Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2010–2011

26 234

Vergaderingen Interim Committee en
Development Committee

Nr. 115

BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 22 juni 2011
Mede namens de staatssecretaris van Buitenlandse Zaken en de staatssecretaris van Financiën (die de vergadering namens mij heeft bijgewoond)
zend ik u hierbij het verslag van de vergaderingen van het International
Monetary and Financial Committee (IMFC) en het Development
Committee (DC). De vergaderingen vonden plaats op 15 en 16 april 2011.
De schriftelijke interventies die Nederland heeft ingebracht in de vergaderingen zijn bijgevoegd, alsook de communiqués.1
De minister van Financiën,
J. C. de Jager

1
Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.

kst-26234-115
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 26 234, nr. 115

1

Verslag Voorjaarsvergadering IMF en Wereldbank 15 en 16 april
2011 in Washington DC
1. Inleiding
Op vrijdag 15 en zaterdag 16 april vond in Washington DC de Voorjaarsvergadering van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en de
Wereldbank plaats. De belangrijkste gedeelten van de Voorjaarsvergadering waren de bijeenkomsten van het International Monetary and
Financial Committee (IMFC) en het Development Committee (DC). Verder
vond op vrijdagavond een gezamenlijke bijeenkomst van het IMFC en de
G20 plaats. Op vrijdagochtend vond daarnaast de zogenaamde Bali
Dialoog over klimaatfinanciering plaats, op vrijdagmiddag werd het
traditionele overleg met de leden van de kiesgroep gehouden1 en op
zaterdagochtend kwam de G42 van ministers van Financiën en centralebankpresidenten bijeen.
Het IMFC besprak de recente economische ontwikkelingen en beleidsuitdagingen en de prioriteiten voor het IMF voor de komende periode. Met
de G20 is gesproken over de verhoudingen tussen het IMFC en de G20.
Eén van de belangrijkste uitkomsten van deze discussies is dat de rol van
het IMFC als forum voor mondiale economische en financiële samenwerking verder versterkt gaat worden. Daarnaast zal het IMF met
aanbevelingen komen die zich richten op zowel kapitaaluitstroom als op
management van kapitaalinstroom. Het DC stond in het teken van de
uitdagingen van fragiele staten voor ontwikkeling en voedselzekerheid.
Ook kwam de bredere hervormingsagenda van de Wereldbank aan de
orde. Er was overeenstemming over het belang van implementatie van de
aanbevelingen uit het World Development Report on Conflict, Security
and Development om de uitdagingen in fragiele staten te kunnen
adresseren.
Verder wordt in dit verslag dieper ingegaan op het anticorruptiebeleid van
de Wereldbank en de rol van de SDR, zoals aan de orde kwam in het
Algemeen Overleg ter voorbereiding op de Voorjaarsvergadering. Ook
wordt de stand van zaken geschetst omtrent het doorrollen van de
bilaterale lening aan het IMF in de New Arrangements to Borrow. Tijdens
de Voorjaarsvergadering is er niet gesproken over mogelijke plannen dat
het IMF zelf gaat lenen op de kapitaalmarkt. Er zijn geen concrete
voorstellen hiertoe en de discussie wordt (nog) niet gevoerd. In de
geannoteerde agenda ten behoeve van de Jaarvergadering zal aan dit
onderwerp aandacht worden besteed.
2. International Monetary and Financial Committee
Het IMFC bestond uit vier delen. Tijdens een besloten, gezamenlijke
bijeenkomst van het IMFC en de G20 op vrijdagavond is gesproken over
de verhoudingen tussen het IMFC en de G20. Vrijdagmiddag kregen de
ministers in een besloten sessie een presentatie van de vertrouwelijke
uitkomsten van de Early Warning Exercise (EWE).In een besloten
ontbijtsessie van het IMFC op zaterdagochtend is gesproken over de
beleidsuitdagingen. Tot slot is in de plenaire sessie gesproken over de
stand van de economie en de prioriteiten voor het IMF op het gebied van
surveillance voor de komende tijd.
1
Naast Nederland bestaande uit Armenië,
Bosnië-Herzegovina, Bulgarije, Cyprus,
Georgië, Israël, Kroatië, Macedonië, Moldavië,
Montenegro, Oekraïne en Roemenië.
2
Naast Nederland bestaande uit België,
Zweden en Zwitserland.

Economische situatie en beleidsuitdagingen
Het economisch herstel is krachtig maar blijft kwetsbaar. Zowel in de
besloten ontbijtsessie als in de plenaire sessie zijn de risico’s besproken
en is de nodige actie afgesproken. Het gaat hier met name om risico’s die

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 26 234, nr. 115

2

verbonden zijn aan de two-speed recovery: ontwikkelde landen moeten
tijdig en voldoende consolideren, terwijl opkomende economieën moeten
oppassen voor oververhitting en moeten leren omgaan met de risico’s
van hoge grondstofprijzen. Bovendien is het belang benadrukt van het
creëren van werkgelegenheid. Verder moet de veerkracht van de
financiële sector worden uitgebreid door financiële regulering verder te
versterken. Tot slot is benoemd dat, hoewel de lage inkomenslanden
redelijk herstellen van de crisis, deze landen zeer kwetsbaar zijn voor de
recente stijging in voedsel- en olieprijzen. Daarom is het IMF opgeroepen
om deze landen te blijven ondersteunen om betalingsbalansproblemen
het hoofd te bieden en zich te wapenen tegen te veel prijsvolatiliteit.
IMF surveillance
In de plenaire sessie is gesproken over de komende herziening van het
surveillance raamwerk dat zich moet richten op verdere versterking van
bilaterale en multilaterale surveillance en de interactie tussen de
financiële sector en de reële economie. Bij de jaarvergadering zullen de
uitkomsten van de spillover rapporten worden gepresenteerd en
besproken. Op het gebied van kapitaalstromen is er afgesproken tot
aanbevelingen te komen die zich richten op zowel kapitaaluitstroom als
management van kapitaalinstroom. Wat betreft financiële vangnetten is
het IMF opgeroepen samen te werken met regionale initiatieven. Het IMF
is ook gevraagd verder te werken aan criteria om de samenstelling van
het SDR mandje verder uit te breiden.
Staatssecretaris Weekers heeft benadrukt dat het IMF al veel heeft gedaan
om het surveillance raamwerk te versterken, maar dat het nog niet het
moment is om te rusten. Het is belangrijk dat er opvolging wordt gegeven
aan de beleidsadviezen van het IMF. Voor de komende tijd zou het IMF
zich moeten richten op richtsnoeren voor kapitaalstromen en de interactie
tussen de financiële sector en de reële economie.
IMFC/G20 alignment
In een gezamenlijke sessie van het IMFC en de G20 is gesproken over de
overlap en samenwerking tussen beide fora. Afgesproken is dat de rol van
het IMFC verder versterkt gaat worden om te dienen als het belangrijkste
forum voor mondiale economische en financiële samenwerking. Ook
staatssecretaris Weekers heeft dit punt gemaakt.
3. Development Committee
In tegenstelling tot 2010, toen de agenda van het DC in het teken stond
van de financieel-economische crisis, de kapitaalverhoging en de
medezeggenschap van de Wereldbank, stonden er deze keer geen
controversiële zaken op de agenda. De discussies in het DC concentreerden zich op fragiele staten en voedselzekerheid. Aan de hand van het
World Development Report 2011 (WDR) on Conflict, Security and
Development werd gesproken over de problematiek van fragiele staten en
over de noodzaak van implementatie van de aanbevelingen van het
rapport. Verder was er veel aandacht voor de gevolgen voor ontwikkelingslanden van de hoge en volatiele voedselprijzen en de impact op
voedselzekerheid.
Tijdens de DC lunch, een besloten lunch voorafgaand aan de plenaire
vergadering, stonden verbetering van het beleid en de operaties van de
Wereldbank in fragiele staten centraal. Namens de kiesgroep complimenteerde staatssecretaris Knapen de Wereldbank met de gedegen analyse in
het WDR en gaf aan dat het rapport de Wereldbank een grote

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 26 234, nr. 115

3

mogelijkheid biedt voor een effectiever beleid. Hij riep de Bank op om
haar aanwezigheid in het veld te versterken, op basis van een heldere
taakverdeling nauw samen te werken met de VN en te streven naar een
nieuwe, weloverwogen balans tussen risico’s en resultaten.
President Zoellick leidde de plenaire zitting in met een presentatie waarin
hij de recente activiteiten van de Wereldbank koppelde aan de recente
mondiale economische ontwikkelingen. Centraal staan activiteiten op het
gebied van voedselzekerheid, infrastructuur, klimaatverandering, fragiele
staten en anticorruptie. In de reacties van de DC-leden werd steun
uitgesproken voor deze focus. Staatsecretaris Knapen vroeg om duurzame
resultaten, transparantie en samenwerking van de Bank met een breed
scala aan partners, inclusief de private sector. Tijdens de discussie over
volatiliteit van voedselprijzen sprak hij steun uit voor de rol van de
Wereldbank bij risicomanagement door overheden en de private sector,
inclusief kleine boeren in ontwikkelingslanden, om de kwetsbaarheid voor
prijsschommelingen te verminderen. Ook stelde hij een bijdrage aan de
private arm van het Global Agriculture and Food Security Program in het
vooruitzicht. En marge van het DC nam staatssecretaris Knapen van de
gelegenheid gebruik uitgebreider met president Zoellick en de
vice-presidenten Von Amsberg en Andersen van gedachten te wisselen
over het Nederlandse ontwikkelingsbeleid, in het bijzonder op de
terreinen van fragiele staten, voedselzekerheid en water.
4. G4 ministers en centralebankpresidenten
Op zaterdagochtend vond er een G4-ontbijt plaats tussen de ministers van
Financiën en de centrale bank presidenten van Nederland, België, Zweden
en Zwitserland. De minister van Financiën van Zweden zat de vergadering
voor. De G4-landen hebben nog verder gesproken over G20 en IMFC
alignment en waren het er over eens dat het belangrijk is het IMFC te
versterken.
5. Bali Dialoog
Staatssecretaris Weekers nam deel aan de Bali Dialoog, de gelegenheid
voor bewindspersonen om gedachten uit te wisselen over internationale
klimaatfinanciering. Gesproken werd over het Green Climate Fund (GCF),
dat voor een groot deel de plaats zal innemen van de huidige klimaatfondsen. President Zoellick sprak van het grootste multilaterale fonds
sinds de instelling van de Bretton Woods instellingen, met een beoogde
omzet per jaar van tientallen miljarden dollars. Een Transitional
Committee, bestaande uit zowel westerse landen als opkomende
economieën en ontwikkelingslanden, moet dit fonds gaan ontwerpen. Een
eerste stocktaking is voorzien voor Durban (COP17, december 2011).
Verder werd Nederland geprezen voor het opzetten van de website
www.faststartfinance.org, waarmee de «Cancun toezeggingen» kunnen
worden gevolgd.
6. Kiesgroepoverleg
In het reguliere kiesgroepoverleg en marge van de jaarvergadering gaven
de bewindvoerders Bakker (IMF) en Treffers (Wereldbank) een update van
de agenda van beide instellingen. Op het concept van de schriftelijke
interventies voor het IMFC en het DC kwam geen commentaar en deze
werden ter plekke aangenomen. Verder is met de kiesgroeplanden van
gedachten gewisseld over de stand van zaken van de stoelendiscussie bij
het IMF. Zodra er nieuwe ontwikkelingen zijn zal de Kamer hierover
vertrouwelijk worden geïnformeerd.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 26 234, nr. 115

4

7. Anticorruptiebeleid van de Wereldbank
In het AO ter voorbereiding op de Voorjaarsvergadering is toegezegd
schriftelijk terug te komen op het anticorruptiebeleid van de Wereldbank.
De Wereldbank treedt actief op tegen corruptie via de Governance and
Anti Corruption (GAC) strategie. De GAC strategie geeft richtlijnen voor
maatregelen die de WB kan nemen indien corruptie is vastgesteld
(inclusief het stopzetten van programma’s). Het Department for Corporate
Integrity (INT) doet onderzoek naar corruptie met Wereldbankgelden en
niet-integer handelen van medewerkers. INT rapporteert hierover aan de
president en de toezichthoudende Raad van Bewindvoerders. Functionarissen ontvangen duidelijke richtlijnen hoe met corruptie om te gaan en er
is een klokkenluidersregeling voor medewerkers die ongewenst gedrag
aankaarten. Op initiatief van de Wereldbank is afgesproken dat partijen,
die zich schuldig maken aan corruptie bij een aanbestedingsproces van
een multilaterale ontwikkelingsbank, worden uitgesloten van deelname
aan aanbestedingen van alle multilaterale ontwikkelingsbanken.
Nederland draagt EUR 10 miljoen bij aan de faciliteit die de GAC strategie
mede financiert, de zogenaamde Governance Partnership Facility (GPF).
Door die bijdrage maakt Nederland deel uit van het bestuur van de GPF en
praat mee over de inhoud van de GAC strategie. Wanneer de Wereldbank
op de hoogte is van (een vermoeden van) corruptie of fraude bij een
programma, wordt de Raad van Bewindvoerders op de hoogte gesteld.
Via de Nederlandse bewindvoerder wordt druk uitgeoefend op de Bank
om de zaken volledig te onderzoeken, hierover te informeren en, indien
corruptie kan worden bewezen, geld terug te vorderen.
8. Rol van de SDR
Tijdens het AO ter voorbereiding op de Voorjaarsvergadering kwam de rol
van de SDR aan de orde. Staatssecretaris Weekers gaf aan hier in het
verslag van de Voorjaarsvergadering dieper op in te gaan. In het kader
van het versterken van het Internationaal Monetair Systeem wordt veel
gesproken over de rol van de SDR. Deze discussie is in twee elementen te
verdelen. Ten eerste is er de discussie over het vergroten van de rol van
de SDR als reservemunt. Daarnaast wordt gesproken over de samenstelling van het mandje van valuta dat de waarde van de SDR bepaalt; in
het bijzonder over het opnemen van de Chinese renminbi in dit mandje.
De SDR als reservemunt
Onder andere Frankrijk, voorzitter van de G20, pleit voor een grotere rol
voor de SDR in het IMS. Het doel hiervan is de afhankelijkheid van de
dollar als reservemunt te verminderen. Deze afhankelijkheid van de dollar
heeft (potentieel) destabiliserende gevolgen. Nederland is daarom
voorstander van het zoeken naar alternatieven en/of het inperken van de
mogelijke negatieve effecten van de centrale rol van de dollar. Wel is het
belangrijk dat de alternatieven werkbaar zijn en dat ze de markten niet
onnodig verstoren. De mogelijkheden om dit middels een grotere rol voor
de SDR als reservemunt te doen zijn echter beperkt door de praktische
bezwaren die voortkomen uit de opzet van het systeem van de SDR.
Daarnaast heeft een grotere rol voor de SDR ook een aantal nadelen.
Door de SDR aan te houden als reservemunt hebben landen in tijd van
crisis de mogelijkheid om aan liquiditeit te komen. SDRs kunnen worden
gewisseld voor harde valuta met andere IMF-leden. Het is niet mogelijk
om reële transacties uit te voeren met SDR of bijvoorbeeld te interveniëren in valutamarkten met behulp van SDR. Doordat landen op deze
manier toegang hebben tot liquiditeit hoeven zij in principe minder

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 26 234, nr. 115

5

valutareserves aan te houden als voorzorgsmaatregel, waardoor mondiale
onevenwichtigheden kunnen afnemen. Overigens wordt een deel van de
valutareserves door landen niet aangehouden uit voorzorg, maar
bijvoorbeeld als gevolg van een gekoppelde, ondergewaardeerde,
wisselkoers. Het is lastig exact in te schatten hoe groot dit aandeel is. De
SDR speelt momenteel geen significante rol als reservemunt. Zelfs na de
allocatie in 2009 zijn SDRs slechts 4% van de totale wereldwijde reserves.
Er zou een enorme uitbreiding van de hoeveelheid SDR nodig zijn om de
SDR als serieus alternatief voor de dollar te zien. Om het aanbod en de
liquiditeit te vergroten zouden er regelmatig allocaties moeten plaatsvinden. Hieraan zijn echter nadelen en bezwaren verbonden. De
benodigde allocaties kunnen een opwaarts effect hebben op de mondiale
inflatie en hierdoor monetair beleid beïnvloeden. Ook zorgen de allocaties
voor een toename van de potentiële claim van lidstaten op de valuta van
andere lidstaten, waardoor de balansen van centrale banken onder druk
kunnen komen te staan. Niet voor niets moet er volgens de IMF Articles of
Agreement sprake zijn van een «long term global [liquidity] need» om
over te gaan tot een SDR allocatie. Ook roept uitbreiding met het oog op
gebruik van de SDR als reservemunt vragen op over de geschiktheid van
de huidige verdeelsleutel, en over een eventuele aanpassing hiervan. Voor
de huidige SDR-allocatie wordt het IMF quota-aandeel gehanteerd,
waaraan verschillende variabelen ten grondslag liggen. Deze hoeft niet
per definitie een goede weerspiegeling te zijn van de behoefte aan SDR
wanneer deze als reservemunt fungeert. Dit zal tot discussie leiden over
een verdeelsleutel voor extra allocaties en de wijze waarop deze zich
verhoudt tot de huidige IMF quota-aandelen. Een ander nadeel van
allocatie van reserves in de vorm van SDR – waarbij geen conditionaliteiten gelden – is dat landen dan niet meer hoeven te sparen voor hun
reserves. De kans is reëel dat een aantal landen de verkregen SDR
inwisselt en uitgeeft in plaats van deze te bewaren voor het geval er in
tijden van crisis een gebrek is aan liquiditeit.
Naast bovengenoemde praktische bezwaren en nadelen is het de vraag of
de SDR een effectief instrument is als reservemunt. Ten eerste kan de
SDR, zoals beschreven, niet gebruikt worden voor directe interventie in de
markt en daardoor biedt de SDR slechts indirecte toegang tot liquiditeit.
Daarnaast is het een instrument met een erg laag rendement en bestaat er
geen diepe en/of liquide markt voor financiële instrumenten in SDR. Het
creëren van een dergelijke markt brengt potentieel hoge kosten met zich
mee. Tot slot is het lastig voldoende vertrouwen in de SDR als reservemunt te generen omdat de SDR niet verbonden is aan een reële economie
die de waarde ondersteunt en garandeert.
De praktische bezwaren en nadelen van de SDR als reservemunt maken
vergroting van de rol van de SDR een langdurig proces. Daarbij zal dit
nooit een totale oplossing bieden voor het verstevigen van het IMS.
Nederland steunt het onderzoeken van de mogelijkheden om de rol van
de SDR te vergroten, maar vindt dat hierbij voldoende aandacht moet zijn
voor de genoemde praktische bezwaren en de nadelen van de SDR als
reservemunt. Daarom is een bredere aanpak gericht op verschillende
delen van het Internationaal Monetair Systeem nodig, zoals de afname
van reserve-opbouw door meer flexibele wisselkoersen, wegnemen van
de noodzaak voor reserve-opbouw door het goed aanpakken van de
onderliggende structurele problemen van de wereldwijde onevenwichtigheden en financiële instabiliteit en afname van afhankelijkheid van de
dollar door een meer multipolair wisselkoerssysteem. Internationalisering
van de renminbi en stimulering van ontwikkeling van nationale valutamarkten maken hier onderdeel van uit.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 26 234, nr. 115

6

Renminbi onderdeel van de SDR
Nederland is in principe voorstander van het opnemen van de Chinese
renminbi in het mandje valuta dat de waarde van de SDR bepaalt, zolang
de stabiliteit van het systeem wordt gewaarborgd. De samenstelling van
het mandje van de valuta die de waarde van de SDR bepalen is een
afweging tussen een weerspiegeling van de internationaal meest
relevante valuta enerzijds en een transparant en bruikbaar instrument
anderzijds. De renminbi zal op den duur onderdeel moeten uitmaken van
de SDR om te zorgen dat deze relevant blijft. Indien dit in lijn is met de
economische realiteit, kunnen op den duur ook andere valuta van
opkomende economieën worden toegevoegd. Hieraan zijn wel een aantal
voorwaarden verbonden. Voordat ingegaan wordt op deze voorwaarden,
moet worden opgemerkt dat toevoeging van de renminbi op zichzelf niet
leidt tot een afname van afhankelijkheid van de dollar of de ontwikkeling
van mondiale onevenwichtigheden.
De huidige regels voor de samenstelling van de SDR1 stellen dat alle
munten in het mandje SDR «vrij verhandelbaar», met andere woorden
volledig convertibel, moeten zijn. Het opnemen van munten die niet vrij
verhandelbaar zijn maakt het gebruik van de SDR lastiger omdat het niet
mogelijk is koersschommelingen van deze munten af te dekken. Hierdoor
kunnen centrale banken hun risico management voor de SDRs op hun
balans niet meer volledig uitvoeren. Dit is een groot probleem aangezien
het SDR systeem functioneert door de bereidheid van centrale banken om
SDR op hun balans te nemen. Toch is het niet strikt noodzakelijk dat een
munt volledig convertibel is voordat deze in het mandje van de SDR wordt
opgenomen. In het verleden zijn ook niet volledig convertibele valuta
onderdeel geweest van de SDR. Indien de renminbi niet volledig vrij
verhandelbaar is moet er in ieder geval voldoende mogelijkheid zijn om
bovengenoemde probleem te ondervangen. Het IMF werkt momenteel
aan een «criteria based path» om de samenstelling van de SDR te
verbreden, wat door Nederland gesteund wordt.
De renminbi is officieel niet gekoppeld aan de dollar, maar volgt wel in
zeer grote mate het koersverloop, door interventies van de Chinese
centrale bank. Het is volgens de eisen van het IMF voor de samenstelling
van de SDR niet nodig om de wisselkoers te flexibiliseren. Nederland
vindt dat er bij de Chinese autoriteit op moet worden aangedrongen dat
dit gebeurt, ook in de discussie over het toevoegen van de renminbi aan
de SDR. Wanneer de koppeling van de renminbi met de dollar in stand
wordt gehouden bij toevoeging aan de SDR dan betekent dit een de facto
verzwaring van het gewicht van de dollar in het mandje van valuta. Het
toevoegen van de renminbi aan het mandje van de SDR is een proces wat
enige tijd in beslag zal nemen. Internationalisering van de renminbi kan
dit proces versnellen en complementeren, maar het concept van
wereldreservemunt is een marktproces gebaseerd op vertrouwen en
efficiëntie, dat grotendeels door de markt zelf gedragen moet worden. Dit
neemt natuurlijk niet weg dat initiatieven door het IMF dit proces kunnen
versnellen en beïnvloeden.
9. Stand van zaken bilaterale lening en New Arrangements to
Borrow
In een brief van 25 november 2010 is aan de Kamer een overzicht
gestuurd van de bijdragen van Nederland aan het IMF. Sinds deze brief
heeft de Raad van Gouverneurs ingestemd met de quotaverhoging.
Middels een brief is de Kamer hierover op 16 mei 2011 geïnformeerd.
1

Goedgekeurd door de IMF board in 2000.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 26 234, nr. 115

7

Inmiddels is in maart 2011 ook de aangepaste en verhoogde New
Arrangements to Borrow (NAB) door alle leden geratificeerd. Direct na
deze ratificatie hebben de NAB-leden besloten tot een activering van de
NAB, omdat er nog steeds sprake is van opwaartse risico’s in de wereldeconomie. Omdat de NAB niet voor IMF-leningen kan worden gebruikt die
zijn aangegaan voordat de NAB geactiveerd was en er de afgelopen
periode ook programma’s van grote omvang zijn afgesproken, zijn de
landen met een bilaterale lening verzocht om de bilaterale lening nog
enige tijd aan te houden om deze programma’s te financieren en dus niet
direct door te rollen in de NAB zoals eerder was afgesproken. De totale
trekkingen onder de bilaterale leningen en de NAB komen echter nooit
boven de toegezegde NAB-bijdrage uit, het is dus slechts een technische
exercitie. Nederland doet door het aanhouden van de bilaterale lening dus
geen hogere bijdrage. Bovendien zullen voor nieuwe leningen in eerste
instantie de NAB-leden zonder bilaterale leningen verzocht worden
middelen te verstrekken. Nederland is bereid aan deze technische
exercitie mee te werken. Vastgelegd is dat het IMF niet meer dan SDR 9,04
miljard mag trekken op de bilaterale lening en het Nederlandse
NAB-aandeel tezamen, wat betekent dat de bijdrage van Nederland aan
het IMF niet verandert. Hieronder nogmaals een overzicht van de
Nederlandse bijdragen aan het IMF.
Overzicht Nederlandse bijdragen

quota-middelen
extra quota-middelen na verhoging (naar verwachting in 2012)
Totale NAB/bilaterale lening
PRGT-lening
PRGT subsidie

SDR mld.

wisselkoers 8 juni
EURO mld.

5,16
3,57
9,04
0,50
0,0095

5,69
3,94
9,98
0,55
0,01

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 26 234, nr. 115

8