Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2015–2016

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

51
Vragen van het lid Lodders (VVD) aan de Staatssecretaris van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid over pensioenopbouw van medisch specialisten
(ingezonden 14 juli 2015).
Antwoord van Staatssecretaris Klijnsma (Sociale Zaken en Werkgelegenheid)
mede namens de Staatssecretaris van Financiën (ontvangen op 18 september
2015).
Vraag 1
Bent u bekend met de wijziging van artikel 18ga van de Wet verlaging
maximumopbouw- en premiepercentages pensioen en maximering pensioengevend inkomen (Wet Witteveen 2015)?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Klopt het dat op basis van bijvoorbeeld arbeidsvoorwaarderegelingen of
sector cao’s de gehanteerde definitie van een «voltijdwerkweek» binnen
pensioenfondsen verschilt?
Vraag 3
Bestaat er een absolute drempel waarboven een werkweek wettelijk wordt
aangemerkt als zijnde voltijds? Zo ja, welke drempel wordt hiervoor
gehanteerd?
Vraag 4
Zo niet, klopt het dat een 36-, 38- of 40-urige werkweek voor de ene
werknemer een voltijd dienstbetrekking is terwijl diezelfde 36-, 38- of 40-urige
werkweek voor een andere werknemer een deeltijd dienstbetrekking is?
Antwoord 2, 3 en 4
Er bestaat arbeidsrechtelijk geen drempel waarboven een werkweek wettelijk
wordt aangemerkt als zijnde voltijds. Of een bepaald aantal uren in een
werkweek voor de werknemer als voltijd- of als deeltijddienstbetrekking wordt

1

ah-tk-20152016-51
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2015

Wet verlaging maximumopbouw- en premiepercentages pensioenen en maximering pensioengevend inkomen (Kamerstukken 33 847)

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

1

aangemerkt is afhankelijk van de afspraken en gebruiken die binnen de
desbetreffende sector voor de werknemer van toepassing zijn. In cao’s
worden hierover veelal afspraken gemaakt.
Vraag 5
Deelt u de mening dat werknemers waarbij een voltijdse dienstbetrekking
meer dan 40 uur bedraagt hierdoor benadeeld worden ten opzichte van
werknemers waarbij een voltijdse dienstbetrekking 36 of 38 uur bedraagt?
Vraag 6
Kunt u aangeven waarom er gekozen is voor de aanpassing zoals deze heeft
plaatsgevonden en geen rekening is gehouden met beroepsgroepen die een
full time dienstverband hebben van meer dan 40 uur? Bent u bereid naar een
aanpassing van de wet te kijken?
Antwoord 5 en 6
De in artikel 18ga van de Wet op de loonbelasting 1964 opgenomen
begrenzing van het pensioengevend loon is bedoeld voor werknemers die
zonder deze begrenzing bij een voltijddienstbetrekking een pensioengevend
loon van meer dan € 100.000 zouden hebben. Voor werknemers die in een of
meerdere deeltijddienstverbanden werken, wordt het hiervoor genoemde
maximum overeenkomstig de deeltijdfactor evenredig verlaagd. Daarmee
wordt voorkomen dat het aantrekkelijk wordt om een dienstverband op te
splitsen in meerdere deeltijddienstverbanden. Op deze manier is bovendien
bewerkstelligd dat – binnen een zelfde sector – het maximale pensioengevend
loon per contractuur gelijk is voor deeltijdwerkers en voltijdwerkers. De naar
rato toe te passen aftopping draagt derhalve bij aan een gelijke behandeling
van deeltijdwerkers ten opzichte van voltijdwerkers. Daarbij is het van belang
om te kijken naar de in de branche gebruikelijke omvang van de arbeidsduur,
zoals deze is vastgelegd in de cao. Als rekening zou worden gehouden met
een lagere arbeidsduur dan in de branche gebruikelijk is, dan zouden
werknemers met meerdere dienstbetrekkingen in die branche meer pensioen
onder de omkeerregel kunnen opbouwen dan een werknemer met één
voltijddienstbetrekking met in totaal hetzelfde loon. Een aanpassing van de
wet acht ik daarom niet wenselijk.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

2