Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2016–2017

29 911

Bestrijding georganiseerde criminaliteit

Nr. 168

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VEILIGHEID EN JUSTITIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 14 juli 2017
De afgelopen tijd heb ik regelmatig met uw Kamer van gedachten
gewisseld over het door burgemeesters en gemeenten gewenste
instrumentarium bij de aanpak van ondermijnende criminaliteit. Daarbij
zijn ook de knelpunten in huidige wetgeving, die in de praktijk worden
ervaren, betrokken. Mede door gesprekken met bestuurders ben ik mij
zeer bewust van de urgentie om dergelijke knelpunten zo spoedig
mogelijk weg te nemen of te verminderen. Ik span mij daar dan ook -met
inachtneming van de demissionaire status van het kabinet- voor in. Ik
constateer, samen met de betrokken burgemeesters, dat aanpassing van
wetgeving mogelijk noodzakelijk is om de toerusting van de overheid bij
de aanpak van de georganiseerde, ondermijnende criminaliteit op een
adequaat niveau te houden. Tegelijkertijd is mij uit de gesprekken die ik
heb gevoerd duidelijk geworden dat een aantal voorstellen nog een
fundamentele beschouwing vergt. Dit vanwege de impact ervan op
bijvoorbeeld het bestel en op de privacy, en derhalve een grondige en
nauwkeurige uitwerking behoeft.
Tegen deze achtergrond ga ik in op hetgeen ik heb aangekondigd tijdens
het AO strafrechtelijke onderwerpen van 15 februari 2017 (Kamerstuk
29 279, nr. 379); het inventariseren van de ervaren knelpunten en wensen
van lokaal bestuur en het in kaart brengen van mogelijke oplossingsrichtingen. Dit heb ik vervolgens herhaald op 30 maart 2017 tijdens het plenair
debat over het rapport de opsporing in Nederland (Handelingen II 2016/17,
nr. 62, item 7) en in het vragenuur van 18 april 2017 naar aanleiding van
het rapport van Europol over de stand van zaken van de grootschalige
criminaliteit in Europa (Handelingen II 2016/17, nr. 69, item 5). Tevens doe
ik hierbij mijn toezegging gestand die ik heb gedaan tijdens het vragenuur
naar aanleiding van de bedreiging van de locoburgemeester van Emmen,
d.d. 30 mei 2017 (Handelingen II 2016/17, nr. 80, item 2), om uw Kamer
hier voor de zomer over te informeren. Tenslotte treft u in deze brief het
antwoord namens de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties op de door het lid Van Oosten (VVD) tijdens het plenair debat d.d.
6 juni 2017 over criminele families in Brabant (Handelingen II 2016/17, nr.

kst-29911-168
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2017

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 29 911, nr. 168

1

83, item 20) gestelde vragen over de problematiek van permanente
bewoning van campings c.q. vakantieparken in relatie tot registratie in de
Basisregistratie Personen (BRP).
Informatiedeling
Het verkrijgen van een adequate informatiepositie binnen een gemeente
en tussen gemeenten en andere partners op het gebied van de aanpak
van ondermijning is voor een effectieve integrale aanpak van groot
belang. Burgemeesters ervaren hierbij obstakels. In het Landelijk Overleg
Veiligheid en Politie (LOVP) van 6 februari en 10 april jl. is met de Regioburgemeesters afgesproken om een overzicht van de knelpunten te
maken om vervolgens gezamenlijk te bezien met alle ketenpartners –
Openbaar Ministerie, Belastingdienst, politie, Autoriteit Persoonsgegevens, diverse gemeenten en de Ministeries van Veiligheid en Justitie,
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en Financiën – welke knelpunten onder de huidige wetgeving opgelost kunnen worden, en welke
(aanpassing van) wetgeving vergen. In de bijlage die aan deze brief is
toegevoegd vindt u daarvan de uitkomsten tot nu toe1. De daarin
genoemde noties van vereenvoudiging van de intra-gemeentelijke
informatievoorziening, inspelen op de actuele ontwikkelingen rondom
informatie-uitwisseling en big data en de mogelijkheden om het begrip
openbare orde te benutten bij de bestrijding van ondermijning zullen de
komende tijd met voorrang gezamenlijk door de hierboven genoemde
ketenpartners worden opgepakt.
Deze thema’s heb ik op 26 juni jl. ook besproken met burgemeester
Noordanus en burgemeester De Jonge als vertegenwoordigers van de
gemeenten. We kwamen daarbij tot de conclusie dat de uitwerking goed
vordert, maar de komende tijd nog de nodige inspanningen vergt van
onze organisaties en de andere partners om de knelpunten en de bijbehorende oplossingsrichtingen zo scherp mogelijk te formuleren. Die uitwerking kost enige tijd, maar is wel noodzakelijk: het gaat erom dat er straks
concrete voorstellen op tafel liggen die een oplossing bieden voor in de
praktijk ervaren knelpunten, en die tegelijkertijd juridisch deugdelijk zijn,
in het bijzonder in het licht van de Algemene verordening gegevensbescherming. Indien uit deze uitwerking blijkt dat nieuwe wetgeving
noodzakelijk is, kan deze worden gebundeld in een voorstel voor een
verzamelwet «voorkoming en aanpak ondermijning». Dit voorstel kan zo
nodig in verschillende tranches, binnen voornoemd proces, tot concretisering komen.
Overige voorstellen voor wetgeving
De Regioburgemeesters hebben mij eveneens een, op basis van een
inventarisatie opgestelde, groslijst doen toekomen. Hierin staan voorstellen tot aanpassing van wetgeving bezien vanuit de lokale praktijk –
breder dan alleen het thema informatiedeling – om de bestrijding van
ondermijnende criminaliteit verder te kunnen intensiveren. Deze lijst komt
deels overeen met de bespreekpunten uit de bijlage bij deze brief. Op dit
moment bespreek ik ook deze voorstellen met de Regioburgemeesters en
de overige ketenpartners om gezamenlijk met hen te verkennen hoe de
gesignaleerde knelpunten het beste kunnen worden weggenomen. Hierbij
weeg ik ook af of deze voorstellen in het voornoemde voorstel voor een
verzamelwet «voorkoming en aanpak ondermijning» meegenomen
dienen te worden. Ik ben voornemens u daarover na het zomerreces
nader te informeren.

1

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 29 911, nr. 168

2

Permanente bewoning en de Basisregistratie Personen (BRP)
Op de vraag of het mogelijk moet blijven dat er mensen in de Basis
Registratie Personen (BRP) worden ingeschreven die permanent verblijven op terreinen met een recreatiebestemming kan ik u namens de
Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties aangeven dat het
antwoord bevestigend luidt: de gemeente moet een persoon inschrijven
waar hij feitelijk verblijft, zo nodig ambtshalve als de persoon verzuimt
aangifte te doen. De essentie van de BRP en het bijhouden daarvan is dat
de overheid al haar burgers kent en weet te bereiken. Dat is om meerdere
redenen van belang; registratie van de feitelijke verblijfplaats is bijvoorbeeld een voorwaarde om rechtmatig aanspraak te kunnen maken op
voorzieningen zoals een uitkering. Dat is geregeld in sectorale wetgeving.
Inschrijving in de BRP staat daarmee los van de bestemming van het
verblijfsobject. Het is ook niet zo dat mensen door inschrijving in de BRP
een permanente woonplaats krijgen daar waar een permanente woonfunctie niet aan de orde is. Het onmogelijk maken van inschrijving in de
BRP op een locatie waar geen sprake is van een permanente woonbestemming lost het probleem niet op. Hiermee is niet gezegd dat de BRP
geen rol kan spelen in het tegengaan van permanente bewoning van
recreatiewoningen; de inschrijving in de BRP kan gemeenten juist de
handhavingsinformatie bieden die zij nodig hebben wanneer zij permanente bewoning op terreinen met een recreatiebestemming willen
tegengaan. Gezien de relevantie van de problematiek wordt in opdracht
van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties in het
kader van het project Landelijke Aanpak Adreskwaliteit (LAA) bezien welke
mogelijkheden er zijn om de gemeenten door middel van signalering te
ondersteunen bij de handhaving van strijdig gebruik van een recreatiebestemming.
Zoals uit het bovenstaande blijkt ben ik mij zeer bewust van de noden die
er zijn met betrekking tot de informatievoorziening teneinde de ondermijnende criminaliteit goed aan te kunnen pakken. Het werk dat ik nu met de
partners aan het doen ben moet er toe leiden dat mogelijke knelpunten in
wetgeving snel door een volgend kabinet ter hand kunnen worden genomen. Indien er alternatieven zijn voor wetgeving zal ik er voor zorgen dat
deze oplossingen op lokaal niveau breed worden verspreid.
De Minister van Veiligheid en Justitie,
S.A. Blok

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 29 911, nr. 168

3