่สุดแห่งหนึ่งของเมืองในบรรดาชาวจีนอพยพ

 เศรษฐกิจ 
เซี่ยเหมินเป็นเมืองท่าสำคัญ และเมื่อปี พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) เซี่ยเหมินได้กลายมาเป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษ
 สถานที่สำคัญ 
 วัดหนานผู่ถัว
 เจิงโช่อาน (曾厝垵)
 มหาวิทยาลัยเซี่ยเหมิน
# เกาะลอง
เกาะลอง  เป็นเกาะที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา  เป็นเกาะที่มีประชากรหนาแน่นทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐนิวยอร์ก ถือเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครนิวยอร์ก ด้วยจำนวนประชากรมากกว่า 8 ล้านคน ทำให้เกาะลองเป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุดในสหรัฐ และมากเป็นอันดับที่ 18 ของโลก เกาะนี้มีจุดเริ่มต้นที่ท่าเรือนิวยอร์ก ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของเกาะรูสเวลต์ประมาณ  และไปทางตะวันออกประมาณ  จนถึงมหาสมุทรแอตแลนติก และกว้าง 23 ไมล์จากจุดที่กว้างที่สุด เกาะนี้ประกอบด้วย 4 เทศมณฑล คือ เทศมณฑลคิงส์และควีนส์ (บะระบรุกลินและควีนส์ของนครนิวยอร์ก ตามลำดับ) กับเทศมณฑลแนซอกินพื้นที่หนึ่งในสามทางตะวันตกของเกาะ ส่วนเทศมณฑลซัฟเฟิกกินพื้นที่สองในสามทางตะวันออกของเกาะ พลเมืองนิวยอร์กมากกว่าครึ่งหนึ่ง (58.4%) อาศัยอยู่บนเกาะลองใน ค.ศ. 2020

เกาะนี้เป็นเกาะที่ยาวที่สุดและใหญ่ที่สุดในสหรัฐแผ่นดินใหญ่ เกาะนี้มีความยาว  จากท่าเรือนิวยอร์ก ถึงจุดมอนทอก และระยะทางสูงสุดจากเหนือลงใต้ที่  ระหว่าง Long Island Sound ถึงมหาสมุทรแอตแลนติก ด้วยพื้นที่  ทำให้เกาะลองเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 11 ของสหรัฐ และอันดับที่ 149 ของโลก ซึ่งใหญ่กว่ารัฐโรดไอแลนด์ รัฐที่เล็กที่สุดของสหรัฐที่มีขนาด 

ด้วยจำนวนพลเมืองแจกแจงที่ 8,063,232 คนตามสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2020 เป็นจำนวนประชากรในรัฐนิวยอร์กร้อยละ 40 เกาะลองเป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุดในสหรัฐ ซึ่งมากเป็นอันดับสามในทวีปอเมริกา (เป็นรองเพียงเกาะฮิสปันโยลาและคิวบา) และมากเป็นอันดับที่ 18 ของโลก (มากกว่าไอร์แลนด์, จาเมกา และเกาะฮกไกโด) มีความหนาแน่นประชากรที่ 

ณ ค.ศ. 2019 เกาะลองมีผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศที่ 197,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในช่วง ค.ศ. 2014 ถึง 2019 เกาะลองมีอัตราว่าจ้างเพิ่มขึ้นร้อยละ 4.3 รายได้เฉลี่ยบนเกาะอยู่ที่ 112,000 ดอลลาร์สหรัฐ ในจำนวนผู้ที่มีอายุมากกว่า 25 ร้อยละ 42.6 มีวุฒิการศึกษาระดับวิทยาลัยหรือสูงกว่า"Long Island" at New York Fed
# มง-แซ็ง-มีแชล
มง-แซ็ง-มีแชล  คือวิหารที่ตั้งอยู่บนเกาะโดดเดี่ยวกลางทะเลชายฝั่งตะวันตก บริเวณจังหวัดม็องช์ แคว้นนอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส ได้รับประกาศจากยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2522 ภายใต้ชื่อ มง-แซ็ง-มีแชลและอ่าว 

ในปีหนึ่งจะมีนักท่องเที่ยวไปเยี่ยมเยือนมง-แซ็ง-มีแชลกว่า 3 ล้าน 2 แสนคนPierre Le Hir, « Le Mont-Saint-Michel rendu à l’eau », dans Le Monde du 29-07-2007. ซึ่งทำให้ที่นี่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมอันดับที่ 3 ของประเทศฝรั่งเศสรองลงมาจากหอไอเฟลและพระราชวังแวร์ซาย 

ตัวเกาะอันเป็นที่ตั้งของวิหารนั้นเป็นหินแกรนิต โดยมีเส้นรอบวงเกาะประมาณ 960 เมตร และสูง 92 เมตร แล้วถ้าบวกกับความสูงของตัววิหารนั้นแล้วก็จะมีความสูงถึง 155 แมตร ถือเป็นปราการธรรมชาติตั้งแต่สมัยยุคกลาง โดยตั้งชื่อตามวิหารที่ตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขานั่นเอง บนยอดวิหารเป็นรูปปั้นทองของอัครทูตสวรรค์มีคาเอล (นักบุญมิคาเอล) สร้างโดยแอมานุแอล เฟรมีเย (Emmanuel Frémiet) 

ในปัจจุบัน มีประชากรอยู่อาศัยบนเกาะ 50 คน จากสถิติ ณ ปี ค.ศ. 2015

 ประวัติ 
ก่อนที่จะมีการสถาปนาราชวงศ์แรกของฝรั่งเศสขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 8 เกาะนี้เคยถูกเรียกว่า มงตงบ์ (Mont Tombe) และตามตำนาน วิหารที่อยู่บนเกาะนี้ถูกสร้างโดยการแนะนำของเทวดามีแชล ที่ได้เข้าฝันนักบุญโอแบร์ บิชอปแห่งมาฟร็องช์เมื่อปี พ.ศ. 1251 แต่เขาก็มิได้ปฏิบัติตาม เนื่องจากนึกว่าปีศาจได้มาเข้าฝัน เขาจึงได้เพิกเฉยไป จนมาถึงการฝันครั้งที่ 3 มีแชลได้ใช้นิ้วของเขาจิ้มที่หัวของโอแบร์ และเมื่อเขาตื่นขึ้นมา เขาก็ได้ตะลึงว่ามีรูอยู่บนหัวจริง ๆ จากนั้นมาเขาจึงตัดสินใจสร้างวิหารบนยอดเขา  

ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เนื่องจากไม่มีพระจำพรรษา ตัววิหารได้ถูกเปลี่ยนเป็นที่คุมขังนักโทษสำคัญการเมือง จนกระทั่งวิกตอร์ อูโก ได้มีบทบาทสำคัญในการรณรงค์เพื่อคืนความเป็นสิ่งก่อสร้างสำคัญทางสถาปัตยกรรมของชาติ และในที่สุดได้มีการยกเลิกการเป็นเรือนจำ และได้ถูกเปลี่ยนสถานะเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ในปี พ.ศ. 2417 

ในปี พ.ศ. 2522 ได้มีการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และสถาปัตยกรรม โดยองค์การยูเนสโก

 การเดินทาง 
ในอดีตการเดินทางไปยังมง-แซ็ง-มีแชล จะเชื่อมต่อกับแผ่นดินใหญ่ด้วยถนนที่สามารถเดินทางได้ในช่วงน้ำลงเท่านั้น เนื่องจากระดับน้ำปกติจะท่วมและปิดกั้นผิวถนน โดยนักท่องเที่ยวและนักแสวงบุญ สามารถจอดรถได้ในช่วงที่น้ำลง และเนื่องจากมีถนนที่ตัดเชื่อมกับแผ่นดินใหญ่ ทำให้ทิศทางไหลของน้ำเกิดการผันแปร และเป็นผลทำให้ระยะทางระหว่างเกาะ กับแผ่นดินใหญ่นั้นสั้นลง อันเกิดจากการสะสมของดินตะกอนปากแม่น้ำ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2549 นายกรัฐมนตรี และรัฐบาลได้เริ่มโครงการเพื่อช่วยคืนสภาพความเป็นเกาะให้กับมง-แซ็ง-มีแชล โดยอาศัยการไหลของน้ำเพื่อชะล้าง และลดการสะสมของดินตะกอน ส่วนหนึ่งของโครงการคือสร้างเขื่อนกั้นน้ำ รวมถึงการเปลี่ยนถนนที่เชื่อมกับแผ่นดินเป็นสะพาน เพื่อให้น้ำสามารถหมุนเวียนได้โดยรอบเกาะ รวมถึงการย้ายที่จอดรถไปยังแผ่นดินใหญ่ โดยนักท่องเที่ยวจะสามารถจอดรถได้บนฝั่ง โดยจะมีรถรับส่งบริการจากจุดจอดรถถึงบริเวณเกาะ 

เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 สะพานใหม่ออกแบบโดยสถาปนิก ดิมาร์ ไฟซติงเกอร์ (Dietmar Feichtinger) เปิดใช้งาน สะพานโครงสร้างเบาช่วยให้น้ำไหลได้อย่างอิสระรอบเกาะ และปรับปรุงประสิทธิภาพของเขื่อนที่เปิดใช้งานก่อนหน้านั้น โครงการซึ่งมีราคา 209 ล้านยูโร เปิดอย่างเป็นทางการโดยประธานาธิบดี ฟร็องซัว ออล็องด์

ในโอกาสที่หายาก จะเกิดปรากฏการณ์คลื่น "Supertide" ที่สูงมาก ซึ่งสะพานใหม่นี้จมอยู่ใต้น้ำอย่างสมบูรณ์เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2558 โดยระดับน้ำทะเลขึ้นสูงที่สุดในรอบอย่างน้อย 18 ปี ฝูงชนได้มารวมตัวกันเพื่อถ่ายรูปเป็นที่ระลึก
# เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย (ชื่อย่อ "หนิง" (宁)) เป็นหนึ่งในห้าเขตปกครองตนเองของจีน  ตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ทางตอนบนของแม่น้ำหวงเหอ (แม่น้ำเหลือง) มีเมืองหลวงชื่อ อิ๋นชวัน 

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุยมีพื้นที่ติดต่อดังนี้ 
 ทิศเหนือ ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ประเทศจีน 
 ทิศใต้ ติดต่อกับ มณฑลกานซู ประเทศจีน
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับ มณฑลฉ่านซี ประเทศจีน
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับ มณฑลกานซู ประเทศจีน 

 การแบ่งเขตการปกครอง 
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 นครระดับจังหวัด (市)  2 นครระดับอำเภอ (市) 11 อำเภอ (县) 8 เขต (区) และ 29 อำเภอปกครองตนเอง (自治县)

เขตปกครองของหนิงเซี่ยหุย   รหัสเขต เขต พื้นที่ในตารางกิโลเมตร ปรระชากรใน ค.ศ. 2010 ที่ตั้ง จำนวน อำเภอ เทศมณฑล นครระดับเทศมณฑล 640000  เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย 66400.00  6,301,350  เมืองอิ๋นชวน  9  11  2 640100  เมืองอิ๋นชวน 8874.61  1,993,088  อำเภอจินเฝิ้ง  3  2  1 640200  เมืองฉือซุ่ยซาน 5208.13  725,482  อำเภอต้าหวูโข่ว  2  1   640300  เมืองหวูจง 21420.14  1,273,792  อำเภอหลี่ตง  2  2  1 640400  เมืองกู้หยวน 13449.03  1,228,156  อำเภอหยวนโจว  1  4   640500  เมืองจงเว่ย 17448.09  1,080,832  อำเภอชาโปโถว  1  2  

เขตปกครองในภาษาจีนและทับศัพท์ ไทย  จีน  พินอิน  เสี่ยวเอ้อร์ เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย       เมืองอิ๋นชวน       เมืองฉือซุ่ยซาน       เมืองหวูจง       เมืองกู้หยวน       เมืองจงเว่ย      

 อิ๋นชวน (银川市)  ประเภท  ชื่อ เขต  ซิงชิ่ง (兴庆区) จินเฝิ้ง (金凤区) ซีเซี่ย (西夏区)  เมือง  หลิงอู่ (灵武市)   อำเภอ  หย่งหนิง (永宁县) เห้อหลาน (贺兰县)  เมืองฉือซุ่ยซาน (石嘴山市)  ประเภท  ชื่อ เขต  ต้าหวูโข่ว (大武口区) หุ้ยหนง (惠农区)  อำเภอ  ผิงโหล (平罗县)  เมืองหวูจง (吴忠市)  ประเภท  ชื่อ เขต  หลี่ตง (利通区)   เมือง  ชินถงเสีย (青铜峡市)   อำเภอ  เหยียนฉือ (盐池县) ถงซิน (同心县)  เมืองกู้หยวน (固原市)  ประเภท  ชื่อ เขต  หยวนโจว (原州区)   อำเภอ  ซีจี๋ (西吉县) หลงเต๋อ (隆德县) จิงหยวน (泾源县) เผิงหยาง (彭阳县) เมืองจงเว่ย (中卫市)  ประเภท  ชื่อ เขต  ชาโปโถว (沙坡头区)   อำเภอ  จงหนิง (中宁县) ไห่หยวน (海原县) 

 ภูมิประเทศ 
ภูมิประเทศทางใต้เป็นที่ราบสูงหวงถู่ พื้นที่ทางเหนือลาดต่ำเป็นบริเวณที่ราบหนิงเซี่ย ซึ่งมีพื้นที่เป็น 1 ใน 4 ของประเทศ พื้นที่โดยทั่วไปสูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,100–2,000 เมตร จุดสูงสุด 3,556 เมตร

 ทรัพยากร 
แร่ธาตุ ที่สำรวจพบแล้วมีกว่า 50 ชนิด แร่อโลหะที่สำคัญได้แก่ ถ่านหิน ยิปซัม น้ำมันปิโตเลียม ก๊าซธรรมชาติ ดินเกาลิน

 ภูมิอากาศ 
สภาพอากาศแบบภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นกึ่งแห้งแล้ง อุณหภูมิสูงต่ำแตกต่างอย่างมาก ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 200-600 มิลลิเมตร/ปี

 เศรษฐกิจ 
 เกษตรกรรม 
หนิงเซี่ยมีการพัฒนาการเกษตรให้เป็นแบบอุตสาหกรรม
ซึ่งกลายมาเป็นแกนหลักของเศรษฐกิจในชนบท พืชเกษตร
สำคัญได้แก่ ผลไม้ประเภทแตง แอปเปิล 

 อุตสาหกรรม 
ปี พ.ศ. 2546 การเติบโตของภาคอุตสาหกรรมคิดเป็น 16.3% โดยอุตสาหกรรมขนาดใหญ่แบ่งเป็นอุตสาหกรรมเบาเติบโตขึ้น 27.4% อุตสาหกรรมหนัก 17.2%
# แคดดี้
แคดดี้  คือ คนที่คอยแบกกระเป๋าอุปกรณ์ของผู้เล่นกีฬากอล์ฟ คอยให้คำแนะนำ แคดดี้ที่ดีจะทราบว่า สนามที่เล่นอยู่นั้น มีลักษณะอย่างไร รวมถึงระยะของหลุม การปักพิน และ การเลือกใช้ไม้กอล์ฟด้วย
# กรีนลอว์น
กรีนลอว์น  อยู่ในเขตซัฟโฟล์ค นิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา
กรีนลอว์นตั้งอยู่พิกัด 

จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2000 พบว่ามีประชากรอยู่ 13,286 คน, 4,499 ครัวเรือน, และ 3,347 ครอบครัว ความหนาแน่นประชากร 1,397.8/ตารางกิโลเมตร
# คำถาม
คำถาม เป็น ประโยคหรือวลีที่สื่อออกมา เพื่อแสดงความต้องการคำตอบ หรือ ข้อมูลจากคู่สนทนา คำถามสามารถนำไปใช้ในการละเล่นต่าง ๆ เช่น เกมโชว์ หรือการเล่นทายปัญหากันในกลุ่ม ในบางภาษา เช่น ภาษาอังกฤษ การเขียนประโยคคำถามจะลงท้ายด้วยเครื่องหมาย ? (ปรัศนี)

 ศัพท์ที่เป็นคำถาม 
 ใคร
 อะไร
 ที่ไหน
 อย่างไร
 ทำไม
 เพราะอะไร
 เหตุใด
# พระลานชนดำรี
พระลานชนดำรี (พฺระลานชล̍ฎํรี "พระลานชนช้าง") เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองนครธมในจังหวัดเสียมเรียบ ประเทศกัมพูชา

ลานนี้มีความยาว 350 เมตร ชัยวรรมันที่ 7 พระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิเขมร เคยใช้เป็นลานทอดพระเนตรขบวนทัพ จัดราชพิธี และเสด็จออกมหาสมาคม

สถานที่แห่งนี้อยู่ต่อเนื่องกับพิมานอากาศในเขตราชฐาน สิ่งก่อสร้างส่วนใหญ่ทำด้วยวัสดุธรรมชาติ จึงหลงเหลืออยู่น้อยในปัจจุบัน ที่เหลือเป็นแต่ฐานพระลาน ส่วนชื่อ "ชนดำรี" (ชนช้าง) นั้นเป็นนามที่ขึ้นใหม่ตามรูปสลักขบวนช้างพร้อมควาญซึ่งอยู่ทางฝั่งตะวันออก นอกจากนี้ ที่พระลานยังมีรูปครุฑและสิงห์ขนาดใหญ่อยู่บนกำแพง
# บอยซ์ทูเมน
บอยซ์ทูเมน  เป็นกลุ่มนักร้องแนวอาร์แอนด์บี จากเมืองฟิลาเดลเฟีย สหรัฐอเมริกา เริ่มก่อตั้งวงในปี 1988 โดยมีสมาชิก 4 คนคือ Nathan Morris, Michael McCary, Shawn Stockman, และ Wanya Morris, สังกัดโมทาวน์เรคคอร์ดส

บอยซ์ทูเมน มีเพลงอันดับ 1 ในอเมริกา 5 เพลงคือ "End of the Road", "I'll Make Love to You", "On Bended Knee" , "4 Seasons of Loneliness" และ "One Sweet Day" (ร้องกับมารายห์ แครี) ซึ่งเพลงนี้สร้างสถิติเป็นเพลงอันดับ 1 ที่ติดชาร์ทบนอันดับ 1 นานที่สุดคือ 16 สัปดาห์

 สมาชิก 
 Wanya Morris 
 Shawn Stockman 
 Nathan Morris
 Michael McCary (1988–2003) 
 Marc Nelson (1988–1991)

 ผลงานเพลง 

 สตูโออัลบั้ม
 Cooleyhighharmony (1991)
 II (1994)
 Evolution (1997)
 Nathan Michael Shawn Wanya (2000)
 Full Circle (2002)
 Throwback, Vol. 1 (2004)
 The Remedy (2006)
 Motown: A Journey Through Hitsville USA (2007)
 Love (2009)
 Twenty (2011)
 Collide (2014)
 Under the Streetlight (2017)
# มะไฟ
มะไฟ (วงศ์: Phyllanthaceae) ภาคใต้เรียกส้มไฟ เพชรบูรณ์เรียกหัมกัง เป็นพืชพื้นเมืองของอินโดนีเซีย ต่อมาจึงแพร่หลายไปทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ใบเดี่ยว รูปไข่ ดอกเป็นช่อสีชมพูอ่อนหรืออมเหลือง มีกลิ่นหอมอ่อน ผลออกเป็นช่อ ผลอ่อนมีขนคล้ายกำมะหยี่ พอแก่ผิวเกลี้ยง เปลือกสีเหลือง เนื้อสีขาวขุ่นหรือขาวใสอมชมพู แล้วแต่พันธุ์ เมล็ดแบนสีน้ำตาล พันธุ์ที่นิยมปลูก ได้แก่
 พันธุ์ไข่เด่า ผลกลมรี ก้นแหลม เนื้อสีอมชมพู หวานอมเปรี้ยว มี 3-4 พู
 พันธุ์เหรียญทอง ผลใหญ่ ก้นเรียบ สีขาวขุ่น มี 2-3 พู ฉ่ำน้ำ หวานน้อยกว่าพันธุ์ไข่เต่า
 ในสิบสองปันนา ประเทศจีน มีมะไฟสีม่วง โดยเปลือกเป็นสีม่วง
 การใช้ประโยชน์ 
มะไฟกินสุกเป็นผลไม้สด ทำน้ำผลไม้ ผลอ่อนนำไปแกง ผลมะไฟช่วยให้ชุ่มคอ ขับและละลายเสมหะ เปลือกต้มแก้โรคผิวหนัง ชาวกะเหรี่ยงนำยอดอ่อนไปใส่แกงปลา มีรสเปรี้ยวขวัญฤทัย คำฝาเชื้อ 2551 พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของชาวกะเหรี่ยง ที่ตำบลบ้านจันทร์และแจ่มหลวง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ วิทยานิพนธ์ (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่271 หน้า ดูฉบับเต็ม  
 อ้างอิง 
 นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. มะไฟ ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550. หน้า 169 – 170

 แหล่งข้อมูลอื่น
Baccaurea ramiflora in Chinese Plant Names @ efloras.org
# 007 พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก
007 พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก  ป็นภาพยนตร์แนวสายลับฉายเมื่อปี ค.ศ. 1999 เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สิบเก้าใน ภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ ที่สร้างโดย อีออนโปรดักชันส์ แสดงนำโดย เพียร์ซ บรอสแนน รับบทเป็น เจมส์ บอนด์ สายลับเอ็มไอ6 ครั้งที่สาม กำกับโดย ไมเคิล แอ็ปเต็ด ด้วยเนื้อเรื่องต้นฉบับและบทภาพยนตร์โดย นีล เพอร์วิส, รอเบิร์ต เวดและบรูซ เฟียร์สตีนSimpson, p 26 อำนวยการสร้างโดย ไมเคิล จี. วิลสันและบาร์บารา บรอคโคลี ชื่อเรื่องของภาพยนตร์นำมาจาก ตราประจำครอบครัวของบอนด์ที่สร้างให้ 007 ในนวนิยาย ออนเฮอร์แมจิสตีส์ซีคริตเซอร์วิซ เมื่อปี ค.ศ. 1963 

ในภาพยนตร์ มหาเศรษฐี เซอร์ รอเบิร์ต คิง ถูกลอบสังหารโดยผู้ก่อการร้าย เรนาร์ด ทำให้บอนด์ได้รับมอบหมายให้ปกป้องลูกสาวของคิง อีเลกตรา ซึ่งก่อนหน้านี้เธอถูกจับเรียกค่าไถ่โดยเรนาร์ด ระหว่างภารกิจ บอนด์พบแผนการที่ทำให้ราคาน้ำมันเพิ่มสูงขึ้น ด้วยการทำให้เกิดภัยพิบัตินิวเคลียร์ในน่านน้ำของอิสตันบูล

ภาพยนตร์ถ่ายทำที่ประเทศสเปน, ฝรั่งเศส, อาเซอร์ไบจาน, ตุรกีและสหราชอาณาจักร ฉากภายในถ่ายทำที่ ไพน์วูดสตูดิโอส์ ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับที่หลากหลายจากนักวิจารณ์ โดยโครงเรื่องและการแสดงของ เดนิส ริชาร์ดส์ มักตกเป็นเป้าหมายของการถูกวิพากษ์วิจารณ์ 007 พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก ทำเงิน 361.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก เป็นภาพยนตร์บอนด์เรื่องแรกที่สร้างโดยอีออน ที่จัดจำหน่ายโดย เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ แทนที่ ยูไนเต็ดอาร์ตทิสต์ส ซึ่งเป็นเจ้าของและผู้จัดจำหน่ายเดิมของแฟรนไชส์ภาพยนตร์

 โครงเรื่อง 
เรื่องราวการผจญภัยของ 007 ครั้งนี้ เริ่มต้นนอกพิพิธภัณฑ์กักเกนไฮม์ในบิลบาโฮ สเปน ตามด้วยการขับเรือด้วยความเร็วสูงไปตามแม่น้ำเธมส์ในกรุงลอนดอน และดำเนินต่อเนื่องไปยังที่ราบสูงในสก็อตแลนด์ ก่อนที่ เจมส์ บอนด์ (เพียร์ส บรอสแนน) จะรอดชีวิตท่ามกลางหิมะที่ทลายลงมาบนเทือกเขาคอเคซัส และระเบิดนิวเคลียร์ท่ามกลางท่อส่งน้ำมันที่มีอยู่มากมายในตุรกี

บอนด์พยายามคุ้มครอง อเล็กตร้า (โซฟี มาโซ) ลูกสาวคนสวยของ เซอร์ โรเบิร์ต คิงส์ นักธุรกิจน้ำมันผู้มีอิทธิพลที่ถูกลอบฆ่า ให้พ้นจากผู้ก่อการร้ายระดับชาติชื่อกระฉ่อน โดยมี ดร.คริสต์มาส โจนส์ (เดนิส ริชาร์ดส์) ผู้เชี่ยวชาญอาวุธนิวเคลียร์อยู่เคียงข้าง ทำให้บอนด์ต้องเดินทางไปยังทะเลสาบแคสเปียนและกรุงอิสตันบุล ซึ่งทำให้เขาพบกับศัตรูคนก่อน ที่บัดนี้กลายเป็นพันธมิตรกับเขา และต้องเผชิญกับการตกอยู่ในที่แคบ ภายในเรือดำน้ำนิวเคลียร์ใต้พื้นผิวของช่องแคบบอสฟอรัส

 นักแสดง 

 ตัวละคร  แสดงโดย เจมส์ บอนด์ (James Bond)  เพียร์ซ บรอสแนน (Pierce Brosnan) มันนี่เพ็นนี (Miss Monrypenny)  ซาแมนธา บอนด์ (Samantha Bond) เอ็ม (M) เจ้านายของบอนด์  จูดี้ เด็นช์ (Judi Dench) คิว (Q) นักประดิษฐ์ของบอนด์  เดสมอนด์ เลเวลีน (Desmond Llewelyn) อาร์ ผู้ช่วยคิว  จอห์น คลีส (John Cleese) อิเล็กตร้า คิง (Elektra King) อดีตคนรักและศัตรูของบอนด์  โซฟี มาร์โซ (Sophie Maeceau) ดร. มอลลี่ วอร์มแฟลช (Dr. Molly Warmflash) หมอส่วนตัวของบอนด์  เซเรน่า สกอตต์ โธมัส (Serena Scott Thomas) ดร. คริสต์มาส โจนส์ (Dr. Christmas Jones) คนรักของบอนด์  เดนิส ริชาร์ดส์ (Denise Richards) เรนาร์ด (Renard) ศัตรู  โรเบิร์ต คาร์ไลล์ (Robert Carlyle)