Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

34 040

Instelling van een vast college van advies op het
terrein van volksgezondheid en samenleving
(Wet op de Raad voor volksgezondheid en
samenleving)

Nr. 4

ADVIES AFDELING ADVISERING RAAD VAN STATE EN NADER
RAPPORT1
Hieronder zijn opgenomen het advies van de Afdeling advisering van de
Raad van State d.d. 7 mei 2014 en het nader rapport d.d. 19 september
2014, aangeboden aan de Koning door de Minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport, mede namens de Minister voor Wonen en Rijksdienst.
Het advies van de Afdeling advisering van de Raad van State is cursief
afgedrukt.
Bij Kabinetsmissive van 19 maart 2014, no. 2014000564, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport, mede namens de Minister voor Wonen en Rijksdienst, bij de
Afdeling advisering van de Raad van State ter overweging aanhangig
gemaakt het voorstel van wet houdende instelling van een vast college
van advies op het terrein van volksgezondheid en samenleving (Wet op de
Raad voor volksgezondheid en samenleving), met memorie van
toelichting.
Het wetsvoorstel beoogt de instelling van een nieuwe strategische
adviesraad, de Raad voor volksgezondheid en samenleving (RVS). Deze
dient ter vervanging van de huidige Raad voor volksgezondheid en zorg
(RVZ) en de Raad voor maatschappelijke ontwikkeling (RMO). De huidige
Wet op de Raad voor de volksgezondheid en zorg en de Wet op de Raad
voor maatschappelijke ontwikkeling worden ingetrokken.
De Afdeling advisering van de Raad van State adviseert de meerwaarde
van de samenvoeging van de RVZ en de RMO toereikend te motiveren en
te verzekeren dat het huidige werkterrein van de RMO in voldoende mate
terugkeert in de taak van de nieuwe raad.
Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw Kabinet van 19 maart
2014 no. 2014000564, machtigde Uwe Majesteit de Afdeling advisering
van de Raad van State haar advies inzake het bovenvermelde voorstel van

1

kst-34040-4
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van toelichting zoals
voorgelegd aan de Afdeling advisering van de Raad van State is ter inzage gelegd bij het
Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 040, nr. 4

1

wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen. Dit advies, gedateerd 7 mei
2014, no. W13.14.0067/III, bied ik U hierbij aan.
De kern van het advies van de Afdeling is de meerwaarde van de beoogde
samenvoeging van de Raad voor de volksgezondheid en zorg (RVZ) en de
Raad voor maatschappelijke ontwikkeling (RMO) tot een nieuwe strategische adviesraad, de Raad voor volksgezondheid en samenleving (RVS),
toereikend te motiveren en te verzekeren dat het huidige werkterrein van
de RMO in voldoende mate terugkeert in de taak van de nieuwe raad.
1. Inleiding
De kabinetsnotitie «De kwaliteit van de verbinding» ligt ten grondslag aan
de laatste herstructurering van het adviesstelsel.2 Over deze notitie heeft
de Raad van State opmerkingen gemaakt bij het advies over het
wetsvoorstel tot instelling van de Raad voor leefomgeving en infrastructuur.3 In het kort komen die opmerkingen erop neer dat in de
kabinetsnotitie een analyse van de problemen met het bestaande
adviesstelsel ontbreekt en dat niet duidelijk is aan welke kennis de
ministeries behoefte hebben en welke functies strategische adviesraden
daarbij hebben. Voorts dient aandacht besteed te worden aan de
neveneffecten van samenvoeging van adviesraden die afbreuk kunnen
doen aan de kwaliteit en de effectiviteit van de advisering.
Gelet op het streven van de regering om terughoudend te zijn met het
instellen van nieuwe afzonderlijke adviescolleges en ervan uitgaande dat
bij de herschikking van adviesraden het creëren van meerwaarde voorop
staat, moet naar het oordeel van de Afdeling helder uit de toelichting
blijken waaruit die meerwaarde bestaat.4 Voorts is met het oog op de
versterking van de kwaliteit en de effectiviteit van de advisering van
belang dat voldoende differentiatie in het adviesstelsel gewaarborgd blijft.
De Afdeling gaat in het onderstaande hierop nader in.
2. Meerwaarde
Met de instelling van de nieuwe RVS vindt feitelijk een samenvoeging
plaats van de RVZ en de RMO tot een nieuwe strategische adviesraad.
Daarbij worden de bestaande taken ineengeschoven.5
Artikel 2 van het wetsvoorstel formuleert de taak van de nieuwe RVS als
volgt:
«adviseren over het te voeren beleid op het gebied van volksgezondheid
en samenleving waarbij alle aspecten die van invloed zijn op de volksgezondheid, het welbevinden en het functioneren van burgers in de
samenleving worden betrokken, met bijzondere aandacht voor de rol van
de decentrale overheden en veranderingen in het aanbod van zorg en
welzijn.»

2

De kwaliteit van de verbinding. Advies & kennis voor de rijksoverheid in de 21ste eeuw (notitie
van de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, Kamerstukken I 2008/09,
31 201, D. Zie ook paragraaf 1 («Aanleiding instelling van de Raad voor volksgezondheid en
samenleving») van de toelichting.
3
Kamerstukken II 2009/10, 32 314, nr. 4, blz. 1–13. Zie voorts ook Kamerstukken II 2013/14,
33 743, nr. 4, blz. 2–3 en het advies van de Afdeling van 11 april 2012 (nr. W15.11.0536/IV) inzake
de instelling van het permanente Adviescollege toetsing regeldruk (Wet instelling Actal;
Stcrt. 2014, 135).
4
Kamerstukken II 2010/11, 32 500 III, nr. 11 en de brief van de Eerste Kamer aan de Minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties van 17 februari 2009, kenmerk 143141.01u, inzake de
herinrichting van het adviesstelsel.
5
Verder wordt het aantal raadsleden teruggebracht tot negen. De (gezamenlijke) ambtelijke
ondersteuning blijft voorshands gehandhaafd.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 040, nr. 4

2

Tot het domein van de nieuwe RVS behoren, aldus de toelichting, de
terreinen van publieke gezondheid, gezondheidsbescherming, gezondheidszorg in volle breedte, gezondheid en maatschappelijke participatie
(waaronder arbeid en het voorkomen van maatschappelijke uitsluiting)
jeugd (met name zorg, opvoeding en ondersteuning), zorggerelateerde
dienstverlening en maatschappelijke ondersteuning (inclusief alle vormen
van technologische ondersteuning), gezondheid gerelateerde ethische en
sociale vraagstukken, zoals het tegengaan van eenzaamheid, de instrumenten zoals verzekeringen, planning, financiering en opleiding en de
betaalbaarheid van collectieve zorg.6
De regering is blijkens de toelichting van oordeel dat zij na samenvoeging
van RMO en RVZ een uitstekend instrument ter beschikking heeft dat met
integrale en intersectorale adviezen met bijzondere aandacht voor de
positie van de decentrale overheden bijdraagt aan het vormgeven van het
beleid om de beoogde integraliteit te realiseren en helpt de nationale
beleidskaders zo vorm te geven dat ook de decentrale actoren optimaal in
de positie worden gebracht bij te dragen aan goede zorg en diensten.
Voorts zal de nieuwe raad veranderingen die optreden in het palet van
instellingen die zorg aanbieden, kunnen duiden en signaleren wat
mogelijke consequenties van die veranderingen zijn. Er is daarmee ook
ruimte voor specifieke sectorale advisering. Verder kan met de samenvoeging een doelmatige en efficiënt georganiseerde overheid worden
bereikt, aldus de regering.7
De toelichting volstaat met de vermelding dat de samenvoeging van de
RVZ en de RMO in overeenstemming is met de kabinetsnotitie «De
kwaliteit van de verbinding» en wijst daarbij in het bijzonder op de
informatiefunctie en de richtinggevende functie.8
De Afdeling merkt op dat de samenvoeging leidt tot een adviesorgaan
met een brede adviestaak die evenwel als richtpunt de volksgezondheid in
brede zin (daaronder begrepen het «welbevinden») heeft. De door de
regering gesignaleerde behoefte aan strategische advisering met een
intersectoraal karakter en aandacht voor de positie van decentrale
overheden vormt mede reden voor de samenvoeging.
De Afdeling tekent hierbij aan dat de advisering van de huidige RMO per
definitie intersectoraal is. Zij is immers gericht op een breed palet van
thema’s als armoede en sociale uitsluiting, jeugd, vereenzaming,
integratie en culturele diversiteit.9 Voorts merkt de Afdeling op dat bij de
instelling van de RVZ in 1997 reeds is onderkend dat zijn beleidsterrein
zich ook tot andere beleidsterreinen als dat van arbeid en werkloosheid
kan uitstrekken.10 Aandacht in dit verband voor de positie van decentrale
overheden, mede gelet op de plaatsvindende decentralisatie in de zorg,
lijkt de Afdeling voor zich te spreken en past evenzeer binnen de taakopdracht van de huidige RMO en RVZ. Dat door de decentralisatie in de zorg
de beleidsterreinen van beide adviesorganen bij elkaar komen en er
overlap ontstaat («Met name op het lokale niveau ontmoeten de

6

Paragraaf 3 («Adviesterrein Raad voor volksgezondheid en samenleving») van de toelichting.
Paragraaf 1 («Aanleiding instelling van de Raad voor volksgezondheid en samenleving») van
de toelichting.
8
De informatiefunctie betreft het vergaren van kennis. Om tot effectieve beleidskeuzes te komen
moet zoveel mogelijk relevante informatie beschikbaar zijn over alternatieve keuzemogelijkheden en behoren ook de te verwachten consequenties van verschillende alternatieven in kaart
te worden gebracht. Bij de richtinggevende en agenderende functie gaat het om de inventarisatie van alternatieve middelen, procedures en technieken waarbij gebruik wordt gemaakt van
nieuwe inzichten en reflectie op (tekorten van) bestaand beleid.
9
Kamerstukken II 1995/96, 24 628, nr. 3, blz. 2–4; nr. 5, blz. 2.
10
Kamerstukken II 1995/96, 24 627, nr. 3, blz. 2.
7

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 040, nr. 4

3

bestaande adviesterreinen van RMO en RVZ elkaar»11) is zonder nadere
motivering niet duidelijk.
De stelling in de toelichting dat samenvoeging kan leiden tot onderkenning van wezenlijke verbeteringen in beleidsprocessen en systemen
en daarmee tot een duidelijk aanbod van handelingsperspectieven is niet
nader gemotiveerd en maakt niet duidelijk waarom de beide huidige
raden hierin onvoldoende zouden voorzien.
Ten slotte is de stelling dat de samenvoeging past in het streven naar een
doelmatige en efficiënt georganiseerde overheid, waarvan de verschillende onderdelen een heldere taakomschrijving kennen, niet gemotiveerd.
De Afdeling is er vooralsnog niet van overtuigd dat de beide bestaande
adviesraden niet zouden passen binnen het streven van een doelmatige
en efficiënt georganiseerde overheid.
De Afdeling concludeert dat uit de toelichting de meerwaarde van de
samenvoeging van de RMO en de RVZ onvoldoende blijkt. De Afdeling
adviseert om in het licht van de kabinetsnotitie «De kwaliteit van de
verbinding» de meerwaarde van de voorgenomen samenvoeging
toereikend te motiveren.
1. en 2. Inleiding en Meerwaarde
Waar de Afdeling in haar advies verwijst naar haar eerdere opmerkingen
bij de kabinetsnotitie «De kwaliteit van de verbinding» aangaande het
ontbreken van een analyse van problemen met het bestaande adviesstelsel, merk ik op dat het beleidsvoornemen de RMO en RVZ te
integreren in een nieuwe strategische adviesraad niet zozeer is ingegeven
vanuit de behoefte een probleem op te lossen, als wel vanuit de
overtuiging dat integratie kansen biedt tot versterking van de strategische
advisering op het in het wetsvoorstel opgenomen brede integrale
adviesdomein.
De behoefte aan het samenvoegen van de huidige RMO en RVZ tot één
adviescollege hangt nauw samen met de ontwikkelingen op het terrein
van volksgezondheid en samenleving en daarmee met de kennis- en
adviesbehoefte over dit domein. De essentie van de argumentatie voor de
instelling van een nieuwe raad waarin de adviesterreinen van de twee
bestaande raden worden samengevoegd, is dat zorg, gezondheid en
participatie tot voor kort als aparte domeinen werden gezien en als
zodanig konden worden benaderd, maar dat dit thans niet langer het
geval is. Er bestaat behoefte aan een meer integrale advisering vanuit het
brede domein. Het kabinet is ervan overtuigd dat een samengaan van de
beide raden leidt tot adviesproducten waarin en waarmee de beoogde
integraliteit meer wordt geborgd. Naar aanleiding van de opmerking van
de Afdeling dat het met het oog op de versterking van de kwaliteit en de
effectiviteit van de advisering van belang is dat er voldoende differentiatie
in het adviesstelsel gewaarborgd blijft, merk ik op dat, gezien de ontwikkelingen op het betrokken brede adviesterrein, de kwaliteit, herkenbaarheid
en de effectiviteit van de advisering juist gebaat zijn bij een samenvoeging. Het laten bestaan van twee afzonderlijke, elkaar deels overlappende, adviescolleges voor één beleidsterrein alleen omdat hiermee de
differentiatie gediend zou zijn, lijkt niet opportuun. Ik zie het uiteraard wel
als een belangrijke taak om te zorgen voor voldoende diversiteit aan
deskundigheden bij de leden van de nieuwe adviesraad.

11

Paragraaf 1 («Aanleiding instelling van de Raad voor volksgezondheid en samenleving») van
de toelichting.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 040, nr. 4

4

Naar aanleiding van het advies van de Afdeling is in de memorie van
toelichting de meerwaarde van de nieuwe raad nader gemotiveerd. Ook
zijn de passages over de functie van de nieuwe adviesraad uit een
oogpunt van kenbaarheid verplaatst naar paragraaf 3 van de memorie
(onder aanvulling van de titel van die paragraaf). Samen met de toevoegingen in de memorie van toelichting naar aanleiding van de punten 3, 4
en 6 van het advies van de Afdeling, heeft dit geleid tot een herziening
van een groot deel van de paragrafen 1 en 3 van de memorie.
De Afdeling merkt in het kader van de vraag naar de meerwaarde van de
samenvoeging van de RMO en de RVZ op dat de advisering van de
huidige RMO per definitie intersectoraal is en dat bij de instelling van de
RVZ reeds is onderkend dat zijn beleidsterrein zich ook tot andere
beleidsterreinen kan uitstrekken. De RMO hanteert inderdaad vanaf zijn
oprichting een multisectoraal en multidisiplinair perspectief op
maatschappelijke vraagstukken. De RVZ doet dat in toenemende mate en
zoekt daarbij ook de samenwerking met andere adviesraden zoals de
RMO. Bij beide raden is dus inderdaad al sprake van grensoverschrijdend
adviseren, doch dit geschiedt vanuit verschillende kerncompetenties. De
kerncompetenties van de RMO hebben betrekking op het duiden van
brede maatschappelijke ontwikkelingen en voor de RVZ liggen de
kerncompetenties op het terrein van de organisatie van de gezondheidszorg. Het samenvoegen van deze competenties leidt tot een raad die
het VWS-domein in de volle breedte omspant, inclusief de raakvlakken
met relevante beleidsdomeinen van de Ministeries van BZK, IenM, OCW,
SZW en VenJ. Een verwachte meerwaarde van het samenvoegen van de
RMO en de RVZ is dat dit bijdraagt aan adviesproducten waarin en
waarmee de integraliteit beter wordt geborgd.
Naar aanleiding van de opmerking van de Afdeling dat de samenvoeging
leidt tot een adviesorgaan dat als richtpunt de volksgezondheid in brede
zin heeft, hecht ik eraan op te merken dat het richtpunt zich niet beperkt
tot de volksgezondheid in brede zin, maar uitdrukkelijk mede het terrein
van de samenleving omvat en dat met name ook alle aspecten die van
invloed zijn op het functioneren van burgers in de samenleving, door de
nieuwe raad bij de advisering moeten worden betrokken.
3. Decentralisatie in de zorg
In de taakopdracht van de nieuwe RVS komt tot uitdrukking de bijzondere
aandacht voor de rol van de decentrale overheden. De Afdeling merkt
hierbij op dat uit de toelichting niet blijkt hoe gewaarborgd wordt dat de
ervaringen en dilemma’s die zich na de decentralisatie in de zorg op
decentraal niveau voordoen, een weg vinden naar de nieuwe raad. Zowel
in de samenstelling als programmering van die raad zou dit zichtbaar
moeten worden.
De Afdeling adviseert in de toelichting hierop in te gaan.
3. Decentralisatie in de zorg
Naar aanleiding van de opmerking van de Afdeling is in paragraaf 3 van
de memorie van toelichting aangegeven hoe gewaarborgd wordt dat de
ervaringen en dilemma’s die zich na de decentralisaties in de zorg op het
decentrale niveau voordoen, een weg vinden naar de nieuwe raad. Zoals
de Afdeling terecht opmerkt zijn hierbij onder meer de samenstelling en
de programmering van de nieuwe adviesraad van belang.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 040, nr. 4

5

4. Differentiatie; werkterrein RMO
Zoals hierboven opgemerkt, leidt de samenvoeging van de RMO en de
RVZ tot een adviesorgaan met een brede adviestaak, zij het gericht op de
volksgezondheid en het welbevinden van de burger. Gelet op de voorgestelde taakopdracht rijst de vraag of het werkterrein van de huidige RMO
in voldoende mate wordt bestreken door de nieuwe raad.
De taak van de RMO omvat het adviseren over de hoofdlijnen van het te
voeren beleid inzake de gevolgen van maatschappelijke ontwikkelingen
voor zover deze van invloed zijn op de participatie van burgers en de
stabiliteit van de samenleving.12
Tot het werkterrein van de RMO behoren vraagstukken die verband
houden met maatschappelijke participatie en stabiliteit vanuit de
invalshoek: voorkomen van maatschappelijke uitsluiting. Bepalend voor
deze vraagstukken zijn grotendeels autonome ontwikkelingen, zoals op
het terrein van demografie (vergrijzing, ontgroening en migratie) en
normen en waarden (individualisering, emancipatie en culturele diversiteit).
Uit het voorgestelde artikel 2 van de Wet op de RVS noch uit de
toelichting blijkt op welke wijze verzekerd is dat het werkterrein van de
RMO in voldoende mate terugkeert in de samengevoegde raad.
Maatschappelijke ontwikkelingen brengen mee dat sociale vraagstukken
waarover de RMO adviseert, blijvend aandacht zullen vragen, ook los van
de meer zorggerichte invalshoek van de RVS. Bij wijze van voorbeeld wijst
de Afdeling op het grotere accent dat wordt gelegd op de eigen verantwoordelijkheid en zelfredzaamheid van de burger. Ook los van de
volksgezondheid vergt een dergelijke accentverschuiving in de samenleving als vraagstuk aandacht. Strategische advisering, los van het terrein
van volksgezondheid en «welbevinden» van de burger, blijft daarom van
belang.13
De Afdeling adviseert daarom in de taakopdracht van de RVS en in de
toelichting te verzekeren dat het werkterrein van de RMO in voldoende
mate terugkeert in de nieuwe raad.
4. Differentiatie: werkterrein RMO
Het oordeel van de Afdeling dat het huidige werkterrein van de RMO
blijvend aandacht zal vragen, wordt geheel onderschreven. Het adviesterrein van de RVS is dan ook geenzins beperkt tot volksgezondheid, maar
omvat het hele terrein van de samenleving, waarbij uitdrukkelijk alle
aspecten die van invloed zijn op onder meer het functioneren van burgers
in de samenleving dienen te worden betrokken. Hiermee is het hele
terrein van de huidige RMO, te weten adviseren over de «gevolgen van
maatschappelijke ontwikkelingen voor zover die van invloed zijn op de
participatie van burgers en de stabiliteit van de samenleving», onderdeel
van de adviestaak van het nieuwe adviescollege. Het is dan ook niet nodig
om, teneinde te verzekeren dat het werkterrein van de RMO deel uitmaakt
van het werkterrein van de nieuwe raad, de in artikel 2 van het
wetsvoorstel opgenomen taakomschrijving aan te passen. Wel is naar
aanleiding van de opmerkingen van de Afdeling in de memorie van
toelichting duidelijker tot uitdrukking gebracht dat het werkterrein van de
RMO prominent deel uitmaakt van het werkterrein van de nieuwe raad. In
de in paragraaf 3 van de memorie opgenomen beschrijving van het
12

13

Artikel 2 Wet op de Raad voor maatschappelijke ontwikkeling. Deze wet is inwerking getreden
met ingang van 1 januari 1997.
Verwezen zij ook naar Kamerstukken II 2008/09, 31 490, nr. 19, blz. 1 en de hierbij behorende
bijlage «Rapport van de Evaluatiecommissie Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling», dec
2008, blz. 15, 24 en 34. Zie voorts ook Kamerstukken I 2008/09, 31 201, E, blz. 14.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 040, nr. 4

6

adviesterrein van de RVS zijn de huidige werkgebieden van de RMO
duidelijker en herkenbaarder opgenomen.
5. «Welbevinden»
De taak van de beoogde raad ziet mede op het aspect «welbevinden» van
de burgers, omdat, zoals de toelichting stelt, gezondheid in hoge mate
wordt bepaald door «welbevinden». Het begrip wordt in tekst noch
toelichting van het voorstel nader omschreven. Naar het oordeel van de
Afdeling voegt het begrip «welbevinden» weinig toe aan het in de
taakopdracht ook genoemde aspect van het functioneren van burgers in
de samenleving. De term «welbevinden» kan daarom zonder probleem in
de taakopdracht gemist worden. De Afdeling adviseert tot schrapping.
5. «Welbevinden»
Conform het advies van de Afdeling is de term «welbevinden» geschrapt.
Bij nadere overweging voegt die term in het onderhavige kader niets toe
aan de aspecten «het functioneren van burgers in de samenleving» en
«volksgezondheid».
6. Evaluatie
De toelichting stelt dat de beide raden die opgaan in de RVS zijn geconsulteerd en dat zij zich goed kunnen vinden in de overwegingen, de
voorgestelde naam en de formulering van het adviesterrein.14 Van de
wettelijk verplichte vierjaarlijkse evaluaties van de adviesraden, bedoeld
in artikel 28, tweede lid, van de Kaderwet adviescolleges, die kunnen
worden benut om verbeteringen in het stelsel te realiseren, wordt geen
melding gemaakt. Verder is geen aandacht besteed aan de brief
«Toekomst adviesstelsel» van de Minister van BZK waarin hij duidelijkheid
heeft verschaft over de clustering van adviescolleges.15
De Afdeling adviseert in de toelichting op de evaluaties en de genoemde
brief in te gaan.
6. Evaluatie
Overeenkomstig het advies van de Afdeling wordt in paragraaf 1 van de
memorie van toelichting ingegaan op de wettelijk verplichte vierjaarlijks
evaluaties van de RMO en de RVZ alsmede op de brief «Toekomst
adviesstelsel» van de Minister van BZK (Kamerstukken II 2010/11,
32 500 III, nr. 11).
7. Ambtelijke ondersteuning
De samenvoeging van beide raden is niet ingegeven door financiële of
budgettaire overwegingen, maar door inhoudelijke overwegingen, te
weten de combinatie van expertise en het versterken van het integrale
perspectief. De samenvoeging gaat niet gepaard met een financiële
taakstelling, maar mogelijke besparingen als gevolg van het combineren
van vergelijkbare ondersteunende functies zijn wel denkbaar, aldus de
Minister.16

14

Paragraaf 5 («Consultatie RMO en RVZ») van de toelichting.
Kamerstukken II 2010/11, 32 500 III, nr. 11, blz. 2 en bijlage 2. Zie voorts ook Kamerstukken II
2011/12, 28 101, nr. 11, blz. 3.
16
Kamerstukken II 2012/13, 33 400 XVI, nr. 159, blz. 5. Zie ook: Kamerstukken II 2013/14,
33 750 XVI, nr. 13, blz. 32.
15

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 040, nr. 4

7

Verder wordt ook beoogd het aantal jaarlijks uit te brengen adviezen te
beperken.17 Tenslotte merkt de Minister op dat reductie van het aantal
adviezen het waarschijnlijk maakt dat die adviezen meer aandacht zullen
krijgen en beter kunnen worden benut in het beleidsproces, maar dat dat
niet noodzakelijkerwijs een beperking van raadsleden en stafleden
betekent.18
De toelichting gaat niet in op de mogelijke gevolgen van de samenvoeging van de RMO en de RVZ voor de omvang van het personeelsbestand.19
De Afdeling adviseert naar aanleiding van het voorgaande de toelichting
aan te vullen met een beschouwing over de gevolgen van de samenvoeging van de beide raden voor het personeelsbestand.
7. Ambtelijke ondersteuning
Naar aanleiding van het advies van de Afdeling is in paragraaf 7 van de
memorie van toelichting ingegaan op de gevolgen van de samenvoeging
van de RMO en RVZ voor het personeelsbestand. Onder verwijzing naar
het verslag van een schriftelijk overleg met de Tweede Kamer is in de
memorie van toelichting vermeld dat de samenvoeging van de raden niet
is ingegeven door financiële budgettaire overwegingen en dat ontslagen
als gevolg van de samenvoeging niet aan de orde zijn (Kamerstukken II
2012/13, 33 400 XVI, nr. 159, blz. 5).
8. Redactionele kanttekeningen
De Afdeling verwijst naar de bij dit advies behorende redactionele bijlage.
8. Redactionele kanttekeningen
De redactionele opmerking is verwerkt door in paragraaf 2 van de
memorie van toelichting in te gaan op de rol van het Centrum voor Ethiek
en Gezondheid.
Van de gelegenheid is gebruik gemaakt de memorie van toelichting op
een aantal punten te actualiseren.
De Afdeling advisering van de Raad van State geeft U in overweging het
voorstel van wet te zenden aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal,
nadat met het vorenstaande rekening zal zijn gehouden.
De vice-president van de Raad van State,
J.P.H. Donner
Ik moge U, mede namens de Minister voor Wonen en Rijksdienst,
verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en de
gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der StatenGeneraal te zenden.
De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
E.I. Schippers

17

Kamerstukken II 2012/13, 33 400 XVI, nr. 149, blz. 2.
Kamerstukken II 2012/13, 33 400 XVI, nr. 159, blz. 7.
19
Paragraaf 6 («Financiële gevolgen en ondersteuning») van de toelichting.
18

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 040, nr. 4

8

Redactionele bijlage bij het advies van de Afdeling advisering van
de Raad van State betreffende no. W13.14.0067/III
− In de toelichting ingaan op de rol van het Centrum voor Ethiek en
Gezondheid, dat thans een samenwerkingsverband vormt tussen de
Gezondheidsraad en de RVZ.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 040, nr. 4

9