Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2016–2017

31 765

Kwaliteit van zorg

Nr. 243

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 13 oktober 2016
In veel gevallen biedt de huidige tarief- en prestatieregulering ruimte aan
zorgaanbieders om innovatieve zorgvormen te ontwikkelen en maatwerkafspraken met zorgverzekeraars te maken. Toch werken de verplichte
prestatiebeschrijvingen in bepaalde gevallen beknellend en remmend op
innovatie en maatwerk. Patiënten, zorgverzekeraars en zorgaanbieders
hebben eerder aangegeven gebaat te zijn bij een systeem met meer
vrijheid voor de invulling van prestaties, bijvoorbeeld om beter tussen
sectoren samen te werken. Dit is voor mij reden geweest een uitvoeringstoets aan de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) te vragen voor een
experiment met vrije prestaties. Hierbij zend ik u deze uitvoeringstoets,
zoals ook toegezegd in de tweede voortgangsrapportage Kwaliteit loont
(Kamerstuk 31 765, nr. 172).
Een experiment met vrije prestaties maakt het mogelijk dat zorgaanbieders, zorgverzekeraars en/of patiënten onderling kunnen afspreken hoe
de bekostiging eruit komt te zien. Zij kunnen dan zelf bepalen wat voor
zorgprestaties zij kunnen declareren zonder dat eerst een prestatiebeschrijving moet worden aangevraagd bij de NZa. Komen een zorgaanbieder en een zorgverzekeraar er onderling niet uit, dan kunnen altijd de
door de NZa vastgestelde terugvalprestaties gebruikt worden. Zo ontstaat
meer ruimte voor innovatie en zorgvernieuwing zonder dat de gemeenschappelijke taal die prestatiebeschrijvingen bieden, verdwijnt.
Uiteraard vergt een experiment met vrije prestaties zorgvuldige invoering.
Sommige sectoren lenen zich hier meer voor dan andere. Daarom heb ik
voor verschillende sectoren de NZa gevraagd of aan de randvoorwaarden
wordt voldaan om op een verantwoorde wijze meer ruimte in de
bekostiging te creëren. Denk hierbij bijvoorbeeld aan randvoorwaarden
als transparantie voor patiënten, aanbieders en verzekeraars, controleerbaarheid door verzekeraars en toezicht op gedeclareerde zorg. Ook vind ik
het van belang dat zowel aanbieders als verzekeraars als patiënten

kst-31765-243
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2016

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 31 765, nr. 243

1

enthousiast zijn voor het creëren van meer ruimte in de bekostiging
binnen de sector.
De uitvoeringstoets van de NZa bevestigt mij in mijn voornemen om de
afweging waar een experiment meerwaarde kan bieden per sector te
beoordelen en dat geleidelijkheid en zorgvuldigheid de weg zijn om hier
te volgen. Partijen en belanghebbenden geven in verschillende sectoren
aan dat binnen de huidige prestatieregulering al veel mogelijk is. Gegeven
de resultaten van de uitvoeringstoets zal ik in ieder geval geen experiment
starten in die sectoren waar de NZa nu al een facultatieve prestatie heeft
vastgesteld. De andere sectoren zal ik de komende periode nader
verkennen.
In aanvulling op de genoemde sectoren in de uitvoeringstoets, adviseert
de NZa nader te bezien hoe een experiment kan bijdragen aan de
bevordering van de samenwerking tussen verschillende sectoren of in
substitutie van zorg. Bijvoorbeeld voor zorginnovatie of innovatieve
vormen van bekostiging zoals ketenafspraken, uitkomstfinanciering,
populatiebekostiging of casemanagement. Het belang van het bevorderen
van integrale zorg is evident en ik wil onderzoeken hoe een experiment
hieraan kan bijdragen en hoe deze een toegevoegde waarde kan vormen
ten opzichte van de bestaande instrumenten als het experimenteerartikel
in de Wet langdurige zorg en de beleidsregel innovatie van de NZa. Ik zal
daarom de mogelijkheden en toegevoegde waarde van een schottenoverstijgend experiment de komende periode nader onderzoeken.
Mede op basis van de uitvoeringstoets van de NZa en deze nadere
verkenning zal ik nader besluiten in welke sectoren een experiment te
starten. Ik zal uw Kamer mijn voornemen hiervoor in het voorjaar van
2017 doen toekomen.
De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
E.I. Schippers

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 31 765, nr. 243

2