Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2021–2022

35 769

Wijziging van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek
in verband met het verkorten van de wettelijke
betaaltermijn tot 30 dagen

Nr. 7

AMENDEMENT VAN HET LID RAHIMI C.S.
Ontvangen 9 maart 2022
De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:
I
Artikel I wordt als volgt gewijzigd:
1. Voor de tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst en in de tekst wordt
«artikel 119a, zesde lid, van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek» vervangen
door «Het zesde lid».
2. Voor onderdeel 1 (nieuw) wordt een aanhef ingevoegd, luidende:
Artikel 119a van boek 6 van het Burgerlijk Wetboek wordt als volgt
gewijzigd:
3. Er wordt een onderdeel toegevoegd, luidende:
2. Na het zesde lid wordt, onder vernummering van het zevende tot en
met negende lid tot het achtste tot en met tiende lid, een lid ingevoegd,
luidende:
7. In afwijking van lid 6 kunnen partijen als bedoeld in dat lid een
uiterste dag van betaling overeenkomen van ten hoogste 60 dagen indien:
a. de termijn bedoeld in lid 6 voor de schuldenaar tot een onvoorzien of
onredelijk nadeel zou leiden; en
b. de in dat lid bedoelde schuldenaar een onderneming drijft die
rechtstreeks roerende zaken aan eindgebruikers pleegt te leveren dan wel
deel uitmaakt van een samenwerkingsverband van ondernemers die ieder
rechtstreeks roerende zaken aan eindgebruikers plegen te leveren.
II
In artikel II wordt in het met onderdeel 2 voorgestelde tweede lid «lid 6»
vervangen door «leden 6 en 7».

kst-35769-7
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2022

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 769, nr. 7

1

Toelichting
Het huidige voorstel van het verkorten van de wettelijke betaaltermijn
tot ten hoogste 30 dagen levert in de praktijk betalingsproblemen op voor
sommige bedrijven in de voorraadhoudende detailhandel. Het moment
van inkoop en het moment waarop de retailer het product weer verkoopt
liggen bij sommige ondernemingen ver uit elkaar. Zowel verkoper als
koper zijn in deze specifieke omstandigheden gebaat bij een langere
betaaltermijn van ten hoogste 60 dagen zoals nu het geval is.
Daarom stellen de indieners voor een beperkte hardheidsclausule op te
nemen in het wetsvoorstel. Hierdoor blijft het in specifieke en beperkte
gevallen toegestaan een betalingstermijn van ten hoogste 60 dagen af te
spreken.
Het nieuwe zevende lid stelt twee vereisten aan de toepassing van de
hardheidsclausule. Slechts voorraadhoudende ondernemingen en
franchisegevers in de detailhandel kunnen aanspraak maken op de
hardheidsclausule. Ondernemingen in de detailhandel die niet voorraadhoudend zijn, worden naar het oordeel van de indieners door de kortere
betalingstermijn niet onredelijk benadeeld, en daarmee kunnen zij dus ook
geen aanspraak kunnen maken op de voorziening in het nieuwe zevende
lid.
Als tweede vereiste is opgenomen dat een schuldenaar, in dit geval een
detailhandelaar in de hoedanigheid van afnemer, onvoorzien of onredelijk
benadeeld zou worden door de kortere betalingstermijn van ten hoogste
30 dagen. Onder onvoorzien of onredelijk nadeel wordt verstaan dat er
omstandigheden zich voordoen welke van dien aard zijn dat de wederpartij naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid een uiterste
betaaltermijn van 30 dagen niet mag verwachten.
Rahimi
Van Haga
Van der Plas

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 769, nr. 7

2