wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# หมู่โลหิต
หมู่โลหิต (Blood Type หรือ Blood Group) คือ การแยกแยะ เลือด เป็นหมวดหมู่ ปัจจุบันมีระบบหมู่โลหิต 40 ระบบ ระบบหมู่โลหิตที่สำคัญ ระบบหมู่โลหิตเอบีโอ (ABO System) และ ระบบอาร์เอช (Rh System) โดยจำแนกตาม แอนติเจน ที่อยู่บน เม็ดเลือดแดง

ระบบหมู่เลือด
การจำแนกหมู่เลือดที่สมบูรณ์จะประกอบด้วยการระบุสารผิวเซลล์ เม็ดเลือดแดง 30 ชนิด ดังนั้นหมู่เลือดของคนคนหนึ่งจะเป็นส่วนประกอบของชนิดของแอนติเจนย่อยต่างๆ ประกอบกัน สารผิวเซลล์ 30 ชนิดนี้ มีการพบแอนติเจนที่แตกต่างกันแล้วกว่า 600 แบบ แต่บางแบบเป็นชนิดหายาก อาจพบเฉพาะในบางชนเผ่าหรือเชื้อชาติ

 ระบบเอบีโอ 
right|thumb|350px|ระบบหมู่โลหิตเอบีโอ: แผนภาพแสดงสายคาร์โบไฮเดรตซึ่งกำหนดหมู่โลหิตเอบีโอ

ระบบเอบีโอเป็นระบบหมู่โลหิตที่สำคัญที่สุดในการถ่ายเลือด,o6KpN แอนตี-เอและแอนตี-บีแอนติบอดีปกติเป็นแอนติบอดีอิมมูโนโกลบูลินเอ็ม (IgM) แอนติบอดี IgM ผลิตขึ้นในปีแรกของชีวิตโดยการสัมผัสกับสารในสิ่งแวดล้อม เช่น อาหาร แบคทีเรีย และไวรัส 

ฟีโนไทป์จีโนไทป์ A   AA หรือ AO B   BB หรือ BO AB  AB O   OO

 ระบบอาร์เอช 

ระบบอาร์เอช (Rh; "รีซัส") เป็นระบบหมู่โลหิตที่มีความสำคัญมากเป็นอันดับ 2 ในการถ่ายเลือดมนุษย์ โดยปัจจุบันมี 50 แอนติเจน แอนติเจนอาร์เอชที่สำคัญที่สุด คือ แอนติเจน D เพราะมีแนวโน้มกระตุ้นการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันมากที่สุดในบรรดา 5 แอนติเจนหลักของระบบอาร์เอช โดยทั่วไปผู้ที่ไม่มีแอนติเจน D (D เนกาทีฟ หรืออาร์เอชลบ) จะไม่ผลิตแอนตี-D แอนติบอดีชนิด IgG หรือ IgM เพราะแอนตี-D แอนติบอดีปกติไม่ผลิตโดยการสัมผัสกับสารในสิ่งแวดล้อม ทว่า ผู้ที่มีหมู่โลหิต D เนกาทีฟสามารถผลิตแอนตี-D แอนติบอดีชนิด IgG ได้หลังการสัมผัส ซึ่งอาจเป็นการถ่ายเลือดระหว่างทารกในครรภ์กับมารดา หรืออาจเป็นการถ่ายเลือดกับเม็ดเลือดแดง D โพสิทีฟ 
 สามารถเกิดโรคอาร์เอชได้ในผู้ป่วยเหล่านี้ 
หมู่โลหิตอาร์เอชลบพบเป็นสัดส่วนน้อยกว่าในชาวเอเชีย (0.3%) เมื่อเทียบกับคนขาว (15%) 
การมีหรือไม่มีแอนติเจนอาร์เอชแสดงด้วยเครื่องหมาย + หรือ − ตัวอย่างเช่น หมู่ A− คือ ไม่มีแอนติเจนอาร์เอชทุกชนิด

 หมู่โลหิตอื่น 
นอกจากระบบเอบีโอและอาร์เอช ยังมีการระบุระบบหมู่โลหิตอีก 30 หมู่ 

 ความสำคัญทางคลินิก 
 ความเข้ากันได้ของเม็ดเลือดแดง 
right|230px|thumb|แผนผังความเข้ากันได้ของเม็ดเลือดแดง นอกเหนือจากการบริจาคให้หมู่โลหิตเดียวกันแล้ว หมู่โอสามารถบริจาคให้หมู่เอ บีและเอบี และผู้บริจาคเลือดหมู่เอและบีสามารถให้หมู่เอบีได้
+ ตารางความเข้ากันได้ของเม็ดเลือดแดงBlood types and compatibility bloodbook.com ผู้รับ[1] ผู้ให้[1] O− O+ A− A+ B− B+ AB− AB+ O−         O+         A−         A+         B−         B+         AB−         AB+        
หมายเหตุตาราง: 1. โดยสมมติให้ไม่มีแอนติบอดีนอกแบบซึ่งจะทำให้เลือดผู้ให้และผู้รับเข้ากันไม่ได้ ซึ่งเป็นปกติของเลือดที่ถูกเลือกโดยการทดสอบความเข้ากันได้ของเลือดผู้ให้และผู้รับ (cross matching) 

 ความเข้ากันได้ของพลาสมา 
right|190px|thumb|แผนผังความเข้ากันได้ของพลาสมานอกเหนือจากการบริจาคให้หมู่โลหิตเดียวกันแล้ว พลาสมาจากหมู่เอบีสามารถให้หมู่เอและบี และพลาสมาจากหมู่เอ บีและเอบีสามารถให้หมู่โอ
+ ตารางความเข้ากันได้ของพลาสมา ผู้รับเลือด ผู้ให้เลือด O A B AB O  A   B   AB 
"Donor and recipient are switched?
หมายเหตุตาราง: 1. โดยสมมติว่าไม่มีแอนติบอดีนอกแบบที่แรงในพลาสมาผู้ให้
# น็อกซ์
น็อกซ์ เป็นสำนักงานสถาปนิกออกแบบ ก่อตั้งมาตั้งแต่ต้นปีคริสต์ศักราช 1900 โดยโมรีซ นีโอ และลาร์ส สปุยโบรก งานของน็อกซ์เน้าการผสมผสานกันระหว่างสถาปัตยกรรมและสื่อหลากหลายประเภท ซึ่งสำนักงานออกแบบนี้ได้พัฒนาความเป็นไปได้ในการสร้างอาณาเขตทางสถาปัตยกรรมที่มีปฏิสัมพันธ์กับผู้ใช้ 

 รูปแบบสถาปัตยกรรมของน็อกซ์ 
การค้นคว้าของพวกเขามุ่งเน้นการเพิ่มพูนสื่อในการเก็บข้อมูลที่เชื่อมโยงกับตัวสถาปัตยกรรมซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่อง พวกเขาได้หารูปแบบใหม่ในการสร้างสถาปัตยกรรม ที่ผนวกเอาวัสดุกับข้อมูลเข้าไว้ด้วยกัน อันเป็นการปรับเปลี่ยนสถาปัตยกรรมให้เกิดรับรู้ด้วยผัสสะในรูปแบบใหม่ แต่งานของพวกเขาเป็นยิ่งกว่าการปรับเปลี่ยนธรรมดาๆ เนื่องจากมีการสังเคราะห์เอาเทคโนโลยีที่มีอยู่เดิมกับเทคโนโลยีใหม่ล่าสุดเข้าไว้ด้วยกัน ตัวอย่างผลงานชิ้นเอกของน็อกซ์ได้แก่ ศาลาน้ำจืด FreshH2O eXPO ที่กลายเป็นสัญลักษณ์ของ สถาปัตยกรรมของเหลว อันเป็นศัพท์ที่บัญญัติขึ้นโดยมาร์โค โนแวก สถาปนิกชาวอเมริกัน โปรเจกต์ที่เป็นนวัตกรรมใหม่สุดมีการกล่าวถึงแนวความคิดของสถาปัตยกรรมที่รับรู้แบบมนุษย์ ด้วยการใช้ระบบผู้เชี่ยวชาญในการรับปรับเปลี่ยนสถาปัตยกรรมให้เข้ากับความต้องการของผู้ใช้ และประโยชน์ใช้สอย

น็อกซ์ยังเป็นสำนักงานที่ผลิตวิดีโอ งานนิทรรศการ นิตยสาร หนังสือ และการก่อสร้างทางสถาปัตยกรรม การที่น็อกซ์ผลิตผลงานหลากหลายเช่นนี้ เนื่องมาจากพวกเขามองเห็นข้อจำกัดในการผลิตผลงานของสถาปัตยกรรมคลาสสิก พวกเขาจึงใช้รูปแบบการตัดแต่งพันธุกรรมเ่พื่อสร้างลูกผสมระหว่างสถาปัตยกรรมกับสื่ออื่นๆ งานของน็อกซ์ยังเป็นสถาปัตยกรรมที่ยืดหยุ่น มีรากฐานมาจากชิ้นส่วนทางชีวภาพ โลกของเทคโนโลยี และอิเลคทรอนิก โดยพวกเขาใส่ใจในกระบวนการแปลงสิ่งต่างๆเหล่านี้อย่างต่อเนื่องในชิ้นงานหนึ่งๆ เมื่อเราชมผลงานของน็อกซ์ จึงรู้สึกว่าไม่มีสิ่งใดที่หยุดนิ่งอยู่กับที่และสถาปัตยกรรมเลื่อนไหลไปตลอดเวลา ด้วยเหตุนี้ สถาปัตยกรรมของน็อกซ์จึงยืดหยุ่น อันเป็นส่วนสำคัญในการดึงดูดความสนใจของคนหมู่มาก มีการนำเสนอเทคโนโลยีสมัยใหม่ในงานของพวกเขาอย่างไม่หยุดยั้ง เพื่อตอบสนองความต้องการใช้สอย โดยมีอุปกรณ์เสริมที่เน้นความสะดวกสบายของผู้ใช้ ตอบสนองความต้องการอย่างเต็มศักยภาพ และยังเกินเลยความต้องการทั่วไปที่เน้นความมั่นคง และความคงทนถาวรของสถาปัตยกรรม  

"ความเหลวของสถาปัตยกรรมไม่ใช่เพียงแค่การสร้างรูปทรงเรขาคณิตที่เคลื่อนไหวแบบของไหล หรือการสร้างสภาพแปรปรวนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการทำลายทุกอย่างที่เป็นของแข็งและผลึก"

 นิทรรศการบางส่วนของน็อกซ์ 
 1999 - « Deep Surface » นิทรรศการชั่วคราว ที่แกเลอรีเอ็กเซดรา เมืองฮิลเวอร์ซัม ประเทศเนเธอร์แลนด์
 1998 - "Arquitectura Virtual" ศูนย์วัฒนธรรมเบเลม กรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส
 1998 - "NearDeathHotel" ศูนย์ศิลปะวอล์กเกอร์ มินเนอาโปลิส สหรัฐอเมริกา
 1998 - 1997 - "transArchitectures 02/03" IFA ปารีส นิวยอร์ก กราซ ลอสแอนเจลิส บอร์โด มอนติคาร์โล บรัสเซล รอตเทอดัม เวียนนา
 1998 - 1997 - "NINE+One" งานนิทรรศการร่วมของสิบสถาปนิกรุ่นใหม่ชาวเนเธอแลนด์ - รอตเทอดัม ลอสแอนเจลิส นิวยอร์ก เซาเปาโล เวียนนา เบอร์ลิน 
 1997 - "NOX Sixty minutes" นิทรรศการชั่วคราวเกี่ยวกับวิดีโอส่วนตัว NAI นครรอตเทอดัม

 แหล่งข้อมูลอื่ น
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
# RISC
Reduced instruction set computer (RISC)  เป็นไมโครโพรเซสเซอร์ชนิดหนึ่งที่มีชุดคำสั่งจำนวนไม่มากนัก ตรงข้ามกับ CISC (complex instruction set computer) คอมพิวเตอร์แบบ RISC สามารถกระทำการตามคำสั่งได้อย่างรวดเร็วมากเพราะคำสั่งจะสั้น นอกจากนั้นชิพแบบ RISC ยังผลิตได้ง่ายกว่าอีกด้วย (เนื่องจากใช้จำนวนทรานซิสเตอร์น้อยกว่า) ตัวอย่างชิพประเภทนี้ได้แก่ ARM, DEC Alpha, PA-RISC, SPARC, MIPS, และ PowerPC

RISC เป็นสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์ที่นิยมใช้ในปัจจุบัน และยังมีแนวโน้มจะเพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับในอนาคต ทั้งนี้เพราะการใช้สถาปัตยกรรมแบบนี้เป็นวิธีหนึ่งที่ทำให้คอมพิวเตอร์ทำงานเร็วขึ้น ปกติ หากพิจารณาจำนวนบิตที่เท่ากันระหว่างสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์แบบ CISC กับ RISC แล้ว จะพบว่าคอมพิวเตอร์แบบ RISC จะเร็วกว่าแบบ CISC ประมาณ 3 เท่า หลักการอย่างง่ายของเครื่องคอมพิวเตอร์แบบ RISC คือ ออกแบบให้ซีพียู (CPU) ทำงานในวงรอบสัญญาณนาฬิกา (Cycle) ที่แน่นอน โดยพยายามลดจำนวนคำสั่งลงให้เหลือเป็นคำสั่งพื้นฐานมากที่สุด แล้วใช้หลักการไปป์ไลน์ (pipeline) คือ การทำงานแบบคู่ขนานชนิดเหลื่อมกัน (overlap) ปกติแล้วการทำงานใน 1 ชุดคำสั่งจะใช้เวลามากกว่า 1 วงรอบสัญญาณนาฬิกา (cycle) หากแต่การทำคำสั่งเหล่านั้นให้มีการทำงานในลักษณะเป็นแถว (pipe) และขนานกันด้วย จึงทำให้ได้ค่าเฉลี่ยโดยรวมของเวลาเป็นคำสั่งละหนึ่งวงรอบสัญญาณนาฬิกา (cycle)

ตัวอย่างสถาปัตยกรรมแบบ RISC ได้แก่ mips รุ่น R 2000 ได้ออกแบบชุดคำสั่งไว้ชัดเจนว่ามีการทำงานแบบ 5 ขั้นตอน นั่นคือเป็นการทำงานแบบขนานถึง 5 ระดับด้วยกัน
# ซาฮา ฮาดิด
เดม ซาฮา โมฮัมมัด ฮาดิด  (Zahā Ḥadīd, , 31 ตุลาคม 1950 – 31 มีนาคม 2016) เป็นสถาปนิก, ศิลปิน และนักออกแบบชาวอังกฤษ-อิรัก และเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญของวงการสถาปัตยกรรมในปลายศตวรรษที่ 20 และต้นศตวรรษที่ 21 ฮาดิดิเกิดที่เมืองแบกแดด ประเทศอิรัก และสมัครเข้าศึกษาต่อที่สถาบันสถาปัตยกรรมศาสตร์สมาคมสถาปัตยกรรมในปี 1972 งานออกแบบของฮาดิดมีความสนใจที่จะหาระบบมาทดแทนวิธีร่างแบบแบบดั้งเดิม ประกอบกับเธอได้รับอิทธิพลจากลัทธิซูพรีมาทิสม์และอะว็องต์-การ์แบบรัสเซีย ฮาดิดได้ใช้การละเลงสี (painting) เป็นเครื่องมือออกแบบ และใช้นามธรรมเป็นหลักการในการตรวจสอบเพื่อ "ตรวจสอบใหม่ (reinvestigate) บรรดาการทดลองที่ถูกทิ้งและไม่ได้ทดลองของลัทธิโมเดิร์นนิสม์ (Modernism) [...] เพื่อเปิดเผยสาขา (fields) ใหม่ ๆ ชองสิ่งก่อสร้าง"

เดอะการ์เดียน เรียกขานเธอว่าเป็น "ราชินีแห่งเส้นโค้ง" (Queen of the curve) ผู้ "ปลดปล่อยเรขนาคณิตในทางสถาปัตยกรรม และให้อัตลักษณ์เชิงแสดงออกใหม่ทั้งหมด (a whole new expressive identity)"

ในปี 2004 ฮาดิดเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับรางวัลสถาปัตยกรรมพริทซ์เคอร์ และได้รับรางวัลด้านสถาปัตยกรรมสูงสุดของสหราชอาณาจักร รางวัลสเตอร์ลิง ในปี 2010 และ 2011 และในปี 2012 เธอได้รับสถานะเดมโดยพระราชินีเอลิซาเบธที่สอง และในเดือนกุมภาพันธ์ 2016 หนึ่งเดือนก่อนเธอเสียชีวิต เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับพระราชทานเหรียญราชเดียรติยศทองคำจากราชวิทยาลัยสถาปนิกอังกฤษ

 ผลงานที่สำคัญ 
ผลงานชิ้นสำคัญของเธอ เช่น ลอนดอนอควาทิกเซนเตอร์ให้กับโอลิมปิกปี 2012, พิพิธภัณฑ์ศิลปะบรอด, พิพิธภัณฑ์ MAXXI ที่โรม และ โรงอุปรากรกว่างโจว รางวัลของเธอบางส่วนนั้นมอบให้ภายหลังมรณกรรมของเธอ เช่น รางวัลบริทปี 2017 และขณะที่เธอเสียชีวิตยังคงมีผลงานอาคารอีกมากที่ยังก่อสร้างอยู่ เช่น ท่าอากาสยานนานาชาติต้าซิง ที่ปักกิ่ง และสนามกีฬาอัลวักรอฮ ที่กาตาร์ซึ่งจะใช้เป็นสถานที่แข่งขันฟีฟ่าปี 2022 และยังมีงานสถาปัตยกรรมอื่นๆที่โด่งดังทั่วโลก เช่น

1. Vitra fire station, Weil am Rhein, Germany (1994)

2. Phaeno science centre, Wolfsburg, Germany (2005)

3. Bridge Pavilion, Zaragoza, Spain (2008)

4. Evelyn Grace Academy, London (2008)

5. Guangzhou opera house, Guangzhou, China (2010)

6. Dongdaemun Design Plaza (DDP), Seoul (2010)

7. Riverside museum, Glasgow (2011)

8. London aquatics centre, Stratford (2012)

9. Heydar Aliyev cultural center, Baku, Azerbaijan (2012)

10. Galaxy Soho, Beijing, China (2012)
# แร็ม โกลฮาส
แร็มเมินต์ ลือกัส "แร็ม" โกลฮาส (เกิด 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944, โรตเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์) เป็นสถาปนิกรางวัลพริตซ์เกอร์ นักทฤษฎีสถาปัตยกรรม และนักวางผังเมืองชาวดัตช์ ผู้ที่ได้ศึกษาด้านสถาปัตยกรรมที่สมาคมสถาปัตยกรรม วิทยาลัยสถาปัตยกรรม (Architectural Association School of Architecture) ในกรุงลอนดอน เขาเป็นประธานของสำนักงานสถาปัตยกรรมมหานคร (OMA) และสตูดิโอเพื่อการวิจัยที่มีชื่อว่า "อาโม" (AMO) ในเมืองโรตเตอร์ดัม โกลฮาสยังเป็นศาสตราจารย์ด้านวิชาชีพสถาปัตยกรรมและการออกแบบชุมชนเมืองของบัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบแห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด

 เกียรติประวัติ 
ในปี ค.ศ. 2000 แร็ม โกลฮาส ชนะเลิศรางวัลพริตซ์เกอร์สถาปัตยกรรม

 รายชื่อผลงาน 
ผลงานของโกลฮาสได้แก่
 พิพิธภัณฑสถานกึนสต์ฮัล (โรตเตอร์ดัม, 1993)
 การวางผังเขตธุรกิจเออราลีล (ลีล, 1988)
 Netherlands Dance Theater (เดอะเฮก, 1988)
 Educatorium (ยูเทรกต์, 1993-1997)
 สถานเอกอัครราชทูตเนเธอร์แลนด์ ณ กรุงเบอร์ลิน (เบอร์ลิน, 2003)
 พิพิธภัณฑสถานกุกเกนไฮม์ (ลาสเวกัส, 2002)
 Nexus Housing (ฟุกุโอะกะ ประเทศญี่ปุ่น)
 Retail design for Prada stores (นิวยอร์ก, 2003; ลอสแอนเจลิส, 2004)
 McCormick Tribune Campus Center (สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอย ชิคาโก รัฐอิลลินอย, 1997-2003)
 หอสมุดกลางซีแอตเทิล (2004)
 กาซาดามูซีกา (โปร์ตู, 2005)
 สำนักงานใหญ่สถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน (ปักกิ่ง, 2004)

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Office for Metropolitan Architecture สำนักงานสถาปัตยกรรมของโกลฮาส
 ข้อมูลส่วนตัวจากฮาร์วาร์ด ดีไซน์ สคูล 
 ลิงก์เกี่ยวกับแร็ม โกลฮาส
# เนซูมิ โคโซ
เนซูมิ โคโซ หรือ จอมโจรหนู ยิโรคิจิ (คันจิ: 次郎吉 , ฮิรางานะ: ねずみ小僧  เสียชีวิต พ.ศ. 2375) เป็นจอมโจรในตำนานพื้นบ้านของญี่ปุ่น โดยปล้นคนรวยเอาเงินมาแจกคนจนเหมือนโรบินฮูดของอังกฤษ เนซูมิ โคโซ โยในเมืองเอโดะ (ปัจจุบันคือเมือง โตเกียว) ในช่วงยุคเอโดะ สาเหตุที่ได้ชื่อว่า "จอมโจรหนู" เนื่องมาจากที่เนซูมิ โคโซ เวลาแอบปล้นบ้านเศรษฐี เขาได้ขนถุงที่เต็มไปด้วยหนู และได้ปล่อยหนูให้วิ่งทั่วในบ้านเพื่อสร้างความแตกตื่นแก่เจ้าของบ้าน 

ในปี พ.ศ. 2365 โคโซได้ถูกจับและถูกขับไล่ออกจากเอโดะ และสิบปีให้หลังในปี พ.ศ. 2375 ได้ถูกจับอีกครั้งและถูกจับมัด โดยขี่ม้ารอบเมืองประจานต่อหน้าสาธารณชน ก่อนที่จะถูกประหารชีวิต โดยหัวของเนซูมิ โคโซ ได้ถูกเสียบประจานกลางตัวเมือง ก่อนที่จะเสียชีวิตได้กล่าวถึงเงิน 30,000 เรียว ที่ขโมยมาจากซามูไรเศรษฐีกว่า 100 คนในช่วงเวลา 15 ปีของเขา สุสานของเนซูมิ โคโซตั้งอยู่ที่เอโคะ ในโตเกียว

ในช่วงชีวิตที่เป็นจอมโจร โคโซได้เป็นที่ชื่นชอบของผู้คนที่ถูกกดขี่ข่มเหงจากความไม่เป็นธรรมของรัฐบาลญี่ปุ่นในสมัยนั้น หลังจากที่เสียชีวิตลง ตำนานของเนซูมิ โคโซ ได้ถูกเล่าต่อกันมา โดยมีกล่าวถึงว่า เนซูมิ โคโซ ได้เคยเป็นนินจามาก่อน เรื่องราวของเนซูมิ โคโซ นิยมนำมาแสดงในละครคาบุกิ ภาพยนตร์ ละครย้อนยุค เนื้อเพลง วิดีโอเกม และ วัฒนธรรมป๊อป ต่างๆ

เนซูมิ โคโซ ได้ถูกเทียบกับอิชิกาวะ โกเอมง โดยถึงแม้ว่าจะอยู่ในช่วงคนละยุคกัน และในวิดีโอเกมกัมบาเระ โกเอมง ของโคนามิ ได้มีโคโซและโกเอมงเป็นตัวละครหลัก

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 http://homepage1.nifty.com/aby/2003/nezumikozo-auguste.htm 
 http://www.bbc.co.uk/nottingham/features/2003/02/jirokichi_the_rat.shtml
# อิชิกาวะ โกเอมง
อิชิกาวะ โกเอมง (คันจิ: 石川五右衛門, ฮิรางานะ: いしかわ ごえもん, Ishikawa Goemon, พ.ศ. 2101 - พ.ศ. 2137) นักรบนินจาและจอมโจรที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น ถูกประหารชีวิตหลังจากที่ลอบสังหารโทโยโตมิ ฮิเดโยชิไม่สำเร็จ โกเอมงถูกต้มในน้ำเดือดจนตายพร้อมกับลูกชาย โดยตำนานกล่าวไว้ว่าโกเอมงได้อุ้มลูกชายเหนือน้ำจนกระทั่งตัวตาย อ่างอาบน้ำที่มีรูปทรงกะทะในประเทศญี่ปุ่นได้ตั้งชื่อตามว่าโกเอมงบูโระ

โกเอมงได้มาเป็นตำนานพื้นบ้านของญี่ปุ่น และเป็นตัวละครที่นิยมนำมาเล่นในละครคาบุกิ โดยเฉพาะตอนต่อสู้ที่ด่านนันเซนจิในเกียวโต 

 การอ้างอิงในวัฒนธรรมสมัยนิยม 
โกเอมงได้เป็นตัวละครในวิดีโอเกมหลายเกม ได้แก่ กัมบาเระ โกเอมอนของโคนามิ และซามูไรวอริเออร์ของโคเอ
ในการ์ตูนเรื่องลูแปง ตัวละครหลักที่เป็นขโมยร่วมกับลูแปงมีชื่อว่าโกเอมอน ที่ 13
ทีวีซีรีส์โทคุซัทสึของญี่ปุ่นเรื่องมาสค์ไรเดอร์โกสต์ มีการใช้วิญญาณของโกเอมอนมาเป็นร่างต่อสู้ของมาสค์ไรเดอร์โกสต์

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Goemon Ishikawa (character)  at the Internet Movie Database
# กัฟแฟะอาเมรีกาโน
กัฟแฟะอาเมรีกาโน  หรือ กาเฟอาเมริกาโน  ซึ่งมักเรียกย่อเป็น อาเมริกาโน คือเครื่องดื่มกาแฟชนิดหนึ่ง มีวิธีการชงโดยเติมน้ำร้อนผสมลงไปในเอสเปรสโซ การเจือจางเอสเปรสโซซึ่งเป็นกาแฟเข้มข้นด้วยน้ำร้อน ทำให้กัฟแฟะอาเมรีกาโนมีความแก่พอ ๆ กับกาแฟธรรมดา แต่มีกลิ่นและรสชาติที่เข้มที่มาจากเอสเปรสโซ

กัฟแฟะอาเมรีกาโนเหมาะสำหรับผู้ที่ชื่นชอบกาแฟดำ แต่ไม่แก่และหนักถึงขั้นเอสเปรสโซ คอกาแฟส่วนใหญ่นิยมดื่มกัฟแฟะอาเมรีกาโนโดยไม่ปรุงด้วยนมหรือน้ำตาล เพื่อดื่มด่ำกับรสชาติกาแฟซึ่งแตกต่างจากกาแฟธรรมดา

สำหรับที่มาของชื่อ "อาเมรีคาโน" หรือ "อาเมริกาโน" ซึ่งหมายถึง "แบบอเมริกัน" นั้น ว่ากันว่าเอสเปรสโซล้วน ๆ เข้มข้นเกินไปสำหรับคอกาแฟชาวอเมริกัน จึงมีการเสิร์ฟกาแฟเอสเปรสโซที่ทำให้เจือจางด้วยน้ำร้อนแทน แม้ว่าชื่อกาแฟจะหมายถึงกาแฟแบบอย่างอเมริกัน แต่กัฟแฟะอาเมรีกาโนก็มิได้เป็นกาแฟที่ชาวอเมริกันนิยมดื่มจนกระทั่งยุครุ่งเรืองของร้านกาแฟแบบลูกโซ่สตาร์บัคส์ในปี พ.ศ. 2533 ถึงกระนั้น กัฟแฟะอาเมรีกาโนก็ไม่จัดเป็นกาแฟที่ได้รับความนิยมมากนัก
# ลิงก์
ลิงก์ อาจหมายถึง
 ไฮเปอร์ลิงก์ จุดอ้างอิงในการเชื่อมโยงในข้อมูลแบบไฮเปอร์เท็กซ์ ไปยังข้อมูลหรือสื่ออื่น ในเวิลด์ไวด์เว็บ
 ช่องทางสื่อสาร ในระบบโทรคมนาคม
 ลิงก์ (เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา) ตัวละครในวิดีโอเกม เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ใช้ดาบเป็นอาวุธหลัก

 ในความหมายภาษาอังกฤษ 
ลิงก์ (หรือ links) อาจหมายถึง
 ส่วนของโซ่
 ไส้กรอก อาหารที่มีลักษณะเป็นท่อน ๆ
 สนามกอล์ฟ (golf links)

 ในวิกิพีเดีย
 วิกิลิงก์ คือ ไฮเปอร์ลิงก์ ที่เชื่อมโยงระหว่างข้อมูลในวิกิพีเดีย
 ลิงก์ข้ามภาษา คือไฮเปอร์ลิงก์ที่เชื่อมโยงวิกิพีเดียที่มีเนื้อหาเดียวกัน แต่คนภาษาต่างกัน
 ลิงก์ข้ามโครงการ คือไฮเปอร์ลิงก์ที่เชื่อมโยงวิกิพีเดียกับโครงการอื่น ในภาษาเดียวกัน
 อินเตอร์วิกิลิงก์ คือไฮเปอร์ลิงก์ที่เชื่อมโยงข้อมูลในวิกิพีเดียกับข้อมูลในเครือวิกิพีเดียอื่น ที่อยู่ต่างฐานข้อมูล

 สะกดผิดจาก
 ลิงส์ (Lynx) ชื่อเว็บเบราว์เซอร์ ตัวหนึ่ง ทำงานในระบบข้อความล้วน
# แย้มปีนัง
แย้มปีนัง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Strophanthus gratus (Wall. and Hook.) Baill.) มีชื่อพื้นเมือง เช่น บานทน และ หอมปีนัง เป็นไม้ที่มีดอกหอมแรง แย้มปีนังเป็นไม้พุ่ม แตกกิ่งมาก ลำต้นตั้งตรง ใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม รูปวงรีแกมขอบขนาน ใบดกทึบ ค่อนข้างหนา ผิวเรียบมัน สีเขียวเข้ม ท้องใบสีเขียวปนม่วง ดอกช่อ ออกที่ปลายกิ่ง ดอกย่อย 5-20 ดอก กลิ่นหอม กลีบดอกสีม่วงแกมชมพู เชื่อมติดกันเป็นรูประฆัง ผลเป็นฝัก รูปเรียวยาว เมล็ดสีน้ำตาล มีขน ขึ้นง่ายในดินทั่วไป ออกดอกตลอดปี หากปลูกในที่ร่มมากจะกลายเป็นไม้เลื้อยได้ 

เมล็ด มีสารที่ออกฤทธิ์กระตุ้นหัวใจ คือสาร ouabain มีความเป็นพิษสูงไม่ควรรับประทาน หากเข้าสู่ร่างกาย ทำให้คลื่นไส้ ท้องเสีย หัวใจเต้นแรง และเร็ว ต้องรีบทำให้อาเจียน และนำส่งโรงพยาบาลทันที

ระเบียงภาพ
# โซเดียมคาร์บอเนต
โซเดียมคาร์บอเนต หรือ โซดา แอช หรืออีกชื่อคือ โซดาซักผ้า  สูตรเคมี คือ Na2CO3 เป็นสารประกอบเกลือของกรดคาร์บอนิก มีลักษณะเป็นผงสีขาว ไม่มีกลิ่น สามารถดูดความชื้นจากอากาศได้ดี ละลายได้ในน้ำ มีฤทธิ์เป็นด่างแก่เมื่อละลายน้ำ ละลายได้เล็กน้อยในแอลกอฮอล์  พบในขี้เถ้าของพืชหลายชนิดและสาหร่ายทะเล (จึงได้ชื่อว่า โซดา แอช  เนื่องจาก แอช ในภาษาอังกฤษ หมายถึง ขี้เถ้า) เป็นสารเคมีที่ใช้ในอุตสาหกรรมหลายชนิด เช่น แก้ว เซรามิคส์ กระดาษ ผงซักฟอก สบู่ การแก้ไขน้ำกระด้าง

โซเดียมคาร์บอเนต พบได้ในธรรมชาติในเขตแห้งแล้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแหล่งแร่ที่เกิดจากทะเลสาบที่ระเหยแห้งไป  ในสมัยอียิปต์โบราณ มีการขุดแร่ที่เรียกว่า  เนทรอน (natron) (ซึ่งเป็นเกลือที่ประกอบด้วยโซเดียมคาร์บอเนต (หรือ โซดา แอช) และโซเดียมไบคาร์บอเนต (เบกกิ้ง โซดา) และมีโซเดียมคลอไรด์ (เกลือแกง) และโซเดียมซัลเฟต ปนอยู่เล็กน้อย) จากก้นทะเลสาบที่แห้ง ใกล้แม่น้ำไนล์ และนำมาใช้ในการทำมัมมี่ ใน ปี พ.ศ. 2481 (ค.ศ. 1938) พบแหล่งแร่โซเดียมคาร์บอเนตขนาดใหญ่ใกล้แม่น้ำกรีนริเวอร์ รัฐไวโอมิง สหรัฐอเมริกา ทำให้สหรัฐขุดแร่มาใช้แทนการผลิตทางกรรมวิธีทางเคมี

ในประเทศอื่น ๆ การผลิตโซเดียมคาร์บอเนตทำโดยกรรมวิธีทางเคมีที่เรียกว่า กระบวนการโซลเวย์ (Solvay process) ซึ่งค้นพบโดย เออร์เนส  โซลเวย์ นักอุตสาหกรรมเคมีชาวเบลเยี่ยม ในปี พ.ศ. 2404 (ค.ศ. 1861) โดยเปลี่ยน โซเดียมคลอไรด์ (น้ำเกลือ) เป็น โซเดียมคาร์บอเนต โดยใช้ แอมโมเนีย และ แคลเซียมคาร์บอเนต (หินปูน) และสารที่เหลือจากกระบวนการมีเพียง แคลเซียมคลอไรด์ ซึ่งไม่เป็นพิษแม้ว่าอาจก่อให้เกิดความระคายเคืองได้ และ แอมโมเนียนั้นยังสามารถนำกลับมาใช้ได้อีก ทำให้กระบวนการโซลเวย์มีต้นทุนการผลิตที่ต่ำกว่ากรรมวิธีแบบเดิมมาก จึงถูกนำมาใช้ในอุตสาหกรรมการผลิตโซเดียมคาร์บอเนตอย่างแพร่หลาย ในคริสต์ศตวรรษ 1900 โซเดียมคาร์บอเนต 90% ที่ผลิต ใช้วิธีการนี้ และยังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน

เดิมนั้นการผลิตโซเดียมคาร์บอเนตทำโดยกระบวนเคมีที่เรียกว่า กระบวนการเลอบลังก์ (Leblanc process) ซึ่งค้นพบโดยนักเคมีชาวฝรั่งเศส ชื่อ นิโคลาส เลอบลังก์ ในปี พ.ศ. 2334 (ค.ศ. 1791) โดยใช้  โซเดียมคลอไรด์ (เกลือแกง) กรดซัลฟูริก (กรดกำมะถัน) แคลเซียมคาร์บอเนต (หินปูน) และถ่าน แต่กรดไฮโดรคลอริค (กรดเกลือ) ที่เกิดจากกระบวนการนี้ ทำให้เกิดมลพิษทางอากาศ  และแคลเซียมซัลไฟด์ ที่เหลือจากกระบวนการทำให้เกิดปัญหาต่อสิ่งแวดล้อม แต่เนื่องจากโซเดียมคาร์บอเนตเป็นสารเคมีพื้นฐานในอุตสาหกรรมหลายชนิด ทำให้มีการผลิตโซเดียมคาร์บอเนตโดยกรรมวิธีนี้ และเป็นกรรมวิธีหลักมาจนถึงช่วงปี พ.ศ. 2423 - 2433 (ช่วง ค.ศ. 1880 - 1890) หลังการค้นพบกระบวนการโซลเวย์ กว่า 20 ปี  โรงงานผลิตแคลเซียมคาร์บอเนตที่ใช้กระบวนการ   เลอบรังค์แห่งสุดท้ายปิดลงในช่วงปี พ.ศ. 2463 (ค.ศ. 1920)

 ข้อระวัง 
 การกลืนหรือกิน อาจทำให้เกิดความระคายคอ วิงเวียนศีรษะ
 การหายใจ สูดดม ก่อให้เกิดอันตราย ควรหลีกเลี่ยง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการได้รับเป็นเวลานาน
 การสัมผัสทางผิวหนัง  ก่อให้เกิดความระคายเคือง อาจเกิดอาการแสบไหม้
 หากเข้าตา จะเกิดอาการระคายเคืองอย่างรุนแรง อาจเป็นอันตรายได้
# เทมาริ
เทมาริ  อาจหมายถึง

 เทมาริ (ของเล่น) - ของเล่นชนิดหนึ่งของเด็กผู้หญิงญี่ปุ่น มีลักษณะเป็นลูกบอลที่ใช้ด้ายร้อย
 เทมาริ (ตัวละคร) - ตัวละครใน นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
# ซากูระ ทังเงะ
ซากูระ ทังเงะ  เป็นนักพากย์หญิงที่มีชื่อเสียงในประเทศญี่ปุ่น

เธอเกิดวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2516 ที่จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น และสังกัดอาโอนิ โปรดักชัน

 ผลงาน 

 งานแอนิเมชัน 
 มาร์มาเลดบอย รับบทเป็น ซาคุมะ ซูซุ
 วันฟ้าใสของโรมิโอ (Romio no Aoi Sora) รับบทเป็น แอนนิต้า
 เด็งโนเซ็นไต วูกี้ส์ แองเจิ้ล รับบทเป็น มิดี้ เดอะ เกิร์ล
 ตำรวจสาวจอมซ่า (You're Under Arrest) รับบทเป็น ซางะ ซาโอริ
 เมซ (MAZE) รับบทเป็น มิล วาลน่า
 เบิร์น อัพ เอ็กเซส (BURN-UP EXCESS) รับบทเป็น ริริกะ
 ไฟเออร์ เอ็มเบลม (Fire Emblem OVA) รับบทเป็น ซีด้า
 มุเก็น โนะ รีไวอัส (Infinite Ryvius) รับบทเป็น อิซึมิ โคซึเอะ
 การ์ดแค็ปเตอร์ซากุระ รับบทเป็น คิโนโมโตะ ซากุระ
 YAT ตะลุยอวกาศ  2 รับบทเป็น มารอน
 เมลตี้แลนเซอร์ ดิ แอนิเมชัน รับบทเป็น แองเจล่า
 ขบวนการเหมียวเหมียว รับบทเป็น โมโมมิยะ อิจิโกะ/เหมียว สตรอเบอร์รี่ 

 งานเกม 
 เดด ออร์ อะไลว์ รับบทเป็น คาสุมิ
 โดคิวเซ รับบทเป็น ซูซูกิ มิโฮะ
 โทคิเมคิเมโมเรียล ดราม่าซีรีส์ 1 : นิจิอิโระ โนะ เซชุน รับบทเป็น อากิโฮะ มิโนริ
 เมลตี้แลนเซอร์ รับบทเป็น แองเจล่า
 ทรู เลิฟ สตอรี่ รับบทเป็น มินามิ ยาโยอิ
 เน็กซ์คิง รับบทเป็น แซฟฟรอน
 พาวเวอร์ดอลส์ 2 รับบทเป็น เอลลี่ สโนว์
 ปริซึมคอร์ท รับบทเป็น เซริซาวะ ซานาเอะ
 แกรนบลูฟันตาซี รับบทเป็น คาริโอสโตร
 เลิฟพลัส รับบทเป็น โคบายาคาวะ ริงโกะ

 งานเพลง 
 Be Myself
 Love Stories
 MAKE YOU SMILE
 New Frontier
 Alice
 SAKURA TANGE INSTRUMENTAL TRACKS
 Neo-Generation
 Best Album SAKURA
 MARINE
 SPUR
# เทพบุตรถังแตก
เทพบุตรถังแตก  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ที่ได้รับความนิยม ทั้งในประเทศไทย และต่างประเทศ เป็นการ์ตูนแนว ตลก/ดราม่า ในประเทศไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์บุรพัฒน์ และ พ.ศ. 2544 ภาคละครไต้หวัน ที่นำแสดงโดย วิค F4 ยังเคยนำมาออกอากาศเป็นทางโทรทัศน์ ทางช่อง 3 อีกด้วย และต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ประเทศญี่ปุ่นเองก็นำมาสร้างในฉบับละครเช่นกัน นำแสดงโดย นิโนะมิยะ คาซึนาริ (แสดงเป็น ทาโร่) และซากุราอิ โช (แสดงเป็น ทาคูยะ) ทั้งสองเป็นนักร้องวง อาราชิ

 เนื้อเรื่อง 
ยามาดะ ทาโร่ ชายหนุ่มที่ทุก ๆ คนจับตามอง ทุก ๆ คนคิดว่า เขาจะต้องเป็นลูกมหาเศษรฐี, เจ้าชายจากต่างประเทศผู้มาตามหารักแท้ เพราะเขาทั้งเก่งในทุก ๆ ด้าน, หน้าตาดี, จิตใจดีงาม ไม่ว่าจะเป็นการเรียนก็ได้ที่หนึ่ง, สอบเข้าเป็นนักเรียนทุนได้ตลอด, กีฬาก็ยอดเยี่ยม ทุก ๆ อย่างของเขาดีทั้งหมด เว้นเสียแต่ว่าเขายากจนมาก ความสามารถพิเศษสุดของยามาดะ คือการได้ยินเสียงเหรียญตกในระยะหลายกิโลเมตร แม้กระทั่งหลับอยู่

 ละครโทรทัศน์ 
貧窮貴公子 / Ping Qiong Gui Gong Zi 
 ชื่อภาษาไทย: เทพบุตรถังแตก
 ชื่อภาษาอังกฤษ: Poor Prince Taro
 จำนวนตอน: 15 ตอน
 สถานีโทรทัศน์:  CTS ,  ช่อง 3
 ออกอากาศครั้งแรก: พ.ศ. 2544
 เพลงเปิดเรื่อง: I Want to Hold Your Hand ร้องโดย ดราก้อนไฟว์
 เพลงปิดเรื่อง: Ni Shi Wo De Xing Fu Ma ร้องโดย แอนนี่ อี๋
 นำแสดงโดย: 
 วิก โช แสดงเป็น ไท่หลาง (ทาโร่)
 เคน จู แสดงเป็น เหอฟู (พ่อของทาโร่)
 แอนนี่ อี๋ แสดงเป็น หลิงจื่อ (แม่ของทาโร่)
 ผู้อำนวยการสร้าง: Chai Zhi Ping

山田太郎ものがたり / Yamada Taro Monogatari 
 ชื่อภาษาไทย:
 ชื่อภาษาอังกฤษ: The Story of Yamada Taro
 จำนวนตอน: 10 ตอน
 ความนิยมโดยเฉลี่ย: 15.2% (เฉพาะเขตคันโต)
 สถานีโทรทัศน์:  TBS
 ออกอากาศ: 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 - 14 กันยายน พ.ศ. 2550
 เวลา: ทุกวันศุกร์ 22:00 น.
 เพลงเปิดเรื่อง: Happiness ร้องโดย อาราชิ 
 นำแสดงโดย:
นิโนะมิยะ คาซึนาริ แสดงเป็น ทาโร่
 ซากุราอิ โช แสดงเป็น ทาคูยะ
 Kikuchi Momoko แสดงเป็น อายาโกะ (แม่ของทาโร่)
 Matsuoka Mitsuru แสดงเป็น คาซูโอะ (พ่อของทาโร่)

ผู้อำนวยการสร้าง  
 Takahashi Masanao 
 Shimoyama Jun

ผู้กำกับ
 Ishii Yasuharu 
 Yamamuro Daisuke 
 Kawashima Ryutaro

 รายชื่อตอน
# กอร์กอน
กอร์กอน เป็นอสูรกายน่าเกลียดน่ากลัว มีผมเป็นงู มีด้วยกันสามพี่น้อง คงกระพันฆ่าไม่ตาย ยกเว้นตัวน้องสุดท้องที่ชื่อ "เมดูซ่า" ที่อาจฆ่าให้ตายได้ หากผู้ใดมองตานางเมดูซ่าจะกลายเป็นหิน

กอร์กอนเป็นสัตว์ประหลาดที่น่ากลัวและมีดวงตาที่น่าสะพรึงกลัว หัวของกอร์กอนปรากฏอยู่บนโล่ของเอเธน่าทำให้มีพลังในการปกป้องเธอจากอาวุธทุกชนิด และทำให้ศัตรูหวาดกลัวได้อย่างมาก เลือดของกอร์กอนกล่าวกันว่ามีพลังในการรักษาและทำร้ายได้

 ตำนาน 
ตำนานกล่าวว่า เดิมทีกอร์กอนทั้งสามเป็นเทพธิดารูปงามและอ่อนโยน มีความบริสุทธิ์เป็นพรหมจารีย์ แต่ขณะที่เมดูซ่ากำลังบูชาเทวีเอเธน่าในวิหาร ได้ถูกโพไซดอนหลงรัก และพยายามใช้กำลังขืนใจ เรื่องรู้ถึงเทพีเอเธน่า ทรงได้ฉวยโอกาสใส่ความว่าลบหลู่นาง โดยการสมสู่ในวิหารของนาง เนื่องด้วยความเดิมเอเธน่ากับเมดูซ่ามีแม่คนเดียวกัน และเอเธน่าต้องการทำลายเมดูซ่าให้สิ้นซาก จึงสาปให้เมดูซ่ามีหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัว และสาปให้ผมที่สวยงามดุจเส้นไหมทองของนางกลายเป็นงูเลื้อยยั้วเยี้ยเต็มหัว จากหญิงพรหมจารีย์ที่งดงาม ก็กลายเป็นปีศาจที่น่าขยะแขยง เมดูซ่าทั้งโศกเศร้า อับอาย และน้อยใจในความอยุติธรรมทั้งที่เธอมิได้ทำผิด ทั้งที่เธอตั้งใจรักษาพรหมจารีย์ แต่นางก็มิเคยได้ผลความดีตรงนั้นเลย จนนางมีแต่ความอับอายและความแค้น จนเมดูซ่าต้องการทำลายทุกชีวิตที่ขวางหน้าจากความเกลียดชังที่ปะทุขึ้น ทุกคนที่มองหน้านางก็จะกลายเป็นหินไปหมด จนได้กล่าวขวัญเป็นอสูรกายที่ร้ายกาจที่สุดในตำนานกรีก วีรบุรษเพอร์ซีอุสเป็นผู้สังหารเมดูซ่า โดยใช้ดาบที่เทพีเอเธน่าประทานให้ตัดหัวของเมดูซ่า จากนั้นเมดูซ่าก็จบชะตากรรมจากชีวิตอันโหดร้ายที่ไร้ซึ่งความยุติธรรมของเธอในที่สุด นับว่าเป็นอสุรกายที่มีความเป็นมาอันน่าสงสารและน่าเห็นใจมากที่สุด