wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# สูตรรักข้าวห่อไข่
สูตรรักข้าวห่อไข่  เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่ออกอากาศทาง Fuji Television ในช่วงเวลาสี่ทุ่ม ทุกวันจันทร์ ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ไปจนถึงวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2544 โดยมีทั้งหมด12ตอน ซึ่งในตอนที่หนึ่งมีระยะเวลาในการฉายนานกว่าปกติถึง15นาที และในตอนอวสารก็ได้มีการฉายนานขึ้นถึง30นาทีเช่นกัน ในช่วงเดือนกันยายน ละครเรื่องนี้ได้เป็นที่ชื่นชอบของคนดูเป็นอย่างมาก จนทำให้นักแสดงนำอย่างทาเคอุชิ ยูโกะโด่งดังมากในช่วงนั้น

 เรื่องย่อ 
นาซึมิรักอาหารและเวลาพักเที่ยงเป็นที่หนึ่ง ไม่มีอะไรที่จะทำให้เธอมีความสุขมากกว่าการเดินบนถนนไปเรื่อยๆโดยคิดว่าจะกินอะไรเป็นอาหารเที่ยงตอนกลางวัน วันหนึ่งชายชื่อเคนนิชิโรรบกวนเธอก่อนที่เธอจะกินข้าวห่อไข่จานโปรดและลากเธอมาข้างนอกเพื่อที่จะขอร้องเธอให้เธอไปกับเขา เขาต้องการจะแนะนำเธอให้รู้จักกับครอบครัว เขาอธิบายว่าพ่อของเขาป่วยหนักมากและอารมณ์ไม่ดี วิธีเดียวที่จะช่วยพ่อของเขาได้คือการพาคู่หมั้นกลับบ้าน นาซึมิเองก็ไม่มีทางเลือก

ตัวละคร
ตัวละครหลัก
麦田なつみ (มุงิตะ นัทสึมิ) - ทาเคอุชิ ยูโกะ
อายุ23ปี เคยทำงานอยู่ที่ร้านกาแฟ ก่อนที่เคนอิจิโร่จะมาขอร้องให้เธอช่วยแกล้งเป็นคู่หมั้นอย่างกะทันหัน เป็นคนที่มีบุคลิกร่าเริงสดใส และให้ความสำคัญกับการทานอาหารกลางวันยิ่งกว่าสิ่งอื่นใดในชีวิต เธอมักจะเก็บข้อมูลของร้านอาหารที่เธอชอบเอาไว้ในสมุดบันทึกของเธออย่างรอบคอบ นั่นคือสิ่งที่บ่งบอกถึงความทุ่มเทความรักของเธอที่มีต่ออาหารกลางวันได้อย่างดี เพราะเธอคิดว่าอาหารกลางวันนั้นเป็นสิ่งเดียวที่เธอเหลืออยู่ 

鍋島純三郎 (นาเบชิมะ จุนซาบุโร่) - ซาโตชิ สึมาบุกิ

鍋島勇二郎 (นาเบชิมะ ยูจิโร่) - โยสุเกะ เองุจิ

鍋島光四郎 (นาเบชิมะ โคชิโร่) - ยามาชิตะ โทโมฮิสะ

牛島ミノル (อิชิจิม่า มิโนรุ) - ยามาดะ ทาคายูกิ

塩見トマト(ชิโอมิ โทมาโตะ) - อิโต้ มิซากิ

鍋島健一郎 (นาเบชิมะ เคนอิจิโร่) - ซึซึมิ ชินอิจิ

 รายชื่อตอน 
 #  ชื่อตอน อัตราความนิยม วันออกอากาศ

แหล่งข้อมูลอื่น
สูตรรักข้าวห่อไข่ - Fuji TV
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น
# โลทริงเงิน
โลทริงเงิน  หรือ ลอแรน  เป็นอาณาจักรยุคกลางทางตะวันตกเฉียงเหนือของยุโรป ประกอบด้วยกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ, ทางตะวันตกของไรน์ลันท์, ดินแดนที่ในปัจจุบันอยู่ระหว่างพรมแดนระหว่างฝรั่งเศสและเยอรมนี, และดินแดนทางตะวันตกของสวิตเซอร์แลนด์The present-day Netherlands, เบลเยียม, ลักเซมเบิร์ด, รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน (เยอรมนี), รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ (เยอรมนี), รัฐซาร์ลันท์ (เยอรมนี) และแคว้นลอแรน (ฝรั่งเศส)  โลทริงเงินเกิดจากการแบ่งอาณาจักรแฟรงค์กลาง ออกเป็นสามส่วนในปีค.ศ. 855 ก่อนหน้านี้ไม่นาน แฟรงค์กลางก็พึ่งแบ่งออกมาจากจากจักรวรรดิคาโรแล็งเชียงในปีค.ศ. 843 ตามผลของสนธิสัญญาแวร์เดิง 

ในปีค.ศ. 870 โลทริงเงินถูกแบ่งตามสนธิสัญญาเมอร์เซนระหว่างราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกและราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันตก หลังจากสงครามระหว่างปี ค.ศ. 876 ถึงปี ค.ศ. 879 ราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันตกก็คืนครึ่งโลทริงเงินที่ได้ไปคืนให้แก่ราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกตามสนธิสัญญารีเบอมงต์ในปี ค.ศ. 880 เจ้าชายโลทริงเงินผู้ต้องการสิทธิที่จะเลือกพระมหากษัตริย์ก็ร่วมมือกับราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกในการโค่นราชบัลลังก์ของคาร์ลเดอร์ดิคเคอในปี ค.ศ. 887 โลทริงเงินปกครองโดยดยุกต่อมาอีกหลายคนที่เริ่มด้วยลุดวิกดาสคินด์ในปี ค.ศ. 903 แต่โลทริงเงินก็สลับความสวามิภักดิ์ระหว่างกษัตริย์ราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกและราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันตก ในปีค.ศ. 939 กษัตริย์แฟรงค์ตะวันออกอ็อทโท ก็ทรงสามารถปราบปรามดยุกกิลเบิร์ตได้ และทรงผนวกโลทริงเงินเข้ามาเป็นรัฐบริวารของราชอาณาจักรในฐานะหนึ่งดัชชีรากฐาน (Stem duchy) ที่ดยุกของโลทริงเงินมีสิทธิในการออกเสียงเลือกพระมหากษัตริย์ ขณะที่สาเหตุการเป็นอาณาจักรรากฐานของดินแดนอื่น ๆ มาจากการเป็นเผ่าพันธุ์หรือเป็นชาติเดียวกัน การเป็นอาณาจักรรากฐานของโลทริงเงินเท่านั้นที่มาจากสาเหตุทางการเมือง

ในปี ค.ศ. 959 บรูโนเดอะเกรต ดยุกแห่งโลทริงเงินแบ่งอาณาจักรระหว่างลอร์แรนใหญ่ และลอร์แรนเล็ก โดยมอบให้ครองโดยมากราฟ นอกไปจากช่วงระยะเวลาระหว่าง ค.ศ. 1033 ถึง ค.ศ. 1044 ในสมัยของโกเทโลที่ 1 แล้วการแบ่งแยกก็ยังเป็นไปตามการแบ่งเดิม ต่อมามากราฟของแต่ละส่วนก็ยกฐานะของอาณาจักรขึ้นเป็นดัชชี ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 อำนาจของดยุกในลอร์แรนใต้ก็เสื่อมโทรมลงที่ทำให้เกิดการก่อตั้งขึ้นเป็นดัชชีแห่งลิมบวร์ก และดัชชีแห่งบราบองต์ แต่ดยุกยังคงดำรงบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งโลเทียร์ (Duke of Lothier มาจาก "Lotharingia") โดยเลิกใช้คำว่า "lower" ลอร์แรน ส่วนดัชชีแห่งลอร์แรนเหนือกลายมาเรียกกันว่า "ลอร์แรน" ซึ่งเป็นอาณาจักรที่มีวัฒนธรรมและภาษาแบบฝรั่งเศสและมีความสัมพันธ์การการเมืองของฝรั่งเศสแม้ว่าจะยังเป็นรัฐบริวารอย่างห่าง ๆ ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังจากการรุกรานและการยึดครองของฝรั่งเศสอยู่ราวร้อยปี ลอร์แรนก็ตกไปเป็นของฝรั่งเศสหลังจากการสิ้นสุดของสงครามสืบราชบัลลังก์โปแลนด์ (ค.ศ. 1737) ในปี ค.ศ. 1766 ลอร์แรนก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ และกลายเป็นจังหวัดลอร์แรน ในปี ค.ศ. 1871 หลังจากสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย, ลอร์แรนก็รวมกับอัลซาซเป็นจังหวัดอัลซาซ-ลอร์แรนของจักรวรรดิเยอรมัน ในปัจจุบันโลทริงเงินส่วนใหญ่อยู่ในฝรั่งเศส บางส่วนอยู่ในเยอรมนีในบริเวณที่เรียกว่า "ภูมิภาคลอร์แรน"
# สงครามแปดสิบปี
สงครามแปดสิบปี หรือ สงครามอิสรภาพเนเธอร์แลนด์   เป็นสงครามที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1566 จนถึงปี ค.ศ. 1648The Dutch States-General, for dramatic effect, decided to promulgate the ratification of the Peace of Münster (which was actually ratified by them on May 15, 1648) on the 80th anniversary of the execution of the Counts of Egmont and Horne, June 5, 1648. See Maanen, H. van (2002), Encyclopedie van misvattingen, Boom, p. 68. ISBN 90-5352-834-2. ระหว่าง สาธารณรัฐดัตช์ และ จักรวรรดิสเปน สงครามเริ่มจากการเป็นการปฏิวัติต่อต้านสมเด็จพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งสเปนผู้เป็นประมุขของเนเธอร์แลนด์ของฮับส์บวร์กในหลายจังหวัดทางตอนเหนือ ที่เริ่มขึ้นในฮอลแลนด์ และ เซแลนด์ สงครามจบลงด้วยการลงนามในสนธิสัญญาเวสต์ฟาเลีย ผลของสงครามในที่สุดก็นำไปสู่การแยกตัวของเจ็ดจังหวัดที่มารวมตัวกันเป็นสาธารณรัฐดัตช์ จังหวัดต่อต้านฟลานเดอร์ส และ บราบองต์ต่อมากลายเป็นเบลเยียมปัจจุบัน
# เซชาเรีย ซิตชิน
เซชาเรีย ซิตชิน (เกิดปี ค.ศ. 1922) เป็นผู้เขียนชุดหนังสืออันโด่งดังที่เล่าถึงกำเนิดของมนุษย์อันมีที่มาจากมนุษย์ต่างดาว คือชุด ''Earth's Chronicles"  

ซิตชินศึกษาจารึกโบราณของชาวสุเมเรียน และแปลคำจารึกเหล่านั้นเป็นภาษาอังกฤษ เขาอ้างว่า ชาวสุเมเรียนสืบเชื้อสายมาจากเผ่าพันธุ์ "Anunnaki" (หรือ "Nephilim") ซึ่งเป็นมนุษย์ต่างดาวมาจากดาวดวงหนึ่งชื่อว่า นิบิรุ 

งานแปลของซิตชินไม่ได้รับการยอมรับจากนักวิทยาศาสตร์และผู้ชำนาญการในแวดวงโบราณคดี เนื่องจากมีข้อน่าสงสัยหลายประการในงานแปลของเขา ทั้งในส่วนที่เกี่ยวกับการตีความอักขระโบราณ และความเข้าใจทางฟิสิกส์ที่ค่อนข้างอ่อนด้อย
# ประธานนักเรียนสุดซ่า สภานักเรียนสุดป่วน
ประธานนักเรียนสุดซ่า สภานักเรียนสุดป่วน  เป็นชุดนิยายไลต์โนเวลญี่ปุ่น แต่งโดย เซกินะ อาโออิ วาดภาพประกอบโดย คิระ อินุงามิ วางจำหน่ายเล่มแรกเมื่อวันที่ 19 มกราคม 2008 และปัจจุบันวางจำหน่ายแล้ว 5 เล่ม โดยสำนักพิมพ์ ฟุจิมิ โชโบ ในเครือ ฟุจิมิ แฟนตาเซีย บุงโกะ ส่วนมังงะนั้นมีอยู่ 2 แบบ ได้แก่ มังงะแบบแรก วาดโดย 10mo เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสาร Dragon Age Pure เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2008 ของสำนักพิมพ์ ฟุจิมิ โชโบ ส่วนมังงะแบบที่สอง วาดโดย โซระฮิโกะ มิซึชิมะ เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสาร Comptiq เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2009 ของสำนักพิมพ์ คาโดคาว่า โชเท็น และอนิเมะผลิตโดย Studio Deen กำกับโดย ทาคุยะ ซาโตะ

 เนื้อเรื่อง 
เป็นเนื้อเรื่องของสมาชิกสภานักเรียนของโรงเรียนมัธยมปลายเฮคิโยในเกาะฮอกไกโด ที่จริงๆ แล้วจะมีสมาชิกที่มาจากการเลือกตั้ง 4 คน ซึ่งเป็นผู้หญิงทั้งหมด แต่ "เคน สุงิซากิ" เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ที่เข้ามาเป็นสมาชิกด้วยคะแนนสูงสุดในโรงเรียน และเขาเป็นผู้ชายคนเดียวในหมู่สาวๆ สภานักเรียน

ในเรื่องนี้ส่วนมากเนื้อเรื่องจะดำเนินอยู่แต่ในห้องของสภานักเรียนของโรงเรียนมัธยมปลายเฮคิโย  โดยมีประธานสภานักเรียนชื่อ "คุริมุ ซากุระโนะ" มักจะเป็นผู้ดำเนินเรื่องก่อน

 ตัวละคร 
สึกิซาคิ เค็น  (杉崎 鍵 Sugisaki Ken)
ให้เสียงโดย ทากาชิ คนโด
เค็นเป็นนักเรียนปี 2 แห่งโรงเรียนมัธยมปลายเฮคิโย เขาสามารถเข้ามาในสภานักเรียนได้ เพราะเขานั้นสามารถทำคะแนนสอบได้สูงที่สุดในชั้นปี เขาเป็นผู้ชายคนเดียวที่เข้ามาเป็นสมาชิกสภานักเรียน นิสัยส่วนตัวของเขาจะเป็นคนขี้เล่น และทะลึ่ง ชอบเล่นเกมจีบสาวเป็นชีวิตจิตใจ และพยายามจะสร้างสภานักเรียนให้เป็นฮาเร็ม  อาคาบะ จิซึรุจะชอบเรียกเขาว่า "คีย์คุง" เพราะว่า คันจิในชื่อของเขานั้นชื่อ "เค็น"  ซึ่งสามารถอ่านอีกอย่างได้ว่า "คะงิ"  และในสภานักเรียนเขาเป็นตัวสร้างเสียงหัวเราะอีกด้วย

ซาคุระโนะ คุริมุ (桜野 くりむ Sakurano Sakurano)
ให้เสียงโดย มาริโกะ ฮนดะ
เธอเป็นนักเรียนปี 3 และเป็นประธานของสภานักเรียนอีกด้วย กรุ๊ปเลือดของเธอคือ A เธอชอบของหวานเอามากๆ เธอมีชื่อเล่นว่า "อากะจัง"  ซึ่งตั้งโดย "ชิสุรุ" เพราะว่าชื่อของเธอนนั้น หากเปลี่ยนเป็น "คุริมุซอน"  ซึ่งแปลแล้วจะมีความหมายคล้ายกับ "สีแดง"  ดังนั้นชื่อเล่นของเธอก็มาจาก "อากะ-จัง"  นิสัยของเธอคล้ายๆ กับเด็ก ดูไม่เหมือนว่าเป็นรุ่นพี่เอาเลย และมีความมั่นใจในตัวเองสูงมาก...

อาคาบะ จิซึรุ (紅葉 知弦 Akaba Chizuru) 	
ให้เสียงโดย ยุกะ ไซโต → มินะ

ชิอินะ มินัทสึ (椎名 深夏 Shiina Minatsu)
ให้เสียงโดย มิซึสึ โทงาชิ

ชิอินะ มาฟุยุ (椎名 真冬 Shiina Mafuyu)
ให้เสียงโดย ยูกิ โฮรินากะ

มางิรุ ซาโตริ (真儀瑠 紗鳥 Magiru Satori)	
ให้เสียงโดย มามิ โคซึเกะ
# กลุ่มสิบเจ็ดมณฑล
กลุ่มสิบเจ็ดมณฑล (,) เป็นการรวมตัวเป็นสหอาณาจักรของรัฐในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 ที่ครอบคลุมบริเวณที่ในปัจจุบันคือเนเธอร์แลนด์, เบลเยียม, บริเวณพอสมควรในลักเซมเบิร์ก (อาร์ตัว, นอร์ด) และส่วนเล็ก ๆ ในเยอรมนี

กลุ่มสิบเจ็ดมณฑลเดิมอยู่ภายใต้การปกครองของดยุคแห่งเบอร์กันดีแห่ง ราชวงศ์วาลัวส์และต่อมาโดยราชวงศ์ฮับส์บูร์ก เริ่มด้วยสายสเปนและตามด้วยสายออสเตรีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1512 มณฑลเหล่านี้ก็เป็นส่วนสำคัญของกลุ่มเครือราชรัฐบูร์กอญของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์Holy Roman Empire

 องค์ประกอบ 
กลุ่มสิบเจ็ดมณฑลประกอบด้วย:
 เคาน์ตีอาร์ตัว
 เคาน์ตีฟลานเดอร์ส รวมทั้งอาณาจักรเบอร์กราฟแห่งลีลล์, Douai, Orchies, อาณาจักรลอร์ดแห่งตูร์แนร์ และ ตูร์แนร์ซีส
 อาณาจักรลอร์ดแห่งเมเชเลน
 เคาน์ตีนาเมอร์
 เคาน์ตีแอโน
 เคาน์ตีเซแลนด์
 เคาน์ตีฮอลแลนด์
 ดัชชีบราบันต์ รวมทั้งรัฐมากราฟแห่งอันท์เวิร์พ, เคาน์ตีเลอวอง และ บรัสเซลส์, และแอบบีNivelles และ Gembloux
 ดัชชีลิมบูร์ก รวมทั้งเคาน์ตีดาลเฮม และ วาลเคนบูร์ก และอาณาจักรลอร์ดแห่งแฮร์โซเจนรัท
 ดัชชีลักเซมเบิร์ก
 ราชรัฐมุขนายกยูเทรกต์ ต่อมาเป็นอาณาจักรลอร์ดแห่งอูเทร็คท์
 อาณาจักรลอร์ดแห่งฟรีสลันด์
 ดัชชีเกลเดอร์ส และ เคาน์ตีซุทเฟน
 อาณาจักรลอร์ดแห่งโกรนิงเงิน
 โอมเมแลนเดน
 อาณาจักรลอร์ดแห่งเดรนธ์, ลิงเกน, เวดเดอ และ เวสเตอร์โวลเดอ
 อาณาจักรลอร์ดแห่งโอเฟอไรส์เซิล

สมาชิกในกลุ่มมิได้มีครบทั้งสิบเจ็ดมณฑลเสมอไป ในช่วงที่รุ่งเรืองอยู่ก็มีการเข้าออกกันบ้าง
# เหตุรถไฟตกรางในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2552
เหตุการณ์รถไฟตกรางที่หัวหิน พ.ศ. 2552 เป็นเหตุการณ์ที่นับว่าเป็นอุบัติเหตุทางรถไฟไทยที่มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บมากที่สุดรอบในหลายปี เหตุเกิดขึ้นเมื่อเวลา 04.20 น. ของวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยรถด่วนขบวนที่ 84 วิ่งจากสถานีตรังปลายทางสถานีกรุงเทพ เกิดตกรางที่สถานีเขาเต่า ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ทำให้ตู้โดยสารทั้งหมด 15 ตู้ พลิกคว่ำเสีย 6 ตู้ มีผู้เสียชีวิต 7 ราย บาดเจ็บ 88 ราย และทำให้วันนั้นทั้งวัน รถไฟสายใต้ทุกขบวนต้องหยุดให้บริการทั้งหมด 

ในเบื้องต้น ทางการรถไฟแห่งประเทศไทย ได้ประเมินค่าเสียหายทั้งหมดนับ 100 ล้านบาท จากขบวนรถไฟตู้โดยสารทั้งหมด 14 ตู้ ได้รับความเสียหาย 9 ตู้ และความเสียหายของราง คิดเป็นมูลค่าประมาณ 120 ล้านบาท และความเสียหายจากการสั่งระงับการให้บริการรถไฟในเส้นทางสายใต้ 28 เที่ยว และขบวนรถสินค้า 5 เที่ยว เป็นเงิน 9 ล้านบาทสรุปสาเหตุตกราง พขร.หลับใน
left|thumb|241x241px|นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ (เสื้อฟ้า) นายกรัฐมนตรีขณะนั้น ลงพื้นที่เกิดเหตุ 
หลังเกิดเหตุ ได้มีการระดมทีมกู้ภัยลงไปช่วย นายมานิต นพอมรบดี รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข นายโสภณ ซารัมย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม และนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ก็ได้ลงพื้นที่ไปดูสถานที่เกิดเหตุและเยี่ยมเยียนผู้ได้รับบาดเจ็บ การกู้ซากรถไฟและการซ่อมแซมรางแล้วเสร็จในเวลาใกล้เที่ยงของอีกวัน พร้อมกับเปิดให้บริการรถไฟสายใต้ทุกขบวนได้อีกครั้งตามปกติ

 สาเหตุของการเกิดอุบัติเหตุ 

วันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เวลา 11.30 น. นายยุทธนา ทัพเจริญ ผู้ว่าการการรถไฟแห่งประเทศไทย แถลงข่าวสถานการณ์หลังเกิดเหตุรถไฟตกรางบริเวณสถานีเขาเต่า อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ว่าสาเหตุที่ทำให้รถไฟตกราง เบื้องต้นคาดว่าอาจเกิดจากพนักงานขับรถไฟหลับใน เพราะมีหลักฐานว่าพนักงานขับรถไฟซึ่งจะต้องแวะจอดเพื่อรอรับเอกสารใบสับหลีกขบวนรถที่บริเวณ สถานีวังก์พง แต่ปรากฏว่าขบวนรถคันดังกล่าวได้ขับขบวนรถฝ่าไฟแดงตรงไปยังสถานีเขาเต่า ซึ่งมีขบวนรถสินค้าขาล่องจอดรอสับหลีก แต่เมื่อได้รับการติดต่อว่าขบวนรถดังกล่าววิ่งฝ่ามาด้วยความเร็วสูงถึง 105 กิโลเมตรต่อชั่วโมง พนักงานที่สถานีเขาเต่าจึงได้สับหลีกรางเพื่อไม่ให้ขบวนรถไปชนกับขบวนรถสินค้าที่จอดอยู่ ทำให้รถไฟเกิดตกรางสอบพบพขร.ผิด ทำให้รถไฟตกราง 

ต่อมา ทางสหภาพแรงงานการรถไฟแห่งประเทศได้มีแถลงการณ์แสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่เชื่อว่าสาเหตุของอุบัติเหตุในครั้งนี้ไม่น่าจะเกิดมาจากพนักงานขับรถไฟ แต่น่าจะเกิดขึ้นมาจากมติของคณะรัฐมนตรีที่ปรับพนักงานออก ทำให้เหลือพนักงานทำงานไม่เพียงพอและต้องทำงานหนักจนไม่มีเวลาได้พักผ่อน บ้างก็ว่าเกิดจากความเสื่อมสภาพของอุปกรณ์
# เศรษฐทรัพย์
เศรษฐทรัพย์  ในภาควิชาเศรษฐศาสตร์มหภาคและการบัญชี คือ สินค้าทางเศรษฐกิจที่จับต้องได้หรือมีคุณสมบัติทางกายภาพ เป็นผลิตภัณฑ์ที่สามารถโอนกรรมสิทธิ์จากผู้ขายไปให้กับผู้ซื้อ เป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับการบริการ เศรษฐทรัพย์เป็นทรัพย์ที่มีจำนวนจำกัด หายาก ไม่พอเพียงกับความต้องการของมนุษย์ มีต้นทุนในการผลิต จำเป็นต้องซื้อขาย

 คุณลักษณะของเศรษฐทรัพย์ 
เศรษฐทรัพย์จะถูกใช้มากขึ้นเรื่อย ๆ หากมีอุปสงค์มากกว่าอุปทาน ทั้งนี้ หากมีอุปทานมากกว่าอุปสงค์แล้ว จะมีการใช้เศรษฐทรัพย์น้อยลง สิ่งของบางสิ่งถูกใช้แต่มีความขาดแคลนไม่มากพอที่จะทำให้สิ่งๆนั้นมีราคาทางเศรษฐศาสตร์ เช่น ชั้นบรรยากาศ สิ่งของเหล่านี้เรียกกว่า "สินค้าไร้ราคา"

 ชนิดของเศรษฐทรัพย์ 
 สินค้าบริโภค  เป็นสินค้าที่นำมาบริโภคหรือสนองความต้องการของผู้บริโภคได้ทันที
 สินค้าทุน  เป็นสินค้าที่นำมาบริโภคโดยตรงไม่ได้ เป็นสินค้าที่นำไปผลิตสินค้าอื่นๆ เพื่อบริโภคอีกทีหนึ่ง

 สินค้าและเศรษฐทรัพย์ 
สินค้าและเศรษฐทรัพย์มีความหมายที่แตกต่างกันและไม่สามารถใช้แทนกันได้ สินค้าหมายถึงสินค้าใด ๆ ก็ได้ที่มีอยู่ในระบบเศรษฐกิจ แต่เศรษฐทรัพย์หมายถึงสินค้าที่มีต้นทุนและมีปัจจัยแลกเปลี่ยนคือเงิน
# สงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย
สงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย  หรือ สงครามฝรั่งเศส-เยอรมัน  ในฝรั่งเศสเรียกกันว่า สงครามปี 1870 (1870 War) เป็นความขัดแย้งระหว่างจักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง(และต่อมากลายเป็นสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3) และรัฐเยอรมันแห่งสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือภายใต้การนำโดยราชอาณาจักรปรัสเซีย กินเวลาตั้งแต่วันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1870 ถึง 28 มกราคม ค.ศ. 1871 ความขัดแย้งครั้งนี้มีสาเหตุมาจากความทะเยอทะยานของปรัสเซียที่จะขยายอำนาจในการรวมชาติเยอรมันและความเกรงกลัวของฝรั่งเศสในการเปลี่ยนแปลงสมดุลแห่งอำนาจในยุโรปที่จะส่งผลลัพธ์ หากปรัสเซียทำสำเร็จ นักประวัติศาสตร์บางคนได้โต้แย้งว่า นายกรัฐมนตรีปรัสเซีย อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค ได้มีความจงใจในการยั่วยุฝรั่งเศสให้ประกาศสงครามกับปรัสเซีย เพื่อที่จะชักนำให้รัฐทางใต้ของเยอรมันที่เป็นอิสระ ได้แก่ บาเดิน เวือร์ทเทิมแบร์ค บาวาเรีย และเฮ็สเซิน - ดาร์มชตัดท์ เข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือซึ่งถูกปกครองโดยปรัสเซีย ในขณะที่คนอื่นยืนยันว่า บิสมาร์คไม่ได้วางแผนและใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ครั้งนี้ในขณะที่พวกเขาได้แฉออกไป อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครโต้แย้งความจริงที่ว่าบิสมาร์คต้องยอมรับศักยภาพของพันธมิตรเยอรมันใหม่ในการรับมือสถานการณ์โดยรวม

ฝรั่งเศสได้ระดมกองทัพ เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1870 ทำให้สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือได้ทำการตอบโต้ด้วยการระดมพลเช่นกันในวันเดียวกัน เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1870 รัฐสภาฝรั่งเศสได้โหวตเพื่อประกาศสงครามกับปรัสเซียและคำประกาศสงครามได้ถูกไปยังปรัสเซียในสามวันต่อมา กองทัพฝรั่งเศสได้เข้ารุกดินแดนเยอรมัน เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม เยอรมันได้ระดมพลของตนได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่าฝรั่งเศสและได้เข้ารุกทางตะวันออกเฉียงเหนือของฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม กองทัพเยอรมันมีจำนวนที่เหนือกว่า มีการฝึกอบรมและความเป็นผู้นำที่ดี และมีการใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัยได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งคือทางรถไฟ และปืนใหญ่

หนึ่งในชัยชนะอย่างรวดเร็วของปรัสเซียและเยอรมันในทางตะวันออกของฝรั่งเศส จุดสูงสุดในการล้อมที่แม็สและยุทธการที่เชอด็อง ทำให้จักรพรรดิ นโปเลียนที่ 3ทรงถูกจับกุมและกองทัพจักรวรรดิที่สองได้ปราชัยอย่างย่อยยับ รัฐบาลปกป้องชาติได้ประกาศก่อตั้งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สามขึ้นในปารีส เมื่อวันที่ 4 กันยายน และทำสงครามต่อไปในอีกห้าเดือน กองทัพเยอรมันได้ต่อสู้รบและพ่ายแพ้ให้กับกองทัพฝรั่งเศสใหม่ในภาคเหนือของฝรั่งเศส ปารีสซึ่งเป็นเมืองหลวงได้ถูกปิดล้อมและถูกยึดครอง เมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1871 ภายหลังการก่อการกำเริบของฝ่ายคณะปฏิวัติที่เรียกตนเองว่า คอมมูนปารีส ได้เข้ายึดอำนาจในเมืองและถือครองไว้เป็นเวลาสองเดือน จนกระทั่งกองทัพฝรั่งเศสได้เข้าปราบปรามอย่างเลือดเย็น เมื่อปลายเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1871 

รัฐเยอรมันทั้งหมดได้ประกาศว่าจะรวมตัวกันเป็นจักรวรรดิเยอรมันภายใต้การนำโดยกษัตริย์แห่งปรัสเซีย วิลเฮล์มที่ 1 ในที่สุดเยอรมนีก็รวมชาติเป็นหนึ่งเดียวในฐานะที่เป็นชาติ-รัฐ(ออสเตรียได้ถูกแยกออกไป) สนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ต เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ.1871 ทำให้ส่วนใหญ่ของแคว้นอาลซัสและบางส่วนของแคว้นลอแรนตกเป็นของเยอรมนี ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นดินแดนจักรวรรดิแห่งอาลซัสและลอแรน(Reichsland Elsaß-Lothringen). การที่เยอรมันพิชิตฝรั่งเศสและรวมชาติเยอรมนีทำให้เกิดการเสียสมดุลแห่งอำนาจในยุโรปที่มีมาตั้งแต่การประชุมใหญ่แห่งเวียนนา ในปี ค.ศ. 1815 และบิสมาร์คยังรักษาอำนาจอย่างมากในกิจการระหว่างประเทศเป็นเวลาสองทศวรรษ

ด้วยความมุ่งมั่นของฝรั่งเศสที่จะชิงอาลซัสและลอแรนกลับคืนมา และความหวาดกลัวของสงครามฝรั่งเศสและเยอรมันอีกครั้งพร้อมกับความหวั่นเกรงของบริติชเกี่ยวกับสมดุลแห่งอำนาจ กลายเป็นปัจจัยในสาเหตุของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
# สเตอรีโอโฟนิกส์
สเตอรีโอโฟนิกส์  เป็นวงร็อกชาวเวลส์ ก่อตั้งวงในปี 1992 ใน Cwmaman ปัจจุบันมีสมาชิกคือ เคลลี โจนส์ (ร้องนำและกีตาร์) ริชาร์ด โจนส์ (เบส และร้องประสาน) จาเวียร์ เวย์เลอร์ (กลอง) อดัม ซินดานี (กีตาร์และร้องประสาน) และสมาชิกร่วมตอนทัวร์ โทนี เคิร์กแฮม (คีย์บอร์ด) และสมาชิกเดิมคือสจ๊วต เคเบิล (อดีตมือกลอง) สเตอรีโอโฟนิกส์มีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 6 ชุด ที่ 5 ชุดติดอันดับ 1 บนยูเคอัลบั้มส์ชาร์ต สำหรับอัลบั้มชุดที่ 7 ชุด Keep Calm and Carry On ออกขายเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2009

สเตอรีโอโฟนิกส์ มีผลงานอัลบั้มเปิดตัวชุด Word Gets Around ออกขายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1997 ติดอันดับ 6 ในสหราชอาณาจักร มีซิงเกิลคือ "Local Boy in the Photograph", "More Life in a Tramps Vest" และ "A Thousand Trees" ที่ต่างก็พลาดการติดอันดับใน 20 อันดับแรก จนวงประสบความสำเร็จเมื่ออกอัลบั้มชุด Performance and Cocktails  (มีซิงเกิลอย่าง "The Bartender and the Thief", "Just Looking" และ "Pick a Part That's New") ในปี 1999 และหลังจากนั้นก็มีซิงเกิลติดท็อปเท็นหลายซิงเกิล รวมถึงการมีซิงเกิลอันดับ 1 อย่าง "Dakota" ในปี 2005http://www.everyhit.com/number6.html นอกจากนั้นวงอย่างได้รับการชมเชยในเรื่องการแสดงสด ได้แสดงตามงานเทศกาลดนตรีที่มีชื่อเสียงหลายงานใหญ่ เช่น รีดดิงและลีดส์ ในปี 2000 งานแกลสตันบูรี ในปี 2002 และไอเอิลออฟไวต์ ปี 2004 และ 2009

 ผลงาน 

Word Gets Around (1997)
Performance and Cocktails (1999)
Just Enough Education to Perform (2001)
You Gotta Go There to Come Back (2003)
Language. Sex. Violence. Other? (2005)
Pull the Pin (2007)
Keep Calm and Carry On (2009)
 Graffiti on the Train (2013)
 Keep the Village Alive (2015)
 Scream Above the Sounds (2017)
 Kind (2019)
 Oochya! (2022)
 Make 'em Laugh, Make 'em Cry, Make 'em Wait (2025)
# มิดทาวน์ทาวเวอร์
มิดทาวน์ทาวเวอร์  เป็นอาคารอเนกประสงค์ในย่านรปปงงิ เขตมินาโตะ โตเกียว สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2550 สูง 248.1 เมตร เป็นอาคารที่สูงที่สุดในบรรดาหกอาคารในโตเกียวมิดทาวน์ และเคยเป็นอาคารสูงที่สุดในโตเกียว บนอาคารเป็นที่ตั้งของโรงแรมริทซ์ คาร์ลตัน โตเกียว ซึ่งเป็นสาขาที่สองในญี่ปุ่น

 การก่อสร้าง 
มิดทาวน์ทาวเวอร์ตั้งอยู่ในโตเกียวมิดทาวน์ ด้วยความสูง 248.1 เมตร จึงเป็นอาคารที่สูงที่สุดในบรรดาหกอาคารในโตเกียวมิดทาวน์ และเคยเป็นอาคารที่สูงที่สุดในโตเกียวตั้งแต่การก่อสร้างขั้นต้นเสร็จสิ้นเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2550 สำนักงานในอาคารเริ่มเปิดทำการตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ในปีเดียวกัน และมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550 ออกแบบโดยบริษัทสกิดมอร์ โอวิงส์แอนด์เมอร์ริลล์ จากชิคาโก ด้วยการสนับสนุนจากบริษัทนิคเคน เซคเค ก่อสร้างโดย บริษัททาเกนากะ และไทเซ

 การใช้งาน 
เนื่องจากมิดทาวน์ทาวเวอร์เป็นอาคารอเนกประสงค์ แต่ละชั้นจึงใช้ประโยชน์แตกต่างกัน ชั้น 4 ทั้งชั้นแบ่งเป็นห้องประชุมหลายห้อง ชั้น 5 เป็นที่ตั้งของ Tokyo Midtown Design Hub ซึ่งเป็นห้องแสดงผลงานและพื้นที่จัดนิทรรศการ ประชุมร่วมมือ และอภิปรายของนักออกแบบ ชั้น 6 เป็นที่ตั้งของศูนย์การแพทย์โตเกียวมิดทาวน์ ซึ่งเป็นสถานประกอบการแพทย์แห่งแรกในญี่ปุ่นที่ร่วมมือกับมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ ชั้น 7–44 จัดไว้เป็นพื้นที่สำนักงานธุรกิจและเป็นที่ตั้งสำนักงานของบริษัทต่าง ๆ เช่น  Yahoo! Japan และ Cisco Systems สิ่งที่แตกต่างจากอาคารระฟ้าแห่งอื่นในย่านเดียวกันอย่างเช่น  Roppongi Hills Mori Tower คือ ชั้นบนสุดของมิดทาวน์ทาวเวอร์ คือชั้น 54 ไม่ได้เป็นจุดชมทิวทัศน์สำหรับนักท่องเที่ยว แต่ใช้เป็นสำนักงานและฝ่ายซ่อมบำรุงของอาคาร

 ริทซ์ คาร์ลตัน โตเกียว 
ชั้นที่ 45–53 เป็นที่ตั้งของโรงแรมริทซ์ คาร์ลตัน โตเกียว ซึ่งเป็นสาขาที่สองในญี่ปุ่น ประกอบด้วยห้องพัก 248 ห้อง และส่วนอื่น ๆ ที่มีชื่อเสียง อย่างเช่นห้องพัก President Suite ที่ราคาแพงที่สุดในญี่ปุ่น ราคาคืนละ 20,000 ดอลลาร์สหรัฐ และโรงน้ำชาแบบญี่ปุ่นอายุ 200 ปี โรงแรมออกแบบโดย Frank Nicholson นักออกแบบตกแต่งภายในที่มีชื่อเสียง ด้วยแรงบันดาลใจจากศิลปะยุโรปคลาสสิกผสานกับรูปแบบที่ร่วมสมัย และยังมีภาพวาดสี่ภาพสูง 8.1 เมตร วาดโดย Sam Francis ปรากฏอยู่ที่ห้องรับรองของอาคารที่ทางโรงแรมใช้งานร่วมกับชั้น 2 และ 3
# วีเซอร์
วีเซอร์  เป็นวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกอเมริกันจากลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งวงในปี 1992 เดิมทีมีสมาชิกประกอบด้วย ริเวอร์ คัวโม (ร้องนำ กีตาร์ลีด) แพทริก วิลสัน (กลอง ร้องประสาน) แมตต์ ชาร์ป (เบส ร้องประสาน) และเจสัน ครอปเปอร์ (กีตาร์จังหวะ ร้องประสาน) โดยต่อมาครอปเปอร์ออกไปแล้ว ไบรอัน เบลล์ มาแทน และต่อมาแมตต์ ชาร์ปออกไปและแทนที่โดยไมกีย์ เวลช์ ซึ่งต่อมาก็ได้สกอตต์ ไชร์นเนอร์มาแทนที่ พวกเขามีผลงานอัลบั้มเต็ม 6 ชุด มีอีพี 6 ชุด และดีวีดี 1 ชุด วีเซอร์มียอดขายมากกว่า 8 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา และมากกว่า 12 ล้านชุดทั่วโลก

ซิงเกิลดังของวงอย่างเช่นเพลง "Buddy Holly," "Undone - The Sweater Song", "Island in the Sun", "Hash Pipe", "Beverly Hills" และ "Pork and Beans".

เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2009 วงยืนยันว่าจะออกอัลบั้มชุดที่ 7 ชื่อชุด Raditudehttp://stereokill.net/2009/08/18/weezer-full-of-raditude/ ออกวางขายวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 มีซิงเกิลแรกชื่อ  "(If You're Wondering If I Want You To) I Want You To"

ผลงาน

Weezer (1994)
Pinkerton (1996)
Weezer (2001)
Maladroit (2002)
Make Believe (2005)
Weezer (2008)
Raditude (2009)
# ไอเอิร์นเมเดน
ไอเอิร์นเมเดน  เป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลอังกฤษจากเลย์ตันในอีสต์ลอนดอน ก่อตั้งวงในปี 1975 ควบคุมวงโดยผู้ก่อตั้ง ทั้งยังเป็นมือเบส นักเขียนเพลง สตีฟ แฮร์ริส ตั้งแต่เริ่มต้นวงออกผลงานอัลบั้ม 35 ชุด โดยเป็นสตูดิโออัลบั้ม 16 ชุด อัลบั้มแสดงสด 9 ชุด อีพี 9 ชุด และอัลบั้มรวมเพลง 8 ชุด

วงถือเป็นผู้บุกเบิกเพลงแนวนิวเวฟออฟบริติฟเฮฟวีเมทัล ไอเอิร์นเมเดนประสบความสำเร็จตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 และหลังจากนั้นเปลี่ยนสมาชิกหลายครั้ง ก็ยังมีอัลบั้มที่ขายได้ระดับแผ่นเสียงทองคำขาวและแผ่นเสียงทองคำ รวมถึงอัลบั้มขายได้หลักแผ่นเสียงทองคำขาวในสหรัฐอเมริกาอย่างชุด The Number of the Beast ในระหว่างปี 1982 และชุด Piece of Mind ในปี 1983 ส่วนอัลบั้มชุดหลัง ๆ อย่าง A Matter of Life and Death ที่ออกขายในปี 2006 ก็ขึ้นสูงสุดอันดับ 9 บนชาร์ตบิลบอร์ด 200 อัลบั้มขายได้แผ่นเสียงทองคำในสหราชอาณาจักร

ไอเอิร์นเมเดนมียอดขายมากกว่า 100 ล้านชุดทั่วโลก โดยปราศจากการสนับสนุนหลักหรือทางสถานีวิทยุ วงยังได้รับรางวัลไอวอร์โนเวลโล ในสาขาประสบความสำเร็จระดับนานาชาติในปี 2002 และได้มีชื่ออยู่ในฮอลลีวูดร็อกวอล์ก บนถนนซันเซตบูเลวาร์ด ลอสแอนเจลิส แนวเพลงของพวกเขาได้รับอิทธิพลจากวงทินลิซซี ดีปเพอร์เพิล ยูรายห์ฮีป และวิชโบนแอช

 สตูดิโออัลบั้ม 
 Iron Maiden (1980)
 Killers (1981)
 The Number of the Beast (1982)
 Piece of Mind (1983)
 Powerslave (1984)
 Somewhere in Time (1986)
 Seventh Son of a Seventh Son (1988)
 No Prayer for the Dying (1990)
 Fear of the Dark (1992)
 The X Factor (1995)
 Virtual XI (1998)
 Brave New World (2000)
 Dance of Death (2003)
 A Matter of Life and Death (2006)
 The Final Frontier (2010)
 The Book of Souls (2015)
 Senjutsu (2021)

สมาชิกของวง

 Steve Harris – เบส (1975–ปัจจุบัน)
 Dave Murray – กีตาร์ (1976-1977, 1977–ปัจจุบัน)
 Adrian Smith – กีตาร์ (1980–1990, 1999–ปัจจุบัน)
 Bruce Dickinson –ร้องนำ (1981–1993, 1999–ปัจจุบัน)
 Nicko McBrain – กลอง (1982–ปัจจุบัน)
 Janick Gers – กีตาร์ (1990–ปัจจุบัน)
 อ้างอิง