Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

21 501-30

Raad voor Concurrentievermogen

Nr. 235

BRIEF VAN DE MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 26 juli 2010
Mede namens de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap bied ik
u hierbij het verslag aan van de informele Raad van Concurrentievermogen (RvC) van 14–16 juli in Louvain-la-Neuve en Brussel. Vanwege het
informele karakter van deze Raad vond er een vrije gedachtewisseling
plaats zonder besluitvorming.
De bijeenkomst viel uiteen in drie delen: een deel over het EU-industriebeleid, een deel over innovatie en een deel over vereenvoudiging van
deelname aan het kaderprogramma voor onderzoek en technologische
ontwikkeling. Een deel van de sessie over innovatie betrof een gezamenlijke bijeenkomst van de ministers verantwoordelijk voor het industriedeel
en de ministers verantwoordelijk voor het onderzoeksdeel.
Industriebeleid
De Raad wisselde in twee sessies van gedachten over het EU-industriebeleid. In de eerste sessie werd stilgestaan bij de wensen omtrent het
EU-industriebeleid. De tweede sessie richtte zich specifiek op MKB en
innovatiebeleid.
Duurzaam industriebeleid
Na opening van de vergadering gaf de heer Wurth, CEO Europa van
ArcelorMittal, een toespraak over de invloed van de mondialisering van
de economie op het Europese concurrentievermogen. Het voorzitterschap,
bij monde van de Waalse minister Marcourt, leidde vervolgens de
discussie in. Hij benadrukte dat de Raad voor Concurrentievermogen van
1 maart jl. heeft verzocht om een mededeling over EU-industriebeleid.
Minister Marcourt stelde voor een einde te maken aan het klassieke
onderscheid tussen horizontaal en sectoraal beleid en pleitte voor beleid
dat generiek en specifiek beleid combineert. Vervolgens vroeg hij de
lidstaten in te gaan op de vragen welke maatregelen nodig zijn om de
Europese industrie competitiever te maken, welke maatregelen nodig zijn

kst-21501-30-235
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2010

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 21 501-30, nr. 235

1

om het MKB competitiever te maken en de toegang voor het MKB tot
externe markten te bevorderen.
De Commissaris voor Ondernemingen en Industrie, de heer Tajani, gaf
aan dat er dit najaar twee mededelingen uitkomen die voortkomen uit de
Europa 2020 strategie en die relevant zijn voor de industrie, te weten: de
mededeling EU-industriebeleid en de mededeling «Innovatie Unie». Het
einde van de economische crisis is het begin van nieuw groeibeleid en
daar zijn deze mededelingen belangrijk voor, aldus Commissaris Tajani.
Hij wees erop dat de industriemededeling pas in oktober uitkomt. In deze
mededeling zal volgens de Commissaris nadrukkelijk aandacht zijn voor
het creëren van de juiste randvoorwaarden, zoals versterking van de
interne markt, betere regelgeving, toegang tot financiering en een goed
handelsbeleid. Daarnaast zal hij specifieke aandacht besteden aan het
MKB, toerisme en ruimtevaart. Wat betreft het MKB benadrukte Commissaris Tajani het belang van de herziene richtlijn late betalingen. De
onderhandelingen met het Europees Parlement hierover zijn gestart. Hij
ziet dit als belangrijk signaal richting het bedrijfsleven. Tenslotte
benadrukte Commissaris Tajani dat in de mededeling de overgang naar
een koolstofarme economie centraal zal staan. Dit betekent voor de
industrie zowel inspanningen inzake eco-efficiëntie als kansen op
groeimarkten. Hij merkte hierbij op dat het nu niet het moment is om te
besluiten tot verhoging van de reductiedoelstelling van broeikasgassen
naar 30% nu nog geen overeenstemming is op wereldniveau.
Vervolgens presenteerde Ecorys haar rapport over duurzaam industrieel
concurrentiebeleid. Ecorys benadrukte dat verschuivingen in de industrie
in de toekomst steeds vaker zullen voorkomen, en dat de industrie zich
steeds meer zal richten op maatschappelijke uitdagingen, zoals klimaatverandering. In het industriebeleid zal, aldus Ecorys, generiek beleid
zonodig aangevuld moeten worden met specifiek beleid en zal de
overheid moeten zorgen voor voorspelbare en transparante regels.
Volgens Ecorys heeft de EU vooral meer jonge innovatieve bedrijven
nodig die zorgen voor industriële transformatie. Hindernissen zitten
volgens Ecorys vooral in de toegang tot risicokapitaal.
In de discussie gaf een aanzienlijk aantal lidstaten, waaronder Nederland,
aan dat de toekomstige industriemededeling moet voortbouwen op de
huidige horizontale aanpak. Deze lidstaten achten de versterking van de
interne markt, open markten, en slimme regelgeving (smart regulation)
een centrale rol toe om het concurrentievermogen van de Europese
industrie te versterken. Een aantal lidstaten pleitte voor sectorspecifiek
beleid. Alle lidstaten deelden de mening dat verbeterde toegang tot
financiering hoge prioriteit heeft. Ook het belang van de stimulering van
onderzoek en innovatie werd breed gedeeld. Een aanzienlijk aantal
lidstaten, waaronder Nederland, markeerde het belang van goede
toegang tot grondstoffen. Sommige lidstaten brachten op dat dit moet
worden meegenomen bij de onderhandelingen over handelsakkoorden.
De lidstaten benadrukten ook het belang van bescherming van intellectueel eigendom. In dat kader deelden veel lidstaten de noodzaak van
besluitvorming over een betaalbaar en goed werkend EU-patent. Ook
deelden veel lidstaten de mening dat de inzet van de industrie bij
maatschappelijke uitdagingen als klimaatverandering belangrijk is. Een
aantal lidstaten gaf aan dat ze het eens zijn met de Commissie dat het nu
niet het moment is de reductiedoelstelling voor broeikasgassen te
verhogen naar 30% nu er nog geen overeenstemming op wereldniveau is.
De lidstaten waren het er daarnaast over eens dat de Raad voor Concurrentievermogen een centrale rol moet vervullen in relatie tot industriebeleid. Een aantal lidstaten benadrukte hierbij dat een integraal beheer
van de verschillende beleidsterreinen belangrijk is voor de industrie. Een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 21 501-30, nr. 235

2

aantal lidstaten, waaronder Nederland, wees ook op de verantwoordelijkheid van de Raad voor Concurrentievermogen voor uitvoering en
monitoring van de Europa 2020 strategie op haar eigen beleidsterreinen.
In de discussie benadrukte Nederland dat een primaire rol is weggelegd
voor nationale overheden als het gaat om industriebeleid. Dit werd
gedeeld door de andere lidstaten. Tenslotte was er steun voor de wens
van Nederland om de scope van de industriemededeling te verbreden
naar diensten vanwege de onderlinge verwevenheid tussen industrie en
diensten.
De Raad zal in de vergadering van 25 en 26 november aanstaande naar
verwachting conclusies aannemen over de komende mededeling
EU-industriebeleid. De discussie in deze informele Raad zal worden
gebruikt als bijdrage aan de mededeling EU-industriebeleid en de
conceptraadsconclusies.
Op MKB gericht innovatiebeleid
Het voorzitterschap, bij monde van minister Marcourt, benadrukte dat het
welslagen van een ambitieus EU industrie- en innovatiebeleid nauw
verbonden is met een brede ontplooiing van innovatie van het MKB. Hij
gaf tevens aan dat het MKB een belangrijke rol kan spelen in de overgang
naar groene economische groei, maar hindernissen ondervindt om te
kunnen innoveren. Het voorzitterschap leidde de discussie in met de vraag
welke maatregelen belangrijk zijn om innovatie in het MKB te bevorderen,
mede in relatie tot de zogenaamde Small Business Act.
Ter inleiding van de discussie hield de heer Philippe Aghion, verbonden
aan het Bruegel instituut en Harvard, een toespraak over industriebeleid.
Hij benadrukte dat de EU zich in haar industriebeleid moet richten op
versterking van de interne markt en het mededingingsbeleid en tegelijkertijd een industriebeleid moet voeren dat bedrijven stimuleert zich te
richten op bepaalde problemen (o.a. op het terrein van klimaat en
innovatie) en dat innovatieve investeringen stimuleert in innovatieve
sectoren. Vervolgens hield een vertegenwoordiger van de Europese
sociaaleconomische partners (EESC) een korte toespraak. Hij drong bij
lidstaten aan op uitvoering van de Small Business Act. De vertegenwoordiger van de EESC wees daarnaast op het belang van ondernemerschap
in het onderwijs omdat het menselijk kapitaal bij innovatie belangrijk is.
Commissaris Tajani somde een aantal zaken op die van belang zijn voor
het bevorderen van innovatie in het MKB, te weten: samenwerking op het
terrein van onderzoek en ontwikkeling, instrumenten ter bevordering van
innovatie, een betere toegang tot financiering, een EU-patent, een
versterkte interne markt.
Vervolgens gaf Commissaris voor Onderzoek, Innovatie en Technologie,
mevrouw Geoghegan-Quinn, een vooruitblik op het Europa 2020
vlaggenschip, de mededeling over de Innovatie Unie, die zij eind
september uit zal brengen. Ik verwijs u hierbij naar de toelichting bij het
onderzoeksdeel van de Raad in deze brief.
In de discussie benadrukte Nederland dat bij het bevorderen van innovatie
door het MKB een primaire rol is weggelegd voor nationale en regionale
overheden. De EU heeft vooral toegevoegde waarde als het gaat om het
creëren van de juiste randvoorwaarden, zoals versterking van de interne
markt, een betaalbaar en goedwerkend EU-patent, het verlagen van de
administratieve lasten. Nederland werd hierin gesteund door veel
lidstaten. Alle lidstaten waren het er verder over eens dat een verbeterde
toegang tot financiering voor het innovatieve vermogen van het MKB

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 21 501-30, nr. 235

3

essentieel is. Het bieden van risicokapitaal is een belangrijke prikkel. Een
aantal lidstaten, waaronder Nederland, pleitte voor het versterken van het
EIB- en EIF-instrumentarium. Zo wees Nederland erop dat de Risk Sharing
Finance Facility beter ingezet en uitgebreid kan worden. Ook benadrukte
een aantal lidstaten, waaronder Nederland, het belang van een Europese
markt voor venture capital. Veel lidstaten betoogden vervolgens dat een
verbeterde toegang van het MKB tot de EU-programma’s voor onderzoek
en innovatie centraal moet staan. Bestaand instrumentarium moet
worden vereenvoudigd en gestroomlijnd. De Raad zou hierover op 16 juli
verder spreken. Nederland vroeg in haar inbreng ook aandacht voor de
mogelijkheden voor lidstaten om meer gebruik te maken van precommercieel aanbesteden, zoals Nederland dit doet in SBIR (Small Business
Innovation Research).
Het voorzitterschap sloot de vergadering af met de uitnodiging de
discussies voort te zetten tijdens de middagvergadering op 15 juli en de
opmerking dat Commissaris Tajani eind 2010 een evaluatie van de Small
Business Act zal uitbrengen.
Innovatie
De Brusselse minister voor Wetenschappelijk Onderzoek, Benoît Cerexhe,
leidde namens het Belgische voorzitterschap de discussie in over
innovatie met het oog op de aangekondigde mededeling over de
innovatie unie («Innovation Union»). Na het ochtenddeel met alleen
onderzoeksministers was de middag gewijd aan gezamenlijke werksessies
van de ministers van onderzoek en industrie. Het voorzitterschap wil
hiermee komen tot een duidelijke boodschap over het belang van
innovatie en concurrentievermogen en welke maatregelen daarvoor nodig
zijn van de Raad voor Concurrentievermogen van 11–12 oktober
aanstaande aan de regeringsleiders voor de Europese Raad in december
aanstaande.
De Commissie, bij monde van de Commissaris voor Onderzoek, Innovatie
en Wetenschap, Geoghegan-Quinn, kondigde de publicatie aan van de
mededeling over de innovatie unie. Deze mededeling zal eind september
verschijnen als één van de vlaggenschipinitiatieven van de Europa 2020
strategie. De Commissaris benadrukte het belang van onderzoek en
innovatie voor het oplossen van maatschappelijke uitdagingen; deze
uitdagingen vormen een economische kans voor industrie en er moet dan
ook een verband zijn met het industriebeleid. De mededeling zal een
aantal voorstellen bevatten om de weg vrij te maken van de fase van het
idee tot aan de markt. Hierbij zal onder andere ingegaan worden op het
verbeteren van de randvoorwaarden voor innovatie, zoals het EU-patent,
en zullen Europese Innovatie Partnerschappen (EIP) worden voorgesteld.
Deze partnerschappen vormen geen nieuw instrument, maar zijn er juist
op gericht om meer synergie tussen de bestaande instrumenten aan te
brengen om zo de effectiviteit te maximaliseren.
De discussie over innovatie werd ingeleid door vier externe sprekers. Rick
Harwig, voorzitter van de Raad van Commissarissen van de Brabantse
Ontwikkelingsmaatschappij en voormalig CTO Philips, beschreef middels
het voorbeeld van de High Tech Campus Eindhoven het belang van de
«triple helix» (overheid, wetenschap, industrie) en benadrukte het belang
om onze industriële ecologische voetafdruk drastisch te verkleinen.
Reinhilde Veugelers ging namens Bruegel in op verbeteringen op het
gebied van onderzoek/universiteiten, jonge innovatieve bedrijven en het
EU-patent. Paul Bevan, secretaris-generaal van het netwerk van grote
Europese steden (EUROCITIES), benadrukte de rol die de stad speelt op
het gebied van innovatie. Als laatste benadrukte Andrew Wyckoff van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 21 501-30, nr. 235

4

OESO het belang van een goede beleidsmix inclusief vraaggestuurd
beleid, zoals stimulering via aanbesteden.
De lidstaten benadrukten dat in de huidige economische situatie meer
geld niet voor de hand ligt en daarom vooral efficiënter en effectiever met
middelen omgegaan zal moeten worden. Leren van elkaars ervaring is
dan essentieel vandaar dat het voorzitterschap de lidstaten had gevraagd
de goede ervaringen naar voren te brengen. Nederland heeft in dit kader
toelichting gegeven op het het Nederlandse Small Business Innovation
and Research-programma (SBIR) voor de inzet van aanbesteden bij het
stimuleren van innovatie en het Meerjaren Innovatie en Kennis Kompas
(MIKK) dat maatschappelijke, innovatie en technologie vraagstukken met
elkaar verbindt. Veel lidstaten, waaronder Nederland, benadrukten tijdens
het debat de belangrijke rol van het MKB voor een meer innovatief
Europa. Excellente onderzoekers en goed opgeleid wetenschappelijk en
technisch personeel zijn cruciaal voor een innovatief Europa. Daarbij moet
er ook meer aandacht zijn voor ondernemerschap in opleidingen. Diverse
lidstaten, waaronder Nederland, legden veel nadruk op het verbeteren van
de randvoorwaarden voor innovatie en het verbeteren van de toegang tot
risicokapitaal. Bij dit laatste zou, onder andere volgens Nederland,
mogelijk een rol weggelegd zijn voor de Europese Investeringsbank en het
Europese Investeringsfonds. Een aantal lidstaten noemde de Kennis and
Innovatie Centra (KIC’s) van het Europese Instituut voor Technologie (EIT)
als een interessant model voor verder versterking van de kennisdriehoek.
Ook gaven veel lidstaten aan dat er bij de uitwerking van de mededeling
over de innovatie unie goede samenwerking moet zijn tussen het
Europese, nationale en regionale niveau. Nederland onderstreepte hierbij
dat het noodzakelijk is het Europese instrumentarium voor stimulering
van onderzoek en innovatie te stroomlijnen. Ten slotte gaven de lidstaten
aan uit te zien naar de mededeling over de innovatie unie om het
onderzoek en innovatiebeleid beter op elkaar aan te laten sluiten.
Het voorzitterschap concludeerde dat onderzoek, innovatie en industrie
essentieel zijn voor een transitie naar een duurzame, slimme en inclusieve
economie. Daarvoor zijn investeringen, maar ook de juiste randvoorwaarden essentieel. Als input aan de Commissie voor de mededeling
heeft de Raad gesproken over de financiering van onderzoek, ontwikkeling
en innovatie, de interne markt, de Europese onderzoeks- en innovatiepartnerschappen, het betrekken van regionale & lokale partners in de
EU-strategie en om het menselijk kapitaal ten volle te ontwikkelen en
benutten.
Vereenvoudiging
Het voorzitterschap, bij monde van de Brusselse minister voor Wetenschappelijk Onderzoek, Benoît Cerexhe, onderstreepte het politieke belang
van vereenvoudiging van de Europese onderzoeks- en innovatieprogramma’s. Een verdere vereenvoudiging is nodig om de effectiviteit van
het instrumentarium te verbeteren en om het vertrouwen van onderzoekers en bedrijven in de Europese instrumenten te versterken. Voor de
korte termijn is het belangrijk om uniforme interpretatie van de regels van
de verschillende Europese programma’s na te streven, de doorlooptijd
van aanvraag tot aan goedkeuring te verkorten en beter gebruik te maken
van ICT-systemen. Voor de middellange termijn wees het voorzitterschap
op de mogelijkheden voor het hanteren van een betere balans tussen het
aanvaardbare foutenrisico en de kosten van het opsporen van de fouten.
Volgens het voorzitterschap zou een aanvaardbaar foutenrisico van 3,5%
hier een goede balans kunnen vormen. Ook wees het voorzitterschap op
het belang van bredere acceptatie van de in lidstaten gebruikelijke
boekhoudingpraktijken onder het kaderprogramma.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 21 501-30, nr. 235

5

Namens de Commissie onderstreepte ook Commissaris voor Onderzoek,
Innovatie en Technologie, Geoghegan-Quinn, het belang van vereenvoudiging. Met name voor kleine onderzoeksinstellingen en MKB vormen de
huidige administratieve lasten een (te) grote drempel voor deelname.
Iedere verandering brengt echter wel risico’s met zich mee voor instellingen die al onder het huidige KP actief zijn en bij tussentijdse wijziging
mogelijkerwijs tegelijkertijd met verschillende regels zouden moeten
werken. De belangrijkste verbeteringen zouden wat de Commissaris
betreft dan ook met name onder het achtste Kaderprogramma moeten
worden ingevoerd. Commissaris Geoghegan-Quinn onderstreepte het
belang van een betere balans tussen het aanvaardbare foutenrisico en de
kosten van controles, en sprak de hoop uit dat de Raad en het Europees
Parlement een verhoging van het aanvaardbaar foutenrisico zullen
steunen. Voor wat betreft de op resultaat gebaseerde financiering gaf,
Geoghegan-Quinn al voor de discussie aan dat nadere studie en
uitwerking noodzakelijk zijn. Zij riep hierbij de landen op om hun nationale
ervaringen op dit gebied met de Commissie te delen.
Het voorzitterschap had twee externe sprekers en de rapporteur voor
vereenvoudiging van het Europese Parlement uitgenodigd om hun visie
en suggesties toe te lichten. De eerste spreker was de heer Frank Gannon,
directeur-generaal van de organisatie voor financiering van wetenschap in
Ierland en vicepresident van de Europese vereniging van hoofden van
wetenschapsfinanciering organisaties (EUROHORCS). In zijn bijdrage
legde hij de nadruk op het creatieve karakter van onderzoek. Het is geen
productie waarbij je van te voren kan inschatten met welke inspanning
nodig is voor welk resultaat. Een op resultaat gebaseerde financiering
past dan ook niet bij het creatieve karakter van onderzoek. De tweede
spreker was de heer Gee Rittenhouse, hoofd onderzoek van het Alcatel
Lucent Bell laboratorium. Hij wees erop dat de onzekerheid bij innovatie
minder zit in de wetenschappelijke onzekerheid en meer in de onzekerheid
wat betreft de mogelijkheden voor een product in de markt. Mevrouw
Maria da Graca Carvalho (EVP, POR), rapporteur namens het Europees
Parlement, onderstreepte de inzet van het Parlement om te komen tot
vereenvoudiging. De gebruiker zou centraal moeten staan bijvoorbeeld
door erkennen van de boekhoudkundige systemen van de gebruikers en
een consequente uitleg van de voorwaarden. Voor dit laatste stelde
mevrouw Carvalho voor een soort Europese ombudsman in te stellen die
centraal binnen de Commissie de uitleg bepaalt van de verschillende
voorwaarden.
Vervolgens vond de discussie tussen de lidstaten plaats. Nederland
onderstreepte, net als alle andere lidstaten, het grote belang van
vereenvoudiging voor de deelnemers en voor verhogen van de effectiviteit van het instrumentarium. Met betrekking tot de invoering van op
resultaat gebaseerde financiering gaf een duidelijke meerderheid van
lidstaten, waaronder Nederland, aan twijfels te hebben bij deze financieringsvorm. Hierdoor zou de controlelast verschoven worden van de
controllers en Commissiemedewerkers naar de wetenschappers zelf, het
zou tot minder risicovol onderzoek kunnen leiden en het zou tot discussie
leiden over het al dan niet behalen van de voorziene resultaten. Verschillende lidstaten onderstreepten daarnaast het belang om tot een betere
balans te komen tussen de beheerslast van projecten en vertrouwen in de
gebruikers en gaven aan dat het aanvaardbare foutenrisico hiertoe moest
worden aangepast. Daarnaast pleitte een deel van de lidstaten, waaronder
Nederland, voor de invoering van financiering door middel van forfaitaire
bedragen. Het Nederlandse pleidooi dat deelnemers zouden moeten
kunnen kiezen tussen een forfaitair bedrag of de financiering van reële
kosten werd door een aantal lidstaten expliciet gesteund. Tevens was er
overeenstemming dat het aantal verschillende regels en verschillende

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 21 501-30, nr. 235

6

instrumenten onder het Europese onderzoeksbeleid verminderd zouden
moeten worden. Nederland gaf hierbij met nadruk aan dat ook gekeken
moet worden naar de regels van instrumenten die niet onder de Kaderprogramma’s voor Onderzoek en Technologische Ontwikkeling (KP8) en
Concurrentievermogen en Innovatie (CIP) vallen, zoals de innovatieactiviteiten onder de structuurfondsen en het Europese Instituut voor Innovatie
en Technologie (EIT). Als mogelijke actie op korte termijn werd daarbij
veelvuldig gewezen op een meer eenduidige uitleg binnen de Commissie
van de verschillende begrippen. De door het Europees Parlement
genoemde centrale ombudsman werd daarbij door sommige lidstaten als
een goede stap gezien. Tenslotte was er een groot aantal lidstaten dat zich
aansloot bij Commissaris Geoghegan-Quinn en het belang van de
stabiliteit van regels benadrukte. Als mogelijke actie op korte termijn werd
door een aantal lidstaten, waaronder Nederland, een bredere acceptatie
van de gebruikelijke boekhoudingpraktijken genoemd. Ook wezen diverse
lidstaten op het afschaffen van de verplichting op per project een rekening
te openen en de rente terug te storten. De administratieve lasten die
hierbij door zowel ontvanger als Commissie gemoeid waren, wogen niet
op tegen de opbrengsten voor de Europese begroting.
Het voorzitterschap concludeerde dat er breed draagvlak is voor de
vereenvoudiging van Europese programma’s. Voor op resultaat
gebaseerde financiering bleek volgens het voorzitterschap dat er nog
verdere discussie wenselijk is. Wellicht kunnen de effecten daarbij door
middel van proefprojecten verder in beeld worden gebracht. Het
voorzitterschap herhaalde het belang van stabiele regels maar concludeerde wel dat er onder het huidige KP maatregelen genomen moeten
worden om procedures voor het aanvragen en het uitkeren van subsidies
te verkorten en de transparantie te vergroten. Ook zouden onder het
huidige KP de mogelijkheden uitgebreid moeten worden om met
gemiddelde personeelskosten te rekenen. Daarbij zag het voorzitterschap
ook breed draagvlak om bredere acceptatie van gebruikelijke boekhoudingpraktijken bij voorkeur al onder het huidige KP te realiseren. De
discussie in deze informele raad zal gebruikt worden als bijdrage aan de
raadsconclusies over vereenvoudiging voor de Raad voor Concurrentievermogen van 11–12 oktober aanstaande.
De minister van Economische Zaken,
M. J. A. van der Hoeven

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 21 501-30, nr. 235

7