Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2008–2009

31 596

Uitvoering van verordening (EG) nr. 861/2007
van het Europees Parlement en de Raad van de
Europese Unie van 11 juli 2007 tot vaststelling
van een Europese procedure voor geringe
vorderingen (Pb EU L199) (Uitvoeringswet
verordening Europese procedure voor geringe
vorderingen)

Nr. 6

VERSLAG
Vastgesteld 24 oktober 2008
De vaste commissie voor Justitie 1), belast met het voorbereidend onderzoek van dit voorstel van wet, heeft de eer als volgt verslag uit te brengen.
Onder het voorbehoud dat de hierin gestelde vragen en gemaakte opmerkingen voldoende zullen zijn beantwoord, acht de commissie de openbare
behandeling van het voorstel van wet genoegzaam voorbereid.
Inhoudsopgave

1

Samenstelling:
Leden: Van de Camp (CDA), De Wit (SP), Van
der Staaij (SGP), Kamp (VVD), Arib (PvdA),
ondervoorzitter, De Pater-van der Meer (CDA),
voorzitter, C
q örüz (CDA), Joldersma (CDA),
Gerkens (SP), Van Velzen (SP), Van
Vroonhoven-Kok (CDA), Azough (GL), Timmer
(PvdA), Griffith (VVD), Teeven (VVD), Verdonk
(Verdonk), De Roon (PVV), Pechtold (D66),
Heerts (PvdA), Thieme (PvdD), Kuiken (PvdA),
Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA), Van Toorenburg (CDA), Anker (CU) en Slob (CU).
Plv. leden: Sterk (CDA), Langkamp (SP), Van
der Vlies (SGP), Weekers (VVD), Smeets
(PvdA), Aasted-Madsen-van Stiphout (CDA),
Jager (CDA), Jonker (CDA), Roemer (SP),
vacature (SP), De Vries (CDA), Halsema (GL),
Dijsselbloem (PvdA), Dezentjé HammingBluemink (VVD), van Miltenburg (VVD), Zijlstra
(VVD), Fritsma (PVV), Koşer Kaya (D66),
Gill’ard (PvdA), Ouwehand (PvdD), Spekman
(PvdA), vacature (SP), Bouchibti (PvdA) en Van
Haersma Buma (CDA).

KST123387
0809tkkst31596-6
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2008

ALGEMEEN1
1.
Inleiding
2.
Toepassingsgebied
3.
Het verloop van de Europese procedure voor geringe vorderingen
3.1 Behandeling van de Europese geringe vordering
3.2 Rechtsmiddelen
4.
Verhouding tot andere internationale regelingen
5.
Administratieve lasten en gevolgen voor de kantonrechter
ARTIKELEN

1
2
2
2
3
3
3
4

ALGEMEEN
1. Inleiding
De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het voorliggende wetsvoorstel inzake de Uitvoeringswet verordening
Europese procedure voor geringe vorderingen. Het wetsvoorstel maakt
het mogelijk om sneller en goedkoper te procederen in grensoverschrijdende zaken waarbij het gaat om geringe vorderingen. Met het wetsvoorstel
wordt voorkomen dat schuldeisers onnodig kosten maken. De leden van
de CDA-fractie constateren met genoegen dat hiermee tegemoet wordt
gekomen aan het streven van het kabinet om de administratieve lasten te
verlichten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 596, nr. 6

1

De leden van de SP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Zij hebben nog enkele vragen en opmerkingen.
De leden van de fractie van de VVD hebben kennisgenomen van het voorliggende wetsvoorstel. Zij onderschrijven het beoogde doel van de
Uitvoeringswet de procesvoering in geringe consumenten- en commerciële vorderingen in grensoverschrijdende zaken te vereenvoudigen en te
bespoedigen. In aanvulling daarop beoogt de verordening de kosten van
die procedure te verminderen door invoering van een alternatieve procedure voor geringe vorderingen, naast de nationale procedure. Deze leden
hebben nog wel een vraag aan de regering inzake de implementatie en
uitvoering van de wet.
2. Toepassingsgebied
De leden van de CDA-fractie constateren dat de verordening alleen van
toepassing is op burgerlijke en handelszaken. Zij vragen of de regering,
gezien de aanmerkelijke kostenbesparing voor schuldeisers, Europese
ruimte ziet om het toepassinggebied te verruimen, naar bijvoorbeeld het
faillissements- of arbeidsrecht. In de ogen van deze leden zou dat een
grote winst betekenen. Graag ontvangen zij een reactie hierop.
3. Het verloop van de Europese procedure voor geringe
vorderingen

3.1 Behandeling van de Europese geringe vordering
De leden van de CDA-fractie zijn tevreden met het feit dat een Europese
geringe vordering elektronisch kan worden ingediend. Wel vragen
genoemde leden waarom deze mogelijkheid afhankelijk is gesteld van de
vraag of de rechtbank deze mogelijkheid in haar procesreglement heeft
opgenomen. Is het niet wenselijk dat anno 2008 alle rechtbanken moeten
kunnen voorzien in de mogelijkheid van elektronische indiening?
Het valt de leden van de CDA-fractie op dat de beoogde rol van de
gerechten groot is. Zo hoeft de eiser geen juridische onderbouwing te
geven en gaat de verordening ervan uit dat bij de gerechten hulp beschikbaar is voor het invullen van het vorderingsformulier. Bij deze leden rijst
de vraag of de gerechten voldoende zijn toegerust op deze uitbreiding van
het takenpakket. Is de regering niet bevreesd dat dit tot langere doorlooptijden elders in het rechterlijke apparaat zal leiden?
De leden van de SP-fractie zijn van mening dat het uitgangspunt van dit
wetsvoorstel, het vereenvoudigen en bespoedigen van geringe consumenten- en commerciële vorderingen in grensoverschrijdende zaken, goed is.
Het is begrijpelijk en nastrevenswaardig dat de schuldeiser op relatief
eenvoudige wijze geringe grensoverschrijdende vorderingen kan incasseren. Van belang blijft wel wat de mogelijkheden zijn voor de (rechts)persoon die zich geconfronteerd ziet met een onterechte vordering. Het blijft
van belang, ook voor vorderingen die minder dan € 2 000 bedragen, dat
men zich goed kan verweren. Kan de regering deze stelling onderschrijven? Kan de regering hierbij ook de positie betrekken van mensen
die reeds in de problematische schulden zitten, en het overzicht kwijt zijn
geraakt van wat zij nog moeten betalen?
Het is de leden van de SP-fractie niet geheel duidelijk wanneer bewijsmiddelen moeten worden overlegd. Eiser moet de bewijsmiddelen
noemen en «indien nodig overleggen», en ook voor de verweerder geldt
dat het antwoordformulier verstuurd wordt, «waar nodig vergezeld van
bewijsmiddelen». Kan dit door de regering nader worden toegelicht?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 596, nr. 6

2

3.2 Rechtsmiddelen
De leden van de CDA-fractie zijn nog niet overtuigd van de keuze van de
regering om hoger beroep tegen de beslissing van de kantonrechter uit te
sluiten. Zij begrijpen het kostenaspect, maar vragen hoe deze keuze zich
verhoudt tot de algemeen heersende opvatting dat iedere rechtszoekende
het recht moet hebben op een behandeling van zijn zaak bij een tweede
feitelijke instantie. Verweerder heeft wel het recht om heroverweging van
de beslissing te verzoeken. Hoe verhoudt dit rechtsmiddel zich tot hoger
beroep? Graag ontvangen deze leden een reactie op deze punten.
De leden van de SP-fractie hebben twijfels bij de keuze die gemaakt is om
in de Uitvoeringswet geen hoger beroep mogelijk te maken. Weliswaar is
een verzoek om heroverweging een mogelijkheid voor de verweerder,
maar dit is maar beperkt mogelijk. Vindt de regering dat beide partijen
hiermee voldoende rechtsbescherming wordt geboden?
4. Verhouding tot andere internationale regelingen
De leden van de CDA-fractie constateren dat deze verordening nauw
samenhangt met de EG-verordening (805/2004) tot invoering van een
Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen en
EG-verordening (1896/2006) tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure. Zij hechten aan een zoveel mogelijk gecombineerde
behandeling van de daarbijbehorende wetsvoorstellen. Is het mogelijk om
daar bij de verdere behandeling rekening mee te houden?
De leden van de SP-fractie vragen de regering voorbeelden te geven van
vorderingen die naar alle waarschijnlijkheid veelal middels deze Europese
procedure voor geringe vorderingen zullen worden geïnd. Zal deze procedure vooral gebruikt worden voor kleine betalingsachterstanden tussen
ondernemingen, of voor bijvoorbeeld een onrechtmatige daad (met een
kleine schade als gevolg) tijdens een vakantie? Welke problemen spelen er
momenteel die met deze nieuwe procedure worden opgelost, en voor
welke groepen biedt deze procedure vooral een uitkomst?
De aan het woord zijnde leden constateren dat in de nieuwe procedure
rente en kosten kunnen worden gevorderd (in aanvulling op de vordering
die maximaal € 2 000 kan bedragen), waarmee het totale beloop het
bedrag van € 2 000 kan overschrijden. Zal de rechter steeds ambtshalve
toetsen of de gevorderde (incasso)kosten in redelijkheid zijn gemaakt, en
of deze kosten ook qua omvang redelijk zijn? Wordt het rapport Voorwerk
II hierbij als uitgangspunt genomen?
5. Administratieve lasten en gevolgen voor de kantonrechter
De leden van de SP-fractie begrijpen dat alle kantonrechters met de Europese procedure voor geringe vorderingen te maken kunnen krijgen. Ook
staat in de memorie van toelichting vermeld dat de belasting van kantonrechters zal toenemen, maar dat de precieze gevolgen niet kunnen
worden ingeschat. Zijn de kantonrechters voldoende voorbereid om
hiermee te gaan werken, en zal de werkdruk niet te fors stijgen?
De leden van de VVD-fractie zijn in navolging van de opmerkingen van de
Raad van State van mening dat de toelichting nog onvoldoende in gaat op
de gevolgen die het voorstel kan hebben voor de belasting van de kantonrechter. In de memorie van toelichting wordt de volgende algemene
opmerking gemaakt: «(v)oor deze extra belasting van de rechtspraak geldt
echter eveneens dat de precieze gevolgen van de verordening en dit wetsvoorstel op dit moment nog niet goed kunnen worden ingeschat.» Deze
leden willen de regering toch vragen aan te geven hoe de Raad voor de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 596, nr. 6

3

Rechtspraak in het algemeen en de kantongerechten in het bijzonder zich
dienen voor te bereiden op de mogelijke extra belasting. Bijvoorbeeld als
gevolg van de verplichting partijen bij het invullen van de formulieren
praktische bijstand te verlenen, de korte termijnen en de verplichting een
stuk dat niet in de taal van het gerecht gesteld is in beginsel te aanvaarden.

ARTIKELEN
Artikel 6
De leden van de CDA-fractie constateren dat de regering ervoor heeft
gekozen om bij een verzoek tot heroverweging te kiezen voor een termijn
van vier weken. Hiermee gaat de regering voorbij aan het advies van de
Raad van State om aan te sluiten bij de in de verordening gehanteerde
term «onverwijld». Deze leden zien in dat de keuze van de regering om te
kiezen voor een concrete termijn overzichtelijk is en praktisch voor betrokkenen en rechtstoepassers, maar zij vragen of een dergelijke concrete
termijn juridisch houdbaar is. Zij hebben behoefte aan een nadere toelichting.
De voorzitter van de commissie,
De Pater-van der Meer
De adjunct-griffier van de commissie,
Van Doorn

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 596, nr. 6

4