Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2017–2018

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

760
Vragen van de leden Kuiken (PvdA) en Van Nispen (SP) aan de Ministers van
Justitie en Veiligheid en voor Medische Zorg over de strafrechtelijke aanpak
van matchfixing (ingezonden 30 november 2017).
Antwoord van Minister Grapperhaus (Justitie en Veiligheid), mede namens
de Minister voor Medische Zorg (ontvangen 20 december 2017).
Vraag 1
Kent u het bericht «Pijnlijke conclusie rond matchfixing: autoriteiten hebben
een «bewijsprobleem»1 en herinnert u zich de antwoorden op Kamervragen
over dit onderwerp en de antwoorden daarop van de Minister van Veligheid
en Justitie, mede namens de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport?2
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Waarom is er nu wel aanleiding om matchfixing vanuit strafrechtelijk opzicht
serieus te nemen? Wat maakt het dat de roep vanuit de sportbonden en
politiek om matchfixing strafbaar te stellen nu wel gehoord wordt?
Antwoord 2
Het kabinet neemt de aanpak van matchfixing altijd serieus. Het tegengaan
van matchfixing is voor het kabinet een belangrijk thema. Het bestrijden van
matchfixing kan alleen door een effectieve samenwerking tussen sport,
opsporings- en vervolgingsdiensten, de kansspelsector, rechtshandhaving en
de rijksoverheid, zowel nationaal als internationaal. Preventie, het opwerpen
van barrières en een intensieve samenwerking met de sportsector staan
voorop.
Een succesvolle aanpak van matchfixing moet uit een geïntegreerde
ketenaanpak komen, waarbij alle betrokken partijen de eigen mogelijkheden
om matchfixing te voorkomen en te bestrijden maximaal benutten. Strafrechtelijke opsporing en vervolging worden ingezet in die gevallen, waarin van

1

https://www.volkskrant.nl/sport/pijnlijke-conclusie-rond-matchfixing-autoriteiten-hebben-eenbewijsprobleem~a4542083/
2
Aanhangsel van de Handelingen II, vergaderjaar 2016-2017, nr. 779.

ah-tk-20172018-760
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2017

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, Aanhangsel

1

het strafrecht het meeste maatschappelijk effect kan worden verwacht
(strafrecht als optimum remedium). Ik wil nogmaals benadrukken dat de
bestrijding van een maatschappelijk probleem als matchfixing niet alleen via
het strafrecht gerealiseerd kan worden. Preventie is onmisbaar in de strijd
tegen matchfixing en daarbij is een belangrijke rol weggelegd voor de
sportsector.
Het Openbaar Ministerie heeft in het verleden steeds aangegeven met de
huidige wetgeving goed uit de voeten te kunnen, maar bereid te zijn te
verkennen of een aparte strafbaarstelling daadwerkelijk kan bijdragen aan
effectieve handhaving. Het aangekondigde onderzoek geeft daaraan nu
uitvoering en ik wacht de resultaten van dat onderzoek met interesse af.
Vraag 3
Is het strafrechtelijk onderzoek naar de genoemde voetballer de enige
aanleiding hiervoor of zijn er meer aanwijzingen die er toe leiden dat
matchfixing meer binnen het strafrecht getrokken zou moeten worden? Zo ja,
wat is de aard van die aanwijzingen?
Antwoord 3
In het bericht waar de vraagsteller aan refereert wordt gedoeld op een casus
waarin is gebleken dat het bewijs voor matchfixing niet eenvoudig is te
leveren. Dat geldt voor alle vormen van fraude in de sport; mogelijke
betrokkenen opereren veelal vanuit het buitenland en strafbare gedragingen
zijn niet eenvoudig vast te stellen. Het Openbaar Ministerie gaat bekijken of
zelfstandige strafbaarstelling van matchfixing meerwaarde heeft ten aanzien
van het huidig wettelijk instrumentarium om op te treden tegen fraude in de
sport. Het is hierbij niet de bedoeling om de aanpak van matchfixing meer
binnen het strafrecht te trekken. Ik verwijs hiervoor naar het antwoord op
vraag 2.
Vraag 4
Deelt u de mening (geuit door het openbaar ministerie) dat medewerkers,
spelers en bestuurders van sportclubs die worden benaderd door matchfixers, dat verplicht moeten melden? Zo ja, hoe gaat u dat bewerkstellingen?
Zo nee, waarom niet?
Antwoord 4
Ik moedig alle in het antwoord op vraag 2 genoemde betrokkenen aan om
vermoedens van matchfixing te melden. Deze meldingen kunnen namelijk
leiden tot meer signalen, een beter inzicht in het verschijnsel matchfixing in
Nederland en kunnen zo van belang zijn bij het tegengaan van dit fenomeen.
Of het invoeren van een meldplicht nuttig is en of die plicht gesanctioneerd
zou moeten worden, moet, zoals het Openbaar Ministerie in het artikel laat
weten, eerst worden onderzocht. De uitkomsten van dit onderzoek wacht ik
af, alvorens vervolgstappen te nemen.
Vraag 5
Gaat u ervoor zorgen dat matchfixing nu wel expliciet strafbaar wordt
gesteld? Zo ja, hoe en op welke termijn gaat u dit doen? Zo nee, waarom
niet?
Antwoord 5
Ik verwijs naar het antwoord op vraag 2. Ik loop niet vooruit op de uitkomsten van de verkenning van het Openbaar Ministerie.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, Aanhangsel

2