Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2009–2010

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2370
Vragen van de leden De Krom en Griffith (beiden VVD) aan de minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en de staatssecretaris van Justitie
over het door Frankrijk uitzetten van een radicale imam (ingezonden 11 januari
2010).
Antwoord van minister Hirsch Ballin (Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties) (ontvangen 3 mei 2010).
Vraag 1
Bent u bekend met het bericht «Frankrijk zet radicale imam uit»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Is het waar dat Frankrijk een radicale imam heeft uitgezet naar Egypte? Is het
tevens waar dat Frankrijk al 29 radicale imams en meer dan honderd radicale
moslims heeft uitgezet? Zo nee, hoeveel wel?
Antwoord 2
Het Franse ministerie van Binnenlandse Zaken heeft in een officieel bericht
laten weten dat Frankrijk de heer Ali Ibrahim al-Sudani heeft uitgezet
vanwege zijn radicale opvattingen die hij als imam predikte. Sinds 2001 heeft
Frankrijk 129 radicale moslims Frankrijk uitgezet, van wie 29 imam of prediker
waren.
Vraag 3 en 4
Kunt u aangeven waarom het in Frankrijk wel mogelijk is radicale imams c.q.
moslims uit te zetten maar dat dit in Nederland niet kan, niet lukt of niet
gebeurt?
Op welke rechtstitel worden radicale imams c.q. moslims in Frankrijk
uitgezet? Wat is naar juridische procedure het verschil tussen Frankrijk en
Nederland? Zijn er (internationaalrechtelijk) juridische belemmeringen die
dergelijk beleid in Nederland in de weg staan maar die in Frankrijk kennelijk
niet gelden? Zo ja, welke? Zijn er andere verklaringen waarom het in Frankrijk
wel maar in Nederland niet gebeurt?

1

ah-tk-20092010-2370
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2010

www.telegraaf.nl, 7januari 2010.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

1

Antwoord 3 en 4
Zowel in Frankrijk als in Nederland kan een persoon worden uitgezet wanneer
de daartoe bevoegde instanties constateren dat deze een gevaar vormt voor
de nationale veiligheid. In Nederland is één van de redenen om tot uitzetting
over te gaan het feit dat een persoon dermate radicale opvattingen heeft dat
deze een gevaar vormt voor de democratische rechtsorde of de staatsveiligheid. De bereidheid om de uiterste consequentie uit een denkwijze te
aanvaarden en deze in daden om te zetten, geldt dan als één van de
elementen van onderbouwing en wordt verwerkt in een ambtsbericht. Met
behulp van dergelijke ambtsberichten kan – naast de overige mogelijkheden
die het vreemdelingenrechtelijk instrumentarium biedt – de verblijfsvergunning van een persoon worden ingetrokken, waarna eventuele uitzetting
plaatsvindt. Ook in Frankrijk geldt dat geconstateerd moet worden dat een
persoon een ernstige bedreiging vormt van de openbare orde of staatsveiligheid, waarna de minister van Binnenlandse Zaken per decreet kan besluiten
tot uitzetting van de betreffende persoon. Deze uitzetting mag evenwel niet
strijdig zijn met het EVRM. Zowel voor Frankrijk als voor Nederland geldt dat
een ongewenstverklaarde vreemdeling niet mag worden uitgezet indien hij
aannemelijk heeft gemaakt bij terugkeer naar het land van herkomst een reëel
risico loopt te worden onderworpen aan een behandeling in de zin van artikel
3 EVRM dan wel artikel 3 Antifolterverdrag. Voor Frankrijk en Nederland
gelden derhalve dezelfde voorwaarden voor het mogen uitzetten van
personen die een gevaar vormen voor de nationale veiligheid. In het verleden
zijn ook uit Nederland radicale imams verwijderd.
Vraag 5 en 6
Hoeveel radicale imams, die daadwerkelijk oproepen tegen het westen te
strijden, telt Nederland momenteel? Aan welke moskeeën zijn zij verbonden?
Bent u voornemens in de toekomst radicale imams c.q. moslims die
dergelijke boodschappen uitdragen uit te zetten? Kunt u dit toelichten?
Bent u van mening dat imams die oproepen tegen het westen te strijden, een
gevaar vormen voor de openbare orde en/of essentiële belangen van de Staat
schaden? Kunt u dit toelichten? Welke consequenties verbindt u daaraan?
Wanneer, c.q. in welke omstandigheden, zijn radicale imams c.q. moslims
naar uw mening wel een gevaar voor de openbare orde en/of de staatsveiligheid? Kunt u dit toelichten? Welke consequenties verbindt u daaraan?
Antwoord 5 en 6
De vrijheid van godsdienst en levensovertuiging en de vrijheid van meningsuiting behoren tot onze grondrechten. Deze vrijheden kunnen worden
genoten behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet. Oproepen
tot geweld of aanzetten tot haat – al dan niet gemotiveerd door ideologie –
acht het kabinet ontoelaatbaar. Dergelijke boodschappen kunnen daarnaast
een voedingsbodem vormen voor radicalisme en daarmee op termijn een
bedreiging vormen voor de nationale veiligheid. Het kabinetsbeleid is er dan
ook op gericht de verspreiding van dergelijk gedachtegoed te voorkomen. Ik
beschik thans ook niet over informatie waaruit blijkt dat in Nederland imams
werkzaam zijn die oproepen tot geweld of andere activiteiten verrichten die
een gevaar vormen voor de nationale veiligheid. Wanneer het vermoeden
bestaat dat hier wel sprake van is, dan zal de AIVD dergelijke informatie
gericht met samenwerkingspartners en belangendragers delen opdat
passende maatregelen getroffen kunnen worden. Indien uitspraken een
strafbare gedraging opleveren, kan het Openbaar Ministerie tot vervolging
overgaan. Waar relevant zal het vreemdelingenrecht worden toegepast om
ongewenste vreemdelingen uit te zetten.
Vraag 7
Bent u voornemens geen vergunning meer te geven aan imams uit het
buitenland nu Nederland zijn eigen imamopleidingen kent? Kunt u dit
toelichten?
Antwoord 7
Imams uit het buitenland komen altijd in aanmerking voor een Nederlandse
verblijfsvergunning indien zij voldoen aan de daartoe geldende voorwaarden.
De drie imam- en islamopleidingen in Nederland kunnen overigens thans nog
niet voorzien in de vraag naar imams. De imam- en islamopleidingen zijn in

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

2

samenwerking met de verschillende islamitische koepelorganisaties ontwikkeld met als doel een ruim aanbod aan hoog opgeleid islamitisch kader te
creëren. Aangezien de opleidingen relatief kort geleden zijn opgezet, is het
aantal afgestudeerden navenant laag.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

3