Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2016–2017

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

791
Vragen van de leden Van Gerven, Leijten en Jasper van Dijk (allen SP) aan
de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de Staatssecretaris van
Onderwijs, Cultuur en Wetenschap over het commerciële tv-programma «een
nieuw begin»? (ingezonden 24 november 2016).
Antwoord van Minister Schippers (Volksgezondheid, Welzijn en Sport), mede
namens de Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (ontvangen
16 december 2016).
Vraag 1
Wat is uw oordeel over het artikel over het commerciële tv-programma «een
nieuw begin»?1
Antwoord 1
De Staatssecretaris van OCW en ik vinden dit een zorgelijk signaal.
Vraag 2
Is de wijze waarop mensen cosmetische of tandheelkundige behandelingen
worden aangepraat geoorloofd volgens wet- en regelgeving?
Antwoord 2
Voor het uitvoeren van een geneeskundige behandeling is volstrekt helder dat
de toestemming van de patiënt vereist is. Dit geldt ook bij (niet medisch
noodzakelijke) cosmetische ingrepen. Om toestemming te kunnen geven
heeft de patiënt goede informatie nodig. Zo moet de behandelaar onder meer
informatie geven over de voorgestelde behandeling en de risico’s die daaraan
verbonden zijn. De informatieplicht van de behandelaar omvat ook diens
verplichting om zich ervan te vergewissen dat de patiënt de informatie heeft
begrepen.
Uit het artikel blijkt niet dat de betreffende zorgaanbieders niet volgens weten regelgeving en/of veldnormen hebben gehandeld. Het is voor mij op basis
van dit artikel onvoldoende duidelijk of dat ook daadwerkelijk het geval is. Als
betrokkenen van oordeel zijn dat dit wel het geval is, kunnen ze dit melden bij
het Landelijk Meldpunt Zorg.

1

ah-tk-20162017-791
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2016

Via de tv een nieuw gebit gekregen. Nu durft ze niet meer te lachen. NRC Next, 23 november
2016.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

1

Vraag 3
Vindt u het wenselijk dat gesuggereerd wordt dat zorg een product is waar je
zonder medische noodzaak vrijelijk gebruik van kunt maken?
Antwoord 3
De verantwoordelijkheid voor de keuze voor zorg waar geen medische
noodzaak aan ten grondslag ligt, ligt bij de patiënt en bij de zorgaanbieder.
De patiënt maakt de uiteindelijke keuze, maar de zorgaanbieder moet de
patiënt voldoende informeren (over mogelijkheden en gevolgen) zodat de
patiënt een afgewogen keuze kan maken. Zie ook het antwoord op vraag 2.
Vraag 4
Handelen de betrokken hulpverleners conform hun beroepsethos? Kunt u dit
toelichten?
Antwoord 4
De Inspectie ziet toe op wet- en regelgeving, waaronder richtlijnen en
veldnormen die door de veldpartijen zelf zijn opgesteld. Zie verder antwoord
op vraag 2.
Vraag 5
Hebben de Inspectie voor de Gezondheidszorg klachten bereikt over het
tv-programma, en de daarbij betrokken privéklinieken CDC Tandzorg, de
Velthuis Kliniek en Bergman Clinics met betrekking tot de kwaliteit van de
behandeling en zaken als het aanpraten van behandelingen? Zo ja, wat was
het oordeel van de Inspectie, en welke stappen heeft zij ondernomen tegen
welke kliniek(en)?
Antwoord 5
De Inspectie heeft geen meldingen ontvangen over het tv-programma en/of
de behandelingen die hiervan onderwerp waren.
De IGZ is een onderzoek gestart naar de CDC Tandzorg kliniek na meldingen
van patiënten. Deze meldingen zijn niet gerelateerd aan deze tv-uitzending.
Over de aard van het lopende onderzoek kan de Inspectie geen mededelingen
doen.
Vraag 6
Vormen dergelijke programma’s geen bedreiging voor de volksgezondheid,
omdat door deze programma’s niet medisch noodzakelijke zorg, met kans op
medische letselschade, wordt gestimuleerd? Zo ja, wat gaat u daartegen
ondernemen. Zo neen, waarom niet?
Antwoord 6
Er is geen verbod op het maken van tv-programma’s als «een nieuw begin».
Wel ben ik van mening dat omroepen een belangrijke verantwoordelijkheid
hebben om te zorgen dat alles ruim binnen wet- en regelgeving blijft.
Producenten van programma’s en omroepen hebben een verantwoordelijkheid om zorgvuldig om te gaan met mensen die deelnemen aan hun
programma’s. Uiteraard hebben ook deelnemers een eigen verantwoordelijkheid om af te wegen of zij wel of niet aan een dergelijk programma meewerken, maar deelnemers kunnen soms gemakkelijk in een afhankelijke positie
terechtkomen of gebracht worden. Daar hoort geen misbruik van gemaakt te
worden. Hoewel RTL onder Luxemburgs toezicht valt is contact opgenomen
met RTL. RTL wil een verantwoordelijk mediabedrijf zijn dat oog heeft voor
de belangen waarvoor zowel vanuit de politiek als de samenleving bescherming wordt gevraagd. RTL zegt geschrokken te zijn van de berichten. En
hoewel contracten met deelnemers veelal door de producenten worden
gesloten, voelt RTL zich wel degelijk verantwoordelijk. RTL zegt niet op een
dergelijke manier met mensen te willen omgaan en heeft toegezegd uit te
zullen zoeken of deelnemers aan zijn hulpprogramma’s goed worden
behandeld. Verder heeft RTL laten weten bereid te zijn en inmiddels doende
te zijn om de eigen mediagedragscode hierop te bezien. Naar verwachting
kan uw Kamer over de resultaten van beide acties vóór het Kerstreces
geïnformeerd worden door de Staatssecretaris van OCW.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

2