Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2008–2009

31 775

Bevordering duurzame arbeidsinschakeling
jongeren tot 27 jaar (Wet investeren in jongeren)

Nr. 2

VOORSTEL VAN WET
Wij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van
Oranje-Nassau, enz. enz. enz.
Allen die deze zullen zien of horen lezen, saluut! doen te weten:
Alzo Wij in overweging genomen hebben, dat het wenselijk is de
duurzame arbeidsinschakeling voor jongeren tot 27 jaar te vergroten door
hen te stimuleren tot deelname aan het arbeidsproces en maatschappelijke activiteiten en te investeren in hun kennis en vaardigheden en
daartoe een nieuwe wet vast te stellen;
Zo is het, dat Wij, de Raad van State gehoord, en met gemeen overleg
der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij
goedvinden en verstaan bij deze:

HOOFDSTUK 1 DEFINITIES EN ALGEMENE BEPALINGEN
Artikel 1 Organen
In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
– college: het college van burgemeester en wethouders;
– Inlichtingenbureau: het Inlichtingenbureau, bedoeld in artikel 63 van
de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen;
– inrichting:
1°. een instelling die zich blijkens haar doelstelling en feitelijke
werkzaamheden richt op het bieden van verpleging of verzorging aan
aldaar verblijvende hulpbehoevenden;
2°. een instelling die zich blijkens haar doelstelling en feitelijke
werkzaamheden richt op het bieden van slaapgelegenheid, waarbij de
mogelijkheid van hulpverlening of begeleiding gedurende meer dan de
helft van ieder etmaal aanwezig is;
– Onze Minister: Onze Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid;
– Sociale verzekeringsbank: de Sociale verzekeringsbank, genoemd in
hoofdstuk 6 van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en
inkomen;
– Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen: het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, genoemd in hoofdstuk 5 van de Wet
structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen.

KST124731
0809tkkst31775-2
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2008

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

1

Artikel 2 Jongere
1. In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan
onder jongere: een hier te lande woonachtige Nederlander van 16 jaar of
ouder doch jonger dan 27 jaar.
2. Met de Nederlander, bedoeld in het eerste lid, wordt gelijkgesteld de
hier te lande woonachtige vreemdeling die rechtmatig in Nederland
verblijf houdt in de zin van artikel 8, onderdelen a tot en met e en l, van de
Vreemdelingenwet 2000, met uitzondering van de gevallen, bedoeld in
artikel 24, tweede lid, van Richtlijn 2004/38/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij
verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers
van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van Verordening (EEG)
1612/68 en tot intrekking van Richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG,
72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en
93/96/EEG (PbEU L 158).
3. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen andere hier te lande
woonachtige vreemdelingen dan de in het tweede lid bedoelde voor de
toepassing van deze wet en de daarop berustende bepalingen met de
Nederlander, bedoeld in het eerste lid, worden gelijkgesteld:
a. ter uitvoering van een verdrag, dan wel van een besluit van een
volkenrechtelijke organisatie, of
b. indien zij, na rechtmatig verblijf te hebben gehouden in de zin van
artikel 8, onderdelen a tot en met e en l, van de Vreemdelingenwet 2000,
rechtmatig in Nederland verblijf hebben als bedoeld in artikel 8, onderdeel
g of h, van die wet en zij aan de in die algemene maatregel van bestuur
gestelde voorwaarden voldoen.
Artikel 3 Gelijkstelling niet-gehuwden met gehuwden
1. Voor de toepassing van deze wet en de daarop berustende
bepalingen wordt gelijkgesteld met:
a. echtgenoot: geregistreerde partner;
b. gehuwd: als partner geregistreerd.
2. Voor de toepassing van deze wet en de daarop berustende
bepalingen wordt:
a. als gehuwd of als echtgenoot mede aangemerkt de ongehuwde die
met een ander een gezamenlijke huishouding voert, tenzij het betreft een
bloedverwant in de eerste graad of een bloedverwant in de tweede graad
indien er bij één van de bloedverwanten in de tweede graad sprake is van
zorgbehoefte;
b. als ongehuwd mede aangemerkt de persoon die duurzaam
gescheiden leeft van de persoon met wie hij gehuwd is.
3. Van een gezamenlijke huishouding is sprake indien twee personen
hun hoofdverblijf in dezelfde woning hebben en zij blijk geven zorg te
dragen voor elkaar door middel van het leveren van een bijdrage in de
kosten van de huishouding, dan wel anderszins.
4. Een gezamenlijke huishouding wordt in ieder geval aanwezig geacht
indien de betrokkenen hun hoofdverblijf hebben in dezelfde woning en:
a. zij met elkaar gehuwd zijn geweest of in de periode van twee jaar
voorafgaande aan de aanvraag, bedoeld in artikel 14, in het kader van de
uitvoering van deze wet als gehuwden zijn aangemerkt;
b. uit hun relatie een kind is geboren of erkenning heeft plaatsgevonden van een kind van de een door de ander;
c. zij zich wederzijds verplicht hebben tot een bijdrage aan de
huishouding krachtens een geldend samenlevingscontract; of
d. zij op grond van een registratie worden aangemerkt als een
gezamenlijke huishouding die naar aard en strekking overeenkomt met de
gezamenlijke huishouding, bedoeld in het derde lid.
5. Bij algemene maatregel van bestuur wordt vastgesteld welke

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

2

registraties, en gedurende welk tijdvak, in aanmerking worden genomen
voor de toepassing van het vierde lid, onderdeel d.
Artikel 4 Alleenstaande, alleenstaande ouder, gezin en kind
In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
– alleenstaande: de ongehuwde die geen tot zijn last komende kinderen
heeft en geen gezamenlijke huishouding voert met een ander, tenzij het
betreft een bloedverwant in de eerste graad of een bloedverwant in de
tweede graad indien er bij één van de bloedverwanten in de tweede graad
sprake is van zorgbehoefte;
– alleenstaande ouder: de ongehuwde die de volledige zorg heeft voor
een of meer tot zijn last komende kinderen en geen gezamenlijke
huishouding voert met een ander, tenzij het betreft een bloedverwant in
de eerste graad of een bloedverwant in de tweede graad indien er bij één
van de bloedverwanten in de tweede graad sprake is van zorgbehoefte;
– gezin:
1°. de gehuwden tezamen;
2°. de gehuwden met de tot hun last komende kinderen;
3°. de alleenstaande ouder met de tot zijn last komende kinderen;
– kind: het in Nederland woonachtige eigen kind of stiefkind;
– ten laste komend kind: het kind voor wie de alleenstaande ouder of de
gehuwde aanspraak op kinderbijslag kan maken.
Artikel 5 Inkomensvoorziening en werkleeraanbod
1. In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan
onder:
– inkomensvoorziening: de inkomensvoorziening, bedoeld in artikel 24;
– werkleeraanbod: het aanbieden van algemeen geaccepteerde arbeid,
een voorziening gericht op arbeidsinschakeling, waaronder begrepen
scholing, opleiding of sociale activering alsmede ondersteuning bij
arbeidsinschakeling.
2. Onder scholing of opleiding als bedoeld in het eerste lid wordt niet
verstaan uit ’s Rijks kas bekostigd onderwijs.
Artikel 6 Arbeidsinschakeling en sociale activering
1. In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan
onder:
– arbeidsinschakeling: het verkrijgen van algemeen geaccepteerde
arbeid, waarbij geen gebruik wordt gemaakt van een voorziening als
bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, van de Wet werk en bijstand;
– sociale activering: het verrichten van onbeloonde maatschappelijk
zinvolle activiteiten gericht op arbeidsinschakeling of, als arbeidsinschakeling nog niet mogelijk is, op zelfstandige maatschappelijke
participatie.
2. Voor de toepassing van deze wet wordt niet als algemeen geaccepteerde arbeid beschouwd arbeid op grond van een dienstbetrekking als
bedoeld in hoofdstuk 2 of 3 Wet sociale werkvoorziening. Voor personen
die blijkens een indicatiebeschikking of herindicatiebeschikking tot de
doelgroep behoren van de Wet sociale werkvoorziening wordt onder een
voorziening gericht op arbeidsinschakeling mede verstaan een
voorziening gericht op het verkrijgen van arbeid in een dienstbetrekking
als bedoeld in de artikelen 2 en 7 van die wet.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

3

Artikel 7 Inkomen, middelen en vermogen
In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
– inkomen: inkomen als bedoeld in artikel 32, eerste en tweede lid, van
de Wet werk en bijstand;
– middelen: middelen als bedoeld in artikel 31 van de Wet werk en
bijstand, met dien verstande dat de onderdelen c, j, k en n, van het tweede
lid van dat artikel niet van toepassing zijn.
– vermogen: vermogen als bedoeld in artikel 34, eerste tot en met
derde lid, van de Wet werk en bijstand.
Artikel 8 Kinderbijslag en premies
In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
– kinderbijslag: kinderbijslag op grond van de Algemene Kinderbijslagwet;
– premies volksverzekeringen: premies volksverzekeringen als bedoeld
in de Wet financiering sociale verzekeringen;
– premie werknemersverzekeringen: werknemersaandeel in de premie,
bedoeld in afdeling 2 van hoofdstuk 3 van de Wet financiering sociale
verzekeringen.
Artikel 9 Netto minimumloon
1. In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan
onder netto minimumloon: het minimumloon per maand, genoemd in
artikel 8, eerste lid, onderdeel a, van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag, verhoogd met de aanspraak op vakantiebijslag waarop
een werknemer op grond van artikel 15 van die wet over dat minimumloon ten minste aanspraak kan maken, na aftrek van de daarvan in te
houden loonbelasting, premies volksverzekeringen, premies werknemersverzekeringen en de inkomensafhankelijke bijdrage, bedoeld in artikel 41
van de Zorgverzekeringswet, en vermeerderd met de vergoeding, bedoeld
in artikel 46 van de Zorgverzekeringswet.
2. De in het eerste lid bedoelde loonbelasting en premies volksverzekeringen worden berekend voor een werknemer, jonger dan 65 jaar,
rekening houdend met uitsluitend tweemaal de algemene heffingskorting,
bedoeld in artikel 22 van de Wet op de loonbelasting 1964, over het
minimumloon en de aanspraak op vakantiebijslag daarover, vermeerderd
met de vergoeding, bedoeld in artikel 46 van de Zorgverzekeringswet, en
verminderd met de premies werknemersverzekeringen.
3. Indien op grond van de Wet financiering sociale verzekeringen een
premie wordt ingehouden waarvan het percentage per bedrijfstak
verschilt, wordt met inachtneming van bij algemene maatregel van
bestuur te stellen regels bij ministeriële regeling voor de toepassing van
het eerste lid een gemiddeld percentage vastgesteld.
Artikel 10 Gemeenschappelijke regelingen
Indien bij een gemeenschappelijke regeling als bedoeld in de Wet
gemeenschappelijke regelingen de uitvoering van deze wet volledig is
overgedragen aan het bestuur van een openbaar lichaam als bedoeld in
artikel 8 van die wet, treedt dat bestuur voor de toepassing van deze wet
in de plaats van de betrokken colleges.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

4

HOOFDSTUK 2 OPDRACHT GEMEENTEBESTUUR
Artikel 11 Opdracht college
1. Het college is verantwoordelijk voor het doen van een werkleeraanbod.
2. Het college is verantwoordelijk voor het verstrekken van een
inkomensvoorziening.
3. Het college werkt bij de uitvoering van het eerste lid samen met het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen.
4. Het college kan de uitvoering van deze wet, behoudens de
vaststelling van de rechten en plichten van de jongere en de daarvoor
noodzakelijke beoordeling van zijn omstandigheden, door derden laten
verrichten. Het college kan de in de eerste zin bedoelde vaststelling en
beoordeling mandateren aan bestuursorganen.
5. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen regels
worden gesteld met betrekking tot het vierde lid.
Artikel 12 Opdracht gemeenteraad
1. De gemeenteraad stelt bij verordening regels met betrekking tot:
a. de inhoud van een werkleeraanbod;
b. het verlagen van het bedrag van de inkomensvoorziening, bedoeld in
artikel 40, eerste lid;
c. het bestrijden van misbruik en oneigenlijk gebruik van deze wet;
d. de wijze waarop jongeren, of hun vertegenwoordigers worden
betrokken bij de uitvoering van deze wet;
e. het verhogen en verlagen van de norm, bedoeld in artikel 34.
2. De regels bedoeld in het eerste lid, onderdeel d, hebben in ieder
geval betrekking op de wijze waarop:
a. periodiek overleg wordt gevoerd met de jongeren of hun vertegenwoordigers;
b. de jongeren of vertegenwoordigers onderwerpen voor de agenda
van dit overleg kunnen aanmelden;
c. de jongeren of vertegenwoordigers worden voorzien van de voor een
adequate deelname aan het overleg benodigde informatie.

HOOFDSTUK 3 RECHT OP WERKLEERAANBOD
Artikel 13 Recht op werkleeraanbod
1. Recht op een werkleeraanbod heeft desgevraagd:
a. de jongere die zich in de leeftijdscategorie van 16 tot en met 17 jaar
bevindt, geen scholing of opleiding volgt, minder dan 16 uur per week
arbeid verricht en die heeft voldaan aan de kwalificatieplicht, bedoeld in
paragraaf 2a van de Leerplichtwet 1969, dan wel aan wie een vrijstelling
van die kwalificatieplicht is verleend;
b. de jongere die zich in de leeftijdscategorie van 18 tot en met 26 jaar
bevindt en wiens in aanmerking te nemen inkomen lager is dan de op
hem van toepassing zijnde norm, bedoeld in de artikelen 26 tot en met 29,
waarbij voor het in aanmerking te nemen inkomen het inkomen van de
echtgenoot buiten beschouwing wordt gelaten.
2. Het recht, bedoeld in het eerste lid, bestaat jegens het college van de
gemeente waar de jongere woonplaats heeft als bedoeld in de artikelen
10, eerste lid, en 11 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek.
3. Bij algemene maatregel van bestuur kan worden bepaald dat het
recht op een werkleeraanbod van een jongere zonder adres als bedoeld in
artikel 1 van de Wet gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

5

bestaat jegens het college van een bij die maatregel aan te wijzen
gemeente.
4. Het college, bedoeld in het derde lid, verbindt aan het werkleeraanbod aan een jongere zonder adres als bedoeld in artikel 1 van de Wet
gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens de verplichting dat
hij aangifte doet van een door het college ter beschikking gesteld
briefadres als bedoeld in artikel 1 van die wet.
Artikel 14 Vaststellen recht op werkleeraanbod
Het college stelt het recht op een werkleeraanbod op aanvraag vast.
Artikel 15 Aanvraag bij het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen
1. De aanvraag voor een werkleeraanbod is gericht tot het college
jegens wie het recht op een werkleeraanbod bestaat en wordt overeenkomstig artikel 30c van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en
inkomen ingediend bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen.
Na de overdracht van de aanvraag door het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen aan het college op grond van artikel 30c, vijfde
lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen wordt
de aanvraag verder behandeld door het college.
2. Indien het een aanvraag betreft van een jongere die in een inrichting
verblijft, dan wel van een jongere zonder adres als bedoeld in artikel 1 van
de Wet gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens wordt, in
afwijking van het eerste lid, de aanvraag ingediend bij het college.
3. De gemeenteraad kan, in overeenstemming met het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, bij verordening categorieën van
aanvragen vaststellen die, in afwijking van het tweede lid, bij het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen worden ingediend.
Artikel 16 Doorzending van aanvraag
1. Indien doorzending van de aanvraag naar het college van een andere
gemeente heeft plaatsgevonden en dat college van oordeel is dat het
evenmin de aanvraag dient te behandelen, terwijl geen zekerheid kan
worden verkregen over het college van de gemeente jegens wie het recht
op een werkleeraanbod bestaat, draagt het college dat de doorgezonden
aanvraag heeft ontvangen er zorg voor dat het geschil aanhangig wordt
gemaakt.
2. In afwachting van een beslissing inzake een geschil over toepassing
van het eerste lid bestaat het recht op een werkleeraanbod, of het recht op
een inkomensvoorziening jegens het college van de gemeente waar de
jongere werkelijk verblijft.
3. Kosten verbonden aan het werkleeraanbod, of de inkomensvoorziening, gemaakt door het college van de gemeente, bedoeld in het
tweede lid, worden vergoed door het college van de gemeente waarvan
de taak is waargenomen.
Artikel 17 Afstemmen werkleeraanbod
1. Het college stemt het werkleeraanbod af op de omstandigheden,
krachten en bekwaamheden van de jongere, wiens recht op een werkleeraanbod is vastgesteld.
2. Indien het college van oordeel is dat om redenen van lichamelijke,
geestelijke of sociale aard van een jongere niet kan worden gevergd dat
hij uitvoering geeft aan een werkleeraanbod, doet het college aan die
jongere geen werkleeraanbod. Wanneer het college vaststelt dat de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

6

redenen, bedoeld in de eerste zin, niet langer aanwezig zijn, wordt aan de
jongere alsnog een werkleeraanbod gedaan.
3. Zorgtaken, voor zover daarmee geen rekening kan worden gehouden
door middel van een voorziening gericht op arbeidsinschakeling, kunnen
worden aangemerkt als een reden van sociale aard als bedoeld in het
tweede lid.
4. Aan een jongere die alleenstaande ouder is en die de volledige zorg
heeft voor een te zijnen laste komend kind tot vijf jaar, doet het college
desgevraagd een werkleeraanbod dat gericht is op scholing of een
opleiding die de toegang tot de arbeidsmarkt bevordert, tenzij naar het
oordeel van het college een dergelijke scholing of opleiding de krachten of
bekwaamheden van die jongere te boven gaat. Indien het college tot dat
oordeel is gekomen, biedt het college een andere voorziening gericht op
arbeidsinschakeling aan.
5. Het college doet aan een jongere geen werkleeraanbod indien en
zolang de jongere niet voldoet aan de verplichting, bedoeld in artikel 44,
onderdeel a.
Artikel 18 Besluit werkleeraanbod
1. Het besluit van het college, inhoudende dat aan de jongere een
werkleeraanbod wordt gedaan, bevat in ieder geval een omschrijving van
de in het kader van het werkleeraanbod te verrichten activiteit naar aard,
omvang en plaats.
2. Indien door buiten de jongere gelegen omstandigheden niet
onmiddellijk uitvoering kan worden gegeven aan het werkleeraanbod,
stelt het college een termijn waarbinnen de uitvoering van het werkleeraanbod in ieder geval zal plaatsvinden.
3. De termijn, bedoeld in het tweede lid, bedraagt ten hoogste twee
maanden, te rekenen vanaf de datum van het besluit, bedoeld in het
eerste lid.
Artikel 19 Einde uitvoering werkleeraanbod
Indien de jongere na afronding van de uitvoering van het werkleeraanbod een in aanmerking te nemen inkomen heeft dat lager is dan de op
hem van toepassing zijnde norm, bedoeld in de artikelen 26 tot en met 29,
doet het college, aansluitend op dat werkleeraanbod ambtshalve aan die
jongere een nieuw werkleeraanbod.
Artikel 20 Opschorten recht op werkleeraanbod
1. Indien het college vaststelt dat het door een jongere verstrekte adres
van hemzelf, van zijn echtgenoot of van een kind afwijkt van het adres
waaronder die jongere in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens staat ingeschreven, schort het college het recht op een
werkleeraanbod op.
2. Geen opschorting vindt plaats indien:
a. de afwijking redelijkerwijs geen gevolgen kan hebben voor het recht
op een werkleeraanbod;
b. de jongere van de afwijking redelijkerwijs geen verwijt kan worden
gemaakt;
c. daarvoor naar het oordeel van het college dringende redenen
aanwezig zijn.
3. Het college doet schriftelijk mededeling van de opschorting, bedoeld
in het eerste lid, aan de jongere en stelt hem daarbij in de gelegenheid de
in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens opgenomen
adresgegevens te doen aanpassen.
4. De opschorting wordt beëindigd met ingang van de datum waarop

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

7

het college gebleken is dat de afwijking, bedoeld in het eerste lid, niet
meer bestaat.
Artikel 21 Herziening en intrekking werkleeraanbod
Het college kan een aan de jongere gedaan werkleeraanbod intrekken of
herzien, indien:
a. wijziging optreedt in de omstandigheden, krachten of bekwaamheden van de jongere;
b. de jongere niet voldoet aan een of meer op hem rustende verplichtingen als bedoeld in hoofdstuk 5 en hem dit te verwijten valt.
Artikel 22 Uitsluiting recht op werkleeraanbod
1. Indien de jongere zich jegens het college herhaaldelijk zeer ernstig
misdraagt en hem dit te verwijten valt, kan het college die jongere van het
recht op een werkleeraanbod uitsluiten.
2. Het college heroverweegt het besluit tot uitsluiting binnen een door
hem te bepalen termijn, die ten hoogste een maand bedraagt.
Artikel 23 Geen recht op werkleeraanbod
1. Geen recht op een werkleeraanbod heeft de jongere, die:
a. uit ’s Rijks kas bekostigd onderwijs volgt;
b. rechtens zijn vrijheid is ontnomen;
c. zijn militaire of vervangende dienstplicht vervult.
2. Het eerste lid, onderdeel a, is niet van toepassing op de jongere die
een opleiding als bedoeld in artikel 7.3.1, eerste lid, onderdelen b, c of d,
van de Wet educatie en beroepsonderwijs volgt.
3. Het eerste lid, onderdeel b, is niet van toepassing op bij algemene
maatregel van bestuur aan te wijzen categorieën personen waarbij
tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel
plaatsvindt buiten een penitentiaire inrichting, een inrichting voor
verpleging van ter beschikking gestelden of een inrichting als bedoeld in
artikel 1, onderdeel b, van de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen.

HOOFDSTUK 4 RECHT OP INKOMENSVOORZIENING
Artikel 24 Recht op inkomensvoorziening
1. De jongere van 18 jaar of ouder, die een aanvraag als bedoeld in
artikel 14 heeft ingediend, heeft recht op een inkomensvoorziening indien:
a. hij geen in aanmerking te nemen vermogen heeft, en
b. zijn in aanmerking te nemen inkomen lager is dan de op hem van
toepassing zijnde norm, bedoeld in de artikelen 26 tot en met 29.
2. De inkomensvoorziening wordt toegekend vanaf de dag waarop het
recht is ontstaan, te rekenen vanaf de datum van de aanvraag, bedoeld in
artikel 14.
3. Artikel 13, tweede tot en met vierde lid, is van overeenkomstige
toepassing.
4. Indien en zolang er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat de
jongere zonder hulp niet in staat is tot een verantwoorde besteding van
zijn bestaansmiddelen, kan het college:
a. aan de inkomensvoorziening de verplichting verbinden dat de
jongere eraan meewerkt dat het college in naam van de jongere noodzakelijke betalingen uit de toegekende inkomensvoorziening verricht;
b. de inkomensvoorziening in natura verstrekken.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

8

Artikel 25 Vaststellen recht op inkomensvoorziening
1. Het college stelt het recht op een inkomensvoorziening ambtshalve
vast, gelijktijdig met de vaststelling van het recht op een werkleeraanbod.
2. Indien na de ambtshalve vaststelling, bedoeld in het eerste lid, feiten
en omstandigheden die van invloed zijn op het recht op een inkomensvoorziening wijzigen, stelt het college uit eigen beweging, dan wel op een
daartoe strekkend verzoek van de jongere, het recht op een inkomensvoorziening opnieuw vast.
Artikel 26 Norm alleenstaande
Voor een jongere die alleenstaande is, is de norm per kalendermaand:
a. indien hij zich in de leeftijdscategorie van 18 jaar tot en met 20 jaar
bevindt: € 220,01;
b. indien hij zich in de leeftijdscategorie van 21 jaar tot en met 22 jaar
bevindt: € 382,11;
c. indien hij zich in de leeftijdscategorie van 23 jaar tot en met 26 jaar
bevindt: € 636,69.
Artikel 27 Norm alleenstaande ouder
Voor een jongere die alleenstaande ouder is, is de norm per kalendermaand:
a. indien hij zich in de leeftijdscategorie van 18 jaar tot en met 20 jaar
bevindt: € 474,68;
b. indien hij zich in de leeftijdscategorie van 21 jaar tot en met 26 jaar
bevindt: € 891,36.
Artikel 28 Norm gehuwden
1. Voor jongeren die gehuwd zijn en geen te hunnen laste komende
kinderen hebben, is de norm per kalendermaand, indien het betreft:
a. gehuwden waarvan beide echtgenoten zich in de leeftijdscategorie
van 18 tot en met 20 jaar bevinden: € 440,02;
b. gehuwden waarvan een echtgenoot zich in de leeftijdscategorie van
18 tot en met 20 jaar bevindt en de andere zich in de leeftijdscategorie van
21 tot en met 26 jaar bevindt: € 856,70;
c. gehuwden waarvan een echtgenoot zich in de leeftijdscategorie van
18 tot en met 20 jaar bevindt en de andere zich in de leeftijdscategorie van
27 jaar of ouder bevindt: € 220,01;
d. gehuwden waarvan beide echtgenoten zich in de leeftijdscategorie
van 21 tot en met 26 jaar bevinden: € 1 273,37;
e. gehuwden waarvan een echtgenoot zich in de leeftijdscategorie van
21 tot en met 26 jaar bevindt en de andere zich in de leeftijdscategorie van
27 jaar of ouder bevindt: € 636,69.
2. Voor jongeren die gehuwd zijn en een of meer te hunnen laste
komende kinderen hebben, is de norm per kalendermaand, indien het
betreft:
a. gehuwden waarvan beide echtgenoten zich in de leeftijdscategorie
van 18 tot en met 20 jaar bevinden: € 694,69;
b. gehuwden waarvan een echtgenoot zich in de leeftijdscategorie van
18 tot en met 20 jaar bevindt en de andere zich in de leeftijdscategorie van
21 tot en met 26 jaar bevindt: € 1 111,37;
c. gehuwden waarvan een echtgenoot zich in de leeftijdscategorie van
18 tot en met 20 jaar bevindt en de andere zich in de leeftijdscategorie van
27 jaar of ouder bevindt: € 474,68;
d. gehuwden waarvan beide echtgenoten zich in de leeftijdscategorie
van 21 tot en met 26 jaar bevinden: € 1 273,37;
e. gehuwden waarvan een echtgenoot zich in de leeftijdscategorie van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

9

21 tot en met 26 jaar bevindt en de andere zich in de leeftijdscategorie van
27 jaar of ouder bevindt: € 891,36.
3. Indien een van de gehuwden geen recht op inkomensvoorziening
heeft, is voor de rechthebbende echtgenoot de norm gelijk aan de norm
die voor hem als alleenstaande of als alleenstaande ouder zou gelden.
4. In afwijking van het derde lid wordt indien gehuwden een of meer te
hunnen laste komende kinderen hebben en een van de gehuwden
algemene bijstand op grond van de Wet werk en bijstand ontvangt, die
algemene bijstand in mindering gebracht op de norm, bedoeld in het
eerste lid, die van toepassing zou zijn geweest indien beide echtgenoten
recht op inkomensvoorziening zouden hebben.
Artikel 29 Norm bij verblijf in inrichting
1. Bij een verblijf in een inrichting is de norm per kalendermaand,
indien het betreft:
a. een jongere die alleenstaande of een alleenstaande ouder is:
€ 283,55;
b. jongeren die gehuwd zijn: € 441,04.
2. Het bedrag van de norm, bedoeld in het eerste lid, wordt verhoogd:
a. voor een alleenstaande of een alleenstaande ouder met € 54,00;
b. voor gehuwden met € 77,00.
3. Indien beide gehuwden recht op inkomensvoorziening hebben en
een van de gehuwden in een inrichting verblijft, is de norm voor beide
gehuwden de som van de norm, bedoeld in het eerste lid, onderdeel a,
verhoogd met het bedrag, bedoeld in het tweede lid, onderdeel a, en de
op de andere echtgenoot van toepassing zijnde norm, bedoeld in artikelen
26 en 27.
Artikel 30 Verhoging norm alleenstaande (ouder)
1. Het college verhoogt de norm, bedoeld in de artikelen 26 en 27 met
een toeslag voor zover de jongere hogere algemeen noodzakelijke kosten
van het bestaan heeft dan waarin de norm voorziet, als gevolg van het
niet of niet geheel kunnen delen van deze kosten met een ander.
2. De toeslag bedraagt ten hoogste € 254,67 per kalendermaand.
Artikel 31 Verlaging norm gehuwden
Het college kan de norm, bedoeld in artikel 28, eerste en tweede lid,
verlagen voor zover de jongeren lagere algemeen noodzakelijke kosten
van het bestaan hebben dan waarin de norm voorziet als gevolg van het
geheel of gedeeltelijk kunnen delen van deze kosten met een ander.
Artikel 32 Verlaging norm woonsituatie
Het college kan de norm, bedoeld in de artikelen 26, 27 en 28, of de
toeslag, bedoeld in artikel 30, lager vaststellen voor zover de jongere
lagere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan heeft dan waarin
de norm of de toeslag voorziet als gevolg van zijn woonsituatie,
waaronder begrepen het niet aanhouden van een woning.
Artikel 33 Verlaging norm schoolverlaters
Het college kan voor de jongere die recent de deelname heeft beëindigd
aan onderwijs of een beroepsopleiding, de norm of de toeslag, bedoeld in
artikel 30, gedurende zes maanden na het tijdstip van die beëindiging
lager vaststellen, indien voor het onderwijs of de beroepsopleiding
aanspraak bestond op studiefinanciering op grond van de Wet studiefinanciering 2000 of op een tegemoetkoming in de onderwijsbijdrage en

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

10

de schoolkosten op grond van hoofdstuk 4 van de Wet tegemoetkoming
onderwijsbijdrage en schoolkosten.
Artikel 34 Verordening
1. In de verordening, bedoeld in artikel 12, eerste lid, onderdeel e, stelt
de gemeenteraad vast voor welke categorieën de norm wordt verhoogd of
verlaagd en op grond van welke criteria de hoogte van die verhoging of
verlaging wordt bepaald.
2. In deze verordening stelt de gemeenteraad in elk geval vast dat
onverminderd de artikelen 32 en 33, de toeslag, bedoeld in artikel 30, voor
de alleenstaande en de alleenstaande ouder met zijn ten laste komende
kinderen in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft, wordt
bepaald op het in dat artikel genoemde maximumbedrag.
3. In de verordening worden uitsluitend verhogingen of verlagingen
vastgesteld als bedoeld in de artikelen 30 tot en met 33.
4. Verhoging of verlaging van de norm of afwijkende vaststelling van de
toeslag vindt plaats onverminderd artikel 17, eerste lid.
Artikel 35 Hoogte inkomensvoorziening
1. In de inkomensvoorziening is een vakantietoeslag begrepen ter
hoogte van 4,7 procent van de norm, bedoeld in de artikelen 26 tot en met
29.
2. De inkomensvoorziening wordt verhoogd met de loonbelasting en
premies volksverzekeringen waarvoor de gemeente die de inkomensvoorziening verleent, op grond van de Wet op de loonbelasting 1964
inhoudingsplichtige is, alsmede met de vergoeding, bedoeld in artikel 46
van de Zorgverzekeringswet.
3. Op de van toepassing zijnde norm, bedoeld in de artikelen 26, 27, en
artikel 29, eerste lid, onderdeel a, wordt het in aanmerking te nemen
inkomen van de betrokken jongere in mindering gebracht.
4. Op de van toepassing zijnde norm, bedoeld in artikel 28, eerste lid,
en 29, eerste lid, onderdeel b, wordt het in aanmerking te nemen inkomen
van de echtgenoten tezamen in mindering gebracht.
5. Indien een van de gehuwden geen recht op inkomensvoorziening
heeft, wordt zijn inkomen slechts in aanmerking genomen voor zover het
inkomen van de gehuwden tezamen, met inbegrip van de inkomensvoorziening die zou worden verleend indien zijn inkomen niet in
aanmerking wordt genomen, meer zou bedragen dan de van toepassing
zijnde norm, bedoeld in artikel 28, eerste lid.
6. In afwijking van het vijfde lid wordt, indien de gehuwden gescheiden
leven, doch niet duurzaam gescheiden, het inkomen van de niet-rechthebbende echtgenoot slechts in aanmerking genomen voor zover dat de
van toepassing zijnde norm, bedoeld in de artikelen 26 en 27 te boven
gaat.
7. Indien inkomen in natura wordt genoten wordt de waarde daarvan
vastgesteld op het daarvoor door de jongere opgeofferde bedrag.
Artikel 36 Voorschot
1. Het college verleent uiterlijk binnen vier weken na de datum waarop
de aanvraag, bedoeld in artikel 14, is ingediend, en vervolgens telkens na
vier weken, bij wijze van voorschot een inkomensvoorziening in de vorm
van een renteloze geldlening, zolang het recht op een inkomensvoorziening niet is vastgesteld. De eerste zin is niet van toepassing indien:
a. de jongere de voor de vaststelling van het recht op inkomensvoorziening van belang zijnde gegevens of de gevorderde bewijsstukken
niet, niet tijdig of onvolledig heeft verstrekt en hem dit te verwijten valt,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

11

dan wel indien de jongere anderszins onvoldoende medewerking
verleent;
b. bij de aanvraag duidelijk is dat geen recht op inkomensvoorziening
bestaat.
2. De hoogte van het voorschot, bedoeld in het eerste lid, bedraagt in
ieder geval 90% van de norm die naar verwachting op de jongere van
toepassing zal zijn, verminderd met zijn in aanmerking te nemen inkomen.
3. Indien de inkomensvoorziening wordt verleend over een periode
waarover met toepassing van het eerste lid een voorschot is verleend,
wordt deze inkomensvoorziening zonder machtiging van de jongere
verrekend met dit voorschot.
Artikel 37 Betaling inkomensvoorziening
1. De inkomensvoorziening wordt per kalendermaand vastgesteld en
betaald. In afwijking van de eerste zin wordt de vakantietoeslag, voor
zover niet reeds eerder betaald, jaarlijks betaald in de maand juni over de
aan die maand voorafgaande maanden waarin de inkomensvoorziening
aan de jongere is verstrekt, tot een maximum van twaalf maanden of zo
veel eerder als de vakantietoeslag over deze periode vaststaat, dan wel
binnen drie maanden volgend op de maand waarin de inkomensvoorziening is beëindigd.
2. Indien naar het oordeel van het college bijzondere omstandigheden
daartoe aanleiding geven, kan het college besluiten de inkomensvoorziening over een andere periode dan als bedoeld in het eerste lid vast
te stellen of te betalen.
3. De inkomensvoorziening wordt vastgesteld over het deel van de
kalendermaand waarover recht op inkomensvoorziening bestaat, indien
de alleenstaande of het gezin voorafgaand aan of volgend op de
vaststelling van het recht op inkomensvoorziening:
a. gedurende een periode van ten minste 30 dagen geen inkomensvoorziening ontvangt; of
b. anderszins geen recht op inkomensvoorziening heeft.
4. De inkomensvoorziening wordt uitbetaald aan ieder van de rechthebbende echtgenoten voor de helft, dan wel op hun gezamenlijk verzoek aan
een van hen voor het geheel.
5. In geval van overlijden van een van de echtgenoten die rechthebbend is, van de alleenstaande ouder, van het laatste ten laste komende
kind van gehuwden waarvan de leeftijd van een echtgenoot of beide
echtgenoten 18, 19 of 20 jaar is, of van het laatste ten laste komende kind
van de alleenstaande ouder, wordt de inkomensvoorziening tot en met
één maand na de dag van het overlijden, betaald naar de op het moment
van overlijden van toepassing zijnde norm aan de andere echtgenoot, de
ten laste komende kinderen, de echtgenoten, onderscheidenlijk de
gewezen alleenstaande ouder.
Artikel 38 Vervreemding, verpanding, beslag en machtiging
1. De inkomensvoorziening is niet vatbaar voor vervreemding of
verpanding.
2. Beslag op de inkomensvoorziening is slechts geldig voor zover de
jongere blijft beschikken over een inkomen gelijk aan de beslagvrije voet,
bedoeld in artikel 475d van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.
3. Een machtiging tot het in ontvangst nemen van de inkomensvoorziening, onder welke vorm of welke benaming ook verleend, is steeds
herroepelijk.
4. Elk beding, strijdig met dit artikel, is nietig.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

12

Artikel 39 Opschorten, herzien of intrekken recht op
inkomensvoorziening
1. Het college kan het recht op een inkomensvoorziening opschorten,
indien:
a. de jongere te verwijten valt dat hij de voor de vaststelling van het
recht op een inkomensvoorziening van belang zijnde gegevens of de
gevorderde bewijsstukken niet, niet tijdig of onvolledig heeft verstrekt,
dan wel anderszins onvoldoende medewerking verleent aan het
onderzoek van het college met betrekking tot zijn recht op een werkleeraanbod of een inkomensvoorziening; of
b. de jongere te verwijten valt dat hij niet voldoet aan op hem rustende
verplichtingen als bedoeld in hoofdstuk 5.
2. Het college doet mededeling van de opschorting aan de jongere en
nodigt hem uit binnen een door het college gestelde termijn het verzuim,
bedoeld in het eerste lid, te herstellen.
3. Het college kan een besluit tot vaststelling van de inkomensvoorziening herzien of intrekken, indien:
a. het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichting, bedoeld in de
artikelen 28, tweede lid, en 29, eerste lid, van de Wet structuur
uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, heeft geleid tot het ten onrechte
of tot een te hoog bedrag verlenen van inkomensvoorziening; of
b. anderszins de inkomensvoorziening ten onrechte of tot een te hoog
bedrag is verleend.
4. Als na het verstrijken van een periode van drie maanden de
opschorting, bedoeld in artikel 20, eerste lid, niet is beëindigd, trekt het
college het besluit tot vaststelling van de inkomensvoorziening in met
ingang van de dag waarop de opschorting, bedoeld in dat artikel inging.
Als de jongere het verzuim, bedoeld in het eerste lid, niet herstelt binnen
de daarvoor gestelde termijn, trekt het college na het verstrijken van deze
termijn het besluit tot vaststelling van de inkomensvoorziening in met
ingang van de eerste dag waarover het recht op de inkomensvoorziening
is opgeschort.
Artikel 40 Verlagen bedrag inkomensvoorziening
1. Indien de jongere naar het oordeel van het college de op hem
rustende verplichtingen, bedoeld in hoofdstuk 5, dan wel de uit de
artikelen 28, tweede lid, of 29, eerste lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen voortvloeiende verplichtingen, niet of
onvoldoende nakomt, dan wel zich jegens het college zeer ernstig
misdraagt, verlaagt het college het bedrag van de aan de jongere
toegekende inkomensvoorziening, overeenkomstig de verordening,
bedoeld in artikel 12, eerste lid, onderdeel b.
2. Van een verlaging wordt afgezien, indien elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt.
3. Het college heroverweegt een besluit tot verlaging van de inkomensvoorziening binnen een door hem te bepalen termijn die ten hoogste drie
maanden bedraagt.
Artikel 41 Geen recht op inkomensvoorziening
1. Geen recht op de inkomensvoorziening bestaat:
a. indien de jongere het werkleeraanbod heeft geweigerd;
b. voor zover de jongere of zijn gezin een beroep kan doen op een naar
zijn aard en doel als passend en toereikend aan te merken voorziening
buiten deze wet, ter verwerving van middelen of ter bekostiging van
specifieke uitgaven;
c. voor zover uit houding en gedragingen van de jongere ondubbel-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

13

zinnig blijkt dat deze de verplichtingen, bedoeld in hoofdstuk 5, niet wil
nakomen;
d. indien de jongere wegens werkstaking of uitsluiting niet deelneemt
aan de arbeid, voor zover diens gebrek aan middelen daarvan het gevolg
is;
e. indien de jongere per kalenderjaar langer dan dertien weken verblijf
houdt buiten Nederland, dan wel een aaneengesloten periode van langer
dan vier weken verblijf houdt buiten Nederland;
f. indien het werkleeraanbod op grond van artikel 21 is ingetrokken;
g. indien de jongere rechtens zijn vrijheid is ontnomen;
h. indien de jongere zijn militaire of vervangende dienstplicht vervult;
i. gedurende de periode dat het recht op een werkleeraanbod is
opgeschort.
2. Het eerste lid, onderdeel g, is niet van toepassing op bij algemene
maatregel van bestuur aan te wijzen categorieën personen waarbij
tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel
plaatsvindt buiten een penitentiaire inrichting, een inrichting voor
verpleging van ter beschikking gestelden of een inrichting als bedoeld in
artikel 1, onderdeel b, van de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen.
Artikel 42 Aanpassen bedragen
1. Met ingang van de dag waarop het netto minimumloon wijzigt,
worden herzien:
a. met het percentage van deze wijziging, de normen, genoemd in de
artikelen 26 tot en met 28;
b. het percentage, genoemd in artikel 30, eerste lid, zodanig dat dit
gelijk is aan de procentuele verhouding tussen de netto aanspraak op de
minimum vakantiebijslag over het minimumloon en het netto
minimumloon. Onder netto aanspraak op de minimum vakantiebijslag
wordt verstaan het verschil tussen het netto minimumloon en het netto
minimumloon zoals dat overeenkomstig artikel 9, eerste lid, zou zijn
berekend zonder rekening te houden met de aanspraak op vakantiebijslag,
bedoeld in artikel 15 van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag.
2. Met ingang van de dag waarop het netto minimumloon wijzigt,
worden de normen, genoemd in artikel 29, eerste lid, herzien met het
percentage van deze wijziging.
3. De bedragen, genoemd in artikel 29, tweede lid, worden herzien,
indien het drempelinkomen, bedoeld in de Wet op de zorgtoeslag, wordt
aangepast, de percentages, bedoeld in artikel 2 van die wet, worden
gewijzigd of het bedrag van de standaardpremie op grond van artikel 4
van die wet op een ander bedrag wordt vastgesteld.
4. Van de herziene normen en bedragen en van de dag waarop de
herziening plaatsvindt wordt door Onze Minister mededeling gedaan in de
Staatscourant.

HOOFDSTUK 5 PLICHTEN JONGERE
Artikel 43 Inlichtingenplicht
1. De jongere doet aan het college op verzoek of onverwijld uit eigen
beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden waarvan hem
redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat zij van invloed kunnen zijn op zijn
recht op een werkleeraanbod of zijn recht op inkomensvoorziening. Deze
verplichting geldt niet indien die feiten en omstandigheden door het
college kunnen worden vastgesteld op grond van bij wettelijk voorschrift
als authentiek aangemerkte bij ministeriële regeling aan te wijzen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

14

gegevens of kunnen worden verkregen uit bij ministeriële regeling aan te
wijzen administraties.
2. De jongere is verplicht aan het college desgevraagd de medewerking
te verlenen die redelijkerwijs nodig is voor de uitvoering van deze wet.
3. Het college stelt bij de uitvoering van deze wet de identiteit van de
belanghebbende vast aan de hand van een document als bedoeld in
artikel 1, eerste lid, onder 1° tot en met 3°, van de Wet op de identificatieplicht.
4. Een ieder is verplicht aan het college desgevraagd een document als
bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht terstond ter inzage
te verstrekken, voor zover dit redelijkerwijs nodig is voor de uitvoering
van deze wet.
Artikel 44 Overige verplichtingen
De jongere is verplicht:
a. mee te werken aan het opstellen van een plan met betrekking tot zijn
arbeidsinschakeling, waaronder begrepen mee te werken aan een
onderzoek naar zijn mogelijkheden tot arbeidsinschakeling;
b. geen onredelijke eisen te stellen in verband met door hem te
verrichten algemeen geaccepteerde arbeid, die het aanvaarden of
verkrijgen van algemeen geaccepteerde arbeid belemmeren;
c. mee te werken aan het behoud of bevorderen van zijn arbeidsbekwaamheid;
d. mee te werken aan activiteiten of werkzaamheden, gericht op zijn
arbeidsinschakeling;
e. opgedragen werkzaamheden of activiteiten naar beste vermogen te
verrichten;
f. op advies van een arts zich te onderwerpen aan een noodzakelijke
behandeling van medische aard.

HOOFDSTUK 6 BEVOEGDHEDEN EN PLICHTEN COLLEGE
Artikel 45 Verstrekken gegevens en instellen onderzoek
1. Onverminderd artikel 28, tweede, derde en vierde lid, van de Wet
structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, bepaalt het college
welke gegevens voor het doen van een werkleeraanbod, dan wel de
voortzetting daarvan, of voor het verstrekken van een inkomensvoorziening, dan wel de voortzetting daarvan, door de jongere in ieder
geval worden verstrekt en welke bewijsstukken worden overgelegd,
alsmede de wijze en het tijdstip waarop de verstrekking van gegevens
plaatsvindt. De gegevens en bewijsstukken worden door het college niet
verkregen van de jongere voor zover ze anderszins zijn verkregen door het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, dan wel voor zover zij
verkregen kunnen worden uit de polisadministratie, bedoeld in artikel 33
van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, de
verzekerdenadministratie, bedoeld in artikel 35 van die wet, alsmede uit
de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens, tenzij hierdoor
een goede vervulling van de taak van het college op grond van dit artikel
wordt belet of bij wettelijk voorschrift anders is bepaald. Bij of krachtens
algemene maatregel van bestuur kunnen andere administraties worden
aangewezen waarvoor de tweede zin van toepassing is, worden regels
gesteld over de gegevens die het betreft en kunnen administraties worden
aangewezen waarvoor de tweede zin tijdelijk niet van toepassing is. Indien
het authentieke gegevens uit andere basisregistraties betreft, is dit lid van
overeenkomstige toepassing.
2. Het college is bevoegd onderzoek in te stellen naar de juistheid en
volledigheid van de verstrekte gegevens en zonodig naar andere

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

15

gegevens die noodzakelijk zijn voor het doen van een werkleeraanbod,
dan wel de voortzetting daarvan, of voor het verstrekken van een
inkomensvoorziening, dan wel de voortzetting daarvan. Indien het
onderzoek daartoe aanleiding geeft kan het college besluiten tot
herziening van het werkleeraanbod of de inkomensvoorziening.
3. De voordracht voor een krachtens het eerste lid vast te stellen
algemene maatregel van bestuur wordt niet eerder gedaan dan twee
weken nadat het ontwerp aan beide kamers der Staten-Generaal is
overgelegd.
Artikel 46 Voorschot Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen
1. Indien de inkomensvoorziening wordt verleend over een periode,
waarover een voorschot is ontvangen met toepassing van artikel 31,
tweede lid, van de Werkloosheidswet, artikel 47a, eerste lid, van
Ziektewet, artikel 67, tweede lid, van de Wet werk en inkomen naar
arbeidsvermogen, artikel 50, tweede lid, van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering, artikel 55, tweede lid, van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen of artikel 47, tweede lid van de Wet
arbeidsongeschiktheidsverzekering jonggehandicapten, al dan niet met
gelijktijdige toepassing van artikel 17, eerste lid, van de Toeslagenwet, en
dit voorschot door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
wordt teruggevorderd, kan deze inkomensvoorziening zonder machtiging
van de jongere tot het bedrag van dit voorschot aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen worden betaald.
2. In het geval, bedoeld in het eerste lid, vergoedt de gemeente aan het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen tevens de over de te
verlenen inkomensvoorziening verschuldigde loonbelasting, premies
volksverzekeringen en de vergoeding, bedoeld in artikel 46 van de
Zorgverzekeringswet.
Artikel 47 Inlichtingenplicht werkgever
1. Een ieder is verplicht desgevraagd en bevoegd uit eigen beweging
aan het college kosteloos opgaven en inlichtingen te verstrekken omtrent
feiten en omstandigheden die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van
deze wet ten opzichte van een jongere aan wie een werkleeraanbod is of
zal worden gedaan, dan wel aan wie een inkomensvoorziening is of zal
worden verstrekt, en die in zijn dienst, dan wel voor hem, arbeid verricht,
heeft verricht of zou kunnen gaan verrichten. De verplichting strekt zich
mede uit tot de inkomsten van een persoon van wie kosten van de
inkomensvoorziening op grond van hoofdstuk 7 worden of kunnen
worden teruggevorderd of op wie die kosten worden of kunnen worden
verhaald.
2. De opgaven en inlichtingen worden desgevraagd schriftelijk, of in
een andere vorm die redelijkerwijs kan worden verlangd, binnen een door
het college schriftelijk te stellen termijn verstrekt.
Artikel 48 Inlichtingenverplichting instanties
1. De hieronder vermelde instanties zijn verplicht desgevraagd aan het
college of, indien het college aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen mandaat heeft verleend tot het nemen van besluiten inzake
doen van een werkleeraanbod of het verstrekken van een inkomensvoorziening, aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen,
kosteloos opgaven en inlichtingen te verstrekken die noodzakelijk zijn
voor de uitvoering van deze wet:
a. het college van andere gemeenten;

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

16

b. het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen en de Sociale
verzekeringsbank;
c. de Belastingdienst;
d. het College zorgverzekeringen, genoemd in artikel 58, eerste lid, van
de Zorgverzekeringswet, de Nederlandse Zorgautoriteit, bedoeld in de
Wet marktordening gezondheidszorg en de zorgverzekeraars in de zin van
artikel 1, onderdeel b, van de Zorgverzekeringswet of van artikel 1,
onderdeel b, van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten;
e. de bedrijfstakpensioenfondsen, ondernemingspensioenfondsen,
risicofondsen, stichtingen tot uitvoering van een regeling inzake
vervroegd uittreden en andere organen belast met het doen van uitkeringen of verstrekkingen die bij of krachtens artikel 8 van de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze
werknemers als inkomen worden aangemerkt;
f. de Kamers van Koophandel, met dien verstande dat dit, in afwijking
van de aanhef van dit lid, geschiedt tegen betaling van de daarvoor op
grond van de Handelsregisterwet 2007 vastgestelde vergoeding;
g. de korpschef en de bevelhebber van de Koninklijke marechaussee in
de zin van de Vreemdelingenwet 2000;
h. de Belastingdienst/Toeslagen betreffende de toekenning van
tegemoetkomingen met toepassing van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen en Onze Minister voor Wonen, Wijken en Integratie
betreffende de toepassing van de Wet bevordering eigenwoningbezit;
i. de Informatie Beheer Groep betreffende de toepassing van de Wet
studiefinanciering 2000, de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en
schoolkosten, de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk
onderzoek en de Wet inburgering;
j. Onze Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit betreffende
de omvang van de productiebeperkende maatregelen voor het bedrijf van
de ondernemer in de agrarische sector;
k. Onze Minister van Justitie voor zover het betreft de persoon die
rechtens zijn vrijheid is ontnomen;
l. de instanties en personen die woonruimte verhuren;
m. de instanties die in het kader van de openbare nutsvoorziening
energie en water leveren;
n. derden die in het kader van de uitoefening van beroep of bedrijf de
arbeidsinschakeling van personen bevorderen.
2. Het vragen door het college en het verstrekken door de in het eerste
lid bedoelde instanties van de in het eerste lid bedoelde opgaven en
inlichtingen kan geschieden door tussenkomst van het Inlichtingenbureau.
3. Griffiers van colleges, geheel of ten dele met rechtspraak belast, zijn
verplicht desgevraagd aan het college of, indien het college aan het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen mandaat heeft verleend tot
het nemen van besluiten inzake doen van een werkleeraanbod of het
verstrekken van een inkomensvoorziening, aan het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen, kosteloos alle gegevens en uittreksels of
afschriften van uitspraken, registers en andere stukken te verstrekken die
noodzakelijk zijn voor de uitvoering van deze wet.
4. De in het eerste en het derde lid bedoelde verplichtingen strekken
zich mede uit tot de personen:
a. van wie kosten van de inkomensvoorziening op grond van hoofdstuk
7 worden of kunnen worden teruggevorderd of op wie die kosten worden
of kunnen worden verhaald;.
b. die hun hoofdverblijf hebben in dezelfde woning, of ten aanzien van
wie dat redelijkerwijs kan worden vermoed, als de persoon:
1°. te wiens behoeve de inkomensvoorziening is gevraagd of wordt
verstrekt;
2°. van wie kosten van de inkomensvoorziening op grond van
hoofdstuk 7 worden of kunnen worden teruggevorderd of op wie kosten
die kosten worden of kunnen worden verhaald.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

17

5. De in het eerste lid en het derde lid bedoelde opgaven en inlichtingen
worden desgevraagd schriftelijk, of in een andere vorm die redelijkerwijs
kan worden verlangd, en zo spoedig mogelijk, doch in elk geval binnen
vier weken na ontvangst van het verzoek hiertoe, verstrekt.
6. De in het eerste lid, onderdeel a tot en met k, genoemde instanties
treffen desgevraagd met het college en met het Inlichtingenbureau een
regeling met betrekking tot de mededeling van wijzigingen in de eerder
aan hen gevraagde opgaven en inlichtingen.
7. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen regels
worden gesteld omtrent de inhoud en vormgeving van de in het zesde lid
bedoelde regeling.
8. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen een of meer van de in
het eerste lid bedoelde instanties worden aangewezen die ten behoeve
van aan het college te verstrekken opgaven en inlichtingen, de door het
Inlichtingenbureau aan deze instanties verstrekte gegevens van aldaar op
dat moment nog onbekende personen opslaan. Bij toepassing van de
eerste zin wordt bij of krachtens algemene maatregel van bestuur bepaald
op welke wijze en gedurende welke termijn deze gegevens worden
opgeslagen.
9. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen andere instanties en
personen dan genoemd in het eerste en het derde lid worden aangewezen
voor wie de verplichtingen, bedoeld in het eerste lid tot en met zevende
lid, eveneens gelden, voor zover het betreft de verstrekking van nader bij
algemene maatregel van bestuur aan te wijzen inlichtingen en opgaven.
10. Bij de algemene maatregel van bestuur, bedoeld in het achtste lid,
kan tevens worden bepaald dat de daar bedoelde verplichting alleen geldt
jegens ambtenaren met opsporingsbevoegdheid.
11. Onze Minister van Justitie verstrekt ten aanzien van de persoon die
rechtens zijn vrijheid is ontnomen, onverwijld en kosteloos de beschikbare
informatie en alle overige opgaven en inlichtingen, die van invloed
kunnen zijn op het recht op een werkleeraanbod of een inkomensvoorziening, aan het college, of, indien het college aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen mandaat heeft verleend tot het nemen
van besluiten inzake doen van een werkleeraanbod of het verstrekken van
een inkomensvoorziening, aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, door tussenkomst van het Inlichtingenbureau, waarbij hij
gebruik kan maken van het burgerservicenummer.
Artikel 49 Inlichtingenverplichting gemeenten
1. Onverminderd artikel 107 van de Vreemdelingenwet 2000, is het
college bevoegd uit eigen beweging en verplicht desgevraagd, uit de
administratie ter zake van de uitvoering van deze wet aan de hieronder
vermelde instanties kosteloos de gegevens te verstrekken:
a. het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen en de Sociale
verzekeringsbank voor de uitvoering van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen of de wettelijke regelingen, bedoeld in de
artikelen 30, eerste lid, onderdeel a, en 34, eerste lid, onderdeel a, van die
wet;
b. de Belastingdienst voor de heffing of invordering van enige
rijksbelasting, de premies voor de sociale verzekeringen, bedoeld in artikel
2, onderdelen a en c, van de Wet financiering sociale verzekeringen, of
inkomensafhankelijke bijdragen als bedoeld in artikel 41 van de
Zorgverzekeringswet en de Belastingdienst/Toeslagen voor de uitvoering
van inkomensafhankelijke regelingen als bedoeld in de Algemene wet
inkomensafhankelijke regelingen;
c. het college van andere gemeenten voor de uitvoering van deze wet,
de Wet werk en bijstand, de Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstan-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

18

digen, het Besluit bijstandverlening zelfstandigen 2004 en de Wet werk en
inkomen kunstenaars;
d. het College zorgverzekeringen, genoemd in artikel 58, eerste lid, van
de Zorgverzekeringswet, de Nederlandse Zorgautoriteit, bedoeld in de
Wet marktordening gezondheidszorg en de zorgverzekeraars in de zin van
artikel 1, onderdeel b, van de Zorgverzekeringswet of van artikel 1,
onderdeel b, van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten, voor de
uitvoering van de Zorgverzekeringswet of de Algemene Wet Bijzondere
Ziektekosten;
e. derden die in het kader van de uitoefening van beroep of bedrijf de
arbeidsinschakeling van personen bevorderen;
f. buitenlandse organen voor de vervulling van een taak van zwaarwegend algemeen belang;
g. bestuursorganen van de Nederlandse Antillen en Aruba voor de
vervulling van een taak van zwaarwegend algemeen belang;
h. de Informatie Beheer Groep voor de uitvoering van de Wet inburgering.
2. Het verstrekken door het college aan de in het eerste lid bedoelde
instanties van de in het eerste lid bedoelde gegevens kan geschieden door
tussenkomst van het Inlichtingenbureau.
3. De in het eerste lid bedoelde gegevensverstrekking vindt niet plaats
indien de persoonlijke levenssfeer van de betrokkenen daardoor onevenredig wordt geschaad.
4. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen regels
worden gesteld omtrent de gevallen waarin en de wijze waarop in ieder
geval gegevens dienen te worden verstrekt.
5. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen andere instanties dan
genoemd in het eerste lid worden aangewezen ten behoeve waarvan de
verplichtingen, bedoeld in het eerste lid, eveneens gelden.
Artikel 50 Burgerservicenummer
1. In de administratie van de gemeente en van het Inlichtingenbureau
terzake van de uitvoering van deze wet wordt het burgerservicenummer
opgenomen waaronder een natuurlijk persoon is geregistreerd bij de
belastingdienst.
2. Bij de verstrekking van gegevens door het college, het Inlichtingenbureau en de in de artikelen 45 en 46 bedoelde instanties wordt, indien
daartoe bevoegd, gebruik gemaakt van dit burgerservicenummer. Derden
die in het kader van de uitoefening van beroep of bedrijf de arbeidsinschakeling van personen bevorderen gebruiken het burgerservicenummer
slechts voor zover dat noodzakelijk is voor het verrichten van werkzaamheden die in het kader van artikel 11, eerste en derde lid, worden
uitgevoerd.
3. Ten behoeve van het gebruik van het burgerservicenummer in de in
het eerste lid bedoelde administratie kent Onze Minister van Financiën, in
overeenstemming met Onze Minister, aan personen aan wie een
werkleeraanbod wordt gedaan of een inkomensvoorziening wordt
verstrekt, en die niet reeds ten behoeve van de belastingheffing bij de
belastingdienst zijn geregistreerd, een burgerservicenummer toe.
Artikel 51 Vermoeden misdrijf
Het college is verplicht, indien het bij de uitvoering van deze wet het
gegronde vermoeden krijgt van een misdrijf dat is gepleegd ten nadele
van een Nederlands of buitenlands uitvoeringsorgaan van de sociale
verzekeringswetten of van een Nederlands of buitenlands overheidsorgaan, voor zover dit is belast met het verrichten van uitkeringen, het
doen van verstrekkingen, dan wel het heffen van bijdragen, het betrokken
orgaan hiervan in kennis te stellen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

19

Artikel 52 Geheimhoudingsplicht
1. Het is een ieder verboden hetgeen hem uit of in verband met enige
werkzaamheid bij de uitvoering van deze wet over de persoon of zaken
van een ander blijkt of wordt meegedeeld, verder bekend te maken dan
voor de uitvoering van deze wet noodzakelijk is, dan wel op grond van
deze wet is voorgeschreven of toegestaan.
2. Het in het eerste lid vervatte verbod is niet van toepassing indien:
a. enig wettelijk voorschrift tot bekendmaking verplicht;
b. de persoon op wie de gegevens betrekking hebben schriftelijk heeft
verklaard tegen de verstrekking van deze gegevens geen bezwaar te
hebben;
c. de gegevens niet herleidbaar zijn tot individuele natuurlijke
personen.
3. Ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek of statistiek kunnen
desgevraagd gegevens aan derden worden verstrekt voor zover de
persoonlijke levenssfeer van de betrokkenen daardoor niet onevenredig
wordt geschaad.
4. De persoon die op grond van dit artikel of de artikelen 47, 48, 50 of 51
gegevens verstrekt dient na te gaan of de persoon aan wie de gegevens
worden verstrekt redelijkerwijs bevoegd is te achten om die gegevens te
verkrijgen.

HOOFDSTUK 7 TERUGVORDERING EN VERHAAL
Artikel 53 Bevoegdheid terugvordering
1. Het college kan de kosten van de inkomensvoorziening terugvorderen, voor zover die inkomensvoorziening:
a. ten onrechte of tot een te hoog bedrag is verleend;
b. op grond van artikel 32 bij wijze van voorschot is verleend en nadien
is vastgesteld dat geen recht op inkomensvoorziening bestaat;
c. anderszins onverschuldigd is betaald, omdat de jongere naderhand
met betrekking tot de periode waarover de inkomensvoorziening is
verleend, over in aanmerking te nemen vermogen of inkomen beschikt of
kan beschikken; of
d. anderszins onverschuldigd is betaald voor zover de belanghebbende
dit redelijkerwijs had kunnen begrijpen.
2. Indien het college op grond van artikel 16, derde lid, gehouden is
kosten verbonden aan een werkleeraanbod, of een inkomensvoorziening
over een bepaalde periode aan een andere gemeente te vergoeden,
geschiedt de terugvordering over die periode, voor zover zij nog niet heeft
plaatsgehad, door het college van eerstgenoemde gemeente.
3. Het college is bevoegd tot verrekening van in de voorafgaande drie
maanden ontvangen middelen met de inkomensvoorziening.
4. Bij gebreke van tijdige betaling kan de vordering worden verhoogd
met de op de terugvordering betrekking hebbende kosten. Loonbelasting
en de premies volksverzekeringen waarvoor de gemeente die de
inkomensvoorziening verstrekt krachtens de Wet op de loonbelasting 1964
inhoudingsplichtige is, alsmede de vergoeding, bedoeld in artikel 46 van
de Zorgverzekeringswet, kunnen worden teruggevorderd, voor zover deze
belasting, premies en vergoeding niet verrekend kunnen worden met de
door het college af te dragen loonbelasting, premies volksverzekeringen
en vergoeding.
5. Terugvordering als bedoeld in het eerste lid, onderdeel d, vindt niet
plaats, indien de betreffende kosten zijn gemaakt meer dan twee jaar vóór
de datum van verzending van het besluit tot terugvordering.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

20

Artikel 54 Terugvordering echtgenoten
1. Indien de inkomensvoorziening overeenkomstig een norm als
bedoeld in artikel 28, eerste lid, had moeten worden verleend, maar zulks
achterwege is gebleven, omdat de jongere de verplichtingen, bedoeld in
artikel 43, of de artikelen 28, tweede lid, of 29, eerste lid, van de Wet
structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, niet of niet behoorlijk
is nagekomen, kunnen de kosten van de inkomensvoorziening mede
worden teruggevorderd van de persoon met wiens middelen bij de
verlening van de inkomensvoorziening rekening had moeten worden
gehouden.
2. De in het eerste lid bedoelde persoon is mede hoofdelijk aansprakelijk voor de terugbetaling van kosten van de inkomensvoorziening die
worden teruggevorderd.
Artikel 55 Nadere bepalingen terugvordering
1. De persoon van wie kosten van de inkomensvoorziening worden
teruggevorderd is verplicht desgevraagd aan het college de inlichtingen te
verstrekken die voor terugvordering op grond van dit hoofdstuk van
belang zijn.
2. Het college kan de kosten van de inkomensvoorziening, bedoeld in
de artikelen 53 en 54 invorderen bij dwangbevel.
3. Indien de persoon van wie kosten van de inkomensvoorziening,
bedoeld in de artikelen 53 en 54, worden teruggevorderd algemene
bijstand of een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers, de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen
zelfstandigen, het Besluit bijstandverlening zelfstandigen 2004 of de Wet
werk en inkomen kunstenaars ontvangt, is het college bevoegd tot
verrekening van die kosten met die algemene bijstand of die uitkering.
4. De in artikel 479g van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering
aan de raad voor de kinderbescherming toegekende bevoegdheid komt
gelijkelijk toe aan het college. Indien het college gebruik maakt van deze
bevoegdheid, geschiedt de bekendmaking van het dwangbevel, in
afwijking van artikel 4.4.4.2.10, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht, door middel van toezending per post aan de persoon van wie
kosten van de inkomensvoorziening worden teruggevorderd.
5. Zolang de persoon van wie kosten van de inkomensvoorziening
worden teruggevorderd zijn verplichting, bedoeld in het eerste lid, niet of
niet behoorlijk nakomt:
a. is het college, in afwijking van artikel 4.4.1.9, derde lid, van de
Algemene wet bestuursrecht, bevoegd tot verrekening voor zover beslag
op de vordering van de schuldeiser nietig zou zijn;
b. geldt de beslagvrije voet, bedoeld in de artikelen 475c tot en met
475e van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, in afwijking van
artikel 4.4.4.2.3 van de Algemene wet bestuursrecht, niet bij invordering
van kosten van de inkomensvoorziening bij dwangbevel.
6. Terugvordering van kosten van de inkomensvoorziening, bedoeld in
de artikelen 53 en 54, is bevoorrecht en volgt onmiddellijk na de vorderingen omschreven in artikel 288 van Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek.
Artikel 56 Verhaal
Op verhaal van kosten van de inkomensvoorziening is paragraaf 6.5 van
de Wet werk en bijstand van overeenkomstige toepassing.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

21

HOOFDSTUK 8 WIJZIGING ANDERE WETTEN
Artikel 57 Wijziging van de Wet werk en bijstand
De Wet werk en bijstand wordt als volgt gewijzigd:
A
Artikel 2 wordt als volgt gewijzigd:
1. Onderdeel a komt te luiden:
a. premies volksverzekeringen: premies volksverzekeringen als bedoeld
in de Wet financiering sociale verzekeringen;
2. Onderdeel b komt te luiden:
b. premie werknemersverzekeringen: werknemersaandeel in de premie,
bedoeld in afdeling 2 van hoofdstuk 3 van de Wet financiering sociale
verzekeringen.
B
In artikel 6, eerste lid, onderdeel a, wordt na «deze wet of» ingevoegd:
de Wet investeren in jongeren,.
C
In artikel 9, eerste lid, aanhef, wordt «18 jaar» vervangen door: 27 jaar.
D
Artikel 9a, vierde lid, derde zin komt te luiden:
Op deze periode worden in mindering gebracht de periode, dan wel
perioden, waarin de alleenstaande ouder in de voorgaande woonplaats,
dan wel in de voorgaande woonplaatsen, gebruik heeft gemaakt van de
ontheffing, bedoeld in het eerste lid, alsmede de periode, dan wel
perioden, waarin toepassing is gegeven aan artikel 17, vierde lid, van de
Wet investeren in jongeren.
E
Artikel 13 wordt als volgt gewijzigd:
1. Het eerste lid, onderdeel e, komt te luiden:
e. die jonger is dan 18 jaar, voor zover het het recht op bijzondere
bijstand betreft;.
2. Het tweede lid, onderdeel a, komt te luiden:
a. die jonger is dan 27 jaar;.
F
Artikel 20 vervalt.
G
In artikel 21, aanhef, wordt «21 jaar» vervangen door: 27 jaar.
H
In artikel 22, onderdeel d, wordt «21 jaar» vervangen door: 27 jaar.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

22

I
In artikel 26 vervalt «artikel 20, eerste lid, onderdelen b en c, en tweede
lid, onderdelen b en c, en».
J
In artikel 27 wordt «de artikelen 20 en 21» vervangen door: artikel 21.
K
Artikel 29 vervalt.
L
Artikel 30 wordt als volgt gewijzigd:
1. Het tweede lid wordt als volgt gewijzigd:
a. in onderdeel a wordt «de artikelen 27, 28 en 29,» vervangen door: de
artikelen 27 en 28,.
b. in onderdeel b wordt «de bevoegdheden bedoeld in de artikelen 28
en 29, eerste lid» vervangen door: de bevoegdheid bedoeld in artikel 28.
2. In het derde lid wordt «de artikelen 25 tot en met 29» vervangen
door: de artikelen 25 tot en met 28.
M
In artikel 31, tweede lid, vervalt onderdeel n, onder verlettering van de
onderdelen o tot en met r tot n tot en met q.
N
In artikel 34, tweede lid, onderdeel f, wordt «onderdeel q» vervangen
door: onderdeel p.
O
Artikel 38 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid, onderdeel a, wordt «de artikelen 20 en 21»
vervangen door: artikel 21.
2. In het tweede lid wordt «onderdelen j en o» vervangen door:
onderdelen j en n.
P
Artikel 69, eerste lid, komt te luiden:
1. Onze Minister verstrekt jaarlijks ten laste van ’s Rijks kas aan het
college een uitkering voor de kosten van de door het college toegekende:
a. algemene bijstand;
b. inkomensvoorziening, bedoeld in de Wet investeren in jongeren. In
de uitkering zijn begrepen de loonbelasting, de premies volksverzekeringen die daarover verschuldigd zijn en de in artikel 46 van de
Zorgverzekeringswet bedoelde vergoedingen van de inkomensafhankelijke bijdragen daarover. De uitkering wordt ten minste drie maanden

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

23

voorafgaand aan het kalenderjaar waarop zij betrekking heeft door Onze
Minister vastgesteld.
Artikel 58 Wijziging van de Wet participatiebudget
In artikel 1 van de Wet participatiebudget wordt aan het slot van de
definitie van re-integratievoorzieningen een zinsnede toegevoegd,
luidende: , alsmede een werkleeraanbod als bedoeld in artikel 13, eerste
lid, van de Wet investeren in jongeren.
Artikel 59 Wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie
werk en inkomen
De Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen wordt als
volgt gewijzigd
A
In artikel 1, onderdeel l, wordt na «de Wet werk en bijstand,» ingevoegd:
de Wet investeren in jongeren,.
B
In artikel 9, eerste lid, wordt na «de Wet werk en bijstand,» ingevoegd:
de Wet investeren in jongeren,.
C
In artikel 30, vijfde lid, onderdeel b, wordt na «de Wet werk en bijstand,»
ingevoegd: de Wet investeren in jongeren,.
D
In artikel 30c, eerste lid, wordt na «Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers» ingevoegd: of voor
een werkleeraanbod op grond van de Wet investeren in jongeren.
E
In artikel 34, tweede lid, onderdeel b, wordt na «de Wet werk en
bijstand,» ingevoegd: de Wet investeren in jongeren,.
F
Artikel 62 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid wordt na «de Wet werk en bijstand,» ingevoegd: de
Wet investeren in jongeren,.
2. In het tweede lid wordt na «de Wet werk en bijstand,» ingevoegd: de
Wet investeren in jongeren,.
Artikel 60 Wijziging van Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering
Artikel 475d, tweede lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering komt te luiden:
2. De beslagvrije voet bedraagt voor schuldenaren die kunnen worden
aangemerkt als:
a. echtgenoten of geregistreerde partners zonder ten laste komende
kinderen waarvan de oudste echtgenoot zich in de leeftijdscategorie van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

24

18 jaar tot en met 20 jaar bevindt: 90 procent van de norm genoemd in
artikel 28, eerste lid, onderdeel a, van de Wet investeren in jongeren;
b. echtgenoten of geregistreerde partners zonder ten laste komende
kinderen waarvan de oudste echtgenoot zich in de leeftijdscategorie van
21 jaar tot en met 22 jaar bevindt: 90 procent van de norm genoemd in
artikel 28, eerste lid, onderdeel b, van de Wet investeren in jongeren;
c. echtgenoten of geregistreerde partners zonder ten laste komende
kinderen waarvan de oudste echtgenoot zich in de leeftijdscategorie van
23 jaar tot en met 26 jaar bevindt: 90 procent van de norm genoemd in
artikel 28, eerste lid, onderdeel c, van de Wet investeren in jongeren;
d. echtgenoten of geregistreerde partners met een of meer ten laste
komende kinderen waarvan de oudste echtgenoot zich in de leeftijdscategorie van 18 jaar tot en met 20 jaar bevindt: 90 procent van de norm
genoemd in artikel 28, tweede lid, onderdeel a, van de Wet investeren in
jongeren;
e. echtgenoten of geregistreerde partners met een of meer ten laste
komende kinderen waarvan de oudste echtgenoot zich in de leeftijdscategorie van 21 jaar tot en met 22 jaar bevindt: 90 procent van de norm
genoemd in artikel 28, tweede lid, onderdeel b, van de Wet investeren in
jongeren;
f. echtgenoten of geregistreerde partners met een of meer ten laste
komende kinderen waarvan de oudste echtgenoot zich in de leeftijdscategorie van 23 jaar tot en met 26 jaar bevindt: 90 procent van de norm
genoemd in artikel 28, tweede lid, onderdeel c, van de Wet investeren in
jongeren;
g. een alleenstaande ouder jonger dan 27 jaar: 90 procent van de norm
genoemd in artikel 27, van de Wet investeren in jongeren;
h. een alleenstaande die zich in de leeftijdscategorie van 18 jaar tot en
met 20 jaar bevindt; 90 procent van de norm genoemd in artikel 26,
onderdeel a, van de Wet investeren in jongeren;
i. een alleenstaande die zich in de leeftijdscategorie van 21 jaar tot en
met 22 jaar bevindt; 90 procent van de norm genoemd in artikel 26,
onderdeel b, van de Wet investeren in jongeren;
j. een alleenstaande die zich in de leeftijdscategorie van 23 jaar tot en
met 26 jaar bevindt; 90 procent van de norm genoemd in artikel 26,
onderdeel c, van de Wet investeren in jongeren;
Artikel 61 Wijziging van de Algemene Kinderbijslagwet
In artikel 17g, tweede lid, van de Algemene Kinderbijslagwet wordt na
«de Wet werk en bijstand,» ingevoegd: de Wet investeren in jongeren,.
Artikel 62 Wijziging van de Algemene nabestaandenwet
In artikel 45, tweede lid, van de Algemene nabestaandenwet wordt na
«de Wet werk en bijstand,» ingevoegd: de Wet investeren in jongeren,.
Artikel 63 Wijziging van de Algemene Ouderdomswet
In artikel 17i, tweede lid, van de Algemene Ouderdomswet wordt na «de
Wet werk en bijstand,» ingevoegd: de Wet investeren in jongeren,.
Artikel 64 Wijziging van de Toeslagenwet
In artikel 14g, tweede lid, van de Toeslagenwet wordt na «de Wet werk
en bijstand,» ingevoegd: de Wet investeren in jongeren,.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

25

Artikel 65 Wijziging van de Werkloosheidswet
In artikel 27g, tweede lid, van de Werkloosheidswet wordt na «de Wet
werk en bijstand,» ingevoegd: de Wet investeren in jongeren,.
Artikel 66 Wijziging van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen
In artikel 54, tweede lid, van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigen wordt na «de Wet werk en bijstand,» ingevoegd: de Wet
investeren in jongeren,.
Artikel 67 Wijziging van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten
In artikel 46, tweede lid, van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening
jonggehandicapten wordt na «de Wet werk en bijstand,» ingevoegd: de
Wet investeren in jongeren,.
Artikel 68 Wijziging van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening militairen
In artikel 2, eerste lid, onderdeel b, onder 2°, van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening militairen wordt na «de Wet werk en bijstand»
ingevoegd: en de Wet investeren in jongeren.
Artikel 69 Wijziging van de Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers
In artikel 48, eerste lid, onderdeel c, van de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers wordt na
«de Wet werk en bijstand» ingevoegd: de Wet investeren in jongeren,.
Artikel 70 Wijziging van de Wet inkomensvoorziening oudere en
gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen
In artikel 48, eerste lid, onderdeel c, van de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen wordt
na «de Wet werk en bijstand» ingevoegd: de Wet investeren in jongeren,.
Artikel 71 Wijziging van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering
In artikel 29g, tweede lid, van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering wordt na «de Wet werk en bijstand,» ingevoegd: de Wet
investeren in jongeren,.
Artikel 72 Wijziging van de Wet werk en inkomen kunstenaars
De Wet werk en inkomen kunstenaars wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel 2, vierde lid, onderdeel a, wordt «of de Wet werk en bijstand»
vervangen door: de Wet investeren in jongeren of de Wet werk en
bijstand.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

26

B
In artikel 43, eerste lid, onderdeel c, wordt na «de Wet werk en
bijstand,» ingevoegd: de Wet investeren in jongeren,.
Artikel 73 Wijziging van de Wet werk en inkomen naar
arbeidsvermogen
In artikel 96, tweede lid, van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen wordt na «de Wet werk en bijstand,» ingevoegd: de Wet investeren in jongeren,.
Artikel 74 Wijziging van de Ziektewet
De Ziektewet wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel 29b, tweede lid, wordt na «de Wet werk en bijstand»
ingevoegd: of artikel 11, eerste lid, van de Wet investeren in jongeren.
B
In artikel 45g, tweede lid, wordt na «de Wet werk en bijstand,»
ingevoegd: de Wet investeren in jongeren,.
Artikel 75 Wijziging van de Wet financiering sociale
verzekeringen
De Wet financiering sociale verzekeringen wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel 49, eerste lid, onderdeel d, wordt na «de Wet werk en bijstand»
ingevoegd: of artikel 11, eerste lid, van de Wet investeren in jongeren.
B
In artikel 51, derde lid, wordt na «de Wet werk en bijstand,» ingevoegd:
de Wet investeren in jongeren,.
Artikel 76 Wijziging van de Wet verzelfstandiging
Informatiseringsbank
In artikel 9e, tweede lid, van de Wet verzelfstandiging
Informatiseringsbank wordt na «de Wet werk en bijstand» ingevoegd:
artikel 48 van de Wet investeren in jongeren,.
Artikel 77 Wijziging van de Wet studiefinanciering 2000
In artikel 3.17, derde lid, onderdeel a, van de Wet studiefinanciering
2000 wordt na «de Wet werk en bijstand,» ingevoegd: de Wet investeren
in jongeren,.
Artikel 78 Wijziging van de Wet op het hoger onderwijs en
wetenschappelijk onderzoek
Artikel 7.52 van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk
onderzoek wordt als volgt gewijzigd:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

27

1. In het tweede lid wordt na «de Wet werk en bijstand,» ingevoegd: de
Wet investeren in jongeren,.
2. In het vierde lid wordt na «de Wet werk en bijstand,» ingevoegd: de
Wet investeren in jongeren,.
Artikel 79 Wijziging van de Wet op het consumentenkrediet
Artikel 5, onderdeel a, van de Wet op het consumentenkrediet komt te
luiden:
a. waaraan als kredietnemer deelneemt:
1°. echtgenoten of geregistreerde partners als bedoeld in artikel 3 van
de Wet werk en bijstand, van wie het gezamenlijk netto maandinkomen
niet hoger is dan de norm genoemd in artikel 21, onderdeel c, van die wet;
2°. een alleenstaande ouder als bedoeld in artikel 4, onderdeel b, van de
Wet werk en bijstand, van wie het netto maandinkomen niet hoger is dan
negentig procent van de norm bedoeld onder 1°;
3°. een alleenstaande als bedoeld in artikel 4, onderdeel a, van de Wet
werk en bijstand, van wie het netto maandinkomen niet hoger is dan
zeventig procent van de norm bedoeld onder 1°;
4°. echtgenoten of geregistreerde partners als bedoeld in artikel 3 van
de Wet investeren in jongeren, van wie het gezamenlijk netto maandinkomen niet hoger is dan de van toepassing zijnde norm genoemd in
artikel 28, van die wet;
5°. een alleenstaande ouder als bedoeld in artikel 4 van de Wet
investeren in jongeren, van wie het netto maandinkomen niet hoger is
dan de norm genoemd in artikel 27, van die wet; of
6°. een alleenstaande jongere als bedoeld in de Wet investeren in
jongeren, van wie het netto maandinkomen niet hoger is dan de van
toepassing zijnde norm genoemd in artikel 26, van die wet;
dan wel
Artikel 80 Wijziging van de Wet op de loonbelasting 1964
In artikel 2, zesde lid, van de Wet op de loonbelasting 1964 wordt na «de
Wet werk en bijstand,» ingevoegd: of de Wet investeren in jongeren,.
Artikel 81 Wijziging van de Wet kinderopvang
De Wet kinderopvang wordt als volgt gewijzigd:
A
Artikel 6, eerste lid, onderdeel c, wordt als volgt gewijzigd:
1. Na «op grond van de Wet werk en bijstand,» wordt ingevoegd: de
Wet investeren in jongeren,.
2. Na «artikel 7, eerste lid, onder a, van de Wet werk en bijstand,» wordt
ingevoegd: artikel 11, eerste lid, van de Wet investeren in jongeren,.
B
Artikel 22 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid, onderdeel a, wordt na «artikel 7, eerste lid, aanhef
en onder a, of derde lid, tweede zin, van de Wet werk en bijstand,»
ingevoegd: artikel 11, eerste lid, van de Wet investeren in jongeren,.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

28

2. In het tweede lid wordt na «en algemene bijstand ontvangt op grond
van de Wet werk en bijstand, « ingevoegd: of een inkomensvoorziening op
grond van de Wet investeren in jongeren.
C
In artikel 35, eerste lid, wordt na «Wet werk en bijstand,» ingevoegd:
artikel 11, eerste lid, van de Wet investeren in jongeren,.
Artikel 82 Wijziging van de Wet inkomstenbelasting 2001
In artikel 6.3, eerste lid, onderdeel c, wordt na «paragraaf 6.5 van de Wet
werk en bijstand» ingevoegd: of artikel 56 van de Wet investeren in
jongeren.
Artikel 83 Wijziging van de Wet inburgering
De Wet inburgering wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel 20, eerste lid, wordt «op grond van de Wet werk en bijstand»
vervangen door: op grond van de Wet werk en bijstand, dan wel de Wet
investeren in jongeren.
B
In artikel 24b, eerste lid, wordt «op grond van de Wet werk en bijstand»
vervangen door: op grond van de Wet werk en bijstand, dan wel de Wet
investeren in jongeren.
C
In artikel 37 wordt na «Wet werk en bijstand,» ingevoegd: de inkomensvoorziening kan worden verlaagd op grond van artikel 36 van de Wet
investeren in jongeren,.

HOOFDSTUK 9 OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN
Artikel 84 Overgangsrecht
1. Op de jongere die op de datum van inwerkingtreding van deze wet
algemene bijstand op grond van de Wet werk en bijstand ontvangt, blijft
de Wet werk en bijstand van toepassing tot het tijdstip waarop die jongere
zijn recht op algemene bijstand verliest, met dien verstande dat die
jongere in ieder geval twaalf maanden na inwerkingtreding van deze wet
het recht op algemene bijstand verliest.
2. Gedurende de periode dat de jongere op grond van het eerste lid
recht op algemene bijstand op grond van de Wet werk en bijstand heeft, is
deze wet niet een voorliggende voorziening in het kader van de uitvoering
van de Wet werk en bijstand.
Artikel 85 Aanwijzing minister
Onze Minister kan, indien hij met betrekking tot de rechtmatige
uitvoering van deze wet ernstige tekortkomingen constateert, aan het
college, nadat het gedurende acht weken in de gelegenheid is gesteld zijn
zienswijze naar voren te brengen, een aanwijzing geven. Hij treedt daarbij
niet in de besluitvorming inzake individuele gevallen. In een aanwijzing

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

29

wordt een termijn opgenomen waarbinnen het college de uitvoering in
overeenstemming heeft gebracht met deze aanwijzing.
Artikel 86 Toezicht op de naleving
Met het toezicht op de naleving van deze wet zijn belast de bij besluit
van het college aangewezen ambtenaren.
Artikel 87 Verslag over de uitvoering
1. Het college dient jaarlijks bij Onze Minister een verslag in over de
uitvoering van deze wet. Het verslag omvat mede een opgave van de door
het college gemaakte kosten, bedoeld in artikel 69, eerste lid, van de Wet
werk en bijstand, en is voorzien van een verklaring van de accountant,
belast met de in artikel 213 van de Gemeentewet voorgeschreven controle
omtrent de getrouwheid van de verstrekte gegevens en de rechtmatigheid
van de uitvoering van de wet, alsmede van een oordeel van de gemeenteraad over de uitvoering van de wet.
2. Voorafgaand aan het verslag, bedoeld in het eerste lid, dient het
college bij Onze Minister een voorlopig verslag in over de uitvoering.
3. Bij ministeriële regeling worden regels gesteld inzake het voorlopig
verslag, het verslag en over de verklaring en het onderzoek dat resulteert
in deze verklaring. Deze regels kunnen voor categorieën van gemeenten
verschillen, waarbij kan worden bepaald dat de verplichting het verslag te
voorzien van een verklaring niet van toepassing is.
Artikel 88 Informatievoorziening
1. Het college en de gemeenteraad verstrekken desgevraagd aan Onze
Minister de inlichtingen die hij voor het toezicht, de statistiek, de
informatievoorziening en de beleidsvorming met betrekking tot deze wet
nodig heeft.
2. Onze Minister stelt een beleidsplan op dat het kader biedt
waarbinnen hij de inlichtingen, bedoeld in het eerste lid, vraagt. Over het
beleidsplan of een wijziging daarvan overlegt hij met de daartoe door
hem aangewezen rechtspersoon die de gemeenten vertegenwoordigt.
3. Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld met
betrekking tot de wijze waarop het college en de gemeenteraad de in het
eerste lid bedoelde inlichtingen verzamelen en verstrekken, waarbij kan
worden bepaald dat categorieën van gemeenten bepaalde inlichtingen
niet hoeven te verzamelen en te verstrekken.
4. De inlichtingen, bedoeld in het eerste lid, en de bescheiden, bedoeld
in 87, worden kosteloos verstrekt.
Artikel 89 Begrip besluit, cassatie en onverwijlde financiële
ondersteuning
De artikelen 79, 80 en 81 van de Wet werk en bijstand zijn van overeenkomstige toepassing.
Artikel 90 Evaluatie
Onze Minister zendt binnen vier jaar na de inwerkingtreding van deze
wet aan de Staten-Generaal een verslag over de doeltreffendheid en de
effecten van deze wet in de praktijk.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

30

Artikel 91 Inwerkingtreding
De artikelen van deze wet treden in werking op een bij koninklijk besluit
te bepalen tijdstip, dat voor verschillende artikelen en onderdelen daarvan
verschillend kan worden vastgesteld.
Artikel 92 Citeertitel
Deze wet wordt aangehaald als: Wet investeren in jongeren.

Lasten en bevelen dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst en
dat alle ministeries, autoriteiten, colleges en ambtenaren wie zulks
aangaat, aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.
Gegeven

De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,

De Minister voor Jeugd en Gezin,

De Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 775, nr. 2

31