wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เดอะแคนเทอร์บรีเทลส์
เดอะแคนเทอร์บรีเทลส์  เป็นวรรณกรรมที่เจฟฟรีย์ ชอเซอร์ เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นเรื่องย่อยที่รวบรวมกันเป็นหนังสือ (สองเล่มเป็นร้อยแก้ว อีกยี่สิบสองเล่มเป็นร้อยกรอง) ที่เป็นตำนานที่เล่าโดยนักแสวงบุญแต่ละคนจากซัทเธิร์ค (Southwark) ในลอนดอนที่เดินทางกันไปแสวงบุญที่ชาเปลของนักบุญทอมัส แบ็กกิตที่มหาวิหารแคนเตอร์บรีแท่นบูชาของนักบุญทอมัส แบ็กกิต ถูกทำลายระหว่างการยุบอารามในศตวรรษที่ 16. “เดอะแคนเทอร์บรีเทลส์” เขียนเป็นภาษาอังกฤษสมัยกลาง เรื่องราวต่างถือกันว่าเป็นหนึ่งในมหาวรรณกรรม (magnum opus) ที่ได้รับอิทธิพลมาจาก “อิลเดกาเมโรเน” (The Decameron)  ที่เขียนโดยกวีชาวอิตาลีโจวันนี บอกกัชโช ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ที่กล่าวกันว่าชอเซอร์ได้อ่านเมื่อเดินทางไปท่องเที่ยวในอิตาลีก่อนหน้านั้น แต่ผู้ที่เล่าเรื่องในตำนานของชอเซอร์เป็น “มนุษย์เดินดิน”  แทนที่จะเป็นเรื่องของชนชั้นขุนนางเช่นใน “อิลเดกาเมโรเน” ของบอกกัชโช

 เรื่องย่อ 
ในวันหนึ่งในเดือนเมษายนกลุ่มนักแสวงบุญพบปะกันหน้าโรงเตี๊ยม ไม่ไกลจากลอนดอนพร้อมกับเจ้าของโรงเตี๊ยม เพื่อจะเดินทางจากลอนดอนไปยังแคนเตอร์บรีเพื่อจะไปสักการะหลุมศพของนักบุญทอมัส แบ็กกิตที่มหาวิหารแคนเตอร์บรี ชอเซอร์บรรยายสมาชิกแต่ละคนในกลุ่มอย่างละเอียดที่มาจากชนชั้นต่าง ๆ ทั้งชนชั้นสูง ชั้นกลาง และชั้นต่ำ ที่มีอาชีพต่าง ๆ กันทั้งนักบวช แม่ชี คนเรือ คนสีข้าว ช่างไม้ เจ้าหน้าที่ ผู้ดีท้องถิ่น อัศวิน และอื่น ๆ แฮรี เบลลีย์เจ้าของโรงแรมเสนอให้ทุกคนในกลุ่มเล่าเรื่องของตนเองระหว่างการเดินทางซึ่งก็เป็นที่ตกลงกันว่าแต่ละคนเล่าเรื่องคนละสี่เรื่องสองเรื่องขาไปและอีกสองเรื่องขากลับ ผู้ที่เล่าเรื่องที่น่าฟังที่สุดที่ตัดสินโดยเบลลีย์ก็จะได้กินอาหารฟรีโดยสมาชิกช่วยกันจ่ายให้ ผู้เล่าเรื่องคนแรกคือขุนนาง เรื่องแต่ละเรื่องก็สะท้อนให้เห็นถึงฐานะทางสังคมของผู้เล่า หรือบางเรื่องก็เป็นเรื่องที่เล่าขึ้นเพื่อเสียดสีผู้อื่นในกลุ่ม แต่ในตอนจบก็ไม่มีเรื่องใดที่ได้รับเลือกว่าเป็นเรื่องที่ดีที่สุด และนักแสวงบุญก็ไม่ได้เล่าเรื่องกันทุกคน ในบทสุดท้ายชอเซอร์ก็กล่าวขอขมาถ้าเรื่องราวที่เล่าไปก้าวก่ายผู้ใด
# การจัดการ
การจัดการ คือการทำให้กลุ่มบุคคลในองค์กรเข้ามาทำงานร่วมกันเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ร่วมกันขององค์กร การจัดการประกอบด้วยการวางแผน การจัดการองค์กร การสรรบุคลากร การนำหรือการสั่งการ และการควบคุมองค์กรหรือความพยายามที่จะบรรลุวัตถุประสงค์ร่วมกัน การจัดการทรัพยากรประกอบด้วยการใช้งานและการจัดวางทรัพยากรบุคคล ทรัพยากรการเงิน ทรัพยากรเทคโนโลยี และทรัพยากรธรรมชาติ และยังช่วยการบริหารให้กับองค์กรต่าง ๆ ให้เจริญรุ่งเรือง
# รายชื่อตอนในแม่มดน้อยโดเรมี ไนโชะ
นี่คือ รายชื่อตอนของแม่มดน้อยโดเรมี ไนโชะ

 รายชื่อ 
 EP# ชื่อไทย / ชื่ออังกฤษชื่อตามต้นฉบับของญี่ปุ่น วันที่ออกอากาศ  ญี่ปุ่น ไทย (ช่อง9)Modernine Cartoon
# เทอร์โบชาร์จเจอร์
เทอร์โบ  หรือ เทอร์โบชาร์จเจอร์   เป็นเครื่องอัดอากาศเข้าสู่ห้องเผาไหม้โดยอาศัยแรงขับดันจากไอเสียของเครื่องยนต์ใช้สำหรับเพิ่มกำลังของ เครื่องยนต์สันดาปภายใน คล้ายกับซูเปอร์ชาร์จเจอร์ เทอร์โบจะเพิ่มความดันของอากาศที่เข้าในเครื่องยนต์เพื่อสร้างพลังงานมากขึ้น มีการทำงานด้วยใบกังหันซึ่งเป็นแรงผลักดันจากก๊าซไอเสียของเครื่องยนต์
# ซูเปอร์ชาร์จเจอร์
thumb|right|250px|ซูเปอร์ชาร์จเจอร์ในเครื่องยนต์ AMC V8 engine สำหรับการแข่ง dragstrip racing

ซูเปอร์ชาร์จเจอร์  เป็นอุปกรณ์ทำหน้าที่ดูดอากาศเข้าจากนั้นทำการอัดอากาศและส่งเข้าสู่ห้องด้วยแรงดันสูงให้มวลไหลของออกซิเจนสูงกว่าอัตราการปกติเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการเผาไหม้มากกว่าเครื่องยนต์ที่ไม่มีระบบอัดอากาศ ซึ่งจะช่วยให้เชื้อเพลิงถูกเผาไหม้และทำงานมากขึ้นเพื่อจะทำการเพิ่มการหมุนต่อรอบและเพิ่มกำลังของเครื่องยนต์

ขณะที่พลังมาจากกังหันก๊าซไอเสียเป็นที่รู้จักกันคือ เทอร์โบชาร์จเจอร์โดยทั่วไปคำว่า supercharger มักจะเกี่ยวกับหน่วยขับเคลื่อนทางกล

 หลักการทำงาน 
การทำงานของซูเปอร์ชาร์จเจอร์ใช้หลักการหมุนเพื่อดูดอากาศและเพิ่มแรงดันของอากาศแล้วจึงส่งผ่านไปยังห้องเผาไหม้ ส่วนภายในจะเป็นเครื่องดูดและอัดอากาศโดยอาศัยแรงหมุนจากเครื่องยนต์หรือมอเตอร์ไฟฟ้า ซึ่งสามารถแบ่งแยกได้ตามกลไกการทำงาน
Roots lobe supercharger (Roots-type)ใช้กำลังจากเครื่องยนต์ในการหมุน ภายในจะมีแกน 2 แกนใช้ลูกตุ้มติดอยู่กับแกน 2 - 3 ลูกต่อแกน ในแต่ละแกนจะหมุนเข้าหากันคล้ายก้นหอยทำให้เกิดแรงดันของอากาศสูงขึ้น
thumb|left|กลไกแกนของ Roots-type
thumb|Roots-type supercharger (right) ในเครื่องยนต์ 2006 GM Ecotec LSJ สี่สูบ

Lysolm screw superchargerใช้หลักการเดียวกับแบบ Roots แต่จะมีลูกตุ้มต่อแกนประมาณ 4 - 6 ลูก ส่วนการหมุนของแกนจะหมุนไปในทิศทางตรงข้ามกันในการสร้างแรงอัดอากาศ
thumb|left|กลไกภายใน rotary-screw (Lysholm) supercharger
frame|right|

Centrifugal superchargerใช้หลักการทำงานเหมือนเทอร์โบชาร์จเจอร์ เพียงแต่อาศัยแรงหมุนจากสายพานของเครื่องยนต์
thumb|ภาพตัดของ Centrifugal superCharger

Electric superchargerใช้กระแสไฟฟ้าในการหมุนซึ่งจะไม่ทำให้เครื่องสูญเสียพลังงาน
Vane supercharger
Wanlel rotary supercharger

right|thumb|350px|

 ข้อดี ข้อเสีย 
หากเปรียบเทียบกับระบบอัดอากาศอย่างเทอร์โบชาร์จเจอร์ ซูเปอร์ชาร์จเจอร์สามารถใช้ส่งแรงอัดได้ทันทีและไม่ทำให้อากาศที่ถูกส่งเข้าสู่ห้องเผาไหม้มีความร้อน ในด้านข้อเสียหากอาศัยแรงขับจากเครื่องยนต์จะทำให้เสียกำลังไปกับการหมุน 

ส่วนเทอร์โบชาร์จเจอร์ ต้องอาศัยแรงหมุนจากแรงดันของท่อไอเสีย และทำให้อากาศที่ส่งเข้าสู่ห้องเผามีอุณหภูมิสูง
# โมเดิร์นไลฟ์อิสรับบิช
โมเดิร์นไลฟ์อิสรับบิช  เป็นอัลบั้มบริทป็อปชุดที่สองของวง เบลอ อยู่ต้นสังกัดของฟูดเรคคอร์ดส์ ออกจำหน่ายในปี 1993

 รายชื่อเพลง 

 "For Tomorrow" – 4:18
 "Advert" – 3:43
 "Colin Zeal" – 3:14
 "Pressure on Julian" – 3:30
 "Star Shaped" – 3:25
 "Blue Jeans" – 3:53
 "Chemical World" – 4:02"Intermission" – 2:27
 "Sunday Sunday" – 2:36
 "Oily Water" – 4:59
 "Miss America" – 5:34
 "Villa Rosie" – 3:54
 "Coping" – 3:23
 "Turn It Up" – 3:21
 "Resigned" – 5:13"Commercial Break" – 0:56

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 ข้อมูลอัลบั้ม Modern Life Is Rubbish ที่ Discogs
# ชีส์โซไฮ
ชีโซไฮ (She's So High)  เป็นซิงเกิลแรกของ เบลอ ออกจำหน่าย ในปี พ.ศ. 2533  ขึ้นชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรอันดับสูงสุดที่ 48  และ อยู่ในผลงานอัลบั้มแรกของวง ในอัลบั้มชุด Leisure ในปี พ.ศ. 2534 และ อัลบั้มชุด Blur: The Best of
# ซองทู
"ซองทู"  เป็นซิงเกิลของวงเบลอ จากอัลบั้มชุดเบลอ ออกจำหน่ายในปี 1997 โดยมีท่อนฮุกที่เดมอน อัลบาร์น ร้องว่า "วู้ฮู" (Who Hoo) กับนำการแอมป์เสียงแตกเข้ามาใส่ในเบสด้วย ได้ติดอันดับสองในยูเคซิงเกิลชาร์ตRoberts, David (2006). British Hit Singles & Albums. London: Guinness World Records Limited ขึ้นอันดับหนึ่งในออสเตรเลียนอาเรียชาร์ต และอันดับ 6 ในชาร์ต บิลบอร์ด ออลเทอร์นาทิฟซองส์ (แต่เดิมชื่อ บิลบอร์ด มอเดิร์นร็อกแทรก)Billboard Alternative Songs Billboard.com. Retrieved 9-1-2014

ซองทู ได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงในงานประกาศผลรางวัลเอ็มทีวีวีดีโอมิวสิกอวอดส์ ปี 1997 สำหรับกลุ่มวิดีโอที่ยอดเยี่ยมและเบสต์ออลเทอร์นาทิฟวิดีโอ1997 MTV Video Music Awards Rock On The Net. Retrieved 10 February 2012 ได้เข้าชิงรางวัลบริตอะวอดส์ในปี 1998 สำหรับเบสต์บริติชซิงเกิลและเบสต์บริติชวิดีโอThe Brits 1998  Brits.co.uk. Retrieved 10 February 2012

เพลง "ซองทู" ได้ล้อเลียนดนตรีแนวกรันจ์ จนเป็นเพลงฮิตที่สุดในสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้เพลงยังปรากฏในเกม FIFA: Road to World Cup 98
# เดอะเกรตเอสเคป
เดอะเกรตเอสเคป  เป็นอัลบั้มอัลเทอร์เนทีฟ ร็อก ของวง เบลอ ออกจำหน่ายในปี 1995

รายชื่อเพลง
 "Stereotypes" – 3:10
 "Country House" – 3:57
 "Best Days" – 4:49
 "Charmless Man" – 3:34
 "Fade Away" – 4:19
 "Top Man" – 4:00
 "The Universal" – 3:58
 "Mr. Robinson's Quango" – 4:02
 "He Thought of Cars" – 4:15
 "It Could Be You" – 3:14
 "Ernold Same" – 2:07
 "Globe Alone" – 2:23
 "Dan Abnormal" – 3:24
 "Entertain Me" – 4:19
 "Yuko and Hiro" – 5:24

แหล่งข้อมูลอื่น
ข้อมูลอัลบั้ม The Great Escape ที่ Discogs
# พาร์กไลฟ์
Parklife  เป็นอัลบั้มบริทป็อปชุดที่สามของวง เบลอ อยู่ต้นสังกัดของฟูดเรคคอร์ดส์ ออกจำหน่ายในปี 1994 มีเพลงดัง เช่นเพลง "Girls & Boys", "End of a Century", "Parklife" และ "To the End".  

รายชื่อเพลง

"Girls & Boys" – 4:50
"Tracy Jacks" – 4:20
"End of a Century" – 2:46
"Parklife" – 3:05
"Bank Holiday" – 1:42
"Badhead" – 3:25
"The Debt Collector" – 2:10
"Far Out"  – 1:41
"To the End" – 4:05
"London Loves" – 4:15
"Trouble in the Message Centre" – 4:09
"Clover Over Dover" – 3:22
"Magic America" – 3:38
"Jubilee" – 2:47
"This Is a Low" – 5:07
"Lot 105" – 1:17

แหล่งข้อมูลอื่น
ข้อมูลอัลบั้ม Parklife ที่ Discogs
# เลเชอร์
Leisure เป็นอัลบั้มอัลเทอร์เนทีฟร็อกชุดแรกของวง เบลอ อยู่ต้นสังกัดของพาร์โลโฟน ออกจำหน่ายในปี 1991

 รายชื่อเพลง 

 ออกจำหน่ายในสหราชอาณาจักร 
 "She's So High" – 4:45
 "Bang" – 3:36
 "Slow Down" – 3:11
 "Repetition" – 5:25
 "Bad Day" – 4:23
 "Sing" – 6:00
 "There's No Other Way" – 3:23
 "Fool" – 3:15
 "Come Together" – 3:51
 "High Cool" – 3:37
 "Birthday" – 3:50
 "Wear Me Down" – 4:49

 ออกจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา
 "She's So High"
 "There's No Other Way"
 "Bang"
 "I Know"
 "Slow Down"
 "Repetition"
 "Bad Day"
 "High Cool"
 "Come Together"
 "Fool"
 "Birthday"
 "Wear Me Down"

 ออกจำหน่ายในญี่ปุ่น
 "She's So High"
 "There's No Other Way"
 "Bang"
 "I Know"
 "Slow Down"
 "Repetition"
 "Bad Day"
 "Sing"
 "High Cool"
 "Come Together"
 "Inertia"
 "Mr. Briggs"
 "Fool"
 "Birthday"
 "Wear Me Down"

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 ข้อมูลอัลบั้ม Leisure ที่ Discogs
# กินทามะ (ฤดูกาลที่ 1)
ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์เรื่อง กินทามะ ภาคแรก กำกับโดยชินจิ ทากามาสึ ผลิตโดยซันไรซ์ ออกอากาศทางทีวีโตเกียว ตั้งแต่วันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2549 ถึงวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2550 รวม 49 ตอน ภาพยนตร์การ์ตูนมีต้นแบบมาจากผลงานการ์ตูนของฮิเดอากิ โซราจิ ชื่อเรื่องเดียวกัน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับอดีตซามูไรนามว่าซากาตะ กินโทกิ และลูกจ้างของเขาสองคนคือ ชิมูระ ชินปาจิ และคางุระ ทั้งสามทำงานเป็นนักรับจ้างสารพัดเพื่อหาเงินมาจ่ายค่าเช่าบ้าน

ในประเทศญี่ปุ่น บริษัทอะนิเพล๊กซ์ได้จำหน่ายดีวีดีภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะภาคแรกระหว่างวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ถึงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2550  

สำหรับในประเทศไทย บริษัททีไอจีเอ ได้ซื้อลิขสิทธิ์ภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะ และวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี 25 แผ่นและ ดีวีดี 12แผ่น 

 รายชื่อตอน 

{| class="wikitable" width="99%" style="margin: auto"
|-
! style="color: white; background: #0047AB" width="50" | ตอนที่ (ของเรื่อง) 
! style="color: white; background: #0047AB" width="50" | ตอนที่ (ของภาค) 
! style="color: white; background: #0047AB" | ชื่อตอน
! style="color: white; background: #0047AB" width="120" | วันออกอากาศ
|-

|}

เพลงประกอบ
ในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะในภาคนี้ ปัจจุบันใช้เพลงประกอบทั้งหมด 6 เพลง เป็นเพลงเปิด 2 เพลง และเพลงปิด 4 เพลง 
 เพลงเปิด
 เพลง "Pray" ขับร้องโดย โทมาโกะ คาวาเสะ หรือ ทอมมี่ เฮฟวี่ลี่6 เป็นเพลงเปิดใน 24 ตอนแรก
 เพลง "โทอิ นิโออิ"   ขับร้องโดย YO-KING เป็นพลงเปิดตั้งแต่ตอนที่ 25 ถึงตอนที่ 49
 เพลงปิด 
 เพลง "ฟุเซ็น กามุ"  ขับร้องโดยวง Captain Straydum  เป็นเพลงปิดใน 13 ตอนแรก และตอนที่ 24 มิวสิกวิดีโอเป็นภาพเลื่อนแสดงตัวละครหลักของกินทามะ ส่วนในตอนที่ 24 จะเป็นการนำตัวอย่างเหตุการณ์ในกินทามะที่เคยออกอากาศมาฉาย
 เพลง "Mr. Raindrop" ขับร้องโดย วง Amplified  เป็นเพลงปิดในตอนที่ 14 ถึงตอนที่ 23 มิวสิกวิดีโอเป็นอลิซาเบทที่เดินถือร่ม
 เพลง "ยูกิโนะ ซึบาสะ"  ขับร้องโดย วง Redballoon เป็นเพลงปิดในตอนที่ 25-37 มิวสิกวิดีโอแสดงตัวละครในกินทามะยืนตากหิมะ
 เพลง "แคนดี้ไลน์"  ขับร้องโดย ฮิโตมิ ทากาฮาชิ เป็นเพลงปิดในตอนที่ 37-48 มิวสิกวิดีโอแสดงรูปถ่ายในโรงเรียนที่ตัวละครกินทามะรับบทเป็นนักเรียนและอาจารย์
 เพลง "โทอิ นิโนอิ" ฉบับดัดแปลง เป็นเพลงปิดในตอนที่ 49 มิวสิกวิดีโอเป็นการนำตัวอย่างเหตุการณ์ในกินทามะภาค 1 ทุกตอน (ยกเว้นตอนที่ 1 และ 2) มาฉาย

เกร็ด

 ตอนที่ 1 และ 2 ("พวกแก!! มีกินทามะติดตัวกันบ้างหรือเปล่า!") เป็นตอนควบที่ใช้ชื่อตอนเดียวกัน และเป็นตอนพิเศษ ไม่มีในมังงะ
 ในตอนที่ 7 ("เป็นเจ้าของก็ต้องรับผิดชอบสัตว์เลี้ยง ดูแลมันจนถึงที่สุดสิ") ในอะนิเมะจะแตกต่างจากในมังงะ 2 ประการ
 ในมังงะ คางุระไม่ได้ติดตามกินโทกิและชินปาจิมาทำงานตามหาสัตว์เลี้ยง เพราะในตอนนั้น คางุระยังไม่ได้เจอกับทั้งสองคน คาซึโอะ
 เพส (เพสึ)สัตว์ประหลาดที่เป็นสัตว์เลี้ยงขององค์ชายฮาตะ ในมังงะจะเป็นสัตว์ประหลาดร่างยักษ์ ส่วนในอะนิเมะ จะเป็นเพียงเอเลี่ยนร่างปลาหมึก แต่ถ้าได้รับน้ำร้อนจะขยายร่าง 
 ในตอนที่ 25 ("หม้อสุกี้ก็เหมือนแผนที่ชีวิต") นักรับจ้างสารพัดทำสุกี้ฉลองในโอกาสที่ภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะไม่ถูกตัดจบ ส่วนในมังงะเป็นการฉลองบทเรียนที่ 100 
 ตอนที่ 30 ("ไอด้อลเองก็ทำเรื่องเหมือนๆ พวกเธอนั่นแหละ") เป็นตอนที่ล้อเลียนนิยายและการ์ตูนแนวสืบสวน
# ข้อขัดแย้งเรื่องการสถาปนาสมณศักดิ์
ข้อขัดแย้งเรื่องการสถาปนาสมณศักดิ์  เป็นความขัดแย้งครั้งสำคัญระหว่างคริสตจักรกับรัฐในยุโรปสมัยกลางที่เกิดขึ้นช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 12 พระสันตะปาปาหลายพระองค์ก็เริ่มท้าทายอำนาจของพระมหากษัตริยุโรปในเรื่องการแต่งตั้งและสถาปนาสมณศักดิ์นักบวช เช่น มุขนายก และอธิการอาราม ความขัดแย้งเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1075 ระหว่างสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 และจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ความขัดแย้งอื่นก็ได้แก่ความขัดแย้งระหว่างพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษและสมเด็จพระสันตะปาปาปาสคาลที่ 2 ระหว่างปี ค.ศ. 1103 ถึงปี ค.ศ. 1107 ปัญหานี้มายุติลงในความตกลงที่วอร์มส์ (Concordat of Worms) ในปี ค.ศ. 1122

การตกลงครั้งนี้เป็นการลดอำนาจของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ก่อตั้งขึ้นโดยราชวงศ์ซาเลียนลง ความขัดแย้งนี้นำไปสู่สงครามกลางเมืองในประเทศเยอรมนีที่ยาวนานเกือบห้าสิบปี

 ที่มา 
หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันแล้วการสถาปนาสมณศักดิ์แม้ว่าตามทฤษฎีแล้วจะเป็นหน้าที่ของศาสนจักรโรมันคาทอลิก แต่ได้ตกอยู่ภายใต้อำนาจของผู้มีอำนาจที่เป็นฆราวาสBlumenthal Investiture Controversy pp. 34-36 ตำแหน่งบิชอปหรืออธิการอารามเป็นตำแหน่งที่มากับความมั่งคั่งและที่ดินจำนวนมาก ฉะนั้นการขายตำแหน่ง (simony) จึงกลายมาเป็นรายได้สำคัญของผู้นำฆราวาส และเมื่อบิชอปและอธิการเองส่วนใหญ่ก็เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลอยู่แล้วเพราะเป็นกลุ่มชนที่มีการศึกษา ฉะนั้นผู้นำฆราวาสจึงได้ประโยชน์จากการแต่งตั้งคนที่ทราบได้ว่าจะจงรักภักดีต่อตนเองเมื่อได้รับตำแหน่ง นอกจากนั้นแล้วจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ก็ยังมีสิทธิพิเศษในการแต่งตั้งพระสันตะปาปา เมื่อพระสันตะปาปาหันมาแต่งตั้งพระจักรพรรดิ ฉะนั้นการสถาปนาสมณศักดิ์โดยฆราวาสจึงเป็นที่แพร่หลาย

วิกฤติการณ์เริ่มขึ้นเมื่อกลุ่มนักบวชนักปฏิรูปเกรกอเรียน (Gregorian Reform) ตกลงกันประณามการซื้อขายตำแหน่งและพยายามยึดอำนาจการแต่งตั้งให้กลับมาเป็นอำนาจของคริสตจักร กลุ่มนักปฏิรูปเกรกอเรียนทราบว่าตราบใดที่จักรพรรดิยังมีอำนาจในการแต่งตั้งพระสันตะปาปาการเปลี่ยนแปลงก็ไม่มีทางที่จะเกิดขึ้น โอกาสการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1056 เมื่อจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์เยอรมนีเมื่อมีพระชนมายุได้เพียง 6 พรรษา นักปฏิรูปจึงฉวยโอกาสปลดปล่อยการแต่งตั้งพระสันตะปาปาจากพระองค์เมื่อยังทรงพระเยาว์เกินกว่าที่จะประท้วงได้ ในปี ค.ศ. 1059 สภาศาสนจักรในกรุงโรมก็ออกประกาศในสารตราพระสันตะปาปาชื่อ “อินโนมิเนโดมีนี” (In Nomine Domini) ที่ออกโดยสมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 2 ที่ประกาศว่าผู้นำฆราวาสไม่มีสิทธิในการเลือกพระสันตะปาปา และตั้งคณะพระคาร์ดินัล (College of Cardinals) ขึ้นเพื่อให้เป็นองค์ของผู้มีสิทธิในการเลือกตั้งพระสันตะปาปาที่ประกอบด้วยเจ้าหน้าที่ของศาสนจักรทั้งหมด คณะพระคาร์ดินัลก็ยังคงเป็นสถาบันที่มีหน้าที่เลือกตั้งพระสันตะปาปาในปัจจุบัน
# ฟอร์ชูนา
เทพีฟอร์ชูนา  เป็นเทพีในตำนานเทพปกรณัมโรมันที่เทียบเท่ากับเทพีไทคี (Tyche) ในตำนานเทพปกรณัมกรีก เทพีฟอร์ชูนาเป็นบุคลาธิษฐานของความมีโชคผู้ที่นำโชคดีมาให้ บางครั้งก็จะปรากฏเป็นสตรีมีผ้าคลุมหน้าหรือตาบอดเช่นเดียวกับการเป็นสัญลักษณ์ของความยุติธรรมในสมัยปัจจุบัน และมาเป็นสัญลักษณ์ของความไม่เที่ยงของชีวิต “เอทร็อกซ์ฟอร์ชูนา” (Atrox Fortuna) เอาชีวิตของหลานสองคนของออกัสตัสผู้ได้รับการศึกษาเตรียมตัวให้รับตำแหน่งในอนาคตMarguerite Kretschmer, "Atrox Fortuna" The Classical Journal 22.4 (January 1927:267-275). เพราะทรงเป็นเทพีแห่งพรหมลิขิตด้วย เทพีฟอร์ชูนาเป็นลูกสาวของเทพจูปิเตอร์ แม้ว่าจะไม่มีคนรักและลูกของตนเองแต่ฟอร์ชูนาก็ได้รับความนับถือจากผู้เป็นแม่ด้วย
# อบันดันเชีย
เทพีอบันดันเชีย  เป็นเทพีในตำนานเทพปกรณัมโรมันแห่งโชคลาภ ความอุดมสมบูรณ์ และความมั่งมี ในตำนานเทพเจ้าโรมันอบันดันเชียหรือที่รู้จักกันในชื่อ “อันโนนา” ถือว่าเป็นเทพีชั้นรองและเป็นผู้พิทักษ์กรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์ ที่ทำให้เป็นผู้แจกจ่ายอาหารและเงินทอง ที่มาของกรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์ของกรีกและโรมันคล้ายคลึงกันที่เทพซูสทรงหักเขาแพะโดยไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งทำให้ทรงสัญญาว่ากรวยหรือเขานี้จะหลั่งไหลด้วยพืชพันธ์ผลไม้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด Encyclopedia of Religion and Ethics และให้เทพีอบันดันเชียเป็นผู้รักษา
# จิตติมา เจือใจ
จิตติมา เจือใจ ชื่อจริง สุนิสา วงศ์วัจฉละกุล เป็นนักร้องลูกกรุง ชื่อเล่นหน่อย เกิด 25 กรกฎาคม เธอได้รับแผ่นเสียงทองคำพระราชทานในปี พ.ศ. 2522 จากเพลงเหวหินผลงานของ คุณชัยรัตน์ วงศ์เกียรติขจร ผลงานสร้างชื่อเสียง ตั้งแต่อัลบั้มชุดแรกที่แต่งโดย คุณ ทวีพงศ์ มณีนิล (ซึ่งต่อมาคือคู่ชีวิต:เสียชีวิตแล้ว) ชื่อ ถ้าหัวใจฉันมีปีก ในปี 2519 และได้รับความนิยมอย่างล้นหลามจนมีผลงานออกมาอีกหลายอันบั้ม เช่นหลักไม้เลื้อยในปี 2520 ซึงก็ได้รับความนิยมสูงสุดเช่นกัน ตามด้วยรักยามจน ของหมอวราห์ วรเวช ผลงานของ ป.ชื่นประโยชน์ พยงค์ มุกดา พรพิรุณ นคร ถนอมทรัพย์ เนรัญชรา ฯลฯ 

คุณจิตติมาเป็นนักร้องหญิงคนเดียวในยุคนั้นที่จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะบัญชีและอีกหนึ่งปริญญา คือพานิชย์ศาสตร์ นิสัยส่วนตัวเป็นคนโอบอ้อมอารีย์มีน้ำใจกับทุก ๆ คน ทุกวันนี้เธอยังคงร้องเพลงตามงานต่าง ๆ และร้องประจำทุกคืนวันพุธที่โรงแรม นิรันดร์แกรนด์แล้ว เธอยังได้รับหน้าที่ที่ทรงเกียรติด้วยการเป็นพิพากษาสมทบศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ อีกด้วย

ขณะนี้คุณจิตติมา มีผลงานชุดใหม่ซึ่งนำเพลงเก่าของครูมนัส ปิติสานต์มาบันทึกใหม่ชื่ออัลบัม ความรักในความทรงจำ ขับร้องร่วมกับคุณวิยะดา ธารินทร์

 ผลงาน 

 ภาพยนตร์ 

 รักเลือกไม่ได้ (2520)
# เทนเดอร์
เทนเดอร์ เป็นซิงเกิลของ เบลอ ออกจำหน่ายในปี 1999 เป็นเพลงแนวอัลเทอร์เนทีฟร็อก ผสม กอสเปล โดยได้ศิลปินรับเชิญร้องให้กับเพลงนี้ อีกหลายศิลปิน ขึ้นชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรอันดับสูงสุดที่ 2 ผู้เขียน โดย เดมอน อัลบาร์น และ เกรแฮม ค็อกซอน
# 13 (อัลบั้มเบลอ)
13 เป็นอัลบั้มชุดที่หกของวงเบลอ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2542 ขึ้นชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักรอันดับ 1 และ ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ด 200ในอเมริกาอันดับที่ 80 ในอัลบั้มนี้มีเพลงฮิตอย่างเพลง "Tender", "Coffee & TV" and "No Distance Left to Run".

 รายชื่อเพลง 

 "Tender" – 7:40
 "Bugman" – 4:47
 "Coffee & TV" – 5:58
 "Swamp Song" – 4:36
 "1992" – 5:29
 "B.L.U.R.E.M.I." – 2:52
 "Battle" – 7:43
 "Mellow Song" – 3:56
 "Trailerpark" – 4:26
 "Caramel" – 7:38
 "Trimm Trabb" – 5:37
 "No Distance Left to Run" – 3:27
 "Optigan 1" – 2:34
มีโบนัสเพลงที่ญี่ปุ่น
 "I Got Law" (demo version)

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 ข้อมูลอัลบั้ม 13 ที่ Discogs
# ซูไทคูน 2
รายชื่อสัตว์ 
 Ibex
 เสือดาวหิมะ
 Grizzly Bear *
 Moose *
 Dromedary Camel *
 ช้างอัฟริกา *
 แรดดำ *
 เสือชีต้าห์ *
 Common Zebra *
 สิงโต *
 นกกระจอกเทศ *
 Reticulated Giraffe
 Thomson's Gazelle
 Gemsbok
 จิงโจ้แดง *
 Common Peafowl
 แพนด้ายักษ์ *
 แพนด้าแดง
 เสือเบงกอล
 ลิงชิมแพนซี *
 เสือจากัวร์
 Mountain Gorilla *
 Okapi
 Ring-Tailed Lemur
 Emperor Penguin *
 หมีขั้วโลก
 American Beaver *
 Greater Flamingo *
 Hippopotamus
 Nile Crocodile *

 ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง 
 Zoo Tycoon 2
 Zoo Tycoon Wiki
 Zoo Tycoon Unleashed forums
# สวนน้ำทะเลเมืองมะนิลา
สวนน้ำทะเลเมืองมะนิลา  ตั้งอยู่ที่ Luneta เมืองมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
ข้างใน มีการจัดโซนจัดแสดงปลาชนิดต่างและสัตว์น้ำทุกชนิดที่จับได้จากทะเลและมหาสมุทร มีภัตตาคาร  Ozeano สำหรับนักท่องเที่ยว

 ก่อสร้าง 

 โอเชียนาเรี่ยม (โซนจัดแสดง) 
 Agos
 Bahura
 Laot
 Buhay na Karagatan
 Ang Kalaliman
 Pagi 
 Pating (โซนฉลาม)
# กินทามะ (ฤดูกาลที่ 2)
ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์เรื่อง กินทามะ ภาคสอง กำกับโดยชินจิ ทากามาสึ ผลิตโดยซันไรส์ ออกอากาศทางทีวีโตเกียว ตั้งแต่วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2550 ถึงวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2551 รวม 50 ตอน ตั้งแต่ตอนที่ 51 ถึง 99 ของเรื่อง ภาพยนตร์การ์ตูนมีต้นแบบมาจากผลงานการ์ตูนของฮิเดอากิ โซราจิ ชื่อเรื่องเดียวกัน. เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับอดีตซามูไรนามว่าซากาตะ กินโทกิ และลูกจ้างของเขาสองคนคือ ชิมูระ ชินปาจิ และคางุระ ทั้งสามทำงานเป็นนักรับจ้างสารพัดเพื่อหาเงินมาจ่ายค่าเช่าบ้าน

ในประเทศญี่ปุ่น บริษัทอะนิเพล๊กซ์ได้จำหน่ายดีวีดีภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะภาคสอง  ระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ถึงวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 

สำหรับในประเทศไทย บริษัทไรท์บิยอนด์ ได้ซื้อลิขสิทธิ์ภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะ และวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี 23 แผ่น และ ดีวีดี 12 แผ่น

 รายชื่อตอน 

{| class="wikitable" width="99%" style="margin: auto"
|-
! style="background: #8ECEFF" width="50" | ตอนที่ (ของเรื่อง)
! style="background: #8ECEFF" width="50" | ตอนที่ (ของภาค)
! style="background: #8ECEFF" | ชื่อตอน
! style="background: #8ECEFF" width="120" | วันออกอากาศ
|-

|}

 เพลงเปิดและเพลงปิดรายการ 
สำหรับเพลงเปิดรายการและเพลงปิดรายการของแอนิเมชั่นชุดกินทามะ ภาค 2 ประกอบด้วยรายชื่อเพลงดังต่อไปนี้

 เพลงเปิดรายการ
 "งิงอิโระ โนะ โซะระ"  โดย redballoon (ตอนที่ 50-75)
 "คะซะนะรุ คะเงะ"  โดย Hearts Grow (ตอนที่ 76-99)

 เพลงปิดรายการ
 "ชุระ"  โดย Does (ตอนที่ 50-62)
 "คิเซะคิ"  โดย Snowkel (ตอนที่ 63-75)
 "ซิกนัล" (Signal) โดย Kelun (ตอนที่ 77-88)
 "สปีดออฟโฟลว" (Speed of flow) โดย The Rodeo CarburettorI (ตอนที่ 89-99)

ทั้งนี้ มีการสลับเพลงเปิดและเพลงปิดรายการในตอนที่ 62, 97 และ 99 โดยในตอนที่ 62 เปิดรายการด้วยเพลง "ชุระ" และปิดรายการด้วยเพลง "งิงอิโระ โนะ โซะระ" ส่วนในตอนที่ 97 และตอนที่ 99เปิดรายการด้วยเพลง "สปีดออฟโฟลว"  และปิดรายการด้วยเพลง "คะซะนะรุ คะเงะ"
# กินทามะ (ฤดูกาลที่ 4)
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์เรื่องกินทามะ ฤดูกาลที่ 4 กำกับโดยโยอิจิ ฟูจิตะ ผลิตโดยซันไรส์ ออกอากาศทางทีวีโตเกียว ตั้งแต่วันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2552 ถึงวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2553  ภาพยนตร์การ์ตูนมีต้นแบบมาจากผลงานการ์ตูนของฮิเดอากิ โซราจิ ชื่อเรื่องเดียวกัน  เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับอดีตซามูไรนามว่าซากาตะ กินโทกิ และลูกจ้างของเขาสองคนคือ ชิมูระ ชินปาจิ และคางุระ ทั้งสามทำงานเป็นนักรับจ้างสารพัดเพื่อหาเงินมาจ่ายค่าเช่าบ้าน

ในประเทศญี่ปุ่น บริษัทอะนิเพล๊กซ์ได้จำหน่ายดีวีดีภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะภาค 4 ระหว่างวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ถึงวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2553  

สำหรับในประเทศไทย บริษัทไรท์บิยอนด์ เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะ ภาค 4 และวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี 25 ชุด และ ดีวีดี 13 ชุด โดยในรูปแบบดีวีดีนั้นวางจำหน่ายระหว่างวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2556 ถึงวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2556  

 รายชื่อตอน 

{| class="wikitable" width="99%" style="margin: auto"
|-
! style="background: #8ECEFF" width="50" | ตอนที่ (ของเรื่อง)   
! style="background: #8ECEFF" width="50" | ตอนที่ (ของภาค)  
! style="background: #8ECEFF" | ชื่อตอน
! style="background: #8ECEFF" width="120" | วันออกอากาศ
|-

 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 

 
|}

 เพลงเปิดและเพลงปิดรายการ 
ในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะในชุดนี้ ใช้เพลงเปิดและเพลงปิดรายการรวม 6 เพลง เป็นเพลงเปิด 2 เพลง และเพลงปิด 4 เพลง ดังนี้

 เพลงเปิดรายการ
 "Stairway Generation" โดย Base Ball Bear (ตอนที่ 151-176)
 "Light Infection" โดย  Prague  (ตอนที่ 177-201)

 เพลงปิดรายการ
 "อะสะ อานเซอร์"  โดย Pengin (ตอนที่ 151-163)
 "หว่อ อ้าย หนี่"  โดย ฮิโตมิ ทากาฮาชิ และวง Beat Crusaders (ตอนที่ 164-176)
 "วันเดอร์ฟูลเดยส์"  โดย One Draft (ตอนที่ 177-189)
 "ซะโยะนะระ โนะ โซะระ"  โดยวง Qwai (ตอนที่ 190-201)
# กินทามะ (ฤดูกาลที่ 3)
ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์เรื่อง กินทามะ ภาคสาม ออกอากาศทางทีวีโตเกียว ตั้งแต่วันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2551 ถึงวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2552  รวม 51 ตอน ตั้งแต่ตอนที่ 100 ถึง 150 ของเรื่อง ผลิตโดยซันไรส์ ตอนที่ 100 ถึงตอนที่ 105 กำกับโดยชินจิ ทากามาสึและโยอิจิ ฟูจิตะ ตอนที่เหลือกำกับโดย โยอจิ ฟูจิตะ  ภาพยนตร์การ์ตูนมีต้นแบบมาจากผลงานการ์ตูนของฮิเดอากิ โซราจิ ชื่อเรื่องเดียวกัน  เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับอดีตซามูไรนามว่าซากาตะ กินโทกิ และลูกจ้างของเขาสองคนคือ ชิมูระ ชินปาจิ และคางุระ ทั้งสามทำงานเป็นนักรับจ้างสารพัดเพื่อหาเงินมาจ่ายค่าเช่าบ้าน

ในประเทศญี่ปุ่น บริษัทอะนิเพล๊กซ์ได้จำหน่ายดีวีดีภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะภาคสาม   โดยออกดีวีดีแผ่นที่ 1 ในวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2551 

 รายชื่อตอน 

{| class="wikitable" width="99%" style="margin: auto"
|-
! style="background: #E5E5E5" width="50" | ตอนที่ (ของเรื่อง)
! style="background: #E5E5E5" width="50" | ตอนที่ (ของภาค)
! style="background: #E5E5E5" | ชื่อตอน
! style="background: #E5E5E5" width="120" | วันออกอากาศ
|-

|}

 เพลงเปิดและเพลงปิดรายการ 
สำหรับเพลงเปิดรายการและเพลงปิดรายการของแอนิเมชั่นชุดกินทามะ ภาค 3 ประกอบด้วยรายชื่อเพลงดังต่อไปนี้

 เพลงเปิดรายการ
 "ดนเท็น"  โดย Does (ตอนที่ 100-125)
 "อะนะทะ เมจิก"  โดย Monobright (ตอนที่ 126-150)

 เพลงปิดรายการ
 "ซะนะงิ" (Sanagi, ความหมาย: "ดักแด้") โดย POSSIBILITY (ตอนที่ 100-112)
 "ดิสเวิลด์อีสยัวร์" (This world is yours, ความหมาย: "โลกนี้เป็นของเธอ") โดย Plingmin (ตอนที่ 113-125)
 "ไอ, ไอ, ไอ"  โดย GHOSTNOTE (ตอนที่ 126-138)
 "คะงะยะอิตะ"  โดย SHIGI (ตอนที่ 139-150)

ทั้งนี้ ในตอนที่ 105 และ 150 มีการสลับเพลงเปิดและเพลงปิดรายการ โดยในตอนที่ 105 เปิดรายการด้วยเพลง "ซะนะงิ" และปิดรายการด้วยเพลง "ดนเท็น" ส่วนในตอนที่ 150 เปิดรายการด้วยเพลง "คะงะยะอิตะ" และปิดรายการด้วยเพลง "อะนะทะ เมจิก"