Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2012–2013

33 527

Regels omtrent de basisregistratie grootschalige
topografie (Wet basisregistratie grootschalige
topografie)

Nr. 6

NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAG
Ontvangen 12 juni 2013
Met belangstelling heb ik kennis genomen van het verslag van de vaste
commissie voor Infrastructuur en Milieu met betrekking tot bovenvermeld
voorstel van wet. Ik dank de onderscheidene fracties voor de aandacht die
zij aan het wetsvoorstel hebben besteed. In het navolgende ga ik in op de
vragen en opmerkingen uit het verslag, waarbij de volgorde van het
verslag wordt aangehouden.
Tegelijk met deze nota naar aanleiding van het verslag breng ik een nota
van wijziging uit. De nota van wijziging voorziet in een beperkte
herschikking van de categorieën geografische objecten in de Basisregistratie Grootschalige Topografie (BGT). Daarnaast zijn de in het
wetsvoorstel voorziene aanpassingen van de Kadasterwet op onderdelen
aangepast, nu een ander wetsvoorstel dat dezelfde artikelen van de
Kadasterwet wijzigt, inmiddels tot wet is verheven. Voorts wordt nog een
onjuiste verwijzing in het wetsvoorstel hersteld.
Algemeen
De leden van de CDA-fractie en de leden van de D66-fractie vragen of de
acht al gerealiseerde basisregistraties en de daarbij behorende onderlinge
verbindingen reeds zijn geëvalueerd en of ze aan de verwachtingen
voldoen.
De evaluatie van de gerealiseerde basisregistraties en de onderlinge
verbindingen zal plaatsvinden in het kader van de monitoring van de
voortgang van de overheidsbrede implementatie-agenda dienstverlening
e-overheid, oftewel I-NUP. Het I-NUP omvat ook het stelsel van basisregistraties, zodat dit daarbij aan de orde komt. Eind 2013 zal de Kamer door de
Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties worden geïnformeerd over de voortgang van I-NUP, inclusief een eerste evaluatie in
relatie tot de doelstellingen daarvan.

kst-33527-6
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2013

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 527, nr. 6

1

De ontwikkeling van de registratie van grootschalige topografie
Het nut van grootschalige topografie
De leden van de SP-fractie vernemen graag of de Basisregistratie
Topografie (BRT) op termijn als afzonderlijke registratie naast de BGT blijft
bestaan. Naar de mening van deze leden mag de reden dat de BGT door
andere partijen wordt samengesteld geen reden zijn om alleen daarom
een nieuwe registratie op te starten. Deze leden zouden graag gedetailleerd vernemen waarom niet gekozen is de informatie van BGT toe te
voegen aan de reeds bestaande BRT. Daarnaast vragen de leden naar de
kosten die door de jaren heen gemoeid zijn (geweest) met de BRT. Ook
zijn de leden van de SP-fractie benieuwd hoe de GBKN (Grootschalige
Basiskaart Nederland) zich gaat verhouden tot de BGT en de BRT.
Wanneer de BGT gereed is, vormt deze functioneel een geheel met de
reeds bestaande BRT. Tezamen vormen de BRT en de BGT dan één in- en
uitzoombaar beeld van Nederland.
De BRT is in 2008 ingevoerd. Voor de bestanden die tezamen de BRT
vormen was reeds een landelijke uniforme basis aanwezig, waardoor de
invoering van de BRT een betrekkelijk eenvoudige operatie was. De
inwinning van gegevens en het beheer van de BRT berusten uitsluitend bij
het Kadaster. Om die reden is de BRT, evenals de Basisregistratie
Kadaster, wettelijk geregeld in de Kadasterwet. Voor de BGT worden
echter aan meerdere partijen (de bronhouders) productietaken opgelegd.
Het is daarmee niet passend om de taken met betrekking tot de BGT in de
Kadasterwet te regelen. Daarom is gekozen voor een aparte wet. Het feit
dat het bij de BGT en BRT juridisch om twee entiteiten gaat, staat
vergaande integratie in de presentatie aan gebruikers niet in de weg. Dit
laatste gebeurt nu al doordat voor de gegevenslevering aan gebruikers
gebruik gemaakt wordt van dezelfde voorziening. Met het Kadaster wordt
bezien in hoeverre verdergaande integratie van beide registraties op
termijn mogelijk is.
Ten aanzien van de kosten van de BRT geldt dat het stroomlijnen en
verder automatiseren van het productieproces hebben geleid tot lagere
productiekosten nu, dan bij het begin van de BRT. Vanaf 2009 is de BRT
centraal gefinancierd vanuit de begroting van het Ministerie van IenM. Het
gaat om de volgende jaarbudgetten: 15,5 miljoen euro voor 2009, 15,0
miljoen euro voor 2010, 14,0 miljoen euro voor 2011, 13,9 miljoen euro
voor 2012 en 13,3 miljoen euro voor 2013.
De huidige Grootschalige Basiskaart Nederland (GBKN) gaat op in de BGT
en verdwijnt dus als aparte kaartreeks.
Ontwikkeling van de productie van grootschalige topografie
De leden van de VVD-fractie vragen wat de invoering van de BGT concreet
betekent voor de samenwerking ten behoeve van de Grootschalige
Basiskaart Nederland (GBKN) en of alle partijen uit die samenwerking ook
in de nieuwe situatie weer zijn aangesloten.
Na invoering van de BGT zal de GBKN niet langer nodig zijn, aangezien de
basisregistratie de inhoud van de huidige GBKN zal dekken, en wel
eenvormig, meer volledig, en objectgericht. De regionale stichtingen die
thans de GBKN bijhouden, zijn via hun landelijk samenwerkingsverband
betrokken bij de ontwikkeling van de BGT en de transitie van de GBKN
naar de BGT. De GBKN-organisatie zal zichzelf na deze transitieperiode
opheffen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 527, nr. 6

2

Van de partijen die bij het beheer van de GBKN zijn betrokken, zullen de
netbeheerders en het Kadaster niet als bronhouder voor de BGT fungeren.
De overige partijen, die objecten beheren welke in de BGT worden
geregistreerd, zullen wel bronhouder voor de BGT zijn. Alle bij de GBKN
betrokken partijen zijn wel gebruiker van de BGT.
Inhoud BGT
Algemeen
De leden van de PvdA-fractie vragen waarom er niet voor is gekozen om
de BGT direct bij invoering te voorzien van een derde dimensie. De leden
informeren tevens naar de mogelijkheden om in de toekomst beleidsinformatie zoals bestemmingsplanbeperkingen in de BGT op te nemen.
De meeste bronhouders werken op dit moment tweedimensionaal omdat
dit afdoende voorziet in hun informatiebehoefte. De eerste versie van de
BGT is daarom tweedimensionaal. Toevoeging van de eis om driedimensionaal te registreren zou voor de meeste bronhouders een verzwaring
betekenen ten opzichte van de huidige praktijk en om die reden is hier niet
voor gekozen. Wel is het informatiemodel zo opgezet dat vrijwillige
opname van de derde dimensie op een gestandaardiseerde manier als
zogeheten plustopografie mogelijk wordt gemaakt, omdat een
bronhouder in voorkomende gevallen behoefte kan hebben aan gebruik
(en daarmee aan inwinning) van een derde dimensie. De komende jaren
wordt gemonitord in hoeverre bronhouders op vrijwillige basis driedimensionaal gaan werken. Op basis hiervan kan er later voor worden
gekozen om de derde dimensie al dan niet toe te voegen aan de
basisregistratie.
Bestemmingsplanbeperkingen en andere beleidsinformatie worden niet in
de BGT zelf opgenomen. De basisregistratie is bedoeld als grootschalige
registratie van de fysieke werkelijkheid en vormt een basiskaart die als
ondergrond zal worden gebruikt voor uiteenlopende thema’s met een
ruimtelijke component. Een dergelijk thema wordt als een extra «laag» op
de grootschalige basiskaart geprojecteerd. Op deze wijze zal de BGT
bijvoorbeeld worden gebruikt als ondergrond voor een bestemmingsplan.
De leden van de SP-fractie constateren dat de BGT een landsdekkende
topografische registratie is. Deze leden zijn benieuwd of ook de
BES-eilanden opgenomen (gaan) worden in de BGT.
Wanneer het wetsvoorstel tot wet wordt verheven en in werking treedt, zal
deze alleen van toepassing zijn in het Europese deel van het grondgebied
van Nederland. Nederlandse wetten zijn uitsluitend op de BES-eilanden
van toepassing als dit expliciet bij wet is bepaald of daaruit volgt. De
BES-eilanden zullen dus vooralsnog niet worden opgenomen in de BGT.
De leden van de SP-fractie constateren voorts dat de BGT dusdanig wordt
vormgegeven dat toevoeging van een derde dimensie mogelijk is, en dat
uit kostenoverweging hiervoor nog niet is gekozen. Deze leden zijn
benieuwd hoeveel deze eventuele meerkosten zullen (gaan) bedragen.
De leden van de D66-fractie vragen de regering wanneer invoering van
een driedimensionale basisregistratie is voorzien, en wat hiervan de
kosten zullen zijn.
Zoals hierboven in antwoord op de vraag van de leden van de
PvdA-fractie is aangegeven, is op dit moment niet gekozen voor een
verplichte opname van een derde dimensie in de basisregistratie om te
voorkomen dat bronhouders worden geconfronteerd met een verzwaring

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 527, nr. 6

3

van hun huidige registratiewerkzaamheden en de daarmee gepaard
gaande meerkosten, terwijl een derde dimensie gezien de huidige praktijk
niet nodig is. Voor die keuze is geen raming van meerkosten gemaakt. Het
was een beslissing die louter is gebaseerd op het feit dat het een
onnodige verzwaring van werkzaamheden zou betekenen.
Het kabinet heeft nog geen beslissing genomen over het moment waarop
een derde dimensie eventueel wel aan de BGT wordt toegevoegd. Op
basis van de eerdergenoemde monitoring van het feitelijk gebruik van de
in het informatiemodel geboden driedimensionale mogelijkheden zal op
termijn worden bezien of de toevoeging van een derde dimensie in de
basisregistratie wenselijk is en wat de kosten daarvan zullen zijn. Daarbij
zal dan tevens een rol spelen in welke vorm(en) een eventuele derde
dimensie – gelet op de kosten daarvan en de behoefte daaraan in de
praktijk – aan de basisregistratie zou moeten worden toegevoegd. De op
dit moment geboden mogelijkheden van plustopografie omvatten
verschillende varianten. De eenvoudigste variant is een digitaal terreinmodel dat de glooiingen van het maaiveld laat zien. Verdergaande
varianten tonen ook gebouwen in drie dimensies, waarbij meer en minder
detaillering mogelijk is. De verschillende varianten zullen in kosten
uiteenlopen.
BGT als basiskaart
De leden van de SP-fractie hebben wat meer uitleg gevraagd over de in de
MvT opgenomen zin «Ook komt het voor dat wettelijke regelingen voor
specifieke doelen andere definities of interpretaties van geografische
entiteiten kennen dan de definities van BGT-gegevens». Deze leden
vragen naar voorbeelden van wettelijke regelingen en naar de wijze
waarop in dit geval de beoogde eenduidigheid wordt bewaakt.
In reactie op het in de MvT gegeven voorbeeld «dat de begrenzing van
percelen in de BGT een andere kan zijn dan de begrenzing die het
Ministerie van Economische Zaken moet hanteren in het kader van onder
meer Europese regelingen voor landbouwsubsidies», vragen deze leden
of het dan niet meer voor de hand ligt een manier van subsidiëren te
zoeken die aansluit bij de lokale situatie. Wellicht zou dit op Europees
niveau ook een kostenbesparing op kunnen leveren. De leden ontvangen
graag een toelichting hierop.
De door de leden van de SP-fractie gevraagde uitleg betreft het punt dat
de in de basisregistratie opgenomen basisgegevens een toepassingsneutrale definitie hebben, en voor sommige specifieke toepassingen nadere
interpretatie behoeven. In de BGT wordt de fysieke werkelijkheid
vastgelegd, gepresenteerd als grootschalige topografische kaart. De
begrenzing van de objecten in de BGT wordt bepaald door het fysieke
voorkomen van die objecten. Deze topografische begrenzing kan echter
een andere zijn dan de begrenzing van objecten in andere gegevensverzamelingen. Zo kan er bijvoorbeeld verschil bestaan tussen de begrenzing
van percelen grond in de BGT en de begrenzing van kadastrale percelen,
aangezien voor dat laatste niet (uitsluitend) het fysieke voorkomen maar
het eigendom bepalend is.
In de toelichting bij het wetsvoorstel is als ander voorbeeld genoemd dat
in het kader van bijvoorbeeld Verordening (EG) nr. 1122/2009, het begrip
«perceel landbouwgrond» niet topografisch is gedefinieerd, maar – met
het oog op subsidierelaties – gekoppeld aan specifiek gebruik van een
aaneengesloten stuk grond voor een gewasgroep. Net als bij vele andere
toepassingen van basisregistraties, brengt dit mee dat op de toepassingsneutrale topografische basisgegevens een extra, voor de specifieke
toepassing relevante, informatielaag moet worden geprojecteerd om een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 527, nr. 6

4

perceel landbouwgrond volgens de genoemde definitie af te bakenen ten
behoeve van subsidiëring.
Dit raakt niet aan de eenduidigheid van de BGT als onderlegger; er wordt
in zo’n geval alleen door de gebruiker een laag met andersoortige
informatie toegevoegd om volledig in zijn specifieke informatiebehoefte
van dat moment te voorzien.
Verantwoordelijkheden en bestuurlijke structuur
Bronhouders
Met betrekking tot de bronhouders hebben de leden van de VVD-fractie de
vraag of deze al zijn toegerust om dit wetsvoorstel door te voeren. Deze
leden vragen of dit wetsvoorstel tot veel veranderingen in de huidige
systemen en werkwijzen van de bronhouders leidt, welke verantwoordelijkheden precies waar komen te liggen en hoe het takenpakket van elke
bronhouder er uit ziet.
De bronhouders zijn volgens het wetsvoorstel verantwoordelijk voor de
inwinning van topografische gegevens over de aan hen toegewezen
geografische objecten, en voor de levering van die gegevens aan het
Kadaster, dat deze gegevens samenvoegt tot de BGT. Bronhouders
kunnen de inwinning en levering van gegevens zelf organiseren of zich
laten faciliteren door een samenwerkingsverband waartoe de gezamenlijke bronhouders reeds initiatieven hebben genomen.
Voor de bronhouders die thans participeren in de GBKN is de huidige
situatie in dit opzicht vergelijkbaar. Ook nu kunnen zij ervoor kiezen zelf de
mutaties aan de GBKN te leveren dan wel de huidige regionale samenwerkingsverbanden dit werk te laten verrichten. Verschil is wel dat de
bronhouder volgens het wetsvoorstel de verantwoordelijke partij is voor
het leveren van gegevens, en niet het samenwerkingsverband zoals bij de
GBKN. Met name voor gemeenten die zich thans niet zelf met de
inwinning en mutatie van topografische gegevens bezig houden, maar
gebruik maken van productie van de GBKN-organisatie, betekent dit een
nieuwe taak. Daarin kunnen zij zich echter door de genoemde samenwerkingsvormen laten faciliteren.
Voor de bronhouders die thans niet deelnemen aan de GBKN geldt dat zij
voor een belangrijk deel zelf al grootschalige topografie vervaardigden
van de geografische objecten die in het wetsvoorstel aan hen zijn
toebedeeld. Voor deze groep verandert er weinig.
De BGT stelt daarnaast eisen aan het bestandsformaat en aan de wijze
van levering van gegevens. Er is nauw contact met leveranciers van
ICT-systemen, om ervoor te zorgen dat de voor de BGT bruikbare
systemen tijdig voorhanden zijn. Wat echter een belangrijke inspanning
vergt is het vertalen van de huidige op verschillende standaarden
gebaseerde grootschalige topografie naar de uniforme BGT. Voor dit
proces is een transitietraject van drie jaar uitgetrokken waarin het landelijk
samenwerkingsverband van bronhouders de bronhouders technisch en
organisatorisch kan faciliteren in de transitie, als ook in de uitoefening van
hun taken volgens het wetsvoorstel.
De leden van de SP-fractie constateren dat de MvT stelt dat «Beheerders
van energienetten volgens het wetsvoorstel geen rol als bronhouder voor
BGT hebben, aangezien energienetten niet tot de inhoud van het BGT
behoren». Deze leden vragen waarom en door wie deze keuze is gemaakt.
De structuurvisie ondergrond is in de maak, naar mening van de leden ligt
opname van energienetten binnen het BGT voor de hand. De leden
ontvangen graag een reactie hierop. Tevens vragen de leden wie de
bronhouder is van hoogspanningsmasten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 527, nr. 6

5

Voor de energienetten geldt dat deze als aparte laag op de BGT worden
geprojecteerd. Op basis van de Wet informatievoorziening ondergrondse
netten (Wion) wordt deze informatie reeds verplicht bijgehouden en via
het KLIC (Kabel- en LeidingInformatieCentrum) ook gedeeld. Ook hier
geldt dus dat het om thema-informatie gaat, waarvoor de BGT als
ondergrond wordt gebruikt, maar waarbij de informatie zelf wel in een
apart bestand wordt vastgelegd.
Ten aanzien van de hoogspanningsmasten geldt dat deze binnen de BGT
de verantwoordelijkheid zijn van de bronhouder op wiens terrein deze
staan.
De leden van de CDA-fractie hebben enkele vragen over de bronhouders.
De leden vragen of zij reeds toegerust zijn voor hun taak. Zo niet, dan
vragen deze leden wat er dan nog moet gebeuren en of er een inschatting
en opsplitsing van de kosten voor de diverse partijen kan worden
gegeven. Voorts vragen deze leden hoe de onderlinge samenwerking
tussen het ministerie van I&M, het Kadaster en de bronhouders, en tussen
de bronhouders onderling verloopt.
Voor wat betreft de vraag of de bronhouders reeds zijn toegerust op hun
taak verwijs ik kortheidshalve naar het antwoord dat ik hierboven heb
gegeven op een gelijkluidende vraag van de leden van de VVD-fractie. De
belangrijkste kostenpost in de komende jaren is de transitie van de
huidige bestanden naar de BGT. De geraamde kosten voor deze operatie
bedragen 24 miljoen euro voor de bronhouders gezamenlijk. Deze kosten
worden voor een belangrijk deel gedragen door de bronhouders, maar er
is daarnaast een tegemoetkoming aan de gezamenlijke bronhouders
vanuit het programmabudget van het Ministerie van IenM ter grootte van
8 miljoen Euro. Op verzoek van de bronhouders zijn de transitiekosten niet
per individuele bronhouder berekend en toegerekend. De tegemoetkoming in de transitiekosten wordt beschikbaar gesteld aan het samenwerkingsverband van bronhouders.
Het Ministerie van IenM, het Kadaster en de bronhouders werken nauw
samen in het BGT-programma. Het ministerie is verantwoordelijk voor
beleid, wet- en regelgeving en toezicht met betrekking tot de invoering en
uitvoering van de BGT. Het beleid komt tot stand in nauwe samenwerking
met de partijen in het veld, die ook zijn vertegenwoordigd in een
programmastuurgroep. Het Kadaster werkt in opdracht van het Ministerie
van IenM en in overleg met de bronhouders aan de realisatie van de
centrale voorziening voor de BGT. De bronhouders worden in hun
werkzaamheden ondersteund door een door hen opgericht landelijk
samenwerkingsverband van bronhouders. Dit samenwerkingsverband
voert de regie over de transitie bij de bronhouders. Alle partijen die bij het
productieproces van de BGT zijn betrokken voeren nauw overleg over de
afstemming van werkprocessen en systemen.
De leden van de D66-fractie vragen om een beeld van de hoeveelheid
ongeclassificeerde objecten te geven. Voorts vragen deze leden verduidelijking hoe de verzorging van de topografie van deze objecten is verdeeld.
Het is op dit moment niet mogelijk om aan te geven hoeveel ongeclassificeerde objecten de BGT zal bevatten. Wel kan een indicatie gegeven
worden om welk soort objecten en gebieden het gaat. Het betreft met
name die gebieden waar thans geen grootschalige topografie wordt
ingewonnen, zoals natuurgebieden. Daarnaast gaat het om objecten in het
landschap die niet tot de verantwoordelijkheid van een van de
bronhouders behoren. Hierbij valt te denken aan kleine landschapselementen en aan landelijke terreinen die niet agrarisch worden gebruikt

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 527, nr. 6

6

(hobbyweitjes e.d.). Met de bronhouders is afgesproken dat deze
gebieden in de BGT ongeclassificeerd kunnen blijven. Hiermee worden
aan de bronhouders geen onnodige taken toebedeeld. Voor deze
gebieden en objecten geldt dat deze op het kleinschaliger niveau van de
BRT ingewonnen worden omdat er geen aantoonbare behoefte bestaat
aan nauwkeuriger (lees grootschaliger) informatie.
Op grond van het wetsvoorstel spreken de bronhouders van aanpalende
objecten onderling af wie de begrenzing van het ongeclassificeerde object
aan de BGT levert. De bijhouding van de ongeclassificeerde objecten zal
in het algemeen plaatsvinden door mutaties aan de aanpalende objecten.
Beheer van de registratie
De leden van de PvdA-fractie verzoeken om een meer uitvoerige
beschrijving over de taken die het Kadaster als beheerder van de
basisregistratie gaat vervullen.
Het Kadaster zal een centrale voorziening beheren, waarin de door de
bronhouders geleverde gegevens worden verzameld, opgeslagen en
gecombineerd tot één topografisch bestand, de BGT, dat wordt gepresenteerd als kaart. Bij de ontvangst van gegevens vindt een bestandstechnische controle plaats op consistentie, op eventuele overlappen en
«gaten», en op het gegevensformat. De bronhouder is echter verantwoordelijk voor de juiste topografische inhoud en de volledigheid, precisie en
actualiteit van de aan het Kadaster te leveren gegevens. Voorts verstrekt
het Kadaster de BGT-gegevens aan gebruikers. Deze verstrekking vindt
plaats via een bestaande en geschikte geautomatiseerde digitale
voorziening voor het ontsluiten van geo-informatie, die door het Kadaster
wordt beheerd. Tenslotte ontvangt het Kadaster terugmeldingen van
gebruikers, en stuurt het deze door naar de betrokken bronhouder(s).
De leden van de SP-fractie constateren dat het Kadaster verantwoordelijkheid draagt voor de ontvangst en verwerking van de gegevens, maar
geen toezichthoudende taak heeft ten opzichte van bronhouders. Deze
leden zijn benieuwd wie primair verantwoordelijk is voor de volgende
taken, het kadaster of de bronhouder:
– Het maken van back-ups van de gegevens in het BGT
– Het beveiligen van de gegevens in de BGT en het systeem
– Het beschikbaar stellen van gegevens aan derden voor hergebruik.
De leden van de CDA-fractie vragen eveneens wie primair verantwoordelijk is voor het maken van back-ups van de gegevens in het BGT, het
beveiligen van de gegevens in de BGT en het systeem, en het beschikbaar
stellen van gegevens aan derden voor hergebruik.
De BGT bestaat uit de samengevoegde, door de bronhouders geleverde,
gegevens in de centrale voorziening bij het Kadaster. Het Kadaster is als
houder van de BGT verantwoordelijk voor het maken van back-ups van de
gegevens in het BGT, het beveiligen van de gegevens in de BGT en het
systeem, en het beschikbaar stellen van gegevens aan derden voor
hergebruik.
Bijhouding en technische en administratieve inrichting van de
registratie
De leden van de D66-fractie vragen de regering toe te lichten wat precies
het gewenste kwaliteitsniveau is van de basisregistratie,en hoe dit
gewenste niveau wordt bepaald en getoetst.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 527, nr. 6

7

Het kwaliteitsniveau wordt beschreven in het informatiemodel dat bij
ministeriële regeling zal worden vastgesteld. Het informatiemodel zal per
objecttype aangeven wat de eisen zijn ten aanzien van actualiteit en
meetkundige precisie. Voor «harde» topografie (gebouwen, wegen,
kunstwerken e.d.) gelden hogere eisen dan voor «zachte» topografie
(terreinen, water e.d.), te weten respectievelijk 6 maanden en 18 maanden.
De eisen zijn toegespitst op wat blijkens de praktijk nodig is voor een
breed bruikbare topografische registratie. Deze actualiteitseisen zijn
gebaseerd op langjarige ervaringen en kennen een goede balans tussen
gebruikersbehoeften en kostenniveau.
Of de BGT aan de kwaliteitseisen voldoet, wordt volgens het wetsvoorstel
gecontroleerd via een driejaarlijks onafhankelijke controle.
Het gebruik van de registratie
De kring van gebruikers
De leden van de SP-fractie zijn benieuwd van welk systeem – BGT of
GBKN – de kabel- en leidingbeheerders in de energie-, telecom-, kabel- en
watersector verplicht worden gebruik te maken. De leden vragen of het
klopt dat de netbeheerders door het ministerie als «founding fathers» van
de GBKN beschouwd worden en of dienovereenkomstig afspraken zijn
gemaakt over het gebruik van de GBKN. Deze leden vragen wat dit
concreet betekent voor het (verplicht) gebruik van de BGT door eerdergenoemde kabel- en leidingbeheerders.
De BGT volgt de GBKN op als cartografische ondergrond voor kabel- en
leidinggegevens. Netbeheerders zullen onder de gebruiksplicht van de
BGT vallen en zullen een gebruiksrecht hebben.
De leden van de VVD-fractie hebben daarnaast nog vragen over tariefvrijstellingen. Deze leden vragen voor welke partijen die gelden en of er in de
nieuwe situatie partijen zijn die verplicht gebruik moeten maken van de
BGT en daar ook voor moeten betalen. De leden van de VVD-fractie
vragen ook of partijen die bijdragen aan de GBKN, zoals de netbeheerders, vrijstelling van tarief krijgen.
In het kader van het open data-beleid hoeft voor de inzage in en het
gebruik van de BGT als zodanig niet te worden betaald. Wel kunnen
verstrekkingskosten in rekening worden gebracht. Voor verplicht gebruik
regelt het wetsvoorstel echter dat dit altijd kosteloos is voor standaardleveringen. Voor wat betreft eventuele kosten wordt er zodoende geen
onderscheid gemaakt naar gebruikers, maar naar de aard van het gebruik.
Voor de netbeheerders – die op grond van de Regeling informatieuitwisseling ondergrondse netten verplicht gebruik zullen maken van de
BGT – betekent dit dat het gebruik van de BGT kosteloos zal zijn.
De leden van de PvdA-fractie verzoeken de regering om nadere informatie
te verstrekken over de voorlichting over de BGT aan particulieren en
bedrijven, met als doel het gebruik van de BGT onder deze groep te
versterken.
Bij de implementatie van de BGT heeft de afgelopen periode het accent
gelegen op het opstarten van het transitieproces bij de bronhouders. De
komende tijd zal de aandacht deels worden verlegd naar de gebruikers. In
dit kader zal ook aandacht worden besteed aan voorlichting over de BGT
aan gebruikers buiten de overheid.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 527, nr. 6

8

Eenmalige gegevensverstrekking en verplicht gebruik
De leden van de SP-fractie zijn benieuwd te vernemen waarom de
authentieke gegevens in de BGT niet de kwalificatie en afmeting van een
terreindeel als landbouwgrond bepalen. Idem de kwalificatie en afmeting
van het terreindeel waarop of waarin meststoffen aangebracht kunnen
worden. Voor deze begrenzing is Europese regelgeving (en de daarop
gebaseerde Nederlandse wet- en regelgeving) bepalend. De leden zijn
nieuwsgierig te vernemen waarom hiervoor gekozen is. Voorts vragen zij
of kan worden aangegeven wat (in de toekomst) prevaleert; de BGT of op
termijn INSPIRE vanuit Europa.
Op het eerste deel van de vragen van de leden van de SP-fractie is
hiervoor, onder het kopje «BGT als basiskaart», ingegaan. Ik verwijs
daarom kortheidshalve naar de daar gegeven toelichting.
De richtlijn INSPIRE vraagt van de lidstaten om de in lidstaten beschikbare
geo-informatie die onder het bereik van INSPIRE valt volgens INSPIREstandaarden te ontsluiten. INSPIRE vereist niet dat nieuwe informatie
wordt ingewonnen. Het is dus zo dat alleen wanneer de BGT informatie
bevat welke onder de INSPIRE richtlijn valt, deze informatie ontsloten
dient te worden. INSPIRE vereist niet dat nieuwe gegevens aan de BGT
dienen te worden toegevoegd.
Gegevens «in onderzoek»
Volgens het wetsvoorstel is het vereist dat de status «in onderzoek»
kenbaar is voor de gebruikers van de registratie. De leden van de
SP-fractie vinden het wonderlijk dat er in het wetsvoorstel wordt
uitgegaan van het feit dat »kennelijke misslagen in de registratie of in de
terugmelding binnen een werkdag kunnen worden afgehandeld» terwijl er
aan de termijn «in onderzoek» geen tijdslimiet wordt verbonden. De leden
zouden hier graag een termijn aan verbonden zien van zes tot acht weken,
met een eenmalige verlenging van zo’n zelfde termijn. Deze leden
ontvangen op dit voorstel graag een reactie.
In die gevallen waarin een terugmelding betrekking heeft op een
kennelijke misslag in de BGT, kan worden volstaan met herstel van die
misslag en is nader onderzoek in feite niet nodig. In andere gevallen,
waarin wel nader onderzoek naar de juiste topografische gegevens nodig
is, sluit de onderzoekstermijn in het wetsvoorstel aan bij de uit de
actualiteitseisen voortvloeiende reguliere termijnen voor bijhouding van
de registratie. Hiervoor is gekozen omdat het nader onderzoek doorgaans
hetzelfde zal inhouden als de reguliere bijhouding, namelijk een
(hernieuwde) inmeting, waarbij soms gebruik moet worden gemaakt van
luchtfoto’s. Het zou te bewerkelijk en te kostbaar worden om buiten de
normale bijhoudingscyclus, telkens naar aanleiding van een terugmelding, tussentijdse metingen en eventueel voorafgaande fotovluchten
te organiseren.
Toezicht en handhaving
Kwaliteitstoezicht
De leden van de D66-fractie zijn van mening dat er goede en effectieve
controle en handhaving moet plaatsvinden. Aangegeven is dat er «geen
zware eisen worden gesteld aan de zelfcontrole». De leden vragen de
regering daarom toe te lichten wat precies de eisen zijn die gesteld
worden aan de zelfcontrole.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 527, nr. 6

9

De zelfcontrole door bronhouders is, evenals de driejaarlijkse controle op
de BGT als geheel, nog niet concreet uitgewerkt. Deze uitwerking zal
plaatsvinden in lagere regelgeving. Met de aangehaalde opmerking is
beoogd aan te geven dat de zelfcontrole doelmatig moet zijn en dus geen
onevenredige belasting voor de bronhouders moet vormen.
Handhaving
De leden van de SP-fractie vragen of kan worden uitgelegd wanneer een
decentrale bronhouder in ernstige mate tekort schiet. De leden vragen
waaruit taakverwaarlozing door een bronhouder bestaat.
De taken van bronhouders bestaan uit het leveren van de gegevens
conform de daarvoor geldende specificaties, het afstemmen van
gegevens met bronhouders van aanpalende objecten en het verwerken
van terugmeldingen. Van taakverwaarlozing kan bijvoorbeeld sprake zijn
indien een bronhouder zodanig tekort schiet in de taak tot levering van
gegevens, dat daardoor een goede bijhouding van de basisregistratie als
geheel, ernstig wordt bemoeilijkt of onmogelijk wordt.
De leden van de SP-fractie vragen tevens hoe het probleem van weesleidingen in dit voorstel is opgelost. Meer specifiek wordt gevraagd wie
hierbij verantwoordelijk is/wordt voor registratie en wat in lijn hiermee het
kostenverhaal bij het opruimen van deze leidingen inhoudt.
De BGT vervangt niet de meld-, registratie-, en onderzoeksverplichtingen
die ingevolge de Wet informatie-uitwisseling ondergrondse netten (Wion)
gelden. Wel zal de BGT, als eenduidige topografische referentie,
behulpzaam zijn bij de uitvoering van die wet. Het onderhavige
wetsvoorstel brengt echter geen wijziging in de volgens die wet geldende
verantwoordelijkheidsverdeling.
Toetsing van de gevolgen van het wetsvoorstel
Kosten-batenanalyse
De leden van de VVD-fractie hebben de vraag waarom er niet voor
gekozen is om direct de derde dimensie toe te voegen. De leden vragen of
deze derde dimensie onderdeel uitmaakt van het potentiescenario zoals
uitgewerkt in de Maatschappelijke kosten en batenanalyse (MKBA). Voorts
vragen deze leden wat het zou kosten om de derde dimensie alsnog toe te
voegen en of die mogelijkheid er nog is. De leden vragen of er überhaupt
is gekozen voor een scenario en zo ja, voor welk scenario.
Ten aanzien van de vraag waarom er niet is gekozen voor de toevoeging
van een derde dimensie aan de basisregistratie, verwijs ik kortheidshalve
naar hetgeen daarover eerder in deze nota is geantwoord onder het kopje
«Algemeen». Het al dan niet opnemen van een derde dimensie in de BGT
maakte geen onderdeel uit van de scenario’s in de MKBA, omdat de
beslissing om dat niet te doen reeds daarvoor was genomen.
De scenario’s die bij de MKBA zijn gehanteerd, betreffen niet twee
alternatieve invoeringsvarianten, maar een doorrekening van mogelijke
effecten van verschillende variabelen ten aanzien van de inhoud en het
gebruik van de BGT. Bij het opstellen van de MKBA waren er bij de
betrokkenen uiteenlopende verwachtingen over de kosten en over de
baten van het toekomstige gebruik van de BGT. Om deze uiteenlopende
verwachtingen te kunnen verwerken in de MKBA zijn twee scenario’s
uitgewerkt: het behoudende scenario, waarin de meer sceptische

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 527, nr. 6

10

verwachtingen zijn verwerkt, en het potentiescenario waarin meer kansen
worden benut. De scenario’s vormen twee denklijnen.
De MKBA is behulpzaam geweest bij het maken van inhoudelijke keuzes
binnen het informatiemodel. Beide scenario’s vielen immers positief uit
waardoor de betrokkenen meer vertrouwen in de BGT kregen. Daarmee
was er meer draagvlak om elementen uit het potentiescenario op te
nemen in de BGT, zoals een meer gedetailleerd informatiemodel.
Uiteindelijk zijn mede op basis van de MKBA nog aanpassingen gedaan
aan het ontwerp van de BGT en aan de invoeringstermijn van de BGT. Het
is dus niet zo dat een van de twee scenario’s is gekozen.
De leden van de PvdA-fractie vragen of er al een besluit is genomen over
middels welk scenario de BGT wordt geïmplementeerd, het behoudend
scenario of het potentiescenario.
In reactie op deze vraag van de leden van de PvdA-fractie verwijs ik
kortheidshalve naar hetgeen hiervoor over de scenario’s is toegelicht.
De leden van de SP-fractie constateren dat de maatschappelijke kostenbatenanalyse (MKBA) is verkregen op basis van raadpleging van een
brede groep experts uit het veld. De leden merken op dat de MKBA sinds
november 2011 online staat, maar nooit is aangeboden aan de Kamer. De
leden zijn benieuwd op welke wijze uitvoering is gegeven aan de – met
algemene stemmen aangenomen – SP-motie 31 771 nr. 7 waarin de
regering verzocht werd «een hard budgetplafond vast te stellen, de Kamer
jaarlijks over de kosten en baten van INSPIRE te informeren en uiterlijk
2011 een evaluatie van het project uit te voeren». De leden vernemen
graag of het taakstellende budget van € 700.000 voor INSPIRE volledig is
gebruikt.
De leden van de SP-fractie zijn voorts benieuwd wanneer de tweede
rapportage volgt.
De MKBA is inderdaad niet aangeboden aan de Tweede Kamer. Zoals in
de bovenstaande reactie op de vragen van de VVD-fractie aangegeven,
heeft de MKBA een functie gehad in het ontwerpproces van de BGT. Na de
MKBA zijn er nog aanpassingen gedaan aan het ontwerp van de BGT.
In de brief van 14 december 2009 heeft de toenmalige Minister van VROM
de toenmalige Tweede Kamer in reactie op de motie-Van Leeuwen/Vermeij
geïnformeerd dat de informatievoorziening aan de Kamer inzake INSPIRE
zal samenvallen met de driejaarlijkse rapportageverplichting aan de
Europese Commissie om zo de uitvoeringslasten laag te houden. Mijn
voorganger heeft voor het eerst gerapporteerd op 13 juli 2010. De
volgende monitoringsrapportage aan de Europese Commissie heeft
onlangs plaatsgevonden (mei 2013). Deze tweede rapportage ontvangt U
separaat. In de aanbiedingsbrief bij deze rapportage ga ik in op de vraag
van de leden van de SP-fractie over het gebruik van het budget voor
INSPIRE.
De leden van de SP-fractie willen tevens graag vernemen waarom in de
MKBA van de BGT geen verwijzing naar INSPIRE is opgenomen. Voorts
zijn de leden benieuwd of het genoemde evaluatiemoment in 2013 (onder
kopje financiering) hetzelfde is als de tweede evaluatie. Daarnaast vragen
de leden van de SP-fractie of er niet gewacht moet worden op deze
evaluatie, alvorens in te stemmen met dit voorstel van wet. De evaluatie
moet volgens deze leden immers bepalen of de hiervoor geraamde kosten
niet worden overschreden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 527, nr. 6

11

De BGT dient vooral nationale doelen en wordt niet ingevoerd in het kader
van INSPIRE. Nederland heeft ervoor gekozen om de INSPIREverplichtingen geheel in te vullen met datasets van een lager detailniveau.
Deze zijn voldoende voor INSPIRE. Zo wordt het thema Bodemgebruik
voor INSPIRE geleverd vanuit de BRT omdat dat voldoende aansluit op de
INSPIRE-specificaties en in Nederland middels het basismodel slechts één
dataset wordt aangemerkt als «leverancier» voor INSPIRE, om zo de
kosten te beperken.
Indien na de realisatie van de BGT blijkt dat de INSPIRE-verplichtingen
efficiënter kunnen worden ingevuld middels de BGT dan middels de BRT,
dan kan de aanmerking van de dataset voor INSPIRE uiteraard worden
aangepast. Op dit moment is deze afweging echter nog niet gemaakt.
De genoemde evaluatie in 2013 betreft de evaluatie van de transitiekosten
van de overgang naar BGT. Deze kan pas worden uitgevoerd als er
voldoende ervaringsgegevens bekend zijn uit afgeronde transitieprojecten. Het moment waarop dit kan plaatsvinden is naar de huidige
inzichten niet 2013 maar de eerste helft van 2014. Het gaat niet om een
evaluatie die bepalend is voor de keuze om de BGT al dan niet in te
voeren, maar om een beoordeling of de aanpak en het tijdpad zodanig zijn
dat de realisatie van de BGT binnen de kostenramingen mogelijk is.
Deze evaluatie betreft uitsluitend de transitie naar de BGT en staat los van
de tweede evaluatie van INSPIRE.
De leden van de D66-fractie vragen de regering toe te lichten voor welk
scenario is gekozen, het behoudende scenario of het potentiescenario, en
daarbij toe te lichten welke overwegingen aan deze keuze ten grondslag
lagen. Tevens vragen deze leden of de regering nader kan toelichten
waarop de berekeningen zijn gebaseerd, met name de terugverdientijd in
beide scenario’s en waarop de verwachting is gebaseerd dat het positieve
saldo in het potentiescenario sterk zal toenemen.
Ten aanzien van de vraag naar de keuze voor één van de scenario’s uit de
MKBA verwijs ik kortheidshalve naar mijn antwoord hierboven op een
gelijkluidende vraag van de leden van de VVD-fractie.
In de MKBA is een vergelijking gemaakt tussen de te verwachten extra
investeringskosten en productiekosten van de BGT (ten opzichte van te
verwachten investerings- en productiekosten zonder invoering van de
BGT) enerzijds, en anderzijds de maatschappelijke baten door besparingen in beheer en projecten in de openbare ruimte, een betere dienstverlening aan burgers en bedrijven en baten door meer en betere
beleidsanalyses en onderzoek.
De berekeningen van kosten en besparingen zijn gebaseerd op door de
bronhouders en de GBKN-organisatie aangedragen gegevens. Voor de
berekeningen van baten is daarnaast bij een ruimere kring van potentiële
gebruikers uitvraag gedaan.
De terugverdientijd is berekend door de eenmalige investeringskosten en
de jaarlijkse productiekosten af te zetten tegen de baten die vanaf
1 januari 2016 zullen optreden. De baten zijn in het potentiescenario groter
en treden sneller op dan in het behoudende scenario. Dit samen leidt tot
een kortere terugverdientijd.
De sterke toename van het positieve saldo in het potentiescenario is
gebaseerd op de verwachting dat er in het informatiemodel van de BGT
geen (onnodige) geografische objecten of attributen worden bijgehouden,
er een goede samenwerking is in de transitie en er schaalvoordelen te
behalen zijn bij de inwinning. Dit scheelt in de te maken kosten. De
batenkant wordt tegelijkertijd gunstiger door de aanname dat zo snel

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 527, nr. 6

12

mogelijk ook de plusinformatie conform het informatiemodel wordt
gestandaardiseerd en de BGT wordt ingezet bij de bijhouding van de BRT.
Bestuurlijke lasten en baten
Transitie
De leden van de PvdA-fractie verzoeken de regering om nader in te gaan
op de implicaties die de versobering van de BGT (het weglaten van enkele
objecttypen, het vervallen van de administratieve koppeling tussen
meetpunten en het bijbehorende BGT-object en het ongeclassificeerd
laten van gebieden waar thans geen grootschalige topografie wordt
ingewonnen) heeft op de uiteindelijke kwaliteit van de BGT. Ten slotte
verzoeken deze leden de regering om nadere informatie te verstrekken
over welk deel van de transitiekosten voor rekening van welke betrokken
bronhouders komen.
De versoberingen betreffen gegevens die thans ook niet worden
ingewonnen door bronhouders. Aangezien deze bronhouders zelf tevens
de grootste gebruiker van de grootschalige topografische gegevens zijn, is
geconcludeerd dat aan die gegevens in de praktijk thans geen behoefte
bestaat. De versoberingen leiden daarmee niet tot een minder doelmatige
registratie.
Zoals ik eerder in deze nota heb aangegeven, hebben de bronhouders
afgezien van een individuele toerekening van de transitiekosten. Voor de
transitiekosten is in totaal een bedrag van 24 miljoen euro geraamd. Het
Ministerie van IenM brengt hierin een tegemoetkoming van 8 miljoen in.
Het restant van de transitiekosten wordt gedragen door de bronhouders.
Deze hebben aangegeven dat een deel hiervan in de reguliere exploitatieen onderhoudsbudgetten kan worden gevonden.
Beheer
De leden van de SP-fractie zouden graag vernemen of het rijk signalen
van gemeenten heeft ontvangen of de rijksbijdrage van 8,8 miljoen per
jaar kostendekkend is. Daarnaast zouden zij graag vernemen of en in
welke mate gemeenten en provincies op orde zijn met BGT. Uit de
Memorie van Toelichting is volgens de leden niet op te maken welk deel
van de transitiekosten wordt gedragen op Rijksniveau, en welk deel
transitiekosten door de bronhouders zelf, waaronder drie ministeries,
zullen moeten worden opgebracht. Deze leden vragen voorts welke
effecten worden verwacht door de nieuw te verwachten bezuinigingen op
de ministeries en ZBO’s.
De rijksbijdrage van 8,8 miljoen euro in de jaarlijkse exploitatiekosten is in
overleg met de VNG bepaald op basis van de huidige exploitatiekosten
van grootschalige topografie, waarbij is bezien welk deel van die kosten
redelijkerwijs kan worden gezien als kosten van de gemeenten. Op deze
huidige kosten is een korting toegepast vanwege de door de betrokken
partijen verwachte efficiencyvoordelen bij de productie van de BGT.
De rijksbijdrage wordt, zoals met de VNG afgesproken, via de algemene
uitkering uit het gemeentefonds ter beschikking gesteld. Er is grote
diversiteit in de kosten die individuele gemeenten toerekenen aan de
productie en beheer van grootschalige topografie.
Met de genoemde berekening en de verdeling van de rijksbijdrage via de
objectieve verdeelsleutel van het gemeentefonds is, in overleg met de
VNG, een afdoende regeling getroffen.
Van enkele grote gemeenten zijn na de afspraak met de VNG nog signalen
ontvangen dat de rijksbijdrage niet kostendekkend zou zijn. Door die

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 527, nr. 6

13

gemeenten wordt onder andere aangegeven dat de inkomsten uit de
verkoop van topografische gegevens voor gemeenten wegvallen. Hier
staat echter tegenover dat ook de productiekosten voor de gemeenten
dalen. Daarnaast hebben die gemeenten aangegeven dat de rijksbijdrage
tijdens de transitieperiode onvoldoende is. Die is echter tijdens de
transitieperiode hoger dan de genoemde 8,8 miljoen omdat dan nog niet
alle efficiency-effecten bereikt zijn.
Gemeenten en provincies staan aan de start van de transitieperiode. De
omvang van de transitie verschilt per bronhouder, afhankelijk van de
huidige toestand van hun bestanden. Via het IPO en de VNG zijn alle
gemeenten en provincies op de hoogte van de komst van de BGT. Het
samenwerkingsverband van bronhouders faciliteert onder meer
gemeenten en provincies in de transitie (en in het latere beheer) met
technische en organisatorische expertise. Er is voorzien in zorgvuldige
monitoring van het transitieproces.
Voor de vraag met betrekking tot de dekking van de transitiekosten
verwijs ik naar het antwoord dat hiervoor is gegeven op de vraag van de
PvdA-fractie.
Vooralsnog bestaat er geen voornemen tot bezuinigingen die de basisregistratie BGT in het bijzonder raken. De budgetten zijn wel geraakt door de
algemene kortingen. Het gaat hierbij om kortingen op het jaarlijks
exploitatiebudget die oplopen tot 0,5 miljoen euro per jaar.
Internationale aspecten
Met betrekking tot de samenhang met Europees beleid en regelgeving
vragen de leden van de VVD-fractie zich af of er nog nooit een voornemen
voor een Europese basisregistratie is geweest. Deze leden vragen of de
regering het met de VVD-fractie eens is dat het een idee zou zijn om dit in
Europees verband te opperen.
Het kabinet heeft op dit moment geen voornemen om het opzetten van
een basisregistratie in Europees verband te bevorderen. Het stelsel van
basisregistraties is bedoeld om bepaalde basisgegevens die door de
Nederlandse overheid veelvuldig worden gebruikt voor onder meer
beleidsvorming, uitvoering en handhaving van wettelijke regelingen,
eenduidig vast te leggen voor meervoudig overheidsbreed gebruik.
Hiermee verbetert de informatiehuishouding van de overheid en worden
administratieve lasten voor burgers en bedrijven verminderd. De
Europese instellingen hebben in mindere mate rechtsreeks te maken met
processen waarin dergelijke basisgegevens nodig zijn, en waarin een
aanmerkelijke verlichting van administratieve lasten zou kunnen worden
behaald. Voor zover het topografische gegevens betreft waar (andere)
lidstaten behoefte aan kunnen hebben, voorziet INSPIRE afdoende in de
informatiebehoefte van andere lidstaten dan de lidstaat waarop de
gegevens betrekking hebben.
Volgens de leden van de SP-fractie verplicht de Europese richtlijn INSPIRE
Europese lidstaten geo-informatie over 34 thema’s te voorzien van
metadata, te harmoniseren en beschikbaar te stellen via het INSPIREportaal volgens leveringsvoorwaarden die het gebruik niet onnodig
belemmeren. Het informatiemodel dat voor het BGT wordt opgesteld
moet aansluiten bij de op Europees niveau te gebruiken gegevensstandaarden. De leden van de SP-fractie zouden graag vernemen wat
prevaleert: een handzame en bruikbare BGT voor binnenlands gebruik, of
het voldoen aan de Europese richtlijn. Voorts vragen deze leden of er
thema’s zijn waar naar de mening van de regering de Europese richtlijn
wringt binnen de BGT, en zo ja, in welke gevallen dit zo is.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 527, nr. 6

14

Basisregistraties zijn bedoeld ter verbetering van de informatiehuishouding van de nationale overheid. De BGT wordt niet direct beïnvloed
door INSPIRE. De BGT gebruikt wel de inmiddels breed geaccepteerde
technische standaarden voor informatievoorziening, die ook in het kader
van INSPIRE worden gebruikt. Hierdoor kan de BGT zo nodig eenvoudig
worden aangemerkt als dataset voor INSPIRE.
De leden van de SP-fractie zouden graag meer vernemen over de
herziening van de richtlijn 2003/98/EG inzake het hergebruik van
overheidsinformatie (COM(2011) 877). Zij vragen wat hier concreet de
gevolgen van zullen zijn voor Nederland.In dit verband vragen deze leden
op welke wijze de bestaande twee richtlijnen inzake hergebruik van
overheidsinformatie (2003/98/EG) en tot oprichting van een infrastructuur
voor ruimtelijke informatie in de Gemeenschap (Inspire) (2007/2/EG) en
het nieuwe richtlijnvoorstel, de verwerking van geo-informatie in de
basisregistratie beïnvloeden.
Over de voorgenomen herziening van de richtlijn hergebruik van
overheidsinformatie is de Kamer geïnformeerd bij brief van de Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken van 20 januari 2012 (Kamerstukken II
2011/12, 22 112, nr. 1338). De voorstellen van de Europese Commissie
betreffen de verplichting om openbare documenten ter beschikking te
stellen voor hergebruik, een beperking van vergoedingen voor de
verstrekking van documenten tot de marginale kosten, een verbetering
van de vindbaarheid van documenten door gebruikmaking van machineleesbare formats, de instelling van een nationale onafhankelijke toezichthouder en de uitbreiding van de reikwijdte van de richtlijn tot archieven,
bibliotheken en musea.
Ik heb reeds het voornemen om de inhoud van de BGT als open data, met
de mogelijkheid van hergebruik, ter beschikking te stellen tegen verstrekkingskosten. De herziening van de genoemde richtlijn is hierop niet van
invloed. Omdat de BGT niet is aangemerkt in het kader van INSPIRE
beïnvloedt de INSPIRE-richtlijn de BGT niet rechtstreeks.
Overleg en advisering
De leden van de CDA-fractie vragen of en hoe de eindgebruikers,
bijvoorbeeld de leden van de Nederlandse Vereniging van Rentmeesters
(NVR) en leden van de diverse makelaarsorganisaties, betrokken zijn bij de
implementatie van voorliggende wetgeving.
In de afgelopen periode zijn vooral de bronhouders, die allen tevens grote
gebruikers zijn, en enkele specifieke gebruikersgroepen nauw betrokken.
De komende periode wordt de aandacht op het gebruikersveld in volle
breedte gericht. Hierbij komen de groepen die in de vraag van de leden
van de CDA-fractie worden genoemd zeker aan bod. Branche-organisaties
kunnen hier een belangrijke intermediaire rol bij vervullen.
Artikelsgewijze toelichting
Artikel 6
De leden van de CDA-fractie zijn verheugd dat op advies van de Raad van
State de bevoegdheid tot het binnentreden van woningen zonder
toestemming van de bewoner, welke niet noodzakelijk werd geacht, uit
het wetsvoorstel is geschrapt.
Gesteld wordt in de MvT dat de inhoud van de bepaling grotendeels gelijk
is aan hetgeen de Kadasterwet en de Wet basisregistraties adressen en
gebouwen regelen voor metingen in het kader van de uitvoering van die
wetten. Toch vinden de leden van de CDA-fractie het wel wenselijk dat de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 527, nr. 6

15

wijze waarop en wanneer het bevoegde gezag eigendommen mag
betreden nader wordt geduid. Deze leden vragen wat in dit wetsvoorstel
met betrekking tot betreden en binnentreden niet gelijk is aan hetgeen in
de Kadasterwet en de Wet basisregistraties adressen en gebouwen voor
metingen is geregeld.
Op grond van de Kadasterwet en de Wet basisregistraties adressen en
gebouwen is het de persoon die is belast met het uitvoeren van bepaalde
werkzaamheden in het kader van de uitvoering van die wetten toegestaan
om elke plaats te betreden om daar metingen of waarnemingen te
verrichten. Het is de betreffende persoon ook toegestaan om woningen te
betreden zonder toestemming van de bewoner, voor zover dat noodzakelijk is voor de uitvoering van de werkzaamheden. Daarvoor is in de regel
wel een schriftelijke machtiging vereist. Voor het inwinnen van gegevens
voor de BGT is het niet noodzakelijk om woningen binnen te treden. Op
grond van dit wetsvoorstel is het de persoon die is belast met het
verzamelen van gegevens ten behoeve van de BGT dan ook niet toegestaan om zonder toestemming van de bewoner een woning te betreden.
Andere plaatsen, zoals privéterreinen, kunnen wel zonder toestemming
van de eigenaar worden betreden voor het inwinnen van gegevens voor
de BGT.
De minister van Infrastructuur en Milieu,
M.H. Schultz van Haegen-Maas Geesteranus

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 527, nr. 6

16