Andstætt forverum sínum , náttúruspekingunum , fór hann að íhuga frekar náttúru samfélags og siða þess ( þessir heimspekingar eru stundum kallaðir forverar Sókratesar ) . Þrátt fyrir að vera skynsemdarhyggjumaður eins og flestir samtímamenn hans ( sófistarnir ) þá var hann mjög andsnúinn geðþóttastefnu sem einkenndi suma þeirra og var sjálfur heittrúaður , en sófistar höfðu á tímum Pelópsskagaófriðarins gagnrýnt trúarbrögð , siði og reglur ríkisins . Með ítarlegri skoðun á þessum málum segja margir að Sókrates hafi verið upphafsmaður siðfræðinnar . Spurningar eins og ; „ Hverskonar líf er þess virði að því sé lifað ? “ , „ Hvað er vinátta ? “ , „ Hvað er réttlæti ? “ drógu athygli spekinganna að nýjum málefnum og margir helstu hugsuða Aþenu urðu lærisveinar hans ( þó svo að hann hafi sjálfur sagt að hann hefði enga lærisveina ) . Meðal þeirra voru Platon og Xenofon .
Hvernig voru Plató og Sókrates tengdir ?
 Aþenu urðu lærisveinar hans