Elsta rúnastafrófið sem nefnt er eldri rúnaröðin eða fuþark hið eldra samanstóð af 24 táknum og samsvöruðu þau sennilega nokkurn veginn hljóðkerfi frumnorrænu . Hljóðgildi nokkurra rúnanna er ekki vitað með öruggri vissu en flest táknin eru áþekk samsvarandi latneskum bókstöfum og er framburður þeirra flestra þekktur með nokkuð öruggri vissu . Form táknanna — bein strik sem standa lóðrétt eða hallandi — benda til að þau hafi upphaflega verið ætluð til að vera skorin , rist eða höggvin í fremur harðan flöt en ekki skrifuð á skinn eða pappír . Engar rúnaristur í tré hafa varðveist frá tímum fornnorrænu þó það hafi sennilegast verið algengasta ristunarefnið og má ætla að það sé vegna þess að tré er forgengilegt . Allar varðveittar áletranir eru ristar í stein , málm , horn eða bein . Elstu rúnaristurnar eru frá 150 til 200 e. Kr. og fundust í suðurhluta Danmerkur . Í Skandinavíu hafa fundist um 370 af þeim samtals um 700 rúnaristum með eldri rúnaröð sem fundist hafa . Rúnaristur frá því fyrir árið 800 hafa fundist allt frá Búrgundar-héraði í Frakklandi í vestri til Rúmeníu í austri og frá Norður-Þrændalögum í norðri til Bosníu í suðri . Þessar ristur er að finna á vopnum , skartgripum , steinum og áhöldum . Textarnir eru oftast afar stuttir , nöfn , áheit eða stuttir textar ( til dæmis ristan á gullhorninu frá Gallehus á Jótlandi : ek hlewagastiR ÷ holtijaR ÷ horna ÷ tawido ÷ Það er : " Ek Hlewagastiz Holtijaz horna tawido " sem þýðir " Ég HlewagastiR HoltijaR " ( " frá Holti eða sonur Holta " ) " gerði hornið " .
Hvað eru margar rúnir í rúnastafrófinu ?
 24