Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

33 612

Structuurvisie Windenergie op land

Nr. 51

BRIEF VAN DE MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 17 augustus 2015
Het lid Smaling (SP) heeft in het ordedebat van 1 juli 2015 verzocht om
een brief over uitspraken van een ambtenaar van het Ministerie van
Economische Zaken over de rijkscoördinatieregeling (RCR) bij de realisatie
van windparken op land (Handelingen II 2014/15, nr. 103, Regeling van
werkzaamheden). Hierbij geef ik invulling aan dit verzoek.
In het kader van het RCR-project windpark N33 in Groningen hebben
medewerkers van mijn ministerie op 21 april 2015 een gesprek gehad met
een aantal vertegenwoordigers van twee actiegroepen in Meeden
(Tegenwind N33 en Storm Meeden), die zich tegen de komst van het
voorgenomen windpark N33 verzetten. In dat gesprek is door uitspraken
van een van de aanwezige ambtenaren de suggestie gewekt dat de
RCR-procedure bedoeld zou zijn om projecten ondanks lokale weerstand
te realiseren.
Om te beginnen wil ik duidelijk maken dat ik niet gelukkig ben met de
uitspraken van de betreffende ambtenaar. De uitspraken doen onrecht aan
de manier waarop mijn ministerie overal in Nederland – en dus ook in
Groningen – energieprojecten van nationaal belang tot stand wil brengen.
De rijkscoördinatieregeling is daarbij een belangrijk instrument. Het gaat
bij de RCR om het stroomlijnen en bundelen van procedures om tijdwinst
te realiseren, met behoud van reële inspraakmogelijkheden. Het gaat
hierbij om grote en vaak complexe energieprojecten, zoals de ruimtelijke
inpassing van windmolenparken of de aanleg van hoogspanningsleidingen. Een zorgvuldige en eenduidige besluitvormingsprocedure is van
belang voor initiatiefnemers van grote energieprojecten en voor
omwonenden. Door de RCR-procedure weten alle partijen – en dus ook
omwonenden – in het besluitvormingsproces precies waar ze aan toen
zijn en wanneer ze bijvoorbeeld hun zienswijzen kunnen indienen.
De RCR-procedure beschouw ik als juridisch sluitstuk van een zorgvuldig
proces dat met alle betrokken partijen moet worden doorlopen. De praktijk
wijst uit dat omwonenden vaak moeite hebben met grote energiepro-

kst-33612-51
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2015

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 612, nr. 51

1

jecten in hun directe omgeving, of het nu gaat om aardgaswinning,
schaliegaswinning, hoogspanningsleidingen of windmolens. Daarom is
het belangrijk om naast de formele RCR-procedure samen met de
omgeving te werken aan acceptatie van grootschalige energieprojecten.
Dit kan onder andere door financiële participatie van omwonenden,
bijvoorbeeld in windparken. Ik blijf daar de komende jaren dan ook samen
met alle betrokken partijen op inzetten.
Terug naar de ongelukkige uitspraken van één van mijn ambtenaren. Mijn
ambtenaren waren naar Meeden afgereisd om in de voorbereiding op de
terinzagelegging van de Notitie Reikwijdte in Detailniveau van het
windpark N33 in gesprek te gaan met omwonenden, waaronder de meest
felle tegenstanders van het voorgenomen windpark. De uitspraken zijn
gedaan in een van beide kanten emotioneel gesprek van meer dan
anderhalf uur met een aantal vertegenwoordigers van twee actiegroepen
in Meeden (Tegenwind N33 en Storm Meeden), die zich tegen de
voorgenomen realisatie van het windpark in de buurt verzetten.
Ik vind het belangrijk om de standpunten van de tegenstanders goed te
kennen en mee te nemen in de besluitvorming. In de toekomst zal ik het
gesprek met omwonenden en andere betrokkenen bij energieprojecten
blijven opzoeken, omdat dit naar mijn idee de enige manier is om grote
energieprojecten in Nederland op een goede en zorgvuldige manier te
realiseren. Binnen mijn ministerie wordt het belang hiervan onderkend,
wat onder meer heeft geleid tot de oprichting per 1 juli 2015 van een
directie Energie en Omgeving. Binnen deze directie staat het betrekken
van de omgeving bij het realiseren van grote energieprojecten centraal.
Ook zal ik uw Kamer, zoals ik heb toegezegd, na de zomer informeren hoe
we in de toekomst bij grote energieprojecten met omgevingsmanagement
willen omgaan.
De RCR-procedure van het windpark N33 bevindt zich momenteel in de
fase van het kiezen van een voorkeursalternatief. Ik heb aan de provincie
Groningen en de betrokken gemeenten gevraagd om aan te geven welk
alternatief hun voorkeur heeft. In het najaar van 2015 stel ik samen met de
Minister van Infrastructuur en Milieu het voorkeursalternatief vast en zal ik
op basis daarvan een ontwerpinpassingsplan opstellen. Hier kunnen dan
alle belanghebbenden hun zienswijzen op indienen. Er worden dus
vooralsnog geen onomkeerbare stappen gezet.
De Minister van Economische Zaken,
H.G.J. Kamp

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 612, nr. 51

2