wannaphong/clean_thaiwikipedia huggingface dataset:
# เขื่อนปากมูล
เขื่อนปากมูล เป็นเขื่อนในจังหวัดอุบลราชธานีกั้นแม่น้ำมูล อยู่ห่างจากแม่น้ำมูลและแม่น้ำโขงไปทางตะวันตกประมาณ 5.5 กิโลเมตร ก่อสร้างโดยการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย โดยได้รับการสนับสนุนจากธนาคารโลก โดยมีค่าก่อสร้างทั้งสิ้น 240 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2537 
   
ในเมื่อ 2510 สำนักงานพลังงานแห่งชาติ หรือปัจจุบันคือ กรมพัฒนาและส่งเสริมพลังงาน (พพ.) มีดำริที่จะพัฒนาแหล่งน้ำแหล่งนี้ โดยได้รับความร่วมจากรัฐบาลฝรั่งเศส ได้ทำการสำรวจและศึกษาโครงการพัฒนาลุ่มแม่น้ำมูลตอนล่าง และกำหนดที่ตั้งตัวเขื่อนไว้ที่บริเวณแก่งตะนะ ซึ่งห่างจากปากแม่น้ำขึ้นมา 4 กิโลเมตร

เมื่อปี 2522 การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ก็ได้รับโครงการนี้ไปดำเนินการต่อ และได้ศึกษาเพิ่มเติมก็รู้ว่าประโยชน์ที่จะได้รับนั้นคุ้มค่า แต่ผลดระทบที่สำคัญของโครงการนี้คือ การโยกย้ายที่อยู่ของประชากรในแถบนั้นถึง 4,000 หลังคาเรือน ทำให้ต้องชะลอโครงการไว้ก่อน

ในปี 2528 การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ได้มีการทบทวนโครงการอีกครั้ง โดยย้ายที่ตั้งตัวเขื่อนมาทางเหนือน้ำประมาณ 1.5 กิโลเมตร  และลดระดับการกักเก็บน้ำลง เพื่อให้ประชากรได้รับผลกระทบน้อยที่สุด และผลสรุปในปี 2532 มีประชากรได้รับผลกระทบรวม 903 ราย เป็นผลกระทบต่ออาคารบ้านเรือนรวม 248 หลังคาเรือน ซึ่งลดลงจากปี 2522 เป็นอย่างมาก

ในภาคอีสานนั้นต้องรับไฟจากส่วนกลาง และต้องซื้อจากการไฟฟ้าของลาวด้วย ทำให้ระบบของภาคอีสานไม่มั่งคง และฟุ่มเฟือย จึงจำเป็นต้องเร่งสร้างแหล่งผลิตไฟฟ้าในภาคอีสานขึ้น เพื่อสร้างความมั่นคงให้กับโรงไฟฟ้าของภาค

โครงการนี้จัดอยู่ในแผนการพัฒนาไฟฟ้าของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 6 (2530–2534) ซึ่งคณะรัฐมนตรีได้มีมติอนุมัติให้ก่อสร้างโรงไฟฟ้าพลังน้ำเขื่อนปากมูลที่จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2533

การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างในเดือนมิถุนายน 2533 และเสร็จสมบูรณ์ในเดือนพฤศจิกายน 2537 ตามกำหนดการที่ตั้งไว้

 ผลกระทบการก่อสร้าง 
โครงการสร้างเขื่อนปากมูลนี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างมากเนื่องจากมีผลกระทบต่อการทำประมงในแม่น้ำมูลเนื่องจากตัวเขื่อนขวางการเดินทางของปลาในฤดูวางไข่ เพราะตั้งปิดประตูเขื่อนไม่เช่นนั้นไม่สามารถให้กำลังการผลิตกระแสไฟฟ้าอย่างพอเพียง ได้แก้ไขคือ คือเปิดประตูเขื่อน "สุดบาน" ปีละ 4 เดือนในฤดูปลาวางไข่ 

ปี 2550 มีมติให้รักษาระดับน้ำในแม่น้ำมูลไว้ที่ 106–108 เมตร/ระดับน้ำทะเลปานกลาง (ม.รทก.) จึงต้องปิดประตูเขื่อน และชาวบ้านได้เข้ามาประท้วงกดดัน ครม.พิจารณาเปิดเขื่อนปากมูล

ทั้งนี้การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยได้จ่ายเงินเป็นค่าเวนคืนมากกว่า 1,500 ล้านบาท รวมทั้งชดเชยค่าสูญเสียรายได้จากการประมงอีกกว่า 500 ล้านบาท
แต่ยังมีปัญหาการจ่ายเงินชดเชยแก่ชาวบ้านไม่ครบถ้วน 

ผลกระทบอีกอย่างหนึ่งของเขื่อนนี้ก็คือ เกิดน้ำท่วมในพื้นที่กว้าง 117 ตารางกิโลเมตร และทำให้ประชาชนประมาณ 3,000 ครอบครัวต้องอพยพ ทั้งนี้มีผู้ได้รับผลกระทบทั้งสิ้นประมาณ 25,000 คน และด้วยเหตุนี้จึงเกิดการชุมนุมประท้วงที่ทำเนียบรัฐบาลอยู่เป็นระยะ
# ชิบะ ไคเอ็น
ชิบะ ไคเอ็น  ตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องเทพมรณะ (ฺBLEACH) เป็นยมทูต รองหัวหน้าหน่วย 13 แห่ง "13 หน่วยพิทักษ์"

 ลักษณ์/อุปนิสัย 

ชิบะ ไคเอ็น เป็นตัวละครที่ออกแนวนักเลงนิดๆ หน้าตาของเขาเกือบจะเหมือนกับ "คุโรซากิ อิจิโกะ" แต่มีผมสีดำ นอกจากนี้นิสัยของทั้งคู่ยังคล้ายกันจนน่าประหลาดด้วย แม้เขาออกจะเป็นคนง่ายๆและเหมือนจะชอบทำตามใจตนเอง แต่ก็อ่อนโยนในหลายๆครั้งเช่นกัน และที่สำคัญคือเขาจะให้ความเอาใจใส่กับ"คุจิกิ ลูเคีย"มากเป็นพิเศษ
ที่หน้าของชิบะ ไคเอ็น เหมือนกับคุโรซากิ อิจิโกะ นั้นเพราะพ่อของอิจิโกะ คุโรซากิ อิชชิน เป็นคนของตระกูลชิบะ

 ประวัติ 
ชิบะ ไคเอ็น เป็นคนของตระกูลชิบะซึ่งเป็น 1 ใน 4 ตระกูลขุนนางชั้นสูงในโซลโซไซตี้ มีพี่น้องด้วยกันอีกสองคนคือ "ชิบะ คูคาคุ" กับ "ชิบะ กันจู" และเขาก็มีภรรยาอยู่อีกคนหนึ่ง นาม "มิยาโกะ" ซึ่งเป็นยมทูตในหน่วยเดียวกัน แม้จะเป็นรองหัวหน้า แต่ก็ต้องรับหน้าที่การบัญชาการหน่วยแทน "อุคิทาเกะ จูชิโร่" ผู้เป็นหัวหน้าที่ป่วยกระเสาะกระแสะอยู่ 

แต่เมื่อภรรยาของเขาถูกฆ่าโดยฮอลโล่ว์ ทำให้เขาตามล่าฮอลโล่ว์ตนนั้นจนตนเองต้องเสียท่าโดนทำลายดาบฟันวิญญาณและโดนฮอลโลว์ตนนั้นเข้าสิงและเข้าทำร้ายลูเคียกับอุคิทาเกะ และในที่สุดเขาก็ต้องสิ้นชีพด้วยน้ำมือของลูเคียไปพร้อมกับฮอลโล่ว์ในตัวของเขา ทำให้ตำแหน่งรองหัวหน้าของหน่วย 13 ว่างลงไป

 ของชอบ : โอฮางิ (ขนมโมจิห่อด้วยถั่วแดง)
 ของที่เกลียด : ไม่มี
 งานอดิเรก : นอนกลางวัน
 ความสามารถพิเศษ : ผูกมิตร
 เวลาว่าง : เรียนรู้และฝึกฝนผู้ใต้บังคับบัญชาและกลับไปเยี่ยมบ้านที่นอก

บทบาท

 ภาคโซลโซไซตี้ 

ไคเอ็นปรากฏในความคิดของ"คุจิกิ เบียคุยะ"ในช่วงหลังจากที่การต่อสู้กับคุโรซากิ อิจิโกะจบสิ้นลงด้วย ทำให้เขารู้สึกตัวได้ถึงการกระทำของตนและได้ปรากฏอีกครั้งในความคิดของ"คุจิกิ ลูเคีย"ตอนที่กำลังจะโดนประหาร

 ภาคฮูเอโก้มุนโด้ 
ไคเอ็นปรากฏตัวในคราบของการพรางตัวแทนของอาร์โรนีโร่ อัลลูเอรี่ เอสปาด้าลำดับที่ 9 และปรากฏในรูปของความทรงจำของลูเคีย  โดยในความทรงจำของลูเคียไคเอ็นได้พูดคำหนึ่งเพื่อเตือนสติลูเคียจนทำให้เธอตาสว่าง

 ดาบฟันวิญญาณ 

 ขั้นต้น(ชิไค) 

 ชื่อ : เนจิบานะ  
 คำปลดปล่อย : นทีสวรรค์จงพลันพลิก
 ลักษณะ : มีลักษณะเป็นหอกยาวคล้ายกับสามง่ามผสมกับทวนของจีนโบราณ มีพู่ประดับ
 ความสามารถ : มีการโจมตีโดยใช้น้ำที่วนอยู่โดยรอบตัวของผู้ใช้ผสมผสานกับทักษะส่วนตัวของผู้ใช้ดาบ ทำให้เกิดการป้องกันและการโจมตีพร้อมกัน ยากที่จะหาช่องโหว่ในการโจมตีกลับ

 ขั้นปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค) 

 ไม่ปรากฏ

 เกร็ด 
right|80px|thumb|ดอกเนจิบานะ
 เนจิบานะ เป็นชื่อของ "ดอกเกศานารี" ในภาษาญี่ปุ่น โดยมีความหมายตรงตัวว่า "บุปผาเกลียว" ตัวดอกจะมีสีชมพู มีลักษณะพิเศษคือเป็นพวงเลื้อยเป็นเกลียวตามก้านของมัน
# จอห์น บี. วอตสัน
จอห์น โบรดัส วอตสัน (9 มกราคม ค.ศ. 1878 – 25 กันยายน ค.ศ. 1958) เป็นนักจิตวิทยาชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งพฤติกรรมนิยม วอตสันทำวิจัยเกี่ยวกับพฤติกรรมสัตว์ นำมาซึ่งการตั้งแขนงวิชาพฤติกรรมศาสตร์ในวิชาจิตวิทยา เขายังเป็นผู้ทำการทดลอง "หนูน้อยอัลเบิร์ต" ซึ่งเป็นที่ถกเถียงและวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างกว้างขวาง

 ชีวิตช่วงแรก 
จอห์น โบรดัส วอตสัน เกิดในแทรเวเลอส์เรสต์ รัฐเซาท์แคโรไลนา เป็นบุตรชายของพิกเกนส์ บัตเลอร์ และ เอ็มมา (สกุลเดิม โร) วอตสัน แม่ของเขา เอ็มมา เป็นคนที่ศรัทธาในนิกายโปรเตสแตนต์ที่เคร่งครัดBuckley, Kerry W. Mechanical Man: John Broadus Watson and the Beginnings of Behaviorism. Guilford Press, 1989.Gregory A. Kimble, Michael Wertheimer, Charlotte White. Portraits of Pioneers in Psychology. Psychology Press, 2013, p. 175. "Watson's outspoken atheism repelled many in Greensville."Michael Martin. The Cambridge Companion to Atheism. Cambridge University Press, 2006, p. 310. "Among celebrity atheists with much biographical data, we find leading psychologists and psychoanalysts. We could provide a long list, including (...) John B. Watson (...)" พ่อของเขา พิกเกนส์ เป็นคนติดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เขาทิ้งครอบครัวไปอาศัยอยู่กับหญิงชาวอินเดียสองคน ขณะวอตสันอายุ 13 ปี ด้วยความที่ครอบครัวของเขาขัดสนเงิน แม่ของเขาจึงขายฟาร์มที่มีอยู่ และย้ายไปอาศัยอยู่ในกรีนวิลล์ รัฐเซาท์แคโรไลนา เพื่อให้วอตสันมีโอกาสที่จะประสบความสำเร็จ การย้ายจากหมู่บ้านชนบทที่ห่างไกลไปยังกรีนวิลล์ พิสูจน์ให้เห็นว่ามันสำคัญมากสำหรับวอตสัน โดยการให้โอกาสเขาได้สัมผัสกับความหลากหลายของคนประเภทต่าง ๆ ซึ่งเขายังนำใช้ศึกษาทฤษฎีในด้านจิตวิทยาBuckley, Kerry W. Mechanical Man: John Broadus Watson and the Beginnings of Behaviorism. New York: Guilford, 1989. Print. 

วอตสันผ่านหลักสูตรดั้งเดิมที่มหาวิทยาลัยเฟอร์แมน ระหว่างที่กำลังศึกษาอยู่นั้น เขามองตัวเองว่า "ไม่เป็นมิตร" และมีเพื่อนน้อย และถือว่าตัวเองเป็นนักเรียนที่น่าสงสารคนหนึ่ง คนอื่น ๆ มักเรียกเขาว่าเป็นเด็กขี้เกียจที่ไม่ยอมเชื่อฟัง หลังจากนั้น เขาศึกษาต่อด้านปรัชญาที่มหาวิทยาลัยชิคาโก ตามคำแนะนำของกอร์ดอน มัวร์ อาจารย์ในมหาวิทยาลัยเฟอร์แมนHergenhahn, B. R. (1992). An introduction to the history of psychology. California: Wadsworth Publishing Company. แต่ต่อมาเขาผิดหวังในการสอนของจอห์น ดูอี จึงหันมาทำงานด้านจิตวิทยาสัตว์ และได้รับปริญญาเอกในปี ค.ศ. 1903 วอตสันทำงานเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ ในปี ค.ศ. 1908 จนในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1920 เขาถูกไล่ออกเพราะไปมีความสัมพันธ์ลับ ๆ กับโรซาลี เรย์เนอร์ (Rosalie Rayner) นักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาของเขา วอตสันหย่ากับภรรยาและแต่งงานกับโรซาลีในปี ค.ศ. 1921Murray, D. J. (1988). A history of western psychology. New Jersey: Prentice Hall.
# ตราสุริยมณฑล
ตราประจำตระกูลบุนนาค ตราสุริยมณฑล และตราจันทรมณฑล เป็นตราประจำสกุลบุนนาค ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานตราสุริยมณฑลแก่ สมเด็จเจ้าพระยามหาประยูรวงศ์ และพระราชทานตราจันทรมณฑลแก่ สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิชัยญาติ

แหล่งข้อมูลอื่น
 http://www.bunnag.in.th/history6-symbol.html
# ทับหลังนารายณ์บรรทมสินธุ์ของปราสาทพนมรุ้ง
ทับหลังนารายณ์บรรทมสินธุ์ของปราสาทพนมรุ้ง เป็นโบราณวัตถุที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของไทย ที่เชื่อว่าถูกโจรกรรมไปเมื่อราวปี พ.ศ. 2503 ในช่วงสงครามเวียดนาม และถูกนำไปจัดแสดงอยู่ที่สถาบันศิลปะชิคาโก ในรัฐอิลลินอย ประเทศสหรัฐอเมริกา แต่ในที่สุดชาวไทยนำโดยรัฐบาล และ หม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุล ก็ได้ทับหลังชิ้นนี้คืนมาในปี พ.ศ. 2531

 ประวัติ 
ในปี พ.ศ. 2508 กรมศิลปากรพบชิ้นส่วนบางชิ้นของทับหลัง ที่ร้านขายของเก่าย่านราชประสงค์จึงได้ยึดคืนมา ต่อมาในปี พ.ศ. 2516 ศาสตราจารย์ ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล ขณะดำรงตำแหน่งคณบดีคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร และ ดร. ไฮแรม วูดเวิร์ด จูเนียร์ อดีตอาสาสมัครสันติภาพ ที่เคยสอนในมหาวิทยาลัยศิลปากร ได้ไปพบทับหลังนารายณ์บรรทม สินธุ์ชิ้นนี้ ที่สถาบันศิลปะ นครชิคาโก ประเทศสหรัฐอเมริกา และทรงมีหนังสือแจ้งอธิบดีกรมศิลปากรอย่างเป็นทางการว่าควรจะขอกลับคืน จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2531 ขณะที่การบูรณะปราสาทหินพนมรุ้งใกล้จะเสร็จเรียบร้อย มีการรื้อฟื้นเรื่องการขอคืนทับหลังขึ้นมาใหม่ ซึ่งครั้งนี้ได้รณรงค์กันอย่างกว้างขวาง ทั้งในกรุงเทพมหานคร ต่างจังหวัด ชาวไทยที่อาศัยอยู่ในนครชิคาโกรวมทั้งชาวอเมริกันและชาติอื่น ๆ ได้ให้การสนับสนุน

จังหวัดบุรีรัมย์ ซึ่งมีรองศาสตราจารย์วันชัย วัฒนกุล อธิการบดีวิทยาลัยครูบุรีรัมย์ เป็นประธาน อาจารย์เทียนชัย ให้ศิริกุล และ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ วิสุทธิ์ ภิญโญวาณิชกะ เป็น เลขาฯ ร่วมกับข้าราชการ พ่อค้าประชาชน และนักเรียนนักศึกษา กว่า 15,000 คนได้ชุมนุมกันเพื่อเรียกร้องขอทับหลังคืน โดยทำหนังสือถึงเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำประเทศไทย ผ่านผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ นายพร อุดมพงษ์

จนกระทั่งเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 สถาบันศิลปะ นครชิคาโก ได้ส่งทับหลังนารายณ์บรรทมสินธุ์ กลับคืนสู่ประเทศไทย ในพระนามของศาสตราจารย์ ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล ทับหลังจะถึงสนามบินดอนเมืองในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 โดยสายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์

รายละเอียดของงาน
ที่ทับหลังของมณฑปด้านทิศตะวันออกปราสาทประธาน  เป็นภาพนารายณ์บรรทมสินธุ์ โดยพระนารายณ์บรรทมตะแคงขวาเหนือพระยาอนันตนาคราชซึ่งทอดตัวอยู่เหนือมังกรอีกต่อหนึ่งท่ามกลางเกษียรสมุทร มีก้านดอกบัวผุดขึ้นจากพระนาภีของพระองค์ มีพระพรหมประทับอยู่เหนือดอกบัวนั้น พระนารายณ์ทรงถือ คฑา สังข์ และจักรไว้ในพระหัตถ์หน้าซ้าย พระหัตถ์หลังซ้ายและพระหัตถ์หลังด้านขวาตามลำดับ ส่วนพระหัตถ์หน้าขวารองรับพระเศียรของพระองค์ ทรงมงกุฎรูปกรวย กุณฑล กรองศอ และทรงผ้าจีบเป็นริ้ว มีชายผ้ารูปหางปลาซ้อนกันอยู่ 2 ชั้น ด้านหน้าคาดด้วยสายรัดพระองค์ มีอุบะขนาดสั้นห้อยประดับ มีพระลักษณมีชายาพระองค์ประทับนั้นอยู่ตรงปลายพระบาท

  แหล่งข้อมูลอื่น 
ข่าวดังข้ามเวลา : ทวงกลับทับหลังนารายณ์ [คลิปเต็มรายการ]จากสำนักข่าวไทย
# เจฟฟ์ โกลด์บลุม
เจฟฟ์ โกลด์บลุม  มีชื่อเต็มว่า เจฟฟรีย์ ลินน์ โกลด์บลุม (Jeffrey Lynn Goldblum) เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2495 (ค.ศ. 1952) ที่เมืองพิทท์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย 

ผลงานดัง ๆ ที่สร้างชื่อเสียง ได้แก่

The Fly (ไอ้แมลงวัน (สยองพันธุ์ผสม)) เมื่อปี พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) โดยรับบทเป็น บรันเดล เซธ

Jurassic Park (กำเนิดใหม่ไดโนเสาร์) เมื่อปี พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) โดยรับบทเป็น ดร.เอียน มัลคอล์ม

Hideaway เมื่อปี พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) เป็นตัวเอกของเรื่อง โดยรับบทเป็นพ่อของอลิเซีย ซิลเวอร์สโตน

Powder (คนเผือกสายฟ้าฟาด) เมื่อปี พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1995)

Independence Day (ID4) (ไอดี 4 : สงครามวันดับโลก) เมื่อปี พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) โดยรับบทเป็น เดวิด ลีวินสัน 1 ใน 3 ตัวเอกของเรื่อง

Mad Dog Time เมื่อปี พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996)

The Lost World: Jurassic Park (ใครว่ามันสูญพันธุ์) เมื่อปี พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) รับบทเดิม คือ ดร.เอียน มัลคอล์ม แต่คราวนี้เป็นพระเอก

Holy Man (นักบุญหัวใจก๊าก) เมื่อปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998)

The Prince of Egypt (เดอะ ปรินซ์ ออฟ อียิปต์) เมื่อปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) ภาพยนตร์การ์ตูน ให้เสียงพากษ์
# สมุทรศาสตร์
สมุทรศาสตร์ หรือ สมุทรวิทยา (oceanography, oceanology, หรือ marine science) คือ ศาสตร์ที่ศึกษาเรื่องเกี่ยวกับทะเลและมหาสมุทร สมุทรศาสตร์เกี่ยวพันกับศาสตร์แขนงอื่น ๆ อีกหลายสาขา เช่น ธรณีวิทยา ภูมิศาสตร์ ธรณีฟิสิกส์ ฟิสิกส์ เคมี ธรณีเคมี คณิตศาสตร์ อุตุนิยมวิทยา พฤกษศาสตร์และสัตวศาสตร์ เราอาจแบ่งสมุทรศาสตร์ออกได้เป็น 5 สาขา ดังนี้ 
 สมุทรศาสตร์กายภาพ ศึกษาลักษณะทางกายภาพของทะเล และมหาสมุทรได้แก่ น้ำขึ้นน้ำลง กระแสน้ำ คลื่น อุณหภูมิ ความหนาแน่น การหมุนเวียนของน้ำ เสียงในทะเล ความโปร่งแสงของน้ำทะเล น้ำแข็งในทะเล และปัจจัยอื่นๆ ทางฟิสิกส์ของน้ำทะเล 
 สมุทรศาสตร์เคมี ศึกษาที่มาองค์ประกอบและปฏิกิริยาทางเคมีของน้ำทะเล รวมทั้งสภาพความเค็ม ความนำไฟฟ้า ความเป็นกรด-ด่าง และปริมาณสารอาหาร แร่ธาตุ กัมมันตรังสี และปริมาณก๊าซที่ละลายอยู่ในน้ำทะเล 
 สมุทรศาสตร์ชีวะ ศึกษาสิ่งมีชีวิตทั้งพืชและสัตว์ในทะเล วัฏจักรและความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิตในทะเล รวมทั้งสภาพแวดล้อมของทะเลและมหาสมุทรที่เกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิต
 สมุทรศาสตร์ธรณี ศึกษากำเนิดของเปลือกสมุทร การเคลื่อนตัวของเปลือกสมุทร ลักษณะภูมิประเทศและส่วนประกอบทางกายภาพของพื้นท้องทะเล ลักษณะตะกอนพื้นท้องทะเล และลักษณะชายฝั่งชนิดต่าง ๆ
 สมุทรศาสตร์อุตุนิยมวิทยา ศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างบรรยากาศและผิวหน้าน้ำทะเล ลมและผลจากอิทธิพลของลม ทัศนวิสัยในทะเล และองค์ประกอบทางอุตุนิยมวิทยาอื่น ๆ ในทะเล
# จีซิป
จีซิป  เป็นโปรแกรมบีบอัดข้อมูล เขียนโดย ฌอน-ลูป เกลลี (Jean-loup Gailly) และ มาร์ค แอดเลอร์ (Mark Adler) เวอร์ชันแรก 0.1 เผยแพร่เมื่อ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2535 เวอร์ชัน 1.0 ออกตามมาเมื่อกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536

 รูปแบบไฟล์ 
gzip อาศัยขั้นตอนวิธีชื่อ DEFLATE ซึ่งผสมผลาน LZ77 กับรหัสฮัฟแมน DEFLATE ออกแบบมาแทนที่ LZW และขั้นตอนวิธีบีบอัดข้อมูลอื่นที่มีปัญหาเรื่องสิทธิบัตร ทำให้ใช้โปรแกรมเช่น compress ได้จำกัด

คำว่า gzip ยังนิยมเรียกรูปแบบไฟล์ที่สร้างโดยโปรแกรม gzip ซึ่งประกอบด้วย
 ส่วนหัวไฟล์ หรือ เฮดเดอร์ ขนาด 10 ไบต์ มีสัญลักษณ์ของไฟล์ หมายเลขเวอร์ชัน วันและเวลา
 เฮดเดอร์เพิ่มเติมเช่นชื่อไฟล์เดิม ส่วนนี้อาจไม่มีก็ได้
 ข้อมูลไฟล์ที่บีบโดยขั้นตอนวิธี DEFLATE
 ส่วนท้ายไฟล์ขนาด 8 ไบต์ ประกอบด้วยค่า CRC-32 และความยาวของข้อมูลเดิมก่อนบีบอัด

ถึงแม้ว่าไฟล์รูปแบบนี้สามารถเก็บไฟล์หลายไฟล์ต่อ ๆ กัน gzip มักถูกใช้บีบเพียงไฟล์เดียว โดยไฟล์ต่าง ๆ จะถูกรวมเข้าด้วยกันก่อนโดยใช้โปรแกรม tar แล้วค่อยบีบอัดไฟล์ที่ได้ด้วย gzip ไฟล์ที่ได้มักใช้นามสกุล .tar.gz หรือ .tgz และนิยมเรียกว่า "compressed tarball"

gzip เป็นไฟล์คนละชนิดกับ ZIP ซึ่งใช้ขั้นตอนวิธี DEFLATE เช่นเดียวกัน ZIP สามารถเก็บไฟล์หลายไฟล์ในตัวมันเองโดยไม่ต้องพึ่งโปรแกรมอื่นแต่ก็ไม่ได้ขนาดเล็กเท่าการบีบโดยใช้ tar และ gzip เนื่องจาก ZIP บีบข้อมูลแต่ละไฟล์แยกจากกัน แต่ gzip สามารถใช้ข้อมูลที่ซ้ำซ้อนระหว่างไฟล์มาเป็นประโยชน์ในการบีบ

ขั้นตอนวิธีใน gzip ยังออกมาในรูปของไลบรารีชื่อ zlib ซึ่งสนับสนุนรูปแบบไฟล์ gzip และรูปแบบเฉพาะของมันเองที่ชื่อ zlib stream รูปแบบ zlib stream, DEFLATE และ gzip กำหนดโดยมาตรฐาน RFC 1950, RFC 1951 และ RFC 1952 ตามลำดับ

เนื่องจากส่วนหัวไฟล์ gzip มีวันที่และเวลาที่สร้าง ในการเปรียบเทียบข้อมูลในไฟล์สองไฟล์ว่าเหมือนกันหรือไม่จำเป็นต้องใช้โปรแกรม zcmp หรือ zdiff ถึงจะได้ผลที่ถูกต้อง

โปรแกรมสำหรับคลายข้อมูลที่บีบโดย gzip เรียกว่า gunzip

 การใช้งานอื่น 
ในโพรโทคอล HTTP รุ่น 1.1 ยอมให้เว็บเบราว์เซอร์ดึงข้อมูลจากเซิร์ฟเวอร์ในรูปไฟล์บีบอัด ในมาตรฐานระบุไว้สองชนิด คือ รูปแบบ gzip (มีส่วนหัวและส่วนท้ายไฟล์ด้วย) และ deflate (ไม่มีส่วนหัวและท้าย)

 โปรแกรมอื่น 
ตั้งแต่ช่วงประมาณปี 2540 เป็นต้นมา ผู้คนหันมาใช้โปรแกรม bzip2 แทนที่ gzip มากขึ้น โปรแกรม bzip2 ใช้ขั้นตอนวิธี block-sorting สามารถบีบไฟล์ได้เล็กกว่าแต่ต้องใช้หน่วยความจำและการประมวลผลมากขึ้นถึง 4 เท่า ไฟล์ที่ผ่านโปรแกรม tar และ bzip2 มักมีนามสกุล .tar.bz2

AdvanceCOMP เป็นโปรแกรมอีกตัวที่ใช้ขั้นตอนวิธี DEFLATE และสร้างไฟล์รูปแบบ gzip แต่สามารถบีบได้มากกว่าโปรแกรม gzip เดิม
# อี แฮ-ว็อน
อี แฮ-ว็อน (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563) เป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิโคจง ภายหลังเธอตั้งตนเองเป็นรัชทายาทที่ได้รับสมมุติของประเทศเกาหลีแย้งกับอี ว็อน ซึ่งเป็นโอรสบุญธรรมของอี กู ผู้ได้รับการยอมรับจากสมาคมราชสกุลอีในการเป็นผู้นำราชวงศ์และได้รับการแต่งตั้งไปก่อนหน้า อี แฮ-ว็อน เสียชีวิตในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 ด้วยอายุ 100 ในบ้านของเธอที่เมืองฮานัม จังหวัดคย็องกี

 ประวัติ 
อี แฮ-ว็อนเกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 ณ พระราชวังซาดง เคโจ เป็นพระธิดาของเจ้าชายอี คัง (,) กับคิม ซู-ด็อก (,) ต่อมาคือเจ้าหญิงท็อกอิน (,) ด้วยความที่พระบิดามีสนมจำนวนมาก อี แฮ-ว็อนจึงมีพี่น้องร่วมบิดาจำนวน 21 คน เธออาศัยอยู่ภายในพระราชวังอุนฮย็อน และเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนมัธยมศึกษาคย็องกีเมื่อ พ.ศ. 2479

อี แฮ-ว็อนสมรสกับอี ซึง-กยู มีบุตรชายด้วยกัน 3 คน กับบุตรสาวอีก 1 คน ภายหลังสามีถูกทางการเกาหลีเหนือลักพาตัวRoyal Ark

 การอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ 
หลังการสิ้นพระชนม์ของอี กู พระโอรสในมกุฎราชกุมารอึยมินเมื่อปี พ.ศ. 2548 ทางสมาคมราชสกุลอีจึงมีมติเลือกอี ว็อน พระโอรสของอี กับ (,) ดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำราชวงศ์เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 แต่ทว่าหลังจากหนึ่งปี อี แฮ-ว็อนได้จัดพิธีราชาภิเษกตนเองเป็นจักรพรรดินีแห่งเกาหลีเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2549 เธอกล่าวว่า "เราคือทายาทที่ถูกต้อง ไม่ว่าใครจะพูดเช่นใดก็ตาม" และ "เราเกิดจากชายาที่ได้รับการรับรองตามธรรมเนียม…เราจะฟื้นฟูจารีตของราชวงศ์ขึ้นมาอีกครั้ง" ทั้งนี้การจัดพิธีราชาภิเษกนี้ไม่ได้รับการยอมรับจากรัฐบาลเกาหลีใต้ หรือแม้แต่สมาคมราชสกุลอีเองก็ไม่รับรองการจัดพิธีนี้

 ลำดับสาแหรก
# ดนตรีเชมเบอร์
ดนตรีเชมเบอร์  หมายถึง ดนตรีจากวงดนตรีขนาดเล็กที่เหมาะสำหรับบรรเลงในห้อง เป็นดนตรีที่มีผู้บรรเลงน้อยคนตั้งแต่ 2–3 คน หรืออย่างมาก 5–9 คน เพลงที่ใช้สำหรับวงดนตรีเชมเบอร์มักจะเป็นเพลงบรรเลง (instrumental music)

 วงดนตรีเชมเบอร์ 
นิยมใช้บรรเลงที่ห้องโถงที่ไม่ใหญ่มากนักมีชื่อเรียกตามแบบต่าง ๆ กันออกไปตามจำนวนผู้บรรเลงดังนี้ 
 วงกลุ่มสอง (duo) มีผู้แสดงจำนวน 2 คน  เช่น  ผู้เล่นไวโอลิน 2 คน นักร้อง 2 คน  หรือ  กีตาร์ 1 คน กับขลุ่ยรีคอร์เดอร์ 1 คน
 วงกลุ่มสาม (trio) มีผู้แสดงจำนวน 3 คน  เช่น  ผู้เล่นไวโอลิน 2 คน วิโอลา 1 คน  หรือ  นักร้องประสานเสียง 3 คน
 วงกลุ่มสี่ (quartet) มีผู้แสดงจำนวน 4 คน  เช่น  เครื่องสาย 4 ชิ้น คือผู้เล่นไวโอลิน 2 คน วิโอลา 1 คน และ เชลโล 1 คน
 วงกลุ่มห้า (quintet) มีผู้แสดงจำนวน 5 คน  เช่น  วงเครื่องเป่าทองเหลือง 5 ชิ้น คือ ผู้เล่นทรัมป็ด 2 คน ฮอร์น 1 คน ทรอมโบน 1 คน ทูบา 1 คน
 วงกลุ่มหก (sextet) มีผู้แสดงจำนวน 6 คน  เช่น  นักร้องประสานเสียง 6 คน 
 วงกลุ่มเจ็ด (septet) มีผู้แสดงจำนวน 7 คน  เช่น  ผู้เล่นไวโอลิน วิโอลา ฮอร์น คลาริเน็ต บาสซูน เชลโล และดับเบิลเบส อย่างละ 1 คน  
 วงกลุ่มแปด (octet) มีผู้แสดงจำนวน 8 คน  เช่น ประกอบด้วยผู้เล่น ไวโอลิน วิโอลา เชลโล ดับเบิลเบส คลาริเน็ต บาสซูน ฮอร์น อย่างละ 1 คน
 วงกลุ่มเก้า (nonet) มีผู้แสดงจำนวน 9 คน  ประกอบด้วยวงสตริงกลุ่มสี่ แล้วเพิ่มฟลูต โอโบ คลาริเน็ต บาสซูน ฮอร์น รวมเป็น 9 คน (เปียโน 1 คน)
เพลงที่ใช้บรรเลงในวงนี้เป็นบทประพันธ์แบบสั้น ๆ ต้องการแสดงความโดดเด่น เทคนิคต่าง ๆ ในการบรรเลงและการประสานเสียงของเครื่องดนตรีที่บรรเลงร่วมกัน ส่วนใหญ่นิยมใช้เครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายเป็นสำคัญ
# บริสเบน
บริสเบน  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดของรัฐควีนส์แลนด์ อีกทั้งเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่อันดับที่ 3 ของประเทศออสเตรเลียและโอเชียเนีย มีจำนวนประชากรประมาณ 2.6 ล้านคน บริสเบนเป็นเมืองที่อยู่ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก และมีแม่น้ำบริสเบน (Brisbane River) ไหลผ่านบนที่ราบระหว่างมอร์ทันเบย์ (Moreton Bay) กับเทือกเขาเกรตดิไวดิง (Great Dividing Range) ส่วนชื่อเมืองตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ เซอร์โทมัส บริสเบน (Sir Thomas Brisbane). บริสเบนได้รับเลือกให้เป็นเมืองเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2032 และพาราลิมปิกฤดูร้อน 2032

 การท่องเที่ยวและการพักผ่อน 
การท่องเที่ยวมีบทบาทสำคัญต่อเศรษฐกิจของบริสเบน โดยเป็นจุดหมายปลายทางที่นิยมอันดับสามสำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติรองจากซิดนีย์และเมลเบิร์น

นอกเขตตัวเมือง บริสเบนมีสถานที่ท่องเที่ยวและจุดหมายปลายทางมากมาย เช่น มหาวิทยาลัยควีนส์แลนด์ในเซนต์ลูเซีย โรงบ่มไวน์ซีร์โรเมตในเมาท์คอตตอน แทงกาลูมาบนเกาะมอร์ตัน เขตอนุรักษ์โคอาล่าโลนไพน์ในฟิกทรีพ็อกเก็ต อีทสตรีท (ตลาดอาหารกลางคืน) ในฮามิลตันเหนือ ฟอร์ตลิตตัน และเมาท์คูทตา (รวมถึงเขตอนุรักษ์เมาท์คูทตา จุดชมวิวเมาท์คูทตา สวนพฤกศาสตร์เมาท์คูทตา) อีกทั้งยังมีสวนและหอดูดาวเซอร์โทมัสบรีสเบนซึ่งเป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับการเดินเล่นและการเดินทางเพื่อออกผจญภัยในพืชพันธุ์ต่างๆ

อ่าวมอร์ตันและอุทยานทางทะเลก็เป็นจุดท่องเที่ยวยอดนิยมเช่นกัน โดยบนสามเกาะหลักคือ มอร์ตอนไอส์แลนด์, นอร์ธสแตรดบรอคไอส์แลนด์ และบรีบีไอส์แลนด์ สามารถเดินทางไปได้โดยเรือเฟอร์รี่ ซึ่งมีชายหาดสำหรับโต้คลื่นและรีสอร์ทที่เป็นที่นิยม รีสอร์ทแทงกาลูมาบนมอร์ตอนไอส์แลนด์ได้รับความนิยมจากการให้อาหารปลาโลมาป่าตอนกลางคืนและการล่องเรือชมวาฬที่ยาวนานที่สุดในออสเตรเลีย

ทางตอนใต้และตอนเหนือของบริสเบนคือ โกลด์โคสต์และซันไชน์โคสต์ตามลำดับ ที่มีหาดทรายที่มีชื่อเสียงสำหรับการว่ายน้ำและโต้คลื่นในออสเตรเลีย อีกทั้งยังเป็นจุดพักผ่อนยอดนิยมสำหรับทริปวันเดียวและสุดสัปดาห์ของชาวบริสเบน

รอบ ๆ บริสเบนมีอุทยานแห่งชาติหลายแห่งซึ่งเป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับการเดินป่าและการเดินทางแคมปิ้ง อุทยานแห่งชาติดากิลาร์ครอบคลุมแนวชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือของบริสเบนในหุบเขาดากิลาร์และมีจุดเดินป่าที่นิยม เช่น เมาท์เนโบ, แคมป์เมาท์เทน, เมาท์เพลเซ็นท์, เมาท์กลอเรียส, เมาท์แซมซัน, และเมาท์เมอี อุทยานแห่งชาติกลาเฮ้าส์เมาท์เทนส์ตั้งอยู่ทางเหนือของเขตเมืองในเทือกเขากลาเฮ้าส์เมาท์เทนส์ระหว่างบริสเบนและชายฝั่งซันไชน์

 สภาพอากาศ 
ภูมิอากาศของเมืองบริสเบนจัดอยู่ในกลุ่มเขตกึ่งร้อนชื้น (humid subtropical climate) มีอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 16-25 องศาเซลเซียส และบริสเบนได้รับแสงแดดโดยเฉลี่ย 8 ชั่วโมงต่อวันตลอดทั้งปี จึงทำให้บริสเบนเป็นเมืองที่มีอากาศอบอุ่นทุกฤดู โดยมีอยู่ 4 ฤดูกาล ได้แก่ ฤดูร้อน (ธ.ค.-ก.พ.), ฤดูใบไม้ร่วง (มี.ค.-พ.ค.), ฤดูหนาว (มิ.ย.-ส.ค.), ฤดูใบไม้ผลิ (ก.ย.-พ.ย.)
# เรคยาวิก
เรคยาวิก (, IPA: ˈreiːcaˌviːk) เป็นเมืองหลวงของประเทศไอซ์แลนด์ และเป็นเมืองหลวงที่ตั้งอยู่ใกล้กับขั้วโลกเหนือมากที่สุดThe most northern capital  ASTER Science Team เรียกข้อมูลวันที่ 28-03-2551  โดยตั้งอยู่ไม่ไกลจากเส้นอาร์กติกเซอร์เคิลมากนัก ทำเลที่ตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศไอซ์แลนด์ ด้านมุมล่างของอ่าว Faxaflói ซึ่ง Ingolfur Arnarson ชาวนอร์ดิค เป็นผู้อพยพคนแรกที่มาตั้งรกรากที่เรคยาวิกในปี พ.ศ. 1413 เมื่อเรคยาวิกกลายเป็นเมืองที่เป็นศูนย์กลางทางการค้าและธุรกิจการประมง จึงได้มีการก่อตั้งให้เป็นเมืองหลวงในปี พ.ศ. 2329 ปัจจุบันเขตเมืองมีประชากรประมาณ 120,000 คน ประกอบด้วย 7 เทศบาลนครซึ่งรวมเทศบาลนครเรคยาวิกด้วย
# ทิโมธี ดอลตัน
ทิโมธี เลเนิร์ด ดอลตัน เลกเกตต์ (;"Timothy L D Leggett" in the England & Wales Civil Registration Birth Index, 1916-2007, Apr-May-Jun quarter 1946, Aled, Denbighshire, mother's maiden name: Scholes ; เกิดวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1946) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษSources disagree about his birth date, with some giving his year of birth as 1944:
 
 
whilst others state 1946:
 
 
 
  เขาเริ่มต้นอาชีพของเขาด้วยการแสดงละครเวที ก่อนที่จะเปิดตัวในภาพยนตร์ด้วยการแสดงเป็น พระเจ้าฟีลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ในภาพยนตร์แนวดรามาประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1968 เรื่อง ราชันใจเพชร เขาได้รับชื่อเสียงระดับนานาชาติในฐานะนักแสดงคนที่สี่ที่แสดงเป็นสายลับ เจมส์ บอนด์ ในภาพยนตร์ชุดบอนด์ของ อีออนโปรดักชันส์ โดยเขาแสดงใน 007 พยัคฆ์สะบัดลาย (1987) และ 007 รหัสสังหาร (1989) นอกจากนี้ เขายังแสดงในภาพยนตร์เรื่อง แฟลช กอร์ดอน ผ่ามิติทะลุจักรวาล (1980), เหิรทะลุฟ้า (1991), ลูนี่ย์ ทูนส์ รวมพลพรรคผจญภัยสุดโลก (2003), โปลิศ โคตรแมน (2007) และ ทริปลวงโลก (2010) ดอลตันแสดงเป็น นายโรเชสเตอร์ ในละครโทรทัศน์ของบีบีซีเรื่อง เจน แอร์ (1983), เรตต์ บัตเลอร์ ในละครชุดสั้นของซีบีเอสเรื่อง สการ์เลตต์ (1994), ราสซิลอน ในละครชุดแนวไซไฟผจญภัยของบีบีซีวันเรื่อง ดอกเตอร์ฮู (2009–2010), เซอร์ มัลคอล์ม เมอร์เรย์ ในละครแนวสยองขวัญเรื่อง เพนนีเดรดฟูล (2014–2016) และ เดอะชีฟ ในละครชุดแนวตลก-ดรามาของ ดีซียูนิเวิร์ส / เอชบีโอแม็กซ์ เรื่อง ดูม พาโทรล (2019–ปัจจุบัน)

 ผลงาน 

 ชื่อภาพยนตร์  ทิโมธี รับบทเป็น  ปีที่ฉาย The Lion in Winter  King Philip of France  ค.ศ. 1968 Giochi particolari  Mark  ค.ศ. 1970 Wuthering Heights  Heathcliff  ค.ศ. 1970 Cromwell  Prince Rupert  ค.ศ. 1970 Mary, Queen of Scots  Lord Henry Darnley  ค.ศ. 1971 Permission to Kill (หรือ The Executioner)  Charles Lord  ค.ศ. 1975 Sextette  Sir Michael Barrington  ค.ศ. 1978 Hombre que supo amar, El  Juan de Dios  ค.ศ. 1978 Agatha  Col. Archibald Christie  ค.ศ. 1979 Flash Gordon  Prince Barin  ค.ศ. 1980 Chanel Solitaire  Boy Capel  ค.ศ. 1981 The Doctor and the Devils  Doctor Thomas Rock  ค.ศ. 1985 The Living Daylights  James Bond  ค.ศ. 1987 Hawks  Bancroft  ค.ศ. 1988 Licence to Kill  James Bond  ค.ศ. 1989 Brenda Starr  Basil St. John  ค.ศ. 1989 Putain du roi, La (หรือ The King's Whore)  Le Roi Vittorio Amadeo  ค.ศ. 1990 The Rocketeer  Neville Sinclair  ค.ศ. 1991 Naked in New York  Elliot Price  ค.ศ. 1993 Salt Water Moose  Lester Parnell  ค.ศ. 1996 The Beautician and the Beast  Boris Pochenko  ค.ศ. 1997 The Informant  DCL Rennie  ค.ศ. 1997 Made Men  Sheriff Dex Drier  ค.ศ. 1999 The Reef (หรือ Passion's Way)  Charles Darrow  ค.ศ. 1999 Time Share  Matt Farragher  ค.ศ. 2000 American Outlaws  Allan Pinkerton  ค.ศ. 2001 Looney Tunes: Back in Action  Damien Drake  ค.ศ. 2003 Hot Fuzz  Simon Skinner  ค.ศ. 2007
# พระสุพรรณนพรัตน์ศิราภรณ์มงคล
พระสุพรรณนพรัตน์ศิราภรณ์มงคล เป็นมงกุฎที่รัฐบาลไทยชุดที่49 จัดสร้างทูลเกล้าฯถวายสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ

เป็นมงกุฎที่รัฐบาลได้ทูลเกล้าฯ ถวาย ในงานสโมสรสันนิบาตเฉลิมพระเกียรติฯ เนื่องในวโรกาสที่พระองค์ทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2535
มงกุฎเพชรดังกล่าวทำด้วยทองคำหนัก 2 กิโลกรัมผ่านกรรมวิธีผสมให้เป็นทองลูกบวบแบบทองสมัยโบราณมีเพชรประธาน 1 เม็ด น้ำหนัก 2.7 กะรัต กว้าง 9 มิลลิเมตร เจียระไนจากประเทศเบลเยี่ยม และประดับด้วยเพทายขาวอีกกว่า 600 เม็ด 

นาย นพวัฒน์ สมพื้น เป็นผู้ออกแบบ  ฝ่ายช่างสิบหมู่ กองหัตถศิลป กรมศิลปากร เป็นผู้ดำเนินการสร้าง

อย่างไรก็ตาม ยังไม่พบข้อมูลว่าสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เคยทรงมงกุฎองค์นี้ปรากฏตามสื่อต่างๆหรือไม่