Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2021–2022

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1791
Vragen van het lid Koerhuis (VVD) aan de Minister van Infrastructuur en
Waterstaat over het bericht dat de ouders van Gio (4) het stilzwijgen verbreken
na een dodelijk ongeluk met voetballer Vloet (ingezonden 26 januari 2022).
Antwoord van Minister Harbers (Infrastructuur en Waterstaat), mede namens
de Minister van Justitie en Veiligheid (ontvangen 21 februari 2022).
Vraag 1
Bent u bekend met het bericht «Ouders overleden Gio (4) verbreken
stilzwijgen: We hebben nooit iets gehoord van voetballer Vloet»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Wat is uw reactie op dit bericht?
Antwoord 2
Ik leef zeer mee met het verlies van de familie. Verder ga ik niet in op deze
specifieke situatie gezien de zaak nog in onderzoek is.
Vraag 3
Deelt u de mening dat een voetbalclub een maatschappelijke rol heeft?
Antwoord 3
Voetbalclubs hebben zeker een maatschappelijke rol. De KNVB ziet voetbal als
een bindmiddel om samen te werken aan een gezonde, sociale en duurzame
samenleving. Van kleins af aan worden kinderen meegenomen in de
spelregels en sportief gedrag.
Verder leveren veel clubs in het (betaalde) voetbal een bijdrage aan verschillende maatschappelijke projecten op gebied van participatie, educatie,
gezondheid en re-integratie op de arbeidsmarkt.

1

ah-tk-20212022-1791
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2022

De Telegraaf, 22 januari 2022, Ouders overleden Gio (4) verbreken stilzwijgen: «We hebben
nooit iets gehoord van voetballer Vloet»; «Heeft Rai gevoel, heeft hij spijt?» (https://
www.telegraaf.nl/nieuws/26696113/ouders-overleden-gio-4-verbreken-stilzwijgen-we-hebbennooit-iets-gehoord-van-voetballer-vloet).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

1

Vraag 4
Hoe vindt u dat Heracles Almelo zijn maatschappelijk rol voor verkeersveiligheid heeft opgepakt na het dodelijk ongeluk met voetballer Vloet?
Antwoord 4
Heracles Almelo heeft zelf keuzes gemaakt na het dodelijk ongeluk. Het is niet
aan mij om die te beoordelen.
Vraag 5
Bent u bereid om in gesprek te gaan met voetbalclubs om hun maatschappelijke rol op te pakken voor verkeersveiligheid?
Antwoord 5
De wijze waarop voetbalclubs omgaan met hun maatschappelijke rol is aan
de clubs zelf. Zij maken een afweging in hun rol als werkgever, als bedrijf en
als club als het gaat om de wijze waarop zij hun maatschappelijke rol
invullen. Vanuit het Rijk worden met diverse stakeholders campagnes
geïnitieerd om aandacht te vragen voor verkeersveiligheid, zoals de BOBcampagne tegen rijden onder invloed van alcohol. Er is ook een BOBcampagne die is gericht is op sportkantines en sportevenementen waar ook
professionele voetbalclubs aandacht voor hebben gevraagd.
Vraag 6
Deelt u de mening dat een voetballer een publieke voorbeeldfunctie heeft?
Antwoord 6
Iedere verkeersdeelnemer heeft een voorbeeldfunctie en verantwoordelijkheid
in het verkeer. Iedereen, ook voetballers, moet zich aan de verkeersregels
houden om weer veilig thuis te (laten-) komen.
Vraag 7
Bent u bereid om in gesprek te gaan met voetballers om hun publieke
voorbeeldfunctie op te pakken voor verkeersveiligheid?
Antwoord 7
Ik verwijs u hiervoor naar antwoord 5.
Vraag 8
Welke publieke campagnes lopen er nu tegen extreem te hard rijden en
alcohol in het verkeer? In hoeverre zijn deze campagnes succesvol? In
hoeverre zorgen deze campagnes voor een daling van extreem te hard rijden
en alcohol in het verkeer?
Antwoord 8
Met betrekking tot alcohol in het verkeer loopt al lange tijd de eerdergenoemde BOB-campagne. Inmiddels weet 99% van de automobilisten dat de
BOB nuchter blijft en vindt 84% dat je geen alcohol moet drinken als je nog
moet autorijden. Daarnaast is er een campagne tegen te hard rijden: «Hou je
aan de snelheidslimiet». Deze campagne is erop gericht dat bestuurders zich
aan de snelheid houden. IenW plaatst tijdens de campagneperiode (mei-juni)
borden langs de snelwegen en biedt een toolkit aan met diverse middelen
aan medeoverheden en maatschappelijke partners.
Als het gaat om gedragsverandering bij zware overtreders zijn campagnes
niet voldoende. Voor deze groep zijn handhaving en gedragsinterventies,
zoals de bestuursrechtelijke Educatieve Maatregel Gedrag (EMG) of Educatieve Maatregel Alcohol (EMA), het meest passend. Ongewenst verkeersgedrag dient integraal te worden aangepakt (infrastructurele aanpassingen,
gedragsbeïnvloeding en handhaving). Dit voorjaar wordt de Kamer geïnformeerd over mijn plannen voor een verbeterde integrale aanpak van rijden
onder invloed.
Vraag 9
Wat is de strafmaat nu voor extreem te hard rijden en alcohol in het verkeer?
In hoeverre is deze strafmaat voldoende? In hoeverre zorgt deze strafmaat
voor een daling van extreem te hard rijden en alcohol in het verkeer?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

2

Antwoord 9
Onder extreem te hard rijden versta ik in het kader van de beantwoording
van deze vraag het zodanig boven de geldende maximumsnelheid rijden dat
deze onder het strafrecht wordt afgedaan. Snelheidsovertredingen tot
30 km/u te hard in het algemeen en tot 40 km/u op de snelweg vallen onder
de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv).
Grovere snelheidsovertredingen vallen onder het strafrecht.
De maximumstraf voor te hard rijden op de autosnelweg is een hechtenis van
ten hoogste twee maanden of een geldboete van € 4.500 en daarbij kan een
ontzegging van de bevoegdheid om motorrijtuigen te besturen van ten
hoogste 2 jaren worden opgelegd (art 177 lid 2 onder d van de Wegenverkeerswet 1994 (hierna: WVW 1994)). De maximumstraf voor rijden onder
invloed is een gevangenisstraf van ten hoogste een jaar of een geldboete van
€ 22.500 en daarbij kan een ontzegging van de bevoegdheid om motorrijtuigen te besturen van ten hoogste 5 jaren worden opgelegd (artikel 8 jo. 176,
lid 2 WVW 1994).
Naast de specifieke strafbaarstellingen voor te hard rijden of rijden onder
invloed van alcohol, kunnen deze feiten ook op basis van andere artikelen uit
de Wegenverkeerswet worden afgedaan. Dit kan op basis van artikel 5 WVW
1994 (veroorzaken gevaar op de weg), artikel 5a WVW 1994 (roekeloos rijden
zonder gevolgen) of artikel 6 WVW 1994 (veroorzaken van een ongeval door
schuld/roekeloosheid met letsel of de dood tot gevolg). De maximumstraf
voor het veroorzaken van een dodelijk ongeval in het verkeer, is een
gevangenisstraf van ten hoogste 9 jaren of een geldboete van ten hoogste
€ 90.000 en daarbij kan een ontzegging van de bevoegdheid om motorrijtuigen te besturen van ten hoogste 5 jaren worden opgelegd (artikel 6 jo.
175 WVW1994).
In 2017 is wetenschappelijk onderzocht in hoeverre de bestraffing van
ernstige verkeersdelicten afdoende is. Hieruit bleek dat in zijn algemeenheid
kan worden geconcludeerd dat naarmate de ernst van de verkeersfout
toeneemt en de mate van letsel toeneemt, ook de duur van de straf en de
zwaarte van de gekozen strafmodaliteit toeneemt. Het algemene strafbeeld
komt dus overeen met hetgeen de wetgever heeft beoogd met het stelsel van
sancties. Verder was de conclusie in het onderzoek dat het strafniveau voor
ernstige verkeersdelicten over het geheel adequaat is. Wel was er draagvlak
voor onder andere een verhoging van de strafmaat voor een aantal specifieke
feiten zoals het rijden onder invloed. Met inwerkingtreding van de wet
aanscherping strafrechtelijke afdoening ernstige verkeersdelicten op 1 januari
2020 is aan de aanbevelingen uit dit onderzoek uitvoering gegeven. Zo is
bijvoorbeeld de maximumstraf voor rijden onder invloed verhoogd van drie
maanden naar één jaar.
In hoeverre de strafmaat zorgt voor een daling van (extreem) te hard rijden
en rijden onder invloed van alcohol is niet specifiek te bepalen. Dit hangt
samen met een veelheid aan andere factoren. In algemene zin kan wel
worden gezegd dat een adequate strafmaat zowel een specifieke als
algemene preventieve werking heeft.
Vraag 10
Welke profielen zijn er van iemand die extreem te hard rijdt? In hoeverre
voelt zo’n iemand zich onaantastbaar en boven de wet staan? Welke gerichte
aanpakken op deze profielen zijn er mogelijk?
Antwoord 10
Bestuurders die extreem hard rijden kunnen zowel via het strafrecht
(strafvervolging) als via het bestuursrecht (gedragsinterventie/onderzoek)
worden aangepakt. Volgens de wet moet de politie een melding bij het CBR
doen. Het CBR kan vervolgens de bestuurder een Educatieve Maatregel
Gedrag (EMG) opleggen. Uit het recidive-onderzoek van het WODC blijkt dat
veel van de EMG-deelnemers bekend zijn bij justitie en dat zij vaak ook op
andere terreinen moeite hebben met verantwoord gedrag.2 Uit dit rapport
blijkt dat meer dan driekwart van de EMG-deelnemers één of meer eerdere
strafzaken op hun naam heeft staan (gemiddeld 5 strafzaken, op meerdere
terreinen). Dat maakt het ingewikkeld om deze groep aan te pakken onder de
2

WODC-rapport 2019 «Recidive na maatregelen rijvaardigheid en geschiktheid».

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

3

noemer van uitsluitend verkeersveiligheid. Het Ministerie van Infrastructuur
en Waterstaat en het Ministerie van Justitie en Veiligheid verkennen met een
expertgroep de mogelijkheden om deze groep beter aan te kunnen pakken.
Eén van de richtingen die op dit moment wordt onderzocht betreft de inzet
van technische middelen.
Vraag 11
Op welke autosnelwegen rijdt iemand relatief vaak extreem te hard? Welke
gerichte flitscontroles op autosnelwegen en extreem te hard rijden zijn er
mogelijk?
Antwoord 11
Er wordt niet specifiek geregistreerd op welke snelwegen vaak extreem te
hard wordt gereden. De inzet is gericht op het voorkomen van te hard rijden
in het algemeen. Snelheidshandhaving is een belangrijke pijler van de
Nederlandse verkeershandhaving. Er zijn dan ook relatief veel handhavingsmiddelen beschikbaar als het gaat om het tegengaan van (extreem) te hard
rijden op snelwegen. Het betreft dan trajectcontroles, mobiele radarcontrole
en videoauto’s. Bij de meeste handhavingsvarianten gebeurt het verbaliseringsproces op kenteken, terwijl bij de inzet van videoauto’s bij voorkeur
staandehoudingen plaatsvinden. De handhavingsinzet van de politie wordt
risicogericht bepaald zodat deze inzet zoveel mogelijk bijdraagt aan het
voorkomen van ongevallen. Dit betekent dat meer inzet wordt gepleegd op
wegvakken met een hoog overtredingsgedrag en een hoog risico op
ongevallen en slachtoffers. De risicogestuurde inzet van de handhavingsmiddelen wordt in samenwerking tussen het OM, de politie en de wegbeheerder
bepaald.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

4