Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

33 435

Seksueel misbruik in de jeugdzorg

Nr. 14

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VEILIGHEID EN
JUSTITIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 15 november 2013
Bij brief van 9 oktober 2013 heeft de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport de Staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport verzocht om een reactie op de mail «compensatieregelingen commissie Samson». Hierbij stuur ik u, mede namens de Staatssecretaris van VWS, onze reactie.
Vanwege privacy redenen zal in deze brief niet inhoudelijk worden ingaan
op het individuele geval, mede omdat het Schadefonds Geweldsmisdrijven nog geen besluit heeft genomen in het kader van de betreffende
aanvraag. Wel zal ik in algemene zin op een aantal vragen en opmerkingen uit de brief ingaan.
Allereerst is van belang toe te lichten welke regelingen er zijn en op welke
uitgangspunten deze regelingen gebaseerd zijn. Om slachtoffers van
seksueel misbruik in jeugdzorginstellingen en pleeggezinnen financieel
tegemoet te kunnen komen, zijn twee regelingen opgesteld. Dit zijn het
«Statuut voor de buitengerechtelijke afhandeling van civiele vorderingen
tot schadevergoeding in verband met seksueel misbruik in jeugdzorginstellingen en pleeggezinnen» (het Statuut) en de «Tijdelijke regeling
uitkeringen seksueel misbruik minderjarigen in instellingen en pleeggezinnen» (de Tijdelijke regeling).
Het Statuut is een regeling voor slachtoffers die ten tijde van het seksueel
misbruik in jeugdinstellingen en/of pleeggezinnen verbleven en is
gebaseerd op de mogelijke aansprakelijkheid van de overheid, een
jeugdzorginstelling of de jeugdzorginstelling die het kind in een pleeggezin plaatste. De jeugdzorginstellingen die lid zijn van Jeugdzorg
Nederland hebben zich aangesloten bij het Statuut. De Tijdelijke regeling
geldt voor slachtoffers die ten tijde van het seksueel misbruik in jeugdinstellingen en/of pleeggezinnen verbleven en niemand aan kunnen of
willen spreken op de geleden schade.

kst-33435-14
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2013

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 435, nr. 14

1

Voor beide regelingen geldt dat zij beperkt zijn tot die gevallen waarin het
misbruik in een residentiële instelling dan wel pleeggezin heeft plaatsgevonden. Hier is voor gekozen, omdat deze regelingen, in aansluiting op
het rapport van de Commissie Samson, specifiek bedoeld zijn voor
slachtoffers van misbruik in jeugdzorginstellingen of pleeggezinnen.
Misbruik in het eigen gezin valt daarmee buiten de reikwijdte van de
regelingen.
Daarentegen kan verblijf bij familie in het kader van netwerkpleegzorg
onder omstandigheden wel onder de reikwijdte van de regelingen vallen.
Het is steeds aan de Commissie van het Schadefonds Geweldsmisdrijven
om alle concrete omstandigheden van het individuele geval te beoordelen
en te bepalen of op basis hiervan een aanspraak bestaat op één van beide
regelingen.
Wanneer een zaak niet onder de reikwijdte van deze regelingen valt,
betekent dat niet dat een slachtoffer in die situatie geen erkenning en/of
tegemoetkoming kan krijgen. Het betekent alleen dat dit niet via de weg
van het Statuut of de Tijdelijke regeling kan plaatsvinden. Voor gevallen
van misbruik van na 1973 kan via de reguliere procedure van het
Schadefonds Geweldsmisdrijven, op basis van de Wet Schadefonds
Geweldsmisdrijven, een aanvraag worden ingediend. Het blijft ook
mogelijk om de verantwoordelijke instelling (als de instelling nog bestaat
of bestaat door rechtsopvolging) zelf te benaderen om te bezien of tot
erkenning en eventueel tegemoetkoming kan worden gekomen. Indien dit
niet tot een bevredigende oplossing leidt, kan een procedure bij de civiele
rechter worden overwogen.
Tenslotte wordt in de brief aandacht gevraagd voor de bewaartermijnen
van de dossiers die in het kader van de financiële regelingen bij het
Schadefonds Geweldsmisdrijven worden opgebouwd. Hiervoor is
aangesloten bij de wettelijke bewaartermijn voor reguliere dossiers van
het Schadefonds Geweldsmisdrijven. Deze termijn is tien jaar. Ik zal
ervoor zorgen dat deze termijn bekend wordt bij Slachtofferhulp
Nederland en de lotgenotenorganisaties en dat het Schadefonds
Geweldsmisdrijven deze termijn richting slachtoffers die een aanvraag
(willen) indienen communiceert.
De Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie,
F. Teeven

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 435, nr. 14

2