Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

32 428

Derde aanpassing van wetten in verband met de
nieuwe staatsrechtelijke positie van Bonaire,
Sint Eustatius en Saba als openbaar lichaam
binnen Nederland (Derde Aanpassingswet
openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en
Saba)

Nr. 4

ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1
Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 29 april
2010 en het nader rapport d.d. 16 juni 2010, aangeboden aan de Koningin
door de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
Het advies van de Raad van State is cursief afgedrukt.
Bij Kabinetsmissive van 26 februari 2010, no.10.000537, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties, bij de Raad van State ter overweging aanhangig
gemaakt het voorstel van wet houdende derde aanpassing van wetten in
verband met de nieuwe staatsrechtelijke positie van Bonaire, Sint
Eustatius en Saba als openbaar lichaam binnen Nederland (Derde
Aanpassingswet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba), met
memorie van toelichting.
Dit wetsvoorstel bevat aanvullingen op en wijziging van de eerdere
voorstellen houdende aanpassing van wetten in verband met de nieuwe
staatsrechtelijke positie van Bonaire, Sint Eustatius en Saba als openbaar
lichaam binnen Nederland. De Raad van State onderschrijft de strekking
van het wetsvoorstel, maar maakt opmerkingen over de rechtspositieregeling van de Rijksvertegenwoordiger, vormvoorschriften bij het
binnentreden in woningen, de regeling van de bestuurlijke boete bij het
toezicht op de pensioenbranche, en onderzoeksbevoegdheden bij
verdenking van rijden onder invloed. Hij is van oordeel dat in verband
daarmee enige aanpassing van het voorstel wenselijk is.

1
De oorspronkelijke tekst van het voorstel
van wet en van de memorie van toelichting
zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter
inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt
Tweede Kamer.

kst-32428-4
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2010

Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 26 februari
2010, nr. 10.000537, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn
advies inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te
doen toekomen. Dit advies, gedateerd 29 april 2010, nr. WO4.10.0066/I,
bied ik U hierbij aan.
De Raad geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden aan de
Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het advies rekening zal zijn
gehouden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 428, nr. 4

1

De opmerkingen van de Raad van State worden in het navolgende
besproken.
Daarbij worden de volgorde en nummering van het advies van de Raad
aangehouden.

1
Voorgesteld artikel 2.1 en de toelichting op
dat artikel, Algemeen, en de toelichting op
onderdeel D.
2
Artikel 137, eerste lid, Wet Appa.
3
Artikelen 160a en 160b Wet Appa.
4
Artikelen 163a en 163b Wet Appa.
5
Artikelen 54 en 134 Wet Appa.
6
Kamerstukken II 2009/10, 31 954, nr. 24.

1. Rechtspositie van de Rijksvertegenwoordiger
Het wetsvoorstel brengt de Rijksvertegenwoordiger onder de werking van
de (Europees-Nederlandse) Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers (Wet Appa); hij krijgt in hoofdzaak dezelfde rechten als een lid van
gedeputeerde staten. De toelichting concludeert echter dat de socialezekerheidswetgeving van de openbare lichamen op hem van toepassing zal
zijn, omdat hij zijn woonplaats heeft in een van de openbare lichamen en
dus aldaar ingezetene is.1 De regeling in de Wet Appa voor gedeputeerden is daarom van overeenkomstige toepassing, met dien verstande dat
voor «Algemene nabestaandenwet» telkens moet worden gelezen: Wet
algemene weduwen- en wezenverzekering BES, en dat voor «Algemene
Ouderdomswet» moet worden gelezen: Wet algemene ouderdomsverzekering BES.
De Raad merkt op dat de algemene weduwen- en wezenverzekering van
de BES een andere systematiek heeft dan het Europees-Nederlandse
nabestaandenpensioen. Uit de toelichting blijkt niet waarom het
woonplaatscriterium bepalend moet zijn voor de toepasselijkheid van
BES-regelgeving. Evenmin blijkt dat systematisch is nagegaan of
toepassing van de Wet Appa op basis van dat criterium mogelijk is en een
wenselijk resultaat oplevert. Voorts is van belang dat de bepalingen in de
Wet Appa die van toepassing zullen zijn op de Rijksvertegenwoordiger
verwijzingen bevatten naar Europees-Nederlandse wetten: de Algemene
Kinderbijslagwet,2 de Pensioenwet,3 de Wet privatisering ABP4 en de Wet
inkomstenbelasting 2001.5 Er moet rekening mee worden gehouden dat
de pensioenregeling van de voormalige Rijksvertegenwoordiger en van
zijn nabestaanden moeilijk uitvoerbaar is en bovendien onvoorziene en
onwenselijke effecten kan hebben.
Dit roept de meer algemene vraag op of het verstandig is dat de bezoldiging en de uitkeringsrechten van de (voormalige) Rijksvertegenwoordiger en diens nabestaanden deels worden beheerst door BES-wetgeving
en deels door Europees-Nederlandse wetgeving, zoals in ieder geval de
Wet Appa. Daarbij is het voorts – mede afhankelijk van de uitkomst van de
parlementaire behandeling van de BES-belastingwetgeving – mogelijk dat
de bezoldiging van de Rijksvertegenwoordiger zal worden belast volgens
de BES-belastingwetgeving. Het is in het Europese deel van Nederland al
niet altijd eenvoudig fiscale en sociale wetgeving op elkaar af te stemmen;
vermenging van fiscale en sociale wetgeving van de twee delen van
Nederland zou aanzienlijk complexer kunnen zijn.
Van belang is daarbij de motie-Remkes/Van Gent, die onlangs door de
Tweede Kamer der Staten-Generaal is aanvaard. Daarin wordt de regering
verzocht – rekening houdend met koopkrachtverschillen – geen onderscheid te maken tussen de pensioenarrangementen van EuropeesNederlandse ambtenaren en politieke ambtsdragers en die van de
ambtenaren en politieke ambtsdragers op de BES-eilanden, en uit te gaan
van de regelgeving in het Europese deel van Nederland.6
De Raad adviseert dit vraagstuk nader te onderzoeken en geeft in
overweging voor de bezoldiging, de belasting, de pensioenrechten en de
socialezekerheidsrechten van de (voormalige) Rijksvertegenwoordiger en
diens nabestaanden consequent te kiezen voor de regelingen van het
Europese deel van Nederland óf die van de BES.
1. Rechtspositie van de Rijksvertegenwoordiger
De Raad van State wordt gevolgd in diens advies om voor de bezoldiging,
de belasting, de pensioenrechten en de sociale zekerheidsrechten van de
(gewezen) Rijksvertegenwoordiger te kiezen voor één stelsel. Voor al die

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 428, nr. 4

2

aspecten is nu gekozen voor regelingen van het Europese deel van
Nederland. Van de gelegenheid is verder gebruik gemaakt om artikel 394
van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek BES toe te voegen aan de artikelen
19, 64 en 143, eerste lid, van de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers (Appa) en om de waarnemer van de Rijksvertegenwoordiger
onder de Appa te brengen. Ten slotte is in een aantal bepalingen de
Nederlandse Antillen gewijzigd in Curaçao en Sint Maarten.
2. Binnentreden in woningen
In de Pensioenwet BES is aan De Nederlandsche Bank (DNB) en aan
toezichthouders die door DNB zijn aangewezen, de bevoegdheid verleend
om woningen binnen te treden zonder toestemming van de bewoner.1
Door de toetreding van Bonaire, Sint Eustatius en Saba tot het Nederlandse staatsbestel worden de regels inzake het huisrecht in artikel 12 van
de Grondwet van toepassing; de Algemene wet op het binnentreden, die
uitvoering geeft aan dat artikel, wordt echter niet van toepassing in de
openbare lichamen.2
Het wetsvoorstel geeft gedeeltelijk uitwerking aan de eisen die artikel 12
van de Grondwet stelt. Wat echter ontbreekt is een bepaling die erin
voorziet dat vóór het binnentreden een legitimatie wordt getoond en dat
het doel van het binnentreden wordt meegedeeld; dat wordt wel verlangd
door artikel 12, tweede lid, van de Grondwet.
De Raad adviseert het wetsvoorstel op dit punt aan te vullen.
2. Binnentreden van woningen
De Pensioenwet BES is conform het advies van de Raad aangepast. In
artikel 20 is een nieuw lid ingevoegd waarin is bepaald dat vóór het
binnentreden een legitimatie moet worden getoond en het doel van het
binnentreden moet worden medegedeeld.
3. Bestuurlijke boete
DNB, die toezicht gaat houden op het pensioenstelsel in de openbare
lichamen, krijgt de bevoegdheid bestuurlijke boetes op te leggen. Deze
bevoegdheid wordt summier geregeld. Een geldboete kan worden
opgelegd, indien niet of niet tijdig wordt voldaan aan een uit de Pensioenwet BES voortvloeiende verplichting. De hoogte van de boete voor
de verscheidene overtredingen zal bij algemene maatregel van bestuur
worden bepaald. Om welke overtredingen het gaat wordt in de wettekst
niet verduidelijkt; evenmin wordt duidelijk aan welke natuurlijke of
rechtspersonen een boete kan worden opgelegd. De vormvoorschriften
zijn beperkt tot de bepaling dat de betrokkene vooraf schriftelijk op de
hoogte wordt gesteld van het voornemen een boete op te leggen, onder
vermelding van de gronden.3
De Raad merkt op dat het legaliteitsbeginsel vereist dat een bestraffende
sanctie en het strafbare feit waarop die betrekking heeft, op een
voldoende bepaalde en toegankelijke wettelijk regeling zijn gebaseerd.4
De wet dient daartoe voor de bestuurlijke boete voldoende gedetailleerdere procedurevoorschriften te bevatten en te bepalen bij welke
overtredingen een bestuurlijke boete kan worden opgelegd.
De Raad adviseert het voorstel op dit punt aan te passen.

1

Artikel 20, vijfde lid, van de Pensioenwet
BES.
2
Artikel 2 van de Invoeringswet openbare
lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba.
3
Voorgesteld artikel 22a van de Pensioenwet
BES (artikel 11.27, onderdeel EE, van het
wetsvoorstel).
4
Vergelijk ook aanwijzing 24, eerste lid,
aanhef en onderdeel e, van de Aanwijzingen
voor de regelgeving.

3. Bestuurlijke boete
Naar aanleiding van dit advies van de Raad van State zijn in artikel 22a
van de Pensioenwet BES de artikelen opgesomd, waarvan overtreding de
grondslag kan bieden voor een bestuurlijke boete van DNB. Deze artikelen
bevatten voorschriften die zich richten op natuurlijke personen (o.a. de
werkgever) en rechtspersonen (de pensioenuitvoerder). Door deze
aanpassing wordt op het niveau van de Pensioenwet BES meer duidelijkheid geboden over de overtredingen waarom het gaat en de (rechts)personen waaraan de boete kan worden opgelegd. Tevens is aan artikel

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 428, nr. 4

3

22a een nieuw lid gevoegd dat een aantal procedurevoorschriften met
betrekking tot de bestuurlijke boete uit de Algemene wet bestuursrecht,
van toepassing verklaart. Daarbij is aansluiting gezocht bij de procedurevoorschriften die tot 1 juli 2009, dus voor de invoering van de Vierde
tranche in de Awb, in de Pensioenwet waren opgenomen.
4. Rijden onder invloed
Bij eilandsverordening kan worden voorzien in een onderzoek om vast te
stellen of de bestuurder van een motorrijtuig gebruik heeft gemaakt van
alcohol of van andere stoffen die de rijvaardigheid kunnen verminderen.
Het onderzoek kan bestaan uit een blaastest, bloedonderzoek of onderzoek van ander menselijk materiaal. Dit laatste soort onderzoek wordt
mogelijk gemaakt voor het geval dat in de toekomst naast alcohol tevens
gehandhaafd gaat worden op andere stoffen die de rijvaardigheid
verminderen – bijvoorbeeld drugs – en hiervoor ander onderzoek dan van
adem en bloed noodzakelijk is.1
De Raad merkt op dat het hier gaat om een beperking van het recht op
onaantastbaarheid van het lichaam.2 In de toelichting wordt niet ingegaan
op de noodzaak om nu reeds te voorzien in de bevoegdheid om onderzoek te doen op menselijk materiaal met het oog op onderzoek dat
wellicht in de toekomst verricht zal worden. Ook in het Europese deel van
Nederland bestaat deze mogelijkheid niet.3 De bevoegdheid is bovendien,
door de woorden «ander menselijk materiaal», ruim en onbepaald;
beperkingen van grondrechten dienen concreet te worden omschreven en
zo beperkt mogelijk te zijn.
De Raad adviseert het artikel dragend te motiveren dan wel te beperken
tot de blaastest en het bloedonderzoek. Verder adviseert de Raad uiteen te
zetten waarom is gekozen voor regeling bij eilandsverordening en niet bij
wet. Tot slot dient het verschil tussen de regeling op dit punt in het land
Nederland en de openbare lichamen te worden gemotiveerd.

1
Voorgesteld artikel 6 van de Wet aansprakelijkheid bestuurders, rijbevoegdheid en
rijvaardigheid BES (artikel 15A.1, onderdeel P)
en de toelichting daarop.
2
Artikel 11 van de Grondwet; artikel 8 van het
Europees Verdrag tot bescherming van de
rechten van de mens en de fundamentele
vrijheden.
3
Artikelen 8 en 163 van de Wegenverkeerswet 1994.

4. Rijden onder invloed
De opmerking van de Raad over de te ruime grondslag heeft aanleiding
gegeven artikel 6 van de Wet aansprakelijkheid bestuurders, rijbevoegdheid en rijvaardigheid BES aan te passen. Voor het opsporen van alcohol
wordt – evenals nu op het grondgebied van het Europese deel van
Nederland het geval is – een blaastest, onderzoek van bloed en onderzoek
van urine mogelijk gemaakt. Onderzoek van bloed en urine kan ook
worden gebruikt voor het opsporen van andere stoffen zoals drugs. De
blaastest is echter niet geschikt als voorselectiemiddel voor drugs omdat
sporen van drugs niet in de uitgeblazen lucht kunnen worden gedetecteerd. Onderzoek van speeksel is een bruikbaar alternatief. De betreffende
wetsbepaling is hierop aangepast: in plaats van de termen «ander
menselijk materiaal» is concreet aangegeven dat onderzoek van speeksel,
bloed of urine mogelijk is. Het onderzoek van speeksel wordt op dit
moment in het Europese deel van Nederland nog niet toegepast als
voorselectiemiddel. Regelgeving die hierin voorziet is in voorbereiding.
Omdat de eilandelijke regelgeving van Bonaire het gebruik van stoffen die
de rijvaardigheid verminderen in zijn algemeenheid verbiedt, wordt –
vooruitlopend op de te zijner tijd in het Europese deel van Nederland
geldende regelgeving omtrent onderzoek van speeksel – voorzien in de
voor de handhaving op Bonaire, Sint Eustatius en Saba benodigde
wettelijke grondslagen. Aangezien de openbare lichamen vooralsnog
autonoom blijven ten aanzien van verkeersveiligheidsaangelegenheden is
het aan hen te bepalen of en wanneer zij op welke stoffen gaan handhaven.
De memorie van toelichting voorziet reeds in de door de Raad gevraagde
motivering waarom voor regeling bij eilandsverordening is gekozen in
plaats van bij wet en wat het verschil is tussen de regeling op dit punt in

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 428, nr. 4

4

Nederland en de openbare lichamen. Deze motivering is in overeenstemming gebracht met de vorengenoemde wijzigingen.
5. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij het
advies behorende bijlage.
5. Redactionele kanttekeningen
De redactionele opmerkingen van de Raad zijn op enkele uitzonderingen
na verwerkt.
Algemeen
–

Het wetsvoorstel is overeenkomstig het advies van de Raad vormgegeven als een wijzigingsvoorstel waarin de (eerste) Aanpassingswet
openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba alsmede de
Invoeringswet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba, de
Wet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba en de Wet
financiën BES worden gewijzigd. De nummering van de artikelen is
hieraan aangepast.

Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
–

–

–

In navolging van een van de opmerkingen van de Raad van State is
geen nieuwe afdeling 5a ingevoegd maar is een nieuw artikel (artikel
130b) toegevoegd aan afdeling 5, hoofdstuk 20, van de Appa. In het
verlengde daarvan wordt het voorgestelde artikel 2, tweede lid, onder
e, van de Appa niet meer nodig geacht en is de Rijksvertegenwoordiger opgenomen in de opsomming van artikel 2, tweede lid, onder d.
De eerste twee kanttekeningen van de Raad van State zijn daarom niet
gevolgd. De laatste kanttekening van de Raad van State bij artikel 2.1 is
niet langer van toepassing nu de afwijking ten opzichte van artikel
133b, zesde lid, is geschrapt (artikel 163c in het voorstel zoals dat aan
de Raad is voorgelegd).
De eerste kanttekening bij artikel 2.8 is gevolgd. Ten aanzien van de
tweede kanttekening bij artikel 2.8 wordt opgemerkt dat de vermelding
van de gouverneur van de Nederlandse Antillen reeds bij de Eerste
Aanpassingswet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba is
geschrapt en vervangen door de gouverneurs van Aruba, Curaçao en
Sint Maarten. Dit levert geen problemen op voor pensioenaanspraken
van de gouverneurs omdat deze zijn geregeld in de Rijkswet houdende
regeling pensioenen en uitkeringen aan Gouverneurs van de Nederlandse Antillen en van Aruba1. De vermelding van de gouverneurs in
artikel 2, tweede lid, onder e, van de Wet privatisering ABP dient ertoe
hen van de toepassing van die wet uit te sluiten.
Met betrekking tot de redactionele kanttekeningen inzake overgangsrecht en behoud van bestaande pensioenaanspraken wordt opgemerkt
dat reeds opgebouwde pensioenaanspraken worden gerespecteerd.
De technische uitwerking hiervan vormt nog onderdeel van besprekingen met het land Nederlandse Antillen en het APNA.

Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
–
1
Deze wordt gewijzigd bij het voorstel van
Rijkswet aanpassing rijkswetten aan de
oprichting van de nieuwe landen (Kamerstukken I 2009/10, 32 186 (R1901), nr. A) en zal
daarna komen te luiden: Rijkswet pensioenen
en uitkeringen aan Gouverneurs van Aruba,
Curaçao en Sint Maarten.

–

–

In artikel 11.21 thans wordt geregeld dat artikel 24 vervalt, zodat niet
langer sprake is van toevoeging van een zinsnede.
De redactionele kanttekening met betrekking tot artikel 11.23, betreffende artikel 8, eerste lid, onderdeel a, van de Wet arbeid vreemdelingen BES niet is overgenomen, aangezien het desbetreffende eilandsbestuur de arbeidsmarkttoets uitvoert en niet de minister.
Met betrekking tot artikel 11.27:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 428, nr. 4

5

–

–

–

–

–

ondanks het grote aantal wijzigingen van de tekst van de Pensioenwet
BES is ervoor gekozen om de artikelen niet allemaal opnieuw vast te
stellen en te vernummeren. De nu gekozen opzet maakt het voor de
overgangssituatie beter zichtbaar welke elementen nieuw zijn en past
deze zoveel mogelijk in in de huidige tekst van de Landsverordening
ondernemingspensioenfondsen. Daarbij komt dat de wettekst na de
overgangsfase weer opnieuw zal moeten worden aangepast.
de omschrijving van het begrip «bijdrage» is niet gewijzigd omdat de
omschrijving identiek is aan de tekst in de Landsverordening ondernemingspensioenfondsen.
de omschrijving van het begrip «externe deskundige» is niet overgebracht naar artikel 10 hoewel de term maar één maal in de wet wordt
gebruikt omdat dit begrip ook in de lagere regelgeving gebruikt zal
worden en de definitie dan gemakkelijker te vinden is.
een omschrijving van het begrip pensioenregeling is niet opgenomen
omdat de in de Pensioenwet geformuleerde definitie opgesteld is in
verband met de implementatie van Richtlijn 2003/41/EG en dus geen
betekenis kan hebben voor de BES.
artikel 25 is gehandhaafd omdat deze bepaling ook in de Landsverordening ondernemingspensioenfondsen staat. Uiteraard zal bij toekomstige herziening van de Pensioenwet BES deze bepaling opnieuw
worden bezien.

Overige aanpassingen
Voor het overige is van de gelegenheid gebruik gemaakt om enkele
technische aanpassingen te plegen, zoals het herstellen van onvolkomenheden en omissies en het actualiseren van verwijzingen, en het wetsvoorstel en de toelichting op onder meer de volgende onderdelen aan te
vullen of te wijzigen.
Aanpassingswet BES
Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
Het nieuwe artikel 7d van de Pensioenwet BES, dat de bevoegdheid van
een pensioenuitvoerder regelt om de waarde van pensioenaanspraken te
ontvangen, is vervallen. Dit artikel is bij nader inzien overbodig omdat
artikel 7c naast de bevoegdheid van de pensioenuitvoerder tot overdracht
van waarde ook de bevoegdheid om waarde te ontvangen omvat.
Artikel 24 van de Pensioenwet BES, dat gaat over de vergoeding van de
kosten die aan de uitvoering van de wet verbonden zijn, is nader
geconcretiseerd. Daarbij is aangesloten bij de Nederlandse regeling voor
de kosten van toezicht zoals opgenomen in artikel 160 van de Pensioenwet.
Voorts wordt een tweetal inhoudelijke aanpassingen met betrekking tot de
regelgeving van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aangebracht.
In de eerste plaats wordt geregeld dat de premie-inkomsten van de
sociale verzekeringsregelingen direct ten gunste komen van het Rijk. De
uitgaven, zowel uitkeringslasten, uitvoeringskosten als een mogelijke
tegemoetkoming, komen ten laste van het Rijk. De uitvoering van de
sociale verzekeringsregelingen op de BES-eilanden wordt belegd bij de
minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Het ligt alsdan niet voor
de hand de uitgaven en inkomsten van de sociale verzekeringsregelingen
via sociale fondsen te laten lopen, zoals dat bij uitvoering door zelfstandige bestuursorganen gebruikelijk is.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 428, nr. 4

6

De teksten van om de Cessantiawet BES, de Wet algemene ouderdomsverzekering BES, de Wet algemene weduwen- en wezenverzekering BES,
de Wet ongevallenverzekering BES en de Wet ziekteverzekering BES
kunnen tussen 10 oktober 2010 en 1 januari 2011 niet onverkort worden
uitgevoerd.
Gelet hierop is het wenselijk om gedurende de periode van 10 oktober
2010 tot 1 januari 2011 de genoemde wetten zoveel mogelijk overeenkomstig de Nederlands-Antilliaanse voorgangers uit te voeren. In artikel
15A.1, onderdeel Q, wordt hiervoor een voorziening getroffen.
Wet financiën openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba
a.

In artikel IV van het voorstel zijn nog enkele wijzigingen opgenomen
in het voorstel voor de Wet financiën openbare lichamen Bonaire,
Sint Eustatius en Saba. Die wijzigingen hebben betrekking op het
volgende.
1. In de regeling van de bevoegdheid tot het heffen van grondbelasting, in artikel 43, worden enkele verwijzingen naar de Wet
inkomstenbelasting BES aangepast aan een wijziging van die
laatste wet.
2. In de regeling van de bevoegdheid tot het heffen van motorrijtuigenbelasting zijn enkele wijzigingen aangebracht die de
openbare lichamen beter in staat stellen tot het heffen van die
belasting op de manier waarop dat nu op deze eilanden gebeurt.
In relatie daarmee zijn ook enkele heffings- en invorderingsbepalingen aangepast.
3. Artikel 88 van het wetsvoorstel wordt zodanig aangepast dat de
vrije uitkeringen die de openbare lichamen zullen ontvangen niet
meer zullen zijn opgenomen in de begroting van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties, maar in een apart begrotingsfonds:
het BES-fonds. De systematiek van het vaststellen van de
(hoogte van) de vrije uitkering wordt met deze gewijzigde
positionering van de vrije uitkering niet gewijzigd.
4. De memorie van toelichting is op deze punten aangevuld.

De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande
rekening zal zijn gehouden.
De waarnemend Vice-President van de Raad van State,
P. van Dijk
Ik moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der
Staten-Generaal te zenden.
De staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
A. Th. B. Bijleveld-Schouten

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 428, nr. 4

7

Bijlage

bij het advies van de Raad van State betreffende
no. W04.10.0066/I met redactionele kanttekeningen die de Raad
in overweging geeft.
Algemeen
–

–

Het voorstel vormgeven als een wijzigingsvoorstel waarin de (eerste)
Aanpassingswet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba
en de Invoeringswet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en
Saba worden aangepast.
De artikelen 15A.1 en 15A.2 omwisselen: in de Tweede Aanpassingswet wijzigt artikel 15A.1 de Invoeringswet openbare lichamen Bonaire,
Sint Eustatius en Saba en artikel 15A.2 de Aanpassingswet openbare
lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba (ABES). Voorts in de aanhef
telkens het Kamerstuknummer vermelden (aanwijzing 252 van de
Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar)).

Hoofdstuk 2
– Artikel 2.1, onderdeel B, na «wordt» invoegen: , onder vervanging van
de punt aan het slot van onderdeel d door een puntkomma, .
– In artikel 2.1 in de artikelen 7, vierde lid, en 132, derde lid, van de
Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers «artikel 2, tweede lid,
onder b en d» telkens wijzigen in: artikel 2, tweede lid, onder b, d en e.
– In artikel 2.1 geen afdeling 5a invoegen, maar – in aansluiting op het
systeem van de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers (Wet
Appa) – het daar geregelde opnemen in een afzonderlijk artikel in
afdeling 5, hoofdstuk 20.
– In artikel 163c Wet Appa «vakantietoeslag of» schrappen.
Artikel 15A.1
–

–

–
–

–

–

–

In artikel 2.8 «leden van dagelijkse besturen van deelgemeenten» niet
vervangen door «voorzitters van deelgemeenteraden», tenzij daarmee
een eerder gemaakte kennelijke fout wordt hersteld. In dat laatste
geval de toelichting aanvullen.
Bij artikel 2.8 nader bezien waarom de vermelding van de gouverneur
van de Nederlandse Antillen – anders dan in de Eerste Aanpassingswet
– wordt geschrapt, temeer omdat de Wet privatisering ABP mede
betrekking heeft op pensioenaanspraken van vóór 1 januari 1996.
In artikel 2.10, onderdeel 2, na de letter B invoegen: Artikel 1 wordt als
volgt gewijzigd: .
In artikel 2.10, onderdeel 5, onderdeel 8, de aanhef wijzigen in: Onder
vervanging van de punt aan het slot van onderdeel k door een
puntkomma, worden na onderdeel k drie nieuwe onderdelen ingevoegd, luidende:.
Controleren of de regelingen en instanties genoemd in artikel 2.10,
onderdeel 5 (artikel 4, onderdelen l, m en n) en onderdeel 6 (artikel
11d, tweede lid) daadwerkelijk tot stand komen.
De regels in artikel 2.10, onderdeel 6 (artikel 11d, derde lid), die
voorzien in de inwerkingtreding en het vervallen van aanzienlijke delen
van de Pensioenwet op een later tijdstip, volgens het systeem van de
Ar aan het slot van de regeling opnemen.
Nagaan of hoofdstuk XI van de Pensioenwet ambtenaren BES, dat
overgangsrecht bevat in verband met de totstandkoming van de
Pensioenlandsverordening overheidsdienaren in 1998, kan vervallen
(zoals voorgesteld in artikel 2.10, onderdeel 6: artikel 11d), en of enkele
artikelen daaruit (de artikelen 101 en 103) al op een eerder tijdstip
kunnen vervallen (artikel 2.10, onderdeel 18), nu het denkbaar is dat de
daar geregelde pensioenaanspraken nog niet zijn uitgewerkt. Voorts
nagaan of door de vervanging van «landsverordening» door «wet» in

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 428, nr. 4

8

–
–
–

–
–

–

–
–

artikel 17, eerste lid, van de Pensioenwet ambtenaren BES (artikel 2.10,
onderdeel A, in ABES I) onbedoeld pensioenaanspraken verloren gaan.
Onderdeel Ha (in artikel 2.10, onderdeel 8) overbrengen naar artikel
2.10, onderdeel 7 en aanduiden als onderdeel Gb.
In artikel 2.10, onderdeel 12, de onderdelen Kc en Kd verletteren tot La
en Lb.
In artikel 2.10 van ABES I de onderdelen Q, R en S laten vervallen, nu
de artikelen die in die onderdelen worden gewijzigd, in onderdeel Pa
komen te vervallen.
In artikel 2.10, onderdeel 17, onderdeel Sb verletteren tot Va.
De overgangsbepaling in artikel 2.22 uit oogpunt van toegankelijkheid
opnemen aan het slot van de Pensioenwet ambtenaren BES zelf.
Daarin niet verwijzen naar de onderdelen Ja en Ka van het wetsvoorstel maar naar de voorgestelde artikelen 27 en 30 van de Pensioenwet
ambtenaren BES.
In artikel 11.21, onderdeel E, subonderdeel 1, aangeven op welke
plaats in artikel 24 de zinsnede «en zo nodig de overige inkomsten,
bedoeld in artikel 23» wordt toegevoegd.
In artikel 11.22 «weduwen en wezenverzekering» wijzigen in:
weduwen- en wezenverzekering.
In artikel 11.23, artikel 8, eerste lid, onderdeel a van de Wet arbeid
vreemdelingen BES als volgt formuleren: «a. indien voor het doen
verrichten van de arbeid waarop de tewerkstellingsvergunning
betrekking heeft arbeidskrachten op de lokale arbeidsmarkt beschikbaar zijn;» (het bevoegde bestuursorgaan wordt omschreven in artikel
1, onderdeel a). Voorts in het eerste lid, onderdeel f «op bij andere»
wijzigen in: op andere. In het tweede lid «niet geweigerd» wijzigen in:
toegekend.

Artikel 11.27
–

–

–

–
–
–
–
–
–
–

Gelet op het grote aantal wijzigingen de tekst van de Pensioenwet BES
opnieuw vaststellen en de artikelen en artikelleden opnieuw nummeren. Voorts in onderdeel Q artikel 13 nummeren als artikel 13a.
In artikel 1, eerste lid, de omschrijving van bijdrage als volgt redigeren:
iedere geldsom onder de naam van bijdrage, premie, inleg, contributie, koopsom, dan wel – indien de betaling in termijnen is overeengekomen – aflossing, of onder welke andere naam ook, die bestemd is
voor de verzekering van pensioen en die ineens of periodiek verschuldigd is.
In artikel 1, eerste lid, de omschrijving van «externe deskundige»
overbrengen naar artikel 10, nu het begrip alleen in dat artikel wordt
gebruikt. Voorts na «artikel 121» invoegen: van Boek 2.
In artikel 1, eerste lid, een omschrijving opnemen van het begrip
«pensioenregeling».
In artikel 1, tweede lid, «ondermening» wijzigen in: onderneming.
Artikel 7c, eerste lid, nummeren.
Artikel 16, eerste lid, schrappen, nu dit lid is uitgewerkt. Voorts het
tweede lid overbrengen naar artikel 14.
Artikel 25 schrappen (aanwijzing 25 Ar).
Artikel 30, eerste lid (citeertitel), opnemen in een afzonderlijk artikel na
de overige leden van artikel 30 (overgangsrecht).
In artikel 30, vijfde lid, tweede alinea, verduidelijken welke versie van
artikel 8 wordt bedoeld. In de derde alinea verduidelijken of met
«inwerkingtreding van deze wet» wordt bedoeld het tijdstip waarop de
Landsverordening van 30 maart 1985 houdende regelen betreffende
ondernemingspensioenfondsen in werking trad, het tijdstip waarop die
landsverordening tot wet wordt verheven of het tijdstip waarop de
Derde Aanpassingswet in werking treedt (waarbij ware te bedenken
dat de woorden «deze wet» verwijzen naar de Pensioenwet BES).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 428, nr. 4

9

–
–

Artikel 30, zesde lid, onderbrengen in een afzonderlijk artikel en de
alinea’s verdelen over artikelleden.
In artikel 30, zesde lid, derde, vierde en vijfde alinea, verduidelijken
welke versie van artikel 8 wordt bedoeld.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 428, nr. 4

10