wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# ไพโรจน์ เปรมปรีดิ์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ไพโรจน์ เปรมปรีดิ์ เป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวไทย สาขาเคมี อดีตคณบดี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ติดต่อกัน 4 สมัย เป็นเวลา 16 ปี

ไพโรจน์ สมรสกับ สุรางค์ เปรมปรีดิ์ (นามสกุลเดิม กรรณสูต) อดีตผู้อำนวยการ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ เวทีอันดับหนึ่งของสาวไทย โดยไม่มีบุตรธิดาด้วยกัน

ไพโรจน์ ได้รับรางวัลมหิดลทยากร ประจำปี 2565 จากสมาคมศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยมหิดล ในพระบรมราชูปถัมภ์

 ประวัติการทำงาน 
 คณบดี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ระหว่าง พ.ศ. 2519–พ.ศ. 2534
 ประธาน มูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่
 ประธานกรรมการ บริษัท กันตนา แอนนิเมชั่น จำกัด

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๐ ตอนที่ ๒๐๗ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓๔๘๘, ๓๑ ธันวาคม ๒๕๒๖
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๙๗ ตอนที่ ๖๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒๔๐๗, ๒๑ เมษายน ๒๕๒๒
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรพรรดิมาลาและเหรียญจักรมาลา, เล่ม ๑๑๐ ตอนที่ ๓๖ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๗๘, ๒๖ มีนาคม ๒๕๓๖
# ท่าอากาศยานนานาชาติซานฟรานซิสโก
ท่าอากาศยานนานาชาติซานฟรานซิสโก (San Francisco International Airport) ตั้งอยู่ริมอ่าวซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ห่างจากตัวเมืองออกไปทางตอนใต้ประมาณ 21 กิโลเมตร (13 ไมล์) มีผู้ใช้บริการมากเป็นอันดับ 2 ของแคลิฟอร์เนีย เป็นรองจากลอสแอนเจลิส

ซานฟรานซิสโกยังเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ และหากเป็นไปตามแผนที่จัดเตรียมไว้ ก็จะเป็นท่าอากาศยานหลักของเวอร์จิ้น อเมริกา ด้วย

 อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน 
 อาคารผู้โดยสาร 1 
thumb|150px|right|อาคารผู้โดยสาร 1
 อาคารเทียบเครื่องบิน บี 
 คอนติเนนตัล แอร์ไลน์
 ซันคันทรีย์แอร์ไลน์
 ยูเอสแอร์เวย์
 ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกาเวสต์แอร์ไลน์
 อลาสกาแอร์ไลน์
 แอร์แคนาดา
 แอร์ทรานแแอร์เวย์

 อาคารเทียบเครื่องบิน ซี 
 เดลต้า แอร์ไลน์
 เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย สกายเวสต์
 เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย แอตแลนติกเซาเวสต์แอร์ไลน์
 นอร์ทเวสต์แอร์ไลน์
 ฟรอนเทียร์แอร์ไลน์
 ฮาวายเอียนแอร์ไลน์

 อาคารผู้โดยสาร 2 
หลักจากที่เปิดใช้อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ ในปีพ.ศ. 2543 ก็ได้ปิดอาคารผู้โดยสาร 2 เพื่อเริ่มดำเนินการปรับปรุงใหม่

 อาคารผู้โดยสาร 3 
thumb|170px|right|อาคารผู้โดยสาร 3
 อาคารเทียบเครื่องบิน อี (อเมริกันแอร์ไลน์) 
 มิดเวสต์แอร์ไลน์
 อเมริกันแอร์ไลน์
 อเมริกันอีเกิล
 อาคารเทียบเครื่องบิน เอฟ (ยูไนเต็ดแอร์ไลน์) 
 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
 เท็ด ให้บริการโดย ยูไนเต็กแอร์ไลน์
 ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย สกายเวสต์

 อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ 
thumb|255px|right|อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ
 อาคารเทียบเครื่องบิน เอ 
 โกเรียนแอร์
 คาเธย์แปซิฟิก
 เคแอลเอ็ม
 แควนตัส
 เจ็ตบลูแอร์เวย์
 เจ็ตแอร์เวย์
 เจแปนแอร์ไลน์
 ไชน่าแอร์ไลน์
 ทีเอซีเอ
 นอร์ธเวสต์แอร์ไลน์
 บริติช แอร์เวย์
 เบลแอร์
 ระดับแอร์ไลน์
 ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
 เม็กซิกานา
 เวียดนามแอร์ไลน์
 เวอร์จิ้น แอตแลนติก แอร์เวย์
 สปิริตแอร์ไลน์
 อลาสกาแอร์ไลน์
 แอร์ฟรานซ์
 แอร์ลินกัส

 อาคารเทียบเครื่องบิน จี 
 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
 เท็ด ให้บริการโดย ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
 ลุฟต์ฮันซา
 สิงคโปร์แอร์ไลน์
 ออลนิปปอนแอร์เวย์
 อีวาแอร์
 เอเชียน่าแอร์ไลน์
 แอร์ไชน่า
 แอร์นิวซีแลนด์
 แอร์อินเดีย
# เจ้าจอมมารดาแสง ในรัชกาลที่ 5
เจ้าจอมมารดาแสง ในรัชกาลที่ 5 เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2397 ในประวัติพระยารณไชยชาญยุทธ (ครุฑ หงสนันทน์) กล่าวว่า ได้มาในงานศพเจ้าจอมมารดาแสง เมื่อ พ.ศ. 2442 เจ้าจอมมารดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาพระยาไชยวิชิต (ช่วง กัลยาณมิตร) ผู้รักษากรุงเก่า (พระยาไชยวิชิตเป็นบุตรเจ้าพระยานิกรบดินทร ซึ่งมีนามเดิมว่า "เจ้าสัวโต" ผู้สร้างวัดกัลยาณมิตร)

ต่อมาท่านได้ถวายตัวเข้ารับราชการฝ่ายใน และได้ให้ประสูติกาลพระราชโอรสพระราชธิดา 4 พระองค์ ได้แก่
พระองค์เจ้าชายอิศรวงศ์วรราชกุมาร ประสูติเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2413 เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกที่ประสูติหลังจากขึ้นครองราชสมบัติ
พระองค์เจ้าชายนภางค์นิพัทธพงศ์ ประสูติเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2417
พระองค์เจ้าหญิงบีเอตริศภัทรายุวดี หรือ พระองค์เจ้าหญิงภัทรายุวดี ประสูติเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2419
พระองค์เจ้าหญิงเจริญศรีชนมายุ ประสูติเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2421

เจ้าจอมมารดาแสง ในรัชกาลที่ 5 ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2441 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  ข่าวตายในกรุง 

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
 http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2436/035/374_1.PDF
# พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ หรือ นภางค์นิพัทธวงศ์ (8 สิงหาคม พ.ศ. 2417 – 17 กันยายน พ.ศ. 2419) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 13 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง

พระประวัติ 
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ประสูติเมื่อวันเสาร์ แรม 11 ค่ำ เดือน 88 ปีจอ ฉศก จ.ศ. 1236 ตรงกับวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2417 เป็นพระราชโอรส ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง ธิดาพระยาไชยวิชิต (ช่วง กัลยาณมิตร)

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2419 พระชันษา 2 ปี 325 วัน พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหารสถาปัตยกรรมไทย : พระเมรุมาศ พระเมรุ และเมรุ สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ วันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2552 เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2420

ภายหลังจากงานพระราชเพลิงพระศพของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรรณาภรณ์เพ็ชรรัตน์แล้ว ในวันถัดมาก็ทรงมีการบำเพ็ญพระราชกุศลเกี่ยวกับพระอัฐิตามพระราชประเพณี หนึ่งในนั้นมีพระอัฐิของพระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์อยู่ด้วย ปรากฏในจดหมายเหตุพระราชกิจรายวัน ฉบับประจำวันที่ 4504 วันพฤหัสบดีแรม 3 ค่ำ เดือน 4 ปีมะโรง โทศก จุลศักราช 1242 ตรงกับวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2423 ว่า 27 กุมภาพันธ์ 2423แก้วใจจุลจอม : พระเมรุมาศ (3) วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2559 โดย Golftime

"...เจ้าพนักงานเชิญพระอังคารขึ้นยานุมาศมีกระบวนแห่เทวดาเครื่องสูงกลองชะนะไปลงท่าพระ เชิญพระอังคารลงเรือชัย ๒ ลำมีเรือแห่ไปลอยที่หน้าวัดปทุมคงคาตามอย่างโบราณประเพณี แล้วกระบวนแห่ซึ่งเชิญพระอังคารไปส่งลงเรือ แล้วกลับเข้ามารับพระบรมอัฐิจากพระบรมมหาราชวัง เชิญออกพระที่นั่งทรงธรรมสดับปกรณ์ดังเช่นแต่ก่อน พระบรมอัฐิที่เชิญออกมาวันนี้ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ๑ สมเด็จพระเทพศิรินทรามาตย์ ๑ เชิญสถิตบนบุษบกทองคำเปลวกลางพระที่นั่งทรงธรรม สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจันทรมณฑล สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าอิศริยาลงกรณ์ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย พระองค์เจ้าอิศรวงศ์วรราชกุมาร พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ เชิญสถิตในบุษบกห้ายอดแล้วพระราชทานรางวัลเจ้านายข้าราชการที่ถวายของในการพระเมรุ แล้วเสด็จขึ้นข้างใน…"

พระอนุสรณ์ 
กุฏินภางค์นิพัทธพงศ์ ณ คณะ 3 วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร สร้างขึ้นเมื่อพ.ศ. 2555 เดิมใช้เป็นกุฎิรับรองรับเถระผู้ใหญ่ ปัจจุบันใช้เป็นสถานที่ศึกษาพระปริยัติธรรม โดยในการจัดสร้างได้อัญเชิญพระนามของพระองค์มาเป็นชื่อกุฏิ เนื่องจากพระองค์เป็นเจ้านายที่มีเชื่อสายสกุลกัลยาณมิตร และเพื่อเป็นพระราชกุศลแด่พระองค์ด้วยอาคารเจ้าพระยานิกรบดินทร เชิดชูเกียรติประวัติ ต้นสกุลผู้สร้างวัด "กัลยาณมิตร" สืบค้นเมื่อ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2560

 พระอิสริยยศ 

พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ (8 สิงหาคม พ.ศ. 2417 – 17 กันยายน พ.ศ. 2419)
ภายหลังสิ้นพระชนม์
พระเจ้าพี่ยาเธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)

 พงศาวลี
# พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 25 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง ประสูติเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2421 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2459 สิริพระชันษา 38 ปี พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2463 ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

พระองค์มีพระโสทรเชษฐาและพระโสทรเชษฐภคินี 3 พระองค์ ได้แก่
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอิศรวงศ์วรราชกุมาร (4 กันยายน พ.ศ. 2413 - 5 มิถุนายน พ.ศ. 2415)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ (8 สิงหาคม พ.ศ. 2417 - 17 กันยายน พ.ศ. 2419)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี (5 ธันวาคม พ.ศ. 2419 - 30 กันยายน พ.ศ. 2456)

 พระเกียรติยศ 

 พระอิสริยยศ 
พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ (31 มีนาคม พ.ศ. 2421 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 - 24 ธันวาคม พ.ศ. 2459)
ภายหลังสิ้นพระชนม์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 

ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลปัจจุบันฝ่ายใน , เล่ม 25, ตอน 39, 27 ธันวาคม พ.ศ. 2451, หน้า 1153
ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลปัจจุบัน ฝ่ายใน, เล่ม 29, ตอน 0 ง, 22 มกราคม พ.ศ. 2455, หน้า 2444

 พงศาวลี
# อุดมคติ (จริยธรรม)
อุดมคติ  เป็นหลักการหรือคุณค่า (value) ที่บุคคลมุ่งแสวงเป็นเป้าหมาย ซึ่งปกติในบริบทจริยธรรม อุดมคติมีความสำคัญเป็นพิเศษในจริยธรรม เพราะลำดับที่บุคคลจัดอุดมคติมักตัดสินว่าบุคคลแสดงออกซึ่งอุดมคตินั้นอย่างจริงใจมากน้อยเพียงใด อุดมคติเป็นการใช้สิ่งสากล (universal) ในทางจริยธรรม ค่อนข้างคล้ายกับค่าในตัวสัมพัทธ์ (relative intrinsic value)

บางคนที่อ้างว่ามีอุดมคติความซื่อสัตย์ แต่ยินดีโกหกเพื่อปกป้องสหายกำลังแสดงว่า เขามิได้ถือมิตรภาพเป็นอุดมคติหนึ่งเท่านั้น แต่ยังเป็นอุดมคติที่สำคัญยิ่งกว่าความซื่อสัตย์ ฉะนั้น จึงมองว่าอุดมคติคล้ายกับคุณค่าได้
# ดิจิมอนเพนดูลั่ม
ดิจิมอนเพนดูลั่ม  เป็นสัตว์เลี้ยงดิจิทัลที่สร้างโดย WiZ กับบันได ซึ่งก่อให้เกิดแฟรนไชส์ดิจิมอน โดยเผยแพร่ที่ญี่ปุ่นในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1997 และที่อเมริกาเหนือในวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1997 สัตว์เลี่ยงนี้มุ่งเน้นไปที่ผู้หญิงมากกว่า เพราะเป็นเพศตรงข้ามของทามาก็อตจิ

ดิจิมอนเพนดูลั่มแบบดั้งเดิมที่เผยแพร่ใน ค.ศ. 1997 จนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2004 ขายไป 14 ล้านอันทั่วโลก ซึ่งรวมที่ญี่ปุ่น 13 ล้านอัน กับต่างประเทศ 1 ล้านอัน ใน ค.ศ. 2005 มีการขายดิจิมอนเพนดูลั่มที่มากกว่า 24 ล้านอันทั่วโลก

 ดิจิมอนเพนดูลั่มรุ่นต่างๆ 
ดิจิม่อนเพนดูลั่มมีด้วยกันทั้งหมด 11 รุ่นด้วยกันโดยแต่ละรุ่นนั้นจะเป็นดิจิมอนประเภทต่างๆโดยแต่ละรุ่นนั้นจะมีดิจิมอนสายพันธุ์ต่างๆซึ่งแต่ละสายพันธุ์นั้นจะอยู่ในรุ่นต่างๆทั้งนี้ดิจิมอนเพนดูลั่มในแต่ละรุ่นจะเพิ่มเวอร์ชัน .5 ซึ่งออกมามีการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย คือแค่ตัดดิจิมอนบางตัวของอันเดิมออกไป แล้วเพิ่มตัวใหม่ (ชนิดเดียวกัน ระดับเดียวกันกับตัวที่ตัด) ที่เข้ามา

 ดิจิมอนเพนดูลั่ม 1 เนเจอร์สปิริต 

 ดิจิมอนเพนดูลั่ม 1.5 เนเจอร์สปิริต 

 ดิจิมอนเพนดูลั่ม 2 ดิปเซฟเวอร์ 

 ดิจิมอนเพนดูลั่ม 2.5 ดิปเซฟเวอร์ 

 ดิจิมอนเพนดูลั่ม 3 ไนท์แมร์โซลเจอร์ 

 ดิจิมอนเพนดูลั่ม 3.5 ไนท์แมร์โซลเจอร์ 

 ดิจิมอนเพนดูลั่ม 4 วินด์การ์เดี้ยน 

 ดิจิมอนเพนดูลั่ม 4.5 วินด์การ์เดี้ยน 

 ดิจิมอนเพนดูลั่ม 5 เมทัลเอมไพร์ 

 ดิจิมอนเพนดูลั่ม 5.5 เมทัลเอมไพร์ 

 ดิจิมอนเพนดูลั่ม Zero ไวรัสบัสเตอร์ 

 ข้อแตกต่างจากรุ่นก่อน 
 มีการแบ่งกลุ่มหรือหมวดหมู่ที่แน่นอนของดิจิม่อน เช่น เพนดูลั่ม 1 ชื่อ Nature Spirit คือการนำดิจิม่อนที่เกี่ยวกับธรรมชาติมารวมไว้ด้วยกัน
 มีการระบุถึงชนิด (attribute) ของดิจิม่อน คือ วัคซีน (Vaccine) ดาต้า (Data) และไวรัส (Virus) ซึ่งจะเป็นจุดสำคัญในดิจิม่อนเพนดูลั่มนี้
 มีการเพิ่มร่าง Rookie เข้าไป 1 ตัว ให้มี 3 ตัว คือ Rookie ที่เป็นวัคซีน Rookie ที่เป็นดาต้า และ Rookie ที่เป็นไวรัส
 ร่าง Champion หรือขั้นที่ 4 มีเพียง 6 ตัว ซึ่งจะมีชนิดละ 2 ตัว (วัคซีน 2 ดาต้า 2 และไวรัสอีก 2)
 มีการตัดตัวที่ใช้อุจจาระออกไป 
 ใช้อาวุธที่มีรูปแบบไม่ตายตัว ดังเช่น ถ้าเป็นดิจิตอลมอนสเตอร์ร่าง Champion ทุกๆ เวอร์ชัน จะมีรูปแบบอาวุธที่ตายตัวคือ ลูกไฟ เข็ม และหมัด
 เช่นเดียวกับขั้นที่ 4 คือขั้นที่ 5 หรือ Ultimate นั้น จะมี 6 ตัวและแบ่งชนิดละ 2 ตัวเช่นกัน แต่จะมีเงื่อนไขการแบ่งดังนี้ 3 ตัวแรก (วัคซีน 1 ดาต้า 1 ไวรัส 1) จะเปลี่ยนร่างจากการพัฒนาด้วยตัวเอง โดยอาศัยเงื่อนไขเดียวกับดิจิตอลมอนสเตอร์คือต้องต่อสู้เกิน 30 ศึก และมี % การชนะมาเกี่ยวข้อง และอีก 3 ตัวที่เหลือคือได้จากการพัฒนาการโดยการผสมพันธุ์ (Jogress) (วัคซีน 1 ดาต้า 1 ไวรัส 1)
 ร่าง Mega หรือ ขั้นที่ 6 มี 3 ตัวต่อรุ่น โดยแบ่งชนิดละ 1ตัว (วัคซีน 1 ดาต้า 1 ไวรัส 1) เงื่อนไขการจะพัฒนาเข้าสู่ขั้นที่ 6 จะพูดในบทต่อๆไป
 การฝึกฝนดิจิม่อนเปลี่ยนให้ทุกรุ่นมีการฝึกฝนที่เหมือนกัน คือ ใช้การนับการเขย่า แล้วดิจิม่อนจะปล่อยอาวุธประจำตัวออกมา 5 ครั้ง ถ้ายิงออกมา 2 ลูกนับเป็น 1 ถ้ายิง 2 ลูกครบทั้ง 5 ครั้ง จะเรียกว่า Superhit x 5 หรือ Megahit นอกจากนี้การนับการเขย่ายังใช้ในการต่อสู้ดิจิม่อนอีกด้วย
# ดูเอลกันดั้ม
GAT-X102 ดูเอลกันดั้ม (ญี่ปุ่น:デュエルガンダム ;อังกฤษ:Duel Gundam) เป็นโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ด ออกแบบโดยจุนอิจิ อะคุทสึ

ดูเอลกันดั้มเป็นหนึ่งในGAT-X ซีรีส์ทั้งห้าที่พันธมิตรโลกพัฒนาขึ้นมาเพื่อตอบโต้โมบิลสูท ของ ซาฟท์ ซึ่งโมบิลสูททั้งห้านั้นล้วนแต่ใช้เทคโนโลยีใหม่นั่นคือเกราะเฟสชิฟท์อาเมอร์ (Phase Shift Armor) ซึ่งนิยมเรียกสั้นๆว่า PS เมื่อเปิดใช้งาน เกราะเฟสชิฟท์จะสร้างสนามพลังคลุมตัวเกราะไว้ ทำให้การโจมตีด้วยอาวุธที่ไม่ใช่บีมแทบจะไม่มีผลกับกันดั้ม แต่เนื่องจากกันดั้มต้องใช้แบ็ตเตอรีเป็นแหล่งพลังงานเพื่อให้ใช้งานในสนามรบที่มีนิวตรอนแจมเมอร์ได้จึงใช้เกราะเฟสชิฟท์ได้ในเวลาจำกัดเท่านั้น เมื่อปิดเฟสชิฟท์ เกราะของกันดั้มก็จะกลายเป็นสีเทา

 บทบาท 
เนื่องจากดูเอลกันดั้มเป็นโมบิลสูทที่สมบูรณ์เครื่องแรกของพันธมิตรโลกจึงมีลักษณะเป็นโมบิลสูทแบบพื้นฐานที่มีความสมดุลในทุกด้าน ใช้อาวุธมาตรฐานคือบีมเซเบอร์, บีมไรเฟิลพลังสูงซึ่งติดเกรเน็ดลันเชอร์ไว้และวัลแคน "อิเกลชเตลลุงก์" เนื้อเรื่องของมังงะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ด แอสเทรย์ยังระบุว่าบาซูก้าของกันดั้มแอสเทรย์โกลด์เฟรมนั้นเดิมทีออกแบบไว้ให้ดูเอลกันดั้มใช้งาน ดูเอลกันดั้มถูกซาฟท์ขโมยไปจากโคโลนีเฮลิโอโปลิสโดยอิซาค จูลและได้เป็นโมบิลสูทประจำตัวของอิซาค

หลังจากที่ได้รับความเสียหายจากการต่อสู้กับสไตรค์กันดั้ม ซาฟท์จึงได้เสริมเกราะแอสซอล์ทชราวด์ (Assault Shroud มีอักษรย่อว่า AS) โดยดัดแปลงมาจากเกราะของ ZGMF-1017AS จินน์แอสซอล์ท นอกจากจะเป็นเกราะเสริมความแข็งแกร่งแล้วแอสซอล์ทชราวด์ยังติดตั้งอาวุธไว้เป็นมิสไซล์ลันเชอร์ห้าลำกล้องและเรลกัน115มม. "ศิวะ" ที่ไหล่แต่ละข้าง เนื่องจากเกราะนี้มีน้ำหนักมาก ถ้าติดตั้งเข้าไปแล้วความคล่องแคล่วของดูเอลกันดั้มจะลดลงและส่วนแอสซอล์ทชราวด์จะไม่มีเกราะ PSป้องกันไว้

แม้ว่าอิซาคจะล้มเหลวในการทำลายยานอาร์คแองเจิ้ลและสไตรค์กันดั้มโดยตลอด แต่ในการต่อสู้ที่ยาคินดูเอ้ ดูเอลกันดั้มก็มีบทบาทสำคัญในฐานะที่ทำลายกันดั้มของพันธมิตรโลกคือ GAT-X252 ฟอร์บิดเดนกันดั้มและ GAT-X370 เรดเดอร์กันดั้มได้ โมบิลสูทของกลุ่มพันธมิตรโลก ดูเอลแด็กเกอร์เป็นแด็กเกอร์ซีรีส์ที่มีพื้นฐานมาจากดูเอลกันดั้ม

 รูปแบบอื่นๆ 
 บลูดูเอล 

ในเนื้อเรื่องของกันดั้มซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์ ได้เปิดเผยว่ากลุ่มพันธมิตรโลกยังมีดูเอลกันดั้มเครื่องอื่นอยู่อีก ซึ่งหลังสงครามครั้งแรก บริษัทแอ็คทายออนยังได้พัฒนาไปเป็น GAT-X1022 บลูดูเอล บลูดูเอลมีเกราะที่จำลองมาจากแอสซอล์ทเชราด์ซึ่งไม่สามรถถอดออกได้(ติดตั้งตายตัว)แต่มีเกราะPSและติดท่อขับดันเสริมเพื่อให้คล่องแคล่วกว่าเดิม ที่ไหล่ซ้ายมีลูกดอกระเบิด"สติลเล็ตโต"แบบเดียวกับของวินดั้มส่วนไหล่ขวามีโล่ติดเรลกัน"สกอร์เปี้ยน"และแขนทั้งสองข้างมีบีมกันขนาดเล็กซ่อนไว้โดยบลูดูเอลเป็นของสมาชิกหน่วยแฟนธอมเพน มิวดี้ ฮอลครอฟท์ บลูดูเอลถูกทำลายในภารกิจขนส่งเดสทรอยกันดั้มโดยถูก"เคอเบรอส บาคุวฮาวด์"ถึง3ตัวโจมตีแบบรุมกินโต๊ะทำให้ มิวดี้ ฮอลครอฟท์ เสียชีวิตคาค็อกพิต

 LR-GAT-X102 เรเกนดูเอลกันดั้ม 
ปรากฏตัวใน โมบิลสูทกันดั้มซี้ด วีเอสแอสเทรย์ เรเกนดูเอลกันดั้มเป็นดูเอลกันดั้มที่ได้รับการดัดแปลงโดยกองกำลังลึกลับ ไลบราเรียน โดยใช้ระบบสไตรเกอร์แพ็คเพื่อให้สามารถปฏิบัติการได้หลายรูปแบบ เนื่องจากดูเอลกันดั้มนั้นมีสมรรถนะที่สมดุลในทุกด้านจึงใช้สไตรเกอร์แพ็คแบบ บาซูก้าสไตรเกอร์ ซึ่งเป็นแขนกลสำหรับใช้จับอาวุธหนักอย่างเรลบาซูก้า "เกโบลก์" เรเกนดูเอลยังมีเรลไรเฟิล "รูดรา" ที่ดัดแปลงมาจากศิวะแต่เป็นแบบมือถือ เรเกนดูเอลนั้นจะโจมตียานรบของศัตรูจากระยะไกลด้วยอาวุธหนักทั้งสอง และเมื่อเข้าประชิดก็จะทิ้งปืนทั้งสองกระบอกไปเพื่อให้คล่องตัวขึ้นและใช้อาวุธมาตรฐานของดูเอลแทน
# มินสค์
มินสค์  เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดในประเทศเบลารุส ตั้งอยู่ริมแม่น้ำสวิสลาช (Svislach) และแม่น้ำเนียมีฮา (Niamiha) ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล 280.4 เมตร กรุงมินสค์เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของเครือรัฐเอกราช (CIS) ในที่เป็นฐานะเมืองหลวงของประเทศ ยังมีสถานะการบริหารพิเศษและยังเป็นศูนย์กลางการบริหารของจังหวัดมินสค์และเขตมินสค์อีกด้วย ในปี ค.ศ. 2006 กรุงมินสค์มีประชากรประมาณ 1,780,000 คน และมีนายมีคาอิล ปัฟลอฟ (Mikhail Pavlov) เป็นนายกเทศมนตรี

หลักฐานยุคแรกเริ่มสุดที่กล่าวถึงมินสค์นั้นย้อนไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 (ค.ศ. 1067) ในปี ค.ศ. 1242 มินสค์ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของแกรนด์ดัชชีลิทัวเนีย และได้รับอภิสิทธิ์เมืองในปี ค.ศ. 1499 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1569 เมืองนี้ได้เป็นเมืองหลวงของมินสค์วอยวอดชิป (Minsk Voivodship) ในเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย ต่อมาถูกผนวกเข้ากับรัสเซียในปี ค.ศ. 1793 ซึ่งเป็นผลจากการแบ่งแยกโปแลนด์ครั้งที่ 2 ระหว่างปี ค.ศ. 1919-1991 มินสค์เคยมีฐานะเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย (Byelorussian SSR) ก่อนสหภาพโซเวียตล่มสลาย

 เมืองพี่น้อง 
  กาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล
  เบลูโอรีซองชี ประเทศบราซิล
  เบงคลูรู ประเทศอินเดีย
  ดีทรอยต์ สหรัฐอเมริกา
  ไอนด์โฮเวน ประเทศเนเธอร์แลนด์
  ลียง ประเทศฝรั่งเศส
  มูร์มันสค์ ประเทศรัสเซีย
  นอตทิงแฮม สหราชอาณาจักร
  โนโวซีบีสค์ ประเทศรัสเซีย
  เซ็นได ประเทศญี่ปุ่น
  พ็อทซ์ดัม ประเทศเยอรมนี
  เบเกอร์สฟีลด์ สหรัฐอเมริกา
  เยเรวาน ประเทศอาร์มีเนีย
  เตหะราน ประเทศอิหร่าน
# คีชีเนา
คีชีเนา (,) เป็นเมืองหลวง ศูนย์กลางอุตสาหกรรม และศูนย์กลางการค้าของประเทศมอลโดวา และเป็นเมืองใหญ่ที่สุดซึ่งตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศริมแม่น้ำบึกซึ่งเป็นแควฝั่งขวาของแม่น้ำนีสเตอร์ ในแง่เศรษฐกิจ คีชีเนาเป็นเมืองที่มั่งคั่งที่สุดในมอลโดวาและเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางการขนส่งและอุตสาหกรรมของภูมิภาค ในฐานะที่เป็นเมืองสำคัญของประเทศ คีชีเนาจึงมีสิ่งอำนวยความสะดวกต่อการศึกษาที่ดี นอกจากนี้ยังเป็นเมืองที่มีสัดส่วนพื้นที่สีเขียวสูงที่สุดแห่งหนึ่งในบรรดาเมืองใหญ่ต่าง ๆ ของทวีปยุโรป

คีชีเนาได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1436 ในฐานะส่วนหนึ่งของราชรัฐมอลเดเวีย ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เมืองนี้อยู่ภายใต้อำนาจของจักรวรรดิออตโตมัน เมื่อเริ่มต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 คีชีเนาเป็นเพียงเมืองเล็ก ๆ ที่มีประชากรเพียง 7,000 คน ต่อมาใน ค.ศ. 1812 เมืองนี้ได้ถูกจักรวรรดิรัสเซียเข้ายึดครองและตั้งเป็นศูนย์กลางของแคว้นเบสซาเรเบีย เมื่อถึง ค.ศ. 1862 จำนวนประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 92,000 คน และเพิ่มเป็น 125,787 คนเมื่อถึง ค.ศ. 1900 ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1940–1941 และ ค.ศ. 1945–1991 เมืองนี้เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียในชื่อ คีชีนอฟ 

 เมืองพี่น้อง 
  บูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย
  แซคราเมนโต รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
  เกรอนอบล์ ประเทศฝรั่งเศส
  มันไฮม์ ประเทศเยอรมนี
  เคียฟ ประเทศยูเครน
  ออแดซา ประเทศยูเครน
  เทลอาวีฟ ประเทศอิสราเอล
  เรจโจเอมีเลีย ประเทศอิตาลี
  แพทรัส ประเทศกรีซ
  กรากุฟ ประเทศโปแลนด์
  กรีนส์โบโร รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐ
  เยเรวาน ประเทศอาร์มีเนีย
# ท่าอากาศยานนานาชาติบัลติมอร์/วอชิงตัน เธอร์กู้ด มาร์แชล
ท่าอากาศยานนานาชาติบัลติมอร์/วอชิงตัน เธอร์กู้ด มาร์แชล (Baltimore/Washington International Thurgood Marshall Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองลินธิคัม ในแอนน์อรันเดิลเคาน์ตี รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา หรือเรียกกันทั่วไปว่า BWI ตามชื่อรหัสสนามบิน รองรับการจราจรภายในเขตนครหลวงบัลติมอร์-วอชิงตัน ห่างจากใจกลางเมืองบัลติมอร์ประมาณ 16 กิโลเมตร และจากใจกลางเมืองวอชิงตันประมาณ 55 กิโลเมตร ยังเป็นท่าอากาศยานสำคัญของสายการบินเซาท์เวสต์แอร์ไลน์ 

ตั้งแต่สายการบินเซาท์เวสต์มาลงให้บริการที่ท่าอากาศยาน BWI ในปี พ.ศ. 2536 ท่าอากาศยาน BWI ได้รู้จักในฐานะท่าอากาศยานที่ค่าโดยสารถูก 

บัลติมอร์/วอชิงตัน เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2548 เพื่อเป็นเกียรติต่ออดีตผู้พิพากษาศาลฎีกาของสหรัฐอเมริกา เธอร์กู้ด มาร์แชล ซึ่งเกิดและเติบโตในบัลติมอร์

 สายการบิน 
 อาคารเทียบเครื่องบิน เอ/บี 
 เซาท์เวสต์แอร์ไลน์

 อาคารเทียบเครื่องบิน ซี 
 เดลต้า แอร์ไลน์
 เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย คอมแอร์
 แพนแอม คลิปเปอร์ คอนเนคชั่น ให้บริการโดย บอสตัน-เมนแอร์เวย์
 อเมริกันแอร์ไลน์
 อเมริกันอีเกิล

 อาคารเทียบเครื่องบิน ดี 
 คอนติเนนตัล แอร์ไลน์
 คอนติเนนตัลเอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เอ็กซ์เพรสเจ็ตแอร์ไลน์
 นอร์ธเวสต์แอร์ไลน์
 นอร์ธเวสต์แอร์ลิงก์ ให้บริการโดย พินนาเคิลแอร์เลน์
 มิดเวสต์แอร์ไลน์
 มิดเวสต์คอนเนคชั่น ให้บริการโดย สกายเวย์แอร์ไลน์
 มิดเวสต์คอนเนคชั่น ให้บริการโดย สกายเวสต์
 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
 ยูเอสแอร์เวย์
 ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกันเวสต์แอร์ไลน์
 ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย โชโตโกวแอร์ไลน์
 ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย ทรานส์สเตทแอร์ไลน์
 ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เพียดมอนต์แอร์ไลน์
 ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์
 ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย แอร์วิสคอนซิน
 แอร์ทรานแอร์เวย์

 อาคารเทียบเครื่องบิน อี (อาคารเทียบเครื่องบินระหว่างประเทศ ผู้ว่าการวิลเลียม โดนัลด์ เชเฟอร์) 
thumb|250px|right|อาคารเทียบเครื่องบิน อี
 นอร์ธอเมริกันแอร์ไลน์
 บริติช แอร์เวย์
 ยูเอสเอ 3000
 แอร์แคนาดา
 แอร์แคนาดาแจ๊ซ
 แอร์ทรานแอร์เวย์ เที่ยวบินซึ่งมาจากต่างประเทศ
 แอร์โมบิลิตีคอมมานด์
# ท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตันดัลเลส
ท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตัน ดัลเลส  ตั้งอยู่ระหว่างเมืองชานทิลลีในแฟร์แฟกเคาน์ตี และดัลเลสในลูดอนเคาน์ตี รัฐเวอร์จิเนีย เป็นท่าอากาศยานนานาชาติพาณิชย์ที่ให้บริการพื้นที่วอชิงตัน ดี.ซี. ท่าอากาศยานเปิดให้บริการเชิงพาณิชย์เต็มรูปแบบอย่างเป็นทางการในปี 1962 ตั้งชื่อตามจอห์น ฟอสเตอร์ ดัลเลส อดีตรัฐมนตรีต่างประเทศในสมัยประธานาธิบดีไอเซนฮาวร์ ท่าอากาศยานเป็นฐานการบินหลักของยูไนเต็ดแอร์ไลน์

 อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน 
 อาคารผู้โดยสารหลัก 
 ประตู เอช 
 ซาอุดิอาระเบียนแอร์ไลน์
 ทีเอซีเอ
 ลอยด์แอโรโบลิเวียโน

 ประตู แซด 
 ยูเอสแอร์เวย์
 ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกันเวสต์แอร์ไลน์
 ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย โคลแกนแอร์
 ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย พีเอสเอแอร์ไลน์
 ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์

 อาคารผู้โดยสารส่วนกลางลาน 
 อาคารเทียบเครื่องบิน เอ 
 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
 ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย โกเจ็ตแอร์ไลน์
 ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย โคลแกนแอร์
 ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย โชโตโกวแอร์ไลน์
 ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย ทรานส สเตทส์ แอร์ไลน์
 ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์

 อาคารเทียบเครื่องบิน บี 
 กาตาร์แอร์เวย์
 โกเรียนแอร์
 คอนติเนนตัล แอร์ไลน์
 คอนติเนนตัลเอกซ์เพรส ให้บริการโดย เอกซ์เพรสเจ็ตแอร์ไลน์
 เคแอลเอ็ม
 เจ็ตบลูแอร์เวย์
 ซันคันทรีย์แอร์ไลน์
 เซาเวสต์แอร์ไลน์
 เซาแอฟริกันแอร์ไลน์
 เดลต้า แอร์ไลน์
 เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย คอมแอร์
 เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย แอตแลนติกเซาท์เวสต์แอร์ไลน์
 เตอร์กิชแอร์ไลน์
 นอร์ธเวสต์แอร์ไลน์
 นอร์ธเวสต์แอร์ลิงก์ ให้บริการโดย พินนาเคิลแอร์ไลน์
 แม็กซ์เจ็ต
 รอยัลแอร์มาร็อก
 ลุฟต์ฮันซา
 เวอร์จิ้น แอตแลนติก แอร์ไลน์
 สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม
 ออลนิปปอนแอร์เวย์
 แอร์ทรานแอร์เวย์
 แอร์ฟรานซ์
 แอร์ลินกัส
 ไอบีเรียแอร์ไลน์
 อียิปต์แอร์

 อาคารเทียบเครื่องบิน ซี 
 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
 เท็ด ให้บริการโดย ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
 ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส (ดูรายละเอียดที่อาคารเทียบเครื่องบิน เอ)
 ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย ชัตเทิลอเมริกา

 อาคารเทียบเครื่องบิน ดี 
 บริติชแอร์เวย์
 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
 อเมริกันแอร์ไลน์
 อเมริกันคอนเนคชั่น ให้บริการโดย โชโตโกวแอร์ไลน์
 อเมริกันอีเกิล
 อาลีตาเลีย
 ออสเตรียนแอร์ไลน์
 เอธิโอเปียนแอร์ไลน์
 แอโรฟลอต
 แอร์อินเดีย
 แอร์ไชน่า

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 ท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตัน ดัลเลส 

วอชิงตันดัลเลส
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2505
# โรแบร์โต บัจโจ
โรแบร์โต บัจโจ  เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1967 ที่เมืองกัลดอญโญ ประเทศอิตาลี บัจโจมีชื่อเสียงมาจากการเป็นกองหน้าตัวหลักของทีมอิตาลีในฟุตบอลโลก 1994 ที่สหรัฐอเมริกา ซึ่งครั้งนั้นอิตาลีได้ทะลุมาถึงรอบชิงชนะเลิศกับบราซิล บัจโจในฐานะกองหน้าจึงเป็นความหวังของชาวอิตาลีและแฟน ๆ ทั่วโลก ว่าจะเป็นผู้นำพาอิตาลีคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกเป็นครั้งที่ 4 ได้ แต่การแข่งขัน 120 นาที เสมอกัน 0:0 จึงต้องตัดสินกันที่ลูกจุดโทษ ซึ่งบัจโจที่มีข่าวออกมาก่อนหน้านี้ว่า บาดเจ็บ เป็นผู้ยิงประตูสุดท้ายด้วย ปรากฏว่าเขายิงพลาดเหินข้ามคานไป ส่งผลให้บราซิลได้แชมป์ฟุตบอลโลกเป็นสมัยที่ 4 ไปทันที

 ประวัติ 
โรแบร์โต บัจโจ เริ่มเล่นฟุตบอลครั้งแรกในปี พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) กับสโมสรวีเชนซา บ้านเกิด จนถึงปี พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985) จึงย้ายไปอยู่ที่ฟีออเรนตีนา จากนั้นในปี พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) จึงย้ายไปอยู่ที่ยูเวนตุส สโมสรชั้นนำของอิตาลีและของยุโรป จนได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปหรือบาลงดอร์ (Ballon d'Or) ในปี พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) ก่อนที่จะเป็นกองหน้าในทีมชาตินำทีมเข้าสู่การแข่งขันฟุตบอลโลก 1994 ที่สหรัฐอเมริกา และพาทีมเป็นรองแชมป์โลก

จากนั้น บัจโจ จึงได้ย้ายไปอยู่ที่เอซีมิลาน ในปี พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) ไปอยู่กับโบโลญญาในปี พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) ย้ายไปอยู่กับอินเตอร์มิลาน ในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) และเบรชชา ในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) ก่อนที่จะแขวนรองเท้าไปในปี พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004)

โรแบร์โต บัจโจ เป็นนักฟุตบอลรูปร่างเล็ก โดยสูงเพียง 174 เซนติเมตรเท่านั้น เป็นนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงโด่งดังคนหนึ่งทีเดียวในสมัยที่ยังเล่นฟุตบอลอยู่ มีเอกลักษณ์ประจำตัวคือผมเปียที่ท้ายทอย เป็นนักฟุตบอลที่หน้าตาดี จึงได้ฉายาจากแฟนฟุตบอลชาวไทยว่า เทพบุตรเปียทองคำ ชีวิตส่วนตัวนับถือศาสนาพุทธ เคยมีข่าวในทำนองที่ว่าเดินทางมาประเทศไทยเพื่อให้หลวงพ่อคูณฝังตะกรุดมาแล้วด้วย แต่ในความเป็นจริงแล้ว บัจโจนับถือพุทธศาสนาแบบมหายาน โดยอยู่ในสมาคมโซคา งัคไก สากล  (Soka Gakkai International) ซึ่งไม่ได้นับถือเครื่องรางของขลังดังกล่าว  แรก ๆ ที่เริ่มมีชื่อเสียงถูกเรียกชื่อเป็นภาษาไทยว่า โรเบอร์โต้ บักจิโอ้ หรือ โรเบอร์โต้ บักโจ้

ผลงาน ระดับสโมสร  Club

Juventus  
    แชมป์  UEFA Cup          : 1992-93
    แชมป์  Calcio Serie A   : 1994–95
    แชมป์  Coppa Italia      : 1994–95

Ac Milan
    แชมป์   Calcio Serie A         : 1995–96

ระดับทีมชาติ  International

Italy

    FIFA World Cup Third Place   : 1990
    FIFA World Cup Runner-up    : 1994

เกียติประวัติส่วนบุคล   ที่โดดเด่น

World Soccer Player of the Year: 1993

รางวัล   Ballon d'Or     : 1993

FIFA World Player of the Year  : 1993

FIFA World Cup Silver Ball  : 1994

FIFA World Cup All-Star Team  : 1994

Onze de Bronze  : 1994

Ballon d'Or (Silver Award)  : 1994

FIFA World Player of the Year (Bronze Award)  : 1994