Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2022–2023

36 027 (R2160)

Goedkeuring van het op 2 december 2004 te
New York tot stand gekomen Verdrag van de
Verenigde Naties inzake de immuniteit van
rechtsmacht van staten en hun eigendommen
(Trb. 2010, 272)

Nr. 9

AMENDEMENT VAN HET LID KAT C.S. TER VERVANGING VAN
DAT GEDRUKT ONDER NR. 81
Ontvangen 13 juni 2023
De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:
Artikel 2 wordt als volgt gewijzigd:
1. In de eerste zin vervalt «ten aanzien van artikel 18» en wordt «het
volgende voorbehoud wordt» vervangen door «de volgende voorbehouden worden».
2. Voor «Het Koninkrijk der Nederlanden» wordt de aanduiding «b.»
geplaatst.
3. Voor onderdeel b (nieuw) wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
a. Het Koninkrijk der Nederlanden aanvaardt de bepalingen van artikel
11 van het Verdrag, met uitzondering van het tweede lid, onder (c) en (d).
Toelichting
Dit amendement regelt dat Nederland het VN-verdrag inzake de
immuniteit van rechtsmacht van staten en hun eigendommen goedkeurt,
maar een voorbehoud maakt bij artikel 11, tweede lid, sub c en d.
Artikel 11 van het verdrag bepaalt dat een staat zich in beginsel niet kan
beroepen op staatsimmuniteit ten overstaan van een rechter van een
andere staat als het gaat om een geding dat betrekking heeft op een
arbeidsovereenkomst tussen de staat en een natuurlijke persoon. In lid 2
van dit artikel is een aantal uitzonderingssituaties opgenomen, waarin een
staat zich wel op immuniteit kan beroepen. De uitzondering in sub c
betreft gedingen over aanstellingen en verlengingen van arbeidsovereenkomsten. Sub d betreft kort samengevat beëindigingen en ontslagen. Dit
betekent dat staten zich in gedingen die daarover gaan wel op immuniteit

1

kst-36027-9
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2023

Vervanging in verband met een wijziging in de toelichting.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 36 027 (R2160), nr. 9

1

mogen beroepen als ze in een andere staat voor de rechter worden
gedaagd.
Indieners zijn van oordeel dat dit onder omstandigheden voor onwenselijke situaties kan zorgen. Ambassadepersoneel kan onder omstandigheden niet over de eigen arbeidsovereenkomst procederen in Nederland
en heeft dan een slechte rechtspositie. Ook kan zich bijvoorbeeld de
situatie voordoen dat ambassadepersoneel met een arbeidsovereenkomst
met een vreemde staat zich schuldig maakt aan onrechtmatig gedrag
jegens een andere ambassademedewerker. Als die arbeidsovereenkomst
hierdoor beëindigd zou (moeten) worden, kan een geding hierover niet
voor de Nederlandse rechter worden gevoerd als die vreemde staat zich
op immuniteit beroept. Ook de andere betrokken medewerker heeft dan
een slechte rechtspositie. Het risico bestaat dat ook geen schadevergoeding kan worden gevorderd en toegekend.
Vanwege dergelijke situaties die zich zouden kunnen voordoen, stellen
indieners voor een voorbehoud te maken bij artikel 11, tweede lid, sub c
en d van het verdrag. De Commissie van advies inzake volkenrechtelijke
vraagstukken heeft ook geadviseerd dit voorbehoud te maken. Indieners
volgen de lijn van de CAVV dat het maken van het voorbehoud in de rede
ligt vanwege de door de CAVV gesignaleerde van het verdrag afwijkende
Nederlandse jurisprudentie. De CAVV prefereert de Nederlandse
benadering boven die van het verdrag, omdat daarmee een grotere
bescherming aan particulieren wordt geboden.
Kat
Piri
Van der Lee

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 36 027 (R2160), nr. 9

2