Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2016–2017

29 383

Regelgeving Ruimtelijke Ordening en Milieu

28 973

Toekomst veehouderij

Nr. 282

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN INFRASTRUCTUUR EN
MILIEU
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 1 juni 2017
In september 2015 heeft u het tussenadvies van de bestuurlijke werkgroep
evaluatie geurregelgeving veehouderij ontvangen1. Hierbij stuur ik u het
eindadvies van deze werkgroep (bijlage I)2. In deze brief geef ik u mijn
reactie op dit eindadvies.
Aanleiding
De Wet geurhinder en veehouderij (hierna: Wgv) is in 2007 in werking
getreden. De Wgv beoogde ten opzichte van de toen bestaande regelgevingsituatie beter te voldoen aan de uitgangspunten van robuustheid,
rechtszekerheid, beperking van cumulatie-effecten, transparantie en
eenduidigheid door een helder normenkader te schetsen voor feitelijk
verschillende situaties3. Belangrijke randvoorwaarde was dat ontwikkelruimte voor bestaande bedrijven met de nieuwe regelgeving niet zou
worden ingeperkt4.
In de loop van de jaren is kritiek ontstaan op dit stelsel van geurnormering. In reactie hierop heeft mijn ambtsvoorganger een bestuurlijke
werkgroep ingesteld. Deze had tot doel om de Wgv te evalueren5. De
werkgroep bestond uit vertegenwoordigers van VNG, IPO, LTO, GGD,
milieufederaties en burgergroeperingen. Voorzitters waren achtereenvolgens de heer L.H.J. Verheijen (tot medio 2015) en de heer J.C. Verdaas.

1

Kamerstukken 29 383 en 28 973, nr. 244.
Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.
3
Kamerstuk 27 835, nr. 26.
4
Kamerstuk 27 835, nr. 25.
5
Kamerstukken 29 383 en 28 973, nr. 240.
2

kst-29383-282
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2017

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 29 383, nr. 282

1

Beleidsreactie
Allereerst ben ik de werkgroep erkentelijk voor zijn gedegen werk. Naar
aanleiding van het advies wil ik ingaan op de volgende twee onderwerpen: de beperkte handelingsruimte van gemeenten en aanpassing van
de geurnorm en de onderbouwing hiervan.
Handelingsruimte van gemeenten
Omdat geur een lokaal probleem is, is er een passende norm nodig op
lokaal niveau. De Omgevingswet zal met het Besluit kwaliteit leefomgeving de gemeenten de ruimte bieden binnen een bepaalde bandbreedte
de eigen norm te kiezen. Daarmee biedt de Omgevingswet de gemeenten
handelingsruimte om het gewenste lokale maatwerk te bieden. Dit geeft
tegelijkertijd ruimte voor een integrale aanpak en afweging voor de
verduurzaming van de veehouderij. Daar kom ik hieronder op terug.
Hoogte en onderbouwing van de norm
Er zijn verschillende hinderbelevingsonderzoeken uitgevoerd over de
jaren heen (zie bijlage II)6. Ik maak hieruit op dat de onderzoeken geen
eenduidig landelijk verband opleveren tussen geurbelasting en hinderervaring (ten opzichte van de landelijke norm).
Mede ook gelet op de ruimte die de Omgevingswet aan gemeenten biedt,
geven de hinderbelevingsonderzoeken mij vooralsnog geen aanleiding
om nieuw onderzoek uit te voeren en op basis daarvan de geurnormen
aan te passen.
Omdat geur vooral een lokaal vraagstuk is, zou lokaal onderzoek wél nut
kunnen hebben ter onderbouwing van lokaal beleid en het vaststellen van
de lokale norm.
Integrale aanpak verduurzaming veehouderij
Het is goed om het vraagstuk van geur niet geïsoleerd te bekijken. Het is
immers één van de elementen die spelen bij veehouderij. De Staatssecretaris van Economische Zaken en ik bevorderen dan ook een integrale
aanpak van de verduurzaming van de veehouderij.
Onlangs heeft de commissie Nijpels adviezen over een integrale aanpak
gegeven. Als onderdeel van zo’n integrale benadering zal ook de
geurproblematiek binnen de diverse sectoren aan de orde kunnen komen.
Als in dat kader blijkt dat aanpassing van geurregels toch nodig is, zal ik in
nauw overleg met alle betrokken partijen voorstellen hiervoor
ontwikkelen.
De Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu,
S.A.M. Dijksma

6

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 29 383, nr. 282

2