Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2012–2013

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

286
Vragen van het lid Karabulut (SP) aan de minister van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid over de bodemloze put van re-integratie (ingezonden
11 september 2012).
Antwoord van staatssecretaris De Krom (Sociale Zaken en Werkgelegenheid)
(ontvangen 16 oktober 2012).
Vraag 1
Wat is uw reactie op het bericht dat de afgelopen zeven jaar 10 miljard euro
is geïnvesteerd in commerciële re-integratiebureaus maar niemand weet
hoeveel banen dit heeft opgeleverd?1
Antwoord op vraag 1
Ik heb van het artikel kennis genomen.
Vraag 2
Kunt u uiteenzetten hoeveel geld per jaar is uitgegeven aan commerciële
re-integratie, naar welke bedrijven deze middelen zijn gevloeid, hoeveel
werklozen hiermee aan werk zijn geholpen en hoeveel duurzame banen dit
heeft opgeleverd?
Antwoord op Vraag 2
De uitvoering van de Wet Werk en Bijstand is door de wetgever aan de
gemeenten opgedragen, die daarbij een grote beleidsvrijheid hebben
gekregen, zodat zij voor cliënten die dat nodig hebben maatwerk kunnen
bieden. Uit de gegevens van Divosa komt naar voren dat in de periode
2007–2011 ca. 40% van de uitgaven is uitbesteed aan commerciële private
organisaties. Ongeveer 60% van de uitgaven betreft trajecten die zijn
uitgevoerd in eigen beheer van de gemeente of door een aan de gemeente
gelieerde organisatie (vaak Wsw-bedrijf). Er zijn mij geen gegevens bekend
over de hoogte van het bedrag dat per commercieel bedrijf is besteed.
Vanaf 2007 heeft het CBS betrouwbare cijfers beschikbaar over het totaal
aantal
gestarte banen na re-integratie. Hieruit blijkt dat in de periode 2007–2011 ca.
367 000 mensen na een re-integratietraject van de gemeente (al dan niet via
een private aanbieder) werk hebben gevonden. In deze periode van vijf jaar
was een bedrag van ca. 7,5 mld. voor de gemeenten voor re-integratie
1

ah-tk-20122013-286
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2012

AD, maandag 10 september 2012, «Re-integratie lijkt bodemloze put»

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

1

beschikbaar. Daarvan is ruim een vijfde deel besteed aan WIW- en ID-banen.
Het resterende bedrag is door de gemeente ingezet voor de verschillende
re-integratie-instrumenten, waarna in de periode 2007–2011 367 000 mensen
werk hebben gevonden. Het is aan de gemeenten om de meest effectieve
inzet van commerciële partijen te kiezen. Daarover wordt in de Gemeenteraad
verantwoording afgelegd.
Vraag 3
Deelt u de mening dat gestopt moet worden met geld te stoppen in de
bodemloze put van commerciële re-integratie en gemeenten de arbeidsbemiddeling zelf ter hand moeten nemen door middel van bijvoorbeeld
gemeentelijke leer-werkbedrijven? Zo nee, waarom niet?
Antwoord op vraag 3
Nee. Het ligt niet in de rede om aan gemeenten voor te schrijven bij wie de
re-integratiemiddelen wel of niet mogen worden besteed gelet op de
gedecentraliseerde uitvoering van de WWB. Het is daarbij wel van belang dat
de gemeente meer op resultaten gaan sturen. De gemeenten kunnen het
beste beoordelen wat de cliënten nodig hebben om weer aan de slag te gaan
en wie daarbij de beste ondersteuning kan bieden. Het uitsluiten van private
partijen is daarbij niet behulpzaam.
Vraag 4
Deelt u de mening van hoogleraar Ton Wilthagen dat twaalf jaar na de start
van het experiment duidelijk is dat de effectiviteit heel erg beperkt is
gebleven en dat veel bedrijven weinig hebben geleverd, maar er wel goed
aan hebben verdiend? Zo ja, gaat u onderzoek doen naar de prestaties van
deze bedrijven? Zo nee, waarom niet?
Antwoord op vraag 4
In de afgelopen jaren zijn er vele overleggen met uw Kamer geweest, waarin
de effectiviteit van de inzet van re-integratiemiddelen aan de orde is geweest.
Mede naar aanleiding van het overleg met uw Kamer zijn er nadere onderzoeken en initiatieven gestart om het inzicht in de effectiviteit te vergroten. In
de brief van 20 juli 2012 (TK 2011–2012, 28 719, nr. 79) is uw Kamer daarover
nader geïnformeerd. De gemeenten zijn verantwoordelijk voor de doelmatige
en effectieve besteding van de re-integratiemiddelen en bewaken de kwaliteit
van de re-integratieactiviteiten. Op grond daarvan ligt het niet in de rede dat
het Rijk onderzoek doet naar de prestaties van individuele bedrijven.
Vraag 5
Wat is uw oordeel over de situatie van de heer Bezooijen die al langer dan
tien jaar vast zit in re-integratietrajecten, van het kastje naar de muur wordt
gestuurd, verschillende banen heeft gehad maar nog altijd geen eerlijk werk
voor een eerlijk loon heeft? Bent u bereid onderzoek te doen naar de
prestaties van het bedrijf Fourstar?2
Antwoord op vraag 5
Ik kan niet ingaan op individuele gevallen. Het is de verantwoordelijkheid van
de gemeente om haar cliënten een passend traject te bieden en te bewaken
dat de contractuele afspraken met uitvoeringsorganisatie worden nagekomen.
Een onderzoek door het Rijk naar de prestaties van een specifiek
re-integratiebedrijf ligt niet in de rede.

2

AD, maandag 10 september 2012, «Van kastje naar de muur tot wanhoop toeslaat»

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

2