Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2018–2019

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1792
Vragen van het lid Hijink (SP) aan de Staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport over het bericht «Gat in wet GGZ zorg Grensgangers»
(ingezonden 24 januari 2019).
Antwoord van Minister De Jonge (Volksgezondheid, Welzijn en Sport)
(ontvangen 5 maart 2019). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar
2018–2019, nr. 1579.
Vraag 1
Wat is uw reactie op onderhands meegestuurde casus?1
Antwoord 1
Ik heb kennis genomen van de casus en begrijp de zorg van de ouders.
Vraag 2
Hoeveel grensgangers maakten voor de decentralisatie gebruik van jeugd-ggz
in Nederland?
Antwoord 2
Dat is ons niet precies bekend. Vóór de decentralisatie in 2015 werd bij het
gebruik van jeugd-ggz wel geregistreerd of de ontvanger in het buitenland
woonde, maar niet of het «grensgangers» betrof. In 2014 is voor 39 jongeren
onder 18 jaar in het buitenland jeugd ggz gedeclareerd, waarvan er 13
woonachtig waren in België en Duitsland.
Vraag 3
Klopt het dat sinds de decentralisatie het niet meer mogelijk is voor kinderen
van grensgangers om jeugd-ggz in Nederland te ontvangen?
Antwoord 3
Dat is juist. Tijdens de behandeling van de Jeugdwet in de Eerste Kamer is
aan de orde geweest of kinderen van ouders die in het buitenland wonen
(grensgebieden) in aanmerking komen voor jeugdhulp onder de Jeugdwet.
De regeling in de Jeugdwet brengt mee dat deze kinderen geen aanspraak
kunnen maken op jeugdhulp onder de Jeugdwet: voor iedereen geldt het
woonplaatsbeginsel van de jeugdhulp. Dit geldt ook voor jeugd-ggz, dat is

1

ah-tk-20182019-1792
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2019

Onderhands meegestuurde casuïstiek

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, Aanhangsel

1

sinds 1 januari 2015 onderdeel van de jeugdhulp. De kinderen die buiten
Nederland wonen hebben toegang tot de hulp en zorg die het woonland aan
zijn inwoners biedt.
Vraag 4
Bent u het eens met het feit dat het voor kinderen van grensgangers die het
Duits niet goed machtig zijn, mede omdat zij ook hun onderwijs in Nederland
en dus in het Nederlands ontvangen, geen goed werkend alternatief is om
ggz-zorg in Duitsland en dus in het Duits te ontvangen?
Antwoord 4
Het is lastig om te beoordelen hoeveel kennis van het Duits nodig is om in
Duitsland ggz-zorg te ontvangen. In een grensgebied is doorgaans sprake van
een zekere tweetaligheid.
Vraag 5
Bent u het er tevens mee eens dat het voor kinderen van grensgangers die
ggz-zorg nodig hebben ondoenlijk is om eerst de taal goed te leren om
vervolgens pas de juiste zorg te kunnen ontvangen?
Antwoord 5
In het algemeen is bij mensen die in grensgebieden wonen sprake van een
zekere tweetaligheid, mede ingegeven door praktische redenen, bijvoorbeeld
om deel te nemen aan het sociale verkeer in de woonplaats. Ik kan niet goed
beoordelen in hoeverre dit ook geldt voor kinderen.
Vraag 6
Welke oplossing biedt u voor de kinderen van grensgangers die jeugd-ggz in
het Nederlands nodig hebben (wat in Duitsland niet beschikbaar is)?
Antwoord 6
In het algemeen is het een vrije keuze van individuele Nederlanders om in het
buitenland te wonen. Wonen in het buitenland heeft zowel voor- als nadelen
ten opzichte van het wonen in Nederland. Het compenseren van al deze
nadelen door de Nederlandse Staat in nieuwe wetgeving is onwenselijk.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, Aanhangsel

2