Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

34 002

Wijziging van enkele belastingwetten en enige
andere wetten (Belastingplan 2015)

Nr. 22

DERDE NOTA VAN WIJZIGING
Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:
1
In artikel I wordt na onderdeel P een onderdeel ingevoegd, luidende:
Pa
In artikel 6.1, derde lid, wordt «onderdelen d en e» vervangen door:
onderdeel d.
2
Artikel II, onderdeel Aa, komt te luiden:
Aa
Artikel 3.20, tweede lid, komt te luiden:
2. De onttrekking, bedoeld in het eerste lid, eerste volzin, wordt op
jaarbasis verlaagd met:
a. 21% van de waarde van de auto indien de CO2-uitstoot 0 gram per
kilometer is;
b. 10% van de waarde van de auto indien de CO2-uitstoot hoger is dan 0
gram per kilometer, maar niet hoger is dan 50 gram per kilometer, en
c. 4% van de waarde van de auto indien de CO2-uitstoot hoger is dan 50
gram per kilometer, maar niet hoger is dan 106 gram per kilometer.
3
Artikel VII, onderdeel 0A, komt te luiden:
0A
Artikel 13bis, tweede lid, komt te luiden:

kst-34002-22
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 002, nr. 22

1

2. Het voordeel, bedoeld in het eerste lid, eerste volzin, wordt op
kalenderjaarbasis verlaagd met:
a. 21% van de waarde van de auto indien de CO2-uitstoot 0 gram per
kilometer is;
b. 10% van de waarde van de auto indien de CO2-uitstoot hoger is dan 0
gram per kilometer, maar niet hoger is dan 50 gram per kilometer, en
c. 4% van de waarde van de auto indien de CO2-uitstoot hoger is dan 50
gram per kilometer, maar niet hoger is dan 106 gram per kilometer.
4
Het in artikel XIII, onderdeel B, opgenomen artikel 9, eerste lid, eerste
volzin, komt te luiden:
1. De belasting voor een personenauto wordt bepaald aan de hand van
de volgende tabel.
Bij een CO2-uitstoot
van meer dan

maar niet meer dan

I
–
79 gram/km
106 gram/km
155 gram/km
174 gram/km

bedraagt de belasting voor een personenauto
het in kolom III vermelde bedrag, vermeerderd
met het bedrag dat wordt berekend door het in
kolom IV vermelde bedrag te vermenigvuldigen met het aantal gram/km CO2-uitstoot dat
de in kolom I vermelde CO2-uitstoot te boven
gaat

II
79
106
155
174
–

III
€ 175
€ 649
€ 2.512
€ 8.539
€ 13.061

IV
€6
€ 69
€ 123
€ 238
€ 476

5
Artikel XIV wordt als volgt gewijzigd:
a. Onderdeel B komt te luiden:
B
In artikel 23b, eerste lid, wordt «, waarvan de CO2-uitstoot niet hoger
is dan 50 gram per kilometer, bedraagt de belasting in afwijking van
artikel 23 nihil» vervangen door: bedraagt de belasting in afwijking van
artikel 23:
a. voor auto’s met een CO2-uitstoot van 0 gram per kilometer: nihil, en
b. voor auto’s met een CO2-uitstoot van meer dan 0 gram per kilometer
maar niet meer dan 50 gram per kilometer: de helft van de ingevolge dat
artikel verschuldigde belasting.
b. Onderdeel C komt luiden:
C
Artikel 31 vervalt.
Toelichting
I. Algemeen
Inleiding
In deze nota van wijziging is opgenomen een aanpassing van de
percentages en CO2-grenzen in de bijtelling voor privégebruik van de auto
van de zaak in de loon- en inkomstenbelasting, een aanpassing van de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 002, nr. 22

2

CO2-tarieven voor de drie hoogste categorieën CO2-uitstoot in de Wet op
de belasting van personenauto’s en motorrijwielen 1992 (Wet BPM 1992)
en aanpassing van de vrijstelling voor elektrische voertuigen in de Wet op
de motorrijtuigenbelasting 1994 (Wet MRB 1994). De achtergronden van
deze wijziging zijn uitgebreid toegelicht in de aanbiedingsbrief van deze
nota van wijziging.
Deze nota van wijziging bevat voorts een aanpassing van de aftrek van
weekenduitgaven voor gehandicapten waardoor voor de aftrek niet langer
van belang is dat een belastingplichtige zich moreel verplicht voelt (de
wet spreekt van «redelijkerwijs gedrongen voelen») om deze kosten te
maken en deze niet van betrokkene terug te vragen.
Budgettaire aspecten
De budgettaire derving als gevolg van de aanpassing van de aftrek van
weekenduitgaven voor gehandicapten is verwaarloosbaar. De wijzigingen
op het gebied van de autobelastingen zijn budgettair neutraal vormgegeven.
Uitvoeringskosten Belastingdienst
De aanpassing van de aftrek van weekenduitgaven voor gehandicapten
betekent een lichte vereenvoudiging voor de Belastingdienst omdat er
niet meer getoetst hoeft te worden in hoeverre een belastingplichtige zich
gedrongen kan voelen om de betreffende uitgaven te doen. De besparing
voor de Belastingdienst is zeer beperkt aangezien op dit punt slechts
sprake is van een marginale toets en alleen in uitzonderlijke gevallen de
aftrek van weekenduitgaven voor gehandicapten wordt geweigerd.
II. Onderdeelsgewijze toelichting
Onderdeel 1
Artikel I, onderdeel Pa (artikel 6.1 van de Wet inkomstenbelasting 2001)
Voor de in afdeling 6.6 van de Wet inkomstenbelasting 2001 (Wet IB
2001) opgenomen aftrek van weekenduitgaven voor gehandicapten is op
grond van artikel 6.1 van die wet vereist dat het gaat om op de belastingplichtige drukkende uitgaven. Tevens is op grond van dat artikel vereist
dat de belastingplichtige zich redelijkerwijs gedrongen heeft kunnen
voelen tot het doen van die uitgaven. In het algemeen zal bij weekenduitgaven voor gehandicapten aan het vereiste van gedrongenheid worden
voldaan. In geval van weekenduitgaven voor gehandicapten geldt dan ook
bij de beoordeling van de gedrongenheid om de uitgaven te doen, een
coulante benadering. Er vindt slechts een marginale toets van dit
criterium plaats. Omdat alleen in geval van uitzonderlijke situaties een
afwijzing van de aftrek van weekenduitgaven voor gehandicapten aan de
orde zou kunnen komen en het laten vervallen van het hiervoor bedoelde
criterium een vereenvoudiging betekent voor de Belastingdienst, vervalt
dit criterium voor de aftrek van weekenduitgaven voor gehandicapten.
Hiertoe strekt de in dit onderdeel 1 opgenomen wijziging van artikel 6.1
van de Wet IB 2001.
Onderdeel 2
Artikel II, onderdeel Aa (artikel 3.20 van de Wet inkomstenbelasting 2001)
Met de wijziging van artikel 3.20, tweede lid, van de Wet IB 2001 worden
de kortingen op de onttrekking voor privégebruik van een ook voor
privédoeleinden ter beschikking staande auto (auto van de zaak) op grond

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 002, nr. 22

3

van de CO2-uitstoot van de auto, met ingang van 1 januari 2016 bijgesteld.
In de hierna opgenomen tabel zijn opgenomen de percentages van de
korting op de onttrekking (tweede kolom) en de (uitgaande van het
standaardonttrekkingspercentage van 25) met die percentages te
berekenen percentages van de uiteindelijke onttrekking (derde kolom) met
ingang van 1 januari 2016.
CO2-uitstoot in gr/km

Korting

Onttrekking na toepassing van
de korting1

0

21% van de waarde van de
auto
10% van de waarde van de
auto
4% van de waarde van de
auto

4% van de waarde van de auto

hoger dan 0, maar niet hoger
dan 50
hoger dan 50, maar niet hoger
dan 106
hoger dan 106

1

15% van de waarde van de
auto
21% van de waarde van de
auto
25% van de waarde van de
auto

uitgaande van het standaardonttrekkingspercentage van 25.

Bij bovengenoemde aanpassingen zijn de in artikel 3.20 van de Wet IB
2001 opgenomen overgangsbepalingen van toepassing. Dat betekent dat
de nieuwe CO2-uitstootgrenzen en bijbehorende kortingspercentages pas
gaan gelden voor auto’s van de zaak waarvan het kenteken op of na
1 januari 2016 voor het eerst te naam is gesteld in het kentekenregister.
Auto’s van de zaak waarvan het kenteken reeds vóór 1 januari 2016 voor
het eerst te naam is gesteld in het kentekenregister behouden gedurende
een periode van 60 maanden gerekend vanaf de eerste dag van de maand
volgend op die waarin het kenteken voor het eerst te naam is gesteld in
het kentekenregister, een verlaging van de onttrekking op grond van
artikel 3.20, eerste en tweede lid, van de Wet IB 2001, zoals die leden
luidden op de datum van de eerste tenaamstelling.
Onderdeel 3
Artikel VII, onderdeel 0A (artikel 13bis van de Wet op de loonbelasting
1964)
De in dit onderdeel opgenomen wijziging van artikel 13bis van de Wet
op de loonbelasting 1964 met betrekking tot een ook voor privédoeleinden
aan een werknemer ter beschikking gestelde auto komt overeen met de in
onderdeel 2 opgenomen wijziging van artikel 3.20 van de Wet IB 2001.
Verwezen wordt naar de toelichting op de laatstgenoemde wijziging.
Onderdeel 4
Artikel XIII, onderdeel B (artikel 9 van de Wet op de belasting van
personenauto’s en motorrijwielen 1992)
Met de in dit onderdeel opgenomen wijziging van het in artikel XIII,
onderdeel B, opgenomen nieuwe artikel 9, eerste lid, eerste volzin, van de
Wet BPM 1992 worden de tarieven van de drie hoogste categorieën van
CO2-uitstoot verhoogd.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 002, nr. 22

4

Onderdeel 5
Artikel XIV, onderdeel B (artikel 23b van de Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994)
Met de in dit onderdeel opgenomen wijziging van artikel 23b van de
Wet MRB 1994 wordt beoogd de in de tweede nota van wijziging
opgenomen aanpassing van de tot 2015 geldende vrijstelling voor
elektrische en (semi-)elektrische auto’s zodanig aan te passen dat voor
nulemissie-auto’s (CO2-uitstoot van 0 gr/km) nog steeds een volledige
vrijstelling geldt. Voor auto’s met een CO2-uitstoot van niet hoger dan 50
gr/km blijft in het in de tweede nota van wijziging opgenomen half tarief
gelden.
Artikel XIV, onderdeel C (artikel 31 van de Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994)
Met dit onderdeel wordt beoogd artikel 31 van de Wet MRB 1994 te
laten vervallen. Dit artikel 31 kan vervallen nu in artikel 23b van de Wet
MRB 1994 nog een volledige vrijstelling van motorrijtuigenbelasting is
opgenomen voor nulemissie-auto’s.
De Staatssecretaris van Financiën,
E.D. Wiebes

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 002, nr. 22

5