Í bænum bjuggu 1219 manns árið 2015 , sem er mikil fækkun frá blómaskeiði bæjarins á fjórða og fimmta áratugnum . Árið 1950 bjuggu 3100 manns á Siglufirði og var það þá fimmti stærsti kaupstaður landsins , auk þess sem fjöldi aðkomumanna kom þangað til vinnu um stundarsakir og í brælum þegar ekki gaf til veiða lágu tugir eða jafnvel hundruð skipa á firðinum . Þetta blómaskeið Siglufjarðar var afleiðing mikilla síldveiða fyrir Norðurlandi sem hófust árið 1903 . Það voru Norðmenn sem hófu veiðarnar en fljótlega fóru Íslendingar sjálfir að veiða síldina og þá varð Siglufjörður helsti síldarbærinn vegna góðrar hafnaraðstöðu og nálægðar við miðin . Þar voru nokkrar síldarbræðslur , þar á meðal sú stærsta á landinu , og yfir 20 söltunarstöðvar þegar best lét . Á síldarárunum , eins og þau urðu síðar kölluð , var mikið um að vera á Siglufirði og oft mikið um farandverkafólk sem vann í törnum og fékk vel greitt fyrir miðað við það sem annars staðar fékkst , sem varð til þess að Siglufjörður var stundum kallaður " Klondike Íslands " . Sum árin var verðmæti síldarútflutnings frá Siglufirði yfir 20% af öllum útflutningi Íslendinga . Siglfirðingar minnast þessa tímabils enn í dag , því í bænum er starfandi Síldarminjasafn og árlega er haldin „ Síldarævintýrið á Sigló “ um verslunarmannahelgi . Áður en síldin kom til sögunnar hafði Siglufjörður einkum verið þekktur fyrir hákarlaveiðar en þar var mikil hákarlaútgerð .
Hvaða hátíð er haldin á Siglufirði ?
 árlega er haldin „ Síldarævintýrið á Sigló “ um verslunarmannahelgi