De�heer�Ulenbelt�(SP):
Voorzitter.�Iedereen�is�het�er�wel�over�eens�dat�je�alles�uit
de�kast�moet�halen�om�ervoor�te�zorgen�dat�kinderen�in
Nederland�veilig�opgroeien,�thuis,�op�school,�maar�zeker
ook�in�de�kinderopvang.�Ouders�vertrouwen�het�dierbaarste�wat�ze�hebben�toe�aan�de�kinderopvang.�Zij�moeten
dus�kunnen�reken�op�veiligheid.

Na�wat�er�gebeurd�is�in�Amsterdam,�kan�nauwelijks�een
inspanning�te�veel�zijn�om�de�veiligheid�en�geborgenheid
van�jonge�kinderen�te�verzekeren.�De�SP-fractie�steunt
de�minister�dus�ook�in�zijn�strijd�tegen�het�geweld�tegen
kinderen.�De�SP�is�daarom�ook�voor�de�invoering�van�de
continue�screening�en�de�uitbreiding�van�de�zogeheten
vog-plicht,�vroeger�het�bewijs�van�goed�gedrag.
De�screening�is�op�1 maart�begonnen.�Kan�de�minister
al�iets�zeggen�over�de�resultaten�daarvan?�Ik�weet�dat�het
nog�maar�kort�geleden�is,�maar�wellicht�weet�de�minister
al�iets.
Mensen�die�nu�in�de�kinderopvang�werken,�krijgen�te
horen�dat�zij�een�nieuwe�vog�moeten�aanvragen.�Kan�de
minister�uiteenzetten�wanneer�iemand�niet�in�aanmerking
komt�voor�een�nieuwe�vog?�Met�andere�woorden,�welke�veroordelingen�leiden�tot�het�weigeren�van�een�afgifte�van�een�verklaring�omtrent�het�gedrag?�Iedereen�wil
dat�de�screening�zorgvuldig�verloopt.�Wil�de�minister�de
Kamer�op�de�hoogte�houden�van�de�resultaten�en�vooral�ook�van�de�gevolgen�van�de�screening?�Mijn�fractie
stelt�er�namelijk�wel�prijs�op�om�te�kunnen�controleren�of
de�hoge�verwachtingen�van�de�garanties�voor�veiligheid
ook�waargemaakt�kunnen�worden.�Als�de�minister�ons�op
de�hoogte�wil�houden,�kunnen�wij�ook�nagaan�of�bereikt
wordt�wat�wij�willen�bereiken.�De�vraag�is�wel�of�wij�kunnen�volstaan�met�de�continue�screening�om�de�veiligheid
te�garanderen,�want�veiligheid�is�toch�meer�dan�alleen�het
weren�van�mensen�uit�de�kinderopvang�die�iets�op�hun
kerfstok�hebben.�Voor�veiligheid�is�een�stabiele�kinderopvangorganisatie�een�voorwaarde,�maar�voor�geborgenheid�en�een�kwalitatief�goede�opvang�is�ook�stabiliteit�nodig.�Van�die�stabiliteit�is�in�de�kinderopvangbranche�op
dit�moment�geen�sprake.�In�de�sector�is�sprake�van�crisis,
bezuinigingen,�reorganisaties�en�een�recordaantal�faillissementen.�Het�kan�toch�niet�anders�dan�dat�dit�gevolgen
heeft�voor�veiligheid�en�kwaliteit?
Op�1 juli�moet�het�vierogenprincipe�zijn�ingevoerd.�Kan
de�minister�garanderen�dat�dit�tegen�die�tijd�de�dagelijkse
werkelijkheid�wordt?
Mijn�fractie�krijgt�de�laatste�tijd�steeds�meer�alarmerende�berichten�van�medewerkers�in�de�kinderopvang.�Die
berichten�komen�erop�neer�dat�er�onder�druk�van�bezuinigingen�of�efficiëntie�geen�tijd�meer�is�voor�werkoverleg�en�huisbezoeken�bij�gezinnen�waar�taalachterstanden
zijn.�Er�lopen�op�dit�moment�werkgevers�rond�in�de�kinderopvang�die�het�collegiaal�overleg�en�het�inschakelen
van�experts�om�in�moeilijke�gevallen�hulp�te�bieden,�nalaten.�Ontvangt�de�minister�deze�signalen�ook?�Wat�doet�hij
eraan?
Een�tijdje�geleden�heb�ik�gewezen�op�het�nieuwe�fenomeen�van�de�sleutelkinderen.�De�minister�zou�daarnaar
kijken.�Mijn�vraag�is:�heeft�de�minister�gekeken?�Wat�heeft
hij�gezien?
De�belangrijkste�personen�in�het�debat�over�de�veiligheid�in�de�kinderopvang�zijn�medewerksters�in�de�opvang.�Zij�zijn�de�ogen�en�de�oren�van�de�pedagogisch�medewerker.�Wij�hebben�alert�personeel�nodig�dat�toeziet
op�de�veiligheid.�Ik�weet�niet�of�de�minister�de�signalen
ook�ontvangt�over�de�organisatorische�en�personele�gevolgen�van�de�bezuinigingen.�Deelt�de�minister�mijn�zorg
hierover?�Wat�doet�hij�om�de�angst�bij�leidsters�en�ouders
weg�te�nemen?
Ik�vraag�de�minister�dus�of�de�invoering�van�de�continue�screening�daadwerkelijk�leidt�tot�veiligheid�als�er�tegelijkertijd�zo�veel�zorgen�zijn�over�de�kwaliteit�in�de�kinderopvang.�Dat�zijn�zorgen�over�de�gevolgen�van�de�be-

Tweede�Kamer

10 april 2013
TK�73

10
Wijzigingswet�kinderopvang
Aan�de�orde�is�de�behandeling�van:
- het�wetsvoorstel�Wijziging�van�de�Wet�kinderopvang
en�kwaliteitseisen�peuterspeelzalen�(Wijzigingswet�kinderopvang�2013)�(33538).
De�algemene�beraadslaging�wordt�geopend.

De�heer�Van�Vliet�(PVV):
Ik�dank�de�heer�Ulenbelt,�die�zo�welwillend�was�om�mij
als�eerste�te�laten�spreken.�Het�heeft�een�praktische�reden.�Ik�moet�namelijk�zo�naar�een�andere�dringende�parlementaire�aangelegenheid.�Het�heeft�iets�te�maken�met
woningcorporaties.
Ik�kan�het�eigenlijk�ook�kort�houden.�Dit�wetsvoorstel,
deze�wijzigingswet,�kan�op�de�instemming�van�onze�fractie�rekenen.�Het�gaat�namelijk�om�de�veiligheid�van�kinderen.�Eigenlijk�is�het�een�de�partijpolitiek�overstijgend�thema.�Daarvan�is�in�dit�huis�ook�af�en�toe�sprake.
Wij�hebben�een�tijd�geleden�een�AO�gehad�over�de
continue�screening�van�de�veiligheid�in�de�kinderopvangsector�en�de�medewerkers�die�daarin�werken.�Dat�is�juist
in�het�belang�van�kinderen.�Er�zijn�toen�behoorlijk�wat�dingen�aan�de�orde�geweest�en�het�verheugt�mij�dat�dit�inmiddels�heeft�geresulteerd�in�een�wijzigingswet.�Dat�is
dus�krachtdadig�opgepakt.
Een�aantal�maanden�geleden�is�na�het�laatste�VAO�hierover�een�motie�van�mij�aangenomen�–�ik�meen�zelfs�met
algemene�stemmen�–�waardoor�de�werknemers�in�de�kinderopvangsector�vanaf�2013�een�nieuwe�vog,�verklaring
omtrent�het�gedrag,�moeten�aanvragen.�Dit�is�gebeurd
naar�aanleiding�van�de�Amsterdamse�zedenzaak.�De�regering�heeft�vervolgens�gereageerd�met�haar�aanpak�van
continue�screening�et�cetera.�Dit�wordt�uitgesmeerd�tot
2016�vanwege�de�grote�aantallen,�inclusief�nulmetingen.
Daarmee�wordt�de�motie�zo�goed�mogelijk�uitgevoerd,
waarvoor�mijn�dank.
In�de�schriftelijke�inbreng�op�dit�wijzigingsvoorstel�die
we�daarna�hebben�gezien,�zijn�onze�vragen�naar�tevredenheid�beantwoord.�Dat�mag�ook�wel�een�keer�gezegd
worden.�Mijn�fractie�zal�dus�geen�aanvullend�amendement�op�deze�wijzigingswet�indienen.�Ik�kan�het�daar�eigenlijk�bij�laten.�Ik�zal�de�amendementen�van�de�andere
fracties�welwillend�bekijken.�Of�ze�op�instemming�kunnen
rekenen�van�mijn�fractie,�moet�ik�nog�even�in�het�midden
laten.
De�voorzitter:
Ik�geef�het�woord�aan�de�heer�Ulenbelt,�die�zo�vriendelijk
was�om�de�heer�Van�Vliet�even�te�laten�voorgaan.

Wijzigingswet�kinderopvang

73-10-44

Ulenbelt
zuinigingen�en�de�ideeën�die�sprinkhaan-�en�durfkapitalisten�met�de�opvang�hebben.�Ik�hoor�de�minister�daar
graag�over.
Wat�gebeurt�er�met�iemand�die�ontslagen�wordt�in�de
kinderopvang�omdat�hij�of�zij�geen�verklaring�omtrent�het
gedrag�kan�krijgen?�Zo�iemand�blijft�een�bedreiging�in�onze�samenleving.�Er�wordt�bezuinigd�op�de�reclassering.
Wat�kan�iemand�die�ontslagen�wordt�in�de�kinderopvang,
verwachten�van�de�overheid?�Kan�de�maatschappij�verwachten�dat�met�name�de�kinderen�worden�beschermd
tegen�zo�iemand?
De�minister�wil�websites�voor�de�kinderdagverblijven
verplicht�stellen.�Ik�zag�dat�er�net�een�amendement�is�ingediend�om�die�verplichting�weg�te�laten,�omdat�ze�al�ergens�anders�geregistreerd�zijn.�Ik�heb�de�neiging�om�dit
amendement�te�steunen,�maar�natuurlijk�niet�voordat�ik
het�antwoord�van�de�minister�gehoord�heb�en�heb�gehoord�wat�hij�ervan�vindt.
Tot�slot,�de�continue�screening,�het�vierogenprincipe�en
het�melden�bij�de�Inspectie�van�het�Onderwijs�achten�wij
nu�noodzakelijk,�maar�vooral�nodig�is�een�fundamentele
herbezinning�op�de�inrichting�van�de�kinderopvang.�Naar
het�oordeel�van�mijn�fractie�kunnen�wij�de�jongste�kinderen�niet�overlaten�aan�een�markt�of�aan�durfkapitalisten,
sprinkhaankapitalisten�of�aan�wat�voor�kapitalisten�dan
ook.�Hen�gaat�het�om�de�knikkers,�maar�het�hoort�te�gaan
om�de�kinderen.

De�heer�Van�Weyenberg�(D66):
Voorzitter.�Alle�ouders�die�hun�kind�naar�de�opvang�brengen,�stellen�terecht�heel�hoge�eisen.�Medewerkers�moeten�lief�en�begripvol�omgaan�met�je�kind.�Je�zoon�of�je
dochter�moet�zich�op�de�opvang�vermaken.�Je�wilt�dat�je
kind�zich�op�de�opvang�goed�kan�ontwikkelen.�Bovenal
stellen�ouders�natuurlijk�de�hoogste�eisen�aan�de�veiligheid�van�hun�kind�op�het�moment�dat�zij�de�zorg�daarvoor
toevertrouwen�aan�een�kinderopvanginstelling.
Ik�steun�dan�ook�in�grote�lijnen�het�voorstel�van�de�minister�als�het�gaat�om�veiligheid.�Het�lijkt�mij�een�goede
stap�naar�een�nog�veiliger�kinderopvang.�Ik�herhaal�graag
de�woorden�van�de�minister:�wetten�zijn�nooit�een�alternatief�voor�oplettendheid.�Een�volledig�waterdicht�systeem�bestaat�niet;�daar�moeten�we�eerlijk�over�zijn.�Die�zekerheid�kan�de�wetgever�nooit�bieden.�Het�kan�helaas�altijd�misgaan.�Daarom�blijft�het�van�belang�dat�iedereen
zijn�ogen�zo�goed�mogelijk�openhoudt�om�buitengewoon
alert�te�zijn.�Ik�steun�dan�ook�de�weg�die�de�minister�inslaat�met�de�continue�screening.�Ik�vraag�hem�wel�om
een�vinger�aan�de�pols�te�houden�en�goed�te�monitoren
hoe�dit�in�de�praktijk�uitwerkt.
Ik�constateer�dat�we�een�systeem�invoeren�dat�eigenlijk
verder�gaat�dan�het�systeem�in�andere�sectoren�waar�ook
met�heel�kwetsbare�kinderen�wordt�gewerkt.�Zijn�er�ook
plannen�om�dit�systeem�in�de�jeugdzorg�in�te�voeren?�Als
dat�niet�zo�is,�wat�is�dan�precies�de�argumentatie�om�in
de�kinderopvang�voor�dit�systeem�te�kiezen�en�in�bijvoorbeeld�de�jeugdzorg�voor�een�ander�systeem?�Ik�zeg�niet
dat�het�per�definitie�gelijkgetrokken�moet�worden,�maar
deze�vraag�komt�wel�bij�mij�op.�In�dit�verband�ben�ik�wel
blij�dat�we�de�meldplicht�voor�zedendelicten�door�professionals,�die�bijvoorbeeld�al�wel�geldt�in�de�jeugdzorg,�nu
ook�doortrekken�naar�de�kinderopvang.�Mijn�fractie�steunt
deze�mooie�consistente�aanpak.

Het�voorstel�bevat�echter�ook�andere�elementen.�Het
bevat�andere�regels�die�bijvoorbeeld�gericht�zijn�op�meer
transparantie.�Voor�elke�nieuwe�regel�en�elke�nieuwe�verplichting�kun�je�vaak�best�een�verhaal�houden,�maar�als�je
niet�oppast,�kan�de�som�van�al�die�goed�bedoelde�regels
toch�nog�te�veel�van�het�goede�zijn.
Het�Adviescollege�toetsing�regeldruk,�Actal,�waarschuwde�dat�er�wel�sprake�was�van�beklemmende�regeldruk�in�de�kinderopvang.�We�kregen�gelukkig�gisteren
nog�de�reactie�van�de�minister,�waarin�hij�ingaat�op�alle
aanbevelingen�van�Actal.�Sommige�ideeën�vindt�hij�sympathiek�en�andere�ideeën�van�Actal�verwerpt�hij.�Ik�mis
echter�nog�een�beetje�urgentie�als�het�gaat�om�de�aanpak
van�de�regeldruk.�Natuurlijk�mag�efficiëntie�nooit�ten�koste�gaan�van�de�kwaliteit�en�de�veiligheid.�Dat�zeg�ik�de�minister�graag�na.�Maar�het�is�toch�wel�een�breed�gedeeld
gevoel�in�de�sector�dat�we�wat�zijn�doorgeslagen�met�regels�die�misschien�toch�niet�echt�noodzakelijk�zijn.�Wat
gaat�de�minister�heel�concreet�doen�aan�die�regels�waar
hij�zelf�ook�van�zegt�dat�daar�misschien�nog�wel�wat�in�gewied�kan�worden,�en�per�wanneer�gaat�hij�dat�doen?�Ik
vraag�de�minister�om�een�actieplan�daaromtrent.
De�minister�wil�nu�ook�kinderopvangcentra�en�gastouders�voorschrijven�een�website�te�hebben.�Bovendien�zal
hij�hun,�als�ik�het�goed�begrijp,�per�AMvB�uitleggen�hoe
die�website�eruit�moet�zien.�Ik�citeer:�"In�de�loop�van�2013
wordt�de�vorm�en�inhoud�van�het�format�bekendgemaakt,
waarin�de�informatie�aangeboden�dient�te�worden."�Dit
betekent�dat�de�overheid�een�bedrijf�een�websiteformat
voorschrijft.�Ik�heb�toch�wel�enige�twijfel�of�we�dit�als
overheid�echt�moeten�willen.�Moet�het�niet�meer�gaan�om
het�"wat"�en�veel�minder�om�het�"hoe"?�Die�lijn�heeft�de
minister�zelf�bijvoorbeeld�rondom�alle�regels�inzake�arbeidsomstandigheden�ingezet.�Er�ligt�hier�een�amendement�waar�mijn�fractie�in�eerste�instantie�positief�tegenover�staat.�Kan�de�minister�heel�nauwkeurig�verdedigen
waarom�hij�dit�zelfs�in�het�zware�instrument�van�wetgeving�wil�gieten?�Weliswaar�zetten�nog�te�weinig�kinderopvangcentra�nu�dingen�online�in�de�Kinderopvangkaart,
maar�daar�is�veel�geld�in�geïnvesteerd.�Is�het�toch�niet
een�beter�idee�om�eerst�dat�percentage�omhoog�te�krijgen
voordat�een�parallel�systeem�wordt�opgestart?
Een�soortgelijke�vraag�heb�ik�over�de�inspectierapporten.�Kinderopvanginstellingen�moeten�die�rapporten�nu
al�inzichtelijk�maken�voor�de�ouders,�dus�voor�hun�klanten.�Maar�volgens�het�voorliggende�wetsvoorstel�moeten
de�kinderopvanginstellingen�dit�allemaal�op�hun�website�zetten,�zodat�iedereen�er�kennis�van�kan�nemen,�terwijl
al�die�inspectierapporten�nu�reeds�in�een�landelijk�register�staan�waar�iedereen�ze�kan�opvragen.�Wat�is�de�echte
toegevoegde�waarde�van�het�stellen�van�een�extra�eis�tot
openbaarmaking�van�iets�wat�reeds�voor�elke�ouder�openbaar�toegankelijk�is?
Ik�heb�tot�slot�nog�twee�andere�punten.�Het�eerste�gaat
over�de�oudercommissies.�Ik�ben�het�niet�met�alles�wat
Actal�zegt,�eens.�Een�voorbeeld�daarvan�is�de�rol�van�de
oudercommissies.�Het�Sociaal�en�Cultureel�Planbureau
heeft�net�een�rapport�uitgebracht�waarin�zorgen�worden
uitgesproken�over�de�oudercommissies�en�over�het�feit
dat�het�voor�ouders�moeilijk�is�om�hun�rol�in�te�vullen.�Is
de�minister�bereid�om�ons�een�analyse�van�de�positie�van
de�oudercommissies�toe�te�sturen,�evenals�een�voorstel
om�die�positie�te�versterken?�Ik�meen�te�weten�dat�de�minister�al�met�dat�idee�speelt,�maar�misschien�kan�hij�er
iets�meer�over�zeggen.�Ik�vind�dit�namelijk�heel�belang-

Tweede�Kamer

10 april 2013
TK�73

Wijzigingswet�kinderopvang

73-10-45

Van�Weyenberg
rijk.�Juist�de�ouders�zouden�vaak�een�heel�belangrijke�gesprekspartner�van�de�aanbieders�moeten�zijn.
Het�vraagstuk�van�de�ouderparticipatiecrèches�speelt�al
heel�lang.�De�minister�wil�ze�opnieuw�een�jaar�gedogen,
om�het�zo�maar�te�zeggen.�Daarmee�is�een�jaar�gewonnen�voor�ouders�die�hebben�gekozen�voor�een�opvangsysteem�waarin�zijzelf�in�gezamenlijkheid�de�opvang�van
hun�kinderen�regelen,�onder�het�volledige�toezicht�van
de�GGD�en�met�volledige�naleving�van�alle�regels�die�ook
voor�andere�kinderopvanginstellingen�gelden.�Maar�is�het
niet�goed�om�gewoon�de�knoop�door�te�hakken?�Wat�ons
betreft,�is�het�nu�een�kwestie�van�kiezen:�óf�we�willen�deze�ouderparticipatiecrèches�een�plek�geven�in�onze�kinderopvang�óf�we�willen�dat�niet.�Mijn�fractie�kiest�ervoor
om�dat�wel�te�doen.�Daarom�ligt�er�ook�een�samen�met�de
collega's�van�het�CDA�ingediend�amendement.�Daarmee
weten�ouders�waar�ze�aan�toe�zijn.�Het�is,�heel�concreet,
voor�ouderparticipatiecrèches�namelijk�onmogelijk�om�te
voldoen�aan�de�opleidingseisen�die�we�zouden�opleggen
aan�mensen�wier�vak�het�is�om�kinderopvang�aan�te�bieden.�Wat�mij�betreft�zou�die�eis�hier�dus�niet�moeten�gelden.
Tot�slot,�wij�steunen�de�minister�in�zijn�aanpak�met�betrekking�tot�de�veiligheid�en�de�continue�screening,�maar
hebben�wel�zorgen�over�een�aantal�voorstellen�betreffende�de�transparantie,�waarbij�we�ons�afvragen�of�de�minister�niet�iets�doorslaat�in�het�stellen�van�regels.�Ik�hoop
echt�op�duidelijkheid�voor�de�ouderparticipatiecrèches.
De�heer�Ulenbelt�(SP):
De�heer�Van�Weyenberg�wijst�terecht�op�de�moeite�die�oudercommissies�hebben�om�hun�rol�in�te�vullen.�De�minister�wil�de�verantwoordelijkheid�voor�een�belangrijk�deel
bij�de�ouders�neerleggen.�Zegt�de�heer�Van�Weyenberg,
net�als�de�SP,�dat�de�publieke�sector,�de�landelijke�of�de
lokale�overheid,�moet�waarborgen�dat�het�goed�gaat�op
de�kinderopvang?
De�heer�Van�Weyenberg�(D66):
Ik�heb�ten�principale�een�wat�andere�visie�op�marktwerking.�Ik�vind�dat�je�ook�in�een�systeem�met�private�aanbieders�buitengewoon�goed�de�kwaliteit�kunt�waarborgen.
Het�gaat�hierbij�om�iets�anders.�Het�gaat�er�hier�om�of�de
regels�die�we�daarvoor�opstellen,�op�maat�zijn�gemaakt
voor�alle�vormen.�Ik�zie�uit�naar�het�fundamentele�debat
over�de�positie�van�de�kinderopvang.�De�heer�Ulenbelt
weet�dat�mijn�fractie�bijvoorbeeld�een�leerrecht�wil�invullen.�Ik�zet�daarmee�echter�niet�per�definitie�de�stap�naar
een�publieke�aanbieding.
De�heer�Ulenbelt�(SP):
Maar�wat�wil�D66�dan�met�de�rol�van�de�ouders�ten�aanzien�van�de�bescherming�van�de�kwaliteit�van�de�kinderopvang?�Er�wordt�op�gewezen�dat�dat�niet�zo�goed�lukt.
Dan�moet�iemand�anders�het�doen,�bijvoorbeeld�de�landelijke�of�de�lokale�overheid.�Dat�ligt�dan�toch�voor�de
hand?
De�heer�Van�Weyenberg�(D66):
Laten�we�eerst�eens�bekijken�of�we�de�oudercommissies
daartoe�veel�beter�in�de�gelegenheid�kunnen�stellen.�Een
concreet�idee�dat�mij�aanspreekt,�waarover�ik�in�de�toekomst�ook�graag�met�de�minister�doorpraat,�is�dat�ouders
een�inspectie�kunnen�aanvragen�bij�de�GGD.

Tweede�Kamer

Wijzigingswet�kinderopvang

Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Voorzitter.�De�VVD�is�voorstander�van�veilige�en�kwalitatief�goede�kinderopvang�en�kan�in�grote�lijnen�instemmen�met�het�wetsvoorstel�dat�we�vandaag�bespreken.�Er
wordt�bij�dit�wetsvoorstel�ook�een�spanningsveld�zichtbaar.�De�VVD-fractie�hecht�eraan�om�dat�spanningsveld
hier�vandaag�te�benoemen.�Het�is�duidelijk�dat�bepaalde
eisen�ten�aanzien�van�kwaliteit,�veiligheid�en�transparantie�wettelijk�dienen�te�worden�geregeld.�Echter,�met�dit
wetsvoorstel�zijn�we�naar�de�mening�van�de�VVD�op�een
punt�beland�dat�we�ons�moeten�afvragen�hoeveel�verder
we�nog�willen�gaan�met�de�regelgeving.�De�minister�zegt
zelf�in�de�memorie�van�toelichting�dat�er�ook�op�het�gebied�van�veiligheid�altijd�risico's�zullen�blijven.�100%�veiligheid�bestaat�niet.�Dat�kan�niet�sluitend�via�de�wet�worden�afgedwongen.�De�sector�opzadelen�met�een�woud
aan�regels�leidt�tot�onnodige�administratieve�lasten�en
eerder�tot�minder�transparantie�dan�tot�meer.�Het�werkt
beknellend�voor�de�ondernemers,�die�juist�nu�meer�dan
ooit�behoefte�hebben�aan�lucht�en�ruimte.�Nogmaals,�ik
pleit�niet�voor�relativering�van�de�weg�die�wij�op�het�gebied�van�de�veiligheid�in�de�kinderopvang�zijn�ingeslagen,�maar�ik�vraag�wel�aandacht�voor�de�keerzijde�van�de
behoefte�om�die�veiligheid�te�waarborgen.�Die�keerzijde
heet�regeldruk�en�bureaucratie.�Het�zal�dan�ook�niet�verbazen�dat�de�VVD�met�interesse�kennis�heeft�genomen
van�het�advies�van�Actal,�waarin�klip-en-klaar�staat�dat�samen�met�de�belanghebbenden�nut�en�noodzaak�van�de
complexiteit�en�de�hoge�mate�van�gedetailleerdheid�van
de�wettelijke�kwaliteitseisen�voor�kindercentra�moeten
worden�heroverwogen.�Ik�vraag�de�minister�of�hij�bereid
is�tot�deze�heroverweging�en�zo�ja,�op�welke�manier�hij
het�signaal�dat�uitgaat�van�het�Actaladvies�in�de�verdere
uitwerking�van�wetgeving�binnen�de�kinderopvang�permanent�denkt�te�betrekken.
Het�moge�duidelijk�zijn.�De�VVD�vindt�het�in�navolging
van�het�rapport-Gunning�van�belang�om�de�veiligheid�in
de�kinderopvang�te�optimaliseren.�Na�het�introduceren
van�het�vierogenprincipe�en�het�systeem�van�continue
screening�dat�per�1 maart�jongstleden�in�werking�is�getreden,�spreken�wij�vandaag�over�belangrijke�aspecten�van
het�systeem�van�continue�screening,�en�over�de�invoering
van�de�derde�veiligheidsmaatregel,�te�weten�de�meldcode
voor�professionals.
Deze�maatregelen�om�de�veiligheid�in�de�kinderopvang
te�vergroten�kunnen�op�de�steun�van�de�VVD�rekenen.�Het
gaat�om�de�meest�kwetsbare�groep�kinderen,�die�bescherming�verdient.�De�VVD�heeft�er�nog�wel�een�paar�vragen
en�opmerkingen�over.�Ik�begin�met�de�keten.�De�VVD�is
van�mening�dat�de�keten�rondom�de�continue�screening
wel�erg�complex�en�lang�is.�Maar�liefst�vijf�kantjes�zijn�er
nodig�om�de�keten�toe�te�lichten.�De�minister�geeft�in�zijn
beantwoording�van�vragen�hierover�aan�dat�in�deze�keten
iedere�partij�vanuit�een�eigen�verantwoordelijkheid�een
rol�heeft.�De�VVD�ziet�wat�in�die�argumentatie,�maar�wil
graag�voor�de�zekerheid�toch�nog�een�keer�helder�horen
dat�deze�lange�keten�met�zo�veel�schakels�niet�vertragend
werkt.�Want�vertraging�betekent�risico.�Wij�willen�het�risico�beperken�en�de�veiligheid�vergroten.�Dat�is�het�doel
van�het�systeem�van�continue�screening.�Een�hit�moet�in
een�mum�van�tijd�leiden�tot�actie.�Graag�een�reactie�van
de�minister.
Ik�kom�op�de�nulmeting.�Die�is�nodig�om�een�vertrekpunt�voor�het�systeem�te�hebben.�Het�uiteindelijke�doel

10 april 2013
TK�73

73-10-46

Tellegen
is�om�alle�werknemers�te�controleren�op�verdenkingen
of�veroordelingen�voor�gewelds-�of�zedenmisdrijven.�Het
gaat�dus�ook�om�de�medewerker�op�een�backoffice�en
de�werknemer�die�na�sluiting�het�kinderdagverblijf�komt
schoonmaken.�Die�vog-plicht�gaat�gelden�voor�alle�werknemers�werkzaam�in�de�kinderopvang,�ook�voor�degenen
die�niet�in�contact�staan�met�de�kinderen.�De�VVD�vindt
dit�wel�erg�ver�gaan.�Het�leidt�tot�onnodige�administratieve�en�financiële�lasten.�Hoe�kijkt�de�minister�hiertegen
aan?�Zijn�er�mogelijkheden�om�deze�groep�van�personen
na�2016,�wanneer�het�systeem�van�continue�screening�is
geïmplementeerd,�buiten�de�vog-plicht�te�houden?

Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Nee.�Je�moet�elk�risico�vermijden.�Het�gaat�mij�vooral�om
de�mensen�die�helemaal�niet�op�zo'n�locatie�aanwezig
zijn.�Zij�komen�dus�eigenlijk�niet�met�de�kinderen�in�contact.�Ik�wil�ook�graag�weten�om�hoeveel�mensen�dat�potentieel�gaat.
Dan�kom�ik�te�spreken�over�transparantie.�In�2009�heeft
de�regering�aan�BOinK,�de�Belangenvereniging�van�Ouders�in�de�Kinderopvang,�bijna�zes�ton�subsidie�toegekend�om�meer�transparantie�in�de�sector�te�creëren.�Het
doel�was�om�ouders�in�staat�te�stellen�kinderopvangorganisaties�via�een�toegankelijke�bron�onderling�te�vergelijken.�Dit�heeft�geleid�tot�het�opstellen�van�de�kinderopvangkaart,�die�in�2010�online�is�gegaan.�Na�twee�jaar�zou
de�kaart�een�dekkingsgraad�van�85%�moeten�hebben.�Dat
streven�is�niet�gehaald.�Eind�2012�had�ongeveer�50%�van
alle�kinderopvangorganisaties�informatie�aangeleverd.
De�minister�heeft�daarom�besloten�om�de�transparantie
wettelijk�af�te�dwingen.�Houders�van�kindercentra,�gastouderbureaus�en�peuterspeelzalen�worden�verplicht�om
over�een�website�te�beschikken.�Op�deze�website�moe-

ten�zij�een�format�plaatsen�met�daarop�kwaliteitsaspecten�van�de�locatie.�Ik�kan�hier�kort�over�zijn.�De�VVD�is�hier
geen�voorstander�van.�Het�is�volgens�de�VVD�geen�taak
van�de�overheid�om�ondernemers�in�een�particuliere�sector�te�vertellen�of�zij�wel�of�niet�over�een�website�moeten
beschikken,�en�welke�informatie�zij�op�die�website�moeten
plaatsen.
Dit�betekent�niet�dat�de�VVD�het�idee�van�meer�transparantie�in�de�sector�niet�onderschrijft.�Deze�transparantie
dient�echter�vooral�door�de�sector�zelf�te�worden�geboden
en�door�de�ouders�te�worden�gevraagd.�Inzicht�in�prijs,
openingstijden,�maar�ook�in�pedagogische�kwaliteit�wordt
door�de�meeste�kinderdagverblijven�reeds�gegeven.
Vanuit�de�overheid�is�inmiddels�wettelijk�geregeld�dat
de�inspectierapporten�van�de�GGD�publiek�moeten�worden�gemaakt,�niet�alleen�op�de�website�van�de�GGD�en
in�het�landelijk�register,�maar�ook�op�de�website�van�het
kinderdagverblijf�zelf.�Bij�afwezigheid�van�een�website
moeten�ze�ter�inzage�liggen.�Ook�mijn�collega�van�D66�refereerde�hier�al�aan.�De�VVD�vindt�dat�een�ouder�die�bezig�is�voor�zijn�of�haar�kind�de�juiste�crèche�te�vinden�zich
op�dit�moment�reeds�op�tal�van�manieren�kan�informeren�over�de�kwaliteit�van�het�kinderdagverblijf.�De�VVD�is
er�dan�ook�geen�voorstander�van�het�kinderdagverblijf�te
verplichten�om�een�site�te�hebben�met�daarop�uniform
weergegeven�informatie.�De�VVD�dient�dan�ook�samen
met�collega�Heerma�een�amendement�in,�waarin�wordt
voorgesteld�om�deze�verplichting�uit�het�voorliggende
wetsvoorstel�te�schrappen.�Dit�amendement�is�inmiddels
rondgedeeld.
Later�dit�jaar�komen�we�hier�ongetwijfeld�nog�over�te
spreken,�zodra�de�brief�over�de�kwaliteit�in�de�kinderopvang�naar�de�Kamer�komt.�Toch�wil�ik�vandaag�al�een�aantal�zaken�helder�proberen�te�krijgen.
De�VVD�onderscheidt�in�feite�drie�vormen�van�kwaliteit.�Ten�eerste�is�er�de�praktische�kwaliteit.�Naast�de�befaamde�afvinklijst�GGD�met�daarop�120�punten�zijn�er�op
dat�gebied�de�leidster-kindratio,�de�veiligheid,�de�groepsgrootte,�de�opleiding�van�de�leidsters�en�de�grootte�of�de
omgeving�van�het�kinderdagverblijf.�Ten�tweede�is�er�de
organisatorische�kwaliteit,�of�beter:�de�bedrijfsvoering.
Ten�derde,�niet�onbelangrijk,�is�er�de�pedagogische�kwaliteit.
Voor�ouders�zijn�de�praktische�en�de�pedagogische
kwaliteit�bij�het�kiezen�van�de�kinderdagopvang�het�meest
van�belang.�Minstens�even�belangrijk�is�echter�een�gezonde�bedrijfsvoering,�die�transparant�is�voor�de�buitenwereld.�Over�die�organisatorische�kwaliteit,�over�gezonde�financiën�en�governance,�is�iedereen�het�eens.�Die�moeten�transparant�zijn.�De�VVD�is�daarom�benieuwd�hoe�het
staat�met�de�pilot�die�de�minister�heeft�aangekondigd.
Wanneer�wordt�de�Kamer�hierover�geïnformeerd?
Wat�de�VVD�betreft�moet�bij�het�streven�naar�transparantie�op�dit�punt�zo�veel�mogelijk�gebruik�worden�gemaakt�van�wat�er�al�is�aan�bestanden,�websites�en�expertise.�Wij�zijn�niet�voor�nieuwe�formats,�nieuwe�websites
en/of�nieuwe�beheerders.�Beleg�de�zaken�daar�waar�dat
logisch�is,�en�doe�dat�zo�dat�dit�zo�weinig�mogelijk�regeldruk�meebrengt.�Graag�hoor�ik�ook�wat�de�kinderdagverblijven�nu�al�verplicht�zijn�te�laten�zien:�de�juridische�entiteit,�de�jaarcijfers,�de�financieringsstructuur?�Graag�hoor
ik�de�reactie�van�de�minister.
Ook�zou�ik�graag�willen�weten�wanneer�we�komen�te
spreken�over�de�afvinklijst�van�de�GGD�met�120�punten.
Het�is�de�stellige�overtuiging�van�de�VVD�dat�deze�lijst
grotendeels�digitaal�kan�worden�afgedaan.�De�controles

Tweede�Kamer

10 april 2013
TK�73

De�heer�Van�Weyenberg�(D66):
Ik�heb�een�heel�concrete�vraag.�Ik�hoor�vanuit�de�VVDfractie�nu�allemaal�twijfels�rond�het�instrument.�Het�lijkt
mij�buitengewoon�ingewikkeld�om�te�borgen�dat�iemand
op�de�backoffice�niet�opeens�een�groep�binnenwandelt
op�een�onbewaakt�moment.�Ik�ben�het�ermee�eens�dat�wij
geen�onnodige�regels�in�het�leven�moeten�roepen,�maar
ik�neem�aan�dat�de�minister�heel�erg�heeft�nagedacht
voordat�hij�deze�groep�eronder�bracht.�Is�de�VVD�het�daar
niet�mee�eens?
Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Nee,�dat�zeg�ik�niet.�Ik�heb�heel�duidelijk�uitgelegd�dat�die
vog-plicht�voor�ons�cruciaal�is�in�het�streven�naar�meer
veiligheid�in�de�kinderopvang.�Tegelijk�constateer�ik�dat
wij�elke�keer,�bij�elk�wetsvoorstel,�bij�elk�voorstel�dat�de
minister�doet�binnen�deze�sector�die�onder�een�opeenstapeling�van�regels�terecht�lijkt�te�komen,�goed�moeten�bekijken�wat�wij�nou�precies�regelen.�Ik�hoor�graag�van�de
minister�of�het�mogelijk�is�om�die�knip�te�maken.�Als�blijkt
dat�dat�heel�lastig�is�vanwege�organisatorische�problematiek,�dan�hoor�ik�dat�graag.�Ik�zeg�ook�niet�dat�wij�het�nu
geregeld�willen�hebben.�Ik�stel�voor�dat�wij�eerst�het�systeem�van�continue�screening�in�werking�stellen,�en�wacht
af�wat�de�minister�van�mijn�opmerkingen�vindt.
De�heer�Van�Weyenberg�(D66):
Tot�slot:�begrijp�ik�het�dan�goed�dat�u�het�idee�hebt�dat
het�mogelijk�zou�zijn�om�te�borgen�dat�iemand�die�in�een
kinderopvangorganisatie�boven�op�kantoor�zit�niet�per�ongeluk�zo'n�groep�binnenkomt?

Wijzigingswet�kinderopvang

73-10-47

Tellegen
van�de�GGD�moeten�zich�veel�meer�gaan�richten�op�veiligheid�en�pedagogische�kwaliteit.�Daar�moet�de�slag�worden�geslagen.�Ook�op�dat�punt�hoor�ik�graag�een�reactie.
De�minister�stelt�voor�het�toezicht�meer�risicogestuurd
te�maken.�Het�gastouderbureau�krijgt�daarbij�een�belangrijke�rol.�De�GGD�maakt�een�risicoprofiel�van�het�gastouderbureau.�De�VVD�is�voorstander�van�risicogestuurd�toezicht�voor�de�hele�sector�en�dus�niet�alleen�voor�de�gastouderopvang.�In�beginsel�zijn�de�controles�door�de�GGD
dan�ook�onaangekondigd.�Toch�vinden�er�nog�altijd�veel
aangekondigde�controles�plaats.�Het�argument�is�dan
vaak�dat�de�papieren�tenminste�op�orde�zijn.�Is�de�minister�het�met�de�VVD�eens�dat�we�de�problemen�op�kunnen�lossen�door�nu�eindelijk�te�gaan�focussen�op�de�pedagogische�kwaliteit�en�op�het�digitaal�controleren�van�de
praktische�afvinklijst?�Het�niet�op�orde�hebben�van�de�papieren�kan�dan�geen�excuus�meer�zijn�voor�aangekondigde�controles.�Graag�een�reactie.
De�VVD�ondersteunt�de�poging�om�de�kwaliteit�en�veiligheid�van�de�gastouderopvang�te�vergroten.�Sterker,
de�VVD�wil�dat�de�kwaliteit�binnen�de�gastouderopvang
op�hetzelfde�niveau�komt�te�liggen�als�binnen�de�reguliere�dagopvang.�Voorgaande�evaluaties�hebben�laten�zien
dat�er�een�fikse�professionaliseringsslag�moet�worden�gemaakt�binnen�de�gastouderopvang.�Hoe�ziet�de�minister
dit�en�komt�hij�binnenkort�met�een�visie�op�die�professionalisering?�Hoe�vindt�de�minister�dat�de�gastouderopvang
op�dit�moment�functioneert?
Ik�rond�af.�De�VVD�vindt�veiligheid�en�transparantie
in�de�kinderopvang�een�groot�goed�en�beschouwt�dit
wetsvoorstel�dan�ook�als�een�stap�vooruit.�Het�regelt�dat
de�veiligheid�van�kinderen�beter�wordt�gewaarborgd�en
streeft�naar�meer�transparantie.�Vanuit�de�overtuiging�dat
we�de�grens�aan�de�hoeveelheid�regelgeving�hebben�bereikt,�heeft�de�VVD�op�een�paar�specifieke�punten�vragen
gesteld.�Ik�ben�benieuwd�naar�de�beantwoording.

De�heer�Heerma�(CDA):
Voorzitter.�Het�wetsvoorstel�dat�we�vandaag�bespreken,
bevat�een�aantal�wijzigingen�van�de�Wet�kinderopvang

en�peuterspeelzalen,�die�onder�meer�beogen�het�toezicht
in�deze�sector�te�verbeteren,�meer�transparantie�op�het
gebied�van�prijs�en�kwaliteit�tot�stand�te�brengen�en�de
veiligheid�bij�kindercentra�en�voorzieningen�voor�gastouderopvang�en�peuterspeelzalen�beter�te�waarborgen.�Een
deel�hiervan�is�overgenomen�uit�de�aanbevelingen�van
het�rapport-Gunning�naar�aanleiding�van�de�verschrikkelijke�zedenzaak�rond�het�Hofnarretje�in�Amsterdam�en
een�deel�komt�voort�uit�de�evaluatie�van�de�wet�in�de�periode�2005–2011�door�het�ministerie.�Door�deze�verzamelwet�worden�diverse�extra�kwaliteitseisen�toegevoegd.�Ik
ben�het,�in�navolging�van�veel�collega's�hier,�eens�met�het
streven�om�de�veiligheid�van�kinderen�in�de�kinderopvang
en�peuterspeelzalen�beter�te�waarborgen.�Ook�als�jonge
vader�wil�ik�het�liefst�maximale�gegarandeerde�veiligheid
voor�mijn�zoontje�op�de�kinderopvang�of�waar�dan�ook.
Dat�geldt�voor�ons�allemaal,�als�ouder�maar�ook�als�Kamerlid�hier�verantwoordelijk�als�wetgevende�macht�als
het�gaat�om�de�regels�in�de�kinderopvang.�Deze�wet�regelt�dit�en�in�de�inbrengfase�zijn�ook�wij�niet�heel�kritisch
geweest�over�deze�wet�en�kunnen�we�in�grote�lijnen�instemmen�met�het�doel�van�deze�wet.
Toch�sta�ik�hier�met�een�enigszins�dubbel�gevoel.�Dat
heb�ik�ook�bij�verschillende�andere�sprekers�gemerkt.
Waar�eindigt�iets�wat�je�doet�om�de�kwaliteit�en�de�veiligheid�beter�te�waarborgen�en�waar�komt�er�een�spanningsveld�met�doelmatigheid�en�proportionaliteit,�met�het�streven�naar�veiligheid�die�op�papier�in�ieder�geval�werkt?�De
Raad�van�State�onderschrijft�de�strekking�van�het�wetsvoorstel,�maar�is�ook�kritisch�over�de�proportionaliteit.
Voor�het�al�door�collega�Van�Weyenberg�genoemde�Actal�geldt�hetzelfde.�Met�dat�dubbele�gevoel�sta�ik�hier.�Als
ouder�en�als�volksvertegenwoordiger�wil�ik�het�liefst�alles�doen�om�risico's�uit�te�sluiten,�maar�ook�als�ouder�en
als�volksvertegenwoordiger�voel�ik�diep�van�binnen�dat
een�risicoloze�samenleving�niet�bestaat�en�dat�het�streven�daarnaar�uiteindelijk�gepaard�kan�gaan�met�onwenselijke�effecten.�De�vraag�is�dus�of�extra�kwaliteitseisen�altijd�bijdragen�aan�een�kwalitatief�betere�kinderopvang�en
of�zij�soms�niet�haaks�staan�op�het�streven�naar�deregulering.�De�afvinklijsten�van�de�GGD�zijn�al�vaak�besproken.
Onlangs�werd�vanuit�BOinK�gepleit�voor�een�controle�die
meer�toeziet�op�de�pedagogische�kwaliteiten�en�wat�minder�op�de�hoogte�van�stoeltjes�et�cetera.�Zou�de�minister
in�zijn�eerste�termijn�van�dit�debat�na�de�schriftelijke�beantwoording�nogmaals�willen�ingaan�op�het�streven�naar
een�toezicht�dat�meer�op�de�pedagogische�kwaliteit�is�gericht?
Ik�zal�nu�ingaan�op�een�aantal�specifieke�punten.�Vooral
mijn�collega�van�de�VVD�ging�al�in�op�de�continue�screening.�Ook�na�de�schriftelijke�beantwoording�heb�ik�een
aantal�vragen�over�dat�systeem.�Het�gaat�immers�verder
dan�de�aanbevelingen�van�de�commissie-Gunning.�Uit�de
schriftelijke�beantwoording�begrijp�ik�hier�en�daar�zeker
de�redenen�daarvoor�en�ook�vanuit�de�sector�zelf�wordt
aangegeven�dat�men�juist�op�het�punt�van�de�administratieve�lasten�winst�ziet.�Tegelijkertijd�zien�we�een�verschil
tussen�enerzijds�de�enorme�eisen�met�die�continue�screening�en�wat�we�daarmee�doen�voor�deze�bewoners�en�anderzijds�de�jeugdzorg�of�andere�plekken�waar�ook�veel
met�jonge�kinderen�wordt�gewerkt;�collega�Van�Weyenberg�vroeg�daar�ook�naar.�Kan�de�minister�aangeven�of�er
een�reden�is�om�het�hier�zoveel�strenger�te�doen�dan�in
die�andere�sectoren?�Of�kan�hij�aangeven�of�het�voornemen�is�om�ook�daar�een�systeem�van�continue�screening
in�te�voeren?�Vanuit�de�sector�is�zorg�geuit�over�de�enor-

Tweede�Kamer

10 april 2013
TK�73

De�heer�Heerma�(CDA):
Ik�hoor�de�collega�van�de�VVD�worstelen�met�een�aantal
aspecten�van�de�wet�en�ik�hoor�ook�dat�ze�zeer�kritisch�is
op�een�paar�punten.�Tegelijkertijd�ligt�er�het�amendement
dat�we�gezamenlijk�ingediend�hebben.�Wat�wil�mevrouw
Tellegen�concreet�van�deze�minister�horen�om�de�zorgen
en�twijfels�die�ik�bij�haar�beluister,�weg�te�nemen?
Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Kort�gezegd:�dat�hij�de�vinger�aan�de�pols�houdt�als�het
gaat�om�het�spanningsveld�tussen�enerzijds�het�streven
naar�meer�veiligheid�en�transparantie�en�anderzijds�de
toenemende�regeldruk.
De�voorzitter:
Ik�heb�begrepen�dat�u�drie�amendementen�hebt�ingediend?
Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Een�amendement.
De�voorzitter:
Dat�is�dan�het�amendement�op�stuk�nr.�12.

Wijzigingswet�kinderopvang

73-10-48

Heerma
me�kosten�die�samenhangen�met�de�nulmeting,�die�nodig
is�voor�het�opzetten�van�het�systeem�van�continue�screening.�Kan�de�minister�daar�nog�iets�over�zeggen?
Over�de�websiteverplichting�heb�ik�samen�met�mijn
collega�van�de�VVD�een�amendement�ingediend.�Ik�heb
heel�goed�begrepen�dat�ook�de�heer�Ulenbelt�en�de�heer
Van�Weyenberg�grote�twijfels�hebben�en�dat�zij�uitkijken�naar�de�reactie�van�de�minister�op�dit�amendement.
De�vraag�is�wat�dit�toevoegt�en�waarom�nu�dit�systeem
wordt�ingevoerd�terwijl�er�een�website�is�met�het�Landelijke�Register�Kinderopvang.�Dat�biedt�mogelijkheden.
Waarom�wordt�deze�private�instellingen�dan�niet�alleen
een�websiteverplichting�opgelegd,�maar�ook�een�format
voor�de�vormgeving�daarvan?�Ik�heb�twijfels�over�het�nut
en�de�noodzaak�hiervan�en�ik�kijk�uit�naar�de�beantwoording�door�de�minister.�Zowel�Actal�als�de�branche�dringt
aan�op�overleg�met�de�minister�om�te�bekijken�of�het�landelijke�register�verder�kan�worden�verbeterd.�Ik�ben�benieuwd�of�de�minister�voornemens�is�om�dat�gesprek�aan
te�gaan.
Samen�met�collega�Van�Weyenberg�heb�ik�in�het�AO
over�kinderopvang�de�nodige�vragen�over�de�ouderparticipatiecrèches�gesteld.�De�minister�heeft�in�dat�AO�toegezegd�dat�hij�de�gedoogsituatie�zou�verlengen.�Ik�was
daar�blij�mee�en�heb�ik�hem�daarvoor�bedankt,�maar�tegelijkertijd�zie�ik�in�dit�wetsvoorstel�de�mogelijkheid�om
echt�tot�een�oplossing�te�komen,�want�ik�zie�de�ouderparticipatiecrèches�als�een�welkome�en�nuttige�aanvulling
op�het�bestaande�aanbod�van�de�kinderopvang.�De�gehanteerde�diploma-eis�maakt�het�de�ouderparticipatiecrèches�gewoon�onmogelijk�om�door�te�gaan.�Wat�ons�betreft,�zorgen�we�ervoor�dat�wij�deze�ouderparticipatiecrèches�goed�op�kwaliteit�toetsen.�Daarbij�kunnen�best�strenge�eisen�worden�gehanteerd.�Zij�voldoen�ook�aan�alle�eisen,�maar�er�moeten�geen�regels�komen�waaraan�gelet
op�de�aard�van�de�ouderparticipatiecrèches�per�definitie
niet�kan�worden�voldaan�en�die�er�aan�het�einde�van�de
gedoogperiode�de�facto�voor�zouden�zorgen�dat�zij�moeten�ophouden�te�bestaan.�Daarom�krijg�ik�graag�een�reactie�van�de�minister�op�dit�amendement,�dat�ik�samen�met
collega�Van�Weyenberg�heb�ingediend.
Voorzitter.�Voor�de�kwaliteit�en�de�veiligheid�in�de�kinderopvang�is�het�versterken�van�de�ouderbetrokkenheid
een�sleutelbegrip.�Er�ligt�een�motie�van�mijn�hand,�ingediend�in�het�afgelopen�najaar,�waarover�de�minister�heeft
toegezegd�dat�hij�er�mee�aan�de�slag�zal�gaan�bij�de�uitwerking�van�de�betrokkenheid�en�de�rol�van�ouders�in�de
kinderopvang.�Is�de�minister�het�mij�eens�dat�er�nog�een
wereld�te�winnen�is�bij�de�ouderbetrokkenheid�in�de�kinderopvang?�Is�het�hij�verder�ook�met�mij�eens�dat�ouderbetrokkenheid�vaker�beter�werkt�dan�een�stapel�regels
die�wij�hier�in�Den�Haag�bedenken�om�de�veiligheid�en�de
kwaliteit�te�borgen?
Het�SCP�heeft�in�het�rapport�"Een�beroep�op�de�burger"
aangegeven�dat�oudercommissies�in�de�kinderopvang�het
zwaar�hebben�als�gevolg�van�het�ontbreken�van�een�mandaat�en�het�ontbreken�van�een�sterke�rol.�Ik�ben�benieuwd
naar�de�reactie�van�de�minister�op�dit�rapport.�Kan�hij�wellicht�nu�al�aangeven�hoe�hij�de�rol�en�de�betrokkenheid
van�ouders�denkt�te�versterken?

Mevrouw�Yücel�(PvdA):
Voorzitter.�Mijn�fractie�is�blij�met�de�inzet�van�de�minister
om�de�veiligheid�van�kinderen�in�de�kinderopvang�beter

te�waarborgen,�om�de�transparantie�binnen�de�sector�te
vergroten�en�om�het�toezicht�op�de�gastouderopvang�aan
te�scherpen.�We�hebben�nog�wel�een�aantal�vragen�voor
de�minister.
Om�te�beginnen�heb�ik�een�aantal�vragen�over�de�aanvullende�maatregelen�voor�het�waarborgen�van�de�veiligheid�van�de�kinderen.�De�aanvullende�maatregelen�voor
het�waarborgen�van�de�veiligheid�van�kinderen�vloeien
voort�uit�de�aanbevelingen�van�de�commissie-Gunning
over�het�verplicht�stellen�van�de�vog�naar�aanleiding�van
de�Amsterdamse�zedenzaak.�Het�gaat�hierbij�om�het�voorstel�om�een�systeem�van�continue�screening�te�creëren.
Dit�voornemen�is�meerdere�keren�aan�de�orde�geweest�bij
eerdere�debatten.�Het�is�dan�ook�goed�dat�we�met�deze
wijzigingswet�de�veiligheid�beter�kunnen�regelen,�aangezien�alle�medewerkers�in�de�kinderopvang�door�deze�wet
op�termijn�onderhevig�worden�aan�continue�screening.
De�nulmeting�heeft�betrekking�op�150.000�personen�die
werkzaam�zijn�in�de�kinderopvang.�Het�baart�mij�wel�enige�zorgen�dat�een�groep�van�35.000�personen�–�vrijwilligers,�stagiaires,�uitzendkrachten�en�ouders�die�werken
bij�ouderparticipatiecrèches�–�voorlopig�buitenschot�blijft.
Pas�in�2016�is�er�sprake�van�een�compleet�gesloten�systeem�van�continue�screening.�Kan�de�minister�aangeven
of�dit�een�harde�datum�is�of�dat�hij�obstakels�verwacht�bij
het�opbouwen�van�het�systeem?
Mijn�volgende�vraag�over�het�beter�waarborgen�van�de
veiligheid�van�kinderen�heeft�betrekking�op�goed�opgeleid
personeel.�In�reactie�op�vragen�van�de�Kamer�over�de�eis
dat�personeel�goed�opgeleid�dient�te�zijn�in�het�herkennen�van�signalen�van�kindermisbruik�en�kindermishandeling�en�het�op�basis�daarvan�kunnen�handelen,�schrijft�de
minister�dat�dit�de�verantwoordelijkheid�van�de�sector�is.
Ook�zouden�er�diverse�opleidingen�aangeboden�worden,
waaronder�een�opleiding�via�e-learning.�Kan�de�minister
aangeven�in�welke�mate�er�gebruik�wordt�gemaakt�van
deze�opleidingen?�In�hoeverre�wordt�dat�gestimuleerd�en
in�hoeverre�zou�dat�gestimuleerd�moeten�worden?
De�minister�neemt�maatregelen�om�de�transparantie
van�de�kinderopvangsector�te�vergroten.�Mijn�fractie�ondersteunt�deze�inzet�van�de�minister�zeer,�want�hoe�transparanter�de�kinderopvangorganisaties�zijn,�hoe�beter�ouders�keuzes�kunnen�maken.�Op�dit�moment�is�de�sector
nog�niet�transparant�genoeg�over�de�kwaliteit.�Mijn�fractie
kan�instemmen�met�de�keuze�van�de�minister�om�transparantie�verplicht�te�stellen.�Ik�hoor�wel�graag�waarom�het
wettelijk�verplichtende�karakter�niet�toegespitst�wordt�op
het�volledig�gevuld�krijgen�van�de�kinderopvangkaart,�een
kaart�die�nu�voor�de�helft�gevuld�is.�Daarvoor�zijn�twee�reden.�De�eerste�reden�is�dat�een�centrale�website�meer�objectiviteit�kan�waarborgen,�omdat�daar�een�onafhankelijke
beheerder�op�kan�zitten�die�de�juistheid�van�de�gegevens
kan�controleren.�Verder�is�de�kinderopvangkaart�als�centrale�website�nu�al�voor�de�helft�gevuld�en�hoeft�die�alleen
nog�maar�te�worden�uitgebreid�naar�minimaal�80%.�Naast
deze�centrale�digitale�kinderopvangkaart�kunnen�ondernemers�altijd�uit�zichzelf�een�eigen�website�beheren�als�onderdeel�van�het�modern�ondernemerschap.�Waar�dat�niet
gebeurt,�verbaast�dat�mij�eerlijk�gezegd.�Het�hoort�immers
wel�een�beetje�bij�het�ondernemen�tegenwoordig.�Daarbij�moet�wel�worden�opgemerkt�dat�het�hebben�van�een
website�natuurlijk�niet�het�laatste�woord�is�met�betrekking
tot�transparantie�binnen�de�sector.�Wij�kijken�uit�naar�de
benchmark�waar�de�Brancheorganisatie�Kinderopvang
momenteel�aan�werkt�om�de�financiële�transparantie�binnen�de�kinderopvang�te�vergroten.

Tweede�Kamer

10 april 2013
TK�73

Wijzigingswet�kinderopvang

73-10-49

Yücel
Een�ander�onderdeel�waar�mijn�fractie�vragen�over
heeft,�betreft�de�voorstellen�om�te�komen�tot�verbetering
van�het�toezicht�op�en�de�kwaliteit�van�gastouderopvang.
In�de�wet�wordt�het�gastouderbureau�meer�verantwoordelijk�gemaakt�voor�de�naleving�van�de�kwaliteitseisen
door�de�gastouder.�Het�gaat�in�het�bijzonder�om�de�naleving�van�de�verplichting�tot�het�gebruik�van�de�Nederlandse�taal,�het�in�acht�nemen�van�de�risico-inventarisatie
en�naleven�van�de�Meldcode�huiselijk�geweld�en�kindermishandeling.�Hierdoor�kan�naast�de�gastouder,�ook�het
gastouderbureau�worden�aangesproken�bij�het�niet�naleven�van�deze�verplichtingen.�Wij�kunnen�instemmen�met
deze�aanscherping�van�het�toezicht.�Ik�heb�hierbij�nog�wel
aanvullende�vragen�aan�de�minister.
Kan�de�minister�ingaan�op�onze�eerdere�vraag�of�de
kwaliteitseisen�ook�niet�inhoudelijk�aangescherpt�zouden
moeten�worden?�In�het�verlengde�hiervan�vraag�ik�hem�of
hij�nog�met�voorstellen�komt�om�de�inspecties�meer�dan
nu�het�geval�is�te�richten�–�mijn�VVD-collega�deed�ook�een
voorstel�in�die�richting�–�op�de�pedagogische�kwaliteit�en
de�ontwikkelfunctie�voor�kinderen�in�de�kinderopvang.
De�minister�zei�zelf�al�heel�treffend�dat�de�inspecties�nu
te�veel�een�afvinklijstje�zijn�en�dat�de�inspectie�zich�meer
moet�richten�op�de�pedagogische�kwaliteiten�in�de�kinderopvang.�De�vraag�van�mijn�fractie�hierbij�is�of�het�mogelijk�is�om�bij�verdere�voorstellen�voor�kwaliteitsverbetering�deze�afvinklijstjes�vooral�digitaal�te�laten�doen�door
de�GGD�en�de�GGD�zijn�inspecties�ter�plekke�vooral�te�laten�richten�op�de�pedagogische�kwaliteit�en�de�veiligheid
in�de�praktijk�van�de�kinderopvanginstelling.
Ik�heb�nog�een�aantal�losse�vragen�aan�de�minister
die�niet�direct�verband�houden�met�het�wetsvoorstel�dat
voorligt,�maar�die�wel�relevant�zijn�voor�de�kwaliteitsverbetering�van�de�kinderopvangsector.�Ik�heb�nog�een
vraag�over�de�ouderparticipatiecreches.�De�wettelijke�positie�van�ouderparticipatiechreches�zou�worden�meegenomen�in�deze�wet,�maar�dat�is�niet�gebeurd.�Besloten�is
om�de�huidige�situatie,�waarbij�ouderparticipatiecreches
niet�hoeven�te�voldoen�aan�de�opleidingseisen�op�basis
van�de�Wet�kinderopvang,�te�verlengen�tot�31 december
2014.�De�minister�wil�de�tijd�daarvoor�gebruiken�om�de
ouderparticipatie�in�den�brede�te�verkennen.�Kan�hij�aangeven�wanneer�de�Kamer�over�de�uitkomsten�wordt�geïnformeerd?�Komt�hierover�een�apart�wetsvoorstel�naar�de
Kamer�of�kan�het�worden�geregeld�in�het�wetsvoorstel�inzake�versterking�van�de�positie�van�de�ouders�in�de�kinderopvang�dat�nog�komt?
Ik�heb�een�vraag�over�de�medische�kinderopvang.�Hierover�hebben�wij�recentelijk�Kamervragen�gesteld.�De�antwoorden�daarop�hebben�wij�nog�niet�mogen�ontvangen,
maar�wellicht�kan�de�minister�al�een�eerste�reactie�op
mijn�vragen�geven.
Tot�slot�heb�ik�een�vraag�over�mannen�in�de�kinderopvang.�Mijn�collega�Mariëtte�Hamer�heeft�vorig�jaar�Kamervragen�gesteld�over�de�uittocht�van�mannen�uit�de�kinderopvang.�Heeft�de�minister�zicht�op�de�huidige�situatie
wat�betreft�mannen�in�de�kinderopvang?�Is�er�nog�steeds
sprake�van�een�uittocht?�Ziet�hij�een�verantwoordelijkheid
voor�zichzelf�hierbij?
Tot�zover�mijn�bijdrage�voor�nu.�Ik�ben�benieuwd�naar
de�beantwoording�van�de�minister.
De�vergadering�wordt�van�16.41�uur�tot�16.50�uur�geschorst.

Tweede�Kamer

Wijzigingswet�kinderopvang

Minister�Asscher:
Voorzitter.�Ik�herinner�mij�heel�goed�hoe�in�december�2010
het�bericht�over�de�zedenzaak�in�Amsterdam�insloeg�als
een�bom.�Ik�zal�nooit�het�huilende�gezicht�vergeten�van
een�vrouw�bij�het�kinderdagverblijf�waar�ik�mijn�kinderen
bracht,�die�zich�realiseerde�dat�ze�was�ontsnapt�aan�de�dader�doordat�ze�op�het�laatste�moment�een�oppasbeurt�had
afgezegd�wegens�ziekte.�Het�gevoel,�net�een�vliegtuig�te
missen�dat�vervolgens�crasht.�Dat�is�waar�dit�wetsvoorstel
over�gaat.�Ik�ben�erkentelijk�voor�de�steun�van�alle�partijen�voor�de�kern�van�het�wetsvoorstel,�namelijk�het�nemen
van�een�aantal�maatregelen�dat�de�veiligheid�van�onze
kinderen�in�de�kinderdagverblijven�verbetert.
Ik�ga�daar�verder�niet�op�in.�Omwille�van�de�efficiëntie
van�de�behandeling�van�het�wetsvoorstel�wil�ik�de�gestelde�Kamervragen�per�partij�langsgaan.�Maar�met�mijn�inleiding�wil�ik�wel�recht�doen�aan�het�betoog�van�de�meeste�Kamerleden.
Een�van�de�belangrijkere�vragen�die�aan�de�orde�is�gesteld�en�ook�is�verwoord�in�een�amendement�van�mevrouw�Tellegen�en�de�heer�Heerma,�gaat�over�de�verplichte�website�die�ik�wil�voorschrijven�aan�ondernemers.�Daar
hangt�natuurlijk�van�alles�mee�samen.�Wat�is�proportioneel?�Welk�doel�wil�je�bereiken�met�welk�middel?�Hoe�verhoudt�dit�zich�met�de�regeldruk?�Wiens�belang�dienen�we
op�welk�moment?�Het�belangrijkste�is�dat�ik�probeer�te
handelen�in�het�belang�van�de�ouders.�Tegelijkertijd�realiseer�ik�mij�dat�het�voor�ondernemers,�althans�voor�sommige�van�hen,�een�last�met�zich�kan�brengen.
Een�van�de�vragen�is�waarom�een�verplichte�website�nodig�is�als�er�tenslotte�al�met�subsidie�een�kinderopvangkaart�tot�stand�is�gebracht�door�een�van�de�partijen
die�ouders�vertegenwoordigt.�In�mijn�ogen�moet�de�informatie�die�via�een�vast�format�ter�beschikking�gesteld
wordt,�door�alle�partijen�die�van�plan�zijn�om�vergelijkingssites�aan�te�bieden�of�die�de�informatie�op�andere
manieren�willen�ontsluiten,�op�dezelfde�manier�toegankelijk�zijn.�Immers,�ouders�kunnen�dan,�voordat�zij�een�kinderdagverblijf�kiezen,�niet�alleen�op�de�site�van�de�ondernemer�zelf�maar�ook�via�de�verschillende�aanbieders�van
vergelijkingssites�kennismaken�met�de�verschillende�aspecten�die�erover�bekend�zijn.�Ik�denk�dat�het�verplichten�van�een�van�de�mogelijkheden�–�namelijk�de�kinderopvangkaart,�die�ook�€ 30�per�locatie�per�jaar�zou�kosten
–�juist�een�te�vergaande�inmenging�in�de�bedrijfsvoering
van�de�ondernemers�zou�zijn,�terwijl�verreweg�de�meeste
ondernemers�op�hun�website�informatie�ter�beschikking
zullen�stellen.�Door�een�format�voor�te�schrijven,�wordt
die�informatie�vergelijkbaar.�Dat�is�in�het�belang�van�ouders.
Het�is�ook�niet�zo�heel�ongebruikelijk.�Bij�heel�veel�producten�stellen�we�als�overheid�eisen�aan�de�informatie�die
over�die�producten�wordt�verstrekt.�Denk�aan�de�regels
over�wat�er�op�een�potje�pindakaas�moet�staan�of�aan�de
financiële�bijsluiter.�Juist�hier�waar�het,�zoals�u�allen�hebt
benadrukt,�gaat�om�zo'n�belangrijke�zaak,�ligt�het�voor�de
hand�om�een�redelijk�aantal�eisen�te�stellen�aan�informatie�die�kinderdagverblijven�ter�beschikking�stellen.�Dat�je
in�deze�tijd�zegt�dat�dit�via�een�website�moet,�is�in�mijn
ogen�niet�zo�snel�disproportioneel.
Een�van�de�belangrijke�elementen�bij�kwaliteitsverbetering�is�niet�alleen�het�kader�dat�wij�stellen�en�het�toezicht
dat�wij�daarop�uitoefenen,�maar�ook�de�transparantie�over
wat�er�in�de�crèches�gebeurt,�en�daarmee�de�beïnvloeding

10 april 2013
TK�73

73-10-50

Asscher
van�de�keuze�van�de�ouders.�De�eerste�keuze�voor�een
crèche�is�heel�belangrijk.�We�weten�allemaal�dat�vanaf�het
moment�dat�je�kind�daar�zit�en�een�band�opbouwt�met�de
leidster,�wisselen�van�crèche�heel�hoge�transactiekosten
heeft.�Je�betaalt�dan�een�heel�hoge�prijs.�Het�is�een�risico.
Dus�juist�bij�de�keuze�is�transparantie�ongelooflijk�belangrijk.�Als�je�dat�goed�organiseert,�als�de�vergelijkingssites
daar�op�een�goede�manier�mee�aan�de�slag�gaan�en�de�informatie�voor�iedereen�vergelijkbaar�is,�helpt�dat.
Die�wens�leeft�al�veel�langer�bij�de�Tweede�Kamer.�Mijn
voorganger�was�reeds�doordrongen�van�de�noodzaak�van
transparantie.�Hij�schreef�dat�al�in�november�2011�aan
de�Kamer.�Hij�benoemde�daar�ook�het�belang�dat�ouders
prijs�en�kwaliteit�van�kinderopvangondernemingen�met
elkaar�kunnen�vergelijken�en�gaf�aan�dat�hij�in�2013�die
transparantie�verplicht�zou�stellen,�indien�de�dekking�van
de�kinderopvangkaart�onvolledig�zou�blijven.�Dat�is�helaas
ook�het�geval.�Natuurlijk�klopt�het�dat�de�meeste�ondernemers�al�een�website�hebben�en�dat�je�dat�dus�niet�hoeft
voor�te�schrijven,�maar�die�ondernemers�hebben�er�dus
ook�geen�last�van.
Om�het�nog�eens�precies�aan�te�geven:�op�het�moment
dat�je�verplicht�om�volgens�zo'n�format�bepaalde�informatie�te�ontsluiten,�hebben�ouders�de�mogelijkheid,�wanneer�zij�zich�oriënteren�op�kinderdagverblijven�of�wanneer
zij�door�verhuizing�opnieuw�een�kinderdagverblijf�moeten
kiezen,�om�die�informatie�op�een�vergelijkbare�manier�gerangschikt�te�zien.�Je�kiest�niet�voor�één�marktpartij�om
kinderdagverblijven�te�gaan�vergelijken�op�sites,�maar
laat�dat�over�aan�verschillende�partijen,�die�daar�gebruik
van�kunnen�maken.�Het�lijkt�in�die�zin�op�de�verplichting
die�wij�in�het�onderwijs�hebben�voor�onderwijsinstellingen�om�bepaalde�informatie�op�een�bepaalde�manier�te
presenteren.�In�dit�geval�blijven�wij�binnen�de�grenzen
van�proportionaliteit�en�handelen�wij�in�het�belang�van�de
ouders.
Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Ik�heb�tijdens�mijn�inbreng�zojuist�de�vraag�gesteld�welk
probleem�wij�hier�eigenlijk�mee�oplossen.�De�minister
doet�voorkomen�alsof�ouders�op�dit�moment�niet�in�staat
zijn�een�keus�te�maken,�maar�wij�hebben�net�ook�al�vastgesteld�dat�wij�er�met�het�voorliggende�wetsvoorstel�voor
zorgen�dat�bijvoorbeeld�de�GGD-inspectierapporten�publiek�toegankelijk�zijn.�Daaruit�kan�een�ouder�al�heel�veel
informatie�putten.�Ik�kreeg�vanochtend�een�gigantisch
pakket�post�op�de�deurmat�en�ook�per�mail�van�het�kinderdagverblijf�waar�mijn�jongste�dochter�waarschijnlijk
na�de�zomer�naartoe�gaat.�Ouders�kunnen�zich�op�dit�moment�dus�al�op�tal�van�manieren�informeren.�Vanwaar�de
door�de�overheid�opgelegde�plicht�om�die�site�te�vullen
met�informatie?�Kunnen�ouders�zich�op�dit�moment�niet
al�op�tal�van�andere�manieren�informeren?

het�punt�dus�niet�te�zwaar�maken,�maar�ook�niet�te�licht.
Natuurlijk�maken�ouders�ook�nu�een�keuze.�De�ene�ouder�kan�daar�meer�tijd�in�steken�dan�de�ander,�maar�het�is
werkelijk�in�het�belang�van�ouders�als�zij�weten�dat�op�alle�websites�van�alle�ondernemers�vergelijkbare�informatie-items�staan�die�op�dezelfde�manier�zijn�gerangschikt.
Dat�vergemakkelijkt�voor�ouders�het�maken�van�een�keuze�voor�een�kinderdagverblijf.
De�heer�Heerma�(CDA):
De�GGD's�zouden�dit�dan�weer�moeten�gaan�controleren.
Dat�is�weer�een�afvinkpunt�erbij.�Stel�dat�een�kinderopvangorganisatie�het�goed�ophangt,�het�ouders�toestuurt
via�de�mail,�noem�maar�op.�Stel�dat�alles�fantastisch�is,
die�ouders�de�beste�informatievoorziening�hebben�en�die
organisatie�dan�een�negatief�vinkje�krijgt�omdat�zij�geen
website�heeft�waar�het�netjes�op�staat,�dan�is�dat�toch�op
een�middel�of�een�afvinkding�gaan�zitten�in�plaats�van�op
de�vraag�of�er�echt�goed�geïnformeerd�wordt?
Minister�Asscher:
Nee,�de�heer�Heerma�maakt�er�een�karikatuur�van.�Een
ouder�die�nog�geen�kind�op�het�kinderdagverblijf�heeft,
krijgt�het�pakket�waar�mevrouw�Tellegen�over�sprak,�niet
toegestuurd.�Die�moet�zich�kunnen�oriënteren�op�een�vergelijkbare�manier.�Voor�die�ouder�is�het�van�belang�om
dezelfde�informatie�te�krijgen�op�alle�websites�van�alle
kinderdagverblijven�waar�hij�zich�op�oriënteert.�Denk�aan
de�voorbeelden�die�ik�gaf�waarbij�de�overheid�de�producent�of�aanbieder�ook�verplicht�om�informatie�op�een�bepaalde�manier�te�presenteren.�Het�is�geen�afvinkdingetje.
Dit�is�het�wezenlijke�moment�van�de�keuze.�Daar�is�transparantie�nuttig�bij.�Wij�verschillen�daarover�van�mening�–
zo�is�het�leven�–�maar�dat�is�wel�de�overtuiging�van�de�regering.
Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Voorzitter�…
De�voorzitter:
Ik�heb�u�net�hiervoor�gehoord,�maar�vooruit�dan�maar.
Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Nog�even�kort.�De�minister�sprak�over�mijn�eigen�kinderopvang.�Ik�krijg�die�informatie�nadat�ik�mij�had�georiënteerd�en�ingelezen�in�een�aantal�verschillende�websites
van�verschillende�kinderdagverblijven.�Maar�even�los�van
mijn�eigen�situatie:�dit�riekt�naar�overheidsbemoeienis
waar�die�niet�nodig�is.

Minister�Asscher:
Er�bestaan�bij�de�regering�op�voorhand�geen�zorgen�over
de�kwaliteit�van�het�kinderdagverblijf�van�mevrouw�Tellegen.�Wel�weten�wij�dat�veel�ouders�gebaat�zijn�bij�eensluidende�informatie�op�de�website�van�een�ondernemer.
Daar�oriënteren�ouders�zich�op.�Het�feit�dat�inspectierapporten�in�sommige�gevallen�ter�inzage�liggen�op�kinderdagverblijven,�weerhoudt�ouders�niet�van�de�mogelijkheid�om�zich�te�informeren,�maar�mevrouw�Tellegen�kent
de�doelgroep:�hardwerkende,�overbelaste�ouders�met
jonge�kinderen�die�er�belang�bij�hebben�dat�de�informatie�digitaal�op�dezelfde�manier�ontsloten�is.�Wij�moeten

Minister�Asscher:
Het�is�zeker�overheidsbemoeienis.�Wij�verschillen�van
mening�over�de�vraag�of�het�nodig�is.�Mevrouw�Tellegen
noemde�zelf�haar�eigen�kinderdagverblijf,�vandaar�dat�ik
daarop�reageerde�en�zei:�daar�maak�ik�mij�geen�zorgen
over.�Het�gaat�erom�dat�je�de�garantie�wilt�hebben�dat�alle�kinderdagverblijven�op�dezelfde�manier�informatie�presenteren,�zoals�wij�dat�eisen�bij�financiële�producten�en
levensmiddelen.�Zo�kunnen�ouders,�voordat�zij�een�keuze�maken�in�de�oriëntatiefase,�die�mevrouw�Tellegen�ook
heeft�doorgemaakt,�op�een�makkelijke�manier�beschikken
over�de�informatie�die�daarvoor�van�belang�is.�Dat�is�inderdaad�overheidsbemoeienis,�zoals�dit�hele�wetsvoorstel�overheidsbemoeienis�is,�maar�in�mijn�ogen�is�die�gerechtvaardigd,�omdat�transparantie�enorm�kan�bijdragen
aan�de�kwaliteitsontwikkeling�in�deze�sector�en�omdat�ou-

Tweede�Kamer

10 april 2013
TK�73

Wijzigingswet�kinderopvang

73-10-51

Asscher
ders�daar�een�enorm�belang�bij�hebben.�In�dit�geval�zou
het�belang�van�de�oriënterende�ouder�moeten�prevaleren
boven�het�belang�van�die�kleine�groep�ondernemers�die
niet�bij�voorbaat�bereid�zijn�om�dit�soort�informatie�ter�beschikking�te�stellen.
Ik�kom�bij�andere�elementen�van�de�aanpak�van�de�regeldruk.�In�antwoord�op�de�vragen�van�de�heer�Van�Weyenberg�en�mevrouw�Tellegen�zeg�ik�dat�het�advies�van
Actal�inderdaad�waardevolle�punten�bevat,�zeker�wat�betreft�het�verder�stroomlijnen�en�digitaliseren�van�procedures�en�het�verminderen�van�de�uitvraag�aan�bedrijven
bij�de�aanvraag�tot�exploitatie.�Ik�zie�daarin�kansen�en�ga
dus�op�volle�kracht�door�met�het�ingezette�verbetertraject.
Actal�beveelt�vereenvoudiging�van�wettelijke�eisen�aan.
Vereenvoudiging�van�regelgeving,�zoals�de�berekening
van�de�beroepskracht-kindratio�vind�ik�ook�van�belang.
De�branche�kan�hier�zelf�een�belangrijke�bijdrage�aan�leveren,�aangezien�de�branche�het�huidige�berekeningsmodel�mede�zelf�ontwikkelt.�Intussen�stel�ik�een�rekeninstrument,�een�tool,�ter�beschikking�om�het�voor�de�ondernemer�makkelijk�te�maken�en�de�regeldruk�te�beperken.�Nog
dit�jaar�zullen�we�evalueren�of�dat�afdoende�werkt.
Actal�adviseert�een�risicobenadering�in�het�toezicht.
Verschillende�sprekers�hebben�daarop�gewezen,�onder
wie�mevrouw�Tellegen.�Ik�hecht�daar�ook�aan.�Er�zijn�belangrijke�stappen�gezet�om�dat�te�realiseren.�Het�past
binnen�de�hele�verandering�van�afvinken�naar�risicogestuurd,�modern�toezicht.�Ik�wil�dus�zeker�volop�aan�de
slag�gaan�met�de�adviezen�van�Actal.�Het�uitgangspunt
is�wel�dat�we�vereenvoudigen�waar�het�kan,�maar�nooit
ten�koste�van�de�kwaliteit�van�de�opvang�en�van�de�veiligheid�van�kinderen.�Dat�is�overigens�ook�geheel�de�strekking�van�de�betogen�van�verschillende�Kamerleden.�In
sommige�elementen�van�het�Actal-advies�mis�ik�die�principiële�benadering�echter.�Ik�noem�een�voorbeeld.�Een�ondernemer�mag�pas�op�een�bepaalde�locatie�kinderen�opvangen,�zelfs�als�dit�tijdelijk�is,�nadat�hij�een�aanvraag�bij
de�gemeente�heeft�ingediend.�Dat�is�een�van�de�dingen
waar�Actal�over�spreekt.�Dat�is�voor�een�ondernemer�misschien�lastig,�maar�het�heeft�een�belangrijke�reden.�We
willen�met�elkaar�dat�de�GGD�die�locatie�bekijkt�en�beoordeelt.�Zelfs�als�het�tijdelijk�is,�mogen�kinderen�niet�in�een
garage�om�de�hoek�worden�gehuisvest.�Dat�is�een�wezenlijk�element.�Dat�betekent�regeldruk,�zeker,�en�overheidsingrijpen,�maar�in�mijn�ogen�is�dat�gerechtvaardigd.�Zo
zullen�we�per�aanbeveling�bekijken�op�welke�manier�we
haar�uitvoeren.�Met�de�meest�positieve�elementen�gaan
we�zo�snel�mogelijk�aan�de�slag;�dat�schreef�ik�al�in�mijn
brief.�Met�andere�elementen�zullen�we�misschien�anders
omgaan�dan�Actal�adviseert.
De�heer�Van�Weyenberg�(D66):
De�minister�zegt�dat�hij�een�aantal�aanbevelingen�overneemt,�maar�niet�allemaal.�Dat�begrijp�ik.�Er�zitten�ook
aanbevelingen�bij�waar�ik�geen�voorstander�van�ben.�In
de�brief�die�de�minister�ons�heeft�gestuurd,�is�mij�niet�altijd�even�helder�welke�zaken�hij�op�welk�moment�denkt
op�te�lossen.�Kan�de�minister�ons�een�soort�tijdlijn�doen
toekomen�waarop�te�zien�is�welke�elementen�hij�exact
wil�aanpakken�en�welk�tijdpad�hij�daarvoor�voor�ogen
heeft?�Ik�noem�dat�een�actieplan,�maar�dat�is�ook�maar
een�woord.�Zo�krijgt�het�een�nog�wat�actiegerichtere�uitstraling�dan�de�notitie�die�wij�eerder�van�de�minister�kregen.

Tweede�Kamer

Wijzigingswet�kinderopvang

Minister�Asscher:
Een�actieplan,�of�een�"Actal-plan",�zal�het�misschien�niet
zijn,�maar�ik�zal�het�verzoek�van�de�heer�Van�Weyenberg
zeker�inwilligen�en�nog�even�verfijnen�wat�ik�in�mijn�brief
heb�geschreven�in�een�poging�om�tijdig�voor�dit�debat
te�reageren.�Ik�kom�hier�nog�op�terug,�en�dan�zal�de�heer
Van�Weyenberg�zien�wat�naar�mijn�inschatting�de�tijdlijn
is�bij�de�verschillende�acties.
D66�vraagt�ook�of�het�niet�goed�zou�zijn�om�de�knoop
door�te�hakken�over�ouderparticipatiecrèches.�Daar�is�ook
een�amendement�over�ingediend,�op�stuk�nr.�10,�door
het�CDA�en�D66.�Ik�realiseer�me�dat�die�kwestie�al�een
tijd�loopt�en�dat�ik�dus�met�een�jaar�uitstel�weliswaar�het
acute�probleem�oplos�maar�dat�de�vraag�blijft�hangen.
Toch�zou�ik�dit�amendement�op�dit�moment�willen�ontraden,�omdat�er�nog�wel�degelijk�een�aantal�vragen�zijn
waarover�ik�nader�met�de�Kamer�van�gedachten�wil�wisselen,�en�wat�dingen�die�ik�zou�willen�uitzoeken.�Ik�heb
overigens�veel�begrip�voor�het�feit�dat�de�indieners�met
het�amendement�financiering�en�toekomstzekerheid�willen�veiligstellen�voor�deze�initiatieven,�waarvoor�ik�ook
sympathie�heb.�Laat�daar�dus�geen�misverstand�over�bestaan.�Het�risico�is�natuurlijk,�niet�in�de�gevallen�waar
het�nu�over�gaat�maar�in�mogelijke�andere�gevallen,�dat
wordt�afgedaan�aan�de�wens�om�meer�kwaliteit�die�we
in�alle�andere�elementen�van�de�wetgeving�zo�benadrukken.�Er�is�immers�ook�een�aantal�andere�eisen�dan�de
hier�genoemde�opleidingseis�waar�een�ouderparticipatiecrèche�niet�automatisch�aan�kan�voldoen.�Denk�aan�stabiele�groepen�en�aan�vaste�gezichten�voor�de�groep.�Dat
kan�naar�de�aard�van�de�ouderparticipatiecrèche�niet.�Ik
zeg�niet�dat�het�daarmee�definitief�een�belemmering�zou
moeten�zijn.�Een�andere�eis�is�bijvoorbeeld�de�taalbeheersing�van�degenen�die�de�groepen�leiden.�Ik�zou�de�indiener�dus�toch�in�overweging�willen�geven�om�dit�amendement�nog�even�aan�te�houden.�Ik�zeg�toe�dat�ik�niet�lang
zal�dralen�met�het�doen�van�een�voorstel�over�de�wijze
waarop�wij�met�deze�problematiek�omgaan.�Ik�ben�bang
dat�het�toch,�ongeacht�de�goede�bedoeling�in�dit�geval,
misschien�de�deur�open�zou�zetten�voor�minder�kwaliteit.
De�heer�Heerma�(CDA):
Het�gaat�hier�om�de�ouders�zelf.�Aan�de�opleidingseis�is
niet�te�voldoen.�Daar�gaat�het�amendement�om.�Ik�heb�er
begrip�voor�dat�de�minister�de�discussie�verbreedt�en�zie
daar�juist�ook�wel�wat�kansen�in.�Kan�de�minister�zijn�toezegging�om�niet�te�dralen�iets�concreter�maken?�Op�welke
termijn�krijgen�wij�hier�duidelijkheid�over?
Minister�Asscher:
Ik�zal�daar�in�mijn�tweede�termijn�op�terugkomen�na�enige�ruggespraak.
De�woordvoerder�van�D66�vraagt�naar�de�toegevoegde
waarde�van�het�op�de�website�van�de�ondernemer�plaatsen�van�een�inspectierapport,�omdat�dit�immers�ook�in
het�landelijke�register�te�vinden�is.�De�praktijk�wijst�uit
dat�ouders�vaak�niet�weten�hoe�de�GGD�oordeelt�over�de
kwaliteit�van�het�kindercentrum.�Juist�daarom�is�het�mijns
inziens�van�belang�dat�ouders�op�de�website�van�hun�ondernemer�het�inspectierapport�kunnen�lezen.�Dat�adres
zullen�zij�immers�vaak�eerder�opzoeken.�Ik�heb�er�geen
enkel�probleem�mee�dat�men�dit�dan�laat�zien�met�een
link�naar�de�site.�Daar�zit�het�hem�niet�in.�Het�is�wel�belangrijk�dat�ouders�via�dat�portaal�ook�de�inspectierapporten�kunnen�zien.�Wij�weten�namelijk�uit�onderzoek�dat�ouders�–�een�enkele�ouder�daargelaten�–�niet�zelf�naar�de

10 april 2013
TK�73

73-10-52

Asscher
inspectiesite�gaan�om�het�landelijke�register�te�raadplegen,�maar�wel�de�website�van�hun�ondernemer�bezoeken.
Daardoor�komen�zij�soms�pas�heel�laat�of�helemaal�niet�te
weten�dat�de�inspectie�zorgen�heeft�over�hun�kinderdagverblijf�en�zijn�zij�niet�in�staat�om�daar�het�gesprek�over
aan�te�gaan.
De�woordvoerders�van�D66�en�CDA�hebben�gevraagd
naar�de�oudercommissies�naar�aanleiding�van�een�eerdere�motie.�Ik�zal�nog�dit�jaar�het�wetsvoorstel�voor�de�versterking�van�de�positie�van�de�ouders�aan�de�Kamer�zenden.�Daar�zal�ik�ook�de�positie�van�de�oudercommissies
bij�betrekken.�De�oudercommissies�spelen�namelijk�een
belangrijke�rol.�Zij�praten�niet�alleen�mee�over�de�zorgen
of�klachten,�maar�ook�over�het�vormgeven�van�het�pedagogisch�klimaat�in�het�kinderdagverblijf.�Ik�zal�daarbij�ook
betrekken�het�belang�van�het�beter�benutten�van�de�oudercommissies,�het�positioneren�van�de�oudercommissies,�het�aan�de�ene�kant�weghalen�van�de�prijsadviesfunctie,�waar�oudercommissies�eigenlijk�helemaal�niets
mee�kunnen�en�die�ook�nergens�toe�leidt,�en�het�aan�de
andere�kant�juist�versterken�van�de�inhoudelijke�rol�van
de�oudercommissies.�Toen�dit�speelde,�heb�ik�volgens�mij
al�positief�gereageerd.�Ik�heb�mij�destijds�uitgelaten�over
het�belang�van�de�rol�van�ouders�in�de�kinderdagverblijven.�De�belangrijkste�boodschap�voor�de�heer�Van�Weyenberg�en�de�heer�Heerma�is�dat�er�nog�dit�jaar�een�wetsvoorstel�zal�komen.
De�woordvoerder�van�de�VVD�vroeg�onder�andere�naar
de�aangekondigde�inspecties�en�wees�op�het�belang�van
onaangekondigde�inspecties.�Wij�hebben�daar�in�het�algemeen�overleg�ook�al�even�over�gepraat.�Ik�deel�de�opvatting�van�mevrouw�Tellegen�en�van�mevrouw�Yücel�op
dat�punt.�In�sommige�gevallen�moet�de�inspectie�aangekondigd�zijn,�zoals�bij�een�nieuwe�vestiging�of�omdat
anders�de�juiste�papieren�niet�aanwezig�zouden�zijn.�De
trend�moet�echter�wel�degelijk�zijn�dat�de�gegevens�digitaal�worden�aangeleverd�en�dat�de�inspecties�onverwacht
zijn.�Wij�zien�erop�toe�dat�die�trend�verder�wordt�doorgezet.�Onverwacht�inspecteren�is�de�norm.�Dat�weten�de
GGD's�ook.
Dit�geldt�ook�voor�het�meer�risicogestuurd�toezicht.
Daar�zijn�wij�al�stevig�mee�begonnen.�De�aandacht�van�de
inspectie�voor�de�pedagogische�kwaliteit�is�al�enorm�verbeterd.�Ik�vind�dit�ongelooflijk�belangrijk;�denk�maar�aan
de�discussies�over�de�zaken�waar�het�nu�echt�om�gaat�bij
kinderen.�Ik�wil�de�goede�partijen�niet�te�na�spreken,�want
er�wordt�in�veel�kinderdagverblijven�geweldig�voor�kinderen�gezorgd,�maar�er�zijn�ook�uitzonderingen.�De�zorgen
gaan�dan�heel�vaak�over�de�pedagogische�kwaliteit.�Met
risicogestuurd�toezicht�kun�je�daar�sneller�bij�zijn�en�effectiever�toezicht�houden.�Op�die�manier�kun�je�eerder�sanctioneren�en�de�kinderen�beter�beschermen.
Vanaf�2014�zullen�de�inspectierapporten�al�veel�minder�het�afvinkkarakter�hebben.�Er�zullen�altijd�vinkjes�gezet�moeten�worden.�Wij�moeten�het�vinkje�niet�verder�demoniseren.�Het�is�handig�om�een�aantal�dingen�te�controleren�aan�de�hand�van�een�lijstje.�Dit�mag�echter�niet
in�de�plaats�komen�van�daadwerkelijk�kijken�naar�de�manier�waarop�er�in�de�crèche�wordt�omgegaan�met�de�kinderen.�Dat�is�de�aard�van�de�verandering�van�het�toezicht.
Ik�vind�dat�ongelooflijk�belangrijk.�Wij�schromen�daar�ook
niet�mee.
De�voorzitter:
Wil�de�heer�Heerma�nog�iets�over�het�vinkje�zeggen?

Tweede�Kamer

Wijzigingswet�kinderopvang

De�heer�Heerma�(CDA):
Ik�durf�bijna�niets�te�zeggen�omdat�ik�niet�beschuldigd�wil
worden�van�demonisering.�Toch�merk�ik�op�dat�het�volgens�dit�soort�inspecties�vaak�of�helemaal�goed�gaat�of
dat�handhaving�nodig�is,�rekeninghoudend�met�de�omstandigheden.�Is�het�niet�een�kans�om�bijvoorbeeld�te
kunnen�zeggen:�niet�alles�gaat�goed,�we�hebben�adviezen
ter�verbetering?�Bij�handhaving�moet�je�rekening�houden
met�de�omstandigheden,�maar�dit�maakt�vaak�gelijk�dat
het�goed�of�slecht�is.�Volgens�mij�is�daar�in�de�praktijk�niet
altijd�sprake�van�en�is�er�echt�nog�een�wereld�te�winnen.
Minister�Asscher:
Ik�dank�de�heer�Heerma�omdat�hij�het�onschuldige�vogeltje�niet�weer�"met�de�haren�erbij�sleept".�Op�zichzelf�is�wat
de�heer�Heerma�beschrijft�waar,�maar�wij�moeten�ook�rekening�houden�met�de�positie�van�de�mensen�die�inspecties�uitvoeren.�Voor�de�inspecteurs�is�het�van�belang�dat
zij�niet�altijd�in�een�onderhandelmodel�met�een�ondernemer�terechtkomen,�maar�dat�duidelijk�is�dat�op�sommige
overtredingen�altijd�handhaving�volgt.�Binnen�de�handhaving�–�handhaving�is�vaak�aan�de�gemeente�en�niet�aan
de�toezichthouder�–�kunnen�dan�weer�keuzes�gemaakt
worden.�Als�je�echter�de�toezichthouder�zelf�belast�door
te�zeggen�"goh,�dit�mag�eigenlijk�niet;�ik�beveel�je�aan�om
het�beter�te�doen",�kun�je�zijn�positie�ondergraven.�Ik�ben
het�met�de�heer�Heerma�eens�dat�wij�moeten�inzetten�op
risicogestuurd�toezicht�dat�zich�echt�op�de�kwaliteit�richt,
maar�onze�toezichthouders�moeten�ook�tanden�hebben.
Het�moet�duidelijk�zijn�dat�het�gevolgen�heeft�als�je�je�niet
aan�de�regels�houdt.�Het�is�namelijk�niet�zomaar�een�sector,�een�product;�het�gaat�om�kinderen.�Daarop�kan�de
handhavende�instantie,�de�gemeente,�met�redenen�omkleed�keuzes�maken�voor�de�vorm�van�handhaving�die
moet�volgen.
De�VVD�vroeg�naar�de�stand�van�zaken�in�het�kader�van
professionalisering�en�de�daaraan�verwante�vraag�over
het�opleidingsniveau�van�gastouders.�Sinds�2010�staan
alle�gastouders�en�opvanglocaties�geregistreerd�in�het
Landelijk�Register�Kinderopvang�en�Peuterspeelzalen.�Alleen�kinderopvangvoorzieningen�die�aan�de�gestelde�kwaliteitseisen�voldoen,�worden�in�dat�register�opgenomen.
Sinds�2010�houdt�de�GGD�rechtstreeks�toezicht�op�gastouders.�Sinds�dat�jaar�moeten�zij�in�bezit�zijn�van�een�mbodiploma�op�niveau�2.�Zo'n�50.000�gastouders�hebben�dat
traject�inmiddels�doorlopen.�Er�moet�ook�een�EHBO-diploma�zijn�dat�gericht�is�op�jonge�kinderen.�Er�moet�ook�een
vog�zijn,�een�verklaring�omtrent�het�gedrag.�Kortom,�er�is
een�aantal�eisen�dat�tot�professionalisering�leidt.
Ik�heb�mevrouw�Tellegen�en�mevrouw�Yücel�goed�gehoord�op�dat�punt.�Zij�wierpen�eigenlijk�allebei�de�vraag
op�of�dit�afdoende�is;�moet�je�eigenlijk�niet�een�hoger�opleidingsniveau�nastreven?�Ik�constateer�dat�zij�die�ruimte�scheppen.�Ik�ga�daar�goed�over�nadenken,�maar�ik�zal
daar�niet�tijdens�dit�debat�een�opvatting�over�ventileren.
Het�gaat�namelijk�over�een�hoop�mensen�en�de�huidige
eisen�zijn�nog�betrekkelijk�jong.�Ik�zeg�wel�toe�om�er�in
een�volgend�algemeen�overleg�op�terugkomen.�Volgens
mij�is�het�voor�nu�voldoende�om�aan�te�geven�wat�de�afgelopen�jaren�is�gebeurd.�Ik�heb�wel�heel�goed�verstaan
dat�aanscherping�van�de�eisen�misschien�aan�de�orde�is.
Het�is�wel�belangrijk�om�vast�te�stellen�dat�er�sinds�2010
veel�verbeterd�is.�Een�deel�van�de�oude�beelden�over�de
gastouderopvang�is�daardoor�niet�meer�van�toepassing,
maar�natuurlijk�is�er�ruimte�voor�verdere�verbetering.
Daarbij�denk�ik�met�name�aan�het�gebruik�van�de�Neder-

10 april 2013
TK�73

73-10-53

Asscher
landse�taal.�Ik�denk�ook�aan�het�in�acht�nemen�van�risico-inventarisaties�en�daarbij�meer�kijken�naar�pedagogisch�beleid.�Maar�goed,�dat�is�alweer�een�uitwerking�van
wat�wij�in�een�toekomstig�algemeen�overleg�kunnen�wisselen.
De�VVD�vroeg�ook�hoe�het�staat�met�de�pilot�financiële
transacties.�Die�pilot�loopt,�maar�instellingen�kunnen�zich
nog�wel�aanmelden.�Later�dit�voorjaar�verschijnt�hierover
een�sectordocument�van�de�brancheorganisaties.�Dit�document�zal�ik�vanzelfsprekend�onverwijld�aan�de�Kamer
doen�toekomen.
Ik�heb�nog�niet�gereageerd�op�de�inbreng�van�de�heer
Van�Vliet�van�de�PVV. Hij�sprak�zijn�steun�uit�voor�het
wetsvoorstel�en�daarvoor�dank�ik�hem.�Hij�gaf�aan�dat�de
veiligheid�van�kinderen�niet�zozeer�een�onderwerp�van
politieke�verschillen�hoeft�te�zijn.�Die�sfeer�proef�ik�ook�in
de�Kamer.
De�SP�heeft�bij�monde�van�de�heer�Ulenbelt�gevraagd
om�een�garantie�dat�het�vierogenprincipe�per�1 juli�2013
ook�de�dagelijkse�praktijk�is.�Ik�kan�natuurlijk�niet�garanderen�dat�dit�in�alle�kinderdagverblijven�het�geval�is.�Wij
gaan�hierop�toezien,�maar�wij�weten�allemaal�dat�dit�niet
altijd�het�geval�is.�Het�is�wel�het�vereiste�en�er�zal�op�worden�toegezien�en�gecontroleerd�door�de�GGD. Deze�enorme�verandering�is�een�gevolg�van�het�advies�van�de�commissie-Gunning�en�zal�nu�werkelijkheid�worden.
Ik�begrijp�de�zorgen�over�de�ontwikkelingen�in�de�kinderopvang.�Hier�wordt�veel�over�bericht.�In�het�voorjaar
komen�wij�hierover�nader�te�spreken.�Eerder�vandaag
hebben�wij�tijdens�het�VAO�al�gesproken�over�de�vraag
of�er�additionele�middelen�naar�de�kinderopvangtoeslag
moeten.�Wij�hebben�al�afgesproken�dat�wij�die�discussie
zullen�gaan�voeren�in�het�voorjaar.�Het�is�nu�ook�voorjaar,
maar�ik�doel�op�de�voorjaarsbesluitvorming.
Ik�zie�geen�enkele�reden�om�al�voor�de�inwerkingtreding�van�het�vierogenprincipe�te�gaan�speculeren�over�de
voortzetting�daarvan�in�de�toekomst.�Wij�zetten�dit�nu�in,
er�moet�toezicht�op�worden�uitgeoefend�en�ik�geloof�dat
het�belangrijk�is.
De�term�sleutelkinderen�is�een�wat�oude�term,�die�vaak
in�de�verwijtende�sfeer�werd�gebruikt�ten�aanzien�van
werkende�moeders.�Mede�door�bezuiniging�is�er�inderdaad�een�terugloop�in�het�gebruik�van�de�kinderopvang,
maar�of�en�hoe�kinderen�worden�opgevangen�blijft�wel
een�verantwoordelijkheid�van�de�ouders.�Ik�wil�de�verantwoordelijkheid�voor�eventuele�sleutelkinderen�nu�niet�assumeren�als�gevolg�van�het�feit�dat�in�een�slechte�economie�en�door�bezuinigingen�moeite�is�in�de�kinderopvang.
Dat�lijkt�mij�niet�passend.�Dit�blijft�een�verantwoordelijkheid�van�de�ouders,�en�over�het�algemeen�kunnen�zij�die
heel�goed�nemen.
Mij�is�ook�gevraagd�of�continue�screening�wel�leidt�tot
meer�veiligheid,�waarbij�opgemerkt�werd�dat�er�tegelijk�zo
veel�zorgen�zijn�over�de�bezuiniging�in�de�kinderopvang.
Ik�wil�die�twee�zaken�apart�van�elkaar�zien.�Kindercentra
zullen�altijd�beoordeeld�blijven�worden�op�de�wettelijke
kwaliteitseisen.�Daarop�moeten�wij�kunnen�rekenen.�Daarnaast�zorgt�continue�screening�in�de�kinderopvang�juist
voor�een�grotere�veiligheid�in�de�sector.�Als�de�screening
eenmaal�goed�werkt,�stelt�die�ons�in�staat�om�snel�signalen�op�te�vangen�en�te�reageren,�en�daarmee�te�voorkomen�dat�mensen�die�niet�in�de�kinderopvang�horen�te
werken,�dat�toch�kunnen�doen�gedurende�een�langere�periode.�In�mijn�ogen�staat�dit�los�van�de�ontwikkelingen�in
de�markt�van�de�kinderopvang.

Tweede�Kamer

Wijzigingswet�kinderopvang

Ik�heb�inderdaad�wel�degelijk�signalen�ontvangen�dat
medewerkers�onvoldoende�tijd�hebben�om�zich�voor�te
bereiden.�Het�is�aan�de�cao-partijen�om�hierover�goede
afspraken�te�maken,�want�de�kwaliteitseisen�blijven�wel
staan.
Ik�heb�al�een�en�ander�gezegd�over�de�ouderparticipatiecrèches.�Inmiddels�heb�ik�ook�het�antwoord�op�de
vraag�van�de�heer�Heerma.�Voor�het�einde�van�dit�jaar�kan
ik�helderheid�bieden�over�de�opc's.�Dat�is�dus�een�vol�jaar
voor�het�verlopen�van�de�verlengde�gedoogsituatie.�Ik
hoop�dat�dit�genoeg�is�voor�de�heer�Heerma.
Ik�heb�al�iets�gezegd�over�ouderbetrokkenheid.�De�basiskwaliteit�moet�wettelijk�verankerd�zijn.�Daarvoor�zijn�regels�nodig.�Ouderbetrokkenheid�kan�in�mijn�ogen�wel�degelijk�bijdragen�aan�verdere�verbetering�van�kwaliteit.
Diverse�woordvoerders�hebben�gevraagd�of�er�al�eerste�resultaten�zijn.�Wij�zijn�inmiddels�een�maand�bezig.
Aan�het�einde�van�dit�jaar�zal�ik�de�Kamer�de�resultaten
die�wij�op�dat�moment�hebben,�doen�toekomen.�Dat�zal
altijd�geanonimiseerd�zijn.�Het�is�er�nu�nog�wat�vroeg
voor,�maar�in�de�loop�van�de�tweede�helft�van�dit�jaar�zal
ik�de�eerste�resultaten�overhandigen.
Tegen�mevrouw�Yücel�heb�ik�al�gezegd�waarom�ik�niet
kies�voor�het�verplicht�gebruik�van�de�kwaliteitskaart�van
de�organisatie�BOinK. Ik�hoop�dat�ik�haar�heb�kunnen
overtuigen.
Hoe�werkt�het�continue�screenen?�Dat�werkt�op�basis�van�het�koppelen�van�bestaande�gegevensbestanden
zodat�er�een�nieuwe�lijst�van�personen�ontstaat.�Daarmee�hangt�de�vraag�samen�over�2016.�Op�dit�moment
is�er�geen�volledig�en�actueel�bestand�beschikbaar�van
stagiaires,�uitzendkrachten,�vrijwilligers�en�noem�ze�allemaal�maar�op.�We�hebben�nu�geen�andere�keuze�dan
om�te�werken�met�zo'n�nulmeting,�waarbij�inderdaad�iedereen�door�de�molen�moet.�Ik�snap�de�bezwaren�daartegen,�maar�als�je�dit�systeem�een�kans�wilt�geven�is�dit�een
onvermijdelijke�stap.�Ik�ben�op�weg�naar�2016�graag�bereid�om�met�de�Kamer�van�gedachten�te�wisselen�over�de
vraag�of�bepaalde�groepen,�waarbij�dit�geen�toegevoegde�waarde�heeft,�daarvan�kunnen�worden�uitgezonderd.�Ik
ben�het�eens�met�de�heer�Van�Weyenberg�die�zei:�let�wel
op,�er�kan�ook�toegang�tot�die�kinderen�zijn�voor�mensen
die�strikt�genomen�geen�pedagogisch�medewerker�zijn.
Dat�vergt�dat�wij�een�scherp�onderscheid�maken.�We�hebben�alle�tijd�om�dat�onderscheid�op�weg�naar�2016�te�maken.�Op�zich�begrijp�ik�de�gedachte.�Als�mensen�er�helemaal�niets�mee�te�maken�hebben,�uitsluitend�op�kantoor
zitten�en�geen�toegang�tot�de�kinderen�hebben,�dan�is�dit
ook�niet�per�definitie�nodig.
Mevrouw�Yücel�(PvdA):
Ik�heb�een�vraag�over�de�kinderopvangkaart.�De�minister
heeft�daar�in�de�beantwoording�inderdaad�het�een�en�ander�over�gezegd,�maar�toch�heb�ik�er�nog�een�vraag�over.
Die�kinderopvangkaart�is,�wat�mijn�informatie�betreft,�niet
te�vergelijken�met�commerciële�websites�die�er�op�dat�terrein�her�en�der�al�zijn.�Deze�website�is�juist�bedoeld�om
ouders�heel�objectieve�criteria�aan�te�reiken,�na�overleg
met�het�veld�over�de�vraag�welke�criteria�dit�zouden�moeten�zijn.�Dan�zijn�ouders�ook�in�staat�om�een�goede�vergelijking�te�maken�en�is�de�objectiviteit�beter�geborgd.�Ik
ben�dus�niet�per�definitie�tegen�het�verplicht�plaatsen�van
informatie�door�ondernemingen�op�hun�eigen�websites.
Ik�ben�alleen�wel�benieuwd�naar�het�argument�van�de�minister�om�af�te�stappen�van�het�meer�verplichtende�karakter�om�objectieve�informatie�voor�ouders�op�een�centrale

10 april 2013
TK�73

73-10-54

Asscher
website�te�plaatsen�en�om�in�plaats�daarvan�over�te�stappen�op�de�websites�van�individuele�ondernemers.�Kan�de
minister�dit�iets�meer�toelichten?
Minister�Asscher:
Ik�wil�niets�afdoen�aan�de�inspanningen�van�BOinK�en
de�betekenis�en�het�nut�van�die�kaart.�Het�gaat�puur�om
de�vraag�waar�overheidsingrijpen�gerechtvaardigd�is�en
waar�het�zijn�grens�vindt.�Op�de�markt�van�vergelijkingssites�is�meer�dan�één�aanbieder�actief.�Die�hebben�allemaal�belang�bij�de�toegang�tot�informatie�die�nodig�is�om
aanbieders�van�kinderopvang�te�kunnen�vergelijken.�In
die�zin�is�het�niet�in�het�nadeel�van�de�kinderopvangkaart
van�BOinK�als�je�ondernemers�verplicht�om�via�een�vast
format�die�informatie�ter�beschikking�te�stellen�en�is�het
in�het�voordeel�van�mogelijke�andere�aanbieders�om�die
informatie�ook�te�kunnen�gebruiken.�Het�kan�in�het�belang�van�de�ouders�zijn�om�direct�toegang�te�krijgen�via
de�website�van�een�aanbieder�maar�het�kan�ook�in�het
belang�van�ouders�zijn�als�anderen�die�informatie�verder
ontsluiten.�Wij�weten�uit�het�onderwijs�dat�er,�om�keuzes
te�kunnen�maken,�heel�veel�toegevoegde�waarde�denkbaar�is�doordat�je�de�informatie�op�een�aantrekkelijke�manier�aan�ouders�presenteert.�In�sommige�gevallen�kun�je
ranken,�in�sommige�gevallen�kun�je�het�zoeken�vergemakkelijken�en�kun�je�ouders�per�postcode�een�vergelijking
aanbieden�et�cetera.�Ik�voel�niet�voor�één�overheidswebsite�waarmee�wij�het�controleren�en�in�stand�houden�van
al�die�gegevens�naar�ons�toe�zouden�trekken.�Ik�vind�een
website�waarop�ouders�kunnen�zien�hoe�het�op�hun�crèche�is�en�waarmee�ze�naar�de�ggd�kunnen�stappen�als�ze
het�gevoel�hebben�dat�de�informatie�niet�correct�is,�een
efficiënte�manier�om�dit�doel�te�bereiken.

dat�ik�nu�op�het�punt�van�de�website�genoeg�woorden�gebruikt�heb.
Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Misschien�waren�het�genoeg�woorden.�Ik�vind�het�niettemin�interessant�dat�de�minister�net�vroeg:�waar�is�overheidsingrijpen�noodzakelijk�en�waar�vindt�dit�zijn�grens?
Dat�vind�ik�interessant,�want�de�minister�zegt�dus�eigenlijk
dat�hij�niet�voor�een�centrale�vergelijkingssite�is�en�dat�hij
daarvan�geen�werk�gaat�maken.�Wel�gaat�hij�alle�ondernemers�in�de�kinderopvang�opleggen�om�een�uniform�format�te�hanteren�op�hun�site.�Ik�krijg�daar�graag�nog�een
korte�reactie�op.

Minister�Asscher:
Er�zijn�twee�lijnen�van�toezicht.�Als�je�het�verplicht�stelt,�is
er�ook�een�toezichttaak�voor�de�GGD�zelf.�Die�werkt�echter�risicogestuurd�en�zal�dus�niet�dag�en�nacht�alle�duizenden�websites�controleren.�Daarnaast�moet�er�de�mogelijkheid�zijn�voor�ouders�om,�als�ondernemers�hen�ondanks�die�verplichting,�in�strijd�met�de�wet,�op�onjuiste
manier�informeren,�dit�aan�te�kaarten�en�de�GGD�daarop
af�te�sturen.�Ondernemers�kunnen�bijvoorbeeld�onjuist�informeren�omdat�zij�een�inspectierapport�anders�interpreteren�of�doordat�zij�beweren�dat�de�situatie�anders�is�dan
die�in�werkelijkheid�is.�De�ouders�kennen�de�crèche�vaak
via�de�oudercommissie�of�gewoon�als�klant�veel�beter.�In
die�zin�zit�er�dus�een�dubbel�slot�op�de�deur,�wat�bijdraagt
aan�het�bijhouden�van�de�kwaliteit�van�de�websites.�Dat�is
doelmatiger�dan�één�centrale�overheidswebsite.�Ik�denk

Minister�Asscher:
Ja,�dat�klopt.�Ik�vind�het�niet�een�taak�van�de�overheid�om
zelf�zo'n�vergelijkingssite�te�bouwen.�Redenerend�vanuit
het�belang�van�de�ouders,�mag�je�vragen�van�de�ondernemers�om�bepaalde�items�op�een�website�langs�een�format
te�publiceren.�Dan�kunnen�anderen�daarop�een�vergelijking�loslaten,�als�zij�daaraan�behoefte�hebben,�en�ouders
kunnen�zich�dan�direct�informeren.
Ik�kom�bij�de�vraag�van�de�Partij�van�de�Arbeid�waarom�stagiaires,�uitzendkrachten�en�vrijwilligers�niet�in�de
nulmeting�zitten.�Dat�komt�omdat�die�niet�in�fase�1�van
de�continue�screening�per�1 maart�zitten.�Zij�zullen�iedere
twee�jaar�een�nieuwe�verklaring�omtrent�het�gedrag�moeten�aanvragen.�De�nulmeting�is�eenmalig�en�geldt�voor
alle�medewerkers�die�al�wel�per�1 maart�kunnen�worden
toegevoegd�aan�het�systeem�van�continue�screeningen.
Voor�de�rest�geldt�de�opbouw�in�de�richting�van�2016,
waarna�wij�ons�weer�kunnen�afvragen�–�dat�suggereerde
mevrouw�Tellegen�ook�–�hoe�wij�daarmee�verdergaan�en
of�wij�groepen�kunnen�uitzonderen.
Mevrouw�Yücel�vroeg�ook�wanneer�wij�naar�de�toekomstige�wettelijke�positie�van�de�oude�participatiecrèches�kijken.�Daarover�heb�ik�het�een�en�ander�gezegd.�Dat
zal�in�ieder�geval�nog�dit�jaar�zijn.
Verder�werd�nog�gevraagd�naar�de�positie�van�mannen�in�de�kinderopvang.�Uit�eerdere�Kamervragen�blijkt
dat�4%�van�het�personeel�man�was�in�2010,�maar�in�2011
blijkt�dit�gedaald�te�zijn�naar�3,4%.�Mevrouw�Yücel�heeft
dus�gelijk:�er�is�sprake�van�een�uittocht.�Na�de�zedenzaak
in�Amsterdam�is�de�aandacht�voor�mannen�in�de�kinderopvang�enorm�toegenomen.�Dat�levert�ook�druk�op�voor
mannen�die�daar�werken.�Soms�werden�in�de�discussies
daarna�alle�mannen�in�de�kinderopvang�over�één�kam
geschoren.�Het�kan�best�zijn�dat�die�negatieve�aandacht
heeft�bijgedragen�aan�het�vertrek�van�een�aantal�mannen
uit�de�sector.�De�sector�blijft�natuurlijk�zelf�verantwoordelijk�voor�het�vinden�en�aannemen�van�personeel.�Ik�weet
dat�verschillende�partijen�er�juist�aan�hechten�dat�er�niet
alleen�gewerkt�wordt�met�vrouwen�maar�ook�met�mannen.�De�feminisering,�ook�in�het�onderwijs,�is�natuurlijk
een�breder�maatschappelijk�probleem.�Ook�voor�de�kinderopvang�kan�het�zeer�van�belang�zijn�dat�die�niet�voor
100%�een�vrouwensector�wordt.�Ik�wil�hier�met�de�brancheorganisatie�en�met�BOinK�steun�betuigen�aan�de�mannen�die�dit�werk�uit�volle�overtuiging,�op�een�integere�manier�en�professioneel�doen.�Zij�verdienen�het�om�beoordeeld�te�worden�op�de�manier�waarop�zij�hun�werk�doen
en�niet�op�het�feit�dat�zij�man�zijn.�Zeker�voor�jongens�ouder�dan�2�–�ik�heb�er�een�aantal�rondlopen�–�geldt�een
man�als�een�belangrijk�rolmodel.�Het�is�dan�prettig�als�zij
die�soms�ook�tegenkomen�in�hun�leven.

Tweede�Kamer

10 april 2013
TK�73

Mevrouw�Yücel�(PvdA):
Ik�snap�de�argumentatie�van�de�minister,�maar�ik�heb�nog
een�korte�aanvullende�vraag.�Begrijp�ik�het�goed�dat�de
minister�het�volgende�zegt?�Als�de�ondernemingen�hun
eigen�websites�ontwikkelen�en�daar�al�hun�informatie�op
plaatsen,�is�het�aan�het�oordeel�van�de�ouder�om�aan�te
voelen�of�die�informatie�klopt�en�om�stappen�te�zetten�als
dit�niet�het�geval�is.�Een�centrale�website�kan�echter�een
schakel�hebben,�want�dan�kan�er�een�steekproef�worden
gehouden�om�te�bekijken�of�de�informatie�die�erop�gezet
wordt,�klopt.�Die�schakel�mis�ik�daarbij.�De�minister�zegt
dus�dat�het�de�verantwoordelijkheid�is�van�de�ouder�om
daarop�alert�te�zijn�en�om�eventueel�vragen�te�stellen�bij
een�oudercommissie�of�bij�de�GGD. Begrijp�ik�dat�goed?

Wijzigingswet�kinderopvang

73-10-55

Asscher
De�voorzitter:
Daarom�stel�ik�voor�om�dit�debat�een�beetje�af�te�ronden.
Minister�Asscher:
Zeker,�voorzitter.�Op�het�moment�dat�ik�aan�huiselijke
anekdotes�begin,�voelt�u�meteen�aan�dat�wij�moeten�afsluiten.
De�voorzitter:
Ik�proefde�eigenlijk�een�hint,�maar�…
Minister�Asscher:
Dat�is�niet�geheel�ten�onrechte.
Ik�probeer�te�verifiëren�of�ik�iedereen�heb�beantwoord.
De�heer�Ulenbelt�vroeg�wat�er�gebeurt�als�er�geen�verklaring�omtrent�het�gedrag�wordt�afgegeven.�De�betreffende
persoon�wordt�dan�op�non-actief�gesteld.�Dat�gebeurt�onmiddellijk,�maar�wel�zorgvuldig.�Er�behoort�dan�wel�een
proces�plaats�te�vinden�tussen�werkgever�en�werknemer.
In�de�meeste�gevallen�zal�dat�in�stilte�en�met�wederzijds
goedvinden�gebeuren,�omdat�de�betreffende�medewerker
er�vaak�ook�geen�belang�bij�heeft�om�er�een�enorme�zaak
van�te�maken.�Dat�zal�echter�ongetwijfeld�ook�gaan�gebeuren.�Dat�kan�door�de�ontslagprocedure,�waarbij�mensen�hun�normale�rechten�hebben,�die�iedereen�heeft�die
in�een�ontslagprocedure�verzeild�raakt.�In�de�meeste�gevallen�zal�het�vast�gaan�om�beëindiging�met�wederzijds
goedvinden.
Het�CDA�vroeg�wie�de�kosten�voor�het�aanvragen�van
zo'n�verklaring�betaalt.�Voor�de�aanvraag�daarvan�moeten�leges�worden�betaald.�Die�komen�in�beginsel�ten�laste�van�de�aanvrager.�Als�er�afspraken�over�zijn�gemaakt,
zal�over�het�algemeen�de�houder�de�kosten�voor�de�aanvragen�van�zijn�medewerkers�vergoeden.�Als�de�houder
beschikt�over�e-herkenning,�dan�kan�hem�dat�weer�zes
eurootjes�in�de�kosten�schelen,�want�dan�kan�het�elektronisch�gebeuren.
Zo'n�beetje�de�laatste�vraag,�die�door�verschillende
fracties�is�gesteld,�is:�hoe�verhoudt�de�continue�screening
in�de�kinderopvang�zich�tot�andere�sectoren�waarin�je�ook
te�maken�hebt�met�kinderen�en�kwetsbare�groepen?�Het
is�goed�om�hierbij�te�kijken�naar�de�geschiedenis�van�deze�maatregel.�Dat�hebben�de�woordvoerders�overigens
ook�gedaan.�Die�hangt�nauw�samen�met�wat�er�in�Amsterdam�is�gebeurd,�met�het�rapport�van�de�commissie-Gunning�en�met�het�doel�dat�daarmee�ook�door�het�vorige�kabinet�is�geformuleerd,�namelijk�om�echt�te�doen�wat�kan.
De�beperking�daarbij�is�dat�een�wet�geen�veiligheid�garandeert�–�dat�doen�mensen�–�en�dat�100%-garanties�niet
bestaan.�Maar�zelfs�met�die�beperking�is�er�wel�heel�veel
te�doen�om�de�veiligheid�van�kinderen�te�garanderen.�Het
is�voorstelbaar�dat�deze�verregaande�vorm�van�screening
in�de�toekomst�ook�in�andere�sectoren�waarin�wordt�gewerkt�met�kwetsbare�groepen,�wenselijk�en�proportioneel
wordt�geacht.�In�mijn�ogen�zou�je�eerst�moeten�afwachten
hoe�het�ons�bevalt�als�dit�een�tijd�zo�werkt.�Hier�is�sprake
van�een�specifieke�aanleiding�in�een�sector�waarin�uitsluitend�met�jonge�kinderen�wordt�gewerkt,�anders�dan�in�de
jeugdzorg,�waar�met�jonge�en�met�oudere�kinderen�wordt
gewerkt�en�waar�weer�andere�checks�en�balances�gelden.�Ik�wil�dus�niet�uitsluiten�dat�in�de�toekomst�ook�andere�sectoren�hiermee�gaan�werken.�Dit�is�de�eerste�sector�waarvoor�we�het�voorstellen.�Gezien�de�zorgen�die�de
woordvoerders�hebben�geuit�–�de�heer�Heerma�sprak�aan
de�ene�kant�als�bezorgde�ouder�en�aan�de�andere�kant
als�volksvertegenwoordiger�–�over�de�behoefte�aan�pro-

Tweede�Kamer

Wijzigingswet�kinderopvang

portionaliteit,�denk�ik�dat�we�het�niet�"aus�einem�Guss"
moeten�doen,�maar�moeten�afwachten�hoe�het�ons�bevalt.�Dan�kunnen�we�na�afloop�zeggen�welke�bijdrage�dit
systeem�biedt�aan�de�veiligheid�van�kinderen.�Natuurlijk
gaan�we�het�in�de�praktijk�monitoren.�In�het�vierde�kwartaal�zal�ik�de�Kamer�de�eerste�resultaten�geven.�Het�al�dan
niet�in�aanmerking�komen�voor�een�vog�hangt�af�van�de
omstandigheden.�In�zijn�algemeenheid�gelden�strafbare
feiten,�zoals�een�zedendelict�of�een�geweldsdelict,�als�een
reden�voor�weigering�van�een�verklaring�omtrent�het�gedrag.
Voorzitter,�tot�zover�mijn�eerste�termijn.
De�voorzitter:
Dank�u�wel.�Ik�kijk�of�er�behoefte�is�aan�een�tweede�termijn.�Er�is�nog�behoefte�om�een�vraag�te�stellen.
Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Ik�heb�nog�een�korte�vraag�over�het�Actal-advies,�dat�voor
de�VVD�van�belang�is�bij�deze�wetswijziging.�De�minister
heeft�er�al�iets�over�gezegd�tegen�mijn�collega�van�D66.
Ik�heb�er�in�eerste�termijn�ook�vragen�over�gesteld.�Is�de
minister�op�basis�van�zijn�eerste�reactie�bereid�om�een�actieplan�of�een�verder�uitgewerkt�plan�te�schrijven�ten�aanzien�van�die�aanbevelingen?
Minister�Asscher:
Ik�heb�net�gepoogd�beide�woordvoerders�in�één�antwoord�te�betrekken.�Ik�vind�een�actieplan�misschien�iets
te�ver�gaan,�maar�ik�heb�aan�de�heer�Van�Weyenberg�beloofd�om�in�een�nadere�uitwerking�ook�de�tijdlijn�van�de
verschillende�acties�bij�de�adviezen�van�Actal�aan�de�Kamer�te�schetsen.�Daar�kom�ik�dus�schriftelijk�op�terug.
Dan�kan�mevrouw�Tellegen�ook�in�de�gaten�houden�of�ik
de�acties�conform�de�tijdlijn�uitvoer.
De�heer�Ulenbelt�(SP):
De�minister�heeft�geantwoord�wanneer�de�verklaring�omtrent�het�gedrag�niet�wordt�gegeven.�Ik�neem�aan�dat�dit
betrekking�heeft�op�delicten�die�van�invloed�zijn�op�je�relatie�met�kinderen.�Als�ik�een�wapenvergunning�heb�en
dat�ding�misbruik�zonder�dat�er�kinderen�in�het�spel�zijn,
neem�ik�aan�dat�ik�nog�in�de�kinderopvang�kan�werken.
Daarop�wil�ik�graag�een�antwoord.
Als�iemand�de�vog�niet�krijgt,�is�hij�een�gevaar�voor�kinderen,�grof�samengevat.�Wat�gebeurt�er�dan�met�zo�iemand?�Er�zijn�meer�kinderen�dan�alleen�op�de�kinderopvang.
Minister�Asscher:
Ik�deel�niet�helemaal�de�lezing�over�de�weigering�van�een
verklaring�omtrent�het�gedrag.�Ook�bij�geweldsdelicten
die�niets�met�kinderen�te�maken�hebben,�kan�de�verklaring�omtrent�het�gedrag�worden�geweigerd.�De�inschatting�is�dan�dat�het�toch�niet�goed�is,�als�zo�iemand�gaat
werken�in�een�kinderdagverblijf.�Wat�gebeurt�er�dan�met
zo�iemand?�Die�moet�dan�gaan�werken�in�een�sector�waar
die�verklaring�omtrent�het�gedrag�niet�gevraagd�is.�Dat
staat�weer�los�van�de�vraag�of�er�een�acuut�gevaar�dreigt
dan�wel�of�er�een�verdenking�van�een�misdrijf�is.�Dat�is
een�andere�situatie.�Het�gaat�nu�over�een�eerder�gepleegd
strafbaar�feit,�een�zedendelict�of�een�geweldsdelict,�dat
aanleiding�is�om�die�verklaring�niet�af�te�geven.�Wij�vinden�dat�belangrijk.�Iemand�hoeft�niet�per�se�iets�met�kinderen�gedaan�te�hebben,�want�dan�is�het�evident.�Die
risico's�worden�ook�gezien�als�iemand�veroordeeld�is�we-

10 april 2013
TK�73

73-10-56

Asscher
gens�een�geweldsdelict�of�een�zedendelict.�Dan�wordt�die
verklaring�geweigerd.
De�heer�Ulenbelt�(SP):
Dat�betekent�dus�dat�van�de�150.000�die�uitgezocht�moeten�worden�er�nogal�wat�niet�opnieuw�die�verklaring�krijgen.
Minister�Asscher:
Dat�hangt�af�van�uw�inschatting�hoeveel�van�die�mensen�geweldsdelicten�of�zedendelicten�hebben�gepleegd�of
andere�dingen�hebben�gedaan�die�in�zo'n�feitencomplex
kunnen�leiden�tot�het�weigeren�van�de�verklaring.�U�hebt
er�blijkbaar�een�gevoel�bij,�ik�niet.
De�heer�Ulenbelt�(SP):
…
De�voorzitter:
Sorry,�ik�had�de�microfoon�al�uitgedrukt.�Misschien�kunt�u
uw�conclusie�herhalen.
De�heer�Ulenbelt�(SP):
Ik�weet�het�ook�niet.�Ik�heb�er�geen�aanwijzingen�voor.�Ik
hoef�wat�dat�betreft�geen�tweede�termijn.
De�voorzitter:
Dat�is�een�mooie�mededeling.

De�heer�Van�Weyenberg�(D66):
Voorzitter.�Ik�dank�de�minister�voor�de�beantwoording�van
onze�vragen�in�eerste�termijn.�Hij�heeft�een�aantal�punten
beantwoord�die�ik�voor�het�vervolg�in�het�bijzonder�van
belang�vind.
Ik�heb�aandacht�gevraagd�voor�de�versterking�van�de
positie�van�oudercommissies.�De�minister�zat�op�hetzelfde�spoor.�Ik�zie�vol�belangstelling�uit�naar�de�voorstellen.�Ik�hoop�dat�die�snel�komen,�want�ik�denk�dat�er�nog
een�wereld�te�winnen�is�en�dat�het�de�kwaliteit�ten�goede�komt.�Hetzelfde�geldt�natuurlijk�voor�de�aanpak�van�de
minister�om�het�toezicht�in�toenemende�mate�op�kwalitatieve�gronden�te�borgen�en�minder�alleen�maar�een�afvinklijst�te�laten�zijn,�wat�het�nu�soms�nog�te�veel�is.
Ik�had�een�motie�over�een�actieplan�naar�aanleiding
van�het�advies�van�Actal,�maar�ik�ben�blij�met�de�toezegging�van�de�minister�dat�hij�met�een�concrete�lijst�naar�de
Kamer�komt�waarin�staat�wat�hij�van�plan�is�en�wanneer
wij�dat�tegemoet�kunnen�zien.�Ik�zie�dan�ook�af�van�die
motie�en�dank�de�minister�voor�die�toezegging.
Ik�ben�ook�blij�dat�de�minister�goed�gaat�monitoren�hoe
de�permanente�screening�in�de�praktijk�uitwerkt.�Wij�betreden�toch�een�nieuw�domein�en�ik�ben�vol�belangstelling�of�wij�hiermee�inderdaad�het�doel�dat�wij�breed�in�de
Kamer�delen�echt�weten�te�bereiken.
Tot�slot�kom�ik�bij�de�ouderparticipatiecrèches.�De�minister�vraagt�tijd�voor�onderzoek.�Ik�zal�mij�daarop�moeten�beraden.�Wij�kunnen�een�amendement�niet�aanhouden;�dat�moeten�wij�wel�of�niet�bij�de�wetsbehandeling�in
stemming�brengen.�Ik�ben�op�dit�moment�nog�steeds�van
mening�dat�het�belangrijk�is�om�de�opleidingseisen�in�een
keer�te�regelen.�Dat�laat�onverlet�dat�de�minister�terecht
zegt�dat�er�nog�een�bredere�vraag�over�de�toekomst�van
die�crèches�is.�Om�hem�dan�maar�richting�te�geven�in�dat
proces�dien�ik�de�volgende�motie�in.

Tweede�Kamer

Wijzigingswet�kinderopvang

Motie
De�Kamer,
gehoord�de�beraadslaging,
constaterende�dat�bij�ouderparticipatiecrèches�ouders�zelf
de�regie�nemen;
constaterende�dat�ouders�zelf�de�bewuste�keuze�maken
om�hun�kinderen�naar�een�ouderparticipatiecrèche�te
brengen;
constaterende�dat�ouderparticipatiecrèches�onder�het�toezicht�van�de�GGD�vallen;
overwegende�dat�ouderparticipatiecrèches�naar�hun�aard
niet�kunnen�voldoen�aan�een�zeer�beperkt�aantal�vereisten,�onder�meer�doordat�hier�geen�professionele�begeleiders�werkzaam�zijn;
verzoekt�de�regering,�voorstellen�te�doen�om�te�borgen
dat�aan�ouderparticipatiecrèches�geen�eisen�worden�gesteld�waar�zij�naar�de�aard�van�hun�opvangvorm�niet�aan
kunnen�voldoen,
en�gaat�over�tot�de�orde�van�de�dag.
De�voorzitter:
Deze�motie�is�voorgesteld�door�de�leden�Van�Weyenberg
en�Heerma.�Naar�mij�blijkt,�wordt�de�indiening�ervan�voldoende�ondersteund.
Zij�krijgt�nr.�13�(33538).

Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Voorzitter.�Ik�ben�de�minister�dankbaar�voor�zijn�uitgebreide�beantwoording.�Net�als�mijn�collega�van�D66�ben�ik
blij�dat�de�minister�heeft�toegezegd�het�Actaladvies�nader�uit�te�werken�en�de�Kamer�hierover�te�berichten.�Ik
heb�geconstateerd�dat�wij�het�niet�geheel�eens�zijn�over
de�rol�van�de�overheid�als�het�gaat�om�het�al�dan�niet�opleggen�van�een�website�aan�ondernemers�in�de�kinderopvang.�Hierover�heb�ik�met�mijn�collega�Heerma�een�amendement�ingediend.
De�minister�heeft�aangegeven�dat�er�een�mogelijkheid
bestaat�om�na�2016�in�het�systeem�van�continue�screening�onderscheid�te�maken�tussen�personeel�dat�wel�en
personeel�dat�niet�in�contact�staat�met�de�kinderen.�De
VVD�zou�graag�zien�dat�de�groep�die�niet�met�de�kinderen
in�contact�komt,�niet�vog-plichtig�wordt�gemaakt.�Daarom
de�volgende�motie.
Motie
De�Kamer,
gehoord�de�beraadslaging,
constaterende�dat�met�de�continue�screening�van�mensen�werkzaam�in�de�kinderopvang�wordt�getracht�de�veiligheid�van�de�opgevangen�kinderen�te�vergroten;

10 april 2013
TK�73

73-10-57

Tellegen
constaterende�dat�een�koppeling�van�bestanden�van�vier
verschillende�instanties�noodzakelijk�is�om�het�bestand
van�mensen�werkzaam�in�de�kinderopvang�op�te�bouwen;
overwegende�dat,�juist�door�alle�betrokken�instanties,�de
keten�tussen�het�eerste�signaal�van�de�dienst�Justis�en
de�uiteindelijke�melding�bij�de�houder�van�een�kindercentrum�veel�stappen�en�organisaties�bevat;
verzoekt�de�regering,�het�functioneren�van�het�systeem
van�continue�screening,�alsmede�de�andere�maatregelen
genomen�in�navolging�van�het�rapport-Gunning�na�een
periode�van�drie�jaar�na�inwerkingtreding�van�deze�wet�te
evalueren�en�hierover�de�Kamer�te�informeren,
en�gaat�over�tot�de�orde�van�de�dag.
De�voorzitter:
Deze�motie�is�voorgesteld�door�de�leden�Tellegen�en
Heerma.�Naar�mij�blijkt,�wordt�de�indiening�ervan�voldoende�ondersteund.
Zij�krijgt�nr.�14�(33538).

Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Voorzitter.�Ik�realiseer�mij�dat�ik�de�moties�in�de�verkeerde�volgorde�indien.�Deze�motie�gaat�dus�over�een�evaluatie�van�het�geheel�aan�maatregelen�dat�wij�op�dit�moment
nemen�om�de�veiligheid�in�de�kinderopvang�te�vergroten.
Ik�dien�nu�alsnog�de�motie�in�over�het�al�dan�niet�vogplichtig�maken�van�het�personeel�dat�niet�in�contact�komt
met�de�kinderen�op�de�werkvloer.

De�voorzitter:
Deze�motie�is�voorgesteld�door�het�lid�Tellegen.�Naar�mij
blijkt,�wordt�de�indiening�ervan�voldoende�ondersteund.
Zij�krijgt�nr.�15�(33538).
De�heer�Van�Weyenberg�(D66):
Wij�hadden�net�al�een�klein�debatje,�maar�nu�ben�ik�toch
een�beetje�in�verwarring.�Mevrouw�Tellegen�wil�een�hele�groep�medewerkers�in�de�kinderopvang�uitsluiten�van
de�vog-plicht,�maar�hoe�wil�zij�vaststellen�dat�het�echt�om
mensen�gaat�die�op�geen�enkele�wijze�in�contact�kunnen
komen�met�die�kinderen?�Ik�hou�heel�veel�vragen�over
deze�motie.�Het�is�fantastisch�dat�mensen�op�een�andere
plek�de�administratie�doen,�maar�als�zij�twee�keer�per�dag
door�de�crèche�lopen,�wordt�het�erg�ingewikkeld.�Hoe�ziet
mevrouw�Tellegen�dat�voor�zich?

Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Een�goede�vraag.�In�het�dictum�van�de�motie�wordt�daarom�gevraagd�om�het�creëren�van�een�mogelijkheid.�Ik
geef�de�minister�de�ruimte�om�met�een�voorstel�te�komen.�Dat�wachten�wij�graag�af.
De�heer�Van�Weyenberg�(D66):
Wilt�u�het�nou�wel�of�niet?�U�doet�het�voorstel�niet�voor
niets.�U�vindt�blijkbaar�dat�er�een�groep�…
Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Ik�wil�het�wel�…
De�heer�Van�Weyenberg�(D66):
U�vindt�blijkbaar�dat�er�nu�een�groep�onder�de�verklaring
omtrent�het�gedrag�wordt�geplaatst�die�daar�niet�thuishoort.

Motie
De�Kamer,
gehoord�de�beraadslaging,
overwegende�dat�de�veiligheid�van�kinderen�in�de�kinderopvang�voorop�dient�te�staan;
constaterende�dat�de�regering�voornemens�is,�voor�het
systeem�van�continue�screening�al�het�personeel�dat�nu
in�de�kinderopvangsector�werkzaam�is,�over�een�vog�te�laten�beschikken;
constaterende�dat�het�op�dit�moment�niet�mogelijk�is�om
onderscheid�te�maken�tussen�personeel�dat�wel�en�personeel�dat�niet�in�contact�staat�met�kinderen;
van�mening�dat�personeel�dat�niet�in�contact�staat�met
kinderen,�omdat�het�bijvoorbeeld�niet�ten�tijde�van�de�opvang�aanwezig�is�of�op�een�andere�locatie�werkzaam�is
waar�geen�kinderen�aanwezig�zijn,�niet�over�een�vog�hoeft
te�beschikken�en�dit�enkel�tot�onnodige�administratieve
lasten�leidt;
verzoekt�de�regering,�zodra�het�register�gereed�is,�de�mogelijkheid�te�creëren�om�een�onderscheid�te�maken�tussen�personeel�dat�wel�en�personeel�dat�niet�in�contact
staat�met�kinderen�en�vervolgens�de�vog-plicht�alleen�te
laten�gelden�voor�personeel�dat�in�contact�staat�met�kinderen,

Tweede�Kamer

en�gaat�over�tot�de�orde�van�de�dag.

Wijzigingswet�kinderopvang

Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Juist.�Volgens�mij�is�dat�ook�de�lijn�die�u�tijdens�dit�hele
debat�hebt�gevolgd:�wij�moeten�kijken�naar�de�doelmatigheid�van�dit�wetsvoorstel�en�we�moeten�vooral�voorkomen�dat�mensen�die�helemaal�niets�met�kinderen�te�maken�hebben,�vervolgens�een�aanvraag�moeten�indienen.
Wij�willen�proberen�om�dat�hiermee�op�te�lossen.
De�voorzitter:
Mijnheer�Van�Weyenberg,�afrondend�en�via�de�voorzitter.
De�heer�Van�Weyenberg�(D66):
Dat�ben�ik�met�mevrouw�Tellegen�eens,�maar�ik�heb
steeds�één�ding�uitgesloten,�namelijk�dit�concrete�voorstel�over�de�screening,�dat�mijn�fractie�in�deze�vorm�wel
steunt.�Het�zal�dus�geen�verbazing�wekken�dat�mijn�fractie
deze�motie�niet�zal�steunen.
De�heer�Heerma�(CDA):
Is�mevrouw�Tellegen�het�met�ons�eens�dat�er�een�verschil�is�tussen�mensen�die�niet�direct�met�kinderen�werken�maar�wel�op�de�locatie�aanwezig�zijn�waar�de�kinderen�zijn�en�mensen�die�überhaupt�niet�op�de�locatie�werken�waar�kinderen�aanwezig�zijn?

10 april 2013
TK�73

73-10-58

Tellegen
Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Ja,�daar�ben�ik�mij�van�bewust.�Het�gaat�juist�en�alleen
om�die�laatste�groep,�dus�om�de�mensen�die�niet�op�de
locatie�werken.
Mevrouw�Yücel�(PvdA):
Het�mag�duidelijk�zijn�dat�wij�het�voorstel�voor�continue
screening�en�voor�vog's�voor�al�het�personeel�in�de�kinderopvang�steunen.�Ik�heb�ook�een�vraag.�Creëert�u�met
deze�motie�of�met�het�verzoek�dat�u�aan�de�minister�doet
–�als�dat�verzoek�uitgevoerd�zou�worden�–�niet�nog�meer
regeldruk�bij�de�ondernemers?�De�bewijslast�om�te�bewijzen�dat�bepaalde�personeelsleden�niet�met�kinderen�in
aanraking�komen�en�anderen�wel,�komt�immers�bij�de�ondernemers�te�leggen.�Hoe�ziet�u�dat�in�de�praktijk�voor�u?.
De�voorzitter:
Graag�via�de�voorzitter.
Mevrouw�Yücel�(PvdA):
Sorry.
Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Ik�heb�zojuist�in�mijn�antwoord�op�de�vraag�van�de�heer
Van�Weyenberg�al�aangegeven�dat�ik�dit�graag�terugzie�in
de�uitwerking�van�deze�motie.�Ik�ga�ervan�uit�dat�dit�eenvoudig�inzichtelijk�moet�kunnen�worden�gemaakt�als�we
straks�met�een�geheel�bestand�werken�waarin�de�twee
soorten�personeel�bij�elkaar�komen�en�dat�dit�niet�tot�extra�lasten�hoeft�te�leiden.

tioneren.�Omdat�die�eis�zo�specifiek�is�en�het�functioneren�van�die�crèches�zo�specifiek�onmogelijk�maakt,�zou�ik
graag�al�in�deze�wet�regelen�dat�wij�dat�niet�doen.
Wat�de�continue�screening�betreft,�heb�ik�de�motie�van
mijn�collega�van�de�VVD�ondersteund.�Wij�wachten�af�hoe
dit�gaat�werken�en�wij�zullen�daar�met�de�evaluatie�kritisch�naar�kijken.
Ten�slotte�moet�het�mij�van�het�hart�dat�ik�niet�overtuigd�ben�door�het�verhaal�van�de�minister�over�de�verplichte�websites.�Hij�gaat�daarbij�namelijk�uit�van�de�gedachte�dat�zowel�ouders�die�op�zoek�zijn�naar�een�locatie�als�ouders�die�al�kinderen�in�de�kinderopvang�hebben,�voldoende�goede�informatie�krijgen�als�we�een�specifieke�vorm�om�informatie�aan�te�bieden�afdwingen.�We
dwingen�dan�een�specifiek�middel�af,�ook�al�gaan�ouders�op�talloos�andere�manieren�op�zoek�naar�informatie.
Ze�krijgen�die�informatie�vaak�op�een�andere�manier�en
dan�zorgt�deze�verplichting�er�dus�niet�voor�dat�ze�altijd
de�goede�informatie�krijgen.�De�problemen�van�ouders
die�deze�website�niet�gebruiken�om�aan�informatie�te�komen,�voorkomen�we�hiermee�dus�niet.�Ik�ben�er�al�met�al
niet�van�overtuigd�dat�het�afdwingen�van�dit�middel�zorgt
voor�goede�informatievoorziening�voor�de�ouders.

De�heer�Heerma�(CDA):
Voorzitter.�Ik�dank�de�minister�voor�de�beantwoording.�Ik
ben�in�ieder�geval�erg�blij�dat�hij�nogmaals�het�belang�en
de�meerwaarde�benadrukte�van�een�echte�rol�voor�oudercommissies.�Wij�kijken�reikhalzend�uit�naar�de�voorstellen
op�dat�punt.�Vanwege�het�grote�belang�dat�wij�en�ook�hij
hieraan�hechten,�verzoek�ik�de�minister�om�daar�nog�voor
de�zomer�mee�te�komen.�Volgens�mij�behelst�dit�immers
geen�zeer�ingewikkelde�regels�of�ideeën.
Ik�heb�zojuist�een�motie�van�collega�Van�Weyenberg
ondersteund�over�de�ouderparticipatiecrèches.�In�die�motie�wordt�verzocht�om�er�wat�breder�voor�te�zorgen�dat�er
geen�regels�komen�die�het�de�ouderparticipatiecrèches,
waar�wij�erg�positief�over�zijn,�onmogelijk�maken�om�te
functioneren.�Het�amendement�gaat�juist�heel�specifiek
over�de�opleidingseis.�Die�eis�maakt�het�deze�crèches�buiten�de�gedoogsituatie�sowieso�onmogelijk�om�te�func-

Mevrouw�Yücel�(PvdA):
Voorzitter.�Ik�bedank�de�minister�voor�zijn�beantwoording.
Ik�ben�verder�blij�met�zijn�opmerking�dat�hij�het�belang
van�kinderen�en�hun�ouders�in�acht�neemt�bij�de�keuzes
die�hij�zal�maken�en�dat�hij�de�overbodige�regeldruk�kritisch�zal�bezien.�Het�lijkt�mij�dat�hij�daardoor�een�goede
balans�heeft�gevonden�en�bovendien�de�zaken�in�de�goede�volgorde�regelt.
Ook�ben�ik�tevreden�met�zijn�beantwoording�van�de
vragen�over�de�kwaliteitseisen.�Kunnen�die�eisen�worden
aangescherpt?�Is�dat�nodig�en,�zo�ja,�hoe�gaan�we�dat�dan
doen?�Hierover�komen�we�later�dit�jaar�nog�te�spreken.�Ik
zie�daarnaar�uit,�want�het�lijkt�mij�goed�om�de�pedagogische�kwaliteit�en�de�ontwikkelfunctie�in�de�kinderopvang
te�versterken.�Die�kunnen�in�mijn�ogen�namelijk�op�een
aantal�punten�zeker�nog�worden�verbeterd.
Verschillende�collega's,�onder�wie�mijn�collega's�van
het�CDA�en�de�VVD,�hebben�gevraagd�of�de�overheidsbemoeienis�met�de�websites�niet�te�ver�gaat.�Als�PvdAwoordvoerder�voor�kinderopvang�wijs�ik�er�dan�wel�op
dat�we�te�maken�hebben�met�een�markt�die�functioneert
bij�de�gratie�van�publieke�middelen.�De�dienstverlening
die�met�die�publieke�middelen�wordt�gefinancierd,�is�bovendien�bedoeld�voor�de�zorg�voor�en�de�ontwikkeling
van�kinderen.�In�het�algemeen�ben�ik�het�ermee�eens�dat
we�terughoudend�moeten�zijn�met�regels�en�bemoeienis,
maar�voor�de�kinderopvang�vind�ik�de�mantra�"moeten
we�ondernemers�wel�lastig�vallen�met�al�die�verplichte�regeltjes"�ongepast.�Overheidsbemoeienis�is�in�dit�geval�in
mijn�ogen�volstrekt�legitiem.�Dat�laat�overigens�onverlet
dat�ook�ik�de�voordelen�zie�van�een�centrale�website�met
een�onafhankelijke�beheerder.�Zo'n�website�is�immers�het
beste�in�staat�om�kinderdagverblijven�objectief�te�vergelijken.�Ik�heb�echter�niet�al�te�veel�moeite�met�websites�die
individuele�ondernemers�zelf�ontwikkelen.�We�doen�dat
immers�al�bij�heel�veel�andere�producten.,
Mijn�laatste�punt�is�het�waarborgen�van�kwaliteit�en
veiligheid.�In�het�wetsvoorstel�staan�hiervoor�verschillende�maatregelen.�We�weten�echter�allemaal�dat�het�waarborgen�van�kwaliteit�en�veiligheid�heel�erg�gediend�is�met

Tweede�Kamer

10 april 2013
TK�73

Mevrouw�Yücel�(PvdA):
Wanneer�het�overzicht�er�is,�kan�ik�mij�voorstellen�dat
daarna�de�screening,�de�hits�en�alles�wat�daar�aan�systemen�achter�zit,�goed�kunnen�werken.�Het�vergt�een�heel
scala�aan�lasten�voor�een�ondernemer�om�zo'n�bestand
goed�up-to-date�en�feitelijk�te�houden�op�grond�van�de
praktijk,�inclusief�nieuwe�ondernemers�met�nieuw�personeel�en�de�doorstroom.
Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Nee,�ik�denk�dat�u�overdrijft,�want�het�gaat�hier�om�nieuwe�gevallen.�We�gaan�nu�dus�een�nulmeting�aan�voor�het
gehele�bestand.�De�VVD�wil�dat�de�nieuwe�gevallen�die
op�de�locatie�niet�in�aanraking�komen�met�de�kinderen,
straks�niet�vog-plichtig�worden.

Wijzigingswet�kinderopvang

73-10-59

Yücel
de�houding�en�de�toegerustheid�van�het�personeel.�Ik�heb
er�daarom�ook�vragen�over�gesteld.�Er�zijn�verschillende
opleidingen�beschikbaar�om�het�personeel�goed�toe�te
rusten,�bijvoorbeeld�via�e-learning.�Ik�hecht�er�toch�aan
dat�we�dit�element�er�later�dit�jaar�in�de�overleggen�over
de�kwaliteit�van�het�personeel�in�de�kinderopvang�bij�betrekken.�Ik�geef�de�minister�dat�nu�alvast�maar�even�mee.
De�voorzitter:
Hartstikke�mooi.�Dit�zou�de�tweede�termijn�van�de�Kamer
zijn�geweest,�ware�het�niet�dat�de�heer�Heerma�u�nog�een
vraag�wil�stellen.�Loop�dus�niet�gelijk�weg!
De�heer�Heerma�(CDA):
Volgens�mij�suggereerde�de�woordvoerder�van�de�PvdAfractie�zojuist�dat�wij�op�veel�meer�plekken�ondernemers
of�organisaties�dwingen�om�een�bepaalde�website�te�hebben�en�om�die�op�een�bepaalde�manier�vorm�te�geven.
Kan�zij�daar�voorbeelden�van�noemen?
Mevrouw�Yücel�(PvdA):
Ik�denk�dat�de�heer�Heerma�mij�verkeerd�heeft�verstaan.
In�de�markt�verplichten�wij�partijen�om�op�verschillende
manieren�informatie�te�verstrekken.�Dat�kan�in�de�vorm
van�een�stickertje�op�een�pot�pindakaas�zijn,�zoals�de�minister�als�voorbeeld�noemde,�maar�dat�kan�ook�door�het
opnemen�van�bepaalde�informatie�in�het�jaarverslag�dat
vervolgens�openbaar�gemaakt�moet�worden.�De�markt
functioneert�natuurlijk�altijd�binnen�een�meer�of�mindere
mate�van�beteugeling�door�de�overheid.�Dat�is�mijn�punt.
De�voorzitter:
Wij�gaan�gelijk�luisteren�naar�de�minister�voor�de�beantwoording�van�de�vragen�en�het�becommentariëren�van
de�drie�moties.

dat�ik�adviseer�om�de�motie�op�stuk�nr.�15�nog�even�aan
te�houden.�Ik�begrijp�de�gedachte.�Dat�heb�ik�in�eerste�termijn�al�gezegd.�Wij�hebben�gezegd�dat�wij�in�2016�mogelijk�een�categorie�uitzonderen�van�de�vog-plicht.�Wij�gaan
dit�evalueren.�Ik�zie�niet�in�waarom�de�Kamer�vandaag
een�motie�zou�aannemen�die�dat�bepaalt,�terwijl�wij�niet
weten�hoe�het�instrument�gaat�werken�en�of�het�onderscheid�tussen�de�verschillende�medewerkers�goed�te�maken�is.�Dat�gaan�wij�de�komende�jaren�leren.�Met�de�gedachte�ben�ik�het�best�eens,�maar�het�lijkt�me�ontijdig�om
dat�nu�al�bij�motie�vast�te�leggen.�Misschien�dat�mevrouw
Tellegen�mijn�toezegging�voor�de�komende�jaren�voldoende�vindt�en�haar�motie�nog�even�zou�willen�vasthouden.
Mevrouw�Tellegen�(VVD):
Ik�vind�dat�in�principe�een�goede�suggestie.�Er�ontstond
net�onterecht,�of�misschien�wel�terecht,�wat�ruis�over�de
ingediende�motie.�Het�gaat�mij�expliciet�om�het�personeel
van�met�name�de�grotere�kinderdagverblijven�in�Nederland�die�een�backoffice�hebben�met�medewerkers�die�de
hele�dag�achter�een�computer�zitten�en�überhaupt�niet�in
aanraking�komen�met�kinderen.�Het�gaat�mij�om�het�locatiegebonden�aspect�van�dit�verhaal.�Ik�ben�bereid�om�mijn
motie�aan�te�houden�totdat�wij�in�2016�beter�weten�hoe
het�totale�systeem�werkt.
Minister�Asscher:
Ik�begrijp�de�gedachte�helemaal�hoor.�Volgens�mij�had
mevrouw�Tellegen�in�reactie�op�de�interruptie�van�de�heer
Van�Weyenberg�die�duidelijkheid�al�geschapen.�Prima�om
het�zo�af�te�spreken.
De�voorzitter:
Op�verzoek�van�mevrouw�Tellegen�stel�ik�voor,�haar�motie
(33538,�nr.�15)�aan�te�houden.
Daartoe�wordt�besloten.

Minister�Asscher:
Voorzitter.�De�motie�van�de�leden�Van�Weyenberg�en
Heerma�op�stuk�nr.�13�over�ouderparticipatiecreches�ontraad�ik.�De�reden�daarvan�is�dat�ik�heb�aangekondigd�dat
ik�nog�dit�jaar�met�de�Kamer�daarover�van�gedachten
zou�willen�wisselen.�Dan�is�het�vreemd�om�nu�al�voor�te
stellen�om�te�borgen�dat�er�geen�eisen�gesteld�kunnen
worden�waar�deze�creches�naar�de�aard�van�de�opvangvorm�niet�aan�kunnen�voldoen.�Ik�wil�juist�met�de�Kamer
in�gesprek�over�wat�voor�eisen�wij�wel�willen�stellen.�Misschien�moet�de�aard�van�de�opvangvorm�worden�aangepast�aan�die�eisen.�Die�discussie�gaan�wij�voeren�later�dit
jaar.�Het�heeft�geen�spoed.�Er�is�geen�enkele�reden�om�dit
besluit�nu�te�nemen.�Ik�verzoek�de�indieners�om�hun�motie�aan�te�houden.�Als�zij�dat�niet�doen,�ontraad�ik�haar.
Mevrouw�Tellegen�heeft�een�amendement�ingediend
op�stuk�nr.�12.�Zij�zei:�wij�worden�het�op�dit�punt�niet�eens.
Dat�lijkt�mij�prima.�Zo�is�het�soms.�Ik�wacht�rustig�af�wat
de�Kamer�beslist�over�dit�amendement.�Ik�stel�vast�dat�wij
het�over�95%�van�de�wetgeving�eens�zijn.�Daarover�tel�ik
mijn�zegeningen.�Ik�wacht�de�stemming�over�het�amendement�over�de�website�af.
In�haar�motie�op�stuk�nr.�14�verzoekt�mevrouw�Tellegen�de�regering�om�na�drie�jaar�te�evalueren.�Dat�vind�ik
heel�verstandig.�Ik�laat�het�oordeel�over�deze�motie�aan
de�Kamer,�maar�ik�beschouw�haar�echt�als�ondersteuning
van�het�beleid.�Het�lijkt�mij�goed�om�dat�te�doen�bij�zo'n
nieuw�verstrekkend�middel.�Dat�brengt�wel�met�zich�mee

Minister�Asscher:
De�heer�Heerma�vroeg�mij�nog�of�het�niet�beter�is�om
voor�de�zomer�met�het�wetsvoorstel�rond�de�oudercommissies�te�komen.�Ik�zou�het�jammer�vinden�als�hij�het�als
een�gebrek�aan�gevoel�van�urgentie�beschouwt�dat�ik�die
toezegging�niet�wil�doen.�Ik�wil�dit�wetsvoorstel�goed�afstemmen�met�de�branche�en�de�ouderorganisaties.�Het�is
een�heel�belangrijk�onderwerp.�Ik�wil�ervoor�zorgen�dat�ik
goed�beslagen�ten�ijs�kom�met�die�voorstellen,�juist�omdat�ik�weet�dat�de�Kamer�er�veel�waarde�aan�hecht.�Tot�de
zomer�hebben�wij�met�elkaar�nog�de�nodige�afspraken�in
dit�huis.�Daar�zit�genoeg�tijdsdruk�op.�Ik�heb�toegezegd
dat�ik�dit�jaar�met�dat�wetsvoorstel�kom.�Ik�wil�dat�goed
met�de�betrokkenen�bespreken.
Ten�slotte�voel�ik�mij�niet�zo�thuis�bij�de�kwalificatie�van
de�heer�Heerma�dat�een�website�"een"�middel�is,�alsof�ouders�zich�op�duizenden�manieren�oriënteren�op�een�kinderdagverblijf;�de�postduif,�de�krant,�de�boekwinkel,�de
stand�van�de�wind.�Dat�is�natuurlijk�niet�zo.�Je�kunt�anno�2013�niet�meer�zeggen:�goh,�een�website�is�"een"�middel,�waarom�schrijf�je�dat�voor,�overheid?�Ik�kan�er�prima
mee�leven�dat�de�heer�Heerma�zegt�dat�de�overheid�te�ver
gaat�en�dat�het�doel�de�middelen�niet�heiligt,�maar�ondernemers�vragen�om�via�een�website�hun�klanten�te�informeren,�is�niet�zo'n�bizarre�ingreep�in�de�keuzevrijheid�van
ondernemers.�Integendeel.�We�eisen�ook�dat�het�lande-

Tweede�Kamer

10 april 2013
TK�73

Wijzigingswet�kinderopvang

73-10-60

Asscher
lijk�register�via�een�website�toegankelijk�is.�We�eisen�dat
de�GGD�dat�is.�We�eisen�dat�de�aanbieders�van�financiële
producten�via�hun�website�duidelijk�maken�wat�er�in�die
producten�zit.�Dat�hoort�bij�deze�tijd.�Prima�dat�de�heer
Heerma�zegt�dat�hij�het�in�dit�geval�niet�in�balans�vindt.�Ik
denk�dat�het�in�het�belang�van�ouders�is�en�dat�het�helemaal�niet�zo�veel�vraagt�van�ondernemers.�Daarover�kunnen�we�van�mening�verschillen.�Maar�om�te�doen�alsof
het�een�bizarre�keuze�is,�alsof�ik�perkament�voorschrijf�…
Nee,�het�is�gewoon�een�middel�dat�ouders�gebruiken�om
zich�te�oriënteren.
De�algemene�beraadslaging�wordt�gesloten.
De�voorzitter:
We�stemmen�aanstaande�dinsdag�over�de�wetswijziging,
de�beide�amendementen�en�de�moties.�Hartelijk�dank�aan
de�minister�van�Sociale�Zaken�en�Werkgelegenheid.�Het
was�een�lange�zit,�maar�hij�heeft�het�overleefd.
De�vergadering�wordt�van�18.02�uur�tot�19.45�uur�geschorst.
Voorzitter:�Berndsen-Jansen

Tweede�Kamer

Wijzigingswet�kinderopvang

10 april 2013
TK�73

73-10-61