Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

33 245

Wijziging van enkele belastingwetten en enige
andere wetten (Fiscale verzamelwet 2012)

Nr. 7

NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAG
Ontvangen 8 juni 2012
Inhoudsopgave
1.
2.
3.
3.1.
3.2.
3.3.
3.4.
4.
5.
5.1.
5.2.

Blz.

Algemeen
Wet op de belastingen van rechtsverkeer
Overige wijzigingen
Wet inkomstenbelasting 2001 en Wet op de loonbelasting 1964
Successiewet 1956
Wet belastingen op milieugrondslag
Wet uniformering loonbegrip
Overig
Artikelsgewijze toelichting
Artikel I, onderdeel F
Artikel XV

1
2
2
2
4
4
5
6
8
8
8

1. Algemeen
Het kabinet heeft met interesse de vragen en opmerkingen van de leden
van de fracties van de VVD, de PvdA, de PVV, het CDA en de SP gelezen.
Het kabinet is verheugd dat deze leden met belangstelling kennis hebben
genomen van het wetsvoorstel Fiscale verzamelwet 2012. Ook is het
kabinet verheugd dat de leden van de fractie van het CDA blij zijn met de
via dit wetsvoorstel bereikte spreiding over het jaar. Daarnaast is het
kabinet blij dat de leden van de fractie van de SP het feit verwelkomen dat
de Tweede Kamer de behandeling voor het zomerreces kan afronden.
Bij de beantwoording wordt de volgorde van het verslag zo veel mogelijk
aangehouden.

kst-33245-7
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2012

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 245, nr. 7

1

2. Wet op de belastingen van rechtsverkeer
Door de leden van de fracties van het CDA, de PVV, de VVD en de PvdA
zijn vele vragen gesteld over de wijzigingen in het regime van de
overdrachtsbelasting voor personenvennootschappen met en zonder in
aandelen verdeeld kapitaal.
De voorgestelde wijzigingen hangen samen met de gevolgen van een
arrest van de Hoge Raad van 15 oktober 2004, waardoor personenvennootschappen met een in aandelen verdeeld kapitaal gebruik konden
maken van het regime van artikel 4 van de Wet op belastingen van
rechtsverkeer. De voorgestelde wijzigingen strekken ertoe een duidelijk
onderscheid te maken tussen directe en indirecte verkrijgingen van
onroerende zaken.
Deze wijzigingen en de vragen die daarover zijn gesteld raken een
kernelement binnen de overdrachtsbelasting. De leden van de genoemde
fracties wijzen op de gewijzigde context door het intrekken van het
wetsvoorstel Vaststelling van titel 7.13 (vennootschap) van het Burgerlijk
Wetboek (wetsvoorstel 28 746) en de bijbehorende Invoeringswet titel 7.13
Burgerlijk Wetboek (wetsvoorstel 31 065). Ook wordt gewezen op de
moeilijke situatie die thans bestaat in de vastgoedmarkt.
Ik onderken het belang van deze factoren. Anderzijds dient het regime
voor beleggingsfondsen en onroerendezaaklichamen binnen de ratio van
de overdrachtsbelasting consistent te zijn en niet vatbaar voor oneigenlijk
gebruik.
Ik meen dan ook dat in het licht van de achtergrond van de voorgestelde
wijzigingen en de gestelde vragen en naar voren gebrachte aandachtspunten, het goed is om het onderhavige onderdeel van de overdrachtsbelasting, juist vanwege het belang daarvan en de betekenis voor betrokkenen, nog eens nader te bezien. Ik zal hier ook de NOB en de sector bij
betrekken,
Om die reden is in bijgaande nota van wijziging het desbetreffende
onderdeel uit het wetsvoorstel gehaald en zal ik hier op een nader
moment op terugkomen.
3. Overige wijzigingen
3.1. Wet inkomstenbelasting 2001 en Wet op de loonbelasting 1964
De leden van de fractie van de PvdA vragen hoeveel auto’s naar
verwachting in aanmerking komen voor de vrijstelling van de bijtelling
voor auto’s met dieselmotoren met een CO2-uitstoot van maximaal 50
gram per kilometer. Tevens vragen zij naar de budgettaire derving als
gevolg van deze maatregel en hoe het kabinet dit op denkt te vangen. Bij
het vormgeven van de wetgeving met betrekking tot auto’s met een
CO2-uitstoot van maximaal 50 gr/km is per abuis deze bepaling alleen van
toepassing verklaard op auto’s met een motor zonder compressieontsteking, waardoor op grond van de wettekst auto’s met een dieselmotor
en een CO2-uitstoot van maximaal 50 gr/km geen recht zouden hebben op
de verlaging van de bijtelling met 25%-punt naar 0%. Het is nooit de
bedoeling van het kabinet geweest om op dit punt een onderscheid te
maken tussen dieselmotoren en overige motoren. Dit zou haaks staan op
het kabinetsbeleid om stimuleringsbeleid techniekneutraal vorm te geven.
Bij de ramingen is dat onderscheid ook niet gemaakt. Er is dus ook geen
budgettaire derving als gevolg van de maatregel.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 245, nr. 7

2

De leden van de fractie van het CDA vragen waarom de vrijstelling van
deze bijtelling bij beleidsbesluit wordt geregeld, terwijl deze auto’s nu nog
niet op de markt zijn. De verlaging van de bijtelling met 25%-punt is reeds
in werking getreden per 1 januari 2012. Zoals in antwoord op de vragen
van de leden van de fractie van de PvdA is aangegeven is het altijd al de
bedoeling geweest om deze verlaging ook op auto’s met dieselmotoren
toe te passen. Omdat in de loonsfeer de bijtelling maandelijks plaatsvindt,
is er voor de praktijk behoefte dat vooruitlopend op het met terugwerkende kracht tot en met 1 januari 2012 in werking treden van deze
wetgeving, er reeds een juridische basis is om de bijtelling van de facto
0% toe te kunnen passen op deze auto’s. Ongeacht het moment waarop
deze auto’s op de markt komen, draagt het beleidsbesluit er toe bij dat
belastingplichtigen zekerheid hebben omtrent de (toekomstige) fiscale
behandeling van deze auto’s.
De leden van de fractie van de VVD vragen of de in het wetsvoorstel
opgenomen vrijstelling voor pleegvergoedingen een wijziging betekent
ten opzichte van de huidige situatie waarin slechts de pleegvergoedingen
voor de eerste drie kinderen nooit belast worden. Deze vraag wordt
bevestigend beantwoord. Vervolgens vragen deze leden waarom dit het
geval is en wat de budgettaire gevolgen van het wetsvoorstel zijn. Op
grond van een beleidsbesluit1 worden de vergoedingen geacht nooit
voordeel voor de belastingplichtige op te leveren indien voor maximaal
drie pleegkinderen pleegvergoedingen ontvangen worden. Omdat bij
meer dan drie pleegkinderen de mogelijkheid aanwezig wordt geacht dat
op grond van schaalvoordelen in bepaalde gevallen toch een voordeel uit
de vergoedingen voort kan vloeien, worden de vergoedingen momenteel
niet wettelijk uitgesloten van belastingheffing. De Staatssecretaris van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) heeft in haar brief van
16 december 20112 deze praktijk uiteengezet aan de hand van enkele
vragen van het lid Van der Burg en de motie Van der Burg/Dille3.
Vervolgens heeft er overleg plaatsgevonden tussen de Ministeries van
VWS Financiën, mede aan de hand van enkele reacties van pleegouders
op genoemde uiteenzetting. In de praktijk blijkt de Belastingdienst zelden
tot nooit tot een belastbaar voordeel uit de vergoedingen te concluderen.
Pleegouders die meer dan drie pleegkinderen hebben, ervaren de
administratieve lasten om aannemelijk te kunnen maken dat de pleegvergoedingen de kosten als gevolg van pleegzorg niet overstijgen als hoog.
Omdat het bovendien een zeer beperkte groep belastingplichtigen betreft,
is de derving van de maatregel nihil.

1
Beleidsbesluit van 1 december 2008,
nr. CPP2008/520M, Stcrt. 2008, 243.
2
Kamerstukken II 2011/12, 31 839, nr. 162.
3
Kamerstukken II 2010/11, 32 529, nr. 12.

De leden van de fractie van de PVV vragen op grond van welke criteria de
in de toelichting op het wetsvoorstel aangekondigde beleidsevaluatie met
betrekking tot pleegvergoedingen plaats zal vinden. Doel van de door de
Minister van VWS uit te voeren beleidsevaluatie is de gevolgen van de
vrijstelling vast te stellen. Door het wetsvoorstel komt een zekere
preventieve werking van belastbaarheid van de vergoedingen te vervallen
bij meer dan drie pleegkinderen. Met de huidige regeling kan een onbelast
financieel voordeel immers worden voorkomen door dit voordeel uit de
vergoedingen voor vier of meer pleegkinderen alsnog te belasten.
Daarnaast zal moeten worden bezien of het volledig vrijstellen van de
pleegvergoedingen geen ongewenste aanzuigende werking heeft. Het is
niet zeker welke effecten de vrijstelling met zich mee gaat brengen. Uit de
evaluatie zal daarom moeten blijken dat de pleegzorgaanbieder het
pleeggezin en het gebruik van de pleegvergoeding voldoende in beeld
houdt door middel van begeleiding. Bovendien zal worden onderzocht of
in de periode tot 2018 het aantal pleeggezinnen met meer dan drie
pleegkinderen (sterk) toeneemt en zo ja of die toename te verklaren is uit
andere zaken dan de vrijstelling van de pleegvergoedingen. Tot slot zal

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 245, nr. 7

3

moeten blijken of het stelsel van pleegvergoedingen ook in de toekomst
voldoende aansluit op de kosten van individuele pleeggezinnen.
3.2. Successiewet 1956
De leden van de fractie van de PvdA merken op dat in het wetsvoorstel de
vrijstelling van schenk- en erfbelasting is geregeld voor steunstichtingen
SBBI. Zij vragen hoe deze regelingen zich verhouden tot de wens van het
kabinet om het «fiscale instrumentalisme» terug te dringen. Het wettelijk
vastleggen van deze vrijstellingen hangt samen met het feit dat rechtstreekse schenkingen en erfstellingen aan SBBI’s vrijgesteld zijn van
schenk- en erfbelasting. Het zou onredelijk zijn om de schenkingen aan
SBBI’s die indirect via een steunstichting worden gedaan, niet vrij te
stellen. Bij de raming van de derving in verband met de introductie van de
giftenaftrek voor de steunstichtingen SBBI in de inkomstenbelasting is
overigens reeds rekening gehouden met een vrijstelling in de Successiewet 1956 voor deze verkrijgingen. De gevolgen voor de administratieve
lastendruk, de leden van de fractie van de PvdA vragen daar ook naar, zijn
nihil. Binnen de systematiek van de Successiewet 1956 behoeft er geen
aangifte te worden gedaan voor schenkingen die zijn vrijgesteld. De
administratieve lasten in verband met de vrijstelling voor een verkrijging
krachtens erfrecht zijn verwaarloosbaar.
3.3. Wet belastingen op milieugrondslag
De leden van de fractie van het CDA informeren naar de gevolgen van de
voorwaarde dat een ANBI voor de teruggaaf energiebelasting niet aan
vennootschapsbelasting mag zijn onderworpen en hoe zich dat verhoudt
tot het verruimen van de mogelijkheden voor ANBI’s om commerciële
activiteiten te ontplooien. De leden van de fractie van de SP vragen welke
voorwaarde met betrekking tot de teruggaaf van energiebelasting aan
ANBI’s ten onrechte was vervallen. De voorwaarde dat de ANBI niet aan
vennootschapsbelasting mag zijn onderworpen om in aanmerking te
komen voor de teruggaaf is per abuis komen te vervallen. De voorgestelde wetswijziging repareert dit. Er zijn geen gevolgen te verwachten
van deze voorwaarde, omdat hiermee een regeling wordt gecontinueerd,
die al eerder gold. Achtergrond voor de voorwaarde dat een ANBI niet
vennootschapsbelastingplichtig mag zijn om in aanmerking te komen
voor de teruggaafregeling is het volgende. Bij de invoering van de
energiebelasting zijn bedrijven destijds gecompenseerd via een verlaging
van de vennootschapsbelasting. ANBI’s die geen vennootschapsbelasting
betalen, hebben geen baat bij de lagere tarieven in de vennootschapbelasting en komen daarom in aanmerking voor de teruggaafregeling. Als
een ANBI commerciële activiteiten ontplooit die fiscaal kwalificeren als
kwalificeren als een ondernemingen en de ANBI vervolgens geen beroep
op de vrijstelling van artikel 6 van de Wet Vpb 1969 kan doen omdat de
jaarlijkse winst de grens van € 15 000 overschrijdt, wordt de ANBI voor
het ondernemingsgedeelte vennootschapsbelastingplichtig. Zij komt
daardoor niet in aanmerking voor de teruggaaf energiebelasting. De
verruiming van de mogelijkheden voor ANBI’s om commerciële activiteiten te ontplooien ziet op iets anders. Door de verruiming verliezen
ANBI’s in beginsel niet meer hun ANBI-status wanneer zij commerciële
activiteiten ontplooien, waar dit voorheen vaak wel vaak het geval was.
De vraag van de leden van de fractie van het CDA om een overzicht van
de fiscale faciliteiten voor ANBI’s wordt hierna onder «overig» beantwoord.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 245, nr. 7

4

3.4. Wet uniformering loonbegrip
De leden van de fractie van het CDA vragen om een rekenvoorbeeld voor
de hoogte van de ZVW-bijdrage en de AWBZ-bijdrage bij een inkomen van
€ 50 000 voor een inwoner van Nederland, een verdragsgerechtigde
inwoner van Zweden en een verdragsgerechtigde inwoner van Marokko.
De in tabel 1 weergegeven rekenvoorbeelden zijn opgesteld voor een
alleenstaande 65-plusser, met een AOW van € 10 000 en een aanvullend
pensioen van € 40 000. Voor een inwoner van Nederland veronderstellen
we dat de nominale ZVW-premie hetzelfde is als het bedrag dat door CVZ
gebruikt wordt als basis voor verdragsgerechtigden. In de tabel hieronder
zijn de gevraagde bedragen te vinden.
Tabel 1 Vergelijking ZVW- en AWBZ-bijdrage 2012
Bedragen per jaar in euro’s

Marokko
Zweden
Nederland

ZVW
nominaal

ZVW-hoog

ZVW-laag

AWBZ

Totaal

16
884
1 291

9
486
710

25
1 369
2 000

38
2 086
3 048

88
4 825
7 049

De gebruikte bedragen (2012) voor deze berekening zijn:
Nominale bijdrage ZVW
Ink. afh. bijdrage ZVW hoog
Ink. afh. bijdrage ZVW laag
Ink. afh. bijdrage AWBZ
Max. bijdrageloon ZVW-bijdrage
Max. bijdrageloon AWBZ-bijdrage
Algemene heffingskorting
AWBZ-deel algemene heffingskorting
AWBZ-deel alleenstaande ouderenkorting
Woonlandfactor Marokko
Woonlandfactor Zweden

€ 1 291
7,10%
5,00%
12,15%
€ 50 064
€ 34 055
€ 2 033
€ 747
€ 343
0,0125
0,6845

Bij eerste lezing valt op dat de verschillen tussen de gevraagde landen
groot zijn. Van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heb ik
een toelichting ontvangen die deze verschillen kan verklaren. De bijdrage
van een verdragsgerechtigde is gediffentiëerd naar woonland met behulp
van de woonlandfactor. Deze factor wordt bepaald door de gemiddelde
zorgkosten van het woonland ten opzichte van de gemiddelde zorgkosten
in Nederland. Die gemiddelde zorgkosten zijn de kosten die door het
woonland gebruikt worden bij de berekening van de gemiddelde
kostenbedragen die dit land bij de toepassing van de Europese sociale
zekerheidsverordening aan andere landen in rekening brengt. In veel
landen, waaronder Zweden, vallen de kosten van langdurige zorg buiten
de sociale zekerheidscoördinatie en komen niet in beeld in de gemiddelde
kostennota’s die Zweden in Brussel indient. Vandaar dat er een wat scheef
beeld lijkt te ontstaan.
De leden van de fractie van het CDA vragen, in het kader van het
doortrekken van de bij Wet uniformering loonbegrip in te voeren
systematiek voor het heffen van de inkomensafhankelijke bijdrage voor de
Zorgverzekeringswet naar verdragsgerechtigden, naar de behandeling
van heffingskortingen voor niet-ingezetenen. De voorgestelde aanpassingen in de Wet uniformering loonbegrip, zoals opgenomen in onderhavig wetsvoorstel, hebben geen consequenties voor de behandeling van
heffingskortingen voor verdragsgerechtigden. Bij de vaststelling van de
verdragsbijdrage voor deze verdragsgerechtigden door het CVZ wordt in

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 245, nr. 7

5

die verdragsbijdrage een pseudo-AWBZ-bijdrage opgenomen. Bij het
berekenen van die pseudo-AWBZ-bijdrage wordt rekening gehouden met
het AWBZ-deel van de algemene heffingskorting en eventuele andere
heffingskortingen. Dit verandert niet door de aanpassingen die nu worden
voorgesteld.
4. Overig
De leden van de fractie van het CDA vragen om een overzicht van de
fiscale faciliteiten voor ANBI’s. De faciliteiten zijn hierna per afzonderlijke
belastingwet vermeld.
Wet inkomstenbelasting 2001
–

–
–

Giftenaftrek voor niet periodieke giften aan ANBI’s voor zover meer
dan 1% van het verzamelinkomen vóór toepassing van de persoonsgebonden aftrek en minder dan 10% van dat inkomen
Onbeperkte giftenaftrek voor periodieke giften
Verhoging met 25% (maar ten hoogste met € 1250) van de bij de
giftenaftrek in aanmerking te nemen giften aan als culturele instelling
aangemerkte ANBI’s. Het voor eenmalige giften geldende plafond (zie
hiervoor) wordt verhoogd met het extra bedrag dat door toepassing
van deze multiplier ter zake van eenmalige giften aan dergelijke
instellingen in aanmerking wordt genomen

Successiewet 1956
–
–
–

Vrijstelling erfbelasting voor verkrijging door ANBI krachtens erfrecht
Vrijstelling schenkbelasting voor schenkingen aan een ANBI
Vrijstelling schenkbelasting voor schenkingen door een ANBI

Wet op de vennootschapsbelasting 1969
–
–

–
–

–
–

–

Vrijstelling voor winsten tot € 15 000 (voor alle stichtingen en
verenigingen, dus ook voor ANBI’s)
ANBI’s die hoofdzakelijk met vrijwilligers werken mogen voor die
vrijwilligers een fictieve beloning (niveau minimumloon) aftrekken van
de winst, indien voldaan wordt aan de overige voorwaarden
Giftenaftrek voor schenkingen aan ANBI’s tot ten hoogste 50% van de
winst met een maximum van € 100 000
Verhoging met 50% (maar ten hoogste met € 2500) van de bij de
giftenaftrek in aanmerking te nemen giften aan als culturele instelling
aangemerkte ANBI’s
Optionele integrale belastingplicht voor ANBI’s die als culturele
instelling zijn aangemerkt
ANBI’s die als culturele instelling zijn aangemerkt mogen een
bestedingsreserve vormen ten laste van de winst (besteding binnen
vijf jaar)
Fondswerversaftrek, indien voldaan wordt aan de voorwaarden

Wet belastingen op milieugrondslag
–

Teruggaaf van 50% van de in rekening gebrachte energiebelasting,
mits de ANBI?s niet werkzaam zijn op het gebied van sport, gezondheidszorg of onderwijs, geen publiekrechtelijke lichamen zijn en de
werkzaamheden (nagenoeg) geheel worden verricht door vrijwilligers.

Na het vervallen van de verplichting om de schenking bij notariële akte te
doen, zijn er geen gevallen bekend waarin de verhoogde vrijstelling voor
schenkingen aan kinderen ten behoeve van de aankoop van een eigen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 245, nr. 7

6

woning of het aflossen van de eigenwoningschuld aanleiding is voor
problemen, dit in reactie van de vraag van de leden van de fractie van het
CDA hierover.
De leden van de fractie van het CDA vragen hoe het kabinet aankijkt tegen
een uitbreiding van de eenmalig verhoogde vrijstelling voor de aankoop
van de eigen woning voor kinderen tot een leeftijd van 45 jaar in plaats
van 35 jaar en een uitbreiding van de kring tot grootouders. Ik zou deze
vragen graag in de bredere context willen plaatsen van het doel van die
eenmalig verhoogde vrijstelling. Vanuit de gedachte dat met deze
vrijstelling is beoogd dat ouders hun kinderen, na afronding van bijvoorbeeld hun opleiding, met een eenmalige grotere schenking zouden
kunnen helpen om zich te vestigen of een zelfstandig bestaan op te
bouwen, lijkt mij een grens van 35 jaar zeer acceptabel. Ik kan mij
voorstellen dat vragenstellers beogen dat hiermee in zijn algemeenheid
een faciliteit zou kunnen worden geboden voor kinderen, ook met een
hogere leeftijd. Als de faciliteit zou worden bezien vanuit het perspectief
van het verminderen van de schulden op de eigen woning, dan zou het
ook denkbaar zijn om de kring van de begiftigden uit te breiden. Ik ben
bereid met de vragenstellers over de beoogde doelen van de vrijstelling
van gedachten te wisselen. Bij die gedachtewisseling moet echter in
ogenschouw genomen worden dat aan een mogelijk ruimer toepassingsbereik uitvoerings- en budgettaire aspecten zijn verbonden.
De leden van de fractie van het CDA merken op dat in de literatuur af en
toe kleine technische of redactionele wijzigingen van de wet worden
voorgesteld. Zij vragen hoe het kabinet aankijkt tegen een aanpassing van
de tekst van de verhoogde vrijstelling in de Successiewet 1956 voor de
verkrijging van een eigen woning zodat ook uit de wettekst blijkt dat deze
verhoogde vrijstelling ook van toepassing is op de schenking van een
eigen woning. Navraag bij de Belastingdienst heeft geleerd dat de
Belastingdienst de vrijstelling in deze gevallen van toepassing acht. Er zijn
om die reden geen budgettaire consequenties verbonden aan de
gesuggereerde aanpassing. Ik sta er daarom positief tegenover en zal de
wijziging bij nota van wijziging in het wetsvoorstel opnemen.

1
WFR 2012, 6 940, blz. 191 e.v., prof. Mr.
I.J.F.A. van Vijfeijken: Fiscale problemen bij
een legaat van opa.

Het tweede door de leden van de fractie van het CDA aangedragen
voorstel tot wijziging heeft betrekking op artikel 10 van de Successiewet
1956 en wel op het in de literatuur gesignaleerde verschil in behandeling
tussen een ik-opa-legaat en de ik-opa-making.1 De strekking en werking
van genoemd artikel 10 en in het bijzonder het negende lid van dat artikel
zijn uitgebreid aan de orde geweest bij de behandeling van de hiervoor
genoemde herziening van de Successiewet 1956 in 2009. Het negende lid
van genoemd artikel is totstandgekomen bij nota van wijziging en
amendering. Het doel van dat lid was met name de zogenoemde
ik-opa-legaten onder het bereik van genoemd artikel 10 te brengen, omdat
er twijfel bestond of het ik-opa-legaat wel in alle gevallen via het eerste lid
van dat artikel in de heffing zou kunnen worden betrokken. De uiteindelijke tekst van het amendement is mede in overleg met de Koninklijke
Notariële Beroepsorganisatie opgesteld. In het artikel van mevr. prof. mr.
Van Vijfeijken wordt een aantal kanttekeningen geplaatst bij de uitwerking
van het ik-opa-legaat. Ik constateer echter dat de gesignaleerde
ongerijmdheden ook een gevolg zijn van civielrechtelijke verschillen
tussen een legaat en een making onder een last. Deze verschillen leiden
vervolgens tot het bijbehorende, andere fiscale gevolg. Daar komt bij dat
enkele van de geconstateerde verschillen ook een gevolg zijn van de
positie van de «tussen»generatie, met name van de vraag of die generatie
(nog) gehuwd is (een geregistreerd partner heeft) en zo ja, welk huwelijksgoederenregime van toepassing is, wie van de gehuwden het eerste
overlijdt en van de formulering van het legaat. In de (uiteindelijke)

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 245, nr. 7

7

afwikkeling van de boedel van zowel «opa» als van de «tussengeneratie»
kunnen deze feitelijke omstandigheden overigens ook leiden tot complexe
problemen, reden waarom deze vorm van generatie-skipping in de
praktijk misschien minder vaak zal voorkomen dan in de studeerkamer.
Om al deze redenen acht ik het niet opportuun het in samenspraak met de
praktijk totstandgekomen bouwwerk van genoemd artikel 10 dat
bovendien een zeer complexe materie bestrijkt, inhoudelijk te wijzigen. De
geconstateerde onzorgvuldigheid in de wettekst wil ik echter wel
corrigeren. Ik zal bij nota van wijziging een technische aanpassing
voorstellen.
5. Artikelsgewijze toelichting
5.1. Artikel I, onderdeel F
Het antwoord op de vraag van de leden van de fractie van de PvdA
waarom voor niet-periodieke giften aan culturele ANBI’s is gekozen voor
een maximum van € 1 250 luidt dat dit voortvloeit uit budgettaire
motieven. De indiener van het amendement waarin het maximum van de
multiplier op € 1 250 is gesteld1 de heer Van Vliet, beoogde daarmee
budgettaire ruimte te creëren ter dekking van een amendement van de
leden Omtzigt en Neppérus2. De opbrengst van het eerstbedoelde
amendement diende als dekking voor het amendement Omtzigt/Neppérus
waarbij de giftenaftrek voor de steunstichting SBBI is ingevoerd.
Op de vraag of er een toename is waar te nemen in het aantal periodieke
en niet-periodieke giften moet ik het antwoord vooralsnog schuldig
blijven. De aftrek van giften in 2012 blijkt pas uit aangiften inkomstenbelasting 2012 die in 2013 worden gedaan. De effecten van de multiplier
zullen worden gemonitord. Over de uitkomsten wordt de Kamer geïnformeerd.
5.2. Artikel XV
De leden van de fractie van het CDA vragen of het mogelijk is om de
pensioenopbouw voort te zetten tijdens een periode van werkloosheid
door opnames uit de levensloopregeling of het vitaliteitssparen. Dit is
inderdaad mogelijk, mits wordt voldaan aan de fiscale voorwaarden voor
pensioenopbouw tijdens werkloosheid. Bij financiering uit de levensloopregeling kan dit fiscaal geruisloos via de (ex-)werkgever lopen. Bij
vitaliteitssparen is de opname belast maar is de pensioenpremie tevens
aftrekbaar, zodat ook hier de omzetting per saldo niet tot belastingheffing
hoeft te leiden.
De leden van de fractie van de SP vragen of het kabinet kan aangeven wat
er met de fiscale instrumenten betreffende het vitaliteitspakket gaat
gebeuren. Het vitaliteitspakket wordt door het onderhavige wetsvoorstel
niet inhoudelijk aangepast. Het wetsvoorstel werkt slechts de overlijdensdekking van de vitaliteitsspaarverzekering nader uit. Deze nadere
uitwerking sluit aan bij de in de
memorie van toelichting bij het Belastingplan 2012 opgenomen artikelsgewijze toelichting op artikel 1.7a van de Wet IB 2001.
De staatssecretaris van Financiën,
F. H. H. Weekers

1
2

Kamerstukken II 2011/12, 33 006, nr. 10.
Kamerstukken II 2011/12, 33 006, nr. 15.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 245, nr. 7

8