Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2008–2009

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

3107
Vragen van het lid Van Hijum (CDA)
aan de minister van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid over de hoogte van
het dagloon van een
ziektewetuitkering van een
arbeidsgehandicapte. (Ingezonden
5 juni 2009)
1
Bent u bekend met het feit dat de
hoogte van het dagloon van een
ziektewetuitkering van een
arbeidsgehandicapte gebaseerd
wordt op het genoten loon in het
laatste aangiftetijdvak voorafgaand
aan de ziektemelding?
2
Bent u op de hoogte dat
bovenstaande berekeningswijze ertoe
kan leiden dat alleen het basisloon
meetelt, omdat de werkgever
overwerk en eventuele andere
toeslagen die betrekking hebben op
het aangiftetijdvak pas op een later
moment vaststelt en uitbetaalt?
3
Is het waar dat hierdoor een
(arbeidsgehandicapte)
uitkeringsgerechtigde die na een
periode van ziekte weer bij zijn oude
werkgever aan de slag gaat en na één
maand opnieuw uitvalt, een lagere
uitkering kan krijgen dan vóór zijn
betermelding? Bent u van mening dat
dit voor een uitkeringsgerechtigde
een belemmering kan vormen om
weer aan de slag te gaan? Bent u van
mening dat het Uitvoeringsorgaan

KVR36739
2009Z10558
0809tkkvr3107
ISSN 0921 - 7398
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

werknemersverzekeringen dit
probleem niet kan oplossen en bent u
bereid om de mogelijkheden te
onderzoeken hoe dit kan worden
verholpen?
4
Bent u van mening dat het
dagloonsystematiek waarbij men
uitgaat van genoten loon in het
laatste aangiftetijdvak ook in andere
gevallen tot een onredelijke uitkomst
kan leiden, bijvoorbeeld indien een
werknemer in het laatste
aangiftetijdvak een onbetaalde
vakantie opneemt en daardoor het
genoten loon in het laatste
aangiftetijdvak minder dan
gemiddeld is?
5
Heeft de uitspraak van de Centrale
Raad van Beroep1 inzake het niet
realiseren van «de beoogde
aansluiting van de uitkering op het
door de werkgever door te betalen
loon» gevolgen voor uw beleid? Is er
oog voor niet beoogde effecten van
de regeling? Bent u bereid te
onderzoeken of de
dagloonsystematiek van de Ziektewet
niet beoogde effecten kent en de
Kamer te informeren over mogelijke
oplossingen?
1

LJN: BG88112, Centrale Raad van Beroep,
08/1126 ZW.

Antwoord
Antwoord van minister Donner
(Sociale Zaken en Werkgelegenheid)
(ontvangen 29 juni 2009)
1 en 2
Ja. Daarbij wil ik erop wijzen dat de
dagloonberekening gebruikt wordt
om het bedrag te bepalen dat de
werkgever van een
arbeidsgehandicapte ontvangt ter
compensatie van de loondoorbetaling
door de werkgever. De hoogte van de
loondoorbetaling die de werknemer
ontvangt, hangt hiervan niet af.
3
Als een arbeidsgehandicapte
werknemer door ziekte uitvalt bij zijn
werkgever, dan heeft hij recht op
doorbetaling van 70% van het naar
tijdsruimte vastgestelde loon, onder
aftrek van het ziekengeld waarop hij
recht heeft. De werkgever heeft door
middel van artikel 29b van de
Ziektewet de garantie dat hij wordt
gecompenseerd voor de verplichting
tot loondoorbetaling. De hoogte van
het dagloon sluit daarom aan bij het
garantiekarakter. Het dagloon wordt
daarom bepaald aan de hand van het
loon in het voorafgaande tijdvak en
wordt gedeeld door het aantal
dagloondagen van de
dienstbetrekking in dat tijdvak. Deze
berekening levert doorgaans een
dagloon op dat past bij het
garantiekarakter van het
re-integratie-instrument.
Het inkomen in dat tijdvak kan hoger

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

6549

of lager zijn dan het inkomen in
eerdere tijdvakken. Het bedrag van
een ZW-uitkering kan dus hoger of
lager zijn dan het bedrag van een
ZW-uitkering in een eerdere periode.
Het dagloon en dus het ziekengeld
kan incidenteel relatief laag of hoog
zijn ten opzichte van het loon dat de
werkgever moet doorbetalen. Dit is
van belang voor de werkgever omdat
zijn compensatie dan lager of hoger
is. Ik verwacht niet dat dit een
belemmering is voor de werknemer
om aan de slag te gaan. Immers, de
werknemer heeft recht op
loondoorbetaling, de werkgever
verrekent het ziekengeld met het door
te betalen loon (en wordt derhalve
door de no risk polis
gecompenseerd). Het moment van
herstel of van intreden van ziekte
wordt niet beïnvloed door het
inkomen in een tijdvak. Het UWV
moet het dagloon vaststellen aan de
hand van de regels in het Besluit
dagloonregels
werknemersverzekeringen en kan dus
geen invloed uitoefenen op de
hoogte van het dagloon. Ik zie gelet
op het voorgaande geen aanleiding
tot onderzoek van mogelijkheden tot
verandering.
4 en 5
In incidentele gevallen, zoals in dit
geval waarin bij in een tijdvak
onbetaalde vakantie en minder loon
werd genoten, kan het dagloon
minder goed aansluiten bij het loon
dat de werkgever moet doorbetalen
tijdens ziekte. Let wel, die kan zowel
een hogere als lagere compensatie
inhouden dan het bedrag van de
loondoorbetaling.
Gelet op de met het Besluit tevens
beoogde eenvoud voor de uitvoering
en uniformiteit van de regeling zie ik
in de uitspraak van de Centrale Raad
van Beroep geen aanleiding tot
verandering van het beleid. Ik ben
alert op signalen van de uitvoering
dat zich structureel dergelijke effecten
voordoen. In dat geval wil ik bezien of
oplossingen mogelijk zijn. Die zullen
overigens moeten passen binnen de
uitgangspunten van beperking
van administratieve lasten,
vereenvoudiging van de regelgeving
en verlaging van de
uitvoeringskosten. Daarover zal ik uw
Kamer dan informeren.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

6550