Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2018–2019

35 174

Wijziging van de Participatiewet en enige andere
wetten in verband met het opheffen van
discriminatoir onderscheid tussen
bloedverwanten in de tweede graad en anderen
die een gezamenlijke huishouding voeren
waarbij sprake is van zorgbehoefte

Nr. 9

AMENDEMENT VAN HET LID JASPER VAN DIJK
Ontvangen 4 september 2019
De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:
I
Artikel I, onderdeel A, komt te luiden:
A
In artikel 3, tweede lid, onderdeel a, wordt «tenzij het betreft een
aanverwant in de eerste graad, een bloedverwant in de eerste graad of
een bloedverwant in de tweede graad indien er bij één van de bloedverwanten in de tweede graad sprake is van zorgbehoefte» vervangen door
«tenzij er bij één van hen sprake is van zorgbehoefte, of het betreft een
aan- of bloedverwant in de eerste graad».
II
Artikel I, onderdeel B, komt te luiden:
B
In artikel 4, eerste lid, onderdelen a en b, wordt «tenzij het betreft een
bloedverwant in de eerste graad of een bloedverwant in de tweede graad
indien er bij één van de bloedverwanten in de tweede graad sprake is van
zorgbehoefte» vervangen door «tenzij er bij één van hen sprake is van
zorgbehoefte, of het betreft een bloedverwant in de eerste graad».
III
Artikel I, onderdeel C, vervalt.
IV
Artikel II komt te luiden:

kst-35174-9
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2019

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 174, nr. 9

1

ARTIKEL II. WIJZIGING VAN DE WET INKOMENSVOORZIENING
OUDERE EN GEDEELTELIJK ARBEIDSONGESCHIKTE GEWEZEN
ZELFSTANDIGEN
In de artikelen 3, tweede lid, onderdeel b, en 4, eerste lid, onderdeel a,
van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen wordt «tenzij het betreft een bloedverwant
in de eerste graad of een bloedverwant in de tweede graad indien er bij
één van de bloedverwanten in de tweede graad sprake is van zorgbehoefte» vervangen door «tenzij er bij één van hen sprake is van zorgbehoefte of het betreft een bloedverwant in de eerste graad».
V
Artikel III komt te luiden:
ARTIKEL III. WIJZIGING VAN DE WET INKOMENSVOORZIENING
OUDERE EN GEDEELTELIJK ARBEIDSONGESCHIKTE WERKLOZE
WERKNEMERS
In de artikelen 3, tweede lid, onderdeel b, en 4, eerste lid, onderdeel a,
van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers wordt «tenzij het betreft een bloedverwant
in de eerste graad of een bloedverwant in de tweede graad indien er bij
één van de bloedverwanten in de tweede graad sprake is van zorgbehoefte» vervangen door «tenzij er bij één van hen sprake is van zorgbehoefte of het betreft een bloedverwant in de eerste graad».
VI
Artikel IV komt te luiden:
ARTIKEL IV. WIJZIGING VAN DE WET INKOMENSVOORZIENING
OUDERE WERKLOZEN
In artikel 2, tweede lid, onderdeel a, van de Wet inkomensvoorziening
oudere werklozen wordt «tenzij het betreft een bloedverwant in de eerste
graad of een bloedverwant in de tweede graad indien er bij één van de
bloedverwanten in de tweede graad sprake is van zorgbehoefte»
vervangen door «tenzij er bij één van hen sprake is van zorgbehoefte of
het betreft een bloedverwant in de eerste graad».
Toelichting
Dit amendement regelt dat ongehuwden en niet als partner geregistreerden met een zorgbehoefte in de Participatiewet vrijgesteld worden
van de gehuwdennorm. Dit geldt tevens voor de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen
(hierna: IOAZ), de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers (hierna: IOAW) en de Wet
inkomensvoorziening oudere werklozen (hierna: IOW). Daarmee wordt de
voorliggende wetswijziging om de uitzondering van de gehuwdennorm
voor bloedverwanten in de tweede graad met een zorgbehoefte op te
heffen, teruggedraaid.
Mensen met een zorgbehoefte kiezen er niet voor om chronisch ziek of
gehandicapt te zijn. Als zij thuis willen blijven wonen met hun verzorger,
moeten zij daarin niet dwars gezeten worden door de gehuwdennorm. De
maatschappij heeft er bovendien belang bij dat zij desgewenst thuis
kunnen blijven wonen. Dat is immers goedkoper dan een plaats in een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 174, nr. 9

2

zorginstelling voor langdurig verblijf. De indiener is dan ook van mening
dat de Participatiewet, IOAZ, IOAW en IOW thuis wonen van zorgbehoevenden zou moeten faciliteren in plaats van dwarsbomen. Daarom maakt
voorliggend amendement voor ongehuwden en niet als partner geregistreerden met een zorgbehoefte, een uitzondering op de gehuwdennorm.
Zij worden niet aan de partner- en vermogenstoets onderworpen en
ondervinden dus ook niet de negatieve financiële consequenties hiervan.
Daardoor zullen zij meer kansen krijgen om desgewenst thuis te blijven
wonen. Zij kunnen nu met iemand samenwonen die hen verzorgt, zonder
dat dat leidt tot een korting op de uitkering.
Hiermee wordt de wet niet alleen in overeenstemming gebracht met het
arrest van de Hoge Raad van 8 december 2017, ECLI:NL:HR:2017:3081,
maar ook met artikel 28 van het VN-verdrag inzake de rechten van
personen met een handicap. Het voorliggende wetsvoorstel gaat immers
in tegen artikel 28; het recht op een behoorlijke levensstandaard en
sociale bescherming. Ook staat het haaks op artikel 19, waarin de
mogelijkheid wordt geregeld om op voet van gelijkheid een verblijfplaats
te kiezen. Bovendien gaat het wetsvoorstel in tegen de stand-still bepaling
in het VN-verdrag waarin wordt bepaald dat bij wijziging van bestaande
wetten geen verslechtering mag optreden. Dit amendement brengt de wet
in lijn met het VN-verdrag inzake de rechten van personen met een
handicap.
Jasper van Dijk

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 35 174, nr. 9

3