Waldhoorn of natuurhoorn uit het wrak van de in 1735 vergane Oost-Indiëvaarder 't Vliegend Hart
Messingen blaasinstrument in drie delen: 1.Ronde dubbele buis waaraan het mondstuk zat. 2.Een (gekreukeld) zich verbredend gedeelte. 3.En een geplette ring van een strip plat messing met rand die het uiteinde vormde van de hoorn ('bell'). In de laatste staat de inscriptie 'Johann Heinrich Eichentopf Leipzig 1732'.