Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

31 521

Taxibeleid

Nr. 84

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN INFRASTRUCTUUR EN
MILIEU
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 14 januari 2015
In het VAO Openbaar vervoer, OV-chipkaart en taxi op 4 december 2014
(Handelingen II 2014/15, nr. 23, VAO Openbaar vervoer, ov-chipkaart en
taxi) heb ik toegezegd uw Kamer te informeren over de rechterlijke
uitspraak inzake Uber.
Die toezegging doe ik hierbij gestand.
De Inspectie voor Leefomgeving en Transport (ILT) heeft Uber op
11 november 2014 een last onder dwangsom (LOD) opgelegd wegens
overtreding van de WP2000. Naar aanleiding hiervan heeft Uber:
1. de voorzieningenrechter van het College van Beroep voor het
Bedrijfsleven (CBB) verzocht om een voorlopige voorziening. De
voorzieningenrechter van het CBB heeft maandag 8 december 2014
uitspraak gedaan.
2. bezwaar aangetekend bij de ILT tegen de LOD.
Uitspraak voorzieningenrechter
In zijn uitspraak vindt de voorzieningenrechter dat ILT terecht en op goede
gronden heeft geoordeeld dat Uber de Wet personenvervoer 2000 heeft
overtreden. De rechter oordeelt verder dat er geen reden is de aan Uber
opgelegde LOD te schorsen. Dat betekent dat Uber bij elke nieuwe door
de ILT geconstateerde overtreding een dwangsom verbeurt van
€ 10.000,–, tot een maximum van € 100.000,–.
Overwegingen van de rechter zijn onder andere:
• De rechter vindt dat Uber zich ten onrechte op het standpunt stelt dat
UberPOP een vorm van meerijden of carpooling is en daarom niet
onder de werking van de Taxiwet valt. De rechter oordeelt dat wel
degelijk sprake is van taxivervoer: de betrokken chauffeurs hebben
voor hen onbekende personen vervoerd, tegen een door Uber
vastgesteld tarief. Er is sprake van een economische activiteit, het

kst-31521-84
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2015

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 31 521, nr. 84

1

•

•

personenvervoer heeft plaatsgevonden in de uitoefening van een
beroep of bedrijf.
De rechter onderschrijft het standpunt van ILT dat Uber als bedrijf
medepleger is van de overtredingen door UberPOP-chauffeurs, omdat
sprake is van bewuste en nauwe samenwerking bij het aanbieden en
verrichten van taxivervoer. Uber speelt daarin een belangrijke rol. Zo
selecteert Uber de chauffeurs en zorgt voor toegang tot de app, voor
zowel chauffeurs als passagiers. Bovendien wordt voor ritten een tarief
gevraagd dat via een door Uber ingeschakelde betalingsdienst moet
worden voldaan. Uber ontvangt hiervan twintig procent.
De voorzieningenrechter stelt dat UberPOP chauffeurs niet beschikken
over de wettelijk verplichte taxivergunning en ook niet voldoen aan
diverse wettelijke eisen die gelden voor chauffeurs met een
taxivergunning

Bezwaar Uber tegen LOD
Het bezwaar van Uber tegen de door ILT opgelegde LOD is in behandeling
bij ILT. Mogelijk is de beslissing die naar aanleiding van het bezwaar
wordt genomen door ILT voor Uber aanleiding daartegen beroep aan te
tekenen bij het CBB.
Tot slot
De uitspraak van de voorzieningenrechter en het handhavend optreden
door ILT betekenen niet dat ik alle initiatieven van Uber afwijs. Het is goed
dat er innovatieve ontwikkelingen zijn die aansluiten bij de vraag in de
markt, mits de kwaliteit en veiligheid voldoende zijn geborgd. Met
UberPop heeft Uber echter een initiatief gelanceerd dat niet past binnen
de huidige regelgeving.
In de komende maanden wordt de Taxiwet geëvalueerd, daarin komen
vanzelfsprekend ook deze actuele ontwikkelingen aan de orde. In de
evaluatie brengen we in kaart of er regels zijn die belemmerend werken
voor de ontwikkeling van innovaties in de markt die wenselijk zouden
kunnen zijn voor de consument.
Ik blijf dan ook in gesprek met Uber om elk initiatief op zijn merites te
beoordelen. Mijn beleidsstandpunt over de tussentijdse evaluatie kunt u
aan het einde van het eerste kwartaal van 2015 verwachten.
De Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu,
W.J. Mansveld

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 31 521, nr. 84

2