Vrouw in raam (Vereniging voor Penningkunst 1991, jaarpenning)
Bemelmans, die in 1974 een penning voor de Vereniging gemodelleerd had, was opnieuw gevraagd voor een vrij ontwerp. Hij koos voor een integratie van voor- en keerzijde, een vrouw zittend voor een venster met een vogel. Het raam steekt als een affuit naar buiten, de borstomvang van de vrouw minimaliserend. De behandeling van het gezicht doet denken aan de opvatting van Henry Moore in de jaren dertig. De keerzijde laat zien hoe sterk die geïntegreerd is met de voorzijde: daar is, plastisch gezien, het hoofdmotief, maar er is geen hiërarchie. Een stevig gebouwde vrouw op de rug gezien, zittend voor een venster. Haar vormen zijn algemeen gehouden maar geven de suggestie van gezondheid en kracht. Omdat het hoofd zo klein gehouden is valt alle nadruk op de lichamelijkheid. Het sterk gepolijste oppervlak voelt prettig aan en nodigt uit tot aftasten. Dan bemerkt men de beweeglijkheid van het fond en de zelfstandigheid van de plastiek, gevat binnen een cirkel die een verhaal vertellen wil.