Vierhonderdste geboortejaar van Constantijn Huygens (Vereniging voor Penningkunst 1996, jaarpenning)
Elisabeth Varga heeft haar penning van Constantijn Huygens zó ontworpen dat hij kan staan. Dat geeft een aparte kijk op deze grootste 'uomo universale' die de Nederlandse zeventiende eeuw heeft voortgebracht. Huygens (1596-1687) was niet alleen secretaris van de prinsen Maurits en Frederik Hendrik, hij was tevens een groot en erudiet dichter, die ook nog tekende, musiceerde, componeerde en zong; hij was actief als ontwerper, bouwheer en kunstkenner. Het is een relatief tweedimensionaal portret dat binnen de strikte cirkelvorm is gestructureerd door een heldere ruimteverdeling met horizontale, diagonale en verticale krachtlijnen. Het vlakke aspect vindt een echo in de geringe dikte van de penning. Op de keerzijde, die de vorm heeft van een opengeslagen boek, is links van de katernvouw een tekst te lezen en rechts daarvan een korenbloem uitgebeeld waar in de steel de letters P en K zijn verwerkt. 'Constanter' was Huygens' devies. Daarmee ondertekende hij het titelvers van zijn verzamelde gedichten die hij Korenbloemen doopte. Dat men beter de man lezen kan dan naar hem kijken is een oude gedachte in de kunsttheorie. Het stoffelijke is vergankelijk maar het geestelijke, dat zich uit in het woord, is eeuwig. Varga's regel 'Wie Huygens zien wil, lees zijn rijmen' staat in deze traditie; zij heeft hem overgenomen uit een gedichtje uit de tijd dat Huygens door een tijdgenoot werd uitgebeeld. Men wil dus de toeschouwer in de geest en de daden van de geportretteerde door laten dringen; dan blijft de herinnering aan de persoon bewaard. Zo worden wij uitgenodigd onze gedachten over Huygens te laten gaan. Dat is uiteindelijk de bedoeling van elke uitbeelding van een persoon.