Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2014–2015

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2314
Vragen van de leden Voordewind (ChristenUnie) en Van der Staaij (SGP)
aan de Minister van Buitenlandse Zaken en de Staatssecretaris van Veiligheid
en Justitie over het lot van Pakistaanse vluchtelingen in Thailand (ingezonden
15 april 2015).
Antwoord van Minister Koenders (Buitenlandse Zaken), mede namens de
Minister van Veiligheid en Justitie (ontvangen 21 mei 2015)
Vraag 1
Heeft u kennisgenomen van het «urgent report» van Jubilee Campaign
aangaande het lot van Pakistaanse asielzoekers, waaronder kinderen, in
Bangkok?
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Is het waar dat de Thaise autoriteiten, onder het mom van het aanpakken van
mensenhandel- en smokkel, Pakistaanse asielzoekers onderwerpen aan
willekeurige en arbitraire arrestaties en mensenrechtenschendingen?
Antwoord 2
Thailand is geen partij bij het VN-Vluchtelingenverdrag uit 1951, en
beschouwt het lot van vluchtelingen en asielzoekers binnen de landsgrenzen
als een immigratiezaak. Acties vinden volgens de Thaise autoriteiten plaats in
het kader van de aanpak van mensensmokkel. In de praktijk blijkt het te gaan
om handhaving van de Thaise immigratiewetgeving. Voor zover bekend is er
geen aanleiding te concluderen dat Pakistaanse vluchtelingen en asielzoekers
om reden van hun afkomst worden blootgesteld aan willekeurige en arbitraire
detentie. Thailand onderwerpt alle vluchtelingen en asielzoekers aan dezelfde
behandeling. Detentie van urbane vluchtelingen en asielzoekers in Thailand
(in totaal ongeveer 9.000 personen, onder wie circa 5.000 Pakistanen), komt
veelvuldig voor, ongeacht de status in een vluchtelingen- of asielprocedure.
Pakistaanse vluchtelingen en asielzoekers in Thailand hebben veelal zeer
weinig middelen van bestaan, waardoor zij vaker met elkaar wonen in
goedkope huisvesting. Pakistaanse vluchtelingen en asielzoekers vallen voorts
door hun uiterlijk sneller op onder de Thaise bevolking dan mensen uit
Zuidoost Azië. Deze vergrote zichtbaarheid zorgt ervoor dat Pakistaanse
vluchtelingen en asielzoekers, gemakkelijker kunnen worden geïdentificeerd

ah-tk-20142015-2314
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2015

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

1

en gedetineerd. Van de circa 300 vluchtelingen en asielzoekers die op dit
moment in detentie worden gehouden, komt bijna de helft uit Pakistan.
Vraag 3
Deelt u de conclusie dat Thailand hiermee handelt in strijd met internationale
verplichtingen waaronder in het bijzonder het Kinderrechtenverdrag, met
name artikel 9 (voorkomen scheiding ouders en kinderen) en artikel 22
(bijzondere bescherming vluchtelingenkinderen)?
Antwoord 3
Thailand heeft het Verdrag inzake de Rechten van het Kind (hierna: het
Kinderrechtenverdrag) ondertekend en geratificeerd. De manier waarop
Thailand met vluchtelingen en hun kinderen omgaat, is volgens UNHCR in
strijd met artikel 3 van dit verdrag, waarin is vastgelegd dat de belangen van
het kind een eerste overweging dienen te vormen. De Thaise autoriteiten
zeggen geen minderjarigen verplicht in detentie te plaatsen. Zij laten de
beslissing of kinderen met hun ouders meegaan in detentie aan de ouders. In
de praktijk kan dit ertoe leiden dat ouders en kinderen gescheiden raken. Dat
zou betekenen dat Thailand in strijd handelt met artikel 9 van het Kinderrechtenverdrag. Er bevinden zich circa 60–70 minderjarigen in detentie. Pasgeborenen worden altijd met hun ouders gedetineerd.
Artikel 22 van het Kinderrechtenverdrag ziet toe op de verplichting om ervoor
te zorgen dat minderjarige asielzoekers en minderjarigen die erkend zijn als
vluchteling passende bescherming en humanitaire bijstand krijgen, ongeacht
of zij door hun ouders worden begeleid. Thailand heeft echter een voorbehoud gemaakt ten aanzien van dit artikel en toetst enkel aan de nationale
wetgeving.
Vraag 4
Bent u bereid in uw contacten met de Thaise autoriteiten:
– de arbitraire arrestaties en mensenrechtenschendingen te veroordelen en
tevens te wijzen op gangbare alternatieven, zoals het opleggen van een
meldplicht;
– te wijzen op de bijzondere verantwoordelijkheid om de rechten van
kinderen te waarborgen;
– Nederlandse expertise aan te bieden over hoe om te gaan met vluchtelingenstromen;
– aan te dringen op ratificatie van het VN-Vluchtelingenverdrag?
Antwoord 4
Mensenrechtenschendingen komen in Thailand sinds de militaire machtsovername in mei 2014 veelvuldiger voor. NL brengt, o.a. in EU-verband, de
verslechterende mensenrechtensituatie met regelmaat op in contacten met
Thaise autoriteiten.
Daarbij worden schendingen van de rechten van vluchtelingen en asielzoekers eveneens aan de orde gesteld en wordt het belang benadrukt van
spoedige ratificatie van het VN Vluchtelingenverdrag. Ook wordt in EU
verband gezocht naar andere manieren om misstanden met betrekking tot
vluchtelingen en asielzoekers in Thailand aan te pakken. Bijvoorbeeld door
het steunen van NGO’s uit de regio die zich met de problematiek bezig
houden.
Naar aanleiding van een hervestigingsmissie van de IND naar Thailand in
begin 2015 heeft Nederland 38 Pakistaanse vluchtelingen geaccepteerd voor
hervestiging.
Vraag 5
Bent u tevens bereid in gesprek te treden met de Hoge Commissaris voor
Vluchtelingen van de VN (UNHCR) teneinde de wachttijd voor het eerste
gehoor, nu tenminste 3,5 jaar, te verkleinen?
Antwoord 5
Er is recent contact opgenomen met UNHCR-vertegenwoordigers over de
wachttijden voor het eerste interview. UNHCR gaf aan dat het aantal
asielzoekers in Thailand verdriedubbeld is in de afgelopen jaren. UNHCR
heeft weliswaar al meer staf ingezet maar desondanks is nog sprake van
lange wachttijden in de procedure om de vluchtelingenstatus te bepalen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

2

UNHCR is zich daarvan bewust en doet alles wat binnen haar mogelijkheden
ligt om de wachttijden te beperken. Tot die tijd geeft de organisatie in ieder
geval prioriteit aan de meest kwetsbaren, ongeacht nationaliteit of achtergrond.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

3