Napóleon Bónaparte ( franska Napoléon Bonaparte ) eða Napóleon I ( 15. ágúst 1769 – 5. maí 1821 ) , nefndur hinn mikli , var herforingi í frönsku byltingunni og þjóðarleiðtogi Frakklands , fyrst sem aðalræðismaður franska lýðveldisins frá 1799 til 1804 og síðan sem Frakkakeisari og konungur Ítalíu til ársins 1814 . Hann var giftur tvisvar og átti soninn Napóleon II með seinni konu sinni . Napóleon lagði mestalla Evrópu undir Frakka í Napóleonsstyrjöldunum en var að endingu sigraður og sendur í útlegð til eyjarinnar Elbu árið 1814 . Hann slapp þaðan og réði aftur yfir Frakklandi um stutt skeið árið 1815 þar til hann tapaði í orrustunni við Waterloo . Hann lést árið 1821 í útlegð á bresku eyjunni Sankti Helenu . Ýmist er talið að hann hafi framið sjálfsmorð eða , eins og sumir vilja meina , að eitrað hafi verið fyrir honum . Opinber skýring var að hann hafi dáið úr magakrabbameini .
Hvers vegna var Napóleon sendur í útlegð ?
 Napóleon lagði mestalla Evrópu undir Frakka í Napóleonsstyrjöldunum en var að endingu sigraður og sendur í útlegð