Nota van toelichting
Algemeen
1. Inleiding
Met deze wijziging van het Besluit milieueffectrapportage (hierna: Besluit mer) wordt in de
eerste plaats uitvoering gegeven aan het arrest van het Hof van Justitie van de EU
(hierna: het Hof) van 15 oktober 20091.
Daarnaast wordt met deze wijziging uitvoering gegeven aan de reeds eerder toegezegde
modernisering van het Besluit mer, zoals opgenomen in de brief van de toenmalige
Staatssecretaris van VROM aan de Tweede kamer over het toekomstige stelsel voor milieueffectbeoordeling (Kamerstukken II, 2004/05, 29 383, nr 25, p.11) (hierna: beleidsbrief
mer)
Het Hof heeft vastgesteld dat: ‘door niet alle nodige maatregelen te hebben genomen om
te verzekeren dat de projecten die een aanzienlijk milieueffect kunnen hebben,
overeenkomstig artikel 4, leden 2 en 3, van - gelezen in samenhang met de bijlagen II en
III bij - richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de
milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd
bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 en bij Richtlijn 2003/35/EG van het
Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 (hierna: de richtlijn), worden
onderworpen aan een vergunningsprocedure en een beoordeling van dat effect, het
Koninkrijk der Nederlanden de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
is nagekomen’.
Het Nederlandse systeem van drempelwaarden voor mer-beoordelingsplichtige activiteiten
blijkt niet in overeenstemming met de richtlijn te zijn. Wanneer een activiteit de
drempelwaarde in kolom 2 van onderdeel D van de bijlage bij het Besluit mer
overschrijdt, beoordeelt het bevoegd gezag of er een milieueffectrapport (hierna: MER)
moet worden gemaakt. Er bestaat geen verplichting om activiteiten te beoordelen die de
drempel niet overschrijden. Volgens de richtlijn
moet bij het bepalen of er al dan niet een MER moet worden gemaakt, niet alleen de
omvang van een activiteit een rol spelen, maar ook andere criteria, zoals de ruimtelijke
context en de cumulatie met de omgeving, die zijn opgenomen in bijlage III bij de richtlijn.
Om het arrest van het Hof uit te voeren worden de drempels voor de merbeoordeling
gewijzigd van absolute, in indicatieve waarden. In onderdeel D van de bijlage bij het
Besluit mer wordt een nieuwe categorie van activiteiten opgenomen, categorie 51. Deze
categorie omvat alle activiteiten die onder de voor de merbeoordeling gedefinieerde
drempel vallen.
Ook voor deze gevallen zal het bevoegd gezag op grond van artikel 7.2, eerste lid, onder
b, van de Wet milieubeheer (hierna: de wet) zich ervan moeten vergewissen of de
activiteit daadwerkelijk geen aanzienlijke milieugevolgen kan hebben, waarbij het in het
bijzonder moet nagaan of sprake is van de omstandigheden als bedoeld in bijlage III van
de richtlijn.
2. Inhoud van de wijzigingen
Er zijn vier soorten van wijzigingen. De eerste betreft het indicatief maken van de
drempelwaarden in onderdeel D van de bijlage bij het Besluit mer. Deze wijziging is de
reparatie van het Besluit mer als gevolg van het arrest.
De tweede wijziging is het aanpassen van de omschrijvingen aan de richtlijn. Ook deze
wijziging is een onderdeel van de reparatie.
De derde wijziging (laten vervallen van koppen in onderdeel C en D van de bijlage bij het
Besluit mer) betreft de modernisering van het Besluit mer. De vierde wijziging betreft
aanpassingen die als gevolg van praktijkproblemen wenselijk zijn. Hieronder wordt elke
wijziging nader toegelicht.
a. Indicatief maken van de drempelwaarden in onderdeel D
Volgens het Hof heeft Nederland, door de drempelwaarden zo vast te stellen dat in de
praktijk alle activiteiten van een bepaald type bij voorbaat zijn onttrokken aan de mer-

1

Commissie tegen Nederland, zaak C-255/08 van 15 oktober 2009.
1

beoordeling, zonder dat is aangetoond dat deze activiteiten geen aanzienlijk milieueffect
konden hebben, de grenzen van de richtlijn overschreden.
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft in navolging van het Hof
geoordeeld dat het niet langer mogelijk is om enkel aan de drempelwaarden van het
Besluit mer de zekerheid te ontlenen dat voor een activiteit geen mer-beoordeling hoeft
plaats te vinden (zaak gemeente Rucphen, 200904456/1/M2 . In afwachting van de
onderhavige wijziging dient gekeken te worden of er sprake is van andere factoren als
bedoeld in bijlage III, op basis waarvan een mer gemaakt zou moeten worden.
Omdat het systeem van absolute drempelwaarden de praktijk vanwege de duidelijkheid
grote voordelen bood, is nader onderzoek gedaan naar de mogelijkheden voor verdere
differentiatie van de drempelwaarden. Gebleken is echter, dat het in feite onmogelijk is om
de drempelwaarden zo te formuleren dat rekening wordt gehouden met alle criteria van
bijlage III van de richtlijn, zoals bijv. cumulatie, en daarbij te garanderen dat onder die
drempelwaarde geen sprake kan zijn van aanzienlijke negatieve gevolgen voor het milieu.
Om die reden is gekozen voor de oplossing om de drempelwaarden indicatief te maken.
Hiermee wordt aan het bevoegd gezag een handvat geboden, namelijk de indicatie dat
indien de activiteit onder de drempel ligt, er waarschijnlijk geen sprake kan zijn van
aanzienlijke milieugevolgen. Het bevoegd gezag zal zich er echter nog van moeten
vergewissen of de activiteit daadwerkelijk geen aanzienlijke milieugevolgen kan hebben,
waarbij het in het bijzonder moet nagaan of sprake is van de omstandigheden als bedoeld
in bijlage III van de richtlijn. Dit is tot uiting gebracht door middel van een nieuwe
categorie 51 in onderdeel D van de bijlage bij het Besluit. Dit is in feite de codificatie van
de uitspraak van de afdeling.Tegelijkertijd is van enkele begrippen, te weten
windturbinepark en stedelijk ontwikkelingsproject een definitie opgenomen, omdat deze
begrippen impliciet al een zekere ondergrens van de activiteiten kennen.
Daarmee is enerzijds een maximale zekerheid gecreëerd dat het Besluit het arrest van het
Hof volledig uitvoert, terwijl anderzijds de praktijk zoveel mogelijk duidelijkheid wordt
geboden. In een handreiking zal worden uitgewerkt hoe het bevoegd gezag om kan gaan
met de indicatieve beoordelingsdrempels en de toets aan de factoren van bijlage III van de
richtlijn.
b. Omschrijving activiteiten sluit aan bij de richtlijn
Wat betreft de terminologie van de activiteiten is er voor gekozen om zo dicht mogelijk
aan te sluiten bij de terminologie van de richtlijn. Hiermee is tevens bereikt dat soms
onbedoelde koppen op de richtlijn worden geschrapt. Op deze manier worden de extra
administratieve en bestuurlijke lasten die als gevolg van het indicatief maken van de
drempelwaarden ontstaan, , gecompenseerd
Een voorbeeld is de activiteit in bijlage II, onder 7f, van de richtlijn: ‘installaties voor het
slachten van dieren’. Dit was in categorie 39.1 van onderdeel D van de bijlage bij het
Besluit mer omgezet als: een ‘inrichting voor het slachten van dieren’. Onder de term
‘inrichting’ vallen echter ook zelfslachtende slagers, terwijl die niet vallen onder de term
‘installatie’. Enerzijds wordt onderkend dat het begrip ‘inrichting’ het voordeel heeft dat dit
aansluit bij hoofdstuk 8 van de wetWm, terwijl het begrip ‘installatie’ niet is gedefinieerd.
Anderzijds komt het begrip installatie nu ook al voor in onderdeel C categorie 21.6 en
onderdeel D categorie 46.
Eenzelfde probleem doet zich voor bij bijlage II, onder 7e van de richtlijn. Dat onderdeel
hanteert de term ‘suikerwarenfabrieken’. Dit was omgezet als een ‘inrichting bestemd voor
het vervaardigen van suikerwerk’ (onderdeel D categorie 38.3). Onder dit laatste valt ook
de ambachtelijke productie van snoep, terwijl die niet onder de richtlijn valt.
c.. Vervallen van koppen onderdeel C
In de beleidsbrief mer van de toenmalige Staatssecretaris van VROM aan de Tweede
kamer over het toekomstige stelsel voor milieueffectbeoordeling is aangegeven dat alle
‘koppen’ in onderdeel C van de bijlage bij het Besluit mer zoveel mogelijk zullen worden
verplaatst naar onderdeel D en dat per kop in onderdeel D zal worden nagegaan of
opschoning gewenst is. In dit besluit wordt daar gevolg aan gegeven, maar wordt zelfs nog
verder gegaan. In beginsel worden de koppen op de richtlijn geheel geschrapt, op enkele
uitzonderingen na vanwege zwaarwegende redenen. Deze uitzonderingen worden
hieronder bij de betreffende categorieën gemotiveerd. Het geheel schrappen van koppen in
plaats van het enkel overhevelen van onderdeel C naar onderdeel D hangt in het bijzonder
samen met het indicatief maken van de drempelwaarden in onderdeel D als gevolg van
het uitvoeren van het arrest van het Hof. Daardoor ontstaan extra administratieve en
bestuurlijke lasten waarvan het wenselijk is dat deze zo veel als mogelijk worden

2

gecompenseerd, boven op de voorgeschreven reductie van 25%. Het verplaatsen van de
koppen van onderdeel C naar onderdeel D, zou nog niet tot veel verlichting leiden.
d. Praktijkproblemen aanpakken
Ten slotte is ook rekening gehouden met enkele onduidelijkheden die de toepassing van
het Besluit mer in de praktijk veroorzaakte. Waar mogelijk is het Besluit op deze punten
verbeterd.
3. Handreiking
Deze wijziging van het Besluit mer zal worden ondersteund met een handreiking voor de
praktijk. Deze handreiking zal in de eerste plaats ingaan op de merbeoordeling voor de
nieuwe categorie D51, de categorie die de activiteiten onder de drempelwaarden aanwijst.
Verder is het wenselijk, nu de onderdelen C en D van de bijlage bij het Besluit mer op veel
plaatsen is gewijzigd, ten behoeve van de praktijk nadere uitleg te kunnen geven over de
verschillende categorieën van activiteiten.Het is de bedoeling dat deze handreiking gereed
is op het moment waarop het onderhavige besluit in werking treedt.
4. Administratieve lasten en bedrijfseffecten voor het bedrijfsleven
Door een extern adviesbureau (Sira Consulting) zijn de administratieve lasten (verder AL)
berekend over een concept toen nog geen sprake was van de restcategorie D 51, waarmee
de drempelwaarden in onderdeel D indicatief zijn geworden. Door Sira was over dat
concept een reductie berekend van € 303.000,- (11%). Door het opnemen van de
restcategorie zullen het aantal meldingen van initiatiefnemers echter stijgen voor die
gevallen die onder de drempelwaarden liggen. Naar schatting zullen de AL nu neutraal zijn
of licht dalen.
Voor de berekening zijn de volgende uitgangspunten gehanteerd:
a. Het aantal milieueffectraporten is 25 per jaar. Dit aantal is gebaseerd op de ‘Nulmeting
AL Ministerie van VROM 2002’. In 2006 en 2007 zijn per jaar echter 50 milieueffectrapporten opgesteld, maar deze toename is niet toe te schrijven aan de wijzigingen
van de regelgeving. De toename is vooral het gevolg van de volgende factoren:
- Een verbetering van het economisch klimaat, ten opzichte van 2002, heeft gezorgd dat
het bedrijfsleven, in de jaren 2006 en 2007, meer activiteiten heeft ontplooid waarvoor
een MER diende te worden opgesteld.
- Stimulering van het gebruik van groene energie heeft geleid tot een toename van de
aanvragen voor de aanleg van windmolenparken in de jaren 2006 en 2007, in vergelijking
met het jaar van de nulmeting.
Het aantal van 50 milieu-effectrapporten per jaar mag daarom volgens de ALmeetmethodiek ‘Meten is Weten’ niet worden gehanteerd. Alleen veranderingen door
aanpassingen van de regelgeving mogen worden meegenomen. Het uitgangspunt voor
deze berekening blijft daarom 25 milieu-effectrapporten per jaar.
b. Een aantal wijzigingen van de onderdelen C en D van de bijlage bij het Besluit mer is
alleen van toepassing op de overheid, zoals de aanleg van een militair oefenterrein. Deze
wijzigingen zijn dus niet relevant voor de AL
c. De lasten voor het opstellen van een MER tussen verschillende sectoren kunnen
verschillen. In de nieuwe situatie zijn de lasten voor een MER voor de industrie geraamd
op € 120.000 en voor de veehouderij op basis van interviews met een brancheorganisatie
geraamd op € 35.000.
De berekening is als volgt opgebouwd:
a. Effecten als gevolg van wijzigingen van de C-lijst:
De drempelwaarden in de C-lijst zijn in overeenstemming gebracht met bijlage 1 van de
Europese richtlijn. Door deze wijziging zou een afname kunnen ontstaan van het aantal
MER-en.
Een aantal activiteiten wordt in zijn geheel geschrapt van de C-lijst, met als gevolg dat de
betreffende activiteiten worden ontheven van de verplichting tot het opstellen van een
MER. De aanleg van golfbanen zal bijvoorbeeld niet meer MER-plichtig zijn, waardoor er
afname van AL zal ontstaan.
Een aantal activiteiten l wordt geschrapt uit de C-lijst en komt te vallen onder de D-lijst,
met als gevolg dat de betreffende activiteiten worden ontheven van de verplichting tot het

3

direct opstellen van een MER. Deze activiteiten zullen in het vervolg
merbeoordelingsplichtig zijn.
• Een aantal categorieën op de C-lijst is samengevoegd. Deze maatregel zal naar
verwachting geen wijziging in de AL resulteren, omdat voor deze activiteiten een
MER dient te worden opgesteld.
Deze wijzigingen zullen mogelijk leiden tot een afname van het aantal
milieueffectrapportages. Deze afname wordt geraamd op vier MER-en per jaar.
b. Effecten als gevolg van wijzigingen van de D-lijst:
• Een aantal activiteiten is geschrapt uit de D-lijst. Dit resulteert in een afname van
het aantal merbeoordelingen en van het aantal MER-en, wat zou leiden tot een
afname in de AL. Een aantal categorieën van de D-lijst is samengevoegd. Een
afname van de AL zal dit niet tot gevolg hebben, aangezien deze activiteiten onder
andere categorieën van de D-lijst komen te vallen en mer-beoordelingsplichtig
zullen blijven.
De hierboven genoemde wijzigingen zullen leiden tot een toename van het aantal
merbeoordelingen met 20 per jaar. Op basis van interviewgegegevens zullen deze extra
beoordelingen leiden tot een enkel MER per jaar. De nettoafname van het aantal MER-en
door de wijzigingen in de regelgeving wordt hierdoor geraamd op 3 per jaar.
c. Door het indicatief maken van de drempelwaarden (categorie D 51) neemt het aantal
merbeoordelingen toe. De gevolgen hiervan zijn niet precies berekend.
Kwantitatieve resultaten na wijziging van het Besluit mer
Structurele lasten wijzigingen in de regelgeving
De effecten van de voorgenomen wijzigingen van bijlage C en D van het Besluit mer zijn
met het AL-kostenmodel inzichtelijk gemaakt. De totale AL reductie als gevolg van de
wijzigingen zoals hierboven beschreven onder a. en b. bedragen € 303.000.
Als gevolg van categorie D 51 zal de reductie nu lager uitvallen en mogelijk neutraal zijn.
Eenmalige lasten
Naast de bovengenoemde kosten kunnen de wijzigingen in het Besluit mer additionele
lasten voor de kennisname en kennisgeving van de wijzigingen in de regelgeving tot
gevolg hebben. De bedrijven die met de mer-beoordelingsplicht en merplicht in aanraking
komen zijn zeer divers en moeten op een juiste wijze op de hoogte worden gesteld door
het bevoegd gezag. De lasten zijn meegenomen in de structurele lasten.
Bedrijfseffecten
Het Besluit veroorzaakt geen rechtstreekse bedrijfseffecten. Wel kunnen gemeenten –
zoals in paragraaf 5 wordt aangegeven – een deel van de bestuurlijke lasten
doorberekenen via grondexploitatieovereenkomsten of via een grondexploitatieplan. In dat
geval kan er dus sprake zijn van extra kosten voor het bedrijfsleven.
5. Bestuurlijke lasten
De bestuurlijke lasten zijn evenals de administratieve lasten berekend door extern
adviesbureau Sira Consulting, op basis van een eerder concept.
Het indicatief maken van de drempels, zullen leiden tot een toename van de bestuurlijke
lasten. De orde van grootte wordt geraamd op ca. 1,2 mln. euro.
Compensatie zal op twee manieren plaatsvinden. Ten eerste zal door VROM voor de
merbeoordeling nader worden onderzocht of deze verder kan worden geïntegreerd in het
milieuvergunningproces. Hierdoor zal al een vermindering van de bestuurlijke (en
administratieve) lasten worden bereikt.
Daarnaast zal door VROM in de tweede fase van het activiteitenbesluit ook een reductie
van de bestuurlijke lasten gerealiseerd worden. Een eventueel resterende toename kan
worden opgevangen binnen die reducties.
Verder is door de gehanteerde systematiek een toename te verwachten van het aantal
planmerren.
Deze toename zal worden aangepakt door de inzet van een wetgevingstraject, waarbij
invulling zal worden gegeven aan de mogelijkheid om voor kleine wijzigingen en kleine
gebieden de planmerplicht buiten te sluiten. Dit traject zal zo spoedig mogelijk worden
gestart.

4

Daarnaast kunnen gemeenten de onderzoekskosten veelal verhalen. Bij bouwlocaties
kunnen de gemeente de kosten van de benodigde extra onderzoeken verhalen op
initiatiefnemers met toepassing van afdeling 6.4 van de Wro via
grondexploitatieovereenkomsten of via een exploitatieplan. Ook wordt in veel
vergunningstelsels in de indieningvereisten de taak om voor de onderzoeken te zorgen
neergelegd bij de initiatiefnemer.
Bij het genoemde wetgevingstraject zal nader aandacht worden besteed aan de
resulterende bestuurlijke lasten voor de planmer.
6. Handhaafbaarheid en uitvoerbaarheid
De wijzigingen hebben geen wezenlijke gevolgen voor de handhaafbaarheid en
uitvoerbaarheid van het Besluit mer.De veroordeling door het Hof heeft al wel gevolgen
gehad voor de uitvoerbaarheid van het Besluit mer. Zo is het niet langer mogelijk om
enkel aan de drempelwaarden van het Besluit mer de zekerheid te ontlenen dat voor een
activiteit geen merbeoordeling hoeft plaats te vinden. In dergelijke gevallen dient gekeken
te worden of er sprake is van andere factoren als bedoeld in bijlage III, op basis waarvan
een mer gemaakt zou moeten worden. Met de onderhavige wijziging wordt beoogd de
rechtszekerheid, en daarmee de uitvoerbaarheid van het Besluit mer zo veel mogelijk te
herstellen. Het is echter, gelet op de uitspraak van het Hof, niet langer mogelijk om in
algemene regels voor alle gevallen die onder de drempelwaarden vallen de absolute
zekerheid te bieden dat geen merbeoordeling meer hoeft te worden verricht. Teneinde
binnen de grenzen van de richtlijn zo veel mogelijk zekerheid te bieden, is in het Besluit
mer in aanvulling op de drempelwaarden voorzien in een restcategorie, waarvoor het
bevoegd gezag zich ervan moet vergewissen of niet is gebleken van factoren als bedoeld
in bijlage III, op basis waarvan een milieueffectrapport gemaakt moet worden omdat
sprake kan zijn van aanzienlijke milieugevolgen.]
7.
Reactie op de zienswijzen
PM
8. Transponeringstabel omzetting van de bijlagen I en II van richtlijn
85/337/EG, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG en 2003/35/EG, in de
onderdelen C en D van de bijlage behorende bij
het Besluit milieu-effectrapportage
Richtlijn 85/337/EG
Besluit milieu-effectrapportage
I,1
C.21.1, C.26
I,2
C.22.1, C.22.2
I,3a
C.22.3
I,3b
C.22.4, C.23
I,4
C.21.3, C.21.4
I,5
C.21.5
I,6
C.21.6
I,7a
C.2.1, C.6.1, C.6.2
I,7b
C.1.2
I,7c
C.1.3
I,8a
C.3.1, C.4
I,8b
C.4
I,9
C.18.2
I,10
C.18.4
I,11
C.15.1
I,12a
C.19.1
I,12b
C.19.2
I,13
C.18.6
I,14
C.17.2
I,15
C.15.2
I,16
C.8
I,17
C.14
I,18a
C.20.1
I,18b
C.20.2
I,19
C.16.3, C.16.4
I,20
C.24

5

I,21
I,22

C.25
C 1,3; C3.1; C 4; C 6.1; C 6.2; C 8; C 14; C 15.1;
C 15.2; C 16.3; C 16.4; C 17.2; C 18.4; C 18.6;
C 19.1; C 19.2; C 20.2; C 21.5; C 22.1; C 24; C 25
C 26;

II,1a
II,1b
II,1c
II,1d
II,1e
II,1f
II,1g
II,2a
II,2b
II,2c
II,2d
II,2e
II,3a
II,3b
II,3c
II,3d
II,3e
II,3f
II,3g
II,3h
II,3i
II,4a
II,4b
II,4c
II,4d
II,4e
II,4f
II,4g
II,4h
II,4i
II,4j
II,4k
II,5a
II,5b
II,5c
II,5d
II,5e
II,5f
II,6a
II,6b
II,6c
II,7a
II,7b
II,7c
II,7d
II,7e
II,7f
II,7g
II,7h
II,7i
II,8a
II,8b
II,8c
II,8d
II,9
II,10a

D.9.1
D.11.4
D.13
D.27
D.14
D.28
D5
D.16.1, D.16.2
D.29.1
D 29.2
D 17.3
D.17.1 en 17.2
D.22.1
D8.1, D.8.3
D.25.2
D.25.3
D.25.4
D.29.3
D.22.3
D.31
D.22.2
D.21.3
D.32.2
D.32.2
D.32.1
D.32.3
D.32.5
D.32.6
D.32.7
D.32.8
D.32.9
D.21.2
D.21.2
D.30
D.21.5
D.33
D.46
D.47
D.34.4
D.34.1, D.34.2, D.34.3, D.34.5
D.25.1
D.35
D.35
D.36
D.37.1, D.37.2
D.38.2, D.38.3
D.39.1
D.40
D.35
D.38.1
D.20.2
D.41.1
D.41.2
D.20.3
D.34.5
D.11.3

6

II,10b
II,10c
II,10d
II,10e
II,10f
II,10g
II,10h
II,10i
II,10j
II,10k
II,10l
II,10m
II,11a
II,11b
II,11c
II,11d
II,11e
II,11f
II,11g
II,11h
II,11i
II,12a
II,12b
II,12c
II,12d
II,12e
II,13, 1e gedachtestreepje

D.11.1
D.2.2
D.6.1, D 6.2
D.1.1, D.4.1
D.3
D.15.2
D.2.1
D.8.1
D.48
D.12.2
D.15.1, D.15.2
D.19.1
D.43
D.18.2
D.18.4
D.18.1
D 18.5
D.32.7
D.46
D.45
D.39.2
D.10.1
D.10.1
D.10.1
D.10.1
D.10.1
Alle categorieën in D

7

Transponeringstabel omzetting van de bijlagen I en II van richtlijn
85/337/EG, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG en 2003/35/EG, in de
onderdelen C en D van de bijlage behorende bij
het Besluit milieu-effectrapportage, bezien vanuit het Besluit
milieu-effectrapportage
Besluit milieu-effectrapportage

Richtlijn 85/337/EG, zoals nadien gewijzigd

C 1.1
C.1.2
C 1.3
C 2.1
C 3.1

I,7b
I,7b
I,7c
I,7a
I,8a

C4
C5
C 6.1
C 6.2
C8
C 14
C 15.1
C 15.2
C 16.3
C 16.4
C 17.2
C 18.2
C18.4
C18,6
C 19.1
C 19.2
C 20.1
C 20.2
C 21.1
C 21.3
C 21.4
C 21.5
C 21.6
C 22.1
C 22.2
C 22.3
C 22.4
C 23
C 24
C 25
C 26
D 1.1
D 2.1
D 2.2
D3
D 4.1
D5
D 6.1
D 6.2
D 8.1
D 8.1
D 8.3
D9
D 10.1
D 11.1
D 11.3
D 11.4
D 12.2
D 13

I,8a en 8b
II, 3 i
I,7a
I,7a
I,16
I,17
I,11
I,15
I,19
I,19
I,14
I,9
I,10
I,13
I,12a
I, 12b
I,18a
I,18b
I,1
I, 4
I,4
I,5
I,6
I,2
I,2
I,3a
I,3b
I,3b
I,20
I,21
I,1
II,10e
II,10,h
II,10c
II,10f
II,10e
II,1g
II,10d
II,10d
I,16 jo II,13
II,3b, II,10i
II,3b
II,1a
II,12a,b,c,d,e
II,10b
II,10a
II,1b
II,10k
II,1c

8

D 14
D 15.1
D 15.2
D 15.3
D 16.1
D 16.2
D 17.1
D 17.2
D 17.3
D 18.1
D 18.2
D 18.3
D 18.4
D 18.5
D 19.1
D 20.1
D 20.2
D 20.3
D 21.1
D 21.2
D 21.3
D 21.4
D 21.5
D 21.6
D 22
D 22.1
D 22.2
D 22.3
D 22.4
D 22.5
D 23
D 24
D 24.1
D 25.1
D 25.2
D 25.3
D 25.4
D 26
D 27
D 28
D 29.1
D 29.2
D 29.3
D 30
D 31
D 32.1
D 32.2
D 32.3
D 32.4
D 32.5
D 32.6
D 32.7
D 32.8
D 32.9
D 33
D 34.1
D 34.2
D 34.3
D 34.4
D 34.5
D 35
D 36
D 37.1

II,1e
II,10l
II,10l
II,10g
II,2a
II,2a
I,14 jo II,13
II,2e
II,2d
II,11d
II,11b
I,9,10 jo II,13
II,11c
II,11e
II,10m
I,18a jo II,13
II,8a
II,8d
I,1 jo II,13
II,4k, II5a
II,4a
I,4 jo II,13
II,5c
I,6 jo II,13
I,2 jo II,13
II,3a
II,3a
II,3g
I,3a jo II,13
I,3b jo II,13
I,3b jo II,13
I,20 jo II,13
II3b + kop
II,6c
II,3c
Ii,3d
II,3e
I,1 jo II,13
II,1d
II,1f
II,2b
II,2c
II,3f
II,5b
II,3h
II,4d
II,4b
II,4e
II,6a
II,4f
II,4g
II,4h, II,11f
II,4i
II,4j
II,5d
II,6b
II,6b
II,6b
II,4c
II,6b, II,9
II,7a, 7b, 7h
II,7c
II,7d

9

D 37.2
D 38.1
D 38.2
D 38.3
D 39.1
D 39.2
D 40
D 41.1
D 41.2
D 43
D 45
D 46
D 47
D 48
D 49
D 50

II,7d
II,7i
II,7e
II,7e
II,7f
II,11i
II,7g
II,8b
II,8c
II,11a
II,11h
II,5e, II,11g
II,5f
II,10j
_II,13 2e gedachtestreepje

Artikelsgewijs
Artikel I
Onderdeel A
Overeenkomstig de richtlijn en de Richtlijn voor de mer voor plannen (richtlijn nr.
2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 27 juni
2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en
programma’s (PbEG L 197) is in artikel 3 bepaald dat het Besluit mer niet van toepassing
is op activiteiten, besluiten en plannen of onderdelen van die plannen voor zover die
uitsluitend defensiedoeleinden betreffen. Het besluit is dan ook niet langer van toepassing
op marinehavens (onderdeel C, categorie 4.1, onder a, (oud)), militaire luchtvaarttereinen
(onderdeel C, categorie 6.1 en 6.2 (oud)) en militaire oefenterreinen (onderdeel C,
categorie 7 (oud)). Ingeval bijvoorbeeld een pijpleiding uitsluitend wordt gebruikt voor
defensiedoeleinden, is het Besluit mer daarop ook niet van toepassing. Zodra er sprake is
van burgermedegebruik, geldt de mer(beoordelings)plicht wel voor de gehele activiteit.
In artikel II is een overgangsregeling neergelegd. Deze regeling geldt voor de gevallen
waarin de verplichting tot het uitvoeren van een milieueffectrapportage ten behoeve van
een plan of besluit, dan wel de verplichting tot het beoordelen van de noodzaak voor het
uitvoeren van een milieueffectrapportage hangende de totstandkomingsprocedure ten
gevolge van de inwerkingtreding van deze algemene maatregel van bestuur zou worden
gewijzigd. Uit oogpunt van rechtszekerheid is daarom bepaald dat de wijzigingen
opgenomen in artikel I van dit besluit voor die gevallen buiten toepassing blijven. Op die
gevallen blijft het oude recht van toepassing. Wel is het zo dat op grond van de
jurisprudentie voor deze gevallen al wel een plicht geldt voor het bevoegd gezag om zich
te vergewissen dat er geen sprake is van belangrijke negatieve gevolgen voor het milieu.
In de onderdelen a tot en met d wordt aangegeven wanneer de overgangsregeling van
toepassing is. Dit is het geval indien:
a. van het voornemen een plan voor te bereiden een kennisgeving is gedaan (de eerste
formele voorbereidende handeling),
b. een (ontvankelijke) aanvraag voor een milieuvergunning of voor een ander besluit dan
wel het ontwerp of voorontwerp van het besluit waarbij het milieueffectrapport had
moeten worden overlegd is ingediend,
c. het bevoegd gezag mededeling heeft gedaan over de beoordeling
van de noodzaak van een milieueffectrapportage als bedoeld in de artikelen 7.17, vijfde
lid, en 7.19, vierde lid, van de Wet milieubeheer, of
c. mededeling is gedaan van een ontwerp of voorontwerp en dit tevens
ter inzage is gelegd.
De meeste gevolgen van het onderhavige wijzigingsbesluit betreffen het schrappen van
activiteiten uit het Besluit (bijv. golfbanen) en het overhevelen van activiteiten van kolom
3 naar kolom 4. Er is echter ook een enkele activiteit toegevoegd. Dit betreft o.a. categorie
D 18.7 (inrichting voor de opslag van schroot). Als voor zo’n nieuwe activiteit reeds een
plan in voorbereiding is, hoeft niet opnieuw te worden gestart met de procedure volgens
de eisen van de wet.

10

Artikel III
In de toelichting op artikel III van het Besluit van 7 mei 1999, houdende wijziging van het
Besluit milieu-effectrapportage 1994 alsmede uitvoering van artikel 2, derde lid, van de
Tracéwet (Staatsblad 1999, 224, blz. 90-91), is opgemerkt dat te zijner tijd artikel III van
eerstgenoemd besluit ingetrokken zal worden. In de toelichting bij het wetsvoorstel tot
wijziging van de Tracéwet (tweede tranche) (Kamerstukken II 2004/05, 29859, nr. 3, par.
4.5) is deze opmerking herhaald. Intrekking is uit wettechnisch oogpunt gewenst omdat de
grondslag ervan (het toenmalige derde lid van artikel 2 van de Tracéwet) door de wijziging
van de Tracéwet, tweede tranche (Stb. 2005, 557) niet meer bestaat. Artikel II van het
onderhavige besluit voorziet in het vervallen van bedoeld artikel III van het besluit van 7
mei 1999.
Artikel IV
Indien mogelijk zal rekening worden gehouden met de vaste verandermomenten voor
inwerkingtreding. Zo nodig zal echter op grond van de uitzonderingsgronden hiervan
worden afgeweken. In verband met de uitspraak van het Hof van Justitie van 15 oktober
2009 is het immers noodzakelijk het besluit zo spoedig mogelijk na publicatie in het
Staatsblad in werking te laten treden

11

Toelichting op de bijlage
Onderdeel A
De definities van ‘hoofdweg’. ‘landelijke spoorweg’, ‘waterweg’ en ‘hoofdvaarweg’ zijn
vervallen omdat deze niet meer voorkomen in de onderdelen C en D. Daarvoor is wel in de
plaats gekomen een definitie van binnenvaarweg. Hiermee wordt duidelijker aangegeven
dat de zeewaterwegen hier niet onder vallen.
De definitie van ‘autoweg’ is aangepast aan de richtlijn, die voor de definitie verwijst naar
de Europese Overeenkomst inzake internationale hoofdverkeerswegen van 15 november
1975.
De reden van het opnemen van een definitie van windturbinepark en stedelijk
ontwikkelingsproject is aangegeven in paragraaf 2, onder a. Ondanks dat er sprake is van
indicatieve drempelwaarden, wordt daardoor bij deze activiteiten een absolute ondergrens
gehanteerd welke voortvloeit uit het begrip. Zo zal niemand beweren dat 1 windmolen een
park is. En ook bij 2 windmolens kan nog niet van een park worden gesproken. Bij de
definities is gekeken naar de drempels die in Duitsland worden gehanteerd voor die
activiteiten.
Onderdelen C en D
Categorie 1 (wegen)
Categorie C 1.1 (hoofdwegen) is – overeenkomstig de richtlijn - als zodanig vervallen en
geïntegreerd in categorie C 1.2 (autosnelweg of autoweg). Inhoudelijk treedt hier geen
wijziging op.
Categorie C 1.5 (wijziging of uitbreiding) is gecombineerd met categorie C 1.3 en sluit wat
betreft de terminologie beter aan bij de richtlijn.
Categorie C 1.4 (wijziging of uitbreiding van een hoofdweg) is vervallen. Het gaat hier
immers om een activiteit waarvoor geen drempelwaarde geldt in onderdeel C; de wijziging
of uitbreiding valt dan in onderdeel D.
In kolom 4 van de categorieën C 1.2 en C 1.3 is de zinsnede ‘vaststelling van het tracé
door het provinciaal bestuur of het gemeentebestuur’ vervallen. De vaststelling van tracés
gebeurt namelijk alleen door middel van plannen. De Spoedwet wegverbreding is
toegevoegd aan kolom 4.
Categorie 2 (spoorwegen)
De activiteit van categorie C 2.1 (landelijke spoorweg) is overeenkomstig de richtlijn
gewijzigd in ‘spoorverkeer over lange afstand’. Dit kan ook een regionale lijn zijn. Als
indicatie voor wat een lange afstand is, kan worden gekeken naar de oude drempel, zijnde
doorgaans meer dan 5 km. Vanwege het feit dat alleen ‘landelijke spoorwegen’ onder de
Tracéwet vallen, zijn ook de kolommen 3 en 4 aangepast. Omdat de richtlijn terzake geen
drempelwaarden kent, zijn deze vervallen en zijn ook de ‘wijziging en uitbreiding’
overgeheveld naar onderdeel D.
De onderdelen C 2.2 en C 2.3 (zweefspoor e.d.) staan in bijlage II van de Richtlijn mer en
zijn dan ook overgeheveld naar onderdeel D.
Categorie 3 (binnenvaarwegen)
De categorieën C 3.1 (aanleg) en C 3.4 (wijziging, uitbreiding) zijn samengevoegd.
De categorieën C 3.2 en C 3.3 (vergroting of verdieping hoofdvaarweg en verlegging
zomerbed) zijn vervallen, doch vallen gedeeltelijk onder C 3.1. Wat betreft de
drempelwaarde wordt de tekst van de Richtlijn mer enigszins aangevuld. De richtlijn kent
namelijk slechts een drempelwaarde van 1350 ton voor schepen. Bij wijzigingen of
uitbreidingen van een waterweg is dit een onwerkbare drempelwaarde. Voldoen aan de
drempelwaarde zou dan betekenen dat waterwegen bevaarbaar moeten zijn voor schepen
met een laadvermogen van 2.700 ton. Gekozen is daarom voor een werkbare en
gelijkwaardige drempelwaarde die aansluit bij de bedoeling van de Richtlijn mer (dus geen
MER voor kleine wijzigingen). In het huidige Besluit mer komt deze drempel ook voor.
In categorie D 3 is de tekst van de Richtlijn mer gevolgd (werken inzake kanalisering en
ter beperking van overstromingen), waarbij voor de duidelijkheid is toegevoegd ‘met
inbegrip van primaire waterkeringen’. Deze primaire waterkeringen staan thans nog in C
12.1.
Categorie 4 (havens en pieren)
De categorieën C 4.1 (aanleg) en C 4.2 (wijziging of uitbreiding) zijn samengevoegd. De in
C 4.2 voorkomende drempelwaarde van 100 hectare is daarbij overgenomen. Net als bij
categorie 3 komt deze drempelwaarde niet voor in de richtlijn, maar is een werkbare en

12

tevens gelijkwaardige drempelwaarde toegevoegd.
In het oude onderdeel a is marinehaven geschrapt omdat dit defensiedoeleinden betreft en
derhalve een kop op de richtlijn was. Overigens betreft het slechts één haven in
Nederland. Onderdeel c (pieren) is ook opgenomen onder D 4 (wijzigingen of uitbreidingen
onder de drempelwaarde in onderdeel C). De categorieën D 4.1 (aanleg) en D 4.2
(wijziging of uitbreiding) zijn gecombineerd.
Categorie 5 (kunstmatige eilanden; installaties op zee, windturbineparken)
De windturbineparken komen voor in bijlage II van de richtlijn en zijn opgenomen in
onderdeel D 22.2. De overige activiteiten die onder C 5.1 tot en met C 5.4 voorkwamen,
komen niet voor in de Richtlijn mer en zijn daarom vervallen. Voor een deel vallen zij wel
onder categorie D 5 (nieuw) en categorie D 22.2 (windturbines voor zover deze niet onder
C 5.1 vallen). In categorie D 5 is opgenomen ‘landwinning in zee’. De Richtlijn mer spreekt
daar over landwinning uit zee (bijlage II, onder 1 g). Gekozen is echter voor ‘in zee’,
omdat ‘uit zee’ meer doet denken aan zandwinning, waar het hier niet om gaat. Aan
categorie D 22.2 is in kolom 4 de formulering van kolom 4 van categorie C5 (oud)
overgenomen (het besluit, bedoeld in artikel 6.5, onderdeel c, van de Waterwet). Dit houdt
verband met windmolens op zee die daar onder vallen.
Categorie 6 (luchtvaartterreinen) Deze categorie in de onderdelen C en D is recent
gewijzigd; de formulering wijkt enigszins af van die van de Richtlijn mer.
Er worden hier specifieke verplichtingen voor het doen of niet doen van een MER
aangegeven: zo worden ook externe veiligheid en luchtkwaliteit genoemd - nu alleen nog
voor de luchthaven Schiphol, maar bij de recente wijziging ook voor andere luchthavens en wordt aangegeven dat als er sprake is van verkleining van het gebruik, er geen MER
gemaakt moet worden.
Onder luchthaven vallen ook helihavens. Deze zijn nu expliciet toegevoegd aan categorie
D6.
Categorie 7 (militaire oefenterreinen)
Deze categorie in de onderdelen C en D is vervallen omdat projecten voor
defensiedoeleinden zijn uitgezonderd van de richtlijn. Bovendien is het te beschermen
belang hier primair de natuur, dat ook op een andere wijze kan worden beschermd.
Categorie 8 (buisleidingen)
Kolom 4 van categorie C 8 is uitgebreid met ruimtelijke ordeningsplannen die wel al in
categorie D 8.1 waren opgenomen, maar in C 8 ten onrechte ontbraken. De in kolom 4
genoemde besluiten als gevolg van het Mijnbouwbesluit zijn namelijk lang niet altijd
relevant. Bij het bepalen van de drempelwaarde (meer dan 40 km) moet overigens worden
gekeken naar de totale lengte van de leiding, dus zo nodig ook het deel dat of de delen die
in andere gemeenten liggen.
In categorie D 8 is alsnog de ‘wijziging of uitbreiding van een buisleiding’ onder de
drempelwaarde van C 8 opgenomen.
In kolom 2 is doorsnede gewijzigd in diameter, hetgeen ook altijd werd bedoeld.
Categorie 9 (landinrichting)
Categorie C 9 (inrichting van het landelijk gebied) is vervallen omdat die alleen in bijlage II
bij de Richtlijn mer voorkomt.
In categorie D 9 is de term van de Richtlijn mer ‘ruilverkavelingsproject’ niet
overgenomen, omdat dit in Nederland geen wettelijke term meer is. Om die reden wordt
de omschrijving van deze categorie: ‘ Landinrichtingsproject dan wel een wijziging of
uitbreiding daarvan’. In kolom 2 zijn toegevoegd ‘De aanleg, wijziging of uitbreiding van
een glastuinbouwgebied of een bloembollenteeltgebied met een oppervlakte van 50 ha of
meer’, die voorheen als afzonderlijke categorieën D 11.4 (glastuinbouw) en D 11.5
(bloembollenteeltgebied) waren opgenomen. In de in kolom 3 en 4 genoemde
inrichtingsplannen en reconstructieplannen kunnen ook andere activiteiten voorkomen dan
herinrichting die een grote invloed hebben op het milieu. In kolom 3 van D 9 is het
inrichtingsplan, bedoeld in artikel 17 van de Wet inrichting landelijk gebied opgenomen,
omdat het kaderstellend kan zijn voor de functiewijziging die – zo leert de praktijk – veelal
in een bestemmingsplanwijziging of andere planologisch besluit wordt geregeld. Dergelijke
activiteiten zijn opgenomen onder D 10 en D 14. In de handreiking zal nader worden
ingegaan op de activiteiten in bedoelde plannen.

13

Categorie 10 (recreatieve en toeristische voorzieningen)
Categorie C 10 en D 10 kenden het ruime begrip ‘recreatieve en toeristische
voorzieningen’, terwijl de Richtlijn mer een opsomming bevat van relevante recreatieve en
toeristische voorzieningen. Dit is nu alsnog overgenomen. Bovendien komt de activiteit
alleen voor in bijlage II bij de Richtlijn mer, zodat de categorieën C 10.1-10.3 zijn
vervallen en nog slechts – in gewijzigde vorm - voorkomen in onderdeel D.
De onder C 10.2 genoemde ‘golfbaan’ vervalt in zijn geheel en komt ook niet meer voor in
onderdeel D. De toegevoegde waarde van een MER bij golfbanen – bescherming
natuurwaarden en archeologie – kan ook langs andere wegen worden bereikt.
De onder categorie D 10.1 a genoemde skihellingen e.d. zijn in Nederland weinig relevant;
niettemin komen er kunstmatige skihellingen voor, die hieronder vallen.
Bij themaparken moet vooral worden gedacht aan pretparken e.d. Sportvelden zoals
tennisparken en golfbanen vallen hier niet onder.
Categorie 11.1 (woningbouw)
Deze categorie komt alleen voor in bijlage II bij de Richtlijn mer en is daarom vervallen in
onderdeel C. Bovendien wordt meer aangesloten bij de terminologie van de Richtlijn mer.
De richtlijn hanteert het begrip ‘stadsontwikkelingsproject’. In categorie D 11.2 werd de
term ‘stadsproject’ gebruikt. Thans wordt gekozen voor ‘stedelijke ontwikkeling’, waarbij
de categorieën D 11.1 en D 11.2 worden gecombineerd. Door middel van een definitie in
onderdeel A is bereikt dat de bouw of wijziging van slechts enkele woningen niet onder de
definitie valt van stedelijk ontwikkelingsproject. Woningbouwprojecten met een bebouwd
oppervlakte van 20.000 m2 of minder zijn namelijk uitgezonderd. Onder bebouwd
oppervlakte vallen geen groenvoorzieningen of wegen, maar wel parkeerterreinen.
Er kan overigens geen misverstand over bestaan dat ook ‘dorpen’ hieronder vallen. Wat
‘stedelijke ontwikkeling’ inhoudt kan van regio tot regio verschillen. Van belang hierbij is of
er per saldo aanzienlijke negatieve gevolgen voor het milieu kunnen zijn. Indien
bijvoorbeeld een woonwijk wordt afgebroken en er komt een nieuwe voor in de plaats, zal
dit per saldo geen of weinig milieugevolgen hebben. Bij een uitbreiding zal er eerder
sprake kunnen zijn van aanzienlijke gevolgen.
In kolom 3 van D 9 is het inrichtingsplan, bedoeld in artikel 17 van de Wet inrichting
landelijk gebied opgenomen, omdat het kaderstellend kan zijn voor de functiewijziging die
– zo leert de praktijk – veelal in een bestemmingsplanwijziging of andere planologisch
besluit wordt geregeld.
Categorieën 11.2- 11.5 (bedrijventerreinen, glastuinbouw, bloembollenteelt)
Deze categorieën komen alleen voor in bijlage II bij de Richtlijn mer en vervallen dan ook
in onderdeel C.
In categorie D 11.3 wordt ‘bedrijventerrein’ overeenkomstig de Richtlijn mer gewijzigd in
‘industrieterrein’. Dit begrip is beperkter dan ‘bedrijventerrein’. ‘Meubelboulevard’ of
‘bedrijfskantoren’ vallen wel onder ‘bedrijventerrein’, maar niet onder ‘industrieterrein’.
De categorieën D 11.4 (glastuinbouwgebied) en D 11.5 (bloembollenteeltgebied) zijn te
beschouwen als inrichtingsprojecten en om die reden toegedeeld aan categorie D 9
(landinrichting). Categorie D 11.4 wordt conform de richtlijn gereserveerd voor: ‘De
aanleg, wijziging, of uitbreiding van een project voor het gebruik van niet in cultuur
gebrachte gronden of semi-natuurlijke gebieden voor intensieve landbouw’. In kolom 2 is
aangegeven dat voor deze projecten altijd een merbeoordeling moet plaatsvinden.
Categorie 12 (waterkeringen)
Deze categorieën komen niet voor in bijlage I bij de Richtlijn mer en vervallen daarom in
onderdeel C. Wel vallen zij onder D 3 en gedeeltelijk onder D 12.
De categorieën D 12.1 en D 12.2 worden gecombineerd, waarbij meer wordt aangesloten
bij de formulering van de richtlijn .
Categorie 13 (landaanwinning, droogmakerij, indijking)
Categorie C 13 komt niet voor in bijlage I bij de richtlijn en vervalt daarom in onderdeel
C.
In categorie D 13 wordt aangesloten bij de formulering van de richtlijn.
Categorie 14 (veehouderij)
Bij de drempelwaarde van categorie C 14 zijn in de zinsnede “De oprichting, wijziging of
uitbreiding van een inrichting voor het fokken, mesten of houden van pluimvee of varkens”

14

alsmede in de zinsnede “In gevallen waarin de activiteit betrekking heeft op: een inrichting
met meer dan” de woorden ‘een inrichting’ vervallen. Dit is in overeenstemming met de
richtlijn die spreekt over “Installaties voor intensieve pluimvee- of varkenshouderij”. En
een ‘installatie’ bestaat volgens jurisprudentie in dit geval uit een ‘stal’. Een ‘inrichting’
volgens de Wet milieubeheer kan bestaan uit één of meer stallen. De richtlijn spreekt over
mesthoenders en hennen. Termen die in andere Nederlandse regelgeving, zoals de
Regeling ammoniak en veehouderij, niet worden gebruikt. Om misverstanden te
voorkomen moet in het onderhavige besluit onder ‘mesthoenders’ worden verstaan
diercategorie E 3, 4 en 5, genoemd in de Regeling ammoniak en veehouderij. Evenzo moet
onder ‘hennen’ worden verstaan diercategorie E 1 en 2, genoemd in de Regeling
ammoniak en veehouderij.
In kolom 3 van de categorieën C en D 14 zijn het reconstructieplan, bedoeld in artikel 11
van de Reconstructiewet concentratiegebieden en het plan bedoeld in artikel 18 van de
Reconstructiewet concentratiegebieden toegevoegd als relevante plannen.
Bij categorie 14 van onderdeel D wordt “een inrichting bestemd voor het fokken, mesten of
houden van pluimvee of varkens” veranderd in een ‘veehouderijbedrijf’. Hiermee wordt
beter aangesloten bij de tekst van de richtlijn (bijlage II, 1 e ‘veeteeltbedrijf’). Bijlage II, 1
e van de richtlijn moet in tegenstelling tot Bijlage I, 17 niet worden beperkt tot pluimvee
en varkens. Het gaat in bijlage II, 1 e om installaties waarbij er – ongeacht de
diercategorie – kans is op aanzienlijke nadelige effecten voor het milieu. De kans hierop
moet worden geschat in een merbeoordeling. De lijst met diercategorieën is daarom
aangepast en uitgebreid. Bij de benaming van de diercategorieën is aangesloten bij de
benaming in bijlage 1 van de Regeling ammoniak en veehouderij (Rav). Het ligt voor de
hand om wat betreft de merbeoordelingsdrempels zoveel mogelijk aan te sluiten bij de
drempels die in Nederland gelden op grond van de Wet milieubeheer, waarbij onderscheid
wordt gemaakt tussen vergunningplichtige en meldplichtige inrichtingen. De meldplicht is
op dit moment geregeld in het Besluit landbouw milieubeheer. Dit Besluit wordt samen
met andere “landbouwbesluiten” geïntegreerd tot het Besluit landbouwactiviteiten of
samen met andere “bedrijven besluiten” tot het Activiteitenbesluit. De drempel van de
merbeoordelingsplicht wordt nu in beginsel gekoppeld aan het aantal dieren waarbij een
bedrijf vergunningplichtig is. Voor pelsdieren, konijnen, paarden en struisvogels is een
uitzondering gemaakt en zijn de merbeoordelingsdrempels afgestemd op de kans op
aanzienlijke milieueffecten en de gemiddelde omvang van bedrijven.
Categorie 15 (drink- en industriewatervoorziening)
In categorie C 15.1 is de drempelwaarde van 3 m3 overeenkomstig de richtlijn opgehoogd
naar 10 m3. Verder is in kolom 1 de uitzondering van ‘bronbemalingen bij bouwputten,
bodemsaneringen en proefprojecten voor waterwinning’ vervallen. De richtlijn kent deze
uitzondering namelijk niet. Overigens zullen bedoelde situaties meestal niet de
drempelwaarde van 10 m3 halen.
In categorie C 15.2 zijn in kolom 1 de ‘wijziging en uitbreiding’ toegevoegd. Deze
ontbraken ten onrechte. Verder is wat betreft de terminologie aangesloten bij de
formulering van de richtlijn. In kolom 2 is – overeenkomstig de richtlijn (bijlage I, onder
15) – ‘10 miljoen m3 of meer’ gewijzigd in ‘meer dan 10 m3’. In categorie C 15.1 staat
echter wel – in overeenstemming met de richtlijn (bijlage I onder 11) – ‘10 miljoen m3 of
meer’.
Ook in de categorieën D 15.1 – D15.3 is beter aangesloten bij de formulering van de
richtlijn (bijlage II 10 g en 10 l). Onder categorie D 15.3 vallen ‘installaties voor het voor
de lange termijn opslaan van water’, terwijl onder categorie C 15.2 het ‘permanent
opslaan’ boven de drempelwaarde valt. Wijzigingen of uitbreidingen van installaties voor
permanent opslaan onder de drempelwaarde vallen echter weer onder onderdeel D.
Categorie 16 (ontgrondingen; oppervlaktedelfstoffenwinning)
Oppervlaktedelfstoffenwinning uit de landbodem valt onder de richtlijnterm ‘dagbouwmijn’.
In C 16.1 is dat thans duidelijk aangegeven. Daarbij geldt de richtlijndrempel van 25
hectare. Ten opzichte van de thans bestaande drempel van 100 hectare voor
delfstoffenwinning uit de landbodem, betekent dit een aanscherping die onvermijdelijk is
gelet op de tekst van de Richtlijn mer. De onder C 16.2 opgenomen delfstoffenwinning op
de Noordzee moet worden beschouwd als een kop op de richtlijn, doch wordt gelet op de
grote onomkeerbare gevolgen van deze activiteit wenselijk geacht. In de categorieën C
16.3 (thans C 16.1) en C 16.4 is de drempelwaarde slechts minimaal aangepast aan de
Richtlijn mer: ‘25 respectievelijk 150 hectare of meer’ is gewijzigd in ‘meer dan’ de

15

genoemde hectaren.
In categorie D 16.1 is overeenkomstig C 16.1 na dagbouwmijnen toegevoegd ‘met inbegrip
van de winning van oppervlaktedelfstoffen uit de landbodem. Winning uit zee valt
grotendeels onder D 29.2.
Categorie 17 (opsporing en winning van aardolie en aardgas)
Categorie C 17.1 (opsporing) is vervallen, omdat deze categorie niet voorkomt in de
richtlijn. In een aantal gevallen zal dit echter onderdeel uitmaken van categorie C 17.2
(winning).
Aan categorie C 17.2 is ‘wijziging of uitbreiding’ toegevoegd; dit ontbrak ten onrechte.
In onderdeel D is beter aangesloten bij de tekst van de richtlijn . Dit heeft, voor de
duidelijkheid, geleid tot een extra categorie D 17.2. Ten aanzien van de winning van
aardolie of aardgas kan hierbij nog het volgende worden opgemerkt. Een wijziging of
uitbreiding van de winning onder de drempelwaarde van categorie C 17.2 valt onder
categorie D 17.1.
De Richtlijn mer noemt in bijlage II onder 2e echter ook nog: ‘oppervlakte-installaties van
bedrijven voor de winning van steenkool, aardolie, aardgas, ertsen en bitumineuze
schisten’. Hierbij gaat het dan om ‘oprichting, wijziging of uitbreiding’. Omdat ‘wijziging of
uitbreiding van aardolie of aardgas’ al onder categorie D 17.1 vallen – ongeacht of er
sprake is van oppervlakte-installaties – worden deze niet ook nog genoemd onder
categorie D 17.2 (nieuw).
Bijlage II onder 2d van de Richtlijn mer geeft een opsomming van diepboringen. Doordat
de richtlijn spreekt over diepboringen met name, gevolgd door een opsomming, is door het
gebruik van de woorden met name - niet geheel duidelijk of het hier om voorbeelden gaat
dat wel om een uitputtende opsomming. Aangenomen wordt dat het gaat om voorbeelden.
Daarom is met name vertaald als ‘in het bijzonder’.
Categorie 18 (verwijdering van afvalstoffen en rioolwaterzuiveringsinstallaties)
Categorie C 18.1 (de vaststelling van het beleid inzake het beheer van afvalstoffen) is
overgeheveld naar categorie D18. Deze categorie komt niet voor in de richtlijn. Het
Landelijk afvalbeheersplan wordt wel gezien als een merplichtig plan in de zin van de
richtlijn 2001/42/EG.
Bij categorie C 18.2 komt ‘het in de diepe ondergrond brengen van gevaarlijke
afvalstoffen’ niet voor in de Richtlijn mer. Toch is het gehandhaafd, enerzijds vanwege het
grote milieubelang in combinatie met de beperkte ervaring van het in de diepe ondergrond
opslaan en anderzijds ter voorkoming van misverstanden omdat het soms niet geheel
duidelijk kan zijn of er sprake is van ‘storten’, welke activiteit wel onder de richtlijn valt.
Categorie C 18.3 (het storten van baggerspecie) is overgeheveld van onderdeel C naar
onderdeel D. De richtlijn spreekt over ‘slibstortplaatsen’ (bijlage II, onder 11d). Behalve
baggerspecie zou dit bijvoorbeeld ook zuiveringsslib kunnen zijn. Daarom wordt thans in
categorie D 18.1 gesproken over een ‘inrichting bestemd voor het storten van slib en
baggerspecie”.
In categorie C en D 18.4 is in kolom 1 het begrip ‘inrichting’ gewijzigd in het beperktere
begrip ‘installatie’. Vooral bij wijzigingen en uitbreidingen binnen de inrichting, die niets
met de installatie te maken hebben, kan dit van belang zijn. In kolom 2 van categorie C
18.4 is de formulering zodanig aangepast dat duidelijk is dat ook uitbreidingen en
wijzigingen de drempelwaarden moeten overschrijden. In D3 is de drempelwaarde van
‘100 ton per dag of meer’ overeenkomstig de richtlijn gewijzigd in ‘meer dan 100 ton per
dag’.
Categorie C 18.5 (storten of in de diepe ondergrond brengen van niet-gevaarlijke
afvalstoffen) wordt overgeheveld naar onderdeel D. Voor zover er geen sprake is van slib
is dit een kop op de richtlijn, die echter wenselijk wordt geacht.
In categorie C 18.6 (thans C 18.6) zijn in kolom 1 ‘wijziging of uitbreiding’ toegevoegd; dit
ontbrak ten onrechte. Voorts is het begrip ‘inrichting’ overeenkomstig de richtlijn
gewijzigd in het beperktere begrip ‘installatie’ (zie hierover verder het algemeen gedeelte
van deze toelichting). Kolom 2 is meer in overeenstemming gebracht met de richtlijn
(‘150.000 of meer’ is gewijzigd in ‘meer dan 150.000’, terwijl ook duidelijker is gemaakt
dat een wijziging of uitbreiding de drempelwaarde moet overschrijden wil de wijziging of
uitbreiding relevant zijn met het oog op het moeten maken van een MER.
Categorie D. 18.7 is nieuw. Het gaat hier om de ‘oprichting, wijziging of uitbreiding van
een inrichting voor de opslag van schroot, met inbegrip van autowrakken’. Hiermee is
Bijlage II, onder 11e, van de richtlijn opgenomen.

16

Categorie 19 (overbrenging van water tussen stroomgebieden)
In de eerste kolom van de categorieën C en D 19.1 en C 19.2 is ‘uitvoering van werken’
gewijzigd in ‘aanleg, wijziging of uitbreiding van werken’. Dit sluit beter aan bij de
formulering van de richtlijn. In kolom 2 van categorie C 19.1 is ‘100 miljoen m3 per jaar of
meer’ overeenkomstig de Richtlijn mer gewijzigd in ‘meer dan 100 miljoen m3 per jaar’.
Categorie 20 (papierfabrieken)
In kolom 1 is bij zowel categorie C 20.1 als categorie D 20.1 ‘inrichting’ overeenkomstig de
richtlijn gewijzigd in ‘installatie’. In kolom 2 van categorie C 20.2 is duidelijker gemaakt
dat een wijziging of uitbreiding alleen relevant is bij overschrijding van de
drempelwaarden. Voorts is ‘200 ton per dag of meer’ gewijzigd in ‘meer dan 200 ton per
dag’.
In categorie D 20.3 is in kolom 1 ‘bewerken’ toegevoegd. Dit ontbrak ten onrechte (,
bijlage II van de richtlijn, onder 8d).
Categorie 21 (industriële activiteiten)
In kolom 1 van de categorieën C 21.1 en D 21.1 is – overeenkomstig de richtlijn - de
raffinage beperkt tot ruwe aardolie. Categorie C 21.2 (wijziging en uitbreiding) is
vervallen. Categorie C 21.1 kent immers geen drempelwaarden, zodat de uitbreiding of
wijziging zijn verplaatst naar onderdeel D.
Ìn categorie C 21.3 en gedeeltelijk ook in categorie D 21.3 is overeenkomstig de richtlijn
toegevoegd dat het moet gaan om een ‘geïntegreerde hoogoveninrichting’.
In de categorieën C 21.4 en C 21.5 en D 21.2- D 21.5 is ‘inrichting’ gewijzigd in
‘installatie’. In categorie C 21.5 is bovendien ‘vervaardiging’ vervallen omdat dit niet
voorkomt in de richtlijn. Kolom 2 van categorie D 21.5 is verduidelijkt (‘wijziging of
uitbreiding’ is alleen relevant bij overschrijding van de drempelwaarden) en bovendien is
aangegeven dat het steeds moet gaan om ‘meer dan’ de genoemde hoeveelheden.
In categorie D 21.2 is ‘pelletiseren’ vervallen. Deze term komt niet voor in de richtlijn en is
derhalve een kop. Door middel van de milieuvergunning kunnen aan het pelletiseren
toereikende voorschriften worden gesteld.
De categorieën C 21.6 en D 21.6 zijn ongewijzigd gebleven. De term ‘installatie’ was bij
deze categorieën reeds opgenomen in kolom 1.
Categorie 22 (electriciteitsopwekking)
In kolom 1 van de categorieën C 22.1 en C 22.2 is de formulering in overeenstemming
gebracht met die van de richtlijn. Categorie C 22.2 voldeed bovendien niet volledig aan de
richtlijn, in die zin dat ‘kleine installaties’ waren uitgezonderd in plaats van alleen bepaalde
‘kleine onderzoeksinstallaties’.
In de categorieën C 22.3 en C 22.4 is ‘inrichting’ gewijzigd in ‘installatie’.
In categorie D 22.1 zijn de ‘wijziging of uitbreiding van thermische centrales’ (voor zover
deze onder de drempelwaarde van categorie C 22.1 vallen) toegevoegd. Deze categorie
ontbrak ten onrechte.
In de categorieën D 22.1 – D 22-3 is in kolom 1 aangegeven dat de activiteiten alleen
betrekking hebben op ‘installaties die in hoofdzaak energie winnen’. De richtlijn spreekt
hier over ‘energiebedrijven’. Omdat niet altijd geheel duidelijk zal zijn wat daaronder moet
worden verstaan, is gekozen voor het ‘in hoofdzaak-criterium’.
In categorie D 22.1 is overeenkomstig de richtlijn in kolom 1 ‘warmte’ gewijzigd in ‘warm
water’ ( bijlage II van de richtlijn, onder 3a).
In categorie D 22.2 kwam de term ‘installatie’ al voor.
In categorie D 22.3 is meer aangesloten bij de formulering van de richtlijn .
De categorieën D 22.4 en D 22.5 hangen samen met de categorieën C 22.3 en C 22.4.
Categorie 23 (radioactief afval)
In kolom 1 bij de categorieën C en D 23 is ‘inrichting’ gewijzigd in ‘installatie’ en in kolom
2 van categorie C 23 is ‘10 jaar of langer’ gewijzigd in ’langer dan 10 jaar’.
Categorie 24 (hoogspanningsleidingen)
Categorie C 24 is ongewijzigd gebleven. De richtlijn spreekt alleen over bovengrondse
leidingen. Vanwege milieu en archeologische belangen die anders moeilijk kunnen worden
beschermd, is ondergrondse leidingen als kop op de richtlijn gehandhaafd.
Categorie D 24.2 is als afzonderlijke categorie vervallen (leidingen in, op of boven de
zeebodem), maar valt feitelijk als activiteit onder categorie D 24.1.

17

Categorie 25 (grootschalige opslag van aardolie, petrochemische of chemische producten)
In kolom 1 van categorie C 25 is ‘inrichting’ gewijzigd in ‘installatie’ en kolom 2 is
verduidelijkt (de drempelwaarde geldt ook voor wijzigingen of uitbreidingen).
In categorie D 25 is overeenkomstig bijlage II, onder 6c, van de richtlijn toegevoegd dat
het gaat om ‘inrichtingen behorend tot de chemische industrie’. Niet iedere opslag van
aardolie, petrochemische of chemische producten valt hier onder.
In de categorieën D 25.2- D 25.4 is toegevoegd dat de activiteit betrekking heeft op
‘inrichtingen die in hoofdzaak energie winnen’.
In categorie D 25.2 is ‘overslag’ vervallen, omdat de richtlijn dit aspect niet kent.
In categorie D 25.3 is overeenkomstig de richtlijn ‘aardgas’ gewijzigd in ‘gasvormige
brandstoffen’.
Categorie 26 (steenkoolvergassing of vloeibaarmaking)
In kolom 1 van de categorieën C en D 26 is ‘inrichting’ gewijzigd in ‘installatie’ en is
‘liquefactie’ gewijzigd in ‘vloeibaarmaking’. Kolom 2 van categorie C 26 is verduidelijkt (de
drempelwaarde geldt ook voor wijzigingen en uitbreidingen)
Vanaf categorie 27 lopen de onderdelen C en D uiteen. Daarom wordt eerst verder
ingegaan op onderdeel C (de categorieën 27 en 28) en vervolgens op onderdeel D vanaf
categorie D 27.
C 27 (peilwijzigingen)
De categorieën C 27.1 - C 27.3 betroffen peilwijzigingen en waren een kop op de richtlijn.
Omdat het hier gaat om een specifieke Nederlandse categorie met grote mogelijk
onomkeerbare gevolgen, is ervoor gekozen deze categorie niet te schrappen maar over te
hevelen naar onderdeel D 49.
C 28 (intrekking aanwijzing natuurmonument)
Deze categorie vormde een kop op de richtlijn en is thans vervallen.
D 27 (bebossing en ontbossing)
De term ‘een ander bodemgebruik’ uit de richtlijn kan in de praktijk tot onduidelijkheid
leiden. Het gaat hier om de ruimtelijke functiewijziging, bijvoorbeeld van gronden met een
agrarische bestemming naar gronden met een natuurbestemming. Ontbossing van een
natuurgebied om er andere natuurdoeleinden zoals heide of zandverstuiving te realiseren,
wordt niet gezien als een ruimtelijke functiewijziging. In de drempel is een duidelijk
onderscheid gemaakt tussen bebossing en ontbossing.
D 28 (viskwekerijen)
Bij de formulering in kolom 1 is meer aangesloten bij de tekst van de richtlijn (‘intensieve
aquacultuur van vis’ in plaats van ‘inrichting bestemd voor het kweken van vis’).
Schelpdieren moeten in dit verband ook worden beschouwd als vis.
D 29 (mijnbouw, winning van steenkool, ertsen, briketteren van steenkool of bruinkool)
In categorie D 29.1 zijn de woorden ‘met gebruikmaking van schachten’ vervallen. Deze
termen komen in de richtlijn niet voor.
In categorie D 29.2 is grotendeels aangesloten bij de formulering van de richtlijn: ‘winning
van mineralen door afbaggering van de zee- of rivierbodem’. Toegevoegd is echter ook
“meer”, omdat dit net zo relevant is als rivieren. Er is niet gekozen voor ‘waterbodem’,
omdat dan bijvoorbeeld ook kanalen er onder zouden vallen, hetgeen uit een oogpunt van
natuurbescherming niet nodig is.
Categorie D 29.4 (winning van zout) is in dat verband vervallen; zout valt immers onder
mineralen.
D 30 (cement)
In kolom 1 is ‘inrichting’ gewijzigd in ‘installatie’.
D 31 (hydro-elektrische energie)
Aan deze categorie is toegevoegd dat het moet gaan om ‘inrichtingen die in hoofdzaak
energie winnen’.
De formulering sluit beter aan op de formulering van de richtlijn (‘installatie bestemd voor
de productie van hydro-elektrische energie’ in plaats van ‘inrichting bestemd voor het
omzetten van hydrostatische energie in elektrische of thermische energie’).

18

D 32 (metaalbewerking)
Bij categorie D 32.1 is ‘inrichting’ gewijzigd in ‘installatie’ en verder sluit de formulering
aan bij de formulering van de richtlijn. Inhoudelijk zijn er waarschijnlijk geen of nauwelijks
verschillen voor de praktijk.
De categorieën D 32 en D 34 zijn gecombineerd opgenomen in categorie D 32, waarbij de
formulering van de richtlijn is overgenomen. Daardoor zijn formuleringen als ‘trekken van
metalen’ en ‘vervaardigen van pers-, trek-, of stanswerk’ vervallen alsmede in categorie D
32.4 ‘inrichting bestemd voor het vervaardigen van ketels of reservoirs’. Voorts is
‘metalen’ overeenkomstig de richtijn gewijzigd in ’ferrometalen’.
In categorie D 32.3 is overeenkomstig de richtlijn ‘inrichting’ gewijzigd in ‘installatie’ en is
‘bekleding van metalen’ vervallen.
Categorie D 32.4 (de oprichting, wijziging of uitbreiding van een smelterij van
ferrometalen) is nieuw. Bijlage II, onder 4c, van de richtlijn wordt hiermee omgezet.
De formulering van categorie D 32.5 sluit iets beter aan bij de richtlijn, terwijl tevens de
afbakening met categorie D 32.7 is verbeterd. Het assembleren van motoren komt
namelijk ook voor bij motorrevisiebedrijven, hetgeen onder categorie D 32.7 valt.
Categorie D 32.6 is ongewijzigd.
D 33 (glasfabrieken)
Het begrip ‘inrichting’ is gewijzigd in ‘installatie’ en de termen ‘bewerken of verwerken’ zijn
overeenkomstig de richtlijn geschrapt.
D 34 (chemische industrie)
In categorie D 34.1 is het ‘formuleren’ van bestrijdingsmiddelen vervallen. Onder de
richtlijn valt namelijk alleen ‘productie’.
Categorie D 34.2 is ongewijzigd gebleven.
In categorie D 34.3 zijn ‘gehalogeneerde organische verbindingen’ vervallen, omdat deze
niet onder de richtlijn vallen.
Categorie D 34.4 (vervaardigen van kunstmest) is vervallen, omdat deze activiteit niet in
de richtlijn voorkomt. In plaats daarvan is een nieuwe activiteit in categorie 34.4
opgenomen: ’De oprichting, wijziging of uitbreiding van een inrichting, behorend tot de
chemische industrie, bestemd voor de behandeling van tussenproducten en vervaardiging
van chemicaliën’. Bijlage II, onder 6a, van de richtlijn wordt hiermee zorgvuldiger
omgezet.
Bij categorie D 34.5 is meer aangesloten bij de formulering van de richtlijn en is derhalve
het ‘bewerken of verwerken van chemische farmaceutische producten’ vervallen alsmede
‘alkenen en stikstofverbindingen’.
D 35 tot en met D 40 (voedings- en genotmiddelenindustrie)
In categorie D 35 onder a is het ‘bewerken en verwerken’ vervallen omdat de richtlijn
alleen spreekt over het ‘vervaardigen van plantaardige en dierlijke oliën en vetten’. Onder
b is ‘traan’ vervangen door ‘visolie’, zijnde de term die de richtlijn hanteert.
In categorie D 36 is ‘inrichting voor het vervaardigen van consumtiemelk etc.’ vervangen
door de term van de richtlijn , te weten ‘zuivelfabriek’.
De categorieën D 37.1 (bierbrouwerij) en D 37.2 (mouterij) zijn ongewijzigd gebleven.
De formulering van categorie D 38.1 (inrichting voor het vervaardigen van suiker uit
suikerbieten) is gewijzigd en sluit beter aan op de formulering van de richtlijn , zijnde
‘suikerfabrieken’. Het vervaardigen van suiker uit suikerriet valt hier ook onder.
De formulering van categorie D 38.2 (inrichting voor het vervaardigen van limonade) sluit
beter aan bij de formulering van de richtlijn , zijnde ‘siroopfabrieken’. Inhoudelijk maakt
dit waarschijnlijk geen verschil.
De formulering van categorie D 38.3 (inrichting voor het vervaardigen van suikerwerk)
sluit aan op de term van de richtlijn , zijnde ‘suikerwarenfabrieken’. De term ‘fabriek’ sluit
het ambachtelijk maken van snoep uit.
In categorie D 39.1 is ‘inrichting’ overeenkomstig de richtlijn gewijzigd in ‘installatie’: een
installatie bestemd voor het slachten van dieren. Zelfslachtende slagers vallen hier niet
onder.
In D 39.2 is eveneens inrichting gewijzigd in installatie. De richtlijn spreekt hier over
vilderijen. Omdat de woord ongebruikelijk is en zelf in het Nederlandse woordenboek niet
voorkomt, is deze term niet overgenomen.

19

In categorie D 40 is ‘inrichting voor het vervaardigen van zetmeel’ gewijzigd in
‘zetmeelfabriek’, zijnde de term van de richtlijn . Inhoudelijk maakt dit waarschijnlijk geen
verschil.
D 41 en D 42 (textiel- leder-, hout- en papierindustrie)
In categorie D 41.1 is ‘inrichting’ overeenkomstig de richtlijn gewijzigd in ‘installatie’.
Categorie D 41.2 (leerlooierij) is overeenkomstig de richtlijn gewijzigd in ‘installatie voor
het looien van huiden’.
Categorie D 42 (inrichting voor het vervaardigen, bewerken, verwerken of behandelen van
hout of houten voorwerpen) is vervallen, omdat het niet voorkomt in de richtlijn en het
milieubelang ook kan worden behartigd via de milieuvergunning.
D 43 (auto- en motorrace-circuits)
Wat betreft de formulering wordt de formulering van de richtlijn gevolgd. Inhoudelijk
zullen er waarschijnlijk geen of nauwelijks wijzigingen zijn voor de praktijk.
D 44 (munitiefabrieken)
Deze categorie komt niet voor in de richtlijn en is derhalve vervallen. Het milieubelang kan
ook worden behartigd door middel van de milieuvergunning.
D 45 (terugwinning of vernietiging van explosieve stoffen)
Het begrip ‘inrichting’ is overeenkomstig de richtlijn gewijzigd in ‘installatie’.
D 46 (smelten van minerale stoffen)
Het begrip ‘inrichting’ is overeenkomstig de richtlijn gewijzigd in ‘installatie’.
D 47 (vervaardigen van keramische producten)
Overeenkomstig de richtlijn is ter verduidelijking de zinsnede toegevoegd ‘in het bijzonder
dakpannen, bakstenen, vuurvaste stenen, tegels, aardewerk of porselein’.
D 48 (aquaducten)
Overeenkomstig bijlage II, onder 10j, van de richtlijn is toegevoegd: ‘over lange afstand’.
De drempel in kolom 2 is een invulling van lange afstand.
D 49 (peilwijzigingen)
Dit betreft een overheveling van C 27 (zie aldaar).
De in kolom 2 van categorie C 27 voorkomende drempelwaarden zijn thans opgenomen in
kolom 1 van D 49. Voorts is de bestaande verwijzing in kolom 2 van C 27.3 naar de Wet
inrichting landelijke gebieden en de Reconstructiewet Midden Delfland niet meer
opgenomen in categorie D 49.3 omdat peilbesluiten tegenwoordig alleen op basis van de
Waterwet worden genomen. Indien een waterbeheersingproject voor landbouwdoeleinden
betrekking heeft op een structurele verlaging van het (streef-)peil van een
oppervlaktewater dan gelden de drempels van categorie D 13.
D 50 (ontwikkelen en beproeven van nieuwe methoden of producten )
Deze categorie is toegevoegd, ter implementatie van bijlage II, onder 13, tweede streepje,
van de richtlijn.
D 51 (restcategorie)
Dit is een restcategorie, zoals aangegeven in paragraaf 2 onder a. van deze toelichting.
Aansluitend bij de huidige jurisprudentie als gevolg van het arrest van het Hof van Justitie
van 15 oktober 2009, zal het bevoegd gezag zich ervan moeten vergewissen of er ook bij
activiteiten onder de drempelwaarden sprake is van bijzondere omstandigheden, als
bedoeld in bijlage III van de richtlijn die leiden tot het oordeel dat de activiteit aanzienlijke
negatieve gevolgen voor het milieu zou kunnen hebben.

20