Twaalf spiegels waarmee de mens God probeert te zien
In een klassiek bouwwerk bovenaan de titel van het werk. Centraal een spiegel bestaande uit twaalf kleine spiegels rondom een grote spiegel. De twaalf kleine spiegels zijn met Romeins cijfers genummerd en tonen de twaalf manieren waarmee de mens probeert God te zien: door de spiegel der gemeenschap (een mannenhoofd), de spiegel der bedrog (een wereldbol), de spiegel van vuur (een vuur), de spiegel der welbehagen (een pauw), de spiegel der vermaardheid (een oog), de spiegel van het leven (een doodskop), de spiegel der reinheid (een fontein), spiegel der schepping (de zon en de maan), spiegel van het Heilig Schrift (de Bijbel), spiegel van het voorbeeld (een vogel), spiegel der toespelingen (de Drie-eenheid in een donkere spiegel) en spiegel der gelukzaligheid (de Drie-eenheid in een klare spiegel). De grote spiegel in het midden toont de initialen IHS (Iesus Hominum Salvator ), het teken van de Jezuïetenorde. De prent is de titelpagina voor het embleemboek Duodecim Specula Deum, bestaande uit twaalf emblemen.