Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

33 116

Wijziging van enkele onderwijswetten om te
voorzien in een brede en duurzame grondslag
voor innovatie experimenten (Innovatieve
experimenteerruimte onderwijs)

Nr. 5

VERSLAG
Vastgesteld 16 februari 2012
De vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap1, belast met
het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft de eer als volgt
verslag uit te brengen. Onder het voorbehoud dat de hierin gestelde
vragen en gemaakte opmerkingen voldoende zijn beantwoord, acht de
commissie de openbare behandeling van het wetsvoorstel genoegzaam
voorbereid.
Inhoudsopgave
1. Inleiding
2. Aanleiding
3. Belang van experimenteerruimte en innovatie in het onderwijs
4. Financiële gevolgen

1
Samenstelling:
Leden: Ham, B. van der (D66), Bochove, B.J.
van (CDA), voorzitter, Miltenburg, A. van
(VVD), Ortega-Martijn, C.A. (CU), Bosma, M.
(PVV), Dijk, J.J. van (SP), Dibi, T. (GL), Wolbert,
A.G. (PvdA), ondervoorzitter, Biskop, J.J.G.M.
(CDA), Smits, M. (SP), Elias, T.M.Ch. (VVD),
Beertema, H.J. (PVV), Dijkstra, P.A. (D66),
Jadnanansing, T.M. (PvdA), Dekken, T.R. van
(PvdA), Dijkgraaf, E. (SGP), Çelik, M. (PvdA),
Lucas, A.W. (VVD), Klaveren, J.J. van (PVV),
Klaver, J.F. (GL), Liefde, B.C. de (VVD), Werf,
M.C.I. van der (CDA) en Hazekamp, A.A.H.
(PvdD).
Plv. leden: Koşer Kaya, F. (D66), Ferrier, K.G.
(CDA), Burg, B.I. van der (VVD), Schouten, C.J.
(CU), Dille, W.R. (PVV), Kooiman, C.J.E. (SP),
Peters, M. (GL), Dam, M.H.P. van (PvdA),
Haverkamp, M.C. (CDA), Wit, J.M.A.M. de
(SP), Hennis-Plasschaert, J.A. (VVD), Mos, R.
de (PVV), Pechtold, A. (D66), Dijsselbloem,
J.R.V.A. (PvdA), Klijnsma, J. (PvdA), Staaij,
C.G. van der (SGP), Hamer, M.I. (PvdA),
Harbers, M.G.J. (VVD), Gerbrands, K. (PVV),
Sap, J.C.M. (GL), Berckmoes-Duindam, Y.
(VVD), Rouwe, S. de (CDA) en Ouwehand, E.
(PvdD).

kst-33116-5
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2012

1
2
3
6

1. Inleiding
De leden van de VVD fractie hebben kennisgenomen van het wetsvoorstel
innovatieve experimenteerruimte onderwijs. Genoemde leden zien de
voordelen van het creëren van ruimte voor experimenten in het
onderwijs, geënt op artikel 1.7a Wet op het Hoger Onderwijs, voor onder
meer het vinden van oplossingen voor problematiek in de krimpregio’s.
Deze leden staan zéér open voor innovatie en vernieuwingen in het
onderwijs. Daarom zijn bijvoorbeeld op haar instigatie de resultaten van
topdialoog ICT-innovatie in het onderwijs aangenomen door de vaste
commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Helaas is er nogal
eens een gebrek aan vernieuwingsdrift in het onderwijs. Daarom is het
van belang de experimenten die wel worden uitgevoerd een solide
wettelijke basis te geven en het doen van experimenten makkelijker te
maken. Op die manier wordt ruimte gecreëerd om nieuwe ideeën te
testen die – als zij succesvol blijken – ten goede zullen komen aan het
Nederlandse onderwijs door ze in de wet op te kunnen nemen. De leden
zien aanleiding tot het stellen van enige vragen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 116, nr. 5

1

De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het onderhavige wetsvoorstel. Zij signaleren dat de onderwijswetgeving een slagvaardig onderwijsbeleid te vaak in de weg zit en kansen
om in te spelen op ontwikkelingen te vaak onnodig frustreert. Wat dat
betreft, betekent het wetsvoorstel een stap in de goede richting. Zij vragen
zich echter af of er niet nog wat verder kan en moet worden gegaan.
De leden van de PVV-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van de wijziging van enkele onderwijswetten om te voorzien in en een
brede en duurzame grondslag voor innovatieve experimenten (Innovatieve experimenteerruimte onderwijs). De leden staan zeer positief
tegenover mogelijkheid voor innovatieve experimenteerruimte in het
onderwijs ten behoeve van kwaliteitsverbetering in het onderwijs.
De leden van de CDA-fractie hebben met instemming kennisgenomen van
het wetsvoorstel innovatieve experimenteerruimte onderwijs. Dit
wetsvoorstel regelt een brede en duurzame grondslag voor innovatieve
experimenten. Dat succesvolle experimenten, zoals de vm2-trajecten1
hierdoor een betere wettelijke borging krijgen wordt toegejuicht door de
leden. Zij hebben tijdens de begrotingsbehandeling OCW 2012 gepleit
voor regelarm onderwijs. Deze leden zien met deze wetswijziging
mogelijkheden om snel met experimenten rond dergelijk regelarm
onderwijs aan de slag te gaan.
De leden van de SP-fractie hebben kennisgenomen van het wetsvoorstel.
De wet kan soms star zijn, waardoor vernieuwing en innovatie stroef
verlopen of soms niet eens van de grond komen. Daarom is het goed dat
er ruimte is om in het onderwijs te experimenteren. Dit moet echter altijd
gebeuren in goed overleg met alle betrokkenen en mag nooit ten koste
gaan van kwaliteit, doelmatigheid en toegankelijkheid van het onderwijs.
Daarvoor is de taak van het publieke onderwijs te kostbaar.
Ook de leden van de ChristenUnie-fractie hebben kennisgenomen van de
Wet Innovatieve experimenteerruimte onderwijs. Zij erkennen dat
experimenten meerwaarde kunnen hebben om het onderwijs te verbeteren, bijvoorbeeld door de aansluiting tussen vmbo en mbo te versterken
en schooluitval tegen te gaan. De leden hebben echter wel zorgen over de
zeggenschap van individuele schoolbesturen en van ouders bij deze
wetwijziging over experimenten in hun onderwijssector of in hun regio.
De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel. De voornoemde leden vragen wat de meerwaarde is
van de afzonderlijke experimentenwet naast de experimenteerbepalingen
die in de sectorwetten zijn en worden opgenomen. Zij vragen in hoeverre
het wenselijk is naast de experimenteerbepalingen in sectorwetten een
afzonderlijke experimentenwet te laten bestaan.
2. Aanleiding
De leden van de VVD-fractie merken op dat de regering in de memorie
van toelichting stelt dat er een toenemende behoefte is aan innovatieruimte en dat daar tot nu toe op ad hoc basis in is voorzien. In hoeveel
gevallen en hoe, zo vragen deze leden, is tot op heden voorzien in een ad
hoc oplossing. Experimenten dienen gericht te zijn op het verbeteren van
kwaliteit, toegankelijkheid en doelmatigheid. Genoemde begrippen zijn op
meerdere wijzen te definiëren en uit te leggen. Kan de regering toelichten
wat haar definitie van genoemde begrippen is, zo vragen de voornoemde
leden.
1
vm2-traject: een geïntegreerde leerroute
vmbo-mbo niveau 2.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 116, nr. 5

2

De leden van de CDA-fractie merken op dat de regering aangeeft dat de
reikwijdte van de experimenten is toegespitst op de kwaliteit, organisatie,
toegankelijkheid en doelmatigheid van het onderwijs. In de schriftelijke
beantwoording van vragen die door hen zijn gesteld tijdens de afgelopen
begrotingsbehandeling, heeft de minister aangegeven dit wetsvoorstel als
middel te zien om met een experiment rond regelarme zones in het
onderwijs te beginnen. De voornoemde leden vragen het kabinet om, met
inachtneming van het 10-puntenplan dat de CDA-fractie tijdens de
begroting heeft ingediend, zo spoedig mogelijk met een algemene
maatregel van bestuur (AMvB) met deze strekking te komen. Is het
mogelijk om al bij inwerkingtreding van dit wetsvoorstel te zorgen voor
een AMvB? De regering geeft aan dat verschillende sectorwetten geen of
te weinig ruimte geven om slagvaardig om te kunnen gaan met initiatieven tot innovatie. Ze geeft daarbij aan dat dergelijke initiatieven de
komende jaren meer dan ooit aan de orde zullen zijn. De leden vragen
waarop deze aanname is gebaseerd. Betreft het hier alleen de problematiek die met krimpregio’s te maken heeft, of zijn er ook andere
(maatschappelijke) ontwikkelingen die om meer experimenteerruimte in
het onderwijs vragen? De voornoemde leden vragen of de regering al een
idee heeft wat voor initiatieven er de komende tijd aan zitten te komen. De
leden vragen tevens of de regering hier een globaal overzicht van kan
geven. De Experimentenwet Onderwijs (EWO) is niet altijd een geschikt
instrument, zo stelt de regering. Deze leden vragen of de EWO met deze
wetswijziging nog meerwaarde heeft. Zo ja, kan de regering dan
aangeven in welke gevallen de EWO een meer geschikte grondslag voor
experimenten biedt dan de grondslagen die in de sectorwetten worden
opgenomen? Zo nee, wanneer wordt de EWO afgeschaft, zo vragen ten
slotte deze lezen.
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen waarom geen aansluiting is
gezocht bij de Experimentenwet Onderwijs (EWO). Welke voorbeelden
van experimenten op basis van de EWO zijn er geweest, zo vragen de
voornoemde leden.
3. Belang van experimenteerruimte en innovatie in het onderwijs
De leden van de VVD-fractie merken op dat de regering in de memorie
van toelichting1 naast de drie genoemde begrippen het begrip «organisatie» noemt. In het wetsvoorstel wordt organisatie niet genoemd als één
van de criteria/doelen om af te kunnen wijken van de wet door middel van
een experiment. Genoemde leden verzoeken om opheldering op dit punt.
Houdt de inspectie van het onderwijs toezicht op de experimenten, vragen
deze leden, en zo ja, hoe zal zij dit doen? Zo nee, hoe is het toezicht dan
geregeld? Zij vragen of het mogelijk is dat een experiment voortijdig
wordt stopgezet, mocht gedurende het experiment blijken dat het geen of
een negatief effect heeft. Ten slotte vragen de voornoemde leden of de
regering voorbeelden kan aandragen van experimenten die op basis van
het artikel 1.7a Wet op het Hoger Onderwijs zijn opgestart en al dan niet
succesvol zijn afgerond.

1

Kamerstuk 33 116, nr. 3, p. 3

Naar het idee van de leden van de PvdA-fractie zou men als uitgangspunt
voor een toekomstige situatie uit moeten gaan van het ideaalbeeld. Dat
ziet er voor hen zo uit dat de school van de toekomst de volgende
kenmerken krijgt:
• ze is algemeen toegankelijk,
• elke bevoegde docent met een verklaring van goed gedrag is er
benoembaar,
• de school is actief pluriform,
• er heerst wederzijds respect en
• er is ruime aandacht voor levensbeschouwing in de volle breedte.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 116, nr. 5

3

Met deze uitgangspunten draagt men volgens de voornoemde leden op
de beste manier bij aan het opleiden en voorbereiden van jonge mensen
op hun toekomstige rollen in de diverse samenleving van de 21ste eeuw.
Deze uitgangspunten zouden naar het idee van deze leden voor èlke
school moeten gelden. De overheid zou hier dan ook een belangrijke rol
bij moeten spelen. De leden verwijzen naar het concept SCHOOL, zoals de
Vereniging Openbaar Onderwijs dit in haar missie bepleit. Het betreft
school in kapitale letters zonder een adjectief ervoor, dus zonder de
voorvoegsels openbaar, katholiek, protestants-christelijk, islamitisch of
welk voorvoegsel dan ook. Het betreft een school waar ieder kind welkom
is, mèt aandacht en ruimte voor levensbeschouwing en geloof. De
voornoemde leden realiseren zich ook dat men wel met de huidige
situatie zit waarbij de overgrote meerderheid van de scholen voor
onderwijs op een levensbeschouwelijke grondslag haar naam niet
(volledig) waarmaakt. Het grootste deel van de bijzondere scholen is al
algemeen toegankelijk en doet heel weinig met levensbeschouwing. De
eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ook het openbaar onderwijs met haar
identiteit worstelt. De meeste ouders willen kwalitatief goed onderwijs.
Dat heeft in hun ogen steeds minder met denominatie te maken en veel
meer met afstand, sfeer en pedagogisch/didactische eigenschappen. Toch
moet elke nieuwe school binnen een van de vier huidige stromen/
denominaties komen te vallen. Deze leden vragen of dit wel voor eeuwig
en altijd zo moet blijven. Naar hun idee gaat het steeds weer om de
afweging van vrijheid ten opzichte van gelijkheid: de vrijheid van stichting
van scholen binnen artikel 23 van de Grondwet en de gelijke kansen voor
elk kind, die verbonden zijn met de genoemde kenmerken van de ideale
school en daarbij speelt de overheid als hoeder en bewaarder een
belangrijke rol. Zoals altijd speelt op de achtergrond de afweging vrijheid
van het individu en van organisaties en de rol van de overheid als hoeder
van het algemeen belang. Onderwijs is echter te belangrijk voor onze
samenleving om uit handen te geven. De overheid moet haar verantwoordelijkheid nemen. Zij vragen of de regering ook heeft overwogen om in
krimpgemeenten met de onderhavige experimentenwet bij wijze van
experiment de mogelijkheid van een Tertium te verkennen naast de
openbare en de bijzondere school. In krimpgemeenten bestaat immers
een noodzaak om het onderwijs zoveel mogelijk overeind te houden en
bestaat er een noodzaak tot samenwerking, waarbij het concept «school»
ook juist een kans kan betekenen. Zo’n school wordt dan pas officieel in
het Tertium geplaatst als het niet alleen voldoet aan de algemene
kwaliteitstoets, maar het liefste ook als het voldoet aan de genoemde
kenmerken van een school van de 21ste eeuw. Zij vragen hoe de regering
tegenover deze gedachte staat.
De leden van de PVV-fractie constateren dat naast de mogelijkheid voor
innovatieve experimenteerruimte in het onderwijs ten behoeve van
kwaliteitsverbetering in het onderwijs het wetsvoorstel ook een grondslag
biedt voor experimentele samenwerkingsverbanden tussen scholen en
instellingen uit het primair onderwijs, het voortgezet onderwijs, het
middelbaar beroepsonderwijs en het hoger onderwijs. Dit past goed in het
kader van het streven van dit kabinet naar de kwaliteitsverbetering in het
onderwijs. De leden vragen om welke en hoeveel samenwerkingsverbanden tussen scholen en instellingen uit het primair onderwijs, het
voortgezet onderwijs, het middelbaar beroepsonderwijs en het hoger
onderwijs het ongeveer gaat. Deze leden vragen tevens of er in de
wetgeving voorwaarden worden opgenomen met betrekking tot de
mogelijke experimenten.
De leden van de CDA-fractie merken op dat de regering aangeeft dat de
experimenteerruimte in de sfeer van onderwijskundige samenwerking in
afwijking van Wet primair onderwijs en/of de Wet op de expertisecentra

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 116, nr. 5

4

onder andere in verband met problematiek van krimpregio’s gebruikt kan
worden. De regering geeft ook een overzicht van mogelijke experimenten
in het kader van tegengaan van problemen die met krimp te maken
hebben. De voornoemde leden vragen of de regering kan aangeven of er
ook al concrete plannen zijn om hiermee aan de slag te gaan. Dezelfde
vraag stellen deze leden als het gaat om de suggestie dat met deze
wetswijziging specifieke arrangementen voor kindcentra waarin onderwijs
wordt geïntegreerd met zorg, cultuur of sport mogelijk worden gemaakt.
Het vm2-experiment is momenteel nog gebaseerd op de Wet overige
OCW-subsidies. Het voornemen is om dit experiment met terugwerkende
kracht sinds augustus 2008 te baseren op de experimenteerbepaling die in
de Wet educatie en beroepsonderwijs wordt opgenomen, zodat deze nog
twee jaar door kan lopen. De leden vragen hoe dit voornemen zich
verhoudt tot de afspraak in het regeerakkoord dat het vm2-experiment
structureel wordt voortgezet en uitgebreid. Ten slotte vragen de leden wat
er wordt bedoeld met de volgende zinnen uit de memorie van toelichting:
«De reikwijdte van de experimenten is toegespitst op de kwaliteit,
organisatie, toegankelijkheid en doelmatigheid van het onderwijs.
Afwijking van bekostigingsvoorschriften kan hier een gevolg van zijn,
maar is geen doel op zich om te experimenteren1.» Wat is, zo vragen deze
leden, in dit geval kwaliteit, organisatie, toegankelijkheid en doelmatigheid. De voornoemde leden vragen of het bijvoorbeeld de bedoeling is
om met behulp van onderhavig wetsvoorstel af te kunnen wijken van
recente wetgeving rondom samenwerkingsscholen en fusietoets. Ook de
opmerking over de bekostiging is intrigerend. De leden vragen of het de
bedoeling is om bij wijze van experiment de kleine scholentoeslag te
wijzigen of af te schaffen. Deze leden vragen een toelichting van de
regering. Ten slotte zijn zij benieuwd naar de reikwijdte van de experimenten.

1

Kamerstuk 33 116, nr. 3, p. 3
WPO: Wet primair onderwijs
WVO: Wet voortgezet onderwijs
WEC: Wet op de expertisecentra
EWO: Experimentenwet onderwijs
WHW: Wet hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek
WEB: Wet educatie en beroepsonderwijs
2

De leden van de SP-fractie merken op dat de memorie van toelichting stelt
dat met dit wetsvoorstel innovaties en experimenten sneller te bewerkstellen zijn, omdat niet meer telkens een nieuwe wet moet worden
gemaakt. Zij vragen wat de visie van de regering is op wetten in
Nederland en of de regering van mening is dat onderwijswetten, die
democratisch zijn vastgesteld, ten principale moeten worden nageleefd.
Tevens vragen zij wat de rol is van de Kamer bij de experimenten die pas
na invoering van het wetsvoorstel kunnen worden uitgevoerd. Zij vragen
of alle experimenten expliciet worden voorgelegd aan de Kamer en hoe zij
deze kan aanpassen of blokkeren wanneer zij dat nodig acht. Zij vragen
welke concrete plannen voor experimenten geen doorgang konden
krijgen vanwege restricties in respectievelijk de WPO, WVO, WEC, EWO,
WHW en WEB2. Welke plannen heeft de regering voor ogen door deze
wetten te wijzigen? Welke concrete plannen liggen er al, zo vragen de
voornoemde leden. In hoeverre kan met deze wetswijziging ook worden
geëxperimenteerd met de arbeidsvoorwaarden van werknemers? Zij
vragen in hoeverre zij invloed hebben op deze experimenten. In hoeverre
hebben ouders van minderjarige leerlingen invloed op deelname van de
school aan de experimenten? Eveneens vragen zij in hoeverre meerderjarige deelnemers van het onderwijs invloed hebben op deelname van de
onderwijsinstelling aan de experimenten. Een experiment mag maximaal
zes jaar duren. De voornoemde leden vragen hoe vaak een experiment
maximaal verlengd kan worden. Indien hier geen voorschriften over zijn
opgenomen, waarom niet? Zij vragen – als de mogelijkheid bestaat een
experiment eindeloos door te laten gaan – of er dan nog wel sprake is van
een experiment en niet van gewijzigd beleid en of dan niet, met
instemming van het parlement, de wet gewijzigd zou moeten worden.
Wordt het met dit wetsvoorstel mogelijk om (delen van) opleidingen
duurder te maken voor deelnemers, zo vragen de voornoemde leden. Hoe
wordt in dat geval de toegankelijkheid van deze opleidingen gewaar-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 116, nr. 5

5

borgd? Tevens vragen zij wie bepaalt of een school of opleidingen bij een
instelling meedoen aan een dergelijk experiment. Nu staat in diverse
onderwijswetten dat een geldelijke bijdrage niet voorwaardelijk mag
worden gesteld voor toelating tot de opleiding (anders dan collegegeld in
het hoger onderwijs en lesgeld in het mbo). De voornoemde leden vinden
dit een belangrijk uitgangspunt, zij hechten eraan dat publiek onderwijs
laagdrempelig toegankelijk is. Niet de portemonnee moet de toegang tot
publiek onderwijs bepalen, maar de talenten en inzet van de deelnemer.
Zij vragen of de regering dit uitgangspunt deelt. Zo ja, waarom dan een
wijziging op dit punt? In hoeverre is er sprake van inspraak van alle
betrokkenen bij experimenten met financiële voorwaarden voor deelname
aan een opleiding, zo vragen de voornoemde leden. Er worden experimenten mogelijk met de benoembaarheid van personeel. De leden
hechten samen met de voor onderwijs verantwoordelijke bewindslieden
zeer aan de bevoegdheid van docenten. Gemorrel aan de benoembaarheid van leraren heeft via de Wet beroepen in het onderwijs gezorgd
voor een daling van de kwaliteit van het onderwijs. Ook de onderwijsinspectie heeft gewezen op gevaren voor de kwaliteit van het onderwijs
wanneer meer leraren worden ingezet die niet bevoegd zijn. Zij vragen
welke experimenten mogelijk zijn op dit vlak. Ten slotte vragen zij hoe de
regering voorkomt dat dit ten koste gaat van de kwaliteit van het
onderwijs.
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen in hoeverre schoolbesturen
zeggenschap houden over eigen onderwijskeuzes en behoud van de
richting en inrichting van het onderwijs, wanneer besloten wordt voor een
bepaalde sector of regio dat experimenteerruimte wettelijk mogelijk wordt
gemaakt. In krimpgebieden kan externe druk op schoolbesturen ontstaan,
bijvoorbeeld door het gemeente- of provinciebestuur, om samen te gaan
werken. Een ander voorbeeld is het experiment rondom toelating van
driejarigen op scholen. Zij vragen hoe de waarborgen voor de autonomie
van schoolbesturen in stand blijven. Wat is de zeggenschap van ouders bij
een dergelijk experiment met toelating van driejarigen, zo vragen de
voornoemde leden. De leden vragen wat wordt bedoeld met verruiming
van mogelijkheden van samenwerking in krimpgebieden. Op welke
manier blijft het duale stelsel in stand? Zij vragen welke toets de
waarborgen geeft voor behoud van autonomie van schoolbesturen en
voor het respecteren van artikel 23 van de Grondwet. Hoe staat eventuele
verruiming van samenwerkingsmogelijkheden in verhouding tot de
onlangs aangenomen wetgeving over samenwerkingsscholen? Tevens
vragen zij op welke manier de Kamer wordt betrokken bij het borgen van
nieuwe experimenteerruimte. Ten slotte vragen zij op welke manier een
consultatieronde is geweest op de BES-eilanden onder schoolbesturen.
Heeft de regering op basis van de Wet openbare lichamen Bonaire, Sint
Eustatius en Saba (WOL BES), artikel 209, schoolbesturen geconsulteerd
over deze wetgeving? Wat was de reactie op deze voorliggende
wetgeving, zo vragen de voornoemde leden.
4. Financiële gevolgen
De leden van de VVD-fractie merken op dat het wetsvoorstel waarborgen
stelt aan het kunnen experimenteren. Afwijking van de wet kan louter via
algemene maatregel van bestuur worden geregeld. De procedurele en
inhoudelijke eisen aan een experiment worden in genoemde algemene
maatregelen van bestuur vastgelegd, maar hoe worden de experimenten
bekostigd, zo vragen deze leden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 116, nr. 5

6

De leden van de PVV-fractie vragen of en zo ja, op welke manier de
regering de scholen financieel zal stimuleren bij het ontwikkelen van en
het uit te voeren van innovatieve experimenten binnen verschillende
onderwijssectoren.
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen op welke manier de
financiering van experimenten wordt geregeld. De marges binnen de
onderwijsbegroting zijn krap, waardoor financiering van experimenten
mogelijk ten koste gaat van de reguliere kosten van het onderwijs.
Voorzitter van de commissie,
Van Bochove
Adjunct-griffier van de commissie,
Arends

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 116, nr. 5

7