Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

31 288

Hoger Onderwijs-, Onderzoek- en
Wetenschapsbeleid

Nr. 242

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ONDERWIJS, CULTUUR
EN WETENSCHAP
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 22 november 2011
Tijdens het notaoverleg van 26 september 2011 (Kamerstuk 31 288,
nr. 233) heb ik toegezegd bij de VSNU en de HBO-raad navraag te doen of
het uitvoeren van de methode Bouwens en Bruins een eenvoudige
exercitie is, zoals wordt aangegeven in de aangehouden motie van de
leden Jasper van Dijk en Jadnanansing over de inzet van middelen in de
directe onderwijsuitvoering (Kamerstuk 31 288, nr. 222).
Hierbij reageer ik tevens op de brief van 6 oktober 2011 van de vaste
commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap van uw Kamer waarin
u mij om een reactie op deze aangehouden motie vraagt, en op de brief
van 17 november 2011 waarin u mij verzoekt de hiervoor genoemde
toezegging tijdens het notaoverleg van 26 september 2011 gestand te
doen.
Met uw kamer streef ik naar intensiever onderwijs, onder meer door de
contacttijd tussen studenten en docenten te vergroten. Dit is iets waarvoor
ik mij hard maak en daarom heb ik in Kwaliteit in Verscheidenheid, de
Strategische Agenda Hoger Onderwijs, Onderzoek en Wetenschap,
onderwijsintensiteit opgenomen als een van de onderwerpen waarover ik
afspraken wil maken met de instellingen voor hoger onderwijs. Contacttijd
is daarbij een van de indicatoren.
Met de methode Bouwens en Bruins wordt de inzet van docenten voor
directe onderwijstaken gemeten, wat iets anders is dan overhead. Het
zichtbaar maken van de directe onderwijsinzet kan helpen bij het streven
naar intensiever onderwijs. De VSNU en de HBO-raad hebben mij echter
laten weten dat de methode Bouwens en Bruins voor hen onuitvoerbaar
is. De instellingen voor hoger onderwijs beschikken namelijk niet over een
vergelijkbare registratie van contacttijd; ook zijn de onderwijsprogramma’s niet altijd centraal vastgelegd. Daarnaast ontbreekt het zowel in
het hbo als wo aan gestandaardiseerde normen voor de inzet van

kst-31288-242
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 288, nr. 242

1

docenten per geprogrammeerd contactuur. Om die redenen is de aanpak
volgens de koepels niet hanteerbaar. De methode Bouwens en Bruins
heeft daarom niet mijn voorkeur.
In dit verband breng ik u in herinnering dat ik ook aanstuur op het
terugdringen van de overhead bij instellingen voor hoger onderwijs. Dit is
een van de onderwerpen waarover ik afspraken wil maken. Als indicator
voor overhead houd ik vast aan de definitie van Berenschot omdat dit in
het hoger onderwijs een beproefde methode is met draagvlak in het veld
en omdat hiermee het verloop in de tijd inzichtelijk gemaakt kan worden.
De methode Berenschot en de methode Bouwens en Bruins staan beide
kort beschreven in bijlage 1.1
Zoals ik al heb toegelicht, is mijn conclusie dat de methode Berenschot de
voorkeur heeft. Verder onderzoek naar een vergelijking van verschillende
methoden voor het meten van de overhead of de indirecte kosten acht ik
niet meer opportuun.
De staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,
H. Zijlstra

1

Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 288, nr. 242

2