Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

33 015

Wijziging van enkele wetten van het Ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
(Verzamelwet SZW 2012)

Nr. 8

NOTA VAN WIJZIGING
Ontvangen 28 oktober 2011
Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:
1
In artikel X, onderdeel B, tweede onderdeel, wordt het laatste aanhalingsteken vervangen door een punt.
2
Artikel XIII wordt als volgt gewijzigd:
a. Voor onderdeel A wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
0A
Aan artikel 16, derde lid, wordt, onder vervanging van de punt na
onderdeel b, door een puntkomma een onderdeel toegevoegd, luidende:
c. wachtgeld als bedoeld in artikel 6, vijfde lid, tweede zin, van de
Werkloosheidswet.
b. Onderdeel L vervalt.
3
Na artikel XVII wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel XVIIA Wijziging van de Wet op de Europese ondernemingsraden
In artikel 19, tweede lid, van de Wet op de Europese ondernemingsraden wordt «Het hoofdbestuur licht zo spoedig mogelijk de Europese
ondernemingsraad of het beperkte comité in» vervangen door «Het
hoofdbestuur informeert zo spoedig mogelijk de Europese ondernemingsraad of het beperkte comité» en vervalt «van ten minste twee

kst-33015-8
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 015, nr. 8

1

vestigingen of ondernemingen van de communautaire onderneming of
groep in verschillende betrokken staten».
4
Na artikel XIX wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel XIXA Wet uniformering loonbegrip
Artikel IV, onderdeel A, onder 1, van de Wet uniformering loonbegrip
komt te luiden:
1. In het eerste lid, onderdeel b, wordt in de eerste zin de zinsnede
«premies op grond van de Wet financiering sociale verzekeringen, de
inkomensafhankelijke bijdrage, bedoeld in artikel 41 van de Zorgverzekeringswet, over het bruto-minimumloon en loonbelasting, en vermeerderd
met de vergoeding, bedoeld in artikel 46 van de Zorgverzekeringswet»
vervangen door «premies volksverzekeringen en loonbelasting» en vervalt
in de tweede zin de zinsnede «vermeerderd met de vergoeding, bedoeld
in artikel 46 van de Zorgverzekeringswet, en verminderd met het
werknemersaandeel in de premie, bedoeld in afdeling 2 van hoofdstuk 3
van de Wet financiering sociale verzekeringen».
5
Artikel XX wordt als volgt gewijzigd:
a. In onderdeel B wordt «artikel 2.23» vervangen door: artikel 2:23.
b. Na onderdeel I wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
Ia
In artikel 3:38, eerste lid, onderdelen h en i, wordt «30a, eerste lid»
vervangen door «30a, vierde lid» en wordt «30a, derde lid» vervangen
door: 30a, zesde lid.
6
Artikel XXVI wordt als volgt gewijzigd:
a. Aan onderdeel E wordt een onderdeel toegevoegd, luidende:
3. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:
9. Indien de werkgever de melding, bedoeld in het tweede of derde lid,
niet tijdig doet, kent het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
het ziekengeld met terugwerkende kracht toe over de verstreken periode,
doch ten hoogste over een jaar.
b. In onderdeel F wordt «artikel 14, eerste lid, van de Arbeidsomstandigheden» vervangen door: artikel 14, eerste lid, van de Arbeidsomstandighedenwet.
7
Artikel XXVII wordt als volgt gewijzigd:
a. In de aanhef wordt «artikel I, onderdeel G» vervangen door: artikel I,
onderdeel A en G.
b. Voor onderdeel A wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 015, nr. 8

2

0A
In artikel 16, tweede lid, onderdeel a, wordt na «een werknemersverzekering» ingevoegd: of wachtgeld als bedoeld in artikel 6, vijfde lid, tweede
zin, van de Werkloosheidswet.
Toelichting
Onderdeel 2 a
Overheidswerknemers, die wachtgeld ontvangen worden niet als
werknemer beschouwd in de zin van de WW, maar zijn wel verzekerd voor
de WAO en de Wet WIA. Dat betekent, dat over dat wachtgeld wel premie
betaald dient te worden voor de arbeidsongeschiktheidsfondsen.
Daarmee dient het wachtgeld wel tot het loon waarover premie wordt
betaald gerekend te worden.
In artikel 16 Wfsv is het loonbegrip opgenomen. Daarin is bepaald, dat
uitkeringen op grond van een werknemersverzekering tot het loon
behoren, terwijl die uitkeringen wel worden aangemerkt als hetgeen uit
vroegere dienstbetrekking wordt genoten. Wachtgeld is feitelijk niet een
uitkering op grond van een werknemersverzekering. Daarom wordt aan
dit artikel ook dat wachtgeld toegevoegd. Onder wachtgeld wordt
verstaan hetgeen daarover in artikel 6, vijfde lid, tweede zin, van de WW
wordt verstaan. Hier is geregeld, dat onder wachtgeld wordt verstaan: een
wachtgeld in de zin van het Rijkswachtgeldbesluit 1959, zoals dat luidde
op 31 december 2000, of een soortgelijke uitkering van een overheidswerknemer op grond van ontslag of werkloosheid alsmede een wachtgeld
of daarmee gelijkgestelde uitkering in de zin van de bij of krachtens de
Kaderwet militaire pensioenen vastgestelde bepalingen, met uitzondering
van een uitkering in verband met functioneel leeftijdsontslag of vrijwillig
vervroegd uittreden.
De wijziging opgenomen in artikel XXVII heeft betrekking op het
vereenvoudigde artikel 16 Wfsv zoals het komt te luiden na inwerkingtreding van de Wet uniformering loonbegrip (Stb. 2011, 288).
Onderdeel 2 b
De voorgestelde wijziging van artikel 122b, eerste lid, van de Wfsv,
waarin een verwijzing naar artikel 47 van de Wfsv betreffende de
ouderenkorting was aangepast kan vervallen. De verwijzing in artikel 122b
Wfsv blijkt correct.
Onderdeel 3
Bij de behandeling van het voorstel van wet tot wijziging van de Wet op
de Europese ondernemingsraden in verband met de uitvoering van
richtlijn 2009/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van de
Europese Unie van 6 mei 2009 (PbEU 2009, L 122), houdende herschikking
van richtlijn 94/45/EG, inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een
communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de
werknemers (32 705) in de Eerste Kamer is geconstateerd dat de zinsnede
die met de onderhavige wijziging komt te vervallen feitelijk overbodig is,
en kan leiden tot onduidelijkheid. Uit de definitie van grensoverschrijdende aangelegenheden, die is opgenomen in artikel 1, eerste lid,
onderdeel e, blijkt immers dat van een grensoverschrijdende aangelegenheid al sprake is bij aangelegenheden die voor de gehele communautaire onderneming of groep van belang zijn. Voorts wordt de term
«inlichten» vervangen door «informeren», teneinde te verduidelijken dat

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 015, nr. 8

3

het de informatieverstrekking als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onderdeel
g, betreft.
Onderdeel 4
Dit betreft een technische aanpassing van artikel IV, onderdeel A, onder
1, van de Wet uniformering loonbegrip. Hiermee wordt voorkomen dat dat
artikel bij zijn inwerkingtreding een wijziging uit een ander wetsvoorstel
ongedaan maakt. Het betreft de wijziging die artikel III, onderdeel 1, van
het wetsvoorstel tot geleidelijke afbouw van de dubbele heffingskorting in
het referentieminimumloon tot een keer de algemene heffingskorting met
uitzondering van het referentieminimumloon voor de Algemene Ouderdomswet – nadat dat tot wet is verheven en in werking is getreden –
aanbrengt in artikel 2, eerste lid, onderdeel b, van de Algemene
nabestaandenwet.
Onderdeel 5 b
Een onjuiste verwijzing wordt gecorrigeerd.
Onderdeel 6 a
Met de onderhavige wijziging wordt een onbedoeld gevolg hersteld, dat
is ontstaan door de wijziging van artikel 38a, van de Ziektewet (ZW), bij de
inwerkingtreding (per 1 januari 2011) van de Wet harmonisatie en
vereenvoudiging socialezekerheidswetgeving. Sindsdien geldt dat de
werkgever zijn zieke werknemers binnen een aangiftetermijn van zes
weken collectief ziek kan melden bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV), middels zogeheten «bulkmeldingen». Bij een te late
aangifte legt het UWV een boete op van maximaal 455 euro. Voordat deze
boete werd ingevoerd, moest de werkgever zelf het loon doorbetalen over
de periode waarover hij te laat aangifte deed. Wanneer een werkgever een
te late aangifte doet van ziekte van zijn werknemer bij het UWV, omdat hij
niet wist dat zijn zieke werknemer aanspraak had op ziekengeld wegens
de aanwezigheid van een no riskpolis (op grond van artikel 29b, van de
ZW) of wegens ziekte als gevolg van zwangerschap (op grond van artikel
29a, van de ZW), dan wordt deze te late aangifte toch als tijdig aangemerkt, indien de werkgever die aangifte doet binnen vier dagen na het
moment waarop het de werkgever redelijkerwijs duidelijk kon zijn dat de
werknemer aanspraak had op ziekengeld. In dat geval kent het UWV
ziekengeld toe over de verstreken periode, doch met een terugwerkende
kracht van ten hoogste een jaar. De strekking van deze regeling is te
voorkomen dat de werkgever een sanctie krijgt wegens een te late
aangifte, terwijl hij niet wist dat er aanspraak bestond op ziekengeld
vanwege een no riskpolis of ziekte als gevolg van zwangerschap. Wel kan
de werkgever een boete worden opgelegd van maximaal 455 euro, als hij
de werknemer later ziek meldt dan de vierde dag waarop hij redelijkerwijs
kon weten dat zijn werknemer aanspraak had op een no riskpolis. Dit is
geregeld in artikel 38b, van de ZW.
Wanneer de werkgever echter een te late aangifte van ziekte doet via de
weg van artikel 38a, van de ZW, dan kan het UWV weliswaar ook een
boete opleggen van maximaal 455 euro, maar voor de toekenning van het
ziekengeld geldt hierbij geen beperking van de terugwerkende kracht.
Anders dan bij een aangifte van ziekte op grond van artikel 38b, van de
ZW, kan het ziekengeld dan – ook ingeval van een no riskpolis – wel over
een langere periode dan een jaar worden toegekend. Omdat de regering
deze verschillende gevolgen bij een te late aangifte van ziekte niet
consequent vindt, wordt dit alsnog gelijkgetrokken in deze nota van
wijziging. Daarom wordt in het nieuwe negende lid van artikel 38a, van de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 015, nr. 8

4

ZW eveneens geregeld dat – evenals op grond van artikel 38b, tweede lid,
van de ZW – het ziekengeld met maximaal een jaar terugwerkende kracht
wordt verstrekt, als de werkgever te laat aangifte doet van ziekte.
De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
H. G. J. Kamp

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 015, nr. 8

5