Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2012–2013

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

285
Vragen van het lid Van Bemmel (Van Bemmel) aan de minister van Veiligheid
en Justitie over het bericht dat curatoren maar liefst dertig miljoen
declareerden bij de afwikkeling van het DSB faillissement (ingezonden
31 augustus 2012).
Antwoord van minister Opstelten (Veiligheid en Justitie) (ontvangen
15 oktober 2012). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2012–2013,
nr. 40.
Vraag 1
Bent u bekend met het bericht over de afwikkeling van het faillissement van
DSB Bank?1
Antwoord
Ja.
Vraag 2
Deelt u de mening dat de kosten van deze afwikkeling exorbitant hoog zijn?
Zo nee, waarom niet?
Antwoord
De afwikkeling van claims en vorderingen in een complex faillissement is
arbeidsintensief. Dat geldt in het bijzonder voor het DSB-faillissement. Daarbij
betreft het – zeker naar Nederlandse maatstaven – een zeer omvangrijk en
complex faillissement met effecten ver buiten de landsgrenzen. In het
faillissement spelen de belangen van meer dan honderdduizend klanten met
een lening. Ook is er voor een bedrag van zeven miljard euro aan vorderingen ingediend en hebben vijfentwintigduizend mensen een klacht
ingediend ten aanzien van de zorgplicht voor financiële dienstverleners of een
verzoek voor compensatie. Naar ik begrijp is inmiddels al een bedrag van 900
miljoen Euro aan de schuldeisers uitgekeerd.
Zonder een precies inzicht in de omvang en de aard van de werkzaamheden
die in het kader van de afwikkeling moeten worden verricht is het onmogelijk
om een goed oordeel te hebben over de vraag in hoeverre de gewerkte uren
en gemaakte kosten te rechtvaardigen zijn. Zulks is overigens ook niet aan
mij. Het salaris van de curator wordt door de rechtbank vastgesteld op grond

1

ah-tk-20122013-285
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2012

http://www.telegraaf.nl/binnenland/12858249/__Bankroet_DSB_goudmijn__.html

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

1

van artikel 71 Faillissementswet, aan de hand van de daarvoor vastgestelde
richtlijnen van de Recofa.
Voor een correcte en doelmatige afwikkeling van faillissementen bestaan
adequate waarborgen. Zo ziet de rechter-commissaris tussentijds toe op de
werkzaamheden die de curator onderneemt, inclusief de kosten die daarbij
worden gemaakt en houdt ook de commissie van schuldeisers toezicht op de
afwikkeling en kosten van het faillissement. Via de tussentijdse verslagen en
te zijner tijd het eindverslag van de curatoren krijgen alle belanghebbenden
inzicht in hun werkzaamheden en de gemaakte kosten.
Ten aanzien van het DSB-faillissement geldt dat de curatoren in hun laatste
kwartaalverslag hebben aangegeven dat de kosten die aan curatoren en
adviseurs zijn betaald tijdens het faillissement van DSB eind juni 2012 in
totaal € 28,2 miljoen bedroegen. Daarvan is € 8,4 miljoen betaald aan
externe adviseurs en is voor het werk van de curatoren en hun kantoorgenoten € 16,2 miljoen betaald, hetgeen met BTW en kosten neerkomt op € 19,8
miljoen.
Vraag 3
Deelt u de mening dat er bij de aanwijzing van curatoren door de rechtercommissaris geen enkele prikkel is tot het leveren van een «goed product»
voor een zo scherp mogelijke prijs? Zo nee, waarom niet?
Antwoord
Vaak wordt bij een faillissement een (vrijwel) lege boedel aangetroffen.
Curatoren moeten dan genoegen nemen met geen of een beperkte vergoeding. Indien er wel ruimte is voor een vergoeding voor de curator, wordt deze
vastgesteld aan de hand van de daarvoor door Recofa Rechters-commissaris
in Faillissementen en surseances van betaling vastgestelde richtlijnen. In die
richtlijnen is mede verdisconteerd dat het afwikkelen van een faillissement
specialistische kennis vereist. Deze kennis verkrijgen curatoren onder meer
tijdens de opleiding tot curator, die wordt verzorgd door de Vereniging
Insolventierecht Advocaten INSOLAD. Dit is een van de zwaarste opleidingen
die bestaat als vervolg op de advocatenopleiding. Ik zie een dergelijke
intensieve vorm van specialisatie als een duidelijke prikkel tot het leveren van
een goed product.
Vanzelfsprekend acht ik het van belang dat de kosten van een afwikkeling van
een faillissement niet onnodig hoog zijn en in verhouding staan tot de
uitgevoerde werkzaamheden. Het antwoord op de vervolgvraag of curatoren
altijd een zo scherp mogelijke prijs realiseren is niet in algemene zin te
geven. In ieder geval zouden daarbij de hoge opleidingseisen moeten worden
betrokken, en de afwikkeling van faillissementen met een (vrijwel) lege
boedel.
Vraag 4
Deelt u tevens de mening dat gedupeerden hierdoor juist onnodig veel geld
mislopen? Zo nee, waarom niet?
Antwoord
Ik verwijs hiervoor naar het antwoord op vraag 3. In aanvulling hierop merk
ik nog op dat voor de schuldeisers van een failliete onderneming niet alleen
de door de curator gemaakte kosten van belang zijn, maar ook de door hem
veiliggestelde middelen waarmee hun vorderingen ten minste gedeeltelijk
kunnen worden voldaan. Dat schuldeisers een deel van hun vorderingen
mislopen is bij een faillissement per definitie het geval. Het is nu juist de taak
van de curator om de aanwezige boedel te bewaren en te inventariseren en
de schade voor schuldeisers en werknemers zo veel mogelijk te beperken.
Bedacht moet tenslotte worden dat na afwikkeling van het faillissement de
restschulden invorderbaar blijven.
Vraag 5
Deelt u de mening dat de Faillissementswet zo zou moeten worden aangepast dat de rechter-commissaris bij een faillissement de opdracht zou moeten
uitzetten waarvoor curatoren kunnen ingeschreven met of een totaalbedrag of
een bedrag per uur, zodat de beste prijs/kwaliteit verhouding zou kunnen
worden gerealiseerd? Zo nee, waarom niet?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

2

Antwoord
Uw voorstel raakt aan de rechterlijke benoemingsvrijheid voor curatoren. Een
andere systematiek om curatoren aan faillissementen toe te wijzen kan niet
los worden gezien van de opleidingseisen en de wijze waarop faillissementen
met een (vrijwel) lege boedel worden afgewikkeld. Ik ben bereid om hierover
het gesprek met de Raad voor de Rechtspraak en INSOLAD aan te gaan.
Tegelijk wil ik ervoor waken om dit te doen in het licht van het concrete
faillissement van DSB, dat naar zijn omvang en complexiteit bepaald niet
maatgevend is voor de faillissementspraktijk van alledag.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

3