Plasterk
Mevrouw Verdonk (Verdonk): Ik zat van de week naar de
radio te luisteren en toen hoorde ik minister Plasterk
over deze zaak. Ik hoorde hem zeggen: Ik geef de
Nederlandse Moslimomroep nog enkele weken om orde
op zaken te stellen en anders trek ik de stekker eruit. Hij
werd toen gecorrigeerd door de verslaggever, die
opmerkte dat de minister daar volgens hem niet over
gaat. Minister Plasterk zei toen heel stoer: Dan stuur ik
het Commissariaat voor de Media wel aan. Vindt de
minister niet dat hij daarmee een veel te grote broek
heeft aangetrokken?
Minister Plasterk: Ik meen dat dit niet helemaal de
letterlijke weergave van mijn woorden is, maar dat laat ik
even in het midden. De taakverdeling heb ik zojuist al
met de heer Remkes besproken. Inderdaad kan ik een
gesprek aangaan met het Commissariaat voor de Media,
om erop aan te dringen daar extra aandacht aan te
besteden. Uiteindelijk ligt het besluit echter bij het
Commissariaat voor de Media. Ik heb geen zorgen over
de bereidheid van het Commissariaat voor de Media om
in te grijpen. Ik denk dat dit de feitelijke situatie is.
De heer Voordewind (ChristenUnie): Er werd zo-even
een discussietje gevoerd over de 39f-omroepen. De
suggestie werd gedaan om die bij de NPS onder te
brengen. Ik neem aan dat de minister de Kamerbreed
aangenomen motie met een open vizier en niet zozeer al
richting de NPS gaat invullen. In de motie ging het om
de effectiviteit en de efficiëntie; dat was het belangrijkste.
Het zou ook prima kunnen betekenen dat deze omroepen
alsnog zelfstandig zouden kunnen blijven functioneren.

alternatief voor deze kinderen is er niet, behalve zorg aan
huis en weer vaker terug naar het ziekenhuis.
Eind vorig jaar beloofde de staatssecretaris dat zij de
financiële problemen met de zorg in verpleegkundig
kinderdagverblijven zou oplossen. Dat blijkt echter niet
het geval te zijn. Opnieuw staan de verpleegkundig
kinderdagverblijven op het punt om mensen te ontslaan.
Opnieuw dreigen zij hun deuren te moeten sluiten. Het
lukt deze staatssecretaris blijkbaar niet om orde te
scheppen in de financiële chaos die zij eerst zelf
gecreëerd heeft. Of is er gewoon sprake van een
ordinaire bezuinigingsmaatregel, maar durft zij dat niet
hardop te zeggen? Is het onkunde van deze staatssecretaris, of is het onwil?
De SP-fractie vindt het te gek voor woorden dat deze
kwestie zo lang moet duren. Los het nu eindelijk eens op.
Kan de staatssecretaris garanderen dat geen enkel
ernstig ziek of gehandicapt kind zonder de zorg komt te
zitten die de verpleegkundig kinderdagverblijven bieden?
Kan zij garanderen dat er geen personeel wordt
ontslagen bij verpleegkundig kinderdagverblijven en dat
er geen verpleegkundig kinderdagverblijven hun deuren
hoeven te sluiten? Gaat zij dit probleem voor 1 juli
oplossen?
©

Mevrouw Langkamp (SP): Voorzitter. Opnieuw is er
grote onrust onder de verpleegkundig kinderdagverblijven. Al anderhalf jaar verkeren zij in grote financiële
onzekerheid. Verpleegkundig kinderdagverblijven
verzorgen ernstig zieke of gehandicapte kinderen. Zij
nemen deze zware zorg eventjes uit handen van de
ouders van deze kinderen. Dankzij deze zorg zit er ook
vooruitgang in de ontwikkeling van deze kinderen. Zij
worden daar in een huiselijke omgeving opgevangen. Zij
kunnen daar spelen en weer eventjes kind zijn. Een

Staatssecretaris Bussemaker: Voorzitter. Wij hebben
eerder met elkaar gesproken over de gespecialiseerde
medische kinderdagverblijven. Vorig jaar was dat onder
andere naar aanleiding van de situatie bij Gideon en Het
Lindenhofje. Ik heb toen al gezegd dat ik deze zorg voor
een kwetsbare, ernstig zieke groep kinderen zeer
belangrijk vind. Wij hebben toen geconstateerd dat er
een witte vlek is in de bekostiging tussen AWBZ en de
Zorgverzekeringswet, om precies te zijn de verpleging
die noodzakelijk is in verband met medischspecialistische zorg. Dat speelt onder andere bij de
kinderdagverblijven en bij de hospices. Ik heb toen ook
gezegd dat wij een oplossing zouden zoeken voor de
korte en de langere termijn. Er is een spoorboekje
gemaakt voor dit jaar. Ik heb toen toegezegd dat de
Kamer in juni van dit jaar nader zou worden geïnformeerd over de manier waarop wij het structureel gaan
oplossen. Die brief kan de Kamer nog voor het reces
verwachten.
In de tussentijd hebben wij niet stilgezeten. Wij
hebben gekeken naar oplossingen op de korte termijn. Ik
ben zelf onder andere bij het medisch kinderdagverblijf
Zigzag geweest en ik kan zeggen dat ik zeer onder de
indruk ben geraakt van de betrokkenheid en de deskundigheid van de medewerkers. Zij geven deze kinderen
een plek waar zij kind kunnen zijn. Wij hebben elke zes
weken overleg met alle kinderdagverblijven en hospices
die te maken hebben met deze problematiek. Op 8 juli
vindt het volgende gesprek plaats. Dan bespreken wij
alle problemen die zich in de uitvoering voordoen. Ik
betreur het dat dit nu hier aan de orde is en dat wij niet
op een andere manier naar een oplossing hebben
kunnen kijken.
Mevrouw Langkamp heeft gevraagd of ik kan
garanderen dat ernstig zieke of gehandicapte kinderen
zorg krijgen. Ja, dat kan ik als het om de kinderen gaat
voor wie deze dagverblijven bedoeld zijn. Voor kinderen
die na een behandeling het ziekenhuis mogen verlaten,
maar die zware verpleegkundige zorg nodig hebben –

Tweede Kamer

23 juni 2009
TK 98

Minister Plasterk: Dat is juist. Ik heb dat gehoord. Wij
bezinnen ons op de beste inpassing. Onderbrengen bij
de NPS is een van de mogelijkheden. De vraag van de
heer Voordewind geeft mij overigens de gelegenheid,
een antwoord te geven op de vraag van de heer Van der
Ham wanneer daarover duidelijkheid komt, zoals in de
door hem ingediende motie gevraagd werd. De Kamer
vroeg mij dat binnen een jaar te doen en daar zullen wij
ons aan houden.
De voorzitter: Ik dank de minister voor zijn antwoord en
ook voor de wijze waarop hij de vragen beantwoord
heeft.
Vragen van het lid Langkamp aan de staatssecretaris
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over medisch
kinderdagverblijven die geen zorg meer kunnen
leveren aan kinderen en hun deuren moeten
sluiten.
©

Vragenuur

98-7726

Bussemaker
injecties, sondevoeding of infuus – hebben wij dat
probleem bijvoorbeeld hersteld. Daar ging de afstemming tussen AWBZ en Zorgverzekeringswet over. Ik kan
zeggen dat het CIZ voor deze groep weer indicaties
afgeeft. De ouders kunnen dus meestal met gebruik van
hun pgb weer terecht bij de gespecialiseerde verpleegkundige kinderdagverblijven.
Er is ook een groep kinderen die niet deze zware zorg
van verpleegkundigen nodig heeft. Dat zijn kinderen die
wel persoonlijke verzorging of lichtere verpleegkundige
zorg nodig hebben. Daar is wel een AWBZ-grondslag
voor, maar dat valt buiten de witte vlek waar ik het over
had. Dan gelden de normale regels. Ik denk aan kinderen
met epilepsie, astma en diabetes. Voor deze kinderen zou
de zorg allereerst in een regulier kinderdagverblijf
geregeld moeten worden, al dan niet met extra hulp
vanuit de AWBZ. Die zorg kan vanuit de AWBZ komen en
de opvang door de kinderopvang. Het is dus mogelijk dat
kinderen naar een andere instelling moeten als zij niet
meer die intensieve, gespecialiseerde verpleegkundige
zorg nodig hebben. Dan moeten wij er wel voor zorgen
dat zij niet tussen wal en schip vallen.
Ten slotte zijn er kinderen die wel hulp nodig hebben,
maar voor wie er geen AWBZ-grondslag is. Dan denk ik
aan kinderen bij wie sociale factoren een rol spelen. Die
horen niet in de AWBZ. Ik ben mij er ook zeer van
bewust dat wij met de pakketmaatregelen ervoor zorgen
dat wij duidelijker aangeven wat wel en niet in de AWBZ
hoort. Ook die kinderen hebben opvang nodig, al dan
niet met zorgondersteuning.
Kortom, voor de kinderen die zeer gespecialiseerde
verpleegkundige zorg nodig hebben, gaan wij het nog
steeds regelen. Ik kan niet garanderen dat er niets
verandert bij de instellingen. Ik heb al meermalen verteld
dat ik verantwoordelijk ben voor de continuïteit van zorg,
maar niet voor de instellingen. Er is mij zeer veel aan
gelegen om ervoor te zorgen dat deze initiatieven ook in
de toekomst blijven bestaan. Daarom zitten deze mensen
elke zes weken bij mijn medewerkers aan tafel om ervoor
te zorgen dat zij niet alleen nu maar ook in de toekomst
deze belangrijke zorg kunnen blijven geven.
Mevrouw Langkamp (SP): Voorzitter. Ik vind het eerlijk
gezegd schandalig wat de staatssecretaris hier doet. Zij
vindt het treurig dat dit hier aan de orde komt. Zij heeft
gezegd dat zij eens in de zes weken overleg met de
verpleegkundige kinderdagverblijven heeft en dat het
allemaal wel goed komt. De kinderdagverblijven trekken
niet voor niets aan de bel. Het gaat namelijk helemaal
niet goed. Zij geeft vervolgens ook toe dat een deel van
de kinderen straks buiten de boot vallen. Zij krijgen niet
meer de zorg die zij zeker wel nodig hebben. De
staatssecretaris zegt dat zij niet kan garanderen dat de
instellingen open kunnen blijven. Toch zijn dit de enige
instellingen die deze kinderen de zorg kunnen bieden die
zij zo hard nodig hebben. De kinderen komen anders
thuis te zitten en worden geremd in hun ontwikkeling.
Ik vind dit werkelijk schandalig. Ik doe nogmaals een
beroep op de staatssecretaris: geef duidelijkheid, los het
op, ook structureel, verwijs niet naar een brief, maar zeg
gewoon hier hoe dit structureel zal worden opgelost en
zorg ervoor dat de kinderen daar gewoon kunnen blijven.

onverzekerbare zorg. Voor de kinderen die dat nodig
hebben, die inderdaad gespecialiseerde zware verpleegkundige zorg nodig hebben, moeten er dit soort
instellingen zijn. Ik heb in een eerder overleg al gezegd
dat ik er niet ben om die instellingen overeind te houden.
Ik ben wel bereid om er samen met de instellingen voor
te zorgen dat zij ook onder veranderende omstandigheden op een toekomstbestendige manier kunnen blijven
draaien, want ik begrijp best dat dit ingewikkeld is. Zij
kunnen dit op verschillende manieren doen, bijvoorbeeld
ook doordat zij voor kinderen met een minder zware
zorgvraag hun organisatie en personeel aanpassen. Ik ga
daarover met hen in gesprek om ervoor te zorgen dat
juist de zorg voor deze kinderen gegarandeerd kan
worden.
Mevrouw Van Miltenburg (VVD): Ik krijg langzamerhand
het gevoel dat er op dit terrein sprake is van leeftijdsdiscriminatie. Ouderen die behoefte hebben aan
langdurige zorg, verzorging en verblijf kunnen een
beroep doen op een somatisch verpleeghuis, maar
kinderen moeten naar een kinderdagverblijf dat dan
maar wat zorg moet inkopen. Bovendien kan dit eigenlijk
alleen nog maar met een pgb, want naturazorg is er niet.
Wanneer zal de staatssecretaris het zo regelen dat
kinderen die verblijf en verzorging nodig hebben gewoon
onder de regels van de AWBZ vallen, net als volwassenen met een grote zorgbehoefte?
Staatssecretaris Bussemaker: Dit is precies wat wij doen
met de gespecialiseerde medische kinderdagverblijven,
omdat het alternatief voor die kinderen het verpleeghuis
zou zijn. Juist omdat het om kinderen gaat die je ook
nog een beetje kind wilt laten zijn, zijn deze initiatieven
opgekomen.
Mevrouw Van Miltenburg heeft een punt als zij zegt
dat de meeste ouders gebruikmaken van een pgb. Ik heb
van een aantal instellingen gehoord dat zij dat eigenlijk
liever niet zouden doen. Ik heb vorige week in de
verschillende debatten over de AWBZ al gezegd dat het
zou kunnen helpen als wij de pgb-regeling onder een
contracteerruimte zouden kunnen brengen en met
zorgkantoren afspraken zouden kunnen maken. Dan hoeft
het niet meer met een pgb. Ik heb de zorgkantoren ook
in dit verband om de tafel gehad.
Mevrouw Agema (PVV): De staatssecretaris kapt met een
botte bijl in de AWBZ. 60.000 mensen raken hun zorg
kwijt. Zij zegt dat zij dit doet om de zorg voor de zware
gevallen te kunnen behouden. Nu staan wij hier weer en
nu spreken wij over kinderen die zware zorg nodig
hebben. In februari jongstleden toen ik vragen stelde
over Het Lindenhofje zei de staatssecretaris bijna
hetzelfde als zij nu zegt. Zij is hier met dezelfde tekst
gekomen. Zij sprak toen ook over witte vlekken en het
spoorboekje en ook toen gaf zij precies dezelfde
antwoorden. Volgens mij wil de Kamer, dat geldt in ieder
geval voor mijn fractie, maar een ding van de staatssecretaris horen, namelijk dat de zorg voor deze kinderen
gegarandeerd is en blijft en op geen enkele manier in het
geding komt.

Staatssecretaris Bussemaker: De Kamer vraagt mij eenen andermaal om duidelijk te maken wat er wel en wat
er niet onder de AWBZ valt. De AWBZ is voor langdurige,

Staatssecretaris Bussemaker: Ik ben blij te horen dat ik
in ieder geval consequent ben en dat ik hetzelfde verhaal
vertel. Dat verhaal is ook niet veranderd. Dat verhaal is
namelijk dat er gespecialiseerde zorg moet zijn en dat er

Tweede Kamer

23 juni 2009
TK 98

Vragenuur

98-7727

Bussemaker
kinderdagverblijven moeten zijn voor kinderen die zware
zorg nodig hebben. Voor kinderen die dat niet nodig
hebben, zou ik het zelf wenselijk achten als een kind
zoveel mogelijk in een reguliere omgeving in een
kinderdagopvangvoorziening terecht kan. Als daar dan
extra zorg voor nodig is, kan dat. Ik verwijs bijvoorbeeld
naar de manier waarop dit met het speciaal onderwijs is
geregeld. Ik verwacht niet dat wij dit niet voor de
kinderdagverblijven willen. Juist om die reden zal ik met
staatssecretaris Dijksma overleg hebben om ervoor te
zorgen dat kinderen niet tussen de wal en het schip
vallen, dat er een plek is waar zij terecht kunnen. Dit
betekent niet dat voor iedereen die geen zorg nodig
heeft, toch AWBZ-zorg overeind wordt gehouden.
Mevrouw Koşer Kaya (D66): De kern van het probleem
is dat er twee wetten zijn: de AWBZ en de Zorgverzekeringswet. De kinderen en hun ouders kan het
niets schelen op basis van welke wet zij zorg krijgen als
zij die zorg maar krijgen. Of je zorgt ervoor dat die
kinderen de zorg krijgen die zij nodig hebben – het kan
mij dan weinig schelen op basis van welke wet – of je
zorgt ervoor dat één wet daarvoor verantwoordelijk is en
dat de kinderen op basis van die wet hun rechten krijgen.
Staatssecretaris Bussemaker: Dat is precies wat ik doe
en vorig jaar al heb toegezegd. Ik heb toen gezegd dat
voor de groep kinderen met een zware zorgvraag de zorg
linksom of rechtsom moet worden verleend. De ouders
en de kinderen mogen er niet de dupe van worden dat
wij een afstemmingsprobleem hebben tussen de AWBZ
en de Zorgverzekeringswet. Dat gaan wij dus ook
oplossen.
Mevrouw Sap (GroenLinks): Toen de Kamer hier in
december met de staatssecretaris over sprak, heeft de
Kamer duidelijk gevraagd om de problemen op te lossen
bij de medische kinderdagverblijven, die aan deze groep
kinderen zorg verlenen. De staatssecretaris heeft toen
gezegd dat zij dat voor 2009 zou oplossen. In mijn
perceptie ging het toen over alle zorg aan die kinderen,
of het nou de zware medische zorg is of de gewone
verpleging. Ik begrijp nu dat een groot deel van die
instellingen in grote problemen zit omdat een deel van
die zorg toch dreigt te worden wegbezuinigd. Wellicht
gaat het niet om de ziekenhuisverplaatste zorg, maar om
de gevolgen van de pakketmaatregel. Waar dat echter
vandaan komt, boeit mij niet. Ik wil dat de staatssecretaris zich gewoon aan haar woord houdt en het probleem
in elk geval voor dit jaar helemaal oplost. Mocht zij
vervolgens iets kunnen schuiven naar haar collega
Dijksma, dan moet zij dat eerst afspreken voordat zij het
wegbezuinigt. Ik wil de staatssecretaris dus vragen om
het te regelen voor 2009.
Staatssecretaris Bussemaker: Ik heb vorig jaar gezegd
dat ik de afstemmingsproblemen tussen Zorgverzekeringswet en AWBZ voor 2009 en structureel
oplos, en dat zeg ik nu ook. Dat is dus voor de groep die
heel zware zorg nodig heeft. De AWBZ-pakketmaatregelen gelden echter voor iedereen. Dat weet u ook,
want dat hebben wij een- en andermaal met elkaar
besproken. Ik heb altijd gezegd dat ik niet een uitzondering ga maken. Ik vind niet dat de ouderen het allemaal
zelf moeten regelen of dat alle kinderen geen AWBZ-zorg
meer moeten krijgen. Mensen die een matige of zware

Tweede Kamer

Vragenuur

zorgvraag hebben, hebben recht op AWBZ-zorg, ook
kinderen. Ik kan nu echter ook geen uitzondering maken
door te zeggen: de pakketmaatregelen hebben geen
effect op kinderen maar wel op alle anderen. Ik kan er
wel voor zorgen dat wij goed borgen dat mensen niet
tussen wal en schip vallen. Daar voel ik mij ook
verantwoordelijk voor. Dat doe ik niet om iets naar een
collega toe te schuiven, maar omdat ik weet dat er
kinderopvangvoorzieningen zijn waar ook kinderen die
bijvoorbeeld epilepsie of diabetes hebben, heel goed
terechtkunnen. Het lijkt mij ook niet meer dan wenselijk
dat mensen kinderen met een beperking zo veel mogelijk
in de reguliere samenleving mee kunnen laten doen.
Mevrouw Uitslag (CDA): Ik dank de staatssecretaris voor
haar antwoord. De CDA-fractie is erg benieuwd naar het
spoorboekje dat er in juni zal komen. Dat gaat heel veel
onduidelijkheid wegnemen. Daar ben ik erg benieuwd
naar en ik hoop die brief ook snel te ontvangen.
Een ander punt is echter dat er nu wel signalen komen
dat de zaken niet goed lopen en dat de staatssecretaris
tijdelijke maatregelen heeft ingesteld. Zijn ouders
misschien onvoldoende op de hoogte van deze
maatregelen? Is er voldoende geïnformeerd?
Staatssecretaris Bussemaker: Wat betreft uw eerste
vraag, die brief komt er in ieder geval voordat de Kamer
met reces gaat. Ik heb niet het signaal ontvangen dat de
informatievoorziening aan de ouders onvoldoende is. U
weet ook dat er over de AWBZ-pakketmaatregelen een
uitgebreide cliëntenmonitor loopt, die is opgezet door de
cliëntenorganisaties. Mochten wij daaruit kunnen halen
dat men onvoldoende wordt geïnformeerd, dan zullen
wij daar maatregelen voor treffen.
Mevrouw Leijten (SP): De bezuinigingen die u doorvoert,
zouden ertoe moeten leiden dat niemand buiten de boot
valt. Dat kan natuurlijk niet. Als u bezuinigt, vallen er
mensen buiten de boot. Als het dan over kinderen gaat
die zorg nodig hebben, dan hebt u het over zware zorg
en lichte zorg, alsof niet ieder kind er recht op heeft om
naar een kinderdagverblijf en het onderwijs te gaan. Ziet
u niet in dat de bezuinigingen die u hebt voorgesteld,
leiden tot drama’s? Draai ze nou gewoon terug!
Staatssecretaris Bussemaker: Dat ben ik niet van plan.
Ik ben het ook niet met u eens dat niemand buiten de
boot mag vallen zoals u dat formuleert. Dat zou namelijk
betekenen dat er nooit bij iemand sprake zou kunnen zijn
van ook maar één verandering. Ik voel mij ervoor
verantwoordelijk – dat is wat ik bedoel met niet buiten de
boot vallen – dat wij, als mensen met hun kind niet meer
in het gespecialiseerde verpleegkundige dagverblijf
terechtkunnen, bijvoorbeeld omdat hun kind aan de
beterende hand is en niet meer die heel zware en
ingewikkelde zorg nodig heeft, dan met elkaar wel
nadenken over de vraag waar die kinderen wel terechtkunnen. Gelukkig hebben wij reguliere kinderdagverblijven die ook kinderen opnemen die wat extra zorg nodig
hebben.

23 juni 2009
TK 98

98-7728