Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

29 659

Evaluatie Staatsbosbeheer

Nr. 63

BRIEF VAN DE MINISTER VAN LANDBOUW, NATUUR EN
VOEDSELKWALITEIT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 10 september 2010
Op 1 juli 2010 heeft uw Kamer de motie-Snijder-Hazelhoff (Tweede Kamer
2009–2010, 29 659, nr. 55) aangenomen. In de motie wordt de regering
verzocht om bij verkoop van gronden door Staatsbosbeheer uit te gaan
van een grondwaarde van 30 procent van de WOZ-waarde en daarop te
depreciëren met een percentage dat afhankelijk is van het gebruiksdoel
van de betreffende grond. Tevens wordt de regering verzocht overleg
tussen Staatsbosbeheer, gemeenten en erfpachters over de overdracht
van gronden op te starten en voor half november de Tweede Kamer te
informeren over de eventuele knelpunten. Naar aanleiding van deze motie
wil ik u, mede namens de minister van Financiën, als volgt informeren.
Tijdens het overleg met uw Kamer over de overdracht van gronden van
Staatsbosbeheer, zijn in reactie op hetgeen in de motie-Snijder-Hazelhoff
verwoord wordt, de volgende argumenten naar voren gebracht:
• Het uitgangspunt van 30 procent van de WOZ-waarde als basis voor de
grondwaarde doet geen recht aan de situatie op de Waddeneilanden.
Op de Wadden liggen relatief grote percelen, waardoor de grondwaarde gemiddeld een hoger percentage van de WOZ-waarde
bedraagt.
• Bij de taxatie van gronden voor verkoop wordt al rekening gehouden
met waardeverminderende factoren, waaronder het gebruiksdoel.
Depreciatie, afhankelijk van het gebruiksdoel, is om die reden dus niet
nodig.
Na nadere bestudering van deze motie ben ik tot de conclusie gekomen,
dat ten aanzien van de uitvoering van deze motie ook de volgende punten
in aanmerking moeten worden genomen:
• Het uitgangspunt dat de grondwaarde bepaald moet worden op 30
procent van de WOZ-waarde is te generiek en doet geen recht aan
individuele situaties: een homogene aanpak voor een heterogene
markt is niet mogelijk en kan leiden tot een bevoordeling in individuele
situaties.

kst-29659-63
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2010

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 29 659, nr. 63

1

•

•

•

Dat staat niet alleen op gespannen voet met de geldende comptabiliteitsvoorschriften en de regels voor staatssteun (zie hieronder), maar is
ook strijdig met het principe van rechtsgelijkheid.
De Wet verzelfstandiging Staatsbosbeheer schrijft voor dat vervreemding van objecten en andere onroerende zaken voorafgaand de
goedkeuring van de minister van Financiën behoeft. De minister van
Financiën toetst op basis van de op grond van de Comptabiliteitswet
vastgestelde Regeling materieelbeheer Rijksoverheid 2006. Deze
schrijft voor dat overdracht van onroerende zaken aan derden (zoals
gemeenten, bedrijven en particulieren) dient te geschieden tegen
marktconforme prijzen. Per te verkopen object zal een waarde moeten
worden vastgesteld die een objectieve weergave is van een marktconforme prijs voor het betreffende object. Een op voorhand vastgestelde
waarde, die overeenkomt met een nog te depreciëren percentage van
WOZ-waarde, is ook tegen deze achtergrond te grofmazig.
Bovendien is vanuit het oogpunt van staatssteun het niet toegestaan
om gronden aan ondernemingen over te dragen voor een prijs die niet
marktconform is. De EU-regelgeving op dit punt is heel duidelijk. In de
«Mededeling van de Commissie betreffende Staatssteunelementen bij
de verkoop van gronden en gebouwen door openbare instanties (97/C
209/03)» wordt gesproken over «het vaststellen van de waarde van de
grond op grond van algemeen aanvaarde marktindicaties en taxatiecriteria». De vuistregel dat de waarde van de grond wordt bepaald op
basis van 30 procent van de WOZ-waarde, waarop nog een gebruiksdoelafhankelijke depreciatie moet worden toegepast, voldoet daar niet
aan.
Naar aanleiding van het rapport van de heren Groothuis en Zevenbergen is uw Kamer gemeld dat Staatsbosbeheer in de uitvoering van het
erfpachtbeleid niet uit de pas moet gaan lopen met het beleid dat
andere publieke en private groene erfverpachters, waaronder het
Rijksvastgoed en Ontwikkelingsbedrijf, in de praktijk brengen. Dat
geldt zowel voor de vaststelling van de canon, als voor de waardebepaling bij verkoop van gronden.

Tegen deze achtergrond kom ik tot de conclusie dat de motie-SnijderHazelhoff niet uitvoerbaar is. Staatsbosbeheer is immers gehouden te
voldoen aan wet- en regelgeving. Daarom heb ik Staatsbosbeheer
gevraagd om bij de waardebepaling van grond het advies van de heren
Groothuis en Zevenbergen te hanteren. Dat wil zeggen dat de grondwaarde wordt getaxeerd door een onafhankelijke, niet ambtelijke
deskundige of een taxatiecommissie. Waardeverminderende factoren
worden daarbij automatisch door de taxateurs meegenomen. Zoals reeds
tijdens het Algemeen Overleg van 30 juni 2010 is toegezegd, wordt uw
Kamer te zijner tijd over de uitvoering geïnformeerd.
Staatsbosbeheer is inmiddels begonnen met het vormgeven van de
canonherziening conform de adviezen van de heren Groothuis en
Zevenbergen. Hierbij wordt rekening gehouden met een ingroeiperiode
van tien jaar, zoals ik uw Kamer heb toegezegd.
De minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,
G. Verburg

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 29 659, nr. 63

2