Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1801
Vragen van de leden Gesthuizen en Kooiman (beiden SP) aan de ministers
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en van Veiligheid en Justitie over het
gebrek van behandeling van pedofilie (ingezonden 18 januari 2011).
Antwoord van minister Schippers (Volksgezondheid, Welzijn en Sport)
(ontvangen 14 maart 2011).
Vraag 1
Wat is uw reactie op de constatering van deskundigen uit de psychiatrie dat
de behandeling van pedofielen tekort schiet?1
Antwoord 1
In de uitzending van RTL nieuws kwam naar voren dat mensen lang moeten
zoeken voordat ze geschikte hulpverlening hebben gevonden en dat
bovendien het taboe rond pedofilie hen weerhoudt om vroegtijdig hulp te
zoeken. Tevens bleek wel dat veel expertise over hulpverlening met betrekking tot pedofilie reeds is ontwikkeld in de forensische zorg en deze kennis
nog beter verspreid moet worden in de reguliere GGZ. De vroegtijdige hulp
aan pedofielen, die niet de fout in zijn gegaan, moeten we verbeteren.
Vraag 2
Deelt u de mening van het Nederlands Instituut van Psychologen dat
hulpverlening aan pedofielen in een vroeg stadium veel leed kan voorkomen?
Zo nee, waarom niet?
Antwoord 2
De samenleving, en in het bijzonder kinderen, moeten beschermd worden
tegen kindermisbruik. Het NIP constateert dat «de hulpverlening die er nu is,
voornamelijk op gang komt wanneer een pedofiel al de fout in is gegaan.
Hulpverlening kan in een vroeg stadium veel leed voorkomen, zowel bij de
slachtoffers als bij de daders». Ik onderschrijf de mening van het NIP dat
hulpverlening in een vroeg stadium veel leed kan voorkomen. Ik vind het dan
ook van groot belang dat zo vroeg mogelijk goede zorg voor handen is. Dit
kan met behulp van de expertise, die is opgebouwd door de forensische
poliklinieken (waaronder bijvoorbeeld de Waag met vestigingen in Amsterdam, Den Haag, Haarlem, Leiden en Utrecht). Vanuit deze klinieken wordt ook
zorg geboden aan pedofielen die niet op forensische titel deze zorg krijgen.
1

ah-tk-20102011-1801
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2011

RTL nieuws, 15 januari 2011.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

1

Vraag 3
Bent u van plan maatregelen te nemen om de behandeling van pedofielen te
bevorderen? Zo ja, welke? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 3
Er is op dit moment expertise aanwezig in het veld. Bij forensische poliklinieken, maar eventueel ook bij reguliere psychologen of seksuologen kunnen
pedofielen terecht voor behandeling. Vanwege het taboe rond deze stoornis
is het echter zeer lastig om deze doelgroep in behandeling te krijgen.
Pedofielen (die nog niet de fout in zijn gegaan) moeten zich namelijk vrijwillig
aanmelden voor behandeling en dus hun gedrag als problematisch ervaren.
Vandaar dat ik het initiatief wil nemen om vroegtijdige hulpverlening te
stimuleren. Dit op een vergelijkbare manier als de verschillende campagnes,
die in omringende landen zijn gestart om kindermisbruik te voorkomen.
Dat betekent dat ik veldpartijen ga vragen om bijvoorbeeld de Engelse
campagne Stop it now! naar Nederland te vertalen. Vervolgens zal ik de
effecten hiervan actief monitoren.
Daarnaast voorzie ik dat de bestaande ontwikkeling van (anonieme) e-health
in de ggz ook voor pedofielen kan bijdragen aan eerder in behandeling
krijgen van deze groep. Tegelijkertijd zal ik om tafel gaan met de betrokken
beroepsgroepen, om te stimuleren dat de kennis die aanwezig is over
behandeling van pedofilie in de forensische zorg wordt gedeeld met de
reguliere GGZ. Ook dit komt tijdige doorverwijzing ten goede.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

2