Lystarstol er átröskun þar sem sá sem henni er haldinn telur að hann sé of þungur þegar hann er í raun við , eða jafnvel töluvert undir kjörþyngd . Algengt viðmið fyrir lystarstol er að einstaklingurinn sé 15 kílóum undir kjörþyngd . Það eitt og sér er hins vegar ekki nægjanlegt fyrir greiningu þar sem aðrar ástæður geta verið fyrir þyngdartapi einstaklings ( streita og þunglyndi hafa til dæmis einnig í för með sér breytingar á matarlyst ) . Lystarstolssjúklingur bregst alla jafnan við minnstu þyngdaraukningu ( raunverulegri eða ímyndaðri ) með mikilli hræðslu . Þessi skynjun er þekkt sem „ brengluð sjálfsskynjun “ og veldur þeim sem henni er haldinn miklum kvíða og getur leitt til áráttu-þráhyggju hegðunar tengdri mat og þyngd . Hegðun viðkomandi í kjölfarið einkennist oftast af mikilli líkamsrækt , notkun hægðarlyfja og megrun með verulega skertri inntöku hitaeininga . Matarlyst lystarstolssjúklings hverfur ekki heldur yfirvinnur hræðslan við þyngdaraukningu einfaldlega lystina . Þau svæði sem lystarstolssjúklingar beina vanalega athygli sinni að eru rass , mjaðmir , læri og brjóst og þeir telja þau vera stór . Stundum hefur átröskunin í för með sér að tíðir stöðvast . Sumir lystarstolssjúklingar sýna einnig hegðun sem er einkennandi fyrir lotugræðgi , þar sem þeir taka átköst og kasta svo öllu upp á ákveðnu tímabili . Þyngd sumra lystarstolssjúklinga er svo lítil að leggja þarf þá inn á sjúkrahús og jafnvel að mata þá með valdi svo þeir svelti sig ekki í hel .
Hver eru einkenni lotugræðgi ?
 einkennandi fyrir lotugræðgi , þar sem þeir taka átköst og kasta svo öllu upp á ákveðnu tímabili