Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2013–2014

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

985
Vragen van het lid Voordewind (ChristenUnie) aan de Minister van
Buitenlandse Zaken over het ontmoedigingsbeleid (ingezonden 15 januari
2014).
Antwoord van Minister Timmermans (Buitenlandse Zaken) (ontvangen
17 januari 2014).
Vraag 1
Herinnert u zich nog dat u in het Algemeen overleg op 12 december 2013
over de Raad Buitenlandse Zaken toezegde dat u in het verslag van de reis
naar Israël en de Palestijnse gebieden in zou gaan op het afzeggen van het
bezoek van Minister voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking aan Mekorot?
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Deelt u de mening dat u daar niet op in bent gegaan zowel in uw brief als in
de antwoorden op vragen, waarnaar u verwijst in het reisverslag?1
Antwoord 2
Ik verwijs u graag naar de brief aan uw Kamer van 16 januari 2014, met
kenmerk 2014.35843, waarin op deze kwestie wordt ingegaan.
Vraag 3
Kunt u aangeven waarom de Nederlandse regering heeft afgezien van het
aanwezig zijn bij Mekorot en of zij nog steeds achter dat besluit staat?
Herkent u de publiekelijke opmerkingen van Vitens dat ambtenaren van uw
Ministerie Vitens erop gewezen hebben dat Mekorot investeert in de
nederzettingen en dat dit illegaal zou zijn?

1

ah-tk-20132014-985
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2014

Brief van de Minister voor Buitenlandse Zaken d.d. 20 december 2013 (Kamerstuk 23 432,
nr. 357).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, Aanhangsel

1

Antwoord 3
Voor de reden voor afzegging van het bezoek van de Minister voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking aan de Shafdan waterzuiveringsinstallatie verwijs ik u naar de hierboven vermelde brief. Het kabinet
herkent zich niet in deze selectieve weergave van de communicatie tussen het
Ministerie van Buitenlandse Zaken en Vitens. Daaraan kan worden toegevoegd dat het kabinet geen bezwaar heeft tegen samenwerking met Mekorot,
voor zover die samenwerking betrekking heeft op activiteiten binnen de
Groene Lijn of buiten Israël die niet ten gunste van nederzettingen komen. Dit
is ook aan Vitens gemeld.
Vraag 4
Vind u de politieke stellingname werkbaar als die betekent dat bedrijven die
direct investeren in de nederzettingen ontmoedigd worden, terwijl bedrijven
die indirect dit doen door Israëlische partners, niet ontmoedigd worden?
Deelt u de mening dat dit voor bedrijven onduidelijkheid oplevert?
Antwoord 4
Het ontmoedigingsbeleid richt zich op activiteiten in nederzettingen, bedrijven
in nederzettingen en activiteiten buiten nederzettingen die ten gunste komen
aan nederzettingen. Dit is in de visie van het kabinet voldoende duidelijk.
Mocht een Nederlands bedrijf in een individueel geval hierover vragen
hebben, kan het in contact treden met de ambassade in Tel Aviv of met het
Ministerie van Buitenlandse Zaken. Tevens raadt het kabinet het bedrijf aan
het gesprek aan te gaan met het desbetreffende Israëlische bedrijf.
Vraag 5
Hoe verhoudt het ontmoedigingsbeleid van het kabinet zich tot de Osloakkoorden aangezien het gezag en beheer over de C-gebieden volgens deze
akkoorden toegewezen waren aan Israël totdat er een definitief vredesakkoord
zou zijn?
Antwoord 5
Het ontmoedigingsbeleid stoelt op het standpunt dat de Israëlische nederzettingen in bezet gebied in strijd zijn met het internationaal recht, zoals ook
bevestigd in het advies van het Internationaal Gerechtshof van 9 juli 2004. De
toewijzing van het gezag en beheer over de C-gebieden aan Israël ingevolge
de Oslo-akkoorden doet hier niets aan af. Het in artikel 49 van de Vierde
Geneefse Conventie (1949) neergelegde verbod op overbrenging van de
eigen bevolking naar bezet gebied geldt onverkort voor de staat Israël.
Vraag 6
Kunt u deze vragen beantwoorden vóór het Algemeen overleg op 16 januari
a.s. over de Raad Buitenlandse Zaken?
Antwoord 6
Ja.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, Aanhangsel

2