Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2014–2015

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1768
Vragen van het lid Gerbrands (PVV) aan de Staatssecretaris van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport over het bericht «Jos de Blok: deze transitie
in de zorg moet je niet willen» (ingezonden 6 maart 2015).
Antwoord van Staatssecretaris Van Rijn (Volksgezondheid, Welzijn en Sport)
(ontvangen 31 maart 2015)
Vraag 1
Kent u het bericht «Jos de Blok: deze transitie in de zorg moet je niet
willen»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Deelt u de mening van Buurtzorg voorman, Jos de Blok, dat de hervormingen
in de zorg te ingewikkeld zijn, en juist zullen gaan zorgen voor extra overhead
en bureaucratie? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 2
Nee. Ik sta ten volle achter de per 1 januari jongstleden ingevoerde hervormingen. Daarover is in het parlement meermaals gedebatteerd. Met de
overdracht van verantwoordelijkheden per 1-1-2015 is de hervorming echter
niet afgerond, maar net van start gegaan. De echte hervorming vergt een
andere manier van denken en werken die de komende jaren vorm gaat
krijgen. Ik constateer dat alle partijen zich in de voorbereiding op de transitie
per 1 januari vooral hebben gericht op het waarborgen van de continuïteit
van zorg en ondersteuning. Mede vanwege de voorbereidingstijd en de
wettelijke bepalingen ten aanzien van het overgangsrecht hebben partijen
zich daarbij veelvuldig gebaseerd op de werkwijze in 2014 en waar mogelijk
de ruimte benut om vernieuwende werkwijzen te starten. Voor wat betreft de
wijkverpleging zijn er bijvoorbeeld inmiddels meerdere aanbieders die er
voor hebben gekozen om te werken met zelfsturende teams. Dat stimuleer ik
ook via programma’s als In Voor Zorg! en via de experimenten Regelarme
instellingen. Daarnaast hebben partijen in het onderhandelaarsresultaat
transitie verpleging en verzorging een kwaliteitsagenda opgesteld. Het tot

1

ah-tk-20142015-1768
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2015

Nursing, 2 maart 2015

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

1

stand brengen van de beoogde zorgvernieuwing is een van de onderwerpen
van de agenda. Aanbieders zijn ook genoodzaakt om naar de kostenkant te
kijken. Parallel daaraan maar ook los daarvan zet het kabinet via meerdere
lijnen in op de aanpak van onnodige overhead.
Vraag 3
Vindt u het niet verontrustend dat juist een koploper in de zorg aangeeft deze
transities niet te zien zitten? Zo nee, waarom niet? Zo ja, hoe gaat u dit
oplossen?
Antwoord 3
Ik lees in betreffende artikel niet dat de heer de Blok de transities niet ziet
zitten, maar dat hij signaleert dat bij gemeenten sprake is van veel ingewikkelde aanbestedingsmethoden en verantwoordingsmechanismen, die
coördinatie en management vragen. Dit signaal krijg ik ook van andere
aanbieders. Samen met gemeenten en zorgaanbieders breng ik in kaart welke
maatregelen noodzakelijk zijn om de informatievoorziening tussen gemeenten
en aanbieders te verbeteren en de ervaren administratieve lastendruk terug te
dringen. Ik zal uw Kamer hier nader over informeren in de voortgangsrapportage Langdurige Zorg.
Vraag 4
Bent u van mening dat de scheiding tussen S1 en S2 alleen maar voor meer
verwarring zal gaan zorgen over de rol van de wijkverpleegkundige? Zo nee,
waarom niet? Zo ja, bent u bereid dit alsnog aan te passen?
Antwoord 4
De wijkgerichte zorg (S1) is voor deelname aan het sociale wijkteam en
andere wijkgerichte activiteiten. Hiermee wordt onder andere geregeld dat
mensen in de wijk, die nog geen verpleging en verzorging hebben (bijvoorbeeld zorgmijders en mensen die de weg niet kennen) geholpen kunnen
worden. Deze activiteiten zijn te kenschetsen als het verbinden van het
medische en sociale domein en zijn niet toewijsbaar aan een individuele
patiënt. Hiervoor is een macro budget beschikbaar van € 40 mln.
Het overgrote deel van de zorg die valt onder de aanspraak wijkverpleging,
bestaat uit het verrichten van verpleegkundige en verzorgende handelingen
die betrekking hebben op de zorg voor individuele patiënten (S2). Hiervoor is
macro budget beschikbaar van € 3,1 mld. Het gaat hierbij om breder kijken
dan de oorspronkelijke zorgvraag van de cliënt, bijvoorbeeld naar zelfredzaamheid en de sociale omgeving. Daarbij hoort ook dat de wijkverpleegkundige gehoor moet kunnen geven aan signalen die zij in de dagelijkse praktijk
ontvangt. Het behoort tot de professionele autonomie van de wijkverpleegkundige om gelet op zijn/haar kennis van het gemeentelijk domein in te
schatten wanneer het inschakelen van het sociale domein noodzakelijk is.
Zowel het indiceren, signaleren, coördineren als de zorgverlening kan door de
(wijk)verpleegkundige integraal worden geleverd.
Er hebben mij ook signalen bereikt dat het apart bekostigen van de niettoewijsbare zorg in S1 en de toewijsbare zorg in S2 zoals hiervoor beschreven, leidt tot onbedoelde neveneffecten. Ik overleg met partijen hoe daar
verandering in aan te brengen. In de voorhangbrief die ingaat op de
bekostiging van de wijkverpleging in 2016, kom ik daar nadrukkelijk op terug.
Vraag 5
Kunnen deze vragen beantwoord worden vóór het Algemeen overleg
Wijkverpleging op 15 april a.s.? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 5
Ja.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

2