Koppen
Blad met tekst in zwarte inkt:

VII

hoopvol hoofd dat steeds opnieuw als zenuwpees
in de weltevreden villa suizebolt
terwijl het grote licht straalt uit de ramen
op de nette hond op het keurig opgetrokken gras
op de 'antieke' lantaarnpaal op de amerikaanse brievenbus
aan het welgesmeerde hek op de auto glimmend
als een goedgevulde regenjas

de tafel met het perzenkleed draagt de atlas
de zeventiende eeuwse
de lippen van de huishoudster glanzen van de cacoaboter
de haard spuwt vuur
het verlangen naar nog eens een spatie groeit
maar in de betraande ogen smelt een sluipende wijsvinger
als een vette slak onder zoveel zout en zoveel tijd