wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# อเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 11
thumb|N334AA โบอิง 767-223 ของอเมริกันแอร์ไลน์ลำเดียวกันที่ท่าอากาศยานแมนเชสเตอร์ เมื่อวันที่ 8 เมษายน 2544
# ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 175
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 175 เป็นเที่ยวบินโดยสารภายในประเทศของสายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ออกเดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติโลแกนเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ จุดหมายปลายทางที่ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส เมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย

ในเช้าของวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 เที่ยวบินถูกสลัดอากาศห้าคนสมาชิกขบวนการก่อการร้ายอิสลามอัลกออิดะห์จี้ และบังคับให้บินชนอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ อาคารใต้ ในเมืองนิวยอร์ก เหตุการณ์ในครั้งนั้นเรียกว่า เหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 หรือ 9/11

thumb|left|เส้นทางการบิน
# เครื่องบินบริพัตร
เครื่องบินบริพัตร หรือ เครื่องบินทิ้งระเบิดแบบ 2 (บ.ท.2) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดที่ออกแบบโดย พันโท หลวงเวชยันต์รังสฤษฏ์ (มุนี มหาสันทนะ) ผู้รั้งตำแหน่งผู้บังคับฝูงกองโรงงาน กรมอากาศยาน เมื่อ พ.ศ. 2472  สร้างโดยกองโรงงาน กรมอากาศยาน  เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิด 2 ที่นั่ง ปีก 2 ชั้น โครงสร้างทำด้วยด้วยท่อภูราลูแมงและไม้ บุผ้า ใช้เครื่องยนต์จูปิเตอร์ขนาด 400-600 แรงม้า 1 เครื่อง

เครื่องบินแบบนี้ได้ชื่อว่า "บริพัตร" ตามพระนามของจอมพล สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เสนาบดีกระทรวงกลาโหม  นับเป็นเครื่องบินรบแบบแรก ที่ออกแบบและสร้างขึ้นโดยคนไทย 

เครื่องบินแบบบริพัตร เคยประจำการอยู่ที่กองบินน้อยที่ 2 ระหว่าง พ.ศ. 2470 - 2483 เคยเดินทางไปเยือนต่างประเทศ 2 ครั้ง ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2472 ที่นิวเดลี ประเทศอินเดีย ตามคำเชิญของรัฐบาลอินเดีย  และในปี พ.ศ. 2473 ไปฮานอย ประเทศเวียดนาม เพื่อเจริญสัมพันธไมตรี และนำพวงมาลาไปวางที่อนุสาวรีย์ทหารฝรั่งเศส ที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่ 1

 ประจำการ 

 กรมอากาศยานกองทัพอากาศทหารบกสยาม

 คุณลักษณะ (ต้นแบบที่ 1 - เครื่องยนต์จูปิเตอร์)
# อเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 77
อเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 77 เป็นเครื่องบินโดยสารที่ถูกจี้โดยผู้ก่อการร้ายห้าคนซึ่งเป็นสมาชิกกลุ่มอัลกออิดะฮ์ เมื่อวันที่ 11 กันยายน 2544 เป็นส่วนหนึ่งของวินาศกรรม 11 กันยายน โดยพวกเขาจงใจขับเครื่องบินชนเข้าไปในอาคารเพนตากอน ในรัฐเวอร์จิเนีย ใกล้วอชิงตัน ดี.ซี. เมื่อเวลา 09.38 น. ตามเวลาท้องถิ่นในวอชิงตัน ดี.ซี ผู้โดยสารบนเครื่องซึ่งรวมทั้งลูกเรือและสลัดอากาศ 64 คนและผู้ที่อยู่ในอาคาร 125 คนเสียชีวิตจากการชน

thumb|left|เส้นทางการบิน

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Flight manifest for American Airlines flight 77
 Memorial wiki tribute to those killed in this flight (with flight manifest)
 
 Joint Staff FOIA Requester Service Center- Pentagon site for two videos released by same on 16 May 2006
 GPOAccess.gov  - 'The 9-11 Commission Report: Final Report of the National Commission on Terrorist Attacks Upon the United States, Official Government Edition' 2005)
 Full series of images 
 3-D simulation of the last moments of American Airlines Flight 77 - 911 Case Study: Pentagon Flight 77
 9-11 NTSB Report
 Arlington Fire Journal - Arlington County Fire Dept. operations at crash site
# สีหบัญชร
สีหบัญชร หมายถึง หน้าต่างสำหรับพระเจ้าแผ่นดินเสด็จออกให้เฝ้าในโอกาสสำคัญ หรือใช้ในการว่าราชการ หากแปลตามคำแล้วนั้น สีหบัญชร คือหน้าต่างที่มีสัญฐานประดุจกรงเล็บแห่งสิงห์

ในปัจจุบันนั้น สีหบัญชรที่สำคัญมีดังนี้
 สีหบัญชรภายในพระที่นั่งไพศาลทักษิณ  ภายในพระบรมมหาราชวัง  สีหบัญชรบานนี้มีประวัติกล่าวถึงเมื่อครั้งในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์  พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช  ในช่วงปลายรัชกาล เนื่องจากมีพระอาการประชวร ไม่สามารถที่จะเสด็จออกว่าราชการ ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ได้ จึงใช้พระบัญชร บริเวณมุขกระสันเชื่อมต่อพระที่นั่งไพศาลทักษิณ กับหอพระธาตุมณเฑียรในการออกว่าราชการและให้ข้าราชการนำข้อราชการทูลเกล้าฯ ถวาย
 สีหบัญชรภายในพระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาท พระบรมมหาราชวัง
 สีหบัญชรภายในพระที่นั่งอนันตสมาคม พระราชวังดุสิต
# ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 93
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 93  เป็นเที่ยวบินภายในประเทศที่ออกเดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาตินูอาร์ก ลิเบอร์ตี ที่เมืองนวร์ก รัฐนิวเจอร์ซีย์ ประเทศสหรัฐอเมริกา และมีจุดหมายปลายทางคือ ท่าอากาศยานนานาชาติซานฟรานซิสโก ที่ เมืองซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ถูกจี้เครื่องบิน เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 หลังจากเครื่องบินออกเดินทางประมาณ 46 นาที สลัดอากาศได้ทำการยึดเครื่องบิน บริเวณเหนือน่านฟ้านิวยอร์ก โดยอาจจะมีเป้าหมายชนอาคารรัฐสภา แต่ขณะโดนจี้ ผู้โดยสารได้ต่อสู้กับผู้ก่อการร้ายจนเครื่องบินตกที่รัฐเพนซิลเวเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และทำให้สลัดอากาศไม่บรรลุเป้าหมายในการพุ่งชนอาคารรัฐสภา จนหลายคนยกย่องผู้โดยสารในเที่ยวบินนี้เป็นผู้กล้าหาญ

ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 93 เป็นเที่ยวบินเดียวที่ไม่ประสบความสำเร็จในการบรรลุเป้าหมายของผู้ก่อการร้าย จากการจี้เครื่องบินทั้ง 4 ลำใน วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 (เที่ยวบินอีก 3 เที่ยวบิน คือ อเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 11, อเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 77 และยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 175)

thumb|left|เส้นทางการบิน
thumb|left|แผนผังแสดงระดับความสูงของเครื่องก่อนตก
thumb|N591UA เครื่องบินลงจอดเมื่อวันที่ 8 กันยายน 2544 สามวันก่อนที่ถูกจี้เครื่องบิน

 ผู้โดยสารและลูกเรือ 
หมายเหตุ: รายการนี้ไม่รวมถึงสัญชาติของจี้เครื่องบินสี่คน
สัญชาติผู้โดยสารลูกเรือรวมสหรัฐ30737เยอรมนี101ญี่ปุ่น101นิวซีแลนด์101รวมทั้งหมด33740

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 The Final 9/11 Commission Report  
 Flight 93 Cockpit Tape Transcript . 
 Flight 93 Memorial Project  (official website).
 A video dedicated to the Heroes of Flight 93 . 
 National Park Foundation Flight 93 Memorial Site. 
 Timeline of events on Flight 93
# อำเภอพบพระ
พบพระ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตาก เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลช่องแคบ อำเภอแม่สอด อำเภอพบพระเป็นอำเภอที่เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำเมย ภาษาปาเกอญอ(ซูแมลโกล) แม่น้ำพรมแดนสายสำคัญระหว่างไทยกับพม่า

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภอพบพระตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตปกครองข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอแม่สอด
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองตาก อำเภอวังเจ้า และอำเภอคลองลาน (จังหวัดกำแพงเพชร)
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภออุ้มผาง และรัฐกะเหรี่ยง (ประเทศพม่า)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับรัฐกะเหรี่ยง (ประเทศพม่า)

 ประวัติ 
อำเภอพบพระ เดิมตั้งอยู่ในเขตปกครองของตำบลช่องแคบ อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก จากคำบอกเล่าของนายสูน อดีตผู้ใหญ่บ้านคนที่สองของบ้านเพอะพะ ทราบว่าคำว่า “พบพระ” เป็นคำที่เพี้ยนมาจากคำว่า “เพอะพะ” โดยเล่ารายละเอียดว่า เมื่อตนเองอายุประมาณ 12 ปี บิดาพร้อมญาติ พี่น้องจากบ้านแม่ตาว อำเภอแม่สอด จำนวน 4 ครอบครัว ได้มาตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณที่เป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลพบพระ ในปัจจุบัน ซึ่งในอดีตท้องที่นี้มีความอุดมสมบูรณ์มาก มีลักษณะพื้นที่เป็น ป่าหวาย ป่าเตย และป่าแขม มีบริเวณแหล่งน้ำผุดหลายแห่งทั่วบริเวณ ทำให้มีน้ำท่วมขังและเฉอะแฉะ จึงเรียกบริเวณนี้ว่า “เพอะพะ” ซึ่งเป็นภาษาพื้นเมืองภาคเหนือ แปลว่า บริเวณที่มีน้ำขังเป็นแอ่งกระจัดกระจายเปรอะเฉอะแฉะไปทั่วนั้น

เนื่องจากตำบลพบพระมีพื้นที่กว้างขวาง มีอุปสรรคต่อการปกครองดูแลราษฎรที่อยู่ในพื้นที่ห่างไกล และการบริหารจัดการพื้นที่ของหน่วยงานราชการต่าง ๆ เป็นไปด้วยความยากลำบาก โดยเฉพาะพื้นที่ตำบลช่องแคบและตำบลพบพระ ที่มีผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์แทรกซึมอยู่ทั่วพื้นที่จึงได้ขอแยกตำบลคีรีราษฎร์เป็นออกจากตำบลช่องแคบอีกตำบลหนึ่ง และได้ขอเสนอตั้งกิ่งอำเภอใหม่ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2520 ได้มีการตั้งกิ่งอำเภอใหม่ เรียกว่า “กิ่งอำเภอพบพระ” มี 3 ตำบล ประกอบด้วยตำบลพบพระ ตำบลช่องแคบ และตำบลคีรีราษฎร์ และเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2530 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศให้  “กิ่งอำเภอพบพระ” ตั้งเป็นอำเภอพบพระ

 วันที่ 31 มีนาคม 2507 ตั้งตำบลพบพระ แยกออกจากตำบลช่องแคบ
 วันที่ 1 กรกฎาคม 2512 ตั้งตำบลคีรีราษฎร์ แยกออกจากตำบลช่องแคบ
 วันที่ 29 มีนาคม 2520 แยกพื้นที่ตำบลพบพระ ตำบลช่องแคบ และตำบลคีรีราษฎร์ อำเภอแม่สอด มาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอพบพระ และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอแม่สอด
 วันที่ 5 เมษายน 2526 จัดตั้งสุขาภิบาลพบพระ ในท้องที่บางส่วนของตำบลพบพระ
 วันที่ 16 สิงหาคม 2526 ตั้งตำบลวาเล่ย์ แยกออกจากตำบลพบพระ
 วันที่ 12 สิงหาคม 2530 ยกฐานะกิ่งอำเภอพบพระ อำเภอแม่สอด เป็น อำเภอพบพระ
 วันที่ 27 ตุลาคม 2536 ตั้งตำบลรวมไทยพัฒนา แยกออกจากตำบลช่องแคบ และตำบลพบพระ
 วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลพบพระ เป็นเทศบาลตำบลพบพระ ด้วยผลของกฎหมาย

 การแบ่งเขตการปกครอง 
 การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภอพบพระแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 52 หมู่บ้าน ได้แก่
ลำดับอักษรไทยอักษรโรมันจำนวนหมู่บ้านจำนวนประชากร(ธันวาคม 2565)1.พบพระPhop Phra2.ช่องแคบChong Khaep3.คีรีราษฎร์Khiri Rat4.วาเล่ย์Wale5.รวมไทยพัฒนาRuam Thai Phatthana

 การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภอพบพระประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลพบพระ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพบพระ
 องค์การบริหารส่วนตำบลพบพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพบพระ (นอกเขตเทศบาลตำบลพบพระ)
 องค์การบริหารส่วนตำบลช่องแคบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช่องแคบทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลคีรีราษฎร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคีรีราษฎร์ทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลวาเล่ย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวาเล่ย์ทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลรวมไทยพัฒนา   ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรวมไทยพัฒนาทั้งตำบล
# ไทรโยค
ไทรโยค อาจหมายถึง

 น้ำตกไทรโยค
 น้ำตกไทรโยคน้อย (เขาพัง)
 น้ำตกไทรโยคเล็ก
 น้ำตกไทรโยคใหญ่ (น้ำโจน)
 สถานีรถไฟปัจจุบัน
 สถานีรถไฟวังโพธิ์ (สถานีรถไฟบริเวณตัวอำเภอไทรโยค)
 ที่หยุดรถไฟน้ำตกไทรโยคน้อย
 สถานีรถไฟในอดีต
 สถานีรถไฟน้ำโจน หรือ สถานีรถไฟไทรโยค (น้ำตกไทรโยคใหญ่)
 สถานีรถไฟกิ่งไทรโยค
 อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี
 อุทยานแห่งชาติไทรโยค
 เพลงเขมรไทรโยค
 นิราศไทรโยค
ไทรโยค พุ่มพันธุ์ม่วง นักมวยไทยและนักมวยสากลอาชีพชาวไทย
# สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 เป็นรายชื่อของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจัดอันดับตามจำนวนเหรียญที่ได้รับระหว่างโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 ในเอเธนส์ ประเทศกรีซ ตั้งแต่วันที่ 26 ธันวาคม – 11 มกราคม ค.ศ. 1896 มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 241 คน จาก 14 ประเทศ ใน 43 รายการ ใน 9 ชนิดกีฬา

 ตารางสรุปเหรียญ 
ด้านล่างนี้เป็นตารางสรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ตามการนับเหรียญของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล อันดับเหล่านี้เรียงตามจำนวนเหรียญทองที่คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติได้รับ จำนวนเหรียญเงินจะถูกพิจารณาเป็นลำดับถัดไป และสุดท้ายเป็นจำนวนเหรียญทองแดง หากเท่ากันทั้งเหรียญทอง เงินและทองแดง จะมีการให้อันดับเท่ากันและจะลงรายการตามตัวอักษรตามรหัสประเทศคณะกรรมการโอลิมปิกสากล แม้คณะกรรมการโอลิมปิกสากลจะให้สารสนเทศข้างต้นนี้ แต่คณะกรรมการฯ เองไม่ได้รับรองหรืออนุมัติระบบจัดอันดับใด ๆ
# สะพานคู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า
สะพานคู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า ออกแบบเป็นสะพานคอนกรีตอยู่ด้านเหนือน้ำของสะพานพระนั่งเกล้า มีขนาด 6 ช่องจราจร เชื่อมต่อกับช่องทางหลักของถนนรัตนาธิเบศร์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 302) โดยช่องทางคู่ขนานใช้สะพานเก่า มีความยาวตลอดช่วงสะพานถึง 2 กิโลเมตร ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาและถนนนนทบุรี 1 ความยาวช่วงกลางแม่น้ำของ 2 ตอม่อในแม่น้ำคือ 229 เมตร ซึ่งถือว่าเป็นสะพานคอนกรีตรูปกล่องที่ก่อสร้างด้วยวิธีคานยื่นสมดุล (balanced cantilever) ที่มีช่วงกลางแม่น้ำยาวที่สุดในประเทศไทย สูงกว่าสะพานเดิม 9 เมตร คร่อมสะพานเดิมบริเวณทางลาดลงเล็กน้อย เริ่มก่อสร้างเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549 แล้วเสร็จเปิดการจราจรตั้งแต่วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 

 ข้อมูลทั่วไป 
 วันที่ทำการก่อสร้าง : วันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2549
 วันเปิดการจราจร : วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
 บริษัทที่ทำการก่อสร้าง : บริษัท ยูนิค เอ็นจิเนียริ่ง แอนด์ คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน)
 ราคาค่าก่อสร้าง : 140,046,155.00 บาท 
 แบบของสะพาน : คานยื่นสมดุล
 ความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง : 16.40 เมตร
 ความยาวของสะพาน : 299.10 เมตร (รวมส่วนที่ข้ามแยกสะพานพระนั่งเกล้า)
 เชิงลาดสะพานทั้งสองฝั่ง : 349.50 เมตร
 รวมความยาวทั้งหมด : 799.00 เมตร 
 จำนวนช่องทางจราจร : 6 ช่องทางจราจร (เข้าเมือง 3; ออกเมือง 3)
 ความกว้างสะพาน : 24.99 เมตร 
 ความกว้างทางเท้า : ไม่มีทางเท้า (สำหรับคนเดินสามารถใช้สะพานพระนั่งเกล้า)

 แหล่งข้อมูลอื่น
# ภาษาญี่ปุ่นกลางตอนต้น
ภาษาญี่ปุ่นกลางตอนต้น  เป็นภาษาญี่ปุ่นที่ใช้ในช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 9 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 12 ตรงกับยุคเฮอัง ภาษาญี่ปุ่นกลางตอนต้นเป็นภาษาที่สืบเนื่องต่อจากภาษาญี่ปุ่นเก่าและพัฒนาเป็นภาษาญี่ปุ่นกลางตอนปลายในเวลาถัดมา บางครั้งอาจเรียกว่า ภาษาญี่ปุ่นเก่าตอนปลาย (Late Old Japanese) 

 ประวัติ 
ในยุคนี้อักษรมันโยงานะซึ่งเป็นการใช้อักษรจีนแสดงเสียงได้พัฒนารูปร่างให้ง่ายขึ้นกลายเป็นอักษรคานะ (เช่น 安 → あ, 阿 → ア) และยังคงถูกใช้มาจนถึงปัจจุบัน เอกสารและวรรณกรรมจำนวนมากเกิดขึ้นในยุคนี้ มีทั้งแบบที่เขียนด้วยอักษรคานะเพียงอย่างเดียว เช่น ตำนานเก็นจิ  มากูระโนะโซชิ  และแบบที่เขียนด้วยอักษรคานะและอักษรคันจิปนกัน เช่น ตำนานเฮเกะ  คนจากุโมโนงาตาริชู 

 หน่วยเสียง 
รูปแบบพยางค์ในช่วงต้นของยุคภาษาญี่ปุ่นกลางตอนต้นมีดังต่อไปนี้
+พยางค์ในภาษาญี่ปุ่นกลางตอนต้น (ช่วงแรก)-a-i-u-e-oaiueok-kakikukeko, kwog-gagigugego, gwos-sasisusesoz-zazizuzezot-tatitutetod-dadidudedon-naninunenop-papipupepob-babibubebom-mamimumemoy-yayuyeyor-rarirurerow-wawiwewo
อักขรวิธีอักษรคานะแบบพิเศษ  ที่ใช้ในยุคภาษาญี่ปุ่นเก่าได้แสดงให้เห็นว่าภาษาญี่ปุ่นเก่ามีเสียงรูปแบบพยางค์มากกว่าในปัจจุบัน และเมื่อเข้าสู่ช่วงต้นยุคภาษาญี่ปุ่นกลาง หน่วยเสียงและรูปแบบพยางค์ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น เช่น

(อ้างอิง Frellesvig, 2018)

 ในช่วงต้นยุคภาษาญี่ปุ่นกลางตอนต้น ได้เกิดการสูญเสียง (sound loss) ในโครงสร้างพยางค์แบบ /Cw-/ กับ /Cy-/ โดยเสียง /w/ และ /y/ ได้หายไป ยกเว้น /kwo/ กับ /gwo/ ซึ่งสูญเสียงตามไปในภายหลัง หลังจากนั้นเสียง /w/ และ /y/ ตำแหน่งต้นพยางค์ก็เกิดการสูญเสียงไปเช่นกัน เช่น　： /kwopwi/ > /kwopi/ > /kopi/ > /kowi/ > /koi/
 /p/ เปลี่ยนเป็นเสียง /-w-/ เมื่อปรากฏระหว่างเสียงสระ (intervocalic) เช่น　： /kapo/ > /kawo/ ก่อนที่เปลี่ยนเป็น /kao/ ตามปรากฏการณ์ในข้อ 1
 เกิดปรากฏการณ์ที่เรียกว่า "เสียงสะดวก"  เช่น รูป テ ของ む： /yomite/ > /yoNde/ หรือ /youde/

 ไวยากรณ์
# มาร์วิน แทมโปส
มาร์วิน แทมโปส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 27 มกราคม พ.ศ. 2527 ที่ เมืองบาโต จังหวัดเลย์เต ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 47 ครั้ง ชนะ 27 (น็อค 18) เสมอ 2 แพ้ 18 
 ประวัติ 
แทมโปสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2543 ชนะคะแนน ดานิโล กาบาร์โด จากนั้นขึ้นชกชนะรวด มีแพ้แค่ครั้งเดียว เคยชนะน็อค ไก่ชน ส.วรพิน ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ด้วย แทมโปสได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะน็อค ดีเด่น เก่งการุณ ยก7 ได้แชมป์มาครอง ดีเด่นขอชิงแชมป์คืนอีกครั้งเมื่อ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ปรากฏว่าแทมโปสเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 7 ได้อีก จากนั้น แทมโปสป้องกันแชมป์ได้อีกครั้งที่ฟิลิปปินส์ ชนะน็อค ไก่ชน ส.วรพิน ยก 8 เมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2546 ก่อนจะไปเสียแชมป์ที่อินโดนีเซีย แพ้คะแนนวิคกี้ ทาฮุมิลเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2547

แทมโปสมีโอกาสได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 โดยเป็นการชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ซึ่งแทมโปสเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เดวิด ลูกมหานาคไป จากนั้น ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 250 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค เอเดน ซอนโซนาไป ไม่ได้แชมป์ และยังมาชกในไทย แพ้คะแนน ฉัตรชัย อีลิทยิม ในปีเดียวกัน ต่อมา ใน พ.ศ. 2552 แทมโปสได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทอีกเมื่อ 3 ตุลาคม แต่แพ้คะแนน โคเฮอิ โคโนะ กลับมาได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ12 ธันวาคม ก็แพ้คะแนน ดาลิโน เปนา ไม่ได้แชมป์อีก 

จากนั้นแทมโปสยังคงขึ้นชกเรื่อยมา แพ้บ้างชนะบ้าง มีโอกาสได้ชิงแชมป์อีกหลายครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ โดยได้ชิงแชมป์เงาเข็มขัดเงินรุ่นฟลายเวท WBC ที่ว่าง แพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิมเมื่อ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2553 จากนั้น ชิงแชมป์ WBO เอเชียเยาวชนรุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ซึ่งแทมโปสเป็นฝ่ายแพ้แตก ผึ้งหลวง ส.สิงห์อยุ่ในยกที่ 6 และในปีเดียวกันนั้น ก็ได้ชิงแชมป์ WBO ตะวันออกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ที่ฟิลิปปินส์เมื่อ 15 ตุลาคม แต่ก็แพ้ทีเคโอ จัสซี อัลบาริคัน ไปในยกที่ 5 หลังจากถูกชกลงไปนับแปดถึง 4 ครั้ง จากนั้น แทมโปสยังคงชกมวยต่อมา แม้จะชกแพ้มาโดยตลอกด โดยขึ้นชกครั้งล่าสุดเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2556 แพ้คะแนน ดาเนียล เฟอเรราส แล้วยังไม่ได้ขึ้นชกอีก  

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวท (2545 – 2547)
 ชิง 23 พฤษภาคม 2545 ชนะน็อค ดีเด่น เก่งการุณ ยก 7 ที่ กทม.
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 6 พฤศจิกายน 2545 ชนะน็อค ดีเด่น เก่งการุณ ยก 7 ที่ กทม. 
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 6 กันยายน 2546 ชนะน็อค ไก่ชน ส.วรพิน ยก 8 ที่ฟิลิปปินส์
 เสียแชมป์ 13 เมษายน 2547 แพ้คะแนน วิคกี้ ทาฮูมิล ที่ อินโดนีเซีย
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ ABC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2549 แพ้คะแนน เดวิด นครหลวงโปรโมชั่น ที่ กทม.
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 3 ตุลาคม 2552 แพ้คะแนน โกเฮอิ โกโน ที่ ญี่ปุ่น
 ชิงแชมป์เงาเข็มขัดเงินรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 29 ตุลาคม 2553แพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิม
 ชิงแชมป์ WBO เอเชียเยาวชนรุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 17 สิงหาคม 2554 แพ้แตก ผึ้งหลวง ส.สิงห์อยู่ ยกที่ 6 
 ชิงแชมป์ WBO ตะวันออกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 15 ตุลาคม 2554 แพ้ทีเคโอ จัสซี อัลบาริคัน ยกที่ 5 ที่ฟิลิปปินส์
# คันโต (แก้ความกำกวม)
คันโต อาจหมายถึง
 คันโต (関東) เขตการปกครองในประเทศญี่ปุ่น
 คันโตไค (関東会) แก๊งมิจฉาชีพกลุ่มใหญ่ในเขตคันโต
 คันโต (บริษัท) บริษัทเคมีภัณฑ์ในสหรัฐอเมริกา
# แอนโทนี่ มาร์เทียส
แอนโทนี่ มาร์เทียส นักมวยสากลชาวแทนซาเนีย สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 8) เสมอ 1 แพ้ 7 

 เกียรติประวัติ 
 แชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2548)
 ชิง 19 เมษายน 2548 ชนะน็อค คมฤทธิ์ 3เคแบตเตอรี่ ยก 4 ที่ จ.นนทบุรี
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 25 กรกฎาคม 2548 ชนะน็อค ทับทิมแดง ณ ราชวัตร ยก 11 ที่ กทม.
 ตุลาคม 2548 ถูกปลด
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ ABC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท 11 กันยายน 2547 แพ้คะแนน เดวิด นครหลวงโปรโมชั่น ที่ จ.ชัยนาท
 ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท 27 ธันวาคม 2548 แพ้คะแนน ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ที่ จ.ชุมพร
 ชิงแชมป์เครือจักรภพรุ่นฟลายเวท 10 กุมภาพันธ์ 2549 แพ้น็อค ลี ฮัสกิน ยก 2 ที่ อังกฤษ
 ชิงแชมป์แอฟริกากลางและตะวันออกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท 1 เมษายน 2549 แพ้คะแนน ซันเด โอเทียโน ที่ เคนยา
# กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 1
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 1 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 18 - 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 ณ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดแข่งขันทั้งสิ้น 12 ชนิดกีฬา โดยมีนักศึกษาจาก 8 มหาวิทยาลัยเข้าร่วมแข่งขัน

การแข่งขันครั้งนึ้ องค์การนักศึกษาร่วมกับชมรมกีฬาเป็นผู้ดำเนินการจัดการแข่งขัน งบประมาณได้จากการรวมทุนขององค์การนักศึกษา ส่วนระเบียบการแข่งขันใช้ของสมาคมกีฬาเป็นหลัก

 สรุปเหรียญการแข่งขัน
# ฮาจิโร ทัตสึมิ
มีชื่อจริงว่า โคชิโร ยูอาซะ  เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 ที่เกียวโต สถิติการชก 111 ครั้ง ชนะ 79 (น็อค 19) เสมอ 6 แพ้ 26 

 เกียรติประวัติ 

 แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นเวลเตอร์เวท (2493 – 2494, 2495 – 2496)
 แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นมิดเดิลเวท (2494 – 2499, 2499 – 2505)
 แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท (2497-2498)
 ชิง 22 มีนาคม 2497  ชนะคะแนน โทนี่ อัลดีเกอร์ (ฟิลิปปินส์) ที่ โตเกียว
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 19 เมษายน 2497 ชนะคะแนน โทนี่ อัลดีเกอร์ (ฟิลิปปินส์) ที่นาโงยะ
 เสียแชมป์ 20 เมษายน 2498 แพ้น็อค สมเดช ยนตรกิจ ยก 11 ที่ โตเกียว
 แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท (2498-2499)
 ชิง 3 ธันวาคม 2498 ชนะคะแนน เสมา กล้าศึก ที่ มะนิลา
 เสียแชมป์ 8 มกราคม 2499 แพ้คะแนน เทรูโอะ โอนูกิ ที่ โอซากะ
 แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท (2499-2500)
 ชิง 9 เมษายน 2499 ชนะคะแนน เทรุโอะ โอนูกิ ที่ โตเกียว
 ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 ตุลาคม 2499 ชนะน็อค เทรุโอะ โอนูกิ ยก 6 ที่ โตเกียว
 เสียแชมป์ 1 มิถุนายน 2500 แพ้คะแนน ดาวทอง สิงหพัลลภที่ เวทีราชดำเนิน
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวท  4 มกราคม 2496 แพ้คะแนน สมเดช ยนตรกิจ ที่ กทม.
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวท  15 มิถุนายน 2496 แพ้คะแนน สมเดช ยนตรกิจ ที่ โตเกียว
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท 22 ตุลาคม 2503 แพ้คะแนน ฟูมิโอะ ไคซุ ที่ โตเกียว
# สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1900
ลำดับที่ ประเทศ  ทอง เงิน ทองแดง รวม 1  *  29  44  39  112 2    19  14  15  48 3    16  7  9  32 4    6  5  5  16 5    6  3  3  12 6    6  2  1  9 7    4  3  2  9 8    3  2  0  5 9    2  0  3  5 10    1  3  2  6 11    1  2  2  5 12    1  1  0  2 13    1  0  1  2 14    1  0  0  1 15    0  3  3  6 16    0  2  3  5   0  2  3  5 18    0  2  0  2 19    0  1  1  2 20    0  0  1  1   0  0  1  1 รวม (21 ประเทศ) 96  96  94  286
# SU
SU สามารถหมายถึง
 มหาวิทยาลัยศิลปากร (Silpakorn University) มหาวิทยาลัยในกรุงเทพมหานคร
มหาวิทยาลัยสยาม (Siam University) มหาวิทยาลัยในกรุงเทพมหานคร
 มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด (Stanford University) มหาวิทยาลัยในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
 มหาวิทยาลัยซีราคิวส์ (Syracuse University) มหาวิทยาลัยในรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
 สเก็ตช์อัป (SketchUp) ซอฟต์แวร์สร้างภาพสามมิติจากกูเกิล
# SDU
SDU สามารถหมายถึง

 หน่วยบริการรูปแบบพิเศษ (Service Delivery Unit)
 หน่วยบริการรูปแบบพิเศษ (ประเทศไทย)
 มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต (Suan Dusit Rajabhat University)
# ภาษาเฮอร์เตวิน
ภาษาเฮอร์เตวิน เป็นภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงตะวันออกใช้พูดในหลายหมู่บ้านในจังหวัดซิอิรห์ทางตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี ผู้พูดภาษานี้ส่วนใหญ่อพยพไปทางตะวันตก เหลือผู้พูดในตุรกีไม่มากนัก วิธภาษาที่ใกล้ชิดกับภาษานี้ที่สุดคือภาษาแอราเมอิกใหม่โบห์ตันTHE STORY OF MEM U ZINE IN THE NEO-ARAMAIC DIALECT OF BOHTAN
SE Fox - … LINGUISTICS PRESENTED TO GENE B. GRAGG, 2007 https://oi.uchicago.edu/sites/oi.uchicago.edu/files/uploads/shared/docs/saoc60.pdf#page=97 ภาษานี้ยังมีลักษณะร่วมกับภาษาตูโรโยหลายแห่ง

ผู้พูดภาษานี้เป็นชาวคริสต์นิกายคาทอลิกคัลเดีย บ้านเดิมของพวกเขาอยู่ในหมู่บ้านในเฮอร์เตวิน ใกล้เมืองเปอร์วารี ในจังหวัดซิอิรท์ซึ่งถือว่าอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือสุดของบริเวณที่มีผู้พูดภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงตะวันออก ก่อนจะเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ภาษาเฮอร์เตวินเป็นสำเนียงที่พัฒนาขึ้นต่างจากภาษาใกล้เคียงอื่นๆ

ต้นกำเนิด
ภาษาเฮอร์เตวินถูกจัดเป็นภาษาหนึ่งต่างหากโดย Otto Jastrow เมื่อ พ.ศ. 2513 และเขาได้อธิบายเกี่ยวกับภาษานี้ในอักสองปีต่อมา ลักษณะเด่นของภาษานี้ที่ต่างจากภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงตะวันออกด้วยกันคือ ไม่มีการแยกสรรพนามชี้เฉพาะ “นี่”  กับ “นั่น” แต่ใช้กลุ่มของสรรพนามที่ครอบคลุมทั้งสองความหมายคือ awa aya และ ani มีการสร้างคำสรรพนามสำหรับคำว่า “สิ่งนี้ที่นี่” คือ oha eha และ anhi ผู้พูดภาษาเฮอร์เตวินจะพูดภาษาเคิร์ดได้ด้วย และอาจจะพูดภาษาอื่นๆได้อีก ภาษานี้เขียนด้วยอักษรซีเรียค แต่เกือบจะไม่มีวรรณกรรมใดๆเหลืออยู่เลย ผู้พูดภาษานี้ใช้ภาษาซีเรียคเป็นภาษาทางศาสนา
# ไซยาโนอะคริเลต
thumb|ซูเปอร์กลู

ไซยาโนอะคริเลต (cyanoacrylate) คือชื่อเรียกรวมของวัสดุทางเคมีกลุ่มหนึ่งที่ใช้เป็นสารยึดติดแบบแห้งเร็ว อาทิ methyl-2-cyanoacrylate กับ ethyl-2-cyanoacrylate ที่รู้จักกันตามชื่อสามัญว่า กาวตราช้าง, กาวร้อน, หรือ ซูเปอร์กลู (Superglue), และ 2-octyl-cyanoacrylate หรือ n-butyl-cyanoacrylate ซึ่งใช้เป็นสารยึดติดทางการแพทย์และศัลยกรรมในชื่อ เดอร์มาบอนด์ (Dermabond) หรือ ทรอมาซีล (Traumaseal) เป็นต้น ส่วนในทางอุตสาหกรรมจะใช้อักษรย่อเรียกสารกลุ่มนี้ว่า "CA"

 ประวัติ 
ไซยาโนอะคริเลตเป็นหนึ่งในกลุ่มสารยึดติดที่มีองค์ประกอบทางเคมีที่คล้ายกัน ค้นพบโดยแฮร์รี คูเวอร์ (Harry Coover) ขณะที่ทำงานให้บริษัทอีสต์แมนโกดักในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างที่พวกเขากำลังวิจัยค้นคว้าเกี่ยวกับการผลิตเลนส์พลาสติกสำหรับกล้องส่องเล็งของอาวุธปืน แต่วัสดุที่พวกเขาสร้างขึ้นกลับกลายเป็นว่าทำให้เครื่องมือและอุปกรณ์ที่เคยบรรจุหรือจับวัสดุนั้นยึดติดกันหมด ซึ่งไม่ได้แก้ปัญหาเรื่องเลนส์เลย

ไซยาโนอะคริเลตออกขายสู่ตลาดอุตสาหกรรมเป็นครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 โดยใช้ชื่อผลิตภัณฑ์ว่า แฟลชกลู (Flash Glue) ซึ่งยังคงมีการขายอยู่กระทั่งปัจจุบันและดำเนินกิจการโดย แกรี ชิปโก (Gary Shipko) ประธานบริษัทซูเปอร์กลูอินเทอร์เนชันแนล (Super Glue International) แห่งสหรัฐอเมริกา

ไซยาโนอะคริเลตในฐานะกาวแบบแห้งเร็วได้รับการจดสิทธิบัตรในปี ค.ศ. 1956 และออกขายสู่ตลาดผู้บริโภคในภายใต้ยี่ห้อ อีสต์แมน 910 และใน ค.ศ. 1958 กาวชนิดใหม่นี้ได้แสดงประสิทธิภาพสู่สายตาสาธารณชนในรายการโทรทัศน์ I've Got a Secret โดยมีแกร์รี มัวร์ (Garry Moore) เป็นดารารับเชิญ ซึ่งมัวร์นั้นถูกดึงขึ้นกลางอากาศด้วยแผ่นเหล็กกล้าสองแผ่นโดยใช้ อีสต์แมน 910 เพียงหนึ่งหยดเท่านั้น
# สกรีโม
สกรีโม  เป็นแนวดนตรีประเภทหนึ่งที่พัฒนามาจากอีโมและฮาร์ดคอร์พังก์ ในต้นทศวรรษที่ 90 อีโมกับสกรีโมนั้นก็มีความหมายว่าเป็นแนวดนตรีประเภทเดียวกัน โดยสกรีโมได้พัฒนาไปจากอีโม ลักษณะเด่นของเพลงประเภทนี้คือ ดัง-ไป-เบา บางครั้งจะมีลักษณะยุ่งเหยิงและดูไม่หยุดนิ่ง มีการใช้ริฟฟ์กีตาร์ที่รวดเร็ว และท่อนเมโลดี้ที่แพรวพราว การตะโกนกรีดร้องที่บ้าคลั่ง ส่วนทางด้านเนื้อเพลงเต็มไปด้วยความโกรธแค้น ดูนามธรรม เป็นการวนเวียนถึงความรู้สึกของตนเอง 

วงสกรีโมส่วนใช้มักมีเสียงร้องที่จมลงไปกับเครื่องดนตรีอื่น ท่อนหยุดในเพลงสกรีโมมักจะใช้และค่อนข้างเงียบกว่าเพลงประเภทอื่น และมีแนวโน้มว่าจะมีการร้องแบบกรีดร้องในช่วงเบา
# ภาษาแอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซาน
ภาษาแอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซาน เป็นภาษาแอราเมอิกของชาวยิวสมัยใหม่ เริ่มแรกใช้พูดในหมู่บ้านสามแห่งใกล้อักเราะฮ์ในเคอร์ดิสถานอิรัก ชื่อเรียกในภาษาของตนคือ ลิซานิด ญานัน หมายถึง ภาษาของเรา และชื่อที่คล้ายกันยังพบในภาษาย่อยแอราเมอิกใหม่ยิวภาษาอื่นด้วย (ภาษาลิซาน ดิดัน, ภาษาลิซานิด โนซาน)

ภาษานี้เกือบสูญหายแล้ว โดยมีผู้พูดอยู่ในวัยชราประมาณ 20 คนใน ค.ศ. 2004

 จุดกำเนิดและการใช้ในปัจจุบัน 

ภาษาของชาวยิวในภาคเหนือของอิรัก ตุรกีตะวันออกและตะวันตกเฉียงเหนือของอิหร่านเป็นภาษาแอราเมอิกใหม่หลากหลายสำเนียง ควายุ่งยากในบริเวณนี้ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 และการจัดตั้งรัฐอิสราเอลเมื่อ พ.ศ. 2494 ทำให้ชาวยิวในบริเวณนี้ลดลง 

ผู้พูดภาษานี้เป็นภาษาแม่คนสุดท้ายตายเมื่อ พ.ศ. 2541 ผู้พูดเป็นภาษาที่สองที่เหลืออยู่มีอายุมากกว่า 70 ปี โดยเขาเหล่านั้นพูดภาษาฮีบรูหรือภาษาเคิร์ดเป็นภาษาแม่ บางส่วนพูดภาษาอาหรับหรือภาษาแอราเมอิกสำเนียงอื่น จึงถือว่าภาษานี้เป็นภาษาตายโดยสมบูรณ์ ไม่มีหลักฐานที่เชื่อมโยงภาษาแอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซานเข้ากับภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงอื่น มีความใกล้เคียงกับภาษาลิซานิด โนซาน ที่ใช้พูดทางตะวันออกเฉียงใต้ของบาร์ซาน ไม่มีข้อมูลหรือเอกสารที่เขียนด้วยภาษานี้