Amsterdam
Postbus 98

De Nederlandsche Bank

moo AB Amsterdam

Eurosysteem
Dr. A.H.E.M. Wellink
President

De heer drs. W. Bos
Minister van Financiën
Postbus 20201
2500 EE DEN HAAG

Ministene van Financién
— o cs — / 6 0 t-.

ontv.

, sr_ 7 __ c, es

Ufterl. afdoening- rs7_ o
Dosisiernummer

Datum
14 juli 2009

-3

TretwoercIODSP code

Paraef voor

Bef42, codlideit)

arrtveron

Op 16 juni jl. heeft u het rapport van professoren Du Perron en de Moor-Van Vugt (hierna: de
onderzoekers) over de bevoegdheden van de Nederlandsche Bank inzake Icesave aan de Tweede
Kamer aangeboden. Sindsdien is het optreden van DNB in het dossier Icesave, maar ook meer
algemeen, onderwerp van publiek en politiek debat, hetgeen mij tot de onderstaande reactie
noopt.

SAMENVATTING

DNB kan zich goed vinden in de belangrijkste conclusie van onderzoekers die erop neerkomt dat
de kern van de problemen rond Icesave is gelegen in de opstelling van Landsbanki en de
IJslandse toezichthouder FME binnen het Europese stelsel van home country control en daarmee
in de tekortkomingen van dat stelsel. DNB is het evenwel nadrukkelijk oneens met de navolgende
onderdelen van het rapport van onderzoekers:
1.

DNB zou volgens onderzoekersfeitelijk de mogelijkheid hebben gehad de aanvullende
toegang van Landsbanki tot het Nederlandse Depositogarantiestelsel (DGS) minder
welwillend te behandelen dan zij heeft gedaan. Volgens de onderzoekers zou DNB de
behandeling van de aanvraag van Landsbanki hebben kunnen vertragen.
DNB bestrijdt dit. Landsbanki had recht op aanvullende deelname, zoals onderzoekers
onderschrijven. Het feitelijk bemoeilijken en vertragen van die aanvraag zou onbehoorlijk
bestuur hebben opgeleverd en zou in strijd met de wet zijn geweest.

CI12009100445/VrS
Centrale bank en prudentieel toezichtbouder financitle instellingen
Westeinde
1017 zrv Amsterdam
Telefoon (ozo) 524 9 1 Il

John F. Kennedylaan 32
73 5 4 P5 Apeldoorn
Telefoon (055)357 66 77

www.dnb.nl
De Nederlandsche Bank Nv
Handelsregister Amsterdam 3300 3396

)

De Nederlandsche Bank

Datum

14 juli 2009

2.

Onderzoekers is niet gebleken dat DNB tijdig een integrale afweging heeft gemaakt
omtrent toelating van Landsbanki tot het DGS.
DNB heeft wel degelijk tijdig een integrale afweging gemaakt waarbij zij alle wettelijke

mogelijkheden in haar overwegingen heeft betrokken. Dit blijkt uit vastleggingen in het
archief van DNB waarvan onderzoekers ook kennis hebben kunnen nemen. Voor zover
onderzoekers menen dat DNB ook onwettige of onrechtmatige opties in haar
overwegingen had moeten betrekken, zoals vertragingstactieken, miskennen zij dat dit
zinledig zou zijn geweest omdat DNB die opties niet op rechtmatige wijze zou hebben
kunnen uitvoeren.
3.

DNB zou gezien haar zorgen over de solvabiliteit van Landsbanki Islands hf. in de zomer
van 2008 een aanwijzing aan Landsbanki hebben kunnen geven dat zij het verder
aantrekken van gelden moest staken.
DNB bestrijdt dit. Landsbanki Amsterdam was een bijkantoor van een LIslandse bank. De
aanwijzingsbevoegdheid ten aanzien van een bijkantoor is — kort gezegd — beperkt tot
situaties waarin de liquiditeit van het bijkantoor in gevaar is. Die situatie was niet aan de
orde.

4.

Onderzoekers is niet gebleken dat DNB een afdoende afweging heeft gemaakt van de
voor- en nadelen van eigenmachtig optreden tegen Landsbanki. Uit notulen en andere
interne vastleggingen blijkt dat DNB binnen haar beperkte (wettelijke) mogelijkheden
alle opties heeft onderzocht en alles heeft gedaan wat in haar vermogen lag.

Voorts is DNB van mening dat in het rapport van de onderzoekers geen steun is te vinden voor de
conclusie die door kamerleden in het Algemeen Overleg met de Vaste Kamercommissie voor
Financiën is getrokken:

5.

DNB zou "te laat" en "te weinig doortastend" zijn opgetreden.
Deze conclusie wordt niet door onderzoekers getrokken en kan niet worden gebaseerd op
het rapport.

CI12009/00445/VrS

44.3

De Nederlandsche Bank

Datum

14 juli 2009
-3-

ALGEMEEN

DNB deelt de mening van onderzoekers dat een goede vastlegging van de door haar gemaakte
afwegingen van groot belang is. Mede daarom hecht ik er aan u te informeren over de visie van
DNB op zowel het rapport als op de conclusies die naar aanleiding van het rapport in het politieke
debat zijn getrokken. Ik beperk me daarbij tot de hierboven samengevatte hoofdpunten waarover
DNB met onderzoekers van mening verschilt en de hierboven genoemde conclusie die door
kamerleden is getrokken.

Vooraf merk ik nog graag het volgende op. DNB is een zelfstandig bestuursorgaan. Zij ontleent
haar taken en bevoegdheden aan de wet. Bij de uitoefening daarvan is zij gebonden aan de
algemene beginselen van behoorlijk bestuur, waaronder in dit verband met name het beginsel van
legaliteit, het verbod van willekeur en het verbod van misbruik van bevoegdheid relevant zijn. In
het publieke debat dat thans plaatsvindt, wordt dit uit het oog verloren. Mede op basis van kennis
van vandaag omtrent de latere ontwikkeling van de kredietcrisis in het algemeen en in het
bijzonder de betreurenswaardige gevolgen voor spaarders bij Icesave en de Nederlandse schatkist,
van de latere deconfiture van Landsbanki en geheel Usland, wordt gesuggereerd dat DNB geen
recht doet aan de ernst van de crisis door zich "formeel te verschuilen achter wettelijke kaders".
DNB zou miskennen dat momenteel sprake is van een zeer uitzonderlijke situatie (Commentaar
Het Financieele Dagblad 2 juli 2009). Een dergelijke opvatting ziet er allereerst aan voorbij dat
men het handelen en nalaten van DNB zal moeten beoordelen aan de hand van de feiten,
omstandigheden en onzekerheden zoals die zich in de zomer van 2008 voordeden en niet naar de
ontwikkelingen en gevolgen die zich nadien hebben voorgedaan. Belangrijker nog is dat een
dergelijke opvatting miskent dat de wettelijke kaders waaraan een bestuursorgaan haar
bestuursrechtelijke bevoegdheden ontleent en waarbinnen zij die heeft uit te oefenen niet een
muurtje zijn om achter te schuilen, maar in een rechtsstaat de fundamentele waarborg vormen
tegen willekeur, misbruik van bevoegdheid, onwettigheid en rechteloosheid. In uitzonderlijke
situaties zijn die waarborgen juist het hardst nodig.

VISIE VAN DNB OP HET RAPPORT VAN ONDERZOEKERS

1. Aanvullende toegang van Landsbanki tot het Nederlandse DGS
Een van de hoofdconclusies van onderzoekers is dat de kern van het probleem rondom Icesave
gelegen was in de opstelling van Landsbanki en van de IJslandse toezichthouder en de
Cl/2009/00445/VrS

4403

De Nederlandsche Bank

Datum

14 juli 2009

tekortkomingen van het stelsel van home country control. DNB onderschrijft die conclusie. De
casus Icesave is daarmee een voorbeeld van de mede door de kredietcrisis aan het licht gekomen
tekortkomingen van het Europese toezichtsysteem zoals dat volgt uit de relevante EUregelgeving, die geïmplementeerd is in de Wft. U schrijft dit ook in uw brief aan de Tweede
Kamer dd 24 juni 2009 en ook de Turner Review, een onderzoek uitgevoerd in opdracht van uw
Britse ambtgenoot, wijst hier op.1
Een tweede belangrijke conclusie die de onderzoekers trekken is dat DNB verplicht was
Landsbanki toe te laten tot de Nederlandse markt en dat Landsbanki recht had op aanvullende
deelname aan het Nederlandse depositogarantiestelsel. Ook deze conclusie deelt DNB.

Ondanks deze conclusie stellen onderzoekers dat DNB feitelijk de mogelijkheid had de
aanvullende toegang van Landsbanki tot het Nederlandse DGS minder welwillend te behandelen
dan zij heeft gedaan. Onderzoekers suggereren dat DNB de behandeling van de aanvraag van
Landsbanki had kunnen vertragen.

De suggestie dat DNB de aanvraag van Landsbanki had kunnen vertragen, strookt niet met de
conclusie van onderzoekers dat Landsbanki recht had op aanvullende deelname aan het DGS. Het
welbewust traineren van een aanvraag, zoals door onderzoekers wordt gesuggereerd, in de
wetenschap dat de aanvrager recht heeft op het gevraagde, is in flagrante strijd met de algemene
beginselen van behoorlijk bestuur. U kenschetste een dergelijk optreden in het algemeen overleg
met de Vaste Kamercommissie terecht als bestuurlijke obstructie. DNB voert haar taken uit met
de grootst mogelijke zorgvuldigheid, binnen de wettelijke grenzen en met in achtneming van de
algemene beginselen van behoorlijk bestuur. Het welbewust traineren van aanvragen, zoals door
onderzoekers gesuggereerd, mag van DNB, als behoorlijk handelend bestuursorgaan, dan ook
nooit worden gevraagd of verwacht.
Onderzoekers schrijven hierover in hun rapport zelf: "DNB heeft er terecht op gewezen dat het
niet voor de hand ligt voor DNB als bestuursorgaan desbewust ten nadele van een onderneming
in strijd met de strekking van de toepasselijke Europese regels te handelen." En verder: "(..) het

Zie voor de Turner Review de website van de Financial Services Authority, wwwfsa. 00v.uk, en met name p. 37 en
verder en p. 100 en verder.

CI12009/00445/VrS

44.3

Datum

14 juli 2009

De Nederlandsche Bank
Eurosysteem

is niet goed verdedigbaar dat er op DNB een rechtsplicht zou hebben gerust om die afhandeling
in strijd met de strekking van de Europese regels te traineren."
DNB vindt dit te zwak uitgedrukt. Niet alleen rust op DNB geen rechtsplicht tot een dergelijk
handelen. Dit handelen is naar de mening van DNB in strijd met het vigerende recht.

2. Tijdige integrale afweging
Onderzoekers zeggen vervolgens: "Het gaat ons er dan ook niet om dat DNB niet heeft gekozen
voor een tactiek van vertraging, door de aanvullende toetreding van Landsbanki minder
welwillend te behandelen. Wel vinden wij van belang dat ons onvoldoende is gebleken dat DNB

tijdig een integrale afweging heeft gemaakt."

DNB onderschrijft de eerste zin van dit citaat, maar is het niet eens met de tweede zin DNB heeft
voorafgaand aan de toelating van Landsbanki tot het Nederlandse DGS wel degelijk tijdig een
integrale afweging gemaakt. Dat die afweging is gemaakt, blijkt uit hetgeen is vastgelegd in het
archief van DNB. Daaruit blijkt het volgende:
Voorafgaand aan het ondertekenen van de overeenkomst met Landsbanki op 23 mei 2009 heeft
de verantwoordelijke divisiedirecteur door middel van een aan onderzoekers beschikbaar gestelde
e-mail een bespreking bijeengeroepen tussen medewerkers van de divisies Toezicht banken,
Toezicht beleid, Financiële Stabiliteit en Juridische Zaken. Van deze bespreking is een verslag
gemaakt. Tijdens dit overleg is uitgebreid gesproken over alle, op dat moment kenbare, aspecten
van het dossier Icesave. Op basis van dit overleg is wederom vastgesteld dat op DNB de
verplichting rustte Landsbanki toe te laten tot het Nederlandse DGS. In het overleg is bovendien
besloten een aantal aanvullende maatregelen te treffen, zoals een intensieve uitwisseling van
informatie met buitenlandse toezichthouders. De uitkomsten van dit overleg zijn afgestemd met
de verantwoordelijke directeur. Deze kon niet anders dan concluderen dat op grond van de wet
moest worden overgegaan tot het toelaten van Landsbanki tot het Nederlandse DGS.
Dat de mogelijkheid om de afhandeling van de aanvraag van Landsbanki te vertragen niet in
vastleggingen is terug te vinden, komt niet door een onvoldoende vastlegging maar doordat een
dergelijk optreden niet van DNB mag worden verwacht en dus ook niet is overwogen.

CI12009/00445/VrS
Centrak bank en prudentieel toeziehtbouder financide instellingen

4400

Westeinde
1017 ZN Amsterdam
Telefoon (ozo) 524 91 Ir

John F. Kennedylaan 31

www.dnb.nl

734 PS Apeldoorn
Telefoon (oss) 357 66 77

De Nederlandsche Bank Nv
Handelsregister Amsterdam 3300 3396

De Nederlandsche Bank

Datum

14 juli 2009
-6-

De belangrijkste conclusie van DNB is dan ook dat een integrale afweging is gemaakt en dat die
afweging gezien het wettelijk kader maar tot één conclusie kon leiden: Landsbanki moest worden
toegelaten tot het Nederlandse DGS.

3. Aanwijzingsbevoegdheid van DNB jegens het bijkantoor
Onderzoekers gaan in hun rapport in op de vraag of DNB in de zomer van 2008 krachtdadiger
had kunnen optreden. Zij suggereren dat DNB een aanwijzing had kunnen geven aan Landsbanki
gezien haar zorgen over de solvabiliteit van Landsbanki Islands hf. (de IJslandse moederbank).
Zoals u weet, deelt DNB die opvatting niet. De aanwijzingsbevoegdheid kan in het kader van het
toezicht op een bijkantoor slechts worden ingezet indien - kort gezegd - de liquiditeit van het
bijkantoor in gevaar is.2 Daarbij moet worden bedacht dat het hier om een zeer beperkt speelveld
gaat. Deze opvatting van DNB wordt onderschreven in een schriftelijk advies van een belangrijke
autoriteit op het gebied van het financiële toezichtrecht, professor C.M. Grundmann-van de Krol
(als bijlage bijgevoegd). Het bijkantoor voldeed in de zomer van 2008 aan alle wettelijke eisen.

Het is ook niet de liquiditeitspositie van het Nederlandse bijkantoor geweest die heeft geleid tot
de deconfiture van Landsbanki. De oorzaken daarvan waren, naar achteraf bleek, de liquiditeitsen solvabiliteitspositie van de IJslandse moeder. Het toezicht daarop en de kennis daarvan was de
exclusieve verantwoordelijkheid van de Hslandse toezichthouder. Deze heeft bovendien
desgevraagd tegenover DNB steeds volgehouden dat Landsbanki financieel gezond was hetgeen
ook uit stresstesten zou zijn gebleken. De financiële gegevens die Landsbanki aan DNB, op haar
verzoek, presenteerde wezen daar ook op. Hoewel deze berichten van de IJslandse toezichthouder
de zorgen van DNB niet wegnamen, is DNB van oordeel dat een aanwijzing gebaseerd op de
zorgen en vermoedens van DNB over de werkelijke financiële situatie van de moederbank door
de Nederlandse bestuursrechter niet in stand zou zijn gelaten. DNB beschikte immers over
"geruststellende" berichten van de IJslandse toezichthouder, terwij1 zij niet beschikte over harde
informatie waarmee zij die berichten kon weerleggen en waarmee zij haar zorgen over
Landsbanki Islands hf. kon onderbouwen. Dit zou ertoe hebben geleid dat de bestuursrechter een
aanwijzing als onvoldoende zorgvuldig voorbereid en onvoldoende onderbouwd zou hebben
vernietigd.

2 Op grond van artikel 1: 75 Wft kan De Nederlandsche Bank een aanwijzing als bedoeld in het eerste lid van dat
artikel eveneens geven aan een financiële onderneming indien hij tekenen ontwaart van een ontwikkeling die het eigen
vermogen, de solvabiliteit of de liquiditeit in gevaar kunnen brengen.

Cl/2009/00445/VrS

44.3

De Nederlandsche Bank

Datum

14 juli 2009

Onderzoekers stellen dat zij de opvatting van DNB ten aanzien van de aanwijzingsbevoegdheid
niet onverdedigbaar vinden, maar te beperkt en te voorzichtig. De stelling van onderzoekers komt
erop neer dat DNB bij haar liquiditeitstoezicht op een bijkantoor rekening moet houden met
ontwikkelingen op het gebied van liquiditeit en solvabiliteit bij de moederbank. Dat is onjuist.
DNB heeft ten aanzien van de liquiditeit en solvabiliteit van de moederbank geen bevoegdheden,.
Dit standpunt wordt bevestigd in het eerder genoemde schriftelijk advies van professor
Grundmann-van de Krol Daarnaast zij erop gewezen dat ook de onderzoekers stellen dat het
bijkantoor van Landsbanki voldeed aan de geldende liquiditeitseisen. Er was eenvoudigweg geen
grond voor het geven van een aanwijzing. Bovendien wijzen de onderzoekers - terecht - op de
grote risico's die het geven van een aanwijzing met zich zou hebben gebracht. Het geven van een
aanwijzing bijvoorbeeld om het aantrekken van gelden in Nederland te staken, zou al snel tot de
nodige speculaties hebben geleid bij het publiek waardoor een run op de bank, niet alleen in
Nederland maar ook daarbuiten, zou hebben kunnen ontstaan. Daarmee zouden rekeninghouders
niet zijn gediend. Ook zou DNB en daarmee de Nederlandse staat het risico hebben gelopen
aansprakelijk te worden gehouden voor de ineenstorting van het IJslandse bankwezen en in haar
kielzog de IJslandse economie. Het is onzeker of DNB in dat geval zou hebben kunnen aantonen
dat die gevolgen ook zouden zijn opgetreden zonder een dergelijke maatregel van DNB.

4. Afiveging ten aanzien van eigenmachtig optreden
Onderzoekers komen niet tot het oordeel dat DNB een aanwijzing had moeten geven, maar
concluderen dat zij niet hebben kunnen vaststellen dat DNB een afweging heeft gemaakt van de
voor- en nadelen van eigenmachtig optreden. DNB is het ook hier niet met onderzoekers eens.
Toen in de zomer van 2008 de zorgen van DNB over de IJslandse economie toenamen, is binnen
DNB steeds onderzocht op welke mogelijke manieren tegen het bijkantoor van Landsbanki zou
kunnen worden opgetreden om de belangen van crediteuren te beschermen. In dat kader zijn
allerlei vragen onderzocht en zijn verschillende varianten besproken in de directievergadering.
Voor al deze varianten is een afweging gemaakt van de (on)mogelijkheden en overige factoren.
Hetgeen ook blijkt uit interne vastleggingen waaronder de notulen van de directievergadering.
Het risico van een bankrun dat onderzoekers in hun rapport schetsen is daarbij aan de orde
gekomen. Zoals onderzoekers terecht opmerken was het instrumentarium van DNB echter zeer
beperkt. DNB heeft alle mogelijkheden onderzocht en binnen die beperkte mogelijkheden alles
CI12009100445/VrS

44.3

De Nederlandsche Bank

Datum

14 juli 2009

gedaan dat in haar vermogen lag. Ik heb u op 25 augustus en op 3 september 2008 tijdens ons
lunchgesprek op de hoogte gesteld van de problematiek rondom Icesave en de wijze waarop DNB
de problemen met haar beperkte bevoegdheden trachtte op te lossen. Kort samengevat kwam dit
neer op het binnen deze beperkte bevoegdheden zoveel mogelijk opvoeren van de druk op
Landsbanki en de Uslandse toezichthouder. In het gesprek van 3 september 2008 liet u weten zich
ten volle te kunnen vinden in de aanpak van DNB.

Onderzoekers wijzen in hun rapport op een naar hun mening opvallende discrepantie tussen het
optreden van DNB in respectievelijk mei 2008 en augustus 2008. In mei 2008 zou DNB bij de
behandeling van de aanvraag van Landsbanki tot aanvullende deelname aan het DGS, niet bereid
zijn geweest buiten haar wettelijke bevoegdheid te treden Vanaf augustus 2008 zou zij wel
bereid zijn geweest maatregelen te nemen waarvan de juridische basis onduidelijk was. DNB
bestrijdt dit: zij heeft bij haar optreden steeds haar wettelijke bevoegdheden tot richtsnoer
genomen en in lijn daarmee gehandeld. Dit geldt ook voor de acties die zij sinds augustus 2008
jegens Landsbanki heeft ondernomen. Van een discrepantie in de opstelling of het handelen van
DNB is dan ook geen sprake. Dat de toonzetting van de gesprekken veranderde, kan niet los
worden gezien van de toenemende problemen in IJsland.

Zowel in het rapport van onderzoekers als tijdens het kamerdebat is de vraag aan de orde
gekomen waarom geen uitvoering is gegeven aan het aanbod van Landsbanki om extra
schuldpapier aan te houden bij DNB. DNB heeft dit voorstel van Landsbanki verwelkomd als
stap in de goede richting maar tegelijkertijd aangegeven dat dit aanbod haar - later helaas
gerechtvaardigd gebleken - zorgen over het fundamentele probleem, namelijk de financiële
positie van de I.Islandse bank tegen de achtergrond van de I.Islandse economie, niet oploste. De
Nederlandse spaarders bij Landsbanki Amsterdam zouden geen additionele zekerheid aan de
aanwezigheid van dat schuldpapier - zo al adequaat en beschikbaar - hebben kunnen ontlenen, nu
het niet zou hebben kunnen strekken tot zekerheid van hun vorderingen. Bovendien wist DNB uit
andere bron dat het schuldpapier dat door IJslandse banken als onderpand werd aangeboden niet
meer als adequaat werd beschouwd en waren er twijfels of het wel beschikbaar was.3

3 Zie het rapport van K. Jannari, Report on Banking regulation and supervision m Iceland, past, present and fidure, p. 18.
CI12009/00445/VrS

4403

De Nederlandsche Bank

Datum

14 juli 2009

HET DEBAT IN DE VASTE KAMERCOMMISSIE

Tijdens het Algemeen Overleg met de Vaste Kamercommissie bleek dat een aantal kamerleden
uit het rapport van onderzoekers de conclusie trekt dat DNB "te laat" en "te weinig doortastend"
zou hebben opgetreden. Voor deze conclusie kan in het rapport naar de mening van DNB op geen
enkele wijze steun worden gevonden. Onderzoekers concluderen in hun rapport dat DNB moest
handelen binnen de beperkingen van het Europese stelsel en met onzekere informatie.
Onderzoekers stellen niet dat DNB beleidsmatig verkeerde keuzes heeft gemaakt en nog minder
dat DNB rechtens gehouden zou zijn geweest anders te handelen. In het door henzelf opgestelde
persbericht bij de presentatie van het rapport omschrijven onderzoekers hun kritiek als "een
kleine kritische kanttekening bij de interne besluitvormingsprocedures van DNB en de
vastlegging daarvan".

TEN SLOTIE

Ik heb hiervoor reeds uiteengezet op welke wijze de interne besluitvorming en de integrale
afweging binnen DNB heeft plaatsgevonden. De organisatie is op een deugdelijke integrale
beleidsvoorbereiding en besluitvorming ook ingericht doordat sinds 2004 een aparte divisie
Financiële Stabiliteit bestaat waarin de kennis van de verschillende onderdelen van DNB wordt
samengebracht. Dat neemt niet weg dat, waar mogelijk, verdere versterking van het integrale
afwegingsproces nuttig is en dit heeft dan ook de volle aandacht van DNB. DNB heeft al stappen
ondernomen om dat proces verder te bevorderen. Zo is in interne procedures verzekerd dat MoU's
die zien op aanvullende deelname aan het DGS altijd in de directievergadering worden
besproken. DNB is zich daarnaast zeer bewust van het feit dat een goede vastlegging van haar
beslissingen essentieel is. In een instelling als DNB wordt al zeer veel vastgelegd. DNB zal er
alles aan doen om een nog betere vastlegging van haar afwegingen te verzekeren en heeft daartoe
reeds maatregelen getroffen onder meer door de organisatie opnieuw te wijzen op het belang van
een adequate documentatie, ook in hectische tijden, en door te werken aan een verdere
verbetering van de ICT-systemen die toegang tot deze documentatie moeten vergemakkelijken.

Gelet op het bovenstaande betreurt DNB het zeer dat in het politieke en publieke debat de
suggestie is gewekt dat haar gezag zou zijn aangetast. Niet alleen omdat voor dit oordeel geen
grond te vinden is in het rapport maar ook omdat dergelijke uitlatingen uiteindelijk daadwerkelijk
tot aantasting van het gezag van DNB kunnen leiden.
Cl/2009/00445/VrS

44.3

Datuna

De Nederlandsche Bank

14 juli 2009
- 10 -

Vanzelfsprekend ben ik te allen tijde bereid de hiervoor verwoorde visie van DNB — al dan niet
publiekelijk - nader toe te lichten. Ik ga er vanuit dat u deze brief zult doorsturen aan de Vaste
Kamercommissie voor Financiën met het oog op de openbare hoorzitting in september waarvoor
de Commissie mij heeft uitgenodigd.

cedukch
\

Cl/2009/00445/VrS

4403

f-a-dem