Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2021–2022

35 951

Wijziging van de Wet van 7 juli 2021 tot
wijziging van de Huisvestingswet 2014, de
Woningwet, Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek
en de Overgangswet nieuw Burgerlijk Wetboek
naar aanleiding van de evaluatie van de herziene
Woningwet en om de mogelijkheden voor
tijdelijke huurovereenkomsten te verruimen
(Stb. 2021, 425) (laten vervallen verruiming
mogelijkheden voor tijdelijke
huurovereenkomsten)

Nr. 6

NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAG
Ontvangen 23 november 2021
Met belangstelling heb ik kennisgenomen van het verslag van de vaste
commissie voor Binnenlandse Zaken van 11 november 2021. In het
navolgende ga ik in op de vragen en opmerkingen uit het verslag waarbij
de volgorde van het verslag is aangehouden.
De leden van de VVD-fractie vroegen hoe de Minister aankijkt tegen het
beeld van de Eerste Kamer dat er te veel tijdelijke huurovereenkomsten
zijn.
Voorts vroegen deze leden wat op basis van de inschatting van Companen
het aantal huurwoningen is dat op basis van een tijdelijke huurovereenkomst wordt verhuurd.
Tot slot vroegen de leden van de VVD-fractie wat op basis van de
inschatting van Companen en het totale aantal huurwoningen, het
aandeel huurwoningen is dat op basis van een permanente huurovereenkomst wordt verhuurd.
In het onderzoek van Companen is zo goed als mogelijk gekeken naar het
aantal tijdelijke huurcontracten dat per jaar wordt afgesloten. Hierbij kan
het zo zijn dat een verhuurder in één jaar bijvoorbeeld twee tijdelijke
contracten voor dezelfde woning heeft afgesloten. Het is derhalve niet
exact te duiden hoeveel woningen worden verhuurd met een tijdelijk
huurcontract. Procentueel gezien ligt het gebruik van tijdelijke verhuur
veel lager ten opzichte van reguliere verhuur. Op basis van de cijfers van
Companen en rekening houdend met de bandbreedte waarin deze zijn
gepresenteerd constateer ik echter dat het gebruik van tijdelijke
contracten in absolute zin behoorlijk is. Hierbij dient te worden opgemerkt
dat verhuurders met minder dan tien woningen niet konden worden
meegenomen in het onderzoek en het is gebleken dat het juist kleinere
verhuurders zijn die gebruik maken van dergelijke huurcontracten. Voorts
laat het onderzoek van Companen zien dat er veelvuldig gebruik wordt
gemaakt van een niet wettelijk toegestane minimumtermijn en dat

kst-35951-6
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2021

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 951, nr. 6

1

contracten naar aard van korte duur nog steeds worden afgesloten. Dit
wetsvoorstel moet een bijdrage leveren om een betere balans tussen
huurders en verhuurders te bewerkstelligen.
VVD 4
De leden van de VVD-fractie vroegen wat de stand van zaken is met
betrekking tot de uitvoering van de motie Koerhuis/Eerdmans (Kamerstukken II 2020/21, 32 813, nr. 694).
Er wordt ambtelijk gewerkt aan een wetsvoorstel voor de wijkgerichte
aanpak. Daarbij wordt ook gekeken naar de invulling van de motie van de
leden Koerhuis en Eerdmans. U zal daarover worden geïnformeerd in het
kader van genoemd wetsvoorstel.
VVD 5
De leden van de VVD-fractie vroegen wat de stand van zaken is met
betrekking tot de uitvoering van de motie Koerhuis/Terpstra (Kamerstukken II 2020/21, 32 813, nr. 595).
Deze motie is uitgevoerd, uw Kamer is daar eerder dit jaar over geïnformeerd.1 Met de motie Koerhuis / Terpstra verzocht de Kamer de regering
om in de 22e tranche van de Crisis-en herstelwet het experiment met
extra energie-eisen in Amsterdam te beëindigen en zo de rem op de
nieuwbouw eraf te halen. Naar aanleiding van deze motie is besloten de
gemeente Amsterdam, conform de motie, te schrappen uit de voortzetting
van dat experiment. Door de gemeente Amsterdam uit deze tranche te
halen, kan het experiment in die gemeente niet meer worden voortgezet
bij inwerkingtreding van die tranche. Dit betekent dat het eerdere
experiment voor Amsterdam is afgelopen per 1 januari 2021. Vanaf die
datum gelden de landelijke generieke energieprestatie-eisen uit het
Bouwbesluit 2012 (de nieuwe BENG-eisen) en op dit moment is er voor
Amsterdam geen mogelijkheid tot het leveren van maatwerk.
De leden van de VVD-fractie vroegen hoe de Minister het toewijzen aan
GGZ-patiënten en criminelen in de praktijk ziet zonder gegevensdeling
met woningcorporaties en vroegen voorts hoe Aedes dit in de praktijk ziet
en hoe Aedes aankijkt tegen de mening van de Minister.
Recent heb ik een Kamerbrief2 gestuurd over gegevensverwerking door
woningcorporaties waarin de inzichten en resultaten van een onderzoek
over de gegevensverwerking door woningcorporaties zijn weergegeven,
en waarin een wetsvoorstel is aangekondigd waarin zal worden verduidelijkt welke gegevensverwerking door woningcorporaties wel en niet
toegestaan is. Dat wetsvoorstel wordt nu voorbereid. Onderdeel daarvan
zal zijn dat deze wordt geconsulteerd, zodat reacties op het wetsvoorstel
naar voren kunnen worden gebracht. Deze vraag van de VVD-fractie kan
verder de volledige aandacht krijgen gedurende de parlementaire
behandeling van dat wetsvoorstel.
Zoals aangegeven in mijn brief aan uw Kamer, heb ik samen met onder
meer Aedes onderzoek gedaan naar gegevensverwerking door woningcorporaties, daaruit zijn geen andere knelpunten naar voren gekomen dan
in de brief genoemd.

1
2

Kamerstukken II 2020/21, 32 127, nr. 243
Kamerstukken II 2020/21, 29 453, nr. 543

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 951, nr. 6

2

De leden van de VVD-fractie vroegen naar aanleiding van de brief
(Kamerstukken II 2020/21, 27 926, nr. 341) in reactie op de motie Koerhuis
(Kamerstukken II 2020/21, 35 570-VII, nr. 42) wat de stand van zaken is met
betrekking tot de toegezegde gedragscode voor woningcorporaties, de
toegezegde verruiming om meerderjarige weeskinderen meer tijd te
gunnen, de toegezegde verruiming van tijdelijke huurovereenkomsten
voor meerderjarige weeskinderen en het toegezegde onderzoek naar
andere wettelijke mogelijkheden om de positie van meerderjarige
weeskinderen te verbeteren.
In mijn brief3 over ondersteuning van meerderjarige weeskinderen in
sociale huurwoningen heb ik een drietal maatregelen gepresenteerd. Dat
betreft een gedragscode voor verhuurders, een wijziging in regelgeving
waardoor tijdelijke huurovereenkomsten voor meerderjarige weeskinderen mogelijk worden en een onderzoek naar andere wettelijke mogelijkheden om de positie van meerderjarige weeskinderen te verbeteren. De
wijziging in de regelgeving treedt naar verwachting per 1 januari 2022 in
werking. De andere maatregelen zijn in de afrondende fase en ik streef
ernaar uw Kamer voor het einde van het jaar duidelijkheid te geven over
de uitvoering hiervan.
De leden van de D66-fractie vroegen of hun veronderstelling dat het
overgangsrecht alleen geldt als de aanpassing van deze wet ingaat na
1 januari 2022.
Het in artikel III van het wetsvoorstel neergelegde overgangsrecht is
inderdaad alleen van toepassing in het geval de voorgestelde wijzigingen
na 1 januari 2022 in werking treden.
De leden van de D66-fractie vroegen of nader geduid kan worden hoe het
overgangsrecht eruitziet wanneer de inwerkingtreding van de voorgestelde wijzigingen na 1 januari 2022 plaatsvindt.
Indien de in het wetsvoorstel voorgestelde wijzigingen na 1 januari 2022
in werking treden, wordt met ingang van 1 januari 2022 de mogelijkheid
voor tijdelijke huurovereenkomsten verruimd overeenkomstig artikel Ib,
onderdelen A en B, van de Wet van 7 juli 2021 tot wijziging van de
Huisvestingswet 2014, de Woningwet, Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek
en de Overgangswet nieuw Burgerlijk Wetboek naar aanleiding van de
evaluatie van de herziene Woningwet en om de mogelijkheden voor
tijdelijke huurovereenkomsten te verruimen (Stb. 2021, 425).
In de periode tussen 1 januari 2022 en de inwerkingtreding van de in dit
wetsvoorstel voorgestelde wijzigingen, kunnen tijdelijke huurovereenkomsten voor de duur van maximaal drie jaar worden overeengekomen
en kunnen bestaande tijdelijke huurovereenkomsten worden verlengd tot
een maximale duur van drie jaar. Voorts kan gedurende die periode bij het
aangaan van een tijdelijke huurovereenkomst een minimumtermijn
worden overeengekomen waarbinnen de huurder de huurovereenkomst
niet kan opzeggen.
Het in artikel III van het wetsvoorstel neergelegde overgangsrecht
betekent dat de hiervoor genoemde verruimingen van toepassing blijven
op tijdelijke huurovereenkomsten die tussen 31 december 2021 en de
datum van inwerkingtreding van de in dit wetsvoorstel voorgestelde
wijzigingen zijn aangegaan of zijn verlengd. Het overgangsrecht kent wel
een beperking; de mogelijkheid om tijdelijke huurovereenkomsten te
verlengen vervalt direct bij inwerkingtreding van de in dit wetsvoorstel
voorgestelde wijzigingen. Het overgangsrecht houdt derhalve in dat de
overeengekomen duur van de tijdelijke huurovereenkomst die is
3

Kamerstukken II 2020/21, 27 926, nr. 341

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 951, nr. 6

3

aangegaan in de genoemde periode, de overeengekomen minimumtermijn in een dergelijke huurovereenkomst en de in de genoemde
periode overeengekomen verlenging van een tijdelijke huurovereenkomst
rechtsgeldig blijven.
De leden van de fracties van PvdA en GroenLinks vroegen waarom is
gekozen voor een verdere uitbreiding van tijdelijke huurovereenkomsten
terwijl de evaluatie nog niet was afgerond, op basis van welke gegevens
de regering het opportuun achtte om tot uitbreiding over te gaan en of het
nog steeds de wens van de regering is om tot uitbreiding van tijdelijke
huurovereenkomsten over te gaan.
Toen het wetsvoorstel tot verruiming van de mogelijkheden van tijdelijke
huurcontracten in openbare internetconsultatie werd gebracht was de
evaluatie van de Wet doorstroming huurmarkt 2015 nog niet gestart. Op
basis van de reacties van de consultatie en signalen over oneigenlijk
gebruik is gewacht op de genoemde evaluatie teneinde te bezien of het
wetsvoorstel moest worden gewijzigd. De verruiming van de mogelijkheden van tijdelijke huurcontracten is vervolgens middels een aangenomen amendement onderdeel geworden van de Evaluatiewet
Woningwet.
Nu de evaluatie beschikbaar is zie ik dat de evaluatie zowel plussen als
minnen kent. Ik heb aangegeven aan de slag te gaan om opties uit te
werken die de negatieve effecten tegen kunnen gaan. Het gaat daarbij ook
om het vinden van een betere balans tussen de belangen van huurders en
verhuurders, waarbij het uitgangspunt blijft dat huurcontracten voor
onbepaalde tijd de norm blijven. Ik streef ernaar om een ontwerp van een
wetsvoorstel over tijdelijke contracten in het voorjaar in consultatie te
brengen.
De leden van de fracties van PvdA en GroenLinks merkten op dat door
deze wetswijziging verwarring kan ontstaan bij verhuurders en huurders
en hoopten dat de regering zich zal inspannen om eventuele onduidelijkheden bij deze partijen weg te nemen.
Indien het wetsvoorstel wordt aangenomen door de beide kamers der
Staten-Generaal en de voorgestelde wijzigingen niet later dan 1 januari
2022 in werking treden, verandert er niets aan de bestaande rechten en
plichten van huurders en verhuurders waar het gaat om tijdelijke
huurovereenkomsten.
Indien de voorgestelde wijzigingen na 1 januari 2022 in werking treden,
zal er een korte periode zijn van ruimere mogelijkheden voor tijdelijke
huurovereenkomsten.
In beide situaties zal voorzien worden in adequate informatievoorziening
richting huurders en verhuurders over de als dan geldende wettelijke
regels.
De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
K.H. Ollongren

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 951, nr. 6

4