Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2336
Vragen van de leden Spekman (PvdA), Rik Janssen (SP), Schouw (D66),
Dibi (GroenLinks) en Voordewind (ChristenUnie) aan de minister voor
Immigratie en Asiel over het aantal lang verblijvende, verwesterde Afghaanse
meisjes in Nederland, vergelijkbaar met Sahar Hbrahimgel (ingezonden
28 maart 2011).
Antwoord van minister Leers (Immigratie en Asiel) (ontvangen 26 april 2011)
zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2010–2011, nr. 2245.
Vraag 1
Herinnert u zich de eerdere vragen over het aantal lang verblijvende,
verwesterde Afghaanse meisjes in Nederland, vergelijkbaar met Sahar
Hbrahimgel?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Vindt u het verantwoord, nu nog specifiek gerapporteerd moet worden door
de minister van Buitenlandse Zaken over de situatie van schoolgaande
meisjes in Afghanistan, om, gelet op de niet eenduidige signalen over die
situatie, in de tussenliggende periode verwesterde schoolgaande meisjes uit
te zetten naar Afghanistan? Kunt u dit toelichten?
Antwoord 2
Zoals ik in mijn brief van 8 april 20112 heb meegedeeld heb ik naar aanleiding van het thematisch ambtsbericht Afghanistan besloten dat in individuele
gevallen om klemmende redenen van humanitaire aard van verwesterde
meisjes onder bepaalde omstandigheden niet kan worden verlangd dat zij
terugkeren naar Afghanistan.
Vraag 3, 4 en 5
Erkent u dat uit uw antwoorden op de vragen blijkt dat het aantal zaken dat
daadwerkelijk vergelijkbaar is met die van Sahar (waarbij dus in elk geval
sprake is van een nog lopende asielprocedure en het betreffende minderja1

2

ah-tk-20102011-2336
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2011

Vraag van de leden Spekman (PvdA), Rik Janssen (SP), Schouw (D66), Dibi (GroenLinks) en
Voordewind (ChristenUnie), 2 februari 2011 (vraagnummer: 2011Z01969).
kamerstukken II, 2010/11, 19 637, nr. 1 410

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

1

rige meisje langer dan 10 jaar in Nederland verblijft) veel minder is dan 400,
aangezien er nu slechts 110 meisjes zijn die een procedure afwachten en u
niet kunt aangeven hoeveel van hen al langer dan 10 jaar in Nederland
verblijft? Kunt u dit toelichten?
Erkent u dat genoemde aspecten van de zaak van Sahar, tezamen met de
overige omstandigheden, te weten dat Sahar twee minderjarige broertjes
heeft, dat zij geheel verwesterd is, dat haar familie twee legitieme eerdere
asielprocedures heeft gevoerd, dat de kinderen buitengewoon goed geïntegreerd en geworteld in Nederland zijn, dat het lange verblijf mede het gevolg
is van het overschrijden van beslistermijnen door de Immigratie- en
Naturalisatiedienst (IND) en dat er medische aspecten spelen, betekenen dat
dit op z’n minst een bijzondere zaak waarvan het aantal daadwerkelijk
vergelijkbare zaken minimaal is?
Kunt u dit toelichten?
Bent u bereid om naast de beoordeling van het risico van de verwestering
van Sahar en de slechte veiligheidssituatie in Afghanistan, de genoemde
bijzondere omstandigheden mee te wegen in het totaal aan relevante
aspecten dat van belang is voor het al dan niet toekennen van verblijf aan
Sahar en haar familie? Kunt u dit toelichten?
Antwoord 3, 4 en 5
In mijn brief van 8 april 2011 heb ik aangegeven dat aan de familie Hbrahimgel een verblijfsvergunning wordt verleend. Zoals ik in vorengenoemde brief
heb weergegeven – onder de daarin genoemde voorbehouden – verwacht ik
nu dat op grond van het nieuwe beleid enkele tientallen tot een honderdtal
meisjes voor een verblijfsvergunning in aanmerking zal kunnen komen.
Vraag 6
Kunt u nader aangeven waarom er sinds het jaar 2000 geen Afghaanse
vrouwen en meisjes meer zijn vertrokken naar Afghanistan, buiten de 200 die
vrijwillig via de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) zijn vertrokken? In hoeverre spelen de slechte veiligheidssituatie in Afghanistan en het
risico van verwestering daarbij een rol? Wat zijn de oorzaken dat er sinds
2007 vrijwel geen Afghaanse vrouwen en meisjes meer naar Afghanistan zijn
vertrokken? Waarom verwacht u onder deze omstandigheden juist van Sahar
en haar familie dat zij wel naar Afghanistan vertrekken?
Antwoord 6
Terugkeer is van vele factoren afhankelijk. Gelet hierop valt er in zijn
algemeenheid niet te zeggen wat de reden is voor het verschil in vertrek
tussen de periode voor en na 2007, noch voor het feit dat er in de genoemde
periode geen onvrijwillige vertrekken hebben plaatsgevonden.
Zoals uit de genoemde vertrekcijfers naar voren komt, is het niet onmogelijk
om terug te keren naar Afghanistan. Dit wordt dan ook van iedere uitgeprocedeerde vreemdeling met de Afghaanse nationaliteit verlangd.
Vraag 7
Acht u het aangewezen om, mede gelet op deze minimale vertrekcijfers, na
een zekere tijdsduur, zeker in het geval van reeds zeer lang verblijf en
worteling in de Nederlandse samenleving, de belangen van minderjarige
kinderen in individuele situaties daadwerkelijk voorop te stellen en hen
verblijf toe te staan? Kunt u dit toelichten?
Antwoord 7
In mijn brief van 8 april 2011 ben ik naar aanleiding van het thematisch
ambtsbericht ingegaan op de gevallen waarin een verblijfsvergunning zal
kunnen worden verleend. Bij de beoordeling van een aanvraag om toelating
worden de belangen van kinderen altijd meegewogen. De suggestie als zou
dit niet het geval zijn, bestrijd ik. De vertrekcijfers vormen geen bijzondere
omstandigheid die in het kader van mogelijke gebruikmaking van mijn
discretionaire bevoegdheid worden meegewogen.
Vraag 8
Kunt u tevens aangeven hoeveel van de 110 Afghaanse meisjes die op dit
moment een toelatingsprocedure afwachten, deel uitmaken van een gezin
waarvan de vader in de toelatingsprocedure artikel 1F van het Vluchtelingen-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

2

verdrag is tegengeworpen? Kunt u bevestigen dat dit deel van de Afghaanse
meisjes niet bij het totaal aantal vergelijkbare zaken mag worden betrokken,
aangezien die problematiek bij de familie van Sahar niet speelt?
Antwoord 8
Het is niet mogelijk om cijfers te geven, omdat asielzoekers en hun gezinsleden niet altijd gelijktijdig inreizen en meerderjarige kinderen binnen een gezin
vaak een eigen dossiernummer krijgen, zijn niet altijd alle gezinsleden
gekoppeld aan één dossiernummer. Hoewel uit INDIS, het informatiesysteem
van de IND, kan worden herleid of er zich in de dossiers van de 110 meisjes
ook mannelijke familieleden bevinden aan wie artikel 1F is tegengeworpen,
kan uit INDIS niet worden herleid wat de precieze familierelatie van deze
mannen met de meisjes. Veelal zullen dit vaders betreffen, maar het kunnen
bijvoorbeeld ook broers zijn. Daarnaast valt niet uit te sluiten dat er meer
meisjes een vader of andere gezinsleden in Nederland hebben, aan wie 1F is
tegengeworpen die echter een eigen dossier hebben.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

3