Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

26 018

Ondergronds transport en buisleidingen

Nr. 17

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN MILIEUBEHEER
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 30 maart 2010
Tijdens het algemeen overleg over externe veiligheid op 10 november jl.
(30 373, nr. 38) is u met betrekking tot het ontwerp voor het Besluit
externe veiligheid buisleidingen toegezegd nogmaals in gesprek te treden
met de Gasunie en met het Havenbedrijf Rotterdam. Deze gesprekken zijn
inmiddels gevoerd en daarom wil ik uw Kamer over de uitkomsten ervan
informeren.
Het doet me genoegen dat met het resultaat van vorengenoemde
gesprekken ook bij de Gasunie en het Havenbedrijf Rotterdam nu
draagvlak voor het ontwerpbesluit bestaat. Naast genoemd overleg heeft
overigens ook aanvullend overleg met het IPO en de VNG plaatsgevonden. Hoewel deze beide partijen reeds hun instemming met het
ontwerpbesluit hadden uitgesproken, zijn ook de opmerkingen die daarbij
tevens gemaakt waren met dit gesprek weggenomen.
Gezien het vorenstaande zal ik het ontwerp van het Besluit externe
veiligheid buisleidingen nu aan de Raad van State aanbieden.
Het gesprek met de Gasunie heeft er toe geleid dat overeenstemming is
bereikt over het door de Gasunie uitvoeren van de verplichtingen voor de
exploitant zoals die in het ontwerpbesluit staan. De Gasunie voegt zich
dus naar het ontwerpbesluit, zoals dat op 19 augustus jl. (26 018, nr. 13)
aan uw Kamer is toegezonden. En voor het treffen van maatregelen om de
veiligheid te verhogen, stelt de Gasunie een fonds in van maximaal 45
miljoen Euro. Van dit budget is 10 miljoen Euro begroot voor het voldoen
aan de norm voor het plaatsgebonden risico in bestaande situaties. Voor
het voldoen aan het plaatsgebonden risico in geprojecteerde situaties is
ook 10 miljoen Euro begroot, terwijl voor het treffen van maatregelen om
het groepsrisico te beperken 25 miljoen Euro begroot is. Tussen de
verschillende categorieën binnen het fonds kan geschoven worden.
Met de Gasunie zal overleg gevoerd worden om te komen tot een
overeenkomst hoe de knel- en aandachtpunten worden opgelost.

kst-26018-17
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2010

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 26 018, nr. 17

1

De door het Havenbedrijf Rotterdam ingediende zienswijze spitste zich toe
op enkele inhoudelijke punten: de relatie met de veiligheidscontour in
artikel 14 van het Besluit externe veiligheid inrichtingen (Bevi), de eisen
aan buisleidingen voor overige stoffen, het opnemen van (stroken voor)
buisleidingen in bestemmingsplannen en de relatie tussen buisleidingen
en windturbines. In het gesprek met het havenbedrijf zijn de volgende
conclusies getrokken:
– het ontwerpbesluit wordt zo aangepast dat voor buisleidingen, die
binnen een veiligheidscontour ex artikel 14 Bevi rond een industrieterrein liggen, hetzelfde regime zal gelden als voor de daar aanwezige
inrichtingen. Dit betekent dat de beperkt kwetsbare en de functioneel
gebonden kwetsbare objecten binnen die veiligheidscontour niet
gesaneerd worden en nieuwe (beperkt) kwetsbare objecten gerealiseerd kunnen worden mits deze functioneel gebonden zijn;
– het ontwerpbesluit is zo vormgegeven dat bij het via de ministeriële
regeling aanwijzen van buisleidingen voor overige chemische stoffen
op basis van het dan afgeronde consequentieonderzoek met de
specifieke situatie van deze leidingen rekening gehouden zal worden.
Het ontwerp voor ministeriële regeling zal met partijen, waaronder het
havenbedrijf, afgestemd worden en
– het ontwerpbesluit biedt ruimte voor het bestemmen van een
buisleiding of een strook voor buisleidingen. Buisleidingen in stroken
hoeven niet afzonderlijk op de plankaart te worden ingetekend. Het
risico van elke afzonderlijke buisleiding in een strook moet wel binnen
het bestemmingsplan passen.
Een afzonderlijk aandachtspunt was nog de relatie tussen buisleidingen
en windturbines. Exploitanten van buisleidingen vinden dat buisleidingen
door het falen van een windturbine op geen enkele wijze negatief
beïnvloed zouden mogen worden.
Het risicoverhogend effect van windturbines wordt echter wat de effecten
naar de omgeving betreft met het ontwerpbesluit (in artikel 11, lid 3)
geregeld. Voor nieuwe situaties kan dit betekenen dat een windturbine op
grotere afstand van de buisleiding geplaatst moet worden. Voor
bestaande situaties, waarbij de windturbine al aanwezig is, zullen zo nodig
extra maatregelen door de exploitant getroffen moeten worden.
Dit betekent dus niet dat door het falen van een windturbine geen falen
van een buisleiding kan optreden. De externe veiligheid is echter
afdoende geregeld.
Ik vind dat, waar de externe veiligheid adequaat geregeld is en er geen
expliciete reden is om voor windturbines een strenger beleid te voeren
dan voor andere bedrijfsactiviteiten met gevaarlijke stoffen, het mogelijk
moet blijven om windturbines op of nabij bedrijventerreinen te plaatsen
waar zich buisleidingen bevinden.
Hiermee heb ik tevens voldaan aan de toezegging in het algemeen
overleg over wind op land van 11 november 2009 (31 239, nr. 86) om aan
te geven hoe het risicoverhogend effect van windturbines op buisleidingen geregeld wordt.
De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
J. C. Huizinga-Heringa

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 26 018, nr. 17

2