Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2015–2016

34 265

Regels met betrekking tot de veiligheid en het in
handel brengen van pleziervaartuigen (Wet
pleziervaartuigen 2016)

Nr. 4

VERSLAG
Vastgesteld 5 oktober 2015
De vaste commissie voor Infrastructuur en Milieu, belast met het
voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft de eer verslag uit te
brengen van haar bevindingen. Het verslag behandelt alleen die onderdelen waarover door de genoemde fracties inbreng is geleverd.
Onder het voorbehoud dat de regering de vragen en opmerkingen in dit
verslag afdoende zal beantwoorden, acht de commissie hiermee de
openbare behandeling van het voorstel van wet voldoende voorbereid.
Inhoudsopgave
I.

II.

Algemeen
Inleiding
Doelstelling en inhoud van het wetsvoorstel
Reikwijdte
Normadressaten
Verplichtingen
Bestuurlijk-juridisch
Regeldrukeffecten
Bedrijven
Burgers
Toezicht en handhaving
Overig
Artikelsgewijs
Artikel 6
Artikel 7 en 8
Artikel 10
Artikel 13

1
2
2
2
3
3
3
3
3
3
4
4
4
4
4
5
5

I. Algemeen
De leden van de VVD-fractie hebben met interesse kennisgenomen van
het wetsvoorstel Regels met betrekking tot de veiligheid en het in handel
brengen van pleziervaartuigen (Wet pleziervaartuigen 2016) (hierna: het

kst-34265-4
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2015

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 265, nr. 4

1

wetsvoorstel). Zij vinden het goed dat verantwoordelijkheden ten aanzien
van verplichtingen over het op de markt brengen van pleziervaartuigen of
waterscooters worden verdeeld over meerdere marktdeelnemers en
particuliere importeurs. Zij hebben de volgende vragen ten aanzien van
het wetsvoorstel.
De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van de Wet pleziervaartuigen 2016 en de bijbehorende memorie van
toelichting. Zij hebben over het wetsvoorstel nog een aantal vragen ter
verheldering aan de regering.
De SP-fractie heeft kennisgenomen van het wetsvoorstel en ziet af van
een inbreng.
Inleiding
De leden van de VVD-fractie lezen dat er bij de aansluiting van richtlijn
2013/53/EU1 op besluit 768/2008/EG2 geen sprake is van nieuw beleid.
Betekent dit dat het beleid uit besluit 768/2008/EG al geldt voor pleziervaartuigen en waterscooters? Zo ja, hoe zijn de ervaringen hiermee?
De leden van de VVD-fractie lezen dat de grenswaarden voor scheepsmotoren voor stikstofoxiden, koolwaterstoffen en fijnstof zijn geënt op
normen van het United States Environmental Protection Agency. Mogen
deze leden veronderstellen dat er wereldwijd met deze normen wordt
gewerkt? Zo nee, zijn deze normen strenger of minder streng dan elders in
de wereld? En als ze strenger zijn, heeft dit dan geen negatief effect op de
concurrentiekracht van de Europese pleziervaartuigensector?
De leden van de PvdA-fractie lezen dat er in de nieuwe richtlijn strengere
grenswaarden voor scheepsmotoren voor stikstofoxiden, koolwaterstoffen en fijnstof worden gesteld, en dat de grenswaarden voor CO iets
versoepeld worden. Deze versoepeling zou nodig zijn om de sterke daling
van de overige luchtverontreinigende stoffen mogelijk te maken en de
industrie niet te belasten met buitenproportionele nalevingskosten. Deze
leden ontvangen hier graag een nadere toelichting op; in hoeverre is er
een samenhang tussen de uitstoot van stikstofoxiden, koolwaterstoffen en
fijnstof enerzijds en die van CO anderzijds?
Doelstelling en inhoud van het wetsvoorstel
Reikwijdte
De leden van de PvdA-fractie lezen dat de reikwijdte van het wetsvoorstel
is verduidelijkt. Zo worden amfibische voertuigen expliciet uitgesloten van
het wetsvoorstel en wordt helder gemaakt welke kano’s en kajaks wel en
niet onder het wetsvoorstel vallen. Vielen de amfibische voertuigen wel
onder de vorige wet? Waarom wordt daar nu van afgezien? Voorts vragen
deze leden of de regering bij benadering kan aangeven hoeveel
voertuigen nu wel (of niet) onder het wetsvoorstel vallen die voorheen
niet (of wel) onder de wet vielen.

1

Richtlijn 2013/53/EU van het Europees parlement en de Raad van 20 november 2013 betreffende pleziervaartuigen en waterscooters en tot intrekking van Richtlijn 94/25/EG van het
Europees parlement en de Raad (PbEU 2013, L 354)
2
Besluit 768/2008/EG van het Europees parlement en de Raad van 9 juli 2008, betreffende een
gemeenschappelijk kader voor het verhandelen van producten en tot intrekking van Besluit
93/465/EEG van de Raad

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 265, nr. 4

2

Normadressaten
De leden van de PvdA-fractie lezen dat de Inspectie Leefomgeving en
Transport (ILT) is aangewezen als markttoezichthouder voor dit
wetsvoorstel. Was de ILT de enige organisatie die hiervoor in aanmerking
kwam? Zo nee, waarom is niet voor de andere organisatie gekozen?
Verplichtingen
De leden van de PvdA-fractie lezen dat de verplichtingen voor gemachtigden, importeurs en distributeurs nieuw zijn en in hoofdzaak een
medeverantwoordelijkheid betreffen voor de uitvoering van verplichtingen die op fabrikanten rusten. Deze leden vragen waarom hier voor
gekozen is, en voor welk probleem deze nieuwe verplichtingen een
oplossing vormen.
Bestuurlijk-juridisch
De leden van de VVD-fractie lezen dat de nieuwe richtlijn effect heeft op
de inhoudelijke werkzaamheden van bedrijven. Zo moeten fabrikanten en
importeurs rekening houden met aangescherpte bouwtechnische eisen
aan pleziervaartuigen. Dit betekent volgens de memorie van toelichting
echter niet per se dat de lasten voor het voldoen aan de verplichtingen
veranderen, daar deze werkzaamheden niet noodzakelijkerwijs meer tijd
of kosten veroorzaken. Waarop wordt dit laatste gebaseerd?
De leden van de VVD-fractie willen graag weten of deze wijziging nog
gevolgen heeft voor de ILT. Zo ja, welke gevolgen betreft het hier in
termen van capaciteit en financiën?
Regeldrukeffecten
De leden van de PvdA-fractie lezen dat keuringsinstanties die zijn
aangewezen onder richtlijn 94/25/EG3 opnieuw een verzoek moeten
indienen om ook onder richtlijn 2013/53/EU aangewezen te worden. Deze
leden vragen de regering waarom dit nodig is. Kunnen deze keuringsinstanties niet automatisch ook worden aangewezen onder de nieuwe
richtlijn?
Bedrijven
De leden van de PvdA-fractie lezen dat bedrijven veelal gebruikmaken van
een administratiesysteem waarin is vastgelegd van wie zij een product
hebben ontvangen en aan wie zij een product hebben geleverd. Heeft de
regering bij benadering inzicht in de hoeveelheid bedrijven waar dit voor
geldt?
Burgers
De leden van de VVD-fractie constateren dat dit wetsvoorstel ook gaat
gelden voor particuliere importeurs. Betekent dit dat iemand die via een
Amerikaans online platform zoals Amazon een waterscooter koopt, ook
aan deze eisen moet voldoen? Zo ja, hoe worden particuliere importeurs
over deze eisen geïnformeerd?

3

Richtlijn 94/25/EG van het Europees parlement en de Raad van 16 juni 1994 inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten met
betrekking tot pleziervaartuigen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 265, nr. 4

3

De leden van de PvdA-fractie lezen over de gevolgen voor burgers van de
richtlijn. Zij vragen de regering of het waar is dat burgers die een product
importeren dat valt onder dit wetsvoorstel, zelf een handleiding van het
product moeten vertalen ten behoeve van zichzelf. Geldt dit ook als het
product alleen voor eigen gebruik is? In hoeverre wijkt dit af van de
bestaande praktijk?
Toezicht en handhaving
De leden van de PvdA-fractie lezen dat de regeling van de wijze waarop
het markttoezicht en de controle op producten die de markt van de
Europese Unie binnenkomen nieuw in het wetsvoorstel is opgenomen.
Leidt dit tot praktische veranderingen? Ofwel: verandert de organisatie
van het toezicht met het wetsvoorstel ten opzichte van de bestaande
praktijk?
De leden van de PvdA-fractie lezen dat de ILT gaat werken met bestuurlijke boetes bij de handhaving van het wetsvoorstel. In hoeverre kan de
ILT-capaciteit die nodig is voor het in dit wetsvoorstel geregelde toezicht
betaald worden uit de inkomsten van deze boetes?
Overig
De leden van de VVD-fractie vragen of de richtlijn ook gevolgen heeft voor
de huidige eigenaren van pleziervaartuigen.
II. Artikelsgewijs
Artikel 6
De leden van de VVD-fractie lezen dat verplichtingen voor marktdeelnemers door middel van een «dynamische verwijzing» naar hoofdstuk II
van de richtlijn 2013/53/EU in dit wetsvoorstel worden vastgesteld. Reden
daarvoor is dat er nog wijzigingen in dit hoofdstuk zullen plaatsvinden.
Een dynamische verwijzing dient daarmee een praktisch belang. Hoe vindt
een dergelijke wijziging plaats? En klopt de constatering van deze leden
dat de Kamer in dit geval geen mogelijkheid heeft om zich over deze
wijzigingen uit te spreken? Zo ja, is naast het praktische belang het belang
van inspraak door de volksvertegenwoordiging meegenomen? Zo nee,
hoe vindt inspraak van de Kamer dan plaats?
Artikel 7 en 8
De leden van de VVD-fractie constateren dat de ILT de aanmeldende
autoriteit bij de Europese Commissie wordt. De Raad voor Accreditatie
(RvA) wordt de instantie die keuringsinstanties beoordeelt en accrediteert.
Waarom is er niet voor gekozen om de RvA verantwoordelijk te maken
voor het hele traject rondom keuringsinstanties en om de RvA dus ook de
taak van aanmeldende autoriteit bij de Europese Commissie te geven?
Wat zouden hier de voor- dan wel nadelen van zijn?
De leden van de VVD-fractie lezen dat een aangemelde keuringsinstantie
een instantie is die de status van bestuursorgaan heeft en besluiten neemt
in de zin van de Algemene wet bestuursrecht. Welke positie/status heeft
deze aangemelde keuringsinstantie als gevolg hiervan vis-à-vis de
rijksoverheid? Welke verplichtingen/rechten brengt dit met zich mee voor
de rijksoverheid?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 265, nr. 4

4

Artikel 10
De leden van de VVD-fractie constateren dat de regering het, net als zijzelf,
vanzelfsprekend acht dat een keuringsinstantie de keuringen en daarmee
samenhangende procedures met zo weinig mogelijk lasten voor een
bedrijf uitvoert. Als een bedrijf onverhoopt toch te maken zou hebben met
buitensporige lasten, waar zou dat bedrijf dan zijn beklag kunnen doen?
Artikel 13
De leden van de VVD-fractie lezen dat de ILT de toezichthoudende
instantie is. Het tweede lid van dit artikel geeft de Minister de
bevoegdheid om ook ambtenaren van andere inspectiediensten aan te
wijzen als toezichthouder in het kader van dit wetsvoorstel. Kan dit ertoe
leiden dat een bedrijf meerdere inspectiediensten over de vloer krijgt? Zo
ja, hoe komt dit overeen met de stelling dat de lasten worden teruggedrongen? Zo nee, wat moeten de leden van de VVD-fractie zich hier dan
bij voorstellen? Hoe ziet dit er in de praktijk uit? Kan de regering een
voorbeeld geven van een situatie waarin het voor zou komen dat
meerdere inspectiediensten worden aangewezen?
De voorzitter van de commissie,
Van Dekken
Adjunct-griffier van de commissie,
Koerselman

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 265, nr. 4

5