Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2018–2019

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2104
Vragen van het lid Stoffer (SGP) aan de Minister van Sociale zaken en
werkgelegenheid over het bericht «Werkgevers overstelpt met loonsancties»
(ingezonden 8 maart 2019).
Antwoord van Minister Koolmees (Sociale Zaken en Werkgelegenheid)
(ontvangen 1 april 2019).
Vraag 1
Bent u bekend met het bericht «Werkgevers overstelpt met loonsancties»?1
Antwoord 1
Ja ik ben bekend met het bericht.
Vraag 2
Klopt het dat het aantal boetes bij eigenrisicodragers het afgelopen jaar met
60 tot 70 procent is gestegen? In hoeverre is de stijging van het aantal boetes
overwegend te wijten aan gewijzigd beleid van het Uitvoeringsinstituut
Werknemersverzekeringen (UWV)?
Antwoord 2
Of het aantal sancties dat is opgelegd aan private uitvoerders zo fors is
opgelopen kan niet gezegd worden. Er zijn geen cijfers hierover. UWV houdt
namelijk het aantal sancties bij, maar maakt in de reguliere beleids- en
verantwoordingsinformatie geen onderscheid in sancties die zijn opgelegd
aan publieke en privaat verzekerde werkgevers.
Wel kan ik u zeggen dat er geen sprake is van gewijzigd beleid. UWV heeft de
afgelopen tijd geprobeerd inzichtelijk te maken hoe UWV de re-integratie
inspanningen van de werkgever beoordeeld. Zo heeft UWV de werkwijzer
poortwachter2 verduidelijkt naar aanleiding van ontvangen vragen en
opmerkingen bij een eerdere versie. De werkwijzer poortwachter helpt
werkgevers, bedrijfsartsen, arbodiensten en re-integratiebedrijven in de
begeleiding en re-integratie van zieke of arbeidsongeschikte werknemers. In
de werkwijzer is bijvoorbeeld verduidelijkt dat de eigenrisicodrager voor de
Ziektewet ook na het einde van het dienstverband blijft onderzoeken of er
mogelijkheden zijn dat de zieke ex-werknemer weer in het oorspronkelijke

1
2

ah-tk-20182019-2104
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2019

Financieel dagblad, 5 maart 2019.
Werkwijzer Poortwachter, UWV, 1 december 2018

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, Aanhangsel

1

bedrijf het werk hervat. De voorwaarden voor ZW-eigenrisicodragers vloeien
voort uit de Ziektewet (artikel 63a). Voor de re-integratie van voormalig
werknemers van publiek verzekerde werkgevers is er geen vergelijkbare
bepaling. UWV hoeft de re-integratie in het eerste spoor niet te onderzoeken.
Het UWV heeft deze mogelijkheid ook niet, want het UWV heeft hier immers
niet de rol van werkgever en heeft ook niet de mogelijkheden die de
werkgever wel in huis heeft.
Kortom, door deze verduidelijking zijn verschillen tussen ZW-eigenrisicodragers en publiek verzekerden zichtbaarder dan voorheen, maar van een
beleidswijziging is geen sprake.
Vraag 3
Klopt het dat de richtlijnen van het UWV het afgelopen jaar zijn aangescherpt? Hoe past deze ontwikkeling bij het verzoek van de Kamer om juist te
komen tot een gelijkwaardiger werking van de hybride markt en uw
opmerking dat sprake moet zijn van een zo goed mogelijk evenwicht op de
markt?3
Antwoord 3
Zoals ik in het antwoord op vraag 2 aan heb gegeven, is het beleid onveranderd. Wel heeft het UWV de afgelopen jaren diverse stappen gezet om
inzichtelijker te maken hoe UWV de toetsing op de re-integratie inspanningen
verricht. UWV volgt hierin de bepalingen die voortvloeien uit artikel 63a van
de Ziektewet.
Ten aanzien van uw vraag over de werking van de markt wil ik allereerst
opmerken dat werkgevers kunnen kiezen hoe zij de Ziektewet (laten)
uitvoeren. Werkgevers kunnen de betaling van het ziekengeld en de
re-integratieverplichtingen overlaten aan UWV. Zij kunnen er ook voor kiezen
om zelf het ziekengeld te betalen ingeval van ziekte en eigenrisicodrager voor
de Ziektewet (ZW) te worden. Dit kan voor werkgevers aantrekkelijk zijn als zij
mogelijkheden zien om de kosten van ziekteverzuim te beperken door de
werknemer zelf te (laten) begeleiden tijdens ziekte. Voor werkgevers die
minder mogelijkheden zien voor de begeleiding van Ziektewetgerechtigden,
kan de publieke verzekering bij het UWV een aantrekkelijke keus zijn. Als
werkgevers de uitvoering in eigen hand willen houden dan is dat voor hen
een vrijwillige keuze die zij bewust maken. Voor een goede werking van de
markt vind ik vooral deze keuzevrijheid belangrijk en dat het voor werkgevers
inzichtelijk is wat de spelregels van beide opties zijn.
Vraag 4
Hoe is het te verdedigen dat eigenrisicodragers na beëindiging van het
dienstverband moeten blijven werken aan re-integratie alsof de werknemer
nog in dienst is, de mogelijkheden in spoor 1 moet blijven onderzoeken en zo
mogelijk tot herplaatsing moet overgaan, terwijl publiek verzekerde werkgevers zich reeds voor het einde van het dienstverband moeten richten op
spoor 2 en de re-integratie na einde van het dienstverband eindigt? Hoe
verhoudt deze aangescherpte koers zich tot het voornemen uit het regeerakkoord om de risico’s voor eigenrisicodragers juist te verlagen en de lasten te
verlichten?
Antwoord 4
De verschillende prikkels die werkgevers hebben om hun zieke werknemers
naar werk te begeleiden vormen een belangrijke pijler in ons stelsel. De focus
ligt op terugkeer naar werk en dat zorgt ervoor dat we de maatschappelijke
lasten van ziekteverzuim terug hebben weten te dringen. Dat is wenselijk voor
werkgever én werknemer. Uitgangspunt is dat werkhervatting in het eerste
spoor te verkiezen is boven werkhervatting in het tweede spoor. Zolang er
sprake is van een dienstverband betekent dit dat alle werkgevers proberen de
werknemer te begeleiden naar werk in het eigen bedrijf. Pas als duidelijk is
dat dat niet lukt, kan gekeken worden naar werkhervatting in spoor 2. Voor
ZW-eigenrisicodragers geldt, op grond van de Ziektewet, dat zij ook na einde
van het dienstverband de mogelijkheden in het eerste spoor blijven verkennen. De eigenrisicodrager heeft hier ook mogelijkheden toe: hij heeft immers
3

Kamerstukken 34 766, nr. 15 en 34 766, nr. 18

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, Aanhangsel

2

gekozen om de begeleiding in eigen hand te houden. Voor publiek verzekerde
werkgevers neemt het UWV de betaling van het ziekengeld en de begeleiding
van de zieke ex-werknemer over na einde van het dienstverband. Het UWV
hoeft de re-integratie in het eerste spoor niet te onderzoeken. Het UWV heeft
deze mogelijkheid ook niet, want het UWV heeft hier immers niet de rol van
werkgever en heeft ook niet de mogelijkheden die een werkgever wel in huis
heeft.
U verwijst verder in uw vraag naar een voornemen in de loondoorbetaling bij
ziekte. Hieronder vallen zieke werknemers die nog in dienst zijn bij hun
werkgever. In mijn brief va 20 december jl4 heb ik uitgelegd hoe ik de
verplichtingen in de loondoorbetaling bij ziekte makkelijker, duidelijker en
goedkoper wil maken. Daar waar nodig gelden de aangekondigde maatregelen ook voor de Ziektewet.
Vraag 5
In hoeverre is voorafgaand aan de aanscherping met private uitvoerders
overlegd? Bent u bereid met hen te overleggen over een evenwichtiger
uitvoering van het hybride stelsel?
Antwoord 5
Vanzelfsprekend ben ik bereid om met private uitvoerders in overleg te gaan.
Wel wil ik nogmaals benadrukken dat er geen sprake is van een wijziging in
het beleid.

4

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 29 544, nr. 873

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, Aanhangsel

3