Ljósapera eða glópera ( fyrrum : rafmagnspera eða glóðarlampi , en sjaldnar þráðarlampi , ljósakúla eða kúlupera ) er ljósgjafi gerður úr gagnsæju , möttu eða hvítu hylki sem er oftast peru - eða pípulaga , með glóþræði , sem glóir þegar rafstraumi er hleypt á hana . Sumar ljósaperur nota glóandi gas í stað glóþráðar . Þróun ljósaperunnar tók allnokkra áratugi og komu margir þar við sögu , en oftast er uppgötvun ljósaperunnar eignuð Thomas Alva Edison , bandarískum uppfinningamanni , og ársett 1879 . Edison fann þó í raun ekki upp ljósaperuna sem slíka , heldur endurbætti aðferðir og efnisval annarra þannig að útkoman varð pera sem gat enst dágóðan tíma áður en þráður hennar brann . Þannig gat hann gert ljósaperuna að seljanlegri markaðsvöru , en það hafði engum tekist áður . Fyrsta borg veraldar , sem lýst var upp með rafmagni í stað gass var New York ( neðsti hluti Manhattan ) og stóð Thomas Edison fyrir því . Fyrsta rafstöðin tók til starfa þann 4. september 1882 og stóð hún við Pearl Street þar í borg .
Hver fann upp líkindareikning ?