Norræna tímatalið er það tímatal sem Norðurlandabúar notuðu þar til júlíska tímatalið tók við sem almennt tímatal , og raunar lengur . Tímatalið og mánaðaheitin miðast við árstíðir sveitasamfélagsins og skiptast í sex vetrarmánuði og sex sumarmánuði . Það miðast annars vegar við vikur , fremur en daga , og hins vegar við mánuði , sem hver um sig taldi 30 nætur . Með þessum hætti hefjast mánuðirnir þannig á ákveðnum vikudegi , fremur en á föstum degi ársins . Árið var talið 52 vikur eða 364 dagar . Til þess að jafna út skekkjuna sem varð til vegna of stutts árs var skotið inn einni aukaviku , svokölluðum sumarauka á 5 eða 6 ára fresti . Þó örsjaldan , eða einu sinni á hverjum 400 árum , á 7 ára fresti . Þannig var sumarið talið 27 vikur þau ár sem höfðu sumarauka , en 26 vikur annars . Í lok sumars voru tvær svonefndar veturnætur og var sumarið alls því 26 ( 27 ) vikur og tveir dagar . Allar vikur sumars hefjast á fimmtudegi , en vetrarvikurnar á laugardegi . Með þessu móti verður veturinn styttri en sumarið , eða 25 vikur og 5 dagar .
Á hvaða vikudegi er fyrsti dagur vetrar ?