Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2011–2012

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2630
Vragen van het lid Hazekamp (PvdD) aan de staatssecretaris van
Economische Zaken, Landbouw en Innovatie en de minister van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport over nazorg bij ruiming in de veehouderij
om dierziekte (ingezonden 28 maart 2012).
Antwoord van minister Schippers (Volksgezondheid, Welzijn en Sport), mede
namens de staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie
(ontvangen 29 mei 2012). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar
2011–2012, nr. 2266. Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar
2011–2012, nr. 2493.
Vraag 1, 2 en 3
Bestaat er volgens u behoefte aan nazorg voor humane slachtoffers bijv.
Q-koortspatiënten van dierziektencrises? Zo ja, op welke terreinen en in welke
vormen is volgens u behoefte aan nazorg?
Is het waar dat ten tijde van de Q-koortscrisis geen enkele vorm van nazorg
beschikbaar was voor de getroffen gezinnen en andere direct bij de slachtoffers betrokkenen? Zo nee, welke nazorg heeft er dan plaatsgevonden?
Is er nu nazorg beschikbaar voor humane slachtoffers van dierziektencrises
zoals Q-koorts? Zo ja, in welke vorm? Welke lessen zijn daarbij getrokken uit
de eerdere Q-koorts crisis?
Antwoord 1, 2 en 3
Ziekte kan afhankelijk van de ernst zeer ingrijpend zijn voor het leven van
mensen. Veel patiënten ondervinden dagelijks gevolgen van een ziekte of
aandoening die kan leiden tot immateriële en materiële schade. Dit is helaas
het geval bij elke ernstige ziekte, ongeacht de oorzaak daarvan. Dat geldt dus
evenzeer voor infectieziekten afkomstig van dieren. Patiënten die nazorg
nodig hebben ten gevolge van een dergelijke infectieziekte, kunnen net als
patiënten met een andere ernstige ziekte een beroep doen op het reguliere
zorgaanbod. Zij kunnen onder andere terecht bij hun huisarts en, indien
noodzakelijk, ook andere zorgaanbieders, zoals een psycholoog. Ook kan ook
altijd contact worden opgenomen met de GGD voor specifieke informatie die
gerelateerd is aan de infectieziekte. Daarnaast hebben patiënten vaak veel
baat bij het contact met lotgenoten via een patiëntenvereniging.
Ten tijde van de Q-koorts epidemie heeft de GGD medische professionals,
waaronder huisartsen, regelmatig geïnformeerd over onder meer het
voorkomen van Q-koorts, de diagnostiek en de behandeling. Op deze wijze
werden patiënten zo goed mogelijk via de reguliere zorg ondersteund. Ook is

ah-tk-20112012-2630
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2012

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

1

de patiëntenvereniging Q-uestion gesubsidieerd, zodat zij lotgenotencontacten konden organiseren. Daarnaast is er een multidisciplinaire richtlijn voor
het Q-koortsvermoeidheidssyndroom (QVS) ontwikkeld die bijdraagt aan een
betere afstemming tussen verschillende hulpverlenende instanties en een
eenduidig beleid voor de patiënt. Eveneens is er onderzoek gefinancierd naar
de diagnostiek en behandeling van Q-koorts, waaronder een onderzoek naar
de beste behandeling van QVS bij het UMC St Radboud in Nijmegen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

2