Upphafsmaður stóuspekinnar var Zenon frá Kítíon en Krýsippos var annar mikilvægur málsvari hennar . Stóumenn voru efnishyggjumenn en þó ekki eins afdráttalausir og epikúringar . Þeir kenndu að lífinu skyldi lifað í samræmi við náttúruna og örlögin . Stóumenn voru að vissu leyti algyðistrúar og töldu að heimurinn allur væri guðlegur , hann væri gegnsýrður af skynseminni , " logos " , en það hugtak fengu þeir frá Herakleitosi . Þeir kenndu að dygðin væru einu gæðin og að löstur væri eina bölið , allt annað væri hlutlaust og hvorki bætti við eða drægi úr hamingju manns . Þetta viðhorf mildaðist er fram liðu stundir , meðal annars hjá Panætíosi og Póseidóníosi sem blönduðu stóuspekinni áhrif frá Platoni . Stóuspekin var gríðarlega vinsæl í Rómaveldi og hafði mikil áhrif á menn eins og Cíceró og Seneca og Markús Árelíus voru stóískir heimspekingar . Á nýöld hafði stóuspekin talsverð áhrif á Baruch Spinoza .
Hver er munurinn á epíkúrisma og stóuspeki ?
 Stóumenn voru efnishyggjumenn en þó ekki eins afdráttalausir og epikúringar .