Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2009–2010

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

134
Vragen van het lid Atsma (CDA) aan
de minister van Landbouw, Natuur en
Voedselkwaliteit over een verbod op
de verrijkte kooi. (Ingezonden
20 augustus 2009)
1
Kent u het bericht «België geeft
sector de tijd om verrijkte kooi af te
schrijven»?1
2
Hoe oordeelt u over de uitkomst van
de Belgische Evaluatiecommissie
Legkippen?
3
Waarin verschilt de Nederlandse
situatie met de Belgische situatie?
4
Is er inmiddels duidelijkheid over de
financiële en juridische gevolgen van
een voortijdig en eenzijdig verbod op
de verrijkte kooi in Nederland?
5
Deelt u de mening dat een Europese
aanpak de voorkeur heeft, en dat een
eenzijdig verbod in Nederland de
concurrentiepositie van Nederlandse
ondernemers verslechtert?
6
Deelt u de mening dat de Tweede
Kamer er verstandig aan doet op
eerdere uitspraken over een verbod
op de verrijkte kooi terug te komen?
1

Agrarisch Dagblad, 18 augustus 2009.

KVR37762
2009Z14941
0910tkkvr134
ISSN 0921 - 7398
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Antwoord
Antwoord van minister Verburg
(Landbouw, Natuur en
Voedselkwaliteit) (ontvangen
28 september 2009)
1
Ja.
2
Hoe oordeelt u over de uitkomst van
de Belgische Evaluatiecommissie
Legkippen.
Het is niet aan mij om een oordeel uit
te spreken over de uitkomst van de
Belgische Evaluatiecommissie
Legkippen. De Belgische regering
heeft aan relevante partijen gevraagd
een gezamenlijk advies uit te brengen
over de huisvesting van leghennen
in kooihuisvesting en
niet-kooihuisvesting. Het advies is
door de evaluatiecommissie
uitgebracht in de zomer van 2009. Uit
het advies blijkt dat er nog geen
overeenstemming bestaat over een
keuze tussen de verschillende
huisvestingssystemen en dat
extra onderzoek nodig is. De
evaluatiecommissie adviseert een
overgangstermijn van minstens 15
jaar te hanteren, mocht een verbod
op kooihuisvesting aan de orde zijn.
3
Een belangrijk verschil met de
Belgische situatie is dat de Tweede
Kamer zich in de motie Thieme
(Kamerstuk 30 800 XIV, nr. 65) en de
motie Cramer en Atsma (Kamerstuk
31 200 XIV, nr. 120) heeft

uitgesproken voor een verbod op de
verrijkte kooi. In plaats daarvan is de
koloniehuisvesting als kooisysteem
toegestaan.
De welzijnsnormen voor de
koloniehuisvesting zijn overgenomen
uit de federale Duitse regelgeving
voor de «Kleingruppenhaltung».
Overeenkomst is dat in het Belgische
advies de regering wordt gevraagd
zich in te zetten om de omschakeling
naar alternatieve
huisvestingssystemen te stimuleren
en diervriendelijkere verrijkte
kooisystemen te bevorderen.
4
Bij brief van 10 april 2009 heb ik een
wijziging van het Legkippenbesluit
2003 aan beide Kamers voorgelegd.
In deze wijziging zijn als alternatief
voor de verrijkte kooi, de
welzijnsnormen voor de
koloniehuisvesting opgenomen.
In de wijziging is voorts de
overgangstermijn voor de circa 40
bedrijven met bestaande verrijkte en
te verrijken kooien vervroegd van
1 januari 2021 naar 1 januari 2017
conform de aangenomen motie
Ouwehand c.s. (Kamerstuk 31 700
XIV, nr. 106).
In de aangenomen motie Atsma c.s.
(Kamerstuk 21 501-32, nr. 347) heeft
de Kamer gevraagd in verband met
deze voorgelegde wijziging een
onafhankelijk onderzoek uit te laten
voeren naar zowel de directe als de
indirecte schade als gevolg van een
verbod op de verrijkte kooi, alvorens

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

283

tot besluitvorming kan worden
overgegaan. Het onderzoek wordt
momenteel uitgevoerd. Ik streef
ernaar dit onderzoek rond
1 november a.s. af te ronden.
5
Zoals aangegeven in de Nota
Dierenwelzijn heeft een Europese
aanpak de voorkeur boven een
nationale maatregel. Een Europese
maatregel heeft een grotere
werkingssfeer en waarborgt het level
playing field beter. Het staat de
lidstaten echter vrij om uit
welzijnsoogpunt verdergaande
nationale maatregelen te nemen dan
die welke zijn neergelegd in de
Europese richtlijn die toeziet op het
welzijn van de legkippen. Dit is een
afweging die de lidstaten zelf maken
op basis van de specifieke situaties
die zich in hun lidstaat voordoen.
6
Ik respecteer het standpunt dat de
Tweede Kamer heeft ingenomen over
een verbod op de verrijkte kooi.
Verdere oordeelsvorming over dit
onderwerp, behoort tot de
verantwoordelijkheid van de Tweede
Kamer zelf.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

284