Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2019–2020

29 279

Rechtsstaat en Rechtsorde

Nr. 540

BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIE EN VEILIGHEID
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 9 oktober 2019
Op 18 december 2018 werd het Designcollege in Rotterdam opgeschrikt
door een aantal schoten. Hierdoor kwam op gewelddadige wijze een
einde aan het leven van de zestienjarige Hümeyra Ergincanli. Dit was een
grote klap voor haar familie, vrienden, klasgenoten en naasten. Het is
moeilijk het verdriet en gemis te bevatten dat zij voelen sinds de fatale
gebeurtenis op 18 december 2018. Naar hen gaat mijn medeleven uit.
De voor het toezicht op deze organisaties verantwoordelijke Inspectie van
Justitie en Veiligheid (hierna: de Inspectie) heeft op 21 december 2018
aangekondigd onderzoek te doen naar het handelen van de politie en
Reclassering Nederland (hierna: Reclassering).1 De Inspectie heeft ook
gekeken naar de rol van Slachtofferhulp Nederland (SHN) en het
Openbaar Ministerie (OM). Omdat ook Veilig Thuis (VT) betrokken was,
heeft de Inspectie samengewerkt met de Inspectie Gezondheidszorg en
Jeugd. Bij haar onderzoek heeft de Inspectie ook de conclusies en
aanbevelingen uit eerdere onderzoeken betrokken, zoals het onderzoek
«TweeSteden» uit 2016.2 Mede namens de Minister voor Rechtsbescherming en de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, bied ik
hiermee uw Kamer het rapport van de Inspectie aan3.
De conclusies van de Inspectie zijn pijnlijk en helder: de aanpak van de
stalking van Hümeyra is ernstig tekortgeschoten. De politie, het OM, VT en
het betrokken Zorg- en Veiligheidshuis (ZVH) hebben onvoldoende
aandacht gehad voor de bescherming van Hümeyra. De (strafrechtelijke)
aanpak door de politie en het OM en het toezicht van de Reclassering zijn
onvoldoende gericht geweest op het stoppen van de stalking door Bekir E.
(hierna: E.).

1

https://www.inspectie-jenv.nl/actueel/nieuws/2018/12/21/onderzoek-naar-handelen-reclasseringen-politie-in-zaak-humeyra-ergincanli
Kamerstuk 29 628, nr. 644.
3
Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl
2

kst-29279-540
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2019

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 29 279, nr. 540

1

De ketenpartners hebben – naast de eigen taken en verantwoordelijkheden – een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de veiligheid van
slachtoffers. In deze zaak is de ketensamenwerking niet goed verlopen.
Voor de nabestaanden zal dit een indringende conclusie zijn. Alle
betrokken partijen moeten van deze gebeurtenis leren. Dat zijn wij aan
Hümeyra, haar nabestaanden en de samenleving verplicht. De conclusies
en aanbevelingen die de Inspectie doet, onderschrijf ik. Alle betrokken
partijen hebben aangegeven op korte termijn aan de slag te gaan met de
aanbevelingen danwel hiermee reeds gestart te zijn.
In deze brief benoem ik de aanbevelingen en ga ik in op de maatregelen
die zijn en worden getroffen en de monitoring hiervan. Voor een
weergave van de feiten verwijs ik u naar het rapport.
Aanbevelingen
De Inspectie heeft de gebeurtenissen in samenhang geanalyseerd en heeft
op basis daarvan conclusies getrokken en – verkort weergegeven – de
volgende aanbevelingen gedaan:
Voor politie, OM, Reclassering en VT:
–
–

–

Zorg dat de ketensamenwerking ook in de uitvoering een gezamenlijke
verantwoordelijkheid wordt.
Zorg dat er in alle gevallen van ex-partnerstalking toereikende
aandacht is voor de bescherming van het slachtoffer en voor het
stoppen van de stalking.
Geef bij de aanpak van ex-partnerstalking expliciet aandacht aan:
• herkenning van mogelijke stalking;
• risico-inschatting en slachtofferveiligheid;
• zaaksverantwoordelijkheid en regie;
• samenwerking en communicatie.

Voor de politie:
–

Zorg dat de implementatie van de nieuwe werkinstructie stalking van
de politie uiterlijk einde van dit jaar is afgerond. Besteed hierbij
expliciet aandacht aan het gebruik van de vragenlijst stalking en het
SASH-instrument.

Maatregelen
De Inspectie constateert dat de afgelopen jaren door partijen in verschillende programma’s gewerkt is aan het intensiveren van de samenwerking
bij de aanpak van huiselijk geweld, waaronder ook ex-partnerstalking
wordt verstaan. Het gaat onder meer om het programma «Geweld hoort
nergens thuis» en de ontwikkelagenda «Veiligheid Voorop!». De Inspectie
constateert ook dat in die programma’s de veiligheid van het slachtoffer
centraal staat, maar dat er ruimte is voor verbetering. De aanbevelingen
die de Inspectie hiervoor doet, zie ik als een bevestiging van de opdracht
waar de betrokken organisaties zich in deze programma’s aan verbonden
hebben.
De bevindingen van de Inspectie bevestigen dat een consequente en
slagvaardige toepassing van het strafrecht, in goede samenhang met de
inzet van hulpverlening, een belangrijk onderdeel is van de aanpak van
stalking. Gedrag als dat van E. vraagt dat politie, de Reclassering en het
OM een duidelijke norm stellen als er strafbare feiten worden gepleegd.
Ook moeten snel consequenties worden verbonden aan het overtreden
van opgelegde voorwaarden. Weliswaar met oog voor de rechten van de
verdachte, maar met de bescherming van slachtoffer en samenleving

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 29 279, nr. 540

2

voorop. De tekortgeschoten aanpak van de stalking van Hümeyra laat zien
dat dit beter moet.
Hierna ga ik eerst in op de al lopende verbetermaatregelen en vervolgens
op de aanvullende maatregelen die worden getroffen.
Lopende verbetermaatregelen
Het onderzoek van de Inspectie bevestigt de noodzaak om bestaande
verbeterplannen, zowel binnen de strafrechtketen alsook in de hulpverlening, met de grootst mogelijke spoed en urgentie te implementeren in
de dagelijkse praktijk. Dit is nodig om het risico op herhaling van een
dergelijk tragisch incident te minimaliseren. Ik heb samen met de Minister
voor Rechtsbescherming op landelijk niveau de betreffende partijen bij
elkaar gebracht om te bespreken wat binnen de afzonderlijke organisaties
beter moet en hoe zij daarmee kunnen bijdragen aan de versterking van
de keten als geheel.
De politie en het OM hebben de afgelopen periode stappen gezet in de
aanpak van ex-partnerstalking. Zo is er bijvoorbeeld door de politie een
nieuwe werkinstructie stalking opgesteld naar aanleiding van de aanbevelingen uit het onderzoek «TweeSteden».4 De implementatie hiervan zal
uiterlijk 31 december 2019 in alle politie-eenheden zijn afgerond.
Ook bij andere betrokken organisaties zijn de fundamenten gelegd voor
een vernieuwde aanpak van onder meer stalking. Dit is met name gebeurd
in het kader van de ontwikkelagenda «Veiligheid Voorop!» van politie, OM,
Raad voor de Kinderbescherming, Reclassering en VT, die in nauwe
afstemming met het actieprogramma «Geweld hoort nergens thuis» is
vormgegeven. De kern van deze aanpak is dat vanuit verschillende
domeinen samen en in samenhang wordt gedaan wat nodig is om de
veiligheid van slachtoffers zeker te stellen, de noodzakelijke zorg in te
zetten om de stalking en/of het geweld duurzaam te laten stoppen, daders
op te sporen en te vervolgen en recidive te voorkomen. Hier wordt
dagelijks door vele toegewijde professionals in allerlei domeinen hard aan
gewerkt. Deze werkwijze vormt ook het antwoord op de aanbevelingen
van de Inspectie: zorg voor herkenning, overzicht, communicatie en oog
voor het slachtoffer. De aanpak van de stalking van Hümeyra onderstreept
nogmaals de noodzaak voor alle betrokken partijen om deze fundamenten
snel uit te bouwen.
Ook in de betreffende regio Rotterdam-Rijnmond is inmiddels gestart met
de implementatie van verbeteringen die tot doel hebben om het risico op
herhaling te minimaliseren op basis van de lessen uit deze gebeurtenis.
Hierbij moet de opening medio april 2020 in Rotterdam van het Centrum
Huiselijk Geweld en Kindermishandeling helpen.5 Het centrum is er voor
slachtoffers en plegers van huiselijk geweld en kindermishandeling,
waarbij de benodigde expertise fysiek onder één dak aanwezig is. Dit
moet ertoe leiden dat acuut geweld eerder wordt gestopt, de veiligheid
van slachtoffers wordt vergroot, er een passende aanpak voor plegers
volgt en dat de betrokken organisaties beter met elkaar samenwerken.
Voor alle 26 VT-organisaties geldt dat zij sinds begin 2019 een nieuwe
werkwijze hebben, gebaseerd op een aangepast Handelingsprotocol. Deze
nieuwe werkwijze is ingericht conform de visie op ketenzorg bij huiselijk
geweld en kindermishandeling. Veiligheid is de rode draad bij de
samenwerking met en tussen (justitiële) ketenpartners en de lokale
wijkteams. Die samenwerking is dan ook verstevigd sinds de invoering
van dit nieuwe Handelingsprotocol.
De maatregelen zijn nadrukkelijk bedoeld om betere uitvoering van
bestaande afspraken te realiseren en knelpunten weg te nemen. Deze

4
5

Zie hiervoor ook Kamerstuk 29 628, nr. 644.
Dit is een pilot van het programma «Geweld hoort nergens thuis».

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 29 279, nr. 540

3

maatregelen dragen niet alleen bij aan een effectievere aanpak van
ex-partnerstalking, maar ook van andere vormen van (huiselijk) geweld.
Aanvullende verbetermaatregelen
1. Betere herkenning en inschatting risico’s
De aanpak van ex-partnerstalking start met het herkennen ervan, ook als
er nog geen strafbare feiten zijn gepleegd. Doordat ex-partnerstalking zich
kenmerkt door een opeenstapeling van verschillende incidenten, die op
zichzelf niet altijd strafbare feiten zijn, is dit niet eenvoudig. Naast het
herkennen is vervolgens nodig dat de mate van onveiligheid goed wordt
ingeschat en er daarna wordt gehandeld om het slachtoffer te
beschermen en de dader aan te pakken. Daarom hebben de betrokken
partijen mij toegezegd het volgende te doen:
– Snelle en goede veiligheidsbeoordeling: de politie vult bij een melding
of aangifte van ex-partnerstalking altijd de SASH (Screening Assessment for Stalking and Harassment) in. Indien hieruit blijkt dat er sprake
is van een situatie met een hoog risico, neemt de politie direct contact
op met het OM (bij vermoedens van strafbare feiten) en VT om
veiligheidsmaatregelen te treffen voor het slachtoffer.
– Bij situaties met een laag- of middenrisico stuurt de politie de uitkomst
van SASH mee in de melding aan VT. VT voert een veiligheidsbeoordeling uit en maakt indien nodig veiligheidsafspraken, die worden
opgenomen in een veiligheidsplan. Deze veiligheidsmaatregelen
kunnen ook uitgevoerd worden door een andere partij dan VT. Bij een
verdenking van een strafbaar feit en als daarbij (strafrechtelijke)
veiligheidsmaatregelen nodig zijn, wordt alsnog afgestemd met politie
en OM.
– Training politie: alle medewerkers die de SASH invullen, zijn of worden
hier uiterlijk in 2019 op getraind. In 2020 start een traject om medewerkers te trainen in onder meer het herkennen van ex-partnerstalking.
– Automatische zoekmachine: voor het geval dat een melding of aangifte
niet als stalking wordt geregistreerd, is een automatische zoekmachine
ontwikkeld (een query). De query is een lijst met potentiële
ex-partnerstalkingzaken en bedoeld als vangnet daar waar de stalking
niet meteen is herkend. De query kan de dag nadat een nieuwe
melding of aangifte is geregistreerd, worden uitgelezen.
Ex-partnerstalkingzaken die niet als zodanig waren geregistreerd,
worden dan alsnog opgepakt.
– Tools/app: de politie heeft een app huiselijk geweld ontwikkeld die per
juli 2019 in gebruik is, waardoor iedere agent laagdrempelig toegang
heeft tot informatie over ex-partnerstalking.
– Gezamenlijke training: medewerkers van politie, OM, Reclassering en
SHN worden op de ZSM-locaties gezamenlijk getraind op het
herkennen van stalking, het inschatten van de mate van onveiligheid
en hoe vervolgens te handelen. Waar VT al betrokken is bij ZSM, zal VT
hieraan deelnemen. Waar dit nog niet het geval is, zal per regio
gekeken worden hoe het gezamenlijk trainen het beste vormgegeven
kan worden. Met deze training wordt, naast de leerlijn bij de Politieacademie, ook uitvoering gegeven aan de motie van de leden Den Boer en
Bergkamp.6
– Versterking expertise ZVH en VT-organisaties: het ZVH Rotterdam
Rijnmond en VT Rotterdam ontwikkelen een aanpak stalking. Zij stellen
deze aanpak in 2020 beschikbaar aan de overige ZVH-en en
VT-organisaties, voor zover die nog geen werkwijze hebben
ontwikkeld.

6

Kamerstuk 29 911, nr. 234.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 29 279, nr. 540

4

2. Zaaksverantwoordelijkheid en regie
Na de herkenning en veiligheidsbeoordeling is het van belang om het
slachtoffer en de verdachte/dader in het oog te houden en snel te
reageren op nieuwe informatie. Om dit goed vorm te geven, moeten de
betrokken organisaties actief nieuwe informatie uitwisselen en nauw
samenwerken bij het bepalen van de beste opvolging. Zoals uit het
rapport blijkt, moet dit beter.
Een belangrijke randvoorwaarde is dat alle partijen binnen de eigen
organisatie de regie ten aanzien van stalkingzaken op orde hebben. Dat
wil zeggen dat één functionaris verantwoordelijk is voor overzicht en regie
op een casus en waar nodig opschaalt binnen de organisatie of naar
partners.
Het inrichten van casusregie binnen de politie voor stalkingzaken was al
onderdeel van de verbetermaatregelen naar aanleiding van het onderzoek
«TweeSteden». De politie gaat op basis van de lessen uit deze gebeurtenis
de casusregie binnen de eigen organisatie versterken. Concreet betekent
dit dat binnen het politiebasisteam van het gebied waar het slachtoffer
woont, er een casusregisseur is die het overzicht en de regie heeft in de
zaak. De casusregisseur is aanspreekpunt voor collega’s en ketenpartners,
maakt (in samenspraak met VT en het OM) een plan van aanpak, volgt de
zaak en past het plan van aanpak zo nodig aan, zorgt voor goede
informatievoorziening en overdracht zowel in- als extern, houdt contact
met verschillende politieonderdelen en partners en stuurt bij/schaalt op
waar nodig.
Binnen de eigen organisaties moet de regie op orde zijn. Daarbij moet
geborgd worden dat partijen op basis van een gedeeld informatiebeeld,
ieder vanuit de eigen verantwoordelijkheid, gezamenlijk en snel kunnen
bepalen of er wijzigingen in de situatie zijn die actie vragen, welke actie
dat moet zijn en welke partij daarvoor verantwoordelijk is. De ZSM-tafel is
hiervoor bij uitstek de plek. Aan de ZSM-tafels zitten politie, Reclassering,
SHN en OM zeven dagen in de week samen. In sommige regio’s is ook VT
vertegenwoordigd. Aan die tafel kan snel alle relevante informatie bij
elkaar worden gebracht. Op basis hiervan bepalen partijen samen wie wat
gaat doen. De ZSM-tafel wordt daarmee de vaste plek waar de
organisatie-overstijgende regie op een stalkingszaak vorm wordt gegeven.
De ketenpartners bewaken aan die tafel de naleving van de gemaakte
afspraken.
Tot slot krijgt SHN een escalatiemogelijkheid, hetgeen inhoudt dat er bij
politie, Reclassering en OM contactpersonen worden aangewezen waar
SHN terecht kan bij ernstige zorgen over de veiligheid van slachtoffers. Dit
moet ertoe leiden dat als SHN signaleert dat er onvoldoende wordt
gehandeld op een zaak, dit beter gehoor vindt.
3. Verscherpte strafrechtelijke aanpak
Het strafrecht biedt een ruim instrumentarium om richting verdachte of
dader snel en accuraat op te treden zodat het slachtoffer van stalking
beter wordt beschermd. Dit vereist een consistente en slagvaardige
toepassing door de betrokken strafrechtketenpartners vanuit een
eenduidig handelingskader. De ambitie is om sneller een zaak te beoordelen op ernst van de misdrijfverdenking en te bepalen of de strafrechter
moet worden ingeschakeld.
Daarbij is het goed om te realiseren dat het hier om een complex delict
gaat met vaak ingewikkelde relaties tussen slachtoffers en daders wat de
bewijsbaarheid van het misdrijf van belaging7 niet eenvoudig maakt.
De inzet van het strafrecht wint aan kracht door dit te koppelen aan de
inspanningen van andere partijen, waaronder hulpverleners, die
7

De juridische term voor stalking is belaging, art. 284 Wetboek van Strafrecht.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 29 279, nr. 540

5

betrokken zijn bij een zaak. Met een op elkaar afgestemde aanpak kan
betere bescherming voor het slachtoffer en (indien aanwezig) de kinderen
worden georganiseerd. Belangrijk is dat hierdoor ook sneller een
passende aanpak en bestraffing van de dader kan plaatsvinden die
daadwerkelijk leidt tot gedragsverandering.
Om hier in de praktijk beter uitvoering aan te geven hebben de betrokken
partijen mij toegezegd het volgende doen:
– Herbeoordeling aanwijzingen OM: het OM zal zijn aanwijzingen gaan
herbeoordelen en waar nodig binnen enkele maanden aanpassen,
mede ten aanzien van de afgrenzing tussen voorwaardelijk sepot,
strafbeschikking en het (sneller) voorgeleiden en dagvaarden van
verdachten.
– Sneller optreden: het aanpakken van een dader is het meest effectief
als de straf snel op het incident volgt. Daarom zijn het OM en de drie
reclasseringsorganisaties samen met VT in 2018 op twee plekken
gestart met het spreekuur huiselijk geweld voor daders/verdachten.
Door het spreekuur kan sneller bepaald worden welke strafrechtelijke
(veiligheids)maatregel aansluit op de veiligheidsvoorwaarden die
onder regie van VT ten behoeve van het veiligheidsplan worden
opgesteld. Begeleiding of toezicht door de Reclassering kunnen
hierdoor snel starten. De eerste evaluatie lijkt positief. Daarom wordt
in 2020 deze werkwijze uitgebreid en vervolgens opnieuw geëvalueerd.
Daarbij is het uiteraard aan het OM om te kiezen voor een buitengerechtelijke afdoening of, gelet op de ernst van de zaak of de gevaarzetting vanuit de verdachte, te kiezen om de zaak bij de strafrechter aan te
brengen en in het voortraject reeds toezicht door de Reclassering in te
zetten.
– Overtreding van voorwaarden worden sneller gesanctioneerd: het is
voor de veiligheid van het slachtoffer belangrijk dat bij overtreding van
contact-, locatie- en gebiedsverboden snel en normerend richting
verdachte of dader wordt opgetreden. Plegers moeten zo spoedig
mogelijk de consequentie van een overtreding ondervinden. Bij
overtreding van gedragsvoorwaarden, bij een sepot, strafbeschikking,
schorsing van de voorlopige hechtenis, voorwaardelijke veroordeling
of voorwaardelijke invrijheidsstelling moet de politie snel acteren en
goed onderzoek doen om de overtreding te stoppen. Als de Reclassering constateert dat dergelijke verboden worden overtreden, zal zij, als
daar voldoende reden voor is, het OM zo snel mogelijk vragen om de
zaak bij de strafrechter aan te brengen. De rechtspraak en het OM
zullen overeenkomstig het strafprocesreglement8 afspraken over
termijnen waarbinnen zogeheten tenuitvoerleggingszittingen
plaatsvinden in een convenant opnemen.
– Aanpassing afwegingskader Reclassering: de Reclassering heeft haar
handelingskader voor gegevensverstrekking verder verruimd.
Slachtofferbewust werken is onderdeel van de taken van de Reclassering. Zo worden onder andere bij het advies aan het OM en de Dienst
Justitiële Inrichtingen de belangen van slachtoffers en nabestaanden
meegewogen. Als uit relevante signalen (van ketenpartners) blijkt dat
de veiligheid van het slachtoffer in het geding is, meldt de Reclassering de overtreding aan het OM en/of de politie.
Van belang is nog dat naar verwachting per 1 januari 2020 de Wet
Uitvoering strafrechtelijke beslissingen (USB) in werking zal treden. Dit
brengt een andere verhouding tussen betrokken organisaties met zich
mee. Het OM is dan niet langer eindverantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van strafrechtelijke beslissingen. De politie, Reclassering en het
CJIB worden in een meer zelfstandige rol geplaatst onder de verantwoordelijkheid van de Minister voor Rechtsbescherming. Binnen het kader van
8

Artikel 14.2 Landelijk Strafprocesreglement.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 29 279, nr. 540

6

de Wet USB zijn beleidsregels ontwikkeld die invulling geven aan deze
nieuwe verantwoordelijkheidsverdeling. In het komende tijdvak worden
deze beproefd en met de betrokken organisaties verder doorontwikkeld,
onder meer ten aanzien van de rol van de Reclassering en de politie.
4. Versterken slachtofferveiligheid
Om meer inzicht te krijgen in de werking van strafrechtelijke gedragsinterventies in de praktijk, waaronder de zogeheten beschermingsbevelen,
heeft het Ministerie van Justitie en Veiligheid het WODC gevraagd
onderzoek te verrichten naar de handhaving en veiligheid bij strafrechtelijke contact-, locatie- en gebiedsverboden die zijn ingezet bij de schorsing
van de voorlopige hechtenis, de gedragsaanwijzing van de officier van
justitie, de vrijheidsbeperkende maatregel, en de voorwaardelijke
veroordeling. Op 18 juni jl. heb ik uw Kamer het onderzoek aangeboden
en hierbij toegezegd een aanvullende reactie te sturen met een toelichting
op de maatregelen die worden genomen naar aanleiding van de inzichten
van het onderzoek. 9 Hierbij wordt deze toezegging gestand gedaan.
Het onderzoek biedt belangrijke inzichten in de succesfactoren die kunnen
bijdragen aan het verhogen van de effectiviteit van een beschermingsbevel. Het onderzoek laat ook zien dat er nog ruimte is voor verbetering
van de uitvoering in de praktijk. Zo is het slachtoffers niet altijd duidelijk
waar zij terecht kunnen om een schending te melden of welke handhavingsreactie volgt. Handhavingsinstanties reageren volgens slachtoffers
daarbij niet altijd met voldoende urgentie als door hen een schending van
een verbod wordt geconstateerd. Dat blijkt ook uit de aanpak van de
stalking van Hümeyra. SHN heeft als enige partij nadrukkelijk oog gehad
voor de aanhoudende inbreuk door E. op de persoonlijke levenssfeer van
Hümeyra.
Partijen hebben mij toegezegd om het volgende te doen om de veiligheid
van het slachtoffer te versterken:
– Vaker inzet enkelband overwegen: de Reclassering zal bij situaties met
een hoog risico van ex-partnerstalking altijd de inzet van een enkelband overwegen en motiveert de keuze voor het al dan niet toepassen
van elektronische controlemiddelen in haar advisering. Uiteraard kan
stalking zelf niet met een enkelband worden voorkomen. Veel stalking
– zo ook door E. – heeft vaak een digitaal karakter (telefonie,
WhatsApp, etc.). Een elektronisch gecontroleerd locatieverbod kan
echter wel een extra controle op de pleger vormen en daarmee ook
een preventieve werking hebben.
– Duidelijke communicatie met slachtoffers: voor signalering van
schendingen – zeker als het gaat om een contactverbod – is de keten in
grote mate afhankelijk van het slachtoffer. Daarom is het van belang
dat slachtoffers 1) als een beschermingsbevel wordt opgelegd goed
uitgelegd krijgen wat een beschermingsbevel betekent; 2) duidelijke en
eenduidige informatie van de politie krijgen over waar een schending
moet worden gemeld; 3) door de politie worden begeleid in de wijze
waarop schendingen moeten worden gemeld (bewijsmateriaal) en wat
zij na hun melding kunnen verwachten en 4) na hun melding te horen
krijgen wat er met hun melding is gebeurd. In de eerste helft van 2020
leveren ketenpartners een voorstel op over hoe de communicatie met
slachtoffers op de bovengenoemde momenten wordt verbeterd.
– De politieagenten die moeten handelen zijn snel op de hoogte van
beschermingsbevelen: het is voor de politie niet altijd duidelijk voor
wie er beschermingsbevelen gelden. De politie zal er daarom voor
zorgdragen dat alle correct en volledig door het CJIB aangeleverde
beschermingsbevelen zorgvuldig, tijdig en eenduidig in de politiesystemen verwerkt worden. Dit betekent dat de bevelen zichtbaar zijn voor
9

Kamerstuk 33 552, nr. 54.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 29 279, nr. 540

7

de meldkamers bij een acute melding, zodat dit mee wordt gegeven
aan de collega’s op straat. Daarnaast start ik samen met politie, het
CJIB, Reclassering en het OM een traject om het proces rondom de
(handhaving van) beschermings-bevelen verder te verbeteren.
Monitoring
De Inspectie heeft in haar aanbevelingen opgenomen dat partijen de
opvolging van de aanbevelingen medio 2020 aan de Inspectie moeten
melden. Gezien de urgentie van de problematiek hecht ik er aan de
voortgang van de genomen maatregelen nauw te volgen. In dat kader
wordt uw Kamer tweemaal per jaar geïnformeerd over de stand van zaken
van de in deze brief genoemde maatregelen door middel van de voortgangsrapportages van het programma «Geweld hoort nergens thuis».
Daarnaast voert de politie zelf een periodieke audit uit op het (verbeterde)
werkproces stalking bij de politie. Daarmee wordt uitvoering gegeven aan
de motie van het lid Van Dam c.s.10
Tot slot
Wat er is gebeurd op 18 december 2018 kan op geen enkele manier
ongedaan worden gemaakt. Helaas kunnen we nooit garanderen dat in de
toekomst stalkers geen nieuwe slachtoffers zullen maken. Ik wil met de in
deze brief uitgewerkte maatregelen slachtoffers van stalking de
bescherming bieden die zij mogen verwachten. Dat doe ik samen met de
vele duizenden professionals die met een groot gevoel van verantwoordelijkheid werken binnen de strafrechtketen, Veilig Thuis, Slachtofferhulp
Nederland en de Zorg- en Veiligheidshuizen. Het is nu zaak om te laten
zien dat we van deze afschuwelijke gebeurtenis hebben geleerd en dit
aangrijpen om het beter te doen.
De Minister van Justitie en Veiligheid,
F.B.J. Grapperhaus

10

Kamerstuk 29 911, nr. 233.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 29 279, nr. 540

8