Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

30 429

Wijziging van de Kernenergiewet in verband met
vereenvoudiging van het bevoegd gezag,
invoering van een verplichting tot financiële
zekerheidstelling en enkele andere wijzigingen

Nr. 30

VIERDE NOTA VAN WIJZIGING
Ontvangen 1 oktober 2009
Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel I wordt na onderdeel I een onderdeel ingevoegd, luidende:
I1
Aan artikel 20a wordt een lid toegevoegd, luidende:
3. Onze Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer kan een vergunning voor het ontmantelen van een inrichting
als bedoeld in artikel 15, onder b, tevens intrekken wanneer de ontmanteling van die inrichting is voltooid.
B
Na artikel II wordt een artikel ingevoegd, luidende:
ARTIKEL IIA
Artikel 1a, onder 1°, van de Wet op de economische delicten is voor wat
betreft de zinsnede met betrekking tot artikel 15f, eerste en zesde lid, van
de Kernenergiewet niet van toepassing op de houder van een vergunning
als bedoeld in artikel 15, onder b, van de Kernenergiewet voor het buiten
gebruik stellen van een inrichting waarin kernenergie kon worden
vrijgemaakt, indien de inrichting op het tijdstip van inwerkingtreding van
deze wet reeds buiten gebruik is gesteld.
Toelichting

Onderdeel A
Het eerste lid van artikel 20a van de Kernenergiewet biedt de
mogelijkheid om een Kernenergiewetvergunning in te trekken, indien dat
noodzakelijk is ter bescherming van de in artikel 15b genoemde belangen.
Voorts is het wenselijk om een ontmantelingsvergunning voor een

KST135177
0910tkkst30429-30
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 30 429, nr. 30

1

nucleaire inrichting te kunnen intrekken wanneer de ontmanteling is
voltooid. De huidige wet biedt die mogelijkheid echter niet. Indien is
komen vast te staan dat alle radioactieve stoffen van het terrein van de
betrokken inrichting zijn verwijderd en ook anderszins aan alle verplichtingen van de ontmantelingsvergunning is voldaan, is er geen reden meer
om de ontmantelingsvergunning te laten voortbestaan. Het is uiteindelijk
aan de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer om te beoordelen of dit het geval is. De intrekking van de
ontmantelingsvergunning maakt dan duidelijk dat de voormalige
vergunninghouder geen verplichtingen op grond van de Kernenergiewet
meer heeft en dat de betrokken locatie daarmee wordt vrijgegeven voor
nieuwe bestemmingen.

Onderdeel B
Artikel II van dit wetsvoorstel regelt, via een aanvulling van de Wet op
de economische delicten, de strafbaarstelling van overtreding van de
verplichting tot het stellen van financiële zekerheid voor de kosten van de
buitengebruikstelling en ontmanteling van kerncentrales. Ten gevolge van
de overgangsbepaling in het voorgestelde artikel IIA geldt deze strafbaarstelling niet voor kerncentrales die op het moment van inwerkingtreding
van deze wijziging van de Kernenergiewet reeds buiten gebruik zijn
gesteld. De verplichting tot het stellen van financiële zekerheid voor de
kosten van ontmanteling blijft overigens onverkort van kracht. Reeds
buiten gebruik gestelde kerncentrales beschikken niet over de meest voor
de hand liggende mogelijkheid om aan de voor de financiële zekerheid
benodigde middelen te komen, namelijk de opbrengsten uit de bedrijfsvoering van de centrale. Dit in tegenstelling tot centrales die nog enige tijd
in gebruik zullen zijn. Indien mocht blijken dat de beschikbare middelen
ontoereikend zijn voor de ontmanteling van een nu reeds buiten gebruik
gestelde centrale, is de vergunninghouder mogelijk afhankelijk van
derden voor de aanvulling van de benodigde middelen. In een dergelijke
situatie past het niet dat de vergunninghouder of bestuurders daarvan
strafrechtelijk kunnen worden vervolgd, indien het onmogelijk is alsnog
aan voldoende middelen te komen. Deze bepaling is van belang voor
GKN, de vergunninghouder van de buiten gebruik gestelde kerncentrale
Dodewaard.
De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
J. M. Cramer

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 30 429, nr. 30

2