2023D47327

Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 28 november 2023
Op 15 september 2023 heeft u mij schriftelijk verzocht (Kamerstuk
203Z13914/2023D37139) te reageren op een brief van een derde (hierna de
briefschrijver) over de werkwijze van Defensie na adviezen van de
Commissie Giebels en de Commissie Langlopende Zaken. Met deze brief
kom ik aan uw verzoek tegemoet.
Met mijn brieven van 16 april 2019 (Kamerstuk 35 000 X, nr. 132) en
18 december 2020 (bijlage bij Kamerstuk 35 570 X, nr. 70) heb ik u
geïnformeerd over de instelling van de Commissie Langlopende Zaken
(hierna CLLZ) en de afhandeling van de adviezen van de CLLZ. Aanleiding
voor het instellen van de CLLZ was de aanbeveling van de Commissie
Giebels om met een «frisse blik» naar langlopende zaken te kijken.
In genoemde brief van 18 december 2020 heb ik waardering uitgesproken
voor de wijze waarop de CLLZ in de door de haar onderzochte kwesties tot
een advies is gekomen. Met deze adviezen kon Defensie in overleg met de
desbetreffende (ex-)defensiemedewerkers tot oplossingen van de
langlopende kwestie komen. Het feit dat inmiddels in bijna alle gevallen
tot een oplossing is gekomen, maakt dat ik me niet herken in de stelling
van briefschrijver dat Defensie de afhandeling van zaken «onnodig rekt»
en «slepend houdt».
In een tweetal kwesties (waaronder die van briefschrijver) is het nog niet
gelukt om tot een oplossing te komen. In de kwestie van de andere
ex-medewerker heeft dit te maken met een langlopend proces van
ziekteverzuim en re-integratie en het ingewikkelde proces van afhandeling
van een letselschadeclaim waarvan de uitkomsten relevant zijn voor de
uiteindelijke oplossing. Ik vertrouw erop dat ook in deze kwestie tot een
bevredigende oplossing kan worden gekomen.
In de kwestie van briefschrijver is het niet gelukt om tot een oplossing te
komen.
Het advies van de CLLZ ten aanzien van de briefschrijver bestond uit drie
delen:
1) het met terugwerkende kracht bevorderen tot de naasthogere rang
met ingang van de plaatsingsdatum op de laatste functie (juli 2013);
2) een woord van excuus aan de briefschrijver;
3) het schrijven van een opiniestuk door twee van de destijds bij de
aangifte jegens briefschrijver betrokken commandanten in het
vakblad «Infanterie» over de vraag over hoe om te gaan met nadelige
gevolgen of schade naar aanleiding van besluitvorming.
Voor wat betreft het eerste deel van het advies, was er geen relatie tussen
de laatste rang die briefschrijver vervulde en de situatie waarin hij kwam
te verkeren nadat jegens hem aangifte was gedaan (waar later sepot op is
gevolgd). Noch uit het dossier, noch uit het advies van de CLLZ blijkt dat
briefschrijver hierdoor in zijn carrière is geschaad.
Hoewel ik onderken dat briefschrijver door de jegens hem gedane
aangifte een vervelende laatste periode bij Defensie heeft gehad, kan dit
geen reden vormen om iemand te bevorderen, zeker niet met terugwerkende kracht tot een datum vóórdat er sprake was van een aangifte.
Briefschrijver is wel een schadevergoeding toegekend. Deze is bedoeld als
genoegdoening onder andere voor het feit dat er na het bekend worden

nds-tk-2023D47327

1

van de sepotbeslissing van de Officier van Justitie onvoldoende aandacht
is geweest vanuit de hiërarchieke lijn voor bijvoorbeeld het bekend stellen
van de sepotbeslissing binnen het onderdeel waar briefschrijver werkte.
Ook was de vergoeding bedoeld als genoegdoening voor het lange
tijdsverloop van de besluitvorming in deze kwestie.
De door briefschrijver gewenste excuses, zoals beschreven in het tweede
deel van het advies, van de toenmalige commandanten voor het doen van
aangifte bij de Koninklijke Marechaussee van een vermoeden van een
strafbaar feit zijn wat mij betreft niet aan de orde. Het is immers de
verplichting van elke commandant om bij het vermoeden van een
strafbaar feit, aangifte te doen. Dat er in dit geval een sepotbeslissing op
is gevolgd, doet aan de juistheid van die beslissing om aangifte te doen
niet af.
Gelet op de stelling van briefschrijver dat hij nog vaak wordt geconfronteerd met onjuiste percepties over het verloop van het strafrechtelijk
onderzoek, is door de zogenoemde «wapenoudste» van de infanterie in
het vakblad van de Vereniging van Infanterie Officieren «Infanterie» de
volgende tekst geplaatst:
«In 2016/2017 heeft bij School Noord een KMar-onderzoek plaatsgevonden, waarbij de toenmalige commandant, briefschrijver, en enkele
medewerkers zijn gehoord. Naar mij onlangs is gemeld, schijnt bij
sommige van onze collega’s het misverstand te heersen dat dit onderzoek
heeft geleid tot een strafrechtelijke vervolging en/of rechtspositionele
consequenties. Met het oog op de goede naam van betrokkenen, hecht ik
er aan te benadrukken dat dat in het geheel niet het geval is. Ik verzoek u
hier goede nota van te nemen.»
Deze tekst stond los van het derde deel van het advies van de CLLZ. Aan
briefschrijver is toegezegd het gevraagde opiniestuk door twee destijds
betrokken commandanten in het blad «Infanterie» te zullen plaatsen. Deze
toezegging, evenals de hiervoor beschreven verdere invulling van het
advies van de CLLZ, is vastgesteld in een besluit van de secretarisgeneraal op 8 februari 2022. De beslissing van 8 februari 2022 is genomen
na een lange periode waarin briefschrijver mij en mijn ambtsvoorganger
diverse brieven en e-mails heeft geschreven. Mede naar aanleiding
daarvan heeft mijn ambtsvoorganger besloten een onafhankelijk
raadsadviseur nog eens in gesprek te laten gaan met briefschrijver. De
uitkomst van dat onderzoek heeft geleid tot de beslissing van de
secretaris-generaal van 8 februari 2022 waarin de invulling van het advies
is vastgelegd.
Omdat briefschrijver zich niet kon vinden in de invulling van het advies
van de CLLZ heeft hij tegen deze beslissing bezwaar gemaakt. Ik heb naar
aanleiding daarvan op 3 november 2022 met hem een persoonlijk gesprek
gevoerd. Helaas bleek het tijdens en na dat gesprek niet mogelijk om tot
een voor beide partijen aanvaardbare oplossing te komen. Ik heb daarop
op 21 november 2022 de zogenoemde beslissing op het bezwaarschrift
ondertekend, waarbij ik het bezwaar ongegrond heb verklaard.
Helaas bleek daarna dat het deel van het advies over de publicatie van het
opiniestuk in het vakblad «Infanterie» niet kon worden ingevuld omdat de
onafhankelijke redactie van de «Infanterie» het artikel niet wilde plaatsen.
Het spreekt voor zich dat ik die onafhankelijkheid respecteer. Daarmee heb
ik dit deel van het advies helaas niet kunnen invullen. Dit heb ik briefschrijver laten weten bij e-mail van 4 augustus 2023 (dit e-mailbericht is
door briefschrijver opgenomen in zijn brief aan u van 17 augustus 2023).

2

Briefschrijver stelt dat een van zijn toenmalige commandanten betrokken
is bij de redactie van «Infanterie», maar daarvan is geen sprake. Ook is mij
niet gebleken dat deze commandant betrokken was bij de beslissing om
het artikel niet te plaatsen.
Gelet op het bovenstaande ben ik van mening dat Defensie zich in de
kwestie van de briefschrijver maximaal heeft ingespannen om met
inachtneming van het advies van de CLLZ tot een oplossing te komen die
recht doet aan de feiten.
Defensie wil een werkgever zijn die in dialoog met zijn medewerkers
conflicten oplost en tracht te voorkomen dat conflicten verworden tot
langlopende kwesties. Daarbij maken we vanzelfsprekend ook gebruik van
de lessen die geleerd zijn uit het rapport van de Commissie Giebels en de
waardevolle adviezen van de CLLZ.
De Staatssecretaris van Defensie,
C.A. van der Maat

3