Albayrak
Staatssecretaris Albayrak: Ik kan een piepklein tipje van
de sluier oplichten. Een van de dingen waar ik expliciet
naar zoek naar aanleiding van het onderzoek waar wij
mee bezig zijn, is of wij voldoende gebruikmaken van de
mogelijkheden om straffen en vonnissen bij elkaar op te
tellen. Op zichzelf lichte vergrijpen die maar vaak genoeg
voorkomen en die de samenleving grote overlast
bezorgen, kunnen misschien als reden worden gezien om
de vergunning niet te verlengen of in te trekken. Dat is
één van de mogelijkheden waarnaar ik gericht kijk naar
aanleiding van het onderzoek.
De voorzitter: Ik dank de staatssecretaris voor haar
antwoorden. Wij gaan nu over naar de laatste serie
vragen.
Vragen van het lid Blanksma-van den Heuvel aan de
staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
over het bericht dat gemeenten het geld voor
schuldhulpverlening ergens anders aan besteden.
©
Mevrouw Blanksma-van den Heuvel (CDA): Voorzitter.
200.000 gezinnen kampen op dit moment met schulden
die zij onmogelijk kunnen terugbetalen. Helaas moeten
wij met elkaar constateren dat wij dit aantal de afgelopen
periode fors hebben zien stijgen. De economische crisis
is hier mede debet aan. De afgelopen maanden klopte
maar liefst 10% meer gezinnen aan bij de schuldhulpverleners om hulp bij het oplossen van de financiële
problemen. Het hebben van financiële problemen grijpt
diep in op het leven van mensen. Het niet meer kunnen
meedoen aan activiteiten of aan sporten omdat er geen
geld is, leidt in vele gevallen tot maatschappelijke
uitsluiting. Voor de CDA -fractie is dat onwenselijk. Wij
hebben met elkaar de plicht om mensen die hun
financiële huishouding niet op orde hebben, te ondersteunen om zo snel mogelijk uit de problemen te komen.
De media kopten deze week: schuldhulp schiet tekort.
Gemeenten gebruiken hun gelden verkeerd. Uit een
steekproef blijkt dat de 80 mln. die jaarlijks door het Rijk
aan de gemeenten wordt overgemaakt, door schuldhulpverleners in 40% van de gemeenten aan andere
zaken wordt besteed dan aan hulp. Dit kan toch niet waar
zijn? Wij hebben een aantal vragen aan de staatssecretaris.
Herkent de staatssecretaris die 40% ook? Wist zij dat
en wat gaat zij daaraan doen? De CDA-fractie heeft al
eerder zorgen uitgesproken over de effectiviteit van de
gemeentelijke schuldhulpverlening. Slechts 20% van de
mensen die om hulp vraagt bij de gemeente, wordt
succesvol geholpen. Het CDA vindt dat onaanvaardbaar.
Heeft deze slagingskans te maken met het feit dat het
geld niet wordt besteed aan schuldhulpverlening? Gaat
dit geld inderdaad naar lantaarnpalen of elders? Hoe kan
de staatssecretaris bevorderen dat meer mensen
daadwerkelijk goed geholpen worden om uit de schulden
te komen? Is de staatssecretaris op de hoogte van de
sterk stijgende vraag naar schuldhulpverlening? Kunnen
gemeenten dat eigenlijk wel aan? Als mensen aankloppen voor hulp, wil het CDA dat zij direct worden
geholpen. Kan de staatssecretaris aangeven of dat
gebeurt en dat er geen wachtlijsten zijn? Vorig jaar
hebben wij een motie aangenomen, waarin werd

Tweede Kamer

Vragenuur

gevraagd om gezinnen met kinderen voorrang te geven
in de schuldhulpverlening. Hoe staat het daarmee? Heeft
de staatssecretaris er zicht op of er wachtlijsten zijn en of
de gezinnen ook daadwerkelijk voorrang hebben?
De staatssecretaris heeft aangekondigd, 130 mln. extra
ter beschikking te stellen voor schuldhulpverlening voor
de komende jaren. Hoe stelt zij dat geld aan de gemeenten ter beschikking? Kan zij garanderen dat deze gelden
daadwerkelijk terechtkomen bij de mensen die dit het
hardst nodig hebben?
©
Staatssecretaris Klijnsma: Voorzitter. Ik dank de geachte
afgevaardigde voor de duidelijke vragen. Het is
inderdaad bekend dat er grote verschillen tussen
gemeenten zijn in de wijze waarop de schuldhulpverlening wordt aangepakt. De gemeenten doen de
schuldhulpverlening sinds jaar en dag. Nu gaat het erom
dat wij in nauwe samenspraak met de gemeenten de
schuldhulpverlening met een nieuw wetsvoorstel
regelen. Daarover is met de Kamer recentelijk, namelijk
op 2 april jongstleden, van gedachten gewisseld in een
algemeen overleg. Zoals ik de Kamer heb gemeld,
probeer ik voor het zomerreces haar een plan van
aanpak te doen toekomen. Wat mij betreft verschijnt het
in juni, zodat de Kamer er voor het zomerreces nog over
kan debatteren.
Met het plan van aanpak wil ik de uitwerking van het
wetsvoorstel aangeven alsmede laten weten hoe wij met
de extra middelen voor de schuldhulpverlening willen
omgaan, hoe wij die ten goede willen laten komen aan
de mensen die daarom zitten te springen. Mevrouw
Blanksma heeft groot gelijk dat het geld daar terecht
moet komen. Met haar ben ik van mening dat het in de
context van de economische ontwikkelingen heel
belangrijk is dat wij samen met gemeenten een extra
inzet plegen en samen met de gemeenten nagaan hoe
wij de middelen zo effectief mogelijk kunnen inzetten.
De integrale schuldhulpverlening, met de nadruk op
integraal, heeft daarbij natuurlijk de meeste aandacht.
Het gaat er namelijk om dat vooral de gemeenten voor
de schuldhulpverlening niet alleen maar putten uit de
algemene uitkering van het Gemeentefonds, maar ook de
middelen benutten die beschikbaar komen in de context
van de Wwb, de Wmo en het Participatiefonds. Die
middelen zouden moeten worden aangewend om recht
te doen aan de integraliteit op grond van de Wmo. Wij
weten dat gemeenten die middelen op die manier ook
besteden. Essentieel is dat wij samen met de gemeenten
de minnelijke schuldhulpverlening en de integrale
schuldhulpverlening verder optuigen.
Voorzitter. Wij willen natuurlijk heel stringent de
termijnen in aanmerking nemen. De geachte afgevaardigde vraagt daar terecht aandacht voor. De termijnen
waarop mensen die in de schulden zijn gekomen
geholpen moeten worden, moeten korter worden.
Eigenlijk zou men preventief te werk moeten gaan. Ook
aan dat aspect gaan wij met het wetsvoorstel aandacht
besteden.
Mevrouw Blanksma-van den Heuvel (CDA): Voorzitter.
Ik dank de staatssecretaris voor de beantwoording van
de vragen, maar ik vind wel dat die beantwoording
gepaard gaat met vage begrippen. Ik wijs erop dat de
effectiviteit van de gemeenten op dit dossier 20%

21 april 2009
TK 79

79-6151

Klijnsma
bedraagt. Wil de minister toezeggen dat zij die op 60%
brengt? Wat zou zij daarvoor daadwerkelijk kunnen
doen?
Ik hoor de staatssecretaris niet zeggen dat zij weet of
er bij de gemeenten wachtlijsten zijn. Wil zij bevestigen
dat wachtlijsten uit den boze zijn en dat wij moeten
streven naar nul wachtlijsten? Niemand zou dus op een
wachtlijst moeten staan.
De integrale schuldhulpverlening is heel belangrijk. Wij
moeten ook nagaan hoe recidive kan worden voorkomen, zodat mensen niet terugvallen in de schulden.
Graag wil ik dat de staatssecretaris op dit dossier
krachtige uitspraken doet.
Staatssecretaris Klijnsma: Voorzitter. Alle elementen
waarop mevrouw Blanksma wijst, zijn belangrijk. Wat zij
daarover zegt, snijdt hout. Die elementen dienen dan ook
met het wetsvoorstel over minnelijke schuldhulpverlening zeer stringent aan de orde te komen. Juist
het integrale aspect is essentieel. Ik denk hierbij aan de
extra hulp die je mensen kunt bieden met het tegengaan
van verslaving, met maatschappelijk werk en met hulp
bij echtscheiding. Die zaken spelen bij de integrale
schuldhulpverlening een enorm grote rol. Bepalingen
daarover horen in het wetsvoorstel thuis. Ik ben dan ook
zeer zeker van plan om daaraan aandacht te besteden.
Ook de recidive dient, zeker bij de gemeenten, een
punt van aandacht te zijn. Hierover is tijdens het AO
gesproken. Ook wat dit aspect betreft zullen wij, in
samenspraak met de gemeenten, bepalingen in het
wetsvoorstel verankeren.
De heer Spekman (PvdA): Voorzitter. Juist in deze tijd is
het belangrijk om de mensen die het het allermoeilijkst
hebben niet te vergeten en om die centraal te stellen. Wij
dienen voor deze mensen beleid te ontwikkelen. Ik ben
heel blij dat veel gemeenten wel aandacht voor deze
mensen hebben en heel veel geld voor ze uittrekken,
zelfs meer dan zij via het Rijk vergoed krijgen. Ik denk
echter ook aan de gemeenten die niet veel aandacht aan
de schuldhulpverlening hebben besteed. De Kamer heeft
er bewust voor gekozen om middelen zonder oormerking
aan gemeenten ter beschikking te stellen. Ik wijs er
echter op dat er inmiddels iets is gebeurd. Door de
vorige staatssecretaris zijn namelijk met gemeenten
convenanten gesloten voor de besteding van het ter
beschikking gestelde geld. Ik wil graag weten welke
gemeenten het geld niet uitgeven voor het daarvoor
bestemde doel, terwijl zij een convenant met de vorige
staatssecretaris, en dus ook met de Kamer, hebben
gesloten waarin staat dat zij dat wel zouden doen.
Verder vind ik dat de vrijblijvendheid voor gemeenten
bij de schuldhulpverlening moet verdwijnen. Graag
verneem ik hoe dat met het wetsvoorstel wordt geregeld.

gemeenten, dus wij kunnen bekijken wat men op basis
van de convenanten heeft gedaan.
Mevrouw Karabulut (SP): Voorzitter. Ik heb allereerst
een vraag aan het CDA en de PvdA. De afgelopen twee
jaar heb ik tot driemaal toe een voorstel gedaan om
ervoor te zorgen dat de 80 mln. voor schuldhulpverlening en armoedebestrijding, waar de coalitie
mooie sier mee maakt, ook echt terechtkomt bij de
mensen die het geld het hardste nodig hebben. Dat
voorstel is tot driemaal toe, ook vorige week nog, niet
gesteund. Gaan beide fracties het voorstel nu wel
steunen?
Voor de staatssecretaris geldt eigenlijk hetzelfde. Ik
geef haar een tip. Haar partijleider, de minister van
Financiën, had in een mum van tijd 80 mld. garantie voor
de banken. Wil de staatssecretaris nu 80 mln. garanderen
aan leefgeld voor de mensen die het heel hard nodig
hebben, voor de allerarmsten in dit land?
Mevrouw Blanksma-van den Heuvel (CDA): Voorzitter.
Het antwoord op de vraag van mevrouw Karabulut is dat
wij niet voor het labelen van geld zijn. Met het voorliggende wetsvoorstel kunnen wij de effectiviteit vele malen
beter borgen. Ik ga ervan uit dat wij afrekenbare doelen
met de gemeenten kunnen afspreken in het voorstel dat
de staatssecretaris voorbereidt.
De heer Spekman (PvdA): Voorzitter. Wij waren en zijn
niet voor labelen als het ook op een andere manier kan.
Er zijn convenanten gesloten. Ik heb gevraagd hoe het
daarmee staat. Daar wordt de thermometer in gestoken.
Ik vind wel dat de vrijblijvendheid eraf moet. Dat
moeten wij met elkaar in het wetsvoorstel organiseren.
Staatssecretaris Klijnsma: Voorzitter. Niet alleen wij
allen, maar ook de gemeenten hebben er zeer veel baat
bij om inzicht te verschaffen in de manier waarop de
middelen besteed worden. De gemeenten bieden met
allerlei verschillende middelen soelaas voor mensen met
schulden, dus niet alleen met de middelen die onder dit
kabinet beschikbaar zijn gesteld. Ik ben niet voor een
specifieke uitkering op dit punt. Ik vind het juist heel
goed dat wij integraal vanuit gemeenten aan de slag
kunnen.
De heer Van der Vlies (SGP): Voorzitter. Natuurlijk moet
de schuldhulpverlening zo effectief mogelijk zijn en moet
het beschikbaar gestelde budget optimaal worden benut.
Daarover zijn door mijn collega’s zorgen verwoord. Wat
mijn fractie nog steeds steekt, is het volgende. Naast de
taak voor de gemeenten, zijn er ook organisaties uit het
particulier initiatief actief op dit veld. Daaronder zijn er
die het nog steeds zonder overheidssubsidie moeten
stellen en die toch heel effectief functioneren. Is het niet
de hoogste tijd om dat ook eens even tegen het licht te
houden? Er zijn toezeggingen gedaan, maar wij wachten
nog altijd op een concretisering van een en ander.

Staatssecretaris Klijnsma: Voorzitter. De heer Spekman
heeft groot gelijk. De Kamer en het kabinet hebben
bewust gedecentraliseerd, omdat de schuldhulpverlening
het allerbest in gemeenten ter hand kan worden
genomen. Dat moeten wij gewoon gestand doen. De
heer Spekman heeft ook groot gelijk als hij zegt dat het
belangrijk is dat de convenanten die mijn voorganger
met de gemeenten heeft gesloten, ook echt tot uitwerking komen. Ik vind het een goed idee om daar de
thermometer in te steken: welke gemeenten zijn met de
convenanten aan de slag gegaan? Wij kennen de

Staatssecretaris Klijnsma: Voorzitter. Ik heb in de
afgelopen vier maanden menig werkbezoek mogen
afleggen en juist gezien dat die particuliere initiatieven er
enorm toe doen bij de ondersteuning van mensen die in
de schulden zijn geraakt. Menige gemeente heeft goede
afspraken gemaakt met die particuliere initiatiefnemers,
ook over de ondersteuning van vrijwilligers. Het zijn vaak

Tweede Kamer

21 april 2009
TK 79

Vragenuur

79-6152

Klijnsma
allemaal vrijwilligers die om niet de hand aan de ploeg
slaan. Ik ben daar diep van onder de indruk en ik zal het
promoten waar ik kan.
©

Kamer eens werkelijkheid voor u gaat worden. Nogmaals
dank collega’s voor de samenwerking en ik hoop dat
jullie het prachtige ambt van Kamerlid met trots zullen
blijven uitdragen.
Jacques Tichelaar″

De voorzitter: Ik dank de staatssecretaris voor haar
antwoorden. Wij zijn gekomen aan het eind van het
vragenuur.
Wij gaan door naar een moment dat ik altijd een
beetje moeilijk vind, namelijk het afscheid van een lid dat
tussentijds de Kamer verlaat. Ik vind dat vooral moeilijk
als ik zo’n lid zo ongaarne mis. Dat is vandaag het geval.
Wij hebben een brief binnengekregen van ons medelid
de heer Tichelaar. Wat schrijft hij ons?

(applaus en geroffel op de bankjes)
De voorzitter: Van deze brief is mededeling gedaan aan
de voorzitter van het Centraal Stembureau en aan de
minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.

Het schrijven van deze brief kost mij meer moeite dan ik
van tevoren had ingeschat. De reden is dat ik nu
werkelijk besef dat ik de Kamer per 1 mei 2009 ga
verlaten.
In mei 2002 mocht ik na turbulente verkiezingen
toetreden tot de Kamer. Mijn eerste woordvoerderschap
bestond uit Landbouw, Natuur en Visserij. Binnen drie
maanden is er een parlementair onderzoek op mijn
initiatief gehouden over vervuild diervoeder. Met de
pakkende titel ’Voer tot nadenken’ werden de voerproducenten onder de loep genomen. Ik dank Bas van
der Vlies voor zijn adviezen en dank hem voor de nauwe
samenwerking.
De periode mei 2002-januari 2003 heb ik ervaren als
het testen van de democratie. De Tweede Kamer heeft
deze test goed doorstaan, ondanks vechtpartijen, Jan des
Bouvrie-inrichting van kamers, Bentleys op het Binnenhof, elke dag een nieuwe afsplitsing. De verkiezingen in
2003 waren dan ook een goede afsluiting van deze test.
Tijdens mijn Kamerlidmaatschap heb ik ervaren hoe
belangrijk het is, ongeacht je politieke positie, dat voor
elke mening respect is. Het gaat tenslotte om de
belangen van de burger en daarbij past het niet
ongevoelig te zijn voor signalen vanuit andere partijen of
de samenleving.
Mijn periode als fractievoorzitter is door mij ervaren
als een periode van ups en downs en heeft mij doen
inzien hoeveel er van fractievoorzitters wordt gevraagd,
zonder dat zij daar altijd de waardering voor krijgen. Ik
heb het als een eer ervaren met hen te mogen werken
dwars door alle partijen heen en bij dezen dank
daarvoor.
Tijdens mijn periode van ziekte heb ik mogen ervaren
dat er meer is dan politiek alleen. Dan blijken politici ook
gewone mensen. Gelukkig maar, zou ik zeggen. Ik kan
niet onder woorden brengen hoe goed een kaart, een
sms, een telefoontje of een bloemetje van je collega’s
van de Kamer je in deze periode doet. Ook vanuit de
medewerkers van de Kamer waren er hartverwarmende
reacties.
Ik wil mijn fractie danken dat zij het mogelijk maakte
voor mij terug te keren in de fractie in een andere
functie. In het bijzonder een woord van dank in de
richting van Mariëtte Hamer voor haar luisterend oor en
de vele momenten van bezoek.
Voorzitter, dank voor uw leiding bij de vele debatten
en ik wens u kracht toe bij het wederom toestaan van
een spoeddebat en ik hoop dat de zelfreflectie van de

Geachte heer Tichelaar, lieve Jacques; overigens heb ik
meerdere collega’s hier wel eens lief genoemd, zelfs
Remi, dus niemand hoeft hier jaloers te zijn.
Vanuit een carrière in het onderwijs en met een groot
hart voor de publieke zaak werd u op 23 mei 2002 lid van
deze Kamer. Dat hebben we geweten. Om u te typeren
kun je graven in je eigen herinnering of dat overlaten
aan de diverse media. Om met die laatste te beginnen
enkele citaten: ″Meer een man van praten dan van
schrijven″, ″Bijtertje Tichelaar″, ″Doortrapte meesterpolderaar″, ″Straatvechter die overal deals kan sluiten″,
″Rat en boef″, ″CDA-watcher″, maar ook ″Opgeruimde
Fries″ en ″een gevoelige en emotionele man″. Zelf heb ik
u vooral leren kennen als een blijmoedig mens. U bent
altijd opgewekt en zeer spontaan. Uw schaterlach is van
verre herkenbaar.
Gedurende zeven jaar Kamerlidmaatschap heeft u het
instrumentarium dat een parlementariër ter beschikking
heeft ter controle van de regering niet alleen vakkundig,
maar vooral ook zeer prudent ingezet. In de beperking
toont zich de meester! Parlementaire zelfreflectie avant la
lettre, zo lijkt het. Enkele wapenfeiten licht ik graag toe.
Net aangetreden als Kamerlid was u in 2002 een van
de initiatiefnemers van het PvdA Onderwijsparlement,
met als doel om de gedachtewisseling van de politiek
met het onderwijsveld te verbeteren. Uw eerste
Kamervragen stelde u op 6 augustus 2002 en wel aan de
minister van Economische Zaken over de sluiting van
een computerbedrijf te Heerenveen. Niet alleen toonde u
daarmee al vroeg uw belangstelling voor het terrein van
Economische Zaken, van welke commissie u sinds de
zomer van 2008 voorzitter bent. Ook liet u hiermee, als
oud-vakbondsman, uw grote gevoel voor sociale
rechtvaardigheid zien door aandacht te vragen voor de
belangen van, meestal, kwetsbare werknemers.
In totaal heeft u als lid van de Kamer 48 keer
schriftelijke vragen gesteld, variërend van kindertehuizen
op Sint Maarten tot de onlangs afgesloten cao voor
uitzendkrachten. Dat is een gemiddelde van zeven sets
schriftelijke vragen per jaar. Ik mis u nu al!
Gedurende uw gehele periode hebt u slechts één serie
mondelinge vragen gesteld, namelijk op 3 december
2002, aan de ministers van Onderwijs en van Binnenlandse Zaken over de bezuinigingen in het hoger
onderwijs.
In 2003 had u zitting in de commissie die namens de
Kamer onderzoek verrichtte naar de veiligheidsrisico’s in
de diervoederketens.
Tot slot was u lange tijd voorzitter van de vaste
commissie voor Financiën en was u lid van onder andere
de vaste commissies voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid, voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en van
de commissie voor Jeugd en Gezin.

Tweede Kamer

21 april 2009
TK 79

″Geachte voorzitter, beste/lieve Gerdi,

Vragenuur

79-6153

Voorzitter
Op 14 februari 2007 werd u gekozen tot voorzitter van
de PvdA-fractie. In de periode kort daaraan voorafgaand,
in de verkiezingscampagne, vervulde u een bijna nog
opvallender rol. Om deze te omschrijven citeer ik de kop
van een gerenommeerd nieuwsblad van 27 oktober 2006:
″De PvdA oefent: Jacques Tichelaar moet Balkenende
spelen!″.
Uw kwaliteiten kwamen onder andere tot uitdrukking
bij de totstandkoming van de huidige coalitie. U vervulde
eind 2006 en begin 2007 een cruciale rol als bruggenbouwer bij de kabinetsonderhandelingen. Als oudvakbondsman bent u gepokt en gemazeld in het
onderhandelen. Op moeilijke momenten hielp u de
gesprekken weer vooruit. U bent een compromiszoeker;
de belangen van de burger staan bij u voorop.
In oktober 2007 nam u deel aan de fractievoorzittersreis naar de Nederlandse Antillen en Aruba. Tijdens dit
zware programma vervulde u een speciale rol. Het
conflict over het ontslagrecht liep, juist tijdens deze reis,
in Nederland hoog op. Ik herinner mij nog hoe de
delegatie soms een fractievoorzitter even kwijt was
omdat er dringend met het vaderland gebeld moest
worden. Maar dankzij uw kundigheid als onderhandelaar
pur sang wist u dat wij daarvoor niet op de Antillen
waren. U wachtte rustig af en richtte u vooral op de
inhoud van het werkbezoek. Dat droeg u ook uit naar de
meegereisde Nederlandse journalisten.
Overigens nog iets over uw contact met journalisten.
In december 2007 was u te gast bij het Genootschap van
Hoofdredacteuren. U slaakte toen de verzuchting dat het
mondelinge vragenuur kon worden afgeschaft. Het moet
wel een verzuchting zijn geweest, want van een dergelijk
voorstel hebben wij verder niets vernomen. Ik dank u
voor uw wens voor kracht bij het wederom toestaan van
een spoeddebat en hoop dat de zelfreflectie van de
Kamer eens werkelijkheid voor mij gaat worden. U hebt
in ieder geval uw steentje bijgedragen door uw periode
als Kamerlid af te sluiten zonder een spoeddebat te
hebben aangevraagd!
Januari vorig jaar dwong uw gezondheid u om het
politieke toneel te verlaten, maar gelukkig kon u na een
periode van herstel weer in ons midden terugkeren.
Nu bent u benoemd in een nieuwe functie: commissaris van de Koningin van de provincie Drenthe. Als
geboren en getogen Fries bent u emotioneel zeer
verbonden met het Noorden van Nederland en gezien
uw persoonlijkheid zullen ze dat zeker gaan merken!
Ik wens u alle succes in deze functie. Het ga u goed!
(applaus en geroffel op de bankjes)
De voorzitter: Wij schorsen nooit na afscheidstoespraken, maar wij nemen op een ander moment ook
nog afscheid van de heer Tichelaar.
Ik deel aan de Kamer mee dat de volgende leden zich
hebben afgemeld:
Bouchibti, Gesthuizen, Jansen, Sterk;

einde van de vergadering daartegen geen bezwaar is
gemaakt, neem ik aan dat daarmee wordt ingestemd.
Regeling van werkzaamheden
De voorzitter: Ik stel voor om bij de voor deze week
geagendeerde VAO’s het zogenaamde kerstregime te
hanteren.
Ik stel voor om hedenmiddag ook te stemmen over de
moties ingediend bij het notaoverleg van de vaste
commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap over
competentiegericht onderwijs in het mbo van 15 april
jongstleden en de aangehouden motie-De Krom/Verdonk
(31700-X, nr. 102).
Overeenkomstig de voorstellen van de voorzitter wordt
besloten.
De voorzitter: Op verzoek van de fractie van GroenLinks
heb ik met ingang van 16 april jongstleden het lid Dibi
tot plaatsvervangend lid van de vaste commissie voor
Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
benoemd in plaats van het lid Vendrik.
Op verzoek van de CDA-fractie benoem ik in de vaste
commissie voor Economische Zaken het lid Spies tot lid
in de bestaande vacature.
Het woord is aan mevrouw Leijten.
Mevrouw Leijten (SP): Voorzitter. Ik zou graag het
algemeen overleg over drankbeleid hokken en keten
plenair willen afsluiten. Dat mag na het reces.
De voorzitter: Wij zullen het VAO toevoegen aan de
agenda.
Het woord is aan de heer Polderman.
De heer Polderman (SP): Voorzitter. Afgelopen vrijdag
zijn wij door het kabinet verblijd met het besluit om niet
te ontpolderen in de Hedwigepolder in ZeeuwsVlaanderen bij de Westerschelde. Wij waren daarover
zeer verheugd, en niet alleen wij, maar ook de bevolking
in Zeeland. Het is nu afgesproken, maar door het besluit
komen een heleboel vragen naar boven. Hoe gaat het nu
bijvoorbeeld verder met het verdrag dat we hebben
gesloten? Hoe gaat het nu verder met de achterdeur van
Brussel? Het risico bestaat namelijk dat Brussel dit
besluit zal overrulen. Wat mij betreft is er dus alle reden
om het debat plenair af te ronden. Ik vraag daarom een
plenair debat aan.
Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Wij hebben inhoudelijk een andere mening, maar wij steunen het verzoek om
een debat.
Mevrouw Neppérus (VVD): Op zichzelf voel ik ook voor
een debat, maar de heer Polderman richt zich op de
minister van VROM. Ligt het niet voor de hand om ook
de minister van LNV erbij te betrekken?

Van Bochove en Boelhouwer, de gehele week.

De voorzitter: Op de tafel van de griffier ligt een lijst
van ingekomen stukken. Op die lijst staan voorstellen
voor de behandeling van deze stukken. Als voor het

De heer Van der Staaij (SGP): Het verzoek om een
debat hierover willen wij graag steunen. De heer
Polderman sprak niet over een spoeddebat maar over
een gewoon debat. Het zou het mooist zijn als er ook al
een reactie vanuit Brussel ligt. Dan zouden we al een
stuk verder zijn in het debat.

Tweede Kamer

21 april 2009
TK 79

Deze mededeling wordt voor kennisgeving aangenomen.

Regeling van werkzaamheden

79-6154