wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# พงษ์เทพ เทศประทีป
พลเอก พงษ์เทพ เทศประทีป อดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี อดีตเสนาธิการทหารบก อดีตราชองครักษ์พิเศษอดีตเสนาธิการทหารบก อดีตราชองครักษ์พิเศษ และอดีตเลขาธิการมูลนิธิรัฐบุรุษพล.อ. เปรม ติณสูลานนท์คนสนิทยันป๋าเปรมยังแข็งแรง

 ประวัติ 

 ชีวิตส่วนตัว 
พล.อ. พงษ์เทพ เทศประทีป เกิดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2487 ที่ตำบลโพธิ์สามต้น อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรของนายพุฒ กับนางทวี เทศประทีป

 การศึกษา 
พล.อ. พงษ์เทพ เทศประทีป สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร ในปี พ.ศ. 2506 โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ในปี พ.ศ. 2511 นอกจากนั้นยังสำเร็จการศึกษาหลักสูตรจากโรงเรียนเสนาธิการทหารบก วิทยาลัยเสนาธิการทหารบกสหรัฐอเมริกา และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร

 การทำงาน 
ในช่วงสงครามเวียดนาม ร.ท. พงษ์เทพ เทศประทีป ได้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บังคับหมวดที่ 1 สังกัดกองร้อยอาวุธเบาที่ 2 กองพันทหารราบที่ 2 กรมทหารราบที่ 1 กองพลทหารอาสาสมัคร ร.ท. พงษ์เทพ เทศประทีป ไปผลัดที่ 1 ในปี พ.ศ. 2511 - พ.ศ. 2512 

พล.อ. พงษ์เทพ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญในราชการทหารสังกัดกรมทหารราบที่ 3 อาทิ 

 เสนาธิการกรมทหารราบที่ 3 
 ผู้บังคับกองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารราบที่ 3
 รองผู้บังคับการกรมทหารราบที่ 3

ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งเจ้ากรมยุทธการทหารบก ในปี พ.ศ. 2541 เจ้ากรมกิจการพลเรือนทหาร กองบัญชาการทหารสูงสุด ในปี พ.ศ. 2542 และตำแหน่งสูงสุด คือ เสนาธิการทหารบก ในปี พ.ศ. 2546-2548

จากนั้นในปี พ.ศ. 2549 ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (พล.อ. สุรยุทธ์ จุลานนท์) ในรัฐบาลที่จัดตั้งขึ้นหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2549

พล.อ. พงษ์เทพ เป็นนายกสมาคมคลองไทยเพื่อการศึกษาและพัฒนา และสนับสนุนการขับเคลื่อนโครงการขุดคลองไทยบริเวณคอคอดกระดัน”คลองไทย” เป็นนโยบายรัฐ คาด1ปีได้คำตอบประชุมและแถลงการณ์ดำเนินงานคลองไทย (พลเอก พงษ์เทพ เทศประทีป)

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย 
ราชกิจจานุเบกษา ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย , เล่ม ๑๑๙ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๒, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๕
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๖ ตอนที่ ๒๐ ข หน้า ๑๐, ๒ ธันวาคม ๒๕๔๒
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี, เล่ม ๙๗ ตอนที่ ๖๐ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑, ๑๖ เมษายน ๒๕๒๓
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญกล้าหาญ, เล่ม ๙๓ ตอนที่ ๑๑๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒๔, ๒๗ กันยายน ๒๕๑๙
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญชัยสมรภูมิ, เล่ม ๘๗ ตอนที่ ๓๗ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๗, ๒๓ เมษายน ๒๕๑๓
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน, เล่ม ๙๔ ตอนที่ ๙๙ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๖๖, ๒๑ ตุลาคม ๒๕๒๐
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญราชการชายแดน, เล่ม ๙๒ ตอนที่ ๒๕๓ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔๙, ๑๒ ธันวาคม ๒๕๑๘
ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๙๖ ตอนที่ ๙๒ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔๘, ๘ มิถุนายน ๒๕๒๒
ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์เหรียญรัตนาภรณ์, เล่ม ๑๐๘ ตอนที่ ๑๖๖ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๖, ๒๐ กันยายน ๒๕๓๔

 ต่างประเทศ 

  :
 พ.ศ. 2511 – 80x80px เหรียญรณรงค์เวียดนาม
# ชาวอเมริกันเชื้อสายจีน
ชาวอเมริกันเชื้อสายจีน  หมายถึงชาวอเมริกันที่มีเชื้อสายจีน ประกอบด้วยชาวจีนโพ้นทะเล กับบางส่วนที่เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชียตะวันออก รวมทั้งชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชียกลุ่มย่อย ซึ่งภายในชุมชนนี้ มักไม่ได้กำหนดว่าจะย้ายถิ่นฐานมาจากจีนแผ่นดินใหญ่, ฮ่องกง, มาเก๊า, ไต้หวัน กับลูกหลานของพวกเขาที่มิได้ย้ายถิ่นฐานในภายหลัง รวมทั้งชาวจีนโพ้นทะเลที่โยกย้ายมาจากสถานที่อันหลากหลาย ทั้งสิงค์โปร์, เวียดนาม, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, พม่า และฟิลิปปินส์

ชาวจีนกลุ่มแรกที่อพยพได้เดินทางถึงสหรัฐอเมริกาในช่วงปี ค.ศ. 1820 ตามที่บันทึกไว้ในสำมะโนทะเบียน ต่อมาในปี ค.ศ. 1848 ผู้ชายที่มีจำนวนน้อยกว่า 1,000 คน ต่างเดินทางมาเป็นแรงงานชุดสำคัญในช่วงยุคตื่นทองที่แคลิฟอร์เนีย เพื่อขุดทองและเป็นแรงงานดำเนินการเหมืองแร่

ที่แห่งนั้นมีการอพยพผู้คนตามมาอีก 25,000 รายในปี ค.ศ. 1852 กับ 105,465 รายในปี ค.ศ. 1880 ส่วนมากอาศัยอยู่ฝั่งเวสท์โคสท์ของสหรัฐอเมริกา ผู้อพยพในช่วงต้นมักเป็นผู้ชายที่มีการศึกษาไม่สูงนักซึ่งมาจากมณฑลกวางตุ้งเป็นส่วนใหญ่ในสมัยนั้นInternational World History Project. Asian Americans .  Accessed 2007-07-07.

เช่นเดียวกับชาวยุโรป ชาวจีนบางคนในช่วงต้นได้อพยพมาตั้งถิ่นฐานที่สหรัฐอเมริกา แต่ชาวจีนได้ห้ามการอพยพระหว่างค.ศ. 1885 กับ ค.ศ. 1943 เมื่อพระราชบัญญัติยกเว้นชาวจีนได้ส่งผล ตั้งแต่การยกเลิกพระราชบัญญัติ ค.ศ. 1943 การอพยพของชาวจีนถูกจำกัดอย่างหนักจนกระทั่ง ค.ศ. 1965 ในช่วงระหว่างยุค 1970 บุคคลเชื้อสายจีนส่วนใหญ่ที่อพยพเข้าไปในสหรัฐอเมริกามักมาจากฮ่องกง ตามมาด้วยไต้หวัน ซึ่งอพยพโดยมีสาเหตุสืบเนื่องจากจีนแผ่นดินใหญ่ ระหว่างยุค 1980 ในส่วนครบกำหนดการเสรีด้านข้อจำกัดการอพยพเมื่อช่วงกลางยุค 1970 การอพยพจากจีนแผ่นดินใหญ่มีรูปแบบที่เห็นได้ชัดมากกว่า หากเทียบจากสัดส่วนของบุคคลเชื้อสายจีนจากแหล่งอื่นที่อพยพสู่สหรัฐอเมริกาYearbook of Immigration Statistics, Department of Homeland Security:2007 - Table 2 - Persons Obtaining Legal Permanent Resident Status by Region and Selected Country of Last Residence: Fiscal Years 1820 to 2007 - http://www.dhs.gov/ximgtn/statistics/publications/yearbook.shtm ส่วนกลุ่มผู้ใช้ภาษากวางตุ้ง ตามประวัติศาสตร์ถือเป็นกลุ่มผู้อพยพมากที่สุดในการเดินทางเข้าสู่สหรัฐอเมริกา ซึ่งถือเป็นกลุ่มประชากรที่มิได้พูดภาษาอังกฤษที่มีจำนวนมากที่สุดเป็นอันดับสามของสหรัฐอเมริกา need page number(s)
# ธาราทิพย์ ศรีดี
ธาราทิพย์ ศรีดี เกิดเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ ชื่อเล่น "โม" ฉายา "ราชินียิมนาสติก" เป็นนักยิมนาสติกชาวไทย ลงแข่งขันในนามทีมชาติไทยทั้งในระดับซีเกมส์, เอเชี่ยนเกมส์ และ โอลิมปิก

ประวัติ
ธาราทิพย์เกิดที่เขตบางนา จังหวัดกรุงเทพมหานคร เป็นบุตรีคนสุดท้องของนางวีรนุช ศรีดี มีพี่ชาย 1 คน พี่สาวฝาแฝดอีก 1 คน เมื่อครั้งอายุ 5 ปีได้ไปเข้าเรียนที่โรงเรียนศรีวิทยาปากน้ำ และได้เริ่มเล่นยิมนาสติกที่นี่ จนกระทั่งขึ้นชั้นประถม 5 จึงได้มีโอกาสไปแข่งขัน และได้พบกับนางกุศุมาลย์ ประเสริฐศรี กรรมการบริหารสมาคมยิมนาสติกแห่งประเทศไทย ชักชวนให้มาฝึกอย่างจริงจัง เมื่อขึ้นชั้นมัธยมต้นจึงได้ย้ายมาเรียนที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหงเนื่องจากอยู่ใกล้กับโรงยิมที่ฝึกซ้อม เมื่อขึ้นชั้นมัธยม 3 จึงได้ติดทีมชาติไทยเป็นครั้งแรก ไปแข่งซีเกมส์และได้รับเหรียญเงิน จากนั้นก็เข้าร่วมซีเกมส์อีก 4 สมัยถัดมาและได้เหรียญทองทุกครั้ง

เกียรติประวัติ
2 เหรียญเงิน จากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 21 ที่ประเทศมาเลเซีย
2 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน 2 เหรียญทองแดง จากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 22 ที่ประเทศเวียดนาม
2 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน 2 เหรียญทองแดง จากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 23 ที่ประเทศฟิลิปปินส์
2 เหรียญทอง 4 เหรียญเงิน จากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 24 ที่ประเทศไทย
ได้สิทธิ์แข่งขันโอลิมปิก 2008 ที่จีน
ได้สิทธิ์แข่งขัน เวิลด์ เกม 2009 ที่ไต้หวัน

วงการบันเทิง
ถ่ายโฆษณาคอนเทคเลนส์ Acuvue
ถ่ายแบบชุดแต่งงาน นิตยสาร We Magazine
ถ่ายแบบเสื้อผ้าแฟชั่น นิตยสารสุดสัปดาห์
ภาพยนตร์สั้นเรื่อง "พี่-น้อง" ในโครงการ สวัสดีบางกอก
ถ่ายมิวสิควิดีโอเพลงวันพรุ่งนี้ ของวง Sunny parade ค่าย Believe Records

การศึกษา
จบการศึกษาระดับประถมจากโรงเรียนศรีวิทยาปากน้ำ ระดับมัธยมปลายจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพและระดับปริญญาโท คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
# อันนา คาเรนินา
อันนา คาเรนินา (; บางครั้งเรียกว่า อันนา คาเรนิน หรือ Anna Karenin) เป็นนวนิยายแนวโศกนาฏกรรมโรแมนติก บทประพันธ์โดยเลโอ ตอลสตอย นักประพันธ์ชาวรัสเซีย ตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นตอน ๆ นับจากปี ค.ศ. 1873 (พ.ศ. 2415) ถึงปี ค.ศ. 1877 (พ.ศ. 2419) ในนิตยสาร The Russian Messenger ของรัสเซีย ตอลสตอยมีปัญหากับบรรณาธิการนิตยสาร มิคาอิล คัทคอฟ เกี่ยวกับตอนอวสานของเรื่อง แต่ท้ายที่สุดแล้วนวนิยายเล่มนี้ก็ได้ตีพิมพ์ในรูปเล่มหนังสือในปี ค.ศ. 1878 (พ.ศ. 2420)

นวนิยายเป็นจัดเป็นสุดยอดนวนิยายอันดับหนึ่งที่ได้รับคะแนนเป็นเอกฉันท์จากการจัดอันดับของนิตยสารไทม์อันนา คาเรนินา หนึ่งในสุดยอดวรรณกรรมแห่งโลกตะวันตก จัดเป็นผลงานชิ้นเอกแห่งโลกวรรณกรรมตะวันตก เค้าโครงเรื่องแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ ส่วนหนึ่งนั้นเป็นเรื่องราวชีวิตจริงของหญิงสาวที่เป็นดาวเด่นแห่งแวดวงสังคมชื่ออันนา คาเรนินา ที่แต่งงานแล้วแต่กลับมีสัมพันธ์ฉันชู้สาวกับชายอื่นที่ไม่ใช่สามีจนกลายเป็นเรื่องอื้อฉาว

อีกส่วนหนึ่งเรื่องเป็นเรื่องราวความรักของนายเลวิน ที่เป็นชายหนุ่มผู้มีอารมณ์อ่อนไหว ส่วนนี้เลโอ ตอลสตอลได้ประพันธ์ขึ้นตามเหตุผลในด้านปรัชญาส่วนตัว เนื้อเรื่องกล่าวถึงเรื่องราวรักใคร่ซาบซึ้งและดื่มด่ำในห้วงความรักของอันนาและเลวิน ตลอดจนกล่าวถึงเรื่องราวฉาวโฉ่และเศร้าสลดในตอนท้าย เป็นการสะท้อนภาพของชีวิตความเป็นอยู่จริงของสังคมในแวดวงของรัสเซียที่ตีแผ่ในทุกแง่มุม ผูกเรื่องราวต่าง ๆ จนกลายเป็นเรื่องราวความรักที่ผิดจริยธรรมของหญิงสาวคนหนึ่ง ที่ถูกจำกัดของเขตอยู่ในกรอบหรือพันธนาการในกฎระเบียบของสังคมรัสเซีย

 ชื่อเรื่อง 

นวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกแปลทั้งชื่อ อันนา คาเรนินา และอันนา คาเรนิน โดยชื่ออันนา คาเรนินา เป็นชื่อต้นฉบับจากภาษารัสเซีย ส่วนอันนา คาเรนินนั้นมาจากการแปลชื่อภาษารัสเซียในเป็นภาษาอังกฤษ วลาดิเมียร์ นาโบคอฟ นักประพันธ์ชาวรัสเซียได้อธิบายไว้ว่า "ในภาษารัสเซียนั้น นามสกุลชาวรัสเซียมักจะเขียนลงท้ายด้วย 'a' เมื่อใช้กับผู้หญิง"
# คำสร้างใหม่
คำสร้างใหม่ หรือ ศัพท์ใหม่  หมายถึงคำที่ได้รับการสร้างขึ้นใหม่ซึ่งอาจเริ่มมีการใช้งานทั่วไป แต่อาจยังไม่เป็นที่ยอมรับในภาษาทั่วไป อาจถูกสร้างขึ้นมาเพื่อความเฉพาะเจาะจง เกี่ยวกับคน การเผยแพร่ เวลา หรือเหตุการณ์

ในประเทศไทยราชบัณฑิตยสถานมีหน้าที่บัญญัติศัพท์http://www.moe.go.th/t-ri.htm และมีคณะกรรมการบัญญัติศัพท์สาขาวิชาต่าง ๆ เช่น คณะกรรมการบัญญัติศัพท์ปรับอากาศ คณะกรรมการบัญญัติศัพท์วิทยาศาสตร์ คณะอนุกรรมการบัญญัติศัพท์แพทย์ และคณะกรรมการบัญญัติศัพท์พิมพ์ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีหน่วยงานทางด้านวิทยาการและเทคโนโลยีจาก ต่างประเทศเข้ามา และได้บัญญัติศัพท์เฉพาะขึ้นมาใช้เอง เช่น คณะกรรมการวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย คณะกรรมการพิจารณาศัพท์วิชาการศึกษาของกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ และกรรมการพิจารณาศัพท์วิชาการของกรมวิชาการ
# เวชระเบียนและสถิติ
เวชระเบียนและสถิติ  หมายถึง คำที่มาจากคำว่า เวชระเบียน และ เวชสถิติ ซึ่งมีความหมายรวมถึงทั้งส่วนที่เป็นเวชระเบียน และเวชสถิติ รวมกันทั้งสองคำหลัก ซึ่งมาจากหน้าที่ของส่วนงาน ฝ่าย หรือแผนก ที่ถูกจัดแบ่งในการดำเนินงานของสถานบริการทางการแพทย์และสาธารณสุข ซึ่งงานที่เกี่ยวข้องกับเวชระเบียนแต่เดิมนั้นจะครอบคลุมงานที่เป็นงานด้านเวชสถิติ เอาไว้ด้วยจึงมักเรียกส่วนงาน ฝ่าย หรือแผนกนั้นรวมกันว่า เวชระเบียนและสถิติ ในสถานบริการทางการแพทย์และสาธารณสุขบาง
แห่งนั้นอาจมีการแบ่งแยกย่อยออกจากกัน  แสงเทียน อยู่เถา, เวชระเบียน, มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา นครปฐม, ๒๕๕๑.
ส่วนสมาคมที่มีการจัดตั้งขึ้นสำหรับบุคลากรทางด้านเวชระเบียนและสถิตินั้น มีชื่อว่า สมาคมเวชสถิติแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 โดยมีสำนักงานใหญ่ของสมาคมตั้งอยู่ที่ 3/109 ซอยอินทามระ 35 แขวงรัชดาภิเษก เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร โดยมี นายประสพชัย พานาดา เป็นนายกสมาคม และกรรมการอีกจำนวน 9 คน โฮมเพจสมาคมเวชสถิติแห่งประเทศไทย, http://www.thaicoder.net , ๒๕๕๓.
# จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 ทรงเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และแกรนด์ดยุกแห่งทัสกานี แต่ทว่าตลอดรัชสมัยของพระองค์ ผู้ที่กุมอำนาจการปกครองที่แท้จริงกลับเป็นพระมเหสีของพระองค์ คือจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1  ทรงเป็นองค์ปฐมวงศ์ของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค-ลอแรน ทรงเป็นดยุกแห่งลอแรนในปี 1728 จนกระทั่งราชวงศ์ลอแลนถูกควบคุมโดยฝรั่งเศสภายใต้เงื่อนไขจากผลของสงครามสืบราชบัลลังก์โปแลนด์ ทำให้ดยุกฟรันทซ์และพระราชวงศ์ลอแรนจึงไปปกครองทัสกานีแทนตามสนธิสัญญาสันติภาพและสงครามจึงสิ้นสุดลง ภายหลังพระองค์ขึ้นปกครองจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ราชวงศ์ของพระองค์ก็ได้กลับไปครองลอแรนอีกครั้ง โดยให้เจ้าชายชาร์ล อเล็กซานเดอร์ พระอนุชาของพระองค์ไปปกครอง นอกจากนี้พระองค์ยังทรงเป็นพระสัสสุระในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสอีกด้วย

 พระราชบุตร 
ลำดับพระนามประสูติสิ้นพระชนม์หมายเหตุ1 อาร์ชดัชเชสมาเรีย เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย  5 ภุมภาพันธ์ 1737  6 มิถุนายน 1740  ไม่มีทายาท2 อาร์ชดัชเชสมาเรีย อันนา แห่งออสเตรีย  6 ตุลาคม 1738  19 พฤศจิกายน 1789  ไม่มีทายาท3 อาร์ชดัชเชสมาเรีย คาโรลีนา แห่งออสเตรีย  12 มกราคม 1740  25 มกราคม  1741  ไม่มีทายาท4 จักรพรรดิโยเซฟที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ 13 มีนาคม 1741   20 ภุมภาพันธ์ 1790  สมรสกับ 1) อินฟันตาอีซาเบลแห่งสเปน (1741–1763)  สมรสกับ 2) เจ้าหญิงมาเรีย โจเซฟา แห่งบาวาเรีย (1739–1767) มีทายาท5 อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสตีนา แห่งออสเตรีย   13 พฤษภาคม 1742  24 มิถุนายน 1798  สมรสกับ เจ้าชายอัลแบร์ตแห่งซัคเซิน ดยุกแห่งเทเชิน6 อาร์ชดัชเชสมาเรีย เอลีซาเบท แห่งออสเตรีย   13 สิงหาคม 1743   22 กันยายน 1808  7 อาร์ชดยุกคาร์ล โยเซฟ แห่งออสเตรีย   1 ภุมภาพันธ์ 1745   18 มกราคม 1761  สิ้นพระชนม์จากไข้ทรพิษ ไม่มีทายาท8 อาร์ชดัชเชสมาเรีย อมาเลีย แห่งออสเตรีย    26 ภุมภาพันธ์ 1746   9 มิถุนายน 1804   สมรสกับ แฟร์ดีนันด์ ดยุกแห่งปาร์มา มีทายาท9 จักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์    5 พฤษภาคม 1747   1 มีนาคม 1792  สมรสกับอันฟันตา มาเรีย ลุยซา แห่งสเปน มีทายาท10อาร์ชดัชเชสมาเรีย คาโรลีนา แห่งออสเตรีย   17 กันยายน 1748    17 กันยายน 1748   ทรงพระชนม์อยู่ไม่กี่ชั่วโมง11 อาร์ชดัชเชสมาเรีย โจอันนา แห่งออสเตรีย    4 ภุมภาพันธ์ 1750   23 ธันวาคม 1762    สิ้นพระชนม์จากไข้ทรพิษ ไม่มีทายาท12 อาร์ชดัชเชสมาเรียโจเซฟา แห่งออสเตรีย   19 มีนาคม 1751   15 ตุลาคม 1767   สิ้นพระชนม์จากไข้ทรพิษ ไม่มีทายาท13 อาร์ชดัชเชสมาเรีย คาโรลีนา แห่งออสเตรีย  13 สิงหาคม 1752  7 กันยายน 1814 สมรสกับพระเจ้าแฟร์ดีนันด์แห่งเนเปิลส์และซิซิลี14 อาร์ชดยุกแฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย   1 มิถุนายน 1754  24 ธันวาคม 1806  สมรสกับมาเรีย เบียทริก เดเอสเต มีทายาท15 อาร์ชดัชเชสมารี อันโตเนีย แห่งออสเตรีย  2 พฤศจิกายน 1755  16 ตุลาคม 1793  อภิเษกสมรสกับ พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส (1754–1793) และกลายเป็นพระนางมารี อ็องตัวแน็ต แห่งฝรั่งเศส16 อาร์ชดยุกมักซีมีเลียน ฟรันทซ์ แห่งออสเตรีย (1756–1801) 8 ธันวาคม 1756   27 กรกฎาคม 1801  เป็น อัครมุขนายกผู้คัดเลือกแห่งโคโลญ

 ฐานันดรและพระอิสริยยศ 
8 ธันวาคม 1708 – 4 มิถุนายน 1723 เจ้าชายฟรันทซ์ สเตเฟิน แห่งลอแรน
4 มิถุนายน 1723 – 27 มีนาคม 1729 เจ้าผู้สืบวงศ์แห่งลอแรน
27 มีนาคม 1729 – 12 กรกฎาคม 1737 ดยุกแห่งลอแรน
12 กรกฎาคม 1737 – 20 มกราคม 1745 แกรนด์ดยุกแห่งทัสกานี
20 มกราคม 1745 – 18 สิงหาคม 1765 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
# ราเด็ตสกีมาร์ช
ราเด็ตสกีมาร์ช โอปุสที่ 228  เป็นเพลงมาร์ชที่แต่งโดยโยฮันน์ ชเตราสส์ ที่หนึ่ง ในปี ค.ศ. 1848 โดยอุทิศให้กับจอมพลโยเซฟ ราเด็ดสกี ฟอน ราเด็ดส์ (1766 – 1858) นายทหารชาวเช็กแห่งกองทัพออสเตรีย ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการรบที่คัสโตซา (ค.ศ. 1848) และการรบที่โนวารา (ค.ศ. 1849) เป็นส่วนหนึ่งของสงครามประกาศอิสรภาพอิตาลีครั้งที่หนึ่ง ระหว่างราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย กับจักรวรรดิออสเตรีย  "Radetzky, Josef". Encyclopædia Britannica (11th ed.). 1911.

เพลงนี้ถูกบรรเลงครั้งแรกต่อหน้ากองทหารออสเตรีย ซึ่งเมื่อได้ยินเสียงร้องประสานเพลงนี้ จะพากันปรบมือและกระทืบเท้าเป็นจังหวะ จนกลายเป็นธรรมเนียมปฏิบัติในการแสดงดนตรีคลาสสิกในกรุงเวียนนาในปัจจุบัน ที่ผู้ชมการแสดงเพลงนี้ จะต้องกระทืบเท้าตามจังหวะดนตรี โดยเฉพาะในงาน Neujahrskonzert หรืองานคอนเสิร์ตฉลองปีใหม่เวียนนา
# เลกงต์ด็อฟมาน
thumb
thumb|ฮอฟมันน์
เลกงต์ด็อฟมาน  เป็นอุปรากรภาษาฝรั่งเศส ความยาว 3 องก์ โดยฌัก ออแฟนบัก ดัดแปลงจากเรื่องสั้นหลายเรื่องของ อี. ที. เอ. ฮอฟมันน์ (1776 – 1822) นักเขียนชาวเยอรมัน ผู้แต่งเรื่อง "นัทแครกเกอร์กับราชาหนู" ซึ่งเป็นต้นฉบับของอุปรากร เดอะนัทแครกเกอร์  โดยนำมาจากเรื่อง Die Gesellschaft im Keller, Der Sandmann, Die Abendteuer der Sylvester-Nacht, Rath Krespel,Lamb, Andrew "Jacques Offenbach". In: New Grove Dictionary of Opera Macmillan, London and New York, 1997. และ Das verlorene Spiegelbild เป็นเรื่องราวแฟนตาซีเกี่ยวกับความผิดหวังในความรักของฮอฟมานน์ ที่มีกับตุ๊กตากลไกชื่อโอลิมเปีย, กับโสเภณีชื่อกุยเลียตตา และกับเด็กสาวชื่อแอนโทเนีย

ออแฟนบักได้ทดลองซ้อมแสดงอุปรากรเรื่องนี้ครั้งแรกที่บ้านของเขาในปารีส เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1879 และได้เสียชีวิตก่อนที่อุปรากรนี้จะออกแสดงจริง อุปรากรเรื่องนี้ได้ออกแสดงที่โรงละครออเปรา-กอมิก (Opéra-Comique) ใกล้กับโรงอุปรากรปาแลการ์นีเย เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1881 

ผลงานประพันธ์ที่ได้รับความนิยมจากอุปรากรเรื่องนี้ เป็นท่อนบาคาโรล (Barcarolle) หรืออาเรียจากองก์ที่สอง ที่ชื่อว่า Belle nuit, ô nuit d'amour บรรยายเรื่องราวของกุยเลียตตา อาเรียบทนี้เดิมออแฟนบักไม่ได้แต่งขึ้นสำหรับอุปรากรเรื่องนี้ แต่ได้แต่งไว้หลายปีก่อนหน้านั้นสำหรับอุปรากรเรื่อง Die Rheinnixen (Les fées du Rhin) ในปี ค.ศ. 1864  แต่ Ernest Guiraud ซึ่งเข้ามาสานงานต่อจากออแฟนบัก ได้นำผลงานเก่ามาใช้กับอุปรากรเรื่องนี้ และกลายเป็นงานที่ได้รับความนิยม Nicolas Slonimsky, ed. Richard Kassel in Webster's New World Dictionary of Music, MacMillan, 1998, p. 365 ได้ปรากฏในวัฒนธรรมสมัยนิยม เช่นในภาพยนตร์ Life Is Beautiful และ Titanic  และนำมาดัดแปลงเป็นเพลงของเอลวิส เพรสลีย์ ชื่อเพลง "Tonight Is So Right For Love"
# ชัยรัตน์ จิตรธรรม
ชัยรัตน์ จิตรธรรม (ชื่อเล่น: แอ๊ด) มีชื่อจริงว่า ชัยรัตน์ จิตธรรมะ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2507 ที่จังหวัดลำปาง เป็นนักแสดงในบทพระเอกและพระรองรุ่นเดียวกับ สันติสุข พรหมศิริ, จินตหรา สุขพัฒน์ และญาณี จงวิสุทธิ์ มีผลงานมากมายทั้งแบบละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ เช่น ดวงใจกระซิบรัก ที่แสดงคู่กับ จินตหรา สุขพัฒน์, เปรอะเจอเปรี้ยว คู่กับ จารุณี  สุขสวัสดิ์ ในปี พ.ศ. 2530 และ คำมั่นสัญญา ร่วมกับ สันติสุข และ จินตหรา ในปีเดียวกัน ต่อด้วย ภูผาทอง ในปี พ.ศ. 2531 จากนั้นจึงออกจากวงการบันเทิงไปประกอบธุรกิจส่วนตัวหลายปี ก่อนจะกลับมารับบทบาทในการแสดงอีกครั้ง เช่น ละครโทรทัศน์เรื่อง ชลาลัย ในปี พ.ศ. 2534 เลือดเข้าตา ในปี พ.ศ. 2538  กษัตริยา ในปี พ.ศ. 2546 ทางช่อง 5 วิหคหลงลม ในปี พ.ศ. 2561 ทางช่อง 7 

ผลงาน

ภาพยนตร์
 หย่าเพราะมีชู้ (2528) รับบท ทหารชโย
 ดวงใจกระซิบรัก (2529) รับบท รุจ
 เปรอะเจอเปรี้ยว (2530)
 คำมั่นสัญญา (2530) รับบท ทหารอีกนาย
 กิเลสสีม่วง (2530)
 ภูผาทอง (2531) รับบท มือปืนรับจ้าง
 เพชรพยัคฆราช (2531) รับบท นิวัติ
 แม่เบี้ย (2532) รับบท พจน์

ละครโทรทัศน์
 อย่าลืมฉัน (ช่อง 5) (2530) - เขมชาติ
 ไฟเสน่หา (2530)
 คมพยาบาท (2531)
 รอยพยาบาท (2531)
 เจ้าสาวในชุดสีดำ (2532)
 เมียแต่ง (ช่อง 5) (2532) - คงไคย
 ปริศนาของเวตาล (2532)
 สาปสวาท (2533) - ร.ท. นาวี อัศวธำรง
 มรสุมหัวใจ (2533)
 น.ส.เย็นฤดี (2533)
 แม่เลี้ยงคนใหม่ (2534)
 กลกามเทพ (2534)
 ชลาลัย (2534) - เทพรังสรรค์
 เลือดเข้าตา (ช่อง 5) (2538) - คันฉัตร
 กษัตริยา (2546) - สมเด็จพระราเมศวร (รับเชิญ)
มหาราชกู้แผ่นดิน (2546) - สมเด็จพระราเมศวร (รับเชิญ)
หนึ่งตะวันพันดาว (2548) - (รับเชิญ)
ฟ้ามีตา ตอน เสียดาย (ออกอากาศเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2559)
 วิหคหลงลม  (ช่อง 7) (2561) - เกรียงไกร พรรณภิรมย์ (พ่อของผึ้ง)

มิวสิควีดีโอ
 คนใจดำ ของ พัชรา แวงวรรณ
# เทือกเขาแอตลาส
เทือกเขาแอตลาส  เป็นเทือกเขาในทวีปแอฟริกา อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือและทางเหนือของทวีป เริ่มตั้งแต่แหลมดราทางชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโมร็อกโก ไปจนจดแหลมบอง ทางชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศตูนิเซีย ยอดสูงสุดคือ ตูบคาล สูง 4,167 เมตร (13,671 ฟุต) ทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโมร็อกโก

แอตลาส
หมวดหมู่:มาเกร็บ
# อะห์มัด อุมัร ฮาชิม
อะห์มัด อุมัร ฮาชิม  เป็นบุคคลสำคัญในศาสนาอิสลามชาวอียิปต์ เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1941 เป็นอาจารย์สอนภาควิชาอัลฮาดิษ (วจนะพระศาสดามูฮัมมัด) แห่งมหาลัยอัลอัซฮัร และยังดำรงตำแหน่งสภาวิจัยอิสลาม สำเร็จการศึกษาคณะศาสนศาสตร์จากมหาลัยอัลอัซฮัร ในปี ค.ศ.1961 ได้รับใบอนุญาตด้านวิชาการสากลในปี ค.ศ.1967 แล้วจึงได้รับตำแหน่งผู้ช่วยคณะฮาดิษ สำเร็จปริญญาโท และปริญญาเอกคณะวิชาฮาดิษจากมหาลัยอัลอัซฮัร แล้วจึงเป็นอาจารย์สอนภาควิชาฮาดิษในปี ค.ศ.1983 หลังจากนั้นได้ดำรงตำแหน่ง คณบดีคณะศาสนศาสตร์ มหาลัยอัลอัซฮัร สาขาซากอซี้ก(الزقازيق) ในปี ค.ศ.1987 หลังจากนั้นยังได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาลัยอัลอัซฮัร ในปี ค.ศ.1987

ตำแหน่งและสำนักงานที่กำกับดูแล
ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาประชาชน ซึ่งแต่งตั้งโดยประธานาธิบดีฮุสนี มูบารัก
คณะกรรมการพรรคประชาธิปไตย์แห่งชาติ(الحزب الوطني الديمقراطى.)
สมาชิกสภาการประชุม(مجلس الشورى)
สมาชิกสมาคมการออกอากาศทางโทรทัศน์
ประธานกรรมการรายการโทรทัศน์ฝ่ายศาสนา

งานประพันธ์
อิสลามและการพัฒนาบุคล
ทางนำจากแบบอย่าพระศาสดา
การไถ่โทษภายใต้ประทีปแห่งคัมภีร์และแบบอย่างพระศาสดา รวมถึงการตอบโต้สิ่งที่น่ารังเกียจ
ความปรองดองในการเผชิญหน้ากับการโต้แย้ง
อิสลามและยุวชน
เรื่องราวจากแบบอย่างของพระศาสดา
กุรอานและคืนแห่งเกียรติยศอันยิ่งใหญ่
# วิลเลียม เทลล์ (อุปรากร)
วิลเลียม เทล  เป็นอุปรากรความยาว 4 องก์ ที่แต่งโดยโจอากีโน รอสซีนี (1792 – 1868) คีตกวีชาวอิตาลี ดัดแปลงจากบทละครในปี ค.ศ. 1804 เรื่อง Wilhelm Tell ต้นฉบับภาษาเยอรมันของฟรีดิช ชิลเลอร์ Wilhelm Tell by Johann Christoph Friedrich von Schiller (1759  – 1805) เป็นเรื่องราวของวิลเลียม เทล วีรบุรุษนักแม่นธนูชาวสวิสที่เป็นผู้นำการต่อต้านการปกครองของราชวงศ์ฮับส์บูร์กในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นผลงานอุปรากรชิ้นสุดท้ายของรอสซีนี ก่อนจะวางมือจากการเขียนอุปรากร

อุปรากรเรื่องนี้มีความยาวทั้งสิ้นประมาณ 4 ชั่วโมง ออกแสดงครั้งแรกเป็นภาษาฝรั่งเศสโดยคณะ Opéra de Paris เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1829 ที่โรงละคร Salle Le Peletier  และแสดงเป็นภาษาอิตาลี ที่โรงละคร Teatro di San Carlo ในเนเปิลส์ อิตาลี เมื่อปี ค.ศ. 1833 แต่เนื่องจากมีเนื้อหาเกี่ยวกับการเมือง และการต่อต้านอำนาจรัฐบาล จึงทำให้ถูกเซ็นเซอร์ และไม่ได้แสดงอีกเป็นเวลากว่า 50 ปี  จากนั้นได้ออกแสดงในเวนิส ที่โรงละคร Teatro La Fenice ในปี ค.ศ. 1856   ส่วนในเวียนนาซึ่งไม่มีปัญหาการเซ็นเซอร์ อุปรากรเรื่องนี้ได้รับความนิยมและได้ออกแสดงถึง 422 รอบ ระหว่างปี ค.ศ. 1830 ถึง 1907 

อุปรากรเรื่องนี้มีท่อนโอเวอร์เชอร์ "William Tell Overture" ที่ได้รับความนิยมและถูกนำมาเล่นซ้ำอยู่เสมอ โดยดมีตรี ชอสตโกวิช นำมาบรรจุในในซิมโฟนีหมายเลข 15 ของเขาในปี ค.ศ. 1971, ไมค์ โอลด์ฟิลด์ นำมาบันทึกเสียงเป็นซิงเกิลในปี ค.ศ. 1977  นอกจากนั้นยังถูกนำมาใช้เป็นดนตรีประกอบภาพยนตร์โฆษณา และรายการโทรทัศน์อยู่เสมอ  รวมทั้งในซีรีส์ละครวิทยุและภาพยนตร์ โลนเรนเจอร์ และภาพยนตร์ของสแตนลีย์ คูบริก เรื่อง A Clockwork Orange (1971) http://www.imdb.com/title/tt0066921/soundtrack
# แรพโซดีอินบลู
แรพโซดีอินบลู  เป็นผลงานประพันธ์ของจอร์จ เกิร์ชวินสำหรับบรรเลงเดี่ยวเปียโนร่วมกับวงดนตรีแจ๊ส  เกิร์ชวินแต่งเพลงนี้ในปี ค.ศ. 1924 โดยผสมผสานระหว่างแนวดนตรีคลาสสิกกับเทคนิคการเล่นแบบแจ๊สและแร็กไทม์ เป็นผลงานในแนวทดลองชิ้นแรก ๆ ของเขา ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง สร้างชื่อเสียงให้กับเกิร์ชวินในฐานะนักแต่งเพลง ได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นดนตรีที่สื่อถึงเอกลักษณ์ของความเป็นนิวยอร์ก และเป็นเพลงหนึ่งที่ได้รับความนิยมที่สุดในสหรัฐอเมริกา Schwarz, Frederick D. (1999). Time Machine: 1924 Seventy-five Years Ago: Gershwin’s Rhapsody. American Heritage 50(1), February/March 1999 . Retrieved Feb 17 2007.

thumb|ภาพ Nocturne in Black and Gold: The Falling Rocket ของวิสต์เลอร์ ที่เป็นแรงบันดาลใจให้เกิร์ชวิน
เกิร์ชวินแต่งเพลงนี้โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากการนั่งรถไฟสายบอสตัน-นิวยอร์ก โดยใช้จังหวะดนตรีเลียนแบบเสียงรางรถไฟ George Gershwin: He Got Rhythm Ron Cowen, The Washington Post และจากภาพจิตรกรรมสีน้ำมันชื่อ Nocturne in Black and Gold: The Falling Rocket และ Arrangement in Gray and Black ผลงานของของเจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์ Schiff, David (1997). Gershwin: Rhapsody in Blue. Cambridge University Press. ISBN 0-521-55077-7. p. 13

เกิร์ชวินใช้เวลาแต่งเพลงนี้เพียง 5 สัปดาห์ให้กับวงดนตรีของพอล ไวท์แมน เพื่อใช้สำหรับบรรเลงในการแสดงคอนเสิร์ต An Experiment in Modern Music ที่หอประชุม Aeolian ในย่านไทม์สแควร์ Schiff, David (1997). Gershwin: Rhapsody in Blue. Cambridge University Press. ISBN 0-521-55077-7. หน้า 53 ในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1924  คอนเสิร์ตครั้งนี้มีนักแต่งเพลงคนสำคัญหลายคนเข้าร่วมแสดงและชมด้วย เช่น จอห์น ฟิลิป ซูซา, เซียร์เกย์ รัคมานีนอฟ Downes, Olin (1924). "A Concert of Jazz". The New York Times. February 13, 1924. p. 16.  ในการแสดงรอบปฐมทัศน์นี้ จอร์จ เกิร์ชวินเป็นผู้เล่นเปียโนด้วยตัวเอง

ผลงานเพลงนี้ปรากฏในภาพยนตร์แอนิเมชันของดิสนีย์เรื่อง แฟนเทเชีย 2000 Solomon, Charles (1999): Rhapsody in Blue: Fantasia 2000's Jewel in the Crown
# บี. เจ. โนวัก
เบนจามิน โจเซฟ แมนนาลี “บี. เจ.” โนวัก  เกิดเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1979 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน นักแสดงตลกสแตนอัปคอเมดี นักเขียนบท และผู้กำกับ เขาเป็นที่รู้จักในรฐานะนักเขียนและผู้ร่วมอำนวยการสร้าง และแสดงในบทไรอัน ฮาเวิร์ด ในซีรีส์ The Office ฉบับอเมริกัน เขายังเป็นที่รู้จักกว้างขวางเมื่อแสดงในภาพยนตร์ของเควนติน แทแรนทิโน ใน  Inglourious Basterds