Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2012–2013

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

244
Vragen van het lid Marcouch (PvdA) aan de minister van Veiligheid
en Justitie over het bericht dat winkeliers moeten opdraaien voor letsel dat
personeel bij een overval oploopt (ingezonden 3 september 2012).
Antwoord van minister Opstelten (Veiligheid en Justitie) (ontvangen
9 oktober 2012) Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2012–2013, nr.
93
Vraag 1
Kent u het bericht «Winkelier draait op voor letsel personeel bij overval»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Is het waar dat in voorkomende gevallen werkgevers die te maken hebben
gekregen met overvallen of andere vormen van criminaliteit waarbij hun
werknemer letselschade heeft opgelopen, financieel aansprakelijk kunnen
worden gesteld voor die schade? Zo ja, hoe vaak gebeurt dat naar uw
schatting? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 2
Het is inderdaad mogelijk dat de werkgever aansprakelijk wordt gesteld door
de werknemer voor (letsel)schade. Daarbij moet onderscheid worden
gemaakt in de grondslag voor de aansprakelijkheidsstelling. De grond voor
de aansprakelijkheid van de werkgever kan gelegen zijn in het feit dat deze
zich niet als een «goed werkgever» heeft gedragen en zijn zorgplicht jegens
de werknemer niet is nagekomen. Uit het genoemde krantenartikel blijkt dat
de werkgever wordt verweten dat deze zijn werkneemster alleen in de zaak
liet staan, geen camerabeveiliging had en ondanks meerdere verzoeken van
de werkneemster geen overvaltraining voor haar heeft laten verzorgen.
Cijfers over hoeveel aansprakelijkheidsstellingen er plaatsvinden door
werknemers van werkgevers waarbij vanwege een overval of andere vorm
van criminaliteit de werknemer letselschade heeft opgelopen, zijn mij niet
bekend.

1

ah-tk-20122013-244
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2012

Algemeen Dagblad, 3 september 2012

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

1

Vraag 3
Deelt u de mening dat in eerste instantie deze schade verhaald zou moeten
worden op de dader? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 3
In zijn algemeenheid vind ik dat de materiële en immateriële schade die
wordt aangericht, verhaald moet worden op de dader. Omstandigheden
kunnen zich echter voordoen waarbij dit niet lukt, bijvoorbeeld als de dader
niet gevonden is.
Ook kan de werkgever vanwege zijn eigen tekortschieten de aansprakelijkheid
erkennen of door de rechter worden veroordeeld tot het betalen van
schadevergoeding aan de werknemer.
Vraag 4
Kan de werkgever of diens verzekeringsmaatschappij in het geval de dader
niet zelf de schade vergoedt via de door u instelde regeling een voorschot op
de schade krijgen waarbij de Staat de claim op de dader overneemt? Zo nee,
waarom niet?
Antwoord 4
Indien de veroordeelde die een schadevergoedingsmaatregel opgelegd heeft
gekregen niet of niet volledig binnen acht maanden aan zijn verplichting heeft
voldaan, keert de staat bij delicten die onder de regeling vallen, het resterende bedrag uit aan het slachtoffer dat geen rechtspersoon is (artikel 36f,
zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht). Dit betekent dat de voorschotregeling van toepassing is in zaken waarin een schadevergoedingsmaatregel ten
behoeve van de betaling aan het slachtoffer zelf is opgelegd. Een schadevergoedingsmaatregel kan alleen worden opgelegd ten behoeve van het
slachtoffer – degene die als rechtstreeks gevolg van een strafbaar feit schade
heeft ondervonden (artikel 51 a, eerste lid, Wetboek van Strafvordering) of
diens nabestaanden. Een werkgever of een verzekeringsmaatschappij zijn
geen slachtoffer van het strafbaar feit in de zin van de wet. Hun schade is
indirecte schade. Om die reden zijn zij uitgesloten van de voorschotregeling.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

2