Egner kom að barnatímum í norska útvarpinu frá árinu 1946 . Fyrst á laugardögum þar sem hann var með leikrit , en árið 1951 var ákveðið að hafa barnatíma fyrir yngstu börnin alla virka daga . Þar voru sagðar sögur , sungið og leikin tónlist . Það var hér sem Egner lagði grunninn að frægð sinni . Hann hafði einkar þægilega og hlýja rödd , sagði sögur og söng . Í fyrstu las hann þekktar barnabækur sem hann hafði þýtt á norsku , svo sem " Bangsímon " , en síðar hafði hann eingöngu eigið efni . Hann las oft sögur og leikrit í barnatímanum sem hann skrifaði , gerði við þær vísur og lög sem hann söng sjálfur . Þarna kynnti hann ýmsar persónur sem síðar komu fram í sögubókum hans og leikritum . Fyrsta sögubókin sem Egnar gaf út var um " Karíus og Baktus " . Hann hafði áður skrifað frásögn um þá í " Barnabókina " sem kom út árið 1941 og leikrit var flutt í barnatímanum 1947 en bókin sjálf með myndskreytingum Egners kom út árið 1949 . Nú gátu lesendur séð hvernig Egnar sá þessa litlu tannálfa . Egner hefur sagt að hugmyndin að sögunni hafi komið frá því að hann þurfti oft að fara til tannlæknis sem barn . Í verslun foreldra hans var sælgæti til sölu og gaukuðu þau því að honum þegar hann var á vappi hjá þeim sem lítill drengur . " Dýrin í Hálsaskógi " kom út í bókarformi árið 1953 , en áður hafði hann flutt textann með söngvum í útvarpi .
Hver skrifaði söguna um Karíus og Baktus ?
 Fyrsta sögubókin sem Egnar gaf út var um " Karíus og Baktus "  Egnar