Flestir fiskar anda með tálknum sem eru fest við tálknbogagrindur úr brjóski eða beini sitt hvorum megin við kokið . Tálknin eru gerð úr tálknblöðum sem hver inniheldur tálknblöðkur sem aftur innihalda net háræða . Þetta gefur mikinn flöt fyrir skipti súrefnis og koltvísýrings . Fiskar anda með því að draga súrefnisríkt vatn inn um munninn og dæla því gegnum tálknblöðin . Blóðið í háræðunum rennur í öfuga átt við vatnið þannig að loftskiptin fara fram með gagnstreymi . Þeir þrýsta síðan súrefnissnauðu vatninu út um tálknopin . Margir brjóskfiskar og flestir beinfiskar sjúga vatnið inn um munninn en til dæmis háfiskar verða að synda stöðugt til að halda gegnumstreymi vatns um tálknin . Tálknopin eru hulin beinþynnum sem nefnast tálknlok . Sumir fiskar , eins og lungnafiskar , hafa þróað með sér líffæri sem nefnist völundarhús sem gerir þeim kleift að lifa af í súrefnissnauðu umhverfi eða vatni sem þornar stöðugt upp . Þessir fiskar eru með sérhæfð líffæri sem virka eins og lungu . Loft berst til þessa líffæris úr munni fisksins um rör . Sumir lungnafiskar eru svo háðir því að fá súrefni úr lofti að þeir kafna ef þeir ná ekki að komast upp á yfirborðið .
Hvernig anda fiskar með tálknum ?
 Blóðið í háræðunum rennur í öfuga átt við vatnið þannig að loftskiptin fara fram með gagnstreymi