Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2015–2016

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1765
Vragen van het lid Helder (PVV) aan de Minister van Veiligheid en Justitie over
het bericht «Weer een veiligheidslek politiesysteem C2000» (ingezonden
12 februari 2016).
Antwoord van Minister Van der Steur (Veiligheid en Justitie) (ontvangen
7 maart 2016).
Vraag 1
Kent u de berichten «Politiesysteem gehackt» en «Weer veiligheidslek
politiesysteem C2000»?1
Antwoord 1
Ja, hierover heb ik u bij brief van 9 februari jl. geïnformeerd.
Vraag 2
Klopt het dat C2000 een groot veiligheidslek vertoont, waardoor criminelen
met een apparaat precies weten of er surveillanceauto’s van de politie in de
buurt zijn en ook over hoeveel tijd de politie gearriveerd zal zijn? Zo nee,
waarom niet?
Antwoord 2
Het is sinds 2013 bij de hulpverleningsdiensten bekend dat er apparatuur op
de markt is die C2000-signalen kan detecteren. Met het betreffende apparaat
kan een gebruiker geïnformeerd worden over de nabijheid van actieve
C2000-apparatuur in gebruik door de hulpverleningsdiensten. Het detectieapparaat maakt daarin geen onderscheid tussen de hulpverleningsdiensten. Ook
maakt het apparaat geen inbreuk op de communicatie binnen het C2000systeem zelf en geeft het geen informatie over de inhoud van de communicatie.
Vraag 3
Klopt het dat de politie hier niets aan kan doen? Zo nee, wat is er dan aan de
hand?

1

ah-tk-20152016-1765
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2016

Telegraaf, «Politiesystemen gehackt» en «Weer veiligheidslek politiesysteem C2000»,
08-02-2016

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

1

Antwoord 3
Het kunnen detecteren van radiosignalen is voor ieder radionetwerk en
daarmee verbonden apparatuur die actief gebruik maakt van frequentieruimte
in beginsel mogelijk. Technisch is er (nog) geen afdoende tegenmaatregel.
De politie weet echter van de detectiemogelijkheid en houdt er daar waar
nodig in haar werkwijze al rekening mee dat deze voorhanden kan zijn. Op
deze manier kunnen potentiële negatieve effecten van het gebruik van de
detectieapparatuur voor de opsporing het beste worden beperkt.
Vraag 4
Deelt u de mening dat er alles aan moet worden gedaan om het inbrekers,
overvallers en drugshandelaren niet makkelijker te maken, zeker nu het
steeds vaker opduikt in strafzaken waardoor het waarschijnlijk steeds meer
zal worden gebruikt door criminelen? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 4
Vanzelfsprekend ben ik van mening dat het criminelen niet makkelijker moet
worden gemaakt. Zoals ik in mijn antwoord op vraag 3 heb aangegeven,
houdt de politie in haar werkwijze rekening met het feit dat deze apparatuur
mogelijk gebruikt wordt teneinde de kans op detectie te verkleinen. Vooralsnog lijkt er overigens geen aanleiding om aan te nemen dat er sprake is van
een structureel probleem.
Vraag 5
Deelt u de mening dat dit zoveelste probleem met dit communicatiesysteem
onacceptabel is, aangezien er ontzettend veel belastinggeld in gestoken is? Zo
nee, waarom niet?
Antwoord 5
Nee, die mening deel ik niet. Mobiele communicatieapparatuur maakt nu
eenmaal actief gebruik van frequentieruimte en is daarmee in beginsel altijd
traceerbaar.
Vraag 6
Welke maatregelen gaat u nemen om ervoor te zorgen dat criminelen niet
meer met apparatuur, met name Target Blue Eye, dat eigenlijk bedoeld is om
weggebruikers te waarschuwen voor hulpdiensten die zwaailicht en sirene
voeren, de mobilofoons van het zogenoemde C2000-communicatiesysteem
van de politie op ruime afstand kunnen detecteren?
Antwoord 6
Zoals aangegeven heeft de apparatuur vooralsnog een gering effect op de
opsporing. In mijn brief van 9 februari ben ik onder andere ingegaan op de
mogelijkheden en beperkingen van een eventueel verbod. Ook met een
verbod moet de politie er in haar werkwijze altijd rekening mee houden dat
de apparatuur voor handen kan zijn bij criminelen. Met de politie verwacht ik
daarbij dat een verbod op het gebruik van deze apparatuur met kwade opzet
een gering effect zal hebben op het gebruik daarvan. De apparatuur is
internationaal vrij verkrijgbaar en het gebruik is moeilijk op te sporen omdat
de apparatuur zelf geen signalen uitzendt. De proportionaliteit en handhaafbaarheid van een verbod zijn daarmee een vraagstuk. Niettemin zal ik
onderzoeken of eventuele juridische maatregelen ondersteunend kunnen zijn
aan een doelmatige en ongehinderde uitvoering van de taken van de politie
en andere hulpverleningsdiensten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

2