Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2015–2016

21 501-31

Raad voor de Werkgelegenheid, Sociaal Beleid,
Volksgezondheid en Consumentenzaken

Nr. 407

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 6 juni 2016
Hierbij zend ik u het verslag van de informele Gezondheidsraad van
18 april te Amsterdam.
De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
E.I. Schippers

kst-21501-31-407
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2016

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 21 501-31, nr. 407

1

Verslag informele EU bijeenkomst van ministers van volksgezondheid van 18 april 2016 te Amsterdam
Op 18 april 2016 vond in Amsterdam de informele bijeenkomst van
gezondheidsministers plaats. Er werd gesproken over innovatieve en
betaalbare geneesmiddelen, verbetering van voedingsproducten en
antimicrobiële resistentie.
Innovatieve en betaalbare geneesmiddelen
Gedurende de ochtendsessie stond de vraag centraal hoe gegarandeerd
kan worden dat patiënten in de EU nu en in de toekomst toegang hebben
tot innovatieve geneesmiddelen tegen een maatschappelijk aanvaardbare
prijs. Ter voorbereiding op de bijeenkomst had Nederland een probleemanalyse met de lidstaten gedeeld. Deze werd met brede instemming van
een groot aantal lidstaten ontvangen. Vervolgens kwamen twee prioriteiten aan de orde. Het betrof hier enerzijds de vraag hoe vrijwillige
samenwerking tussen lidstaten op het terrein van prijsbeleid gefaciliteerd
kan worden. Daarnaast ging de discussie over de marktstructuur van de
Europese geneesmiddelensector en de werking en gevolgen van
bestaande beschermingsconstructies rondom intellectueel eigendom.
De eerste prioriteit ging over het verschil van de onderhandelingspositie
van lidstaten ten opzichte van de farmaceutische industrie. Deze lijkt voor
de lidstaten ongunstig te zijn, omdat elke lidstaat ieder voor zich onderhandeld en er tegelijkertijd geen transparantie is in prijsopbouw, terwijl de
farmaceutische industrie mondiaal opereert. Hierover is een goede open
discussie gevoerd met in achtneming van het feit dat de besluitvorming
rondom prijzen en vergoedingen van geneesmiddelen een nationale
competentie is en moet blijven. Desalniettemin deelde een groot aantal
ministers de mening dat vrijwillige samenwerking op dit gebied tot betere
uitkomsten kan leiden, zowel qua prijs als qua beschikbaarheid van de
juiste producten.
Tijdens de bijeenkomst bleek dat groepen lidstaten, waaronder de
Benelux, reeds experimenteren met of overwegen om regionaal samen te
werken bij uitwisseling van informatie en eventuele gezamenlijke
prijsonderhandelingen. Deze initiatieven zouden verder ontwikkeld
kunnen worden en lidstaten kunnen hun ervaringen delen.
Wat betreft de tweede prioriteit was er steun voor de denkrichting dat
bepaalde bestaande marktbeschermingsmechanismen, met name ook
aanvullende mechanismen gericht op de ontwikkeling van (bepaalde)
geneesmiddelen, tot ongewenste prikkels kunnen leiden. Zoals winstmaximalisatie ten koste van echte innovatie en belemmering van de toegang
van patiënten tot bepaalde nieuwe geneesmiddelen. Tijdens de discussie
werd door verschillende lidstaten steun uitgesproken voor het uitvoeren
van een analyse naar de kosten/baten en effecten van dergelijke aanvullende beschermingsmechanismen specifiek voor geneesmiddelen, en dan
met name op het terrein van de weesgeneesmiddelen. Nederland heeft
ervoor gepleit dat dit onderwerp op Europees niveau nader wordt
onderzocht en geëvalueerd.
Verbetering van voedingsproducten
Tijdens de lunch zette Nederland de noodzaak uiteen om in gezamenlijkheid te komen tot een aanpak voor het stapsgewijs verlagen van zout,
verzadigd vet en suikers in voedingsproducten. Nederland benadrukte
hierbij zowel het perspectief van volksgezondheid als dat van de interne
markt, met als doel de gezonde keuze makkelijk te maken in heel Europa.
Na de lunch werd teruggeblikt op de high-level conferentie over «Food

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 21 501-31, nr. 407

2

Product Improvement» op 22 februari in Amsterdam, inclusief de
totstandkoming van de «Roadmap for Action on Food Product Improvement». Aan de lidstaten werd gevraagd om op twee vragen te reageren:
wat zijn de volgende te nemen stappen ten aanzien van het verbeteren
van voedingsproducten en hoe kan de voortgang het best worden
gemonitord?
De Eurocommissaris gaf aan dat productverbetering een belangrijk
instrument is om overgewicht en obesitas terug te dringen en is van
mening dat Europese burgers in 2020 in goede gezondheid zouden
moeten kunnen leven. Hij riep de lidstaten op om vóór het eind van 2016
met nationale plannen te komen voor productverbetering, voortbordurend
op het EU Framework for National Initiatives on Selected Nutrients en de
Roadmap for Action. Ook benadrukte hij dat alle landen importeren en
exporteren.
Het merendeel van de Lidstaten gaf aan de Nederlandse inspanningen te
waarderen en er werd steun uitgesproken voor een gecoördineerde
aanpak voor productverbetering. Benadrukt werd dat informatie aan de
consument belangrijk is. Andere genoemde punten waren de eigen
verantwoordelijkheid van lidstaten ten aanzien van gezondheidsbeleid,
culturele verschillen tussen landen, de manier waarop samenwerking met
de industrie wordt vormgegeven, aandacht specifiek voor overgewicht bij
kinderen en het belang van goede monitoring en informatievoorziening.
Een aantal lidstaten zou tenslotte graag zien dat ook transvetzuren worden
opgenomen in de Raadsconclusies.
Antimicrobiële Resistentie (AMR)
Vrijwel alle gezondheidsministers waren akkoord met de belangrijkste
elementen van de concept Raadsconclusies over antimicrobiële resistentie. Het merendeel van de lidstaten erkende dat om het probleem
effectief aan te pakken een «One Health» benadering nodig is en dat
gezien AMR een grensoverschrijdende gezondheidsbedreiging is, ook
intensieve samenwerking op EU-niveau essentieel is. Een groot deel van
de lidstaten was van mening dat het opzetten van een «One Health
Network on AMR» de transparantie, de structurele samenwerking en
coöperatie tussen lidstaten, humane-, veterinaire- en andere relevante
sectoren moet faciliteren. Dit overigens zonder nieuwe administratieve
lasten met zich mee te brengen. Bovendien kan zo’n netwerk ook worden
gebruikt om de doelstellingen van een nieuw EU AMR-actieplan te
bespreken, beste praktijken en beleidsopties te evalueren en om de
voortgang en uitvoering van de nationale actieplannen van lidstaten te
discussiëren. Een aantal lidstaten gaf aan dat ze bij het opstellen van
Nationale AMR Actieplannen voldoende flexibiliteit willen behouden om
meetbare doelen te kunnen aanpassen aan de nationale situatie.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 21 501-31, nr. 407

3